186594

ΠΡΟΣ
ΙΚΟΣΚΟΣΜΟΣ
ΑΝΕ-ΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, ΦΙΑΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΒΝ ΠΡΟΣΦΥΠΚΒΜ ΣΥΜΦΐΡΟΜΤΒΝ
ΚΣΤ*. ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1258
( ΑΘΗΜΑΙ ΚΥρΐΑΚΗ 6 ΜΑΡΤΙΟΥ 1935 | ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ — ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ι ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ 1
ΓΡΑΦΕΙΑ - 1 ΠΟΓΡΑΦΕΙΑ
ΟΛΟΣ ΤΣΩΡΤΣΙΛ (Σταδίου 65 — ΤΗΛΕΦ. 27-703
Ί*
, τί)ν οημοοιευθεΐσοιν στατιστικίιν τοθ Άγγλικου
βϋϋ«τι» ϊ« ·ν«ντι παγκοσμίου ναυτιλΐας μέ υπβλβ-
1 βπ··βν βν« τδν εκατόν τβνν«ν γκρβς 97 42! 526 καί
' 32 385 ηλβΐΜν, ή Έλλ«ί διβτηρει εμπορικόν στόλον
' έ τΐλοί «Ο 1954 έ{ 1.176.000 τόννων μβι»βέντος τού
«ιΐοκβδντο; τβθ ώ; *ν« Ιϊους κατά 46 000 τόνβ«ς. Ή
''ΊΛ έ«βΙ« κ««βτε ήτο ή τρίτπ ναυτιλιχκπ δύναμις τοθ
-,τβι τύρ* «Ιί τόν πίναχ<* τ&ν 17 έβνδν. τα ©ηιϊχ ηρ βτ6λ©ν *ν·* τβθ έ>ός ίκχτβμμυρίευ τόννων, μΐα
* *λβΙ*
πχλχιά **1 κινβύμβνχ διΛ χρησιμοποιή
.νβΐβνβί, Ινδ καθημερινώς έκτβηΐςβυν τα υγρ* χαύ
τί|ν ένΜΤίρ» Χβυσιμβν δλην, άφοΰ επί 97 Οβ πλβΐων χι-
°ΙΡοέν_ν Ι* τ«δ συνόλου, μέ γχι«νβρ*κας τό 1914, χατήλββν
ΐι4 45β)9 τγΟ ουνόλου τδν τβννβΐν δ3βν έχρησιμοκοΐχυν
4νίρ*<«?. «*τ* τί> 1930 δι* ν* γίνουν μονον τα 11 β)ο
τέ ληξκν κ*ι ύιτό έξ*τ«αιν Ιτος. Τουτο δημιουργεΐ πϊ-
κκΐ με7«λ«ί«?« κββή*βντα δι* ιίιν ελληνικήν ίμ
"ιβίτίρ*
^Μΐκίΐν ιαυτΐλίοεν,
ή β«βΙ«
**?ή'ίΐ **1 ν*
καλείται Μ«1 τόν εμπορικόν μχς
πΒρισσότβρκ πλβΐα
ίι(Λρ
·Α«4 τέτε «ού άνέλαβΐν τβ δπβυργειον Ν*υπλΙα; β ση-
μινν{ 6«βυργβς χ. ΒβγιατζΓΪς, βλβι ίοβι ηδύναντο νά Ιχβυν
,Ι,ίμπν ·«< *δν β«μ«τ«ν τής «μπ*ρικής μ«ς ναυτιλίας κχΐ (Ιΐκβΐβι μίχρ· τβτε έξέφβρον άπβγβητευτ.κα; χρΐσβις ηρχισαν νϋνχβοφροθν μέ τ« κρβτα λπφβέντβτ δ«β τοθ κ. δπουργβΰ αίτρ», ν* ΐΤνβι δέ ίνβουαιβσμίνοι !«' εβχατκν, κατόπιν τής ίρρ» Η«1 ί«»φε).οΟς διβι*ήσε»9 τοδ μεγαλου αύτβθ το- μί»{ ί<1{ ·ίνι»π5 μ*ς βΐκβνβμΐκς *π4> τόν κ. Ββγιατζήν. Πβλ-
ί νί« ηλοΐα εγγρβφονται, τό Εν κατόπιν τοθ αλλου, είς
ΐιν Ιλληντκΐΐν αημ«(«ν καί εΤναι βέβαιον, «π τ© έρξάμενον
{ί{ (4 χλεΐβη μέ σύνολον ίκτοπΐοματος τδν ελληνικήν
,1βΙ«ν ικριοοβτέρων τόννων τού 1.176.000.
'Αλλ» 6ι* ν* συνεχισθή ή νηολόγηΐις των έμπβρικϋν
ίΐβΐιιν «Ι{ ίλληνικούςλιμίνβς χαΐ δια νά «ντιχκταβταβούν τα
|ΐιν*λη{ *λ«χΙ«ί κ«» Ρ* «βλύ ηαλαιας μηχαναι πλβΤβ Χτς χ«
ι; μΐ; μέ νεοτεοκτκ οΊζελβκινητοτ, χρειάζετκι να όφεθά άηε
ιΐΜΜΤβ; είς τέ) Ιργβν τβ» ό βπουργβ; αύτό(, ο οηοΐος &κέ-
ΙφνΒπ β* λύσο 6λ« τα μεγαλα κροβλήματα τής Έλληνι-
ιί; Ν«υτιλΙ«{ καί 0ά αύξήαη τόν έμιτοριχέν μας οτόλον.
ίΐ«ν οί στραπωτικοΐ χαΐ οί ΝχυτιχοΙ τοθ Πολεμικου
Μλβνν νκ τοθ παρουν τούς «ξινματιχού;, ύ->α{ι»μα-
:ι»οί){ χαΐνκύτα; τβϋ ΛιμινιχοΟ Σάματος, μέ ποίους βά ήμηο
ί χ, '1Γ«β»ργίς να διοιχήβο τό ύηουργεΐβν τού; Μέ
ιιΐι«ργ«να—βταν τό ηροβνπικόν τού 6« είναι ξένον— 6α δυ·
ηθφ νσε χΐροίβο την μάχην εΙ{ την οποίαν Ιχει άποδυβή ;
Τ.-
Α'
τό τέρμα τοθ όποΐσο είναι έν-
,ρ , , -- Ι το τερμα τού οποισυ είναι εν-
-π ευκαιρΐα τής ίφετεινής. τοιχισμένη μαρμσρίνη πλάξ εί-
έπβτεΐου (9ης ΜαρτΙου) των έν Ι κουΐ-Τηυσσ τοογ ι'ΑνίουΓ 40
(9ης ΜαρτΙου) των έν
Σεβαστεία 10 μαρτύρων θά α¬
ναφέρωμεν τα κάτωθι τόσον
διά τόν Ιερόν όμώνυμον Ναόν
τής Μονής τοθ Ξηροποτάμου
στό "Αγιον "Ορος, δσον καί
διά τό ΆγΙασμα των ΆγΙων
Σαράντα Κωνσταντινουπόλεως
ώς έττΐσης καί διά τόν θρθλον
τή' θαυματουργοθεπεμβάσεως
κατά την τρομερά ά
ς
τρομεράν μάχην
Σελήμ τού
1571 κατά
ΕΥΟΙΩΝΟΣ ΑΡΙΟΜΟΣ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ χ. ΑΗΜ- Κ. ΚΥΡΙΑΚΙΑΗ
4ΐ6μκαν είναι αχρονο.
Ητνιυματική ζωή, είναι α·
χρονη.
, Ή άλοτιοΐηση δυναμικόν ή έ-
ΐϊργιιακίιν στοιχείων, έμφανΐ-
ζϊΐ ττν ζωήν επί τής γής.
16 ΕΓ& ΙκτοΟ άιτεΐρου πνευ·
μαιικοθ κ6ομου Ερχεται καί
ένκλωρΐζεται στό σαρκικό σω
(|"ΐ τοθ «κιρασμένου ΕΓΩ· Ό
Ρίος τοθ ίίτΐΕρασμένου ΕΓΩ,
«αθορίζίτοι διά τοθ χρόνου
Ό χρόγος Βημιουργήθηκβ ά·
ίόντας άρχιοε ή μορψοποιητι-
«1 λειτουργία ττ)ς Ολης. Ό χρό-
νος διαρκεί δσο καί ή σαρκι
κΊ ζωή τοθ άτόμου, πάνω στή
Λ Ό χρόνος μίτρβίτβ μέ ά-
ριθμοός. 01 άριθμοΐ είναι σύμ-
ρολο ένεργα, λειτουργικά. Εΐ·
νΐι ή φωνή καί ό λόγος τής
διανόησης. Ό αριθμός είναι
" οργανο μετρήσεως τοθ 6-
Ρ«οο διά τοθ άοράτου καί ά-
'ΐΜήητου σχοιχεΐου. Δείχνει
Ίμυοτηριώοικη δύναμι καί
«8οι, ιΐού ϊχει στήν τύχη των
Τ?°ΤΟ δά ^ ζή
ιν ιννς,
ΟΙ αριθμοΐ στην άρχαιότητα
«ΐροσωποθσαν θεότητες, άρ·
ονΐίς, οτοιχίΐα τοθ Σόμπαν-
Ομα τοθ καλοθ κα1 τοϋ κα·
* (Χρΐστός-'Αγγελοι -Διά-
3?α «« άποκρυψιστικά καί
™ικα ουστήματα (Δή-
^βρηβκεΐβς κβΐ Φιλο'.
αριθμοΐ εΐχαν μεγά-
ΞΙζ ό ά
Ριοκε
αΐ Οτήν τύχη τΟν
ων. Τό 7 είναι Ιβρός Α-
*«Λή έκπροσωπεϊ την
0°θεο0 Ο17ώΙ
καί 7 Ισχνές άγελάδες εΐδε
στόν Οπνο τού δ Φαραώ καΐ 7
τιαχειά καί 7 άδύνατα στάχυα.
7 πατώματα εΐχε φθάσει ό
Πυργος Βαβέλ- 7 είναι ή νότβς
στή Βυζαντινή μουσική.
Στήν παληά καί νέα κοινωνι-
κή ζωή των Έλλήνων, τό 7 έ-
ξακολουθεϊ νά παίζη τόν ΐδιο
σπουδαΐο ρόλο. Ή έφτάλοφη
πόλη. Ή "Επανάστασι τού 21
(3X7) βάσταξβ 7 χρόνια. Τα 7
θαύματα τού κόσμου. 7 ήταν
οί μεγαλύτεροι σοφοΐ τής άρ·
χοΐας Έλλάδας. Όταν γεννή-
θηκε ό Απόλλωνος στή Δήλο,
οί κύκνοι Εκαναν 7 φορές τό
γθρο τοθ νησιοθ καΐ έπανέλα-
βαν 7 φορές τό δσμα τους. 7
χορδές εΐχβ ή λύρα τοθ Άπόλ-
λωνα. 7 είναι ή νότες τής μου-
σικής. 7 φορές φτύνουμε στόν
κόρφο μας γιά ξορκισμό 'Ε-
φτάψυχη είναι ή γάτα. Τα έ-
φταμηνΐτικα παιδία, ζοθνε. Ζυ-
μώνοομε έφτάζυμα
Λέμε, έφτακαλοθ, έφτακακοθ
καΐ ότι τό κρέας είναι έφτάτια
χο. 'ΥβρΙζομε τόν έχθρό μας
γενεές 14 (2X7) καΐ στό τρα-
γοθδι μας, σάν μερακλωθοθμε,
τα φέρνοομε Εξη κ* Ινα, 7 πύ·
λες εΐχε τό Κάστοο τής θήβας
καί 7 στρατηγοΐ έξεστράτευσαν
εναντίον της 7 πόλεις μάλω·
σαν γιά την καταγωγή τοθ Ό-
μήρου. 7 νέους καΐ 7 νέες, Ι-
στβλναν κάθε χρόνο οί Άθη-
ναϊοι στό Μινωταυρο. "Αλλοι
ΛαοΙ γιά τό 7 Ό Μ«ττ·ρνιχ
εΤχε γοόρικο τό 7. Ό ΤολστόΙ
τό 4X7. ΟΙ δροι τοθ Οόΐ>σων
είναι 2X7. Στόν Τεκτονισμό γΐ-
νεται μεγάλη χρήσι τοθ 7. 7
τρύττες ύπάρχουν στό
των κατά την
τοθ Σουλτάν
(Γιαβούζ) τοθ 1571 κατά τής
ΑΙγύπτου.
"Οσοι δζησαν στήν Κωνσταν
τινούπολι θα ένθυμοΓνται την
κοσμοσυρροήν πού έσημειοθτο
σάν_ τέτοιες μέρες στό περίφη-
μο ΆγΙασμα τθν άγΐων 40 μαρ¬
τύρων 6που χιλιάβες λαοθ ου
νήρχοντο διά την τιμήσουν την
μνήμη ' των ΆγΙων. Την εορτήν
τιμοθσαν έκτός τΩν όμοδόζων
Έλλήνων καί πλήθη έτεροδό
ξων πάσης άποχρώσεως πού
κατά μάζας πυκν^ς συνέρρεον
έκεϊ άπό 8λα τα σημεϊα τής
μεγαλουτΐόλεως. Τό άγίασμα
κείται είς τό προάστειον τοθ
Βοσπόρου «Μπεσηκτάς» (έλλη
νιστΐ Διπλοκιόνιον) πλησίον
των Άνακτόρων τοθ Δολμδ·
Μπαγτσέ, κατέναντι ακριβώς
τοΰ ηαραρτήματος αυτών
«Τζαμλή · Κιόσκ» είς απόστα¬
σιν Ολίγων μέτρων άπό την
τροχιοδρομικήν γραμμήν τοϋ
τράμ τής γραμμής Μπεμπέκ ■
'ΕμΙν ΌνοΟ.
Ή Οπαρξις τοΰ άγιάσματος
αύτοθ χρονολογεϊται άπό τής
Βυζαντΐνής έποχτίς Κατά τούς
χρόνους έκείνους όπως καί με·
τέπειτα επί τουρκική"ς κυριαρ-
χίας βταν άνεκαλύτΐτετο κά
που πηγή μέ διαυγές άναβλθ·
ζον Οδωρ ετύγχανε Ιδιαιτέρας
μερΐμνης έκ μέρους των 6ΰσε·
βών χριστιανών, περιετοιχίζετο
καταλλήλως, τιροσεκομΐζετο δέ
έκεϊ καί μΐα εΐκών ΆγΙου, με-
τετρέπετο δέ οθτω είς Ιερόν
χώρον δπου ττροσήρχοντο οί
πιστοί διά νά άνάψουν τό κερ[
των, νά πιοθν άπό τό άγιασμέ-
νο Οδωρ τής πηγής άναπέμπον·
τες ευχάς είς τόν τιμώμενον
Άγιον.
Έκεϊ λοιπόν πλησίον είς τό
Τζαμλή Κιόσκ προέκτασιν των
■περιφήμων άνακτόρων τοΟΔολ·
μδ·Μπαγτσέ είς τάς ύττωρείας
ενός μικροΰ λοφίσκου ύπάρχει
Εν ΰπόγειον μέ θολωτόν διά¬
δρομον είς τό εσωτερικόν τού
μήκους περίτιου 25 μέτρων είς
κονϊζουσα τόύς ^'ΑγΙους 40
Μάριυρας. "Εμττροσθεν τής
πλακός ύπάρχει μικρά Βεξαμβ-
νή δπου συλλέγεται τύ άνα·
βλΓζον διαυγέστατον καί δοο
σερώτατον άγίασμα. "Υπερθεν
τής εΐσόδου τοΰ άγΐασματος υ¬
φίσταται οΐκία κτιοθεΐσα άτΐό
100 καί πλέον έτών, άνήκει δέ
είς 6ν« Τοθρκον πολίτην είς
την κατοχήν τοθ όποΐου Φυσι-
κά ύπάγετα. καί τό κάτωθεν
αυτής άγίασμα. ΟΙ κατά και-
τρο ινοθς καί τόσον λογικής δικαιο-
' όγω ' λογΐας τής Μαρίας, μαγευμέ-
γου δέ δεΐν θά ύφΐστατο
μακτικήν πανωλεθρίαν. λόγω
δυσχερειών άνεφοδιασμοΰ, ά-1 νος δέ■ άτιό την δλην παράοτα-
πομακρύνσεως άπό τάς βάσεις σιν και έκθαμβωτικό κάλλος
τού, κυρΐως δέ λόγφ των επι-1 αυτής εκάλεσε νά πΡο5'
δημιών πού έμάστιζον τή στρα-1 έλθη τρό αύτοθ ό πατήρ αυτής
Οί.,«"ν Σεβαοτβί* "Αγιοι 40
Μάρτυρΐς
ρούς Ιδιοκτήται τού άγιάσμα·
τος αυτού μόνον κατά την έπέ
τειον τής εορτής επέτρεπον τό
ανοιγμα επί τριήμερον τής δι
ψύλλου σιδηρδς παναρχαίας
πόρτας αύτοΰ διά νά έπιτρέ-
ψουν τό προσκονημα των πι·
στών, ευνόητον δέ δτι έκαρ-
Γΐοϋντο τιοσοστά τίνα έκ των
κατά τάς ημέρας έκείνας ιΐσ-
πράξεων τοϋ άγΐασματος.
