184716
Αριθμός τεύχους
5269
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
29/9/1929
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΙίυΧΤΒΑΤΕΟ
Γ/ ΗΙ_Έ^._νΓιΙ>
5ΕΟΤΙΟΝ
51'ΧΡΑΐ, 8ΕΡΤΕΜΒΕΗ 29, 1929— ΥΟΕ.
XV.
Χο. 5269. ΝΈΥ ΥΟΗΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΙΙΤΟΝ.— Άριθμβς: 5269.
ΙΡΑΖΕί 1,000,000 ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΠΑΛΛΗΛΟΤΣ ΤΟΥ
Σ ΜΠΑΙΜΠΕΡΓΚΕΡ, ΙΔΡΥΤΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΟΜΩΝΥΜΟΥ ΚΑΤΑΣΤΗ
ΤΟΥ ΝΙΟΥΑΡΚ, ΝΕΑΣ ΙΕΡΣΕΗΣ, ΑΠΟΧΩΡΩΝ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΟΥ ΥΠΗΡΕΣΙ- ~
ΝΕΙΗΕΙ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ
1ΝΟΜΕΝΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΣ ΣΑΝΤΑ ΚΛΩΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ.-. ΤΙ
ΛΕΓΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ.
ΪΣ ΤΟΥ
ΤΑΙΑΝΙ
ΓΟΥΛΓΙ
1*εκ των νεαοών ΈλΛηνο -|
ϊνών άνέγνοίσαν ~τούς μυ-" ]
ί Όρατίου "Αλτζερ, θά έν-
μι τάς σνγκινητικάςρυβΐγ
Κι τήν συγκινητικήν ίστορί
τα «κονρέλια» έφθασεν
Ιν πλούτον καί μεγαλειτέ-
ϊ;αν ν.αί θά όνειροπολούν
►παρομοίαν μετΐ'βολήν είς
►■ των!*"Οσοι πάλιν έξ αύ-
_/σν είς τό Γυμνάσιον όνει-
ίΐ'τες ανωτέραν μόρφωσιν
5ις οικονομ: κάς στενοχωρίας
ρέων των, πολλάκις θά έ-
όθΜ τί θά γγιπορονσαν νά
με μίον εύμεγέθη δεσμίδα
,ανικών χαρτοναμισμάτων
«χινέ νά εύρουν καμμίαν είς
*Λον* Άλλά καί ποίος μεσή-
Λ.ηλος κουρασμένο; άπο
. . :τή χνπηορσίαν του —- ά-
, ΐ'ν ή — δέν εκρυψεν εις τήν
Οκ*ν <.ου τήν έλπίδα δτι, δταν '*' ΐισκεν 6 προϊστάμενος, θά μεϊτο είς την διαθήκην . 4»^ Τ.<ίρα παρονσιάζεχαι ό Λοΰ- ""'ίάμπεργκδρ·, είς έ'κ των -'-" ργρ, ς γ έμπόρων τής Άμερικής, ανττ,σις είς τα δνειρα τής ΗΐένΓ.; κόρη>, μέ την άποχώ-
του έκ τής ένεργοΰ ύπηρε-
^ ή ^ξ ό ^
ι? και
τήν
ί
ενός
* ή ξ
ρ δολλαρίων δωρεάν του
? ΐδλους έκείνους δσοι διετέλε-
ίς την υπηρεσίαν του — αν-
λί γυναϊκες — επί 15 ετη
ί αΗ'(ι>. Τοιουτοτρόπως ή ίστο-
*ρία.τοΰ Όρατίβυ "Αλτζεδ πραγ-
ί^ποψΐται. Ή μόνη διαφορά
μόνη διαφορα
, άντί ενός ήρωΐκ νπάρχουν
ΓΧΟσιοι. Καί άπό ν~ ·' ι5 Σεπ-
ρίου, δπου τό χρήμ διεμοιρά-
ύς πιστούς" ι .^αλλήλους,
ώς
Σαντοί .ιΐλως .το/ϋ
Λουής Μπάμπεν., κερ ήρ-
|ν σταδιοδρομίαν του ώς σα-
'ωτής καί ύπηρέτης είς εν έμπο¬
ρον κατάστημα την Βαλτιμόρης
μισθόν τεσσάρων οολλαίρίων τήν
α. Έκ τοϋ πενιχροΰ ιαύτοϋ
μικράς Λουής κατώοθωνε
χη μικρόν ποσόν καθ' έ-
έοδομάιδα. Καί μέ εκάστην
τ<>οΐΓγωγήν κια! αύξησιν τοϋ μι-
">θοϋ τού έδυΐλασίαζε τάς οίκονομί
™; τού, ούτως ωστε, δταν ένηλικ*-
'»θη, είχεν είς τήν τράπεζαν άρκε-
τΛ """------ δπο>ς αρχίση ιδικήν
ερ«/ασίαν.
'*). σημερινάς έμπορικός ι οίκος
*·· Μπαμπεργκερ εντ Κόμπανν*
τοϋ Νιοΰαρκ Νέας Ίερσέτ^· "'"
μργρ
Νιοΰαρκ, Νέας Ίερσέτ
ίν >ίαταστάσει πτωχεύσεως
αρός εμπορος θεσε τάς
ήτο
ραν ό
έ'μπορος έθεσε τάς βάσεις
Άπό τής ημέρας δμως έκεί-
σήμερον, ή ζωή τοί
_> ήτο ζωή οίκονομίας
σώφρονος διοικήσεως, Ιως δ-
Γ(Η> Μ,τά τό 74ον ετος τής ήλικίας
Γου· ούτος είναι είς θέσιν ν' άπο-
σ}'ί9η, αφήνων δπισθΐν του έτη-
σιας'.ϊργασίας 35.000.000 νολλα-
κ. Μπάμπεο>ν-'^ δέν εί-
, εκείνην, οΐτινες άποδίδουν
ήν επιτυχίαν είς τόν εαυτόν
ν κάί μόνον. Αύτός γνωρίζει δτι
Ε* τής συνεργασίας καί τιμιοτη-
Γ(^ φν ■ύπαλλήλων του, ουδέποτε
&ά κατώρθωνεν αύτό τό οποίον κα-
Τί1)!>Γ>(>ΐσΈ. Διά τόν λόγον αυτόν, μέ ^
ιΊ? Ρυρεϊαν αντίληψιν <>ντως με- έ
γάλου άνδρός, ό κ. Μπάμπεργκερ
διεμοίρασεν, έπ' εύκαιρίςι τής ά-
ποχωρήσεώς του 1.000.000 ?
λάρια έκ των κερδών του μεταξΐι
των άνδρών καί των γυναικων, οΐ¬
τινες έμειναν είς τήν υπηρεσίαν
του επί ωρισμένον χρονικόν διάστη-
μα καί τόν έβοήθησαν είς τήν άνά-
δειξίν του ώς ενός έκ των μέγα-
λων έμπόρων της Άμερικής.
Τοιαΰτα γεγονότία! — άπρχωρή-
σεις έκ τής ένε,ργοϋ υπηρεσίας μέ
διανομήν ενός έκατομμυρίου δολ¬
λαρίων — είναι σπάνια. Ή δέ πρά
ξις τοϋ κ. Μπάμπεργκερ θά διατη¬
ρηθή ζωηρά είς τήν μνήμην δχι
μόνον των εύτυχών νπαλλήλων του,
άλλά καί υφ' δλων των τιμίων ν¬
παλλήλων έτέ,ρων καΐαστημάτων,
όποϊοι τώρα ·&ά λάβουν νέον θάρ-
ρος καί έλπίδα δτι καί αύτοι ΐσως
ίΚ άνταμειφθοΰν μίαν ημέραν διά
τάς προσπαθείας των υπέρ των "ι¬
δικών των προϊσταμένων.
Ή έξ ενός έκατομμυρίου δωρεα
εγνώσθη δτι είναι προσωπικήν έκ
Γθϋ ίδιαιτέρου ταμείου τοϋ κ.
Μπάμπεργκερ. Τό κατάστημα τής
έταιρείας «Λ. Μπάμίτεργκερ ?ντ
Κόμπανυ» δέν εχει ώρισσμένον σΰ
οτημα διά τήν παραχώρησιν συντά-
ξεων καί ένώ είς τό πσ,ρελθόν πολ·
λοί έκ των παλαιοτέρων νπαλλή¬
λων ετέθησαν υπό σύνταξιν,ούδέ-
ποτε έφτίρμόσθησαν αύστηροί κα-
νόνες όσον άφορα τήν χρονικήν πε¬
ρίοδον τής υπηρεσίας, ήτις άπτε-
τεΐτο διά την παραχώρησιν συντά¬
ξεως. Ώς έκ τοίτου ό κ. Μπάμ¬
περγκερ εξέλεξε τό μέσον τουτο
διά τήν ανταμοιβήν δλων έκείνων
δσοι τόν έβσήθησαν είς τό έργον
τού κατά τήν τελευταίαν είκοσαε-
Ό Λουής Μπάμπεργκερ, όστις κατέστησεν εΰτυχεΐς τούς ύπαλλήλους του, δωρήσας είς αύτούς εν έκατομμύριον δολ-
___λαρίων. Είς την δνω είκόνα φαίνεται ό κ. Μπάμπεργκερ άκροώμενος τοΰ ρα6ιοφο)νου.
πό τοΰς δισκρόρους μεσίτας καί
πράκτορας οΐτινες ένδέχεται νά έ-
πιπέσουν κατ' αυτών, προσπαθοϋν-
τε ςνά πωλήσουν παντός εΐδους
χρήσιμα καί ά'χρηστα πράγμιατα
άπό μηχανήν τοϋ πλυσίματος μέ-
χρι χρυσοτνπωμένων μετοχών φαν
τασιωδών έπιχειρησεων.
Εγνώσθη δτι προτοϋ άκόμη νά
α κατ' θυσίαν τοίς είναι αχρηστα
καί τό χρήμά των έ.ιομένως θά έ-
ξαφανισθή χωρίς νά πιάση τόπον.
Διά τόν λόγον αυτόν ό κ. Μπάμ¬
περγκερ έπιμένει όπως ό κατάλο-
γος των εύεργετουμένων τηρηθ^
μυστικάς. Καί δλοι οί έν τό) κατα.
στήματι είναι εις τουτο σύμφωνοι».
Ή ά.-τοχώρ)ΐσις τοϋ ν..-Μπάμ-
παν.
Ισως αί διάφοροι πωλήτριαι
καί 6οηθοί τοΰ καταστήματος
Μπάμπεργκερ δέν αντελαμβάνον¬
το δή απετέλουν σπουδαίον μερος
τής ιΐπιχειρήσεως. 'ΑΑΑ' ολοι, απο
της μικροτέρας «χιλυκτρίας» μέχρι
τηϊι άνωτέοου «Ι&ιευθνντοΰ»
επαι-
§αν ό καθείς τόν ιδιαίτερον του ρό¬
λον είς την εδραίωσιν καί μεγά-
λυνσιν τής δλης οργανώσεως. Και
69βαίως αύτό δέν ηδύνατο ναεπι-
τευχθη άνευ τής συνεργασίας ένο
νΐϊΛτοι, γοΜΐστά και ολων μαζύ.
ενός
πωληταί μετοχών, αύτοκινήτων και ι χης εις την επιχείρησιν -και ή πώ
η μχ ή
ασφαλείας ζωής — επί ήιιέρα; ί
περιτριγύριζον τό κατάστΓ,ιια προσ
θ ά άθ όό
λησις τής έταιρεία; «Λ. Μπάμπερ¬
γκερ εντ Κόμπανν» είς τήν έν Νέ-
χωριστα
'Η 15 Σεπτέμβριον λοιπόν ήτο
μεγάλη ήμέρα διά τοΰς 300 ύπάλ-
λήλους τοΰ Μπάμπεργκερ. Χήραι
γνωρίζουν τώρα κατά πόσον θά ου-
νηθοΰν νά στείλουν τόν φιλόδοξον
υίόν των είς τήν ιατρικήν ή νομι-
κήν σχολήν. Ό φιλόστοργος υιός
γνωρίζει τώρα κατά πόσον θά δυ-
νηθί) νά παράσχη είς την άσ&ενοΰ-
σαν μητέρα τού την θεραπείαν, ής | γίνη ή διανο'μή, διαφοροι γύπες — περγκεο ίκ τής ένεογοΰ σιναετο-
εχει ανάγκην εκεινη όπως ανακτή-1 -«ι--! ,.=^,τ™ ^-------Α«ή,,._« ν^- ρί-;Ίν }^.,,ί^ιν ,^ιΤ,τώ-
ση την υγείαν «οί τη,ν ευτυχίαν
της. Ό άγοράσας οικίαν μέ δόσεις
θά δυνηθή νά πληρώση τήν υπο·
&ήκην καί νά λάβη τήν κυριότητα.
Καί οί μεσήλικες ύπάλληλοι, αν-
5ρε; καί γυναΐκες, οί όποϊοι όνει¬
ροπολοϋν ν' άόποκτήσουν ίδικά των
καταστήματα θά πλησιάσονν κατά
δέκα ετη πρός τήν πραγματοποί
ησιν των όνείρων των.
Πολλοί καί πολλαί έξ «έκείνων,
οΐτινες ελαιβον τό δώρον τοϋ κ.
Μπάμπ$ργκερ·, ουδέποτε ■η/'·πισαν
νά έξοικονομήσουν τόσα, δσα έκεΐ-
νο; τοίς είδωσε διά μιόίς. Καί τα
μικρότερα άκόμη ποσά, άτινα εδό¬
θησαν εΐνίατ άρκετά ώς απαρχή με·
γαλειτέρων οίκονομιών έν τώ μέλ¬
λοντι. Διά μερικού; μάλιστα άνω-
τέρους ύπο3Α.λήλους αί δωρεαι άνευ
χονται είς 10.000 δολλάρια δι' έ¬
καστον.
Ό κ. Μπάμπεργκερ εζήτησε μό
νόν εν πράγμα καί αύτό τ|το νά μή
δημοσιευθή ό κατάλσγος των ύπ'
οτύτοΰ εύεργετττθέντων. Τόν δρον
τούτον εζήτησεν δ κ. Μπάμπεργκεο
διά νά προστατεύση τΰύς ί^βόντας
τα άπροσδόκητα αύτά χρήματα ά-
ποΐθοΰντες νά μάθουν τά'όνόματαΊα 'Ϋόρκη εταιρείαν «Ρ. Χ. Μέ-
καί τάς διευθύνσεις των μελλόντων! <*υ εν Κόμπανυ» δέν τερμιαχίζουν νά λάβουν τα δώεΐαι διά'γνωστοΰς καί τάς σγέσεις αύτοι· μέ τό-κατά- σκοπούς. Ό κ. Μπάμπεργκερ, δ- στημα. Διότι ό κ. Μπάμτεργκερ έ- ταν έ'μαθε τουτο, προσεφέρ&η νά , ξακολου&εΐ νά μετέχη τ% έπιχει- δώστ) είς τοΰς ύπαλλήλους;" του ί-1 ρήσεω; ώ; έπίτιμος πρόεδρος τοϋ διαιτέραν ασφάλειαν, έκ τής όπο(-1 διοικι,τικοΰ συιιβονλίου αυτής. Συ- ας θά-έλόιμιβανον τακτικόν είσόδη- νάμα θά μετέχη τοΰ διοικητικόν μα έφ' δρου ζωής. Έκεΐνοι δμω:; συμβουλιον της έταιρείας «Ρ. Χ. επροτίμησαν νά λάβονν τό άνήκον | Μέσυ εντ Κόμπανν», τής οποίας αυτοίς είς μετοητά. Καί εί; μετρη-! εξελέγη σύ|ΐ6ονλος ευθύς μετά την τα τό ίλπιβον" Ι πώλησιν τοΰ ίδικοΰ του κατβχΓΓη- «Πολλοί έκ των νπαλί.ήλων τοΰ καταστήματος, είπεν είς έκ των α¬ νωτέρων ύπαλλήλων, είναι γερόν· ί ϊ έ όλί ή ύδί ματος Ό κ. Μπάμπεργκερ, όστις ε'ι*ρή- σθω έν παρόδω, είναι αγοιμος, άν- θ ύέ άθό τες καί γραϊαι μέ όλίγην ή ούδεμί-1 θρωπος εύφυέστατος καί άγαθιό- 3___________Λ.. . ?.^____-________ ΓΤΤ1 & ~. ι ΤΓίΤη-' ί~ ϊ Υ»Λ//7ν*» -ϊ-*Ί» ίΛ-ΓΓ<-^ν/<ΐί-»ν_—ι*·· αν εμπορικήν ΙκΚχνότητα. Τό δώ- ( ρον, τό οποίον θά λάβουν άπό τόν κ. Μπάμπεργκερ, θά ύπε&βαίνη τό χρήμα, τό οποίον άπέκτησαν είς όλην την ζωήν των. Εάν ηθελε γνω σθη δτι άπέκτησαν τό χρήμα αύτό, ή ζωή των θά γίνη δυστυχής έξ τατος, έξηγών τήν αποχώρησιν του, είπεν: «Έγήρασα καί θέλω ν' άναπαυ- θώ έκ τής ένεργοΰ διβι-θννσεως καί εκ των μεγάλων εύθυνών τής εργασίας, την οποίαν ιδρυσισ. Εί¬ ναι μεγάλη έργασία -καί χρεια ετσά αίτίας των διαφόρων πωλητών, οί ι μεγάλα έμπορικά πνεύμαια όπως όποϊοι θά άρχίσουν νά τοΰς κατα- διώκουν. Μή όντες συνηθισμένοι είς την διοιχείρισιν τοϋ χρήματος. θ' άγοράσουν πράγματα, τα όποΐ- τήν διε»θί»νουν. Καί δτίΟΛ' μοΰ έγι¬ νεν ή πρότασις αυτή εκ μέοους ένό; τόσον μεγάλον έμπορικοΰ «· κου, άπεφάσισα νά την δεχθώ». .
Γ/ ΗΙ_Έ^._νΓιΙ>
5ΕΟΤΙΟΝ
51'ΧΡΑΐ, 8ΕΡΤΕΜΒΕΗ 29, 1929— ΥΟΕ.
XV.
Χο. 5269. ΝΈΥ ΥΟΗΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΙΙΤΟΝ.— Άριθμβς: 5269.
ΙΡΑΖΕί 1,000,000 ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΠΑΛΛΗΛΟΤΣ ΤΟΥ
Σ ΜΠΑΙΜΠΕΡΓΚΕΡ, ΙΔΡΥΤΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΟΜΩΝΥΜΟΥ ΚΑΤΑΣΤΗ
ΤΟΥ ΝΙΟΥΑΡΚ, ΝΕΑΣ ΙΕΡΣΕΗΣ, ΑΠΟΧΩΡΩΝ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΟΥ ΥΠΗΡΕΣΙ- ~
ΝΕΙΗΕΙ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ
1ΝΟΜΕΝΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΣ ΣΑΝΤΑ ΚΛΩΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ.-. ΤΙ
ΛΕΓΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ.
ΪΣ ΤΟΥ
ΤΑΙΑΝΙ
ΓΟΥΛΓΙ
1*εκ των νεαοών ΈλΛηνο -|
ϊνών άνέγνοίσαν ~τούς μυ-" ]
ί Όρατίου "Αλτζερ, θά έν-
μι τάς σνγκινητικάςρυβΐγ
Κι τήν συγκινητικήν ίστορί
τα «κονρέλια» έφθασεν
Ιν πλούτον καί μεγαλειτέ-
ϊ;αν ν.αί θά όνειροπολούν
►παρομοίαν μετΐ'βολήν είς
►■ των!*"Οσοι πάλιν έξ αύ-
_/σν είς τό Γυμνάσιον όνει-
ίΐ'τες ανωτέραν μόρφωσιν
5ις οικονομ: κάς στενοχωρίας
ρέων των, πολλάκις θά έ-
όθΜ τί θά γγιπορονσαν νά
με μίον εύμεγέθη δεσμίδα
,ανικών χαρτοναμισμάτων
«χινέ νά εύρουν καμμίαν είς
*Λον* Άλλά καί ποίος μεσή-
Λ.ηλος κουρασμένο; άπο
. . :τή χνπηορσίαν του —- ά-
, ΐ'ν ή — δέν εκρυψεν εις τήν
Οκ*ν <.ου τήν έλπίδα δτι, δταν '*' ΐισκεν 6 προϊστάμενος, θά μεϊτο είς την διαθήκην . 4»^ Τ.<ίρα παρονσιάζεχαι ό Λοΰ- ""'ίάμπεργκδρ·, είς έ'κ των -'-" ργρ, ς γ έμπόρων τής Άμερικής, ανττ,σις είς τα δνειρα τής ΗΐένΓ.; κόρη>, μέ την άποχώ-
του έκ τής ένεργοΰ ύπηρε-
^ ή ^ξ ό ^
ι? και
τήν
ί
ενός
* ή ξ
ρ δολλαρίων δωρεάν του
? ΐδλους έκείνους δσοι διετέλε-
ίς την υπηρεσίαν του — αν-
λί γυναϊκες — επί 15 ετη
ί αΗ'(ι>. Τοιουτοτρόπως ή ίστο-
*ρία.τοΰ Όρατίβυ "Αλτζεδ πραγ-
ί^ποψΐται. Ή μόνη διαφορά
μόνη διαφορα
, άντί ενός ήρωΐκ νπάρχουν
ΓΧΟσιοι. Καί άπό ν~ ·' ι5 Σεπ-
ρίου, δπου τό χρήμ διεμοιρά-
ύς πιστούς" ι .^αλλήλους,
ώς
Σαντοί .ιΐλως .το/ϋ
Λουής Μπάμπεν., κερ ήρ-
|ν σταδιοδρομίαν του ώς σα-
'ωτής καί ύπηρέτης είς εν έμπο¬
ρον κατάστημα την Βαλτιμόρης
μισθόν τεσσάρων οολλαίρίων τήν
α. Έκ τοϋ πενιχροΰ ιαύτοϋ
μικράς Λουής κατώοθωνε
χη μικρόν ποσόν καθ' έ-
έοδομάιδα. Καί μέ εκάστην
τ<>οΐΓγωγήν κια! αύξησιν τοϋ μι-
">θοϋ τού έδυΐλασίαζε τάς οίκονομί
™; τού, ούτως ωστε, δταν ένηλικ*-
'»θη, είχεν είς τήν τράπεζαν άρκε-
τΛ """------ δπο>ς αρχίση ιδικήν
ερ«/ασίαν.
'*). σημερινάς έμπορικός ι οίκος
*·· Μπαμπεργκερ εντ Κόμπανν*
τοϋ Νιοΰαρκ Νέας Ίερσέτ^· "'"
μργρ
Νιοΰαρκ, Νέας Ίερσέτ
ίν >ίαταστάσει πτωχεύσεως
αρός εμπορος θεσε τάς
ήτο
ραν ό
έ'μπορος έθεσε τάς βάσεις
Άπό τής ημέρας δμως έκεί-
σήμερον, ή ζωή τοί
_> ήτο ζωή οίκονομίας
σώφρονος διοικήσεως, Ιως δ-
Γ(Η> Μ,τά τό 74ον ετος τής ήλικίας
Γου· ούτος είναι είς θέσιν ν' άπο-
σ}'ί9η, αφήνων δπισθΐν του έτη-
σιας'.ϊργασίας 35.000.000 νολλα-
κ. Μπάμπεο>ν-'^ δέν εί-
, εκείνην, οΐτινες άποδίδουν
ήν επιτυχίαν είς τόν εαυτόν
ν κάί μόνον. Αύτός γνωρίζει δτι
Ε* τής συνεργασίας καί τιμιοτη-
Γ(^ φν ■ύπαλλήλων του, ουδέποτε
&ά κατώρθωνεν αύτό τό οποίον κα-
Τί1)!>Γ>(>ΐσΈ. Διά τόν λόγον αυτόν, μέ ^
ιΊ? Ρυρεϊαν αντίληψιν <>ντως με- έ
γάλου άνδρός, ό κ. Μπάμπεργκερ
διεμοίρασεν, έπ' εύκαιρίςι τής ά-
ποχωρήσεώς του 1.000.000 ?
λάρια έκ των κερδών του μεταξΐι
των άνδρών καί των γυναικων, οΐ¬
τινες έμειναν είς τήν υπηρεσίαν
του επί ωρισμένον χρονικόν διάστη-
μα καί τόν έβοήθησαν είς τήν άνά-
δειξίν του ώς ενός έκ των μέγα-
λων έμπόρων της Άμερικής.
Τοιαΰτα γεγονότία! — άπρχωρή-
σεις έκ τής ένε,ργοϋ υπηρεσίας μέ
διανομήν ενός έκατομμυρίου δολ¬
λαρίων — είναι σπάνια. Ή δέ πρά
ξις τοϋ κ. Μπάμπεργκερ θά διατη¬
ρηθή ζωηρά είς τήν μνήμην δχι
μόνον των εύτυχών νπαλλήλων του,
άλλά καί υφ' δλων των τιμίων ν¬
παλλήλων έτέ,ρων καΐαστημάτων,
όποϊοι τώρα ·&ά λάβουν νέον θάρ-
ρος καί έλπίδα δτι καί αύτοι ΐσως
ίΚ άνταμειφθοΰν μίαν ημέραν διά
τάς προσπαθείας των υπέρ των "ι¬
δικών των προϊσταμένων.
Ή έξ ενός έκατομμυρίου δωρεα
εγνώσθη δτι είναι προσωπικήν έκ
Γθϋ ίδιαιτέρου ταμείου τοϋ κ.
Μπάμπεργκερ. Τό κατάστημα τής
έταιρείας «Λ. Μπάμίτεργκερ ?ντ
Κόμπανυ» δέν εχει ώρισσμένον σΰ
οτημα διά τήν παραχώρησιν συντά-
ξεων καί ένώ είς τό πσ,ρελθόν πολ·
λοί έκ των παλαιοτέρων νπαλλή¬
λων ετέθησαν υπό σύνταξιν,ούδέ-
ποτε έφτίρμόσθησαν αύστηροί κα-
νόνες όσον άφορα τήν χρονικήν πε¬
ρίοδον τής υπηρεσίας, ήτις άπτε-
τεΐτο διά την παραχώρησιν συντά¬
ξεως. Ώς έκ τοίτου ό κ. Μπάμ¬
περγκερ εξέλεξε τό μέσον τουτο
διά τήν ανταμοιβήν δλων έκείνων
δσοι τόν έβσήθησαν είς τό έργον
τού κατά τήν τελευταίαν είκοσαε-
Ό Λουής Μπάμπεργκερ, όστις κατέστησεν εΰτυχεΐς τούς ύπαλλήλους του, δωρήσας είς αύτούς εν έκατομμύριον δολ-
___λαρίων. Είς την δνω είκόνα φαίνεται ό κ. Μπάμπεργκερ άκροώμενος τοΰ ρα6ιοφο)νου.
πό τοΰς δισκρόρους μεσίτας καί
πράκτορας οΐτινες ένδέχεται νά έ-
πιπέσουν κατ' αυτών, προσπαθοϋν-
τε ςνά πωλήσουν παντός εΐδους
χρήσιμα καί ά'χρηστα πράγμιατα
άπό μηχανήν τοϋ πλυσίματος μέ-
χρι χρυσοτνπωμένων μετοχών φαν
τασιωδών έπιχειρησεων.
Εγνώσθη δτι προτοϋ άκόμη νά
α κατ' θυσίαν τοίς είναι αχρηστα
καί τό χρήμά των έ.ιομένως θά έ-
ξαφανισθή χωρίς νά πιάση τόπον.
Διά τόν λόγον αυτόν ό κ. Μπάμ¬
περγκερ έπιμένει όπως ό κατάλο-
γος των εύεργετουμένων τηρηθ^
μυστικάς. Καί δλοι οί έν τό) κατα.
στήματι είναι εις τουτο σύμφωνοι».
Ή ά.-τοχώρ)ΐσις τοϋ ν..-Μπάμ-
παν.
Ισως αί διάφοροι πωλήτριαι
καί 6οηθοί τοΰ καταστήματος
Μπάμπεργκερ δέν αντελαμβάνον¬
το δή απετέλουν σπουδαίον μερος
τής ιΐπιχειρήσεως. 'ΑΑΑ' ολοι, απο
της μικροτέρας «χιλυκτρίας» μέχρι
τηϊι άνωτέοου «Ι&ιευθνντοΰ»
επαι-
§αν ό καθείς τόν ιδιαίτερον του ρό¬
λον είς την εδραίωσιν καί μεγά-
λυνσιν τής δλης οργανώσεως. Και
69βαίως αύτό δέν ηδύνατο ναεπι-
τευχθη άνευ τής συνεργασίας ένο
νΐϊΛτοι, γοΜΐστά και ολων μαζύ.
ενός
πωληταί μετοχών, αύτοκινήτων και ι χης εις την επιχείρησιν -και ή πώ
η μχ ή
ασφαλείας ζωής — επί ήιιέρα; ί
περιτριγύριζον τό κατάστΓ,ιια προσ
θ ά άθ όό
λησις τής έταιρεία; «Λ. Μπάμπερ¬
γκερ εντ Κόμπανν» είς τήν έν Νέ-
χωριστα
'Η 15 Σεπτέμβριον λοιπόν ήτο
μεγάλη ήμέρα διά τοΰς 300 ύπάλ-
λήλους τοΰ Μπάμπεργκερ. Χήραι
γνωρίζουν τώρα κατά πόσον θά ου-
νηθοΰν νά στείλουν τόν φιλόδοξον
υίόν των είς τήν ιατρικήν ή νομι-
κήν σχολήν. Ό φιλόστοργος υιός
γνωρίζει τώρα κατά πόσον θά δυ-
νηθί) νά παράσχη είς την άσ&ενοΰ-
σαν μητέρα τού την θεραπείαν, ής | γίνη ή διανο'μή, διαφοροι γύπες — περγκεο ίκ τής ένεογοΰ σιναετο-
εχει ανάγκην εκεινη όπως ανακτή-1 -«ι--! ,.=^,τ™ ^-------Α«ή,,._« ν^- ρί-;Ίν }^.,,ί^ιν ,^ιΤ,τώ-
ση την υγείαν «οί τη,ν ευτυχίαν
της. Ό άγοράσας οικίαν μέ δόσεις
θά δυνηθή νά πληρώση τήν υπο·
&ήκην καί νά λάβη τήν κυριότητα.
Καί οί μεσήλικες ύπάλληλοι, αν-
5ρε; καί γυναΐκες, οί όποϊοι όνει¬
ροπολοϋν ν' άόποκτήσουν ίδικά των
καταστήματα θά πλησιάσονν κατά
δέκα ετη πρός τήν πραγματοποί
ησιν των όνείρων των.
Πολλοί καί πολλαί έξ «έκείνων,
οΐτινες ελαιβον τό δώρον τοϋ κ.
Μπάμπ$ργκερ·, ουδέποτε ■η/'·πισαν
νά έξοικονομήσουν τόσα, δσα έκεΐ-
νο; τοίς είδωσε διά μιόίς. Καί τα
μικρότερα άκόμη ποσά, άτινα εδό¬
θησαν εΐνίατ άρκετά ώς απαρχή με·
γαλειτέρων οίκονομιών έν τώ μέλ¬
λοντι. Διά μερικού; μάλιστα άνω-
τέρους ύπο3Α.λήλους αί δωρεαι άνευ
χονται είς 10.000 δολλάρια δι' έ¬
καστον.
Ό κ. Μπάμπεργκερ εζήτησε μό
νόν εν πράγμα καί αύτό τ|το νά μή
δημοσιευθή ό κατάλσγος των ύπ'
οτύτοΰ εύεργετττθέντων. Τόν δρον
τούτον εζήτησεν δ κ. Μπάμπεργκεο
διά νά προστατεύση τΰύς ί^βόντας
τα άπροσδόκητα αύτά χρήματα ά-
ποΐθοΰντες νά μάθουν τά'όνόματαΊα 'Ϋόρκη εταιρείαν «Ρ. Χ. Μέ-
καί τάς διευθύνσεις των μελλόντων! <*υ εν Κόμπανυ» δέν τερμιαχίζουν νά λάβουν τα δώεΐαι διά'γνωστοΰς καί τάς σγέσεις αύτοι· μέ τό-κατά- σκοπούς. Ό κ. Μπάμπεργκερ, δ- στημα. Διότι ό κ. Μπάμτεργκερ έ- ταν έ'μαθε τουτο, προσεφέρ&η νά , ξακολου&εΐ νά μετέχη τ% έπιχει- δώστ) είς τοΰς ύπαλλήλους;" του ί-1 ρήσεω; ώ; έπίτιμος πρόεδρος τοϋ διαιτέραν ασφάλειαν, έκ τής όπο(-1 διοικι,τικοΰ συιιβονλίου αυτής. Συ- ας θά-έλόιμιβανον τακτικόν είσόδη- νάμα θά μετέχη τοΰ διοικητικόν μα έφ' δρου ζωής. Έκεΐνοι δμω:; συμβουλιον της έταιρείας «Ρ. Χ. επροτίμησαν νά λάβονν τό άνήκον | Μέσυ εντ Κόμπανν», τής οποίας αυτοίς είς μετοητά. Καί εί; μετρη-! εξελέγη σύ|ΐ6ονλος ευθύς μετά την τα τό ίλπιβον" Ι πώλησιν τοΰ ίδικοΰ του κατβχΓΓη- «Πολλοί έκ των νπαλί.ήλων τοΰ καταστήματος, είπεν είς έκ των α¬ νωτέρων ύπαλλήλων, είναι γερόν· ί ϊ έ όλί ή ύδί ματος Ό κ. Μπάμπεργκερ, όστις ε'ι*ρή- σθω έν παρόδω, είναι αγοιμος, άν- θ ύέ άθό τες καί γραϊαι μέ όλίγην ή ούδεμί-1 θρωπος εύφυέστατος καί άγαθιό- 3___________Λ.. . ?.^____-________ ΓΤΤ1 & ~. ι ΤΓίΤη-' ί~ ϊ Υ»Λ//7ν*» -ϊ-*Ί» ίΛ-ΓΓ<-^ν/<ΐί-»ν_—ι*·· αν εμπορικήν ΙκΚχνότητα. Τό δώ- ( ρον, τό οποίον θά λάβουν άπό τόν κ. Μπάμπεργκερ, θά ύπε&βαίνη τό χρήμα, τό οποίον άπέκτησαν είς όλην την ζωήν των. Εάν ηθελε γνω σθη δτι άπέκτησαν τό χρήμα αύτό, ή ζωή των θά γίνη δυστυχής έξ τατος, έξηγών τήν αποχώρησιν του, είπεν: «Έγήρασα καί θέλω ν' άναπαυ- θώ έκ τής ένεργοΰ διβι-θννσεως καί εκ των μεγάλων εύθυνών τής εργασίας, την οποίαν ιδρυσισ. Εί¬ ναι μεγάλη έργασία -καί χρεια ετσά αίτίας των διαφόρων πωλητών, οί ι μεγάλα έμπορικά πνεύμαια όπως όποϊοι θά άρχίσουν νά τοΰς κατα- διώκουν. Μή όντες συνηθισμένοι είς την διοιχείρισιν τοϋ χρήματος. θ' άγοράσουν πράγματα, τα όποΐ- τήν διε»θί»νουν. Καί δτίΟΛ' μοΰ έγι¬ νεν ή πρότασις αυτή εκ μέοους ένό; τόσον μεγάλον έμπορικοΰ «· κου, άπεφάσισα νά την δεχθώ». .
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΑΙ ΑΝΤΙ-ΙΟΥΔΑΐΚΑΙ ΤΑΡΑΧΑΙ ΤΗΤ ΠΑΛΑΙΣΤΙιΝΗΣ
ΟΙ ΙΟΥΔΑΙΟΙ ΔΙΑΤΥΠΩΝΟΥΝ ΦΡ1ΚΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΚΑΤΑ
ΤΩΝ ΑΓΓΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΕΠΙ ΜΕΡΟΛΗΨΙΑ ΥΠΕΡ ΤΩΝ
ΑΡΑΒΩΝ.- ΔΙΑΤΥΜΠΑΝΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ,
ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΕΔΕΙΞΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑΝ
ΤΩΝ ΣΦΑΓΩΝ... ΛΕΓΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ
ΘΥΜΑΤΩΝ ΘΑ ΗΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΣ, ΑΝ ΔΕΝ
ΕΙΧΟΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΙΗΕΝΗΝ ΑΜΥΝΑΝ ΕΚ
ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ. Ν
Τα γεγβνότα τής Παλαιστίνης
μαοττκΐβΰν την αδιαφορίαν τής
άντι - Ίουδαϊκής διοικήσεως. Ε¬
πί ημέρας πρό τής μεγάλης έπι-
θεσεως, ό Ίουδαϊκός Τύπος προ-
ειδοποίησε την κυβέρνησιν και τό
κοινόν περί τής επικειμένης κατα
στροφάς; καί ίκέτευσε την Κυβέρ
νησιν νά-λάβη τα απαιτουμένη μέ
τρΐαι.
Μεμσνοφεναι έπιθεσεις κατ' Ί
ουδαίοίν εγένοντο παντοϋ. Ταύτο
χοόν<ος παρετηρεΐτο μεγάλη άνη ουχί» μεταξύ των Άράοων. Τή πρωΐαν μιάς Παρασκευης, ένώ δέν ήτο μεγαλη Μουσαυλμανική έ ορτή, χιλιάδες Άράιβων ώπλιαμέ νων μέ στιιίθας, ξίφη, τουφέκια <ιαί ρόπαλα, έξεχυθησαν είς τή πόλιν της Ίερουσαλήμ, χα>ρίς ι
άστυνομία νά κάμη την έλοιχίστηι
προσπάθειαν όπως εξετάση κανέ-
να έξ αυτών. "Οταν έφθασεν ή τε
λευταία στιγμή οόι ό άμέτρητος
Άραΐβικός δχλος (εξεχΰθη, κατό
πιν προσενχής διά τή; Πύλης η
Γιάφφας, ή Βρεταντκή άστυνομία
εϊχε προετοιμάστ} απείρως μικρο
τέο|α»ν προστασίαν έκείνης, ήτις εί¬
χεν παραταχθή πρό δύο ημερών ε¬
ναντίον τής είρηνικής Ίουδαϊκής
γηδείας, όπότε άνω των εεκοσι Ί
ουοαίων ετραυματίσθησαν.
Είς την περίπτωσιν αυτήν ή ά¬
στυνομία έμεινεν άπαθής, έφ' δ-
σον ή σφηγτι ηρχιζε καί μόνον είς
εν ώρισμέον σημείον &<|οιιε κά¬ ποιαν προσπάθειαν όπως διαλύση τό πλήΦος. —ΐς την Γεωργιανήν Ίουδαική* συνοικίαν ή σφαγή διήρκεσεν ε¬ πί δύο ολοκλήρους ώρας εναντίον άνδρών, γυναικών καί παιδίων, προτοϋ νά επέμβη ή άστυνομία. "Οταν οί Ίουδαϊοι ώργάνωτϊαίν Ι¬ διαιτέραν άμυναν, §δει|αν αληθή ηρωισμόν, ώς έν Γεμίν Μός, ένθα άπώθησαν τό αμετρον δολοφονικόν πλήιθος, τής άστυνομίας έλθοισης )οατόπιν. ΟΙ Ίουδαϊοι τής Ί£ρουσαλί}« γενικώς έπαινοϋν την θαρραλέοτν βοήθειαν των σπουδαστών τής Όξ φόρδης. Τό καταπληκτικωτερον δ- λων είναι ότι, ένφ -ή Χεβρών είνα1 γνωστόν κεντρον τής άντιιουδαι κης αγριότητος, εν&α οί Ίουδαϊοι τής παλαιάς σχολής καί τού Γεσι β*» τ,σαν ανίκανοι νά ύπερασπίβουν εαυτούς-, ή Κυβέρνησις τσύς έ-γ- ν-ατέλειψο.ν είς την διάθεσιν των εγχωρίων Άράβων μέ τα νυν γνω- στά άποτελέσματα. λήμ καί της Χεβρωνος δημοσιεύε- ται ηνωμένος όπως κρυφθη" ή φύ¬ σις της έν Χεορώη σφαγής. Μία άΤλη ανακοίνωσις διά τα γεγονότα τής Χαίάφας λέγει ότι «σύρ>ραξις ε
λαοε χώραν μεταιξύ Ίουδαίων καί
Άράβων καί οί "Αγγλοι ήλθον
καί τού; διεχώρισαν», ώς εάν άμ-
φότερα τα μέρη ήσαν £ξ ίσου ϊ·
νοχα. Ή παραποίησις των γεγο-
νότων δεικνύει την συνεχή τακτΐ'
Ό λιμην τής Ίόππης, ένθα στελλονται έπικουοίαι είς χρήμα καί είς
πους χάριν των θυμάτων των Άρα6ιχων θηριωδιών.
Κυβέρνησιν πρό δκτώ έτών, έπειδή
ΓΟ Μωρίς Σάαου-
[ ε?, Άμερικανοε-
βραίος δημοσιογοά
ςρος καΐ είς έκ των
ήγετών τοΰ Σιωνα-
στικοϋ κινήματος,
δσης επεμ-ψε ΐ
παρούσαν άντααό-
κριοτν είς Άμερι-
καντκήν εφηαερίδα
τής Νέας 'Υόνκης.
Πράξεις πρωταΐκούστοι· προδο
οίας υπο τοΰ "Αραιβο; διοικητοΰ
της Χειβρίάνος προ τής σφαγής και
κατόπιν αυτής, ε δ
ώ
Αύτός άφώπλισε την Αραβικήν
αστυνομίαν, οταν ήρχισε νά συνά-
ζετοα ό δχλος, επέστρεψε δέ τα δ-
πλα δταν ή σφαγή ετελείωσεν. "Ο¬
ίαν οί έπζήσαντες Ίουδαϊοι ηθέ¬
λησαν νά τηλεφωνήσουν είς την
Ίερουσαλήμ, ό ίδιος δέν τοίς επέ¬
τρεψε νά τό κάμουν κΰΐ οταν έ-
κεΐνοι τ,θέλησαν νά τηλεγραφή-
σουν, αύτός πάλιν έπέμεινεν δπως
τηλεγραφησουν μόνον τάς λεξεις:
«Χειρών, άπόλυτος ήσνχία>.
Άναφερονταχ ήρακκώταται πρά
ξ«ις των Ίουδαίων ·καί των Γεσι·
βανών δποοδόϊιν τής Χεθρώνος, οί ό-
}τοϊοι «Λροοτάτευον άλλί^ονς διά
των βωμάτων των εις τάς τελευ¬
ταίας αγωνίας των.
' Ή Κυβέρνησις τής Πολαιστί-
νης παύσασα τάς εφημερίδας, έκδί
ίει δελτία, τα όποϊα είναι απιστεύ¬
τως άναίσχυντα είς τή.ν παραποίη-
ριν των γεγονότοίν. 'Επί παραδείγ
ιΐατι, ό κατάλογος χών Ίονδ,οιΙων
•αι 'Λράβων ν?/ρών τΓ^ Ιερουσα
κήν τής Κυβερνήσεως είς τό νά
παριστάνη τοΰς Ιουδαίους και
καί τούς "Αραβας ώς άλληλοτρο
νομένους καί εαυτήν ώς αδιάφορον
θεατήν.
Είς όλην την χώραν, καθώς καί
έν Ίερουσαλήμ, είναι φανερόν δτι,
αν οί Ίουδαϊοι επανεπαύοντο είς
την προστασίαν της Κυβερνήσεως,
ΐφαγή πρωτοφανής είς την ίκτασίν
της -θά έλάμΐβΐΐνε χώραν.
Είς τό Τέλ 'Αθίό, ένθα ήμην
αύτόπτης μάρτυς, τό πράγμα αΰτο
ήτο καταφανές. 'Αλλ' ένεϊ οί Ίου-
δαΐοι ήσαν κατά τό τριισυ προη-
τοιμασμένοι, άν καί ήμπσδί<ίθησαν ελεεινώς υπό τής Κυβερνητικής ά- παγορεύσεως τής α-ι>τ(>ϋπ)&ρασπί-
σεα>ς. Τό άποτέλεσμα ήτο δτι έν
ΤίΙ Ά6ίβ οί Άραβε; άπΛΧυ^θη-
σαν καί αύται δέ αί απώλειαι μας
ώς επί τό πλείστον ώφείλοντο είς
■χΐών ήσαν όραταί έν Τέν - Ροσομ-
πότ καί πολΰ περισσότερον έν Να-
ανέχ, ένθα ήτο Βρετανικός στοβθ-
μός. "Οταν οί Ίουδαϊοι ανεκουφί¬
σθησαν, ήρίθμησαν 40 ή 50 "Α-
ραδας νεκρούς έκεϊ πλησίον.
Έτερα ήρωϊκή άμυνα έλαβε χώ¬
ραν έν Χαρτούδ, ?νθα 125 ανδρες,
γυναΐκες καί παιύία έν μι^ οίκία |
άντέστησαν κατά τοϋ Άραθικοϋ
δχλου επί πολλάς ώρας πρό τής ά-
φίξεως των Άγγλων. Έν Χαρ¬
τούδ ήτο ό Ίούδας Έππελ έκ Βίλ¬
νας, όστις εψυγεν εκ Πολωνίας ά"
ηδιασμένος άπό την Πολωνικήν
ή κυβέρνησις έκείνη ηρνήθη νά
προστατεύση τούς Ιουδαίους, μό¬
νον καί μόνον ίδη την κατάστασιν
αυτήν έν Παλαιστίντ|. Τό Χαρ-
τούβ καί ή Χούλντα έκάησαν σχε-
δόν μέχρι θεμελίων.
|Λεπτ|ομέρειαι τής ά^ιίνης έν
Μπεθ - "Αλφα δέν εγνώσθησαν,
άλλά μή λησμονείτε δτι ή πόλις
αύτη κείται έμπροσθεν τής έρή-
μθυ ν.αί δτι οί Βεδσυΐνοι είναι διά-
φορον ανθρώπινον υλικόν άπό τοΰς
Γ)«<6αςτής Παλαιστίνης. Εν κατοτεληκτικόν παγκόσμιον φαινόμενον είναι τό γεγονός δτι οί ούδαμοΰ προσέβαλον θέ- σεις, ένθα ήτο γνωστόν δτι οί Ίου¬ δαϊοι ήσαν ίοχνροί, άλλ' έξέλεξαν μεμονωμένα μέρη καί πόλεις, δπου ή Κυβέρνησις είχεν άκρωτηοιάση την άμυναν ημών καί δπου δέν εί¬ χομεν κα&όλου τοιαύτην. Αύτό εί¬ ναι σημαντικόν διά τό μελλον. 'Ε- .τίσης άναφέρονται πολλά έπεισσ- δια, εις τα όποϊα "Αραββς ήρνή- ίτησαν νά μετάσχουν των φοναχν, ένώ "Αραιβες έν Χεβρώνι καί άλ- λαχοϋ έτραυαατίσθίτσαν ύπερα- σπίζοντες Ίοι^δαίους. , Είς ταύτα δέον νά προστεθη δτι πρσκλητικαί επιστολαί έοτάλησαν εν» ι £ Γί/ν« ι/τ^· 1 «π* ■ ^.-^ΐ. ~~.~ /ί___Ί __ έξ Ίερουσαλήμ υπό τοϋ Μεγάλον. Μουφτή, καλοΰντος τούς Άοαιβας νά ελυ)υν είς την Ίίρουσαλήμ την Παρασκευήν 23 Αύγουστον, ένω ή ήμέρα έχείνη, δέν ήτο μεγάλη έορτή. "Αραιβες έπίσης άναφέρουν δτι έλαβον άπό τόν Σαμμή, υϊόν τοΰ Μουσά Καζίμ Πασά, προέ- δρου τοΰ Άντι - πιωνΐΐπΐ/ίθϋ Ά- ςαίικοΰ Συμβουλίου, έπιβτολά;, δ»' ών παρωτρύνοντο «νά έλθουν είς την Ίερουσαλήμ καί νά κττχτήσΰυν τους , ίουδαιοΐΐα». ^ .Τ__,«. _ / Ί/Ίουδαίκή Παλαιστίνη είναι άνάστατος εναντίον της Κΐ'βερνη]- σεως καί των ψευδών ών αυτής δσον άι^ορά' τα χώραν. Δέον νά υπάρχει εχθρά νατά των 'ί "Ολίγον μετά τι,· Ιντα" στροφήν τού ό υπατος Ά,, έξέδωσεν ανακοινωθέν, ^ς το·_9 ποίον δύναται τις νό ίδη ^ς V**5 , δεϊς καί άντιφΐαΐτικάς πληιίοβ'θδί- ας τής Κυβερνήσεως τής ΤΙαλαι- στίνης δοον άφορδ τάς ταραχάς κατά την διάρκειαν τής άπουσίας τού. ^ Οί Ίουδαϊοι της Παλαιστίνης θεωροΰν δτι αί ύπάρξεις των ναι αί περιουσίαι των δέν είναι αο^ . λείς. έκτός άν έπέλθουν δ^αΐπ μεταβολαι είς τό*νο»ί>σωπΐ/'ον '
εις τό πνεΰμα της Κυβερντιοε.
την ήρωικήν, άλλά περιττήν καί
πρόωρον προσπάθειαν των νεαρων
Ίονδαίων δπως σώσουν μεψιονίύμέ-
νους Ιουδαίους εργάτας είς εν
εργοστάσιον έν τή Άραδική συ-
νυυάο:.
Είς τό Σάφεντ, ώς καί είς την
Χεβρωνα, οί Ίουδαϊοι δέν είχον
διοογαντόση «άμυναν», καί ώς έκ
τούτου τ) Κυβέρνησις υπέχει δι¬
πλήν ευθύνην πάλιν διά την σφα¬
γήν, ήτις έλαβεν χώραν, χωρίς Ά-
ραβικας απωλείας, πολλάς ήιιέρας;
μετά τάς ταραχάς είς άλλα μέρη
της χώρας. 'Εκεϊ, ώς καί παντοϋ
άλλοΰ βοηθεία έφθασε πολύ άργά.
Είς πολλά μέρη της χώρας ή
Ίουδαϊκή ήμυνα νπενθύμιζε τούς
πρώτους άποίκους τής Άμβρική;,
οΐτινες ήσαν περικυκλωμένοι υπο
των έρυθροδέρμων. Έν Χούλντσ
27 Ίουδαϊοι άντέοτησαν επι όκ-
τώ ώρας κατά τής άγρίας έΛυθέσε
ι»ς χιλίων Άρ^ίβων, Λροχωρούν-
των έκ τοΰ δάσονς Χερζη. Είς Ί-
ουδαΐος, ονόματι 'Εφραίμ Σικίκ ε¬
φονεύθη. Ή άδελφή τού είχε φο-
νευθϋ έν Τέλ Χάι. Ή Βοετανική
βοηθεία έφθασε μετά όκτώ ώρας,
χαίτοι αί φλόγες των καιομένων οί-
Ε6ί>αιοι νοση/ευομενοι είς τό ίν !Ιερουσα;.ήμ νοσονοΐί'ϋ
ιον τοΰ
ε
Ροθτσάιλντ —θύματα
των
ΑΙ ΑΝΤΙ-ΙΟΥΔΑΐΚΑΙ ΤΑΡΑΧΑΙ ΤΗΤ ΠΑΛΑΙΣΤΙιΝΗΣ
ΟΙ ΙΟΥΔΑΙΟΙ ΔΙΑΤΥΠΩΝΟΥΝ ΦΡ1ΚΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΚΑΤΑ
ΤΩΝ ΑΓΓΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΕΠΙ ΜΕΡΟΛΗΨΙΑ ΥΠΕΡ ΤΩΝ
ΑΡΑΒΩΝ.- ΔΙΑΤΥΜΠΑΝΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ,
ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΕΔΕΙΞΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑΝ
ΤΩΝ ΣΦΑΓΩΝ... ΛΕΓΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ
ΘΥΜΑΤΩΝ ΘΑ ΗΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΣ, ΑΝ ΔΕΝ
ΕΙΧΟΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΙΗΕΝΗΝ ΑΜΥΝΑΝ ΕΚ
ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ. Ν
Τα γεγβνότα τής Παλαιστίνης
μαοττκΐβΰν την αδιαφορίαν τής
άντι - Ίουδαϊκής διοικήσεως. Ε¬
πί ημέρας πρό τής μεγάλης έπι-
θεσεως, ό Ίουδαϊκός Τύπος προ-
ειδοποίησε την κυβέρνησιν και τό
κοινόν περί τής επικειμένης κατα
στροφάς; καί ίκέτευσε την Κυβέρ
νησιν νά-λάβη τα απαιτουμένη μέ
τρΐαι.
Μεμσνοφεναι έπιθεσεις κατ' Ί
ουδαίοίν εγένοντο παντοϋ. Ταύτο
χοόν<ος παρετηρεΐτο μεγάλη άνη ουχί» μεταξύ των Άράοων. Τή πρωΐαν μιάς Παρασκευης, ένώ δέν ήτο μεγαλη Μουσαυλμανική έ ορτή, χιλιάδες Άράιβων ώπλιαμέ νων μέ στιιίθας, ξίφη, τουφέκια <ιαί ρόπαλα, έξεχυθησαν είς τή πόλιν της Ίερουσαλήμ, χα>ρίς ι
άστυνομία νά κάμη την έλοιχίστηι
προσπάθειαν όπως εξετάση κανέ-
να έξ αυτών. "Οταν έφθασεν ή τε
λευταία στιγμή οόι ό άμέτρητος
Άραΐβικός δχλος (εξεχΰθη, κατό
πιν προσενχής διά τή; Πύλης η
Γιάφφας, ή Βρεταντκή άστυνομία
εϊχε προετοιμάστ} απείρως μικρο
τέο|α»ν προστασίαν έκείνης, ήτις εί¬
χεν παραταχθή πρό δύο ημερών ε¬
ναντίον τής είρηνικής Ίουδαϊκής
γηδείας, όπότε άνω των εεκοσι Ί
ουοαίων ετραυματίσθησαν.
Είς την περίπτωσιν αυτήν ή ά¬
στυνομία έμεινεν άπαθής, έφ' δ-
σον ή σφηγτι ηρχιζε καί μόνον είς
εν ώρισμέον σημείον &<|οιιε κά¬ ποιαν προσπάθειαν όπως διαλύση τό πλήΦος. —ΐς την Γεωργιανήν Ίουδαική* συνοικίαν ή σφαγή διήρκεσεν ε¬ πί δύο ολοκλήρους ώρας εναντίον άνδρών, γυναικών καί παιδίων, προτοϋ νά επέμβη ή άστυνομία. "Οταν οί Ίουδαϊοι ώργάνωτϊαίν Ι¬ διαιτέραν άμυναν, §δει|αν αληθή ηρωισμόν, ώς έν Γεμίν Μός, ένθα άπώθησαν τό αμετρον δολοφονικόν πλήιθος, τής άστυνομίας έλθοισης )οατόπιν. ΟΙ Ίουδαϊοι τής Ί£ρουσαλί}« γενικώς έπαινοϋν την θαρραλέοτν βοήθειαν των σπουδαστών τής Όξ φόρδης. Τό καταπληκτικωτερον δ- λων είναι ότι, ένφ -ή Χεβρών είνα1 γνωστόν κεντρον τής άντιιουδαι κης αγριότητος, εν&α οί Ίουδαϊοι τής παλαιάς σχολής καί τού Γεσι β*» τ,σαν ανίκανοι νά ύπερασπίβουν εαυτούς-, ή Κυβέρνησις τσύς έ-γ- ν-ατέλειψο.ν είς την διάθεσιν των εγχωρίων Άράβων μέ τα νυν γνω- στά άποτελέσματα. λήμ καί της Χεβρωνος δημοσιεύε- ται ηνωμένος όπως κρυφθη" ή φύ¬ σις της έν Χεορώη σφαγής. Μία άΤλη ανακοίνωσις διά τα γεγονότα τής Χαίάφας λέγει ότι «σύρ>ραξις ε
λαοε χώραν μεταιξύ Ίουδαίων καί
Άράβων καί οί "Αγγλοι ήλθον
καί τού; διεχώρισαν», ώς εάν άμ-
φότερα τα μέρη ήσαν £ξ ίσου ϊ·
νοχα. Ή παραποίησις των γεγο-
νότων δεικνύει την συνεχή τακτΐ'
Ό λιμην τής Ίόππης, ένθα στελλονται έπικουοίαι είς χρήμα καί είς
πους χάριν των θυμάτων των Άρα6ιχων θηριωδιών.
Κυβέρνησιν πρό δκτώ έτών, έπειδή
ΓΟ Μωρίς Σάαου-
[ ε?, Άμερικανοε-
βραίος δημοσιογοά
ςρος καΐ είς έκ των
ήγετών τοΰ Σιωνα-
στικοϋ κινήματος,
δσης επεμ-ψε ΐ
παρούσαν άντααό-
κριοτν είς Άμερι-
καντκήν εφηαερίδα
τής Νέας 'Υόνκης.
Πράξεις πρωταΐκούστοι· προδο
οίας υπο τοΰ "Αραιβο; διοικητοΰ
της Χειβρίάνος προ τής σφαγής και
κατόπιν αυτής, ε δ
ώ
Αύτός άφώπλισε την Αραβικήν
αστυνομίαν, οταν ήρχισε νά συνά-
ζετοα ό δχλος, επέστρεψε δέ τα δ-
πλα δταν ή σφαγή ετελείωσεν. "Ο¬
ίαν οί έπζήσαντες Ίουδαϊοι ηθέ¬
λησαν νά τηλεφωνήσουν είς την
Ίερουσαλήμ, ό ίδιος δέν τοίς επέ¬
τρεψε νά τό κάμουν κΰΐ οταν έ-
κεΐνοι τ,θέλησαν νά τηλεγραφή-
σουν, αύτός πάλιν έπέμεινεν δπως
τηλεγραφησουν μόνον τάς λεξεις:
«Χειρών, άπόλυτος ήσνχία>.
Άναφερονταχ ήρακκώταται πρά
ξ«ις των Ίουδαίων ·καί των Γεσι·
βανών δποοδόϊιν τής Χεθρώνος, οί ό-
}τοϊοι «Λροοτάτευον άλλί^ονς διά
των βωμάτων των εις τάς τελευ¬
ταίας αγωνίας των.
' Ή Κυβέρνησις τής Πολαιστί-
νης παύσασα τάς εφημερίδας, έκδί
ίει δελτία, τα όποϊα είναι απιστεύ¬
τως άναίσχυντα είς τή.ν παραποίη-
ριν των γεγονότοίν. 'Επί παραδείγ
ιΐατι, ό κατάλογος χών Ίονδ,οιΙων
•αι 'Λράβων ν?/ρών τΓ^ Ιερουσα
κήν τής Κυβερνήσεως είς τό νά
παριστάνη τοΰς Ιουδαίους και
καί τούς "Αραβας ώς άλληλοτρο
νομένους καί εαυτήν ώς αδιάφορον
θεατήν.
Είς όλην την χώραν, καθώς καί
έν Ίερουσαλήμ, είναι φανερόν δτι,
αν οί Ίουδαϊοι επανεπαύοντο είς
την προστασίαν της Κυβερνήσεως,
ΐφαγή πρωτοφανής είς την ίκτασίν
της -θά έλάμΐβΐΐνε χώραν.
Είς τό Τέλ 'Αθίό, ένθα ήμην
αύτόπτης μάρτυς, τό πράγμα αΰτο
ήτο καταφανές. 'Αλλ' ένεϊ οί Ίου-
δαΐοι ήσαν κατά τό τριισυ προη-
τοιμασμένοι, άν καί ήμπσδί<ίθησαν ελεεινώς υπό τής Κυβερνητικής ά- παγορεύσεως τής α-ι>τ(>ϋπ)&ρασπί-
σεα>ς. Τό άποτέλεσμα ήτο δτι έν
ΤίΙ Ά6ίβ οί Άραβε; άπΛΧυ^θη-
σαν καί αύται δέ αί απώλειαι μας
ώς επί τό πλείστον ώφείλοντο είς
■χΐών ήσαν όραταί έν Τέν - Ροσομ-
πότ καί πολΰ περισσότερον έν Να-
ανέχ, ένθα ήτο Βρετανικός στοβθ-
μός. "Οταν οί Ίουδαϊοι ανεκουφί¬
σθησαν, ήρίθμησαν 40 ή 50 "Α-
ραδας νεκρούς έκεϊ πλησίον.
Έτερα ήρωϊκή άμυνα έλαβε χώ¬
ραν έν Χαρτούδ, ?νθα 125 ανδρες,
γυναΐκες καί παιύία έν μι^ οίκία |
άντέστησαν κατά τοϋ Άραθικοϋ
δχλου επί πολλάς ώρας πρό τής ά-
φίξεως των Άγγλων. Έν Χαρ¬
τούδ ήτο ό Ίούδας Έππελ έκ Βίλ¬
νας, όστις εψυγεν εκ Πολωνίας ά"
ηδιασμένος άπό την Πολωνικήν
ή κυβέρνησις έκείνη ηρνήθη νά
προστατεύση τούς Ιουδαίους, μό¬
νον καί μόνον ίδη την κατάστασιν
αυτήν έν Παλαιστίντ|. Τό Χαρ-
τούβ καί ή Χούλντα έκάησαν σχε-
δόν μέχρι θεμελίων.
|Λεπτ|ομέρειαι τής ά^ιίνης έν
Μπεθ - "Αλφα δέν εγνώσθησαν,
άλλά μή λησμονείτε δτι ή πόλις
αύτη κείται έμπροσθεν τής έρή-
μθυ ν.αί δτι οί Βεδσυΐνοι είναι διά-
φορον ανθρώπινον υλικόν άπό τοΰς
Γ)«<6αςτής Παλαιστίνης. Εν κατοτεληκτικόν παγκόσμιον φαινόμενον είναι τό γεγονός δτι οί ούδαμοΰ προσέβαλον θέ- σεις, ένθα ήτο γνωστόν δτι οί Ίου¬ δαϊοι ήσαν ίοχνροί, άλλ' έξέλεξαν μεμονωμένα μέρη καί πόλεις, δπου ή Κυβέρνησις είχεν άκρωτηοιάση την άμυναν ημών καί δπου δέν εί¬ χομεν κα&όλου τοιαύτην. Αύτό εί¬ ναι σημαντικόν διά τό μελλον. 'Ε- .τίσης άναφέρονται πολλά έπεισσ- δια, εις τα όποϊα "Αραββς ήρνή- ίτησαν νά μετάσχουν των φοναχν, ένώ "Αραιβες έν Χεβρώνι καί άλ- λαχοϋ έτραυαατίσθίτσαν ύπερα- σπίζοντες Ίοι^δαίους. , Είς ταύτα δέον νά προστεθη δτι πρσκλητικαί επιστολαί έοτάλησαν εν» ι £ Γί/ν« ι/τ^· 1 «π* ■ ^.-^ΐ. ~~.~ /ί___Ί __ έξ Ίερουσαλήμ υπό τοϋ Μεγάλον. Μουφτή, καλοΰντος τούς Άοαιβας νά ελυ)υν είς την Ίίρουσαλήμ την Παρασκευήν 23 Αύγουστον, ένω ή ήμέρα έχείνη, δέν ήτο μεγάλη έορτή. "Αραιβες έπίσης άναφέρουν δτι έλαβον άπό τόν Σαμμή, υϊόν τοΰ Μουσά Καζίμ Πασά, προέ- δρου τοΰ Άντι - πιωνΐΐπΐ/ίθϋ Ά- ςαίικοΰ Συμβουλίου, έπιβτολά;, δ»' ών παρωτρύνοντο «νά έλθουν είς την Ίερουσαλήμ καί νά κττχτήσΰυν τους , ίουδαιοΐΐα». ^ .Τ__,«. _ / Ί/Ίουδαίκή Παλαιστίνη είναι άνάστατος εναντίον της Κΐ'βερνη]- σεως καί των ψευδών ών αυτής δσον άι^ορά' τα χώραν. Δέον νά υπάρχει εχθρά νατά των 'ί "Ολίγον μετά τι,· Ιντα" στροφήν τού ό υπατος Ά,, έξέδωσεν ανακοινωθέν, ^ς το·_9 ποίον δύναται τις νό ίδη ^ς V**5 , δεϊς καί άντιφΐαΐτικάς πληιίοβ'θδί- ας τής Κυβερνήσεως τής ΤΙαλαι- στίνης δοον άφορδ τάς ταραχάς κατά την διάρκειαν τής άπουσίας τού. ^ Οί Ίουδαϊοι της Παλαιστίνης θεωροΰν δτι αί ύπάρξεις των ναι αί περιουσίαι των δέν είναι αο^ . λείς. έκτός άν έπέλθουν δ^αΐπ μεταβολαι είς τό*νο»ί>σωπΐ/'ον '
εις τό πνεΰμα της Κυβερντιοε.
την ήρωικήν, άλλά περιττήν καί
πρόωρον προσπάθειαν των νεαρων
Ίονδαίων δπως σώσουν μεψιονίύμέ-
νους Ιουδαίους εργάτας είς εν
εργοστάσιον έν τή Άραδική συ-
νυυάο:.
Είς τό Σάφεντ, ώς καί είς την
Χεβρωνα, οί Ίουδαϊοι δέν είχον
διοογαντόση «άμυναν», καί ώς έκ
τούτου τ) Κυβέρνησις υπέχει δι¬
πλήν ευθύνην πάλιν διά την σφα¬
γήν, ήτις έλαβεν χώραν, χωρίς Ά-
ραβικας απωλείας, πολλάς ήιιέρας;
μετά τάς ταραχάς είς άλλα μέρη
της χώρας. 'Εκεϊ, ώς καί παντοϋ
άλλοΰ βοηθεία έφθασε πολύ άργά.
Είς πολλά μέρη της χώρας ή
Ίουδαϊκή ήμυνα νπενθύμιζε τούς
πρώτους άποίκους τής Άμβρική;,
οΐτινες ήσαν περικυκλωμένοι υπο
των έρυθροδέρμων. Έν Χούλντσ
27 Ίουδαϊοι άντέοτησαν επι όκ-
τώ ώρας κατά τής άγρίας έΛυθέσε
ι»ς χιλίων Άρ^ίβων, Λροχωρούν-
των έκ τοΰ δάσονς Χερζη. Είς Ί-
ουδαΐος, ονόματι 'Εφραίμ Σικίκ ε¬
φονεύθη. Ή άδελφή τού είχε φο-
νευθϋ έν Τέλ Χάι. Ή Βοετανική
βοηθεία έφθασε μετά όκτώ ώρας,
χαίτοι αί φλόγες των καιομένων οί-
Ε6ί>αιοι νοση/ευομενοι είς τό ίν !Ιερουσα;.ήμ νοσονοΐί'ϋ
ιον τοΰ
ε
Ροθτσάιλντ —θύματα
των
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΪΟ "ΚΟΡΙΤΣΙ1
Α" ΙΑ Έ
ΤΗΖΚΟΑΥ,,ΒΗΤ,ΚΗΖ, ΕΚΕΡΛ,ΖΕ ΒΡΑ-
ΛΥΜΒΗΤΡΙΑ ΤΟΥ
Τό νά είναι Ινα παιδί «παιδί τής
μαμάς» δέν Ιφερε ποτέ σπουδαίον
ά-τοτέλεσμα. Άλλά τό νά είναι Ινα
/οοίτσι «κορίτσι τοϋ μπίώμπα» —
α αύτό είναι εντελώς διάφοοον.
Και ιδού ή απόδειξις. Ίδέτε την
μριδιώσαν μορφήν της Μάρθας
Μρελίου, τής μεγάλης πρωταθλη-
τρία;, ήτις ένίκησε τελευταίως είς
τού; έν Τορόντω τοϋ Κανοδα ά-]
γώνας κολυϋβητικής, διότι ή Μάρ-
9· ι είναι κορίτσι τοϋ μπαμπα ύφ
υ/άς τα; έπόψεις καί δέν διστάζέι
ν αποδώση εις τόν μπαμπα της
οΛα; τα; δάφνας τά; οποίας ελα-
6ί.ν ώς πρύηοκολυμβήτρια τοΐ;
Κόσμον.
Ό κ. Νορέλιος εδωσε τά πρώτα
μχίτήματα κολυμβητικής είς την
/οοην τού, δταν αύτη ήτο άκόμη
ιο/υ μικρά. Ό ΐδιος 8δωσεν είς
γ Λην τάς καταλλήλους όδηγίας
■* οί τροφης καί άσχήσεως καί τή;
σι»5νασμένης τελειοποιήσεως τή;
σι ιΐατικής καί τής πνενμαΊικής
τη, δυνάμεως. Ό ΐδιος την ένεθάρ
ρ<νε νά λαμΐβάντ) μέρος είς τούς εντοπίους διαγωνισμόν;, έφ' όσον Γ'εινη έ'μεγάλωνε καί εγίνετο ί· σχιροτέρα. Ό ΐδιος πάλιν ήτο ό άό,τοκλειστνχός γυμναστής της Ιως ότου έκείνη ?γινε μέλος τή; Γυναί¬ κας Κολυμβητική; Ενώσεως, ό- )άγον προτού νά κερδίση τό πβριζή- τι,τον Όλυμπιακόν επαθλον δια Τ>: Ηνωμένας Π ολι,τείας.
Καί τώρα ότε αυτή εγινε άθλη-
"'; ~ξ έπαγγέλματος, ό μπαμπάς
εί; είναι ό διευθνντής καί κυρ(ώ-
* >»ο; σύμβουλός της. Καί ό μπα-
'^ά"; της έρχεται πρώτος, τελευ-
1 ιϊο; καί παντοτεινός είς την έκτί-
ιησίν της ώς τέλειος σύντροφο;,
^αίρετος γυμνοχττής καί θαυμα-
7ιω; άντιλαμ€ανό|ΐενος γονεύς.
Ή δεσποινίς Ναρΐλίου είναι έκ
γενετης αΐσιόδοξος. Κάθε πρωτα-
θλητής Ιχει τό Ιδιαίτερον χαρακτη-
οιστικόν μέ τό οποίον είναι γνω-
στό; παντοΰ. Ή δεσποινίς Νορε
λίου είναι γνωστη διά την χαρω-
πήν ψυχοσΰνθεσίν της. Καί όπου-
>">ητ"οτε καί όποτεδήΐτοτε λαμβάνει
ιϊ(?ος είς κολυμβητικούς άγώνα;
'υτή κσθίσταται ευθύς έξ άρχής
νίΐιοφιΐίής, γάρις είς την εύθυμον
ιδιοσυγκρασίαν της.
Τό σπουδαιότερον δλων είναι δ-
τι έχει την ίκανότητα νά έλκύη την
φιλίαν καί την εκτίμησιν καί αυ¬
τών των σφοδροτέρων αντίπαλον
της. Είναι δέ έξ ϊσου δημοφιλής
ί^εταξύ των όμοφνλων συναγωνι
στων της είς δλην την χώραν, ώς
και μεταξύ των άρ.ρ«νων.
Ως πολλοί άλλαι κολυμβήτριαι,
ή Μάρθα μέ την μειδιώσαν δψιν
οψθασεν είς τόν ανώτατον βαθμόν
τηζ τελειότητος, δταν εγινε μίλο;
τψ Γυναικείας Κολυμβητική; 'Ε-
νωσεω; τής Νέας Υόρκης. "Εω;
τοτε( μόνος γυμναστή; τη; τίτο ό
πατήρ της. "Εκτοτε -υπό τάς όδηγί
τού Λ. Β. Χάντλυ, ή Μάρθα
πΓηγ
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑΣ ΕΝΙΚΗΣΕΝ ΕΙΣ ΤΟΥΖ ΟΑΥΚΠ.ΑΚΟΥΖ ΑΠ.ΝΑΣ.- ΠΟ* ΕΕΗΜΕΡηΖΕ ΤΑ Α-
ΓρεΑ ΧΕΛΙΑ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΟΡΟΝΤΟ.
οποιτνθη.
, Έν τω μεταξύ είς δλους τοϋς
εθΛΐχού; διαγίιτνισμούς, είς τούς
οτοίους ή δεσποινίς Νορελίσυ ελα-
6£ μέοος, ώς καί είς δλους τούς Ό
λυμπιακούς- αγώνας, αυτή εσπα-
ζεν δλα τα ίδικά της ώς καί τα
ξενα ρεκόρ.
Η δεσποινίς Νορελίου κολυμβά
~*'εχως καί είναι, εικών τελείας ύ-
γείας άπό σωματικης; καί νευματι-
κιΤΐ απόψεως. "Οπου'πηγαίνει παν
τοΰ σκορπίζει χαράν καί επιθυμίαν.
Η ιδία είναι ώοαϊον ΰπάδΐΐγμοι
των φυσικών εύεογημάτων τής κθ-
Ί^βητικης
·γ"·ι»«η;.
ν " δεσποινίς Νορελίου ?χει
-κανδιναυϊκήν καταγωγήν, γεννη-
,Οεϊσα έν Σουηδία, οπόθεν έφυγεν
^ μιν.οοί ηλικία.' Καί ώ; ελέχθη
1 ή ύψηλή θέσις έν τω κολνμβη-
' κόσμα) όφείλεται εις τόν πα-
«Ναί, εΐμοι τό κορίτσι τού μπαιυΐά, άλλά τέτοιον μπαμπα ,τοιό κοοίτσι δέν ,ΐόν θέλει; Ναί, ίκονράσθην, άλλ' ή άσκησις μέ έβοήθησε νά νικήσω. "Ας
είναι '.αλα ό απαμπας'>
τέρα της, όστις εχει άφιερώστι ολό¬
κληρον την ζωήν τού είς την διδα¬
σκαλίαν τοΰ κθλνμβήματος κοίίτ' ά¬
πασαν την Άμεοικήν.
Τελεία συμμετρία χαρακττ>ρίί.ει
τό σώμά της, τό οποίον Ιχει νψο;
5 ποδών καί 6 1)2 δακτΰλων καί
6άρος 140 λιτρών. Ή έξαιρετικη
Ιπιτυχία της δέν οφείλεται είς
μυστικήν τίνα οΑτίαν. Μόνον ό δι¬
αρκώς Ιργαζόμενος φ&άνει είς τόν
ανώτατον βαθμόν τής επιτυχίας
έν οίθίδήίΐυτε σταδίφ προκειμένον
δέ περί κολυμβήματος, ή δεσποι-
νίς Νορελίου δέν γνωρίζει πότε εί-
ναι ναιρό; πρό; παύσιν. Αύτη ευ¬
ρίσκεται είς τό ύδωρ όσον τό δυ¬
νατόν περισσότερον καί τό π.ράγ-
μα αύτό συνετέλεσεν εί; την άπό-
'λαυσιν έξα ρετική; ΰγείας καί εί;
την επιτυχίαν είς τού; αγώνας.
Π ροκειμένου περί τής π,ζοσγά-
χον νίκης τής εύτνχοΰς αυτής πρω-
ταθλητρίας, κερδισάσης τό έκ δέ-
κα χιλιάδων δολλαρίων επαθλον
τού Ρίγκλυ έν Τοοόντω τοΰ Κανα-
δά υπό τά βλέμματα εκατόν χιλιά¬
δων θεατών — ήτο κατ' θυσίαν
διπλή νίκη, μία εναντίον των ά?.
λων άνταγωνιστών της καί αλλη
εναντίον των πολΐΜΐλ^-Οών έγχέ
λεων, οί όποϊοι καυΗστοΰν τό κο¬
λύμβημα ένίεΐνο τόσον δύσκολον!
Έγχέλεις μεγάλον μεγέθους
βρίθουν είς τά ΰοατα τοϋ Τορόν-
τον, άποτελοΰντες την μεγαλειτό-
ραν απειλήν κατά των νολυμβητών
μετά τούς σπασμούς, οδς προκα)νΓΪ
π ψ^χρότης τοΰ ύδατος. Τά γλοι-
ώδη αύτά πλάσματα π>ροσκολλών
ται είς τό δέρμα τοΰ κολυμβώντος,
δάκνουν τό κρέα; καί ροφοΰν τό
αΐμα. Προκαλοϋν τοιουτοτρόπω;
δχι μόνον τόν τρόμον εί; τόν κα-
?νυμ6ητήν, άλλά καί τόν έξασθενί
ζουν μέχοι τοιοίτου βαθμόν, ωστε
ό διαγωνιζόμενο; σπανίως κατορ-
θώνει νά περατώστ) τό άγώνισμα.
Ό Τζώρτζ Γιώγκ, ό νεαρό; ή-
ρως τοΰ καλΐ·ΐ*6ήματος της νήσου
Καταλίνας είς τά 1926, ήτο θΰμα
κατά τό παρελθόν ετος. Είς εγχε-
λις τόν έδάγκασεν είς τόν άριστε-
ρόν μηρόν τού καί προτοΰ νά κα¬
τορθώση ν' απαλλαγή αύτοΰ, άλ-
λο; τόν έδάγκασεν είς τό πρόσω¬
πον. Ό Τζώρτζ άνεσύρθη έν ά-
θλία καταστάσει είς την σννοδεύ-
ουσαν τούς κολυμδητάς λέμβον, χω
ρίς νά δυνήθη νά εξακολουθήση
τόν άγώνα.
Είς τούς κολυμβητ,ν-ούς αγώνας
τοϋ Ρίγκλυ ή δεσ'ποινίς Β ίδιαν Λή
Ούέλς, έκ Τζιράρδ, Όχάϊο, εγινε
θϋμα. 'Ενω «κολυμβά ησύχως ,εί;
μικράν απόστασιν όπισθεν των
προποςευομένων, είς απόστασιν ε¬
νός καί ήμίσεος περίπον μιλίου έκ
της άφετηρίας, αϊφνης έξέβαλε
κραυγήν πόνου καί τρόμου. Ύστε-
ρική σχεδόν περιεστραφη είς τό ύ¬
δωρ προσπαθοΰνα νά άποσπάστ)
τόν μεγάλον εγχελιν, όστις είχε
ποοσκοίλληθχι είς τάς σάρκας τής
πλευρας της. Είς τάς κραυγάς της
Ιτρεξε πρός σωτηρίαν της μία λέμ
6ος τοΰ 'Ερυθροΰ Σταυροΰ. Έν
τί) μεταξύ ή ιδία είχε κατορθώση
ν' άποσπάστ) τόν εγχελιν, άλλ' 4
το τόσον έξηντλημένη έκ των προο
παθειών της, ωστε κατελήφθη υπό
ρίγους καί σπασμών. 'Επεχείρησι
νά έξακολσυίτηση τό κολύμβημα
άλλ' ελιποθύμησαν, έξήχθη ί>έ έκ
τοϋ ύδατος καί μετεφέρθη είς τόν
επί τής παραλίας σταθμόν των
πρώτων βοηθειών.
Ή δέσποινας Νορελίου εγνώρι¬
ζε ·κα?ώς τόν κίνδυνον τούτον, άλλ'
απεφάσισε νά μετάσχη τοΰ άγωνί-
σματος μέ την ιδίαν εύτολμίαν, μέ
την όποιαν είχε λάβη μέρος ζζ δ¬
λους τούς προηγουμένους αγώνας.
'Ενεθυμήθη τό παλαιόν ρητόν ότι
«ή μουσική έξηιιερώνει τά
ρ θηρία» καί εσχημάτισε την
γνώμην ότι πιθανώς ή μουσική 0α
έξήσκη την αύτην επιρροήν καί έ-
πί των έλέγχων. Ήγόρασε λθιπόν
2ν μικρόν φωνογράφον μέ μερικάς
καλάς πλάκα; καί άφοΰ τό έτοποθ*-
τησεν είς την λέμβον, ήτις έ'μελλδ
νά την συνοοεύη είς τό κολύμβημα,
ήτοιμάσθη. '■
Ούτως, ένφ 100.000 ανθρωποι
ήσαν παρατεταγμένοι επί τής πα¬
ραλίας τής λίμνης Όντάριο, έν
Τορόντω όπως ίδουν τούς κολυμ-
βητικούς αγώνας τοΰ Ρίγκλν, επί
αποστάσεως δέκα μιλίων, ή ώραία
είκοσαέτις Όλυμπιονίκης ηκολού¬
θει έ* τού π'λησίον σπισ'&εν τής συ-
νοδευούσης αύτην λεμΐβου, έκ τή;
οποίας άνεπέμποντο οί μελωδικοί
ήχοι των τΐίλευταίων άσμάτων καί
έφ' όσον τό φωνογράφον επαιζεν,
ή δέσποινα; Νορελίου έμειδία, έφ'
όσον δέ ή δεσποινίς Νορελίου έ¬
μειδία, οί έγχέλεις εμενον είς α¬
πόστασιν, άφήνοντες έλεύ&ερον τόν
δρόμον πρός την νίκην της — νί¬
κην συνοδευομένην ι&πό 10.000
δολλαρίων καί τού τίτλου τής Π ρω
τσκολυμβητρίας τοϋ Κόσμον.
Ή δεσποινίς Νορελίου διήνυ-
σε τό ωρισμένον διάστημα είς 5
ώρας καί 24 λεπτά, ένφ πέρυσιν
ή δεσποινίς Χέρτη διήνυσε τό αύ-
τό διάστημα είς 5 ώρας καί 34 λε¬
πτά. Έκ των 45 προσώπων άτινα
έλαβον μέρος είς τόν άγώνα τά
περιβσότερα ήνοτ/καχϊθησαν να
σταματήσονν πρό τοΰ τέλους διά
διαφόρους λόγους. "Οταν ή δεσποι
νίς Νορελίου, άνευ τινός βοηθεία;
άνήλθε την κλίμακα είς την έξέ-
δραν των 'Ελλανοδικών, ζωη,ρότα-
ται έπευφημίαι την έχαιρέτησαν,
πληρώσασαι την καρδίαν τη; χα-
ράς.
Την μεγαλειτέραν δμως; χαράν
ήοΐ&άνθη, δταν τό γεγονος ανηγ-
γέλθη διά τοΰ ραδιοφώνου εί; 5-
λην την Αμερικήν καί δή καί είς
την πόλιν Οΰάϊτ Σούλφουτ.
Σπρίγξ' ό κ. Νορέλιος, ό πατήρ^,
διά την νέαν μεγάλην νίκην την ο¬
ποίαν κατηγαγεν ή στν/απημένη τον
κόρη, τό «κορίτσι τοΰ μπαμπα».
—'Εκεΐνοι κου ϊιίθον σηματίαν
στά ·—ολύ μικρά ιτράγαβτβ, γίνονται
σ^ντ^0ως άνι'κανοι γιά τα μεγάλα.
—Τδ λογικόν είναι πάνται τί
ΐίίγνιον τής κζρϊίας.
-—Ή εΰγένεια χο3 πνευτι,ατος συν-
ίατατβι είς τό να σχίκτεται ί
ά ά τίυ.'.α.
ΪΟ "ΚΟΡΙΤΣΙ1
Α" ΙΑ Έ
ΤΗΖΚΟΑΥ,,ΒΗΤ,ΚΗΖ, ΕΚΕΡΛ,ΖΕ ΒΡΑ-
ΛΥΜΒΗΤΡΙΑ ΤΟΥ
Τό νά είναι Ινα παιδί «παιδί τής
μαμάς» δέν Ιφερε ποτέ σπουδαίον
ά-τοτέλεσμα. Άλλά τό νά είναι Ινα
/οοίτσι «κορίτσι τοϋ μπίώμπα» —
α αύτό είναι εντελώς διάφοοον.
Και ιδού ή απόδειξις. Ίδέτε την
μριδιώσαν μορφήν της Μάρθας
Μρελίου, τής μεγάλης πρωταθλη-
τρία;, ήτις ένίκησε τελευταίως είς
τού; έν Τορόντω τοϋ Κανοδα ά-]
γώνας κολυϋβητικής, διότι ή Μάρ-
9· ι είναι κορίτσι τοϋ μπαμπα ύφ
υ/άς τα; έπόψεις καί δέν διστάζέι
ν αποδώση εις τόν μπαμπα της
οΛα; τα; δάφνας τά; οποίας ελα-
6ί.ν ώς πρύηοκολυμβήτρια τοΐ;
Κόσμον.
Ό κ. Νορέλιος εδωσε τά πρώτα
μχίτήματα κολυμβητικής είς την
/οοην τού, δταν αύτη ήτο άκόμη
ιο/υ μικρά. Ό ΐδιος 8δωσεν είς
γ Λην τάς καταλλήλους όδηγίας
■* οί τροφης καί άσχήσεως καί τή;
σι»5νασμένης τελειοποιήσεως τή;
σι ιΐατικής καί τής πνενμαΊικής
τη, δυνάμεως. Ό ΐδιος την ένεθάρ
ρ<νε νά λαμΐβάντ) μέρος είς τούς εντοπίους διαγωνισμόν;, έφ' όσον Γ'εινη έ'μεγάλωνε καί εγίνετο ί· σχιροτέρα. Ό ΐδιος πάλιν ήτο ό άό,τοκλειστνχός γυμναστής της Ιως ότου έκείνη ?γινε μέλος τή; Γυναί¬ κας Κολυμβητική; Ενώσεως, ό- )άγον προτού νά κερδίση τό πβριζή- τι,τον Όλυμπιακόν επαθλον δια Τ>: Ηνωμένας Π ολι,τείας.
Καί τώρα ότε αυτή εγινε άθλη-
"'; ~ξ έπαγγέλματος, ό μπαμπάς
εί; είναι ό διευθνντής καί κυρ(ώ-
* >»ο; σύμβουλός της. Καί ό μπα-
'^ά"; της έρχεται πρώτος, τελευ-
1 ιϊο; καί παντοτεινός είς την έκτί-
ιησίν της ώς τέλειος σύντροφο;,
^αίρετος γυμνοχττής καί θαυμα-
7ιω; άντιλαμ€ανό|ΐενος γονεύς.
Ή δεσποινίς Ναρΐλίου είναι έκ
γενετης αΐσιόδοξος. Κάθε πρωτα-
θλητής Ιχει τό Ιδιαίτερον χαρακτη-
οιστικόν μέ τό οποίον είναι γνω-
στό; παντοΰ. Ή δεσποινίς Νορε
λίου είναι γνωστη διά την χαρω-
πήν ψυχοσΰνθεσίν της. Καί όπου-
>">ητ"οτε καί όποτεδήΐτοτε λαμβάνει
ιϊ(?ος είς κολυμβητικούς άγώνα;
'υτή κσθίσταται ευθύς έξ άρχής
νίΐιοφιΐίής, γάρις είς την εύθυμον
ιδιοσυγκρασίαν της.
Τό σπουδαιότερον δλων είναι δ-
τι έχει την ίκανότητα νά έλκύη την
φιλίαν καί την εκτίμησιν καί αυ¬
τών των σφοδροτέρων αντίπαλον
της. Είναι δέ έξ ϊσου δημοφιλής
ί^εταξύ των όμοφνλων συναγωνι
στων της είς δλην την χώραν, ώς
και μεταξύ των άρ.ρ«νων.
Ως πολλοί άλλαι κολυμβήτριαι,
ή Μάρθα μέ την μειδιώσαν δψιν
οψθασεν είς τόν ανώτατον βαθμόν
τηζ τελειότητος, δταν εγινε μίλο;
τψ Γυναικείας Κολυμβητική; 'Ε-
νωσεω; τής Νέας Υόρκης. "Εω;
τοτε( μόνος γυμναστή; τη; τίτο ό
πατήρ της. "Εκτοτε -υπό τάς όδηγί
τού Λ. Β. Χάντλυ, ή Μάρθα
πΓηγ
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑΣ ΕΝΙΚΗΣΕΝ ΕΙΣ ΤΟΥΖ ΟΑΥΚΠ.ΑΚΟΥΖ ΑΠ.ΝΑΣ.- ΠΟ* ΕΕΗΜΕΡηΖΕ ΤΑ Α-
ΓρεΑ ΧΕΛΙΑ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΟΡΟΝΤΟ.
οποιτνθη.
, Έν τω μεταξύ είς δλους τοϋς
εθΛΐχού; διαγίιτνισμούς, είς τούς
οτοίους ή δεσποινίς Νορελίσυ ελα-
6£ μέοος, ώς καί είς δλους τούς Ό
λυμπιακούς- αγώνας, αυτή εσπα-
ζεν δλα τα ίδικά της ώς καί τα
ξενα ρεκόρ.
Η δεσποινίς Νορελίου κολυμβά
~*'εχως καί είναι, εικών τελείας ύ-
γείας άπό σωματικης; καί νευματι-
κιΤΐ απόψεως. "Οπου'πηγαίνει παν
τοΰ σκορπίζει χαράν καί επιθυμίαν.
Η ιδία είναι ώοαϊον ΰπάδΐΐγμοι
των φυσικών εύεογημάτων τής κθ-
Ί^βητικης
·γ"·ι»«η;.
ν " δεσποινίς Νορελίου ?χει
-κανδιναυϊκήν καταγωγήν, γεννη-
,Οεϊσα έν Σουηδία, οπόθεν έφυγεν
^ μιν.οοί ηλικία.' Καί ώ; ελέχθη
1 ή ύψηλή θέσις έν τω κολνμβη-
' κόσμα) όφείλεται εις τόν πα-
«Ναί, εΐμοι τό κορίτσι τού μπαιυΐά, άλλά τέτοιον μπαμπα ,τοιό κοοίτσι δέν ,ΐόν θέλει; Ναί, ίκονράσθην, άλλ' ή άσκησις μέ έβοήθησε νά νικήσω. "Ας
είναι '.αλα ό απαμπας'>
τέρα της, όστις εχει άφιερώστι ολό¬
κληρον την ζωήν τού είς την διδα¬
σκαλίαν τοΰ κθλνμβήματος κοίίτ' ά¬
πασαν την Άμεοικήν.
Τελεία συμμετρία χαρακττ>ρίί.ει
τό σώμά της, τό οποίον Ιχει νψο;
5 ποδών καί 6 1)2 δακτΰλων καί
6άρος 140 λιτρών. Ή έξαιρετικη
Ιπιτυχία της δέν οφείλεται είς
μυστικήν τίνα οΑτίαν. Μόνον ό δι¬
αρκώς Ιργαζόμενος φ&άνει είς τόν
ανώτατον βαθμόν τής επιτυχίας
έν οίθίδήίΐυτε σταδίφ προκειμένον
δέ περί κολυμβήματος, ή δεσποι-
νίς Νορελίου δέν γνωρίζει πότε εί-
ναι ναιρό; πρό; παύσιν. Αύτη ευ¬
ρίσκεται είς τό ύδωρ όσον τό δυ¬
νατόν περισσότερον καί τό π.ράγ-
μα αύτό συνετέλεσεν εί; την άπό-
'λαυσιν έξα ρετική; ΰγείας καί εί;
την επιτυχίαν είς τού; αγώνας.
Π ροκειμένου περί τής π,ζοσγά-
χον νίκης τής εύτνχοΰς αυτής πρω-
ταθλητρίας, κερδισάσης τό έκ δέ-
κα χιλιάδων δολλαρίων επαθλον
τού Ρίγκλυ έν Τοοόντω τοΰ Κανα-
δά υπό τά βλέμματα εκατόν χιλιά¬
δων θεατών — ήτο κατ' θυσίαν
διπλή νίκη, μία εναντίον των ά?.
λων άνταγωνιστών της καί αλλη
εναντίον των πολΐΜΐλ^-Οών έγχέ
λεων, οί όποϊοι καυΗστοΰν τό κο¬
λύμβημα ένίεΐνο τόσον δύσκολον!
Έγχέλεις μεγάλον μεγέθους
βρίθουν είς τά ΰοατα τοϋ Τορόν-
τον, άποτελοΰντες την μεγαλειτό-
ραν απειλήν κατά των νολυμβητών
μετά τούς σπασμούς, οδς προκα)νΓΪ
π ψ^χρότης τοΰ ύδατος. Τά γλοι-
ώδη αύτά πλάσματα π>ροσκολλών
ται είς τό δέρμα τοΰ κολυμβώντος,
δάκνουν τό κρέα; καί ροφοΰν τό
αΐμα. Προκαλοϋν τοιουτοτρόπω;
δχι μόνον τόν τρόμον εί; τόν κα-
?νυμ6ητήν, άλλά καί τόν έξασθενί
ζουν μέχοι τοιοίτου βαθμόν, ωστε
ό διαγωνιζόμενο; σπανίως κατορ-
θώνει νά περατώστ) τό άγώνισμα.
Ό Τζώρτζ Γιώγκ, ό νεαρό; ή-
ρως τοΰ καλΐ·ΐ*6ήματος της νήσου
Καταλίνας είς τά 1926, ήτο θΰμα
κατά τό παρελθόν ετος. Είς εγχε-
λις τόν έδάγκασεν είς τόν άριστε-
ρόν μηρόν τού καί προτοΰ νά κα¬
τορθώση ν' απαλλαγή αύτοΰ, άλ-
λο; τόν έδάγκασεν είς τό πρόσω¬
πον. Ό Τζώρτζ άνεσύρθη έν ά-
θλία καταστάσει είς την σννοδεύ-
ουσαν τούς κολυμδητάς λέμβον, χω
ρίς νά δυνήθη νά εξακολουθήση
τόν άγώνα.
Είς τούς κολυμβητ,ν-ούς αγώνας
τοϋ Ρίγκλυ ή δεσ'ποινίς Β ίδιαν Λή
Ούέλς, έκ Τζιράρδ, Όχάϊο, εγινε
θϋμα. 'Ενω «κολυμβά ησύχως ,εί;
μικράν απόστασιν όπισθεν των
προποςευομένων, είς απόστασιν ε¬
νός καί ήμίσεος περίπον μιλίου έκ
της άφετηρίας, αϊφνης έξέβαλε
κραυγήν πόνου καί τρόμου. Ύστε-
ρική σχεδόν περιεστραφη είς τό ύ¬
δωρ προσπαθοΰνα νά άποσπάστ)
τόν μεγάλον εγχελιν, όστις είχε
ποοσκοίλληθχι είς τάς σάρκας τής
πλευρας της. Είς τάς κραυγάς της
Ιτρεξε πρός σωτηρίαν της μία λέμ
6ος τοΰ 'Ερυθροΰ Σταυροΰ. Έν
τί) μεταξύ ή ιδία είχε κατορθώση
ν' άποσπάστ) τόν εγχελιν, άλλ' 4
το τόσον έξηντλημένη έκ των προο
παθειών της, ωστε κατελήφθη υπό
ρίγους καί σπασμών. 'Επεχείρησι
νά έξακολσυίτηση τό κολύμβημα
άλλ' ελιποθύμησαν, έξήχθη ί>έ έκ
τοϋ ύδατος καί μετεφέρθη είς τόν
επί τής παραλίας σταθμόν των
πρώτων βοηθειών.
Ή δέσποινας Νορελίου εγνώρι¬
ζε ·κα?ώς τόν κίνδυνον τούτον, άλλ'
απεφάσισε νά μετάσχη τοΰ άγωνί-
σματος μέ την ιδίαν εύτολμίαν, μέ
την όποιαν είχε λάβη μέρος ζζ δ¬
λους τούς προηγουμένους αγώνας.
'Ενεθυμήθη τό παλαιόν ρητόν ότι
«ή μουσική έξηιιερώνει τά
ρ θηρία» καί εσχημάτισε την
γνώμην ότι πιθανώς ή μουσική 0α
έξήσκη την αύτην επιρροήν καί έ-
πί των έλέγχων. Ήγόρασε λθιπόν
2ν μικρόν φωνογράφον μέ μερικάς
καλάς πλάκα; καί άφοΰ τό έτοποθ*-
τησεν είς την λέμβον, ήτις έ'μελλδ
νά την συνοοεύη είς τό κολύμβημα,
ήτοιμάσθη. '■
Ούτως, ένφ 100.000 ανθρωποι
ήσαν παρατεταγμένοι επί τής πα¬
ραλίας τής λίμνης Όντάριο, έν
Τορόντω όπως ίδουν τούς κολυμ-
βητικούς αγώνας τοΰ Ρίγκλν, επί
αποστάσεως δέκα μιλίων, ή ώραία
είκοσαέτις Όλυμπιονίκης ηκολού¬
θει έ* τού π'λησίον σπισ'&εν τής συ-
νοδευούσης αύτην λεμΐβου, έκ τή;
οποίας άνεπέμποντο οί μελωδικοί
ήχοι των τΐίλευταίων άσμάτων καί
έφ' όσον τό φωνογράφον επαιζεν,
ή δέσποινα; Νορελίου έμειδία, έφ'
όσον δέ ή δεσποινίς Νορελίου έ¬
μειδία, οί έγχέλεις εμενον είς α¬
πόστασιν, άφήνοντες έλεύ&ερον τόν
δρόμον πρός την νίκην της — νί¬
κην συνοδευομένην ι&πό 10.000
δολλαρίων καί τού τίτλου τής Π ρω
τσκολυμβητρίας τοϋ Κόσμον.
Ή δεσποινίς Νορελίου διήνυ-
σε τό ωρισμένον διάστημα είς 5
ώρας καί 24 λεπτά, ένφ πέρυσιν
ή δεσποινίς Χέρτη διήνυσε τό αύ-
τό διάστημα είς 5 ώρας καί 34 λε¬
πτά. Έκ των 45 προσώπων άτινα
έλαβον μέρος είς τόν άγώνα τά
περιβσότερα ήνοτ/καχϊθησαν να
σταματήσονν πρό τοΰ τέλους διά
διαφόρους λόγους. "Οταν ή δεσποι
νίς Νορελίου, άνευ τινός βοηθεία;
άνήλθε την κλίμακα είς την έξέ-
δραν των 'Ελλανοδικών, ζωη,ρότα-
ται έπευφημίαι την έχαιρέτησαν,
πληρώσασαι την καρδίαν τη; χα-
ράς.
Την μεγαλειτέραν δμως; χαράν
ήοΐ&άνθη, δταν τό γεγονος ανηγ-
γέλθη διά τοΰ ραδιοφώνου εί; 5-
λην την Αμερικήν καί δή καί είς
την πόλιν Οΰάϊτ Σούλφουτ.
Σπρίγξ' ό κ. Νορέλιος, ό πατήρ^,
διά την νέαν μεγάλην νίκην την ο¬
ποίαν κατηγαγεν ή στν/απημένη τον
κόρη, τό «κορίτσι τοΰ μπαμπα».
—'Εκεΐνοι κου ϊιίθον σηματίαν
στά ·—ολύ μικρά ιτράγαβτβ, γίνονται
σ^ντ^0ως άνι'κανοι γιά τα μεγάλα.
—Τδ λογικόν είναι πάνται τί
ΐίίγνιον τής κζρϊίας.
-—Ή εΰγένεια χο3 πνευτι,ατος συν-
ίατατβι είς τό να σχίκτεται ί
ά ά τίυ.'.α.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΌΝ ΖΩΗΝ
]νΙΙΑ
ΜΕΓΑΛΟΙ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΑΙ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥ ΝΤΑΙ ΠΕΛΠΡΙΩΜ
ΤΗΣ ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΑΘΩΟΤΗΣ ΧΑΡΑΚ ΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ
Είς τό ήλιανωτόν τοΰ διαμερί-ιτέ επί τοΰ Λεβιάθαν, τής ναυαρνί-
* ^ δος τοι», καί μόλις τό παρελθόν θέ¬
ρος, δταν ό ίδιος ευρέθη είς την
απόλυτον ανάγκην νά ταξειοενση
είς Ευρώπην, παρέλαβε καί την
Ό Τζών Ν. Ούίλλυ, διευθυντής μεγάλης έταιρείας αΰτοκινήτων.
Γουώλλ Στρήτ — άγριοι «ταΰ-
ροι» καί «άρκτοι» (χρηματισταί α¬
γοράζοντες οί μέν μέ την έλπίδα
τοΰ νψωμού, οί δέ μέ την τοΰ εκ¬
πεσμον) πολαίοντες εως ότου είς
έξ αυτών πέστ) άναίσθητο; επί τοΰ
πατώματο; τοΰ χρηματιστήριον
— ύψηλά καπέλλα ναί κοντά σακ-
κάκια — άξιοπρεπεϊς γέροντες ά-
ποτείνοντες διά νεύματος σύντο-
μον «καλή μέραν» είς τούς ύπαλλή¬
λους των, — άγριωποί γερομαν-
δρόσκυλλοι τοΰ χρηματισμοΰ, γρυλ-
λίζοντες πρός τούς άνωτέρους των
καί άποκάπτοντες διά των οδόντων
των μέρος έκ τοϋ άκρον δαπανη-
ρον σιγάρον — αύτά είναι μερικά
έκ των ·θεαμάτων, ά'τινα 6λέπει ό
κοινάς έπισκέπτης είς τόν δρόμον,
δπου εχονν σήμερον τό κέντρον
των αί μεγάλαι έπιχειρήσεις τοΰ
κόσμου.
Πόσον δμως εσφαλμένη ήτο ή
εντύπωσις αυτή, τό αντελήφθην
κατά τάς τελευταίας ολίγας εβδο¬
μάδος, οταν περιήλθον τάς όδους
τού χρηματιστικοϋ κέντρου τή
Νέας Υόρκης καί έλαβον συνεντε,
ξεις μέ προέδρους τραπεζών κα.
μεγάλους ιβιομηχάνους, καί ήκουσα
τάς ίστορίας τής ζωής των.
Άνε/.άλυψα λοιπόν δτι τό Γου
ώλλ Στρήτ είναι δρόμος κατοικού-
μενος άπό άνθρώπους καί δτι οί
άνδρες οΐτινες διευθννουν τάς χρη-
ματιστικάς τΰχας τοΰ Άμερικανι-
κού "Εθνους καί πολλάκις ολοκλή¬
ρου τοΰ κόσμου, είναι καί οκύτοί
άνθρωποι, ώς καί πας άλλος.
Εάν υπάρχη κανέν εξαιρετικόν
μεγαλείον είς τό Γουώώλλ Στρήτ,
έγώ δέν τό αντελήφθην Φυσικώς
ύπάρχουν άτελευτητοι σειραί γραμ
ματέων, άλλ' δταν ά'παξ είσέλθητε
είς τα «ατγια των άγίων», ό τέως
ώς άπρόσιτος θεωρούμενος μέγας
χρηματιστής άπα5εικνύεται πάντο-
τε δτι είναι είς μετριόφρων κύρι-
ος, φοβισμένος περισσότερον άπό
σάς. 'Ενίοτε οί ά'νθρωποι αύτοι δει¬
κνύουν σχεδόν παιδικόν ενδιαφέ¬
ρον διά την ιστορίαν, την οποίαν
πρόκειται νά γράψητε.
«Γράψατε καί αύτό, αύτό είναι
σπουδαίον», είπεν ό Τζώών Ν. Ού-
ΐλλις, δταν έκρθάσαμεν είς τό ση¬
μείον τής μεταστροφής έν τί) στα-
διοδρομίοι τού, — τό σημείον, τό
οποίον οί δημοσιογράφοι συνήΰως
άποκαλούν «εισαγωγήν» τής ί¬
στορίας, — τάς πρώτας έκείνα;
π«ραγράφους, αΐτινες χρησιμεύ-
ουν ώς σκηνοθεσία της διηγήσεως
"Ημην εύτυχής διότι είχον άρ
κετόν καιρόν όπως λάβω συνέντευ
ξιν μέ τόν κ. Ούΐλλις, έπειδή συνρ
ταξειδεύαμεν επί τοΰ «Λεβιάθαν>;
ναί συνέ>βη ωστε αύτη ήτο ή πρώττ-,
φορά κατά την οποίαν ό μέγας έρ-
γοστασιάρχης αύτο/.ινήτων έ&απά-
νησε περισσότερον των τεσσάρων
τ) πέντε λεπτών τής ώρας μετά δη-
μοσιογράφου.
σματός τού ήτο μαζύ μας ό Σέρ
Ουΐλλιαμ Λέττς, άντιπρόσωπος
τοΰ κ. Ούΐλλις έν Αγγλία, έφ' ό¬
σον δέ ό Άμερικανός έργοστασιάο
χης διηγεϊτο τό παρελθόν τού καί
τόν τρόπον μέ τόν οποίον επραγμα¬
τοποιήθησαν σχεδόν τελείως τα δ-
νειρα, άτινα είχεν δταν ήτο Ιδιο-
κτήτης καταστήματος ποδηλάτων
είς μίαν μικράν πόλιν τής Πολι-
τείας Νέας Υόρκης, συγχρόνως έ-
στρέφετο πρός τόν Σέρ Ουΐλλιαμ
καί τό Ιλεγε: «Τό έγνωρίζατε αύ¬
τό Σέρ Ουΐλλιαμ;»
Καί ό Σέρ Ουΐλλιαμ άφηνε πρός
στιγμήν την κινηματσγραφικήν μη-
χανήν τού, μέ την όποιαν ήσχολεΐ-
το, όΛως εκδηλώση μέ όσον τό δυ¬
νατόν τελειότερον Αγγλικόν τρό¬
πον έκπληξιν καί θαυμασμόν.
Ό Τζών Ν. Ούΐλλις είαι συα-
ποίθητικώτατος ά'νθρωπος, πεπροι-
κισμένος με σαγηνευτικόν μειδία¬
μα καί χαριεστάτους τρόπους. Δέν
διστάζει νά ομολογήση δτι υπήρ¬
ξαν πολλαί μαύραι στιγμσί είς την
σταδιοδρομίαν τού, δταν ά/όμη τό
μέλλον τής έταιρεία; τού δέν ήτο,
πολύ βέβαιον.
Είς μίαν έκ των μαΰρων αυτών
περιστάσεων, ολίγον μετά τόν πό¬
λεμον, ή μεγάλη άφοσίωσίς τού
πρός την θυγατέρα τού ήτο έκείνη,
ήτις τόν έκαμε ν' άγωνισθτ| απο¬
κλειστικώς μέχρις δτου ένίκησε.
«Είχα μικράν ·θνγατέρα, 12 έ-
τών, είπεν άναφερόμενος είς την
δύσκολον εκείνην περίστασιν, καί
ε^ρεπε νά έπιτύχω πρός χάριν της.
Δέν ήθελα νά νομίστ) ότι ό μπα¬
μπάς της ήτο δημιούργημα τι χης.
Αύτό ίσως ήτο άλτ}θές, άλλ' έγώ
τγθελα νά τής άποδείξω δτι μέσα
μόν ύπήρχε κάτι τι δυνατώτερον
τής τύχης».
^ Τοιουτοτρόπως ή έπΐίθνμία όπως
μία δωδεκαέτις κόρτι μή χάση την
πίστιν της είς τόν πατέρα της ε
; υρη, ρ
οικογένειαν τού μαζύ.
Διηγοΰνται ότι δταν τελευταίως
κατεστράφη τό μέγα άεραπλάνον
ΰ Τά ό οί έί
ρφη ό μγα άεραπλάνον
τοΰ κ. Τσάπμαν, τό οποίον έστοί-
χζ περίπου 175.000 δολλάρια
καί τό οποίον επρόκειτο νά περι-
λαμθάνη 20 έπιιβάτας, ό ίδιος α-
κοναας ότι έκ των έπιβαινόντων
τοΰ άεροπλάνον κανείς δέν επαιθε
τίποτε, είπεν άιλώ;: «Πετάξατε
τα συντρίμματα τοϋ άεροπλάνον,
άλλά φέρετέ μου τα πτεουγια νά
ΤΗΣ
τοι-, τα αποφ&εγματα Τάόιο
δηγησαν εις τόν οροαον των
κληρονς γενεάς 'ΑΜεφΐί
Ο συνταγι^τάονη; Λ«,ν
II.
Αυρες, υπηρετήσας είς το
μα της στατιστικής ΟΙΒ _
τροπην των Έπανορθωσεων
πό τον Στρατηγόν Πέοσιγχ
αρκούντος τοΰ πολειιοι, 1_α
των σπουδαιοτέρων σι,αερινών
^ντιώντηςχρά
^ντιώντηςχρηματ^οράς,ή
πιϋεωρητη; των σχο/ειων Το{,]
βελαντ καί έμαθε λογιστικήν £νο
ουασμφ πρό; την διοασ/α/ιανΐβ,
εις μίον έκ των νησιωτνών λττνβ
α»ν( τής Άμερική; Ό Τ Μ
Γκίρντλερ, πρόεδρος τή; έταιρείο
ης ς πέρα της έ
σωσε μίαν βιομηχανίαν είς την με-
ά τόν πόλεμον επελθούσαν μετά-
!!
πτώσιν!!
Ό Πώλ Γ. Τσάπμαν, δστις τό
παρελθόν εαο ήγόρασε τόν εμπο¬
ρικόν στόλον τοϋ «"Ωνκλ Σάμ» α¬
ποδίδει την σημερινήν θέσιν τον
ίς τόν πατέρα τού. Ό γέρω -
Λΐάπμαν απέθανε τω 1912, άλλ
εικών τον είναι πάντοτε εμπρο
σΦεν τοΰ υίοΰ τού καί σήμερον < ίδιος είναι όντως πολύ περισσότε ρον ζωντανός όσον άφορα την έπιρ ροήν τού παρά δταν ήτο επί τής γης· "Οταν ν.ατά πρώτον ό Τσάπμα·ν ττγόρασε τα άτμόπλοια τής «Γιου- νάιτεντ Στέιτς Λάιν» ήτο σχεδόν άγνωστος είς τού; δημ κύκλον;, ούτω; ώ( ___ . ή πρώτη έπίσημος συνέντευ τα εχω ώς ένθυμιον». Ό Οχ'ΐΑτερ Σ. Γν.ίιφφορδ, πρό¬ εδρος τή; «Άίμέρικαν Τέλεφων εντ Τέλεγκρσφ Κόαπανυ» άποδίιδει τό Ό ϊΐών . Ροκιτε/λίρ κόττων την τούρταν κατα την τε/ ευταίαν^ εορτήν των γενεθλίων τού. ' - ;ίς τού, ό 'δημοσιογραφικός κόσμος [ιδέν εγνώριζε τί νά προσδοκα Μετά την γενικήν περ.γραψήν τής έται¬ ρείας καί των σχεδίων τοΰ κ. Τσάπ μαν, μερικοί έκ των άντιπροσώπων τοΰ τάπου παρέμειναν δπω; λά· ΰουν περισσοτέρας άτσμι·/άς πλη¬ ροφορίας περί τοΰ νέου μεγαί.οε πιχειρΓ,ματίου τή; άτμοπλοΐας. Τόσον συγκινητική ήτο ή ίστορί- α περί τ»~)ς άφοσιώσεως ενός πα- τρό; πρό; τόν υϊόν τού ναί περί τής" λατρείας ενός νίοΰ πρός την μνήμην τοΰ πατρός τού, ώστε δταν βραδύτερον οί δηαοσιογράφοι ε¬ ξήλθον τοΰ γραφείον, δάνρυα ερ- ρεον έκ των όφθαί.μών των. Καί ερωτώμεν: Αύτό λοιπόν εί¬ ναι τό Γουώλλ Στρήτ ώς τό φαν- τάζεται συνήθω; ό /όσμος, Ό Τσάπμαν έ'νει άκομη αύτό τό Ιδιαίτερον γνώρισμα, δτι ηγόρα¬ σεν ολόκληρον στόλον $γ πλοίων,' προτοϋ νά λάιβ)] καιρόν νά ύπάγί] | είς τήν^. Εν^ω?την."'*7Οταν δ κΓ " , . Τσάπηαν ήγόοασε τό «Γιοννάιτεντ 9 Οι'ώ/«Ρ ~· Γκ^^ορδ πρόεδρος ν '· ' α '· » τ ' '- α ι της ιιεγα/.ης ε,ταιρειας Τηλεφαχνων Στειτς Λαιν», δεν είχεν ανέλθη πο-[ /α ΤηΛγρόφων εν " πλείστον τής επιτυχίας τού είς την μητέρα τού καί είς τό δτι κατά την νεανικήν τού ηλικίαν έκείνη πάν¬ τοτε τον προέτρεπε ν' άναζητη τα πραγματΐ/'ά γεγονότα, όσον καί άν ήτο αύτό δύσκολον. Μέ έννέα τέ¬ κνα, ή κ. Γνρίφφορδ πάλιν εύρι¬ σκε καιρόν νά εμπνέη τόν Ούώλτερ. μέ την διδασκαλικήν τού τέχνην, την ότοίαν διέσωσεν έκ τής έπο- χής καδ' ην ήτο διδασκάίασσα δη¬ μοσίου σχολείον. Διδάσκαλοι δέν σπανίζονν είς το ►ι·ώ)1 Στρήτ. Ό Ρόμπερτ Γ. Στάουτ, Πρόεδρος τής Έκπαιδεν- τικής Υπηρεσίας των Οίκονομι- κών, ήτο υιός έπιθεωρητοΰ σχελεί- ων καί άπόγονος τού Μπένζαμιν Φράγ^λιν καί σήμερον ό ϊδιος στρέ- φεται πρό; τόν Φράγκλιν διά τα ά- ποψθ,έγματα τοΰ προγόνου τον αύ- «Τζόουνς εντ Λάχλιν» τρίτης τα σειράν έταιρείας τοϋ Χάλυ· έν Ά|ΐερικί), εδίδαξεν ίν Λον βιλ καί κατόπιν επεδόθη εις το ι πόριον. Ό Σάϋρους Ήτο τ£ . τής έταιρείας «"Οτι; εντ Κομι* νυ» ενός έκ των μεγαλΗτερ πεζιτικών καί βιομηχανΐΑον έσπούδασε ·θεολογίαν -/αι ι πρώτην ευκαιρίαν δπι»; είς τό εμπόριον παρ' ένο: έ» μελών τοΰ έκκλησιάσιιατος τού. Ό Σάϋρονς "Ητον όστις α^» φεύγει πολύ την δημοσιοπ}τα α» νούμενος νά δώση και σηεντει^ λατρεύει τό χωρίον Πογοας ττ^ Νέας Σκωτίας, δπου εγεννήθη-" χρι τοιοιτου βαθμόν, ώστε 1^ φέοθη νά τό άνοικοδοαηση '^1' προσφέρη είς αύτό δηιιοσιαν βλιοθη/ην καί εν κιχλ.ον ξε^ο) όν διά νά τό θέση επί τού α^1 των περιηγητήν. , Ό Τώα Γκίρντλερ ίχει οςυϊ1 μοριστικόν πνεΰμα. Αύτο: σινΤΓ ζε νά φορί) τό καπελλον τού «^ τού γραφείον τού. "Οταν^οι α τού εζήτησαν έξήγησ.ν της * δοξότΓτος αύτη; έκείνο; α^ σε: «Μέ σώζει άπό πώλην ενο σιν. "Αν πιάση φωτία δεν εχ ^ νάγκην νά τρέχω πρός εί ·'=0[ καπέλλου μου. Έ|έοχρααι <^° τής υνρας, δπω; εΤμαι> .
Ήάλήθεια είναι δτι / «α ^
διάρκειαν τι"; συνεντει^εω- ^
Γκίρντλερ εδγαλε τό /ατ
καί "τό άφησεν επί τού
τού. "Αλλως φαίνεται ότι π«
ται περί εξεως, ήν είχεν *■»< ό ϊδιος άπό παιδικη; τού Ψι- Οί δυσκολώτϊροι . πρσκειμένου νά δώσοη' ξιν είναι οί νέοι. Οί λί αύτοι παϊδες τοΰ Γουω οΐτινες κατώρθωσαν να ε φανή υέσιν είς ηλικίαν ^ ή ολίγον άνω των 30, - τα 28 — είναι πολυ
]νΙΙΑ
ΜΕΓΑΛΟΙ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΑΙ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥ ΝΤΑΙ ΠΕΛΠΡΙΩΜ
ΤΗΣ ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΑΘΩΟΤΗΣ ΧΑΡΑΚ ΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ
Είς τό ήλιανωτόν τοΰ διαμερί-ιτέ επί τοΰ Λεβιάθαν, τής ναυαρνί-
* ^ δος τοι», καί μόλις τό παρελθόν θέ¬
ρος, δταν ό ίδιος ευρέθη είς την
απόλυτον ανάγκην νά ταξειοενση
είς Ευρώπην, παρέλαβε καί την
Ό Τζών Ν. Ούίλλυ, διευθυντής μεγάλης έταιρείας αΰτοκινήτων.
Γουώλλ Στρήτ — άγριοι «ταΰ-
ροι» καί «άρκτοι» (χρηματισταί α¬
γοράζοντες οί μέν μέ την έλπίδα
τοΰ νψωμού, οί δέ μέ την τοΰ εκ¬
πεσμον) πολαίοντες εως ότου είς
έξ αυτών πέστ) άναίσθητο; επί τοΰ
πατώματο; τοΰ χρηματιστήριον
— ύψηλά καπέλλα ναί κοντά σακ-
κάκια — άξιοπρεπεϊς γέροντες ά-
ποτείνοντες διά νεύματος σύντο-
μον «καλή μέραν» είς τούς ύπαλλή¬
λους των, — άγριωποί γερομαν-
δρόσκυλλοι τοΰ χρηματισμοΰ, γρυλ-
λίζοντες πρός τούς άνωτέρους των
καί άποκάπτοντες διά των οδόντων
των μέρος έκ τοϋ άκρον δαπανη-
ρον σιγάρον — αύτά είναι μερικά
έκ των ·θεαμάτων, ά'τινα 6λέπει ό
κοινάς έπισκέπτης είς τόν δρόμον,
δπου εχονν σήμερον τό κέντρον
των αί μεγάλαι έπιχειρήσεις τοΰ
κόσμου.
Πόσον δμως εσφαλμένη ήτο ή
εντύπωσις αυτή, τό αντελήφθην
κατά τάς τελευταίας ολίγας εβδο¬
μάδος, οταν περιήλθον τάς όδους
τού χρηματιστικοϋ κέντρου τή
Νέας Υόρκης καί έλαβον συνεντε,
ξεις μέ προέδρους τραπεζών κα.
μεγάλους ιβιομηχάνους, καί ήκουσα
τάς ίστορίας τής ζωής των.
Άνε/.άλυψα λοιπόν δτι τό Γου
ώλλ Στρήτ είναι δρόμος κατοικού-
μενος άπό άνθρώπους καί δτι οί
άνδρες οΐτινες διευθννουν τάς χρη-
ματιστικάς τΰχας τοΰ Άμερικανι-
κού "Εθνους καί πολλάκις ολοκλή¬
ρου τοΰ κόσμου, είναι καί οκύτοί
άνθρωποι, ώς καί πας άλλος.
Εάν υπάρχη κανέν εξαιρετικόν
μεγαλείον είς τό Γουώώλλ Στρήτ,
έγώ δέν τό αντελήφθην Φυσικώς
ύπάρχουν άτελευτητοι σειραί γραμ
ματέων, άλλ' δταν ά'παξ είσέλθητε
είς τα «ατγια των άγίων», ό τέως
ώς άπρόσιτος θεωρούμενος μέγας
χρηματιστής άπα5εικνύεται πάντο-
τε δτι είναι είς μετριόφρων κύρι-
ος, φοβισμένος περισσότερον άπό
σάς. 'Ενίοτε οί ά'νθρωποι αύτοι δει¬
κνύουν σχεδόν παιδικόν ενδιαφέ¬
ρον διά την ιστορίαν, την οποίαν
πρόκειται νά γράψητε.
«Γράψατε καί αύτό, αύτό είναι
σπουδαίον», είπεν ό Τζώών Ν. Ού-
ΐλλις, δταν έκρθάσαμεν είς τό ση¬
μείον τής μεταστροφής έν τί) στα-
διοδρομίοι τού, — τό σημείον, τό
οποίον οί δημοσιογράφοι συνήΰως
άποκαλούν «εισαγωγήν» τής ί¬
στορίας, — τάς πρώτας έκείνα;
π«ραγράφους, αΐτινες χρησιμεύ-
ουν ώς σκηνοθεσία της διηγήσεως
"Ημην εύτυχής διότι είχον άρ
κετόν καιρόν όπως λάβω συνέντευ
ξιν μέ τόν κ. Ούΐλλις, έπειδή συνρ
ταξειδεύαμεν επί τοΰ «Λεβιάθαν>;
ναί συνέ>βη ωστε αύτη ήτο ή πρώττ-,
φορά κατά την οποίαν ό μέγας έρ-
γοστασιάρχης αύτο/.ινήτων έ&απά-
νησε περισσότερον των τεσσάρων
τ) πέντε λεπτών τής ώρας μετά δη-
μοσιογράφου.
σματός τού ήτο μαζύ μας ό Σέρ
Ουΐλλιαμ Λέττς, άντιπρόσωπος
τοΰ κ. Ούΐλλις έν Αγγλία, έφ' ό¬
σον δέ ό Άμερικανός έργοστασιάο
χης διηγεϊτο τό παρελθόν τού καί
τόν τρόπον μέ τόν οποίον επραγμα¬
τοποιήθησαν σχεδόν τελείως τα δ-
νειρα, άτινα είχεν δταν ήτο Ιδιο-
κτήτης καταστήματος ποδηλάτων
είς μίαν μικράν πόλιν τής Πολι-
τείας Νέας Υόρκης, συγχρόνως έ-
στρέφετο πρός τόν Σέρ Ουΐλλιαμ
καί τό Ιλεγε: «Τό έγνωρίζατε αύ¬
τό Σέρ Ουΐλλιαμ;»
Καί ό Σέρ Ουΐλλιαμ άφηνε πρός
στιγμήν την κινηματσγραφικήν μη-
χανήν τού, μέ την όποιαν ήσχολεΐ-
το, όΛως εκδηλώση μέ όσον τό δυ¬
νατόν τελειότερον Αγγλικόν τρό¬
πον έκπληξιν καί θαυμασμόν.
Ό Τζών Ν. Ούΐλλις είαι συα-
ποίθητικώτατος ά'νθρωπος, πεπροι-
κισμένος με σαγηνευτικόν μειδία¬
μα καί χαριεστάτους τρόπους. Δέν
διστάζει νά ομολογήση δτι υπήρ¬
ξαν πολλαί μαύραι στιγμσί είς την
σταδιοδρομίαν τού, δταν ά/όμη τό
μέλλον τής έταιρεία; τού δέν ήτο,
πολύ βέβαιον.
Είς μίαν έκ των μαΰρων αυτών
περιστάσεων, ολίγον μετά τόν πό¬
λεμον, ή μεγάλη άφοσίωσίς τού
πρός την θυγατέρα τού ήτο έκείνη,
ήτις τόν έκαμε ν' άγωνισθτ| απο¬
κλειστικώς μέχρις δτου ένίκησε.
«Είχα μικράν ·θνγατέρα, 12 έ-
τών, είπεν άναφερόμενος είς την
δύσκολον εκείνην περίστασιν, καί
ε^ρεπε νά έπιτύχω πρός χάριν της.
Δέν ήθελα νά νομίστ) ότι ό μπα¬
μπάς της ήτο δημιούργημα τι χης.
Αύτό ίσως ήτο άλτ}θές, άλλ' έγώ
τγθελα νά τής άποδείξω δτι μέσα
μόν ύπήρχε κάτι τι δυνατώτερον
τής τύχης».
^ Τοιουτοτρόπως ή έπΐίθνμία όπως
μία δωδεκαέτις κόρτι μή χάση την
πίστιν της είς τόν πατέρα της ε
; υρη, ρ
οικογένειαν τού μαζύ.
Διηγοΰνται ότι δταν τελευταίως
κατεστράφη τό μέγα άεραπλάνον
ΰ Τά ό οί έί
ρφη ό μγα άεραπλάνον
τοΰ κ. Τσάπμαν, τό οποίον έστοί-
χζ περίπου 175.000 δολλάρια
καί τό οποίον επρόκειτο νά περι-
λαμθάνη 20 έπιιβάτας, ό ίδιος α-
κοναας ότι έκ των έπιβαινόντων
τοΰ άεροπλάνον κανείς δέν επαιθε
τίποτε, είπεν άιλώ;: «Πετάξατε
τα συντρίμματα τοϋ άεροπλάνον,
άλλά φέρετέ μου τα πτεουγια νά
ΤΗΣ
τοι-, τα αποφ&εγματα Τάόιο
δηγησαν εις τόν οροαον των
κληρονς γενεάς 'ΑΜεφΐί
Ο συνταγι^τάονη; Λ«,ν
II.
Αυρες, υπηρετήσας είς το
μα της στατιστικής ΟΙΒ _
τροπην των Έπανορθωσεων
πό τον Στρατηγόν Πέοσιγχ
αρκούντος τοΰ πολειιοι, 1_α
των σπουδαιοτέρων σι,αερινών
^ντιώντηςχρά
^ντιώντηςχρηματ^οράς,ή
πιϋεωρητη; των σχο/ειων Το{,]
βελαντ καί έμαθε λογιστικήν £νο
ουασμφ πρό; την διοασ/α/ιανΐβ,
εις μίον έκ των νησιωτνών λττνβ
α»ν( τής Άμερική; Ό Τ Μ
Γκίρντλερ, πρόεδρος τή; έταιρείο
ης ς πέρα της έ
σωσε μίαν βιομηχανίαν είς την με-
ά τόν πόλεμον επελθούσαν μετά-
!!
πτώσιν!!
Ό Πώλ Γ. Τσάπμαν, δστις τό
παρελθόν εαο ήγόρασε τόν εμπο¬
ρικόν στόλον τοϋ «"Ωνκλ Σάμ» α¬
ποδίδει την σημερινήν θέσιν τον
ίς τόν πατέρα τού. Ό γέρω -
Λΐάπμαν απέθανε τω 1912, άλλ
εικών τον είναι πάντοτε εμπρο
σΦεν τοΰ υίοΰ τού καί σήμερον < ίδιος είναι όντως πολύ περισσότε ρον ζωντανός όσον άφορα την έπιρ ροήν τού παρά δταν ήτο επί τής γης· "Οταν ν.ατά πρώτον ό Τσάπμα·ν ττγόρασε τα άτμόπλοια τής «Γιου- νάιτεντ Στέιτς Λάιν» ήτο σχεδόν άγνωστος είς τού; δημ κύκλον;, ούτω; ώ( ___ . ή πρώτη έπίσημος συνέντευ τα εχω ώς ένθυμιον». Ό Οχ'ΐΑτερ Σ. Γν.ίιφφορδ, πρό¬ εδρος τή; «Άίμέρικαν Τέλεφων εντ Τέλεγκρσφ Κόαπανυ» άποδίιδει τό Ό ϊΐών . Ροκιτε/λίρ κόττων την τούρταν κατα την τε/ ευταίαν^ εορτήν των γενεθλίων τού. ' - ;ίς τού, ό 'δημοσιογραφικός κόσμος [ιδέν εγνώριζε τί νά προσδοκα Μετά την γενικήν περ.γραψήν τής έται¬ ρείας καί των σχεδίων τοΰ κ. Τσάπ μαν, μερικοί έκ των άντιπροσώπων τοΰ τάπου παρέμειναν δπω; λά· ΰουν περισσοτέρας άτσμι·/άς πλη¬ ροφορίας περί τοΰ νέου μεγαί.οε πιχειρΓ,ματίου τή; άτμοπλοΐας. Τόσον συγκινητική ήτο ή ίστορί- α περί τ»~)ς άφοσιώσεως ενός πα- τρό; πρό; τόν υϊόν τού ναί περί τής" λατρείας ενός νίοΰ πρός την μνήμην τοΰ πατρός τού, ώστε δταν βραδύτερον οί δηαοσιογράφοι ε¬ ξήλθον τοΰ γραφείον, δάνρυα ερ- ρεον έκ των όφθαί.μών των. Καί ερωτώμεν: Αύτό λοιπόν εί¬ ναι τό Γουώλλ Στρήτ ώς τό φαν- τάζεται συνήθω; ό /όσμος, Ό Τσάπμαν έ'νει άκομη αύτό τό Ιδιαίτερον γνώρισμα, δτι ηγόρα¬ σεν ολόκληρον στόλον $γ πλοίων,' προτοϋ νά λάιβ)] καιρόν νά ύπάγί] | είς τήν^. Εν^ω?την."'*7Οταν δ κΓ " , . Τσάπηαν ήγόοασε τό «Γιοννάιτεντ 9 Οι'ώ/«Ρ ~· Γκ^^ορδ πρόεδρος ν '· ' α '· » τ ' '- α ι της ιιεγα/.ης ε,ταιρειας Τηλεφαχνων Στειτς Λαιν», δεν είχεν ανέλθη πο-[ /α ΤηΛγρόφων εν " πλείστον τής επιτυχίας τού είς την μητέρα τού καί είς τό δτι κατά την νεανικήν τού ηλικίαν έκείνη πάν¬ τοτε τον προέτρεπε ν' άναζητη τα πραγματΐ/'ά γεγονότα, όσον καί άν ήτο αύτό δύσκολον. Μέ έννέα τέ¬ κνα, ή κ. Γνρίφφορδ πάλιν εύρι¬ σκε καιρόν νά εμπνέη τόν Ούώλτερ. μέ την διδασκαλικήν τού τέχνην, την ότοίαν διέσωσεν έκ τής έπο- χής καδ' ην ήτο διδασκάίασσα δη¬ μοσίου σχολείον. Διδάσκαλοι δέν σπανίζονν είς το ►ι·ώ)1 Στρήτ. Ό Ρόμπερτ Γ. Στάουτ, Πρόεδρος τής Έκπαιδεν- τικής Υπηρεσίας των Οίκονομι- κών, ήτο υιός έπιθεωρητοΰ σχελεί- ων καί άπόγονος τού Μπένζαμιν Φράγ^λιν καί σήμερον ό ϊδιος στρέ- φεται πρό; τόν Φράγκλιν διά τα ά- ποψθ,έγματα τοΰ προγόνου τον αύ- «Τζόουνς εντ Λάχλιν» τρίτης τα σειράν έταιρείας τοϋ Χάλυ· έν Ά|ΐερικί), εδίδαξεν ίν Λον βιλ καί κατόπιν επεδόθη εις το ι πόριον. Ό Σάϋρους Ήτο τ£ . τής έταιρείας «"Οτι; εντ Κομι* νυ» ενός έκ των μεγαλΗτερ πεζιτικών καί βιομηχανΐΑον έσπούδασε ·θεολογίαν -/αι ι πρώτην ευκαιρίαν δπι»; είς τό εμπόριον παρ' ένο: έ» μελών τοΰ έκκλησιάσιιατος τού. Ό Σάϋρονς "Ητον όστις α^» φεύγει πολύ την δημοσιοπ}τα α» νούμενος νά δώση και σηεντει^ λατρεύει τό χωρίον Πογοας ττ^ Νέας Σκωτίας, δπου εγεννήθη-" χρι τοιοιτου βαθμόν, ώστε 1^ φέοθη νά τό άνοικοδοαηση '^1' προσφέρη είς αύτό δηιιοσιαν βλιοθη/ην καί εν κιχλ.ον ξε^ο) όν διά νά τό θέση επί τού α^1 των περιηγητήν. , Ό Τώα Γκίρντλερ ίχει οςυϊ1 μοριστικόν πνεΰμα. Αύτο: σινΤΓ ζε νά φορί) τό καπελλον τού «^ τού γραφείον τού. "Οταν^οι α τού εζήτησαν έξήγησ.ν της * δοξότΓτος αύτη; έκείνο; α^ σε: «Μέ σώζει άπό πώλην ενο σιν. "Αν πιάση φωτία δεν εχ ^ νάγκην νά τρέχω πρός εί ·'=0[ καπέλλου μου. Έ|έοχρααι <^° τής υνρας, δπω; εΤμαι> .
Ήάλήθεια είναι δτι / «α ^
διάρκειαν τι"; συνεντει^εω- ^
Γκίρντλερ εδγαλε τό /ατ
καί "τό άφησεν επί τού
τού. "Αλλως φαίνεται ότι π«
ται περί εξεως, ήν είχεν *■»< ό ϊδιος άπό παιδικη; τού Ψι- Οί δυσκολώτϊροι . πρσκειμένου νά δώσοη' ξιν είναι οί νέοι. Οί λί αύτοι παϊδες τοΰ Γουω οΐτινες κατώρθωσαν να ε φανή υέσιν είς ηλικίαν ^ ή ολίγον άνω των 30, - τα 28 — είναι πολυ
'··......•••■•■■■■,,^ι
·····■··· ■■.■■■.■■«Μ*· υ.·>
ΧΤΡΗΤ ΤΗΧ 71ΕΑΣ
Τ..........Λ.Λ.Τ...............Γ,,ιϊϊΠΠΓ,,γ.,.,,,-,,,,^
______————-———-——-————_________________ ..........■■·····............-..............................................
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΥΠΟ ΤΟΝ ΦΑΚΟΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ.--ΑΠΛΟ-
ΑΝΔΡΑΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ.-ΕΚ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ
Ι ΑΝΤ
|ου
δημοσιοτητος.
θά έ
ώοαιαι ιστοοιαι
ης
•θά έ-
ήθελον νά όμιλή-
ρωτοι αύτοι, οί όποϊοι
γοάφονν την λέξιν
/ο ντά άπό τα ονόμα¬
τι/ίαν, ν.αθ' ήν άλλοι
|νά ιρωτοαναβαίνονν είς
εί άε><άλνψα τό αΐτιον. την ίκανότητα μέ την 'νέοι αύτοι ά'νθρωποι %- ; τα: σημερινάς σπονδαί φοβοΰνται την άντάδρα- Ιόίθίαν θά έπροκάλει ί- ,ς των επί τών πελατών ινται μήπως δέν έκλη- ψηλόν έρεισίνχοτον, σκαλισμένον κατά τόν Βικτωριανόν ρυθμόν, έκ ξΰλου καρυάς μετά προσκεφαλαίσυ έκ μαύρον δέρματος, ίσταται άκό- μηπλησίον μεγάλης τραπέζης. "Ό¬ πισθεν αύτοΰ είναι μία άνοιγοκλει- ομένη τράιεζα γραφής. Παρα¬ πλεύρως τοϋ δωματίου αΰτοϋ εί¬ ναι ή παλαιά α,ϊθυ'υσα τοϋ διοικητι- κοΰ συμβουλιον, μέ τάς καρέκλας τοπσ&ετημένας πλησίον μακράς τραπέζης — σιωπηλοί μάρτυρες των θυελλωδών καί ίστορικών σν- νεδριάσεων, αΐτινες άλλοτε εγίνον¬ το έκεΐ. Τό γραφείον τοΰ Προέδρου τής «Στάνταρ "Οιλ δδ Όχάιο» είναι "Εξ αριστεράν πρός τα δεξιά: Ό ΰποκυβερνήτης Χ. Χ. Λέμαν, Τώιιας Μάκ Ούίννυ, Κλίφ- φορδ Τζάξων, Ρόμ περτ Μώζες καί *Άλ Σμίθ, πρώην Κυβερνήτη; τής Πολιτείας Ν. Ύ- όρκης, τρώγοντες σάγκουτσες είς τίιν εξοχήν. |αι : σοβαροί έξ α'ιτίας της ή¬ ν. των νεώτερον αυτών έ- τοΰ Γονώλλ Στρήτ "Ορστρωμ, τοΰ ό- *Λ Λ. "Ορσ- οίκοδομεϊ τό Ρ «-Μπάνκ δδ Μ'ανχάτ- Λ' > επί τής γωνίας Γου-
ήτ /αη Νάσσω, όπερ θά
^τ^οντοΰΓούλγονώρθ
Κατά τό πρώτον έ'τος
'ΙΙΛ' τιΐς ή ρηθεϊσα έ-
δοσίν ώ; χρισταυγεν.
ωοον είς ενα έκαστον ίκ
Αψων τι^ς μισθόν ενός
' 'ιβελαντ, είς τό κτίρι-
.*ια; «Στάνταρντ "Ο-
> διατηρείτο! άκόμητό
111 Τζών Δ. Ροκφέλ-
™ οταν εκεϊνος τό μετε-
ω; «Ρχηγεΐόν τού. Ό
τό ανω πάτωμα μέ τίιν ιδιαιτέραν
βλι ί
τό αω πτμα μ ι ρ
τού αίθουσαν τοΰ συμβουλιον καί
τό παλαιόν αύτό γραφείον σπα-
νίως χρησιμοποιεΐται Έί
ί
Ένίοτε ό
ς χρημ
Πρόε&ρος πηγαίνει καί κάθεΐαι
είς τί^ν πα).αιάν τράπεζαν όπως λύ¬
νθώδ δλή ί
είς ^
ση άν.ανθώδη
ρ
προδλήματα, ίσως
λ
[α-τνις είναι έφθαρμένος
;1· Η καρέκλα μέ τό ύ-
έλπί^ων ότι τό πνεΰμαι τών παλαι¬
ών εκείνον ημερών θά έλθη νά
τόν βοηθήση είς την διάλυσιν τών
περιπλοκών.
Ό Τζών Δ. Ροκφελλερ δέν δίδει
πάντοτε δεκαράκια πρός έ'νδειξιν
εκτιμήσεως. "Οταν έζη είς τό Κλή-
βελαντ ήγάπα ενα έκ τών ψαλτών
τής έκκλησία; τον διά την ωραί¬
αν φωνήν καί τόν έκάλει άπαξ τή;
εβδομάδος είς την οικίαν τον δπω:
ψάλη. "Οταν βραδύτερον ό Ροκ¬
φελλερ ήλθε κίοί εγκατεστάθη είς
Νέαν Υόρκην, ό ψάλτης έκεΐνος
ευρέθη τυχαίως ένταΰδα, δλθών
χάριν άναψνχτίς. Περιδιαβάζων
είς τάς όδούς τής πόλεως μίαν πρω¬
ΐαν Κνριιοκής ενρέδη πρό τής έκ-
ν?νησίας τών Βα.ττιστών επί τής Λε
ωφόοον Πάρκ. ΕΊσήλθε τότε είς
την εκκλησίαν καί εκεϊ άντελήφθ»;
ότι ή έκκλησία άνηκε τίς τόν Ροκ¬
φελλερ.
Ό «Τζών Ντή», ώς; κοινάς άπο-
καλεϊται μέχρι τής σήμερον ό Ά-
μερικονός ςΐολνεκατομμυριοΰχος ά-
νεγνώρισε τόν παλαιόν φίλον τον
καί τότε άνασύρας έκ τοΰ θι?λα7.ίου
τού δύο φακελονς, τοίς έ'δωσε πρό;
τόν ψάλτην.
«"Ανοιξέ τονς, οταν θά ύπάγρς
είς τί)ν οίκίν σου», τα> είπεν.
"Οΐταν βραδύτερον ήνεώχθησαν
οί φάκελοι ευρέθησαν περιέχοντες
6 μέν είς 25 οολλάοια, δ δέ α/ΐο;
50.
ΆναρΓθμτττα άνέκδοτα κνκλοφα
ροΰν περί τής ανθρωπίνης δψεως
τοΰ χρΐίματισμοΰ, περί τοΰ πώς ό
Στρατηγδς -"Αττομπόυρυ σφυρίζεΐ
είς τό έργον τού ώς πρόεδρος τοϋ
σιδηρόδρομον Π ενσινιθανίας, πως'
δ ΰπσκυβερνήτης Λέμαν υπαγορεύ-1
εί επιστολάς κρατών είς τάς χεί¬
ρας τού νομίσμαΐα τα όποΐα ένίο¬
τε σκορπίζονται είς τό πάτωμα, ό-
ποτε διακόπτων την ύπαγόρευσιν
τα μαζεύει έκ τοΰ τάπητος. Π ώς ό
Τσάρλες Α. Μίτσελλ, πρόεδρος τού
διοικητικόν συμβουλιον τή; «Να¬
σιοναλ Σίτυ Μπάνκ» περιπα,τεΐ είς
τό Φίφθ "Αβενιου μαζύ μέ τόν
Γκόρντων Ρέντσιερ, πρόεδρον τού
«(Νασιοναλ Σίτυ Κόμπο'νυ». Ό
καθείς των εχει άνάστημα εξ πο¬
δών.
Πρό τίνων ημερών συνωμίλοι.«ν
μέ τόν Φράγκλιν Χ. Γκέιτς, δεύτε¬
ρον άντιπρόεδρον της «Τσέις Να¬
σιοναλ Μπάνκ». Μοΰ εδειξε την
αίθουσαν τοΰ δικοικητικοΰ συμβου
Κου μέ την κυκλικήν τράπεζαν
των σννδιασκέψεων καί τα νομί-
σματα, έκ των οποίων εγένοντο αί
μεγενθύσεις, αΐτινες είναι τοποθ·ε-
τημέναι πέριξ τής θύρας τής τρα¬
πέζης. Κατόπιν ήνοιξε τό συρτά-
ριόν τού καί έξαγαγών εκείθεν μοί5
ένεχείρισεν εν αρχαίον νόμισμα.
ΤΗτο νόμισμα τής Νήσου Ρόδου,
φέρον επί τοΰ ενός μέρου; τόν Θε¬
όν "Ηλιον, τό πρωτότυπον έξ οίι
χατεσκευάσθη ό Κολοσσός τής Ρό¬
δου καί επί τοΰ οίλλου ρόδον τό
ά'νθος αΐτοΰ.
«Αύτό θά σοΰ φέρη καλήν τύ¬
χην», μοΰ είπεν, έφ' όσον έγώ τό
παρετήρονν μετά θαυμασμοΰ.
«"Οχι, τό ιδικόν μου είναι δι-
άφορον», εΐπε σύρων έκ τοΰ θυλα-
κίου τού εν νόμισμα φερον ώραΤ-
ον άνάγλυφον τοΰ Ηρακλέους μέ
την δοράν τοΰ λέοντος. "Οταν τό
ήγόρασα, έξηκολούθησε, τό έπή-
γα είς στό σπίτι καί τό εδειξα είς
τα παιδία μου. Τοΰς «ίπα ότι είναι
τυχηρό νόμι.σμα. 'Εκεϊνα άμεσως
μοΰ εϊπ«ν νά τό πάρωμεν είς τόν
κινηματογράφον την δραδυάν ε¬
κείνην, δπου ·θά ετ5γαζαν τυχηρούς
άρι·θμοΰς. Τί ήμποροΰσα νά κάμω;
"Επρεπε νά ύποστηρίξω την δή?νω-
σίν μου. Έπηγα λοιπόν μαζύ τους
είς τό θέατρον καί τίιν ώραν δπου
τό μικρό κορίτσι μέ τα δεμενα μά·
τια έ'δγαζε τούς άριθμούς, εβγα-
λα καί έγώ τόν Ήρακλή άπό την
τσέπην μου καί εΐπα:
«Σέ θελω, Ήρακλή! Νά μας φέ
ρϊ)ς τόν αριθμόν μας!» "Ω τού
θαύματος! Τό κορίτσι ε'βγαλε τόν
Ιδικόν μας αριθμόν. Έκερδίσαμεν
μίαν ποΛ'(ονι£.οαν το^ ν^ου ουστή-
δλ?ί!
Ό στρατηγός Άττερ-
μποϋρυ, πρόεδρος τοΰ
σιδηρόδρομον Πενσυλ
βανιας, όστις σφυρί-
ζει κατά την ώραν τής
εργασίας τού.
15.000 ΤΑΧ, ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΙ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΜΌ.Μ
Δέν είναι σύνηθες τό φαινόμενον
τής άφίξεως διά μιάς 15.000 έπισκε-
πτών είς μίαν πόλιν, έστω καί ταχυ-
δρομικών περιστερών, πρό πάντων,
μάλιστα, όταν πρόκειται νά έχπληοώ- , , , . . , , .
σουν σπουδαίαν αποστολήν. Τουτο συ-1 ύστερον, ήτοι Αμβουργον Αννο-
νέβη τελευταίως, οπόταν δι' ίδιαιτέ-1 6εΤΐκός είναι
μβυ.
'Α-τάΰ-εσε <σε γωνιά τόν όνθοστβφανό σσι·, ξεντυσου πτ' ταχυδρομικάς περιστεράς1» Όπως δέ | '**?■ νι>φη στό π^
συμβαίνει μέ τάς πτήσεις τών άερο-1 Υ"νε το μάγουίό
πόρων, ήτο άνάγκη νά ληφθούν ΰπ'
αοαρα νννρικα
·
·····■··· ■■.■■■.■■«Μ*· υ.·>
ΧΤΡΗΤ ΤΗΧ 71ΕΑΣ
Τ..........Λ.Λ.Τ...............Γ,,ιϊϊΠΠΓ,,γ.,.,,,-,,,,^
______————-———-——-————_________________ ..........■■·····............-..............................................
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΥΠΟ ΤΟΝ ΦΑΚΟΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ.--ΑΠΛΟ-
ΑΝΔΡΑΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ.-ΕΚ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ
Ι ΑΝΤ
|ου
δημοσιοτητος.
θά έ
ώοαιαι ιστοοιαι
ης
•θά έ-
ήθελον νά όμιλή-
ρωτοι αύτοι, οί όποϊοι
γοάφονν την λέξιν
/ο ντά άπό τα ονόμα¬
τι/ίαν, ν.αθ' ήν άλλοι
|νά ιρωτοαναβαίνονν είς
εί άε><άλνψα τό αΐτιον. την ίκανότητα μέ την 'νέοι αύτοι ά'νθρωποι %- ; τα: σημερινάς σπονδαί φοβοΰνται την άντάδρα- Ιόίθίαν θά έπροκάλει ί- ,ς των επί τών πελατών ινται μήπως δέν έκλη- ψηλόν έρεισίνχοτον, σκαλισμένον κατά τόν Βικτωριανόν ρυθμόν, έκ ξΰλου καρυάς μετά προσκεφαλαίσυ έκ μαύρον δέρματος, ίσταται άκό- μηπλησίον μεγάλης τραπέζης. "Ό¬ πισθεν αύτοΰ είναι μία άνοιγοκλει- ομένη τράιεζα γραφής. Παρα¬ πλεύρως τοϋ δωματίου αΰτοϋ εί¬ ναι ή παλαιά α,ϊθυ'υσα τοϋ διοικητι- κοΰ συμβουλιον, μέ τάς καρέκλας τοπσ&ετημένας πλησίον μακράς τραπέζης — σιωπηλοί μάρτυρες των θυελλωδών καί ίστορικών σν- νεδριάσεων, αΐτινες άλλοτε εγίνον¬ το έκεΐ. Τό γραφείον τοΰ Προέδρου τής «Στάνταρ "Οιλ δδ Όχάιο» είναι "Εξ αριστεράν πρός τα δεξιά: Ό ΰποκυβερνήτης Χ. Χ. Λέμαν, Τώιιας Μάκ Ούίννυ, Κλίφ- φορδ Τζάξων, Ρόμ περτ Μώζες καί *Άλ Σμίθ, πρώην Κυβερνήτη; τής Πολιτείας Ν. Ύ- όρκης, τρώγοντες σάγκουτσες είς τίιν εξοχήν. |αι : σοβαροί έξ α'ιτίας της ή¬ ν. των νεώτερον αυτών έ- τοΰ Γονώλλ Στρήτ "Ορστρωμ, τοΰ ό- *Λ Λ. "Ορσ- οίκοδομεϊ τό Ρ «-Μπάνκ δδ Μ'ανχάτ- Λ' > επί τής γωνίας Γου-
ήτ /αη Νάσσω, όπερ θά
^τ^οντοΰΓούλγονώρθ
Κατά τό πρώτον έ'τος
'ΙΙΛ' τιΐς ή ρηθεϊσα έ-
δοσίν ώ; χρισταυγεν.
ωοον είς ενα έκαστον ίκ
Αψων τι^ς μισθόν ενός
' 'ιβελαντ, είς τό κτίρι-
.*ια; «Στάνταρντ "Ο-
> διατηρείτο! άκόμητό
111 Τζών Δ. Ροκφέλ-
™ οταν εκεϊνος τό μετε-
ω; «Ρχηγεΐόν τού. Ό
τό ανω πάτωμα μέ τίιν ιδιαιτέραν
βλι ί
τό αω πτμα μ ι ρ
τού αίθουσαν τοΰ συμβουλιον καί
τό παλαιόν αύτό γραφείον σπα-
νίως χρησιμοποιεΐται Έί
ί
Ένίοτε ό
ς χρημ
Πρόε&ρος πηγαίνει καί κάθεΐαι
είς τί^ν πα).αιάν τράπεζαν όπως λύ¬
νθώδ δλή ί
είς ^
ση άν.ανθώδη
ρ
προδλήματα, ίσως
λ
[α-τνις είναι έφθαρμένος
;1· Η καρέκλα μέ τό ύ-
έλπί^ων ότι τό πνεΰμαι τών παλαι¬
ών εκείνον ημερών θά έλθη νά
τόν βοηθήση είς την διάλυσιν τών
περιπλοκών.
Ό Τζών Δ. Ροκφελλερ δέν δίδει
πάντοτε δεκαράκια πρός έ'νδειξιν
εκτιμήσεως. "Οταν έζη είς τό Κλή-
βελαντ ήγάπα ενα έκ τών ψαλτών
τής έκκλησία; τον διά την ωραί¬
αν φωνήν καί τόν έκάλει άπαξ τή;
εβδομάδος είς την οικίαν τον δπω:
ψάλη. "Οταν βραδύτερον ό Ροκ¬
φελλερ ήλθε κίοί εγκατεστάθη είς
Νέαν Υόρκην, ό ψάλτης έκεΐνος
ευρέθη τυχαίως ένταΰδα, δλθών
χάριν άναψνχτίς. Περιδιαβάζων
είς τάς όδούς τής πόλεως μίαν πρω¬
ΐαν Κνριιοκής ενρέδη πρό τής έκ-
ν?νησίας τών Βα.ττιστών επί τής Λε
ωφόοον Πάρκ. ΕΊσήλθε τότε είς
την εκκλησίαν καί εκεϊ άντελήφθ»;
ότι ή έκκλησία άνηκε τίς τόν Ροκ¬
φελλερ.
Ό «Τζών Ντή», ώς; κοινάς άπο-
καλεϊται μέχρι τής σήμερον ό Ά-
μερικονός ςΐολνεκατομμυριοΰχος ά-
νεγνώρισε τόν παλαιόν φίλον τον
καί τότε άνασύρας έκ τοΰ θι?λα7.ίου
τού δύο φακελονς, τοίς έ'δωσε πρό;
τόν ψάλτην.
«"Ανοιξέ τονς, οταν θά ύπάγρς
είς τί)ν οίκίν σου», τα> είπεν.
"Οΐταν βραδύτερον ήνεώχθησαν
οί φάκελοι ευρέθησαν περιέχοντες
6 μέν είς 25 οολλάοια, δ δέ α/ΐο;
50.
ΆναρΓθμτττα άνέκδοτα κνκλοφα
ροΰν περί τής ανθρωπίνης δψεως
τοΰ χρΐίματισμοΰ, περί τοΰ πώς ό
Στρατηγδς -"Αττομπόυρυ σφυρίζεΐ
είς τό έργον τού ώς πρόεδρος τοϋ
σιδηρόδρομον Π ενσινιθανίας, πως'
δ ΰπσκυβερνήτης Λέμαν υπαγορεύ-1
εί επιστολάς κρατών είς τάς χεί¬
ρας τού νομίσμαΐα τα όποΐα ένίο¬
τε σκορπίζονται είς τό πάτωμα, ό-
ποτε διακόπτων την ύπαγόρευσιν
τα μαζεύει έκ τοΰ τάπητος. Π ώς ό
Τσάρλες Α. Μίτσελλ, πρόεδρος τού
διοικητικόν συμβουλιον τή; «Να¬
σιοναλ Σίτυ Μπάνκ» περιπα,τεΐ είς
τό Φίφθ "Αβενιου μαζύ μέ τόν
Γκόρντων Ρέντσιερ, πρόεδρον τού
«(Νασιοναλ Σίτυ Κόμπο'νυ». Ό
καθείς των εχει άνάστημα εξ πο¬
δών.
Πρό τίνων ημερών συνωμίλοι.«ν
μέ τόν Φράγκλιν Χ. Γκέιτς, δεύτε¬
ρον άντιπρόεδρον της «Τσέις Να¬
σιοναλ Μπάνκ». Μοΰ εδειξε την
αίθουσαν τοΰ δικοικητικοΰ συμβου
Κου μέ την κυκλικήν τράπεζαν
των σννδιασκέψεων καί τα νομί-
σματα, έκ των οποίων εγένοντο αί
μεγενθύσεις, αΐτινες είναι τοποθ·ε-
τημέναι πέριξ τής θύρας τής τρα¬
πέζης. Κατόπιν ήνοιξε τό συρτά-
ριόν τού καί έξαγαγών εκείθεν μοί5
ένεχείρισεν εν αρχαίον νόμισμα.
ΤΗτο νόμισμα τής Νήσου Ρόδου,
φέρον επί τοΰ ενός μέρου; τόν Θε¬
όν "Ηλιον, τό πρωτότυπον έξ οίι
χατεσκευάσθη ό Κολοσσός τής Ρό¬
δου καί επί τοΰ οίλλου ρόδον τό
ά'νθος αΐτοΰ.
«Αύτό θά σοΰ φέρη καλήν τύ¬
χην», μοΰ είπεν, έφ' όσον έγώ τό
παρετήρονν μετά θαυμασμοΰ.
«"Οχι, τό ιδικόν μου είναι δι-
άφορον», εΐπε σύρων έκ τοΰ θυλα-
κίου τού εν νόμισμα φερον ώραΤ-
ον άνάγλυφον τοΰ Ηρακλέους μέ
την δοράν τοΰ λέοντος. "Οταν τό
ήγόρασα, έξηκολούθησε, τό έπή-
γα είς στό σπίτι καί τό εδειξα είς
τα παιδία μου. Τοΰς «ίπα ότι είναι
τυχηρό νόμι.σμα. 'Εκεϊνα άμεσως
μοΰ εϊπ«ν νά τό πάρωμεν είς τόν
κινηματογράφον την δραδυάν ε¬
κείνην, δπου ·θά ετ5γαζαν τυχηρούς
άρι·θμοΰς. Τί ήμποροΰσα νά κάμω;
"Επρεπε νά ύποστηρίξω την δή?νω-
σίν μου. Έπηγα λοιπόν μαζύ τους
είς τό θέατρον καί τίιν ώραν δπου
τό μικρό κορίτσι μέ τα δεμενα μά·
τια έ'δγαζε τούς άριθμούς, εβγα-
λα καί έγώ τόν Ήρακλή άπό την
τσέπην μου καί εΐπα:
«Σέ θελω, Ήρακλή! Νά μας φέ
ρϊ)ς τόν αριθμόν μας!» "Ω τού
θαύματος! Τό κορίτσι ε'βγαλε τόν
Ιδικόν μας αριθμόν. Έκερδίσαμεν
μίαν ποΛ'(ονι£.οαν το^ ν^ου ουστή-
δλ?ί!
Ό στρατηγός Άττερ-
μποϋρυ, πρόεδρος τοΰ
σιδηρόδρομον Πενσυλ
βανιας, όστις σφυρί-
ζει κατά την ώραν τής
εργασίας τού.
15.000 ΤΑΧ, ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΙ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΜΌ.Μ
Δέν είναι σύνηθες τό φαινόμενον
τής άφίξεως διά μιάς 15.000 έπισκε-
πτών είς μίαν πόλιν, έστω καί ταχυ-
δρομικών περιστερών, πρό πάντων,
μάλιστα, όταν πρόκειται νά έχπληοώ- , , , . . , , .
σουν σπουδαίαν αποστολήν. Τουτο συ-1 ύστερον, ήτοι Αμβουργον Αννο-
νέβη τελευταίως, οπόταν δι' ίδιαιτέ-1 6εΤΐκός είναι
μβυ.
'Α-τάΰ-εσε <σε γωνιά τόν όνθοστβφανό σσι·, ξεντυσου πτ' ταχυδρομικάς περιστεράς1» Όπως δέ | '**?■ νι>φη στό π^
συμβαίνει μέ τάς πτήσεις τών άερο-1 Υ"νε το μάγουίό
πόρων, ήτο άνάγκη νά ληφθούν ΰπ'
αοαρα νννρικα
·
ίΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
λιίΟΙ1ί9ΝΗ...ΜΕ ΙίΙΧΟΤΙ
Τό χράγαα συνέδη στή Δραμα.
Πρόχειται διά την Ιφιγένειαν Γε¬
ωργιάδου, νεαράν καί μαθητριαν
ΐής Γ" Γομνασίου. Ή Ίφιγένεια
άτεριρίφθη. Ό καθηγητής των Γαλ-
^ικών, χ. Κουρτέσης χαί ή χαθη-
γήτρια των Λατινιχών, χ. Τζαμ-
{ΐυτΐ,η, ίο&ι^Λησαν σχληροι... Κ αι η
φΐλότιμος Ίφιγένεια άχεφάσισε νά
αυτοκτονήση, Πρίν χιή τό δηλη¬
τήριον έκάθισε χαί εγραψε:
«Θά χεθάνω καί ξεύρω ότι δέν
Οά κάνω έντύχωσιν είς κανένα, έκ-
τός άχό την άγαχητή μου μαμά'...
Τό μόνο χού θά σά"ς χαρακαλέσω.
είναι -νά γράψετε μερικά είς τάς
εφημερίδας σχετικώς γιά τόν θά¬
νατόν μου καί αυριον δχσυ θά μέ
Κηδεύσουν, άς τοΰς δείχνουν μέ τα
δάχτυλο, διότι κατώρθωσαν νά μι-
|λθϋντα! άλλους καθηγητάς οί όχοί-
6! ήτοτν αίτιοι γιά δύο θύματα χαί
άς τοΰς δίδουν συγχαρητήρια, διότι
^εύρουν ν'ά άδικοϋν... Καί αύτά τα
/ατινικά τα όχοΐα 0ά καταργηθοϋν
,τοΰ χρόνον νά τής χήτε της Δνίδος
ίΡζαμχαίζη νά τα βάλη στή σακκοΰ-
,λά της χαί θά τής χρειασθούν.
Ή έχ:στολή, λοιχόν, έκσχά άχό
αγανάκτησιν. Άλλά χαταλήγει μέ
Β—αραγμόν:
((Δέν μχορώ, ζαλίσθηχα χολύ, τό
Ινα χέρι μου χρατάει τό φαρμάχι,
£ό δέ άλλο €λέχει μέ χερκρβονητιχό
,βλέμμα τή φύσι».
"Ω, σχληιρός άχοχαιρετισμός ά-
)τό την ζωην! Ή) 'Ιφιγένεια τόνί
Κάμνει έμμέτρως, διότι γνωρίζει νά;
γράφη χαί στίχους. Νά χρυσουν ί-
ρά γε αύτοι τό μυστικόν «λων έκεί-
νων των χβριστατικών χοίι την β-
Οχρωξαν είς την τραγικήν της άχό-
/ φασιν; Όχωσβήχοτε ή ΊφιγένεΓα
5ς χίω καί στόν άλλο κόαμο
γιατί εχω μεγάλη έλχίδα...»
Στίχοι, οχι περρίφημοι, δέδαιχ,
άλλά τέλος χάντων κι' ό γνωατότε-
ρος χοετάσ·:ρος, σέ τίτοια στιγμή
ζητημα άν θάγραφε καλλιτέρους.
Άχολού&ως ή Ίφιγένεια ·καίρνε(
τέ φαρμάαι, τό χίνϊ!, βγάζει τής
φωνές καί... σώζεται ή νέα.
ΠΡΟΣ ΤΟ
ΤΩ δολλάριο χαρτένιο
κι' αν σέ κάψ~*ε μικράκι
«ξετρέλλανες τόν κλήρον,
«χκϊτημονας, κοσμάκη.
* * *
Καί έγώ γιά σένα ήλτ)α
άχό κεΐ χοί» έχεινοΰσα-
κι' ολο τέ έρωτευόμουν
δλο σ' ώνειροπολο·3σα.
• » «
Γιά σνντρόφοϋς χάντα ειχα
χα'τσαρίϊες καί χοντί'κια
κι' ενα γύρω μου γυρίζβν
ύ σκοοληκια.
