184519
Αριθμός τεύχους
5220
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
11/8/1929
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΙίίΙΙδΤΒλΤΕίΓ
ΜΑ6ΑΖΙΜΕ $ΕΟιΊΟΝ
5ΗΟΤΙΟΝ ΤνΥΟ
η, 1929.— υοε. χν. Νο. 0220.
ΝΕΥ ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, Π ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΙΙΕΜΠΤΟΝ".— Άριθμος 5220.
-Α.ΠΟ ΤΟ1ΝΓ ®
Ο ΤΖΩΝ ΓΚΙΛΜΠΕΡΤ ΚΑΙ Η ΤΡΙΤΗ ΣΤΖΤΓΟΣ ΤΟΥ
Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΙΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, Ο ΦΑΟ
ΓΕΡΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ-ΡΩΜΑΙΟΣ, ΛΟΟΑΡΙΟΣ ΚΑΙ ΑΔΩΝΙΣ
ΕΝ ΤΑΥΤΑ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ. ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΟΙ ΕΠΙ ΤΗΣ
ΣΚΗΝΗΣ ΕΡΩΤΕΣ ΠΡΟΣΕΙΛΚΥΟΝ ΝΕΟΥΣ ΟΑΥ-
ΙΥΙΛΣΤΑΣ; ΣΥΝΕΖΕΥΧΟΗ ΤΗΝ ΠΡΩΗΝ ΔΗΓΠΟΦΙ-
ΛΗ Η90Π0Ι0Ν ΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ ΑΊ'ΝΑ ΚΛΑΙΡ,
ΚΑΤΟΠΙΝ ΒΡΑΧΕΙΑΣ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ.
Δικ τριτι,ν φοράν είς την νεα¬
ρόν ά/λα πλήρη έπεισούίων ζωήν
ιον, ο Τζών Γκίλμπερτ γίνεται
γαμβρό:. Άπαξ ετι· έλαβε τον
ιραγιιατι/.όν ρόλον σύζυγον—την
φορ«> αύτην ώς σύζυγον της "Α-
ινας Ιν/αίρ, ή όποία έπίσης δέν
είναι ι.ρχάριο; εί; τον γάμον. Ό
Τζών 'αι ή "Αϊνα, εάν τοΰς άκού-
σητΕ 'ίναι οί ευτυχέστεροι των
νεονιιιφο)ν.
. Το να είναι άξιοπρεπής εγγα·
αος ιϊ ΐ]ο, ημπορεί νά συμβιβάζε-
:αι ό/.ώς μέ την ειρήνην τοΰ
τνείματο; /αί μέ τόν ήσυχον χα-
ραχτήρα τοΰ κ. Γκίλμπερτ. Άλλ'
αρά ί: το γεγονός ότι αύτός συν¬
ήθει]!) ιιέ μίαν πρωτόπειρον τοϋ
/.ιντμιαΓογράφου θ' αφαιρέση άπ'
αυτόν την γοητείαν, ήτις έκαμνεν
αδτο1 Μ'α έκ των μεγαλπτέρων
Εραοπ -ν χη- όθόνακ.;
'Α/ΐιΐιη καί αύτη ή έταιρείο
Πέτρο —Γ/όλντουϊν—Μέγερ, εί:
ην α ι /εί ό Γκίλμπερ δέν είναι
6ε6αι. ότι, ή τελευταία—«Μΐγική- |-
τεριπέτρια αύτοϋ δέν θά ελαττώση Ι
ώ ντερ αύτοΰ ενδιαφέρον τοΰ κοι-
ιθΰ 7α ώς έκ τούτοΐ1 προσπάθει¬
αι /αταοάλλονται πρός άνάδειξιν
Γθΰ Μτάςιλ Ράθμπον "διά ρόλονς
ΐοαστιΓ· είς πεοίπτίθΰνν· καθ' ήν
ϊ'ϊθελο
οί -δαι
όλι
οστενση σηιιαντικώς
ί ΰ Γίλ
γη ης
οί -δαιιιασταί τοΰ Γνίλμπερτ.
Η ' Αϊνα Κλαίρ έφερεν είς τόν
νέον σύζυγον της * πλείστα δσα
χαρίσιιατα καί μεγά>νην κοινωνι-
^ν >ΐραν. αγνίοστον σχεδόν εί;
γο Χό/λυγουντ είς τα προηγούμε-
να έτη Ή ιδία δμως αφήρεσε
ταο' αυτοΰ την δύναμιν, την ό¬
ποιαν είχεν εις όλον τόν κόσμον,
το 7>οισιΐα τοΰ νά εμπνέη άνδη-
τα γυναικεΐα δνειρα, νά άναπτύσ-
"II
Ρρωτικά συναισθήματα εί; τάς
'Λ'/ιι; χιλιάδων γυνώ
χιλιάδων γυναικών.
, Το ι1δύ>Λιον τοϋ Γκίλμπεοτ μέ
Τ1ΐν Γ/ρέτα Γκάρμπο ί^το αλλο
Ίοαγηα. Εΐχε την αρχήν τού είς
,ινι"ατογραφικά; είκ"όνας, αΐτινες
Φϊ(?«ν καί είς τού; δύο μεγάλην
('ΐιιην. ΤΗτο είδύλλιον, όπερ εφε-
?ε_ την κινηματογραφικήν εινόνα
Ρι; την πραγματικότητα <καί εκα- "^ τα; ίστορίας τοϋ κινηματο αφουνά έπαληδεύουν. ς δέν ηδύνατο νά έπικρί , παράφορον έ'ρίοτα τοΰ ι-Ί/ιηερτ πρός την δεσποινίδα ' -"«ομπο Ήτο ΐσα>ς ό ιιεγαλείτε
Γκίλμπερτ τόν γοητευτικον σύγχρο
νόν έραστήν—Ρωμαΐον, αμα, Λο-
θάοιον καί "Αδωνιν έν ταύτα).
• Γνμνωμένος έκ τής λαμπράς
αυτής δόξης, τοΰ νά παίζη τό πρό
σωπον έραστοΰ διά την Γκάρμπο,
τής οποίας ουδείς άλλος άνήρ ε¬
κίνησε τό ενδιαφέρον άφ' ότου
ήλθεν είς την Αμερικήν,—θά ζη-
μιωθή άρά γε ό Γκίλμπερτ είς την
σταδιοδρομίαν τού; Δύναται νά
ίλπίση αύτος ποτε ότι αί γυναϊκες
τής Άμερικής καί των αλλων χω-
ρών θά τρέχουν καί εί; τό μέλλον
διά νά βλέπουν πσίζοντα ρόλου;
' "«ομπο. Ήτο ΐσα>ς ό ιιεγαλείτε-
?°^^ι θυελλωδίστερρί'Εοως τής
^"^•ΉΓ^ομ^-^'δλην
Ι1 ^ουηδ
^Γμ-^δη
-ουηδικην ψι-νρότητα τοΰ
/«9«/τηρός της, εϊναι δν ήφαι.
-(ι}0.; πλασμα καί λίαν παραδό-
:(ι)5 οί ανδρε; οΐτινες την έγνώρι-
•^ ουδέποτε ήδυνήΰησαν νά πε-
~ τρ..ουν τον πρός αυτήν έ'οωτά
; ωΛ,· Αποτελεί δρά γε έξαίοεσιν
ί'^μπερτ; "
,»„, 'α7·αί ό άπλοϊκώτεοο; των
αι'ΐαστα>ν έγνώοιΪΡν Λτ. ^-', οΤΧ^-
- —...«>ι.ΛΐΛ>ι,<:υυ>5 τ.ων
των εγνώριζεν ότι το εΐδο;
7('Τ0 ™υ εΐδυλλίου μετα=ύ Γκάρ-
το «αι Ι χιλμπερτ δέν ήτο όμα-
^ προοιμ,ον διά τόν βΛυγικόν
*λ . ιί,ττΙν (ΐέριμναν τοϋ ένό;
Όταν ό Τςών Γκ?.μπερτ έφίλει έ.τί
τής όβόνης την Γκρέτα Γκάρμπο προ-
τοΰ νά είσέλ.ΰτΛ είς τόν συζυγικον βί¬
ον, έκατοιιμύοια γυναικείων καρδιών
ήσθάνοντο βαθντάτους κλονισμους καί
....έλ.πίδας. Άλλά τώρα ό Τζών εχει
σύζυγον!
Ή "Λινα Κλαίο
τοΰ κινηματογοά
την είχον
οοι
Τ('θτο
'ν "ΑΛον υπήρχεν όπερίγρα-
τρυοοερότη;. Δι' αύτό δλοι
■7«οηκολούθουν -τό ζεϋγος
επι τή; όθόνη; ?ισθάνοντο
Π'""' συγκίνησιν. 'Η Γκάρ-
ήτις Ι*αμνε τόν
ήτο
έραστοΰ επί τής όθόνης, δταν θά
γνωρίζουν ότι, μετά τό πέρας τής
εργασίας τού, αύτός θ' άφίνη τό
στούνταόν τού διά την ήσυχον κα¬
τοικίαν το είς τό Μπέβερλυ
Χίλλς, δπου θά τόν άναιιένη ή σΰ-
ζυγός τον;
Ουδείς άΐλος παίκτη; έν Χόλ-
λυγονντ εχει την {τεσιν, ήν κατ-
εΐχε κατά τα τελευταία άύτά ολί¬
γα έ'τη ό Γκίλαπερτ. Ό Ροδόλφος
Βαλεντϊνο εί; την καλλιτέραν ε¬
ποχήν τού έφθασεν είς τόν ανώ¬
τατον βαθμόν ώς σεΐχης τής οθό-
νης, είς τόν οποίον -■**-'- -Γ11~-
σνήρ ανήλθεν. Βεβαίως ουτε αύ-
τό: ό Γκίλμπερτ δέν έ'φθασεν την
οημοτικότητα εκείνον.
Ό Βαλεντϊνο εΐχε την χάριν
νά εμφανίζεται είς όλας τάς γυ¬
ναίκας ώς ό Ίδεώδης έραστής καί
ώς μηδέποτε παίζων διαρκώς τόν
(όλον αυτόν επί τής όθόνης; ή έκ-
τός αύτη; πρός μίαν καί την αύ¬
την γνναΐκα. 'Η άξιωσημείωτος
σταδιοδρομία τού ήρχισεν υπό εΰ-
λ'θ'ικά; περιστάσεις καί ό Λατινι-
<ίός τρόπος τού είς την εκδήλωσιν των έροοτικών αϊσθημάτων, ή μέγα λη ϋπο/ριτική τσυ τέχνη καί ή έξαιρετική προσωπικότη; τού έ- δΓμιούργησαν δι' αυτόν μεγίστην ((ήμην. Ό Γκίλμπερτ τώρα εφάνη ζω- ηρότερος τύπος καί «πό τόν Βα- /εντΐνο. Ό άνθρωπος δέν είναι καθόλου τοιούτος είς την πραγ- ματικόχητα, άλλ' ό κόσμος δέν έ- (-ωτα διά την πραγματικότητα, -,.ρίνει δέ τόν άνθρωπον άπό τόν χαρακτήρα, τόν οποίον δεικνύει ε¬ πί τής όθόνης. Καί ό Γκίλμπερτ εχει καταστήση τάς καρδίας τοΰ κόσμον. 'Η πρώτη φορά, κατά την όποϊ-ι αν ό Γκίλμπερτ έδοκίμασε γάμον, ί.το εί; την άφανή εποχήν τής πτωχείας τού καί ό γάμος εκεΐνος δέν διήρκεσε πολν. Οντε ή δευτέ¬ ρα άπόπειρά τού μέ την Λήτρις Τζόϋ άπεδείχθτι εύτυχεστέρα. "Ο- ταν τό διαζύγιον έτερμάτισε την ένωσιν των, ό Γκίλμπερτ ευρίσκε¬ το εί; την οδόν τή; δημοτικότη- τός τού. Κανεί; σχεδόν δέν ταν κα- τέκρινεν ιδιαιτέρως. Δι' ενα ή άλ¬ λον λόγον ό σνζυγικός βίος δέν ε¬ φαίνετο νά ταιριάζη εί; άνθρωπον τοΰ τύπον τού. Δι' αύτό δλοι συν- επάθησαν κατά τό φαινόμενον μέ τον έ'ρωτά τού πρό; την Γκάρ¬ μπο. Ό Γκίλμπερτ ήτο τοελλός διά την Γκρέτα, ή όποία ποτέ δέν ημπορεί νά καταστήση ενα άνθρω¬ πον πραγματικώς ευτυχή, άλλά τής οποίας ή σνντροφιά ποτέ δεν εστερεΐτο ζωηρότητος. "Οταν ή Γκάρμπο έταξείδενσε εί; την Ευρώπην, δ Γκίλμπερτ τής εζήτησε νά τόν ύπανδρευθη, αύτη δέ θέν ήτο όντε ή πρώτη, ουτε ή πεντηκοστή φορά δπον ό Γκίλ¬ μπερτ εκαμνε την πρότασιν εκεί¬ νην. Άλλ' ή Γκρέτα έκίνησεν άρ- νητικώς την κεφαλήν της. 'Η Γκάρμπο καί ό Γκίλμπερτ έφιλονίκησαν πολλάκις, άλλά καί πάλιν συνεφιλιώθησαν, κατά τα; αρχά; τοϋ παρελθόντο; εαρο:, καί κατά την διάρκειαν μιάς τοιαύτης <Ι ιλονικίας, ό Γκίλμπερτ εγνώρισε την δεσποινίδα Κλαίρ. Συνηντή- θησαν εί; μίαν φιλικήν σννανα- στρο^φήν καί ό Γ/.ίλμπερτ έ£έπ?η- ξε τού; πάντα; μετά τρεΐ; έβδο- μάδας, δταν ?καιινε την δεσποινί- δα Κλαίρ σύζυγον τού. Ή νέα κ. Γκίλμπερτ είναι νέα μορφή εί; τόν κινηματογράφον, (Σ^νεγί!2 είς ττ,ν 8*·ν σελίί/^
ΜΑ6ΑΖΙΜΕ $ΕΟιΊΟΝ
5ΗΟΤΙΟΝ ΤνΥΟ
η, 1929.— υοε. χν. Νο. 0220.
ΝΕΥ ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, Π ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΙΙΕΜΠΤΟΝ".— Άριθμος 5220.
-Α.ΠΟ ΤΟ1ΝΓ ®
Ο ΤΖΩΝ ΓΚΙΛΜΠΕΡΤ ΚΑΙ Η ΤΡΙΤΗ ΣΤΖΤΓΟΣ ΤΟΥ
Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΙΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, Ο ΦΑΟ
ΓΕΡΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ-ΡΩΜΑΙΟΣ, ΛΟΟΑΡΙΟΣ ΚΑΙ ΑΔΩΝΙΣ
ΕΝ ΤΑΥΤΑ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ. ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΟΙ ΕΠΙ ΤΗΣ
ΣΚΗΝΗΣ ΕΡΩΤΕΣ ΠΡΟΣΕΙΛΚΥΟΝ ΝΕΟΥΣ ΟΑΥ-
ΙΥΙΛΣΤΑΣ; ΣΥΝΕΖΕΥΧΟΗ ΤΗΝ ΠΡΩΗΝ ΔΗΓΠΟΦΙ-
ΛΗ Η90Π0Ι0Ν ΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ ΑΊ'ΝΑ ΚΛΑΙΡ,
ΚΑΤΟΠΙΝ ΒΡΑΧΕΙΑΣ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ.
Δικ τριτι,ν φοράν είς την νεα¬
ρόν ά/λα πλήρη έπεισούίων ζωήν
ιον, ο Τζών Γκίλμπερτ γίνεται
γαμβρό:. Άπαξ ετι· έλαβε τον
ιραγιιατι/.όν ρόλον σύζυγον—την
φορ«> αύτην ώς σύζυγον της "Α-
ινας Ιν/αίρ, ή όποία έπίσης δέν
είναι ι.ρχάριο; εί; τον γάμον. Ό
Τζών 'αι ή "Αϊνα, εάν τοΰς άκού-
σητΕ 'ίναι οί ευτυχέστεροι των
νεονιιιφο)ν.
. Το να είναι άξιοπρεπής εγγα·
αος ιϊ ΐ]ο, ημπορεί νά συμβιβάζε-
:αι ό/.ώς μέ την ειρήνην τοΰ
τνείματο; /αί μέ τόν ήσυχον χα-
ραχτήρα τοΰ κ. Γκίλμπερτ. Άλλ'
αρά ί: το γεγονός ότι αύτός συν¬
ήθει]!) ιιέ μίαν πρωτόπειρον τοϋ
/.ιντμιαΓογράφου θ' αφαιρέση άπ'
αυτόν την γοητείαν, ήτις έκαμνεν
αδτο1 Μ'α έκ των μεγαλπτέρων
Εραοπ -ν χη- όθόνακ.;
'Α/ΐιΐιη καί αύτη ή έταιρείο
Πέτρο —Γ/όλντουϊν—Μέγερ, εί:
ην α ι /εί ό Γκίλμπερ δέν είναι
6ε6αι. ότι, ή τελευταία—«Μΐγική- |-
τεριπέτρια αύτοϋ δέν θά ελαττώση Ι
ώ ντερ αύτοΰ ενδιαφέρον τοΰ κοι-
ιθΰ 7α ώς έκ τούτοΐ1 προσπάθει¬
αι /αταοάλλονται πρός άνάδειξιν
Γθΰ Μτάςιλ Ράθμπον "διά ρόλονς
ΐοαστιΓ· είς πεοίπτίθΰνν· καθ' ήν
ϊ'ϊθελο
οί -δαι
όλι
οστενση σηιιαντικώς
ί ΰ Γίλ
γη ης
οί -δαιιιασταί τοΰ Γνίλμπερτ.
Η ' Αϊνα Κλαίρ έφερεν είς τόν
νέον σύζυγον της * πλείστα δσα
χαρίσιιατα καί μεγά>νην κοινωνι-
^ν >ΐραν. αγνίοστον σχεδόν εί;
γο Χό/λυγουντ είς τα προηγούμε-
να έτη Ή ιδία δμως αφήρεσε
ταο' αυτοΰ την δύναμιν, την ό¬
ποιαν είχεν εις όλον τόν κόσμον,
το 7>οισιΐα τοΰ νά εμπνέη άνδη-
τα γυναικεΐα δνειρα, νά άναπτύσ-
"II
Ρρωτικά συναισθήματα εί; τάς
'Λ'/ιι; χιλιάδων γυνώ
χιλιάδων γυναικών.
, Το ι1δύ>Λιον τοϋ Γκίλμπεοτ μέ
Τ1ΐν Γ/ρέτα Γκάρμπο ί^το αλλο
Ίοαγηα. Εΐχε την αρχήν τού είς
,ινι"ατογραφικά; είκ"όνας, αΐτινες
Φϊ(?«ν καί είς τού; δύο μεγάλην
('ΐιιην. ΤΗτο είδύλλιον, όπερ εφε-
?ε_ την κινηματογραφικήν εινόνα
Ρι; την πραγματικότητα <καί εκα- "^ τα; ίστορίας τοϋ κινηματο αφουνά έπαληδεύουν. ς δέν ηδύνατο νά έπικρί , παράφορον έ'ρίοτα τοΰ ι-Ί/ιηερτ πρός την δεσποινίδα ' -"«ομπο Ήτο ΐσα>ς ό ιιεγαλείτε
Γκίλμπερτ τόν γοητευτικον σύγχρο
νόν έραστήν—Ρωμαΐον, αμα, Λο-
θάοιον καί "Αδωνιν έν ταύτα).
• Γνμνωμένος έκ τής λαμπράς
αυτής δόξης, τοΰ νά παίζη τό πρό
σωπον έραστοΰ διά την Γκάρμπο,
τής οποίας ουδείς άλλος άνήρ ε¬
κίνησε τό ενδιαφέρον άφ' ότου
ήλθεν είς την Αμερικήν,—θά ζη-
μιωθή άρά γε ό Γκίλμπερτ είς την
σταδιοδρομίαν τού; Δύναται νά
ίλπίση αύτος ποτε ότι αί γυναϊκες
τής Άμερικής καί των αλλων χω-
ρών θά τρέχουν καί εί; τό μέλλον
διά νά βλέπουν πσίζοντα ρόλου;
' "«ομπο. Ήτο ΐσα>ς ό ιιεγαλείτε-
?°^^ι θυελλωδίστερρί'Εοως τής
^"^•ΉΓ^ομ^-^'δλην
Ι1 ^ουηδ
^Γμ-^δη
-ουηδικην ψι-νρότητα τοΰ
/«9«/τηρός της, εϊναι δν ήφαι.
-(ι}0.; πλασμα καί λίαν παραδό-
:(ι)5 οί ανδρε; οΐτινες την έγνώρι-
•^ ουδέποτε ήδυνήΰησαν νά πε-
~ τρ..ουν τον πρός αυτήν έ'οωτά
; ωΛ,· Αποτελεί δρά γε έξαίοεσιν
ί'^μπερτ; "
,»„, 'α7·αί ό άπλοϊκώτεοο; των
αι'ΐαστα>ν έγνώοιΪΡν Λτ. ^-', οΤΧ^-
- —...«>ι.ΛΐΛ>ι,<:υυ>5 τ.ων
των εγνώριζεν ότι το εΐδο;
7('Τ0 ™υ εΐδυλλίου μετα=ύ Γκάρ-
το «αι Ι χιλμπερτ δέν ήτο όμα-
^ προοιμ,ον διά τόν βΛυγικόν
*λ . ιί,ττΙν (ΐέριμναν τοϋ ένό;
Όταν ό Τςών Γκ?.μπερτ έφίλει έ.τί
τής όβόνης την Γκρέτα Γκάρμπο προ-
τοΰ νά είσέλ.ΰτΛ είς τόν συζυγικον βί¬
ον, έκατοιιμύοια γυναικείων καρδιών
ήσθάνοντο βαθντάτους κλονισμους καί
....έλ.πίδας. Άλλά τώρα ό Τζών εχει
σύζυγον!
Ή "Λινα Κλαίο
τοΰ κινηματογοά
την είχον
οοι
Τ('θτο
'ν "ΑΛον υπήρχεν όπερίγρα-
τρυοοερότη;. Δι' αύτό δλοι
■7«οηκολούθουν -τό ζεϋγος
επι τή; όθόνη; ?ισθάνοντο
Π'""' συγκίνησιν. 'Η Γκάρ-
ήτις Ι*αμνε τόν
ήτο
έραστοΰ επί τής όθόνης, δταν θά
γνωρίζουν ότι, μετά τό πέρας τής
εργασίας τού, αύτός θ' άφίνη τό
στούνταόν τού διά την ήσυχον κα¬
τοικίαν το είς τό Μπέβερλυ
Χίλλς, δπου θά τόν άναιιένη ή σΰ-
ζυγός τον;
Ουδείς άΐλος παίκτη; έν Χόλ-
λυγονντ εχει την {τεσιν, ήν κατ-
εΐχε κατά τα τελευταία άύτά ολί¬
γα έ'τη ό Γκίλαπερτ. Ό Ροδόλφος
Βαλεντϊνο εί; την καλλιτέραν ε¬
ποχήν τού έφθασεν είς τόν ανώ¬
τατον βαθμόν ώς σεΐχης τής οθό-
νης, είς τόν οποίον -■**-'- -Γ11~-
σνήρ ανήλθεν. Βεβαίως ουτε αύ-
τό: ό Γκίλμπερτ δέν έ'φθασεν την
οημοτικότητα εκείνον.
Ό Βαλεντϊνο εΐχε την χάριν
νά εμφανίζεται είς όλας τάς γυ¬
ναίκας ώς ό Ίδεώδης έραστής καί
ώς μηδέποτε παίζων διαρκώς τόν
(όλον αυτόν επί τής όθόνης; ή έκ-
τός αύτη; πρός μίαν καί την αύ¬
την γνναΐκα. 'Η άξιωσημείωτος
σταδιοδρομία τού ήρχισεν υπό εΰ-
λ'θ'ικά; περιστάσεις καί ό Λατινι-
<ίός τρόπος τού είς την εκδήλωσιν των έροοτικών αϊσθημάτων, ή μέγα λη ϋπο/ριτική τσυ τέχνη καί ή έξαιρετική προσωπικότη; τού έ- δΓμιούργησαν δι' αυτόν μεγίστην ((ήμην. Ό Γκίλμπερτ τώρα εφάνη ζω- ηρότερος τύπος καί «πό τόν Βα- /εντΐνο. Ό άνθρωπος δέν είναι καθόλου τοιούτος είς την πραγ- ματικόχητα, άλλ' ό κόσμος δέν έ- (-ωτα διά την πραγματικότητα, -,.ρίνει δέ τόν άνθρωπον άπό τόν χαρακτήρα, τόν οποίον δεικνύει ε¬ πί τής όθόνης. Καί ό Γκίλμπερτ εχει καταστήση τάς καρδίας τοΰ κόσμον. 'Η πρώτη φορά, κατά την όποϊ-ι αν ό Γκίλμπερτ έδοκίμασε γάμον, ί.το εί; την άφανή εποχήν τής πτωχείας τού καί ό γάμος εκεΐνος δέν διήρκεσε πολν. Οντε ή δευτέ¬ ρα άπόπειρά τού μέ την Λήτρις Τζόϋ άπεδείχθτι εύτυχεστέρα. "Ο- ταν τό διαζύγιον έτερμάτισε την ένωσιν των, ό Γκίλμπερτ ευρίσκε¬ το εί; την οδόν τή; δημοτικότη- τός τού. Κανεί; σχεδόν δέν ταν κα- τέκρινεν ιδιαιτέρως. Δι' ενα ή άλ¬ λον λόγον ό σνζυγικός βίος δέν ε¬ φαίνετο νά ταιριάζη εί; άνθρωπον τοΰ τύπον τού. Δι' αύτό δλοι συν- επάθησαν κατά τό φαινόμενον μέ τον έ'ρωτά τού πρό; την Γκάρ¬ μπο. Ό Γκίλμπερτ ήτο τοελλός διά την Γκρέτα, ή όποία ποτέ δέν ημπορεί νά καταστήση ενα άνθρω¬ πον πραγματικώς ευτυχή, άλλά τής οποίας ή σνντροφιά ποτέ δεν εστερεΐτο ζωηρότητος. "Οταν ή Γκάρμπο έταξείδενσε εί; την Ευρώπην, δ Γκίλμπερτ τής εζήτησε νά τόν ύπανδρευθη, αύτη δέ θέν ήτο όντε ή πρώτη, ουτε ή πεντηκοστή φορά δπον ό Γκίλ¬ μπερτ εκαμνε την πρότασιν εκεί¬ νην. Άλλ' ή Γκρέτα έκίνησεν άρ- νητικώς την κεφαλήν της. 'Η Γκάρμπο καί ό Γκίλμπερτ έφιλονίκησαν πολλάκις, άλλά καί πάλιν συνεφιλιώθησαν, κατά τα; αρχά; τοϋ παρελθόντο; εαρο:, καί κατά την διάρκειαν μιάς τοιαύτης <Ι ιλονικίας, ό Γκίλμπερτ εγνώρισε την δεσποινίδα Κλαίρ. Συνηντή- θησαν εί; μίαν φιλικήν σννανα- στρο^φήν καί ό Γ/.ίλμπερτ έ£έπ?η- ξε τού; πάντα; μετά τρεΐ; έβδο- μάδας, δταν ?καιινε την δεσποινί- δα Κλαίρ σύζυγον τού. Ή νέα κ. Γκίλμπερτ είναι νέα μορφή εί; τόν κινηματογράφον, (Σ^νεγί!2 είς ττ,ν 8*·ν σελίί/^
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 192<>.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ
Ο ΕΡΩΣ ΤΟΥ ΑΛΦΡΕΔΟΥ ΝΤΕ ΜΥ.ΣΕ ΜΕ ΜΙΑ ΚΑΛΟΓΡΗΑ
Πολλές, παρά. χ,ολλές γυναίκες
άγάπησε στή ζωή τού ό περίφημος
Γάλλος πθίητήζ Άλφρεϊος ντέ
Μυσσέ. Μποροΰμε μάλιστα νά ποΰμε
πώς πέρασε Ολη τοο τή ζωή τού μέ
τόν πάνο ή τή χαρ ά τής άγάπης αυ¬
τής, την όποία τραγουδήτε, τόσο
,τερίτεχνα, σ' 5λες_τίςι εκδήλωσις
της: είτε ώς φλογερό κ/ι μαινόμε-
>ο πάΦος·, είτε ώς τρϋφερό •/.αί ή-
ρεμο είδίλλίθ.
"ΗτΌίνϊ όαως καί πολΰ άστατος
στοίις ερωτάς τού. Δέν μττίροΰτε,
τοΰ ήταν άδύνατο, ν' άγαπάτ} γιά
πόλΰ κα·.ρό την ιδία γυναίνα. Ή μό-
νη γυναϊκα μέ την όποία ό ερωτικάς
το; δεσμός βάστηςε πολύ", ήταν ή
Γεωργία Σάνδη, μολονό:» γνωρί-
ζουμε σημερα θιζτ-.κά ότι κατά τα
διαλείμματα τής έρωτ'./.ής ζωής
των, εννοιωθε γι' αυτήν όχι απλώς
χλαρή άγάπη, άλλά... πραγματικό
μΐσος.
Έν τούτοις! υπήρξε μιά γ;
την όποία άγάπησε πραγμαιτικά. στή
ζωή τού -— επί δέκα όκτώ όλόκλη-
οα χρόν:*!... — ό μεγάλος πθϊητής.
μέ τίς άμέτρητες γυναικεϊες επιτυ¬
χώς.
Και τή γυναίκα αύτη, την τόσο
άγαπημένη τον δέν μποροΰσε νά τή
Φίλήττ) οίτΕ μιά φορά — δέν μπό-
ρεσε νά τή σφίγξτ; ουτε μ;ά στιγμή
τ την άγκϊλ'ϊ το>!
Ή γον;ίκα αυτή δέν ητανε οότε
ώραία, ουτε τοΰ κόσμου, οΰτε γνω-
ττή στοΰς φ:λολογικονς κύκλους
των Παρισίων.
"Ητανε μι άνεαρά καλόγρηα!...
"Ενα βράδυ ποΰ ό Άλφρέδος ντέ 1 * (. ._ - ,.. 1<ν ......·· Μυσσέ γ;ρνοΰσε σιΐίτ: το!» μεθυσμέ- Ι **< άγγελ:κής καλωσύνης 1*.ρ»π νος, κρυωσε ατχημ^ καί άναγκάστη- {"ά στήθη τη-; ή άδελφή Μϊρκελίν* /.€ νά πεση στό κρεβδάτι. "Ητανί , '·*τω ά» την άτονη καί κρύϊ μονα- όμως τόσο νεορ:κός, ώστς. ή μητέρ* """"^ ~"^- τού καί ή άδελφή τού, ποϊι τόν περ'.- -οιοϋντο, εΐχαν άρχίσε: νά μην μπο- ροΰν πειά νά νποφέρον τίς; ΐϊίθ- τροπίες καί τίς παρα-ζενιές τού. Σκεφθηκαν λθ'.πόν τότ* νά ζητή- σο.ν καμμιά καλόγρηα νοσοκόμο γιά νά περιποιηθή τόν άνοικονόμητο ά- σ"9ενή τους. Τό πρόσωπο στό όζοίο απετάθησαν γι' α^τό τό ϊκοπό, τοΰς εστειλε τότε την άδελφή Μαρκελί- να, μιά νε;ρά καλόγρηα ποο έκτε- λοϋσε χρέη ν-οσοκότιοο στδ νοσοκο- μεϊο. «Ή Καλή Βοήθβια». Πο<ά ήταν αυτή ή άδελφή Μαρ- Η ΑΓΝΟΤΕΡΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΑΛΦΡΕΔΟΥ ΝΤΕ ΜΥΣΣΕ.·- Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ.- 0 ΑΘΕ ΓΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ.-- Η ΚΑΛΩΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΜΑΡΚΕΛΙΝΑΣ.-- ΤΑ ΔΩΡΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΗ.- ΕΝΑ ΤΡΥΦΕΡΟ ΚΑΙ ΑΓΝΟ ΕΙΔΥΑΛ5 0 ΑΡΏΜΑ ΠΟΥ ΣΚΟΡΠΙΖΕΤΑ1. ζωητθΛμεγκρίζαμαΧχ,^^ νουσε το δράδυ ~ίτ! Τ0, α.Λ^ Οί έ|έχοντες Ίουδαίοι τής Νέας "Υόρκης ίώρτασαν τελευταίως την 25ετηρίδα τοϋ θανάτου τοΰ ίδρυτοΰ τοϋ Σιωνι- σμοΰ, Δόκτορος' θεοδώρου Χέρζι. το;, 3έν έ: την .. . . , -.-,.^. αδελφής Μαρκελίνίς. ντι. · . · ,· ,χ>1 *ζ το Τ»ν"θ3χι
το^ οσα ενθυμ:α τοϋ είχε ί^ει ή
μ-.κρή φίλη τού άχο την έ-οχή πίυ
τον νοτηλε-οε — μικρά εΐχονίσματ*
^χαρχμενα λθϋλοόϊΐα, άσκητικά ^
-ολόγυ —- έ'βζζε τα λείψανα α5:ά
ενός έφημέρόυ όνείρου χάνω' $τό
γραφείό το; κ:' £χλα!γε τ
γραφείό
ρ
κ:' £χλα!
τθ!>.
!γε την
χΐκή ϊτολή της
Καί ό άνθρωπο.η βύτός, χού
ζήσε: ώς τότε
, . . _ __.______διάσημες
ώρ-αϊες καί λα,χπροστολ-σμένες γ,ι-
νείκες, ό άνθρωπος αΰτός τ.ώ ε;-/ε
άρχ'σε: νά ίιργΛτχ'. τους άντιπρο-
νά γαράζγ; στήν
το·ο έ*να εύγε-
τήν εννο-.α διτλαδή τοϋ απολύτου καί ιΜυσσέ λιποθόμη
τοΰ άληβινοΰ. τού σπαραγμό.'
Μά ή άδελ?ή Μαρκελίνα τόν ί- Μά δέν'τΐε ε
«, φρε
ποθόυιησ» ά^5 το
ον
Μά ή άδελφή Μαρκελίνα τόν ε¬
ν" άλλάξτΐ Τ'^μη·
Όσο κα;ρό έχεινε ή νεατρά κ,αλό-
στό π?οτκέ?αλό τ<υ. νοσηλεώ- νικό καί δ^ατό χίτθηαΐ γιά το τα- ?ν,τ"ϊ τονι — δϊομάίες ϊηλαϊή ό- αύτό καί ασταο κορίτσ·., τό λοχλΐίρες γ'.;τ! ό πο;ητής ήτανε νά περάΐτ) τή ζωή ~°'Α φίλάτβενος κϊί τό !καί ' σμου. -λί&ψ ___ ζϋ αέ τον έρωτα ς-ύτόν, κελίνα ή 'όποία κάτώρβωσ'ί'μέ τδ «?ρπ νά γεννάται! στήν ψο-/ή τού «ό της χαμόγελο νά δαμάσ'υ τόν κ*: τό τ)ρησκε^τ:κό α?τ3τ;;2. ■-—χτο χαρ;κτήρα τοΰ έκνε,ιρι- { * * " «ρρωστοο ·κθ!ητοΰ; Ό Άλφρέδος ντέ Μ;τσέ δέν ή- "Ενα κορίτσ·., τοΰ λαοΰ, μ·.ά γλυ-^τ^νε καθόλου θίίσκοζ. νατ: -/-2; τ. δέν τής εί— τί.τοτί. * * · Πέρασαν πολλά χρέν:α άπό τότε. Ό ποιητής γνώρισε -/.αί <Γ/.λες πολλες γοναΐκες — ώραίες. εςυ- 7τ;ες, δ-.άσημεςι, σάν τίς τταληέ'ς τοο φίλες. Μά τό γλνκύτατον όραμα τής τα- / - χ*ρη τ» ζοιτ,της την ακ^γε, ίκστατί- ώανο'γε στ» λογια τ κός. Ξάνοιγε στά λόγια της κό- όλόκληρους που τοϋ ήταν 5- ώς τότε καί ή κ?ρδ:ά τού κόντε;ε νά σπάση άπό την ζλησιο- νή των νέων ;ίτ9ημάτων. Τέ άμόρφωτο αύτό κορίτσ! εκα- νε ν' άνθίσον στήν άπογοητε-.μένη κα? π'.κραηενη ψοχή τοϋ Άλφρέδου ντέ Μ,ιΐσέ /.αίνοΰργ·.α μυριστ-.κά λο; λοΰδια, καινουργίες έλπίδε-... Καί μέ πόση στοργή τόν πίριπο:- ότχνε! —Έλάτε ·/.. Άλφρέδε τοΰ έ'/.εγε πίέτε άκέαη μ-ά κο^ταλιά άπ' τό γ'ατρικό... Δέν σάς άρέσί::... Μά, άγ;πητί μο^ ?'λε, μονάχω έ'τσι Οά ,'γίνίτε χαλά, μονάχζ 3ν ■πίρνετε , τακτ!-/.ά τό γιατϊ'.κό 7ΐς ^ά μπορέ- σετε νά σηκωθττΐ άπό τί κρεββά- τι... Έλίτε τώρα, μην κάνϊτε σάν μ'.κρό ·παίδί... Πίρτε τό γιατρικό σας. Νά: α:ά κατί κάτω.'... ;ΰσε ό Άλφρέδος νά τής τό ρμ ής τα πεινής κϊλογρηάς δϊν ί~.^ζ «τε ά Ινα ά'ρο^χα άγνότητος ηγ,ενη ι!«>χή το.
Κ;! όταν άκόμτ; ό Άλίρέΐος ντέ
"Οταν τέλος, πέθχνε, ίέ/.α γ?ί-
ι 5στε?·' άζό την πρόίκαιΐτ, -';'ω-
:ου μέ την άδελφή Μζρ/.ΰί-
να, έκείνηςτό όνομα έψίθ^ριζ:/ -,μ
χείλη τοο, ένω ή^ ψυχη «υ ά:γ·;5
σιγά <«γά νά ·πετά») στόν ά'λ/ο, /%. σμο, τόν άγνωστο... II ΗΙΙΠΡΪΙΤΙΣ Είναι νντοστό ότι των .ιερισσοτϊρο)ν δένδοων απορεϊ νά καθορισΰή ή ή- λικία κατά διας:όοους τρόπους /αί I- 6ί(ος ιιε τα δαχτυλίδια ποΰ σ/ηματί- ζονται γνρω άπό τόν κοουό. Για ιΐο κλήαα όιιως δέν μ^τορεΐ νά γί-νρ τό ίδιο, γιατϊ δέν σχηματίζεται στόν /.ορ- μό τού κανένα διακριτιχό γνώρισμα τής ήλικίας τού. Τό μόνο 6έ6αιο εί¬ ναι ότι τό κλήαα είναι ενα άπό τώ μα- κροβιώτερα φυτά τής γης καί ύπερ- δαίνει κατά πολύ σ' αϋτό την βαλα- νιδια καϊ την έληά. Ό Μύλλερ δια6ε- 6α:οΥνει ότι σττιν Ιταλία ΰπάρχουν πολλά κλτίιιατα ήλικίας έξακοσίων I- τών καί ότι τα κλτίιιατα πού ίχουν ή λικία εκατόν έτών θεωροΰνται ώς νεα Ό διάσημος Ίνδός δοτανικός, Μπόξ, εχει πιστοποιήαει ότι ποΛλά κλήματα στήν Βουργοιη-δία παράγοΐ'ν σταςρύλια επί τετρακόσια χρόνια κι' άκόμα δέν φαίνονται νά εχουν έξαν- τληθή. Στήν Άμεοιχή δέν εχουν £ ά- κόμη κατορθώσει νά προσδιορισουν την ή/ικία των άμπελιών τους γιατι δέν εχει περάσει πολύς κοιρός άτό τότε τού τα φύτεψαν. Είναι όμως 6ε- 6αιο ότι μέ την ςρυλλοξήρα λιγοοτευ- π πολύ τα όοιον τής ήλικίας Γ|« κληιιάτων κι' ετσι σέ λίγο τα 'Α^οι- κανικά κλήμοτα πό ύδέν προσβά/ / ον- ται άπ' αύτην την άρρώστεια, ί1 Μ- ναι τα πειά -ταληά τής γής. ? ρα τόν έβλίΓε /ΐμογε- /.ώντας, έχειδή μονάχα έ'ττι θά γι- νότιν ό ά'ρίωστος καλά... * * # Ό Άλφρδίος ντέ Α^τσέ ήτανε τίμ'θξ ά'νδρίς. Αύτην την άρετήι δέν τοΰ την άρ- νήθηκαν ο3τε οί χειρότερθ! έχθροί γτηχε λοΐχέν ζώς άν φανερωνε στήν άδελφή Μαρκελίνα τον ερωτα ποί» τοΰ είχεν έμχνεύσει 6ά βύθιζε την άΰώ ϊ έ Χ--------------------------------—---------------------------------------' Ι β* έ^ίζε την άΰωα κόρη σέ τζρα- Κις τοΐ·ς διεβνεϊς αγώνας τής λεμβοδρομίας τοΰ Ντητοόιτ, θά συμμετάσχη Ι £? καΤ7ΐτ?εχ%τ!κΐ! Υι' 5 "Την, Οά την χηι ή Μΐ·ν Μ3ΓΪ011 ΓίΐΓ.">Γ.ΊίΓ^, γνΌ)στή ώς ΒβΗν. Είναι πά ντα γεμάτη άπό ^Υ*1»^ *ΤΛ τ-ϊ γαλήνη τής άγνότη-
ς^ωτιά χαί χαπνό, ώς «ιαίνεται καί άπό τό σιγαρεττο της. Ι τος στήν όπθίατ ήτ^νε βυθ'σαένη
τερα 6οαΤΓ«,Λ ·νΐ11β' τής Βοοείου Καοολίνας, ίχει πάρει τα .τεοισσο-
καί τα- ΙλλτΐΓ " ^.^ειρ.κήν, τό πακετάρ.σμά τ^οφών την ραπτικήν
™ε. Κάί "ΪΓ5««~?·?-!2Ο? ,τ*ί' *β««*ν»5 παρ' άλλο κορίτσι τής Πολιτειας
"τίς εις τους διαγοινισμοΐν των έν.θέβεων κοι Οψ
μοσίων συζητήσεως
ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ
Ο ΕΡΩΣ ΤΟΥ ΑΛΦΡΕΔΟΥ ΝΤΕ ΜΥ.ΣΕ ΜΕ ΜΙΑ ΚΑΛΟΓΡΗΑ
Πολλές, παρά. χ,ολλές γυναίκες
άγάπησε στή ζωή τού ό περίφημος
Γάλλος πθίητήζ Άλφρεϊος ντέ
Μυσσέ. Μποροΰμε μάλιστα νά ποΰμε
πώς πέρασε Ολη τοο τή ζωή τού μέ
τόν πάνο ή τή χαρ ά τής άγάπης αυ¬
τής, την όποία τραγουδήτε, τόσο
,τερίτεχνα, σ' 5λες_τίςι εκδήλωσις
της: είτε ώς φλογερό κ/ι μαινόμε-
>ο πάΦος·, είτε ώς τρϋφερό •/.αί ή-
ρεμο είδίλλίθ.
"ΗτΌίνϊ όαως καί πολΰ άστατος
στοίις ερωτάς τού. Δέν μττίροΰτε,
τοΰ ήταν άδύνατο, ν' άγαπάτ} γιά
πόλΰ κα·.ρό την ιδία γυναίνα. Ή μό-
νη γυναϊκα μέ την όποία ό ερωτικάς
το; δεσμός βάστηςε πολύ", ήταν ή
Γεωργία Σάνδη, μολονό:» γνωρί-
ζουμε σημερα θιζτ-.κά ότι κατά τα
διαλείμματα τής έρωτ'./.ής ζωής
των, εννοιωθε γι' αυτήν όχι απλώς
χλαρή άγάπη, άλλά... πραγματικό
μΐσος.
Έν τούτοις! υπήρξε μιά γ;
την όποία άγάπησε πραγμαιτικά. στή
ζωή τού -— επί δέκα όκτώ όλόκλη-
οα χρόν:*!... — ό μεγάλος πθϊητής.
μέ τίς άμέτρητες γυναικεϊες επιτυ¬
χώς.
Και τή γυναίκα αύτη, την τόσο
άγαπημένη τον δέν μποροΰσε νά τή
Φίλήττ) οίτΕ μιά φορά — δέν μπό-
ρεσε νά τή σφίγξτ; ουτε μ;ά στιγμή
τ την άγκϊλ'ϊ το>!
Ή γον;ίκα αυτή δέν ητανε οότε
ώραία, ουτε τοΰ κόσμου, οΰτε γνω-
ττή στοΰς φ:λολογικονς κύκλους
των Παρισίων.
"Ητανε μι άνεαρά καλόγρηα!...
"Ενα βράδυ ποΰ ό Άλφρέδος ντέ 1 * (. ._ - ,.. 1<ν ......·· Μυσσέ γ;ρνοΰσε σιΐίτ: το!» μεθυσμέ- Ι **< άγγελ:κής καλωσύνης 1*.ρ»π νος, κρυωσε ατχημ^ καί άναγκάστη- {"ά στήθη τη-; ή άδελφή Μϊρκελίν* /.€ νά πεση στό κρεβδάτι. "Ητανί , '·*τω ά» την άτονη καί κρύϊ μονα- όμως τόσο νεορ:κός, ώστς. ή μητέρ* """"^ ~"^- τού καί ή άδελφή τού, ποϊι τόν περ'.- -οιοϋντο, εΐχαν άρχίσε: νά μην μπο- ροΰν πειά νά νποφέρον τίς; ΐϊίθ- τροπίες καί τίς παρα-ζενιές τού. Σκεφθηκαν λθ'.πόν τότ* νά ζητή- σο.ν καμμιά καλόγρηα νοσοκόμο γιά νά περιποιηθή τόν άνοικονόμητο ά- σ"9ενή τους. Τό πρόσωπο στό όζοίο απετάθησαν γι' α^τό τό ϊκοπό, τοΰς εστειλε τότε την άδελφή Μαρκελί- να, μιά νε;ρά καλόγρηα ποο έκτε- λοϋσε χρέη ν-οσοκότιοο στδ νοσοκο- μεϊο. «Ή Καλή Βοήθβια». Πο<ά ήταν αυτή ή άδελφή Μαρ- Η ΑΓΝΟΤΕΡΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΑΛΦΡΕΔΟΥ ΝΤΕ ΜΥΣΣΕ.·- Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ.- 0 ΑΘΕ ΓΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ.-- Η ΚΑΛΩΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΜΑΡΚΕΛΙΝΑΣ.-- ΤΑ ΔΩΡΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΗ.- ΕΝΑ ΤΡΥΦΕΡΟ ΚΑΙ ΑΓΝΟ ΕΙΔΥΑΛ5 0 ΑΡΏΜΑ ΠΟΥ ΣΚΟΡΠΙΖΕΤΑ1. ζωητθΛμεγκρίζαμαΧχ,^^ νουσε το δράδυ ~ίτ! Τ0, α.Λ^ Οί έ|έχοντες Ίουδαίοι τής Νέας "Υόρκης ίώρτασαν τελευταίως την 25ετηρίδα τοϋ θανάτου τοΰ ίδρυτοΰ τοϋ Σιωνι- σμοΰ, Δόκτορος' θεοδώρου Χέρζι. το;, 3έν έ: την .. . . , -.-,.^. αδελφής Μαρκελίνίς. ντι. · . · ,· ,χ>1 *ζ το Τ»ν"θ3χι
το^ οσα ενθυμ:α τοϋ είχε ί^ει ή
μ-.κρή φίλη τού άχο την έ-οχή πίυ
τον νοτηλε-οε — μικρά εΐχονίσματ*
^χαρχμενα λθϋλοόϊΐα, άσκητικά ^
-ολόγυ —- έ'βζζε τα λείψανα α5:ά
ενός έφημέρόυ όνείρου χάνω' $τό
γραφείό το; κ:' £χλα!γε τ
γραφείό
ρ
κ:' £χλα!
τθ!>.
!γε την
χΐκή ϊτολή της
Καί ό άνθρωπο.η βύτός, χού
ζήσε: ώς τότε
, . . _ __.______διάσημες
ώρ-αϊες καί λα,χπροστολ-σμένες γ,ι-
νείκες, ό άνθρωπος αΰτός τ.ώ ε;-/ε
άρχ'σε: νά ίιργΛτχ'. τους άντιπρο-
νά γαράζγ; στήν
το·ο έ*να εύγε-
τήν εννο-.α διτλαδή τοϋ απολύτου καί ιΜυσσέ λιποθόμη
τοΰ άληβινοΰ. τού σπαραγμό.'
Μά ή άδελ?ή Μαρκελίνα τόν ί- Μά δέν'τΐε ε
«, φρε
ποθόυιησ» ά^5 το
ον
Μά ή άδελφή Μαρκελίνα τόν ε¬
ν" άλλάξτΐ Τ'^μη·
Όσο κα;ρό έχεινε ή νεατρά κ,αλό-
στό π?οτκέ?αλό τ<υ. νοσηλεώ- νικό καί δ^ατό χίτθηαΐ γιά το τα- ?ν,τ"ϊ τονι — δϊομάίες ϊηλαϊή ό- αύτό καί ασταο κορίτσ·., τό λοχλΐίρες γ'.;τ! ό πο;ητής ήτανε νά περάΐτ) τή ζωή ~°'Α φίλάτβενος κϊί τό !καί ' σμου. -λί&ψ ___ ζϋ αέ τον έρωτα ς-ύτόν, κελίνα ή 'όποία κάτώρβωσ'ί'μέ τδ «?ρπ νά γεννάται! στήν ψο-/ή τού «ό της χαμόγελο νά δαμάσ'υ τόν κ*: τό τ)ρησκε^τ:κό α?τ3τ;;2. ■-—χτο χαρ;κτήρα τοΰ έκνε,ιρι- { * * " «ρρωστοο ·κθ!ητοΰ; Ό Άλφρέδος ντέ Μ;τσέ δέν ή- "Ενα κορίτσ·., τοΰ λαοΰ, μ·.ά γλυ-^τ^νε καθόλου θίίσκοζ. νατ: -/-2; τ. δέν τής εί— τί.τοτί. * * · Πέρασαν πολλά χρέν:α άπό τότε. Ό ποιητής γνώρισε -/.αί <Γ/.λες πολλες γοναΐκες — ώραίες. εςυ- 7τ;ες, δ-.άσημεςι, σάν τίς τταληέ'ς τοο φίλες. Μά τό γλνκύτατον όραμα τής τα- / - χ*ρη τ» ζοιτ,της την ακ^γε, ίκστατί- ώανο'γε στ» λογια τ κός. Ξάνοιγε στά λόγια της κό- όλόκληρους που τοϋ ήταν 5- ώς τότε καί ή κ?ρδ:ά τού κόντε;ε νά σπάση άπό την ζλησιο- νή των νέων ;ίτ9ημάτων. Τέ άμόρφωτο αύτό κορίτσ! εκα- νε ν' άνθίσον στήν άπογοητε-.μένη κα? π'.κραηενη ψοχή τοϋ Άλφρέδου ντέ Μ,ιΐσέ /.αίνοΰργ·.α μυριστ-.κά λο; λοΰδια, καινουργίες έλπίδε-... Καί μέ πόση στοργή τόν πίριπο:- ότχνε! —Έλάτε ·/.. Άλφρέδε τοΰ έ'/.εγε πίέτε άκέαη μ-ά κο^ταλιά άπ' τό γ'ατρικό... Δέν σάς άρέσί::... Μά, άγ;πητί μο^ ?'λε, μονάχω έ'τσι Οά ,'γίνίτε χαλά, μονάχζ 3ν ■πίρνετε , τακτ!-/.ά τό γιατϊ'.κό 7ΐς ^ά μπορέ- σετε νά σηκωθττΐ άπό τί κρεββά- τι... Έλίτε τώρα, μην κάνϊτε σάν μ'.κρό ·παίδί... Πίρτε τό γιατρικό σας. Νά: α:ά κατί κάτω.'... ;ΰσε ό Άλφρέδος νά τής τό ρμ ής τα πεινής κϊλογρηάς δϊν ί~.^ζ «τε ά Ινα ά'ρο^χα άγνότητος ηγ,ενη ι!«>χή το.
Κ;! όταν άκόμτ; ό Άλίρέΐος ντέ
"Οταν τέλος, πέθχνε, ίέ/.α γ?ί-
ι 5στε?·' άζό την πρόίκαιΐτ, -';'ω-
:ου μέ την άδελφή Μζρ/.ΰί-
να, έκείνηςτό όνομα έψίθ^ριζ:/ -,μ
χείλη τοο, ένω ή^ ψυχη «υ ά:γ·;5
σιγά <«γά νά ·πετά») στόν ά'λ/ο, /%. σμο, τόν άγνωστο... II ΗΙΙΠΡΪΙΤΙΣ Είναι νντοστό ότι των .ιερισσοτϊρο)ν δένδοων απορεϊ νά καθορισΰή ή ή- λικία κατά διας:όοους τρόπους /αί I- 6ί(ος ιιε τα δαχτυλίδια ποΰ σ/ηματί- ζονται γνρω άπό τόν κοουό. Για ιΐο κλήαα όιιως δέν μ^τορεΐ νά γί-νρ τό ίδιο, γιατϊ δέν σχηματίζεται στόν /.ορ- μό τού κανένα διακριτιχό γνώρισμα τής ήλικίας τού. Τό μόνο 6έ6αιο εί¬ ναι ότι τό κλήαα είναι ενα άπό τώ μα- κροβιώτερα φυτά τής γης καί ύπερ- δαίνει κατά πολύ σ' αϋτό την βαλα- νιδια καϊ την έληά. Ό Μύλλερ δια6ε- 6α:οΥνει ότι σττιν Ιταλία ΰπάρχουν πολλά κλτίιιατα ήλικίας έξακοσίων I- τών καί ότι τα κλτίιιατα πού ίχουν ή λικία εκατόν έτών θεωροΰνται ώς νεα Ό διάσημος Ίνδός δοτανικός, Μπόξ, εχει πιστοποιήαει ότι ποΛλά κλήματα στήν Βουργοιη-δία παράγοΐ'ν σταςρύλια επί τετρακόσια χρόνια κι' άκόμα δέν φαίνονται νά εχουν έξαν- τληθή. Στήν Άμεοιχή δέν εχουν £ ά- κόμη κατορθώσει νά προσδιορισουν την ή/ικία των άμπελιών τους γιατι δέν εχει περάσει πολύς κοιρός άτό τότε τού τα φύτεψαν. Είναι όμως 6ε- 6αιο ότι μέ την ςρυλλοξήρα λιγοοτευ- π πολύ τα όοιον τής ήλικίας Γ|« κληιιάτων κι' ετσι σέ λίγο τα 'Α^οι- κανικά κλήμοτα πό ύδέν προσβά/ / ον- ται άπ' αύτην την άρρώστεια, ί1 Μ- ναι τα πειά -ταληά τής γής. ? ρα τόν έβλίΓε /ΐμογε- /.ώντας, έχειδή μονάχα έ'ττι θά γι- νότιν ό ά'ρίωστος καλά... * * # Ό Άλφρδίος ντέ Α^τσέ ήτανε τίμ'θξ ά'νδρίς. Αύτην την άρετήι δέν τοΰ την άρ- νήθηκαν ο3τε οί χειρότερθ! έχθροί γτηχε λοΐχέν ζώς άν φανερωνε στήν άδελφή Μαρκελίνα τον ερωτα ποί» τοΰ είχεν έμχνεύσει 6ά βύθιζε την άΰώ ϊ έ Χ--------------------------------—---------------------------------------' Ι β* έ^ίζε την άΰωα κόρη σέ τζρα- Κις τοΐ·ς διεβνεϊς αγώνας τής λεμβοδρομίας τοΰ Ντητοόιτ, θά συμμετάσχη Ι £? καΤ7ΐτ?εχ%τ!κΐ! Υι' 5 "Την, Οά την χηι ή Μΐ·ν Μ3ΓΪ011 ΓίΐΓ.">Γ.ΊίΓ^, γνΌ)στή ώς ΒβΗν. Είναι πά ντα γεμάτη άπό ^Υ*1»^ *ΤΛ τ-ϊ γαλήνη τής άγνότη-
ς^ωτιά χαί χαπνό, ώς «ιαίνεται καί άπό τό σιγαρεττο της. Ι τος στήν όπθίατ ήτ^νε βυθ'σαένη
τερα 6οαΤΓ«,Λ ·νΐ11β' τής Βοοείου Καοολίνας, ίχει πάρει τα .τεοισσο-
καί τα- ΙλλτΐΓ " ^.^ειρ.κήν, τό πακετάρ.σμά τ^οφών την ραπτικήν
™ε. Κάί "ΪΓ5««~?·?-!2Ο? ,τ*ί' *β««*ν»5 παρ' άλλο κορίτσι τής Πολιτειας
"τίς εις τους διαγοινισμοΐν των έν.θέβεων κοι Οψ
μοσίων συζητήσεως
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*— ΚΥΡΙΑΚ», η ΑΥΡΟΥΣΤΟΥ. Ϊ929.
1
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΙΊ ΖΟΗΝ
5Ο ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΔΙΑ ΨΙΛΑ ΕΞΟΔΑ
ΜΙΑΣ ΜΑΘΗΤΡΙΑΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
ΓΡΙΕΡΓΟΙ ΑΠΟΚΑΑΥΨΕΙΣ ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΕΝΟΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ, ΔΙΑΝΕΜΗΟΕΝΤΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΜΑΟΗΤΡΐηΝ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΗΣ1
ΟΡΑΝΤΖ, ΝΕΑΣ ΙΕΡΣΕΗΣ.- ΧΡΗΜΑΤΑ ΔΑΠΑΝΩΜΕΝΑ ΑΣΚΟΠΩΣ ΕΙΣ ΠΕΡΙΤΤΑ ΠΡΑΓΝΙΑΤΑ- ΠΟΣΑ ΕΞΟΔΕΥΕΙ ΚΑΤΑ ΜΕΣΟΝ Ο¬
ΡΟΝ ΜΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣ ΕΡΓΑΤΡΙΑ.
ίΐριαι τοθ Γιτανασίου τού "Ήστ "Οραντζ, Χε'ας Ίερ/ϊέης, οποίαι διατείνονται ότι 50 δολλάρια τόν μήνα δέν έπαρκοΰν διά τα μικρά των Ιξοδα, οίον βαψήν των χειλέοιν, κοκκινάδι,
άρώματα, σιγαρέττα, ολίγον ούίσκν καί τα παρόμοια.
Είς πΐί/αιότερα χρόνια Ινα κο-
"[τσι, το οποίον έπήγαινεν είς ΐό
Ι υμνάσιι·». έλάμβανεν άπό τού;
~""ΐς τού περίπον 75 σέντς την
μάιδα διά μι-/ρα εξοδα καί έ-
«ι τό εαυτόν τού πολύ εντυ-
~ διότι δέν έχρειάζετο πίρισσό
α.
ίημερον μία μαθήτρια τοΰ Γν-
8<Τίοΐ' "ητά τουλάχιστον 50 δσλ- "'" τ<η μήνα καί λέγει δτι δέν να [ΐέ τό πρόσφατον, έ- ■λόγιον, όπερ έκυκλοφό- Μ^τΐξΰ των ωραίον μαθητρι- '-ν τού Γιμνασίον τής πόλεως Τ'υραντ·;, Ν. Ίερσέης, άνε •ΐ'Φοη δτι ΰπάρχονν τόσα πολ- 'οπράγματα». τα όποΐα *,' Χ« 'εΧ!1 μί« νέα διά ν' άντα- ;°ινΐται πρός τάς δλλας έλα¬ βον ούς συναδέλφονς της, ω- Είναι αδύνατον νά τα Ιχη μέ Λττρα των 12 ή 13 δολλαρίων "Ιν Εδιδομάδα, δ-Γλαδή |ν ποσόν "ν ποος τόν μέσον όρον των μι- ■^ων; ου; λαμβάνει καθ' έβδομά- « Μία σκληρώ; καί εντόνως ερ- α^ΙΕν" --——- Άμερικανικσϋ ίρωτη· Τας δεσ *ε5 τα θριά Ιύ πολλών άλλον μαθη- ^,ον εϊνα/ αί είς την '^ενην είκόνα φαινόμενον ν,δες, έξ «αστέρων πρός τα »ν Κάπελσων, "Εδιθ ^Μαίρ ν «Αμθερ',Μάρ- η ρερ> Μπέττυ Μπάρετ,
^ν^δ.Μούριελ Μπον-
* Μπλέν Τέηλορ. Τα έννε'α
των. ΕΙναι δόν * έ.
^·1110- Τό;"·«θέν« έξ αντών
1 λαμ6άνει ~
διά τά
το,
τού
άνας
πανδται άσκδπως
α ^οΤ« εύχόλως
'.τα ^οΤ« εύχ.όλως
νά λείπουν. Πηγαί-
ν.τώ,ν Χε^ων- «οδ·
α άρώματα εϊσαγόμε-
να Ιχ Γαλλία;, κρέμες τού προσώ-
που, αί ό.τοΐαι δέν κάνουν τίποτε
αλλο παρά νά καταστρέφουν τάς
ωραίας νεανικάς των επιδεομίδας.
λί-πτεπιλέπτους μεταξωτά; κά).·
τσας, αί οποίαι σχίζονται είς την
δευτέρα φοράν δπου θά φορεθοΰν,
ώραΐα μεταξωτά έσώρρουχα κεν-
τημένα μέ χειροπλεκτέ; δαντέλλες,
ί'να διαφορετικό καπέλ/Λ διά κάθε
φορεσιάν, ένφ δύο τό πολϋ .θά ή¬
σαν άρχετά, έπιοκέψεις εί; τού;
κινηματογράφους, ένθα σπαταλοϋν
τάς άπογενΐιατινάς των όίρα;, φο-
ρεματα τοϋ χοροϋ, τα 6-τοϊα θά
χατέπλι|σσον τα; μάμμα; μα; καί
ώφειλον νά καταπλήσσοι>ν τού;
γονεΐ; των, σιγαρέττα, τα όποΐα
τοίς προξενονν άνυπολόγιστον ζη¬
μίαν, άλλά τα όποΐα τα καπνίζουν
ζαί τα ροφοΰν ώς έκ σνστήματο;
καπνισται, φιαλας τζίν καί οΐησκυ,
τάς οποίας θεωροϋν ώς εύφνΐαν
νά τα; εχοιη· μαζύ των καί νά πί-
νουν άπό αίτάς, δταν εξέρχονται
εις αύτοκινητάδαν μέ ε'να άπό τού;
πολυαρίθμου; «φίλους» των—καί
άναρίθμητα αλλα πράγματα, τα
όποΐα δλα ήμποροΰν νά καταγρα-
(ροϋν υπό τόν τίτλον τή; άχοήστου
χαί έπιβλαδοΰς πολυτελείας.
Δια τής λέξεως «επιβλαβοΐς»
έλ*νοοΰμεν δτι τα πράγματα αϋτά
είναι Ιπικίνδυνα καί βλαβερά είς
την σοοματικήν, την διανοητικήν
καί πνευματικήν ζωήν τού παιδί-
ου. Αί άπολαύσεις αυταί, τάς ο¬
ποίας οί γονεΐς τής συγχρόνου γε¬
νεάς δίδουν είς τα τέκνα των, έ-
πειδή νέλουν νά τα βλέπουν ευτυ¬
χή καί χαρούμενα, είναι τα χειρό-
τερα πράγματα, τα όποΐα ήιιπορεΐ
νά ε'χη είς ανθρωπο; κατά τί|ν
έφηδικήν τού ηλικίαν. Αύτά είναι
έκεΐνα τα δποΐα -β?.άπτουν τού;
νέους επί ζωή; καί καταστρε'φσνν
την ευκαιρίαν μελλούσης εντυχί-
ας, ή όποία είναι αρκούντως μι¬
κρά ανεν προσθέτων έμποδίων.
Γονεΐς οί όποΐοι δίδουν είς τα
τέκνα των αφθονα χοήματα πρός
«Γοόί,ε,.Λΐν τοίς δίδουν τό κλειδί
Ι μέ τό οποίον ανοίγουν την θύραν
Ι την άγουσαν εί; την ηθικήν καί
Ι σωματικήν καταστροφήν. ΤΞΙν πρώ-
1 τοι; τό παιδί σννΓ,θίζει είς την
εύχαίθίστησιν τοϋ δτι έκτελοΰνται
όλαι αί Ιδιοτροπίαι τον. "Επειτα
-Ελάπτεται διότι καθίσταται ανίκα¬
νον διά τόν άγώνα τή; κατόπιν
ζωής. Βεβαίοος ενα κορίτσι, άνα-
τρεφόμενον κατ' αυτόν τόν τρό¬
πον, δέν ημπορεί νά είναι εύχα-
ριστημένον μέ τόν πενιχρόν μι¬
σθόν, τόν οποίον λαμβάνει μία έρ-
γάτρια τής σήμερον, άναγκάζε-
ι ται δέ νά ακολουθήση άναποφεύ-
I
κτως τόν δρόμοντοΰ περισσότερον
χρήματοςκαί τή; ολιγώτερα; τιμι-
ότητο;.
ι Τό σιγαρέττον καί τα ο'ινοπνευ-
| ματώδη ποτά καταστρέφουν δλην
την σωματικήν ρώμην μιά; νεάνι-
δος. Αντη γηράσκει προώρω; καί
Λ( ίνεται ενκολον θϋμα τή; πρώτης
, άσθενεία;. Ή φθίσι; είναι τό φυ-
ί σικόν Ιπακολούθημα δλων αυτών
των νεανικών όλισθημάτων. Ή
σύγχρονο; μαθήτρια τού Γυμνα-
σίου κοιμάται άργά την νύκτα.
Δέν αίσθάνεται εύθτόνην άπέναντν |
ουδενός. Δέν δίδει προσοχήν είς'
τάς συιιβουλάς των μεγαλειτέρων. Ι
Δέν σέβεται κανένα. "Αλλο δέν ε¬
ί χει είς τόν νούν της ειμή την δια-
σκέδασιν.
"Οταν μία τοιαύτη νέα λάβη
χρήματα είς τάς χείρα; της, αί-
σθάνεται δτι είναι άνεξάρτητος,
6'τι είναι αύτάρκης καί δτι δέν
χρειάζεται κανένα όπως την όδτγ-
γτ, ή έξελέγχη τας πράξει; της.
Έξέρχεται τού οίκον, χωρίς νά
έρωτά κανένα καί φροντίζει διά
τάς Ιδικάς τη; διασκεδάσεις καί
τα ιδικά της γοΰστα. Έννοκΐται
δτι ευρίσκει εκεΐνο τό οποίον ζη¬
τεί. Τό ευρίσκει παίζοι·σα έντός
ιοϋ αυτοκίνητον μέ κάποιον νέον.
Τό ευρίσκει χορεΰουσα μέχρι τής
πρωίας είς κάποιον ύποπτον ξενώ-
να Ικτός τής πόλεως. Τό ευρίσκει
, άναγινώσκουσα αίσχρά βιβλία καί
1 βλέπουσα άσεμνα θεατρικά έ'ργα.
Τό ευρίσκει είς την τρελλήν έκεί-1 Μαίρυ Μάκ Τζή, έκ Φάρλυ, Άϊ-
νην τύρβην τή; αϊωνίας άναζητή- ό6ας, "Ελση Κράμλιχ, έξ "Ομα-
οεως πρός ευρεσιν τέρψεως,—τής /άς, Νέ., Μάρτζορη Στά/.ινς, έκ
τέρψεως, την όποιαν αί όμόφυλοί | Ντάλα; Σίτυ, Ίλλ., καί Γκό/.ντυ
Γουαίτ, Ικ Μπούστων, Κάνσας.
Απεφάσισαν λοιπόν νά έργασθσϋν
είς τα έργοστάσια τοΰ Σικάγου
επί εξ έ'βδομαδα; καί κατά τό διά-
στημα α&τό νά ζήσουν μόνον μέ
τα χρήματα, τα όποΐα ήθεον λάβτ)
άπύ την εργασίαν των.
Τό άποτέλεσμα τή; περιπετείας
των έδτ]μοσιεί»θη προ ημερών εις
τόν ήμερήσιον Τύπον τής Νέας
Υόρκης καί απεδείχθη τα μάλι-
Γτα ενδιαφέρον. Απέδειξεν δτι
μία άπό τάς νέας αύτάς έλαβεν ώς
ρβδομαδιαΐον μισθόν μόνον εξ δολ¬
λάρια, ένφ ή κατά μέσον όρον μι-
οθοδοσία εΐκοσι τριών διαφόρων
έργατριών ήτο δολλάρια 12.62.
Μία
κ των είρημένων φοιτητρι-
της καλσϋν «ζωήν».
Εάν μία νέα ήτο ύποχρεωμένη
νά έργάζηται χάριν τοϋ χρήμα-
τός της, νά έργάζηται δηλαοή διά
κάθε σέντ τό οποίον δαπανά, τό
πράγμα θά διέφερε τελείως. Εάν
τα κορίτσια αύτά τοΰ "Ηοτ "Ο-
ραντζ ήναγκάζοντο νά έργαοθοϋν
γϊ; εν εργοστάσιον διά τα 50 δολ-
ίάρια τα όποΐα μέ τόσην άπερισκε-
ψίαν καί αδιαφορίαν ζητοΰν κάθε
μήνα, τότε τα πάντα θά ήσαν διά-
φορα.
Θά εύρισκον τότε δτι τα πράγ-
ι·ατα αύτά, τα όποΐα θεωρσΰν ώς
απολύτως άναγκαΐα, δέν είναι ή
ν:αθαρά ποί.υτέΑεια καί δτι κάλτσες
ολιγώτερον διαφανεΐς καί ολιγώ¬
τερον δαπανηραί βαστοϋν περισ¬
σότερον παρά έκεϊναι τα; όποία;
έφόρουν πρότερον, θά έβλεπον δ¬
εί είναι λίαν ευκολον νά περάσουν
χωρί; Γαλλικά άρώματα καί δτι
τα χειροκεντημένα έσώρρουχα δέν
ιΐναι έκ των ών οΰκ ανεν.
Τι δέ νά είπωμεν διά τα οίνο-
πνενματώδ>. ποτά; Ή άλήθεια εί
ναι δτι τα κορίτσια δέν εύχαρι-
οτοΰνται καθόλον άπό την γεΰσιν
τον γουΐσκυ, άλλ' απλώς πίνουν,
έπειδή πίνουν καί δλοι οί αλλοι.
Πρό τινος χρόνον εξ φοιτήτρι-
αι τον Κολλεγίου, όλαι έκ πλουσί¬
αν οικογένειαν καί όλαι συντη-
οούμεναι νπό των γονέων των, απ¬
εφάσισαν νά ίδουν πόσον ήτο ά-
ληθές τό λεγόμενον δτι αύται ?-
ζων έν χλιδϊί, καθ' δν χρόνον άλ¬
λαι νεάνιδες εργαζόμεναι σκληρώς
δλην την ημέραν μόλις ηδύναντο
νά ζήσονν εν λιτότητι.
Αί νέαι αύται «πήγαν είς τό
Σικάγον όπως μελετήβονν τάς συν¬
θήκας τής έργαζομίνης κόρης.