Τάς λοιπάς ημέρας τοθ 6.
τους τό άγίασμα παραμένει
κλειστόν
Τό 1517 ό Σουλτάνος Σελήα
ό Α'. ό έπιλεγόμενος Γιαβούζ
(έλληνιστί—:άγαθός, δΐκαιος),
έξεστράτευσε διά την 'κατά-
κτηαιν τής ΑΙγύτττου ή'ν καΐμε-
τά μυρΐους κόιτους καί περιπε¬
τείας ύπέταξεν έν τέλει όλΐ '< τεύματά τού. Ό Σουλτάν Σελήμ Γιαβούζ εγεννήθη τό 1467, ό πατήρ τού ήτο ό Σουλτάνος Βαγιαζήτ ό Β', υΐός τού Μωάμεθ τού Πορ¬ θητού. Μετά την κατά τό 1453 "Α λωσιν τής Κωνσταντινουτΐόλε- ως καί την διάλυσιν τοθ Βυ· ζαντινοθ Κράτους επί δεκαετί¬ αν περίπου τταρέμεινεν ανεξάρ¬ τητον τό "Ελληνικόν Κράτος τής Τραπεζοθντος. Φυσι^ά ό Μωάμεθ ό Πορθητης δέν ήδύ νατο νά άνβχθ{ϊ πυρήνα ανε¬ ξαρτήτου Έλληνικοΰ Κράτους είς τάς βορείους -περιοχάς τής χώρας τού, έξεστράτευσε κατ' αύτοθ ύποτάξας δέ καί διαλύ- σας την δυναστεΐαν των Κο· μνηνών τιροσήρτισε την περιο¬ χήν εκείνην είς τό αδτοκρατο· ρικόν τουρκικόν στέμμα. Διερ- χόμενος μετά την νίκην τού ά¬ πό μίαν μαγευτικήν τοποθεσΐαν έγγύς >τής πολ[χνης Λιβεράς
νοτΐως τή; Τραηεζοθντος καί
σταθμεύσας έκεϊ διά νά άνα-
ταυθή παρετήρησε έκεϊ κοντά
οέ μίαν πλαγιάν ενός λόψου
μίαν έκθαμβωτικίΐς ώραιότητος
κόρην νά βόσκη τό ποΐμνιόντης
"Εκθαμβος διά τό κάλλος
τής νεαρδς αυτής ποιμεν(δος
ό Σουλτδνος διά τού ύτιασπι.
στοθ τού ττϊς εζήτησε νά τοθ|
προσφέρη ή Ιδία ίνα ποτήρι
νερό άπό την έκεϊ πλησίον ά-
ναβλύζουσαν κρυσταλλίνην πη¬
γήν.
Ή ποιμενΐς ονόματι Μαρία
πάραθτα συνεμορφώθη μέ την
επιθυμίαν τοθ Σουλτάνου, άλ·
λά μέσα στό ποτήρι νεροϋ πού
θά δπινε αύτός εβάπτισε τό
δάκτυλό της. Τουτο έξίπληξε
τόν Σουλτδνον, ό οποίος διέ-
ταζε νά προσαχθη ή Μαρία ε¬
νώπιον τού καί έπιτιμήσας αύ
την την ηρώτησε διατί Επραξε
τουτο, έκείνη δέ ψυχραίμως τοϋ
απήντησε : «Κραταιέ Μονάρχα
γνωρΐζω δτι δέν ήτο πρέπον
αότό πού ΕπΟαξα άλλά γνωρΐ
ζω έπΐσης πόσο ποΧύτιμη είναι
καί ή ζωή σου. Εάν σοΰ Εδιδα
νά πίπς άπό τό παγωμένο 4κεΐ·
νο νερό ένφ ήσουν κάθιδρος
θά ίθβτα είς κΐνδυνο την ύγεία
σου. Νομίζω δτι καλώς Επρα-
ξα βπως Επραζα». Έκπληκτος
ό Σουλτδνος πρό τής εΐλικρι-
είς τόν όττοΐον ανεκοίνωσε δτι
άπό την στιγμήν εκείνην ή θυ-
γάτηρ τού τίθεται υπό την
προστασίαν τού, δτι θά την
παραλάβη μαζ'ι τού, δτι θά
σεβασθή τάς θρησκευτικάς της
πεποιθήσεις καί δτι ττ^ν ττροο·
ρΐζει ώς μέλλουσαν βασίλισσαν
των" Οσμανιδών, σύζυγον διά
τάν τότε νεαρόν υϊόν καί διά¬
δοχον τού Βαγιαζήτ τόν Β'.
Ή μέχρι τότβ ταπεινή καί δ-
σημος ποιμενίτ Μαρία πού Ι'
βοοκε τα πρόβ-τα τοΓ' Ιερέως
πατρός της στΐς κατατΐράσινες
κοιλάδ?ς καί πλαγιές των πον-
τιακών δρυμών, ωδηγήθη μετ"
άπϊριγοάπτων τιμών είς την
βασιλΐδα των πόλεων μετω>ο
μασθεϊσα υπό τοθ Πορθητού
Μαρία Γκιοϋλ— Μπαχάρ (έλλη-
νιστΙ=ρόδον τής ανοίξεως), κα
ταστδσα σοζυγος τού διαδό-
χου τοΰ θρόνου Βαγιαζήτ τοθ
Β'. Έκ συζεύξεως αυτής τό
1467 εγεννήθη ό μετέπειτα κρα-
ταιός Σουλτάν Σελήμ ό Α'.
Ταυτα καί αλλα σχετικά ά-
ναφέρονται λεπτομερώς είς την
μεγάλην Τουρκικήν Ιστορικήν
έγκυκλοπαίδειαν ώς πηγαΐ δέ
ιινημονβύονται δ ΓερμανΛς
Χάμμβρ, ό Τοθρκος Ιστορικός
Σακήρ Σεβκέτ καί ό Ιδικάς μας
Παπαρρηγόπουλος.
Γενομένη Σουλτάνα ή Γκιούλ
Μπαχάρ δέν παρέμεινε μέχρι
τέλους στήν Κωνσταντινούπολι.
Άλλά κατά τό διάστημα τής
έκεϊ παραμονάς της εγένετο
πρόξενος πολλων αγαθών στούς
όμοθρήσκους καί όμαΐμονάς της
Ιδρώσασα ή άναστηλώσασα να·
ούς ένισχύουσα χρηματικώς φι·
λανθρ'αίπικά καί μορφωτικά
I-
δρύματα, λέγεται δέ δτι μέ Ι¬
διαιτέραν στοργήν περιέβαλλε
τό έν Μπεσικτάς τοθ Βοσπό¬
ρου Ιερόν άγίασμα των ΆγΙων
40 Μαρτύρων, τό οποίον συχνά
έπβσκέπτετο έπικαλουμένη την
ά φ Παν
'νΐΚΑΛΑΦΥΡΜΑΤΑ»
ΤΟΥ ΠΡΟΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΥ Κ. ΛΕΩΝΙΔΑ ΙΑΣΟΝΙΑΟΥ
Ό γάλλος Κινέ Βιτάλ, ό οποίος έντός 12 έτών επε¬
σκέφθη πλειστάκις την Μ. Ασίαν καΐ έξέίωκβ τάς έντυπώσβις
τού είς 4 τόμους *ίτό τοδ 1890 -1900, θα μάς άπαοχβλήσο
ό λύ
έπβσκέπτετ ικλμη η
μεσολάβησίν των παρά τφ Παν·
τοδυνάμω δημιουργφ τοθ Σΰμ-
παντος, Ϋνα έπιδαψιλεύη τό μέ¬
Ιλ ύέ ΰί
Ώμιλησαμίν περί Βιλαετίου Τραπεζοθντος, ηερ Κερ«-
τβί, τορα βά όμι.1 ήσωμβν —ερΐ ααντζακίου τή; Σαμ-
φβδντβς.
*
* *
Κ«τά τβν "Αλφρεντ Μπιλιόττι, πρόξενον τής Αγγλίας
έν Τραπϊζοϋντι, τό σαντζάκιον Δζανΐκ (Σαμφοΰντος) εΤχε
135 ελληνικάς οχολάς, 147 Καθηγητάς, 3610 μαθητάς καί μα¬
θητρίας. Παραγωγτκώτβρθ! μέρη εΤναι τής Άμισβΰ καί τίς
Μπάφρα;. Πόταα ή παραλιακίι ζώνη είναι εύφβρωτάτη. Ιδία οί
καςάίε; Τέρμα (©εριιώδων), δπου «Ι άρχαΐαι 'Αμ«ζόνες, καί
ή Τΐ/άροαμπα (©ίμίσκυρα) Πρώτιστβν τροΐύν είναι ο κα-
πνός, βυ έκθένει & Κινέ Βιτάλ 9 τύπους ή ποιότητας αλλοι
«ρβ^6τ« είναι ή κριθή, β οτβς, τα δοπρια, ο άραβέοιτβς, π
βρώμη, τα κουκούλια, τβ κερί. Τβ οαντζάκιβν (τβρα βΐναι
νομος) Δζανίκ είναι, οχεδβν ολόκληρον, ό αρχαί©; «Πόντβς
Πβλϊμωνιακόςιι, άπό τβν Πολέμωνα, σύζυγβν τής Πυθοδωρί·
δος, βασιλεύσκντα έν τω Ποντιακω τούτω τμήματι τής Καΐτ·
παδβκίας, υπολβί;>μματι τ ου Βασιλβίου τοΰ Πβντβυ των Μι
θριδατών. "Ισως θά ηλθβν αύτβί οί Λευκοσΰροι,'πού Ιχβυν καί
την περιτβμήν, μέ τβν ϊέσωστριν, βτβ ούτος, κατβλθών, κα·
τέκτηοε την περιφέρειαν ταύτην τβΰ Πόντβυ—την Πβντια-
κήν Κ«ηπο(δοκί«ν—«ιρβς την θάλασσαν. Ό "έσωστρις ίτβ άπβ
την Αίγυπτον. ΟΙ Άσαύριοι εξεδιώχθησαν εκείθεν υπό των
Μήδ»ν. Ό Πβντβ; ο Πολεμωνιακώς ίλαχβ τώ Πολέμ&ινι, ου-
ζύγω τή; Πυβοδωρί5ος. Πρώτβς βχσιλευ; τοΰ Πβντου ΛτοΜι·
θριδάτη; β Κτίστη; ΕΤτα ίλα αύτά τα τμήματα γίνβντα»
επαρχίαι ρωμαΐκαί, γίνονται βυζαντιν«1 καί Κομνηναί, άρ-
κετά άνθηραί.
Ή Άμιΐό; (£»:μφβΰ;), 3 χιλιόμετρα ΝΑ τή; Παλαιάς
Άμιοοϋ. ΑΙ άναβκκφχΐ «πέδειξχν τείχη, ακροπολιν, ναού;,
κίονας, δεξαΛβνάς, ί>5ραγωγΐΐ*. Πολλά κιονέκρχνα μβτεφέρ-
θησκν διά νά κβομίσουν το νυν διοικητήριον. Ιδρύθη υπο
των ΆθηΐΊχίων, ελέγετο δέ Πειρχικυ'. Επί Μιθριδάτου τοΰ
Είίπάτορος έχοσμήθη διά δηαοοίων κτιρίων κχΐ άνακτέρων.
ΤΗτο ή δευτέρχ τέλις τού Βχΐιλΐίου τβΰ Πόντβυ, ή συμ-
πρΜτευουσα, θά έλέγκμΐ βήμςρχ. Κχτβλπφ3η 6ιτβ τοΰ Λβυ-
κούλλου, καταστραφβΐσα ΐτροτοΰ πχρχδοθδ, υπο τοΰ υπίρα-
σπιστοΰ της Καλμάχο. ΚκΙ τίτί άνιστορπίΐ ή πόλις επί τή;
βημβρινή; τοιτοθϊσίχς. Έ τί Βυ^κντινών, ήτο μία τδν έιτισκο-
πικΰν πόλΐων τοΰ 'Βλληϊΐτόντου. Ή πόλις εΐνχι έμτβρικω·
τ«τη. "Εγΐιναν μϊλίτχι αιδηοο3ρ&μου Σχμφούν—Σιβχ;. Κα¬
τά τό 1360, ή Σχιι(»9ϋ; είχεν Κ χιλιάδχ; κατοίχβυ;, έξ «ν 3
χιλ «δες Τοΰρκοι, 5.ΟΓΟ "βλληνε; ο?965ο|«ι, 2.000 Αρμένιοι
κχΐ 1000 ττϊρΐητβυ διτφίρυν φυλΰν Ή ιτύλι; εΤνχι ύγρχ. Πε·
ρίλχμτρο; ό 'Βλλ. Μητρΐΐιολιτικο; Νχό:.
ιΐατά τόν Κινέ Βι?άΛ, πχντοΰ οί Ελληνβ; ίηιμβλοΰΐ'ται,
κχίτβ» π.-ωχβΐ, των Σχ^λΐίων των. κχ «χντοΰ, δ τού ύπάρ¬
χουν στατιβτικχί, μόνον πίρί των άνδρϋν έμιλβΰν αυται
$ ΐτ3£πει νχ τ.3939ίΐ»:α:ν κχ νυνχΐπχ;.
Τόν κχζχ τβ·3 Τς«3ΧΛτχ (3ΐ ιί3<υοχ), έξχιρχηκά βυρβ- δ ^άλ έ , ψύη ό μέ γα Ιλεός τού ύττέρ εΰημεοίας σύμπαντος τοθ έλληνικοΰ υπο· δούλου δθνους φωτίζων κα' κρατύνων επί τοθ θρόνου τόν ήδη λίαν εύνοϊκώς διακβΐμενον πρός αύτό κραταιόν Σουλτδνον κ αί υϊόν της Σελήμ τόν Α'. Ι. ΒΟΥΤΑΣ ΙΣΤΟΡ.ΚΑ! ΑΝΑΜιΜΗΙΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑ1 Κ. Ε. ΦΛΑΒΙΑΝΟΥ (Συνέχεια έκ τοθ προηγουμένου) II ταν εξήρχοντο είς περιοδείαν, άνάτά χωρία, παρελάμβανον, μεταξύ των, χαλβδ καί έληέσ μέ ό ΐ Οί 7ούρανοΙ. δόξαν θεοθ, οί ' πλειάδες, τα μβγάλης καίτης πλαισιούμενα τρς ρχ φ τοθ άνθρώπου. ΟΙ όπαδοΐ Ιω ά θ Βή ύ Γ(ι τοΰ Παντοκράτο- την ϋπαρξΐ τού θόλο. Α άιΤό7 1Δ γγ Ο17 μέ Ι Ι^11ρδο1 ποϋ ΧΡ£ισ" ("ΐμΐοι»ίά να διαμορθωθή δ τι,λ 7^ γνωστάς μας πλάνη Στ4 *?» *ΡΧή ίΐταν τα νερά. Ή » 0Πμιουργήθηκε ή !» ζ^ (έλΨ κα» βίαν καΐ νήθηκε' άπό τόν ή βλάστησι καΐ Ί (τα ψάρια πού ζοθσαν Ιγεινατν πουλιά) γιά συντήρη- θ θρώ άννου τοθ Βαφτιστή νηστβύουν 7 μέρες γιά νά μποθνε στόν Έφτάπυλο τιαράδεισο. ΟΙ ΝαοΙ των Βουδιστών περικλεΐονται σέ 7 αύλές ΟΙ πυργωτές παγί- δες, Εχουν έφτά πατώματα (δω- μάτια). Τό ζύγϊομα τοθ Μαχα- ραγιδ μέ χρυσάφι έλέγχβται 7 φορές. Οί ΜωαμεθανοΙ πρέπει νά πδνε στή Μέκκα 7 φορές. Κά¬ νουν 7 γορους στήν Καάβα καί προσκυνοθν 7 τάΦους συγγενών τγΟ Μωάμεθ Προσεύχονται 7 φορές τό 24ωρο καί εχουν δι- καίωμα νά πάρουν 7 γυναΐκες. Τό 7 ώς Ιερός άριθμός. μέσα στή δεκαδική όμάδα οθτε τΐολ λαπλασιάζεται οθτε διαιρεϊται. ΟΟτε πηλΐκον γΐνεται οθτε γι νόμενον δύο αριθμών, μέσα στή δεκάδα. Άφορμή στήν ίρβυνά μου γιά τό 7 Εδωκε ή υπογραφή τοϋ συμβολαΐου της άγορδς τοϋ οΐκοπέδου υπό τοϋ ΑΙολικοΟ ΰ .ΪΡονική περίοδον θνθΡ»«βς. τό λογι- ρώ ·ϋτά, ζωα. ά ή καί τούς χρονικ1Ί ό Δ οί έν 1 ,Ββς> 7
τό
7 εί-
7 οί
'Εφέσφ
ΚΑΙ ΗΣΑΝ ΕΥΣΥΝΕ' ' ΜΤΟ1
Συνήθως οί τΰποι α ' ήσαν
ευσυνείδητον σιγά, σ > εξώ-
ψλουν τα χρέη των καΐ έ«ν τυ¬
χόν άτιέθνησκον πρό τής έξο-
φλήσεως τοθ χρέους των, αφη-
ναν εντολήν, είς τούς κληρονό·
μους των Ινα μή τούς άφήσουν
νά κοιμηθοθν, τόν αΐώνιον ΰ-
πνον των, χρεωμένοι. Καΐ ουχί
σπανίως οί κληρονόμοι παρου
σιαζόμενοι είς τόν Τσορμπατ-
ζήν έξώφλουν τό χρέος τοθ α¬
ποθανόντος, δπως ηδύναντο,
ζητοθντες νά κάμη «χαλάλι»
είς τόν μακαρΐτην, έκεΐνος δέ
εΐσττράττων δ,τι τοθ έμετροθ·
σαν Ελεγβ : «Χαλάλ δλσουν έ-
βλητλερΐμ». "Ας είναι χαλάλι
παιδία μου.