χρσα τον 5χνο
κι' ενα κχθαρό κρείοττι
γιατί χλάγια^τα τό σκότος
καί δέν βδρκκα ραχάτι.
* * *
Ό μισθός γιά ενα μήνα
ητανε μετζίτια τρία
μά μοΰ κράταγαν τα δύο
γιατί εσχανα τοτηρια.
Τίποτε δέ-ν μπορεϊ νά χλωμιαζτι τό
πάντοτε κόκκινο ,τρόοω.τ» τόίν βημε-
οι,νών κορντστών, έχτός μόνον τό σα-
ποΰνι χαΐ τό νεοό.
ΑΙ ΣΑΤΎΡΑΙ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡΟΥ
ΑΒΡΑΑΜ
φ
«Καί σύ χοττρί μοί» καλό,
χεΰ κρύίεις τό φαρμάκι,
γιά γυρκτε λίγο πρός τα δώ,
νά σέ ίδώ κομμάτι...
* * *
«"Ενα κορίτσι δροτερό
Θέλε:ς νά φαρμακώσης,
καί δέν ψοδάσαι άχ' τα Θεό,
αύτό γιά νά τό κάνης;»
*
η γώ στό κόσμο αύτό
καί μαϋοα όλα τα. εί3α,
ΤΩ δολλάριο γιά σένα
δα τ) ά ΐδώ χϊΐά τοίις γσ^είς μου
χοδνε χρό.τφϋνες στήν Κρήτη
μέ τούς ά^λλθΰς συγγενεΐς μο».
Άν δέν σ' ά-^βχοθσα τόσο
κι' εμενατ κάτω στήν Σμύρνη
θά μέ κειονέ ο: Τοάρκοι
χοίι την κάμανε ί
ρς σέ ΰμνούσι
σ' έχουσι δεξί των χέρι
χόσοι γλύτωσαν μέ σένα
άχ' τό Τούρκικο μαχαΐρι.
* * *
"Όσοι δέν είναι ·σάτισ··φαϊτ
μέ τό τχΧ^αρο στή ώ
άς πάν έκεΐ χού ηταν
' ά ή ά ό
ς
κι' άς μή χάνο^ν οότε ώρα.
ΜΑΡΝΟΣ Κ. ΚΑΛΑΤΖΗΣ
, Τβχαβ
—Ίδές αύτά έδώ τα ά-
σημιχά, είναι όξειδωμένα,
δπερ σημαίνϊΐ ότι ποτέ
σου δέν τα ήγγισες άφ'
ότου ήλβες έδό».
—"Οχι χυοία, δχι, μπο-
οεΓτε νά είσθε ηουχη διά
την τιμιότητά ιιο», χαί
νά μ' έμπισττεύεσθε.
Μάς λένε ότι γεννήθηκε στή
Χαλίαία καί ότι ηταν γ»ιός ενός
φτωχοΰ άγγειοχλάστη χού βδγαζε
τό ψομί τον, φττάχνοντας μικρά
χωματένια είδωλα.
Δέν μοΰ <ραίνεται καθβλον άλη- θοφανές, ότι ό γυκ,ς τού άγγειο¬ χλάστη αύτοΰ χήγ« κι' εχτισε τή Μέκ», 1200 τόσα χίλιόμετρα μα- κροά άχ' τόν τόχο τού, στήν τρο- χική ζώνη, διασχίζοντας άδιαχέρα- στες έρήμους. ^Άν ύχίρξε κανένας κατακτητής, ■θάχρεχε, ίέδαια, νά στρέψτ) όλη τού την χροσοχή στήν ώραι α χωρ η τής Άσσυίίας κα! αύτην νά κατα- κτήση. Άν καί χάλιν δί ήτανε, χαρά ένας φτωχός άνθρωχάκος, όχως μάς τόν χαριστάνουν, τότε δέν μχο- ρεί ναναι ΐδρυτής δασιλείων καί μά- λιστα σέ τόχους τόσο μακρυνοίις άχ' έκεί χοϋ ζοϋσε. 'Εχήγε άχό μιά εΐδωλολατρική '/ω:α σέ μιά άλλη χώρα έχίσης εΚωλολατοική ■σνομΐαίζομ.ένη Συχέμ είς την Παλαιστίνην. Ποίος λόγος γιά τόν όχοϊον 6χή- γεν έκεί,^ Ποίος λόγος χοίι έγκα- τέλειψε τής εύφορώτατες όχθες τοΰ Εύφράτη, τ.ρος χάριν μιάς γωνιάς γής τόσον «χομακρυσμένης, τόσο αγονης καί δραχώδους, όχως είναι ή Συχέμ.; Τό άνθρώχινο χνεί3μα μέ κόχο /αταλαιδαίνει τούς λόγοις καί την δικαιολογία ενός χαρίμοίου ταξει¬ δίου, ^άλλ' έχί τέλους... Ιτσι είναι. ^ Μόλις είχε φθάσει στή μικρή αυ¬ τή (όαε·.νή ^ χώρα τής Συχέμ, κα'. χλάκωσεν η χείνα χοΰ τόν άνάγκασε νά φύγη. Πάει στήν Αΐγυχτο μέ την γυναΐκά τού χρός αναζήτησιν τροφής. Όατ»ίόσ(α χίλιόμετρα χωρίζουν την Συχέμ άχό την Μέμφί'δα- είνε χοτε 8υνατόν νά χάγη κανείς τόσο μακρυά είς αναζήτησιν σιταριοϋ καί σέ μ-.ά χώρα μάλιστα άχό τή γλώσ- σα τί.ς όχοίας δέ σκζμχάζει γρύ: Πρεχε: νά όμολογητ)^, ότι είναι τα χειό χαράξενα ταξ^ίδια χού ά- νέλαίε νά κάνη άνθρωχος έχοντας ηλικίαν 140 έτών. * * * Κουδαλά μαζύ τού στήν Μέμφι- ία την γυναίκά τού Σάρα, χΟυ ή- ταν ^ έξαιρετιχως νέα καί σχεΒόν χαΐδί συγκρίτικά μ' αυτόν, γιατί Εεν ήταν χαρά μο>ο θδ χρονών.
'Εχειδή ήταν χολύ ώμορφη, <πιέ- φθηκε νά καρχωθή κάτι άχό την ώμορφιά της. '(Π ροσχοιήσου χώς είσαι άδελ- ,ι μου, τής είχε, ώστε νά μοϋ οεα- θουν καλα ες αιτιας σου.» «...Είχεν Ά'δραμ Σάρα τή γυ- ναικί' γινώσκω έγώ ότι γυνή εύ- χρόσωχος βί· «στε ούν, ώς άν ίδωσι «ε ο! Αίγύχτιοι, βροΰσιν ότι γυνή Λ'>το*3 εστίν — ·"— «--- --—--
με· σε δέ χίριχοίήσονται. Είχέ ούν,
ότι άδελφή αυτού είμί, όχως άν βδ
μοί γενηται διά τέ...»
Μοΰ φαίνεται χώς θάταν καλ¬
λίτερα άν τής Ιλεγβ: «Προσχοιή-
σου χώς είσαι κόρη μθΐ>.»
Ό βασιλεύς έρωτβύθηκε μ* τή
νέα Σάρα καί έδωκε στό νομιζόμβ-
νο άίελφο χολλά χρόδατα, δώδια,
γαϊδάρους, γαϊϊάρ-ες, χαμήλες, ύχη-
ρέτες, όχηρέτριες' αύτό βχοδεικνυ-
6ΐ, ότι ή Αίγυχτος άχό τοτε ήταν
κράτος ΐσχιορό χαί χολιτισμένο καί
κατά συνέχειαν χολύ αρχαίον καί
ότι έγιναν μεγάλας άμοΐ4ες στούς
άδελφονις χοί» «ρχ^όντανε έκβί γι* νά
χροσφέρουν τής αδελφές τού στούς
δασιλείς τής Μέμφιδος!
Ή νεαρά Σάρα ήταν 90 χρονών,
κατά την Γραφήν,, όταν ό Θεός ΰ-
χεσχέθηκε 'στον 'Αδραάμ ό όχοΐος
ήτο τότε 160 χρονών, νά άχοχτησιπ
χί-ιδί τό χρόνο έκείνο ή γυναίκά τού.
Ό Άοραάμ χοΰ άγαχοΰσε τα τα-
ξείίια, τράίηξε στήν άχοκρουστική
ερημο Κάδης συνοδευόμενος καί ά¬
χό την έγκυμονοΰσαν γυναίκά τού,
χου ήταν χάντα νέα χαί χάντα κοϋ-
Άΐ.-ι.ν.ρ ^ι.« ^ ι^ υ^ν^υκ ^υ^/ ίΐ|Ρ ^αΛ^*.^
χως τώχαθί χι' ό βαστληάς τής
Αίγυχτου.
Ό Γενάρχης των Π ιστών €1X3
τό ?ϊιο ψεμμα χού ξεφούρνισε %χ
στήν Αίγυχτο. Παρουσίασβ χάλι
την γυναίκά τού ώς άδβλφη τού* κί'
άχ' αύτό τό νεο κόλχο, άρχαξε χολ¬
λά χρ&ατα καί δώδια χαί ΰχηρέ-
τας καί ύχηρέτρΐες.
Μχο,ρο'ΐμε δηλαδή νά χοϋμε ότι
ό Άίΐαάμ έ'γινε χλουσιώτατος χά¬
ρις στή γυνο,ίκά τού.
Ο! σχολιασταί έ'γραψαν ολοκλή¬
ρους -Γί',Αθυς έίδλίων γιά νά δικαι-
ολογήσουν την στάσι τοΰ Άιδραάμ
καί νά τομφιλιώσουνε κάχως τής
χρονολογίες.
ΓΙρέχει, λοιχόν, νά χαραχέμψω
τούς αναγνώστας μου στά σοφά των
αίτά σχόλια.
Ολα^ζυτά τα σχόλια είναι γραα-
μένα άχό εξόχως λεχτά χνεύματα,
άχο έκλεκτούς μεταφυσικούς, άν-
Θρώ—υς δίχως καμμιά χροκατάλη-
ψι, σεδομένσος την «λτ/θεια καί κα-
θόλου άχλοΐκούς!...
Μετάφρ. ΒΟΓΡΔΟΓΛΕΏΣ
ΤΟ
ΛΙΑΝ ΕΠΕΙΓΟΝ
('Αν&ιχτή έ-ιΐτίλτ;
Άγατητό μου ΚΛτινάχ;
Διά τή; χβρούσης μο;
χειρογίάφως νά σο·3 οηνρ^ #
ό Βούξινος, ό φίλος μΐς, 5ΐν {|
έν τάξδΐ καθ1 όλοκΛηρίαν, μ
γΓΐτί μίς ρβζήλεψί. Μίς'%
νουμερο στό θέατρό τοο. έμένα. ί
ν« ;καί τόν άντίζηλο ,μ] ό ί
οτηνδην καρ^οευ-ςάχτορα Ι
Νώντα. Γίνοτμε ιθέα:;:-, δηλαίή,Ι
με λίγα λόγια καί γελάίΐ μ^ί'
ό κάτμος κάθε 4ρά?ο. "Βιί:
κάνει ό κΐταρτοειϊή; τ?;ο.5:ρο< Σχανομαρίίϊς. Έσίν* αέ Μ*ρίτσβ ή Φελίτση καί τον ζηλό μου τον ΪΝ'ώντϊ. « θεόδω ό Καρέζος, αύτός το) νίκηςΐε Πέρσας.! Έτσι ήτανε μ χά μα>, το τ^ερό μας στό Μίτα
γείο χώ άνβτράφηαα, χοο [ΐϊγί
(Γ3ί, χοίι άγαχηθήχααί, γλ) ίγ
<ζνΐ)ρωχτνα μου καί έγώ χ$ <Π)υ νά ρδζηλευθοόαε -/.τ. ύ νουμε πή σκηνή. Είναι, 3-ηλα| τό χράμμα χολί» χοντίό ύ χάΦαμε. Είναι νά τΤϋμώνη ργ νένας καί μέ το ϊίχτ,ο τού όψ. έ Νά τού χώ κάτι, μ μοο, λέγ^ι ό Λάθου?2ς. Κά:ί, άν τό χάθαινε τ·ράμ, Θα στ,χωνό στής χισινές το» ρόϊε; άχό το ι τού καί θά τσίναγε άλογί«.| χάς νά 3τ3ς χού σοϋ χάνανε Γ' στοΰ Βούξινο». Πίχγα κι' έγώ ν,;Ί τα —"Εμίνα, νά έτσι νά α« < ρωστο, μβ ό,τ; ιάρρώστςα ?ι; μοϋ λέει ό Λάθου{ΐας. αν μοΰ' νάνε αύτό, θά τούς ίζτ.χ',ι τ ατρο... Τί κάνε·,ςτώρα; Πας ατρο νά βουτήξης ά"ο '1 Ρ·'3 το ήμ'.τασιόν Κατινάχ1 ν.α: ν λης τα τσουλουφια κα! ^=5 τόχι άχάνοι» σέ μιά ΐ'- μχορέσης νά σκάΐΐβ; */.τ<ι λιάρες τ·ρανταχτές στ;/1-· Τζογε κι' ΰατίρχ να -'«■ σακλέ τον Νώντα ν; ξης τ' αύτάκια! 'Εσο τι λ! Ο ΤΖΟΪ —Π ήρε τ' άφεντικό την ξανθιά ώς στενογοάφο; —"Ογι, άλλ' ώς δακτυ- λογραφο το συστήματος τής έπαφής. π
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
λιίΟΙ1ί9ΝΗ...ΜΕ ΙίΙΧΟΤΙ
Τό χράγαα συνέδη στή Δραμα.
Πρόχειται διά την Ιφιγένειαν Γε¬
ωργιάδου, νεαράν καί μαθητριαν
ΐής Γ" Γομνασίου. Ή Ίφιγένεια
άτεριρίφθη. Ό καθηγητής των Γαλ-
^ικών, χ. Κουρτέσης χαί ή χαθη-
γήτρια των Λατινιχών, χ. Τζαμ-
{ΐυτΐ,η, ίο&ι^Λησαν σχληροι... Κ αι η
φΐλότιμος Ίφιγένεια άχεφάσισε νά
αυτοκτονήση, Πρίν χιή τό δηλη¬
τήριον έκάθισε χαί εγραψε:
«Θά χεθάνω καί ξεύρω ότι δέν
Οά κάνω έντύχωσιν είς κανένα, έκ-
τός άχό την άγαχητή μου μαμά'...
Τό μόνο χού θά σά"ς χαρακαλέσω.
είναι -νά γράψετε μερικά είς τάς
εφημερίδας σχετικώς γιά τόν θά¬
νατόν μου καί αυριον δχσυ θά μέ
Κηδεύσουν, άς τοΰς δείχνουν μέ τα
δάχτυλο, διότι κατώρθωσαν νά μι-
|λθϋντα! άλλους καθηγητάς οί όχοί-
6! ήτοτν αίτιοι γιά δύο θύματα χαί
άς τοΰς δίδουν συγχαρητήρια, διότι
^εύρουν ν'ά άδικοϋν... Καί αύτά τα
/ατινικά τα όχοΐα 0ά καταργηθοϋν
,τοΰ χρόνον νά τής χήτε της Δνίδος
ίΡζαμχαίζη νά τα βάλη στή σακκοΰ-
,λά της χαί θά τής χρειασθούν.
Ή έχ:στολή, λοιχόν, έκσχά άχό
αγανάκτησιν. Άλλά χαταλήγει μέ
Β—αραγμόν:
((Δέν μχορώ, ζαλίσθηχα χολύ, τό
Ινα χέρι μου χρατάει τό φαρμάχι,
£ό δέ άλλο €λέχει μέ χερκρβονητιχό
,βλέμμα τή φύσι».
"Ω, σχληιρός άχοχαιρετισμός ά-
)τό την ζωην! Ή) 'Ιφιγένεια τόνί
Κάμνει έμμέτρως, διότι γνωρίζει νά;
γράφη χαί στίχους. Νά χρυσουν ί-
ρά γε αύτοι τό μυστικόν «λων έκεί-
νων των χβριστατικών χοίι την β-
Οχρωξαν είς την τραγικήν της άχό-
/ φασιν; Όχωσβήχοτε ή ΊφιγένεΓα
5ς χίω καί στόν άλλο κόαμο
γιατί εχω μεγάλη έλχίδα...»
Στίχοι, οχι περρίφημοι, δέδαιχ,
άλλά τέλος χάντων κι' ό γνωατότε-
ρος χοετάσ·:ρος, σέ τίτοια στιγμή
ζητημα άν θάγραφε καλλιτέρους.
Άχολού&ως ή Ίφιγένεια ·καίρνε(
τέ φαρμάαι, τό χίνϊ!, βγάζει τής
φωνές καί... σώζεται ή νέα.
ΠΡΟΣ ΤΟ
ΤΩ δολλάριο χαρτένιο
κι' αν σέ κάψ~*ε μικράκι
«ξετρέλλανες τόν κλήρον,
«χκϊτημονας, κοσμάκη.
* * *
Καί έγώ γιά σένα ήλτ)α
άχό κεΐ χοί» έχεινοΰσα-
κι' ολο τέ έρωτευόμουν
δλο σ' ώνειροπολο·3σα.
• » «
Γιά σνντρόφοϋς χάντα ειχα
χα'τσαρίϊες καί χοντί'κια
κι' ενα γύρω μου γυρίζβν
ύ σκοοληκια.
χρσα τον 5χνο
κι' ενα κχθαρό κρείοττι
γιατί χλάγια^τα τό σκότος
καί δέν βδρκκα ραχάτι.
* * *
Ό μισθός γιά ενα μήνα
ητανε μετζίτια τρία
μά μοΰ κράταγαν τα δύο
γιατί εσχανα τοτηρια.
Τίποτε δέ-ν μπορεϊ νά χλωμιαζτι τό
πάντοτε κόκκινο ,τρόοω.τ» τόίν βημε-
οι,νών κορντστών, έχτός μόνον τό σα-
ποΰνι χαΐ τό νεοό.
ΑΙ ΣΑΤΎΡΑΙ ΤΟΥ ΒΟΛΤΑΙΡΟΥ
ΑΒΡΑΑΜ
φ
«Καί σύ χοττρί μοί» καλό,
χεΰ κρύίεις τό φαρμάκι,
γιά γυρκτε λίγο πρός τα δώ,
νά σέ ίδώ κομμάτι...
* * *
«"Ενα κορίτσι δροτερό
Θέλε:ς νά φαρμακώσης,
καί δέν ψοδάσαι άχ' τα Θεό,
αύτό γιά νά τό κάνης;»
*
η γώ στό κόσμο αύτό
καί μαϋοα όλα τα. εί3α,
ΤΩ δολλάριο γιά σένα
δα τ) ά ΐδώ χϊΐά τοίις γσ^είς μου
χοδνε χρό.τφϋνες στήν Κρήτη
μέ τούς ά^λλθΰς συγγενεΐς μο».
Άν δέν σ' ά-^βχοθσα τόσο
κι' εμενατ κάτω στήν Σμύρνη
θά μέ κειονέ ο: Τοάρκοι
χοίι την κάμανε ί
ρς σέ ΰμνούσι
σ' έχουσι δεξί των χέρι
χόσοι γλύτωσαν μέ σένα
άχ' τό Τούρκικο μαχαΐρι.
* * *
"Όσοι δέν είναι ·σάτισ··φαϊτ
μέ τό τχΧ^αρο στή ώ
άς πάν έκεΐ χού ηταν
' ά ή ά ό
ς
κι' άς μή χάνο^ν οότε ώρα.
ΜΑΡΝΟΣ Κ. ΚΑΛΑΤΖΗΣ
, Τβχαβ
—Ίδές αύτά έδώ τα ά-
σημιχά, είναι όξειδωμένα,
δπερ σημαίνϊΐ ότι ποτέ
σου δέν τα ήγγισες άφ'
ότου ήλβες έδό».
—"Οχι χυοία, δχι, μπο-
οεΓτε νά είσθε ηουχη διά
την τιμιότητά ιιο», χαί
νά μ' έμπισττεύεσθε.
Μάς λένε ότι γεννήθηκε στή
Χαλίαία καί ότι ηταν γ»ιός ενός
φτωχοΰ άγγειοχλάστη χού βδγαζε
τό ψομί τον, φττάχνοντας μικρά
χωματένια είδωλα.
Δέν μοΰ <ραίνεται καθβλον άλη- θοφανές, ότι ό γυκ,ς τού άγγειο¬ χλάστη αύτοΰ χήγ« κι' εχτισε τή Μέκ», 1200 τόσα χίλιόμετρα μα- κροά άχ' τόν τόχο τού, στήν τρο- χική ζώνη, διασχίζοντας άδιαχέρα- στες έρήμους. ^Άν ύχίρξε κανένας κατακτητής, ■θάχρεχε, ίέδαια, νά στρέψτ) όλη τού την χροσοχή στήν ώραι α χωρ η τής Άσσυίίας κα! αύτην νά κατα- κτήση. Άν καί χάλιν δί ήτανε, χαρά ένας φτωχός άνθρωχάκος, όχως μάς τόν χαριστάνουν, τότε δέν μχο- ρεί ναναι ΐδρυτής δασιλείων καί μά- λιστα σέ τόχους τόσο μακρυνοίις άχ' έκεί χοϋ ζοϋσε. 'Εχήγε άχό μιά εΐδωλολατρική '/ω:α σέ μιά άλλη χώρα έχίσης εΚωλολατοική ■σνομΐαίζομ.ένη Συχέμ είς την Παλαιστίνην. Ποίος λόγος γιά τόν όχοϊον 6χή- γεν έκεί,^ Ποίος λόγος χοίι έγκα- τέλειψε τής εύφορώτατες όχθες τοΰ Εύφράτη, τ.ρος χάριν μιάς γωνιάς γής τόσον «χομακρυσμένης, τόσο αγονης καί δραχώδους, όχως είναι ή Συχέμ.; Τό άνθρώχινο χνεί3μα μέ κόχο /αταλαιδαίνει τούς λόγοις καί την δικαιολογία ενός χαρίμοίου ταξει¬ δίου, ^άλλ' έχί τέλους... Ιτσι είναι. ^ Μόλις είχε φθάσει στή μικρή αυ¬ τή (όαε·.νή ^ χώρα τής Συχέμ, κα'. χλάκωσεν η χείνα χοΰ τόν άνάγκασε νά φύγη. Πάει στήν Αΐγυχτο μέ την γυναΐκά τού χρός αναζήτησιν τροφής. Όατ»ίόσ(α χίλιόμετρα χωρίζουν την Συχέμ άχό την Μέμφί'δα- είνε χοτε 8υνατόν νά χάγη κανείς τόσο μακρυά είς αναζήτησιν σιταριοϋ καί σέ μ-.ά χώρα μάλιστα άχό τή γλώσ- σα τί.ς όχοίας δέ σκζμχάζει γρύ: Πρεχε: νά όμολογητ)^, ότι είναι τα χειό χαράξενα ταξ^ίδια χού ά- νέλαίε νά κάνη άνθρωχος έχοντας ηλικίαν 140 έτών. * * * Κουδαλά μαζύ τού στήν Μέμφι- ία την γυναίκά τού Σάρα, χΟυ ή- ταν ^ έξαιρετιχως νέα καί σχεΒόν χαΐδί συγκρίτικά μ' αυτόν, γιατί Εεν ήταν χαρά μο>ο θδ χρονών.
'Εχειδή ήταν χολύ ώμορφη, <πιέ- φθηκε νά καρχωθή κάτι άχό την ώμορφιά της. '(Π ροσχοιήσου χώς είσαι άδελ- ,ι μου, τής είχε, ώστε νά μοϋ οεα- θουν καλα ες αιτιας σου.» «...Είχεν Ά'δραμ Σάρα τή γυ- ναικί' γινώσκω έγώ ότι γυνή εύ- χρόσωχος βί· «στε ούν, ώς άν ίδωσι «ε ο! Αίγύχτιοι, βροΰσιν ότι γυνή Λ'>το*3 εστίν — ·"— «--- --—--
με· σε δέ χίριχοίήσονται. Είχέ ούν,
ότι άδελφή αυτού είμί, όχως άν βδ
μοί γενηται διά τέ...»
Μοΰ φαίνεται χώς θάταν καλ¬
λίτερα άν τής Ιλεγβ: «Προσχοιή-
σου χώς είσαι κόρη μθΐ>.»
Ό βασιλεύς έρωτβύθηκε μ* τή
νέα Σάρα καί έδωκε στό νομιζόμβ-
νο άίελφο χολλά χρόδατα, δώδια,
γαϊδάρους, γαϊϊάρ-ες, χαμήλες, ύχη-
ρέτες, όχηρέτριες' αύτό βχοδεικνυ-
6ΐ, ότι ή Αίγυχτος άχό τοτε ήταν
κράτος ΐσχιορό χαί χολιτισμένο καί
κατά συνέχειαν χολύ αρχαίον καί
ότι έγιναν μεγάλας άμοΐ4ες στούς
άδελφονις χοί» «ρχ^όντανε έκβί γι* νά
χροσφέρουν τής αδελφές τού στούς
δασιλείς τής Μέμφιδος!
Ή νεαρά Σάρα ήταν 90 χρονών,
κατά την Γραφήν,, όταν ό Θεός ΰ-
χεσχέθηκε 'στον 'Αδραάμ ό όχοΐος
ήτο τότε 160 χρονών, νά άχοχτησιπ
χί-ιδί τό χρόνο έκείνο ή γυναίκά τού.
Ό Άοραάμ χοΰ άγαχοΰσε τα τα-
ξείίια, τράίηξε στήν άχοκρουστική
ερημο Κάδης συνοδευόμενος καί ά¬
χό την έγκυμονοΰσαν γυναίκά τού,
χου ήταν χάντα νέα χαί χάντα κοϋ-
Άΐ.-ι.ν.ρ ^ι.« ^ ι^ υ^ν^υκ ^υ^/ ίΐ|Ρ ^αΛ^*.^
χως τώχαθί χι' ό βαστληάς τής
Αίγυχτου.
Ό Γενάρχης των Π ιστών €1X3
τό ?ϊιο ψεμμα χού ξεφούρνισε %χ
στήν Αίγυχτο. Παρουσίασβ χάλι
την γυναίκά τού ώς άδβλφη τού* κί'
άχ' αύτό τό νεο κόλχο, άρχαξε χολ¬
λά χρ&ατα καί δώδια χαί ΰχηρέ-
τας καί ύχηρέτρΐες.
Μχο,ρο'ΐμε δηλαδή νά χοϋμε ότι
ό Άίΐαάμ έ'γινε χλουσιώτατος χά¬
ρις στή γυνο,ίκά τού.
Ο! σχολιασταί έ'γραψαν ολοκλή¬
ρους -Γί',Αθυς έίδλίων γιά νά δικαι-
ολογήσουν την στάσι τοΰ Άιδραάμ
καί νά τομφιλιώσουνε κάχως τής
χρονολογίες.
ΓΙρέχει, λοιχόν, νά χαραχέμψω
τούς αναγνώστας μου στά σοφά των
αίτά σχόλια.
Ολα^ζυτά τα σχόλια είναι γραα-
μένα άχό εξόχως λεχτά χνεύματα,
άχο έκλεκτούς μεταφυσικούς, άν-
Θρώ—υς δίχως καμμιά χροκατάλη-
ψι, σεδομένσος την «λτ/θεια καί κα-
θόλου άχλοΐκούς!...
Μετάφρ. ΒΟΓΡΔΟΓΛΕΏΣ
ΤΟ
ΛΙΑΝ ΕΠΕΙΓΟΝ
('Αν&ιχτή έ-ιΐτίλτ;
Άγατητό μου ΚΛτινάχ;
Διά τή; χβρούσης μο;
χειρογίάφως νά σο·3 οηνρ^ #
ό Βούξινος, ό φίλος μΐς, 5ΐν {|
έν τάξδΐ καθ1 όλοκΛηρίαν, μ
γΓΐτί μίς ρβζήλεψί. Μίς'%
νουμερο στό θέατρό τοο. έμένα. ί
ν« ;καί τόν άντίζηλο ,μ] ό ί
οτηνδην καρ^οευ-ςάχτορα Ι
Νώντα. Γίνοτμε ιθέα:;:-, δηλαίή,Ι
με λίγα λόγια καί γελάίΐ μ^ί'
ό κάτμος κάθε 4ρά?ο. "Βιί:
κάνει ό κΐταρτοειϊή; τ?;ο.5:ρο< Σχανομαρίίϊς. Έσίν* αέ Μ*ρίτσβ ή Φελίτση καί τον ζηλό μου τον ΪΝ'ώντϊ. « θεόδω ό Καρέζος, αύτός το) νίκηςΐε Πέρσας.! Έτσι ήτανε μ χά μα>, το τ^ερό μας στό Μίτα
γείο χώ άνβτράφηαα, χοο [ΐϊγί
(Γ3ί, χοίι άγαχηθήχααί, γλ) ίγ
<ζνΐ)ρωχτνα μου καί έγώ χ$ <Π)υ νά ρδζηλευθοόαε -/.τ. ύ νουμε πή σκηνή. Είναι, 3-ηλα| τό χράμμα χολί» χοντίό ύ χάΦαμε. Είναι νά τΤϋμώνη ργ νένας καί μέ το ϊίχτ,ο τού όψ. έ Νά τού χώ κάτι, μ μοο, λέγ^ι ό Λάθου?2ς. Κά:ί, άν τό χάθαινε τ·ράμ, Θα στ,χωνό στής χισινές το» ρόϊε; άχό το ι τού καί θά τσίναγε άλογί«.| χάς νά 3τ3ς χού σοϋ χάνανε Γ' στοΰ Βούξινο». Πίχγα κι' έγώ ν,;Ί τα —"Εμίνα, νά έτσι νά α« < ρωστο, μβ ό,τ; ιάρρώστςα ?ι; μοϋ λέει ό Λάθου{ΐας. αν μοΰ' νάνε αύτό, θά τούς ίζτ.χ',ι τ ατρο... Τί κάνε·,ςτώρα; Πας ατρο νά βουτήξης ά"ο '1 Ρ·'3 το ήμ'.τασιόν Κατινάχ1 ν.α: ν λης τα τσουλουφια κα! ^=5 τόχι άχάνοι» σέ μιά ΐ'- μχορέσης νά σκάΐΐβ; */.τ<ι λιάρες τ·ρανταχτές στ;/1-· Τζογε κι' ΰατίρχ να -'«■ σακλέ τον Νώντα ν; ξης τ' αύτάκια! 'Εσο τι λ! Ο ΤΖΟΪ —Π ήρε τ' άφεντικό την ξανθιά ώς στενογοάφο; —"Ογι, άλλ' ώς δακτυ- λογραφο το συστήματος τής έπαφής. π
«ΕΘΝΤΚΟΣ Κ_Ρ"ί_>.-. ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1323.
ΕΛΕΕΙ
·ϊ·.·.·.·.·■·"·■"···■■"·*"■"**"""
διά γουναο«ΐ(Βν παντός ενδους.
Νέον ταγιέθ »·- νεα3άς
μπλοΰζα.
Ώοαϊον γυναιχείαν απογευματινόν
^άλ τής έποχής μέ γονναρικα
ΕΛΕΕΙ
·ϊ·.·.·.·.·■·"·■"···■■"·*"■"**"""
διά γουναο«ΐ(Βν παντός ενδους.
Νέον ταγιέθ »·- νεα3άς
μπλοΰζα.
Ώοαϊον γυναιχείαν απογευματινόν
^άλ τής έποχής μέ γονναρικα
ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
~ ΤΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ
ηιιΙΜι,,ΙΙΙΙ^^^^
άν
είναϊ. τόσον δισ
πως νά γίνης
τ^άχιστον'ύποδεικνΰει
4) Π ε π ο ίθησ ! ς. ττ>.
™? εις τόν έαυτόν τού ναίκηοΛ,'
5) Εμφυτος Άντίλ
ι παρουσιάζοντα!.
2) Δ ε £ ι ό τ η ς ε ί - ή
*&γασίαν. Βίδ.κή Ι^ανότΙι-
ΙΡΐίΐ
^Λ-'-'έί»^^^
παραγόντων
Άλλά τουτο δέν εί¬
ναι αρκετόν.
Ό Δόκτωρ Μπίννς παρέλειψε
πολλά σπουδΙοΤα στοιχεϊα έπιτυχοϋς
ήγεσίας.
Μεταξύ αυτών θά ηδύνατο νά
άναφέρη τις την δύναμιν τοΰ χα¬
ρακτήρος, την ΐ7ανότΐ]τα τής συ-
νεργασίας μετ' αλλων, καί τό σπου¬
δαιότερον δλων: Την ιτ ε' λ η-
σιν νά επιτύχη.
Είς την κατηγορίαν των επτά
[ατα άρετών τοΰ Δρ. Μπίννς δέν ίιπαρ-
|κα- Χει Χα!ψία νύξι; περί τοΰ ζωτικοΰ
οών- τ°ντ°ν χαρακτηριστικοΰ,
α ι
διά
ε Ι ζ την ΜοΐΗ'-ν
~ν Λ. Λ Λ .. _ -- / *_
νήν
αν των.
οοακτηρίζον.
ά την επιμο¬
ί π,ρο<τπάθει- „ Ουδείς ^ των ήγετων ευο^η ο οποίος νά μή εϊχε τό χαραν.τηοι- οτικον τουτο. ού5είς μεγάλο; ή- .. - -.ίϊ.«»λι;ι7. Υπο την αίγίδα τού" Πανεπι- Έν πρόσωπον ένδεχεται νά έχη στημίσν Λέλαν 2τάμφορδ τή; Κα μεγάλην ίκανότητα όπως άνταπο- ΛΐφΟρνι'ας έ'γινε μία σποχ,^αία με κρι#!1 προ; τας νεας σιη%/ας τη; ^—, ^ τών ./.ατοο&ωμάτων 300 ωη;. Ημπορεί να έχη. «ανοτητα άνεγνωρισμένω α συγκεντρώση τα; δυνμ ΕΝΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟΝ ΕΡΓΟΝ τις αύτάς . 7) Σταβί ρότης· Κα;.! ^ε,α, άΓΓηλλαγμένη άνησΰχία-^ * * * 'Εκεΐνοι οί όποΐοι έπι-θυμοΰν νά γίνουν ηγέται Οά έ'καμνον καλά νά γίνουν πέρα περα ένήι«εοοι. μέ την τ ο α π ο ™ ^ _ ^ _" 1 του: «Ο ί - «,, ι/^ιυιαΐ £10- έπί τοΰ ζητήματος τού- ι «υϊόν εκεινοι οί όποΐοι επιθΐ'μοΰν ν ι νά γίνουν έκτελεσταί έπιχειρήσεων, Ι Μ παραμείνουν είς ταπεινοτέρας ύ^εσεις έκείνων τάς οποίας επεβΰ- μησαν. Άν ι'|ί&έλατε έπιδνμήση νά ά- νέλιτητε είς υψηλήν -θέσιν εί; τόν ινδιαφέροντα τούτον κόσιιον των πραγμάτων, μελετήσατε όπως ά- ναπτι'ξητε τα χαρακτηριστικά τα όποΐα έξέθεσεν ό Δόκτωρ Μπίννς, άλλ' υπεράνω δλων, σφυρηλατή- σατε την ψυχήν σας καί τό σώμά σας μέ την αγρίαν επιμονήν επί τών έλαττ}ρίων καί τίκ ποοπΐΓηΑβ·- ΛΙΙ Β »£" Ό κ. Άλέξανδρος Έμπειρϊκος γρά- φει Γαλλθίά. Τα «Τραγούδια τοΰ ΑΙ- γαίου», ή ποιητική συλλογή τού, πού #ξ»δόι8τ) τφ 1922, μάς αφησαν μίαν ευχάριστον ανάμνησιν. Οΰτε εΐχαν, βεβαίως, καί όντε Θά ί)το ποτέ δυ¬ νατόν νά εχουν την γλωσοΐκήν έέ λειαν καί τό συγκρατημένο αΐσθημα *·οΰ Ζάν Μωρεάς· μερικά έξ αυτών έν τούτοις ί)σαν δχι μόνον εΐίακρινή κβΐ συν^ινημένα, άλλά καϊ γλακτσικώς •ϊρτια. Μετά την ποιητικήν τοιι «ΛτΑ .^.«. .υι ΐχιιιτν την γλωσσικήν έντέ- λειαν καί τό συγκρατημένο αίσθημα ϊθΰ Ζάν Μωρεάς· μερικά εξ αυτών έν τούτοις ήσαν δχι μόνον είλικρινή κβΐ σνγχινημένα, άλλά γ.αχ γλαχτσικώς άρτια. 'Μετά την ποιητικην τού αυτήν *4εν, έίη&ηζ ΓαΧλιστί, τόν «Άπόλ- ίανρ καί τόν Σάτιιηητ. -λ . ττ / « , Λσης Γαλλιστί καί τόν Σάτυοο,, 'τό «. χαι διαφόρους ^κα ^νΐοδικά. ,ϊββτάφδςΗςτόπϊ. α τού «·Ο Αύτοκράτωρ ει ό Β', αύτοκράτορος: τοΰ Βυξαντίου, ό [ οποίος·, μετά την υπό τοΰ Λεοντίου ανατροπήν τού έκ τοΰ θρόνον τού καί την άποκοπήν τής ρινός τού, έπωνο- μάσθη Ρινότμητος. Ό κ. 'Εμπειρίκος, θελήσας νά δραματοποτήση την ιστο¬ ρίαν τοΰ μοιραίον αύτοΰ αύτοκράτο- ρο;, δέν άπεθλεψε ποοφανώς είς την (Τΐτ/Υν(α"<ΓΓΐν ενός καθαρώς· σκηνικοΰ εργου, ενός· έργον ·&ηλαΐοη προωρισμέ- νου νά γίνη γνωστόν διά τής· άπό σκτ>-
νί}ς δώα(ΤΛθύ.Μς τού. Τό ^ράμα τοΰ
κ. 'Ειιοτειρίκου φαίνε-κα μαλ?Λν προω-
ρΐίϊμενον νά διαόασθ^ ώς βι&λίον.
Είς την πρώτην οκη(νί|ν τής τιετάιρτης
πρά|εως ό ονγγραφεύς μάς .τοορουσιά-
ζει ·ρόν έξόρκττον ατ/τοχράτορα μεσα
εί; μίαν Λ>εμ6ον κλυόωνιξομενην άπό
τα ίάργιομενα χύμΛτα τοΰ Εΰξ€ίνου
καΐ πληοοομίνηιν άπό τούς οβεραυνούς.
Βεοαίως, μία τέτοιβ σκηνή οέν είνε
άδννΐττον νά έκτελΒΐίτθχϊ καϊ μάλιστα
είς· θβατψα &α8·ετοντα ίΛανκή τί^νι-
κά ρ,έσα. Τόσον «Μ»ς τό γίγονός ότι
ό συγγραιςρ-εύ; δέν ήθόληοΐΕ νά παρα-
κ«μι(Ί) τάς τεχνικά,ς δυσχερβίίχς τής
ανωτέρω ο«ηντ>ς, όσον καΐ ή εύκολία
μ έ την· όποιαν άΡλάζβι διαρκώς εΐκό-
νας, ιιάς Λείθουν δή ό χ. 'Εμπίΐρίκος
·'"■ τό ερεγον τον μάλλον διά νά
ίί παρά διά νά γνωρίση τα
φΰ>τα τής ράιιααις. ι
Τό «ατά ΛΟσον ό σνγγραφεύ; Ιμεινε |
πιστός είς την Ιστορικήν παράιδοσιν,'
είνε κόίτι πού δέν θά μάς άπτΜτχολήση
ιδιαιτέρως. Άσςραλως ή ίβτορύα μάς
παρονοηάζει διαφορετικόν τόν Ίουστι-
ανόν τόν Ρινότιμητον, ό οποίος έδολο-
οροννηίθη μβτά την δια της βίας άν<οδόν τάς Χ°° 6αια, άςροϋ εχει πολλάς καθαρώς θεατ τρικάς άριετάς. Έν πώτΤτι περιπτώσει, ! τό τελευταίον βιβλίον τοΰ ποιητοΰ τώ» «Τραγοτ.·>διών χον Αίγαίου» μάς τό _πα-
ρουσιάζει υπό μίαν νεαν εντελώς μορ¬
φήν καϊ μάς δί'δει την βάσιμον έλπί&α,
ότι ή ά<ροο"ίοκτίς τού «ίς τό Λίοτοοι .- {V άπέβαινεν ϊϊτοχρελής τό»βΡ> "· ^ι
·· ποιηητην όοον «αί διά την τΒρ η
τού τόπον μα£.
Μόνον ό Θεός «ο «τ
^ Ρλώοας,
μποοεϊ νά είναι
η
ργή περιονο
α ό τοχογλύφος.
Ό λόγος γιβ
ολιγοι γαμο, ΐ
Ι ά
~ ΤΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ
ηιιΙΜι,,ΙΙΙΙ^^^^
άν
είναϊ. τόσον δισ
πως νά γίνης
τ^άχιστον'ύποδεικνΰει
4) Π ε π ο ίθησ ! ς. ττ>.
™? εις τόν έαυτόν τού ναίκηοΛ,'
5) Εμφυτος Άντίλ
ι παρουσιάζοντα!.
2) Δ ε £ ι ό τ η ς ε ί - ή
*&γασίαν. Βίδ.κή Ι^ανότΙι-
ΙΡΐίΐ
^Λ-'-'έί»^^^
παραγόντων
Άλλά τουτο δέν εί¬
ναι αρκετόν.
Ό Δόκτωρ Μπίννς παρέλειψε
πολλά σπουδΙοΤα στοιχεϊα έπιτυχοϋς
ήγεσίας.
Μεταξύ αυτών θά ηδύνατο νά
άναφέρη τις την δύναμιν τοΰ χα¬
ρακτήρος, την ΐ7ανότΐ]τα τής συ-
νεργασίας μετ' αλλων, καί τό σπου¬
δαιότερον δλων: Την ιτ ε' λ η-
σιν νά επιτύχη.
Είς την κατηγορίαν των επτά
[ατα άρετών τοΰ Δρ. Μπίννς δέν ίιπαρ-
|κα- Χει Χα!ψία νύξι; περί τοΰ ζωτικοΰ
οών- τ°ντ°ν χαρακτηριστικοΰ,
α ι
διά
ε Ι ζ την ΜοΐΗ'-ν
~ν Λ. Λ Λ .. _ -- / *_
νήν
αν των.
οοακτηρίζον.
ά την επιμο¬
ί π,ρο<τπάθει- „ Ουδείς ^ των ήγετων ευο^η ο οποίος νά μή εϊχε τό χαραν.τηοι- οτικον τουτο. ού5είς μεγάλο; ή- .. - -.ίϊ.«»λι;ι7. Υπο την αίγίδα τού" Πανεπι- Έν πρόσωπον ένδεχεται νά έχη στημίσν Λέλαν 2τάμφορδ τή; Κα μεγάλην ίκανότητα όπως άνταπο- ΛΐφΟρνι'ας έ'γινε μία σποχ,^αία με κρι#!1 προ; τας νεας σιη%/ας τη; ^—, ^ τών ./.ατοο&ωμάτων 300 ωη;. Ημπορεί να έχη. «ανοτητα άνεγνωρισμένω α συγκεντρώση τα; δυνμ ΕΝΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟΝ ΕΡΓΟΝ τις αύτάς . 7) Σταβί ρότης· Κα;.! ^ε,α, άΓΓηλλαγμένη άνησΰχία-^ * * * 'Εκεΐνοι οί όποΐοι έπι-θυμοΰν νά γίνουν ηγέται Οά έ'καμνον καλά νά γίνουν πέρα περα ένήι«εοοι. μέ την τ ο α π ο ™ ^ _ ^ _" 1 του: «Ο ί - «,, ι/^ιυιαΐ £10- έπί τοΰ ζητήματος τού- ι «υϊόν εκεινοι οί όποΐοι επιθΐ'μοΰν ν ι νά γίνουν έκτελεσταί έπιχειρήσεων, Ι Μ παραμείνουν είς ταπεινοτέρας ύ^εσεις έκείνων τάς οποίας επεβΰ- μησαν. Άν ι'|ί&έλατε έπιδνμήση νά ά- νέλιτητε είς υψηλήν -θέσιν εί; τόν ινδιαφέροντα τούτον κόσιιον των πραγμάτων, μελετήσατε όπως ά- ναπτι'ξητε τα χαρακτηριστικά τα όποΐα έξέθεσεν ό Δόκτωρ Μπίννς, άλλ' υπεράνω δλων, σφυρηλατή- σατε την ψυχήν σας καί τό σώμά σας μέ την αγρίαν επιμονήν επί τών έλαττ}ρίων καί τίκ ποοπΐΓηΑβ·- ΛΙΙ Β »£" Ό κ. Άλέξανδρος Έμπειρϊκος γρά- φει Γαλλθίά. Τα «Τραγούδια τοΰ ΑΙ- γαίου», ή ποιητική συλλογή τού, πού #ξ»δόι8τ) τφ 1922, μάς αφησαν μίαν ευχάριστον ανάμνησιν. Οΰτε εΐχαν, βεβαίως, καί όντε Θά ί)το ποτέ δυ¬ νατόν νά εχουν την γλωσοΐκήν έέ λειαν καί τό συγκρατημένο αΐσθημα *·οΰ Ζάν Μωρεάς· μερικά έξ αυτών έν τούτοις ί)σαν δχι μόνον εΐίακρινή κβΐ συν^ινημένα, άλλά καϊ γλακτσικώς •ϊρτια. Μετά την ποιητικήν τοιι «ΛτΑ .^.«. .υι ΐχιιιτν την γλωσσικήν έντέ- λειαν καί τό συγκρατημένο αίσθημα ϊθΰ Ζάν Μωρεάς· μερικά εξ αυτών έν τούτοις ήσαν δχι μόνον είλικρινή κβΐ σνγχινημένα, άλλά γ.αχ γλαχτσικώς άρτια. 'Μετά την ποιητικην τού αυτήν *4εν, έίη&ηζ ΓαΧλιστί, τόν «Άπόλ- ίανρ καί τόν Σάτιιηητ. -λ . ττ / « , Λσης Γαλλιστί καί τόν Σάτυοο,, 'τό «. χαι διαφόρους ^κα ^νΐοδικά. ,ϊββτάφδςΗςτόπϊ. α τού «·Ο Αύτοκράτωρ ει ό Β', αύτοκράτορος: τοΰ Βυξαντίου, ό [ οποίος·, μετά την υπό τοΰ Λεοντίου ανατροπήν τού έκ τοΰ θρόνον τού καί την άποκοπήν τής ρινός τού, έπωνο- μάσθη Ρινότμητος. Ό κ. 'Εμπειρίκος, θελήσας νά δραματοποτήση την ιστο¬ ρίαν τοΰ μοιραίον αύτοΰ αύτοκράτο- ρο;, δέν άπεθλεψε ποοφανώς είς την (Τΐτ/Υν(α"<ΓΓΐν ενός καθαρώς· σκηνικοΰ εργου, ενός· έργον ·&ηλαΐοη προωρισμέ- νου νά γίνη γνωστόν διά τής· άπό σκτ>-
νί}ς δώα(ΤΛθύ.Μς τού. Τό ^ράμα τοΰ
κ. 'Ειιοτειρίκου φαίνε-κα μαλ?Λν προω-
ρΐίϊμενον νά διαόασθ^ ώς βι&λίον.
Είς την πρώτην οκη(νί|ν τής τιετάιρτης
πρά|εως ό ονγγραφεύς μάς .τοορουσιά-
ζει ·ρόν έξόρκττον ατ/τοχράτορα μεσα
εί; μίαν Λ>εμ6ον κλυόωνιξομενην άπό
τα ίάργιομενα χύμΛτα τοΰ Εΰξ€ίνου
καΐ πληοοομίνηιν άπό τούς οβεραυνούς.
Βεοαίως, μία τέτοιβ σκηνή οέν είνε
άδννΐττον νά έκτελΒΐίτθχϊ καϊ μάλιστα
είς· θβατψα &α8·ετοντα ίΛανκή τί^νι-
κά ρ,έσα. Τόσον «Μ»ς τό γίγονός ότι
ό συγγραιςρ-εύ; δέν ήθόληοΐΕ νά παρα-
κ«μι(Ί) τάς τεχνικά,ς δυσχερβίίχς τής
ανωτέρω ο«ηντ>ς, όσον καΐ ή εύκολία
μ έ την· όποιαν άΡλάζβι διαρκώς εΐκό-
νας, ιιάς Λείθουν δή ό χ. 'Εμπίΐρίκος
·'"■ τό ερεγον τον μάλλον διά νά
ίί παρά διά νά γνωρίση τα
φΰ>τα τής ράιιααις. ι
Τό «ατά ΛΟσον ό σνγγραφεύ; Ιμεινε |
πιστός είς την Ιστορικήν παράιδοσιν,'
είνε κόίτι πού δέν θά μάς άπτΜτχολήση
ιδιαιτέρως. Άσςραλως ή ίβτορύα μάς
παρονοηάζει διαφορετικόν τόν Ίουστι-
ανόν τόν Ρινότιμητον, ό οποίος έδολο-
οροννηίθη μβτά την δια της βίας άν<οδόν τάς Χ°° 6αια, άςροϋ εχει πολλάς καθαρώς θεατ τρικάς άριετάς. Έν πώτΤτι περιπτώσει, ! τό τελευταίον βιβλίον τοΰ ποιητοΰ τώ» «Τραγοτ.·>διών χον Αίγαίου» μάς τό _πα-
ρουσιάζει υπό μίαν νεαν εντελώς μορ¬
φήν καϊ μάς δί'δει την βάσιμον έλπί&α,
ότι ή ά<ροο"ίοκτίς τού «ίς τό Λίοτοοι .- {V άπέβαινεν ϊϊτοχρελής τό»βΡ> "· ^ι
·· ποιηητην όοον «αί διά την τΒρ η
τού τόπον μα£.
Μόνον ό Θεός «ο «τ
^ Ρλώοας,
μποοεϊ νά είναι
η
ργή περιονο
α ό τοχογλύφος.
Ό λόγος γιβ
ολιγοι γαμο, ΐ
Ι ά
&ΕΟΠΟΜ 1
5ϋΡΑΥ, 5ΕΡΤΕΜΒΕΒ 29, 1929.- ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5269. ΝΕν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠ1ΌΝ.— Άριθμός 5269.
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ Τ{4Σ
Αοιστερςι, ή κ. Χέρμπερτ Χοΰ6ερ, «πρώτη κυρία τής χώρας>. ΔεξιςΙ ή
κ Οϋίλλιαμ Χόφφμαν, Πρόεδρος τοΰ Σωμαχείου των Άμερικανίδων
Προσκόπατν.
Έξ άριστερών πρός τα δεξιά, ή κ. Γ. Χοϋσσεν, σύζυγος τοΰ Γενικοΰ
Προξένου τής Γερμανίας, καί ή σύζυγον τού Δημάρχου τού Βεοολίνου
καϊ ό ϊδιος Δήμαρχος κ. Γκοϋσταβ Μπόες, οίτινες αφίχθησαν έν Νέ
5ϋΡΑΥ, 5ΕΡΤΕΜΒΕΒ 29, 1929.- ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5269. ΝΕν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠ1ΌΝ.— Άριθμός 5269.
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ Τ{4Σ
Αοιστερςι, ή κ. Χέρμπερτ Χοΰ6ερ, «πρώτη κυρία τής χώρας>. ΔεξιςΙ ή
κ Οϋίλλιαμ Χόφφμαν, Πρόεδρος τοΰ Σωμαχείου των Άμερικανίδων
Προσκόπατν.
Έξ άριστερών πρός τα δεξιά, ή κ. Γ. Χοϋσσεν, σύζυγος τοΰ Γενικοΰ
Προξένου τής Γερμανίας, καί ή σύζυγον τού Δημάρχου τού Βεοολίνου
καϊ ό ϊδιος Δήμαρχος κ. Γκοϋσταβ Μπόες, οίτινες αφίχθησαν έν Νέ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».-
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ,
ΤΙΕ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑιΤ
ΡΌϋΝΟΗ) 1915
8υΝϋΑΥ, δΕΡΤΕΜΒΕΚ 29, 1929
ΓοΜΙιιΙι*α
ΕΝΟ55Ι5 ΡΙΙΒΙ.Ι5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΝ&
140 νν>8ΐ ΐ«ΐί) 5«—*τ
Νβ- Υογκ, Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ<> Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8, ΡΓββ.-Ττβαβ.
ΟΕΜΕΓΠΙϋδ 0ΛΙΧΙΜΛΗΟ8. δβθΓβΙΑΓΤ
ΟΑΗΠΑί $100. ΟΟΟ.ΟΟ
Τβΐβ—αρτ» Λύάΐ-βφΐ "Κ·11ίβΓ·1α"
Τ«)βρΙιοηθ8ΐ νναΙ&Ιηβ ϊϊΐβ—»·11—επι»
Τα ΛΓέα Μουδανιά.— Ένα χαρακτηριστεκό παβά-
δειγιμα της δυνάμεως τής φυλής.— Ή Χαλχιοικη
είναι τό μόνον μέρος δτίοο ή Ελλάς έκαμε -πραγ¬
ματικόν ϊτΕθικισμόν.
5υΒ50ΡΙΡΤΙΟΝ ΚΑΤΕ5:
ΙΙηϋεά 51αΙε$
ΡΑΙίΥ
ΥββΓ ...... $ιο.·ο
Ηηπ11ΐ5 ..... $5.00
ΗοηΙΙιε___Ι».»·
δυΝΡΑΥ
$ι».οο
«ε.οο
$1.00
Οηβ Υβ»Γ
5Ιχ Μοπΐΐιβ
Τ1ΐΓ6β Μπηίΐι»
|7.
$Ι.
... $3.
00
»0
00
ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ ΥββΓ ....... $4.00
ίϊχ Μοητΐιβ......$*00
Ι$.β·
$4.00
$5.0·
$1.60
ΕΝΤ!.ι)ΕΟ Α5 ϋΚ-ΟΝΡ 01Λ55 ΗΑΤΤΕ" ΑΡΚΠ.
Ι. 1915. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ8Γ ΟΡΡΙΟε. ΑΤ ΝΕ*
ΪΟΗΚ. ΝΕ* ΥΟΚΚ. ϋΝΟΕΗ ΤΗ8 Α(ΓΤ ΟΤ
ΜΑΒΰΗ 3. 187»___________
ΡΕΤΉΟ5 Ρ. ΤΛΤΑΝΙ8
ΡουηάβΓ αηά αηιπΐιαιι
ΟαΙΠπιβιΊθδ, ΕίΙΐΙθΓ
τ
— Μ
ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ *"*· Τ"*1
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΗ ΚΥΝΔΡΟΗΐαΐΙι
ΑΗΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΪΟΤΕΓΙΙΤΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
ΈιησΙα
$10.10
Έξάμηνος . . $5.00
Τρ! μηνός ... $5.00
•Ε-Λα ..
•ΕΕΛμτ,νος
Τοίμ—ος .
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ
'ΕιησΙα
ΈΕάμηνας
ΤρΙμηνος
Ιτ.οο
$β.βο
$1.00
Έ—σία
•Εξαμτινος
ΤρΙμκνος
Μ···
$».Ο»
Ιι.οβ
ι*.»ο
ΈτησΙα . _ _ . .
■Εξάμηνος .. $1.00
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ
$4.00 | ΈτηοΙα---- $500
ΕτηαΙα----- ♦?!
"Εξάμηνος ■■ »»·»»
'Λποοτίλλετε τα εμβάοματά σας οια τα-
χνβρομικΛν 1 τραπεζιτικήν ΙπιταγΛν είς
Δολλάρια πληρωτεα είς Νέαν Ύβρχην βια-
ΐβγί "ΝαΤΙοηίΐΙ Η6Γ8.10.". Επιστολαί —-
ριέχονσαι χα&τονομΐσματβ βέβν ■»* αηβστέ*-
λωνται αυστημέναι είς διαταγήν ••Νβ.ΙΙοη*!
ΗβΓίΐΙςΙ", 140 νβ3ΐ ΙίΙΙϊ δΐΓββΙ. Νβΐ»
ΤΌγκ, Ν. Υ., ίλλως ίεν φέρομεν *4#*νη*
βν άπολεσ^ώσιν._______________________
ΧΕΙΡΟΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΛΙ______
·Α·τΥν«ις
ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟΝ ΕΜΑΔΑ
ι ε ε ι
ΓβαφεΙα <·Ε»νιχο6 ήος ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Ι». II ΨΥΧΗ ΛΝΘΙΣΜΕΝΗ ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΟΥΓΚΩ "Ελα! βογγάει καπχχα. «ρλογέρα <πούς Ισκιους -πδν πβο^δολίών. Σκο~«ει γαλτΓνη πεοα ώς πέρα τ ό τρκτγονδάκτ των βοοκών. Κάτω άπ' τόν πρϊνο, τ* άγε<>άκι
•στάει τόν κοοθρβφτιη άπ' τα νερά.
Χαιράς αίθέρυας τρονγκχυδώκι
μάς χελαϊδ©τ>« τα πουλιά.
Φροντίδες άχι, άς μή σέ τρωνε,
' Άγόκα ρε νά
Όμιλητική κωμωδία Παραμάουντ
Κρίστη. Τιμαί λαϊκαί.
ΙίΝΙΤΕΙ) ΑΠΤΙ8Τ8
& 49ΤΗ 5Τ.
εφυγον οί Τοϋρκοι καί έπήγαν
πρόσφυγες. Άπό την Χαλκιδΐ/κήν
δέν &φυγαν Τοϋρκοι, άλλά μόνον
μερικοί καλόγηροι. Υπήρχον έκεΐ
τα περίφημα μετόχια των Μονών
τοΰ Άγιον "Ορους, 52 τόν αριθ¬
μόν, τα όποΐα διέθετον άπεράντους
γαίας, «οπαλλήλους διά την εγκα¬
τάστασιν προ<κρΰγων. Ή δυσχέρεια ήτο μόνον πώς νά καταλη<ρθοϋν, διότι τό Άγιον "Ο¬ ρος είναι ήμιαντόνομον, προστα- τευόμενον άπό τάς Μεγάλας Δυνά μεις. Ή διπλωματική εύστροφθα τοΰ Πατριάρχου Μελετίου έξεΰρε την λύσιν. Τα μετόχια καί αί γαϊαι των ένοικιάσθησαν από τό Ελληνι¬ κόν Κράτος διά περίοδον 999 έ¬ τών! Μετά την πάροδον τής προ- θεσμίας αυτής βλέπομεν. Καί ετσι έκεΐ ποΰ ήταν άλλοτε μόνον μερικοί στεΐροι τίοχ κατάμαυ ροι καλόγηροι, σήμερον ^ ζωντανό; πληθυσμός έργαζόμενος κινούμενος, γεννοόολών, έροχτευσ- ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ τΩραι σννεντεύξ€ων: Δευτέρα καί Τετάρτη άπό 4—5 μ. μ., ϋ γρά- ψατε: Κ. ϋβΐΐΓθδ, 18 01(1 Βγο3<1- νναγ, Αρι. 4, Ν. Υ. Οίϊγ. Τηλ*;φ. υηΐνεΓ5Ϊ(γ 0232. Ίδρύττησαν πεντακοσιοι^ σχεδόν συνοικισμόν φέροντες τα όνόματα πόλεων καί χωρίων τής Μικράς Άσίας καί Θράκης. Νέα Μουδα- αά, Νέαι φλογητά, Νέα Καλλικρά- τεια, Νέα Πλάγια, Νέος Μαρμα- ράς, Νέα Φώκαια καί δωδεκαδες οίλλων όνομάτων, τα όποΐα ξυπνοϋν την ένθύμισιν πρός τό παρελθόν, διατηροΰν ζωντωνήν την ανάμνη¬ σιν καί τόν πόθον της εκδικήσεως;. Μεταξΰ των συνοικκτμών αυτών τής Χαλκιδικής την πρωτεύουσαν θέσιν κατέλαβον τα Νέα Μσυδα- νιά. Καί διότι έκτίσθη στήν πε'ό κατάλληλη θέσι «οά διότι είναι ό μεγαλείτερος. Κατώρθωσε νά συγ¬ κεντρώση καί τό εμπόριον καί την κίνησιν όλης τής Χαλκιδικής, τό¬ σον, ωστε οί «έπήλυδες» αύτοΙ νά φιλοδοξοΰν νά μεταφέρουν έκεΐ ϊΜΐί την πρωτεύουσαν τοΰ νομοϋ έκ τοϋ παλαιοΰ Πολνγύρου. Φιλοδοξίϊα: θέιβαια ποϋ δέν είναι δυνατόν καί δέν πρέπει νά πραγμα τοποιηθη, διότι θά προκαλέση πραγματικήν έπανάιστασιν. "Επειτα ό Πολύγυρος είναι πα- λωιά πόλις καλοκτισμένη καί πρό παντός νγιεινοτάτη. Σέ μιά κατα- πράσινη πλαγιά τοϋ δρους Χολο- μέντα, έξακουστοϋ διά την άφθο¬ νον βλάστησιν τού, ό Πολΰγυρος είναι μιά άπό τάς πειό χαριτωμέ¬ νας κωμοπόλεις ν,αχ της νέας καί τής πίοίλαιας Ελλάδος. Έν αντιθέσει τα Νέα Μουδανιά καίτοι καταΰρεχόμενα άπό την θά¬ λασσαν πάσχουν άπό την ασθένει¬ αν, ποϋ μαστίζει όλην την Χαλκιδι- κήν, την έλονοσίαν. Καιί τουτο χά¬ ρις είς ίνα ελος ολίγων έκατοντά- 8ων στρεμμάτων, ποΰ ευρίσκεται πλάϊ στήν πόλι. Ή νπηρβσία τού 'Εποικισμοϋ παρασυρθεΐσα υπό τάς είσηγήσεις ενός 'Ελβετοϋ ύ- δραυλικοϋ επεχείρησε νά τό άπο- ξηράντι οια χάνδακος, άλλά τό ε¬ λος εγινε χειρότερο, διότι πολλά σημεΐά τού είναι χαμηλότερίαι τής επιφανείας της θαλάσσης. Τα λε- πτά έδαπανήθησαν, ό 'Ελ^ετός έ- τιμωρήίτη δι' απολύσεως, άλλά τό ελος έξακολσυθεΐ νά κατατυραννί) την κωμόπολιν μέ τάς δηλητηριώ- Χ—ι /" ηίΓ γΑι β ι ι γ» —ο ι /- ^λ-.■ βΊΐ~,.ν— Εί—Λ .. Ν ΜΒΧΝΙΑ ΕΝΙΙΧΥΕΙ ΤΟΝ ΣΤΟΑΟΝ ΤΗΣ Καθέλκυβις 'Αλβανικου θωρηκτου είς υηγβΐ ΤΥΡΑΝΝΑ, 29 Σεπτεμβρίου — Είς τα Ίταλικά ναυ. πηγεία Άνσάλντο έλαβε χώραν χθΐς ή καθέλκυσις τοΰ -ρο'ι- του θωρηκτοϋ της Άλβανίας, τοϋ μάνου νεου σκάφους, τό ό. ποίον θά αποκτήση ό Άλβανικος στόλος, καί τοϋ οποίον τί™ ναυπήγησιν απεφάσισεν ό βασιλεύς Ζώγκου, διά νά κατα. στηση αποτελεσματικωτέραν την άμυναν των παραλίων τού βασιλείου τού. ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΤΟΥ ΓΜΪΜΥ ΕΙΣ ΤΙ ΗΓΕΠ1 Συγκέντρωσις ατρατιας έκ 40.000 ΑΛΓΕΡΙΟΝ, 29 Σεπτεμβρίου.— Είς τα φθινοπωρινά μεγάλα γυμνάσια, τα όποΐα θά τελεσθοΰν ένταϋθα, θά συγ- κεντρωθϋ στρατιά έκ τεσσαράκοντα χιλιάδων άνδρών. Κα¬ τά τα μεγάλα αύτά γυμνάσια θά δοκιμασθϋ σχέδιον '-ί1' πον την άμυναν τή*ς Άλγερίας έκ των έσωτερικών στάσεων των ίθαγενων. ΤΑ ΚΡΥΦΑΙΧΟΑΕΙΑ ΟΙ γάνδαν άλλά σννελήφΐ}η είς Καμπιόνε τόν παρελθόντα Αΰγου- —ΐΐι- τηνπνΐιΤ στον' κατεοικασ*π ζ*;εί; 3ο ι. Ιπ) 11 ιΓΜΑ/ Ι των φυλάκισιν υπό τοΰ Έκτάκτου ι ιιζ. ι υ 11 ιιηζ. Στρατοδικε{^ ^ς ,Αύν^ το5 Κράτους, επι πράξεσι άποβλεπού- σαις είς την έξερέθισιν των Ίτο- λών πολιτών δπως έξεγερθώσι διά των δπλων κατά τής κυβερνήσεως. Ή δίκη τ^το ή συντομωτέρα εί; την ίστορίαν τοϋ Έκτάτου τονηον Δικαστηρίον. "Ηρχισεν είς τάς 9 π. μ. είς δέ τάς 12:30 μ. μ. είχεν έκδονη ή απόφασις. Ό Ρόσσι, ό Ι δποΐος παρέμεινεν άπαθής καθ1 ό¬ λην την διάρκειαν τή; δίκη;, η-| κονσε την ποινήν τού άτάραχος. Ό Ρόσσι κατηγορεϊτο ώ; ό Ι σνγγράψας διάφορα αρθρα ν.άι φνλλάδια, πολλά των οποίων άνε- γνώσθησαν είς τό δικαστήριον. Ή καταδίωξις εδήλωσεν ότι ταυτα θά ήδΰναντο νά προξενήσουν έ;ε· γερσιν είς μερους τΌύλάχιστον το» Ίταλικοϋ λαοΰ, δπως διά των ο- πλων έξαναστώσι κατά^τοϋ Φαοι· στικοΰ καθεστώτος, ή όπως α.το- ΚΩΝ) ΠΟΛΙΣ, 28 ^ Σεχτ«μ6?. — Μία ήλικιωμίνη γυνή κίΐ τρίίς Μθ'ΛΌΰλμάνοι κλτ>ρικο1 «φνλακί^θη-
σαν καί Οά δικασβοΰν, έ—ειδή έο&α-
σκον κρι*φίως τό Άρα6ικόν Άλφά-
βτ.τον ή νρτ]σις τού όχοία> άπηγο-
ρ^ύΌτ) ί—ο τοϋ Μουσταφά Κεμαλ.
Ή σϋλληφθείσα γυνή είχεν 60 μα¬
θητάς έντός τοά ύχογείου ττ}ς κα-
τθίκίας της, ένω οί κληρικοί έϊί-
:»σκον έντός τοΰ τεμένους τοΰ Μω¬
άμεθ. Μ«χ?ι τούδε δέν εξεδόθη εκ-
ϊοσις το5 Κορανίο!> μέ Λατινικούς
ΤΟΝ ΡΟΣΣΙ
Οοινή 3Ο έτών δεαμών
βίς τόν άντι<$>α«.βτην «α-
τριώτην.
ΡΩΜΗ, 28 Σεπτέμβριον.—Ό
άλλοτε τμηματάρχης τοΰ Δημοσιο¬
γραφικόν Γραφείον τοΰ πρωθυ-
πονργοϋ .Τσεζάρε Ρόσσι. δ οποίος
μετά την άθώωσίν τον επί σννε-
νοχτ) είς την υπόθεσιν Ματτεόττι,
διέφυγεν είς τό εξωτερικόν δπου
διενήργει άντιφασιστικήν προπα¬
στικοΰ καθεσς, ή
πειραθώσι νά δολοφονησωσι
πρωθυπουργόν Μουσολίνι.
Ό Ρόσσι παρεδέχθη είς τό δι¬
καστήριον ότι αντός ήτο ο σνγ-
γράψας τα φνλλάδια και τα αρ-
θρα άλλά προσέθεσεν ότι ταντα
ήσαν μία «μεγάλη μπλοφα» χ«
δέν ήτο δννατόν νά έπιφερ(ο<η τό¬ σον σοβαράς συνεπείας, ως ιορ- ρίζεται ή άστννομία. η μ μ ς δεις άνε.(&υμιάσεις τού. "Εα>; ότου
τόν παρελθόντα χειμώνα ό νεαρός
"Ελλην μηχανικάς κ. Παπαδόπου-
λος άπέδειξε δι' άκαταμαχήτων ά-
ρι·9μών, ότι ή άποξήρανσις τοΰ ερ-
γου«;ΐναι εύχερεστάτη δι' έπιχω-
μωτώσεως καί σχετικώς όλιγοδάπα-
νος. Πλήν τούτου ή δι' έπιχωμα-
τώσεως άποξήρανσις θά έχη τό
προσόν, ότι θά χαρίση είς την καλ¬
λιέργειαν αρκετάς' εκατοντάδας ]
στρέμματα πολυτίμου γής.
Ό τότε διευθύνων τόν 'Εποιν.ι-
σμόν κ. Π ετρόπουλος δέν έδίστα-
σεν. Ένεστερνίσθη τάς ιδέας τοϋ
μηχανικοϋ τού κίαιί μέ" άποφασιοτι-
κότητα αξίαν διευυνντοϋ διέταξεν!
άμεσως την έναρξιν τοϋ εργου. "Η
δή έκατοντάδες έργατών έργάζον-
— " ϊί τό ήμισυ σχεδόν τοϋ ελου;
αλνφθη. Ή δαπάνη ύπελογί-
σθη είς 600.000 περίπου δραχμών
κο* αί 600 οικογένειαι των Μουδα¬
νιων έδέχθησαν προθύμως νά χρε-
ω8ωσι 1000 περίπου· δραχμάς ε¬
κάστη διά νά άπαλλαγονν από την
μάστιγα.
Ιδού ?ν σνστημα, ποΰ νά ήμ-
ποροϋσε νά έ^ρμοόθ[} επιτυχώς
σ' όλην την 'Ελλαδα, προκειμένον
νά γίνουν εργα κοινής ωφελείας.
Ή δια τής χρεώσεως των κατοίκων
εκτέλεσις αυτών. Άλλά ποίος κυ-
βερνήτης ·θά άναλάΐβη μιά τέτοια
πρωτοβουλίαι;
Γ. ΟΛΥΜΠΙΟΣ
ται-και
εχει
Έκλεκτά βι6λί« εχε; μίνον το
Βιβλιοπωλείον τοϋ «'Εθνικοϋ Κή-
Μ. ΓΕίΙΧ μ Ο
Ο, ΙΝΟ.
297 3Β0 ΑΥΕ.
Η. Υ. ΟΙΤΥ
202 ΕΑδΤ 23Β0 -Τ.
Ν. Υ. 0ΙΤ1Τ
ΤΕ_ ΑίβΟΝΟυΐΝ 810·—«107
ΗΕδΤΑϋΒΑΝΤ ΑΝΟ ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΠΥ ΕΟϋΙΡΜΕΝΤ
ΟΕΝΕΗΑί 00ΝΤΒΑ0Τ0Η8
νΥΕ 5ϋΡΡίΥ ΕνΕΒΥΤΗΙΝΒ ϋΝΟΕΗ ΟΝΕ ΟΟΝΤΒΑΟΤ
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ
τό σχεδίασμα καί τόν τέλειον καταρτισμόν Ξενοδοχείων, Έσιΐαχο-
ρίων, Ζαχαροπλαστείον, Ι,υηθΓΐ ΚΟΟΠ18, ΟαίβίθΓΪβ3, βΐθ-, "»'
την συμπλήρωσιν αυτών δι' δλων των χρειωδών μόνον δι «νο»
συμβόλαιον, είς τιμάς λίαν συγκαταβατικάς καί μέ μεγάλα; ευ¬
κολίας είς την πληρωμήν.
Δια τοϋ συστηματός μας, τής επιμεμελημένης εργασίας, τή,
ακριβείας τής άρχιτεκτονικής καί τής έσωτερικής διακοσμη*»0*»·
καθιστώμεν κάθε κατάστημα ποίι άναλαμοανομεν
ΕίΚΥΪΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΙΟ*
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛίΓΤΒΪΟΗΑ
ΜόνονΙδ.ΟΟ μηνιαίως. Διοα-αΧία αΤ0μικτ). 'Α-νν}10*^^*»
στι, καρ Αμίρικανίοος, κάτοχον τής 'ΕλληνιχίΓς. 'Ανοικτη
«. μ. ίως 10 μ. μ.
δβ4 - 7ΤΗ ΑΥΕ. «ΜΓτηί,·. αλ__««^ <πλο8) ΝΕ*ν (Μεταξύ 40—41ης ΌοοΒ)
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ,
ΤΙΕ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑιΤ
ΡΌϋΝΟΗ) 1915
8υΝϋΑΥ, δΕΡΤΕΜΒΕΚ 29, 1929
ΓοΜΙιιΙι*α
ΕΝΟ55Ι5 ΡΙΙΒΙ.Ι5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΝ&
140 νν>8ΐ ΐ«ΐί) 5«—*τ
Νβ- Υογκ, Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ<> Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8, ΡΓββ.-Ττβαβ.
ΟΕΜΕΓΠΙϋδ 0ΛΙΧΙΜΛΗΟ8. δβθΓβΙΑΓΤ
ΟΑΗΠΑί $100. ΟΟΟ.ΟΟ
Τβΐβ—αρτ» Λύάΐ-βφΐ "Κ·11ίβΓ·1α"
Τ«)βρΙιοηθ8ΐ νναΙ&Ιηβ ϊϊΐβ—»·11—επι»
Τα ΛΓέα Μουδανιά.— Ένα χαρακτηριστεκό παβά-
δειγιμα της δυνάμεως τής φυλής.— Ή Χαλχιοικη
είναι τό μόνον μέρος δτίοο ή Ελλάς έκαμε -πραγ¬
ματικόν ϊτΕθικισμόν.
5υΒ50ΡΙΡΤΙΟΝ ΚΑΤΕ5:
ΙΙηϋεά 51αΙε$
ΡΑΙίΥ
ΥββΓ ...... $ιο.·ο
Ηηπ11ΐ5 ..... $5.00
ΗοηΙΙιε___Ι».»·
δυΝΡΑΥ
$ι».οο
«ε.οο
$1.00
Οηβ Υβ»Γ
5Ιχ Μοπΐΐιβ
Τ1ΐΓ6β Μπηίΐι»
|7.
$Ι.
... $3.
00
»0
00
ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ ΥββΓ ....... $4.00
ίϊχ Μοητΐιβ......$*00
Ι$.β·
$4.00
$5.0·
$1.60
ΕΝΤ!.ι)ΕΟ Α5 ϋΚ-ΟΝΡ 01Λ55 ΗΑΤΤΕ" ΑΡΚΠ.
Ι. 1915. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ8Γ ΟΡΡΙΟε. ΑΤ ΝΕ*
ΪΟΗΚ. ΝΕ* ΥΟΚΚ. ϋΝΟΕΗ ΤΗ8 Α(ΓΤ ΟΤ
ΜΑΒΰΗ 3. 187»___________
ΡΕΤΉΟ5 Ρ. ΤΛΤΑΝΙ8
ΡουηάβΓ αηά αηιπΐιαιι
ΟαΙΠπιβιΊθδ, ΕίΙΐΙθΓ
τ
— Μ
ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ *"*· Τ"*1
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΗ ΚΥΝΔΡΟΗΐαΐΙι
ΑΗΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΪΟΤΕΓΙΙΤΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
ΈιησΙα
$10.10
Έξάμηνος . . $5.00
Τρ! μηνός ... $5.00
•Ε-Λα ..
•ΕΕΛμτ,νος
Τοίμ—ος .
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ
'ΕιησΙα
ΈΕάμηνας
ΤρΙμηνος
Ιτ.οο
$β.βο
$1.00
Έ—σία
•Εξαμτινος
ΤρΙμκνος
Μ···
$».Ο»
Ιι.οβ
ι*.»ο
ΈτησΙα . _ _ . .
■Εξάμηνος .. $1.00
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ
$4.00 | ΈτηοΙα---- $500
ΕτηαΙα----- ♦?!
"Εξάμηνος ■■ »»·»»
'Λποοτίλλετε τα εμβάοματά σας οια τα-
χνβρομικΛν 1 τραπεζιτικήν ΙπιταγΛν είς
Δολλάρια πληρωτεα είς Νέαν Ύβρχην βια-
ΐβγί "ΝαΤΙοηίΐΙ Η6Γ8.10.". Επιστολαί —-
ριέχονσαι χα&τονομΐσματβ βέβν ■»* αηβστέ*-
λωνται αυστημέναι είς διαταγήν ••Νβ.ΙΙοη*!
ΗβΓίΐΙςΙ", 140 νβ3ΐ ΙίΙΙϊ δΐΓββΙ. Νβΐ»
ΤΌγκ, Ν. Υ., ίλλως ίεν φέρομεν *4#*νη*
βν άπολεσ^ώσιν._______________________
ΧΕΙΡΟΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΛΙ______
·Α·τΥν«ις
ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟΝ ΕΜΑΔΑ
ι ε ε ι
ΓβαφεΙα <·Ε»νιχο6 ήος ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Ι». II ΨΥΧΗ ΛΝΘΙΣΜΕΝΗ ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΟΥΓΚΩ "Ελα! βογγάει καπχχα. «ρλογέρα <πούς Ισκιους -πδν πβο^δολίών. Σκο~«ει γαλτΓνη πεοα ώς πέρα τ ό τρκτγονδάκτ των βοοκών. Κάτω άπ' τόν πρϊνο, τ* άγε<>άκι
•στάει τόν κοοθρβφτιη άπ' τα νερά.
Χαιράς αίθέρυας τρονγκχυδώκι
μάς χελαϊδ©τ>« τα πουλιά.
Φροντίδες άχι, άς μή σέ τρωνε,
' Άγόκα ρε νά
Όμιλητική κωμωδία Παραμάουντ
Κρίστη. Τιμαί λαϊκαί.
ΙίΝΙΤΕΙ) ΑΠΤΙ8Τ8
& 49ΤΗ 5Τ.
εφυγον οί Τοϋρκοι καί έπήγαν
πρόσφυγες. Άπό την Χαλκιδΐ/κήν
δέν &φυγαν Τοϋρκοι, άλλά μόνον
μερικοί καλόγηροι. Υπήρχον έκεΐ
τα περίφημα μετόχια των Μονών
τοΰ Άγιον "Ορους, 52 τόν αριθ¬
μόν, τα όποΐα διέθετον άπεράντους
γαίας, «οπαλλήλους διά την εγκα¬
τάστασιν προ<κρΰγων. Ή δυσχέρεια ήτο μόνον πώς νά καταλη<ρθοϋν, διότι τό Άγιον "Ο¬ ρος είναι ήμιαντόνομον, προστα- τευόμενον άπό τάς Μεγάλας Δυνά μεις. Ή διπλωματική εύστροφθα τοΰ Πατριάρχου Μελετίου έξεΰρε την λύσιν. Τα μετόχια καί αί γαϊαι των ένοικιάσθησαν από τό Ελληνι¬ κόν Κράτος διά περίοδον 999 έ¬ τών! Μετά την πάροδον τής προ- θεσμίας αυτής βλέπομεν. Καί ετσι έκεΐ ποΰ ήταν άλλοτε μόνον μερικοί στεΐροι τίοχ κατάμαυ ροι καλόγηροι, σήμερον ^ ζωντανό; πληθυσμός έργαζόμενος κινούμενος, γεννοόολών, έροχτευσ- ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ τΩραι σννεντεύξ€ων: Δευτέρα καί Τετάρτη άπό 4—5 μ. μ., ϋ γρά- ψατε: Κ. ϋβΐΐΓθδ, 18 01(1 Βγο3<1- νναγ, Αρι. 4, Ν. Υ. Οίϊγ. Τηλ*;φ. υηΐνεΓ5Ϊ(γ 0232. Ίδρύττησαν πεντακοσιοι^ σχεδόν συνοικισμόν φέροντες τα όνόματα πόλεων καί χωρίων τής Μικράς Άσίας καί Θράκης. Νέα Μουδα- αά, Νέαι φλογητά, Νέα Καλλικρά- τεια, Νέα Πλάγια, Νέος Μαρμα- ράς, Νέα Φώκαια καί δωδεκαδες οίλλων όνομάτων, τα όποΐα ξυπνοϋν την ένθύμισιν πρός τό παρελθόν, διατηροΰν ζωντωνήν την ανάμνη¬ σιν καί τόν πόθον της εκδικήσεως;. Μεταξΰ των συνοικκτμών αυτών τής Χαλκιδικής την πρωτεύουσαν θέσιν κατέλαβον τα Νέα Μσυδα- νιά. Καί διότι έκτίσθη στήν πε'ό κατάλληλη θέσι «οά διότι είναι ό μεγαλείτερος. Κατώρθωσε νά συγ¬ κεντρώση καί τό εμπόριον καί την κίνησιν όλης τής Χαλκιδικής, τό¬ σον, ωστε οί «έπήλυδες» αύτοΙ νά φιλοδοξοΰν νά μεταφέρουν έκεΐ ϊΜΐί την πρωτεύουσαν τοΰ νομοϋ έκ τοϋ παλαιοΰ Πολνγύρου. Φιλοδοξίϊα: θέιβαια ποϋ δέν είναι δυνατόν καί δέν πρέπει νά πραγμα τοποιηθη, διότι θά προκαλέση πραγματικήν έπανάιστασιν. "Επειτα ό Πολύγυρος είναι πα- λωιά πόλις καλοκτισμένη καί πρό παντός νγιεινοτάτη. Σέ μιά κατα- πράσινη πλαγιά τοϋ δρους Χολο- μέντα, έξακουστοϋ διά την άφθο¬ νον βλάστησιν τού, ό Πολΰγυρος είναι μιά άπό τάς πειό χαριτωμέ¬ νας κωμοπόλεις ν,αχ της νέας καί τής πίοίλαιας Ελλάδος. Έν αντιθέσει τα Νέα Μουδανιά καίτοι καταΰρεχόμενα άπό την θά¬ λασσαν πάσχουν άπό την ασθένει¬ αν, ποϋ μαστίζει όλην την Χαλκιδι- κήν, την έλονοσίαν. Καιί τουτο χά¬ ρις είς ίνα ελος ολίγων έκατοντά- 8ων στρεμμάτων, ποΰ ευρίσκεται πλάϊ στήν πόλι. Ή νπηρβσία τού 'Εποικισμοϋ παρασυρθεΐσα υπό τάς είσηγήσεις ενός 'Ελβετοϋ ύ- δραυλικοϋ επεχείρησε νά τό άπο- ξηράντι οια χάνδακος, άλλά τό ε¬ λος εγινε χειρότερο, διότι πολλά σημεΐά τού είναι χαμηλότερίαι τής επιφανείας της θαλάσσης. Τα λε- πτά έδαπανήθησαν, ό 'Ελ^ετός έ- τιμωρήίτη δι' απολύσεως, άλλά τό ελος έξακολσυθεΐ νά κατατυραννί) την κωμόπολιν μέ τάς δηλητηριώ- Χ—ι /" ηίΓ γΑι β ι ι γ» —ο ι /- ^λ-.■ βΊΐ~,.ν— Εί—Λ .. Ν ΜΒΧΝΙΑ ΕΝΙΙΧΥΕΙ ΤΟΝ ΣΤΟΑΟΝ ΤΗΣ Καθέλκυβις 'Αλβανικου θωρηκτου είς υηγβΐ ΤΥΡΑΝΝΑ, 29 Σεπτεμβρίου — Είς τα Ίταλικά ναυ. πηγεία Άνσάλντο έλαβε χώραν χθΐς ή καθέλκυσις τοΰ -ρο'ι- του θωρηκτοϋ της Άλβανίας, τοϋ μάνου νεου σκάφους, τό ό. ποίον θά αποκτήση ό Άλβανικος στόλος, καί τοϋ οποίον τί™ ναυπήγησιν απεφάσισεν ό βασιλεύς Ζώγκου, διά νά κατα. στηση αποτελεσματικωτέραν την άμυναν των παραλίων τού βασιλείου τού. ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΤΟΥ ΓΜΪΜΥ ΕΙΣ ΤΙ ΗΓΕΠ1 Συγκέντρωσις ατρατιας έκ 40.000 ΑΛΓΕΡΙΟΝ, 29 Σεπτεμβρίου.— Είς τα φθινοπωρινά μεγάλα γυμνάσια, τα όποΐα θά τελεσθοΰν ένταϋθα, θά συγ- κεντρωθϋ στρατιά έκ τεσσαράκοντα χιλιάδων άνδρών. Κα¬ τά τα μεγάλα αύτά γυμνάσια θά δοκιμασθϋ σχέδιον '-ί1' πον την άμυναν τή*ς Άλγερίας έκ των έσωτερικών στάσεων των ίθαγενων. ΤΑ ΚΡΥΦΑΙΧΟΑΕΙΑ ΟΙ γάνδαν άλλά σννελήφΐ}η είς Καμπιόνε τόν παρελθόντα Αΰγου- —ΐΐι- τηνπνΐιΤ στον' κατεοικασ*π ζ*;εί; 3ο ι. Ιπ) 11 ιΓΜΑ/ Ι των φυλάκισιν υπό τοΰ Έκτάκτου ι ιιζ. ι υ 11 ιιηζ. Στρατοδικε{^ ^ς ,Αύν^ το5 Κράτους, επι πράξεσι άποβλεπού- σαις είς την έξερέθισιν των Ίτο- λών πολιτών δπως έξεγερθώσι διά των δπλων κατά τής κυβερνήσεως. Ή δίκη τ^το ή συντομωτέρα εί; την ίστορίαν τοϋ Έκτάτου τονηον Δικαστηρίον. "Ηρχισεν είς τάς 9 π. μ. είς δέ τάς 12:30 μ. μ. είχεν έκδονη ή απόφασις. Ό Ρόσσι, ό Ι δποΐος παρέμεινεν άπαθής καθ1 ό¬ λην την διάρκειαν τή; δίκη;, η-| κονσε την ποινήν τού άτάραχος. Ό Ρόσσι κατηγορεϊτο ώ; ό Ι σνγγράψας διάφορα αρθρα ν.άι φνλλάδια, πολλά των οποίων άνε- γνώσθησαν είς τό δικαστήριον. Ή καταδίωξις εδήλωσεν ότι ταυτα θά ήδΰναντο νά προξενήσουν έ;ε· γερσιν είς μερους τΌύλάχιστον το» Ίταλικοϋ λαοΰ, δπως διά των ο- πλων έξαναστώσι κατά^τοϋ Φαοι· στικοΰ καθεστώτος, ή όπως α.το- ΚΩΝ) ΠΟΛΙΣ, 28 ^ Σεχτ«μ6?. — Μία ήλικιωμίνη γυνή κίΐ τρίίς Μθ'ΛΌΰλμάνοι κλτ>ρικο1 «φνλακί^θη-
σαν καί Οά δικασβοΰν, έ—ειδή έο&α-
σκον κρι*φίως τό Άρα6ικόν Άλφά-
βτ.τον ή νρτ]σις τού όχοία> άπηγο-
ρ^ύΌτ) ί—ο τοϋ Μουσταφά Κεμαλ.
Ή σϋλληφθείσα γυνή είχεν 60 μα¬
θητάς έντός τοά ύχογείου ττ}ς κα-
τθίκίας της, ένω οί κληρικοί έϊί-
:»σκον έντός τοΰ τεμένους τοΰ Μω¬
άμεθ. Μ«χ?ι τούδε δέν εξεδόθη εκ-
ϊοσις το5 Κορανίο!> μέ Λατινικούς
ΤΟΝ ΡΟΣΣΙ
Οοινή 3Ο έτών δεαμών
βίς τόν άντι<$>α«.βτην «α-
τριώτην.
ΡΩΜΗ, 28 Σεπτέμβριον.—Ό
άλλοτε τμηματάρχης τοΰ Δημοσιο¬
γραφικόν Γραφείον τοΰ πρωθυ-
πονργοϋ .Τσεζάρε Ρόσσι. δ οποίος
μετά την άθώωσίν τον επί σννε-
νοχτ) είς την υπόθεσιν Ματτεόττι,
διέφυγεν είς τό εξωτερικόν δπου
διενήργει άντιφασιστικήν προπα¬
στικοΰ καθεσς, ή
πειραθώσι νά δολοφονησωσι
πρωθυπουργόν Μουσολίνι.
Ό Ρόσσι παρεδέχθη είς τό δι¬
καστήριον ότι αντός ήτο ο σνγ-
γράψας τα φνλλάδια και τα αρ-
θρα άλλά προσέθεσεν ότι ταντα
ήσαν μία «μεγάλη μπλοφα» χ«
δέν ήτο δννατόν νά έπιφερ(ο<η τό¬ σον σοβαράς συνεπείας, ως ιορ- ρίζεται ή άστννομία. η μ μ ς δεις άνε.(&υμιάσεις τού. "Εα>; ότου
τόν παρελθόντα χειμώνα ό νεαρός
"Ελλην μηχανικάς κ. Παπαδόπου-
λος άπέδειξε δι' άκαταμαχήτων ά-
ρι·9μών, ότι ή άποξήρανσις τοΰ ερ-
γου«;ΐναι εύχερεστάτη δι' έπιχω-
μωτώσεως καί σχετικώς όλιγοδάπα-
νος. Πλήν τούτου ή δι' έπιχωμα-
τώσεως άποξήρανσις θά έχη τό
προσόν, ότι θά χαρίση είς την καλ¬
λιέργειαν αρκετάς' εκατοντάδας ]
στρέμματα πολυτίμου γής.
Ό τότε διευθύνων τόν 'Εποιν.ι-
σμόν κ. Π ετρόπουλος δέν έδίστα-
σεν. Ένεστερνίσθη τάς ιδέας τοϋ
μηχανικοϋ τού κίαιί μέ" άποφασιοτι-
κότητα αξίαν διευυνντοϋ διέταξεν!
άμεσως την έναρξιν τοϋ εργου. "Η
δή έκατοντάδες έργατών έργάζον-
— " ϊί τό ήμισυ σχεδόν τοϋ ελου;
αλνφθη. Ή δαπάνη ύπελογί-
σθη είς 600.000 περίπου δραχμών
κο* αί 600 οικογένειαι των Μουδα¬
νιων έδέχθησαν προθύμως νά χρε-
ω8ωσι 1000 περίπου· δραχμάς ε¬
κάστη διά νά άπαλλαγονν από την
μάστιγα.
Ιδού ?ν σνστημα, ποΰ νά ήμ-
ποροϋσε νά έ^ρμοόθ[} επιτυχώς
σ' όλην την 'Ελλαδα, προκειμένον
νά γίνουν εργα κοινής ωφελείας.
Ή δια τής χρεώσεως των κατοίκων
εκτέλεσις αυτών. Άλλά ποίος κυ-
βερνήτης ·θά άναλάΐβη μιά τέτοια
πρωτοβουλίαι;
Γ. ΟΛΥΜΠΙΟΣ
ται-και
εχει
Έκλεκτά βι6λί« εχε; μίνον το
Βιβλιοπωλείον τοϋ «'Εθνικοϋ Κή-
Μ. ΓΕίΙΧ μ Ο
Ο, ΙΝΟ.
297 3Β0 ΑΥΕ.
Η. Υ. ΟΙΤΥ
202 ΕΑδΤ 23Β0 -Τ.
Ν. Υ. 0ΙΤ1Τ
ΤΕ_ ΑίβΟΝΟυΐΝ 810·—«107
ΗΕδΤΑϋΒΑΝΤ ΑΝΟ ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΠΥ ΕΟϋΙΡΜΕΝΤ
ΟΕΝΕΗΑί 00ΝΤΒΑ0Τ0Η8
νΥΕ 5ϋΡΡίΥ ΕνΕΒΥΤΗΙΝΒ ϋΝΟΕΗ ΟΝΕ ΟΟΝΤΒΑΟΤ
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ
τό σχεδίασμα καί τόν τέλειον καταρτισμόν Ξενοδοχείων, Έσιΐαχο-
ρίων, Ζαχαροπλαστείον, Ι,υηθΓΐ ΚΟΟΠ18, ΟαίβίθΓΪβ3, βΐθ-, "»'
την συμπλήρωσιν αυτών δι' δλων των χρειωδών μόνον δι «νο»
συμβόλαιον, είς τιμάς λίαν συγκαταβατικάς καί μέ μεγάλα; ευ¬
κολίας είς την πληρωμήν.
Δια τοϋ συστηματός μας, τής επιμεμελημένης εργασίας, τή,
ακριβείας τής άρχιτεκτονικής καί τής έσωτερικής διακοσμη*»0*»·
καθιστώμεν κάθε κατάστημα ποίι άναλαμοανομεν
ΕίΚΥΪΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΙΟ*
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛίΓΤΒΪΟΗΑ
ΜόνονΙδ.ΟΟ μηνιαίως. Διοα-αΧία αΤ0μικτ). 'Α-νν}10*^^*»
στι, καρ Αμίρικανίοος, κάτοχον τής 'ΕλληνιχίΓς. 'Ανοικτη
«. μ. ίως 10 μ. μ.
δβ4 - 7ΤΗ ΑΥΕ. «ΜΓτηί,·. αλ__««^ <πλο8) ΝΕ*ν (Μεταξύ 40—41ης ΌοοΒ)
ΕΠΝΒΑΛΛΕΤΑΙ Η ΙπΕΤΑΒΑΣΙΣ ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΓΕίΙΑθΓΟΥ.- ΟΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΙ ΣΕΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΑΗΝΙΑΣ
ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΛΔΗ ΦΥΣΙΚΑ ΤΗΣ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ.- Η 'ΠΕΤΡΑ ΠΟΥ ΚΟΥΝΙΕΤΑΙ».- ΤΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΜΕ-
ΝΑ ΥΔΑΤΑ ΤΠΝ ΜΥΑΩΝ ΤΟΥ ΣΤΗΒΕΝΣ.- ΤΑ ΥΔΑΤΑ ΤΗΣ ΑΒΥΘΟΥ.- ΕΝΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΕΡΕΥΝΑ
ΕΙΔΙΚΗ ΤΩΝ ΓΕΩΛΟΓΩΝ ΜΑΣ.
γήν
όπως £καμε μ ή
χ*11 μέ την Κόρινθον.
Ή τοιαύτη μελέτη τοϋ δέν θα
^"ζε &ε*6αια τούς κατοί-κους άπό
Τόν πιθανόν κίνδυνον να δεχθοϋν
Τας στέγας τάΥν οΐκιόό ν των επί των
«εφαλών των, διότι 6 άνθρωπος
οεν κατώρθωσε βεβαία ακόμη νά
«μννεται άποτεΑε(ΤμαΓΐικώς κραά
των φυσικών φαινομενων τοιαύτης
«αταστροφ1κης έντάσε<ος. Έν πά "ΤΙ περιπτώσει ή μελετη της γεωλο- Υι*ης καταστάσεως τής Κεφα?." Αηνΐας θά παρουσίαζε αμέριστον Επιστημονικον ενδιαφέρον τόσον με Τ*ιξυ των ^δώ έπιοτημονικών κύ- δσον «αί των τοϋ έξωτερι- Και τουτο διότι δέν είναι ή η φορά χ«θ' ήν σεσμοί με- εντάσεως άπειλονν την νή· σον. έξηκοντα δΰο έτων συνε- ^χη όλόκλη,0(>- ή νήσος άπό
Ι«ΐ3ΐκους σΐισμούς, ή δέ νεαρά τό-
τε προκεύουσά της έδσκιμάσθη πε
Ρΐσσοτερον δλων των δλλων περιο-
χων της. 'ΥπΒστ^ τόσας καταστοο-
^ ωστε, καθώς τουλάχιστον ά-
ροννοΐ χρονογράφ*ι τής έπο-
εις τας τότ* έκδιδομένας έφη-
υδας-^^ πΚριοοικά) ^ ^ο^
είς απόγνωσιν, παρ' ό-
δέ νά έγκαταλείψουν όμαδι-
ν·ως την σειομένην πόλιν, μολονό-
^ ο"· Κεφαλλήνες αγαποϋν άνέκα-
0«ν την νησόν των μέ την αγάπην
^ποό μητερα ανιατως ^λ
°1 ίδιοι σεισμοί άλλά είς πολΰ
^θοτέραν κλίμοωα!, έπήλνον κατά
Ρ νησου τό 1911. Καί τότε ή
συνεταράχθη έκ θεμελίων,
χατοικοι δέ κατέφυγον καί τότε
*ο6λητοι είς τό ύπαιθρον. Είς
περιφέρειαν μάλιστα των
ν οί σεισμοί έπέφεραν
καταστροφάς, ή δι
1 ΑΘΗΝΑΙ, Αύγουστος.— Τό
Άργοστόλιον σείεται καί πάλιν Ι/.
Οεΐϊελίων. "·Ετσι μάς πληροφορούν
τα τηλεγροΜρήματίαι τοΰ έκεΐ παρα-
τηρητοΰ τοΰ Άστερ-οσκοπείθυ καί
τού Νομάρχου Κεφαλληνίας.
Αί πρώται είδήσεις ποΰ έληφθη-
υαν ενταύθα, άνέφεραν δτι αί σεισ
μνκαΐ δονήσεις υπήρξαν έξαιρετικπ
οφοδραί, ότι κατέπεσαν αρκεταί
οικίαι" καί δτι οί άνύποπτοι κάτοι-
γ,οι κατέφυγον πανικόολητοι είς το
ύπαιθρον.
ΜΕταγενέστερα δμως τηλεγφα-
φήματα των έν,ίΐ αρμοδίων μάς έ-
Ληροφόρησαν δτι οί τελευταϊοι
οεισμοί, μολονότι ήσαν Ίσχυροτά-
της εντάσεως, δέν ήσαν χαταστρε-
πτικοί. Αύτην την φοράν ήρκέισθη!
σαν νά τρομοκρατήσουν μόνον τοΰ; |
χατοίκους κίαι ίνα έκτινάξουν μέρι-
*ά άσ>6εστοχρίσμοτα των σπιτιών.
Οί έδώ γεωλόγοι μας, οΐτινες
ήρωτήθησαν περί τ% πΐθανη; εκ¬
τάσεως των νέων σεισαών απήντη¬
σαν ν.αθι]συχαστι·κά. Είπαν δηλαδΐ)
μέ την γνωστήν φρόνησιν των έπ·-
ιττημόνων, οί όποϊοι ώς γνωστόν,
εκφέρουν την γνώμην των επί των
διαφόρων άνευ λύσεως έπκττημονι-
κών προβλημάτων υστερα άπό μα¬
κράν άλυσον ύπο&ετικών προτάσε-
ων, δτι έφόσον οί σεισμοί της Κε¬
φαλληνίας 6έν έδημιοι'ργησαν κα-
ταστροφά;, αμα τη έκοηλώσει των,
δέν ήτάρχει φόβος διά τούς κατοί-
κους έκ τής μελλοντικής ύποτρο-
ιτης των.
Δεχόμεθα λοιπόν τόν πΑρήγο-
ρον αυτόν χρησμόν των γεωλογων
1% καί παρηγορούμεθα δτι είς την
ατελευτητον φάλαγγα των χαλαζο-
ηλι'τκτων, πλημμυροπλήκτων, έπι-
δημιοπλήκτων καί λοιπών «πλή-
κτων» τοϋ Πανελλήνιον, δέν θά
προστεθοΰν είς την ύ-ερβεβαρυμ*-
νην έκ των φροντυδων Κυβέρνησιν
Χαι αί, μέριμναι των σεισμοπλή-
ν τοΰ Άργοστολίου. Έν πάση
ζ περιπτώσει σκόπιμον θά ή¬
το νά απεστέλλετο επί τόπου ό κ.
Ιεωργαλας δια νά μελετήση την
γεωλογικήν κατάστασιν τής νήσου
"~ ... ^αγτορίγηγ
Ό Κορνΐ)λιος Βάντερμπιλτ Οΰϊτνυ, τόν οποίον έχώρισεν ή σύζυγός τού, δε-
ξι§, έν Ρηνο, Νεβάδας. Τόν παρελθόντα Μάϊον είχεν έγερθή κατ' αυτού
άγωγή υπό τής χορευτρίας ΤΗ6αν Φονταίην, ίσχυρισβείσης ότι αύτός ήτο
ό πατήρ τοΰ τέκνου της. Ή άγωγή έκείνη απερρίφθη.
Κυβέρνησις ηναγκάσθη νά λοοβιτ, Ι γαλάς θά μποροϋσε νά μελετήστι
τότε σύντονα καί δαπανηρά μέτρο,
περιθάλψεως των πολυΛληθών
σεισμοπαθών της περιφερείας, αί
δποϊοι έμειναν ανευ στέγης είς τό
ύπαιθρον.
ΟΙ σεισιιοί ηδη έΐήαιναλαμιβάνον-
ται καί πάλιν καί παρά τάς καθη-
συχα<ττικάς διαίβεβαιώσεις των γε- ωλόγων μας, οί κάτοικοι ζοϋν εις την περίφοβον ατμόσφαιραν ενός μέλλοντος άΰεβαίου. Δέν ξέ'ρουν δηλεΐδή άν πρόκειται- νά άκολου>ίτή;
ση την τύχην της Κορίνθου όλό-
κληρος ή ίστορική νήσος των ή καμ
μία άπό τάς περιοχάς της. «
Είπαμε «αί πάρα πάνω δτι ή ί-
πιοττημη δέν μπορεί νά άναστειλπ
τάς καταστροφικάς συνεπείας των
φυσικών φαινομενων, μΐτορεΐ 6μως
εν τινι μετρω νά τάς διαγνώση έκ
των προτέρων καί νά κωθητκχάστ)
κατόπιν δι' άνακοινώσεών της τόν
πανικότολητον πλτ|ίτυσμόν. Γι' αύ-
τό έπιΐβάλλεται ή άμεοΌζ μετάδασ'ς
είς την νήσον εΐδινοϋ γεωλόγου καί
δή τοΰ κ. Γεωργαίλα.
ίεΡΎα γ&ωλογικα
φαινόμενα.
κΐοιί τα είς Κες>αλληνίαν υπάρχον-
πλάτος τής λωρίδος αυτής. Ή πέ-
τρα χωραει όέβαια είς τό διάκενον
δταν ό κινούμενος οράτχος κινηθτί
πρός την θάλασσαν, ότΐαίν δμως δι-
αγρά)φτ] την πολινδρομιοίήόν τού
κίνησιν πρός την ξηράν συναντα
την πετραν ποϋ έτέ'θη εις τό διάκε¬
νον ώς «μπόδιον καί την συντρίιβει,
όσονδήποτε σκληρά καί άν είναι.
ΠήτγΙαι καί έγώ πέρυσι ποϋ ευ¬
ρίσκομην οτην Κεφαλληνία μΐαζύ
μέ δΐ-ιιλον φίλων έκδρομέων ώς την
«Π έτρα ποϋ κουνιέται» καί παρη¬
κολούθησε κατάπληκτος τα ανωτέ¬
ρω. Οί θρϋλοι δέ ποϋ εχουν σχη¬
ματισθή γύρω άπό τό μυστήριον
αύτό είναι άπίυοάριθμοι. Οί παν-
τοΰ καί πάντοτε ΰπάρχοντες γερόν
τότεροι όρκίζοντ|αι είς δλας τάς
γνωστάς καί άγνώστους θεότητας
δτι τίποτε δέν μπορεϊ να έπηρεάση
τόν κανονικόν ρυθμόν τής κινήσε
ως τής πέτρας αυτής. Άφηγοϋνται
μάλιστκΐ δτι οί "Αγγλοι, κάποτε,
διά νά Ιπηρεάσουν την μυστηριώ-
δη αύτην κίνησιν της, την προσε-
δεσαν μέ μετάλλινα ναυτικά σχοι-
νία καί την εσυραν κατόπιν πρός
την θάλασσαν μέ όλην την δύναμι
των μηχανών ενός μεγαλου κατα-
δρομικοΰ των.
Παρ' δλα αύτά δμως ή πάλιν
δρομική κίνησις της θέν έπηρεά-
σθη καιθόλου! Δέν ξέρω αν τϋΑ κα-
τά πόσον αϋτό είναι άλήθεια. Έκεΐ
νο δμως ποΰ ξέρω καλα είναι δτι
ανέγνωσα διάφορες πραγματεΐες
έπισΤΓμόνων δικών μας καί ξένων
σχετικών μέ την πετραν αύτην, διά
των οποίων προσπίοΐθχ)ϋν οί συγγρα
φ«ΐς νά έξηγήσουν τό περίεργον
αύτό γεωλογικόν φαινόμενον. Υφ'
τα περίεογα, κατά τούς πολλους, | ενός εκάστου δμως έξ αυτών ύπο-
γεωλογικά φαινόμενα καί νά προ¬
βή κατόπιν είς έπεξηγηματικάς 0-
πί των γενεσιουργών αίτίων τοϋ-
τατν άνακοινώσεις. Τό πρώτον έκ
των περίεργον ιοιύτών γεωλογικών
φαινομενων είναι τό γνωστόν είς
τόν πολύν κόσμον της νήσου υπό
τό δνσμα ή «Πέτρα ποΰ κουνιέ-
ται!». Αυτή ή περίφημος «Πέτρα
ποϋ κουνιεται» είναι ενας βράχος
ευρισκόμενος είς τό νοτιώτατον ά¬
κρον της Παλλικής χερσονήσοι;
καί βυθισμένος κατά τό π?ιεΐστον
έντός τής θαλάσσης. Έκ τής έπι-
ίς των υδάτων έξέχει, κατά
ό έά ό ή
ς ξχ
μερικά μόλις έκατοστά, μόνον ή
ανωτέρα τού έπίπεδος έπιφάνεια
περιφερικοϋ μήκονς πέντε περίπου
μέτρων. Ό βραχος αύτός κινεΐταΐ
κατά κανονακά διαοτηματα — δέν
Ινθυμοϋμαι πόσας κΐνήσεις εχει
κατά δευτερόλεπτον — την δέ κί¬
νησιν τού την άντιλπ|ΐ6"νετιαιι δ
πρατηρητής άν θέση είς τό διάκε¬
νον τής στενωτάτης λωρίδος ποϋ
τόν χωρίζει άπό την ξηράν μίαν
Επί τή εύκαιρία δέ ό κ. Γεωρ- ^μικράν πείραν, όγκον ίσον
μέ
το
2&
σων, έξ "Αρκανσω.
Λ ""ιή ναθιΐιι°νσι· Οί γερουσιασταί Χένρυ 'Αλλεν,
στηρίζονται διάφοροι Ικδοχαί καί
ή κίνησις τής Πέτρας αυτής κιν-
δυνεύει νά δεχθή περιχτσότερες έρ
μηνείες άπό τάς πρός Κορινθίους
επιστολάς τοΰ Αποστόλου Παύ-
λου. Τοϋ ζητήματος αύτοΰ έπελή-
φθη ποτέ ή γεωλογική μας ύπη-
ρεσία; Διότι έγώ τουλάχιστον δέν
εχω ύπ' όψιν μου κΌμμίαν επίση¬
μον Ελληνικήν πραγματείαν, ανα¬
φερομένην είς τό φαινόμενον αύτό.
Έπίσης ό κ. Γεωργαλάς επί χ]
εύκαιρίςι της μεταβάσεώς τού είς
Κεσ^αλληνίιαν θά μπορορϋσε νά με¬
λετήση, τό φαινόμενον των ύδάτο>ν
των μίλων τοΰ Στήβενς, ποϋ ευρί¬
σκονται ολίγον έξωθεν τή; πόλεως
τοΰ Άργοστολίου, ώς καί των υ¬
δάτων μιάς λίμνης Άβύθου ποΰ
ευρίσκεται είς τό εσωτερικόν τή;
νήσου.
Τα πρώτα, λέγουν, δτι είσρέουν
άπό δεκΐοετηρίδων δλων έκ τη; θα-
? ί ί ΰλ ί έ
ηρ η;
ης είς μίαν αΰλακα καί έξαφα-
νίζονται έντός τής γης. Τα «δατα
αύτά άλλοτε έκίνουν τούς πλησίον
έκεϊ ευρισκομένους ύδρομΰλους τοϋ
"Αγγλου Στηβενς καί κατόπιν έ-
ξηφανίζοντο έντός τοΰ έδάφους
έ/οοάλλοντα είς άγνωστον μέρος.
Οί μύλοι τώρα έξέλει·ψαν άπό μα¬
κρον, ή έξΌΚράνκτις δμως των είσ-
ρεόντων υδάτων έντός τής γής έ-
ξακολούθεϊ νά διεγείρτ) αμέριστον
τό ενδιαφέρον των εντοπίων έπι-
στημόνων καί των ξένων περιηγη-
τών. ιΚάτι παρόμοιον συμβΐαιίνει καί
μέ τα ϊδανικής τελειότητος πόσιμα
υδατα της 'Α6ύ9ου, ή όποία είναι
αβυί>ος πραγματική καί έν πλήρη
κυριολεξίςι.
Τα πεοίεργα αύτά φΚΛνόμενα
της Κεφαλληνίας θά μποροϋσε τό
επίσημον Κρητός νά τα εξετάση
διά των γεωλογων τού έφ' δσον
ούτοι πρέπει πάντως νά μεταΐβοϋν
επί τόπον γιά νά^ιελετήσουν τό ζή-
τημα των περιοδικόν σεισμων τής
νήσου. Φανταζόμεθα δτι αί σχετι¬
καί επί των ζητημάτων τούτων ά¬
νακοινώσεις των θά συγκεντρώ-
σουν έμέριστον τό ένδι,οφέρον τοΰ
εΐδικοϋ έςτιστημονικοΰ κόσμον, ημέ¬
τερον καί άλλοδαποΰ.
Π. ΚΑΤΗΦΟΡΗΣ
ρος
δλιοπωλείον
οΓ. 4Έ*ν««ΰ
ί
ΕΙΝΕ ΤΑ 8ΤΕΤ30Ν
ΒΟΚδΑίΙΝΟ
ΟΣΟΙ ΓΝΟΡΙΖΟΥΝ
ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΚΑΙ
ΘΕΑΟΥΝ ΝΑ ΦΑΝΟΥΝ
ΚΑΛΟΝΤΥΜΕΝΟ1 ΤΑ
ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ .
δΡΕΟΙΑΙ, ΡΚΙΟΕ
ΣΤΑ ΒΟΤΛ5ΑΙΧΙΝΟ
ΚΑΠΕΛΛΑ
Προκειμένου νά άγοράσε-
τε τό καπέλλο σας άπο τα |έ-
να καταστήματα, προτιμήσατε
τό ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
Ο ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑ0150Ν δΤ.Ν. Υ. Ν. Υ
Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα
τα μέο/η της Άμερικής Ο. Ο. Ο.
ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΛΔΗ ΦΥΣΙΚΑ ΤΗΣ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ.- Η 'ΠΕΤΡΑ ΠΟΥ ΚΟΥΝΙΕΤΑΙ».- ΤΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΜΕ-
ΝΑ ΥΔΑΤΑ ΤΠΝ ΜΥΑΩΝ ΤΟΥ ΣΤΗΒΕΝΣ.- ΤΑ ΥΔΑΤΑ ΤΗΣ ΑΒΥΘΟΥ.- ΕΝΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΕΡΕΥΝΑ
ΕΙΔΙΚΗ ΤΩΝ ΓΕΩΛΟΓΩΝ ΜΑΣ.
γήν
όπως £καμε μ ή
χ*11 μέ την Κόρινθον.
Ή τοιαύτη μελέτη τοϋ δέν θα
^"ζε &ε*6αια τούς κατοί-κους άπό
Τόν πιθανόν κίνδυνον να δεχθοϋν
Τας στέγας τάΥν οΐκιόό ν των επί των
«εφαλών των, διότι 6 άνθρωπος
οεν κατώρθωσε βεβαία ακόμη νά
«μννεται άποτεΑε(ΤμαΓΐικώς κραά
των φυσικών φαινομενων τοιαύτης
«αταστροφ1κης έντάσε<ος. Έν πά "ΤΙ περιπτώσει ή μελετη της γεωλο- Υι*ης καταστάσεως τής Κεφα?." Αηνΐας θά παρουσίαζε αμέριστον Επιστημονικον ενδιαφέρον τόσον με Τ*ιξυ των ^δώ έπιοτημονικών κύ- δσον «αί των τοϋ έξωτερι- Και τουτο διότι δέν είναι ή η φορά χ«θ' ήν σεσμοί με- εντάσεως άπειλονν την νή· σον. έξηκοντα δΰο έτων συνε- ^χη όλόκλη,0(>- ή νήσος άπό
Ι«ΐ3ΐκους σΐισμούς, ή δέ νεαρά τό-
τε προκεύουσά της έδσκιμάσθη πε
Ρΐσσοτερον δλων των δλλων περιο-
χων της. 'ΥπΒστ^ τόσας καταστοο-
^ ωστε, καθώς τουλάχιστον ά-
ροννοΐ χρονογράφ*ι τής έπο-
εις τας τότ* έκδιδομένας έφη-
υδας-^^ πΚριοοικά) ^ ^ο^
είς απόγνωσιν, παρ' ό-
δέ νά έγκαταλείψουν όμαδι-
ν·ως την σειομένην πόλιν, μολονό-
^ ο"· Κεφαλλήνες αγαποϋν άνέκα-
0«ν την νησόν των μέ την αγάπην
^ποό μητερα ανιατως ^λ
°1 ίδιοι σεισμοί άλλά είς πολΰ
^θοτέραν κλίμοωα!, έπήλνον κατά
Ρ νησου τό 1911. Καί τότε ή
συνεταράχθη έκ θεμελίων,
χατοικοι δέ κατέφυγον καί τότε
*ο6λητοι είς τό ύπαιθρον. Είς
περιφέρειαν μάλιστα των
ν οί σεισμοί έπέφεραν
καταστροφάς, ή δι
1 ΑΘΗΝΑΙ, Αύγουστος.— Τό
Άργοστόλιον σείεται καί πάλιν Ι/.
Οεΐϊελίων. "·Ετσι μάς πληροφορούν
τα τηλεγροΜρήματίαι τοΰ έκεΐ παρα-
τηρητοΰ τοΰ Άστερ-οσκοπείθυ καί
τού Νομάρχου Κεφαλληνίας.
Αί πρώται είδήσεις ποΰ έληφθη-
υαν ενταύθα, άνέφεραν δτι αί σεισ
μνκαΐ δονήσεις υπήρξαν έξαιρετικπ
οφοδραί, ότι κατέπεσαν αρκεταί
οικίαι" καί δτι οί άνύποπτοι κάτοι-
γ,οι κατέφυγον πανικόολητοι είς το
ύπαιθρον.
ΜΕταγενέστερα δμως τηλεγφα-
φήματα των έν,ίΐ αρμοδίων μάς έ-
Ληροφόρησαν δτι οί τελευταϊοι
οεισμοί, μολονότι ήσαν Ίσχυροτά-
της εντάσεως, δέν ήσαν χαταστρε-
πτικοί. Αύτην την φοράν ήρκέισθη!
σαν νά τρομοκρατήσουν μόνον τοΰ; |
χατοίκους κίαι ίνα έκτινάξουν μέρι-
*ά άσ>6εστοχρίσμοτα των σπιτιών.
Οί έδώ γεωλόγοι μας, οΐτινες
ήρωτήθησαν περί τ% πΐθανη; εκ¬
τάσεως των νέων σεισαών απήντη¬
σαν ν.αθι]συχαστι·κά. Είπαν δηλαδΐ)
μέ την γνωστήν φρόνησιν των έπ·-
ιττημόνων, οί όποϊοι ώς γνωστόν,
εκφέρουν την γνώμην των επί των
διαφόρων άνευ λύσεως έπκττημονι-
κών προβλημάτων υστερα άπό μα¬
κράν άλυσον ύπο&ετικών προτάσε-
ων, δτι έφόσον οί σεισμοί της Κε¬
φαλληνίας 6έν έδημιοι'ργησαν κα-
ταστροφά;, αμα τη έκοηλώσει των,
δέν ήτάρχει φόβος διά τούς κατοί-
κους έκ τής μελλοντικής ύποτρο-
ιτης των.
Δεχόμεθα λοιπόν τόν πΑρήγο-
ρον αυτόν χρησμόν των γεωλογων
1% καί παρηγορούμεθα δτι είς την
ατελευτητον φάλαγγα των χαλαζο-
ηλι'τκτων, πλημμυροπλήκτων, έπι-
δημιοπλήκτων καί λοιπών «πλή-
κτων» τοϋ Πανελλήνιον, δέν θά
προστεθοΰν είς την ύ-ερβεβαρυμ*-
νην έκ των φροντυδων Κυβέρνησιν
Χαι αί, μέριμναι των σεισμοπλή-
ν τοΰ Άργοστολίου. Έν πάση
ζ περιπτώσει σκόπιμον θά ή¬
το νά απεστέλλετο επί τόπου ό κ.
Ιεωργαλας δια νά μελετήση την
γεωλογικήν κατάστασιν τής νήσου
"~ ... ^αγτορίγηγ
Ό Κορνΐ)λιος Βάντερμπιλτ Οΰϊτνυ, τόν οποίον έχώρισεν ή σύζυγός τού, δε-
ξι§, έν Ρηνο, Νεβάδας. Τόν παρελθόντα Μάϊον είχεν έγερθή κατ' αυτού
άγωγή υπό τής χορευτρίας ΤΗ6αν Φονταίην, ίσχυρισβείσης ότι αύτός ήτο
ό πατήρ τοΰ τέκνου της. Ή άγωγή έκείνη απερρίφθη.
Κυβέρνησις ηναγκάσθη νά λοοβιτ, Ι γαλάς θά μποροϋσε νά μελετήστι
τότε σύντονα καί δαπανηρά μέτρο,
περιθάλψεως των πολυΛληθών
σεισμοπαθών της περιφερείας, αί
δποϊοι έμειναν ανευ στέγης είς τό
ύπαιθρον.
ΟΙ σεισιιοί ηδη έΐήαιναλαμιβάνον-
ται καί πάλιν καί παρά τάς καθη-
συχα<ττικάς διαίβεβαιώσεις των γε- ωλόγων μας, οί κάτοικοι ζοϋν εις την περίφοβον ατμόσφαιραν ενός μέλλοντος άΰεβαίου. Δέν ξέ'ρουν δηλεΐδή άν πρόκειται- νά άκολου>ίτή;
ση την τύχην της Κορίνθου όλό-
κληρος ή ίστορική νήσος των ή καμ
μία άπό τάς περιοχάς της. «
Είπαμε «αί πάρα πάνω δτι ή ί-
πιοττημη δέν μπορεί νά άναστειλπ
τάς καταστροφικάς συνεπείας των
φυσικών φαινομενων, μΐτορεΐ 6μως
εν τινι μετρω νά τάς διαγνώση έκ
των προτέρων καί νά κωθητκχάστ)
κατόπιν δι' άνακοινώσεών της τόν
πανικότολητον πλτ|ίτυσμόν. Γι' αύ-
τό έπιΐβάλλεται ή άμεοΌζ μετάδασ'ς
είς την νήσον εΐδινοϋ γεωλόγου καί
δή τοΰ κ. Γεωργαίλα.
ίεΡΎα γ&ωλογικα
φαινόμενα.
κΐοιί τα είς Κες>αλληνίαν υπάρχον-
πλάτος τής λωρίδος αυτής. Ή πέ-
τρα χωραει όέβαια είς τό διάκενον
δταν ό κινούμενος οράτχος κινηθτί
πρός την θάλασσαν, ότΐαίν δμως δι-
αγρά)φτ] την πολινδρομιοίήόν τού
κίνησιν πρός την ξηράν συναντα
την πετραν ποϋ έτέ'θη εις τό διάκε¬
νον ώς «μπόδιον καί την συντρίιβει,
όσονδήποτε σκληρά καί άν είναι.
ΠήτγΙαι καί έγώ πέρυσι ποϋ ευ¬
ρίσκομην οτην Κεφαλληνία μΐαζύ
μέ δΐ-ιιλον φίλων έκδρομέων ώς την
«Π έτρα ποϋ κουνιέται» καί παρη¬
κολούθησε κατάπληκτος τα ανωτέ¬
ρω. Οί θρϋλοι δέ ποϋ εχουν σχη¬
ματισθή γύρω άπό τό μυστήριον
αύτό είναι άπίυοάριθμοι. Οί παν-
τοΰ καί πάντοτε ΰπάρχοντες γερόν
τότεροι όρκίζοντ|αι είς δλας τάς
γνωστάς καί άγνώστους θεότητας
δτι τίποτε δέν μπορεϊ να έπηρεάση
τόν κανονικόν ρυθμόν τής κινήσε
ως τής πέτρας αυτής. Άφηγοϋνται
μάλιστκΐ δτι οί "Αγγλοι, κάποτε,
διά νά Ιπηρεάσουν την μυστηριώ-
δη αύτην κίνησιν της, την προσε-
δεσαν μέ μετάλλινα ναυτικά σχοι-
νία καί την εσυραν κατόπιν πρός
την θάλασσαν μέ όλην την δύναμι
των μηχανών ενός μεγαλου κατα-
δρομικοΰ των.
Παρ' δλα αύτά δμως ή πάλιν
δρομική κίνησις της θέν έπηρεά-
σθη καιθόλου! Δέν ξέρω αν τϋΑ κα-
τά πόσον αϋτό είναι άλήθεια. Έκεΐ
νο δμως ποΰ ξέρω καλα είναι δτι
ανέγνωσα διάφορες πραγματεΐες
έπισΤΓμόνων δικών μας καί ξένων
σχετικών μέ την πετραν αύτην, διά
των οποίων προσπίοΐθχ)ϋν οί συγγρα
φ«ΐς νά έξηγήσουν τό περίεργον
αύτό γεωλογικόν φαινόμενον. Υφ'
τα περίεογα, κατά τούς πολλους, | ενός εκάστου δμως έξ αυτών ύπο-
γεωλογικά φαινόμενα καί νά προ¬
βή κατόπιν είς έπεξηγηματικάς 0-
πί των γενεσιουργών αίτίων τοϋ-
τατν άνακοινώσεις. Τό πρώτον έκ
των περίεργον ιοιύτών γεωλογικών
φαινομενων είναι τό γνωστόν είς
τόν πολύν κόσμον της νήσου υπό
τό δνσμα ή «Πέτρα ποΰ κουνιέ-
ται!». Αυτή ή περίφημος «Πέτρα
ποϋ κουνιεται» είναι ενας βράχος
ευρισκόμενος είς τό νοτιώτατον ά¬
κρον της Παλλικής χερσονήσοι;
καί βυθισμένος κατά τό π?ιεΐστον
έντός τής θαλάσσης. Έκ τής έπι-
ίς των υδάτων έξέχει, κατά
ό έά ό ή
ς ξχ
μερικά μόλις έκατοστά, μόνον ή
ανωτέρα τού έπίπεδος έπιφάνεια
περιφερικοϋ μήκονς πέντε περίπου
μέτρων. Ό βραχος αύτός κινεΐταΐ
κατά κανονακά διαοτηματα — δέν
Ινθυμοϋμαι πόσας κΐνήσεις εχει
κατά δευτερόλεπτον — την δέ κί¬
νησιν τού την άντιλπ|ΐ6"νετιαιι δ
πρατηρητής άν θέση είς τό διάκε¬
νον τής στενωτάτης λωρίδος ποϋ
τόν χωρίζει άπό την ξηράν μίαν
Επί τή εύκαιρία δέ ό κ. Γεωρ- ^μικράν πείραν, όγκον ίσον
μέ
το
2&
σων, έξ "Αρκανσω.
Λ ""ιή ναθιΐιι°νσι· Οί γερουσιασταί Χένρυ 'Αλλεν,
στηρίζονται διάφοροι Ικδοχαί καί
ή κίνησις τής Πέτρας αυτής κιν-
δυνεύει νά δεχθή περιχτσότερες έρ
μηνείες άπό τάς πρός Κορινθίους
επιστολάς τοΰ Αποστόλου Παύ-
λου. Τοϋ ζητήματος αύτοΰ έπελή-
φθη ποτέ ή γεωλογική μας ύπη-
ρεσία; Διότι έγώ τουλάχιστον δέν
εχω ύπ' όψιν μου κΌμμίαν επίση¬
μον Ελληνικήν πραγματείαν, ανα¬
φερομένην είς τό φαινόμενον αύτό.
Έπίσης ό κ. Γεωργαλάς επί χ]
εύκαιρίςι της μεταβάσεώς τού είς
Κεσ^αλληνίιαν θά μπορορϋσε νά με¬
λετήση, τό φαινόμενον των ύδάτο>ν
των μίλων τοΰ Στήβενς, ποϋ ευρί¬
σκονται ολίγον έξωθεν τή; πόλεως
τοΰ Άργοστολίου, ώς καί των υ¬
δάτων μιάς λίμνης Άβύθου ποΰ
ευρίσκεται είς τό εσωτερικόν τή;
νήσου.
Τα πρώτα, λέγουν, δτι είσρέουν
άπό δεκΐοετηρίδων δλων έκ τη; θα-
? ί ί ΰλ ί έ
ηρ η;
ης είς μίαν αΰλακα καί έξαφα-
νίζονται έντός τής γης. Τα «δατα
αύτά άλλοτε έκίνουν τούς πλησίον
έκεϊ ευρισκομένους ύδρομΰλους τοϋ
"Αγγλου Στηβενς καί κατόπιν έ-
ξηφανίζοντο έντός τοΰ έδάφους
έ/οοάλλοντα είς άγνωστον μέρος.
Οί μύλοι τώρα έξέλει·ψαν άπό μα¬
κρον, ή έξΌΚράνκτις δμως των είσ-
ρεόντων υδάτων έντός τής γής έ-
ξακολούθεϊ νά διεγείρτ) αμέριστον
τό ενδιαφέρον των εντοπίων έπι-
στημόνων καί των ξένων περιηγη-
τών. ιΚάτι παρόμοιον συμβΐαιίνει καί
μέ τα ϊδανικής τελειότητος πόσιμα
υδατα της 'Α6ύ9ου, ή όποία είναι
αβυί>ος πραγματική καί έν πλήρη
κυριολεξίςι.
Τα πεοίεργα αύτά φΚΛνόμενα
της Κεφαλληνίας θά μποροϋσε τό
επίσημον Κρητός νά τα εξετάση
διά των γεωλογων τού έφ' δσον
ούτοι πρέπει πάντως νά μεταΐβοϋν
επί τόπον γιά νά^ιελετήσουν τό ζή-
τημα των περιοδικόν σεισμων τής
νήσου. Φανταζόμεθα δτι αί σχετι¬
καί επί των ζητημάτων τούτων ά¬
νακοινώσεις των θά συγκεντρώ-
σουν έμέριστον τό ένδι,οφέρον τοΰ
εΐδικοϋ έςτιστημονικοΰ κόσμον, ημέ¬
τερον καί άλλοδαποΰ.
Π. ΚΑΤΗΦΟΡΗΣ
ρος
δλιοπωλείον
οΓ. 4Έ*ν««ΰ
ί
ΕΙΝΕ ΤΑ 8ΤΕΤ30Ν
ΒΟΚδΑίΙΝΟ
ΟΣΟΙ ΓΝΟΡΙΖΟΥΝ
ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΚΑΙ
ΘΕΑΟΥΝ ΝΑ ΦΑΝΟΥΝ
ΚΑΛΟΝΤΥΜΕΝΟ1 ΤΑ
ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ .
δΡΕΟΙΑΙ, ΡΚΙΟΕ
ΣΤΑ ΒΟΤΛ5ΑΙΧΙΝΟ
ΚΑΠΕΛΛΑ
Προκειμένου νά άγοράσε-
τε τό καπέλλο σας άπο τα |έ-
να καταστήματα, προτιμήσατε
τό ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
Ο ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑ0150Ν δΤ.Ν. Υ. Ν. Υ
Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα
τα μέο/η της Άμερικής Ο. Ο. Ο.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΛΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Η ΣΥΓΧΠΝΕΥΣΙΣ ΤΙ
Ό μεγαλειτέρον τρ<χ«ε ζιτικός οργανιβμός το1 κόσμου. Δύναται νά λεχθή, ότι ρ την προσοχήν τής χώρας εΐλκυσι κατά τάς τελευταίας αύτάς ήμέρα τδ $γγελμα της σνγχωνεύσεως τη «ΝΑΤΐαΝΑί ΟΙΤΎ ΒΑΪίΧ» με- τα τής «ΟΘΕΝ ΒΧΟΗΑΝΟΕ 00», μία συγχώνεικπς ή όποία θά σχηματίση τδν μεγαλήτερον τρ-απε· ζ·.τ:κδν οργανισμόν τοΰ κόσμον, δυ· νάμενον νά συγκ;ιθή μόνον μετά τή ιΛίΙΟ-ΑΝΟ ΒΑΝΚ ΗΤΟ.» τοϋ Λονδίνον Ή νέα Τραπέζα θά έπεκ τείνη των κύκλον των εργασιών της καί θά σχηματίση πυκνήν ίλ'^σιν ό ποΆαταστημάτων άνά τδν κόσμον καθώς καί άνεςάρτητα Τραπεζιτ:- κά 'Ιδρύματα, κατά τέ συστημα τδ οποίον έφήΐμοσεν ή (ίΤΚΑΝ8ΑΜΕ· ΕΙΟΑ ΟΟΚΡΟΚΑΤΊΟΝ)) ή δη¬ μιουργηθείσα άπδ τοΰ Τζανίνι. Ο! είϊικοί εύνοοΰν το σύστημα της συγχωνεΰσεως των Τραπεζιτι- χών ίδρυμάτων, δίατείνόμενοι, ότι τουτο άποδαίνει ευεργετικόν καί είς τάς συναλλαγάς καί είς την κοινωνίαν <έν γένει, έπειδή περιορί- ζει είς το ελάχιστον τάς τραπεζιτ:- κάς πτωχεύσεις. ΤΟ ΕΞΟΤΕΡ. ΤΗΣ ΒΟΙΛΡίΑΣ Κατά τάς δημοσιευθεισας στα- τΐίτικάς τοΰ, εξωτερικόν έμπορίου τής Βουλγαρίας τοΰ πρώτου εξα¬ μήνου τοΰ 1929, αί έξαγωγαί άν- ήλθον είς 3.108 έκατομμύρια λέ- € α καΐ αί ε ! σ α γ ω γ <χ ί «ίς 4.097 έκατομμύρια λέΰα, ήτοι προ- •/.ύπτει ελλειμμα έξ 989 έκατομμυ- ρίων λεδίων. Κατά την αύτην περίοδον τοΰ 1928, τδ ελλειμμα ανήλθεν είς 788 έκατομμύρια λέβα, ήτοι προ- κύπτε'. αύξησις τού έλλείμματος έν συνκρί-σει μέ την περυσινήν πΐρ(ο¬ ίον, κατά 101 έκατομμύρια. Τδ ελλειμμα τουτο όφείλεται είς τδ γεγονός, ότι α! εϊσαγωγαί ηυ¬ ξήθησαν εφέτος κατά 561 έκατομ. λέβα, ένω αντιθέτως αί έξίγωγαί παρουσίάζονται περιωριΐμέναι. Τα καπνά «ξακολουθοΰν νά πα- ρουσιάζον μίαν μεγάλην αναλογίαν τού έξαγωγικοΰ έμπορίου, τής έξα- γωγής αύτοΰ άνελθοόσης είς 13 έκατομ. χ'.λιόγραμψια άξίας 1854 εχ,ατομμυρι'ων λέέα, Ιναντι άξίας 1288 έκατομ.μυρίων λέέα κατά τδ 1928. Έλπίζεται, ότι κατά τδ δεύτε¬ ρον εξάμηνον τοΰ τρέχοντος ετο^ς βά αύξηθοΰν σημαντικώς αί έξα- Ο Δήμαρχος τοϋ Βερολίνου, κ. Γκοΰσταδ Μπόες, μετά τής συξύγσυ τού, κατά την πρόσφατον άφιξιν των είς την Νέαν "Υόρκην. Λέξις: ό Δήμαρχος Γουώκερ τής Ν. Υόρκης. εταιρείαν καθαρόν κέοίος «'ξ ί,)- εκατθξΐμ^ίοϋ χά, 497 χιλιάδων ίολ λαρίων. Τδ σύνολον των «!σπ:ά« ών-τής έτα-.ρείας ανήλθεν εΐ-' 9Γ 863,000 δολλ. ' ' ΕΛΑΤΤΟΣΙΣ ΤΙΝ Ό -ροϋ«ολογιβμός Ο ά κλείση με ίτλεόναβμ.·χ Ο έκατομμυράων. Τδ 6ττο>ΐγείον των Οΐκονομ'Λών
θά ΰζοδείξη είς τδ 'Βθνονϋνέϊρ'ον
σημαντικήν ελάττωσιν τής φορολο-
γίας, ύτόδειξιν την ■&—οίβν εύνοίί
καί ό Πρόεδρος Χοϋδερ. Ή φο-
ρολογική αύτη ελάττωσις θά ίσχ>
τη άχδ τής 15ης προσεχούς Μχρ-
τίου, δέν καθωρίφθη όμως βχίμ,η
γο ανώτατον όριον τής τοιαότης
ελαττώσεως. Την φορολογικήν αύ¬
την άπελάφρυνσίν θά επιτρέψη ή
σημείωθείσα ίτΐλαντικτΙ όπέρβα;·;
των χροοχολογίστ}έντων είσιτράς:-
ων έκ των <ρόρων τοΰ είσοδήματο:, /.αί ή όποίχ όχολογίζεται, ότι θά ανέλθη είς 200 περίπθ'ϋ έκατο';;ν ρια "2ολλάρια. __ ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΑΗΘΥΣΜΟΥ Τ Η ΣΙΓΟΑ Ε Π Σ Η διαφοραί των Η ΙΔΡΥΣΙΣ ΓΕΟΡΓΙΚΠιΝ Κ^Ι ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΠΝΙΧΟΛΟΝ Έηεξηγηματική εγκύκλιος τού Ί·«οοργε£ου. Κατά την στατιστικήν της άρ- όπηρεσίας τοΰ .οϊίας ηρ ργ Εθνικής Οίκονομίας ή κίνησις τού ληθυσμοΰ των Αθηνών κατά τδν αρελθόντα Αυγουστον εχει ώς ε¬ ξής, έν άντιπαραδολή πρδς τδν πε- ρκτινόν: ι Γάμο; 391 (πβροσι 142) Δ-.αζύ- για 15 (πέρϋσι 13). Γεννησεις 537 άρρενα, 466 θήλεα (πέροσι 391 οιρρνια, 327 Οήλεα). βάνατοι 386 αρρε^ις 369 θήλεις (πέροσι 639 'αρρν>&ς, 629 θήλί'.ς).
Ή παρατηρουμένη μεγάλη διαφο-
ρά είς τοός 6ανάτους όφείλεται είς
τδν δάγγειον. Κατά την στατιστι¬
κήν, κατά νόν πΐρυσΊνδν Αχ/Ό^στον
άπέθχΛν έκ δαγγείου 192 άρρενες
καί*221 θήλεις, ένω εφέτος ουδέν
εσημειώθη βανατηγόρον κροΰσααέκ
δαγγείου. Ή στατιστική άναφέρει
πρδς τοότοις, βτι κατά τδν εφετει¬
νόν Αύγονστον «σημίΐώθησαν 20
Οάνατοι έκ τυφοεΐδοΰς πυρετοΰ έν¬
αντι 18 κατά τδν περυσινόν.
σθή αίσθητώς τδ ελλβιμμα τοΰ έμ-
γωγαί είς τρόπον ώστ« νά περιορΐ-πορικοό ίσοζυγίοι> τής χώρας.
ε£>9, 5 Λίντμπτονχ καί άριστερςί ό αεροπόρος Γκλένν Κοΰρτις, δστις έ-
«' ήρ<οοΐ $ι άτο έναέριον ταξείδιον τον έχ Μαϊάμης, είς Χαβάναν Κούόας. ΑΘΗΝΑΙ, Σεπτεμ,δριος.— Τπδ τοΰ άρμοδίου τμήματος το3 'Γποοργείου τής Π αιδείας απεστά¬ λη χθές πρδς άπαντας τοίις Νομάρ¬ χας τοΰ Κράτους μακροσκελής έγ- κόκλ'.ος σχετικώς μέ την σύστασιν καί λειτουργίαν των κατωτέρων Γεωργικών Σχολείων. Διά τής έγκοκλίου ταύτης ν νίζεται, ότ: «πί τοΰ παρόντος είναι άδύνατος ή ίδρυσις πολλών κατω¬ τέρων γεωϊγΐκών σχολ«ίων καί λό¬ γω τής ελλείψεως υλικων μέσων άλλά καί λόη·ω τοΰ ότι τδ ειδικόν ίίά την λειτουργίαν των σχολείων τούτων προσωπικόν είναι σπάνιον. Διά τής ιδίας εγκύκλιον τονίζε- ται περαιτέρω, ότι τδ ιΰχουργείον ε- χει άποφ-ασίσει την ίδρυσιν ολίγων κατωτέρων γεωργικών «τχολείων κατ' αρχάς, τα όποϊα άργότερα 6ά αΰξηθοΰν. Όσον άφορα τον κατάλληλον χώ- ρβν όστις άααιτίίται ίιά την σύστα¬ σιν καί λειτουργίαν των σχολείων τούτων, τονίζεται περαιτέρω, ότι ά- παιτοΰντα! πέντε τουλάχιστον στρεμ- ματα τα δποία θά χρησιμοποιηθοΰν ώς άγρόκτημα, παραχωρούμενα ΰ- πδ τής Κοινότητος. Έν συνεχεία τδ 'Υπουργβίον πα- ρακαλεί τοΰς κ. κ. Νομάρχας, ό¬ πως συγκροτήσουν επιτροπήν την ο¬ ποίαν θά άπαρτίζουν ουτο, ό Νομο- γεωπόνος τοΰ Νομοΰ καί ό Γενικδς Έ-πιθεωρητής των Σχολείων. Έν άπουσία τούτου, ό ίπιθεωρητής των Δημοτικών Σχολείων τής Ιδρας τοΰ Νομοΰ, ήτις σονεννουμένη μέ τούς λθίποίις έπιθεωρητάς των Δημοτι¬ κήν Σχολείων καί μέ άλλα κατάλ- ληλα πρόσωπα, θά προσπαθήση νά έξ«ύρη έντδς ελάχιστον χρονικοδ δίαστήμοίτος τα μ»έρη έκεϊνα είς τα όποία θά συμφέρη νά ίδ>υτ)οΰν κατά
προτίμησιν τα χρωτΛ γεωργικάσχο-
λεία, όρίζουσα ταυτοχρόνως καί τα
κατάλληλα διά την σύστασιν τοΰ
άγροκτήματος μέρη.
Κατά την αυτήν εγκύκλιον, ή έ-
πΐτροτή μεταξϋ των άλλων θά προσ¬
παθή—· νά έημ'.οοργήστ) καί ειδικήν
κίντ}σιν των ·πολιτών όπερ των σχο¬
λείων τούτων.
Τέλος οί κ. κ. Νομάβυαι πα-
ρακαλοΰνται, όπως ανεξαρτήτως
των ανωτέρω, συστήσουν είς την
σΐίγκροτηθησομ«ενην επιτροπήν νά έ-
ξευρεθοΰν τα μέρη έκείνα των Νο-
μών, είς ά ένδείκνυται νά ίδροθοϋν
τα «ρώτα €ιοτεχνικά, έμπορικάκα':
οίκοκυρικά σχολεία, καθόσον ο^
λεία τοιούτοι» είίοος δεν είναι
δ ά ΐ
ς ε ί>
νατδν νά ΐϊροθοΰν πολλά, τα δέ ί-
δραθησόμ,ίνα θά λειτο^ργοΰν ιδίως
είς τα κέντρα κατ' αρχάς, λόγω
τοΰ ότι ή σύνδεσις καί ή λειτοοργία
αυτών άπαιτεί την κατάργησιν έ-
νδς ή περισσοτέρων γ^μνασίων λε:-
τοοργούντοον είς την αυτήν περιφέ¬
ρειαν είς ήν πρόκειται νά ιδρύθη
τδ κατώτερον έπαγγελματικδν σχο-
ΤΑ ΚΕΡ/ΙΗ ΣϊβΗΡθαΡΟΜΟΝ
Ή
ρ
Λίέας
Χαΐδεν.
Τα κέρδη τα έποία έπραγματο-
ποίησεν ή σιδηροίρομική έταιρεία
Νίοΰ Γώρκ—Νιοΰ Χαί'δεν—Χάρτ-
φορτ κατά τδν μήνα Αυγουστον, άν-
ήλθον σκιφώνως μέ την δημοσιευ¬
θείσαν έκθεσιν τής έταιρείας, είς
ίύο ^κατομμύρια καί σ·αράντα τέσ¬
σαρας χιλιάδας δολλάρια. Ό Αύ¬
γουστος τοΰ 1928 αφήκεν είς την
ΜΕΤΑΑΛΙΚΑ ΥΔΑΤΑ
ΑΘΗΝΑΙ, Σεπτέμδριος —
Κατόπιν έκθέ·σεων τΛν έπιθίω-
ρητών τής Υπηρεσίας Ξένων Έκ-
Οέσεων τδ υπουργείον της Έθνν.ίς
Οίκονομίαςέξέδωκεν εγκύκλιον προ:
αούς δΐΐοθνντάς των 'ξενοδοχε'ω'
ν αί των μεγάλων έστιαταρίων α^'-
ιστών την χρήσιν Ελληνικόν με-
'ταλλικών υδάτων.
Ωσαύτως κατ' ανακοίνωσιν τή?
'Υπηΐεσίας Ξένων Έκθεσεων απε¬
φασίσθη ή έφαρμογή των άπδ κ^ι-
ροΰ μελετωμένων μέτρων διά την
πρόληψιν των λαμίανουσών χωριόν
παραποιήσεων των Ελληνικόν ία-
ματικών υδάτων. Πρδς τουτο »'-
δική ΰπηρϊσία τοΰ ΰποι»ργείου τί;
ΈΘνικής Οίκονομίας θά αποβλέπη
κατά την πληρώσιν καί πωμάτω-
σιν των φιαλών των ιαματικόν υ¬
δάτων Λουτρακίου, Σαρίζης κλπ.,
ώστε νά άποφεύγετβ ή πλήρωσις αυ¬
τών δι* ίίδάτων μή εχόντων ί
τικάς ίδιότητας.
ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ8
Λυΐλωματοΰχος
Κειροπρακτωρ,
ίαί εφευρέτην
;οΰ Θερμοκαπελ-
.ου πρός έπα-
/αφο'ράν τ ώ ν
ιαλλιών καΐ θβ-
?απείαν ττζ
ττώσεως αυτών.
Γράψ«»τε διά τέ
Βιβλιάριόν μου, άποΐτέλληαι δωρε-
άν. Ώραι Γραφείου 10-12 π. μ., 4-7
μ. μ., 10-12 τάς Κυριακάς.
336—8 ν 551η 81., Νβν ΥογΚ
Ρη ΟΙΛυβ 5853
Ρηοηε:
5853.
Ο καπταιν Οττο Φούλτων, έφευρέτη; νέας ραδιοφωτογραφικής μηχή
θια της οποίας λέγει ότι έξαπέστειλεν εΐκόνα έξ Αγγλίας είς Αυστραλιαν,
εις απόστασιν 14.000 μιλίων, έντός 4 λεπτών τής ώρας.
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Η ΣΥΓΧΠΝΕΥΣΙΣ ΤΙ
Ό μεγαλειτέρον τρ<χ«ε ζιτικός οργανιβμός το1 κόσμου. Δύναται νά λεχθή, ότι ρ την προσοχήν τής χώρας εΐλκυσι κατά τάς τελευταίας αύτάς ήμέρα τδ $γγελμα της σνγχωνεύσεως τη «ΝΑΤΐαΝΑί ΟΙΤΎ ΒΑΪίΧ» με- τα τής «ΟΘΕΝ ΒΧΟΗΑΝΟΕ 00», μία συγχώνεικπς ή όποία θά σχηματίση τδν μεγαλήτερον τρ-απε· ζ·.τ:κδν οργανισμόν τοΰ κόσμον, δυ· νάμενον νά συγκ;ιθή μόνον μετά τή ιΛίΙΟ-ΑΝΟ ΒΑΝΚ ΗΤΟ.» τοϋ Λονδίνον Ή νέα Τραπέζα θά έπεκ τείνη των κύκλον των εργασιών της καί θά σχηματίση πυκνήν ίλ'^σιν ό ποΆαταστημάτων άνά τδν κόσμον καθώς καί άνεςάρτητα Τραπεζιτ:- κά 'Ιδρύματα, κατά τέ συστημα τδ οποίον έφήΐμοσεν ή (ίΤΚΑΝ8ΑΜΕ· ΕΙΟΑ ΟΟΚΡΟΚΑΤΊΟΝ)) ή δη¬ μιουργηθείσα άπδ τοΰ Τζανίνι. Ο! είϊικοί εύνοοΰν το σύστημα της συγχωνεΰσεως των Τραπεζιτι- χών ίδρυμάτων, δίατείνόμενοι, ότι τουτο άποδαίνει ευεργετικόν καί είς τάς συναλλαγάς καί είς την κοινωνίαν <έν γένει, έπειδή περιορί- ζει είς το ελάχιστον τάς τραπεζιτ:- κάς πτωχεύσεις. ΤΟ ΕΞΟΤΕΡ. ΤΗΣ ΒΟΙΛΡίΑΣ Κατά τάς δημοσιευθεισας στα- τΐίτικάς τοΰ, εξωτερικόν έμπορίου τής Βουλγαρίας τοΰ πρώτου εξα¬ μήνου τοΰ 1929, αί έξαγωγαί άν- ήλθον είς 3.108 έκατομμύρια λέ- € α καΐ αί ε ! σ α γ ω γ <χ ί «ίς 4.097 έκατομμύρια λέΰα, ήτοι προ- •/.ύπτει ελλειμμα έξ 989 έκατομμυ- ρίων λεδίων. Κατά την αύτην περίοδον τοΰ 1928, τδ ελλειμμα ανήλθεν είς 788 έκατομμύρια λέβα, ήτοι προ- κύπτε'. αύξησις τού έλλείμματος έν συνκρί-σει μέ την περυσινήν πΐρ(ο¬ ίον, κατά 101 έκατομμύρια. Τδ ελλειμμα τουτο όφείλεται είς τδ γεγονός, ότι α! εϊσαγωγαί ηυ¬ ξήθησαν εφέτος κατά 561 έκατομ. λέβα, ένω αντιθέτως αί έξίγωγαί παρουσίάζονται περιωριΐμέναι. Τα καπνά «ξακολουθοΰν νά πα- ρουσιάζον μίαν μεγάλην αναλογίαν τού έξαγωγικοΰ έμπορίου, τής έξα- γωγής αύτοΰ άνελθοόσης είς 13 έκατομ. χ'.λιόγραμψια άξίας 1854 εχ,ατομμυρι'ων λέέα, Ιναντι άξίας 1288 έκατομ.μυρίων λέέα κατά τδ 1928. Έλπίζεται, ότι κατά τδ δεύτε¬ ρον εξάμηνον τοΰ τρέχοντος ετο^ς βά αύξηθοΰν σημαντικώς αί έξα- Ο Δήμαρχος τοϋ Βερολίνου, κ. Γκοΰσταδ Μπόες, μετά τής συξύγσυ τού, κατά την πρόσφατον άφιξιν των είς την Νέαν "Υόρκην. Λέξις: ό Δήμαρχος Γουώκερ τής Ν. Υόρκης. εταιρείαν καθαρόν κέοίος «'ξ ί,)- εκατθξΐμ^ίοϋ χά, 497 χιλιάδων ίολ λαρίων. Τδ σύνολον των «!σπ:ά« ών-τής έτα-.ρείας ανήλθεν εΐ-' 9Γ 863,000 δολλ. ' ' ΕΛΑΤΤΟΣΙΣ ΤΙΝ Ό -ροϋ«ολογιβμός Ο ά κλείση με ίτλεόναβμ.·χ Ο έκατομμυράων. Τδ 6ττο>ΐγείον των Οΐκονομ'Λών
θά ΰζοδείξη είς τδ 'Βθνονϋνέϊρ'ον
σημαντικήν ελάττωσιν τής φορολο-
γίας, ύτόδειξιν την ■&—οίβν εύνοίί
καί ό Πρόεδρος Χοϋδερ. Ή φο-
ρολογική αύτη ελάττωσις θά ίσχ>
τη άχδ τής 15ης προσεχούς Μχρ-
τίου, δέν καθωρίφθη όμως βχίμ,η
γο ανώτατον όριον τής τοιαότης
ελαττώσεως. Την φορολογικήν αύ¬
την άπελάφρυνσίν θά επιτρέψη ή
σημείωθείσα ίτΐλαντικτΙ όπέρβα;·;
των χροοχολογίστ}έντων είσιτράς:-
ων έκ των <ρόρων τοΰ είσοδήματο:, /.αί ή όποίχ όχολογίζεται, ότι θά ανέλθη είς 200 περίπθ'ϋ έκατο';;ν ρια "2ολλάρια. __ ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΑΗΘΥΣΜΟΥ Τ Η ΣΙΓΟΑ Ε Π Σ Η διαφοραί των Η ΙΔΡΥΣΙΣ ΓΕΟΡΓΙΚΠιΝ Κ^Ι ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΠΝΙΧΟΛΟΝ Έηεξηγηματική εγκύκλιος τού Ί·«οοργε£ου. Κατά την στατιστικήν της άρ- όπηρεσίας τοΰ .οϊίας ηρ ργ Εθνικής Οίκονομίας ή κίνησις τού ληθυσμοΰ των Αθηνών κατά τδν αρελθόντα Αυγουστον εχει ώς ε¬ ξής, έν άντιπαραδολή πρδς τδν πε- ρκτινόν: ι Γάμο; 391 (πβροσι 142) Δ-.αζύ- για 15 (πέρϋσι 13). Γεννησεις 537 άρρενα, 466 θήλεα (πέροσι 391 οιρρνια, 327 Οήλεα). βάνατοι 386 αρρε^ις 369 θήλεις (πέροσι 639 'αρρν>&ς, 629 θήλί'.ς).
Ή παρατηρουμένη μεγάλη διαφο-
ρά είς τοός 6ανάτους όφείλεται είς
τδν δάγγειον. Κατά την στατιστι¬
κήν, κατά νόν πΐρυσΊνδν Αχ/Ό^στον
άπέθχΛν έκ δαγγείου 192 άρρενες
καί*221 θήλεις, ένω εφέτος ουδέν
εσημειώθη βανατηγόρον κροΰσααέκ
δαγγείου. Ή στατιστική άναφέρει
πρδς τοότοις, βτι κατά τδν εφετει¬
νόν Αύγονστον «σημίΐώθησαν 20
Οάνατοι έκ τυφοεΐδοΰς πυρετοΰ έν¬
αντι 18 κατά τδν περυσινόν.
σθή αίσθητώς τδ ελλβιμμα τοΰ έμ-
γωγαί είς τρόπον ώστ« νά περιορΐ-πορικοό ίσοζυγίοι> τής χώρας.
ε£>9, 5 Λίντμπτονχ καί άριστερςί ό αεροπόρος Γκλένν Κοΰρτις, δστις έ-
«' ήρ<οοΐ $ι άτο έναέριον ταξείδιον τον έχ Μαϊάμης, είς Χαβάναν Κούόας. ΑΘΗΝΑΙ, Σεπτεμ,δριος.— Τπδ τοΰ άρμοδίου τμήματος το3 'Γποοργείου τής Π αιδείας απεστά¬ λη χθές πρδς άπαντας τοίις Νομάρ¬ χας τοΰ Κράτους μακροσκελής έγ- κόκλ'.ος σχετικώς μέ την σύστασιν καί λειτουργίαν των κατωτέρων Γεωργικών Σχολείων. Διά τής έγκοκλίου ταύτης ν νίζεται, ότ: «πί τοΰ παρόντος είναι άδύνατος ή ίδρυσις πολλών κατω¬ τέρων γεωϊγΐκών σχολ«ίων καί λό¬ γω τής ελλείψεως υλικων μέσων άλλά καί λόη·ω τοΰ ότι τδ ειδικόν ίίά την λειτουργίαν των σχολείων τούτων προσωπικόν είναι σπάνιον. Διά τής ιδίας εγκύκλιον τονίζε- ται περαιτέρω, ότι τδ ιΰχουργείον ε- χει άποφ-ασίσει την ίδρυσιν ολίγων κατωτέρων γεωργικών «τχολείων κατ' αρχάς, τα όποϊα άργότερα 6ά αΰξηθοΰν. Όσον άφορα τον κατάλληλον χώ- ρβν όστις άααιτίίται ίιά την σύστα¬ σιν καί λειτουργίαν των σχολείων τούτων, τονίζεται περαιτέρω, ότι ά- παιτοΰντα! πέντε τουλάχιστον στρεμ- ματα τα δποία θά χρησιμοποιηθοΰν ώς άγρόκτημα, παραχωρούμενα ΰ- πδ τής Κοινότητος. Έν συνεχεία τδ 'Υπουργβίον πα- ρακαλεί τοΰς κ. κ. Νομάρχας, ό¬ πως συγκροτήσουν επιτροπήν την ο¬ ποίαν θά άπαρτίζουν ουτο, ό Νομο- γεωπόνος τοΰ Νομοΰ καί ό Γενικδς Έ-πιθεωρητής των Σχολείων. Έν άπουσία τούτου, ό ίπιθεωρητής των Δημοτικών Σχολείων τής Ιδρας τοΰ Νομοΰ, ήτις σονεννουμένη μέ τούς λθίποίις έπιθεωρητάς των Δημοτι¬ κήν Σχολείων καί μέ άλλα κατάλ- ληλα πρόσωπα, θά προσπαθήση νά έξ«ύρη έντδς ελάχιστον χρονικοδ δίαστήμοίτος τα μ»έρη έκεϊνα είς τα όποία θά συμφέρη νά ίδ>υτ)οΰν κατά
προτίμησιν τα χρωτΛ γεωργικάσχο-
λεία, όρίζουσα ταυτοχρόνως καί τα
κατάλληλα διά την σύστασιν τοΰ
άγροκτήματος μέρη.
Κατά την αυτήν εγκύκλιον, ή έ-
πΐτροτή μεταξϋ των άλλων θά προσ¬
παθή—· νά έημ'.οοργήστ) καί ειδικήν
κίντ}σιν των ·πολιτών όπερ των σχο¬
λείων τούτων.
Τέλος οί κ. κ. Νομάβυαι πα-
ρακαλοΰνται, όπως ανεξαρτήτως
των ανωτέρω, συστήσουν είς την
σΐίγκροτηθησομ«ενην επιτροπήν νά έ-
ξευρεθοΰν τα μέρη έκείνα των Νο-
μών, είς ά ένδείκνυται νά ίδροθοϋν
τα «ρώτα €ιοτεχνικά, έμπορικάκα':
οίκοκυρικά σχολεία, καθόσον ο^
λεία τοιούτοι» είίοος δεν είναι
δ ά ΐ
ς ε ί>
νατδν νά ΐϊροθοΰν πολλά, τα δέ ί-
δραθησόμ,ίνα θά λειτο^ργοΰν ιδίως
είς τα κέντρα κατ' αρχάς, λόγω
τοΰ ότι ή σύνδεσις καί ή λειτοοργία
αυτών άπαιτεί την κατάργησιν έ-
νδς ή περισσοτέρων γ^μνασίων λε:-
τοοργούντοον είς την αυτήν περιφέ¬
ρειαν είς ήν πρόκειται νά ιδρύθη
τδ κατώτερον έπαγγελματικδν σχο-
ΤΑ ΚΕΡ/ΙΗ ΣϊβΗΡθαΡΟΜΟΝ
Ή
ρ
Λίέας
Χαΐδεν.
Τα κέρδη τα έποία έπραγματο-
ποίησεν ή σιδηροίρομική έταιρεία
Νίοΰ Γώρκ—Νιοΰ Χαί'δεν—Χάρτ-
φορτ κατά τδν μήνα Αυγουστον, άν-
ήλθον σκιφώνως μέ την δημοσιευ¬
θείσαν έκθεσιν τής έταιρείας, είς
ίύο ^κατομμύρια καί σ·αράντα τέσ¬
σαρας χιλιάδας δολλάρια. Ό Αύ¬
γουστος τοΰ 1928 αφήκεν είς την
ΜΕΤΑΑΛΙΚΑ ΥΔΑΤΑ
ΑΘΗΝΑΙ, Σεπτέμδριος —
Κατόπιν έκθέ·σεων τΛν έπιθίω-
ρητών τής Υπηρεσίας Ξένων Έκ-
Οέσεων τδ υπουργείον της Έθνν.ίς
Οίκονομίαςέξέδωκεν εγκύκλιον προ:
αούς δΐΐοθνντάς των 'ξενοδοχε'ω'
ν αί των μεγάλων έστιαταρίων α^'-
ιστών την χρήσιν Ελληνικόν με-
'ταλλικών υδάτων.
Ωσαύτως κατ' ανακοίνωσιν τή?
'Υπηΐεσίας Ξένων Έκθεσεων απε¬
φασίσθη ή έφαρμογή των άπδ κ^ι-
ροΰ μελετωμένων μέτρων διά την
πρόληψιν των λαμίανουσών χωριόν
παραποιήσεων των Ελληνικόν ία-
ματικών υδάτων. Πρδς τουτο »'-
δική ΰπηρϊσία τοΰ ΰποι»ργείου τί;
ΈΘνικής Οίκονομίας θά αποβλέπη
κατά την πληρώσιν καί πωμάτω-
σιν των φιαλών των ιαματικόν υ¬
δάτων Λουτρακίου, Σαρίζης κλπ.,
ώστε νά άποφεύγετβ ή πλήρωσις αυ¬
τών δι* ίίδάτων μή εχόντων ί
τικάς ίδιότητας.
ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ8
Λυΐλωματοΰχος
Κειροπρακτωρ,
ίαί εφευρέτην
;οΰ Θερμοκαπελ-
.ου πρός έπα-
/αφο'ράν τ ώ ν
ιαλλιών καΐ θβ-
?απείαν ττζ
ττώσεως αυτών.
Γράψ«»τε διά τέ
Βιβλιάριόν μου, άποΐτέλληαι δωρε-
άν. Ώραι Γραφείου 10-12 π. μ., 4-7
μ. μ., 10-12 τάς Κυριακάς.
336—8 ν 551η 81., Νβν ΥογΚ
Ρη ΟΙΛυβ 5853
Ρηοηε:
5853.
Ο καπταιν Οττο Φούλτων, έφευρέτη; νέας ραδιοφωτογραφικής μηχή
θια της οποίας λέγει ότι έξαπέστειλεν εΐκόνα έξ Αγγλίας είς Αυστραλιαν,
εις απόστασιν 14.000 μιλίων, έντός 4 λεπτών τής ώρας.
ι/ ι
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ,
1929.
ΠΡΟ-ΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΤΑΤΑ ΤΗ-
]
'Η κηδεία τοΰ Έ-
βραίου δικηγόρου,
Λούη Μαρσάλ, έν
Νέα 'Υόρκτ). Ή
νεκρώσιμος άκολου
θία έψάλη είς τό
'Εβραϊκόν Τέμπλ
"Ε|«ΐνου—"Ελ. Ό
ένταςριασμός τού έ¬
γινεν είς τό νεκρο¬
ταφείον ■ Μπροΰ-
κλυν Σάλεμ Φίλντς
Ή περίφημος άοι-
δός Μίτξη, άρτι α¬
φιχθείσα έκ Γαλλί-
ας με τό ύπερωκεά-
νειον «"Ιλ Ντέ
Φράνς».