Τα όνόματά των ήςαν: Ροΰθ "Ε-
οτραντ, έκ Λίόιγστων, Μο., Τζόΐ! τα 'καθηκοντά των απέναντι των
ζ Νόρτων, έκ Μπλίσφιλδ, Μι., άγα-.ητών τέκνων των:
ών, ή δεσποινίς Βέρα Γούντς, έκ
Σινσιννάτης. τής οποίας τα εξοδα
ώμοίαζον πρός τα εσοδα δλων
των αλλων εκτός δνο, ανέφερεν ό¬
τι εΰρεν εργασίαν μέ 12 δολλά¬
ρια την έβδομάδα είς Ιν έργοοτά-
σιον. Αύτη έπλήρωσε 8 δολλάρια
διά δωμάτιον, πρόγενμα κ«ί δεί¬
πνον είς εν άξιαπρεπές, άλλ' δχι
καί τόσον έλκυστικόν γ»ναικρΐον
οίκοτροφεΐον. 'Επί πλέον έπλήρω-
σεν 1 δολλάριον διά φαγητόν τοΰ
μεσημεριοΰ καί 84 σέντς διά ναν-
λα λεωφορείον. 'Επερίσσευβαν δέ
αρκετά έκ τοΰ μισθόν της διά Μι¬
κρά Ιξοδα, ένδύματα, διασχεδά-
οεΐς καί λοιπά.
Δώδεκα δολλάρια την έδδομάδα
ήσαν αρκετά διά την ζωήν της
νε'ας αυτής, τό ποσόν δέ αύτό £η-
τονν αί μαθήτριαι τοΰ ΓνμνασΓου
άπό τού; γονεΐς των διά τα μικρά
των εξοδα! Τί/ χειρότερον όλον
είναι δτι οί άγαπητοι γονεΐς των
νοριτσιών αυτών φρονούν δτι τα
βοηθοϋν καί δίδουν τα χρήματα
μέ την ενλογίαν των καί άνευ τής
ελαχίστης άμφιβολίας δτι έκτελοΰν
1
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΙΊ ΖΟΗΝ
5Ο ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΔΙΑ ΨΙΛΑ ΕΞΟΔΑ
ΜΙΑΣ ΜΑΘΗΤΡΙΑΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
ΓΡΙΕΡΓΟΙ ΑΠΟΚΑΑΥΨΕΙΣ ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΕΝΟΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ, ΔΙΑΝΕΜΗΟΕΝΤΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΝ ΜΑΟΗΤΡΐηΝ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΗΣ1
ΟΡΑΝΤΖ, ΝΕΑΣ ΙΕΡΣΕΗΣ.- ΧΡΗΜΑΤΑ ΔΑΠΑΝΩΜΕΝΑ ΑΣΚΟΠΩΣ ΕΙΣ ΠΕΡΙΤΤΑ ΠΡΑΓΝΙΑΤΑ- ΠΟΣΑ ΕΞΟΔΕΥΕΙ ΚΑΤΑ ΜΕΣΟΝ Ο¬
ΡΟΝ ΜΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣ ΕΡΓΑΤΡΙΑ.
ίΐριαι τοθ Γιτανασίου τού "Ήστ "Οραντζ, Χε'ας Ίερ/ϊέης, οποίαι διατείνονται ότι 50 δολλάρια τόν μήνα δέν έπαρκοΰν διά τα μικρά των Ιξοδα, οίον βαψήν των χειλέοιν, κοκκινάδι,
άρώματα, σιγαρέττα, ολίγον ούίσκν καί τα παρόμοια.
Είς πΐί/αιότερα χρόνια Ινα κο-
"[τσι, το οποίον έπήγαινεν είς ΐό
Ι υμνάσιι·». έλάμβανεν άπό τού;
~""ΐς τού περίπον 75 σέντς την
μάιδα διά μι-/ρα εξοδα καί έ-
«ι τό εαυτόν τού πολύ εντυ-
~ διότι δέν έχρειάζετο πίρισσό
α.
ίημερον μία μαθήτρια τοΰ Γν-
8<Τίοΐ' "ητά τουλάχιστον 50 δσλ- "'" τ<η μήνα καί λέγει δτι δέν να [ΐέ τό πρόσφατον, έ- ■λόγιον, όπερ έκυκλοφό- Μ^τΐξΰ των ωραίον μαθητρι- '-ν τού Γιμνασίον τής πόλεως Τ'υραντ·;, Ν. Ίερσέης, άνε •ΐ'Φοη δτι ΰπάρχονν τόσα πολ- 'οπράγματα». τα όποΐα *,' Χ« 'εΧ!1 μί« νέα διά ν' άντα- ;°ινΐται πρός τάς δλλας έλα¬ βον ούς συναδέλφονς της, ω- Είναι αδύνατον νά τα Ιχη μέ Λττρα των 12 ή 13 δολλαρίων "Ιν Εδιδομάδα, δ-Γλαδή |ν ποσόν "ν ποος τόν μέσον όρον των μι- ■^ων; ου; λαμβάνει καθ' έβδομά- « Μία σκληρώ; καί εντόνως ερ- α^ΙΕν" --——- Άμερικανικσϋ ίρωτη· Τας δεσ *ε5 τα θριά Ιύ πολλών άλλον μαθη- ^,ον εϊνα/ αί είς την '^ενην είκόνα φαινόμενον ν,δες, έξ «αστέρων πρός τα »ν Κάπελσων, "Εδιθ ^Μαίρ ν «Αμθερ',Μάρ- η ρερ> Μπέττυ Μπάρετ,
^ν^δ.Μούριελ Μπον-
* Μπλέν Τέηλορ. Τα έννε'α
των. ΕΙναι δόν * έ.
^·1110- Τό;"·«θέν« έξ αντών
1 λαμ6άνει ~
διά τά
το,
τού
άνας
πανδται άσκδπως
α ^οΤ« εύχόλως
'.τα ^οΤ« εύχ.όλως
νά λείπουν. Πηγαί-
ν.τώ,ν Χε^ων- «οδ·
α άρώματα εϊσαγόμε-
να Ιχ Γαλλία;, κρέμες τού προσώ-
που, αί ό.τοΐαι δέν κάνουν τίποτε
αλλο παρά νά καταστρέφουν τάς
ωραίας νεανικάς των επιδεομίδας.
λί-πτεπιλέπτους μεταξωτά; κά).·
τσας, αί οποίαι σχίζονται είς την
δευτέρα φοράν δπου θά φορεθοΰν,
ώραΐα μεταξωτά έσώρρουχα κεν-
τημένα μέ χειροπλεκτέ; δαντέλλες,
ί'να διαφορετικό καπέλ/Λ διά κάθε
φορεσιάν, ένφ δύο τό πολϋ .θά ή¬
σαν άρχετά, έπιοκέψεις εί; τού;
κινηματογράφους, ένθα σπαταλοϋν
τάς άπογενΐιατινάς των όίρα;, φο-
ρεματα τοϋ χοροϋ, τα 6-τοϊα θά
χατέπλι|σσον τα; μάμμα; μα; καί
ώφειλον νά καταπλήσσοι>ν τού;
γονεΐ; των, σιγαρέττα, τα όποΐα
τοίς προξενονν άνυπολόγιστον ζη¬
μίαν, άλλά τα όποΐα τα καπνίζουν
ζαί τα ροφοΰν ώς έκ σνστήματο;
καπνισται, φιαλας τζίν καί οΐησκυ,
τάς οποίας θεωροϋν ώς εύφνΐαν
νά τα; εχοιη· μαζύ των καί νά πί-
νουν άπό αίτάς, δταν εξέρχονται
εις αύτοκινητάδαν μέ ε'να άπό τού;
πολυαρίθμου; «φίλους» των—καί
άναρίθμητα αλλα πράγματα, τα
όποΐα δλα ήμποροΰν νά καταγρα-
(ροϋν υπό τόν τίτλον τή; άχοήστου
χαί έπιβλαδοΰς πολυτελείας.
Δια τής λέξεως «επιβλαβοΐς»
έλ*νοοΰμεν δτι τα πράγματα αϋτά
είναι Ιπικίνδυνα καί βλαβερά είς
την σοοματικήν, την διανοητικήν
καί πνευματικήν ζωήν τού παιδί-
ου. Αί άπολαύσεις αυταί, τάς ο¬
ποίας οί γονεΐς τής συγχρόνου γε¬
νεάς δίδουν είς τα τέκνα των, έ-
πειδή νέλουν νά τα βλέπουν ευτυ¬
χή καί χαρούμενα, είναι τα χειρό-
τερα πράγματα, τα όποΐα ήιιπορεΐ
νά ε'χη είς ανθρωπο; κατά τί|ν
έφηδικήν τού ηλικίαν. Αύτά είναι
έκεΐνα τα δποΐα -β?.άπτουν τού;
νέους επί ζωή; καί καταστρε'φσνν
την ευκαιρίαν μελλούσης εντυχί-
ας, ή όποία είναι αρκούντως μι¬
κρά ανεν προσθέτων έμποδίων.
Γονεΐς οί όποΐοι δίδουν είς τα
τέκνα των αφθονα χοήματα πρός
«Γοόί,ε,.Λΐν τοίς δίδουν τό κλειδί
Ι μέ τό οποίον ανοίγουν την θύραν
Ι την άγουσαν εί; την ηθικήν καί
Ι σωματικήν καταστροφήν. ΤΞΙν πρώ-
1 τοι; τό παιδί σννΓ,θίζει είς την
εύχαίθίστησιν τοϋ δτι έκτελοΰνται
όλαι αί Ιδιοτροπίαι τον. "Επειτα
-Ελάπτεται διότι καθίσταται ανίκα¬
νον διά τόν άγώνα τή; κατόπιν
ζωής. Βεβαίοος ενα κορίτσι, άνα-
τρεφόμενον κατ' αυτόν τόν τρό¬
πον, δέν ημπορεί νά είναι εύχα-
ριστημένον μέ τόν πενιχρόν μι¬
σθόν, τόν οποίον λαμβάνει μία έρ-
γάτρια τής σήμερον, άναγκάζε-
ι ται δέ νά ακολουθήση άναποφεύ-
I
κτως τόν δρόμοντοΰ περισσότερον
χρήματοςκαί τή; ολιγώτερα; τιμι-
ότητο;.
ι Τό σιγαρέττον καί τα ο'ινοπνευ-
| ματώδη ποτά καταστρέφουν δλην
την σωματικήν ρώμην μιά; νεάνι-
δος. Αντη γηράσκει προώρω; καί
Λ( ίνεται ενκολον θϋμα τή; πρώτης
, άσθενεία;. Ή φθίσι; είναι τό φυ-
ί σικόν Ιπακολούθημα δλων αυτών
των νεανικών όλισθημάτων. Ή
σύγχρονο; μαθήτρια τού Γυμνα-
σίου κοιμάται άργά την νύκτα.
Δέν αίσθάνεται εύθτόνην άπέναντν |
ουδενός. Δέν δίδει προσοχήν είς'
τάς συιιβουλάς των μεγαλειτέρων. Ι
Δέν σέβεται κανένα. "Αλλο δέν ε¬
ί χει είς τόν νούν της ειμή την δια-
σκέδασιν.
"Οταν μία τοιαύτη νέα λάβη
χρήματα είς τάς χείρα; της, αί-
σθάνεται δτι είναι άνεξάρτητος,
6'τι είναι αύτάρκης καί δτι δέν
χρειάζεται κανένα όπως την όδτγ-
γτ, ή έξελέγχη τας πράξει; της.
Έξέρχεται τού οίκον, χωρίς νά
έρωτά κανένα καί φροντίζει διά
τάς Ιδικάς τη; διασκεδάσεις καί
τα ιδικά της γοΰστα. Έννοκΐται
δτι ευρίσκει εκεΐνο τό οποίον ζη¬
τεί. Τό ευρίσκει παίζοι·σα έντός
ιοϋ αυτοκίνητον μέ κάποιον νέον.
Τό ευρίσκει χορεΰουσα μέχρι τής
πρωίας είς κάποιον ύποπτον ξενώ-
να Ικτός τής πόλεως. Τό ευρίσκει
, άναγινώσκουσα αίσχρά βιβλία καί
1 βλέπουσα άσεμνα θεατρικά έ'ργα.
Τό ευρίσκει είς την τρελλήν έκεί-1 Μαίρυ Μάκ Τζή, έκ Φάρλυ, Άϊ-
νην τύρβην τή; αϊωνίας άναζητή- ό6ας, "Ελση Κράμλιχ, έξ "Ομα-
οεως πρός ευρεσιν τέρψεως,—τής /άς, Νέ., Μάρτζορη Στά/.ινς, έκ
τέρψεως, την όποιαν αί όμόφυλοί | Ντάλα; Σίτυ, Ίλλ., καί Γκό/.ντυ
Γουαίτ, Ικ Μπούστων, Κάνσας.
Απεφάσισαν λοιπόν νά έργασθσϋν
είς τα έργοστάσια τοΰ Σικάγου
επί εξ έ'βδομαδα; καί κατά τό διά-
στημα α&τό νά ζήσουν μόνον μέ
τα χρήματα, τα όποΐα ήθεον λάβτ)
άπύ την εργασίαν των.
Τό άποτέλεσμα τή; περιπετείας
των έδτ]μοσιεί»θη προ ημερών εις
τόν ήμερήσιον Τύπον τής Νέας
Υόρκης καί απεδείχθη τα μάλι-
Γτα ενδιαφέρον. Απέδειξεν δτι
μία άπό τάς νέας αύτάς έλαβεν ώς
ρβδομαδιαΐον μισθόν μόνον εξ δολ¬
λάρια, ένφ ή κατά μέσον όρον μι-
οθοδοσία εΐκοσι τριών διαφόρων
έργατριών ήτο δολλάρια 12.62.
Μία
κ των είρημένων φοιτητρι-
της καλσϋν «ζωήν».
Εάν μία νέα ήτο ύποχρεωμένη
νά έργάζηται χάριν τοϋ χρήμα-
τός της, νά έργάζηται δηλαοή διά
κάθε σέντ τό οποίον δαπανά, τό
πράγμα θά διέφερε τελείως. Εάν
τα κορίτσια αύτά τοΰ "Ηοτ "Ο-
ραντζ ήναγκάζοντο νά έργαοθοϋν
γϊ; εν εργοστάσιον διά τα 50 δολ-
ίάρια τα όποΐα μέ τόσην άπερισκε-
ψίαν καί αδιαφορίαν ζητοΰν κάθε
μήνα, τότε τα πάντα θά ήσαν διά-
φορα.
Θά εύρισκον τότε δτι τα πράγ-
ι·ατα αύτά, τα όποΐα θεωρσΰν ώς
απολύτως άναγκαΐα, δέν είναι ή
ν:αθαρά ποί.υτέΑεια καί δτι κάλτσες
ολιγώτερον διαφανεΐς καί ολιγώ¬
τερον δαπανηραί βαστοϋν περισ¬
σότερον παρά έκεϊναι τα; όποία;
έφόρουν πρότερον, θά έβλεπον δ¬
εί είναι λίαν ευκολον νά περάσουν
χωρί; Γαλλικά άρώματα καί δτι
τα χειροκεντημένα έσώρρουχα δέν
ιΐναι έκ των ών οΰκ ανεν.
Τι δέ νά είπωμεν διά τα οίνο-
πνενματώδ>. ποτά; Ή άλήθεια εί
ναι δτι τα κορίτσια δέν εύχαρι-
οτοΰνται καθόλον άπό την γεΰσιν
τον γουΐσκυ, άλλ' απλώς πίνουν,
έπειδή πίνουν καί δλοι οί αλλοι.
Πρό τινος χρόνον εξ φοιτήτρι-
αι τον Κολλεγίου, όλαι έκ πλουσί¬
αν οικογένειαν καί όλαι συντη-
οούμεναι νπό των γονέων των, απ¬
εφάσισαν νά ίδουν πόσον ήτο ά-
ληθές τό λεγόμενον δτι αύται ?-
ζων έν χλιδϊί, καθ' δν χρόνον άλ¬
λαι νεάνιδες εργαζόμεναι σκληρώς
δλην την ημέραν μόλις ηδύναντο
νά ζήσονν εν λιτότητι.
Αί νέαι αύται «πήγαν είς τό
Σικάγον όπως μελετήβονν τάς συν¬
θήκας τής έργαζομίνης κόρης.
Τα όνόματά των ήςαν: Ροΰθ "Ε-
οτραντ, έκ Λίόιγστων, Μο., Τζόΐ! τα 'καθηκοντά των απέναντι των
ζ Νόρτων, έκ Μπλίσφιλδ, Μι., άγα-.ητών τέκνων των:
ών, ή δεσποινίς Βέρα Γούντς, έκ
Σινσιννάτης. τής οποίας τα εξοδα
ώμοίαζον πρός τα εσοδα δλων
των αλλων εκτός δνο, ανέφερεν ό¬
τι εΰρεν εργασίαν μέ 12 δολλά¬
ρια την έβδομάδα είς Ιν έργοοτά-
σιον. Αύτη έπλήρωσε 8 δολλάρια
διά δωμάτιον, πρόγενμα κ«ί δεί¬
πνον είς εν άξιαπρεπές, άλλ' δχι
καί τόσον έλκυστικόν γ»ναικρΐον
οίκοτροφεΐον. 'Επί πλέον έπλήρω-
σεν 1 δολλάριον διά φαγητόν τοΰ
μεσημεριοΰ καί 84 σέντς διά ναν-
λα λεωφορείον. 'Επερίσσευβαν δέ
αρκετά έκ τοΰ μισθόν της διά Μι¬
κρά Ιξοδα, ένδύματα, διασχεδά-
οεΐς καί λοιπά.
Δώδεκα δολλάρια την έδδομάδα
ήσαν αρκετά διά την ζωήν της
νε'ας αυτής, τό ποσόν δέ αύτό £η-
τονν αί μαθήτριαι τοΰ ΓνμνασΓου
άπό τού; γονεΐς των διά τα μικρά
των εξοδα! Τί/ χειρότερον όλον
είναι δτι οί άγαπητοι γονεΐς των
νοριτσιών αυτών φρονούν δτι τα
βοηθοϋν καί δίδουν τα χρήματα
μέ την ενλογίαν των καί άνευ τής
ελαχίστης άμφιβολίας δτι έκτελοΰν
ο···"··
ΑΠΟ ΤΙ—ΙνΓ Ζ__Ή:-νΓ ΟΠΟΥ Η
ΤΟΥ γι
..... > Ι
Η ■/. Μπένϊααιν
2.. Μάουρυ, της ό
ποία; τό πτώιια έ-
καη υπό τοϋ βν-
ϊύγου της, Χε'νρυ
Κώ?ιν Κάμπε/.Κα
τα .ταραδο:ον σϋιι-
,-ττοιοαν τό πϊΌ δέν
κατεστρεψε τΓλεί-
ως τό πρόσωπον
της καί ή ταυτότης
της άνεγνιηρισ&η.
Ό κα/οΓ'ργος συν-
ε/ήφΰη. Κατί.1, τό
χ>Λι6είό τέλος τίίς
Μάργ/αρϊτ Μπρά¬
ουν, τής ύποίας ό
φονεύς δέν ανεκα¬
λύφθη εισί τι. ΊΙ (ι
«ττιηομίβι (ροονεϊ ό¬
τι /ίαίώς έγινεν ή
(Καγ'.ώοισί; της
ικ τυχα'ου γενανό-
τος, ούτως μέλλει
ν 1 γίνη καί ή άνα-
■/ά/ιι|ις τού γυο-
/υΐ'.
—«
ΙΔΙΑΦΟΡΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΙτΙΑΤΑ ΦΟΝΩΝ, ΤΟΥΣ ΟΙΊ090γΣ
ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΥΡΠΟΛΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ... Η ΛΑί
ΛΥΦΘΗ ΕΚ ΤΕ03ΑΧΙΩΝ ΕΡΥ6Ρ0Υ ΕΦΑΠΛΡ.Ι
| ΠΤΩγΤΪΑ ΤΟΥ ΕΡΑΣΤΟΥ ΤΗΣ, ΟΤΑΝ Γ3 Ε|
ΑΜΕΝΙΑΑΥΦΘΗΣΑΝ
έγ/οτεΛειπεν.
, «"Ολίγον μετά την γνωριμίαν
μα;, είπεν αυτή, ό Κίτσελμαν μοΰ
ι υπεσχέθη νά μέ νυμφενθί) /αί νά
Ι μοΰ φέοεται άςιοπρεπώς. Άφήσα-
I
μέν τό ζί&οπωλεΐον, τό οποίον εΐ-
! χεν έν Π ηοριςι '/αί ηλθομεν νά ζή-
1 σωμεν εί; τί, Ούαγιόμιν. Έκεΐνος
είρεν ϊργαοίαν ώς μάγειρος καί
Ι ΐγώ έπΡρσ νά έργασθώ εί; εν ύ-
φαντονρι είον. λΐετ' ολίγον τόν α-
'φ.,σα, έπεώή μέ έ'δειρε Τοτγ μοί
ΐστετλεν επιστολήν, είς την όποί-
ί αν μέ απεκάλει <τ/.ιιρίαν Γ. Κίτσελ¬ μαν», ωστε ό πατήρ μου "Λιί ή ά- δελφή μου "/αί δι'ο άι^ελφοί ενόμι¬ σαν ότι έγώ τόν εΐχα υπανδρεΐ'δί). ι Λύτύ; ομάς η'.ΰΐ καί ι»οΰ είπεν κοιμύτο. Την, ένφ οί γείτονές τη; - >
την εκκλησίαν αντ τι/1ϊ
-ττώμα εί; εν κό//ι η
καί τό μετεφερε δια ,Τη ιιεν,|
οτιβαρών βραχιόνο
το ?6
'σος νι
τί τοϋ
11 ςε κα
Ίίτι, ά'ν (δεν {πάγω πά'ιν μαζύ τού,
θα έφανέρονε τα παντα είς την
ο'χογένειόν μοί»: Έπήγπ όπίσα> δ-
7,ωζ -ήαΜ> κα'Ιύ τοι·. 'Αλλ' ή μέν"»)
τοΐ' καί ή -/.ακή σιιηεοιφορά τού
ιι; ί/.αμον ν'^άπεφασίσω όπως; τόν
ρ ρχ
αντοκίνητόν των
ιις τό όπίοθιον «δι
έργαλείων. Κατοτι
αντονίνητον εί; τ
ού έρριψε τό πτώ
φόν;, έλαβε ·-/
αύτοκινήτοι
Μετ' ολίγον ιδι
Φλόΐντ Χάξκπι·
Πάουελ, διερχόι>ι
κίν»;τόν το/ν άπο
δρόμον, είδον κατ' αο/ας μία
ι|Ί]λήν φλόγα. Έκ τεοιερ
κατΓ;λβον τοΰ αύτο/ιΜ|ΐουτα>ι
επλι,σίασαν είς τό μ ρης δ
χον ϊ*5η την φλόγα. Ιϊ τεριρ
των τότε μετεβλή9ΐ| πς φρι
όταν ε!; τό μέσον τϊιν φ?:
ο Ούά)
||6 το ο
κ γειτον
«"Επεσα τότε πρηνής καί ήρ-
χισα νά κλαίω, διότι ηννόησα
ότι όντε ή γή όντε ή ίΜλασσα
ήμπόρονν νά κρι*ι|·ο·υν τό
στι/.ύν μου. "Αν -/αί τΐν έ'θαψα
θαθειά είς τό σπήλαιον καί τόν
ίσ'/επασα μέ πετρες καί τα χρό-
νια έ'φαγαν τα; σάρκας τού, ό
κόσμος πά?.ιν ι'ιμπορεΐ νά ίδη
τα όστά τού*.
"Οταν ό ποιητής Τόμας Χούντ
ίϊτετε τάς ανωτέρω λέξει; είς τό
στόμα τοΰ Γιούτζην "Αραμ πρό
εκατόν καϊ πλέον ετών, ό διά τής
με&ό5ου τοΰ πυρσοΰ φόνος;, τόσον
ευχρηστος σήμερον, δέν είχεν έπι-
νοηΰΐ) άκόμη. Άλ?.ά ν αί αν ήτο
ίν χρήσει τότε, ό Γιούτζην "Αραμ,
ώς ή Λαίδη Μάνβεθ δταν προσε¬
πάθει είς μάτην νά πλί·νΐ] την φαν-
ταστικήν -/ηλϊδα τοΰ αΤ'ΐατος; έκ
τα,ν χειρών της, θά ευρ'σκετο εί;
την ανάγκην ν,ά είπη, ακριβώς τα
ΤΓ>ια διά την ματαίαν προσπάθει¬
αν πρός άπόκρυψιν τοΰ άμαρτήμπ-
τος τοΰ Κάιν,.,.μέ οσΓ,ν τέχνην /αί
άν εξετελεϊτο. ι
Μέ την πρόσφατον ανακάλυψιν
τοΰ μίσθκαυμένου σώματος τοΰ
Γουίλλιαμ Κίτσελμαν είς μίαν έ¬
ρημον επαρχιακήν οδόν ίγγύς τη
ρημ ρχή γγ; ης
πόλεως Τοι·λών τοϋ ΊλλινόΊς, ήλ-
■θεν είς φώς ό τέταρτος διά πυρ¬
σοΰ φόνος έντός; διαστήματος ό-
λιγωτέρου τοΰ ενός ετους.
Ή Λάονρα ΓουΠβερ, παράνο-
|.·ος αϋίνγος ταΰ Κίτσελμαν, μέ
σώμα Άμαζόνος, επίστευεν, ώς
ί θέ
λιν Κάμπελ, ΤΗρλ Πή/.οξ καί τό
ά'γνωστον τέοας, όπερ έ'καυσε την
λίάργκαρετ Μπράουν ζωντα'ήν,
ότι πετρέλαιον καί εν σπίρτον δέν
ίΚ ά'φινον είμ?} σωρόν αι,ιόρ^ον
Ύίψρας, την οποίαν 6 ά'νεμος θά
έσκόρπιζεν
ΐ ν
σΠ ΪΥ.νΆ τής ταΰτότητός τού. Άλ-
λά κατά παραδόξως εϊρωνικόν
τρόπον, αλ?»οι φόνοι, είς τοϋς δ-
π»ίοι·ς εγένετο χρήσις άτελεστρ-
οων μεθόίχον πρός άπόκρυψιν, *-
χρειάσθησαν μεγαλειτέρον χρονι¬
κόν διάστημα όπως άνακαλυοτθοΓ'ν.
Την 1 τοΰ παοελθόντος μηνός
μ μς , ς
καί οί προηγηθέντε; αυτής, Κώ- Ίοιλίου άνεγνωρΐσθη τό πτώιια
ι... ν λ----1 *υ«·ι ττ- ._ίτ ..„! _^ ι το£; Κίτσελμαν έξ ενός μικροϋ τε
τοΰ Κίτσελμαν έξ ενός μικροΰ τε-
μαχίου τοΰ φορέματός τού, τό ο¬
ποίον διέφυγε τα; φλόγας. Έκ τής
γενομένης τότε ερεύνης εγνώσθη
δτι ό Κίτσελμαν είχε ·θεα9ί) δ1"
τέλει ταίον ςροοάν είς την λέσχην
«Κίτρινη Πάπια» τοΰ Ούαγιό-
ΙΕ,ΐς έναστον έκ των διά πχ'οσοΰ < μιγκ, Ίλλ. Ή άστυνομία Ινήργη- ή ν όνων ό Εκτελεστής τοΰ εγκλή- σιν ερεύνας μετα;ύ των <τ.ίλων(δ Λάουρα Γονήβερ, ή όποία Ιχει Γψος 6 ποδών καί ζυγίζει 230 λί- τ(ας. είναι τόσον σπάνιαι, ωστ^ ■'; άστυνομία δέν έδνσ-/ολεύί3η λ·ά την άνακα/Λ'ψΐ]. 'Έμαθε λοιπόν ό¬ τι αύτη ήτο θυγάτι ,ρ πλούσιον γαι ο/τήμονο;, τοΰ Φάς Ρίβερ, -/.αι έντό; μιάς εβδομάδος υπό τή; ύ- νακαλύψεως τοΰ άπηνθρακωμε''ον σώματος τοΰ πρώην έραστοΰ τη_, Γι^ Λάουρα ετέθη υπό κράτησιν. Αέν παοίίλθον τότε δύο ώραι -/.αί ή ιδία ώ'ΐολόγησε τό εγκλημά τη;. Κατά την διήγΓσίν της ή Λά¬ ουρα Γουί^ερ ΙξετεΊεσε την φο¬ βεράν ζράξίν της διά νά μή μά»ι< ή οικογένειά της την αλήθειαν διά τό «παρελθόν» της καί διά τάς ύθεμίτονς σχέσει; τη; μέ τόν Κί¬ τσελμαν, τα; οποίας έκεΐνος ηπεί¬ λει ν' άποκαλύψϊ), εάν αίτή τόν χιΙΐ Λεε^τεΚΗβεβΒΒΕδΗΒβ"™».^3™*^ ^^ Ή ώραία Ντόροθυ^ Πήκοξ, τής οποίας τό πτώμα ευρέθη μισθ'" Ό σύζυγός της ώμολόγησε τό Ιγκληιια· ψονεύσω διά ν' άπα?Λαγώ άπ' αύ- [ είδον τό άπΐ νθρακωμένον τονΛ·, ί νός άνθρωπον. . Ν > Λ
? Μίαν νύκτα Σαββάτου ή νεαρά " Εσίυσαν τό πνρ όσον φ ]
Αμα.αν, μόλι; ά'γουσα τό 21ον ι το ταγύτερον, άλ?.ά το ^'-'^Λ
ετο; τή; ί]λικία; της, επνιξε τόν ' "/αί τό σχημα τοΰ ϋνμ<*τ0- ,ζ εραστην τη;, έτών 52, μέ την ζώ-' είχον παραμορφωθϊ) πε?αν νην τού καθ' ην ώραν έκεΐνος έ-1 γνωρίσεως. Τό «μυστικόν ι -
ΑΠΟ ΤΙ—ΙνΓ Ζ__Ή:-νΓ ΟΠΟΥ Η
ΤΟΥ γι
..... > Ι
Η ■/. Μπένϊααιν
2.. Μάουρυ, της ό
ποία; τό πτώιια έ-
καη υπό τοϋ βν-
ϊύγου της, Χε'νρυ
Κώ?ιν Κάμπε/.Κα
τα .ταραδο:ον σϋιι-
,-ττοιοαν τό πϊΌ δέν
κατεστρεψε τΓλεί-
ως τό πρόσωπον
της καί ή ταυτότης
της άνεγνιηρισ&η.
Ό κα/οΓ'ργος συν-
ε/ήφΰη. Κατί.1, τό
χ>Λι6είό τέλος τίίς
Μάργ/αρϊτ Μπρά¬
ουν, τής ύποίας ό
φονεύς δέν ανεκα¬
λύφθη εισί τι. ΊΙ (ι
«ττιηομίβι (ροονεϊ ό¬
τι /ίαίώς έγινεν ή
(Καγ'.ώοισί; της
ικ τυχα'ου γενανό-
τος, ούτως μέλλει
ν 1 γίνη καί ή άνα-
■/ά/ιι|ις τού γυο-
/υΐ'.
—«
ΙΔΙΑΦΟΡΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΙτΙΑΤΑ ΦΟΝΩΝ, ΤΟΥΣ ΟΙΊ090γΣ
ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΥΡΠΟΛΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ... Η ΛΑί
ΛΥΦΘΗ ΕΚ ΤΕ03ΑΧΙΩΝ ΕΡΥ6Ρ0Υ ΕΦΑΠΛΡ.Ι
| ΠΤΩγΤΪΑ ΤΟΥ ΕΡΑΣΤΟΥ ΤΗΣ, ΟΤΑΝ Γ3 Ε|
ΑΜΕΝΙΑΑΥΦΘΗΣΑΝ
έγ/οτεΛειπεν.
, «"Ολίγον μετά την γνωριμίαν
μα;, είπεν αυτή, ό Κίτσελμαν μοΰ
ι υπεσχέθη νά μέ νυμφενθί) /αί νά
Ι μοΰ φέοεται άςιοπρεπώς. Άφήσα-
I
μέν τό ζί&οπωλεΐον, τό οποίον εΐ-
! χεν έν Π ηοριςι '/αί ηλθομεν νά ζή-
1 σωμεν εί; τί, Ούαγιόμιν. Έκεΐνος
είρεν ϊργαοίαν ώς μάγειρος καί
Ι ΐγώ έπΡρσ νά έργασθώ εί; εν ύ-
φαντονρι είον. λΐετ' ολίγον τόν α-
'φ.,σα, έπεώή μέ έ'δειρε Τοτγ μοί
ΐστετλεν επιστολήν, είς την όποί-
ί αν μέ απεκάλει <τ/.ιιρίαν Γ. Κίτσελ¬ μαν», ωστε ό πατήρ μου "Λιί ή ά- δελφή μου "/αί δι'ο άι^ελφοί ενόμι¬ σαν ότι έγώ τόν εΐχα υπανδρεΐ'δί). ι Λύτύ; ομάς η'.ΰΐ καί ι»οΰ είπεν κοιμύτο. Την, ένφ οί γείτονές τη; - >
την εκκλησίαν αντ τι/1ϊ
-ττώμα εί; εν κό//ι η
καί τό μετεφερε δια ,Τη ιιεν,|
οτιβαρών βραχιόνο
το ?6
'σος νι
τί τοϋ
11 ςε κα
Ίίτι, ά'ν (δεν {πάγω πά'ιν μαζύ τού,
θα έφανέρονε τα παντα είς την
ο'χογένειόν μοί»: Έπήγπ όπίσα> δ-
7,ωζ -ήαΜ> κα'Ιύ τοι·. 'Αλλ' ή μέν"»)
τοΐ' καί ή -/.ακή σιιηεοιφορά τού
ιι; ί/.αμον ν'^άπεφασίσω όπως; τόν
ρ ρχ
αντοκίνητόν των
ιις τό όπίοθιον «δι
έργαλείων. Κατοτι
αντονίνητον εί; τ
ού έρριψε τό πτώ
φόν;, έλαβε ·-/
αύτοκινήτοι
Μετ' ολίγον ιδι
Φλόΐντ Χάξκπι·
Πάουελ, διερχόι>ι
κίν»;τόν το/ν άπο
δρόμον, είδον κατ' αο/ας μία
ι|Ί]λήν φλόγα. Έκ τεοιερ
κατΓ;λβον τοΰ αύτο/ιΜ|ΐουτα>ι
επλι,σίασαν είς τό μ ρης δ
χον ϊ*5η την φλόγα. Ιϊ τεριρ
των τότε μετεβλή9ΐ| πς φρι
όταν ε!; τό μέσον τϊιν φ?:
ο Ούά)
||6 το ο
κ γειτον
«"Επεσα τότε πρηνής καί ήρ-
χισα νά κλαίω, διότι ηννόησα
ότι όντε ή γή όντε ή ίΜλασσα
ήμπόρονν νά κρι*ι|·ο·υν τό
στι/.ύν μου. "Αν -/αί τΐν έ'θαψα
θαθειά είς τό σπήλαιον καί τόν
ίσ'/επασα μέ πετρες καί τα χρό-
νια έ'φαγαν τα; σάρκας τού, ό
κόσμος πά?.ιν ι'ιμπορεΐ νά ίδη
τα όστά τού*.
"Οταν ό ποιητής Τόμας Χούντ
ίϊτετε τάς ανωτέρω λέξει; είς τό
στόμα τοΰ Γιούτζην "Αραμ πρό
εκατόν καϊ πλέον ετών, ό διά τής
με&ό5ου τοΰ πυρσοΰ φόνος;, τόσον
ευχρηστος σήμερον, δέν είχεν έπι-
νοηΰΐ) άκόμη. Άλ?.ά ν αί αν ήτο
ίν χρήσει τότε, ό Γιούτζην "Αραμ,
ώς ή Λαίδη Μάνβεθ δταν προσε¬
πάθει είς μάτην νά πλί·νΐ] την φαν-
ταστικήν -/ηλϊδα τοΰ αΤ'ΐατος; έκ
τα,ν χειρών της, θά ευρ'σκετο εί;
την ανάγκην ν,ά είπη, ακριβώς τα
ΤΓ>ια διά την ματαίαν προσπάθει¬
αν πρός άπόκρυψιν τοΰ άμαρτήμπ-
τος τοΰ Κάιν,.,.μέ οσΓ,ν τέχνην /αί
άν εξετελεϊτο. ι
Μέ την πρόσφατον ανακάλυψιν
τοΰ μίσθκαυμένου σώματος τοΰ
Γουίλλιαμ Κίτσελμαν είς μίαν έ¬
ρημον επαρχιακήν οδόν ίγγύς τη
ρημ ρχή γγ; ης
πόλεως Τοι·λών τοϋ ΊλλινόΊς, ήλ-
■θεν είς φώς ό τέταρτος διά πυρ¬
σοΰ φόνος έντός; διαστήματος ό-
λιγωτέρου τοΰ ενός ετους.
Ή Λάονρα ΓουΠβερ, παράνο-
|.·ος αϋίνγος ταΰ Κίτσελμαν, μέ
σώμα Άμαζόνος, επίστευεν, ώς
ί θέ
λιν Κάμπελ, ΤΗρλ Πή/.οξ καί τό
ά'γνωστον τέοας, όπερ έ'καυσε την
λίάργκαρετ Μπράουν ζωντα'ήν,
ότι πετρέλαιον καί εν σπίρτον δέν
ίΚ ά'φινον είμ?} σωρόν αι,ιόρ^ον
Ύίψρας, την οποίαν 6 ά'νεμος θά
έσκόρπιζεν
ΐ ν
σΠ ΪΥ.νΆ τής ταΰτότητός τού. Άλ-
λά κατά παραδόξως εϊρωνικόν
τρόπον, αλ?»οι φόνοι, είς τοϋς δ-
π»ίοι·ς εγένετο χρήσις άτελεστρ-
οων μεθόίχον πρός άπόκρυψιν, *-
χρειάσθησαν μεγαλειτέρον χρονι¬
κόν διάστημα όπως άνακαλυοτθοΓ'ν.
Την 1 τοΰ παοελθόντος μηνός
μ μς , ς
καί οί προηγηθέντε; αυτής, Κώ- Ίοιλίου άνεγνωρΐσθη τό πτώιια
ι... ν λ----1 *υ«·ι ττ- ._ίτ ..„! _^ ι το£; Κίτσελμαν έξ ενός μικροϋ τε
τοΰ Κίτσελμαν έξ ενός μικροΰ τε-
μαχίου τοΰ φορέματός τού, τό ο¬
ποίον διέφυγε τα; φλόγας. Έκ τής
γενομένης τότε ερεύνης εγνώσθη
δτι ό Κίτσελμαν είχε ·θεα9ί) δ1"
τέλει ταίον ςροοάν είς την λέσχην
«Κίτρινη Πάπια» τοΰ Ούαγιό-
ΙΕ,ΐς έναστον έκ των διά πχ'οσοΰ < μιγκ, Ίλλ. Ή άστυνομία Ινήργη- ή ν όνων ό Εκτελεστής τοΰ εγκλή- σιν ερεύνας μετα;ύ των <τ.ίλων(δ Λάουρα Γονήβερ, ή όποία Ιχει Γψος 6 ποδών καί ζυγίζει 230 λί- τ(ας. είναι τόσον σπάνιαι, ωστ^ ■'; άστυνομία δέν έδνσ-/ολεύί3η λ·ά την άνακα/Λ'ψΐ]. 'Έμαθε λοιπόν ό¬ τι αύτη ήτο θυγάτι ,ρ πλούσιον γαι ο/τήμονο;, τοΰ Φάς Ρίβερ, -/.αι έντό; μιάς εβδομάδος υπό τή; ύ- νακαλύψεως τοΰ άπηνθρακωμε''ον σώματος τοΰ πρώην έραστοΰ τη_, Γι^ Λάουρα ετέθη υπό κράτησιν. Αέν παοίίλθον τότε δύο ώραι -/.αί ή ιδία ώ'ΐολόγησε τό εγκλημά τη;. Κατά την διήγΓσίν της ή Λά¬ ουρα Γουί^ερ ΙξετεΊεσε την φο¬ βεράν ζράξίν της διά νά μή μά»ι< ή οικογένειά της την αλήθειαν διά τό «παρελθόν» της καί διά τάς ύθεμίτονς σχέσει; τη; μέ τόν Κί¬ τσελμαν, τα; οποίας έκεΐνος ηπεί¬ λει ν' άποκαλύψϊ), εάν αίτή τόν χιΙΐ Λεε^τεΚΗβεβΒΒΕδΗΒβ"™».^3™*^ ^^ Ή ώραία Ντόροθυ^ Πήκοξ, τής οποίας τό πτώμα ευρέθη μισθ'" Ό σύζυγός της ώμολόγησε τό Ιγκληιια· ψονεύσω διά ν' άπα?Λαγώ άπ' αύ- [ είδον τό άπΐ νθρακωμένον τονΛ·, ί νός άνθρωπον. . Ν > Λ
? Μίαν νύκτα Σαββάτου ή νεαρά " Εσίυσαν τό πνρ όσον φ ]
Αμα.αν, μόλι; ά'γουσα τό 21ον ι το ταγύτερον, άλ?.ά το ^'-'^Λ
ετο; τή; ί]λικία; της, επνιξε τόν ' "/αί τό σχημα τοΰ ϋνμ<*τ0- ,ζ εραστην τη;, έτών 52, μέ την ζώ-' είχον παραμορφωθϊ) πε?αν νην τού καθ' ην ώραν έκεΐνος έ-1 γνωρίσεως. Τό «μυστικόν ι -
■ ■ · · .Τ· · · · · · · · |ΠΓ·
5τόχ Α-Ν ΑΠΟΚΡΫΠΤΪΪ τό^ΕΓΚΛΗΐνΪΑ
-. · ·ττ· ■ ·ΠΓϊτηντη «ίΐιι>.»> . .-.-τ, „ ,ττ.
Γιη'ηβερ ήλπιζε
οί - φοβερωτέρου
^ θά .άπεκαλύ-
ίτά περίεργον
(Ι/ιι,, ίτονθροϋ έφα-
; παοπιενεν άνέπα-
αήτη: τοΰ διαμερί-
;νω τής «Κίτρινη;
, 5ιμι νόν ό Κίλτσλ-
.ηβίτθ εγνώριζεν ότι
, έρι&οόν έφάπλωμα
ιά "τ(υ" /αί οταν έπ-
διπιι-οισαα κατόπιν
α τού Γουήβερ
. αΓ ίτραυτοΰ της,
ότι το ίρυθρόν έφά-
τι: τί οί τοΰ έγκλήμα-
η τοϋ έρΐ'θροϋ
τι ί) ευρέθη, έν.
ϊ«ρο; τ>,ν δήλωσιν τήα
Κΐ είνε «,ιΛονικήση μέ
όν» τΐι, -■αί μετέβαινεν
»ήοιι ιΐί-τα τοϋ γέρον-
|π/ουσιοι ι τρός της εκα-
τιτοοι/ι /νρην ν' άνα-
: ι'ιοι, 11, τού είς τήν
Η 111ήβερ ύπεδλή-
ια/ραν α ι/ρισιν, εί; τό
;όιοιος ι ι5ία ώμολόγη-
ιτυ/αια οοτα καί ίν-
Ίενεστ οκι άπό το τε-
ίΙριθοοΓ ίφαπλώματος
τι'| ιη ώρισιν των
^ ί1ιιιατιΐ)ν παροιιοίων
οοφον τε,ρας, το
είς την Μάργκα-
ή/α/ιωμένην καί
π^ί- ο > όν πλουσί-
> τι ι/ούσϊ^ς είς
]^ τή; Ν. Τόρ-
έ'φΐ ,'ε μέ τάς χρη-
- " ιίας, ερριψεό
[ΐιάς στάντσας
οναρδσδιλλ, Νέας
ι τ» θέρος πολλοί
ίίνείας
ΕΙΣ ΜΑΤΗΝ ΠΡΟΣΕΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΑΠΟΚΡΥΨΟΥΝ
ΒΕρ, ΝΕΑ ΗΡΑΚΛΕΙΠΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ, ΑΝΕΚΑ-
οΣ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΕΝΧΕ ΤΥΛΙΓΟΜΕΝ ΟΝ ΤΟ
ΚΑΙ ΕΒΑΛΕ ΠΥΡ.- Π«Σ
εις την σκότεινήν ατμόσφαιραν.
Κατά τνχιν δμως ό/ίγον πρό
τοϋ μέσονυκτίον διήρχετο έ/, τοΰ
μέρου; ίκείνοι· είς γεωργο; μετά
τής συϋύγου τού, επιστρέφοντες;
διά τοΰ αύτον.ινήτου των έκ τοΰ
κινηματογράφου γειτανι/ής πόλε¬
ως. Κατ' αρχάς ούτοι ύπ-θεσαν,
ώς καί οί γεργοί οί άνα/αλύψαν-
τες τα σώμα τοϋ Κίλτσααν, ότι
ήτο κορμός δένδρον, όστις έκαίε-
το. Ό όδηγό; τοΰ αύτο'.ινήτου
κατελθών επλησίασε νά ίδη ναλ-
Ητερον τό ναιόμενον αντικείμενον
Γίς τάς φ-ωνάς αύτοΰ νατή/.θε καί
ή σΰζνγός τού καί αμφότεροι τότε
έβεβαιώθησαν ότι τό καιόμενον
ήτο γΐ'ναικεΤον σώμα. "Ελαβον τό-
τε χιόνας έκ των πέριξ κα'ι Ι'σβν-
σαν τό πύρ, μεθ' δ παρέλαβον τ")
ήμίκαυστον σώμα ν.αί τό μετέφ. -
ρον εις τό νοσοκομείον.
Έκ τής περιγραφή; τοΰ προ-
σώποΐ', τό οποίον /στά παράδοξον
ίπίση; σύμπτωσιν δέ ν εΐχε κατπ-
στραφί] υπό των φλογών, ό Τ«1αί ι
ΐ}μς Γκιλέσπη εσχΓμάτισεν ν.το- [
νοίας διά την τύχην τής παιδα-
γωγοϋ τή- μικράς κόρης τού. διά
την αιφνιδίαν παραίτησιν τή; ο¬
ποίας είχεν άπορήση. Μία επίσκε¬
ψις είς τό νοσοκομείον έπεβεβαίω-
σε τάς ύπονοίας τού, διότι ή φο-
Λίευαένη γυνή δέν ήτο αλλη παρά
ή Μάργκαρετ Μπράουν.
ΕΊ; ενα άλλον έοημινόν έπίση;
δρόμον τής Νέα; Ίερσέ» ~ καί έν
καιρώ χειμώνος καί έν ώρα καθ'
ην δέν ί'.τετίθετο ότι θά διήονον-
το διαϋάται, ό Χένσι· Κώλιν Κάμ-
πελ, ό ·δεύτερος διά πυοσον φό¬
ν ι ύς, έ'βαλε πΰρ εί; την Μ'λντρεντ
Μάουρυ, μέ την οποίαν συνέζη.
άν καί είχεν άλλην νόιιιμον σύζυ¬
γον, διά χρηματικοΰ-; λόγον; Αύ-
τός είχεν εξέλθη είς περίπατον
έπ' εύτοκινήτου μέ τό θΰμά τού,
τί> οποίον αρχικώς εΐχε γνωρί-στ]
Ή Λάουρα Γουή
βερ, 22 έτών άαα
ζων, ή όποία έφό
νευσε τόν έρα-
στην της έν στιγμη
μετανοιας διά την
άνήθΐ/ΌΛ' ζωήν ήν
διήγε. Κάτω, τό
αυτοκίνητον της μέ
τούς μυστιχούς ά-
στυνόιιους δεικνύ-
οντα; τόν τρόπον
μέ τόν οποίον ή
Λάουρα έθεσε τό
πτώμα τοΰ συϊύγου
της είς τό όπίσθιον
διαμέρισμα τοΰ αύ-
τοχινητου καί τό
μετέφερεν είς τό
μερος δπου τό ε
χαυσεν.
■ ι
ένδυμάτων τοΰ θύματος, τα όποΐα
δέν είχον καή καί δι' αυτών άνετ
γνωρίσθη. ή ταυτότης τοΰ θι'μά
ΣΟΝΕΤΤΟ
ΕΤΙΙΡΛ
ρ ςαζ,οστη ν.αθως ή Φ?ό>η,
?ός μο,ι τίελλά φιλίά γιά νά με-
τείρεοτη ^ηγϊ) ή"?ονης άς γίνη,
τέ μάγο τοο κο?μ!, ν.ι' άς ξεψ-ο-
ι'χήσω.
Στήν άΐονιά τής σάρκας σοο νά
(ό
' «Υοο^πο615 ^ν στ"Υ" μ^?ον ^νόι? πρακτορείον γάμων
' Λι^" »', Ρν αναι|ητκτ·- καί τοϋ όποίου ήθελεν ν' όπαλλα-
γΐί έκ φόβον μήπως ή νόμιμος σύ-
ζυγός τού καί ιο'ΐτηρ των τέκνον
τού άνακαλύψΐ} τήν διπλήν ζωήν,
την οποίαν διτϊγεν. Ένεκα βλά-
6ης τής μηχανης, εστάθησαν περί
ώραν 4 τής πρωΐας είς τό Κράν-
ϊαιοα-
την
,χαΐ Ι'ρηα/ς
'ονν
τής πρωΐας είς τό Κρ
^ρδ, ένω έκείνη ήτο γυρμένη
παρά τό πλευρόν τού εις τό έμ-
προσθινόν κάΰισμα.
"Οταν ή γυνή ιαπε/οιμήθη, ό
Χένρα.» έ'συρε τό περίστροφον τού
καί τήν έ.τνροβόλησεν είς τήν κε-
φαλήν μεθ' δ προχωρήσας μέ τό
φαλήν, μεθ' δ προχωρήσας μέ τό
αγτοκίνητον μέχρι τού ά'κρου τής
πόλεως έτράβηξε τό πτώμά τη;
έκ τοϋ αυτοκίνητον καί έ'βγαλε καί
......εν δοχείον μέ γκαζολίνην.
■°ϊα; των Λέν εΤχ-ν έξημερώση ά/όμη. ό-
ταν ό Χένρυ Κάμπελ έθεσε πΰο
είς τό σώμα τού θύματό; τού. Ψυ-
χή ζώσα δέν εφαίνετο πλησίον.
Ό ά'νεμο; έφύσα δννατά. Αί φλό-
γε; θά έ'καμνον ταχέως καί τελεί¬
ως τό έργον των. Βαθέω; άνα-
'/ουφισμένος ό Κάαπελ διηυθύνθη
μέ τό αυτοκίνητον τού" εί; τήν οι¬
κίαν τού.
Περί ωοαν 5:30 τή; πρωΐας
είς διανομεύς ά'ρτου, μέ τό βαγό-
νιόν τού, διήλθεν εκ τοϋ ονοτεινοΰ
-/αί Ιρημικοϋ έκείνο δρόμον, με¬
ταβαίνων όπως μοιράση αρτους
εις τα πέριξ χωρία. Έ/εϊ είδε
τότε τό καιόιιενον σώμα, τό οποί¬
ον αρχι/ώ; έξέλαβε, καί αύτάς,
ώς κοραόν δένδρου, ά7Λά κατόπιν
είδεν ότι ήτο γυναικείον σώμα.
/οί τόν ν αί αύτό;, ως εί¬
χον κάμη πρότερον ό γεωργός μέ
τήν σύζυγον τον. χιόνας καί εσβυ-
σε τας φλόγας. Τό πρόσωπον τοΰ
ΰΛ'ιμα'τος είχε κατασδη άγνώριστον
(λτο τάς φλόγας.
Ά?^.' ώς είς τήν περίπτωσιν τοΰ
ί'ρυθροΰ έφαπλώματο;, το οποίον
ωδήγησεν είς τήν αναγνώρισιν
τού Κίλτσειιαν, τεμάχια εκ των έν-
δυμάτων τής φονευθείσή; ναί τα
υποδήματα τη^ ταχέως ωδήγησαν
τού; μυστικόν; άστυνόμους, όπακ
άναναλύψουν ποία ήτο ή τυιοϋτον
οικτρόν τεΛο; λαβούσα. Αί σχέ-'
σει; τού Κάμπελ αέ αυτήν έξι-
χνιάσθησαν καί έν τέλει έκε-ϊνος
ουνελτΊφθη καί έδινάσθη. "Ηδη
«ναμένει τήν ημέραν τή; θανατι-
•/ής τού εκτελέσεως.
"Ετερον παράδειγαα είναι τό
τοΰ "Ερλ Πϋκοξ, όστις άφοΰ έ-
στραγγάλισε τήν εϊκοσαέτιδα σύζυ
γόν τού, Ντώοοθυ, κατά τήν ε¬
σπέραν τής πρώτ»- έπετείου των
γάμων των, έτύλιξε τό σώμά της
είς τό έπανωφόρι τού, τό έθεσεν
επί τοΰ αυτοκίνητον τού καί τό
μετέφερεν είς εν δάσο; τλησίον
ΙρΓμικοϋ δρόιιον, πέραν τοΰ Γι-
ύγκεΐς. Έκεί, άφοϋ έρριψεν επί
τοϋ πτώματος πετρέλαιον, έ'βαλε
φωτία καί εφυγε.
"Οταν βραδύτερον εί; διαβάτης
εΰοε τα πτωΛα, τσϋτο ήτο παρα-
μορφωμένον είς τοιούτον βαθμόν,
&στε ή ά-ναγνώρισίς τού ήτο άδύ-
νατος. Έν τούτοις πλησίον αύτοΰ
ευρέθησαν μικρά τεμάχια 1/ των
(
τοός πόθοος -ο3 μέ φλέγιυν αδν
(καμίν;.
Ή φλογερή άγκαλιά τού θά ζητήσω
το πάθος ~τ^ ψ->χής μο^ ν' άπαλύνη.
Κι' ένω -οΐά τα χείλη θά φλογί-
(ζουν
ζ-' τ ήν τ::λλή τής, ήδονής κρα:-
(ά
(πάλ;,
Καί τα γλαρά σ«ϋ υ,άτια Ό ά τρβαί-
« (ζον.
Σαν τα χλώμ,ά τής νύχτάς άστε-
(ά
ρ
στήν άγχαλιά «υ γέρνονυς %χ
(■κάλι
. θά τν'ξω τίς ζωής μο^ τα φα?-
, (μάκια. -
ΜΙΜΗΣ ΓΟΓΝΑΡΗΣ
ΜΕΡΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ
Άνέόασε στά χείλη τήν ψυχή σου
κρυς-ά άπό σένα κατι νά τής πώ
κρυφά άπό σένα, ςρώς μου, σνλ>ογί-
αον>
ν ά ιιήν τό ξέριις οίίτε σύ πώς άγαπώ.
Ποίας αάγισσας βοτάνι θά 6ρ;·θχ)
γιά της καρδίας μου τό κρυφό πόο,
ποϋ θελω καί δέ θέλω νά μοϋ για-
τρευδγί ά^οϋ γι' αυτόν στόν κόσιιο ζώ
καί μόνο,
Δέν είσαι σύ τοΰ κόσμου αυτού γενιά
χρυσόχ?ο>μη τοϋ φεγγαριοΰ 'σαι ά-
χτίδα,
ποϋ τής καοδιάς μου την α'ιώνια σκο-
τεινιά
.-ΐαρηνοοιά έχάοαξες κ.' ελπίδα.
Λ. ΚλΛΙΠΟΥΡΟΓΛΟΥ
5τόχ Α-Ν ΑΠΟΚΡΫΠΤΪΪ τό^ΕΓΚΛΗΐνΪΑ
-. · ·ττ· ■ ·ΠΓϊτηντη «ίΐιι>.»> . .-.-τ, „ ,ττ.
Γιη'ηβερ ήλπιζε
οί - φοβερωτέρου
^ θά .άπεκαλύ-
ίτά περίεργον
(Ι/ιι,, ίτονθροϋ έφα-
; παοπιενεν άνέπα-
αήτη: τοΰ διαμερί-
;νω τής «Κίτρινη;
, 5ιμι νόν ό Κίλτσλ-
.ηβίτθ εγνώριζεν ότι
, έρι&οόν έφάπλωμα
ιά "τ(υ" /αί οταν έπ-
διπιι-οισαα κατόπιν
α τού Γουήβερ
. αΓ ίτραυτοΰ της,
ότι το ίρυθρόν έφά-
τι: τί οί τοΰ έγκλήμα-
η τοϋ έρΐ'θροϋ
τι ί) ευρέθη, έν.
ϊ«ρο; τ>,ν δήλωσιν τήα
Κΐ είνε «,ιΛονικήση μέ
όν» τΐι, -■αί μετέβαινεν
»ήοιι ιΐί-τα τοϋ γέρον-
|π/ουσιοι ι τρός της εκα-
τιτοοι/ι /νρην ν' άνα-
: ι'ιοι, 11, τού είς τήν
Η 111ήβερ ύπεδλή-
ια/ραν α ι/ρισιν, εί; τό
;όιοιος ι ι5ία ώμολόγη-
ιτυ/αια οοτα καί ίν-
Ίενεστ οκι άπό το τε-
ίΙριθοοΓ ίφαπλώματος
τι'| ιη ώρισιν των
^ ί1ιιιατιΐ)ν παροιιοίων
οοφον τε,ρας, το
είς την Μάργκα-
ή/α/ιωμένην καί
π^ί- ο > όν πλουσί-
> τι ι/ούσϊ^ς είς
]^ τή; Ν. Τόρ-
έ'φΐ ,'ε μέ τάς χρη-
- " ιίας, ερριψεό
[ΐιάς στάντσας
οναρδσδιλλ, Νέας
ι τ» θέρος πολλοί
ίίνείας
ΕΙΣ ΜΑΤΗΝ ΠΡΟΣΕΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΑΠΟΚΡΥΨΟΥΝ
ΒΕρ, ΝΕΑ ΗΡΑΚΛΕΙΠΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ, ΑΝΕΚΑ-
οΣ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΕΝΧΕ ΤΥΛΙΓΟΜΕΝ ΟΝ ΤΟ
ΚΑΙ ΕΒΑΛΕ ΠΥΡ.- Π«Σ
εις την σκότεινήν ατμόσφαιραν.
Κατά τνχιν δμως ό/ίγον πρό
τοϋ μέσονυκτίον διήρχετο έ/, τοΰ
μέρου; ίκείνοι· είς γεωργο; μετά
τής συϋύγου τού, επιστρέφοντες;
διά τοΰ αύτον.ινήτου των έκ τοΰ
κινηματογράφου γειτανι/ής πόλε¬
ως. Κατ' αρχάς ούτοι ύπ-θεσαν,
ώς καί οί γεργοί οί άνα/αλύψαν-
τες τα σώμα τοϋ Κίλτσααν, ότι
ήτο κορμός δένδρον, όστις έκαίε-
το. Ό όδηγό; τοΰ αύτο'.ινήτου
κατελθών επλησίασε νά ίδη ναλ-
Ητερον τό ναιόμενον αντικείμενον
Γίς τάς φ-ωνάς αύτοΰ νατή/.θε καί
ή σΰζνγός τού καί αμφότεροι τότε
έβεβαιώθησαν ότι τό καιόμενον
ήτο γΐ'ναικεΤον σώμα. "Ελαβον τό-
τε χιόνας έκ των πέριξ κα'ι Ι'σβν-
σαν τό πύρ, μεθ' δ παρέλαβον τ")
ήμίκαυστον σώμα ν.αί τό μετέφ. -
ρον εις τό νοσοκομείον.
Έκ τής περιγραφή; τοΰ προ-
σώποΐ', τό οποίον /στά παράδοξον
ίπίση; σύμπτωσιν δέ ν εΐχε κατπ-
στραφί] υπό των φλογών, ό Τ«1αί ι
ΐ}μς Γκιλέσπη εσχΓμάτισεν ν.το- [
νοίας διά την τύχην τής παιδα-
γωγοϋ τή- μικράς κόρης τού. διά
την αιφνιδίαν παραίτησιν τή; ο¬
ποίας είχεν άπορήση. Μία επίσκε¬
ψις είς τό νοσοκομείον έπεβεβαίω-
σε τάς ύπονοίας τού, διότι ή φο-
Λίευαένη γυνή δέν ήτο αλλη παρά
ή Μάργκαρετ Μπράουν.
ΕΊ; ενα άλλον έοημινόν έπίση;
δρόμον τής Νέα; Ίερσέ» ~ καί έν
καιρώ χειμώνος καί έν ώρα καθ'
ην δέν ί'.τετίθετο ότι θά διήονον-
το διαϋάται, ό Χένσι· Κώλιν Κάμ-
πελ, ό ·δεύτερος διά πυοσον φό¬
ν ι ύς, έ'βαλε πΰρ εί; την Μ'λντρεντ
Μάουρυ, μέ την οποίαν συνέζη.
άν καί είχεν άλλην νόιιιμον σύζυ¬
γον, διά χρηματικοΰ-; λόγον; Αύ-
τός είχεν εξέλθη είς περίπατον
έπ' εύτοκινήτου μέ τό θΰμά τού,
τί> οποίον αρχικώς εΐχε γνωρί-στ]
Ή Λάουρα Γουή
βερ, 22 έτών άαα
ζων, ή όποία έφό
νευσε τόν έρα-
στην της έν στιγμη
μετανοιας διά την
άνήθΐ/ΌΛ' ζωήν ήν
διήγε. Κάτω, τό
αυτοκίνητον της μέ
τούς μυστιχούς ά-
στυνόιιους δεικνύ-
οντα; τόν τρόπον
μέ τόν οποίον ή
Λάουρα έθεσε τό
πτώμα τοΰ συϊύγου
της είς τό όπίσθιον
διαμέρισμα τοΰ αύ-
τοχινητου καί τό
μετέφερεν είς τό
μερος δπου τό ε
χαυσεν.
■ ι
ένδυμάτων τοΰ θύματος, τα όποΐα
δέν είχον καή καί δι' αυτών άνετ
γνωρίσθη. ή ταυτότης τοΰ θι'μά
ΣΟΝΕΤΤΟ
ΕΤΙΙΡΛ
ρ ςαζ,οστη ν.αθως ή Φ?ό>η,
?ός μο,ι τίελλά φιλίά γιά νά με-
τείρεοτη ^ηγϊ) ή"?ονης άς γίνη,
τέ μάγο τοο κο?μ!, ν.ι' άς ξεψ-ο-
ι'χήσω.
Στήν άΐονιά τής σάρκας σοο νά
(ό
' «Υοο^πο615 ^ν στ"Υ" μ^?ον ^νόι? πρακτορείον γάμων
' Λι^" »', Ρν αναι|ητκτ·- καί τοϋ όποίου ήθελεν ν' όπαλλα-
γΐί έκ φόβον μήπως ή νόμιμος σύ-
ζυγός τού καί ιο'ΐτηρ των τέκνον
τού άνακαλύψΐ} τήν διπλήν ζωήν,
την οποίαν διτϊγεν. Ένεκα βλά-
6ης τής μηχανης, εστάθησαν περί
ώραν 4 τής πρωΐας είς τό Κράν-
ϊαιοα-
την
,χαΐ Ι'ρηα/ς
'ονν
τής πρωΐας είς τό Κρ
^ρδ, ένω έκείνη ήτο γυρμένη
παρά τό πλευρόν τού εις τό έμ-
προσθινόν κάΰισμα.
"Οταν ή γυνή ιαπε/οιμήθη, ό
Χένρα.» έ'συρε τό περίστροφον τού
καί τήν έ.τνροβόλησεν είς τήν κε-
φαλήν μεθ' δ προχωρήσας μέ τό
φαλήν, μεθ' δ προχωρήσας μέ τό
αγτοκίνητον μέχρι τού ά'κρου τής
πόλεως έτράβηξε τό πτώμά τη;
έκ τοϋ αυτοκίνητον καί έ'βγαλε καί
......εν δοχείον μέ γκαζολίνην.
■°ϊα; των Λέν εΤχ-ν έξημερώση ά/όμη. ό-
ταν ό Χένρυ Κάμπελ έθεσε πΰο
είς τό σώμα τού θύματό; τού. Ψυ-
χή ζώσα δέν εφαίνετο πλησίον.
Ό ά'νεμο; έφύσα δννατά. Αί φλό-
γε; θά έ'καμνον ταχέως καί τελεί¬
ως τό έργον των. Βαθέω; άνα-
'/ουφισμένος ό Κάαπελ διηυθύνθη
μέ τό αυτοκίνητον τού" εί; τήν οι¬
κίαν τού.
Περί ωοαν 5:30 τή; πρωΐας
είς διανομεύς ά'ρτου, μέ τό βαγό-
νιόν τού, διήλθεν εκ τοϋ ονοτεινοΰ
-/αί Ιρημικοϋ έκείνο δρόμον, με¬
ταβαίνων όπως μοιράση αρτους
εις τα πέριξ χωρία. Έ/εϊ είδε
τότε τό καιόιιενον σώμα, τό οποί¬
ον αρχι/ώ; έξέλαβε, καί αύτάς,
ώς κοραόν δένδρου, ά7Λά κατόπιν
είδεν ότι ήτο γυναικείον σώμα.
/οί τόν ν αί αύτό;, ως εί¬
χον κάμη πρότερον ό γεωργός μέ
τήν σύζυγον τον. χιόνας καί εσβυ-
σε τας φλόγας. Τό πρόσωπον τοΰ
ΰΛ'ιμα'τος είχε κατασδη άγνώριστον
(λτο τάς φλόγας.
Ά?^.' ώς είς τήν περίπτωσιν τοΰ
ί'ρυθροΰ έφαπλώματο;, το οποίον
ωδήγησεν είς τήν αναγνώρισιν
τού Κίλτσειιαν, τεμάχια εκ των έν-
δυμάτων τής φονευθείσή; ναί τα
υποδήματα τη^ ταχέως ωδήγησαν
τού; μυστικόν; άστυνόμους, όπακ
άναναλύψουν ποία ήτο ή τυιοϋτον
οικτρόν τεΛο; λαβούσα. Αί σχέ-'
σει; τού Κάμπελ αέ αυτήν έξι-
χνιάσθησαν καί έν τέλει έκε-ϊνος
ουνελτΊφθη καί έδινάσθη. "Ηδη
«ναμένει τήν ημέραν τή; θανατι-
•/ής τού εκτελέσεως.
"Ετερον παράδειγαα είναι τό
τοΰ "Ερλ Πϋκοξ, όστις άφοΰ έ-
στραγγάλισε τήν εϊκοσαέτιδα σύζυ
γόν τού, Ντώοοθυ, κατά τήν ε¬
σπέραν τής πρώτ»- έπετείου των
γάμων των, έτύλιξε τό σώμά της
είς τό έπανωφόρι τού, τό έθεσεν
επί τοΰ αυτοκίνητον τού καί τό
μετέφερεν είς εν δάσο; τλησίον
ΙρΓμικοϋ δρόιιον, πέραν τοΰ Γι-
ύγκεΐς. Έκεί, άφοϋ έρριψεν επί
τοϋ πτώματος πετρέλαιον, έ'βαλε
φωτία καί εφυγε.
"Οταν βραδύτερον εί; διαβάτης
εΰοε τα πτωΛα, τσϋτο ήτο παρα-
μορφωμένον είς τοιούτον βαθμόν,
&στε ή ά-ναγνώρισίς τού ήτο άδύ-
νατος. Έν τούτοις πλησίον αύτοΰ
ευρέθησαν μικρά τεμάχια 1/ των
(
τοός πόθοος -ο3 μέ φλέγιυν αδν
(καμίν;.
Ή φλογερή άγκαλιά τού θά ζητήσω
το πάθος ~τ^ ψ->χής μο^ ν' άπαλύνη.
Κι' ένω -οΐά τα χείλη θά φλογί-
(ζουν
ζ-' τ ήν τ::λλή τής, ήδονής κρα:-
(ά
(πάλ;,
Καί τα γλαρά σ«ϋ υ,άτια Ό ά τρβαί-
« (ζον.
Σαν τα χλώμ,ά τής νύχτάς άστε-
(ά
ρ
στήν άγχαλιά «υ γέρνονυς %χ
(■κάλι
. θά τν'ξω τίς ζωής μο^ τα φα?-
, (μάκια. -
ΜΙΜΗΣ ΓΟΓΝΑΡΗΣ
ΜΕΡΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ
Άνέόασε στά χείλη τήν ψυχή σου
κρυς-ά άπό σένα κατι νά τής πώ
κρυφά άπό σένα, ςρώς μου, σνλ>ογί-
αον>
ν ά ιιήν τό ξέριις οίίτε σύ πώς άγαπώ.
Ποίας αάγισσας βοτάνι θά 6ρ;·θχ)
γιά της καρδίας μου τό κρυφό πόο,
ποϋ θελω καί δέ θέλω νά μοϋ για-
τρευδγί ά^οϋ γι' αυτόν στόν κόσιιο ζώ
καί μόνο,
Δέν είσαι σύ τοΰ κόσμου αυτού γενιά
χρυσόχ?ο>μη τοϋ φεγγαριοΰ 'σαι ά-
χτίδα,
ποϋ τής καοδιάς μου την α'ιώνια σκο-
τεινιά
.-ΐαρηνοοιά έχάοαξες κ.' ελπίδα.
Λ. ΚλΛΙΠΟΥΡΟΓΛΟΥ
ΚΒΜΚΟΣ ΚΗ1Ύ5>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΌΥΣΤΟΥ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
II
ΤΡΕΙΣ
Μ
ιά Φ0?ά απεφάσισαν μαζύ να
έμπορευτοϋν ό 6άτος, ό γλάρος κα:
χ Χχχτβρίδοτ (νυχτερίδα). Οί δικ
Γρώτοι κΐτέθεσϊν τα χρήαατα καί
ταςείίευσαν μακρυά, γιά νά χρομη-
6ε:>9ο5ν τα είβη.
ϊ'Ααα γυρνοΰσαν όμως, έναΐίάγηβε
τό πλοϊον κι' εχασαν Ιτσι έμχορεύ-
ματα καί κεφάλαιχ. Αύτοι μέ δυσ-
κολίΐί σώθηκαν.
.Τότε ει-αν στή λατχταρίΐ'ας, πώς
όφοΰ θίταν σίντροφοι στό κέρδος,
πρέπε; νά μο:ρ3<σθοϋν καί την ζη¬ μίαι, καί την υπεχρέωναν νά τοϋς ϊώστι μίτρητά, ποΰ αύτη δέν ε!χε. Ά—5 τότε ή ίϊίστυχη άναγκά—τ κε μονάχα νύχτα νά δγαίνη νά μην την δοϋν :. πιστωταί της καί π^οσ- έχει μήπως ακούση νά λένε τίχοτε διαφωτιστίκό γιά τα χαμένα. '.Άλλά χ,α'ι των άλλων ίι>ο αί
έλπίδες βέν χάθηκαν όλότελα.
Ό δίτος δέν άφίνει κανένα νά
πλά: τού, δίχως νά τόν έ-
άρπάζοντάς τον άπό τα
ρχ ένω ό γλάρος τριγυρνά τ'
άκρογΐάλ'.α, μήπως δή κάπου τό έμ-
όώ το νά τώχη ξββράσει ή θά-
ΑΓΛΑ Ι·Α ΚΤΡΜΙΖΑΚΗ
Έκέντρωϊϊ μ;ά μέλισσα τον ερωτα
(τόν κλέφτη,
δταν τής έ'ν.λεδε κερί μές την κ>
ν.',' όλα τού- τ' άκροδάγτυλα τα δρή-
(κε τό κεντρί της.
