186964

κης Ηράκλειον Κρήτης
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜ
ΕΒΑ0ΒίΙΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΠΙΚΗ ΕΦΗΚ.ΡΙΣ, ΦΙΛ0ΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΜ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΒΝ
ΕΤΟΣ 30άν ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1375 * ΑΘΗΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 9ΙΟΥΝΙΟΥ 1957 [ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ |
ΓΡΔΦΕΙΑ - ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
ΟΛΟΣ ΣΤΑΔΙΟΥ 66 — ΤΉΛΕΦ. 57-126
ΠΕΕΚ
ΠΕΑΚ
Τού κ. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
τοθ άοιδίμου Άρχιεπι-Ιποιηθεισών πανελληνίαν έρανικών είσφο-
ΣπυρΙοωνος Ιδρύθη ώς Ι ρών
οβοϋ ρχη
Αθηνών ΣπυρΙοωνος Ιδρύθη, ώς Ι ρών.
,, πρό έπταετίας ή Πανελλήνιος |
-01ι
'ΡΟιι
αρο
Ενώσεως τής Κύπρου.
τ'ήν σ θ ε ν α ρ ά ν ήγεσίαν καί
Ιί'Γρ μ ο υ ρ γ ό ν πνοήν τοθ ΗΡΩ.Ρ-
ΕκεΙνου ΈθνικοΟ ΆγωνιστοΟ, ή
4νέπ'υξεν, επί μίαν έξαετΐαν, ορβ-
'ίιοσημβίωτον καΐ ούκ 6λί·
'"ουνιτέλεσεν είς την προαγωγήν καΐ
προβολήν τοθ ΆγΙου Κυπρια-
Διότι ό ευρισκόμενος επί
ί(|ς"αύτί|ς άκατάβλητος καΐ
απόνητος γερσρΛς Πρωθιε-
προκειμένου νά εκπληρώση τό
;ν ΠστρΕΒα καθήκον, δέν είχεν ά-
% ύποβολέων, άλλ' ύπήκουε μόνον
ήν ψωνήν, τής σφυρηλστημένης είς τό
4 τ ρ ύ τ ω ν πατριωτικόν άγώνων,
* τού συνειδήσεως.
ΡΗ ΐϊίστις τού είς τά πεπρωμένον τής
ζύπί|ρξε. μ*ΧΡΐ της τελευταίας τού
^άκλόνητο ς καί ό ζήλος τού,
ΐφ αΐσΐσν Εκβασιν τοθ αγώνος, τόν
βίον είχεν άναλάβει, £ ν θ ε ο ς καί
ΐΕρκόσμιος. Όλίγσς πρό τοθ
ιίιου τού ημέρας, δταν ευρίσκετο υπό
Ιΐκράτος άφορήτων σωματικών τΐό-
η, δχι μόνον δέν ώκνησε νά συγκαλέση
• Επιτροπήν πρΑς λήψιν έ π ε ι γ ο α¬
ίς σοβαράς αποφάσεως, άλλά
]καθ' δλην την διάρκειαν τής μακράς
Μδριάσεως, προήδρευσεν αυτής, άπό
(κλίνης τής κατατρυχούσης Αυτόν έπα·
ασθενείας. Προήδρευε π ά ν τ ο
^αυτοπροσώπως τί)ς ΠΕΕΚ,
|ί«ο1α, τήν εποχήν εκείνην, συνεδρΐαζε
ότατα, λόγφ τής σοβαρότητος των ά-
ολούντων αυτήν ζητημάτων.
Δία τοθ απεριορίστου προ-
κοθ τού κύρους καί των έ π ι μ ό
προσπάθειαν τού, οί Ιρανοι, τούς
ίΐοΐουςδιενήργησε κατα καιρούς ή ΠΕΕΚ,
ιΤχον στεφθή υπό πλήρους επιτυχίας.
Σίβαστάποσά διετέθησαν τότε δι*
Βν,κοος ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ σκοπούς, μετά
υϊόν θάνατόν τού πσρέμεινε κατατεθει·
μένον Είς τήν Τράπεζαν ΛΙΑΝ ΣΗΜΑΝ¬
ΤΙΚΟΝ ποσόν, υπόλοιπον των κατά τήν
Μρκΐιαν τής προεδρΐας τού πραγματο-
*
Όσον άφορφ τώρα τό επιτελεσθέν υπό
τής Έπιτροπης έργον μβ,τά τήν ΔΥΣΑΝΑ-
ΠΛΗΡΩΤΟΝ απώλειαν τοθ αειμνήστου
ΣπυρΙδωνος, «θ ο Ο, Κ ύ ρ ι ε, φ υ λ α-
κήν τ φ στόματΐ μουκαΙΘ6
ραν περιοχάς περί τα χ ε Ε-
λ η μ ο υ».
Επί των ημερών τής προβδρΐας τοθ
διαδόχου τού συνέβη τό κοσμοΐστορικόν (!)
γεγονός... τής μετο«ομασΕας της είς «Ε¬
πιτροπήν Αύτοδιαθέσεως
της Κύπρο υ»... διά λόγους Οψηλής
πολιτικάς!... Απηγορεύθησαν, υπό γοΟ
Προέδρου αυτής—υπό την εκκλησιαστι¬
κήν φυσικά ίδιότητά τού—τα μνημόσυνα
των οολοφονουμένων εκάστοτε, υπό τοθ
ΒρεταννοΟ δημίου στρυτάρχου Χάοντιγκ,
ΚυπρΙων ήρώων καί μαρτύρων, υπό τό
πρόσχημα ττρολήψεως διαταράξεως τής
τάξεως. Κυρίως δμως διά νά μή τα-
ράξωμεν τούς κύκλους των Άγγλοτούρ·
κων φίλων καί συμμάχων μας !.,.
Ό Μακαριώτατος Πρόεδρος τής Επι·
τροτΐής ί-σφιξε πρό ημερών έγκαρδίως
την αίματοβαμμένην γεΐρα τοθ
έν "Αθήναις νεοδιορισθέντος ΒρεταννοΟ
ΠρεσβευτοΟ Ι Διότι, διά κάθε Έλληνα, ό
οποίος διατηρεϊ ΐχνη έθνικη"ς φιλοτιμ'ας
καί αξιοπρεπείας, οί παντός εΐδους έκ-
πρόσωποι τής Αυτής Βρεταννικη"ς Μέγα
λειότητος, δέν είναι δυνατόν, οθτε πρέπον,
νά θεωροθνται άθώοι τοθ ένΚύπρω ά φ ε ι-
δ ω ς χυνομένου ΤΙΜΙΟΥ 'ΕλληνικοΟ αΐ·
ματος.
Έλησμονήσαμεν έν τούτοις δτι, υπό
τήν σημερινήν ήγεσίαν της, ή 'Επιτροπή
Ικαμε μερικάς — μετρουμένας είς τα δά·
κτυλα τής μιδς χειρός—έμφανΕσεις άπό
των στηλων τοθ έγχωρίου Τύπο», τ ε-
λείως άνωδύνους διά τήν Βρε-
ταννΐκήν εγκληματικήν παχυ-
δερμ'αν.
Αύτάς εΤναι δυστυχώς ό άπολογισμός
τοθ έ'ργου της ΠΕΑΚ, επί δέκα τέσσαρας
ολοκλήρους μήνας άπό τοθ θανάτου τοθ
αλησμονήτου ΊδρυτοΟ, έμψυχω
τοθ καί πρώτου Προέδρου της.
ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
"Ενα ζήτημα, πό υ πρέπει νά λυδη κάποτε
Η ΣΤΕΓΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
ΠΑΡΑΓΚΟΥΧΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Ένω χά έλληνικης ίκατασκευης παρα·
πήγματα κατεδαφίσθη σα ν πρό πολ-
λων έτών, παραμένουν άκόμη σαπισμέ-
να «γερμανικά», στιγματίζοντα καιτόν
πολιτισμόν καΐτόν άνθρωπισμόν μας...
τοϋ συνεργάτου μας κ. ί. ΒΙγλη
Είς την περιοχήν τού Περιστε- ι Κράτος καί την Ελληνικήν Κοινω
ρίου «οα' ιμετέττειτα Δήμου Γίεριο-τε- | νίαν δύναται δέ εύχερώς ή κατά-
ρίον έγκστειο-τάθΐΐσαν, -ρό τριακον 1 ο-τοχπς αυτή νά λάβη τόν τίτλον
---------------'— "*—- —'■■------—-—.- »λΛ λτλι<μλμι£γϊΊ οΛ'ητνηιΐΓ «υπι ουδέ τοητενταχτίας ϊπτό τύπον πρόσω- ρινότηττος άρκετές χιλιαδες είς ξύ¬ λινον "ΐΓαροπτηγμβτα δύο κοττηγορι- ών Έλληνικης κοίτοΙοΓκϊυης κο] έ» λό ΟΙΙζ Κ« οί» *1 οι.Ι ΟΙ οιί·. ι,οιο1 «οί »ψ 'κΐ-Ί τλΙΊ ΘΕΑΜΑ ΘΛΙΒΕΡΟΝ ρμα ρ μενα ΤΓαροπΓηγμίΓΓθ:). 'Μ&τά ττβρέ- λευσιν ολίγων έτών τα ττκροπτήγ- ματα της 'Ελληνικής κοβταοτκευης λόγω μη άντοχης κοΐ ίτττό την ττίεο-ιν των ττροητμόηων (ένεκεν πυρκαϊών κλ.ττ), κατεδαφίσθη- σοον ί—ό τ* Κρβττους και έττϊ τού έδόοφους, είς δ ευρίσκοντο Ανη- θέ γερθησον τταροίχΐωρηθέν γρη μ τα είς τού>ς δ'καιούχους ττρόσφυγας
καΐ ο5τω έτοίκτοττοιΐήθη τό Εν σκέ-
λος των 7Γαροπτηγμοπούχο*ν Προ¬
σφύγων Περιστερίου.
Δι>ο-τυιχώς δμως τα της Γερμα
νίκης προελεύσεως λνόμενο τγοοο:
πήγμοπ·«, παρά τδ γεγονόο δτι
το&το είχον κιρι&η —αρα των αρμο¬
δίων καιτόίλληΐλο: δια κατοικίαν 4τγ1
μίαν &λό"Ιληρον 35ετί«ν ίπτό οίαο·
ύφΠστοτνται μέγρι σήμερον, χω,ιις
ανευ
νός έλαφρυντικοϋ. ΟΙ ιτραχύτητον-
τες έκ τής τοιαύτης καττβοτάσεΜς
κίνδυνοι είναι μεγιστοι, ττράγμα
δτττρ θά έδει νά έχωσιν αντιληφθή
οί εκάστοτε Ισχυροί τής ή,μέοας.
€Η άνιτττόφορος και ανευ προη¬
γούμενον είς τα ξύλινο» τταραιτηγ-
ματα διαβίωσις ττροσφύγίον ά~>
τελει κίνδιινον διά κοινωνικάς άνω
μαλίας. ττραγμα δπερ ευκόλως
έκμε-Γαλλεύονται οί έχβροι τής έ>-
ληνικης ΠατρίΙδος. ώς άττοδεικνύε
ται έκ των ττραγμάτων· Είναι άττα
ράδεκτον νά τραυαματίζίται η ίιυ
χη και ή φιλοτιμία τοκ καθ" 6λα
άξίων καλτττέρσς υεταχεΐρίσεως
'Βλλήνων ΤΓθλιτών της κατηγορίας
ταύτης καί νά κατέχωνται άττό τό
τταρα—ονον δτι. δέν τυγχάνοι*ν της
αυτής μεταχειρίο-εως ρετά των λοι
ιτών "ΕΙλλήνων ίπτό τοθ έ—ισημου
Κράτους.
Πήρίστο+ται βμεσοο και έτπτ«-
κτι«ή άνάγκη δττως τό Κράτος λά
Ο ΒΟΥΑΕΥΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣκ. ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
ΚΑΤΕΘΕΣΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ ΤΡΟΠΟΛΟΠΑΝ
ΠΡΟΣ ΡΥΘΜΙΣΙΝ ΤΗΣ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΥ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
Ό βουλειπΐής Καδάλας κ Στ.
Νικολαΐδης ίτΓΓρότεΐνε τπρος την
εΙδικήν επιτροπήν τοθ δρβρου 35
τού Συντάγμαηηος τήμ ακόλουθον
τροτΓολογίαν έττι τοθ σχβδίου Ν Δ.
«ττερΐ μέτρων Αφθιρώντων €ΐς την
έ~ιτάχυνσιν τής ρευστιοατοιήσεως
της Άΐνταλλαξίμου Πειρΐουισίοίς καί
όλοκλήροσιν της στΓθκοτταιοτάσεως
των ·π·ροσ·(}>ύγο3ν»:
«Δι* ούς λόγαυς άνέτττνξα τ'ς
τήν Βουλήν, θεωρω άττοραίτητον
νά τεθή ώς Ιον δρθρον τοθ σχβ-
δίου Ν. Δ)τος ή κάτωθι διάταξις:
Γίραμμοπ-έως εκτελεί Ύπάλληλος
τοθ Ταιμείου ή τής ΓΔΔΛ όριζόμε
νος ίπτ6 τοθ 'ΥττονργοΟ.
Γό Ταμείον ιτροσλαμβάνει Διευ
θΐΛ/τήιν επί 6αθμζ> και ιμισθζ» Γεν.
>'Η τταραγρ. 2 τροττοτΓθΐεΐτβι
ώς εξής;: «Ή ΕΔΑΠ σνγκροτεΤτοα
έκ ττέντε ιμελών, έξ δ>ν οί τιρβΐς 8ι-
καιοϋχοι ώ/τσλλάξιμοΐ, έγκρατεΐς
των ττροο-φυγικών ζητημάτων καί
ττρόσωτΓον —ροβρχόμε- τής ττβρι ανταλλαξίμων νομοθεσί-
άξεων των δικαιούχων' — —' ~* Ε/~ ■"-----'-------" *~"'
μ
νον έκ των τάξεων των δικαιούχων,
διοίθετον έτπ-ιστηιμονιικήν μόρφωσιν,
'ίάτοχο της άνταλλαιξίμου νομοθε
σίας καί διοριζόμευον ύτπό τού Δ.
Σιιμβουλίου έγκρίοηει τοθ 'Υιτουρ-
γοθ των ΟΓκονομικων.
»Διά Β.Δ. κλπ. (ώς ή τταραγο.
4 τοθ &ρθρου 5 τοθ σχεδίου Ν.Δ.)
«Πρός ά—ακατάστοοσιν έντος ττεν- ι Πάσαι αί δαττάναι κλττ, (ώς ή ττα-
τοτετίας άττό της Ισχύος τ»0 τα- ιρ«γρ. 2 τοθ &ρ&ρ. 5 τοθ σχεδί-
ράντος των άνατττθΜατοκΓτάτωιν· ττα-
λαιών —ροσφύγων, τό Δηιμάσιονιάνα!
) Ν.Δ.).
>"Ετγονται αί τταιραγρ. 5, 6, 7,
λαμδάνεΐ τή ύττοχιρέιωσΐΝ' να διαθέ- 8, 9 και ώς 10 ή τρο—ολογία ιτε-
ση ετησίως καί επ·! ττέντε Ετη ττο- ρ! έτηχορηγήσιεων ύττό τού ΤΑΠΑΠ
σόν 300 έκαιταμμυρίων 5ρχ. ττρο- των έκττολιτιο—ικών καί λαογραφι
ερχόμενον είτε έκ: των ε(ισττράξεων κων Ιβραμάτιων καί Σωματείωιν Μ
της ,ρεΐΛ—■οττοιησεως της Άντοΐλ- κραο'ίας, Πόντου και ©ράκης, ώς
λαξίμου Πβρΐουσίας καί των Κρα- καί συστάσεως ι>ττοτιροφιών ΰπΐρ
Γτΐικών οΐκημάτων τού "Υ—ουογείου —ροσφυγοτΓαίδων.
Προνοίας, εΤτε έκ ττροκαταδολων »Μετά τάς λέξεις «καΐδικαιώμα-
υφ|1(ΓΤσνταΐ μ&χρΐ υηιμιμν», χ^,ν.·, ι . - ι »
τό έττί—Ιμον Κράτος μέχρι στιγ- Ι *η Λττοτελεσματικαιιετρα δκχ ττιν
ό ' —·..— «·*—
μής νά ?χη καταρτίοτι ττρόγραα
μα κΌτεδαφίσεως τούτων και Α¬
νεγέρσεως κατοικίαν ώς εγένετο
διά τήν άλλην κατηγορίαν τταρα-
πτνγμάτων, ττρδς άττοκατάστατιν
των θυμάτων τής 'Εθνικης συιιΦο
ρδς. των άνβρώτττον ώ<£ίν»ν, ο"τι- νες διατηρήισαντες την 'Ελληνικο- τπιτά ττοιν, τα τίθη, κα' Εθιμα των 'Ελλήνων καϊ την Χριστιανικήν ορ¬ θόδοξον Πίο-τιν, ικαίτοι Ιζων ύττδ τδν θ"κληρότ£ρον ίιινδν κιθττακτη- τοΰ έττΐ δεκάδας αΐώνων. Ή ττα- ραμονη θττ° έττι ιι5 χατ' έιτανάληψιν αρθρα μου, δλβή τής χ ε ι ρ ι 'τ Π ; μβρφϊίς, καβ' ην 4ηβ- 11* χώρα». κατοικούμεναι ά- ί***Π ύιτο ύπβαναπτύκτων άηβ· φ,>λών — όπως τβ
ρ ή Τύνις τβ Σου-
«ν, ή Ίοροανία κ·όι — βχβι·
(·9ϊτ9 ϊ
κ«ϊ
τέν ξένον ζι>γον.