Ώ πρώην κυ6ε©νητης τής Πολιτείας Νέας "Υόρκης Άλφρεδ Σμί» καί ό Δημαρχος Ούώλκερ τής_ πόλεως
Νέας "Υόρκης, ήγούμενοι τής πενθίμου παρελάσεως κατά τίιν κηδείαν τοΰ πρώην Γραμματεως τής Κομη-
τείας καί πρώην Διευθυντού των Ταχυδρομειον Νέας Υόρκης, Ουΐλλιαμ Ε. Κέλλυ.
>
Ό πρώην Κυβερνήτης τής Πολιτείας Νέας "Υόρκης, "Αλφρεδ Σμίθ,
καί ό Σάμουελ 'Οντερμάγερ, κατά την κηδείαν τοΰ Λούη Μαρσάλ, άπο-
• Θανόντος αιφνιδίως έν Ελβετία.
* Ηθελα νά πουδράρω την μΰτην μου καί δι' αύτό
I-
"τά-Οη χό αύτοκίνητον>, είπεν εσχάτως ή Μίριαα
λ κολντεν, 21 έτών, άνω, νπερασπιζομένη τον προϊ-
τάό Χά ί ό έ
, 21 έτών, άνω, νπερασπιζομένη τον προϊ
"τάμρνόν της, Χάρρυ Ράϊνσταν, είς τό έν Νέα 'Υόο-
*νι δικαστήριον τής συγχοινωνίας, χίορίς δμως καί να
τόν σώση άπό τό πρόστιιιον.
'Η Γκλόρια Σουάνσων, άστήο τοΰ κινηματογραφου,
περί τής οποίας λέγεται ότι ευρίσκεται είς διάστασιν
μετά τοϋ συξύγου της, Μαρκηοίου 'Ενοι Ντε Λα Φα-
Λαίζ Ντέ Λά Κουντραί. Ή Ιδία Γκλόρια, ακουσασα
ταυτα έσπευσε νά τα χαρακτηρίση ώ; δνειρα θερι-
νής νυκτός.
Μικτί) έπιτροπή συνεδριάζουσα διά την περίθαλψιν τών^άπόοων
νων της Παλα'ΐτίνης, άδιανρίτως αίτιας.
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ,
1929.
ΠΡΟ-ΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΤΑΤΑ ΤΗ-
]
'Η κηδεία τοΰ Έ-
βραίου δικηγόρου,
Λούη Μαρσάλ, έν
Νέα 'Υόρκτ). Ή
νεκρώσιμος άκολου
θία έψάλη είς τό
'Εβραϊκόν Τέμπλ
"Ε|«ΐνου—"Ελ. Ό
ένταςριασμός τού έ¬
γινεν είς τό νεκρο¬
ταφείον ■ Μπροΰ-
κλυν Σάλεμ Φίλντς
Ή περίφημος άοι-
δός Μίτξη, άρτι α¬
φιχθείσα έκ Γαλλί-
ας με τό ύπερωκεά-
νειον «"Ιλ Ντέ
Φράνς».
Ώ πρώην κυ6ε©νητης τής Πολιτείας Νέας "Υόρκης Άλφρεδ Σμί» καί ό Δημαρχος Ούώλκερ τής_ πόλεως
Νέας "Υόρκης, ήγούμενοι τής πενθίμου παρελάσεως κατά τίιν κηδείαν τοΰ πρώην Γραμματεως τής Κομη-
τείας καί πρώην Διευθυντού των Ταχυδρομειον Νέας Υόρκης, Ουΐλλιαμ Ε. Κέλλυ.
>
Ό πρώην Κυβερνήτης τής Πολιτείας Νέας "Υόρκης, "Αλφρεδ Σμίθ,
καί ό Σάμουελ 'Οντερμάγερ, κατά την κηδείαν τοΰ Λούη Μαρσάλ, άπο-
• Θανόντος αιφνιδίως έν Ελβετία.
* Ηθελα νά πουδράρω την μΰτην μου καί δι' αύτό
I-
"τά-Οη χό αύτοκίνητον>, είπεν εσχάτως ή Μίριαα
λ κολντεν, 21 έτών, άνω, νπερασπιζομένη τον προϊ-
τάό Χά ί ό έ
, 21 έτών, άνω, νπερασπιζομένη τον προϊ
"τάμρνόν της, Χάρρυ Ράϊνσταν, είς τό έν Νέα 'Υόο-
*νι δικαστήριον τής συγχοινωνίας, χίορίς δμως καί να
τόν σώση άπό τό πρόστιιιον.
'Η Γκλόρια Σουάνσων, άστήο τοΰ κινηματογραφου,
περί τής οποίας λέγεται ότι ευρίσκεται είς διάστασιν
μετά τοϋ συξύγου της, Μαρκηοίου 'Ενοι Ντε Λα Φα-
Λαίζ Ντέ Λά Κουντραί. Ή Ιδία Γκλόρια, ακουσασα
ταυτα έσπευσε νά τα χαρακτηρίση ώ; δνειρα θερι-
νής νυκτός.
Μικτί) έπιτροπή συνεδριάζουσα διά την περίθαλψιν τών^άπόοων
νων της Παλα'ΐτίνης, άδιανρίτως αίτιας.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΤΓνΡΤΑτατ 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Η ΣΚΟΤΕΊΝΗ δολοφονία τοϋ
μεγαλοχαρτοπαίκτου ΡοΦστάϊν
φαίνεται ότι θά αποτελέση ενα ά-
πό τα προέχοντα ζητήματα τού
προεκλογικοΰ αγώνος. Ό έκ των
ΐποψηφίων Δημάρχων κ. Ένράϊτ,
πρώην διευθυντής τής Άστυνομί-
ας, αύτο τουλάχιστον έθεσεν ώς
βάσιν τοΰ προεκλογικοΰ αγώνος
τού καί τής πολεμικης τού κατα
τοΰ Δημάρχου κ. Ούώκερ. «Διατί
δέν ανεκαλύφθησαν οί δράσται της
δολοφονίας τοϋ Ροθστάίν;» Αύτό
είναι
το ερωτημα, το οποίον προε-
ξέχει είς τοΰς προεκλογικους λό-
γους τού καί είς τό οποίον οί Ταμ-
μανϊται απεφάσισαν νά μή δώσουν
καμμίαν απάντησιν. Καί δέν εχουν
καί άδικον. ' Υπάρχουν διά την Νέ-
δεκα η δεκατεσσάρων άρων. Θά
ίδωμεν δηλαιδή πραγματοποιήμε-
νον τό όνειρον τ% εντός ολίγων
ώοών μεταβάσεως άπό την Αμε¬
ρικήν είς την Ευρώπην, ενα ταξεϊ-
δι τό οποίον πρό ολίγων δεκάδων
έτών απήτει δεκάδας ημερών.
ΧΑΜΟΓΕΛΑ
ΤΟ Φθινόπωρον άκρου μάς έφανε-
ρωσεν τόν &ρχομόν τού μέ τα πρόό-
τα τουρτουρίσματά τού, τα όποϊα
έκαμαν πολλούς νά κινητοποιήσουν
τα παλτά των, άπέδαλεν την σκυ-
θρωπότητα καί σάν νά μετανόησεν
διά την αγριότητα μέ την οποίαν
μάς έχαιρέτησεν, μάς άτενίζει επί
ημέρας τώρα μέ τα πλέον γλυκύτε-
ρα μειδιάματα.
Κανένα σύννεφον δέν έσκέπα-
σεν τόν ουρανόν καί κανένα άστρα-
πόβροντο δέν συνεκλόνησεν την ατ¬
μόσφαιραν. Καμμιά όρμητική βρο
ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΩΝ ΑΓΏΝΙΣΤΩΝ
Η ΣΥΜΜΕΪΌΧΓΤΩΝ ΕΑΑΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ
ΕΙ2 ΤΗΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΔΑ. ΠΑΑΙΓΓΕΝΕ2ΙΑ2
τιμη τής
'Αμερικη1 Έλληνιβμον.
ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Χ. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ
αν Υόρκην τόσα άλλα ζωτικά καί χή δέν μας επεσκέφθη, ουτε και
σοβαρά προβλήματα τα όποία έν-1 αύτό τό άπαλό Λρωτοβρόχι ποϋ
διαφέρουν τούς έκλογεϊς περισσό-1 περνα σάν τραγοΰδι άπό τα φυλ-
τεοον άπό τή<ν δολοφονίαι ενός μεγαλοχαρτοπαίκτου καί την σκαν- δαλώδη ζωήν τού. Επί των προ- βλΓΐμάτων αυτών οί ψηφοφόροι της Νέας Υόρκης άναμενουν νά α- κούσουν τάς γνώμας των διαφό¬ ρων ύποψηφίων Δημάρχων. Η ΓΡΑΦΙΚΗ ΝΗΣΟΣ ΤΟ ΣΤΑΊΤΕΝ ΑΙΛΑΝΤ άρχί- ζει νά προσελκύη ζωηροτέραν την προσοχήν της Δημοτικής διοική¬ σεως. Η γραφική νήσος μέ τάς ωραίας έξοχάς της καί τα θαυμα¬ σία το.τία της θά αποκτήση ενα άπό τα μεγαλείτερα πάρκα έξ όσων άρι-θμτϊ ή Νέα Ύόρκη. Τό Συμ¬ βούλιον των 'Εκτιμήσεων έξουσιο- δότησεν ήδη την αγοράν τής κα- θορισΦ,ίΐσης εκτάσεως έπτακοσίων περίπου έκταρίων άντί ενός έκα- τομμυρίου καί διακοσίων χιλιάδων περίπου δολλαρίων. Ή άλήι£>εια εί¬
ναι δτι τό Στάτεν "Αιλαντ χ§«ιά-
ζεται ::ερισσότερον διά την ανά¬
πτυξιν τού την αιωνίως σχ&διαζο-
μενην καί ουδέποτε εκτελουμένην
σήραγγα, ή ιδποία θά τό συνδέση
*ετά τοϋ Μπροϋνλνν, ό έξωραϊσμός
τού δμο>ς διά τοϋ νέου Π άρ-κου α¬
ποτελεί ένδειξιν τοϋ πρός την νη-
σον ένδιαΚρέροντος τής Δημοτικής
διοικήσεως κάί ένισχυει την έλπί-
δα δτι δέν θά βραδύνη καί ή σιδη-
ροδρομική σύνδεσις τού μετά τοϋ
Μπροϋκλυν καί της Μανχάτταν.
ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟ1ΗΣΙΣ ΟΝΕΙ-
ΡΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ Αγγλίαν Ισχεδιά-
καί θά κατασκευασθή ενα τε¬
ράστιον Ζέππελιν δυνάμενον νά με-
ταο;όρκη τετρακοο-ίους επιβάτας έκ-
τός των εκατόν τοΰ πληρώματός
τού, ήτοι περί τα πεντακόσια ατο-
μα. (>ά «ΐναι κατασκευασμένον κα¬
τά τρόπον ωστε νά δύναται νά έπι-
πλέτι, θά είναι έφωδιασμένον μέ ό¬
λας τιΐς άνέσεις καί τάς άνοϋταύσεις
των ύπερωκεανείων άτμοπλοίων
καί ι')ά εκτελή τό άπό Λονδίνου είς
Ν«αν Ύόρκ»νν ταξείδιον έντός δώ-'
λώματα τοϋ κήπον καί από τα τζά-
μια των παραθυριων καί προκαλεΤ
τόσας νοσταΐγίας είς τούς ρωμαν-
τικούς. Ό Σεπτέμοριος εξακολου-
θεΐ καί άπερχόμενος νά σκορπίζη
γλυκά χαμόγελα.
Έλληνική Πρεσβεία
έν Ούασιγκτώνι.
Τη 23 Ιουλίου, 1929.
Π ρός τούς έν ΆμερικΏ "Ελλη¬
νας,
έν
Τό ερχόμενον Ιτος θά έορτασθ<"| Έλ>Λθΐ ή Έκατοντπετηρίς τής
νίκη; άποκαταστάσεως.
Όπως πρό εκατόν καί πλέον ί^
των οί άπανταχοΰ "Ελληνες διά
κοινών άγώνων άνέστησαν την
Έλλάδα, ούτω καί σήμερον οί ά-
πανταχοϋ Έλληνες καθήκον Γε¬
ρόν Εχουσι νά συμμετάσχωσι εί;
τόν πανηγυρισμόν τής πρώτης έ-
κατονταετηρίδος, καί την εκδήλω¬
σιν τής εύγνωμοσύνης τής φνλή;
πρός τοΰς έλευθερωτάς τής πατρί¬
δος.
Καλοϋνται οί άαανταχοϋ °Ελλ-
νε; νά συμμετάσχωσι είς τόν πα¬
νηγυρισμόν τής έκατονταετηρίδος
Ό όμογενης παίκτης γκόλφ, Σπΰ-
ρος Καραντούλιας, γνωστός είς
τοΰς Άμερικανούς υπό τό δνομα
8&ΓΠ Κ&ΓΓ&ηΙ, ό οποίος τελευταί¬
ως εκέρδισε τό πρωτάθλημα της
Πολιτείας Άρκάνσας, κατά τούς
αγώνας τούς διεξαχθέντας είς την
πόλιν ΓογΙ δπιΐΙΙι, ΑγΙϊ.
καί νά λαμπρύνωσι διά τής
συμδολής των τας εορτάς ταύτας.
Ένόμισα δτι ήτο επιβεβλημένον
νά μή ύστεοήση ό Έλληνισμό; της
Άμερικής. Μεταξΰ των διαφόρων
έργων ών εχει ανάγκην ή πατρίς
μα'ς είναι καί ή ανέγερσις ενός
Μουσείου ίστορικοΰ τοΰ ίεροΰ ά-
νωνός μας ίνα συγκεντρωθώσιν έν Λ.__ -------, ----- ,
αυτώ τα ϊερα κειμηλια μας καί ή ρικής νά βλέπτ) λαξευμένην επί
δόξα τή; νέας Ελλάδος.. Ή αν¬
έγερσις τοΰ Μουσείου τούτου θά
ήτο δώρον άντάξιον τοΰ δλου 'Ελ-
ληνισμοΰ τής Άμερικής πρός την
πατρίδα.
Ή υπό την προεδρίαν τοΰ κ. Α.
Ζαΐμη μεγάλη έπιτροπή απεδέχθη
ένθουσιωδώς την Ιδέαν ταύτην καί
ίίμαι ει*η.>χής γνωρίζων είς τόν
"Ελληνισμόν τής Άμερικής ότι ε¬
ξησφσλίσθη ήδη υπό ταύτης τό
γήπεδον, έφ' ου θά άνεγερθά τδ
μέγαρον τουτο.
Ή τιμή τής ανεγέρσεως τοϋ
μεγάρου τούτου άνήκει είς τόν
Ελληνισμόν τής Άμερικής, οί τα
πατριωτικά αίσθήματα κάλλιον
παντός άλλον ηδυνήθην νά έκτι-
μήσω κατά την έν μέσω αύτοΰ
διαμονήν μου.
Τό Μουσείον τοΰ ίεροΰ αγώνος,
δ καλούμεθα νά άνεγείοωμεν, θά
είναι ή ένδειξις της εύγνωμοσύ-
νης μας πρός τούς έλευθερωτάς
μας, θά είναι τό προσκήνυμα καί
το διδακτήριον των παιδιών μα;
διά τό μέλλον. Θά είναι τό σύμ¬
βολον τής αλληλεγγύης τής φυλής
μας καί τό μνημεΐον δ Οά στεγάστι
την δόξαν μας.
Θά είναι επί πλέον καί τό καύ-
α παντός "Ελληνος έξ Άμε-
ής νά βλέπ λαξεμέ εί
ρΚ?ρ^,ι Μρωσιν ημών:
«Οί Ελληνες τής Άμερικής είς
μνήμην τοΰ Ιεροΰ αγώνος».
^ Είναι ή πρώτη φορά καθ' «ν
«πευθυνομαι πρός τόν Ελληνισμόν
τής Άμερικής ζητών την σνμβο-
αύτοΰ την ύλικήν Γίζ
τή μρής ζητών την σνμβο-
λην αύτοΰ την ύλικήν. Γνωοίζω
τα πολλά τού βάρη, γνωρίζω χαΐ
την γενναιοδωρίαν του_ χό πράΐ.
τω σήμερον βεβαιος ότι άναα.ιο·
κρινομαι είς τα αίσθήματα δλων.
Ουδενός "Ελληνος πρέπει νά λεί-
τ|·η τ,° δνομα άπό τό άναμνηστιχόν
βιβλίον των δωρεών. '6 δβολο;
τοΰ βιοηαλαιστοΰ καί τα δολλάρια
τοϋ εύπόρου, θά είναι έξ ϊσου £υ-
πρόσδεκτα.
Άναθέτω τόν έρανον είς τόν ·
γνονσμένον πατριωτισμόν των 'Ε!1·
λήνοιιν τής Άμερικής, καί εΐμαι
βέβαιος δτι ή 'Εκκλησία, ό Τύπο;,
αί Κοινότητες, τα Σωματεϊα χαί
αί δργανώσεις, θά άναλάβωσι [ΐετ'
ένθοΐ'σιασμοΰ τό ?ργον καί θά
πρωτοστατήσωσιν είς την επιτυ¬
χίαν αύτοΰ.
Αί εισφοραί θά κατατίθενται
είς τάς δύο ^Ελληνικάς Τραπέΐας.
Την Εθνικήν Τράπεζαν τή; '&·
?.άδος έν Ν. 'Υόρκτ) καί την Τρά¬
πεζαν των Αθηνών] έν Ν. 'Υόρχ]].
Ό Πρεσβευτήν
Χ. Σιμόπουλος.
ΕΠΙΣΗΜΟ» ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΝ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΝ
ΤΗΤΒρ
Ή Θεώρησις των
τηρίων των τξ
των με Ελληνικόν,
άτ-
'Ελβίοαεν την ακόλουθον άνα-
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΛΣ
Καθημερινώς Άρνιά (
0ΚΕ55ΕΟ), Κεςραλάκια, Σηκω-
τάκια, Γλυκαδάκια, Πουλεριχά,
Βώϊον χρέας χαί Μοσχάρι τοθ γά-
Ι.ακτος.
ΑΤΗΕΝ3 ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ α νέ., Ν.
V.
(Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμφν)
Τηλέφωνον: ΜεάαΙΙΙοη 3743.
ΔΗΛΩΣΙΣ
ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ ΧΗΜΙΚΗΝ ΠΡΟΊΌΝΤΠΗ
ΑΔΕΛΦΟΙ Σ. ΜΕΝΟΥΝΟΥ
Κΰριοι,
Λαμβάνομεν την τιμήν νά άναχοινώσωμεν δτι άνεθέ-
σαμεν την αντιπροσωπείαν ημών διά τάς ΗΝΩΜΕΝΑΣ
ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ καί ΚΑΝΑΔΑΝ είς τό έν Νέα '
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΚΜΤ1Α "β ΜΑΡΑΘ1"
53-55 ΜΑ0Ι80Ν 5ΤΒΕΕΤ ΝΕιΥ ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ
όπερ ανέλαβε τ7> ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΝ πώλησιν είς τάς
ά'νω χώρας της ήμετέρας ΚΟΛΩΝΙΑΣ, γνωστης είς δ-
λον τόν όμογενή πληθυσμόν τής Άμερικής, καθώς καί
των λοιπών προΐόντων των 'Εργοστασίων μας.
Διατελούμεν μετά τιμής,
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
ΑΔΕΛΦΟΙ Σ. ΜΕΝΟΥΝΟΥ
ΑΘΗΝΑΙ (ΕΛΛΑΣ)
Νέα'Υόρκη, 17 Σ6χτευ.6ρ., 1929.
Άξό Κΰ Δά
η,
μ Κΰριε
τοϋ «ΈΘν'.7.οΰ Κήροκος»,
Έχομεν την τιμήν, νά παρακα¬
λέσωμεν υμάς, όπως, ευαρεστούμε¬
νοι, μεριμνήσητε καί δημοσιευθή είς
τέ εγκριτον υμών φύλλον, π2θς γνώ-
ίίν τοΰ κοινοϋ, δτι: Καβ' δ ανακοι¬
νοί ημίν τέ επί των Εξωτερικών
Υπουργείον, άχαντες οί διά των Ά-
τμοπλοιων τής Έΰνικής Άτμοπλο-
ης κατερχτίμενοι εις 'Ελλάϊα έκ-
ορον-είς, καταίάλλουσι διά ΘΕΩ-
ΡΗΣΊΝ τοΰ διαδαττιρίο^ των δολλ.
1.96.
Μετά διακεκρψ,ένης υπολήψεως,
ν.ςπ φιλικών αίσθημάτων,
Ό Γενικάς Π ροξενος
Π. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΓΛΟΣ
ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΥΠΕΡ ΑΣΘΕΝΟΥΝΤΟΣ
ΡΙΚ1ΡΓΕΜΡΥΣ
'Ενας έκ των σϋμπατριωτών μας,
ΚΦλλόλ ά
Ι εκ φ'οματιωσεως, εύρίΐτκδται κατά-
κοιτος «πό τρ^ιετίαίν και έξαντλη-
θείς τελείως οίκονομίκώς ζητεί την '
αρωγήν σας.
Δέν^ χρε:άζοντο» πολλαί ουστοί-
«ις. Άς έρωτήί— έκαστος τόν έ-
Λοτον τθί>, άς σχεφ^^ το καθήκον
τού κζί άς κόψη άπ6 'τά περιττά
εξοϊά τού ολίγα σέντσια «φ' άπαξ.
θά σώη) ενα άδΐλφδν άσβενοϋντα,
[καί έρημον^έν τη ξένη καί κινίο-
νεάοντ* ν' Λποδάνη έκ πείνης.
Ή οΐί-Όϋνσί; τού εινχι:
Ρΐιΐ11ίρ8, 52 8(*οο1 8ί
^^^βΓ^ν, Ν. Τ.
(28—2)
Είιϊβ, ΤΕΧΑ5
είδήβεις
Πρό ολίγων ημερών άπηλάθη-
σαν έκ Γκάλβεττον 20 παραδάται
των Μεταναττεοτ[·/.ών. νόμ,ων, συλ-
ληφθέντες^άνά διαφόρους Πολιτεί¬
Μξύ ΰ ήσαν καί τρείς
ηφς^
ς. Μεταξύ
Έλληνες.
—Άναμ,ενεταί νά )
κατ αύτάς είς τόν λιμένα μας ή
«Έλλη Έμπειρίκου» πρός φόρτω¬
σιν σ-του διά την 'Ελλάδα. Ή «Έλ¬
λη 'Εμπειρίκθ'ο.» θά είναι το έκτον
έκ των Έλλην ικών πλοίων τα όκοΐβ
κατεπλεοσαν εφέτος είς τδν λιμένι
μις. Κατόπιν της φορτώσεως «5
ανωτέρω πλοίου, ή έκ Γχάλίειΐτον
αποσταλείσα όλ:κή ποσότης σ'του
δι' Έλλάϊα, Οά άνέλθτ) είς 2.500.-
000
000 ΪΗΐβηβΙίί.
—Επανήλθεν έκ Σπάρτης ίνβ»
είχε μεταδη πρό δέκα κερίποο η
ών ά άνίψυχής καί χάριν
νών
μη ρ
, χάριν άνίψυχής καί χάριν ε¬
πισκέψεως των γονέων τού, ό *·
Ιωάννης Σ Σταδότκος συνιίι
ψς γ
Ιωάννης Σ. Σταδότκος,
της τοά Ηογαΐ καί Βοβίρη Οοη-
ίϋ
ΠΡΟΣΟΧΗ
Παρελήφθησαν υπό τοΰ Βιβλιοπωλείου τοϋ
«'Εθνικοϋ Κήρυκος» τα νεα ΑΛΦΑΒΗΤΑ-
ΡΙΑ συντεταγμένα κατά την
μέθοδον, είκονογραφημένα, πολύχρωμα καί πα-
ρόμοια μέ τα έν τοίς Άμερικανικοϊς Σχολείοις
χρησιμοποιούμενα τοιαΰτα. Άποστείλατε τάς
παραγγελίας σας άμεσος είς τό
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ»
140 ΥΕ8Τ 26ΤΗ 3Τ., ΝΕ¥¥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΚνΒϋΚΥΡ0ΚΤ. ΜΑ55.
Ό «ΈΙΚηκός Κηρυξ» πωλείται ΰπ4
γοΟ ά-ντιποοσώπου μας κ. Π. Τσέτσα,
ΡΗΟΝΕ: ΜΕΒ311ίοη 2831.
(Ανωτέρα άπό τα ο-υνήθη)
ΤΗΕ ΗΕίΕΕΝΙΟ, Ιηο.
336 νν'εχΐ 34ίη 51.,
Νον ΥογΙι, Ν. Υ. ,
Παραγγελιαι Ο- °· -
άποστέλλονται Γ"ντίϊΥ°
Τιμοκατάλογος
λεται δωρεαν.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Η ΣΚΟΤΕΊΝΗ δολοφονία τοϋ
μεγαλοχαρτοπαίκτου ΡοΦστάϊν
φαίνεται ότι θά αποτελέση ενα ά-
πό τα προέχοντα ζητήματα τού
προεκλογικοΰ αγώνος. Ό έκ των
ΐποψηφίων Δημάρχων κ. Ένράϊτ,
πρώην διευθυντής τής Άστυνομί-
ας, αύτο τουλάχιστον έθεσεν ώς
βάσιν τοΰ προεκλογικοΰ αγώνος
τού καί τής πολεμικης τού κατα
τοΰ Δημάρχου κ. Ούώκερ. «Διατί
δέν ανεκαλύφθησαν οί δράσται της
δολοφονίας τοϋ Ροθστάίν;» Αύτό
είναι
το ερωτημα, το οποίον προε-
ξέχει είς τοΰς προεκλογικους λό-
γους τού καί είς τό οποίον οί Ταμ-
μανϊται απεφάσισαν νά μή δώσουν
καμμίαν απάντησιν. Καί δέν εχουν
καί άδικον. ' Υπάρχουν διά την Νέ-
δεκα η δεκατεσσάρων άρων. Θά
ίδωμεν δηλαιδή πραγματοποιήμε-
νον τό όνειρον τ% εντός ολίγων
ώοών μεταβάσεως άπό την Αμε¬
ρικήν είς την Ευρώπην, ενα ταξεϊ-
δι τό οποίον πρό ολίγων δεκάδων
έτών απήτει δεκάδας ημερών.
ΧΑΜΟΓΕΛΑ
ΤΟ Φθινόπωρον άκρου μάς έφανε-
ρωσεν τόν &ρχομόν τού μέ τα πρόό-
τα τουρτουρίσματά τού, τα όποϊα
έκαμαν πολλούς νά κινητοποιήσουν
τα παλτά των, άπέδαλεν την σκυ-
θρωπότητα καί σάν νά μετανόησεν
διά την αγριότητα μέ την οποίαν
μάς έχαιρέτησεν, μάς άτενίζει επί
ημέρας τώρα μέ τα πλέον γλυκύτε-
ρα μειδιάματα.
Κανένα σύννεφον δέν έσκέπα-
σεν τόν ουρανόν καί κανένα άστρα-
πόβροντο δέν συνεκλόνησεν την ατ¬
μόσφαιραν. Καμμιά όρμητική βρο
ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΩΝ ΑΓΏΝΙΣΤΩΝ
Η ΣΥΜΜΕΪΌΧΓΤΩΝ ΕΑΑΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ
ΕΙ2 ΤΗΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΔΑ. ΠΑΑΙΓΓΕΝΕ2ΙΑ2
τιμη τής
'Αμερικη1 Έλληνιβμον.
ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Χ. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ
αν Υόρκην τόσα άλλα ζωτικά καί χή δέν μας επεσκέφθη, ουτε και
σοβαρά προβλήματα τα όποία έν-1 αύτό τό άπαλό Λρωτοβρόχι ποϋ
διαφέρουν τούς έκλογεϊς περισσό-1 περνα σάν τραγοΰδι άπό τα φυλ-
τεοον άπό τή<ν δολοφονίαι ενός μεγαλοχαρτοπαίκτου καί την σκαν- δαλώδη ζωήν τού. Επί των προ- βλΓΐμάτων αυτών οί ψηφοφόροι της Νέας Υόρκης άναμενουν νά α- κούσουν τάς γνώμας των διαφό¬ ρων ύποψηφίων Δημάρχων. Η ΓΡΑΦΙΚΗ ΝΗΣΟΣ ΤΟ ΣΤΑΊΤΕΝ ΑΙΛΑΝΤ άρχί- ζει νά προσελκύη ζωηροτέραν την προσοχήν της Δημοτικής διοική¬ σεως. Η γραφική νήσος μέ τάς ωραίας έξοχάς της καί τα θαυμα¬ σία το.τία της θά αποκτήση ενα άπό τα μεγαλείτερα πάρκα έξ όσων άρι-θμτϊ ή Νέα Ύόρκη. Τό Συμ¬ βούλιον των 'Εκτιμήσεων έξουσιο- δότησεν ήδη την αγοράν τής κα- θορισΦ,ίΐσης εκτάσεως έπτακοσίων περίπου έκταρίων άντί ενός έκα- τομμυρίου καί διακοσίων χιλιάδων περίπου δολλαρίων. Ή άλήι£>εια εί¬
ναι δτι τό Στάτεν "Αιλαντ χ§«ιά-
ζεται ::ερισσότερον διά την ανά¬
πτυξιν τού την αιωνίως σχ&διαζο-
μενην καί ουδέποτε εκτελουμένην
σήραγγα, ή ιδποία θά τό συνδέση
*ετά τοϋ Μπροϋνλνν, ό έξωραϊσμός
τού δμο>ς διά τοϋ νέου Π άρ-κου α¬
ποτελεί ένδειξιν τοϋ πρός την νη-
σον ένδιαΚρέροντος τής Δημοτικής
διοικήσεως κάί ένισχυει την έλπί-
δα δτι δέν θά βραδύνη καί ή σιδη-
ροδρομική σύνδεσις τού μετά τοϋ
Μπροϋκλυν καί της Μανχάτταν.
ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟ1ΗΣΙΣ ΟΝΕΙ-
ΡΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ Αγγλίαν Ισχεδιά-
καί θά κατασκευασθή ενα τε¬
ράστιον Ζέππελιν δυνάμενον νά με-
ταο;όρκη τετρακοο-ίους επιβάτας έκ-
τός των εκατόν τοΰ πληρώματός
τού, ήτοι περί τα πεντακόσια ατο-
μα. (>ά «ΐναι κατασκευασμένον κα¬
τά τρόπον ωστε νά δύναται νά έπι-
πλέτι, θά είναι έφωδιασμένον μέ ό¬
λας τιΐς άνέσεις καί τάς άνοϋταύσεις
των ύπερωκεανείων άτμοπλοίων
καί ι')ά εκτελή τό άπό Λονδίνου είς
Ν«αν Ύόρκ»νν ταξείδιον έντός δώ-'
λώματα τοϋ κήπον καί από τα τζά-
μια των παραθυριων καί προκαλεΤ
τόσας νοσταΐγίας είς τούς ρωμαν-
τικούς. Ό Σεπτέμοριος εξακολου-
θεΐ καί άπερχόμενος νά σκορπίζη
γλυκά χαμόγελα.
Έλληνική Πρεσβεία
έν Ούασιγκτώνι.
Τη 23 Ιουλίου, 1929.
Π ρός τούς έν ΆμερικΏ "Ελλη¬
νας,
έν
Τό ερχόμενον Ιτος θά έορτασθ<"| Έλ>Λθΐ ή Έκατοντπετηρίς τής
νίκη; άποκαταστάσεως.
Όπως πρό εκατόν καί πλέον ί^
των οί άπανταχοΰ "Ελληνες διά
κοινών άγώνων άνέστησαν την
Έλλάδα, ούτω καί σήμερον οί ά-
πανταχοϋ Έλληνες καθήκον Γε¬
ρόν Εχουσι νά συμμετάσχωσι εί;
τόν πανηγυρισμόν τής πρώτης έ-
κατονταετηρίδος, καί την εκδήλω¬
σιν τής εύγνωμοσύνης τής φνλή;
πρός τοΰς έλευθερωτάς τής πατρί¬
δος.
Καλοϋνται οί άαανταχοϋ °Ελλ-
νε; νά συμμετάσχωσι είς τόν πα¬
νηγυρισμόν τής έκατονταετηρίδος
Ό όμογενης παίκτης γκόλφ, Σπΰ-
ρος Καραντούλιας, γνωστός είς
τοΰς Άμερικανούς υπό τό δνομα
8&ΓΠ Κ&ΓΓ&ηΙ, ό οποίος τελευταί¬
ως εκέρδισε τό πρωτάθλημα της
Πολιτείας Άρκάνσας, κατά τούς
αγώνας τούς διεξαχθέντας είς την
πόλιν ΓογΙ δπιΐΙΙι, ΑγΙϊ.
καί νά λαμπρύνωσι διά τής
συμδολής των τας εορτάς ταύτας.
Ένόμισα δτι ήτο επιβεβλημένον
νά μή ύστεοήση ό Έλληνισμό; της
Άμερικής. Μεταξΰ των διαφόρων
έργων ών εχει ανάγκην ή πατρίς
μα'ς είναι καί ή ανέγερσις ενός
Μουσείου ίστορικοΰ τοΰ ίεροΰ ά-
νωνός μας ίνα συγκεντρωθώσιν έν Λ.__ -------, ----- ,
αυτώ τα ϊερα κειμηλια μας καί ή ρικής νά βλέπτ) λαξευμένην επί
δόξα τή; νέας Ελλάδος.. Ή αν¬
έγερσις τοΰ Μουσείου τούτου θά
ήτο δώρον άντάξιον τοΰ δλου 'Ελ-
ληνισμοΰ τής Άμερικής πρός την
πατρίδα.
Ή υπό την προεδρίαν τοΰ κ. Α.
Ζαΐμη μεγάλη έπιτροπή απεδέχθη
ένθουσιωδώς την Ιδέαν ταύτην καί
ίίμαι ει*η.>χής γνωρίζων είς τόν
"Ελληνισμόν τής Άμερικής ότι ε¬
ξησφσλίσθη ήδη υπό ταύτης τό
γήπεδον, έφ' ου θά άνεγερθά τδ
μέγαρον τουτο.
Ή τιμή τής ανεγέρσεως τοϋ
μεγάρου τούτου άνήκει είς τόν
Ελληνισμόν τής Άμερικής, οί τα
πατριωτικά αίσθήματα κάλλιον
παντός άλλον ηδυνήθην νά έκτι-
μήσω κατά την έν μέσω αύτοΰ
διαμονήν μου.
Τό Μουσείον τοΰ ίεροΰ αγώνος,
δ καλούμεθα νά άνεγείοωμεν, θά
είναι ή ένδειξις της εύγνωμοσύ-
νης μας πρός τούς έλευθερωτάς
μας, θά είναι τό προσκήνυμα καί
το διδακτήριον των παιδιών μα;
διά τό μέλλον. Θά είναι τό σύμ¬
βολον τής αλληλεγγύης τής φυλής
μας καί τό μνημεΐον δ Οά στεγάστι
την δόξαν μας.
Θά είναι επί πλέον καί τό καύ-
α παντός "Ελληνος έξ Άμε-
ής νά βλέπ λαξεμέ εί
ρΚ?ρ^,ι Μρωσιν ημών:
«Οί Ελληνες τής Άμερικής είς
μνήμην τοΰ Ιεροΰ αγώνος».
^ Είναι ή πρώτη φορά καθ' «ν
«πευθυνομαι πρός τόν Ελληνισμόν
τής Άμερικής ζητών την σνμβο-
αύτοΰ την ύλικήν Γίζ
τή μρής ζητών την σνμβο-
λην αύτοΰ την ύλικήν. Γνωοίζω
τα πολλά τού βάρη, γνωρίζω χαΐ
την γενναιοδωρίαν του_ χό πράΐ.
τω σήμερον βεβαιος ότι άναα.ιο·
κρινομαι είς τα αίσθήματα δλων.
Ουδενός "Ελληνος πρέπει νά λεί-
τ|·η τ,° δνομα άπό τό άναμνηστιχόν
βιβλίον των δωρεών. '6 δβολο;
τοΰ βιοηαλαιστοΰ καί τα δολλάρια
τοϋ εύπόρου, θά είναι έξ ϊσου £υ-
πρόσδεκτα.
Άναθέτω τόν έρανον είς τόν ·
γνονσμένον πατριωτισμόν των 'Ε!1·
λήνοιιν τής Άμερικής, καί εΐμαι
βέβαιος δτι ή 'Εκκλησία, ό Τύπο;,
αί Κοινότητες, τα Σωματεϊα χαί
αί δργανώσεις, θά άναλάβωσι [ΐετ'
ένθοΐ'σιασμοΰ τό ?ργον καί θά
πρωτοστατήσωσιν είς την επιτυ¬
χίαν αύτοΰ.
Αί εισφοραί θά κατατίθενται
είς τάς δύο ^Ελληνικάς Τραπέΐας.
Την Εθνικήν Τράπεζαν τή; '&·
?.άδος έν Ν. 'Υόρκτ) καί την Τρά¬
πεζαν των Αθηνών] έν Ν. 'Υόρχ]].
Ό Πρεσβευτήν
Χ. Σιμόπουλος.
ΕΠΙΣΗΜΟ» ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΝ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΝ
ΤΗΤΒρ
Ή Θεώρησις των
τηρίων των τξ
των με Ελληνικόν,
άτ-
'Ελβίοαεν την ακόλουθον άνα-
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΛΣ
Καθημερινώς Άρνιά (
0ΚΕ55ΕΟ), Κεςραλάκια, Σηκω-
τάκια, Γλυκαδάκια, Πουλεριχά,
Βώϊον χρέας χαί Μοσχάρι τοθ γά-
Ι.ακτος.
ΑΤΗΕΝ3 ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ α νέ., Ν.
V.
(Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμφν)
Τηλέφωνον: ΜεάαΙΙΙοη 3743.
ΔΗΛΩΣΙΣ
ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ ΧΗΜΙΚΗΝ ΠΡΟΊΌΝΤΠΗ
ΑΔΕΛΦΟΙ Σ. ΜΕΝΟΥΝΟΥ
Κΰριοι,
Λαμβάνομεν την τιμήν νά άναχοινώσωμεν δτι άνεθέ-
σαμεν την αντιπροσωπείαν ημών διά τάς ΗΝΩΜΕΝΑΣ
ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ καί ΚΑΝΑΔΑΝ είς τό έν Νέα '
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΚΜΤ1Α "β ΜΑΡΑΘ1"
53-55 ΜΑ0Ι80Ν 5ΤΒΕΕΤ ΝΕιΥ ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ
όπερ ανέλαβε τ7> ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΝ πώλησιν είς τάς
ά'νω χώρας της ήμετέρας ΚΟΛΩΝΙΑΣ, γνωστης είς δ-
λον τόν όμογενή πληθυσμόν τής Άμερικής, καθώς καί
των λοιπών προΐόντων των 'Εργοστασίων μας.
Διατελούμεν μετά τιμής,
ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
ΑΔΕΛΦΟΙ Σ. ΜΕΝΟΥΝΟΥ
ΑΘΗΝΑΙ (ΕΛΛΑΣ)
Νέα'Υόρκη, 17 Σ6χτευ.6ρ., 1929.
Άξό Κΰ Δά
η,
μ Κΰριε
τοϋ «ΈΘν'.7.οΰ Κήροκος»,
Έχομεν την τιμήν, νά παρακα¬
λέσωμεν υμάς, όπως, ευαρεστούμε¬
νοι, μεριμνήσητε καί δημοσιευθή είς
τέ εγκριτον υμών φύλλον, π2θς γνώ-
ίίν τοΰ κοινοϋ, δτι: Καβ' δ ανακοι¬
νοί ημίν τέ επί των Εξωτερικών
Υπουργείον, άχαντες οί διά των Ά-
τμοπλοιων τής Έΰνικής Άτμοπλο-
ης κατερχτίμενοι εις 'Ελλάϊα έκ-
ορον-είς, καταίάλλουσι διά ΘΕΩ-
ΡΗΣΊΝ τοΰ διαδαττιρίο^ των δολλ.
1.96.
Μετά διακεκρψ,ένης υπολήψεως,
ν.ςπ φιλικών αίσθημάτων,
Ό Γενικάς Π ροξενος
Π. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΓΛΟΣ
ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΥΠΕΡ ΑΣΘΕΝΟΥΝΤΟΣ
ΡΙΚ1ΡΓΕΜΡΥΣ
'Ενας έκ των σϋμπατριωτών μας,
ΚΦλλόλ ά
Ι εκ φ'οματιωσεως, εύρίΐτκδται κατά-
κοιτος «πό τρ^ιετίαίν και έξαντλη-
θείς τελείως οίκονομίκώς ζητεί την '
αρωγήν σας.
Δέν^ χρε:άζοντο» πολλαί ουστοί-
«ις. Άς έρωτήί— έκαστος τόν έ-
Λοτον τθί>, άς σχεφ^^ το καθήκον
τού κζί άς κόψη άπ6 'τά περιττά
εξοϊά τού ολίγα σέντσια «φ' άπαξ.
θά σώη) ενα άδΐλφδν άσβενοϋντα,
[καί έρημον^έν τη ξένη καί κινίο-
νεάοντ* ν' Λποδάνη έκ πείνης.
Ή οΐί-Όϋνσί; τού εινχι:
Ρΐιΐ11ίρ8, 52 8(*οο1 8ί
^^^βΓ^ν, Ν. Τ.
(28—2)
Είιϊβ, ΤΕΧΑ5
είδήβεις
Πρό ολίγων ημερών άπηλάθη-
σαν έκ Γκάλβεττον 20 παραδάται
των Μεταναττεοτ[·/.ών. νόμ,ων, συλ-
ληφθέντες^άνά διαφόρους Πολιτεί¬
Μξύ ΰ ήσαν καί τρείς
ηφς^
ς. Μεταξύ
Έλληνες.
—Άναμ,ενεταί νά )
κατ αύτάς είς τόν λιμένα μας ή
«Έλλη Έμπειρίκου» πρός φόρτω¬
σιν σ-του διά την 'Ελλάδα. Ή «Έλ¬
λη 'Εμπειρίκθ'ο.» θά είναι το έκτον
έκ των Έλλην ικών πλοίων τα όκοΐβ
κατεπλεοσαν εφέτος είς τδν λιμένι
μις. Κατόπιν της φορτώσεως «5
ανωτέρω πλοίου, ή έκ Γχάλίειΐτον
αποσταλείσα όλ:κή ποσότης σ'του
δι' Έλλάϊα, Οά άνέλθτ) είς 2.500.-
000
000 ΪΗΐβηβΙίί.
—Επανήλθεν έκ Σπάρτης ίνβ»
είχε μεταδη πρό δέκα κερίποο η
ών ά άνίψυχής καί χάριν
νών
μη ρ
, χάριν άνίψυχής καί χάριν ε¬
πισκέψεως των γονέων τού, ό *·
Ιωάννης Σ Σταδότκος συνιίι
ψς γ
Ιωάννης Σ. Σταδότκος,
της τοά Ηογαΐ καί Βοβίρη Οοη-
ίϋ
ΠΡΟΣΟΧΗ
Παρελήφθησαν υπό τοΰ Βιβλιοπωλείου τοϋ
«'Εθνικοϋ Κήρυκος» τα νεα ΑΛΦΑΒΗΤΑ-
ΡΙΑ συντεταγμένα κατά την
μέθοδον, είκονογραφημένα, πολύχρωμα καί πα-
ρόμοια μέ τα έν τοίς Άμερικανικοϊς Σχολείοις
χρησιμοποιούμενα τοιαΰτα. Άποστείλατε τάς
παραγγελίας σας άμεσος είς τό
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ»
140 ΥΕ8Τ 26ΤΗ 3Τ., ΝΕ¥¥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΚνΒϋΚΥΡ0ΚΤ. ΜΑ55.
Ό «ΈΙΚηκός Κηρυξ» πωλείται ΰπ4
γοΟ ά-ντιποοσώπου μας κ. Π. Τσέτσα,
ΡΗΟΝΕ: ΜΕΒ311ίοη 2831.
(Ανωτέρα άπό τα ο-υνήθη)
ΤΗΕ ΗΕίΕΕΝΙΟ, Ιηο.
336 νν'εχΐ 34ίη 51.,
Νον ΥογΙι, Ν. Υ. ,
Παραγγελιαι Ο- °· -
άποστέλλονται Γ"ντίϊΥ°
Τιμοκατάλογος
λεται δωρεαν.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΕΙΣ
'ΙΙ —νίς Μαρία. Κοτσώ-
νη «ΛΙΙ88 ΡΕΒ8Ο·
ΕΚ
αρχαιρεσίαι τής Κοι¬
νότητος.
Ή άνακηρυχθενσα, κατόπιν δκργωνι-
σμοΰ, ΜΪ33 Ρβτβοηβΐΐΐν Δεσποινίς
Μαρία Κοιβώνη.
ΑΊ έφημερίδες τοϋ γειτονίκοΰ Χο-
μπόχεν εγραψαν χολακευτιχώτατα
«ιά την Έλληνίδα της παροικίας
έκείνης Δίδα λΐαρίαν Κοτσώνη, 8η-
μοσιεΰσασα'. καί την είκόνα της. Τα
ανωτέρω δημοσιεΰματα τού Αμερι¬
κανικόν τΰπΌυ έχροκάλεσαν ή κατό¬
πιν διαγωνισμόν άνακήροξις της έν
λόγω Έλληνο-αμερ!χανί3ος είς
(ίΜίδδ ΡβΓδοηβΙίΐ^)), ήτοι «Δεσποι-
νίϊα Π ροσωπικότητα». Τον διαγω-
νισμόν προεκήρυξεν ό γνωστότατος
ήθο—οίές τού κινηματογράφο^ κ.
Κον ϋ'Αι-ογ, διεξήχθη δέ την 13ην
Σεπτέμβριον είς τό έν Ηοβοΐίβη,
Ν. Ι. ΡαΜ&η Τίιβ&ιτβ. Ή 'Ελλα-
ναϊ:/ος έ-'.τροχή ανεκήρυξε νική-
τριαν την 'Ελληνίδα νέαν μεταξυ
δεκίτεττάρων χιλιάδων νεανίδων,
αί οποίαι διεξεδίκησαν τον τίτλον.
Ή Δίς Μαρία Κοτσώνη κατέ¬
στησεν ευθύς; έξ άρχής την επιτρο¬
πήν μέ την έχιδλητικήν άλλά καί
^παθεστάτην φυσιογνωμίαν της
*2ΐ εδέχθη τα θερμά συΎχαρητηρια
τοο μεγάλοο καλλιτέχνου, είς την
«μ.πνευσ'.ν καί την πρωτοβουλίαν
τοϋ όποίου όφείλεταί ό διενεργηθείς
ίιαγωνισμός. Τ6 κατάμεστον κόομου
Θεατρον έπεδοκίΐμασε δι' ένθουσιω-
«ων έπε:>φηαιών την εκλογήν τής
Έλληνίδος, είς την οποίαν απενε¬
μήθη ωραίον ωρολόγιον μέ την υπο¬
γραφήν τοΰ καλλιτέχνου τού κινη-
ματοδράματος Κ07 ϋ'Αι-ον καί την
προτωνυμίαν «·Μί88 ΡβΓδθηβΙίίν».
Είς-την συμπαθεστάτην Έλληνί-
δα δί:.ιβ!δάζομ€ν τα &ερμά σνγχαρη-
τήοιά μας.
Μετά της «πό την διεύθυνοίν μο»
τελείως κατηρτισμένης 'Ορχήστρα;
μου ( άναλαμβάνω νά σκορ.-αζω την
χαράν καΓ ευθυμίαν είς άρραδώνας,
Υάκοι·ς, βαπτίσεις, Ικδοομάς, χοροε-
σπερίδας καί παντός είδους διασκεδά-
βει;. Ίδεώδης κα'ι ο'ισθηαατική Μόν-
σική, Άτιερικανική καί 'Ελληνική.
Παραδίδω κο| κστ> οΐχογ μαθημάτα
ριολίον, μανδο7ίνον καί κιηιβόύ'ν&ν.
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΠΚΑΙ
Διεύθυνσις:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
"Η ΜΕΣΣΗΧΙΟΣ
2<567 ΗθΓΓΪ38θη Ανθ., Βγοπχ, Ν. Υ. Τλέ Κβ—αοηά 9566—4551 ,ΓΕΡΑΚΙΟΝ, Σπάρτης. — Ε¬ γένοντο αί αρχαιρεσίαι τοΰ Κοινοτι- κοϋ Συμ&ουλίοο δι' εκλογήν προέ- ϊροο καί άντιπροέδρου, καί εξελέγη¬ σαν ώς Πρόεδρος μέν ό κ. Άπό- ττολος Βαλάαης, ώς άντιπρόεδρος ϊε ό κ. Χαρίλαος Φαυμοΰλος, αμ¬ φότεροι γεωργοκτηματίαι μέ χαρά¬ ν, τήρ α άδαμ.άντινον άφοΰ ηυτΰχησαν νά ζήσουν άρκετά χρόνια είς την Α¬ μερικήν, ενθ* όχι μόνον έπλοότισαν άλλά καί ψοχικως έμορφώ&ησαν. Δί' δ εχομεν την έλπίδα καί την άπ- αίτησιν νά μίς διοικήσουν σΰμφω- να μέ το εύθί» σάΐτημα των προω- δευμβνων Άμερικανών. Ή παροϋσα Ικλογή θά μείνη πα- ραδειγματιχή, διότι οί Γερακΐτες την φοράν αύτην δέν παρεσύρθησαν άπό κομματάρχας, άλλά διέθεσεν την ψήφον των χατά 6ούλησ;ν, ψη- φίταντες άνθρώπο^ς αγραμμάτους μέν άλλά χαρακτήρας χρηστούς καί επι πλέον έν τφ προσώπω των κ. κ. Αποστόλου Βαλάση καί Χαρ. Φα- σμουλοο, άρτι έπ^νελθόντων έξ Ά- μερικής, έτίμησαν τούς έν Άμερι- ή πατριώτας μας, δείξαντες την αγάπην καί εκτίμησιν κου ενοαεν πρός; αι>τθ'ύς, διαψευσαντες εμπρα-
χτως τα δια μερικοί καλοθεληταί
διέδωταν είς βάρος μας έν Άμεριαή
ότι φθονοίμεν τούς έν Άμερική πα¬
τριώτας μ7·ς καί ότι μόνον άπο τα
χρήματά των εχομεν ανάγκην. Τώ-
ρα λοιπόν διά τής εύγενοός αυτής
χειρονομίας των Γερακιτών, Θά μά-
θουν οί καλοθεληταί ότι όχι μόνον
άπο τα χρήματά των εχομεν ανάγ¬
κην, άλλά γνωρίζομεν καί νά έκτι-
μώμεν έκείνους, οί όποίοι ένδιαφέ-
ρονται διά την πρόοδον τοΰ χωρίου
μας, άπονέμοντες είς; αύτοΰς καί το
άςίωμα τοΰ προέδρου κ« άντιπροέ-
δροο τής Κοινότητος.
Λοΐπόν διά τής «κλογής ώς προ-
έΒροο τοβ χ. Βαλάση καί ώς άντι-
προέδρθϋ τοΰ κ. Φασμούλου, έτιμή-
ταμεν τούς έν Άμερική πατριώτας
μας, οί οποίαι μέχρι σήμερον δέν^ε-
πα^σαν ένδιαφερόμενοι δι άτήν πρόο¬
δον τοΰ χωρίου μας. Π οίαν άλλην
τιμήν μεγαλειτέρον ηδυνάμεθα· νά
τους προσφέρωμεν; .Επί τής αλη¬
θείας· δμως των ανωτέρω τσν λόγον
εχουν οί άρχομανεϊς ένστασιολόγοι.
_1ί* χ_·
Ό άμαξιτός δρόμος
Κατά τάς Κοινοτικάς εκλογάς
εξελέγησαν κατά οΐΐράν οί εξής:
Π6της Γ, Μοιρό&ΐίίχυλος, ΊΑπύ-
στολος Βαλάσης, Χαιοίλαος Φασ-
μοϋλος (έκ τοΰ Άγροτικοΰ Συν-
δυασμοϋ), Χρηστος Κανέλλης (Ά
νεξάρτητος), Παν. Μανόχας καί
Μιλτιάδης Πουλυμενάκος (έκ τού
Συνδυασχμοΰ των Φιλοπροόδων).
Οί νεοι Κοινοτικοί μας αρχοντες
παλλά υπόσχονται άλλά καί ημείς
πολλά περιμένομεν καί ελπίζομεν
νά μή διοιψευ<ϊυ%ιεν(διότι γνωρί¬ ζομεν τούς χαρακρήράς των καί ώς τοιοντους τούς έ|ελέξαμεν, άλλως τε καί αύτοι ζητήσαντες την ψήφον των σι,νμπατριωτών των, μας ύπε- σχέθησαν ότι. θά έογασθοΰν δρα¬ στηρίως διά τό χωρώ μας έπιλύ- οντες τα διάφορα τοπικά φλέγοντα ζητήματα καί δτι έν τη έξασκήσει των κει^ΐτκόντων των πάνχοτε θά παραβλέπουν τό ατομικόν συμφέ¬ ρον. "Ας ίδωμεν. — Ώς γνωστόν διά προσωπική; εργασίας των κατοικίαν εχονν κα¬ τασκευασθή περί τα 5 χιλιόμετρα αμαξιτής όδοϋ Λρός τό "Ελος καί εφέτος ελπίζομεν νά (τυνοτνπττθώμεν μέ την Μυρτιάν ενιτα ύπάρχει ά- μαξιτός δρόμος. Οί σωφέρ ομως περΊσσότερον διαστικοί άπό ημάς απεφάσισαν νά έλθουν είς τδ χω¬ ρ ιό μας διά τοϋ υπάρχοντος βατοΐ δρόμου άκολοΐίθοϋντες τό παρά- δειγμα τού έργολάιοου τοΰ Σχολεί¬ ον όστις μετέφερε όλην την ξυλείαν διά διτρόχων. Καί πράγματι τό εί¬ πον καΓτό έκαμαν ·θελοντες νά μάς δείξουν δτι ό δρόμος μας επο-επε νά ήτο άμαξιτός πρό έτών άρκεϊ νά είχον όλίγην ·θέλησιν οί άπό έ¬ τών άρχοντος. Την 15 Αΰγούστου Μία σκηνή άΐτό το κινηματάδρ«μα ή «Ζώσα Ρωσσία», —ιιζομένης την έ6δομάδα αυτήν είς τό θέ~<>ον Ραΐη (}ιιϋά Οΐηβαπα (&2 Υν1. 8_ 51 #.
εορτήν της Παναγίας καθήμενοι ]
είς ϊόν εξώστην τοϋ Παπαγεωρ¬
γίου δ ακρίναμεν σύννεφα σκόνης
είς τόν νεοκατασκευασθεντα δρό¬
μον μαρτυοοϋντα δτι καποιο αυ¬
τοκίνητον πρέπει νά έρχεται, άλλά
πως είναι δυνατόν νά βρεθ^ ενα
αυτοκίνητον είς τό Γειοάκι έν όσί->
δέν ύπάρχει δρόμος άμαξιτός; άλ¬
λά δέν προφθάνομεν νά τελειώσω-
μεν τάς σκέψεις μας αύτάς καί τό
αυτοκίνητον διαγράφεται σταθ-
μεϋσαν εξθίθι τοΰ Σχολείον μέ όδη
γούς τούς δύο ασσους τής αύτοκι-
νητο&ρομίας μετ" έμποδκον κ, κ.
Κούρλαν καί Π ρσ/ο6άνην οΐτινες
συνέλαΐδον τό τόλμτιμα αύτό νά μά;
φέρουσι μίαν ώραν ταχύτερον τόν |
πολιτισμόν καί νά μάς παροτρύ-
νωσιν νά τελειά>σα>μ£ν τόν διοόμον
μας τό ταχύτερον. Οί σωφέρ μας
ύποδεικνύουν ότι διά νά ερχωνται
συχνά πρέπει νά γίνουν μερικαί μι-
κροεπιδ.ορΰώσεις είς τόνύπάρχον-
τα δρόμον. Αυτοστιγμεί οί νέοι μας
Κοινοτικοί αρχοντες κάνουν έρα¬
νον μαζεύονν άρκετά χρηματα καί
ήμεοομίσθια καί έντός τριών ημε¬
ρών ό δρόμος είναι ετοιμος διά νά
μάς έλθουν την Κυριακήν δύο αύ-
τοκίνητα καί νά έξο^ολουθήσουν
νά ερχωνται τακτικά.
ΓΕΝΙΚΟΝ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΝ ΤΗΣ
ΕΑΑΑΑΟΙ ΕΝ_ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Ανακοίνωσις
Φέρεται είς γνώσιν των ένδιαφί-
ρομένων ότι ή αρχικώς ταχθείσβ
προθεομία άπό 1ης Μαρτίου μέχρ»
τέλους Σεπτεμδρίου, έ. ϊ. όπως οί
είς Έλλάδα κατερχόμενοι όμογε-
νείς παραμείνωσιν άκαταδίωκτοι,
παρετάθη, αποφάσει τοΰ 'Ττουργοίΐ
των Στρατιωτικών, μέχρι τέλους
Δεκεμβριού έ. ε.
Έν Νέα 'Υόρκη, τγ 24η 7Βρίου, 1929.
(ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΟΥ ΓΕΝ.
ΠΡΟ3ΕΝΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ)
ΖΗΤΟΥΝ Ε": ΕΜΗΟΣ ΤΟΝ
Ό κ. Παναγιώτης Τατϊκος,
! ν.άτοικος τής όίοΰ Κολοκοτρώνη,
αριθ. 18. Καφφενείον τα Καλάδρυ-
τα, έν Αθήναις, μάς απέστειλεν
επιστολήν διά τής οποίας παρακ>.
λίί πάντα γνωιίζοντά τι χερί τής
δΐαμονής τοΰ προ Ιδετίας έλθόν-
τος είς την Αμερικήν ^πατρός τα
Εύστρατίου Τατίκου, έκ Μυτιλή-
νης, νά γράψτ) είς την ανωτέρω
διεύθυνσιν. .
Προ καίροΰ, ή πάσχουσα έν Ελ¬
λάδι οίκογένβ-.ά τού έπληροφορήθη
ότι ό Τατίκος ευρίσκεται έν Νέα
Όρλεάν»].
ΖΗΤΕΙ ΤΗΝ .ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΔ1Ι
ΕΕϋΟΚΑϋΟ, ΑΚΚ.—Ό <Έθνι- κός Κηρυξ» πωλείται είς την Οογιθβ'β Ν Α Τόν αγαπητόν μας φίλον Παναγιώ- την Άγγελκονσην νυμφευθεντα την Δίδα Παγωνίτσιαν Λεμοΰ, ίκ Καριδά- μηλα, Χίου, συγχαίρομεν Γγκοορδίως ΐύχάμίΛΌΐ αυτοίς πάν ποθηττόν. Α. ΔΗΜΟΣ καί Κ. ΜΕΛΙΣΣΑΣ , Ρα. (13627—29) Έκλεκτά βιδλία ?χει μόνον^ τό Βι¬ βλιοπωλείον τοΰ «Έθντκοΰ Κή Μάς έστάλη μία έκκλησις άπο την Κ»ν Μαλαματένιαν Μερτζι- σάνη, έκ τοΰ χωρίου Πρόδροαος Σουμπόακου τής περιφερείας Κα- ράτσοδας, τής Μακεϊονίας, διά τής οποίας παρα/.αλεί πάντα όστις ή- θελβ γνωρίζει «ερί τής διευθύν¬ σεως τής μητρός της, μετά των τέκνων της, Ξενοφώντος, Πασχά- λη, Ιωάννου, Μενελάου Γεωργιου καί Αποστόλου Μερζεσανη, νά την γνωρίστ) είς την Κβν Σοφίαν Πο- λυζωΐδου, 3726—1111η 8ί., Οο- Γοηβ, ί. Ι. καί Θέλει ΰποχρεώηι τοΰς άνησυχοΰντας συγγενείς της. ΗΝΩΜΕΝΑΙ ΟΠΕΡΕΤΤΑΙ Α8ΗΝΑ1ΚΗ -ΠΑΝΤΟΠΟΥΑΟΥ ΕΦΘΑΣΑΝ ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ ΠΕΝΤΕ ΝΕΟΙ ΚΑΛΛΙΤΧΕΝΑΙ Ο ΓΙΓΑΣ ΤΩΝ ΛΑΊ'ΚΩΝ ΤΥΠίΙΝ. ΚΥΡΙΑΚΟΣ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗΣ ΤΕΝΟΡΟΣ ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ Ο ΤΖΕΝΤΛΕΜΑΝ ΤΕΝΟΡΟΣ ΜΑΛΙΑΓΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΖΕΥΓΟΣ ΟΗΒΑΙΟΥ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ Δ!Σ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗΝ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗΝ Είς τδ γνωστόν μέγα καί πολυτελες θέατρον της 34ης όδοΰ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΝΧΑΤΑΝ ΟΠΕΡΑ αΡΑΝϋ ΟΡΕΝΙΝΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 0 ΟΚΤΟΒΡΙΟΥ 1 ΩΡΑΝ 8 :30 Μ. Μ. Νέον "Εργον:—Ή Σατυρική Όπερέττα τοΰ κ. Σ. Μάστορα Ο ΑΡΙΣ ΜΑΛΛΙΑΓΡΟΣ 20 ΠΡΟΣΏΠΑ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ 20 ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΝΕΟΑΦΙΧθΕΝΤΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΑΙ 14 δογανα όρχήστρα, μέ τόν άοχιιιουσικόν Λ. Κα66αδίαν. ΤΙΜΑΙ 30.75, 1.00, 1.50, 2.00. ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ. Τηλεφωνήσατε δι' εϊσιτήρια: ΜβθΙαΙΙΪΟΠ 1958.
ΕΙΣ
'ΙΙ —νίς Μαρία. Κοτσώ-
νη «ΛΙΙ88 ΡΕΒ8Ο·
ΕΚ
αρχαιρεσίαι τής Κοι¬
νότητος.
Ή άνακηρυχθενσα, κατόπιν δκργωνι-
σμοΰ, ΜΪ33 Ρβτβοηβΐΐΐν Δεσποινίς
Μαρία Κοιβώνη.
ΑΊ έφημερίδες τοϋ γειτονίκοΰ Χο-
μπόχεν εγραψαν χολακευτιχώτατα
«ιά την Έλληνίδα της παροικίας
έκείνης Δίδα λΐαρίαν Κοτσώνη, 8η-
μοσιεΰσασα'. καί την είκόνα της. Τα
ανωτέρω δημοσιεΰματα τού Αμερι¬
κανικόν τΰπΌυ έχροκάλεσαν ή κατό¬
πιν διαγωνισμόν άνακήροξις της έν
λόγω Έλληνο-αμερ!χανί3ος είς
(ίΜίδδ ΡβΓδοηβΙίΐ^)), ήτοι «Δεσποι-
νίϊα Π ροσωπικότητα». Τον διαγω-
νισμόν προεκήρυξεν ό γνωστότατος
ήθο—οίές τού κινηματογράφο^ κ.
Κον ϋ'Αι-ογ, διεξήχθη δέ την 13ην
Σεπτέμβριον είς τό έν Ηοβοΐίβη,
Ν. Ι. ΡαΜ&η Τίιβ&ιτβ. Ή 'Ελλα-
ναϊ:/ος έ-'.τροχή ανεκήρυξε νική-
τριαν την 'Ελληνίδα νέαν μεταξυ
δεκίτεττάρων χιλιάδων νεανίδων,
αί οποίαι διεξεδίκησαν τον τίτλον.
Ή Δίς Μαρία Κοτσώνη κατέ¬
στησεν ευθύς; έξ άρχής την επιτρο¬
πήν μέ την έχιδλητικήν άλλά καί
^παθεστάτην φυσιογνωμίαν της
*2ΐ εδέχθη τα θερμά συΎχαρητηρια
τοο μεγάλοο καλλιτέχνου, είς την
«μ.πνευσ'.ν καί την πρωτοβουλίαν
τοϋ όποίου όφείλεταί ό διενεργηθείς
ίιαγωνισμός. Τ6 κατάμεστον κόομου
Θεατρον έπεδοκίΐμασε δι' ένθουσιω-
«ων έπε:>φηαιών την εκλογήν τής
Έλληνίδος, είς την οποίαν απενε¬
μήθη ωραίον ωρολόγιον μέ την υπο¬
γραφήν τοΰ καλλιτέχνου τού κινη-
ματοδράματος Κ07 ϋ'Αι-ον καί την
προτωνυμίαν «·Μί88 ΡβΓδθηβΙίίν».
Είς-την συμπαθεστάτην Έλληνί-
δα δί:.ιβ!δάζομ€ν τα &ερμά σνγχαρη-
τήοιά μας.
Μετά της «πό την διεύθυνοίν μο»
τελείως κατηρτισμένης 'Ορχήστρα;
μου ( άναλαμβάνω νά σκορ.-αζω την
χαράν καΓ ευθυμίαν είς άρραδώνας,
Υάκοι·ς, βαπτίσεις, Ικδοομάς, χοροε-
σπερίδας καί παντός είδους διασκεδά-
βει;. Ίδεώδης κα'ι ο'ισθηαατική Μόν-
σική, Άτιερικανική καί 'Ελληνική.
Παραδίδω κο| κστ> οΐχογ μαθημάτα
ριολίον, μανδο7ίνον καί κιηιβόύ'ν&ν.
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΠΚΑΙ
Διεύθυνσις:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
"Η ΜΕΣΣΗΧΙΟΣ
2<567 ΗθΓΓΪ38θη Ανθ., Βγοπχ, Ν. Υ. Τλέ Κβ—αοηά 9566—4551 ,ΓΕΡΑΚΙΟΝ, Σπάρτης. — Ε¬ γένοντο αί αρχαιρεσίαι τοΰ Κοινοτι- κοϋ Συμ&ουλίοο δι' εκλογήν προέ- ϊροο καί άντιπροέδρου, καί εξελέγη¬ σαν ώς Πρόεδρος μέν ό κ. Άπό- ττολος Βαλάαης, ώς άντιπρόεδρος ϊε ό κ. Χαρίλαος Φαυμοΰλος, αμ¬ φότεροι γεωργοκτηματίαι μέ χαρά¬ ν, τήρ α άδαμ.άντινον άφοΰ ηυτΰχησαν νά ζήσουν άρκετά χρόνια είς την Α¬ μερικήν, ενθ* όχι μόνον έπλοότισαν άλλά καί ψοχικως έμορφώ&ησαν. Δί' δ εχομεν την έλπίδα καί την άπ- αίτησιν νά μίς διοικήσουν σΰμφω- να μέ το εύθί» σάΐτημα των προω- δευμβνων Άμερικανών. Ή παροϋσα Ικλογή θά μείνη πα- ραδειγματιχή, διότι οί Γερακΐτες την φοράν αύτην δέν παρεσύρθησαν άπό κομματάρχας, άλλά διέθεσεν την ψήφον των χατά 6ούλησ;ν, ψη- φίταντες άνθρώπο^ς αγραμμάτους μέν άλλά χαρακτήρας χρηστούς καί επι πλέον έν τφ προσώπω των κ. κ. Αποστόλου Βαλάση καί Χαρ. Φα- σμουλοο, άρτι έπ^νελθόντων έξ Ά- μερικής, έτίμησαν τούς έν Άμερι- ή πατριώτας μας, δείξαντες την αγάπην καί εκτίμησιν κου ενοαεν πρός; αι>τθ'ύς, διαψευσαντες εμπρα-
χτως τα δια μερικοί καλοθεληταί
διέδωταν είς βάρος μας έν Άμεριαή
ότι φθονοίμεν τούς έν Άμερική πα¬
τριώτας μ7·ς καί ότι μόνον άπο τα
χρήματά των εχομεν ανάγκην. Τώ-
ρα λοιπόν διά τής εύγενοός αυτής
χειρονομίας των Γερακιτών, Θά μά-
θουν οί καλοθεληταί ότι όχι μόνον
άπο τα χρήματά των εχομεν ανάγ¬
κην, άλλά γνωρίζομεν καί νά έκτι-
μώμεν έκείνους, οί όποίοι ένδιαφέ-
ρονται διά την πρόοδον τοΰ χωρίου
μας, άπονέμοντες είς; αύτοΰς καί το
άςίωμα τοΰ προέδρου κ« άντιπροέ-
δροο τής Κοινότητος.
Λοΐπόν διά τής «κλογής ώς προ-
έΒροο τοβ χ. Βαλάση καί ώς άντι-
προέδρθϋ τοΰ κ. Φασμούλου, έτιμή-
ταμεν τούς έν Άμερική πατριώτας
μας, οί οποίαι μέχρι σήμερον δέν^ε-
πα^σαν ένδιαφερόμενοι δι άτήν πρόο¬
δον τοΰ χωρίου μας. Π οίαν άλλην
τιμήν μεγαλειτέρον ηδυνάμεθα· νά
τους προσφέρωμεν; .Επί τής αλη¬
θείας· δμως των ανωτέρω τσν λόγον
εχουν οί άρχομανεϊς ένστασιολόγοι.
_1ί* χ_·
Ό άμαξιτός δρόμος
Κατά τάς Κοινοτικάς εκλογάς
εξελέγησαν κατά οΐΐράν οί εξής:
Π6της Γ, Μοιρό&ΐίίχυλος, ΊΑπύ-
στολος Βαλάσης, Χαιοίλαος Φασ-
μοϋλος (έκ τοΰ Άγροτικοΰ Συν-
δυασμοϋ), Χρηστος Κανέλλης (Ά
νεξάρτητος), Παν. Μανόχας καί
Μιλτιάδης Πουλυμενάκος (έκ τού
Συνδυασχμοΰ των Φιλοπροόδων).
Οί νεοι Κοινοτικοί μας αρχοντες
παλλά υπόσχονται άλλά καί ημείς
πολλά περιμένομεν καί ελπίζομεν
νά μή διοιψευ<ϊυ%ιεν(διότι γνωρί¬ ζομεν τούς χαρακρήράς των καί ώς τοιοντους τούς έ|ελέξαμεν, άλλως τε καί αύτοι ζητήσαντες την ψήφον των σι,νμπατριωτών των, μας ύπε- σχέθησαν ότι. θά έογασθοΰν δρα¬ στηρίως διά τό χωρώ μας έπιλύ- οντες τα διάφορα τοπικά φλέγοντα ζητήματα καί δτι έν τη έξασκήσει των κει^ΐτκόντων των πάνχοτε θά παραβλέπουν τό ατομικόν συμφέ¬ ρον. "Ας ίδωμεν. — Ώς γνωστόν διά προσωπική; εργασίας των κατοικίαν εχονν κα¬ τασκευασθή περί τα 5 χιλιόμετρα αμαξιτής όδοϋ Λρός τό "Ελος καί εφέτος ελπίζομεν νά (τυνοτνπττθώμεν μέ την Μυρτιάν ενιτα ύπάρχει ά- μαξιτός δρόμος. Οί σωφέρ ομως περΊσσότερον διαστικοί άπό ημάς απεφάσισαν νά έλθουν είς τδ χω¬ ρ ιό μας διά τοϋ υπάρχοντος βατοΐ δρόμου άκολοΐίθοϋντες τό παρά- δειγμα τού έργολάιοου τοΰ Σχολεί¬ ον όστις μετέφερε όλην την ξυλείαν διά διτρόχων. Καί πράγματι τό εί¬ πον καΓτό έκαμαν ·θελοντες νά μάς δείξουν δτι ό δρόμος μας επο-επε νά ήτο άμαξιτός πρό έτών άρκεϊ νά είχον όλίγην ·θέλησιν οί άπό έ¬ τών άρχοντος. Την 15 Αΰγούστου Μία σκηνή άΐτό το κινηματάδρ«μα ή «Ζώσα Ρωσσία», —ιιζομένης την έ6δομάδα αυτήν είς τό θέ~<>ον Ραΐη (}ιιϋά Οΐηβαπα (&2 Υν1. 8_ 51 #.
εορτήν της Παναγίας καθήμενοι ]
είς ϊόν εξώστην τοϋ Παπαγεωρ¬
γίου δ ακρίναμεν σύννεφα σκόνης
είς τόν νεοκατασκευασθεντα δρό¬
μον μαρτυοοϋντα δτι καποιο αυ¬
τοκίνητον πρέπει νά έρχεται, άλλά
πως είναι δυνατόν νά βρεθ^ ενα
αυτοκίνητον είς τό Γειοάκι έν όσί->
δέν ύπάρχει δρόμος άμαξιτός; άλ¬
λά δέν προφθάνομεν νά τελειώσω-
μεν τάς σκέψεις μας αύτάς καί τό
αυτοκίνητον διαγράφεται σταθ-
μεϋσαν εξθίθι τοΰ Σχολείον μέ όδη
γούς τούς δύο ασσους τής αύτοκι-
νητο&ρομίας μετ" έμποδκον κ, κ.
Κούρλαν καί Π ρσ/ο6άνην οΐτινες
συνέλαΐδον τό τόλμτιμα αύτό νά μά;
φέρουσι μίαν ώραν ταχύτερον τόν |
πολιτισμόν καί νά μάς παροτρύ-
νωσιν νά τελειά>σα>μ£ν τόν διοόμον
μας τό ταχύτερον. Οί σωφέρ μας
ύποδεικνύουν ότι διά νά ερχωνται
συχνά πρέπει νά γίνουν μερικαί μι-
κροεπιδ.ορΰώσεις είς τόνύπάρχον-
τα δρόμον. Αυτοστιγμεί οί νέοι μας
Κοινοτικοί αρχοντες κάνουν έρα¬
νον μαζεύονν άρκετά χρηματα καί
ήμεοομίσθια καί έντός τριών ημε¬
ρών ό δρόμος είναι ετοιμος διά νά
μάς έλθουν την Κυριακήν δύο αύ-
τοκίνητα καί νά έξο^ολουθήσουν
νά ερχωνται τακτικά.
ΓΕΝΙΚΟΝ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΝ ΤΗΣ
ΕΑΑΑΑΟΙ ΕΝ_ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Ανακοίνωσις
Φέρεται είς γνώσιν των ένδιαφί-
ρομένων ότι ή αρχικώς ταχθείσβ
προθεομία άπό 1ης Μαρτίου μέχρ»
τέλους Σεπτεμδρίου, έ. ϊ. όπως οί
είς Έλλάδα κατερχόμενοι όμογε-
νείς παραμείνωσιν άκαταδίωκτοι,
παρετάθη, αποφάσει τοΰ 'Ττουργοίΐ
των Στρατιωτικών, μέχρι τέλους
Δεκεμβριού έ. ε.
Έν Νέα 'Υόρκη, τγ 24η 7Βρίου, 1929.
(ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΟΥ ΓΕΝ.
ΠΡΟ3ΕΝΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ)
ΖΗΤΟΥΝ Ε": ΕΜΗΟΣ ΤΟΝ
Ό κ. Παναγιώτης Τατϊκος,
! ν.άτοικος τής όίοΰ Κολοκοτρώνη,
αριθ. 18. Καφφενείον τα Καλάδρυ-
τα, έν Αθήναις, μάς απέστειλεν
επιστολήν διά τής οποίας παρακ>.
λίί πάντα γνωιίζοντά τι χερί τής
δΐαμονής τοΰ προ Ιδετίας έλθόν-
τος είς την Αμερικήν ^πατρός τα
Εύστρατίου Τατίκου, έκ Μυτιλή-
νης, νά γράψτ) είς την ανωτέρω
διεύθυνσιν. .
Προ καίροΰ, ή πάσχουσα έν Ελ¬
λάδι οίκογένβ-.ά τού έπληροφορήθη
ότι ό Τατίκος ευρίσκεται έν Νέα
Όρλεάν»].
ΖΗΤΕΙ ΤΗΝ .ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΔ1Ι
ΕΕϋΟΚΑϋΟ, ΑΚΚ.—Ό <Έθνι- κός Κηρυξ» πωλείται είς την Οογιθβ'β Ν Α Τόν αγαπητόν μας φίλον Παναγιώ- την Άγγελκονσην νυμφευθεντα την Δίδα Παγωνίτσιαν Λεμοΰ, ίκ Καριδά- μηλα, Χίου, συγχαίρομεν Γγκοορδίως ΐύχάμίΛΌΐ αυτοίς πάν ποθηττόν. Α. ΔΗΜΟΣ καί Κ. ΜΕΛΙΣΣΑΣ , Ρα. (13627—29) Έκλεκτά βιδλία ?χει μόνον^ τό Βι¬ βλιοπωλείον τοΰ «Έθντκοΰ Κή Μάς έστάλη μία έκκλησις άπο την Κ»ν Μαλαματένιαν Μερτζι- σάνη, έκ τοΰ χωρίου Πρόδροαος Σουμπόακου τής περιφερείας Κα- ράτσοδας, τής Μακεϊονίας, διά τής οποίας παρα/.αλεί πάντα όστις ή- θελβ γνωρίζει «ερί τής διευθύν¬ σεως τής μητρός της, μετά των τέκνων της, Ξενοφώντος, Πασχά- λη, Ιωάννου, Μενελάου Γεωργιου καί Αποστόλου Μερζεσανη, νά την γνωρίστ) είς την Κβν Σοφίαν Πο- λυζωΐδου, 3726—1111η 8ί., Οο- Γοηβ, ί. Ι. καί Θέλει ΰποχρεώηι τοΰς άνησυχοΰντας συγγενείς της. ΗΝΩΜΕΝΑΙ ΟΠΕΡΕΤΤΑΙ Α8ΗΝΑ1ΚΗ -ΠΑΝΤΟΠΟΥΑΟΥ ΕΦΘΑΣΑΝ ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ ΠΕΝΤΕ ΝΕΟΙ ΚΑΛΛΙΤΧΕΝΑΙ Ο ΓΙΓΑΣ ΤΩΝ ΛΑΊ'ΚΩΝ ΤΥΠίΙΝ. ΚΥΡΙΑΚΟΣ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗΣ ΤΕΝΟΡΟΣ ΑΦΕΝΤΑΚΗΣ Ο ΤΖΕΝΤΛΕΜΑΝ ΤΕΝΟΡΟΣ ΜΑΛΙΑΓΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΖΕΥΓΟΣ ΟΗΒΑΙΟΥ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ Δ!Σ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗΝ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗΝ Είς τδ γνωστόν μέγα καί πολυτελες θέατρον της 34ης όδοΰ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΝΧΑΤΑΝ ΟΠΕΡΑ αΡΑΝϋ ΟΡΕΝΙΝΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 0 ΟΚΤΟΒΡΙΟΥ 1 ΩΡΑΝ 8 :30 Μ. Μ. Νέον "Εργον:—Ή Σατυρική Όπερέττα τοΰ κ. Σ. Μάστορα Ο ΑΡΙΣ ΜΑΛΛΙΑΓΡΟΣ 20 ΠΡΟΣΏΠΑ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ 20 ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΝΕΟΑΦΙΧθΕΝΤΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΑΙ 14 δογανα όρχήστρα, μέ τόν άοχιιιουσικόν Λ. Κα66αδίαν. ΤΙΜΑΙ 30.75, 1.00, 1.50, 2.00. ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ. Τηλεφωνήσατε δι' εϊσιτήρια: ΜβθΙαΙΙΪΟΠ 1958.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ~ΪΡΥΕ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
II
[.' ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΤΟΥ
.; ΜΕΛΙΤΟΣ *
μου τό σπήτι μας μοιάζει
ρωστή έρωτική αχολίτσςιι.
Μόνον μιά ελλειψι βχουμε.
Τί μάς λείπει, Νίνα μου;
Ν ά, ίνα ώμορφο Κανδηλακι, δπω;
έκεΐνο τής κουμπάρας μας.
Μήπως ξεύρεις άπό ποΰ τό ήγδρα-
οε νά σοΰ άγοράσω τό ϊδιο;
Βεβαία, την ηρώτησα καί μοϋ εΐ-
«ε: άπό τό Εμπορικόν ό Μαραθών.
ΑΡΙΘ. 1
Χοώμα βυσοννί,
Ψ[ ποοτοκαλΐ 6α·
ύύ. Χρυοοπούα*
τον $5.00 έκα¬
στον.
ΑΡΙΘ. 2
Χρωμα μΛλέ, μΙ
ώραϊα χρυσάνθ»
μα στολισμένο,
$8.95 έκαστον;
ΑΙΛΗΨΟΪ: Η ΕΛΑΗΗΙΚΗ ΚΟΛΪΜΒΗΘΡΑ ΤΟΥ ΣΙΑ8ΑΜ
Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΔΙΑ ΤΑΣ ΙΑΚΙΑΤΙΚΑΣ ««ΑΣ ΠΗΓΑΣ- Η ΑΙΔΗΨΟΣ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΛΥΑΝΘΡηΠΟΣ.-- ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ
ΜΕΣΩ Ν.- Η ΚΑΑΗ ΟΨΙΣ ΤΗΣ ΑΟΥΤΡΟΠΟΑΕ5ΪΣ.
ΑΡΙΘ. 1
ΑΡΙΘ. 3
Τό ήμισυ μ«λν
*αΙ βαθΰ. Τ»
άλλο 1|μιου
«V
ίοόμυλος-, τα *4
Οΐξ χιοντομένα,
μέ πεθκα είς τέ
μέσον. Ώραι©·
τάτη βΐχών.
•52.95 έκαστον.
ΑΡΙΘ.
ΑΡΙΘ. 4
Πράσινα β
«αί ποταμός γιί-
ρω, τό £λλο τμ
μισυ λοφίσκοι
καί στόν νψηλό-
τερον λοφισκον
εκτισμένον μο-
ναστήρι μέ κόχ-
κινη σκέπη καΐ
ανατολήν 'Ηλί-
ου. Πανόοαμεΐ
τέλβιον. $8.95
Ικαβτον.
"Εκαστον καν·
βύλι ουνο&εύβ-
ται μέ ποτηοάχι
ιυτλέ Β βυσσινί.
ΑΡΙΘ. 4
ΧΟΝΔΡ/ΚΗ
ΚΑΙΑΙΑΝΙΚΗ
ΠΠΑΗΣΣΙΣ
Π αραγγελίαι άπι»στέλίΛνται είς δλο
τα μ¥ρη τής Άμεοική: Ο. Ο. Ώ.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
1ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑ0Ι80Ν $Τ.
Η. Υ, ΟΙΪΥ
ΑΙΔΗΨΟΣ, Αύγουστος,.—Ημ¬
πορεί είς την Έλλάδα νά μή υπάρ¬
χη ενας Αίγ'οχτιακός άτελείωτος
κάμπος, υπάρχον δμως πολλά με-
ταλλεία καί πολλές ίαματικές πη-
γές. Αύτά τουλάχιστον είναι ή άπο-
ζημίωσίς μας γιά την όρεινή πατρί-
δα μας, ποΰ πολλές <ρορές, δαρνέταΐ κανείς νά δλέπιο διαρκώς πετρα καί δοννό. — Γιά τίς ίαματικες· μας πηγές άκοϋμε διαρκώς έπαίνο-ος καί θαν- μασμό. Όλες θαίματονργές, ολες άσύγκριτες μέ τίς-Ρύρωπαϊκές. Κά- θε μ,ία, κολνμδήθρα τοΰ Σιλωάμ γιά κάθε νόσον καί κάθε πάθησιν. Κΐί είςτήν κεντρικήν 'Ελλάδα έχομεν1 άρκετές πηγές τέτοιες. Ή 'Υπάτη ή Αίδηψός, τα λοντρά της Καΐτσας, τού Σμοκόδου, τού Σ'.δηροκάστρου, τέ Κόκκινο Νερο τού Τσάγεζι καί άλλες. Καί δέν είναι ψεμμα. Ή φημτ «ν; είναι ΰπερδολική. Ίσως μάλι- στα νά εινα: ν.ατώτερη άπό την α¬ ληθειαν Καί όμως, παρ' όλο τό σπονδα:- ότατον πλεονέκτημ/7, θά έκάναμί καλλίτερα νά μή τίς δίαφημίζωμεν ... θά ήταν προτιμώτερον νά εχωμεν μίαν καί μόνην ιαματικήν πηγήν, σωστήν, καλά έφωδιασμένη·ν, άντ! νά εχωμεν τόσες δεκάίες καί νά μην είναι καμμιά, όπως βά ότρεπεν, ώρ·>
γανωμένη.
Τα λουτρά. Αέδηψου
Ας ιδούμε δμως, χώς δρίσκονται
τα λοντρά τής Αίδηψού. Τα λοντρά
αντά, πού ή φήμη τθυς έχει περάσει
τα 'Ελληνικά όρια.
Ή μικρή αύτη κόχη τού σκεπαρ-
νιοϋ, τό δάθος τοϋ μικρόν κολπΐσκοο
πού σχηματίζει είς τό επάνω μ'έρος
ή Είδοια, μεταίάλλεται τό καλο-
καΐρι σέ μιά σημαντική πόλιν. Άν
πρώτος ό Σύλλας, ό σκληρότατο?
έκείνος δικτάτωρ των Ρωμαίων, πού
ηρθε έδώ νά βεραπε&Γγ; την ποδά-
γρα τού, αν αιιτος «ρώτος έκαμε
λοοτρά, ασφαλώς «ίχε πολΰ καλο
ποδαρικό.
Διότι, αΐηο πού γίνεται σημερα
έδώ, είναι σωστό προσκύνημα. Τα
δαπ&ρ'.α χοί» προσεγγίζθ'ον, άφήνουν
καί πέρνο^ν κόσμον καθτιμερίνώς δι¬
αρκώς.
Δέν πρόκειται πειά περί λοΐΜρών
της άρ'.στοκρατίας. Πρόκειται περί
λουτρόν ποΰ έρχεται νά κάμη ή ά-
στική τάξις καί ή φτωχολογΐά, άκό-
μη καί οί άνάπηροι. Συνεπώς, ή <τυρ- ροη είναι έξαιρετικά μεγάλη. Σϋ· νεπώς πρόκειταί π«ρί ενός εντελώς έκτακτον δάρους, τό οποίον δμως έ- παναλαμβάνεται τακτικά κάθε χρό- νο, καί τό οποίον τα λουτρά τής Αΐ- δηψοΰ πρέπε: νά είναι είς θέσιν νά 6αστάξοι>ν.
Έ! λθίπόν, τίποτε δέν εχει γίνει
διά το δι>σανάλ·ογον αύτο €άρ·ος.
Ή Κοινότης των Λοντρών, ποίι
Ή Μπέττη Ράντολφ έν τώ μέσω, πλουσία Άμερικανίς, πρώην ήθοποιός, ή
όποία άνέρρωσεν έξ έγχειρησεως είς την σπονδυλικήν στήλην, κατόπιν πτώ¬
σεως έκ τοϋ Ιππου.
σόν που διαθέτει, στενοχωρεΤται, πα¬
ραπονείται
άγανακτεΓ
Δέν 6-άρχει μία άγορανομ.ία, μία
σιδηρά άστι>ιατ,2ίκή έπιθεώρησις.Ό-
λόκληρον τό εσωτερικόν τής Αίδη-
φοΰ δρωμά άπό χίλίες δυο ιίτίες.
Τπάρχουν καί πρόσφτγες ποί» μέ-
νθ'υν άκόμη σέ σκηνές καί η άκαθαρ-
σία είναι μεγαλητέρα. Καί αύτάς ό
λοντρίατρος, ποί» έστάλη άπί) το υ¬
πουργείον, ήλθε μέ μεγάλην όρεξιν
καί σχέδια νά ροθμίση τα πράγματα,
ποΰ τοΰ έπιβάλλουν τα καθήκον τα
το·ο. Άλλά τα κατάφερε ώστε νά
όμ:λη 5λη ή Αΐ2ηψός γι' αυτόν. Μοΰ
μόλις πρό όλίγθυ Ιγινε κοινότης,' είπον ότι εΐσέπρ-ίττε άντίτιμον διά
δέν ήμποροίσε νά κάμη τίποτε. Τα
μονίδΐκόν της έ'σοίον, εως χθές, τ>
σαν 22! χιλιαδες Ζραγ,ιΙς το χρόνο
άπο την εκμετάλλευσιν των πηγών
Τό Κράτος; Τό Κράτος, όπως σϋμ-
δαίνει πάντοτε, κοιμαται καί δϋστι>-
χώς δέν «ννοεί νά ξ·οπνή>τ). Τί <~- μαίνε·. ότι εχομεν είς τό υπουργείον τής Έθνικης Οίκονομίας υπηρεσίας ίαματίκών πηγών καί Εένων καί 'Εκτ>εσεων; Αί υπηρεσίαι μας,
έ ά α
; ηρ μ,
δλέποτ; την άκτίνα τής αποστολάς
των αακρύτερα άπό τό «πέντ^τί κτί-
ριον, ποΰ δλέπουν άπο τό ανοικτόν
π?ράθυ·ρον τοϋ γραφείθ'ο.
Καί Ιτ<τι, ή πολυάνβρωπος καλο- καίρΐνή Αίδηψος στενάζει, άσφι>κτι3
άπο κόσμον καί ό κόσμος στενάζε!
καί άσφυκτ:ά άπο δϋσκολίας καί έλ¬
λειψιν μέσων.
Ή ζωή είς τ* λουτρά.
Σήμερον δέν ιιπάρχει δωμάτιον
δ:ά νά μείνγ; κανείς. "Ολα τα σπί-
τάς τοπικάς έπΐΓΛεψεις ποΰ εκαμνε,
γ.αί, άκόμη, διά τοϋ κήρ^κος εΐδοποί-
ησε τό κοίνον νά τον ενισχύση διότι
.. . άμείδεται γλίσχρότατα άπο τό
Κράτος. Εΰτϋχώς ότι ό κ. Βθ'ο,αλού-
μης ήτο έδώ καί ελα^ε μέτρα'.
Δέν Οπάρχουν δρόμοι, δέν εχει νε-
ρό, δέν εχει ενα καβώς πρέπε-, φωτι¬
σμόν.
Νεμίζετε, λοιπόν, ότι αυτόν τόν
τόπον ήμποροϋμεν νά τόν ονομάσω¬
μεν λο-οτρόπολίν;
Μεταξΰ των λουομένων δ'.εκρινα
πολλές ξενες φϋσιογνωμίες, πολ-
λοΰ; Αίγ'οπτίους. ,Αλλά νομίζετε
πώς υπό τοιο·ότοι>ς όρους θά μάς
έλθουν καί πάλιν; Πώς νά έΤ,θθ'ον
οί ξένοί, όταν ημείς οί Γδιθί δέν δλε-
Κίομεν πότε νά τελειώσουν τα λου-
τρά μας καί νά φύγωμεν;
Ή «αλή δψις '
"Εχει όμως καί την ευχάριστον
πλε·οράν ή Αίίηψός. Είναι ή Νέα
το
τής προσελεύσεως των ξένων, τοό.
λάχΐστον^ας^έπιτ^ΐχωμεν νά κρατή-
σωμεν τούς "Έλληνας έδώ είς τήν
Έλλάϊα, είς τάς ιδικάς μας θερα-
πευτικάς πηγάς.
Τό Κράτος καί ή Κοινότης ζρί-
πει νά ΰποδοηθήσθ'ον τοΰς κεφαλαι-
ούχο·ος νά δΐα&έσο'ον χρηματα.Ό /.ό-
σμος είναι πθλύς,^ έχει άπαιτησεις
πολλάς, άλλά τό έπαναλαμβάνω, |.
νας Π απακωνσταντίνθΌ δέν μπορεϊ
νά τα κάμϊ) όλα. Άν είς τό κάτω-
κάτω δέν υπάρχη άλλος, τότε άς
άναθέσο^ν είς αυτόν τό πόίν. Μοϋ φαί
νετα;, μά την αλήθειαν, πώς μέ την
ορμήν ποίι έχεΐ καί την μεγάλην δ-
ρεξΐν,' είναι ίκανός νά πάρη είς την
ράχιν τού όλην την Αίίηψόν καί να
την άλλάξτ] ολόκληρον.
Ή κοσμική κίνησις
Άπο δημοσιογραφικόν καθήκον
άναφέρω ολίγα μόνον άνόματα λου¬
ομένων- άπό τα κοοίώτερα ξενοϊο-
χεία.
Είς τάς Πηγάς, ποΰ /.αμαζώ-
νοι»ν άπό το ί3ψος των, διά τό μεγάλο
πλεονέκτημα νά δίρθέτοϋν ιδίαν -τ,-
γήν έντός τοϋ ξενοδοχείον /.αί μέ
διεύθονσιν τοϋ δραστήριον έπιχϋρτ;-
ματίθϋ κ. Δ. Ίωαννίδη, λούοντα: οί
κ. κ. Καλλαράς συμδολαιογράοος,
Μωϋσίίης ίατρός, ΠαπαδόποΛος
συμ6ολα:ογράφος, Παπαπανάγοϋ δι-
ειιθ'οντής εκθέσεως Θεσσαλονίκης,
Πετρόπουλος άρχιτέκτων, Γκιώ^
διε·οθΰντής'Εβνικής Τραπέζης, Πο¬
λίτης έμποροπλοίαρχος, καί αί ·/.>
ρί Μερκσόΐη σύζυγος τοϋ Δημά:-
χο·ο, Κεραμίδα, Σίνο·ο, ό κ. Σκα_;-
λατίδης τής Τραπέζης Αθηνώνι
Γουτάκης έμπορος κλπ. κλπ.
Είς τό φημιομένον ξενοδοχείον
θέρμα! Σύλλα ό 6πονργός κ. Βουρ-
λούμ*ης, ό κ. Σπ'ορομήλιος, ή κ.
Λομπεράκη, Μαρή, οί κ. κ. Λ;6α-
νός, Δούκας, Λαδόπουλος, Γρηγο-
ρίθΌ, Εΰαγγελ'.νός, Χλνρός, Στα-
θάκης, Γεωργαντάς, Χϋρ'Λάτος^
Μόσχος, Νΐκολάο'ο ίατρός, Άργ>
ρόπονλος δικηγόρον, Οίκονομίίης.
Ήλιό-ό·ολος, Διαμαντίδης, Καρα-
παναγιώτης, Καλλιδόποϋλος, Άγ-
γελίδης, Παπακωνσταντίνου τοδΈ-
πιμελητηρίθΌ Θεσσαλονίκης, Ρ'.νό-
ποΐίλος, Γκιίζης, αί κυρίαι Ζαΐμτ;,
Σταθάκη, 'ΕμπεφίκθΌ, Γεωργιάδου
Μπασθ'όρη, Καλλΐδοπο^λου, Κό
Λ Άλύ
ρ, ,
Λεδή, Άλεξοπούλον κλπ., κλπ.
Είς την Ίστιαίαν, ποΰ είναι τί)
σύνορον μεταξΰ παλαιάς καί ·νεας
Αίδηψοϋ, οί κ. κ. Α. Π απαδόπο
λος δικηγόρος, Β. Γεωργακόζοϋλος
ίίευθοντής Τελωνείον Θεσσαλονί¬
κης, Δ. Δθ!>δλάρας ίατρός, Κ. Σν
ληδρίδης, Α. Σαντής ίατρός έν Αι¬
γύπτω, Ι. Πάγιας, Γ. Βοορνάζος
δό Σ άλ Κ Κλ
τια τής Αίίηψοϋ εχουν μεταβληθή'Αίΐηψός, τό δυτικόν της μέρος, ν
σέ ξενοδοχεία, άλλά είναι άνεπαρκή οποίον σ·ογκεντρώνεί τώρα όλην τή
»αί ψυσικά ή εκμετάλλευσις δρίσκει κίνησιν καί την ζωήν καί τό όποίθ'
*ί ^ρυσικά ή εκμετάλλευσις δρ
την «ύκαιρία νά δράση είς δάρος
τής ττέπης τού χοινοϋ. Ξενοδοχεία,
έστιατόρια, κέντρα, όλα άκατάρτ1.-
στα, άνοργάνωτα, άπροετοίμαστα
ίάρος.
ημπορεί κανείς νά δεχθή ώς Ινα
κομμάτ; μιάς λοντροπόλεως.
Ή δημΐοοργία τής Νέας Λ,ίδηψοϋ
όφείλεται είς τόν ικανώτατον επι¬
χειρηματίαι κ. Κ. Παπακωνσταν-
γ:α να αντιμετωπισονν το
Καί ό κοσαάκης ποΰ έ'ρχετα: νά ά-! τίνο-ο. Αύτάς, φαίνετα-, αντελήφθη
καθήκον μας
Πρέπεί νά ενδια.φερθώμεν άποτε-
λεσματικά δ:ά τάς ίαμ,ατίκάς πη¬
γάς μας. "Άτομα, κοινότης, κράτος,
μεγάλοι όργανισμοί, πρέπει νά στρέ-
ψωμεν την προσοχήν μας είς την ορ¬
γάνωσιν των λουτροπόλεων μας.Έ-
χομεν νά κάμωμεν μέ χιλιάδας κό¬
σμον πού πηγαινοέρχεται κατ)' έκα¬
στον ετος καί τό καθήκον μας είναι
νά τοϋ εξασφαλίσωμεν τα μέσα τής
Θεραπείας καί τής διαμονής τον.
Είναι γεγονός, 6τ: αί ίαματικαί πη¬
γαι μας, είναι ανωτέρα! των Εΰρω-
παίκών, άλλά οί ξένοι 3βν είναι δν·
νατον νά τάς προτΐμήσονν μέ τοιού¬
τους όρονς ζωής. Ή τουλάχιστον,
αν δέν βά ημπορέσωμεν νά δημιοι,ρ-
έίώ τό μ·.κ;όν ϊ αϊνάλον πό-' Ιν. ή Αίδηψό; δέν μπορούσε νά ζήση γησωμεν ιδικήν μας πρόσοδον, διά
μηχανος, Γ. Μέγας, Ε.
Αίγυπτον, Μ. Παρδαλής, διενθον-
τής Τραπέζης Αθηνών βν Καίρω
κλπ., κλπ.
Είς τό τελείως ώργανωμένον, νε-
ώτατον, σύγχρονον ξενοδοχείον τής
«Ανρας», οί κ. κ. Π. Όριγώνης
τοΰ Πειραιώς, Ν_. Πιλαφτζής, Β.
Λιάπης καπνοδιομήχανος, Α. Κο-
σμόπονλος δηλ. σνμδονλος
ίίς τα παλαιά όρια καί τής εδωσεν
άναπνοήν πρός την παραλιακήν οδόν
Ξηροχωρίο^.
^ 'Αφοϋ κατ' αρχάς έκαμε, μαζύ
μέ_ τόν κ. Τριανταφνλλον, τό Καζί-
νον, εκτισε ·Λατόπιν τό ξενοδοχείον
ή «Ανρα», καί Ι"—ι, δοηθοΰντος καί
τοϋ κινηματογράφον, κατορθώνομεν
νά δλέπωμεν ενα κομμάτ! ανθρωπί¬
νον χαί προοδον. Είναι έξαιρετικά δ'.κηγόρος, Σ. Κράλης, Κ. Κονλθϋ-
ενχάριστος ή δράσις τοΰ έπιχειρη- Ιμπής, Σ. Τσολάκης, Δ. Καλφαγιάν-
ματίον αντοΰ. Έχεΐ σκοπόν, φαί'νε-1 νης έφέτης, Φ. Παπίς -^----4|"
ται, νά καταστήση την Αίδηψόν σω-
ττήν λοντρόπολϊν. Άλλά, μέ όσην
επιβολήν καί αν έξασκή, όσον καί άν
τον άγαποϋν όλθί, βσον καί άν έχη
μ,έσα τον ενα ακατανίκητον δαιμό¬
νιον δράσεώς καί δημιονργίας, πώς
θά τα καταφέρη μόνος τοιτ; Κατέχεί
δλα τα μυστικά καί τάς ίκανότητας
νά. εφαρμόση αύτό ποΰ θέλει, άλλά
δέν μπορει νά είναι ζάπλοντος. 'Ε-
χείνο ποΰ έκαμε μέχρι σημερον, ή νίκης, Δ. Γι>αχέλ, Δ. Δανόποολος,
πρωτοίονλία τον νά στρέφη καί νά εμποροι, Άδραάμ τής Θεσσαλονι-
δημιοοργηση άλλον την κίνησιν τής *ηζ, Ζωγράφον, Καρνστινά^γ;;,
Αίδηψοΰ, είς ίνχ μέρος άσφαλοϋς Παπαγιάννης δικηγόρος, οίκογέ-
μέλλοντος, τΐμά καί αυτόν καί την νεια! Άλμπο καί Λάντο τής &<*' Αίδηψόν καί την Έλλάδα. Άλλ' ό- σαλονΐκης, Ίωαννίδον, Εένοο τής μως πρέπε- νά ένισχι/θη ή μεγάλη 'Εθνικής Τραπέζης, Τζωρτζάκη 'η τού προσπαθεία. διεντ)^ντής τοϋ «Φάρον» κ. ΤσίΤ ρης. Α. Κόκκινος τελώνης, οίκογε- νεια Σκονφη ιατρόν, Μαρ:νοπονλοο φαρμακοπθίθϋ, Γ. Δο·Λης 2"''·"τΓ^ κλπ., κλπ. ΑΝΤ. ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ ΒΟΚΚΑΚΙΟΥ Τα Λοκγκοσαίου φήμτκ &ηγηΜα' τα τοΰ έντΛ'ευσμένον 'Ιταιλον -τ»»η- τοΰ, διά των όποίαχν άνεδΐίχθη εΙ? των σατ«ρ«£**ν τοΰ κόσμον. -1° Δ·ε8<.<χήμε<χ>ν είναι, παρά
τητά τού, ενα κλοσσυκόν
γημια τέχνης.
Τιιμάται, οίδετον.......*χ
Γςεάψατϊ:
"ΝΑΤΙΟΝΑί
140
«V.
2βΤΗ δΤ., ΝΕτΥ
II
[.' ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΤΟΥ
.; ΜΕΛΙΤΟΣ *
μου τό σπήτι μας μοιάζει
ρωστή έρωτική αχολίτσςιι.
Μόνον μιά ελλειψι βχουμε.
Τί μάς λείπει, Νίνα μου;
Ν ά, ίνα ώμορφο Κανδηλακι, δπω;
έκεΐνο τής κουμπάρας μας.
Μήπως ξεύρεις άπό ποΰ τό ήγδρα-
οε νά σοΰ άγοράσω τό ϊδιο;
Βεβαία, την ηρώτησα καί μοϋ εΐ-
«ε: άπό τό Εμπορικόν ό Μαραθών.
ΑΡΙΘ. 1
Χοώμα βυσοννί,
Ψ[ ποοτοκαλΐ 6α·
ύύ. Χρυοοπούα*
τον $5.00 έκα¬
στον.
ΑΡΙΘ. 2
Χρωμα μΛλέ, μΙ
ώραϊα χρυσάνθ»
μα στολισμένο,
$8.95 έκαστον;
ΑΙΛΗΨΟΪ: Η ΕΛΑΗΗΙΚΗ ΚΟΛΪΜΒΗΘΡΑ ΤΟΥ ΣΙΑ8ΑΜ
Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΔΙΑ ΤΑΣ ΙΑΚΙΑΤΙΚΑΣ ««ΑΣ ΠΗΓΑΣ- Η ΑΙΔΗΨΟΣ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΛΥΑΝΘΡηΠΟΣ.-- ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ
ΜΕΣΩ Ν.- Η ΚΑΑΗ ΟΨΙΣ ΤΗΣ ΑΟΥΤΡΟΠΟΑΕ5ΪΣ.
ΑΡΙΘ. 1
ΑΡΙΘ. 3
Τό ήμισυ μ«λν
*αΙ βαθΰ. Τ»
άλλο 1|μιου
«V
ίοόμυλος-, τα *4
Οΐξ χιοντομένα,
μέ πεθκα είς τέ
μέσον. Ώραι©·
τάτη βΐχών.
•52.95 έκαστον.
ΑΡΙΘ.
ΑΡΙΘ. 4
Πράσινα β
«αί ποταμός γιί-
ρω, τό £λλο τμ
μισυ λοφίσκοι
καί στόν νψηλό-
τερον λοφισκον
εκτισμένον μο-
ναστήρι μέ κόχ-
κινη σκέπη καΐ
ανατολήν 'Ηλί-
ου. Πανόοαμεΐ
τέλβιον. $8.95
Ικαβτον.
"Εκαστον καν·
βύλι ουνο&εύβ-
ται μέ ποτηοάχι
ιυτλέ Β βυσσινί.
ΑΡΙΘ. 4
ΧΟΝΔΡ/ΚΗ
ΚΑΙΑΙΑΝΙΚΗ
ΠΠΑΗΣΣΙΣ
Π αραγγελίαι άπι»στέλίΛνται είς δλο
τα μ¥ρη τής Άμεοική: Ο. Ο. Ώ.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
1ΜΑΡΑΘΟΝ
53-55 ΜΑ0Ι80Ν $Τ.
Η. Υ, ΟΙΪΥ
ΑΙΔΗΨΟΣ, Αύγουστος,.—Ημ¬
πορεί είς την Έλλάδα νά μή υπάρ¬
χη ενας Αίγ'οχτιακός άτελείωτος
κάμπος, υπάρχον δμως πολλά με-
ταλλεία καί πολλές ίαματικές πη-
γές. Αύτά τουλάχιστον είναι ή άπο-
ζημίωσίς μας γιά την όρεινή πατρί-
δα μας, ποΰ πολλές <ρορές, δαρνέταΐ κανείς νά δλέπιο διαρκώς πετρα καί δοννό. — Γιά τίς ίαματικες· μας πηγές άκοϋμε διαρκώς έπαίνο-ος καί θαν- μασμό. Όλες θαίματονργές, ολες άσύγκριτες μέ τίς-Ρύρωπαϊκές. Κά- θε μ,ία, κολνμδήθρα τοΰ Σιλωάμ γιά κάθε νόσον καί κάθε πάθησιν. Κΐί είςτήν κεντρικήν 'Ελλάδα έχομεν1 άρκετές πηγές τέτοιες. Ή 'Υπάτη ή Αίδηψός, τα λοντρά της Καΐτσας, τού Σμοκόδου, τού Σ'.δηροκάστρου, τέ Κόκκινο Νερο τού Τσάγεζι καί άλλες. Καί δέν είναι ψεμμα. Ή φημτ «ν; είναι ΰπερδολική. Ίσως μάλι- στα νά εινα: ν.ατώτερη άπό την α¬ ληθειαν Καί όμως, παρ' όλο τό σπονδα:- ότατον πλεονέκτημ/7, θά έκάναμί καλλίτερα νά μή τίς δίαφημίζωμεν ... θά ήταν προτιμώτερον νά εχωμεν μίαν καί μόνην ιαματικήν πηγήν, σωστήν, καλά έφωδιασμένη·ν, άντ! νά εχωμεν τόσες δεκάίες καί νά μην είναι καμμιά, όπως βά ότρεπεν, ώρ·>
γανωμένη.
Τα λουτρά. Αέδηψου
Ας ιδούμε δμως, χώς δρίσκονται
τα λοντρά τής Αίδηψού. Τα λοντρά
αντά, πού ή φήμη τθυς έχει περάσει
τα 'Ελληνικά όρια.
Ή μικρή αύτη κόχη τού σκεπαρ-
νιοϋ, τό δάθος τοϋ μικρόν κολπΐσκοο
πού σχηματίζει είς τό επάνω μ'έρος
ή Είδοια, μεταίάλλεται τό καλο-
καΐρι σέ μιά σημαντική πόλιν. Άν
πρώτος ό Σύλλας, ό σκληρότατο?
έκείνος δικτάτωρ των Ρωμαίων, πού
ηρθε έδώ νά βεραπε&Γγ; την ποδά-
γρα τού, αν αιιτος «ρώτος έκαμε
λοοτρά, ασφαλώς «ίχε πολΰ καλο
ποδαρικό.
Διότι, αΐηο πού γίνεται σημερα
έδώ, είναι σωστό προσκύνημα. Τα
δαπ&ρ'.α χοί» προσεγγίζθ'ον, άφήνουν
καί πέρνο^ν κόσμον καθτιμερίνώς δι¬
αρκώς.
Δέν πρόκειται πειά περί λοΐΜρών
της άρ'.στοκρατίας. Πρόκειται περί
λουτρόν ποΰ έρχεται νά κάμη ή ά-
στική τάξις καί ή φτωχολογΐά, άκό-
μη καί οί άνάπηροι. Συνεπώς, ή <τυρ- ροη είναι έξαιρετικά μεγάλη. Σϋ· νεπώς πρόκειταί π«ρί ενός εντελώς έκτακτον δάρους, τό οποίον δμως έ- παναλαμβάνεται τακτικά κάθε χρό- νο, καί τό οποίον τα λουτρά τής Αΐ- δηψοΰ πρέπε: νά είναι είς θέσιν νά 6αστάξοι>ν.
Έ! λθίπόν, τίποτε δέν εχει γίνει
διά το δι>σανάλ·ογον αύτο €άρ·ος.
Ή Κοινότης των Λοντρών, ποίι
Ή Μπέττη Ράντολφ έν τώ μέσω, πλουσία Άμερικανίς, πρώην ήθοποιός, ή
όποία άνέρρωσεν έξ έγχειρησεως είς την σπονδυλικήν στήλην, κατόπιν πτώ¬
σεως έκ τοϋ Ιππου.
σόν που διαθέτει, στενοχωρεΤται, πα¬
ραπονείται
άγανακτεΓ
Δέν 6-άρχει μία άγορανομ.ία, μία
σιδηρά άστι>ιατ,2ίκή έπιθεώρησις.Ό-
λόκληρον τό εσωτερικόν τής Αίδη-
φοΰ δρωμά άπό χίλίες δυο ιίτίες.
Τπάρχουν καί πρόσφτγες ποί» μέ-
νθ'υν άκόμη σέ σκηνές καί η άκαθαρ-
σία είναι μεγαλητέρα. Καί αύτάς ό
λοντρίατρος, ποί» έστάλη άπί) το υ¬
πουργείον, ήλθε μέ μεγάλην όρεξιν
καί σχέδια νά ροθμίση τα πράγματα,
ποΰ τοΰ έπιβάλλουν τα καθήκον τα
το·ο. Άλλά τα κατάφερε ώστε νά
όμ:λη 5λη ή Αΐ2ηψός γι' αυτόν. Μοΰ
μόλις πρό όλίγθυ Ιγινε κοινότης,' είπον ότι εΐσέπρ-ίττε άντίτιμον διά
δέν ήμποροίσε νά κάμη τίποτε. Τα
μονίδΐκόν της έ'σοίον, εως χθές, τ>
σαν 22! χιλιαδες Ζραγ,ιΙς το χρόνο
άπο την εκμετάλλευσιν των πηγών
Τό Κράτος; Τό Κράτος, όπως σϋμ-
δαίνει πάντοτε, κοιμαται καί δϋστι>-
χώς δέν «ννοεί νά ξ·οπνή>τ). Τί <~- μαίνε·. ότι εχομεν είς τό υπουργείον τής Έθνικης Οίκονομίας υπηρεσίας ίαματίκών πηγών καί Εένων καί 'Εκτ>εσεων; Αί υπηρεσίαι μας,
έ ά α
; ηρ μ,
δλέποτ; την άκτίνα τής αποστολάς
των αακρύτερα άπό τό «πέντ^τί κτί-
ριον, ποΰ δλέπουν άπο τό ανοικτόν
π?ράθυ·ρον τοϋ γραφείθ'ο.
Καί Ιτ<τι, ή πολυάνβρωπος καλο- καίρΐνή Αίδηψος στενάζει, άσφι>κτι3
άπο κόσμον καί ό κόσμος στενάζε!
καί άσφυκτ:ά άπο δϋσκολίας καί έλ¬
λειψιν μέσων.
Ή ζωή είς τ* λουτρά.
Σήμερον δέν ιιπάρχει δωμάτιον
δ:ά νά μείνγ; κανείς. "Ολα τα σπί-
τάς τοπικάς έπΐΓΛεψεις ποΰ εκαμνε,
γ.αί, άκόμη, διά τοϋ κήρ^κος εΐδοποί-
ησε τό κοίνον νά τον ενισχύση διότι
.. . άμείδεται γλίσχρότατα άπο τό
Κράτος. Εΰτϋχώς ότι ό κ. Βθ'ο,αλού-
μης ήτο έδώ καί ελα^ε μέτρα'.
Δέν Οπάρχουν δρόμοι, δέν εχει νε-
ρό, δέν εχει ενα καβώς πρέπε-, φωτι¬
σμόν.
Νεμίζετε, λοιπόν, ότι αυτόν τόν
τόπον ήμποροϋμεν νά τόν ονομάσω¬
μεν λο-οτρόπολίν;
Μεταξΰ των λουομένων δ'.εκρινα
πολλές ξενες φϋσιογνωμίες, πολ-
λοΰ; Αίγ'οπτίους. ,Αλλά νομίζετε
πώς υπό τοιο·ότοι>ς όρους θά μάς
έλθουν καί πάλιν; Πώς νά έΤ,θθ'ον
οί ξένοί, όταν ημείς οί Γδιθί δέν δλε-
Κίομεν πότε νά τελειώσουν τα λου-
τρά μας καί νά φύγωμεν;
Ή «αλή δψις '
"Εχει όμως καί την ευχάριστον
πλε·οράν ή Αίίηψός. Είναι ή Νέα
το
τής προσελεύσεως των ξένων, τοό.
λάχΐστον^ας^έπιτ^ΐχωμεν νά κρατή-
σωμεν τούς "Έλληνας έδώ είς τήν
Έλλάϊα, είς τάς ιδικάς μας θερα-
πευτικάς πηγάς.
Τό Κράτος καί ή Κοινότης ζρί-
πει νά ΰποδοηθήσθ'ον τοΰς κεφαλαι-
ούχο·ος νά δΐα&έσο'ον χρηματα.Ό /.ό-
σμος είναι πθλύς,^ έχει άπαιτησεις
πολλάς, άλλά τό έπαναλαμβάνω, |.
νας Π απακωνσταντίνθΌ δέν μπορεϊ
νά τα κάμϊ) όλα. Άν είς τό κάτω-
κάτω δέν υπάρχη άλλος, τότε άς
άναθέσο^ν είς αυτόν τό πόίν. Μοϋ φαί
νετα;, μά την αλήθειαν, πώς μέ την
ορμήν ποίι έχεΐ καί την μεγάλην δ-
ρεξΐν,' είναι ίκανός νά πάρη είς την
ράχιν τού όλην την Αίίηψόν καί να
την άλλάξτ] ολόκληρον.
Ή κοσμική κίνησις
Άπο δημοσιογραφικόν καθήκον
άναφέρω ολίγα μόνον άνόματα λου¬
ομένων- άπό τα κοοίώτερα ξενοϊο-
χεία.
Είς τάς Πηγάς, ποΰ /.αμαζώ-
νοι»ν άπό το ί3ψος των, διά τό μεγάλο
πλεονέκτημα νά δίρθέτοϋν ιδίαν -τ,-
γήν έντός τοϋ ξενοδοχείον /.αί μέ
διεύθονσιν τοϋ δραστήριον έπιχϋρτ;-
ματίθϋ κ. Δ. Ίωαννίδη, λούοντα: οί
κ. κ. Καλλαράς συμδολαιογράοος,
Μωϋσίίης ίατρός, ΠαπαδόποΛος
συμ6ολα:ογράφος, Παπαπανάγοϋ δι-
ειιθ'οντής εκθέσεως Θεσσαλονίκης,
Πετρόπουλος άρχιτέκτων, Γκιώ^
διε·οθΰντής'Εβνικής Τραπέζης, Πο¬
λίτης έμποροπλοίαρχος, καί αί ·/.>
ρί Μερκσόΐη σύζυγος τοϋ Δημά:-
χο·ο, Κεραμίδα, Σίνο·ο, ό κ. Σκα_;-
λατίδης τής Τραπέζης Αθηνώνι
Γουτάκης έμπορος κλπ. κλπ.
Είς τό φημιομένον ξενοδοχείον
θέρμα! Σύλλα ό 6πονργός κ. Βουρ-
λούμ*ης, ό κ. Σπ'ορομήλιος, ή κ.
Λομπεράκη, Μαρή, οί κ. κ. Λ;6α-
νός, Δούκας, Λαδόπουλος, Γρηγο-
ρίθΌ, Εΰαγγελ'.νός, Χλνρός, Στα-
θάκης, Γεωργαντάς, Χϋρ'Λάτος^
Μόσχος, Νΐκολάο'ο ίατρός, Άργ>
ρόπονλος δικηγόρον, Οίκονομίίης.
Ήλιό-ό·ολος, Διαμαντίδης, Καρα-
παναγιώτης, Καλλιδόποϋλος, Άγ-
γελίδης, Παπακωνσταντίνου τοδΈ-
πιμελητηρίθΌ Θεσσαλονίκης, Ρ'.νό-
ποΐίλος, Γκιίζης, αί κυρίαι Ζαΐμτ;,
Σταθάκη, 'ΕμπεφίκθΌ, Γεωργιάδου
Μπασθ'όρη, Καλλΐδοπο^λου, Κό
Λ Άλύ
ρ, ,
Λεδή, Άλεξοπούλον κλπ., κλπ.
Είς την Ίστιαίαν, ποΰ είναι τί)
σύνορον μεταξΰ παλαιάς καί ·νεας
Αίδηψοϋ, οί κ. κ. Α. Π απαδόπο
λος δικηγόρος, Β. Γεωργακόζοϋλος
ίίευθοντής Τελωνείον Θεσσαλονί¬
κης, Δ. Δθ!>δλάρας ίατρός, Κ. Σν
ληδρίδης, Α. Σαντής ίατρός έν Αι¬
γύπτω, Ι. Πάγιας, Γ. Βοορνάζος
δό Σ άλ Κ Κλ
τια τής Αίίηψοϋ εχουν μεταβληθή'Αίΐηψός, τό δυτικόν της μέρος, ν
σέ ξενοδοχεία, άλλά είναι άνεπαρκή οποίον σ·ογκεντρώνεί τώρα όλην τή
»αί ψυσικά ή εκμετάλλευσις δρίσκει κίνησιν καί την ζωήν καί τό όποίθ'
*ί ^ρυσικά ή εκμετάλλευσις δρ
την «ύκαιρία νά δράση είς δάρος
τής ττέπης τού χοινοϋ. Ξενοδοχεία,
έστιατόρια, κέντρα, όλα άκατάρτ1.-
στα, άνοργάνωτα, άπροετοίμαστα
ίάρος.
ημπορεί κανείς νά δεχθή ώς Ινα
κομμάτ; μιάς λοντροπόλεως.
Ή δημΐοοργία τής Νέας Λ,ίδηψοϋ
όφείλεται είς τόν ικανώτατον επι¬
χειρηματίαι κ. Κ. Παπακωνσταν-
γ:α να αντιμετωπισονν το
Καί ό κοσαάκης ποΰ έ'ρχετα: νά ά-! τίνο-ο. Αύτάς, φαίνετα-, αντελήφθη
καθήκον μας
Πρέπεί νά ενδια.φερθώμεν άποτε-
λεσματικά δ:ά τάς ίαμ,ατίκάς πη¬
γάς μας. "Άτομα, κοινότης, κράτος,
μεγάλοι όργανισμοί, πρέπει νά στρέ-
ψωμεν την προσοχήν μας είς την ορ¬
γάνωσιν των λουτροπόλεων μας.Έ-
χομεν νά κάμωμεν μέ χιλιάδας κό¬
σμον πού πηγαινοέρχεται κατ)' έκα¬
στον ετος καί τό καθήκον μας είναι
νά τοϋ εξασφαλίσωμεν τα μέσα τής
Θεραπείας καί τής διαμονής τον.
Είναι γεγονός, 6τ: αί ίαματικαί πη¬
γαι μας, είναι ανωτέρα! των Εΰρω-
παίκών, άλλά οί ξένοι 3βν είναι δν·
νατον νά τάς προτΐμήσονν μέ τοιού¬
τους όρονς ζωής. Ή τουλάχιστον,
αν δέν βά ημπορέσωμεν νά δημιοι,ρ-
έίώ τό μ·.κ;όν ϊ αϊνάλον πό-' Ιν. ή Αίδηψό; δέν μπορούσε νά ζήση γησωμεν ιδικήν μας πρόσοδον, διά
μηχανος, Γ. Μέγας, Ε.
Αίγυπτον, Μ. Παρδαλής, διενθον-
τής Τραπέζης Αθηνών βν Καίρω
κλπ., κλπ.
Είς τό τελείως ώργανωμένον, νε-
ώτατον, σύγχρονον ξενοδοχείον τής
«Ανρας», οί κ. κ. Π. Όριγώνης
τοΰ Πειραιώς, Ν_. Πιλαφτζής, Β.
Λιάπης καπνοδιομήχανος, Α. Κο-
σμόπονλος δηλ. σνμδονλος
ίίς τα παλαιά όρια καί τής εδωσεν
άναπνοήν πρός την παραλιακήν οδόν
Ξηροχωρίο^.
^ 'Αφοϋ κατ' αρχάς έκαμε, μαζύ
μέ_ τόν κ. Τριανταφνλλον, τό Καζί-
νον, εκτισε ·Λατόπιν τό ξενοδοχείον
ή «Ανρα», καί Ι"—ι, δοηθοΰντος καί
τοϋ κινηματογράφον, κατορθώνομεν
νά δλέπωμεν ενα κομμάτ! ανθρωπί¬
νον χαί προοδον. Είναι έξαιρετικά δ'.κηγόρος, Σ. Κράλης, Κ. Κονλθϋ-
ενχάριστος ή δράσις τοΰ έπιχειρη- Ιμπής, Σ. Τσολάκης, Δ. Καλφαγιάν-
ματίον αντοΰ. Έχεΐ σκοπόν, φαί'νε-1 νης έφέτης, Φ. Παπίς -^----4|"
ται, νά καταστήση την Αίδηψόν σω-
ττήν λοντρόπολϊν. Άλλά, μέ όσην
επιβολήν καί αν έξασκή, όσον καί άν
τον άγαποϋν όλθί, βσον καί άν έχη
μ,έσα τον ενα ακατανίκητον δαιμό¬
νιον δράσεώς καί δημιονργίας, πώς
θά τα καταφέρη μόνος τοιτ; Κατέχεί
δλα τα μυστικά καί τάς ίκανότητας
νά. εφαρμόση αύτό ποΰ θέλει, άλλά
δέν μπορει νά είναι ζάπλοντος. 'Ε-
χείνο ποΰ έκαμε μέχρι σημερον, ή νίκης, Δ. Γι>αχέλ, Δ. Δανόποολος,
πρωτοίονλία τον νά στρέφη καί νά εμποροι, Άδραάμ τής Θεσσαλονι-
δημιοοργηση άλλον την κίνησιν τής *ηζ, Ζωγράφον, Καρνστινά^γ;;,
Αίδηψοΰ, είς ίνχ μέρος άσφαλοϋς Παπαγιάννης δικηγόρος, οίκογέ-
μέλλοντος, τΐμά καί αυτόν καί την νεια! Άλμπο καί Λάντο τής &<*' Αίδηψόν καί την Έλλάδα. Άλλ' ό- σαλονΐκης, Ίωαννίδον, Εένοο τής μως πρέπε- νά ένισχι/θη ή μεγάλη 'Εθνικής Τραπέζης, Τζωρτζάκη 'η τού προσπαθεία. διεντ)^ντής τοϋ «Φάρον» κ. ΤσίΤ ρης. Α. Κόκκινος τελώνης, οίκογε- νεια Σκονφη ιατρόν, Μαρ:νοπονλοο φαρμακοπθίθϋ, Γ. Δο·Λης 2"''·"τΓ^ κλπ., κλπ. ΑΝΤ. ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΝ ΒΟΚΚΑΚΙΟΥ Τα Λοκγκοσαίου φήμτκ &ηγηΜα' τα τοΰ έντΛ'ευσμένον 'Ιταιλον -τ»»η- τοΰ, διά των όποίαχν άνεδΐίχθη εΙ? των σατ«ρ«£**ν τοΰ κόσμον. -1° Δ·ε8<.<χήμε<χ>ν είναι, παρά
τητά τού, ενα κλοσσυκόν
γημια τέχνης.
Τιιμάται, οίδετον.......*χ
Γςεάψατϊ:
"ΝΑΤΙΟΝΑί
140
«V.
2βΤΗ δΤ., ΝΕτΥ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ-».— ΚΥΡΙΑΚΗ. ί9 ΣΕΠΊΈΜΒΡΙΟΥ, 192».
ΤΑιΒΕΐΔΕΎΟΝΤΑΣ.,
ΜΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΚΤΑΝΗ ΑΚΤΗ
ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΙΤΑΛΙΚΗ ΑΚΤΗ ΤΗΣ ΛΙΓΟΤΡΙΑΣ
ΕΝΤΥΓΚΪΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Κ. ΟΥΡΑΝΗ
Άπδ τδ Σαίν Ραφαβλ άχ' δχοι>
αρχίζει ή Κνανή Άκτή, ίσα μέ τή
Γένσδα, ότου τβλειώνει ή άκτή τής
Λιγουρίας, «ου, είναι ή Ιταλική
της προέκτασις, ή απόστασις είνε
250 χιλιόμετρα περίποο. Διακό«2
κενήντα χιλιόμετρα άκτής δαντελ-
λωτής, εί ώ δραχώδους, άλλοϋ ά-
παλής ααί χλοερής, πάντοτε ωραί¬
ας, καΐ κατά μήκος της οποίας ξε-
τυλίγεται μέ άναρίτ)μητους, άπότο-
μους καί γοαφικούς έλιγμούς ό δρό-
μος πού άκολουθ'εί τό αυτοκίνητον.
Είναι ή δεύτερη ^ορά χού διασχί-
ζω μ' αύτοκίνητο την Κυανή Άκτή
/αί δέν εχω πειά την άκόρεστη έ-
χείνη χ&ριέργεια πού μοΰ γεννοΰσε
την πρώτη φορά ή παγκοσμία ^φήμη
της. Άλλως τε 8έν είναι τώρα ή^
ΐαιζδν, ή κοσμοπολιτική καί κοσμ·.-
χ,ή σαιζόν της καί ή Κυανή Άκτη,
έκτός άπδ τής φυσικές ώμορβιές
της—τής ν.άπως «καρτποσταλοει-
5είς,)—. ξεν παρουσιάζει κανένα εν¬
διαφέρον. Οί ξένοι χοί) συναντάεί
κανείς, ?έν είναι οί ίδιοΐ, μέ τοΰς
ξενονς της χίΐμωνιάτικης σαιζόν
χού διάγουν τή μεγάλη ζωή καί έπι-
ϊεικνόουν στά Ναλάς, τα Κοίζίν2
καί τα. μεταμεσονύκτια κέντρα τα
πλούτη τους. Είναι μικροαστΐί, ά-
σήμαντα ζευγάρι», πού κατοικοΰν
5-έ ξενοδοχεϊα δειηέρβς τάξεως καί
Ιξοδευουν μέ οίκονομίαν. Γι' αΰτδ
* αί τα μεγάλα κέντρβ της Κυανής
Άκτής, όπως οί 'Κάννες καΐ ή Ν·-
καια, είναι χωρίς ζωή. Ή Νίκαια
δχου χέρασα μι» νυχτα, μοΰ εκανε,
χαρά τό /Λλοκαίρι, μιά έντύπωσ'.
μελαγχολική. Τα Ναλάς ττταν κλει-
στά, κλειστδ τδ μεγάλο Καζίνο, δ-
που έίχα ιδή Ινα χειμώνα νά χάνων-
τζι καί νά κερδίζωνται όλόκληρες
περιουσίας στδ σεμέν ντέ φέρ, κβι
ό Περίπατος των "Αγγλων ποΰ κα-
τά^τήν σαιίζόν, γεμάτος κομψάς, ω¬
ραίας καί πλούσιες γυναίκες, λάμ-
πει σάν Ινα άνεκτίμητο περιδέραιο
στδν λαιμδ τής Νικαίας, άσχήμαινε
άπδ χοντρές Γερμανίδες πού έια-
δείκνυαν γάμπες σάν ζαμπόνιβκαί
γηραλέες 'Αγγλίδες, προφανώς συν-
ταξιοϋχες δασκάλισσες...
Ύο^'Λ καί στό Μόντβ Κάρλο.
Μοϋ εδα>σ« την εντύπωσιν ενός έ-
ξαισίου ποίλατιοϋ— πού δέν τό χλ-
τοικοόν πειά. Οί άνθκτμένες τού τ*
ρατσες, πού κατε&ζίνουν με μνημ«ι-
ώδεις κλίμακες, ίσα μβ την σμ«-
ράνΒινη Όόλα—α, ή μεγάλη πλα-
τεια τού Καζίνοα, μέ χά πεζουλια
?Ός τα γεμάτα, σπάνια όρχιϊοειδτ>,
τα πολατελή ξενοδοιχδΤά της καί
τον Καφ-ϊ ντε Παρί, όπο;> άλλοτβ
«ίχα άκούσει μιά έξαισία μο^σική
τσιγγάνων, άνεδιδοτ/ μίαν άπει^η
ίλελα-γχολία 6ι?ό τή λεχτή ίροχι;
«οί» επ&φτε. Μόνο τδ περίφημο Κβ-
ζΐνο ήταν άνοιχτό· ενας χτΐ>πητδς
κόκκινος τάπητας εσκέπαζε τα <τκ.β- λοπάτια τής είσόδσ-> καί στής πόρ-
τες έστέκονταιν άκίνητο μέσα στής
πράσινες στολες τού ενα πολυάριθ-
μ.ο προσωπικό. Άλλοίμονο δμω?'
θ"τής α'Θουσές τοο' δπου τδν χειμώ-
νβ παίζονται^ μ^Θικά ποσά, λίγοι μι-
κροα—;οί έπόντίζραν γελοΐ-α χαρτο-
νομίσμ,ατα στήν ροολέττα ποίι οί
Χρο'^πιέδες τα συνέλεγαν μέ τα ξό-
λίνοτ φτιάρια τοος, σχ«3ον μβ περι-
ό
"Αφησ», λοιχόν, χωρίς καμμιά
νοσταλγία την Κυανή Άκτή πού
κροσπαθοΰν μέ άπβιρες ρεκλάμβς
χαΐ μέ ένέσεις άναγγελλομέ'νων β-
ορτών νά την κάμουν τΗρινή έπίσης
ίιαμονή. "Αλλως τβ πώς μποροΰσβ
νά ήταν διαφορετικά, άφοΰ τδ αύ¬
τοκίνητο, κυλώντας επάνω σ' Ινα
ύραίο άσφβλτωμένο δρόμο, μέ μβ~
τεφερε πρός την Ιταλίαν, την «φω-
τεινή» Ιταλία των ρωμαντικών τα-
ξειδιωτών, την χάψοι τής γραφι-
κότητος, τής ώμορφιας, των λο>
λουδιών καί τής Τέχνης;...
"Ενας μικρδς στοΛμδς στά Γαλ-
λικά σόνορα τής Βεντιμίλλιας γιά
την έξετασι των διαδατηρίων και
τοΰ πολυπτύχσυ τοϋ αΰτοκινήτου.
"Επειτα, ί^ας άπότομος άνήφορος,
στδ μέσο τοϋ όποίου ΰψώνεται Ινα
σπιτάκι, κι' δπου βλέπω μικρούς
Ίταλούς στρατιώτες, μέ στολες ά-
1 πράσινο χ«κί καί πηλίκια άλπι-
νιστών κ!)νηγών. Στάματάω καί πά·
λι. Οί μικραί στρατιώτες μέ χαι-
ρβτοόν μέ τον φασιστικδ χαιρετισμό.
Είναι όλο μειδίαμα καί εΰγένβια.
'Ι^ετάζουν τα διαδατήρια, τα έπι-
ττρέΐ{Γων, μέ μιά μιχρή ύπόκλισι,
χαφετάν καί πάλι^—καί μοΰ δεί-
χνοΰν έλεύθερο τδν δρόμο. ίΕίμαι
ι:τήν Ιταλία.»
Ή «φωτεινή» Ιταλία, ώς γιά
νά μάς δείξχ) ότι δέν είναι μόνο ή
γλυκερή χωρ α τού ^ανταζόμαστε,
μάς ΰποδέχτηκβ ευθύς άχδ την εΐσ-
οίό μας, μβ μιά μπόρα άφάνταστης
σφοϊρότητας^. Άντιο γαλανδς ού-
ρανός, θάλοεσσα εύτυχισμένη, ήλιος
πού φωτίζει ώμορφιές, τραγοίΚί καί
μτντολΐνα, πού περιμέναμε νά 6ροΰ·
με. Ή τ>ροχή κατακλυσμιαία χτι>-
ποΰσε στδ σκέπασμα τοΰ αύτοκινή-
του, έκαμνε ροάκια κατά μήκος τού
τζαμ,ιοΰ καί Ιτυμπάνιζε πάνω στό
καπό, ό ούρανδς ηχοη σάν ένα βρώ-
μικο στουπόΐχαρτο, τδ τοπίο «ίχε
χοΛή μέτα σ' ομίχλη, ό δ^όμος ή¬
ταν γεματος λάκκονς νε^ών, καί
μεΐς έχυττάζαμβ άποβλακωμένοι την
Ιταλία αύτη χού δέν περιμεναμε—
σάν άνΐθρωποι πού άπατή^ηκαν στή
διεά&υνσι...
Ή μτήοα αύτη έκράτησε μισή
ώρα—άλλά ή Ιταλία δέν Ιπα>ίνε
νά μάς τ.ίιτ, μοΰτρα, ώς τδ τέλος
τοΰ ταξειδίου. Ό ούιρανδς έμενε
σκεπασμένος, τδ τοπίο είχε κάτι τι
τδ £επλι>μένο καί μιά λεπτί) δροχή
πότε σταματοΰσε καί πότε ξανάρχι-
ζε, <έπίμονη καί άναίτια σάν κλάμα μικροϋ παιδιοό. Ώς τόσο εύρισκόμαστβ στήν Ι¬ ταλία;— καί ποΛενά άλλοΰ. Αύτδ φαινόιτανβ άχδ χίλιες «χιδείξεις.'Η άκτή πού άκολουθούσαμ* δέν είχε πειά τδν τόνο έκείνο τοΰ παστέλ τής Κοανης 'Αατής, την γλοαύ- τητβ, την αάτως άνοστη, τοΰ Γαλ- λικοΰ τοχίοο, τής έξωραΐσεις τού έπιφέρει δ άνθρωπος. Αΰτδς άχόμη ό ίίόμος χού άκολουθουσαμδ ήτο κακος, είχ» άχότομοθς καί επικιν¬ δύνους έλιγμούς, «νεδοκατέδατνεν ίλΓγγιωδώς,— άλλά τί γροκριχότης καί τί χαρακττίρας σ' όλη αυτή την άκτή τής ΛιγουρίαςΙ Ή φύσις έδώ είχεν δλη την άγρία ώμορφιά της. Βάά κισσοί έταπιτσάοιζαν έ γέρικο^ς τοίχοος, ή φτέρη φουντω- νε πανύψηλη δίπλα σε δρύσεις καί καταρράχτες, μιά δργιαστική $λά- στησις Ι—»ιγε τής χαράδρες, τα κλήματοί, σταλωμέναί χάνω σέ χέ- τρινες στήλβς, κατέδαιναν ϊσα μέ την θάλασσα, μβγάλα πεϋ^κα στεφά- νωναν τούς λόφοος, καί γιά νά γλο- κάνουν την άκατάστατη αύτη φύσι οπήρχαν πότε-πότε, κατά μήκος τού δρόμον, 6ελκτικές, παληές «δστε- ρίες» των οποίων οί τοΐχοι κα-ί οί αΰλές ήσαν γεμάτοι λουλούδια έξ- αίσια άνθισμένα, καί. πούΐ εκαναν πολύχρωμες κηλίδες στδ φόντο τής πρ·ασινά3ας. Άνάμεσα στήν όργΐίοστική καί ά- γρια αυτή 'δλάστησι πού χ<τήττ*ί ώς τδ €ά6ος των μακριτνών 6ουνών, Παληά κάστρα στήν άκτή τής ΑιγουρΙας. πρόδαλλαν χάνω στούς λόφους μι¬ κρά χωρία πού έναρμονίίζοντο μ' αύτην γιατί κ' βκεΐνα «ίχαν αάτι τδ ρωμαντιγ,δ καί τδ παραμελημένο. 'Ενα γ&ρικο κωδωνοστάσιο, μιάς γέ- ρίκης ΙκκλΓ,σιάς, στούς τοίχοος τής ίποίας ΰττ,ρχτ^ μϊσοσδΐΑΐένες τοιχο- γρα^ίες, εσήμαινε τής ώρες μέ τρα- γοι>διστούς ήχθ'ος' τα σπίτια είχον
πρόσχαρα γε^ατειά· στά μουχλια-
σμ^να μπαλκόνια καΐ τα όλάν^χτα
παράθ^α φάνταζανΐ γλάστοες μέ
λουλούδια* οί δρόμοι ήταν τόσο στε-
νοί, πού τδ αύτο·λίνητο μόλις χω-
ροΰσε στδν κυριώτερο, καΐ είχε κα-
νεΐς την βντύπωσι, διασχίζοντάς
τον, ότι περνοΰσε στδν διάδρομο μι¬
άς κατοικίας καΐ συνελάμβανε τού-Γ
άν&ρώπθΰς στήν ΐδιωτική τοο ζωή·
πραγματικά, εδλεπες έσώρρωχα ά-
χλωμένα άπδ παράθαρο σέ παρά-
Οί>ρο, γαναίκες νά κάνουν τή κουζί
να τους στήν πόρτα τοΰ σπιτιοΰ τους,
άν&ρώχους νά έργάζωνται στά έπ-
αγγέλματά τους στδ κατωφλι των
μ.ικρομ'άγαζών τους κΓέμύρϊζες, δι-
άχυτη στδ δ^όμο, την όσμη τοΰ κρα-
σιοΰ των μικρών ταδερνών...
Άλλα χάλι χωρία ήσα άχλωμέ-
να στήν άκτή μέ γέρικες^ δάρκες
τραδηγμένες στήν αμμο καΐ ίίχ«α
άπλωμένα πάνω σέ παλουκια. Τα
σπίτια τους ήσαν σά ξεθωριασμένα,
οί πλακόστρωτοι 3ρομίσκοι τους περ-
νοϋσαν άπδ κάτω άπδ σκοτεινές
καμάρες, κι' ο! παληές τους έκκλη-
σίες ή τα δημαρχεϊά τους, μέ τής
μισοσδυσμένες τοιχογ·ρα)φίες τού πά
νω άπδ τής πόρτες των, χού στό-
λιζαν τής καθαρές πλατειοϋλές
τους εδιναν στά χωρία αύτά Ινα
χ^ρακτήρα άρχαϊκό πού μβς εγοή¬
τευε.
Τδ οελγητρο αΰτδ των παληων
πρα,γμάτων πού ζοΰν τδ παρδν μ' Ι¬
να ρ',Λμό άργδ καί σάν ξεχασμένον,
μόνο στήν "Ιταλία μπορεΐ κανεΐς
νά τδν νοιώση. Καμμία μελαγχολία
κανένα σχ/αίσθημα δέν ανεδίδετο
άπδ τα παληά αΰτά χω,ριο'οδάκια.
Λένε πώς ή Ίταλική γραφικότης
δέν είναι ασχετη μέ κάποια δρώμα.
Τίποτε τδ ψευδέστερο, τουλάχιστον,
στή Βόρεΐο Ιταλία. *0λα· τά μι¬
κρά χωρία πού διασχίζαμε είχον
μιά καθαρΐότητα σχόλης καΐ ή φρον-
τίδα τής βξωραίσεώς τους είχε μιά
αφελεία σνγκ'.νητική. Βλέπαμε παρ-
τερια λσΑουδιών στής πλατείες,
μΐχρές δρΰσες χού μο·>ρμοάρίζαν σάν
γρηοΰλες, χρωματιστά άγαλματά-
κια Παναγίας στής γωνίες των
δρόμων ή στάς είσόδοας των μώ-
λων, ύποίεχτικά καΐ μ^ύ προστα-
τευτικά, κι' όλα αύτά άνέΒιδαν μιά
ποίησι σάν τδ άρωμιζ βνδς χαληοΰ
φιαλιδίου...
Υπήρχαν κατά μήκος τής άκτης
καΐ μερικές κωμοχόλεις χού χάσχι-
ζαν νά εχουν μιά «μφάνισι μοντ&ρνα
Ή μεγάλη πλατεϊα τοΰ Μόντε Κάρλο, μέ τό διάσημο στόν κόσμο Καζϊνο,
♦ ♦♦
καΐ κοσμική, —ιύ είχαν χρωματι-
στές καμχίνες στήν άμμουδιά, μί-
γάλα ξε-«)δοχείαί, όπως τής Κικβ·
νής Άκτής καΐ χεριπάτοος στού$
όποίους χηγβινοέρχονταν ξεκάλτσο)·
τες νέαι καί δ·ανϊήδες μβ «ιτζάμεί}
χτυπηταΰς χαι κακοΰ γούστοο. Άλ·
λά ξανΛδρίσκαμβ γρηττορα την ώ»
μορφιά τής άγ·ρίας φύσεως, μέ τί
ποτάμια της, τούς λοφους της, τό»
νω στούς όποίους οί άρχαΐοι έρει-
χωμενοι χύργοι φάνταζαν σάν 4ι»
γλάτορες τής αίωνιότητος, τούς
δράχους χάνω στους όχοίοος δερ-
νοτανε ή άσπροπράσινη ταραγμένη
θάλασσα καί τά γραρικά χωρία τΑ
σκαρφαλωμένα σέ κλιτύβς, εως δτοί
σ4 μίαν άκτίδβ τοΰ δύοντος ήλίοο,
πού ετχισ* γιά λ?γο τά σύννεφΛ
εΐίαμε άντίκρυ μας στδ €άθτ)ς το»
κόλπου τοΰ Λέοντος, ν' άπλώνεταΐ
ιτμφ'.θεατρικά μιά μεγάλη χολιτεί^
τής οποίας ο! άναρίτ)μητες άσχρβ0
κηλίδες των σχιτιών καΐ τά φλεγό»
μενά άχδ τδ ήλιοδασίλεμα παράθι*·
ρβ χαιχνίδιο^αν μέσα σέ μιά θάλαϊ·
σα πρασινάδας. 'Ενας τ&ράστιος φί«
ρ·ος ύψωνότανε σάν χαιρετισμδς της.
Σβ λιγο περνούσαμε άχδ χερίχωρβ
των όχοίων οί λασχωμένοι 8ρόμοι
ήσαν γεμάτοι άπδ μία χυ^ετώδη κί¬
νησιν αΰτοκινήτων, τράμ, λεωφορεί»
ών καί φορτωμένων κάρρων μέ καο»
ροτσερηίες οί περισσότβροι των ό»
ποίων «ΐχαν τά κορμιά τους όλόγο·
μνα καί εδειχναν τά μυώδη τους*
απράτσα καί στήθη. Μπαίναμε ^
Γένοία...
ΚΟΣΓΓΑΕ ΟΤΡΑΝιΗΙΣ
ΣΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
(ΤΟΥ ΙΟΗΝ ΚΕΑΤ5)
Τής καταχνιάς καΐ τόιν καοπών τω—
ώριμων πατέρα,
τοΰ ηλίου φίλε καοδιακέ", πού τούτ}
γλυκομεστώνει,
πού ,πάντα σύμφωνος μ' αυτόν, φορ-
τώνει πέοα ώς περα
μέ σταφυλάκια όλόγλυκα τό κλήμα)
πού σκαλώνει
ποΰ μέ τά αήλα την μηλιά βαοαίνει^
καΐ λυγίζεις
ιτού μέ ζουμΐ ώς την καρδιά χάθε]
καρπό γεμίζεις,
πού δάνεις Ινα δούτυρο γλυκό μέσ^
στά χαρύδια,
στά σΰχα μέλι κι' εύωδιά καί ζάχαρι)
στ* άπίδια,
ΐτού μέ λουλούδια δψιμα τής μέλισσεφ
ταγίξεις—■
ΐτ" άπό τό θέρος ε'χουνε γεμάτο τί|
κουβάνι
καΐ πίστεψαν πώς άλλον πειά γειμω»
να δέν θά κάντν—·
ποίος μέσ* στά τδσα σου άγαθά δέτ
σ' εΐδε εντυχισμένο;
"Οποίος θελή<— νά σέ 'δϋ πειο ?ξο^ άπο την χώρα, θά σ' εΰρΉ στά χαρμάναα σου, στοΰ λκ χνισμοΰ την ώρα, νά σέ φυσ§ μεθ' στά μαλλιά τ' άγέ« ρι, Ιαπλωμενο· η Θά δβ σέ μιά αύλακιά, στά στάχυαΙ κοιμιομένο καΐ μέ λαλέδων μυρωδιές ζαλάδες στό κεφάλι· καΐ τ4 δρεπανα σου θά 'δσϋν ριχμένε^ έχεΐ στό χώμα πού νά θερίσχι καρτεοψ την αΰλακι4 την αλλη, πολλές φορές σάν μπασαξή θε νά σ| δοϋν άκόμα άπό τρεχάμενο νεοό πολλή δροστά νά παίρνης, καί στά βαρέλια όλόγλυκο χρασί νά ■τραβατζέρνης. Τά τθαγουδάκτα των πουλιων τοί Μάοτη, πού διαβαίνσυν, μην έρωτάς ποϋ πήγανε—εχεις κα) σύ τραγούδιβ. | Ή μερά σδν ψυχομαχά καΐ πρΐν γλ* κοπεθάν—, Ι σάν γίνουνε τά σύννεφα ροβόχρυσα. λουλούδια, χ* ή δύση τριανταφυλλή τόν καλόν. μιωνα κάνει, μέσ* στής Ιτιες τοΰ ποταμοϋ σφυρί- ζουν κουνουπάκια, —πού πότε 6γαίνοΐ.·ν άψηλά καΐ πότβ κατεδαίνοτ.'ν— καΐ στοΰ δουνοϋ την ρεματικά 6ελά- ζουνε τ' άρνάκια, Χρνμμένος μέσα στά κλαδιά τοΰ φρά- χτη ό γρύλλος τρίζει, μέσ" στό χαοοΰμ* τό φιφΐ χαρούμενβ σφυρίζει καί, μαζωμένα γιά φευγιο, λαλαΰτ . ! χελιδονάαα. (Άπό τό Άγγλιχό;
ΤΑιΒΕΐΔΕΎΟΝΤΑΣ.,
ΜΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΚΤΑΝΗ ΑΚΤΗ
ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΙΤΑΛΙΚΗ ΑΚΤΗ ΤΗΣ ΛΙΓΟΤΡΙΑΣ
ΕΝΤΥΓΚΪΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Κ. ΟΥΡΑΝΗ
Άπδ τδ Σαίν Ραφαβλ άχ' δχοι>
αρχίζει ή Κνανή Άκτή, ίσα μέ τή
Γένσδα, ότου τβλειώνει ή άκτή τής
Λιγουρίας, «ου, είναι ή Ιταλική
της προέκτασις, ή απόστασις είνε
250 χιλιόμετρα περίποο. Διακό«2
κενήντα χιλιόμετρα άκτής δαντελ-
λωτής, εί ώ δραχώδους, άλλοϋ ά-
παλής ααί χλοερής, πάντοτε ωραί¬
ας, καΐ κατά μήκος της οποίας ξε-
τυλίγεται μέ άναρίτ)μητους, άπότο-
μους καί γοαφικούς έλιγμούς ό δρό-
μος πού άκολουθ'εί τό αυτοκίνητον.
Είναι ή δεύτερη ^ορά χού διασχί-
ζω μ' αύτοκίνητο την Κυανή Άκτή
/αί δέν εχω πειά την άκόρεστη έ-
χείνη χ&ριέργεια πού μοΰ γεννοΰσε
την πρώτη φορά ή παγκοσμία ^φήμη
της. Άλλως τε 8έν είναι τώρα ή^
ΐαιζδν, ή κοσμοπολιτική καί κοσμ·.-
χ,ή σαιζόν της καί ή Κυανή Άκτη,
έκτός άπδ τής φυσικές ώμορβιές
της—τής ν.άπως «καρτποσταλοει-
5είς,)—. ξεν παρουσιάζει κανένα εν¬
διαφέρον. Οί ξένοι χοί) συναντάεί
κανείς, ?έν είναι οί ίδιοΐ, μέ τοΰς
ξενονς της χίΐμωνιάτικης σαιζόν
χού διάγουν τή μεγάλη ζωή καί έπι-
ϊεικνόουν στά Ναλάς, τα Κοίζίν2
καί τα. μεταμεσονύκτια κέντρα τα
πλούτη τους. Είναι μικροαστΐί, ά-
σήμαντα ζευγάρι», πού κατοικοΰν
5-έ ξενοδοχεϊα δειηέρβς τάξεως καί
Ιξοδευουν μέ οίκονομίαν. Γι' αΰτδ
* αί τα μεγάλα κέντρβ της Κυανής
Άκτής, όπως οί 'Κάννες καΐ ή Ν·-
καια, είναι χωρίς ζωή. Ή Νίκαια
δχου χέρασα μι» νυχτα, μοΰ εκανε,
χαρά τό /Λλοκαίρι, μιά έντύπωσ'.
μελαγχολική. Τα Ναλάς ττταν κλει-
στά, κλειστδ τδ μεγάλο Καζίνο, δ-
που έίχα ιδή Ινα χειμώνα νά χάνων-
τζι καί νά κερδίζωνται όλόκληρες
περιουσίας στδ σεμέν ντέ φέρ, κβι
ό Περίπατος των "Αγγλων ποΰ κα-
τά^τήν σαιίζόν, γεμάτος κομψάς, ω¬
ραίας καί πλούσιες γυναίκες, λάμ-
πει σάν Ινα άνεκτίμητο περιδέραιο
στδν λαιμδ τής Νικαίας, άσχήμαινε
άπδ χοντρές Γερμανίδες πού έια-
δείκνυαν γάμπες σάν ζαμπόνιβκαί
γηραλέες 'Αγγλίδες, προφανώς συν-
ταξιοϋχες δασκάλισσες...
Ύο^'Λ καί στό Μόντβ Κάρλο.
Μοϋ εδα>σ« την εντύπωσιν ενός έ-
ξαισίου ποίλατιοϋ— πού δέν τό χλ-
τοικοόν πειά. Οί άνθκτμένες τού τ*
ρατσες, πού κατε&ζίνουν με μνημ«ι-
ώδεις κλίμακες, ίσα μβ την σμ«-
ράνΒινη Όόλα—α, ή μεγάλη πλα-
τεια τού Καζίνοα, μέ χά πεζουλια
?Ός τα γεμάτα, σπάνια όρχιϊοειδτ>,
τα πολατελή ξενοδοιχδΤά της καί
τον Καφ-ϊ ντε Παρί, όπο;> άλλοτβ
«ίχα άκούσει μιά έξαισία μο^σική
τσιγγάνων, άνεδιδοτ/ μίαν άπει^η
ίλελα-γχολία 6ι?ό τή λεχτή ίροχι;
«οί» επ&φτε. Μόνο τδ περίφημο Κβ-
ζΐνο ήταν άνοιχτό· ενας χτΐ>πητδς
κόκκινος τάπητας εσκέπαζε τα <τκ.β- λοπάτια τής είσόδσ-> καί στής πόρ-
τες έστέκονταιν άκίνητο μέσα στής
πράσινες στολες τού ενα πολυάριθ-
μ.ο προσωπικό. Άλλοίμονο δμω?'
θ"τής α'Θουσές τοο' δπου τδν χειμώ-
νβ παίζονται^ μ^Θικά ποσά, λίγοι μι-
κροα—;οί έπόντίζραν γελοΐ-α χαρτο-
νομίσμ,ατα στήν ροολέττα ποίι οί
Χρο'^πιέδες τα συνέλεγαν μέ τα ξό-
λίνοτ φτιάρια τοος, σχ«3ον μβ περι-
ό
"Αφησ», λοιχόν, χωρίς καμμιά
νοσταλγία την Κυανή Άκτή πού
κροσπαθοΰν μέ άπβιρες ρεκλάμβς
χαΐ μέ ένέσεις άναγγελλομέ'νων β-
ορτών νά την κάμουν τΗρινή έπίσης
ίιαμονή. "Αλλως τβ πώς μποροΰσβ
νά ήταν διαφορετικά, άφοΰ τδ αύ¬
τοκίνητο, κυλώντας επάνω σ' Ινα
ύραίο άσφβλτωμένο δρόμο, μέ μβ~
τεφερε πρός την Ιταλίαν, την «φω-
τεινή» Ιταλία των ρωμαντικών τα-
ξειδιωτών, την χάψοι τής γραφι-
κότητος, τής ώμορφιας, των λο>
λουδιών καί τής Τέχνης;...
"Ενας μικρδς στοΛμδς στά Γαλ-
λικά σόνορα τής Βεντιμίλλιας γιά
την έξετασι των διαδατηρίων και
τοΰ πολυπτύχσυ τοϋ αΰτοκινήτου.
"Επειτα, ί^ας άπότομος άνήφορος,
στδ μέσο τοϋ όποίου ΰψώνεται Ινα
σπιτάκι, κι' δπου βλέπω μικρούς
Ίταλούς στρατιώτες, μέ στολες ά-
1 πράσινο χ«κί καί πηλίκια άλπι-
νιστών κ!)νηγών. Στάματάω καί πά·
λι. Οί μικραί στρατιώτες μέ χαι-
ρβτοόν μέ τον φασιστικδ χαιρετισμό.
Είναι όλο μειδίαμα καί εΰγένβια.
'Ι^ετάζουν τα διαδατήρια, τα έπι-
ττρέΐ{Γων, μέ μιά μιχρή ύπόκλισι,
χαφετάν καί πάλι^—καί μοΰ δεί-
χνοΰν έλεύθερο τδν δρόμο. ίΕίμαι
ι:τήν Ιταλία.»
Ή «φωτεινή» Ιταλία, ώς γιά
νά μάς δείξχ) ότι δέν είναι μόνο ή
γλυκερή χωρ α τού ^ανταζόμαστε,
μάς ΰποδέχτηκβ ευθύς άχδ την εΐσ-
οίό μας, μβ μιά μπόρα άφάνταστης
σφοϊρότητας^. Άντιο γαλανδς ού-
ρανός, θάλοεσσα εύτυχισμένη, ήλιος
πού φωτίζει ώμορφιές, τραγοίΚί καί
μτντολΐνα, πού περιμέναμε νά 6ροΰ·
με. Ή τ>ροχή κατακλυσμιαία χτι>-
ποΰσε στδ σκέπασμα τοΰ αύτοκινή-
του, έκαμνε ροάκια κατά μήκος τού
τζαμ,ιοΰ καί Ιτυμπάνιζε πάνω στό
καπό, ό ούρανδς ηχοη σάν ένα βρώ-
μικο στουπόΐχαρτο, τδ τοπίο «ίχε
χοΛή μέτα σ' ομίχλη, ό δ^όμος ή¬
ταν γεματος λάκκονς νε^ών, καί
μεΐς έχυττάζαμβ άποβλακωμένοι την
Ιταλία αύτη χού δέν περιμεναμε—
σάν άνΐθρωποι πού άπατή^ηκαν στή
διεά&υνσι...
Ή μτήοα αύτη έκράτησε μισή
ώρα—άλλά ή Ιταλία δέν Ιπα>ίνε
νά μάς τ.ίιτ, μοΰτρα, ώς τδ τέλος
τοΰ ταξειδίου. Ό ούιρανδς έμενε
σκεπασμένος, τδ τοπίο είχε κάτι τι
τδ £επλι>μένο καί μιά λεπτί) δροχή
πότε σταματοΰσε καί πότε ξανάρχι-
ζε, <έπίμονη καί άναίτια σάν κλάμα μικροϋ παιδιοό. Ώς τόσο εύρισκόμαστβ στήν Ι¬ ταλία;— καί ποΛενά άλλοΰ. Αύτδ φαινόιτανβ άχδ χίλιες «χιδείξεις.'Η άκτή πού άκολουθούσαμ* δέν είχε πειά τδν τόνο έκείνο τοΰ παστέλ τής Κοανης 'Αατής, την γλοαύ- τητβ, την αάτως άνοστη, τοΰ Γαλ- λικοΰ τοχίοο, τής έξωραΐσεις τού έπιφέρει δ άνθρωπος. Αΰτδς άχόμη ό ίίόμος χού άκολουθουσαμδ ήτο κακος, είχ» άχότομοθς καί επικιν¬ δύνους έλιγμούς, «νεδοκατέδατνεν ίλΓγγιωδώς,— άλλά τί γροκριχότης καί τί χαρακττίρας σ' όλη αυτή την άκτή τής ΛιγουρίαςΙ Ή φύσις έδώ είχεν δλη την άγρία ώμορφιά της. Βάά κισσοί έταπιτσάοιζαν έ γέρικο^ς τοίχοος, ή φτέρη φουντω- νε πανύψηλη δίπλα σε δρύσεις καί καταρράχτες, μιά δργιαστική $λά- στησις Ι—»ιγε τής χαράδρες, τα κλήματοί, σταλωμέναί χάνω σέ χέ- τρινες στήλβς, κατέδαιναν ϊσα μέ την θάλασσα, μβγάλα πεϋ^κα στεφά- νωναν τούς λόφοος, καί γιά νά γλο- κάνουν την άκατάστατη αύτη φύσι οπήρχαν πότε-πότε, κατά μήκος τού δρόμον, 6ελκτικές, παληές «δστε- ρίες» των οποίων οί τοΐχοι κα-ί οί αΰλές ήσαν γεμάτοι λουλούδια έξ- αίσια άνθισμένα, καί. πούΐ εκαναν πολύχρωμες κηλίδες στδ φόντο τής πρ·ασινά3ας. Άνάμεσα στήν όργΐίοστική καί ά- γρια αυτή 'δλάστησι πού χ<τήττ*ί ώς τδ €ά6ος των μακριτνών 6ουνών, Παληά κάστρα στήν άκτή τής ΑιγουρΙας. πρόδαλλαν χάνω στούς λόφους μι¬ κρά χωρία πού έναρμονίίζοντο μ' αύτην γιατί κ' βκεΐνα «ίχαν αάτι τδ ρωμαντιγ,δ καί τδ παραμελημένο. 'Ενα γ&ρικο κωδωνοστάσιο, μιάς γέ- ρίκης ΙκκλΓ,σιάς, στούς τοίχοος τής ίποίας ΰττ,ρχτ^ μϊσοσδΐΑΐένες τοιχο- γρα^ίες, εσήμαινε τής ώρες μέ τρα- γοι>διστούς ήχθ'ος' τα σπίτια είχον
πρόσχαρα γε^ατειά· στά μουχλια-
σμ^να μπαλκόνια καΐ τα όλάν^χτα
παράθ^α φάνταζανΐ γλάστοες μέ
λουλούδια* οί δρόμοι ήταν τόσο στε-
νοί, πού τδ αύτο·λίνητο μόλις χω-
ροΰσε στδν κυριώτερο, καΐ είχε κα-
νεΐς την βντύπωσι, διασχίζοντάς
τον, ότι περνοΰσε στδν διάδρομο μι¬
άς κατοικίας καΐ συνελάμβανε τού-Γ
άν&ρώπθΰς στήν ΐδιωτική τοο ζωή·
πραγματικά, εδλεπες έσώρρωχα ά-
χλωμένα άπδ παράθαρο σέ παρά-
Οί>ρο, γαναίκες νά κάνουν τή κουζί
να τους στήν πόρτα τοΰ σπιτιοΰ τους,
άν&ρώχους νά έργάζωνται στά έπ-
αγγέλματά τους στδ κατωφλι των
μ.ικρομ'άγαζών τους κΓέμύρϊζες, δι-
άχυτη στδ δ^όμο, την όσμη τοΰ κρα-
σιοΰ των μικρών ταδερνών...