ΟΙ ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΟΙ
Είς μίαν τοιαύτην περίπτωσιν
έτόλμησα νά είπω είς Εναν
Τσορμπατζήν : «Χσμένα είναι
τα λεπτά σου». Άς μέ ποϋν
άφέντη καί άς φάγουν τα λε¬
πτά μου απήντησε. ;ΕΤχε δίκαι¬
ον ό Τσορμπατζής. "Υστερα ά¬
πό ολίγα χρόνια κάποιος εύβρ-
γετηθβίς μαθών δτι ό εύεργέ-
της τού είχεν ανάγκην εξυπη¬
ρετήσεως, (ιδία μίαν ύπόθεσΐν
τού, παρουσιάσθη είς αυτόν·
άπρόσκλητος καΐ προσέφερε
μίαν υπηρεσίαν ήν διά νά επι¬
τύχη θά ίπρεπε νά διαθέση, αρ¬
κετάς εκατοντάδας λιρών: Έ-
σωσε την ζωήν τοθ παιδιοθ
τού 1 Είς τάς δυσκόλους περι-
στάσεις οί Βυζαντινοί αρχοντες
είχον πάντοτε τούς άπό μηχα-
νής θεούς των.
ΟΤΑΝ ΚΑΤΕΡΡΕΟΝ
Συχνά λόγφ πτώσεως των
τιμών ή κατόπιν μιας θεομηνΐ-
ας, ή όποΐα κατέστρεφε την έ
σοδεΐαν, κατέρρεον οΐκονομι-
κώς οί έκτελοθντρςχρέη Άγρο-
τικης Τραπέζης "Αν καΐ οί νό·
μοί τούς επέτρεπον νά πτωχεύ-
σουν καΐ Ελθουν είς συμβιβα¬
σμόν μέ τούς όφειλέτας των
άπέφευγον τοθτο διότι ή πτώ
και ίτρωγαν αύτά μέ τό ψ^μΐ
τοθ φιλοξενοϋι τοο αύτούς χω
ρικοθ. *Ο άγαθός χωρικός ήθε·
λε νά φιλέψΓ) τούς άρχονταν-
θρώπους καϊ με τοθ πουλιοθ τό
γάλα. Άλλά αύτοΙ ήρνοθντο
νά φάγουν μή νηστήσιμα .φα-
γητά- ΚαΙ ό φουκαράς :
— «Χά νέβάρτσορμπατζηλάρ
πίρ κιουντε άλλαχά μπορτζλοθ
κάλιν» !
— Δέν γίνεται νά χρεωστδτε,
αφένται μου. μΐα ήμέρα είς τόν
θεόν ;
— Ίντζιλ Ι- σερΐφ μουσαατέ
έτμές.
Τό Ιεράν Ευαγγέλιον δέν μας
έπιτρέπει.
Έννοεΐται δτι οί μωαμεθανοΐ,
αν, κατά την διάρκειαν τοθ ρα·
μαζανιοϋ δέν δύνανται ν' άν-
θέξουν παραβιάζουν την νη-
στείαν καΐ έξοφλοθν τό χρέος
των τοθ'ο, πρός τόν θεόν, νη-
στεύοντες μετσ. τό ραμαζάνι
μίαν ημέραν έντός τοΰ ΙδΙου Ε
τους} ΟΙ ήμέτεροι φανατικοΐ
δμως άπέφευγον νά παραβιά-
σουν την νηστεΐσ,ν των.
ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΠΟΒΟΥ-
ΤΥΡΩΜΕΝΟ Ι
'Ένας Γιοροϋκος παρεκάλει
τόν τσορμπατζήν ν' αγοράση τό
γιαούρτι τού τό οποίον δέν εΐ¬
χε δυνήθη καί διαθέση είς την
αγοράν.
—Σήμερον δέν θέλ-ω γιαούρτι.
— Τσορμτΐατζή Ρμου είναι ό-
λόπαχο τό γιαοόρτι μου.
— ΣοΟ εΐπα δέν θέλω γκχτΐ
νηστεύω.
— Βαλλαχή πιλλαχή τσορ-
μπατζή γιογουρτούμ ζΐρ για-
βάντηρ (Μά τό θεό τσορμπατ-
ζή μου είναι τελείως άποβου-
τυρωμένο τό γιαούρτη μου)
— Τότε ήθελες να μοΰ πω·
λήσης , γιά πέταγμα γιούρτι,
φύγε άπ' έδω.
ΤΩΡΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ
Δέν μοθ έπιτρέπεται ν' άνα-
φέρω δνομα. Τοϋρκος έκ Κιλι-
κΐας διανοούμενος καί κατέχων
ΐνΐαΜΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
ΟΙ ΔΙΑΚΟΣΟΙ ΕΝΝΗΑ
ΟΙκοδομικοΟ Συνεταιρισμοΰ,
στό Διόνυσο τής Άττικής, την
21 ΦββρουαρΙου (3X7) υπεγρά¬
φη τό συμβόλαιον. 6 ήσαν οί
Ιδή ί 1 ό ά
ή
1 ό άγοραστής
Συνεταιρισμός)
άμαρ-
ό
ι τούς
ί
7 εΤ-
τοθ
7 τιαχειές
Ιδίοκτήται καΐ
(ό οίκοδομικός
τό δλον 7.
430' αρχισε ή συζήτησι (4+3=
7) 6 ωρες διήρκεσε >(δπως σέ ο
διαστήματα Εγεινβ ή Βηιιουρ-
γ[α τοθ κόσμου). Την δέ 7ην ώ
ραν άπλώθηκβ ή γσλήνη καΐ
ή ήρβμία στήν άγωνισμένη ψο-
νή τοθ προεβρεΐου.
Τό ίστορικό τής ύπογραφης
βημοσιβύτηκε στό φύλλο τ°υ
ΑΙολικοϋ Κήρυκος τής 27 Φε
βρουαρΐου. Στό προεδρεΐο χα-
ρΐστηκε άπό τούς πωλητάς βυ·
ζαντινός Σταύρος.
Ή λέξι σταύρος Ιχει 7 γράμ
ματα. Τό δνομα τοθ προέδρου
Σταθρος Εχει 7 γράμματα. Τέ
λος 7 άνακουφΐστικά άναστε-
νάγματα αφήκε τό Συμβούλιο.
τοθ ΟΙκοδομικοΟ Συνεταιρισμοΰ
μέ την υπογραφή τοθ 2.υμβο·
Χαί0ϋΔΗΜ Κ. ΚΥΡΙΑΚΙΑΗΣ
άπέϊευγον τοθτο ή
νευσις διά τούς άρχονχανθρώ-
? αυτού ήτο μΙ« ττρδξις
ς
ποο? αυτού., ήτο
λ1αν7 άτιμωτική.
έ
χ
μΙ« ττρδξις
Αφοθ έξω-
έκποιουν-
λ1α7 μ
Λλουν τα χρέη των έκποιουν-
«ς ϊτι είχον καί δέν εΐχον,.μή
ί
«ς ϊτι είχον κα δ χ.μή
διστάζοντες νά θοσιάσουν καί
τα κοσμήματα των γϋναικβν
των καί κοριτσιθν των άνελάμ-
βανον διά τό υπόλοιπον υπο-
νρέωσιν Πανταχόθεν δμως εθ-
οισκον κατανόησιν καί βιβυκό-
λυνσιν καί έουνέχ.ζον τό έμττό
ριόν των.
ΤΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΤΩΝ
•Αρκετοί έκ των Καπτταδρ-
κων άργοντανθρώπων της Κι-
λίκίας τοΰ παρελ9όντος
νος'ήσαν φβνατικοΐ βό
•Ο τοπος έμαστΐζετο
νοσΐαν καί οί "άτοικοι άπεδε
κατΐζοντο συνεχώς. Ενφ οί
I-
ο"ροΙ έσυμβούλευον καλοφα
"[ανκσ1 άποχήν άπό τάς νη-
στεΐας αύτοΙ έξηκολουθουν νά
νηστεύουν κατά την %*Ρ««™
«λ«ν των νηστειών της δρθο
δόξου ημών θρησκεΐας. Κατά
Χήν διάρκειαν μιας νηστεΐας 6-
ς
α(ω-
€ΕΞ Ανατολή» τό φ&ς» Αύτό
τό ρητό τό ξέρομε χαι τό πιατεΰομε.
Άλλά εϊχαμι την άντίληψι, πώς τό
φ&ς ή~ρ&εν ά ρ χ ι χ ά άπ' την Α¬
νατολή χαι έφώτιαε τη Δύσι. Καί,
με την πάροδο των αΐώνων, δταν
τό φ&ς έστέρεψε α'τήν Ανατολή, ή
Δύσι τής τό επέστρεψε. Αυτή την
άντίληψι είχαμε. Κα'ι δχι «ώς έξα-
χοΧον&εϊ πάνχα νά άρχεται τό φ&ς
άπ' την Ανατολή.
Κάτι τέτοιο αχετιχά
καί δ μαχαρίτης πρω&νπονργός θ.
ΔηΧηγιάννης ατό ΒεροΧίνειο αννέ-
δριο, δπου, άφ' όν άνέπτνξε πώς ή
Ελλάς εδωαε τα φ&τα της στή Δ ν-
αι, ετελείωσε, χατα τόν άξέχαστον
ποιητή Γ. Σονρή, τόν Χόγο τον μέ
τούς πάρα χάχω σνίχονς :
*"Η *α γίνη στήν *ί?λλάδα
μιά γενναία άμοιβή,
ή οας πέρνομε τα φ&τα
κα'ι πομένειε ατραβοί /..»
Δν ατυχώς δμως, οτις ήμέρες μας,
Ιξ άφορμής είτε των πιριοτάσιων,
είτε των μέτρων παν παίρνει τό
Κράτος καί τό Πανεπιστημίου χατα
τής απονδαζονσης νεολαΐας, τό «φώς»
αΰτό πού, έφώτισε κα'ι φωτίζει τόν
χόομο, δέν άφήνεΐαι ελεν&ερο νά
α.ωτίση χα'ι τό πνενμα τ&ν νεωτέ-
ρων Έλληνιχ&ν γενεών.
Χιλιάϊες νέοι χαί νέες κά&ε χρόνο
φιλοδοξοΰν νά φοιτήαονν ατ'ις άνώ-
τατες Σχολές, χα'ι βρίσχσυν τόσο
άννπίρβλητα έμπόδια.
ΕΙοαγωγιχές ίξετάαεις, περιορι-
αμένος άριθμός εΐοαχτέων χα'ι γιά
δσον: επιτύχουν, μεγάλα ίξοδα, γιά
εγγραφ'ες χα'ι ανγγράμματα πού τό
πορτοφόλι τής κατωτέρας χα'ι με
ααίας τάξεως έλλήνων δέν μπορεΐ
ν' αντιμετωπίση.
"Εται οί άνώτερις απονδες παν
νά γίνονν προνόμιο μόνο τ&ν πλού¬
σιον καί των τυχϊρών .' Δεν Ιέω
χαι τ&ν Ιχανότερων. ΤιατΙ "Είλη-
νες πού αφησα> κατόπιν Ιποχή μέ
ι
τό πνενμα τους χαΐ τις άλλες Ιχανό-
τητές τους, εΐχαν άποτϋχει οτις εξε-
τάοεις τοΰ Πανεπιστημίου. Σημειώ·
να> τή χαραχτηριοτιχή περΐχτωαι
τοϋ ποιητή Γ. Σονρη, πού απερρί¬
φθη στ'ιι διπλωματιχες εξετάοεις χα'ι
δεν πήρε δίπλωμα. Και τοΰ Χαριλ.
Τριχονπη, πού τόν ΰεωροϋσαν χακό
φοιτητή, χαι πήγε καί σπονδασε οτό
εξωτεριχό, άπόπον γνριοε χα'ι εχυ
βέρνηαε τό* τόπο, χαί άνεδείχτηχε
μάλιβχα σάν ίνας άπο τούς καλλιτέ¬
ρους πολιτικοΰς τής νεωτερης 'ΕΧ-
λάδας.
Αυτό )1νεται χα'ι αήμερα με πολ
λονς φοιτητάς. Πηγαίνονν οτά Πανε
πιατήμια της Λύσεως χαι της 'Αμε-
ριχης χα'ι γνρίζονν διάαημοι. Μλλά
δεν τό ήΐπιζα πώς θά πήγαιναν χα'ι
πίοω στήν Ανατολή .' Πραγματιχά,
δπως διαβάοαμε στόν ήμερ. Ύύπο.
οτό Πανεπιατημιο τής Κωνοταντι
νονπόλεως φοιτοϋν αήμερα Διαχόοα
έννέα (άριϋ. 209) ΈλΙηνόπονλα,
άπό τη θράχη, τή Μαχεδονία, άχό·
μα δέ χαι από την 'Αϋήνα .'...
Δεν άναφέρει ή είδησις πώς άντι-
μετωπίζονν οί σπονδαοτές αύτοι τό
ζήτημα τής γλώσσας. Τιατ'ι δεν είναι
ενχολο νά συνεννοήθη χανε'ις στήν
Ίονρχιχή, δπως χα'ι οε χάΰε &11η
ξέψη γλώσαα, σάν δέ* την χατέχει.
Φαίνεται δμως πώς καλλίτερα χατα-
φέρνουν νά αυνεννοοΰνται τα Έ\η-
νόπονλα με τούς Ύονρχους, παρά
με τούς ΈΙληνες .'..
'Αφήνω τώρα τόν χα&ένα νά χρΐ
νη αν είναι πρός τιμή μας αύτη ή
χατάαταοι. Και τό απονδαιόχερο
είναι δτι ενω οιήν ΈΙλάΙα δ "Ελ¬
λην απονδαατής βρΐαχεται αχεδόν
σέ διωγμό, στήν Τουρχία, πού είναι
ξένος, ίχει την προατασία τ&ν 'Αρ
χ&ν. Κα'ι μάλιοτα τούς δίνουν χα'ι
ανσσΐτιο.
Άλλά, θά μόν πήτε, χαι μεΐς
τούς δίνονμε!,.. Πεβαιότατα!...
τό αιχτήρ πιλάφι .'...
ΤΑΚΗΣ ΜΩΜΟΣ
θέσιν ζηλευτήν έν τϋ κοινωνΐα
τής συγχρόνου ΤουρκΙας άν^-
φερόμβνος είς την ανταλλαγήν
καΐ μνημονεύων τό δνομα ενός
τρανοϋ Καππαδόκου Τσορμτΐατ-
τζή, ό οποίος σχεδόν συνεκυ-
βένα τό βιλαέτιον τδν Άδάνων
κατά την πρώτην δεκαετίαν τοθ
παρόντος αΐώνος μέ τόν πβρι-
βόητον «βαλήν» Μπαχρή πασάν
εϊπε: Προτιμότερον ήτο νά 6
χωμεν τούς τύπους αύτούς είς
την χώραν μας παρά τούς τούρ-
κους πού απέστειλαν έδώ! Σχό-
λια δέν χρειάζονται.
ΤΡΑΓΙΚΗ ΜΟΙΡΑ.
Πολλοί Τσομπατζήδες μή δυ-
νηθέντες νά συναποκομΐσουν
σεβαστόν χρηματικόν ποσόν έ¬
δώ κοη μή γνωρΐζοντες καλά
την ελληνικήν δέν ήδυνήθηιαν
νά έπιπλεύσου. Συχνά μερικούς
έξ αυτών Ιβλέπαμεν ώς μικρο-
πωλητάς νά κυκλοφοροθν είς
τούς δρόμους των ΆθηνΏν Πει
ραιως καΐ Θεσ)ν1κης. ΟΙ άρχον
τάνθρωποι αύτοΙ οί όποΐοι εί¬
χον εξυπηρετήσει τόν Μικρασι-
τικόν ελληνισμόν εΤτε ώς δημο-
γέροντες. είτε ώς αγάδες (σύμ-
βουλοι) είχον παραμερισθπ *■
δω. Είς, είς Εφυγον άπό τόν έ-
φήμερον τοότον κόσμον, ώς Εν-
τιμοι πένητες· Πράγματι, τρα
γική υπήρξεν ή μοϊρα των.
ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΝ ΚΑΛΟΝ
ΗΓΩΝ1ΣΘΗΣΑΝ
Ναί τώρα τούς άναζητοϋν οί
άγαθοί καλλιεργηταί τής λαγ-
γεμένης Άνατολής μας. Γιατί
αύτοΙ είχον όπλίσει τα χέρια
των, επί πιστώσει, μέ θεριστι-
κάς μηχανάς, αύτοι εΐχο,> εΐσα-
γάγει τάς άλωνιστικάς μηχα-
νάς. Μερικοί έξ αυτών έξελι
χθέντες είς βιομηχάνους είχον
πλουτίσει την χώραν μέ έργο-
στάσια. ΑύτοΙ τοΰς είχον προ-
στατεύσει καΐ είχον άποτρέψει
την άρπαγήν των χωραφιών
των άπό τούς άρπαγας μεγα-
λογαιοκτήμονας μπέηδες. Αύ
τοί τέλος είχον άποτρέψει την
άποικιοποΐησιν τής Μ ΆσΙας
παρά των Δυτικών. Αύτοί τώ¬
ρα δέν ύφίστανται άνήκουν είς
την Ιστορίαν πλέον. Τόν άγώ-
να τόν καλόν ήγωνίσθησαν, τό
λάβαρον τοθ Βυζαντίου ύψη-
λά, είς τα χέριά των, έκράτη-
τησαν, είς δέ την τραγικήν
των μοίραν, άγογγύστως, ύπε-
τάγησαν. "Άς είναι αΐωνΐα ή
μνήμη των.
Ε. ΦΛΑΒΙΑΝΟΣ
ρον παδιάδα, θ περιηγηταί είς Πόντον* έχουν πκρχβχλει μέ
τάς πλέον ωραίας κομητβίχς τή; Αγγλία;
Όμιλεΐ περΐ δικρόρων ακντζχκίων (τόρα κατηργήθΐίαν),
ί>; καί πειί Ά.ργο:ουπ:6λ£Μ;, άλλοτε π^ου3ΐΜτάτη; διά τα
μχταλλεΐά τη;. Ή πρ&τ.ί με >άλη μϊτκνάστβυαΐί· ες Ρωσσίαν
έλαβε χώραν τό 1839, βταν δηλ. ό Πχΐκίεβιτ; εγκ«τέλ<ιψε τό τουρκικόν έδαφος- Ό χχρχκτηρ των κα;οίκων είναι γλυ¬ κύ; κχι ριλόξενος. Είναι 'έΐρχ τοΰ "Ελληνος όρθο^όΊου μη· τροπολίτου Κκλδείχ;, έχοντος υπό την εξουσίαν τού δλας τάς μίταλλοχου: περιρερείχς, αδιάφορον ποΰ ευρίσκονται. 'Λκόμη κχΐ τα Ιλληνικά χ^ριά τού Μπουλγάρ Μχντέν, είς τόν νομόν Ικονίου, έξχ.3τ»ντχι άτό τόν "Ιεράρχην αυτόν. Δ&ν οιτχρχει ουτε εν χ·.ιριουδάκι, τό οποίον νά μην έχη σχο¬ λείον ! Αύτη είναι ή «άργύρου γενέθλη», ή άναφϊρομένη εί; την Ίλιάδα. Τα μόνα ύπολείμματα τβΰ παλαιβΰ πλβύτβυ εΐνχι β πλβΰτβς των έκκλησιΰν. Όμιλεΐται ή παρεφθαρμένη έλληνική. ΕΙ; τό Βιλαέτιον τής 'Ερί;βρβύμης Λ νύμφη έκράτει σι«- πήν, μ«ς άπό τό: μάχη, άπό τβν πενθερόν καΐ την πενθεράν, Ηως ου εδίδετο ή αδεία τβΰ όμιλεΤν, καΐ τουτο διά νά μή λάβη χώραν μάχη, μάς, είς τό σπήτι τοΰ πβνβεροΰ Ομιλεί γιά τό βιλαέτιον τβΰ Σιβάς. Αύτό εΐχε τέσσα¬ ρα σαντζάκια, τβΰ Σιβάς, τη; Τβκάτη;, τής Άμασβίας καί τοΰ Σαπίν Καρά-Χισσ«ρι Σαρκί Μΐταξύ των διαφόρων στβ'χείΜν τβΰ νβμβΰ, βΐ μάλλον ~δΓ ίδίων πάντβΤΕ θυσι&ν καί μέοων—έπιμελβύμενβι τής παιδβίας είναι βΐ "Ελληνβς. Και εί; τό πειό μικρό χωριό ϊχουν τό σχολείον τους. Έν Νικβπόλει, Ιδρυθείση εί; ανά¬ μνησιν τή; νίκης τβΰ ΠβμπηΤου κατά τβΰ Μι?ριδάτβυ τοΰ Εύπάτβρβς τδ> 66 π.Χ,. ί>πάρ/ει ωραίον μητρβπβλιτικόν σχο¬
λείον (έννβεΤ τό Εύανθίειον), όπερ ό αποθανών μητρβπβλΐ-
της Ιερεμία; άνήγπρεν έν αύτη τή πόλει.
Είς τάς περιτ>ερείας Τοχάτης καΐ Άμασεία;, άλλ' Ιδία
τή; Χικβπόλεως (Καρά Χισσάρ) υαάρχουν «βλλά μΐταλλεία
«; τή; 21; Όρτά;, έν τ$ κχζά Κβίλχ-Χ.ισσάρ, καΐ τής ί-
τσασας τό άρν«ρβφβρβν μκταλε!βν, πχραχωρηθβν είς μίαν
Αγγλικήν έταιρ-ίαν, βυ τό μετάλλευμχ, μέσβν Κερασβΰν-
τβ;, άποατέλλεται έτηιίως-1500 χιλιόγραμμα είς Αγγλίαν.
Είς τό αχντζάκι Τοκκτης ύΐταρχει εν χυτηριβν, δπβυ φί-
ρουν μεταλλβύματα άπό αποστάσεως 400 χιλιομέτρων.
Είς τό σχντ^άκι 'Λμχιείας τα Λουτρά τής Χάβζας (Κ«ί-
ουαχ), μέ ύπβλείμματχ άρχαΐων οωμχΐκ&ν θερμών, μέ θερμο-
κρασίαν 45 βχίαω / Ρί·^μόοου. Τα άττωρικά τβΰ σαντζακίβι»
αύτβΰ είναι περιώνυιιχ. (δία τα μήλα καΐ τα άπίίια. Γενι-
κδ; είς τόν νβμόν 5ιβάλ είναι θαυμασία ή παραγωγή τθν
σιτηρών.
Ή νυν πόλις Ειβχς κείται είς απόστασιν 8 χιλιομέτρ«ν
άπό τή; άρχαία; Σΐβχστείας, σπουδαιοτάτη; έν τή άρχαιό·
τητι διά τό ' νχόν της «Μην Φχρνάκης». Τό πρώτον δνομα
τής πόλεως ήτο : Κάβαρχ, σπουδαία πόλις έν τω βασιλεΐν τβΰ
Πόντβυ, έν τή όποία ό Μιθριδχτη; εΐ<β Θχυμχ3ΐον άνάκτο- ρον μέ ώρχίβτάτβυ; κήπους. Ό Πομπήϊο; την μετωνόμασε : Διόοπολιν. Ή >1υθβδ»ρί; σύζυγο; Πολέμωνβς τοΰ Α', κόρη
τβΰ Πυθοδώρου, τοΰ έκ Τράλλεων, συγχρόνου τβΰ Στράβω·
νος, έμενέθυνε την Λιόσπβλιν κχΐ την μετωνόμασε : Σεβά-
στειαν, πρό; τιμήν τβΰ ύτβκράτορος Αύγουστον) ήτοι £ε·
βαστβΰ 'β ναό; «Μην Φχρνάκη;» ύπΐχρχ,Ε καΐ επι των ημε¬
ρών τβΰ Κινέ Βιτάλ καί έξυπηρετβΐτβ υπό πολλών Ιερο·
δοόλων.
'Ακόμη θά μάς άπχσχβληση ό Β τάλ.
Λ.ΕΩΝ. ΙΑΧΟΝΙΔΗΣ
ΑΙ ΔΙΑΑΕΞΕΙΣ ΤΟΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΙ
ΜΕΛΕΤΙΗ
Σήμερον Κυριακήν καί ώραν
11.30' π μ. έν τη αΐθούση τού
Φιλολογικοϋ Συλλόγου «Παρ
νασσός» (ΠλατεϊαΆγΙου Γεωρ-
γΐου Καρύτση —Αθήναι) παρά
τής 'Επιτροπής Πονπακών Με·
λετων διοργανοθται διάλεξις
μέ θέμα : «ΟΙ "Ελληνες τοϋ
Πόντου υπό τούς Τούρκους Ό-
μιλητής : Ό κ Όδυσσεύς Λαμ
ψίδης δ Φ . Γεν. Γραμματεύς τής
"Επιτροπί)ς.
________
ΤΟ ΤΒΠΗΤΟΥΡΓΕΙΟΗ ΤΟΥ ΓΥΙΡΣΜΟΥ ΒΤΡΟΒΟΗ
Διά τδ Ταπητονργεϊον τοϋ Σνν)σμον Βνρωνος χ αί τα χάτω ·
θεν αΰι-οΰ καταστήματα μετά πολνετεΐς αγώνας των ενδιαφερομέ¬
νων επετεύχθη ίπ'ι τέλους χαί διά τρίτην χατα σειράν φοράν ή
κατόπιν γνο>ματενσεα>$ ΐον Κ. Σ. Σ. εχδοσις ϋπονργιχής αποφά¬
σεως περί παραχωρήσεως αυτών είς τοΰς ενδιαφερομένους. ιΕΓατό-
πιν τούτον επρεπε νά επακολουθήση ή άμεσος εχόοοις των παρα·
χωρητηρίων σία νά λήξΐ) τό μαρτύριον των ενδιαφερομένων καΐ
ίπιδοθονν άνενόχλητοι είς τό επάγγιλμά των. Δυατυχώς 6'μως δι'
αΰχούς καί δι* ολόκληρον τόν προσφνγιχόν κόσμον έ|ακολονθεΐ νά
κατέχο θέσιν ιια ά τρ Διεν&νναει 'Αηοχαταατάσεως δ κ. Κάρα¬
ν ίχας καϊ ν' άναμιγιύβται είς τάς προαφνγιχας ΰποϋ-έοεις. Κ αί ό
κνριος ούτος είρε πάλιν την ευκαιρίαν νά κωλνσιεργι}<™ καί νά ταΧαιηωρήογι εντΐμονς πρόσφυγας βιοπαΧαιστάς. Καΐ παρά την γνωμάτευσίν τοϋ ΣνμβονΧΙου καΐ την έκδοσιν τής νπουργιχής απο¬ φάσεως, δ κνριος αντός κωλυσιεργεΓ καί δΐν εκτελεί τό κατά νά μόν καθήκον τού καΐμετά θρασύτητος μλΙ περιφρονήοεως είπεν είς τους ενδιαφερομένους δτι αΰτός διαφοβνεΐ καί δτι &ά ενεργήση διά την ανάκλησις των γνύ>/ιαΐεύσεα>ν καΐ των νπονργιχων άποφάαεων.
Κατά τής τακτικής ταύτης χον κυρίον αυτόν διαμαρτνρόμε&α {ντά-
νως καί ζητούμεν άπό τόν πράσφνγα ΰφνπονργόν κ. ΓΊα/ϊάσογλου
νά σιατάξτ; έν προχειμένψ τα δέοντα διά νά έηιβΧη&οϋν επί τέλου;
αί νάμιμοι Μυρώσεις καΐ νά απαΧΊάξτ; τό ταχύτερον τόν προσφυγι¬
κόν κόσμον άπό την παρουσίαν τον.
ΑΙ ΕΛΛΗΗ1ΚΑ1Π8ΡΟΙΚ1ΑΙ ΤΟΥ Ε5ΟΤΕΡ1ΚΟΥ
Συντόμως πρέπει νά δργανω&β η Ύπηρεοία παρακολουθή-
σεως τής αταδιοδρομΐας των άποδήμων συμπατριώτην μας καί τΰν
ηοΧΧ&ν ΣυΧΧόγων, Σννδέαμων καΐ Όμοοπονδιων τους άηοίους έ-
χούν οΰτοι σνστήσει έν τρ Ξένη. ΡΊναι άνάγκη πολλάκις νά γίνε-
ται παρέμβαοις τον Υπουργείον ' ■ ξωτερικών πρό; ρύθμισιν δια¬
φόρων αί οποίαι άναφύοντοι μεταξν των διαφόρων αυτών δργανά-
σεοβν μεταξν των τ) αυτών καΐ των έκ τής 'Εχκίηοίας ίξαρτωμέ-
νων ίορνμάτων ή ^ννσέσμων. Είς τόν Καναδαν τάς τελευταίας η¬
μέρας άνεφύησαν ίριδες μεταξύ άφ' Ινός ιής *'0μοο'ΐονδ1ας Έλ¬
λήνων Καναίών» την οποίαν άποτελονν νεωατΐ μεΐαναστεύσαντ«(
«ίί την φίλην χώραν "Λλληνες καΐ χής Έλληνιπής όρ&οδόξον Έμ-
κληαίας τον Κανααα ή ύποία άγνοεΐ τοΰς τελευταίως φ&άοανχαι
είς Καναδαν "Ελληνας καΐ ςοέρεΐαι έχ&ριπως έναντι των δργανώ
αεων αυτών. Νομίζομεν δχι καΐ αί διπλωματικαί καΐ προξενικαί
Αρχαί τής Ελλάδος πρέπει νά Ιπίμβουν έν προκειμένφ διά νά
μή δημιονργονντκι κακαί έντνπώβεις είς τάς ξένας Χώρας διά «ήν
κίνησιν πρός προάσπισιν των συμφέροντας των πολιτών έλΑηνικ«ε
καταγνεγή;.

ίΙΡθΣΦΤΪΐΚθΣ ΚΟΣΜΟ1
οΜΕΓΑΖΑΑΕΞΑΗΑΡθΐ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ Ν0Μ)ΔΙ0Υ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΤΩΝ ΑΣΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΟΝ
Η ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΤΟΥ κ. ΛΕΟΝΙΔΑ ΙΑΣΟΝΙΔΗ
(ίονέχεια καί τέλος)
Καί δ Τρόφων Εύαγγελίοης, δν
ανέγνωσα Ιννατον, έπαναλαμβάνει
καί αδτός τί τού Πολυβίου «Αλέ¬
ξανδρον ^πάντες μεγαλοφυίστερον ή
κατ' άνθρωπον γβγονίναι τξ ψυχί
ουγχωροδσι».
"Ο 'Αλέξσ.νίρος ήτο άήττητος, δ
οε "Απελλής, δ ζωγράφος τού «Α-
μίμητος» Ό Εδριπίβης, κληθείς
βΐς την αϋλήν τοδ Άρχελάοο, 4τΐ6·
θανε καί ετάφη παρά τα Στάγειρα.
10) Χαρ. Άντρεάδτ), τού Τραπε
ζουντίου. Κάποτβ λαίωθεις είπεν :
Αδτό είναι άπλοΰν αΐμα. Δ έν είναι
Ιχώρ πού ρέβι είς τάς φλέβας των
θεώ ν. Ή Γοργόνα Ιρωτό) κάντοτβ
καθ* «αύτην ι Ζ% δ βασιλεύς Άλί
Εανβρος ; —Ζή καί βασιλεύει καί
τόν κόσμον κυριβύει, πρέπει νά
είναι ή απάντησις τού ναύτου.
11) Γ, Ααμπίοη : Ίστορία τού
Μ. Αλεξάνδρου βασιλέως τής Μα-
κββονίας καί αδτοκράτορος των
Έλλήνων. Ό Πλονταρχος λίγβι:
«Οδ γάρ ληστρικως την Ασίαν κ*·
ταΒραμών, ουδέ ώς αρπαγμα καί
λάφυρον εύτυχίας άνελπίσ'ου σπα-
ρίξας καί ανααΰρασθαι ΒυνηθβΙς
επήλθεν, Βλλ' ενός ύπήκοα λώγοο
τα επί γής καί μιίς πολιτείας ά
ποφήναι βοολόμενος ούτως εαυτόν
έσχημάτιζβ».