Κ«ι έγώ ό ϊδι©ς βμως δέν
ι» δΐΛ'ατέν νά φαντααβώ πβ-
ι δτι βά έςρβάνοτμεν είς τό
ιμίρινόν έ9'ΐκόν μας κατάν-
Τμ«, όοτε ή όϊ κ α π ν ο ς
"άπολΒμβς Τονρ·
των Μεντεροίουρλβύίων—
"βία όχι μονον δέν 2χυοε
»<4* «ΐματοξ «1$ τβν «γώνα Κ τής έλίυββρίας, άλλά «λλίύβη κ«τ« τόν αΐ- τρβπον καί τάς 5ύο . ; παρ«τά|£ΐς _ νά ί «τΜΐγβρεύη τάς θελησεις !■ ίώ τού κ. Ντάλλες, των «ιτικων τού καί των οβ- (!) τοϋ περιφήμου :τβν περϊ τούτου πα- Ιίιαιτέρας πατρίίβς μβι» ττχς' νήββυ Λέρβυ· μέχρι τβΰ ση¬ μείον ϋστε νά άπ«γορεν>&ή είς
τάς ένόττλους Ελληνικάς δυ¬
νάμεις, νά σταθμευουν επί τοΰ
έδάφβυξ της, διότι έτσι θέλει
η άνεκδιήγητος λη-
βτβουιμμορία «ού κυδερνά την
Τουρκίαν.
Ή δικαιβλογία δέ βτι ή «-
τταγόρευσις ατηρίζεται είς την
ουν&ήκην είρήνης μέ την Ι¬
ταλίαν, αποτελεί φ ε ν ά κ η ν,
διότι η σχετικη διάταξις της
έν λόγω μεταπολεμικήν συρ-
φων'ιχς έχει ττρό ολλοΰ
ταρ·γηθή, αφοΰ αύτη
ήμένη Ιταλί
μ
«ολλοΰ κα-
ή
η
Ιταλία έχει
ί
έξοηλισθη μέχρις οδόντων καΐ
έχει έγκαταστήσει παντός εΐ-
δοιυς πολεμικάς βάοβις επί τβϋ
Ιδίου αυτής εδάψους.
Ή μή μετοισχαύα'χ όΐλλωοτε
τβΰ πολέμου Τουρκία κ«ί •·*1
συνβήκην
ουνεπως
ειρήνη5
μή
την
μετά
τής Ίταλίαξ
δέν «}-
μ « νά την ε-
πικοτλεσθΐί «,ρος φς
συμφώνως πρός τάς διατάξεως
και τάς γενικάς όίρχας τοΰ Δι-
&νοΰς Δικαίου.
Κατά μείζονα δέ λόγον δέν
επρεπε νά ληφθή ύπ' δψιν. υ¬
πό τής Έλληνικης Κυβερνή¬
σεως, ή σχετικη άξίωσις τής
Τβυρκίας,διοτι οί αυνεπεία τής
Άμεριχανικής προατααίιας α¬
φηνιάσαν τες κυ&ερ-
νήται τής γείτονος έττικρατεί-
ας κοίί 6 κ ί τ ρ ι ν β ς Τβυρ-
κικβς τΰπος έκδηλώνουν ά-
Χ'«φ«ν δόν κατακτη
τ ι κ ά ς όρέξεις καί άΐτειλοΰν
κατάληψιν των Ελληνικήν
νήσων ~ τβΰ Άνατολικοΰ Αί-
γαίου.
Φοβερόν ομως, Θλι¬
βερόν καί κ α τ α π λ η-
κ τ ι κ ό ν είναι τό γεγονός
ότι κ»Ί ή 'Αντιτπολίτευσις ά-
κολουθεί δυστυχώς την
ιδίαν έν προκειμένω μετά τής
Κυβερνήσεως, τακτικήν. Τη-
ρεΐ δηλαδή οιγήν ίχθύος καΐ
είς τό ζήτημ« τής ο ύ α ι α-
α τ ι κ ή ς καταργήσεως τής
Έλληνικής επί τήξ νήσου Λέ-
ρου κυριαρχίας, έκ φόδου μή-
ηως δυσαρεστηθή τόν έν Ελ¬
λάδι "Υίτατον Αμερικανόν Άρ
μοοτήν κ. "Αλλεν καΐ τούς έν
Άμερική ίτροϊσταμένους τού.
Τόν λόγον, κατόπιν τούτου, έ¬
χει ο Ελληνικάς Λαος.
Μ. ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
μίαν ολόκληρον 35«τίαν ί—ό οΐον-
δή(ττοτε κοΐιρικάς συνθήκας, τόν
καλών τούτων 'Ελλήνων, δέν άττο-
τελεΐ κίνδι/νον διά κοινωνικάς άν»-
Φωτο γραφήμ ατα
όητοκατάο-Γθΐσιν τοθ συιμτταβεο-τά-
του τούτου στοιχείου ΘίκτιασΘέντος
χαριν των Έβνικάν όνείρων.
*Η Κυβέρνησις, οί Πολίται η¬
γέται καΐ ή ΒοιΛή έχουσιν &π'οχρέ
ώσιν νά λάβωσιν σοβαρώς Λτγ' 8-
φιν των τδ μέγοΐ τουτο νέμα, τ*
οποίον λαμβάνει εθνικήν μορφήν
κα] ώς τοιούτον νά ότντ'μετωτπσ&η
μέ ριζιικά μέτρα καΐ ούχι ήμίμε-
τρα, διότι αί εύθύναι των είναι
μεγάλαι Εναντι των άνβρώ—ών "ού
των, της Κοινωνίας κκχι τής Πολι
τείβς.
ΙΩΑΝ. ΒΙΓΑΗΣ
Συντ)χος
ΧΑΜΕΗΑ ΠΔΙΧΗΙΔΙΔ
Επίκα.ρα έδνικά δέματα
10 ΟΙΚΟΥΜΕΗ^Ο.^
Τοϋ συνεργάτου μας κ
Τ
μέ μεγάλη προσοχή
μηαξϋ των κ,κ. Μ. Κα.
Μ Κύριον «αί Α. Άβη.
ό σπανβαιοτατο
Πατριαρχείον καΐ τής
Ζηττημα
τι» είς βαρος τΰν ο-
σννδίδεμένο
ιοικ; Ιττΐ 8ύο
καΐ
ασν
δειλία
ίδοξε το άνώστημά τοιι καΐ τό κ&ρος
—. χ^ί,Ύηηί δυνάμει ΙΐΓΐοτίίμων διε
»■'»
ήλλοι ττροκά-
^Γκν ^έλ~ε« τδ καθή.6ν τοα
ι δϊν έηηίλεσι τό καθή
τάς ο-φοαγας τής 6ης Σ —τεμβρί·1
ου κοΑ την ΐΓνρττάλησιν ϋλων σχεδόν των
όρθοοόξων ίχκλτ>σιών τής Κων'λεως
αΐ λοιπών φρικαλεστήτ»ν. Όμολογεΐ
οί Τοθρκοι ύοδρΰς ττληρωνόμ
κατά
ου κ
Την
«!!*"
Βρε-
καβώς
τδν Άμφι-
φρ
δτι οί Τοθρκοι ύοδρΰς
ώΐιό τοϋς Άγγλους, ϊγιν<χν ϋργανα αννώαλισμούς θ ΤΒν * Ικά—οο καΐ ττασιγνω- *° τ'λικά μου Κημοσιογραφικα "* ϊχονν κοίνον βιευθυντήν Δηλοβη στ6ν παλαΐμα- Κ στ4ν ηρύ άπογευμα- ψ« β« όλό«λη- 'τήλας τβν δύο αύιάν 5 ι!~ί*€ω<; ."^«κΎοζόμενοι '·»' «4μαβ.ις, "β1 «Ι τρ»ίς ,;ς ψ ^ 1-ιμώ.ενο. 51 ίί τουτο άρ. 6.» •Μ τ··* είναι α. 8έ σχετικα I- όξιοιτροσ«κτα κα'ι ή τνχΔς μί τιάσον ΜΐτιμηοΊν, μοθ «βΐ τήν ίτηοχρκ*- «Τ·· τήν τοπτει» ? (61 άς αθτάς "· ~>Τος (κ των τριών
τη» αντιλ*1ν μόν τά
Ίοϊα τίλθς Ικανοκοι.
μΐ«,
Όμολογεΐ
ενοι
μυσαρά
κ^ερνητς
λΐως ή τ,μή καΐ οί -ριουσΐαιι "ν
«ώουν καί πάλ,ν δμεσον κίνδυνον
τώ Ιδ.« * λέ ίψ
λ,ν δμεσον
καί λι,σσαλέα στίψη
τώ
αττασιβοΐίζούκων.
Κ «Ι μέ τούς Ιδίονς ικχσ.γνωστο^ς υ-
6έν είναι
ή συμβονλή μάντεως.
ς Άγγλους, ϊγ
είς χείρας των διοπτρότττοντες
"Ο ΐοοδήττοτε ΚπΙβτ*
ας
"Οτι οΐοοδήττοτε
1
θά
μ
σις κοηά τοθ ΟΙκ. Ποπριαρχ[1ου
ϋ λοιτΐούς όρθοδόξονς λαούς.
την
ς
θαρροτλέα»
ά
εξήγειρε τοϋς
Έν συνεχείφ άναφέρ€ΐ
στάσιν τοΰ Ίωακείμ γ'
τοθ Μαχμούτ Σκφκέτ. Υπμ
τι ή σηιμΐρινή Ελλάς άπολαμβάνει
«ου θονμασμοθ &λης της ττολιτισμένης
-- ·■' *"<* ίητέο τής έλευθε ην θαρρ τό 1909 κοηά 'Υπενθνμίζει δ¬ βά ανθρωπότητος, δι α| άπόψεις , Α. 6)5) ΙσχΟ «αί νόμεων Λ πλΑρως «β1 * τού τής 1 των —ι»...,-.— την επέμβασιν των ϊξ μεγάλην ._Γ.ων γιά τά βνοιγμα των 3!/» >
6ων Ικκλησιων κιχτά το 1891.
Έ» τέλει ενχετσι να μή επαναλη.
*βή Ικ χειλέων ελληνικήν (δττως τοθ
κ Κ σλογβροπτούλοκ) ή εητομακρννσις
τοθ ΟΙκ Πατριαρχείον.
Είς τάς άττόψεις καΐ τά ειτιχειρτίμ
τα των δύο αυτών βιοκεκριμέναν άρθρο
γράφων άτταντά 6 κ. Μ. Καλογερόττου-
λος μέ σι/ντριτττικά κατ' εμέ έρωτήμα.
τα πού Κμειναν δυστ^ύς ανοπταντητα.
Τούς λέγει στόν «Προσφνγικό Κόο*μο»
''<■ 5)5 καΐ στον «Κάσμο» τής 6)3 μϊ κρονγαλέας ΟΟτε ^ οΐωνοσκόττοιι. ή μεντιοώμ γιά νά τον έττιβε&αιώση. Τόν κίνδυνον αυτόν 6έν μττοροθν νά τόν καλύψονν οΐ/τε νά τόν αποσοβή. σονν αί σχετικαί τΐρσστοττεντικαΐ διε- βνεϊς σι^νθήκαι ύττέρ των Πατρ)κών ττρο νομίων άψοθ αυταί ίνεκρώθησαν τελείως κατά τήν άττοισίίχν νύχτα τής 6ης Σε. —— 'ρίου 1955, διότι καΐ τά νήπια Ελλάδος γνωρίζονν κάλλιστα άτΐ6 ούς κολοσσούς διωργανώθησον α) (Συνέχεια είς τή,ν 2αν σεΛ.) της "Ο'σο ικι' 8ν σι»κοΦο(ιντήβ'η'<«ν οί σο- Φιστές τής αρχαιότητος, δσο κι* αν ή διοίλβκτιική τού Σωκιρόίτη φαί- ται νά άνατρέτττη τίς άρχές τους, δσο κι' &ν υιιά σημαντιική μεο!5α τής άνθρ«τΓΟτηΓΓ«ς θέλει νά ξεκι- νοθν βασικές σκέψεκ ό—δ μιεταφυ- σικες άρχές, είναι άδύνοττο ττολλές φορές νά μή φτάση κανένας νά ονμ φωνήση μέ τδν Πρωτοΐγόρα, ττού εΤτΓε ττώς τδ μέτρο γιά τδ «ότε τι τ δ δίινει ό οόν®ο·ωιτΓος. "Αλλωστε κι' αν <5οκόμα έμδαθύνη ττερισσότερο κανένας στά ττρότ/'ματα θά διαγρά- ψη ίνα μεγάλο· κύκίλο γιά νά κατα¬ λήξη ττάλι ο-τον α'θρωττο . Ή ττοίληά ψυχοίλογία ϊλεγε ττώς ΰγιής ανβρωττος, διανοιΐίτικά κα' ψυχιχά, έννοώ, συιμιμορφώνεται μέ τδ ττεριδοιλλον τού Κι' εΐχε δίκηο· Είσαι στρατιώτης θά Φερθτνς σάν στρατιώτης "ιΑΐν θά θελησηε νά κά¬ νης τδν στρατηγδ τ) τδν έλεύ&ερο ττοτνίτη σέ ττερΓμβνει $ΐ ή φιΑοοκή ?ι ό ξοι>ρλοιμανδίας "Ερχεται δμος ή
νεώτιερη ψι/χοΐλογία κι' έττιμένιει, «ι*
εχει κι' αύτη 6ίκηο, ττώς ό ανθρω-
ττος ττου είναι στά κολά τού συιμ-
μορφώνει τδ ττεριβάΐλλον τού ττρδς
τις άναγκιες κι' έ—ιθυιμίες τού. "Ε-
τσι σιάχνουιμιε τό σττίτι μας, τδ
δωμάτιό μας δττως εμείς θέλαμΐ,
διοιμοιρφώΙ/οιίμε τούς1 ίπταλλτιλους
μας σύμφω,να μέ τίς άρχές μας κα·
κόίτι τέτοι«.
φι/σικά κι' οί δυδ άπτόψϊΐς είναι
σωστιές κι ή μιά συμττΛηρώνει τήιν
αλλη. Σίτδν ανθΐρωατο άττόκειται νά
ένεργήιση ε'τσι τ όίλλοι«ς. Οάταν
τρέλλα νά γυρίζη, γυμνδς ,ιιέ τα χιό
νια, μά θάιταν άδ-ράνεια κι' άνεττάρ-
ί ττεριφρόι/ηοτι στή ζωή νά
ί ϊ| ά δ
ιοεια
ιοεια ρφρ
μή θές ινα όμορφαίνης
κιολύνης τή ζωή σου δτα·ν μττο'ρεΐς
"Οταν δμως μττερδεύονται αύτά τα
πιράγιματα στό κίφάλι μας τότε ή
δυισυχία ερχ€ται σάν συνέττεια τού
τταραιλογιο'μοθ. Σ' αύτές τις σκέ-
ψεις ιμ' Εφερε ή τΓερίτττοοισι μι&ς
καττέλλας ττού ττοιρακοΛουθο όιττδ
καιρδ σάν φαινόμενον
Είναι γνωο-τδ ττώς ό καϋμδς κά¬
θε νέας είναι τδ οη«φάνι. Καί ο-Γτι.ν
καθεμιά δίνεται ττάνται κάπτοια εύ-
καιρία. Στϊς όμορφότερε,ς οί εύ-
καιρίες είναι ττερισσότερες »αί γι,
αύτδ δταν ε'χουν κάπτοια ιμικρή £-
στω εττΓθΐρσι «αι δέν είναι άττλοΐ καΐ
καλό6οίλΌ·ι ανβρίοατοι, σττάνιο ττρά-
γμοο γιά δμοιρφες, σφήυουν νά τούς
φόγονν οί ~ρώτΐς ττεριιμέΚΌντας
καλλίτερες· Αύτδ βεβαία ττολλές
φορές όδηγεΐ σέ άττοτείλέοιματο: κω-
μκοτιραγικά. "Η τταντρεύονται άρ-
γά, ή τταίρνουν κανέναν ττου ούτε
ά—δ μακΐρυά τούς θυΐμίζει τα όνει-
>ρά τους η ,μένουν και στ6 ράφι
ττεριμένοντας..·.
Ή κοττέλλα ιμας άρρα66»νιάσθη-
κιε μιά φορά. Μά στήιν ψυχή της ΰ-
ττηιρχ£ αλλη εΐκόνα Μοιραίως 'ί.-
φτασαν τά ττραγματα στή διάλυ'σι.