Κι' ούτος ίΓΐνοϋσβ. ό ?ύστυγος καί
(ίύσχγε τα χέρ-.ίΧ
*·.' έχτύζζγε τα πόδ'.α το·ο πηδών-
(τας άχ' τόν πόνο·
χ:' ετρβξε ατήν ιιητέρα τοο την ό-
(μορφη Άφροξίτη
κι' έίειξί .ά χεράκια τού καί τής
πώς είν' ή μ,έλισσα μικρή, κι' δμως
(σκληρά πληγώνει.
Κι' έγέλαΐε γ μήτερα τού καί στρά-
',«.. ", " (ϊ.'ϊ**.-*31^ τοδπε:
Γιθτι .άπορείς; μτ^ς χαί σΰ τής
(μελίσσας 3έν μοΐάζεις:
"Ετσι μ.:κρός εΐσαι καί σί) κι' ετΐ'.
(σκληρά ιιληγώνεις.
Μετ. Ι. Πολέμη
Άπό .τοϋ άρχίζει
τό συζυγικόν 6ά-
ρος.
ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΜΑΡΓλΡΙΤΕΣ
^άζ' ή καρδιά μοί) δράζει,
ώσπερ καζάνι σάπωνος.
'Εμέ μέν τρώει μαράζι,
πλήν .σύ, ψ:»χρά καί απονος
. παίζεις το μΛνΒολίνον.
Κάί νόν τό ούς σου κλίνον
στό πά6ος μου τό έργεν.κον
άπό τό παλκοσένικον.
Μέ πλήρες πορτοφόλιον
, —ώ αίίτθημα άποφώλιθν!^
• έλάτρεθσα τα ρόδα "ΰ
κχί όλον μο1.) τον σάπωνα
| μέ έ"άκ,ρ..>α κα: παράπονα
εοερα καί κατέΦεσα
. είς τοΰς άχράντους ποίας σου.
1 Πλήν σύ διά λεπτής φωνής
στόυς πόβους μο·ο παραφωνείς.
νΑχ κακούργαααα!»
ΜΑΣ ΤΣΑΚΩΝΟΥΝ
Γ ΑΥΤΙΑ
Ι Ί'3ού -/.αί μτά θεωρ ί α έςακ.ρΐ'δώ-
σεως τοϋ χαρακτήρος τοϋ ά'/θρώπο^
... άπο τα ούτιά:
Φαίνετα: ότι ο: με-/·άλο·. άνθΐ(>>-
ζο'., οί δ'.χνο&6μ.ενοι καί οί ϊιάσηαο·,
έν γένεϊ, ϊγΐ,νν χ>Γίά καλοσχηματ·.-
έ
τ εις το τραπεζι. 1
-Νά τηλεφωνησω στή μαμΙ
Όχι. Π ροτιμω νά είμεθα
• * »
—Κι>ρΐί; μοΰ(άνά$ετε, σ«ς|
ρακαλω. τό σιγάρο υ.οο; Γ
—Τί άναίδεα είναι αυτή Λ
--Με συγχωρβίτβ άλλά ή
τερα μου ό'έν έπιτρεπε; νά
μέ σπ'.ρτχ..
ο είνϋ τό ΰπε
άσθενής;
— Πεθαμμένος!
. ,-„ ' -γ-- --ΙΜα έχης χαν|
υπ όφιν σου, δτι τό κρασί είν
μεγαλυτέρας έχ&ρίς —υ, αν 6ί
νά γίνης κιλά.
Όάσθενης.—Πρέχει δμω]
άγζπάμε τού; έχθρους μ,ας...
^ Ό •γΐΛ-ρός.—Χαί, άλλά ο/·
να τοΰς κζτα '
Ή σύζογος. — Τέτο:α ώρ|
έρχεται στό σπίτι:
ΟΙ ΠΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΥΑΑΣ
ΑΝΕΚΛΟΤΑ- ΙΣΤΟΡΙΕΣ
Στόν άμμο ή μικρούλα πύργους χτί-
(ζεί,
ιιέ^ ϊάν^ςεσπάη τό κϋμα στό γαλό,
τοΰς πύργους τής μ-.κρουλχς τούς |
(γκρεαίίζει
τής θαλάσσας τό κϋαα τό τρελλό.
* » «
Μεγάλωσ' ή μικροΰλα κι' όλο χτίζε:
όνείρατα στόν αμμο τής ζωής,
ράτής ζωής τό κϋμα τό γκρεμίζει
—-όνείρατα μιάς νύχτας Οερίνής.
ΚΩΣΤΑΣ Αθ.
—Πόσο σ' έπε-
θύμησα! Δέν ίδω-
Οήκαμε άπό χΟές
τό 6ράδυ.
—"Ετστ είναι Ζα
χαροΰλά μου, ή ά-
πουσία κάμνει την
καρδιά νά ά
περισσότεοο.
Ένας ·;ε:ων μοναγός, -μ?
ο·&;ίς ήμέρί; τινά ενώπιον τοΰ Πά¬
πα Βενείίκτου 14ου, έπεσεν στούς
πόϊας τού κλαίων καί στενάζ»«ν.
Ό Πάπα; τον ηρώτησε τί το3 συν-
έβο'.νε.
—Ή μεγαλητέρ χ
«πΰρεΐ νά ^2ντασΘή ανθρωπος, ά-
τ.τίντη.τεν ό υονα7έ·ς. ΕΙδα είς τόν
ίπνΐν τόν νεννηιΟένταΆντίχρισστον.
—Καί τί ηλικίαν είχεν; ηρώτη¬
σεν -ι Πάπας.
—-Τριών τ τεσσάρων Ιτών, άπε-
κρίθτ,,διπλασ'.άζων τοί»ς στεναγμούς
τού ό μονανός.
—Κ^λά-νιαλά, είπεν ό Πάπας,
ο-ύτή είναι οουλεΐά που ένδιαοέρε!
τον δ:άϊς-/ν μ.ου,.
'Όταν 5 Λο·ο?ο5ϊ·/.ος ό 15ος έπή
' γαινε κνινήγ·, ή ά'λθλοοιθία τού ϊ-
παιρνε ααίΰ 50 μποτ/.άλες κρασί.
Οί αΰλικοί -'νωρίζοντας ότι ό βα¬
σιλεύς δέν έζητοάσε ποτέ κρασί, δέ'ν
παρέλειπαν ποτέ νά άϊειάζουν αύ¬
τοι τής μπο-ν.άλες. Κάποτε, έν τον-
τοις, εττειτα άπό πολύω;η ίππασί^
ό Λο^οδΐκθΓ ετοχε νά ζητήση ολί¬
γο κρασί. Ο'ί μπ»τίλιες εθρέτ)ηστ^
τότε νά είναι δλες άδειανές. Οί
αι>λΐ7.οί κατάπληκτθ'. έπείίμεναν νά
έκσπά-ττ; ένίντίον των ψοίεζα ή όρ-
γή τί·3 ήγευ&νος. Ό Λο>5οδΐκος 5-
μως περιωρίσθη μόνον νά τούς πη·
—Είς το έξτ;ς, κύριοι, νά ·φρον-
τίζετε νά τΛΐ'ρνετε 51 μποτίλιες.
θά περισσεύί), ε·— ι, καί μιά γιά μέ¬
ν»!
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΑΙ
Αΰτά τα μάτ;α τα γλυκά
τα <ρ':62ία τα μεγάλα μέ -/.άμανε κι' άίνήθηκα τής αάννας μου τό γάλα. (Λαΐκό) « · · "Ολα μοΰ τα ί-στέρησες καί ττκανες δικά σου υ.ία ψαχή μοϋ άφιτες καί κείνη χάρΐσμά σο^. (Λαΐκό) Τα αύτ:ά τοϋ Ναχολέοντος, κχ- ραδείγν·ατο; χάριν, ϊρτι πολί» κα- νον.κά, ^ε καλοστρογγυλευμένεν λωδό-ν, κατάλεοκα δμως·, τό οποίον Γημ7ίνει χαρακττνρα ψ>χ?ίν καί· κυ-'
ριαρχΐκόΥ Γά αΐιπάποΰ κ-οκν ινίζουν
εΰκολα ε'να·. άπ' ίνχνζίις δεΐγΑ3
5:|ιςιγ3ίπήτΓ.υ ,κα! άφωσ'.ωμένου χα-
ρακτίρος.
"Οσον περισσότερον εϊνα- μ'.7.?ό-
τερος καί λεπτότερος ό λ(ΐ>6ός, τό¬
σον τα -νείαα τοϋ άνΟρώπο^ είνα;
λεπτότερον. "Οταν α*ως το αύτί.
ϊστω καί λεπτόν, είνε γων.ώδες καί
ζαντελλωτόν είς τάς πττ/άς τού.
δεικνύει ν^ραχτήρα εάέξαπτον, αν
Όγι κακόν.
Ο! μο^σίκοί εχουν αύτ^ πλατειά
ν.αί άποα.ε·χα7.ρ·^σμένα άπΐ τό κεοά-
λ- των.
Πολΰ -αχε'.ά αϊιτιά ε:να·. ι εί γ¬
μα χονδροεΐΐών ένστί/.των. "Εάν δέ
ταΰτοχ?όν6)ς είναι καί πολί» άπομε-
μακρΐσςλένα άπό τέ κε?άλι, ό αν-
Ορωπος ποίι τα φέρει ή είναι έγκλη-
ματίας ή ειμπορεί νά γίνη τοιοϋτος.
νω, άφοϋ ε/.λευαν δλς< τ νεΐα! * * * —Μοΰ δίδετε, σας χα;^/ εν 2 τρο'γ'ρΌίμμθί;" —Τί νά τό /.άνετε, -/.όρ-ϊ λείωτε τώ,ρΛ τό ·6ίΛμα πιά... — θέλω νά τό §«ίοω τής -;ύ ν7ί μ,ου γ'.ά νά ίϊή ποΰ πέ;7--ι . * * * — Έλεήστέ με κΐ>ρία μ
π^τερας μου είναι στή φυλ^
ή μητέρα μου στό
γΐείίσω στό σπίτ! χωρίς δΐ/
μέ σπάϊβυν καί οί 3λ τού;
λο! Έλεήστέ με λ«|ί:όν,^ί ι
* * *
—Κατηγερ-ούμενε, έ—είο γ ;Ι
-άρχουν άζ:δείξείς, δτι σίι -ι
- ρολόγι τοϋ κ·^ίου σου άτ)( Λ
Ό κατηγορούμενος δεν /
απϊ την θέσιν τού.
— ΙΙήγαινε, λοιπόν, ζ·'
Φςρος. ·
—Μά ίεν καταλαδα, κ. -
Τό ρωλόί μένε: δ:κό μοο, < νά τό έπ'.στρέψω·; —Γιατί τάχα νά παραπΌνήται ότι τόν .-τεριεφρόνησα; Μήπως δέν άονή- θηκα νά έ.τιστρέν|ιω τό δακτυλίδι, μετά την διά/.υσιν τοϋ άρραβώνός μας;
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
II
ΤΡΕΙΣ
Μ
ιά Φ0?ά απεφάσισαν μαζύ να
έμπορευτοϋν ό 6άτος, ό γλάρος κα:
χ Χχχτβρίδοτ (νυχτερίδα). Οί δικ
Γρώτοι κΐτέθεσϊν τα χρήαατα καί
ταςείίευσαν μακρυά, γιά νά χρομη-
6ε:>9ο5ν τα είβη.
ϊ'Ααα γυρνοΰσαν όμως, έναΐίάγηβε
τό πλοϊον κι' εχασαν Ιτσι έμχορεύ-
ματα καί κεφάλαιχ. Αύτοι μέ δυσ-
κολίΐί σώθηκαν.
.Τότε ει-αν στή λατχταρίΐ'ας, πώς
όφοΰ θίταν σίντροφοι στό κέρδος,
πρέπε; νά μο:ρ3<σθοϋν καί την ζη¬ μίαι, καί την υπεχρέωναν νά τοϋς ϊώστι μίτρητά, ποΰ αύτη δέν ε!χε. Ά—5 τότε ή ίϊίστυχη άναγκά—τ κε μονάχα νύχτα νά δγαίνη νά μην την δοϋν :. πιστωταί της καί π^οσ- έχει μήπως ακούση νά λένε τίχοτε διαφωτιστίκό γιά τα χαμένα. '.Άλλά χ,α'ι των άλλων ίι>ο αί
έλπίδες βέν χάθηκαν όλότελα.
Ό δίτος δέν άφίνει κανένα νά
πλά: τού, δίχως νά τόν έ-
άρπάζοντάς τον άπό τα
ρχ ένω ό γλάρος τριγυρνά τ'
άκρογΐάλ'.α, μήπως δή κάπου τό έμ-
όώ το νά τώχη ξββράσει ή θά-
ΑΓΛΑ Ι·Α ΚΤΡΜΙΖΑΚΗ
Έκέντρωϊϊ μ;ά μέλισσα τον ερωτα
(τόν κλέφτη,
δταν τής έ'ν.λεδε κερί μές την κ>
ν.',' όλα τού- τ' άκροδάγτυλα τα δρή-
(κε τό κεντρί της.
Κι' ούτος ίΓΐνοϋσβ. ό ?ύστυγος καί
(ίύσχγε τα χέρ-.ίΧ
*·.' έχτύζζγε τα πόδ'.α το·ο πηδών-
(τας άχ' τόν πόνο·
χ:' ετρβξε ατήν ιιητέρα τοο την ό-
(μορφη Άφροξίτη
κι' έίειξί .ά χεράκια τού καί τής
πώς είν' ή μ,έλισσα μικρή, κι' δμως
(σκληρά πληγώνει.
Κι' έγέλαΐε γ μήτερα τού καί στρά-
',«.. ", " (ϊ.'ϊ**.-*31^ τοδπε:
Γιθτι .άπορείς; μτ^ς χαί σΰ τής
(μελίσσας 3έν μοΐάζεις:
"Ετσι μ.:κρός εΐσαι καί σί) κι' ετΐ'.
(σκληρά ιιληγώνεις.
Μετ. Ι. Πολέμη
Άπό .τοϋ άρχίζει
τό συζυγικόν 6ά-
ρος.
ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΜΑΡΓλΡΙΤΕΣ
^άζ' ή καρδιά μοί) δράζει,
ώσπερ καζάνι σάπωνος.
'Εμέ μέν τρώει μαράζι,
πλήν .σύ, ψ:»χρά καί απονος
. παίζεις το μΛνΒολίνον.
Κάί νόν τό ούς σου κλίνον
στό πά6ος μου τό έργεν.κον
άπό τό παλκοσένικον.
Μέ πλήρες πορτοφόλιον
, —ώ αίίτθημα άποφώλιθν!^
• έλάτρεθσα τα ρόδα "ΰ
κχί όλον μο1.) τον σάπωνα
| μέ έ"άκ,ρ..>α κα: παράπονα
εοερα καί κατέΦεσα
. είς τοΰς άχράντους ποίας σου.
1 Πλήν σύ διά λεπτής φωνής
στόυς πόβους μο·ο παραφωνείς.
νΑχ κακούργαααα!»
ΜΑΣ ΤΣΑΚΩΝΟΥΝ
Γ ΑΥΤΙΑ
Ι Ί'3ού -/.αί μτά θεωρ ί α έςακ.ρΐ'δώ-
σεως τοϋ χαρακτήρος τοϋ ά'/θρώπο^
... άπο τα ούτιά:
Φαίνετα: ότι ο: με-/·άλο·. άνθΐ(>>-
ζο'., οί δ'.χνο&6μ.ενοι καί οί ϊιάσηαο·,
έν γένεϊ, ϊγΐ,νν χ>Γίά καλοσχηματ·.-
έ
τ εις το τραπεζι. 1
-Νά τηλεφωνησω στή μαμΙ
Όχι. Π ροτιμω νά είμεθα
• * »
—Κι>ρΐί; μοΰ(άνά$ετε, σ«ς|
ρακαλω. τό σιγάρο υ.οο; Γ
—Τί άναίδεα είναι αυτή Λ
--Με συγχωρβίτβ άλλά ή
τερα μου ό'έν έπιτρεπε; νά
μέ σπ'.ρτχ..
ο είνϋ τό ΰπε
άσθενής;
— Πεθαμμένος!
. ,-„ ' -γ-- --ΙΜα έχης χαν|
υπ όφιν σου, δτι τό κρασί είν
μεγαλυτέρας έχ&ρίς —υ, αν 6ί
νά γίνης κιλά.
Όάσθενης.—Πρέχει δμω]
άγζπάμε τού; έχθρους μ,ας...
^ Ό •γΐΛ-ρός.—Χαί, άλλά ο/·
να τοΰς κζτα '
Ή σύζογος. — Τέτο:α ώρ|
έρχεται στό σπίτι:
ΟΙ ΠΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΥΑΑΣ
ΑΝΕΚΛΟΤΑ- ΙΣΤΟΡΙΕΣ
Στόν άμμο ή μικρούλα πύργους χτί-
(ζεί,
ιιέ^ ϊάν^ςεσπάη τό κϋμα στό γαλό,
τοΰς πύργους τής μ-.κρουλχς τούς |
(γκρεαίίζει
τής θαλάσσας τό κϋαα τό τρελλό.
* » «
Μεγάλωσ' ή μικροΰλα κι' όλο χτίζε:
όνείρατα στόν αμμο τής ζωής,
ράτής ζωής τό κϋμα τό γκρεμίζει
—-όνείρατα μιάς νύχτας Οερίνής.
ΚΩΣΤΑΣ Αθ.
—Πόσο σ' έπε-
θύμησα! Δέν ίδω-
Οήκαμε άπό χΟές
τό 6ράδυ.
—"Ετστ είναι Ζα
χαροΰλά μου, ή ά-
πουσία κάμνει την
καρδιά νά ά
περισσότεοο.
Ένας ·;ε:ων μοναγός, -μ?
ο·&;ίς ήμέρί; τινά ενώπιον τοΰ Πά¬
πα Βενείίκτου 14ου, έπεσεν στούς
πόϊας τού κλαίων καί στενάζ»«ν.
Ό Πάπα; τον ηρώτησε τί το3 συν-
έβο'.νε.
—Ή μεγαλητέρ χ
«πΰρεΐ νά ^2ντασΘή ανθρωπος, ά-
τ.τίντη.τεν ό υονα7έ·ς. ΕΙδα είς τόν
ίπνΐν τόν νεννηιΟένταΆντίχρισστον.
—Καί τί ηλικίαν είχεν; ηρώτη¬
σεν -ι Πάπας.
—-Τριών τ τεσσάρων Ιτών, άπε-
κρίθτ,,διπλασ'.άζων τοί»ς στεναγμούς
τού ό μονανός.
—Κ^λά-νιαλά, είπεν ό Πάπας,
ο-ύτή είναι οουλεΐά που ένδιαοέρε!
τον δ:άϊς-/ν μ.ου,.
'Όταν 5 Λο·ο?ο5ϊ·/.ος ό 15ος έπή
' γαινε κνινήγ·, ή ά'λθλοοιθία τού ϊ-
παιρνε ααίΰ 50 μποτ/.άλες κρασί.
Οί αΰλικοί -'νωρίζοντας ότι ό βα¬
σιλεύς δέν έζητοάσε ποτέ κρασί, δέ'ν
παρέλειπαν ποτέ νά άϊειάζουν αύ¬
τοι τής μπο-ν.άλες. Κάποτε, έν τον-
τοις, εττειτα άπό πολύω;η ίππασί^
ό Λο^οδΐκθΓ ετοχε νά ζητήση ολί¬
γο κρασί. Ο'ί μπ»τίλιες εθρέτ)ηστ^
τότε νά είναι δλες άδειανές. Οί
αι>λΐ7.οί κατάπληκτθ'. έπείίμεναν νά
έκσπά-ττ; ένίντίον των ψοίεζα ή όρ-
γή τί·3 ήγευ&νος. Ό Λο>5οδΐκος 5-
μως περιωρίσθη μόνον νά τούς πη·
—Είς το έξτ;ς, κύριοι, νά ·φρον-
τίζετε νά τΛΐ'ρνετε 51 μποτίλιες.
θά περισσεύί), ε·— ι, καί μιά γιά μέ¬
ν»!
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΑΙ
Αΰτά τα μάτ;α τα γλυκά
τα <ρ':62ία τα μεγάλα μέ -/.άμανε κι' άίνήθηκα τής αάννας μου τό γάλα. (Λαΐκό) « · · "Ολα μοΰ τα ί-στέρησες καί ττκανες δικά σου υ.ία ψαχή μοϋ άφιτες καί κείνη χάρΐσμά σο^. (Λαΐκό) Τα αύτ:ά τοϋ Ναχολέοντος, κχ- ραδείγν·ατο; χάριν, ϊρτι πολί» κα- νον.κά, ^ε καλοστρογγυλευμένεν λωδό-ν, κατάλεοκα δμως·, τό οποίον Γημ7ίνει χαρακττνρα ψ>χ?ίν καί· κυ-'
ριαρχΐκόΥ Γά αΐιπάποΰ κ-οκν ινίζουν
εΰκολα ε'να·. άπ' ίνχνζίις δεΐγΑ3
5:|ιςιγ3ίπήτΓ.υ ,κα! άφωσ'.ωμένου χα-
ρακτίρος.
"Οσον περισσότερον εϊνα- μ'.7.?ό-
τερος καί λεπτότερος ό λ(ΐ>6ός, τό¬
σον τα -νείαα τοϋ άνΟρώπο^ είνα;
λεπτότερον. "Οταν α*ως το αύτί.
ϊστω καί λεπτόν, είνε γων.ώδες καί
ζαντελλωτόν είς τάς πττ/άς τού.
δεικνύει ν^ραχτήρα εάέξαπτον, αν
Όγι κακόν.
Ο! μο^σίκοί εχουν αύτ^ πλατειά
ν.αί άποα.ε·χα7.ρ·^σμένα άπΐ τό κεοά-
λ- των.
Πολΰ -αχε'.ά αϊιτιά ε:να·. ι εί γ¬
μα χονδροεΐΐών ένστί/.των. "Εάν δέ
ταΰτοχ?όν6)ς είναι καί πολί» άπομε-
μακρΐσςλένα άπό τέ κε?άλι, ό αν-
Ορωπος ποίι τα φέρει ή είναι έγκλη-
ματίας ή ειμπορεί νά γίνη τοιοϋτος.
νω, άφοϋ ε/.λευαν δλς< τ νεΐα! * * * —Μοΰ δίδετε, σας χα;^/ εν 2 τρο'γ'ρΌίμμθί;" —Τί νά τό /.άνετε, -/.όρ-ϊ λείωτε τώ,ρΛ τό ·6ίΛμα πιά... — θέλω νά τό §«ίοω τής -;ύ ν7ί μ,ου γ'.ά νά ίϊή ποΰ πέ;7--ι . * * * — Έλεήστέ με κΐ>ρία μ
π^τερας μου είναι στή φυλ^
ή μητέρα μου στό
γΐείίσω στό σπίτ! χωρίς δΐ/
μέ σπάϊβυν καί οί 3λ τού;
λο! Έλεήστέ με λ«|ί:όν,^ί ι
* * *
—Κατηγερ-ούμενε, έ—είο γ ;Ι
-άρχουν άζ:δείξείς, δτι σίι -ι
- ρολόγι τοϋ κ·^ίου σου άτ)( Λ
Ό κατηγορούμενος δεν /
απϊ την θέσιν τού.
— ΙΙήγαινε, λοιπόν, ζ·'
Φςρος. ·
—Μά ίεν καταλαδα, κ. -
Τό ρωλόί μένε: δ:κό μοο, < νά τό έπ'.στρέψω·; —Γιατί τάχα νά παραπΌνήται ότι τόν .-τεριεφρόνησα; Μήπως δέν άονή- θηκα νά έ.τιστρέν|ιω τό δακτυλίδι, μετά την διά/.υσιν τοϋ άρραβώνός μας;
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,— ΚΥΡΙΑΚΗ. ιι Ανττ,νττην
,ιυα'ΐ"
ΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ
Όοαία απογευματινά γυναικεΐα φορέματα έκ οηφφόν. Άριστερ§, ή Τζοζεφίν Ντών μέ φόρε-
μα καί κοντή %αχέτα άπό σιφφίόν, χωρίς μανί κια, χρωματισμοΰ μπεζ καί μπράουν. "Επεται
ωραίον ςρορεματάκι, μέ έπανωφόρι άπό διαςρανές βελοΰδο, φοδοαρισμένον μέ ΰφασμα ένδυ-
μαοιας. Τό( φοοεϊ ή Μάριλυν Μόργκαν. Είς τό κεντρον, δεξιςί, είναι δλλο ωραίον φόρεμα μέ
μ/-τόντις άπό σιφςρών καί ϋαντέλλα χρωαατος κρέμ, έν συνδυασμώ πρός φουστάνα έκ διαπρε-
ιχονς βελούδον. Καπέλλο άπό κιντσέ χρωματος μβύρου καΐ κοέμ, στολισμε*νον μέ μαύρην δαν-
τί'λλαν. Το φορεί ή Τζανέτ Λώφφ. Δεξΐφ χαρι τωμένον άνσάμπλ άπό βιφφών μέ κοντή ζακέ-
τα έκ χονδροΰ μεταξωτοϋ ύφάσματος. Τό φορεί ή Ιδία.
Ι >
·*■
,ιυα'ΐ"
ΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ
Όοαία απογευματινά γυναικεΐα φορέματα έκ οηφφόν. Άριστερ§, ή Τζοζεφίν Ντών μέ φόρε-
μα καί κοντή %αχέτα άπό σιφφίόν, χωρίς μανί κια, χρωματισμοΰ μπεζ καί μπράουν. "Επεται
ωραίον ςρορεματάκι, μέ έπανωφόρι άπό διαςρανές βελοΰδο, φοδοαρισμένον μέ ΰφασμα ένδυ-
μαοιας. Τό( φοοεϊ ή Μάριλυν Μόργκαν. Είς τό κεντρον, δεξιςί, είναι δλλο ωραίον φόρεμα μέ
μ/-τόντις άπό σιφςρών καί ϋαντέλλα χρωαατος κρέμ, έν συνδυασμώ πρός φουστάνα έκ διαπρε-
ιχονς βελούδον. Καπέλλο άπό κιντσέ χρωματος μβύρου καΐ κοέμ, στολισμε*νον μέ μαύρην δαν-
τί'λλαν. Το φορεί ή Τζανέτ Λώφφ. Δεξΐφ χαρι τωμένον άνσάμπλ άπό βιφφών μέ κοντή ζακέ-
τα έκ χονδροΰ μεταξωτοϋ ύφάσματος. Τό φορεί ή Ιδία.
Ι >
·*■
Ι
Ή τελευταία μόδα τής γυναικείας περιοολής είς τα παραθαλασσια θερινα κεντρα. Φαρδειες
ιιακουέο πατζάμες καί φαρδειά μβκρυά φουστάνια, συμφωνα με τα ανωτερ ωσχεδια. Συνο-
βευονται από πλατυγτίρονς πίλους. Έτακοατεϊ τό «ρασινον χρώμα.
Ή γυνή ή όποία ςτορεΐ άσπρα, ημ¬
πορεί νά λέγη ότι ένδύεται καλώς.
Ιδού Ιν ώραΓον σχέδιον λευκής έν-
δυαασίας ^τοΰ χοροθ. Είναι καλόν
καί δι' απογευματινάς. Έμ.·ΐρός
χσντο χαΐ πίσω μακρΰ.
ί\'Ο ΧΚΓ/Γ
ΤΗΕ
5Ε(]Τ10Ν Τνη
υΝϋΑΥ, Αυουχτ π, ι»»».— νοΐ>. χν. νό. 5220.
ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ. 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΟΙ ΠΙΘΗΚΙΖΟΝΤΕΣ ΗΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΘΗΚΟ'
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙπΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐυΐΙΙΙΗΙΙΙΗΙΙΙ]
Α ΜΟΝΚΕΥ Ρ0Τ5 Η1Γ
ΗΑΝΟ ΤτίΤ?0υ6Η Α ΗΟΙ-Ε
ΙΝ Α ΒθΧτ^βΑδΐ-^1 Α
ΝϋΤτ ΡΕΡϋΓΕδ Τό ίΕΤ ΘΟ
ΑΝ Ό 13 ΕΑ£Ιίν Ο^ΡΤϋΚΕΟ.
~1ΨΦ§
Λ·' ι',
Ύθϋ ΗΑνέ τηε ΑΒΐυτν
Το ΤΗΙΝΚ ΑΝΡ ΡτΞΑΓΟΝ —
ϋ Ο.ΙΝ6ΙΝ6
6)
ζ
ΊΙΓ
ή «αγιδεύε«3θεύ·πό τής μιααλλοδοξίας και προκαταλήψεως, όπως πά
ρεμάτων ή κομμοοσεως καί αί επί-1 ρίζονται ότι οί πίθηκοι εχουν την
λοιποί γυναϊκες (έκτός ολίγων έξ- δύναμιν νά σκέπτωνται μέχρις έ-
κιρέσεων) πράττουν τό ίδιον. νός βαθμόν. Άλλά—
ό πίθηκος με μια. φοινικοκαρύδ-/,
Λέγει ή Εξέλιξις: «Ό ανθρω-
πθς καί δ πίθηκος συγγενεύουν.
^-Τά σώματά των έ'χονν τόν ίδιον
αριθμόν καί τοϋ αύτοϋ είδους ό-1
στών. Τα αλλα χαρακτοριστικά ι
των είναι καταπληκτικώς όμοια.
Αμφότεροι άναμφΐ'ϋόλως προέρ-
χθνται άπό κάποιον κοινόν πρόγο-
νον. Ό άνθρωπος άνήλθε πρό;
τα ά'νω τΐ>- κλίμακος, ό δέ πίθη-
κος κατήλθε πρός τα κάτω».
«Κονρουφέξαλα», άπαντοΰν οί
άντίθετοι τής Ίδέας τής εξελίξε¬
ως, οί όποϊοι είς τινάς Πολιτείας
άρνοϋνται νά επιτρέψωσιν όπως
διδαχθη τό θέμα τουτο είς τα σχο¬
λειό.
Άλλ' είτε τούς άρέσει ή θεω-
ρία είτε άχι, ό ανίτρωπος όμοιάζει
πρός τον πίθηκον κατά πολλούς Ι
τρόπους. |
«"Ο, τι βλέπει ό πίθηκος, αύτό
κάμνει», λέγει μία παροιμία μετα-
ξύ των Άμερικανοπαίδων. Καί εί¬
ναι σωστή παροιμία.
Ή ανθρωπότης άκολουθεϊ κατά
όμάδας έκεΐνο τό οποίον κάμνει ε-
νας ήγέτης.
"Αν μία έξένουσα γυναΐκα θέ¬
ση είς εφαρμογήν μίαν μόδαν φο-
Ή λογική τοϋ πιθήκον δέν τόν
άπό τοϋ νά
Τοιαΰτα γελοΐα πράγματα. ώς'
ή σφηκοειδής μέση., τα έξογν.ώμα- όιι,-ι__
τα τοϋ στήθονς, τα πυγωτά ποιι- ^σον ίνο; τεχνάσματος τόσο'ν' ά-
παδονρ των μαλλιών καί τό ώχρόν' πΛΟν, &στε να φαίνεται γελοΐον'
χρώμα τού προσώπου έγιναν συρ- Τ> τέχνασμα |χει ώς ^.
μοί, διότι αί γυναϊκες εσκέφθησαν
π&ρισότερον όπως πιθηχίσουν,
Μέσα σ' ενα κιοώτιον τίθεται
μιμονμεναι τον συρμον, παρ.χ όπως !ιία "^Π >.αι.ωρ.μος φοινικοκαρύ-
εύρίσκωνται έν καλή ύγεία. '
κανέν ά'νοιγμα
Χάρις είς την ανάπτυξιν τής 11' ™ϊ Χ'6ωτιο_ν, εκτος μοον μι-
γυναικείας νοημοσννης, αί γι-ναί- α: οπτ'ς δ,1α 7ης οποίας δύναται
κες τής παρούσης έποχής ένδια-, Γ" *ωθ» το ^ε^1 του πιθηκου κα'ι
φέρονται διά την ζωηράν καί ά-| " «οαΧ^ν του·, ,
κτινοβόλον ζωτικότητά των, κατ-ί Ο πιθικος ευρίσκει τό κιβώτι-
αργήσασαι τονς παλαιούς συρμούς | Ρ^ · άνακαλύπτει την καρύδαν, την
καί τάς καταστεπτικάς διά την ύ- Φ*^1 καί την πιάνει.' Προσπα-
.._'„.. ----- _...'.„.ς όμοιοι, πλήν
τής ίκανότητό; των όπως άνα-
πτύσσουν την μίμκσΐν καί είς πολ-
λά 3)<Χα πί/ά', ματα. Αμφότεροι, οί ά'νθρωποι καί οί πίθηκοι, «ραίνοντοι συχνά τόσον φρονιμοι όσον έν τΓ| πραγματικό- τητι είναι άνόητοι. Οί νεώτεροι έπιστήμονες Ισχυ- καί την γ'εΐρχί του, άλλά δέν δύ- "Ισως φρονεϊτε ότι οί ανθρωποι εΐνσι φρονιμώτεροι. Καί ίσως εί¬ ναι άλήθεια αύτό. Μόνον ό άνόητος ά'νθρωπος .^ράγματι έπιμένει νά κρατί| την καρύοα μέ την θερμήν καί την ά- νόητον επιμονήν των πι&ήκων των ορυμών. Άποτέλεσμα τούτου είναι ότι οί ανθρωποι παγιδείονται καί συλ- λαμδάνονται ό'πως οί πίθηκοι. Ύπάρχουν πολλοί ανθρωποι, οί όποϊοι πιάνουν την καρύδα τής δεισιδαιμονίας καί προκαταλή-ν[>ε-
ως. Οί δποΐοι έπιτρέπουν όπως γε-
μίσουν οί γρόνθοι των μέ την μισ-
| αλλοδοξίαν καί στενοκεφαλιάν καί
νά κρατώνται δέσμιοι αυτών.
Δέν γνωρίζουν άρκετά όπως έγ-
ναται, διότι ή καούδα δέν 6γαί-!τα
·> » * ? ** ι ,
* ·#^ ■ ^-^ 4«^ *Ρ
V*
4 * ^^ 4·^ τ - Ι *
7.<χτα)Α\)ονν αύτα τα πράγματα- νει απο την τρυπα. Αύτοι βλεπουν γενναίους, έλευ- Τό λογικόν έ'πρεπε νά ειπή είς! Οέρους, διαυγεϊς τόν νούν άν&ρώ- τόν πίθηκον όπως άφήσρ την κα-' πους βαδίζοντας πλησίον αλλήλων ρύδακαί απαλλαγή. Έν τούτοις Ι πρός τό μέγα τέρμα τής άληθεί- δέν τό κάμνει καί έξακολουθεΐ νά α;, ένφ οί ΐοιοι είναι ήγκυροβολη- τήν κρατη. Τότε έρχεται δ παγι- μένοι παρά τό πιθηκίζον Ινστικ'τόν δίΐιτηΓ και σιιλλπιιβπνρι την τίΛνι- ! των δευτής καί συλλαμβάνει τόν πίθη- χον. των. Χάριν τής ανθρωπότητος, όπως καί χάριν εκάστου άτομον άναγκαΐον διά τού; άνιδρα; κ< γυναίκας νά μάθουν νά ρί την καρύδα τής δ3ισιδαιμονί< ήψ Έστέ άνεκτικοί καΐ θά εί< λεύθεροι. (>0έποτε έν τιί ίστοοία
ξε μίγαλειτέρα άνάγ/η άνε
τητος.
Άνεκτικότητο; ένό; εγνο
, όπως καταστραρ ή π
λέ "Αεκτι
, ς
κατάρα τοΰ πολέμου.
τος διά τάς πεποιθήσει; τω
λων^ίνθρώπων, ίια νά Εθγα-
ΐ ένό; δόγματο: με τοΐ
ύς διαφόρων δγμ
δήσουν
οί
διά "νέ άνοικοδομήσοι-ν την-
νία^,'τών σκεπτομένων άνί>ο
μέσΛ'άπό τάς άνοργανώτου:
δα; των πιθι ,κιζόντων ανδρβΒ|
πιθίτκιζουσών γυναιχών.^
ύτζ πιστεΰετε είτε δέν π
ετε 'είς την ίξέλιΕιν. ^
ϊργδΜτθήτε διά την ίδιαν σ·
έλιξιν, άπορρίπτοντες τόσα;
κικάς συνηθείας, είναι δι·
γινόμενοι άνθρωπινο)τεροι
δννασθε.
£ΝΑΣ 11ΕΪΤΕΡΟΣ
VI
ί ΓΧΛΟΥΖΕΝ
'Ένας Γερμανό; Λούξ είχε κά-
ποτε ?να δασάρχη ό οποίος έφημί-
ζ ότι μποροΰσε νά λέη τέτοια
ματα ώστε μπροστά τού νά ώ-
χρΐα καί αντός ό μακαοίτης Μνη'-
χάονζεν. Μιά μερά λοιπόν ποΰ εί-
χε πάση γιά ίπίσκεψι στόν δοϋκοι
δ έκλέκτωρ "Χ§ζ"Ε(?βϊ&{.ό δούξ έ-
κάλεσε^ τόν^δασάηχ^ .τού, καί,τόν
παρεκάλεσε ,γα τοϋς πϊ) αιά ίστορί-
ά. Ό-'θασάρ^ΐ|ς. ξΐρό&ί^ε^,^ίΜ αο-
— "Οταν εΐχα πάη στήν Ρωσ¬
σία, εϊπε, περνοϋαα^μιά <ρορά άπό ενα δάσος καί έξαφνα μόν «πετί- {τησαν δώδεκα λύκοι. Χωρίς νά κι- νηίτώ έπυροβόλησα άπό τό ελκυ- ϊίρο ποϋ κσδόμουν καί σκότωσα τόν πρώτον. Οί αλλοι έ'πεσαν επά- ' νω τού καί τόν κατεβρόχθησαν στή στι γαή. Πυροβόλησα πάλιν καί επεσε ό δεύτερος καί πάλιν τόν εφαγαν οί άλλοι καί ετσι εγινε μέ δΐους ώ: ποΰ δέν εμεινε πειά παρά ενα;. Έ, αύτός έπειδή είχε φάγ)^ τοϋς αλλους ενδεκα δέν μποροΰσε πειά νά τρέξη άπό πίσω μου καί ετσι την γλύτωσα. — Αύτό είνε ι άπό τ' αγραφα! άπόρησε ό έκλέκτωο. — Ναί, είπε ό δασάρχης, ά)Λά έκεΐνο ποΰ μοϋ έ'τυ.χε την αΐλη ί)- μέρα ήταν άκόμη πειό παράδοξο. Είχα βγί) νά κυνΐ]γήσω ελάφια, ΐ- ξαφνα βλέπω ενα έλάφι νά στέκε- ται επάνω σ' ενα ΰψωμα, τό πυς.ο- λω καί — αύτό είναι πειά άνεξή- γητο — ή σφαϊρα περνάει τόν λαι- μό τού κοί σκοτώνει ενα άλλο έ- λάφι πού στεκόταν καμμιά πεντα- κοσαριά βήματα παράκάτω. — Αύτό είναι πολύ π&οίεργο! εί¬ πε δ έκλέκτωρ. ποϋ ορισκόταν έπάσω σ' Ινα δέν- δρο, κι' αύτη άπό τό φόβο της ε¬ πεσε κάτω καί εσπασε τόν λοιμό — Ναί, άλλά δέν φθά<ΐαμε άκό- Ή ήθο.το·ος τοϋ κινΊΐαατογράίρου Μά- μη στό περιεργότερο σι μεΐο τΓκ; ί- στορίας. Ό κρότος τού τουφεκιοΰ μου τρόμαξε μιά γρηά άρκονδαΙ — Κύριε «λέησον! Ιιταύμασε ό έκλέκτωρ. — Άκούστε άκόμη νά ίδήτί. Έν όσω έγώ εγδερνα την άρκοΰ- δα ξεσπάει μιά φσβερή καταιγίς. Γιά νά προφυλαχθώ χώθηκα μέσα οτήν κουφάλα ενός δένδρου, εΐδα δμως^ μέ τρόμο πώς εϊχα πέση' οέ μιά άρκουδοφωληά γεμάτη άρκου- δόπουλα. Δέν πέρασε πολλήώρα καί άκούω την >/οη.ά άρκοΰθα νά
κοτεδαίντι καί πραγματικώς την
είδα πού κατέβαινε άπό πάνω, ά¬
πό μέσα άπό την τρΰπα τής κου-
φάλας καί μάλιστα μέ τα πίσω πό-
δια. Χωρίς νά χάσω καιρό την ά'ρ-
παξα άπό την ού;ά καί την έκτύ-
πησα ωστε την άνάγκασα νά σκαο
φαλώση πάλι ιΐπάνω κοί νά μέ τρα-
&ήξΐ| καί μενά μαζύ της. Σάν άνί-
βηκα λοιπόν επάνω στό δένδρο έ¬
γώ γλΐστρησα γρήγορα - γρήγο-
ρα άνάμεσα στά κλσδιά κι' ετσι
γλύτωσα.
— Μά την άλήθεια αύτό είναι
άπίστεντο! φώναξε ό έκλέκτωρ.
Πρώτη φορο- στή ζωή μου άύ
ότι οί άρκοϋδες έ'γουν οϊ·οα
— Να'ί, απήντησε χυοι,
Ι 0« τί.ν ,ΐη·νοαιιαα τού ο οααΐ
ι-ίχε ουράΓΚαί^αΰτό ρ»
άξιςθαύμαοτο άπ' δ/«
Ο ΤΖΠΝΊββΤ
Ν ΤΡΙΤΗ ΣΒϊΓί.
ή7ο θμως επί ετη
.-.οιός τής σκηνήν "' ^1
-ολλής δημοτικότ))το; »1
νων έτών ή ιδία είχεν ι·Λ Λ
τόν Τζέημς Ουίτακερ. *|
γράφον, όστις εϊχε/ταΛΐιν«|
συνέντευξιν άπό αυτήν · ^1
ος την έννμφεΐ'θη Μ4 Π
Κατόπιν διευζευγθησαν -
σποινίς ΚλαΙο ^ Μ
ίωνίσθη τον 1±Φ "-'χη
γραφέα, δταν μετέβη εί- 1
λιφορνίαν καί ηρ/"'ε ■
της ώς ήθοποιο;
γράφον ?*ε!
τοι
ΤΗΕ
5Ε(]Τ10Ν Τνη
υΝϋΑΥ, Αυουχτ π, ι»»».— νοΐ>. χν. νό. 5220.
ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ. 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΟΙ ΠΙΘΗΚΙΖΟΝΤΕΣ ΗΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΘΗΚΟ'
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙπΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΐυΐΙΙΙΗΙΙΙΗΙΙΙ]
Α ΜΟΝΚΕΥ Ρ0Τ5 Η1Γ
ΗΑΝΟ ΤτίΤ?0υ6Η Α ΗΟΙ-Ε
ΙΝ Α ΒθΧτ^βΑδΐ-^1 Α
ΝϋΤτ ΡΕΡϋΓΕδ Τό ίΕΤ ΘΟ
ΑΝ Ό 13 ΕΑ£Ιίν Ο^ΡΤϋΚΕΟ.
~1ΨΦ§
Λ·' ι',
Ύθϋ ΗΑνέ τηε ΑΒΐυτν
Το ΤΗΙΝΚ ΑΝΡ ΡτΞΑΓΟΝ —
ϋ Ο.ΙΝ6ΙΝ6
6)
ζ
ΊΙΓ
ή «αγιδεύε«3θεύ·πό τής μιααλλοδοξίας και προκαταλήψεως, όπως πά
ρεμάτων ή κομμοοσεως καί αί επί-1 ρίζονται ότι οί πίθηκοι εχουν την
λοιποί γυναϊκες (έκτός ολίγων έξ- δύναμιν νά σκέπτωνται μέχρις έ-
κιρέσεων) πράττουν τό ίδιον. νός βαθμόν. Άλλά—
ό πίθηκος με μια. φοινικοκαρύδ-/,
Λέγει ή Εξέλιξις: «Ό ανθρω-
πθς καί δ πίθηκος συγγενεύουν.
^-Τά σώματά των έ'χονν τόν ίδιον
αριθμόν καί τοϋ αύτοϋ είδους ό-1
στών. Τα αλλα χαρακτοριστικά ι
των είναι καταπληκτικώς όμοια.
Αμφότεροι άναμφΐ'ϋόλως προέρ-
χθνται άπό κάποιον κοινόν πρόγο-
νον. Ό άνθρωπος άνήλθε πρό;
τα ά'νω τΐ>- κλίμακος, ό δέ πίθη-
κος κατήλθε πρός τα κάτω».
«Κονρουφέξαλα», άπαντοΰν οί
άντίθετοι τής Ίδέας τής εξελίξε¬
ως, οί όποϊοι είς τινάς Πολιτείας
άρνοϋνται νά επιτρέψωσιν όπως
διδαχθη τό θέμα τουτο είς τα σχο¬
λειό.
Άλλ' είτε τούς άρέσει ή θεω-
ρία είτε άχι, ό ανίτρωπος όμοιάζει
πρός τον πίθηκον κατά πολλούς Ι
τρόπους. |
«"Ο, τι βλέπει ό πίθηκος, αύτό
κάμνει», λέγει μία παροιμία μετα-
ξύ των Άμερικανοπαίδων. Καί εί¬
ναι σωστή παροιμία.
Ή ανθρωπότης άκολουθεϊ κατά
όμάδας έκεΐνο τό οποίον κάμνει ε-
νας ήγέτης.
"Αν μία έξένουσα γυναΐκα θέ¬
ση είς εφαρμογήν μίαν μόδαν φο-
Ή λογική τοϋ πιθήκον δέν τόν
άπό τοϋ νά
Τοιαΰτα γελοΐα πράγματα. ώς'
ή σφηκοειδής μέση., τα έξογν.ώμα- όιι,-ι__
τα τοϋ στήθονς, τα πυγωτά ποιι- ^σον ίνο; τεχνάσματος τόσο'ν' ά-
παδονρ των μαλλιών καί τό ώχρόν' πΛΟν, &στε να φαίνεται γελοΐον'
χρώμα τού προσώπου έγιναν συρ- Τ> τέχνασμα |χει ώς ^.
μοί, διότι αί γυναϊκες εσκέφθησαν
π&ρισότερον όπως πιθηχίσουν,
Μέσα σ' ενα κιοώτιον τίθεται
μιμονμεναι τον συρμον, παρ.χ όπως !ιία "^Π >.αι.ωρ.μος φοινικοκαρύ-
εύρίσκωνται έν καλή ύγεία. '
κανέν ά'νοιγμα
Χάρις είς την ανάπτυξιν τής 11' ™ϊ Χ'6ωτιο_ν, εκτος μοον μι-
γυναικείας νοημοσννης, αί γι-ναί- α: οπτ'ς δ,1α 7ης οποίας δύναται
κες τής παρούσης έποχής ένδια-, Γ" *ωθ» το ^ε^1 του πιθηκου κα'ι
φέρονται διά την ζωηράν καί ά-| " «οαΧ^ν του·, ,
κτινοβόλον ζωτικότητά των, κατ-ί Ο πιθικος ευρίσκει τό κιβώτι-
αργήσασαι τονς παλαιούς συρμούς | Ρ^ · άνακαλύπτει την καρύδαν, την
καί τάς καταστεπτικάς διά την ύ- Φ*^1 καί την πιάνει.' Προσπα-
.._'„.. ----- _...'.„.ς όμοιοι, πλήν
τής ίκανότητό; των όπως άνα-
πτύσσουν την μίμκσΐν καί είς πολ-
λά 3)<Χα πί/ά', ματα. Αμφότεροι, οί ά'νθρωποι καί οί πίθηκοι, «ραίνοντοι συχνά τόσον φρονιμοι όσον έν τΓ| πραγματικό- τητι είναι άνόητοι. Οί νεώτεροι έπιστήμονες Ισχυ- καί την γ'εΐρχί του, άλλά δέν δύ- "Ισως φρονεϊτε ότι οί ανθρωποι εΐνσι φρονιμώτεροι. Καί ίσως εί¬ ναι άλήθεια αύτό. Μόνον ό άνόητος ά'νθρωπος .^ράγματι έπιμένει νά κρατί| την καρύοα μέ την θερμήν καί την ά- νόητον επιμονήν των πι&ήκων των ορυμών. Άποτέλεσμα τούτου είναι ότι οί ανθρωποι παγιδείονται καί συλ- λαμδάνονται ό'πως οί πίθηκοι. Ύπάρχουν πολλοί ανθρωποι, οί όποϊοι πιάνουν την καρύδα τής δεισιδαιμονίας καί προκαταλή-ν[>ε-
ως. Οί δποΐοι έπιτρέπουν όπως γε-
μίσουν οί γρόνθοι των μέ την μισ-
| αλλοδοξίαν καί στενοκεφαλιάν καί
νά κρατώνται δέσμιοι αυτών.
Δέν γνωρίζουν άρκετά όπως έγ-
ναται, διότι ή καούδα δέν 6γαί-!τα
·> » * ? ** ι ,
* ·#^ ■ ^-^ 4«^ *Ρ
V*
4 * ^^ 4·^ τ - Ι *
7.<χτα)Α\)ονν αύτα τα πράγματα- νει απο την τρυπα. Αύτοι βλεπουν γενναίους, έλευ- Τό λογικόν έ'πρεπε νά ειπή είς! Οέρους, διαυγεϊς τόν νούν άν&ρώ- τόν πίθηκον όπως άφήσρ την κα-' πους βαδίζοντας πλησίον αλλήλων ρύδακαί απαλλαγή. Έν τούτοις Ι πρός τό μέγα τέρμα τής άληθεί- δέν τό κάμνει καί έξακολουθεΐ νά α;, ένφ οί ΐοιοι είναι ήγκυροβολη- τήν κρατη. Τότε έρχεται δ παγι- μένοι παρά τό πιθηκίζον Ινστικ'τόν δίΐιτηΓ και σιιλλπιιβπνρι την τίΛνι- ! των δευτής καί συλλαμβάνει τόν πίθη- χον. των. Χάριν τής ανθρωπότητος, όπως καί χάριν εκάστου άτομον άναγκαΐον διά τού; άνιδρα; κ< γυναίκας νά μάθουν νά ρί την καρύδα τής δ3ισιδαιμονί< ήψ Έστέ άνεκτικοί καΐ θά εί< λεύθεροι. (>0έποτε έν τιί ίστοοία
ξε μίγαλειτέρα άνάγ/η άνε
τητος.
Άνεκτικότητο; ένό; εγνο
, όπως καταστραρ ή π
λέ "Αεκτι
, ς
κατάρα τοΰ πολέμου.
τος διά τάς πεποιθήσει; τω
λων^ίνθρώπων, ίια νά Εθγα-
ΐ ένό; δόγματο: με τοΐ
ύς διαφόρων δγμ
δήσουν
οί
διά "νέ άνοικοδομήσοι-ν την-
νία^,'τών σκεπτομένων άνί>ο
μέσΛ'άπό τάς άνοργανώτου:
δα; των πιθι ,κιζόντων ανδρβΒ|
πιθίτκιζουσών γυναιχών.^
ύτζ πιστεΰετε είτε δέν π
ετε 'είς την ίξέλιΕιν. ^
ϊργδΜτθήτε διά την ίδιαν σ·
έλιξιν, άπορρίπτοντες τόσα;
κικάς συνηθείας, είναι δι·
γινόμενοι άνθρωπινο)τεροι
δννασθε.
£ΝΑΣ 11ΕΪΤΕΡΟΣ
VI
ί ΓΧΛΟΥΖΕΝ
'Ένας Γερμανό; Λούξ είχε κά-
ποτε ?να δασάρχη ό οποίος έφημί-
ζ ότι μποροΰσε νά λέη τέτοια
ματα ώστε μπροστά τού νά ώ-
χρΐα καί αντός ό μακαοίτης Μνη'-
χάονζεν. Μιά μερά λοιπόν ποΰ εί-
χε πάση γιά ίπίσκεψι στόν δοϋκοι
δ έκλέκτωρ "Χ§ζ"Ε(?βϊ&{.ό δούξ έ-
κάλεσε^ τόν^δασάηχ^ .τού, καί,τόν
παρεκάλεσε ,γα τοϋς πϊ) αιά ίστορί-
ά. Ό-'θασάρ^ΐ|ς. ξΐρό&ί^ε^,^ίΜ αο-
— "Οταν εΐχα πάη στήν Ρωσ¬
σία, εϊπε, περνοϋαα^μιά <ρορά άπό ενα δάσος καί έξαφνα μόν «πετί- {τησαν δώδεκα λύκοι. Χωρίς νά κι- νηίτώ έπυροβόλησα άπό τό ελκυ- ϊίρο ποϋ κσδόμουν καί σκότωσα τόν πρώτον. Οί αλλοι έ'πεσαν επά- ' νω τού καί τόν κατεβρόχθησαν στή στι γαή. Πυροβόλησα πάλιν καί επεσε ό δεύτερος καί πάλιν τόν εφαγαν οί άλλοι καί ετσι εγινε μέ δΐους ώ: ποΰ δέν εμεινε πειά παρά ενα;. Έ, αύτός έπειδή είχε φάγ)^ τοϋς αλλους ενδεκα δέν μποροΰσε πειά νά τρέξη άπό πίσω μου καί ετσι την γλύτωσα. — Αύτό είνε ι άπό τ' αγραφα! άπόρησε ό έκλέκτωο. — Ναί, είπε ό δασάρχης, ά)Λά έκεΐνο ποΰ μοϋ έ'τυ.χε την αΐλη ί)- μέρα ήταν άκόμη πειό παράδοξο. Είχα βγί) νά κυνΐ]γήσω ελάφια, ΐ- ξαφνα βλέπω ενα έλάφι νά στέκε- ται επάνω σ' ενα ΰψωμα, τό πυς.ο- λω καί — αύτό είναι πειά άνεξή- γητο — ή σφαϊρα περνάει τόν λαι- μό τού κοί σκοτώνει ενα άλλο έ- λάφι πού στεκόταν καμμιά πεντα- κοσαριά βήματα παράκάτω. — Αύτό είναι πολύ π&οίεργο! εί¬ πε δ έκλέκτωρ. ποϋ ορισκόταν έπάσω σ' Ινα δέν- δρο, κι' αύτη άπό τό φόβο της ε¬ πεσε κάτω καί εσπασε τόν λοιμό — Ναί, άλλά δέν φθά<ΐαμε άκό- Ή ήθο.το·ος τοϋ κινΊΐαατογράίρου Μά- μη στό περιεργότερο σι μεΐο τΓκ; ί- στορίας. Ό κρότος τού τουφεκιοΰ μου τρόμαξε μιά γρηά άρκονδαΙ — Κύριε «λέησον! Ιιταύμασε ό έκλέκτωρ. — Άκούστε άκόμη νά ίδήτί. Έν όσω έγώ εγδερνα την άρκοΰ- δα ξεσπάει μιά φσβερή καταιγίς. Γιά νά προφυλαχθώ χώθηκα μέσα οτήν κουφάλα ενός δένδρου, εΐδα δμως^ μέ τρόμο πώς εϊχα πέση' οέ μιά άρκουδοφωληά γεμάτη άρκου- δόπουλα. Δέν πέρασε πολλήώρα καί άκούω την >/οη.ά άρκοΰθα νά
κοτεδαίντι καί πραγματικώς την
είδα πού κατέβαινε άπό πάνω, ά¬
πό μέσα άπό την τρΰπα τής κου-
φάλας καί μάλιστα μέ τα πίσω πό-
δια. Χωρίς νά χάσω καιρό την ά'ρ-
παξα άπό την ού;ά καί την έκτύ-
πησα ωστε την άνάγκασα νά σκαο
φαλώση πάλι ιΐπάνω κοί νά μέ τρα-
&ήξΐ| καί μενά μαζύ της. Σάν άνί-
βηκα λοιπόν επάνω στό δένδρο έ¬
γώ γλΐστρησα γρήγορα - γρήγο-
ρα άνάμεσα στά κλσδιά κι' ετσι
γλύτωσα.
— Μά την άλήθεια αύτό είναι
άπίστεντο! φώναξε ό έκλέκτωρ.
Πρώτη φορο- στή ζωή μου άύ
ότι οί άρκοϋδες έ'γουν οϊ·οα
— Να'ί, απήντησε χυοι,
Ι 0« τί.ν ,ΐη·νοαιιαα τού ο οααΐ
ι-ίχε ουράΓΚαί^αΰτό ρ»
άξιςθαύμαοτο άπ' δ/«
Ο ΤΖΠΝΊββΤ
Ν ΤΡΙΤΗ ΣΒϊΓί.
ή7ο θμως επί ετη
.-.οιός τής σκηνήν "' ^1
-ολλής δημοτικότ))το; »1
νων έτών ή ιδία είχεν ι·Λ Λ
τόν Τζέημς Ουίτακερ. *|
γράφον, όστις εϊχε/ταΛΐιν«|
συνέντευξιν άπό αυτήν · ^1
ος την έννμφεΐ'θη Μ4 Π
Κατόπιν διευζευγθησαν -
σποινίς ΚλαΙο ^ Μ
ίωνίσθη τον 1±Φ "-'χη
γραφέα, δταν μετέβη εί- 1
λιφορνίαν καί ηρ/"'ε ■
της ώς ήθοποιο;
γράφον ?*ε!
τοι
5Ε0Τ10Ν Ι
ί>Τ 11, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5220.
ΧΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΟΥΣΊΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΛΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμος 022Λ
ΠΡΟΧΟΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΙΗΑΤΛ ΤΗΣ ΕΒΑΟ1ΗΑΑΟΧ
Το τηδαλιουχούμενον «Κόμης Ζέππελ(ν>, τό οποίον εκτελεί τόν γΰρσν τοΰ κόσμου. Άπό Λαίηκχωρστ τής Νέας Ίερσέης εχάραξε πορείαν διά τό Φρειδριχσάφεν, τής Γερμανίας, έ
διά Τόκιον, της Ίαπωνίας εκείθεν διά Λός Άντζελες, Ινα) ιφορνίας, οπόθεν Θά επιστρέψη είς Λαίηκχωρστ.
, εκείθεν
Ο αεροΐΐορος Λίντμπεργκ προσεκληθη είς την Συνδιάσκεψιν τής Πανα-
μερικανικής Ενώσεως είς τό Γουάσιγκτων, έκ μέρους ;τής> Βολιδιανο—·
Παραγουαϊκής 'Επιτροπης πρός διακανόνισιν τής έναερίουέπιθεωρήσεως
είς την διαμφισβητοιιιένην περιφέρειαν τοΰ Τσάου.
Ό Γουώλντο Γώτερμσ/ν, έκ Λός "Αντζελες, όστις ανήλθεν είς ΰψος 20.000 ποδών με τό άεοοπλάνον τού,
φέρον φορτίον χιλίων χιλιογράμμων.
πό την 4—^ των νεκρσθαπτών.- Οί
Η
τα ι.ΐι-ίη ΜοοηΙαίαδ τού νεηηοηΐ καί τα όοη ΑάΪΓθΠ(1αοί5 τΓ,ς ν
ί>Τ 11, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5220.
ΧΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΟΥΣΊΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΛΤΟΝ ΙΙΕΜΠΤΟΝ.— Άριθμος 022Λ
ΠΡΟΧΟΓΙΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΙΗΑΤΛ ΤΗΣ ΕΒΑΟ1ΗΑΑΟΧ
Το τηδαλιουχούμενον «Κόμης Ζέππελ(ν>, τό οποίον εκτελεί τόν γΰρσν τοΰ κόσμου. Άπό Λαίηκχωρστ τής Νέας Ίερσέης εχάραξε πορείαν διά τό Φρειδριχσάφεν, τής Γερμανίας, έ
διά Τόκιον, της Ίαπωνίας εκείθεν διά Λός Άντζελες, Ινα) ιφορνίας, οπόθεν Θά επιστρέψη είς Λαίηκχωρστ.
, εκείθεν
Ο αεροΐΐορος Λίντμπεργκ προσεκληθη είς την Συνδιάσκεψιν τής Πανα-
μερικανικής Ενώσεως είς τό Γουάσιγκτων, έκ μέρους ;τής> Βολιδιανο—·
Παραγουαϊκής 'Επιτροπης πρός διακανόνισιν τής έναερίουέπιθεωρήσεως
είς την διαμφισβητοιιιένην περιφέρειαν τοΰ Τσάου.
Ό Γουώλντο Γώτερμσ/ν, έκ Λός "Αντζελες, όστις ανήλθεν είς ΰψος 20.000 ποδών με τό άεοοπλάνον τού,
φέρον φορτίον χιλίων χιλιογράμμων.
πό την 4—^ των νεκρσθαπτών.- Οί
Η
τα ι.ΐι-ίη ΜοοηΙαίαδ τού νεηηοηΐ καί τα όοη ΑάΪΓθΠ(1αοί5 τΓ,ς ν
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ιΤΗΕ "ΝΑΤΙΟΝΑΙ ΗΕΗΑίΟ"
1919
8Γ;ΝϋΑΥ, ΑυάϋδΤ Π, 1929
6ηηα»7 *>Τ Ομ
ΕΝΟ55Ι5 ΡΟΒ1.Ι5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΜΟ.
ιιο ννηΐ ζεΐΐι 51—β»
Ι Νί« ΥθΓΚ, Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8, ΡΓβΒ.-ΤτβΜ.
ΡΕΜΕΓΚΐυΧ ΟΑΙΧΙΜΑΗΟ8, δβθΓβΙΑΓΤ
ΟΑΡΠΑΙ. ΪΙΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟ
Τεΐε—&ρΗ Α<5<ΐΓβ$Βΐ "ΝβτΙΙιβ—14" Βϊΐο—»»»—»»1ε 5ϋΒ50ΒΊΡΤΙ0Ν ΗΑΤΕ5: υηϋβά 5131Θ5 ΥββΓ ...... $10.90 ΜοηΐΓΐί ..... |5.00 » ΙΙοηΙΙ»___11.00 5ϋΝΡΑΥ $ι*.·ε Ιε.βε $4.·ε Οηε ΥβαΓ ....... 17.00 Κίχ ΜοηΙΙιβ......Ιί.ίΟ Τΐιτεβ ΜπηΙΙ» ... Ιζ.ΟΟ ιιιλιβτκατερ μοντηιυ Οηβ ΥββΓ Ζ!χ ΜοηΟιβ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑΝ ΕΙΣ Βαένομεν πρός την αυναδελφωαιν των δύο χωρών. ΣΟΦΙΑ, Ιούλιος.— Μία πρω-ι μενά, θά συμβάλουν τα μέγιστα είς ίι.οο ΕΝ1!-ι<εθ Α5 «εΧΟΝθ 01Λ55 ΜΑΤΤΕΗ ΑΡΚ". 1. Ι»Ι3. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟΪΤ ΟΡΡΙΟΕ. *ΤΝΕ» ΥΟΚΚ. ΝΕ» ΥΟΒΚ. ΙΙΝΟΕΗ ΤΗΕ Α<ΓΓ Ο« ΒΑΒΟΗ 3. Μ7·____________ ΡΕΤΒΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙδ ΡουηάβΓ α,ηά Ο3.1ττηα.η 0&11ίηι&ΐΊ03, ΕοΉογ 'ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ *"*' τμ* ΚΥΡΙΑΚΗΝ ί ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜαΜι «ΜΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΣΟΤεΠΚΟΤ ΗΜΕΡΗΣΙΟΧ »1»·β .' ♦*·"·· τοβουλία Ίδιωτική τού κ. Α. Μπέ- ρου (πράκτορος ταξειδίων καί έκ- ορομών) συνετέλεσεν όπως διοργα νίοθή ή πρώτη είς την Σοφίαν έκ- δρομή έμπόρων, <5ιομηχάνων, δια¬ νοουμένων, τοΰ προεδρείον τοϋ 'Ε- ι« οο ταγγελματΛΐκοΰ Έπιμελητηρίοι', *ι!οο ! ώς γ/χ παντός είδους έπιστημόνων **■** Ι καί έπαγγελματιων, τής οποίας; οκοπός είναι ή διά της επισκέψε¬ ως ταύτης καί τής έκ τοΰ πλησίον γνωριμίας των Έλλήνων καί Βουλ- γάρων έμποροβιομηχάνων, καλλι- I έργεια έμπορικών σχέσεων καί συ- ναλλαγών εκατέρωθεν καί ή ανά¬ πτυξις αυτών είς τό μεγαλειτέρον σημείον πρός τό αμοιβαίαν συμφέ¬ ρον. Ή δέ ανθόρμητος αύτη προ- υυμία των Έλλήνων έμπόρων καί βιομηχανίαν άποοεικνύει ότι ύπάρ- ;ει μέγα εδαφος έκμεταλλεύσιμον $5.00 ι*.*ε ΈτησΙα .. Έϊάμηνος Τθΐμηνας . •10.(0 Ι ΈηισΙα .. . |ϊ .00 ΈξΛμηνος . ίε.00 Ι ΤρΙμηνβς . ΚΥΡΙΛΚΑΤ1ΚΟΣ Έΐησΐα 17.00 «5.50 Έττισία ΈΕάμηνος Γρϊμίΐνβς-... Φϊ.00 Ι ΤοΙμηνος ΕΙΚΟΝΟΙ'ΡΑΦΗΜΕΝΟΣ ΈτχσΙα___ Φΐ.θβ [ 'ΕτησΙα ... •Εξάμηνος .. Ιϊ.00 Ι 'Εξάμηνος |β.00 ι*.»· «».οο $».5Ο 'Αποστίλλετ· ΐί ίμβάοματά οας βια *«- χυβρομιχών *| ιροπιζιτιχώ' έ,ατκγΛν είς Λολλορια «ληιχοτέα είς Νέον Ύόοχ— Οιβ- ΐογή "ΝΐιΙΙοηαΙ ΗβΓαΙΊ". 'ΕπιατολβΙ —- ριίχουοοι χαοτονομίσματα βέβν νά ά~βτ«Α- λωνται βυστημέναι είς ίιαταγίτν ■·Ν»ΙΙοη«,Ι ΗθγλΙΟ.", 110 ννββί !«11) δίΓββΙ, Νβν» "Όϊ*, Ν. Υ., ίλλως Οέν φέρομεν *4»ννη* Εν Ε __________________________ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΓροβεΙα ε'Εβνιχον Κήουκος» Ι» *Α·ή»αι< ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ τε. εις τό οικονομικόν πεδίον — των δύο Βαλκανικών Εθνών — απόδει¬ ξις δέ τής αληθείας ταύτης είναι καί,ή ενθερμο; ύποδοχή της οποί¬ ας έτυχον οί "Εληνες έκδρομεΐς έκ- ϊός των επισήμων άρχών καί έκ μέρους τού Βουλγαρικοΰ λαοϋ των τόν Βαλκανικόν πολιτισμόν. Οί έκδρομεΐς κουρασμένοι άπό τό ταξείδιον των, καθόσον έφθα¬ σαν ένταΰ&α την 3ην πρωϊνήν, ά- νέβαλον την εφαρμογήν τοΰ προ- γράματος τής έκδρομής δι' αυριον, έπισκεπτόμενοι πρώτον τόν υπουρ¬ γόν τοϋ Εμπόριον καί τόν Π ρόε- δρον τού 'Εμπορικοΰ καί 'Επαγ- γελματικοΰ 'Επιμελητηρίοΐ'. Οί έκδρομεΐς έκφράζονται έν- θουσιωδώς διά τάς φιλοφρονήσεις των Βούλγαρον. Ή έντανθα διαμονή των θά εί¬ ναι πενθήμερος. Θα έπισκεφθοΰν δλα τα άξισθέατα μέρη της Σόφι¬ ας, των περιχώρων, τα βιομηχαν.- κά κέντρα καί πάν τό ενδιαφέρον τό εμπόριον καί την βιομηχανίαν. Ό έν Σόφια πρεσβευτάς τής Ελλάδος κ. Β. Δενδραμής διωρ- γάνωσε πρός τιμήν των Έλλήνων έκδρομεων δεξίωσιν είς την ένταΐ- θα Πρεσβείαν. Την 27ην καί 28ην τρέχοντος ■θά διεξαχθοΰν έν Σόφια καί οί ά- γώνες ποαοσφαίρας τοΰ «"Αρεως» τής Θεσσαλονίκης μετά των Βουλ- πόλεων καί χωρίωγ τής άπό των Υα6ι"ών όμάδων Α. Σ. 23 καί «Λέβ συνόρων εις Σοφίαν διαδρομής σχυ*· Από τούδε έτοιχοκολλήατησαν ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΑΙΑΙΙΒΗΣΕΙΣ ,Απο τόν εξωτερικόν κόσμον δέν γνωρίζομεν ειμή τάς αίσθησεις μας. 'Υπάί-χει είς την ύλην Γν Χ· ή αί- τία ή ποοκαλοΰσα τάς έντυπώσεις των αίσθήσεών ιιας, μας μένει άγνωστος. Τό ένσννείδητον φαινόμενον είναι μεταγενέστερον τής πράξεως τοϋ φυσικόν έρεθισμσΰ. Καμμιά άπό τάς αίσθησεις μας δέν μάς αΛοκαλύπτει την πραγματικήν θυσίαν τοΰ εξωτερικόν κόσμον, καμμιά άνευ έξαιρέσεως. Ό κρότος γεννάται είς τόν εγκέ¬ φαλον μας. Έκτός βασιλεύει σινή θανάτου. Τό αΰτό δύναται νά λεχθη περί κϊ.'.ων μας των αίσθήσεων. Τό .ιραγματικόν εϊδος των έντυπώ- σεων, τάς οποίας λαμβάνομεν διά των αίσθήσεων, έξαρτάται δχι τόσον άπό την φύσιν τοΰ προκαλοΰντος αύ¬ τάς έρεθιστικοΰ, όσον άπό την φύοιν τοΰ αΐσθητικοΰ όργανον, πού τάς δέ- χεται, τοΰ νεύρου, πού τάς μεταβι- 6άξει, καί το ϋκέντρου, πού τάς παρα- λαμβάνει. Δέν γνωρίζομεν δλα τα φαινόμενα τής ΰλης, ειμή έν τή σχέσει των μέ ημάς, μέ τό σώμά μας, μέ τα νεϋρά μας, μέ την διάνοιαν μας. "Ολα τα άντικείμενα μας γίνονται γν.οστά άπό τάς αίσθητικάς έντυπώ- σπς, τάς οποίας προξενοΰν είς ημάς καί μόνον κατ' αυτόν τόν τρόπον μάς είναι γνωστά. Δέν εχομεν άκόμη τό μέσον νά δια- κρίνωμεν μόνιμον διαφοράν μεταξύ των νευρικών κυττάρων τοΰ όπτικοΰ κέντρθϋ καί έκείνων τοΰ άκουστικοΰ. Δέν δυνάμεθα νά γνωρίσωμεν άπ' ϊύθείας την κατασκενήν τοΰ νερικο» μας συστήματος. Πρέπει διά τοΰ νευ- ρικοΰ συστήματος νά αντιληφθώμεν καί φαντασθώμεν τί δύναται νά είναι εν νευρικόν σύστημα. Συνεπώς άγνο- οΰμεν την τροποποίησιν, ην έντυπώ- νει είς τάς άντιλήψεις καί φαντασίας μας τό μεσάζον, ούτινος ή φύσις μσς διαφεύγει. Μ.ΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ Ώραι σννεντεύξεων: Τρίτη καί Πέμπτη, άπό 6—9 μ. μ., η γρά- ψατε: Κ. $8ΐ]Γθ$, 18 ΟΙό" ΒγοηιΙ- ν3γ, Αρί. 4, Ν. Υ. Οΐγ. Τηλίφ. υηΐνβΓδίΙγ 0232. συνόρων εις Σοφίαν διαδρομής. Οί 'Έλληνες έκθρομεΐς θά ήσαν τετραπλάσιοι, εάν έντός των ημε¬ ρών αυτών δέν εγίνοντο είς την Έλλάδα αί Δημοτικαί εκλογαί, σϊ- I ά πλεΐστοι εδήλωσαν είς τόν όρ- γανωτήν της έκορομήνς κ. Α. Μπέ- ρον νά επαναλάβη την είς Σοφίαν έκδρομήν διά νά δυνηθούν καί αί- τοί νά επισκεφθούν την Βουλγα¬ ρίαν. Διά τουτο καί ή έκορομή αύτη ώνομάσθη «πρώτη». Οί έκδρομεΐς φ-θάσαντες δι' αυτοκίνητον είς τα Βουλγαρικά σύνορα εύρον τάς τε- /ωνειακάς καί στρατιωτικάς αρχάς προίτυμοτάτας όπως παράσχουν πά σαν δυνατήν ευκολίαν εις αύτούς. Καί πράγματι αί Βουλγαρικαί αρχαί έπεδαψίλευσαν τόσας ευκο¬ λίας καί περιποιήσεις είς τούς "Ελ¬ ληνας έκδρομεΐς, ωστε οί "Ελληνες νά μείνουν κατενθουσιασμένοι καί νά διερωτώνται πώς μποροϋν νά άνταποοώσουν την εύγενή αυτήν χειρονομίαν των φίλων Βουλγά- ρων. Άλλ' έκτός αυτών έπεφυλάσσε- το καί νέα εκπληξις είς τούς "Ελ¬ ληνας έκδρομεΐς. Είς τό Σιμιτλή εύρον επιτροπήν έκ μέρους τοΰ 'Εμπορικοΰ Έπιμελητηρίου τής "Ανω Τζουμαγιάς, ήτις ύπεδέχθη εύγενέστατα αύτούς. Εκατέρωθεν έξεφωνΐ|θησαν θερμαί προσφώνή- σεις. Οί έκδρομείς, όιΐοϋ μέ την εν λόγω επιτροπήν έφθασαν είς την Άνω Τζουμαγιάν δπου τούς ανέ¬ μενε άποθεωτική ύποδοχή έκ μέ- [.ου των Άρχών καί των κάτοικον. Εγένετο δεξίωσις, καθ' ην προσε¬ φέρθησαν άναψυκτικά καί μπύρα. 'Επίσης εγένοντο θερμόταται προσ- φωνήσεις έκ μέρους τοΰ Προέδρου τοϋ 'Εμπορικοΰ 'Επιμελητηρίου Άνω Τζουμαγιάς καί τοΰ Διευθυν¬ τού τοϋ Επαγγελματικήν 'Επιμε¬ λητηρίου Θεσ)νίκη;. Κατά την α¬ ναχώρησιν έκ Τζοομαγιάς έφωτο- γραορήθησαν αί αρχαί έν σνμπλέγ- ματι μετά των έκδρομέων. Αί εκ¬ δηλώσει; δέ εκατέρωθεν ήσαν -πραγματικώς είλικοινεΐς καί αύ- θόρμητοι. Οί έκδρομεΐς έξακολουθοϋντες τό ταξείδιον των πρός την Σοφίαν, συνοδευόμενοι πάντοτε υπό τής Βουλγαρικής επί των ύπθδοχών έ- πιτροπης διήλθεν έκ Δουβνίτσης δπου έπίσης τής εγένετο μεγάλη ύποδοχή έκ μέρους των κατοίκων. Εις τάς προπόσεις εκατέρωθεν έτονίσθη, δτι τα οίκονομικά συμ- φέροντα των δύο εθνών είναι ά- μοιβαϊα, δτι πρέπει μέ κάθε τρόπον νά καλλιεργηθοΰν αί έμπορικαί συ- ναλλαγαί δσον τό δυνατόν περισ¬ σότερον καί είς εύρυτέραν κλίμα- κα καί δτι αί μελλοντικαί συναλλα- γαί θά φέρουν πρός την εΊλικρινή πολιτικήν συνεννόησιν καί δτι τα δνο Βαλκανικά "Εθνη συνεργαζό- σκυ». Άπό τούδε έτοιχοκολληθησαν είς τ άκεντρικώτερα μέρη τής Σό- ένός Καταστηματος είναι έκείνη ποΰ θά προσελκύση πελάτας καί θά καταστήση την παραμονήν αυτών ευ¬ χάριστον καί άναπαυτικήν. ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΣΧΕΔΙΑ γνώμας καί προϋπολογι- σμούς διά την διακόσμησιν και έλαιοχρωματισμόν των Καταστημάτων σας άπό τό ΓΕίΙΧ 202 ΕΑ5Τ 23ΚΟ 6ΤΒΕΕΤ ΥΟΒΚ, Ν. Υ. τει,. Α^^0Ν^υIΝ βιοβ— Τό μεγαλείτερον χαί ηλειδ- τερον Ελληνικόν 8ΤΤΠ)ΙΟ έν Άμερικϋ, διευθυνόμενον άπό ειδικόν καλλιτέχνην καί άπα- σχο?.οΰν πεπειραμένους κοσμη- ματογράφους, καλλιτέχνας καί έλαιοχρωματιστάς. Αί μέχρι τούδε έκτελεσθεΐ- σαι εργασίαι ϋχσυν κατατάξτ) τό ¥ΕΗΧ 8ΤΙΙΟΙΟ (Τμήμα τού Οΐκου Μ. Ρβΐίχ Λυα" Οο. Ιηο.) μεταξύ τό>ν μεγαλειτέ-
ρων Άμερικανακών.