Άλλα χάλι χωρία ήσα άχλωμέ-
να στήν άκτή μέ γέρικες^ δάρκες
τραδηγμένες στήν αμμο καΐ ίίχ«α
άπλωμένα πάνω σέ παλουκια. Τα
σπίτια τους ήσαν σά ξεθωριασμένα,
οί πλακόστρωτοι 3ρομίσκοι τους περ-
νοϋσαν άπδ κάτω άπδ σκοτεινές
καμάρες, κι' ο! παληές τους έκκλη-
σίες ή τα δημαρχεϊά τους, μέ τής
μισοσδυσμένες τοιχογ·ρα)φίες τού πά
νω άπδ τής πόρτες των, χού στό-
λιζαν τής καθαρές πλατειοϋλές
τους εδιναν στά χωρία αύτά Ινα
χ^ρακτήρα άρχαϊκό πού μβς εγοή¬
τευε.
Τδ οελγητρο αΰτδ των παληων
πρα,γμάτων πού ζοΰν τδ παρδν μ' Ι¬
να ρ',Λμό άργδ καί σάν ξεχασμένον,
μόνο στήν "Ιταλία μπορεΐ κανεΐς
νά τδν νοιώση. Καμμία μελαγχολία
κανένα σχ/αίσθημα δέν ανεδίδετο
άπδ τα παληά αΰτά χω,ριο'οδάκια.
Λένε πώς ή Ίταλική γραφικότης
δέν είναι ασχετη μέ κάποια δρώμα.
Τίποτε τδ ψευδέστερο, τουλάχιστον,
στή Βόρεΐο Ιταλία. *0λα· τά μι¬
κρά χωρία πού διασχίζαμε είχον
μιά καθαρΐότητα σχόλης καΐ ή φρον-
τίδα τής βξωραίσεώς τους είχε μιά
αφελεία σνγκ'.νητική. Βλέπαμε παρ-
τερια λσΑουδιών στής πλατείες,
μΐχρές δρΰσες χού μο·>ρμοάρίζαν σάν
γρηοΰλες, χρωματιστά άγαλματά-
κια Παναγίας στής γωνίες των
δρόμων ή στάς είσόδοας των μώ-
λων, ύποίεχτικά καΐ μ^ύ προστα-
τευτικά, κι' όλα αύτά άνέΒιδαν μιά
ποίησι σάν τδ άρωμιζ βνδς χαληοΰ
φιαλιδίου...
Υπήρχαν κατά μήκος τής άκτης
καΐ μερικές κωμοχόλεις χού χάσχι-
ζαν νά εχουν μιά «μφάνισι μοντ&ρνα
Ή μεγάλη πλατεϊα τοΰ Μόντε Κάρλο, μέ τό διάσημο στόν κόσμο Καζϊνο,
♦ ♦♦
καΐ κοσμική, —ιύ είχαν χρωματι-
στές καμχίνες στήν άμμουδιά, μί-
γάλα ξε-«)δοχείαί, όπως τής Κικβ·
νής Άκτής καΐ χεριπάτοος στού$
όποίους χηγβινοέρχονταν ξεκάλτσο)·
τες νέαι καί δ·ανϊήδες μβ «ιτζάμεί}
χτυπηταΰς χαι κακοΰ γούστοο. Άλ·
λά ξανΛδρίσκαμβ γρηττορα την ώ»
μορφιά τής άγ·ρίας φύσεως, μέ τί
ποτάμια της, τούς λοφους της, τό»
νω στούς όποίους οί άρχαΐοι έρει-
χωμενοι χύργοι φάνταζαν σάν 4ι»
γλάτορες τής αίωνιότητος, τούς
δράχους χάνω στους όχοίοος δερ-
νοτανε ή άσπροπράσινη ταραγμένη
θάλασσα καί τά γραρικά χωρία τΑ
σκαρφαλωμένα σέ κλιτύβς, εως δτοί
σ4 μίαν άκτίδβ τοΰ δύοντος ήλίοο,
πού ετχισ* γιά λ?γο τά σύννεφΛ
εΐίαμε άντίκρυ μας στδ €άθτ)ς το»
κόλπου τοΰ Λέοντος, ν' άπλώνεταΐ
ιτμφ'.θεατρικά μιά μεγάλη χολιτεί^
τής οποίας ο! άναρίτ)μητες άσχρβ0
κηλίδες των σχιτιών καΐ τά φλεγό»
μενά άχδ τδ ήλιοδασίλεμα παράθι*·
ρβ χαιχνίδιο^αν μέσα σέ μιά θάλαϊ·
σα πρασινάδας. 'Ενας τ&ράστιος φί«
ρ·ος ύψωνότανε σάν χαιρετισμδς της.
Σβ λιγο περνούσαμε άχδ χερίχωρβ
των όχοίων οί λασχωμένοι 8ρόμοι
ήσαν γεμάτοι άπδ μία χυ^ετώδη κί¬
νησιν αΰτοκινήτων, τράμ, λεωφορεί»
ών καί φορτωμένων κάρρων μέ καο»
ροτσερηίες οί περισσότβροι των ό»
ποίων «ΐχαν τά κορμιά τους όλόγο·
μνα καί εδειχναν τά μυώδη τους*
απράτσα καί στήθη. Μπαίναμε ^
Γένοία...
ΚΟΣΓΓΑΕ ΟΤΡΑΝιΗΙΣ
ΣΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
(ΤΟΥ ΙΟΗΝ ΚΕΑΤ5)
Τής καταχνιάς καΐ τόιν καοπών τω—
ώριμων πατέρα,
τοΰ ηλίου φίλε καοδιακέ", πού τούτ}
γλυκομεστώνει,
πού ,πάντα σύμφωνος μ' αυτόν, φορ-
τώνει πέοα ώς περα
μέ σταφυλάκια όλόγλυκα τό κλήμα)
πού σκαλώνει
ποΰ μέ τά αήλα την μηλιά βαοαίνει^
καΐ λυγίζεις
ιτού μέ ζουμΐ ώς την καρδιά χάθε]
καρπό γεμίζεις,
πού δάνεις Ινα δούτυρο γλυκό μέσ^
στά χαρύδια,
στά σΰχα μέλι κι' εύωδιά καί ζάχαρι)
στ* άπίδια,
ΐτού μέ λουλούδια δψιμα τής μέλισσεφ
ταγίξεις—■
ΐτ" άπό τό θέρος ε'χουνε γεμάτο τί|
κουβάνι
καΐ πίστεψαν πώς άλλον πειά γειμω»
να δέν θά κάντν—·
ποίος μέσ* στά τδσα σου άγαθά δέτ
σ' εΐδε εντυχισμένο;
"Οποίος θελή<— νά σέ 'δϋ πειο ?ξο^ άπο την χώρα, θά σ' εΰρΉ στά χαρμάναα σου, στοΰ λκ χνισμοΰ την ώρα, νά σέ φυσ§ μεθ' στά μαλλιά τ' άγέ« ρι, Ιαπλωμενο· η Θά δβ σέ μιά αύλακιά, στά στάχυαΙ κοιμιομένο καΐ μέ λαλέδων μυρωδιές ζαλάδες στό κεφάλι· καΐ τ4 δρεπανα σου θά 'δσϋν ριχμένε^ έχεΐ στό χώμα πού νά θερίσχι καρτεοψ την αΰλακι4 την αλλη, πολλές φορές σάν μπασαξή θε νά σ| δοϋν άκόμα άπό τρεχάμενο νεοό πολλή δροστά νά παίρνης, καί στά βαρέλια όλόγλυκο χρασί νά ■τραβατζέρνης. Τά τθαγουδάκτα των πουλιων τοί Μάοτη, πού διαβαίνσυν, μην έρωτάς ποϋ πήγανε—εχεις κα) σύ τραγούδιβ. | Ή μερά σδν ψυχομαχά καΐ πρΐν γλ* κοπεθάν—, Ι σάν γίνουνε τά σύννεφα ροβόχρυσα. λουλούδια, χ* ή δύση τριανταφυλλή τόν καλόν. μιωνα κάνει, μέσ* στής Ιτιες τοΰ ποταμοϋ σφυρί- ζουν κουνουπάκια, —πού πότε 6γαίνοΐ.·ν άψηλά καΐ πότβ κατεδαίνοτ.'ν— καΐ στοΰ δουνοϋ την ρεματικά 6ελά- ζουνε τ' άρνάκια, Χρνμμένος μέσα στά κλαδιά τοΰ φρά- χτη ό γρύλλος τρίζει, μέσ" στό χαοοΰμ* τό φιφΐ χαρούμενβ σφυρίζει καί, μαζωμένα γιά φευγιο, λαλαΰτ . ! χελιδονάαα. (Άπό τό Άγγλιχό;
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 1>2?.
__.Γ~Ο ΊΉΤΝΓ ΒΟΡΙΞ3ΙΟΙ<Γ ΙΝΓΕΑ ΟΡΕΣΤΕ1ΑΣ Ή ©ρακική στ£««η «αι αί άγέλαι της.— Ή άνάγκη νομης και απορας.— Ή Λίέμεβις. ΝΕΑ ΟΡΒΣΤΒΙΑΣ, Αύγουστος. ■— Δέν ξεΰρω τί κάνε: το τόσον ρε- κλαμαρυθέν «Κομιτάτον τού Του- ρισμοϋ» έν 'Ελλάίι, άλλά πολί» φο- δοΰμαι κώς μόνον άττοτέλεσμα θά έχη νά... γνωρίστ; τν Άθήνα καί τοΰς Άθηναίουςϋ "Η καί άκόμη νά προσελκύση κι' άλλους έπαρχιώτας στήν Αθηνά. Την άλλην Έλλάδα όμω?, την μεγάλη, την άπέραντη, τή δςρειο Έλλάδα μέ τάς ει>ρ·είας
άπόψεις καί τούς ανοικταί»;, όρίζον-
τας πρέπει νά γίνη κανείς όπουρ-
γος καί νά αναγκασθη άπ6 τα πράγ-
ματα νά την επισκεφθή", διά νά την
γνωρίση. Εΰτοχώς πού οί ΰπουργι-
κές μεταδολές είναι συχνές στήν
Έλλάδα κ/ι άκόμη πε:ό εΰτυχώς
ποΰ μερικοί ΰπουργοί εχουν την ευ¬
γένειαν νά προσκαλοΰν βνν&δούς στά
ταξείοΊα των. Μ' αυτόν τόν τρόπο
θά γνωρίσουν άρχεται 'Ελλαίικοί
την Βόρειον 'Ελλά-δα, πε,ρισσότερο
τουλάχιστον άπό έκείνοος, ποί» δα
την γνωρίσουν διά τοΰ «Αύτονόμου
Όργανισμοΰ τοΰ Τουρισμοΰ».
Καί ετσι εΰρέθηικα στήν Νέα Ό-
ρεστείάδα. Ή Νέα Όρεστειάς εί¬
ναι μιά κωμόπολΐΓ, χαριτωμένη, ά-
ναπηδήσασα έκ τοΰ χάους τής κατα-
στροφής, χάρις είς την δραστηριό-
τητα ενός ιδεολόγου, τού κ. Δασίου,
Γΰ Δΰ θά
των άπόψεων, πού άνοίγε: στήν ψυ-
χή ή θε'α τής άπέναντι Τουρκΐκής
όχθης, έκτεινομένη χ^μηλά είς το
άπειρον καί συγχεομένη μέ τόν όρί-
ζοντα, εις τόν οποίον κ^νοίνται θολά
παλαιά! άναμνήσεις καί καινούρ-
γιες ■έλπίδες.
Άλλά τα δνειρα καταπνίγονται
άπό την ισχυράν φωνήν της πραγμα¬
τικότητος. Καί ή πραγματικότης
μάς φωνάζει μέ μυρία στόματα, ότι
ή περιοχή, κατεστραμμένης άπό τάς
πλημμύρας καί τοθς παγετώνας τοΰ
παρελθόντος χειμώνος, Ιχει ανάγ¬
κην έν.σχύσεως καί συντόνου κυέερ-
ητίκής μερίμνης διά νά συνέλθγ).
αναγκαι της είναι πολλαί
η ς οόγου, τού κ. Δασίου,
Γενικοΰ Διοικητοΰ θράκης κατά τέ
1923
1923
Επί ενός ΰψώματος τής δεξιας
όχθης τού Έβρου ή Νέα Όρεστει¬
άς παρατάσσεί την εΰθυγραμμίαν
των όδών της καί την όμοΐομορφίαν
των οίχίσκων της. Οί δρόμοι της
άλλά δι' Ινα Κράτος συναισθανόμέ-
νον την αποστολήν τού είναι άσή-
μαντο:.
Ο5τε χρηματιχά βοηθήματα ζη¬
τεί, ουτε έπίδόματα, ζητεί μόνον α¬
τέλειαν εϊσαγωγής χορτονομής διά
τα ζώά της, τα όποία κινδυνεύουν
νά άποθάνουν ελλείψει νομής χαί
όλίγην σποράν διά νά σπεί,ρη, διότι
ή δΐπλή καταττροφή ουτε σποράν
τής επέτρεψε νά συγκομίση.
Ή άτέλεια εδόθη, αποφασισθείσα
Ό Τζώρτζ Χάρβυ, Πρόεδρος τής Συνοικίας Κουήνς, δεχόμενο ςτά συγχαρητήρια των ςρίλων τού διά την νίκη»
τού είς τάς προκριματικάς εκλογάς τού Ρϊπουμπλιχανιχοΰ Κόμματος.
έν υπουργικώ συμβουλίω πρό μηνός.,
Άλλ' εδόθη στό χαρτί· διότι δέν έ-1
έδώ
ή την άπτσχόλητιν το3
Καί επειτα λέεΐ, είναι ΰπερδολι-
κοί έκείνοι πού όρκίζονται πώς ή
Άθήνα είναι πολΰ ματφ·οά γιά νά
χας! Και τ* ζωα και οί ανθρωποι
π δ
πολύ μακρυά δχι γιά τα 1100
-ι Λ·* ι,ΒΜ /.·ΛΙ 1« ((ντΐρωπθΐ Ι ·, » Λ - " 'ν ' 1-, »
καί κ.νδ^ύουν έδώ επάνω, ι Χ'^ΤΡ*,™ *?« χωρ-ζβον αλλ.
• - - ''διότι δεν ημπορεί να ~ —
ανάγκας μας.
γ αι κιδ^ευο
ί'.οτι ο κρατανθρωπος τμηματάρχηις
της Αθήνας μή έχων καμμίαν συν¬
αίσθησιν τής άποστολής τού, περι-
σείς αΰτοϋ κά-
φ ς
τω καίεσθε άχό τόν ςλέγοντα ήλιον,
ριά τής περιοχής. Παντοΰ ή ϊδια
ή. «Σπόρο δέν έχομε νά σπεί-
Δό ά ά ί
αένει ^νά κοινοπο'.ήση την απόφασιν -μ-είς σάς μιλοΰμε περί καταστρο-
τής ατελείας, όταν 6ά εύκαιρήση ?ών έκ παγετώνων!
άπο τάς περ,πτύξς ή έ Πήλθ 3
, . , ,. -■'-,-· -γ—·- •■ι·» ι τής ατελείας, όταν 6ά εύκαιρήση ?ών έκ παγετώνων!
ε,ρεις, αναλογοι πρός την ευρ.τητα άπο τάς περ,πτύξεις τής μα,τρέσ Περ.ήλθαμεν 3λα σχεδόν τα χω-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ! ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά..............Δρχ. 1,205,000 ΟΟΟ —
Καταθέσεις τη 30 Ίουνίου, 1929,..............^ , * 6,250,'θΟΟ,ΌθΟ.—
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ί·πο*αταβτήματα καί Πρακτορεια καθ' δλην την Έλλάδα.
Εκτελεί καθ© Τραπεζιτικήν εργασίαν καΐ δέχεται καταθ
ρωμβ». Δοστε μας σιταρι να σκει
ρωμε».
Τόσον, ποΰ ό άδιόρθωτος συνάδελ-
φο; καί ίουλευτής κ. Ζαρίφης, «>ΰ
μιάς συνώδευε διέπραξε τό απαίσιον:
—Άντ! ζητωκραυγών, μάς ΰπο-
δέχονται μέ σ ι τ ο κ ρ α ο γά ς.
Άντί «ζήτω», «ζήτω», άκοΰομεν
κΣίτο!» «Σίτο!»
Τό καλαμποΰρι έφαίδρυνε τοΰς ε¬
πισήμου ς, άλλά δέν τοΰς καθησύ-
χ*~ν. Ή άγωνία των γεωργών η>
το πολΰ εκδηλος, ώστε νά μή συγκι¬
νηθή καί τόν υπουργόν καί τόν Γενι¬
κόν Διευθυντήν τής Γεωργίας. Ύ-
πεσχέθησαν άμεσον τήτν συνδρομήν
των. Καί την εθεσαν είς εφαρμογήν.
Απέστειλαν άμέσως «»ς, Βουλγαρί¬
αν τόν προΐστάμενον τοΰ Γεωργικοΰ
Γραφείου Όρεστειάδος χ. Σεραφει-
μίδην διά νά προμηθευθή σποράν. Τί
χχλά πού λΰονται τα ζητήματα, ό-
ταν^οί ΰπουργοί αντιμετωπίζη ν τάς
άννάγκας επί τόπου.
Καί τί κρίμα πού τό Σΰ
ί τί κρίμϊ πού το Σΰνταγμί
δέν περίέχει διάταξιν αυστηράν πού
νά ορίζη ότι οί (ώπουργοί μόνον 10
ημέρας τόν μήνα έπ:τ,ρέιτεται νά μέ-
νουν στάς^ Αθήνας. Τάς άλλας ε'-
κοσιν όφείλοον νά περιοϊεΰουν τάς
επαρχίας»
:ος αποτελεί γεωμορφικώ; αώ
στέππην.
'Επιχεφοΰμεν νά διαδώμεν τον
"Αρίατ*. Άλλ' ό ίδιότ,ροχος α^τος
ποταμός ρέει έν μέσω μιάς κλα-
τείας ζώνης άμμου, εΰρους ήμίσεος
χαί πλέον χιλιόμετρον, την οποίαν
ή βαρεία μπουϊκ ποΰ φ·έρε; τέν »
πουργό αδυνατεί νά διασχίτη.
Καί ή μπουϊκ έχόλλησε ττέ μέ¬
σον της άμμου, χωρίς καμμιά ϊιά-
Θεσι νά ξεκολλήστ) οΰτε μπρός, ο5«
πίσω.
Καί είδομεν τό θέαμϊ τότε τέ ψ
χετά ενδιαφέρον: Τόν υπουργόν τής
Γεωργίας χαί τόν Γενικόν Διευθυν¬
τήν νά σπρώχνουν επί δίωρον ?ό δι-
ρύ αυτοκίνητον, ίδρωμένο!, κουρα-
ομένοι, ^ευστιώντες, «γανακτο5ν-
τες, ύβρίζοντες, δλασφημοθντες" ε¬
ναντίον τινος; εναντίον των κυβερ¬
νώντας την Χώραν, ποΰ δέν εφρόν¬
τισαν νά κάμουν δρόμους καί γε?ΰ-
ρΐα
!!!
επαρχίας».
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (ΟΤιβθΙί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
Εις Συνάλλαγμα (Οΐιβθΐε) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας............
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών................ 4*4%
1 ετους................ 4%%
2 Ιτών.................5 %
4 Ιτών.................5Υ2%
δ ετών.................6 %
10 έτών καί πλέον ή διαρκείς
Ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000.............................*........... 4
Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβοΐι) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας Αγγλίας μέχρι «400 4
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αΰτό νόμισμα είς
οποίον κατετέθησαν.
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών.............
> 1 ξτους ..............
> 2 έτών ..............
> 4 έτών ..............
4ΐ/β%
5 έτών καί πλέον ή διαρκείς.
5 %
%
%
τΑ
οποίον κατετέθησαν.
Αί καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Υόρκης,
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου τής εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΒΕΕ0Ε
51 ΜΑΙΟΕΝ Ι-ΑΝΕ, ΝΕτΥ ΥΟΒΚ
ΝΕΛ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. ΙΟΗΝ 5763
33 50. ΟίΑΗΚ 5Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΡΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΙ.Οβ.,
5ϋΝΤΕ 744
11.1..
Άν ΰπήρχε μί ατέτοΐα διάταξις
πάσαι άνάγχαι δέν θά είχαν έπου-
λωθή κα! πόσον εύχαριστημένος θά
έμενεν ό λαός άπό τάς κυδερνήσε:ς
τού!
ΈξακβλουΘοΰμεν τόν δρόμον μας
διά νά φθάσωμεν στό άκρότατον ση¬
μείον τής Ελλάδος. Τό τρίγωνον
τό σχηματιζόμενον μεταξύ των
Βουλγαρικήν συνόρων χαί τοΰ Άρ-
δα. Πα,ρατρέχομεν τα Τούρκικα σΰ-
νορα τοΰ Καραγάτς. Δεξιά μας σέ
απόστασιν ολίγον χιλομέτρων άπλώ-
νετΐΐ επί των χθαμαλών διακυμάν-
σεων τής Θρακικής στέπχης μιά
σκοτεΐνή μάζα. Είναι ή Άδριανού-
ίθλις. Ή πόλις ποΰ είναι προωρι-
σμένη ώς έκ τής θέσεώς της νά 6-
φίστατα1. τάς, άποτόμους μεταπτώ-
σεΐς στήν ίστορία. Ό διίων ήλΐος
φωτίζεί την άγέρωχον σίλοοέτταν
τθΰ περιφήμου Σελημιέ, τοΰ όποίου
οί τέσσαρες μιναρέδες τολμηροί
λογχίζοον τόν σκοτεινιάζοντα ήδη
ουρανόν.
Φθάνομεν στό χωριό Κασταν·ές,
καρά τό οποίον πρέπει νά δΐαβώμεν
τόν 'Αρδ*. 'Ενας χωρικός μας
προσκαλεί στό άλωνί τοι>.
— Κυττάξετε, κύριε ύπουργέ.Ά-
ό εξ στρέμματα επήρα ίγ2 κιλά
(72 οκάδες) καλαμπόχι. Τί νά <ράω έγώ, τί νά ταΐσω τα ζύά μου χαί τί νά φυλάξω γιά σχορά! Ή άπλή αύτη βίλικρίνβια τοΰ χω- ρΐκοΰ, αποτελεί την εύγλωττοτέραν άναπαράστασιν της καταστάσεως τής όλης —ριοχής. ^ , Καί γιά νά γίν— πειό ζωηρά ά¬ κόμη ή εικών έμφανίζεται στή πλα- γιά παρά πέρα ή άγέλη τοΰ χωρίου, μιά Θραχΐκή άγέλη 6οων, τοΰ θαυ- μασίου φαιοΰ γένους, των στεππών (τα^6 ετίββ αβ8 βΐβρρββ), ή όποία ] | κυ^'αρχεί άπ' άκρου είς άκρον στήν θράκη, ή όποία χαί ίύττό. όλόκλη- Το εσπέρας έκείνο ποΰ είλεπί άδρά ύπουργιχά χέρια νά κλη νωνται άπό την προσπαθεία, μοΰ φ νηκε πώς είλεκα., όπως ό "Ομηρ^ΐ πίσω άπό τάς φάλαγγας των πολί- ώ θα Νέ χ ς φγγς μ'.στών, την θέαν Νέμεσιν αχμχ ττ-.κήν καί άδυ-σώπητον, νά εΐΐωνεύ- εται τάς πΐοσπαθείας τού. ώ. Οί άνθρωπο! δμως ύ πρέπει κάθε μερά νά περνοΰν τον 'λρΖοι γιά νά πάνε στά χωράί^ γιά νά πάνε στά θά μοΰ πήτε ίσως: μά τί φταΐε^ο ΰπουργός τής Γεωργίας γιά την συγκοινωνία; Ναί! έχετε δίκτ,ο. Άλλ' ό «νόμος τής ανταποδόσεως» δέν εχει άρθρα χαί έδάφΐα. Ή^Νε- μεσΐς πλήττει άδυχρίτως. «Άλ- λος χάνε: καί' άλλος βρίσχει» πο« λέγει καί ό κοαμάκης. Γ. ΟΛΤΜΠΙΟΣ «Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ>
ΕΧΕΤΕ
Πιτυρίδα,
γοΰραν ή τριχο-
ςρόγον στό *ε~
φάλι, ίί δλλην έ-
ιτιβερμική* **'
βηβιν;
-Είσθε «Ρ«λο-
χ&Ε ΖΗΤΗ-
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΚΑΌΕ ΜΑΚΚ
δπερ είναι τό μόνον φάρμακον, το
5ποϊον δέν άποτυγχανει ολο τού να
βεραπεύη πάσας τάς άνω
Δέν περιέχει οΐνόπνευμα.
έθεοαπεύθησαν. Πλείστοι
σαν την κόμην των. Διατί
σείς; Γράψατέ μου η
ι»ε. Τιμή φιάλης 1« ονΎ. ·--
8 °ύΥΥ·Ν$ΤρΑΒΑ(Χ>5 .
'Εφευρέτης καί κατασκευαστης;
886ν. 42ηα 81., . Νβν/"-
Ρηοηε: ΜβάβΗιοη «^
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΙ'Σ,
λϊϊται καί παοά τφ μεγαλω
ταστήματι:
ΜβΓδΙιπΙΙ Ρΐε1<1 αηά τη κ»
__.Γ~Ο ΊΉΤΝΓ ΒΟΡΙΞ3ΙΟΙ<Γ ΙΝΓΕΑ ΟΡΕΣΤΕ1ΑΣ Ή ©ρακική στ£««η «αι αί άγέλαι της.— Ή άνάγκη νομης και απορας.— Ή Λίέμεβις. ΝΕΑ ΟΡΒΣΤΒΙΑΣ, Αύγουστος. ■— Δέν ξεΰρω τί κάνε: το τόσον ρε- κλαμαρυθέν «Κομιτάτον τού Του- ρισμοϋ» έν 'Ελλάίι, άλλά πολί» φο- δοΰμαι κώς μόνον άττοτέλεσμα θά έχη νά... γνωρίστ; τν Άθήνα καί τοΰς Άθηναίουςϋ "Η καί άκόμη νά προσελκύση κι' άλλους έπαρχιώτας στήν Αθηνά. Την άλλην Έλλάδα όμω?, την μεγάλη, την άπέραντη, τή δςρειο Έλλάδα μέ τάς ει>ρ·είας
άπόψεις καί τούς ανοικταί»;, όρίζον-
τας πρέπει νά γίνη κανείς όπουρ-
γος καί νά αναγκασθη άπ6 τα πράγ-
ματα νά την επισκεφθή", διά νά την
γνωρίση. Εΰτοχώς πού οί ΰπουργι-
κές μεταδολές είναι συχνές στήν
Έλλάδα κ/ι άκόμη πε:ό εΰτυχώς
ποΰ μερικοί ΰπουργοί εχουν την ευ¬
γένειαν νά προσκαλοΰν βνν&δούς στά
ταξείοΊα των. Μ' αυτόν τόν τρόπο
θά γνωρίσουν άρχεται 'Ελλαίικοί
την Βόρειον 'Ελλά-δα, πε,ρισσότερο
τουλάχιστον άπό έκείνοος, ποί» δα
την γνωρίσουν διά τοΰ «Αύτονόμου
Όργανισμοΰ τοΰ Τουρισμοΰ».
Καί ετσι εΰρέθηικα στήν Νέα Ό-
ρεστείάδα. Ή Νέα Όρεστειάς εί¬
ναι μιά κωμόπολΐΓ, χαριτωμένη, ά-
ναπηδήσασα έκ τοΰ χάους τής κατα-
στροφής, χάρις είς την δραστηριό-
τητα ενός ιδεολόγου, τού κ. Δασίου,
Γΰ Δΰ θά
των άπόψεων, πού άνοίγε: στήν ψυ-
χή ή θε'α τής άπέναντι Τουρκΐκής
όχθης, έκτεινομένη χ^μηλά είς το
άπειρον καί συγχεομένη μέ τόν όρί-
ζοντα, εις τόν οποίον κ^νοίνται θολά
παλαιά! άναμνήσεις καί καινούρ-
γιες ■έλπίδες.
Άλλά τα δνειρα καταπνίγονται
άπό την ισχυράν φωνήν της πραγμα¬
τικότητος. Καί ή πραγματικότης
μάς φωνάζει μέ μυρία στόματα, ότι
ή περιοχή, κατεστραμμένης άπό τάς
πλημμύρας καί τοθς παγετώνας τοΰ
παρελθόντος χειμώνος, Ιχει ανάγ¬
κην έν.σχύσεως καί συντόνου κυέερ-
ητίκής μερίμνης διά νά συνέλθγ).
αναγκαι της είναι πολλαί
η ς οόγου, τού κ. Δασίου,
Γενικοΰ Διοικητοΰ θράκης κατά τέ
1923
1923
Επί ενός ΰψώματος τής δεξιας
όχθης τού Έβρου ή Νέα Όρεστει¬
άς παρατάσσεί την εΰθυγραμμίαν
των όδών της καί την όμοΐομορφίαν
των οίχίσκων της. Οί δρόμοι της
άλλά δι' Ινα Κράτος συναισθανόμέ-
νον την αποστολήν τού είναι άσή-
μαντο:.
Ο5τε χρηματιχά βοηθήματα ζη¬
τεί, ουτε έπίδόματα, ζητεί μόνον α¬
τέλειαν εϊσαγωγής χορτονομής διά
τα ζώά της, τα όποία κινδυνεύουν
νά άποθάνουν ελλείψει νομής χαί
όλίγην σποράν διά νά σπεί,ρη, διότι
ή δΐπλή καταττροφή ουτε σποράν
τής επέτρεψε νά συγκομίση.
Ή άτέλεια εδόθη, αποφασισθείσα
Ό Τζώρτζ Χάρβυ, Πρόεδρος τής Συνοικίας Κουήνς, δεχόμενο ςτά συγχαρητήρια των ςρίλων τού διά την νίκη»
τού είς τάς προκριματικάς εκλογάς τού Ρϊπουμπλιχανιχοΰ Κόμματος.
έν υπουργικώ συμβουλίω πρό μηνός.,
Άλλ' εδόθη στό χαρτί· διότι δέν έ-1
έδώ
ή την άπτσχόλητιν το3
Καί επειτα λέεΐ, είναι ΰπερδολι-
κοί έκείνοι πού όρκίζονται πώς ή
Άθήνα είναι πολΰ ματφ·οά γιά νά
χας! Και τ* ζωα και οί ανθρωποι
π δ
πολύ μακρυά δχι γιά τα 1100
-ι Λ·* ι,ΒΜ /.·ΛΙ 1« ((ντΐρωπθΐ Ι ·, » Λ - " 'ν ' 1-, »
καί κ.νδ^ύουν έδώ επάνω, ι Χ'^ΤΡ*,™ *?« χωρ-ζβον αλλ.
• - - ''διότι δεν ημπορεί να ~ —
ανάγκας μας.
γ αι κιδ^ευο
ί'.οτι ο κρατανθρωπος τμηματάρχηις
της Αθήνας μή έχων καμμίαν συν¬
αίσθησιν τής άποστολής τού, περι-
σείς αΰτοϋ κά-
φ ς
τω καίεσθε άχό τόν ςλέγοντα ήλιον,
ριά τής περιοχής. Παντοΰ ή ϊδια
ή. «Σπόρο δέν έχομε νά σπεί-
Δό ά ά ί
αένει ^νά κοινοπο'.ήση την απόφασιν -μ-είς σάς μιλοΰμε περί καταστρο-
τής ατελείας, όταν 6ά εύκαιρήση ?ών έκ παγετώνων!
άπο τάς περ,πτύξς ή έ Πήλθ 3
, . , ,. -■'-,-· -γ—·- •■ι·» ι τής ατελείας, όταν 6ά εύκαιρήση ?ών έκ παγετώνων!
ε,ρεις, αναλογοι πρός την ευρ.τητα άπο τάς περ,πτύξεις τής μα,τρέσ Περ.ήλθαμεν 3λα σχεδόν τα χω-
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ! ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά..............Δρχ. 1,205,000 ΟΟΟ —
Καταθέσεις τη 30 Ίουνίου, 1929,..............^ , * 6,250,'θΟΟ,ΌθΟ.—
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ί·πο*αταβτήματα καί Πρακτορεια καθ' δλην την Έλλάδα.
Εκτελεί καθ© Τραπεζιτικήν εργασίαν καΐ δέχεται καταθ
ρωμβ». Δοστε μας σιταρι να σκει
ρωμε».
Τόσον, ποΰ ό άδιόρθωτος συνάδελ-
φο; καί ίουλευτής κ. Ζαρίφης, «>ΰ
μιάς συνώδευε διέπραξε τό απαίσιον:
—Άντ! ζητωκραυγών, μάς ΰπο-
δέχονται μέ σ ι τ ο κ ρ α ο γά ς.
Άντί «ζήτω», «ζήτω», άκοΰομεν
κΣίτο!» «Σίτο!»
Τό καλαμποΰρι έφαίδρυνε τοΰς ε¬
πισήμου ς, άλλά δέν τοΰς καθησύ-
χ*~ν. Ή άγωνία των γεωργών η>
το πολΰ εκδηλος, ώστε νά μή συγκι¬
νηθή καί τόν υπουργόν καί τόν Γενι¬
κόν Διευθυντήν τής Γεωργίας. Ύ-
πεσχέθησαν άμεσον τήτν συνδρομήν
των. Καί την εθεσαν είς εφαρμογήν.
Απέστειλαν άμέσως «»ς, Βουλγαρί¬
αν τόν προΐστάμενον τοΰ Γεωργικοΰ
Γραφείου Όρεστειάδος χ. Σεραφει-
μίδην διά νά προμηθευθή σποράν. Τί
χχλά πού λΰονται τα ζητήματα, ό-
ταν^οί ΰπουργοί αντιμετωπίζη ν τάς
άννάγκας επί τόπου.
Καί τί κρίμα πού τό Σΰ
ί τί κρίμϊ πού το Σΰνταγμί
δέν περίέχει διάταξιν αυστηράν πού
νά ορίζη ότι οί (ώπουργοί μόνον 10
ημέρας τόν μήνα έπ:τ,ρέιτεται νά μέ-
νουν στάς^ Αθήνας. Τάς άλλας ε'-
κοσιν όφείλοον νά περιοϊεΰουν τάς
επαρχίας»
:ος αποτελεί γεωμορφικώ; αώ
στέππην.
'Επιχεφοΰμεν νά διαδώμεν τον
"Αρίατ*. Άλλ' ό ίδιότ,ροχος α^τος
ποταμός ρέει έν μέσω μιάς κλα-
τείας ζώνης άμμου, εΰρους ήμίσεος
χαί πλέον χιλιόμετρον, την οποίαν
ή βαρεία μπουϊκ ποΰ φ·έρε; τέν »
πουργό αδυνατεί νά διασχίτη.
Καί ή μπουϊκ έχόλλησε ττέ μέ¬
σον της άμμου, χωρίς καμμιά ϊιά-
Θεσι νά ξεκολλήστ) οΰτε μπρός, ο5«
πίσω.
Καί είδομεν τό θέαμϊ τότε τέ ψ
χετά ενδιαφέρον: Τόν υπουργόν τής
Γεωργίας χαί τόν Γενικόν Διευθυν¬
τήν νά σπρώχνουν επί δίωρον ?ό δι-
ρύ αυτοκίνητον, ίδρωμένο!, κουρα-
ομένοι, ^ευστιώντες, «γανακτο5ν-
τες, ύβρίζοντες, δλασφημοθντες" ε¬
ναντίον τινος; εναντίον των κυβερ¬
νώντας την Χώραν, ποΰ δέν εφρόν¬
τισαν νά κάμουν δρόμους καί γε?ΰ-
ρΐα
!!!
επαρχίας».
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (ΟΤιβθΙί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
Εις Συνάλλαγμα (Οΐιβθΐε) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας............
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών................ 4*4%
1 ετους................ 4%%
2 Ιτών.................5 %
4 Ιτών.................5Υ2%
δ ετών.................6 %
10 έτών καί πλέον ή διαρκείς
Ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000.............................*........... 4
Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβοΐι) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας Αγγλίας μέχρι «400 4
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αΰτό νόμισμα είς
οποίον κατετέθησαν.
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών.............
> 1 ξτους ..............
> 2 έτών ..............
> 4 έτών ..............
4ΐ/β%
5 έτών καί πλέον ή διαρκείς.
5 %
%
%
τΑ
οποίον κατετέθησαν.
Αί καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας Υόρκης,
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου τής εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΒΕΕ0Ε
51 ΜΑΙΟΕΝ Ι-ΑΝΕ, ΝΕτΥ ΥΟΒΚ
ΝΕΛ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τηλ. ΙΟΗΝ 5763
33 50. ΟίΑΗΚ 5Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΡΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΙ.Οβ.,
5ϋΝΤΕ 744
11.1..
Άν ΰπήρχε μί ατέτοΐα διάταξις
πάσαι άνάγχαι δέν θά είχαν έπου-
λωθή κα! πόσον εύχαριστημένος θά
έμενεν ό λαός άπό τάς κυδερνήσε:ς
τού!
ΈξακβλουΘοΰμεν τόν δρόμον μας
διά νά φθάσωμεν στό άκρότατον ση¬
μείον τής Ελλάδος. Τό τρίγωνον
τό σχηματιζόμενον μεταξύ των
Βουλγαρικήν συνόρων χαί τοΰ Άρ-
δα. Πα,ρατρέχομεν τα Τούρκικα σΰ-
νορα τοΰ Καραγάτς. Δεξιά μας σέ
απόστασιν ολίγον χιλομέτρων άπλώ-
νετΐΐ επί των χθαμαλών διακυμάν-
σεων τής Θρακικής στέπχης μιά
σκοτεΐνή μάζα. Είναι ή Άδριανού-
ίθλις. Ή πόλις ποΰ είναι προωρι-
σμένη ώς έκ τής θέσεώς της νά 6-
φίστατα1. τάς, άποτόμους μεταπτώ-
σεΐς στήν ίστορία. Ό διίων ήλΐος
φωτίζεί την άγέρωχον σίλοοέτταν
τθΰ περιφήμου Σελημιέ, τοΰ όποίου
οί τέσσαρες μιναρέδες τολμηροί
λογχίζοον τόν σκοτεινιάζοντα ήδη
ουρανόν.
Φθάνομεν στό χωριό Κασταν·ές,
καρά τό οποίον πρέπει νά δΐαβώμεν
τόν 'Αρδ*. 'Ενας χωρικός μας
προσκαλεί στό άλωνί τοι>.
— Κυττάξετε, κύριε ύπουργέ.Ά-
ό εξ στρέμματα επήρα ίγ2 κιλά
(72 οκάδες) καλαμπόχι. Τί νά <ράω έγώ, τί νά ταΐσω τα ζύά μου χαί τί νά φυλάξω γιά σχορά! Ή άπλή αύτη βίλικρίνβια τοΰ χω- ρΐκοΰ, αποτελεί την εύγλωττοτέραν άναπαράστασιν της καταστάσεως τής όλης —ριοχής. ^ , Καί γιά νά γίν— πειό ζωηρά ά¬ κόμη ή εικών έμφανίζεται στή πλα- γιά παρά πέρα ή άγέλη τοΰ χωρίου, μιά Θραχΐκή άγέλη 6οων, τοΰ θαυ- μασίου φαιοΰ γένους, των στεππών (τα^6 ετίββ αβ8 βΐβρρββ), ή όποία ] | κυ^'αρχεί άπ' άκρου είς άκρον στήν θράκη, ή όποία χαί ίύττό. όλόκλη- Το εσπέρας έκείνο ποΰ είλεπί άδρά ύπουργιχά χέρια νά κλη νωνται άπό την προσπαθεία, μοΰ φ νηκε πώς είλεκα., όπως ό "Ομηρ^ΐ πίσω άπό τάς φάλαγγας των πολί- ώ θα Νέ χ ς φγγς μ'.στών, την θέαν Νέμεσιν αχμχ ττ-.κήν καί άδυ-σώπητον, νά εΐΐωνεύ- εται τάς πΐοσπαθείας τού. ώ. Οί άνθρωπο! δμως ύ πρέπει κάθε μερά νά περνοΰν τον 'λρΖοι γιά νά πάνε στά χωράί^ γιά νά πάνε στά θά μοΰ πήτε ίσως: μά τί φταΐε^ο ΰπουργός τής Γεωργίας γιά την συγκοινωνία; Ναί! έχετε δίκτ,ο. Άλλ' ό «νόμος τής ανταποδόσεως» δέν εχει άρθρα χαί έδάφΐα. Ή^Νε- μεσΐς πλήττει άδυχρίτως. «Άλ- λος χάνε: καί' άλλος βρίσχει» πο« λέγει καί ό κοαμάκης. Γ. ΟΛΤΜΠΙΟΣ «Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ>
ΕΧΕΤΕ
Πιτυρίδα,
γοΰραν ή τριχο-
ςρόγον στό *ε~
φάλι, ίί δλλην έ-
ιτιβερμική* **'
βηβιν;
-Είσθε «Ρ«λο-
χ&Ε ΖΗΤΗ-
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΚΑΌΕ ΜΑΚΚ
δπερ είναι τό μόνον φάρμακον, το
5ποϊον δέν άποτυγχανει ολο τού να
βεραπεύη πάσας τάς άνω
Δέν περιέχει οΐνόπνευμα.
έθεοαπεύθησαν. Πλείστοι
σαν την κόμην των. Διατί
σείς; Γράψατέ μου η
ι»ε. Τιμή φιάλης 1« ονΎ. ·--
8 °ύΥΥ·Ν$ΤρΑΒΑ(Χ>5 .
'Εφευρέτης καί κατασκευαστης;
886ν. 42ηα 81., . Νβν/"-
Ρηοηε: ΜβάβΗιοη «^
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΙ'Σ,
λϊϊται καί παοά τφ μεγαλω
ταστήματι:
ΜβΓδΙιπΙΙ Ρΐε1<1 αηά τη κ»
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
II
^ -Α.ΠΟ ΤΗΙΙνΓ 1ΤΑ.Α.ΙΑ-ΝΓ
ΒΕΡΟΝΑ: Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΡΩΜΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΕΤΤΑΣ
Γυρνώντας στή Βόρειο Ιταλία,
<~αμάτητα ώς σήμερα <ΐέ διάφορες ιταληές χολιτείες χοΰ 3ιατηροϋν, μαζύ μέ τα μνημεΐα ίλλων έχοχών, χαί την άτμό—ιαιραντοΰ χαρελθόν- τος των. Πάνω άχό τή σημερινή τους κίνησι είδα κοκχινωχοΰς Λομ- βαρίικοΰς χύργονς νά ΰψώνουν άγέ- ρωχα τής έχαλξεις τους στόν κυ- ανό ούρανό, αεσαιωνικά κάστραχτι- σμένα σ' άχοτομσυς 6ράχους, νά 3ε- σχόζουν των όριίζόντων των, χαλεϊ- κές δρύσες —οί» ό σδυσμένος ψίθυ- ρος των νερών τους ήταν σάν ν' άρχότανε άχό τα €άθη αΐώνων, χι' έκκλησίες μέ χροσόψεις «Άναγεν- νήσεως», χοΰ εΐχαν κρΰχτες τού δε- κάτου αιώνος, μέ τοιχογραφίες Βυ- ζαντίνές καί κί-ονες χροερχομένους άχό ναοΰς των Ρωμαίων.... Π ρο- εγευμάτισα σέ χλακοστρωμένες αΰ- λές χαληών ξενοδοχείον, ήσυτχες καί χοιητικές σάν αύλές μοναστη- ριών, χοΰ διατηροϋσαν άκόμη τοΰς σταύλους δχου ξεκουράζονταν τ' ά- λογα των ταχυδρομικών άμαξών τού δεκάτου όγίόσι» αιώνος. Περχάτησα σέ χλατείες στής οποίες ή ζωή φαι- νότανε σάν σταματημένη άχό μα- κρυνές έχοχές· χλατείες κλε;σμέ- νες άχό χαμχάλαια κτίρια, μέ μαυ- ρκτμένες καμάρες, μισοφαγωμένα χέτρινα οίκόσημα καί κομψοΰς έ- ξώστες άχό τους όχοίους οί «χον- τεστά» άνήγγειλαν- τάς αποφάσει; τους στόν λαό. Σκυθρωπά (ίΝτουό μο» ερριχναν τόν ίσκιο τους χάνω σ' αύτές τής πλατεϊες, γέρικοι πύρ- γοι μέ σειρές χαραθύρων όμοίων αέ των Βυζαντινών μεγάρων τοΰ 'Μ·:- στρά. ξεκόδονταν στό φώς, καί μέ- σα στή έχίσημη σιγή των αίώνων ΐτετοϋσαν λευκά χεριστέρια... Είδί την αεσαιωνική Βέρμαγο πάνω στ} λόφο της, άχοτραδηγμένη χερκρρο νητικά άπό την μοντέρνα χόλί, να ίιατηρή ζηλότυχα τό χαρελβόν της καί νά είναι δλη δυΦκηχένη σέ σιω- τη, ώς γιά νά μή ταράξη τόν ϋχνο το3 τρομεροΰ κοντοτιέρο Κολεόνε ζ όχοΐος κοιμαται σέ μιά σκαλισμένη σαρκοφάγο, κάτω άχό Ινα θόλο τοι- χογραφημένον άχό τόν Τιέχολο, μέ¬ σα σ' Ινα πχρεκκλήσι χτισμένο κατ' εντολή τού καί χερ'.τριγυρισμένο ά¬ χό έκκλησίας, δαχτιστήρια, χυρ- γους καί κτίρια τοΰ 16ου αιώνος... 'Εκεϊ δμως χοΰ τό παρελθόν— Ι¬ να χαρελ&έν έχισητχότητος, χλούτου, άγώνων καί ώΐλ&φιάς—έκμηδενίζει εντελώς τό χαράν καί τό μετατρε- Κει ϊέ άσήμαντη λεχτομέρεια, βίνε βτή Βερόνα... Μία έκκλησία τοδ άγία> Ζήνω-
νος, Άφρικσνοΰ 'Έχισκόχο^ «'.αι χά-
τρωνος της χόλεως, συνοψίζει, εΰ-
βί»ς βΐΓΟ την «Τσοδο στήν Βερόνα,
ολο τό παρελθόν της χολιτείας αυ¬
τής ;χέσα στήν όχοίαν οί χολιτισμο:
20 αΐώνων Ιχουν άφίσει τα ίοτθειά
τους 'χνη. Μόνη της, είναι ενα ·Μου-
«ΐο ρυθμών καί έχοχών. Άκόμη και
ώς έκκλησία χεριλα'Λδάνει τρείς
έκκλησίες. Ή άρχαιότερη 6ρίΊτκε-
ται ΰχό την έχιφάνε:^ τοΰ έδάφους
Λαί ο! κίονές της, είναι κα&ένας,
Χϋϊ μιάς διαφορετικης έχοχής, άχο
1% άρναίας 'Ελληνικής, ίσα ;λΙ
τού δεκατου αιώνος. Οί τοΐχοί της
είναι χαρμένοι άχο άγκωνάριακα'ι
άνάγλυφα Ρωμαϊκών έρειχίων. Ή
δεύτερη έκκλησία βχει τοιχογραφΓ-
ες ποΰ ίείχνουν την έξέλιξι της
Τέχνης στήν Ιταλία άχο την έ-
«οχή χοΰ άντέγραφβ την Βυζαντινη
?<>>ς τόν Γκίότο, μ« τόν όχοίον άρ-
χισε νά γίνεται αύτόνομη καί δημι-
θυργ:κή. Ή τρίτη μέ τής άψΐοές
της, τής είκόνες της καί τό «κλό-
στερο» των χαλαιών μοναχών στούς
όχοίους "άνηκβ, φέρνει την Τεχν11!
ίσα μέ τόν 18ον αΐώνα...
Ώς τόσο, χαρ* όλους ώτοΰς τους
βησαυρούς, ή μάλλον «ξ αΐτίας αύ-
τών, ή σεδασμία αυτή έκκλησία έ-
Ιϊτερεΐτο τής Χριστιανικτ,ς άτμο^
σφαίρας, τής άτμοσ»φαίρας έκείνης
της γαληνιαίας χοιησεως ιτοό χερι-
βάλλει τής χαληές έκκλησίες. ΤΗ-
τοτν παρά χολί» μουσείο, γιά νά είνε
άρκετά έκκλησία... Έπέχρωτοόμως
τα μην την άφήσω, χωρίς νά μ.οδ
δώση κι' αυτήν άκόμη την βντύχωσι.
ΚΙαΟόμουν στήν παληά μοναστηρια-
Λη αΰλή χαί χαιρόμουν την ειρή¬
νη τοϋ έγκαταλελειμμένου κήχου
■ντ,ς, χοΰ περιβαλλομένου άχό μιά
,τβτράχλευρη γαλερία, δλη μ* κα-
Ρ«?ες καί χίονβς χαί τής όχοία;
ΜΙΑ ΠΟΛΙΣ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΖΟΥΝ ΕΙΚΟΣΙ ΑΙΏΝΕΣ.- ΕΝΑ ΜΙΓΜΑ Π0ΑΙΤΙΣΜ2Ν ΠΟΥ
ΓΕΝΝΑΕΙ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΑΡΜΟΝΙΑ.- ΠΛΑΤΕΪΕΣ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΝΑ ΖΟΥΝ
ΑΠΟ ΛΙΩΝίΖΝ.- ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΕΤΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΡΩΜΑΙΟΥ.·· Ε¬
Ν ΑΙ ΨΕΥΔΗΣ ΤΑΦΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΝ.
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Κ. ΟΥΡΑΝΗ
Τό έπιδλητικό κάστρο των παΐηγ,ών δυναστών τής Βερόνας.
τδ δάχεϊο ήταν σχηματισμένο άχό
μάρμαρα βχιτύμ,δια, δταν έξαφνα,
άχό μιά ι;;σανοιχτη χόρτα τής αΰ-
λής ξεχύδην.αν μεσ στή γλήνηγλυ-
/.ύτατοι τόνθ'. ίρμονίου. ΙΙλτ,σίασα
περίεργος νά ΐϊώ χαός 'έττ/,ζ αυτΐ
το άρμόνιο μέσα α' αυτή τή νεκρά
των αΐώνων καί είδα ενα γέρο άί-
6α νά διί-άσκη τό άρμόνιο σ' ενα
ξανθό χαιδάχ,ί. ΤΗταν μια έςαισί^
εΐκόνα, σάνέ—,ΐνες των χρορραφα-
ηλητικών ζωγράφουν χοίι χαρ-.στά-
νουν γέρους έρημήτες νά μαθαίνουν
διολι 7ε ροδαλά άγγελοι>3ια, και
τόσο Εύαγγελ'.κή χου μετουσίωσε
την ψυχή μς«...
* * *
Όλόκληρη ή Βερόνα είναι ό,τι
ή «κκληίτία αυτή τοΰ άγίου Ζήνω-
νος. Σέ κάθε δήμα ή άρχαιότης, ό
μεσίων, ή Άναγέννησις καί τό χα¬
ράν άνακατεόονται γιά νά δημιοι>ρ-
γησουν μ« καινουργια άρμονία χ.άτ·.
τ6 μοναδ'.κό στόν κόσμο, ώς άτμό-
σφαιρα... Άχό Ρωμαϊκες Οριαμ&ευ-
τικές άψΒες Ιμχαινα σέ μοντέρνους
δρόμους χοΰ άχέληγαν σέ έχαλξω-
τές χύλες τοϋ μεσαίωνος· σέ μιά
τεραστία χλατεΐα, χοί» κατελαμ'δά-
νετο άπό μιά άρχαία άρενα, θαυμα¬
σία διατηρημένη, ύχήρχαν έχι6λη-
τικά χαλάτζο τής Άναγεννήσεως
ναί χαρακτηριστικές των Ίταλι-
κών χόλεων καμάρες, γεμάτες τρα-
χεζάκια ν.ας>ενΐίων καϊ ήχους μσ>
σ·ι/.ών άλλοΰ, χάνω άχό τα έρείχια
ενός Ρωμαίκοΰ Οεάτρου ύψωνοτανε
μιά χοιητική έκκλησοΰλα μέ κυχα-
ρίΐσ'.α καί χάνω κι' άχ' αύτην σκαρ-
φάλωναν τό λόφο, σέ γρα>φική άτα-
ξΐ7, χαλεικά καί καινοΰργια σχίτια*
γιά νά δρ^θώ άχό μιά συνοικία τέ
μιά άλλη, ·χΡείάστηκα νά χεράσω
μίαν των μικρών έκείνων ξυλίνων
γεφυρών των μεσα'.ωνικών κ,άστρων
χοΰ κατέόαϋναν μέ άλυσίδες χάνω
άχό τής τε-χνητές τάφρους των, γιά
νά γεφυρώΊβυν τάς εΐσόϊους των μέ
την γή, ν,α: νά διασχίσω καθ' δλο
τό μτ/κ&ς ΐ&υ Ινα τεραστία φρουριο
τοϋ δεκάτου τρί τού α-ΐώνος χοΰ κα-
6αλλικεύ«ι μέ μιά καμχυλωτή χο-
λεμική γέφυρα στον χοταμο χοΰ χ·ερ-
νάει την Βερόνα και ΰ^»ωνε καί είς
τής δυό 1>χθες τοΰς χύργσυς καί τής
έ,χάλςείς τού· είϊα δέ κατακόμ'βες
των χρώτων Χρτστιανικών α'ιώνων,
μέ σβυσμενες ΒΛαντινές τοιγογρα-
φίες, νά γρησιμεύουν ώς άχοθηκες
δίδλίων ένΐς έκδοτικοΰ καταστήμα-
τος...
Άχό τέτοιους έλιγμοΰς, δγι χλέ-
ον μέσα στοΰς δρόμους, άλλά μέσα
στήν ΐστορία, ε^θασα στής δυό συν-
εχόμενες χλατείες, την Π ιάτζα
ντέλλε Έρμχε καί την Πιάτζα
ντέϊ Σ'.νιόρε, χοΰ είναι τό κέντρο
τής Βερόνας καί τα ωραιοτέρα της
Ή γραφικήι μεσαιοινική πλατεΐα δπου γίνεται ή αγόρά τό>ν φρούτων καί λα-
χανακών, μέ τό άγαλμα τής «μαντίνας Βερόνας». πού προσωποποιοϋσε δλ-
λοτε την πόλιν.
κοσμήματα.
Ή χρώτη δ/νΐΐ την άτμόσφαιρα
τής μεσαιωνικής λαϊκής Βερόνας.
Ή δεύτερη. τής Βερόνας των άρ-
χόντων καί τής έχίσημης ζ«νής.
Στήν Π ιάτζα ντέλλε "Ερμχε,
μ«'σα σ' ενα χλαίσιο χαληών σχι-
τιών, μέ το'.χογραφίες στής χροσό-
ψεις τους καί χάνω στό χαλεϊκό
της χλακότσρωτο, χουλάν, άκόμη
καί σήμερα, σ' Ινα χαρωχό συνω-
στισμό άνθρώχων, έμχορευμάτων καί
μεγάλων άσχροκόκκινων χαρασολι-
ών, λουλοΰϊια, καρχοΰς καί λαχα-
νικά. Στό μέσο ύψωνεται σήμερα, δ-
%ως καί άλλοτε, τό άχλοϊκό άγαλ¬
μα τής «Μαντόνα Βερόνα», μέ το
άκόμα άχλοίκώτερο χάλκινο στέμ-
μα στό λίδινο κεφάλι της, καί τα
τρεχούμενα νερά χοΰ ξείιψαζουν άν-
θρώχθυς καί χεριστέρια μαζύ, μουρ-
μουρίζουν χάντα γύρω άχό τό δάθο
της. Είναι δέ μιά σχάνια χαρά γιά
"τα μάτια νά συργιανάη κανείς μέ¬
σα στό φώς τής χλατείας αυτής,
τό χρωματκτμένο άχό λουλούδια καί
σωροΰς καρχών καί λαχανικών, κυτ
τάζοντας τής χαληές τοιχογραφίες
των χροσόψεων των σχιτιών χοΰ ά-
χεικονίζουν ώραίες ήμίγυμνες γυ-
ναίκες, εδσαρκα άγγελοόδια, διακο-
σμιτικά κάνιστρα ανθέων καί άλ-
ληγορικες χαραστάσεις.
Λίγα 6ηματα μόνο, σ' Ινα χλάγιο
δρόμο, καί τό χλαίσια άλλάζει εν¬
τελώς, όπως όταν σ' Ινα στερρεο-
σκόχιο χέφτη μιά ε'ικόνα καί έμ-
φανί·ζεται μιά άλλη. Νά ή μεγάλη
καί έχίσημη Π ιάτζα ντέϊ Σινιόρε·
των άρχόντων τής Βερόνας Σκα-
λιγέρι. Ήσυχία καί φώς. "Εξη. ά-
νάκτορα την χλαισιώνουν. Τό Ινα,
άπλό, 6αρΰ καί σκυβρωχό, μιλάει
γιά τής εχοχές χοΰ οί αρχοντες
ήσαν άναγκασμένοι νά ζοΰν ταμχου-
ρωμένοι μέσα σέ κατοικίες άχάτη-
τες καί γερές τάν φρούρια καί χοΰ
στοΰς σκοτεινοΰς δΜτλανοΰς δρομί·
σκους έλάίδαιναν χώραν δολοφονίες
των οποίων μαρμάρινες έχιγραφές
ίιαιωνίζουν την άνάμνησι. "Ενα άλ-
λθ, μέ κομψές καμάρβς, μέ άγάλ-
ματα σέ ολη την χροσσψι τής στέ-
γης, χρωματισμένο μέ διακοομητι-
κά αοτίδα χοΰ Ουμίζοον τα χρωμα-
τιστά δερμάτινα άντικείμενα χοΰ κα¬
τασκευασθέν στήν Φλωρεντία, μι-
λάει γιά την Άναγέννησι, νιά καρ-
ρότσες έορτών, γιά λαμ-χρες δεξι-
ώσεις, γιά φανταχτερές Θεωρίες χε-
ζών καί ίχχέων. "(Ενα^ τρίτο, μέ
άγάλματα 2αντελλο?ορουντων μαρ-
κησίων στής άψίδές τού, μέ σκαλι-
σμένα μοτίδα λοΛουδιών, μέ χλα-
τεΐς ·Αεντητούς έξώστες ϊέν είναι
δυνατό νά έχτίσθηκε χαρά μετά μία
έχίσκεψι τής αΰλης τοΰ Λουδοβί¬
κου τδΰ Λουδοβίκου ΙΔ' στίς Βερ-
σαλλίες γιατί εχει όλη τή χάρι
τής έχοχης τοΰ βασιλέως Ηλίου!
Τα άλλ<α ήσαν δημοσία κττρια τής χαληάς Βερόινας. "Εχοον τα οίκό- σημά της στοΰς τοίχους των, χάρ- γους χοΰ τα βρουροΰν, χαμάρες γιά εΐσόδους καί ολη τονς ή χολυτέλεια είναι στής έσωτερ'.κές οώλέο τους ΰ τής διατρεχοον γαλερίβς, αϊ κομψοΰς κίονες καί στής έσωτερι* κές τους κλίμαχες, τής μ,εγαλοχρε- χείς καί λεχτοσκαλιβμενες... Λίγο χείό χέρα άχό τα άνάκτορβ αΰτά, σ' Ινα χροαύλιο έκκλησίας χεριφραγμενο άχό ψηλές κιγκλίδβς; χού είναι &αΰμα τέχνης, κοιμοΰνταί τόν αίώνιο υχνο τους οί άρχοντες αύτοι τής Βερόνας μέσβ βέ σαρ- κοφάγους στημένους χάνω <τέ λίθινβ μνημεία άχομιμούμενα, δχό εχοψιν ρι>θμοΰ καί σκαλίσματος τα Γοτθι-
κά καί χρι>σδ έκείνα θρησκ«υτικά
σκεΰη —;ά όχοϊα χεριφέρουν οί ίε-
ρείς την αγίαν μετάληψιν. Στήν
κοριχρήν δμως μαρμάρινοι ίχχότες,
χάνω σέ μαρμάρινα άλογα, μέ το
χέρι στό κοντάρι τους, φρουρ&ϋν τους
χεθαμμένους αρχονβς καί ξαναδί-
νουν στά δαντελλωτά αύτά μνημείβ
την έχισημότητα τοΰ προορισμόν
των!
• · ·
Άλλά τέτοιαββίναι ή μαγεία ττ>ς
Τέχνης, ώστε ό,τι έρχεται κανείς
νά άναζητήση στή Βερόνα μέ μεγ*·
λήτερη λαχτάρα κΓ άχο τό ίστορν-
κό παρελθόν της, είναι Ινας Ορΰ-
λος, Ινα 'δημιοάργημα φαντασίαα ε¬
νός άνθρώχου, χειό χραγματικα ο-
μως. άχ' δλβς τής χραγματικότη-
τες' είναι ή άνάμνησις τοΰ γηίνοο
χεράσματος δύο έξαισίων έραστών,
τοΰ Ρωμαίου καί τής Ίουλιέττ3:·ς.
Τί σημαίνει αν οί δύο αύτοι νέοι δέν
ύχήρξαν— τουλάχιστον, όχως τοΰς
φαντάσθηκ* ό Σαίξ—;ηρ... Τα χλά-
σματα των μεγάλων συγγραφέων,
Ινας Δόν Ζουάν, Ινας Δόν Κιχώ-
τος, Ινας Ρωμαϊος καί μία 'Ιουλ;-
έττα, ζοϋν μιά ύχερχραγματική ζωή
μέσα στή ψι/χή καί τό δνειρο έκα-
τομμυρίων άνθρώτων, καί είναι τ,
χροεκτασίς των καί ή ανάστασις
των κατά τόν ίδιον τρόχον χού είνε
καί οί θεοί. Τί σημαίνει αν έκείνο
χοΰ δείχνουν ώς σχίστι της Ίουλ:-
έττας, στή στενή Βία 'Καχέλλο,
είναι Ινα ψηλό ααί στενό κτίριο,
χωρίς καμμιά ώμορφιά, μ' Ινα έ·
ξώστη τόσο ^λά τοχοθετημένο χά¬
νω άχό τόν δρόμο χοΰ δέν μχορεϊ
κανείς νά ■φαντασθη την Ίουλ'.έττα
νά σιγομιλτ} άχ' αυτόν, μέ τόν στα-
ματημένο στό δρόμο Ρωμαίο! Όλοι
οί ξένοι στέκουνται μχροστά σ' αύ-
τό μέ εάλάίεια καί μέ έκϊττασι, κυτ-
τάζοντάς το έχί ώρα, ώς γιά νά τό
.χοτυχώσουν στή μνήμη τους καί
νά μετα
II
^ -Α.ΠΟ ΤΗΙΙνΓ 1ΤΑ.Α.ΙΑ-ΝΓ
ΒΕΡΟΝΑ: Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΡΩΜΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΕΤΤΑΣ
Γυρνώντας στή Βόρειο Ιταλία,
<~αμάτητα ώς σήμερα <ΐέ διάφορες ιταληές χολιτείες χοΰ 3ιατηροϋν, μαζύ μέ τα μνημεΐα ίλλων έχοχών, χαί την άτμό—ιαιραντοΰ χαρελθόν- τος των. Πάνω άχό τή σημερινή τους κίνησι είδα κοκχινωχοΰς Λομ- βαρίικοΰς χύργονς νά ΰψώνουν άγέ- ρωχα τής έχαλξεις τους στόν κυ- ανό ούρανό, αεσαιωνικά κάστραχτι- σμένα σ' άχοτομσυς 6ράχους, νά 3ε- σχόζουν των όριίζόντων των, χαλεϊ- κές δρύσες —οί» ό σδυσμένος ψίθυ- ρος των νερών τους ήταν σάν ν' άρχότανε άχό τα €άθη αΐώνων, χι' έκκλησίες μέ χροσόψεις «Άναγεν- νήσεως», χοΰ εΐχαν κρΰχτες τού δε- κάτου αιώνος, μέ τοιχογραφίες Βυ- ζαντίνές καί κί-ονες χροερχομένους άχό ναοΰς των Ρωμαίων.... Π ρο- εγευμάτισα σέ χλακοστρωμένες αΰ- λές χαληών ξενοδοχείον, ήσυτχες καί χοιητικές σάν αύλές μοναστη- ριών, χοΰ διατηροϋσαν άκόμη τοΰς σταύλους δχου ξεκουράζονταν τ' ά- λογα των ταχυδρομικών άμαξών τού δεκάτου όγίόσι» αιώνος. Περχάτησα σέ χλατείες στής οποίες ή ζωή φαι- νότανε σάν σταματημένη άχό μα- κρυνές έχοχές· χλατείες κλε;σμέ- νες άχό χαμχάλαια κτίρια, μέ μαυ- ρκτμένες καμάρες, μισοφαγωμένα χέτρινα οίκόσημα καί κομψοΰς έ- ξώστες άχό τους όχοίους οί «χον- τεστά» άνήγγειλαν- τάς αποφάσει; τους στόν λαό. Σκυθρωπά (ίΝτουό μο» ερριχναν τόν ίσκιο τους χάνω σ' αύτές τής πλατεϊες, γέρικοι πύρ- γοι μέ σειρές χαραθύρων όμοίων αέ των Βυζαντινών μεγάρων τοΰ 'Μ·:- στρά. ξεκόδονταν στό φώς, καί μέ- σα στή έχίσημη σιγή των αίώνων ΐτετοϋσαν λευκά χεριστέρια... Είδί την αεσαιωνική Βέρμαγο πάνω στ} λόφο της, άχοτραδηγμένη χερκρρο νητικά άπό την μοντέρνα χόλί, να ίιατηρή ζηλότυχα τό χαρελβόν της καί νά είναι δλη δυΦκηχένη σέ σιω- τη, ώς γιά νά μή ταράξη τόν ϋχνο το3 τρομεροΰ κοντοτιέρο Κολεόνε ζ όχοΐος κοιμαται σέ μιά σκαλισμένη σαρκοφάγο, κάτω άχό Ινα θόλο τοι- χογραφημένον άχό τόν Τιέχολο, μέ¬ σα σ' Ινα πχρεκκλήσι χτισμένο κατ' εντολή τού καί χερ'.τριγυρισμένο ά¬ χό έκκλησίας, δαχτιστήρια, χυρ- γους καί κτίρια τοΰ 16ου αιώνος... 'Εκεϊ δμως χοΰ τό παρελθόν— Ι¬ να χαρελ&έν έχισητχότητος, χλούτου, άγώνων καί ώΐλ&φιάς—έκμηδενίζει εντελώς τό χαράν καί τό μετατρε- Κει ϊέ άσήμαντη λεχτομέρεια, βίνε βτή Βερόνα... Μία έκκλησία τοδ άγία> Ζήνω-
νος, Άφρικσνοΰ 'Έχισκόχο^ «'.αι χά-
τρωνος της χόλεως, συνοψίζει, εΰ-
βί»ς βΐΓΟ την «Τσοδο στήν Βερόνα,
ολο τό παρελθόν της χολιτείας αυ¬
τής ;χέσα στήν όχοίαν οί χολιτισμο:
20 αΐώνων Ιχουν άφίσει τα ίοτθειά
τους 'χνη. Μόνη της, είναι ενα ·Μου-
«ΐο ρυθμών καί έχοχών. Άκόμη και
ώς έκκλησία χεριλα'Λδάνει τρείς
έκκλησίες. Ή άρχαιότερη 6ρίΊτκε-
ται ΰχό την έχιφάνε:^ τοΰ έδάφους
Λαί ο! κίονές της, είναι κα&ένας,
Χϋϊ μιάς διαφορετικης έχοχής, άχο
1% άρναίας 'Ελληνικής, ίσα ;λΙ
τού δεκατου αιώνος. Οί τοΐχοί της
είναι χαρμένοι άχο άγκωνάριακα'ι
άνάγλυφα Ρωμαϊκών έρειχίων. Ή
δεύτερη έκκλησία βχει τοιχογραφΓ-
ες ποΰ ίείχνουν την έξέλιξι της
Τέχνης στήν Ιταλία άχο την έ-
«οχή χοΰ άντέγραφβ την Βυζαντινη
?<>>ς τόν Γκίότο, μ« τόν όχοίον άρ-
χισε νά γίνεται αύτόνομη καί δημι-
θυργ:κή. Ή τρίτη μέ τής άψΐοές
της, τής είκόνες της καί τό «κλό-
στερο» των χαλαιών μοναχών στούς
όχοίους "άνηκβ, φέρνει την Τεχν11!
ίσα μέ τόν 18ον αΐώνα...
Ώς τόσο, χαρ* όλους ώτοΰς τους
βησαυρούς, ή μάλλον «ξ αΐτίας αύ-
τών, ή σεδασμία αυτή έκκλησία έ-
Ιϊτερεΐτο τής Χριστιανικτ,ς άτμο^
σφαίρας, τής άτμοσ»φαίρας έκείνης
της γαληνιαίας χοιησεως ιτοό χερι-
βάλλει τής χαληές έκκλησίες. ΤΗ-
τοτν παρά χολί» μουσείο, γιά νά είνε
άρκετά έκκλησία... Έπέχρωτοόμως
τα μην την άφήσω, χωρίς νά μ.οδ
δώση κι' αυτήν άκόμη την βντύχωσι.
ΚΙαΟόμουν στήν παληά μοναστηρια-
Λη αΰλή χαί χαιρόμουν την ειρή¬
νη τοϋ έγκαταλελειμμένου κήχου
■ντ,ς, χοΰ περιβαλλομένου άχό μιά
,τβτράχλευρη γαλερία, δλη μ* κα-
Ρ«?ες καί χίονβς χαί τής όχοία;
ΜΙΑ ΠΟΛΙΣ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΖΟΥΝ ΕΙΚΟΣΙ ΑΙΏΝΕΣ.- ΕΝΑ ΜΙΓΜΑ Π0ΑΙΤΙΣΜ2Ν ΠΟΥ
ΓΕΝΝΑΕΙ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΑΡΜΟΝΙΑ.- ΠΛΑΤΕΪΕΣ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΝΑ ΖΟΥΝ
ΑΠΟ ΛΙΩΝίΖΝ.- ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΕΤΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΡΩΜΑΙΟΥ.·· Ε¬
Ν ΑΙ ΨΕΥΔΗΣ ΤΑΦΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΝ.
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Κ. ΟΥΡΑΝΗ
Τό έπιδλητικό κάστρο των παΐηγ,ών δυναστών τής Βερόνας.
τδ δάχεϊο ήταν σχηματισμένο άχό
μάρμαρα βχιτύμ,δια, δταν έξαφνα,
άχό μιά ι;;σανοιχτη χόρτα τής αΰ-
λής ξεχύδην.αν μεσ στή γλήνηγλυ-
/.ύτατοι τόνθ'. ίρμονίου. ΙΙλτ,σίασα
περίεργος νά ΐϊώ χαός 'έττ/,ζ αυτΐ
το άρμόνιο μέσα α' αυτή τή νεκρά
των αΐώνων καί είδα ενα γέρο άί-
6α νά διί-άσκη τό άρμόνιο σ' ενα
ξανθό χαιδάχ,ί. ΤΗταν μια έςαισί^
εΐκόνα, σάνέ—,ΐνες των χρορραφα-
ηλητικών ζωγράφουν χοίι χαρ-.στά-
νουν γέρους έρημήτες νά μαθαίνουν
διολι 7ε ροδαλά άγγελοι>3ια, και
τόσο Εύαγγελ'.κή χου μετουσίωσε
την ψυχή μς«...
* * *
Όλόκληρη ή Βερόνα είναι ό,τι
ή «κκληίτία αυτή τοΰ άγίου Ζήνω-
νος. Σέ κάθε δήμα ή άρχαιότης, ό
μεσίων, ή Άναγέννησις καί τό χα¬
ράν άνακατεόονται γιά νά δημιοι>ρ-
γησουν μ« καινουργια άρμονία χ.άτ·.
τ6 μοναδ'.κό στόν κόσμο, ώς άτμό-
σφαιρα... Άχό Ρωμαϊκες Οριαμ&ευ-
τικές άψΒες Ιμχαινα σέ μοντέρνους
δρόμους χοΰ άχέληγαν σέ έχαλξω-
τές χύλες τοϋ μεσαίωνος· σέ μιά
τεραστία χλατεΐα, χοί» κατελαμ'δά-
νετο άπό μιά άρχαία άρενα, θαυμα¬
σία διατηρημένη, ύχήρχαν έχι6λη-
τικά χαλάτζο τής Άναγεννήσεως
ναί χαρακτηριστικές των Ίταλι-
κών χόλεων καμάρες, γεμάτες τρα-
χεζάκια ν.ας>ενΐίων καϊ ήχους μσ>
σ·ι/.ών άλλοΰ, χάνω άχό τα έρείχια
ενός Ρωμαίκοΰ Οεάτρου ύψωνοτανε
μιά χοιητική έκκλησοΰλα μέ κυχα-
ρίΐσ'.α καί χάνω κι' άχ' αύτην σκαρ-
φάλωναν τό λόφο, σέ γρα>φική άτα-
ξΐ7, χαλεικά καί καινοΰργια σχίτια*
γιά νά δρ^θώ άχό μιά συνοικία τέ
μιά άλλη, ·χΡείάστηκα νά χεράσω
μίαν των μικρών έκείνων ξυλίνων
γεφυρών των μεσα'.ωνικών κ,άστρων
χοΰ κατέόαϋναν μέ άλυσίδες χάνω
άχό τής τε-χνητές τάφρους των, γιά
νά γεφυρώΊβυν τάς εΐσόϊους των μέ
την γή, ν,α: νά διασχίσω καθ' δλο
τό μτ/κ&ς ΐ&υ Ινα τεραστία φρουριο
τοϋ δεκάτου τρί τού α-ΐώνος χοΰ κα-
6αλλικεύ«ι μέ μιά καμχυλωτή χο-
λεμική γέφυρα στον χοταμο χοΰ χ·ερ-
νάει την Βερόνα και ΰ^»ωνε καί είς
τής δυό 1>χθες τοΰς χύργσυς καί τής
έ,χάλςείς τού· είϊα δέ κατακόμ'βες
των χρώτων Χρτστιανικών α'ιώνων,
μέ σβυσμενες ΒΛαντινές τοιγογρα-
φίες, νά γρησιμεύουν ώς άχοθηκες
δίδλίων ένΐς έκδοτικοΰ καταστήμα-
τος...
Άχό τέτοιους έλιγμοΰς, δγι χλέ-
ον μέσα στοΰς δρόμους, άλλά μέσα
στήν ΐστορία, ε^θασα στής δυό συν-
εχόμενες χλατείες, την Π ιάτζα
ντέλλε Έρμχε καί την Πιάτζα
ντέϊ Σ'.νιόρε, χοΰ είναι τό κέντρο
τής Βερόνας καί τα ωραιοτέρα της
Ή γραφικήι μεσαιοινική πλατεΐα δπου γίνεται ή αγόρά τό>ν φρούτων καί λα-
χανακών, μέ τό άγαλμα τής «μαντίνας Βερόνας». πού προσωποποιοϋσε δλ-
λοτε την πόλιν.
κοσμήματα.
Ή χρώτη δ/νΐΐ την άτμόσφαιρα
τής μεσαιωνικής λαϊκής Βερόνας.
Ή δεύτερη. τής Βερόνας των άρ-
χόντων καί τής έχίσημης ζ«νής.
Στήν Π ιάτζα ντέλλε "Ερμχε,
μ«'σα σ' ενα χλαίσιο χαληών σχι-
τιών, μέ το'.χογραφίες στής χροσό-
ψεις τους καί χάνω στό χαλεϊκό
της χλακότσρωτο, χουλάν, άκόμη
καί σήμερα, σ' Ινα χαρωχό συνω-
στισμό άνθρώχων, έμχορευμάτων καί
μεγάλων άσχροκόκκινων χαρασολι-
ών, λουλοΰϊια, καρχοΰς καί λαχα-
νικά. Στό μέσο ύψωνεται σήμερα, δ-
%ως καί άλλοτε, τό άχλοϊκό άγαλ¬
μα τής «Μαντόνα Βερόνα», μέ το
άκόμα άχλοίκώτερο χάλκινο στέμ-
μα στό λίδινο κεφάλι της, καί τα
τρεχούμενα νερά χοΰ ξείιψαζουν άν-
θρώχθυς καί χεριστέρια μαζύ, μουρ-
μουρίζουν χάντα γύρω άχό τό δάθο
της. Είναι δέ μιά σχάνια χαρά γιά
"τα μάτια νά συργιανάη κανείς μέ¬
σα στό φώς τής χλατείας αυτής,
τό χρωματκτμένο άχό λουλούδια καί
σωροΰς καρχών καί λαχανικών, κυτ
τάζοντας τής χαληές τοιχογραφίες
των χροσόψεων των σχιτιών χοΰ ά-
χεικονίζουν ώραίες ήμίγυμνες γυ-
ναίκες, εδσαρκα άγγελοόδια, διακο-
σμιτικά κάνιστρα ανθέων καί άλ-
ληγορικες χαραστάσεις.
Λίγα 6ηματα μόνο, σ' Ινα χλάγιο
δρόμο, καί τό χλαίσια άλλάζει εν¬
τελώς, όπως όταν σ' Ινα στερρεο-
σκόχιο χέφτη μιά ε'ικόνα καί έμ-
φανί·ζεται μιά άλλη. Νά ή μεγάλη
καί έχίσημη Π ιάτζα ντέϊ Σινιόρε·
των άρχόντων τής Βερόνας Σκα-
λιγέρι. Ήσυχία καί φώς. "Εξη. ά-
νάκτορα την χλαισιώνουν. Τό Ινα,
άπλό, 6αρΰ καί σκυβρωχό, μιλάει
γιά τής εχοχές χοΰ οί αρχοντες
ήσαν άναγκασμένοι νά ζοΰν ταμχου-
ρωμένοι μέσα σέ κατοικίες άχάτη-
τες καί γερές τάν φρούρια καί χοΰ
στοΰς σκοτεινοΰς δΜτλανοΰς δρομί·
σκους έλάίδαιναν χώραν δολοφονίες
των οποίων μαρμάρινες έχιγραφές
ίιαιωνίζουν την άνάμνησι. "Ενα άλ-
λθ, μέ κομψές καμάρβς, μέ άγάλ-
ματα σέ ολη την χροσσψι τής στέ-
γης, χρωματισμένο μέ διακοομητι-
κά αοτίδα χοΰ Ουμίζοον τα χρωμα-
τιστά δερμάτινα άντικείμενα χοΰ κα¬
τασκευασθέν στήν Φλωρεντία, μι-
λάει γιά την Άναγέννησι, νιά καρ-
ρότσες έορτών, γιά λαμ-χρες δεξι-
ώσεις, γιά φανταχτερές Θεωρίες χε-
ζών καί ίχχέων. "(Ενα^ τρίτο, μέ
άγάλματα 2αντελλο?ορουντων μαρ-
κησίων στής άψίδές τού, μέ σκαλι-
σμένα μοτίδα λοΛουδιών, μέ χλα-
τεΐς ·Αεντητούς έξώστες ϊέν είναι
δυνατό νά έχτίσθηκε χαρά μετά μία
έχίσκεψι τής αΰλης τοΰ Λουδοβί¬
κου τδΰ Λουδοβίκου ΙΔ' στίς Βερ-
σαλλίες γιατί εχει όλη τή χάρι
τής έχοχης τοΰ βασιλέως Ηλίου!
Τα άλλ<α ήσαν δημοσία κττρια τής χαληάς Βερόινας. "Εχοον τα οίκό- σημά της στοΰς τοίχους των, χάρ- γους χοΰ τα βρουροΰν, χαμάρες γιά εΐσόδους καί ολη τονς ή χολυτέλεια είναι στής έσωτερ'.κές οώλέο τους ΰ τής διατρεχοον γαλερίβς, αϊ κομψοΰς κίονες καί στής έσωτερι* κές τους κλίμαχες, τής μ,εγαλοχρε- χείς καί λεχτοσκαλιβμενες... Λίγο χείό χέρα άχό τα άνάκτορβ αΰτά, σ' Ινα χροαύλιο έκκλησίας χεριφραγμενο άχό ψηλές κιγκλίδβς; χού είναι &αΰμα τέχνης, κοιμοΰνταί τόν αίώνιο υχνο τους οί άρχοντες αύτοι τής Βερόνας μέσβ βέ σαρ- κοφάγους στημένους χάνω <τέ λίθινβ μνημεία άχομιμούμενα, δχό εχοψιν ρι>θμοΰ καί σκαλίσματος τα Γοτθι-
κά καί χρι>σδ έκείνα θρησκ«υτικά
σκεΰη —;ά όχοϊα χεριφέρουν οί ίε-
ρείς την αγίαν μετάληψιν. Στήν
κοριχρήν δμως μαρμάρινοι ίχχότες,
χάνω σέ μαρμάρινα άλογα, μέ το
χέρι στό κοντάρι τους, φρουρ&ϋν τους
χεθαμμένους αρχονβς καί ξαναδί-
νουν στά δαντελλωτά αύτά μνημείβ
την έχισημότητα τοΰ προορισμόν
των!
• · ·
Άλλά τέτοιαββίναι ή μαγεία ττ>ς
Τέχνης, ώστε ό,τι έρχεται κανείς
νά άναζητήση στή Βερόνα μέ μεγ*·
λήτερη λαχτάρα κΓ άχο τό ίστορν-
κό παρελθόν της, είναι Ινας Ορΰ-
λος, Ινα 'δημιοάργημα φαντασίαα ε¬
νός άνθρώχου, χειό χραγματικα ο-
μως. άχ' δλβς τής χραγματικότη-
τες' είναι ή άνάμνησις τοΰ γηίνοο
χεράσματος δύο έξαισίων έραστών,
τοΰ Ρωμαίου καί τής Ίουλιέττ3:·ς.
Τί σημαίνει αν οί δύο αύτοι νέοι δέν
ύχήρξαν— τουλάχιστον, όχως τοΰς
φαντάσθηκ* ό Σαίξ—;ηρ... Τα χλά-
σματα των μεγάλων συγγραφέων,
Ινας Δόν Ζουάν, Ινας Δόν Κιχώ-
τος, Ινας Ρωμαϊος καί μία 'Ιουλ;-
έττα, ζοϋν μιά ύχερχραγματική ζωή
μέσα στή ψι/χή καί τό δνειρο έκα-
τομμυρίων άνθρώτων, καί είναι τ,
χροεκτασίς των καί ή ανάστασις
των κατά τόν ίδιον τρόχον χού είνε
καί οί θεοί. Τί σημαίνει αν έκείνο
χοΰ δείχνουν ώς σχίστι της Ίουλ:-
έττας, στή στενή Βία 'Καχέλλο,
είναι Ινα ψηλό ααί στενό κτίριο,
χωρίς καμμιά ώμορφιά, μ' Ινα έ·
ξώστη τόσο ^λά τοχοθετημένο χά¬
νω άχό τόν δρόμο χοΰ δέν μχορεϊ
κανείς νά ■φαντασθη την Ίουλ'.έττα
νά σιγομιλτ} άχ' αυτόν, μέ τόν στα-
ματημένο στό δρόμο Ρωμαίο! Όλοι
οί ξένοι στέκουνται μχροστά σ' αύ-
τό μέ εάλάίεια καί μέ έκϊττασι, κυτ-
τάζοντάς το έχί ώρα, ώς γιά νά τό
.χοτυχώσουν στή μνήμη τους καί
νά μετα
18
κΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΘΕΑΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΡΩΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΤ
■ Ή λατρεία τοϋ κάλλους είναι δ
«οινός βωμός, πρό τοϋ όποίου τε-
λοϋνται αί λιτανεϊαι καί αί φυσίαι
διά τόν αιώνιον καί διεθνη γυναι-
κόκοβμον. Πρό Ιξ χιλιάδων έτών
επουδράριζαν Αίγυπτιακαι καί Άο
συρικαί καλλοναί τό πρόσωπον
των, έφτιασίδίοναν μάγουλα καί
χείλη, εσκοτείνιαζαν τα φρνδια
χαί τα βλέφαρά των, εως ότου
αί μυστη(μώο€ΐς των τέχναι καί
ττίς τουαλέττας είχαν φθάστι είς
τοιαύτην έντέλειαν, οστε τα σαλό
νια της καλλονής, τα έξαίσια έργο-
στάοαα των μαγισσών αυτών της
αρχαιότητος, δπω; μάς τα άπεκά-
λυψαν τα άοναιολογι-κά ενρήματα,
έφθανον νά είναι ομοια, ώς πρός
την πολυτέλειαν, την ποικιλίαν των
μέθοδον, τόν πλούτον τόν αίθερων,
μέ έκεΐνα τοϋ εΐκοστοΰ ιΐίώνος είς
την Ευρώπην κ»αί την Αμερικήν.
Διά μέσου των νεφελωδών πέπλο>ν
περΐαΏμένων χιλιετηρίδων είσδνει
ή άσθενής, έρεθττττική πνοή ενός
οίουδήποτε αρχαίον άρώματος καί
6ασανίζει την φαντασίαν μέ Ινα
ακαθόριστον διάγγελμα άπό τί)
παρελθόν. Μοντέρν ούοί τής νέας
Άνατολής προσ'κολλώνται, γεμάτα
άπό νοσταλγίαν νά διαφύγουν άπό
τα χρυσά κλουβιά των καί ξεσχί-
σουν τα δεσμά τής παραδόσεως
καί των έ&ίμων είς τα καΛαισθητι-
κώς κατασκευασμένα φιαλίδια καί
.τήΊλινα άγγεϊα. Κινοϋνται άπό την
αγωνίαν μή.τως τό κϋμια τής προό-
δου άποσχάστ] άπό τα γεμόίτα ά¬
πό στολίδια δάκτνλά των τό ισχυ¬
ρόν φυλακτόν τής έπιστήμης τής
εύμορφιάς, αυτής της κληρονομίας
χιλιετηρίδων δλων άπομονώσεως.
Τα μυ-στήρκχ της εύμορ-
φι&ς.
Είς τα χαρέμια τής Άνατολής,
οπίσω άπό τα παραπετάσματα των
Ίνδιών, είς τα κρησφΰγετα κινε-
*ικών κήπων, ημπορεί νά έξιχντάση
κανείς άκόμη τα άρώματα αντά τής
αρχαιότητος, και πανάρχαια μνστι-
κά άναπηδοΰν, σαν στεφάνια άπό
ά'νιτη, άπό τα φιαλίδυα καί τα πηλι
να σκεύη των ψιμυθίων. Έπειδή
επί ΙΤτη εξησα είς την Ανατολήν
καί εΐχα την αδειαν νά είσέρχο-
μαι είς τα οίκογενειακα ιϊδντα τοϋ
Μαρόκου, των Ίνδιων, τής Κίνας
καί τής Ίαπωνίας, συνοέομαι με
ταξΰ των γυναικων τής Ανατολή.;
αέ φίλας στενά άφωσιωμενας, ποϋ
Η ΑΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΛΛΟΝΗΣ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤίΙΝ ΑΙΏΝΏΝ.- ΤΑ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΕΙΣ
ΟΑΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ, ΚΑΤΑ ΤΉ* ΑΡΧΛΙΟΤΗΤΑ, ΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ-
ΑΡΘΡΟΝ ΤΗΣ ΑΑΙΔΗΣ ΝΤΡΟΥΜΟΝΤ ΧΑΙΗ, ΤΗΣ ΓΝίΙΣΤΗΣ ΑΓΓΛΙΔΟΣ ΔΗΜΟ-
ΣΙΟΓΡΑΦΟΥ. Η ΟΠΟΙΑ ΕΚΑΜΕ ΤΟΝ ΤΥΡΟΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΕ ΤΟ ΠΗ·
ΔΑΛΙΟΥΧΟΥΜΕΝΟΝ "ΚΟΜΗΣ ΖΕΠΠΕΛΙΝ".
ΓΕ μκροποιοί είς τό Λονδίνον άπέ-
ναντι ογδοήκοντα των Παρισίων.
Κατά τάς στατιστικάς, ή χρήσις
κοσμητικών μεσων είναι σήμερον
περισσότερον γενικευμένη παρά αλ
λοτε. Αί δαπάναι πρός καλλωπι-
σμόν των γυναικων είς την Μεγ.
Βρετανίαν άνερχονται καθ έ6δο-
μάδα είς 4 έκατομμύρια λίρας, έξ
ών μέγα μερος άναλογεϊ είς την
περιποίησιν τής καλλονης, είς πον-
δοαν καί κοσμητικά. ΎπολογΡζουν
την εισαγωγήν μέσων καλ^νθνής έκ
Γερμανίας είς την Αγγλίαν κατ'
ετος είς 170 τόννους καί ό κ. Β. Α.
ΐΊάουστερ, ό γνωστός είδικός δι'
άρώματα, ίσχυρίζεται ότι γνωρίζει
ενα Άγγλτκόν οίκον, ποϋ παράγει
δχι ολιγώτερον άπό ενα τόννον
ποϋδραν τοϋ πρόσωπον καθ1 έβδο-
μάδα. Ό προϋπολογισμός τής καλ¬
λονης τής Άμερικής άνέρχεται, ώς
λέγεται, είς ενα ΰψος 35.500.000
λιρών τό ετος, έξ ών 6.385.000
λίραι διά ποϋδραν τοϋ πρόσωπον,
5.995.000 διά κρέμας, 3.055.000
δι' άρώματα, 2.912.400 διά με'σα
χρωματισμοϋ των τριχών καί ά7ιλα
παοασκενάσματα.
Τ ό
Ή "Εθελ Σιούττα, πρώην άστήρ τοΰ κωμειδυλλίου, καί νυν σύζυγος τοΰ
Τζώρτζ "Ολοέν, ή όποία ανήγγειλεν έκ τοϋ νοσοκοιιείου πρός τάς φίλας της
δτι «τα πάντα εχσυν καλώς», μετά την γέννησιν τοϋ δευτέρου τέκνου της.
άνήκουν έν μέρει άκόμη είς πάλαι
οτέραν σκεπασμενην μέ πέπλα καί
άπομονωμενην γενεάν, είς την ο¬
ποίαν ή νέα αυτή ελευθερία εςτθα-
σε τώρα πολΰ άργά γιά νά μποροϋν
νά μεταόάλουν τόν τρόπον τής ζο>
ής των. Άλλά τα χείλη τής μέμά-
τια άντιλόπης Μαροκινής πριγκι-
■τίσσης, άπό τό στόμα μελαψων Αί-
/ι·.ιτίων, ώςν_ρων Τουρκισσών χα-
νουμισσών, χρυσοχόων ίνδικων ά-
ριστο%ρατίδων, όμοίων μέ κοϋκλες
παλλακίδων Κινεζων άρχιστρατή-
γων καί μανδαρίνων, τρυκρερον
γκεϊσών τής χώρας· των λουλουδι
ών, εμαΰα τα μυστιχά τής καλλο-
νης τριών ήπειρον.
*Η κοσμητική τέχνη καε ή
ίστορία της.
Ή λέξις «κοαμητική» παράγε-
ται άπό την ελληνικήν λέξιν «κο-
μώ» καί υπό ταύτην ή εκείνην την
μορφήν ημπορεί κανείς νά παρα¬
κολουθήση την χρήσιν κοσμητι¬
κόν μεσων μέχρι της σκοτεινής άο
χαιότητος. ΑίγυπτιακοΙ τάοροισφρα
γΐσμένοι πρό χιλιάδων έτών, περι-
εϊχαν μικρά άγγεϊα, έφοδιασμένα
μέ δλα τα μοντέρνα έργαλεϊα διά
μανικιούρ, κσκκινάδι άπό σκόνην
κεραμιύιών, στλισμενα φιαλίδια μέ
ΰπόλοιπα άλεκρων τής καλλονης,
μικρά πήλινα σκει'η διά άντιμόνιον
τριμιιένον εις σκόνην διά βαφή-'
καί μαύρον χρώμα των βλεφάρων,
όπως σήμερα άκόμη χρησιμοποι-
οΰνται είς όλην την Ανατολήν. Ή
τέχνη τοϋ μυ£οποιοΰ, ή μυρεψοϋ
είναι γντοστή άπό άμνημονεύτω ι
γρόνων. Είς την Βίβλον τής Έ-
ξόδου, περίπου 1490 π. Χ., δίδον¬
ται οδηγίαι πρός παρασκευήν λι-
δανωτοΰ καί άπό μύρραν καί άρ-
γότερα μόλις άπό αιθέρας.
<ϊλλοτ& καί οήμερα. ς την Ρώμην τοϋ Αύγουστου ήσαν τα άρώματα ενα άναπόσπα- στον μέρος τής τουαλέττας καί δι' Ικαστον μελος τοϋ σώμιατος πα- ρεσκευάζετο ιδιαίτερον οίρωμα: θΰ μος διά τους ^ραχίονας, φοινικέ- λαΐον διά τα <τττ|&η, αιθέρας αίγο- κλίματος διά τα γόνατα, γιασεμί, τνλεκτρον, μόσχος, βανίλλια, ήδΰο- σμος, ξύλον σανδάλου, σαχρράν επροτιμωντο ένεκα των άφροδισι- ακών αΰτάνν ένεργειών, τα άρώμα¬ τα έκεΐνα, τα όποϊα σήμε,·ρα χαρα- κτηρίζονται ώς «άρώματα τής Ά¬ νατολής» »αί άγοράζονται άπό δ- λονς είς την Ανατολήν ταξειδεύ- οντας είς τα παζάρια. Είς αρχαί¬ οις καιρούς ένιτνηθιζαν νά άρω- μαχίζσνν ενα δωμάτιον, εμιβαπτί- δικίος πρός αυτόν τόν σκοπόν όρ- γανουμενας συναναστροφάς. Τό παράδοξον έκεϊνο «Ίαπωνικόν οί- ρωμα», άχώριστον άπό παιδικάς άναμνήσεις περί παιγνιδίου είς την "Απω Ανατολήν, είναι ακαθόρι¬ στον άλλά υφίσταται πάντοτε. Κι- νεζικόν ά'ρωμα καί λιθανωτός (·θν- μίαμα) έρχεται κυρίως άπό την Άραιβίαν καί τάς νήσους τοΰ ξύ¬ λου σανδάλου. Αι φραϊαι των φι- λιππίνων περικαλΰπτονται είς Ινα νέφος άπό διαπεραστικόν «σαιιπαγ κουΐτα», έκείνο τό τρυφερόν άσπρο ά'νθος, μέ τό οποίον στολίζουν τούς μανρονς ώς εβεννος πλοκάμους ην στιγμήν υγραίνεται, μετατρέ-. ται εις πορψυροϋν αλυκο. Τό κοΐ, κινάδι (ΚυυϋΕ) των. άρωμάτων Ένας σταθμός εί; την Ιστορί¬ αν τοΰ άρώματος είς την Ευρώπην υπήρξεν ή άπονομή τοϋ προνομίου είς τους μάστορας |'.υροποιονς υπό τοϋ Φίλιππον Αύγουστον τής λί ά ό 'Η ζοντες περιστέριαείς άρωμάτώδεις ΓΟυ Φ^ιππον Αύγούστου τής Γαλ- αΊνερας καί αφήνοντας αυτόν Ιπει- }ια5 καΙα ™ ε™ζ 1190· Ή 6ασί- __ ..λ------.-_. λιλ....«« Λΐ-ίλ ^λ ο?-1 λισσα Ελισαοετ ττναπα τα άοηΊιιη Συχνά ήρωτήιτην περί τοϋ μυ- στικοϋ τοϋ μαλακοϋ τοϋ ώς όελοΰ- δο δέρματος τοϋ πρόσωπον των ά- νατολικών φιΐλενάδων μοί». Ή α¬ πάντησις είναι: Φυσικόν ελαιον, άμνγδίαλέλαιον δι' έκεΐνας ζα>ϋ θέ-
λονν ν' άποκτήσουν άνοικτότερον
χρώμα, έλαιόλαδον πρός συσκότι-
σιν τοϋ χρώματος τοΰ πρόσωπον
μιάς ωραίας, είς την οποίαν ή δψις
της ιφαίνεται πολύ άνοικτή. Καί
φοινικέλαιον χρησιμοποιεϊται πολύ
| υπό των έξύπνων γυναικων των χο-
ρεμίων. Αί Αίγυπτίαι τής αρχαιό¬
τητος εχρησΐΗοποίουν διαφόρους
άλειφάς καίδΗερωμενας διά παρα-
δόσεως^αIι οποίαι είς την σύνθε¬
σιν των δέν πρέπει νά ήσαν μνστη-
ριιοΰεστεραι παρά αί πάσται άπό
άνθη φασουλίων καί ριζών ναρκίσ-
σων των Ρωμαίων πατρικίων κνρι-
ών, αί κρέμαι άπό ανθη κρίνων, λε-
μονίων κιαί φιλλνρών των μοντέρ-
βανωτοϋ καί είς άπειράριθμα κατό
πιν <5ι6λία τής Παλαιάς Δια/ιτηκης άναφερονται κοσμητικά μέσα. Τα άρ<όματα των χρόνον εκείνον πα¬ ρεσκευάζοντο κυρίως άπό την ρητί >ην τού γκοΰ}ΐι, τοϋ δένδρου λι-
ρς φής
τα νά πετοϋν όλογυρα, άλλά τό είς
γενικήν χρτίσιν μέσον ήτο, όπως
καί σήμερα ό λιιβανωτός. Διά τόν
Νέρωνα λέγετοα δτι έπροτιμοΰσε
ροδόνερο, ό Λουδοβϊκος ΙΣΤ' κα¬
τέστησε τόν αιιθερα τοϋ ανθους
πορτοκαλλέας τε)ΐυταίαν μόδαν και
ή Αυτοκράτειρα Ίωσηφίνα είσήγα
γε τόν μόσχον άπό την έξωτικήν
πατρίδα της.
Γιασε,μί, ηλεν-τρον, ξύλον σΌν-
δαλου καί μόσχος ίυροτιμώνται ά¬
πό έν,είνας τάς άνατολίτισσας, αι
οποίαι δέν έίπετάχΰησαν · άκόμη ά¬
πό την ελξιν τόϊν Παρισινών προ-
ίόντον. Άπό τα άρώματα των 'Ιν-
διών αίσθάνεται κιανείς ώς επί τό
πλείστον την ενωδίαν τοΰ ξύλου
τοϋ σανδάλου. Είναι ολιγώτερον
πολνποίκΛα παρά τα τής Έγγϋς
Άνατολής, τα όποϊα συμπεριλαμ-
βάνουν χαί εΰωδίας λουλουδιών, ώς
γιασεμί, τό περίφημ.σν ,ρόδον τοΐ
Σιράζ της Βουλγαιρίας. Ίνδικαί
κνρίαι άγαποϋν τους εύώδεις αι¬
θέρας τής πατρίδος των, μάλιστα
χρωματίζουν καί αύτους τοΰς π#-
τϊλονς των είς αίθέ·ρα τοϋ ξύλσυ
σανδάλου, τό οποίον δχι μόνον τοίς
προσδίδει ένα δυνατόν χρυσουν τό-
νον, άλλά καί τονς άρωματθζει δι¬
αρκώς. "Ημονν συχνά μάρτυς νά
διατάζουν αί Ίνδαί φιλενάδες μου
ϊνα ύπηρέτην νά φέρη ενα άγγεΐ-
ον μέ άνημμενον λιβανωτόν καί νά
κρατοϋν τα πλουσιοπάροχα κεντη-
μένα καλύμματα υπεράνω των γν.υ
κέως ευωδιαζόντων νεφών κάπνοΰ,
ούτως ώστε όλον τό σώμα τους έμ-
ποτίζεται μ' αΰτό.
Οί Ίάπωνβς ιέπιδίδονται είς μί¬
αν πανηγυρικήν τελετήν, καλουμέ-
νην «Κικό - Κό» ή «είσπνοήν λιβα-
ναποΰ», ή όποία κυρίος μόνον ώς
ενα είδος παιγνιδιοϋ μπορεί νά
νκτρακτηρισι'ηΐ άσκουμενον άς εί
ήγάπα τα άρώμα
τα «αι τουτο πρέπει νά προυκάλε¬
σε την διάδοσιν άρωμάτων κατά
τόν 16ον αίωνα είς την Αγγλίαν..
Καί δμως ενα Σκωτικόν χρονικόν·
άπό τό ετος 1763 δέν άναφέρει κα
νενα μνρεψόν. Τφ 1860 υπήρχον
ο
) ήτο άλλοτε γν»
στόν υπό τό δνομα «Ίσπανικό χαο-
τί», διότι έπωλείτο μέσα είς μικρά
τεύχη έρυθρού χάρτου πούδρας, τή
οποίον λέγεται δτι προήρχετο από
την Ισπανίαν. Την περισσοτέραν
ποϋδραν δμως <τυνηθιζον νά κατα- σκευάζουν άπό κόλλαν χαί αί Κι- νέζαι των πτωχοτίέρων στρωμά, των μεταχειρίζονται καί σήμερον ά κόμη καθαράν κόλλαν, ένφ είς τάς Ίνδϋας μεταχειρίζονται κίτρινον σαφράν, ή δέ Ιάβα, ό άδάμας αϋ- τός τής μικράς Όλλανδίας, είναι είναι η πατρίς της γνίοστής μας πούδρας άπό ρνζι. Λουτρά καί «τλύσεις» ύπέχειν· τοείς πολλάς μόδας, άπό τα λουτρα γάλακτος τοϋ δνου τής Αϋτοκοιατεί ρας Π οποίας, τής ωραίας συζύ- γου τοΰ Νέρωνος, τα γαλακτοΐ^α λουτρά τοϋ μεσαίονος, τής πλΰσε- ως μέ ροδόνερον καί ανθη φι/./.υ- ρών καί λουτρά μέ έρυθρόν οίνον τοϋ 16ου αιώνος, μέ τα νωπά πρά-' σινα πορτοκάλλια, ποϋ χρησιμοποι- οϋνται είς την Πολυνησίαν ώς σά- πων λουτρόν, έως είς τα παραδα- ξότατα δλων των έθιμον ποΰ είναι συνήθη εί ςτάς Ίαπωνίδας σας καί τάς ωραίας, γ/η- οποίαι ,ιλύ- νούν τό πρόσοΐπον μέ τό δέρμα 5- ςρεων καί Ίσχυρίζονται ότι προσδί δονν δι' αύτοϋ είς την έκφρασιν τοϋ πρόσωπον ιδιαιτέραν μαγε,ίαν καί ■θέλγητρον. . Δέν ΰπάρχει τίποτε τό νέον ύπδ τόν ήλιον. 'Η έκρίζωσις των φρυ· διον ίσυνηθίζετο ήδη πρό τριών χι λιάδων έτώγ χαί έγινεν έπανειλημ μένως καί έν τό μεταξν μόδα. Μία «πλύσις διά τα χείλτρ, Λαρασν.ευα- σμένη άπό την τέφραν των τριχών μιάς ούράς άλογον, άναμεμιγμενην μέ ίσα μέρη άπό μέλι, σννχστάτα! είς ενα παλαιόν οιολίον, δημοσι- ενϊθέν τό 1510 είς την Β ενετίαν. Αί ώραΐαι τής "Απω Ανατολή; εύρον αναπλήρωσιν διά τό περι· φρονημένον λάπις των χειλέων τοΰ είκοστοΰ αιώνος είς τό πορφυροΰν κόκκινο των καρυδιών, ποΰ μα- σοϋν μέ επιμονήν ενός Άμερικανοίί εραστοϋ τοΰ γκάμι. νόν. Ή Ίεζότ3ελ, ή όποία §6αφε τό πρόσωπον της, μετεχειρίζετο, δπως ύποτίθεται, σκόνην κεραμιδιοϋ, ί· άν δέν εγνώριζε τό παράδοξον Κι- νεζικόν κοκκινάδι, ποϋ άποκτάται άπό τό έκχείλισμα ενός φντοϋ, τό οποίον άπό ζωηρόν πράσίνον, καθ1 •Η Φλώο,ντα -Εοελνν ς «ερι κάλλοος Τό περί ■καλλονης ίδεώδες έναλ λάσσει είς όλον τόν κόσμον καί, ο- πος ή μοντέρνα γυναίκα τής Δΰ- σεως γνωρίζει έξ Ιδίας πείραν, καθ' έκαστην δεκαετίαν. Είς το Μαρόκον ή νύμφη παχΰνεται έχ προθίσεος μέ διάφορα «μέσα θρο- πτικά καλλονης», κνριώτατα; δέ ά¬ πό δημητριακά, γάλα. καί χουρμα- δες. Είς την Νέαν Ίρλανδίαν, εις την Νότιον θάλασσαν, παχΰνεται επί ετη έ"να κορίτσι διά νά άντα· πσ/ριθή, κατά τάς έκεΐ περί «σλ· λονή; ίσχυούσας Ιδέας, είς τό γυ¬ ναικείον ιδεώδες. Είδα τάς «πσ.- χείας» ωραίας τής 'Εγγύς Άνατο¬ λής καί τόν εντελώς επίπεδον άντι- γιτνοίΐκείον κόσμον των γυναικων τής Κίνας, δ.του γυναικεΐαι στρογ- γυλότητες ■θεωροϋνται ώς τό άκρον άωτον τής άπρεπβίας. Αί Κινέζαι γυναΐκες σφίγγουν τα στή·θη των α πό παιδικής ήλικίας καί καταστελ- λουν πάσαν καί την έλαφροτάτην ϊννοιαν της γυναικότητος. Ή μί;? Σώλλη Μάτα Κίννον, ή διευθύν· τρια τής γνωστής είς τό 2αγγάϊ σχολήΊς, μοθ ένεπιστενθη πόσα; δΐ'σκολίας εχει διά νά παρακινήσπ τα νε^ιρά κορίτσια νά μετέχουν εί; τα σχολικά σπόρτ. «Μερικές είναι μετά ναροίς πρόθΐ'μοι νό χαλαρω- σουν τόν κορσέ των, μοΰ ελεγε, άλλ' αί περισσότεραι 6λέπονν υποπτα 6λέμματα αύτην την κα τάς άντιλήψεις των άναιδή σΐ'μ^*-· ριφοράν». Σειρά δλη άσθενειών ,άπεναν τι των οποίων τό παλαιόν &9ιμ°ν τοϋ σφιξίιματος των ποδιών είναι σχετικώς άθωον, είναι αί συνεπεία· ί ύ ϋ ί κατα χς τοΰ οχρνγξίματος σύτσΰ τοϋ κο ΛΑΙΔΗ ΔΡΟΥΜΟΝΤ ΧΑΙΗ ΤΑΗΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5, <Έθνικός Κτ'ίρι·ξ», Ήμε. ριοτκάτιχος καί ΕϊκτΛΌγραςριιμένος, λοΰνται παρά τού άντυΐροοώ.του Λουκά Παρασκίυά, 106 Ν. δ»»· Αν*., δστις δέχεται μικράς καί μεγ*"; λας άγγελίας καθάς καί έγγθ<»*α· σννδρομητών. •Εκλεχτά 0ι6λία έχη μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τού «'Ε*ν«Μ>0 Κηο"1"»^
κΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΘΕΑΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΡΩΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΤ
■ Ή λατρεία τοϋ κάλλους είναι δ
«οινός βωμός, πρό τοϋ όποίου τε-
λοϋνται αί λιτανεϊαι καί αί φυσίαι
διά τόν αιώνιον καί διεθνη γυναι-
κόκοβμον. Πρό Ιξ χιλιάδων έτών
επουδράριζαν Αίγυπτιακαι καί Άο
συρικαί καλλοναί τό πρόσωπον
των, έφτιασίδίοναν μάγουλα καί
χείλη, εσκοτείνιαζαν τα φρνδια
χαί τα βλέφαρά των, εως ότου
αί μυστη(μώο€ΐς των τέχναι καί
ττίς τουαλέττας είχαν φθάστι είς
τοιαύτην έντέλειαν, οστε τα σαλό
νια της καλλονής, τα έξαίσια έργο-
στάοαα των μαγισσών αυτών της
αρχαιότητος, δπω; μάς τα άπεκά-
λυψαν τα άοναιολογι-κά ενρήματα,
έφθανον νά είναι ομοια, ώς πρός
την πολυτέλειαν, την ποικιλίαν των
μέθοδον, τόν πλούτον τόν αίθερων,
μέ έκεΐνα τοϋ εΐκοστοΰ ιΐίώνος είς
την Ευρώπην κ»αί την Αμερικήν.
Διά μέσου των νεφελωδών πέπλο>ν
περΐαΏμένων χιλιετηρίδων είσδνει
ή άσθενής, έρεθττττική πνοή ενός
οίουδήποτε αρχαίον άρώματος καί
6ασανίζει την φαντασίαν μέ Ινα
ακαθόριστον διάγγελμα άπό τί)
παρελθόν. Μοντέρν ούοί τής νέας
Άνατολής προσ'κολλώνται, γεμάτα
άπό νοσταλγίαν νά διαφύγουν άπό
τα χρυσά κλουβιά των καί ξεσχί-
σουν τα δεσμά τής παραδόσεως
καί των έ&ίμων είς τα καΛαισθητι-
κώς κατασκευασμένα φιαλίδια καί
.τήΊλινα άγγεϊα. Κινοϋνται άπό την
αγωνίαν μή.τως τό κϋμια τής προό-
δου άποσχάστ] άπό τα γεμόίτα ά¬
πό στολίδια δάκτνλά των τό ισχυ¬
ρόν φυλακτόν τής έπιστήμης τής
εύμορφιάς, αυτής της κληρονομίας
χιλιετηρίδων δλων άπομονώσεως.
Τα μυ-στήρκχ της εύμορ-
φι&ς.
Είς τα χαρέμια τής Άνατολής,
οπίσω άπό τα παραπετάσματα των
Ίνδιών, είς τα κρησφΰγετα κινε-
*ικών κήπων, ημπορεί νά έξιχντάση
κανείς άκόμη τα άρώματα αντά τής
αρχαιότητος, και πανάρχαια μνστι-
κά άναπηδοΰν, σαν στεφάνια άπό
ά'νιτη, άπό τα φιαλίδυα καί τα πηλι
να σκεύη των ψιμυθίων. Έπειδή
επί ΙΤτη εξησα είς την Ανατολήν
καί εΐχα την αδειαν νά είσέρχο-
μαι είς τα οίκογενειακα ιϊδντα τοϋ
Μαρόκου, των Ίνδιων, τής Κίνας
καί τής Ίαπωνίας, συνοέομαι με
ταξΰ των γυναικων τής Ανατολή.;
αέ φίλας στενά άφωσιωμενας, ποϋ
Η ΑΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΛΛΟΝΗΣ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤίΙΝ ΑΙΏΝΏΝ.- ΤΑ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΕΙΣ
ΟΑΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ, ΚΑΤΑ ΤΉ* ΑΡΧΛΙΟΤΗΤΑ, ΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ-
ΑΡΘΡΟΝ ΤΗΣ ΑΑΙΔΗΣ ΝΤΡΟΥΜΟΝΤ ΧΑΙΗ, ΤΗΣ ΓΝίΙΣΤΗΣ ΑΓΓΛΙΔΟΣ ΔΗΜΟ-
ΣΙΟΓΡΑΦΟΥ. Η ΟΠΟΙΑ ΕΚΑΜΕ ΤΟΝ ΤΥΡΟΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΕ ΤΟ ΠΗ·
ΔΑΛΙΟΥΧΟΥΜΕΝΟΝ "ΚΟΜΗΣ ΖΕΠΠΕΛΙΝ".
ΓΕ μκροποιοί είς τό Λονδίνον άπέ-
ναντι ογδοήκοντα των Παρισίων.
Κατά τάς στατιστικάς, ή χρήσις
κοσμητικών μεσων είναι σήμερον
περισσότερον γενικευμένη παρά αλ
λοτε. Αί δαπάναι πρός καλλωπι-
σμόν των γυναικων είς την Μεγ.
Βρετανίαν άνερχονται καθ έ6δο-
μάδα είς 4 έκατομμύρια λίρας, έξ
ών μέγα μερος άναλογεϊ είς την
περιποίησιν τής καλλονης, είς πον-
δοαν καί κοσμητικά. ΎπολογΡζουν
την εισαγωγήν μέσων καλ^νθνής έκ
Γερμανίας είς την Αγγλίαν κατ'
ετος είς 170 τόννους καί ό κ. Β. Α.
ΐΊάουστερ, ό γνωστός είδικός δι'
άρώματα, ίσχυρίζεται ότι γνωρίζει
ενα Άγγλτκόν οίκον, ποϋ παράγει
δχι ολιγώτερον άπό ενα τόννον
ποϋδραν τοϋ πρόσωπον καθ1 έβδο-
μάδα. Ό προϋπολογισμός τής καλ¬
λονης τής Άμερικής άνέρχεται, ώς
λέγεται, είς ενα ΰψος 35.500.000
λιρών τό ετος, έξ ών 6.385.000
λίραι διά ποϋδραν τοϋ πρόσωπον,
5.995.000 διά κρέμας, 3.055.000
δι' άρώματα, 2.912.400 διά με'σα
χρωματισμοϋ των τριχών καί ά7ιλα
παοασκενάσματα.
Τ ό
Ή "Εθελ Σιούττα, πρώην άστήρ τοΰ κωμειδυλλίου, καί νυν σύζυγος τοΰ
Τζώρτζ "Ολοέν, ή όποία ανήγγειλεν έκ τοϋ νοσοκοιιείου πρός τάς φίλας της
δτι «τα πάντα εχσυν καλώς», μετά την γέννησιν τοϋ δευτέρου τέκνου της.
άνήκουν έν μέρει άκόμη είς πάλαι
οτέραν σκεπασμενην μέ πέπλα καί
άπομονωμενην γενεάν, είς την ο¬
ποίαν ή νέα αυτή ελευθερία εςτθα-
σε τώρα πολΰ άργά γιά νά μποροϋν
νά μεταόάλουν τόν τρόπον τής ζο>
ής των. Άλλά τα χείλη τής μέμά-
τια άντιλόπης Μαροκινής πριγκι-
■τίσσης, άπό τό στόμα μελαψων Αί-
/ι·.ιτίων, ώςν_ρων Τουρκισσών χα-
νουμισσών, χρυσοχόων ίνδικων ά-
ριστο%ρατίδων, όμοίων μέ κοϋκλες
παλλακίδων Κινεζων άρχιστρατή-
γων καί μανδαρίνων, τρυκρερον
γκεϊσών τής χώρας· των λουλουδι
ών, εμαΰα τα μυστιχά τής καλλο-
νης τριών ήπειρον.
*Η κοσμητική τέχνη καε ή
ίστορία της.
Ή λέξις «κοαμητική» παράγε-
ται άπό την ελληνικήν λέξιν «κο-
μώ» καί υπό ταύτην ή εκείνην την
μορφήν ημπορεί κανείς νά παρα¬
κολουθήση την χρήσιν κοσμητι¬
κόν μεσων μέχρι της σκοτεινής άο
χαιότητος. ΑίγυπτιακοΙ τάοροισφρα
γΐσμένοι πρό χιλιάδων έτών, περι-
εϊχαν μικρά άγγεϊα, έφοδιασμένα
μέ δλα τα μοντέρνα έργαλεϊα διά
μανικιούρ, κσκκινάδι άπό σκόνην
κεραμιύιών, στλισμενα φιαλίδια μέ
ΰπόλοιπα άλεκρων τής καλλονης,
μικρά πήλινα σκει'η διά άντιμόνιον
τριμιιένον εις σκόνην διά βαφή-'
καί μαύρον χρώμα των βλεφάρων,
όπως σήμερα άκόμη χρησιμοποι-
οΰνται είς όλην την Ανατολήν. Ή
τέχνη τοϋ μυ£οποιοΰ, ή μυρεψοϋ
είναι γντοστή άπό άμνημονεύτω ι
γρόνων. Είς την Βίβλον τής Έ-
ξόδου, περίπου 1490 π. Χ., δίδον¬
ται οδηγίαι πρός παρασκευήν λι-
δανωτοΰ καί άπό μύρραν καί άρ-
γότερα μόλις άπό αιθέρας.
<ϊλλοτ& καί οήμερα. ς την Ρώμην τοϋ Αύγουστου ήσαν τα άρώματα ενα άναπόσπα- στον μέρος τής τουαλέττας καί δι' Ικαστον μελος τοϋ σώμιατος πα- ρεσκευάζετο ιδιαίτερον οίρωμα: θΰ μος διά τους ^ραχίονας, φοινικέ- λαΐον διά τα <τττ|&η, αιθέρας αίγο- κλίματος διά τα γόνατα, γιασεμί, τνλεκτρον, μόσχος, βανίλλια, ήδΰο- σμος, ξύλον σανδάλου, σαχρράν επροτιμωντο ένεκα των άφροδισι- ακών αΰτάνν ένεργειών, τα άρώμα¬ τα έκεΐνα, τα όποϊα σήμε,·ρα χαρα- κτηρίζονται ώς «άρώματα τής Ά¬ νατολής» »αί άγοράζονται άπό δ- λονς είς την Ανατολήν ταξειδεύ- οντας είς τα παζάρια. Είς αρχαί¬ οις καιρούς ένιτνηθιζαν νά άρω- μαχίζσνν ενα δωμάτιον, εμιβαπτί- δικίος πρός αυτόν τόν σκοπόν όρ- γανουμενας συναναστροφάς. Τό παράδοξον έκεϊνο «Ίαπωνικόν οί- ρωμα», άχώριστον άπό παιδικάς άναμνήσεις περί παιγνιδίου είς την "Απω Ανατολήν, είναι ακαθόρι¬ στον άλλά υφίσταται πάντοτε. Κι- νεζικόν ά'ρωμα καί λιθανωτός (·θν- μίαμα) έρχεται κυρίως άπό την Άραιβίαν καί τάς νήσους τοΰ ξύ¬ λου σανδάλου. Αι φραϊαι των φι- λιππίνων περικαλΰπτονται είς Ινα νέφος άπό διαπεραστικόν «σαιιπαγ κουΐτα», έκείνο τό τρυφερόν άσπρο ά'νθος, μέ τό οποίον στολίζουν τούς μανρονς ώς εβεννος πλοκάμους ην στιγμήν υγραίνεται, μετατρέ-. ται εις πορψυροϋν αλυκο. Τό κοΐ, κινάδι (ΚυυϋΕ) των. άρωμάτων Ένας σταθμός εί; την Ιστορί¬ αν τοΰ άρώματος είς την Ευρώπην υπήρξεν ή άπονομή τοϋ προνομίου είς τους μάστορας |'.υροποιονς υπό τοϋ Φίλιππον Αύγουστον τής λί ά ό 'Η ζοντες περιστέριαείς άρωμάτώδεις ΓΟυ Φ^ιππον Αύγούστου τής Γαλ- αΊνερας καί αφήνοντας αυτόν Ιπει- }ια5 καΙα ™ ε™ζ 1190· Ή 6ασί- __ ..λ------.-_. λιλ....«« Λΐ-ίλ ^λ ο?-1 λισσα Ελισαοετ ττναπα τα άοηΊιιη Συχνά ήρωτήιτην περί τοϋ μυ- στικοϋ τοϋ μαλακοϋ τοϋ ώς όελοΰ- δο δέρματος τοϋ πρόσωπον των ά- νατολικών φιΐλενάδων μοί». Ή α¬ πάντησις είναι: Φυσικόν ελαιον, άμνγδίαλέλαιον δι' έκεΐνας ζα>ϋ θέ-
λονν ν' άποκτήσουν άνοικτότερον
χρώμα, έλαιόλαδον πρός συσκότι-
σιν τοϋ χρώματος τοΰ πρόσωπον
μιάς ωραίας, είς την οποίαν ή δψις
της ιφαίνεται πολύ άνοικτή. Καί
φοινικέλαιον χρησιμοποιεϊται πολύ
| υπό των έξύπνων γυναικων των χο-
ρεμίων. Αί Αίγυπτίαι τής αρχαιό¬
τητος εχρησΐΗοποίουν διαφόρους
άλειφάς καίδΗερωμενας διά παρα-
δόσεως^αIι οποίαι είς την σύνθε¬
σιν των δέν πρέπει νά ήσαν μνστη-
ριιοΰεστεραι παρά αί πάσται άπό
άνθη φασουλίων καί ριζών ναρκίσ-
σων των Ρωμαίων πατρικίων κνρι-
ών, αί κρέμαι άπό ανθη κρίνων, λε-
μονίων κιαί φιλλνρών των μοντέρ-
βανωτοϋ καί είς άπειράριθμα κατό
πιν <5ι6λία τής Παλαιάς Δια/ιτηκης άναφερονται κοσμητικά μέσα. Τα άρ<όματα των χρόνον εκείνον πα¬ ρεσκευάζοντο κυρίως άπό την ρητί >ην τού γκοΰ}ΐι, τοϋ δένδρου λι-
ρς φής
τα νά πετοϋν όλογυρα, άλλά τό είς
γενικήν χρτίσιν μέσον ήτο, όπως
καί σήμερα ό λιιβανωτός. Διά τόν
Νέρωνα λέγετοα δτι έπροτιμοΰσε
ροδόνερο, ό Λουδοβϊκος ΙΣΤ' κα¬
τέστησε τόν αιιθερα τοϋ ανθους
πορτοκαλλέας τε)ΐυταίαν μόδαν και
ή Αυτοκράτειρα Ίωσηφίνα είσήγα
γε τόν μόσχον άπό την έξωτικήν
πατρίδα της.
Γιασε,μί, ηλεν-τρον, ξύλον σΌν-
δαλου καί μόσχος ίυροτιμώνται ά¬
πό έν,είνας τάς άνατολίτισσας, αι
οποίαι δέν έίπετάχΰησαν · άκόμη ά¬
πό την ελξιν τόϊν Παρισινών προ-
ίόντον. Άπό τα άρώματα των 'Ιν-
διών αίσθάνεται κιανείς ώς επί τό
πλείστον την ενωδίαν τοΰ ξύλου
τοϋ σανδάλου. Είναι ολιγώτερον
πολνποίκΛα παρά τα τής Έγγϋς
Άνατολής, τα όποϊα συμπεριλαμ-
βάνουν χαί εΰωδίας λουλουδιών, ώς
γιασεμί, τό περίφημ.σν ,ρόδον τοΐ
Σιράζ της Βουλγαιρίας. Ίνδικαί
κνρίαι άγαποϋν τους εύώδεις αι¬
θέρας τής πατρίδος των, μάλιστα
χρωματίζουν καί αύτους τοΰς π#-
τϊλονς των είς αίθέ·ρα τοϋ ξύλσυ
σανδάλου, τό οποίον δχι μόνον τοίς
προσδίδει ένα δυνατόν χρυσουν τό-
νον, άλλά καί τονς άρωματθζει δι¬
αρκώς. "Ημονν συχνά μάρτυς νά
διατάζουν αί Ίνδαί φιλενάδες μου
ϊνα ύπηρέτην νά φέρη ενα άγγεΐ-
ον μέ άνημμενον λιβανωτόν καί νά
κρατοϋν τα πλουσιοπάροχα κεντη-
μένα καλύμματα υπεράνω των γν.υ
κέως ευωδιαζόντων νεφών κάπνοΰ,
ούτως ώστε όλον τό σώμα τους έμ-
ποτίζεται μ' αΰτό.
Οί Ίάπωνβς ιέπιδίδονται είς μί¬
αν πανηγυρικήν τελετήν, καλουμέ-
νην «Κικό - Κό» ή «είσπνοήν λιβα-
ναποΰ», ή όποία κυρίος μόνον ώς
ενα είδος παιγνιδιοϋ μπορεί νά
νκτρακτηρισι'ηΐ άσκουμενον άς εί
ήγάπα τα άρώμα
τα «αι τουτο πρέπει νά προυκάλε¬
σε την διάδοσιν άρωμάτων κατά
τόν 16ον αίωνα είς την Αγγλίαν..
Καί δμως ενα Σκωτικόν χρονικόν·
άπό τό ετος 1763 δέν άναφέρει κα
νενα μνρεψόν. Τφ 1860 υπήρχον
ο
) ήτο άλλοτε γν»
στόν υπό τό δνομα «Ίσπανικό χαο-
τί», διότι έπωλείτο μέσα είς μικρά
τεύχη έρυθρού χάρτου πούδρας, τή
οποίον λέγεται δτι προήρχετο από
την Ισπανίαν. Την περισσοτέραν
ποϋδραν δμως <τυνηθιζον νά κατα- σκευάζουν άπό κόλλαν χαί αί Κι- νέζαι των πτωχοτίέρων στρωμά, των μεταχειρίζονται καί σήμερον ά κόμη καθαράν κόλλαν, ένφ είς τάς Ίνδϋας μεταχειρίζονται κίτρινον σαφράν, ή δέ Ιάβα, ό άδάμας αϋ- τός τής μικράς Όλλανδίας, είναι είναι η πατρίς της γνίοστής μας πούδρας άπό ρνζι. Λουτρά καί «τλύσεις» ύπέχειν· τοείς πολλάς μόδας, άπό τα λουτρα γάλακτος τοϋ δνου τής Αϋτοκοιατεί ρας Π οποίας, τής ωραίας συζύ- γου τοΰ Νέρωνος, τα γαλακτοΐ^α λουτρά τοϋ μεσαίονος, τής πλΰσε- ως μέ ροδόνερον καί ανθη φι/./.υ- ρών καί λουτρά μέ έρυθρόν οίνον τοϋ 16ου αιώνος, μέ τα νωπά πρά-' σινα πορτοκάλλια, ποϋ χρησιμοποι- οϋνται είς την Πολυνησίαν ώς σά- πων λουτρόν, έως είς τα παραδα- ξότατα δλων των έθιμον ποΰ είναι συνήθη εί ςτάς Ίαπωνίδας σας καί τάς ωραίας, γ/η- οποίαι ,ιλύ- νούν τό πρόσοΐπον μέ τό δέρμα 5- ςρεων καί Ίσχυρίζονται ότι προσδί δονν δι' αύτοϋ είς την έκφρασιν τοϋ πρόσωπον ιδιαιτέραν μαγε,ίαν καί ■θέλγητρον. . Δέν ΰπάρχει τίποτε τό νέον ύπδ τόν ήλιον. 'Η έκρίζωσις των φρυ· διον ίσυνηθίζετο ήδη πρό τριών χι λιάδων έτώγ χαί έγινεν έπανειλημ μένως καί έν τό μεταξν μόδα. Μία «πλύσις διά τα χείλτρ, Λαρασν.ευα- σμένη άπό την τέφραν των τριχών μιάς ούράς άλογον, άναμεμιγμενην μέ ίσα μέρη άπό μέλι, σννχστάτα! είς ενα παλαιόν οιολίον, δημοσι- ενϊθέν τό 1510 είς την Β ενετίαν. Αί ώραΐαι τής "Απω Ανατολή; εύρον αναπλήρωσιν διά τό περι· φρονημένον λάπις των χειλέων τοΰ είκοστοΰ αιώνος είς τό πορφυροΰν κόκκινο των καρυδιών, ποΰ μα- σοϋν μέ επιμονήν ενός Άμερικανοίί εραστοϋ τοΰ γκάμι. νόν. Ή Ίεζότ3ελ, ή όποία §6αφε τό πρόσωπον της, μετεχειρίζετο, δπως ύποτίθεται, σκόνην κεραμιδιοϋ, ί· άν δέν εγνώριζε τό παράδοξον Κι- νεζικόν κοκκινάδι, ποϋ άποκτάται άπό τό έκχείλισμα ενός φντοϋ, τό οποίον άπό ζωηρόν πράσίνον, καθ1 •Η Φλώο,ντα -Εοελνν ς «ερι κάλλοος Τό περί ■καλλονης ίδεώδες έναλ λάσσει είς όλον τόν κόσμον καί, ο- πος ή μοντέρνα γυναίκα τής Δΰ- σεως γνωρίζει έξ Ιδίας πείραν, καθ' έκαστην δεκαετίαν. Είς το Μαρόκον ή νύμφη παχΰνεται έχ προθίσεος μέ διάφορα «μέσα θρο- πτικά καλλονης», κνριώτατα; δέ ά¬ πό δημητριακά, γάλα. καί χουρμα- δες. Είς την Νέαν Ίρλανδίαν, εις την Νότιον θάλασσαν, παχΰνεται επί ετη έ"να κορίτσι διά νά άντα· πσ/ριθή, κατά τάς έκεΐ περί «σλ· λονή; ίσχυούσας Ιδέας, είς τό γυ¬ ναικείον ιδεώδες. Είδα τάς «πσ.- χείας» ωραίας τής 'Εγγύς Άνατο¬ λής καί τόν εντελώς επίπεδον άντι- γιτνοίΐκείον κόσμον των γυναικων τής Κίνας, δ.του γυναικεΐαι στρογ- γυλότητες ■θεωροϋνται ώς τό άκρον άωτον τής άπρεπβίας. Αί Κινέζαι γυναΐκες σφίγγουν τα στή·θη των α πό παιδικής ήλικίας καί καταστελ- λουν πάσαν καί την έλαφροτάτην ϊννοιαν της γυναικότητος. Ή μί;? Σώλλη Μάτα Κίννον, ή διευθύν· τρια τής γνωστής είς τό 2αγγάϊ σχολήΊς, μοθ ένεπιστενθη πόσα; δΐ'σκολίας εχει διά νά παρακινήσπ τα νε^ιρά κορίτσια νά μετέχουν εί; τα σχολικά σπόρτ. «Μερικές είναι μετά ναροίς πρόθΐ'μοι νό χαλαρω- σουν τόν κορσέ των, μοΰ ελεγε, άλλ' αί περισσότεραι 6λέπονν υποπτα 6λέμματα αύτην την κα τάς άντιλήψεις των άναιδή σΐ'μ^*-· ριφοράν». Σειρά δλη άσθενειών ,άπεναν τι των οποίων τό παλαιόν &9ιμ°ν τοϋ σφιξίιματος των ποδιών είναι σχετικώς άθωον, είναι αί συνεπεία· ί ύ ϋ ί κατα χς τοΰ οχρνγξίματος σύτσΰ τοϋ κο ΛΑΙΔΗ ΔΡΟΥΜΟΝΤ ΧΑΙΗ ΤΑΗΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5, <Έθνικός Κτ'ίρι·ξ», Ήμε. ριοτκάτιχος καί ΕϊκτΛΌγραςριιμένος, λοΰνται παρά τού άντυΐροοώ.του Λουκά Παρασκίυά, 106 Ν. δ»»· Αν*., δστις δέχεται μικράς καί μεγ*"; λας άγγελίας καθάς καί έγγθ<»*α· σννδρομητών. •Εκλεχτά 0ι6λία έχη μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τού «'Ε*ν«Μ>0 Κηο"1"»^
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΈΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΠΡΟΣΩΠΑ
ΖΓΐΤΗίνΊΑΤΑ ΤΗ2
Μετά τήν^ στέψιν.^ Έξ άοιστεςών πρός τα δεξιά. Πρώτη σειρά: "Εσθερ Τρούμπουλ, Βιρτζίνια Ρότζερς,
Τζάν Τρούμπουλ, ό κ. κα'ι ήκ. Τζών Κούλιτζ, γαμβρός καί νύμφη, Ντώοοθυ Κλ.άοκ καί ή κ. Φίλιπ Μοαρ-
χάουζ. Δευτέοα σειρά: Ρίτσαρδ Μπράουν, ΐΣτέςρεν Μπράουν, Π'ιος Κλάρκ, Τζών Χίλλ καί Φιλιπ Μοαρ-
χάο υζ.
Ή υ. Τζών Κοϊ/ιτζ, πρώην Φλώρενς ΤρούΊπον»1, ν-ατά πρόσφατον
φωτογραφίαν.
Ό γάμος τού Λουΐτζη Μοντάνα μετά τής πρώην Μαίρης Μάτθιους, έν Γκλέτεϊλ τής Καλιφορνιας. Παρ¬
ευρέθησαν εκατόν προσκεκλημέοι. Κουμπάρος ήτο ό Φράγκ Λογγο, καθιστος.
.Ο Τσάρλες Ντήλος Ούάγγονερ, σν·λ?ηφθείς παρά την πόλιν Νιουκαστ/.
Ούαϊόμιγκ, ώς λαβών 500.000 δολλάρια από εξ Τραπεζας τής Νεας
Υόρκης διά ψευδών μυστικών τηλεγραφημάτων.
ΟΙ Γερουσιασταί Χένρυ "Άλλεν, Σάμουελ Μ. Σιόρτοιτζ καϊ Τζώζεφ Τ. Ρόμπινσων, οίτινες ένεργοϋν άνα-
κρίσεις σχετικώς μέ την προπαγανδιστικήν δράσιν τοϋ Ουΐλλιαμ Β. Σήαρερ, εναντίον τού αφοπλισμου.
Ό Α. Ι. Οϋΐλλιαμς, άεροπόρος τού Αμερικανικόν Χαυτιχοΰ, μέ τό νέον άεοοπλάνον τού «Μέοκουοο», -
έν Φι/εδελφεία..
Άριστερςί ό Χάρλαμ Α. Ούΐττν, έκ Μ-τέθανυ, Μιζονρης, όστις κατεδικα-_
σθη είς .-τενταετή φυλάκισιν, ώς πωλήσας οΐνοπνευματώδη ποτα. Δεξιτϊ
ό Είσαγγελ εΰς Γ. Λ. Βαντεδέντερ.
ΠΡΟΣΩΠΑ
ΖΓΐΤΗίνΊΑΤΑ ΤΗ2
Μετά τήν^ στέψιν.^ Έξ άοιστεςών πρός τα δεξιά. Πρώτη σειρά: "Εσθερ Τρούμπουλ, Βιρτζίνια Ρότζερς,
Τζάν Τρούμπουλ, ό κ. κα'ι ήκ. Τζών Κούλιτζ, γαμβρός καί νύμφη, Ντώοοθυ Κλ.άοκ καί ή κ. Φίλιπ Μοαρ-
χάουζ. Δευτέοα σειρά: Ρίτσαρδ Μπράουν, ΐΣτέςρεν Μπράουν, Π'ιος Κλάρκ, Τζών Χίλλ καί Φιλιπ Μοαρ-
χάο υζ.
Ή υ. Τζών Κοϊ/ιτζ, πρώην Φλώρενς ΤρούΊπον»1, ν-ατά πρόσφατον
φωτογραφίαν.
Ό γάμος τού Λουΐτζη Μοντάνα μετά τής πρώην Μαίρης Μάτθιους, έν Γκλέτεϊλ τής Καλιφορνιας. Παρ¬
ευρέθησαν εκατόν προσκεκλημέοι. Κουμπάρος ήτο ό Φράγκ Λογγο, καθιστος.
.Ο Τσάρλες Ντήλος Ούάγγονερ, σν·λ?ηφθείς παρά την πόλιν Νιουκαστ/.
Ούαϊόμιγκ, ώς λαβών 500.000 δολλάρια από εξ Τραπεζας τής Νεας
Υόρκης διά ψευδών μυστικών τηλεγραφημάτων.
ΟΙ Γερουσιασταί Χένρυ "Άλλεν, Σάμουελ Μ. Σιόρτοιτζ καϊ Τζώζεφ Τ. Ρόμπινσων, οίτινες ένεργοϋν άνα-
κρίσεις σχετικώς μέ την προπαγανδιστικήν δράσιν τοϋ Ουΐλλιαμ Β. Σήαρερ, εναντίον τού αφοπλισμου.
Ό Α. Ι. Οϋΐλλιαμς, άεροπόρος τού Αμερικανικόν Χαυτιχοΰ, μέ τό νέον άεοοπλάνον τού «Μέοκουοο», -
έν Φι/εδελφεία..
Άριστερςί ό Χάρλαμ Α. Ούΐττν, έκ Μ-τέθανυ, Μιζονρης, όστις κατεδικα-_
σθη είς .-τενταετή φυλάκισιν, ώς πωλήσας οΐνοπνευματώδη ποτα. Δεξιτϊ
ό Είσαγγελ εΰς Γ. Λ. Βαντεδέντερ.
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΊΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΑΙΗΓΗΜΑΤΑ-ΤΟΥ ννΊΙ,ϋΑΜ ΗΟΡΕ
ΤΝΓΙΚ:
ρια καρφωμενα γυρω απο τα κα-
τάμαυρα μαλλιά της:
Ή νέ α αύτη τριών ντυμένη σάν
τσιγγάνα, καί εΐχε θαυμασία κά-
«,.' τασπρα μπράτσα %αί λαιμό, ποϋ ή
άσπράδα τού ξεχώριζε άκόμη πε-
ρισσότερο μέσα άπ' τό κόκν.ινο με-
τΐοΐξωτό ςρόρεμά της. Τα μαλλιά της
ήτΐαη/ κατάμαυρα καί τα μάτια της
άκόμη πειό μαύρα, ελαμπαν περισ-
σότϊρο απο τα μαχαίρκχ ποΰ ό
σύντροφός της — ενας ανδρ|α)ς ό>
ριμος μέ γένεια — τα πετοΰσδ
πρός την διεύθννσί της μέ χέρι
σταΦερό κι' άποφασισπκό έξ απο¬
στάσεως εϊχοσι μέτρων.
Τζάμ... τζάμ... τζάμ... τα
μαχαίρια μέ την πλατειά κόψι ϊ-
σχιζαν τόν άέρα σάν άκτϊνες φο>
τός καί έκαρκτχυνοντο μ' έναν ηχο
ύπόκαχρο επάνω στό ξύλο, γύρω
άπ' τό κεφάλι τής νέας. Στό τέλος
ή κόρη όϊτλωνε τό χέρι της μέ τα
δάκτυλα άνοικτά καί ό σύντροφός
της πετοΰαε τότε τα τελευταία τού
μαχαίρια καί τα κάρφωνε |ΐέ κα-
ταπληκτική άκρίβεια άνάμεσα στά
δάκτυλά της.. .
Ήταν Ινα γύμνβομα ποϋ σέ ε-
κανε ν' άνατριχιάζτις. 'Αλλά τό
πειό παράξενο άπό δλα ήταν ή ή-
ρεμία, ή άταραξίια! καή ή άδιαφο-
ρία ποΰ εδειχγε ή κόρτ). ..
Ήταν ώραία καί θαρραλέα.
"Επειτα άπό τέσσαρες ήόμέ-
ρε; — τό θυμάμαι καλά — μοί
συνέβη μιά εκπληξις.
'Εγύριζω στούς δρόμους της Ό
δησσοΰ δταν εΐδα έξαφνα μιά κομ
ψή καί εύκίνητη γυναϊκα ποϋ πες
πατοϋσε μπρός μου.
Μιά δυνατή περιέργεια μέ
κανε νά την άκολονθησω. Ήται
έκείνη. Ή τσιγγάνα μέ τα μαχαι
ρια.. . Φοροϋσε τώρα αλλο φόρε
μα, μά <ώτο δέν μ' έμπόδισε νά τή άναγνωρίσω. Μέ άνεγνώρισϊ κι' έκείνη καί ά¬ μέσως μού αχλωσε τό χέρι γελα- στή. Μέ έκπληξιν την ήκουσα νά Ή Δνίς Μωρίς Σπάρλιν, εκλεγείσα ώς βασίλισσα τής έτησίας πανηγύρεως έν τή πόλει Μαιάμι, της Πολιτείας 'Οκλαχόμας. Έοω καί κάμποσα χρόνχα — μάς είπε ό Τζάκ Πήτερσον — εί- χα πάη μαζύ μέ τους θείονς μου οτήν Όδησσό γιά ν' άγοράσσυμε μιά μεγάλη ποσότητα σταριοΰ. "Ημσυν -ΰσϋε μόλις οεκαοκτώ χρονών, κ' έπειδή ήμσυν άκόμη πό λύ ζωηρός οί θεΐοί μου μοΰ εΐχαν συστήση νά μην κάνω τρέλλες στό μέρος ποϋ ορισκόμαστε γιατ' ή(ταν έπικίνδυνο. Έγώ δμως τούς είχα πή ότι ·κάθε φορά ποϋ εβγαινα μό- νος μου έ'ξω δέν Κπαιρνα μαζύ μου πολλά λεπτά ν<Α ότι εΐχα πάντοτε επάνω μου τό μεγαλοπρεπές μποά- ουνιγκ ποϋ μοϋ τό είχαν χαρίση οί ϊδιοι προτοΰ, φίγουμε άπό τό Λον- δϊνο. Ήξευραν άλλως τε ότι ήμουν παρά πολύ δννατός σκοπευτής, γι- ατί τούς τό είχα άποδείξχι κατά την διάρκειαν τοϋ ταξειδίου. Έγύριζα λοιπόν έδώ κ' έκεΐ στήν Όδησσό, διψώντας νά δώ καινούρ- για πράγμΐαπα. Ένα βράδυ βρέθη- κα τυχαίως σέ μιά πλατεΐα όπου ή- τανε στημένες τέντες καί παράγ κες μέ λογης - λογης λαϊκά τραγον δια. Άκολουθώντας την κλίσι μου, εμπήκα πρώτα: σ' ενα λώϊκό σκο- κευτήριο δπου εοριξα μερικές σφαΐ ρες, ολες μέ έπιτυχία. "Επειτα έπή γα σ' ενα ίπποδρόμιο, πολύ πρω τόγονο καί πολύ λαϊκό. Την στιγ- μή ποϋ μπήκα μέσα εΐδα επάνω στήν σκηνή μία νέαι άκουμπισμενη σ' ενα ξύλο καί ενα σωρό μαχαι- μάνα καθώ; μοϋ είπε. Έπίσης μοϋ ώμολόγησε ότι της ήμουν πολύ συμπαίθητικός. Καί, γενικά , ή συ- νομιλία μας ήταν τόσον εύχαρι- στη καί στούς δυό μας ώστε άπο- φασίσαμε νά την συνεχίσονμε καί την άλλη ήμέρα. Καί "ετσι έξ^^λουθήσαμε νά βλεπώμαστε τακτικά, κάθε βράδυ στό ίπποδρόμιο καί κάθε άπόγεν καριδιά σου. Ή κόρη άνατρίχιασε καί τα ώ- ραϊα βλέφαρά της άνοιγόκλεισαν τρομαγμενα δύο - τρείς φορές. Ά/ λά δέν είπε ουτε λέξι, δέν έπρόφε- ρε καμμία διαμαρτυρία. Μά έγώ έξεγέριτηκα καί δια- μαρτυρήθττκα μέ άγωνία. — Μά αύΐό, εΐπα, είναι εγκλη- μα. . . είναι τερατώοες. Έξ οίλλου μα, σ' ένοεϊνο τό ήσυχο καφενεδάκι., άν τό κάνετε, θά πάτε φυλακή. "Βσκυψα τότε κοντά της, τής ϊ- πιασα τα τρυφερά της χέρια ποϋ τ*τταν παγωμενα καί προσπάθησα νά την πείσω νά μην πάη τό βρά¬ δυ στό Ιπποδρόμιο. — Δέν μπορώ νά λείψω.. . μοί άποκρίθηκε έκείνη.. . Μέ διέταξε ό πατερας μου. . . Κι' άν δέν πάω άπόψε ·θ« μέ σκοτώση την αλλη με¬ ρά... έδώ ή στό Λονδϊνο ή άλλού. Ή κόρη μέ έκύτταζϊ βαθειά στά μάτια μέ μιά έπιμονή ποϋ μοΰ προ- κάλεσε ρΐγος. — Θά άπαντήσω ναί... εϊπε μέ θάρρος καί άποφασιο^ικότητα. Δέν μπορώ νά άρνηίθώ την άγάπη έκεινη απήντησε στόν πατΙ, ρα της: ^ — Τονάγαπώ! Τον άγαπώ! Τάί ΓΤνΐΒβΜ · άπαντάτ] Άγγλικά στής φράσεις ποϋ της άπηύ'θννα έγώ Ραχτσικά. 'Η λεπτότης καί ή χάρις μέ την . οποίαν ώμιλοϋσε έδυνάμωσε την συμπάθειαν μου. Την έπαρεκάλεσα νά καιτησουμε κάπου καί έκείνα].έδέχθτγκε πρόθυ- μα. Μπήκαμε τότε σ' ενα καορενεΐ- ο, καθήσαμε δίπλα - δίπλα, καί εί- παμε τόσα, δσα έχρειάζοντο γιά νά γνωρισθοϋμε πειό καλά. Ήταν δεκαέξη χρονών. Ό άν- θρωτος ποΰ τής πετούσε τα μαχαι ρια ήταν ό πατερας της. Μαζύ τού, μοϋ είπε, έγύριζαν τόν κόσμο απο τα μικρά της χρόναα, κάνοντας πάντα την Κια δουλειά. Στήν δεκάτη μας συνάντησι μως, καθώς καθόμαστε στό καφε¬ νεϊο ανοιξε ξαφνικά ή πόρτα κα'ι παρουχηάχτνηκε μΛροστά μας ό πά- τέρας της. Εϊδα άμέσως ν' άπλώνεται στό πρόσωπο τής κυρίας μιά έκφρασις τρόμου. 'Αλλά 6έν έκ<η>νήθη άπδ
την θέσι της. Είπε μόνον στόν πατ;
ρα της μερικά λόγια σέ μιά*γλωσ-
σα άκαταληπτη σε μενά. Έκεϊνο,
δμως δέν άπσκρύθηκε τίποτε. Μας
επλησίασε κουνώντας τό κεφάλι
τού καί έκάΦησε κοντά μας.
Πέρνοντας τότε έγώ θάρρος
προσπάθησα νά δικαιολογηθώ. 'Ε-
κεΐνος δμως κούνησε πάλιν τό κε-
ςράλι τού καί μοϋ άπεκρίθη σέ ά-
πταιστη Αγγλικη.
— "Οχι... δχι... δέν θελω
καμμίαν δικαιολογίαν... Ξέρω κα¬
λά τα είθιμά σας έσας των Εόρω-
παίων.. Δέν φταίς έσύ.. . Έ-
σεϊς ετσι συνηθίζετε. .. Τό σοραλ-
μα είναι της κόρης μου καί αυτή
θά τό πληράκτη. ..
Προσπάΐθησα νά ύπερασπίσω
την κόρη, νά δικαιολσγήσω τούλα
χιστον. Μά ό παράξενος έκεΐνος
ανθρωπος μέ κύτταξ^ μέ έναν η-
ρεμο θυμό ποΰ μέ έστενοχώρησί
περκτσότερο άπ' ότι θά μέ στενο-
χωροϋσε ή πειό άγρια επίθεσις.
Μέσα στά μάτια τού ελαμψε μιά
δυνατή άστραπή, σάν την λάμψι
τού κεραυνοϋ ποϋ προαγγέλλει κα-
ταιγίδα.
— Άννίκα, εϊπ€ σέ λίγο στήν
κόρη τού, έσν πρέπει νά μιλήστις...
Τόν άγαπ^ς, άλήθεια, αυτόν' τόν
ξένο;
Έκεϊνο; έχαμογέλασε είρωνικά
ί είπε:
νά
καί είπε:
— Σ' αυτήν την χώρα;. .
πάω φυλακή γιά ενα λάθο; ά·κού-
σιο;... Ποίος έξ άλλον ·θά πιστεύ
ση δτι |γώ τϊθελα νά σκοτώσω την
κόρη μόν;
Καί δ άγριάνθρωπος έ/εΐνος ρ-
φευγε ιβαδίζοντας άργά - άργά, ό¬
πως είχεν έλθη. Καί έγώ έμε'ινα
μόνος μέ την Άννίκα.
μου.
Έγώ εννοιωσα τότε τό αΐμα ν'
άνε>6αίντ) στό κεφάλι μόν. Ή άνα-
πνοή μόν εΐχε (τταματήστ|.
Εύτυχώς τό καφενεϊο ήταν ?·
ρημο έ-κείνη την στιγμή καί ό κσ>
ταστηματάρχη; φαινότανε συνηθι-
σμένος σέ τέτοια θεαματα γιατί
δέν (Πτενοχωρήθηκε κα-θόλου άπό
τα φλογερά φιλιά .τού εδινα στά
μπράτσα, στά μαλλιά καί στό στό-
μα της 'Αννίκας...
Ώ Θεέ τοΰ Ουρανόν! Πόσον
ητανε ώραία ή Άννίκα έκείνη την
βραδυά!
Μέ εΐδε, μέ έκύτταξε έπίμονα,
μοΰ χαμογελοΰσε μέ τόση χάρι καί
μέ τόση συμπάθεια ποϋ κατάλαοα
δτι τό ήξευρε καλά πώς θά αποθά¬
νη. Ό πατερας τής 'Αννίκας ήρ¬
χισε σ4 λίγο νά τής πετάη τα μα¬
χαίρια τού χωρίς νά λέη τίποτε.
Και τό κοινό χειροκροτοϋσε.
Σέ λίγο δβγαλε άπό την ζώνη
ου ενα πλατύ λίγο κυρτό μαχαίρι,
ιιά Ίσπανική «ταβάγ.α», ποϋ μό-
ό ή θεα της έ'σρερνε άνατ,ριχίλα.
ι Την έ'πιασρ, την επαιξε λίγο στό
;έρι τού και επειτα έστάθηκε άκί-
^— Άννίκα, ρώτΓ,σε τότε άργά
αι αύστηρά, τόν άγαπάς αυτόν
τόν άπισιο σκύλλο;
Ό κακοΰργος μιλοΰσε Αγγλικη
για νά μην καταλάβη τό κοινό τί
ελίγε.
Η κόρη μέ 'αναζήτησε· μέ τό
βλέμμα της, καί μέ ·κύτταξε μέ μιό
ΕΤΧφρασι φλογερής άγάπης, στήν
οποίαν, λες καί εΐχε βάλΏ δλη την
ψυχή της.^
Καί έγώ την κύτταξα σιωπηλός
παρακαλώντάς την μέ δλη την 6ύ-
Ήταν Κιρκαοία καί Μσυσουλ- στό ξι'λο,
Ή κόρη έκάρφωσε τα σκοτεινά
βλέμματά της μέσα στά,δικά τσυ
καί άπεκρί-θηκε μέ άπλότητσ,
— Ναί... ναί ... ναί...
— Τότε... ξέρεις τί σέ περιμέ
νεΐ;
— Πολύ καλά... τιμωρηστε
με...
Έκεΐνος τότε είπε τό σχέδιό τού
μέ έναν ήρεμο άλλά τρομακτικό
θυμό.
•— Άπόψε, Άννίκα, στό θεατρο
θά σέ ξαναοοοτήσω αλλες τρείς
φορές... καί άν μοΰ ξαναπής δτ.
τόν άγαπάς, τό μαχαΐρί μου θο
κάνη λάθος, καί άντί νά
,Μέαυτέςτηςλέξειςπροσέφεοβ
την ζωην της όλοκαντωμα στήν α
γαπη της.
Τότε έγώ άσυναίσθητα, σάν ού·
τόματο, ΙβγοΛα τό περίστροφό μου
με την άπόφασι νά σκοτώσω τόν
πατερα της.
Στήν τρομερη δμως έκείνη στιγ-
μη μια αλλη σκέψις πέρασε άπ' τό
μυαλό μου, σάν άστραπή:
( Σκεφθηκα νά πυροοολήσω καί
να σταματήσω μέ την σφαΐρά μοί)
τό μαχαίρι στόν άερα! Ναί, μονά-
χα ετσι θά μποροΰσα νά την σώσω
και νά άποφύγω κάθε δυσάοεστη
συνεΛ-ια, χωρίς νά κάνω κακό σΰ-
τε & εκείνην όντε στόν πατερα
της, γιατί στό κάτω - κάτω ήταν?
πατερας της.
Βρισκόμουν σέ μιά νευρική υ·
περέντοχη.
"Εννοιωσα τό αΐμα σταματημέ·
νο μεσ' στής φλέβες μου. Όλο
μου τό κορμί ητανε παγωμένο. 'Αλ
λά ή άναπνοή μου ήταν στάθερή
και τό βλέμμα μου καρφωμένο μέ
προσσχή επάνω στό μαχαΐρί.
^ 'Ε<ττρ«ι>σα τό χέρι μου την στιγ¬
μή άκρϋδώς ποΰ ό πατερας τής
'Αννίκας οτηκωνε τό βυκό τού. Μό-
λις δέ έκεΐνος ερ-ριξε τό μαχαΐρί
τού πρός την διεύθυνσιν τής 'Αν¬
νίκας, £γώ έπυροόολησα.
Άμέσως άκούστηκιε μιά δυνατή
φωνή άπελπισίας >αί §πειτα ενας
θόρυβος.
. Ή 'Αννίκα εΐχε φωνάξη καί ε-
πειταάκούμπησε σάν ξεψυχισμένη
καί μέ κλειστά τα μάτιίοα της Ιπάνω
στό ξύλο μέ τα μαχαίρια. Είχε σω¬
θή δμως. Ή ναΐβάγια βρ.σκόταν
πεταγμενη κοντά στά πόδια τί];.
— Έγώ ωρμησα μέ άγωνία ε¬
πάνω τα καθίσματα των θεατών
καί ορ^θηκα κοντά της, ένώ τό
κοινό χειροκροτοϋσε μ' ένθουσια-
σμό.
— Έμπρός, έμπρός! Εύχαρι-
<πηιστΕ τό κοινό! Μάς ψιθΛ'ρισε ό πατερας τής 'Αννίκας, ποϋ μέ εΐ¬ χε πλησιάση. "Βπειτα, δταν όρεθήκαμε μόνοι μακρυά άπό τα βλέμματά τοϋ κοι- νοΰ μοΰ απλωσε μ' έγκαρδιότητα τδ χέρι. — Μπράβο! Μπράΐβο σου! μοΰ είπε. Στάθηκες πειό αξιος άπό με¬ νά... Τώρα ή Άννίκα μπορεΐ πειά νά σοΰ πή δ,τι θέλει. Καί άν ηθε- λες νά μείνης παχ σύ μαζύ μας θά κάναμε Ινα μεγαλοπρεπές νούμερο ποϋ θά χαλοΰσε κόσμο!...Ό· Καί εφνγε άκρίνοντάς μας μο- νους στήν χαράν μας ποϋ μάς ?· κανε νά γελοϋμε σάν μικρά παιδία. Έκεϊνο τό βράδυ — κατέληξε ό Τζάκ Πήτερσον μέ τό βλέμμα τού ρεμΐβώιοες σάν νά παρακολου- θοϋσε κάποια όπτασία — έκεΐνο τό βράδυ δέν εγύρισα στό ξενοδσ·; γείο την συνηθισμένη ωρα καί οί θεϊοί μου είχον άντκΓυχήσΐ] πολύ. > Ό μαθηματΐκος Μχοσοί» είχεν
εισέλθει ήδη είς τό στάδιον της ά-
γωνίας, όταν τόν έχεσκέφθη ό ?'"
λος τού ΜοΛΐερτθ'^ί1.
— Δέν ΰχάρχει καμμιά έλπιί
πλέον, είχεν στόν Μωχερτουϊ μο-
λις τόν εΚαν ο·ί συγγ·ενείς τοθ
θημ,αττικοΰ. Δέν αχορεί πλέον "
κάν νά μιλή—τ]...
^ —Έγώ, έν τούτοις, Θά τόν
νά μιλήση, άχηντησεν ό Μωπερ-
τοϋΐ. Ν ,
Καί χλησιάζοντας τον έτθίμοβα-
νατον το5 εφώναξε στ' αΰτί. # ,
—-Μχοτσύ, χόσο κάνεί 12 ει? τ°
τετράγωνο;
ργο;
—144, άχηντησεν ό μαθημ
«ς, άνοίγοντας μέ κόχο τα υ.ατΐ«·
Κ τϋ'. ί>στ&ρα άχό την υστάττ) αυ^τ;
α εγειρε τό κεφάλι το^
'ΒκΤΐεκτά βι6λία Ιχει μόν«ν τό Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «'ΕΦνοίοΰ Κτκ?υ«ος>·
ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΑΙΗΓΗΜΑΤΑ-ΤΟΥ ννΊΙ,ϋΑΜ ΗΟΡΕ
ΤΝΓΙΚ:
ρια καρφωμενα γυρω απο τα κα-
τάμαυρα μαλλιά της:
Ή νέ α αύτη τριών ντυμένη σάν
τσιγγάνα, καί εΐχε θαυμασία κά-
«,.' τασπρα μπράτσα %αί λαιμό, ποϋ ή
άσπράδα τού ξεχώριζε άκόμη πε-
ρισσότερο μέσα άπ' τό κόκν.ινο με-
τΐοΐξωτό ςρόρεμά της. Τα μαλλιά της
ήτΐαη/ κατάμαυρα καί τα μάτια της
άκόμη πειό μαύρα, ελαμπαν περισ-
σότϊρο απο τα μαχαίρκχ ποΰ ό
σύντροφός της — ενας ανδρ|α)ς ό>
ριμος μέ γένεια — τα πετοΰσδ
πρός την διεύθννσί της μέ χέρι
σταΦερό κι' άποφασισπκό έξ απο¬
στάσεως εϊχοσι μέτρων.
Τζάμ... τζάμ... τζάμ... τα
μαχαίρια μέ την πλατειά κόψι ϊ-
σχιζαν τόν άέρα σάν άκτϊνες φο>
τός καί έκαρκτχυνοντο μ' έναν ηχο
ύπόκαχρο επάνω στό ξύλο, γύρω
άπ' τό κεφάλι τής νέας. Στό τέλος
ή κόρη όϊτλωνε τό χέρι της μέ τα
δάκτυλα άνοικτά καί ό σύντροφός
της πετοΰαε τότε τα τελευταία τού
μαχαίρια καί τα κάρφωνε |ΐέ κα-
ταπληκτική άκρίβεια άνάμεσα στά
δάκτυλά της.. .
Ήταν Ινα γύμνβομα ποϋ σέ ε-
κανε ν' άνατριχιάζτις. 'Αλλά τό
πειό παράξενο άπό δλα ήταν ή ή-
ρεμία, ή άταραξίια! καή ή άδιαφο-
ρία ποΰ εδειχγε ή κόρτ). ..
Ήταν ώραία καί θαρραλέα.
"Επειτα άπό τέσσαρες ήόμέ-
ρε; — τό θυμάμαι καλά — μοί
συνέβη μιά εκπληξις.
'Εγύριζω στούς δρόμους της Ό
δησσοΰ δταν εΐδα έξαφνα μιά κομ
ψή καί εύκίνητη γυναϊκα ποϋ πες
πατοϋσε μπρός μου.