Νέα ίίταν . Ό αλλος, αΰτδεΐναι τδ
στΓθυΒαΐο σηΐμεΐο, βρηικε μίαν αλ¬
λη, την τπιρε, βκαιμ« τταιδι κα· ζοϋν
μιά χαρά, όμαλά κι' Εύτυχισιμένα
Ξανά άρραδωνιάσθηκιε κάττοτε ή
νέα. Ξανά δμως και τά χάΊλασε- · .
Κι' €Ϊνοιι άοικ£.τά άργά τώρα. Στδ
διάστη;μα αύτδ τήιν ζήτηισαν τόσοιδ
ΔέΚ/ ηθελε· ■
Γυρνώ στά ττρώτα μοί» λόγια. 'Ο
ανθρωτττος ττρέ—εί νά κρίνη τις ~ε-
ριστάσπς κι' άνάλογα νά ένεογεΐ
'Εδΐ» ή «οττέλλα μαις δυδ φορές
ττροο—αθηισε νά ιμΐτατρέψη τη ϊ»ή
της ττρδς τδν ττροορισμό της. Κα¬
λάς. Μά τδ νά θές σιηιεχώς νά
σνμμορψώνης τά ττάντα σύμφωνα
μέ σένα είναι λάθος· Ξεχασε δτι
κάττοτε έρχεται χειμώνος καιι ττρέ-
ττει νά βάλουμε ττοίλτό γιά νά μή
κρυώσουμε. Δέν κατάφερε νά φτά-
ση στδ τέρμα γιατι δέν συμμορ¬
φωθήτε έκείνη τή στιγμή ττού ϊ-
τγρεττε ττιά αυτή νά συμμορφΐΐβη,
νά ττροσαρμοσθη μέ τή νέα κατά-
σταχπ.
ιΗ ζωη είναι Ενα τταιγνίδι συ-
ναισθτνμάιτων, λογικάς κα· δράσεώς
ττοή ΤΓρέττει νά ξέρη κανένας νά τό
τταίζη. "Οταν δέν γίνονται κσλοΐ
συνδυασμοι τδ τταιγνδι είναι χα-
ή δανείων τοθ 'Υττουργείου Οί<ο νομΐικΐτν ττρδς τό Υπουργείον Προ¬ νοίας μέσω τ©0 ώς κατωβ' Τα- μείου 'Αν·ταΙλλαξί|μου ΠεριοΐΛτίοτς κσι ά~ακατοβσταο-ε&>ς ττροσφύγιον
(ΤΑΠΑΠ).
»Πρός έττιτυχίιαν της ο*οττουμέ-
ντκ; Λ^οκΐΒντιρώσιεως της ΥΔΑΜΚ
καΐ ττρόισδοσιν ουσιαο-τικοΰ τΓΒρι-
εχομένου Ιδρυόμενον ΤΑΠΑΠ, έττι-
δάλλεται νά μή α—ακεφαλισθη ή
ΥΔΑΜΚ, άλλά υά οτυγχωνευθη ιμέ
τό ΤΑΠΑΠ, ίνα χρησι<μεύη τούτο ώς κβφαλή δΐοικητική μέ αρμοδιό- τητας διαχειρίοεως άντοιλλαξίμων κτημάτων άξίας 6τΓερβαινούσης 300 00Ο 5ρχ. έκ τταραλλήλου ττρός τάς άλλας αρμοδιότητας, δς ττρο- δλέττει τόσχέδιοιν Ν. Δ)τος διά την ΥΔΑΜΚ καΐ τό ΤΑΠΑΠ. Πρός τουτο ττροτεί'νΐοιμβν, δττοος τά δρθρα 1. 4 ικωΐ 5 τού σχεδίου συγχω'-'ευ- θώσιν είς Εν δρθρον ύπ' Αριθ. 2, ώς κάτωθι: «Ίδρύεταϊ Ταμείον Ανταλλα¬ ξίμου Περιουσίας καΐ άτΓοχαταστά- σεος ττροσφύγων (ΤΑΠΑΠ), άπο- τβλούν Τδιον Ναμικόν Πρόσωττον Δημοσ'ίου ΐΔκαίου, τελοΰν δέ ίπτό την δμεσαν έττοτιτιείαν καΐ τόν ί- λεγχον τού 'ΥττουιργοΟ των ΟΙκο- νομικων, ίνοχτκούμενον διά της Γε- νικης Διευθύνσεως Δημοσίου Λο- γιοτικοθ». »Σικο~ός καΐ ττροορισμός τού Ταμείου τούτου εΤναι: α) ή άνά- ληψις τβιν Διοικητικόν &ρμοδιοτη- των της ΥΔΑΜΚ ,καταργοΜμένηςδιά τού τταρδντος διά κτήματα κττημα- τολογικής άξίας άνωέρας των 300. 00Ο δριχ. της ρεικΓποτταιήσιεως των ιϊ^ωνΐίτημάτων είς τήν άνίχκλη- τον κρίσιν καΐ άττόφαισιν των κατά τότπους Πρωτοβαβμίωιν και Δευτε* ροδαθΐμίον 'Εττιτροΐττων, ών αί ττρωτοι ατΓθφαίνονται κατά ττρώτον βαθμόν καΐ έτιΐ τής διαθέσεως των ττέραν των 300 000 «ο~μάτων, β) ή ένττο—πεία καΐ παραικολούθησις τής έφαρμογης της κειμένης νομο- θεσίας ττερΐ διοτχειρίισεως της Α.Πό καΐ ή καθοδήγηοΊς των άτΓθΜεντρω μένων 'Υττηρεσιών καΐ ΈτητροτΓών, τα αϋτοϋ» έττΐ τού αρθροι; 2, τής τταραγρ 1, τΓροστίθεντα·ι αί λέξεις «ττλήν των έν άρθρ. 1 ττράγρ. 2 έ- δάψιον α) τοΰ τηαρόνηιος άριμοδιοτή των τοθ Συμδουλίου τοθ ΤΑΠΑΠ». ΒΡΕΤΑΝΝΟΙ & ΤΟΥΡΚΟΙ «ΜωραΙνει Κύριος'δν βούλεται άπολέσαι...» Τού συνεργάτου μας κ. Ν. ΚωνοταντινουπολΙτπ Ό Μαο~»γιάννης κα! τα κοπέλλια τοο! "Η Αγγλία καΐ οί Τοθρκοι. ΕΙχα γράψει καΐ βλλοτε κ£βτι σχντικά. Λύσσο:- ζοτν καΐ δεν Εχουν γιοηριά! Προοιπαθοθν διαρκώς να δαγκάνονν και νώ μολύνοι/ν άθώονς άνθρώιτονς. "Εχουν κάμει Ιως τώ¬ ρα άννπολόγια—ς υλικές καταστροφές, ίθυσΐπσαν &—ιρα αθΰα θύμοπα ποΰ λα. τρεύουν την ελευθερία τους καΐ αγων Ι. ζονται άπεγνωσμένα για τη ζωή τους, τήν τιμήν καΐ την (περιουσίαι Μά, τκ>0 βά καταλήξη, έττΐ τίλους, α6τη
η κατάστασις! Ζοθμε στον εΐκοστον α'-
ώνα 1] στήν Ιποχη τ&ν Ταμιρλάνων, των
Τζεκ'ις Χον, τοΰ ΆττΙλο! κ<χΙ δέν ξέρο ττοίων δλλων αποβοοχτμάτον της Κολά- σιας'. Κα) δμως, δλοι Ικεΐνοι, αν (οβ- σαν τώρα, 9ά ώχριοΰσθΛ, μπροστά στά τερατώβη εγκλήμοττα καΐ τούς βανδαλι. σμοΰς τής άγγλοτουρ«ικής συμμορίας! ΙΚαΙ δέν βρέθηκε κανένας νά τοός ρί- ξη τήν φολα! Δέν μιτόρεσε κατίνας νά τραβήξη δννοΤτα τ' α6τιά τονς καΐ νά τούς φτύση οτεν: άναίο*χνντα μοθτραΐ Άλλ' Ικεΐνο, ττοΐι δέν μττοροϋν Ι δέν θε. λονν νά κάμονν οί άδάνατοι δανατοΐ της γής, θά γίνη κοποια μερά χ»ρ1ς να φρον τΐσοον Ικ^Τνοι κοθόλου. ιΓατΙ οί άσν- νείδη^οι τύραννοι "Αγγλοι καΐ τά βρώ- μικα κοπέλλια τους, οί ληοτο)1 καΐ δολο- φόνοι της Κόκκινης Μηλιάς, θά ϊλθη καιρός να λάβουν τά ίπίχειρα τής κα. κίας τονς. 'Λρκεΐ μονον ν&χουμε εμείς τά μάτια μας άνοιχτά. Νά καταγράφον. με τά ο-κοτεινα οτχίδιά τους καΐ τά 6δε- λυρά ίγκλήμοπα. Κ αί νά καραδοκοδμε μενο· Φ. ΟΥΛΚΕΡ γ) ή συγκέντρωσις ττάντον των έκ ι μέ ύπσμονή'καΐ μεγάλη ττροσοχή Πρίττιΐ τής διαχειρίσεως καΐ έκκαβαρίσε- ως της Α Π. πραγμχποττοιουμένον ττάση ς φύσεως έσ&δων, ώς καΐ των τοκοχρεωλυτικών δόσεων των ύττό τοθ 'ΥτΓουργείου Προνοίας στεγα σθένττον καΐ στεγοχΐτϊηθΌμένων ττρο σψύγων ττόρον καΐ ή δμεσος διά¬ θεσις αυτών αποκλειστικώς ύττέρ άποκοταστάσεως των μή τι^όντων εΐσέτι τοιαύτης ττροσφύγων βιά τοθ 'ΥτΓουογείου Προνοίας, μδνου άρμοδίου διά την κατάρτισιν καΐ έκτιέλεσιν τοθ ττρογράιμ ματος τής στεγάσεος αυτών, καΐ δ) εΐδικώ- τερον ή μελέτη και έξέτασις των άνοκυτ(*τοντων έκ της έφαρμογης τής ώς ανω νομοθεσίας ζητημά¬ των, ή εΐσήγησις ττερϊ των έκά- οτοτ'ε ληττττέων διοικητικόν καΐ νο- μοθετικών μέτπρων, ή παροχιή όδη- > καΐ «ατΐχ/θθνχτβον ττρος τά
άρμόδιοι ττεριφβρεΐοικα Γραφεϊα
ικαΐ 'ΈτΓΐτΐροτΓάς, ώς καΐ ό καταρ-
τισιμός καΐ ή τήρησις σχετικής στα
τιοττικης.
Τά Εσοδα οθ Ταμείου Δημοο-ί
ών έσόδων (ώς τό έδάφιον 3 της
τταιραγρ. 1 τοθ αρθρου 5 τοθ σχε¬
δίου Ν.Δ.):
»Τό Ταχείαν διοικεΐται υπό Δ.
Συμβουλιον αποτελουμένου α) έκ
τβσισάρων έκ~ροσωττων τού Δηιμο-
σίου, Αριζομένων οττό τοθ 'Υπουρ-
γοθ των θίκονομικών έκ των ανώ¬
τατον 'Υπαλλήλων τής ΓΔΔΛ ών
ώ κατά βαθμόν άνώτερος ττρσεδρεύ
εί τού Σνμδουλίου καΐ β) έκ τεσ-
σάρων δικαιούχων ανταλλαξίμων
διοριζομένων υπό τοΰ εγττουιργικοΟ
Σομβουίλίου, ■προτάσιει τού *Υ-
ττουιργοθ των θίκονομικών. Χρέη
τ«λ«ήν τής ηαρ.Χ&οναηί Μρα( «π. τ» «ορ— τού
ωάννου ίοϋ Ρώοαον. Είς «ην ·!»ιόνα «λήθος «όομου
*™ Σ ααι%αν (μηροσβιν «ής «κχλησίας.
Είς τάς 9 «ό βράδυ «ής περαομίνης Πέμπιηι Ιίωαιν ό ν. Δή
μήιριος ΜαροέλΙος, ηρώην νπουργός, γιΰμα «!ς ιον Ιπιτετραμ
μένον τής Νοτιοαφριχανιχής 'Ενώοβως κ. Μαρέ, «'ς τό ο¬
ποίον παρβχά&ησαν, πλήν τοθ κ. Μαρί, ή Κα Νιοφύτου, δ
ΠροΊίρος τή: Άΰηναι'κήί Λέσχης. ή λογοτίχνις Κα Μαρία
Ράλλη, δ κ. ΒΧυοοΙδης, Πρόιίρος τοΰ Πα^νασαοΰ χαΐ κα·
θηνηιής τοΰ Πανεπιστημίου, ό χ. Μπαστιάνη, Γεν. Γραμματεύς
τ>7; Νοχιοαφρικανικήζ ΠρβσβιΙας, 6 κ. ΥιωργΙου, 6 οτρατηγίς
χ Βαλαοιάδης χαί ό χ Λ όν χά; Νομιχός, Την επομένην εσπέ¬
ραν εγινι διξίωσΐί ι!: τό ψνχικό υπό τοΰ Επιτετραμμένον τή;
Νοιιοαφριχανιχής Ένώοιακ, όπότι ώμΙΙηααν, ώραν 5 4δ' μ.μ,
άπό Ραδ ιο φ ών όν 6 χ. Επιτετραμμένος καί δ ηρώην ΰπονργός
χ. Δημήτριος Μαροέλλος Είς την ιΐχάνα διαχρίνονΐαι διάφοροι
^ό {πό «ό παρατε&Ιν γιΰμα.
βμ«ς νά εΐμ«0α 8λοι ίνωμένοι καΐ μο-
νοκχσμένοι άδελφικά "Ας ξεχάσουμε μιά
γιά ιτάντα τίς τΐιροαιώνιες γκρίνιες μας
καΐ την κΛτοΧΓτροΓΤική <^Ο£γωμάρα μετα- ξύ μας ΤΙ ττροσωΛΓικές μας διαψορές καΐ τίς κομματικές άντιβράσεις. Τίς άν- τεθνικές μας κινήσεις καΐ τίς ΟΐΓθτττες πολιτιχές ίνέργειες Καΐ νά μή ττερι- φαονοθμε κα! να μή νττοο-κόηΐτονμε 6 ί. νας τόν δλλο ΓιατΙ δλ' αΰτα μάς κακο. χαροθκτηρίζονν λΐγο, πολΰ, δ/νους σχεδδν, κα! μάς κοτταστρεφουν το "Εθνος, άπο την την προϊ^ττορική άκόμτ) έητοχή ϊως σήμερα' Είμεθα {νας μ κρός άλλά θονμάσιος λαός Μέ πολλές άρετές καΐ Ικανότητες. Κ αί σέ ώρισμένες κρΐσιμες στιγμές γι- γαντώνονμε. Καΐ κάνουμε θαύματα. Κερ- δίζονμε την ελευθερία: μας καΐ ο-ώζου- με τήν Πατρίδα Βοηθοΰμΐ άκίμη κα! κάθε λαο ττοθ ύιτοφέρει κα! κινδννενει. Νά μή θεωρηθή δέ ύττερβολή, σάζονμε κα! 6λό«ληρο άκόμη τόν κόο-μο μέ το ο-ΊταθΙ στό χέρι καΐ τή μίγάλη καρδιά Μά δνστνχως χαθως & κ&τμος είναι κακός καΐ γεμόιτος Λχαριστΐα, δέν μάς λείιτουν καΐ τα μεγάλα έλαττώματα. "Ε. χ,ονμΐ μέσα μας τ4 οχχρακι τής άονμ. ψωνίας, τής γχρίνιος κα! Της φαγωμά- ρας! Καΐ καταοτρέφονμε £τσι δσα θαύ- ματα κατορθώνουμε. Κ* ίκεΐ ττού τρωγ6- μεθα Εμείς μΐταξύ μας καΐ {——ά—ουμε & ενας τον 6λλο, έττωφελοδνται οί ΐίλλοι καΐ μάς ίκμΐταλλενονται Ό κόσμος πού |ιάς θαυμάζει καΐ μάς δοξάζει, & κόσμος ποΰ μάς θεωρεΐ ο-ωτπ)ρες καΐ εοερκτέτες, στϊς καλές μας μερίς κα! τίς κρίσΐμες στιγμές, πού θριαμβεύει το άθάνάτο τσαροΒχι, ό κοσμος πού μάς εογνωμονεΓ καΐ μάς δίδει μεγάλες ύιτοσχέσεις, άρ>-
χίζει σέ λίγο νά μδς κορο{δεύη καΐ νά
μάς περιφρονή! Μάς δεΐχνει άδιαφορΐα
κ αί άγνϋμοσΰνη! Καΐ ίχβρότητΓθ] άκόμη!
Μάς μεταχειρίζεται μέ άναίδιια Μδς
βρίζει καΐ μάς χτνπόι. Καΐ κρνφά καΐ
φανερά. ΚοΛ μδς πολειμά άλ&—τα. "Αλ¬
λοτε μέ την διπλωμ—ική ιπανοιιργία καΐ
λλοτε μέ τον μπαμπούλα των καινούρ-
γιον πολεμικόν μέσων κα! έφενρέσεων.