ΑΝΗΣΥΧΙΑΙ1111 ΤΑ ΒΟΪΛΓΑΡΟ-ΣΕΡΒΙΚΑ
Οί στρατοκράταιι τής Σερβίαν καί οί ϋομιτατζήδες
της Σόφιας.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 11 Αύγοΰστου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθνι-
κοϋ Κήρυκος»).— Ό άνά την Βαλκανικήν άνταποκριτής
των «Τάϊμς» γράφει έκτενώς περί των προστριβών μεταξύ
Σερβίας καί Βουλγαρίας, άποδίδων την δημιουργηθείσαν έ-
πισφαλή κατάστασιν άφ' ενός μέν είς τούς στρατοκράτας
τοΰ Βελιγραδίου, άφ' ετέρου δέ είς τούς Κομιτατζήδες τής
Σόφιας. Οί δΰο αύτοι παράγοντες, άποφαίνεται ό "Αγγλος
άνταποκριτής, καθιστώσιν αδύνατον την συνεννόησιν ή την
προσέγγισιν των δύο χωρών· ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΆΣ
Ζημίαι «ολλών έ-/ατομμυρ£ων των _>ερ@ικών
δρομείων.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 11 Αύγουστον— (Ίδ. τηλ. τού «Έθνι-
κοϋ Κήρυκος»).— Τηλεγράφημα έκ Βελιγραδίου πρός τούς
«Τάϊμς» άναγγέλλει ότι ανεκαλύφθη μεγάλη ποσότης Σερ-
βικόόν κιβδήλων γραμματοσήμων, άτινα κατεσκευάζοντο εις
εργοστάσιον της Βουδαπέστης. Ύπολογίζεται δτι ετέθησαν
ήδη είς κυκλοφορίαν τοιαϋτα κίβδηλα γραμματόσημα άξί-
ας ενός έκατομμυρίου Αγγλικών λιρών.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ΜΕΓΜ8Ν ΤΟΥ ΙΟΥΤΟί
ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΣΤΑΊΠΚΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΤΠΝ
ΤΡΕΑΑΙΩΝ.
ΠΕ-
Ή φαντασιώδης έπαυλις τοΰ Ροχφέλλερ είς τό Πο·
καντίκο Χίλλς.— "Ενα κτήμα «ου <>«ενθυμίζει τάς
Διά νά σχηματίση κανείς μίαν
άμυδράν Ιδέαν τής εκτάσεως την
οποίαν καταλαμτβάνει τό άς την
Κομητείαν Ούέτσεστερ ΰποστατι-
κόν τ% (Οικογενείας Ροκφέλλερ!
άρτίεΐ νά λάβη ύπ' όψιν τού δτι τό
Βάν Κόρτλαντ Πάιρ-κ, τό Σεντραλ
Πάρκ καί τό Πρόσπεκτ Πάρκ ή
νωμένα μόλις θά άποτελέσουν
εν τρίτον της εκτάσεως τοΰ ύπο-
οτατικοΰ τοϋ όασιλέως των πετρε-
λαίων, τό σύνολον της περιφερείας
τοϋ οποίον ύπολογίζεται είς όκτώ
χιλιάδες ακιρες. Είναι ή μεγαλειτέ-
ρα άτομική Ιδιοκτησία των Άνα-
τολικων Πολιτειών κατά δέκα φο¬
ράς μεγαλειτέρα τοΰ Κεντρικόν
Πάρκου της Νέας Υόρκης.
Βουνά καϊ κοιλάδες, δάση καί
χείμαριροι, σιδηρόδρομον καί όλό-
κληρα χωρία περιλαμ6άνονται εις
τό απέραντον έκεΐνο ύποστατικόν,
τό οποίον ό νεώτερος Κροΐσος έ-
ξέλεξεν ώς κατοικηττ|ριον Ιδικόν
τού καί των άπογόνων τού. Μία
αλττθινή. βαροτνεία τοϋ Μεσαίωνος
μετα<3ι6αζομένη άπ» γενεάς είς γενεάν καί άπό την οποίαν λείπουν μόνον οί σιδηρόφρακτοι Ιππόται. Ένα έκκττομμύριον καί πλέον δολλάρια Ιδαποτνήθησαν διά την κα τασκευήν ίδιωτικών δρόμων, γε- φιΐρών, σηράγγων καί δλλων τε- χνητών έργων πρός διευκόλυνσιν της έντός τοϋ ύποστατικοΰ συγκοι- ί ·ωνίας. Π ρό τριάντα πέντε έτών τό Πο- καντίκο Χίλλς ήτο ενα χωριό με μέλλον καί μέ 1.500 κατοίκους. Σήμερα ό πληθυσμός τού μόλις φθάνει την χιλιάδα. Ένα άπο τα τελευτα,ΐα τεμάχια γής, τα δποϊα δ Μεγιστάν τοϋ Πετίρελαίου ό- φείλει νά αγοράση, άντ! ΐίάσης θυ¬ σίας διά νά κλείση, τόν κοινόν δρό¬ μον ποϋ διασχίξει τό Ποκαντίκο Χίλλς καί όδηγεϊ είς την ίδιοκτη- σίαν τοΰ Ροκφέλλερ, είναι τό οΐκό- πεδον επί τοΰ οποίον ευρίσκεται τό ζαχαροπλαστείον τής κυρίας Μαρ- φιας μεγάλαι προκηρύξεις. Γενικώς τοιαύται έπισκέψεις έ- παναλαμβανόμεναι συχνότερον συν- τελοϋν είς την καλλιτέραν γνωρι- μίαν των δύο γειτόνων λαων καί είς την σύσφιξιν των μεταξύ αν· | των σχέσεων επί τοΰ εμπορικον, τοΰ οΐκονομικοΰ, τοΰ άθλητικοϋ ε¬ πίπεδον πρός εξυπηρέτησιν των άμοιτοαίων συμφερόντων αυτών. Γ. Ν. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ γα>ρίτας Μούρ, πλησίον τής Βορει-
οανατολικής γωνίας τοϋ ύποστατι¬
κοΰ. Ή κ: Μούρ κατοικεΐ έκεΐ πρό
τεσσαρακονταετίας καί δέν έννοεΐ
>.ατ' ουδένα λόγον νά δεχθή τάς
προσφορας τοΰ Ροκφελερ διά νά
το ΰπωλήστ) τα μαγαζί της καί τό
ετίτι της.
Ύπολογίζεται δτι δ Ροκφέλλεο
εχει δαπανήστ) δι' έξωιραϊστικά καί
οίλλα εργα τοΰ φεονδου τού περί
τα σαράντα έκατομμύρια δθλλά-
ρια. Ή έ'παυλις Κιρζιών, ποΰ βλέ-
πει πρός^τόν ποταμόν Χώτσων 1·
στοίχισεν αρχικώς ενα έκατομμύ-
ριον ·καί διακοσίας χιλιάδας δο?»-
λάρια, χωρίς νά συμπεριλαμβάνε-
ται είς τό ποσόν αντό ή άξία των
έξαρτημάτων καί των έπεκτάσεων
ϋ εγένοντο κατά καιρούς εις τό
λό ί
γ
παλαιόν κτίριον.
Μισό έκατομμύριον δολ?.άρια £-
στοίχισεν μόνον τό γυμναστήριον
καί τό πεδίον των άσκήσεων καί
παιγντδίων διά τα παιδία τής οι¬
κογενείας. Π αρ' όλον δτι ό γηραι¬
ός Ροκφέλλερ μετεβίιβασεν όλην ε¬
κείνην την ίδιοκτησίαν τού είς τόν
υϊόν τού, δέν παύει έν τούτοις να
ένδΐαφέρεται καί νά φροντίζη ό ΐ-
8ιος διά τόν έξωραΐσμόν καί την
επέκτασιν της.
Πολλοί άπό τό προσωπικόν τοθ
ύποστατικοΰ καί τής έπαυλεως τον
Ροκφελλεμ. άσχολονμενοι είς δια¬
φόρους υπηρεσίας, είναι τέκνα Ι-
κείνων ποΰ προσέλαβεν ό Ροκφέλ-
λερ είς την υπηρεσίαν τού πρό τρι-
ακονταετίας δταν εγκατεστάθη ζ'4
τό Τερρυτάουν. Τό γεγονός τουτο
αποτελεί μίαν άπό τάς μεγαλειτέ¬
ρας χαοάς τοΰ γέροντος πολυεκα-
τομμνριονχου.
Εις την ανέγερσιν των πύργων,
των έπαύλεων καί των άλλον κτν
ρίων τοΰ ύποστατικοΰ, εΐργάσθι0,-
σαν οί διασημότεροι άρχιτέκτονες,
ή δέ έσωτερική διακόσμησις των
σΐθουσων ύπενθνμίζει τα φανταστΐ'
κα καί μαγικά παλάτια των
μνθιών.
ΟΗΙΟ.—Ό «Έ-
υ,
Φνικός Κηρυξ, Ήμερήσν)ς, Κνρ
τικος χαί ΕΙκονογρβφημένος, καθώς
καΐ δλαι αί άλλαι αί έκδόσεις τού πω-
λοΰντβιι είς τό Πρακτορίϊον τοΰ « Ε-
θνικιοϋ Κήρνκος», 35 δοπίΐΐ ν7α«
δΐτθ«Ε, είς δέ τό ^ΑΜΡΒΕ^^, Ο.,
παρά τή «Οβΐίίοπιΐα ΜβΓ^βτ», 3270
Ϋνϊΐβοη Ανε. Ό ά-ντΐΛρόσιοπος της
ίς ταντης δέχεται μ«ρας
άλί θώ ί
περιφερίίας ταντης δέχεται μ«ρας
καί μεγάλας άγγελίας καθώς καί εγ-
άς συνδροιιτττών.
ιΤΗΕ "ΝΑΤΙΟΝΑΙ ΗΕΗΑίΟ"
1919
8Γ;ΝϋΑΥ, ΑυάϋδΤ Π, 1929
6ηηα»7 *>Τ Ομ
ΕΝΟ55Ι5 ΡΟΒ1.Ι5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΜΟ.
ιιο ννηΐ ζεΐΐι 51—β»
Ι Νί« ΥθΓΚ, Ν. Υ.
ΡΕΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8, ΡΓβΒ.-ΤτβΜ.
ΡΕΜΕΓΚΐυΧ ΟΑΙΧΙΜΑΗΟ8, δβθΓβΙΑΓΤ
ΟΑΡΠΑΙ. ΪΙΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟ
Τεΐε—&ρΗ Α<5<ΐΓβ$Βΐ "ΝβτΙΙιβ—14" Βϊΐο—»»»—»»1ε 5ϋΒ50ΒΊΡΤΙ0Ν ΗΑΤΕ5: υηϋβά 5131Θ5 ΥββΓ ...... $10.90 ΜοηΐΓΐί ..... |5.00 » ΙΙοηΙΙ»___11.00 5ϋΝΡΑΥ $ι*.·ε Ιε.βε $4.·ε Οηε ΥβαΓ ....... 17.00 Κίχ ΜοηΙΙιβ......Ιί.ίΟ Τΐιτεβ ΜπηΙΙ» ... Ιζ.ΟΟ ιιιλιβτκατερ μοντηιυ Οηβ ΥββΓ Ζ!χ ΜοηΟιβ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑΝ ΕΙΣ Βαένομεν πρός την αυναδελφωαιν των δύο χωρών. ΣΟΦΙΑ, Ιούλιος.— Μία πρω-ι μενά, θά συμβάλουν τα μέγιστα είς ίι.οο ΕΝ1!-ι<εθ Α5 «εΧΟΝθ 01Λ55 ΜΑΤΤΕΗ ΑΡΚ". 1. Ι»Ι3. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟΪΤ ΟΡΡΙΟΕ. *ΤΝΕ» ΥΟΚΚ. ΝΕ» ΥΟΒΚ. ΙΙΝΟΕΗ ΤΗΕ Α<ΓΓ Ο« ΒΑΒΟΗ 3. Μ7·____________ ΡΕΤΒΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙδ ΡουηάβΓ α,ηά Ο3.1ττηα.η 0&11ίηι&ΐΊ03, ΕοΉογ 'ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ *"*' τμ* ΚΥΡΙΑΚΗΝ ί ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜαΜι «ΜΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΣΟΤεΠΚΟΤ ΗΜΕΡΗΣΙΟΧ »1»·β .' ♦*·"·· τοβουλία Ίδιωτική τού κ. Α. Μπέ- ρου (πράκτορος ταξειδίων καί έκ- ορομών) συνετέλεσεν όπως διοργα νίοθή ή πρώτη είς την Σοφίαν έκ- δρομή έμπόρων, <5ιομηχάνων, δια¬ νοουμένων, τοΰ προεδρείον τοϋ 'Ε- ι« οο ταγγελματΛΐκοΰ Έπιμελητηρίοι', *ι!οο ! ώς γ/χ παντός είδους έπιστημόνων **■** Ι καί έπαγγελματιων, τής οποίας; οκοπός είναι ή διά της επισκέψε¬ ως ταύτης καί τής έκ τοΰ πλησίον γνωριμίας των Έλλήνων καί Βουλ- γάρων έμποροβιομηχάνων, καλλι- I έργεια έμπορικών σχέσεων καί συ- ναλλαγών εκατέρωθεν καί ή ανά¬ πτυξις αυτών είς τό μεγαλειτέρον σημείον πρός τό αμοιβαίαν συμφέ¬ ρον. Ή δέ ανθόρμητος αύτη προ- υυμία των Έλλήνων έμπόρων καί βιομηχανίαν άποοεικνύει ότι ύπάρ- ;ει μέγα εδαφος έκμεταλλεύσιμον $5.00 ι*.*ε ΈτησΙα .. Έϊάμηνος Τθΐμηνας . •10.(0 Ι ΈηισΙα .. . |ϊ .00 ΈξΛμηνος . ίε.00 Ι ΤρΙμηνβς . ΚΥΡΙΛΚΑΤ1ΚΟΣ Έΐησΐα 17.00 «5.50 Έττισία ΈΕάμηνος Γρϊμίΐνβς-... Φϊ.00 Ι ΤοΙμηνος ΕΙΚΟΝΟΙ'ΡΑΦΗΜΕΝΟΣ ΈτχσΙα___ Φΐ.θβ [ 'ΕτησΙα ... •Εξάμηνος .. Ιϊ.00 Ι 'Εξάμηνος |β.00 ι*.»· «».οο $».5Ο 'Αποστίλλετ· ΐί ίμβάοματά οας βια *«- χυβρομιχών *| ιροπιζιτιχώ' έ,ατκγΛν είς Λολλορια «ληιχοτέα είς Νέον Ύόοχ— Οιβ- ΐογή "ΝΐιΙΙοηαΙ ΗβΓαΙΊ". 'ΕπιατολβΙ —- ριίχουοοι χαοτονομίσματα βέβν νά ά~βτ«Α- λωνται βυστημέναι είς ίιαταγίτν ■·Ν»ΙΙοη«,Ι ΗθγλΙΟ.", 110 ννββί !«11) δίΓββΙ, Νβν» "Όϊ*, Ν. Υ., ίλλως Οέν φέρομεν *4»ννη* Εν Ε __________________________ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΓροβεΙα ε'Εβνιχον Κήουκος» Ι» *Α·ή»αι< ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ τε. εις τό οικονομικόν πεδίον — των δύο Βαλκανικών Εθνών — απόδει¬ ξις δέ τής αληθείας ταύτης είναι καί,ή ενθερμο; ύποδοχή της οποί¬ ας έτυχον οί "Εληνες έκδρομεΐς έκ- ϊός των επισήμων άρχών καί έκ μέρους τού Βουλγαρικοΰ λαοϋ των τόν Βαλκανικόν πολιτισμόν. Οί έκδρομεΐς κουρασμένοι άπό τό ταξείδιον των, καθόσον έφθα¬ σαν ένταΰ&α την 3ην πρωϊνήν, ά- νέβαλον την εφαρμογήν τοΰ προ- γράματος τής έκδρομής δι' αυριον, έπισκεπτόμενοι πρώτον τόν υπουρ¬ γόν τοϋ Εμπόριον καί τόν Π ρόε- δρον τού 'Εμπορικοΰ καί 'Επαγ- γελματικοΰ 'Επιμελητηρίοΐ'. Οί έκδρομεΐς έκφράζονται έν- θουσιωδώς διά τάς φιλοφρονήσεις των Βούλγαρον. Ή έντανθα διαμονή των θά εί¬ ναι πενθήμερος. Θα έπισκεφθοΰν δλα τα άξισθέατα μέρη της Σόφι¬ ας, των περιχώρων, τα βιομηχαν.- κά κέντρα καί πάν τό ενδιαφέρον τό εμπόριον καί την βιομηχανίαν. Ό έν Σόφια πρεσβευτάς τής Ελλάδος κ. Β. Δενδραμής διωρ- γάνωσε πρός τιμήν των Έλλήνων έκδρομεων δεξίωσιν είς την ένταΐ- θα Πρεσβείαν. Την 27ην καί 28ην τρέχοντος ■θά διεξαχθοΰν έν Σόφια καί οί ά- γώνες ποαοσφαίρας τοΰ «"Αρεως» τής Θεσσαλονίκης μετά των Βουλ- πόλεων καί χωρίωγ τής άπό των Υα6ι"ών όμάδων Α. Σ. 23 καί «Λέβ συνόρων εις Σοφίαν διαδρομής σχυ*· Από τούδε έτοιχοκολλήατησαν ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΑΙΑΙΙΒΗΣΕΙΣ ,Απο τόν εξωτερικόν κόσμον δέν γνωρίζομεν ειμή τάς αίσθησεις μας. 'Υπάί-χει είς την ύλην Γν Χ· ή αί- τία ή ποοκαλοΰσα τάς έντυπώσεις των αίσθήσεών ιιας, μας μένει άγνωστος. Τό ένσννείδητον φαινόμενον είναι μεταγενέστερον τής πράξεως τοϋ φυσικόν έρεθισμσΰ. Καμμιά άπό τάς αίσθησεις μας δέν μάς αΛοκαλύπτει την πραγματικήν θυσίαν τοΰ εξωτερικόν κόσμον, καμμιά άνευ έξαιρέσεως. Ό κρότος γεννάται είς τόν εγκέ¬ φαλον μας. Έκτός βασιλεύει σινή θανάτου. Τό αΰτό δύναται νά λεχθη περί κϊ.'.ων μας των αίσθήσεων. Τό .ιραγματικόν εϊδος των έντυπώ- σεων, τάς οποίας λαμβάνομεν διά των αίσθήσεων, έξαρτάται δχι τόσον άπό την φύσιν τοΰ προκαλοΰντος αύ¬ τάς έρεθιστικοΰ, όσον άπό την φύοιν τοΰ αΐσθητικοΰ όργανον, πού τάς δέ- χεται, τοΰ νεύρου, πού τάς μεταβι- 6άξει, καί το ϋκέντρου, πού τάς παρα- λαμβάνει. Δέν γνωρίζομεν δλα τα φαινόμενα τής ΰλης, ειμή έν τή σχέσει των μέ ημάς, μέ τό σώμά μας, μέ τα νεϋρά μας, μέ την διάνοιαν μας. "Ολα τα άντικείμενα μας γίνονται γν.οστά άπό τάς αίσθητικάς έντυπώ- σπς, τάς οποίας προξενοΰν είς ημάς καί μόνον κατ' αυτόν τόν τρόπον μάς είναι γνωστά. Δέν εχομεν άκόμη τό μέσον νά δια- κρίνωμεν μόνιμον διαφοράν μεταξύ των νευρικών κυττάρων τοΰ όπτικοΰ κέντρθϋ καί έκείνων τοΰ άκουστικοΰ. Δέν δυνάμεθα νά γνωρίσωμεν άπ' ϊύθείας την κατασκενήν τοΰ νερικο» μας συστήματος. Πρέπει διά τοΰ νευ- ρικοΰ συστήματος νά αντιληφθώμεν καί φαντασθώμεν τί δύναται νά είναι εν νευρικόν σύστημα. Συνεπώς άγνο- οΰμεν την τροποποίησιν, ην έντυπώ- νει είς τάς άντιλήψεις καί φαντασίας μας τό μεσάζον, ούτινος ή φύσις μσς διαφεύγει. Μ.ΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ Ώραι σννεντεύξεων: Τρίτη καί Πέμπτη, άπό 6—9 μ. μ., η γρά- ψατε: Κ. $8ΐ]Γθ$, 18 ΟΙό" ΒγοηιΙ- ν3γ, Αρί. 4, Ν. Υ. Οΐγ. Τηλίφ. υηΐνβΓδίΙγ 0232. συνόρων εις Σοφίαν διαδρομής. Οί 'Έλληνες έκθρομεΐς θά ήσαν τετραπλάσιοι, εάν έντός των ημε¬ ρών αυτών δέν εγίνοντο είς την Έλλάδα αί Δημοτικαί εκλογαί, σϊ- I ά πλεΐστοι εδήλωσαν είς τόν όρ- γανωτήν της έκορομήνς κ. Α. Μπέ- ρον νά επαναλάβη την είς Σοφίαν έκδρομήν διά νά δυνηθούν καί αί- τοί νά επισκεφθούν την Βουλγα¬ ρίαν. Διά τουτο καί ή έκορομή αύτη ώνομάσθη «πρώτη». Οί έκδρομεΐς φ-θάσαντες δι' αυτοκίνητον είς τα Βουλγαρικά σύνορα εύρον τάς τε- /ωνειακάς καί στρατιωτικάς αρχάς προίτυμοτάτας όπως παράσχουν πά σαν δυνατήν ευκολίαν εις αύτούς. Καί πράγματι αί Βουλγαρικαί αρχαί έπεδαψίλευσαν τόσας ευκο¬ λίας καί περιποιήσεις είς τούς "Ελ¬ ληνας έκδρομεΐς, ωστε οί "Ελληνες νά μείνουν κατενθουσιασμένοι καί νά διερωτώνται πώς μποροϋν νά άνταποοώσουν την εύγενή αυτήν χειρονομίαν των φίλων Βουλγά- ρων. Άλλ' έκτός αυτών έπεφυλάσσε- το καί νέα εκπληξις είς τούς "Ελ¬ ληνας έκδρομεΐς. Είς τό Σιμιτλή εύρον επιτροπήν έκ μέρους τοΰ 'Εμπορικοΰ Έπιμελητηρίου τής "Ανω Τζουμαγιάς, ήτις ύπεδέχθη εύγενέστατα αύτούς. Εκατέρωθεν έξεφωνΐ|θησαν θερμαί προσφώνή- σεις. Οί έκδρομείς, όιΐοϋ μέ την εν λόγω επιτροπήν έφθασαν είς την Άνω Τζουμαγιάν δπου τούς ανέ¬ μενε άποθεωτική ύποδοχή έκ μέ- [.ου των Άρχών καί των κάτοικον. Εγένετο δεξίωσις, καθ' ην προσε¬ φέρθησαν άναψυκτικά καί μπύρα. 'Επίσης εγένοντο θερμόταται προσ- φωνήσεις έκ μέρους τοΰ Προέδρου τοϋ 'Εμπορικοΰ 'Επιμελητηρίου Άνω Τζουμαγιάς καί τοΰ Διευθυν¬ τού τοϋ Επαγγελματικήν 'Επιμε¬ λητηρίου Θεσ)νίκη;. Κατά την α¬ ναχώρησιν έκ Τζοομαγιάς έφωτο- γραορήθησαν αί αρχαί έν σνμπλέγ- ματι μετά των έκδρομέων. Αί εκ¬ δηλώσει; δέ εκατέρωθεν ήσαν -πραγματικώς είλικοινεΐς καί αύ- θόρμητοι. Οί έκδρομεΐς έξακολουθοϋντες τό ταξείδιον των πρός την Σοφίαν, συνοδευόμενοι πάντοτε υπό τής Βουλγαρικής επί των ύπθδοχών έ- πιτροπης διήλθεν έκ Δουβνίτσης δπου έπίσης τής εγένετο μεγάλη ύποδοχή έκ μέρους των κατοίκων. Εις τάς προπόσεις εκατέρωθεν έτονίσθη, δτι τα οίκονομικά συμ- φέροντα των δύο εθνών είναι ά- μοιβαϊα, δτι πρέπει μέ κάθε τρόπον νά καλλιεργηθοΰν αί έμπορικαί συ- ναλλαγαί δσον τό δυνατόν περισ¬ σότερον καί είς εύρυτέραν κλίμα- κα καί δτι αί μελλοντικαί συναλλα- γαί θά φέρουν πρός την εΊλικρινή πολιτικήν συνεννόησιν καί δτι τα δνο Βαλκανικά "Εθνη συνεργαζό- σκυ». Άπό τούδε έτοιχοκολληθησαν είς τ άκεντρικώτερα μέρη τής Σό- ένός Καταστηματος είναι έκείνη ποΰ θά προσελκύση πελάτας καί θά καταστήση την παραμονήν αυτών ευ¬ χάριστον καί άναπαυτικήν. ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΣΧΕΔΙΑ γνώμας καί προϋπολογι- σμούς διά την διακόσμησιν και έλαιοχρωματισμόν των Καταστημάτων σας άπό τό ΓΕίΙΧ 202 ΕΑ5Τ 23ΚΟ 6ΤΒΕΕΤ ΥΟΒΚ, Ν. Υ. τει,. Α^^0Ν^υIΝ βιοβ— Τό μεγαλείτερον χαί ηλειδ- τερον Ελληνικόν 8ΤΤΠ)ΙΟ έν Άμερικϋ, διευθυνόμενον άπό ειδικόν καλλιτέχνην καί άπα- σχο?.οΰν πεπειραμένους κοσμη- ματογράφους, καλλιτέχνας καί έλαιοχρωματιστάς. Αί μέχρι τούδε έκτελεσθεΐ- σαι εργασίαι ϋχσυν κατατάξτ) τό ¥ΕΗΧ 8ΤΙΙΟΙΟ (Τμήμα τού Οΐκου Μ. Ρβΐίχ Λυα" Οο. Ιηο.) μεταξύ τό>ν μεγαλειτέ-
ρων Άμερικανακών.
ΑΝΗΣΥΧΙΑΙ1111 ΤΑ ΒΟΪΛΓΑΡΟ-ΣΕΡΒΙΚΑ
Οί στρατοκράταιι τής Σερβίαν καί οί ϋομιτατζήδες
της Σόφιας.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 11 Αύγοΰστου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθνι-
κοϋ Κήρυκος»).— Ό άνά την Βαλκανικήν άνταποκριτής
των «Τάϊμς» γράφει έκτενώς περί των προστριβών μεταξύ
Σερβίας καί Βουλγαρίας, άποδίδων την δημιουργηθείσαν έ-
πισφαλή κατάστασιν άφ' ενός μέν είς τούς στρατοκράτας
τοΰ Βελιγραδίου, άφ' ετέρου δέ είς τούς Κομιτατζήδες τής
Σόφιας. Οί δΰο αύτοι παράγοντες, άποφαίνεται ό "Αγγλος
άνταποκριτής, καθιστώσιν αδύνατον την συνεννόησιν ή την
προσέγγισιν των δύο χωρών· ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΆΣ
Ζημίαι «ολλών έ-/ατομμυρ£ων των _>ερ@ικών
δρομείων.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 11 Αύγουστον— (Ίδ. τηλ. τού «Έθνι-
κοϋ Κήρυκος»).— Τηλεγράφημα έκ Βελιγραδίου πρός τούς
«Τάϊμς» άναγγέλλει ότι ανεκαλύφθη μεγάλη ποσότης Σερ-
βικόόν κιβδήλων γραμματοσήμων, άτινα κατεσκευάζοντο εις
εργοστάσιον της Βουδαπέστης. Ύπολογίζεται δτι ετέθησαν
ήδη είς κυκλοφορίαν τοιαϋτα κίβδηλα γραμματόσημα άξί-
ας ενός έκατομμυρίου Αγγλικών λιρών.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ΜΕΓΜ8Ν ΤΟΥ ΙΟΥΤΟί
ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΣΤΑΊΠΚΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΤΠΝ
ΤΡΕΑΑΙΩΝ.
ΠΕ-
Ή φαντασιώδης έπαυλις τοΰ Ροχφέλλερ είς τό Πο·
καντίκο Χίλλς.— "Ενα κτήμα «ου <>«ενθυμίζει τάς
Διά νά σχηματίση κανείς μίαν
άμυδράν Ιδέαν τής εκτάσεως την
οποίαν καταλαμτβάνει τό άς την
Κομητείαν Ούέτσεστερ ΰποστατι-
κόν τ% (Οικογενείας Ροκφέλλερ!
άρτίεΐ νά λάβη ύπ' όψιν τού δτι τό
Βάν Κόρτλαντ Πάιρ-κ, τό Σεντραλ
Πάρκ καί τό Πρόσπεκτ Πάρκ ή
νωμένα μόλις θά άποτελέσουν
εν τρίτον της εκτάσεως τοΰ ύπο-
οτατικοΰ τοϋ όασιλέως των πετρε-
λαίων, τό σύνολον της περιφερείας
τοϋ οποίον ύπολογίζεται είς όκτώ
χιλιάδες ακιρες. Είναι ή μεγαλειτέ-
ρα άτομική Ιδιοκτησία των Άνα-
τολικων Πολιτειών κατά δέκα φο¬
ράς μεγαλειτέρα τοΰ Κεντρικόν
Πάρκου της Νέας Υόρκης.
Βουνά καϊ κοιλάδες, δάση καί
χείμαριροι, σιδηρόδρομον καί όλό-
κληρα χωρία περιλαμ6άνονται εις
τό απέραντον έκεΐνο ύποστατικόν,
τό οποίον ό νεώτερος Κροΐσος έ-
ξέλεξεν ώς κατοικηττ|ριον Ιδικόν
τού καί των άπογόνων τού. Μία
αλττθινή. βαροτνεία τοϋ Μεσαίωνος
μετα<3ι6αζομένη άπ» γενεάς είς γενεάν καί άπό την οποίαν λείπουν μόνον οί σιδηρόφρακτοι Ιππόται. Ένα έκκττομμύριον καί πλέον δολλάρια Ιδαποτνήθησαν διά την κα τασκευήν ίδιωτικών δρόμων, γε- φιΐρών, σηράγγων καί δλλων τε- χνητών έργων πρός διευκόλυνσιν της έντός τοϋ ύποστατικοΰ συγκοι- ί ·ωνίας. Π ρό τριάντα πέντε έτών τό Πο- καντίκο Χίλλς ήτο ενα χωριό με μέλλον καί μέ 1.500 κατοίκους. Σήμερα ό πληθυσμός τού μόλις φθάνει την χιλιάδα. Ένα άπο τα τελευτα,ΐα τεμάχια γής, τα δποϊα δ Μεγιστάν τοϋ Πετίρελαίου ό- φείλει νά αγοράση, άντ! ΐίάσης θυ¬ σίας διά νά κλείση, τόν κοινόν δρό¬ μον ποϋ διασχίξει τό Ποκαντίκο Χίλλς καί όδηγεϊ είς την ίδιοκτη- σίαν τοΰ Ροκφέλλερ, είναι τό οΐκό- πεδον επί τοΰ οποίον ευρίσκεται τό ζαχαροπλαστείον τής κυρίας Μαρ- φιας μεγάλαι προκηρύξεις. Γενικώς τοιαύται έπισκέψεις έ- παναλαμβανόμεναι συχνότερον συν- τελοϋν είς την καλλιτέραν γνωρι- μίαν των δύο γειτόνων λαων καί είς την σύσφιξιν των μεταξύ αν· | των σχέσεων επί τοΰ εμπορικον, τοΰ οΐκονομικοΰ, τοΰ άθλητικοϋ ε¬ πίπεδον πρός εξυπηρέτησιν των άμοιτοαίων συμφερόντων αυτών. Γ. Ν. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ γα>ρίτας Μούρ, πλησίον τής Βορει-
οανατολικής γωνίας τοϋ ύποστατι¬
κοΰ. Ή κ: Μούρ κατοικεΐ έκεΐ πρό
τεσσαρακονταετίας καί δέν έννοεΐ
>.ατ' ουδένα λόγον νά δεχθή τάς
προσφορας τοΰ Ροκφελερ διά νά
το ΰπωλήστ) τα μαγαζί της καί τό
ετίτι της.
Ύπολογίζεται δτι δ Ροκφέλλεο
εχει δαπανήστ) δι' έξωιραϊστικά καί
οίλλα εργα τοΰ φεονδου τού περί
τα σαράντα έκατομμύρια δθλλά-
ρια. Ή έ'παυλις Κιρζιών, ποΰ βλέ-
πει πρός^τόν ποταμόν Χώτσων 1·
στοίχισεν αρχικώς ενα έκατομμύ-
ριον ·καί διακοσίας χιλιάδας δο?»-
λάρια, χωρίς νά συμπεριλαμβάνε-
ται είς τό ποσόν αντό ή άξία των
έξαρτημάτων καί των έπεκτάσεων
ϋ εγένοντο κατά καιρούς εις τό
λό ί
γ
παλαιόν κτίριον.
Μισό έκατομμύριον δολ?.άρια £-
στοίχισεν μόνον τό γυμναστήριον
καί τό πεδίον των άσκήσεων καί
παιγντδίων διά τα παιδία τής οι¬
κογενείας. Π αρ' όλον δτι ό γηραι¬
ός Ροκφέλλερ μετεβίιβασεν όλην ε¬
κείνην την ίδιοκτησίαν τού είς τόν
υϊόν τού, δέν παύει έν τούτοις να
ένδΐαφέρεται καί νά φροντίζη ό ΐ-
8ιος διά τόν έξωραΐσμόν καί την
επέκτασιν της.
Πολλοί άπό τό προσωπικόν τοθ
ύποστατικοΰ καί τής έπαυλεως τον
Ροκφελλεμ. άσχολονμενοι είς δια¬
φόρους υπηρεσίας, είναι τέκνα Ι-
κείνων ποΰ προσέλαβεν ό Ροκφέλ-
λερ είς την υπηρεσίαν τού πρό τρι-
ακονταετίας δταν εγκατεστάθη ζ'4
τό Τερρυτάουν. Τό γεγονός τουτο
αποτελεί μίαν άπό τάς μεγαλειτέ¬
ρας χαοάς τοΰ γέροντος πολυεκα-
τομμνριονχου.
Εις την ανέγερσιν των πύργων,
των έπαύλεων καί των άλλον κτν
ρίων τοΰ ύποστατικοΰ, εΐργάσθι0,-
σαν οί διασημότεροι άρχιτέκτονες,
ή δέ έσωτερική διακόσμησις των
σΐθουσων ύπενθνμίζει τα φανταστΐ'
κα καί μαγικά παλάτια των
μνθιών.
ΟΗΙΟ.—Ό «Έ-
υ,
Φνικός Κηρυξ, Ήμερήσν)ς, Κνρ
τικος χαί ΕΙκονογρβφημένος, καθώς
καΐ δλαι αί άλλαι αί έκδόσεις τού πω-
λοΰντβιι είς τό Πρακτορίϊον τοΰ « Ε-
θνικιοϋ Κήρνκος», 35 δοπίΐΐ ν7α«
δΐτθ«Ε, είς δέ τό ^ΑΜΡΒΕ^^, Ο.,
παρά τή «Οβΐίίοπιΐα ΜβΓ^βτ», 3270
Ϋνϊΐβοη Ανε. Ό ά-ντΐΛρόσιοπος της
ίς ταντης δέχεται μ«ρας
άλί θώ ί
περιφερίίας ταντης δέχεται μ«ρας
καί μεγάλας άγγελίας καθώς καί εγ-
άς συνδροιιτττών.
;».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΟΥΣΤσγ~~~Γ
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣΙΑ, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
0 ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΡΟΥΖΒΕΛΤ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
Είς τό τελευταίον τού διάγγελμα πρό των Ήνωμένων Βουλών τής
Πολιτειαι, ό Κυδερνήτης Νέας Υόρκης, κ. Ροΰζβελτ εκηρύχθη κα-
ΐά τής συσσωματώσεως των ύπερόγκων κεφαλαίων, τα όποΐα τοιου¬
τοτρόπως φέρουν υπό τόν έλεγχον των όλας τάς πρώτας ανάγκας της
χοινωνίας, καθιστάμενα οί διαιτηταί των τιμών.
Ό Κυβερνήτης διέταξεν όπως γίνη εύρυτάτη ερευνα επί της νέας
συσσωματώσεως των συμφερόντων της κινητήριον δυνάμεως με τα
χεφάλαια τοϋ Μόργκαν. Τό πνεΰμα τού λόγου το ϋκ. Ροΰζβελτ ήτο
μία άνεξαρτησία τού έμπορίου και μία ελευθέρα άγορά είς την οποί¬
αν νά δύνανται νά συναγωνίζωνται τόν υπέρ της κοινωνικής εύημε-
ρίας εμπορικόν άγώνα οί εμποροι και επιχειρηματίαι και δχι νά μονο-
πωλήται μία τάξις των χρεια)δών τοϋ βίον.
είς την Επιτροπήν
τηλεγραφικαί ά-
ί των έποικοστικών γραφείον
ών προβλέψεων διά τάς έφε
ς;—δΐ,ιας των σιτηρών και
«5 χατ:νο5. Περίληψις ώς πρός
"«τηράβ'χε» ώς εξής:
ί
Κεντρι
χ ς ξής
ντρική Μακ&δονία.—Είς τάς
-Ρείζς Β*νρροίας, Γενιτσών και
της ή παραγωγή Οά είναι %α-
« 20-40 0)0 καλλιτέρα της πε-
μοτνης '& Κατερίνη, Κιλκίς, Ά-
&9·«Λί Χαλκ>δική -αρατη-
ή ί
με.6>σΐς ^τής παραγωγής, ί-
'α ,ε!? τάς δύο τελευταίας πεοι-
?«Ρ«»ς Δέν ελήφθησαν εισέτι αί
«»φορ»ί της π;ρίφερε('ας Θεσσαλο¬
νίκης.
Δ'««ή Μΐχείονίβ.—Είς τάς *ε-
?«?««; Κασταρίας, Κοζάνης *α!
Ρ/ηης ' ^^ραγωγή είναΕ κατά
-*0 0)0 ανωέ
0)0
ργγή
ανωτέρα της πε?«σ<- τ/φ-η ε^τ( ή άναβοο^ Η ΠΑΡΑΓΩΓΉ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Προβλέψ&ις δια την εφετεινήν ■έβοδείαν σίτο>
καπνοΰ.
Χανίων τετραπλασία τής περυσινής,
τής Ρεβύμ,νου κατά 40 0)0 ανω¬
τέρα, Ηρακλείου κατά 50 0)0 καί
Λασηθίου κατά 34 0)0.
"Ηπε'ρος—Είς την περιφέρειαν
Ιωαννίνων είναι έξαπλασία τής πε-
ρυσινής, είς δέ τής Π ρεδέζης τρι-
πλασία.
Λήμνος.—Ή -αραγωγή άσημαν-
τος.
Ώς πρός τα καπνά υπάρχουν α!
εξής πληροφορίαι:
Κεντρική Μακεδονία.—Είς τάς
περιφερείας Ββρροίας, Γενιτσών καί
Λαγκαδά ή παραγωγή καπνών εί¬
ναι ανωτέρα τής περυσΐνής αατά
20—40 0-0, τής δέ" Έδέσσης χαί
Κιλκίς κατά 40 0)0. Κατερίνης
ανωτέρα τής περυσινής. Παρατη-
ρεΐταί γενική μείωσις τής παρα¬
γωγής είς τάς περιφερείας 'Αξ:-
ουπόλεως καί Χαλκ&δ'.κής. Δέν ε¬
λήφθη εισέτι ή άναφορά Θεσσαλο¬
νίκης.
Δοτική ΜακεΏονία.— Κοζάνης
αΰςησις κατά 40 0)0, Καστορίας
χαί Φλωρίνης κατά 20—40 0)0.
Δέν εχει εισέτι ληφθή ή ίιαφορά
Καϊλαρίων.
Άνατολική Μακεδονία.— Σερ¬
ρών ΣβηρΜθ-φο» 20—40 0)0
ανωτέρα, Δράμας καί Καβάλλας
κατά τολυ ανωτέρα τής περυσινής.
θράκη.—Ή παραγωγή Ξάνθης,
Κοαοτινής καί Άλεξανδρουπόλεως
κατά πολύ τ/ΰΐςημβνη έν συγκοίσε:
πρός την περυσινήν, τής δέ Όρε-
στ'.άϊος μ,ειοαένη ένεκα τής ξηρα-
σίας.
βϊσσαλία.—Ή παραγάγη Λα-
ρίσης είναι ή ιδία πρός την περυ-
<7ΐνην, ή δέ τοΰ Βόλου άγνωστος επί τοΰ παρόντος. Στερεά Ελλάς.—Έν ΑΕτωλοα- καρνανία αΰθησις κατά 30 0)0, έν δέ τή Εύίοία λίαν εΰνοϊκή. Π ελοπόννησος.—Ούδεμία καλ- λιέργεια καπνοΰ εγένετο είς Άχα- ΐοήλ'.δα καί Άργος. Κ:ήτη.—Ή παραγωγή Χανίων ""Λ κατά 10 0)0, τής --—■—- την περ ιφερειοτν Μακεδονία.— Είς Σ , αή Μακεδονία.— Είς ™ί,»Ρί?8?εί«ς Σερρών καί Σιδη- 5 20^40% Ή ή 20^40%· Ή παραγωγή ** Καδάλας κατωτέρα Κο,,!:, ^ ρφρς £^'νης, Ξάνθης και 'Οΐεστιά- Υ**Ρ*τηΡείτβι μείωσις, πλήν τής , *<53νίββ·«ολεως €ϊς την οποίαν ς την οποίαν ά^'1"-5 ™ραγωγή είναι υ,ειω- ω"^ δΨνος εΰνοϊκή." *ν Χβι *ρος την 30 μείωσίς ή ·-ΕΙς Άχ ν.ατά 50 0)0, τού Ήρακλείοο κατά 30 0)0 χαί τοΰ Λαστ}θίοο κατά 50 επί τοίς έτατάν. "Ηπείρος.—-Είς την περιφέρειαν Ιωαννίνων ηυξήθη κατά 100 0)0, είς δέ τής Π ρεδέζης είναι εύνοϊκή. Λήμνος.—Ιίατά πολΰ κατωτέρα τής περοτινής. ίΐΙ1Ιΐ™Έ ΠΑΝ- Κχτ» της άναστολής των πολεμικών ναυπηγήβειων. Οί άντίττρόσωποι της Π ανααε- ριχ—ιιχής Τ{·γατικής 'Ομοσπονδί £»ς ύ.πέδαλον έπίστμον διαμαρτυρίαν τρος ττν Π ρόεϊρον Χοϋδερ κατά τής άναττολής των ναυπηγήσεων των πολεα,ίκών σκαιφών. Είς τή^ :ιαίΐα.ρ':!>ρίχ; τής ωργανωμένη; Ά-
μερικανκής έο-,'ασίας τοτ^Τεται δ;ι
αί έργατικαί ένώσεις παρ' όλον ότι
ευνοοΰν τόν περιορΐίμόν των ναν-
τιχών έ?οπλισαών, όποαττι: ίζουν, έν
τούτο'.ς, 5τ; ή άναΐτολή τής ναυ-
τ-ηγήσεως των τριών θω,ρηκτών ή
όποία συντΐ) ιίται είς τάς κ,νίερνη-
τικά ν3ΐ»-ηγε"α, χωρίς ταυτοχρόνως
νά άνασταλοΰν ν^ί αί να^^ηνήσεις
αΐτινες :χο·νν (ΤΛατεθή είς !5ιωτ!7.ά
τθ'.αΰτα, αποτελεί παραβίασιν το5
πνεύματος τοΰ Νΐμου.
οι ερΤαταΓΤμερικησ
Αί παρατηρήβεις καθη¬
γητού τοΰ Πανεπιστη¬
μίου Κολόμβι».
Ό καθηιγητής τοϋ Π ανεπιστη-
μίου Κολόμβια, Δρ. Κίτσεν, •επε¬
χείρησε μ,-ίαν μελετην κοινωνιολϊ-
γικοΰ χαί οικονομικόν γαρατ.τήςος,
επισκεφθείς αρκετάς πόλεις τής
χώρας. Το συμπέρασμ,α τής μχλέ-
της τού αυτής ανεκοίνωσεν είς μί¬
αν τελευταίαν ·δ:άλί3ξίν τού, δείαι-
ώσας τίτΐ 50 0)0 άτη τούς εργά¬
τας τής Άμερικής άσχόλοΰνται είς
τα ολιγώτερον κατάλληλα διά την
ΓΪ'.οσϋγκρ ασίαν των και τόν χαρα-
κτήρά των εργα. Κατά τους ίβχ>ρι-
σμούς τοθ ίδίου -καθηνητοΰ τό γε-
γονός τουτο αποτελεί Ινα άπό τοΰς
ση?χαντικο1ς παράγοντας τής παρα¬
τηρουμένης αυξήσεως τής έγκλη-
αατ'ίτότητος και ενα άπό τα οτου-
δ'α'.ότερα έα.πόδια τής ανθρωπίνης
εύημερίας, έτειίή ή εΰημερία προ-
ΟποΘέτει άνθ.ρώπους εύχαρισττμέ-
νοος με την εργασίαν των. Έκ των
στατ'.στΓλών τάς οποίας ό έν λόγω
καδηγητής περ«τι>νελειξεν, ^χφαίνε-
ται, ότι &ί εργάται περνοΰν αέ με¬
γάλην εύχ.ο/ ίαν άπό τό εν εΒος τής
εργασίας είς το άλλο, ώθούυ.ενο·.
Ίπο τοΰ φΛσΐκοΰ ένστίκτθ'ο τής δελ-
τιώσεως τής θέσεώς των, τόν όπο:-
ον όμως σκοπόν έλάχιστοι «πιτυγ-
ά
Τό τότον έπ:ζήμ'ον διά την κοι¬
νωνίαν άτοπον τουτο, ό Άα.ερ·ιχα-
νός καθηγητής φρονεί, ότι δύναται
νά διοριθ&Λή εάν δοθή μεγαλητέρα
προσοχή ε'ς την υπό των άτόμων
ΐκλογ^ εργασίας,^ τέχνης ή έ-αγ-
γέλυατος. Ή τοιαύτη προσοχή πρέ-
—! νά θεωρηθή ώς κοινων'.·κή ύπο-
χρέωσις. Διά τής έφαρμ,ογής ενός
ιθ'.ούτου σ«ττή{ΐ.ατος ^ά δοθή μεγα-
λητέρα εύχαιρία είς τόν εργάτην
όπως αποκτήση άκρίβή συν>ειδησιν
ής κλίΐεώς τού, καί συνεπώς,^ Ι-
:&>ς έκλέξη τό είδος τής εργασίας
.ιά την οποίαν είναι κατάλληλος
καί ίκανός. Ό Δρ. Κίτσεν τονίζε:,
δτ*. ό άνθρωπος ποΰ είναι εύχαοι-
ίτημένος έκ τής εργασίας τού, είνί
αραγωγ'.Άΐί.τερος καί είς ποσότητα
χαί εις πο'.ότητα. ένω τουναντίον
παρατηρεϊται, δταν ό έργάτης δέν
είναι εΰχαιρΐσττχιενος μέ την εργα¬
σίαν τού. Συνέπειαι τούτου είναι μι¬
κρά άπολαυή έκ τής εργασίας τοι·,
έΐτόσον οί έργοδόται δέν την ευρί¬
σκουν ΐκανοποιητικήν. Είναι λοιπόν
ζήττ,ΐχα τό οποίον έπηρεάζ·ει ·έμμέ-
σως την κανωνίαν. Ό ίδίος καθη¬
γητής θεωρεί ώς άλλην επικίνδυ¬
νον πληγτ,ν ·διά τό κοινωνικόν μας
συγκ:ότηνια την ύπερπληθώραν των
ίποψηφίων διά θέσεις ύπαλλήλων,
όπου προσλαμ,βανόμενοι κατόπιν ά-
κβίρων ϊυσκολιών καί μεσολαβήσε-
ων, άμ&ίδονται γλισχρότατα.
Η ΠΟΛΥΣΧΙΔΗΣ ΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΡΓΚΑΝ
Δέν ύπάρχει ϊσως μεγάλη επιχείρησις, ή δποία νά έπεκτείνεται είς
δλα τα μέρη τής Άμερικής και εξω των όρίων αύΐης, και είς την ο¬
ποίαν νά μή είναι άναμεμιγμενος ό βραχίων ή ό δάκτυλος τοίϊ Τζών
Πιέρποντ Μόργκαν, τοϋ δποίου τό δνομα κατέστη συνώνυμον μέ
την λέξιν Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ.
Είναι ό κατ' εξοχήν τραπεζίτης και είς τόν Ορον αυτόν συ|ΐπερι-
λαμβάνεται πάσα κεφαλαιοποίησις εμπορίων, τη; βοιμηχανίας, ή με¬
γάλην έπιχειρήσεως.
Πάν ό,τι έξυπηρετεΐ τό κοινόν άπό της μιάς άκρας της χώρας εις
την άλλην, έξυπηρετείται άπό τα συμφέροντα τοϋ Μόργκαν.
Ή βιομηχανία των πετρελαίων, των τροφίμων, των αντοκινήτων,
των άεροπίνάνων, σιδηροδρόμων, δημοσίαν άναγκών καί έν γένει
όλων των άναγκών τοϋ άνθρώπου είναι αναμεμιγμεναι μέσα είς την
πολυσχιδή δράσιν τοΰ άνθρωπον αυτού, ό οποίος διευθύνει τα έκα-
τομμύρια των κεφαλαίων.
·ποΧιτογράφη«ις των
Επί τή βάσει τοΰ νόμ.οο όστις
εψηφίσθη υπό τοΰ Άμεριχανικοΰ 'Ε-
θνοτυνεϊρίου την 2αν Μαρτιου τού
τρέχοντος ετους. -ό γενικος «πόπτης
τής μεταναστεύσεως δύναται νά χο¬
ρηγήση τό απαιτούμενον πιστθπο:-
ητίκόν διά την άττόκτησιν τή-ς Ά-
υερικανικής πολ'.τογραφήσεως, ·είς
άτομα των οποίων δεν άναγράφετα!
ή είς την χώραν είσοδος, τα όποία
δμως θά ηδύναντο να άποδείξοον είς
τόν έν λόγφ γενικόν έπόπτην τής
μεταναστεύσεως, ότι συγκεντρώνουν
τάς άκολούθοας ίδιότητας:
Ιον. "Οτι εισήλθον είς τάς Ήν.
Πολιτείας πρό τής 3ης Ίουνίοο
1921.
2ον. "Οτι έκτοτε καί άνευ ίιαν:
πής διαμένουσιν είς τάς Ήν. Πό-
λιτείας.
3ον. "Οτι ετήρησαν καλήν δΐ"?-
γωγην, καί
4ον. Ότι δέν ύπόκ&ινται *ΐς α¬
πέλασιν.
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤ1 ΚΙΝΗΣΙΣ
τί» «α-
Οί
Τϊθί μετανάβται
ρελβόν £τος.
Κατά το λήξαν ^ οικονομικόν ε-
τος εισήλθον είς τάς Ήν. Πολι¬
τείας ξένοι μετανάσται κατά 9%
ολιγώτεροι των είσελθόντων τό προ-
ηγοάιενον ετος. 'Εκ τής δημοσιευ-
Θείτης στατιστικής ίεικνύεται, δτ;
τό λήξαν οικονομικόν ετος ήλθον
νομίμως είς την χώραν 47Ο.32^
μετανάσται. 'Εκ τοδ άρΛμοϋ τού-
τνι 14ο.918 ήσαν μβταΝΛσται ίιπ-
αγόμενοι είς την αναλογίαν, 101,-
007 ήσαν άλλοδαποί έποστρέψαντες
έκ προσωρινής άποδημίας, 87.251
προήρχοντο έκ χωρών μή υπαγό¬
μενον είς αεταναστευτικήν αναλο¬
γίαν, 92.086 ήσαν άλλοδα—ιί α!
αδείας προσωρινήν διαμονής είς την
30313 ^ζί ΐ
σπ&>δασταί, κληριν.οίκα!
όί)νλοι έξαιροόμενοι τής μεταναστευ-
τικής άναλογίας.
ΒΓβΓΪΪβΧΑΙΝ
Έξ άνακοινώσεως τοΰ Άαεο'.κα-
νικοϋ ΰποΐ>ρ-/είου τοΰ Έμπορίου έα-
φαίνεται, ότι ή «ξαγωγή γραφομη-
χανών έκ των Ήν. Πολιτε'ώνπα-
ρουσιάζει συνεχή αύξησιν. Κατά
την πρώτην έξαμηνίαν τοΰ τρέχον¬
τος ετους έξήχθησ»ν γραφομηχαναί
διά διαφόρους χώρας άξίας 28 έ-
κατομιμαρίων δολλαρίων. Έση^χειώ-
Οττ>, δηλαδή, αύξησις κατά 8 0)0
επί τής ίξαγωγής τοΰ εΐδους τού¬
του κατά την αντίστοιχον χρονικήν
περίοδον τ^ϋ 1928.
Μέγας άριφιός Άμερικανικών
γραφομηχανών άπεστά)™ είς την
Τουρκίαν, κατόπιν τής καθιερώ-
σεως τοΰ Λατιν.κοϋ άλφαΐήτου είς
την Τθ'ν>ρ·κικήν γλώσσαν.
ΤΟ
ς ρρήν μής ς η
χώραν, 30.313 ήσαν ο^ζιίγο» καΐ
τέκνα Άαερικανών πολιτών καί οίχ^ηαατιττικών όμάδων.
"Ενα εντελώς διαφορετι·
κόν σχεδιον.
"Επειτα άπό όλίγονς μήνας ή
άπόκτησ:ς αΰτοκίνήτου δέν 6ά είνε
πλέον προνόμιον των ολίγων. Μέ
200 τό πολΰ ίολλάρια ό καθένας
6ά είυιποίή νά αγοράση ενα αυτοκί¬
νητον καί νά τό λάβη μάλΐστα διά
~οΰ ταχυδρομείου. Τό νέον αύτό εί¬
δος αΰτοκινήτου θά είναι πολύ α:-
κρόν, άλλά στερεώτατον καί ή
(V
δήγησίς τού πολΰ είκολος.Έπι—ροτ-
θέτως δέ θά καταναλίσκονν όλίγην
6ενζίνην. Αύτά τουλάχιστον δείαι-
τΰν διάφορο: «ίδικοί που παρ'έστησαν
είς τάς δοκιμάς. 'Εφευρέτης τοΰ
νέου τούτου τΰπου αύτσκινήτου είνε
ό 'Γζαίημς Μάρτιν τής έταΐϋία;
Μάρτιν Άεροπλάν Φάκτορυ τ ο ^
Γκάρντεν Σίτυ, Λόγκ "Αϊλαντ.
Περί τής τεχνικής σ*Λθέσεως
τοΰ αύτοκινήτθυ τούτου δέν άνεκθ'-
νόθη άκόμη καμμία λεπτομέρςια.
Βεβαιούται μόνίν ότι ή νεα εφεύ¬
ρεσίς ύποστηρίζεται ΰχο ίσχ>ρών
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣΙΑ, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
0 ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΡΟΥΖΒΕΛΤ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
Είς τό τελευταίον τού διάγγελμα πρό των Ήνωμένων Βουλών τής
Πολιτειαι, ό Κυδερνήτης Νέας Υόρκης, κ. Ροΰζβελτ εκηρύχθη κα-
ΐά τής συσσωματώσεως των ύπερόγκων κεφαλαίων, τα όποΐα τοιου¬
τοτρόπως φέρουν υπό τόν έλεγχον των όλας τάς πρώτας ανάγκας της
χοινωνίας, καθιστάμενα οί διαιτηταί των τιμών.
Ό Κυβερνήτης διέταξεν όπως γίνη εύρυτάτη ερευνα επί της νέας
συσσωματώσεως των συμφερόντων της κινητήριον δυνάμεως με τα
χεφάλαια τοϋ Μόργκαν. Τό πνεΰμα τού λόγου το ϋκ. Ροΰζβελτ ήτο
μία άνεξαρτησία τού έμπορίου και μία ελευθέρα άγορά είς την οποί¬
αν νά δύνανται νά συναγωνίζωνται τόν υπέρ της κοινωνικής εύημε-
ρίας εμπορικόν άγώνα οί εμποροι και επιχειρηματίαι και δχι νά μονο-
πωλήται μία τάξις των χρεια)δών τοϋ βίον.
είς την Επιτροπήν
τηλεγραφικαί ά-
ί των έποικοστικών γραφείον
ών προβλέψεων διά τάς έφε
ς;—δΐ,ιας των σιτηρών και
«5 χατ:νο5. Περίληψις ώς πρός
"«τηράβ'χε» ώς εξής:
ί
Κεντρι
χ ς ξής
ντρική Μακ&δονία.—Είς τάς
-Ρείζς Β*νρροίας, Γενιτσών και
της ή παραγωγή Οά είναι %α-
« 20-40 0)0 καλλιτέρα της πε-
μοτνης '& Κατερίνη, Κιλκίς, Ά-
&9·«Λί Χαλκ>δική -αρατη-
ή ί
με.6>σΐς ^τής παραγωγής, ί-
'α ,ε!? τάς δύο τελευταίας πεοι-
?«Ρ«»ς Δέν ελήφθησαν εισέτι αί
«»φορ»ί της π;ρίφερε('ας Θεσσαλο¬
νίκης.
Δ'««ή Μΐχείονίβ.—Είς τάς *ε-
?«?««; Κασταρίας, Κοζάνης *α!
Ρ/ηης ' ^^ραγωγή είναΕ κατά
-*0 0)0 ανωέ
0)0
ργγή
ανωτέρα της πε?«σ<- τ/φ-η ε^τ( ή άναβοο^ Η ΠΑΡΑΓΩΓΉ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Προβλέψ&ις δια την εφετεινήν ■έβοδείαν σίτο>
καπνοΰ.
Χανίων τετραπλασία τής περυσινής,
τής Ρεβύμ,νου κατά 40 0)0 ανω¬
τέρα, Ηρακλείου κατά 50 0)0 καί
Λασηθίου κατά 34 0)0.
"Ηπε'ρος—Είς την περιφέρειαν
Ιωαννίνων είναι έξαπλασία τής πε-
ρυσινής, είς δέ τής Π ρεδέζης τρι-
πλασία.
Λήμνος.—Ή -αραγωγή άσημαν-
τος.
Ώς πρός τα καπνά υπάρχουν α!
εξής πληροφορίαι:
Κεντρική Μακεδονία.—Είς τάς
περιφερείας Ββρροίας, Γενιτσών καί
Λαγκαδά ή παραγωγή καπνών εί¬
ναι ανωτέρα τής περυσΐνής αατά
20—40 0-0, τής δέ" Έδέσσης χαί
Κιλκίς κατά 40 0)0. Κατερίνης
ανωτέρα τής περυσινής. Παρατη-
ρεΐταί γενική μείωσις τής παρα¬
γωγής είς τάς περιφερείας 'Αξ:-
ουπόλεως καί Χαλκ&δ'.κής. Δέν ε¬
λήφθη εισέτι ή άναφορά Θεσσαλο¬
νίκης.
Δοτική ΜακεΏονία.— Κοζάνης
αΰςησις κατά 40 0)0, Καστορίας
χαί Φλωρίνης κατά 20—40 0)0.
Δέν εχει εισέτι ληφθή ή ίιαφορά
Καϊλαρίων.
Άνατολική Μακεδονία.— Σερ¬
ρών ΣβηρΜθ-φο» 20—40 0)0
ανωτέρα, Δράμας καί Καβάλλας
κατά τολυ ανωτέρα τής περυσινής.
θράκη.—Ή παραγωγή Ξάνθης,
Κοαοτινής καί Άλεξανδρουπόλεως
κατά πολύ τ/ΰΐςημβνη έν συγκοίσε:
πρός την περυσινήν, τής δέ Όρε-
στ'.άϊος μ,ειοαένη ένεκα τής ξηρα-
σίας.
βϊσσαλία.—Ή παραγάγη Λα-
ρίσης είναι ή ιδία πρός την περυ-
<7ΐνην, ή δέ τοΰ Βόλου άγνωστος επί τοΰ παρόντος. Στερεά Ελλάς.—Έν ΑΕτωλοα- καρνανία αΰθησις κατά 30 0)0, έν δέ τή Εύίοία λίαν εΰνοϊκή. Π ελοπόννησος.—Ούδεμία καλ- λιέργεια καπνοΰ εγένετο είς Άχα- ΐοήλ'.δα καί Άργος. Κ:ήτη.—Ή παραγωγή Χανίων ""Λ κατά 10 0)0, τής --—■—- την περ ιφερειοτν Μακεδονία.— Είς Σ , αή Μακεδονία.— Είς ™ί,»Ρί?8?εί«ς Σερρών καί Σιδη- 5 20^40% Ή ή 20^40%· Ή παραγωγή ** Καδάλας κατωτέρα Κο,,!:, ^ ρφρς £^'νης, Ξάνθης και 'Οΐεστιά- Υ**Ρ*τηΡείτβι μείωσις, πλήν τής , *<53νίββ·«ολεως €ϊς την οποίαν ς την οποίαν ά^'1"-5 ™ραγωγή είναι υ,ειω- ω"^ δΨνος εΰνοϊκή." *ν Χβι *ρος την 30 μείωσίς ή ·-ΕΙς Άχ ν.ατά 50 0)0, τού Ήρακλείοο κατά 30 0)0 χαί τοΰ Λαστ}θίοο κατά 50 επί τοίς έτατάν. "Ηπείρος.—-Είς την περιφέρειαν Ιωαννίνων ηυξήθη κατά 100 0)0, είς δέ τής Π ρεδέζης είναι εύνοϊκή. Λήμνος.—Ιίατά πολΰ κατωτέρα τής περοτινής. ίΐΙ1Ιΐ™Έ ΠΑΝ- Κχτ» της άναστολής των πολεμικών ναυπηγήβειων. Οί άντίττρόσωποι της Π ανααε- ριχ—ιιχής Τ{·γατικής 'Ομοσπονδί £»ς ύ.πέδαλον έπίστμον διαμαρτυρίαν τρος ττν Π ρόεϊρον Χοϋδερ κατά τής άναττολής των ναυπηγήσεων των πολεα,ίκών σκαιφών. Είς τή^ :ιαίΐα.ρ':!>ρίχ; τής ωργανωμένη; Ά-
μερικανκής έο-,'ασίας τοτ^Τεται δ;ι
αί έργατικαί ένώσεις παρ' όλον ότι
ευνοοΰν τόν περιορΐίμόν των ναν-
τιχών έ?οπλισαών, όποαττι: ίζουν, έν
τούτο'.ς, 5τ; ή άναΐτολή τής ναυ-
τ-ηγήσεως των τριών θω,ρηκτών ή
όποία συντΐ) ιίται είς τάς κ,νίερνη-
τικά ν3ΐ»-ηγε"α, χωρίς ταυτοχρόνως
νά άνασταλοΰν ν^ί αί να^^ηνήσεις
αΐτινες :χο·νν (ΤΛατεθή είς !5ιωτ!7.ά
τθ'.αΰτα, αποτελεί παραβίασιν το5
πνεύματος τοΰ Νΐμου.
οι ερΤαταΓΤμερικησ
Αί παρατηρήβεις καθη¬
γητού τοΰ Πανεπιστη¬
μίου Κολόμβι».
Ό καθηιγητής τοϋ Π ανεπιστη-
μίου Κολόμβια, Δρ. Κίτσεν, •επε¬
χείρησε μ,-ίαν μελετην κοινωνιολϊ-
γικοΰ χαί οικονομικόν γαρατ.τήςος,
επισκεφθείς αρκετάς πόλεις τής
χώρας. Το συμπέρασμ,α τής μχλέ-
της τού αυτής ανεκοίνωσεν είς μί¬
αν τελευταίαν ·δ:άλί3ξίν τού, δείαι-
ώσας τίτΐ 50 0)0 άτη τούς εργά¬
τας τής Άμερικής άσχόλοΰνται είς
τα ολιγώτερον κατάλληλα διά την
ΓΪ'.οσϋγκρ ασίαν των και τόν χαρα-
κτήρά των εργα. Κατά τους ίβχ>ρι-
σμούς τοθ ίδίου -καθηνητοΰ τό γε-
γονός τουτο αποτελεί Ινα άπό τοΰς
ση?χαντικο1ς παράγοντας τής παρα¬
τηρουμένης αυξήσεως τής έγκλη-
αατ'ίτότητος και ενα άπό τα οτου-
δ'α'.ότερα έα.πόδια τής ανθρωπίνης
εύημερίας, έτειίή ή εΰημερία προ-
ΟποΘέτει άνθ.ρώπους εύχαρισττμέ-
νοος με την εργασίαν των. Έκ των
στατ'.στΓλών τάς οποίας ό έν λόγω
καδηγητής περ«τι>νελειξεν, ^χφαίνε-
ται, ότι &ί εργάται περνοΰν αέ με¬
γάλην εύχ.ο/ ίαν άπό τό εν εΒος τής
εργασίας είς το άλλο, ώθούυ.ενο·.