12) Ιωάννου Παπασταύρου : Ά-
λέξανδρος δ Λ'. δ Ήρό'Βο'ίος λέγβι
«"Ελληνας είναι τούτους τοΐ)ς απά
ΠερΒΕκκα γεγονότας». Άλέξανορος
δ Α'. κληθείς «ε&εργέτης», «Ιπίτι-
μος πολίτης» καί «πρόξενος 'Αθη-
ναία>ν» είς τα φανβρά ήτο μέ τοϋς
Πίρσος. άλλ' ή ψυχή τού ήτο έλ-
ληνική, καί ίλβγβ πρός τοί>ς 'Αθη·
ναίους «Αδτός τε "Ελλην γίνος είμί
τώρχαΐον, καί αντΐ ελευθέρας Ββ
Βουλωμίνην οδκ αν ίθέλοιμι την
'Ελλάδα 1 "Ελλην των πάν» Έλ
λήνοον».
13) Κατά τόν Δημ. Πίτρακδκον,
δ Μ. Άλέξανϊρος έλι.γβ: Εδγνω
μόν© τοίς θεοΐς ότι Ιγεννήθην "Ελ¬
λην. Είς τό Μουσείον Κων)πόλεως
—τό εΤΒον καί ίγώ—δπαρχει μία
οαρκοφάγος μ* μορφάς Άμαζόνων
καί δ Η Αλέξανδρον £μέ Βέρμα
λΐοντος, ώς νίος Ήρακλής. Συνή
θιζε Βέ νά λίγτο: Τοδ νικφν τοδς
Ιχθροδς βασιλικώτβρον τό νικφν
εαυτόν.
14) ΚατάΤτον Άρριανόν, είς την .
Αλεξάνδρου Ανάβασιν, την παλίρ-
ροιαν καί δμπωτιν έγνώρισβν δ Μ
Άλίξανδρος είς τόν Ίνδικόν Ώ
κεανόν. «Τό σίδμα κάλλιστος καί
φιλοπονώτατος καί όξν-.αζος την
γνώμην γενόμενος καί άνβρειότατος
καί φιλοτιμότατος καί φιλοκινδυ-
νότατος καί τού θείου έπιμελέατα-
τος καί τάξαι στρατιάν βαημονέ-
στατος Αυτόν Αλέξανδρον οδκ
αΐοχύνομαι θαομάζων» Ι
16) Κατά τόν Κ, Παπαρρηγό-
πουλον, Αλέξανδρον δ Μέγας όττ.η-
ρέτησεν υπέρ πάντα άλλον -.όν
Χριστιανισμόν, οδτινος εγένετο
προαποστολος.
17) Ό Ρομπέρτ Κοέν, γάλλος
συγγραφεύς, καί αδτός παραδίχε-
ται ότι δ Μ. "Αλέξανδρον πτ,γβν
καί έθυσίαβεν είς τόν Ίεχωβά, τόν
άληθινόν θβόν, ίπΐ ΊαΒβοϋς. «Ή
κοινωνική, ή οίκονομική, ή Βιανοη
τική καί πνευματική τού έργαοία
είναι άξία ζένός άνανεωτοΰ. Κατέ-
οτρεψε βίβαια τό ελληνικόν άατι)
καί τό βασίλειον των Περσών, άλλ'
Ανήγειρε τόν "Ελληνικόν Πολιτι¬
σμόν, "Ηνωαε τόν "Ελληνισμόν μέ
τό Σομπαν» !
17) Ό Ζόρζ Γκρόουτ, δ άγγλος
Ιστοοικός, είναι δ μόνος πού δνο-
μάζει τόν Αλέξανδρον οδχΐ ίλληνα,
βλλά τόν δνομαζει «Μέγαν», «Πο¬
νούντων καί κινδυνευόντων τα κβλά
ϊργα, καί γήν τβ ξΰν τ^ άρβτη ήβύ,
καί αποθνήσκειν κλέος άθάνατον
υπολειπομένου», ϊλβγεν δ Άλέ
ξανδρος.
18) Ό γβρμανός Βέπερ λέγει
«Άοτρον λαμπερόν ενεφανίσθη είς
τάς μεταγενεστέρας γεννεάς ή ή-
ρωϊκή μορφή τβϋ Μ. Αλεξάνδρου,
θαυμάζεται υφ' ίλων, παλαιών καί
νέων. Πράγματι, ήγήτωρ τής άν-
θρωκότητος. Εάν οί Μύριοι δέν ε-
νίκων είς τα Κούναξα, δ Μ. Ά-
λέξανδρος δέν θά έπεχείρει την έκ-
στρατείαν εναντίον των Πβρσών.
ΤΗτο κ»τακτητής καί εΐρηνοποιός,
Παρεσκεόασβ Βιά τής Ελληνικάς
γλώσσης τόν Χριστιανισμόν»,
19) Ό γάλλος Άλφό^οος Ρέΐ-
ναχ λίγβι «Τί είναι ή Πάξ Ρομάνα
καί ή "Ενωσις των Ααών τής Ε6-
ρώπης, παρά τα μβμακρυσμίνα άλλά
λογικά άποτβλίαματα τής πολιτι¬
κάς τοΰ Μ. 'Αλεξάνδρου» ; «"Οταν
είς βετερόίνος αξιωματικόν είπεν
δτι οί Μακεδόνες βαρέως φέρουσιν
δτι φιλβΧ τοϋς Πέροας, δ Άλέξαν-
Βρος απήντησε «Σας δνομάζω βλους
γονβΐς μου», τότβ οί Μακεδόνες
ϊξέσπασαν είς δάκρυβ. Ό Άλέξαν
Βρος βυνεκέντρου τό απολλώνβιον
πνβΰμα δηλ, τό πνεΓμα των έλλή-
νβν κλασσικών καί τό πνεΰμα τό
Διονυπακάν, τό πνεδμα δηλ. τοΰ
πάθους τοδ ψυχικαδ.
Ό Άρριανός λέγει: *Τότε μά-
λιστα αυτόν φανήναι γής τ» άπά
σης καί θαλάσσης κύριον». Ό δέ
Ραδέ λέγει: «"Ενα δρδμα τόσον μβ-
γάλο πβρν^ την σφαίραν τής πραγ¬
ματικότητος. "Η δψις τοδ Κόσμου
άλλάζιι. Είς τόν "ϊφααιν τό ηί-
ταγμα τοδ αβτοδ βσπασα».
Ό Δανιήλ λέγει «Καί αναστήσβ-
ται εκ Δύσβως βασιλεύς δυνατάς καί
κυριεύοει κυρβίας πόλεις πολλάς
καί π-ΐήσαι κατά τό θίλημααδτοδ».
Ό ΆλΙξανδρος βμαθε τοδς "Γρ-
κανοός νά τβλ^ίν τοδ{ γάμους νο¬
μίμως, τοδς Σογβιανοδς νά μή φο·
νεύουν τούς γέροντας γονεΐς των
καί νά τοϋς τρέφουν. τ&ος 2κύθα(
νά θάπτοον το6{ νβκρούς των καί
να μην τοδς τρωνβ. ΟΙ "Ελληνες
φιλόσοφοι ώμιλοδσαν πρός δμο-
γλώσαυς -»ν, άλλ' δ 'Αλεξανδρος
ήμιρωσβ τα δγρια Ιθιμα των 6αρ-
βάρων, λέγει δ Πλούταρχος, είς τό
«πβρΐ Άρετής ή Αλεξάνδρου Τύ-
χης» ϊργον τού.
Κάποιος είπεν: οί £νδρες, οί
δποΤοι σκίπτονται, δέν είναι καί
άνβρες τής δράοεοος. Έκεΐνοι δέ
πού είναι Χ'"ς δράσεώς, βέν είναι
τής σκέψεως Ι Α!, λοιπόν, δ Άλέ-
ξανδρος κα'. έσκιπτϊτο και βδρα !
20) Τό Ίνδοκοόί, λέγει δ Ραδβ
ίνομίζετο συνίχβια τοδ Κα»κάσοι>,
ίπου (ΛροΊ μάλιστα τό αντρον δπου
δ Ήρακλής βσωσε τόν Προμηθέ»
211 "Ο Μίλτων λίγβι «Ό Άρι
στοχίλης καθωδήγησβ τόν Άλίξαν-
βρον νά Βείξιο πόθον ΰπερίχει τα
πνβδμα τής δλης
Εδχαριστω τόν Πρόεδρον κ. Γβ
ωργιαδην, τόν Πρόεδρον τοδ Σολ-
λόγου έν Καλλιθέα «'ΑργοναΟται -
Κομνηνοί» διά τα καλά λόγια τα
δποΐα βϊπβ πβρΐ βμοδ. Ό Σύλλογος
«Άργοναδται - Κομνηνοί» είναι ώ-
ραΐος σονδυασμός, αφ'ενός τοδ Ίά-
σονος καί τής Μηδείας, άφ' έτίρου
δέ τής Αδτοκρατορίας τοδ Πόντου,
των Κομνηνβν Ι
Λίγουβιν δα δ ΆλίξανΒρος α¬
πέθανε την Ιδίαν ημέραν, κα»' ήν
απέθανε καί δ έκ 2ι«ώπης τοδ Πόν
τού Διογίνης, Α κυ/ικός φιλόσο
φός.
ΑΕΩΝ, ΙΑΣ0ΝΙΔΗ2
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΑΚΗΣ
ζαμε σάν μίαν αχόπιμη και χρήσιμη
ενεργεια γιά αυτόν τόν έπϊ πλέον
ΣχΙ: 4 Μάρτιον Ιχλειοε αχην αί-
&ονσα τοΰ * Παρνασοον» ή ίχ&εοη
ΐργων ζωγραφικής τον ΣμνρναΙον
χαλΐιιίχνη χ. Νικόλαον Νάχη. Εί¬
χεν άνοΐξει οτις 13 Φεβρουάριον.
Και ήταν μιά Ιχ&εοη άπό ίχεϊνες
πού ϋιαΐτερα επροχάλεοαν τό εν¬
διαφέρον τον φιίοτέχνον κοίνον τής
πρωτευούσης χαι των χριτιχων των
εφημερίδων. Με Ιχτΐμηοη και συμ-
πά&εια τό πρόοεξαν χαι μΐλι,οαν δ-
1οι τους γιά τό ίργο αύτό.
Ό χ. Νάχης είναι μιά χαλλιτε
χνιχη προοωπιχότης των ημερών
μας μέ οπάνιο ή&ος χαι ώς αν&ρω-
πος καί ώς ζωγράφος δημιονργάς.
Μιά χα&αρη ψνχη και μιά καλο-
προαίρετη τΐμια διάφεοη. Καί αυ¬
τήν ακριβώς την ιτοιότητα της εσω-
τεριχής τον όντότητος την αίσθάνε
ται χανείς άπό ΐό Γδιο τό ειγο τον,
με την πρώτην άκόμη επαφη. "Εργο
άπλό, κα&αρό, πηγαΐο. Είναι δ καλ'
λιτέχνης πού διακονεΐ την Ύίχνη
χωρίς ύορνβώδεις κωδωνοκρον-
οίες χαι ίχτνφίωτιχά πνροτεχνή-
ματα. ΟΙ πΐναχες τον άλη&ινά, προ·
χαλοϋν μίαν ηρεμη χατάννξη, μίαν
ΑπαΙηψ νποβολή.
"Οπως Ιχει άποβεϊ πλέον ευρύ¬
τατα γνωοτό, μιά φήμη πού την έ-
οτερίωοε ή προηγουμένη έργαοία
τον, δ χ. Νάχης είναι δ ζωγράφος
χον δούλευε με λαϊχό, λιτό τρόπο,
ακηνες άπά την έξωτεριχή κνρίως
ζωη των άπΧων αν&ρώπων χαι ο'ε
οννϋέοεις κατά το μάλλον πολνπρό·
οωπες. Στην τελευταίαν ϊκ&εση τού
ήσαν δπωςδήποτ» περιορισμένες οί
ΙκδηΧώσεις αύτη, τον τής τάσεως.
Τό «'/ωνιχό», οί «Άποχράς», τό
«Αρβοπωλϊϊο», ή «Άνάσταση*. Το
«ΑΓρεοπωλεΓο» τού χαρακτηρίζεται
άπό μίαν άρμονιχη τοπο&έτηοη των
δγχων χαί οί «Άποκριές*, ίνα
αύτό χα&' Ιαυτό άλλωοτε μπριόζικο
$1μα, προκαλεΐ μιά ονναρπαατιχη
αΐσ&ηοη. Φυοιχά, ίμάς τούς Μικρά
βιάτε μάς σνγχινεϊ ξεχωριοτά τό
<Ίωηκδ»· ίνα ααλιό γλέντι κοντά στ'ις Καμάρες τον Μέλη. Ό πίνα- χας αύτάς ϊχει χωρις αλλο, ^κτός άπό χάποιον άρχετά ίμφανή ονμβο- λισμό, χαί την άξία χον, την ή&ο γραφιχη κα'ι τη λαογραφική, ώς ιντοχονμέντο* τής χαμίνης έχείνης χαί τόοο νοοταλγημένης πάντα μι· κραοιατιχης ζωής θά τή λογαριά- άρχειακό χαραχτήρα τοΰ πίναχος, άν #ά άπεφάαζαν νά τόν πάρουν είτε ή «ΈστΙα Νέας Σμύρνης* είτε καμμιά αλλη μιχραοιατική όργάνω- οη, είτε δ Δήμος Νέας Σμύρνης, είτε χάποιος αλλος προαφνγιχός Δήμος. Τιατί άραγε νά μην τα προοέχονμε, δσο ίπιβάλλεται, ίμεϊς Ιδίως οί Μι κρασιάτες, κάτι τέτοια, άχι καί τόοο σπονδαΐα άπό νλιχής ηλενρ&ς, πράγματα ; Πόοβ θά μδς τιμοΰσα»».' 'Η ίκ&εοη περιελάμβανε άρχετά ιοπεϊα, πρό πάντων τής Άττικής καί της ΦλωρεντΙας, ταξιδιωτιχες (ντνπώοεις, δονλεμμένα δλα με προ- οοχή, με άγάπη χαί με χα&αρότητα χαί στό χρ&μα καί ήτο οχέδιο. Με- ριχά χομμάτια, άπό τό Μαρονι ι καί την Κηφιοαιά, Ιδίως, άναδίδονν με τή διάφανη άτμόσφαιρα τους'.χαί την άιάλαφρη χρωματική χονς τονικό- τητα, δλη τή μοναδιχή χαρή τής άτ· τιχής φύσεως. Έχεϊ εν τούτοις πού παρετηρή¬ σαμεν την εύαισ&ησία τής ψνχής χον Η. Νάχη νά φ&άνίΐ στά έπιχνχέαχε ρα χαί ωραιοτέρα επιχβύγμαιά της, είναι, δπως χαί άλλαι τό πρόσεξαν, χά πορτραϊχα των πά<δ(ών. Ό χ. Νάχης με την πρόοφατη εκ&εση τον, άποδειχννεται ίνας άπό τούς άξιολογότερονς ονγχρόνους πορτραι- τίοτες μας. Τό παιδί δμως είναι ίνας χόσμος οΙχεΧο; βεβαία γι' αυ¬ τόν, άλλά καί ίνας χόσμος γιά τόν οποίον φαίνεχαι δτι ίχει άφιερώαει χον καλλίτερον ίανχό χον, χό ίκλε- κτόχερο μέρος μιας χρυφερής ψν χης. Τα χεφάλια των παιδιών τού με τη δροσιά χονς, χή λαμπεράδα τους, την ίντονη ψνχιχότηχα τής ήλικΐας αυτής, δ'εν είναι νπερβολή πιαιεΰω αν πώ, δτι μπαρονν νά ΰεωρηΰονν άπό χά λ'ιγα ίργα στό κεγάλαιο αύτό, πού ε"χει νά παρον· αιάσει ώς σήμερι ή νεοελληνική ζω γραφιχή. 'Ο κ. Νάχης είναι άσφαλέατατα χαί αντός Ινας άκόμη παράγων πού βιβιιιώνει την πνενματιχή οννειαφο ρά των προσφύγων μιχρασιατ&ν στό αημερινό πολιτισμό τής πατρίδος μας. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΡΑΔΙΟΦΟΝΑ ■ ΗΛΕΚΤΡΟΦΟΝΑί ΚΟΥΖΙΠΕΣ - ΦΥΓΕΙΑ - ._................ .. ΣΙΔΗΡΑ - ΠΑΕΚΤΡΙΚΕΣ ΣΤΣΚΕΤΕΣ ΕΠ ΓΕΗΕ|| Έκλεκτά — Έγγυημένα — Μέ δόσβις ΑΝΤΑΛΛ.ΑΚΤΊΚΑ ΡΛΔΙΟΦΩΝΩΝ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΕΡΓΑΣΤΛΡΙΟΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝ&Ν ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΣΥΪΚΡΥίΙ Μ ΦΩΤΗ Σ. ΟΥΛΚ-ΡΟΓΛΟΥ & Χ._{ ΕΜΠΟΡΟΤΕΧΝΙΚΗ Ο. Ε. 1§ ( ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΥΤΣΗ 1 - ΑΘΗΝΑΙ "Άρθρον 66ον : Δόσεις τιμή- ματος καί τιρουιτοθέσεις πσρα- χωρήσεων. 1.— Ή τΐαραχώρησις ένεργεϊ ,ται δι' αποφάσεως τοθ Υπουρ· 'γοΰΚοιν, Προνοίας κατά τάς διατάξεις τοθ δρθρου 6 τοθ "παρόντος μετά γνώμην τού ΚεντρικοΟ Συμβουλίου Στεγά ( σεως κα'ι μετά εατάθεσιν υπέρ τοθ κατά τόν τΐσρόντα λ)σμόν ώς προκαταβολής τού ενός δε- ' κάτου ( 1)10 ) τοθ ώς ανωτέρω ' τιμήματος. ί Τό υπόλοιπον τΐμημα τού οί- κοπέδου καί των κτισμάτων εισ¬ ί πράττεται κο.