ΚσΙ £τσι «των οΐκι&ν ημών 4μιτιπραμ£-
-ων, ήμεΤς είδομεν». Ένώ καΐγονται τά '
σπίτια μας καΐ κατο—ρίφαται ή χώρα
<α! χινδυνεύει ή δ&λια μας Ποπρίδο), ε¬ μείς τραγονβοθμε το τραγούδι τής γκρί. ν ι άς καΐ τής ψαγοιμάρας: «"Εβγα αν κουτσο ποδσρι, νβμπω γώ το πβλλη- κάρι», γιά νά τά κάμω δλα θάλασσα καΐ χγήν Μαδιόιμ»!. Ας άνοίξουμε λοι πάν καλά τά μάτια μας Καΐ νά «(Χταλαδουμε βαθειά τί μάς γίνεται αΐδνις καΐ χιλιάδες τώρα χρο- νια! Νά σκεφβοθμε σοβαρά καΐ λογικά. Καΐ ν* άλλάξουμε κ&ττως τή στραβή νο- οοιπία μας καΐ νά μβταβάλουμε λίγο την τταράξενη ψυχοσύνββσΐ μας. Νά ξερ- άπβφαοσιστικά τό 0—τα(ρα_ μενο σκουλήχι τής διχόνοιας άπο την πληγωμένη πάντα χαΐ ματωμένη μας καρδιά. Ν' άγαττηβοθμε μεταξύ μας, πραγμοτικά, καΐ να μονοιάσονμε άδελ- φικά. ΙΚαί τόπ κβι μονον τ<—, ν* εΧμ«0α βέβαίιοι δτι βά μάς φοβοθντοι δλοι. Καΐ θά περνά ό λάγος μας. Καΐ θά γίνεται β,τ' κ"1 β™* Μ"! ονμφέρει καΐ ίχι ϊ- κεόκκ ττού θέλουν «Α μ&ς διοίτάζοκν οί ίχθρο! μας. Γι~! θά λογαριάξονν πολίι καΐ θα διστάζοΐΛΓ δν πρέπη καΐ άν μΙΓο- ροθνε να τα τα βγολουνε πέρα μαζΐ μας. ΆφοΟ είμεθα, νά μείνονμι —αθερά, ίνας γινναίος καΐ θριαμΛαττής Δσνίβ, γιο άς, καΐ οί δύο έκ—ρόσωττοι τοΰ Δημοσίου, ήτοι εΤς ό Πρόεδρος των τφωτοδικών ίΐ ττρωτοδίκης, και 6 ρίκονομικός 2φορος. Πρόεδρος τής ΕΔΑΠ είναι 6 δικαστικδς, δν ώς καΐ τόν άναττληρωτήν τού όριζει ό αρμοδίας —ρόεδρος Έφετών έκ τοΰ Πρωτοδικείου τής περιφερείας, τόν δέ Οικονομικόν "Εφορον, ώς καΐ τόν ό^ναπΐληρωτήν τού, όρίζει Δημοσιεύομεν σήμφθν τ& δεντχρον και τελενταΐον μέρος τής τροτπ>λο-
γίας τοθ βουίλεντοθ Κοϋάλας κ. Στ.
ΝικολαΙδη.
ό Ύ—ουργός των ΟΙκονομικΛν, ^
ό &—:ταλμένος άναττληρωτής τού.
>Μετά την λέξιν «αποτελούμε¬
νης» ίπτΐ τού αρθρου 3, τής ττοραγ.
2 διαγράφονται τα έττόμενα μέχοι
των λέξεων «μετέχοντος ώς μέ-
λους» καΐ τΓροστίθενται αί φράσεις
α) «έκ τοθ Προέδρου Πρωτοδικων,
ώς Προέδρου οριζομένου όπό τοΰ
ώρμοδίου Προέδρου Έφετών με¬
τά τοθ άνσ—ληρωτοθ αύτοθ, β) έχ
τοθ επιθεωρηταί) ΟΙκονομικών *Ε-
φοριών καί Δημοσίων 'Υττολόγων,
η μή ύπαρχδντων τοιούτων, έκ τοθ
Διευθυντού τοΰ Δηιμοσίου Ταμείου,
όριζομένων ύττό τοθ 'Υττουργοϋ'
Οίικιονσμικών η τοθ νομίμου άνατττλη
ρωτοθ, καΐ γ) έξ ενός δικαιούχου
ανταλλαξίμου, έγκρατοΰς της ττροσ
φυγικής καΐ δή της ανταλλαξίμου
νομοθεο'ίας, οριζομένου ίπτό τού *Υ-
τΓουργοΰ των θίκονομικών ή τοθ
νομίιμου άνατΓληιροτοΟ αύτοθ.
»Παράγρ. 1 έδάφ. α' τοθ αρθρου
6, μετά τας λέξεις «Κρατπκοϋ Προ-
ϋτΓολογισιμοΟ», διαγράφονται τά
έττ6μβνα των λέξεων «έκατοιμμυ-
ρίον έτηο-ίως> καΐ ■π-ροστίθενται α!
λέξεις «συμψηφιζομίνου τηρός του¬
το τοΰ έκ 12 έκατομιμυρίων ετησί¬
ως τΓοσοΟ, τοθ ΤΓροβλετΓθμένου ΰττό
τής τταραγρ. 5 τοθ Λρθρου 6 τού
Ν Δ. 2967)54».
»Τό Λρβρον 8 διαγροπττέον, α*^
δέν ψηφισθή τό αρθρον 1, ώς ττρο-
τείνομεν. Διότι τό Δημόσιον δέν
δικαιοΰται ν' ασκή κοινωνικήν ττο-
λιτικίν είς βάρος των άττόρων καΐ
άστέγων τΓροσφύγων, δταν τουτο
δέν έκττληροϊ τάς τηρός τούτους
κοινωνικάς καί έβνικάς τού ύίττοχρε-
ώσεις, άς καΐ ονμβοαΊκώς άνέλα-
βεν Δέν είναι άλλως τε δίκαιον νά
δίδωνται έτταν—λημμέναι τταρατά-
σεις είς έκείνους, οί όττθΐοι δέν
εστηευσαν νά έττωφϊληθσ&ν των μέ¬
χρι σήμερον εύειργετημάτων είς βά¬
ρος της Ανταλλαξίμου Περιουσίας
»Διαγράφεται ή τκχράγιρ. 5, τοϋ
δρθρου 9 ώς άσύμφορος είς τήιν
'Ανταλλάξιιμον Όλότητα Τό ΤΑ¬
ΠΑΠ όφείλει νά άξιοττοιήση τάς
κολοσσιαίας άξίας καΐ αποδόσεως
κτηιματα ταυτα.
»Τό ώρθρον 10 ολόκληρον δια-
γραπτέον, έφ' δσον δέν εχει ψηφι¬
σθή τό τφοτείνσμεν αρθρον 1 υφ'
ημών, καΐ έφ' όσον δέκδιαγραφοΰν
καΐ ττάντα τα χρέη των Προσφύ¬
γων, τό ττρό τοΰ Α.Ν. 18)44. Άλ¬
δώ ί ά
γ,
λά καΐ εΓδικτώβρον είς ττην ι
1 ττρόκειται ττερι άνταλλαξίμΓον
'κττηιμάτον τταραν^ρηθέντων ύττό
τοθ Ύτί. Γεωργίας καΐ επί των ο¬
ποίων, ττλήν τής άπλής διανομής,
ούδεμία ενεργεια εγένετο διά τόν
τιοθ όττοίου ώς γνωστόν, δέν ίχει
ικαθορισμόν τοθ τιμήματος, ανεχι
εφαρμογήν ό Α Ν. 18)44 Είς την
τταράγιρ. 3 ττρδκειται ττε,ρΐ άναβιώ-
οιεως χρεών. 'Υττάρχει ττροβεσμία
,μέιχρι τοθ 1932; Διατί δέν 6κα-
μαν χρησιιν'; Καΐ ή παιράγρ. 4 χα-
ριστική.
'ΒττΙ τοθ αρβρου 11, τταράγρ.
6. ττροστΊθενται τά εξής· «Κατό
τόν καθορισμόν τής άξίας των κα¬
τεχομένων κττ>μάτων διά οΐκογενει
οχήν στέγασιν άνο^οκοταστάτων
τπροσφύγων, τό τίμημα όρίζεται
ειΐς τό 60% τής κτηματιολογικής αύ-
τοΰ άξίας, τα δέ καταδληθέντα
άττό τοΰ 1945 ιμέχιρι τής ύττογραφης
μισθώματα η αί ά—οζηιμιώσεις χρή
σεων συμψηφίζονται μέ τό τίμτ»μα
τοθ ακινήτου».
»Διάτι ούτω μόνον θέλει επέλθη
<—οιχειώδης εύθυγράμιμισες στε- γαστικιής ττολιτικής μεταξύ των (ττεγοχΐθέιντων είς κιρατικά οΓκήμα- τα καΐ των στεγασθέντων είς άν- ταλλάξιμα άκίινητα. >'Ε^τ1 των διρθρων 13 καΐ 14
αί δόσεις των άγοραστών άττ' εύ-
θείας άστών' ώς καΐ των κληρούχων
άγροτών δέον νά καθορισθοϋν Ισο-
τίμως είς δέκα έτησίας μέ έπιτό-
κιον γενικώς 3%, των δέ έτπλοίπων
άγαραστών είς ττέντ€ έτησίας μέ έ-
ττιτόκΐον 6%.
»Έττι τού δρθρου 20 έπιφυλάσ-
σαμαι κατα τήιν συζήτησιν νά δια-
τνπωσω τάς σκέψεις μου.
»Διαγράφεται ή τταράγρ. 2 τοΰ
άριθ,ρου 21 ώς άτΓαράδεκτος, διότι
αρκεταί ήσαν αί δύο τηροθεισμίαι,
διά ν' άσκήσουν οί ένδιαφερόμε-
/οι τά εύβργετηματα, άτινα τταρε-
χωρήθησαν είς αύτούς είς βάρος
της ανταλλαξίμου "περιουσίας:».
νά ττολεμοΰμε άποαελεσμοττικά καΐ νά νι-
<οΰμε ιτάντα κάθε αυθάδη καΐ άναίσχυν. το γϊγαντα Γολιάθ! "Ετσι μονάχα κ' οί θρασνδειλοι Τοθρ- <οι θά βάλουνε τήν ούρά τους μέσα στό: σκέλη καΐ θά «^ύγουνε κυνηγημένοι κοοΐ ντροηιασιμενοι. Καΐ οί δσττονδοι ψίλοι μας ο! "Αγγλοι καΐ οΌόι δλλοι δμοιοι φί- λοι μας κ' έχθροί μας, θ' άναγκασθοθνί νά σταθοθνε μπροοτά μας σέ οτάσι προ- σοχής Καΐ θά μάς μιλάνε μέ σεβασμο «μέ τό σάς κ αί μέ το σιϊςϊ, γιά νά μή τούς τσακίσουμε μέ μιάς τό αδειο τονς κα! ίγω'στικό κεψάλι! Τότε, μονάχο), θά μ&ς βοηθήση & θεός μας, ό θεος τής Ελλάδος, δταν ττρώτθι Ιμίϊς οί "Ελληνες, σ&ν γενναϊοι καΐ αξιοί άπόγονοι των γενναίων καΐ δοξασμένων προγόνων μας, βοηθήσουμε τόν εαντ6 μας, τήν "Ελλάδα μας, το εβ. λογημένο "Εθνθς |ΐας. Καΐ τότ» μονάχα άρχή "Οτι «Μωραίνει Κύριος, 8ν βού¬ λεται άπολέσαι»! Άς τρίξουμε, λοιττόν, κ' εμείς ένωμένοι δλοι καΐ μονοιασμένοι, τά δάντια καΐ νά τοΰς χτιΛΐήσουμ* στ6 ψαχνό Καΐ νά είμεθα βεβαιοί, δτι ή 6ο- ξασιμίνη μας κι' άθάνατη 'Ελλάδα ποτέ δέν πεθοίίνει!. Μ. ΚαΜΣΤΑΜΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΗΪ

ΠΡΟΧΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
'Αιτό την ττολιτιστικήν δράσιν
των προσφυγικων οργανωσεων
ΙΑ ΕΓΚΛΙΝ ΙΤΤηΠΙ Ο Κ ΤΙ Α Κ Η ϊ
ΕΪΤΙΑΙ ΑΡΑΠίΤΣΟΗΑΣ - ΗΕΙΡΑΙϋ
€Ο σκοπός τής Έστίας: «Μυσταγωγία
καΐ Έκκλησία δλων των Ποντίων, προ¬
σφύγων καί γηγενών διά την δημιουρ¬
γίαν καινούργιων ίερών κοα πατριωτι-
κών μνημείων.»
Όλόκληρος ή δμιλία τοθ γενικοθ γραμματεύς
τής Ενώσεως Ποντίον Πειραιώς κ. Χ.Τσιρίδη
'Βτελέσθησαν τήιν ττσΐρελθοΰσαν τας έτ~ι τδν ττρωτο σ>κοττό τοθ Συλ
Κυριακήν παρουνια ττολλοθ και έκ-
λεκτοθ ικόσμαυ, τα έγκαίνια τής
Δραττεττσώνος
'Βστίας
— Πειραιώς.
Παρέστησαν ό 'Υττουιργός Οίκο-
νοιμιικών κ. Άλιττρόντης, ό Άρχη-
γος της ΕΠΒΚ . Ποητοητολίτης, Α
έντφόσωτττΌς τοθ κόιμματος των Φι¬
λελεύθερον κ. Στ. Χατζήμ—εης, ο'
Βουλενταΐ Πειραιώς κ Πεττρο~σι>
λάκος «αί κ. Χα66όιτ·ουλος, οί ττρώ
ην .Υττουργο! κ.κ. Μοονούσης καί
ΓιαβασΌγλου, οί τπρώην Βουϊλευται
κ. ,Ελ. Παυλίδης καί κ. Γ. Τζατζά-
νης, οί Δήμαρχοΐ Πειραιώς, Κερα-
τ<σιινΓου, Δραπτεττσωνας καί Κορυ- δαλλοΰ κ. κ. Σο—■ουνάκης, Μισσαηλί δης, Κασκινάς καί Αύγουστίδης, ό έιάηροσωτΓος της Κοινότητος Περά- ματος κ. Χαττζη Ιωαννίδης, τα άδελ- φά Ποντΐακά ΣωιματεΤα «Ένωσις Ποντίωνν Νικαίας καί Κορυδλλοΰ», ή «Άβλητΐκή Ένωσις Ποντίων Πει¬ ραιώς», Άργοναθται — Καμνηνοί, «Σύλλσγσς Ποντίοον Καλλιθεοβς ή Πραοδος». Παρέστησαν ωσαύτως το Προε¬ δρείον τής 'ΟμοοττΓονδίας Παραττη- γιματτούχωυ χο;1 Άστών Προσφύγων κ.κ. Κοντοπουλος. Κ. Άισιάδης καί κ. Κυριακάκης. Τό τΓρσεδρεΐαν τοθ Σύλλογον 'Αλυχαττων ή Καιν'ττολις, μέ των Γενικόν τους Γραμματέα τόν Δικηγόρον κ. Λιοβκάκον. Είς τή^ εορτήν παρευρέθησαν ω¬ σαύτως τα Πρσεδιρεϊα των Σνλλό- γων «Ένωσις Οίκιστών Ά/ναληψε- ως, Άγΐος Μηνάς Άμφιάλης» «αί ύπτερδισχίλιοι άκροαταί, οί όποΐοι κατεχβιιροκρόττκταν τους όμιλη,τάς. Είς την σνγκέντιρσιν, ωμίλησαν, ιά κατΌλληλου ττροοτλαλιάς ό 'Υφυ λο>/ου μας καί τής Στέγης μας,
τόν 'Εθνικό Σικοττό ττου συνίστα-
ς γρ, μ
διά κατΌλληλου ττροοτλαλιάς ό
ττουργός Οίικονομικών κ. Άλιττράν
της, ο 'Αρχηγός τής ΕΓΚΚ κ. Πα-
τταττολίτης καί τα προεόι>ςϊ« των
όργανώσιεων. Έκ μέραι/ς τής Διοι¬
κήσεως, ωμίλησαν οί κ.κ. Μανου-
σαρίδης, Χαρωνίδης, (Πρόεδο-ος Ά
νεγέρσεως) και Χ' Τσιρίδης.
'Η τγανηγυριική Αμιλία τοθ γεν.
γραρματέως τής Ενώσεως Ποντίων
Πειραιώς κ. Χαρ. Γ. Τσιρίοη εχει
ώς εξής:
Ένα έρώτηιμα δίκαιο καί μιά ά-
τταρίΐα διικο3ΐολογημένη γΕννιέται σ*
δλους σας, γιά την σημερινή συγ¬
κεντρώση μας.