Ίπο τοΰ φΛσΐκοΰ ένστίκτθ'ο τής δελ-
τιώσεως τής θέσεώς των, τόν όπο:-
ον όμως σκοπόν έλάχιστοι «πιτυγ-
ά
Τό τότον έπ:ζήμ'ον διά την κοι¬
νωνίαν άτοπον τουτο, ό Άα.ερ·ιχα-
νός καθηγητής φρονεί, ότι δύναται
νά διοριθ&Λή εάν δοθή μεγαλητέρα
προσοχή ε'ς την υπό των άτόμων
ΐκλογ^ εργασίας,^ τέχνης ή έ-αγ-
γέλυατος. Ή τοιαύτη προσοχή πρέ-
—! νά θεωρηθή ώς κοινων'.·κή ύπο-
χρέωσις. Διά τής έφαρμ,ογής ενός
ιθ'.ούτου σ«ττή{ΐ.ατος ^ά δοθή μεγα-
λητέρα εύχαιρία είς τόν εργάτην
όπως αποκτήση άκρίβή συν>ειδησιν
ής κλίΐεώς τού, καί συνεπώς,^ Ι-
:&>ς έκλέξη τό είδος τής εργασίας
.ιά την οποίαν είναι κατάλληλος
καί ίκανός. Ό Δρ. Κίτσεν τονίζε:,
δτ*. ό άνθρωπος ποΰ είναι εύχαοι-
ίτημένος έκ τής εργασίας τού, είνί
αραγωγ'.Άΐί.τερος καί είς ποσότητα
χαί εις πο'.ότητα. ένω τουναντίον
παρατηρεϊται, δταν ό έργάτης δέν
είναι εΰχαιρΐσττχιενος μέ την εργα¬
σίαν τού. Συνέπειαι τούτου είναι μι¬
κρά άπολαυή έκ τής εργασίας τοι·,
έΐτόσον οί έργοδόται δέν την ευρί¬
σκουν ΐκανοποιητικήν. Είναι λοιπόν
ζήττ,ΐχα τό οποίον έπηρεάζ·ει ·έμμέ-
σως την κανωνίαν. Ό ίδίος καθη¬
γητής θεωρεί ώς άλλην επικίνδυ¬
νον πληγτ,ν ·διά τό κοινωνικόν μας
συγκ:ότηνια την ύπερπληθώραν των
ίποψηφίων διά θέσεις ύπαλλήλων,
όπου προσλαμ,βανόμενοι κατόπιν ά-
κβίρων ϊυσκολιών καί μεσολαβήσε-
ων, άμ&ίδονται γλισχρότατα.
Η ΠΟΛΥΣΧΙΔΗΣ ΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΡΓΚΑΝ
Δέν ύπάρχει ϊσως μεγάλη επιχείρησις, ή δποία νά έπεκτείνεται είς
δλα τα μέρη τής Άμερικής και εξω των όρίων αύΐης, και είς την ο¬
ποίαν νά μή είναι άναμεμιγμενος ό βραχίων ή ό δάκτυλος τοίϊ Τζών
Πιέρποντ Μόργκαν, τοϋ δποίου τό δνομα κατέστη συνώνυμον μέ
την λέξιν Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ.
Είναι ό κατ' εξοχήν τραπεζίτης και είς τόν Ορον αυτόν συ|ΐπερι-
λαμβάνεται πάσα κεφαλαιοποίησις εμπορίων, τη; βοιμηχανίας, ή με¬
γάλην έπιχειρήσεως.
Πάν ό,τι έξυπηρετεΐ τό κοινόν άπό της μιάς άκρας της χώρας εις
την άλλην, έξυπηρετείται άπό τα συμφέροντα τοϋ Μόργκαν.
Ή βιομηχανία των πετρελαίων, των τροφίμων, των αντοκινήτων,
των άεροπίνάνων, σιδηροδρόμων, δημοσίαν άναγκών καί έν γένει
όλων των άναγκών τοϋ άνθρώπου είναι αναμεμιγμεναι μέσα είς την
πολυσχιδή δράσιν τοΰ άνθρωπον αυτού, ό οποίος διευθύνει τα έκα-
τομμύρια των κεφαλαίων.
·ποΧιτογράφη«ις των
Επί τή βάσει τοΰ νόμ.οο όστις
εψηφίσθη υπό τοΰ Άμεριχανικοΰ 'Ε-
θνοτυνεϊρίου την 2αν Μαρτιου τού
τρέχοντος ετους. -ό γενικος «πόπτης
τής μεταναστεύσεως δύναται νά χο¬
ρηγήση τό απαιτούμενον πιστθπο:-
ητίκόν διά την άττόκτησιν τή-ς Ά-
υερικανικής πολ'.τογραφήσεως, ·είς
άτομα των οποίων δεν άναγράφετα!
ή είς την χώραν είσοδος, τα όποία
δμως θά ηδύναντο να άποδείξοον είς
τόν έν λόγφ γενικόν έπόπτην τής
μεταναστεύσεως, ότι συγκεντρώνουν
τάς άκολούθοας ίδιότητας:
Ιον. "Οτι εισήλθον είς τάς Ήν.
Πολιτείας πρό τής 3ης Ίουνίοο
1921.
2ον. "Οτι έκτοτε καί άνευ ίιαν:
πής διαμένουσιν είς τάς Ήν. Πό-
λιτείας.
3ον. "Οτι ετήρησαν καλήν δΐ"?-
γωγην, καί
4ον. Ότι δέν ύπόκ&ινται *ΐς α¬
πέλασιν.
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤ1 ΚΙΝΗΣΙΣ
τί» «α-
Οί
Τϊθί μετανάβται
ρελβόν £τος.
Κατά το λήξαν ^ οικονομικόν ε-
τος εισήλθον είς τάς Ήν. Πολι¬
τείας ξένοι μετανάσται κατά 9%
ολιγώτεροι των είσελθόντων τό προ-
ηγοάιενον ετος. 'Εκ τής δημοσιευ-
Θείτης στατιστικής ίεικνύεται, δτ;
τό λήξαν οικονομικόν ετος ήλθον
νομίμως είς την χώραν 47Ο.32^
μετανάσται. 'Εκ τοδ άρΛμοϋ τού-
τνι 14ο.918 ήσαν μβταΝΛσται ίιπ-
αγόμενοι είς την αναλογίαν, 101,-
007 ήσαν άλλοδαποί έποστρέψαντες
έκ προσωρινής άποδημίας, 87.251
προήρχοντο έκ χωρών μή υπαγό¬
μενον είς αεταναστευτικήν αναλο¬
γίαν, 92.086 ήσαν άλλοδα—ιί α!
αδείας προσωρινήν διαμονής είς την
30313 ^ζί ΐ
σπ&>δασταί, κληριν.οίκα!
όί)νλοι έξαιροόμενοι τής μεταναστευ-
τικής άναλογίας.
ΒΓβΓΪΪβΧΑΙΝ
Έξ άνακοινώσεως τοΰ Άαεο'.κα-
νικοϋ ΰποΐ>ρ-/είου τοΰ Έμπορίου έα-
φαίνεται, ότι ή «ξαγωγή γραφομη-
χανών έκ των Ήν. Πολιτε'ώνπα-
ρουσιάζει συνεχή αύξησιν. Κατά
την πρώτην έξαμηνίαν τοΰ τρέχον¬
τος ετους έξήχθησ»ν γραφομηχαναί
διά διαφόρους χώρας άξίας 28 έ-
κατομιμαρίων δολλαρίων. Έση^χειώ-
Οττ>, δηλαδή, αύξησις κατά 8 0)0
επί τής ίξαγωγής τοΰ εΐδους τού¬
του κατά την αντίστοιχον χρονικήν
περίοδον τ^ϋ 1928.
Μέγας άριφιός Άμερικανικών
γραφομηχανών άπεστά)™ είς την
Τουρκίαν, κατόπιν τής καθιερώ-
σεως τοΰ Λατιν.κοϋ άλφαΐήτου είς
την Τθ'ν>ρ·κικήν γλώσσαν.
ΤΟ
ς ρρήν μής ς η
χώραν, 30.313 ήσαν ο^ζιίγο» καΐ
τέκνα Άαερικανών πολιτών καί οίχ^ηαατιττικών όμάδων.
"Ενα εντελώς διαφορετι·
κόν σχεδιον.
"Επειτα άπό όλίγονς μήνας ή
άπόκτησ:ς αΰτοκίνήτου δέν 6ά είνε
πλέον προνόμιον των ολίγων. Μέ
200 τό πολΰ ίολλάρια ό καθένας
6ά είυιποίή νά αγοράση ενα αυτοκί¬
νητον καί νά τό λάβη μάλΐστα διά
~οΰ ταχυδρομείου. Τό νέον αύτό εί¬
δος αΰτοκινήτου θά είναι πολύ α:-
κρόν, άλλά στερεώτατον καί ή
(V
δήγησίς τού πολΰ είκολος.Έπι—ροτ-
θέτως δέ θά καταναλίσκονν όλίγην
6ενζίνην. Αύτά τουλάχιστον δείαι-
τΰν διάφορο: «ίδικοί που παρ'έστησαν
είς τάς δοκιμάς. 'Εφευρέτης τοΰ
νέου τούτου τΰπου αύτσκινήτου είνε
ό 'Γζαίημς Μάρτιν τής έταΐϋία;
Μάρτιν Άεροπλάν Φάκτορυ τ ο ^
Γκάρντεν Σίτυ, Λόγκ "Αϊλαντ.
Περί τής τεχνικής σ*Λθέσεως
τοΰ αύτοκινήτθυ τούτου δέν άνεκθ'-
νόθη άκόμη καμμία λεπτομέρςια.
Βεβαιούται μόνίν ότι ή νεα εφεύ¬
ρεσίς ύποστηρίζεται ΰχο ίσχ>ρών
«ΕΘΜΚΟΪ Τ 111—
ΛΙΣΣΑΒΩΝ, Η ΗΣΥΧΗ ΠΟΛΙΣ... ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩί>
Ό τίτλος αυτος θά εκή;
ασφαλώς. Δέν ίχει δμως τίποτε τα
παράδοσι). Είναι όπως τό λε/ι) 'ΙΙ
Λισσαβών, ή πόλις πού είναι γνω-
στή στόν κόσμο ώς ενας κρατήρα;
έπαναστατικοΰ ηφαιστείου, άπό
την όποία δέν ερχονται παρά εϊ-
οήσεΐς άνωμαλιών, ί>ικτατοριών,
προνουντσιαμέντων */αί, κάποτε,
αίματηρών μαχών πού διεξάγονται
στής όοούς της, είναι μία πόλις (
ατελπιστικά ησυχη. "Εχει την κα-
ταθλιπτική γαλήνη ενός καλοκαι-
ρινοΰ ούρανοϋ μέσα στό μεσημέ-
ρι. Παρά την άνησυχαστική φή-
μη της καί τό ότι είναι ενα μεγά-
λο λιμάνι επί τοΰ Άτλαντικοΰ, εί¬
ναι πληκτική σάν μιά οϊκογενεια-
νή πανσιόν. Δέν εϊνα ιδέ πράγμα·
τι παρά αΰτό. Ένας ξένος, φθά-
ι ντας έδώ, δέν θά ήξευρε τί νά
κάνη δλες τής ώρες τής ήμε'ρας
καί τής νύχτας πού τού είναι δια-
θέσιμες. 'Η Λισσαβών είναι μία
«οίκογενειακή» πόλις -υπό την εν-
νοια αυτή: ότι οί κάτοικοί της διά-
γουν την πειό ταχτική, την πειό
αποτρο}8ηγμένη, την πειό νοικο-
κυρίστικη ζοοή. Δέν μπορεΐ καν
νά ~η κανείς ότι ζοΰν μεταξύ τους.
Ζοϋν καθένας στό σπίτι τού, γιά
τόν έαυτό τού. Δέν θά δήτε στήν
πόλι αυτή όντε μεγάλα καφενεία
όντε μεγάλα ρεστωράν, όντε νπ-
αίθρια κέντρα, όντε καν τα πλήθη
εκεϊνα των μεγάλων πόλεων, τα
όποϊα πηγαινοέρχονται στούς δρό-
μους γιά μόνη την εύχαρίστησι νά
πηγαινοέρχωνται. Έδώ, οί άνθρω-
ποι των δρόμων είναι άνθρωποι
πού ττάνε σνης δουλειές τους. στά
ι|*όνια τους, στό σπίτι τους. Την
('όρα πού κλείνουν τα γραφεία, δλα
τα τράμ καταλαμ6άνονται έξ έφ-
όδου. "Ολοι γυρνοϋν στό σπίτι
τονς. >Τά είσθε δέ βεβαιοί, δτι δέν
πρόκειται νά Ηεναβγοϋν. Τή νύ-
ντα ή πόλις θά έχη οψι νεκρή.
ΘΐαρρεΤ κανείς ότι ή Λισσαβών
διατηρεΐ άκόμα τής βαρειές καί
ιιακρυές έκεΐνες άλυσίδες πού ε-
φραζαν τους δρόμσυς κατό τόν
Μεσαίωνα, μόλις έννχτωνε....
Ζήτησα την έξήγησι σ' ενα φί-
λο μου Πορτογάλο ποιητή. Άπέ-
δο^σε αύτό....στήν Ίερά Έξέτασι.
Οί Πορτογάλοι, μοϋ εϊπε, έξακο-
λονθοΰν να ζοϋν δπως· εζούσαν
εως πρό ενός καί μισοΰ αιώνος
Ή θαλαμηγός «Μαγκώ» ναυλωθεϊσα διά τό θε'ρος υπό τοϋ Λούη Μέντελσων, δεξι^, .-τλουσίου κατοίκ.ου τοΰ Ντητρό-
ίτ. Ή θαλαμηγός κατεσχέθη υπό των Όμοσπονδιακών άρχών, έ.-τειδή έν αύτϋ ευρέθησαν 35 κιβώτια οίνοπνευμα-
τωδών Λοτών. Λέγεται ό'τι ή άξία τής Θαλαμηγοϋ είναι εν έκατομμυριον δολλάρια.
ίνήρχαν δυο—τρείς λέσχες (χαρ-
τοπαικτικές, είναι άλήθεια), στής
οποίες μποροϋσε ν' ακούση κανείς
μιά τζάζ μπάντ καί νά Ίδη μερι-
κές κοκόττες (Παριζιάνε;. τή;
Λυώνος ή-καί τής Μασσαλίας ά¬
κόμα, άλλά τέλος πάντων), πού
οί
ά πρόγονοί τους άπό τόν τρόμο
τί]ς Ιεραξ Έξετάσεως. Τό κλεί-
οιμο μέσα στά σπίτια τους είναι
ενα ύπόλειμμα τής έποχής έκεί-
νηςπού εχει μείνη στό ύποσννεί-
δητό τους...
Βρήκα την εξήγησι αύτη πολΰ
φιλολογική. Νά»μήν είναι μάλλον
ίνα άποτέλεσμα τής δικτατορίας,
πού υφίσταται έδώ άπό δύο έτών;
Γιατί, αν είναι άλήθεια, ότι ή
Λισσαβών ΰέν υπήρξε ποτέ μία
πόλις; διασκεδάσεων, δτι δέν εΐχε
ποτέ κέντρα ξενυχτιοϋ καί ευθυ¬
ξίας, δέν ήταν ομως άλλα χρόνια,
προσπαθοΰσαν νά βγάλουν τούς
λίγους Πορτογάλονς πελάτε; άπό
την βαθειά τους νάρκη. Κατά μή-
•/ο; των τοίχων των -σπιτιών τής
κεντρικής πλατείας τοϋ Ροσίο ήμ-
ποροΰσε έπίσης νά ιδή νανείς με-
ρικές έκατοντάδες πολιτών (έν-
συνειδήτων καί ώργανωμένων, δ¬
πως λένε στ») Γαλλία), οί όποΐοι
περνοΰσαν την ήμέρα τους άκουμ-
πισμένοι νωχελώ;, κνττάζοντα; τή;
γυναϊκες πού περνοΰσαν ναί σχο-
λιά^οντα; τα πολιτικά γε-γονότα.
Σ' £να δέ άπό τα καφενεΓα τής
πλατείας, ενα καφενεΐο στενόμα-
νρο ·ίαί σκοτεινό, περίφημο σ' δ-
λη την Λισσαβώνα καί τα περί-
χ»ι>ρα, μποροΰσατε, μέ την τιμή
ενός καφέ, νά περάσετε μιά ώρα
■διασκεδάζοντα; μέ τό θέαιια των
πελατών τον, οί όποΐοι άνήκαν σέ
ύιάφορες κοινωνικές κατηγορίες,
αλλά είχαν έΎα κοινό γνώρισμα:
"τι ήσαν «πολιτικοί επαναστάται».
Έτσι τούς καλοΰσαν. κι' ήσαν πε-
ρήφανοι γι' αύτό. Οί άνθρωποι
αύτοι αν δέν εκαναν τής έπανα-
οτάσεκ, ήσαν δμως στήν πρώτη
γραμμή αυτών πάντοτε. Είχαν ά-
πόλυτη συνείδησι τή; άποστολής
πού είχαν αναθέση στόν εαυτόν
τους; καί παρα'μελοΰσαν κάθε ά?.-
λη άσχολία γιά νσ σννο)αοτοΐν.
Μέ τόν καιρό αύτό τούς είχε γίνη
Ι'νας εΐδος κοινωνική υπόστασις,
τόσο ώστε δέν τ^ταν σπάνιο νά
6λ?πΠ "χηνΡ.Ι..*" ΠΤΙΙΤ ΓΓΠΠΙΙΕΠι'ίίο- ο?_ ι
στροφα, τής περισσότερες δμως εναντίας ή κυβέρνησις φροντίζει
φορές οί πελάτες περιωρίζοντο νά νά έκθΐτη σχεδόν κάθΐ έβδομάδα
μιλούν δυνατά χτυπώντα; τή; γρ3-
θιέ; τσν; στά τραπέζα ή νά ψι-
θυρίζονν ό ενας στό αύτί τοΰ αλ-
λου. "Οταν συνέβαινε τό δεύτερο,
καταλάβαινα δτι ήτοιμάζετο κά-
ποια έπανάστασις.....
Όλα αύτά δέν ύπάρχουν πειά.
Ή δικτατορία πού κνβερνά αυτήν
την έποχή εχει στείλΐ) περί τή;
4.000 άνθρωπον; νά κάνουν ενα
ταξεΐδι στήν Άφρική—'/αί νσ
μείνουν. Μεταξύ των «ταξειδιω-
τών» αυτών ευρίσκονται δλοι σχε¬
δόν οί πολιτΐ/ΌΪ άρχιγγοί, οί άξιω-
ματικοί πού είχαν λάβη μέρος εν¬
αντίον τή; δικτατορία; στήν τε-
/ίυταία επανάστασι, πρό διετίας,
•.αί δλοι οί πολιτικοί επαναστάται
Χάρις στό μέτρο αύτο· ή δικτατο¬
ρία στερεώθηκε. άλλά ή γραφικό-
της; τή; Λισσαβώνο; έ'χασε. Κι'
ίΐναι σχεδόν μία εΐρωνεία νά βλέ¬
πη κανεί; τόν θ/αυμάσιο φωτισμό,
μέ τόν όποϊο ή διντατορία έπροί-
κισε τή νυχτερινη Λισσαβώνα, ά- ί που "?5ειγναν
τή; προσπάθειές της γιά την άνα-
διοργάνωσι τή; χώρα; καί τα ετι-
τΓυχθέντα άποτελέσματα, βάζπ
πρό; στά μάτια δλων των πολι¬
ώί ά ή έ
μρ; μ
τών—ιίκ νά ήσαν συνέταιροι —
την ν.ατάστασι των έσόδων καί ?ξ-
όδων κάθε μηνό; καί προσπαθεΐ,
μέ ωρισμένα μετρα, νά εύχαριστίί
τόν ήσυχο κόσμο, τόν κοσμά/.η πού
δέν όνειρεύεται έπαναστάσεΓ;. Ό¬
λα αύτά είναι άληθινά—άλλά τί
πληκτική πού κατέστησε τή Λισ-
σαβώνα μέ την τάξι καί την ήσυ-
χία πού έπέβαλε! Μ' άρέσει τόσο
ή γραφινότητα—καί ή Λισσα3ών
τή; έποχής πού οί πολιτικοί επα-
ναστάτε; περπατοϋσαν στό πεζο-
δρόμιο μέ τό κεφάλι ι|·ηλά, πού
ερριχναν |»ιλόν άμμο στά λιθό-
στρωτα των δρόμων την παραμονή
μιά; σχεδιαζο»αένης έπαναστάσε-
γιά νά μποροϋν νά έπελαύ-
να ιδΒ της μοινιες τών νενοών
σιλεων που διατηροΰντα. 7
φρεσκες) σ ενα εΐδος μοι,σες
να συργταναη στό Μπάΰοο "4
το, την συνοικία των κοινών ν
ναικων πού διατ^ρεϊ ό,6υα '
γραφικοτητα τη; μέ τού; στενο
ανηφορικους τη; δρόμον;, Τα σ/
τεινά και ετοιμόρροπα σπίτΐα τ
τους ένοικους τη; πού νάθ
στής πορτες^ περιμένοντα; φ^
ματικά ττΐιν έπίσκε^ι χανενός ά;
τούς διαβάτες (ξένον; ναΰτε; γ.
στρατιώτες κατά τό πλείστον' ~
περπατοϋν μ' Ινα βήμα άργό"»,
μ' Ινα βλέμμα πού άναζητώι „]
π^οτίμησι.... Μ
Μπορεΐ κανεί; άκόμα να πό
νά ίδη τό ένυδρεΐο, άν τοΰ άοέε
ή φυσική ίστορία, την Γεωγοαφι/
Ί-ταιρεία, πού περιλαμβάνει ,ά{
τι πού αποτελεί τή ζωί) ναΐ τί
τέχνη των Μαύρον τή; Άφρική
τς μοναστήρι των Ίερωνύμων λ;
είναι δλο σκαλιστο σάν 6αντέ/λ(
"Ολα αύτά θά τόν άπασχολήσοι
όπως δήποτε. Την νύχτα δμω:
Τότε^ είναι πού ή πλήξις οάς πιι
νει^ άπό; τό λαιμό σάν βοαγνά
Στήν πόλι αύτη, πού εχει "έν 'τοι
τοις τό ΐδιο κλΐμα μέ την Άθήνι
νουν
ρ
γλν~οου-ν τα
στής
φού κανείς σχεδόν δέν βρίσκεται Ι
στούς δρόμους ...
Δέν ρώτησα τού; κάτοικον; τής
Λισσαβώνος άν είναι εύχαριστη-
μένοι ή οχι μέ την δικτατορία.
Πρώτα, αί>τό είναι δουλειά οική
τους. "Επειτα τί θά μποροΰσαν νά
μέ πληροφορήσουν πού νά μην τδ
ξέρω ήδη άπό άλλες δικτατορίες;
Θά ήσαν άνθρωποι πού θά τα ϊ'βλε-
παν δλα ρόδινα κι' αλλοι πού θά
τα έβλεπον δλα στραβά. Οί πρώ-
τοι θά ήσαν άνθρο>ποι πού θά μετ-
εϊχαν, κατά ενα τρόπο, τής έξον-
σ|ας. Οί δεύτεροι, άνθρωποι πού
δέν ·£>ά μετεϊχαν πειά. (?ίναι τόσο
δήσεις, δτι ό κύριος Δεΐνα, «δ γνο>
στός κοινωνικάς επαναστάτας», εΐ-
χε αναχωρήση γιά τα λουτρά ή
■ΐίχε συνάψη1 γάμο...
εί- απλο καί τόσο όνθρώπινο. Οί
πού ίήν έ^νώρισα έγώ, τόσο ησν- Πελάτης τοϋ καφενειον αύτοΰ
χη, δπω; έμφανίζεται σήμερα. Οί έξ αίτίας τοΰ Βραζιλιανοϋ καφέ
άνθρωποι δέν ήταν ουτε πειό εΰ-1 τού, έ'τνχε δνό τρείς φορέ; νά συν-
ύυμοι,^οΰτε πειό κοινωνικοί, νπ-1 τύχω σέ έπιδρομές τής άστυνομίας
ήρχε ομως μιά κάποια κίνησι. Ύ- καί νά ίδώ προτεινομένη περί-
πρώτοι^ θά μοϋ μιλοϋσαν γιά την
τεραστία προσπαθεία ποΰ κάνει
ή δικτατορία νά ισοσκελίση τόν
-τροΰπολογισμό, γιά τούς δρόμον;,
ραγισμένα ίσαμε κάτω άπό τής
όβίδες μιάς έπαναστάσεως τζάμια
βυτρινών διαφόρων καταστημά-
των ί} τή; τρύπες πού είχαν κάνη
στους τοίχους τό^ν σπιτιών τα
οραπνελ μιάς αλλης έπαναστάσε¬
ως—ή Λισσαβών αυτή εΐχε τό
θελγητρό της κι' είχε κανεί- ^
τελονς. τή συνείδησι δτι βρισκό-
τανε σ αυτήν κι' δχι «έ μιά οία-
οηποτε αλ>.η πόλι, Τώρα, ή ήρεμη
Λισσαβών, μέ τα πολυτελή της
αυτοκιντ,τα, μέ τούς άστυφΰλακέ;
της που είναι ντυμένοι σάν "Αγ¬
γλοι πολίσμεν καί δείχνον^ στούς
σωφέρ μ ενα άσποο ξνλο τό έ-
Λενθερο περασμα, μέ τής κλεισμέ
"- χαρτοπαικτικες λέσχες τηί;,
πού άλλοτε ήσαν άπαίσιοι ..„. _
ρα είναι σάν μπιλλιάρδο, γιά την
καθαριότητα τής Λισσαβώνος, γιά
τη γαλήνη ποΰ βασιλεύει στή γώ-
ΙΓι' ηί ΑΊΙη. ΑΛ_______"ι
υααου- με ΤΟυ;, ^φαλτοστρωμένονς δρό-
καί τώ: %£^Γ ψ^Ζη^ο μ'οι-
Υώ την βε ,Γ^ Η; ^5 *<%,;, αλ- οις τό ΐδιο κλΐμα μέ την Άθήνι τό υπαιθρο καί τα κέντρα τον ναι πράγματα άγνωστα. Ό τλαντικός είναι κοντά μέ τή μεγι λη δροσερή πνοή τού καί τό ς γάρι πού καθρεφτίζεται στήν περαντωσύνΓ, τον. Κανείς δέν -π γαίνει πρός αυτόν. Έρημε; έτ σης οί δχθες τού στομίον τοϋ Τι γη. Πρεπει νά τό πάρετε άπόφι σι νά μείνετε σπίτι σας—δπω; " λος ό κόσμος. Κι' έκεΐ, σκυμμένο; στό ταο< Ουρο γιά νά άναπνεύσετε τα φρι σκο τής νυκτός, εχετε δλο τδ καιρό δικό σας γιά νά ίδητε (/.ο νά άκούσετε, ιδίως, άλλοίιιοιο'| πώς περνάει τής βραδνέ: τον νοικοκνρεμενος χοσμάκης τή: Λι<| σαβώνος. Ξέρω κάτι έγώ ποΰ μιλάω. Μονάχα στό σπίτι πον ^ θουμαι, κά{>ε βοάδν, δέν
νέ ουτ*- στιγμή ενας φωνογράφο
ενα πιάνο, μιά όκαρίνα ναι εν< παπαγά71ος. "Ολα αύτά νάνου| μιά κακοφωνία πού άνακατετ νη μέ παρόμοιες κακοφωνίε; γειΙ τονικών σπιτιών, φέρνει τοέλ).ι| άκόμα καί στόν πειό Ίσορροχ μένο άνθρωπο. Καταντάει τσ κανείς νά ενχεται ν' ακουσθή τ| τηλεβόλο μιας επαναστάσεω;, ^ θά κάνη δλους αύτούς^ τού; α· θρώπους νά κλείσονν τα παοαο1 ρά τους, νά σβύσουν τα φωτ τού;—καί νά σιωπήσουν ^/ίυα« άγωνία καί δραματική άνα»ονΐ| των γεγονότων.... 'Μλά η Λισσαβών δέν πειά ή πόλις των επανάστασιν. ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗΣ ρα. ΚΓ οί θά προσείλκυαν την προσοχή μου στούς βαρείς φόρον; πού παραλύονν τό έμπό- Έν τφ μέσω δ "Ανδριαν Ρεσίνος, Πρέσβυς έν Οΰασιγκτώνι. Άριστερ$ χαΐ ίεξιά οί άεροπόοοι Μάνουελ Γκάρθια Γκρανάδας, σννταγματαρχης, καί ΰ- μο? οχαγός Κάρλος Μέρλιν καί οί τρείς έκ Γουατεμάλας. Οί άεροπόροι εξε- τέλεσαν έπιχνχτ) πτήσιν έκ Γουατεμάλας μέχρις Ούασιγκτό/νος. ρ τό έμπό ριο καί την βιομηχανία, στή «δή- θεν» σταθεροποίησι τοΰ νοιιίσμα- τος, πού κάνει δλε; τής Τράπεζε- νά άγοράζουν τής λίρε; στά 98 σκουδα και νά μην σά; πωλονν καμμιά, στη φρικτή ζωή πού ζοΰν οί πολιτικοί έξόρχστοι στήν Άφρι- >η, σέ έχατό· άλλα άκόμα ποαγμα-
τα....ΚΥ δλα αύτά θά ήσαν έξ
ίσον αλ.Γθινά. Γιά ποϊο λονΟ χοι.
πον νά ρωτήσω;
"Ο,τι διεπίστωσα μέ τα ίδιά
μου τα μάτια, είναι δτι ή δικτατο¬
ρία δέν κυβερνάει κατά τόν Φα-
σιστικό τρόπο, ό οποίος ζητάει νΤ3ι
διαμορφώση πρόσωπα καί πράγ-
ματ" ^Φωνα μέ τής άρχές τού,
και δια παντός τρόπον, άλλ' δτι
περνει ευχαρίστως τό καλοκάγα-
ϋθ έκεΐνο νφος τής δικτατοοίας
τού Πριμο Ντέ Ρυδέρα, -ίίφος
που δεν αποκλειει, βεβαία, τή γρο-
θια, οταν είναι άνάγκη. Δέν βλε'-
πει κανείς άπειλητικές παρελάσεις
στρατου <ττους δρόμους, ουτε «λευ- ν.α» στής εφημερίδε;, ουτε αίσυά- νεταιστηνκαθημερτνή ζο>ή την
βαρεία πνοη τής δικτατορία; Έξ
Λα μ αυτο επί έλαττον: δτι δέν
προσφερει απολύτως τίποτα γιά
να σκοτωνη κανείς τής ωρε'ς τού...
οταν δεν τον άποφέρονν, δπως
στονς Αγγλους, χρήμσ...
>υ; Αγγλους, χρήμα... περιφερείας -ταύτης δεχΐΐαι μ'^
Δέν αένει παοΛ ν' ' · κα1 εΐεγάλας όγγΐλίας καβω, /αι η
"*ν μενει παρα να πάη κανείς γραφάς συνδρομητών.
ΥΟϋΝΟ5ΤΟΥνΝ, ΟΗΙΟ.- Ο «'Ε
θΛΐκός Κηρυξ, 'Ημερπσιβ». '
τικος καί Είχονογραφημένος
κα'ι όλαι αί αλΑαι αί έκδόστις τού
λοϋΛΐαι είς τό Πραντορίΐο-ν τού
ίΚ·ικοΰ Κήρυκος», 35 5οιΐ[η > .
είς; δέ τό ΟΑΜΡΒΕΙΧ 0.1
τή <0α1ΐίοπιΐα ΐνίπΛρί». "2^ νίΐ8οη Ανε. Ό ' Ό ήθοποώς 'Αλ Τξόλσων, δίξι(5) <ρωτονρθφηθί!ς μέ τόν νέον Ι. Λ. Ντόνοοαν.
ΛΙΣΣΑΒΩΝ, Η ΗΣΥΧΗ ΠΟΛΙΣ... ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩί>
Ό τίτλος αυτος θά εκή;
ασφαλώς. Δέν ίχει δμως τίποτε τα
παράδοσι). Είναι όπως τό λε/ι) 'ΙΙ
Λισσαβών, ή πόλις πού είναι γνω-
στή στόν κόσμο ώς ενας κρατήρα;
έπαναστατικοΰ ηφαιστείου, άπό
την όποία δέν ερχονται παρά εϊ-
οήσεΐς άνωμαλιών, ί>ικτατοριών,
προνουντσιαμέντων */αί, κάποτε,
αίματηρών μαχών πού διεξάγονται
στής όοούς της, είναι μία πόλις (
ατελπιστικά ησυχη. "Εχει την κα-
ταθλιπτική γαλήνη ενός καλοκαι-
ρινοΰ ούρανοϋ μέσα στό μεσημέ-
ρι. Παρά την άνησυχαστική φή-
μη της καί τό ότι είναι ενα μεγά-
λο λιμάνι επί τοΰ Άτλαντικοΰ, εί¬
ναι πληκτική σάν μιά οϊκογενεια-
νή πανσιόν. Δέν εϊνα ιδέ πράγμα·
τι παρά αΰτό. Ένας ξένος, φθά-
ι ντας έδώ, δέν θά ήξευρε τί νά
κάνη δλες τής ώρες τής ήμε'ρας
καί τής νύχτας πού τού είναι δια-
θέσιμες. 'Η Λισσαβών είναι μία
«οίκογενειακή» πόλις -υπό την εν-
νοια αυτή: ότι οί κάτοικοί της διά-
γουν την πειό ταχτική, την πειό
αποτρο}8ηγμένη, την πειό νοικο-
κυρίστικη ζοοή. Δέν μπορεΐ καν
νά ~η κανείς ότι ζοΰν μεταξύ τους.
Ζοϋν καθένας στό σπίτι τού, γιά
τόν έαυτό τού. Δέν θά δήτε στήν
πόλι αυτή όντε μεγάλα καφενεία
όντε μεγάλα ρεστωράν, όντε νπ-
αίθρια κέντρα, όντε καν τα πλήθη
εκεϊνα των μεγάλων πόλεων, τα
όποϊα πηγαινοέρχονται στούς δρό-
μους γιά μόνη την εύχαρίστησι νά
πηγαινοέρχωνται. Έδώ, οί άνθρω-
ποι των δρόμων είναι άνθρωποι
πού ττάνε σνης δουλειές τους. στά
ι|*όνια τους, στό σπίτι τους. Την
('όρα πού κλείνουν τα γραφεία, δλα
τα τράμ καταλαμ6άνονται έξ έφ-
όδου. "Ολοι γυρνοϋν στό σπίτι
τονς. >Τά είσθε δέ βεβαιοί, δτι δέν
πρόκειται νά Ηεναβγοϋν. Τή νύ-
ντα ή πόλις θά έχη οψι νεκρή.
ΘΐαρρεΤ κανείς ότι ή Λισσαβών
διατηρεΐ άκόμα τής βαρειές καί
ιιακρυές έκεΐνες άλυσίδες πού ε-
φραζαν τους δρόμσυς κατό τόν
Μεσαίωνα, μόλις έννχτωνε....
Ζήτησα την έξήγησι σ' ενα φί-
λο μου Πορτογάλο ποιητή. Άπέ-
δο^σε αύτό....στήν Ίερά Έξέτασι.
Οί Πορτογάλοι, μοϋ εϊπε, έξακο-
λονθοΰν να ζοϋν δπως· εζούσαν
εως πρό ενός καί μισοΰ αιώνος
Ή θαλαμηγός «Μαγκώ» ναυλωθεϊσα διά τό θε'ρος υπό τοϋ Λούη Μέντελσων, δεξι^, .-τλουσίου κατοίκ.ου τοΰ Ντητρό-
ίτ. Ή θαλαμηγός κατεσχέθη υπό των Όμοσπονδιακών άρχών, έ.-τειδή έν αύτϋ ευρέθησαν 35 κιβώτια οίνοπνευμα-
τωδών Λοτών. Λέγεται ό'τι ή άξία τής Θαλαμηγοϋ είναι εν έκατομμυριον δολλάρια.
ίνήρχαν δυο—τρείς λέσχες (χαρ-
τοπαικτικές, είναι άλήθεια), στής
οποίες μποροϋσε ν' ακούση κανείς
μιά τζάζ μπάντ καί νά Ίδη μερι-
κές κοκόττες (Παριζιάνε;. τή;
Λυώνος ή-καί τής Μασσαλίας ά¬
κόμα, άλλά τέλος πάντων), πού
οί
ά πρόγονοί τους άπό τόν τρόμο
τί]ς Ιεραξ Έξετάσεως. Τό κλεί-
οιμο μέσα στά σπίτια τους είναι
ενα ύπόλειμμα τής έποχής έκεί-
νηςπού εχει μείνη στό ύποσννεί-
δητό τους...
Βρήκα την εξήγησι αύτη πολΰ
φιλολογική. Νά»μήν είναι μάλλον
ίνα άποτέλεσμα τής δικτατορίας,
πού υφίσταται έδώ άπό δύο έτών;
Γιατί, αν είναι άλήθεια, ότι ή
Λισσαβών ΰέν υπήρξε ποτέ μία
πόλις; διασκεδάσεων, δτι δέν εΐχε
ποτέ κέντρα ξενυχτιοϋ καί ευθυ¬
ξίας, δέν ήταν ομως άλλα χρόνια,
προσπαθοΰσαν νά βγάλουν τούς
λίγους Πορτογάλονς πελάτε; άπό
την βαθειά τους νάρκη. Κατά μή-
•/ο; των τοίχων των -σπιτιών τής
κεντρικής πλατείας τοϋ Ροσίο ήμ-
ποροΰσε έπίσης νά ιδή νανείς με-
ρικές έκατοντάδες πολιτών (έν-
συνειδήτων καί ώργανωμένων, δ¬
πως λένε στ») Γαλλία), οί όποΐοι
περνοΰσαν την ήμέρα τους άκουμ-
πισμένοι νωχελώ;, κνττάζοντα; τή;
γυναϊκες πού περνοΰσαν ναί σχο-
λιά^οντα; τα πολιτικά γε-γονότα.
Σ' £να δέ άπό τα καφενεΓα τής
πλατείας, ενα καφενεΐο στενόμα-
νρο ·ίαί σκοτεινό, περίφημο σ' δ-
λη την Λισσαβώνα καί τα περί-
χ»ι>ρα, μποροΰσατε, μέ την τιμή
ενός καφέ, νά περάσετε μιά ώρα
■διασκεδάζοντα; μέ τό θέαιια των
πελατών τον, οί όποΐοι άνήκαν σέ
ύιάφορες κοινωνικές κατηγορίες,
αλλά είχαν έΎα κοινό γνώρισμα:
"τι ήσαν «πολιτικοί επαναστάται».
Έτσι τούς καλοΰσαν. κι' ήσαν πε-
ρήφανοι γι' αύτό. Οί άνθρωποι
αύτοι αν δέν εκαναν τής έπανα-
οτάσεκ, ήσαν δμως στήν πρώτη
γραμμή αυτών πάντοτε. Είχαν ά-
πόλυτη συνείδησι τή; άποστολής
πού είχαν αναθέση στόν εαυτόν
τους; καί παρα'μελοΰσαν κάθε ά?.-
λη άσχολία γιά νσ σννο)αοτοΐν.
Μέ τόν καιρό αύτό τούς είχε γίνη
Ι'νας εΐδος κοινωνική υπόστασις,
τόσο ώστε δέν τ^ταν σπάνιο νά
6λ?πΠ "χηνΡ.Ι..*" ΠΤΙΙΤ ΓΓΠΠΙΙΕΠι'ίίο- ο?_ ι
στροφα, τής περισσότερες δμως εναντίας ή κυβέρνησις φροντίζει
φορές οί πελάτες περιωρίζοντο νά νά έκθΐτη σχεδόν κάθΐ έβδομάδα
μιλούν δυνατά χτυπώντα; τή; γρ3-
θιέ; τσν; στά τραπέζα ή νά ψι-
θυρίζονν ό ενας στό αύτί τοΰ αλ-
λου. "Οταν συνέβαινε τό δεύτερο,
καταλάβαινα δτι ήτοιμάζετο κά-
ποια έπανάστασις.....
Όλα αύτά δέν ύπάρχουν πειά.
Ή δικτατορία πού κνβερνά αυτήν
την έποχή εχει στείλΐ) περί τή;
4.000 άνθρωπον; νά κάνουν ενα
ταξεΐδι στήν Άφρική—'/αί νσ
μείνουν. Μεταξύ των «ταξειδιω-
τών» αυτών ευρίσκονται δλοι σχε¬
δόν οί πολιτΐ/ΌΪ άρχιγγοί, οί άξιω-
ματικοί πού είχαν λάβη μέρος εν¬
αντίον τή; δικτατορία; στήν τε-
/ίυταία επανάστασι, πρό διετίας,
•.αί δλοι οί πολιτικοί επαναστάται
Χάρις στό μέτρο αύτο· ή δικτατο¬
ρία στερεώθηκε. άλλά ή γραφικό-
της; τή; Λισσαβώνο; έ'χασε. Κι'
ίΐναι σχεδόν μία εΐρωνεία νά βλέ¬
πη κανεί; τόν θ/αυμάσιο φωτισμό,
μέ τόν όποϊο ή διντατορία έπροί-
κισε τή νυχτερινη Λισσαβώνα, ά- ί που "?5ειγναν
τή; προσπάθειές της γιά την άνα-
διοργάνωσι τή; χώρα; καί τα ετι-
τΓυχθέντα άποτελέσματα, βάζπ
πρό; στά μάτια δλων των πολι¬
ώί ά ή έ
μρ; μ
τών—ιίκ νά ήσαν συνέταιροι —
την ν.ατάστασι των έσόδων καί ?ξ-
όδων κάθε μηνό; καί προσπαθεΐ,
μέ ωρισμένα μετρα, νά εύχαριστίί
τόν ήσυχο κόσμο, τόν κοσμά/.η πού
δέν όνειρεύεται έπαναστάσεΓ;. Ό¬
λα αύτά είναι άληθινά—άλλά τί
πληκτική πού κατέστησε τή Λισ-
σαβώνα μέ την τάξι καί την ήσυ-
χία πού έπέβαλε! Μ' άρέσει τόσο
ή γραφινότητα—καί ή Λισσα3ών
τή; έποχής πού οί πολιτικοί επα-
ναστάτε; περπατοϋσαν στό πεζο-
δρόμιο μέ τό κεφάλι ι|·ηλά, πού
ερριχναν |»ιλόν άμμο στά λιθό-
στρωτα των δρόμων την παραμονή
μιά; σχεδιαζο»αένης έπαναστάσε-
γιά νά μποροϋν νά έπελαύ-
να ιδΒ της μοινιες τών νενοών
σιλεων που διατηροΰντα. 7
φρεσκες) σ ενα εΐδος μοι,σες
να συργταναη στό Μπάΰοο "4
το, την συνοικία των κοινών ν
ναικων πού διατ^ρεϊ ό,6υα '
γραφικοτητα τη; μέ τού; στενο
ανηφορικους τη; δρόμον;, Τα σ/
τεινά και ετοιμόρροπα σπίτΐα τ
τους ένοικους τη; πού νάθ
στής πορτες^ περιμένοντα; φ^
ματικά ττΐιν έπίσκε^ι χανενός ά;
τούς διαβάτες (ξένον; ναΰτε; γ.
στρατιώτες κατά τό πλείστον' ~
περπατοϋν μ' Ινα βήμα άργό"»,
μ' Ινα βλέμμα πού άναζητώι „]
π^οτίμησι.... Μ
Μπορεΐ κανεί; άκόμα να πό
νά ίδη τό ένυδρεΐο, άν τοΰ άοέε
ή φυσική ίστορία, την Γεωγοαφι/
Ί-ταιρεία, πού περιλαμβάνει ,ά{
τι πού αποτελεί τή ζωί) ναΐ τί
τέχνη των Μαύρον τή; Άφρική
τς μοναστήρι των Ίερωνύμων λ;
είναι δλο σκαλιστο σάν 6αντέ/λ(
"Ολα αύτά θά τόν άπασχολήσοι
όπως δήποτε. Την νύχτα δμω:
Τότε^ είναι πού ή πλήξις οάς πιι
νει^ άπό; τό λαιμό σάν βοαγνά
Στήν πόλι αύτη, πού εχει "έν 'τοι
τοις τό ΐδιο κλΐμα μέ την Άθήνι
νουν
ρ
γλν~οου-ν τα
στής
φού κανείς σχεδόν δέν βρίσκεται Ι
στούς δρόμους ...
Δέν ρώτησα τού; κάτοικον; τής
Λισσαβώνος άν είναι εύχαριστη-
μένοι ή οχι μέ την δικτατορία.
Πρώτα, αί>τό είναι δουλειά οική
τους. "Επειτα τί θά μποροΰσαν νά
μέ πληροφορήσουν πού νά μην τδ
ξέρω ήδη άπό άλλες δικτατορίες;
Θά ήσαν άνθρωποι πού θά τα ϊ'βλε-
παν δλα ρόδινα κι' αλλοι πού θά
τα έβλεπον δλα στραβά. Οί πρώ-
τοι θά ήσαν άνθρο>ποι πού θά μετ-
εϊχαν, κατά ενα τρόπο, τής έξον-
σ|ας. Οί δεύτεροι, άνθρωποι πού
δέν ·£>ά μετεϊχαν πειά. (?ίναι τόσο
δήσεις, δτι ό κύριος Δεΐνα, «δ γνο>
στός κοινωνικάς επαναστάτας», εΐ-
χε αναχωρήση γιά τα λουτρά ή
■ΐίχε συνάψη1 γάμο...
εί- απλο καί τόσο όνθρώπινο. Οί
πού ίήν έ^νώρισα έγώ, τόσο ησν- Πελάτης τοϋ καφενειον αύτοΰ
χη, δπω; έμφανίζεται σήμερα. Οί έξ αίτίας τοΰ Βραζιλιανοϋ καφέ
άνθρωποι δέν ήταν ουτε πειό εΰ-1 τού, έ'τνχε δνό τρείς φορέ; νά συν-
ύυμοι,^οΰτε πειό κοινωνικοί, νπ-1 τύχω σέ έπιδρομές τής άστυνομίας
ήρχε ομως μιά κάποια κίνησι. Ύ- καί νά ίδώ προτεινομένη περί-
πρώτοι^ θά μοϋ μιλοϋσαν γιά την
τεραστία προσπαθεία ποΰ κάνει
ή δικτατορία νά ισοσκελίση τόν
-τροΰπολογισμό, γιά τούς δρόμον;,
ραγισμένα ίσαμε κάτω άπό τής
όβίδες μιάς έπαναστάσεως τζάμια
βυτρινών διαφόρων καταστημά-
των ί} τή; τρύπες πού είχαν κάνη
στους τοίχους τό^ν σπιτιών τα
οραπνελ μιάς αλλης έπαναστάσε¬
ως—ή Λισσαβών αυτή εΐχε τό
θελγητρό της κι' είχε κανεί- ^
τελονς. τή συνείδησι δτι βρισκό-
τανε σ αυτήν κι' δχι «έ μιά οία-
οηποτε αλ>.η πόλι, Τώρα, ή ήρεμη
Λισσαβών, μέ τα πολυτελή της
αυτοκιντ,τα, μέ τούς άστυφΰλακέ;
της που είναι ντυμένοι σάν "Αγ¬
γλοι πολίσμεν καί δείχνον^ στούς
σωφέρ μ ενα άσποο ξνλο τό έ-
Λενθερο περασμα, μέ τής κλεισμέ
"- χαρτοπαικτικες λέσχες τηί;,
πού άλλοτε ήσαν άπαίσιοι ..„. _
ρα είναι σάν μπιλλιάρδο, γιά την
καθαριότητα τής Λισσαβώνος, γιά
τη γαλήνη ποΰ βασιλεύει στή γώ-
ΙΓι' ηί ΑΊΙη. ΑΛ_______"ι
υααου- με ΤΟυ;, ^φαλτοστρωμένονς δρό-
καί τώ: %£^Γ ψ^Ζη^ο μ'οι-
Υώ την βε ,Γ^ Η; ^5 *<%,;, αλ- οις τό ΐδιο κλΐμα μέ την Άθήνι τό υπαιθρο καί τα κέντρα τον ναι πράγματα άγνωστα. Ό τλαντικός είναι κοντά μέ τή μεγι λη δροσερή πνοή τού καί τό ς γάρι πού καθρεφτίζεται στήν περαντωσύνΓ, τον. Κανείς δέν -π γαίνει πρός αυτόν. Έρημε; έτ σης οί δχθες τού στομίον τοϋ Τι γη. Πρεπει νά τό πάρετε άπόφι σι νά μείνετε σπίτι σας—δπω; " λος ό κόσμος. Κι' έκεΐ, σκυμμένο; στό ταο< Ουρο γιά νά άναπνεύσετε τα φρι σκο τής νυκτός, εχετε δλο τδ καιρό δικό σας γιά νά ίδητε (/.ο νά άκούσετε, ιδίως, άλλοίιιοιο'| πώς περνάει τής βραδνέ: τον νοικοκνρεμενος χοσμάκης τή: Λι<| σαβώνος. Ξέρω κάτι έγώ ποΰ μιλάω. Μονάχα στό σπίτι πον ^ θουμαι, κά{>ε βοάδν, δέν
νέ ουτ*- στιγμή ενας φωνογράφο
ενα πιάνο, μιά όκαρίνα ναι εν< παπαγά71ος. "Ολα αύτά νάνου| μιά κακοφωνία πού άνακατετ νη μέ παρόμοιες κακοφωνίε; γειΙ τονικών σπιτιών, φέρνει τοέλ).ι| άκόμα καί στόν πειό Ίσορροχ μένο άνθρωπο. Καταντάει τσ κανείς νά ενχεται ν' ακουσθή τ| τηλεβόλο μιας επαναστάσεω;, ^ θά κάνη δλους αύτούς^ τού; α· θρώπους νά κλείσονν τα παοαο1 ρά τους, νά σβύσουν τα φωτ τού;—καί νά σιωπήσουν ^/ίυα« άγωνία καί δραματική άνα»ονΐ| των γεγονότων.... 'Μλά η Λισσαβών δέν πειά ή πόλις των επανάστασιν. ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗΣ ρα. ΚΓ οί θά προσείλκυαν την προσοχή μου στούς βαρείς φόρον; πού παραλύονν τό έμπό- Έν τφ μέσω δ "Ανδριαν Ρεσίνος, Πρέσβυς έν Οΰασιγκτώνι. Άριστερ$ χαΐ ίεξιά οί άεροπόοοι Μάνουελ Γκάρθια Γκρανάδας, σννταγματαρχης, καί ΰ- μο? οχαγός Κάρλος Μέρλιν καί οί τρείς έκ Γουατεμάλας. Οί άεροπόροι εξε- τέλεσαν έπιχνχτ) πτήσιν έκ Γουατεμάλας μέχρις Ούασιγκτό/νος. ρ τό έμπό ριο καί την βιομηχανία, στή «δή- θεν» σταθεροποίησι τοΰ νοιιίσμα- τος, πού κάνει δλε; τής Τράπεζε- νά άγοράζουν τής λίρε; στά 98 σκουδα και νά μην σά; πωλονν καμμιά, στη φρικτή ζωή πού ζοΰν οί πολιτικοί έξόρχστοι στήν Άφρι- >η, σέ έχατό· άλλα άκόμα ποαγμα-
τα....ΚΥ δλα αύτά θά ήσαν έξ
ίσον αλ.Γθινά. Γιά ποϊο λονΟ χοι.
πον νά ρωτήσω;
"Ο,τι διεπίστωσα μέ τα ίδιά
μου τα μάτια, είναι δτι ή δικτατο¬
ρία δέν κυβερνάει κατά τόν Φα-
σιστικό τρόπο, ό οποίος ζητάει νΤ3ι
διαμορφώση πρόσωπα καί πράγ-
ματ" ^Φωνα μέ τής άρχές τού,
και δια παντός τρόπον, άλλ' δτι
περνει ευχαρίστως τό καλοκάγα-
ϋθ έκεΐνο νφος τής δικτατοοίας
τού Πριμο Ντέ Ρυδέρα, -ίίφος
που δεν αποκλειει, βεβαία, τή γρο-
θια, οταν είναι άνάγκη. Δέν βλε'-
πει κανείς άπειλητικές παρελάσεις
στρατου <ττους δρόμους, ουτε «λευ- ν.α» στής εφημερίδε;, ουτε αίσυά- νεταιστηνκαθημερτνή ζο>ή την
βαρεία πνοη τής δικτατορία; Έξ
Λα μ αυτο επί έλαττον: δτι δέν
προσφερει απολύτως τίποτα γιά
να σκοτωνη κανείς τής ωρε'ς τού...
οταν δεν τον άποφέρονν, δπως
στονς Αγγλους, χρήμσ...
>υ; Αγγλους, χρήμα... περιφερείας -ταύτης δεχΐΐαι μ'^
Δέν αένει παοΛ ν' ' · κα1 εΐεγάλας όγγΐλίας καβω, /αι η
"*ν μενει παρα να πάη κανείς γραφάς συνδρομητών.
ΥΟϋΝΟ5ΤΟΥνΝ, ΟΗΙΟ.- Ο «'Ε
θΛΐκός Κηρυξ, 'Ημερπσιβ». '
τικος καί Είχονογραφημένος
κα'ι όλαι αί αλΑαι αί έκδόστις τού
λοϋΛΐαι είς τό Πραντορίΐο-ν τού
ίΚ·ικοΰ Κήρυκος», 35 5οιΐ[η > .
είς; δέ τό ΟΑΜΡΒΕΙΧ 0.1
τή <0α1ΐίοπιΐα ΐνίπΛρί». "2^ νίΐ8οη Ανε. Ό ' Ό ήθοποώς 'Αλ Τξόλσων, δίξι(5) <ρωτονρθφηθί!ς μέ τόν νέον Ι. Λ. Ντόνοοαν.
«ΕΘΝΙΚΟΝ κηρυξ».-. ΚΥΡΙΑΚΗ. π ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1929.
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ]νΤΑΑΟΣ
Άπό^τήν Οριαιιβευτικήν ε|οδον ^ένσς φυλακισμένου οίκειοθελώς.—Ό Πάπας Πϊος ό Ένδέκατος έξερχόμενος άπό τό Βατικανόν, χειροκροτούμενος υπό 300.000 λασΰ. Ήτο ή πρώτη εξοδός
| τού επειτα άπο 59 ίίτη, κατά τα όποϊα οί Πάπαι παρέμενον οίκειοθελώς έγκάθειρκτοι είς τό Βατικανόν. Ή πομπή ήτο μεσαιωνικώς λαμπρά. Ό Πάπας εφέρετο επί λάμπρου Θρόνου.
Ό Πάπας ίξέρχεται τού Βατικανοΰ μετα 59 ετη.—
Ό άρχηγός τής Καθολικής Έκκλησίας έξερχόμενος
άπό τό Βατικανόν έν μέσω άπείρου πλήθιυς, τό οποίον
τόν έπευφήμησεν. Ή ςρωτογραφία είχε σταλή άμέ-
σως έκ Ρώμης είς τό Λονδίνον δι' άεροπλάνου καΐ ε¬
κείθεν μέ τό ταχώτεροΛ' σταόπλοιον δι' "Αμερικήν.
έ" *ής αδείας των 15 .-τυροσβεστών, οίτινες ά-.ώλεσαν τήν;<,ήν των είς μίαν κυοκ«ιΑγ έν Γκίλλιγχαμ, τής Αγγλίας "II υ μ ι μ ίι ι χ κ α τ τ,; 1 ■_ ι ι /ι" '.α/ουργιι.ιθΐ'Ί ι ου. Είναι ή Δρ Φρίντα Μπάλ, ήτις ήλθεν εσχάτως είς Νέαν Υόρκην. Δεςι» ό δικαστής Τζώρτζ "Εγουαλντ.
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ]νΤΑΑΟΣ
Άπό^τήν Οριαιιβευτικήν ε|οδον ^ένσς φυλακισμένου οίκειοθελώς.—Ό Πάπας Πϊος ό Ένδέκατος έξερχόμενος άπό τό Βατικανόν, χειροκροτούμενος υπό 300.000 λασΰ. Ήτο ή πρώτη εξοδός
| τού επειτα άπο 59 ίίτη, κατά τα όποϊα οί Πάπαι παρέμενον οίκειοθελώς έγκάθειρκτοι είς τό Βατικανόν. Ή πομπή ήτο μεσαιωνικώς λαμπρά. Ό Πάπας εφέρετο επί λάμπρου Θρόνου.
Ό Πάπας ίξέρχεται τού Βατικανοΰ μετα 59 ετη.—
Ό άρχηγός τής Καθολικής Έκκλησίας έξερχόμενος
άπό τό Βατικανόν έν μέσω άπείρου πλήθιυς, τό οποίον
τόν έπευφήμησεν. Ή ςρωτογραφία είχε σταλή άμέ-
σως έκ Ρώμης είς τό Λονδίνον δι' άεροπλάνου καΐ ε¬
κείθεν μέ τό ταχώτεροΛ' σταόπλοιον δι' "Αμερικήν.
έ" *ής αδείας των 15 .-τυροσβεστών, οίτινες ά-.ώλεσαν τήν;<,ήν των είς μίαν κυοκ«ιΑγ έν Γκίλλιγχαμ, τής Αγγλίας "II υ μ ι μ ίι ι χ κ α τ τ,; 1 ■_ ι ι /ι" '.α/ουργιι.ιθΐ'Ί ι ου. Είναι ή Δρ Φρίντα Μπάλ, ήτις ήλθεν εσχάτως είς Νέαν Υόρκην. Δεςι» ό δικαστής Τζώρτζ "Εγουαλντ.
ΠΙΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΤΟΥΣΤΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
;€θνικο* κηρυξ!
ΜΙΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΙΣ
Ο «Κόμης Ζέππελιν», ό κολοα--)
σός τού αέρος ποΰ διέσχισεν διά
δευτέραν φοράν τόν Ατλαντικόν,
όπως ήτο επόμενον, άπετέλεσεν τό
ζήτημα τής ημέρας κατά την διαρ-
ρεσασαν έβοομάδα καί μέ τόν ε¬
πικείμενον νπερκόσμιον γυοόν τού
θά σνγκεντρώνη επί αρκετάς άκό-
μη ημέρας τό ενδιαφέρον καί την
προσοχήν τού κοινοϋ. Επί τη εύ-
καιρίοι τοϋ δευτέρου νπερωκεανεί-
ου ταξειδίου τοΰ Γερμανικοϋ άε-
^οπλοίου καί τής μεγαλοπρεπονς
τού εμφανίσεως άνωθεν τής Νέας
Υόρκης, μία Άμερικανική εφημε¬
ρίς προέβη είς κάποιαν υπόμνησιν.
Υπενθύμισεν είς τό κοινόν ότι τω | νας,
1918 κατά τψ συνομολόγησιν τής
άνακωχής, ή όποία έθεσε τέρμα είς
τόν καταστρεπτικόν πόλεμον, ι/ι
ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
Η 2ΥΜΜΕΤ0ΧΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ
ΕΠ ΤΗΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΑΑ. ΠΑΑΙΓΓΕΝΕ2ΙΑ2
Πρός ανέγερσιν Λϊουβείου, ίστορικου τού Ιεροΰ αγώνος μας, ίνα ουγκεντρωΙ
σιν έν αύτω τα ίερά κειμήλιά μας καί ή δόξα τής νέας Ελλάδος.— Ή
τβμή τής ανεγέρσεως τού μεγάρου τούτου άνήκει ·ε£ς τδν έν
Άμερίκή Ελληνισμόν.
ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Χ. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ
ΝΕ» ΥΟΗΚ ΕΙΤΥ
αντιπροσωποι των συμμαχων οΐ¬
τινες μετέβησαν είς την Γερμανί¬
αν, δέν έπρόσεξαν την κολοσσιαίαν
ποσότητα υλικών ή όποία είχεν συγ
κεντραίθη είς τόν τόπον οπον κα-
τεσκευάζοντο τα πηδαλιουχούμενα
άερόπλοια. Άπό τα μυστικά εγ-
■γραχρα, τα όοτοΐα περιήλθον μεταγε
νεστέρως είς την κατοχήν τού Α¬
μερικανικόν υπουργείον των Στρα
τιωτικών, απεκαλύφθη ότι τα ύλι
κά έκεϊνα προορίζοντο διά την κα
τασκευήν ενός τεραστιον Ζέππε-
λιν, τό οποίον θά ανελάμβανε νά δι
απλεύστ) τό'ν ωκεανόν καί νά βομ-
βαρδίση την Νέαν "Υόρκην. Εύτν-
χώς επήλθεν ή άνακωχή καί τα
Γερμανικά σχέδια έματαιώθησαν.
Οί Νεοϋορκέζοι έγνώρισαν τό
Ζέππελιν μόνον ώςσύμβολον είρή-
νης καί φιλίας καί διά τουτο τό έ-
χαιρέτησαν μέ τόσον ενθουσιασμόν.
Έλλη,νική Πρεσβεία
έν Ουασιγκτώνι.
Τή 23 Ιουλίου, 1929.
Π ρός τοΰς έν Άμερικί) "Ελλη-
ΑΜΦΙΒΟΛΙΑΙ
Ο πρωτότυπος διαγωνισμός τόν
οποίον επροκάλεσεν ό μέγας έφεν-
ρέτης Τόμας "Εδισων δια νά άνα-
καλΰψτι τόν διάδοχον τού μεταξύ
τής Άμερικαντκής νεολαίας έξα-
κολονθεί νά προκαλη παντοϊα σχό-
λια καί έπιφυλάξεις. Πολλοίδιατν-
πώνουν άμφιόολίας ώς πρός την
άποτελεσματικότητα τής χρησιμο-
ποιηθείσης μέθοδον τοϋ οιαγωνι-
σμοΰ πρός ανακάλυψιν τής κρυ-
πτομένης μεγαλοφυΐας. Καί ύπεν-
■θνμίζουν οί πολλοί αύτοι δτι οί ά-
ποτελέσαντες την έξεταστικήν επι¬
τροπήν, "Εδισων, Φόρντ, Ήστ-
μαν καί Λίντμπεργκ, δέν άνεδεί
χ·θησαν επειτα άπό κανένα διαγω
νισμόν, άλλά υπήρξαν αντοδημι
©ύργητοι. Αί έξετάσεις δέν άπο
τελοΰν άλάνθαστον μέθοδον έκλο
γης των μεγάλων διανοιών. Ύπάρ
χονν πλείσται όσαι περιπτώσει:
κατά τάς οποίας οί πρώτοι μαθη¬
ταί τοϋ σχολείον κατέλαόαν την τε¬
λευταίαν 6α·θμίδα είς τόν άγώνα
τής ζωής. Ή Άμερικανική ίστο
ρία αποτελεί την ώραιοτέραν έπο-
ποιίαν αύτοδημιουργήτων άνθρώ-
πων. Άπό καταοΌλής κόσμου αί
μεγάλαι διάνοιαι ανεκαλύφθησαν
διά των ?ργων των, έν πάση περι¬
πτώσει ημείς ευχόμεθα είς τόν έπι-
τυχόντα κατά τόν διαγωνισμόν νε¬
αρόν Χιοΰστων δχι μόνον νά φθά¬
ση, άλλά καί νά υπερβή τόν Έδι¬
σων, πρός τό καλόν της ανθρωπό¬
τητος.
Τό ερχόμενον ετος θά έορτασθΐ}
έν "Ελλάδι ή Έκατονταετηρίς τής
Έθνικής άπΌκαταστάσεως.
"Οπως πρό εκατόν καί πλέον £-
των οί άπανταχοϋ "Ελληνες διά
κοινών άγώνων άνέστησαν την
Έλλάδα, ούτω καί σήμερον οί ά¬
πανταχον "Ελληνες καθήκον ιε¬
ρόν έχουσι νά συμμετάσχωσι είς
τόν πανηγυρισμόν της πρώτης έ-
κατονταετηρίδος, καί την εκδήλω¬
σιν τής ενγνωμοσΰνης τής φυλής
πρός τοΰς έλευθερωτάς τής πατρί¬
δος.
Καλουνται οί άπανταχον "Ελλ-
νες νά συμμετάσχωσιν είς τόν πα¬
νηγυρισμόν τής έκατονταετηρίδος
μας καί νά λαμπρννωσι διά τής
συμβολής των τάς εορτάς ταύτας.
'Ενόμισα δτι ήτο επιβεβλημένον
νά μή ύστερήση ό Έλληνισμός της
Άμερικής. Μεταξΰ των διαφόρων
ίργων ών εχει ανάγκην ή πατρίς
— -Τ καί ή ανέγερσις ενός
ν
είναι
μ^ ναι καί ή ανέγερσις ενός
Μουσείον ιστορικόν τοΰ ιερόν α¬
γώνος μας ίνα συγκεντρωθώσιν έν
αύτω τα ίερά κειμήλιά μας καί ή
| δόξα τής νέας Ελλάδος. Ή άν
1 έγερσις τοΰ Μουσείου τούτου θι
ήτο δώρον άντάξιον τον όλον 'Ελ
ληνισμοΰ τής Άμερικής πρός τή'
πατρίδα.
Ή υπό την προεδρίαν τοΰ κ. Α
Ζαΐμη μεγάλη έπιτροπή απεδέχθ
ένθουσιωδώς την Ιδέαν ταύτην κ
είμαι ευτυχή; γνωρίζων εις τό^
Ελληνισμόν της Άμερικής ότι έ
ξησφαλίσθη ήδη υπό ταύτης τ< γήπεδον, έφ' ου θά άνεγερθη τί μέγαρον τουτο. Ή τιμή τής ανεγέρσεως τοΰ μεγάρου τούτου άνήκει είς τόν Ελληνισμόν τής Άμερικής, ου τα πατριωτικά αίσθήματα κάλλιον παντός άλλον ηδυνήθην νά έκτι- μήσω κατά την έν μέσω αντοΰ διαμονήν μόν. Τό Μουσείον τον ίερον αγώνος, δ καλούμε&α νά άνεγείρωμεν, θά είναι ή ένδειξις τής ενγνωμοσύ- νης μας πρός τούς έλευθερωτάς μας, θά είναι τό προσκήνυμα καί τό διδακτήριον των παιδιών μας διά τό μέλλον. Θά είναι τό σύμ¬ βολον τής αλληλεγγύης της φυλής μας καί τό μνημεϊον δ νά στεγάστ» την δόξαν μας. θά είναι επί πλέον καί τό καύ- χημα παντός "Ελληνος έξ Άμε¬ ρικής νά βλέπη λαξευμενην επί ΔΙ ΕΟΡΤΛΪ Τ1Ν μαρμάρου την άφιέραΛην ημών «Οί "Ελληνες τής Άμερικής εί μνήμην τον ίερον αγώνος». Είναι ή πρώτη φορά καθ" ή ήπευθννομαι πρός.τόν Έλληνισμό, της Άμερικής ζητών την σνμβο- λην αυτόν την νλικήν. Γνωρίζω τα πολλά τον ιβάρη, γνωρίζω καί την γενναιοδωρίαν τον. Τό πράτ· τα> σήμερον βέβαιος ότι άνταπο-
κρίνομαι είς τα αίσθήματα δλων
Ουδενός "Ελληνος πρέπει νά λεί-
■ψη τό δνομα άπό τό άναμνηστικόν
βιβλίον των δωρεών. Ό όβολός
τον βιο^^αλαιστον καί τα δολλάρια
τον εύπόρον, Οά είναι έξ ίσον εΰ
.τρόσδεκτα.
Άναθέτω τόν ίρανον είς τόν §-
γνωσμένον πατριωτισμόν των 'Ελ-
ληνων τής Άμερικής, καί εΐμαι
βεβαιος ότι ή Έκκλησία, ό Τνπος,
αί Κοινότητες, τα Σωματεΐα καί
αί όργανώσεις, θά άναλάβωσι μετ*
ένθονσιασμον τό έργον καί θά
πρωτοστατήσωσιν είς την έπιτυ-
. Τ- = ... θά κατατίθενται
:ίς τάς δνο Ελληνικάς Τραπέζα;.
Γήν Εθνικήν Τράπεζαν τής 'Ελ-
.άδος έν Ν. Ύόρκη καί την Τρά-
:εζαν των Αθηνών, έν Ν. Ύόρκτ).
Ό Πρεσβευτής,
Χ. Σιμό,τονλος.
;ίαν
Αί ε'ισφοραί
Ε. Α. ΡΑ
«ΕΠΙΣΤΚΜΟΝΙΚΗ»
ΛΥΨΙΣ
ΑΝΑΚΑ-
ΑΠΟ τό Σικάγον μάς ήλθεν ή
• είδησις μιάς ανακαλύψεως «επι-
στημοντκής», άφού ποόκειται περί
δημιουργίαν έπιστημόνων μέ τόν
πλέον ευκολώτερον τρόπον, χωρίς
μελέτας, χωρίς έξετάσεις, χωρίς
προσόντα. Μέ μόνην την ττυσίαν
ολίγων χιλιάδων δολλαρίων. Ανε¬
καλύφθη μία μνστική οργάνωσις
ή όποία κατεσκεύαζεν πλαστά δι-
πλώματα ίατρικής, τα όποΐα καί
επώλει είς τιμάς ποικιλλοΰσας άπύ
δύο μεχρι δέκα χιλιάδας δολλαρίων
τό καθενα. Έκ των έρεννών τής
άστννομίας εξηκριβώθη δτι ση-
μαντικός άριθμός τοιούτων «διπλω-
μάτων ίατρικής» έπωλήθη, γεγο-
νός τό οποίον προϋποθέτει δτι οί ι
Ή έκδρομή τής Στοάς
«' Αβέρωφ» υπέρ τού ό
μωνυμοο Σχολείου.
Ή χρώτη έκίρομή τής έν τω
Άναττολ',κφ Τμήματι τής πόλεως
Νε'ας Υόρκης ϊρώση-ς Στοάς «Α¬
βέρωφ» τής Ο. Α. Ρ. Α., Θά δοθή
σήμερον Κυριακήν, 11 Αύγοίσ. είς
τό 8Τ. ΑΠΑϊόό,ΒΕΚΤδ ΡΑΕΚ,
χβίμενον έν ΕΙ;Μ ΡΑΚΚ τοΰ 8ΤΑ-
ΤΕΝ 18-ΑΝΟ.^
Ή έκ3ρομή αυτή ϊίδεται όπερ
τήρια τϊ·ο)λΐίνται παρά τό> κ. Κ,
Ζαρακοδίτη 400 3Ό ΑνΕ!, ΝίΕ\]
ΑΚΚ 8ΤΑΤΙΟΝΕΚΥ, 820 6ΤΗ
ΑΈ., Μ. Κωσταρέ, 519 2ϋ ΑΥ.
Α. Γεωργοπούλω, 579 2Νϋ Αν..
έν τώ κο^ρείω «Σέριφος», 306 Ε.
32ΝΡ 8Τ., καί Γ. Καδρίκα, 201
Ε. 33ΚΟ 3Τ., τής πόλεως" Νέας
Υόρκης.