τά τάς διατάξεις 1 τού παρόντος είς δώδεκα ϊσας 1 έξαμηνιαίας άτόκοος ληξιπρο θέσμους δόσεις, έφαρμοζομέ- ! νο3ν ώς πρός τίν τόι όν ΰπερη- μερΐας, την έγγραφήν ύποθήκης κ.λ.π. των διατάξεων τοθ πα¬ ρόντος. , 2.— Ή τταραχώρησις αυτή τέλει υπό τούς κάτωθι ΰρους : • α) Τής μή Οποβιλής ψευδων δικαιολογητικων έκ μέρους τοΰ αΐτοθντος β) Της έξοψλήσεως της άξίας τοθ κτίσματος τό βραδύτερον έ;τός Ετους άττό οριζομένου χρόνου καταβολής τής τελευ¬ ταίας δόσεως. . "Αρθρον 67ον : Λιοικητική ά- ποβολή έκ κτίσμτϊΐος. 1._ Μή έγκρινομένης της πα¬ ραχωρήσεως είς τούς αΐτοθντας ή ιταρερχομένης τής προθεσμί¬ αν ύποβολής αΐτήσεως ή μή έξοφλήσεως έμπροθέσμως τοθ τιμήματος τό οικόπεδον καί τώ έπ' αυτού κτΐσμα άναλαμβάνε- ται υπό τ<~0 "Υπουργείου Κοιν. Προνοίας ανευ ούδεμιδς κατα- βολής άττοζημιώσεως διά πα¬ σάν επιπροσθέτως γενομένην ■προσθήκην κ.λ τι. Έν συνεχεία τό "Υπουργείον τουτο άποφσσΐ- ζει περ1. τής διοικητικώς άποβο- λής τοθ στεγαζομένου ή περΐ έπιβολής αύτω τιμήματος χρή σεως 2.— "Ομοίως τό "Υπουογεΐον Κοιν Προνοίας άτΐοφασΙζΕΐ πε· ρΐ δ-οικητικης άποβολής ή πε- ρΐ καταλογισμοΰ τιμήματος χρήσεως δια τούι μή δικαιου- μένους νά υποβάλωσιν αΐτήσεις κατά τάς δ'ατάζεις το'" παρόν¬ τος κεφαλαίου 6γ καί δι' έκε(- νους οΐτινες δέν θά υποβάλω¬ σιν τοιαύτας έμπροθέσμως ή ουδόλως. 3.— Ή τιερΐ έκτττώσεων διά¬ ταξις τής τιαρ. 3 τοθ αρθρου 63 τοθ παρόντος 6χει εφαρμο¬ γήν καί επί των παι-αχωρήσεων των άκινήτων τοθ κεφαλαίου τούτου. "Αρθρον 68ον : Αποκατάστα¬ σις Άρμενίων. 1.— Οίκήματσ. έκ τούτων κα- τεχόμνα, κατά την δημοσίευσιν τοθ παρόντος, υπό άρμενΐων προσφύγων κεκιημένων την "Ελ¬ ληνικήν ύπηκοότητα ή ύποβα- λόντων πρός τουτο οΤτησιν είς την άρμοδίαν υπηρεσίαν καί μή διοκομένων όπωσδήτιοτε δι* ενεργείας στρεφομένας κατά τής ασφαλείας τοθ Κράτους, παραχωροθνται είς τούτους. 2.- Εφεξής κενούμενα οΐκή- ματα έκ τούτα.ν παραχωροθν¬ ται είς οικογενείας άπόρων άρ· μενΐων διαβ ούντων υπό ανθυ¬ γιεινάς συνθήκας καί κεκτημέ- νων την "Ελληνικήν ύπηκοότη¬ τα. Έ; περιπτώσει μή υπάρξε¬ ως άρμενίων ώς ανωτέρω τα οΐ- κήματα ταυτα παραχωροθνται είς δικαιούχουςπροσφυγικάς οι¬ κογενείας κατά τάς διατάξεις τοΰ παρόντος Νόμου. 3.— 'Η διαδικασΐα τής κατά τό παρόν αρθρον παραχωρήσε ως, οί ΰροι, αί συναφεΐς κυρώ- σεκ, τώ τΐμημα, ό τρόπος καί χρόνος έξοφλήσεως ώς καί πάν¬ τα τα σχετικά θέματα ρυθμί- ζονται κατά τα Ισχύοντα περΐ τής διαθέσεως και παραχωρή σεως κρατικων άκινήτων είς άστούς πρόσφυγας. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ θ'. Μεταβαακαί Διατάξεις "Αρθρον 69ον : Δικαιοϋχοι καί Νόμιμοι τίτλοι. 1 — Διά την εφαρμογήν των διατάξεων τοϋ παρόντος κεφσ λαΐου δικσιοΰχοι άστικής άπο- καταστάσεως θεωροΰνται οί πρόσφυγες οί άναφερόμενοι είς το αρθρον 2 τοϋ τιαρόντος. "Ομοίως άναγνωρίζονται κα¬ τά παρέκκλισιν ώς δικαιοΰχοι άποκσταστάσεως κα'ι οί μέχρι τής 30 Όκτωβρίου 1950 τοθ πα¬ ρόντος έγκατασταθέντες καί έκτοτε κατέχοντες κρατικά άκΐ- νητα βάσει νομίμου τίτλου τιρόσφυγες. έφ' 6σον μέχρι της ήμερομηνίας ταύτηζ οδτοι έκέ· κτηντο Ιδίαν οικογένειαν έκ γά μου συναφθέντος μ τα την προσφυγήν των είς 'Ελλάδα συγκειμένην έκ δύο τουλάχι¬ στον μελών ή έφ" δσον πςόκει- ται περί συζύγων άποκτησάν· των έπ' όνόματί των βάσει νο μ'μου τίτλου πρό τοϋ γάμου των κεχα-ρισμένως άκΐνητα. Τό δικοίωμα των ώς ανω δύο κατηγοριών προσφύγων άττο- δεικνύεται κατά τάς περιπτώ- σεις των άρθρων 70—74 τού παρόντος διά τής ύποβολής των έν αυτοίς όριζομένων δι καιολογητικών. 2 — Νόμιμος τίτλος διά τάς περιπτώσει τοΰ παρόντος κε¬ φαλαίου θεοορεΐται : α) τό προσωρινόν παραχωρή τήριον β) ή μέχρι τής Ισχύος τοϋ Α. Ν. 1822)51 έκδιδομένη από¬ φασις πωλήσεως γ) ή έγγραφή είς τοθς έκτι μητικούς πΐνακας τής τέως Ε.Α Π. δ) ή ίγγραφος έντολή- αρμο¬ δίας άρχής περί εγκαταστά¬ σεως. Ώς τοιαύτη νοεϊται καί ή ■περί παραχωρήσεως απόφασις έφ' όσον δέν κατεβλήθη ή προ· βλεπομένη παρ' αυτής εγγύη¬ σις ε) αί τυχόν συναφθεισαι υπό -ής ΕΑΠ καί διατηρηθεΐσαι μέχρι σήμερον μισθώσεις άκι- νήτων της. στ) Λ απόφασις τιερι πρόσω ρινής παραχωρήσεως. _ Ι) Λ γνωμάτευσις τού εΐκει- ου Συμβουλίου Στεγάσεως ώς καί παν «Ετερον Εγγραφον στοι- νεϊον έκτιυώμενα αμφότερα κατά περίπτωσιν ώς νόμιμος τΙτ>οςκατά την κρίσιν τοθ <-ί- κείου Συμβουλίου Σΐενάσεως. 3 "Ομοίως ιτροκειμένου περί άδιαθέτων οΐκημάτων ώ^ νόμι¬ μος τίτλος δύναται νά θεωρή θη κατά την τρισιν τού οίκείου Συμβουλίου Στεγάσεως αποφαι¬ νομένου κατά περίπτωσιν και ή παρά δικαιούχου πρόσφυγος κατά την τιαρ 1 τοϋ ΜκΡόντος κατοχή τούτου πρό της 30 υ κτωβρίου 1950 "Αρθρον 70ον : Πραγματική έξόφλησ ς έξ ολοκλήρου. 1.— Δικαιοθχοι πρόσφυγες κατά τάς διατάξεις τής πσρ. 1 τοθ αρθρου 69 τοθ παρόντος κεκτημένοι νόμιμον τίτλον κα τα τάς διατάξεις τοΰ αυτοθ αρθρου επί κρατικοϋ ακινήτου έφ' όσον έξώφλησαν μέχρι της τής Ισχί·ος τοθ Ν. 2044)15-4 52 διά ^πραγματικής καταβολής έστω καί είς πληθωρικάς δραχ¬ μάς την αξίαν των άκινήτων τούτων ή διά καταβολής των ύττό τού αρθρου 5 Ν. 571)48 προβλεπομένων ποσων, δικαιοθ χοι παραχωρητηρίου επί κατα· βολη ποσοθ έφ' άπαξ οριζομέ¬ νου κατά κατηγορΐας, δι" απο¬ φάσεως τοθ 'ΥπουργοΟ Κοιν. Προνοίας εκδιδομένης μετά γνώμην τοθ ΚεντρικοΟ Συμβου¬ λίου Στεγάσεως, 6στω καί αν τό άκίνητον δέν κατέχεται πα¬ ρά τοθ δικαιούχου. !ό ποσόν τοθτο δέν δύνατς:ι νά ύπερβαί- νη τάς δρχ. 1.000. Έν ?| περι· τττώσει τό άκίνητον είναι οίκη¬ μα ό έν τω οΐκήματι διαμένων τρίτος θεωρεΐται άναγκαστικίς μιοθωτής κατά τάς δι^τάεε ς τοθ εκάστοτε Ισχύοντος ενοι¬ κιοστασίου. Ή Εκδοσις τοΰ τίτλου είς τάς περιπτώσεις τοθ δρθρο τούτου ένεργεΐται διά τής ύποβολής παρά τού δικαιούχου ύπευθΰ νού δηλώσεως κατά τό άρθρον 4 γοΟ παρόντος, δι' ής διατιι στοθται καί τό δικαίωμα τοθ υπέρ οδ ή παραχώρησις. Κατ' εξαίρεσιν των διατάξε ών τοϋ παρόντος αρθρου επί περιπτώσεων άκινήτων (οΐκη- μάτων καί οίκοπέδων) διά τα δποΐα ύφΐοτανται νόμιμος τίτ¬ λος καί πραγματική έξόφλησις ώς ανωτέρω καί δτινα μετεβι- βάσθησσν διά συμβολαιογραφι κων πράξεων μέχρι τής ίσχύος τοΰ Ν. 2044)15 Απριλίου 1952 ύτχό των υπέρ ών υφίσταται ό νόμιμος τίτλος 6 οριστικάς τίτ¬ λος παραχωρήσεως έκδΐδεται έπ' ονόματι τοϋ τελευταίου φε· ρομένου ώς άγορσστοΰ επί κα- ταβολί) 'φ' άπαξ ποοοΰ οριζο¬ μένου κατά κατηγορίας, δι' α¬ ποφάσεως τοϋ 'ΥπουργοΟ Κοιν. Προνοίας μετά γνώμην τού Κεν- τρικοθ Συμβουλίου Στεγάσεως "Αρθρον 71 —Έξόφλησις βά¬ σει Ν 2044)52. 1 Δικαιοϋχοι άποκαταστάσε- ως πρόσψυγες κατά τάς διατά- ζεις τοθ αρθρου 69 κεκτημένοι νόμιμον τίτλον καΐά τάς αύτάς διατόξεις επί άκινήτων κατεχό¬ μενον ή μή παρά τ<£ν οί*ογε· νειων των, έφ' δσον μέχρι τη"ς ίσχύο(, τοϋ Ν. 2^44)15 "Απριλίου 1952 κατέβαλον οιονδήποτε χρη- ματικόν ποσόν, τοΰ ϋπολοΐπου άφεθέντο; βάσει τοθ Νόμου τούτου, δικαιοΰνται παραχωρη- τηρίου επί χρεώσει τούτων διά ποσοΰ καθοριζομένοο εκάστοτε κατά κατηγορίας δι' άποφάσε ως τοΰ 'Υττουργοΰ Κοιν Προ¬ νοίας μετά γνώμην τοϋ Κεντρι- κου Συμβουλίου Στεγάσεως Τό ποσόν τουτο δέν δύνατοι νά υ¬ περβή τάς δραχ. 2000. "Η Κκδοσις τοΰ παραχωρητη· ρίου διά τής περιπτώσεις τού παρόντος αρθρου ένεργεΐται επί τή ύποβολη, τής υπό τοθ αρθρου 4 προβλεπομένης ύπευ- θύνου δηλώσεως δι" ής διαπι- στοθται καί τό δικαίωμα τοΰ υπέρ εδ ή παραχώρησις. Τό ώς ανωτέρω ποσόν καταβάλλεται έφ' άπαξ. Προκειμένου περί οΐκήματος, είς ην περίπτωσιν τρίτος κατέ- χει τοθτο έξ οίασδήποτε αίτίας, οδτο·; θεωρεΐται άναγκαστικός μισθωτής κατά τάς εκάστοτε Ισχ'Όύσας διατάξεις ττερί ένοι κιοστασίου, "Αρθρον 72.—Ποσοοστόν 2ο)ο —Άνάληψις οίκοπέδων. 1.—Είς τάς περιταώσεις των δύο προηγουμένων άρθρων δέν καταβάλλεται τό υπό τοϋ αρ¬ θρου 22 προβλεπόμενον ποσο¬ στόν 2ο)ο μή έξ?ταζομένου εάν μέχρι τής Ισχύος τοθ παρόντος κατεβλήθη τουτο έν δλω ή έν μέρει, ουδέ άναζητουμένου τοϋ τυχόν καταβληθέντος δπτ σδή· ποτε. 2.— Επί περιπτώσεων οίκοπέ¬ δων ύπσγομένων είς τάς δια- τάξεις τθν δύο προηγουμένων αρθρωνι άτινα κατελή<}θησαν όττωσδήποτε παρά τρίτων, οΐτι¬ νες άνήγειρον έ—" αυτών πλή· ρεις οίκοδομάς είς &ς καί δια- μένουσιν οικογενειακώς, ταθτα δύναται νά περιέρχωνται ίΐς τό "Υπουργείον Κοιν. Προνοίας δι' αποφάσεως τοϋ "ΥπουργοΟ Κοιν. Προνοίας ή τοΰ παρ' αΰ- τοί) έξουσιοδοτουμένου δργά νού μετά γνώμνην τοθ οίκείου Σομβουλίου Στεγάσεως καί νά παραχωρωνται έν συνεχείθ είς τούς καταλαβόντας, βάσει των διατάξεων των άρθρων 54 καί έπέκεινα τοΰ παρόντος Νόμου, οί δέ κεκτημένοι τόν νόμιμον τίτλον δικαιοθντοι κατά προ¬ τίμησιν τής παραχωρήσεως έτέ ρου κρατικοθ ακινήτου. ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΟΑΛ. Α ΚΑΤΑ ΤΟ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΤΗΣ ΪΙΗΗΗΟΖϊν, II ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ Υ Φ Υ Π) Γ Ο Υ κ. Κ. ΠΑΒΑΙΟΓΑΟΥ Ε1Γ ΤΟΗ£?Ιΐ>ΙΜΟΗ Αί. ΑίΙΑΤΟΑΗ
Ό 'Υφυπουργός τής Προ¬
νοίας Άξ. κ Γιαβάσογλου συ-
νοδευόμενος υπό τοΰ Προέδρου
τής Πανελληνΐου Όμοσπονδίας
Παραπηγματούχων κ. Μιχαήλ
Τσιγδέμογλου, επεσκέφθη, την
παρελθοϋσαν Πέμπτην τό άπό-
νευμα, τούς Συνοικισμοιΐς Νέας
Άνατολής καί Κάδμου, επί της
λεωφόρου Άλεξόνδρας.
Τόν κ. 'Υφυπουργόν ύπεδέχθη
μετ" έπεφημιθν τό Συμβούλιον
τοΰ Συλλόγου προσφύγοιν τοΰ
Συνοικισμοΰ καί πλήθος κό¬
σμου.