Μιά δυνατή περιέργεια μέ
κανε νά την άκολονθησω. Ήται
έκείνη. Ή τσιγγάνα μέ τα μαχαι
ρια.. . Φοροϋσε τώρα αλλο φόρε
μα, μά <ώτο δέν μ' έμπόδισε νά τή άναγνωρίσω. Μέ άνεγνώρισϊ κι' έκείνη καί ά¬ μέσως μού αχλωσε τό χέρι γελα- στή. Μέ έκπληξιν την ήκουσα νά Ή Δνίς Μωρίς Σπάρλιν, εκλεγείσα ώς βασίλισσα τής έτησίας πανηγύρεως έν τή πόλει Μαιάμι, της Πολιτείας 'Οκλαχόμας. Έοω καί κάμποσα χρόνχα — μάς είπε ό Τζάκ Πήτερσον — εί- χα πάη μαζύ μέ τους θείονς μου οτήν Όδησσό γιά ν' άγοράσσυμε μιά μεγάλη ποσότητα σταριοΰ. "Ημσυν -ΰσϋε μόλις οεκαοκτώ χρονών, κ' έπειδή ήμσυν άκόμη πό λύ ζωηρός οί θεΐοί μου μοΰ εΐχαν συστήση νά μην κάνω τρέλλες στό μέρος ποϋ ορισκόμαστε γιατ' ή(ταν έπικίνδυνο. Έγώ δμως τούς είχα πή ότι ·κάθε φορά ποϋ εβγαινα μό- νος μου έ'ξω δέν Κπαιρνα μαζύ μου πολλά λεπτά ν<Α ότι εΐχα πάντοτε επάνω μου τό μεγαλοπρεπές μποά- ουνιγκ ποϋ μοϋ τό είχαν χαρίση οί ϊδιοι προτοΰ, φίγουμε άπό τό Λον- δϊνο. Ήξευραν άλλως τε ότι ήμουν παρά πολύ δννατός σκοπευτής, γι- ατί τούς τό είχα άποδείξχι κατά την διάρκειαν τοϋ ταξειδίου. Έγύριζα λοιπόν έδώ κ' έκεΐ στήν Όδησσό, διψώντας νά δώ καινούρ- για πράγμΐαπα. Ένα βράδυ βρέθη- κα τυχαίως σέ μιά πλατεΐα όπου ή- τανε στημένες τέντες καί παράγ κες μέ λογης - λογης λαϊκά τραγον δια. Άκολουθώντας την κλίσι μου, εμπήκα πρώτα: σ' ενα λώϊκό σκο- κευτήριο δπου εοριξα μερικές σφαΐ ρες, ολες μέ έπιτυχία. "Επειτα έπή γα σ' ενα ίπποδρόμιο, πολύ πρω τόγονο καί πολύ λαϊκό. Την στιγ- μή ποϋ μπήκα μέσα εΐδα επάνω στήν σκηνή μία νέαι άκουμπισμενη σ' ενα ξύλο καί ενα σωρό μαχαι- μάνα καθώ; μοϋ είπε. Έπίσης μοϋ ώμολόγησε ότι της ήμουν πολύ συμπαίθητικός. Καί, γενικά , ή συ- νομιλία μας ήταν τόσον εύχαρι- στη καί στούς δυό μας ώστε άπο- φασίσαμε νά την συνεχίσονμε καί την άλλη ήμέρα. Καί "ετσι έξ^^λουθήσαμε νά βλεπώμαστε τακτικά, κάθε βράδυ στό ίπποδρόμιο καί κάθε άπόγεν καριδιά σου. Ή κόρη άνατρίχιασε καί τα ώ- ραϊα βλέφαρά της άνοιγόκλεισαν τρομαγμενα δύο - τρείς φορές. Ά/ λά δέν είπε ουτε λέξι, δέν έπρόφε- ρε καμμία διαμαρτυρία. Μά έγώ έξεγέριτηκα καί δια- μαρτυρήθττκα μέ άγωνία. — Μά αύΐό, εΐπα, είναι εγκλη- μα. . . είναι τερατώοες. Έξ οίλλου μα, σ' ένοεϊνο τό ήσυχο καφενεδάκι., άν τό κάνετε, θά πάτε φυλακή. "Βσκυψα τότε κοντά της, τής ϊ- πιασα τα τρυφερά της χέρια ποϋ τ*τταν παγωμενα καί προσπάθησα νά την πείσω νά μην πάη τό βρά¬ δυ στό Ιπποδρόμιο. — Δέν μπορώ νά λείψω.. . μοί άποκρίθηκε έκείνη.. . Μέ διέταξε ό πατερας μου. . . Κι' άν δέν πάω άπόψε ·θ« μέ σκοτώση την αλλη με¬ ρά... έδώ ή στό Λονδϊνο ή άλλού. Ή κόρη μέ έκύτταζϊ βαθειά στά μάτια μέ μιά έπιμονή ποϋ μοΰ προ- κάλεσε ρΐγος. — Θά άπαντήσω ναί... εϊπε μέ θάρρος καί άποφασιο^ικότητα. Δέν μπορώ νά άρνηίθώ την άγάπη έκεινη απήντησε στόν πατΙ, ρα της: ^ — Τονάγαπώ! Τον άγαπώ! Τάί ΓΤνΐΒβΜ · άπαντάτ] Άγγλικά στής φράσεις ποϋ της άπηύ'θννα έγώ Ραχτσικά. 'Η λεπτότης καί ή χάρις μέ την . οποίαν ώμιλοϋσε έδυνάμωσε την συμπάθειαν μου. Την έπαρεκάλεσα νά καιτησουμε κάπου καί έκείνα].έδέχθτγκε πρόθυ- μα. Μπήκαμε τότε σ' ενα καορενεΐ- ο, καθήσαμε δίπλα - δίπλα, καί εί- παμε τόσα, δσα έχρειάζοντο γιά νά γνωρισθοϋμε πειό καλά. Ήταν δεκαέξη χρονών. Ό άν- θρωτος ποΰ τής πετούσε τα μαχαι ρια ήταν ό πατερας της. Μαζύ τού, μοϋ είπε, έγύριζαν τόν κόσμο απο τα μικρά της χρόναα, κάνοντας πάντα την Κια δουλειά. Στήν δεκάτη μας συνάντησι μως, καθώς καθόμαστε στό καφε¬ νεϊο ανοιξε ξαφνικά ή πόρτα κα'ι παρουχηάχτνηκε μΛροστά μας ό πά- τέρας της. Εϊδα άμέσως ν' άπλώνεται στό πρόσωπο τής κυρίας μιά έκφρασις τρόμου. 'Αλλά 6έν έκ<η>νήθη άπδ
την θέσι της. Είπε μόνον στόν πατ;
ρα της μερικά λόγια σέ μιά*γλωσ-
σα άκαταληπτη σε μενά. Έκεϊνο,
δμως δέν άπσκρύθηκε τίποτε. Μας
επλησίασε κουνώντας τό κεφάλι
τού καί έκάΦησε κοντά μας.
Πέρνοντας τότε έγώ θάρρος
προσπάθησα νά δικαιολογηθώ. 'Ε-
κεΐνος δμως κούνησε πάλιν τό κε-
ςράλι τού καί μοϋ άπεκρίθη σέ ά-
πταιστη Αγγλικη.
— "Οχι... δχι... δέν θελω
καμμίαν δικαιολογίαν... Ξέρω κα¬
λά τα είθιμά σας έσας των Εόρω-
παίων.. Δέν φταίς έσύ.. . Έ-
σεϊς ετσι συνηθίζετε. .. Τό σοραλ-
μα είναι της κόρης μου καί αυτή
θά τό πληράκτη. ..
Προσπάΐθησα νά ύπερασπίσω
την κόρη, νά δικαιολσγήσω τούλα
χιστον. Μά ό παράξενος έκεΐνος
ανθρωπος μέ κύτταξ^ μέ έναν η-
ρεμο θυμό ποΰ μέ έστενοχώρησί
περκτσότερο άπ' ότι θά μέ στενο-
χωροϋσε ή πειό άγρια επίθεσις.
Μέσα στά μάτια τού ελαμψε μιά
δυνατή άστραπή, σάν την λάμψι
τού κεραυνοϋ ποϋ προαγγέλλει κα-
ταιγίδα.
— Άννίκα, εϊπ€ σέ λίγο στήν
κόρη τού, έσν πρέπει νά μιλήστις...
Τόν άγαπ^ς, άλήθεια, αυτόν' τόν
ξένο;
Έκεϊνο; έχαμογέλασε είρωνικά
ί είπε:
νά
καί είπε:
— Σ' αυτήν την χώρα;. .
πάω φυλακή γιά ενα λάθο; ά·κού-
σιο;... Ποίος έξ άλλον ·θά πιστεύ
ση δτι |γώ τϊθελα νά σκοτώσω την
κόρη μόν;
Καί δ άγριάνθρωπος έ/εΐνος ρ-
φευγε ιβαδίζοντας άργά - άργά, ό¬
πως είχεν έλθη. Καί έγώ έμε'ινα
μόνος μέ την Άννίκα.
μου.
Έγώ εννοιωσα τότε τό αΐμα ν'
άνε>6αίντ) στό κεφάλι μόν. Ή άνα-
πνοή μόν εΐχε (τταματήστ|.
Εύτυχώς τό καφενεϊο ήταν ?·
ρημο έ-κείνη την στιγμή καί ό κσ>
ταστηματάρχη; φαινότανε συνηθι-
σμένος σέ τέτοια θεαματα γιατί
δέν (Πτενοχωρήθηκε κα-θόλου άπό
τα φλογερά φιλιά .τού εδινα στά
μπράτσα, στά μαλλιά καί στό στό-
μα της 'Αννίκας...
Ώ Θεέ τοΰ Ουρανόν! Πόσον
ητανε ώραία ή Άννίκα έκείνη την
βραδυά!
Μέ εΐδε, μέ έκύτταξε έπίμονα,
μοΰ χαμογελοΰσε μέ τόση χάρι καί
μέ τόση συμπάθεια ποϋ κατάλαοα
δτι τό ήξευρε καλά πώς θά αποθά¬
νη. Ό πατερας τής 'Αννίκας ήρ¬
χισε σ4 λίγο νά τής πετάη τα μα¬
χαίρια τού χωρίς νά λέη τίποτε.
Και τό κοινό χειροκροτοϋσε.
Σέ λίγο δβγαλε άπό την ζώνη
ου ενα πλατύ λίγο κυρτό μαχαίρι,
ιιά Ίσπανική «ταβάγ.α», ποϋ μό-
ό ή θεα της έ'σρερνε άνατ,ριχίλα.
ι Την έ'πιασρ, την επαιξε λίγο στό
;έρι τού και επειτα έστάθηκε άκί-
^— Άννίκα, ρώτΓ,σε τότε άργά
αι αύστηρά, τόν άγαπάς αυτόν
τόν άπισιο σκύλλο;
Ό κακοΰργος μιλοΰσε Αγγλικη
για νά μην καταλάβη τό κοινό τί
ελίγε.
Η κόρη μέ 'αναζήτησε· μέ τό
βλέμμα της, καί μέ ·κύτταξε μέ μιό
ΕΤΧφρασι φλογερής άγάπης, στήν
οποίαν, λες καί εΐχε βάλΏ δλη την
ψυχή της.^
Καί έγώ την κύτταξα σιωπηλός
παρακαλώντάς την μέ δλη την 6ύ-
Ήταν Κιρκαοία καί Μσυσουλ- στό ξι'λο,
Ή κόρη έκάρφωσε τα σκοτεινά
βλέμματά της μέσα στά,δικά τσυ
καί άπεκρί-θηκε μέ άπλότητσ,
— Ναί... ναί ... ναί...
— Τότε... ξέρεις τί σέ περιμέ
νεΐ;
— Πολύ καλά... τιμωρηστε
με...
Έκεΐνος τότε είπε τό σχέδιό τού
μέ έναν ήρεμο άλλά τρομακτικό
θυμό.
•— Άπόψε, Άννίκα, στό θεατρο
θά σέ ξαναοοοτήσω αλλες τρείς
φορές... καί άν μοΰ ξαναπής δτ.
τόν άγαπάς, τό μαχαΐρί μου θο
κάνη λάθος, καί άντί νά
,Μέαυτέςτηςλέξειςπροσέφεοβ
την ζωην της όλοκαντωμα στήν α
γαπη της.
Τότε έγώ άσυναίσθητα, σάν ού·
τόματο, ΙβγοΛα τό περίστροφό μου
με την άπόφασι νά σκοτώσω τόν
πατερα της.
Στήν τρομερη δμως έκείνη στιγ-
μη μια αλλη σκέψις πέρασε άπ' τό
μυαλό μου, σάν άστραπή:
( Σκεφθηκα νά πυροοολήσω καί
να σταματήσω μέ την σφαΐρά μοί)
τό μαχαίρι στόν άερα! Ναί, μονά-
χα ετσι θά μποροΰσα νά την σώσω
και νά άποφύγω κάθε δυσάοεστη
συνεΛ-ια, χωρίς νά κάνω κακό σΰ-
τε & εκείνην όντε στόν πατερα
της, γιατί στό κάτω - κάτω ήταν?
πατερας της.
Βρισκόμουν σέ μιά νευρική υ·
περέντοχη.
"Εννοιωσα τό αΐμα σταματημέ·
νο μεσ' στής φλέβες μου. Όλο
μου τό κορμί ητανε παγωμένο. 'Αλ
λά ή άναπνοή μου ήταν στάθερή
και τό βλέμμα μου καρφωμένο μέ
προσσχή επάνω στό μαχαΐρί.
^ 'Ε<ττρ«ι>σα τό χέρι μου την στιγ¬
μή άκρϋδώς ποΰ ό πατερας τής
'Αννίκας οτηκωνε τό βυκό τού. Μό-
λις δέ έκεΐνος ερ-ριξε τό μαχαΐρί
τού πρός την διεύθυνσιν τής 'Αν¬
νίκας, £γώ έπυροόολησα.
Άμέσως άκούστηκιε μιά δυνατή
φωνή άπελπισίας >αί §πειτα ενας
θόρυβος.
. Ή 'Αννίκα εΐχε φωνάξη καί ε-
πειταάκούμπησε σάν ξεψυχισμένη
καί μέ κλειστά τα μάτιίοα της Ιπάνω
στό ξύλο μέ τα μαχαίρια. Είχε σω¬
θή δμως. Ή ναΐβάγια βρ.σκόταν
πεταγμενη κοντά στά πόδια τί];.
— Έγώ ωρμησα μέ άγωνία ε¬
πάνω τα καθίσματα των θεατών
καί ορ^θηκα κοντά της, ένώ τό
κοινό χειροκροτοϋσε μ' ένθουσια-
σμό.
— Έμπρός, έμπρός! Εύχαρι-
<πηιστΕ τό κοινό! Μάς ψιθΛ'ρισε ό πατερας τής 'Αννίκας, ποϋ μέ εΐ¬ χε πλησιάση. "Βπειτα, δταν όρεθήκαμε μόνοι μακρυά άπό τα βλέμματά τοϋ κοι- νοΰ μοΰ απλωσε μ' έγκαρδιότητα τδ χέρι. — Μπράβο! Μπράΐβο σου! μοΰ είπε. Στάθηκες πειό αξιος άπό με¬ νά... Τώρα ή Άννίκα μπορεΐ πειά νά σοΰ πή δ,τι θέλει. Καί άν ηθε- λες νά μείνης παχ σύ μαζύ μας θά κάναμε Ινα μεγαλοπρεπές νούμερο ποϋ θά χαλοΰσε κόσμο!...Ό· Καί εφνγε άκρίνοντάς μας μο- νους στήν χαράν μας ποϋ μάς ?· κανε νά γελοϋμε σάν μικρά παιδία. Έκεϊνο τό βράδυ — κατέληξε ό Τζάκ Πήτερσον μέ τό βλέμμα τού ρεμΐβώιοες σάν νά παρακολου- θοϋσε κάποια όπτασία — έκεΐνο τό βράδυ δέν εγύρισα στό ξενοδσ·; γείο την συνηθισμένη ωρα καί οί θεϊοί μου είχον άντκΓυχήσΐ] πολύ. > Ό μαθηματΐκος Μχοσοί» είχεν
εισέλθει ήδη είς τό στάδιον της ά-
γωνίας, όταν τόν έχεσκέφθη ό ?'"
λος τού ΜοΛΐερτθ'^ί1.
— Δέν ΰχάρχει καμμιά έλπιί
πλέον, είχεν στόν Μωχερτουϊ μο-
λις τόν εΚαν ο·ί συγγ·ενείς τοθ
θημ,αττικοΰ. Δέν αχορεί πλέον "
κάν νά μιλή—τ]...
^ —Έγώ, έν τούτοις, Θά τόν
νά μιλήση, άχηντησεν ό Μωπερ-
τοϋΐ. Ν ,
Καί χλησιάζοντας τον έτθίμοβα-
νατον το5 εφώναξε στ' αΰτί. # ,
—-Μχοτσύ, χόσο κάνεί 12 ει? τ°
τετράγωνο;
ργο;
—144, άχηντησεν ό μαθημ
«ς, άνοίγοντας μέ κόχο τα υ.ατΐ«·
Κ τϋ'. ί>στ&ρα άχό την υστάττ) αυ^τ;
α εγειρε τό κεφάλι το^
'ΒκΤΐεκτά βι6λία Ιχει μόν«ν τό Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «'ΕΦνοίοΰ Κτκ?υ«ος>·
ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΚΑ1 ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΛΙΝΟΣΤΟΥΝΤΟΣ
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗΝ
ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ "ΕΝΙΤΕΙΑ ΔΕΚΑ ΠΕΝΤΕ ΕΤΩΝ
ΥΠΟ
ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ,
ΕΚ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Επέρασαν δέκα πέντε καί πλέ¬
ον χρόνια πού τό μεταναστευτικό
ρεΰμα παρέσυρε κι' εμέ στάς άκ-
ιάς τής γής τοϋ Κολόμβου. Γε-
μάτος άπό δνειρα καί πόθους, έ-
νόμιζα κι' έγώ, όπως καί κάθε αλ-
λο;, πώς δυό—τρία, τό πολύ πέν¬
τε χρόνια, θά χρειασθούν γιά νά
φορτωθώ μέ μυθικά δολλάρια, άρ-
χ.ετά νά έπανακάμψω στήν γενέ¬
τειρα. Αογαριασμός δμως χωρίς
τόν ξενοδόχο...
Μόλις πατήση στήν Άμερική
ο μετανάστης, άνακαλύπτει ότι ό
μΰθος γιά εΰκολα καί μπόλικα
χρήματα είναι πλαστός. Άντικρύ-
Ιει γυμνή την άλήθεια, πού τοί
λέγει πώς θά χρειασθούν χρόνια
/αί καιροί γιά νά εκπληρώση τόν
πόθο του καί παραδίδει τόν εαυ¬
τόν του σκάλβο στήν Έργασία,
Αύτη τοΰ ύπόσχϊται πλουσιοπά-
ροχο άνταμοιβή μιά μερά, μα πρέ·
τε ι νά την ύπηρετήστ, πιστά, ά-
διάκοπα, βαρεία επί χρόνια καί
/ρόνια πολλά. Ή ιδία τόν προει-
δοποιεΐ συνάμα νά μή δελεασθή
άπό τής θωπεϊχς καί τα θέλγητρα
τής ξενητειάς, γιατί τότε θά πα-
ραδοθτί ό' αύτην σκάλβος καί δέν
9 ά έλευθερωθη ποτέ.
Καί άρχίζει ό μετανάστης, μέ
πονεμένα τα <ττή-θη άπό την νο¬ σταλγία άλλά καί την κρυφή ελπί- δα τής επιστροφήν, νά άποτίτ) την ποινή του. Αί εύχαί καί σνμβονλαί των γονέων τον προσωποποιοΰν- ται μέσα στό νού τον σάν αλλη Αθηνά γιά νά τόν συγκρατήσονν στόν καλο δρόμο. Έξ άλλον δμως ή Ξενητειά σάν άλλη Κίρκη μέ θωπεΐες καί νάζια καί κάθε εΐ· δούς θέλγητρα προσπαθεΐ νά τόν παρασύρη στό μαγικό της παλά- τι, νά τόν κάμη ·δοΰλό της, νά τόν ιιεταμορφώση καί λησμονήση κα' πατρική γη καί γονεΐς καί τόν έ αυτόν τον άκόμα..... Την ποινή αύτη έπλήρωσα κι έγώ επί δεκαπέντε καί πλέον χρό¬ νια. ^ Πώς περάαανε τα χρόνια αύ¬ τά, Θεέ μου! Χρόνια καί χρόνια! Χρόνια (5ο· ρειάς εργασίας, σκληρά; βιοπά λης, καιροί μοναξιάς καί λαχτά- θας, καιροί προσπαθείας ν.αί α¬ γώνος, γρόνια δυστυχίας, χρόνια εύτυχίας, καιροί χαλεποί, καιροΐ Ευνοϊκοί, χρόνια άτελεύτητα ξε νητευμένης ζωης άνάμικτα άπό ναρά καί λύπη, άπό οιασκέδασι /.αί ψνχιχό πάθός, άπό δνειρα κα'ι τόθους, άπογοήτευσι καί άτυχίες, επιτυχίας καί άποτυχίβς, άπό εύ- ■/αρίστησι καί νοσταλγία, άπό εύ- θυιιία καί λύπη! Κι' επρεπε ν' έχη κανείς την φρόνησι καί πονηριά τοϋ Όδνσσέ- (υς> νά βουλώνη τ' αύτιά του, δ-
πο>ς μή σαγηνευθή άπσ τα προν.λη-
τι/.ά λόγια καί κλείντι τα μάτια
τού όπως μή δελεασθί} άπό τα
θέλγητρα τής" Σειρήνας Ξενητει-
πς. Κι'ή άλήθεια είναι πως μόλις
γίνη κανείς υπήκοός ττς, τόν
προστεΰει, τόν περιποιεΐται, τόν
πλουτίζει πολλάκις, τόν φορτώνει
με πολλά άγα-θά, τού δεικνύει ά-
κόμη καί μητρική άγάπη ή παρά-
δοξο; ν.αί πεισματάρα αύτη Σει-
ρήνα. Γνωρίζει πώς οί ύπήκοοί
της έορίψθτοαν στής άκτές της
σάν αλλοι ναυαγοί τοΰ πολυμηχά
νού Όδυσσέως καί προσπαθεϊ μέ
'/.αθε τρόπο νά τούς κάμη την δια-
μονή μάλλον εύχάριστο καί τούς
έντοπίση ποντοτεινά. Μά ύπάρχει
^κεΐ κάτω, πέραν τοΰ άτέρμονος
ωκεανόν καί ^ γενέτειρα, πού μέ
ΰψωμένα στού; ούρανούς τα χέ-
ρια φωνάζει καί προσκαλεΐ τα
οκορπισμένα έδώ κι' έκεΐ παιδία
ΤΤ1-_
Οσο νι' αν είναι μακράν, ή
της, παθητική καί γλνκειά,
ι άδιάκοπα στ' αύτιά μας,
ή μαγνητική της δύναμι είναι ύ-
^ερφυσική ν.αί μάς έλκνει όλοένα
σιμα της, ετοίμη νά μά;
Τό έκ μετάλλου νέον άερόστατον τού Άμερικανικοϋ ναυτικοΰ, τό οποίον εξετέλεσε σύντομον πτήσιν υπεράνω τής Νέας Υόρκης.
Διεξάγεται γιγαντιαία καί άπ-
εγνωσμένη πάλη καί ή ιγενέτειρα
ί'περισχύει. Καί ή Ξενητειά, είτε
διότι κάμνει την άνάγκη φιλοτι-
μία, είτε διότι είναι γυναΐκα κι,
αυτή, κάμπτεται έπί~ τέλους, λύει
τα οεσμα, μου παραχωρει αδεία
νά επισκεφθώ την γενέτειρα, μέ
παροτρύνει μάλιστα.
Όποία άνακούφισις, τί χαρά,
πού ζωντανεΰουν τα δνειρα μου,
όποΐοι νέοι πόθοι, τί εύτνχία! Θά
έπανακάμψω στήν πατρική γή, θά
έπανίδω άπό τα σπίτια ττς τόν
καπνό ανερχόμενον ώς θεΐο θυμί¬
αμα στά ούράνια, θά προσκυνήσω
τα δγιά της χώματα, θά ριφθω
στή θερμήν άγκάλη των γονέων
μόν, θά φΐλήσω γλυκά τούς δικους
μου, θά έπανεύρω μερικούς φί-
Ιονς, συνομήλικας καί γνωστον'ς
μου, θά περιπατήσω έκεΐ πού έ-
παιζα ώ; παιδί, θά ένθνμηθώ τα
παιδικά, τα χρνσά" έκεΐνα χρόνια,
θά ·θαυμάσω την ανατολή καί τή
Λνσι τοΰ ηλίου, πού άντίκρνσα
της πρώτες άκτΐνες στό βρεφικό
μου λίκνο, θά άναπνεύσω την ϊδια
ζείδωρο αΰρα, θά λειτουργηθώ
στήν έκκλΓοαά τού χωρίου ιιου. έ¬
κεΐ πού γιώρτσΐα τα Χριστούγεν-
να, την Πρωτοχρονχά, τα Θεο-
φάνεια, την Λαμπρά, τό πανηγΰ-
ρι τοΰ χωρίου, θά ράνω μέ ά'νθη
καί θά κάψω ίλγο λιβάνι στό νε-
/ίροταφεΐο γιά δλους τους γνω-
στούς μου νεκρούς, θά όσφρανθώ
τα ϊδια λουλούδια, θά γευθώ τα
ιδία όπωρικά, θά κοιμτχθώ στήν
πατρική στέγη, θά νανουρισθόό
μέ τό ρυθμικό κρότο τοΰ άνεμό-
μυλου τοΰ χωρίου, θά έξυπνήσω
μέ τό κελλάοημα των αυτών πτη-
νών.
Φεϋ! Όποία σκληρότης! Ό¬
ποία τραγική σύμπτωσις! Τί είρω-
νεία τής τνχης!
Ένφ έτοιμάζομαι, πένθιμο γρά-
μα μοΰ άναγγέλλει τον θάνατο
τοΰ προσφιλοΰς μου πατέρα και
την άσθένεια τής άγαπητής μου
μητέρας!
Είναι δρά γε έκδίκησις τής Ξε¬
νητειάς ή παραδειγματική τιμω-
ρία;
Καί τώρα, ήττημένος καί συν-
τριμμένος, έπκΐτρεφω έν σπονδη
μήπως τούλάχιστο προψθάσω την
μητέρα μου, πάρω τα δικά της
ζωντανά φιλιά, ένώσουμε τα δά-
κρυά μας καί άλληλοπαρΓγορηθοΰ-
με. Καί μέ δλο τό φοβερο αύτό
6άρος πού πιέζει την τ|τυχή μου
κΐαιί την θλΐψι ποΰ μαραίνει την
καρδιά μου ή ίδέα τής έπιστροψης
στή γλυκειά γενέτειρα μέ παρηγο-
ρεΐ καί γεμίζει άπό τερψι—έστω
καί ματωμένη—την καρδιά μοί1
καί πάλι.
Π αίρνω τό πρώτο άναχωροϋν
καί ταχύτερο πλοΐο, τό «Μπερεγκά
ριο>. Τό μεσονΰκτιο τής 28 ής
Αύγουστον, την ωρα αύτη τοΰ πα-
ραμυθιοΰ, τοΰ μνστηρίον καί τής
δεισυδαιμονίας, σαρπάρει ό ύπε-
ρωκεάνειος αύτός κόλοσσός, αί σι-
λονέτες των ούρανοξυστών χάνον-
ται στό σκοτάδι τής νύκτας, τα
φώτά τους σιγά—σιγά σβύνονται
κι' αύτά, διαβαίνουμε τό αγαλμα
τής "ίλενθερίας, άφήνονμε οπίσω
μας την Άμερικτι—πηγαίνω γιά
την 'Ελλάδα!
Καί δμο>ς τόσαι άναμνήσεις ά¬
πό τα καλλίτερα χρόνια τής ζωης
τον πού επέρασε κανείς στήν Ά-
μερική, τόσοι δεσιιοί, φιλίαι, γνω-
ριμίαι, μιά ζωή όλόκληρη, πού
αάς έκαμε διαφορετικού; άνθρω¬
πον;, μέ κάμνουν νά πονώ ποΰ
φεύγω, νά έ'χω κάποιο άνάμικτο,
άνεξηγητο, συναίσθημα διπλης ά-
γάπης, δ^οΰ πόνον.
ιέ άνοικτή καί
Ο
Χ. "Ορλεμπαο, όστις ενίκησεν είς τούς άεροναυτικούς αγώνας
άγκα-
επι
Ή πατρική όμως γή μέ έλκύει
όλοένα περισσότερο, αίσθάνομαι
την έπίδρασί της καί παραδΐδομαι
έξ όλοκλήοου στήν γοητευτική
της ελξι.-.Γ
* * *
Λυποΰμαι ποϋ αί περι·στάσεις
δέν μοΰ έπέτρεψαν νά έπιστρέ-ψω
στήν πατρίδα μέ Έλληνακό ύπε-
ρωκεάνειο. "Οχι μόνο άπό καθή-
κο πού έχομε νά τα προτιμάμε,
άλλά καί διότι έκεΐ μέσα, στήν πλώ
τή μικρά πατρίΐδα, θά ηδύνατο
κανείς νά μελετήση μέ Έλληνική
αποψι !?«θύτερα την μάζα έκείνη
των παλινοστσύντων όμογενόϊν
συνοίακώς καί άτομικώς.
Καί θά έξοχτ.ερίκεΐΈ ετσι κανείς
θετικώτερα, άληθέστερα καί 'Ελ-
ληνικώτερα τα συναισθήματα πού
πλΓμμυροΰν τής ·καρδιές των χθε-
σινών μεταναστών, τάς σκέψεις
καί πόθους των, τόν βαθμό τής
επιτυχίας των έν Άμερική, την
μεταμόρφωσί τους καί τούς παλ-
μούς τής Έλληνικής των καρδίας.
Δέν τό ηθέλησαν όμως τής
Μοίρας τα γραμμένα, κι' ετσι, α-
θελα, βρεθηκαμε σέ Άγγλικδ
πλοΐο, μέσα σέ μιά διεθνή κοινω-
νία.
Ό κόσμος νομίζει πώς οί Ά-
μερικανοί πού έκδράμουν κατά κα-
ραβάνια στήν Εί»ρώπη τό* κάμνουν
γιά νά πιοΰν, νά διασκεδασουν,
νά ξεσκάσουν. Ή άλήθεια είναι ό¬
τι μία μεγάλη μερίς γι' αύτό πη¬
γαι νει, αλλη έπίσης μεγάλη με¬
ρίς γιά νά περιηγτίθη καί διϊα
χθηλ Ή μεγαλειτέρα θμως μερίς,
ή πλειοψηφία, άπαρτίζεται άπό
Εύρωπαιους μετανάστας, τα τέ¬
κνα των ή καί τα έγγόνια των.
Τούς τραβα κι' αύτούς ή μαγντρη
Λ.ή δύναμις τής γενετείρας. Πα-
ρουσιάζεται δέ τό περίεργο φαινό-
μενο, δτι ένώ δλοι αύτοι ζοΰν στήν
Άμερική καί την θεωροΰν πατρί¬
δα τους, μόλις ευρεθούν στό πλοΐο
γιά την Εύρώπη χωρίζονται είς
ίθνικότητας. 'Ενφ γθές θά ελεγε
/συχώμενος πως είναι Άμερικα-
νός, σήμερα σοΰ λέγει: εΐμαι νΑγ-
γλος, Σκωτσέζος, 'Ιρλανδός, Γεο-
μανός, Γάλλος, "Ελλην κλπ. Οί
περισσότερο Γιάγκηδες φαίνονται
οί Εβραϊοι, Ιπειδή γι' αύτούς ή
Άμερική δέν είναι έφήμετοος, προ-
σωρινή πατρίδα, άλλά όοκττική,
ή γή τής έπαγγελίας. Και δμως
αύτοι πττγαίνουν νά έπισκεφθοΰν
την γενέτειρα, την Γερμανία, την
Αυστρία, την Πολωνία κλπ.
Τό «Μπερεγκάρια» είναι κολοσ-
σός, ενα πλωτό μέγαρο μέ όλας
τάς άνέσεις καί ευκολίας. Άνήκι-
προ τοΰ πολέμου σττν Γερμανία
όπό τό δνομα «Ίμπεράτορ». Ή
τελευταία λέξις τής ναυπτΐγικής
τέχνης. Οί "Αγγλοι δέ μέ την πα-
ροιμιώδη πειθαρχία τους, καθα-
ριότττά τους καί τάξι προσπα-
θοΰν μέ κάθε εΤδους περιποίησι
καί σπόρτς νά εύχαριστήσουν το*;
έπιβάτες καί καταστήχτουν τό τα-
ξεΐδί του; μάλλον τερπνό. ·
"Ενα μόνο πού είναι ύπερβολι-
κά φλεγματικοί, όλιγομίλητοι, κρύ
οί. Ημείς τής 'Ελληνολατινίκης
φυλής, μέ δλα μας τα έλαττώμα-
τα, έξωτερικείΌυμε την ζωη μέ
ζέσι καί ένθουσιασμό.
Σ' ενα τέτοιο πλοϊο καί περι-
βάλλον θά ένόμιζε κανείς πώς οί
έπιβάται θά ευρίσκοντο σέ μιά ά-
τελεύτητο εύθυμία καί χαρά. Ό¬
ποία ανάθεσις ομως μέ την έπο-
χή πού πηγαίναμε στήν Άμερική.
Άπλοΐ μετανάσται, τότε, τρίτη
θέσι, χωρίς προσοχή καί περιποί-
ησι, έπλέγαμε σέ ώκεανό εύθυμί-
ας καί χαράς. Άμέριμνοι. μέ τό
σφρίγος τής νειότης, τούς παλ-
μούς τής περιπετείας καί τούς πό¬
θους τοΰ αγνώστου, πετούσαμε ά¬
πό την χαρά μας. Τώρα, μέ δλα τα
άγαθά, τάς περιποιήσεις, μέ χρή¬
ματα, μέ τόσα μέσα διασκεδάσεως
καί ψυχαγωγίας καί δμως ό καθ-
ενας, μέ ολίγας έξαιρέσεις, προτι-
ιια νά περάση τόν περισσότερο
χρόνο του στή μοναξιά.
Ήλικιωμένοι πειά, κουρασμέ-
νοι, έπιζΐττοΰμε γαλήνη, ήσυχία,
μοναξιά, νά συγκεντρώσοχ'με τον
νού μας σέ μερικές σκέψεις ποΰ
άδιάκοπα μας άπασχολοΰν. Ό κα-
Οένας θέλει νά ένθυμΓίθτ) πώς ήλ¬
θε στήν Άμερική, τώρα πού έ'χει
καιρό νά σκεφθή, τί βάσανα, τα-
λαιπωρίας καί περιπετείας επέρα¬
σε, τί αγώνας κατέβαλε, τί λάθη
εκανε.
Ό καθένας έ'χει καί μιά Όδύσ-
σεια καί την έκτυλίσσει τώρα στό
μυαλό του. Έξ αλλου ξαναθυμά-
ται την γενέτειρα πού την εΐχε
σχεδόν ξεχάση. Αναλογιζόμενος
πώς πηγαίνει έκεΐ πού εΐοε τόν
πρώτο, ήλιο, θέλει νά άναπολήση
κάθε λεπτομέρεια τοΰ παιδικου
του βίου, νά άποτυπώστ) στήν (ραν-
τασία τού δλα τα τοπία της γενε-
θλίου γής, τα γνωστά του πρό-
σωπα, κά-θε τι σχετιζόμενο μέ τόν
τόπο του. Άπορεΐ πώς τόσα χρδ-
νια δέν τα εσκέπτετο καί βυθίζε-
ται τώρα έξ ολοκλήρου στήν άνα-
•πόλησι τής πατρώας γή·;. Καί ένιΤι
τώρα έπανέρχεται καί πληχΐιάζει
νά την ίδη, την νοσταλγεΐ. πειό
πολύ. Οί δέ περισσοτεροι εΤναι
μακράν τής γενετείρα; περισσό-
τερα χρόνια άπό τόν Όδυσσεα καί
ό Θεος ήξεύρει, αν δέν επέρασαν
περισσότερες περιπέτειες καί τα"-
λαιπωρίες.
Μέσα στή μεγαλειωδΓ έρημιά
τοΰ άτέρμονος Ατλαντικόν ό καθ¬
ένας όραματΕζεται στά γαλανο-
πράσινα νερά του καί προσηλώνει
τα μάτια θολωμένα πέρα στά στα-
χτόμαυρα <τύννεφα, έπέκεινα άπδ τόν όρίζοντα, έκεΐ πού τόν περι- μένει ή γενέθλιος Γγη. "Οταν ήρ¬ χετο κανείς ώς μετανάστης πρό- σωπα αλλης εθνικότητος έκινοϋ- σαν την προσοχή μας, την περι- έργεια, τόν θαυ-μασμό, τόν σρθόνο, την ζήλίΐα καί πολϊ.άκις τό μΐσος. Τώρα δέν μά"ς> κάμνουν αύτά £ν-
τύπωσι. Στήν Άμερική έγίναμε
κοσμοπολΐται, διότι είναι αυτή μιά
χώρα πανεθνισμοΰ. Ό καθένας εί¬
ναι άδιάφορος γιά την έθνικότη;-
τα τοΰ αλλου καί ό καθένας σέβε-
ται τόν αλλο.
είς την 24ην
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΚΑ1 ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΛΙΝΟΣΤΟΥΝΤΟΣ
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗΝ
ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ "ΕΝΙΤΕΙΑ ΔΕΚΑ ΠΕΝΤΕ ΕΤΩΝ
ΥΠΟ
ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ,
ΕΚ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Επέρασαν δέκα πέντε καί πλέ¬
ον χρόνια πού τό μεταναστευτικό
ρεΰμα παρέσυρε κι' εμέ στάς άκ-
ιάς τής γής τοϋ Κολόμβου. Γε-
μάτος άπό δνειρα καί πόθους, έ-
νόμιζα κι' έγώ, όπως καί κάθε αλ-
λο;, πώς δυό—τρία, τό πολύ πέν¬
τε χρόνια, θά χρειασθούν γιά νά
φορτωθώ μέ μυθικά δολλάρια, άρ-
χ.ετά νά έπανακάμψω στήν γενέ¬
τειρα. Αογαριασμός δμως χωρίς
τόν ξενοδόχο...
Μόλις πατήση στήν Άμερική
ο μετανάστης, άνακαλύπτει ότι ό
μΰθος γιά εΰκολα καί μπόλικα
χρήματα είναι πλαστός. Άντικρύ-
Ιει γυμνή την άλήθεια, πού τοί
λέγει πώς θά χρειασθούν χρόνια
/αί καιροί γιά νά εκπληρώση τόν
πόθο του καί παραδίδει τόν εαυ¬
τόν του σκάλβο στήν Έργασία,
Αύτη τοΰ ύπόσχϊται πλουσιοπά-
ροχο άνταμοιβή μιά μερά, μα πρέ·
τε ι νά την ύπηρετήστ, πιστά, ά-
διάκοπα, βαρεία επί χρόνια καί
/ρόνια πολλά. Ή ιδία τόν προει-
δοποιεΐ συνάμα νά μή δελεασθή
άπό τής θωπεϊχς καί τα θέλγητρα
τής ξενητειάς, γιατί τότε θά πα-
ραδοθτί ό' αύτην σκάλβος καί δέν
9 ά έλευθερωθη ποτέ.
Καί άρχίζει ό μετανάστης, μέ
πονεμένα τα <ττή-θη άπό την νο¬ σταλγία άλλά καί την κρυφή ελπί- δα τής επιστροφήν, νά άποτίτ) την ποινή του. Αί εύχαί καί σνμβονλαί των γονέων τον προσωποποιοΰν- ται μέσα στό νού τον σάν αλλη Αθηνά γιά νά τόν συγκρατήσονν στόν καλο δρόμο. Έξ άλλον δμως ή Ξενητειά σάν άλλη Κίρκη μέ θωπεΐες καί νάζια καί κάθε εΐ· δούς θέλγητρα προσπαθεΐ νά τόν παρασύρη στό μαγικό της παλά- τι, νά τόν κάμη ·δοΰλό της, νά τόν ιιεταμορφώση καί λησμονήση κα' πατρική γη καί γονεΐς καί τόν έ αυτόν τον άκόμα..... Την ποινή αύτη έπλήρωσα κι έγώ επί δεκαπέντε καί πλέον χρό¬ νια. ^ Πώς περάαανε τα χρόνια αύ¬ τά, Θεέ μου! Χρόνια καί χρόνια! Χρόνια (5ο· ρειάς εργασίας, σκληρά; βιοπά λης, καιροί μοναξιάς καί λαχτά- θας, καιροί προσπαθείας ν.αί α¬ γώνος, γρόνια δυστυχίας, χρόνια εύτυχίας, καιροί χαλεποί, καιροΐ Ευνοϊκοί, χρόνια άτελεύτητα ξε νητευμένης ζωης άνάμικτα άπό ναρά καί λύπη, άπό οιασκέδασι /.αί ψνχιχό πάθός, άπό δνειρα κα'ι τόθους, άπογοήτευσι καί άτυχίες, επιτυχίας καί άποτυχίβς, άπό εύ- ■/αρίστησι καί νοσταλγία, άπό εύ- θυιιία καί λύπη! Κι' επρεπε ν' έχη κανείς την φρόνησι καί πονηριά τοϋ Όδνσσέ- (υς> νά βουλώνη τ' αύτιά του, δ-
πο>ς μή σαγηνευθή άπσ τα προν.λη-
τι/.ά λόγια καί κλείντι τα μάτια
τού όπως μή δελεασθί} άπό τα
θέλγητρα τής" Σειρήνας Ξενητει-
πς. Κι'ή άλήθεια είναι πως μόλις
γίνη κανείς υπήκοός ττς, τόν
προστεΰει, τόν περιποιεΐται, τόν
πλουτίζει πολλάκις, τόν φορτώνει
με πολλά άγα-θά, τού δεικνύει ά-
κόμη καί μητρική άγάπη ή παρά-
δοξο; ν.αί πεισματάρα αύτη Σει-
ρήνα. Γνωρίζει πώς οί ύπήκοοί
της έορίψθτοαν στής άκτές της
σάν αλλοι ναυαγοί τοΰ πολυμηχά
νού Όδυσσέως καί προσπαθεϊ μέ
'/.αθε τρόπο νά τούς κάμη την δια-
μονή μάλλον εύχάριστο καί τούς
έντοπίση ποντοτεινά. Μά ύπάρχει
^κεΐ κάτω, πέραν τοΰ άτέρμονος
ωκεανόν καί ^ γενέτειρα, πού μέ
ΰψωμένα στού; ούρανούς τα χέ-
ρια φωνάζει καί προσκαλεΐ τα
οκορπισμένα έδώ κι' έκεΐ παιδία
ΤΤ1-_
Οσο νι' αν είναι μακράν, ή
της, παθητική καί γλνκειά,
ι άδιάκοπα στ' αύτιά μας,
ή μαγνητική της δύναμι είναι ύ-
^ερφυσική ν.αί μάς έλκνει όλοένα
σιμα της, ετοίμη νά μά;
Τό έκ μετάλλου νέον άερόστατον τού Άμερικανικοϋ ναυτικοΰ, τό οποίον εξετέλεσε σύντομον πτήσιν υπεράνω τής Νέας Υόρκης.
Διεξάγεται γιγαντιαία καί άπ-
εγνωσμένη πάλη καί ή ιγενέτειρα
ί'περισχύει. Καί ή Ξενητειά, είτε
διότι κάμνει την άνάγκη φιλοτι-
μία, είτε διότι είναι γυναΐκα κι,
αυτή, κάμπτεται έπί~ τέλους, λύει
τα οεσμα, μου παραχωρει αδεία
νά επισκεφθώ την γενέτειρα, μέ
παροτρύνει μάλιστα.
Όποία άνακούφισις, τί χαρά,
πού ζωντανεΰουν τα δνειρα μου,
όποΐοι νέοι πόθοι, τί εύτνχία! Θά
έπανακάμψω στήν πατρική γή, θά
έπανίδω άπό τα σπίτια ττς τόν
καπνό ανερχόμενον ώς θεΐο θυμί¬
αμα στά ούράνια, θά προσκυνήσω
τα δγιά της χώματα, θά ριφθω
στή θερμήν άγκάλη των γονέων
μόν, θά φΐλήσω γλυκά τούς δικους
μου, θά έπανεύρω μερικούς φί-
Ιονς, συνομήλικας καί γνωστον'ς
μου, θά περιπατήσω έκεΐ πού έ-
παιζα ώ; παιδί, θά ένθνμηθώ τα
παιδικά, τα χρνσά" έκεΐνα χρόνια,
θά ·θαυμάσω την ανατολή καί τή
Λνσι τοΰ ηλίου, πού άντίκρνσα
της πρώτες άκτΐνες στό βρεφικό
μου λίκνο, θά άναπνεύσω την ϊδια
ζείδωρο αΰρα, θά λειτουργηθώ
στήν έκκλΓοαά τού χωρίου ιιου. έ¬
κεΐ πού γιώρτσΐα τα Χριστούγεν-
να, την Πρωτοχρονχά, τα Θεο-
φάνεια, την Λαμπρά, τό πανηγΰ-
ρι τοΰ χωρίου, θά ράνω μέ ά'νθη
καί θά κάψω ίλγο λιβάνι στό νε-
/ίροταφεΐο γιά δλους τους γνω-
στούς μου νεκρούς, θά όσφρανθώ
τα ϊδια λουλούδια, θά γευθώ τα
ιδία όπωρικά, θά κοιμτχθώ στήν
πατρική στέγη, θά νανουρισθόό
μέ τό ρυθμικό κρότο τοΰ άνεμό-
μυλου τοΰ χωρίου, θά έξυπνήσω
μέ τό κελλάοημα των αυτών πτη-
νών.
Φεϋ! Όποία σκληρότης! Ό¬
ποία τραγική σύμπτωσις! Τί είρω-
νεία τής τνχης!
Ένφ έτοιμάζομαι, πένθιμο γρά-
μα μοΰ άναγγέλλει τον θάνατο
τοΰ προσφιλοΰς μου πατέρα και
την άσθένεια τής άγαπητής μου
μητέρας!
Είναι δρά γε έκδίκησις τής Ξε¬
νητειάς ή παραδειγματική τιμω-
ρία;
Καί τώρα, ήττημένος καί συν-
τριμμένος, έπκΐτρεφω έν σπονδη
μήπως τούλάχιστο προψθάσω την
μητέρα μου, πάρω τα δικά της
ζωντανά φιλιά, ένώσουμε τα δά-
κρυά μας καί άλληλοπαρΓγορηθοΰ-
με. Καί μέ δλο τό φοβερο αύτό
6άρος πού πιέζει την τ|τυχή μου
κΐαιί την θλΐψι ποΰ μαραίνει την
καρδιά μου ή ίδέα τής έπιστροψης
στή γλυκειά γενέτειρα μέ παρηγο-
ρεΐ καί γεμίζει άπό τερψι—έστω
καί ματωμένη—την καρδιά μοί1
καί πάλι.
Π αίρνω τό πρώτο άναχωροϋν
καί ταχύτερο πλοΐο, τό «Μπερεγκά
ριο>. Τό μεσονΰκτιο τής 28 ής
Αύγουστον, την ωρα αύτη τοΰ πα-
ραμυθιοΰ, τοΰ μνστηρίον καί τής
δεισυδαιμονίας, σαρπάρει ό ύπε-
ρωκεάνειος αύτός κόλοσσός, αί σι-
λονέτες των ούρανοξυστών χάνον-
ται στό σκοτάδι τής νύκτας, τα
φώτά τους σιγά—σιγά σβύνονται
κι' αύτά, διαβαίνουμε τό αγαλμα
τής "ίλενθερίας, άφήνονμε οπίσω
μας την Άμερικτι—πηγαίνω γιά
την 'Ελλάδα!
Καί δμο>ς τόσαι άναμνήσεις ά¬
πό τα καλλίτερα χρόνια τής ζωης
τον πού επέρασε κανείς στήν Ά-
μερική, τόσοι δεσιιοί, φιλίαι, γνω-
ριμίαι, μιά ζωή όλόκληρη, πού
αάς έκαμε διαφορετικού; άνθρω¬
πον;, μέ κάμνουν νά πονώ ποΰ
φεύγω, νά έ'χω κάποιο άνάμικτο,
άνεξηγητο, συναίσθημα διπλης ά-
γάπης, δ^οΰ πόνον.
ιέ άνοικτή καί
Ο
Χ. "Ορλεμπαο, όστις ενίκησεν είς τούς άεροναυτικούς αγώνας
άγκα-
επι
Ή πατρική όμως γή μέ έλκύει
όλοένα περισσότερο, αίσθάνομαι
την έπίδρασί της καί παραδΐδομαι
έξ όλοκλήοου στήν γοητευτική
της ελξι.-.Γ
* * *
Λυποΰμαι ποϋ αί περι·στάσεις
δέν μοΰ έπέτρεψαν νά έπιστρέ-ψω
στήν πατρίδα μέ Έλληνακό ύπε-
ρωκεάνειο. "Οχι μόνο άπό καθή-
κο πού έχομε νά τα προτιμάμε,
άλλά καί διότι έκεΐ μέσα, στήν πλώ
τή μικρά πατρίΐδα, θά ηδύνατο
κανείς νά μελετήση μέ Έλληνική
αποψι !?«θύτερα την μάζα έκείνη
των παλινοστσύντων όμογενόϊν
συνοίακώς καί άτομικώς.
Καί θά έξοχτ.ερίκεΐΈ ετσι κανείς
θετικώτερα, άληθέστερα καί 'Ελ-
ληνικώτερα τα συναισθήματα πού
πλΓμμυροΰν τής ·καρδιές των χθε-
σινών μεταναστών, τάς σκέψεις
καί πόθους των, τόν βαθμό τής
επιτυχίας των έν Άμερική, την
μεταμόρφωσί τους καί τούς παλ-
μούς τής Έλληνικής των καρδίας.
Δέν τό ηθέλησαν όμως τής
Μοίρας τα γραμμένα, κι' ετσι, α-
θελα, βρεθηκαμε σέ Άγγλικδ
πλοΐο, μέσα σέ μιά διεθνή κοινω-
νία.
Ό κόσμος νομίζει πώς οί Ά-
μερικανοί πού έκδράμουν κατά κα-
ραβάνια στήν Εί»ρώπη τό* κάμνουν
γιά νά πιοΰν, νά διασκεδασουν,
νά ξεσκάσουν. Ή άλήθεια είναι ό¬
τι μία μεγάλη μερίς γι' αύτό πη¬
γαι νει, αλλη έπίσης μεγάλη με¬
ρίς γιά νά περιηγτίθη καί διϊα
χθηλ Ή μεγαλειτέρα θμως μερίς,
ή πλειοψηφία, άπαρτίζεται άπό
Εύρωπαιους μετανάστας, τα τέ¬
κνα των ή καί τα έγγόνια των.
Τούς τραβα κι' αύτούς ή μαγντρη
Λ.ή δύναμις τής γενετείρας. Πα-
ρουσιάζεται δέ τό περίεργο φαινό-
μενο, δτι ένώ δλοι αύτοι ζοΰν στήν
Άμερική καί την θεωροΰν πατρί¬
δα τους, μόλις ευρεθούν στό πλοΐο
γιά την Εύρώπη χωρίζονται είς
ίθνικότητας. 'Ενφ γθές θά ελεγε
/συχώμενος πως είναι Άμερικα-
νός, σήμερα σοΰ λέγει: εΐμαι νΑγ-
γλος, Σκωτσέζος, 'Ιρλανδός, Γεο-
μανός, Γάλλος, "Ελλην κλπ. Οί
περισσότερο Γιάγκηδες φαίνονται
οί Εβραϊοι, Ιπειδή γι' αύτούς ή
Άμερική δέν είναι έφήμετοος, προ-
σωρινή πατρίδα, άλλά όοκττική,
ή γή τής έπαγγελίας. Και δμως
αύτοι πττγαίνουν νά έπισκεφθοΰν
την γενέτειρα, την Γερμανία, την
Αυστρία, την Πολωνία κλπ.
Τό «Μπερεγκάρια» είναι κολοσ-
σός, ενα πλωτό μέγαρο μέ όλας
τάς άνέσεις καί ευκολίας. Άνήκι-
προ τοΰ πολέμου σττν Γερμανία
όπό τό δνομα «Ίμπεράτορ». Ή
τελευταία λέξις τής ναυπτΐγικής
τέχνης. Οί "Αγγλοι δέ μέ την πα-
ροιμιώδη πειθαρχία τους, καθα-
ριότττά τους καί τάξι προσπα-
θοΰν μέ κάθε εΤδους περιποίησι
καί σπόρτς νά εύχαριστήσουν το*;
έπιβάτες καί καταστήχτουν τό τα-
ξεΐδί του; μάλλον τερπνό. ·
"Ενα μόνο πού είναι ύπερβολι-
κά φλεγματικοί, όλιγομίλητοι, κρύ
οί. Ημείς τής 'Ελληνολατινίκης
φυλής, μέ δλα μας τα έλαττώμα-
τα, έξωτερικείΌυμε την ζωη μέ
ζέσι καί ένθουσιασμό.
Σ' ενα τέτοιο πλοϊο καί περι-
βάλλον θά ένόμιζε κανείς πώς οί
έπιβάται θά ευρίσκοντο σέ μιά ά-
τελεύτητο εύθυμία καί χαρά. Ό¬
ποία ανάθεσις ομως μέ την έπο-
χή πού πηγαίναμε στήν Άμερική.
Άπλοΐ μετανάσται, τότε, τρίτη
θέσι, χωρίς προσοχή καί περιποί-
ησι, έπλέγαμε σέ ώκεανό εύθυμί-
ας καί χαράς. Άμέριμνοι. μέ τό
σφρίγος τής νειότης, τούς παλ-
μούς τής περιπετείας καί τούς πό¬
θους τοΰ αγνώστου, πετούσαμε ά¬
πό την χαρά μας. Τώρα, μέ δλα τα
άγαθά, τάς περιποιήσεις, μέ χρή¬
ματα, μέ τόσα μέσα διασκεδάσεως
καί ψυχαγωγίας καί δμως ό καθ-
ενας, μέ ολίγας έξαιρέσεις, προτι-
ιια νά περάση τόν περισσότερο
χρόνο του στή μοναξιά.
Ήλικιωμένοι πειά, κουρασμέ-
νοι, έπιζΐττοΰμε γαλήνη, ήσυχία,
μοναξιά, νά συγκεντρώσοχ'με τον
νού μας σέ μερικές σκέψεις ποΰ
άδιάκοπα μας άπασχολοΰν. Ό κα-
Οένας θέλει νά ένθυμΓίθτ) πώς ήλ¬
θε στήν Άμερική, τώρα πού έ'χει
καιρό νά σκεφθή, τί βάσανα, τα-
λαιπωρίας καί περιπετείας επέρα¬
σε, τί αγώνας κατέβαλε, τί λάθη
εκανε.
Ό καθένας έ'χει καί μιά Όδύσ-
σεια καί την έκτυλίσσει τώρα στό
μυαλό του. Έξ αλλου ξαναθυμά-
ται την γενέτειρα πού την εΐχε
σχεδόν ξεχάση. Αναλογιζόμενος
πώς πηγαίνει έκεΐ πού εΐοε τόν
πρώτο, ήλιο, θέλει νά άναπολήση
κάθε λεπτομέρεια τοΰ παιδικου
του βίου, νά άποτυπώστ) στήν (ραν-
τασία τού δλα τα τοπία της γενε-
θλίου γής, τα γνωστά του πρό-
σωπα, κά-θε τι σχετιζόμενο μέ τόν
τόπο του. Άπορεΐ πώς τόσα χρδ-
νια δέν τα εσκέπτετο καί βυθίζε-
ται τώρα έξ ολοκλήρου στήν άνα-
•πόλησι τής πατρώας γή·;. Καί ένιΤι
τώρα έπανέρχεται καί πληχΐιάζει
νά την ίδη, την νοσταλγεΐ. πειό
πολύ. Οί δέ περισσοτεροι εΤναι
μακράν τής γενετείρα; περισσό-
τερα χρόνια άπό τόν Όδυσσεα καί
ό Θεος ήξεύρει, αν δέν επέρασαν
περισσότερες περιπέτειες καί τα"-
λαιπωρίες.
Μέσα στή μεγαλειωδΓ έρημιά
τοΰ άτέρμονος Ατλαντικόν ό καθ¬
ένας όραματΕζεται στά γαλανο-
πράσινα νερά του καί προσηλώνει
τα μάτια θολωμένα πέρα στά στα-
χτόμαυρα <τύννεφα, έπέκεινα άπδ τόν όρίζοντα, έκεΐ πού τόν περι- μένει ή γενέθλιος Γγη. "Οταν ήρ¬ χετο κανείς ώς μετανάστης πρό- σωπα αλλης εθνικότητος έκινοϋ- σαν την προσοχή μας, την περι- έργεια, τόν θαυ-μασμό, τόν σρθόνο, την ζήλίΐα καί πολϊ.άκις τό μΐσος. Τώρα δέν μά"ς> κάμνουν αύτά £ν-
τύπωσι. Στήν Άμερική έγίναμε
κοσμοπολΐται, διότι είναι αυτή μιά
χώρα πανεθνισμοΰ. Ό καθένας εί¬
ναι άδιάφορος γιά την έθνικότη;-
τα τοΰ αλλου καί ό καθένας σέβε-
ται τόν αλλο.
είς την 24ην
16
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»—ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΜΠΙΧΤΗΜΑΙ
το
Τή νύχτα άπόψε—ή θλίψη της μ' ά-
(νάστησε ή τρανή
τή θλίψη μας σάν νά εΐχε μελετήσει·—
τή νύχτα άπόψε άνοίξανε οί εβδομοι
(οΰρανοί
χαί πόντκτε νερό χατακλυσμός την
(κτίση.
Στά σκοτεινά έξεχείλισαν των θλίψε-
(ων οί πηγές
καί χύθηκαν οί κρατημένοι οί θρήνοι
*' έλπίδα πιά δέν έμεινε γιά νέες
(πάλι αύγές
τή ννχτα, ποΰ εΐπες ή στερνή πως
(θά εΐχε μείνη
Μά έδωκε καί ξημέρωσε ή άνέλπιστη
(ή αύγή,
καί στή δροστά τοϋ άπόβροχου λου-
(σμένη
σάν θαϋμα νέο πεντοβολά κι' άναγαλ-
(λιάζει ή γή,
δσο ό χρυσός ό θρίαμβος τοΰ "Ηλίου
(προβαίνει.
Στό μυριοθορυβούμενο κ' ήλιόβολο
(γιαλό
οί ναΰτες τα παναά των πλοίων άνοί-
(γουν,
χαι Ιδέ! Φαντάζουν τ* δρμενα στό
(κΰμα τή ψηλό
πώς πρύμα καρτεροϋνε τόν καιρό νά
(ςρύγουν.
Πώς μάς πλανεύει τδνειρο της εύτυ-
(χίας ξανά
οάν νοητόν μιά φορά νά μάς γελάση!
σέ νέα ταξείδια μας ααλονν τα πλοϊα,
(στά γαλανά
τα χνματα, παν ώς νά ηπιαν φώς
(καΐ Ιχουν χορτάση..
Κι' δν τα κρατοΰνε οί αγκυρες τ*
(αρμενα έκεϊ στή γης
κι' αν τα τιμόνια στή στερηά βγαλ-
(μένα,
κρυφη λαχτάρα επέρασε τα βαθη μιάς
5 ψαής
κι' άνατριχιάζουν τα ςρτερά τα διπλω-
(μένα.
Κ' ήλθε κ' έΌτάθη ή μιά ψυχή σέ
(άπόψηλη κορφή
καί τής ζνγές φτεροΰγες δοκιμάξει,
ξεχνώντας ποΰ τής λάβωσε—ψυχή,
(πιχρή άδελφή!—
τ' άστροπελεκι τό παληό καί τό χα-
(λάξι,
ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΓΡΥΠΑΡΗΣ
Σ
Κίνησαν τα λαλόπουλα
Τα χαπετανόπουλα
Κοά πάν τό πέρα μαχαλά
Πάν τα κορίτσια μοναχά,
Την στράτα ποΰ πηναίνανε
Την σχάλα π' άναβαίνανε
Έκεϊ τα πιάνει |αά βρογτ)
Μιά σιγαλή, μιά ταπεινή,
Κ' έβράχηκαν τα τσάμικα
καί τα ψιλά ηουκάμασα.
Μαζώχτε, τσούπαις, χάχαλα
Νά τΐνοωύον τα Τσάμικα.
Χορός γυναικών νοσηλευομενων είς τό επί της νησΐδος Γώρντς "Αϊλαντ, της Νέας "Υόρκης Πολιτειακόν Νοσοκοιΐίΐον διά τούς διανοητικώς πάσχον¬
τα ς, υπό τί]ν επίβλεψιν τοΰ Διευθυντού κ. Φλόντυ Χάβιλαντ.
Ε Ρ Γ ΑΣ ΙΑ
Ξημερώνει. Αύγή δροσάτη
μέ τό πρωτό της πουλί
λές καΐ κράζει τόν έργάτη
στήν φιλόπονη ζωή.
Πρίν άχνί<τχι κάθε άστέρι, μέ χαρούμενη καρδιά Ύέοι, μισόκοποι καί γέοοι τρέξετ' δλοι στή δουλειά. Πέρα έκείθίνε οί φροντίδες άς πετάξοννε, καθώς ξαςρνίσμένες νυχτερίδες, οπον άγνάντεψαν τό φώς. Μή στΐς είναι δ ξένος πλοΰτος IV άγκάθι στήν καρδιά· ίίέστε άζήλευτα- είναι τοντος εργασίας κληρονομιά. ■ Σηκωθητε* ή γη χαρίζίΐ μόνον άχρθονο καρπό, δν ό κόπος την ποτίζτΐ μ' ίναν Ιδρωτα συχνό. Σάν έσάς, άδέλφια, Ιδρώνει χαΐ ό σοφός, ποΰ μέ τό νοϋ ϊίάμπους άμετρους όργώνει, γιά Θροφή τοΰ λογισμοϋ. Δίχως ανεση καί σχόλη πάντα, ώς άξιος δουλευτής, τό άνθηρό τού πςριβόλι σκάφτει, σπέρνει δΝΐοιητής. Πάντα, ναί, τοΰ τίμιου κόπου οί γλυκύτατοι καρποϊ νά 'ναι οί μόνοι, πού τ' άνθρωπον θώμα Θρέφουν καί ψυχή. Γ. ΜΑΡΚΟΡΑ2 Ό δνθρωπος της ημέρας είς τό Λονδίνον είναι ό κ. Ζάρβαζυ, τοί ό- ποίου ή δύναμις είναι τόσον μεγάλη δση καί ή τοΰ σέρ Μπαζίλ Ζαχάρωφ. Τό περίεργον είναι δτι ένω ό Ζάρ¬ βαζυ είναι ενός έκ των πλουσιωτέρων άνθρώπων τής Εΰρώπης, ήτο μέχρι πρό όλίγου άκόμη άγνωστος βΐς αυ¬ τήν την χώραν τού. Σήμερον δμως, χάρις είς ένα μεγάλο σχέδιον, ποΰ συνέλαβεν, ή φήμη τού επέρασε τα σΰνορα της Αγγλίας καί τό δνομά τού ?γινε πασίγνακττοΛί. Ό Ζάρδαζν συνεδλήθη μέ έναν άλλλον έπίσης πο- λυεκατομμυριοϋχον, τόν σέρ Τζίμ~^ες καί κατέβαλον 10 έκατομμύρια λιρών στερλινών μέ τόν σκοπόν νά κάμουν ίνα θεατρικόν τράστ τό οποίον νά συμπερτλαμβάνΊ] 160 θέατρα χαΐ κι- νηματογράφους δλων των Αγγλικών μεγαλοπόλεων. 'Εΐα τοΰ παρόντος οί δύο επιχειρηματίαι άνεγείροττν ένα με- γάλον θέατρον διά 5000 θεατάς, είς τό Βέστινε τοΰ Λονδίνου. Είς την επιχείρησιν των, έν τούτοις, εύρηκαν έναν Ισχυρόν έπίστις αντίπαλον, τόν σέρ "Οσβαλντ Στάλλ, ό οποίος προσ- παθεί νά πολεμήση τό θεατρον διά τσϋ κινηματογράφου. "Ετσι έκαμε τράστ κινηματογράφων, ε'ισήγαγεν είς αυτού; τα νεώτερα νούμερα μιούζιχ χώλ, καΐ κατεβασε τάς τιμάς τής είσ- όδου. Άποτέλεσμα τοϋ συναγωνισμοΰ ΰΛηρξε καί ή ύποτίμησις των ε'κΗτη- ρίων των θεάτρων. 'Εν τφ μεταξύ ή Αγγλικη Κυβέρ¬ νησις παρακολουθεϊ με ενδιαφέρον τάς εργασίας των δύο αυτών μεγά¬ λον έπιχειρήσεων, δεδομένου δτι άπό καιροΰ είς τήν_ Αγγλίαν συζητείται Ή κ. "Αννα Ό- σθάγκ.εν, έκ Γου- ίστ "Ηγκλεγουντ, Ν. Ίερσέης, κρα- τοΰσα μεγάλην ντά λίαν είς την έκθε¬ σιν των ανθέων έν Κέα 'Υόρκτι. ή «έθνακοποίησις τοϋ κινηματογραφι- κοΰ δραματολογίου». Πολλά σημαί- νοντα «ρόσωπα τής Κυβερνήσεως, έ- κ-αμωντα τόν ν-ινηματογράφον, ώς τό καλλίτερον μέσον προπαγάνδας, έπρό- τιεινον την τπϊχττηριξιν τής παραγω- γης τοΰ 'ΑγγΛΐίοοΰ φίλμ» με{ την δη- μιοιΐργίαν ενός Βρπαναχοΰ ΧόλλΑ>γουτ
μέ τόν σκαιτόν ν^ ύ*ατγωνιοθΉ την
'Αμερΐκανιχήν παραγα»γην. Είς την
προσϊτ«θ«ιαν αότΐήν τής Άγγίλιοΐτϊς
Κυ6ερνήαεως <Λ|4£ετέχει. χχά ή Αύλή, της οποίας τα μέλη παρΰστανται είς την προαέρα της προβολής εκάστου Άγγλίίοοϋ «ρίλμ. Ό ΦεατρΐΜΟς χόαμος της "Αγγλίας πβραιένβ. άπύ τα Αυθ αΰτά μεγάλα τράσα, .τ»|ν ΟΛαγέννηΑ,ν «0 Άγγλι- κοΰ θεάτρου. ' (Διήγη—ς —θυμάσαι την καθμένη τή Αιλή Μέ τό μετάξινό της -ώ μαλλί, Μέ τα μεγάλα καί γλνχά της μάτια; Την εαασα^.. Τό δύστοχο σκνλλί Τώκαμ' ό σιδηρόδραμος κομμάττΛ... Προχθές την Κυριαχή αύγή-αύγή Στό βρόμο τού Φαλήρου εΐχα βγή Μαζύ μέ τή Λιλή νά χννηγησω. Φτερό δέν βρήκα.—"Εγειρα στ») γή Γιά νά ξεκουρασθώ χαί νά καπνίσω. Κ' έκείνη πρώτα »ίάθουνταν καλά Μέν στά χορτάρια ξαπλωτή—άλλά "Αμ' ακονσε τό τ ρ α ι ν ο νά σφυρίζη "Αρχκτ* ευθύς τόν χόσμο νά χαλά, Στά σίδερα νά τρέχη, νά γαυγίζτι... Τής φώναζα—δέν ίκουβ ςρβνη... θυμοϋμαι κ' ή καρδιά μου μέ πονεϊ: Τό τραΐνο όλοένα πλησιάζει, Μουγκρίζοντας περνά ή μηχανή Καί τή φτωχή Λιλή μου κομματιαζει. Ήτσν έκεί ριγμένη μέσ* βτή γη Μέ μιά βαθειά, άτέλειωτη πληγή... 'Εγώ, Λοΰ τόσο εθκολα δέν κλαίω, ΕΙχα άπό δάκρνα πννγό· —Αί! δχι, μή γελάτβ πού τό λέω. Γιατ* ήτανε πικρό, —·λύ «ικρό, Τό ΐ&ο ποΰ άνάθρε-ψα μιχρό, Τόν φίλο τόν χαλό, τό σύντροφό μου Νά βλέπω τώρα £μορφο, νεκρό... Νά χάνω τή Λιλή άπ· τό πλευρό μου! 'Εκάθησα κοντά της για ->λύ
"Αφοννος, μέ σκυφτή την χεφαλή...
Μά εΐπα μέ τόν νοθ: Δέν είνε κρϊμα
Τέτοιο *αστό, τέτονο χαλό σκυλλί
Νά μείνη πεταμένο, οίχ»ς μνημα;
Κοντά σέ μιά γοναά χοτιβτιχή
τΗτσν ή γη ύγρη χαΐ μαλακή-
Μέ τό μαχαΐρι Εσχαψα τό χωμα,
Καί ίφ«ρα καί ϊτθαψα εκεί
Τό ματωμέο τής Λιλής μου σώμα.
Κ' έφντευσα—ένθύμησι γλυκειά—
Στόν τάφο της μιχρή βϊρυκοκκιά...
'Επήρα τό γεμάτο οίκανό μου
Καί ϊρριξα διπλή μιά τουφεκιά
Για ΰστερνή τιηή στόν κυνηγό μου.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ
Η "ΗΙΙΙΕΙιΊ
ΠΛΐχοκοιμήσου, ώ θάλασσα! Στ* όλον·
(νοιχτο άκρογιάλΛ
ό νοΰς μου λέει πως ενρηκες έρωτβ·
(μένου άγκάλη.
Είναι κ' ή άγάπη μου βαθειά, μεγάλη
(σάν έσένα,
αλλ' αχ! παρόμοιο άγκάλιασμα γν·
(ρεύω στά χαμένο.
Φεγγάρι, πού μέ δύναμη ξεθωριασμε
(νού μάγου,
άπό ψηλά τα κύματα φουσκώνεις τού
(πελάγου,
χάριοε δύναμη σ' εμέ τρανότερη άν
(αύτήνε,
για νά σαλέψω μιά καρδιά, που ξέ-
(μακρά δέν είναι.
Μεθ' άπό τ' αστρα ως άγγελον 4
(υ—«>ς κατεβαίνει,
καί, τα φτερά τού άπλώνοντας παντοί
(στήν ο'ικουμένη,
σάν ίνα βάλσαμο τερπνό σέ κάθε βτή-
(θος βρέχει,
γιά μέ, γιά μέ την άχαρη στάλα
(μία δέν
Τώρα ποΰ ή γη πρασίνιβε καί τί
(κλαρι φουντώνει,
γιατί νά σέρνχι άδιάκοπα θλίψης λα-
(λιά τ' άηδόνι;
Μήπως τό ταϊρί τού γοργά δέν ίτρεξί
(σιμά τού;
"Ας κλάψω έγώ, πού εΐμ' άφτερο
(κ' Ιρμο πουλί. έδώ κατου.
'Εχω στή μνήμη ζωντανή τ' άπιστο»
(νέου τή χαρτ)"
μνήμη γλυχύτατη, άγκαλιά στόν δδη
(θά μέ πάρη"
πως θά τή σβύστι ό θάνατος δταν ατο
(νοϋ μου βανω
βραννά φωνάζω κλαίοντας· δέ θελω
* (νά πεθανω.
Γ. ΜΑΡΚΟΡΑ5
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Τονε-.ρο κάποιου 'ρ
^ιλί ποί» ξελογιάζει,(
στοϋ Τίνταλου τα "χείλη
ίίψα, καϋμός, μαράζι...
Άγύρκττη πό
κάθε χ«ρά μου άκέρια;
Ταφόχίτρα κυλάει ,
Στοΰ Σίσυφου τα χ&,ίΐ'-
• ·♦ *
Τού χάκοι> μ* "Καχτάρ*
μίαν δαση ζητώ
στοΰ Πόνου την
λίγο νά ·ϊροσι<Γ&ώ. Μοιάζει ή καρϊιά μου μ:ά στίμνα ρςτ/κφιέντ) Χαρα καμμιά χι' αν η σταλιά 5έν άπομενει... ^, Μ. ΚΑΛΛΟΝΑΙΟ3_ 'Εκ}.εκτά βιβλία Ιχει μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τοΰ «"Εθνικον ΚτΚ>ν«ος»·
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»—ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΜΠΙΧΤΗΜΑΙ
το
Τή νύχτα άπόψε—ή θλίψη της μ' ά-
(νάστησε ή τρανή
τή θλίψη μας σάν νά εΐχε μελετήσει·—
τή νύχτα άπόψε άνοίξανε οί εβδομοι
(οΰρανοί
χαί πόντκτε νερό χατακλυσμός την
(κτίση.
Στά σκοτεινά έξεχείλισαν των θλίψε-
(ων οί πηγές
καί χύθηκαν οί κρατημένοι οί θρήνοι
*' έλπίδα πιά δέν έμεινε γιά νέες
(πάλι αύγές
τή ννχτα, ποΰ εΐπες ή στερνή πως
(θά εΐχε μείνη
Μά έδωκε καί ξημέρωσε ή άνέλπιστη
(ή αύγή,
καί στή δροστά τοϋ άπόβροχου λου-
(σμένη
σάν θαϋμα νέο πεντοβολά κι' άναγαλ-
(λιάζει ή γή,
δσο ό χρυσός ό θρίαμβος τοΰ "Ηλίου
(προβαίνει.
Στό μυριοθορυβούμενο κ' ήλιόβολο
(γιαλό
οί ναΰτες τα παναά των πλοίων άνοί-
(γουν,
χαι Ιδέ! Φαντάζουν τ* δρμενα στό
(κΰμα τή ψηλό
πώς πρύμα καρτεροϋνε τόν καιρό νά
(ςρύγουν.
Πώς μάς πλανεύει τδνειρο της εύτυ-
(χίας ξανά
οάν νοητόν μιά φορά νά μάς γελάση!
σέ νέα ταξείδια μας ααλονν τα πλοϊα,
(στά γαλανά
τα χνματα, παν ώς νά ηπιαν φώς
(καΐ Ιχουν χορτάση..
Κι' δν τα κρατοΰνε οί αγκυρες τ*
(αρμενα έκεϊ στή γης
κι' αν τα τιμόνια στή στερηά βγαλ-
(μένα,
κρυφη λαχτάρα επέρασε τα βαθη μιάς
5 ψαής
κι' άνατριχιάζουν τα ςρτερά τα διπλω-
(μένα.
Κ' ήλθε κ' έΌτάθη ή μιά ψυχή σέ
(άπόψηλη κορφή
καί τής ζνγές φτεροΰγες δοκιμάξει,
ξεχνώντας ποΰ τής λάβωσε—ψυχή,
(πιχρή άδελφή!—
τ' άστροπελεκι τό παληό καί τό χα-
(λάξι,
ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΓΡΥΠΑΡΗΣ
Σ
Κίνησαν τα λαλόπουλα
Τα χαπετανόπουλα
Κοά πάν τό πέρα μαχαλά
Πάν τα κορίτσια μοναχά,
Την στράτα ποΰ πηναίνανε
Την σχάλα π' άναβαίνανε
Έκεϊ τα πιάνει |αά βρογτ)
Μιά σιγαλή, μιά ταπεινή,
Κ' έβράχηκαν τα τσάμικα
καί τα ψιλά ηουκάμασα.
Μαζώχτε, τσούπαις, χάχαλα
Νά τΐνοωύον τα Τσάμικα.
Χορός γυναικών νοσηλευομενων είς τό επί της νησΐδος Γώρντς "Αϊλαντ, της Νέας "Υόρκης Πολιτειακόν Νοσοκοιΐίΐον διά τούς διανοητικώς πάσχον¬
τα ς, υπό τί]ν επίβλεψιν τοΰ Διευθυντού κ. Φλόντυ Χάβιλαντ.
Ε Ρ Γ ΑΣ ΙΑ
Ξημερώνει. Αύγή δροσάτη
μέ τό πρωτό της πουλί
λές καΐ κράζει τόν έργάτη
στήν φιλόπονη ζωή.
Πρίν άχνί<τχι κάθε άστέρι, μέ χαρούμενη καρδιά Ύέοι, μισόκοποι καί γέοοι τρέξετ' δλοι στή δουλειά. Πέρα έκείθίνε οί φροντίδες άς πετάξοννε, καθώς ξαςρνίσμένες νυχτερίδες, οπον άγνάντεψαν τό φώς. Μή στΐς είναι δ ξένος πλοΰτος IV άγκάθι στήν καρδιά· ίίέστε άζήλευτα- είναι τοντος εργασίας κληρονομιά. ■ Σηκωθητε* ή γη χαρίζίΐ μόνον άχρθονο καρπό, δν ό κόπος την ποτίζτΐ μ' ίναν Ιδρωτα συχνό. Σάν έσάς, άδέλφια, Ιδρώνει χαΐ ό σοφός, ποΰ μέ τό νοϋ ϊίάμπους άμετρους όργώνει, γιά Θροφή τοΰ λογισμοϋ. Δίχως ανεση καί σχόλη πάντα, ώς άξιος δουλευτής, τό άνθηρό τού πςριβόλι σκάφτει, σπέρνει δΝΐοιητής. Πάντα, ναί, τοΰ τίμιου κόπου οί γλυκύτατοι καρποϊ νά 'ναι οί μόνοι, πού τ' άνθρωπον θώμα Θρέφουν καί ψυχή. Γ. ΜΑΡΚΟΡΑ2 Ό δνθρωπος της ημέρας είς τό Λονδίνον είναι ό κ. Ζάρβαζυ, τοί ό- ποίου ή δύναμις είναι τόσον μεγάλη δση καί ή τοΰ σέρ Μπαζίλ Ζαχάρωφ. Τό περίεργον είναι δτι ένω ό Ζάρ¬ βαζυ είναι ενός έκ των πλουσιωτέρων άνθρώπων τής Εΰρώπης, ήτο μέχρι πρό όλίγου άκόμη άγνωστος βΐς αυ¬ τήν την χώραν τού. Σήμερον δμως, χάρις είς ένα μεγάλο σχέδιον, ποΰ συνέλαβεν, ή φήμη τού επέρασε τα σΰνορα της Αγγλίας καί τό δνομά τού ?γινε πασίγνακττοΛί. Ό Ζάρδαζν συνεδλήθη μέ έναν άλλλον έπίσης πο- λυεκατομμυριοϋχον, τόν σέρ Τζίμ~^ες καί κατέβαλον 10 έκατομμύρια λιρών στερλινών μέ τόν σκοπόν νά κάμουν ίνα θεατρικόν τράστ τό οποίον νά συμπερτλαμβάνΊ] 160 θέατρα χαΐ κι- νηματογράφους δλων των Αγγλικών μεγαλοπόλεων. 'Εΐα τοΰ παρόντος οί δύο επιχειρηματίαι άνεγείροττν ένα με- γάλον θέατρον διά 5000 θεατάς, είς τό Βέστινε τοΰ Λονδίνου. Είς την επιχείρησιν των, έν τούτοις, εύρηκαν έναν Ισχυρόν έπίστις αντίπαλον, τόν σέρ "Οσβαλντ Στάλλ, ό οποίος προσ- παθεί νά πολεμήση τό θεατρον διά τσϋ κινηματογράφου. "Ετσι έκαμε τράστ κινηματογράφων, ε'ισήγαγεν είς αυτού; τα νεώτερα νούμερα μιούζιχ χώλ, καΐ κατεβασε τάς τιμάς τής είσ- όδου. Άποτέλεσμα τοϋ συναγωνισμοΰ ΰΛηρξε καί ή ύποτίμησις των ε'κΗτη- ρίων των θεάτρων. 'Εν τφ μεταξύ ή Αγγλικη Κυβέρ¬ νησις παρακολουθεϊ με ενδιαφέρον τάς εργασίας των δύο αυτών μεγά¬ λον έπιχειρήσεων, δεδομένου δτι άπό καιροΰ είς τήν_ Αγγλίαν συζητείται Ή κ. "Αννα Ό- σθάγκ.εν, έκ Γου- ίστ "Ηγκλεγουντ, Ν. Ίερσέης, κρα- τοΰσα μεγάλην ντά λίαν είς την έκθε¬ σιν των ανθέων έν Κέα 'Υόρκτι. ή «έθνακοποίησις τοϋ κινηματογραφι- κοΰ δραματολογίου». Πολλά σημαί- νοντα «ρόσωπα τής Κυβερνήσεως, έ- κ-αμωντα τόν ν-ινηματογράφον, ώς τό καλλίτερον μέσον προπαγάνδας, έπρό- τιεινον την τπϊχττηριξιν τής παραγω- γης τοΰ 'ΑγγΛΐίοοΰ φίλμ» με{ την δη- μιοιΐργίαν ενός Βρπαναχοΰ ΧόλλΑ>γουτ
μέ τόν σκαιτόν ν^ ύ*ατγωνιοθΉ την
'Αμερΐκανιχήν παραγα»γην. Είς την
προσϊτ«θ«ιαν αότΐήν τής Άγγίλιοΐτϊς
Κυ6ερνήαεως <Λ|4£ετέχει. χχά ή Αύλή, της οποίας τα μέλη παρΰστανται είς την προαέρα της προβολής εκάστου Άγγλίίοοϋ «ρίλμ. Ό ΦεατρΐΜΟς χόαμος της "Αγγλίας πβραιένβ. άπύ τα Αυθ αΰτά μεγάλα τράσα, .τ»|ν ΟΛαγέννηΑ,ν «0 Άγγλι- κοΰ θεάτρου. ' (Διήγη—ς —θυμάσαι την καθμένη τή Αιλή Μέ τό μετάξινό της -ώ μαλλί, Μέ τα μεγάλα καί γλνχά της μάτια; Την εαασα^.. Τό δύστοχο σκνλλί Τώκαμ' ό σιδηρόδραμος κομμάττΛ... Προχθές την Κυριαχή αύγή-αύγή Στό βρόμο τού Φαλήρου εΐχα βγή Μαζύ μέ τή Λιλή νά χννηγησω. Φτερό δέν βρήκα.—"Εγειρα στ») γή Γιά νά ξεκουρασθώ χαί νά καπνίσω. Κ' έκείνη πρώτα »ίάθουνταν καλά Μέν στά χορτάρια ξαπλωτή—άλλά "Αμ' ακονσε τό τ ρ α ι ν ο νά σφυρίζη "Αρχκτ* ευθύς τόν χόσμο νά χαλά, Στά σίδερα νά τρέχη, νά γαυγίζτι... Τής φώναζα—δέν ίκουβ ςρβνη... θυμοϋμαι κ' ή καρδιά μου μέ πονεϊ: Τό τραΐνο όλοένα πλησιάζει, Μουγκρίζοντας περνά ή μηχανή Καί τή φτωχή Λιλή μου κομματιαζει. Ήτσν έκεί ριγμένη μέσ* βτή γη Μέ μιά βαθειά, άτέλειωτη πληγή... 'Εγώ, Λοΰ τόσο εθκολα δέν κλαίω, ΕΙχα άπό δάκρνα πννγό· —Αί! δχι, μή γελάτβ πού τό λέω. Γιατ* ήτανε πικρό, —·λύ «ικρό, Τό ΐ&ο ποΰ άνάθρε-ψα μιχρό, Τόν φίλο τόν χαλό, τό σύντροφό μου Νά βλέπω τώρα £μορφο, νεκρό... Νά χάνω τή Λιλή άπ· τό πλευρό μου! 'Εκάθησα κοντά της για ->λύ
"Αφοννος, μέ σκυφτή την χεφαλή...
Μά εΐπα μέ τόν νοθ: Δέν είνε κρϊμα
Τέτοιο *αστό, τέτονο χαλό σκυλλί
Νά μείνη πεταμένο, οίχ»ς μνημα;
Κοντά σέ μιά γοναά χοτιβτιχή
τΗτσν ή γη ύγρη χαΐ μαλακή-
Μέ τό μαχαΐρι Εσχαψα τό χωμα,
Καί ίφ«ρα καί ϊτθαψα εκεί
Τό ματωμέο τής Λιλής μου σώμα.
Κ' έφντευσα—ένθύμησι γλυκειά—
Στόν τάφο της μιχρή βϊρυκοκκιά...
'Επήρα τό γεμάτο οίκανό μου
Καί ϊρριξα διπλή μιά τουφεκιά
Για ΰστερνή τιηή στόν κυνηγό μου.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ
Η "ΗΙΙΙΕΙιΊ
ΠΛΐχοκοιμήσου, ώ θάλασσα! Στ* όλον·
(νοιχτο άκρογιάλΛ
ό νοΰς μου λέει πως ενρηκες έρωτβ·
(μένου άγκάλη.
Είναι κ' ή άγάπη μου βαθειά, μεγάλη
(σάν έσένα,
αλλ' αχ! παρόμοιο άγκάλιασμα γν·
(ρεύω στά χαμένο.
Φεγγάρι, πού μέ δύναμη ξεθωριασμε
(νού μάγου,
άπό ψηλά τα κύματα φουσκώνεις τού
(πελάγου,
χάριοε δύναμη σ' εμέ τρανότερη άν
(αύτήνε,
για νά σαλέψω μιά καρδιά, που ξέ-
(μακρά δέν είναι.
Μεθ' άπό τ' αστρα ως άγγελον 4
(υ—«>ς κατεβαίνει,
καί, τα φτερά τού άπλώνοντας παντοί
(στήν ο'ικουμένη,
σάν ίνα βάλσαμο τερπνό σέ κάθε βτή-
(θος βρέχει,
γιά μέ, γιά μέ την άχαρη στάλα
(μία δέν
Τώρα ποΰ ή γη πρασίνιβε καί τί
(κλαρι φουντώνει,
γιατί νά σέρνχι άδιάκοπα θλίψης λα-
(λιά τ' άηδόνι;
Μήπως τό ταϊρί τού γοργά δέν ίτρεξί
(σιμά τού;
"Ας κλάψω έγώ, πού εΐμ' άφτερο
(κ' Ιρμο πουλί. έδώ κατου.
'Εχω στή μνήμη ζωντανή τ' άπιστο»
(νέου τή χαρτ)"
μνήμη γλυχύτατη, άγκαλιά στόν δδη
(θά μέ πάρη"
πως θά τή σβύστι ό θάνατος δταν ατο
(νοϋ μου βανω
βραννά φωνάζω κλαίοντας· δέ θελω
* (νά πεθανω.
Γ. ΜΑΡΚΟΡΑ5
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Τονε-.ρο κάποιου 'ρ
^ιλί ποί» ξελογιάζει,(
στοϋ Τίνταλου τα "χείλη
ίίψα, καϋμός, μαράζι...
Άγύρκττη πό
κάθε χ«ρά μου άκέρια;
Ταφόχίτρα κυλάει ,
Στοΰ Σίσυφου τα χ&,ίΐ'-
• ·♦ *
Τού χάκοι> μ* "Καχτάρ*
μίαν δαση ζητώ
στοΰ Πόνου την
λίγο νά ·ϊροσι<Γ&ώ. Μοιάζει ή καρϊιά μου μ:ά στίμνα ρςτ/κφιέντ) Χαρα καμμιά χι' αν η σταλιά 5έν άπομενει... ^, Μ. ΚΑΛΛΟΝΑΙΟ3_ 'Εκ}.εκτά βιβλία Ιχει μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τοΰ «"Εθνικον ΚτΚ>ν«ος»·
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡ1ΑΚΗ, 2ί> Σ^ 111ΚΜΒΡΙΟΥ,
17
ΤΟ^ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΥ"
«ραι **ί διαρ 4νος
γεύματος.- Τα καθη-
χον:* 1*'α? οίκθδέβ«οι-
ν/.;._- χ* «ράγματ* α-
ΰται «ολ>
Τα
ΤΙ ΛΕΓΕΙ ΕΝΑΣ ΕΙΔΙΚΟΣ
«Ία ε'θ·.μα χάθεχώρας Ιχο^ν με-
τάλη; επιρροήν επί τής ώ?ας κ«τά
-ήν ότοίαν δίδεται Ινα γεΰμζ καί
ΙΤής :-α:κείας τού λέγει ό κ. Άντρέ
ντε Φο-ι'κΐέρ, ό οποίος κατέστη είδ:-
χος εί; τό ζήτημα τής έοιμοτυπίας.
»Ή καλλιτέρα ώ?α γ:ά Ινα γεΰ-
μ ε-ναι ή 8η, ιδίως εάν πρόκητίΐ
Ινα π:?άση ή 6ρ«δ·-ά είς τό θέατρο
Ά^τ'θ'ίτως, εάν μίζ οί*θδέσχοινα
%':η ενα μεγάλο γεΰμα, ^ όρίζεται
ί>ς ο?α ή 8γ2. Άν τοιαύτη περί-
Γτωσ ς θά προκαλέση διά τάς 8^
Ιί'ότ' ί'ί:ται πάντοτε είς τούς χροσ-
χ://(^ένους Ινα τέταρτον. Είναι
ότι Ινα γεΰμα «ρέπει νά
|σε:δ'= ιδή την ωρισμένην ώραν, όλ¬
ος τα φαγητά κιν&ινεύουν νά μή
ιίναι έν τάξει.
«Όταν Ινα γεΰμα δίδ-εται χρός
,μη/ ενός σπουδαίου προσώπου, τ
ίίχοϊέ—5·.να άναγράφει τό όνομά
εί; την πρόσκλησιν. "Ετσι θά
Ιβποίΰγτί -* μέρους των προσκεκλη-
ένων άνεπιβυμήτους καί άγενείς
ργοπορίας. Είς την περίπτωσιν πού
ναΐέρω άποκλείεται καί ή ελαχί¬
στη άργοπορία.
»Κάποτε τά γεύματα σερδίρονται
_ καί άργότερα. Είναι συνή¬
θει» των ξένον πού δέχονται στά
;άλα ξενοδοχεία. Οί Γάλλοι ϊέν
^ '.ί'κθυν αύτην την συνήθειαν, πού
ίεν άνταποκρίνεται μέ τά τ}Θη καί
ρϊς ΐίέες; των.ιΕξ άλλου αί άπομι-
; είναι μόνον γιά τούς «σνόμπ»
ώ ή χραγματική άριστοκρατία μι-
'ίί τάς άχομΐμήσεις. Άς αφήσωμεν
'»»ς Ίσχανούς νά προγευματίζουν
*72 *αι στις ο και να γευματι-
,σ"τΐς 10 χαΐ 11 ώρες. Είναι
'ωμά των.
» Η ταχύτης μέ την οποίαν διεξ-
-"ϊ[ _εν* γεΰμα, είναι ό πρώτος
°ϊ τής επιτυχίας, ανεξαρτήτως Ι
%ων καί τυχών. Είναι όρος; άπα-[
γιά την κομψότητα καί'
'χειαν της εμφανίσεως. Ή
, , . ν . 'Ρυρετωδης καί €ιαστική
'ωη °ε.ν '*** έπιτρέπει πλέον νά μέ-
εν όπως οί χρόγονοί μας δόο καί
ί ώρας στό τραχέζι. Άν οί συν-
^;·.όνες £ίναι τολυπληυείς άχα-
?!.τητος είναι μία διπλή καί τρι-
^«τηρεσια. Ό άοιθμός τών φα-
Γ2ΐ σήμερον είς τά
Γ"Ρ»'τητβ: έντράδες, γλύκυσμα,
>'Το όλον γεΰμα δέν πρέπ«! ν ά ϊι-
'*5η) πλέον των 35 λεχτών κατά
ρη διασκεδάτε-.ς.
ι »Στά χρογε.'ματα οί κυρί-ς χ2οσ-
ερχοντβι με φορέματα άμχ!γ[ϊ. ΔΤ-
λαοη μεταΐωτές τοοαλέττες %ι «).
κρά καπέλλα. Στά γεύματα τουα¬
λέττες ίτο τοθλ; ή ϊαντέλλα».
Καί ή Αγγλία, 2χως έκαμαν άλ-
λα κρά τη θέλει νά καθΐίρώστ) Ινα
φόρον έζί των άγάμων. Είς τον γά-
μον, περισσότερον η είς οιονδήποτε
ούκ ολίγο!
?ρες, οί ό~οϊ&!
σύζυ
ττο
οί επφανεις
αί
μρρ, ; ί
ζυγοί των ο■^νετέλε'^αν τοΰλάχι-
ττον κατά 50% είς την έ-ίτυχίαν
των. Πρό όλίγοο χρόνο^ ό Άγγλος
ί Τάλ έ ί
ρ γ χρ γγς
ΐσυγ-/ραφεί»ς Τσάμχερλαϋν έν δημοσία
|σ·Λ«θροί'σει έλεγεν: «Έχί τριά·/Λν-
αοΰ τάς έλχίδας, χαράς -/.αί κόχοος,
ι ένθαρρύνοοτά με καί χαρ-/·/.'νοΰ3α με
Ι έχιμόνως, Ιχτι έγώ τμτ,Ί άχοκαιχω-
αένος καί ίξηντλημένος». Ό "Αγ¬
γλος συγγραφεύς άφιέρωσε εν άχό
τά καλλίτερα εργα τθο είς την κυ¬
ρίαν τού μέ τάς λέξεις ταότας:«Ε!ς
την σύζτ^όν μοϋ, . . . άνευ τής συα:
χαθείας τής όχοίας, της ένθαρρόν-
σεως καί τοΰ κριτικοΰ χνεύμ*τος,
έγώ ούίέχετε ή5^νάμ^ιν νά γίνω ό
συγγραφεύς —οί» είμαι».
Πιστεύετ»: ότι περισσότερον άχο
τονις άνθρώχθος τοΰ χνεύματος ο!
χ,αλλ'.τέχνϊΐ δέν ήμχοροΰν νά άνεχ-
8οΰν τούς δεσμοίις το3 γάμοϋ. Ιδού
ότι ό Σοΰμαν ό μέγας
δύ ε
~
Άνω τά δίδυμα τέκνα "Εστερ καί Τζώρτζ τού κ. καί της κ. "Ερνεστ Κ.
Στήδενς, έκ Σεντάλιας, Μιζούρης. Κάτω, τά τρίδυμα τέκνα τοϋ αΰτοΰ ζεύ-
γους, Χάρολδ, ΧάουαρΟ καί Χέρμπερτ, τά δποΐα εκέρδισαν τό πρώτον βρα¬
βείον είς Ινα διαγωνισμόν παιδίων έν τη Πολιτεία της Μιζούρης.
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
μ μ μγς μρ
γος άχοδεικνύε! το εναντίον. 'Εχί
χολλά Ιτη αάτος καί ή σύζυγός τού
ά ί ΐ ό
ς ή γς
νά χαίζουν μαζΐ» είς τό
1ΙΪΥΤΙΑΡΝΪΟΥ1ΡΕΖΕ ΓΑΡΝΙ
Πέρνεις Ινα μχοΰτι άρν.οϋ, τό
ά μέ τό μζχαίρι, τό
έ ά ό
ξζς μ μχρ,
χτυχάς ολίγον μέ τόν μχάτην, τό
δένε-.ς μ έατάγγον, τό άλατίζεΐς γ.τ.1
τό ίάζεις είς μίαν μχρεζιέραν μέ
χόρτα διάφορα χομμένα, ολίγα πι-
χέρι σχυριά, Ινα φύλλον δάφνης, τό
ΐ-ΐ____ ..ι ί.,'.____ .._; ί±γ... _'.,
χριν καταστήστ; νοητάς είς τό κοι¬
νόν χάς δυιτκολωτέρας συνθέσεις τού
συζύγο^ της άνεγίνωσκε θρησκευ¬
τικώς τάς παλϊΐάς έχιστολάς, τάς
όχοίας ούτος τη είχεν αποστείλει
κατά τούς χρώτοος χρόνους τοΰ
I-
ρωτός των καί κατά τό λέγειν των
αρμοδίων δέν κατέστη δυνατόν νά
ευρεθή εκτελεστής όστις θά ηδύνα¬
το νά έξομο-.ωθη χρός αύτην κατά
την τεχνικήν καί καλλιτεχν:κήν
έρμηνείαν των έργων τοΰ Σοΰμαν.
ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ *
δλα τά μέρη, τό €ρέχε'.ς μέ κρασί
άσπρον καί έξακολουθείς νά τό 6ρέ-
χης άπό καιροΰ είς καιρόν μέ ζουμί·
εάν έχης φοΰρνον, τό 6-άζεις είς τόν
φοϋρνον κα' όταν ψηθή, στραγγίζεις
τό μποϋτ;, άφαιρείς τό πάχος καί ρί-
χτεις μέσα 2 κουταλ'.ές έσχανιόλ,
2 κουταλιές ζοΰ, Ινα χοτήρι κρασί
ά'σχρον και βάζεις την μπρεζιέραν
ε;ς την φωτιάν διά νά δέση ή "Ώ-
ΠΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
Εάν έπιθυμης την καταστροφήν
:>, νυμφεύσου πλουσίαν γυναίκα.
—Είναι έγκλημα γυναίκα νέα νά
ύ γέροντα.
γα:νίρε'.ς μέ δυφόρ&ος γαρνίτού-
ρας, δηλαϊή μέ τα χόρτα τής έπο-
χής, άρκεΓ μόνον νά δάλης τριών-
τεσσάρων είδών, δρεχεις τό κρέας
μέ σάλτσαν καί σερβίρεις.
γ γ
ί ^χίίνα χοί» δίδονται στίς
Χ7?Ζΐίς άχο έγχωρίοϋς νεοπλού-
^ί-,Αι (ύτ<Λέσεις μας, αί έσχερί- 5,? «'-ς^τβς όχοίας είμεθα ύχοχρεω- ^^ναώ, ή ζωή ή ση- Γ τ0 ΧΡονομετρον, γεννούν γιά μάς Ρ^ωσεις. Ό χρό-«ς μα; είναι >· ετό σταγονόμετΐον.
Ι "ίϋμεβα έλεύθερο: νά προγευμα-
Ι·_σωμ.£ν η ν£ γε.^ατίσωμεν στ0' |.
Γ' *~θ?ΐον αέ λ,ιλ_—.Γ- ,.'->«..- '-.
>.£ί 6ά
έχωμε
με
καΙ?ο νά άπο-
ν;™ Χ«νοντας την
κα[ να φανώμεν
λαιβς <τονηθείίς οϋτ. τα Πολλαί οίκοδέτπο-.να! άπο τα έπίσημα γευματα, ί?ί" ^ πού δέν ' ϊ.ΙίΡ«>»ν μίαν ώραν. Ό
ων ώ είναι μ-.κρό-
(θμέν τών ββγη.|
μς. Τά *ρογεύαατα
' ^ε,νεκτήμα'τί. Είν2ί
ωτ καθόσον είς αύτά
. Έξ άλ-
Γ^τίΐ
κα·ί
νά τού; χρ«-
Σ-μφωνα μέ τ4^ν γνώμην τοΰ δια-
χρεχοϋς Γερμανοΰ ίατροϋ Μχρουχάμ
ό καλλίτερος δπνος είναι ό <ρυσικός, ό ήσυχος καί βαθύς. Ή διάρκεια ό- μως τοΰ ΰπνου μας, χρ-έχει νά δια- φέργ» κατά τό έχάγγελμα εκάστου. Γενικώς ό ΐατρός Μπρουχάμ συμ- δουλεύει ότι τό δγιεινότερο είναι νά κοιμάται κανείς ολίγον καί καλά. Έπίσης ό ύπνος «ρέχει νά ποικίλ- λη αναλόγως τοδ μέρους όπου δια- μένει κανείς. Στήν έξοχή συνήθως κοιμώνται νωρίς χαί ξνπνοΰν πολύ πρωι, έν ώ στις πόλεις δέν μπορεϊ νά πραγματοποιηθή μια τέτοια δίαι- τα άχνου. Έχίσης κατά τον Μχρουχάμ δέν είναι διόλου έπΛλαίες στήν ύγεία ι τό νά κοιμάται κανείς λίγο άργά— πάντοτε δ;Αως χρό τού μεσονυκτίου —καί νά έξο—ι^ τό χρωί περί την 9ην. "Αμα δμως ξυπνήσουμε, ό ΐα¬ τρός Μπρ&^χάμ συμίουλεύε: ότι πρέ- χει νά χεταχτοΰμε άμέσως άχό τό κρεδάτι. Τίχοτε ϊέν είναι χειό βλα- 6ερό στήν ύγεία άπό τη συνήθεια χού έ'χουν μερικοί νά μένουν τό πρωί έχί ώρες ξαχλωμένοι χ«ί νά διαδάζουν ή καί νά χίνοον τό γάλα τους καί νά όνειροχολοΰν χαχνίζοντας μέσα στή δαρειά άτμόσφ*ιρ« τής κρεδα- τοκάμαρας. Ώς χρός την ίχίπλωσιν τών κοι- τώνων μας καί ώς χρός τόν τρόπον τοΰ 5πνου, ό διάσημος ΐατρός Μχρου- δίδε: τάς εξής συμ€ουλάς: Τά έ'π·χλα τής κρείατοκάμίΐράς μας πρέχε: νά «ίναι ολίγα καί άχα- λά. Οί βαρυές κοσρτίνες, οί κουνου- χίέρες καί τά χοντρά ταπέτα δέν συνιστώνται δι άτήν ύγιεινή τοΰ κοι- τώνο;. Έπίσης τό κρε€άτι πρέπει νά φροντίζωμε νά τοιτοθετηται είς την μέσην τού δωματίου ή είς μέρος άερ'.ζόμενο. 'Εκτος αυτών όλων ό κ. Μχρουχάμ συνιστά άκόμα νά δι- ατηροΰμε δσο τό ίυνατό περισσότερο ςηρή την άτμόσφαιρα τοΰ δωματίου, καί νά κθ'.μώμεθα χάντοτε μέ σκο- τάίι, χωρ!; τό παρ^μικρό φώς. Άν ιωρ2 τύχ·η νά ΰποφέρωμε ά¬ χό άϋχνία, τό χειό καταλληλότερο φάρμακο. τό οποίον συνιστίται υπό τοΰ κ. Μχρουχάμ είναι τό νά κάνου- με ί-ί2 μικρό χερίπατο χρό τοΰ ι>
χνου, νά χίνουμε χρίν χέσουμε στό
/.ρεδάτι Ινα ποτηρι νερό χαί νά άχο-
μακρύνωαε άπ' το μοαλέ μας κάθε
Θλιδερή σ/.έψη χατ χάθε διανοητική]
άχασχόληση.
ΡΑΤΕΚ 5ΟΧ. Ν. Ι.—"Ολαι αί έκ-
δάσεις τοΰ «,Εθνιχοΰ Κήβιτκο;» πω-
λοΰνιαι παρά τοΰ χ. 5»μοποόλον, 444
ΜίΐΓΐίθΙ 8γ.. δσττς δίχεται μικρά; καί
είς τα παρκα της , μεΥάλας άγγελίας. ώς κβΐ εγγβαα/ν
ΓΎΡί2 ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΔΑ
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ 1930
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Αύγουστος. —
Ό άσύρματος σά"ς ανήγγειλεν α¬
σφαλώς ήδη τάς άχοφάΐε'.ς τών δι-
γ,χχζόρων τής γυναικείας κομψότη-
τος, οί όχοίοι ρυθμίζουν άπό τό Πά-·
ρίσι τάς τυχας τής γυνα-.κ&ίας μό-
δας. Καί αί άχοφάσεις αύτόχρημα
έχαναστατικαί, άνεστάτωσαν τον γυ¬
ναικείον κόσμον.
Σύμφωνα λοιχόν μέ τάς άχοφά¬
σεις αύτάς, ή γυναίκα τοΰ 1930
... έπανέρχεται είς τό φΰλόν της,
παύει πλέον νά είναι «γκαρσόν» καί
γίνεται δηλαδή γυναίκα «μέ τά δλα
της»... _ ·
Οί κορείς πρώτοι εκήρυξαν τόν
χόλεμ,ον κατά τής γυναικός τοΰ τΰ-
χου «γκαρσόν» τής τόσον διαδοθεί-
σης κατά τούς τελευταίους χρόνους,
καί έχέΛαλον είς τάς πελάτιδάς
των νά άφησο-ν την κόμην των νά
αύξήσ'Τ) άν όχι είς μιαρούς πλον.ά-
μοος, τουλάχιστον είς δοστρύχου;,
είς τρόχον ώστε νά άνακτήσουν μίαν
όψιν .. . γυναικείον. Αί χαριτωμέ-
ναι Παρισιναί άχεϊέχθησαν την νέ^
αν μόδαν, όπως χάν,τοτε, μέ μεγά¬
λην χαράν, καί οί^αγδρες εύχαρι-
στημένοι διά την μεταδολήν, εκλε;-
σαν τό Ινα μάτι διά τά ατοπα, οίκο-
νομΐκής φύσεως, τά όχοία συνεχάγε-
ται ή μεταρρύθμισις.
Άχό τών κουρείών μέχρι τών οί-
κων τής «ύψηλής μόδας» ή άχόστα-
σις υπήρξε δραχεία καί πράγματι
άμέσως καθιερώθη ότι τά μέχρι
τοΰδε φερόμενα μικρά καπέλλα δέν
άνταποκρίνοντα! πλέον είς την νέαν
κόμαωσιν, προσεχάθησαν δέ διά τόν
προσέχη χειμώνα διάφορα καί πρω-
τότυπα είδη καπέλλων.
Τέλος έλαβε τόν λόγον ή <<νψτ;λτ) ραπτικήν, ή όχοία ώς μεγάλη δε- σχότις έπέδαλεν είς τάς κομψάς κι>-
ρίας νά μεταίάλουν κυριολεκτικώς,
γραμμάς. Κατά τά τελευταία Ιτη ή
μόδα, ίσως πρός τιμήν τοΰ κοβι-
σμοΰ, είχε διατάξει την κατάργησιν
τών καμπύλων γραμμών. Ό τύπος-
«γκαρσόν», έκτός τών κοντών μαλ-
λ:ών, επρεπε νά παρουσιάζη εν σύν¬
ολον λεπτόν, άν καί δχι πάντοτε άρ-
μονικόν, γραμμών όρθίων ή σχεδόν
όρθίων. 'Η γυνή τοΰ 1930 θά υπο¬
χρεωθή τουναντίον νά έξογκώστ) τάς
γραμμάς, τάς όχοίας τη χαρέχει ^
φΰσ:ς. "Εν έκ των σημαντικώτερον»
άχοτελεσμάτων τής μβταμορφώσε-
ως ταύτης θά σονίσταται είς την
μετατόχισιν τής ζώνης ή καί τοΰ
ένδύματος. Ή «τάγια» θά ·έπανέλ-
θη εί ςτήν θέσ^ιν της, εδήλωσεν £>
νας μέγας Παρισινός ράχτης κα«
δέν θά είναι όχως είς τό χαρελτ)ον,
μόλις. ύχό τούς ώμους ή σχεδον είς
τό δψος τοΰ γόνατος, άλλά θά είναι
άμέσως άνωθεν τών γόφων.
Αί κυρίαι έχεδοκίμασαν μετ1 έν-
Θθ'υσιασμοΰ την μεταρρύθμισιν, «ύρί-
σκουσαι ώς καλήν χρόφασιν την α¬
νανέωσιν ολοκλήρου τής ίματιοθη-
κης των — καί €έ€αιαι, ότι, είτε μέ
την χαληά, είτε μέ την νέαν μόδϊ,
3έν θά χαύσωσΐ χοτέ νά είναι ώ-
ραϊαι.
Ο ΒΟΤΛΕΒΑΡΔΙΕΡΟΣ
ΤΟ ΙμΈΣ
Τά άργυρά σκεύη καθαρίζονται
τριδόμενα μέ άνθρακικήν άσβεστον
ΰγράν καί εξακολουθητικώς μέχρις
ότου στεγνώσουν. Έχίσης κα&αρί-
ζονται καί μέ στήψιν διαλυμένην
είς δυνατήν άλ-.σίίαν, την όποιαν
ξ-τφρίζετδ καί ρίπτετε καί ολίγον
σαχοΰ:ν. Διά νά μή χάνουν την στιλ-
-νάδα των, χροτιμότερον νά τρίβων-
ται μέ νη κομμάτι ^έρμοι, καί κχτ&·
χιν νά φυλάσσωντα·.. Όταν τρώγι;)
τ:ς αύγάμέ σημένια κουτάλια κΐτρι-
νίζουν, διότι τό κίτρινον τοδ αύγο3
χεϋέχει θε-.άφι. Διά νά άφαιρέσε-
τε την κΐτρινάδα αύτην τά καόαρί-
ζετε μέ όλίγην καχνιάν καί ξΰδι.
Τά άκάθαρτα μχουκάλ'.α κτλ. κα¬
θαρίζονται όταν τά βάλετε είς !ν*
καζάν. μέ νερό καί στάκτην, κα'.
βράσουν δλα μαζύ. "Οταν τά μχου-
κάλια κρυώσουν, τά ξεχλένετε.
ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙ\
17
ΤΟ^ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΥ"
«ραι **ί διαρ 4νος
γεύματος.- Τα καθη-
χον:* 1*'α? οίκθδέβ«οι-
ν/.;._- χ* «ράγματ* α-
ΰται «ολ>
Τα
ΤΙ ΛΕΓΕΙ ΕΝΑΣ ΕΙΔΙΚΟΣ
«Ία ε'θ·.μα χάθεχώρας Ιχο^ν με-
τάλη; επιρροήν επί τής ώ?ας κ«τά
-ήν ότοίαν δίδεται Ινα γεΰμζ καί
ΙΤής :-α:κείας τού λέγει ό κ. Άντρέ
ντε Φο-ι'κΐέρ, ό οποίος κατέστη είδ:-
χος εί; τό ζήτημα τής έοιμοτυπίας.
»Ή καλλιτέρα ώ?α γ:ά Ινα γεΰ-
μ ε-ναι ή 8η, ιδίως εάν πρόκητίΐ
Ινα π:?άση ή 6ρ«δ·-ά είς τό θέατρο
Ά^τ'θ'ίτως, εάν μίζ οί*θδέσχοινα
%':η ενα μεγάλο γεΰμα, ^ όρίζεται
ί>ς ο?α ή 8γ2. Άν τοιαύτη περί-
Γτωσ ς θά προκαλέση διά τάς 8^
Ιί'ότ' ί'ί:ται πάντοτε είς τούς χροσ-
χ://(^ένους Ινα τέταρτον. Είναι
ότι Ινα γεΰμα «ρέπει νά
|σε:δ'= ιδή την ωρισμένην ώραν, όλ¬
ος τα φαγητά κιν&ινεύουν νά μή
ιίναι έν τάξει.
«Όταν Ινα γεΰμα δίδ-εται χρός
,μη/ ενός σπουδαίου προσώπου, τ
ίίχοϊέ—5·.να άναγράφει τό όνομά
εί; την πρόσκλησιν. "Ετσι θά
Ιβποίΰγτί -* μέρους των προσκεκλη-
ένων άνεπιβυμήτους καί άγενείς
ργοπορίας. Είς την περίπτωσιν πού
ναΐέρω άποκλείεται καί ή ελαχί¬
στη άργοπορία.
»Κάποτε τά γεύματα σερδίρονται
_ καί άργότερα. Είναι συνή¬
θει» των ξένον πού δέχονται στά
;άλα ξενοδοχεία. Οί Γάλλοι ϊέν
^ '.ί'κθυν αύτην την συνήθειαν, πού
ίεν άνταποκρίνεται μέ τά τ}Θη καί
ρϊς ΐίέες; των.ιΕξ άλλου αί άπομι-
; είναι μόνον γιά τούς «σνόμπ»
ώ ή χραγματική άριστοκρατία μι-
'ίί τάς άχομΐμήσεις. Άς αφήσωμεν
'»»ς Ίσχανούς νά προγευματίζουν
*72 *αι στις ο και να γευματι-
,σ"τΐς 10 χαΐ 11 ώρες. Είναι
'ωμά των.
» Η ταχύτης μέ την οποίαν διεξ-
-"ϊ[ _εν* γεΰμα, είναι ό πρώτος
°ϊ τής επιτυχίας, ανεξαρτήτως Ι
%ων καί τυχών. Είναι όρος; άπα-[
γιά την κομψότητα καί'
'χειαν της εμφανίσεως. Ή
, , . ν . 'Ρυρετωδης καί €ιαστική
'ωη °ε.ν '*** έπιτρέπει πλέον νά μέ-
εν όπως οί χρόγονοί μας δόο καί
ί ώρας στό τραχέζι. Άν οί συν-
^;·.όνες £ίναι τολυπληυείς άχα-
?!.τητος είναι μία διπλή καί τρι-
^«τηρεσια. Ό άοιθμός τών φα-
Γ2ΐ σήμερον είς τά
Γ"Ρ»'τητβ: έντράδες, γλύκυσμα,
>'Το όλον γεΰμα δέν πρέπ«! ν ά ϊι-
'*5η) πλέον των 35 λεχτών κατά
ρη διασκεδάτε-.ς.
ι »Στά χρογε.'ματα οί κυρί-ς χ2οσ-
ερχοντβι με φορέματα άμχ!γ[ϊ. ΔΤ-
λαοη μεταΐωτές τοοαλέττες %ι «).
κρά καπέλλα. Στά γεύματα τουα¬
λέττες ίτο τοθλ; ή ϊαντέλλα».
Καί ή Αγγλία, 2χως έκαμαν άλ-
λα κρά τη θέλει νά καθΐίρώστ) Ινα
φόρον έζί των άγάμων. Είς τον γά-
μον, περισσότερον η είς οιονδήποτε
ούκ ολίγο!
?ρες, οί ό~οϊ&!
σύζυ
ττο
οί επφανεις
αί
μρρ, ; ί
ζυγοί των ο■^νετέλε'^αν τοΰλάχι-
ττον κατά 50% είς την έ-ίτυχίαν
των. Πρό όλίγοο χρόνο^ ό Άγγλος
ί Τάλ έ ί
ρ γ χρ γγς
ΐσυγ-/ραφεί»ς Τσάμχερλαϋν έν δημοσία
|σ·Λ«θροί'σει έλεγεν: «Έχί τριά·/Λν-
αοΰ τάς έλχίδας, χαράς -/.αί κόχοος,
ι ένθαρρύνοοτά με καί χαρ-/·/.'νοΰ3α με
Ι έχιμόνως, Ιχτι έγώ τμτ,Ί άχοκαιχω-
αένος καί ίξηντλημένος». Ό "Αγ¬
γλος συγγραφεύς άφιέρωσε εν άχό
τά καλλίτερα εργα τθο είς την κυ¬
ρίαν τού μέ τάς λέξεις ταότας:«Ε!ς
την σύζτ^όν μοϋ, . . . άνευ τής συα:
χαθείας τής όχοίας, της ένθαρρόν-
σεως καί τοΰ κριτικοΰ χνεύμ*τος,
έγώ ούίέχετε ή5^νάμ^ιν νά γίνω ό
συγγραφεύς —οί» είμαι».
Πιστεύετ»: ότι περισσότερον άχο
τονις άνθρώχθος τοΰ χνεύματος ο!
χ,αλλ'.τέχνϊΐ δέν ήμχοροΰν νά άνεχ-
8οΰν τούς δεσμοίις το3 γάμοϋ. Ιδού
ότι ό Σοΰμαν ό μέγας
δύ ε
~
Άνω τά δίδυμα τέκνα "Εστερ καί Τζώρτζ τού κ. καί της κ. "Ερνεστ Κ.
Στήδενς, έκ Σεντάλιας, Μιζούρης. Κάτω, τά τρίδυμα τέκνα τοϋ αΰτοΰ ζεύ-
γους, Χάρολδ, ΧάουαρΟ καί Χέρμπερτ, τά δποΐα εκέρδισαν τό πρώτον βρα¬
βείον είς Ινα διαγωνισμόν παιδίων έν τη Πολιτεία της Μιζούρης.
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
μ μ μγς μρ
γος άχοδεικνύε! το εναντίον. 'Εχί
χολλά Ιτη αάτος καί ή σύζυγός τού
ά ί ΐ ό
ς ή γς
νά χαίζουν μαζΐ» είς τό
1ΙΪΥΤΙΑΡΝΪΟΥ1ΡΕΖΕ ΓΑΡΝΙ
Πέρνεις Ινα μχοΰτι άρν.οϋ, τό
ά μέ τό μζχαίρι, τό
έ ά ό
ξζς μ μχρ,
χτυχάς ολίγον μέ τόν μχάτην, τό
δένε-.ς μ έατάγγον, τό άλατίζεΐς γ.τ.1
τό ίάζεις είς μίαν μχρεζιέραν μέ
χόρτα διάφορα χομμένα, ολίγα πι-
χέρι σχυριά, Ινα φύλλον δάφνης, τό
ΐ-ΐ____ ..ι ί.,'.____ .._; ί±γ... _'.,
χριν καταστήστ; νοητάς είς τό κοι¬
νόν χάς δυιτκολωτέρας συνθέσεις τού
συζύγο^ της άνεγίνωσκε θρησκευ¬
τικώς τάς παλϊΐάς έχιστολάς, τάς
όχοίας ούτος τη είχεν αποστείλει
κατά τούς χρώτοος χρόνους τοΰ
I-
ρωτός των καί κατά τό λέγειν των
αρμοδίων δέν κατέστη δυνατόν νά
ευρεθή εκτελεστής όστις θά ηδύνα¬
το νά έξομο-.ωθη χρός αύτην κατά
την τεχνικήν καί καλλιτεχν:κήν
έρμηνείαν των έργων τοΰ Σοΰμαν.
ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ *
δλα τά μέρη, τό €ρέχε'.ς μέ κρασί
άσπρον καί έξακολουθείς νά τό 6ρέ-
χης άπό καιροΰ είς καιρόν μέ ζουμί·
εάν έχης φοΰρνον, τό 6-άζεις είς τόν
φοϋρνον κα' όταν ψηθή, στραγγίζεις
τό μποϋτ;, άφαιρείς τό πάχος καί ρί-
χτεις μέσα 2 κουταλ'.ές έσχανιόλ,
2 κουταλιές ζοΰ, Ινα χοτήρι κρασί
ά'σχρον και βάζεις την μπρεζιέραν
ε;ς την φωτιάν διά νά δέση ή "Ώ-
ΠΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
Εάν έπιθυμης την καταστροφήν
:>, νυμφεύσου πλουσίαν γυναίκα.
—Είναι έγκλημα γυναίκα νέα νά
ύ γέροντα.
γα:νίρε'.ς μέ δυφόρ&ος γαρνίτού-
ρας, δηλαϊή μέ τα χόρτα τής έπο-
χής, άρκεΓ μόνον νά δάλης τριών-
τεσσάρων είδών, δρεχεις τό κρέας
μέ σάλτσαν καί σερβίρεις.
γ γ
ί ^χίίνα χοί» δίδονται στίς
Χ7?Ζΐίς άχο έγχωρίοϋς νεοπλού-
^ί-,Αι (ύτ<Λέσεις μας, αί έσχερί- 5,? «'-ς^τβς όχοίας είμεθα ύχοχρεω- ^^ναώ, ή ζωή ή ση- Γ τ0 ΧΡονομετρον, γεννούν γιά μάς Ρ^ωσεις. Ό χρό-«ς μα; είναι >· ετό σταγονόμετΐον.
Ι "ίϋμεβα έλεύθερο: νά προγευμα-
Ι·_σωμ.£ν η ν£ γε.^ατίσωμεν στ0' |.
Γ' *~θ?ΐον αέ λ,ιλ_—.Γ- ,.'->«..- '-.
>.£ί 6ά
έχωμε
με
καΙ?ο νά άπο-
ν;™ Χ«νοντας την
κα[ να φανώμεν
λαιβς <τονηθείίς οϋτ. τα Πολλαί οίκοδέτπο-.να! άπο τα έπίσημα γευματα, ί?ί" ^ πού δέν ' ϊ.ΙίΡ«>»ν μίαν ώραν. Ό
ων ώ είναι μ-.κρό-
(θμέν τών ββγη.|
μς. Τά *ρογεύαατα
' ^ε,νεκτήμα'τί. Είν2ί
ωτ καθόσον είς αύτά
. Έξ άλ-
Γ^τίΐ
κα·ί
νά τού; χρ«-
Σ-μφωνα μέ τ4^ν γνώμην τοΰ δια-
χρεχοϋς Γερμανοΰ ίατροϋ Μχρουχάμ
ό καλλίτερος δπνος είναι ό <ρυσικός, ό ήσυχος καί βαθύς. Ή διάρκεια ό- μως τοΰ ΰπνου μας, χρ-έχει νά δια- φέργ» κατά τό έχάγγελμα εκάστου. Γενικώς ό ΐατρός Μπρουχάμ συμ- δουλεύει ότι τό δγιεινότερο είναι νά κοιμάται κανείς ολίγον καί καλά. Έπίσης ό ύπνος «ρέχει νά ποικίλ- λη αναλόγως τοδ μέρους όπου δια- μένει κανείς. Στήν έξοχή συνήθως κοιμώνται νωρίς χαί ξνπνοΰν πολύ πρωι, έν ώ στις πόλεις δέν μπορεϊ νά πραγματοποιηθή μια τέτοια δίαι- τα άχνου. Έχίσης κατά τον Μχρουχάμ δέν είναι διόλου έπΛλαίες στήν ύγεία ι τό νά κοιμάται κανείς λίγο άργά— πάντοτε δ;Αως χρό τού μεσονυκτίου —καί νά έξο—ι^ τό χρωί περί την 9ην. "Αμα δμως ξυπνήσουμε, ό ΐα¬ τρός Μπρ&^χάμ συμίουλεύε: ότι πρέ- χει νά χεταχτοΰμε άμέσως άχό τό κρεδάτι. Τίχοτε ϊέν είναι χειό βλα- 6ερό στήν ύγεία άπό τη συνήθεια χού έ'χουν μερικοί νά μένουν τό πρωί έχί ώρες ξαχλωμένοι χ«ί νά διαδάζουν ή καί νά χίνοον τό γάλα τους καί νά όνειροχολοΰν χαχνίζοντας μέσα στή δαρειά άτμόσφ*ιρ« τής κρεδα- τοκάμαρας. Ώς χρός την ίχίπλωσιν τών κοι- τώνων μας καί ώς χρός τόν τρόπον τοΰ 5πνου, ό διάσημος ΐατρός Μχρου- δίδε: τάς εξής συμ€ουλάς: Τά έ'π·χλα τής κρείατοκάμίΐράς μας πρέχε: νά «ίναι ολίγα καί άχα- λά. Οί βαρυές κοσρτίνες, οί κουνου- χίέρες καί τά χοντρά ταπέτα δέν συνιστώνται δι άτήν ύγιεινή τοΰ κοι- τώνο;. Έπίσης τό κρε€άτι πρέπει νά φροντίζωμε νά τοιτοθετηται είς την μέσην τού δωματίου ή είς μέρος άερ'.ζόμενο. 'Εκτος αυτών όλων ό κ. Μχρουχάμ συνιστά άκόμα νά δι- ατηροΰμε δσο τό ίυνατό περισσότερο ςηρή την άτμόσφαιρα τοΰ δωματίου, καί νά κθ'.μώμεθα χάντοτε μέ σκο- τάίι, χωρ!; τό παρ^μικρό φώς. Άν ιωρ2 τύχ·η νά ΰποφέρωμε ά¬ χό άϋχνία, τό χειό καταλληλότερο φάρμακο. τό οποίον συνιστίται υπό τοΰ κ. Μχρουχάμ είναι τό νά κάνου- με ί-ί2 μικρό χερίπατο χρό τοΰ ι>
χνου, νά χίνουμε χρίν χέσουμε στό
/.ρεδάτι Ινα ποτηρι νερό χαί νά άχο-
μακρύνωαε άπ' το μοαλέ μας κάθε
Θλιδερή σ/.έψη χατ χάθε διανοητική]
άχασχόληση.
ΡΑΤΕΚ 5ΟΧ. Ν. Ι.—"Ολαι αί έκ-
δάσεις τοΰ «,Εθνιχοΰ Κήβιτκο;» πω-
λοΰνιαι παρά τοΰ χ. 5»μοποόλον, 444
ΜίΐΓΐίθΙ 8γ.. δσττς δίχεται μικρά; καί
είς τα παρκα της , μεΥάλας άγγελίας. ώς κβΐ εγγβαα/ν
ΓΎΡί2 ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΔΑ
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ 1930
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Αύγουστος. —
Ό άσύρματος σά"ς ανήγγειλεν α¬
σφαλώς ήδη τάς άχοφάΐε'.ς τών δι-
γ,χχζόρων τής γυναικείας κομψότη-
τος, οί όχοίοι ρυθμίζουν άπό τό Πά-·
ρίσι τάς τυχας τής γυνα-.κ&ίας μό-
δας. Καί αί άχοφάσεις αύτόχρημα
έχαναστατικαί, άνεστάτωσαν τον γυ¬
ναικείον κόσμον.
Σύμφωνα λοιχόν μέ τάς άχοφά¬
σεις αύτάς, ή γυναίκα τοΰ 1930
... έπανέρχεται είς τό φΰλόν της,
παύει πλέον νά είναι «γκαρσόν» καί
γίνεται δηλαδή γυναίκα «μέ τά δλα
της»... _ ·
Οί κορείς πρώτοι εκήρυξαν τόν
χόλεμ,ον κατά τής γυναικός τοΰ τΰ-
χου «γκαρσόν» τής τόσον διαδοθεί-
σης κατά τούς τελευταίους χρόνους,
καί έχέΛαλον είς τάς πελάτιδάς
των νά άφησο-ν την κόμην των νά
αύξήσ'Τ) άν όχι είς μιαρούς πλον.ά-
μοος, τουλάχιστον είς δοστρύχου;,
είς τρόχον ώστε νά άνακτήσουν μίαν
όψιν .. . γυναικείον. Αί χαριτωμέ-
ναι Παρισιναί άχεϊέχθησαν την νέ^
αν μόδαν, όπως χάν,τοτε, μέ μεγά¬
λην χαράν, καί οί^αγδρες εύχαρι-
στημένοι διά την μεταδολήν, εκλε;-
σαν τό Ινα μάτι διά τά ατοπα, οίκο-
νομΐκής φύσεως, τά όχοία συνεχάγε-
ται ή μεταρρύθμισις.
Άχό τών κουρείών μέχρι τών οί-
κων τής «ύψηλής μόδας» ή άχόστα-
σις υπήρξε δραχεία καί πράγματι
άμέσως καθιερώθη ότι τά μέχρι
τοΰδε φερόμενα μικρά καπέλλα δέν
άνταποκρίνοντα! πλέον είς την νέαν
κόμαωσιν, προσεχάθησαν δέ διά τόν
προσέχη χειμώνα διάφορα καί πρω-
τότυπα είδη καπέλλων.
Τέλος έλαβε τόν λόγον ή <<νψτ;λτ) ραπτικήν, ή όχοία ώς μεγάλη δε- σχότις έπέδαλεν είς τάς κομψάς κι>-
ρίας νά μεταίάλουν κυριολεκτικώς,
γραμμάς. Κατά τά τελευταία Ιτη ή
μόδα, ίσως πρός τιμήν τοΰ κοβι-
σμοΰ, είχε διατάξει την κατάργησιν
τών καμπύλων γραμμών. Ό τύπος-
«γκαρσόν», έκτός τών κοντών μαλ-
λ:ών, επρεπε νά παρουσιάζη εν σύν¬
ολον λεπτόν, άν καί δχι πάντοτε άρ-
μονικόν, γραμμών όρθίων ή σχεδόν
όρθίων. 'Η γυνή τοΰ 1930 θά υπο¬
χρεωθή τουναντίον νά έξογκώστ) τάς
γραμμάς, τάς όχοίας τη χαρέχει ^
φΰσ:ς. "Εν έκ των σημαντικώτερον»
άχοτελεσμάτων τής μβταμορφώσε-
ως ταύτης θά σονίσταται είς την
μετατόχισιν τής ζώνης ή καί τοΰ
ένδύματος. Ή «τάγια» θά ·έπανέλ-
θη εί ςτήν θέσ^ιν της, εδήλωσεν £>
νας μέγας Παρισινός ράχτης κα«
δέν θά είναι όχως είς τό χαρελτ)ον,
μόλις. ύχό τούς ώμους ή σχεδον είς
τό δψος τοΰ γόνατος, άλλά θά είναι
άμέσως άνωθεν τών γόφων.
Αί κυρίαι έχεδοκίμασαν μετ1 έν-
Θθ'υσιασμοΰ την μεταρρύθμισιν, «ύρί-
σκουσαι ώς καλήν χρόφασιν την α¬
νανέωσιν ολοκλήρου τής ίματιοθη-
κης των — καί €έ€αιαι, ότι, είτε μέ
την χαληά, είτε μέ την νέαν μόδϊ,
3έν θά χαύσωσΐ χοτέ νά είναι ώ-
ραϊαι.
Ο ΒΟΤΛΕΒΑΡΔΙΕΡΟΣ
ΤΟ ΙμΈΣ
Τά άργυρά σκεύη καθαρίζονται
τριδόμενα μέ άνθρακικήν άσβεστον
ΰγράν καί εξακολουθητικώς μέχρις
ότου στεγνώσουν. Έχίσης κα&αρί-
ζονται καί μέ στήψιν διαλυμένην
είς δυνατήν άλ-.σίίαν, την όποιαν
ξ-τφρίζετδ καί ρίπτετε καί ολίγον
σαχοΰ:ν. Διά νά μή χάνουν την στιλ-
-νάδα των, χροτιμότερον νά τρίβων-
ται μέ νη κομμάτι ^έρμοι, καί κχτ&·
χιν νά φυλάσσωντα·.. Όταν τρώγι;)
τ:ς αύγάμέ σημένια κουτάλια κΐτρι-
νίζουν, διότι τό κίτρινον τοδ αύγο3
χεϋέχει θε-.άφι. Διά νά άφαιρέσε-
τε την κΐτρινάδα αύτην τά καόαρί-
ζετε μέ όλίγην καχνιάν καί ξΰδι.
Τά άκάθαρτα μχουκάλ'.α κτλ. κα¬
θαρίζονται όταν τά βάλετε είς !ν*
καζάν. μέ νερό καί στάκτην, κα'.
βράσουν δλα μαζύ. "Οταν τά μχου-
κάλια κρυώσουν, τά ξεχλένετε.
ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙ\
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 192».
—■■—■■—■'■—»■—^'—--»--—-—-—Ι—-Ι—Γ=-Γ=- Γ=-Ι=ίΓ=3
-
π
Ι
π
π
Π
π
α
ϋ
Β
β
α
β
π
π
π
π
ϋ
π
π
π
π
1
π
π
Ε
π
3
ΝΑ ΕΝΑΣ ΑΛΗΟΙΝΟΙΘΗΣΛΥΡΟΣ
Ό Κ^αψότατος Χρυσοδεμένος Τόμος. ■
ΜΕ 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τούς θαυμαστάς τοΰ «Εθνικον Κήρυκος>
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΩΗΣ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ Κ0ΜΨ3ΤΕΧΝΗΜΑ ΠΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟ»
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕθΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
ΤΌ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΩΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΠΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν έκ-
δοθη μέχρι τούδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοΰ-
τος ΰλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βιομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθε κλάδος της
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώντάι
τα προβλήματα των Έλ¬
ληνοαμερικανών. Γενική
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων τής διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλδμετρήσατε τόν
Τόμσν διά νά ίδητε μό-
νοι σας δτι δσα γράφομεν
είναι κατωτέρα της αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ της πλουσι¬
ωτάτης ύλης, τό
Έγκυκλοπαιδικόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμεΐται καί
μέ ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης εικόνος. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρωμικώς. Εϋίόνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων καί Εύρίοπαίων. Ά¬
πό την σημερινήν καί άπό
την κλασσικήν Έλλάδα
καί άπό δλα τα κέντςα
της Τέχνης, της Εύρώ-
πης καί Άμερικής. Ή
ίστορία τού Άμερικανι-
κοϋ πολιτισμοϋ πλουσίως
είκονογραφημένη.
ΤΟ
άντιπροσωπευει μίαν ά-
φθάστου τελειότητος καλ
λιτεχνικήν Πινακοθήκην
δλων των αίώνων καί ο-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια-
σ9ίί τελειοτέρα εντύπω¬
σις. Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τοϋ
εργου είναι απαραμίλλους
πλουσία.
Καί όλος αύτδς ό πλοΰτος, μέ 400 θίματα, μέ ύπερτριοο«οσίας είκόνας, πού γεμίζει τάς 448 σελίδας τοΰ καλλιτεχνικώτατα δεμένου
τόμου τοΰ 1929, δίδεται χάρισμα, άντΐ ΕΝΟΣ μόνον δολλαρίου, καλύπτόντος μέρος των τεραστίων δαπανών της εκδόσεως-τού.
ΙΙάρετε τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον νά τό έντρυφήσητε, νά στολίοητε τάς βιβλιοθήκας σας. Στείλατέ το καί είς τούς ίδικούς
σας είς την Πατρίδα νά τό άπολαΰσουν καί αύτοι καί νά θαυμάσουν τάς προόδους των Έλληνοαμερικανών. Είναι τό καλλίτερον δώ¬
ρον διά τούς συμ-πατριώτας σας, τους συγγενείς σας, τους φίλους σας. Τό εύθηνότερον καί πλουσιώτερον δώρον, ανεκτιμήτου άξίας.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ Ιΰ ΑΟΛΛΑΡΙΟΝ Τ~^Ζ===— 3
! ,ΑΙ: , _. 140 ΥβδΙ 261η δ»Γβ6ΐ Ν. Υ. ΟΗγ. ~*ί
„, » «, , * ·£ 1 02 * " Α» 5 -. ^ϊ10^01 Κυριοι:— Σάς έσωκλείω βολλ. 1.00, επί πλέον καί τα Γ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σημερον, πριν εξαντληθτ] το έργον. Αυριον : «Ιοδα ανατολή;, μέ την παράκλησιν δπως μοί αποστείλη™ τό ;
θά είναι άργά, διότι οέν θά τό εΰρητε. ■ «εγυλλοπαιδικον ημερολόγιον, τού 1939. !
: "Ονομα .....Λ............................................., ί
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ^^ : Δ,εύθνΛσις ..........,......................................... Ι
—> ■■ ρεε_— —■ Η|/Μ /.ΡΚ ! Πόλις ....................... Πολιτεία ...................... 2
■■ΠΐΤΐΕΓνΐΙ Δ_« 3 ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.-Τά Εξοδα άποστολής, ήτοι 25 σέντς δι* έκαστον !
|!Ττ~«Κ«ρ . αντίτυπον, είναι είς 6άρος τοϋ άγοραστοΰ. Άναλαμβάνομεν νά τό τα- 3
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ. ^^ιΡ^ · τΪΏοΖΓ ς> διά λογαριασμό1' <"*> * Λ»νβή««. ****
ΙΓΧίΐ^Ι^^Τ-^Γ^Γ-Ιΐ—ί^
—■■—■■—■'■—»■—^'—--»--—-—-—Ι—-Ι—Γ=-Γ=- Γ=-Ι=ίΓ=3
-
π
Ι
π
π
Π
π
α
ϋ
Β
β
α
β
π
π
π
π
ϋ
π
π
π
π
1
π
π
Ε
π
3
ΝΑ ΕΝΑΣ ΑΛΗΟΙΝΟΙΘΗΣΛΥΡΟΣ
Ό Κ^αψότατος Χρυσοδεμένος Τόμος. ■
ΜΕ 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τούς θαυμαστάς τοΰ «Εθνικον Κήρυκος>
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΩΗΣ
ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ Κ0ΜΨ3ΤΕΧΝΗΜΑ ΠΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟ»
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕθΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
ΤΌ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΩΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΝ
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΠΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν έκ-
δοθη μέχρι τούδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοΰ-
τος ΰλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βιομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθε κλάδος της
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώντάι
τα προβλήματα των Έλ¬
ληνοαμερικανών. Γενική
Επιθεώρησις των Έλλή-
νων τής διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλδμετρήσατε τόν
Τόμσν διά νά ίδητε μό-
νοι σας δτι δσα γράφομεν
είναι κατωτέρα της αλη¬
θείας.
ΕΚΤΟΣ της πλουσι¬
ωτάτης ύλης, τό
Έγκυκλοπαιδικόν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμεΐται καί
μέ ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης εικόνος. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρωμικώς. Εϋίόνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων καί Εύρίοπαίων. Ά¬
πό την σημερινήν καί άπό
την κλασσικήν Έλλάδα
καί άπό δλα τα κέντςα
της Τέχνης, της Εύρώ-
πης καί Άμερικής. Ή
ίστορία τού Άμερικανι-
κοϋ πολιτισμοϋ πλουσίως
είκονογραφημένη.
ΤΟ
άντιπροσωπευει μίαν ά-
φθάστου τελειότητος καλ
λιτεχνικήν Πινακοθήκην
δλων των αίώνων καί ο-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια-
σ9ίί τελειοτέρα εντύπω¬
σις. Επί χάρτου βαρυτί
μου. Ή βιβλιοδεσία τοϋ
εργου είναι απαραμίλλους
πλουσία.
Καί όλος αύτδς ό πλοΰτος, μέ 400 θίματα, μέ ύπερτριοο«οσίας είκόνας, πού γεμίζει τάς 448 σελίδας τοΰ καλλιτεχνικώτατα δεμένου
τόμου τοΰ 1929, δίδεται χάρισμα, άντΐ ΕΝΟΣ μόνον δολλαρίου, καλύπτόντος μέρος των τεραστίων δαπανών της εκδόσεως-τού.
ΙΙάρετε τό Έγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον νά τό έντρυφήσητε, νά στολίοητε τάς βιβλιοθήκας σας. Στείλατέ το καί είς τούς ίδικούς
σας είς την Πατρίδα νά τό άπολαΰσουν καί αύτοι καί νά θαυμάσουν τάς προόδους των Έλληνοαμερικανών. Είναι τό καλλίτερον δώ¬
ρον διά τούς συμ-πατριώτας σας, τους συγγενείς σας, τους φίλους σας. Τό εύθηνότερον καί πλουσιώτερον δώρον, ανεκτιμήτου άξίας.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ Ιΰ ΑΟΛΛΑΡΙΟΝ Τ~^Ζ===— 3
! ,ΑΙ: , _. 140 ΥβδΙ 261η δ»Γβ6ΐ Ν. Υ. ΟΗγ. ~*ί
„, » «, , * ·£ 1 02 * " Α» 5 -. ^ϊ10^01 Κυριοι:— Σάς έσωκλείω βολλ. 1.00, επί πλέον καί τα Γ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σημερον, πριν εξαντληθτ] το έργον. Αυριον : «Ιοδα ανατολή;, μέ την παράκλησιν δπως μοί αποστείλη™ τό ;
θά είναι άργά, διότι οέν θά τό εΰρητε. ■ «εγυλλοπαιδικον ημερολόγιον, τού 1939. !
: "Ονομα .....Λ............................................., ί
ΑΠΟΚΟΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ^^ : Δ,εύθνΛσις ..........,......................................... Ι
—> ■■ ρεε_— —■ Η|/Μ /.ΡΚ ! Πόλις ....................... Πολιτεία ...................... 2
■■ΠΐΤΐΕΓνΐΙ Δ_« 3 ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ.-Τά Εξοδα άποστολής, ήτοι 25 σέντς δι* έκαστον !
|!Ττ~«Κ«ρ . αντίτυπον, είναι είς 6άρος τοϋ άγοραστοΰ. Άναλαμβάνομεν νά τό τα- 3
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ. ^^ιΡ^ · τΪΏοΖΓ ς> διά λογαριασμό1' <"*> * Λ»νβή««. ****
ΙΓΧίΐ^Ι^^Τ-^Γ^Γ-Ιΐ—ί^
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
19
ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ
ΓΈΩΡΠΟΣ ΣΟΥ,ΡΗΣ ΚΑΙ Ο "ΡΩΜΗΟΣ" ΤΟΥ
Σάν σήμδρβ, *Ρ$ ϊεκα ακριβώς
των, «ίς μίαν μικράν εχαυλιν τοΰ
ί>αλήροι>, άτέδανεν «ίς ηλικίαν 66
[των ό Γεώργιος Σουρής, ό μεγαλή-
;ερος «·ατι·ρικός, κοιητής τής τα-
^αιοτέρας Ελλάδος, β «κδότης καί
[νντάκτης τού αλησμονήτου· αΡω-
,ηοΰ» τής χαληάς Αθήνας.
Δι' ίλους τούς νεωτέρους 'Ελ-
,ηνας, τούς όπωσδήχοτ* γράφοντας,
, Σουρής υπήρξε καί θά είναι είς τό
ίιτ-,νεκές μέλλον, άχόμη ίι' ^δλας
;ας διαδόχους γενεάς, μία ώραία
ιζΐ διαρκής παράδοσις τοϋ 'Ελλη-
~> θυμοσοφικοΰ πνεΰματος, ή γοη-
^,ΐκή λάμψις τοΰ όποίου σέ δύσκο-
.ες καί σκοτεινές έποχές έφώτιζε
[ο ττερέωμα τοΰ Ελληνισμόν όλο-
λήρου, δοΰλου καί έλευ-Θέροο.
Η φήμη τοΰ Γεωργίου Σουρή δέν
Ιΐί-ισε. Ούτε είναι δυνατόν νά σδύσγ).
3 σατυρικός χοιητής τής χαληόΤς
Αθήνας, τοϋ όχοίου τό έργον έπρο-
άλεσε τνό θαυμα—ιόν δ^ο όλοκλή-
■ύ) Έλληνικών γενεών, καί έφαί-
υν» καί ένεθουσιασε καί έγαλδά-
3ζ/ άπειρον κόσμον των παλαιών
Μίγνωστών τού, δέν θά λησμοηθή
Ιοτέ.
Το χνεΰμα τού Γεωργιος Σουρή
',τμψεν είς μίαν καθαρώς άντιχοι-
τ(χ.ήν εποχήν τής, "Ελλάδος καί
ϊρ' όλα ταύτα ή σάτυρά τού, καθα-
ιν προϊόν άττικών άλυκών, εύρισκε
ιχ.νόν αναγνωστικόν κοινόν καί έ-
ιόρπιζεν είς αΰτό ενθουσιασμόν καί
ς
Είς τάς Αθήνας ό Σουρής ήλθεν
ζ πολί» μικράν ηλικίαν, άπό την
"όρον, όχου εγεννήθη, καί όχου ό
τέΐας τοι> υπήρξεν έμπορος, άρ-
τα χρόνια.
Λόγω των οίκονομικών άτυχημά-
τοΰ χατέρα τού καί τού θείου
ο, ό Σουρής επεχείρησε νά συνε-
η το εμπόριον είς την Ρωσσίαν
:' έν νεαρωτάττ/ ήλικία. Άλλ' άπ-
^ί επέστρεψεν είς τάς Άθή-
ς, όπου( ενεγράφη είς το Πανεπΐ-
ήα;ον ώς φοΐτητής τής, Φιλοσο-
ν.ής σχολής.
Κ* το διάστημα τής φοιτητι-
ί εγραφβ σατυρικά χοιήμα-
ιαφοραί σαταρικά φύλλα τής
έκείνης. •Ολίγον χρό τής
ς τού 1883 &ωκε 8ιπλω-
'τιχβς έξετάσεις είς την Φιλοσο-
*·φ σχολτ> άλλά ... δυστ^χώς οί
«ηγτ,τβί -ο, οί όχοίοι τ>βν τότε
Φίντιχλτίς των Έλληνικών καί ό
εμτελος των Λχτινικών, τον ...
"έρριψαν!
Κί την επομένην τής άπορρίψε-
^ δ Σουρής ανήγγειλε διά των
ριδων την έκδοσιν τού «Ρω-
μ με την κάτωθι εμμετρον αγ-
λιχν:
«Μετά μεγάλης μο^ χαρας
τ<»ς φίλοις άναγγέλλω ^ως έξητάσθην, των θορών, ερμητικώς κλεισμένων στον ΐΓολυγένη Φιντικλή κ»! οτέν σπανό Σεμτέλο και άτερρίφθην μυστικά «■•ετ» χολλών έχαίνων. ^ ,δ καί πάλιν "Ελληνες ιζμεν τα πρώτα, «Ρωμηός,, χαί ξάχλωμα ή Ί ό 0 ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΣ ΣΑΤΥΡΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΛΗΑΣ ΑΘΗΝΑΣ— Ο ΝΕΑΡΟΣ ΦΟΙΤΗ- ΤΗΣ ΠΟΥ ΑΠΕΤΥΧΕΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΠΛηΐΗΑΤΙΚΑΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ...ΦΙΛΟ- ΣΟΦΙΚΗΝ ΣΧΟΛΗΝ.- Η ΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΤΟΥ "ΡΩΜΗΟΥ".- Η "ΣΟΥΡΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ".- Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΥΡΗ— 26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1919-26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1929. σιον έκεΐνο υλικόν, εγραφεν ώραία /.αί εξυχνα σατυρικά χοιήματα, μέ τά όχοΐα έγέλααε μέ την καρδιά τού όλόκληρος ό Ί3λληνισμός, ό οποίος τόν χζρηκολοΰθει μέ χολΰ κέφι καί πολλήν άφοσΓωσιν καί άγάχην. * * » Κατά την εποχήν τοϋ περίφημον Συ·νεδρία> τοδ Βερολίνον, — Μάϊος
το5 1878 — ό Σουρής έσκόρπΐσεν
άφθονον άττικόν άλάτι μέ την απο¬
στολήν τοΰ μακαρίτου Δεληγίάννη
ώς αντιπρόσωπον τής Ελλάδος.
Καί χρΐέπεμψε τόν άείμνηστον
πρωθυπουργόν έ Σουρής, μέ τούς ε¬
ξής στίχους τού:
<(Φευγεις, φεΰγεις Δεληγίάννη καί μάς πάς στό ΒερολΓνο νά προ6άλτ]ς τάς δικαίας άχαιτήσεις των Έλλήνων· καί ό κάθε πατριώτας την πατρίδα μακαρίζει ' καί χαροΰμενος στό γέλοιο τ' δνομά σου ψιτ>υρίζει.
Μά -κ' έγώ μαζύ μέ δλοος
σάν θεατρόφιλος γελώ < καί φωνάζω: «Δεληγιάννη κατευόδ;ό σχυ καλό»...» «Μέ σαποΰνι τής Εΰρώχης τρυ^ερο καί μυρωδάτο νά άλείψτ)ς τό κορμί σου «πό χάνω εως κάτω, νά φορέη;ς μαΰρα φράκο όρθά κάταο—·ρα φωκόλα λαιμοδέτη, γάντια χρώτης τρικαντό, σχαθί άπ' ίλα κ' έτσι πειά κυρ θοϊωράκη στολισμένος σάν γαμπρος νά στα^ής μέ παρρησίαν στό συνέδριον έμπρός...» «Είς τούς Φράγκους διπλ(ύμάτας δάττα χόζα Δεληγίάννη μή χροσέχεις είς κανένι βλέχε ίσα στό ταδάνι τόν ^ωμηόν», μέ ;* 1τεΡ«Υας τοΰ όποίου ή φήμη τοΰ "? ως μεγαλήτερον σατυρικοΰ Τ~" υπερέδη τά δρια τής Έλ- ^ ;θΛλες δέ φορές, μεγάλες ε« ε?νεριίες καί πεκοδικά άνε- ^ιεϋββυ ?ούς ώραίουςκαί χολύ τού μέ κρίσεις ί! ίεν ^^ Καί,5Ρά«ωί «ν · ,ν την παραγωγήν σατορικών · «'« το ί.άστημα των χρόνων τής έπαγγελ- ζωή? €{,ρήκε χ^0ν ί „ -··,.-. χ-ϊε πνευματικήν ^■^πάΐτα^^' "Τ!<" χαντας χ,αι τα χαντα. αατα την χαλαιοτέ- τ0'3 τότεΈλλτ;- γιά γέλοια καί ταυτοχρόνως. Καί έΣ χ κάχοτε τό χέρι η άν θέλης τό χοδάρι^ 'γιά νά μή μπορή κανένας τόν άέρα νά σοϋ χάριρ... μή φοδάσαι, μή ζαρώνέις, μή καθόλου έντραχής, «λλά όλα μέ τό σίγμα καί το νί νά τούς τάπής...» 'Τπέροχος δμως ήταν ό^Σουρής όταν έσατυρισε τόν μακαρίτην Δε Ό κ. καί ή κ. Ντάβιντ θϋεσλυ Νταίη6ις, έκ Μομπίλ, Άλαμπάμας. "Ετέλε¬ σαν τούς γάιιους των την 7ην Σεπτεμδοίου τοϋ 1858. "Ωστε.... άκόμη §έν συνείΐλήρωσαν οΰτε τρία τέταρτα αιώνος εύτυχοΰς συζυγικοΰ 6ίου. ληγιάννη, όμιλοΰντα πρός τό Συνέ¬ δριον τοΰ Βερολίνου. Ό άλησμόνητος^ σατυρικός χοι¬ ητής παρουσίασεν είς τό αναγνωστι¬ κόν τού κοινόν ότι ό Δεληγιάννης ειχε καθυστερήσει καί ωμίλησεν είς τό συνέδριον... έξω άχό την χόρτα, συνοδευομένη άπό τόν Ραγκαδή καί ■τόν άείμνηστον Άγγελον Βλάχον, πρεσβευτήν τότε τής Ελλάδος εί; τό Βερολίνον. Καί εγραφεν ό Σουρής, έμμέτοως την αγόρευσιν τοΰ Δεληγίάννη: «Τίκ-τάκ άνοίξατέ μου χροσφιλεΐς μου διχλωμάται καί άπ' εξω τόσην ώ?α μή άδίκως μέ δαστάτε... Δέν Ιχρόσμενα ποτέ μου μία τέτοια ίστορία τίκ τά·/. άνοίξατέ μου νά σάς πώ έν συντομία Ή κ. Μπε'ντζαμιν Κουΐμπελ, μέ τά τέκνα της. Αύτη είναι Άμερικανίς έκ Λός Άντζελες, ή όποία έ.τυροβολήθη «αί έπροπυλακίσθη υπό τής Μεξικανι- κής άστυνομίας τής παοαμεθορίου πόλεως Τιχουάνας. Ή Άμερικανική Κυ- Κτηνησιο διέταξεν άνακρίσει;. όσα πράγματα άκόμη δέν έπρόφθασα νά πώ τίκ τάκ άνοίξυτε μου καί δέν πάει νά κτνπώ... Μά δέν παίρνει άπό λόγια τό δικό σας τό κεφάλι καί καλά συλλογισθήτε έξοχώτατοι μεγάλοι ότι είμαι % έγώ τέκνον τής πατρίδος των γιγάντων καί σάν τέτοιος όπου εΐμαί σάς φωνάζω τέλος πάντων: ή μοϋ δίνετε τό χώμα των προγόνων με καλό άλλοιώς... μήνες δεκαπέντε μοναχό; μου θά μιλώ... * * * Κα-τά τάς έπΐστρατεύσεις τοΰ 1885 καί τοΰ 1897, όταν οί άνεΰ- Ουνοι φιλοπόλεμοι των χεζοδρομίων τής πρωτευούσης ίδημίθΰργουν κα- Οηαερινώς σκηνάς καί έπεισόδια καί έξώθουν τα πλήθη είς άπερισκέ- πτους καί άνοήτους πολεαικοής συ- ναγερμοΰς, ό Σουρής, μέ κα,ιστΐκήν ιάτ^ριχΊ, δΐεκωμώδει την τότε κατά¬ στασιν : «Άρπάξετε στά χέρια σας, ώ ΜαραΘωνομάχοι τουφέκι, ραμχαΐόξυλο καί δ,τι άλλο λάχτ) κι' όρμήσετε μ' άαπέχονα, μέ τάς όρφνάς σκελέας, μέ άντεριά, μέ φράγκικα καί χε- ρικεφαλαίας. Καί άλλους στίχους φλογερούς έ- σκόπευα: νά γράι|ιω κ' εκ νέου των πολεμιστών τό φρόνημα ν' άνάψω Πλήν φεϋ... μανθάνω δυστυχώς την τελευταία ώρα χώς ο5τε μυτη μάτωσε στήν "Αρ¬ τ* εως τώρα.... Κρΐμα λο:πόν, στή φούρια μας καί είς τά θούριά μας κι' άφοΰ δέν είναι τίζοτε, άς κά- τσΐύμε στ' αύγά μας.... * * * Έκεΐνο διά τό οποίον, κυρίως, έ- δαυμάσθη ό Σουρής καί χατώρθωσε νά τό διατηρήση μέχρι τέλους τοΰ δίου τού, είναι ότι έστάθη μακρυά άπό την πολιτικήν καί ότι έμεινε μέχρι των τελευταίων στιγμών τοΰ ώρ^ίου 6:ου τού χολιτικώς άχρωμά- τ:στος. Είς τό δίάστημα τής πεντηκοντα- ετοΰς εκδόσεως τοΰ «Ρωμηοΰ» ό Σουρής έσατύριζεν δλα τά χολιτικά χ.αΐ κοινωνικά γεγονότα, χωρίς δ'.α- κρίσεις, χωρίς προσωπικάς έπιβέ- σεις, μέ τό γενικόν μέτρον νά σκορ- πίζη μέ χάριν την έξυπνην σάτυράν τού, πρός όλο;ς καί εναντίον όλων, άλλά χαί όπερ όλων, χωρίς ιδιαι¬ τέραν συμπάθειαν καί άντιπάθείον, χωρίς μϊσος καί χωρίς πάθος. "Ολϊ τά συνταρακτικά πολιτικά γεγονότα καί τά σύμπαντα τής χεν- τηκονταετίας έκείνης επέρασαν άπό τάς μικράς, άλλ' άκτινοδόλους σε¬ λίδας τοΰ «Ρωμηοΰ» καί έγιναν άν- τί/.είμενα χαριτωμένων καί σπινθη- ροβολοΰντων διαλόγων μεταξύ των δύο ήρώων τοΰ ποΐητοϋ, τοΰ Φασου- λή καί τοΰ Περικλέτου. Άλλ' ό άλησμόνητος χοιητής χίρέμεινε συμπαθέστατος είς όλους τ«ΰς σατυρ ιζομένους καί έθααμάζετο άπό τό χολυπληθές αναγνωστικόν τοο κοινόν διά την λεπτήν έξυπνάδα, μέ την οποίαν έκάλ;πτε τοίις ώραί- ους στίχους τού, τούς όποί«υς έρρο- φοΰσαν, κυριολεκτικώς ο! αναγνώ¬ σται τού καί έγελοΰσαν μέ την καρ- διά των. Άντιθε'τως πρός τούς πλατείς γέλωτας των αναγνωστών τού, ό Σουρής, ενας ίδιόρρυθμος άνθρωπος, με γενειάδα χ24 μορφήν Ίησοΰ Χρι- στοΰ, ό γράφων τούς θαυμασίους έ*· κείνους στίχους τής παλαιοτέρας Άθηναϊκής έποχής, ήτο πάντοτβ μελαγχολίκός καί σιωχηρός. * » # Είς τό διάστημα τοΰ μισοΰ αιώνος κατά τό οποίον τό πνεΰμα τοϋ Σου- ρή έσπινθηροβόλει καί έχροκάλει τόν άδίαστον γέλωτα τοϋ πανελλη- νίοο, τό σπίτι τοΰ Σουρή ήτο ανοι¬ κτόν είς δΧον τόν κόσμον των "γρχι,ι- μάτων τής έποχής Ικείνης κ:ί είς ολους. τούς γράφοντες, των οποίων αί ΰπογραφαί ήσαν γνωστότεραι καί δημοφιλέστεραι. Ό Άδωνις Κ'ίρου, ό Τσοκόπο λος, ό Άνν:νος, ό Πολύδιος Δή- μτ;τρ3κό7^ο^λος, ό Μωραΐτίνης, ό Μανώλης ό Γουδέλης, ό Ταγκόχ&υ- λος, ό Κωττής Π αλαμάς, ό Γρημό- ριος Ξενόπουλος, ό Γαδριηλίδτ-,ς, ό Παΰλος Νιρβάνας, ό Λάσκαρη;, ό Προδελέγγιος, ό Γεώργιος Πώχ χαί χολλοί άλλοί άριστοτέχναι τής πέννας καί τοΰ λογου, επήγαιναν καί έπερνοΰσαν τά δράΒυα των είς τό σπίτι τοΰ Σουρή, τό οποίον επί μακράν σειράν έτών ήτο τό κεντρον τοΰ έκλεκτοΰ κόσμου των γρίμμά- των καί ή κοινώς λεγομενη φ ά- μ π ρ ι κ α ώραίων άνεκδότων καί εύφυεστάτων -Λαλαμποορίων, πού με- τεϊίδοντο κατόπιν άχό στόματος σέ χτόμα καί άπά εφημερίδος είς εφη¬ μερίδα, είς την 'Ελλάδα ολόκλη¬ ρον. Ώραία λογοχαίγνια καί πολύ εξυ- χνοι στίχοί τοΰ Σουρή ·εφέροντο εΐς- τά στόματα των Έλλήνων επί χο- λύν καιρόν άπό τής κατασκευής των καί δλοι οί συμπολίται, παλαιότεροι καί νεώτερο:, οσάκις ευρίσκοντο μχ συντροφιές καί διεσκέδαζον χαριτο- λογοΰντες, έφήρμοζον τό «άπό Διός άρξασθαι» καί ήρχιζαν άχαγγέλλον- τες σατυρ(κούς στίχους τοΰ Σουρή, έχί των δυφόρων συμΰ^των τής παλαΐοτέρας έποχής, διά νά φαιδρύ- νοΛ τούς άλλους. Καί πραγματικώς τό κατώρθω- ναν, διότι κανείς δέν ήμποροΰσε νά μή γελάση μέ την καρδιά τ&υ 5ταν άπηγγέλλοντο εξυπνοι στίχοι το5 Σουρή. * , · Κάθε καλοκαίρι ή «Σουρική συν- τροφιά» μετεφέρετι είς τό Νέεν Φάληρον, Οπου ό Σουρής μέ την οΐ- κογένειάν τοο, παρεθέριζαν είς μίαν μικράν επαυλιν, την οποίαν τοΰ έ- χάρΐσαν μερικοί πλοϋσιοι θαυμασταί τού. Έκεί κάτω, είς μίαν γωνίαν τής χλατείας τοΰ καφενειον τής Φαλη- ρ',κής άκτής, έσχηματίζετο, κάΐε βράδυ, γΰρω άπό τόν ποιητήν, ευρύς |·/.ΰκλος διανοουμένων, οί όχοίο: δι¬ αρκώς άφηγοΰντο ώραία χράγματΛ καί διετ/.έ·3αζον άκοΰοντες ό είς τόν άλλον, ένώ ό Σουρής έκάπνιζε μ>
%3ρί(ύς καί —ανίως ήνοίγε^το στό-
μα τού, οσάκις επρόκειτο νά έκστρ-
Σέ είς την 28ην σελίϊα;
19
ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ
ΓΈΩΡΠΟΣ ΣΟΥ,ΡΗΣ ΚΑΙ Ο "ΡΩΜΗΟΣ" ΤΟΥ
Σάν σήμδρβ, *Ρ$ ϊεκα ακριβώς
των, «ίς μίαν μικράν εχαυλιν τοΰ
ί>αλήροι>, άτέδανεν «ίς ηλικίαν 66
[των ό Γεώργιος Σουρής, ό μεγαλή-
;ερος «·ατι·ρικός, κοιητής τής τα-
^αιοτέρας Ελλάδος, β «κδότης καί
[νντάκτης τού αλησμονήτου· αΡω-
,ηοΰ» τής χαληάς Αθήνας.
Δι' ίλους τούς νεωτέρους 'Ελ-
,ηνας, τούς όπωσδήχοτ* γράφοντας,
, Σουρής υπήρξε καί θά είναι είς τό
ίιτ-,νεκές μέλλον, άχόμη ίι' ^δλας
;ας διαδόχους γενεάς, μία ώραία
ιζΐ διαρκής παράδοσις τοϋ 'Ελλη-
~> θυμοσοφικοΰ πνεΰματος, ή γοη-
^,ΐκή λάμψις τοΰ όποίου σέ δύσκο-
.ες καί σκοτεινές έποχές έφώτιζε
[ο ττερέωμα τοΰ Ελληνισμόν όλο-
λήρου, δοΰλου καί έλευ-Θέροο.
Η φήμη τοΰ Γεωργίου Σουρή δέν
Ιΐί-ισε. Ούτε είναι δυνατόν νά σδύσγ).