'Αρραβώνες
Έν στενώ έκλεκτφ κύκλφ σογ-
γενών
φίλων,
ό έκ των άρι¬
ί
στων οίκων τής παροικίας μας ιυ
κ. Γεμουγΐάννη, μέ χαράν μεγάλη
το·: Σχολείθϋ «Αβέρωφ» δπε5 Θά ?'- **™ΐι«»ν* Ζ*Ρ« μεγάλην
λειτοοργήση τόν Σεπτέμίριον' χαί "Τ"*, 7 τελ5ίνΑ™ν «??αδώ-
είς τό οποίον ή φο.τησις διά χοΐς ^^ ·ΒΓ*τΡβ« ΑΛς Άρχον-
'Ρλτνήκ*·>./*Γ ««.· α-Α«λ,-... ·>- τοι>λα; Γεμουγιαννη, ζπλεϋττί,Γ «.»
;, 11.
Ή έκδρομή τής
τητος «ϋοίμγ
•θεοτόκου».
Φέρεται είς γνώσιν των όμογε
νών, δτι σήμερον, Κυριακήν, 1
Αυγονστου, θά σνλλειτονργήσή ιΐε,
τα τοϋ έφημερίον τής Κοινότητοί
«Άγία Ααύρα— ή Κοίμησις τί
Θεοτόκον», αίδ. κ. Νικ. Άνδριο
ποΰλον καί ό ίεροδιάκονος κ. Εν
ρώτας, όστις καί νά κηρύξη τό»
Ι θείον λόγον.
Την δέ 25 Αύγουστον, ημέραι
Κνριακήν, ή ανωτέρω κοι'νότη;
δίδει την δευτέραν ετησίαν αύτηι
έκδρομήν είς τό έξοχικόν «Άκταΐ
Όν» τον Στάτεν "Αϊλαντ, τού χ,
Ήρακλή Καραμεσίνη. Ή εν.χίνΐΗ
οις των έκδρομέων θά γίνη την)
9ην πρωϊνήν έκ τής εκκλησίαν
(327, ^ν. 126ΤΗ 8Τ.), ή δέ συν-
ήθης λειτουργία θά λάΰτ) χώραν
είς την αίθουσαν τοΰ «Άκταίο
περί την 10:30 πρωϊνήν.
Σκοπός της έκδρομής τατπ,,ν
τής κοινότητος είναι ή νποστήοι·
ξις τοϋ σχολείον της, εις τό οποί¬
ον άπό τοΰ προσεχούς σχολικοϋ ε-
τους Οά λειτουργήσουν δύο Γυ-
μνασιακαί τάξεις, ίδρνομένου τοι¬
ουτοτρόπως τοΰ πρώτον εν Άμε·
ρΐκη Έλληνικοΰ Γυμνασίου. Νά
μή λείψη κανείς άπό την έκδρο¬
μήν.
Αρχιερατεκή λεετοοργία
είς την εκκλησίαν τής
Κοινότητος.
Σημερον, Κυριακήν, Ιΐην Αΰ-
ύϋ, επι τη έορτη της Κοινο-
ης μα:ς 'Εκκλησίας ή «Μετα-
«Αρφωσις τοΰ Χριστοΰ» ήά τελεσθή
Άρχιερατική Λειτουτργία 6πδ τοΰ
Σεί. Ά?χ!εχ!ΐκόπΌυ Βορείου καΐ
Νοτίου Άμερικής, κ. Αλεξάνδρου,
διηθοιιμένο^ υπο τοΰ διακόνου τού
υπο
Έλληνόπα:5ας, κατ' απόφασιν λη-
?Θεϊσ»ν, θά είναι απολύτως ϊωρεάν.
Έλληνοπούλας,
και
έεέ-
ολοψύχως καί άκραδάν-
Ή διοργανωτίκή επιτραπή έργά
ξησφαλίβθη μθΰσική πολυ'όδγανος 6- ?ε?°'-)ΤΤίι
πό τον κ. Βασίλίτην 'Ρν,'™,. *,',« της διά
ιοσ
υπηρεσίας
:εύγη πιτγμάχων καί εν ζεΰγος πα-
λβίστών θά κάμωτίν έπϊδείξεις.
Ό μθ'οσικές όμιλος τής Στοα;
μέ τάς καντάίας το^ καί τα ώραΐά
:ου τραγοΰδια, θά κατα&έλξη τούς
"πε?
™ΰ( καλλιτεχνΐκοΰ αυτής
υφ' ου είναι χεπροΐκισμέ-
ά σ·ογκεντρώ-
σκοπών, μετά τοϋ
όϊ έ
> Κτά ττ>^ έκίρομήν θά εκτεθή
:!ς πλε'-ττηριασμον καί εν αύτοκί-
χαίνοκργές, ^ΗΕVΚΟ^ΕΊ
Η δΕϋ
στρατιου
κεκριμένης
καί βιλοζροοϊοΐ) νέοΰ έν
Ευ-
δια-
οίκογενείας έν Μυτι-
φιλθχροόϊοο νέθ
ωνη δέ έγκατεστημένου κ.
ίθ!> Χατζηγιάννη, γόνου'
αενίι: οϊκηνϊΜπ'/.- ,;.. ·»
ν.αί τοΰ έφημίι,ΐίΌυ τής Κο'.νότητός
μας, κ. Γερον-'.δάκη.
Παρακαλοϋνται όθεν δλο; ο φι·
λόχριστοι όμογενείς τής παρ&ικίας,
όπως προτελθ&χ:ιν είς την Άρχι-
ειρατικήν λείτοοργίαν καί ένωτΐίθώ-
(τι των σοφών ρημάτων τής Α.
Σεδααμιότητος.
ΝΕΐν ΥΟΗΚ ΕΙΤΥ
Ή έκδρομή τοΰ ΙΙανβα-
μιακοΰ Συλλόγου «'Ο
Πυθαγόρας».
Ό Πανσαμιακός Σόλλογος τής
Νέας Υόρκης «Πυθαγόρας» έορ-
τάζει
μου δ
ρ
Σά¬
^ν.^'7" —-•-^«ν-'^α-/χ Της χαρίς ειλικρινώς
3ΕϋΑΝ, άξίας 695 δολ- βηρν όλόκληρος ή
"""" καί άπε^νεί θερμ'ά
> —.·-» —- «»·> λ.. - -ρ...([.^ ? χ^ροίχια μας,
^ων,· . , , .
V*
ΧΛ; «εΛίνει θερμά σογναρτ
Τ,μ, ε,σιτηρι'ο. μβνβν ε'ν ίολ- τηρα είς τε τούς εΰγενεΓς μν^.
»?«ον, τ« οε παιδία Ιωρεάν. Εισ·.- θεντας ώ; καί Χρό'ς την μητέρα
-----------------Καν Μαρίαν Γεμοϋγιάννη καί, τόν
έφοδιασθέντες μέ τοιαΰτα διπ?.ώμα- ?5ελ<Ρον χ. Σπόρον Γεμοογ[άνντν τα, έξασκοϋν τώρα είς καποιο ση- 5κ τώ «Ρ'^'ων νέων τής παροικίας μεΓον τής χώρας την ιατρικήν επι- μεΓον στημην μ ασκοϋν τώρα είς καποιο ση- 5κ τώ «Ρ'^ τής χώρας την ιατρικήν επι- μα,ς' ^ε Χ ν. Ή Ιδία σπείρα είχε πάν- στεΨ:ν· γ ν νέων τής παροικίας «χήν διά την τ^νί τοτε πρός ποολησιν καί πλαστάς Πολιτειαχάς αδείας έξασκήσεα>ς
τοΰ Ιατρικον έπαγγέλματος. 'Επρό-
ν.ειτο δηλαδή περί τελείου έργοστα-
σίου παραγωγής ιατρών. Δέν έ-
γνώσίτη άκόμη εάν ή επιχείρησις
είχεν κανένα έπίδομα άπό την ορ¬
γάνωσιν των εργολάβον κηδειών. ι
των οποίων τόσον έξυπηρέτει τα
ουμφέροντα. '
ΔΗΛΩΣΙΣ
Ο ΙΑΤΡΟΣ ΠΑΝ. ΚΕΚΕΣ
Ειδοποιεί την αξιότιμον πελατείαν
τού ότι μετέφερε τό γραφεϊόν τού
ΑΠΟ 319 %ν. 28ΤΗ 5Τ.,
ΕΙΣ 316 ιΥ. 25ΤΗ 5Τ.,
ΝΕ%Υ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
- - ε ι »*■
την άπελε'^θέρωσιν της
ίά Ικϊρομής ήτις θά γΐνγ) είς
τό δίοτβΐίτ'β ΡαΓΐτ, ΒβΙνβάβΓβ,
Λόνγκ "Αηλιντ, σήμερον Κυρι-
' ' ' γοάστο-ο. Ό Έλληνο-
Άθλητικός Σΰλλογος
_ _ είς την Ικδρομήν παλαιστάς
καί π^γμάχους πρός ποΐκίλίαν τοΰ
προγράμματος. Μο^τική κ2ΐ χο-
ροί θά είνε μέρος τοΰ προγράμμζ-
τος.
Διά νά μεταδίτε εις τον τόπον
τής έκδρομής τχρίτζ τό ΟθΓθηα
Τγ3ΪΠ. έΕέλθετε «?(* ι-λ Τ,ιη«+;— ι
Μετά της £·πό τήΛτ διευ&ννσιν μο"
τελείως κατηρτισμένης Όρχήστρας
μου άναλαμο'άνω νά σκορπίζω την
χαράν κβί ευθυμίαν είς άρραβώνας,
γόμους, βουτα<—ις, έχδροαάς, χοοοί- ο-,-τερίδας καί παντός είδους διασκεδά- σεις. Ίδεάεδης καί αίστ>ημοιτική Μου-
σικη, Άαερικανική καί 'Ε>Ληνική.
Παραδίδο> καί κατ' οίκον μαθήματβ
βιολίου, μαΛ-δολίνου καί κυαβάλου.
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΓΙΚΑΙ
Διενθννσις:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
"Η ΜΕΣΣΗΧΙΟΣ
20·67 ΗβΓΓΪίίβοη Ανθ. Βγοπι, Ν. Υ·
Τηλέφ. ΚετήιοικΙ 9566—4551
ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5, ΡΊΑ. —Ό
«Έθνικός Κήβν|>, 'Ημερήσιος, Κυ-
ρΜτκάτικος καί Είχονογρ«<ρημένος, πο>-
λοϋνται ;κχοά τοΰ άντυτροσώίΓου ιιας
Λσνκα Παρασκίυά, 106 Ν. δϋΙΙθΓ,Ί
Ανβ:., όστις δέχΐται μικράς καί μεγά¬
λας άγγελίας καθώς καί έγγ(?α*άς
σονδρομητό>ν.
ρμής ρε
, έξέλθετε είς τό ^ηοίϊοη
Ανβ. δίαΐίοη, κατόπιν πάρετε τό
κάρρον ΝθΓίΙι Ββ&Α καί έντός
πέντελεπτών τής ώρας θά φθάσετε
είς την είσοδον τοϋ Πάρκου.
Ή εΐΐοίος ωρίσθη 75ο.
(ΕΚ ΤΟΓ ΓΡΑΦΕΙΟΥ)
'Εχλεκτά βιβλία εχ«ι μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «'Εθνΐϋθΰ Κήρυκος>.
'Εκλεκτά βιδλία ρχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «'ΕφνΐΜοΰ Κ
«Σάς άφαρπάζετ.... σάς γοητεύ-
ει μέ ζεσιν κα'ι θελκτικό τραγοΰδι...
άναμφιβόλως σάς κερδίζει μέ το
μέρος τού»..... Ενβ. λΥθΓΐά.
Είναι ΧΓνηματογοάφος διά ραδι-
ου. Ή πρώτη άπ" άρχής μεχρι «-
λους όμιλοϋσα Μουσική 'Επιτυχία
ΤΟ ΚΟΡΙΠΙ ΤΟΥ ΑΡΟΜΟΥ
(ΤΗΕ 5ΤΠΕΕΤ βΙΒί)
Μέ την ΒΕΤΤΥ ΟΟΜΡ5ΟΝ
Τη συμπράξει των Ιοηππγ Ηηγ-
γοπ, Ιαοϊί Ο&ΐάθ, Νεά 5ρ3Γ&5,
Ιθδερΐι ΟανΙηοΓΠ, Ουβ Αγπ-
ΰθΐπΐ'8 ΑΐΙΐ1)α553αθΓ8, ΟΟΓΪ5
ΕβΙοη, Οοΐηϊηϊ δϊπβεΓΒ καί 200
ά7.λων!
Άκούσατε τα ώραϊα μουοακά τε-
μάχια «Εον&Ι>1β 3Π(1 8νν-βεΙ»,
«Μγ (ΐΓββπι Μεΐοάγ» καΐ «Βγο-
Ιίεπ υρ Τιιηβ». Σέ άφαρπάζουν.
Ωσαύτως τα νεώτερα τραγοΰδια
τής Κ. Ο. Α. ΡηοΙορηοηε Ταϋ-
ΪΠ85ϊπ8ίη§
61.ΟΒΕ
Β'νΥΑΥ ΑΤ 46ΤΗ 5Τ.
Δίς τής ημέρας: 2 :45—8 :45.
θέσεις πωλοϋνται άπό τώρα.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
;€θνικο* κηρυξ!
ΜΙΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΙΣ
Ο «Κόμης Ζέππελιν», ό κολοα--)
σός τού αέρος ποΰ διέσχισεν διά
δευτέραν φοράν τόν Ατλαντικόν,
όπως ήτο επόμενον, άπετέλεσεν τό
ζήτημα τής ημέρας κατά την διαρ-
ρεσασαν έβοομάδα καί μέ τόν ε¬
πικείμενον νπερκόσμιον γυοόν τού
θά σνγκεντρώνη επί αρκετάς άκό-
μη ημέρας τό ενδιαφέρον καί την
προσοχήν τού κοινοϋ. Επί τη εύ-
καιρίοι τοϋ δευτέρου νπερωκεανεί-
ου ταξειδίου τοΰ Γερμανικοϋ άε-
^οπλοίου καί τής μεγαλοπρεπονς
τού εμφανίσεως άνωθεν τής Νέας
Υόρκης, μία Άμερικανική εφημε¬
ρίς προέβη είς κάποιαν υπόμνησιν.
Υπενθύμισεν είς τό κοινόν ότι τω | νας,
1918 κατά τψ συνομολόγησιν τής
άνακωχής, ή όποία έθεσε τέρμα είς
τόν καταστρεπτικόν πόλεμον, ι/ι
ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
Η 2ΥΜΜΕΤ0ΧΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΝ
ΕΠ ΤΗΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΑΑ. ΠΑΑΙΓΓΕΝΕ2ΙΑ2
Πρός ανέγερσιν Λϊουβείου, ίστορικου τού Ιεροΰ αγώνος μας, ίνα ουγκεντρωΙ
σιν έν αύτω τα ίερά κειμήλιά μας καί ή δόξα τής νέας Ελλάδος.— Ή
τβμή τής ανεγέρσεως τού μεγάρου τούτου άνήκει ·ε£ς τδν έν
Άμερίκή Ελληνισμόν.
ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Χ. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ
ΝΕ» ΥΟΗΚ ΕΙΤΥ
αντιπροσωποι των συμμαχων οΐ¬
τινες μετέβησαν είς την Γερμανί¬
αν, δέν έπρόσεξαν την κολοσσιαίαν
ποσότητα υλικών ή όποία είχεν συγ
κεντραίθη είς τόν τόπον οπον κα-
τεσκευάζοντο τα πηδαλιουχούμενα
άερόπλοια. Άπό τα μυστικά εγ-
■γραχρα, τα όοτοΐα περιήλθον μεταγε
νεστέρως είς την κατοχήν τού Α¬
μερικανικόν υπουργείον των Στρα
τιωτικών, απεκαλύφθη ότι τα ύλι
κά έκεϊνα προορίζοντο διά την κα
τασκευήν ενός τεραστιον Ζέππε-
λιν, τό οποίον θά ανελάμβανε νά δι
απλεύστ) τό'ν ωκεανόν καί νά βομ-
βαρδίση την Νέαν "Υόρκην. Εύτν-
χώς επήλθεν ή άνακωχή καί τα
Γερμανικά σχέδια έματαιώθησαν.
Οί Νεοϋορκέζοι έγνώρισαν τό
Ζέππελιν μόνον ώςσύμβολον είρή-
νης καί φιλίας καί διά τουτο τό έ-
χαιρέτησαν μέ τόσον ενθουσιασμόν.
Έλλη,νική Πρεσβεία
έν Ουασιγκτώνι.
Τή 23 Ιουλίου, 1929.
Π ρός τοΰς έν Άμερικί) "Ελλη-
ΑΜΦΙΒΟΛΙΑΙ
Ο πρωτότυπος διαγωνισμός τόν
οποίον επροκάλεσεν ό μέγας έφεν-
ρέτης Τόμας "Εδισων δια νά άνα-
καλΰψτι τόν διάδοχον τού μεταξύ
τής Άμερικαντκής νεολαίας έξα-
κολονθεί νά προκαλη παντοϊα σχό-
λια καί έπιφυλάξεις. Πολλοίδιατν-
πώνουν άμφιόολίας ώς πρός την
άποτελεσματικότητα τής χρησιμο-
ποιηθείσης μέθοδον τοϋ οιαγωνι-
σμοΰ πρός ανακάλυψιν τής κρυ-
πτομένης μεγαλοφυΐας. Καί ύπεν-
■θνμίζουν οί πολλοί αύτοι δτι οί ά-
ποτελέσαντες την έξεταστικήν επι¬
τροπήν, "Εδισων, Φόρντ, Ήστ-
μαν καί Λίντμπεργκ, δέν άνεδεί
χ·θησαν επειτα άπό κανένα διαγω
νισμόν, άλλά υπήρξαν αντοδημι
©ύργητοι. Αί έξετάσεις δέν άπο
τελοΰν άλάνθαστον μέθοδον έκλο
γης των μεγάλων διανοιών. Ύπάρ
χονν πλείσται όσαι περιπτώσει:
κατά τάς οποίας οί πρώτοι μαθη¬
ταί τοϋ σχολείον κατέλαόαν την τε¬
λευταίαν 6α·θμίδα είς τόν άγώνα
τής ζωής. Ή Άμερικανική ίστο
ρία αποτελεί την ώραιοτέραν έπο-
ποιίαν αύτοδημιουργήτων άνθρώ-
πων. Άπό καταοΌλής κόσμου αί
μεγάλαι διάνοιαι ανεκαλύφθησαν
διά των ?ργων των, έν πάση περι¬
πτώσει ημείς ευχόμεθα είς τόν έπι-
τυχόντα κατά τόν διαγωνισμόν νε¬
αρόν Χιοΰστων δχι μόνον νά φθά¬
ση, άλλά καί νά υπερβή τόν Έδι¬
σων, πρός τό καλόν της ανθρωπό¬
τητος.
Τό ερχόμενον ετος θά έορτασθΐ}
έν "Ελλάδι ή Έκατονταετηρίς τής
Έθνικής άπΌκαταστάσεως.
"Οπως πρό εκατόν καί πλέον £-
των οί άπανταχοϋ "Ελληνες διά
κοινών άγώνων άνέστησαν την
Έλλάδα, ούτω καί σήμερον οί ά¬
πανταχον "Ελληνες καθήκον ιε¬
ρόν έχουσι νά συμμετάσχωσι είς
τόν πανηγυρισμόν της πρώτης έ-
κατονταετηρίδος, καί την εκδήλω¬
σιν τής ενγνωμοσΰνης τής φυλής
πρός τοΰς έλευθερωτάς τής πατρί¬
δος.
Καλουνται οί άπανταχον "Ελλ-
νες νά συμμετάσχωσιν είς τόν πα¬
νηγυρισμόν τής έκατονταετηρίδος
μας καί νά λαμπρννωσι διά τής
συμβολής των τάς εορτάς ταύτας.
'Ενόμισα δτι ήτο επιβεβλημένον
νά μή ύστερήση ό Έλληνισμός της
Άμερικής. Μεταξΰ των διαφόρων
ίργων ών εχει ανάγκην ή πατρίς
— -Τ καί ή ανέγερσις ενός
ν
είναι
μ^ ναι καί ή ανέγερσις ενός
Μουσείον ιστορικόν τοΰ ιερόν α¬
γώνος μας ίνα συγκεντρωθώσιν έν
αύτω τα ίερά κειμήλιά μας καί ή
| δόξα τής νέας Ελλάδος. Ή άν
1 έγερσις τοΰ Μουσείου τούτου θι
ήτο δώρον άντάξιον τον όλον 'Ελ
ληνισμοΰ τής Άμερικής πρός τή'
πατρίδα.
Ή υπό την προεδρίαν τοΰ κ. Α
Ζαΐμη μεγάλη έπιτροπή απεδέχθ
ένθουσιωδώς την Ιδέαν ταύτην κ
είμαι ευτυχή; γνωρίζων εις τό^
Ελληνισμόν της Άμερικής ότι έ
ξησφαλίσθη ήδη υπό ταύτης τ< γήπεδον, έφ' ου θά άνεγερθη τί μέγαρον τουτο. Ή τιμή τής ανεγέρσεως τοΰ μεγάρου τούτου άνήκει είς τόν Ελληνισμόν τής Άμερικής, ου τα πατριωτικά αίσθήματα κάλλιον παντός άλλον ηδυνήθην νά έκτι- μήσω κατά την έν μέσω αντοΰ διαμονήν μόν. Τό Μουσείον τον ίερον αγώνος, δ καλούμε&α νά άνεγείρωμεν, θά είναι ή ένδειξις τής ενγνωμοσύ- νης μας πρός τούς έλευθερωτάς μας, θά είναι τό προσκήνυμα καί τό διδακτήριον των παιδιών μας διά τό μέλλον. Θά είναι τό σύμ¬ βολον τής αλληλεγγύης της φυλής μας καί τό μνημεϊον δ νά στεγάστ» την δόξαν μας. θά είναι επί πλέον καί τό καύ- χημα παντός "Ελληνος έξ Άμε¬ ρικής νά βλέπη λαξευμενην επί ΔΙ ΕΟΡΤΛΪ Τ1Ν μαρμάρου την άφιέραΛην ημών «Οί "Ελληνες τής Άμερικής εί μνήμην τον ίερον αγώνος». Είναι ή πρώτη φορά καθ" ή ήπευθννομαι πρός.τόν Έλληνισμό, της Άμερικής ζητών την σνμβο- λην αυτόν την νλικήν. Γνωρίζω τα πολλά τον ιβάρη, γνωρίζω καί την γενναιοδωρίαν τον. Τό πράτ· τα> σήμερον βέβαιος ότι άνταπο-
κρίνομαι είς τα αίσθήματα δλων
Ουδενός "Ελληνος πρέπει νά λεί-
■ψη τό δνομα άπό τό άναμνηστικόν
βιβλίον των δωρεών. Ό όβολός
τον βιο^^αλαιστον καί τα δολλάρια
τον εύπόρον, Οά είναι έξ ίσον εΰ
.τρόσδεκτα.
Άναθέτω τόν ίρανον είς τόν §-
γνωσμένον πατριωτισμόν των 'Ελ-
ληνων τής Άμερικής, καί εΐμαι
βεβαιος ότι ή Έκκλησία, ό Τνπος,
αί Κοινότητες, τα Σωματεΐα καί
αί όργανώσεις, θά άναλάβωσι μετ*
ένθονσιασμον τό έργον καί θά
πρωτοστατήσωσιν είς την έπιτυ-
. Τ- = ... θά κατατίθενται
:ίς τάς δνο Ελληνικάς Τραπέζα;.
Γήν Εθνικήν Τράπεζαν τής 'Ελ-
.άδος έν Ν. Ύόρκη καί την Τρά-
:εζαν των Αθηνών, έν Ν. Ύόρκτ).
Ό Πρεσβευτής,
Χ. Σιμό,τονλος.
;ίαν
Αί ε'ισφοραί
Ε. Α. ΡΑ
«ΕΠΙΣΤΚΜΟΝΙΚΗ»
ΛΥΨΙΣ
ΑΝΑΚΑ-
ΑΠΟ τό Σικάγον μάς ήλθεν ή
• είδησις μιάς ανακαλύψεως «επι-
στημοντκής», άφού ποόκειται περί
δημιουργίαν έπιστημόνων μέ τόν
πλέον ευκολώτερον τρόπον, χωρίς
μελέτας, χωρίς έξετάσεις, χωρίς
προσόντα. Μέ μόνην την ττυσίαν
ολίγων χιλιάδων δολλαρίων. Ανε¬
καλύφθη μία μνστική οργάνωσις
ή όποία κατεσκεύαζεν πλαστά δι-
πλώματα ίατρικής, τα όποΐα καί
επώλει είς τιμάς ποικιλλοΰσας άπύ
δύο μεχρι δέκα χιλιάδας δολλαρίων
τό καθενα. Έκ των έρεννών τής
άστννομίας εξηκριβώθη δτι ση-
μαντικός άριθμός τοιούτων «διπλω-
μάτων ίατρικής» έπωλήθη, γεγο-
νός τό οποίον προϋποθέτει δτι οί ι
Ή έκδρομή τής Στοάς
«' Αβέρωφ» υπέρ τού ό
μωνυμοο Σχολείου.
Ή χρώτη έκίρομή τής έν τω
Άναττολ',κφ Τμήματι τής πόλεως
Νε'ας Υόρκης ϊρώση-ς Στοάς «Α¬
βέρωφ» τής Ο. Α. Ρ. Α., Θά δοθή
σήμερον Κυριακήν, 11 Αύγοίσ. είς
τό 8Τ. ΑΠΑϊόό,ΒΕΚΤδ ΡΑΕΚ,
χβίμενον έν ΕΙ;Μ ΡΑΚΚ τοΰ 8ΤΑ-
ΤΕΝ 18-ΑΝΟ.^
Ή έκ3ρομή αυτή ϊίδεται όπερ
τήρια τϊ·ο)λΐίνται παρά τό> κ. Κ,
Ζαρακοδίτη 400 3Ό ΑνΕ!, ΝίΕ\]
ΑΚΚ 8ΤΑΤΙΟΝΕΚΥ, 820 6ΤΗ
ΑΈ., Μ. Κωσταρέ, 519 2ϋ ΑΥ.
Α. Γεωργοπούλω, 579 2Νϋ Αν..
έν τώ κο^ρείω «Σέριφος», 306 Ε.
32ΝΡ 8Τ., καί Γ. Καδρίκα, 201
Ε. 33ΚΟ 3Τ., τής πόλεως" Νέας
Υόρκης.
'Αρραβώνες
Έν στενώ έκλεκτφ κύκλφ σογ-
γενών
φίλων,
ό έκ των άρι¬
ί
στων οίκων τής παροικίας μας ιυ
κ. Γεμουγΐάννη, μέ χαράν μεγάλη
το·: Σχολείθϋ «Αβέρωφ» δπε5 Θά ?'- **™ΐι«»ν* Ζ*Ρ« μεγάλην
λειτοοργήση τόν Σεπτέμίριον' χαί "Τ"*, 7 τελ5ίνΑ™ν «??αδώ-
είς τό οποίον ή φο.τησις διά χοΐς ^^ ·ΒΓ*τΡβ« ΑΛς Άρχον-
'Ρλτνήκ*·>./*Γ ««.· α-Α«λ,-... ·>- τοι>λα; Γεμουγιαννη, ζπλεϋττί,Γ «.»
;, 11.
Ή έκδρομή τής
τητος «ϋοίμγ
•θεοτόκου».
Φέρεται είς γνώσιν των όμογε
νών, δτι σήμερον, Κυριακήν, 1
Αυγονστου, θά σνλλειτονργήσή ιΐε,
τα τοϋ έφημερίον τής Κοινότητοί
«Άγία Ααύρα— ή Κοίμησις τί
Θεοτόκον», αίδ. κ. Νικ. Άνδριο
ποΰλον καί ό ίεροδιάκονος κ. Εν
ρώτας, όστις καί νά κηρύξη τό»
Ι θείον λόγον.
Την δέ 25 Αύγουστον, ημέραι
Κνριακήν, ή ανωτέρω κοι'νότη;
δίδει την δευτέραν ετησίαν αύτηι
έκδρομήν είς τό έξοχικόν «Άκταΐ
Όν» τον Στάτεν "Αϊλαντ, τού χ,
Ήρακλή Καραμεσίνη. Ή εν.χίνΐΗ
οις των έκδρομέων θά γίνη την)
9ην πρωϊνήν έκ τής εκκλησίαν
(327, ^ν. 126ΤΗ 8Τ.), ή δέ συν-
ήθης λειτουργία θά λάΰτ) χώραν
είς την αίθουσαν τοΰ «Άκταίο
περί την 10:30 πρωϊνήν.
Σκοπός της έκδρομής τατπ,,ν
τής κοινότητος είναι ή νποστήοι·
ξις τοϋ σχολείον της, εις τό οποί¬
ον άπό τοΰ προσεχούς σχολικοϋ ε-
τους Οά λειτουργήσουν δύο Γυ-
μνασιακαί τάξεις, ίδρνομένου τοι¬
ουτοτρόπως τοΰ πρώτον εν Άμε·
ρΐκη Έλληνικοΰ Γυμνασίου. Νά
μή λείψη κανείς άπό την έκδρο¬
μήν.
Αρχιερατεκή λεετοοργία
είς την εκκλησίαν τής
Κοινότητος.
Σημερον, Κυριακήν, Ιΐην Αΰ-
ύϋ, επι τη έορτη της Κοινο-
ης μα:ς 'Εκκλησίας ή «Μετα-
«Αρφωσις τοΰ Χριστοΰ» ήά τελεσθή
Άρχιερατική Λειτουτργία 6πδ τοΰ
Σεί. Ά?χ!εχ!ΐκόπΌυ Βορείου καΐ
Νοτίου Άμερικής, κ. Αλεξάνδρου,
διηθοιιμένο^ υπο τοΰ διακόνου τού
υπο
Έλληνόπα:5ας, κατ' απόφασιν λη-
?Θεϊσ»ν, θά είναι απολύτως ϊωρεάν.
Έλληνοπούλας,
και
έεέ-
ολοψύχως καί άκραδάν-
Ή διοργανωτίκή επιτραπή έργά
ξησφαλίβθη μθΰσική πολυ'όδγανος 6- ?ε?°'-)ΤΤίι
πό τον κ. Βασίλίτην 'Ρν,'™,. *,',« της διά
ιοσ
υπηρεσίας
:εύγη πιτγμάχων καί εν ζεΰγος πα-
λβίστών θά κάμωτίν έπϊδείξεις.
Ό μθ'οσικές όμιλος τής Στοα;
μέ τάς καντάίας το^ καί τα ώραΐά
:ου τραγοΰδια, θά κατα&έλξη τούς
"πε?
™ΰ( καλλιτεχνΐκοΰ αυτής
υφ' ου είναι χεπροΐκισμέ-
ά σ·ογκεντρώ-
σκοπών, μετά τοϋ
όϊ έ
> Κτά ττ>^ έκίρομήν θά εκτεθή
:!ς πλε'-ττηριασμον καί εν αύτοκί-
χαίνοκργές, ^ΗΕVΚΟ^ΕΊ
Η δΕϋ
στρατιου
κεκριμένης
καί βιλοζροοϊοΐ) νέοΰ έν
Ευ-
δια-
οίκογενείας έν Μυτι-
φιλθχροόϊοο νέθ
ωνη δέ έγκατεστημένου κ.
ίθ!> Χατζηγιάννη, γόνου'
αενίι: οϊκηνϊΜπ'/.- ,;.. ·»
ν.αί τοΰ έφημίι,ΐίΌυ τής Κο'.νότητός
μας, κ. Γερον-'.δάκη.
Παρακαλοϋνται όθεν δλο; ο φι·
λόχριστοι όμογενείς τής παρ&ικίας,
όπως προτελθ&χ:ιν είς την Άρχι-
ειρατικήν λείτοοργίαν καί ένωτΐίθώ-
(τι των σοφών ρημάτων τής Α.
Σεδααμιότητος.
ΝΕΐν ΥΟΗΚ ΕΙΤΥ
Ή έκδρομή τοΰ ΙΙανβα-
μιακοΰ Συλλόγου «'Ο
Πυθαγόρας».
Ό Πανσαμιακός Σόλλογος τής
Νέας Υόρκης «Πυθαγόρας» έορ-
τάζει
μου δ
ρ
Σά¬
^ν.^'7" —-•-^«ν-'^α-/χ Της χαρίς ειλικρινώς
3ΕϋΑΝ, άξίας 695 δολ- βηρν όλόκληρος ή
"""" καί άπε^νεί θερμ'ά
> —.·-» —- «»·> λ.. - -ρ...([.^ ? χ^ροίχια μας,
^ων,· . , , .
V*
ΧΛ; «εΛίνει θερμά σογναρτ
Τ,μ, ε,σιτηρι'ο. μβνβν ε'ν ίολ- τηρα είς τε τούς εΰγενεΓς μν^.
»?«ον, τ« οε παιδία Ιωρεάν. Εισ·.- θεντας ώ; καί Χρό'ς την μητέρα
-----------------Καν Μαρίαν Γεμοϋγιάννη καί, τόν
έφοδιασθέντες μέ τοιαΰτα διπ?.ώμα- ?5ελ<Ρον χ. Σπόρον Γεμοογ[άνντν τα, έξασκοϋν τώρα είς καποιο ση- 5κ τώ «Ρ'^'ων νέων τής παροικίας μεΓον τής χώρας την ιατρικήν επι- μεΓον στημην μ ασκοϋν τώρα είς καποιο ση- 5κ τώ «Ρ'^ τής χώρας την ιατρικήν επι- μα,ς' ^ε Χ ν. Ή Ιδία σπείρα είχε πάν- στεΨ:ν· γ ν νέων τής παροικίας «χήν διά την τ^νί τοτε πρός ποολησιν καί πλαστάς Πολιτειαχάς αδείας έξασκήσεα>ς
τοΰ Ιατρικον έπαγγέλματος. 'Επρό-
ν.ειτο δηλαδή περί τελείου έργοστα-
σίου παραγωγής ιατρών. Δέν έ-
γνώσίτη άκόμη εάν ή επιχείρησις
είχεν κανένα έπίδομα άπό την ορ¬
γάνωσιν των εργολάβον κηδειών. ι
των οποίων τόσον έξυπηρέτει τα
ουμφέροντα. '
ΔΗΛΩΣΙΣ
Ο ΙΑΤΡΟΣ ΠΑΝ. ΚΕΚΕΣ
Ειδοποιεί την αξιότιμον πελατείαν
τού ότι μετέφερε τό γραφεϊόν τού
ΑΠΟ 319 %ν. 28ΤΗ 5Τ.,
ΕΙΣ 316 ιΥ. 25ΤΗ 5Τ.,
ΝΕ%Υ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
- - ε ι »*■
την άπελε'^θέρωσιν της
ίά Ικϊρομής ήτις θά γΐνγ) είς
τό δίοτβΐίτ'β ΡαΓΐτ, ΒβΙνβάβΓβ,
Λόνγκ "Αηλιντ, σήμερον Κυρι-
' ' ' γοάστο-ο. Ό Έλληνο-
Άθλητικός Σΰλλογος
_ _ είς την Ικδρομήν παλαιστάς
καί π^γμάχους πρός ποΐκίλίαν τοΰ
προγράμματος. Μο^τική κ2ΐ χο-
ροί θά είνε μέρος τοΰ προγράμμζ-
τος.
Διά νά μεταδίτε εις τον τόπον
τής έκδρομής τχρίτζ τό ΟθΓθηα
Τγ3ΪΠ. έΕέλθετε «?(* ι-λ Τ,ιη«+;— ι
Μετά της £·πό τήΛτ διευ&ννσιν μο"
τελείως κατηρτισμένης Όρχήστρας
μου άναλαμο'άνω νά σκορπίζω την
χαράν κβί ευθυμίαν είς άρραβώνας,
γόμους, βουτα<—ις, έχδροαάς, χοοοί- ο-,-τερίδας καί παντός είδους διασκεδά- σεις. Ίδεάεδης καί αίστ>ημοιτική Μου-
σικη, Άαερικανική καί 'Ε>Ληνική.
Παραδίδο> καί κατ' οίκον μαθήματβ
βιολίου, μαΛ-δολίνου καί κυαβάλου.
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΓΙΚΑΙ
Διενθννσις:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
"Η ΜΕΣΣΗΧΙΟΣ
20·67 ΗβΓΓΪίίβοη Ανθ. Βγοπι, Ν. Υ·
Τηλέφ. ΚετήιοικΙ 9566—4551
ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5, ΡΊΑ. —Ό
«Έθνικός Κήβν|>, 'Ημερήσιος, Κυ-
ρΜτκάτικος καί Είχονογρ«<ρημένος, πο>-
λοϋνται ;κχοά τοΰ άντυτροσώίΓου ιιας
Λσνκα Παρασκίυά, 106 Ν. δϋΙΙθΓ,Ί
Ανβ:., όστις δέχΐται μικράς καί μεγά¬
λας άγγελίας καθώς καί έγγ(?α*άς
σονδρομητό>ν.
ρμής ρε
, έξέλθετε είς τό ^ηοίϊοη
Ανβ. δίαΐίοη, κατόπιν πάρετε τό
κάρρον ΝθΓίΙι Ββ&Α καί έντός
πέντελεπτών τής ώρας θά φθάσετε
είς την είσοδον τοϋ Πάρκου.
Ή εΐΐοίος ωρίσθη 75ο.
(ΕΚ ΤΟΓ ΓΡΑΦΕΙΟΥ)
'Εχλεκτά βιβλία εχ«ι μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «'Εθνΐϋθΰ Κήρυκος>.
'Εκλεκτά βιδλία ρχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοΰ «'ΕφνΐΜοΰ Κ
«Σάς άφαρπάζετ.... σάς γοητεύ-
ει μέ ζεσιν κα'ι θελκτικό τραγοΰδι...
άναμφιβόλως σάς κερδίζει μέ το
μέρος τού»..... Ενβ. λΥθΓΐά.
Είναι ΧΓνηματογοάφος διά ραδι-
ου. Ή πρώτη άπ" άρχής μεχρι «-
λους όμιλοϋσα Μουσική 'Επιτυχία
ΤΟ ΚΟΡΙΠΙ ΤΟΥ ΑΡΟΜΟΥ
(ΤΗΕ 5ΤΠΕΕΤ βΙΒί)
Μέ την ΒΕΤΤΥ ΟΟΜΡ5ΟΝ
Τη συμπράξει των Ιοηππγ Ηηγ-
γοπ, Ιαοϊί Ο&ΐάθ, Νεά 5ρ3Γ&5,
Ιθδερΐι ΟανΙηοΓΠ, Ουβ Αγπ-
ΰθΐπΐ'8 ΑΐΙΐ1)α553αθΓ8, ΟΟΓΪ5
ΕβΙοη, Οοΐηϊηϊ δϊπβεΓΒ καί 200
ά7.λων!
Άκούσατε τα ώραϊα μουοακά τε-
μάχια «Εον&Ι>1β 3Π(1 8νν-βεΙ»,
«Μγ (ΐΓββπι Μεΐοάγ» καΐ «Βγο-
Ιίεπ υρ Τιιηβ». Σέ άφαρπάζουν.
Ωσαύτως τα νεώτερα τραγοΰδια
τής Κ. Ο. Α. ΡηοΙορηοηε Ταϋ-
ΪΠ85ϊπ8ίη§
61.ΟΒΕ
Β'νΥΑΥ ΑΤ 46ΤΗ 5Τ.
Δίς τής ημέρας: 2 :45—8 :45.
θέσεις πωλοϋνται άπό τώρα.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΤΌΥΣΤΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙ2ΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗΝ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ
ΑΓΩΝΙΖΟΜΕθΑ ΪΠΕΡΈϊΙθΡΦΟΣΕΩΣ
ΤΗ2 ΝΕΑ- ΕΛΑΗΝΙΚΗΣ ΓΕΝΕΑ.
τα.
ών
„„ αί Αεβϊϊθΐνίδες τού Γιόγκερς----,__ν,—,.^-Ψ ,^. ,.ν.>«^Μ, ^.^μ,
.— Έτκκαλούμεθα την ένίβχυβιν δλων των τιμίων όμοϊδεατών
δ«ω<: διαφνλάξωμεν ώς κόρην οφθαλμού τα τιμαλφέ—ερα της Ελ¬ ληνικάς Φυλής. ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΙΣΧΥΝΗ ΓνΙΑΣ ΤΟ ΣΒΥΣΙΜΟΝ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΜΑΣ ΥΟΝΚΕΚδ, 7 Αυγουστον, 1929. Άξιότιμε κ. Διενθυντά τοϋ «Ε¬ θνικον Κήρυκος» Νέαν Υόρκην 'Η πρώτη έτησία έ«δρομή τοϋ Έκπαιδευτικοϋ Συλλόγου Κυρίων «αι Δεσποινίδιον «"Ομηρος» τοΰ Γιόνκερ; ήτις έλαβε χώραν την πα- ςελθοΰσαν Κυριακήν 4ην Αύγοΰ- οτου είς τό μαγευτικήν καί δρο- οόλονστον ΖΕΟΙλΕΚ' 8 ΟΚΟΈ εστέφθη υπό πλήρους επιτυχίας. Οί έκορομείς ήρχισαν νά προσέρ¬ χωνται άπό τής 9 ης ά>ρας π. μ.
χαί περί την 12ην ώραν έφθασε καί
6 "Ελληνικάς Άθλητικός Σύλλογος
«Έρμής» έν σώματι. Ή μουσική
τότε άνέκ,ρουσε τόν Αμερικανικόν
ν.αί Ελληνικόν Εθνικόν °Υ|ΐνον
καί μετά ταυτα ή Πρόεδρος τοϋ
Έκπαιδευτικοϋ Συλλόγου κ, "Αν¬
να Μουγίου, λαβούσα τόν λόγον
ωμίλησε μετ" εξαιρετικήν εύφρα·
δεία; περί τοϋ σκοποΰ τοϋ Σνλλό-
γου καί περί της άνάγκης τής δια¬
τηρήσεως των Έλληντκών Σχολεί¬
ων καί μεταξύ άλλον εΐπε καί τα
εξής:
«Τό ώραιότερον καθήκον των
Έλληνίδων μητέρων είναι ή 'Ελ-
ληνοποεπής καί Χριστιανική άνα-
τροφή των βλαστών τής νεας 'Ελ-
ληνικής Γενεάς. Ό σκοπός τοΰ
Έκπαώεντικοϋ Συλλόγου Κυρίων
καί Δεσποινίδιον τοΰ Γιόνκερς είναι
ή διατήρησις τής 'Ελληνικής γλώσ
οης καί ή έμμονή είς τάς θρησκευ¬
τικάς χαί οίογενειακάς παραδόσε'ς
τή; φνλης μας, τάς οποίας οφείλο¬
μεν νά διαφνλάξωμεν ώς κόρην
οφθαλμού. "Οφείλομεν νά βοηθή¬
σωμεν, νά υποστηρίξωμεν καί νά
«ιατηρήσωμεν πάσαις δυνάμεσι τό
Ελανικόν Σχολείον, διά τοΰ οποίον
™ι χατος·θώσωμεν νά κάμωμεν τα
Ελλπνόπουλα νά διατηρήσωσι
την γλώσσαν των πατέρων μας κα-
™ς /.αί τα ίδεώδη καί ίδαιαζά
της ενδόξου Ελληνικάς φυλή; μας.
,λ0ς τ-ϊ^° εχομεν ανάγκην της
'" ς δλων των Έλληνίδων α-(
α;, διότι μόνον διά τής
ι ύλική; συνδρομή; δλων
των έλληνίδων θά δυνηθώμεν νά
^«στησωμεν τα 'Εληνόπουλα άν-
άθανάτων αρογόνων
ών
κα
. Γρϋς τελευταίους λόγονς τής
νι'Ρΐ^ Προέδρου εκάλυψαν πα·
ενη νη 1-λ^λΑ ..-.______'
Π
,οά χειοοκροτή-
τούτου ή Κυρία
'5 'ΐυχαριστησε τον Α-
Σύλλογον «Ερμήν» τής
Υο«κης διά την έν σώματι
^ ""ην των μελών τού εις την
καί μετά ταυτα ό κ. Κων
'?, Κριτζάς διά κατάλληλον
, "ησεως έκήρυξε την εναρ-
των άγώνων εις τούς όποίους
ρ
ξής
ταχύτητος 100 ΰαρδών:
ρ<* Κίδς. 2) Γε Κάς Β ή «ντιο; Βασδέ- Κοταώνας. 2) Δη- 1 ) Κώ 12 λιτρών: ΐγύριος Τΰρνας. 2 Άλέ- δας 7 δακτΰλους. Ό κ. Κυπριανί- δης ύπερέδη κατά 2 πόδας τό ρε- ν.όρ των τελευταίων Πανελληνί- ων άγώνων. 2) Άργ. Τνρνας, 18 πόδας 5 1)2 δαχτύλους. 3) Γεώρ. Κανδύλου, 16 πόδας 9 δακτύλους. Δισκοοολία φί έπιδείξεις είς σφυροβολίαν καί σφαιροβολίαν υ¬ πό τοΰ παλοαμάχου Γεώργιον Π αυ λίδαυ καί Εύαγγέλου Χρήστου. Ό Γεώργιος Π αυλίδης ανεδείχθη πρωτος ρίψας τόν δίσκον είς από¬ στασιν 123 ποδών, την σφαίραν είς απόστασιν 167 ποδών καί την έκ 35 λιτρών σφύραν είς απόστα¬ σιν 45 ποδών. Π υγμαχία δύο γύρων, Αλέξαν¬ δρον Ξηροΰ μετά Λεωνίδου Χίου καί Αλεξάνδρου Ξηρόν μετά Χα- ραλάμπους Σκλάδου. Ό Άλέξαν- δρος Ξηρος πρώην μέλος τοΰ Ό- λυμπιακοΰ Συλλόγου τοΰ Σικάγου επέδειξε πρώτης τάξεως πνγμα- χίαν. Μ ι^« είς μήκος μετά φοράς: 1} Κ"π9ος Κυποιανίδης, 21 πό- Μετά την τέλεσιν των άγώνων ό κ. Κων. Κριτζάς έξιστόρησε την ίδρυσιν καί την λαμπράν σταδιο- θρομίαν τοϋ Άθλητικοΰ Συλλόγου *Έρμοϋ» ευχηθείς όπως τα μέλλη τοΰ Συλόγου φανώσιν άντάξια των εύκλεών προγόνων μας οίτινες ιγ σαν δχι μόνον πρώτοι μεταξύ των αλλων εθνών είς τόν Άθλητισμόν άλλά καί σήμερον άκόμη θεωροϋν- ται ώς ο^ πατέρες καί οί ίδρυταί τοΰ αθλητισμοϋ είς όλας τάς χώρας τού κόσμον. Ιδιαιτέρως σννεχάρη τόν Π ρόεδρον τοΰ Άθλητικοΰ Συλλόγου κ. Δημ. Κνρόπουλον, τόν Γραμματέα κ. Αλεξ. Χαρισι- άδην, τόν παλαίμαχον άθλητήν κ. Γεώρ. Παυλίδην, τόν πρωταθλη- τήν κ. Αλεξ. Χατζητχαμπέρην, πάν τας τούς νικητάς καί δλα έν γένει τα μέλη τοΰ Άθλητικοΰ Συλλόγου διά τάς υπέρ τοϋ αθλητισμοϋ φιλο- τίμους ενεργείας αυτών διά των οποίων θά άνυψώσωσι καί τό τι¬ μήσωσι τό Ελληνικόν δνομα έν Α¬ μερικήν Ό ύπερσχος λόγος τοϋ κ. Κρι- ;ά εκαλύφθη μέ παταγώδη χει- , ΓΛροτήματα. Κατόπιν τούτου επη¬ κολούθησεν ή άπονομή των έπά- θλων εί; τούς νικητάς των δια¬ φόρων άγωνισμάτων νπό τα ζω¬ ηρά χειροκροτήματα καί τάς έπευ- φημίας των έκδρομεων. Ό κ. Κύ- προς Κυπριανίδης όστις ήλθε νι- κητής είς τό άλλιια μετά φοράς κα- ΰώς ν.αί είς τόν δρόμον 100 ύαρ- δών ευγενώς φερόμενος παρεχώρη) σε τό διά τόν δρόμον 100 ΰαρυών' βραβείον τού είς τόν έλθοντα δεύ¬ τερον κ. Γ. Κανδύλου, κρατήσας διά τόν εαυτόν τον μόνον τό διά τό αλμα μετά φοράς βραβείον τού όπερ ήτο ?ν πολύτιμον ωρολόγιον τής'χειρός. Μετά την απονομήν των βρα- βείων επηκολούθησεν ή έκκύβευσις τού λαχείου. Ό πρώτος τυχηρός άριθμός ξλαχεν είς τόν κ. Μοΰγιον έκ Κοννέκτικουτ, είς τόν οποίον θά αποσταλή τό ωραίον ραιδιόφουνον ΜΑαΕδΤΙΟ δπερ εκέρδισε. Ό οεύτερος άριθμός μία ήλεκτρική λάμπα, ετυχεν είς τον κ. Π. Μσί- γιον όστις εδήλωσεν δτι την προσ- φέρει είς τόν Σύλλογον. Οί δΰο άλ- λοι άοιθιιοί ετυχαν είς αλλους. Κατόπιν τούτου εγινε πλειστηρι- ασμός των διαφόρων έργοχείρων καί αλλων άντικειμένων- άτινα έδω- ρήθησαν παρά των κυρίων τοΰ Ι'ιόνκερς: Ή κ. "Αννα Μοΰγιον, Πρόε¬ δρος, έδώρησεν ωραίον δίσκον μέ χειροκέντητον σκέπασμα, ή %. Α¬ λεξάνδρα Μασούρα, Άντιπρόλε- δρος εν ζεϋγος ώραίων χειρόκεν- τήτων μαξιλαρίων, ή κ. Άνθίππη Τσέρου μίαν ωραίαν χειροκέν—ττον νυκτοθήκην, ή κ. Μερσίνα Ζαχά- κου, εν ωραίον χειροκέντητον σκάρφ, ή κ. Ίουστίνη Χριστοφό- ρον έδωρήσατο μίαν ωραίαν Κυ- πριακήν δαντέλλαν καί εν έργό- χειρον, ή κ. Ζωγραφώ Καρανάσου μίαν ηλεκτρικήν λάμπον, ή κ. Γε- ωργία Κιορπέ εν ζεύγος άνθοδο- χείων καί αί κυρίαι καί δεσποινί- δες αί άποτελοΰσαι τό Διοικητικόν Συμβούλιον εδωρήσαντο άπαντα τα άντικείμενα τοΰ λαχείου έκτός τοΰ ραδιοφώνον δπερ ήγοράσθη υπό τοΰ Συλλόγου. "Απασαι αί Κυρίαι καί Δεσποι- νίδες αί άποτελοΰσαι τό Διοικητι¬ κόν Συμβούλιον καί την διοργανω- τικήν Επιτροπήν ειργάσθησαν ν- περανθοώπως διά την επιτυχίαν τής έκύρομής. 'Η Πρόεδρος κ. "Αννα Μουγίου διττύθυνε μετά πολλής εύγενείας τα τής έκδρομής. Ή Γραμματεύς κ. Σμαρώ Σπυρί- δου ύπεδέχετο μετά ποληλής προ- σηνείας τάς οίκογενΕίας των έκδρο¬ μεων^ Ταμίας κ. Δέσποινα Κιορ¬ πέ έπετήρει τάς πωλήσεις των δια¬ φόρων άντικεψένων, αί χαριτό- βρυτοι δεσποινίδες, Συμβουλοι, Μαρία Κεραμαίου, Κασσιανή; Σ«- ράμπαλη καί ή Άργυρώ Κοσσυ- φοπούλον καί άλλαι ανέλαβον την πώλησιν των λαχείων καί έφερον τό εσγον αυτών είς πέρας μέ με¬ γάλην επιτυχίαν. Διά την επιτυχίαν τής έκδρομής ταύτης ειργάσθησαν έπίσης μετά ζήλλου καί ό άκοΰραστος πρόεδρος τοϋ Φίλεκπαιδεντικον Συλλόγου κ. Ιωάννης Καρανάσος, ό κ. Πέ- τρος Μούγιος, ό κ. Γαβριήλ Σπυ- ρίδης, 6 κ. Γεώργιος Κιορπές καί ό συμποτθής νέος κ. Δτ^ιήτριος Μούγιος δστιςν ανέλαβε την λοτα- ρίαν καί όστις μέ τα άστεϊα, καλαμ- πούρια τού προσείλκυσε τό πλή- θος των έκδρομεων είς την λοταρί- αν των γλυκισμάτων. Καθ' όλην την διάρκειαν της έκδρομής ή Έλληνακή όρχήστρα ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΙΖΟΝΤΕΣ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ V" Τό «συνειθισμένον» διέρχεται απαρατήρητον. Ή ανθρωπίνη σις διψά" πάντοτε διά κάτι τι νέον. Ό νεωτερισμός την έλκύει! Ό νεωτερισμός εχει καταστή κοινή, μεγάλη άνάγκη. Νεωτερν* σμός καί πρόοδος συμδαδίζουν. Πρόοδος καί έπιτνχία είναι οννώνν» μα. Νεωτερίζετε!! Νεωτερίζετε, νεωτερίζετε!! Μή λησμονείτε δτι δ νεωτερισμός είναι, άπαραίτητος παντοΰ. Ιδιαιτέρως είς την αγγελίαν σας! "Οταν διαφημίζετε όπως ακριβώς διαφΓ(μίζουν δλοι: δταν δηλαδή, μεταχειρίζεσθε έπιχείρημα, φρασεολογίαν, τυπογραφικήν κατάταξιν, έκφρασιν, έκκλησιν ποΰ καθημερινώς μεταχειρίζονται καί αλ?.οι άγγε- λιοδόται, μή έκπλαγεΐτε αν ή άγγελία σας φέρη πτωχά άποτελεσματα. Ή καλή, ή έπιτυχής άγγελία είναι έκείνη πού έλκύει την γενικήν προσοχήν. Ή έπιτυχής άγγελία είναι γεμάτη άπό νεωτερισμόν. Είναι διαφορετική, έπειδή είναι πρωτότυπος! 'Η άγγελία πρέπει νά γράφεται μέ ψυχο&γικήν άντίλτρΐην. Πρέ- πει νά είναι πειοτική, νά παρουσιάζη κάποιο έπιχείρημα μέ τέχνην, μέ πρωτοτυπίαν είς την διατύπωσιν. Καθείς μπορεΐ νά διαφημίση! "Ολίγοι γνωίζουν πρώς νά γρά- ψουν επιτυχώς μίαν διαφήμισιν. Οί τοιούτοι διαφημίζουν διαρκώς. Πιστεύουν είς την διαφήμισιν. Ή διαφήμισις ώφελεΐ τάς εργασίας των. Ή διαφήμισις είναι έπιστήμη. "Εχει τό μυστικόν της, την τέ¬ χνην της, τονς δρους της. Γνωρ'ιζετε τό μυστικόν τής έπικερδοϋς δια- φημίσεως; "Οσον νεωτεριστικωτέρα, όσον πειστικωτέρα καί ά π λ ο υ σ τ έ- ρ α είς την διατύπωσιν είναι ή διαφήμισις, τόσον καλλίτερα είναι τ' άποτελεσματα της. "Αν θέλετε τό κοινόν νά σας προσέξη, προσέχετε πώς γράφετε την αγγελίαν σας. "Αν θελετε τό κοινόν νά σάς πιστεύση, νά σάς έκτιμήση, προσέχετε είς ποίους έμπιστεύεσθε, πού δημοσιεύετε, την αγγελίαν σας. ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΩΝ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ» Η ΕΙ έκδρομή τής Κοινό¬ τητος τοδ Άγίου Κων¬ σταντίνου. Ή ϊεκάτη ένάτη έξοχική 5ϋ- ..Λ$ζνις της έκκλησίας των Αγ. Κωνσταντίνον καί Ελένης χϊί τοΰ Έλληνο-αμερικχν'.χοϋ Σχολείον «Ό •Κορίής» Θά δοθή την Πέμπτην, 22 Αύγούστου, 1929, είς το μαγε»- τιχον ·κάρκον Ροΐοηία θΓονβ, 4600 ΑγΛθγ Ανβ., ΟΙιΐοα§ο. ψη- τά άρνιά χαί άναψΐκτιχα θά ΰχάρ- χωσιν άφθονα. Έπίτης αρίστη μοι>
σική καί Θά δοθούν Έλληνιχοί καί
Άαεριχανιχοϋ νοροί.
'ττ - » 1- · ' '
II
ως να μεταδητε ε;; το παρ-
κον: Δ:ά τοϋ τροχιο?ρό;Αθο: Μέ οΐ-
ονίηχοτε 8ττθβτ Οο,γ τό οποίον Ι
συναντάται μέ τό ΑτοΙιβΓ Οατ. 'Ε-
κεί ιταίρνετε τό Αγοπθγ Οογ χρός
τ6 ΣάουΘ-Γθϋέίΐτ καί φθάνετε είς
την θύραν τοδ ~ '
Τ» καθάροια καί τα χά-
πια δέν θεραπ&ύουν την
δοοκοιλιότητα.
ίπαιάνιζε διαφόρους Άμερικανι-
κοΰ; καί 'Ελληντκους χορσύς ν.αί πε |
ρί την 9ην μ. μ. ώραν οί έκορομείς
ηρχισαν νά άπερχωνται είς τάς
οικίας των μέ τάς άρίβτας των έν-
τυπώσεων.
Παραγωγή κατεσκευασμένη ιδιαιτέρως διά την κατα¬
νάλωσιν της θερινης περιόδου.
ΚΑΣΕΡΙΑ
(ΕΧΤΚΑ ΒΑίΚΑΝ)
ΚΕΦΑΛΟΤΥΡΙΑ
ΟΡΕΙΝΑ ΠΡΩΤΉΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
ΒΟΥΤΥΡΟΝ
ΑΓΝΟΝ
ΦΕΤΑ
ΟΛΟΠΑΧΗ
ΗΑϋϋΙΟΟΟΟΥ ΒΡΟδ.
Μαηυ.ΓαοΙαΓ6Γ8 αηα1 ΙπιροΓίβΓ3 οί Οΐιββδβ &ηά ΒυΙΙβΓ
δΡΕΟΙΑίΤΥ ΙΝ ΚΑ8ΕΤΑΥ
168 ΟΗΑΒΙΒΕΛδ 5Τ., ΝΕιΥ ΥΟΚΚ
Τηλέφωνον: Β&ΓθΙαγ 7925.
Μόνον έρεθίζουν καί βιάζονν τα εν-
τερα διά νά έπιφέρουν την εκκένωσιν.
Οί πόνοι τούς όποίους αίσθάνεσθε με¬
τά την χρήσιν αυτών είναι άοκετοί ν'
άποδείξονν την δλαθεράν αντών χρή¬
σιν.
Μεταχειρίζεσθε τα θΓεβΙί Ιποΐίαη
Ν3ΐυΓ6'δ ΗβΓΐ)5, τα όποϊα είναι άγνά
καί ά&ώα ώς είναι αί τροφαί άπό
χορταρικά. Δέν εχονν χημικάς θυσί¬
ας, είναι άννα όπως τα έκαμεν ή Μή¬
τηρ Φύσις, καί εχοιτν την ίδιότητα
νά κάνουν την εκκένωσιν κανονικήν
δύο ή τρείς φοράς τό 24ωρον.
Γράψατε διά νά σάς στείλωμτν
δείγματα καί όδηγίας πρός δοκιιιήν
δβρεάν. Τα 6ότανα αύτά δέν είναι
μόνον διά τοϋς δυσκοτλίους, ά).λά δι'
δλους τούς άνθρώπους. "Οφείλομεν νά
καθαρίζωμεν τόν οργανισμόν μας καΐ
νά μή περιμένωμεν νά γίνωμεν δ·σ-
κοίλιοι καί τότε νά πάρωμεν καθαρ-
τικά.
Γράψατε σήμερον και μη άναδάλ-
λετε δι' αυριον.
ΡΚΟΡ. Ρ- ΡΑΝΑΟΑΚΙ5
328
V*.
55111 δ*., Ν. Υ.
^Λ.,Αι^ονΛ, ΟΟΝΝ.—Ό «Έθντ-
*0ς Κτ)ρυξ> πωλεϊται παιρα τοϋ άνη-
------'— μας Γ. Μπε'ρνη, 81 Μαΐη
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Καθημερινώς Άρνιά (ΟΓΤΥ
ΟΚΕ55ΕΟ), Κεφαλάκια, Σηκαν-
τάκια, Γλνκαδάκια, Πουλερικά,
Βώϊον χρέας χαΐ Μοσχάρι τού γά¬
λακτος. "
ΑΤΗΝΕδ ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ ΑΥΕ., Ν. Υ.
(Μεταξύ 38 χαί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: Μβύαΐΐΐοη 5743.
Ο ΕΛΛΗΝΙ2ΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗΝ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ
ΑΓΩΝΙΖΟΜΕθΑ ΪΠΕΡΈϊΙθΡΦΟΣΕΩΣ
ΤΗ2 ΝΕΑ- ΕΛΑΗΝΙΚΗΣ ΓΕΝΕΑ.
τα.
ών
„„ αί Αεβϊϊθΐνίδες τού Γιόγκερς----,__ν,—,.^-Ψ ,^. ,.ν.>«^Μ, ^.^μ,
.— Έτκκαλούμεθα την ένίβχυβιν δλων των τιμίων όμοϊδεατών
δ«ω<: διαφνλάξωμεν ώς κόρην οφθαλμού τα τιμαλφέ—ερα της Ελ¬ ληνικάς Φυλής. ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΙΣΧΥΝΗ ΓνΙΑΣ ΤΟ ΣΒΥΣΙΜΟΝ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΜΑΣ ΥΟΝΚΕΚδ, 7 Αυγουστον, 1929. Άξιότιμε κ. Διενθυντά τοϋ «Ε¬ θνικον Κήρυκος» Νέαν Υόρκην 'Η πρώτη έτησία έ«δρομή τοϋ Έκπαιδευτικοϋ Συλλόγου Κυρίων «αι Δεσποινίδιον «"Ομηρος» τοΰ Γιόνκερ; ήτις έλαβε χώραν την πα- ςελθοΰσαν Κυριακήν 4ην Αύγοΰ- οτου είς τό μαγευτικήν καί δρο- οόλονστον ΖΕΟΙλΕΚ' 8 ΟΚΟΈ εστέφθη υπό πλήρους επιτυχίας. Οί έκορομείς ήρχισαν νά προσέρ¬ χωνται άπό τής 9 ης ά>ρας π. μ.
χαί περί την 12ην ώραν έφθασε καί
6 "Ελληνικάς Άθλητικός Σύλλογος
«Έρμής» έν σώματι. Ή μουσική
τότε άνέκ,ρουσε τόν Αμερικανικόν
ν.αί Ελληνικόν Εθνικόν °Υ|ΐνον
καί μετά ταυτα ή Πρόεδρος τοϋ
Έκπαιδευτικοϋ Συλλόγου κ, "Αν¬
να Μουγίου, λαβούσα τόν λόγον
ωμίλησε μετ" εξαιρετικήν εύφρα·
δεία; περί τοϋ σκοποΰ τοϋ Σνλλό-
γου καί περί της άνάγκης τής δια¬
τηρήσεως των Έλληντκών Σχολεί¬
ων καί μεταξύ άλλον εΐπε καί τα
εξής:
«Τό ώραιότερον καθήκον των
Έλληνίδων μητέρων είναι ή 'Ελ-
ληνοποεπής καί Χριστιανική άνα-
τροφή των βλαστών τής νεας 'Ελ-
ληνικής Γενεάς. Ό σκοπός τοΰ
Έκπαώεντικοϋ Συλλόγου Κυρίων
καί Δεσποινίδιον τοΰ Γιόνκερς είναι
ή διατήρησις τής 'Ελληνικής γλώσ
οης καί ή έμμονή είς τάς θρησκευ¬
τικάς χαί οίογενειακάς παραδόσε'ς
τή; φνλης μας, τάς οποίας οφείλο¬
μεν νά διαφνλάξωμεν ώς κόρην
οφθαλμού. "Οφείλομεν νά βοηθή¬
σωμεν, νά υποστηρίξωμεν καί νά
«ιατηρήσωμεν πάσαις δυνάμεσι τό
Ελανικόν Σχολείον, διά τοΰ οποίον
™ι χατος·θώσωμεν νά κάμωμεν τα
Ελλπνόπουλα νά διατηρήσωσι
την γλώσσαν των πατέρων μας κα-
™ς /.αί τα ίδεώδη καί ίδαιαζά
της ενδόξου Ελληνικάς φυλή; μας.
,λ0ς τ-ϊ^° εχομεν ανάγκην της
'" ς δλων των Έλληνίδων α-(
α;, διότι μόνον διά τής
ι ύλική; συνδρομή; δλων
των έλληνίδων θά δυνηθώμεν νά
^«στησωμεν τα 'Εληνόπουλα άν-
άθανάτων αρογόνων
ών
κα
. Γρϋς τελευταίους λόγονς τής
νι'Ρΐ^ Προέδρου εκάλυψαν πα·
ενη νη 1-λ^λΑ ..-.______'
Π
,οά χειοοκροτή-
τούτου ή Κυρία
'5 'ΐυχαριστησε τον Α-
Σύλλογον «Ερμήν» τής
Υο«κης διά την έν σώματι
^ ""ην των μελών τού εις την
καί μετά ταυτα ό κ. Κων
'?, Κριτζάς διά κατάλληλον
, "ησεως έκήρυξε την εναρ-
των άγώνων εις τούς όποίους
ρ
ξής
ταχύτητος 100 ΰαρδών:
ρ<* Κίδς. 2) Γε Κάς Β ή «ντιο; Βασδέ- Κοταώνας. 2) Δη- 1 ) Κώ 12 λιτρών: ΐγύριος Τΰρνας. 2 Άλέ- δας 7 δακτΰλους. Ό κ. Κυπριανί- δης ύπερέδη κατά 2 πόδας τό ρε- ν.όρ των τελευταίων Πανελληνί- ων άγώνων. 2) Άργ. Τνρνας, 18 πόδας 5 1)2 δαχτύλους. 3) Γεώρ. Κανδύλου, 16 πόδας 9 δακτύλους. Δισκοοολία φί έπιδείξεις είς σφυροβολίαν καί σφαιροβολίαν υ¬ πό τοΰ παλοαμάχου Γεώργιον Π αυ λίδαυ καί Εύαγγέλου Χρήστου. Ό Γεώργιος Π αυλίδης ανεδείχθη πρωτος ρίψας τόν δίσκον είς από¬ στασιν 123 ποδών, την σφαίραν είς απόστασιν 167 ποδών καί την έκ 35 λιτρών σφύραν είς απόστα¬ σιν 45 ποδών. Π υγμαχία δύο γύρων, Αλέξαν¬ δρον Ξηροΰ μετά Λεωνίδου Χίου καί Αλεξάνδρου Ξηρόν μετά Χα- ραλάμπους Σκλάδου. Ό Άλέξαν- δρος Ξηρος πρώην μέλος τοΰ Ό- λυμπιακοΰ Συλλόγου τοΰ Σικάγου επέδειξε πρώτης τάξεως πνγμα- χίαν. Μ ι^« είς μήκος μετά φοράς: 1} Κ"π9ος Κυποιανίδης, 21 πό- Μετά την τέλεσιν των άγώνων ό κ. Κων. Κριτζάς έξιστόρησε την ίδρυσιν καί την λαμπράν σταδιο- θρομίαν τοϋ Άθλητικοΰ Συλλόγου *Έρμοϋ» ευχηθείς όπως τα μέλλη τοΰ Συλόγου φανώσιν άντάξια των εύκλεών προγόνων μας οίτινες ιγ σαν δχι μόνον πρώτοι μεταξύ των αλλων εθνών είς τόν Άθλητισμόν άλλά καί σήμερον άκόμη θεωροϋν- ται ώς ο^ πατέρες καί οί ίδρυταί τοΰ αθλητισμοϋ είς όλας τάς χώρας τού κόσμον. Ιδιαιτέρως σννεχάρη τόν Π ρόεδρον τοΰ Άθλητικοΰ Συλλόγου κ. Δημ. Κνρόπουλον, τόν Γραμματέα κ. Αλεξ. Χαρισι- άδην, τόν παλαίμαχον άθλητήν κ. Γεώρ. Παυλίδην, τόν πρωταθλη- τήν κ. Αλεξ. Χατζητχαμπέρην, πάν τας τούς νικητάς καί δλα έν γένει τα μέλη τοΰ Άθλητικοΰ Συλλόγου διά τάς υπέρ τοϋ αθλητισμοϋ φιλο- τίμους ενεργείας αυτών διά των οποίων θά άνυψώσωσι καί τό τι¬ μήσωσι τό Ελληνικόν δνομα έν Α¬ μερικήν Ό ύπερσχος λόγος τοϋ κ. Κρι- ;ά εκαλύφθη μέ παταγώδη χει- , ΓΛροτήματα. Κατόπιν τούτου επη¬ κολούθησεν ή άπονομή των έπά- θλων εί; τούς νικητάς των δια¬ φόρων άγωνισμάτων νπό τα ζω¬ ηρά χειροκροτήματα καί τάς έπευ- φημίας των έκδρομεων. Ό κ. Κύ- προς Κυπριανίδης όστις ήλθε νι- κητής είς τό άλλιια μετά φοράς κα- ΰώς ν.αί είς τόν δρόμον 100 ύαρ- δών ευγενώς φερόμενος παρεχώρη) σε τό διά τόν δρόμον 100 ΰαρυών' βραβείον τού είς τόν έλθοντα δεύ¬ τερον κ. Γ. Κανδύλου, κρατήσας διά τόν εαυτόν τον μόνον τό διά τό αλμα μετά φοράς βραβείον τού όπερ ήτο ?ν πολύτιμον ωρολόγιον τής'χειρός. Μετά την απονομήν των βρα- βείων επηκολούθησεν ή έκκύβευσις τού λαχείου. Ό πρώτος τυχηρός άριθμός ξλαχεν είς τόν κ. Μοΰγιον έκ Κοννέκτικουτ, είς τόν οποίον θά αποσταλή τό ωραίον ραιδιόφουνον ΜΑαΕδΤΙΟ δπερ εκέρδισε. Ό οεύτερος άριθμός μία ήλεκτρική λάμπα, ετυχεν είς τον κ. Π. Μσί- γιον όστις εδήλωσεν δτι την προσ- φέρει είς τόν Σύλλογον. Οί δΰο άλ- λοι άοιθιιοί ετυχαν είς αλλους. Κατόπιν τούτου εγινε πλειστηρι- ασμός των διαφόρων έργοχείρων καί αλλων άντικειμένων- άτινα έδω- ρήθησαν παρά των κυρίων τοΰ Ι'ιόνκερς: Ή κ. "Αννα Μοΰγιον, Πρόε¬ δρος, έδώρησεν ωραίον δίσκον μέ χειροκέντητον σκέπασμα, ή %. Α¬ λεξάνδρα Μασούρα, Άντιπρόλε- δρος εν ζεϋγος ώραίων χειρόκεν- τήτων μαξιλαρίων, ή κ. Άνθίππη Τσέρου μίαν ωραίαν χειροκέν—ττον νυκτοθήκην, ή κ. Μερσίνα Ζαχά- κου, εν ωραίον χειροκέντητον σκάρφ, ή κ. Ίουστίνη Χριστοφό- ρον έδωρήσατο μίαν ωραίαν Κυ- πριακήν δαντέλλαν καί εν έργό- χειρον, ή κ. Ζωγραφώ Καρανάσου μίαν ηλεκτρικήν λάμπον, ή κ. Γε- ωργία Κιορπέ εν ζεύγος άνθοδο- χείων καί αί κυρίαι καί δεσποινί- δες αί άποτελοΰσαι τό Διοικητικόν Συμβούλιον εδωρήσαντο άπαντα τα άντικείμενα τοΰ λαχείου έκτός τοΰ ραδιοφώνον δπερ ήγοράσθη υπό τοΰ Συλλόγου. "Απασαι αί Κυρίαι καί Δεσποι- νίδες αί άποτελοΰσαι τό Διοικητι¬ κόν Συμβούλιον καί την διοργανω- τικήν Επιτροπήν ειργάσθησαν ν- περανθοώπως διά την επιτυχίαν τής έκύρομής. 'Η Πρόεδρος κ. "Αννα Μουγίου διττύθυνε μετά πολλής εύγενείας τα τής έκδρομής. Ή Γραμματεύς κ. Σμαρώ Σπυρί- δου ύπεδέχετο μετά ποληλής προ- σηνείας τάς οίκογενΕίας των έκδρο¬ μεων^ Ταμίας κ. Δέσποινα Κιορ¬ πέ έπετήρει τάς πωλήσεις των δια¬ φόρων άντικεψένων, αί χαριτό- βρυτοι δεσποινίδες, Συμβουλοι, Μαρία Κεραμαίου, Κασσιανή; Σ«- ράμπαλη καί ή Άργυρώ Κοσσυ- φοπούλον καί άλλαι ανέλαβον την πώλησιν των λαχείων καί έφερον τό εσγον αυτών είς πέρας μέ με¬ γάλην επιτυχίαν. Διά την επιτυχίαν τής έκδρομής ταύτης ειργάσθησαν έπίσης μετά ζήλλου καί ό άκοΰραστος πρόεδρος τοϋ Φίλεκπαιδεντικον Συλλόγου κ. Ιωάννης Καρανάσος, ό κ. Πέ- τρος Μούγιος, ό κ. Γαβριήλ Σπυ- ρίδης, 6 κ. Γεώργιος Κιορπές καί ό συμποτθής νέος κ. Δτ^ιήτριος Μούγιος δστιςν ανέλαβε την λοτα- ρίαν καί όστις μέ τα άστεϊα, καλαμ- πούρια τού προσείλκυσε τό πλή- θος των έκδρομεων είς την λοταρί- αν των γλυκισμάτων. Καθ' όλην την διάρκειαν της έκδρομής ή Έλληνακή όρχήστρα ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΙΖΟΝΤΕΣ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ V" Τό «συνειθισμένον» διέρχεται απαρατήρητον. Ή ανθρωπίνη σις διψά" πάντοτε διά κάτι τι νέον. Ό νεωτερισμός την έλκύει! Ό νεωτερισμός εχει καταστή κοινή, μεγάλη άνάγκη. Νεωτερν* σμός καί πρόοδος συμδαδίζουν. Πρόοδος καί έπιτνχία είναι οννώνν» μα. Νεωτερίζετε!! Νεωτερίζετε, νεωτερίζετε!! Μή λησμονείτε δτι δ νεωτερισμός είναι, άπαραίτητος παντοΰ. Ιδιαιτέρως είς την αγγελίαν σας! "Οταν διαφημίζετε όπως ακριβώς διαφΓ(μίζουν δλοι: δταν δηλαδή, μεταχειρίζεσθε έπιχείρημα, φρασεολογίαν, τυπογραφικήν κατάταξιν, έκφρασιν, έκκλησιν ποΰ καθημερινώς μεταχειρίζονται καί αλ?.οι άγγε- λιοδόται, μή έκπλαγεΐτε αν ή άγγελία σας φέρη πτωχά άποτελεσματα. Ή καλή, ή έπιτυχής άγγελία είναι έκείνη πού έλκύει την γενικήν προσοχήν. Ή έπιτυχής άγγελία είναι γεμάτη άπό νεωτερισμόν. Είναι διαφορετική, έπειδή είναι πρωτότυπος! 'Η άγγελία πρέπει νά γράφεται μέ ψυχο&γικήν άντίλτρΐην. Πρέ- πει νά είναι πειοτική, νά παρουσιάζη κάποιο έπιχείρημα μέ τέχνην, μέ πρωτοτυπίαν είς την διατύπωσιν. Καθείς μπορεΐ νά διαφημίση! "Ολίγοι γνωίζουν πρώς νά γρά- ψουν επιτυχώς μίαν διαφήμισιν. Οί τοιούτοι διαφημίζουν διαρκώς. Πιστεύουν είς την διαφήμισιν. Ή διαφήμισις ώφελεΐ τάς εργασίας των. Ή διαφήμισις είναι έπιστήμη. "Εχει τό μυστικόν της, την τέ¬ χνην της, τονς δρους της. Γνωρ'ιζετε τό μυστικόν τής έπικερδοϋς δια- φημίσεως; "Οσον νεωτεριστικωτέρα, όσον πειστικωτέρα καί ά π λ ο υ σ τ έ- ρ α είς την διατύπωσιν είναι ή διαφήμισις, τόσον καλλίτερα είναι τ' άποτελεσματα της. "Αν θέλετε τό κοινόν νά σας προσέξη, προσέχετε πώς γράφετε την αγγελίαν σας. "Αν θελετε τό κοινόν νά σάς πιστεύση, νά σάς έκτιμήση, προσέχετε είς ποίους έμπιστεύεσθε, πού δημοσιεύετε, την αγγελίαν σας. ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΩΝ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ» Η ΕΙ έκδρομή τής Κοινό¬ τητος τοδ Άγίου Κων¬ σταντίνου. Ή ϊεκάτη ένάτη έξοχική 5ϋ- ..Λ$ζνις της έκκλησίας των Αγ. Κωνσταντίνον καί Ελένης χϊί τοΰ Έλληνο-αμερικχν'.χοϋ Σχολείον «Ό •Κορίής» Θά δοθή την Πέμπτην, 22 Αύγούστου, 1929, είς το μαγε»- τιχον ·κάρκον Ροΐοηία θΓονβ, 4600 ΑγΛθγ Ανβ., ΟΙιΐοα§ο. ψη- τά άρνιά χαί άναψΐκτιχα θά ΰχάρ- χωσιν άφθονα. Έπίτης αρίστη μοι>
σική καί Θά δοθούν Έλληνιχοί καί
Άαεριχανιχοϋ νοροί.