Ό κ. 'Υφυπουργός έμελέτησε
επί τόπου την κατάστασιν τί ν
δύο ώς ανω Συνοικισμών, ήκου¬
σε τάς άπόψεις των έκεϊ έγκα-
τεστημένων προσφύγων, τάς 6-
ποΐσς ή εφημερίς (Ίμών έδημο-!
σίευσεν ήδη είς τό προτελευ-
ταΐον Φύλλον αυτής καί είτε-
φυλάχθη νά αποφασίση επί τοϋ
στεγαστικοΰ ζητήματος των ίί-
νω Συνοικισμόν άφοϋ προηγου¬
μένως συνεργασθή σχετικώς μέ
τάς αρμοδίας υπηρεσίας τοΰ
'Υπουργείου τού. |
Τόν κ 'Υφυπουργόν κατά την
αναχώρησιν τού έπεφήμισεν
ζωηρώς πλήθος κόσμου των 2
Συνοικισμόν.
ΟΙκκ.ΐΊ>.ΣΟΛΟΙ!ΙΙΐΊΙ[
& ΣΤ. ΣΗΕΡΛΗΠ3Σ ΕΙΣ ΠΒΤΡΒΣ
Οί Σμϋρναΐοι Αογοτίχναι κ. κ.
Χρ Σολβμωνίδης καί Ζτϊλιος 2πβ-
ράντσας μετέβησαν είς Πάτρας κα¬
τόπιν προσκλήσεως τοδ Μορφωτι-
κοό Συλλόγου Πατρών κιΐ θέλουσι
ϊώαϊΐ ϊιάλίξιν σήμερον Κυριακήν
είς τα γραφεΐα τής ΔιακιοειΌυ
Σχολής
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Περι δημοσιεύαεως Πίνακβ;
δικαιβύχων Λαϊκής Κατοικίκ;
έν τω Πρ;σφυγικφ Συνοικι-
σμώ Άσυρμάτου
Τό 'Υτιουργεϊον Κοινωνικής
Προνοίας άνακοινεϊ δτι έδημο-
σιει'θη, διά τοιχοκολλήσεως έν
φ Καταστήματι αύτοΰ καί τω
Προσφυγικφ Συνοικισμφ Ά¬
συρμάτου, ό Πίναξ των ττρώ-
των κατά σειράν προτεραιότη¬
τος &ικαιούχων οΐκογενειων
πρός δς θέλει παραχωρηθί) οί¬
κημα έκ των πρώτων άνεγερ
θεισων παρά τοθ Έράνου
Πρόνοια Συμμοριοπλήκτων»
λαϊκών Κατοικιών έν τω Προσ-
φυγικφ Συνοικισμω Άσυρμά¬
του καί παρά τή οδώ Λένορ-
μαν.
Κατά τοθ ώς ανω Δημοσιευ¬
θέντος πίνακος δύναται νά α¬
σκήση ενστασιν πάς ένδιαφε
ρόμενος, έντός προθεσμίας δέ-
κα τΐέντε (15) ημερών, ήτοι μέ-
χρι καί τής 13ης ΜαρτΙου 1955.
Ή Ενστασις δέον νά ύποβλη-
θη είς την Διεύθυνσιν ΟΙκιστι-
κής τοθ 'Υπουργείου (Γων(α
Άριστοτέλους καί Στουρνάρα-
5ος δροφος) Τρίτην. Πέμπτην,
Σάββατον καί ώραν 12 30 Μως
14.30
Ή παροθσα δημοσιευθήτω είς
τάς ημερησίας εφημερίδας «Κα-
θημερινή» καί «Βήμα» καί είς
την έβδομαδιαίαν «Προσφυγι-
κός Κόσμος».
Έν Αθήναις τή 26 Φεβρουα-
ρίου 1955
(Έκ τοθ 'Υπουργιίου
Κοινωνικής Προνοίας)
ΑΙ
ΤΟΥ 1ΙΚ8ΓΩΡΙΒΟΠΥΛΛΟΓΟΥ
Κατά τάς σημερινάς εκλογάς
τοϋ Δικηγορ κου Συλλόγου Α¬
θηνών έκτίθεται ώς *ύποψήφιος
διά τό άξΐωμα τοΰ Συμβ;ύλου
είς τόν Συνδυασμόν τοϋ κ. Α¬
θαν Πρωτονοταρίου ό συνερ-
γάΐης κ. Άριστοτέλης Κων-
σταντινίδης. Συνιστώμεν θερ¬
μώς είς τούς αναγνώστας μας
δικηγόρους την ύπερψήφισιν τοθ
Συνδυασμοΰ τοΰ κ Πρωτονο-
τσρίου Πρόσφυγος καί συνερ¬
γάτου μας ώς έπίσης καί τόθ
κ Άριστ. Κωνσταντινιδη
Ο ΧΡΡΡΙΤΟΗ ΠΒίΙΤΙΟΪΊ
Μέ εξαιρετικήν επιτυχίαν εδόθη
την παρίλθοδααν Κυριακήν βίς την
αίθουσαν τού έστιατορίου «Αβέ¬
ρωφ» ό άποκριάτικος χορόν τοΰ
βδφήμως γνωστοδ Συλλόγου Πον-
τίων «'Αργοναδται — Κομνηνοί»,
Έκτον των βύρωπα'ίκων χορ&ν, έ
χορβύθησαν οί ίδιότυποι ΠοντιακοΙ
χοροί μέ τάς γραφικάς ανδρικήν
καί γυναικείον αμφίεσις, τή συνο-
δε'α λύρας καί τραγουδιίδν άπό την
καλλιτβχνικήν όμάδα τοΰ 2υλλϊ-
γοο, υπό την διεύθυνσιν των κ. κ.
Ν. Επανίδη καί Π. Χάϊτα, Τόν κα·
λαματιανόν ββυρεν ή έκλβκτή μας
καλλιτέχνις δ. Δάφνη Σκουρα. 'Η
όρχήστρβ τοϋ «Αβέρωφ», ή ντιζαΐζ
Κιουλμπαχάρ μέ τ' άνατολίτικα
τραγοόδια της, ό κ. ίεΐτανίδης μέ
τα πότ-πουρί τού, καθώς κα'. τα
Ποντιακάάνέκδοτα τα δποΐα άπήγ-
γειλβν ό κ. Π. Χαϊτας, ίπρόσθβ-
σαν την άξιόλογον συμίβλήν των
είς την ποικιλίαν τοΰ «ρογράμμα-
τον "αί την διατήρησιν τής άδια-
πτώτου ευθυμίαν μέχρι τ&ν πρωΐ
νδν ώρών |!Γό πλούσιον λαχβΐον,
προβρχόμενον άπό διαφόρουν 8ω·
ρβάς,$ϊά κοτιγιόν, το άφθονον κομ.-
φετί καί οί σερπαντίνβς, ώς και τό
εκλεκτόν μβνοΰ τού «ταμπλ ντότ»
τοδ «Άδίριοφ», 'έδωκαν τόν άρμο-
ζοντα τόνον είς την ίδιάζουσαν
βτμόοφαιρπν άποκριατικου £βφαν
τώματον. Άνω των πβντακοσίων &■
τόμων κατβκλοσαν την αίθουσαν,
παρέστη δέ άνάγκη νά διακοπή ή
χορήγησιν είσ.τηρίων, ελλείψει
χώρου,
'ΐ-.τονίαθη καί άλλοτε ότι δ Πον
τιακός άποκρνάτ'.κος χορόν, ποδ
συόκβντρώνει, λόγω καί την ίδιοτυ-
πίας τού, έκτον των Ποντίων καί
ίκανοΰνΒφίλους των Ποντιακων πά
ραδόσβων οί δποΐοι αδξάνουν άπό
ετος βίς βτον, πρέπβι £νά δίδεται
βίς αίθουσαν μεγάλην, ή δποία νά
περιλάβη ανέτως 700—800 ατομα
"Αλλως, μοιραίως Θ4 προκαλοΰνται
ανβπιθύμητοι δυσαρέπκβιαι 4κ μί-
ρουν των άποκλβιομένων. άλλά καί
οί.., εδτυχεΐς μή άποκλειόμβνοι θά
δοκιμάζουν τάς οδχί βυαρίοτους
ουνβπβίαν τοδ συνωστισμοΰ Τό μό¬
νον... παρήγορον σημείον ίν προκβι-
μένφ είναι ότι γενικώς είς όλουν
τους χοροός, κατά τάν ημέραν τ&ν
απόκρεω, παρατηρεΐται ή συρροή
τοϋ κόσμου καΐ ό αναποφεύκτως
συνωΐτιομός, διότι, απλούστατον
δέν δπάρχοον αίθουσαι μεγάλαι.
Εντούτοις, παρά τάν συνήθεις αύ¬
τάς μιμψιμοιρίας. δ κόσμον «κάνει
τό αντίτι τού», «σπάβι κίφι» καί
γλβντά., . ,
• - - Λ. Κ.
Β ΑΛΙΟΚΡΙΤΙΚύ ΣΗΜΕΙΟΜΑ ,
Ν. Α. ΑΦΕΝΤΑΚΗ, 'Επάρχου'
Ο Ρ ϊΓΩΝ ΙΩΣΗΦ
"Ο 'Επ,Ισκοπος των έλευ- {
θέρων πολιορκημένων
Αθήναι — 1954
ΑΦΡΟΔΙΣΙΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ
ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΣ
"Υ«ό (ατροϋ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ
Πωλβϊαι ο<ά κβντρικά βιβλιο «ωλθϊα δοχ. 15 χιλ. §ΔιΐΤΒραίτητο ριρλίο γιά κάθβ νέο. Ή Εστορία δέν έπαψβ νά μάς δι XI, δτι ή "Ελληνορθοδοξη Έκ- κλησία καί ό κλήρος στοίθηκαν πάντα, σ' δλο τό διάστημα των τβσο»ρων αίώνων την τουρκοκρα τίας. άΛλά καί προηότϊρα, ό θίμα- τοφύλακας των έθνικων παραϊό σεων κα'ι τό κέντρο καθβ ηθικήν προαγιογής *αΙ κάϋβ πνευματικάς άνυψώσεως, άλλ' άκόμα καί δ πιο δυνατόν συντελεστήν γιά την Ιπί- τευξη τής ελευθερίας τοΰ Γένους. Μέ τήε Έκκλησίας την πνβυμα τική ήγβσία τό Γίνος, κατά την | Ιστ,ορική τού άνέλιξη, άκοίμητη έ- | τήρησϊ την Ιερή φωτία καΐ την υ- ποδαύλιζε μίσα στά μοναατ/ρια Ι καί μίοα στά κρυφά σκολε ά, προσ- μένοντας αΐαιίδοξα νά σημάνη κα¬ ι ποτβ ή μβγαλίηχη ωρα τϊ)ς Έθνι- | κης Άναστάαβως. ' Τό ήξερβ τούτο ό κατακτητής. , "Η£»ιρβ κι βνιωθβότι δ ΰπόδουλος, μά καί ΰπερήφανον έλληνορθόδοξον λαόν, τή δύναμη τής άντιστάσβώς Ι τού την άντλοδσβ άπό τό έθναπο- στολικό κήρυγμα καί τή βράση καί τίς θοσίβς τού κλήρου. Γι' αδτό καί στ,ήν ορα την κρίσιμη , βντρο- μος, στήν κβρυφή τοΰ Γίνουν καί τής Εκκλησίαν ξέοπασβ έκδικητι- κός. Πολλές είναι οί μορφές των προ· μαχων ιεραρχίαν, ποδ καθβγίασαν τόν ίβρόν Άγώνα μέ τό τίμιο αΐ- μα των. Μιά άπό τίς πιό πβρίσε- μνβν είναι καί δ τελευταίον έπί- σκοπος Ροογβιν Ιωσήφ, ποδ έδωκε τόν έαυτό τού θυοία στήν τβλευ ταία πολιορκία τοΰ Μβσολογγιοδ, κατά την Ιστορική ίξοδΌ την φροα- Γιά τόν έθνομάρτυρα τουτο λίγα βΐ,χαν γρβφή οτήν έλληνική γλίοσ- σα /»'. πολδ περισσότερα άπά ξέ- νου; -υγγραφεΐν. Γι' αδτό, όταν δ Άρ Ίβπίσκοπος Αθηνών καί πά¬ σης Έλλάδ^ν Μακαριώτατος κ. Σπυρίδων απεφάσισε στά 1952 ν* άνασυστήοη την αρχαί» έπισκοπή Ρωγών καί νά προχειρήση σ' αυτή τιτου)άριον έπίσκοπο τόν δραστή ριο καί βΰρυμαθϊ) ΙΙρωτοσύγκελλο τής Άρχιβπισκοπής Αθηνών κ. Διονϋίΐο Λ. Ψαρ-ιανό, ίπιτακτική άνάγκη έθβώρησε νά γράφη μιά λε· πτομβρίστβρη διογραφική πραγμα- τεία γιά τόν έπίσκοπο των ελευ¬ θερίαν πολιορκημένων. Τή συγγραφή τοδ Ιργου τούτου ανέλαβε νά πραγματοποιηθή μέ ζή- λο ό "Επαρχος Αήμνου κ. Νικ. Ά- φβντάκης. Βίδαια, δέν είναι εδκο· λο νά «βρισυλλιξη κανείς καί νά συγγράψη ίστορία, όταν οί πηγές σπανίζουν. Ών τόσο, ό κ. 'Αφβν- τάκης Ιλαββν ΰπ' όψιν δλη την προ αιτή σ' αδτόν βιβλιογραφία καί μέ πνβδμα Ιστορικρκριτικο έδούλβψβ καί μάς Ιδωκβ μιά άξιοπρόσβκτη, σχβδόν άρτια, έργασία, ποδ θαυμα- ατά ζωντανϊύβι τή φωτβινή φυσιο- γνωμία τοδ άγωνιστή Ιεράρχη και έθνομάρτυρα. Πρίπει νά δΐαδαστή, νά μελβτηθή άπ' δλους τό ϊργο αδτό, μέ τΐν πλούσιις ΰποσημβιώ σεις, ποδ είναι γραμμένο καί μέ μιά περίκομψη σπανια άπαντώμε- νη γλωσσα, κοσμημένη μέ ώραΐβς βκφραστικβς βΐκόνβς, σέ τόνο κά- ποχβ έκρηκτικά ποιητικό. Άξίζβι νά συγχαρή κανβίς βερ- μά •'όν συγγραφία 2ΤΚΑΙΟΣ ΣΠΕΡΑΝΤ2Α2 ΕΗ9ΣΙΣ ΣΠΑΡΤΗΣ Μ. ΙΣ11Ι Ρ.Ι ΠΕΡΙΧΟΡΟΐΙ ' Την Κυριακήν 3ην "Απριλίου καί ώραν 11 π.μ. καλοϋνται ίχ- τχανΐα τα μέλη τής "Ενώσεως είς τάς αιθούσας τοϋ Λυκείου «Κάδμος» κ. Α. Σαπουντζάκη τέρμα όδοΰ Έλ. Βενιζέλου, Ν. Ίωνία, είς Γεν Συνέλευσιν πρός διενέργειαν άχαιρεσιών. Ίδιαί- τεραι προσκληθείς δέν θά στα- λώσιν. Έν περιπτώσει μή ►πΐ τεύξεως άτταρτίας αί Λρχαιρε σίαι θά γίνουν :ήν επομένην Κυριακήν την αυτήν ώραν καί είς τό ΐλιον μέρος μέ οΐονδή- ποτε αριθμόν μελβν Έ< τοϋ ΣυμβουλΙου ΙΓοβλεΪΓα: οίκόπβσον παρά τίν Ρίαν βΐς τόν οΐχιομόν Φοίνιχος. Πληροφορίαι εί$ τα γραφβΐα μας αλε?ο2 γ. μικρρλλησ; Δικηγόρος Σταδίου 35 (Μέγαρον πρ Χρυσικοπούλου) 5ος οροφος άρ 16 τηλ 30.371 Ίδιαίτερα τμήματα απολλο¬ τριώσεων Φορολογικών καί Έργατικ(3ν Ύθέ ΑΛΛΑΓΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΛΕΦΩΝΟΥ Ό Νευρολόγος - ΨυχΙατρος ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΚΑΜΑΡΙΩΤΗΣ Δέχετοι είς την νέαν τού διεύ¬ θυνσιν ΣΙΝΑ 15 άπό 9—12 κγ Ι 5—8. Νέος αριθ. Τηλεφ. 614 941. ΑΦΡΟΛΙΣΙΟΛΟΓΟΣ ΙΑΤΡΟ_ Κ. ΠΑΝΑΓΙϋΤΟΤ Μάγβς 23α (Πλατειΐα Βιι^ης—πά βά τή- "Ομόνοιαν) 9-12, 5—8. ΤηΚέ«'ωνο·» 53 708 Εύθαλία Αδαμ. Μιά μορφή παιδαγωγική έξαί- ρετη, πού ήλθε, θδλεγε κανείς, άπό την Αίωνιότητα. Επήρε τό δνομα τής Αίωνιότητας : Ειύθα λίσ, πού θάλλει αίώνια,. Αδαμ. πού ζή αίώνια. 