Τό έρώτηιμα αύτό και ή όπτορία
αυτή εξηκολουθεί νά σάς κατέχει
καί να λέτε μέσα σας:
Ποίος νά εΤναι αραγε ό σκιοττός
της σηιμβρινης συγκεντιρώσεως; Ποί¬
α νά είναι ίιραγε τα αΐτια καί τα
ελατήριον τής σημερινης γιορτης
μας;
Μήττως ή Άνάσταΐσις τού Κυιρί-
ου; Μιά φορά άχι. 'Η Δεύπερη Πα-
ρουσία; Δυο φορές δχι. Ή εμφάνι¬
σις κανενός καινουρίου Μεο-ία γιά
την Σωτηιρία της Ανθρωπότητος;
Τρείς φορές δχι.
Μά τότε. τί είναι αύτό κύριε
Τσιρίδη; καί δέν ιμάς Λέτε καθαρά
καί ξάστερα και χωρις ττΕρΐστρο-
φές τόν σκοττό της σημβρινης συγ¬
κεντρώσεως;
«Μυσταγωγία και ,Εκικληθ"!ΐα δ-
Χων των Ποντίων, Προσφύγων, Γη-
νενών κ.λ.ττ·, γιά την Δηιμιουργία
Καιΐνθύργιων Ίερών καί Πατρ'ωτι-
κών Μνημείων».
Καί δικαίως, κάποιος πού
Δό
δέν
ήξειρε τό Δαιμόνιο τοθ Παν— ίου, ρώ-
τησε τον βετεράνο στή Φιλοπνθρωττία
καΐ Φιλαλληλία καΐ Παόεδοο έττΐ
σειοάν έτών της Ενώσεως Ποντίων
Μήτσο Μιχαήλ ίδη.
Τί είναι, μωρέ αύτοΐ οί Πόντιοι
καΐ μάς τγιτγιλίίουν κάθε £χχχ καΐ
στιγμή τό μυαλό, μέ τίς άξιόλογες
τΓ,ροσπαθειές των;
Καΐ ό κ. ιΜχαηλίδης άτταντά κκΐ
λέγει έττϊ λέξει τα εξής:
«Είναι ή Εύλογημένη Φυλή τού
Εύάνδρου Πόντου καΐ της Μικράς
Άχτίας».
ΕΤναι τδ στολίδι καΐ τό διαμάντι
τοθ Μικΐροχπατικου ΈλληνισιμοΟ,
καττά την προσφιλή Εκφράση τοό
Καθηγηιτοΰ τού Παν—τιστημίου, Ά-
καδημαϊκοΰ καΐ ττρώην 'ΥτΓουργου
Κ. Κων. "Αμαντου, ττού κοσμεΐ καΐ
τιιμά την Έλλάδα και τό Πανελλή-
νιο όλόκληιρο. Είναι τέλος οί Πόν¬
τιοι τό καλλίτειρο κομάτι της Εΰ-
ττοιΐας και της Καλλιτεχνίας, τό
"Αν _ φαν — Γκαντέν της Μικράς
'Ασίας καΐ τοθ Πόντου της Ρωσσί-
«ς.
ΟΙ Πόντιοι τόσο στό Έξωτερι-
κό, δσο καΐ δώ, έττάλλοντο και ττάλ
λονται καΐ βά τΓάλλωνται ά—ό Έ-
θν-ικά Ίδεώδη.
Μέσα σττΐν ψυχήν τους δολειυοιν
καΐ κλείνουν την Έλλάδα μας, ·πού
άνέκαθεν ύ~ηιρξεν ή Κοιτίδα και ή
Πρωτο~ορία τοθ Κόσμου, γιά τόιν
Πολιτισμό καΐ την Προκαπ|ή της Άν
βρωττότητος.
Σ' δλους τούς Έθνιικούς Άγώνες
της φυλής μας έχωσαν καΐ δίνουν
το τταρών, ά—ό τό Τ 453 μέχρι καιί
σήιμΒρα έχυσαν καΐ χύνουν τπρόθυ-
■« το αϋμα τους, γιά τό 'Εθνικό
ΜεγαλεΤο καΐ την Έθντκή Αποκα¬
τασταθή.
Όταν τταντοΰ στό -αρελθόν, 6α
σίήλευε ή Πιικρή Τούρχιικη Σκλα-
6ιά καί δλα ήσαν σκοτιεινά καΐ στή
θύμησι των Σκλαβωμένων Έλλή-
υων ό^τηχοθσε τό θλιδερό τραγοΰ-
δι:
€Τά ρύδα τα τιριοα-άφυλλα της
, ("Ανοιξης κοομάρι
Τα λουλουδα κι' ό ΖέφΜρος ό η"-
(λιος, τό φεγγάρι
Αάνουν την ώμορφάδα τους (—η
(Σκαβωμένη Γή».
ΟΙ Ποντισι έγαλουχοΰντο μέ τό
τραιγοΰδι:
«Νά σάν τή Νομόν ■—>ύ γεννά τα
, „ , (τριάντα χρόνια
μίαν Κεφ τάίγ Οίον τ,ροοντέλλτιναιν
ΓοΛανοφάιραν».
Καΐ ·ΤΓθ(ραικάτΓω: «'Η Ρωμανία
κι άν -έρασε άνβεΤ καΐ φέρε, κι·
αλλο».
β Καΐ τό δνθος άνθισε 'Η Έλλά-
- μας έλευθερώθηκιε, ή Σκλαβιά
^^Τ^ κια1 ο1 Πόνι1|οι δρίσκονται
στή Μη—Βρα .Ελλάδα, δΐττλα καί
μαζΐ ιμε δλους τούς Άδελφούς Έλ¬
ληνας, μονοιασιμένοι, άγο—ημένοι
καΐ τΓθλιτισμενοι, ττραγίμο-ο-οκ&ν.
π :
Όμόνοα — Άγάττιΐ καΐ ΕΙρή-
νευση μΕταξύ δλων των Έλλίνων,
έττ' άγαθφ της φιλτά>ης μςχς Πα·
τρίδας καΐ να εΤστε βεβαιοί πώς
και ή Κύττρος ,μας σύντομα, ·ιτολύ
σύντομα θά ένωθή καΐ αύτη μέ την
Μητέρα Έλλάδα, γιατί τό θέλουν
Κύττριοι, τό ιτροσΊ-άζουν οί ΝΕ
ΚΡΟΙ μας, τό διαλοίλλοϋν οί ΝΕΟΙ
και οί ΝΕΕΣ της ΕΛΛΑΔΑΣ
Δίττλα στόν Έθνικό Σικαττό τοϋ
Συλλόγου μας, στέικεται στήν Τ-
δια μοΐρα, σότν δίδυμος άδελφός.
Ό Κοινωνΐκός Σκοττός τοΰ Συλλό-
γου καΐ της Στέγης μας.
Ποθοθμε νά γίνη καΐ θά γίνη ή
Στέγη μας ενα Κέντρο Κοινωνικής
Προνοίας, δχι μόνον γιά τούς Πον-
τίους, άλλά γιά δλους τούς Πε1-
Γχχιώτες, Πρόσφυγες, Γηγβνεΐς, καί
^ιά δλην τήιν Έλλάδα αυριο.
Καΐ γιά νά άντιληιφθητε τήιν ση-
μασία τοθ Κοινωνικον αύτοΰ Κέν-
τρου, σάς άναφέρω άγοπτητοί ιμου
ττροσικιεκληιμενοΐ, τόν εξής διάλογο
μεταξύ ενός μικροθ καϊ τής Μήτε
3ς τού.
Δούλευαν όλημερΐς έδώ καΐ τέσ-
σαρα χ,ρόνια, γιά την όλοκίλήπωση
-ου "Εργου τής Στέγης οί Εργά¬
ται 1) Κλεάνθης Έσττιαλίδης, 2)
Φώτιος ΣτΓαλίδης, 3) Γεώργιος
Τσαρούχης, 4) Νικάλαος Αποστο¬
λίδης 5) Ιωάννης Ψομιάδης, 6)
Ιωάννης Κυζηιρίδης, 7) Γεώργιος
Σαραψίδης, 8) 'Αδελψοϊ Καλο-
γρηαί, 9) Βασίλειος Τσιιμτπρικίδης
και οί νοικοκυρές τής γειτονιάς:
' ΕύριδΓκη 'Υψηλάντου, 2) "Άννα
Πατταδρόμου, 3) Στέλλα Τσολοκ1!
δου, 4) Παρθεινόττη Παυλίδου καΐ
ττολλές άλλες κι/οβαλοθσαν αττ' τό
ΐ*στέιρηιμά τους φαγητό γιά τούς
Έργάτες. Καΐ ό ττεινασμέΜος ττι-
3ΊοΤκος της γειτονιάς μας, όνόιμα-
Γιωργάκης, τταραπ■ονεμένα, λυ-
ττημένα και μέ κατεβασμένα τα
μουτράκι, λέγει στήν μητέρα τού:
«Γιατι καλε Μαιμά άφίνεις έμέ-
υα τΓεινσισμέινο καιι κυττάς τούς
ξένους ιάνθρττουις; Έγώ δέν εΤμαι
τταιδί σου; Δέν ιμέ λυττάσαι καθό-
λου; Δέν Ιίχουν Μάννες κι' αύτοι νά
ένδΐαφβρθοθν γι' οώτούς; Γιοττί, κα-
λέ; Γιατί;» Καΐ ή φωινούλα τού
πνίγεται μέσα ο-τούς αύβσρμήτους
λυγμους τού, ττού ττροκάλεσον καΐ
τό κλάμιμα της Μάννας τού, τού
■νά, ΤΓοορακληΐτικά καΐ τ— ιστικά,
εΤτπε στόν ττειι/ασμένο Γιωργάκη
της:
ΕΤναι μ' αλλα λόγια ό Περιου¬
σίας Λαός τοΰΰ Κυρίου Ημών Ίη-
σοθ ΧριστοΟ, κατέληξε ό κ. Μιχα-
5ης καΐ ονμφώνηο- ά—όλυτα ό
συνσμιλητής τού».
Και μιά ττού αύτη είναι ή θέσις
τού ΠοντΐΓου ιμέσα στήν εΕλληνικιη
Κοινωνία, άς δοθμε τώρα τί σκο-
ττεύει νά κάνη ή Ένωσίς μας, μέ
την Ποντιακή αυτή Στέγη.
Φιλοδοξοθμε νά —ραγματοττοιη-
σουιμε καΐ θά τΓραγματο—οιήσοομε
στόν Πεΐιραΐά μας, μιά Ποντιακή
Στέγη, μέ τπειριε^όιμενο: Έθνικό,
Κοινωνικό καΐ Παιδαγογικό.
«Σώττα, τταιδάκι μου, σοττα.
Βοηθάμε δλοιι ιμαζΐ τό Σωματεΐο
Γχυτό, γιά νά δώση αΰριο σ' δλα
τα φτωχά καΐ ττειναοΐμένα -αιδιά
χά, βιβλία. φάρμακα καΐ ότι αλλο
τοθ Περαιά μας, ψωιμΐ ψαγί, ροΰ-
χρειάζουται.»
Βοηθάμε τούς έργάτες αύτούο,
γιά να βοηθήσουμε αυριο δλα τα
τταιδακΐα τής γειτονιάς σου, γιά
νά είναι χορτάτα, ντυμένα καΐ ττα-
ΒΑΙΝΕΙΓΟΡΓΩΣ Η ΠΡΟΕΡΓΑΣΙΑ ΠΡΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ
ΠΑΝΕΑΑΑΔΙΚΟΥ - ΠΑΜΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥΙΥΝΕΔΡΙΟΥ
ΟΠΕΡ ΠΡΟΚΑΑΕΙ ΤΗΝ ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
ΕΚΔΙΔΕΤΑΙΗ Β1ΒΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ
'Η ττροεργασία διά την όργανω-
τικην πιροιτταρασκευήν τοΰ αποφα¬
σισθέντος Πανελλαδικοΰ, Παίμπρο
σφυγικοΰ Συνεδριον ήρχισιε καί βαί
ι γοργώς λαμδανομένο»·/ δλων
ώ^ απαιτουμένων μΐτρων διά την
έπιτνχίον τού Συνεδριον.
Μετά την απόφασιν τής μεγάλης
όργανωτκής έπιτροΓΓτής τοΰ Συνε
δρίου ττερί όιρισμοΰ έκτελεστικής
έττιτιρθΊτής ή όττοία νά εισηγηθή
τηρος αύτην δλα τα άργανωτικά
«αί οικονομ ΐ'<ά μετρα τα όποΐα θέ¬ λουσι συ,μδάλλει βΐς την έττιτυχίαν ιοΰ Συνεδρίου τό προεδρείον τής Κ ΕΠ συμφώνως πρός πήιν δοθείσαν τηρός αντό έ^τιολήν κατήρτισε την εκτελεστικήν έττιτροττήν ώς άκολού θως : Κ. Γιαδάσογλου, Άττ. Όρ φ·ανΙ6ης ττρώην ύττουργοι Στ. Χα- /τζημπτέης τπρώην βουλευτής, Κο¬ σκινάς, δήμαρχος Δραττετσωνος, Άρ. Κωνσταντινίδης, Άντ. Τζιζής, Χιρύσης, Θ. Σαράντης,« Ά6ραμί- δης, Χατζηνικολάου, "Άννα Νεοφύ- του, Κων. 'Ηλιόττουλος. Άντ. Πε- τρόγλου. ΟΊ έξ τ«λευτοΐοι άττοτε- λοΰν τό οικονομικόν τμήμα τής ητροπης, τό οποίον ειδικώτερον θέλει άσχοληθή μέ την εξεύρεσιν των ά~αιτηΟησομένων πόρων διά την επιτυχίαν τοΰ συνεδρίου. Είς τό συνέδριον θέλουσι άνα- "η ύττό είδικών είσηγητών, τους όποίους θά ορίση ή μεγάλη όργα- νωτική επιτραπή, κατόττιν είσηγή- -ς της έκττελε—πκής, δλα τα έκκρεμοΰν/τα ττροο-φυγικά ζητήιμα- τια, είς τράτπον ώσπε νά χαραχθη ΰπ' αϋτοϋ ή ένδεδειγμενη ττολιτι- κή πρός οριστικήν κιαί ταχείαν ε¬ πίλυσιν αυτών. Ή είδησις της προσεχούς συγ- κλήσεως τοΰ Πανελλαδικοΰ Παμ- ττροσφυγικοΰ Συνεδρίου είς ττάς Α θήνας ττροεκάλεσε 6σθε<Μ συγκίνη σιν είς ολόκληρον τόν —ροσφυγι- κον κόσμον της χώρας. "Ηδη ττλεΐ σται έκ των ττρσσφυγΐ'κώ^ άργα- νώσεων άπευθύνονται είς τα γρ<χ- φεΤα τής εφημερίδος μας ζηττοϋσαι σχετικάς ΤΓληροφορίαις Καθ" ά είμεθα είς θέσιν νά γνω ρίζωιμεν ή άργανωτικιήι έττίτιροττή τού σιΐΛ·ιεδρίιου θά έττικοινωνήοιη: λίαν ττροσεχώς έγγιράφως μέ όλας έν γέ νιει τάς ττροσφυγικάς άργαΐνώσεις, ίοδιάζουσα αύτάς καί μέ δλα τό γκαΤον ττληροφοριαΐκόν υλικόν, τρόττον ώθΠΕ οί όΛ-ιττρόσωττοι οούτών είς τό συνέδριον νά είναι )έξ ολοκλήρου ένηιμερωμένοι καί νά προσέλθωσιν είς αύτό τταρασκΐευ- ένοι διά πάς Αΐτόψεις τάς όττο! άς θά ύποστη-ρίξουν Ώς ττρώτον τοιούτον διαφωτίση χον οΠΌΐχεΐον ιάττειφαισίσθη νά έκ- κατά Σ)βριον ■ηυττωθή καί νά διανεμΐηβή ή Βί" 6λος τού ΤΓρασφυγικού ζηΚήματος, κατά την -π-αροϋσαν αύτοΰ φασιν. Είς την Βίβλον θέλουσι πτβριληφθη τα ιέκ-ιενογραφημ'ένα τπροκτικά τού ττ.Ε. οννελθόντος 7ου Παμττροσφυ γικοΰ σονεδιρίου, αί ύττό _γτοΟ κλι- μακίου Άθηίνων συνταιχθεΐσαι και διανεμηθεΐσαι έκβέσεις, τα ύττοιμνη Ιματα τα ύποοληθέντο: ττρός τόν Πρωθυπουργόν τους άρμοθίους ^ύ α/ργοΰς καϊ τους αοχηγούς των κομμάτων, ώς καϊ αλλα σχετικα σηιμειώματα. 'Ε-ίσης θά ττεριλη- καί τα ττροχτικά των γενο έή λτων φθΰ ρ μένων έττισήμων συνομιλιτων. Ό Πρόεδιρος τής ΚΕΠ κ. Μ. Κυρ κος θά καλέση την εκτελεστικήν επιτροπήν είς την τΓρώτην συνεδρ! ασίν της έντός ττ(ς ερχομένης έβδο ιμάδος. Η ΠΝΧΟΕΙΙΝΗ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ ΤΗΣ ΒΟΥλΗΣ ΔΙΑ ΤΟΖΗΤΠΜΑ βΝΤΑΛΜ=Ι110Υ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ρ τροιπισωμένα». Νά μέ λίγα λόγια, ό δεύτβρος σκοΊτός τού Συλλόγου καί της Στέ¬ γης μας ικαΐ γιά νά μή σάο κου- ράσω, μτταίινω στό τρίτο καί τε- λευταΤο Σκοττό, ττού «αθώς τρρο- εΐττα, είναι Παιδαγωγικός καί Έκ- παιδειυτικός. Εΰαγγελιζόμαστε νά κοβτασηίσου με καϊ θά κοττοχ—ήσουμε τόν Συλ- λογό μας καί την Στέγη μας, μιά ττροτότι—η Παιδαγκγική καί 01- (κιακυρική Σχολη, δττου θά διδάσκε- ται ή Άρετή, οίκοκυρική καϊ ή Παι δεία, «ατά τό Άρχαΐκό ρητό «Παι- δεία Άριστον Κτήμα». Καϊ δττως τό φροντιστήριο Τρα τΓΕζοϋντος, τό Γυμνάσιο Άργυρου- πόλεως,^ Κοτυώρων, Σαμψοΰντος ό όδηγός των ότπ«ντΐαχοΰ Ποντίων καϊ Κβρασοΰντος, ήταν ό Φαρός καί ετσι καί ή δικη μας Στέγη ττρέττει να εΤναι καί θά εΤναι ό Πνευματι- κός Φαρός δλων των έν Πειραιεί Ποντίων, Γηγενών καϊ λοιττών Προ¬ σφύγων. Διότι έχουμε θέσει ώς τ5ιρχήν τό σοφό γνωμικό «Περϊ μαβημάτων φροντιζε καί ού χρη,μάτων», «Τα γάρ καλά μαθήματα φέρουσι χρηματα». Καί όπως, οί Ποντιακές Κοινότη τες τοΰ Έξωτβρικοϋ έξ Ιδίων των ο—ούδασαν ττολλά φτωχά παιδία καί έγιναν έξαίρετοι Έττιστήιμονες καί; Παλιτικοί, Άνώτεροι δημόσιοι υττάλληλοι καί Λειτουργοί, σάν τόν πρώηιν 'Υπουργό καί νυν Βοολευ- τή κ. Σταΰρο Νικολαΐδη, τάν τέως Αρχιεττίσκοπον Αθηνών Χρύσσν- θο, ^ετσι κι' έ,μεΐς θά βοηθήσουμε τα εξυττνα καϊ άπορα τταιδάικια νά μορφωθοΰνε καί νά γίνουν καλοί έ- τΓΐστημονες, έττ' άγαθφ των Ποντί¬ ον καί της Έλληνικής Κοινωνίας. Σύνθηιμά μας τπρέτΓει νά είναι καί θά είναι: «Κάθε φτωχός καί αξιος νεαρός, πιρέτΓει νά γίνη Δικηγόρος, Καθη- Υητής, Μηχανικός, Πατρός». Και θά τό τΓετύχοομε μόνο μέ την όλοκλήρωση τού Έιργου μας, ττού γιά νά όλοχλη,ρωθή χρειάζεται ή Ηβική καϊ τπρό ττάντων ή 'Υλική ένίσχυοτι δλων, Ποντίων καί μή, γι¬ ατί τό^έργο αύτό άνήκει σ' δλους μας, εΤτε Πόντιοι εΐμσστε, είτε Π,ρόσφυγες, είτε Γηγενεΐς. «Δή δεΤ χρηιμάτων καί άνευ τού¬ των ουδέν ?στι γενεσθαι των δεόν- των». Χοειάζονται χρήματα ελεγε ό Δηιμοσθένης καϊ δχι ρήματα καί χωρις χρήματα δέν γίνετααι τίττο- τα>.