'ττ - » 1- · ' '
II
ως να μεταδητε ε;; το παρ-
κον: Δ:ά τοϋ τροχιο?ρό;Αθο: Μέ οΐ-
ονίηχοτε 8ττθβτ Οο,γ τό οποίον Ι
συναντάται μέ τό ΑτοΙιβΓ Οατ. 'Ε-
κεί ιταίρνετε τό Αγοπθγ Οογ χρός
τ6 ΣάουΘ-Γθϋέίΐτ καί φθάνετε είς
την θύραν τοδ ~ '
Τ» καθάροια καί τα χά-
πια δέν θεραπ&ύουν την
δοοκοιλιότητα.
ίπαιάνιζε διαφόρους Άμερικανι-
κοΰ; καί 'Ελληντκους χορσύς ν.αί πε |
ρί την 9ην μ. μ. ώραν οί έκορομείς
ηρχισαν νά άπερχωνται είς τάς
οικίας των μέ τάς άρίβτας των έν-
τυπώσεων.
Παραγωγή κατεσκευασμένη ιδιαιτέρως διά την κατα¬
νάλωσιν της θερινης περιόδου.
ΚΑΣΕΡΙΑ
(ΕΧΤΚΑ ΒΑίΚΑΝ)
ΚΕΦΑΛΟΤΥΡΙΑ
ΟΡΕΙΝΑ ΠΡΩΤΉΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ
ΒΟΥΤΥΡΟΝ
ΑΓΝΟΝ
ΦΕΤΑ
ΟΛΟΠΑΧΗ
ΗΑϋϋΙΟΟΟΟΥ ΒΡΟδ.
Μαηυ.ΓαοΙαΓ6Γ8 αηα1 ΙπιροΓίβΓ3 οί Οΐιββδβ &ηά ΒυΙΙβΓ
δΡΕΟΙΑίΤΥ ΙΝ ΚΑ8ΕΤΑΥ
168 ΟΗΑΒΙΒΕΛδ 5Τ., ΝΕιΥ ΥΟΚΚ
Τηλέφωνον: Β&ΓθΙαγ 7925.
Μόνον έρεθίζουν καί βιάζονν τα εν-
τερα διά νά έπιφέρουν την εκκένωσιν.
Οί πόνοι τούς όποίους αίσθάνεσθε με¬
τά την χρήσιν αυτών είναι άοκετοί ν'
άποδείξονν την δλαθεράν αντών χρή¬
σιν.
Μεταχειρίζεσθε τα θΓεβΙί Ιποΐίαη
Ν3ΐυΓ6'δ ΗβΓΐ)5, τα όποϊα είναι άγνά
καί ά&ώα ώς είναι αί τροφαί άπό
χορταρικά. Δέν εχονν χημικάς θυσί¬
ας, είναι άννα όπως τα έκαμεν ή Μή¬
τηρ Φύσις, καί εχοιτν την ίδιότητα
νά κάνουν την εκκένωσιν κανονικήν
δύο ή τρείς φοράς τό 24ωρον.
Γράψατε διά νά σάς στείλωμτν
δείγματα καί όδηγίας πρός δοκιιιήν
δβρεάν. Τα 6ότανα αύτά δέν είναι
μόνον διά τοϋς δυσκοτλίους, ά).λά δι'
δλους τούς άνθρώπους. "Οφείλομεν νά
καθαρίζωμεν τόν οργανισμόν μας καΐ
νά μή περιμένωμεν νά γίνωμεν δ·σ-
κοίλιοι καί τότε νά πάρωμεν καθαρ-
τικά.
Γράψατε σήμερον και μη άναδάλ-
λετε δι' αυριον.
ΡΚΟΡ. Ρ- ΡΑΝΑΟΑΚΙ5
328
V*.
55111 δ*., Ν. Υ.
^Λ.,Αι^ονΛ, ΟΟΝΝ.—Ό «Έθντ-
*0ς Κτ)ρυξ> πωλεϊται παιρα τοϋ άνη-
------'— μας Γ. Μπε'ρνη, 81 Μαΐη
ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΑΣ
Καθημερινώς Άρνιά (ΟΓΤΥ
ΟΚΕ55ΕΟ), Κεφαλάκια, Σηκαν-
τάκια, Γλνκαδάκια, Πουλερικά,
Βώϊον χρέας χαΐ Μοσχάρι τού γά¬
λακτος. "
ΑΤΗΝΕδ ΜΕΑΤ ΜΑΗΚΕΤ
510 - 9ΤΗ ΑΥΕ., Ν. Υ.
(Μεταξύ 38 χαί 39 Δρόμων)
Τηλέφωνον: Μβύαΐΐΐοη 5743.
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».- νντ,τΑντΐ 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1929.
^
ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΥΠΕΡΚΟΠΩΣΕΩΣΙ
Π ΑιΡΙ-Ι, Ίούλ-.ος.—-Ό «ύβομό-
τερος /.αί άμνησικακώτερος Γάλ-
λος,. άε-ίυ.ντ,"ος Ζώρζ Κουρτελίν.
ΐΐγζ μΊϊί στιγμή χοΰ μποροΰσε νά
πνιίη ανθρωπο, μέ τα ντελικάτα
χέρια τού, καί άλλη μιά χοΰ τον
επ;ανε θανάσΐμη μελαγχολία. Ή
πρώτη, δταν τοΰ μιλοΰσε ν.ανείς ά-
χρόσεν.τος εναντίον τοΰ Βίκτωρος
Ουγκώ. Καί ή δεύτερη, δταν έθ>
μότανε την σχολική τού ήλικία.
Άφήνοντες κατά μέρος τήν συγκ;-
νητικήν αύτην αφοσίωσιν τοΰ σατ>
ρικοΰ πρός τό λαϊκόν, άντιγράφο-
μεν τήν φράσιν ποΰ έχανίλάμδανϊ
μέχρι γηράματος ό χέρ-Μχωμχο
ρός, κά'θε φορά χοΰ άνέφερε τα μα-
βητικά τού χρόνια. Τήν έπωνόμαζί
σκληρή χερίοδο τής οποίας τα χεί-
λη τού έκράτησαν διαρκώς τήν π'.·
κράδα καί τής οποίας ό χρόνος δέν
εκλείσεν έκτοτε τήν χληγήν! Πρό-
ν.είτα! χερί φοδε.ρας καταδικαστι-
κής άχθφάσεως ή όχοία άχό τό νά
εκδοθή μάλ'.στα άχό ενα χνεΰμα τό¬
σο άκακο ν αί γελαστό, σημαίνει,
ότι τό σχολικό σύστημα ά'φησε χράγ
ματι εις τήν ζωήν τοΰ Κουρτελίν
τήν φρικώδη άνάμνησ·. των κατα-
ναγκα-στικών έργων. Αύτό τό χα-
ράχονο, χοΐ» έρμηνεύει άλλως τε
τήν έντύχωσ: ολοκληρίαν γενεών, ή
μάλλον αύτός ό δημόΐ'.ος κίνδυνος
τής χαιί-.κής ήλικίας, όπως κατ)ο·
ρίζεται διά μέσο», των καταστρε¬
πτικόν άποτελεσμάτων τού, χιστο-
ποιθ'^μένων πλέον άπό τήν στατι¬
στικήν, χροκαλεί άχό τινςς μίαν
σταυροφορίαν τού Παρ'.σινοΰ τόχου,
τής όχοίας τό σύνθημα έδωσεν ή
Γαλλική έχιστήμη καΐ τό ανώτε¬
ρον έκχαιδευτιχ,όν συμβούλιον. Πρό-
κε-.τα! χεεί τής ύχερκοχώσεως των
μικ-ρών μαΰητών. θά άναχτύξωμεν
τό ζήτημα όπως τίθεται παρά των
αρμοδίων, διότι είνε πιθανόν νά έν·
Ε'αφέρη ν.αί τήν 'Ελλάία, ένθα, έ-
πίτης. καθώς ενθυμούμεθα, μέ τόν
ίϊίθν έφιαλτικόν τρόμον καί οί γο-
νείς καί οί ίιδάσκαλοι είχαν τήν
άςίωσιν άχό ήλικίας 10 έτών νά
βάλωμε μέσα στά κεφάλια μας 0-
λη τήν σοφία τοΰ κάσμοϋ. Λοιχόν,
αυτή ή μέθθ'ϊος τοΰ προώροο χνε·ο-
ματικοΰ φόρτοι> μέ τήν οποίαν σέ
πολλά κράτη άκόμη έπιμένε'. ή έκ-
χαίδείκτις νά <ρουσκώνη τα μ?>αλοι>-
Εάκ-.α των παίδων, έξην1*^7} ^τ!
είναι ενα κι' ενα γι» νά μαθαίνουν
είς τό τέλος τίχοτε. Πρέχεινά υ-
μέτρον, δηλακδή, μία άναλο-
χάρχη μρ, ηή, μ
γία μεταξΰ τής άντοχής τοΰ μ«θη-
τικο·3 έγκεφάλου καί τής, δόσεως
των γνώσεων, είς τρέχον ώστε νά
άφίνγ) κατ'. χρος άφομοίωαιν ή ά-
ός σϋντελουμένη χέψις. "Αλλως
άκολουθούμενον ούστημα μΐ
μα
φΌητε αμεσως, ότι όλαι α-' -ν->ι
μονικαί^ λε-.τουργίαι «£ριορίζ«τ",,|
εις το ελάχιστον τής
«ως.;Ε«ΐθεν αί -4^ ηκνι>
6αι της (ασφαλους φθοράς τήν ζ.
ποίαν ύφίττανται ιδιαιτέρως μ»--)
τόν πόλεμον, λόγω τής κρίσεως .0}
χΐΛρου καί τή,ς άνοπαρξίας ά';ρ0-
καθαροΰ, α: χαιδ-.καί ήλικία;. Κ2;
άς μή μάς^άπατά τό γεγονός, 5:!
δέν είναι άμεσον τό άποτίλε'αμά,'
μολονότι χεθαίνοον τόσα παίΒίά νά'
ΊΟχωσδηπρτε δέν
πτϋσσοντα'. κατά τρόπον κανονΐχόν
χαΐ αΰτό αποτελεί αίτ> β'ϋβαιότητα
ότι είσέρχονται άοπλα είς την ζ<^ ' , τόσον έντονον είς τάς ημέρας ς, καίδτ! έπομένως, μόλ-.ς '?5. οΰν πε;ό άργά τό πρώτον ν.τύπη- μα, μοιραίως 6ά ΰποκύψοον. Ό χ. Λεζάζ ίιποδείκνύει ώς κατεπει'νο>
ϋχ> τήν ανάγκην δχως δλα -ά Γαλ-
λικά σχολεία άτ:οκτήσοτ^ μεγάλας
ίιχαιθρίο^ς περιοχάς, δσα δέ είναι
ϊύο-Λθλον νά άχοκτήσουν, νά άλλί·
ξει;ν τάς στέγας των μέ μ
ιτύστηαα, δηλαίή, νά τάς ν.αμο//
χινητάς. ώστε κά9·ε φορά ποιι χαρέ-
χεται ή άτνοσφαιρική εύκαιρία νά
νά μετατρέχωνται αί κλάσεις ιίς
5παιθρον. Πρέπε: έπίσης νά γενι¬
κευθή ή προαήήκη δωματίων λο>
τρών. Τό ίδεώϊες θά ήτο βεβαίως
νά μή ΰχάρχουν πα!δι·/.ά σχολεία,
ταρά είς έξςχάς. 'Αλλ' έχειδή ίνα
τέτο'θ σύττημα δέν μπορεί νά έ<; μοσθή άχό τής μιάς ημέρας είς την άλλην, έχιδάλλεται νά δελτιωθοϋν άχόψεως ΰγιε'.νής τα σχολϊ'ί των πόλεων. Ιδίως πρέπε'. νά λει ή ύχερκόχωσ'.ς. ή ά<ρετηρία τή; προώρου νευροχαθείας, των ρα·/!τ:- κών νοσηλάτων καΐ τής φ^ο. σεως. Τό* 'ρ.ληνιν,όν # ατ.οφ «νοΰς ύγ:ής έν σώματ: ύγιεί» αιώνιον. Τό χρόγραΓ,χα των κων έορτών είναι άνά-^κη νά μ;· ταβληθή άμέσως. Καί( τό πρόγρϊμ- μα των μοίθιταάτων. έχίσης νά έλατ- Έξ άριστερών πρός τα δεξιά: Ό συνταγματάρχης Τσάρλες Α. Λίντμπεργκ, ό Τόμας "Εδισων καΐ ό Χένρυ Φόρδ, ςρωτογραςρηβέντες έν "Οραντ, Νέας Ίερσέης. τε, τό άκολου6ούμενον σύστημα μϊ τό νά κουράζτ) είς 'δάρος τού τήν «αιδικήν άντοχήν, σκοτώνει δ,τι κυ¬ ριώτερα χρειάΧεται διά τήν γνώσιν, μέ άλλα λόγια τό ενδιαφέρον ποίι δημ'.ο·>ργεί ήαΰιθόρμητος πε^ιέργεια,
6%'ϋμασίχ ιδιότης άποτελοΰσα ίά-
θρο τής μορφώσεως ανε^ της οποί¬
ας τίποτε δέν ειμπορεί νά σογκρα-
τήση ό μαθητής. Απόδειξις ή ά
οχομονησία χοΰ αΐ<τθάνεται χάντο' γιά νά τελειώστ) τό μάθημα καί νά εξέλθη άμέσως στόν δρόμο. νόν, είχεν είς ενα Παριισινόν συνά¬ δελφον : —Τα χαιίάκια μοο, άγόρι κα? «ρίτσι, έγεννή-θηκαν έίώ. Μιλά^;ε τήν Γαλλική γλώσσα καλλίτερα ά¬ χό τα Άγγλικά. ΊΕσκεχτόμουν νά τα άφήσω νά τελειώσουν τάς σχοιι- ■δάς των είς τό Παρίσι. 'Αλλ' έ- χείσθην, ότι είναι αδύνατον, θά τσακίσω τήν ύγεία τους, καΐ έχειδή 6έν τό θέλω, χροτιμώ νά τα άχ<>-
•/ωρ:τθώ γιά μερικά χ?όν·.2 στέλ-
λοντάς τα είς τήν πατρίδα μου.
»Γιατι άχλοάστατα είς τήν Αγ¬
γλίαν ό μαθητής κα>. ή μαθήτρια
λάμχοον άχό υγείαν. Τό χρωΐ μά-
ίμω; η Άκαδτχχία τής Ίατρικής
ίι' αυτόν, τόν σκοπόν χρό πάντων,
ίϊ^ύθη άχό τόν πρώτον όπατον, δή
λαίή, ανέλαβε τήν ϋπονίέωσιν νά
είς ΓΓ/έσιν ίμεσον μετά της ίκανο-
τητος τοϋ έγχ,εφάλου. "Ενα χαιδάκι
χοϋ έργάζε:α'. πολΰ, έργάζεται χάν-
τοτε κακά—αύτό θεωρείται πλέον
άςίω(Αα. Άχό τής έχοχής τ<^>
II
λά-
τ<ονος τό τώμα καί τό μυαλό παρ- <,>μοιά·ζΌντο μέ δύο άλογα δεμένα
στό ίδ·ο τιμόνι. Ό Ραμπελαί,' έ
Μονταίν, ό Ροι>σσώ, άλλοι διάσημο:
σοφο! εκηρύχθησαν άχεριφράστως
υπέρ τής έξισώσεως των ίάο έκ-
παιδεόσεων, ήτο: τής φιισικης καΐ,
τής Χ'^ευματίν.ής. Ό Ρουσσώ ελεγε: |
«Δ:ά νά μάθωμεν νά σκϊχτώμ&θα,
χρέχει νά έξασκήσωαεν τα σωμα-
τικά μας μέλη καί τάς αίσθήσεΐς
ΐμις, Οργοτ/α ωσαύτως της ανθρω¬
πίνης εύ?!>ίας.» Οί Άγγλοι, φαί-
νεταΐ, ότι ίχο&> κατανοήσεί περισ¬
σότερον αυτήν τήν ανάγκην. Έ3ί-
ζ£άτ2μ.ζ τελευταίως, ότι ενας έξ
ΐύτών, έγκ«ίτ·εστημένος άχό χολλοθ
η Γλλή ύ ή
~.μ,™- -..» «Τ.«ν. ιο πρωι μα-|Γροϊαινη είς επιστημονικάς Οποίε-'-
τ)ημα,τ1β?αδ.πα:χν!δ!φουτμπώλ,με!ς -/ρη^ίμο-,ς είς.ό ,**-££.
κρικετ ο,τί χρειαζονται οια να εν- ,άτ^ν τό «ίλλον ™? Λ·Λί/ αι
χρη Καί η μόρφωσις ύχό
τοΰς δρους αύτοΰς γίνεται αποτελε¬
σματικωτέρα.»
Εναντίον μιας τόσον κρίσιμον
την όμοιομορφίαν, εζήτησε ίι' δλα:
τάς ήλικίας νά εφαρμοσθή τό ίδιον
εργασίαν είς τό σχολείον *αι ν.α
τήν αελέτην είς τό σχίτι «:-»-'
ί ά ό αώ
είναι κατά τό ανώτατον
νά είναι κατά τό ανώτατο
2 ώραι άπό ήλ:κίας 6—7 έτών, 3
ω,ρα'. άχό ήλικίας 8—9 έτών, Ι
ώραι άπό ήλικίας 10—11 έτών. 5
&ρχ>. άχό ήλικίας 12—14 έτων,
6 ώραι άπό ήλικίας 15 έτών %*
7 ώραι άχό ήλΐκίας 16 έτών.
Ζητεί έχίσης διά τό άπόγευμ
ρ ή
ΐεκαετους, οίίτε ό ·δ·εκαεής την άν- Ζητεί έχίσης διά τό
τοχην τού έφηιδοο. 'Επομένως καλεί- πε5!στοτ£:ας ώρας δ·.ά τήν φ^'.^'
ται τρελλα τό νά έχίβάλη κανείς ά'σκησιν, τα Οχα-.θρα χαιγνίϊια, την
εις ολα αύτα τα παιδία τάς ίδ-,ζς φυσΐ/.ήν ιστορίαν, τήν γεωλογαν,
ώρας χ.ροσο^ής ν.2 άκινησίας, ά^ τήν βοτανικήν κτλ., δηλ. τα μ*9τ,-
40 λεπτών. Οίίτε δυνάμεθα νά ζη-
τήσωμεν πρόκλησιν διηνεκοΰς ένϊ·.-
αφέροντος, έστω καί αν πρόκει-
ται γιά τό έχαγωγότεριον θέμα, άπό
ενα χαιδάχ.!, δεδομένου, ότι ή κα-
την μακράν χρονικήν χροσπάθειαν
την έχιτροχήν ή όποία θα μϊ'
τάς μεταρρ^μίΐεις, π;έπε! νά με¬
τάσχουν άντιχρόσωχοι των γονεω'
κα· εϊδι/.οΐ ίατροί.
* * *
Παραλλήλως ό ύϊουργος
Δημοσίας Έκπαιδεύσεως, Μ"
έγκαινιάζων τήν σύνοδον τού
έκπαιδευτικοΰ
μεταξύ, δοθέντος άχο την
τοΰ συνθήματος, άρπιαξαν το
αί έφημε.;ίδες. "Αρβρα,
«ήματα, γελοιογιραφίαί,
ξεις. ?να ενιαίον μέτωπον έναντι^
τοΰ «οϊρμενάζ σκολαίο», άβεββν.6
καί τών' "Αμερικανικόν χρεων ν.ϊ-
τά μέρος. Τί σϊίχασίαν μπο?ο^ν ν?
«? την Γαλλικήν χ:ωτεύθΐ)σ~', την Ι χ0 αΡροπλάνον ούτινος επέβαινεν ό συνταγματάρχης Λίντιιπεονν
πθίζν άναχί β «Οντε;» οιτο το Λον- την .τροσγείωσίν τού #ν ν,η.ϋΓ'
την .τοοσγε.ωσιν τού έν Ν,οθαοκ, Νέα; 'Ιε^^ τ0ν' να<ι ^ οποίον εβλάβη ν«τα Φιιλής: Γ. ΦΤΒΡΗΣ Η ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝίϊΝ 'Υηό τοΰ άεωιντιβτου Π. Χ- Όλόκληβος ή ΙστοοΜ τής -' άπό των αρχαιοτάτων χρονων των καθ1 ήαας. ΆΛοτελίϊται «Υ σρλίδων κ«ί πλ.ίί<Γτ(θν είκονων μέΛ-ον κα>Λιτεχν5<ώς. ΤιαάΤΛΐ ' $3.00-
^
ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΥΠΕΡΚΟΠΩΣΕΩΣΙ
Π ΑιΡΙ-Ι, Ίούλ-.ος.—-Ό «ύβομό-
τερος /.αί άμνησικακώτερος Γάλ-
λος,. άε-ίυ.ντ,"ος Ζώρζ Κουρτελίν.
ΐΐγζ μΊϊί στιγμή χοΰ μποροΰσε νά
πνιίη ανθρωπο, μέ τα ντελικάτα
χέρια τού, καί άλλη μιά χοΰ τον
επ;ανε θανάσΐμη μελαγχολία. Ή
πρώτη, δταν τοΰ μιλοΰσε ν.ανείς ά-
χρόσεν.τος εναντίον τοΰ Βίκτωρος
Ουγκώ. Καί ή δεύτερη, δταν έθ>
μότανε την σχολική τού ήλικία.
Άφήνοντες κατά μέρος τήν συγκ;-
νητικήν αύτην αφοσίωσιν τοΰ σατ>
ρικοΰ πρός τό λαϊκόν, άντιγράφο-
μεν τήν φράσιν ποΰ έχανίλάμδανϊ
μέχρι γηράματος ό χέρ-Μχωμχο
ρός, κά'θε φορά χοΰ άνέφερε τα μα-
βητικά τού χρόνια. Τήν έπωνόμαζί
σκληρή χερίοδο τής οποίας τα χεί-
λη τού έκράτησαν διαρκώς τήν π'.·
κράδα καί τής οποίας ό χρόνος δέν
εκλείσεν έκτοτε τήν χληγήν! Πρό-
ν.είτα! χερί φοδε.ρας καταδικαστι-
κής άχθφάσεως ή όχοία άχό τό νά
εκδοθή μάλ'.στα άχό ενα χνεΰμα τό¬
σο άκακο ν αί γελαστό, σημαίνει,
ότι τό σχολικό σύστημα ά'φησε χράγ
ματι εις τήν ζωήν τοΰ Κουρτελίν
τήν φρικώδη άνάμνησ·. των κατα-
ναγκα-στικών έργων. Αύτό τό χα-
ράχονο, χοΐ» έρμηνεύει άλλως τε
τήν έντύχωσ: ολοκληρίαν γενεών, ή
μάλλον αύτός ό δημόΐ'.ος κίνδυνος
τής χαιί-.κής ήλικίας, όπως κατ)ο·
ρίζεται διά μέσο», των καταστρε¬
πτικόν άποτελεσμάτων τού, χιστο-
ποιθ'^μένων πλέον άπό τήν στατι¬
στικήν, χροκαλεί άχό τινςς μίαν
σταυροφορίαν τού Παρ'.σινοΰ τόχου,
τής όχοίας τό σύνθημα έδωσεν ή
Γαλλική έχιστήμη καΐ τό ανώτε¬
ρον έκχαιδευτιχ,όν συμβούλιον. Πρό-
κε-.τα! χεεί τής ύχερκοχώσεως των
μικ-ρών μαΰητών. θά άναχτύξωμεν
τό ζήτημα όπως τίθεται παρά των
αρμοδίων, διότι είνε πιθανόν νά έν·
Ε'αφέρη ν.αί τήν 'Ελλάία, ένθα, έ-
πίτης. καθώς ενθυμούμεθα, μέ τόν
ίϊίθν έφιαλτικόν τρόμον καί οί γο-
νείς καί οί ίιδάσκαλοι είχαν τήν
άςίωσιν άχό ήλικίας 10 έτών νά
βάλωμε μέσα στά κεφάλια μας 0-
λη τήν σοφία τοΰ κάσμοϋ. Λοιχόν,
αυτή ή μέθθ'ϊος τοΰ προώροο χνε·ο-
ματικοΰ φόρτοι> μέ τήν οποίαν σέ
πολλά κράτη άκόμη έπιμένε'. ή έκ-
χαίδείκτις νά <ρουσκώνη τα μ?>αλοι>-
Εάκ-.α των παίδων, έξην1*^7} ^τ!
είναι ενα κι' ενα γι» νά μαθαίνουν
είς τό τέλος τίχοτε. Πρέχεινά υ-
μέτρον, δηλακδή, μία άναλο-
χάρχη μρ, ηή, μ
γία μεταξΰ τής άντοχής τοΰ μ«θη-
τικο·3 έγκεφάλου καί τής, δόσεως
των γνώσεων, είς τρέχον ώστε νά
άφίνγ) κατ'. χρος άφομοίωαιν ή ά-
ός σϋντελουμένη χέψις. "Αλλως
άκολουθούμενον ούστημα μΐ
μα
φΌητε αμεσως, ότι όλαι α-' -ν->ι
μονικαί^ λε-.τουργίαι «£ριορίζ«τ",,|
εις το ελάχιστον τής
«ως.;Ε«ΐθεν αί -4^ ηκνι>
6αι της (ασφαλους φθοράς τήν ζ.
ποίαν ύφίττανται ιδιαιτέρως μ»--)
τόν πόλεμον, λόγω τής κρίσεως .0}
χΐΛρου καί τή,ς άνοπαρξίας ά';ρ0-
καθαροΰ, α: χαιδ-.καί ήλικία;. Κ2;
άς μή μάς^άπατά τό γεγονός, 5:!
δέν είναι άμεσον τό άποτίλε'αμά,'
μολονότι χεθαίνοον τόσα παίΒίά νά'
ΊΟχωσδηπρτε δέν
πτϋσσοντα'. κατά τρόπον κανονΐχόν
χαΐ αΰτό αποτελεί αίτ> β'ϋβαιότητα
ότι είσέρχονται άοπλα είς την ζ<^ ' , τόσον έντονον είς τάς ημέρας ς, καίδτ! έπομένως, μόλ-.ς '?5. οΰν πε;ό άργά τό πρώτον ν.τύπη- μα, μοιραίως 6ά ΰποκύψοον. Ό χ. Λεζάζ ίιποδείκνύει ώς κατεπει'νο>
ϋχ> τήν ανάγκην δχως δλα -ά Γαλ-
λικά σχολεία άτ:οκτήσοτ^ μεγάλας
ίιχαιθρίο^ς περιοχάς, δσα δέ είναι
ϊύο-Λθλον νά άχοκτήσουν, νά άλλί·
ξει;ν τάς στέγας των μέ μ
ιτύστηαα, δηλαίή, νά τάς ν.αμο//
χινητάς. ώστε κά9·ε φορά ποιι χαρέ-
χεται ή άτνοσφαιρική εύκαιρία νά
νά μετατρέχωνται αί κλάσεις ιίς
5παιθρον. Πρέπε: έπίσης νά γενι¬
κευθή ή προαήήκη δωματίων λο>
τρών. Τό ίδεώϊες θά ήτο βεβαίως
νά μή ΰχάρχουν πα!δι·/.ά σχολεία,
ταρά είς έξςχάς. 'Αλλ' έχειδή ίνα
τέτο'θ σύττημα δέν μπορεί νά έ<; μοσθή άχό τής μιάς ημέρας είς την άλλην, έχιδάλλεται νά δελτιωθοϋν άχόψεως ΰγιε'.νής τα σχολϊ'ί των πόλεων. Ιδίως πρέπε'. νά λει ή ύχερκόχωσ'.ς. ή ά<ρετηρία τή; προώρου νευροχαθείας, των ρα·/!τ:- κών νοσηλάτων καΐ τής φ^ο. σεως. Τό* 'ρ.ληνιν,όν # ατ.οφ «νοΰς ύγ:ής έν σώματ: ύγιεί» αιώνιον. Τό χρόγραΓ,χα των κων έορτών είναι άνά-^κη νά μ;· ταβληθή άμέσως. Καί( τό πρόγρϊμ- μα των μοίθιταάτων. έχίσης νά έλατ- Έξ άριστερών πρός τα δεξιά: Ό συνταγματάρχης Τσάρλες Α. Λίντμπεργκ, ό Τόμας "Εδισων καΐ ό Χένρυ Φόρδ, ςρωτογραςρηβέντες έν "Οραντ, Νέας Ίερσέης. τε, τό άκολου6ούμενον σύστημα μϊ τό νά κουράζτ) είς 'δάρος τού τήν «αιδικήν άντοχήν, σκοτώνει δ,τι κυ¬ ριώτερα χρειάΧεται διά τήν γνώσιν, μέ άλλα λόγια τό ενδιαφέρον ποίι δημ'.ο·>ργεί ήαΰιθόρμητος πε^ιέργεια,
6%'ϋμασίχ ιδιότης άποτελοΰσα ίά-
θρο τής μορφώσεως ανε^ της οποί¬
ας τίποτε δέν ειμπορεί νά σογκρα-
τήση ό μαθητής. Απόδειξις ή ά
οχομονησία χοΰ αΐ<τθάνεται χάντο' γιά νά τελειώστ) τό μάθημα καί νά εξέλθη άμέσως στόν δρόμο. νόν, είχεν είς ενα Παριισινόν συνά¬ δελφον : —Τα χαιίάκια μοο, άγόρι κα? «ρίτσι, έγεννή-θηκαν έίώ. Μιλά^;ε τήν Γαλλική γλώσσα καλλίτερα ά¬ χό τα Άγγλικά. ΊΕσκεχτόμουν νά τα άφήσω νά τελειώσουν τάς σχοιι- ■δάς των είς τό Παρίσι. 'Αλλ' έ- χείσθην, ότι είναι αδύνατον, θά τσακίσω τήν ύγεία τους, καΐ έχειδή 6έν τό θέλω, χροτιμώ νά τα άχ<>-
•/ωρ:τθώ γιά μερικά χ?όν·.2 στέλ-
λοντάς τα είς τήν πατρίδα μου.
»Γιατι άχλοάστατα είς τήν Αγ¬
γλίαν ό μαθητής κα>. ή μαθήτρια
λάμχοον άχό υγείαν. Τό χρωΐ μά-
ίμω; η Άκαδτχχία τής Ίατρικής
ίι' αυτόν, τόν σκοπόν χρό πάντων,
ίϊ^ύθη άχό τόν πρώτον όπατον, δή
λαίή, ανέλαβε τήν ϋπονίέωσιν νά
είς ΓΓ/έσιν ίμεσον μετά της ίκανο-
τητος τοϋ έγχ,εφάλου. "Ενα χαιδάκι
χοϋ έργάζε:α'. πολΰ, έργάζεται χάν-
τοτε κακά—αύτό θεωρείται πλέον
άςίω(Αα. Άχό τής έχοχής τ<^>
II
λά-
τ<ονος τό τώμα καί τό μυαλό παρ- <,>μοιά·ζΌντο μέ δύο άλογα δεμένα
στό ίδ·ο τιμόνι. Ό Ραμπελαί,' έ
Μονταίν, ό Ροι>σσώ, άλλοι διάσημο:
σοφο! εκηρύχθησαν άχεριφράστως
υπέρ τής έξισώσεως των ίάο έκ-
παιδεόσεων, ήτο: τής φιισικης καΐ,
τής Χ'^ευματίν.ής. Ό Ρουσσώ ελεγε: |
«Δ:ά νά μάθωμεν νά σκϊχτώμ&θα,
χρέχει νά έξασκήσωαεν τα σωμα-
τικά μας μέλη καί τάς αίσθήσεΐς
ΐμις, Οργοτ/α ωσαύτως της ανθρω¬
πίνης εύ?!>ίας.» Οί Άγγλοι, φαί-
νεταΐ, ότι ίχο&> κατανοήσεί περισ¬
σότερον αυτήν τήν ανάγκην. Έ3ί-
ζ£άτ2μ.ζ τελευταίως, ότι ενας έξ
ΐύτών, έγκ«ίτ·εστημένος άχό χολλοθ
η Γλλή ύ ή
~.μ,™- -..» «Τ.«ν. ιο πρωι μα-|Γροϊαινη είς επιστημονικάς Οποίε-'-
τ)ημα,τ1β?αδ.πα:χν!δ!φουτμπώλ,με!ς -/ρη^ίμο-,ς είς.ό ,**-££.
κρικετ ο,τί χρειαζονται οια να εν- ,άτ^ν τό «ίλλον ™? Λ·Λί/ αι
χρη Καί η μόρφωσις ύχό
τοΰς δρους αύτοΰς γίνεται αποτελε¬
σματικωτέρα.»
Εναντίον μιας τόσον κρίσιμον
την όμοιομορφίαν, εζήτησε ίι' δλα:
τάς ήλικίας νά εφαρμοσθή τό ίδιον
εργασίαν είς τό σχολείον *αι ν.α
τήν αελέτην είς τό σχίτι «:-»-'
ί ά ό αώ
είναι κατά τό ανώτατον
νά είναι κατά τό ανώτατο
2 ώραι άπό ήλ:κίας 6—7 έτών, 3
ω,ρα'. άχό ήλικίας 8—9 έτών, Ι
ώραι άπό ήλικίας 10—11 έτών. 5
&ρχ>. άχό ήλικίας 12—14 έτων,
6 ώραι άπό ήλικίας 15 έτών %*
7 ώραι άχό ήλΐκίας 16 έτών.
Ζητεί έχίσης διά τό άπόγευμ
ρ ή
ΐεκαετους, οίίτε ό ·δ·εκαεής την άν- Ζητεί έχίσης διά τό
τοχην τού έφηιδοο. 'Επομένως καλεί- πε5!στοτ£:ας ώρας δ·.ά τήν φ^'.^'
ται τρελλα τό νά έχίβάλη κανείς ά'σκησιν, τα Οχα-.θρα χαιγνίϊια, την
εις ολα αύτα τα παιδία τάς ίδ-,ζς φυσΐ/.ήν ιστορίαν, τήν γεωλογαν,
ώρας χ.ροσο^ής ν.2 άκινησίας, ά^ τήν βοτανικήν κτλ., δηλ. τα μ*9τ,-
40 λεπτών. Οίίτε δυνάμεθα νά ζη-
τήσωμεν πρόκλησιν διηνεκοΰς ένϊ·.-
αφέροντος, έστω καί αν πρόκει-
ται γιά τό έχαγωγότεριον θέμα, άπό
ενα χαιδάχ.!, δεδομένου, ότι ή κα-
την μακράν χρονικήν χροσπάθειαν
την έχιτροχήν ή όποία θα μϊ'
τάς μεταρρ^μίΐεις, π;έπε! νά με¬
τάσχουν άντιχρόσωχοι των γονεω'
κα· εϊδι/.οΐ ίατροί.
* * *
Παραλλήλως ό ύϊουργος
Δημοσίας Έκπαιδεύσεως, Μ"
έγκαινιάζων τήν σύνοδον τού
έκπαιδευτικοΰ
μεταξύ, δοθέντος άχο την
τοΰ συνθήματος, άρπιαξαν το
αί έφημε.;ίδες. "Αρβρα,
«ήματα, γελοιογιραφίαί,
ξεις. ?να ενιαίον μέτωπον έναντι^
τοΰ «οϊρμενάζ σκολαίο», άβεββν.6
καί τών' "Αμερικανικόν χρεων ν.ϊ-
τά μέρος. Τί σϊίχασίαν μπο?ο^ν ν?
«? την Γαλλικήν χ:ωτεύθΐ)σ~', την Ι χ0 αΡροπλάνον ούτινος επέβαινεν ό συνταγματάρχης Λίντιιπεονν
πθίζν άναχί β «Οντε;» οιτο το Λον- την .τροσγείωσίν τού #ν ν,η.ϋΓ'
την .τοοσγε.ωσιν τού έν Ν,οθαοκ, Νέα; 'Ιε^^ τ0ν' να<ι ^ οποίον εβλάβη ν«τα Φιιλής: Γ. ΦΤΒΡΗΣ Η ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝίϊΝ 'Υηό τοΰ άεωιντιβτου Π. Χ- Όλόκληβος ή ΙστοοΜ τής -' άπό των αρχαιοτάτων χρονων των καθ1 ήαας. ΆΛοτελίϊται «Υ σρλίδων κ«ί πλ.ίί<Γτ(θν είκονων μέΛ-ον κα>Λιτεχν5<ώς. ΤιαάΤΛΐ ' $3.00-
ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΟΙ ΚΑΒΟΥΡΔΙΣΜΕΝΟΙΑΘΗΝΑΙΟΙ
««9», τώρ« «» θά*άμε;«ό
/,ο Ά "ήν θαλασσα; Αυτή η ε-
'' -,ς γίνεται στά χερισσο-κρα
Κ, των 'Αβηνώνχα. Πειραιώς
,£. Σάβδατον, γυτί μ' αύτή^ την
-,^ 6λη ζητβνε λίγη δροσια; α-
" «ή «&*«" Κα1 β^;
• 'ετΓλλτίνι*» άκρογιάλι*.— "ΟΧ* φωτεινά, δλ*
χ χ —·Λ ' γβλαβτά.
ΥΠΟ ΤΗΣ κ. ΚΑΤΙΝΑΣ ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ
μ* τό γαλάζιο τής θαλάσσας .__
τό γαλανό τοΰ ούοανοϋ, κάνουν νά
φαίνωνται θαυμασιως ώραία καί ή
ϊιαύγεΐΛ τής άτμοβ'φαίρας δέν ά-
φίνει τίχΐ,τβ τό χρυφό. Ό Παρ-
Οβνών ύΓβρήφανος στέκετθί έκεί ά-
<-· σττ ί}αλασσ3. λ.ϊι «μ*· κλόνητος σ' αυτή την σχατάλητών '"*"' σ-/5"άές κ:οετθ'.μασίες καί χίωμάτων. Σάς φαίνεται χώς λαμ- ;;Κ>:ΐαΛή^?ωί--?ω'. χα«ες-χζ- Γοχοχδ, τό 3ό,ρι> τής Αθήνας, ή
', 5/οι ΐτό «ρολόϊ» τού Π ε·.- ς-αντασια ομως και σχι η
Λ Π='ντε-ες5η δαχοράκια, υ.·.- τικοτης ιο κάμνει αύτο
&>>«'«· ε'τθίμα σάν «ριστέ-
"!ώγιά την Αίγινα,,τα ΜεΘανα,
Γ,, Πόοον, τής Σχέτσαις. Γιατι
.,.? «Ληθος έκξραμουν οί; χϊ8ο!>?-
,' ^ένοι «πό την ζέστη Αθήνας.
ϊΓνησιά «τ*, όλοχρασίνασμαραγ-
Εα στΓ, ·,·«λανή θάλασσα, είναι
^Ίτλητΐίσ^α χ?ος την χρωτευθΐ»-
„(» «ντ:α ·λαλοχ.αίρινης διαμονής.
'0ν.τώ ή'ώρβ άκριδώς ξεκινθυν γι-
νί-α χ.όσ;χο, χαρον»^ γελτστο.
Ολοι Ιχουν τινάςει της χαληες.
-/«υ»·-*; ^έε? καί^λουσ-.οι
<7' π;ωχοί, γέροι και νεοι, αδια- »:-τω; ?»αο», τιρέχουν νά δροσι- ΐ1ο3ν τα βαλάσσια νζρα, να αναχνευ- -ο;^ άέρα χαθαρόν, νά χροσθέσουν ^,-ι- στό σώμα γιά νά άντεχε- ς:/0ο;ν τ;ήν διοχάλη τήν^καθημε- ρινή.'Άφίνοομβ τό γραιφικό λίμαν: Ι «3 Πε'οαιώς καί δγαίνουαδ στόν ■ Σκωνι/.ό. "Ενας χέχλος διάφανος, γαλάζ'.ος, είναι ριχαένος άχαλά-ά- ΐαλά, στά γύρω έουνά. Καί μεσ' V χότον διααρίνει αανεΐς θχίϋ-ά- ΐ> τον ϊγέλεω, καί μέ την φαν-
■ΐΐία τοο χροσχαθεί νά ■έξακριδώστ]
;οί ϊχριδίς είχε στημένο τόν θρό-
νο τού ό Ξέρξης.
Άϊγ6 έ-άθος ή Σαλαμίς χού στά
νερά της τ4ρα λικνίζονται σιγαλά
τα τολεμιν.ά μας σκάφη καΐ στό
ίάβο: ό -τολεμικός μας Ναύσταθ-
μος. Είναι τόσο καθϊρή ή άτμόσφαι-
5ΐ, ύστ» ϊιακρίνονται ενα-ενα τα
-ολία'/Λ μας καράδια, ή έλχίδα
-ο3 ΈΟνους. 'Ε5ώ καΐ 2.500 χρό·
>·ΐ ζοά £ό$α σ' αύτά τα νερά τα
αιον
0 ν
ς; η ην ψ
^ς περνώντας άπ' έκεί.
« όσον 7φ&χ(Λρο0μ6ι χβί ύψώνεται
ν;'ος, τόσον καί ούτος ό χέτλο;
"Λωνηαι σιγά-σιγά, καί άφίνβι νά
ϊηοΛστβ^ββος άριστερά τό Φά-
>τ":° μ* ^ »κ4ροχη -αραλί» του
«' «ο_6αβος ή Άκρό-λις. Το
Ζ-^το ?ως τού ήλίοο άνακατεμένο
ης μ τνχς.
Το Φάληρον, ή Βουλιαγμένη, όλη
ή χαραλί* της Άττ-.κής, μί'/ρι τού
Σθϋνίο»; γεμάτη κάτμΛ, χού ζή δλη
την ή[Χ3ρα μέσκχ στήν θάλαστα, μ.έ-
13 <τΛ ςιώς, φαίνονται 7000·) κζθα- ρά όχο τό δαχοράκΐ', ώστΐ νομίζει κϊνεΐς χώς άν φωνάξη θ' ακουσθή άαίτως. Ο"·τε ενα κϋματάκι στή γα- λανή Οάλασσα. Κίί άιρχίζβι το γλέν- τι. Σιγά-σ:γά, άνοίγονται οί δαλί- τσες, τα κϊλαθάκιατ, μέ τα ϊιάφο- ρα τρόφ-^χα. Άφήστε, άκόμ.η δέν φΟάταμΛ στήν Αίγινα. Ποϋ δμως· το άεράκι αΰτο της θαλάσσας χοΰ όργιάζβι άνακατεμένο μέ τό άρωμα τοΰ βθΰνώ, σοϋ γαργαλίζει την ό¬ ρεξι. Μιά ώρα χέρατε, καί νά ή Ανγινχ "Οσοι είναι γιά έ?ώ έτο:- μάζονται. Μιά όλό).ειιαη τόλις ά- χλώνεται ίχαλά-άχαλά, στή θάλασ- ο-Λ καί γύρω της 6ουνά όλοχράσινα αχο χΐ'3κα. Π&ρνοϋμε τόσο κοντά. ώττβ άκουιχε τής φωνές των ψαρά- ίων —οί» ό-χ) ώνοαν τα ϊίκ^α τους. Ώραίες ίχαύλεις μεσα σϊ καταχρά- σινα άαχίλια λούζονται ύχερήφατνε; υτό φώς τοΰ ηλίου. Ένα ώραίο κοα- ύότατο λ'.μυνάκι γβμάτο καΐκια, €άί ■/ες, είνε στό μέσον τής ξαχλ(>κ>έ-
νης χόλης. Δέν χλεαρίζει τα δαχο-
ράκι, ένω αχοροθσε νά το κάνη ί'.ά
χολλούς 'λόγους. Ψάρια λχχταριστα
βερ νούν στό ■δαχόρι οί ψϊράϊες. Τα
χ&ρνουν γ:ά τό γλέντι τοΰ ■δαχοριοό.
γιατά τα ψτ.νονν μΐσα στήν κουζίνβ
τοϋ β—ΐορκϋ, γιά νά τα ραντ^ίσουν
καί μέ λίγη ρετσίνχ Αύτά ?χο^ν
τα Έλληνικά ταξειδάκια μέ τ?
'Ελληνιχά δοπτόιρια. Νά καΐ τα κα·
νάτια τα Αίγινητικα'λόγψ τοΰ χο-
ρώδους των είναι θαυμασία γιά το
νερο το καλοκαίρι. Νά χλι σ' έναν
λοφίσκο ενας σταΰλος μαρμάρινος·
αύτάς φωνάζβι τό χαληό μεγαλείΌ.
Πολλαί άνασκαφΛΪ άρχαιολονικοΐ
ες>ερ»ν *ίς φως ιτολλά εάρήματα.
Εάρίσΐ'.ονταΒ 4ίώ καί τα έρείχι*
τοδ' Ναοΰ τής Άλεο^ 'Αβηνάς,
ϊυστυχως ελαχίστη, όχωςκαΐείς
τα χλείιττβ άρχαηολογικά μεβη,
Άλλά καί αύτά μαρτυροΰν το ποτέ
μεγαλείον. Νά καί ενα κτίριο άχ-
ρύ, -ένβιμο, κάτω στήν χαραλία.
Μεγάλη άντίθεσι χρός τα Μαγνροί,ντερ? μέ τάς έγγονάς τού,
Αντελ Γκρέιγ. έν Κοοονάντο. Καλιφοονιας.
τόσον άχαλά, μάς λένε ότι χλησιά-
ζουμβ στά Μέβανα. Τα δσυνά ΰψώ-
/ονται άχότομα, κατάφυτα όυ,ως ά-
χό εληές, άχλαδ&ές, άμνγδαλιές· τό
μάτι δλέχει τί αγώνας εχει κατα-
όάλει ανθρωχος, γιά νά καλλιερ-
γήση αύτη την αγρια φύσι. Τ« δα-
—όρι χερνά χολί) κοντά στήν χαρα¬
λία. Καΐ €λέπε! κανείς ώραΐα σχί-
τια κάτω <ττήν χροκυμαία, 2—3 ξενοδοχεία ά;ίκδτά εύχρόσωχΌΐ καΐ λίγο χειό χέρα μιά κίτρινη σκούρα λίμνη. Νά ή νέα κολυμδηίθρα τοΟ Σιλωάμ. Μιά μυρονδιά δυνο-ή θει- αφιοΰ μας έρχεται. Είναι τα τ)ειοΰ- χα θ&ρμά λουτρά των Μεθανων, τό μένον λείψανον τοΰ έσδεσμένου χ?ό /(7αάδων έτών ήφαιστείου, χού τώ- ρ— άψώνε·. την κορι*ρήν τού —οΧύ αχότομα. θερμά θδΐοΰχα νερά, άλ- /αλΐκά ^ερμ-ά, θαλάσσια ξυχρά νε¬ ρά, συγκοινωνία μέ τόν Πΐΐ-ραια πυκνοτατη, άχόστασις τρίωρος, χα- θιστοΰν τα Μέθανα μοναδική λου- τρόχολι είς τό είδός της, το μονα» ?ι·/ο φάρμακον των ρευματισμών Δοστυχώς δέν Ιχο'Λ» εκμεταλλευθή τελείως ούτον τόν φυσικόν χλοΰτον. "Ενα μικροσκοχιχό ντκτάκι μέ Ι να μικρο έκκλησάκι είναι ό δρα- ϊ^νός χερίχατος των λουομένων.Καί Ό Γκάρ Γούντ, Άμερικανός, καί ή Μπέττη Καρσταίαρς, 'Αγγλίς, οί ό- ποϊοι θά διαγωνισθοΰν είς την ταχυτηταμέ 6ενζινακατους εις τον ποταμοΥ Ντητρόϊτ, παρά την όμώνυμον πόλιν. τό 6αχοράκ·. χρ«χ<ύ.ρεί σιγά-σ'.γά, ε ως ότου ολοι άχοδιδασθοΰν έκεΐ νί« τα λουτρά των, καί μένομεν άρκε- τοΐ άλλθί, γιά νά 4ξακολου6ήσωμε. Πλέίμε τόσο κοντά στή ξηρά, xο^ /.;' ό έλαχιστος θάμνος διακρίνετο!. Μιά μυρω5:ά δυνατή θ'ομαριοΰ μάς χτνχ5. "Εϊα^να μιά ψωνή: «·δελφι έ νι-δελφινι >, μάς κάν*ι νά τρεξωιχεν
ολοι έμχρός. Δυό θΓομάσια δελφί¬
ν ια, σάν σατες, ερχονται γύρω στίι
δαχόρι μας. Ή θάλασσα είναι τόσο
γαλανή καί τόσο καθάρια, χού δια-
κρίνεται τό σκ,οΰρο χρώμά τους σάν
μιά μαύρη λωρίδα, γιατί —λ^*-
ςορές τα δελφίνια ■*-—·
θηκαν στήν άνοικτή θάλασσα. Π λη-
σιάνόμε στόν Πόρο. Μχαίνομε άχό
μιά στενή λορίδα Θαλάσσας χοί) νο·
μ,ίζε1. νΛενΐίς, αν άχλώση τα χερια
το·ο, Θά χιάσγ; τους δράχους, καΐ νά
μ-ΐοστά μας ενα μοναέικό χανόρα-
μα. Μιά λίμνη γαλανή, μέ χρυσές
άνταύγειες, κλεισμένη γύρω μέ κα·
ταχράσινα 6ουνά καί στή μέση ενα
κατάλευ/,ο ΰψωμα, αέ μιά Θαυμασία
χρον.υμαία Νά ό Πόρος. Άρ'.στερά
μας δλο χεΰκα, μέ θαυμάσιες δίλ*
λες στό δάθος, δέξιά μιά χεδιάδα
::ου τελειώνει στή ^άασ<7<χ, κατα- τράσινη ά πό εληές, λεμονιές, χοο- το/αλλιές, νά τί είδαμε μόλις μχή- χαμβ σ' αΰτό τό λιμάνι. Όλοι ε¬ τοιμαζόμεθα γ[ά εξω, έμχρός 6αΐ- κά·ρη. "Ενα χήδημα στή 6άρχα, " εως τρίατρα·δίγματακουχιοΰ,καΐ νά εμείς στήν χόλι. Γιατι τόσο άχέχει τό δαχόρι. Ή φύσις έδώ μέ χλει- στά αάτια σχόρχι<ρε.ν δλες τής ό- μορφίές της. Κοντεύει μεσημέρ'. Ποό θά οάμε; στό μοναστήρι. Έ¬ ν α αύτοκίντ,το καί δρομο. Κά τί προγυμναστηρΜ) τού Ναυτικοΰ τής Ελλάδος. Όλα τα ναυτάχια μας έκεί Θά χανε τζρζ>τα νά κατατα-
χτ>οΰν. Έκεί θά έκχαιδευθοΰν τό
χρώτον. Τρία εως τέσσανρα καράδια
άχρηστα σήνερα ώς χολεμικά, γρη-
σιμεύουν ώς σχολαί και κοιτώνες
των ναυτών. Σκορχίζσυν τόση ζωη
στό νησί μέ τα τραγούδια τους καί
την εύθυμία τους, ωστε ή μελετω-
μένη άχομάκρυνστς των νά σημαίντ]
νέκρωσιν. Καΐ τό αύτοκίνητο τρέ-
χει. Σιγά, σωφ&ρ, μή 6ιάζ·εσαι, δέν
χ&ρνβ κανεΐς χολλές φορές τέτοια
μέρη, ώστε νά €ιάζεται. 'Αχό την
μιά αεριά χεΰκα, χεΰκα, δλο χεΰχρ,
άχό την άλλη ή θάλασσα καθρέ-
χτης καί κάτω έκεί νεράιδες χολυμ-
χοΰν. Άστράφτουν τα χαλίκια ό-
λόλευχα :'ξω στήν ά%ρη τοΰ γιαλοΰ,
λαμχοκοχοΰν στήν θάλασσα καΐ με-
ρικές δαρκοίλες όλόλευκες μέ τα
χανιά τους, σάν γλάοο:. κάνατ; δόλ-
τες έκεί νύρω. Κορίτσια καΐ άγό>»
ρ:α κολυμχανε μαζύ. Ή χαληά σε·
ανο—-φεία έδύ σ' αΰτά τα μέρη Ι-
χε; τραδηγτή στή μχάντα. Είναι
τίσον άιΐμονικά μέ όλα έκ&ί γύρω,
ώστε μας έρχεται νά χάμε κι' έ-
Ν).ε"ς έκεί κάτω· άλλ' εχουαε καιρό.
Κάτω χελώρ'.ες συκιές έκεί στό
γιαλό μάς σταματοΰν σΰκα φρέσκα
άττό τό ·5έ·δρ·ο καί λίγο ούζο, τί
άλλο Θέλε: κανείς! "Ενα έκκλησά-
/.' σ' ενα 6ράχο μας θομίζ«ι χοιος
είναι έκείνος χού έκαμεν δλα αύτα
τα φυσικά μεγαλεία. "Ενα τέταρτο
μέ τό αύτοκίνητο άνάμέσα στά χε^·
κα, καΐ νά τό μοναστήρι. ΛΓυχό, έ»
χΐ'δλητικό μέσα σ' αΰτό τό χ-ΐάσινο
των χίεώκοιν. "Ενα ρέμμα 6αθύ, δ^
λεΰκες καΐ χλα-τανια μάς χωρίζουν.
"Ενα γεφοράκ!, καί νά εμείς μέσζ.
Τρείς εως τέσσαρες καλόγηροι το
διατηροΰν. Πλουσιώτατο άλλοτε
μέ χολλά κ*λλία, σημερο πτωχότα-
το, χιρτ/Τ'μεύει μάλλον ώς ξενών^
Μιά έκκλί^σία στό μέσον τής αύ-
λής, μερικιί τά<ροι, γύρω λίγες λε- μον;ές, χορτοκαλλιές, αύτό τό μο¬ ναστήρι. Γνρϋζιουμε στή δρύσι. Μιά δ^ύσι χού τρέχει χάντα ενα νεοό χαγωμένο, ΐχεταλλικό. Πόσα γλέν- τια, άλλά καί χόσα είδύλια δέν είδε. Π λ«τάνια, λεΰκες, χίΰκα θε- ώρατα γύρω της. Π αρέες διασκε' δάζο·^ν, 'Ελληνικ» γλέντια. Καί I- χειτα στή ^άΧοκκα, χέντε λεχτά άχέχει. Τί θάλασσα! Ν«ρό σέ κρυ- σταλλένιο χοττίρ'.. Χω,ρίς νά τό'Θέ- λουμε, μιά δύναμι ανώτερη μάς δγάζε! άχό την θάλασσα καΐ άμί- λητοι χηγαίνουμε νά φθάσωμε στόν έσχερινό. Ό ηχός της &ίναι άκόμη εναυλος στ' αύτιά μου. Σκι>φτοί ά¬
χό τα χ^όνια οί καλόγεροι, μακρυά
άχό τα νήίνα, ψάλλουν τό «Φώς
Ίλαρόν». Π ώς νά μή γονατίσηκα-
νείς, όσον άθεος καΐ αν είναι· χώς
νά μή ραγίστ, σ' αύτές τής στιγμές;
Άλησμόντ,τες ώιρες. Μιά ώρα στο
μοναστήρι καί κατεδαίνομε -κάλι"
στή θάλασσα. "Εχει άρχίσει ή νύ¬
κτα νά κατειδαίνιι. "Ολα γύρω κόχ·
κινα, τριανταβυλλιά, χροσ2ζ,ουν άΐτ^
τόν ηλ ιο χοί» σδύνει. Καί μέ μεγάλιί
λύχη μχαίνουμε στή δάρκα γιά ν«
γυρίσωμε στό δαχόρι. Πεονοί3μ5
χρώτ» άχθ την χόλι, χαιρετοΰμβ
όλους τσΰς γνωστοΰς κι' έμχρός,
Πάλι γ·.ά τόν Πειραιόΐ Καί ή έ-
χιστροφή Οχϋαασία μέ την σελήνη
στάς 10 ή ώρα. Άλησμόνητα 'Ελ< ληνιχά νησιά. ΡΑΤΈΚ5ΟΝ, Ν. Υ.—Ό «Έ*ντκός Κηρυξ» κ«α όλαι βά έχδόσίΐς τού πω- λοΰνται παρά τοΰ άντΛ-τ£οσώπιου μας; κ. Π. Σιαατονλοι>, 234 ΜεγΚο* 8ί-,
ένθα νίλΧΛται. δβκται κα-------
■·—"''"· άγγελΜΰ'ν, καθώς
««9», τώρ« «» θά*άμε;«ό
/,ο Ά "ήν θαλασσα; Αυτή η ε-
'' -,ς γίνεται στά χερισσο-κρα
Κ, των 'Αβηνώνχα. Πειραιώς
,£. Σάβδατον, γυτί μ' αύτή^ την
-,^ 6λη ζητβνε λίγη δροσια; α-
" «ή «&*«" Κα1 β^;
• 'ετΓλλτίνι*» άκρογιάλι*.— "ΟΧ* φωτεινά, δλ*
χ χ —·Λ ' γβλαβτά.
ΥΠΟ ΤΗΣ κ. ΚΑΤΙΝΑΣ ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ
μ* τό γαλάζιο τής θαλάσσας .__
τό γαλανό τοΰ ούοανοϋ, κάνουν νά
φαίνωνται θαυμασιως ώραία καί ή
ϊιαύγεΐΛ τής άτμοβ'φαίρας δέν ά-
φίνει τίχΐ,τβ τό χρυφό. Ό Παρ-
Οβνών ύΓβρήφανος στέκετθί έκεί ά-
<-· σττ ί}αλασσ3. λ.ϊι «μ*· κλόνητος σ' αυτή την σχατάλητών '"*"' σ-/5"άές κ:οετθ'.μασίες καί χίωμάτων. Σάς φαίνεται χώς λαμ- ;;Κ>:ΐαΛή^?ωί--?ω'. χα«ες-χζ- Γοχοχδ, τό 3ό,ρι> τής Αθήνας, ή
', 5/οι ΐτό «ρολόϊ» τού Π ε·.- ς-αντασια ομως και σχι η
Λ Π='ντε-ες5η δαχοράκια, υ.·.- τικοτης ιο κάμνει αύτο
&>>«'«· ε'τθίμα σάν «ριστέ-
"!ώγιά την Αίγινα,,τα ΜεΘανα,
Γ,, Πόοον, τής Σχέτσαις. Γιατι
.,.? «Ληθος έκξραμουν οί; χϊ8ο!>?-
,' ^ένοι «πό την ζέστη Αθήνας.
ϊΓνησιά «τ*, όλοχρασίνασμαραγ-
Εα στΓ, ·,·«λανή θάλασσα, είναι
^Ίτλητΐίσ^α χ?ος την χρωτευθΐ»-
„(» «ντ:α ·λαλοχ.αίρινης διαμονής.
'0ν.τώ ή'ώρβ άκριδώς ξεκινθυν γι-
νί-α χ.όσ;χο, χαρον»^ γελτστο.
Ολοι Ιχουν τινάςει της χαληες.
-/«υ»·-*; ^έε? καί^λουσ-.οι
<7' π;ωχοί, γέροι και νεοι, αδια- »:-τω; ?»αο», τιρέχουν νά δροσι- ΐ1ο3ν τα βαλάσσια νζρα, να αναχνευ- -ο;^ άέρα χαθαρόν, νά χροσθέσουν ^,-ι- στό σώμα γιά νά άντεχε- ς:/0ο;ν τ;ήν διοχάλη τήν^καθημε- ρινή.'Άφίνοομβ τό γραιφικό λίμαν: Ι «3 Πε'οαιώς καί δγαίνουαδ στόν ■ Σκωνι/.ό. "Ενας χέχλος διάφανος, γαλάζ'.ος, είναι ριχαένος άχαλά-ά- ΐαλά, στά γύρω έουνά. Καί μεσ' V χότον διααρίνει αανεΐς θχίϋ-ά- ΐ> τον ϊγέλεω, καί μέ την φαν-
■ΐΐία τοο χροσχαθεί νά ■έξακριδώστ]
;οί ϊχριδίς είχε στημένο τόν θρό-
νο τού ό Ξέρξης.
Άϊγ6 έ-άθος ή Σαλαμίς χού στά
νερά της τ4ρα λικνίζονται σιγαλά
τα τολεμιν.ά μας σκάφη καΐ στό
ίάβο: ό -τολεμικός μας Ναύσταθ-
μος. Είναι τόσο καθϊρή ή άτμόσφαι-
5ΐ, ύστ» ϊιακρίνονται ενα-ενα τα
-ολία'/Λ μας καράδια, ή έλχίδα
-ο3 ΈΟνους. 'Ε5ώ καΐ 2.500 χρό·
>·ΐ ζοά £ό$α σ' αύτά τα νερά τα
αιον
0 ν
ς; η ην ψ
^ς περνώντας άπ' έκεί.
« όσον 7φ&χ(Λρο0μ6ι χβί ύψώνεται
ν;'ος, τόσον καί ούτος ό χέτλο;
"Λωνηαι σιγά-σιγά, καί άφίνβι νά
ϊηοΛστβ^ββος άριστερά τό Φά-
>τ":° μ* ^ »κ4ροχη -αραλί» του
«' «ο_6αβος ή Άκρό-λις. Το
Ζ-^το ?ως τού ήλίοο άνακατεμένο
ης μ τνχς.
Το Φάληρον, ή Βουλιαγμένη, όλη
ή χαραλί* της Άττ-.κής, μί'/ρι τού
Σθϋνίο»; γεμάτη κάτμΛ, χού ζή δλη
την ή[Χ3ρα μέσκχ στήν θάλαστα, μ.έ-
13 <τΛ ςιώς, φαίνονται 7000·) κζθα- ρά όχο τό δαχοράκΐ', ώστΐ νομίζει κϊνεΐς χώς άν φωνάξη θ' ακουσθή άαίτως. Ο"·τε ενα κϋματάκι στή γα- λανή Οάλασσα. Κίί άιρχίζβι το γλέν- τι. Σιγά-σ:γά, άνοίγονται οί δαλί- τσες, τα κϊλαθάκιατ, μέ τα ϊιάφο- ρα τρόφ-^χα. Άφήστε, άκόμ.η δέν φΟάταμΛ στήν Αίγινα. Ποϋ δμως· το άεράκι αΰτο της θαλάσσας χοΰ όργιάζβι άνακατεμένο μέ τό άρωμα τοΰ βθΰνώ, σοϋ γαργαλίζει την ό¬ ρεξι. Μιά ώρα χέρατε, καί νά ή Ανγινχ "Οσοι είναι γιά έ?ώ έτο:- μάζονται. Μιά όλό).ειιαη τόλις ά- χλώνεται ίχαλά-άχαλά, στή θάλασ- ο-Λ καί γύρω της 6ουνά όλοχράσινα αχο χΐ'3κα. Π&ρνοϋμε τόσο κοντά. ώττβ άκουιχε τής φωνές των ψαρά- ίων —οί» ό-χ) ώνοαν τα ϊίκ^α τους. Ώραίες ίχαύλεις μεσα σϊ καταχρά- σινα άαχίλια λούζονται ύχερήφατνε; υτό φώς τοΰ ηλίου. Ένα ώραίο κοα- ύότατο λ'.μυνάκι γβμάτο καΐκια, €άί ■/ες, είνε στό μέσον τής ξαχλ(>κ>έ-
νης χόλης. Δέν χλεαρίζει τα δαχο-
ράκι, ένω αχοροθσε νά το κάνη ί'.ά
χολλούς 'λόγους. Ψάρια λχχταριστα
βερ νούν στό ■δαχόρι οί ψϊράϊες. Τα
χ&ρνουν γ:ά τό γλέντι τοΰ ■δαχοριοό.
γιατά τα ψτ.νονν μΐσα στήν κουζίνβ
τοϋ β—ΐορκϋ, γιά νά τα ραντ^ίσουν
καί μέ λίγη ρετσίνχ Αύτά ?χο^ν
τα Έλληνικά ταξειδάκια μέ τ?
'Ελληνιχά δοπτόιρια. Νά καΐ τα κα·
νάτια τα Αίγινητικα'λόγψ τοΰ χο-
ρώδους των είναι θαυμασία γιά το
νερο το καλοκαίρι. Νά χλι σ' έναν
λοφίσκο ενας σταΰλος μαρμάρινος·
αύτάς φωνάζβι τό χαληό μεγαλείΌ.
Πολλαί άνασκαφΛΪ άρχαιολονικοΐ
ες>ερ»ν *ίς φως ιτολλά εάρήματα.
Εάρίσΐ'.ονταΒ 4ίώ καί τα έρείχι*
τοδ' Ναοΰ τής Άλεο^ 'Αβηνάς,
ϊυστυχως ελαχίστη, όχωςκαΐείς
τα χλείιττβ άρχαηολογικά μεβη,
Άλλά καί αύτά μαρτυροΰν το ποτέ
μεγαλείον. Νά καί ενα κτίριο άχ-
ρύ, -ένβιμο, κάτω στήν χαραλία.