3 σατυρικός χοιητής τής χαληόΤς
Αθήνας, τοϋ όχοίου τό έργον έπρο-
άλεσε τνό θαυμα—ιόν δ^ο όλοκλή-
■ύ) Έλληνικών γενεών, καί έφαί-
υν» καί ένεθουσιασε καί έγαλδά-
3ζ/ άπειρον κόσμον των παλαιών
Μίγνωστών τού, δέν θά λησμοηθή
Ιοτέ.
Το χνεΰμα τού Γεωργιος Σουρή
',τμψεν είς μίαν καθαρώς άντιχοι-
τ(χ.ήν εποχήν τής, "Ελλάδος καί
ϊρ' όλα ταύτα ή σάτυρά τού, καθα-
ιν προϊόν άττικών άλυκών, εύρισκε
ιχ.νόν αναγνωστικόν κοινόν καί έ-
ιόρπιζεν είς αΰτό ενθουσιασμόν καί
ς
Είς τάς Αθήνας ό Σουρής ήλθεν
ζ πολί» μικράν ηλικίαν, άπό την
"όρον, όχου εγεννήθη, καί όχου ό
τέΐας τοι> υπήρξεν έμπορος, άρ-
τα χρόνια.
Λόγω των οίκονομικών άτυχημά-
τοΰ χατέρα τού καί τού θείου
ο, ό Σουρής επεχείρησε νά συνε-
η το εμπόριον είς την Ρωσσίαν
:' έν νεαρωτάττ/ ήλικία. Άλλ' άπ-
^ί επέστρεψεν είς τάς Άθή-
ς, όπου( ενεγράφη είς το Πανεπΐ-
ήα;ον ώς φοΐτητής τής, Φιλοσο-
ν.ής σχολής.
Κ* το διάστημα τής φοιτητι-
ί εγραφβ σατυρικά χοιήμα-
ιαφοραί σαταρικά φύλλα τής
έκείνης. •Ολίγον χρό τής
ς τού 1883 &ωκε 8ιπλω-
'τιχβς έξετάσεις είς την Φιλοσο-
*·φ σχολτ> άλλά ... δυστ^χώς οί
«ηγτ,τβί -ο, οί όχοίοι τ>βν τότε
Φίντιχλτίς των Έλληνικών καί ό
εμτελος των Λχτινικών, τον ...
"έρριψαν!
Κί την επομένην τής άπορρίψε-
^ δ Σουρής ανήγγειλε διά των
ριδων την έκδοσιν τού «Ρω-
μ με την κάτωθι εμμετρον αγ-
λιχν:
«Μετά μεγάλης μο^ χαρας
τ<»ς φίλοις άναγγέλλω ^ως έξητάσθην, των θορών, ερμητικώς κλεισμένων στον ΐΓολυγένη Φιντικλή κ»! οτέν σπανό Σεμτέλο και άτερρίφθην μυστικά «■•ετ» χολλών έχαίνων. ^ ,δ καί πάλιν "Ελληνες ιζμεν τα πρώτα, «Ρωμηός,, χαί ξάχλωμα ή Ί ό 0 ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΣ ΣΑΤΥΡΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΛΗΑΣ ΑΘΗΝΑΣ— Ο ΝΕΑΡΟΣ ΦΟΙΤΗ- ΤΗΣ ΠΟΥ ΑΠΕΤΥΧΕΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΠΛηΐΗΑΤΙΚΑΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ...ΦΙΛΟ- ΣΟΦΙΚΗΝ ΣΧΟΛΗΝ.- Η ΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΤΟΥ "ΡΩΜΗΟΥ".- Η "ΣΟΥΡΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ".- Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΥΡΗ— 26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1919-26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1929. σιον έκεΐνο υλικόν, εγραφεν ώραία /.αί εξυχνα σατυρικά χοιήματα, μέ τά όχοΐα έγέλααε μέ την καρδιά τού όλόκληρος ό Ί3λληνισμός, ό οποίος τόν χζρηκολοΰθει μέ χολΰ κέφι καί πολλήν άφοσΓωσιν καί άγάχην. * * » Κατά την εποχήν τοϋ περίφημον Συ·νεδρία> τοδ Βερολίνον, — Μάϊος
το5 1878 — ό Σουρής έσκόρπΐσεν
άφθονον άττικόν άλάτι μέ την απο¬
στολήν τοΰ μακαρίτου Δεληγίάννη
ώς αντιπρόσωπον τής Ελλάδος.
Καί χρΐέπεμψε τόν άείμνηστον
πρωθυπουργόν έ Σουρής, μέ τούς ε¬
ξής στίχους τού:
<(Φευγεις, φεΰγεις Δεληγίάννη καί μάς πάς στό ΒερολΓνο νά προ6άλτ]ς τάς δικαίας άχαιτήσεις των Έλλήνων· καί ό κάθε πατριώτας την πατρίδα μακαρίζει ' καί χαροΰμενος στό γέλοιο τ' δνομά σου ψιτ>υρίζει.
Μά -κ' έγώ μαζύ μέ δλοος
σάν θεατρόφιλος γελώ < καί φωνάζω: «Δεληγιάννη κατευόδ;ό σχυ καλό»...» «Μέ σαποΰνι τής Εΰρώχης τρυ^ερο καί μυρωδάτο νά άλείψτ)ς τό κορμί σου «πό χάνω εως κάτω, νά φορέη;ς μαΰρα φράκο όρθά κάταο—·ρα φωκόλα λαιμοδέτη, γάντια χρώτης τρικαντό, σχαθί άπ' ίλα κ' έτσι πειά κυρ θοϊωράκη στολισμένος σάν γαμπρος νά στα^ής μέ παρρησίαν στό συνέδριον έμπρός...» «Είς τούς Φράγκους διπλ(ύμάτας δάττα χόζα Δεληγίάννη μή χροσέχεις είς κανένι βλέχε ίσα στό ταδάνι τόν ^ωμηόν», μέ ;* 1τεΡ«Υας τοΰ όποίου ή φήμη τοΰ "? ως μεγαλήτερον σατυρικοΰ Τ~" υπερέδη τά δρια τής Έλ- ^ ;θΛλες δέ φορές, μεγάλες ε« ε?νεριίες καί πεκοδικά άνε- ^ιεϋββυ ?ούς ώραίουςκαί χολύ τού μέ κρίσεις ί! ίεν ^^ Καί,5Ρά«ωί «ν · ,ν την παραγωγήν σατορικών · «'« το ί.άστημα των χρόνων τής έπαγγελ- ζωή? €{,ρήκε χ^0ν ί „ -··,.-. χ-ϊε πνευματικήν ^■^πάΐτα^^' "Τ!<" χαντας χ,αι τα χαντα. αατα την χαλαιοτέ- τ0'3 τότεΈλλτ;- γιά γέλοια καί ταυτοχρόνως. Καί έΣ χ κάχοτε τό χέρι η άν θέλης τό χοδάρι^ 'γιά νά μή μπορή κανένας τόν άέρα νά σοϋ χάριρ... μή φοδάσαι, μή ζαρώνέις, μή καθόλου έντραχής, «λλά όλα μέ τό σίγμα καί το νί νά τούς τάπής...» 'Τπέροχος δμως ήταν ό^Σουρής όταν έσατυρισε τόν μακαρίτην Δε Ό κ. καί ή κ. Ντάβιντ θϋεσλυ Νταίη6ις, έκ Μομπίλ, Άλαμπάμας. "Ετέλε¬ σαν τούς γάιιους των την 7ην Σεπτεμδοίου τοϋ 1858. "Ωστε.... άκόμη §έν συνείΐλήρωσαν οΰτε τρία τέταρτα αιώνος εύτυχοΰς συζυγικοΰ 6ίου. ληγιάννη, όμιλοΰντα πρός τό Συνέ¬ δριον τοΰ Βερολίνου. Ό άλησμόνητος^ σατυρικός χοι¬ ητής παρουσίασεν είς τό αναγνωστι¬ κόν τού κοινόν ότι ό Δεληγιάννης ειχε καθυστερήσει καί ωμίλησεν είς τό συνέδριον... έξω άχό την χόρτα, συνοδευομένη άπό τόν Ραγκαδή καί ■τόν άείμνηστον Άγγελον Βλάχον, πρεσβευτήν τότε τής Ελλάδος εί; τό Βερολίνον. Καί εγραφεν ό Σουρής, έμμέτοως την αγόρευσιν τοΰ Δεληγίάννη: «Τίκ-τάκ άνοίξατέ μου χροσφιλεΐς μου διχλωμάται καί άπ' εξω τόσην ώ?α μή άδίκως μέ δαστάτε... Δέν Ιχρόσμενα ποτέ μου μία τέτοια ίστορία τίκ τά·/. άνοίξατέ μου νά σάς πώ έν συντομία Ή κ. Μπε'ντζαμιν Κουΐμπελ, μέ τά τέκνα της. Αύτη είναι Άμερικανίς έκ Λός Άντζελες, ή όποία έ.τυροβολήθη «αί έπροπυλακίσθη υπό τής Μεξικανι- κής άστυνομίας τής παοαμεθορίου πόλεως Τιχουάνας. Ή Άμερικανική Κυ- Κτηνησιο διέταξεν άνακρίσει;. όσα πράγματα άκόμη δέν έπρόφθασα νά πώ τίκ τάκ άνοίξυτε μου καί δέν πάει νά κτνπώ... Μά δέν παίρνει άπό λόγια τό δικό σας τό κεφάλι καί καλά συλλογισθήτε έξοχώτατοι μεγάλοι ότι είμαι % έγώ τέκνον τής πατρίδος των γιγάντων καί σάν τέτοιος όπου εΐμαί σάς φωνάζω τέλος πάντων: ή μοϋ δίνετε τό χώμα των προγόνων με καλό άλλοιώς... μήνες δεκαπέντε μοναχό; μου θά μιλώ... * * * Κα-τά τάς έπΐστρατεύσεις τοΰ 1885 καί τοΰ 1897, όταν οί άνεΰ- Ουνοι φιλοπόλεμοι των χεζοδρομίων τής πρωτευούσης ίδημίθΰργουν κα- Οηαερινώς σκηνάς καί έπεισόδια καί έξώθουν τα πλήθη είς άπερισκέ- πτους καί άνοήτους πολεαικοής συ- ναγερμοΰς, ό Σουρής, μέ κα,ιστΐκήν ιάτ^ριχΊ, δΐεκωμώδει την τότε κατά¬ στασιν : «Άρπάξετε στά χέρια σας, ώ ΜαραΘωνομάχοι τουφέκι, ραμχαΐόξυλο καί δ,τι άλλο λάχτ) κι' όρμήσετε μ' άαπέχονα, μέ τάς όρφνάς σκελέας, μέ άντεριά, μέ φράγκικα καί χε- ρικεφαλαίας. Καί άλλους στίχους φλογερούς έ- σκόπευα: νά γράι|ιω κ' εκ νέου των πολεμιστών τό φρόνημα ν' άνάψω Πλήν φεϋ... μανθάνω δυστυχώς την τελευταία ώρα χώς ο5τε μυτη μάτωσε στήν "Αρ¬ τ* εως τώρα.... Κρΐμα λο:πόν, στή φούρια μας καί είς τά θούριά μας κι' άφοΰ δέν είναι τίζοτε, άς κά- τσΐύμε στ' αύγά μας.... * * * Έκεΐνο διά τό οποίον, κυρίως, έ- δαυμάσθη ό Σουρής καί χατώρθωσε νά τό διατηρήση μέχρι τέλους τοΰ δίου τού, είναι ότι έστάθη μακρυά άπό την πολιτικήν καί ότι έμεινε μέχρι των τελευταίων στιγμών τοΰ ώρ^ίου 6:ου τού χολιτικώς άχρωμά- τ:στος. Είς τό δίάστημα τής πεντηκοντα- ετοΰς εκδόσεως τοΰ «Ρωμηοΰ» ό Σουρής έσατύριζεν δλα τά χολιτικά χ.αΐ κοινωνικά γεγονότα, χωρίς δ'.α- κρίσεις, χωρίς προσωπικάς έπιβέ- σεις, μέ τό γενικόν μέτρον νά σκορ- πίζη μέ χάριν την έξυπνην σάτυράν τού, πρός όλο;ς καί εναντίον όλων, άλλά χαί όπερ όλων, χωρίς ιδιαι¬ τέραν συμπάθειαν καί άντιπάθείον, χωρίς μϊσος καί χωρίς πάθος. "Ολϊ τά συνταρακτικά πολιτικά γεγονότα καί τά σύμπαντα τής χεν- τηκονταετίας έκείνης επέρασαν άπό τάς μικράς, άλλ' άκτινοδόλους σε¬ λίδας τοΰ «Ρωμηοΰ» καί έγιναν άν- τί/.είμενα χαριτωμένων καί σπινθη- ροβολοΰντων διαλόγων μεταξύ των δύο ήρώων τοΰ ποΐητοϋ, τοΰ Φασου- λή καί τοΰ Περικλέτου. Άλλ' ό άλησμόνητος χοιητής χίρέμεινε συμπαθέστατος είς όλους τ«ΰς σατυρ ιζομένους καί έθααμάζετο άπό τό χολυπληθές αναγνωστικόν τοο κοινόν διά την λεπτήν έξυπνάδα, μέ την οποίαν έκάλ;πτε τοίις ώραί- ους στίχους τού, τούς όποί«υς έρρο- φοΰσαν, κυριολεκτικώς ο! αναγνώ¬ σται τού καί έγελοΰσαν μέ την καρ- διά των. Άντιθε'τως πρός τούς πλατείς γέλωτας των αναγνωστών τού, ό Σουρής, ενας ίδιόρρυθμος άνθρωπος, με γενειάδα χ24 μορφήν Ίησοΰ Χρι- στοΰ, ό γράφων τούς θαυμασίους έ*· κείνους στίχους τής παλαιοτέρας Άθηναϊκής έποχής, ήτο πάντοτβ μελαγχολίκός καί σιωχηρός. * » # Είς τό διάστημα τοΰ μισοΰ αιώνος κατά τό οποίον τό πνεΰμα τοϋ Σου- ρή έσπινθηροβόλει καί έχροκάλει τόν άδίαστον γέλωτα τοϋ πανελλη- νίοο, τό σπίτι τοΰ Σουρή ήτο ανοι¬ κτόν είς δΧον τόν κόσμον των "γρχι,ι- μάτων τής έποχής Ικείνης κ:ί είς ολους. τούς γράφοντες, των οποίων αί ΰπογραφαί ήσαν γνωστότεραι καί δημοφιλέστεραι. Ό Άδωνις Κ'ίρου, ό Τσοκόπο λος, ό Άνν:νος, ό Πολύδιος Δή- μτ;τρ3κό7^ο^λος, ό Μωραΐτίνης, ό Μανώλης ό Γουδέλης, ό Ταγκόχ&υ- λος, ό Κωττής Π αλαμάς, ό Γρημό- ριος Ξενόπουλος, ό Γαδριηλίδτ-,ς, ό Παΰλος Νιρβάνας, ό Λάσκαρη;, ό Προδελέγγιος, ό Γεώργιος Πώχ χαί χολλοί άλλοί άριστοτέχναι τής πέννας καί τοΰ λογου, επήγαιναν καί έπερνοΰσαν τά δράΒυα των είς τό σπίτι τοΰ Σουρή, τό οποίον επί μακράν σειράν έτών ήτο τό κεντρον τοΰ έκλεκτοΰ κόσμου των γρίμμά- των καί ή κοινώς λεγομενη φ ά- μ π ρ ι κ α ώραίων άνεκδότων καί εύφυεστάτων -Λαλαμποορίων, πού με- τεϊίδοντο κατόπιν άχό στόματος σέ χτόμα καί άπά εφημερίδος είς εφη¬ μερίδα, είς την 'Ελλάδα ολόκλη¬ ρον. Ώραία λογοχαίγνια καί πολύ εξυ- χνοι στίχοί τοΰ Σουρή ·εφέροντο εΐς- τά στόματα των Έλλήνων επί χο- λύν καιρόν άπό τής κατασκευής των καί δλοι οί συμπολίται, παλαιότεροι καί νεώτερο:, οσάκις ευρίσκοντο μχ συντροφιές καί διεσκέδαζον χαριτο- λογοΰντες, έφήρμοζον τό «άπό Διός άρξασθαι» καί ήρχιζαν άχαγγέλλον- τες σατυρ(κούς στίχους τοΰ Σουρή, έχί των δυφόρων συμΰ^των τής παλαΐοτέρας έποχής, διά νά φαιδρύ- νοΛ τούς άλλους. Καί πραγματικώς τό κατώρθω- ναν, διότι κανείς δέν ήμποροΰσε νά μή γελάση μέ την καρδιά τ&υ 5ταν άπηγγέλλοντο εξυπνοι στίχοι το5 Σουρή. * , · Κάθε καλοκαίρι ή «Σουρική συν- τροφιά» μετεφέρετι είς τό Νέεν Φάληρον, Οπου ό Σουρής μέ την οΐ- κογένειάν τοο, παρεθέριζαν είς μίαν μικράν επαυλιν, την οποίαν τοΰ έ- χάρΐσαν μερικοί πλοϋσιοι θαυμασταί τού. Έκεί κάτω, είς μίαν γωνίαν τής χλατείας τοΰ καφενειον τής Φαλη- ρ',κής άκτής, έσχηματίζετο, κάΐε βράδυ, γΰρω άπό τόν ποιητήν, ευρύς |·/.ΰκλος διανοουμένων, οί όχοίο: δι¬ αρκώς άφηγοΰντο ώραία χράγματΛ καί διετ/.έ·3αζον άκοΰοντες ό είς τόν άλλον, ένώ ό Σουρής έκάπνιζε μ>
%3ρί(ύς καί —ανίως ήνοίγε^το στό-
μα τού, οσάκις επρόκειτο νά έκστρ-
Σέ είς την 28ην σελίϊα;
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».
Τ « νΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ,
Μ Ε ΤΟΥΣ
ΕΝ ΜΈΣΩ
ΛΗΣ3ΤΩ
ν
ΑΘΗΝΑΙ, Αύγουστος.— Άν ε-
γ$ς τάχη διάδαινε καί ριζικό περ-
κάτει... "Ετσι λέει μιά χαροΐμία χοίι
κροφέρεται κάθε τόσο, άχό τα χείΧη
των άπλοικών συνανθρώχων.
Άλλά μχορεί νά ξεύρτ), κανείς,
ρότε εχει την τάχΐ} πλάϊ τού καί τόν
έχΐδλίπει καί χότε μίλια όλόκληρα
είναι μακρυά τού καί τόν άγνοεί;
Ώς τόσο, έυ/ίς οί δημοσιογράφο·.,
κάντα γιά καλό καί γιά κακό, χρέ-
—εί νά χερχατοΰμε. Άλλοίμονό μας
£ν ό θεός δέν μάς φ-ΐλάξη- άχό την
χακή την ώρα!...
Έτσι χερχατώντας χθές τό πρωϊ
κατά τάς έχτά είς την Πειρ-αική
ραραλιακή λεωφόρο Μιαουλη, άντί-
Χρ^α καμμιά πενηταριά χωροφόλα-
κας, μέ έ—ι κεφαλής τόν διοικητή
τής Χωροφυλακής Πειραιώς μοί-
ραρχο κ. Ήλία Γιαννακοόρη.
Τδ γεγονός της όμαδι,κής δυνά¬
μεως τής χωροφυλακής χοΰ δρίσκε-
ται είς τόν Πειραια, μοΰ έχροξέ-
ρησεν έντύχωσι. Την ηκολούθησε
£τβ άρκετή άχόστασι, μέχρι δηλαδή
•της προδλήτος τής Τρούμχας, είς
,ϊήν οποίαν καί εισήλθε.
Όχοιος καί αν ήτο είς την θέσιν
ου θά έφρόντίζε νά βρή Ινα χαρα-
τηρητηριον έκεί γυρω γιά νά χα-
ΙρακαλονΘή τάς κΐνήσεις επί τοΰ χρο-
ίΒλήτος. Μή ξεχνάτε ότε όσα φέρνεΐ
» ώρα, καμμιά φορά δέν τα φέρνει
ίρ χρόνος...
ΕΰτΛχώς γιά μένα> καί υπήρχεν
•ακριβώς; άχέναντι ενα καφενειον,
>είς τό οποίον καί έσπευσα νά ταμ-
•πουρωθώ.
—'Π-ογεϊε—έφώναξα, τρίδων συγ¬
χρόνως τα χέρια μου έχί τη χροΰλε-
}φε: ψαρέμματος κανενός λαυρακίου
•—<ρέ?ε μοί» ενα έλαφρΰν καί γλυκόν. Εϊχχ ξίχλωθή—έδώ -πγοο τα λέ- ι με—>άρε'.μανίως έ—ί τριών καρε-
ίκλών, ότε ένψ έχινα τόν καφέ μου
*... είδα τοΰς Κουμχαίους! Μάλιστα
ίχΰρίθί τοΰς χεριφήμους ληστάρχους
^τής Ηχείρου, διά τούς όποίθϋ'ς ή-
Γσχολήθη όλόκληρος ή 'Ελληνική
* ίκαί ξένη κοινή γνώμη.
Δέν χρεχει νά γελάσετε είς την
>χερ?χτωστν αύτην, γ'ατί δέν λέγω
,|<μεγάλο λόγο. Σχει>δω νά σάς χροε-
Ιςοφλήσω μάλιστα ότι Ιγινα καί έγ-
{χάρδίός τους φίλος
Τί σου είναι λοιχόν αύτός ό κα-
φές! Δέν σοϋ χαροοσιάζε! μόνο το
^ριζικό σου, άλλά κα! ληστάρχους!...
Με την τελε^ταία ρουφιςιά τοίϊ
χαφε είχε δι-λαρώ,ο-ει είς την 6>
ρ^ε-.νην χλεϋράν της π-ρσδλήτος τής
Τρουμτταςή «Μι*κάλτ) Τόγ!«» έρ-
)(ομένϊ) άχο το Βρίνδήσιον καί την
Κέρκοραν. ^ Άχό μζκρνα διεκρινα
ρτι το κοχάδ'. των χωροφΛλάν.ων έ-
ί
νητιχόν τό δλέμμ» γυρω μοί» μή τα-
χόν ύχήρχε κανένας άλλος ττνάδελ-
φος, ό όχοΓος δίεκδ'.κοϊκτε τάς μισάς
δάφνας το3 κατορθώματος. Εύτυ-
χώς γιά μενά καί δέν ΰχήρχε ρου-
θοΰνι.
—Λοιχόν, κύριε Μοίραρχε, είς
τάς διαταγάς σας κα: πάντοτε καρά
το πλε^έν σας...
Το είπα καί τό εκαμα' Σέ όλες
τίς μανοόδρες τοΰ κ. Γιαννακουρη
έγώ χανταχοΰ χαρών καί τα χάντα
χληρών. "Οταν σέ λίγο κατεδαινεν
ή σχάλα το3 καραδΐοο καί επετρέπε¬
το κατόπιν τής ίατρικής έξετάσεως
ή έλεοθεροκοίνωνία μετά τοΰ χλοί-
ου, έγώ άνέδαΐνα έκ των χρώτων
είς την «Μ^Λαλτ,ν Τόγια».
Είς την κοροφήν τή; σ-λάλϊς συ-
νήντηυα τόν μοίραρχον κ. Γκιώνην,
αξιωματικόν όχηρετήσαντα επί χολ-
λά ετη είς τον Πειραια όστις καί
μέιέχληροφόρησεν, ότι είναι έχί κε-
τοΰ άχοσχάσματος καί τοΰς ρωτου-
—Π ότε φυγατε αχο την Κερχ>
ραν; . „ - '
—Στας ενβεχα. μας απαντουν,
τό χρωϊ τής Κυρ-.ακής.
—Τό ταξείδί σας ήτο καλό;
Ή θάλασσα ήτανε
Φμ ή
γαληνεμαένη /.αί χεράσαμε μ-ά
εα.
Αί Α. Α. Μ. Μ.
Άχοκτοϋμε άνάλογο Θάρρος καί
-λησιάζομει τοΰς δάο ληστάρχο^ς
άϊελφούς. Ό Τάκη;. ό νεώτερος,
είνϋ ενα παλληκάρι εως23(χρό-
νων, ξανθό, μέ μάτια γλυκά καί έχ-
οραττικά καί μέ μ<3??ή είς άκρον σϋμχαθητική. Φορεϊ ν.αινοόργια σχε- ϊόν ροΰχα χρώματος στακτιοΰ καί παποότσια καφετί. Γιά καχέλλο ε- χει μιά τραγιάσκα έφ&αρμένη. Δεν ρήξ'·ς Ίτροτοϋ τούς καλογνωρίσω. ισχυράν άλυσίδα άς, ο εκ των ληστοτρόφω, ] λης λέγει είς τον Κώστ», μή —Άϊντε, φτοΰ έ (Γηκωσ* τό ταξεΐί· Χί, τί Οί χωροφΰλακες ά—-,χ^ -τοιχο; και χεριζώνο^ν τοίι- ττάς καί διατάσσεται ή ίν^, Αχο χλΐμβχος εις χλίαίΑα ;« αεθα είς τό κατάστ Άς είναι ομως... Είμαι, άγαχητέ Τ«κη, δημοσιο- γράφος. ..... Καί ό κεραννος χεφτει αχο^ ολοος. —"Ωχ, δυστυχία μας, χάλι στά χέρια δημοσιογραφίαν χέσατμε. Ό Τάκης συμχληρώνει: -—Στήν Άθήνα ήλθαμε καί ρω- τάτε! Βοήθα μόνο Χριστέ κβί Πα- ναγιά!... Οί λήσταρχοι είχον χικράν χεί¬ ραν άχό την Κέρκυραν, οχου οί <υν- ^ ^^ ^ άδελφοι «έτοΑθύμ[2θ·αν» κατά την Ι χνεομε δ,ινα-τά τό Θαλατσπό 5:. έκφρασιν τού μάγκα. —Λβδέντες, τούς δεδαιώ, εμείς είμεθα διάφοροι άχό τούς δημοσ'.ο- γράφους χοΰ ήλθανε στήν Κέρν,ορα. Αύτοι ήρ-Θανε νά ζη-τήσουν τό χεφά- λι σας στά χΐνάαια, ένω ημείς ήρ- θαμε μόλις άχό την Αθηνά γιά νά σας διαδεδαιώσουμε όλη την συμχά- τοΰ δεξιοΰ τοΰ άλλ<υ 6ρ»ίονί. 2£Υ£ΙΡ'ϊ ι—/ίλ'υμ Χ*1__ί* .^ιί « ανε? ■ρωα.3 Τσαλα- άεράκ:. Οί φαλής τής δυνάμεως των χωροφ> τοΰ λείχει άχό τό άριστερό ττεχάχι θειβ των χρωτεοουσιανων και αυτών
Οί Κοομπαίοι τη^χ,Α^,
ρ-ιχνουν έςεταστικά τα δλεμ
των είς την παραλίαν χά! τ« ·'
καράδα, Έλληνΐκά να! ξ:
Είς την
Καί η θλιίερά πομπή των
ϊτων καί των φρουρών τω
λάκων κατέρχεται ττ>
Γερμανόπαιδες, Βελγόπαιδες καί Άγγλόποζΐδες, έπτσκεφθεντες εσχάτως τού£ Παρσιίους, σχετικώς μέ τό παγκόσμιον σχέδιον τοΰ Μάρκ Σάγ/<«β συναδελφώσεως μεταξύ δλων των παιδίων τοΰ κόσμου, άσχέτως φυλής ή εθνικότητος. χρφ.ων έ ρο; τό καράδι, ιάκόμη δέκαί Ιχί τής γε?ύ>ας τής «ίΜοκάλης Τό-
γία» δίέκρινα βλλ7 δργανα τή; έν-
5>όθΛ τάξεως.
Όλα τα χεριστατΐκά αύτά—δη-
ή χωροφυακας είς την ξηράν
ρ
ή χωροφυακας είς την ξηράν
ί -ροσεγγίζοντας, καράβι ερχόμε¬
ον έκ Κερκίρας ν.αθώς κα! έ-' αύ-
ο3 «λλους χωροφύλακας—τα τχκ-
υαατί καί εφερα μοιραίως καί χω-
ις να το καταλάβω είς την φαντα-
Ε3Γ, μ5" «υς δύο χεριφήμοος λη-
άίελφώς Κί
ά ό
ίοχοος άίελφώς Κο^χαίοο;.
ν* Ε, να χάρ·9 ό διάβολος, δέν βΐναι
1>!κρή δημοσιογραφικί) έχ-.τοχία, σέ
0ρα ρτχτ:ιοά
τοΰ χροα:-
Διά την
σθηματος^ μου &χευσα χρός τό
Γίαννααούρην είς ττ/ν χροβλήτα.
—-ύριε μοίραρχε, τί σ^δαίνει;
Εχεινος έκχλβγείς βχό την ά-
*?οσροκητον χαρο^σίαν
^ ί
χαμογέ-
ί
σε ατίνιγματωίως 5{αί άχεκρίθη:
—-Πάνω-κάτω σάν τί θέλε:ς νά
Έγώ δία νά με
τηΛ» σϊζη-
δί
*ησιν έχί «Λγχεχριμένο» χεδίου, ε-
}.τι.<χ τον πρώτον άκροβολίσμόν. —'ΚαΙ πότε τε'λος χάντων θά γί¬ νη ήμεταφορά; Ό», μοίραρχος έκλονι'σθη πρός Ιττίγμήν κΛ έψίθυρίσε μέσα στά δάν- το.»: / —'Μά 3έν είναι χαίξε-γέλα«... Είναι οί Κοιιμχαίθ! κ αιπρέχει νά λάδωμε δλα τα ίνδείκν^όμεναμε'τρα ά άλή ά μμ ι Υ;ά την άσφαλή μεταφοράν των. Όαολογώ ότ: την στιγμήν αύτην ενα έπιφώνημα εκπλήξεως» άλλά χά: θ:ιά;ιδο^ δ'.εφ^γ8 των χε-λέων μ«ϋ, ΐνφ ταΊτοχρόνως εστρεφα έρευ- λάκων, ήτις στνοϊεύει τούς άΦελ- φοίς Τάκην καί Κώσταν Κοομπαί- ους είς τάς Αθήνας. —Τό άπόσπασμα, μο ΰλέγει, ά- παρτίζεται άχό εμέ, δύο νπαξίωμα- -ικούς καί δέκα χωροφύλαχας. Άλλά ήτχ;ε καΐρός γιά λόγΐα; Εν τω μέσω των δ.'ό μοιράρχων, χατόχιν έχ'μόνοο άχα'.τήσεώς μο /.ατέρχομαι είς τό εσωτερικόν τοΰ τκάφοος πρός συνάντησιν των Κ<υμ- παίων. Κατηρχόμεθα ι;ν άρχή είς τό ϊι- αμέρίσμα· τής χρώτης θέσεως καί εχειτα μάς όδηγοΰν χειό κάτω είς τό τής δευτέρας θέσεως. Είς την έ- ξώθυραν ενός άχό τα χολλά ίιαμε- ρίσματα τής 8έσ·εως αυτής αντιλαμ¬ βάνωμαι ενα χωροφίλακα μέ τό ό¬ ό Αλ έί χλον χρφ μ χόδας. Ασφαλώς έκεί έ Κί ά 9ά είναι, έσκέφθηκα. Καί πράγματί εχεΐτα άχό λίγο διασκελίζαμε τό κατώφλιον τής δευτέρας θέσεως καί ευρισκόμεθα χρό ενός μεγάλου όμί- λου <τ:δηροδεισμ?ων χολιτών καί τού σακκακιθϋ, το ορτχρο μεταξωτο ααΊ»τηλάκι καί ό χολυγραφος. Γενι- κά μάς δίέθετε ιτομχαθέστατα άχό τής χρώτ<;ς στιγμής. *Α, χρέχει νά^τονΐσθή, ότι είναι ήρςμος καί εύ- ϊίάθετος. ^ Ό άλλο; , ό Κώστας Κοομχης, είναι όψηλός, μαοριδερός καί εω; 27 χρόνων. Ή μορφή τοι> είναι με-
λαγνολική καί χερίσκεπτος. Τα
μαΰρα μάτια τού είναι χραγματικοί
καθρέχτβς τής ψοχής τοϋ καί μάξ
λένε, ότι τόν δασανίζουν θλιδερές
σκεψείς. Φορεί καί αύτός καινουργια
ροΰχα χρώματος μπλέ.
Σ>ί.γκρισις των δόο άϊελφών δέν
μχορβί νά γίνη. Ό ένας μέ τόν άλ¬
λον είναι ή δίσις καί ή άντίθεσις.
Οί διόο λήσταρχοι χερίστοί-χίζον-
ται άχό τούς ληστοτρόφοος Τσαλα-
,ιάγκαν, Παϊκουσην καί Νασούλην.
Οί ΚουίΛ.χαίθί φέρθύν χάντα χει-
ροχεδας, ό^ως καί οί σύντροφοί των.
Ή γνωριμία
Καιρ-ός ήτο νά ρίξοομί τόν χέ-
ί ' άλθ
ηρμ ^1 ρς ή ρξομί
ροφυλάκων. Περίφέροι/με χίριερ-|Χλο καί ν' άχοκαλοψθουμε.
γον την άξεχαστην αυτήν στιγμήν Τειά σας χαλληκά
ρφ ρφ
γον, την άξεχαστην αυτήν στιγμήν,
τό δλέμμα μας μεταξί) των «νθρώ-
ί αί
—Τειάσας χαλληκάρια. καί κα¬
λώς μάς ώρίσατε....
πων αυτών καί αναγνωρίζομεν τούς Ό Τάκης μάς κυττάει μέ χαμό-
διόο ληστάρχοος, χοΰ εί^αν την τόλ- γελο στά χείλη, ένω ό Κώστας ά-
μην νά κηριίξοον τόν χόλεμον μέ τό ναστενάζε:.
έχίσηαον Κράτος. ^ Ποιές, σ-ινεχίζουμε τάς έρωτή-
—·Νά ό Τάζ,ης, νά ααί ό Κώστας ί σε:ς, είναι οί εντύπωσις σας άχό τό
Ό Τάκης, μέ χλησΐάζει χειό
Κοομπής.'... ταςείδι
Τούς είχα δή είς διαφόρους στά-
,·.ς είς τα; φωτογραφίας καί ή ά-
ναγνώρΐσις εγΰ,ιε κατά τόν πλέον ε5-' ρί
/.όλον τρόπον. !**>>» (*έ έρωτά καί αύτός;
Αισθανόμεθα κατόπιν ά(ΐ>3ρβν —"Αν μοΰ έχ-τρέχετε, πδ-ός εΐ-
υγκίνησιν γι' αύτό /αί δεν προβαί- σθε;
νομεν είς κατά μέτωπον επίθεσιν.' ν
>ντά, χάντα μέ άφελϋα, καί χίο¬
ς. ν'( άχ^τήστ) είς την έρώτησί
μ
δοό-τοεϊς
ΐκέφ
Χμ! 'Εδώ την εχοομε ίσχημα, έ-
έφθτ,/α. τΩρες ε·να- νά'έχέλθτ!
άκόμη των Πειρ-αΗωτών.
Είς τό &««>σμα της λέξεως
«Πειραιωτών» ό Τάκης μας άπαν-
τ?:
—Άν μχλέξοομε μέ τοί»ς Πει-
ραιώτες σίγουρα θά χάσωμε τα κε-
φάλια μας. Διαδάζαμε στίς έφημε-
ρίδες χέριχτι χόσο κόσμο καί κοσμά-
/.η χήραν στό λαΐμό τους.
—Ώς τόσο δέν πρέχει νά στενο-
χωρήσθε καί χρέχει νά εχετε πεχοί-
θησι είς την δικα-.οσύνη τής πατρί¬
δος σας.
Τώρα μπα^νει στή μέση ό Κώ-
αςό όχοίος μέ ΰφος έχιτηδεομένο
μοΰ λέγει:
—'Σικλετι δέν δάνο^ε στήν καρ-
β^ οηδέ μαράζι. Νά, χθές
ΡΊ μ*ρτ-φες τα χαιδιά, τραγοι>-
δοοσαμε εξω άχό την Πάτρα τόν
Κατσαντώνη.
Την στιγμήν αύτην έν χοΐφ οί
ληστοτρόφοι μέ τόν Τάκη επί κε¬
φαλής τραγοΐώοΰν:
—'Αντώνη μοο τί σκεχτεΐαι
—κ εισαι συλλογισμένος
—'Εψε-ς- μοίρθανμηνύματα άχό
το γέρο Δήμο
μου κλεψαν τή γΐΛαίκά μο^ καί
τό μοναχσγοέ μθ!>,
ο Βελίγκεαας τό σκυλλί τ' άν-
—•ιο'ηροοέβμιο
ζ
ι ζνται.
Ο μθίραρχος χ. Γκιώντ,ς, άφοΰ
εξεπληρωθκνΐαν όλαι <αί διατοχώ- σεις, δΐατάσσει νά έπιθεωρηθή ή τής·(ίΜυκάληςΤόγια./^^ ζετα: είς την προδλήτα τη; ν ζ ς πα=. Είς αύτην, πόθεν, έχουν έ υ, χού μέ αγωνίαν τμ^ έσχρώχνετο γιά νά γνω:'"1 κοντά τούς ένϊοξοτέ?<υ: των Ελληνικήν δουνών _ Έγώ κά-^τ'α στό χλα^' "^ κροχωρώ έν τφ μέσω τη; ! των νωροφαλάκων. Με συγκίνησιν τζΤγ*·* /.οΰω α'φνηςτόν Τά/.τ; να :ίζϊ) στ' αύτί: —Ιΐρωτη φορα ερχ^' γ^ 9ήνα κ:' αύτη έν ποαττη^1^ τ*.!«ί_.. 'Έοτηα νειάτα πω, * -άξει... ρ λάλΐσαν ετσι!... Καί ό άλλοτε άττοητ»; χος των Ή«ειρ_«χών ν>
τάει μέ λαχτάρα το5
άώ ύ 5
το5ς
χ
Έν μέσω δύο
Τέτοι« ήτανε^ ή &
ήθοος, πού πρός στ'
Θηκε ή διάσπασις ττ)? ^
χωροφυλάκων. ^"-^- '
κομίσθησαν δύ(^
τής συγκοινωνίας κα'
σαν οί λησταί, οί λτ;^
χωροφύλακες τής έκ ^5,"Γ
ίδείας. , ; γ«
Ε'ς τό πρώτον α^
ίλαδα μία προνομΐο//^^. 41
ταξύ των δΰο ληστων η ■
σεις, δΐατάσσει νά έπιθεωρηθ-ή ή ίέν Θά διεξεδίκί' ««Χ:
τταβεροτης των χειροχεϊών τόσον
των^ δυο ληστάρχων όσον καί
τριών ληστοτρόφων.
* Ετει τ 7, των δύο άίελφών Ιί
τα; όμοϋ οί άριστιρός τοΰ ενός μ
«άν εΐρίσχετο την
χαρών, την Θέσιν
ί έτχολίαζε
Τ « νΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ,
Μ Ε ΤΟΥΣ
ΕΝ ΜΈΣΩ
ΛΗΣ3ΤΩ
ν
ΑΘΗΝΑΙ, Αύγουστος.— Άν ε-
γ$ς τάχη διάδαινε καί ριζικό περ-
κάτει... "Ετσι λέει μιά χαροΐμία χοίι
κροφέρεται κάθε τόσο, άχό τα χείΧη
των άπλοικών συνανθρώχων.
Άλλά μχορεί νά ξεύρτ), κανείς,
ρότε εχει την τάχΐ} πλάϊ τού καί τόν
έχΐδλίπει καί χότε μίλια όλόκληρα
είναι μακρυά τού καί τόν άγνοεί;
Ώς τόσο, έυ/ίς οί δημοσιογράφο·.,
κάντα γιά καλό καί γιά κακό, χρέ-
—εί νά χερχατοΰμε. Άλλοίμονό μας
£ν ό θεός δέν μάς φ-ΐλάξη- άχό την
χακή την ώρα!...
Έτσι χερχατώντας χθές τό πρωϊ
κατά τάς έχτά είς την Πειρ-αική
ραραλιακή λεωφόρο Μιαουλη, άντί-
Χρ^α καμμιά πενηταριά χωροφόλα-
κας, μέ έ—ι κεφαλής τόν διοικητή
τής Χωροφυλακής Πειραιώς μοί-
ραρχο κ. Ήλία Γιαννακοόρη.
Τδ γεγονός της όμαδι,κής δυνά¬
μεως τής χωροφυλακής χοΰ δρίσκε-
ται είς τόν Πειραια, μοΰ έχροξέ-
ρησεν έντύχωσι. Την ηκολούθησε
£τβ άρκετή άχόστασι, μέχρι δηλαδή
•της προδλήτος τής Τρούμχας, είς
,ϊήν οποίαν καί εισήλθε.
Όχοιος καί αν ήτο είς την θέσιν
ου θά έφρόντίζε νά βρή Ινα χαρα-
τηρητηριον έκεί γυρω γιά νά χα-
ΙρακαλονΘή τάς κΐνήσεις επί τοΰ χρο-
ίΒλήτος. Μή ξεχνάτε ότε όσα φέρνεΐ
» ώρα, καμμιά φορά δέν τα φέρνει
ίρ χρόνος...
ΕΰτΛχώς γιά μένα> καί υπήρχεν
•ακριβώς; άχέναντι ενα καφενειον,
>είς τό οποίον καί έσπευσα νά ταμ-
•πουρωθώ.
—'Π-ογεϊε—έφώναξα, τρίδων συγ¬
χρόνως τα χέρια μου έχί τη χροΰλε-
}φε: ψαρέμματος κανενός λαυρακίου
•—<ρέ?ε μοί» ενα έλαφρΰν καί γλυκόν. Εϊχχ ξίχλωθή—έδώ -πγοο τα λέ- ι με—>άρε'.μανίως έ—ί τριών καρε-
ίκλών, ότε ένψ έχινα τόν καφέ μου
*... είδα τοΰς Κουμχαίους! Μάλιστα
ίχΰρίθί τοΰς χεριφήμους ληστάρχους
^τής Ηχείρου, διά τούς όποίθϋ'ς ή-
Γσχολήθη όλόκληρος ή 'Ελληνική
* ίκαί ξένη κοινή γνώμη.
Δέν χρεχει νά γελάσετε είς την
>χερ?χτωστν αύτην, γ'ατί δέν λέγω
,|<μεγάλο λόγο. Σχει>δω νά σάς χροε-
Ιςοφλήσω μάλιστα ότι Ιγινα καί έγ-
{χάρδίός τους φίλος
Τί σου είναι λοιχόν αύτός ό κα-
φές! Δέν σοϋ χαροοσιάζε! μόνο το
^ριζικό σου, άλλά κα! ληστάρχους!...
Με την τελε^ταία ρουφιςιά τοίϊ
χαφε είχε δι-λαρώ,ο-ει είς την 6>
ρ^ε-.νην χλεϋράν της π-ρσδλήτος τής
Τρουμτταςή «Μι*κάλτ) Τόγ!«» έρ-
)(ομένϊ) άχο το Βρίνδήσιον καί την
Κέρκοραν. ^ Άχό μζκρνα διεκρινα
ρτι το κοχάδ'. των χωροφΛλάν.ων έ-
ί
νητιχόν τό δλέμμ» γυρω μοί» μή τα-
χόν ύχήρχε κανένας άλλος ττνάδελ-
φος, ό όχοΓος δίεκδ'.κοϊκτε τάς μισάς
δάφνας το3 κατορθώματος. Εύτυ-
χώς γιά μενά καί δέν ΰχήρχε ρου-
θοΰνι.
—Λοιχόν, κύριε Μοίραρχε, είς
τάς διαταγάς σας κα: πάντοτε καρά
το πλε^έν σας...
Το είπα καί τό εκαμα' Σέ όλες
τίς μανοόδρες τοΰ κ. Γιαννακουρη
έγώ χανταχοΰ χαρών καί τα χάντα
χληρών. "Οταν σέ λίγο κατεδαινεν
ή σχάλα το3 καραδΐοο καί επετρέπε¬
το κατόπιν τής ίατρικής έξετάσεως
ή έλεοθεροκοίνωνία μετά τοΰ χλοί-
ου, έγώ άνέδαΐνα έκ των χρώτων
είς την «Μ^Λαλτ,ν Τόγια».
Είς την κοροφήν τή; σ-λάλϊς συ-
νήντηυα τόν μοίραρχον κ. Γκιώνην,
αξιωματικόν όχηρετήσαντα επί χολ-
λά ετη είς τον Πειραια όστις καί
μέιέχληροφόρησεν, ότι είναι έχί κε-
τοΰ άχοσχάσματος καί τοΰς ρωτου-
—Π ότε φυγατε αχο την Κερχ>
ραν; . „ - '
—Στας ενβεχα. μας απαντουν,
τό χρωϊ τής Κυρ-.ακής.
—Τό ταξείδί σας ήτο καλό;
Ή θάλασσα ήτανε
Φμ ή
γαληνεμαένη /.αί χεράσαμε μ-ά
εα.
Αί Α. Α. Μ. Μ.
Άχοκτοϋμε άνάλογο Θάρρος καί
-λησιάζομει τοΰς δάο ληστάρχο^ς
άϊελφούς. Ό Τάκη;. ό νεώτερος,
είνϋ ενα παλληκάρι εως23(χρό-
νων, ξανθό, μέ μάτια γλυκά καί έχ-
οραττικά καί μέ μ<3??ή είς άκρον σϋμχαθητική. Φορεϊ ν.αινοόργια σχε- ϊόν ροΰχα χρώματος στακτιοΰ καί παποότσια καφετί. Γιά καχέλλο ε- χει μιά τραγιάσκα έφ&αρμένη. Δεν ρήξ'·ς Ίτροτοϋ τούς καλογνωρίσω. ισχυράν άλυσίδα άς, ο εκ των ληστοτρόφω, ] λης λέγει είς τον Κώστ», μή —Άϊντε, φτοΰ έ (Γηκωσ* τό ταξεΐί· Χί, τί Οί χωροφΰλακες ά—-,χ^ -τοιχο; και χεριζώνο^ν τοίι- ττάς καί διατάσσεται ή ίν^, Αχο χλΐμβχος εις χλίαίΑα ;« αεθα είς τό κατάστ Άς είναι ομως... Είμαι, άγαχητέ Τ«κη, δημοσιο- γράφος. ..... Καί ό κεραννος χεφτει αχο^ ολοος. —"Ωχ, δυστυχία μας, χάλι στά χέρια δημοσιογραφίαν χέσατμε. Ό Τάκης συμχληρώνει: -—Στήν Άθήνα ήλθαμε καί ρω- τάτε! Βοήθα μόνο Χριστέ κβί Πα- ναγιά!... Οί λήσταρχοι είχον χικράν χεί¬ ραν άχό την Κέρκυραν, οχου οί <υν- ^ ^^ ^ άδελφοι «έτοΑθύμ[2θ·αν» κατά την Ι χνεομε δ,ινα-τά τό Θαλατσπό 5:. έκφρασιν τού μάγκα. —Λβδέντες, τούς δεδαιώ, εμείς είμεθα διάφοροι άχό τούς δημοσ'.ο- γράφους χοΰ ήλθανε στήν Κέρν,ορα. Αύτοι ήρ-Θανε νά ζη-τήσουν τό χεφά- λι σας στά χΐνάαια, ένω ημείς ήρ- θαμε μόλις άχό την Αθηνά γιά νά σας διαδεδαιώσουμε όλη την συμχά- τοΰ δεξιοΰ τοΰ άλλ<υ 6ρ»ίονί. 2£Υ£ΙΡ'ϊ ι—/ίλ'υμ Χ*1__ί* .^ιί « ανε? ■ρωα.3 Τσαλα- άεράκ:. Οί φαλής τής δυνάμεως των χωροφ> τοΰ λείχει άχό τό άριστερό ττεχάχι θειβ των χρωτεοουσιανων και αυτών
Οί Κοομπαίοι τη^χ,Α^,
ρ-ιχνουν έςεταστικά τα δλεμ
των είς την παραλίαν χά! τ« ·'
καράδα, Έλληνΐκά να! ξ:
Είς την
Καί η θλιίερά πομπή των
ϊτων καί των φρουρών τω
λάκων κατέρχεται ττ>
Γερμανόπαιδες, Βελγόπαιδες καί Άγγλόποζΐδες, έπτσκεφθεντες εσχάτως τού£ Παρσιίους, σχετικώς μέ τό παγκόσμιον σχέδιον τοΰ Μάρκ Σάγ/<«β συναδελφώσεως μεταξύ δλων των παιδίων τοΰ κόσμου, άσχέτως φυλής ή εθνικότητος. χρφ.ων έ ρο; τό καράδι, ιάκόμη δέκαί Ιχί τής γε?ύ>ας τής «ίΜοκάλης Τό-
γία» δίέκρινα βλλ7 δργανα τή; έν-
5>όθΛ τάξεως.
Όλα τα χεριστατΐκά αύτά—δη-
ή χωροφυακας είς την ξηράν
ρ
ή χωροφυακας είς την ξηράν
ί -ροσεγγίζοντας, καράβι ερχόμε¬
ον έκ Κερκίρας ν.αθώς κα! έ-' αύ-
ο3 «λλους χωροφύλακας—τα τχκ-
υαατί καί εφερα μοιραίως καί χω-
ις να το καταλάβω είς την φαντα-
Ε3Γ, μ5" «υς δύο χεριφήμοος λη-
άίελφώς Κί
ά ό
ίοχοος άίελφώς Κο^χαίοο;.
ν* Ε, να χάρ·9 ό διάβολος, δέν βΐναι
1>!κρή δημοσιογραφικί) έχ-.τοχία, σέ
0ρα ρτχτ:ιοά
τοΰ χροα:-
Διά την
σθηματος^ μου &χευσα χρός τό
Γίαννααούρην είς ττ/ν χροβλήτα.
—-ύριε μοίραρχε, τί σ^δαίνει;
Εχεινος έκχλβγείς βχό την ά-
*?οσροκητον χαρο^σίαν
^ ί
χαμογέ-
ί
σε ατίνιγματωίως 5{αί άχεκρίθη:
—-Πάνω-κάτω σάν τί θέλε:ς νά
Έγώ δία νά με
τηΛ» σϊζη-
δί
*ησιν έχί «Λγχεχριμένο» χεδίου, ε-
}.τι.<χ τον πρώτον άκροβολίσμόν. —'ΚαΙ πότε τε'λος χάντων θά γί¬ νη ήμεταφορά; Ό», μοίραρχος έκλονι'σθη πρός Ιττίγμήν κΛ έψίθυρίσε μέσα στά δάν- το.»: / —'Μά 3έν είναι χαίξε-γέλα«... Είναι οί Κοιιμχαίθ! κ αιπρέχει νά λάδωμε δλα τα ίνδείκν^όμεναμε'τρα ά άλή ά μμ ι Υ;ά την άσφαλή μεταφοράν των. Όαολογώ ότ: την στιγμήν αύτην ενα έπιφώνημα εκπλήξεως» άλλά χά: θ:ιά;ιδο^ δ'.εφ^γ8 των χε-λέων μ«ϋ, ΐνφ ταΊτοχρόνως εστρεφα έρευ- λάκων, ήτις στνοϊεύει τούς άΦελ- φοίς Τάκην καί Κώσταν Κοομπαί- ους είς τάς Αθήνας. —Τό άπόσπασμα, μο ΰλέγει, ά- παρτίζεται άχό εμέ, δύο νπαξίωμα- -ικούς καί δέκα χωροφύλαχας. Άλλά ήτχ;ε καΐρός γιά λόγΐα; Εν τω μέσω των δ.'ό μοιράρχων, χατόχιν έχ'μόνοο άχα'.τήσεώς μο /.ατέρχομαι είς τό εσωτερικόν τοΰ τκάφοος πρός συνάντησιν των Κ<υμ- παίων. Κατηρχόμεθα ι;ν άρχή είς τό ϊι- αμέρίσμα· τής χρώτης θέσεως καί εχειτα μάς όδηγοΰν χειό κάτω είς τό τής δευτέρας θέσεως. Είς την έ- ξώθυραν ενός άχό τα χολλά ίιαμε- ρίσματα τής 8έσ·εως αυτής αντιλαμ¬ βάνωμαι ενα χωροφίλακα μέ τό ό¬ ό Αλ έί χλον χρφ μ χόδας. Ασφαλώς έκεί έ Κί ά 9ά είναι, έσκέφθηκα. Καί πράγματί εχεΐτα άχό λίγο διασκελίζαμε τό κατώφλιον τής δευτέρας θέσεως καί ευρισκόμεθα χρό ενός μεγάλου όμί- λου <τ:δηροδεισμ?ων χολιτών καί τού σακκακιθϋ, το ορτχρο μεταξωτο ααΊ»τηλάκι καί ό χολυγραφος. Γενι- κά μάς δίέθετε ιτομχαθέστατα άχό τής χρώτ<;ς στιγμής. *Α, χρέχει νά^τονΐσθή, ότι είναι ήρςμος καί εύ- ϊίάθετος. ^ Ό άλλο; , ό Κώστας Κοομχης, είναι όψηλός, μαοριδερός καί εω; 27 χρόνων. Ή μορφή τοι> είναι με-
λαγνολική καί χερίσκεπτος. Τα
μαΰρα μάτια τού είναι χραγματικοί
καθρέχτβς τής ψοχής τοϋ καί μάξ
λένε, ότι τόν δασανίζουν θλιδερές
σκεψείς. Φορεί καί αύτός καινουργια
ροΰχα χρώματος μπλέ.
Σ>ί.γκρισις των δόο άϊελφών δέν
μχορβί νά γίνη. Ό ένας μέ τόν άλ¬
λον είναι ή δίσις καί ή άντίθεσις.
Οί διόο λήσταρχοι χερίστοί-χίζον-
ται άχό τούς ληστοτρόφοος Τσαλα-
,ιάγκαν, Παϊκουσην καί Νασούλην.
Οί ΚουίΛ.χαίθί φέρθύν χάντα χει-
ροχεδας, ό^ως καί οί σύντροφοί των.
Ή γνωριμία
Καιρ-ός ήτο νά ρίξοομί τόν χέ-
ί ' άλθ
ηρμ ^1 ρς ή ρξομί
ροφυλάκων. Περίφέροι/με χίριερ-|Χλο καί ν' άχοκαλοψθουμε.
γον την άξεχαστην αυτήν στιγμήν Τειά σας χαλληκά
ρφ ρφ
γον, την άξεχαστην αυτήν στιγμήν,
τό δλέμμα μας μεταξί) των «νθρώ-
ί αί
—Τειάσας χαλληκάρια. καί κα¬
λώς μάς ώρίσατε....
πων αυτών καί αναγνωρίζομεν τούς Ό Τάκης μάς κυττάει μέ χαμό-
διόο ληστάρχοος, χοΰ εί^αν την τόλ- γελο στά χείλη, ένω ό Κώστας ά-
μην νά κηριίξοον τόν χόλεμον μέ τό ναστενάζε:.
έχίσηαον Κράτος. ^ Ποιές, σ-ινεχίζουμε τάς έρωτή-
—·Νά ό Τάζ,ης, νά ααί ό Κώστας ί σε:ς, είναι οί εντύπωσις σας άχό τό
Ό Τάκης, μέ χλησΐάζει χειό
Κοομπής.'... ταςείδι
Τούς είχα δή είς διαφόρους στά-
,·.ς είς τα; φωτογραφίας καί ή ά-
ναγνώρΐσις εγΰ,ιε κατά τόν πλέον ε5-' ρί
/.όλον τρόπον. !**>>» (*έ έρωτά καί αύτός;
Αισθανόμεθα κατόπιν ά(ΐ>3ρβν —"Αν μοΰ έχ-τρέχετε, πδ-ός εΐ-
υγκίνησιν γι' αύτό /αί δεν προβαί- σθε;
νομεν είς κατά μέτωπον επίθεσιν.' ν
>ντά, χάντα μέ άφελϋα, καί χίο¬
ς. ν'( άχ^τήστ) είς την έρώτησί
μ
δοό-τοεϊς
ΐκέφ
Χμ! 'Εδώ την εχοομε ίσχημα, έ-
έφθτ,/α. τΩρες ε·να- νά'έχέλθτ!
άκόμη των Πειρ-αΗωτών.
Είς τό &««>σμα της λέξεως
«Πειραιωτών» ό Τάκης μας άπαν-
τ?:
—Άν μχλέξοομε μέ τοί»ς Πει-
ραιώτες σίγουρα θά χάσωμε τα κε-
φάλια μας. Διαδάζαμε στίς έφημε-
ρίδες χέριχτι χόσο κόσμο καί κοσμά-
/.η χήραν στό λαΐμό τους.
—Ώς τόσο δέν πρέχει νά στενο-
χωρήσθε καί χρέχει νά εχετε πεχοί-
θησι είς την δικα-.οσύνη τής πατρί¬
δος σας.
Τώρα μπα^νει στή μέση ό Κώ-
αςό όχοίος μέ ΰφος έχιτηδεομένο
μοΰ λέγει:
—'Σικλετι δέν δάνο^ε στήν καρ-
β^ οηδέ μαράζι. Νά, χθές
ΡΊ μ*ρτ-φες τα χαιδιά, τραγοι>-
δοοσαμε εξω άχό την Πάτρα τόν
Κατσαντώνη.
Την στιγμήν αύτην έν χοΐφ οί
ληστοτρόφοι μέ τόν Τάκη επί κε¬
φαλής τραγοΐώοΰν:
—'Αντώνη μοο τί σκεχτεΐαι
—κ εισαι συλλογισμένος
—'Εψε-ς- μοίρθανμηνύματα άχό
το γέρο Δήμο
μου κλεψαν τή γΐΛαίκά μο^ καί
τό μοναχσγοέ μθ!>,
ο Βελίγκεαας τό σκυλλί τ' άν-
—•ιο'ηροοέβμιο
ζ
ι ζνται.
Ο μθίραρχος χ. Γκιώντ,ς, άφοΰ
εξεπληρωθκνΐαν όλαι <αί διατοχώ- σεις, δΐατάσσει νά έπιθεωρηθή ή τής·(ίΜυκάληςΤόγια./^^ ζετα: είς την προδλήτα τη; ν ζ ς πα=. Είς αύτην, πόθεν, έχουν έ υ, χού μέ αγωνίαν τμ^ έσχρώχνετο γιά νά γνω:'"1 κοντά τούς ένϊοξοτέ?<υ: των Ελληνικήν δουνών _ Έγώ κά-^τ'α στό χλα^' "^ κροχωρώ έν τφ μέσω τη; ! των νωροφαλάκων. Με συγκίνησιν τζΤγ*·* /.οΰω α'φνηςτόν Τά/.τ; να :ίζϊ) στ' αύτί: —Ιΐρωτη φορα ερχ^' γ^ 9ήνα κ:' αύτη έν ποαττη^1^ τ*.!«ί_.. 'Έοτηα νειάτα πω, * -άξει... ρ λάλΐσαν ετσι!... Καί ό άλλοτε άττοητ»; χος των Ή«ειρ_«χών ν>
τάει μέ λαχτάρα το5
άώ ύ 5
το5ς
χ
Έν μέσω δύο
Τέτοι« ήτανε^ ή &
ήθοος, πού πρός στ'
Θηκε ή διάσπασις ττ)? ^
χωροφυλάκων. ^"-^- '
κομίσθησαν δύ(^
τής συγκοινωνίας κα'
σαν οί λησταί, οί λτ;^
χωροφύλακες τής έκ ^5,"Γ
ίδείας. , ; γ«
Ε'ς τό πρώτον α^
ίλαδα μία προνομΐο//^^. 41
ταξύ των δΰο ληστων η ■
σεις, δΐατάσσει νά έπιθεωρηθ-ή ή ίέν Θά διεξεδίκί' ««Χ:
τταβεροτης των χειροχεϊών τόσον
των^ δυο ληστάρχων όσον καί
τριών ληστοτρόφων.
* Ετει τ 7, των δύο άίελφών Ιί
τα; όμοϋ οί άριστιρός τοΰ ενός μ
«άν εΐρίσχετο την
χαρών, την Θέσιν
ί έτχολίαζε
Σ ΚΗΡΥΞ» - ΚΥΡΙΑΚΗ. 23 1ΕΙΙΤΕΜΒΡ1ΟΥ, 1929.
21
ΑΠΟ ΤΗΙΙνΓ
__-___.
Ί ΗΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΜΟΥΝ ΟΙ ΓΕΩΠΟΝΟΙ ΜΑΣ
Αύγουστος.— % ^
νϊ! νά καμαρωνη κανεις με
άνθρώποος που εδζλε τδ Κρά-
ή
άνθρωποος
Ινό φολάξουν την φετεινή χα-
ωνή μας άχό την άκρδα Είνε
Μϊΐχή ύχερηφονβια νο *ξαχρι-
„. χίν:ίς, ότι χάρις εις της
βνθρωκς πρ&σχά&ειες τωνγε-
-οΰ έίειξαν, χάρις είς την
ίτ; εκτέλεσιν ενός καθήκοντος
«5 έχωσαν την(ευρύτερον εν-
ν, ή παραγωγή ολοκλήρου τοΰ
ο'θ Φβιωτιδοφωκίδτος, τοϋ^ Νο-
Γριχ-κάλων μαζύ μέ την έχαρ-
., Καρϊίτσης, εσώθη άπο έκα-
■-ϊας' έκατομμυρίων ζημίας.
Ζοόκας «ίς την Λαμίαν, ό
^ης είς την Καρδίτσαν, ό Βερ-
{-οολος είς τα Τρίκκαλα. Τρβίς
ττάμ,ενοι τριών Γραφείων 'Εποι-
,οό, άλλά καί τρείς άμείλιχτοι
ο?άγοι.
«ροϊατάμενος ΤΓρικ-
κάλων.
,η· ένας κοντός βνδρωπος, τό-
8ά, καί γιά τουτο με,ρικοί τόν
ίυν «κούτσικο», χού χροσπαθε:
;άρη λίγάκι δψος μόνον άχό την
Μτια.ί τού, βταν την φορή.
ίς ε^ω? ° {χιχ.ρδς άνθρωπος, τί
ν φόδητρον άκρίδικόν εϊνε'
Ιΐιά, ν.ατσαρά μβλλιά, ξανθά
).ο·>, αέ γαλανά μάτια χού διαρ-
τρέφονται ταχύτατα καί χά-
>ο, ανοιγοκλεινουν, μβρτυ-
Ιτα εΰχινησίαν μεγάλην σκέψε-
καί παρουσίαν μνημης μοναδι-
, Ή όμιλία τού ταχυτάτη. Μχερ
[ι χολλές φορές τάς φράσεις τού
την ταχύτητα. Κάποΐος αγών
:α:. Φοίνεται Οτι ή γλώτ-
ρέλε: νά χρολάδη την λ«ιτουρ-
«3 μ,υαλοΰ. Χ)νομάζεται 'Αν-
Ιις Βεροιόχουλος έκ των νέων
ίνων μας, σχβίδάσας μάλκΐτ7
>,ν Γαλλίαν.
Ι&τος λοιχόν ό Βδροιόχοολος
Ιγωνίσ-θη ίσόπαλβ μέ τους <ϊλ- σοναδέλφους τού χού άνέφε- υνρ: μάλιστβ τοΰ σημείου νά ""ήση. Δέν ένϊιαψέρει όμως. [ότι χανένα βχο τα χολλά .1 τώ^ άκρίδων χού ήσαν τοΰ '■'«« τα άλλα, τα έχίσκεχτικά, νά τοΰ κάμουν καμ- απολύτως. την άκριδοφωληάν, την βχ- Καλαμπάκας, συνεργάτην κ. Ζαΐμην. "Αλλον άκρι- γιατί ή Καλαμχά-/.α ήτο ρντλητος είς χαραγωγήν άκρί- τον νόν. 5"·>ν
χώς τ0 σώμα των
μας συγχεντρώνβι όλό-
Γον ,τγ5ν συμχάθειάν μου καί την
ΡΡ'ν μ«. 'Αλλβ, 5ρά γε, ε'κα-
I*;*8
° ά'λλοι νομογεωπόνοι και
Ρονοι ό βδ δ
τό
των, δχως το
ηχδν των, δχως το
« «<«οί; Άς είναι. Τό ύχουρ- Ο δή £ ( |ων των άχοτελίσμάτων, διόνι Ληθεια, ότι, είίιχώς ϊιά την '* τψ ,φοράν αυτήν τό Κρά- «ν εφείσθη οίτε μβσων, ούτε ί!3 ΰ ά χρημάτων. Ο ΠΡΟΊ'ΣΤΑΜΕΝΟΣ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ ΤΡΙΚΚΑΑΠΝ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ.- ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡ ΓΑ ΥΓΡΑ ΔΟΛΙίΜΑΤΑ.. ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠθΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΝ Ο Α- ΔΕΝΔΡΟΣ ΟΕΣΣΑΛΙΚΟΣ ΚΑΓΠΠΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΠΣΗ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΟΠίΙ- ΡΟΦΟΡΑ ΔΕΝΔΡΑ. Εβραϊοι εργαζομενοι είς καπνοφυτείαν έν Παλαιστίν^. ^ αν μέν τφόκειται νά άμυν- 9ο5ν, η τουλάχιστον νά άχαιν^θοΰν οί χαλοί όχάλληλοί τοο, χαρϊλλή- λως χρέτει νά ζητηβη ή εϋθύνη ά- ■ττό τοϋς οκνήσαντβς νά τους κάμι; το υττο^ργείον νά έννοήσουν, ότι γε- ωχόνος δέν «ημαίνΐΐ γραφείον κα' καφές. ΛΙερικά συμ—εράβματα Τόσον ό κ. Βεροιόχουλος, όσον αί ό κ. Ζαΐμης, καίτοι άνίγνωρί- την άχοτβλεσματικότητα των ρούχων δολωμάτων, έν τούτοις, εχουν κηρυχθή καί χροτιμοΰν καΐ αύτοι, δχως καί ό κ. Τσουμής, την χρήτιν των 6γρών δολίύμάτων, χρο τής ■έκκολάψεως τγ}ς άκρί3ος. 'Α- χο?ίϊοον ιΐίξαιρετικήν άχοτελεσματι- χότητα είς τα ΰγρά δολώματα καί ςϋθάνον μέχρι τοΰ σημείον νά €ε- δαιοΰν, ότι, άν Όά ήτο δυνατόν νά ριφθη είς όλας τάς θέσείς των αΰ- γών των άκρίδων ΰγρον ίόλωμα, ή χρήσις τών-χιτΰρων 6ά έχερίττευε, δ'ιότι δέν ήά ί-ήρχον, δέν θά έχρό- κάν νά άναχτυχθοΰν α! ά- κ,ρίϊες. Ό κ. Βερο»χουλος, κατώρθωσε νά χρησιμοΐϊθΐήΊτο άχο- λΰτιος τα ύγρά δολώματα, δέν ή- αγκά-τθη νά έχανέλθη διά νά τάς ατ2χολεμήση. Έπεκή «μως συν- τρέχ«ΐ ό λόγος τής κτηνοτροφίας, διά τουτο είς χολλά μέρη είναι ά- ναγκαίον νά γίντ] ό ψεκασμος διά πετρελαίων. "Ηκουσα, έν τούτοις, ότι μ,εταξυ των χωρικώνύχηρχε χρο- ^ Κοβλιτζ μετ άτής σύζυγον τού Φλώρενς,, τού πενθεροΰ τού, ι«Κ>«Ι«τοολ, Κυβερνήτου τής Πολιτείας Κοντ,έκτικοντ, και της
οάς τού, κ. Τοονμπονλ.
τι'μησις δολωμάτων. Δηλαδή, Ιπαιρ-
ναν τοΰ δείνα τομεάρχου, ένφ- δέν
ήθελον τοΰ άλλου. Καί τουτο διότι
τα δολώματα επέφερον ζημίας είς
την κτη·νοτροφίαν. Δέν δύναμαι νά
τό ίεδαιώσω αύτό, άλλά φαντάζο-
ζομαι, ότι τομεάρχαι τινές 6ά εί-
χα"; παρά πολύ αύξήσει την αναλο¬
γίαν τοΰ δηλητηρίοο, καί άν σονέδη
τοιοΰτόν τι, 6ά είναι καλόν νά μή
έχαναληφθή τό επόμενον ετος.
Όχωσδήχοτε είς ολόκληρον τόν
Νομόν Τρικχ-άλων, ή γεωργία ε¬
σώθη έξ ολοκλήρου καί συνεχώς ή
έκδηλοομένη 'ίκανοχοίησις καί έκτί-
μησις των γεαχργών καί των άλλων
ενδιαφερομένων υπέρ τής δράσεώς
τοΰ κ. Βεροιοχούλου, είνε απολύτως
η
χμ νά εδρω καί τοίις £?λ-
λους γεωχόνους κατά τό ΰχόλοιχσ;
τής χεριοίείας μου, σάν αύτοΰς χον
συνήντησα. Διότι «τσι, χλήν ου κα-
λοΰ χοΰ μάς κάμουν, έξυψώνουν κ α!
το Κράτος καί έμψυχώνουν τοΰς γε
ωργούς.
Τί ζητεί ό νομογεωπόνος
Ό κ. ΒεροιόχοΛος έχ*ι μόνον
εν ετος είς τα Τρίκκαλα. "Έχει καί
?ΰτός αρκετόν έποικιστικόν έργον,
νά διεκχεραιώση, άλλά 2έν χαρη-
μέλησε καί τό ν.αΐαρώς γεωργ ικον
έργον τοο.
Κατόπιν συνεργασίας τού μετά
τοό /.. Μολφέτα, εφήρμοσε τό τε-
ταρτ&ετές σύστημα άμειψισποράς
Είς τό πειραμχτικόν τού έργον χοί»
τον έχώρισεν είς τέσσαρα τεμάχια,
εφήρμοσε πέρυσιν είς τό χρωτον τε¬
μάχιον ΓΑαλίστικήν καλλιέργειχ;
μάχιον σκαλιστικην καλλιέργεια·;,
είς τό δεύτε,ρον σιτηρά, είς τό* τρί¬
τον ψυχανθή καί είς τό τέταρτον
τ.άλιν σιτηρά.
Είς τό τεμάχιον των Φοχανθών
εδαλε λίπασμαθ—12—6, δεδομένου
ότι ταυτα είναι άζωτολόγα καί έ-
Φθδιάζουν μόνα των την γήν μέ τό
άναλογοΰν άζωτον. Ή κλίμαξ αυτή
δαίνει χροϊοΰσα καί έναλλασσομβνη
επί τρία συνεχή Ιτη άκόμη, είς τρό-
χον, ώστε, είς τό πέμχτον ετος θά
έχαναρχίστ) χάλιν ή σ^ιρά χοΰ β-
νέφερα ανωτέρω. Δηλβδή, τώρα χού
είναι τό δεύτερον* ετος, ή σειρά εί¬
ναι σιτηρά, σκαλιστικά, σιτηρά καί
ψι.·χανθή.
Τό συστημα αύτό τής σχορός αν
αποδώση ίκανοχοιητικά άχοτελέσμα-
τα, χρέπει νά τύχη της ίδι-αιτέρας
τ-ροσοχής τοΰ υπουργείον, διότι πα-
ρουσιάζει τω δντι σοδορά χλεονε-
κτήματα.
Είναι γνωστόν, ότι είς τούς χω-
ρικοΰς έχ!·/.ρατεί τό καθεστώς νά
/ωρίζουν τα χωράφια των είς δύο
τεμάχιο καί νά τα φυτεύουν έναλ-
λαξ μέτκαλισ|ΐκά καί σιτηρά. Άν
Γ.νμδή τα 7ω»ίάφια των νά είναι με-
γόλα, τότε τα χωίίζουν είς τρία ι
τεμάχ'.α, άλλά τό τρίτον τό άφή-
νουν δι' άγρανάχαυσιν.
Μέ τό νέον όμως συστημα ένφ
έχ'.τυγχάνεται ή διαρκής καλλιέρ-
τοΰ ήμίσεος τόχου διά σιτηρών,
φλίεται έπίσης τό τέταρτο'< σκαλ'στικής καλλιεργείας. 'Ε- χί πλέον τα άζωτολόγα ψυχανθί; θά έφοδιάσουν τόν χωρικόν μέ την απαραίτητον τροφήν διά τα ζώά τού ναί ταυτοχρόνως προετοιμάζουν τό εδαφος καί τό προικίζουν μέ άίζωτον. Πλήν τοΰ:<ον όλων, ή καλλιέρ- γεΐϊ έναλλάσσεται καί δέν μένε: κανέν τεμάχιον έν «γραναπαύσει. Έχωφελοΰμα·. τής εΰκαιρίας νά έ-λ9έσω είς τό ΰχο,/ργείον μίαν μου σκέψ',ν. Οί γεωχόνοι χοίι έχεσκέφΰην καί τό ενδιαφέρον «χούν καί την δρεξ'.ν νά δημιουργήσουν νά γίνουν ώφέλιμοι. Καί χράγμοτι δημιο»ρ- γοΰν. Άλλά δημιουργοΰν έκαστος κατί ιδίαν χρωτοδουλίαν. θά επρεπε, λοιχόν, τό ύχουργεΐ- ον, λαμβάνων λγ' όψιν την χ-εριο- χήν εκάστου νομογεωχόν«υ, νά 1<ρ- ορμόση ενιαίον σύστηαα ή ένα ο-ο- ττηματοποιηΐ.'ένον χρόγραμμα χει- ραματ'.κής καλλιεργεαις των γεω- πόνων. Έτσί, θά είναι δυνατόν νά έχη τα άπονελέσμοτα συνκ-εκριμένα προ/.ε!μένου νά εφαρμόση κάτι «ίς ευρύτερον κλίμακα. - "Ας καταρτίση τό υπουργείον εν πρόγραμμα ανάλογον δι' έκαστον νομόν, καί άς αναθέση την εκτέλε¬ σιν τοο είς τόν νομογεωπόνον. Αΰτό τ.ρέπει νά γίνγ) σΐ>ντ>.νως, χωρίς
νά άφίνη νά χάνωνται οί κόποι, ή
όρεξις καί ή χρωτοδουλία των ά·
ληθινά χροκομένων γεωπόνων μας.
Ό κ. Βεροιόπουλος έχει άνάγ-·
χ ην ενός οιτωρίου όπωροφόρων δέν·
ϊρων. Βλέπει καί αΰτός τόν θβσσοτ*
) ικόν κάμπον έρημον, όπως τόν δλέ-
χομεν καί ημείς, καί λυχοόμεθ»,
διότι είς την άχανή τοο έκτασιν
δέν δίίτκετα: Ινα, μόνον ένα δένρον"
νά αάς τ/.ίάση. Καί ό κάμχος ού¬
τος είναι κάτάλληλος διά δαμα-
σκηνιές, κεζα-σιές, άμ-ογδαλιές. 'Ε·
τι πλέον, ό Νομός Τρικκάλων είνα»
γεμάτος άχό άγριες άχλαδίές, κα-
στανιές καί φυστικιές που ζητοΰν
εμβολιασμόν.
Σκέπτεται νά ζητήση νά τοΰ πά-·
ραχωρήσουν μίαν έκτασιν 20 στρεμ*
μάτων διά νά την κάμη φυτώριον,
Μά την άλή6ειοτν, μπροστά σί|
μίαν τέτοιαν όρβξιν, σέ ένα τέτο!<< σκοπόν, δέν πρέχει νά ύχάρξϊ) νένα έμπόδ'θν, τ^χιιϊζ γρα'φ κός τυπος. Καί διά τοΰτε, χάλιν σέ σας ά* Γθδλέπω κ. Καραμάνε. Οί γεωπό» νοι μας ζητ&ΰν νά μάς χορτάσοον^ άπό φροΰτα ποί) δέν τα δλέπίμε χειοι, Βοηθήσατέ τους. ΤΑΚΗ ΤΖΩΡΤΖΗ ΜΙΑΑΕΙΗΓΥΝΑΙΚΑ 'ΕκεΙνος πού ή κοριδιά μου καϊ τόσο καιρό καρτέρββ μέ πόνο κάτι άπά τό οτόμα τού νά ακούση, τα χείληι του...μοίπε...Μ' αγ*· ώ, σάν τό ρώδο, δλη μσυ ή ποϋ άνοίγει τα πέταλά τού βτοΰ ηλίου, τό θερμο ςρίλί, ετσι κι' έγώ βάν ρόδο νάμουν, όΐτιλωισα τα φΰλιλια μου (ηλιθ τής Άγα—(ς, καί δέχτηκα, χ> όλόπρωτο
τής θέριμης τού φιλί. ώ, σεϊς τής?
(άγώτηςϊ
Σάλπτγγες! Χείλη τ' άγαΛημβνου'
(
λέξη, τί μουσική ούράννα
τραγουδήτε! Γι' ά"τι μΐου τιόνι ανεμο
Κα6αλικεύω, καί οτης χονράς τρελ5.ή|
τοΰς άν·τ>ισμένους τόπους τρέχω, λου·
(λοι»δί4
νά μάσω μοσχαόόλητα, βΐανέμορφα,
στεκράνι γιά τόν ερωτα νά πλεξω.
θεέ της βτγάπης ο* έγνώονοα, κι' είδα
μέοα στά μάτιχχ οου της 'Ομορψά'δας
τό μίεγσλείο! Χρυσό πτάι5ί, φίλησα
τα χεΐλη σου, ν£ ολ' τό βτόμα οχχυ
(νθύφηξα
ζωή'... Τώρα, πάρέ μ«...δπου στοΰ
(κόσμον
θες την ακρη...Κομμάτιασέ μ«...Πνί«
(ξέ μ*
<πή θά?Λισιο·... "Ολα γνά σέ τα δίνω... (σώμα, ψυχή... ώ, β* είσαι της ζωής γλυκειί (.τνσΐ'ν ψνθύφυσμα στοΰ «ΕΙνιαιι τα βώβη άνν>
Σικάγο, Μάης, 1929.
(οτόρητοΐ
ΕΝΑ ΙΙΡΑΜΜΙΙ
( ρ
Ή φτώχεια καί ό ερωτας
τα δυο κακά. κα'ι ΰ
Μ' άπο τα θυο
τοΰ Ιρωτα ή λαυρα.
Ό πρώην πρωτοπυγμάχος, Τζάκ Ντέμψυ, έλθών είς Νέαν Υόρκην δπω; ί
την σύζυγον τού, πρώην 'Εστέλλ Τέυλορ.
21
ΑΠΟ ΤΗΙΙνΓ
__-___.
Ί ΗΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΜΟΥΝ ΟΙ ΓΕΩΠΟΝΟΙ ΜΑΣ
Αύγουστος.— % ^
νϊ! νά καμαρωνη κανεις με
άνθρώποος που εδζλε τδ Κρά-
ή
άνθρωποος
Ινό φολάξουν την φετεινή χα-
ωνή μας άχό την άκρδα Είνε
Μϊΐχή ύχερηφονβια νο *ξαχρι-
„. χίν:ίς, ότι χάρις εις της
βνθρωκς πρ&σχά&ειες τωνγε-
-οΰ έίειξαν, χάρις είς την
ίτ; εκτέλεσιν ενός καθήκοντος
«5 έχωσαν την(ευρύτερον εν-
ν, ή παραγωγή ολοκλήρου τοΰ
ο'θ Φβιωτιδοφωκίδτος, τοϋ^ Νο-
Γριχ-κάλων μαζύ μέ την έχαρ-
., Καρϊίτσης, εσώθη άπο έκα-
■-ϊας' έκατομμυρίων ζημίας.
Ζοόκας «ίς την Λαμίαν, ό
^ης είς την Καρδίτσαν, ό Βερ-
{-οολος είς τα Τρίκκαλα. Τρβίς
ττάμ,ενοι τριών Γραφείων 'Εποι-
,οό, άλλά καί τρείς άμείλιχτοι
ο?άγοι.
«ροϊατάμενος ΤΓρικ-
κάλων.
,η· ένας κοντός βνδρωπος, τό-
8ά, καί γιά τουτο με,ρικοί τόν
ίυν «κούτσικο», χού χροσπαθε:
;άρη λίγάκι δψος μόνον άχό την
Μτια.ί τού, βταν την φορή.
ίς ε^ω? ° {χιχ.ρδς άνθρωπος, τί
ν φόδητρον άκρίδικόν εϊνε'
Ιΐιά, ν.ατσαρά μβλλιά, ξανθά
).ο·>, αέ γαλανά μάτια χού διαρ-
τρέφονται ταχύτατα καί χά-
>ο, ανοιγοκλεινουν, μβρτυ-
Ιτα εΰχινησίαν μεγάλην σκέψε-
καί παρουσίαν μνημης μοναδι-
, Ή όμιλία τού ταχυτάτη. Μχερ
[ι χολλές φορές τάς φράσεις τού
την ταχύτητα. Κάποΐος αγών
:α:. Φοίνεται Οτι ή γλώτ-
ρέλε: νά χρολάδη την λ«ιτουρ-
«3 μ,υαλοΰ. Χ)νομάζεται 'Αν-
Ιις Βεροιόχουλος έκ των νέων
ίνων μας, σχβίδάσας μάλκΐτ7
>,ν Γαλλίαν.
Ι&τος λοιχόν ό Βδροιόχοολος
Ιγωνίσ-θη ίσόπαλβ μέ τους <ϊλ- σοναδέλφους τού χού άνέφε- υνρ: μάλιστβ τοΰ σημείου νά ""ήση. Δέν ένϊιαψέρει όμως. [ότι χανένα βχο τα χολλά .1 τώ^ άκρίδων χού ήσαν τοΰ '■'«« τα άλλα, τα έχίσκεχτικά, νά τοΰ κάμουν καμ- απολύτως. την άκριδοφωληάν, την βχ- Καλαμπάκας, συνεργάτην κ. Ζαΐμην. "Αλλον άκρι- γιατί ή Καλαμχά-/.α ήτο ρντλητος είς χαραγωγήν άκρί- τον νόν. 5"·>ν
χώς τ0 σώμα των
μας συγχεντρώνβι όλό-
Γον ,τγ5ν συμχάθειάν μου καί την
ΡΡ'ν μ«. 'Αλλβ, 5ρά γε, ε'κα-
I*;*8
° ά'λλοι νομογεωπόνοι και
Ρονοι ό βδ δ
τό
των, δχως το
ηχδν των, δχως το
« «<«οί; Άς είναι. Τό ύχουρ- Ο δή £ ( |ων των άχοτελίσμάτων, διόνι Ληθεια, ότι, είίιχώς ϊιά την '* τψ ,φοράν αυτήν τό Κρά- «ν εφείσθη οίτε μβσων, ούτε ί!3 ΰ ά χρημάτων. Ο ΠΡΟΊ'ΣΤΑΜΕΝΟΣ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ ΤΡΙΚΚΑΑΠΝ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ.- ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡ ΓΑ ΥΓΡΑ ΔΟΛΙίΜΑΤΑ.. ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠθΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΝ Ο Α- ΔΕΝΔΡΟΣ ΟΕΣΣΑΛΙΚΟΣ ΚΑΓΠΠΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΠΣΗ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΟΠίΙ- ΡΟΦΟΡΑ ΔΕΝΔΡΑ. Εβραϊοι εργαζομενοι είς καπνοφυτείαν έν Παλαιστίν^. ^ αν μέν τφόκειται νά άμυν- 9ο5ν, η τουλάχιστον νά άχαιν^θοΰν οί χαλοί όχάλληλοί τοο, χαρϊλλή- λως χρέτει νά ζητηβη ή εϋθύνη ά- ■ττό τοϋς οκνήσαντβς νά τους κάμι; το υττο^ργείον νά έννοήσουν, ότι γε- ωχόνος δέν «ημαίνΐΐ γραφείον κα' καφές. ΛΙερικά συμ—εράβματα Τόσον ό κ. Βεροιόχουλος, όσον αί ό κ. Ζαΐμης, καίτοι άνίγνωρί- την άχοτβλεσματικότητα των ρούχων δολωμάτων, έν τούτοις, εχουν κηρυχθή καί χροτιμοΰν καΐ αύτοι, δχως καί ό κ. Τσουμής, την χρήτιν των 6γρών δολίύμάτων, χρο τής ■έκκολάψεως τγ}ς άκρί3ος. 'Α- χο?ίϊοον ιΐίξαιρετικήν άχοτελεσματι- χότητα είς τα ΰγρά δολώματα καί ςϋθάνον μέχρι τοΰ σημείον νά €ε- δαιοΰν, ότι, άν Όά ήτο δυνατόν νά ριφθη είς όλας τάς θέσείς των αΰ- γών των άκρίδων ΰγρον ίόλωμα, ή χρήσις τών-χιτΰρων 6ά έχερίττευε, δ'ιότι δέν ήά ί-ήρχον, δέν θά έχρό- κάν νά άναχτυχθοΰν α! ά- κ,ρίϊες. Ό κ. Βερο»χουλος, κατώρθωσε νά χρησιμοΐϊθΐήΊτο άχο- λΰτιος τα ύγρά δολώματα, δέν ή- αγκά-τθη νά έχανέλθη διά νά τάς ατ2χολεμήση. Έπεκή «μως συν- τρέχ«ΐ ό λόγος τής κτηνοτροφίας, διά τουτο είς χολλά μέρη είναι ά- ναγκαίον νά γίντ] ό ψεκασμος διά πετρελαίων. "Ηκουσα, έν τούτοις, ότι μ,εταξυ των χωρικώνύχηρχε χρο- ^ Κοβλιτζ μετ άτής σύζυγον τού Φλώρενς,, τού πενθεροΰ τού, ι«Κ>«Ι«τοολ, Κυβερνήτου τής Πολιτείας Κοντ,έκτικοντ, και της
οάς τού, κ. Τοονμπονλ.
τι'μησις δολωμάτων. Δηλαδή, Ιπαιρ-
ναν τοΰ δείνα τομεάρχου, ένφ- δέν
ήθελον τοΰ άλλου. Καί τουτο διότι
τα δολώματα επέφερον ζημίας είς
την κτη·νοτροφίαν. Δέν δύναμαι νά
τό ίεδαιώσω αύτό, άλλά φαντάζο-
ζομαι, ότι τομεάρχαι τινές 6ά εί-
χα"; παρά πολύ αύξήσει την αναλο¬
γίαν τοΰ δηλητηρίοο, καί άν σονέδη
τοιοΰτόν τι, 6ά είναι καλόν νά μή
έχαναληφθή τό επόμενον ετος.
Όχωσδήχοτε είς ολόκληρον τόν
Νομόν Τρικχ-άλων, ή γεωργία ε¬
σώθη έξ ολοκλήρου καί συνεχώς ή
έκδηλοομένη 'ίκανοχοίησις καί έκτί-
μησις των γεαχργών καί των άλλων
ενδιαφερομένων υπέρ τής δράσεώς
τοΰ κ. Βεροιοχούλου, είνε απολύτως
η
χμ νά εδρω καί τοίις £?λ-
λους γεωχόνους κατά τό ΰχόλοιχσ;
τής χεριοίείας μου, σάν αύτοΰς χον
συνήντησα. Διότι «τσι, χλήν ου κα-
λοΰ χοΰ μάς κάμουν, έξυψώνουν κ α!
το Κράτος καί έμψυχώνουν τοΰς γε
ωργούς.
Τί ζητεί ό νομογεωπόνος
Ό κ. ΒεροιόχοΛος έχ*ι μόνον
εν ετος είς τα Τρίκκαλα. "Έχει καί
?ΰτός αρκετόν έποικιστικόν έργον,
νά διεκχεραιώση, άλλά 2έν χαρη-
μέλησε καί τό ν.αΐαρώς γεωργ ικον
έργον τοο.
Κατόπιν συνεργασίας τού μετά
τοό /.. Μολφέτα, εφήρμοσε τό τε-
ταρτ&ετές σύστημα άμειψισποράς
Είς τό πειραμχτικόν τού έργον χοί»
τον έχώρισεν είς τέσσαρα τεμάχια,
εφήρμοσε πέρυσιν είς τό χρωτον τε¬
μάχιον ΓΑαλίστικήν καλλιέργειχ;
μάχιον σκαλιστικην καλλιέργεια·;,
είς τό δεύτε,ρον σιτηρά, είς τό* τρί¬
τον ψυχανθή καί είς τό τέταρτον
τ.άλιν σιτηρά.
Είς τό τεμάχιον των Φοχανθών
εδαλε λίπασμαθ—12—6, δεδομένου
ότι ταυτα είναι άζωτολόγα καί έ-
Φθδιάζουν μόνα των την γήν μέ τό
άναλογοΰν άζωτον. Ή κλίμαξ αυτή
δαίνει χροϊοΰσα καί έναλλασσομβνη
επί τρία συνεχή Ιτη άκόμη, είς τρό-
χον, ώστε, είς τό πέμχτον ετος θά
έχαναρχίστ) χάλιν ή σ^ιρά χοΰ β-
νέφερα ανωτέρω. Δηλβδή, τώρα χού
είναι τό δεύτερον* ετος, ή σειρά εί¬
ναι σιτηρά, σκαλιστικά, σιτηρά καί
ψι.·χανθή.
Τό συστημα αύτό τής σχορός αν
αποδώση ίκανοχοιητικά άχοτελέσμα-
τα, χρέπει νά τύχη της ίδι-αιτέρας
τ-ροσοχής τοΰ υπουργείον, διότι πα-
ρουσιάζει τω δντι σοδορά χλεονε-
κτήματα.
Είναι γνωστόν, ότι είς τούς χω-
ρικοΰς έχ!·/.ρατεί τό καθεστώς νά
/ωρίζουν τα χωράφια των είς δύο
τεμάχιο καί νά τα φυτεύουν έναλ-
λαξ μέτκαλισ|ΐκά καί σιτηρά. Άν
Γ.νμδή τα 7ω»ίάφια των νά είναι με-
γόλα, τότε τα χωίίζουν είς τρία ι
τεμάχ'.α, άλλά τό τρίτον τό άφή-
νουν δι' άγρανάχαυσιν.
Μέ τό νέον όμως συστημα ένφ
έχ'.τυγχάνεται ή διαρκής καλλιέρ-
τοΰ ήμίσεος τόχου διά σιτηρών,
φλίεται έπίσης τό τέταρτο'< σκαλ'στικής καλλιεργείας. 'Ε- χί πλέον τα άζωτολόγα ψυχανθί; θά έφοδιάσουν τόν χωρικόν μέ την απαραίτητον τροφήν διά τα ζώά τού ναί ταυτοχρόνως προετοιμάζουν τό εδαφος καί τό προικίζουν μέ άίζωτον. Πλήν τοΰ:<ον όλων, ή καλλιέρ- γεΐϊ έναλλάσσεται καί δέν μένε: κανέν τεμάχιον έν «γραναπαύσει. Έχωφελοΰμα·. τής εΰκαιρίας νά έ-λ9έσω είς τό ΰχο,/ργείον μίαν μου σκέψ',ν. Οί γεωχόνοι χοίι έχεσκέφΰην καί τό ενδιαφέρον «χούν καί την δρεξ'.ν νά δημιουργήσουν νά γίνουν ώφέλιμοι. Καί χράγμοτι δημιο»ρ- γοΰν. Άλλά δημιουργοΰν έκαστος κατί ιδίαν χρωτοδουλίαν. θά επρεπε, λοιχόν, τό ύχουργεΐ- ον, λαμβάνων λγ' όψιν την χ-εριο- χήν εκάστου νομογεωχόν«υ, νά 1<ρ- ορμόση ενιαίον σύστηαα ή ένα ο-ο- ττηματοποιηΐ.'ένον χρόγραμμα χει- ραματ'.κής καλλιεργεαις των γεω- πόνων. Έτσί, θά είναι δυνατόν νά έχη τα άπονελέσμοτα συνκ-εκριμένα προ/.ε!μένου νά εφαρμόση κάτι «ίς ευρύτερον κλίμακα. - "Ας καταρτίση τό υπουργείον εν πρόγραμμα ανάλογον δι' έκαστον νομόν, καί άς αναθέση την εκτέλε¬ σιν τοο είς τόν νομογεωπόνον. Αΰτό τ.ρέπει νά γίνγ) σΐ>ντ>.νως, χωρίς
νά άφίνη νά χάνωνται οί κόποι, ή
όρεξις καί ή χρωτοδουλία των ά·
ληθινά χροκομένων γεωπόνων μας.
Ό κ. Βεροιόπουλος έχει άνάγ-·
χ ην ενός οιτωρίου όπωροφόρων δέν·
ϊρων. Βλέπει καί αΰτός τόν θβσσοτ*
) ικόν κάμπον έρημον, όπως τόν δλέ-
χομεν καί ημείς, καί λυχοόμεθ»,
διότι είς την άχανή τοο έκτασιν
δέν δίίτκετα: Ινα, μόνον ένα δένρον"
νά αάς τ/.ίάση. Καί ό κάμχος ού¬
τος είναι κάτάλληλος διά δαμα-
σκηνιές, κεζα-σιές, άμ-ογδαλιές. 'Ε·
τι πλέον, ό Νομός Τρικκάλων είνα»
γεμάτος άχό άγριες άχλαδίές, κα-
στανιές καί φυστικιές που ζητοΰν
εμβολιασμόν.
Σκέπτεται νά ζητήση νά τοΰ πά-·
ραχωρήσουν μίαν έκτασιν 20 στρεμ*
μάτων διά νά την κάμη φυτώριον,
Μά την άλή6ειοτν, μπροστά σί|
μίαν τέτοιαν όρβξιν, σέ ένα τέτο!<< σκοπόν, δέν πρέχει νά ύχάρξϊ) νένα έμπόδ'θν, τ^χιιϊζ γρα'φ κός τυπος. Καί διά τοΰτε, χάλιν σέ σας ά* Γθδλέπω κ. Καραμάνε. Οί γεωπό» νοι μας ζητ&ΰν νά μάς χορτάσοον^ άπό φροΰτα ποί) δέν τα δλέπίμε χειοι, Βοηθήσατέ τους. ΤΑΚΗ ΤΖΩΡΤΖΗ ΜΙΑΑΕΙΗΓΥΝΑΙΚΑ 'ΕκεΙνος πού ή κοριδιά μου καϊ τόσο καιρό καρτέρββ μέ πόνο κάτι άπά τό οτόμα τού νά ακούση, τα χείληι του...μοίπε...Μ' αγ*· ώ, σάν τό ρώδο, δλη μσυ ή ποϋ άνοίγει τα πέταλά τού βτοΰ ηλίου, τό θερμο ςρίλί, ετσι κι' έγώ βάν ρόδο νάμουν, όΐτιλωισα τα φΰλιλια μου (ηλιθ τής Άγα—(ς, καί δέχτηκα, χ> όλόπρωτο
τής θέριμης τού φιλί. ώ, σεϊς τής?
(άγώτηςϊ
Σάλπτγγες! Χείλη τ' άγαΛημβνου'
(
λέξη, τί μουσική ούράννα
τραγουδήτε! Γι' ά"τι μΐου τιόνι ανεμο
Κα6αλικεύω, καί οτης χονράς τρελ5.ή|
τοΰς άν·τ>ισμένους τόπους τρέχω, λου·
(λοι»δί4
νά μάσω μοσχαόόλητα, βΐανέμορφα,
στεκράνι γιά τόν ερωτα νά πλεξω.
θεέ της βτγάπης ο* έγνώονοα, κι' είδα
μέοα στά μάτιχχ οου της 'Ομορψά'δας
τό μίεγσλείο! Χρυσό πτάι5ί, φίλησα
τα χεΐλη σου, ν£ ολ' τό βτόμα οχχυ
(νθύφηξα
ζωή'... Τώρα, πάρέ μ«...δπου στοΰ
(κόσμον
θες την ακρη...Κομμάτιασέ μ«...Πνί«
(ξέ μ*
<πή θά?Λισιο·... "Ολα γνά σέ τα δίνω... (σώμα, ψυχή... ώ, β* είσαι της ζωής γλυκειί (.τνσΐ'ν ψνθύφυσμα στοΰ «ΕΙνιαιι τα βώβη άνν>
Σικάγο, Μάης, 1929.
(οτόρητοΐ
ΕΝΑ ΙΙΡΑΜΜΙΙ
( ρ
Ή φτώχεια καί ό ερωτας
τα δυο κακά. κα'ι ΰ
Μ' άπο τα θυο
τοΰ Ιρωτα ή λαυρα.
Ό πρώην πρωτοπυγμάχος, Τζάκ Ντέμψυ, έλθών είς Νέαν Υόρκην δπω; ί
την σύζυγον τού, πρώην 'Εστέλλ Τέυλορ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29
ιωιρπυΐ,
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΟΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
νποκτκ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκοάτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΑΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ ,
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ ^
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχωρι)
ΚΥΠΑΡΓΣΣΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ '
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοία;)
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΎΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΐΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝθΟΣ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΚΥΜΗ
ΕΑΝΘΗ
ΟΛΙΚΑ1 ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΠΑΤΡΑΣ
ΥΔΡΑ
ΠΕΓΡΑΓΕΥΣ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κ«»ήθ€βν)
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΠΥΛΟΣ
ΧΑΝΙΑ
ΠΥΡΓΟΣ
ΧΙΟΣ
ΡΕθΥΜΝΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΣΑΜΟΣ (Βαθο)
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λαχεοαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΕΝ ΑΙΓΎΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΙ-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΟ:
ΤΡΙΠΟΛΓΣ
ΛΈΜΕΣΣΟΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψει, ϊ,τοι είς πρώτην ·ζήτηαιν...........
Με δεκαπενβήμερον προειδοποίησιν........
Επι προθοσμία 6 μηνών.................. —'^
» » Α. έτ&ν .................
» » Κ έτ&ν..................
φ .§. £,τους .................. **■»/· » » —Ο έτών..................
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ωσαύτως καταθέβεις έν δψ« καΐ επί προθεβμί» είς Δολλάρια Αίρας * Αγγλίας, Φράγκα Γαλλίκα
λικάς Λιρέττας, άποδοτέας είς τί» ίδιον νομεβμα είς τό όπο2ον έγινεν ή κατάθεσις, (>«6 τοί)ς καλλιτέρους ορο*ας
ΑΓΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ8ΤΙ1ΤΙΤΙ0Ν8 ΙΝ ΤΗΕ ΙΙΝΙΤΕΟ 8ΤΑΤΕ8
»**
♦Ιτα¬
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟθΕΗΙΑΙΊΚΑ ίΙ.ΟΟΟ.ΟΟΛ > ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΠ ΤΩΝ 97.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό ΟοπιρουΐκΙ ΙπΙβΓβδΙ ΌερΗΓΐιηβηΙ είς Δολλάρια πρός 4^%
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΐοιο τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηεεκίπδ ΑεοουπΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτοΰσισν Αμερικανικόν νόμισμα
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ίεΙΙβΓδ οί Οβάϋ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒυδΤ 00.
205
33ΡΙ> 8ΤΚΕΕΤ
ΤΗΛΕΦ&ΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝβ 6271 -β
ΝΕΛ7 ΥΟΡΚ, Ν. Υ·
ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β03Τ0Ν. ΜΑ59.
: Ηαηεοεΐκ 0675 βηά 067·
33 80. ΟΙ-ΑΒΚ 5ΤΒΕΕΤ,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚ.ΑΓΩ
ΓΙΒ3Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΙ.ΟΟ.,
5ϋΙΤΕ 620,
ΟΗΙΟΑΟΟ. Ι ι ι.
ιωιρπυΐ,
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΟΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
νποκτκ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκοάτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΑΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ ,
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ ^
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχωρι)
ΚΥΠΑΡΓΣΣΙΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ '
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοία;)
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΎΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΐΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝθΟΣ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΚΥΜΗ
ΕΑΝΘΗ
ΟΛΙΚΑ1 ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΤΥΡΝΑΒΟΣ
ΠΑΤΡΑΣ
ΥΔΡΑ
ΠΕΓΡΑΓΕΥΣ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κ«»ήθ€βν)
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΠΥΛΟΣ
ΧΑΝΙΑ
ΠΥΡΓΟΣ
ΧΙΟΣ
ΡΕθΥΜΝΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΣΑΜΟΣ (Βαθο)
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λαχεοαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΕΝ ΑΙΓΎΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΙ-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΟ:
ΤΡΙΠΟΛΓΣ
ΛΈΜΕΣΣΟΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψει, ϊ,τοι είς πρώτην ·ζήτηαιν...........
Με δεκαπενβήμερον προειδοποίησιν........
Επι προθοσμία 6 μηνών.................. —'^
» » Α. έτ&ν .................
» » Κ έτ&ν..................
φ .§. £,τους .................. **■»/· » » —Ο έτών..................
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ωσαύτως καταθέβεις έν δψ« καΐ επί προθεβμί» είς Δολλάρια Αίρας * Αγγλίας, Φράγκα Γαλλίκα
λικάς Λιρέττας, άποδοτέας είς τί» ίδιον νομεβμα είς τό όπο2ον έγινεν ή κατάθεσις, (>«6 τοί)ς καλλιτέρους ορο*ας
ΑΓΓΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ8ΤΙ1ΤΙΤΙ0Ν8 ΙΝ ΤΗΕ ΙΙΝΙΤΕΟ 8ΤΑΤΕ8
»**
♦Ιτα¬
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟθΕΗΙΑΙΊΚΑ ίΙ.ΟΟΟ.ΟΟΛ > ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΠ ΤΩΝ 97.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό ΟοπιρουΐκΙ ΙπΙβΓβδΙ ΌερΗΓΐιηβηΙ είς Δολλάρια πρός 4^%
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΐοιο τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οηεεκίπδ ΑεοουπΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτοΰσισν Αμερικανικόν νόμισμα
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ίεΙΙβΓδ οί Οβάϋ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒυδΤ 00.
205
33ΡΙ> 8ΤΚΕΕΤ
ΤΗΛΕΦ&ΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝβ 6271 -β
ΝΕΛ7 ΥΟΡΚ, Ν. Υ·
ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β03Τ0Ν. ΜΑ59.
: Ηαηεοεΐκ 0675 βηά 067·
33 80. ΟΙ-ΑΒΚ 5ΤΒΕΕΤ,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚ.ΑΓΩ
ΓΙΒ3Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΙ.ΟΟ.,
5ϋΙΤΕ 620,
ΟΗΙΟΑΟΟ. Ι ι ι.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥ8,- ΚΥΡΙΑΚΗ. Μ
1929.
Ο ΤΝΓΕΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ
——-——————_—__________ΤΟΥ ΑΡΑΒΟΣ ΣΙΝΤΙ ΜΠΕΝ ΕΛ ΡαΊ'σ
τό νοϋ σο>>, Λέλα. Πρό-
: τόΣλιμάν! Βρίσαεται ίιβρ-
ς <μ τόν Αχμέτ Μχέν-Νταούν, ώ χηβ6σ«« την θρησκεία τοϋ Σίν- - Ά'·σά. λ # _Ό Σίντ'. Άϊσα είναι τροφη- κτς. Έκείνοι χοΰ τόν ηκολούθου ίάΐ 'τόν χυτεύουν, έκβίνοι, χού κα Κώς λένε, δα άπό την
ρή ΓΛηνή της.
Ό "Αχμέτ Μπέν Νταούντ «ίχε
ή τή δική τού χαράμερα, σ'
[ίνα αέρος ποΰ υπήρχαν Ψηλές · ήταν ό Σλιμάν.
Από την σκηνήν άκουγόντοικχαν
ησν.ίϋτικά τραγούϊια, —ώ κατέ-
ληγαν στήν ϊίια <έχωί·ό. ' --Λά1Ι>λαχά-'Ίλ Άλλάχ. (Δέν
«ρχει άλλος βεος άχό τ6ν 'Αλ-
η·)
Κ αν ε!
^νεις αλλος ϊέν έρχότιν χειά.
Ή Λέλα Κεντιτζα επλησίασε
ο~,ηνή. Μιά ή
ά
άφινε νά βλέπη τί γινό-
, ~ Η Λέλα Κεντιτζα έκράτησε
1* «νασα της καί κόλλησε τα μά-
''* "ής σ;ή. χαραμάδα. Άμα έτ«-
•ειωσαν τά τραγούδια, άρχισαν νά
μποΰρλα μέ δαιμον.-
Άξαφνα ό Αχμέτ
:
Ό δικαστής Τώμκινς δεικνύων τόν αγαπητόν τού ΐππον είς την Μινεόλαν, τής Λόγκ Άϊλαντ.
στό στόμα το·>ς, χ<>>ρίς αύτοι νά
κάνουν -κανένα μοροασμό πόνοο, μο-
ονότι Ιφθανε εως εξω ή μυρο/διά
τοΰ καμμένου κρέατος.
—Βλέχει Σλιμάν, δλέχεις χοιά
είναι ή δύναμις τοϋ Σίντι Άϊσά,! Ρρησαείας περίμεναν νά
?.αί πώς όίοι χιστ-εύουν σ' αυτόν- ;-
ίν7ΐ άνώτεροι άνθ·ρωχοι; θέλεις
ά φορέ—ις τό ρόδο τοΰ Σίντι Άϊ-
σά; Αϋριο φεύγω γιά τό Φεζ.
σχηνή τού πατερα σου.
Στό 6ά0ος ενός άχομέροϋ δρόμον
τοϋ Φέζ, νονατισμένοι χάνω στίι
ζλακόστοωτο οί χιστθι τής νέας
Σέ όχτωμερες είναι ή έορτή τθ3
προδάτου καί ό Σίντι Άϊσί εχει
κ-αλέΐει όλους τοΰς μαθητάς τού.
Θέλϊ'.ς νά σέ παρουσιάσω στόν Σίν¬
τι Άίσά;
Την στιγμή πού ό Σλιμάν ήταν
ετοιμος νά απαντήση, ή σκηνή ά-
τύλιξαν τόν λαι-
Ήταν ή χαρχμ,ονή τής μεγάλης
Μουϊον»λμαν·.-χ.ής εορτής τοΰ Προ-
δάτο·; χού έχέδαλε κάθε οίκογένε'.α
Ι ό
'>-' Λταουντ σηκωθητλε κι' άρχ:-
ϊε να νο:»ι»νι 'ΤΛι/.^ ΛΤ.» ^,
Τ ^
|μ£(ν6 άκίνητος πίσχο άπό
ί
η
ως οργανοχαίχτας.
Ολοι ει/αν δοθή μέ φρενηοη έκ-
τ*ΐ'· στο θρησχεκτιχο χορό' τού;
νοιξε και
(ίό τού.
ρ'-φογϋρίζϊνε σά σδοϋ
νέ
ρζ
νέ >»'γο 0 '
ψ ό
ϋρες οϋί
γ ^έτ Μχέν
ε'χαψε τό χορό πού οί αλ-
ψ.'.ζ τ>νεχίσ*νε άκόμη μιση ώρ«,
Υ^ον άφροί»ς άχό τό στόμα
·3στερα εχεφτε χά-
ΰή
κι»ριος
Μχέν Νταοί,ντ χον»
έαυτοΰ τΟυ είχε στό
•^ν.
τί)
, 7
χ τώρβμέσα τοας τί)
και τήν ξύναμι τοΰ Σίντι
τού άγίου, χού ή 2όξα τού
τόν ούρανό τοϋ Φέζ. Βρί-
σε Οείϊ εκστασι χροφολαγ-
^ τό δηλητηριο, άχό τό «ί-
ι άχό τή φωτία.
Αλ^*χ είναι μέσα τθϋς.
ί θά μάθης τί θαύμα-
ή πίστις τοϋ Σίντι Ά-
/Κ?ώτο άπέ τούς ξαχλω-
Χ*μω χιστοί.ς καί τοϋ εμχη-
μ*χϊ στήνκοιλιά.
Λ4
τρίτο ^
σκορχιους-
ί τής κατά-
4ίΐ τί ^Γ^ μ' δ
£-" ?« Χειλια νά μην
?ϊ? ί^« ε'*^
χι, Σλιμάν, δχι! Δέν θέλω!
Άλλά ό Σλιμάν μέ άπότοαο κ'-
νημα έλευθ^ρώθηκε άχό την άχελ-
πισμενη περίχταξι τής Λέλας Κεν-
τζάς καί ειπε:
—Δέν ίιχάρχει άλλος θεός άπό
τόν Άλλάχ! Ά<ροϋ μοΰ έφχ;έρωσε μέ τέτο-.α θχύματα, ότι α«τα1δίδασε ολη τού τή βυναμι στόν Σίντι Άι- σά καί τοΰς χιατούς τού, θά φύγω οΐίριο γιά το Φέζ^ αέ τόν ^ Αχμέτ. Θά χάω νά φιλήσωτά χόϊια τοΰ Σίντι 'Αϊτά. Πη-|·α!νε άχ' έδώ γκναίκα! Δέν είχ»ς δι-λαίωμα νά ύ άό νά σφάξη και νά ψή<ΓΤ] Ινα σάν θ'>τία στόν 'Δλλάχ.
"Εξαίνα ή χόρτα τού «χιτιοϋ ε-
ξω άχότόόχοΐοχερίμεΝε μέ άγωνια
τό γονατισμένο πλίβος, άνοιξε κι' ε-
νας γέρος μέ κάτασ-ρα γένεια έ-
χροχωρησϊ μέ άργό μεγαλοχ^εχ«ς
δημα στό γ.ατώφλι.
—Ό Ά)Λάχ, είχε μέ ίαρ*ια
φωνή, μοϋ απεκάλυψε χθές την νύ¬
κτα την επιθυμίαν τού.
Θέλει νά καλέση κοντά τού τοΰς
πιστους το·ο. Μέ δι-έταξΐ νά σάς σφά-
ξω, γιά νά χάτε στόν ούρανό νά
άπολαύσετε την την αιωνίαν εϋτυ-
■/ίαν... Ότοί χιστευσουν, ότι ό λό-
γος μου είναι ό λ·όγος τοΰ Άλλάχ,
νά μποΰν ό ενας ΰστϊρα άχό τόν
άλλον μέσα στό σπίτι μου.
Οί «πιστοι νά γυρίσουν στά ά-
μαρτήματά τθ'ος καί στό ονε:ίος.
Έγινϊ άχόλυτη σιωπή.
Κί δέ έί
γ η ή
Κανείς δέν έκινείτο. Ό Σίντι
'ίά ξαναείπε:
—Ό πειδ χιστός άπό τοΰς μχ-
θητάς μο; δς έλθη χρωτος.
Ό Αχμέτ Μχέν (Νταοΰντ σηκώ-
Οηκε, άχλωτε τα χέρια τού μχροστά
καί μέ σκ'ομμένο τό κ&φάλι, είς έν¬
δειξιν ύχακοης, έμχήχε στό σχίτι
τοΰ προφήτου.
Ή χόρτα Ικλεισε.
Άκοιΐστηκαν στριγγά ξεφωνητά
σάν ζώ&υ χοΰ τό ονράζουν, χαί κά¬
τω άχό την χόρτα ετρεξδ ενα αύ-
λάκι αιμα.
Στή θέα τοΰ αίματος χολλοΐ άχό
τοΰς χίστοΰς Ιφυγαν τρέχοντας.
Αύτοι ποΰ ^χβιναν υμνολογοΰσαν
μέ δυνατή φωνή, σάν νά τ/θίλαν νά
πάρουνμέ αύτό κοοράγιο.
—Λά αλλαχά Ίλλ 'Αλλάχ,
(Δέν ύχάρνει άλλος βεός άπό τον
Άλλάχ, Σίντι 'Αϊσά Ρασοΰλ Άλ¬
λάχ.) (Ό Σίντι 'Αϊσά είναι ό χρο-
φήτης τοΰ Άλλάχ.)
Ή πόρτα ξανάνοιξε καί φάνηκε
χάλρ. ό Σίντι-Άϊσά. Τρ μχουρνοΰζί
τού ήταν καταματωμένο.
—Ό ί-εύτερος! έχρόσταξε.
Κ'.' οταν δστερ' άχό λίγο έτε-
λί κι' αυτόν, ξανα·5νηχί χαί
η
— Ποίος θίρθη τρίτος;
Αύτη τή φορά βηκώθηκε ό Σλι
μάν 'Λαί μέ σταθερό δημα χροχώ-
σΐ μέσα στό σφαγείο.
Ή Λέλα Κεντιτζα πού παραμό-
—. σέ μιά γωνιά ενα .Απ0 τάς τελευταίας κομι«ουνιστικάς ταραχάς έν
«'δερο καί τό έτοχοθέτη-
οποίας 28 έκ των προοταιτίων συνελήφθησαν
νευε, καί είχε χαρακολοιΛησει όλη
την τρομακτική ■αυτή βκηνή, ζττ>
είίε τόν άρραΐων^αστικό της νά
χοτ/εται χίσω άχό την χόρτα,
I-
τρεξε σάν τρελλή καί φώναξε την
άστυνομίχ
Την ώρα αύτη ό Σίντι 'Αΐσδ, β-
σφαζε μέσ' στό σχίτι Ινα χρόδατο
καί δίνοντάς τού στό Σλιμάν, τοΰ
είχε:
—Νά τέ χαρής νά τό φάς μέ
τοΰς ίικούς σου. Ή.9ελα νάμάθω
χοιοίάχό τούς μαθητάς μθ'α εχοι>ν
χίστη σέ μενά. Γι' αύτό είχα, ό,τι
είχα. ΐΚάθησε τώρα κοντά στόν Αχ¬
μέτ καί τόν Άλή καί χερίμενε πρώ-
τα νά τΐλειώστ) ή δοκιμασία μο'ο
Μόλ'.ς ετχε τελειώσει αύτά τί
λόγια, αγριοι χτύχοι έτάραξαν τό
σχίτ; καί άνοίγοντας την χόρτα ό
Σίντι Ά'.τά, είίε νά όρμοΰν έφτά
στρατιώτες, όδηγούμ-νοι άπό την
Λελα Κεντιτζα.
Ό χρο?ήτης τοΰς έξηγησεν ή-
ρεμα την δ&αιμασία τού, κι' Ιχειτα
"ρεφόμένος στήν άχολιθωμένη νέα
τής είχε με θΰμό:
— Ποία είσαι σύ; ολοι ξεύρουν
στό Φέζ πώς κ:μμ(ά γ[>να?χα δέν
I-
χει περάσει τό κατώφλι τοΰ σχ·.-
τιοΰ μο·ο.
Δεϊξέ μου τό πρόσωχό σοι> κα:
ποία εΐσαι καί τί γυρεύεις «δώ!
Τότ« ή κοχέλλα μισάνοιξε τόν
χέχλο χοΰ φ&ροϋσε καί είχε:
—Ε-μαι ή Λέλα Κεντιτζα, ή
Θι/γατέρα ενός «ΰσεδοϋς ίμάμη. Ό
Σιλμάν Μχέν Όμάρ θά μέ πά¬
ρη γυναΐκά τού. Έτρόμαξα χώς θά
τόν σφάξης.
-—Δέν είχες, λοιπόν, πίσττ) στήν
αποστόλη τοΰ Σίντι 'Αϊσά; ρώτησί
ό γέρος μέ ταχύτητα.
Ή Λέλα Κεντιτζα" σιωχοΰΐε μέ
σκυμμένο κεφάλι.
Ό χροφήτης τότε γύρισε καί βί-
χε τοΰ Σλϊμάν:
—Είσ-αι άχοφβσισμένος νά φορέ-
σης τό ρ»ϊο μο^;
—Ν«, Σίντι, άχεκρίθηκί μέ
σταθερή φωνή ό Σλιμάν.
—Τ&τε γιά νά μοΰ &εί&πς την
ύχακοή σου σοΰ ζητώ νά μοΰ θννιά-
ο—ς αυτή τή γυναΐκα, νά ξ«χάσης
την Λέλα Κεντιτζα καί νά μην την
χαντρευθής.
Ό Σλιμάν «κλεισε τα ώραΐα
σκοτεινά τού μάτια καί μέ €αρειά
φωνή όχοο ό,Αως έτρεμε άχό μιά
6αθε.ιά σιιγκίνησ'., είχε γιά τρίτη
φορά:
—^Ναί, Σίντι.
Μιά σχαραχ,τική φωνή άκοΰστη-
κε καί στής ματωμένες χλάκβς σω-
ριάστηκε ή Λέλα Κ·εντιτζό7.
Δυό άχό τοΰς στρ-ατιώτες χοΰ
είχαν παοα-στη σ' όλην αύτην την
σκηνήν, έτρεξαν νά την άνασηκώ-
σουν παραμορφωμένη άχό τό αίμοτ
των σφ·αγμένων χρο-δάτων χοΰ γέ-
μισε τό χρ&σωχό της. Τόθέαμααΰ-
τό βφερε ταραχή στήν ψνχή τοΰ
Σλιμάν χοΰ άκράτητος ώρμησε καί
άρχαξε στήν άγκαλιά τού την ά-
γαχτ,μένητου καί τής φώναξβ άιτ«λ-
ινισ»Αενος τό δνομά της.
—Λέλα Κεντιτζα! Λέλα Κεντι¬
τζα! Έκόλλησε τα χείλη τού στά
ν.λϊ'.σμένα της μάτια, καί άχό τή
ζέστα τοΰ φιλιοΰ ή Λέλα Κεντιτζα
συνήλθε. ?
Ό χροφήτης πού είχε παρακο-
λτκΛήτει άπό την άρχή την φυσι-
ογνωμία τοΰ νέου τού μαθητοϋ, είχε
μβ φωνή γλοκειά:
-(-Σλ.ιμάν ίΜχέν Όμάρ, άφοό έ-
νω άναχοϋσες τό χαιδί αύτό, η-
σθυν ετ&ίμος νά τό χωρισθής, γιά
πάντα, νάτό θοσιάσης στά καθήκον-
τογ τής θρησκείας μοο, χάρ' το στόν
τδχο"σου καί χαντρέψου το. Φύγβτε
μαζύ καί ή εύλογία τοδ Άλλάχ θά-
να; απάνω ΐας. Τρώγοντας τό πρό-
ίατο τοϋ Σίντι 'Α.ϊσί, θά σκέχτί-
σθϊ, ότι ό γέρο χροφήτης δέν είναι
«χθρός τής επιγείου εύτυχίας.
Κι' οί ίχ άγαχημενοι σκύψανε
καί φιλήσανε τα πόδ'.α τοΰ Σίντι
'Αϊσά.
ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Υπό ΗΛΙΑ ΟΓΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
Πλήρη; έξκηάρησις δλων των Θου-
μόπωνΓης^θεομήτορος Ποτναγίας, μέ
όλας τάς ευρισκόμενος κβί σήμερον Ιτΐί,/
είς διαφόρους μσνος τού ΈλληΛ-ιοιμοΟ
καϊ έν Άγίω "0<*ει είκόνβς.
1929.
Ο ΤΝΓΕΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ
——-——————_—__________ΤΟΥ ΑΡΑΒΟΣ ΣΙΝΤΙ ΜΠΕΝ ΕΛ ΡαΊ'σ
τό νοϋ σο>>, Λέλα. Πρό-
: τόΣλιμάν! Βρίσαεται ίιβρ-
ς <μ τόν Αχμέτ Μχέν-Νταούν, ώ χηβ6σ«« την θρησκεία τοϋ Σίν- - Ά'·σά. λ # _Ό Σίντ'. Άϊσα είναι τροφη- κτς. Έκείνοι χοΰ τόν ηκολούθου ίάΐ 'τόν χυτεύουν, έκβίνοι, χού κα Κώς λένε, δα άπό την
ρή ΓΛηνή της.
Ό "Αχμέτ Μπέν Νταούντ «ίχε
ή τή δική τού χαράμερα, σ'
[ίνα αέρος ποΰ υπήρχαν Ψηλές · ήταν ό Σλιμάν.
Από την σκηνήν άκουγόντοικχαν
ησν.ίϋτικά τραγούϊια, —ώ κατέ-
ληγαν στήν ϊίια <έχωί·ό. ' --Λά1Ι>λαχά-'Ίλ Άλλάχ. (Δέν
«ρχει άλλος βεος άχό τ6ν 'Αλ-
η·)
Κ αν ε!
^νεις αλλος ϊέν έρχότιν χειά.
Ή Λέλα Κεντιτζα επλησίασε
ο~,ηνή. Μιά ή
ά
άφινε νά βλέπη τί γινό-
, ~ Η Λέλα Κεντιτζα έκράτησε
1* «νασα της καί κόλλησε τα μά-
''* "ής σ;ή. χαραμάδα. Άμα έτ«-
•ειωσαν τά τραγούδια, άρχισαν νά
μποΰρλα μέ δαιμον.-
Άξαφνα ό Αχμέτ
:
Ό δικαστής Τώμκινς δεικνύων τόν αγαπητόν τού ΐππον είς την Μινεόλαν, τής Λόγκ Άϊλαντ.
στό στόμα το·>ς, χ<>>ρίς αύτοι νά
κάνουν -κανένα μοροασμό πόνοο, μο-
ονότι Ιφθανε εως εξω ή μυρο/διά
τοΰ καμμένου κρέατος.
—Βλέχει Σλιμάν, δλέχεις χοιά
είναι ή δύναμις τοϋ Σίντι Άϊσά,! Ρρησαείας περίμεναν νά
?.αί πώς όίοι χιστ-εύουν σ' αυτόν- ;-
ίν7ΐ άνώτεροι άνθ·ρωχοι; θέλεις
ά φορέ—ις τό ρόδο τοΰ Σίντι Άϊ-
σά; Αϋριο φεύγω γιά τό Φεζ.
σχηνή τού πατερα σου.
Στό 6ά0ος ενός άχομέροϋ δρόμον
τοϋ Φέζ, νονατισμένοι χάνω στίι
ζλακόστοωτο οί χιστθι τής νέας
Σέ όχτωμερες είναι ή έορτή τθ3
προδάτου καί ό Σίντι Άϊσί εχει
κ-αλέΐει όλους τοΰς μαθητάς τού.
Θέλϊ'.ς νά σέ παρουσιάσω στόν Σίν¬
τι Άίσά;
Την στιγμή πού ό Σλιμάν ήταν
ετοιμος νά απαντήση, ή σκηνή ά-
τύλιξαν τόν λαι-
Ήταν ή χαρχμ,ονή τής μεγάλης
Μουϊον»λμαν·.-χ.ής εορτής τοΰ Προ-
δάτο·; χού έχέδαλε κάθε οίκογένε'.α
Ι ό
'>-' Λταουντ σηκωθητλε κι' άρχ:-
ϊε να νο:»ι»νι 'ΤΛι/.^ ΛΤ.» ^,
Τ ^
|μ£(ν6 άκίνητος πίσχο άπό
ί
η
ως οργανοχαίχτας.
Ολοι ει/αν δοθή μέ φρενηοη έκ-
τ*ΐ'· στο θρησχεκτιχο χορό' τού;
νοιξε και
(ίό τού.
ρ'-φογϋρίζϊνε σά σδοϋ
νέ
ρζ
νέ >»'γο 0 '
ψ ό
ϋρες οϋί
γ ^έτ Μχέν
ε'χαψε τό χορό πού οί αλ-
ψ.'.ζ τ>νεχίσ*νε άκόμη μιση ώρ«,
Υ^ον άφροί»ς άχό τό στόμα
·3στερα εχεφτε χά-
ΰή
κι»ριος
Μχέν Νταοί,ντ χον»
έαυτοΰ τΟυ είχε στό
•^ν.
τί)
, 7
χ τώρβμέσα τοας τί)
και τήν ξύναμι τοΰ Σίντι
τού άγίου, χού ή 2όξα τού
τόν ούρανό τοϋ Φέζ. Βρί-
σε Οείϊ εκστασι χροφολαγ-
^ τό δηλητηριο, άχό τό «ί-
ι άχό τή φωτία.
Αλ^*χ είναι μέσα τθϋς.
ί θά μάθης τί θαύμα-
ή πίστις τοϋ Σίντι Ά-
/Κ?ώτο άπέ τούς ξαχλω-
Χ*μω χιστοί.ς καί τοϋ εμχη-
μ*χϊ στήνκοιλιά.
Λ4
τρίτο ^
σκορχιους-
ί τής κατά-
4ίΐ τί ^Γ^ μ' δ
£-" ?« Χειλια νά μην
?ϊ? ί^« ε'*^
χι, Σλιμάν, δχι! Δέν θέλω!
Άλλά ό Σλιμάν μέ άπότοαο κ'-
νημα έλευθ^ρώθηκε άχό την άχελ-
πισμενη περίχταξι τής Λέλας Κεν-
τζάς καί ειπε:
—Δέν ίιχάρχει άλλος θεός άπό
τόν Άλλάχ! Ά<ροϋ μοΰ έφχ;έρωσε μέ τέτο-.α θχύματα, ότι α«τα1δίδασε ολη τού τή βυναμι στόν Σίντι Άι- σά καί τοΰς χιατούς τού, θά φύγω οΐίριο γιά το Φέζ^ αέ τόν ^ Αχμέτ. Θά χάω νά φιλήσωτά χόϊια τοΰ Σίντι 'Αϊτά. Πη-|·α!νε άχ' έδώ γκναίκα! Δέν είχ»ς δι-λαίωμα νά ύ άό νά σφάξη και νά ψή<ΓΤ] Ινα σάν θ'>τία στόν 'Δλλάχ.
"Εξαίνα ή χόρτα τού «χιτιοϋ ε-
ξω άχότόόχοΐοχερίμεΝε μέ άγωνια
τό γονατισμένο πλίβος, άνοιξε κι' ε-
νας γέρος μέ κάτασ-ρα γένεια έ-
χροχωρησϊ μέ άργό μεγαλοχ^εχ«ς
δημα στό γ.ατώφλι.
—Ό Ά)Λάχ, είχε μέ ίαρ*ια
φωνή, μοϋ απεκάλυψε χθές την νύ¬
κτα την επιθυμίαν τού.
Θέλει νά καλέση κοντά τού τοΰς
πιστους το·ο. Μέ δι-έταξΐ νά σάς σφά-
ξω, γιά νά χάτε στόν ούρανό νά
άπολαύσετε την την αιωνίαν εϋτυ-
■/ίαν... Ότοί χιστευσουν, ότι ό λό-
γος μου είναι ό λ·όγος τοΰ Άλλάχ,
νά μποΰν ό ενας ΰστϊρα άχό τόν
άλλον μέσα στό σπίτι μου.
Οί «πιστοι νά γυρίσουν στά ά-
μαρτήματά τθ'ος καί στό ονε:ίος.
Έγινϊ άχόλυτη σιωπή.
Κί δέ έί
γ η ή
Κανείς δέν έκινείτο. Ό Σίντι
'ίά ξαναείπε:
—Ό πειδ χιστός άπό τοΰς μχ-
θητάς μο; δς έλθη χρωτος.
Ό Αχμέτ Μχέν (Νταοΰντ σηκώ-
Οηκε, άχλωτε τα χέρια τού μχροστά
καί μέ σκ'ομμένο τό κ&φάλι, είς έν¬
δειξιν ύχακοης, έμχήχε στό σχίτι
τοΰ προφήτου.
Ή χόρτα Ικλεισε.
Άκοιΐστηκαν στριγγά ξεφωνητά
σάν ζώ&υ χοΰ τό ονράζουν, χαί κά¬
τω άχό την χόρτα ετρεξδ ενα αύ-
λάκι αιμα.
Στή θέα τοΰ αίματος χολλοΐ άχό
τοΰς χίστοΰς Ιφυγαν τρέχοντας.
Αύτοι ποΰ ^χβιναν υμνολογοΰσαν
μέ δυνατή φωνή, σάν νά τ/θίλαν νά
πάρουνμέ αύτό κοοράγιο.
—Λά αλλαχά Ίλλ 'Αλλάχ,
(Δέν ύχάρνει άλλος βεός άπό τον
Άλλάχ, Σίντι 'Αϊσά Ρασοΰλ Άλ¬
λάχ.) (Ό Σίντι 'Αϊσά είναι ό χρο-
φήτης τοΰ Άλλάχ.)
Ή πόρτα ξανάνοιξε καί φάνηκε
χάλρ. ό Σίντι-Άϊσά. Τρ μχουρνοΰζί
τού ήταν καταματωμένο.
—Ό ί-εύτερος! έχρόσταξε.
Κ'.' οταν δστερ' άχό λίγο έτε-
λί κι' αυτόν, ξανα·5νηχί χαί
η
— Ποίος θίρθη τρίτος;
Αύτη τή φορά βηκώθηκε ό Σλι
μάν 'Λαί μέ σταθερό δημα χροχώ-
σΐ μέσα στό σφαγείο.
Ή Λέλα Κεντιτζα πού παραμό-
—. σέ μιά γωνιά ενα .Απ0 τάς τελευταίας κομι«ουνιστικάς ταραχάς έν
«'δερο καί τό έτοχοθέτη-
οποίας 28 έκ των προοταιτίων συνελήφθησαν
νευε, καί είχε χαρακολοιΛησει όλη
την τρομακτική ■αυτή βκηνή, ζττ>
είίε τόν άρραΐων^αστικό της νά
χοτ/εται χίσω άχό την χόρτα,
I-
τρεξε σάν τρελλή καί φώναξε την
άστυνομίχ
Την ώρα αύτη ό Σίντι 'Αΐσδ, β-
σφαζε μέσ' στό σχίτι Ινα χρόδατο
καί δίνοντάς τού στό Σλιμάν, τοΰ
είχε:
—Νά τέ χαρής νά τό φάς μέ
τοΰς ίικούς σου. Ή.9ελα νάμάθω
χοιοίάχό τούς μαθητάς μθ'α εχοι>ν
χίστη σέ μενά. Γι' αύτό είχα, ό,τι
είχα. ΐΚάθησε τώρα κοντά στόν Αχ¬
μέτ καί τόν Άλή καί χερίμενε πρώ-
τα νά τΐλειώστ) ή δοκιμασία μο'ο
Μόλ'.ς ετχε τελειώσει αύτά τί
λόγια, αγριοι χτύχοι έτάραξαν τό
σχίτ; καί άνοίγοντας την χόρτα ό
Σίντι Ά'.τά, είίε νά όρμοΰν έφτά
στρατιώτες, όδηγούμ-νοι άπό την
Λελα Κεντιτζα.
Ό χρο?ήτης τοΰς έξηγησεν ή-
ρεμα την δ&αιμασία τού, κι' Ιχειτα
"ρεφόμένος στήν άχολιθωμένη νέα
τής είχε με θΰμό:
— Ποία είσαι σύ; ολοι ξεύρουν
στό Φέζ πώς κ:μμ(ά γ[>να?χα δέν
I-
χει περάσει τό κατώφλι τοΰ σχ·.-
τιοΰ μο·ο.
Δεϊξέ μου τό πρόσωχό σοι> κα:
ποία εΐσαι καί τί γυρεύεις «δώ!
Τότ« ή κοχέλλα μισάνοιξε τόν
χέχλο χοΰ φ&ροϋσε καί είχε:
—Ε-μαι ή Λέλα Κεντιτζα, ή
Θι/γατέρα ενός «ΰσεδοϋς ίμάμη. Ό
Σιλμάν Μχέν Όμάρ θά μέ πά¬
ρη γυναΐκά τού. Έτρόμαξα χώς θά
τόν σφάξης.
-—Δέν είχες, λοιπόν, πίσττ) στήν
αποστόλη τοΰ Σίντι 'Αϊσά; ρώτησί
ό γέρος μέ ταχύτητα.
Ή Λέλα Κεντιτζα" σιωχοΰΐε μέ
σκυμμένο κεφάλι.
Ό χροφήτης τότε γύρισε καί βί-
χε τοΰ Σλϊμάν:
—Είσ-αι άχοφβσισμένος νά φορέ-
σης τό ρ»ϊο μο^;
—Ν«, Σίντι, άχεκρίθηκί μέ
σταθερή φωνή ό Σλιμάν.
—Τ&τε γιά νά μοΰ &εί&πς την
ύχακοή σου σοΰ ζητώ νά μοΰ θννιά-
ο—ς αυτή τή γυναΐκα, νά ξ«χάσης
την Λέλα Κεντιτζα καί νά μην την
χαντρευθής.
Ό Σλιμάν «κλεισε τα ώραΐα
σκοτεινά τού μάτια καί μέ €αρειά
φωνή όχοο ό,Αως έτρεμε άχό μιά
6αθε.ιά σιιγκίνησ'., είχε γιά τρίτη
φορά:
—^Ναί, Σίντι.
Μιά σχαραχ,τική φωνή άκοΰστη-
κε καί στής ματωμένες χλάκβς σω-
ριάστηκε ή Λέλα Κ·εντιτζό7.
Δυό άχό τοΰς στρ-ατιώτες χοΰ
είχαν παοα-στη σ' όλην αύτην την
σκηνήν, έτρεξαν νά την άνασηκώ-
σουν παραμορφωμένη άχό τό αίμοτ
των σφ·αγμένων χρο-δάτων χοΰ γέ-
μισε τό χρ&σωχό της. Τόθέαμααΰ-
τό βφερε ταραχή στήν ψνχή τοΰ
Σλιμάν χοΰ άκράτητος ώρμησε καί
άρχαξε στήν άγκαλιά τού την ά-
γαχτ,μένητου καί τής φώναξβ άιτ«λ-
ινισ»Αενος τό δνομά της.
—Λέλα Κεντιτζα! Λέλα Κεντι¬
τζα! Έκόλλησε τα χείλη τού στά
ν.λϊ'.σμένα της μάτια, καί άχό τή
ζέστα τοΰ φιλιοΰ ή Λέλα Κεντιτζα
συνήλθε. ?
Ό χροφήτης πού είχε παρακο-
λτκΛήτει άπό την άρχή την φυσι-
ογνωμία τοΰ νέου τού μαθητοϋ, είχε
μβ φωνή γλοκειά:
-(-Σλ.ιμάν ίΜχέν Όμάρ, άφοό έ-
νω άναχοϋσες τό χαιδί αύτό, η-
σθυν ετ&ίμος νά τό χωρισθής, γιά
πάντα, νάτό θοσιάσης στά καθήκον-
τογ τής θρησκείας μοο, χάρ' το στόν
τδχο"σου καί χαντρέψου το. Φύγβτε
μαζύ καί ή εύλογία τοδ Άλλάχ θά-
να; απάνω ΐας. Τρώγοντας τό πρό-
ίατο τοϋ Σίντι 'Α.ϊσί, θά σκέχτί-
σθϊ, ότι ό γέρο χροφήτης δέν είναι
«χθρός τής επιγείου εύτυχίας.
Κι' οί ίχ άγαχημενοι σκύψανε
καί φιλήσανε τα πόδ'.α τοΰ Σίντι
'Αϊσά.
ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Υπό ΗΛΙΑ ΟΓΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
Πλήρη; έξκηάρησις δλων των Θου-
μόπωνΓης^θεομήτορος Ποτναγίας, μέ
όλας τάς ευρισκόμενος κβί σήμερον Ιτΐί,/
είς διαφόρους μσνος τού ΈλληΛ-ιοιμοΟ
καϊ έν Άγίω "0<*ει είκόνβς.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΙΙ ΓΕΜΒΡΙΟΥ, 192$.
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ2ΤΟΝ
Κ/ϋΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΜΗΝΟ-ΑΜ ΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεται τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, το οποίον εδόθη ποτέ είς τους Έλληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον" πλοΰτον πληροφοριών καϊ συμβουλών.
Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟ^ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ-
δευτέρα έγγραφα. Μάρτνρες. 'Ε-
ξίτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. Όρκος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαιώματα τ) Τέλη. Πολι-
τογραφησις Γνναικών. 'Εξαιρετική
Πολιτονρά(ρησις. Στρατιώται καί
Ναΰται τού Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναϋται εμπορικόν πλοίων.
Ποοσωπα έξασκήσαντα χαθήχον-
τα Αμερικανοΰ πολίτου χωρίς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομίνων. Τέκνα Αμερι¬
κανόν πολιτών γεννώμεθα έν τώ
Εξωτερικώ. 'Ακΰρωσις εγγράφων
της /Ιολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
<ης δια την Πολιτογράφηστν. Έ- ™ΐ%Ή Χ01^οχθίοεις ΆγγλιστΙ <<αΙ Ελληνκττί. Έρωτήσεις καΐ ά- παντησεις σχετικώς μέ την Ιστο¬ ρίαν των Ήνωμενων Πολιτειών. Λρωτησεις χαί απαντήσει^ σχετι¬ κώς μέ τό Σύνταγμα καί ΐήν Κυ- 1^%^ Ήνωμενα*ν Πολι- τειων. 'Ερωτήσεις καί άπαντήσεις σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬ βέρνησιν. Έρωτησεις καί άπαντη- σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν των δημων καί πόλεων, κλπ. ρι™ Ε4ΔΟΣΕΟν^ΒΑΤΗ .1"Ν,·7~ Εχδοσις διαβατηρίων εις πολίτας οιαμενοντας έν τώ έξω- τεοιχφ. Προαπαιτουμεναι διατυ- ΠΡΟΛΟΓΟΣ. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής Άμερικής. Χρκττόφορος Κολόμ>
6ος. Άλλοι έ|εβευνηταί. Πώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
ΕΰρωπαϊκαΙ 'Αποικίαι. Αγγλικη
Έπικράτησις. Έπανάσταστς κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξιν > τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
Ι ΟΙ κυριώτεροι Άμεο,ικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοϋ Σνντάγματος.
ΑΐΔεκατρεϊς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τού Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λ£ν-
κολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία Ούίλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο¬
ΛΟΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν ποωτοτύπφ καί με-
ναφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΓΓΕΙΩΝ (έν *οα>-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ <:ΚΕΕϋ (Τό Πιστύε» τοΰ Άμερικανοΰ). Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ- ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬ ΛΓΓΕΙΩΝ.— Ποϊοι ϋπάγονται είς Εον Μεταναστευτικόν Νόμον. Με- τανάσται καΐ μή τοιούτοι. Διαίρε¬ σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα- λογίας (φΐοΐβ 1πιηιΐ§Γ8ηΐ8). Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά- σται ((Πΐοΐ3 ρΓείβΓτεά" ίπΐΓηί- (ΙΓΗηΙδ). Μετανάσται έκτός άνα- Ι.ογίας (ποη-συοί» ΙπΐΓηΙβΓαηίβ) Θετά τέκνα. Άναλογία (Ο,ιιθΙ»). Οί μή μετανάσται δέν ίπάγονται είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά τούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν Βιά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, μ«- τανάστας καί μή. 'Εξέταστς μετα¬ ναστών. Άποκλεισμόο. "Εφεστς. Άποκλειό'μενοι μετανάσται. Ξένοι υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬ νικόν στρατόν (ΑΪίεη νβΙβΓ3Π3). Πρόσκλησις μεταναστών Ικτός α- ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιοε'- σεως καί προτιμήσεως. Άμ«ρικα- οί πολίται προτιθέμενοι νά νυμφβυ βωσιν έν τω εξωτερικώ. ΑΓτησις π-ρός τδν Γενικόν 'Εποπτην τί^ς Μεταναστεύσεως. ΣπουΛασταί. Πι στοποιητικά, τ) δδειαι έπι<ττροφϊ|ς. Π ως έκδίδονται τα Πιστο,τοιτιτι- να Έπιστροφή'ς. Πόλεις τ} μέρη όπου Ιδρεΰουν Μεταναστενττκαί 'Αρχαί. ΠοιναΙ είς- τούς παραβά- τας τοδ Μεταναστευτικοδ Νόμον. Φυλάκισις, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τούς μεταβαίνοντος βΐς Κα- ■αδάν, Μεξικόν, χλλ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΠΌΓΡΑΦΗΣΕ- ΩΣ.— ΠοΓοι δύνανται νά πολιτο- γραφηθοΰν. Άποκλειόμτνοι τής Πολιτογοαφήσεως. Τ£ Ισχύει βιά τονς ζητήσαντας δπαλλαγην άπό τής στραττωτικτίς υποχρεώσεως κα- τ άτδν πόλεμον. Δικαστήρια Πο- ? ιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο- ? ιτογραφήσεω?. Δήλωσις προθεΌ-ϊ- Όζ καί πρωτα ?γγραφα. Πιστοποί- ητικόν αςρίξεοος. ΑΓτησις διά τα τελεστικη Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ πουρνικόν Συμβούλιον. Νομοθετι- ?λή Χβ1 Γί ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοθ Κογκρε'σσου. Δικαστική 'ίξουσία. Ανώτατον Δ καστηριον (δυρΓβηιβ ΟοπγΪ οί ίί« υ"ι{ε<1 δΐί) ί δά ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΐΥίΙ «ετικη αυτών έξουσία. Βουλή «αί Γερουσία. 'Εκτελεσπκή Έξουσία. Κυβερνητης (ΟονβΓηοΓ) «αί σύμ- βουλοι αυτοδ. Δικαστική έξουσία. Ανωτ?™ν. Πολιτειακόν Δικαστή¬ ριον (8ΐ8ΐβ δυρΓβπιβ Ο,οχιη) ■ χο™τ.ενα βικαστήριβ. Κομη- τειαι. Πόλεις, Τάουνς, ,Ολ ΕΡΟΤΙ-ΕΙΣ ΚΑΙ'ΆΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι Ας την Ιστο¬ ρίαν καί γεωγραφ£αν των Ήνωμέ- ΙΤ ,Πο^'χειων (ΈλληνιστΙ καί Αγγλιστί). ΕΡΩΤΗΣΕΓΣ ΕΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΓΣ άναφβρόμεναι είς τό Σύν- ταγμα καί την Όμοσπονβιακήν Κυ¬ βερνησιν (ΈλληνιστΙ καί 'Αγγλι- στι). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ" ΥΜΝ05 Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΓΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙ.ΕΠ6Ε ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΚΑΝ γ£»ΑΟ). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ ΝΓΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ^^ ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΝ (ΒΕΝΙΑΜΓΝ ΦΡΑΓΚΛΤΝΟΣ) ΠΡΟΧΕΓΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ. ΓΈΩΡΠΟΣ ΟΥΑΣΓΓΚΤΟΝ ΑΒΡΑΑΜ ΛΓΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΓΝ ΚΟΥΑΓΓΖ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ «ΡΑΓΚΛΓΝΟΣ. Χρυσόοετον τιμαται......,-.-.....-... Δολλ. 1.251 Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ: ΝΑΤΙΟΝΑί (ΒΟΟΚ ΌΡΤ.) 140 2βΤΗ ΜΕΝ ΥΟΙΙΚ, Ν. Υ. ΕΠΙΠΡΟΦΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΜΕΡΙΚ, (Συνέχεα έκ τής Ιδής τδ Στήν θέσι των τουριστών κυ- ριαρχοϋν οί Σκοοτσέζοι, για οίκο- ντψία. Φαίνεται ή παροιμία γιΛ την φιλαργυρία τους είναι άληθι- νή. Και τρώγονν ενα περίδρομο, καί δμ<ος είναι ίσχνοί σάν Σκω- τσέκιζες σανίδες. "Εχουμε καί ε¬ να Ραβδϊνο άπο την Βιέννη. Τε- λειος τύπος "Ορθόδοξον 1Ε|6ραί- ου. "Ολη την ωρα μέ την Παλαιά Διαθηκη και ^Ψ Πεντάτευχο στά γέρια τού, διαρκώς προσενχεται καί κάθε πρωϊ λειτουργεΐ στή>
καμπίνα τον. Οί όμόθρησκοί τού
τόν περιβάλλουν μέ πολυ σεΐβασμό
καί τόν άκολονθοΰν είς τάς προ»
σευχάς καί τής λειτουργίες τού.
Γι' αύτό πρέπει νά τοΰς θαυμάζτ]
κανείς καί νά μην άπορη πώς συν-
εκράτησαν τόν «θνκΐμό τους οί Ε¬
βραϊοι διά μέσον των αιωνίαν καί
διωγμών των Χριστιανών. "Αν ή¬
το ν.ανείς δικός μας παπάς, θά τόν
εδέναμε στό μανδήλί μας καί θά
τόν έπιτιμίζαμε...
"Ετσι περνοϋν αί ?ξ ήμεριαι
στόν ώκεανό γρήγορα για δσονς
διασκεδάζουν καί άργά γιά δσονς
έπισκέπτονται την γενέτειρα.
Ό ώκεανος άρχίζει νά γίνεται
πειό γαλανος χι' ό ούρανος πειό
γαλάζιος. Πλησιάζομε στήν Εύ-
ρώπη' νά, κατω 6α·θειά από τον
όρίζοντα διακρίνονται αί βραχώ-
δεις άκταί τής βορειον Γαλλίας.
Μάς πιάνει ρϊγος ενθουσιασμόν)
/αί χαράς. Αίσθάνομαι δ, τι οί
μύριοι τοΰ Ξενοσ^ωντος, δταν έπ-
σνερχόμενοι 1% τής Περσίας άν-
τίκρυσαν κατά πρώτον την θάλασ-
σα. Καί άναφωνοϋμεν καί ημείς
όπως καί έκεϊνοι—άλλ' άντιθετο;
—ξΓ,ρά! ξηρά! Καί ή φωνή πνί-
■νεται, τα μάτια θολώνουν, ή καρ-
8ιά πάλλε^ Πλησιάζομε στήν πα-
τρική γή.
* * *
Ή χαραυγή τής 4ης Σεπτέμ¬
βριον μας ευρίσκει άγκνροβολημέ-
νους άπό την νύκτα στόν λιμένα
τοϋ Χερβονργου. Στό πλοϊό μας
παρατηρεΐται πυρετώδτς κίνησις.
Τό πλήρωμα κατέχεται άπό κάποΐα
·ευρικότητα. 'Επί τέλονς δεικνύ¬
ουν καί οί "Αγγλοι ότι εχονν νεν-
ρα. Θελονν νά κανονίσουν, νά τα-
κτοοτοιήσονν τα πάντα πον σχετί-
Ιο>ααι μέ την άποβίί5ασί μας. Ή
εξηΊσκημέη νπειθαρχία τον πληρώ-
ματος γίνεται καταιφανόίς άντιλη-
πτή. Καί <ττή στιγμή πον πρέπει νά ύπερεντείνονν τα νεΰρά τους, τα σνγκρατονν, κυριαρχούν τοϋ ίαντον των, άποφεύγονν την σύγ- χνσι, διατηρονν άξιοθαΰμαστη τά- 'Ετοιμάζονται δσοι έπιβάτες προορίζονται ιγιά την ήπειροκική Ενρώπη νά έπιβασθονν σέ π^.οιά- ριο, που Μ μάς μεταφέρη στήν άποβάθρα τοϋ Χερβούργον. Οί αλλοι κατευθ-ύνονται γιά την Αγ¬ γλία. Άποχωριξόμε·υια μέ έγκάρ- δια αΐσθήματα φιλίας καί άγάπης. Αί εξ ημέραι στόν ώκεανό ήσαν αρκεταί νά μάς σνμφιλιώσονν καί συνδέσονν μέ μιά είλικρινη φιλία /.αί αδολη άγάπτ). Μακρυά &πο τα βάσανα, τής δολοπλοκίες, υποκρι- σίες καί τεχνάσματα τον περί υπ¬ άρξεως αγώνος, άμέριμνοι, άο(α- κοι, άθώοι, έξερριζώσαμε τα άγ- κάθια καί τριβόλους, έκρατήσαμε στήν καρδιά μας*ο, τι καλο καί ή- θικό εχει καλλιεργήση δ (τημερινδς πολιτισμόν, έξαγνίσ'θημεν μέ μιά λέξι. ' Καί ήσαν έκεΐ άντιπρόοΐαποι τοΰ λαοϋ κάθε Ενροχταίκής χάόρας, χθεσινοί έχθροί καί άντίπαλοι στόν παγκόσμιο πόλεμο, αυριο δέ Γσως καί πάλιν νπό την έπίδρασι τον ι^ότνος τής ι&ιοπάλης, κρατών καί άτόμων ή την έπιρροή τον θρη¬ σκευτικόν φανατισμόν καί πατριω¬ τικόν" σοοθινισμον. Έν πάση περιπτώσει ή συναδέλ- φωσις αυτή τοϋ ώκεανοΰ καί τα αδολα σιινσΛσθηματα πον άνεπτύ- χθησαν μεταξύ μας διαδηλοϋν πως δ άνθρα>πος δέν είναι σέ τόση θη-
ριώδη καί κτηνχόδη κατάστασι, δ-
πος Ισχυρίζονται μερικοί άπαισιό-
δοξοι.
Τό πλοιάριο μάς μεταφερει στή
Γαλλική άκτή, ίνφ άπό τάς έπάλ-
ξεις τοΰ πλωτοΰ κάοτρον οί συμ-
πλωτήρές μ^χς σείονν τα μανδη-
λια, τα καπέλλα, τα χέρια των, σέ
μιά ώραία καί εγκάρδια χειρονο-
μία άποχαιρετΐσμοΰ καί οί παλμοί
Ή Τροϊίλΰ Σιάττωκ, πρώην ήδοιτ
σερδΐτόρα καί τέλος τίποτε, ή όποία
ή κατ' αυτής κατχγγελία! απεσύρθη
οιου €ΐχε κλεψει μι«
ο:6ς, καί κατόχιν ράχτρια Ιζειτε
άφέθτι ελευθέρα έν Σικάγφ, ότ»
ίι-δ τού καταττήματος, έκ «5 ^
ν γο*αικδίοτν ένίι^ιασίαν.
τής καρδίας έπιταχύνονται καί
ΐτολλά μάτι<ΐ θολώνονν. Καί εως χθές ήμαστε αγνωστοι, ϊ<τως δέ ουδέποτε σνναντηθονμε καί πάλι στό δρόμο τής ζίοής! Οί προμαχώνες στά δνο στό- μια τον λιμένος, τα κανόναα, τα |-άγκυρο6ολημενα τορπιλλικά καί νδροπλάνα μάς πείθονν δτι τό πο- λεμικό μένος δέν εχει εξαλειφθή εντελώς άκόμη άπό την Ενρώπη. Άποτελοϋν δμως άντί·&εσι καί ό>
ραία εϊκόνα τον ειρηνικόν αγώνος
τής ζωής οί ■ψαρόβαρκες πον με
την ανατολή τον ήλιον σηκώνονν
τα πολΰχρα>μα καί γραφικά πα-
νιά τονς καί ξετιινονν σάν πετα-
λοϋδες στά νερά τον πορθμον τής
Μάγχης γιά την αυτή κΛθημερινή
έργώσία, γιά τό ψωμί τής ημέρας.
Τό Χερβονργο είναι μιά ησνχη
καί ε^μορψη πόλις πον έκδηλώ-
νει άμέσως την Νορμανδική της
ύπόστασι. Κατά τόν έ-κτελωνισιιό
τηρεϊται θαυμασία τάξις, οί δέ
τελωνριακοί ΰπάλληλοι φέρονται
ευγελ'έστατα πρός τονς ταξειδιώ¬
τας. Σπανίως άνοίγουν άποσκευ-
άς. Άρκεΐ ό λόγος μας δτι δέν
μεταφέρομεν σιγαρέττα, σιγάρα,
σπίρτα καί παιγνιόχαρτα. Αί πρώ¬
ται περί Γαλλίαν εντυπώσεις μας
είναι λαμπραί. Παρατηρεΐται δ¬
μως καί μία παρασρωνία. "Εξωθεν
τοϋ σταθμοΐ διάφοροι Γαλλίδες,
μέ τα παιδία τονς ώς επί τό πλεί¬
στον, έπαιτοΰν έλενθερως καί θο-
ρυβωδώς. Τό τοιούτον δέν επρεπε
νά έπιτρέπονν αί Γαλλικαί αρχαί.
Οί σιδηράδρομοι της Γαλλίας
μας κάμνον/ έντνΛθίσι. Μικρότεροι
άπό τούς Άμέρικανικούς, εχονν
τρείς ·&έσεις. Δέν περιμένει κα¬
νείς βέβοαα τής ενκολίες πού ευ¬
ρίσκει είς τούς Άμερικανικονς σι-
οηροδρό(.ιους, είναι έν τούτοις τα-
χντατοι.
Διασχίζομεν την βόρειον περι¬
φέρειαν της Γαλλίας, θαυμάζον-
τες τα γραφικά τοπία, την πλον-
σία Ιβλάστησι, την αφθονο πρασι-
νάδα, τα ώραϊά της δένδρα κιαΐ
τής ευμορορες φάρμες καί άγροι-
κίες της. 'Ομοιάζει σέ πολλά ση-
μεϊα βορείας Πολιτείας των 'Η-
νωμένων Πολιτειίόν, Ιδίως είς
την έναλλαγή τοϋ έοάφους άπό
δασύλλια είς χακνάφια, κάμπους
καί τάνάπαλιν. Μονο τα σπίτια ποΐΐ
έδω είναι πετρινα καί Νορμανδι-
κοϋ ρνθμον, έν αντιθέσει- πρός τα
ξύλινα καί άποικιακοΰ ρυθμόν της
Άμερικανικής· φάρμας. Τα δέν¬
δρα δέν είναι τόσο μεγάλα, φαί-
νονται νεώτερα. Στά χωράφια καί
τούς λειμωνες βόσκουν τίρεμα τ^
άναπαύονται μακαριως πάμπολλες
άγελάδες.
Οί γεωργοί φαΐΛΌνται πολϋ φι-
λόπονοι. Καταγίνονται τώρα είς
οργωμα ή* την σύναξι σανοϋ. Ή
γη φαίνεται έπιοτημονικά καλλ»
εργημενη. Μάς κάμνουν έντΰ.τοχη
οί κάτοικοι αΰτόί τής Γπ>Λίας.
Ροδοκόκκινοι, μέ μεγάλα μά7Λον
άναστήματα, φιλήσνχοι καί /.αλο
κάγα-θοι, λίαν δέ έργατικοί.
Γνρω άπό τα σπιτια τοι·ς έ'χονν
αφθονα καί ώραϊα ανθη /.αί ώ-
ραίονς λαχανόκηπονς.
"Οσο προχωροϋμεν τόσο τα δέν¬
δρα φαίνονται ολιγώτερα ή μικρά·
τερα, αί δέ άγροικίσι πτ»κνότε9αΐ
πλέον ώς χωρία καί πολίχνοα.|
νη, "Αφθονα δέ δΐοωροφόοα
δρα, Ιδίως μηλιές καί αχλαδιες.
"Ανθη δμως παντοϋ, ώραΐα, εΰο-
σμα. Είς τούς αγρόν; δια-/ρίνο
μέν πο?ϋς παπαροϋνες, μινρότδ-
ρες δμως άπό τής Έλληνι/
Μάς κάμνουν ώοαία έντύπο>σι
συμμετρικαί κα γραφΐ7(ί)τατα1
θυμωνιές των γεωργών, οσο-δέ
πλησιάζομε στό Παρίσι τόσο πλη-
θυνονται, ωσαύτως δέ οί λα/αν*
κτιποι, οί όποίοι άποδεικνύοΐ'ν το '
της τάξίίος κηπονροΰς.
Συναντώμεν κάπου—κάπου λ·
διαφημίσεις πον φανερώνοι,'ν ότι|
ό 'Αμερικανικός τρόπος τον η
ρίον είσχωρεΐ σιγά—σιγά παντοΛ
Στό δρόμο μας σνναντοΰμε πολλαί
σήραγγας, μάς κινεΐ δέ κάτοια
θυμηδία τό λεπτό σκονξιμο τ%
Γαλλικής άτμομττχανης, έν άντι·
θεσει πρός τούς βρυχηθμοΰς
Άμερικανικών τραίνων.
Στά περίχωρα τοϋ — .
θαυμάζουμε πολύ ώραϊα καί α?·
τισύστατα σπίτια, Ιδίως στή" "*'
θες τοϋ Σηκουάνα.
Επί τέλονς, νά, κάτω στόν *■
ρίζαντα ό πυργος τοϋ "Αί "
Πλησιάζονμε, φθάνονμε στό
ητευτικό, στό μαγικό Π αι
"Αλλοι θά μείνουν έδώ νά διαιτκε·
δόσουν, δλλοι θιάζονται γιά την
γενέτειρα, είναι δέ ούτοι οί περισ-
σότεροι. Μέ την αυτήν έγκαρδιρ·
τητα άποχωριζόμεθα άπό τουί
συνταξειδιώτας μας γιά νά .
•θοϋμε, ποίος λίγο—ποιος_πολν,
στά μυστήρια τής Παρισινής Ψ1
ής καί νά κοπευθυνθοϋμε ν.ατ(»β
στή γενέθλιο γη.
Θεοτόκης Χ. __
'Εκλεκτά βιβλία ίχ* μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοϋ «'Εΐθ-νιιχοΰ ν^«^*·
' ΝΕΑΝΙΚΟΙ ΕΡΒΤΕΣ
•Υπό 'Άλεξ. Δουμά (νίοϋ). ■
ναι ίνα άπό τα άθάνατα εργα «
μεγά?ου Γάλλου συγγραφεω-·
χει μεταφρασθή είς όλας
γλώσσα; τού κόσμου. Τιμαται
οεμένον Ε*
"ΝΑΊΊΟΝΑΙ.
14Ο %ν. 26ΤΗ 6Τ.
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ2ΤΟΝ
Κ/ϋΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΜΗΝΟ-ΑΜ ΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεται τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, το οποίον εδόθη ποτέ είς τους Έλληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον" πλοΰτον πληροφοριών καϊ συμβουλών.
Άναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μόνοι σας περί της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟ^ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ-
δευτέρα έγγραφα. Μάρτνρες. 'Ε-
ξίτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. Όρκος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαιώματα τ) Τέλη. Πολι-
τογραφησις Γνναικών. 'Εξαιρετική
Πολιτονρά(ρησις. Στρατιώται καί
Ναΰται τού Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναϋται εμπορικόν πλοίων.
Ποοσωπα έξασκήσαντα χαθήχον-
τα Αμερικανοΰ πολίτου χωρίς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομίνων. Τέκνα Αμερι¬
κανόν πολιτών γεννώμεθα έν τώ
Εξωτερικώ. 'Ακΰρωσις εγγράφων
της /Ιολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
<ης δια την Πολιτογράφηστν. Έ- ™ΐ%Ή Χ01^οχθίοεις ΆγγλιστΙ <<αΙ Ελληνκττί. Έρωτήσεις καΐ ά- παντησεις σχετικώς μέ την Ιστο¬ ρίαν των Ήνωμενων Πολιτειών. Λρωτησεις χαί απαντήσει^ σχετι¬ κώς μέ τό Σύνταγμα καί ΐήν Κυ- 1^%^ Ήνωμενα*ν Πολι- τειων. 'Ερωτήσεις καί άπαντήσεις σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬ βέρνησιν. Έρωτησεις καί άπαντη- σεις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν των δημων καί πόλεων, κλπ. ρι™ Ε4ΔΟΣΕΟν^ΒΑΤΗ .1"Ν,·7~ Εχδοσις διαβατηρίων εις πολίτας οιαμενοντας έν τώ έξω- τεοιχφ. Προαπαιτουμεναι διατυ- ΠΡΟΛΟΓΟΣ. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις τής Άμερικής. Χρκττόφορος Κολόμ>
6ος. Άλλοι έ|εβευνηταί. Πώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
ΕΰρωπαϊκαΙ 'Αποικίαι. Αγγλικη
Έπικράτησις. Έπανάσταστς κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξιν > τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
Ι ΟΙ κυριώτεροι Άμεο,ικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοϋ Σνντάγματος.