'Υπηρέτησε την Αίωνιότητα. Καί εφυγε γιά την Αίωνιότητα, γιά νά.ζή στήν Αί ωνΐότητα. Δέν εΐχα τό προνόμιο νά γνω ρίσω την Εύθοΐλία Αδαμ. ΟΟτε κδν νά την ίδώ. Κι' δμως θαρ- ρώ. πών καί την εΐδα και Τήν έγνώρισα. Τήν εΐδα καί την έγνώρισα μέ τα μάτια της ψυχής, δπως γνωρίζομε καί βλέπομε τίς ττρο- νομιοϋχες μορφές τοϋ Γένους καί τής ανθρωπότητος. Τήν εΐδα καί τήν έγνώρισα την έποχή των όκτώ έφηβικών καί νεανικών «χρόνων, πού Εζη- σα, {σπουδάίοντας, στήν Πό- λι—οτό χθεσινό μ«ς αύΐό λι κνιστικό ονειρο καί τή μαγευ τική μας έλπΐδα, καί τόν τωρι νό μας μυστικό λυγμό καί σπα ραγμό. Την εΐδα Επειπα καί την έ¬ γνώρισα στ· άκρογιάλια καί τό έσώτερικό τοΰ Πόντου μας τοΰ άξέχαστου έκείνσυ, πού αρχιζε άπό τό «άνήριθμον γέλασμα» τοϋ Βοστιόρου, προχωροΰσε ά- νατολικά άπό τή Χιλή 6ως τήν Πρωτεύουσα των Κομνηνων. βό· ρεια άπό τα παράλια τού Καυ- κάσου καί τής Ταυρικής Χερσο- νήσου £ως την Όδησσό καί δυ- τικά άπό τ* άκρογιάλια τής Ρουμανίας £ως τα όνειρεμένα παράλια τής θράκης, γιά νά κλείση πάλι στό μεγάλο φίλη- μα τοϋ Βοσπόρου· Τήν εΐδα τήν Εύθαλία Αδαμ α' αυτόν τόν δμορφο δακτύλιο τοθ Έλληνικοΰ Πόντου, τήν εΐ¬ δα στό πρόσωπο των Ποντιάδων Ζαππίδων. Έκείνων, πού εΐχε σμιλεύσει ή παιδαγωγική σμίλη τής Εύθαλίας "Αδαμ καί τίς εΐ- χε αποδώσει στήν μεγάλη Πον τιακή Οίκογένεια, γιά νά την γεμίζσυν μ δλη την φλόγα τής παρθενικής των ψυχής καί νά δίδουν Επειτα, σάν οΐκοδέσποι νες, στόν σύντροφο τής ζωής των, τό χαδόγελο οταν γελοϋ- σαν :' άστέρια, καί τον οακρύ- γελω, δταν τυχόν έσκοτείνια- ζαν τα ούράνια. Άλλά την εΐδα καί τήν έγνώ¬ ρισα την Εύθαλία Αδαμ καί στό πρόσωπο των άλλων έκεΐ- κων Ποντιάδων Ζαττπιδων, πού άφιέρωσαν, σάν σεμνές ίέρειες ΟΙΕ1ΟΡΟΙ ' ΚΑΙ ΒΪΟΤΕΧΜΑΙ11 ΚΗΡΥΞΟΥΗ ΕΙΚΟΙΙΤΕΤΡ&ΟΡΒΗ ΙΠΕΡΠΙΠ Ώς ανεκοινώθη έκ τής Γενι- κης ΣυνομοσπονδΙας έπαγγελ¬ ματιών καί βιοτεχνων κατά την σΐ.'γκροτηθεΐσαν τελευταίως σύσκεψιν απεφασίσθη δ¬ πως τήν προσέχη Τρίτην 8ην Μαρτίου κηρυχθή 24ωρος παν ελλαδική άπεργια διαμσρτ ρί- ογς διά τό ενοικιοστάσιον Είς την απεργίαν, ώς άναφέρεται είς ανακοίνωσιν, πλήν των έ¬ παγγελματιών καί βιοτεχνών, θά μετάσχουν καί οί Ιμποροι, ή συγκροτηθεΐσα δέ ίξ άν- τιποοσώπων των τριών τάξεων έπιτροπή αγώνος θά συνέρχε- ται είς καθημερινάς συνεδριά- σεις διά τήν καλύτερον οργά¬ νωσιν τής άιτερι'ίας, ή όποΐα, ώς γνωστόν, θά εκδηλωθή διά καθολικοθ κλεισΐματος των κα- ταστημάτων. Ή απόφασις περί άπεργΐσς ίλτ',φθη άφοθ κατά την διεξα χθεϊσαν συζήτησιν, ώς άνεκοι νώθη διεπιστώθη δτι διά των ^ιατάζεων τοΰ νέου ενοικιοστα¬ σίου καταργεΐται ή προστασΐα τής έπαγγΐιλματικής στέγης κοί κατά συνέπειαν αί παραγωγι- καΐ τάξεις όφείλουν νά άντι- δράσουν μέ £ντονα μέτρα. Είς την σύσκεψιν μετέσχον ή έκτελεστική έπιτροπή τής ΓΣΕΒΕ οί πρόεδροι των όμο- σπονδιών έπαγγελματιών καί βιοτβχνών Αθηνών—Πειραιώς των έμπορικών συλλόγων καί βιοτεχνικών όμοσττονδιών των δύο πόλεων καί τής σΐ··νομο- σπονδίσς βιοτεχνων 'ΕπΙσης παρέστησαν έκπρόσωποι των έ- παρχιακών όργανώσεων. είς την ανακοίνωσιν ύπογραμ- μίζεται έξ δλλου «ή άπελπ'σία καί ό πανικός» των έμπόρων, έπαγγελματιών καί βιοτεχνων των πόλεων πληθυσμοΰ κάτω των 5000 κατοΐκων άπό τάς ο¬ ποίας αϊρεται παντελώς τό έ- νο'κιοστάσιον, δεδομένου δτι, ώς τονΐζεται, θά άντιμετωπΐ σουν τήν όδιαλλαξΐαν των Ι διοκτητών. Η ΑΝΐΚΑΝΟΤΗΖ Μ ΕΠΙΛΗΨιΑ Το. άιω συ·/ννα-μα α τ<·ΰ Νευ· ρλόγΐυ ιιιτ^ον >. ΧΑΡΙΛΑΟΥ
ηΡ^ΠΟΠΟΥΛΟΥ τ. "Υφηγητοί,
ριέχ.ν.α. καί τή * Οβραπεία-ν
των νοσημάταιν αύιών, πωλο0>-
ται βίς το βφλιοπωλεΐ >> τοϋ έ«·
βΟΕ'»<· 1 Κολλάοιυ, Σεαδίου 38. Οί άπ^σ ίλλυ.τκ, έκ τ&ν 'ί · πορχκον ί·ροχ 50 λιχμβ αΰτα άπΛ τόν συγγρκφβι» κ. Π πόπου/ιι», Πβιο,,ιώς άοιθ. 10. ΕΩΛΕΙΓΑΐμονΓκατοικια ίκτά κτου εόκοιρία. ίκ τοιών Α<ηματί- ίκ, «<υζ. 13, β/βύθϊνη, ά τ. 450 λιςών κ ■ϋαρίς. Όύ(ς Χαμΐοη- ου 23 Νβια'Ου Πιιγκυα κ,υ 'Λο. 70431, 5-6 μ Μ. 20η ΕΚΑΡΟΜΗ ΕΙΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΛ υπό την Ήγεσίαν τής έν "Ελλάδι ΕΠΑΡΧΙΑΣ τοΰ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ 6-30 Απριλίου 1955 Διά των ά)π «ΙΩΝΙΑ»- «ΚΟΡ1ΝΘΙΑ» Τής 'Εκδρομής Θέλει συμμε¬ τάσχη ώς Πνευματικάς Άρ· χηγος ό Σεβασμιώτατος Μη· τροπολΐτης Κερκύρας καί Παξών Κος ΜεΘόδιος όρι- σθείς πρός τουτο υπό τή; Ίερας Συνόδου ΑΙ εγγραφαί συνεχίζονται είς τό Πρακτορείον ΠΑΠΑ- ΖΟΓΛΟΥ-ΣταδΙου 43 τηλ. 24 297καΙ 23.431.-Σεύσατϊ νά έγγραφήτε— Άριθμός έκδρομέων περιωρισμένος. της ΠαιδεΙας, την δΡαοι τητά τους στήν μ6ρφ,^. .„ τήν διάπλασι τής Νεολ«ιι '» "Υποδούλου Έλ/ °λο|η- μακρινα έκεϊνα μ τηχοΰσαν άκόμη οι 0 „ ., Αργοναυτών κα1 ΚομνΛΤί| τραγική κραυγήιτο0 ηΛΐ Λβσμωτη καί τό άνάλαφο γοθΰι τής Ταυροπόλου μιδος. Στό τιρόοωπο τιαδων έκείνων ΖαΠ·,1ιυο, πηραν άπό τήν ψυχή , «οί •πνεΰμα καί την καρδιαίΝ θαλίας Αδαμ την λαΤ0 ζί' ύψηλά έθνικά καί α,,ο"Ή* κά ίδανικά κνί και 0ν ζωης στά Νειδτα τΟ0 Πα!| που έπρόσμεναν νά ιιΡ ποτε ή "Ωρα έΚε[νη 31» μένι Π Τί κι' αν ήλθε ή κάποτε, σάν τραγική κατάρα γιά νά ξερρι 'Ελληνισμό τοθ ΠόντΌΓ,'1 μέ τόν άλλο τής Μικραί κης και της θροκικής η?* Ή Εύθαλία Αδαμ ^ πρές Ζαππίδες 6κ θήκον τους. Καί ε1νσ1 ,τόΑπάν: ΌδτϊνεΓ, την αίωνιότητα. Άλήθεια Ι Ή Εύθαλία Αδαμ ήλβΕ την αίωνιότητα ϋπηρέτηοε ,αίωνιότητα £καί ζή καΐ 9< στήν αίωνιότητα Ι 'Υποκλίνομαι εύλοβικ μέ τίς Ποντιάδες Ζι έμπρός στήν άειθολϋ τής Εύθαλίας ' δάμ κοΓίί', νόματος τής "Επιτροπήν ^ τιακών Μελετΰν, τί|ς έοι Άποφοίτων τής Χάλκης καΐ Συλλόγου των ΦιλωνΙτί, ζαντινής Μουσικής. ΣΤ. Α ΝΙΚΟΛΑΊ.4Ι5 "τπο Η ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΗΜΟΝ ΕΙΙ ΦΟΡΡΑΟΓΙΗίΙ ίΙ| Τό 'Ετΐαγγελματικόν λητήριον Αθηνών πρός τόν δήμαρχον τό ακόλουθον Εγγραφον," ^ γραφόμβνον υπό τοθ κρο^ αύτοϋ κ Στ. Χαλκιαδακη, «Τό Διοικητικόν Συμ|!ο4ι| τοθ 'ΕπιμελητηρΙου μας, ρ τήν άπό 29 Δεκεμβριού ι συνεδρίασιν αύτοΟ, ωριοει τιπροσώποι.ς αύτοΟ χούς θι διά τήν συμμετοχήν τί ρά ταίς τΐαρ' υμίν φορο; καϊς έτιιτροτιαϊς ττρώτοι δευτέρου βαθμοθ. Διά μέν τάς ττρωτοβαθμ έπιτροπάς τούς κ.κ Μ. Άνί την, Κ. Παπαδημητρό» Γ. Κουμπήν, Δ. 'Ανδρεότίΐ Ι Βέννην, Χ ΖαΓμην «ι Μουστάκην. Διά δέ τάς 5ί ρσβαθμίους τοιαύτας ιοί; Κ. Μΐ'.·ηκόπουλον κσΙΙ.Πι δόπουλον. 'Επειδή ώς επί τό ιΙϊΕπ παρά ταίς έν λόγφ Έη>·
παίς έκδικάζοντοι
μελών τοΰ Έπι^
καί έπειδή δέν
νά δικάζωνται
σώπων ουδεμίαν
χόντων μέ τα έπαγγέλμβΐιιι
δημιουργουμένων οθτβ".
πόνων δτιταθτα στεροθνκι
φυσικοϋ των δικαστοθ, ί]ΐ
τήν τιμήν νά παροκαλίθκί
μδς δπως ευαρεστηθή
διατάξητε δ,τι δεί δή τή»»
μετοχήν των έν λόγω Αγι
σώπων μας π·φβ ταίς τιρ*
σθεΐσαις Έπιτροπαίς>
'Ο ύφυπουργός 'ΕμπορΙου κ.
Ταλιαδοϋρος οιεβίβασε είς τόν
κ, ίΠαπάγον ύποβληθέντα είς
αυτόν αίτήματα έκ μέρους των
όργανώσεων τοθ Βόλου διά την
λήψιν μέτρων πρός έπαναλει-
τουργίαν των άργούντων τριών
έργοστασίων Παπαγεωργίου.
Γκλαβάνη καί Μουρτζούκου.
Ό ύπουργός Βιομηχανίας κ
Πρωτοτΐαπαδάκης ομιλών επί
τοθ θέματος των βιομηχανιων
τοϋ Βόλου εδήλωσεν δτι ή κυ¬
βέρνησις άντιμετωπΐζει τό θέ-
μα τουτο καί δτι θά αναγγεί¬
λη συντόμως τάς άποφάσεις
της.
ΙΙΙΥΟιΝ ΑΙ' ΟΙΑΙ
II
51 ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΑΓ ίΙΟΙ
Ό ύποοργός ΈμΐΚΊ-·,
Μακκδς εδήλωσεν δτι δ*1
κείται νά γίνη οΐαβήτιοτι
νοΐκή μεταχείρισιςτών ι»
γων άπό τάς ανατολή!
ρας καί δτι αί ληφθεισ»
λευταίως άποίάσειί δι4
είσαγωγάς θά άφορουν κο
χώρας αύτάς-
Είς την ανωτέρω δ
προέβη ό κ ύπουργός
φορμης διατυπωθεισθν
χιων έκ μέρους ένδισί*
νων έμπορευομένων, ο!«
ύποστηρίζουν «τι ή
των τελευταΐων
διά τάς είσιχγωγάς
ση τάς εμπορικάς
μέ τάς ανατολικώς χωρ
το διότι αί χώραι *»*
ρουσιάζουν ο«οτη|
θυστερήσεις είς τάς
καί δημιουργή"; ^
ταπτώσεος των έγ υ ^
γς>» μη έμπροθέσμου «"
ως τής εΐσαγωγή^·
ΕΥΗΕΧ1ΖΕΤΑ11Β
ΙΙΙΤΙΙΕΙΙ ΕΙΙ!
Κατά την
ασιν τής Νομ'-*·-,
πής θά ληφθθθν, ΰ
σε χθές ό ύποιιρν«
σμοϋ κ. Πστ
τικά μέτρα
πνόν. "Ο ι
θείς επί τής
««'
τΐι
εΓς'ϊην αγοράν
λώση τι συγκεκρι
μεταξύ συνεχίζο
υαοτυρίαι διά τη
στεΡνότητα τόσον
τρον δσον κα' ειι>
ΤΟΠ ΕΠΑΓΓιΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΙΑΙΙΙΟΥ
Είς τό υπουργείον 'ΕμπορΙου
υπεβλήθη ύπόμνημα έκ μέρους
τοΰ 'ΕπαγγελματικοΟ καί Βιο
τεχνικοϋ 'Επιμελητηρίου Σά¬
μου, διά τοΰ όποΐου εητεϊται
δπως ληφθί) πρόνοια διά την ϊ
δρυσιν είς την νήσον Ταμείου
'Επικουρικής ΆσΦαλίσεως 'Ε-
τταγγελματιών καΐ Βιοτεχνών,
τό οποίον τονίζεται διά τοΰ ύ-
πομνήματος, 6πως είναι οίκο-
νομικώς ανεξάρτητον έκ τοϋ
Κεντρικοϋ Ταμείου των "Αθη¬
νών.
Τό αϊτημα τουτο υπεβλήθη
έξ άφορμής παραττόνων των
συνταζιοοοτουμένων έπαγγελ¬
ματιών τής Σάμου, δτι λαμβά-
νούν μικρός συντάξεις έκ τοΰ
Κεντρικοϋ Τσμείου των Αθη¬
νών. .. .·.
έπικρίσεις
ριοριστικά Η
γων. Ούτω ό
λογος Τρφΐμ
Εκτακτον β°
λών τού κατήΥΥ ν
φαρμογή των μ«Ρ>
ώς άμεσον σέει"
σιν τής
νοδον τιμων.
•Αναφορικώς £
χρησιμοποιήσεως
ίων ττιστώσεων,
θεσμΐσ. .- ,,-χπι,,-
31 ην τρέχοντος μη%0
θηή πληροφοΡ'1" ού,
»*><$ τής χ σιν ί