«Ού ττάς ό" λέγων μοί, Κύριε, εί
Κατά την χθεσινήν συνεβρίασιν
τής είδιικής έπιτρο—ής τής Βουλής
έττΐ τού άρθρΌυ 35 τού Σι/ντάγμα-
τος, διά την άνταλλάξιΐμον ττεριου
σίαν, ό κ. Ε. Μ—α<λατζης λέγει ό¬ τι ή έναντι τής πλήρους <5—οκατα- στάσειος των πιροσφύγων ύπ>οχρέο-
σις τοθ Κράτους είναι ήθική καϊ
νοιμική- Έ—ομένως ή συμιτληιρ·»-
σις τού εργου δέν άφ·ορά μόνον
την Κΐϋβερνησιν, ήτις φέρει ττρός
τόν σκοττόν τούτον τό ΰττό κρίσιν
σχέδιον Ν.Δ., άλλ' όλόκληρΌν τή|ν
'Βθΐνΐικήν Άντιτφοσ-ΜΠΓΐίαν. Ή μέν
συιμττολί'τευισις δέν δύναται νά μο-
νοττωλήση τό ενδιαφέρον και νά
διεκδιικήση τό άλάθητον διά την
ρύ8|μισιν τού θέματος, αλλ' οΰτε
καϊ ή άντιττολίτευσις ν« κατηιγο-
ρήΐση η νά διαφωνήση έττΐ τοθ νο-
μασχεδίου. μόνον κα· μόνον διότι
είναι άντιτΓθλτευσιο ««' διότι έττι·-
διώχει νά κοορττωΙ&η κοιμμοττιικά όφέ-
λη· Τό θεμα ττρέ—εί ν' άντ ι μ—ο»-
ττισΘη ώς βέιμα εθνικόν, ώς^ θειμα
ττού θά δώση δικαιοσύνην και άττο-
Κίθτάστασιν τπρος άδϊΐλφούς, ττου
ένώ κατέφυγον εις την Έλλάδο.,
θύμκτα μιάς ιτρΜτοφανοΰς τραγω-
δίας καϊ ανέμενον ~αρηγοιρ·ίοτν καϊ
περίθαλψιν, έξακολουθαθν ώκό)μη,
Ο—ερα άπό 35 &τη νά ΰφίστανται
τδ δράμα της δυστυχίας καϊ τής
έξοΛιώσεως.
έξ αΐλλου νά &,μολογτ(-
δτι ή σνμττεριφορά τού
Κράτους ά—έναντι τού ττροσφυγι-
κοΰ κόιοΐμου, δέν ίπτηιρξε πτ5ήρ«ις
στοργική καϊ Ανάλογος ττρός τήιν
θι/σίαν τον καϊ ττρ·δς τα δικαιώμα-
τά τού. "Υστειθα άττο την ττάροδον
τόσων έτίόν υφίσταται αΐκόΐμη ττρο-
σφυγικόν ζή/τημα. Είς 35 χιλιάδας
σελεύσεται είς την Βασίλειον των
Ούραΐνών, άλλ' δ ττοιών τό θέληιμα
τοΰ πατρός μου τοΰ έν Ούρανοΐς»,
διβκήρυττεν ό Κύριος Ημών Ίηοχνΰς
Χριστός καί διαΐκηιρύττουμε κι' έ¬
μ είς Καί ή διακηρύξη μας, τόσον
τ<->ΰ Θεανβρώττου, όσον καϊ τοθ Συλ¬
σωμεν,
μας είναι ότι θελουιμε "Έρ-
γα καί δχι Λόγια. 'Οχι ό Μοβνώ-
λης μέ τα λόγια φτιάχνει Άνώγεια
κια! Κατώγεια, άλλ' ό Κύρ Μήτσος
μέ τα εργα1 φτιάνει Άνώγεια καϊ
Κατώγεια.
Και τα χρήματα αύτά θά μαζευ-
τοΰν άττό ολους μας. Ό φτωχός
άττ' τό ϋστέρηιμα, ό ττλουσιος άττ'
τό ττβρίσευμα. "Ολοι τόν οβολόν
μας σέ ένα καί Μεγάλο καί Ίειρό
Σκοττό: "Ολοι καί ολα γιά τήιν ό-
λοκλήρωση τής Ποντιαΐκής Στέγης.
Πλούσιοι: Μιιμηθήτε την Μαιρρία
την Μαγδαληνή, ποΰ χάριν τής
Ψι/χής της καί τής Σωτηρίας τής
άνθρωτΓΟτητος, εγκαΐτέλειψεν τα
πλούτη της καί τίς άνέισεις της και
άκολούθησε τόν Θεάνθρρωττο. τόν
Κυριο Ημών Ίησοΰ Χριστό. "Ετσι
κι' εμείς, τπστοί στΐς Ίερες ττα-
ραιδόσεις τής χιριστιανικής καί της
Ποντιοκής ίδιαλσγίας, άς πιροσφέ-
ρουμε κάτι γιά την νάτπνξη τού
Σωματείου μας καί τής Παντιακής
μας Στέγης.
Πόντιοι: Θυμηθητε τούς μεγά-
ύέ
μηη ς μγ
λους εύεργέτας μας, 0—» Πόντο,
Θεοψύλακτο, Χρύσανθο, Κων. Κων¬
σταντινιδη, κ.λ.ττ. καί δόστε την
συνδρομή σας γιά -ηήιν όλοκλήρωση
τής Στέγης.
Παραδειγματισθήτε άττό τόν μα-
καιρίτη Ίόν Άριστείδη Θεοφύλα-
κτο, τοΰς άκαμάτους, άκούροοοτους
καί χροσούς συμττατριώτιας μας
Εύστάθη Κωφίδη καί ΜήτσΌ Μιχα¬
ήλ ίδη, Μανουσαρίβη, Χοορωνίδη καί
τί τταληές καί νέες Διοιικήσεις τού
Σύλλογον μας, ποΰ τα πάντα προ-
σέψβραν γιά τό μεγαλεϊο τού Σωμα
τείου.
Προσφέροπε ότι μτταρεΤτε γιά τό
καλό των Ποντίων κ,αί γιά την ύ-
σΤΒροφημία σας, κάνΐοντας ετσι
βεαρεστη καί πατριωτΐική τπράξι.
Και μην ξεχνάτε δτι μόνο τα καλά
ε,ργα μένονν καί μνημονεύανται οτό
αιωνα τόν ατταντα, όπως, λέγει
και το ποιημα τση Καθηγητού τού
ΠαετΓΐστημίου κ. Οίκανόμου.
« Ολα φεύγουν, δλα δια&αίνουν,
(5λα ττερνοθν
κοσμοι, αίώνες, '
(ώς ή στιγμή
μενει καττι, λάμττει στά ττλάτη ή
ν - α. - (ΑΡΕΤΗ»
Και άρετη μεγάλη είναι γ,ά
τους Παντ,ους και γιά δλους τούς
Ελληνας ή Δηιμιουργία τής Πον-
τιακης Εστίας, γιά τήιν όττοίαν Έ
στιαν, 6ρκιζόμαστε ολοι ένώττιον
Θεου καί άνθρώπων μέ την βοήθει¬
αν δλων σας ότι ι τπρέττει νά κτισθή
■«χι να όλοικληρωθή
Καί γι' αύτό, κατταλήγοντας
ττροσφέρω ώς πρώτη ΔΩΡΕΑ τό
ποσόν των δύο χιλιάδων ττεντακο-
σίων (2.500) δραχμών μέ την δή-
λωση.
Ή Ποντιαχή Στέγη τπρότει νά
κτισθή καί νά ολοικληρωθη, γιατι
τό θέλουν οί Πόντιοι, τό πιστεύουν
οί Ντίπιοι, τό ένισχύουν ολοι οί
Ελληίνες, ττλουσιοιι καί φτωχοί,
νέοι γέροιι καί τταιδιά, μεσ' άττ' την Ι
<γνή τους την Καρδιά. ονέρχονται αί άστΐκαι οΐχογένΐει- αι, αϊτινιες «ΐτε ουδόλως έστεγά- σθηο-αν καϊ διαμένουν έττ· ένοικιίω, είτε έστεγόχτβηισαν είς πρώγλας καϊ πταιροιπήγιματα, κθοται—(ύνον- τα τόν ττοιλιτισιμόν ιμ«ς και έκθέ- τοντα τό Κράτος· Έ·——ς, μέγας εΤνιαι ό άριθμός των ότγιροτικών οι¬ κογένειαν, των όττοίων δέν ώλο- κληρώθη άκόμη ή άττοικιαιτάστασις, χωρϊς νά σττανίζουν καϊ αί μηβό- λως άπο<ατασταθιεΐσαι. »ΈτΓ!οτης, μέγας είναι ό άριθμός των οικογένειαν άστικών καϊ Ατ/ιρο- τικό/, οΤτινες καίτοι άπό έτών στεγασθεΐσαι καϊ ά—οκοττ·αο-το:9εΤ- σαι, δέν Βλαβον άκόμη τόν οριστι¬ κόν τίτλον κυιριότηΓτθις τού οίκήμαι- τθς ?ΐ τού κλήρου κοοϊ οδτ» τγαλαί- ουν εϊς άδεβαιότηΓτα καί τ?ιγο»νίον μή Εχοντες την ασφάλειαν τής κυ- ριότητος καϊ διαθέσεως. Δέν άττε- ζημιώβηισαν, ώό δττάρΐχΐει νοΐμιική ύ- —σχρέωσις κια! οί! όμολογοι ττοίι τους εδόθησαν ήχρηοίτεύθτ(σαν αν καϊ εΤχον άντίκρυσμα ττεριοιυσιακά στοιχ>εϊα ττου διπάρχουν καϊ την ύ-
ττοχιρέωσΐ'ν τού κράτους, έκ τού
συμψηφιβΐμοΰ τής περιουσίας των
μέ τάς ύτΓοχρ«ώσιεις τού Κράτους
μας ττρός τάς ΰττοχρεώοπεις μας έκ
τής ήττης, είς τή·ν Τουρκίαν. Έ-
ττίιοττς, καϊ τώρ·α
μη λο?μ>·
βάνοντες ύττ' δψει τάς ίπτοδείξεις
καϊ τα σααττεοάσιιατα τού συν£-
δρίου τού τΓροισφυγικοΰ κόσΐμοιί,
τούς τταραγνωρίζοΐμεν »αϊ άδιαιφο-
ροΰιμεν «ίς την ψ6*νήν των
»'Η Κυβέρνησις πρός τόν σκοττόν
όλοκληρωτιιοης ά—ακαταστάισίως
των ττροσφύγων έ^φερε τηρός ψήφι¬
σιν τό 6τγο κρίσιν σχέδιον ΝΔ. διά
τού άτΓθίουι έτΓΐ'διώκ«ι την ρεικττο-
ττΌίηισιν της άντα'λλαβμοιυ ττεριου-
σας, ττρωτον διά νά άττοκατοχΓτή'-
ση εττειταιτους μή άητοκατασταθέν-
τας εισέτι ττρόο-φυιγας.
»Έίμείλέτηυ'α, κ1. Συνά&ελφοι μετά
—ρ,οσοχης τό οτγο κιρίσιν νοιμοθε-
τηΐμα καϊ έξήγαγα τό ,
δτι ό έπιδιωικσίμιενιος σκοττος 6έν
έκττληρ.οΰται δι* αυτού. Εάν θέλω¬
μεν νά άντιμετΜτπσωμεν τό "προ¬
σφυγικόν ζήτηιμα ριζικώς, Ενας
τρό~ος ύττάιρχει: Νά έξευρΐθοθν
τα άτταιτούιμενα ττοσό έκι τού κιρα-
τικό-0 ΤΓροϋτΓθλογισΐμοΟ κια! έκ δα-
νείων έξιπτηιοετουιμένων διά τής αν¬
ταλλαξίμου τπεριουισίοίς νά γίνη ή ά-
πιοκοττάττασις έντός ττενταιετ ίας
καϊ τδ Κράτος 6ς διαθέση δττως
6έλει την ττειριουσίαν.
Ή έγγρ«φί| σχιετικοϋ κονδυΛίου
είς τόν ττροϋπιολογισμόν έπτιβάλλε-
ται νά γίνη ττρωτον, διά λόγους
έθνικούς, διεύτερον διά λόγους κοι-
νωνΐικιούς, διότι δέν είναι έττιτε
τραμμένον νά ζοϋν άκόιμη σήιμβρον
ανθρωττοι ύττό τταράιγκας. Τρίτον,
διά λόγους δικαιοσύνης κιαϊ Τσηις
μεταχ'ειρίισεως. Πολλοιϊ έτπλήγησ«ν
άττό θεθιμηινί<χς καϊ 037Γεΐκοτεο— άθη- σαν. Διατί νά ιμή δείξωμεν τό αύ- τό ενδιαφέρον ττρός τούς τπρόσφυ- γας οί οττοΐοι εΤναι βι>μο— α τής
μεγοτλιτΓέρ·ας θεοιμηνίας κ·αΐ έττϊ τό-
σα ετη μάς ττροδάλλουν την 6ίκγττ<·- χίαν των, ττρό της οποίας μένο¬ μεν άο-ι/γκίνη,τοιέ Άλλά κύοιοι ΒουΙλευταί. ύττέο τής άτΓθζη|μιώο-£«ς των προσφύγων Ον κα< λόγοι νο<μ>ιΐκοί. Διά
σννθηκηις τής "Αγκύρας ε'χει ύ— ο-
χρέωσιν τό Κράτος νά όητοκ«τα-
στήση τους -ράσφυγας.