ΑΐΔεκατρεϊς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τού Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λ£ν-
κολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία Ούίλσων. Πόλεμος
κατά τής Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο¬
ΛΟΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν ποωτοτύπφ καί με-
ναφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΓΓΕΙΩΝ (έν *οα>-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ <:ΚΕΕϋ (Τό Πιστύε» τοΰ Άμερικανοΰ). Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ- ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬ ΛΓΓΕΙΩΝ.— Ποϊοι ϋπάγονται είς Εον Μεταναστευτικόν Νόμον. Με- τανάσται καΐ μή τοιούτοι. Διαίρε¬ σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα- λογίας (φΐοΐβ 1πιηιΐ§Γ8ηΐ8). Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά- σται ((Πΐοΐ3 ρΓείβΓτεά" ίπΐΓηί- (ΙΓΗηΙδ). Μετανάσται έκτός άνα- Ι.ογίας (ποη-συοί» ΙπΐΓηΙβΓαηίβ) Θετά τέκνα. Άναλογία (Ο,ιιθΙ»). Οί μή μετανάσται δέν ίπάγονται είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά τούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν Βιά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, μ«- τανάστας καί μή. 'Εξέταστς μετα¬ ναστών. Άποκλεισμόο. "Εφεστς. Άποκλειό'μενοι μετανάσται. Ξένοι υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬ νικόν στρατόν (ΑΪίεη νβΙβΓ3Π3). Πρόσκλησις μεταναστών Ικτός α- ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιοε'- σεως καί προτιμήσεως. Άμ«ρικα- οί πολίται προτιθέμενοι νά νυμφβυ βωσιν έν τω εξωτερικώ. ΑΓτησις π-ρός τδν Γενικόν 'Εποπτην τί^ς Μεταναστεύσεως. ΣπουΛασταί. Πι στοποιητικά, τ) δδειαι έπι<ττροφϊ|ς. Π ως έκδίδονται τα Πιστο,τοιτιτι- να Έπιστροφή'ς. Πόλεις τ} μέρη όπου Ιδρεΰουν Μεταναστενττκαί 'Αρχαί. ΠοιναΙ είς- τούς παραβά- τας τοδ Μεταναστευτικοδ Νόμον. Φυλάκισις, Πρόστιμον. Απέλασις. Διά τούς μεταβαίνοντος βΐς Κα- ■αδάν, Μεξικόν, χλλ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΠΌΓΡΑΦΗΣΕ- ΩΣ.— ΠοΓοι δύνανται νά πολιτο- γραφηθοΰν. Άποκλειόμτνοι τής Πολιτογοαφήσεως. Τ£ Ισχύει βιά τονς ζητήσαντας δπαλλαγην άπό τής στραττωτικτίς υποχρεώσεως κα- τ άτδν πόλεμον. Δικαστήρια Πο- ? ιτογραφήσεως. Διατυπώσεις Πο- ? ιτογραφήσεω?. Δήλωσις προθεΌ-ϊ- Όζ καί πρωτα ?γγραφα. Πιστοποί- ητικόν αςρίξεοος. ΑΓτησις διά τα τελεστικη Έξουσία. Πρόεδρος. 'Υ πουρνικόν Συμβούλιον. Νομοθετι- ?λή Χβ1 Γί ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοθ Κογκρε'σσου. Δικαστική 'ίξουσία. Ανώτατον Δ καστηριον (δυρΓβηιβ ΟοπγΪ οί ίί« υ"ι{ε<1 δΐί) ί δά ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΐΥίΙ «ετικη αυτών έξουσία. Βουλή «αί Γερουσία. 'Εκτελεσπκή Έξουσία. Κυβερνητης (ΟονβΓηοΓ) «αί σύμ- βουλοι αυτοδ. Δικαστική έξουσία. Ανωτ?™ν. Πολιτειακόν Δικαστή¬ ριον (8ΐ8ΐβ δυρΓβπιβ Ο,οχιη) ■ χο™τ.ενα βικαστήριβ. Κομη- τειαι. Πόλεις, Τάουνς, ,Ολ ΕΡΟΤΙ-ΕΙΣ ΚΑΙ'ΆΠΟΚΡΙ- ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι Ας την Ιστο¬ ρίαν καί γεωγραφ£αν των Ήνωμέ- ΙΤ ,Πο^'χειων (ΈλληνιστΙ καί Αγγλιστί). ΕΡΩΤΗΣΕΓΣ ΕΑΙ ΑΠΟΚΡΙ- ΣΕΓΣ άναφβρόμεναι είς τό Σύν- ταγμα καί την Όμοσπονβιακήν Κυ¬ βερνησιν (ΈλληνιστΙ καί 'Αγγλι- στι). Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ" ΥΜΝ05 Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΓΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (ΡΙ.ΕΠ6Ε ΤΟ ΤΗΕ ΑΜΕΚΚΑΝ γ£»ΑΟ). ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ ΝΓΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ^^ ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΝ (ΒΕΝΙΑΜΓΝ ΦΡΑΓΚΛΤΝΟΣ) ΠΡΟΧΕΓΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ. ΓΈΩΡΠΟΣ ΟΥΑΣΓΓΚΤΟΝ ΑΒΡΑΑΜ ΛΓΝΚΟΛΝ. ΚΑΛΒΓΝ ΚΟΥΑΓΓΖ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ «ΡΑΓΚΛΓΝΟΣ. Χρυσόοετον τιμαται......,-.-.....-... Δολλ. 1.251 Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθήτε εν αντίτυπον άμέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ: ΝΑΤΙΟΝΑί (ΒΟΟΚ ΌΡΤ.) 140 2βΤΗ ΜΕΝ ΥΟΙΙΚ, Ν. Υ. ΕΠΙΠΡΟΦΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΜΕΡΙΚ, (Συνέχεα έκ τής Ιδής τδ Στήν θέσι των τουριστών κυ- ριαρχοϋν οί Σκοοτσέζοι, για οίκο- ντψία. Φαίνεται ή παροιμία γιΛ την φιλαργυρία τους είναι άληθι- νή. Και τρώγονν ενα περίδρομο, καί δμ<ος είναι ίσχνοί σάν Σκω- τσέκιζες σανίδες. "Εχουμε καί ε¬ να Ραβδϊνο άπο την Βιέννη. Τε- λειος τύπος "Ορθόδοξον 1Ε|6ραί- ου. "Ολη την ωρα μέ την Παλαιά Διαθηκη και ^Ψ Πεντάτευχο στά γέρια τού, διαρκώς προσενχεται καί κάθε πρωϊ λειτουργεΐ στή>
καμπίνα τον. Οί όμόθρησκοί τού
τόν περιβάλλουν μέ πολυ σεΐβασμό
καί τόν άκολονθοΰν είς τάς προ»
σευχάς καί τής λειτουργίες τού.
Γι' αύτό πρέπει νά τοΰς θαυμάζτ]
κανείς καί νά μην άπορη πώς συν-
εκράτησαν τόν «θνκΐμό τους οί Ε¬
βραϊοι διά μέσον των αιωνίαν καί
διωγμών των Χριστιανών. "Αν ή¬
το ν.ανείς δικός μας παπάς, θά τόν
εδέναμε στό μανδήλί μας καί θά
τόν έπιτιμίζαμε...
"Ετσι περνοϋν αί ?ξ ήμεριαι
στόν ώκεανό γρήγορα για δσονς
διασκεδάζουν καί άργά γιά δσονς
έπισκέπτονται την γενέτειρα.
Ό ώκεανος άρχίζει νά γίνεται
πειό γαλανος χι' ό ούρανος πειό
γαλάζιος. Πλησιάζομε στήν Εύ-
ρώπη' νά, κατω 6α·θειά από τον
όρίζοντα διακρίνονται αί βραχώ-
δεις άκταί τής βορειον Γαλλίας.
Μάς πιάνει ρϊγος ενθουσιασμόν)
/αί χαράς. Αίσθάνομαι δ, τι οί
μύριοι τοΰ Ξενοσ^ωντος, δταν έπ-
σνερχόμενοι 1% τής Περσίας άν-
τίκρυσαν κατά πρώτον την θάλασ-
σα. Καί άναφωνοϋμεν καί ημείς
όπως καί έκεϊνοι—άλλ' άντιθετο;
—ξΓ,ρά! ξηρά! Καί ή φωνή πνί-
■νεται, τα μάτια θολώνουν, ή καρ-
8ιά πάλλε^ Πλησιάζομε στήν πα-
τρική γή.
* * *
Ή χαραυγή τής 4ης Σεπτέμ¬
βριον μας ευρίσκει άγκνροβολημέ-
νους άπό την νύκτα στόν λιμένα
τοϋ Χερβονργου. Στό πλοϊό μας
παρατηρεΐται πυρετώδτς κίνησις.
Τό πλήρωμα κατέχεται άπό κάποΐα
·ευρικότητα. 'Επί τέλονς δεικνύ¬
ουν καί οί "Αγγλοι ότι εχονν νεν-
ρα. Θελονν νά κανονίσουν, νά τα-
κτοοτοιήσονν τα πάντα πον σχετί-
Ιο>ααι μέ την άποβίί5ασί μας. Ή
εξηΊσκημέη νπειθαρχία τον πληρώ-
ματος γίνεται καταιφανόίς άντιλη-
πτή. Καί <ττή στιγμή πον πρέπει νά ύπερεντείνονν τα νεΰρά τους, τα σνγκρατονν, κυριαρχούν τοϋ ίαντον των, άποφεύγονν την σύγ- χνσι, διατηρονν άξιοθαΰμαστη τά- 'Ετοιμάζονται δσοι έπιβάτες προορίζονται ιγιά την ήπειροκική Ενρώπη νά έπιβασθονν σέ π^.οιά- ριο, που Μ μάς μεταφέρη στήν άποβάθρα τοϋ Χερβούργον. Οί αλλοι κατευθ-ύνονται γιά την Αγ¬ γλία. Άποχωριξόμε·υια μέ έγκάρ- δια αΐσθήματα φιλίας καί άγάπης. Αί εξ ημέραι στόν ώκεανό ήσαν αρκεταί νά μάς σνμφιλιώσονν καί συνδέσονν μέ μιά είλικρινη φιλία /.αί αδολη άγάπτ). Μακρυά &πο τα βάσανα, τής δολοπλοκίες, υποκρι- σίες καί τεχνάσματα τον περί υπ¬ άρξεως αγώνος, άμέριμνοι, άο(α- κοι, άθώοι, έξερριζώσαμε τα άγ- κάθια καί τριβόλους, έκρατήσαμε στήν καρδιά μας*ο, τι καλο καί ή- θικό εχει καλλιεργήση δ (τημερινδς πολιτισμόν, έξαγνίσ'θημεν μέ μιά λέξι. ' Καί ήσαν έκεΐ άντιπρόοΐαποι τοΰ λαοϋ κάθε Ενροχταίκής χάόρας, χθεσινοί έχθροί καί άντίπαλοι στόν παγκόσμιο πόλεμο, αυριο δέ Γσως καί πάλιν νπό την έπίδρασι τον ι^ότνος τής ι&ιοπάλης, κρατών καί άτόμων ή την έπιρροή τον θρη¬ σκευτικόν φανατισμόν καί πατριω¬ τικόν" σοοθινισμον. Έν πάση περιπτώσει ή συναδέλ- φωσις αυτή τοϋ ώκεανοΰ καί τα αδολα σιινσΛσθηματα πον άνεπτύ- χθησαν μεταξύ μας διαδηλοϋν πως δ άνθρα>πος δέν είναι σέ τόση θη-
ριώδη καί κτηνχόδη κατάστασι, δ-
πος Ισχυρίζονται μερικοί άπαισιό-
δοξοι.
Τό πλοιάριο μάς μεταφερει στή
Γαλλική άκτή, ίνφ άπό τάς έπάλ-
ξεις τοΰ πλωτοΰ κάοτρον οί συμ-
πλωτήρές μ^χς σείονν τα μανδη-
λια, τα καπέλλα, τα χέρια των, σέ
μιά ώραία καί εγκάρδια χειρονο-
μία άποχαιρετΐσμοΰ καί οί παλμοί
Ή Τροϊίλΰ Σιάττωκ, πρώην ήδοιτ
σερδΐτόρα καί τέλος τίποτε, ή όποία
ή κατ' αυτής κατχγγελία! απεσύρθη
οιου €ΐχε κλεψει μι«
ο:6ς, καί κατόχιν ράχτρια Ιζειτε
άφέθτι ελευθέρα έν Σικάγφ, ότ»
ίι-δ τού καταττήματος, έκ «5 ^
ν γο*αικδίοτν ένίι^ιασίαν.
τής καρδίας έπιταχύνονται καί
ΐτολλά μάτι<ΐ θολώνονν. Καί εως χθές ήμαστε αγνωστοι, ϊ<τως δέ ουδέποτε σνναντηθονμε καί πάλι στό δρόμο τής ζίοής! Οί προμαχώνες στά δνο στό- μια τον λιμένος, τα κανόναα, τα |-άγκυρο6ολημενα τορπιλλικά καί νδροπλάνα μάς πείθονν δτι τό πο- λεμικό μένος δέν εχει εξαλειφθή εντελώς άκόμη άπό την Ενρώπη. Άποτελοϋν δμως άντί·&εσι καί ό>
ραία εϊκόνα τον ειρηνικόν αγώνος
τής ζωής οί ■ψαρόβαρκες πον με
την ανατολή τον ήλιον σηκώνονν
τα πολΰχρα>μα καί γραφικά πα-
νιά τονς καί ξετιινονν σάν πετα-
λοϋδες στά νερά τον πορθμον τής
Μάγχης γιά την αυτή κΛθημερινή
έργώσία, γιά τό ψωμί τής ημέρας.
Τό Χερβονργο είναι μιά ησνχη
καί ε^μορψη πόλις πον έκδηλώ-
νει άμέσως την Νορμανδική της
ύπόστασι. Κατά τόν έ-κτελωνισιιό
τηρεϊται θαυμασία τάξις, οί δέ
τελωνριακοί ΰπάλληλοι φέρονται
ευγελ'έστατα πρός τονς ταξειδιώ¬
τας. Σπανίως άνοίγουν άποσκευ-
άς. Άρκεΐ ό λόγος μας δτι δέν
μεταφέρομεν σιγαρέττα, σιγάρα,
σπίρτα καί παιγνιόχαρτα. Αί πρώ¬
ται περί Γαλλίαν εντυπώσεις μας
είναι λαμπραί. Παρατηρεΐται δ¬
μως καί μία παρασρωνία. "Εξωθεν
τοϋ σταθμοΐ διάφοροι Γαλλίδες,
μέ τα παιδία τονς ώς επί τό πλεί¬
στον, έπαιτοΰν έλενθερως καί θο-
ρυβωδώς. Τό τοιούτον δέν επρεπε
νά έπιτρέπονν αί Γαλλικαί αρχαί.
Οί σιδηράδρομοι της Γαλλίας
μας κάμνον/ έντνΛθίσι. Μικρότεροι
άπό τούς Άμέρικανικούς, εχονν
τρείς ·&έσεις. Δέν περιμένει κα¬
νείς βέβοαα τής ενκολίες πού ευ¬
ρίσκει είς τούς Άμερικανικονς σι-
οηροδρό(.ιους, είναι έν τούτοις τα-
χντατοι.
Διασχίζομεν την βόρειον περι¬
φέρειαν της Γαλλίας, θαυμάζον-
τες τα γραφικά τοπία, την πλον-
σία Ιβλάστησι, την αφθονο πρασι-
νάδα, τα ώραϊά της δένδρα κιαΐ
τής ευμορορες φάρμες καί άγροι-
κίες της. 'Ομοιάζει σέ πολλά ση-
μεϊα βορείας Πολιτείας των 'Η-
νωμένων Πολιτειίόν, Ιδίως είς
την έναλλαγή τοϋ έοάφους άπό
δασύλλια είς χακνάφια, κάμπους
καί τάνάπαλιν. Μονο τα σπίτια ποΐΐ
έδω είναι πετρινα καί Νορμανδι-
κοϋ ρνθμον, έν αντιθέσει- πρός τα
ξύλινα καί άποικιακοΰ ρυθμόν της
Άμερικανικής· φάρμας. Τα δέν¬
δρα δέν είναι τόσο μεγάλα, φαί-
νονται νεώτερα. Στά χωράφια καί
τούς λειμωνες βόσκουν τίρεμα τ^
άναπαύονται μακαριως πάμπολλες
άγελάδες.
Οί γεωργοί φαΐΛΌνται πολϋ φι-
λόπονοι. Καταγίνονται τώρα είς
οργωμα ή* την σύναξι σανοϋ. Ή
γη φαίνεται έπιοτημονικά καλλ»
εργημενη. Μάς κάμνουν έντΰ.τοχη
οί κάτοικοι αΰτόί τής Γπ>Λίας.
Ροδοκόκκινοι, μέ μεγάλα μά7Λον
άναστήματα, φιλήσνχοι καί /.αλο
κάγα-θοι, λίαν δέ έργατικοί.
Γνρω άπό τα σπιτια τοι·ς έ'χονν
αφθονα καί ώραϊα ανθη /.αί ώ-
ραίονς λαχανόκηπονς.
"Οσο προχωροϋμεν τόσο τα δέν¬
δρα φαίνονται ολιγώτερα ή μικρά·
τερα, αί δέ άγροικίσι πτ»κνότε9αΐ
πλέον ώς χωρία καί πολίχνοα.|
νη, "Αφθονα δέ δΐοωροφόοα
δρα, Ιδίως μηλιές καί αχλαδιες.
"Ανθη δμως παντοϋ, ώραΐα, εΰο-
σμα. Είς τούς αγρόν; δια-/ρίνο
μέν πο?ϋς παπαροϋνες, μινρότδ-
ρες δμως άπό τής Έλληνι/
Μάς κάμνουν ώοαία έντύπο>σι
συμμετρικαί κα γραφΐ7(ί)τατα1
θυμωνιές των γεωργών, οσο-δέ
πλησιάζομε στό Παρίσι τόσο πλη-
θυνονται, ωσαύτως δέ οί λα/αν*
κτιποι, οί όποίοι άποδεικνύοΐ'ν το '
της τάξίίος κηπονροΰς.
Συναντώμεν κάπου—κάπου λ·
διαφημίσεις πον φανερώνοι,'ν ότι|
ό 'Αμερικανικός τρόπος τον η
ρίον είσχωρεΐ σιγά—σιγά παντοΛ
Στό δρόμο μας σνναντοΰμε πολλαί
σήραγγας, μάς κινεΐ δέ κάτοια
θυμηδία τό λεπτό σκονξιμο τ%
Γαλλικής άτμομττχανης, έν άντι·
θεσει πρός τούς βρυχηθμοΰς
Άμερικανικών τραίνων.
Στά περίχωρα τοϋ — .
θαυμάζουμε πολύ ώραϊα καί α?·
τισύστατα σπίτια, Ιδίως στή" "*'
θες τοϋ Σηκουάνα.
Επί τέλονς, νά, κάτω στόν *■
ρίζαντα ό πυργος τοϋ "Αί "
Πλησιάζονμε, φθάνονμε στό
ητευτικό, στό μαγικό Π αι
"Αλλοι θά μείνουν έδώ νά διαιτκε·
δόσουν, δλλοι θιάζονται γιά την
γενέτειρα, είναι δέ ούτοι οί περισ-
σότεροι. Μέ την αυτήν έγκαρδιρ·
τητα άποχωριζόμεθα άπό τουί
συνταξειδιώτας μας γιά νά .
•θοϋμε, ποίος λίγο—ποιος_πολν,
στά μυστήρια τής Παρισινής Ψ1
ής καί νά κοπευθυνθοϋμε ν.ατ(»β
στή γενέθλιο γη.
Θεοτόκης Χ. __
'Εκλεκτά βιβλία ίχ* μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοϋ «'Εΐθ-νιιχοΰ ν^«^*·
' ΝΕΑΝΙΚΟΙ ΕΡΒΤΕΣ
•Υπό 'Άλεξ. Δουμά (νίοϋ). ■
ναι ίνα άπό τα άθάνατα εργα «
μεγά?ου Γάλλου συγγραφεω-·
χει μεταφρασθή είς όλας
γλώσσα; τού κόσμου. Τιμαται
οεμένον Ε*
"ΝΑΊΊΟΝΑΙ.
14Ο %ν. 26ΤΗ 6Τ.
«ΕΘΝΤΚΟ~ ΚΉΡΥ5».- ΚΥΡΙΑΚΉ. 29
1929.
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ
ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΗΣ Κ. ΜΑΡΙΑΣ ΠΟΤΟΥΝΙ
—Αύτοι οί Κολεχμάινεν δέν_ εί¬
ναι ν.αί τόσον πλούσιοι. Τό κτήμά
ΐου: είναι πολύ μικρά.
—Γιατί, λοιπόν, έδέχθης να
αυτο ν.άθομαι συ·
ί
πάς μαζ
7νά κι' άναρωτιίμαι
—Γιατί; Αυτή ηταν ισως η
μοϊρά μου.
-Δέν εζήτησε; τα πλουτη,
-'Όχι· εκαμα δ, τι έπρεπε νά
χάμω.
__"Ο, τι επρεπε ν; Επρεπε λοι-
™ν νά ξεπεστϊ; στος Κολεχμάϊ-
ν ; Μπορούσες να διαλέξρς τόν
Λί/ϊίτερον άπό τούς πολλους πόυ
ο έζητοϋσαν. Άλλ' άντί νά τόν
δργθτίς, παντρεύεσαι καποιον
;έον στό χοριό καί, επί πλέον,
πτωχόν.
-Αύτά είναι πραγματα που
σι ιιβαίνουν.
—Καί επειτα, δταν πέθανεν ό
ί\ορας σου, παίρνεις ενα ύπηρέτη
/(α έγκαθίστασαι σ' ενα νοικια-
αιόνο κτήμα.
—Ναί, ΰέΰαια, ϊτσι φάνηκε τδ
"(ΐάγμα στούς πολλούς.
—Αύτό μέ έξάφνισε περισσό-
τερο άπό δλα. "Οσοι σέ εΐδαν νέα,
δέ ν μποροΰσαν νά τό πκττέι)»υν.
Έλα', πές μου, τί σ' εσπρωξε νά
ιό κάμη;;
—Ποίος ξέρει; Κανεις δέν ξέ-
οει την τύχη τού άπό πρίν.
—- Άλήθεια.
—Μόλις επιχείρησις ό ανθοω-
ιο; ν.άτι, γλυστρςί σιγά—σιγά σ'
ούτον ταν δρόμο. "Οταν κάμη τό
πρώτο ι&ημα, κάνει άμεσος καί
δτύτερο, ν.αί πάει. ,
—Καί πάει. Καί κοντεύονν νά
κλείσουν εΐκοσι. γρόνια πού δέν
Ξανάλθες στό σπίτι απού γεννή-
θηχες.
—Έ, ναί.
—"Εκαμες πολύ καλά ποΰ ήλ-
ιΐε; επί τέλους. Δέν μάς έκάκιω-
&- δταν &γ·κατα<παθήικαμε στήν καληά σου άγροικία; Σύ ή "δια την εΐγες βγάλη γιά πούλημα. —Τό ε*καμα γιατί δέν εΐχα κλη- Γονόμο—κ' Επρεπε κάποιος νά φροντίζη γιά την περιουσία. ΕΤμαι Ευχαριστημένη πού μπόρεσα καί τ ό πούλΓ<ΐα τοτε. ■—Δέν εφερες τόν ανδρα σου; —Δεν πέρασεν ήμέρα χωρίς νά ^αραξενευθώ πως μπόρεσες νά )- ενα ώραΐο καί καλό κτή- γιά νά φύγης μακρυά καί νά "αποδοθή; σ' .Ινα φτωχό χωριά- ΐη' ;—Ήταν καλλίτερα νά πάρω ν.α- νΠ'α άργιθαλαμηπόλο, —-Βεβαία, οχι. —Αύτό ΐσχέφ&ηχα. καί τότε. Καί δμως, τό ΐ§ιο ηταν. —Μά δχι, ήσουν ή μοναδική νλ>}ρονόμος τής περιουσίας· θά'-
ορισκες οποίον "ηθελες.
—Δέν μποροϋσα. Οί συνθηκες
^σαν άλλοιώτικες τότε.
—Ποιέ; σννθηκες;
—Γιατί νά μή στό πώ; Εΐσαι
11 μόνη φίλη στήν όποία μπορώ νά
^ιλήσω. Καί τί μπορεϊ νά*συμβή,
αν σοΰ τα διπγηθώ δλα; Δέν θά
"ε πιστέψης, ΐσως. Δέν μποροϋ-
οα πειά νά διαλεξω σύζυγον. Ή-
ταν ανώτερη 6ία.
—Δέν τδ ύ^τωπτεύθηκα διόλου.
—Κανεις δέν τωξευρε. Π ώς
ιιπορούσα νά γελάσω τούς πλου-
σιους χωρικούς πού μέ εΐχαν σέ
«ιεγάλη ύπόληψι; 'Αλλά ό Κολ-
ρ/μάινεν ήταν φτωχός ·καί εΐχε Λ-
νάγκη άπό χρήματα. γιατι τα χρέη
τού δέν «ταιρναν άναβολή.
—Τι λες!
—Καί^άν σου διηγηθώ δλη την
ίστορία, άπό την άρχή, άφοϋ εΐσαι
»Ι κα)1ίτερή μου (ρίλη, -/αί πάντο-
τε τόσον άγαπητή. Δέν είναι τί-
^ο πού νά πρέπει νά σοϋ κρΰ-
ίδγί. Και στούς χοροί·; ήσουν πάν-
τα ή πρώτη...
,. —Μπορεϊ. Βά πάρω ενα καλόν
ανδρα, ελεγα μέσα μου· κακόν δέν
τόν θέλω. Κι' έμοίραζα τα οχι δε-
ξιά κι' άριστερά, περιμένοντας καί
παρατηρώντας ποΰθε θάρχόταν
αύτός ό σύζυγος—.μάλαμα.
_—Καί δμως παρουσιάσθηκαν
πολλοί ΰ.τοψήφοιο. Ό ά'νδρας
μου...
—Ναί. Άλλά δέν έβιαζόμουν.
Μοΰ αρεσεν ή ζωή στό σπίτι, έ-
περνσΰσα καλά έδώ μέσα. Αύτό
τό δωμάτιο ήτα,ν δικό μου· τώρα
κάθεται ή κόρη σου.. ΤΗταν τό
ν.αλλίτερο δωμάτιο τοϋ σπιτιοϋ.
1 Από τότε εΐχε χαρτί στος τοίχους
χ.αί έσκαρφάλωναν ψυτά γεματα
ζωή. Πρωΐ καί ΰράδυ έκαθόμουλ'
στό παράθυρο μέ τό κεντημά μου.
Δέν ξεΰρω κι' έγώ γιά ποίον.—
Τίποτε δέν ίδιάζίΐ, κυττάίΐω εΒ,ω.
Νά ό κόλπος, τό δάσος ύψώνεται
Ικεϊ περα. Τό παράθυρο είναι ά-
νοικτό. Άκούω τό κελάιδημα των
πουλιών. Τό δάσο; άντηχεΐ σάν
λΰρα, την αύγή. Άναλαφροι λο-
γισμοί έφτερσύγιζαν μέσα στ» μυ-
αλό μόν. Έτσι περνοΰσαν οί ήμέ-
ρες. Ή ζωή εμοιαζε μ' ενα μακρό
δνειρο.
—Καί.ά χρόνια, τότε.
—Τα ζήσαμε χορεύοντας.
—Έ,ναί.
—Μιά φορά, Ιγινε γιορτή τοί
9·ερισμοΰ στήν άγροικία τοΰ Χασ-
σίλα· δλη ή νεολαία τοΰ χωρίου
επήγεν. Ήταν μιά ωμορςχη ,Ατν
γουστιάτικη ήμέρα καί ή βραδυά
επρομηνύετο καλή. Τό φεγγάρι έ-
λαμπεν, άλλά σύννεφα -ηόλθαν καί
ΓΟ σκέπασαν. Ά<ροΰ ■εθερίσαμεν δ- λη την ήαέρα, έμαζευΐτήκαμε στή μεγάλη σάλα γιά νά χορέψωμε, δ¬ ταν άποδειπνήσαμε. Ξέρεις την σάΡι-α τού Χασσίλ|3ΐ, ποΰ είναι εύ- ρύχωρη. σάν έκκλτκτία. Τα κορί- τσια την είχαν στοί.ίστι μέ κλωνά- ρια καί κλαδιά, εύωδίαζε σάν δά¬ σος. "Αρχισεν δ χορός καί τό γλέν- τι. τΗλθεν ή νύχτΐί. Μιά μικρή λάμπα ήταν άναμμένη στό ταβάνι κι' έκουνιόταν στούς κρότον; τοΰ χοροΰ. Δέν ερριχνε καί πολύ φως καί δμως ενας φαρσέρ, τοΰ ήλθε νά την σβύση. Ό μουσικός δέν επαψε νά παίζη, ή σκοτεινή σάλα άντηχησεν άπό την όχλαιγωγία τοϋ χοροΰ. Τα άγόρια έσήκωναν τή·; αάμες των καί, δταν αύτές εκου- ράζοντο, τή; επαιρναν στά γόνα- τά το»ς. Κατά την διάρκειαν τής έσπερίδος, ό άριθμό; των χορευ- τών έλατώθηκε· ζευγάρια τό ?- σκαζαν κρυφά-^^κρυφά. Ό ύπ,.ρέτη; μα;, ό Γιάννης, ή- ταν καβαλλιέρος μσυ. Ήταν ό ('.αλ/.ίτερος χορευτής τοϋ χωριοί] «<αί ό άγαπημένος των κοριτσι- ών. Ώραϊο άγόρι, ξεπεταγμένο, σάν πεϋκο· τόν θ/ϋμάσαι; —Μά βεβαία. —Γιά ποιάν, ά*ρά γε τόν εΐχε πλάση δ Θΐός; Μαζύ τού εχόρεψα κι' έστριφογύριζα σάν μπόρα. Τό κεφάλι μου «γύριζεν, άλλά δ Γιάν¬ νης μ' εκρατούσε καί έγώ ξεχνοΰ- σα τα πάντα στήν άγκαλιά τού. Γέλος, μ' εβαλε νά καθίσω κι' έ¬ μεινεν δρθιο; κοντά μου. Αέν ξέ- ρα> γιατί δέν άπεμακρΰνϊτη. "Αν
έκανε νά φύγΐΐ, θά τόν καλοϋσα.
Ήμουν τρελλή, ·σάν νά μοΰ εΐχαν
κάνη μάγια. ΤΑρ-ά γε, έπέιδή ήταν
τόσον ώραΐο; καί καί γεροφτεια-
σμέΛ-ος;
—"Ας φύγουμε, τοΰ είπα.
—Σύμφωνοι.
-—'ί? ρ'βουάρ καί μερσί! έφώ-
ναξα στούς οίκοδεσπότες.
—Νά άνάψωμε ψας, είπαν έκεΐ
νοι.
—Μπά! μην άνησυχεΐτε! τούς
οπήντη,σα.
Κι' έφύγαμε.
'ΕΙκείνη ή νύχτα 'έφαινόταν πώς
εΐχε μιά μαγική ώμορφιά. Τό φεγ¬
γάρι εΐχε κρυφθη πίσω άπό τα
σύννεφα καί τ^ δάσο; έφαινόταν
γεμάτο φαντάσματα. Έκόψαμε
δρόμο άνάμεσ' άπό τό δάσος. Σάν
έφ-θασα στό ποταμάκι, δέν διέ-
κρινα καλά την σανίδα κι' έπάτη-
σα στό βοΰρκο. Άμεσί»; ό Γιάν¬
νη; μέ παίρνει στά χέρια τού καί
μέ φέρνει πέρα άπό τόν λασπότο-
πο. Έγώ άφίνω νά μέ σηκώνη μέ
κλειστά τα μάτια. Μοΰ φαίνεται
πώς ό Γιάννη; είναι δικό; μου ά¬
πό πάρα πολύν καιρό. "Οταν ε¬
πέρασε τόν τελευταΐο ιβοϋρκο, δέν
-Μή ιιιλάς, εάν....
■—Τό ΐδιο μο ϋκάνει τώρα. Άλ-
^τε. τό πραγμα ·τίταν διαφορετι-
1°·, "Οταν είναι κανεις νέό*;, εχει
ανωφελους ένδοιασμού;.
—Αύτο είναι άλήθεια.
"—'Εζοϋσα καί έκαλοπερνοΰσα
^το κτίτμά μου χωρίς καμμιά ς^ρον-
τιδα. "Ολα ήσαν δικά μόν, άφοϋ
01 γονεΐς μου εΐχαν πεθάνη...
,—"Οταν εμπαινες στήν έκκλη-
Ο1(ϊ «!«,- Λ ..Λ.....__'.„.?-.. ..Α «*■
Ίί)Ι$ 15 Α 5ΜΑΖ4.
5υ<:Η Α ΒΚΞ, ΚΝθνν5 ΗΕΒ. ννοοο ΒΥ Ή Ούέλκωμ Λουής, ή όποία προσελήφθη ώς άοιδός μεγάλας ραδιοφωΜκ.ής έταιρείας έν Νέα Ύόρκτε, ΐνεκα τής ωραίας τρωνής της. Ή Ειρήνη Μπορδόνι, ήΰο.τοιό;, ή όποία ήλθεν εκ Χολλυγουντ εις Νεαν Υ¬ όρκην όπως μαρτνρήστ) είς την κατ' αυτής επί διγαιιια δίκην ην ενίκησεν 6 ιτΰϊννό: ττκ Ε. Ρέυ Γκόετζ. μέ άποθετει. Εκείνον τόν καιρό έ- χοψώμσυν ποϋ καί που στά μικρά σπιτάκια της άγροικίας. Ό Γιάν¬ νης μέ καταφέρνει, μπαίνει στό δωμάτιο μου καί μέ ξαπλώνει στό κρεβάτι μου. "Επειτα γονατίζει έμπρός μου καί δγάζει τα βρενμέ- να παπούτσια μου. Τόν άφίνω· τίποτε δέν μοΰ έφαινόταν άταίρια- στο. Δέν εΐχα την δύναμι νά δια- μαρτυρηθώ. Γιατί; Τάχα οί άνα- μνήσεις τοΰ χοροϋ, &τειτα τό 6ου- 6ό δάσος, τό αρωματής κίιλοκαι- ρινής νύχτας καί τα> κατάμαυρο
σκοτάδι μέ εΐχαν με·θύση καί τρελ-
λάντ); Άλλοφρόνησα καί άγάπη-
σά τόν Γιάννη. Ήταν δικός μου.
Καί δταν μ' έρώτησε: Πρέπει
νά φύγω; Δέν μπόρεσα νά άπαν-
τήσω τίποτε. Λαλιά δέν έβγηκεν
άπό τό στόμα μου. Εΐχα πλήρη
συνείδησιν των συμβαινόντων. Κ'
αύτό μέ κάμνει σήμερα δυστνχι-
σμενη. Αύτό θά μέ 6ασανίζτι σ'
δλη μου την ζωή. Συφοριασμένη
καιθώ; είμαι, θά εΐμαι καί άτιμα-
σμένη. Τα ήξενρα δλα αύτά, άλ¬
λά δέν μπόρεσα νά είπω ουτε λέ-
ξη. Καί...εγινε.
—Φτωχή μου φίλη!
—Έπειτα έπαρακά}νεσα τόν
Γιάννη νά φύγη άπό τό σπίτι μας.
"Ίΐϊνρυγε μακονά καί δέν ξεύρω πού
είναι. Δέν ακσυσα ποτέ νά γίνε-
ται λόγος γι' αυτόν. Άλ?λι ήταν^
δικός μόν, μ' Ιννοιωθε. "Η ί)ταν
αύταπάτη; "Ολα ηταν σάν δνειοο.
—-Καί πώς <τυνήντησε; τόν Κολ¬ εχμάινεν ; —Τνχαίως. Αύτός ουτε μ' ε- σκεπτόταν. Μιά μερά επρεπε νά πάη σέ κάποιον οανειστή. Κι' έ- γώ επρεπε νά πάω <ττό ίδτρ μέρος. Ό Κλογχμάίνεν μοϋ προσέφϊρε τό ελκυθοό τού, έδέχθηκα κι' έφύγα- με μαζύ. Ό χειμώνος είχεν ελθιι ενωρίς έκεΐνο τόν γρόνο* άρχε; τοΰ Δενέμβρη κι' ε!5λεπες σωρούς τό χιόνι. Ό Κολεχμάινεν εΐ^εν ε¬ να καλό αλογο κι' έπροχωρήσαμε γρήγορα. Δέν είχαμε τίττοτε νά είποΰμε Δέν ξέρω τί επέρασε Εα- φνικά άπό τοί κεφάλι τοϋ Κολεχ^- μάϊνεν πάντως αρχισε νά μοΰ κά¬ νη κόρτε. 'Εννοιώσαμε κι' οί δυδ καποια άμηχανία· ·εσκέφθηκα δ- μω; καλά, πρίν τοϋ άπαντήσω. Έ- δώ κρίνεται ή τύχη μου, έσυλλο- γίσ·9ιικα· Αύτός 6 ανθρωπος είναι δ, τι ιιοΰ χρειάζεται. Είναι φτω- μ- -Ι χό; κι' εχει άνάγκη άπό χρήματα. Ή εύκαιρία είναι καλή. "Εχει, ώς φαίνεται, άποτύχτ) στής χρηματι- κές τού ύποθέσεις καί τοΰ ήλθεν ή ίδέα νά δοκιμάση την τΰχη τού -κάμνοντας μου κόρτε. Μοΰ απηύ¬ θυνε την αΐτησί τού, μέ την άπό- λυτη βεβαιότητα πώς ή απάντησις ίΚζ τγταν άρνησις. "Οταν έδέχθη- κα, τα εχασεν. Αύτό ήταν γι' αυ¬ τόν ό γάμος ήταν επιχείρησις, γιά μενά έπίσης. -—-"Αν δεχθώ, τοϋ είπα, δέν θε λω νά άκούσω την παραμικρή μομ- φή στό μελλον. —Μομφή; Καί γιατί; —Γιά τίποτε. Καμμιά μομφή, δ, τι καί αν <Γυμ6η, καμμιά έξήτ γησι, καί τότε.... —Σύμφωνοι. —Τό πράγμα είναι, λοιπόν, ά-' ποφασισμένο. Έτσι κι' ΙΎινεν ή δουλειά. Α¬ σφαλώς είχεν έννοήστι τής προθέ· σεις μου. Π αντρεύθηκα τόν Κολ- εχμάϊνεν, 6 οποίος έκράτησε τόν λόιγον τού. Δέν άκουσα ενα παρά- νο, ουτε τό ύπερβολικό σέ καλό ή σέ κακό. Την ανοιξι, δταν πέθανί τό κοριτσάκι μου, επεσα ια' έγώ πολύ αρρωστη. Καί μέ έπεριποιή- θηκε σιχΒπηλός. Όλα εγίνοντο ό¬ πως είχα θελήστ). Θά ηταν αδικος κχιί ή παραμικρότερη κατηγορία εναντίον τοϋ άνδρό; μου. Άλλά ή περιουσία επαιρνε τόν κατήφορο. Ό Κολεχμάινεν δέν τΥ ταν ανθρωπος γιά νά διευθύνη ά» γροικίαν. Ήταν κοιμισμένος, έ· χάζεχ* μέσα <ττά δάση δπου περ- πατοΰσε στήν τύχη επι ώρες, |ε- χνωντας την ωρα τοϋ φαγητού; Ή λύπη τόν κατέβαλεν ή καμμιά αλλη α'ιτία; Δέν μιλοϋσε ποτέ για τίποτε. Δέν είναι πολλά τα λόγια πού έχομε άνταλλάξτι στδ σπιτικό μας. —"Επρεπε νά διαχειρίζεσαι ή ιδία τής νποθεσεις ·σου. —Μού έφαινόταν πως εΐχαν σπάση τα φτερά μοί». Δέν έτολμοϋ- σα νά άνακατευθώ σέ τίποτε. 'Ε· φοβούμουν μήπως τοΰ χαλάσω τή διάθεσι. Ήμουν στό κτήμα σάν' μιά ξένη έπισκέπτρια. Ή ζωή μοί) ένόμιζα πώς εΐχε σταματήση. Ή μόνη μου δευλειά ,ήταν, πάντα, νά περιμένω τό βράου καί την νύ¬ κτα· καί τό μάκρος τοΰ χρόνου καί είς την 28ην σ«λί2α)
1929.
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ
ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΗΣ Κ. ΜΑΡΙΑΣ ΠΟΤΟΥΝΙ
—Αύτοι οί Κολεχμάινεν δέν_ εί¬
ναι ν.αί τόσον πλούσιοι. Τό κτήμά
ΐου: είναι πολύ μικρά.
—Γιατί, λοιπόν, έδέχθης να
αυτο ν.άθομαι συ·
ί
πάς μαζ
7νά κι' άναρωτιίμαι
—Γιατί; Αυτή ηταν ισως η
μοϊρά μου.
-Δέν εζήτησε; τα πλουτη,
-'Όχι· εκαμα δ, τι έπρεπε νά
χάμω.
__"Ο, τι επρεπε ν; Επρεπε λοι-
™ν νά ξεπεστϊ; στος Κολεχμάϊ-
ν ; Μπορούσες να διαλέξρς τόν
Λί/ϊίτερον άπό τούς πολλους πόυ
ο έζητοϋσαν. Άλλ' άντί νά τόν
δργθτίς, παντρεύεσαι καποιον
;έον στό χοριό καί, επί πλέον,
πτωχόν.
-Αύτά είναι πραγματα που
σι ιιβαίνουν.
—Καί επειτα, δταν πέθανεν ό
ί\ορας σου, παίρνεις ενα ύπηρέτη
/(α έγκαθίστασαι σ' ενα νοικια-
αιόνο κτήμα.
—Ναί, ΰέΰαια, ϊτσι φάνηκε τδ
"(ΐάγμα στούς πολλούς.
—Αύτό μέ έξάφνισε περισσό-
τερο άπό δλα. "Οσοι σέ εΐδαν νέα,
δέ ν μποροΰσαν νά τό πκττέι)»υν.
Έλα', πές μου, τί σ' εσπρωξε νά
ιό κάμη;;
—Ποίος ξέρει; Κανεις δέν ξέ-
οει την τύχη τού άπό πρίν.
—- Άλήθεια.
—Μόλις επιχείρησις ό ανθοω-
ιο; ν.άτι, γλυστρςί σιγά—σιγά σ'
ούτον ταν δρόμο. "Οταν κάμη τό
πρώτο ι&ημα, κάνει άμεσος καί
δτύτερο, ν.αί πάει. ,
—Καί πάει. Καί κοντεύονν νά
κλείσουν εΐκοσι. γρόνια πού δέν
Ξανάλθες στό σπίτι απού γεννή-
θηχες.
—Έ, ναί.
—"Εκαμες πολύ καλά ποΰ ήλ-
ιΐε; επί τέλους. Δέν μάς έκάκιω-
&- δταν &γ·κατα<παθήικαμε στήν καληά σου άγροικία; Σύ ή "δια την εΐγες βγάλη γιά πούλημα. —Τό ε*καμα γιατί δέν εΐχα κλη- Γονόμο—κ' Επρεπε κάποιος νά φροντίζη γιά την περιουσία. ΕΤμαι Ευχαριστημένη πού μπόρεσα καί τ ό πούλΓ<ΐα τοτε. ■—Δέν εφερες τόν ανδρα σου; —Δεν πέρασεν ήμέρα χωρίς νά ^αραξενευθώ πως μπόρεσες νά )- ενα ώραΐο καί καλό κτή- γιά νά φύγης μακρυά καί νά "αποδοθή; σ' .Ινα φτωχό χωριά- ΐη' ;—Ήταν καλλίτερα νά πάρω ν.α- νΠ'α άργιθαλαμηπόλο, —-Βεβαία, οχι. —Αύτό ΐσχέφ&ηχα. καί τότε. Καί δμως, τό ΐ§ιο ηταν. —Μά δχι, ήσουν ή μοναδική νλ>}ρονόμος τής περιουσίας· θά'-
ορισκες οποίον "ηθελες.
—Δέν μποροϋσα. Οί συνθηκες
^σαν άλλοιώτικες τότε.
—Ποιέ; σννθηκες;
—Γιατί νά μή στό πώ; Εΐσαι
11 μόνη φίλη στήν όποία μπορώ νά
^ιλήσω. Καί τί μπορεϊ νά*συμβή,
αν σοΰ τα διπγηθώ δλα; Δέν θά
"ε πιστέψης, ΐσως. Δέν μποροϋ-
οα πειά νά διαλεξω σύζυγον. Ή-
ταν ανώτερη 6ία.
—Δέν τδ ύ^τωπτεύθηκα διόλου.
—Κανεις δέν τωξευρε. Π ώς
ιιπορούσα νά γελάσω τούς πλου-
σιους χωρικούς πού μέ εΐχαν σέ
«ιεγάλη ύπόληψι; 'Αλλά ό Κολ-
ρ/μάινεν ήταν φτωχός ·καί εΐχε Λ-
νάγκη άπό χρήματα. γιατι τα χρέη
τού δέν «ταιρναν άναβολή.
—Τι λες!
—Καί^άν σου διηγηθώ δλη την
ίστορία, άπό την άρχή, άφοϋ εΐσαι
»Ι κα)1ίτερή μου (ρίλη, -/αί πάντο-
τε τόσον άγαπητή. Δέν είναι τί-
^ο πού νά πρέπει νά σοϋ κρΰ-
ίδγί. Και στούς χοροί·; ήσουν πάν-
τα ή πρώτη...
,. —Μπορεϊ. Βά πάρω ενα καλόν
ανδρα, ελεγα μέσα μου· κακόν δέν
τόν θέλω. Κι' έμοίραζα τα οχι δε-
ξιά κι' άριστερά, περιμένοντας καί
παρατηρώντας ποΰθε θάρχόταν
αύτός ό σύζυγος—.μάλαμα.
_—Καί δμως παρουσιάσθηκαν
πολλοί ΰ.τοψήφοιο. Ό ά'νδρας
μου...
—Ναί. Άλλά δέν έβιαζόμουν.
Μοΰ αρεσεν ή ζωή στό σπίτι, έ-
περνσΰσα καλά έδώ μέσα. Αύτό
τό δωμάτιο ήτα,ν δικό μου· τώρα
κάθεται ή κόρη σου.. ΤΗταν τό
ν.αλλίτερο δωμάτιο τοϋ σπιτιοϋ.
1 Από τότε εΐχε χαρτί στος τοίχους
χ.αί έσκαρφάλωναν ψυτά γεματα
ζωή. Πρωΐ καί ΰράδυ έκαθόμουλ'
στό παράθυρο μέ τό κεντημά μου.
Δέν ξεΰρω κι' έγώ γιά ποίον.—
Τίποτε δέν ίδιάζίΐ, κυττάίΐω εΒ,ω.
Νά ό κόλπος, τό δάσος ύψώνεται
Ικεϊ περα. Τό παράθυρο είναι ά-
νοικτό. Άκούω τό κελάιδημα των
πουλιών. Τό δάσο; άντηχεΐ σάν
λΰρα, την αύγή. Άναλαφροι λο-
γισμοί έφτερσύγιζαν μέσα στ» μυ-
αλό μόν. Έτσι περνοΰσαν οί ήμέ-
ρες. Ή ζωή εμοιαζε μ' ενα μακρό
δνειρο.
—Καί.ά χρόνια, τότε.
—Τα ζήσαμε χορεύοντας.
—Έ,ναί.
—Μιά φορά, Ιγινε γιορτή τοί
9·ερισμοΰ στήν άγροικία τοΰ Χασ-
σίλα· δλη ή νεολαία τοΰ χωρίου
επήγεν. Ήταν μιά ωμορςχη ,Ατν
γουστιάτικη ήμέρα καί ή βραδυά
επρομηνύετο καλή. Τό φεγγάρι έ-
λαμπεν, άλλά σύννεφα -ηόλθαν καί
ΓΟ σκέπασαν. Ά<ροΰ ■εθερίσαμεν δ- λη την ήαέρα, έμαζευΐτήκαμε στή μεγάλη σάλα γιά νά χορέψωμε, δ¬ ταν άποδειπνήσαμε. Ξέρεις την σάΡι-α τού Χασσίλ|3ΐ, ποΰ είναι εύ- ρύχωρη. σάν έκκλτκτία. Τα κορί- τσια την είχαν στοί.ίστι μέ κλωνά- ρια καί κλαδιά, εύωδίαζε σάν δά¬ σος. "Αρχισεν δ χορός καί τό γλέν- τι. τΗλθεν ή νύχτΐί. Μιά μικρή λάμπα ήταν άναμμένη στό ταβάνι κι' έκουνιόταν στούς κρότον; τοΰ χοροΰ. Δέν ερριχνε καί πολύ φως καί δμως ενας φαρσέρ, τοΰ ήλθε νά την σβύση. Ό μουσικός δέν επαψε νά παίζη, ή σκοτεινή σάλα άντηχησεν άπό την όχλαιγωγία τοϋ χοροΰ. Τα άγόρια έσήκωναν τή·; αάμες των καί, δταν αύτές εκου- ράζοντο, τή; επαιρναν στά γόνα- τά το»ς. Κατά την διάρκειαν τής έσπερίδος, ό άριθμό; των χορευ- τών έλατώθηκε· ζευγάρια τό ?- σκαζαν κρυφά-^^κρυφά. Ό ύπ,.ρέτη; μα;, ό Γιάννης, ή- ταν καβαλλιέρος μσυ. Ήταν ό ('.αλ/.ίτερος χορευτής τοϋ χωριοί] «<αί ό άγαπημένος των κοριτσι- ών. Ώραϊο άγόρι, ξεπεταγμένο, σάν πεϋκο· τόν θ/ϋμάσαι; —Μά βεβαία. —Γιά ποιάν, ά*ρά γε τόν εΐχε πλάση δ Θΐός; Μαζύ τού εχόρεψα κι' έστριφογύριζα σάν μπόρα. Τό κεφάλι μου «γύριζεν, άλλά δ Γιάν¬ νης μ' εκρατούσε καί έγώ ξεχνοΰ- σα τα πάντα στήν άγκαλιά τού. Γέλος, μ' εβαλε νά καθίσω κι' έ¬ μεινεν δρθιο; κοντά μου. Αέν ξέ- ρα> γιατί δέν άπεμακρΰνϊτη. "Αν
έκανε νά φύγΐΐ, θά τόν καλοϋσα.
Ήμουν τρελλή, ·σάν νά μοΰ εΐχαν
κάνη μάγια. ΤΑρ-ά γε, έπέιδή ήταν
τόσον ώραΐο; καί καί γεροφτεια-
σμέΛ-ος;
—"Ας φύγουμε, τοΰ είπα.
—Σύμφωνοι.
-—'ί? ρ'βουάρ καί μερσί! έφώ-
ναξα στούς οίκοδεσπότες.
—Νά άνάψωμε ψας, είπαν έκεΐ
νοι.
—Μπά! μην άνησυχεΐτε! τούς
οπήντη,σα.
Κι' έφύγαμε.
'ΕΙκείνη ή νύχτα 'έφαινόταν πώς
εΐχε μιά μαγική ώμορφιά. Τό φεγ¬
γάρι εΐχε κρυφθη πίσω άπό τα
σύννεφα καί τ^ δάσο; έφαινόταν
γεμάτο φαντάσματα. Έκόψαμε
δρόμο άνάμεσ' άπό τό δάσος. Σάν
έφ-θασα στό ποταμάκι, δέν διέ-
κρινα καλά την σανίδα κι' έπάτη-
σα στό βοΰρκο. Άμεσί»; ό Γιάν¬
νη; μέ παίρνει στά χέρια τού καί
μέ φέρνει πέρα άπό τόν λασπότο-
πο. Έγώ άφίνω νά μέ σηκώνη μέ
κλειστά τα μάτια. Μοΰ φαίνεται
πώς ό Γιάννη; είναι δικό; μου ά¬
πό πάρα πολύν καιρό. "Οταν ε¬
πέρασε τόν τελευταΐο ιβοϋρκο, δέν
-Μή ιιιλάς, εάν....
■—Τό ΐδιο μο ϋκάνει τώρα. Άλ-
^τε. τό πραγμα ·τίταν διαφορετι-
1°·, "Οταν είναι κανεις νέό*;, εχει
ανωφελους ένδοιασμού;.
—Αύτο είναι άλήθεια.
"—'Εζοϋσα καί έκαλοπερνοΰσα
^το κτίτμά μου χωρίς καμμιά ς^ρον-
τιδα. "Ολα ήσαν δικά μόν, άφοϋ
01 γονεΐς μου εΐχαν πεθάνη...
,—"Οταν εμπαινες στήν έκκλη-
Ο1(ϊ «!«,- Λ ..Λ.....__'.„.?-.. ..Α «*■
Ίί)Ι$ 15 Α 5ΜΑΖ4.
5υ<:Η Α ΒΚΞ, ΚΝθνν5 ΗΕΒ. ννοοο ΒΥ Ή Ούέλκωμ Λουής, ή όποία προσελήφθη ώς άοιδός μεγάλας ραδιοφωΜκ.ής έταιρείας έν Νέα Ύόρκτε, ΐνεκα τής ωραίας τρωνής της. Ή Ειρήνη Μπορδόνι, ήΰο.τοιό;, ή όποία ήλθεν εκ Χολλυγουντ εις Νεαν Υ¬ όρκην όπως μαρτνρήστ) είς την κατ' αυτής επί διγαιιια δίκην ην ενίκησεν 6 ιτΰϊννό: ττκ Ε. Ρέυ Γκόετζ. μέ άποθετει. Εκείνον τόν καιρό έ- χοψώμσυν ποϋ καί που στά μικρά σπιτάκια της άγροικίας. Ό Γιάν¬ νης μέ καταφέρνει, μπαίνει στό δωμάτιο μου καί μέ ξαπλώνει στό κρεβάτι μου. "Επειτα γονατίζει έμπρός μου καί δγάζει τα βρενμέ- να παπούτσια μου. Τόν άφίνω· τίποτε δέν μοΰ έφαινόταν άταίρια- στο. Δέν εΐχα την δύναμι νά δια- μαρτυρηθώ. Γιατί; Τάχα οί άνα- μνήσεις τοΰ χοροϋ, &τειτα τό 6ου- 6ό δάσος, τό αρωματής κίιλοκαι- ρινής νύχτας καί τα> κατάμαυρο
σκοτάδι μέ εΐχαν με·θύση καί τρελ-
λάντ); Άλλοφρόνησα καί άγάπη-
σά τόν Γιάννη. Ήταν δικός μου.
Καί δταν μ' έρώτησε: Πρέπει
νά φύγω; Δέν μπόρεσα νά άπαν-
τήσω τίποτε. Λαλιά δέν έβγηκεν
άπό τό στόμα μου. Εΐχα πλήρη
συνείδησιν των συμβαινόντων. Κ'
αύτό μέ κάμνει σήμερα δυστνχι-
σμενη. Αύτό θά μέ 6ασανίζτι σ'
δλη μου την ζωή. Συφοριασμένη
καιθώ; είμαι, θά εΐμαι καί άτιμα-
σμένη. Τα ήξενρα δλα αύτά, άλ¬
λά δέν μπόρεσα νά είπω ουτε λέ-
ξη. Καί...εγινε.
—Φτωχή μου φίλη!
—Έπειτα έπαρακά}νεσα τόν
Γιάννη νά φύγη άπό τό σπίτι μας.
"Ίΐϊνρυγε μακονά καί δέν ξεύρω πού
είναι. Δέν ακσυσα ποτέ νά γίνε-
ται λόγος γι' αυτόν. Άλ?λι ήταν^
δικός μόν, μ' Ιννοιωθε. "Η ί)ταν
αύταπάτη; "Ολα ηταν σάν δνειοο.
—-Καί πώς <τυνήντησε; τόν Κολ¬ εχμάινεν ; —Τνχαίως. Αύτός ουτε μ' ε- σκεπτόταν. Μιά μερά επρεπε νά πάη σέ κάποιον οανειστή. Κι' έ- γώ επρεπε νά πάω <ττό ίδτρ μέρος. Ό Κλογχμάίνεν μοϋ προσέφϊρε τό ελκυθοό τού, έδέχθηκα κι' έφύγα- με μαζύ. Ό χειμώνος είχεν ελθιι ενωρίς έκεΐνο τόν γρόνο* άρχε; τοΰ Δενέμβρη κι' ε!5λεπες σωρούς τό χιόνι. Ό Κολεχμάινεν εΐ^εν ε¬ να καλό αλογο κι' έπροχωρήσαμε γρήγορα. Δέν είχαμε τίττοτε νά είποΰμε Δέν ξέρω τί επέρασε Εα- φνικά άπό τοί κεφάλι τοϋ Κολεχ^- μάϊνεν πάντως αρχισε νά μοΰ κά¬ νη κόρτε. 'Εννοιώσαμε κι' οί δυδ καποια άμηχανία· ·εσκέφθηκα δ- μω; καλά, πρίν τοϋ άπαντήσω. Έ- δώ κρίνεται ή τύχη μου, έσυλλο- γίσ·9ιικα· Αύτός 6 ανθρωπος είναι δ, τι ιιοΰ χρειάζεται. Είναι φτω- μ- -Ι χό; κι' εχει άνάγκη άπό χρήματα. Ή εύκαιρία είναι καλή. "Εχει, ώς φαίνεται, άποτύχτ) στής χρηματι- κές τού ύποθέσεις καί τοΰ ήλθεν ή ίδέα νά δοκιμάση την τΰχη τού -κάμνοντας μου κόρτε. Μοΰ απηύ¬ θυνε την αΐτησί τού, μέ την άπό- λυτη βεβαιότητα πώς ή απάντησις ίΚζ τγταν άρνησις. "Οταν έδέχθη- κα, τα εχασεν. Αύτό ήταν γι' αυ¬ τόν ό γάμος ήταν επιχείρησις, γιά μενά έπίσης. -—-"Αν δεχθώ, τοϋ είπα, δέν θε λω νά άκούσω την παραμικρή μομ- φή στό μελλον. —Μομφή; Καί γιατί; —Γιά τίποτε. Καμμιά μομφή, δ, τι καί αν <Γυμ6η, καμμιά έξήτ γησι, καί τότε.... —Σύμφωνοι. —Τό πράγμα είναι, λοιπόν, ά-' ποφασισμένο. Έτσι κι' ΙΎινεν ή δουλειά. Α¬ σφαλώς είχεν έννοήστι τής προθέ· σεις μου. Π αντρεύθηκα τόν Κολ- εχμάϊνεν, 6 οποίος έκράτησε τόν λόιγον τού. Δέν άκουσα ενα παρά- νο, ουτε τό ύπερβολικό σέ καλό ή σέ κακό. Την ανοιξι, δταν πέθανί τό κοριτσάκι μου, επεσα ια' έγώ πολύ αρρωστη. Καί μέ έπεριποιή- θηκε σιχΒπηλός. Όλα εγίνοντο ό¬ πως είχα θελήστ). Θά ηταν αδικος κχιί ή παραμικρότερη κατηγορία εναντίον τοϋ άνδρό; μου. Άλλά ή περιουσία επαιρνε τόν κατήφορο. Ό Κολεχμάινεν δέν τΥ ταν ανθρωπος γιά νά διευθύνη ά» γροικίαν. Ήταν κοιμισμένος, έ· χάζεχ* μέσα <ττά δάση δπου περ- πατοΰσε στήν τύχη επι ώρες, |ε- χνωντας την ωρα τοϋ φαγητού; Ή λύπη τόν κατέβαλεν ή καμμιά αλλη α'ιτία; Δέν μιλοϋσε ποτέ για τίποτε. Δέν είναι πολλά τα λόγια πού έχομε άνταλλάξτι στδ σπιτικό μας. —"Επρεπε νά διαχειρίζεσαι ή ιδία τής νποθεσεις ·σου. —Μού έφαινόταν πως εΐχαν σπάση τα φτερά μοί». Δέν έτολμοϋ- σα νά άνακατευθώ σέ τίποτε. 'Ε· φοβούμουν μήπως τοΰ χαλάσω τή διάθεσι. Ήμουν στό κτήμα σάν' μιά ξένη έπισκέπτρια. Ή ζωή μοί) ένόμιζα πώς εΐχε σταματήση. Ή μόνη μου δευλειά ,ήταν, πάντα, νά περιμένω τό βράου καί την νύ¬ κτα· καί τό μάκρος τοΰ χρόνου καί είς την 28ην σ«λί2α)
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΓΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 1929.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 Σεπτέμβριον.—Κυ-
ριακοΰ τού άνα-χωρητοΰ.
ΔΕΥΤΈΡΑ, 30 Σε.ττεμ6ρίου,—
γορίον Ιερομάρτνρος.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί Ελλάδος 1.29.4ο ή δραχμή.
'ΕπΙ Λονδίνου $4.84% ή λίοα.
Επί ΠαρΐΓίιον 3.90 13) 16ο τό φο.
Επί Γερμανίας 23.76% τό μάρκον.
ΈπΙ Ιταλία; 5.230 ή λιρέτο.
'ΕπΙ Σερδίας 1.76 3)3 τό δηνάριον.
Επί Ρουμανίας Ο.εθ^Ο τό λέϊ.
Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ε ή κοο.
Ι
205 νΕ5Τ δίηΐ δΤΕΕΕΤ
V
Λίοαι Αγγλίας ........... 4.87%
Γαλλικά Φράγκα ........... 8«>
Δραχμαΐ εί; την καλλιτέραν
Ττ^€<ρωνή<ΐατε διά τιμάς: Τηλέφωνα: ΓΙιίθΙίβΓΪηί 6271—5. 0Ι.Α88ΙΡΙΕ0 ΑΟνΕΚΤΙδΕΜΕΝΤβ φξρτήμα ■φενεια, εστιατόρια, Οοίίβ© πκηκ Οαβΐ Κΐ^ ΐ τισμο . »«, γκάζόστοφε;, £ ^ και γυαλικά. Τέλειος ίξ(ΐ:: ος. Ο'ΒγΙθπ, 319 ν. 39ίΙι |( (13623—10—4)" ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΑΤΕ ΒΜΚ 100 ΡΑΚΚ ΝΕνΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ (Πλησίον της δδοΰ Μά Έχδίδομεν έπιταγάς είς Δραχμάς ίπΐ δλβνν των πόλεων της Ελλάδος ίίς τάς καλλιτέρας τιμάς τη; ημέρας. Τηλέφωνον: ΥϋΌγιΙι 2945, 6, 7. ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ ΜΛΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ, ΓΑΛΛΙ¬ ΚΗΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ Παραδίδω μαθήματα Γαλλικής, Άγγλικής καί 'Ελληνικής είς παιδία καΐ κοοάσια. Άποταθήτε: ΜΪ88 Ε. θΓβπά" 418 761η 51-, ΒΓθοΙίΙγ Ν. Υ. (13620—28) ΕΥΧΕΤΗΡΤΟΝ Ττρτ 22αν τρέχοντος μηνός ετέλεσεν τους γάμους τού ό άγαπητός μοί ά- δελιφός' Τρίφοχν Α. Νικολής, μετά τής Δίδος Γωνστβνττνας Δ. ΙΛα>6άνη, αμ-
φοτέροΛτ έκ Τενέδου. Παράννμφος
παρέστη ό συνέταιρος τοΰ άδελφοΰ
μου κ. Ιωάννης Δ. Τράντος, εκ Λα-
μίας. Είς το εύτυχές ζϊϋγος εΰχομαι
βίον ευτυχή καΐ ανθόσπαρτον, είς δέ
τόν κουμπάρον: καί στά 'δικά τού.
Ή 'Αιδελφή τού
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι. ΚΑΠΑΝΙΚΑ
Τοΐβιΐο, ΟΜο
(13630—29)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ συγκάτοικος, κόρη ή
κυρία. 250 ή 252 Ε. 1251ή δ!., Ιορ
ίΙθΟΓ, Ν. Υ. · (13521—25—1)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πρός αγοράν νε-
οιιηΪ3 Ρΐαίβδ: ΟεοΓββ Ραΐΐγ, 221
Υν*. 271η δι., Νεν*- Υογ&.
(13490—22—28)
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ
Την παρελθούσαν Κυριακήν, 22αν
Σεπτέμβριον, ό άγαπητός μας Στέφα¬
νος Βουράκης, έν δηεβρ5ηε3(1 Βαγ
έγκατεστημένος καΐ έκ Κρήτης κατα-
^γόμενος, έτελεσε τούς άρραβώνάς
τού μετά τής έκ Κυθήρων χαριτωμέ¬
νας Δδος Εϋγενίας Σαμίου. "Απειρος
κόσμος συγγενών καΐ φίλον, δλων
θαυμαστάς των άγαπτιτών μας Στε¬
φάνου καΐ Εύγενίας, μετέσχον τής ε¬
πί τη εύκαιρίςι τοϋ χαρμόσυνον τούτου
γεγονότος μέχρι τής πρωΐας διαρκε-
σάσης ζωηράς διασκεδάσεως.
Τα συγχαρητήριά μας.
Ό αδελφάς,
ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΟΥΡΑΚΗΣ
Ή θεία,
ΣΤΑΜΑΤΙΑ ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ
• - (13644—28)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ γυναίκες πε—-ιραμέ-
ναι καΐ μή διά την συσκευήν χουρ-
μόδων καί .τοϋραγεμισμένων φρούτων.
Άποταθήτε: ΟοΜεη Α^β, 393 ΡββΗ
δτ., Νβν Υοτΐί.
(18628—29—1)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Έλλην*.; «·.· νγ
Γραφείον. 'Επίστϊς 'Ελληνΰδες ο»ά πα-
κετάρισμα φρούτοχν. ΑΓΟβάΙβ. (3Εηάν^
Ργοϊγ, Ογρ., 4*5 ν. ΒΐθΕΐάνναν,
Νβνν ΥοΛ Οιν.
(13618—29—30)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ κορίτσια καΐ γυναί-
κες διά πακετάρισμα ξηρών φρού-
των. Ρΐα1ΐ3 &ηά ΕρρΙεΓ, 127 ν.
17ίη δί., Ν. Υ. Οίίγ.
(13621—28—4)
ΚΥΡΙΑ αναλαμβάνη την^ διατοο-
*' φήν καί περιποίησιν τέκνου όνω των
δύο έτών, άντ! μετρίας άμοιβής. Ά¬
ποταθήτε: 511 ·νν. 147 51., Αρ3Γ».
60 Νε-νΫ" ΥθΓΐί. /Δ—10)
«ΡΗΓΑ- Φ Ε Ρ Α Ι Ο _ »
Μενάλο Καφενειον καί Σφαιριστή<κ— 490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕν Τ0ΚΚ Ρ&οηβ ΟΗΙΟΚΕΚΙΝΟ 9141 (10872—Α-10—Μ-10) ΑΩΡΕΑΝ Μαθήματα Άγγλοιής. 'Επίσης π&; δύνασθε νά γίνετε Άμεο·.κανοΙ πολί¬ ται. Άποταθητε εκάστην Δευτέραν, Τρίτην καί Τετάρτην ΕνεπΙιΐΒ 5οίιοο1 Νο. 17, επί τής 48ης όδοΰ. (Μεταξύ 8τΙι »πά 90ι Ανβ9.) ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΑΙΚΗΣ ΔΩΡΕΑΝ Τό Γραφείον τή; Παιιδειβς παρέ- χει μαθήματα δοιρεάν διαρκούση; τής ημέρας, είς άνδρας καί γυναίκας, αίτινες έπιθυμοθν δπως έκμάθωσι ·τττ» Αγγλικήν καί πώς νά γίνουν Άμβ- ρικανοί πολίται. "Οσοι έπιθυμονν νά καταταχθώσιν είς τάξιν τινά, δύναν¬ ται V άποταθώοι, εκάστην Δευτέραν καΐ Τετάρτην, άπο 3—5 μ. μ. Δωμά¬ τιον 401 καΐ 409 Ραοΐίο δοΐιοοΐ 27, αριθ. 215 Ε&βε 4181 δι. Πάντες ηροσκαλοθνται δπως προσέλθωσιν. ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν Σχολείον ίν Νέα 'Υόρχτι. διά νά μάθετε καλώς την τέχνην τού χον- οέως. ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ ΝΕν 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΗΒΕΒ δΟΟΟί •59—8111 Ανθ., (Γοονίβ ΌδοΟ) Νβν ΥογΙι ΟΐΙχ) ΒΑΒΒΕΗ 50Η00ί "Ανδρες! Μή δουλίύίτε σχληρά γιά μικρούς' μισθούς, όταν οί κον- ρεϊς κάμνουν καλά χρήματα είς κβ- θαράν εργασίαν. 'Ελαΐε στήν σχο¬ λήν μας. θά σάς διδάξωμεν σέ μικρόν χρονιχόν διάστημα. Τάξεις ημέρας καΐ νυκτός, θά σάς εύρω¬ μεν θέσιν. ΒΑΒΒΕΗ ΟΜΧΕΟΕ 188 ΤΗΪΓ(1 Ανε. (Οογ. 171Ιι 51.) ΝΕνν υοκκ ατγ Γ ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον εύήλι- ον χαί εύάερον χαΐ μέ όλας τάς τε¬ λευταίας ευκολίας παρ' 'ΕλληνικΉ οί- κογενεία. 139 Υν*. 281η 5ί._τέταρτον πάτωμα, όπισθεν, Ν. Υ. Οίν. (13541—27—29) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άπάρτμεντς 3 δωματίων Γεατ πρός 15 δολλ. μηνιαί- ως καΐ 4 δωματίων ΓγοπΙ πρός $23 μηνιαίως. Άποταθήτε: ^3η^ιοΓ 428 ν. 5611ι δΐ., Ν. Υ. (13622—28—4) ΕΝΌΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ ό¬ λας τάς ευκολίας πΜρ' ΈλληνικΉ οΐ- ί 505 ν. 143-1 δί-, Αρτ, 54. (13624—28—30) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μονα- χικόν παρ' 'Ελληνική Οΐκογενείςι μέ όλας τάς ευκολίας. Άποταθήτε: 4 ν. 103Γά δϋ., δόν πάτωμα ΥνΓ. μ«τά τάς 6 μ. μ. (13601—27—28) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' 'Ελληνικϋ οικογένειαι, μέ θερμΛνσιν καί λουτρόν. Άποταθήτε: 265 λν 4151 δί., Αρΐ. 2, Ν. Υ. ΟίΙγ. (13603—27—28) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟι ΖΗΤΕΙΤΑΙ μάγειρος ώς συνέται- ρος μέ ολίγα κεφάλαια δνά Οοίίθβ Ροί εί>ρι<τκομενου είς κεντρικωτά- την θέσιν. Παρέχεται δοκιμή. Μόνον σοβαροΐ άγορασται δέον νά άποταθώ- σι. 433 —9Λ Ανβ., Ν. Υ. (13532—26—28) ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗ-Ε1&Ν ΟΗΑΒίΕ$ ΒΑΟΙΘΑίϋΡΟ, ΙΝΟ. Εργολάβον χ% 'Ελλ—ιχ|) Η ΑΓΙ4 ΤΡΙΑ2 Ύχοχοτοοτιμ Ι Κεντο. βφ ΐοε-ιε 8ρΓΐηβ 51 ' *» Μιΐ1Ι>β—
Τηλ. Οηεα >·ι«, «επ.
ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΐ μορφω-
ί
μη η
ρία, ή Λεβποινίς, δι'
έ.νδιαφέρο·οο3ΐν «νεΌ-
ματικήν εργασίαν αθ-
β έή
ς χρ
έν Νέα Ύόρκη. Ή
κατάλληλθς <ας ά«ο- ταθη Α. Λ Ι*, γρα- φειά «Έθνεκοΰ Κή- ρυκος», 14ΕΟ IV. «βΤΙΙ 8Τ., 3ον «άτο>μα5 Λί. Κ·
Τ*·.
(Δ. 27—29)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ διδασκάλισσα πτνχιρΰ-
χος διά τό Ελληνικόν σχολείον τής
Κοινότητος ΕθΓ3Ϊη, ΟΜο, ή όποία
εί δυνατόν νά γνωρίζη καΐ την Αγ¬
γλικήν, η διδάσκαλος ννωρίζων καΐ
την ·ψαλτικήν, μέ μισθόν ικανοποιητι¬
κόν. Οϊ βουλόμενοι αποταθήτωσαν είς
τόν Πρόεδρον τής Κοινότητος, κ.
Χρήστον Δελλην, 1224 ΒΓ03άναγ,
Εϊπ, ΟΜο.
(13542—27—2)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ οιΑαοκάλισοα πτνχιον-
χος, έχουσα προϋ.τηρίτήση, οιά τό έν
Βτιίίαΐο, Ν. Υ. άϊΐ»γευμ«τινόν σχο¬
λείον. Ή έχουσα τα άνωτέοω προ-
σόντα άποταθήντω είς την δ*ευθυνστν:
Ηβΐΐοηϊο Οτ-τΐιοάοχ ΟιυΓοΐι, 361 Οβ^
5Γ.Γ&β<;, ΒυίίΕΐο, Ν. Υ. (13535—26—10) ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ Δ!Α ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πεπειραμένοι πωλη- ταί σόδας. 'Εργασΐα διαρκής, μισθός καλός διά τού; καταλλήλους. Βεβ Ηΐνε Οβηίΐν δηορδ, 6 δοαίΐι 41η Ανε., ΜοαηΙ ΥεΓηοη, Ν. Υ.** (13610—28—30) ΖΗΤΕΙΤΑΙ νεος ό οποίος νά γνω¬ ρίζη ολίγον άπό ζαχαροπλαστικήν καί νά 6οηθή τα οράδυα είς το μαγαζί. Δέον νά έχη καλάς συστάσεις. Μι σθός καλός. Άποταθήτε: Τηε Ο άγΐβηά νν'βγηεχΙιοΓθ νβ (13617—28—30) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ζαχαροπλάστης διά πρώτης τάξεως ζαγαροπλαστεϊον. 'Ερ- γασία τακτική. Άποταθήτε: ΡεΐεΓδ 3Π(1 Οο., 549 Ε556Χ δί., ^Εν«■^εη- οε, Μαδδ. (13537—27—29) . Γ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τοΰ Ιωάν¬ νου Καρπουζοπούλο», έκ Κωνσταντι¬ νουπόλεως, διαμένοντος τελευταίως είς Φιλαδέλφειαν, Πενσυλδανίας^. Ό γνωρίζων αυτήν παρακαλεϊται δπως την άποστείλτι είς την μητέρα τού, Ζηνοβίαν Καρπουζοπούλου, Συνοικι- σμός Χαριλάου, Πάροθος Τ, Αριθ. 7, θεσσαλονίκην, ή νά γράφη πρός τόν ΡειεΓ 1.ϊ#εΐ5, νηϊΙενν·3γ Ευη- εη, ϋαΓΰ3ηι, Ν. Ο. (13618—28—29) ΠΑΡΑΚΑΛΕΪΤΑΙ ό γνωρίζων σχετικόν τι ή την διεύθυνσιν τοϋ Α¬ ναστασίου Τριγωνίδου, ή ΕΓπεχΙ Τγϊ- βοπίάεϊ, ράπτου, άλλοτε διαμένοντος έν Ρϊη5οιΐΓ8Γΐ, Ρ3., νά ειδοποιηθη την σύζυγον αΰτοΰ Κατίναν Τριγωνί¬ δου, 210 ΥνΌΙοοΙΙ Ανβ., Α5ίθΓΪ3, Ιλ Ι. Τηλ. Α5ΪΟΓΪ3 10048. (13600—27—29) ΠΑΡΑΚΑΛΕΪΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν τοΰ πρώην διαμένοντος έν Κϊοηΐποηα:, νϊΓ8ϊηΪ3, 300 Ν. 2ηά δΐ., κ. Ιωάννου Καραγιάννη, φωτο- γράφου το έπάγγελμα, νά την απο¬ στείλη είς την διεύθυνσιν τής 'Εκκλη- σίας Σκράντον, 505 Ν. ν35η. Ανβ. δεΓβηΙοπ, Ρβ. (13538—27—29) ΠΑΡΑΚΑΛΕΪΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν τοΰ θεοφίλου Ν. Σταμού- λου, έξ Ίκαρίας καταγομένου, νά την αποστείλη πρός τόν .Στέφανον Στα- μοΰλον, Ρ. Ο. Βοχ 394, ΡϊΙΐ5ΐ>ιΐΓ8ΐι,
Ρ3. (13518—25—28)
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί κ. κ. Α¬
πόστολος Ι. Άνυφαντής καΐ Χρήστος
Α. Ζωγράφος, δπως διέλθωσιν έκ των
Γραφείων τοϋ «'Εθνικοΰ Κήρυκος» καί
παραλάβωσιν επιστολάς των.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΪΤΑΙ ό κ. Σωτήρτος
ΒασίλΛγλου ή Βάσελ, νά δτελ.θη'τών
γρ«ςρ«{ων τοΰ «*Εθν. Κήρυκος» καΐ
πβραλάβχι επιστολήν της Άμερικαντ-
κης Κυ6«ρνήσεως.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ καλλίφωνος καΐ
μουσικός ζητεί θέσιν. Γράψατε: Ίε-
ροψάλτην, 2115 ΒΟ51ΟΠ Βϋ
Βγοπχ, Ν. Υ.
(13536—27—29)
ΕΛΛΗΝΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ σπουδά-
σας είς την Φιλοσοφικήν Σχολήν τοΰ
Πανεπιστημίου Αθηνών, ζητεί θέσιν.
Γράψατε: ΗΑΚΚΥ δΥΚΑΝ, Οεηε-
Γ3ΐ ϋβΙϊνεΓγ, Νεν»· ΥογΙι ΟϊΙγ.
(13530—26)·
ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ καλλίφωνος, μου¬
σικός, δυνάμενος νά καταρτίση. τετρα-
φωνικόν χορόν, ζητεί θέσιν. Γράψα-
τε: Ίεροψάλτην, 53 ΜαάΪ5θη 51.,
Νεν ΥοΓΐί Οΐίγ.
(13529 —26—29)
Έκλεχτά βιδλία έχει μόνον το
Β:6λιοχωλείον τοΰ «Εθνικον Κη-
ΟΑΚΥ, ΙΧΌ.—Ό €Έ*ν*χός Κη¬
ρυξ» καΐ όλαι αί εκδόσεως τού πωλοΰν-
ταχ παρά τω άντιπροσώπφ μας κ. Δ.
Πετρίδη, 108 ν. 131Ϊ1 Ατβ., ένθα '
γίνονται δεκταί έγγρα<ρ<ιΐ συνδρομη- ' των καί καταχωρήσεις μινοων καί με- γάλων άγγελιιβν. Τηλέφωνον: Οΐβαοηίβ 2111 Ίδρυθέν τφ 1907. ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ Ή ΕΛΠΙΣ" ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚΩ.ν Ε. Ζιρίμης καΐ Μ. Σαραντίθη; Β03 Ε. 3411] δΤ. ΝΕνν ΥΟΚΚ (Παρά την έλεοβταν 2πϋ Ατβ.) ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ Γ, Χ. ΑΠΟΣΤΟΑΟΠΟΥΑΟΣ ΟΕΟΒβΕ Ο. ΑΡΟ5ΤΙ.Ε, ΙΝΟ. ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ Άναλαμβάνομεν κηδείας είς οιονδήποτε μέρος έν Νέα 'Υόρκη καί Νενν .ΙεΓδεγ. ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ: 308 IV. 47ΤΗ 8Τ., ΝΕ¥ί ΥΟΒΚ ΟΙΤΎ ΡΗΟΝΕ3: ΡΕΝΝ5ΥίΥΑΝΙΑ 2586-7 ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΒΟΟΚΙΛ'Ν: 187 50ϋΤΗ ΟΧΓΟΒΟ 5ΤΒΕΕΤ ΡΗΟΝΕ: ΝΕνΐΝδ 9450 ΝΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ ΖΠΗΣ •Υιώ Χ. Α. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ Τρίπραχτον ήθογοαφιχόν Αραμα παρμένο άπό την σύγχρονον κοι¬ νωνικήν ζωήν. Χαρτόδετον τιμάται 50 στντς. Γοάψατε: "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ" 14· ¥/. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕνΥ ΥΟΚΚ __________ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ είς μεγάλην!^ σιν τα ΓιχΙϋΓε» καί τό δΐοοΐί τοί ΝυΙ δίθΓβ μου διότι έτελείωσεν ! ,^°τ «ί^'σϊήμο.ος. Άποταύή! τε: 767 Εβχιη8Ιοη Ανε., γωνία 60 ορομονς.________(13615—28__5) ΠΩΛΕΙΤΑΙ 03ίειεπ3 θΤ^Τ: κην θέσιν τοΰ Εβΐ£εν.Όοά, Ν ί ι δρυθεϊσα πρό δετίας. 'Ενοικιαστήό'ιον 10 ε-των, ενοίκιον $125 τόν μήνα. Εισ- πράξεις $40.000 τό Ιτος πενίπου. Πω- λείται ένεκα ασθενείας τού ιδιόκτη¬ τον, θά πωληθη είς εύθηνήν τιαήν είς τόν πρώτον αγοραστήν. Διά πι- ρισσοτέρας πλτίροφορίας γράψατε · Βοχ 33, ε)ο Ναιΐοηβΐ ΗθγβΙο1 ύ V,7. 261ή 51., Ν. Υ. ΟΗγ. (13611—28) ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ο-ιιϊοΙί ίυηοΓΐ, μέ ΗοΙ ϋθ85, ενοίκιον $25.00 μηνιαίως, 4 ίτών λίστα, _ κάμνον καλάς εργασί¬ ας, κείμενον είς κεντρικήν οδόν. θι>-
σιάζεται, τοΰ ίδιοκτήτου άναχωροϋν-
τος διά Πατοίδα. Άποταθήτε: 111
Μβάΐβοη Ανε., ΡΙβϊπΠβΙά, Ν. Ι
(13540—27—29)
ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Υπό ΗΛ. ΟΓΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
«Τριάντβ χοό%τα στήν 'ΑθτΓνα».
Σύγχρονον κοινωνικον μυθιστόρη-
μα βγαλμένο^άπό τόν προστικον
βίον κοΐ τα ήθη τής Άθηναικής
κοινωνίας. Πλήρες σκηνών μεγί-
στου ένδίαχρέροντος μέ μώ δννατη
είκόνα των δσων γίν·ονται στήν
Αφήνη, χωρίς νά τα βλέπη 6 πο¬
λύς κόσμος. Μετά παλλών ίίκόνανν.
Τιμάται δ«δ«μένον ..... $1.25.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
140
«V.
26ΤΗ 8Τ., ΝΕ%ν ΥΟΒΚ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς εΰθηνήν τιμήν
πρώτης τάξεως καφενειον είς τό κέν¬
τρον τής πόλεως, ένεκα ασθενείας.
Άποταθήτε: 647 — 81ή Ανθ., Ν. Υ.
(13517—25—28)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Οοίίθθ Ροί μέ ήγ-
γνημένας έβδομοώιαύας Ησπρά-
ξεις 700 δολλ. Ενοίκιον 160 δολλ.
μηνιοχ'ως. Ένοικιαστήριον 8 ετη. Λί-
όεται δοκιμή. ΓΙωλείται δλον ή τό
τ»ι«συ. Άπαιτοΰνται 2.000 δβλλ. Άλο-
τχιβήτε: Μγ. ϋΐΐηοροιιΐοΐδ, ο)ο «Λ'«·
Γϊοηηΐ Ηβτβΐτΐ», 140 ν. 26Λ δι.,
Νβνν Υ α
ΠΩΛΕΠΑΙ πλινθόκτιστος οίχίο
δνΐά 2 οίκ*γενεΛας, είς την καροίον
τή; Άστόρια. Άποταθήτε: 3069—
37111 δί. (παι?.αιόν 400—8Ϊ1ι Ανβ.),
(13498—23—29)
ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ στάντζα κάμνουσα κα¬
λάς εργασίας, τοϋ ^ίδιοκτήτου άσχο-
λουμένου είς άλλας εργασίας. Άποτα-
-θήτε: 64 Υν*. 261η δί., γωνια 61ίι
Ανβ., Ν. Υ. .
(13494—23—29)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ οοΐηρΐείβ >
Γ3ηΙ απ(1 Ιεακβ, κείμενον εις το 774
Ε. 149ίη δί., Βγοπχ, ενοίκιον ευ«η·
νόν'. Πληροφορίαι παρά τω Ι. ^νΛ5
3ηά δοη, 211 Υ. 34Λ 51., Ν. Υ.
Ρηοηε: Οηΐεΐίεπηβ 2515.
(13481—21—29)
ΣΠΑΝΙΩΤΑΤΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ,
ΠΩΛΕΙΤΑΙ άνθοπωλίίον σι<στημ£· •νόν πρό 30 έτών κοί κάμνον καλο, εργασίας. ΕΙβΠνάξεις $15.000 το ετο, καί αν»! Τακττκή -Ιατεία. Ρι»«·1 Ι)βκ1~ΐ8 δλη ή έργασία. Πω).ειτ» είς τόν πρώτον αγοραστήν εις λομ λογικήν τιμήν. Άποταθήτε: ^ ΡΪΓ81 Ανε. (μ«ταξΰ 13 *» 14 ^^ μους) Νβνν ΥογΚ. ,. (13482—21-2 <) Πωλοΰμεν, άγοράζομεν καί άνταλλάσσομεν μετα- χειρισμένα ?πιπλα *τι βωτηρίων. "Εγομεν μεγά¬ λην παρακαταθηκΦ' &°ι Β1β3οη, Σταυρού; καΐ ληθήτε τής εύκαιρία. Β. δϋΡΡΕΥ, 428 —3Γ(1 νία 3011ι 51., Νεν/ 8239. Α3ΤΟΚΙΑ. ι. 1 ΜΙΑ ΠΡΑΓΜλΤΙΚΗ Β Υ Σ Ι Α "Ενεοίεν κατσχτχέσεως δια ή τα χρέη προοα^ρομτν «ρος θκοτς οέκίας 9 **6 δωματίων μέ δΒΐΓλά ααΠΜ?66 Καΐ 3 νεοδεΐήτους ^^Τ οικίας μέ κοτταστήμα.τα, εί» - εύθηνάς τιμάς·. . ΜΙΚΡΑΙ ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΑ1 ΕΥΚΟΛΟΙ ΔΟΣιΕΙΣ Β Πάρετε τό Ι. Κ. Τ. τ) δ δά 'Αοτα ΙΣ Β. Μ. Πάρετε τό Ι. Κ. Τ. ) δπ1>ν.·αν διά την 'Αοταβι~
ί ό ϋΙΙ™ ^
δπ1>ν.α διά τη
έλθετε είς τό ϋΙΙιη»™ ^β ^.
πε^τήσατε άριστβρα δια. ν«
27 δ»υ^
περ^τήσατ ρ
(«ΐετόν αριθ., 1927
ται τό-Γραφίϊσν μας.
σωΛΟς μας ευρίσκεται κ
έκεί μέχρι τάς 8 μ.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 Σεπτέμβριον.—Κυ-
ριακοΰ τού άνα-χωρητοΰ.
ΔΕΥΤΈΡΑ, 30 Σε.ττεμ6ρίου,—
γορίον Ιερομάρτνρος.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί Ελλάδος 1.29.4ο ή δραχμή.
'ΕπΙ Λονδίνου $4.84% ή λίοα.
Επί ΠαρΐΓίιον 3.90 13) 16ο τό φο.
Επί Γερμανίας 23.76% τό μάρκον.
ΈπΙ Ιταλία; 5.230 ή λιρέτο.
'ΕπΙ Σερδίας 1.76 3)3 τό δηνάριον.
Επί Ρουμανίας Ο.εθ^Ο τό λέϊ.
Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ε ή κοο.
Ι
205 νΕ5Τ δίηΐ δΤΕΕΕΤ
V
Λίοαι Αγγλίας ........... 4.87%
Γαλλικά Φράγκα ........... 8«>
Δραχμαΐ εί; την καλλιτέραν
Ττ^€<ρωνή<ΐατε διά τιμάς: Τηλέφωνα: ΓΙιίθΙίβΓΪηί 6271—5. 0Ι.Α88ΙΡΙΕ0 ΑΟνΕΚΤΙδΕΜΕΝΤβ φξρτήμα ■φενεια, εστιατόρια, Οοίίβ© πκηκ Οαβΐ Κΐ^ ΐ τισμο . »«, γκάζόστοφε;, £ ^ και γυαλικά. Τέλειος ίξ(ΐ:: ος. Ο'ΒγΙθπ, 319 ν. 39ίΙι |( (13623—10—4)" ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΑΤΕ ΒΜΚ 100 ΡΑΚΚ ΝΕνΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ (Πλησίον της δδοΰ Μά Έχδίδομεν έπιταγάς είς Δραχμάς ίπΐ δλβνν των πόλεων της Ελλάδος ίίς τάς καλλιτέρας τιμάς τη; ημέρας. Τηλέφωνον: ΥϋΌγιΙι 2945, 6, 7. ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ ΜΛΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ, ΓΑΛΛΙ¬ ΚΗΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ Παραδίδω μαθήματα Γαλλικής, Άγγλικής καί 'Ελληνικής είς παιδία καΐ κοοάσια. Άποταθήτε: ΜΪ88 Ε. θΓβπά" 418 761η 51-, ΒΓθοΙίΙγ Ν. Υ. (13620—28) ΕΥΧΕΤΗΡΤΟΝ Ττρτ 22αν τρέχοντος μηνός ετέλεσεν τους γάμους τού ό άγαπητός μοί ά- δελιφός' Τρίφοχν Α. Νικολής, μετά τής Δίδος Γωνστβνττνας Δ. ΙΛα>6άνη, αμ-
φοτέροΛτ έκ Τενέδου. Παράννμφος
παρέστη ό συνέταιρος τοΰ άδελφοΰ
μου κ. Ιωάννης Δ. Τράντος, εκ Λα-
μίας. Είς το εύτυχές ζϊϋγος εΰχομαι
βίον ευτυχή καΐ ανθόσπαρτον, είς δέ
τόν κουμπάρον: καί στά 'δικά τού.
Ή 'Αιδελφή τού
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι. ΚΑΠΑΝΙΚΑ
Τοΐβιΐο, ΟΜο
(13630—29)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ συγκάτοικος, κόρη ή
κυρία. 250 ή 252 Ε. 1251ή δ!., Ιορ
ίΙθΟΓ, Ν. Υ. · (13521—25—1)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πρός αγοράν νε-
οιιηΪ3 Ρΐαίβδ: ΟεοΓββ Ραΐΐγ, 221
Υν*. 271η δι., Νεν*- Υογ&.
(13490—22—28)
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ
Την παρελθούσαν Κυριακήν, 22αν
Σεπτέμβριον, ό άγαπητός μας Στέφα¬
νος Βουράκης, έν δηεβρ5ηε3(1 Βαγ
έγκατεστημένος καΐ έκ Κρήτης κατα-
^γόμενος, έτελεσε τούς άρραβώνάς
τού μετά τής έκ Κυθήρων χαριτωμέ¬
νας Δδος Εϋγενίας Σαμίου. "Απειρος
κόσμος συγγενών καΐ φίλον, δλων
θαυμαστάς των άγαπτιτών μας Στε¬
φάνου καΐ Εύγενίας, μετέσχον τής ε¬
πί τη εύκαιρίςι τοϋ χαρμόσυνον τούτου
γεγονότος μέχρι τής πρωΐας διαρκε-
σάσης ζωηράς διασκεδάσεως.
Τα συγχαρητήριά μας.
Ό αδελφάς,
ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΟΥΡΑΚΗΣ
Ή θεία,
ΣΤΑΜΑΤΙΑ ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ
• - (13644—28)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ γυναίκες πε—-ιραμέ-
ναι καΐ μή διά την συσκευήν χουρ-
μόδων καί .τοϋραγεμισμένων φρούτων.
Άποταθήτε: ΟοΜεη Α^β, 393 ΡββΗ
δτ., Νβν Υοτΐί.
(18628—29—1)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Έλλην*.; «·.· νγ
Γραφείον. 'Επίστϊς 'Ελληνΰδες ο»ά πα-
κετάρισμα φρούτοχν. ΑΓΟβάΙβ. (3Εηάν^
Ργοϊγ, Ογρ., 4*5 ν. ΒΐθΕΐάνναν,
Νβνν ΥοΛ Οιν.
(13618—29—30)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ κορίτσια καΐ γυναί-
κες διά πακετάρισμα ξηρών φρού-
των. Ρΐα1ΐ3 &ηά ΕρρΙεΓ, 127 ν.
17ίη δί., Ν. Υ. Οίίγ.
(13621—28—4)
ΚΥΡΙΑ αναλαμβάνη την^ διατοο-
*' φήν καί περιποίησιν τέκνου όνω των
δύο έτών, άντ! μετρίας άμοιβής. Ά¬
ποταθήτε: 511 ·νν. 147 51., Αρ3Γ».
60 Νε-νΫ" ΥθΓΐί. /Δ—10)
«ΡΗΓΑ- Φ Ε Ρ Α Ι Ο _ »
Μενάλο Καφενειον καί Σφαιριστή<κ— 490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕν Τ0ΚΚ Ρ&οηβ ΟΗΙΟΚΕΚΙΝΟ 9141 (10872—Α-10—Μ-10) ΑΩΡΕΑΝ Μαθήματα Άγγλοιής. 'Επίσης π&; δύνασθε νά γίνετε Άμεο·.κανοΙ πολί¬ ται. Άποταθητε εκάστην Δευτέραν, Τρίτην καί Τετάρτην ΕνεπΙιΐΒ 5οίιοο1 Νο. 17, επί τής 48ης όδοΰ. (Μεταξύ 8τΙι »πά 90ι Ανβ9.) ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΓΓΑΙΚΗΣ ΔΩΡΕΑΝ Τό Γραφείον τή; Παιιδειβς παρέ- χει μαθήματα δοιρεάν διαρκούση; τής ημέρας, είς άνδρας καί γυναίκας, αίτινες έπιθυμοθν δπως έκμάθωσι ·τττ» Αγγλικήν καί πώς νά γίνουν Άμβ- ρικανοί πολίται. "Οσοι έπιθυμονν νά καταταχθώσιν είς τάξιν τινά, δύναν¬ ται V άποταθώοι, εκάστην Δευτέραν καΐ Τετάρτην, άπο 3—5 μ. μ. Δωμά¬ τιον 401 καΐ 409 Ραοΐίο δοΐιοοΐ 27, αριθ. 215 Ε&βε 4181 δι. Πάντες ηροσκαλοθνται δπως προσέλθωσιν. ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν Σχολείον ίν Νέα 'Υόρχτι. διά νά μάθετε καλώς την τέχνην τού χον- οέως. ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ ΝΕν 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΗΒΕΒ δΟΟΟί •59—8111 Ανθ., (Γοονίβ ΌδοΟ) Νβν ΥογΙι ΟΐΙχ) ΒΑΒΒΕΗ 50Η00ί "Ανδρες! Μή δουλίύίτε σχληρά γιά μικρούς' μισθούς, όταν οί κον- ρεϊς κάμνουν καλά χρήματα είς κβ- θαράν εργασίαν. 'Ελαΐε στήν σχο¬ λήν μας. θά σάς διδάξωμεν σέ μικρόν χρονιχόν διάστημα. Τάξεις ημέρας καΐ νυκτός, θά σάς εύρω¬ μεν θέσιν. ΒΑΒΒΕΗ ΟΜΧΕΟΕ 188 ΤΗΪΓ(1 Ανε. (Οογ. 171Ιι 51.) ΝΕνν υοκκ ατγ Γ ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον εύήλι- ον χαί εύάερον χαΐ μέ όλας τάς τε¬ λευταίας ευκολίας παρ' 'ΕλληνικΉ οί- κογενεία. 139 Υν*. 281η 5ί._τέταρτον πάτωμα, όπισθεν, Ν. Υ. Οίν. (13541—27—29) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άπάρτμεντς 3 δωματίων Γεατ πρός 15 δολλ. μηνιαί- ως καΐ 4 δωματίων ΓγοπΙ πρός $23 μηνιαίως. Άποταθήτε: ^3η^ιοΓ 428 ν. 5611ι δΐ., Ν. Υ. (13622—28—4) ΕΝΌΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ ό¬ λας τάς ευκολίας πΜρ' ΈλληνικΉ οΐ- ί 505 ν. 143-1 δί-, Αρτ, 54. (13624—28—30) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μονα- χικόν παρ' 'Ελληνική Οΐκογενείςι μέ όλας τάς ευκολίας. Άποταθήτε: 4 ν. 103Γά δϋ., δόν πάτωμα ΥνΓ. μ«τά τάς 6 μ. μ. (13601—27—28) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' 'Ελληνικϋ οικογένειαι, μέ θερμΛνσιν καί λουτρόν. Άποταθήτε: 265 λν 4151 δί., Αρΐ. 2, Ν. Υ. ΟίΙγ. (13603—27—28) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟι ΖΗΤΕΙΤΑΙ μάγειρος ώς συνέται- ρος μέ ολίγα κεφάλαια δνά Οοίίθβ Ροί εί>ρι<τκομενου είς κεντρικωτά- την θέσιν. Παρέχεται δοκιμή. Μόνον σοβαροΐ άγορασται δέον νά άποταθώ- σι. 433 —9Λ Ανβ., Ν. Υ. (13532—26—28) ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗ-Ε1&Ν ΟΗΑΒίΕ$ ΒΑΟΙΘΑίϋΡΟ, ΙΝΟ. Εργολάβον χ% 'Ελλ—ιχ|) Η ΑΓΙ4 ΤΡΙΑ2 Ύχοχοτοοτιμ Ι Κεντο. βφ ΐοε-ιε 8ρΓΐηβ 51 ' *» Μιΐ1Ι>β—
Τηλ. Οηεα >·ι«, «επ.
ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΐ μορφω-
ί
μη η
ρία, ή Λεβποινίς, δι'
έ.νδιαφέρο·οο3ΐν «νεΌ-
ματικήν εργασίαν αθ-
β έή
ς χρ
έν Νέα Ύόρκη. Ή
κατάλληλθς <ας ά«ο- ταθη Α. Λ Ι*, γρα- φειά «Έθνεκοΰ Κή- ρυκος», 14ΕΟ IV. «βΤΙΙ 8Τ., 3ον «άτο>μα5 Λί. Κ·
Τ*·.
(Δ. 27—29)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ διδασκάλισσα πτνχιρΰ-
χος διά τό Ελληνικόν σχολείον τής
Κοινότητος ΕθΓ3Ϊη, ΟΜο, ή όποία
εί δυνατόν νά γνωρίζη καΐ την Αγ¬
γλικήν, η διδάσκαλος ννωρίζων καΐ
την ·ψαλτικήν, μέ μισθόν ικανοποιητι¬
κόν. Οϊ βουλόμενοι αποταθήτωσαν είς
τόν Πρόεδρον τής Κοινότητος, κ.
Χρήστον Δελλην, 1224 ΒΓ03άναγ,
Εϊπ, ΟΜο.
(13542—27—2)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ οιΑαοκάλισοα πτνχιον-
χος, έχουσα προϋ.τηρίτήση, οιά τό έν
Βτιίίαΐο, Ν. Υ. άϊΐ»γευμ«τινόν σχο¬
λείον. Ή έχουσα τα άνωτέοω προ-
σόντα άποταθήντω είς την δ*ευθυνστν:
Ηβΐΐοηϊο Οτ-τΐιοάοχ ΟιυΓοΐι, 361 Οβ^
5Γ.Γ&β<;, ΒυίίΕΐο, Ν. Υ. (13535—26—10) ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ Δ!Α ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πεπειραμένοι πωλη- ταί σόδας. 'Εργασΐα διαρκής, μισθός καλός διά τού; καταλλήλους. Βεβ Ηΐνε Οβηίΐν δηορδ, 6 δοαίΐι 41η Ανε., ΜοαηΙ ΥεΓηοη, Ν. Υ.** (13610—28—30) ΖΗΤΕΙΤΑΙ νεος ό οποίος νά γνω¬ ρίζη ολίγον άπό ζαχαροπλαστικήν καί νά 6οηθή τα οράδυα είς το μαγαζί. Δέον νά έχη καλάς συστάσεις. Μι σθός καλός. Άποταθήτε: Τηε Ο άγΐβηά νν'βγηεχΙιοΓθ νβ (13617—28—30) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ζαχαροπλάστης διά πρώτης τάξεως ζαγαροπλαστεϊον. 'Ερ- γασία τακτική. Άποταθήτε: ΡεΐεΓδ 3Π(1 Οο., 549 Ε556Χ δί., ^Εν«■^εη- οε, Μαδδ. (13537—27—29) . Γ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τοΰ Ιωάν¬ νου Καρπουζοπούλο», έκ Κωνσταντι¬ νουπόλεως, διαμένοντος τελευταίως είς Φιλαδέλφειαν, Πενσυλδανίας^. Ό γνωρίζων αυτήν παρακαλεϊται δπως την άποστείλτι είς την μητέρα τού, Ζηνοβίαν Καρπουζοπούλου, Συνοικι- σμός Χαριλάου, Πάροθος Τ, Αριθ. 7, θεσσαλονίκην, ή νά γράφη πρός τόν ΡειεΓ 1.ϊ#εΐ5, νηϊΙενν·3γ Ευη- εη, ϋαΓΰ3ηι, Ν. Ο. (13618—28—29) ΠΑΡΑΚΑΛΕΪΤΑΙ ό γνωρίζων σχετικόν τι ή την διεύθυνσιν τοϋ Α¬ ναστασίου Τριγωνίδου, ή ΕΓπεχΙ Τγϊ- βοπίάεϊ, ράπτου, άλλοτε διαμένοντος έν Ρϊη5οιΐΓ8Γΐ, Ρ3., νά ειδοποιηθη την σύζυγον αΰτοΰ Κατίναν Τριγωνί¬ δου, 210 ΥνΌΙοοΙΙ Ανβ., Α5ίθΓΪ3, Ιλ Ι. Τηλ. Α5ΪΟΓΪ3 10048. (13600—27—29) ΠΑΡΑΚΑΛΕΪΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν τοΰ πρώην διαμένοντος έν Κϊοηΐποηα:, νϊΓ8ϊηΪ3, 300 Ν. 2ηά δΐ., κ. Ιωάννου Καραγιάννη, φωτο- γράφου το έπάγγελμα, νά την απο¬ στείλη είς την διεύθυνσιν τής 'Εκκλη- σίας Σκράντον, 505 Ν. ν35η. Ανβ. δεΓβηΙοπ, Ρβ. (13538—27—29) ΠΑΡΑΚΑΛΕΪΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν τοΰ θεοφίλου Ν. Σταμού- λου, έξ Ίκαρίας καταγομένου, νά την αποστείλη πρός τόν .Στέφανον Στα- μοΰλον, Ρ. Ο. Βοχ 394, ΡϊΙΐ5ΐ>ιΐΓ8ΐι,
Ρ3. (13518—25—28)
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί κ. κ. Α¬
πόστολος Ι. Άνυφαντής καΐ Χρήστος
Α. Ζωγράφος, δπως διέλθωσιν έκ των
Γραφείων τοϋ «'Εθνικοΰ Κήρυκος» καί
παραλάβωσιν επιστολάς των.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΪΤΑΙ ό κ. Σωτήρτος
ΒασίλΛγλου ή Βάσελ, νά δτελ.θη'τών
γρ«ςρ«{ων τοΰ «*Εθν. Κήρυκος» καΐ
πβραλάβχι επιστολήν της Άμερικαντ-
κης Κυ6«ρνήσεως.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ καλλίφωνος καΐ
μουσικός ζητεί θέσιν. Γράψατε: Ίε-
ροψάλτην, 2115 ΒΟ51ΟΠ Βϋ
Βγοπχ, Ν. Υ.
(13536—27—29)
ΕΛΛΗΝΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ σπουδά-
σας είς την Φιλοσοφικήν Σχολήν τοΰ
Πανεπιστημίου Αθηνών, ζητεί θέσιν.
Γράψατε: ΗΑΚΚΥ δΥΚΑΝ, Οεηε-
Γ3ΐ ϋβΙϊνεΓγ, Νεν»· ΥογΙι ΟϊΙγ.
(13530—26)·
ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ καλλίφωνος, μου¬
σικός, δυνάμενος νά καταρτίση. τετρα-
φωνικόν χορόν, ζητεί θέσιν. Γράψα-
τε: Ίεροψάλτην, 53 ΜαάΪ5θη 51.,
Νεν ΥοΓΐί Οΐίγ.
(13529 —26—29)
Έκλεχτά βιδλία έχει μόνον το
Β:6λιοχωλείον τοΰ «Εθνικον Κη-
ΟΑΚΥ, ΙΧΌ.—Ό €Έ*ν*χός Κη¬
ρυξ» καΐ όλαι αί εκδόσεως τού πωλοΰν-
ταχ παρά τω άντιπροσώπφ μας κ. Δ.
Πετρίδη, 108 ν. 131Ϊ1 Ατβ., ένθα '
γίνονται δεκταί έγγρα<ρ<ιΐ συνδρομη- ' των καί καταχωρήσεις μινοων καί με- γάλων άγγελιιβν. Τηλέφωνον: Οΐβαοηίβ 2111 Ίδρυθέν τφ 1907. ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ Ή ΕΛΠΙΣ" ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚΩ.ν Ε. Ζιρίμης καΐ Μ. Σαραντίθη; Β03 Ε. 3411] δΤ. ΝΕνν ΥΟΚΚ (Παρά την έλεοβταν 2πϋ Ατβ.) ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ Γ, Χ. ΑΠΟΣΤΟΑΟΠΟΥΑΟΣ ΟΕΟΒβΕ Ο. ΑΡΟ5ΤΙ.Ε, ΙΝΟ. ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ Άναλαμβάνομεν κηδείας είς οιονδήποτε μέρος έν Νέα 'Υόρκη καί Νενν .ΙεΓδεγ. ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ: 308 IV. 47ΤΗ 8Τ., ΝΕ¥ί ΥΟΒΚ ΟΙΤΎ ΡΗΟΝΕ3: ΡΕΝΝ5ΥίΥΑΝΙΑ 2586-7 ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΒΟΟΚΙΛ'Ν: 187 50ϋΤΗ ΟΧΓΟΒΟ 5ΤΒΕΕΤ ΡΗΟΝΕ: ΝΕνΐΝδ 9450 ΝΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ ΖΠΗΣ •Υιώ Χ. Α. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ Τρίπραχτον ήθογοαφιχόν Αραμα παρμένο άπό την σύγχρονον κοι¬ νωνικήν ζωήν. Χαρτόδετον τιμάται 50 στντς. Γοάψατε: "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ" 14· ¥/. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕνΥ ΥΟΚΚ __________ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ είς μεγάλην!^ σιν τα ΓιχΙϋΓε» καί τό δΐοοΐί τοί ΝυΙ δίθΓβ μου διότι έτελείωσεν ! ,^°τ «ί^'σϊήμο.ος. Άποταύή! τε: 767 Εβχιη8Ιοη Ανε., γωνία 60 ορομονς.________(13615—28__5) ΠΩΛΕΙΤΑΙ 03ίειεπ3 θΤ^Τ: κην θέσιν τοΰ Εβΐ£εν.Όοά, Ν ί ι δρυθεϊσα πρό δετίας. 'Ενοικιαστήό'ιον 10 ε-των, ενοίκιον $125 τόν μήνα. Εισ- πράξεις $40.000 τό Ιτος πενίπου. Πω- λείται ένεκα ασθενείας τού ιδιόκτη¬ τον, θά πωληθη είς εύθηνήν τιαήν είς τόν πρώτον αγοραστήν. Διά πι- ρισσοτέρας πλτίροφορίας γράψατε · Βοχ 33, ε)ο Ναιΐοηβΐ ΗθγβΙο1 ύ V,7. 261ή 51., Ν. Υ. ΟΗγ. (13611—28) ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ο-ιιϊοΙί ίυηοΓΐ, μέ ΗοΙ ϋθ85, ενοίκιον $25.00 μηνιαίως, 4 ίτών λίστα, _ κάμνον καλάς εργασί¬ ας, κείμενον είς κεντρικήν οδόν. θι>-
σιάζεται, τοΰ ίδιοκτήτου άναχωροϋν-
τος διά Πατοίδα. Άποταθήτε: 111
Μβάΐβοη Ανε., ΡΙβϊπΠβΙά, Ν. Ι
(13540—27—29)
ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Υπό ΗΛ. ΟΓΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
«Τριάντβ χοό%τα στήν 'ΑθτΓνα».
Σύγχρονον κοινωνικον μυθιστόρη-
μα βγαλμένο^άπό τόν προστικον
βίον κοΐ τα ήθη τής Άθηναικής
κοινωνίας. Πλήρες σκηνών μεγί-
στου ένδίαχρέροντος μέ μώ δννατη
είκόνα των δσων γίν·ονται στήν
Αφήνη, χωρίς νά τα βλέπη 6 πο¬
λύς κόσμος. Μετά παλλών ίίκόνανν.
Τιμάται δ«δ«μένον ..... $1.25.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
140
«V.
26ΤΗ 8Τ., ΝΕ%ν ΥΟΒΚ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς εΰθηνήν τιμήν
πρώτης τάξεως καφενειον είς τό κέν¬
τρον τής πόλεως, ένεκα ασθενείας.
Άποταθήτε: 647 — 81ή Ανθ., Ν. Υ.
(13517—25—28)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Οοίίθθ Ροί μέ ήγ-
γνημένας έβδομοώιαύας Ησπρά-
ξεις 700 δολλ. Ενοίκιον 160 δολλ.
μηνιοχ'ως. Ένοικιαστήριον 8 ετη. Λί-
όεται δοκιμή. ΓΙωλείται δλον ή τό
τ»ι«συ. Άπαιτοΰνται 2.000 δβλλ. Άλο-
τχιβήτε: Μγ. ϋΐΐηοροιιΐοΐδ, ο)ο «Λ'«·
Γϊοηηΐ Ηβτβΐτΐ», 140 ν. 26Λ δι.,
Νβνν Υ α
ΠΩΛΕΠΑΙ πλινθόκτιστος οίχίο
δνΐά 2 οίκ*γενεΛας, είς την καροίον
τή; Άστόρια. Άποταθήτε: 3069—
37111 δί. (παι?.αιόν 400—8Ϊ1ι Ανβ.),
(13498—23—29)
ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ στάντζα κάμνουσα κα¬
λάς εργασίας, τοϋ ^ίδιοκτήτου άσχο-
λουμένου είς άλλας εργασίας. Άποτα-
-θήτε: 64 Υν*. 261η δί., γωνια 61ίι
Ανβ., Ν. Υ. .
(13494—23—29)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ οοΐηρΐείβ >
Γ3ηΙ απ(1 Ιεακβ, κείμενον εις το 774
Ε. 149ίη δί., Βγοπχ, ενοίκιον ευ«η·
νόν'. Πληροφορίαι παρά τω Ι. ^νΛ5
3ηά δοη, 211 Υ. 34Λ 51., Ν. Υ.
Ρηοηε: Οηΐεΐίεπηβ 2515.
(13481—21—29)
ΣΠΑΝΙΩΤΑΤΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ,
ΠΩΛΕΙΤΑΙ άνθοπωλίίον σι<στημ£· •νόν πρό 30 έτών κοί κάμνον καλο, εργασίας. ΕΙβΠνάξεις $15.000 το ετο, καί αν»! Τακττκή -Ιατεία. Ρι»«·1 Ι)βκ1~ΐ8 δλη ή έργασία. Πω).ειτ» είς τόν πρώτον αγοραστήν εις λομ λογικήν τιμήν. Άποταθήτε: ^ ΡΪΓ81 Ανε. (μ«ταξΰ 13 *» 14 ^^ μους) Νβνν ΥογΚ. ,. (13482—21-2 <) Πωλοΰμεν, άγοράζομεν καί άνταλλάσσομεν μετα- χειρισμένα ?πιπλα *τι βωτηρίων. "Εγομεν μεγά¬ λην παρακαταθηκΦ' &°ι Β1β3οη, Σταυρού; καΐ ληθήτε τής εύκαιρία. Β. δϋΡΡΕΥ, 428 —3Γ(1 νία 3011ι 51., Νεν/ 8239. Α3ΤΟΚΙΑ. ι. 1 ΜΙΑ ΠΡΑΓΜλΤΙΚΗ Β Υ Σ Ι Α "Ενεοίεν κατσχτχέσεως δια ή τα χρέη προοα^ρομτν «ρος θκοτς οέκίας 9 **6 δωματίων μέ δΒΐΓλά ααΠΜ?66 Καΐ 3 νεοδεΐήτους ^^Τ οικίας μέ κοτταστήμα.τα, εί» - εύθηνάς τιμάς·. . ΜΙΚΡΑΙ ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΑ1 ΕΥΚΟΛΟΙ ΔΟΣιΕΙΣ Β Πάρετε τό Ι. Κ. Τ. τ) δ δά 'Αοτα ΙΣ Β. Μ. Πάρετε τό Ι. Κ. Τ. ) δπ1>ν.·αν διά την 'Αοταβι~
ί ό ϋΙΙ™ ^
δπ1>ν.α διά τη
έλθετε είς τό ϋΙΙιη»™ ^β ^.
πε^τήσατε άριστβρα δια. ν«
27 δ»υ^
περ^τήσατ ρ
(«ΐετόν αριθ., 1927
ται τό-Γραφίϊσν μας.
σωΛΟς μας ευρίσκεται κ
έκεί μέχρι τάς 8 μ.
:> .·
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΔΙΕΥθΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ: ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
»27 "νΥ. 126111 5ί., Νβ- ΥοΛ Οΐ7
Τηλέφ. "Εκκλησίαν ΜοηηΐηβηΙ 9845
Κατοιχία Ιερέως:
ΑΙδεσ. Νικόλαος 'Ανδριόπουλο;
501 Υν. 185 δΓτββί.
Τηλέφωνον: ΒπιάΙπΐΓβΙ 8636.
ατγ, ν. ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
«51 ΥογΚ δετββΐ
Κατοικία Ίίρέα>ς:
820 ·Ρα1πηοηι Ανεηπβ
Τηλέφωνα: ΒβΓββπ 281
χαί ΜοπίκοπΐθΓΡ 1113. ,
ΕΔΑ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ2
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
Έν Νέ* 'Υόρκτι.
Διεύθυνσις Ιερέως Άρχιμ. Δαυίδ
Λεονταρίδου χαί 'Εκκλησίας:
«03 Ε. 3411ι 51., Νβ~ ΥογΙε
Τηλέφωνον: ίβχΐηκιοη 6793.
ΜΕΤΟΧΙΟΝ Π ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
282 ΓΪΓ81 Ατβηπβ, Νβ~ ΥογΙε Οί*
(Μεταξύ 15ης καΐ 17η; όδοΰ)
Τηλέφωνον: δίιιγνεεαηΐ 7386.
Α5ΤΟΚΙΑ, Ι* Ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ»
(Ά ρχιεπιβκοπής)
273 ΕΙ- δΐΓββτ,
Έφημέριος·. Γ. Μεγϊξόπουλο;
Τηλέφωνον: ΑβΙθΓΐα 1653.
Κατοτχία:: ΗβνβΐηηνβΓ 2870.
27
αεοκαΕ ε. οοτ$ονα$
(ΓΕΏΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΪΙΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
Ϊ78 ΟΚΑΝΟ ΑνΕΝϋΒ
(Οογπθγ 2ηά Ανεηαβ)
ΑδΤΟΚΙΑ, „ Ι.
Έν συνεργασιαι μετά τοθ Όοοντο-
ϊατροϋ
V.
Ραΐαζζο.
Τηλέφ. Κ3νεη5νοο<1 326β. 'ΕΛΜττρέφεται είς την 'Ελλάδα στ* Αμερικανικόν θεραπεντήοιον Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ όδός Σωκράτους αριθ. 81 Αθήναι θεραΛεύοντα* ασφαλώς χαί άναδν- ω; παθολογιχά, γυναικαλογιχά χε» δερματιχά νοοηματα. Μέθοδος νεωτάτη. Ο! ΑΥΟ ΜΑΓΓΕΣ •Υπό ΠΙΕΡ ΝΤΕΚΟΥΡΣΈΛ ΣιτγνΛνητικώτχττον μνθιστόρημβ ποΰ πΦριγράφει, την τραγοδίαν τής ψυχής μ*άς μητρός, τό παιδί της οποίας ό ίδιος πατέρας τού πβΐρέ- δωκεν βΐς τούς καχούργους νά τό κάμουν ονντροφον καί συνεργάτην των, διότι ένόμισα-ν ότι δέν ήτο ιδικόν τού παΐ'δί. ΑΙ θλιβεραί περι¬ πέτειαι καί ή ύπέροχος αντοθυοία δύο μακρών μαγγών περινράφοντβι ιιέ Εξοχον σύναμιν. Πλουσία είχο- Τιμάται δεδβμένον .....$150. νογράφηοις. ΓρΛψατε: "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΙ.Ο" 14Ο νν. 26ΤΗ 8Τ., Ν Εν/ ΥΟΒΚ ΜΗ ΑΠΟΤΕ^ΗΤΕ ΕΞΑΙΡΕΣΙΝ! Ό πτωχάς καί δσημος νέος τής χθές είναι σήμερον μέγας κα'ι διά- σηαος..... Ή Πεϊνα, ή δυστυχία, οί έξευτελισμοί καί ή άπογοήτενστς παρε- μερισαν, Εδωσαν τόπον είς μίαν ζωήν πλήρη άπολαύσεων, δόξης γο- ητρου. Άλήθεια' Ή ζωή είναι παραδοξοτέρα, πλέον ένβιαφέρουσα άπό κάθε μυθιστόρημα' Δια6άσατε την «Πείναν» τοΰ μεγάλου Νορβηγοΰ Συγγραφέως Χάμσουν καί Θά πεισθήτε..... Ή «Πεϊνα» περιγράφει μέ δύναμιν καί συναρπαστικότητα την νεα- νικήν ζωήν τοΰ συγγραφέως της. "Ολ^ος ό κόσμος έδιάβασε τό άρι- στούργημα «Ή Πεϊνα». Διατί ν' άποτελήτε εξαίρεσιν; ΥΠΟ ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΝ τον τιμάται $1.ΚΟ Γράι|>ατε σήμερον δπως βάς αποσταλή Ο. Ο. Ό. ( έμβάσατε:
140 ν/ΕβΤ 26ΤΗ 8Ί,
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ.0
(ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
ΜΕν/ ΥΟΒΚ, Ν.
V.
Ι[ ΟΙ ΓΙΗΗΤΕ
______________
τον σας άρχετά προπαρεσκευασμενον διά τάς έξετάσεις;
Μην άνησυχεΐτε. Θά γίνετε Άμερικανός πολίτης αν άκολουθήσε-
τε-τάς όδηγίας πού δίδει
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Τί δέν περιέχει τό μοναδικόν τουτο βιβλίον! Ιδού μερικά θέμα-
τά τού:
Όδηγίαι διά την Άμερικανικήν πθλιτογράφησιν. ΟΙ νόμοι «ε^Ι
πολιτογραφήσεως. 'Ερωτήσεις καί άπαντήσεις διά τόν πολιτογραφου-
μενον Άγγλιστί καί Έλληνιστί, ώς καί διάφοροι συμπληρωματικαΐ
πληροφορίαι διά τούς επιθυμούντας νά άποκτήσωσι την Άμερικανικήν
ίθαγένειαν.
Όδηγίαι διά πάντα προτιθέμενον νά ταξειδεύση προσωρινώς είς
τό εξωτερικόν, ή νά μετακαλέση τούς συγγενείς τού είς την Αμε¬
ρικήν.
"Οδηγίαι διά πάντα προτιθέμενον νά μεταναστεύσπ, ή νά επισκεφθή
τάς Ηνωμένας Πολιτείας.
Ή Ίστοοία καί τό Κυβερνητικόν σύστημα των Ήνωμένων Πο-
λιτειών.
Τό Σύνταγμα τής Άμερικής καί τής Έλλην. Δημοκρατίας, κτλ.
Διαδάσατε τό Κλειδί τοΰ "Ελληνος έν Άμερικΰ! θά αδς βοηθήση
νά γίνητε Άμερικανός Πολίτης.
.9 δδ
Χόμο? χρ>αόδετος, τιμδΐται
Γράψατε όπως σάς αποσταλή Ο. Ο. _. ή έμβάσατε τό άντίτιμον,
ταχυδρομοϋντες τό κάτωθι Δελτίον.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
Ναΐΐοηαΐ ΗεΓαΙίΙ,
140 ΛΥεχΙ 261η 51.,
Νεν ΥοΓΐί, Ν. Υ. ·
'Εσωκλείστως ευρίσκετε δολλ. 1.25 μέ την παράκλησιν δ.τως
μοί άποστείλητε τό «ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΕΝ ΑΜΕ¬
ΡΙΚΗ».
"Ονομα......................·.............·.··........
Διεύθυνσις ..............................·.........*.....
Πό?.ις .............. Πολιτεία ..................
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
1916.
Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
1482 ΒΓΟΗϋνΒΥ, Κοο.η 510,
(Τϊπιεβ δςκατβ)
Νβν ΥογΙι ϋΐΐν.
Τηλέςρ. ΒΓϊαηΙ 8641, 5482. 6094.
ΑΓΟΡΑΣΤΑΙ ΚΑΤΑΣΤΗ Μ Α-
ΤΩΝ! ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΚΟΝ ΣΑΣ
ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙ·
ΣΚΕΦΘΗΤΕ.- ΠΑΝΤΟΤΕ
ΕΧΟΜΕΝ ΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕ¬
ΡΑΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ— Η ΔΟ-
ΚΙΜΗ ΠΕΙΘΕΙ.
ΕϋΝϋΗΕθΧΕΤΤΕ, Τΐπιεβ
δα,ϋδΓε, βαυμασίως έπιπλωμένον,
τέλειον καθ" όλα, μέ δοκιμαστικάς
είσπράξεις $2.300—32.500 έ6δα-
μαδιαίως. Ιθετές ένοικιαστήριον.
Θυσιάζεται λόγψ ασθενείας. Ά.ααι-
τοΰνται $10.000 μετρητά.
ΤΗΕΑΤΚΕ μέ ιδιόκτητον μέγα-
(?ον, νΐιαρΐιοηε, Τγρηοοη αηά
Κοί)6Γί ΜθΓΐοη, τό μόνον είς την
πόλιν. Δέν ύπάρχει συναγωνιισμός.
θαυμασίως έπιπλωμένον, μέ 800
καθίσματα. Είσπράξεις $1000 έ-
βδομαδιαίως. θυσιάζεται τοΰ Ιδιο-
κτήτου άναχωροΰντος άντί $140.
000, μέ §30.000 μετρητά. Ή πραγ
ματική τού άξία είναι $250.000.
Σπεύσατε προσωπικάς. Καθαρά
κέρδη ήγγυημένα άπό τό ϊηοοΐηβ
Ιαχ $15.000.
/ ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, γωνιαίον, έργα-
ζομενον ανευ σνναγωνισμοϋ, εΰκο-
λοδούλευτον, θαυμασίως έπιπλωμέ¬
νον, 12ετές ένοικιαστήριον, ενοίκι¬
ον $125 μηνιαίως, είσπράξεις μέ
δοκιμήν $1.100—$1.200 έδδομα-
διαίως. Ή πραγματική τού άξία
είναι $14.000. Θυσιάζεται άντί μό¬
νον $10.000 με $4.000 μετρητά.
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ άριστοκρατι-
κόν, τέλειον καθ* όλα, μέ ήγγυημέ-
νας είσπράξεις $2.200 έδδομαδι-
αίως, Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $350, τιμή $40.000, μέ $10.
000 μετρητά.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ 311 Ηΐε, προνο-
μιοΰχος τοποθεσία, εόκολοδούλευ-
τος, μέ ήγγυημένας είσπράξεις
$1.600 έβδομαδιαίως. Ιθετές ένοι¬
κιαστήριον, τιμή $20.000 μέ $8.000
μετρητά.
ΕυΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ, Εοηβ Ιδ-
Ι3ηά, τό μόνον καί τό άριστοκρα-
τικώτερον τοΰ Εοη§ Ιδΐβηίΐ, θαυ-
μασία^ επίπλωσις, μέ ήγγυημένας
είσπράξεις, καθαρά έτήσια κέρδη
$14.000, Ιθετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον $200. Θυσιάζεται λόγω α¬
σθενείας, άντί μόνον $30.000, μέ
$8.000 μετρητά.
ΕυΝΟΗΕθΝΕΤΤΕ, πλησίον
τοΰ Υ731Ι δι., θαυμσσίως έπιπλ.ω-
μένον, εΰκολοδούλευτον καί μέ θε-
τικά κέρδη είσπράξεις άνω των
$800 έβδομαδιαίως. 7ετές ένοικι-
ασττίριον, ενοίκιον $416. Τιμή $11.
000, μέ $4.000 μετρητά.
ΕϋΝΟΗΕθΝΕΤΤΕ, ΒοΓουβη
Ηβΐΐ, ΒΓθθΜγη, γωνιαϊον, τέλει¬
ον καθ' δλα, είσπράξεις $800 έ-
βδομαδιαίω;, 5 1)2 την έδδομάδα,
9ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον μη¬
νιαίως $300. Ή πραγματική τού
άξία είναι $14.000 καί θυσιάζεται
λόγω σοβαράς διαφωνίας άντί
$10.000 μέ $3.500 μετρητά.
ΟΟΝΡΕαΤΙΟΝΈΚΥ, τέλειον
καθ' όλα, 100 καθίσματα, μέ είσ¬
πράξεις $800 έβδομαδιαίως, μέ
προσθήκην Ευποηεοηειίε ευκό¬
λως διπλασιάζονται αί εργασίαι
τού. Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοίκι¬
ον $425 ολόκληρον τό κτίριον. Τι¬
μή $28.000, μέ $6.000 μετρητά.
0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ, είς μίαν
των έμπορικωτέρων τοποθεσιών τοΰ
ΒγοοΜυπ, διά τούς καταλλήλους,
δυναμένους νά προοθέσουν ΕΐΙΠ-
οΐχεοπεΐΐε, είναι μία άπό τάς καλ¬
λιτέρας εϋκαιρίας τής ζωής των.
8ετές ένοικιαστήριον. Άπαιτσΰνται
μόνον $2.500 μετρητά. θυσιάζεται
λόγω θανάτου.
ΕϋΝΟΗΕθΝΕΤΤΕ, έν νΐιΐιε
Ρ13ΪΠ5, είσπράξεις $300 έβδοααδι-
αίως, εύθηνόν ενοίκιον, μακρόν έν¬
οικιαστήριον, τιμή $2.000, μέ
$850 μετρητά.
ΕυΝΟΗ ΚΟΟΜ, ιιλησίον μεγά-
λων γραφείων καί σταθμων, τέ¬
λειον καθ' όλα, είσπράξεις μέ δο¬
κιμήν $800 έβδομαδιαίως, μέ
προσθήκην ΟοαηΙεΓ ευκόλως δι¬
πλασιάζονται. 9ετές ένοικιαστήρι-
ον, ενοίκιον $150. Θυσιάζεται, λό¬
γω ασθενείας, άντί μόνον $7.000,
μέ* $2.500 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, τέλειον καθ" ό¬
λα, έπικερδές καί εύκολοδούλευτον,
κείμενον είς την είσοδον 5ιι1)^ν3γ
8ί»1ίοπ. Ηγγυημέναι είσπράξεις
$900 έ6δομαδίαίως, 9ετές ίνοικια-
στήριον, ενοίκιον $135, τιμή $9.
000 μέ $3.000 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, 311 ίΐΐε, είσπρά-
Εεις με δοκιμήν $900.—$1.000 έ-
βδοααδιαίως, τιμή $7.000 μέ $3.
000 μετρητά, μακρον ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιονν$200 μηνιαίως.
ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, εύκολοδογλΐτυ-
τον, μέ ήγγνημενας είσπράξεις
$600 εβδομαδιαίως, ενοίκιον μόνον
$50 μηνιαίως, τιμή $5.000, μέ
$1.500 ιιετοητά.
ΟΟΡΤΈΕ ΡΟΤ, τέλειον καθ' δ¬
λα, μέ ήγγυημένας είσπράξεις
$700—$750 ίβδομαδιαίως, 8ετές
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200, τι¬
μή $6.000. μέ $3.000 μετρητά.
ΟΟΓΡΈΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποθί-
σία, 311 Ιϊΐε, ηγγυημέναι είσπρά-
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ, ΣΩΜΑΤΕΙΑ
ΑΑΕΛΦΟΤΗΤΕΣ, ΟΡΓΑΝΟΣΕΙΣ
ΟΟΜΜυΝΙΤΙΕδ, 800ΙΕΤΙΕ3,
ΡΡΑΤΕΡΝΙΤΙΕ3, 0Κ0ΑΝΙΖΑΤΙ0Ν5
ΒΒΙΟΟΕΡΟΒΤ, ΟΟΝΝ.
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Καλοΰνται πάντα τα μέλη τής 'Ελ-
ληνικής Κοινότητος Βπά§ερθΓΙ,
Οοηη., κατά την Ιην Όκτωβρίου,
1929 καί ώραν 7:30 μ. μ., είς γενι¬
κήν συνέλε^τιν έν τψ σχολείφ τής
Κοινότητος, 36 Υνεκΐ ΕϊΙιεΓΐγ 51.
θέματα συζητήσεως:
ΙίΛογοδοσία τοϋ Διοικητικόν Συμ-
βουλίου επι των πεπραγμένων.
2) Συζήτησις επί τοϋ νέου καταστα-
τικοΰ τής 'Εκκλησίας.
Ή παρουσία εκάστου τακτικοΰ μέ-
λους τής έκκλησίας είναι άναγκαιο-
τάτη.
ΕΚ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
Έν Βπ(1«εροΓΐ, Οοηη.,
τή 26π Σεπτεμδρίου, 1929.
0 (13616—28—30)
ΝΕΥν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΗΤΊΚΟΣ ΣΥΛΛΟ-
ΓΟΣ ΙΘΑΚΗΣΙ£2Ν
Ο «ΟΔΥΣΣΕΥΣ»
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Π ροσ5οα>Λΰνται άπαντα τα μέλη
τοϋ Άλληλο-βοηθητικοϋ Σύλλογον Ί-
Θακηοΐων ό «'Οόησσεύς» είς γενικήν
συνέλευσιν, την έρχομέ·νην Κυ<3*«κήν, 2^ έ ί , ην ρχμη <3 ^γ τρέχοντος, καί ώραν 3ην μ. μ. είς την αίθουσαν τοΰ ίεροΰ ναοΰ ό Εύαγγελισμός, 412 ν*. 54τη 5ΐΓβ«ί. (ΕΚ 1ΌΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ) (13604—27—28) •Εκλεκτά βιδλία εαει μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τού «^Εθνικον Κήρυκος». ΜΙΑ ΛΕΞΙΣ ΚΑΙ ΟΜΟΣ... Ισως κάποτε νά ευρεθή μέσον τι, διά τοΰ οποίον ή Πολιτεία ν' α¬ παγορεύση είς πολλούς την χρήσιν λέξεων...... ΑΙ λέξεις εις τα χείλη των τοιούτων δέν εχουν καμμίαν σημασίαν. Τάς μεταχειρίζονται σάν «παπαγάλοι». ΟΙ άνθρώπινοι αύτοι παπαγά- λοι, ώς επί τό πλείστον, άπτ>δεικνύονται άνεύθυνοι, άνάξιοι
έμπιστοσύνης καί συναναστροφής!
Πρός θεοϋ! "Αν έκτιμάτε την σημασίαν λέξεως τινος, ώς ή λέξις
«Δημοκρατία> επί παραδείγματι, μή χάνετε τόν καιρόν σα; άκούον-
τες §να <παπαγάλον> σΐ'ζητοΰντα περί Δημοκρατίας.
'Ερωτήσατί τίνα άπό τούς άστείους αύτούς τύπονς εν ? δύο άπλού-
στατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοκρατία άνάγκη, η πολυτέλεια; Π ό¬
τε ή Δημοκρατία καθίσταται πολυτέλεια;»
Ό σννομιλητής σας θά μείνη κόκκαλο..... ί θά σάς διασκεδάσγ) μέ
χίλιες δύο άνόητες άπαντήσεις.
Ώς σοδαρός, ώς καθως πρέπει πολίτης καΐ βνθρωπος, γνωρίζετε
ότι ή Δημοκρατία είναι μία άπλή Μξις καί όμως......
Όπισθεν τής άπλής ταύτης λέξεως εμπερικλείεται κόσμος όλόίίλη-
ρος ίδεών, καθηκόντοιν, νοημάτων.
Κδποτε σάς.έδόθη ή ει>καιρία νά μάθητε πολλά ένδιαφέροντα πράγ-
ματα περί «Δημοκρατίας» καί Ιδιαιτέρως περί τής Έλληνηκής Δημο¬
κρατίας. Είσθε άπ' έκείνους πού ?χουν διαδάσει τό Εργον τοΰ διακε¬
κριμένον δημοσιογράφου καί δημοσιολόγου Κου Δ. Χριστο<ρορίδον' «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» τοΰ Κου Δ. Χριστοφοριδου ε- χει άναννωσθχ) καί έκτιμηθη άπό κάθε καλώς σκεπτόμενον, άπό κάθε δνθρωπον μέ αντίληψιν. . Συστήσατε τό βιβλίον αϋτό είς τόν καλλίτερον φίλον σας. θά σάς εύγνωμονί. θά τό εύρη άναλυτικώτατον, άπολαυστικόν, διδακτικόν καϊ πολ.ϋ ωφέλιμον. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ ΧΊμάται στ&ρεώς δεδ&μένον δολλ. 1 ·ΟΟ. Γράψατε σήμερον δπως σάς αποσταλή Ο. Ο. Ό., ή έμβάσατε: ΝΑΤΙΟΝΑ1. ΗΕΗΑΙ.Ο (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 140 νΥΕβΤ 28ΤΗ 6Τ., ΜΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ. ί Ύπβ ΙΩ. ΔΕΛΑΜΠΡΕΤΤ.— Μετάφρασις Μ. ΑΝΝΙΝΟΥ Καί μόνον δ συγγραφεύς καί 6 μεταφραστής άποτελοΰν εγ¬ γύησιν της άξίας τοΰ βιβλίου «Άπομνημονεύματα Κόρης». Π ώς βλέπει τ) κόρη αύτη την ζατήν. Π ώς ζωγραφιζει τα πρό- σωπα καί πραγματα ποΰ βρίσκονται στό δρόμο της ζωής της. Είναι ή ζωή αύτη μέ τόν φακόν μιάς κόρη;. Ή ζωή παρουσιά- ζει ενδιαφέρον άπό πάσης απόψεως, τής απόψεως τοΰ νέου, τοϋ έφήβου, τοϋ ώριμασμένου άνορός, τοΰ γέρου, τοΰ έργάτου, τοΰ έπιστήμονος, τοΰ φιλοσόφου, καί τόσων άλλων άντιπροσίο- πευτικών τύπων. "Ισως ή άποψις μιάς κόρης είναι ή ώραιό- τερη δλων. Ή φαντασία μιάς κόρης είναι πρΐσμα επι τοΰ <Ί- ποίου πύττουσιν αί άκτϊνες τής ζοχης, παράγουν φαντασμαγο- ρίαν, άλλά φαντασμαγορίαν πραγματικοτήτων. Τό βιβλίον αϋ¬ τό είναι αληθής αποκάλυψις της ψυχής της γυναικός, προ τού ή γυναΐκα είσέλθτι είς την οριστικήν τροχιάν της ζωής της. Τιμάται χαρτόδετον ......................... 50.75 Γράψατε σημερον, ταχυδρόμοΰντες τό κάτωθι δελτίον. 140 ν,'εδΐ 261η δΐ., Νεν ΥογΙι, Ν. Υ. Σάς έΌωκλείω $0.75, ιιέ την παράκλησιν δπως μοί άποστεί¬ λητε τα «ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΚΟΡΗΣ». "Ονομα ................................................ Διεύθυνσις ............................................. Π ολιτεία ............................................... ξεις $900—$1.000 έβδομαδιαίως. 8ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200 τιμή $8.000, μέ $3.500 μετρητά. ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟ- ΡΑ. "Ελθετε, γράψατε, ή τηλε- φωνήσατε: Ο. ό. νΚΕΊΤΟδ 148Ϊ ΒΓοαάννβν, Νβνν Υογκ ΒεΙ. ά Έκλεκτά βιβλία εχει μόνον τό Βι- βλιρπωλεϊον τοΰ «Εθνικον Κήρυκος». ΡΑΤΕΚδΟΝ, Ν. Υ.—Ό «Έθνακός Κηρυξ» καί όλαι αί έκδόσεις τού πω- λοΰνταχ παρά τοΰ άντιπροσιόπου μας κ. Π. Σιμοπούλου, 234 ΜβΓΪθΐ 81., ένθα γίνωνται βεκταί καταχωρήσεις μοιρών άγγελΐών, καθώς καϊ έγγρα- ' φαί σννδρομητων.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΔΙΕΥθΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ: ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
»27 "νΥ. 126111 5ί., Νβ- ΥοΛ Οΐ7
Τηλέφ. "Εκκλησίαν ΜοηηΐηβηΙ 9845
Κατοιχία Ιερέως:
ΑΙδεσ. Νικόλαος 'Ανδριόπουλο;
501 Υν. 185 δΓτββί.
Τηλέφωνον: ΒπιάΙπΐΓβΙ 8636.
ατγ, ν. ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
«51 ΥογΚ δετββΐ
Κατοικία Ίίρέα>ς:
820 ·Ρα1πηοηι Ανεηπβ
Τηλέφωνα: ΒβΓββπ 281
χαί ΜοπίκοπΐθΓΡ 1113. ,
ΕΔΑ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗ2
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
Έν Νέ* 'Υόρκτι.
Διεύθυνσις Ιερέως Άρχιμ. Δαυίδ
Λεονταρίδου χαί 'Εκκλησίας:
«03 Ε. 3411ι 51., Νβ~ ΥογΙε
Τηλέφωνον: ίβχΐηκιοη 6793.
ΜΕΤΟΧΙΟΝ Π ΑΝ ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
282 ΓΪΓ81 Ατβηπβ, Νβ~ ΥογΙε Οί*
(Μεταξύ 15ης καΐ 17η; όδοΰ)
Τηλέφωνον: δίιιγνεεαηΐ 7386.
Α5ΤΟΚΙΑ, Ι* Ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ»
(Ά ρχιεπιβκοπής)
273 ΕΙ- δΐΓββτ,
Έφημέριος·. Γ. Μεγϊξόπουλο;
Τηλέφωνον: ΑβΙθΓΐα 1653.
Κατοτχία:: ΗβνβΐηηνβΓ 2870.
27
αεοκαΕ ε. οοτ$ονα$
(ΓΕΏΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΪΙΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
Ϊ78 ΟΚΑΝΟ ΑνΕΝϋΒ
(Οογπθγ 2ηά Ανεηαβ)
ΑδΤΟΚΙΑ, „ Ι.
Έν συνεργασιαι μετά τοθ Όοοντο-
ϊατροϋ
V.
Ραΐαζζο.
Τηλέφ. Κ3νεη5νοο<1 326β. 'ΕΛΜττρέφεται είς την 'Ελλάδα στ* Αμερικανικόν θεραπεντήοιον Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ όδός Σωκράτους αριθ. 81 Αθήναι θεραΛεύοντα* ασφαλώς χαί άναδν- ω; παθολογιχά, γυναικαλογιχά χε» δερματιχά νοοηματα. Μέθοδος νεωτάτη. Ο! ΑΥΟ ΜΑΓΓΕΣ •Υπό ΠΙΕΡ ΝΤΕΚΟΥΡΣΈΛ ΣιτγνΛνητικώτχττον μνθιστόρημβ ποΰ πΦριγράφει, την τραγοδίαν τής ψυχής μ*άς μητρός, τό παιδί της οποίας ό ίδιος πατέρας τού πβΐρέ- δωκεν βΐς τούς καχούργους νά τό κάμουν ονντροφον καί συνεργάτην των, διότι ένόμισα-ν ότι δέν ήτο ιδικόν τού παΐ'δί. ΑΙ θλιβεραί περι¬ πέτειαι καί ή ύπέροχος αντοθυοία δύο μακρών μαγγών περινράφοντβι ιιέ Εξοχον σύναμιν. Πλουσία είχο- Τιμάται δεδβμένον .....$150. νογράφηοις. ΓρΛψατε: "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΙ.Ο" 14Ο νν. 26ΤΗ 8Τ., Ν Εν/ ΥΟΒΚ ΜΗ ΑΠΟΤΕ^ΗΤΕ ΕΞΑΙΡΕΣΙΝ! Ό πτωχάς καί δσημος νέος τής χθές είναι σήμερον μέγας κα'ι διά- σηαος..... Ή Πεϊνα, ή δυστυχία, οί έξευτελισμοί καί ή άπογοήτενστς παρε- μερισαν, Εδωσαν τόπον είς μίαν ζωήν πλήρη άπολαύσεων, δόξης γο- ητρου. Άλήθεια' Ή ζωή είναι παραδοξοτέρα, πλέον ένβιαφέρουσα άπό κάθε μυθιστόρημα' Δια6άσατε την «Πείναν» τοΰ μεγάλου Νορβηγοΰ Συγγραφέως Χάμσουν καί Θά πεισθήτε..... Ή «Πεϊνα» περιγράφει μέ δύναμιν καί συναρπαστικότητα την νεα- νικήν ζωήν τοΰ συγγραφέως της. "Ολ^ος ό κόσμος έδιάβασε τό άρι- στούργημα «Ή Πεϊνα». Διατί ν' άποτελήτε εξαίρεσιν; ΥΠΟ ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΝ τον τιμάται $1.ΚΟ Γράι|>ατε σήμερον δπως βάς αποσταλή Ο. Ο. Ό. ( έμβάσατε:
140 ν/ΕβΤ 26ΤΗ 8Ί,
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ.0
(ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
ΜΕν/ ΥΟΒΚ, Ν.
V.
Ι[ ΟΙ ΓΙΗΗΤΕ
______________
τον σας άρχετά προπαρεσκευασμενον διά τάς έξετάσεις;
Μην άνησυχεΐτε. Θά γίνετε Άμερικανός πολίτης αν άκολουθήσε-
τε-τάς όδηγίας πού δίδει
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Τί δέν περιέχει τό μοναδικόν τουτο βιβλίον! Ιδού μερικά θέμα-
τά τού:
Όδηγίαι διά την Άμερικανικήν πθλιτογράφησιν. ΟΙ νόμοι «ε^Ι
πολιτογραφήσεως. 'Ερωτήσεις καί άπαντήσεις διά τόν πολιτογραφου-
μενον Άγγλιστί καί Έλληνιστί, ώς καί διάφοροι συμπληρωματικαΐ
πληροφορίαι διά τούς επιθυμούντας νά άποκτήσωσι την Άμερικανικήν
ίθαγένειαν.
Όδηγίαι διά πάντα προτιθέμενον νά ταξειδεύση προσωρινώς είς
τό εξωτερικόν, ή νά μετακαλέση τούς συγγενείς τού είς την Αμε¬
ρικήν.
"Οδηγίαι διά πάντα προτιθέμενον νά μεταναστεύσπ, ή νά επισκεφθή
τάς Ηνωμένας Πολιτείας.
Ή Ίστοοία καί τό Κυβερνητικόν σύστημα των Ήνωμένων Πο-
λιτειών.
Τό Σύνταγμα τής Άμερικής καί τής Έλλην. Δημοκρατίας, κτλ.
Διαδάσατε τό Κλειδί τοΰ "Ελληνος έν Άμερικΰ! θά αδς βοηθήση
νά γίνητε Άμερικανός Πολίτης.
.9 δδ
Χόμο? χρ>αόδετος, τιμδΐται
Γράψατε όπως σάς αποσταλή Ο. Ο. _. ή έμβάσατε τό άντίτιμον,
ταχυδρομοϋντες τό κάτωθι Δελτίον.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
Ναΐΐοηαΐ ΗεΓαΙίΙ,
140 ΛΥεχΙ 261η 51.,
Νεν ΥοΓΐί, Ν. Υ. ·
'Εσωκλείστως ευρίσκετε δολλ. 1.25 μέ την παράκλησιν δ.τως
μοί άποστείλητε τό «ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΕΝ ΑΜΕ¬
ΡΙΚΗ».
"Ονομα......................·.............·.··........
Διεύθυνσις ..............................·.........*.....
Πό?.ις .............. Πολιτεία ..................
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
1916.
Ο. ϋ. νΒΕΤΤΟδ
1482 ΒΓΟΗϋνΒΥ, Κοο.η 510,
(Τϊπιεβ δςκατβ)
Νβν ΥογΙι ϋΐΐν.
Τηλέςρ. ΒΓϊαηΙ 8641, 5482. 6094.
ΑΓΟΡΑΣΤΑΙ ΚΑΤΑΣΤΗ Μ Α-
ΤΩΝ! ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΚΟΝ ΣΑΣ
ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙ·
ΣΚΕΦΘΗΤΕ.- ΠΑΝΤΟΤΕ
ΕΧΟΜΕΝ ΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕ¬
ΡΑΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ— Η ΔΟ-
ΚΙΜΗ ΠΕΙΘΕΙ.
ΕϋΝϋΗΕθΧΕΤΤΕ, Τΐπιεβ
δα,ϋδΓε, βαυμασίως έπιπλωμένον,
τέλειον καθ" όλα, μέ δοκιμαστικάς
είσπράξεις $2.300—32.500 έ6δα-
μαδιαίως. Ιθετές ένοικιαστήριον.
Θυσιάζεται λόγψ ασθενείας. Ά.ααι-
τοΰνται $10.000 μετρητά.
ΤΗΕΑΤΚΕ μέ ιδιόκτητον μέγα-
(?ον, νΐιαρΐιοηε, Τγρηοοη αηά
Κοί)6Γί ΜθΓΐοη, τό μόνον είς την
πόλιν. Δέν ύπάρχει συναγωνιισμός.
θαυμασίως έπιπλωμένον, μέ 800
καθίσματα. Είσπράξεις $1000 έ-
βδομαδιαίως. θυσιάζεται τοΰ Ιδιο-
κτήτου άναχωροΰντος άντί $140.
000, μέ §30.000 μετρητά. Ή πραγ
ματική τού άξία είναι $250.000.
Σπεύσατε προσωπικάς. Καθαρά
κέρδη ήγγυημένα άπό τό ϊηοοΐηβ
Ιαχ $15.000.
/ ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, γωνιαίον, έργα-
ζομενον ανευ σνναγωνισμοϋ, εΰκο-
λοδούλευτον, θαυμασίως έπιπλωμέ¬
νον, 12ετές ένοικιαστήριον, ενοίκι¬
ον $125 μηνιαίως, είσπράξεις μέ
δοκιμήν $1.100—$1.200 έδδομα-
διαίως. Ή πραγματική τού άξία
είναι $14.000. Θυσιάζεται άντί μό¬
νον $10.000 με $4.000 μετρητά.
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ άριστοκρατι-
κόν, τέλειον καθ* όλα, μέ ήγγυημέ-
νας είσπράξεις $2.200 έδδομαδι-
αίως, Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $350, τιμή $40.000, μέ $10.
000 μετρητά.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ 311 Ηΐε, προνο-
μιοΰχος τοποθεσία, εόκολοδούλευ-
τος, μέ ήγγυημένας είσπράξεις
$1.600 έβδομαδιαίως. Ιθετές ένοι¬
κιαστήριον, τιμή $20.000 μέ $8.000
μετρητά.
ΕυΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ, Εοηβ Ιδ-
Ι3ηά, τό μόνον καί τό άριστοκρα-
τικώτερον τοΰ Εοη§ Ιδΐβηίΐ, θαυ-
μασία^ επίπλωσις, μέ ήγγυημένας
είσπράξεις, καθαρά έτήσια κέρδη
$14.000, Ιθετές ένοικιαστήριον, ε¬
νοίκιον $200. Θυσιάζεται λόγω α¬
σθενείας, άντί μόνον $30.000, μέ
$8.000 μετρητά.
ΕυΝΟΗΕθΝΕΤΤΕ, πλησίον
τοΰ Υ731Ι δι., θαυμσσίως έπιπλ.ω-
μένον, εΰκολοδούλευτον καί μέ θε-
τικά κέρδη είσπράξεις άνω των
$800 έβδομαδιαίως. 7ετές ένοικι-
ασττίριον, ενοίκιον $416. Τιμή $11.
000, μέ $4.000 μετρητά.
ΕϋΝΟΗΕθΝΕΤΤΕ, ΒοΓουβη
Ηβΐΐ, ΒΓθθΜγη, γωνιαϊον, τέλει¬
ον καθ' δλα, είσπράξεις $800 έ-
βδομαδιαίω;, 5 1)2 την έδδομάδα,
9ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον μη¬
νιαίως $300. Ή πραγματική τού
άξία είναι $14.000 καί θυσιάζεται
λόγω σοβαράς διαφωνίας άντί
$10.000 μέ $3.500 μετρητά.
ΟΟΝΡΕαΤΙΟΝΈΚΥ, τέλειον
καθ' όλα, 100 καθίσματα, μέ είσ¬
πράξεις $800 έβδομαδιαίως, μέ
προσθήκην Ευποηεοηειίε ευκό¬
λως διπλασιάζονται αί εργασίαι
τού. Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοίκι¬
ον $425 ολόκληρον τό κτίριον. Τι¬
μή $28.000, μέ $6.000 μετρητά.
0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ, είς μίαν
των έμπορικωτέρων τοποθεσιών τοΰ
ΒγοοΜυπ, διά τούς καταλλήλους,
δυναμένους νά προοθέσουν ΕΐΙΠ-
οΐχεοπεΐΐε, είναι μία άπό τάς καλ¬
λιτέρας εϋκαιρίας τής ζωής των.
8ετές ένοικιαστήριον. Άπαιτσΰνται
μόνον $2.500 μετρητά. θυσιάζεται
λόγω θανάτου.
ΕϋΝΟΗΕθΝΕΤΤΕ, έν νΐιΐιε
Ρ13ΪΠ5, είσπράξεις $300 έβδοααδι-
αίως, εύθηνόν ενοίκιον, μακρόν έν¬
οικιαστήριον, τιμή $2.000, μέ
$850 μετρητά.
ΕυΝΟΗ ΚΟΟΜ, ιιλησίον μεγά-
λων γραφείων καί σταθμων, τέ¬
λειον καθ' όλα, είσπράξεις μέ δο¬
κιμήν $800 έβδομαδιαίως, μέ
προσθήκην ΟοαηΙεΓ ευκόλως δι¬
πλασιάζονται. 9ετές ένοικιαστήρι-
ον, ενοίκιον $150. Θυσιάζεται, λό¬
γω ασθενείας, άντί μόνον $7.000,
μέ* $2.500 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, τέλειον καθ" ό¬
λα, έπικερδές καί εύκολοδούλευτον,
κείμενον είς την είσοδον 5ιι1)^ν3γ
8ί»1ίοπ. Ηγγυημέναι είσπράξεις
$900 έ6δομαδίαίως, 9ετές ίνοικια-
στήριον, ενοίκιον $135, τιμή $9.
000 μέ $3.000 μετρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, 311 ίΐΐε, είσπρά-
Εεις με δοκιμήν $900.—$1.000 έ-
βδοααδιαίως, τιμή $7.000 μέ $3.
000 μετρητά, μακρον ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιονν$200 μηνιαίως.
ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ, εύκολοδογλΐτυ-
τον, μέ ήγγνημενας είσπράξεις
$600 εβδομαδιαίως, ενοίκιον μόνον
$50 μηνιαίως, τιμή $5.000, μέ
$1.500 ιιετοητά.
ΟΟΡΤΈΕ ΡΟΤ, τέλειον καθ' δ¬
λα, μέ ήγγυημένας είσπράξεις
$700—$750 ίβδομαδιαίως, 8ετές
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200, τι¬
μή $6.000. μέ $3.000 μετρητά.
ΟΟΓΡΈΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποθί-
σία, 311 Ιϊΐε, ηγγυημέναι είσπρά-
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ, ΣΩΜΑΤΕΙΑ
ΑΑΕΛΦΟΤΗΤΕΣ, ΟΡΓΑΝΟΣΕΙΣ
ΟΟΜΜυΝΙΤΙΕδ, 800ΙΕΤΙΕ3,
ΡΡΑΤΕΡΝΙΤΙΕ3, 0Κ0ΑΝΙΖΑΤΙ0Ν5
ΒΒΙΟΟΕΡΟΒΤ, ΟΟΝΝ.
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Καλοΰνται πάντα τα μέλη τής 'Ελ-
ληνικής Κοινότητος Βπά§ερθΓΙ,
Οοηη., κατά την Ιην Όκτωβρίου,
1929 καί ώραν 7:30 μ. μ., είς γενι¬
κήν συνέλε^τιν έν τψ σχολείφ τής
Κοινότητος, 36 Υνεκΐ ΕϊΙιεΓΐγ 51.
θέματα συζητήσεως:
ΙίΛογοδοσία τοϋ Διοικητικόν Συμ-
βουλίου επι των πεπραγμένων.
2) Συζήτησις επί τοϋ νέου καταστα-
τικοΰ τής 'Εκκλησίας.
Ή παρουσία εκάστου τακτικοΰ μέ-
λους τής έκκλησίας είναι άναγκαιο-
τάτη.
ΕΚ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
Έν Βπ(1«εροΓΐ, Οοηη.,
τή 26π Σεπτεμδρίου, 1929.
0 (13616—28—30)
ΝΕΥν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΗΤΊΚΟΣ ΣΥΛΛΟ-
ΓΟΣ ΙΘΑΚΗΣΙ£2Ν
Ο «ΟΔΥΣΣΕΥΣ»
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Π ροσ5οα>Λΰνται άπαντα τα μέλη
τοϋ Άλληλο-βοηθητικοϋ Σύλλογον Ί-
Θακηοΐων ό «'Οόησσεύς» είς γενικήν
συνέλευσιν, την έρχομέ·νην Κυ<3*«κήν, 2^ έ ί , ην ρχμη <3 ^γ τρέχοντος, καί ώραν 3ην μ. μ. είς την αίθουσαν τοΰ ίεροΰ ναοΰ ό Εύαγγελισμός, 412 ν*. 54τη 5ΐΓβ«ί. (ΕΚ 1ΌΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ) (13604—27—28) •Εκλεκτά βιδλία εαει μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τού «^Εθνικον Κήρυκος». ΜΙΑ ΛΕΞΙΣ ΚΑΙ ΟΜΟΣ... Ισως κάποτε νά ευρεθή μέσον τι, διά τοΰ οποίον ή Πολιτεία ν' α¬ παγορεύση είς πολλούς την χρήσιν λέξεων...... ΑΙ λέξεις εις τα χείλη των τοιούτων δέν εχουν καμμίαν σημασίαν. Τάς μεταχειρίζονται σάν «παπαγάλοι». ΟΙ άνθρώπινοι αύτοι παπαγά- λοι, ώς επί τό πλείστον, άπτ>δεικνύονται άνεύθυνοι, άνάξιοι
έμπιστοσύνης καί συναναστροφής!
Πρός θεοϋ! "Αν έκτιμάτε την σημασίαν λέξεως τινος, ώς ή λέξις
«Δημοκρατία> επί παραδείγματι, μή χάνετε τόν καιρόν σα; άκούον-
τες §να <παπαγάλον> σΐ'ζητοΰντα περί Δημοκρατίας.
'Ερωτήσατί τίνα άπό τούς άστείους αύτούς τύπονς εν ? δύο άπλού-
στατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοκρατία άνάγκη, η πολυτέλεια; Π ό¬
τε ή Δημοκρατία καθίσταται πολυτέλεια;»
Ό σννομιλητής σας θά μείνη κόκκαλο..... ί θά σάς διασκεδάσγ) μέ
χίλιες δύο άνόητες άπαντήσεις.
Ώς σοδαρός, ώς καθως πρέπει πολίτης καΐ βνθρωπος, γνωρίζετε
ότι ή Δημοκρατία είναι μία άπλή Μξις καί όμως......
Όπισθεν τής άπλής ταύτης λέξεως εμπερικλείεται κόσμος όλόίίλη-
ρος ίδεών, καθηκόντοιν, νοημάτων.
Κδποτε σάς.έδόθη ή ει>καιρία νά μάθητε πολλά ένδιαφέροντα πράγ-
ματα περί «Δημοκρατίας» καί Ιδιαιτέρως περί τής Έλληνηκής Δημο¬
κρατίας. Είσθε άπ' έκείνους πού ?χουν διαδάσει τό Εργον τοΰ διακε¬
κριμένον δημοσιογράφου καί δημοσιολόγου Κου Δ. Χριστο<ρορίδον' «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» τοΰ Κου Δ. Χριστοφοριδου ε- χει άναννωσθχ) καί έκτιμηθη άπό κάθε καλώς σκεπτόμενον, άπό κάθε δνθρωπον μέ αντίληψιν. . Συστήσατε τό βιβλίον αϋτό είς τόν καλλίτερον φίλον σας. θά σάς εύγνωμονί. θά τό εύρη άναλυτικώτατον, άπολαυστικόν, διδακτικόν καϊ πολ.ϋ ωφέλιμον. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ ΧΊμάται στ&ρεώς δεδ&μένον δολλ. 1 ·ΟΟ. Γράψατε σήμερον δπως σάς αποσταλή Ο. Ο. Ό., ή έμβάσατε: ΝΑΤΙΟΝΑ1. ΗΕΗΑΙ.Ο (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) 140 νΥΕβΤ 28ΤΗ 6Τ., ΜΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ. ί Ύπβ ΙΩ. ΔΕΛΑΜΠΡΕΤΤ.— Μετάφρασις Μ. ΑΝΝΙΝΟΥ Καί μόνον δ συγγραφεύς καί 6 μεταφραστής άποτελοΰν εγ¬ γύησιν της άξίας τοΰ βιβλίου «Άπομνημονεύματα Κόρης». Π ώς βλέπει τ) κόρη αύτη την ζατήν. Π ώς ζωγραφιζει τα πρό- σωπα καί πραγματα ποΰ βρίσκονται στό δρόμο της ζωής της. Είναι ή ζωή αύτη μέ τόν φακόν μιάς κόρη;. Ή ζωή παρουσιά- ζει ενδιαφέρον άπό πάσης απόψεως, τής απόψεως τοΰ νέου, τοϋ έφήβου, τοϋ ώριμασμένου άνορός, τοΰ γέρου, τοΰ έργάτου, τοΰ έπιστήμονος, τοΰ φιλοσόφου, καί τόσων άλλων άντιπροσίο- πευτικών τύπων. "Ισως ή άποψις μιάς κόρης είναι ή ώραιό- τερη δλων. Ή φαντασία μιάς κόρης είναι πρΐσμα επι τοΰ <Ί- ποίου πύττουσιν αί άκτϊνες τής ζοχης, παράγουν φαντασμαγο- ρίαν, άλλά φαντασμαγορίαν πραγματικοτήτων. Τό βιβλίον αϋ¬ τό είναι αληθής αποκάλυψις της ψυχής της γυναικός, προ τού ή γυναΐκα είσέλθτι είς την οριστικήν τροχιάν της ζωής της. Τιμάται χαρτόδετον ......................... 50.75 Γράψατε σημερον, ταχυδρόμοΰντες τό κάτωθι δελτίον. 140 ν,'εδΐ 261η δΐ., Νεν ΥογΙι, Ν. Υ. Σάς έΌωκλείω $0.75, ιιέ την παράκλησιν δπως μοί άποστεί¬ λητε τα «ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΚΟΡΗΣ». "Ονομα ................................................ Διεύθυνσις ............................................. Π ολιτεία ............................................... ξεις $900—$1.000 έβδομαδιαίως. 8ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200 τιμή $8.000, μέ $3.500 μετρητά. ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟ- ΡΑ. "Ελθετε, γράψατε, ή τηλε- φωνήσατε: Ο. ό. νΚΕΊΤΟδ 148Ϊ ΒΓοαάννβν, Νβνν Υογκ ΒεΙ. ά Έκλεκτά βιβλία εχει μόνον τό Βι- βλιρπωλεϊον τοΰ «Εθνικον Κήρυκος». ΡΑΤΕΚδΟΝ, Ν. Υ.—Ό «Έθνακός Κηρυξ» καί όλαι αί έκδόσεις τού πω- λοΰνταχ παρά τοΰ άντιπροσιόπου μας κ. Π. Σιμοπούλου, 234 ΜβΓΪθΐ 81., ένθα γίνωνται βεκταί καταχωρήσεις μοιρών άγγελΐών, καθώς καϊ έγγρα- ' φαί σννδρομητων.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 19»$.
ΜΑΡΚΟΝ 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιοο ραρκ κονν
ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οβν. Κ. αιΐ3Γϊο1
Τεΐβρηοηβ:
νΥθΓϋΐ 2494.
Αΐίαηββ
ΟϋΑΚΙΝΙΟΟ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΓΜΑΤ4ΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝ-ΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"ΗΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΓΠ "Η ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
51&16
100 ΡΑΒΚ Κθνν. ΝΕΥν ΥΟΠΚ, Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΙΡΑΙ, ΒϋΙΙ-ΗΝΟ
!_0_ΕΛΛΑΣΔΟΣ
ΑΝΟ.ΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΊ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
. ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΪΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καΐ ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
•Ενβργουνται «άΐσαι αΙ τρ<ΧΛεζιττ,*αΙ £ργα* βίαι, χάρις 8* είς το βύρΰ *5£κ—*>ν των υποκατα-
στημάτων καΐ άντα—οκρκτών αυτής, ή Τράπεζαι
έξΣ λίαν 4-ίτυχώς την η»λατ*£»ν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΒ ΕΑ$Τ ίτο
4 1.0ΝΡ0Ν νΐΑ.. ΒυΐίΟΙΝΟ8,Ε.Ο. 2
■ΕΟ' ΤΠΙΤΟΙ ΕΝ ΚϋΝΣΤΑΝΤΙΝΟΤΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ Ιχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬
τον οργάνωσιν, εξυπηρετούντο! ΤΑΧΕΩΣ καΐ ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
ΤΡΑΠΕΖΑ
(Σονέχεΐα έκ τής 11ης
τει τρείς λιρέττες άχό τόν έχισκέ-
χτη.-άλλά καί έκατό νά είσέχρατ-
τε, δέν φαντάζομαι νά λιγόστευε τό
ρεθμα των ξένων. χαρ1 δλη την χρο-
ειδοχοίησι των Μχαίντεκερ, ότι ό
τάφος είναι ψε»δής.
Π ότε τάφος 3·έν είίε τέτοια σ»ρ-
ροή κ03μο·»! 'Η σαρχοφάγος είναι
γεμάτη άχό άνχρίθμητα έχισκεπτή
ρ:α τα όχοία ρίχνουν οί έχισκέχτες
καί τα ζευγάρια των έρωτε»μένων
είς ανάμνησιν το» χεράσματός των.
Άλλα έχιτκεχτήρια είναι καρ·φι-
τυωμένα στους τοίχο»ς!*Ερριξα μ?ά
ματ:ά σ' αΰτά' φέρο»ν χαραγμένα
όνόμζτα άνθρώχων άχό ολα το μΙ-
ρη τής γής... Τέλος, Ινα όγκώδ«ς
€ε6λίο. τοχ&Όετηυ-ένο σέ μ:ά γωνιά,
γιά νά γράφο»ν οί -έχισκέχτες τα
όνόματά το»ς καί το όχοΐο φ»λλο-
μίτρτρα, ήτζν γεμίτο ύχογραφές
ζε»γαριών, κατά τό χλείστον, χού
χέραταν άχο κεϊ κατά μόνους τούς
μήνες το» 1929...
Ναί, ό τάφος είναι ψε»8ής... Δο-
κ',μ,ασζ στήν άρχή νά μειδιάσω στο
Οέαμά τού. Άλλά οί χιλιάδες των
γ-ερΐών τ»» τον είχαν ψαύσει, τό
αΐσθημα της άγάχης καί τής λα-
τρείας μέ τό όχοίον τόσος κέ·σμος
τϊν «Γχε χλησιάσει, είχαν άφηνει
μιά τέτοια άτμόσφαιρα γΰρω το»,
πό» αΐσθάνβην.α δέ'δηλο καί ψε»τΐχ
τό διχό αο» μ.€ΐδίαμ.α...
ΚΩΣΤΑιΣ ΟΪΤΡΑΝΗΣ
Διευθυνταί άστυνομιόνν έκ διαφόρων Πο/.ιτειών, ευρισκόμενοι τώρα έν Ο»·
ασιγκτώνι χάριν συσκέψεων, μετά τού Διευθυντού τής άστυνομίας τής πρω¬
τευούσης, "Ωγκοστ Βόλ λμερ, έν τφ μέσω.
ίΕΟΡΓΙΟΠΟΥΡπϊ
(Σ»νέχε:α έκ τής 19ης ακλίϊος.)
μισΐβ καμμίαν εξυχνη κα: έχιγραμ-
ματικήν φράσιν.
Πολλά χρόνια χροτο» χεθάνη, ό
Σο»ρής, είχε γράψει καί την διαθή¬
κην το» έμμέτρως, έκ τής6-οίας
χαραθέτομεν τα χέντε τελ£»ταία τε-
Νά μέ τόπ οί φίλοι εξω στά β
μάρια
μέ κρασί κβί μπύρα 2λ&: των
ροϋνα
καί <τ;τί παχάδων θλιδερά τρο- , Λ πάρια τη Μοτσκώτ νά ψάλλοον καί τή Παχαροϋνα... Κανείς φίλος λόγο νά μη μ' άχ- αγγείλγ) κΓ αν στδ νού τού τέτοιο εγκλημα ά , ρηι — 1ς σδερκΐές , , ο' φίλοι €;θβ —) μΐλιά τοο <ττη στιγμή νά ά Καί τ' άκίνητά μου χ.3: τ2 κ!- , , " νητά χ* χαριζω ολα ατήν καλή πά- ψ γιά νά κάνη πόλεμο μ^αύτά αλλά ν' αγοράση λάγη δα'μαλίδα. Τούτη μβο την κόμη την χοιητική απο τωρα 3ίνω γιά κληρονομΐά -:ς τον Λεονάρϊο καί είς τον δέν θά δροΰν δτϊχμ.έ'ντ) τρίχα ουτε ά ττςτς χαλαιοτέρας κ«ί τή; νεωτέρας Ελλάδος. Μετά τόν θάνατον τβό Σοορή, πολλοί νεώτεροι χοιηταί, ζηλωταί' τής δόξης το», έπεχείρησαν νά τόν μιμηθοΰν χαί ν' άκολουθήβουν την» ωραίαν γραμμήν τού. Άλλά το έρ¬ γον δέν ήτο εθκολον. Καί ό ενας αί- τά τον άλλον οί έττί'δαξοι δίάδοχοί το» χαρτ/τούντο καί ξηφζ Καί ή σκ:ά το» Σθϋρή χαρεμείν- 7.αι θ. άχαραμέντ, ζωηρά κι! άϊιατάρί- κτος είς την μνήμην των 83υαα- στών το» όπως καί τό έργον το.), το οποίον θ' άχοτελέσιο μίαν ωραίαν π*:ά?οτιν δ:ά τάς μελλούτας Έλ- λην:/.άς -'ενεάς. " Δ. ΓΑΤΟΠΟΓΛΟΣ ( Τέλος τό κεφάλι τό χο'.ητ'.κο """)ί»ς %ρ«ν:οσκόχους μχοναμας ν» το ψαχνδιον μεσα κ' |ξω μ| , , ?»αο ια να (,^οιη χοια 6ίδα είναι χα- λασμένη. * * * Κατα το ίιάστημα τού Εύρωχαΐ- κο» χβλεμο», 6 Σο»ρης, με τον (ίΡω. μηον» το», έςηκολούθησε την χαοα- γωγην της ωραίας έμμέτροο ο-α'τ»- $ο1οτ°^'.δτζν <Χατά Ν^ριον το» 1910, ο 3τληο]χόνητος χοιττης χροσ- εδλήθη άχο την θανατηφόρον έχιϊη- μΐ_αν τής νρίπχης. καί άναγκαατι- κως ίιεκοψε τψ &κδ(»ιν το» «Ρω- μηο»». Καί δέν απέθανε μέν κατά τό ί- τος έκεϊνο ό Σο»ρης, άλλ' ν εύαί- σθητος όργανίτμός το» είχεν Οχοστΐ δ»νατς κτιίχημα άχο την γρίχχην και δεν ηρνήθη ν' άντίτταθη μέχρ! , τελους. Κα! το επόμενον ετος,' ήτοι !την 2θην Α ύγο^ητο» το5 1919, ό Γεώργιος Σουρης άχέθ-ίνεν είς την έν Νέω Φαλήρω εΓθί»λίν το» καΓ μαζί μέ τόν θάνατόν το» έχάθη καί (Σ»ν·έχε'.α έκ τής 2όης σελίϊος) τής ημέρας μοΰ εκανε ^οπάπληξι. "Ημουν <ΐάν απολιθωμένη. θά ί- προτιμοΰσα ο, τιδήποτε αλλο. ά- κόμη καΐ την δυστυχία καί την ερτώχεια, τέλος πάντων ενα κα- ποι σημάδι ζωης. —"Ετσι είναι ό άνθρωπος·. —Ναί 'Αλλά τα χρόνια, μ' δ- λα ταυτα, πέρασαν, οί καιροί αλ- λΛξαν, αλλαξαν πολύ. Ό Κολεχ- μάϊν πεθανε. Καί ολα έπηγαν κα- λά. 'Η αγροικία άλλαξε δψι. "Η¬ μουν άκόμη νέα σχετικώς, τότε- Γ^μουν τριάντα πεντε χρόνα>ν.
—Στό ανθος τής ήλικίας.
—Ναί. Τότε επήρα ΰπ))ρέτην
αυτόν πού εγινε σύζυγός μσυ, τόν
Έρρΐκο. Αύτός προσπάιβησε νά γί
νη δεκτός. Καί, στό τέλος, τον ε-
δεχ-θηκα. Τί; Δέν άκουσες νά τδ
λένε;
—Θαρρώ, πιΰς άκουσα νά γί-
νεται λόγος.
ι —Καί τί δέν είπαν. Άς λένε,
λίγό μέ ένδιαφέρει! Τόν επήρα.
Καί επί δύο χρόνια έδουλεψε σάν
στό σπίτι τον. "Επειτα εκαμα την
τρέλλα νά τόν πανδρευθώ/ άλλά
δέν ^?πρεπε νά τί» κάμω. Γιατΐ τβ-
τε αρχισε νά πίνη καί νά κατα¬
στρέψη τό κτήμα, σάν ν« ηταν βι.
■Λ.0 τού. Δέν έκαταλάιβαινΐ. τίαοι».
Κι' έγώ ήμουν άρκετά ήλιθία γιά
να μην εχω μάΰτ, ηως δ νπηυέτης
είναι πάντα ύπηρέτης. ΤΊ άνάγ-
κη εΐχα νά περάσω μαζύ τού έμ-
πρός στόν πάστωρα; 'Επούλησα,
λοιπον^ τό κτήμα, τόν καιρόν ποίι
μποροΰσα άκόμη νά πάρ ωμερικές
δεκάρες άπό αύτό, καί γ
θηκα σ' ενα δλλο μέ νοΐνι 'Εα
ί|>ειηοζοΰμε άπό τότε.
—Δέν εΐδα ποτέ τόν ανδοα αοΐ'.
—Καί τί νά δής άτο δαϋτον;
—Βγαίνεις πάντα μόνη. α/ό-
μη κι' δταν πας στήν έκ/Ιησία;
—Τή; λιγοστές φορές ποϋ π»τ
γαίνω. Γιατί νά τόν σέρνο) μα,ιι
μου; Δέν μοϋ καίγεται καοφ'ι γιο
τό κουτσομπολιό· άλλό τόν σιναι-
νουμαι. "Ας μένη α&τός στί] θέσι
τού κι' ί-γω στή οική μου (
—Αύτά είναι πράγμητα το«
συμ!?αίνουν.
—Έ. βεβαία. Εάν εί/α
τόν Γιάννη, τότε, δέν θά ντο
μονν νά τόν παρουσιάση άλ/α ^Ι'
ός ξεύρβΐ; "Οταν ό άνθοωπο:;^
ναι κοΐ'τός, δέν μπορεΐ νά ',^ΤΙ
τίποτε. Άκόμη κι' ενας ονι·^
είναι διασκεδαστικώτερο; -γ®
δέν παραπονιέμαι. Έπειδή δ;ν »
κουσα την φωνή τής συνειδήσεως
μου, οίοτε εδένιτττκα εκείνον Λ»
μοϋ προο>ριζεν ή μοΐοα, τα ^ϋαΐ
ματα επήραν τόν δρόμο πή υ ετη
ραν. Τόσο τ κοΑλίτερο. Πατι ε
πρεπε νά μάθω κι' έγώ πω: δΕ,ν
πρέπρι κανεί; νά ζή γ«ά ™' ^
σμο, άλλά γιά τόν εαυτόν την ν»
πω; ή εντυγία δέν πουλικαι Λ»
λις φανερωθϋ. άν δέν τη: α**·
ξ,κΤήνκαρδιάσονέξαφ«π-"«
γιά πάντα, ςρεύγει χωρίς ν κ
ίχνη, τόσο που δέν Εευρεΐ-'
άν ήταν αύτη ή σάν δλα δεν
παρά ενα δνειρο. ,,
ΜΑΒΙΑ ΟΌΤΟΙΜ
Έκίεκτά βιόλία εχει μ»1
βλιοπωλείον τον «Έ*«~ΐ»
ΝΕΟΣ ΣΥΝΑΙΑΙΜΟΣ
ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΔΙΑ
Η&ι. ΚεηοναΙοΓ
Περισσοτέρας πληροφορίας επί «τί αΐτήσβι.
Παρακαλούμεν γράψατε:
ΩΕΡΤ. Ν.
ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ8
626 ΒΒΟΑθνΥΑΥ, ΝΕτΥ ΥΟΒΚ
Κεντρικά Καταστήματο: διά ΗαΙΙθΓδ' ΟοοιΚ
ΙΔΡΥΘΕΝΤΑ Λ ΠΟ ΤΟΥ 1873.
εί, δ
Ελλ·
Ε είδει
ι θ< νβλι
ΜΑΡΚΟΝ 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
ιοο ραρκ κονν
ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
Οβν. Κ. αιΐ3Γϊο1
Τεΐβρηοηβ:
νΥθΓϋΐ 2494.
Αΐίαηββ
ΟϋΑΚΙΝΙΟΟ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΓΜΑΤ4ΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝ-ΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"ΗΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΓΠ "Η ΑΓΓΛΙΣΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
51&16
100 ΡΑΒΚ Κθνν. ΝΕΥν ΥΟΠΚ, Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΙΡΑΙ, ΒϋΙΙ-ΗΝΟ
!_0_ΕΛΛΑΣΔΟΣ
ΑΝΟ.ΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΊ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
. ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΪΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καΐ ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
•Ενβργουνται «άΐσαι αΙ τρ<ΧΛεζιττ,*αΙ £ργα* βίαι, χάρις 8* είς το βύρΰ *5£κ—*>ν των υποκατα-
στημάτων καΐ άντα—οκρκτών αυτής, ή Τράπεζαι
έξΣ λίαν 4-ίτυχώς την η»λατ*£»ν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΒ ΕΑ$Τ ίτο
4 1.0ΝΡ0Ν νΐΑ.. ΒυΐίΟΙΝΟ8,Ε.Ο. 2
■ΕΟ' ΤΠΙΤΟΙ ΕΝ ΚϋΝΣΤΑΝΤΙΝΟΤΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ Ιχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬
τον οργάνωσιν, εξυπηρετούντο! ΤΑΧΕΩΣ καΐ ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
ΤΡΑΠΕΖΑ
(Σονέχεΐα έκ τής 11ης
τει τρείς λιρέττες άχό τόν έχισκέ-
χτη.-άλλά καί έκατό νά είσέχρατ-
τε, δέν φαντάζομαι νά λιγόστευε τό
ρεθμα των ξένων. χαρ1 δλη την χρο-
ειδοχοίησι των Μχαίντεκερ, ότι ό
τάφος είναι ψε»δής.
Π ότε τάφος 3·έν είίε τέτοια σ»ρ-
ροή κ03μο·»! 'Η σαρχοφάγος είναι
γεμάτη άχό άνχρίθμητα έχισκεπτή
ρ:α τα όχοία ρίχνουν οί έχισκέχτες
καί τα ζευγάρια των έρωτε»μένων
είς ανάμνησιν το» χεράσματός των.
Άλλα έχιτκεχτήρια είναι καρ·φι-
τυωμένα στους τοίχο»ς!*Ερριξα μ?ά
ματ:ά σ' αΰτά' φέρο»ν χαραγμένα
όνόμζτα άνθρώχων άχό ολα το μΙ-
ρη τής γής... Τέλος, Ινα όγκώδ«ς
€ε6λίο. τοχ&Όετηυ-ένο σέ μ:ά γωνιά,
γιά νά γράφο»ν οί -έχισκέχτες τα
όνόματά το»ς καί το όχοΐο φ»λλο-
μίτρτρα, ήτζν γεμίτο ύχογραφές
ζε»γαριών, κατά τό χλείστον, χού
χέραταν άχο κεϊ κατά μόνους τούς
μήνες το» 1929...
Ναί, ό τάφος είναι ψε»8ής... Δο-
κ',μ,ασζ στήν άρχή νά μειδιάσω στο
Οέαμά τού. Άλλά οί χιλιάδες των
γ-ερΐών τ»» τον είχαν ψαύσει, τό
αΐσθημα της άγάχης καί τής λα-
τρείας μέ τό όχοίον τόσος κέ·σμος
τϊν «Γχε χλησιάσει, είχαν άφηνει
μιά τέτοια άτμόσφαιρα γΰρω το»,
πό» αΐσθάνβην.α δέ'δηλο καί ψε»τΐχ
τό διχό αο» μ.€ΐδίαμ.α...
ΚΩΣΤΑιΣ ΟΪΤΡΑΝΗΣ
Διευθυνταί άστυνομιόνν έκ διαφόρων Πο/.ιτειών, ευρισκόμενοι τώρα έν Ο»·
ασιγκτώνι χάριν συσκέψεων, μετά τού Διευθυντού τής άστυνομίας τής πρω¬
τευούσης, "Ωγκοστ Βόλ λμερ, έν τφ μέσω.
ίΕΟΡΓΙΟΠΟΥΡπϊ
(Σ»νέχε:α έκ τής 19ης ακλίϊος.)
μισΐβ καμμίαν εξυχνη κα: έχιγραμ-
ματικήν φράσιν.
Πολλά χρόνια χροτο» χεθάνη, ό
Σο»ρής, είχε γράψει καί την διαθή¬
κην το» έμμέτρως, έκ τής6-οίας
χαραθέτομεν τα χέντε τελ£»ταία τε-
Νά μέ τόπ οί φίλοι εξω στά β
μάρια
μέ κρασί κβί μπύρα 2λ&: των
ροϋνα
καί <τ;τί παχάδων θλιδερά τρο- , Λ πάρια τη Μοτσκώτ νά ψάλλοον καί τή Παχαροϋνα... Κανείς φίλος λόγο νά μη μ' άχ- αγγείλγ) κΓ αν στδ νού τού τέτοιο εγκλημα ά , ρηι — 1ς σδερκΐές , , ο' φίλοι €;θβ —) μΐλιά τοο <ττη στιγμή νά ά Καί τ' άκίνητά μου χ.3: τ2 κ!- , , " νητά χ* χαριζω ολα ατήν καλή πά- ψ γιά νά κάνη πόλεμο μ^αύτά αλλά ν' αγοράση λάγη δα'μαλίδα. Τούτη μβο την κόμη την χοιητική απο τωρα 3ίνω γιά κληρονομΐά -:ς τον Λεονάρϊο καί είς τον δέν θά δροΰν δτϊχμ.έ'ντ) τρίχα ουτε ά ττςτς χαλαιοτέρας κ«ί τή; νεωτέρας Ελλάδος. Μετά τόν θάνατον τβό Σοορή, πολλοί νεώτεροι χοιηταί, ζηλωταί' τής δόξης το», έπεχείρησαν νά τόν μιμηθοΰν χαί ν' άκολουθήβουν την» ωραίαν γραμμήν τού. Άλλά το έρ¬ γον δέν ήτο εθκολον. Καί ό ενας αί- τά τον άλλον οί έττί'δαξοι δίάδοχοί το» χαρτ/τούντο καί ξηφζ Καί ή σκ:ά το» Σθϋρή χαρεμείν- 7.αι θ. άχαραμέντ, ζωηρά κι! άϊιατάρί- κτος είς την μνήμην των 83υαα- στών το» όπως καί τό έργον το.), το οποίον θ' άχοτελέσιο μίαν ωραίαν π*:ά?οτιν δ:ά τάς μελλούτας Έλ- λην:/.άς -'ενεάς. " Δ. ΓΑΤΟΠΟΓΛΟΣ ( Τέλος τό κεφάλι τό χο'.ητ'.κο """)ί»ς %ρ«ν:οσκόχους μχοναμας ν» το ψαχνδιον μεσα κ' |ξω μ| , , ?»αο ια να (,^οιη χοια 6ίδα είναι χα- λασμένη. * * * Κατα το ίιάστημα τού Εύρωχαΐ- κο» χβλεμο», 6 Σο»ρης, με τον (ίΡω. μηον» το», έςηκολούθησε την χαοα- γωγην της ωραίας έμμέτροο ο-α'τ»- $ο1οτ°^'.δτζν <Χατά Ν^ριον το» 1910, ο 3τληο]χόνητος χοιττης χροσ- εδλήθη άχο την θανατηφόρον έχιϊη- μΐ_αν τής νρίπχης. καί άναγκαατι- κως ίιεκοψε τψ &κδ(»ιν το» «Ρω- μηο»». Καί δέν απέθανε μέν κατά τό ί- τος έκεϊνο ό Σο»ρης, άλλ' ν εύαί- σθητος όργανίτμός το» είχεν Οχοστΐ δ»νατς κτιίχημα άχο την γρίχχην και δεν ηρνήθη ν' άντίτταθη μέχρ! , τελους. Κα! το επόμενον ετος,' ήτοι !την 2θην Α ύγο^ητο» το5 1919, ό Γεώργιος Σουρης άχέθ-ίνεν είς την έν Νέω Φαλήρω εΓθί»λίν το» καΓ μαζί μέ τόν θάνατόν το» έχάθη καί (Σ»ν·έχε'.α έκ τής 2όης σελίϊος) τής ημέρας μοΰ εκανε ^οπάπληξι. "Ημουν <ΐάν απολιθωμένη. θά ί- προτιμοΰσα ο, τιδήποτε αλλο. ά- κόμη καΐ την δυστυχία καί την ερτώχεια, τέλος πάντων ενα κα- ποι σημάδι ζωης. —"Ετσι είναι ό άνθρωπος·. —Ναί 'Αλλά τα χρόνια, μ' δ- λα ταυτα, πέρασαν, οί καιροί αλ- λΛξαν, αλλαξαν πολύ. Ό Κολεχ- μάϊν πεθανε. Καί ολα έπηγαν κα- λά. 'Η αγροικία άλλαξε δψι. "Η¬ μουν άκόμη νέα σχετικώς, τότε- Γ^μουν τριάντα πεντε χρόνα>ν.
—Στό ανθος τής ήλικίας.
—Ναί. Τότε επήρα ΰπ))ρέτην
αυτόν πού εγινε σύζυγός μσυ, τόν
Έρρΐκο. Αύτός προσπάιβησε νά γί
νη δεκτός. Καί, στό τέλος, τον ε-
δεχ-θηκα. Τί; Δέν άκουσες νά τδ
λένε;
—Θαρρώ, πιΰς άκουσα νά γί-
νεται λόγος.
ι —Καί τί δέν είπαν. Άς λένε,
λίγό μέ ένδιαφέρει! Τόν επήρα.
Καί επί δύο χρόνια έδουλεψε σάν
στό σπίτι τον. "Επειτα εκαμα την
τρέλλα νά τόν πανδρευθώ/ άλλά
δέν ^?πρεπε νά τί» κάμω. Γιατΐ τβ-
τε αρχισε νά πίνη καί νά κατα¬
στρέψη τό κτήμα, σάν ν« ηταν βι.
■Λ.0 τού. Δέν έκαταλάιβαινΐ. τίαοι».
Κι' έγώ ήμουν άρκετά ήλιθία γιά
να μην εχω μάΰτ, ηως δ νπηυέτης
είναι πάντα ύπηρέτης. ΤΊ άνάγ-
κη εΐχα νά περάσω μαζύ τού έμ-
πρός στόν πάστωρα; 'Επούλησα,
λοιπον^ τό κτήμα, τόν καιρόν ποίι
μποροΰσα άκόμη νά πάρ ωμερικές
δεκάρες άπό αύτό, καί γ
θηκα σ' ενα δλλο μέ νοΐνι 'Εα
ί|>ειηοζοΰμε άπό τότε.
—Δέν εΐδα ποτέ τόν ανδοα αοΐ'.
—Καί τί νά δής άτο δαϋτον;
—Βγαίνεις πάντα μόνη. α/ό-
μη κι' δταν πας στήν έκ/Ιησία;
—Τή; λιγοστές φορές ποϋ π»τ
γαίνω. Γιατί νά τόν σέρνο) μα,ιι
μου; Δέν μοϋ καίγεται καοφ'ι γιο
τό κουτσομπολιό· άλλό τόν σιναι-
νουμαι. "Ας μένη α&τός στί] θέσι
τού κι' ί-γω στή οική μου (
—Αύτά είναι πράγμητα το«
συμ!?αίνουν.
—Έ. βεβαία. Εάν εί/α
τόν Γιάννη, τότε, δέν θά ντο
μονν νά τόν παρουσιάση άλ/α ^Ι'
ός ξεύρβΐ; "Οταν ό άνθοωπο:;^
ναι κοΐ'τός, δέν μπορεΐ νά ',^ΤΙ
τίποτε. Άκόμη κι' ενας ονι·^
είναι διασκεδαστικώτερο; -γ®
δέν παραπονιέμαι. Έπειδή δ;ν »
κουσα την φωνή τής συνειδήσεως
μου, οίοτε εδένιτττκα εκείνον Λ»
μοϋ προο>ριζεν ή μοΐοα, τα ^ϋαΐ
ματα επήραν τόν δρόμο πή υ ετη
ραν. Τόσο τ κοΑλίτερο. Πατι ε
πρεπε νά μάθω κι' έγώ πω: δΕ,ν
πρέπρι κανεί; νά ζή γ«ά ™' ^
σμο, άλλά γιά τόν εαυτόν την ν»
πω; ή εντυγία δέν πουλικαι Λ»
λις φανερωθϋ. άν δέν τη: α**·
ξ,κΤήνκαρδιάσονέξαφ«π-"«
γιά πάντα, ςρεύγει χωρίς ν κ
ίχνη, τόσο που δέν Εευρεΐ-'
άν ήταν αύτη ή σάν δλα δεν
παρά ενα δνειρο. ,,
ΜΑΒΙΑ ΟΌΤΟΙΜ
Έκίεκτά βιόλία εχει μ»1
βλιοπωλείον τον «Έ*«~ΐ»
ΝΕΟΣ ΣΥΝΑΙΑΙΜΟΣ
ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΔΙΑ
Η&ι. ΚεηοναΙοΓ
Περισσοτέρας πληροφορίας επί «τί αΐτήσβι.
Παρακαλούμεν γράψατε:
ΩΕΡΤ. Ν.
ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ8
626 ΒΒΟΑθνΥΑΥ, ΝΕτΥ ΥΟΒΚ
Κεντρικά Καταστήματο: διά ΗαΙΙθΓδ' ΟοοιΚ
ΙΔΡΥΘΕΝΤΑ Λ ΠΟ ΤΟΥ 1873.
εί, δ
Ελλ·
Ε είδει
ι θ< νβλι
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
29
^^^
ΤΡΑΓΙΚΗ ΗΙΑΝΕΞΗΓΗΤΟΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΙΣΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΠΛΗΡΠΜΑΤΟΣ
ρα έν Ο»·
τήςπρω-
ΔΗΜ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥ
Κχνένα άπό όσα θαλασσινά δρά-
ατα σ·>νέ·5τ;σαν την τελευταίαν πεν-
η/.ονταετίαν, δέν σονετάοαξε τόσον
,ή'ν κοινήν γνώμην γενικώς καί τοΰς
!αι>τιχ.οΰς κΰκλους ιδιαιτέρως, όσον
!, υπό τάς πλέον παραδόξους και
!ϋττη?'.ώδεις συνθήκας συντελεσθεί-
7 έξαψάνΐσις ολοκλήρου τοΰ πλη-
■ώμΛτος της ιΜπρατσέρας, («Μαρία
'σελεστε».
Π^ρί τοΰ ανεξήγητον αΰτοΰ συμ-
άντος τό οποίον ουνετάραξε πρό
ι7 έτών τόν πολιτισμένον κόσμον,
λαδα χαί άλλοτε αφορμήν νά γρά-
γιο είς τόν «Κυριακάτικον»^ οσοι
έ παρηκολούθησαν τό δημοσίευμά
ου έκείνο, 'Θά γνωρίζουν τάς λε-
-ομερείας υπο τάς οποίας άνευρέ-
ΐη έρημον καί έγκ,αταλελειμμένον
ίς τόν Ατλαντικόν τό "Αμερικα¬
νόν έχείνο ιστιοφόρον. Τό έρώτη-
;ζρ' δλα τα χρόνια ποΰ έπέ^^·,
'ωρΐς δμως κανείι^» νά είναι ε·.ς
έσιν νά δώση μίαν όπωσδήποτε ίι-
οωτιστικήν έπ' αΰτοΰ απάντησιν.
·ο·
ν·κατεστα-
ϊχι. Έχεί
*
νδοα σου.
ι δάκον;
ίνη, α/ό-
; πού π
3νω μαζύ
ί ό
ρ
όν σιχαί-
θ
στη
υ.
■-έ,ραντος ώκεανός. Αί συνθήκαι υ
:ο τάς οποίας έλαβε χώραν ή έξ-
ίάνισις τοΰ πληρώματος τής «Μα-
;ας Τσελέστε», υπήρξαν (τοιαύται.
ΐτε νά άποκροόεται καθ* όλοκλη-
ί,αν καί ή έκφρασθείσα γνώμη, ότι
νηρπάγη υπό πειρατών καί ή άλ-
η δτι άλληλοεσ<ράγη κατόπιν συμ- λοκής, καί οί έπιζήσαντες εφυγαν, φοί> έρριψαν τα πτώματα των <ρο- =υθέντων σινχδελφων των είς την άλασσιαν. Εάν συνέδαινε το πρώτον, σι ϋραταί, ιφυσικά,- δέν θά περιωρί- οντο νά άπαγάγουν ή νά φονεΰσουν ο!»ς έπι·δαίνοντας τοΰ σκάφους, άλ- ά καί ιθά προέδαιναν είς την λεη- ΐσίαν τού. Τοιούτον τι δμως δέν γένετο, διότι καί τα χρήματα τοό λί ί λ ί ό ί ιή ίνον τα δέν ό- Μΐ ποϋ Εΐ Γιατί ε πώζ δέν τδν γ, χρήμ λοίου καί τα επιπλα καί τό φοοτί- ν καί τα έξαρτήματά τού εώ.ρετ}η- ιατα ;τοΛ3ν άνέπαφα καί α"θη<.τα, χωρίς την ■αραμικράν ανωμαλίαν, χωρίς κα- [γα πάοηΙ"-να απολύτως ίχνος μΐάς τοιαύτης ■ ναοε·ΐό·ΒΖ15ρομτ)ς. Ή δευτέρα πάλιν εκδο- αλλά πθ'-Βι5 περί άλληλοεξοντώσβως των : εί-Βνδρών τώ πληρώματος, «τυνεπεία νά γίη|ΒΤάσεως μερίδος αυτών, άποκλείε- •χι «κ τοϋ γεγονότος, δτι επ: τού ν.άφους ίέν παρετηρήθη τό παρα- 'κ.ρον_ΐχνος άκαταστασίας ή άνα- τατώσεως, €νδεικνυοΰ~-ς την διε- αγωγήν τοιαύτης άγρίας πάλης, 2) τ° σπουδαιότερον, διότι όλαι αί ίοι τοό πλοίου ευρέθησαν ε!; ν θέσιν των. Άλλ' 3ς κάμωμεν μίαν συνοπτ'- τδν έιξιστόρησιν των γεγονότων.Το τσΐ', ν.α'ι Β?τιοφόρον «Μαρία Τσελέστί» άπ- ται! Μό-Β^λευσεν άπο την Νέαν Υόρκην ής ανοί-βην Ιην Νοεμβριού 1872 μέ φορ- ίζ1 :ον 1700 βαρελίων οϊνοπνεύμιατος / άφΊΤΙΕί^Ρ'ζόμενον διά την Γένουαν. »ει; πει*ΡΙλοίαρχος τοΰ σκάφους ήτο ό Βσ- §Ί Μπρίγκς ό οποίος είς το έκείνο είχε πάρει μαζύ τού ήν γυνχίκά τού καί την κόρην τού. Τό πλήρωμα άπηρτίζετο άπο έ- τά, μεταξύ των οποίων συμπεριε- αμβάνετο καί ενας "Ελλην ναυ- ικός όνομαζόμενος ΔηαήτριοςΣπε- σώτης, γεγονος τό οποίον μαρτυ- 8 ρεί, ότι πολύ προ τής ενάρξεως τής β ι [Ελλην ικής μετανα— εόσε6>ς, έτα-
ί^~Ν. ι Κείδ^υαν συχνά είς την Αμερικήν
*|« θαλατσσινοί μ*ς. Το «Μαρία
νελέστε>> €Ορέ·θη ,τήν Ιην Δεκεμ-
ρίου, παρά τάς ακτάς της Πορ-
:ογαλίας ΰπρ τού Άγγλικού ΐστιο-
4ρο·ί (ίΝτέϊ Γκράτσια», έρημχν, χω-
ίς ψυχήν ζώσαν έπ' αΰτού.Ό πλοί-
ϊρχος τοΰ ^Αγγλικοΰ ιστιοφόρον,
ίορχάους τδ έρρυμούλκησε «χέχρί
Λι6ραλτάρ χαι ανέφερεν συρϋφωνα
ε τάςάπαιτουμένας ίιζτυπώσεις,
γεγονος είς τάς έκΐί ναυτιλια-
■ας αρχάς.
Ό εισαγγελεύς τοΰ Γιβραλτάρ
χισεν άνακρίσεις χρος διαφωτι-
Τ*ον τοΰ μυστηρι'ου καί εξακρίβωσιν
ής τύχης τοΰ πληρώματος, οκ ό-
θΐα! όμως άπέίηυαν απολύτως ά-
«?πθ!. Τα '/ρτματα τού πλοιάρχου
ΤΟ ΙΣΤΙΟΦΟΡΟΝ "ΜΑΡΙΑ ΤΣΕΑΕΣΤΕ ' ΠΟΥ ΕΥΡΕΘΗ ΕΡΗΜΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ.- Ο-
ΛΑ ΤΑ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΕΝ ΤΑΞΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΣΤΡΩΜΕΝΟ ΔΙΑ ΦΑΓΗΤΟΝ.-
ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝ ΝΑΥΤΙΚΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ.
. :ϊ το ωρολόγιον τού ευρέ¬
θησαν έκεί δπου συνείθιζε νά τα ένα-
ποθετγι. Τα φορέματα τής κυρίας
τού ευρεθησαν έν πλήρει τάξει. Τό
ημερολόγιον τοΰ πλοίσυ έκρατείτο
τακτ'.κά αέχρι δεκ,α ημέρας πρό
τής άνε-υρέσεως τοΰ πλοίου, λεπτο¬
μέρειαι μαρτυιροΰσα, ότι τό «Μαρία
Τσελέστε» διήνυσεν 750 μίλια χω-
ρς νά παρΐίρομήσγ), εντελώς άκυ-
βέ,ρνητον καί έρημον άπό κάθε αν¬
θρωπίνην ύπαρξιν. Γεγονος απίστευ¬
τον, άλλ' έν τούτοις άλη-θέστατον.
'Ο !3ιοκτητης τοϋ «Μαρία Τσε¬
λέστε», πλοίαρχος Γο-υίστερ, έκ Ν.
Υόρκης., άφοΰ^ μετέβη είς τό Γι¬
βραλτάρ, διά νά παρακολουθήση τό
έργον των έρευνών καί των άνακρί-
σεων; κατέληξεν «ίς τό συμπέρασμα
ότι ό^ πλοίαρχος Ρίγκς μετά τοΰ
πληρώματος, φσδηθείς άγνωστον έκ
ποίου λόγου έ'κρηξιν τοΰ οίνοπνευμα-
τος, έγκατέλε'ψε προώρως τό σκά-
φος, μή Συνήθεις δέ νά τό φθάση!
πάλιν ^δταν παρήλθον οί φόδοί τού,
παρεσύρθη υπό τοΰ ρεύματος πρός
τάς ή^αιστειογενείς ακτάς τής
Σάντα Μαρίας των Άζορών, δπου
ή λέμ£ος θ,ά άνετράπη καί οί «πι-
δαινοντες αυτής έπνίγησαν.
Ή μεγάλη δμως με,ρΐς τοΰ να»-
τικοΰ κόσμον ·δέν παρείέχθη την α¬
νωτέρω εξήγησιν, ηαντοίαι δέ έκ-
δόσεις κχΐ ίστορίαι σχετικαί μέ τψ
έιξαφάνισ-.ν τοΰ πληρώματος τοΰ
«Μαρία Τσελέστε» έδημοσιεύθησαν
έκτοτε είς έφημε,ρίδας καί περιοΒι-
κά, χωρίς καμμιά έξ αυτών νά λύ¬
ση τό μυστήριον τό οποίον καί έχα-
ρακτηρίσθη γενικώς ώς τό πλέον
άνεξ'.χνίαστον γεγονος τοΰ ώκεανοΰ.
Τό μυστηρΐώϊες συμβάν δέν ήτο δυ¬
νατόν νά αφήση αδιάφορον καί τόν
ϊιάσημον Άγγλον συγγραφέα τοΰ
Σέρλοκ Χόλμς, κ. Κόναν Ντόϋλ
ό οποίος με την υπόθεσιν τοΰ
ρία Τσελέστδ» εδημοσίευσεν ένα δι-
ήγηαα υπό τόν τίτλον ή «'Βξομο-
λόγησις τοΰ Χαμπακούκ Τζένσεν».
Ό Τζένσεν ούτος ύπ^τίθετο, ότι
ήτο είς άπό τοΰς τρείς επιβάτας
ενός πλοίου, οί όποίοι άφοΰ εφόνευ¬
σαν τόν πλοίαρχον καί τοΰς άξιω-
ματικοΰς ϋ^ήγησαν τό σκάφος πρός
την Άφρίκήν όπου αία φυλή μαύ-
ρων παρέλαβε τόν Τζένσεν είς την
ξηΐάν άφοϋ εσφα'ξε τοΰς λοιποΰς έκ
τοΰ πληρώματος. Πλείστα οσα άλ-
λα διηγήματα εγράφησαν μέ την
μυστηριώδη υπόθεσιν τοΰ ((Μαρία
Τσελέστε». Ένας μάλιστα Ρώσσος
πλοίαοχος όνομαζόμενος Λουκομά-
νωφ, ίσχυρίσθη, ότι συνήντησε κά-
που τόν Έλληνα νχυτικόν Δημή-
τιν Σπετσιώτην υπό άλλο δνομα
χ<αί ό οποίος τόν εβεβαίωσεν, ότι τό πλήρωμα τοϋ «Μαρία Τσελέστε» άνηρπάγη υπό πειρατών υπό τάς χείρας των οποίων κατώρθωσε νά ΠΟΙΟΝ ΣΥΧΝΑ ΒΛΕΠΕΤΕ ΠΡΟ! ΠΟΛΗΣΙΝ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΟ ΑυβυΒΝ? Συντηρητικός τις άγοραστής αυτοκί¬ νητον ενεθουσιάσθη άπό τα διάφορα κολακευτικά σχόλια άτινα τ|κουε διά τό αυτοκίνητον ΑτιοιΐΓΐι 81γ&ϊ§1ιΙ ΕΪ£ΐιτ. Τέλος απεφάσισε νά άγοράστι Ιν, έπειδή δμοος τα οίκονομικά τού ήσαν περιωρι- σμένα, απεφάσισε ν' αγοράση επί τοΰ παρόντος μεταχειρισμένον ΑυΙόιΐΓη, έ- πιφυλασσόμενυς ν' αγοράση νέον αυτο¬ κίνητον αργότερα. Εξήτασε προσεκτικά την σελίδα «Αύ- τοκίνητα πρός Πώλησιν». Άπό τα 508 διαφημιζόμενα αίττοκίνητα, άντιπροσω- πεύοντα 39 διάφορα ειδή, μόνον εν Αΐί1)υ.Γη διεφημίζετο πρός πώλησιν καί έκεΐνο ήτο μάρκος 6. Διάφοροι πωληταί μεταχειρισμένων αΰτοκινήτων τόν έπλη- ροφόρησαν δτι πολύ σπανί(ος είχον Αιι&ΐαΓη πρός πώλησιν. Οί φίλοι τού, οί έχοντες ΑυοιΐΓΐι επί πολύ χρονικόν διάστημα, επίστευεν δτι πιθανόν νά ή¬ σαν πρόθυμοι νά τόν διευκολύνουν. Οί φίλοι τού τόν έπληροφόρησαν δτι παρά τό γεγονος πολυχρονίου χρήσεως τοΰ Αυ1)ΐΐΓη των, άκόμη ήσαν καθ" δλα ^ύχαριστημένοι μέ τό αυτοκίνητον των καί δτι δέν είχον ανάγκην νέου τοιούτου. ΜερικοΙ έξ αυτών Ιχουν ΑαΙόυΓη επί πέντε καί Ιξ ετη. Έπίσης τφ έπληροφό¬ ρησαν δτι τα μοντέλλα Αιιου.ΓΠ 1915 ή 1926 δέν δύνανται νά ξεχωρισθοΰν άπό τό μοντέλλο 1929. Οί έν λόγφ κάτοχοι αυτοκίνητον εί¬ παν την ΑΛΗΘΕΙΑΝ. Τα ΑυοιΐΓη των είναι τόσον καλά είς την δασικήν κατασκευήν των, ωστε ουδέποτε παρου¬ σιάσθη άνάγκη νά τ' άλλάξοσιν. Έξ δλλου τα αύτοκίνητα ΑιιΙουΓη 1929, είναι καλλίτερα εκείνον ποΰ κατεσκευ- άσαμεν τό παρελθόν ϊχος. (0 Επί παραδείγματι: τό μοντέλο <120» ' εΐναι άκόμη κα)Λίτερον άπό τό τόσον ^ περιζήτητον ΑιΐουΓΠ «115» τοΰ παρελ- ί θόντος ετους. "Εχει πολύ περισσότερα ' πλεονεκτήματα. Προσκαλούμεν Ιδιαιτέ¬ ρως δσους είχον την ευκαιρίαν νά έκτι- μήσουν την εξαιρετικήν ποιότητα τοΰ .' Αυ1)ιΐΓη έν συγκρίσει πρός αλλα αύτο- ' κίνητα, νά μάθονν διά λογαριασμόν των / δτι τό μοντέλο «120» θά υπερβή τάς ^ προσδοκίας των. Μεταχειρισθητε τό πε- ρί οί δ λόγος αυτοκίνητον καί ετοιμα¬ σθητε διά πραγματικήν έκπληξιν. Άν < άφοΰ δδηγήσητε τό «120» δέν αίσθάνε- / σθε δτι είναι καλλίτερον αυτοκίνητον δέν Κϊ παροτρυνθητε ν' άγοράσητε. «120» 8ροΗ 8βάαη—125 ■—130 ίηοΐι νηβθ1υ&8θ ΜΟϋΕί <120> δΡΟΚΤ δΕΟΑΝ
125 ηοΓδβροννεΓ—130 ίηοη ·ννηββ1ΐ)38θ—$1795.
Αϊγπι—1 ροίΐ3§6 1ΐ35 1)εεη ΓβάΊιοβά1 Ιο 5 οβηΐβ ίθΓ _β ίίτδΐ οιιηεβ αηά 10
Γογ 630Ο 3άάΐΙίοπ3ΐ οπηοε.
ϋβε ΑβΐΓΓηαϊΙ άαϊΐν ϊογ ςιιΐοΙίεΓ οοπιΐηαηίοβΐίοη.
ί-80 5ε(1αη $1095. 6-80 δροΓί. δεάαπ $995. 6-80 Οώποΐεΐ $1095. 8-90 δεύαη $1495.
8-90 δροΓΐ δεάαη $1395. 8-90 Ρη3είοη δειΐαη $1695. 8-90 Οβΐϊθίοΐε- $1495. 120 δεΛαη
$1895. 120 δροΓί δεάαη $1795. 120 ΡηηεΙοη δεάαη $2095. 120 ΟηβγϊοΙθΙ $1895. Ρπεβ3
Γ ο Ι) Αυέατη ογ ΟοηηεΓδνΐΗε, ΙηάΪΒΠΒ. Εφπρπιεηι οίηεΓ ΙηΒη δΙαηάΒΓά εχΐΓβ
' ' ' ΑϋΒϋΚΝ ΑυΤΌΜΟΒI^Ε ΟΟΜΡΑΝΥ, ΑυΒΙΙΚΝ, ΙΝΟΙΑΝΑ
σωθή υ,όνον έχ,είνος, εΐϊειτα άπό πολ
λάς περ!πετεί·ς.
Καί ποίος ό λόγος νά κρατήση
ό Σπετσιώτης την διάσωσιν τού υπο
έχεμ.ΰθει*ν καί νά άλλάξη καί τό1
ονοαά τού; Μήπως έ'φερεν ούτος
καμμίαν ευθύνην διά την άρχο»γήν
τοΰ πληρώματος υπό των πειρττών;
Έρωτήαατα τα όποίχ άποΐεικνΰουν
τοΰς ίσχυρίσ,Λθος τΐϋ Ρώσσο·; πλοι-
άρ/ου, ώς άζοκυήματα τής φοτ^τα-
'λιζ ότι ως ,/πεϊεί/βησαν ΐ.α. α:
ίστορίαι ποΰ ι*ίμπΐϊ.Άτρτ) ?'··ζ τώ-
ρα, διά νά έξηγήσουν τό βαθύ μυ¬
στήριον ποΰ καλΰπτει την έν μέσω
τοΰ ώκεανοΰ έξρ5φά/.:·.ν τοΰ ~λτ,·
ο^'υ.α·ςο^ τοϋ Ά';ερι·' ·ν.«·ι 'σ-1.:-
φέρου ((Μαρία «Τσελέστε», ή άνά-
μ,νησις τής ίποίας παρ' δλα τα χρό-
ν.α ποΰ επέρασαν, συγκινβΐ τόν κέ-
τυ.ον των θαλασσινών κα; ένισχ-ει
την έπικρί-οΰΐαν αεταςΰ αυτών ί-
Εέαν, δτ! ο! ώκεανοί είς την άπε-
•ραντωσΰνην των κρύπτοϊν υπερφυσι¬
κάς δυνάμεις πρό των οποίων έ'/μη-
δενίζετϊι ή πρόοδίς της ανθρωπί¬
νης σκέψεως καί άναγκάζεται νά
τηίήστ; σιωπήν ή έπ'.σ-ήντ. Τό έ-
ρώτημα «τί έγινεν ό πλοίαρχος
Μπρ'γκς; τί έγινεν ή γυναίκά τού;·
τ: έγιναν οί έπτά άλλοι άνδρες τοΰ
πληρώματος τοΰ («Μαρία Τσελέ¬
στε»; θά μένη πάντοτε χωρίς απάν¬
τησιν.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ
ΤΗΣΤΕΧΝΗΤΗΣ ΜΕΤΑΙΗΣ
Πλησίον τής Ίεράς όδοϋ των
ΆΌηνων Ι'χει ϊγκατασταθϊ) μία ά-
ξιοσήμαντος βιομηχανική πρόοδος
τοΰ τόπου όφειλομένη άπυκλειστι-
κός είς την πρωτοβουλίαν των ί-
δρντών της καί έκείνων οΐτινες έ-
νισχύουν αντούς. ~~
Έγκαινιάσθη ούτω ή έν Ελλάδι
παραγωγή τής τεχνητης μετάξης.
Τό έργον ήρχισεν άπό Σ&πτ;έμ-
βριον τοϋ 1926 καί έπραχώρησενμέ
βήμα απολύτως προσεκτικόν. Οί έ-
πιχειρηματίαι σιτνήντη<ταν κατ' αρχάς δυσχερείας, άλλά ή 'Ελλη- νική οισμηχανία έν τω συνόλω ττ,ς — καί τουτο πρέπει Ιδιαιτέρως νά τονισθή — είναι σημερον ωργανω¬ μένη κατά τρόπον ωστε νά δύνα¬ ται νά βοιγθη αποτελεσματικώς τοτός νέους όργανισμούς θταν οΰ- τοι φαίνωνται βιώσιιιοι. Ό πρόεδρος των 'Ελλήνων 6ιο-γ μηχάνων καί Γερουσιαστής κ. Αν¬ δρέας Χατζηκυριάκος, δέν εχει αλ λο ίδανικόν παρά νά ώθήστ| την Ελληνικήν κοινωνίαν πρός μίαν αρτίαν βιομηχανικήν άκμήν. Βα-- θΰς δέ γνώστης καί παράγων τής Έλληνικής άγοράς όπως είναι, υ¬ πεστήριζε καί επέτυχε την ενίσχυ¬ σιν τής νέας βιομηχανίας. Τοιουτοτρόπος ή 'Ελλάς καίτοι άργά, απέκτησε τεχνητήν μεταξαν ιδικήν της χωρίς έκ τούτου νά δια- τρέχη ουδένα κίνδυνον ή έν 'Ελ- λοοδι οιομηχανία της φυσικής μετά¬ ξης. Αύτό άλλως τε απεδείχθη είς &- λας τάς χώρας δπου ή παραγωγή τεχνητης καί φυσικής μετάξης κα¬ νονικώς σνμβαΐδίζουν, τής ποότης ονσης εύθυνοτέρας καί έξυπηρε- τσν<σης τάς (χνάγκας τοϋ μεγάλουι πλήθους, τής δέ δευτέρας διατη- ροίσης την Ιδιαιτέραν σημασίαν της ώς είδους πολυτελείας. Ώς γνωστόν καί αύτοι οί Ίάπωνες οί •θεωρούντες την φυσικήν μεταξαν ώς τό κατ' εξοχήν έ·ίτνικόν προΐον των, δέν ηρνήθησαν νά διενκολυ- νουν διά προστατευτικών δασμών την έν τή χώρα των παραγωγήν της τεχνητης μετάξης. Τα προϊόντα της Άντοννμου έ- ταιρείας «Ε. Τ. Μ. Α.» έκτεθέντο χατά την τελευταίαν έκθεσιν τή; Θεοχταλόνίκης επροκάλεσαν γενι- κούς έπαίνους. ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. Ι.—Ό «'Ε- Θνικος Κήρτ.'ξ> πωλείται υπό τού άντι-
προσώπου μας Π. Κοντρου, 466 δΐΐ
δί
29
^^^
ΤΡΑΓΙΚΗ ΗΙΑΝΕΞΗΓΗΤΟΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΙΣΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΠΛΗΡΠΜΑΤΟΣ
ρα έν Ο»·
τήςπρω-
ΔΗΜ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥ
Κχνένα άπό όσα θαλασσινά δρά-
ατα σ·>νέ·5τ;σαν την τελευταίαν πεν-
η/.ονταετίαν, δέν σονετάοαξε τόσον
,ή'ν κοινήν γνώμην γενικώς καί τοΰς
!αι>τιχ.οΰς κΰκλους ιδιαιτέρως, όσον
!, υπό τάς πλέον παραδόξους και
!ϋττη?'.ώδεις συνθήκας συντελεσθεί-
7 έξαψάνΐσις ολοκλήρου τοΰ πλη-
■ώμΛτος της ιΜπρατσέρας, («Μαρία
'σελεστε».
Π^ρί τοΰ ανεξήγητον αΰτοΰ συμ-
άντος τό οποίον ουνετάραξε πρό
ι7 έτών τόν πολιτισμένον κόσμον,
λαδα χαί άλλοτε αφορμήν νά γρά-
γιο είς τόν «Κυριακάτικον»^ οσοι
έ παρηκολούθησαν τό δημοσίευμά
ου έκείνο, 'Θά γνωρίζουν τάς λε-
-ομερείας υπο τάς οποίας άνευρέ-
ΐη έρημον καί έγκ,αταλελειμμένον
ίς τόν Ατλαντικόν τό "Αμερικα¬
νόν έχείνο ιστιοφόρον. Τό έρώτη-
;ζρ' δλα τα χρόνια ποΰ έπέ^^·,
'ωρΐς δμως κανείι^» νά είναι ε·.ς
έσιν νά δώση μίαν όπωσδήποτε ίι-
οωτιστικήν έπ' αΰτοΰ απάντησιν.
·ο·
ν·κατεστα-
ϊχι. Έχεί
*
νδοα σου.
ι δάκον;
ίνη, α/ό-
; πού π
3νω μαζύ
ί ό
ρ
όν σιχαί-
θ
στη
υ.
■-έ,ραντος ώκεανός. Αί συνθήκαι υ
:ο τάς οποίας έλαβε χώραν ή έξ-
ίάνισις τοΰ πληρώματος τής «Μα-
;ας Τσελέστε», υπήρξαν (τοιαύται.
ΐτε νά άποκροόεται καθ* όλοκλη-
ί,αν καί ή έκφρασθείσα γνώμη, ότι
νηρπάγη υπό πειρατών καί ή άλ-
η δτι άλληλοεσ<ράγη κατόπιν συμ- λοκής, καί οί έπιζήσαντες εφυγαν, φοί> έρριψαν τα πτώματα των <ρο- =υθέντων σινχδελφων των είς την άλασσιαν. Εάν συνέδαινε το πρώτον, σι ϋραταί, ιφυσικά,- δέν θά περιωρί- οντο νά άπαγάγουν ή νά φονεΰσουν ο!»ς έπι·δαίνοντας τοΰ σκάφους, άλ- ά καί ιθά προέδαιναν είς την λεη- ΐσίαν τού. Τοιούτον τι δμως δέν γένετο, διότι καί τα χρήματα τοό λί ί λ ί ό ί ιή ίνον τα δέν ό- Μΐ ποϋ Εΐ Γιατί ε πώζ δέν τδν γ, χρήμ λοίου καί τα επιπλα καί τό φοοτί- ν καί τα έξαρτήματά τού εώ.ρετ}η- ιατα ;τοΛ3ν άνέπαφα καί α"θη<.τα, χωρίς την ■αραμικράν ανωμαλίαν, χωρίς κα- [γα πάοηΙ"-να απολύτως ίχνος μΐάς τοιαύτης ■ ναοε·ΐό·ΒΖ15ρομτ)ς. Ή δευτέρα πάλιν εκδο- αλλά πθ'-Βι5 περί άλληλοεξοντώσβως των : εί-Βνδρών τώ πληρώματος, «τυνεπεία νά γίη|ΒΤάσεως μερίδος αυτών, άποκλείε- •χι «κ τοϋ γεγονότος, δτι επ: τού ν.άφους ίέν παρετηρήθη τό παρα- 'κ.ρον_ΐχνος άκαταστασίας ή άνα- τατώσεως, €νδεικνυοΰ~-ς την διε- αγωγήν τοιαύτης άγρίας πάλης, 2) τ° σπουδαιότερον, διότι όλαι αί ίοι τοό πλοίου ευρέθησαν ε!; ν θέσιν των. Άλλ' 3ς κάμωμεν μίαν συνοπτ'- τδν έιξιστόρησιν των γεγονότων.Το τσΐ', ν.α'ι Β?τιοφόρον «Μαρία Τσελέστί» άπ- ται! Μό-Β^λευσεν άπο την Νέαν Υόρκην ής ανοί-βην Ιην Νοεμβριού 1872 μέ φορ- ίζ1 :ον 1700 βαρελίων οϊνοπνεύμιατος / άφΊΤΙΕί^Ρ'ζόμενον διά την Γένουαν. »ει; πει*ΡΙλοίαρχος τοΰ σκάφους ήτο ό Βσ- §Ί Μπρίγκς ό οποίος είς το έκείνο είχε πάρει μαζύ τού ήν γυνχίκά τού καί την κόρην τού. Τό πλήρωμα άπηρτίζετο άπο έ- τά, μεταξύ των οποίων συμπεριε- αμβάνετο καί ενας "Ελλην ναυ- ικός όνομαζόμενος ΔηαήτριοςΣπε- σώτης, γεγονος τό οποίον μαρτυ- 8 ρεί, ότι πολύ προ τής ενάρξεως τής β ι [Ελλην ικής μετανα— εόσε6>ς, έτα-
ί^~Ν. ι Κείδ^υαν συχνά είς την Αμερικήν
*|« θαλατσσινοί μ*ς. Το «Μαρία
νελέστε>> €Ορέ·θη ,τήν Ιην Δεκεμ-
ρίου, παρά τάς ακτάς της Πορ-
:ογαλίας ΰπρ τού Άγγλικού ΐστιο-
4ρο·ί (ίΝτέϊ Γκράτσια», έρημχν, χω-
ίς ψυχήν ζώσαν έπ' αΰτού.Ό πλοί-
ϊρχος τοΰ ^Αγγλικοΰ ιστιοφόρον,
ίορχάους τδ έρρυμούλκησε «χέχρί
Λι6ραλτάρ χαι ανέφερεν συρϋφωνα
ε τάςάπαιτουμένας ίιζτυπώσεις,
γεγονος είς τάς έκΐί ναυτιλια-
■ας αρχάς.
Ό εισαγγελεύς τοΰ Γιβραλτάρ
χισεν άνακρίσεις χρος διαφωτι-
Τ*ον τοΰ μυστηρι'ου καί εξακρίβωσιν
ής τύχης τοΰ πληρώματος, οκ ό-
θΐα! όμως άπέίηυαν απολύτως ά-
«?πθ!. Τα '/ρτματα τού πλοιάρχου
ΤΟ ΙΣΤΙΟΦΟΡΟΝ "ΜΑΡΙΑ ΤΣΕΑΕΣΤΕ ' ΠΟΥ ΕΥΡΕΘΗ ΕΡΗΜΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ.- Ο-
ΛΑ ΤΑ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΕΝ ΤΑΞΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΣΤΡΩΜΕΝΟ ΔΙΑ ΦΑΓΗΤΟΝ.-
ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝ ΝΑΥΤΙΚΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ.
. :ϊ το ωρολόγιον τού ευρέ¬
θησαν έκεί δπου συνείθιζε νά τα ένα-
ποθετγι. Τα φορέματα τής κυρίας
τού ευρεθησαν έν πλήρει τάξει. Τό
ημερολόγιον τοΰ πλοίσυ έκρατείτο
τακτ'.κά αέχρι δεκ,α ημέρας πρό
τής άνε-υρέσεως τοΰ πλοίου, λεπτο¬
μέρειαι μαρτυιροΰσα, ότι τό «Μαρία
Τσελέστε» διήνυσεν 750 μίλια χω-
ρς νά παρΐίρομήσγ), εντελώς άκυ-
βέ,ρνητον καί έρημον άπό κάθε αν¬
θρωπίνην ύπαρξιν. Γεγονος απίστευ¬
τον, άλλ' έν τούτοις άλη-θέστατον.
'Ο !3ιοκτητης τοϋ «Μαρία Τσε¬
λέστε», πλοίαρχος Γο-υίστερ, έκ Ν.
Υόρκης., άφοΰ^ μετέβη είς τό Γι¬
βραλτάρ, διά νά παρακολουθήση τό
έργον των έρευνών καί των άνακρί-
σεων; κατέληξεν «ίς τό συμπέρασμα
ότι ό^ πλοίαρχος Ρίγκς μετά τοΰ
πληρώματος, φσδηθείς άγνωστον έκ
ποίου λόγου έ'κρηξιν τοΰ οίνοπνευμα-
τος, έγκατέλε'ψε προώρως τό σκά-
φος, μή Συνήθεις δέ νά τό φθάση!
πάλιν ^δταν παρήλθον οί φόδοί τού,
παρεσύρθη υπό τοΰ ρεύματος πρός
τάς ή^αιστειογενείς ακτάς τής
Σάντα Μαρίας των Άζορών, δπου
ή λέμ£ος θ,ά άνετράπη καί οί «πι-
δαινοντες αυτής έπνίγησαν.
Ή μεγάλη δμως με,ρΐς τοΰ να»-
τικοΰ κόσμον ·δέν παρείέχθη την α¬
νωτέρω εξήγησιν, ηαντοίαι δέ έκ-
δόσεις κχΐ ίστορίαι σχετικαί μέ τψ
έιξαφάνισ-.ν τοΰ πληρώματος τοΰ
«Μαρία Τσελέστε» έδημοσιεύθησαν
έκτοτε είς έφημε,ρίδας καί περιοΒι-
κά, χωρίς καμμιά έξ αυτών νά λύ¬
ση τό μυστήριον τό οποίον καί έχα-
ρακτηρίσθη γενικώς ώς τό πλέον
άνεξ'.χνίαστον γεγονος τοΰ ώκεανοΰ.
Τό μυστηρΐώϊες συμβάν δέν ήτο δυ¬
νατόν νά αφήση αδιάφορον καί τόν
ϊιάσημον Άγγλον συγγραφέα τοΰ
Σέρλοκ Χόλμς, κ. Κόναν Ντόϋλ
ό οποίος με την υπόθεσιν τοΰ
ρία Τσελέστδ» εδημοσίευσεν ένα δι-
ήγηαα υπό τόν τίτλον ή «'Βξομο-
λόγησις τοΰ Χαμπακούκ Τζένσεν».
Ό Τζένσεν ούτος ύπ^τίθετο, ότι
ήτο είς άπό τοΰς τρείς επιβάτας
ενός πλοίου, οί όποίοι άφοΰ εφόνευ¬
σαν τόν πλοίαρχον καί τοΰς άξιω-
ματικοΰς ϋ^ήγησαν τό σκάφος πρός
την Άφρίκήν όπου αία φυλή μαύ-
ρων παρέλαβε τόν Τζένσεν είς την
ξηΐάν άφοϋ εσφα'ξε τοΰς λοιποΰς έκ
τοΰ πληρώματος. Πλείστα οσα άλ-
λα διηγήματα εγράφησαν μέ την
μυστηριώδη υπόθεσιν τοΰ ((Μαρία
Τσελέστε». Ένας μάλιστα Ρώσσος
πλοίαοχος όνομαζόμενος Λουκομά-
νωφ, ίσχυρίσθη, ότι συνήντησε κά-
που τόν Έλληνα νχυτικόν Δημή-
τιν Σπετσιώτην υπό άλλο δνομα
χ<αί ό οποίος τόν εβεβαίωσεν, ότι τό πλήρωμα τοϋ «Μαρία Τσελέστε» άνηρπάγη υπό πειρατών υπό τάς χείρας των οποίων κατώρθωσε νά ΠΟΙΟΝ ΣΥΧΝΑ ΒΛΕΠΕΤΕ ΠΡΟ! ΠΟΛΗΣΙΝ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΟ ΑυβυΒΝ? Συντηρητικός τις άγοραστής αυτοκί¬ νητον ενεθουσιάσθη άπό τα διάφορα κολακευτικά σχόλια άτινα τ|κουε διά τό αυτοκίνητον ΑτιοιΐΓΐι 81γ&ϊ§1ιΙ ΕΪ£ΐιτ. Τέλος απεφάσισε νά άγοράστι Ιν, έπειδή δμοος τα οίκονομικά τού ήσαν περιωρι- σμένα, απεφάσισε ν' αγοράση επί τοΰ παρόντος μεταχειρισμένον ΑυΙόιΐΓη, έ- πιφυλασσόμενυς ν' αγοράση νέον αυτο¬ κίνητον αργότερα. Εξήτασε προσεκτικά την σελίδα «Αύ- τοκίνητα πρός Πώλησιν». Άπό τα 508 διαφημιζόμενα αίττοκίνητα, άντιπροσω- πεύοντα 39 διάφορα ειδή, μόνον εν Αΐί1)υ.Γη διεφημίζετο πρός πώλησιν καί έκεΐνο ήτο μάρκος 6. Διάφοροι πωληταί μεταχειρισμένων αΰτοκινήτων τόν έπλη- ροφόρησαν δτι πολύ σπανί(ος είχον Αιι&ΐαΓη πρός πώλησιν. Οί φίλοι τού, οί έχοντες ΑυοιΐΓΐι επί πολύ χρονικόν διάστημα, επίστευεν δτι πιθανόν νά ή¬ σαν πρόθυμοι νά τόν διευκολύνουν. Οί φίλοι τού τόν έπληροφόρησαν δτι παρά τό γεγονος πολυχρονίου χρήσεως τοΰ Αυ1)ΐΐΓη των, άκόμη ήσαν καθ" δλα ^ύχαριστημένοι μέ τό αυτοκίνητον των καί δτι δέν είχον ανάγκην νέου τοιούτου. ΜερικοΙ έξ αυτών Ιχουν ΑαΙόυΓη επί πέντε καί Ιξ ετη. Έπίσης τφ έπληροφό¬ ρησαν δτι τα μοντέλλα Αιιου.ΓΠ 1915 ή 1926 δέν δύνανται νά ξεχωρισθοΰν άπό τό μοντέλλο 1929. Οί έν λόγφ κάτοχοι αυτοκίνητον εί¬ παν την ΑΛΗΘΕΙΑΝ. Τα ΑυοιΐΓη των είναι τόσον καλά είς την δασικήν κατασκευήν των, ωστε ουδέποτε παρου¬ σιάσθη άνάγκη νά τ' άλλάξοσιν. Έξ δλλου τα αύτοκίνητα ΑιιΙουΓη 1929, είναι καλλίτερα εκείνον ποΰ κατεσκευ- άσαμεν τό παρελθόν ϊχος. (0 Επί παραδείγματι: τό μοντέλο <120» ' εΐναι άκόμη κα)Λίτερον άπό τό τόσον ^ περιζήτητον ΑιΐουΓΠ «115» τοΰ παρελ- ί θόντος ετους. "Εχει πολύ περισσότερα ' πλεονεκτήματα. Προσκαλούμεν Ιδιαιτέ¬ ρως δσους είχον την ευκαιρίαν νά έκτι- μήσουν την εξαιρετικήν ποιότητα τοΰ .' Αυ1)ιΐΓη έν συγκρίσει πρός αλλα αύτο- ' κίνητα, νά μάθονν διά λογαριασμόν των / δτι τό μοντέλο «120» θά υπερβή τάς ^ προσδοκίας των. Μεταχειρισθητε τό πε- ρί οί δ λόγος αυτοκίνητον καί ετοιμα¬ σθητε διά πραγματικήν έκπληξιν. Άν < άφοΰ δδηγήσητε τό «120» δέν αίσθάνε- / σθε δτι είναι καλλίτερον αυτοκίνητον δέν Κϊ παροτρυνθητε ν' άγοράσητε. «120» 8ροΗ 8βάαη—125 ■—130 ίηοΐι νηβθ1υ&8θ ΜΟϋΕί <120> δΡΟΚΤ δΕΟΑΝ
125 ηοΓδβροννεΓ—130 ίηοη ·ννηββ1ΐ)38θ—$1795.
Αϊγπι—1 ροίΐ3§6 1ΐ35 1)εεη ΓβάΊιοβά1 Ιο 5 οβηΐβ ίθΓ _β ίίτδΐ οιιηεβ αηά 10
Γογ 630Ο 3άάΐΙίοπ3ΐ οπηοε.
ϋβε ΑβΐΓΓηαϊΙ άαϊΐν ϊογ ςιιΐοΙίεΓ οοπιΐηαηίοβΐίοη.
ί-80 5ε(1αη $1095. 6-80 δροΓί. δεάαπ $995. 6-80 Οώποΐεΐ $1095. 8-90 δεύαη $1495.
8-90 δροΓΐ δεάαη $1395. 8-90 Ρη3είοη δειΐαη $1695. 8-90 Οβΐϊθίοΐε- $1495. 120 δεΛαη
$1895. 120 δροΓί δεάαη $1795. 120 ΡηηεΙοη δεάαη $2095. 120 ΟηβγϊοΙθΙ $1895. Ρπεβ3
Γ ο Ι) Αυέατη ογ ΟοηηεΓδνΐΗε, ΙηάΪΒΠΒ. Εφπρπιεηι οίηεΓ ΙηΒη δΙαηάΒΓά εχΐΓβ
' ' ' ΑϋΒϋΚΝ ΑυΤΌΜΟΒI^Ε ΟΟΜΡΑΝΥ, ΑυΒΙΙΚΝ, ΙΝΟΙΑΝΑ
σωθή υ,όνον έχ,είνος, εΐϊειτα άπό πολ
λάς περ!πετεί·ς.
Καί ποίος ό λόγος νά κρατήση
ό Σπετσιώτης την διάσωσιν τού υπο
έχεμ.ΰθει*ν καί νά άλλάξη καί τό1
ονοαά τού; Μήπως έ'φερεν ούτος
καμμίαν ευθύνην διά την άρχο»γήν
τοΰ πληρώματος υπό των πειρττών;
Έρωτήαατα τα όποίχ άποΐεικνΰουν
τοΰς ίσχυρίσ,Λθος τΐϋ Ρώσσο·; πλοι-
άρ/ου, ώς άζοκυήματα τής φοτ^τα-
'λιζ ότι ως ,/πεϊεί/βησαν ΐ.α. α:
ίστορίαι ποΰ ι*ίμπΐϊ.Άτρτ) ?'··ζ τώ-
ρα, διά νά έξηγήσουν τό βαθύ μυ¬
στήριον ποΰ καλΰπτει την έν μέσω
τοΰ ώκεανοΰ έξρ5φά/.:·.ν τοΰ ~λτ,·
ο^'υ.α·ςο^ τοϋ Ά';ερι·' ·ν.«·ι 'σ-1.:-
φέρου ((Μαρία «Τσελέστε», ή άνά-
μ,νησις τής ίποίας παρ' δλα τα χρό-
ν.α ποΰ επέρασαν, συγκινβΐ τόν κέ-
τυ.ον των θαλασσινών κα; ένισχ-ει
την έπικρί-οΰΐαν αεταςΰ αυτών ί-
Εέαν, δτ! ο! ώκεανοί είς την άπε-
•ραντωσΰνην των κρύπτοϊν υπερφυσι¬
κάς δυνάμεις πρό των οποίων έ'/μη-
δενίζετϊι ή πρόοδίς της ανθρωπί¬
νης σκέψεως καί άναγκάζεται νά
τηίήστ; σιωπήν ή έπ'.σ-ήντ. Τό έ-
ρώτημα «τί έγινεν ό πλοίαρχος
Μπρ'γκς; τί έγινεν ή γυναίκά τού;·
τ: έγιναν οί έπτά άλλοι άνδρες τοΰ
πληρώματος τοΰ («Μαρία Τσελέ¬
στε»; θά μένη πάντοτε χωρίς απάν¬
τησιν.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ
ΤΗΣΤΕΧΝΗΤΗΣ ΜΕΤΑΙΗΣ
Πλησίον τής Ίεράς όδοϋ των
ΆΌηνων Ι'χει ϊγκατασταθϊ) μία ά-
ξιοσήμαντος βιομηχανική πρόοδος
τοΰ τόπου όφειλομένη άπυκλειστι-
κός είς την πρωτοβουλίαν των ί-
δρντών της καί έκείνων οΐτινες έ-
νισχύουν αντούς. ~~
Έγκαινιάσθη ούτω ή έν Ελλάδι
παραγωγή τής τεχνητης μετάξης.
Τό έργον ήρχισεν άπό Σ&πτ;έμ-
βριον τοϋ 1926 καί έπραχώρησενμέ
βήμα απολύτως προσεκτικόν. Οί έ-
πιχειρηματίαι σιτνήντη<ταν κατ' αρχάς δυσχερείας, άλλά ή 'Ελλη- νική οισμηχανία έν τω συνόλω ττ,ς — καί τουτο πρέπει Ιδιαιτέρως νά τονισθή — είναι σημερον ωργανω¬ μένη κατά τρόπον ωστε νά δύνα¬ ται νά βοιγθη αποτελεσματικώς τοτός νέους όργανισμούς θταν οΰ- τοι φαίνωνται βιώσιιιοι. Ό πρόεδρος των 'Ελλήνων 6ιο-γ μηχάνων καί Γερουσιαστής κ. Αν¬ δρέας Χατζηκυριάκος, δέν εχει αλ λο ίδανικόν παρά νά ώθήστ| την Ελληνικήν κοινωνίαν πρός μίαν αρτίαν βιομηχανικήν άκμήν. Βα-- θΰς δέ γνώστης καί παράγων τής Έλληνικής άγοράς όπως είναι, υ¬ πεστήριζε καί επέτυχε την ενίσχυ¬ σιν τής νέας βιομηχανίας. Τοιουτοτρόπος ή 'Ελλάς καίτοι άργά, απέκτησε τεχνητήν μεταξαν ιδικήν της χωρίς έκ τούτου νά δια- τρέχη ουδένα κίνδυνον ή έν 'Ελ- λοοδι οιομηχανία της φυσικής μετά¬ ξης. Αύτό άλλως τε απεδείχθη είς &- λας τάς χώρας δπου ή παραγωγή τεχνητης καί φυσικής μετάξης κα¬ νονικώς σνμβαΐδίζουν, τής ποότης ονσης εύθυνοτέρας καί έξυπηρε- τσν<σης τάς (χνάγκας τοϋ μεγάλουι πλήθους, τής δέ δευτέρας διατη- ροίσης την Ιδιαιτέραν σημασίαν της ώς είδους πολυτελείας. Ώς γνωστόν καί αύτοι οί Ίάπωνες οί •θεωρούντες την φυσικήν μεταξαν ώς τό κατ' εξοχήν έ·ίτνικόν προΐον των, δέν ηρνήθησαν νά διενκολυ- νουν διά προστατευτικών δασμών την έν τή χώρα των παραγωγήν της τεχνητης μετάξης. Τα προϊόντα της Άντοννμου έ- ταιρείας «Ε. Τ. Μ. Α.» έκτεθέντο χατά την τελευταίαν έκθεσιν τή; Θεοχταλόνίκης επροκάλεσαν γενι- κούς έπαίνους. ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. Ι.—Ό «'Ε- Θνικος Κήρτ.'ξ> πωλείται υπό τού άντι-
προσώπου μας Π. Κοντρου, 466 δΐΐ
δί
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ,.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ 1929.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΝΕΜΡΩΔ
το κνΝΜΠ εισ ΤΗΝ
"Οσοι κυνηγοΰν είς τό Σούνχον
φαίνεται ότι άνήκουν είς τοΰς Νεμ
ρώδ πού δέν έννοοΰν νά πηγαι-
ουν είς τό κυνηγι.^ ίεραποστο-
λικώς! Έννοοΰν νά σρθάνουν είς
αύτό φρέσκοι, εΰθνμοι, ξεκούρα-
στοι. Οί περισσότεροι παραθερί-
ζουν καί έκεΐ. Ύπάρχουν δμως καί
πολλοί ποΰ κυνηγοΰν καί έπκττρέ-
φουν αυθημερόν είς τάς εργασί¬
ας των. Είς τόν δημόσιον δρόμον
άναρίθμητα, άτελείωτα σέ διπλές
σειρές, ξεμπσνκάραυν τα αύτοκί-
νητα μέ τα στίλβοντα ρύγχα καί
τ' άπαστράπτοντα κρΰσταλλά των.
Μέ τό τραϊνο πάλιν καταφθά-
νει καθημερινώς διά τό Σούνιον
είς τό Λαύριον ενα πλή-θος κυ¬
νηγών, πού πολιορ-χοϋνται άμέσως
άπό αμαξες, σοΰστες, κάρρα καί
προθύμους κυνηιγοψυχογυι-
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΕΙΣ ΤΟ ΙΟΥΝΙΟΝ, ΤΗΝ ΛΑΥΡΕίίΤΙΚΗΝ ΚΑΙ ΤΑΣ ΣΠΕΤΣΑΙ— ΑΙ ΚΥΝΗΓΕ-
ΤΙΔΕΣ ΑΡΤΕΜΙΔΕΣ.- ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΟΝ ΠΗΓΗ ΕΜΠΝΕΥΣΕΩΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΝ.
οΰς.
Τό βέβαιον ίΐναι ότι είς τό Σού-
νιον γίνονται μεγάλα περάσματα
πουλιών, γι' αύτό οί κννηγοί εί¬
ναι καί εορτός, όπως κά-θε χρόνο,
πάρα πολλοί. Διαρκώς δέ αί τά-
ξεις των πλτ)θυνονται.
'Εκεΐνο δμως πού συναντάται έ-
δώ πολύ συχνά, κατ' άντίθεσιν
πρός άλλας κννηγετικάς περιφε¬
ρείας, -είναι ή Νεμρωδίνα. Δέν εί¬
ναι πολύ μακράν ή έποχή πού μιά
γυναϊκα μόνη είς τόν δρόμον, ά¬
κόμη καί είς την πλατείαν τοΰ
Συντάγματος, άποτελοΰσε σκάνδα¬
λον. Καί δμως είς τό Σοννιον δέν
ΐταραξενεύεται κανείς δταν συν-
αντα είτε είς πυκνό δάσος πεύ-
κων είτε είς κάποιαν δυσπρόσι
τον πλαγιάν βουνοΰ σκαρ<ραλωμέ νην μίαν νεαοάν δεσποινίδα ή κυ¬ ρίαν, μόνην. "Ε, λοιπόν, είς την πλατείαν Συντάγματος ή κυοία ημπορεί ν' ακούση καί καμμίαν άπρέπειαν, έ¬ κεΐ δμως δ σεβασμός δι' αυτήν εί¬ ναι άπεριόριστος. Καί είς τό τέ- λος—τέλος, άς μή λησμονηται ότι τι Νεμρωδίνα καί εάν άκόμη μέ την εΰμορφιάν της καί ιήν χάριν της άποτελη τυχόν σκάνδαλον, τό σκάνδαλον αύτό είναι πάνοπλον... καί δέν χοίρατευει. Ημπορεί ά- ξιόλογα πρός κατασίγασιν των κάπως τολμηροτέρων εκδηλωσεων τοΰ θαυμσχτμοΰ ααζ, νά <τάς γεμί- ση μέ μερικά σκάγια, χωρίς καί νά είσθε δρτύκι. Είς την Λαυρεωτικήν "Αλλα καραβάναα κυνηγών ξε- Λ_ ι _Γ _^Τ._ ___;_ __ -- κινοϋν κατά τόν μήνα αυτόν των' γενικιά σάν τό φεγγάρι, τό ι&άδι- περασμάτων γιά την Λαυρεωτικήν ----------'-------'- 3—~-------*— διά τοΰ σιδηρόδρομον Λαυρίου την καρδιά πλημμυρισμένη άπό ένδομύχους ελπίδας, καθύς καί σκυλλιών ποΰ άφίνουν ν' άντηχοΰν είς τα γύρω τα φαιδρά των γαυ- γίσματα, ιγλυστροΰν μέσα είς τάς πυκνάς λόχμας δασών. Είς τας Είς τάς Σπέτσας γίνεται καί έκεΐ ενα πρώτης τάξεως κυνηγι καί ή έναρξις τοϋ κυνηγιοΰ, ή «πρεμιέρα», άναμένεταΓ μέ τόσιτ,ν ανυπομονησίαν, μέ όσην δέν άνα- μενεται* πρεμιέρα εργου πού έπε- βλήυΗ) είς τό διεθνές θεατρικόν κοινόν. Λεγεώνες κυνηγών καταΐρθά- νουν κάθε χρόνο είς τό ήρωϊκόν νησί τής Μπσυμπουλίνας, οί όποΐ- οι έκστρατεΰουν πρός τό εσωτερι¬ κόν τής νήσου, μέ ενα υπόλοιπον "σελήνης ποΰ μαομαίρει είς τόν σκοτεινόν άκόμη θόλον τοΰ ούρα- νοΰ καί φωτίζει μελαγχολικά τόν δρόμον των. Καμμιά φορά, δέν νπάρχουν πουλιά, τό άρτιίφιλον δμως μένος των -κυνήγιον δέν άποθαρρύνεται. Οί κυνηγοί έκνευρίζονται διά την άποτυχίαν, άλλά δέν άποθαρρύ- νονται. "Αλλος έκνευρισμός είναι ή έξαφάντσις πσυλιοΰ πού εχει κτυπττθη. Πέφτουν, καί άμως νο- ιίζει κανείς ότι άνελήφθησαν είς τοΰς ούρανονς. Χάρις είς τό χρώ- μά των ταΰτίζονται μέ τό χώμα η τρυπώνουν μέσα είς τα χαμηλά πευκάκια ή τα σκοϊνα, δπου είναι αδύνατον νά άνακαλυφθοΰν, πα- ρά μόνον άπό σκυλλιά πολύ ν.αλά γνμνασμένα. Πόσοι λίγοι γνωρίζουν την με γαλην σημασίαν καί την μεγάλην ώςρελιμότητα τοΰ κυνήγιον! Άπό τούς μυθικοΰς άκόιμη γρόνους, το κυνηγι απετέλεσε πηγήν εμπνεύ¬ σεως διά την καλλιτεχνίαν είς δ- λους τούς τοπους καί είς όλας τάς εποχάς. Ή άρχαία μυθολογία, τόν **>,
όν της Ύγείας, τόν Άσκλτναόν,
τόν παριστά κννηγόν, ή άγνοτέρΐ
δέ -καί ωραιοτέρα παρθένος τοϋ
Ούρανοΰ, ή "Αρτεμις, πού κατά
τόν αρχαίον ραψωδόν καί ύμνητήν
τοΰ Όλυμπιακοΰ δωδεκα·θνέον, «εΐ-
χε μιά ώμορφιά σοβαρά καί εΰ-
φαλίδων όρνίθων δέν ήσαν άθλοι
κυνηγετικοί τούς όποίους καί άπ-
ε&έωσαν είς την αίωνιότητα ή σμί-
λη επάνω είς τάς μετόπας τοΰ να¬
ού τοΰ Διός της Όλυμπίας;
Άπό ώφελιμιστικής πάλιν από¬
ψεως, τό κυνηγι εχει τάς ωραιο¬
τέρας τέρ-ψεις. Παρέχει συγκινή-
σεις άπό τάς πλέον ρα<ριναρισμέ: νας, καί συντελεί όσον ολίγα αλ¬ λα σπόρτς είς την διαμόρφωσιν άνδρικών -ψυχών, ίσχυρών χαρα- κτήρων καί γέρων σωμάτων. Μέσα είς την σύγχρονον ζωήν πού δλα είναι νευρικά, αρρωστη- μένα, ξετίθύρδιστα καί πού τό κά- θε τι μέ τούς άγωνιώδεις παλμούς πού γεννα συντελεί £ΐς τό νά δη- μιο.·ργοΰνααι συνεχεϊς συγκινή- σεις, συγκλονΐΐτμοί, θλίι||εις, τό κν- νήιγι αποτελεί μίαν οανίδα σωτη¬ ρίας κατά τής ύπερκοπώσεως τοΰ σώματος καί τής ιμυχής. Παράδειγμα οί ΐόιοι οί κυνη¬ γοί πού καί γέροι άκόχιη είναι άκ-. μαιότατοι καί θαλερώτατοι. Μέ- σα είς τό λιοπΰρι η μέσα είς τα χιόντα, φορτωμένοι, χωρί#- νερό, μέ τό ματαρά άδειασμένο, κυνη¬ γοΰν ώρες όλόκληρες. Καί ένώ θά ένόμιζε κανείς πώς υστερα άπό παρομοίαν ταλαιπω- ρίαν, θά επρεπε νά ήσαν κατάκο- ποι μέχρι -θανατον, έκεΐνοι, π<ν ρέες, παρέες, σταματοϋν είς τούς σταθμούς των «πρώτων βοηθει- ών>, δπο>ς καλοΰν τα διάφορα έ-
ξοχΐκά μικρομάγαζα ποΰ άνοίγονν
κοντά είς τα μέρη πού κννηγοΰν,
ν.άί κάτωπάπό μεγάλες λεΰκες ή
πλατάναα «νοσΓλενονται» ιιέ αφθο-
νη ρετσίνα, κονσέβρες, ρέγκα, ντο-
μάτα καί κρομμύδι στουμπνσμένο.
Αυτή την στιγμή ή ρετσίνα εί¬
ναι νέκταρ τοΰ ούρανοΰ καί ή τα-
πεινή ρεγκίτσα άρ<οματι<τμένο χα- βιάρι. νΕτστ είναι: Είς το κυνηγι δλα καλά, καί τό νερό...σαμπ·1νια, καί τρόίς τα ξερ^όαματα σάν νδναι παντεσπάνια.... Τ. Κ. Ντόκος Ό δουλευτής Κόρντελ Χούλλ, έκ Κάρ· Θατζ, ττΚ Τεννεσσής. ΕΝ ΜΕΣΩ ΖνΥθ έν. τής 20ής Περίεργον —ίρίπτωσ'.ν άποτελοδ- έγώ, γι' αύτο χαι τα μάτια δλων φταν ετάν ωμου. Σκασμένος άπο τατ γέλθί-α άκοϋγα νά λέγεται κβί νά Ιρωτίται: Μά ΰά Μά ΰπάρχουν κιΐ λέ λΐμοκοντόροι ληστές; —■Μω?έ μάτια· μου, αν είναι σάν χι' αυτόν δλοι οί λήσταρχοι, νά στείλουαε τα κορίτσια καί Περισσότερα θά μάς χοΰν μβθ- αυριο οί φύλακες των <ρολακών Συγ- γροϋ. Πρός τας φυλακάς Τιτό τα ζωηρά σχόλια καί τόν μ των περιέργων τής προ- δλήτος τής Τρούυ.τιιας γίνεται ή έκ¬ κλησις. Περνοΰμε την παραλιακήν λεω- ό Μιαουλη, άνερχόμεθα την Α' τΐςγιιναΐκές μ,ας νά τοΰς πιάσουν. '0«.ολογώ, ότε χεφότερον διασυρ μέν καί καταιο-χύνην χκο αυτήν, τής ιτατροοσίας μου μεταξύ των, ασφα¬ λώς οί άδελφοί Κθ'ϋμπαίοι δέν 6ά εδ μέχρι σψ,ερα είς τη νεαρα μ ζωήν των. Ή γ>ναικα.
πού κάμνει χρυσές δουλειές. Π α-
?.αιότερα, τό κννηγι είς την Λαυ¬
ρεωτικήν έδιδε τόσην ζωήν καί
κίνησιν είς την γραμμήν αυτήν,
ωστε, λέγεται, ότι άπό την αύξη¬
σιν των είσπράξεων καί άπό τα
εί<πτήρια των σκύλλων τοΰ κννη- γιοΰ, άνέτόαιναν μερικάς μονάδας είς τό Χρηματιστήριον τα χαρτιά τά>ν σώηροδρόμων Άττιχης.
Κατά τάς έπυβιΐοάσεις καί άπσ
βιβάσεις αύτάς καί τί δέν θλεατει
χανένας. Κννηγοί, ύπηρέται, ψυ-
χογυιοί, συμφυρονται είς ενα δη-
μοκρατικωτατον σνμφυριια. Σκύλ¬
λοι κάθε ράτσας, Ποέντερ, Σέτ-
τερ, Γκόρντον Σέττερ, Μπρακ
άλλα τσοπανόσκυλλα καί αλλα
σκυλλιά τοΰ σπιτιοΰ καί των δρό-
μων, είς τα όποΐα αμως διάφοροι
κυνηγοί ένεκα των πολεμικων ά-
ναγκων τής έποχής έπιβαλλουν
προσωρινώς και}ηκοντα κυνηγε-
τικών οκυλλιων, ϋ^.ακτοϋν καί εί¬
ναι ετοιμα μέ δαγκωνιές νά κά¬
μουν επίδειξιν τοΰ κννηνετικοΰ
των μενους. 'Επίσης σκΓ,νες, κλί-
νες συσκεναζόμενες, σπιτάκια λν-
όμενα, κλίναι στρατοπεδει^εο)ς,
6α).ίτσες, κόφες, μχαλόχα, φορ-
τσέρια, κατσαρόλες, τηγάνια, τρό-
φιμα καί πυρομαχικά, πρό παντός
πνρομαχικα, είναι είς την ήμερηε·
σίαν διάταξιν.
Είς την Λαΐ'ρεοχηκήν κυνηγοΰν
κυρίως είς τοΰ Πασσά", τοΰ Άση-
μάκη, είς την Βασαλοπούλαν, εις
τό Βρωμοπήγαδο, είς· την Άγρι-
λέζαν καί τα Λεγρενά. Είς δλα
αύτά τα μέρη πέφτουν πουλιά πσύ
ξεκινοΰν γιά τό ταξεϊδι τής Ά-
φρικής.
Καί ετοα, κάθε πρωί καί πρίν
άκόμη ή αύγή αρχίση νά ρίχνη
τα πρώτα άμφίβολα φώτά της,
σ/.οτειΐς σιλουεττες κυνηγών μέ
σμα περήφανχ), τα άνάστημα νψη·
λό καί ηταν ε'να νεφάλι πειό ψτ;-
λή άπό ολες τής Ννιΐφες;...:», ήταν
θεά τοΰ κυνήγιον. Γι' αύτό κα!
ώνομάζετο ή «κυνηγέτις "Αρτε¬
μις».
Άλλά μήπως καί αυτόν τού Η¬
ρακλέους ο ίπλεΐστοι των 55λο>ν,
δπως τοΰ λεοντος της Νεμέας, τοϋ
'Ερυμανθίου κόπρου, των Στνμ-
Μεταξύ των «πιβατών τής «Μί·
κ,άλης Τόγία» ήκουσα νά σχολιά-
ζεται κατά την άποδίδασίν των ή
—■χρουσία μιάς νεαρωτάτης
λοΰς γυναικός ή όποία μόνη
δίδάσθη τοδ ατμοπλοίου άμέσως με-
τά την μεταφοράν των ληστών. Μοδ
την Επέδειξαν την στιγμήν πού κα-
τέτρωγε διά τοΰ δλέμματός της τον
Τάκην Κο^μπήν. Μοΰ έκαμεν ΐδι-
αίτεοίΐτν αίσθησιν ή ώραιότης τοδ
της—δύο μεγάλα φλογε-
ρα, μαυρα μάτια—ή εύγραμμία τοδ
τώματός της καί ή άριστοκρατική
δΛριίτιμος άμφίεσίς της.
έπΐ'δάτις, έχίσης νέα, μοδ
■ την πεποίθησιν της, ότι
λα_-_____>______- '
ρμ
Μία
ξγρ η οθησιν της, ότι
ή μνστηριώδης νεαρά γυναίκα είναι
τφόδρα έρωτεομένη μέ τον Τάκην.
Καί έγώ αντελήφθην, ότι ό Τ«-
κης δύΌ τρείς φοράς την έχρόσεξί
καί χαμογέλίασε είς τό άντίκρυσμοί
της.
Ο Κλάρενς Τσάμ-τερλιν, δεικνΰων είς τόν μηχανικόν Τ. Φ. Κήλερ νέον εΐ-
δος τροχών, διά των οποίων γίνεται εΪΜίολώτερον ή προσγείωσις των άερο-
πλάνων επί δμμου, η μαλακοΰ εδάτρους.
Λεωφόρον Γεωργίοι* τοΰ Α', στρε-
φομεν είς την Λεωφόρον Σωκρά-
τθυς καί εκείθεν βϋρχόμεθα την με-
γάλτ/ν "γίγιρχν τοδ Ήλεκτρικοδ πρό
τοΰ κυλιν<δρομύλου Γεωργτ>. Εκεί¬
νην την ώραν διήρχετο κάτωθεν ό
σιδηρίδρομος.
Ό Κώττας Κουμπής ό οποίος
εχει ελθει πρό έτών «ΐς τάς Α¬
θήνας, εδειξε τό ηλεκτρικόν καί
τοδ είπεν, ότι εκτελεί την συγκοι¬
νωνίαν Αθηνών—Πειραιώς.
Ό Τάκης άπο6αυμάζει καί λέ¬
γει μέ θ*α»μασμό:
—Πόσο είμαστε μείς ·κού ζήσα-
με πότε στά δλαχοχώρια καί πότε
στ» κατσάδραχα!
Πειό κάτω, είς την οδόν Πει¬
ραιώς, φρά—εί αϊφνης την δίοδο
τοΰ αΰτοκινήπου μας ίνα 6ηλϋκό μ.3
άραχνοίφ-αντη άμφίεστ). Λησταί κοτ:
ληστοτρόφοι άνατχράσσονται άχό
τόν 7—ιρασμόν.
Εις την στιγμήν αυτήν τοδ τ>ε-
ρ'εμμένου χόθου ό Παϊκούσης έρω-
τά τόν Κώστα Κουμχτ): .
—Τί γίνεσαι;
Καί έκείνος άπαντα:
—Μωρέ ψοχοδλαμ' γίνουμαι ι
άχογίνουμαι.
καί οθάνοϋμε πρό των ■φυλακώνΣ^-
γρου.
Άρνοΰνται να τούς δε·
χθοΰν.
Οί κ. χ. Γιαννακούρης καί Γκιώ-
νης πληροφοροδν τόν φύλακα τη;
έξωθύρας των φ:>λακών, ότι μετ»-
φέρο·/ν τούς Κονμχαίους, δια νά
τούς έγκλείσοον. Ό φύλαξ άΐ?05·
ϊοκήτως άταητά:
—-Δέν απορώ νά τούς 8εχ0ώ, ι:·
ότι ?έν εχ<ι> Ίντολήν! Έν πάση χε-
ρ:πτώσει ·έλά"τε οί δύο μέσα νά ίδη¬
τε τόν διευθυντήν καί νά υνεννο-
ατ,μα
Ά-φίνω είς τούς άλλους την ε5-
(Ηιμον διάθεσιν καί άποτ^ίνομαι σο-
δαρολογών είς τόν Τάκην.
—Μά, δέν μοδ λές, άληθεύουν
όλα τα κακοΐ).ογτιματα πού σάς κ.α-
ποο
ιΜέ κ^ττάει μέ ΰφος άνθρώποιι
ύ εχει τοαγικά παρ-δξηγη&η καί
ψΛυρίζει με παιράπονο:
—Τό δτι λήστεψα, δέν τό άρνιέ-
μαι. 'Μά είναι κρϊμα άτΓ1 τό θεό,
νά αέ λένε <ρονηά καί αΊμοδόρο κα- κοδργο, έαένα πού οίίτε γραντζοιινίά *έν Ικαμα άνθρωπον —Μά την έξαδέλφη σθ'ϋ ποίος την σκότωσε; — Ά, τί τ)λΐίερή, άλήθεια ίστο- ΐ, χύτή ·σκοτώ6ηκ6 •δέ'βαια άπό μάς, άλλά κατά λάθος... —'Μά εχε:ς σκοτώσει και τσο- παναραίοιις, λέ'^ε, καί άφελείς νοι- κοκυραίους... Ό Κώστας «νοίσηκώνβται άπό τό κάθισμ,α καί μέ άντικρύζει αέ δυσπιστίαν. Δυό κοαδέντες αέ λέγει :αί κλείνει έρμητικά τό στόμα το». και ρμη ό στόμα το». —θίλω νά δώ τί Οά γράψης αϊ5- ) στήν «Πατρίϊα». Άν αύτά εί¬ ναι τίμια καί είλικρινή, ελα αυριο γ'.ά νά τα ποόμβ. Τότβ τ)ά σοδ πώ την πάσαν αλήθειαν, Π βρνοδν τίντε λί~τά διβδρβμής Μετά μακράν παραμονήν είς το γραφείον τί)ς διευθύνσεως των ψ* λακών κ»τα την διάρκειαν της ο¬ ποίας εζήτει όδηγίας ό διε-ΐθ-νντης άπό τόν Είσαγγελεα, ίγηκαν έςω οί δόο μοίραρχοι καί ώδήγτ,σαν «ν· τος των φυλακών τούς ληστάς. ( Είς την έξώθ^ραν έχαιρέτισβ μ^ε θερμήν καί έγκράδιον χειρονομί¬ αν τούς δύο ληστάς καί τούς τρε1.; λττττοτρόφοας. , Ή ταροοσίαΐ μου φαίνετοη,( ο'· δέν τούς δ.·σηρέστησε, γι' αύτοχαι μοΰ είπαν: —Ν ά σέ ίλέπουι ογράφε, γιά νά τα λβμε. Ή νέα δίκη Ή μεταφορά των _ , __ ,^ γένετο προχειμΛνοο νά δικασοουν ιις ενα των κακουργιοδικείων ττίς «■ ριφερείας τοδ "φετεί» 'Μψ<>'>
διά την ληστείαν τζρα την (Α?τ^
τού ηϊη έν "Αθήναις δι_αμενοντος
έαπόρου ελαίου καί έλαιων %■ *?'
ραγκούνη, άπό τόν οποίον και «?«Γ
ταν 500.000 δραχ.
Σηιιειωτέον ότι οί λησταί^ 3
νοδνται την ένοχήν των. Ο
μάλ'στα, μάς Ιλεγβν:
—Αυτή ή ληστεία ε'γινε
Άρτα γ:ά α^ρικά'λιανωματα ι
μάς «χρειάΧονταν. ^_...Λ
Γ. Α. ΜΠΟΪΚΟΤΒΑΛΑ
ΤΟ
(Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ)
Είς τό σνγγραμμα οχ
Γτνχαι δλα τα ζ~ι'ΐματα
χρόνου τΐολΐτισμοϋ, ■"""η1
φιλοσοφΐκά,
μολογικά, φνΑχν.σγι;
κά, χβΐ έν γένει
έκτιθενενα μέ τ<Η»τον ——, ^ δττμώ&η.. Πλούσιον,*£„%{, έξ(ιηερο<ην τού «άμιενον δτ» 8ν - εγίνετο εθνικον 5οαΙ έγκόλΛΐβν είς τας "Ελληνος. Τιμάται, χρυσοδετ'ον. ♦ " 140 ν/ΕβΤ *βΤΗ 6ΤΒΕΕ1 Τ ΥΟΒΚ Ο·ΤΥ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΝΕΜΡΩΔ
το κνΝΜΠ εισ ΤΗΝ
"Οσοι κυνηγοΰν είς τό Σούνχον
φαίνεται ότι άνήκουν είς τοΰς Νεμ
ρώδ πού δέν έννοοΰν νά πηγαι-
ουν είς τό κυνηγι.^ ίεραποστο-
λικώς! Έννοοΰν νά σρθάνουν είς
αύτό φρέσκοι, εΰθνμοι, ξεκούρα-
στοι. Οί περισσότεροι παραθερί-
ζουν καί έκεΐ. Ύπάρχουν δμως καί
πολλοί ποΰ κυνηγοΰν καί έπκττρέ-
φουν αυθημερόν είς τάς εργασί¬
ας των. Είς τόν δημόσιον δρόμον
άναρίθμητα, άτελείωτα σέ διπλές
σειρές, ξεμπσνκάραυν τα αύτοκί-
νητα μέ τα στίλβοντα ρύγχα καί
τ' άπαστράπτοντα κρΰσταλλά των.
Μέ τό τραϊνο πάλιν καταφθά-
νει καθημερινώς διά τό Σούνιον
είς τό Λαύριον ενα πλή-θος κυ¬
νηγών, πού πολιορ-χοϋνται άμέσως
άπό αμαξες, σοΰστες, κάρρα καί
προθύμους κυνηιγοψυχογυι-
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΕΙΣ ΤΟ ΙΟΥΝΙΟΝ, ΤΗΝ ΛΑΥΡΕίίΤΙΚΗΝ ΚΑΙ ΤΑΣ ΣΠΕΤΣΑΙ— ΑΙ ΚΥΝΗΓΕ-
ΤΙΔΕΣ ΑΡΤΕΜΙΔΕΣ.- ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΟΝ ΠΗΓΗ ΕΜΠΝΕΥΣΕΩΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΝ.
οΰς.
Τό βέβαιον ίΐναι ότι είς τό Σού-
νιον γίνονται μεγάλα περάσματα
πουλιών, γι' αύτό οί κννηγοί εί¬
ναι καί εορτός, όπως κά-θε χρόνο,
πάρα πολλοί. Διαρκώς δέ αί τά-
ξεις των πλτ)θυνονται.
'Εκεΐνο δμως πού συναντάται έ-
δώ πολύ συχνά, κατ' άντίθεσιν
πρός άλλας κννηγετικάς περιφε¬
ρείας, -είναι ή Νεμρωδίνα. Δέν εί¬
ναι πολύ μακράν ή έποχή πού μιά
γυναϊκα μόνη είς τόν δρόμον, ά¬
κόμη καί είς την πλατείαν τοΰ
Συντάγματος, άποτελοΰσε σκάνδα¬
λον. Καί δμως είς τό Σοννιον δέν
ΐταραξενεύεται κανείς δταν συν-
αντα είτε είς πυκνό δάσος πεύ-
κων είτε είς κάποιαν δυσπρόσι
τον πλαγιάν βουνοΰ σκαρ<ραλωμέ νην μίαν νεαοάν δεσποινίδα ή κυ¬ ρίαν, μόνην. "Ε, λοιπόν, είς την πλατείαν Συντάγματος ή κυοία ημπορεί ν' ακούση καί καμμίαν άπρέπειαν, έ¬ κεΐ δμως δ σεβασμός δι' αυτήν εί¬ ναι άπεριόριστος. Καί είς τό τέ- λος—τέλος, άς μή λησμονηται ότι τι Νεμρωδίνα καί εάν άκόμη μέ την εΰμορφιάν της καί ιήν χάριν της άποτελη τυχόν σκάνδαλον, τό σκάνδαλον αύτό είναι πάνοπλον... καί δέν χοίρατευει. Ημπορεί ά- ξιόλογα πρός κατασίγασιν των κάπως τολμηροτέρων εκδηλωσεων τοΰ θαυμσχτμοΰ ααζ, νά <τάς γεμί- ση μέ μερικά σκάγια, χωρίς καί νά είσθε δρτύκι. Είς την Λαυρεωτικήν "Αλλα καραβάναα κυνηγών ξε- Λ_ ι _Γ _^Τ._ ___;_ __ -- κινοϋν κατά τόν μήνα αυτόν των' γενικιά σάν τό φεγγάρι, τό ι&άδι- περασμάτων γιά την Λαυρεωτικήν ----------'-------'- 3—~-------*— διά τοΰ σιδηρόδρομον Λαυρίου την καρδιά πλημμυρισμένη άπό ένδομύχους ελπίδας, καθύς καί σκυλλιών ποΰ άφίνουν ν' άντηχοΰν είς τα γύρω τα φαιδρά των γαυ- γίσματα, ιγλυστροΰν μέσα είς τάς πυκνάς λόχμας δασών. Είς τας Είς τάς Σπέτσας γίνεται καί έκεΐ ενα πρώτης τάξεως κυνηγι καί ή έναρξις τοϋ κυνηγιοΰ, ή «πρεμιέρα», άναμένεταΓ μέ τόσιτ,ν ανυπομονησίαν, μέ όσην δέν άνα- μενεται* πρεμιέρα εργου πού έπε- βλήυΗ) είς τό διεθνές θεατρικόν κοινόν. Λεγεώνες κυνηγών καταΐρθά- νουν κάθε χρόνο είς τό ήρωϊκόν νησί τής Μπσυμπουλίνας, οί όποΐ- οι έκστρατεΰουν πρός τό εσωτερι¬ κόν τής νήσου, μέ ενα υπόλοιπον "σελήνης ποΰ μαομαίρει είς τόν σκοτεινόν άκόμη θόλον τοΰ ούρα- νοΰ καί φωτίζει μελαγχολικά τόν δρόμον των. Καμμιά φορά, δέν νπάρχουν πουλιά, τό άρτιίφιλον δμως μένος των -κυνήγιον δέν άποθαρρύνεται. Οί κυνηγοί έκνευρίζονται διά την άποτυχίαν, άλλά δέν άποθαρρύ- νονται. "Αλλος έκνευρισμός είναι ή έξαφάντσις πσυλιοΰ πού εχει κτυπττθη. Πέφτουν, καί άμως νο- ιίζει κανείς ότι άνελήφθησαν είς τοΰς ούρανονς. Χάρις είς τό χρώ- μά των ταΰτίζονται μέ τό χώμα η τρυπώνουν μέσα είς τα χαμηλά πευκάκια ή τα σκοϊνα, δπου είναι αδύνατον νά άνακαλυφθοΰν, πα- ρά μόνον άπό σκυλλιά πολύ ν.αλά γνμνασμένα. Πόσοι λίγοι γνωρίζουν την με γαλην σημασίαν καί την μεγάλην ώςρελιμότητα τοΰ κυνήγιον! Άπό τούς μυθικοΰς άκόιμη γρόνους, το κυνηγι απετέλεσε πηγήν εμπνεύ¬ σεως διά την καλλιτεχνίαν είς δ- λους τούς τοπους καί είς όλας τάς εποχάς. Ή άρχαία μυθολογία, τόν **>,
όν της Ύγείας, τόν Άσκλτναόν,
τόν παριστά κννηγόν, ή άγνοτέρΐ
δέ -καί ωραιοτέρα παρθένος τοϋ
Ούρανοΰ, ή "Αρτεμις, πού κατά
τόν αρχαίον ραψωδόν καί ύμνητήν
τοΰ Όλυμπιακοΰ δωδεκα·θνέον, «εΐ-
χε μιά ώμορφιά σοβαρά καί εΰ-
φαλίδων όρνίθων δέν ήσαν άθλοι
κυνηγετικοί τούς όποίους καί άπ-
ε&έωσαν είς την αίωνιότητα ή σμί-
λη επάνω είς τάς μετόπας τοΰ να¬
ού τοΰ Διός της Όλυμπίας;
Άπό ώφελιμιστικής πάλιν από¬
ψεως, τό κυνηγι εχει τάς ωραιο¬
τέρας τέρ-ψεις. Παρέχει συγκινή-
σεις άπό τάς πλέον ρα<ριναρισμέ: νας, καί συντελεί όσον ολίγα αλ¬ λα σπόρτς είς την διαμόρφωσιν άνδρικών -ψυχών, ίσχυρών χαρα- κτήρων καί γέρων σωμάτων. Μέσα είς την σύγχρονον ζωήν πού δλα είναι νευρικά, αρρωστη- μένα, ξετίθύρδιστα καί πού τό κά- θε τι μέ τούς άγωνιώδεις παλμούς πού γεννα συντελεί £ΐς τό νά δη- μιο.·ργοΰνααι συνεχεϊς συγκινή- σεις, συγκλονΐΐτμοί, θλίι||εις, τό κν- νήιγι αποτελεί μίαν οανίδα σωτη¬ ρίας κατά τής ύπερκοπώσεως τοΰ σώματος καί τής ιμυχής. Παράδειγμα οί ΐόιοι οί κυνη¬ γοί πού καί γέροι άκόχιη είναι άκ-. μαιότατοι καί θαλερώτατοι. Μέ- σα είς τό λιοπΰρι η μέσα είς τα χιόντα, φορτωμένοι, χωρί#- νερό, μέ τό ματαρά άδειασμένο, κυνη¬ γοΰν ώρες όλόκληρες. Καί ένώ θά ένόμιζε κανείς πώς υστερα άπό παρομοίαν ταλαιπω- ρίαν, θά επρεπε νά ήσαν κατάκο- ποι μέχρι -θανατον, έκεΐνοι, π<ν ρέες, παρέες, σταματοϋν είς τούς σταθμούς των «πρώτων βοηθει- ών>, δπο>ς καλοΰν τα διάφορα έ-
ξοχΐκά μικρομάγαζα ποΰ άνοίγονν
κοντά είς τα μέρη πού κννηγοΰν,
ν.άί κάτωπάπό μεγάλες λεΰκες ή
πλατάναα «νοσΓλενονται» ιιέ αφθο-
νη ρετσίνα, κονσέβρες, ρέγκα, ντο-
μάτα καί κρομμύδι στουμπνσμένο.
Αυτή την στιγμή ή ρετσίνα εί¬
ναι νέκταρ τοΰ ούρανοΰ καί ή τα-
πεινή ρεγκίτσα άρ<οματι<τμένο χα- βιάρι. νΕτστ είναι: Είς το κυνηγι δλα καλά, καί τό νερό...σαμπ·1νια, καί τρόίς τα ξερ^όαματα σάν νδναι παντεσπάνια.... Τ. Κ. Ντόκος Ό δουλευτής Κόρντελ Χούλλ, έκ Κάρ· Θατζ, ττΚ Τεννεσσής. ΕΝ ΜΕΣΩ ΖνΥθ έν. τής 20ής Περίεργον —ίρίπτωσ'.ν άποτελοδ- έγώ, γι' αύτο χαι τα μάτια δλων φταν ετάν ωμου. Σκασμένος άπο τατ γέλθί-α άκοϋγα νά λέγεται κβί νά Ιρωτίται: Μά ΰά Μά ΰπάρχουν κιΐ λέ λΐμοκοντόροι ληστές; —■Μω?έ μάτια· μου, αν είναι σάν χι' αυτόν δλοι οί λήσταρχοι, νά στείλουαε τα κορίτσια καί Περισσότερα θά μάς χοΰν μβθ- αυριο οί φύλακες των <ρολακών Συγ- γροϋ. Πρός τας φυλακάς Τιτό τα ζωηρά σχόλια καί τόν μ των περιέργων τής προ- δλήτος τής Τρούυ.τιιας γίνεται ή έκ¬ κλησις. Περνοΰμε την παραλιακήν λεω- ό Μιαουλη, άνερχόμεθα την Α' τΐςγιιναΐκές μ,ας νά τοΰς πιάσουν. '0«.ολογώ, ότε χεφότερον διασυρ μέν καί καταιο-χύνην χκο αυτήν, τής ιτατροοσίας μου μεταξύ των, ασφα¬ λώς οί άδελφοί Κθ'ϋμπαίοι δέν 6ά εδ μέχρι σψ,ερα είς τη νεαρα μ ζωήν των. Ή γ>ναικα.
πού κάμνει χρυσές δουλειές. Π α-
?.αιότερα, τό κννηγι είς την Λαυ¬
ρεωτικήν έδιδε τόσην ζωήν καί
κίνησιν είς την γραμμήν αυτήν,
ωστε, λέγεται, ότι άπό την αύξη¬
σιν των είσπράξεων καί άπό τα
εί<πτήρια των σκύλλων τοΰ κννη- γιοΰ, άνέτόαιναν μερικάς μονάδας είς τό Χρηματιστήριον τα χαρτιά τά>ν σώηροδρόμων Άττιχης.
Κατά τάς έπυβιΐοάσεις καί άπσ
βιβάσεις αύτάς καί τί δέν θλεατει
χανένας. Κννηγοί, ύπηρέται, ψυ-
χογυιοί, συμφυρονται είς ενα δη-
μοκρατικωτατον σνμφυριια. Σκύλ¬
λοι κάθε ράτσας, Ποέντερ, Σέτ-
τερ, Γκόρντον Σέττερ, Μπρακ
άλλα τσοπανόσκυλλα καί αλλα
σκυλλιά τοΰ σπιτιοΰ καί των δρό-
μων, είς τα όποΐα αμως διάφοροι
κυνηγοί ένεκα των πολεμικων ά-
ναγκων τής έποχής έπιβαλλουν
προσωρινώς και}ηκοντα κυνηγε-
τικών οκυλλιων, ϋ^.ακτοϋν καί εί¬
ναι ετοιμα μέ δαγκωνιές νά κά¬
μουν επίδειξιν τοΰ κννηνετικοΰ
των μενους. 'Επίσης σκΓ,νες, κλί-
νες συσκεναζόμενες, σπιτάκια λν-
όμενα, κλίναι στρατοπεδει^εο)ς,
6α).ίτσες, κόφες, μχαλόχα, φορ-
τσέρια, κατσαρόλες, τηγάνια, τρό-
φιμα καί πυρομαχικά, πρό παντός
πνρομαχικα, είναι είς την ήμερηε·
σίαν διάταξιν.
Είς την Λαΐ'ρεοχηκήν κυνηγοΰν
κυρίως είς τοΰ Πασσά", τοΰ Άση-
μάκη, είς την Βασαλοπούλαν, εις
τό Βρωμοπήγαδο, είς· την Άγρι-
λέζαν καί τα Λεγρενά. Είς δλα
αύτά τα μέρη πέφτουν πουλιά πσύ
ξεκινοΰν γιά τό ταξεϊδι τής Ά-
φρικής.
Καί ετοα, κάθε πρωί καί πρίν
άκόμη ή αύγή αρχίση νά ρίχνη
τα πρώτα άμφίβολα φώτά της,
σ/.οτειΐς σιλουεττες κυνηγών μέ
σμα περήφανχ), τα άνάστημα νψη·
λό καί ηταν ε'να νεφάλι πειό ψτ;-
λή άπό ολες τής Ννιΐφες;...:», ήταν
θεά τοΰ κυνήγιον. Γι' αύτό κα!
ώνομάζετο ή «κυνηγέτις "Αρτε¬
μις».
Άλλά μήπως καί αυτόν τού Η¬
ρακλέους ο ίπλεΐστοι των 55λο>ν,
δπως τοΰ λεοντος της Νεμέας, τοϋ
'Ερυμανθίου κόπρου, των Στνμ-
Μεταξύ των «πιβατών τής «Μί·
κ,άλης Τόγία» ήκουσα νά σχολιά-
ζεται κατά την άποδίδασίν των ή
—■χρουσία μιάς νεαρωτάτης
λοΰς γυναικός ή όποία μόνη
δίδάσθη τοδ ατμοπλοίου άμέσως με-
τά την μεταφοράν των ληστών. Μοδ
την Επέδειξαν την στιγμήν πού κα-
τέτρωγε διά τοΰ δλέμματός της τον
Τάκην Κο^μπήν. Μοΰ έκαμεν ΐδι-
αίτεοίΐτν αίσθησιν ή ώραιότης τοδ
της—δύο μεγάλα φλογε-
ρα, μαυρα μάτια—ή εύγραμμία τοδ
τώματός της καί ή άριστοκρατική
δΛριίτιμος άμφίεσίς της.
έπΐ'δάτις, έχίσης νέα, μοδ
■ την πεποίθησιν της, ότι
λα_-_____>______- '
ρμ
Μία
ξγρ η οθησιν της, ότι
ή μνστηριώδης νεαρά γυναίκα είναι
τφόδρα έρωτεομένη μέ τον Τάκην.
Καί έγώ αντελήφθην, ότι ό Τ«-
κης δύΌ τρείς φοράς την έχρόσεξί
καί χαμογέλίασε είς τό άντίκρυσμοί
της.
Ο Κλάρενς Τσάμ-τερλιν, δεικνΰων είς τόν μηχανικόν Τ. Φ. Κήλερ νέον εΐ-
δος τροχών, διά των οποίων γίνεται εΪΜίολώτερον ή προσγείωσις των άερο-
πλάνων επί δμμου, η μαλακοΰ εδάτρους.
Λεωφόρον Γεωργίοι* τοΰ Α', στρε-
φομεν είς την Λεωφόρον Σωκρά-
τθυς καί εκείθεν βϋρχόμεθα την με-
γάλτ/ν "γίγιρχν τοδ Ήλεκτρικοδ πρό
τοΰ κυλιν<δρομύλου Γεωργτ>. Εκεί¬
νην την ώραν διήρχετο κάτωθεν ό
σιδηρίδρομος.
Ό Κώττας Κουμπής ό οποίος
εχει ελθει πρό έτών «ΐς τάς Α¬
θήνας, εδειξε τό ηλεκτρικόν καί
τοδ είπεν, ότι εκτελεί την συγκοι¬
νωνίαν Αθηνών—Πειραιώς.
Ό Τάκης άπο6αυμάζει καί λέ¬
γει μέ θ*α»μασμό:
—Πόσο είμαστε μείς ·κού ζήσα-
με πότε στά δλαχοχώρια καί πότε
στ» κατσάδραχα!
Πειό κάτω, είς την οδόν Πει¬
ραιώς, φρά—εί αϊφνης την δίοδο
τοΰ αΰτοκινήπου μας ίνα 6ηλϋκό μ.3
άραχνοίφ-αντη άμφίεστ). Λησταί κοτ:
ληστοτρόφοι άνατχράσσονται άχό
τόν 7—ιρασμόν.
Εις την στιγμήν αυτήν τοδ τ>ε-
ρ'εμμένου χόθου ό Παϊκούσης έρω-
τά τόν Κώστα Κουμχτ): .
—Τί γίνεσαι;
Καί έκείνος άπαντα:
—Μωρέ ψοχοδλαμ' γίνουμαι ι
άχογίνουμαι.
καί οθάνοϋμε πρό των ■φυλακώνΣ^-
γρου.
Άρνοΰνται να τούς δε·
χθοΰν.
Οί κ. χ. Γιαννακούρης καί Γκιώ-
νης πληροφοροδν τόν φύλακα τη;
έξωθύρας των φ:>λακών, ότι μετ»-
φέρο·/ν τούς Κονμχαίους, δια νά
τούς έγκλείσοον. Ό φύλαξ άΐ?05·
ϊοκήτως άταητά:
—-Δέν απορώ νά τούς 8εχ0ώ, ι:·
ότι ?έν εχ<ι> Ίντολήν! Έν πάση χε-
ρ:πτώσει ·έλά"τε οί δύο μέσα νά ίδη¬
τε τόν διευθυντήν καί νά υνεννο-
ατ,μα
Ά-φίνω είς τούς άλλους την ε5-
(Ηιμον διάθεσιν καί άποτ^ίνομαι σο-
δαρολογών είς τόν Τάκην.
—Μά, δέν μοδ λές, άληθεύουν
όλα τα κακοΐ).ογτιματα πού σάς κ.α-
ποο
ιΜέ κ^ττάει μέ ΰφος άνθρώποιι
ύ εχει τοαγικά παρ-δξηγη&η καί
ψΛυρίζει με παιράπονο:
—Τό δτι λήστεψα, δέν τό άρνιέ-
μαι. 'Μά είναι κρϊμα άτΓ1 τό θεό,
νά αέ λένε <ρονηά καί αΊμοδόρο κα- κοδργο, έαένα πού οίίτε γραντζοιινίά *έν Ικαμα άνθρωπον —Μά την έξαδέλφη σθ'ϋ ποίος την σκότωσε; — Ά, τί τ)λΐίερή, άλήθεια ίστο- ΐ, χύτή ·σκοτώ6ηκ6 •δέ'βαια άπό μάς, άλλά κατά λάθος... —'Μά εχε:ς σκοτώσει και τσο- παναραίοιις, λέ'^ε, καί άφελείς νοι- κοκυραίους... Ό Κώστας «νοίσηκώνβται άπό τό κάθισμ,α καί μέ άντικρύζει αέ δυσπιστίαν. Δυό κοαδέντες αέ λέγει :αί κλείνει έρμητικά τό στόμα το». και ρμη ό στόμα το». —θίλω νά δώ τί Οά γράψης αϊ5- ) στήν «Πατρίϊα». Άν αύτά εί¬ ναι τίμια καί είλικρινή, ελα αυριο γ'.ά νά τα ποόμβ. Τότβ τ)ά σοδ πώ την πάσαν αλήθειαν, Π βρνοδν τίντε λί~τά διβδρβμής Μετά μακράν παραμονήν είς το γραφείον τί)ς διευθύνσεως των ψ* λακών κ»τα την διάρκειαν της ο¬ ποίας εζήτει όδηγίας ό διε-ΐθ-νντης άπό τόν Είσαγγελεα, ίγηκαν έςω οί δόο μοίραρχοι καί ώδήγτ,σαν «ν· τος των φυλακών τούς ληστάς. ( Είς την έξώθ^ραν έχαιρέτισβ μ^ε θερμήν καί έγκράδιον χειρονομί¬ αν τούς δύο ληστάς καί τούς τρε1.; λττττοτρόφοας. , Ή ταροοσίαΐ μου φαίνετοη,( ο'· δέν τούς δ.·σηρέστησε, γι' αύτοχαι μοΰ είπαν: —Ν ά σέ ίλέπουι ογράφε, γιά νά τα λβμε. Ή νέα δίκη Ή μεταφορά των _ , __ ,^ γένετο προχειμΛνοο νά δικασοουν ιις ενα των κακουργιοδικείων ττίς «■ ριφερείας τοδ "φετεί» 'Μψ<>'>
διά την ληστείαν τζρα την (Α?τ^
τού ηϊη έν "Αθήναις δι_αμενοντος
έαπόρου ελαίου καί έλαιων %■ *?'
ραγκούνη, άπό τόν οποίον και «?«Γ
ταν 500.000 δραχ.
Σηιιειωτέον ότι οί λησταί^ 3
νοδνται την ένοχήν των. Ο
μάλ'στα, μάς Ιλεγβν:
—Αυτή ή ληστεία ε'γινε
Άρτα γ:ά α^ρικά'λιανωματα ι
μάς «χρειάΧονταν. ^_...Λ
Γ. Α. ΜΠΟΪΚΟΤΒΑΛΑ
ΤΟ
(Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ)
Είς τό σνγγραμμα οχ
Γτνχαι δλα τα ζ~ι'ΐματα
χρόνου τΐολΐτισμοϋ, ■"""η1
φιλοσοφΐκά,
μολογικά, φνΑχν.σγι;
κά, χβΐ έν γένει
έκτιθενενα μέ τ<Η»τον ——, ^ δττμώ&η.. Πλούσιον,*£„%{, έξ(ιηερο<ην τού «άμιενον δτ» 8ν - εγίνετο εθνικον 5οαΙ έγκόλΛΐβν είς τας "Ελληνος. Τιμάται, χρυσοδετ'ον. ♦ " 140 ν/ΕβΤ *βΤΗ 6ΤΒΕΕ1 Τ ΥΟΒΚ Ο·ΤΥ
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
31
ΑΠΟΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΠϊϊΙτιισ
ΤΗΣ
1
£Ι Οεβ)ν£κη
εθνής 6άβις
νος.
ά. γίνη _,&
άερολιμέ-
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 28 Αύγού-
—ου.— ΧΟές ΐΓροσεγίΐώθη «ίς τδ
Αεροδρόμιον τοΰ "Ορχοο Άεροχο-
ρίας εν Αγγλικόν άεροχλάνον χρο-
ερχίαενον έκ Λονϊίνου μέ διάμεσον
<-ζθμ.6ν τάς Αθήνας, τώ όί έχ'δϊίνει ό σέρ Λίπτον <ζθμ.6 ς ή, έχ'.δϊίνει ό σέρ Λίπτον Μ-κράγκερ, Γενικάς Διευδυντής της Αγγλικη; Πολιτικάς 'Α&ρΜτορίας.. Ό σέρ Λίχτον Μπράγ*ερ ήλδεν είς την πόλιν μας ίνα εξετάση υπο ποίας συνθήκας εύρίστιεται ή Θεσ- σαλονίκη διά την χρησιμοποίησιν αυτής ώς άερολιμένοςδιά συγκοινω¬ νίαν δι' ΰδροπλάνων. Πρόκειται κατά τάς ύχαρχου- σας πληροφορίας μας νά πραγμα¬ τοποιηθή τδ ■σχέδιον τής εγκαταστά¬ σεως δι' ύδροπλάνων συγκοινωνίας μεταξί» Αγγλίας καί Ελλάδος καΐ μελετώνται αί συνθήκαι των διαφό¬ ρων λιμενων διά την χρησιμοποίη¬ σιν των ώς σταθμών. Δέν είναι γνωστόν πόσας ημέρας Θά παραμείνη ενταύθα ό κ. Μπράγ- χερ καί ποϋ θά μβταδη αναχωρών έκ θεσσαλονίκης. Ό οέρ Λίπτον Μπράγκε-ρ βυνο- δευόμενος υπό τοΰ δι·ευθ^νοντος το ενταύθα Γ«ν. Προξενείον κ. Μίλν, επεσκέφθη την Ελευθέραν Ζώνην θετταλονίκης όποι> εγένετο ϊεκτδς
υπό τοΰ νποδιευ&υντοϋ αυτής %. Τό-
τσιου.
' Ό κ. Μπράγκδρ ανεκοίνωσεν ότι
άποφασισθβίσης τής διελεύσεως διά
Θεσσαλονίκης· τής γραμμής τοΰ τα-
χυϊρομείου Ίνδιών άντί τής άκολου-
θουμένης ήδη διά Βρινίησίου έπιθυ-
μεί νά πληροφορηθή τάς «ΰκολίας,
επί των οποίων βά ηδύνατο νά υπο¬
λογίση διά την εγκατάστασιν τής
νέας γραμμής. Αύτη κατά τό *»*·
ταρτισθέν σχέ3ιον θά 6αίνη σιδηρο¬
δρομικώς €Ϊς Ντύσελδορφ διά Βιέν¬
νης, Βουδαπέστης, Βελιγραδίου,
σκοπείων μέχρι Θεσσαλονίκης δ-
που Θά καταλήγη· άπ' εόθείας έντδς
τής Ελευθέρας Ζώνης;. Άμα τή
ά<ρ:'ξε· των συρμών «ά αναμένη ΰ- δροπλάνον, τό οποίον θά παραλαμ¬ βάνη ταχ>5ρομικοΰς σάκκους καΐ ε¬
πιβάτας ίνα τοϋς μετ*ρέρτ) είς Α¬
θήνας, οπόθεν θά συνεχίζων την
πρός τάς Ίνδίας διαδρομήν.
Ό κ. Τότσιος διεβεβαίωσε τον
"Αγγλον έπισκέπτην ότι δύναται νά
δασίζεται επί τής πλήρους συνδρο¬
μάς τής Ελευθέρας· Ζώνης διά την
άμεσον μεταδίβασιν έκ των συρμών
επί των ΰδροπλάνων χωρίς ούέεμία
νά επέλθη καθυστέρησις, καί γενι¬
κώς επί παντός όπερ θά έκρίνετο
απαραίτητον διά την τελί,ιοτέραν
εξυπηρέτησιν τής σπουδαιοτάτης
ταύτης γραμμής.
Ό κ. Μπράγκερ αφίκετο έξ Α¬
θηνών δπθ!> συνεννοήθη επί τοΰ προ-
κε;μένου μετά τοΰ ΰφυπουργοΰ τής
Συγκοινωνίας κ. Καραπαναγιώτη,
τον οποίον κατέστησεν ενήμερον περι
τής μελΐτωμένης χρησιμοποιήσεως
τής Ελευθέρας· Ζώνης θεσσαλονί¬
κης.
Η ΑΓΓΛΙΑ ΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΝΑ
ΑΘΗΝΑΙ, 10 Σεπτ.— Έκτα-
κτος άν-αποκριτής εφημερίδος τι¬
νος άποστελλει τα έπόμενα έκ Λον-
δίνου:
«ΕΧς (τημαίνΌντας έντια'ΰθα πο-
λιτικούς κύκλους κυκλοφορεϊ μία
πολύ ευχάριστος διά την 'Ελλαδα
διάδοσις. Ό πρωθυπουργός κ.
Μάκ Ντόναλδ, έπανακάμψας ποό
δλίγου έκ Γ^νΈύης,συζητεϊ μετά
των αρμοδίων κύκλων την Ιδεαντης
έγκαταλείψεως τής Κύπρου, ό)ς
ναυτικής βάσεως. Κατά πόσον ή
*ο^ό<ητνος διά την Έλλάδα ίδέα άσεως. Κατά πόσον ή *ο^ό<ητνος διά την Έλλάδα ίδέα ουτη θά πραγματοποιη(Ογ) ή δχι δέν δύναμαι νά γνωρίζω. Μεταδί- δω απλώς την κυκλοφορήσασαν δι- άδοσιν |ξ απλοϋ δημοσιογραφικοΰ καθήκοντος, μέ την διάπυρον εύ-)ι χην τής Ιπαληθεικτεώς της» Ο,ΤΙΛΑΜΠΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΑΦΙ Μόν^ν ή σύγκρισις άποδεικνύει, κατά ττόσον τα βαχτιστικα [χας [χαρκας «Μαρα«θών» διαφέρουν .κα>, Οπερ-
τεροον είς κο(χψότητα, νέα σταϊλ.
τΐ[χάς καΐ ποιότητα
ΠΡΟΤΟΥΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΒΙΣΜΕΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΑΤΕ
ΚΟΜΠΛΗΤ ΣΕΤΣ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ
ΑΡΙΘ. 1. $25.00
Έμπεριέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοδάμβα-
κη 36X50 5ΪΖ6.
Ε Π ΑΝΩΦΟΡ ΑΚΙ 6 α ρ ΰ
κρέπ ντέ σιν, χειροκέντητον.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ βαμδακοφα-
νέλλα κατάλληλον ν' άπορ-
ροφ$ τα νερά καί τα λάδια.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ % (ράδιουμ
σίλκ) έρραμένο καί κεντημέ-
νο μέ τό χέρι ΙΐηροΓΐβά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ οίλκ
γαρνιρισμένο μέ δαντέλλα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
μέ πλισσέ καί δαντέλλα γαρ-
νιρισμένο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ Βατιστένια, κεντη-
μένα χαί έρραμένα μέ τό χέ¬
ρι ΙπιροΓίεά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομεταΐη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙΐηΙοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια,
ραρνιρισμενη μέ δαντελίτσες.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ έκ δαμδακοφανέ'λ-
λας.
1 ΖΕΥΤΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ-
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΒΑΤΙΣΤΕΝΙΑ
χειοοκέντητος ΙπιροΓΐεά.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλ*ν μέ δαν-
τελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάρ-
κας Ρ3ΓΪ5.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευχές καΐ
μία πολυτελώς στολισμένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα δερμάτινα κουμβωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω-
τή κορδελίτσα καΐ Μοσχο-
σάπουνο. τ
ΑΡΙΘ. 2. $30.00
Έμπεριέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάλλινη,
36X50 δϊζβ ανωτέρας ποιό¬
τητος.
Ε Π ΑΝΩΦΟΡ ΑΚΙ ράδιαυμ
σίλκ, χειροκέντητο μέ ώραϊα
Ιί
(Ιββίβπδ.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ, κεντημένο καί έρραμέ¬
νο μέ τό χέρι καί διάφορα
μικρά κεντήματα είς τό μέ¬
σον ΙπιροΓίβά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
γαρνιρισμένο μέ δαντελίτσα.
ΚΑΠΕΛΛΛίΙ ράδιουμ σίλκ
μέ διαφόρους πλισέδες, ίδε-
ώδες σχέδιο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο-
ράκι βατΐστένια, κεντημένα
καΐ ραμένα μέ τό χέρι Ιπΐ-
ΐά
ρθΓΐεά.
&ΑΝΕΛΓΤΣΑ μαλλομεταξη
ΐνωτέρας ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙϊηΙοη.
ΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια
ώραιοτάτου σχεδίου, γαρνι-
ρισμένη μέ δαντελίτσα.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλ-
λας-
1 ΖΕΥΤΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστένια με
ωραίον χειροκέντημα Ιπι-
ΐά
ρθΓΐεά.
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαντε¬
λίτσα γαρνιοισμένο.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μαρ-
«ις Ρ8ΓΪ8.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καΐ
1 πολυτελώς στολισμένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ δλόλευ-
κα δερμάτινα κουμβωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ μεταξω
τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά-
ΐιοχτνο.
0:-.
ΑΡΙΘ. 3. $35.00
Έμπεριέχει:
ΑΝΓΚΟΡΑ χνουδωτό όλο-
μάλλινο Σέτ, παντελονάκι,
γάντια, φανέλλα καί σκού-
φια αρίστης ποιότητος.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ μέ πολυτελές κέντημα
τής χειρός καί μέ Κινέζικο
μεταξωτό τουμπλαρισαένο.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ δαμδακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ μέ πολύ πλούσιο χειρο¬
κέντημα καί χειροκαμωμένο
ΙΐπροΓΐεά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
έρραμένο μέ τό χέρι καί γαρ¬
νιρισμένο μέ ώραίες δαντελί¬
τσες Ίρλάν. ΙαιροΓΐεά.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
γαρνιρισμένο μέ διάφορα άν-
θάκια καί πλισαρισμένο. Ά-
ριστούργημα τέλειον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο-
ράκι βατιστένια, κεντημένα
χαί έρραμένα μέ τό χέρι
ΙΐπρθΓίβά'.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΐηΙοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια
γαρνιρισμένη μέ δαντελίτσα
καί άνθάκια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ βαμβακοφανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστένια μέ
θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπΐ-
ρθΓΐεάί
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαν¬
τελίτσα γαρνηρισμένο.
ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο μάρ-
κας Ρ3ΓΪ8.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί
1 πολυτελώς στολισμένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα δερμάτινα κουμδωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω-
τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά-
πουνο.
ΑΡΙΘ. 4. $40.00
Έμπεριέχει:
ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ χνουδω
τό Άνγκόρα Σέτ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ
(τρούγιου οάλχ) μέ όνειρώ-
δες κέντημα τής χειρός γύ-
ρω τού λαιμοΰ, κολλάρου
καί μανακίων. Τουμπλαρισμέ-
νο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμβακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ κεντημένο καί έρραμέ¬
νο μέ τό χέρι ΙπιροΓΐεα μέ
μπλέ καΐ τριανταφυλλΐ κεν¬
τήματα, ώς καί άνθάκια γύ-
ρω.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙΑ ράδιουμ
σίλκ, έρραμένο μέ τό χέρι,
έπίσης γαρνιρισμένο μέ πλού
σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιπι-
ρθΓΐε<1. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ (τρουγιού οίλκ) χειροκεντημένο μέ πολλές ΐτλισέδες, γαρνιρισμέ¬ νο γύρ.Ό μέ άνθάκια καϊ δαν¬ τέλλα Ίρλάνδ. "Εξοχον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ βατιστένια κεντη- ιιένα καί έρραμένα μέ τό χέ- ρι ΙπιροΓΐεά. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη άριστοκρατικής ποιότητος. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙϊηΙοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένηα, ναρνιρισμένη μέ ώραίους φι- ϊγκους, δαντελίτσα καί άν- Λάκια. ΠΕΤΣΕΤΛ χνουδωτή. Π ΑΝΑ βαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ κάλτσες μάλλι- νες. 1 ΖΕΥΤΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιρθΓΐβά μέ I- δεώδες χειροκέντημα. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬ σμένο μέ δαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί- κιλτες. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ τό «νω μέρος μεταξωτό, τό κάτω λουστρίνα γαρνιρισμένο, μέ λευκό γουναρικό. ΠΑΠ'ΝΙΔΑΚΙ πόλυτελές καί Μοσχοσάπουνο. ΑΡΙΘ. 5. $45.00 Έμπεριέχει: ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου¬ δωτό Άνγκόρα Σέτ. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ δ α ρ ύ τρουγιού σίλκ, πολυτελώς κεντημένο καί Θαυμασίως γαρνιρισμένο είς κολλάρο καί μανίκια μέ πλούσια δαν¬ τέλλα 'Ιρλανδ. Τουμπλαρι- ΐτμένο μέ Κινέζικο μεταξωτό. ΛΑΔΟΠΑΝΟ βαμδακοφα- νέλλα. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ τρουγιού σΐλκ ΙηιροΓΐεά, κεντημένο καί έρραμένο μέ τό χέρι, μέ πρωτοφανή καί πλούσια κεν¬ τήματα τής χειρός, άριστούρ γημα τέλειον. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ ΙιηροΓΐεά, γαρνιρισμένο μέ βαρύτιμη δαντέλλα Ίρλανδ. Χειροποίητον. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ τρουγιού σίλκ χειροκαμωμένο καί πο¬ λυτελώς γαρνιρισμένο, μέ φαρδειά δαντέλλα Ίρλάνδ καί μέ δνθη έπ' αυτής, καλ- λιτεχνικώτατον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ δατιστέντα, κεντη¬ μένα καί έρραμένα μέ τό χέρι ΙτπρθΓίεά. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ. Ή αρίστη ποιότης μαλλομέταξη. ΠΑΡΑΜΛΝΕΣ αΐηΐοπ. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια. Άϊταίάιηλλος είς ώραιότη- τα γαϊνιρ^σμένη μέ δαντελί¬ τσες καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. Π ΑΝΑ Βαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΓΐεά μέ κομψόν χειροκέντημα, καλλι- τεχνική. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬ σμένο μέ δαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσο.-τοί- ΐίΐλτεο ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ, τό δνω αέρος μεταξωτό σατέν, τό δέ κάτω λουβτρίνι καί γαρ- ννρισμένα μέ λευκό γουνα- ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές καί Μοσχοσάπουνο. ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΝΑΑΟΧΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΖΟΜΕΝΟΥ $3,00 Η ΔΠΔΕΚΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΦΙΟΓΓΟΥΣ 85° II ΔΠΔΕΚΑΣ ΟΟΜΡΙΕΤΕ ΕΓΓΥΟΜΕΘΑ ΤΑ ΑΝΟΘΙ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΜΕΝ ΤΙ_νΙΑΙ ΩΡΙ-3 ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΩΝ 53-55 ΜΑΟΙ8ΟΝ 8Τ. ΥΟΡΚ, ΟΙΤΥ ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: ϋΚΥϋΟΟΚ 2270. Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα τα μέρη τής Άμερικής 0. Ο. Ό. ■χ ~βνι
31
ΑΠΟΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΠϊϊΙτιισ
ΤΗΣ
1
£Ι Οεβ)ν£κη
εθνής 6άβις
νος.
ά. γίνη _,&
άερολιμέ-
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 28 Αύγού-
—ου.— ΧΟές ΐΓροσεγίΐώθη «ίς τδ
Αεροδρόμιον τοΰ "Ορχοο Άεροχο-
ρίας εν Αγγλικόν άεροχλάνον χρο-
ερχίαενον έκ Λονϊίνου μέ διάμεσον
<-ζθμ.6ν τάς Αθήνας, τώ όί έχ'δϊίνει ό σέρ Λίπτον <ζθμ.6 ς ή, έχ'.δϊίνει ό σέρ Λίπτον Μ-κράγκερ, Γενικάς Διευδυντής της Αγγλικη; Πολιτικάς 'Α&ρΜτορίας.. Ό σέρ Λίχτον Μπράγ*ερ ήλδεν είς την πόλιν μας ίνα εξετάση υπο ποίας συνθήκας εύρίστιεται ή Θεσ- σαλονίκη διά την χρησιμοποίησιν αυτής ώς άερολιμένοςδιά συγκοινω¬ νίαν δι' ΰδροπλάνων. Πρόκειται κατά τάς ύχαρχου- σας πληροφορίας μας νά πραγμα¬ τοποιηθή τδ ■σχέδιον τής εγκαταστά¬ σεως δι' ύδροπλάνων συγκοινωνίας μεταξί» Αγγλίας καί Ελλάδος καΐ μελετώνται αί συνθήκαι των διαφό¬ ρων λιμενων διά την χρησιμοποίη¬ σιν των ώς σταθμών. Δέν είναι γνωστόν πόσας ημέρας Θά παραμείνη ενταύθα ό κ. Μπράγ- χερ καί ποϋ θά μβταδη αναχωρών έκ θεσσαλονίκης. Ό οέρ Λίπτον Μπράγκε-ρ βυνο- δευόμενος υπό τοΰ δι·ευθ^νοντος το ενταύθα Γ«ν. Προξενείον κ. Μίλν, επεσκέφθη την Ελευθέραν Ζώνην θετταλονίκης όποι> εγένετο ϊεκτδς
υπό τοΰ νποδιευ&υντοϋ αυτής %. Τό-
τσιου.
' Ό κ. Μπράγκδρ ανεκοίνωσεν ότι
άποφασισθβίσης τής διελεύσεως διά
Θεσσαλονίκης· τής γραμμής τοΰ τα-
χυϊρομείου Ίνδιών άντί τής άκολου-
θουμένης ήδη διά Βρινίησίου έπιθυ-
μεί νά πληροφορηθή τάς «ΰκολίας,
επί των οποίων βά ηδύνατο νά υπο¬
λογίση διά την εγκατάστασιν τής
νέας γραμμής. Αύτη κατά τό *»*·
ταρτισθέν σχέ3ιον θά 6αίνη σιδηρο¬
δρομικώς €Ϊς Ντύσελδορφ διά Βιέν¬
νης, Βουδαπέστης, Βελιγραδίου,
σκοπείων μέχρι Θεσσαλονίκης δ-
που Θά καταλήγη· άπ' εόθείας έντδς
τής Ελευθέρας Ζώνης;. Άμα τή
ά<ρ:'ξε· των συρμών «ά αναμένη ΰ- δροπλάνον, τό οποίον θά παραλαμ¬ βάνη ταχ>5ρομικοΰς σάκκους καΐ ε¬
πιβάτας ίνα τοϋς μετ*ρέρτ) είς Α¬
θήνας, οπόθεν θά συνεχίζων την
πρός τάς Ίνδίας διαδρομήν.
Ό κ. Τότσιος διεβεβαίωσε τον
"Αγγλον έπισκέπτην ότι δύναται νά
δασίζεται επί τής πλήρους συνδρο¬
μάς τής Ελευθέρας· Ζώνης διά την
άμεσον μεταδίβασιν έκ των συρμών
επί των ΰδροπλάνων χωρίς ούέεμία
νά επέλθη καθυστέρησις, καί γενι¬
κώς επί παντός όπερ θά έκρίνετο
απαραίτητον διά την τελί,ιοτέραν
εξυπηρέτησιν τής σπουδαιοτάτης
ταύτης γραμμής.
Ό κ. Μπράγκερ αφίκετο έξ Α¬
θηνών δπθ!> συνεννοήθη επί τοΰ προ-
κε;μένου μετά τοΰ ΰφυπουργοΰ τής
Συγκοινωνίας κ. Καραπαναγιώτη,
τον οποίον κατέστησεν ενήμερον περι
τής μελΐτωμένης χρησιμοποιήσεως
τής Ελευθέρας· Ζώνης θεσσαλονί¬
κης.
Η ΑΓΓΛΙΑ ΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΝΑ
ΑΘΗΝΑΙ, 10 Σεπτ.— Έκτα-
κτος άν-αποκριτής εφημερίδος τι¬
νος άποστελλει τα έπόμενα έκ Λον-
δίνου:
«ΕΧς (τημαίνΌντας έντια'ΰθα πο-
λιτικούς κύκλους κυκλοφορεϊ μία
πολύ ευχάριστος διά την 'Ελλαδα
διάδοσις. Ό πρωθυπουργός κ.
Μάκ Ντόναλδ, έπανακάμψας ποό
δλίγου έκ Γ^νΈύης,συζητεϊ μετά
των αρμοδίων κύκλων την Ιδεαντης
έγκαταλείψεως τής Κύπρου, ό)ς
ναυτικής βάσεως. Κατά πόσον ή
*ο^ό<ητνος διά την Έλλάδα ίδέα άσεως. Κατά πόσον ή *ο^ό<ητνος διά την Έλλάδα ίδέα ουτη θά πραγματοποιη(Ογ) ή δχι δέν δύναμαι νά γνωρίζω. Μεταδί- δω απλώς την κυκλοφορήσασαν δι- άδοσιν |ξ απλοϋ δημοσιογραφικοΰ καθήκοντος, μέ την διάπυρον εύ-)ι χην τής Ιπαληθεικτεώς της» Ο,ΤΙΛΑΜΠΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΑΦΙ Μόν^ν ή σύγκρισις άποδεικνύει, κατά ττόσον τα βαχτιστικα [χας [χαρκας «Μαρα«θών» διαφέρουν .κα>, Οπερ-
τεροον είς κο(χψότητα, νέα σταϊλ.
τΐ[χάς καΐ ποιότητα
ΠΡΟΤΟΥΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΒΙΣΜΕΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΑΤΕ
ΚΟΜΠΛΗΤ ΣΕΤΣ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ
ΑΡΙΘ. 1. $25.00
Έμπεριέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοδάμβα-
κη 36X50 5ΪΖ6.
Ε Π ΑΝΩΦΟΡ ΑΚΙ 6 α ρ ΰ
κρέπ ντέ σιν, χειροκέντητον.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ βαμδακοφα-
νέλλα κατάλληλον ν' άπορ-
ροφ$ τα νερά καί τα λάδια.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ % (ράδιουμ
σίλκ) έρραμένο καί κεντημέ-
νο μέ τό χέρι ΙΐηροΓΐβά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ οίλκ
γαρνιρισμένο μέ δαντέλλα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
μέ πλισσέ καί δαντέλλα γαρ-
νιρισμένο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ Βατιστένια, κεντη-
μένα χαί έρραμένα μέ τό χέ¬
ρι ΙπιροΓίεά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομεταΐη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙΐηΙοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια,
ραρνιρισμενη μέ δαντελίτσες.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ έκ δαμδακοφανέ'λ-
λας.
1 ΖΕΥΤΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ-
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΒΑΤΙΣΤΕΝΙΑ
χειοοκέντητος ΙπιροΓΐεά.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλ*ν μέ δαν-
τελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάρ-
κας Ρ3ΓΪ5.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευχές καΐ
μία πολυτελώς στολισμένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα δερμάτινα κουμβωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω-
τή κορδελίτσα καΐ Μοσχο-
σάπουνο. τ
ΑΡΙΘ. 2. $30.00
Έμπεριέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάλλινη,
36X50 δϊζβ ανωτέρας ποιό¬
τητος.
Ε Π ΑΝΩΦΟΡ ΑΚΙ ράδιαυμ
σίλκ, χειροκέντητο μέ ώραϊα
Ιί
(Ιββίβπδ.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ, κεντημένο καί έρραμέ¬
νο μέ τό χέρι καί διάφορα
μικρά κεντήματα είς τό μέ¬
σον ΙπιροΓίβά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
γαρνιρισμένο μέ δαντελίτσα.
ΚΑΠΕΛΛΛίΙ ράδιουμ σίλκ
μέ διαφόρους πλισέδες, ίδε-
ώδες σχέδιο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο-
ράκι βατΐστένια, κεντημένα
καΐ ραμένα μέ τό χέρι Ιπΐ-
ΐά
ρθΓΐεά.
&ΑΝΕΛΓΤΣΑ μαλλομεταξη
ΐνωτέρας ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙϊηΙοη.
ΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια
ώραιοτάτου σχεδίου, γαρνι-
ρισμένη μέ δαντελίτσα.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλ-
λας-
1 ΖΕΥΤΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστένια με
ωραίον χειροκέντημα Ιπι-
ΐά
ρθΓΐεά.
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαντε¬
λίτσα γαρνιοισμένο.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μαρ-
«ις Ρ8ΓΪ8.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καΐ
1 πολυτελώς στολισμένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ δλόλευ-
κα δερμάτινα κουμβωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ μεταξω
τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά-
ΐιοχτνο.
0:-.
ΑΡΙΘ. 3. $35.00
Έμπεριέχει:
ΑΝΓΚΟΡΑ χνουδωτό όλο-
μάλλινο Σέτ, παντελονάκι,
γάντια, φανέλλα καί σκού-
φια αρίστης ποιότητος.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ μέ πολυτελές κέντημα
τής χειρός καί μέ Κινέζικο
μεταξωτό τουμπλαρισαένο.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ δαμδακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ μέ πολύ πλούσιο χειρο¬
κέντημα καί χειροκαμωμένο
ΙΐπροΓΐεά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
έρραμένο μέ τό χέρι καί γαρ¬
νιρισμένο μέ ώραίες δαντελί¬
τσες Ίρλάν. ΙαιροΓΐεά.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
γαρνιρισμένο μέ διάφορα άν-
θάκια καί πλισαρισμένο. Ά-
ριστούργημα τέλειον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο-
ράκι βατιστένια, κεντημένα
χαί έρραμένα μέ τό χέρι
ΙΐπρθΓίβά'.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΐηΙοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια
γαρνιρισμένη μέ δαντελίτσα
καί άνθάκια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ βαμβακοφανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστένια μέ
θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπΐ-
ρθΓΐεάί
ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαν¬
τελίτσα γαρνηρισμένο.
ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο μάρ-
κας Ρ3ΓΪ8.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί
1 πολυτελώς στολισμένη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα δερμάτινα κουμδωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω-
τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά-
πουνο.
ΑΡΙΘ. 4. $40.00
Έμπεριέχει:
ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ χνουδω
τό Άνγκόρα Σέτ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ
(τρούγιου οάλχ) μέ όνειρώ-
δες κέντημα τής χειρός γύ-
ρω τού λαιμοΰ, κολλάρου
καί μανακίων. Τουμπλαρισμέ-
νο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμβακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ κεντημένο καί έρραμέ¬
νο μέ τό χέρι ΙπιροΓΐεα μέ
μπλέ καΐ τριανταφυλλΐ κεν¬
τήματα, ώς καί άνθάκια γύ-
ρω.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙΑ ράδιουμ
σίλκ, έρραμένο μέ τό χέρι,
έπίσης γαρνιρισμένο μέ πλού
σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιπι-
ρθΓΐε<1. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ (τρουγιού οίλκ) χειροκεντημένο μέ πολλές ΐτλισέδες, γαρνιρισμέ¬ νο γύρ.Ό μέ άνθάκια καϊ δαν¬ τέλλα Ίρλάνδ. "Εξοχον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ βατιστένια κεντη- ιιένα καί έρραμένα μέ τό χέ- ρι ΙπιροΓΐεά. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη άριστοκρατικής ποιότητος. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΙϊηΙοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένηα, ναρνιρισμένη μέ ώραίους φι- ϊγκους, δαντελίτσα καί άν- Λάκια. ΠΕΤΣΕΤΛ χνουδωτή. Π ΑΝΑ βαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ κάλτσες μάλλι- νες. 1 ΖΕΥΤΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιρθΓΐβά μέ I- δεώδες χειροκέντημα. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬ σμένο μέ δαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί- κιλτες. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ τό «νω μέρος μεταξωτό, τό κάτω λουστρίνα γαρνιρισμένο, μέ λευκό γουναρικό. ΠΑΠ'ΝΙΔΑΚΙ πόλυτελές καί Μοσχοσάπουνο. ΑΡΙΘ. 5. $45.00 Έμπεριέχει: ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου¬ δωτό Άνγκόρα Σέτ. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ δ α ρ ύ τρουγιού σίλκ, πολυτελώς κεντημένο καί Θαυμασίως γαρνιρισμένο είς κολλάρο καί μανίκια μέ πλούσια δαν¬ τέλλα 'Ιρλανδ. Τουμπλαρι- ΐτμένο μέ Κινέζικο μεταξωτό. ΛΑΔΟΠΑΝΟ βαμδακοφα- νέλλα. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ τρουγιού σΐλκ ΙηιροΓΐεά, κεντημένο καί έρραμένο μέ τό χέρι, μέ πρωτοφανή καί πλούσια κεν¬ τήματα τής χειρός, άριστούρ γημα τέλειον. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ ΙιηροΓΐεά, γαρνιρισμένο μέ βαρύτιμη δαντέλλα Ίρλανδ. Χειροποίητον. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ τρουγιού σίλκ χειροκαμωμένο καί πο¬ λυτελώς γαρνιρισμένο, μέ φαρδειά δαντέλλα Ίρλάνδ καί μέ δνθη έπ' αυτής, καλ- λιτεχνικώτατον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ δατιστέντα, κεντη¬ μένα καί έρραμένα μέ τό χέρι ΙτπρθΓίεά. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ. Ή αρίστη ποιότης μαλλομέταξη. ΠΑΡΑΜΛΝΕΣ αΐηΐοπ. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια. Άϊταίάιηλλος είς ώραιότη- τα γαϊνιρ^σμένη μέ δαντελί¬ τσες καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. Π ΑΝΑ Βαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΓΐεά μέ κομψόν χειροκέντημα, καλλι- τεχνική. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬ σμένο μέ δαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσο.-τοί- ΐίΐλτεο ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ, τό δνω αέρος μεταξωτό σατέν, τό δέ κάτω λουβτρίνι καί γαρ- ννρισμένα μέ λευκό γουνα- ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές καί Μοσχοσάπουνο. ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΝΑΑΟΧΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΖΟΜΕΝΟΥ $3,00 Η ΔΠΔΕΚΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΦΙΟΓΓΟΥΣ 85° II ΔΠΔΕΚΑΣ ΟΟΜΡΙΕΤΕ ΕΓΓΥΟΜΕΘΑ ΤΑ ΑΝΟΘΙ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΜΕΝ ΤΙ_νΙΑΙ ΩΡΙ-3 ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΩΝ 53-55 ΜΑΟΙ8ΟΝ 8Τ. ΥΟΡΚ, ΟΙΤΥ ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: ϋΚΥϋΟΟΚ 2270. Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα τα μέρη τής Άμερικής 0. Ο. Ό. ■χ ~βνι
ί δΕΟΤΙΟΝδ
δΕΟΤΙΟΝ 1
δϋΝΌΑΥ, 5ΕΡΤΕΜΒΕΚ 29, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5269. ΝΕΥν ΥΟΡΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΊΈΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟ2 ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμός~526Γ
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΙνΙΑΤΑ ΤΗ-
'¥,% αριστεράν πρός τα δεξιά :^ Ουΐλλιαμ^ Μόρρις, "Εντη Κάντωρ καί Δρ "Εντγαρ Με,γερ,
ίδουταί σανατορίου δι ατοϋς φθτσικούς ήθί-τοιοΰς έν Σάοανακ Λαίηκ. Νέας 'Υόρκηιτ.
Ό διευθυντής τής άστυνομίας Ν. 'Υόρκης, Γουαϊλεν, άριβτερ^, καί ό
χρηματομεσίτης Ρ. Β. Χίσκο, έξετάζοντες μετοχάς άξίας 512.000 δολ-
λαρίων, τάς οποίας είς νεαρός ύπάλληλος εΐχε πωλήσει πρός 1 δολλά-
ριον. Κατηγορία επί κλαππ θ' άπαγγελθϊί εναντίον δύο νέων.
Ή "Ελση Φέργκουζων, παίξουσα
ρόλον πρωταγωνιστρίας είς τί» έρ¬
γον «Σκάρλετ Πέϊτζες».
Ό πατήρ Γκλονναν, δεξι$, δεχόμενος τα συγχαρητήρια τοΰ 'Επισκό-
που Φλάννερυ.
Ό "Αρθουρ Σράιμπϊρ (μετά τοϋ πατρός τού) όστις έτα|ειδευσε λαΰρα
ως επί τοΰ άεροπλάνου «Κιτρίνου Πτηνοί» είς Γαλλίαν και τωρα ετρο -
ματίσθη επικινδύνως είς αύτοκινητικόν δυστύχημα έν Νιουμπουρυπορι
τής Μασσαχονσέττης.
Ό Νεϋ ΓόλφσκιλΧ, άδελφός της "Εντιτ) Άϊοην Γόλφσκιλλ, 57 έτόίν, ήτις
εξηφανίσθη έκ τής έ|οχικής οικίας της έν Φαίηρφιλντ, τής Καλιφορνί-
ας. Ή εξαφανισθείσα ήτο συγκληοονόμος πατρικής περιουσίας άξίας
800.000 δολλαρίων. Ετέροι κληρονόμοι είναι ό Νέυ και είς άλλας άδελφός.
Ό περίφημος "Αγγλος σπόρτσμαν
Τόμας Λίπτων, διευθυντής τής ό-
μωνύμου έταιρείας τοΰ τείου, δσ-
τις ήλθε πάλιν είς την Αμερικήν
διεκδικάϊν τδ κύπελλον τής λεμδο-
^ϋομίας έκ των χειρών των Α¬
μερικανόν μέ τό νέον τού γιώτ
«Σιάμκωρ 5ον>, κατά τούς αγώνας:
τοΰ 1930.
Ή κ. Φράγκ Ντεφέο καί τα τέκνα της έν Μάουντ Βέονων.
μέγαν κίνδυνον έκ πυρκαϊάς. Ό συζυγός της ύπΕστη σο,βαρωτατα
δΕΟΤΙΟΝ 1
δϋΝΌΑΥ, 5ΕΡΤΕΜΒΕΚ 29, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5269. ΝΕΥν ΥΟΡΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΣΕΠΊΈΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟ2 ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμός~526Γ
ΠΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΙνΙΑΤΑ ΤΗ-
'¥,% αριστεράν πρός τα δεξιά :^ Ουΐλλιαμ^ Μόρρις, "Εντη Κάντωρ καί Δρ "Εντγαρ Με,γερ,
ίδουταί σανατορίου δι ατοϋς φθτσικούς ήθί-τοιοΰς έν Σάοανακ Λαίηκ. Νέας 'Υόρκηιτ.
Ό διευθυντής τής άστυνομίας Ν. 'Υόρκης, Γουαϊλεν, άριβτερ^, καί ό
χρηματομεσίτης Ρ. Β. Χίσκο, έξετάζοντες μετοχάς άξίας 512.000 δολ-
λαρίων, τάς οποίας είς νεαρός ύπάλληλος εΐχε πωλήσει πρός 1 δολλά-
ριον. Κατηγορία επί κλαππ θ' άπαγγελθϊί εναντίον δύο νέων.
Ή "Ελση Φέργκουζων, παίξουσα
ρόλον πρωταγωνιστρίας είς τί» έρ¬
γον «Σκάρλετ Πέϊτζες».
Ό πατήρ Γκλονναν, δεξι$, δεχόμενος τα συγχαρητήρια τοΰ 'Επισκό-
που Φλάννερυ.
Ό "Αρθουρ Σράιμπϊρ (μετά τοϋ πατρός τού) όστις έτα|ειδευσε λαΰρα
ως επί τοΰ άεροπλάνου «Κιτρίνου Πτηνοί» είς Γαλλίαν και τωρα ετρο -
ματίσθη επικινδύνως είς αύτοκινητικόν δυστύχημα έν Νιουμπουρυπορι
τής Μασσαχονσέττης.
Ό Νεϋ ΓόλφσκιλΧ, άδελφός της "Εντιτ) Άϊοην Γόλφσκιλλ, 57 έτόίν, ήτις
εξηφανίσθη έκ τής έ|οχικής οικίας της έν Φαίηρφιλντ, τής Καλιφορνί-
ας. Ή εξαφανισθείσα ήτο συγκληοονόμος πατρικής περιουσίας άξίας
800.000 δολλαρίων. Ετέροι κληρονόμοι είναι ό Νέυ και είς άλλας άδελφός.
Ό περίφημος "Αγγλος σπόρτσμαν
Τόμας Λίπτων, διευθυντής τής ό-
μωνύμου έταιρείας τοΰ τείου, δσ-
τις ήλθε πάλιν είς την Αμερικήν
διεκδικάϊν τδ κύπελλον τής λεμδο-
^ϋομίας έκ των χειρών των Α¬
μερικανόν μέ τό νέον τού γιώτ
«Σιάμκωρ 5ον>, κατά τούς αγώνας:
τοΰ 1930.
Ή κ. Φράγκ Ντεφέο καί τα τέκνα της έν Μάουντ Βέονων.
μέγαν κίνδυνον έκ πυρκαϊάς. Ό συζυγός της ύπΕστη σο,βαρωτατα