Τό Νοιμοσχέδιον ώς αρχικώς κτυ-
νετάγη αττό τόν κ· 'ΥτΡουργόν των
θΐικονιομικώιν ύπτέιστη Λτγο την Κοι-
νοβουλιευτιικήν Επιτροπήν βοοσικάς
τροττολογίας. Βασικαϊ Λρχαϊ τού
ύττό κρίσιν Νοιμοθΐετή,μαίτος είναι:
1) τταιραδέχεται ότι ή άνταλλά-
ξιΐμος -εριουσίβ είναι βόΊρος 8ιά
τό Δηιμόσιον. 2) έναπτ©θέτει είς
Κρατιικάς ΰττηιρ€θ·ίας τήητ —;ραιτέ-
ρο* διαχείριισιν τήις ανταλλαξίμου
περιουσίας, διότι ή 6—ό τοΰ Κρά¬
τους διαχείρισις τής —ιριουσίαςι
αυτής δέν ήτο καλή, δττως τταρα-
δέχ°ται καϊ ό κ. Ύττουργός των
Οίιιοονοιμικών.
Δ ΑΛΙΠΡΑΝΓΤΗΣ (Ύφυϊΐτ. 01-
κιανοιμικών). Δέν εΐττον δτι ΐπτήρξε
κακή ή διαΐχιείιριισις, «ϋλλ' δτι ό
χρόνος ό μακιρός 6—ήΐρξεν είς ρά-
ρος τής ττεριουισίαις.
Ε. ΜΠΑΙΚΛΑΤΖΗΣ. Δέν κ«τε-
&Κφτ ττροστΓάθεια άξιοττοιήσεως
τής ττβριουσί«ς.
Διά τοθ ονστήιιατος των Έττΐ'-
τροιτών δέν -αρέχετται έγγύηισις
καΐλής τακιτοτΓθΐήοιεως τής —ειριου-
σίας, διότι ή ρευοτοιτΓθίηΐσις θά
γίνη ΰττό των Έ— ιιτροίτών κατά τρό
—όν Ανεξέλεγκΐτο<ν καϊ αύτοβοΰλως. Δέν ττορέχουν α! Έττιτρο—οί εγ¬ γύησιν δτι ή έκίτίμηισις θά εΤναι άν- τικΊ'μενιική. Δέν τίθετται ψροιγΐμός είς τάς ι3πτοφα<Γεις τήις 'ΒτΓΚτρο- πηις, ουτε καθοιρίζεται κατώτατον δριον τιμής. Δ· ΑιΛΙΓΤΡΑΐΝΤΉΣ. ('Υφυίττ.. 01- κονομικών). ΤέτΓθΐους διαλογι- σιμους δέν ττχριέχει τό Νομοσχέ¬ διον Ε. ΜίΠιΑιΚΛΑΤΖΗΣ· Τό νο,μοοΐχΐέτ διον λέγει ότι ή απόφασις τήις Πρ«τσβαθ|μίου 'Ε—ιτροττήις είναι «νέ^κλιητος, ττροικτιμέινου τΐ*ρΐ ~ω- ληισεων ιτρλς μή κατέϊχοντβς. Δ. ΑΛΙΠΡιΑιΝΓΓΉΣ (Ύφ. ΟΊικ.) Άμφόιτειραι αί 'ΕιτιτροτΓβΙ Λττοτε- λοΰνται απτό ττοόισωΓΓΓα τραοέΊνβντα ττάσαν εγγύησιν άντικειμενικώς εκτιμήσεως τής ■περιουσίας Ε. ΜΠΑΙΚΛΑΤΖΗΣ. ΜέΙχΐρις απτο- δείξεος τοΰ έναντίου τα ττρόσιο—α είναι ψερέγγυα, άλλ' εχομεν καϊ —■ριτΡτώσεις άντιθέτο-υς. Δέν της σννθηικης της Λωζάνης κιαϊ ρεΤ κανε'ς νά στηρίζεται είς την αρχήν αυτήν. ΜττορεΤ νά είναι —ρ6 ο-ω—α έ'ντιιμια άλλά Βέν εΐχουν ττν εΐ8ίκιευισιν καΐ την 1ικανότη)τα νά κάιμνουν δικαίαν την έκτίιμηκτιν. Δΐιατί τό νομοο-χ'ειδιον δέν ιτριονοεΐ ττερι ε'ιδικήις έκτιιμη(τιικης έτητρο- ττης, άλλ' άφήνει τό Εργον τοΟτο,εΤς τα ττρό<Γ»τΓα τΓου ατΓΓθ~ίλοΟντ«ι άττό μή εΐδιικούς δι' £κττυμ.ή|ι—εις; »Άλλά οί λόγοι διά τούς όττοΤ- ους διά τοθ Ναμασχ£δίου δέν έττι- τυγχάνεται ό έ— ιδιωκάμενος σκο- ττός τής ά—οικοττοοο-τάσίΓΑς είναι έν σνντοιμία: » Τ) Δέν υττάρχει ένΓ^ΰνκτιςέ,ττωφε ταΐργΐεΤται ή 5η μο—βασισ, ΑλΙλά λοΰς ρευοπχνΓΓβιήο'εως, διότι κα- κτήιματα δίδονταιι όαττ' εύ^είας είς τούς «ο—έχοντας, είτε αύίαιρέτως είτε κογτ' «λλον τρό—όν, καΐ αλίλα τα ιμίγοΛύτίρα εις τό Δημόσιον, έττϊ τιμή καββρκττϊηοποΐμένη, 6—ο των 'Βττιτροττων και οχι ΰττό εΐδικών. ■» 2) Πβριορίζεται ή ΕΜμηβενίζεται ή σιιμμίτοχίή των έν6ιαφειροιμένον ττιροο-ώτΓον, ττρο<τ<)>υγων, είς
έττιτροττάς τάς οποίας £ττρεττε νά
έχουν τιή,ν κυριαρχΌθσαν γνώμην.
3) Διότι δημιου,ργεΐται τό ταμετ
όν θιαχειρίσί,ως ανταλλαξίμου πε¬
ριουσίας, έντυττΓωσιακΐόν·, άλλά χω¬
ρις διοίκησιν καί διαχείρισιν ττε-
ριουσίας, άλλά μόνον τηεδαιώσεως,
άφοΰ αλλος θά διαθέτη τα χρήματα
καϊ τό ΎτΓουργεΤον Προνοίας θ' ά-
ττοφασίζη. Δηιμιοιυργοΰνται δαπτά-
ναι νέαι, έτΓΐΓΤΐροττών, όΐδοιττΌρικών
ίτττοΛλήλων, ο—οφόίοτεων τής δευτί-
,ροδαθμίοι/ επτιτροττής κλιτ·
»4) Δέν όρίζεται δργανον καϊ τρό-
ττος έκ(τιιμήο~ως τής σημερινής ά-
ξίας των έκττοιουμένων κττιμάτων
καί τέλος, διά των χαριστικων καί
■'υαιντίον τού ονμφέροντος της άττο
ΐκατταοτ'τΐάΐ'εως. τροττοΐλογιών τής
Κοινοδουλευτικης έτπ·ΐΦροτΓης καί
άφοΰ τα μέν άστιικά κττηματα θά
έξοφληθοϋν έντός δεκαετίαν, τα δέ
άγροτικά ένΐτος 2Οβτίας, τό νομο
σχέδιον ψηφιζόμβνοιν καί έκφιθαζό-
μενον θά κατορθώση νά έξανεμΐση
την άντιαλλάξιιμον περιουσίαν.
»Έξ δλων αυτών, κιαί διότι δέν
ελήφθησαν ιύττ* δψει τα —ορίοιματα
«λϊ αί ύττοδείξεις τοΰ τπροσφνγι-
κοΰ συνιειδρίου αΤτινβς επ■κμόνως
άνεφέρθησαν είς τήιν Κυββρντκτιν
καϊ έγνωοτΓΌττοιήθησαν είς δλους ή
μάς κκ? διότι διά τοΰ νομοσχε¬
διον δέν θά έ— ιτβυχθη ή ττλήιρης
αττοκατασταισις τού τΓροσφυγικοΟ
κόσΐμου, ττροηείνω έκ μέρους τής
ΕΠΕΚ όττως τό νομοσχέδιον άττο
συρθη καί καΓταρτιισθηι άλλο, μέ
ιό ότΓθΐον, σύμφωνα μέ τό δίΐκαιον,
; ύτΓο8ε(ς1εις καί τους ττόθους
τοϋ Προσφυγικοΰ κόσμον, θά έ—ι-
τευχθη ή όλοκλήρωσις τοθ Ιργου
της ατΐΌκατασ'τάσεως». (Χειροκρο-
τήμο—α).
Άκολοθβως λαμβάνει τον λόγον ό κ
θίθχορίβηί; Λ οποίος λέγβι 8τι ή ττροσιτά-
θεκ» ή οποίοι καταβάλλεται Βι4 τοθ σχε&ί-
αυ Ν. Δ. ί~6 τής Κυβερνήσεως, είναι
έιταινβτή, δια την ρουοτοιττοίηιΦΊν Γης
ανταλλαξίμου ιτοριουο-ίας και την στέ-
γασιν των άνουτΐοκβταοΓτάτίιίν -προσφύ¬
γων. Καί &σσν μέν ά<|>ορ9Γ τό θεμα τής
άποκφο«στ>άσεως, «ϊναμψισβηΓήτως είς
την οΙϊβοΐΛκχΙν αυτήν οΰδεμίο δύναται
νά ύ—έ^ρξτι αντίρρησις, θά η"9ελα 8-
μως να ίητοιμνήοω «τι 8λοι ο! μέχρι
σήμΐιρον Ιο^ύσβντες νόμοι, αυτόν τόν
σκ~ον άσφοιλβς &τ«δ!ωξο(ν. Ήθελσ 6-
μως νό ρωτήσω τον κ. ΎττοιΐΓργόν, δια¬
τί οί οκοητχ>1 αύτοι μέχρι σήμερον 6ίν
ΪΙΓίτεύχθηαοθ' Συνεπως τοθτο |κχρτνριεϊ
δτι καΐ ή έττιδίωξις τής ψηφίσεως τοθ
«τορόντος σχεδίοιι/ Μ.Δ., δέν έιτιδιωκει
τιιτοτε αλλο, 1 μή μόνον την
ττοΐησιν τής ανταλλάξιμον ιροσίς,
άλλά δχι καΐ την άττοκατάσταϊΐν των
ύ
Λέγω δέ τούτο, διότι ψο-
βοθμαι 6τι λοο©' δν τρόπον έψηψίσθη-
ο«ν είς -προηιγθϋμένην Βουλή σχετικα
νομοισχίβια, χωρϊς δμως κβΐ νά Ιππευ-
χθί & σκοιιτος Τής άποιοστοιστόσειχ;, ψο-
«οθμβι, ίιταναλομιβανω, ότι καί είς νέ¬
ον τπθαινόν Βουλην νό ί-οβληβη κ«1
πάλιν νομοσχέδιον, αναφερόμενον είς
την ώΐΓΓΟκοηιάιοτΓΐοοσιν των προσφύγων μέ
τό «ίτιολσγικόν, δτι βέν κατβστη δυνα¬
τόν να έπΐιτβυχβή η οττέγοκτις των προσ¬
φύγων, διά τοθ σχεδιον Ν.Δ., τοΰ ό-
■ποίου σήμερον 6 «. ΎπουργΙς ί-ζητιϊ
την ψήφισιν.
»ΙΚαΐ δέν ά—οκλείβται 6 Γδιος ό κ. Ύ-
Φ"«οΜργ4ς να ί—οστηρίξπ καί τΐ~ νέον
νομοσχέδιον, διά τοθ οττοίου θά ίτταγγέ-
λρτβι τή> ταχείαν ρεκστ—οίησιν των κτη-
μότων καϊ την άμεσον άττο«ατόχττασιν
ώ
Δ. Άλικράντης ('Υφνττ.
Ο!«.). Σ«1ς €&χα|»ι—ώ, διότι άναγνω-
ρίζβται, δτ,ι ή Καβέρνοσίς ^«ς θά £π«-
λή
Δ. θεοχαρίδης. Όχι κ.
Υιτουργέ, δύναται, χωρΐς νΛ έττιχνβκλε-
' - ι. ***">.
ΣΥΝΑΡΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΗ]
ΑΙΜΤΟΧΗ ΗΓΓΥ ΗΜΕ ΝΙΗΙ
ΧΑΛΝ3ΔΙΝΑΙ ΔΙΑΤΡΗΤΟΙ ΓΩΙΜΙΑΙ
Α 5 Ι Μ-—————
ΔΙΑ Σ/ΝΑΡ/ΜΟΛΟΓΗΣΙΝ ΡΑΦΙΩΝ ΚΑΙ
ΕΡΜΑΡΙΩΝ ΠΑΝΤΟΣ
ΜΕΤΑΛΛΙΚΑΙ ΕΠ1ΠΛΩΣΕ1Σ ΑΜΕΡΙΚΑΝ1ΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
Έκθεσις Κάνιγγος'12 (Υωνία), Αος δροφος - Τηλ. 21.251
•Εργοστάσιον Κάστορος 53, Πειραιεύς — Τηλ. 41.112
(Σννέχεια έκ τής Ιηις οηελ.)
σφογαΐ εκεΐναι, καί αττδ ττοιούς ηύλο-
γήθησαν καί Ιχαμαρώθησ— άποβως, δέ
Εσμένου δτι Λμέσως την επομένην 6 εκ¬
προσωπών την Χριστιανικήν σύμμαχον
μας δολλοριοΰχον, άξιότιμος κ. Ντάλ.
λες έτρομοκρατησε την "Ελληνικήν Κυ
βερνησιν νά μή βγόλη τσιμουδιά. Καί
πρόγματι δέν ϊβγαλε... Τα γεγονότα ί-
καυτηριίισβησαν εύτυχΔς καί άπ6 τιμ^
ούς "Αγγλους καί 'Αμϊρικανούς ττού
προφοη>ως εχσνν άττοτάξει τβν Σατα-
νδν, καί (τσι δίν χορ«Ι καμμιά αντίρ¬
ρησις.
Στη προκειιιένη πβρίπτωσι 6 μέ.
γας ττρσ—όττης μας κ. Ντάλλες επέ¬
δειξε όίΐό την ανάποδη το Ινδιαφέρον
τού υπέρ των αδελφόν μας πθί» πιριέ.
πεσαν στά χέρια τι3ν ληστών, πού
' τούς Απεγύμνωσαν κο'ι τούς κατοΐλήγ»
ι σαι την 6ην Σεπτεμδρίου. Ώς καλάς
Σ αμαρείτης, τούς εύσπλαχνίσθη, ίδεσε
τάς πληγάς των ίπέχικτε Ιίλαιον καΐ οί.
νόν Αμερικανικό καΐ έτπβμελήβη αυτών
ώς Χριστιοίνός 24 ^αραντιών! ,Το
ώντίστοιχο άμερικανικό γεγονός τ& ζί-
ρ*ι άπ' £ςω ό οίκτεΐρμων, 6 ττανίσχνρος
Ι γιά σήμερα προστάτης μας, γι' αύτό το
, δ'αβάζει στήν άμερικανική Βί&λο τού
στό Λοοκά Κεφ. 10 ίδοιφ. 30 —35.
Ώς σνντάκτης δέ καΐ Ιεροκήρυξ τοθ
Δόγματος ποΰ εττεξερτάζεται δήβεν την
ευημερίαν καΐ ασφάλειαν καΐ παρηγο-
ρία» τάσων λαών, &ς επαναπαύται μέ¬
χρι καιροθ μετά των ομοφρόνων καΐ
όμοψύχων σννεργοπών τον, Εχων ησυ.
χην την συνείδησιν τού δτι εΐετέλε-
σΓ εογο» θεάρεστον! Ι
Α&τά άποτελοθν μέρος μόνον των ά-
Βιθΐσείστων Ιπιχειρημάτων τοΰ κ. Καλο.
γεροπούλου. Άλλά θά ΕπρεΤΓε νά προ.
σέξονν άνεπηρέσ<ττοι άττό «Συνθήκας» «θεσμούς» «Βενιζέλοι/ς» καΐ «Έξεγέρ- σεις Όρθοδόξων λαών», α'Επεμβάσεις Μεγ. Δννάμεω» πού πράγματι ΐφεοαν άητστελέσμοττα Ικανοττοιητικά στό παρελθόν. "Ειτρεπι νά προσέ- ξουν λέγω οί δύο συιμιπαθεϊς μου συ<η- ταΐ κ. κ. Κύρκος κ^Ι Άθηνογένης άκό. μι< περισσότερον τό αρθρον τοΰ κ. Κ α. λογεροπούλον μέ τόν τίτλον «Άναγκαία ύπόμνησις» πού κατεχωρήθη στθν «Κό- σμο» τής 8)5 κα! στόν «Προσφνγικό Κόσμο» τής 12)5. "Εχω τή γνώμη Οτι δέν μποροΰν νά κλονίσουν οθτε μιά λέ¬ ξι ώς περιττήν, ώς αναληβή. Σ ' αύτό τό αρθρο περιγράφεται κανονικώτατα ή έπιδεικνυαμένη αονγχώρηπος 5ιαφορία καΐ απάθεια δλων γενικώς των αρμοδί¬ ων παραγόντων πού θά έπρεπΐ νά κινη. 9οΰν όλοι ώς «Πύραυλος». Κυβέρνησις, Αντιπολίτευσις, μέσα καΐ ϊξω. Επι. τροττή αι/τοδιαθέσεως Κύπρου, ΓΣΕΕ καΐ δλαι γενικώς αί ττάσης φύσεως όρ- γανώσεις νά έκτοξεύσουν όλόκληρο την ττικρία καΐ την αγανάκτησι της φυλής είς τα πέρατοΐ τής γής, άρχΐζοντες άπό τούς νομιζομένους ήμιαγρίους, 6αρ6ά- ρους, αβεους καΐ ϋλιστάς, τούς άραπά- δες καΐ τοΰς κιτρίνονς απόλιτιστον; λοούς, πού άττεδείχθησαν μέ τάς πρό. ;εις των ττιό εΰθικτοι, πιό φιλοδΐκαιοι καΐ πιό εΰσννείδητοι άπό τοΰς κατ' δ. νομα χριστιανούς — ελευθέρους — πε- πολιτισμένους τύίτου Χάρντιγκ καΐ Ντάλ¬ λες. Αύτοι οί βάρβαροι, πού άπετίνα- ξαν τούς δυνάστας των πρέπει νά μά- θουν έν έκτάσει τα πρωτοφαντ) καΐ πρω. τάκουστο: φοβερά πλήγματα πού κατα. φέρουν στό σώμα τής Ελλάδος, στό σώμα των δέκα ίκατομμυρίιον Έλλή- νων οί Ιδιοι οί Σύμμαχοί της Άμερι- κονοί, "Αγγλοι καΐ Τοϋρκοι. Νά μάθουν 8τι τα γιαταγάνια των τελευταίων θά έμεναν άκίνητα ίάν δέν τα ίτρόχιζσν οί "Αγγλοι καΐ δν δέν τα ιύλογοϋσαν ο! πρωτοι την 6η^ν Σ<—τεμβρίου 1955. Πρέπει Ιπτίσης νά πληροφορηθοθν οί δή- θε» άττολίτιστοι αυτοΙ λαοΐ — θφοΰ ο! ΐτολιτισμένοι επέδειξαν εγκληματικήν ά- νοχήν καΐ αδιαφορίαν γιά τό αΐμα ποϋ χύνεται στήν Κύπρο — τό πρωτοφανές καΐ πρωτάκουστον άπό καταβολής κό. σμου γεγονός, 8τι, καΐ μετά τα πλή- γματα αύτά καΐ μετά τάς άτιμωτικάς καΐ προδοτικάς αύτάς πράξεις καΐ ίνερ. γείας των, έξακολονθοθμεν νά τοΰς ανα¬ γνωρίζομεν καΐ νά τούς άποκαλούμεν μάς^ό χο στό λα,,μό μ«ς γ^ τσ,μουδ,ά Υ1ββΐ, Υ1 βιασμους μ&ς κ—β^ί ιασμους μ&ς μχ στερ,σμοΰς βλλ Ο| βαλλουν Ο| ίθο ,φ^, > &?»·
Ένώ βλέπομεν ί,, ' ^
μύρια δολλάρια & ·Ε||1.
ίπιτρέιτουν ,Α Α-οΑού ^«Γΐ
>άρ,α ημ€
«ίνα τού ξα,βγ,,,ζ,
ταλείψη την πατρίς
^λί
Δέν Ιπιτρέιαται οθΐ, ,. ,,
ζημίωσιν, οθτε τιμ<ορ|ηβ πού βά τ6ν κό,η μΓτί,Λ- σα στόν δρόμο «ο<, βοβίίο*1 "Ε—,τα άπω μ,4 % «· ταστασι, δέ, ,ομ1ζο ^ ^ ίπιχειρήματα των «, κ· *· Βηνογένη, 01 *ΛοΤοι ^η** τι γιά νά κόιμωμΓ, νιά τούς τούρκοκς νισβή <| σ—α,,,ί, ίν, *ν»μ.ξ.ς τβν Αγγλ», κανών. «αι στην ·Ανερ,«ή π,στεύουν είς μωρή σκληρά ετ λαζώνας "Ε, τίλ«, ( δυο «ντ,φρονοΟντος „» κ. Καλογεροττούλου άλ μου »τ. καΐ οί ήΥ Κυπριοι ευρέβησα, ειγ Ετους «αί πρό μη,ώ, κριβος συνθήκας «ι, τρ,άρχης κ. 'Αβηνο τής Λωζάνης «οί οί φ ληστευθέν~ς βμογε,,;, Γ «οληθέντες ορθόβοξ,ι Νιο| μως τολμδ νά τ<Ας Κϊτ^ολ λία καΐ α,σξ,ότητ, ^Κ τό άνάστημά το, ,1ς ,,Γ των σπιτιών «αί τβ» » των μολονόΫ, *,„ ^^ τουρκακυπρίων. Διότι Λφ' έ^ς φ , Φθή πανταχόθε» Μ ^ στή λύσσα των ι™~ολ^,Τ^ τοτε ώς θε~ί|ς απαβής „(' "™ ίστάθη ό σύμιμαχός μος 4^^ ξενος, καΐ άφ1 Ιτέρον 6 Γ! στρατάρχης Χάρηιγκ μ£ 7" χιλιάδας οπλίτσς ΤΟυ εξη τάς στρατηγ^ς μαθάβους γέλματός τού, εοκέ^βη »ά χε.ρ—έδας είς τοΰς ηλ—μ ως διά μσχα,ρών Κντΐρί^ χρόνως νά δώση πλήρη σεως είς τοΰς ύ το« τθΜρκοκυττρς έμ δρΐα καΐ προδοσία 6η Δέν πιστιΟο νά £χη ,β^| σιν μέ τόν ΐΓ*ραΧΧηλι<ηιτ)ν ι*τ, Φρονώ τέλος ίτι οί 4^ «σύμμαχοί» μέ δσο 5ψτ«, | μάς προσφέρουν, β* μέν»,, ώνα χρεωμένοι ίναντι τοθ 'Ευ-^ θνους καΐ δέν βά κ—»!—— ^ ράν την ψυχικήν «ώ —,1 συμπαράστοιο-ιν. Διότι μίϋ,, κρατοϋσαν τα τελεντο·» «{,, κατατΛηκτικτ|, 1ΚΓ—όνμιοτ καί άσνγκίι—ο» αίΛ^ ^ δέν μπορεΤ να Ιξηγήοη ««*«;» ένώ μένει εκοτ—ικος μπ—,Ηι Μσσόμενβ ·η·ρωτοφονή νίστανται σέ ομοβικς νιστήρια, αγχόνις, μρ γαλισμοΰς της βικαιοοι—ς κ ρίσς, έξο—λισμοίις λονς, άλλά «βΐ μττω, β καΐ άσήμους, κοπο&λοτ—μι-,~ σπλαχνία καΐ τίο« ί πολλοΐ μή άποβΐΐ; ι» ^ „ γιά νά ποθν -ονς~τ^,Α, λαρίων, δτι τό £«»η?τ ο,'μα η θη τό 40 . 44 (κ *ι«ίοΐ/{ ά επεκράτει δκαιοοήι ώ ύψφι, πολΰ μεγαλειτέρ» 4τ«ϋ«™,. άπό τα δολλάρια τ» ΣΤΥΛ ΚλϊΙΚ'ν γή ή παίροϋσα Κυ6έρνηο·ις, σεϊς ττροσω- ττ.κώς διά μετοιστάσεως νά εύρίσκεσΒε είς την Ιδικήν μας παράταξιν. Δ. Άλιπράντΐ)ς (Ύφυπ. Οίκον ) Καθ' δσον άφορά τό πρόσω¬ πον μου, δέν έχω σννηθΙσ€ΐ είς μετα- στάσεις. Λ. θ ε ο χ α ρ Ι 6 η ς. Δίν βέ- >« νά σάς θίξω άλλά γενομένου λογου,
νομιζω δτι ί}σαο·9ε Ρονλ«ΑΓΓής τοΰ κόμ-
ματος τοϋ κ. Παπανδρέθι/ κα'ι διά με-
(το,σιάσεως εϋρέθητΕ είς τον Συναγερ-
μόν.
Δ. Άλιπράντης "Υφυττ.
Οίκον.). Πράγματι, δταν ίσήλθον πρώ¬
τον είς την Βουλήν άνήκον είς το κόμ-
μα τοΰ κ. Παητανδρέον, άλλά άπογοη-
τευθεΐς δραιμο(τικώς άττό την Κυβέρνη¬
σιν τοΰ Κένηρου ήκολούθησα τό κίνημα
Παπτάγου «Μοί ϊκτοτε ϊπτηρετώ την Πα-
τρίδα υπό τάς τάξει ς τής ποφατάξεως
αυτής.
Δ. θεοχαρίδης. ΕΟχομαι
να μή άπογοητευβήτε δραματικως καΐ
άπό την τταραταξιν ε!ς την όποιαν ήδη
άνήκεηε, ώστιε να μή εύιριεθήτε καΐ πάλιν
είς την ανάγκην νέας μεταστάσεώς σας.
Δ. Άλιπράντης (Ύφυττ.
Οίκον ). Δέν ίΤναΐι δυνατόν ποτέ νά άπο-
νοητευθώ άπό την πο5ράταξιν είς την
οποίαν άνήκω.
Δ. θεοχαρίδης θα ϊπρβ-
Τΐε, κύριοι νά ονντρέξονν ωρισμέναι ό-
ροι διά νά έπιτευχθοϋν ο! έπιδιωκόμε-
νοι υττό τοθ νομοσχεδίου σκοηοι. Εάν
δέν βιατεβ'οΰν χρήματα άπό ιον Κρατι¬
κόν προϋπολογκίΐμον ^ είναι δννατο.
να επιτευχθή ή αποκατάστασις των
30.000 προσφύγων. Πρέπει νά ανα¬
γνωρισθή πανταχοθεν ή άλήβεια αθτή.
Πορά την αγαθήν π·ρόθεσιν καί τής Ύ-
πουργοΰ Κοινωνικής Προνοίας, χορ'ις
την διάθεσιν κονδυλίων υπό τόν Κρατι¬
κόν προϋπολογισμόν, δέν βά καταστή
δνν«»ή ή άπόκιατασΓΓασίς των. Καί δι'
αύτό νομίζω, «τι 6λοι μας ττοέ—ι πρός
τα έκεΐ νά αττο6λέψωμ«ν και θά πρέπει
ή Κυβέρνησις νά αποδεχθή την τροπο-
λογίαν τής αντιπολιτεύσεως, ωστι νά
άνολάβη ό Κρατιικός προυττολογισμός
ολόκληρον τό Ραρος καΐ νομοθεπκώς να
ίξαοφαλισθή τουτο καΐ τί) Κράτος άς
ιτορη ολόκληρον την ανταλλάξιμον ττε-
ριουσίαν καΐ νά την διαχει,ρ.ισβ() ώς Δη¬
μοσία κτήμο—ι, 6ποτι βά δύναται νά
'τά διαθέση καθ' οιονδήποτε τρόπον θέ¬
λει είτε διά την ώποκατασταίίΐ/ οκτΐ)-
μόνων διά οωρβάς ή καΐ νά τα πωλή¬
ση άκόμη κατά την διαδικασίαν εκποί¬
ησιν των Δημόσιον κττ>μάτων.
'Εκεϊνο δμως, τό οποίαν έπ' οθδενί
λόγω πιρέ™ει νά γίνη «τ"" τό νά έξαρ·
τάτιαι άπό τον εΜάοτστε ' Υπουργόν των
Οικονομικήν ή διάθεσις τώ, κονδυλίων
των τηροοριζαμένων διά τή/ άποκατα-
στοοσιν των -προσφύγων. Κατ' αυτόν
τόν τρόπον μή άναμένετε, κ. συνάδελ-
φοι, σοβαρά ύπκχτελέσματα δια την α¬
ποκατάστασιν των πιροσφύγων οοΐό την
θίνστοτΓθίησιν. Άποτεινομαι πρός την
πλευράν τής ονμττολιτΐύσεως είς την
οποίαν άναγνωρίζω την καλήν διάθεσιν
καΐ δια την ταχείαν ρευστοποίησιν, άλ
λά καιΐ διά την αποκατάστασιν των
προσφύγων, νά ττιέση την Κυβερνησιν
την όποιαν ίξ αλλου στηρίζει, ώο— να
βεχβϋ ή Κυβέρνησις τό κοινόν αίτό
ση·μεΐον είς τό οποίον σνμψωνοθν άπαν¬
τες, δτι δηλ. είναι άνάγκη έκ τού Δη¬
μοσίου προϋπολογισμόν νά εξευρεθή
ωρισμένον σοβαρόν κονδύλιον, δσον ο-
παιτιεΤται διά την ταχυτέραν αποκατά¬
στασιν των άστέγων προσφύγων.
Εάν θέλετι, κ. 'Υπουιργέ τώ, ΟΙ-
κονομικών, νά έπιταχύνετε την ρευστο¬
ποίησιν, είσθε ϋποχρεωμένος νά άντι-
μετωητΐσετε το θέμα των ουνεδριάσεων
των 'Επΐιτροττών, Ιφ' δσον καθοριζεται
Ιν τω ναμοσχεδί», ότι δι" άττοφάσεώς
σας βά καβορίζεται ό άνώτατος άρι¬
θμός των αμειβομένων κατα μηνσ όπο-
♦αοτεων, νή £Τοθ* βεβαιος, δτι πλέον
αυτών δέν ττρόκειται νά έκδοθοϋν π»-
ρισσότεραι άποφάσεις, άλλά καΐ διότι
•το προοΧι>τκικόν των π«ριφ«ρε»ακών
γραφείων «Τναι άφ" ενός μέν ολίγον,
άφ' έτέροΜ δί διά τής {γκαταλείφεώς τ»ν
βά «χούν κάθΐ ονμφέρον νά καθυστΐβοθν
την ίπιτβχυν?ι> ής ραηΜεΐ
διότι θά γνωρίζουν βτι «~ ι·
ΙΓΟΙΓθρθΕΤΚθΊν Τί|^
θά ένταχθοϋν εί; τα;
σίας μέ τοϋς χαμηλόν;
οττοίους ϊχουν, λόγω
ίττϊ σχιραν ίτΑτ.
»Πάντως, μή ημίζπ, Ι" !■ Ι
βουν όπτοφάοτις πίίίΐ τικ
νων».
Δ Ά λ ι π ο α »τ η (Ι'
Οίκον) Ή ιβφο ΙΛαη Ί *
τον Άλλά μή ΐΓροχιιρίη· 'Κ *
λ—ττομιρείαξ, μί| σχττιζο)ΐίη < αρχήν τοθ σχτβίοΐ) Ν Δ Δ. θεοχαριΜΐ^ γα τιράγιματα οκά»*™ ά«»«" στόμστος τοθ « Ύονπιβΐ·· ™ κσνομικών, ένω ολοι οί υξοϊητίως ψκ άλλά καΐ ή Κυβέ—ησις ρίζει πολλάκις, δτ ή είς την ίξουτιαν, καΐ δέν κατέ—η πισθή μέχρι σήμερ», τόν κ Ύφν—ιη'οι γνοεϊ τούς ύηαλίιλί^' μόνον κινοΰν τήγ Κ-ρ—«Π· »* ο-ι ούτος τόσο» δννβμικόί * ' θώση, ώς Κυίερνικης. Λ ¥Λ ' ρας την ταχιίαν #ε«—*' τής θελήσεως τ». Κροηώ «" λων. Δ. Ά λ ι * ρ « · Π Οίκον ). 'ΛγνσΓΪι* « διάταξιν τού βρ«Ρ* Ι τκρΐ επανδρώοβως ιδ» <**** ΟΣΙΟΣ ΙΟΑΝΝΗΖ' Φίλε χ· ϊ •ής ταχτιχέί τοΰ εγκρίτου γ,κοΰ Κόομ^ τό φύλλον ™«Χ5ίχ>ι|
κ«ί π«τρ»ωτικ« ^Μ
Ό κ. Τακαίόη
δτι ϊπ?£πε νά
ί
•Αβήνας "αί Πει^
λάς 6α ένβυμητ»1-
πάλιν ΣινβνΙσΓΐΛ,
τικόν «βοών,
ίίουάηοΡδ
παρέο«κ«ν εΐί
άλήΨε«
ρ
Χ"
Μετά φιλι
ΗΛΙΑ2
ΤνακΟΪν"111
·Η
μ!(μ«ς
λου ομ
Όργάνωσίν μ»ί·
ΚΩΝ.