Μεγάλη άντίθεσι χρός τα Μαγνροί,ντερ? μέ τάς έγγονάς τού,
Αντελ Γκρέιγ. έν Κοοονάντο. Καλιφοονιας.
τόσον άχαλά, μάς λένε ότι χλησιά-
ζουμβ στά Μέβανα. Τα δσυνά ΰψώ-
/ονται άχότομα, κατάφυτα όυ,ως ά-
χό εληές, άχλαδ&ές, άμνγδαλιές· τό
μάτι δλέχει τί αγώνας εχει κατα-
όάλει ανθρωχος, γιά νά καλλιερ-
γήση αύτη την αγρια φύσι. Τ« δα-
—όρι χερνά χολί) κοντά στήν χαρα¬
λία. Καΐ €λέπε! κανείς ώραΐα σχί-
τια κάτω <ττήν χροκυμαία, 2—3 ξενοδοχεία ά;ίκδτά εύχρόσωχΌΐ καΐ λίγο χειό χέρα μιά κίτρινη σκούρα λίμνη. Νά ή νέα κολυμδηίθρα τοΟ Σιλωάμ. Μιά μυρονδιά δυνο-ή θει- αφιοΰ μας έρχεται. Είναι τα τ)ειοΰ- χα θ&ρμά λουτρά των Μεθανων, τό μένον λείψανον τοΰ έσδεσμένου χ?ό /(7αάδων έτών ήφαιστείου, χού τώ- ρ— άψώνε·. την κορι*ρήν τού —οΧύ αχότομα. θερμά θδΐοΰχα νερά, άλ- /αλΐκά ^ερμ-ά, θαλάσσια ξυχρά νε¬ ρά, συγκοινωνία μέ τόν Πΐΐ-ραια πυκνοτατη, άχόστασις τρίωρος, χα- θιστοΰν τα Μέθανα μοναδική λου- τρόχολι είς τό είδός της, το μονα» ?ι·/ο φάρμακον των ρευματισμών Δοστυχώς δέν Ιχο'Λ» εκμεταλλευθή τελείως ούτον τόν φυσικόν χλοΰτον. "Ενα μικροσκοχιχό ντκτάκι μέ Ι να μικρο έκκλησάκι είναι ό δρα- ϊ^νός χερίχατος των λουομένων.Καί Ό Γκάρ Γούντ, Άμερικανός, καί ή Μπέττη Καρσταίαρς, 'Αγγλίς, οί ό- ποϊοι θά διαγωνισθοΰν είς την ταχυτηταμέ 6ενζινακατους εις τον ποταμοΥ Ντητρόϊτ, παρά την όμώνυμον πόλιν. τό 6αχοράκ·. χρ«χ<ύ.ρεί σιγά-σ'.γά, ε ως ότου ολοι άχοδιδασθοΰν έκεΐ νί« τα λουτρά των, καί μένομεν άρκε- τοΐ άλλθί, γιά νά 4ξακολου6ήσωμε. Πλέίμε τόσο κοντά στή ξηρά, xο^ /.;' ό έλαχιστος θάμνος διακρίνετο!. Μιά μυρω5:ά δυνατή θ'ομαριοΰ μάς χτνχ5. "Εϊα^να μιά ψωνή: «·δελφι έ νι-δελφινι >, μάς κάν*ι νά τρεξωιχεν
ολοι έμχρός. Δυό θΓομάσια δελφί¬
ν ια, σάν σατες, ερχονται γύρω στίι
δαχόρι μας. Ή θάλασσα είναι τόσο
γαλανή καί τόσο καθάρια, χού δια-
κρίνεται τό σκ,οΰρο χρώμά τους σάν
μιά μαύρη λωρίδα, γιατί —λ^*-
ςορές τα δελφίνια ■*-—·
θηκαν στήν άνοικτή θάλασσα. Π λη-
σιάνόμε στόν Πόρο. Μχαίνομε άχό
μιά στενή λορίδα Θαλάσσας χοί) νο·
μ,ίζε1. νΛενΐίς, αν άχλώση τα χερια
το·ο, Θά χιάσγ; τους δράχους, καΐ νά
μ-ΐοστά μας ενα μοναέικό χανόρα-
μα. Μιά λίμνη γαλανή, μέ χρυσές
άνταύγειες, κλεισμένη γύρω μέ κα·
ταχράσινα 6ουνά καί στή μέση ενα
κατάλευ/,ο ΰψωμα, αέ μιά Θαυμασία
χρον.υμαία Νά ό Πόρος. Άρ'.στερά
μας δλο χεΰκα, μέ θαυμάσιες δίλ*
λες στό δάθος, δέξιά μιά χεδιάδα
::ου τελειώνει στή ^άασ<7<χ, κατα- τράσινη ά πό εληές, λεμονιές, χοο- το/αλλιές, νά τί είδαμε μόλις μχή- χαμβ σ' αΰτό τό λιμάνι. Όλοι ε¬ τοιμαζόμεθα γ[ά εξω, έμχρός 6αΐ- κά·ρη. "Ενα χήδημα στή 6άρχα, " εως τρίατρα·δίγματακουχιοΰ,καΐ νά εμείς στήν χόλι. Γιατι τόσο άχέχει τό δαχόρι. Ή φύσις έδώ μέ χλει- στά αάτια σχόρχι<ρε.ν δλες τής ό- μορφίές της. Κοντεύει μεσημέρ'. Ποό θά οάμε; στό μοναστήρι. Έ¬ ν α αύτοκίντ,το καί δρομο. Κά τί προγυμναστηρΜ) τού Ναυτικοΰ τής Ελλάδος. Όλα τα ναυτάχια μας έκεί Θά χανε τζρζ>τα νά κατατα-
χτ>οΰν. Έκεί θά έκχαιδευθοΰν τό
χρώτον. Τρία εως τέσσανρα καράδια
άχρηστα σήνερα ώς χολεμικά, γρη-
σιμεύουν ώς σχολαί και κοιτώνες
των ναυτών. Σκορχίζσυν τόση ζωη
στό νησί μέ τα τραγούδια τους καί
την εύθυμία τους, ωστε ή μελετω-
μένη άχομάκρυνστς των νά σημαίντ]
νέκρωσιν. Καΐ τό αύτοκίνητο τρέ-
χει. Σιγά, σωφ&ρ, μή 6ιάζ·εσαι, δέν
χ&ρνβ κανεΐς χολλές φορές τέτοια
μέρη, ώστε νά €ιάζεται. 'Αχό την
μιά αεριά χεΰκα, χεΰκα, δλο χεΰχρ,
άχό την άλλη ή θάλασσα καθρέ-
χτης καί κάτω έκεί νεράιδες χολυμ-
χοΰν. Άστράφτουν τα χαλίκια ό-
λόλευχα :'ξω στήν ά%ρη τοΰ γιαλοΰ,
λαμχοκοχοΰν στήν θάλασσα καΐ με-
ρικές δαρκοίλες όλόλευκες μέ τα
χανιά τους, σάν γλάοο:. κάνατ; δόλ-
τες έκεί νύρω. Κορίτσια καΐ άγό>»
ρ:α κολυμχανε μαζύ. Ή χαληά σε·
ανο—-φεία έδύ σ' αΰτά τα μέρη Ι-
χε; τραδηγτή στή μχάντα. Είναι
τίσον άιΐμονικά μέ όλα έκ&ί γύρω,
ώστε μας έρχεται νά χάμε κι' έ-
Ν).ε"ς έκεί κάτω· άλλ' εχουαε καιρό.
Κάτω χελώρ'.ες συκιές έκεί στό
γιαλό μάς σταματοΰν σΰκα φρέσκα
άττό τό ·5έ·δρ·ο καί λίγο ούζο, τί
άλλο Θέλε: κανείς! "Ενα έκκλησά-
/.' σ' ενα 6ράχο μας θομίζ«ι χοιος
είναι έκείνος χού έκαμεν δλα αύτα
τα φυσικά μεγαλεία. "Ενα τέταρτο
μέ τό αύτοκίνητο άνάμέσα στά χε^·
κα, καΐ νά τό μοναστήρι. ΛΓυχό, έ»
χΐ'δλητικό μέσα σ' αΰτό τό χ-ΐάσινο
των χίεώκοιν. "Ενα ρέμμα 6αθύ, δ^
λεΰκες καΐ χλα-τανια μάς χωρίζουν.
"Ενα γεφοράκ!, καί νά εμείς μέσζ.
Τρείς εως τέσσαρες καλόγηροι το
διατηροΰν. Πλουσιώτατο άλλοτε
μέ χολλά κ*λλία, σημερο πτωχότα-
το, χιρτ/Τ'μεύει μάλλον ώς ξενών^
Μιά έκκλί^σία στό μέσον τής αύ-
λής, μερικιί τά<ροι, γύρω λίγες λε- μον;ές, χορτοκαλλιές, αύτό τό μο¬ ναστήρι. Γνρϋζιουμε στή δρύσι. Μιά δ^ύσι χού τρέχει χάντα ενα νεοό χαγωμένο, ΐχεταλλικό. Πόσα γλέν- τια, άλλά καί χόσα είδύλια δέν είδε. Π λ«τάνια, λεΰκες, χίΰκα θε- ώρατα γύρω της. Π αρέες διασκε' δάζο·^ν, 'Ελληνικ» γλέντια. Καί I- χειτα στή ^άΧοκκα, χέντε λεχτά άχέχει. Τί θάλασσα! Ν«ρό σέ κρυ- σταλλένιο χοττίρ'.. Χω,ρίς νά τό'Θέ- λουμε, μιά δύναμι ανώτερη μάς δγάζε! άχό την θάλασσα καΐ άμί- λητοι χηγαίνουμε νά φθάσωμε στόν έσχερινό. Ό ηχός της &ίναι άκόμη εναυλος στ' αύτιά μου. Σκι>φτοί ά¬
χό τα χ^όνια οί καλόγεροι, μακρυά
άχό τα νήίνα, ψάλλουν τό «Φώς
Ίλαρόν». Π ώς νά μή γονατίσηκα-
νείς, όσον άθεος καΐ αν είναι· χώς
νά μή ραγίστ, σ' αύτές τής στιγμές;
Άλησμόντ,τες ώιρες. Μιά ώρα στο
μοναστήρι καί κατεδαίνομε -κάλι"
στή θάλασσα. "Εχει άρχίσει ή νύ¬
κτα νά κατειδαίνιι. "Ολα γύρω κόχ·
κινα, τριανταβυλλιά, χροσ2ζ,ουν άΐτ^
τόν ηλ ιο χοί» σδύνει. Καί μέ μεγάλιί
λύχη μχαίνουμε στή δάρκα γιά ν«
γυρίσωμε στό δαχόρι. Πεονοί3μ5
χρώτ» άχθ την χόλι, χαιρετοΰμβ
όλους τσΰς γνωστοΰς κι' έμχρός,
Πάλι γ·.ά τόν Πειραιόΐ Καί ή έ-
χιστροφή Οχϋαασία μέ την σελήνη
στάς 10 ή ώρα. Άλησμόνητα 'Ελ< ληνιχά νησιά. ΡΑΤΈΚ5ΟΝ, Ν. Υ.—Ό «Έ*ντκός Κηρυξ» κ«α όλαι βά έχδόσίΐς τού πω- λοΰνται παρά τοΰ άντΛ-τ£οσώπιου μας; κ. Π. Σιαατονλοι>, 234 ΜεγΚο* 8ί-,
ένθα νίλΧΛται. δβκται κα-------
■·—"''"· άγγελΜΰ'ν, καθώς
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΤΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΜΙΚΡΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ1-ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΡΟΥ ΒΕΛ1ΑΝΙΤΗ
Περιέπεσαν τελευταίως είς τάς
χειρός μου τα άπομνημονεύματα
τού Βαυαροΰ άξιωματικού Νέζερ,
κατελθόντος μετά τοΰ Βαυαρικοϋ
ιτρατοΰ είς την 'Ελλάδα, ομού μετά
τού βασιλέως "Οθωνος. Είς αύτά
άφηγεΐται ούτος μερικά έπεισό-
δια λίαν περίεργα, διά των οποίων
χαρακτηρίζει τα λίαν άπλοϊκά ηθη
των κατοίκων άγροτικών δήμων
τής Ελλάδος κατά τα πρώτα ετη
τής Άνεξαρτησία; αυτής. "Οσα
διηγεΐται καταντούν άπίστευτα,
*.σθ' όσον δεικνύουν αφέλειαν φθά-
νουσαν πολλάκις μέχρι βλακείας
μερικών άνθρώπων, οΐτινε; ήνοι-
γον, δχι μόνον τάς θύρας των σπι-
1 ιών των είς τούς ξένους στρατιω-
τικούς, άλλά διεμοιράζοντο πολλά¬
κις κατά λίαν περίεργον τρόπον
•Λαί τα κρεβάτια των μετ' αυτών.
Συνέβαινε κάποτε νά κοιμώνται
νέκδοτα συμθάντα κάποτε μεταξό
ενός έπιλοχίου τοΰ μεταβατικοΰ ά-
ποσπάσματος καί θερμώς έρωτευ
μένου ζεύγους.
Αύτά δέν μέ επεισαν βεβαίως ό¬
τι ό Βαυαρός άξιοο4ΐατι·κός δέν ί-
πλεκε φ^ντασιο/οπήματα γράφων
ίστορικά άπομνημονεύματα. διότι
ούτό ποϋ θά διηγηθώ κατωτέρω,
όμοιάζει ολίγον μέ διήγημα τού
Βοκκακίου. Ό Νέζερ ήτο Γαλλι
κης καταγωγής, έκ των μετανα
στευσάντων Γάλλων είς Γερμανί¬
αν κατά τάς θρησκευτικάς καταδι-
ώξεις επί Αικατερίνης των Μεδί-
κων. Έλθών είς την 'Ελλάδα ώς ά-
ξιωματικός τοΰ αποσταλέντος Β αν
αρικοΰ στρατοϋ κατά τό 1832, έ-
νυμιφεύθη Έλληνίδα καί πα·ρέμει-
νεν έκτοτε είς τάς Αθήνας, εγ-
γονος δέ αύτοΰ είναι ό φέρων τό
δνομά τοι> χαριέστατος καλλιτε-
------ - —ι—· ·— υνψιι ιι>ΐ7 χιχ^ιεστατας καΛΛΐτε-
ουτοι είς εν αύτό μετά των γυναι- χνης της Έλληνικής σκηνης. Π ροι
κων δωμάτιον και ούχι σπανίως κισμενος μέ τάλαντον συγγραφέ-
εδί ί λί Γ
μετά δροσερωτάτων νεανίδων εν
αφελεία φαντα,στικής άθωότητος.
Ή συνήθεια αυτή, ήτις έκ πρώ-
τη; δψεω; φαίνεται ώς μϋθος, ή¬
το κοινή άλλοτε είς την Ανατο¬
λήν. Ένας φίλος μου, ό οποίος ε-
ζησεν επί πολλά ετη είς την Μικράν
Ασίαν, όπου ή φιλοξενία εγίνετο
χατά τάς ύπαγορεύσεις της Άγίας
Γραφής, μού διηγεϊτο ότι τοϋ συ-
νέβη πολλάκις φιλοξενούμενος εί;
τα σπίτια χωρικων, νά κατακλιθη
είς τό αύτό δωμάτιον, είς τό όποΐ-
ον εκοιμώντο νέαι γυναΐκες καί
ζεΰγοι νεαρών συζύγων. Παρομοί¬
ας συνηθείας μοΰ άνέφερε κάποτε
είς τό Παρίσι καί ό κ. Ζαχαρίας
Παπαντωνίου ότι εχουν οί κάτοι-
5όι χωρίων τινών τής Ροιμελης.
. - , - - - 4 ι «"Τ ~
ως, εδημοσίευσεν είς πλείστα Γεο-
μανικά περιοδικά διηγήματα Έλ-
ληντκών ύποθέσεων καί άπομνημο¬
νεύματα τή; διατριόής τού είς την
'Ελλάδα κατά τούς περιπετειώδεις
εκείνον; χοόνους των πρυότων χρό-
ων τής βασίλειος τοΰ νΟ·θωνος.
Κατά τό 1834 ότε επαρουσιά¬
σθησαν τα πρώτα συμπτώματα τής
ληστείας, λόγω τοϋ διαλνθέντος
στρατοϋ των άτάκτων σωμάτων,
(.. , , -----------μ είχεν αποσταλή οΰτο; είς την Στε-
εις το αύτο δωμάτιον, εί; τό όποΐ- ρεάν Έλλαβα πρό; καταδίωξιν
„„ ι»*.*..~ ..χ- - - 'συμμοριών τίνων. "Εφθασεν είς
την Άράχωβαν είς ημέραν κατά
την οποίαν π,ροεμηνύετο κσταιγίς
την οποίαν περιγράφει μετά πολ-
λής ποιητικής φαντασίας. Αί βρα-
και μοϋ
φαιδρότατα ά-
τα όποΐα κατά την δύσιν τοΰ ηλ.
ου είχον κατέλθη είς τα; κλιτύα
τοΰ δρους καί έξτ^ώθησαν μέχρ.
τοΰ μεσονύκτιον είς τάς κοιλάδος
καί τάς φχίοαγγας τοϋ άλλοτε ένδ
3____ _ € αιτήματος των Μουσων. Μετ' όλ
_ άκραι τοΰ Παρνασσοϋ, λέ- γον ηκούσθη τρομεράς πάταγος κα'
γει εκαλύπτοντο άπό μαΰρα νέφη, αστραπαί έξακοντιζόμεναι έφώτ
Ή πόλις τού Άγίου Λουδοβίκου Θεοποιοΰσα τούς δύο άεροπόοους, Τζακσον κσί Όμπράϊν οί όποΐοι έμειναν είς τόν
άέρα αδιακόπως επί 17 1)2 ήμέφας, καταρρίψαντες τό ρεκόρ άντοχής είς τόν άέρα μέ άερόπλανον.
Ε6ΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τή 30 Ίουνίου, 1929,................, » 6,250,000,000.—
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
'1["ποκαταβτηματα καε Πρακτορεΐα καθ' 6λην την 'Ελλάδα.
Εκτελεί κάθε Τραπεζιτικήν εργασίαν και δέχεται καταθέσεις.
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (ΟΗβθΙί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας..........&Α%
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
Είς Συνάλλαγμα (Οηβοΐί). Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας ...................
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: '
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (€ΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
"Ή ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών.............
» 1 ετους .............
> '2 έτών ..............
> 4 έτων ...........
4 %
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών..........
> 1 ?τους ..........,
> 2 ετών...........
» 4 έτών ...........
> 5 έτών.................6
> 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ
4%%
5 %
4%%
..............5 %
5 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς. 5Υ2%
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000.................
Είς Συνάλλαγμα (Οιβοκ) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας" Αγγλίας" ^ ^0 4 %
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αύτό νόαισαα ρ?^ λ
ό"ποΐον κατετέθησαν. - *^ ^ τ0
Αί καταθέσεις Άμερικής, οταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας ΎόV>νη^
είναι απηλλαγμεναι τοΰ χαρτοσημου της εκδόσεως των όμολογιών
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΚΕΕΟΕ
51 ΜΑΙϋΕΝ ίΑΝΕ
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
33 50. ΟίΑΒΚ 5Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΓΙΚ5Τ ΝΑΤΙΟΝΛί ΒΑΝΚ Βε.00.,
5ϋΙΤΕ 744
0ΗΙ0Α60, ΙΙ_|_.
ζον τάς χαράδρας, ένφ βιαία 6ρο
χή έπιπτεν άπό των πνκνών νεφών.
'Από βράχου είς βράχον τα νέ ρ α
τοΰ δρους συνήγ-θησαν είς τούς
αυλακας, οπόθεν ρόχθοϋντα έχΰ
·οντο είς την θάλασσαν.
Π ρός ζωηρότερον άναπαράστα-
σιν τής άγ·ρίας αυτής θυέλλης, πα-
ραθέτει μερι.κούς στίχους άπό τό
περίφημον ποίημα τοΰ Σίλλερ τόν
«Δΰτην» τοϋ όποίου γνωρίζω τέσ-
οαρας μεταφράσεις είς την Ελλη¬
νικήν. 04 στίχοι είναι οί άκόλθυ-
θοι:
Κυμαίνεται, βράζει καί σίζει
δινών
Ώς ί5δο>ρ καί πΰρ νά έχη
μιγ^η
Ραντίζει άφρός τόν γλαυκόν
ουρατβν
Καί κΰμα, τό κϋμα ώθεΓ,
Ώθοϋνται, ώθοϋνται πυ5?νά
ώργισμένα,
Ή θάλασσα, θάλασσαν
ώς νά έγέννα.
Κατά τοιαύτην αγρίαν
κατώκησε είς εν μικρό σπιτι μιάς
σνγγενοΰς ενός καπετάν Άθανά-
οη όνομαζομένου, τοΰ οποίου μετ'
όλίνΌΐ; .ημέρας έβαπτκτε τό τέ¬
κνον της θυγατρός τού. "Ετσι εί-
χε γίντ), λέγει, κουμπάρος ολοκλή¬
ρου τού χωρίου, δπου θά εμενέν
I-
πί αρκετόν χρόνον. Τό παιδάκι ά-
νομάσθη "Οθων καί μετά τό βάπτ.-
σμα καί τό γεϋμα άντήχησαν κλέ-
φτικα τραγουδια, οί δέ νέοι καί αί
νέαι εξήλθον είς την αύλήν καί έ-
σχημάτισαν χορόν, τοϋ όποίου π·ρο-
ηγεϊτο ή νύμφη τοϋ Καπετάν Θα-
'άση, ήτις σείουσα κατακόκκιΌν
μανδήλι έπανελάμοανε ενα τρα-
γοΰδι, τό οποίον εϊχε συγκΐΛ'ήστ|
βαυ^ΰτατα τόν Νέζερ.
ρυγγενικής οίκειότητος. Ή νεάνις
έκείνη ήτο ενα έρασμιώτατόν κορι-
τοάκι μέ πολύ θάρρος καί μέ άυωό-
τητα άπερίγραπτον.
Ένω ό Βαυαρός άξιωματικό;
άπεδνθη την στολήν τού καί εξή¬
γαγε τα βαρέα τού στρστιωτΐΛά
υποδήματα, δέν έτόλμησεν έν τοΰ-
τοΐ; νά άςραιρέση καί άλλο ενδυμα
καί έπεσεν είς τό στ,ρώμα, επί τοΰ
όποίου κατεκλίθ/ηνΐαν μετ' ολίγον,
δεξιά καί άριστερά, ή μάμμη «αί
ή εγγόνη. ΤΗτο κατάκοπος ό αν-
θρωπος άπό τόν κάιιατον τής ημέ¬
ρας καί εΐχε τό κεφάλι τού γεμά-
το άτμοΰς άπό τό ώραίο κρασί τού
τόπου,τό οποίον έρράρησε κατά την
διάρκειαν τοΰ γεύματος, τό οποίον
είχεν ακολουθήση μετά τό βάπτι-
σμα. Ή γραϊα κουμπάρα τόν έ-
σκεπασεν επιμελώς μέ μίαν ορλοκω-
τήν μπαντανίαν άπό έκείνας πο>
υφαινον άλλοτε αί γυναΐκες των
χωρίων. "Ετσι άπεκοιμήθη.. . "Ο¬
ταν δμως ΰπεφωσκεν ή ήμέρα ε-
ξύπνησε· δέν έτόλμησεν δμως
εις την Αραχωδαν, δπου εΥεΡ"Τ) διότι ή ώραία Κατίνα εΐχε
; εις εν μικοό σπίτι ιιι«- πεοί τόν τοάνηλόν τού τό κατάλευ-
'Αλλ' έν τω
Νέζερ7
.. ,^> μεταξύ επήλθεν ή
νύξ, καί τό ωραίον έκεΐνο σχ'μπλεγ
μα των όρχουμένων νεανίδων διε-
λύιτη ώς μαγικόν όνειρον. Οί προσ-
κεκλημένοι άπεσύρΊτησαν, ό δέ Νέ¬
ζερ μετέβη είς τό κονάκι τού όπως
άναπαυθη κατά τό σύνηγθες. Είς τό
σπίτι αύτό ήτο γνωστάς πλέον, άπό
χής στιγμής δέ ποϋ Ιγινε κουμπά-
ρο;, τα δικαιώματά τού ηυξησαν
καί τό κονάκι μετεολήθη
εί; σπίτι τού, δέν ύπηρχε δέ πλέον
άνάγκη νά ζητί) την άδειαν οίιδε-
νός, όπως διανυκτερεύστ). Δέν Ι¬
γινε διάιβολε είς μάτην κουμπάρος
ολοκλήρου χωρίου! Μέχρι τής ημέ¬
ρας έκείνης, λέγει, κατεκλινόμην
ι πλησίον είς τό τζάκι επάνω είς μίαν
ι ψάθαν, επί τής οποίας τοϋ εστ«<ι>
11 ναν τΐκ στοατΐΛ*""^- ----·>'
ναν της στρατιωτικές κουβέρτε;
τού. Άλλ' άπο της ήμέρα; έκείνης
τοΰ ε"δειξαν άλλην θέσιν ευρισκο¬
μένην μεταξύ τής γραία; μάμμης
καί τής Ιγγόντι? τ^ζ· ή όποία δέν ε!
χε συμπληρώση, άκόμη τό είκοστόν
ίτος, διότι είχε γίντ) συντεκνος, δη-
λαδή σχ^/7ενήξ έξ αΐματος, καί
φέροντο πλέον πρός αίπτόν ι^
αυτόν μετά
περι τον τραχηλον τού το καταλευ
κον ν.αί όλοστ.ρόγγυλον μπράτσο
της. Ηναγκάσθη νά πλησιάση
πρός την γραΐαν, καί ετσι άπτ,λλα-
γη της όδυνηράς έκείνης θέσεως.
Π ρέπει άλήθεια νά παράδεχύ'τ) 3£α-
νείς ότι έχρειαζετο ίσχυρά έγκρά-
τεια, είς νέον εϊκοσι πέντ« έτών, ό¬
πως μείνη άπαθής π-ρό των τοιού¬
των ·θελγήτροχν.
'Εκοιμτ|θηκεν είς την ιδίαν θέ¬
σιν τρείς — τέσσαρας άκόμη νυ¬
κτός, κατά τάς οποίας ή νειτονιά
της Κατίνας καθίστατο λίαν έπτ-
κίνδυνος, διότι έξάπτετο ή νεανι-
κή τού φαντασία καί τοϋ έπ·οοξε-
νει μεγάλην ανησυχίαν καί άϋπνι-
αν. Μίαν νύκτα προσποιτι&είς δτι
εκαμνε άφόρητον ζέστην έσηκώθη,
ιλαΐοε την παχύμαλλον καπόταν,
την οποίαν εφερε καί αντός, όπως
δλα τα παλληκάρια, έβγήρίεν^ είς
τό ήλιακωτόν τοΰ σπιτιοϋ καί ε-
νοιμήθη ήσυχος όλην την νύκτα.
Αί άφττγήσεις αύται τοΰ Νέζερ,
α Ίόποΐαι ςραίνονται ώς μυθολογία,
είΛ-αι έν τούτοις, λέγει, πραγματι¬
καί. Ή έμπιστοσι'νη την όποιαν
ετρεφον κατά τούς χρόνους έκει-
νους πρός τούς κουμπάρονς ήτο
τοιαύτη, ωστε συνέβαινον, συνηθε-
στατα, δσα διηγεΐται οδτος.
Άλλ' ή εμπιστοσύνη αυτή πρός
αύτοΰς τούς μετέβαλεν είς Άγίους
Άντωνίους· δέν γνωρίζω μάλιστα
δνείς τούς πειρασμούς τοΰ Άγίου
τούτου, άν τοΰ συνεβτ) νά κοιμηνιι
επί τρείς νυκτός μεταξύ μάμμη;
καί έγγόνης, δέκα έννέα έτών και
νά έξυπνα αίσθανόμενος τόν τρα-
χηλόν του' περιβαλλόμενον άπό τόν
εύτραφη καί καταλευκον βραχίονα
τής νεαράς κουμπάρας, τηρών την
εγκράτειαν καί την σωφροσύνην
τοϋ νεαροϋ Νέζερ.
ΘΕΟΔ ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΤΠ:
ΜΙΚΡΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ1-ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΡΟΥ ΒΕΛ1ΑΝΙΤΗ
Περιέπεσαν τελευταίως είς τάς
χειρός μου τα άπομνημονεύματα
τού Βαυαροΰ άξιωματικού Νέζερ,
κατελθόντος μετά τοΰ Βαυαρικοϋ
ιτρατοΰ είς την 'Ελλάδα, ομού μετά
τού βασιλέως "Οθωνος. Είς αύτά
άφηγεΐται ούτος μερικά έπεισό-
δια λίαν περίεργα, διά των οποίων
χαρακτηρίζει τα λίαν άπλοϊκά ηθη
των κατοίκων άγροτικών δήμων
τής Ελλάδος κατά τα πρώτα ετη
τής Άνεξαρτησία; αυτής. "Οσα
διηγεΐται καταντούν άπίστευτα,
*.σθ' όσον δεικνύουν αφέλειαν φθά-
νουσαν πολλάκις μέχρι βλακείας
μερικών άνθρώπων, οΐτινε; ήνοι-
γον, δχι μόνον τάς θύρας των σπι-
1 ιών των είς τούς ξένους στρατιω-
τικούς, άλλά διεμοιράζοντο πολλά¬
κις κατά λίαν περίεργον τρόπον
•Λαί τα κρεβάτια των μετ' αυτών.
Συνέβαινε κάποτε νά κοιμώνται
νέκδοτα συμθάντα κάποτε μεταξό
ενός έπιλοχίου τοΰ μεταβατικοΰ ά-
ποσπάσματος καί θερμώς έρωτευ
μένου ζεύγους.
Αύτά δέν μέ επεισαν βεβαίως ό¬
τι ό Βαυαρός άξιοο4ΐατι·κός δέν ί-
πλεκε φ^ντασιο/οπήματα γράφων
ίστορικά άπομνημονεύματα. διότι
ούτό ποϋ θά διηγηθώ κατωτέρω,
όμοιάζει ολίγον μέ διήγημα τού
Βοκκακίου. Ό Νέζερ ήτο Γαλλι
κης καταγωγής, έκ των μετανα
στευσάντων Γάλλων είς Γερμανί¬
αν κατά τάς θρησκευτικάς καταδι-
ώξεις επί Αικατερίνης των Μεδί-
κων. Έλθών είς την 'Ελλάδα ώς ά-
ξιωματικός τοΰ αποσταλέντος Β αν
αρικοΰ στρατοϋ κατά τό 1832, έ-
νυμιφεύθη Έλληνίδα καί πα·ρέμει-
νεν έκτοτε είς τάς Αθήνας, εγ-
γονος δέ αύτοΰ είναι ό φέρων τό
δνομά τοι> χαριέστατος καλλιτε-
------ - —ι—· ·— υνψιι ιι>ΐ7 χιχ^ιεστατας καΛΛΐτε-
ουτοι είς εν αύτό μετά των γυναι- χνης της Έλληνικής σκηνης. Π ροι
κων δωμάτιον και ούχι σπανίως κισμενος μέ τάλαντον συγγραφέ-
εδί ί λί Γ
μετά δροσερωτάτων νεανίδων εν
αφελεία φαντα,στικής άθωότητος.
Ή συνήθεια αυτή, ήτις έκ πρώ-
τη; δψεω; φαίνεται ώς μϋθος, ή¬
το κοινή άλλοτε είς την Ανατο¬
λήν. Ένας φίλος μου, ό οποίος ε-
ζησεν επί πολλά ετη είς την Μικράν
Ασίαν, όπου ή φιλοξενία εγίνετο
χατά τάς ύπαγορεύσεις της Άγίας
Γραφής, μού διηγεϊτο ότι τοϋ συ-
νέβη πολλάκις φιλοξενούμενος εί;
τα σπίτια χωρικων, νά κατακλιθη
είς τό αύτό δωμάτιον, είς τό όποΐ-
ον εκοιμώντο νέαι γυναΐκες καί
ζεΰγοι νεαρών συζύγων. Παρομοί¬
ας συνηθείας μοΰ άνέφερε κάποτε
είς τό Παρίσι καί ό κ. Ζαχαρίας
Παπαντωνίου ότι εχουν οί κάτοι-
5όι χωρίων τινών τής Ροιμελης.
. - , - - - 4 ι «"Τ ~
ως, εδημοσίευσεν είς πλείστα Γεο-
μανικά περιοδικά διηγήματα Έλ-
ληντκών ύποθέσεων καί άπομνημο¬
νεύματα τή; διατριόής τού είς την
'Ελλάδα κατά τούς περιπετειώδεις
εκείνον; χοόνους των πρυότων χρό-
ων τής βασίλειος τοΰ νΟ·θωνος.
Κατά τό 1834 ότε επαρουσιά¬
σθησαν τα πρώτα συμπτώματα τής
ληστείας, λόγω τοϋ διαλνθέντος
στρατοϋ των άτάκτων σωμάτων,
(.. , , -----------μ είχεν αποσταλή οΰτο; είς την Στε-
εις το αύτο δωμάτιον, εί; τό όποΐ- ρεάν Έλλαβα πρό; καταδίωξιν
„„ ι»*.*..~ ..χ- - - 'συμμοριών τίνων. "Εφθασεν είς
την Άράχωβαν είς ημέραν κατά
την οποίαν π,ροεμηνύετο κσταιγίς
την οποίαν περιγράφει μετά πολ-
λής ποιητικής φαντασίας. Αί βρα-
και μοϋ
φαιδρότατα ά-
τα όποΐα κατά την δύσιν τοΰ ηλ.
ου είχον κατέλθη είς τα; κλιτύα
τοΰ δρους καί έξτ^ώθησαν μέχρ.
τοΰ μεσονύκτιον είς τάς κοιλάδος
καί τάς φχίοαγγας τοϋ άλλοτε ένδ
3____ _ € αιτήματος των Μουσων. Μετ' όλ
_ άκραι τοΰ Παρνασσοϋ, λέ- γον ηκούσθη τρομεράς πάταγος κα'
γει εκαλύπτοντο άπό μαΰρα νέφη, αστραπαί έξακοντιζόμεναι έφώτ
Ή πόλις τού Άγίου Λουδοβίκου Θεοποιοΰσα τούς δύο άεροπόοους, Τζακσον κσί Όμπράϊν οί όποΐοι έμειναν είς τόν
άέρα αδιακόπως επί 17 1)2 ήμέφας, καταρρίψαντες τό ρεκόρ άντοχής είς τόν άέρα μέ άερόπλανον.
Ε6ΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματικά.............Δρχ. 1,205,000,000.—
Καταθέσεις τή 30 Ίουνίου, 1929,................, » 6,250,000,000.—
διοικητησ: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
'1["ποκαταβτηματα καε Πρακτορεΐα καθ' 6λην την 'Ελλάδα.
Εκτελεί κάθε Τραπεζιτικήν εργασίαν και δέχεται καταθέσεις.
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (ΟΗβθΙί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας..........&Α%
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
Είς Συνάλλαγμα (Οηβοΐί). Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας ...................
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: '
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (€ΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
"Ή ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών.............
» 1 ετους .............
> '2 έτών ..............
> 4 έτων ...........
4 %
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών..........
> 1 ?τους ..........,
> 2 ετών...........
» 4 έτών ...........
> 5 έτών.................6
> 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ
4%%
5 %
4%%
..............5 %
5 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς. 5Υ2%
Είς Δραχμάς μέχρι Δρχ. 50.000.................
Είς Συνάλλαγμα (Οιβοκ) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας" Αγγλίας" ^ ^0 4 %
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αύτό νόαισαα ρ?^ λ
ό"ποΐον κατετέθησαν. - *^ ^ τ0
Αί καταθέσεις Άμερικής, οταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας ΎόV>νη^
είναι απηλλαγμεναι τοΰ χαρτοσημου της εκδόσεως των όμολογιών
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΚΕΕΟΕ
51 ΜΑΙϋΕΝ ίΑΝΕ
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
33 50. ΟίΑΒΚ 5Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΓΙΚ5Τ ΝΑΤΙΟΝΛί ΒΑΝΚ Βε.00.,
5ϋΙΤΕ 744
0ΗΙ0Α60, ΙΙ_|_.
ζον τάς χαράδρας, ένφ βιαία 6ρο
χή έπιπτεν άπό των πνκνών νεφών.
'Από βράχου είς βράχον τα νέ ρ α
τοΰ δρους συνήγ-θησαν είς τούς
αυλακας, οπόθεν ρόχθοϋντα έχΰ
·οντο είς την θάλασσαν.
Π ρός ζωηρότερον άναπαράστα-
σιν τής άγ·ρίας αυτής θυέλλης, πα-
ραθέτει μερι.κούς στίχους άπό τό
περίφημον ποίημα τοΰ Σίλλερ τόν
«Δΰτην» τοϋ όποίου γνωρίζω τέσ-
οαρας μεταφράσεις είς την Ελλη¬
νικήν. 04 στίχοι είναι οί άκόλθυ-
θοι:
Κυμαίνεται, βράζει καί σίζει
δινών
Ώς ί5δο>ρ καί πΰρ νά έχη
μιγ^η
Ραντίζει άφρός τόν γλαυκόν
ουρατβν
Καί κΰμα, τό κϋμα ώθεΓ,
Ώθοϋνται, ώθοϋνται πυ5?νά
ώργισμένα,
Ή θάλασσα, θάλασσαν
ώς νά έγέννα.
Κατά τοιαύτην αγρίαν
κατώκησε είς εν μικρό σπιτι μιάς
σνγγενοΰς ενός καπετάν Άθανά-
οη όνομαζομένου, τοΰ οποίου μετ'
όλίνΌΐ; .ημέρας έβαπτκτε τό τέ¬
κνον της θυγατρός τού. "Ετσι εί-
χε γίντ), λέγει, κουμπάρος ολοκλή¬
ρου τού χωρίου, δπου θά εμενέν
I-
πί αρκετόν χρόνον. Τό παιδάκι ά-
νομάσθη "Οθων καί μετά τό βάπτ.-
σμα καί τό γεϋμα άντήχησαν κλέ-
φτικα τραγουδια, οί δέ νέοι καί αί
νέαι εξήλθον είς την αύλήν καί έ-
σχημάτισαν χορόν, τοϋ όποίου π·ρο-
ηγεϊτο ή νύμφη τοϋ Καπετάν Θα-
'άση, ήτις σείουσα κατακόκκιΌν
μανδήλι έπανελάμοανε ενα τρα-
γοΰδι, τό οποίον εϊχε συγκΐΛ'ήστ|
βαυ^ΰτατα τόν Νέζερ.
ρυγγενικής οίκειότητος. Ή νεάνις
έκείνη ήτο ενα έρασμιώτατόν κορι-
τοάκι μέ πολύ θάρρος καί μέ άυωό-
τητα άπερίγραπτον.
Ένω ό Βαυαρός άξιωματικό;
άπεδνθη την στολήν τού καί εξή¬
γαγε τα βαρέα τού στρστιωτΐΛά
υποδήματα, δέν έτόλμησεν έν τοΰ-
τοΐ; νά άςραιρέση καί άλλο ενδυμα
καί έπεσεν είς τό στ,ρώμα, επί τοΰ
όποίου κατεκλίθ/ηνΐαν μετ' ολίγον,
δεξιά καί άριστερά, ή μάμμη «αί
ή εγγόνη. ΤΗτο κατάκοπος ό αν-
θρωπος άπό τόν κάιιατον τής ημέ¬
ρας καί εΐχε τό κεφάλι τού γεμά-
το άτμοΰς άπό τό ώραίο κρασί τού
τόπου,τό οποίον έρράρησε κατά την
διάρκειαν τοΰ γεύματος, τό οποίον
είχεν ακολουθήση μετά τό βάπτι-
σμα. Ή γραϊα κουμπάρα τόν έ-
σκεπασεν επιμελώς μέ μίαν ορλοκω-
τήν μπαντανίαν άπό έκείνας πο>
υφαινον άλλοτε αί γυναΐκες των
χωρίων. "Ετσι άπεκοιμήθη.. . "Ο¬
ταν δμως ΰπεφωσκεν ή ήμέρα ε-
ξύπνησε· δέν έτόλμησεν δμως
εις την Αραχωδαν, δπου εΥεΡ"Τ) διότι ή ώραία Κατίνα εΐχε
; εις εν μικοό σπίτι ιιι«- πεοί τόν τοάνηλόν τού τό κατάλευ-
'Αλλ' έν τω
Νέζερ7
.. ,^> μεταξύ επήλθεν ή
νύξ, καί τό ωραίον έκεΐνο σχ'μπλεγ
μα των όρχουμένων νεανίδων διε-
λύιτη ώς μαγικόν όνειρον. Οί προσ-
κεκλημένοι άπεσύρΊτησαν, ό δέ Νέ¬
ζερ μετέβη είς τό κονάκι τού όπως
άναπαυθη κατά τό σύνηγθες. Είς τό
σπίτι αύτό ήτο γνωστάς πλέον, άπό
χής στιγμής δέ ποϋ Ιγινε κουμπά-
ρο;, τα δικαιώματά τού ηυξησαν
καί τό κονάκι μετεολήθη
εί; σπίτι τού, δέν ύπηρχε δέ πλέον
άνάγκη νά ζητί) την άδειαν οίιδε-
νός, όπως διανυκτερεύστ). Δέν Ι¬
γινε διάιβολε είς μάτην κουμπάρος
ολοκλήρου χωρίου! Μέχρι τής ημέ¬
ρας έκείνης, λέγει, κατεκλινόμην
ι πλησίον είς τό τζάκι επάνω είς μίαν
ι ψάθαν, επί τής οποίας τοϋ εστ«<ι>
11 ναν τΐκ στοατΐΛ*""^- ----·>'
ναν της στρατιωτικές κουβέρτε;
τού. Άλλ' άπο της ήμέρα; έκείνης
τοΰ ε"δειξαν άλλην θέσιν ευρισκο¬
μένην μεταξύ τής γραία; μάμμης
καί τής Ιγγόντι? τ^ζ· ή όποία δέν ε!
χε συμπληρώση, άκόμη τό είκοστόν
ίτος, διότι είχε γίντ) συντεκνος, δη-
λαδή σχ^/7ενήξ έξ αΐματος, καί
φέροντο πλέον πρός αίπτόν ι^
αυτόν μετά
περι τον τραχηλον τού το καταλευ
κον ν.αί όλοστ.ρόγγυλον μπράτσο
της. Ηναγκάσθη νά πλησιάση
πρός την γραΐαν, καί ετσι άπτ,λλα-
γη της όδυνηράς έκείνης θέσεως.
Π ρέπει άλήθεια νά παράδεχύ'τ) 3£α-
νείς ότι έχρειαζετο ίσχυρά έγκρά-
τεια, είς νέον εϊκοσι πέντ« έτών, ό¬
πως μείνη άπαθής π-ρό των τοιού¬
των ·θελγήτροχν.
'Εκοιμτ|θηκεν είς την ιδίαν θέ¬
σιν τρείς — τέσσαρας άκόμη νυ¬
κτός, κατά τάς οποίας ή νειτονιά
της Κατίνας καθίστατο λίαν έπτ-
κίνδυνος, διότι έξάπτετο ή νεανι-
κή τού φαντασία καί τοϋ έπ·οοξε-
νει μεγάλην ανησυχίαν καί άϋπνι-
αν. Μίαν νύκτα προσποιτι&είς δτι
εκαμνε άφόρητον ζέστην έσηκώθη,
ιλαΐοε την παχύμαλλον καπόταν,
την οποίαν εφερε καί αντός, όπως
δλα τα παλληκάρια, έβγήρίεν^ είς
τό ήλιακωτόν τοΰ σπιτιοϋ καί ε-
νοιμήθη ήσυχος όλην την νύκτα.
Αί άφττγήσεις αύται τοΰ Νέζερ,
α Ίόποΐαι ςραίνονται ώς μυθολογία,
είΛ-αι έν τούτοις, λέγει, πραγματι¬
καί. Ή έμπιστοσι'νη την όποιαν
ετρεφον κατά τούς χρόνους έκει-
νους πρός τούς κουμπάρονς ήτο
τοιαύτη, ωστε συνέβαινον, συνηθε-
στατα, δσα διηγεΐται οδτος.
Άλλ' ή εμπιστοσύνη αυτή πρός
αύτοΰς τούς μετέβαλεν είς Άγίους
Άντωνίους· δέν γνωρίζω μάλιστα
δνείς τούς πειρασμούς τοΰ Άγίου
τούτου, άν τοΰ συνεβτ) νά κοιμηνιι
επί τρείς νυκτός μεταξύ μάμμη;
καί έγγόνης, δέκα έννέα έτών και
νά έξυπνα αίσθανόμενος τόν τρα-
χηλόν του' περιβαλλόμενον άπό τόν
εύτραφη καί καταλευκον βραχίονα
τής νεαράς κουμπάρας, τηρών την
εγκράτειαν καί την σωφροσύνην
τοϋ νεαροϋ Νέζερ.
ΘΕΟΔ ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΤΠ:
<Ε*»ΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΤΌΥΣΤΟΥ. 1929.
-νγή:σι τού ερωτοσ
ψ ΙΔΕΏΔΕΙΣ ΓνΝΤ^ΙΚΕΧ ΤΗ-- ΓΜ—-
■ .. —Α Νότιο Ήμισγίί- ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΙΣΤΕΣ ΣΤΟΝ ΕΡΟΤΑ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΔΤΠν_ αλναται α πή γμτιι _ μιττ_ι.!____^..ιΐ- „,.·; „,?-,, ,.~'.~, «
/βΐω στό Νδτιο
ω στό Νδτιο μ^
τίς Αύττραλιας α»,
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΙΣΤΕΣ ΣΤΟΝ ΕΡΟΤΑ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ.- ΘΑΝΑΤΟΙ ΑΠΟ ΕΡ-ΤΑ.- ΠΙΕΤΑΙ τίς συμδουλές «5 γέρο νού™, τοί,
ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ.- Η ΕΒΔΟΜΑΣ ΤΟΥ ΠΕΝΟΟΥΣ.-Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ 0Α-
ΛΑΣΣΗΣ.- Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙΣ ΤΠΝ ΕΥΡηΐΊΑΙΩΝ.- ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΤΟΥ
"ΝΗΣΙΟΥ ΤΟΥ ΕΡηΤΟΣ".- ΤΟ ΠΑΘΗΝΑ ΕΝΟΣ ΠΛΟΙΑΡΧΟΥ ΚΛΠ.
Οί ίδΐγίνείς χί'τοι μελανόχρωμοι
<^ -?ώ«ι έξερευνηταί όταν ί-
λ«ιι ί«ί έμειναν καταχληκτοι.
,ϋ;αί/.ές τους είναι ώρ·ίίες, γε-
'=■ να:ο/ΐϊνες, έρωτιαές^χαί
χιστές «τδν ερω-
θανάτου. Καί —
ν
ρρΥβ — *ε·θαίνουν όλες
^ς. Οί Ενρωχαΐοι «ο» »»-
αχολυτως χ-.στή μεχρι υχερ-
δολής. Σ' εκείνον μένει χιστή άκό-
μη καί μ«τά τδν βάνατό τού. Καί δ¬
ταν τόγη έκείνος νά την εγκαταλεί¬
ψη, τότε ή γ^ναίχα μένε; κλειϊωμέ-
νη μέσ» στήν καλύβα της κλζίγον-
τας νυχθημερόν την χαμένη ευτυχία
της. Είναι ή έδδομάς τοΰ χένθους
"Οταν χέρα—) ή έδδομάία έκείνη
τότε ή ίγκαταλελείμμενη δγαίνει
άχ' την κιλύία της μέ φόρεμα χο-
ροΰ καί στολ«χμένη μέ ψάρ'.α γ-ρω
άχδ τδ λαιμό της καί στή μέση της.
Άχδ τή στιγμή έκείνη χειά είναι
ίέρεια, χορε6τρ:α τοΰ μεγάλοο χο-
ρ«5 τής θαλάσσης, χού είναι ό έχι-
ίλητικώτερος χορδς των ίθαγενών.
Άχδ τή στιγαή έκείνη θά χορεύη
/ίΛντα! ημ? ο ι:?ονομι ίσο(
έ«ίνο νησΐ ίίνθϋν αίφθονα οί-! ον μ.β
ώϊ οτά στώς ίθαγενβίς '
ι-ς ϊ'ϊ
ΙΒΜν ·
,απ,ν
η
τώϊτΐ χοτά στώς ίθαγενβίς
ί να μχορέσουν ν» ίξββα-
να
ςΐ,ς χο?«ύς
> '
τόν
της, τα ζ
το»; καί ετΐι
ύ ά
ί» να έ/μετζλλευωνται ανενοχλη·
χ τ'.ς χλουτοχαραγωγικβς τοος·
Άλλά μή νομίσητε ότι ό λόγος
! ιω ή γοναίκες — τής Νάοορ χε-
ϊ> νεες, είναι τα οΐνοχνευμα-
'Λ-Λ. Άχεναντίας οί καϋα,έ-
::νοον τκλί» δλιγώτερχ οίνοχνε^
ίβϊώϊη άχό τίς Εύρωχαίβς καί τίς
Αμερ κ^νίδες. Ή γυναΐκες τής
Νίοαρ πεθαίνον άχδ Ιρωτα. Σάς
καί όμως είναι
στδ γοητευτικο έ-
Κίνο νηΐί τοϋ Είρηνικοΰ ΏκεανοΟ
ερωτε^εται ένΐ μόνον άνδρα στή
ζωη της χαί τοΰ μένβι χιστή μέχρι
ής τ:λεπαίας στιγμής. Είναι ά-
ΪΛκοννα ερωτευθή ίεύτερον άν-
ψ· Σημερα χού ιόχάρχουν λευκοί
ίην Νΐοίρ οί ίθαγενείς γυναίκες
ιβ"!" "θτίμοϋν^άχδ τούς όμοφύλοος
«ιν χά
ς έρωτεύονται εύκολο»-
*?*· Οί λεαχοί ίέχονται τον βρο>-
Τ* "Ο·1;, τίς έρωτεύονται ίαως κι'
•««ι άλλά μ:ά μερά άργά ή γρή-
ϊ«?ϊ ::ς £γχ.αταλείχουν. Καί αύτο
τώνϋ γιοττί δέν μ—>ροΰν νά
ηθοΟν γιά την έγκατάλβΐψι
:γά σ1γά πε&αίνουν α-
"Α
τα της καί τα χαιγνίίιά ττ,ς εως
την στιγμή -Ου ό ^άνατος θά φέ¬
ρη την γαλήνη στήν θλιμμενη καί
άχαρηγόρητη ψυχή της. θα μετέ*
χ— στ6 μεγάλο κάθβ $ρχΙννο χορο
ί> χορεύετςμ στό κεντριαώτερο μέ-
ρ«ς τού χωρίου γ:ά νά διατχ.είάζη
ό λαός. Τον χορό ίύτον τον χορεύει
βνα μχαλλέτο άχο τέσσαρες γυναί-
κες καί άχο όχτώ νεους. Ή γυναί-
κε; αΰτές φοροΰν χέχλο, όμοιο μ'
έχιίνον χοί» φοροΰν οί χορεύτρϊες
των χλασσιχών γορών κΐί χορεύουν
μέ κινήσε:ς άργες καί μεγαλοχρε-
χεΐς. Οί χορευταί φοροΰν <ττη μέ- ση μιά χοί:ά άχο φίλλα χοί)^ χέ- φτουν γύρω στο!»ς γοφούς καί τα χό- 8ια κβί χορεύουν μονομαχοΰντες μέ άκόντια μετχξύ τους. Τόν χορό τοος συνοοεύβ: μιά μο·>σική χαράξενη, άλ-
λά γλυκειά καί την όχοία αάθε τό¬
σο συνοϊεύει ό λαος μβ Ινα χατ)ητ:-
κρ τραγοϋϊι, μέ το όχοίο έξ:>μνει
τή μεγάλη χηγή αββε χλοότοΰ ττχ>,
την θάλασσ».
Πράγματι ή Οάλατ-α είναι ή μό
νη άχ' Ολ«ς τίς χλοοτοχαροτγωγι-
κές χηγές τού νη-σΐοό χο6 οί Ε6ρω-
χαίέι έχιτρ'έχουν στοΰς ίδαγενεΤς
νά την έκμεταλλεύωνται &ί ίϊιοι.
Άγοράζονν τα φοινικόίενδρα άντί
χινααίβο φακής, ίηλαϊή μιά λιρα
ΑΊ αρχαί τοΰ Ντητρόϊτ ήρχισαν αμείλικτος πόλεμον κατά των κρυσταλλο-
μάγω-ν, οί όποϊοι Θε'τουν τα θύματά των είς έντατικήν προσοχήν μέ τα 6λέμ-
ματά των προσηλωμενα επί των κρυστάλλων. Ή εικών δεικνύει την κατά¬
σχεσιν των διαφόρων «μαγικών» έργαλείων.
αάθε· άνοιξ-1 καί κάβε φθινόχωρο.
Το
φωσφατο α»το χρησψιευει για
«ι σ:
γ γ
Αμα μιά φορά συνδε-
·*» ω έναν άνίρα άνηκθον έφ' «-
{· ίωης σ' αυτόν καί άγνοοϋν δ-
« άλλίκ>ς
λ
την κατασχευή των σχίρτων. Την
ί'.ομ,ηχανία αύτη την εδημιούργη¬
σαν οί Γερμανοί δταν χ,οο τοΰ χολέ-
μοο ή Νάα*ρ ύχαγόταν στήν χυρι-
αρχί« τους ααί την συνεχίζοι>ν ση-
μερα οί "Αγγλοι χού τήνέχληρο-
νόμησαν μετά τόν χόλεμο άχο τοίις
Γερμανούς. Χρησίμοχοίουν έργάτες
χοί» μεταφέροον έχίτηδες άχο τα νη-
σιά τής Αΰστραλίας. Καί τουτο για
τί οί ίθαγενείς της Νάο^ έννοοόν
νά ίιατηροίν την άνεξαρτησία τους
καί ϊέν ίέχονται νά έργασθοϋν ΰχδ
τθί»ς λευκοΰς. Άρκοϋνται νά ζοϋνβ
άχό το ψάρεμμα.
Οί άνίρ&ς τής Νάοορ — ο! ίθα-
γενείς έννίείτ3ΐ — είναι κι' αύτοι
έχίτης χ-.στοί έφ' δρο^ ζωής στον
έρωτά τους. "Εχοον ψ/χή εύγενική
άχδ μιά ώρα εφερε βτον χλοίαρχο
τριακάτ'.α χοκκοχάρυα. 'Εκεΐνος ά-
φοΰ ε^αγε μαζύ μέ τούς άνϊρες το^
τα κ^κκοαάρ^α, ειχε στδ γέρο άρ-
χηγό ότι θέλει άλλα τρίακόσια γιά
νά τού δώση τδ χανονάκι. Έχειτα
άχο λίγην ώρα οί ίθαγενεϊς τοΰ ε-
φβραν καί άλλΐ τριακόσια, τα όχοΐα
ό χλοίαρχος εφαγε χάλι καί ειχε δ-
τι ήθελε άχόμη τριακόσια γιατί τδ
χανονάχ! άςιζε χολΰ.
Πράθ'ϋμοι οί ί&αγενεΐς εφυγαν
γιά τρίτη φορά καί τοΰ εφερναν δ,
τι είχε ζητήσεΐ.
Ό χλοίαρχος έννοοϋσε νά διαι-
ί τδ χορταστΐκδ άλλως τε ά
ί ή ά έ
άλλά γελώντας είχε στον άρχηγβ
των ΐθαγενών ότι ήθελε άλλα τρι¬
ακόσια χοκκοκάρ>2 γιά νά τοΰ δώ¬
ση τδ κανονάκι.
Ό άρχηγδς των ΙΘαγενών χατά·
λαίε τδν έμχαιγμδ, άλλά δέν είχ»
τίχοτε. Κατέδηχε άμίλητος άχ' το
χλοίο μζήκε στή ίάρχα το.), σέ λί-
γό δλα τα μονόξολα των ΐθαγενών
άχομαχρυνόνταν άχδ την ξηρά, ένφ
οί ναΰτε; τοΰ φαλαιναλίβοτίχοΰ γε-
λοΰσαν χι' ετρωγαν τα τελεΰταίβ
καρύϊια.
Άλλά δταν νύχτωσε καλά, χατβ
τα μεσάνυχτα, ή μικρές μονόξυλβς
κιρόγες των ΐθαγενών, άρχισαν νά^
χερ'.κυκλώνο,ιν όώόρνίζ τδ άμερικα-
νικδ χλοίο χαί ενας ενας οί ίθαγβ-
νεΐς άχαρατήρητοι χάρις είς την
κατίχληκτίχή έχίδεξιότητά τοος,
άνέδηκαν στδ χατάστρωμα, άφίνον-
τας σέ κάθϊ -ιρόγα άχδ έναν. "0-
ταν χε·.ά είχον σνγχεντρωθή στδ %λ-
τάστρίοαα δλοι οί ίθαγενείς, άντή-
χησε άγρια ή φωνή τοΰ άρχηγο»
τους κ: ι μέ μ'.άς δλοι τοος ώρμ.η-
σαν εναντίον τοΰ άνυχόχτοο χληρώ-
ματος. Ό αόνο- τδν οχοίον 3έν έχεί
ραΐαν οί ίθαγενείς ήταν ό γέρο ναύ-
της χού ίχε διεμαρτυρηθη γιά τήρ»
διαγωγή τοΰ χλοιάρχου τοο. "Ολοι
Ά ίλλοι ναΰτΐι χαί χρώτος ό χλοί¬
αρχος μέσα σέ "λίγα λεχτά τής ώ¬
ρας βρέθηκαν δεμένοι τόσο σφ:γκτά
χού δέν μχοροΰσαν νά χ'.νήσοον Ινα
δάχτολο, τδ κανονάκι έςε-Ααρφώθη-
κε άχδ τή Θέσι τού, μεταφέρθηκε
στήν άκρογ'.αλιά κΐί εχειτα άχδ λί-
γες μέρες τοχοθετήθηχε στδ χειδ
ψηλδ μέρος στήν εϊσοδο τοΰ λιμέ¬
νος, δχου καί μένει σαν μνημείο,
γίά νά θυμίζη στούς λευχούς ότι
δέν χρέχει νά χαίζουν μέ τούς ίθα¬
γενείς. Άχέναντι άχ' τδ Άμερικα-
ν.χδ κανονάχι είναι στημένο άχδ λο-
λύ χαλαιά έχοχή Ινα άλλο μνημείο
είς άνάμνησ: κάχοιου ίθαγενοΰς χοό
ήτιν ό ήρωϊχώτϊρος καί ό έχιδε-
ξιώτερος κολυμδητής καί ψαράς
και χυτοι σ
εκεινους χου τους σε-
άλ-
άγνοοϋν δ-
κό-
(^"ν"^ "(^τσ:ι των 'θαγβνών
ίΚΛϊοορ δέν ΰχάρχβι ή λέξ»ς σι>
αγγλικη τό ενα. 'Εκτος αυτού ε-
/ -. * __ —«.Λ _£** .τι *>ι»ΐ 1 ίΛι*
τικών χοολιών χοϋ χερνοΰν αχο κβι
. -«-,—«, .τις Νέας Ύόοκης μέ της πατζάαες. 'Εξ άρι-
δίξιβ: Μάντβλυν Μάκ, Χένρΐϊτ Κέυ, Χέλεν Χάρπεο »"1
Μαρίαν Γιώγχ.
τοια χού αν τοχόν χοτε σ^μβη νά
ά' άέ
έγχαταλε-.φθοϋν αχ την αγαχημε-
νη τούς, την «μοναίική» τους άχα-
ξΐοΰν νά ζητήσουν χΐρηγοριά σ'
I-
■»ίτν δεύτερον έρωτα καί γίνονται αύ
τοί χορευταί.
Χαρακτηριστικδ τής γλυκύτητος
τοΰ χαρακτήρος τους άλλά καί τής
έκδικητικότητος σ' δσους τούς χει-
ράζουν είναι τδ άκόλουθο χάθημα
χού συνέδη στδν χλοίαρχο καί το
χλήρωμα ενός φαλαιναλιευτικοδ
Άμερικα'ν'.κθΰ χλοίου.
Κάποτβ σ' έναν άχ' τούς δρμοος
τής Νάουρ άγκυροδόλησε Ινα Άμβ-
ρικανικό φαλαιναλιευτικό χλοίο.
Λίγη ώρα μετά την άγκυροδόλησι
τδ χλοίο άρχισε νά χεριστο:χίζεταί
άχδ τα μονάξυλα των ^θαγενών, οί
όχοίοι χερίεργαζόνταν δλο τδ χλοϊο
καί ιδιαιτέρως Ινα μΐκρδ κανόνι χο«
ήταν στημένο στδ κατάστρωμα καί
χού χροορ'ιζόταν γΐά τδ κυνήγι τής
φάλαινας. Τδ κανονάκι έκεί μέ τάς
άντανακλάτϊ'.ς τοϋ μετάλλου τ
στδν ήλίο εκίνησε τδν θαυμααμδ των
άφελών ίθαγενών καί ό άρχηγός
τοος άνέδηκε στδ χλοίο κΐί ρώτη«
τδν χλοίαρχο χόσο θέλει γιά νά τούς
τδ χουλήση. Έκείνος γιά νά άστεΐ'
ί'.Βί τοΰ είχε ότι ηθελε τριακόσια
τοΰ τδ δώστ)
ενών κατέδη-
) χρ ς
στείό τού χαί ζήτησε νά τοΰ φέρουν
άλλα τΐ'.ακόσια χοχκοχάρυα, ένώ
οί άνίρες τοΰ χληρώματός τοι> εί-
χαν ξεκαρδισθή στά γέλοι γ;ά την
αφελεία έχείνη των ΐθαγενών. Μό¬
νον εν άς άχδ τούς ναΰτες τοΰ φα-
λα:ναλ:ευτικοΰ γύρισε θομωμένος
καί εί'.ιβ στδν χλοίαρχο τού.
—Αύτδ χού κάνεις, κύριε χλοί-
3ρχε, δέν είναι χαθόλου σωστό. Ε¬
μείς οί λεοκοί δέν χρέχει νά δίνοο-
με στούς ίθαγενείς τδ κααδ τ:χρά-
δειγμα τής ψε^τιάς καί τής κατερ-
5
Ό χλοίαρχος όμως ίέν άκοιχτβ
της νησοο.
ΚίΘε
δράδο
στήν χαραλία της
νήσοο, χού την σαιάζουν τα φτκνιχό-
ϊεντρα, δλέχει χανείς τίς γυναίχες
τής Νάοορ, χού ώς μόνο φόρβμα
φοροΰν μιά χοδιά άχδ φοινιχόφϋλ-
λα, νά δγαίνοον χερίχατο.
Ο ΠΥΡΓΟΣ
Άντίχου έκεϊ ό πυργος τής άθώρητης
6ου6ός, μανταλωμένος χρόνΐα στέκει,
άχάλαστος κι' άπ' των βοοηάδων τά-
γριο μάνιασμα
άγκρέακττος κι' άπ' τό τρελλό τ' ά-
στροπελέκι.
Κι' άν σύ θαλασσοδέρνεσοα μερόνυχτα
τοΰ κάκου μέ τό νοΰ σου τώχεις 6ά-
λετ,
φτωχέ καραβοκύρη
στό μαγικό νά πιάστις άκρογιάλι.
Εκλεκτα βιβλία έχη μόνον τό Βι-
τοϋ <Έθν««ιΰ Κτ)ρι«ος>.
κοκκοκάραα γιά νά τοΰ
Ό άρχηγδς των ίθαγ,ενώ
κε στη δάρκα τού γυρισε μαζύ μ·
τούς άλλους στήν ξηρά καί Ι*βι*β
Τέσσαρες 'Αμερικανίδες κολνμβήτριοι, λαβοΰσαι μέρος είς τούς κολυμβητν
έ Χλύλ Έξ άώ ό δξά "Εθλ Μά
Τέσσρς μρς μήρ, μρς ς ς
κούς αγώνας έν Χονολούλου. Έξ άριστερών πρός τα δεξιά: "Εθελ
Γκάοον "Άνννετ Γνεαάναι 'Ρ'ίκάνωα Χλΐιι «χύι Λίί> ΛΧν<—οωι* γς Γκάοον. "Άνννετ ρς ξ Χλΐιι «χύι Λίί> ΛΧν<—οωι*. η Μά»
τόν
της, τα ζ
το»; καί ετΐι
ύ ά
ί» να έ/μετζλλευωνται ανενοχλη·
χ τ'.ς χλουτοχαραγωγικβς τοος·
Άλλά μή νομίσητε ότι ό λόγος
! ιω ή γοναίκες — τής Νάοορ χε-
ϊ> νεες, είναι τα οΐνοχνευμα-
'Λ-Λ. Άχεναντίας οί καϋα,έ-
::νοον τκλί» δλιγώτερχ οίνοχνε^
ίβϊώϊη άχό τίς Εύρωχαίβς καί τίς
Αμερ κ^νίδες. Ή γυναΐκες τής
Νίοαρ πεθαίνον άχδ Ιρωτα. Σάς
καί όμως είναι
στδ γοητευτικο έ-
Κίνο νηΐί τοϋ Είρηνικοΰ ΏκεανοΟ
ερωτε^εται ένΐ μόνον άνδρα στή
ζωη της χαί τοΰ μένβι χιστή μέχρι
ής τ:λεπαίας στιγμής. Είναι ά-
ΪΛκοννα ερωτευθή ίεύτερον άν-
ψ· Σημερα χού ιόχάρχουν λευκοί
ίην Νΐοίρ οί ίθαγενείς γυναίκες
ιβ"!" "θτίμοϋν^άχδ τούς όμοφύλοος
«ιν χά
ς έρωτεύονται εύκολο»-
*?*· Οί λεαχοί ίέχονται τον βρο>-
Τ* "Ο·1;, τίς έρωτεύονται ίαως κι'
•««ι άλλά μ:ά μερά άργά ή γρή-
ϊ«?ϊ ::ς £γχ.αταλείχουν. Καί αύτο
τώνϋ γιοττί δέν μ—>ροΰν νά
ηθοΟν γιά την έγκατάλβΐψι
:γά σ1γά πε&αίνουν α-
"Α
τα της καί τα χαιγνίίιά ττ,ς εως
την στιγμή -Ου ό ^άνατος θά φέ¬
ρη την γαλήνη στήν θλιμμενη καί
άχαρηγόρητη ψυχή της. θα μετέ*
χ— στ6 μεγάλο κάθβ $ρχΙννο χορο
ί> χορεύετςμ στό κεντριαώτερο μέ-
ρ«ς τού χωρίου γ:ά νά διατχ.είάζη
ό λαός. Τον χορό ίύτον τον χορεύει
βνα μχαλλέτο άχο τέσσαρες γυναί-
κες καί άχο όχτώ νεους. Ή γυναί-
κε; αΰτές φοροΰν χέχλο, όμοιο μ'
έχιίνον χοί» φοροΰν οί χορεύτρϊες
των χλασσιχών γορών κΐί χορεύουν
μέ κινήσε:ς άργες καί μεγαλοχρε-
χεΐς. Οί χορευταί φοροΰν <ττη μέ- ση μιά χοί:ά άχο φίλλα χοί)^ χέ- φτουν γύρω στο!»ς γοφούς καί τα χό- 8ια κβί χορεύουν μονομαχοΰντες μέ άκόντια μετχξύ τους. Τόν χορό τοος συνοοεύβ: μιά μο·>σική χαράξενη, άλ-
λά γλυκειά καί την όχοία αάθε τό¬
σο συνοϊεύει ό λαος μβ Ινα χατ)ητ:-
κρ τραγοϋϊι, μέ το όχοίο έξ:>μνει
τή μεγάλη χηγή αββε χλοότοΰ ττχ>,
την θάλασσ».
Πράγματι ή Οάλατ-α είναι ή μό
νη άχ' Ολ«ς τίς χλοοτοχαροτγωγι-
κές χηγές τού νη-σΐοό χο6 οί Ε6ρω-
χαίέι έχιτρ'έχουν στοΰς ίδαγενεΤς
νά την έκμεταλλεύωνται &ί ίϊιοι.
Άγοράζονν τα φοινικόίενδρα άντί
χινααίβο φακής, ίηλαϊή μιά λιρα
ΑΊ αρχαί τοΰ Ντητρόϊτ ήρχισαν αμείλικτος πόλεμον κατά των κρυσταλλο-
μάγω-ν, οί όποϊοι Θε'τουν τα θύματά των είς έντατικήν προσοχήν μέ τα 6λέμ-
ματά των προσηλωμενα επί των κρυστάλλων. Ή εικών δεικνύει την κατά¬
σχεσιν των διαφόρων «μαγικών» έργαλείων.
αάθε· άνοιξ-1 καί κάβε φθινόχωρο.
Το
φωσφατο α»το χρησψιευει για
«ι σ:
γ γ
Αμα μιά φορά συνδε-
·*» ω έναν άνίρα άνηκθον έφ' «-
{· ίωης σ' αυτόν καί άγνοοϋν δ-
« άλλίκ>ς
λ
την κατασχευή των σχίρτων. Την
ί'.ομ,ηχανία αύτη την εδημιούργη¬
σαν οί Γερμανοί δταν χ,οο τοΰ χολέ-
μοο ή Νάα*ρ ύχαγόταν στήν χυρι-
αρχί« τους ααί την συνεχίζοι>ν ση-
μερα οί "Αγγλοι χού τήνέχληρο-
νόμησαν μετά τόν χόλεμο άχο τοίις
Γερμανούς. Χρησίμοχοίουν έργάτες
χοί» μεταφέροον έχίτηδες άχο τα νη-
σιά τής Αΰστραλίας. Καί τουτο για
τί οί ίθαγενείς της Νάο^ έννοοόν
νά ίιατηροίν την άνεξαρτησία τους
καί ϊέν ίέχονται νά έργασθοϋν ΰχδ
τθί»ς λευκοΰς. Άρκοϋνται νά ζοϋνβ
άχό το ψάρεμμα.
Οί άνίρ&ς τής Νάοορ — ο! ίθα-
γενείς έννίείτ3ΐ — είναι κι' αύτοι
έχίτης χ-.στοί έφ' δρο^ ζωής στον
έρωτά τους. "Εχοον ψ/χή εύγενική
άχδ μιά ώρα εφερε βτον χλοίαρχο
τριακάτ'.α χοκκοχάρυα. 'Εκεΐνος ά-
φοΰ ε^αγε μαζύ μέ τούς άνϊρες το^
τα κ^κκοαάρ^α, ειχε στδ γέρο άρ-
χηγό ότι θέλει άλλα τρίακόσια γιά
νά τού δώση τδ χανονάκι. Έχειτα
άχο λίγην ώρα οί ίθαγενεϊς τοΰ ε-
φβραν καί άλλΐ τριακόσια, τα όχοΐα
ό χλοίαρχος εφαγε χάλι καί ειχε δ-
τι ήθελε άχόμη τριακόσια γιατί τδ
χανονάχ! άςιζε χολΰ.
Πράθ'ϋμοι οί ί&αγενεΐς εφυγαν
γιά τρίτη φορά καί τοΰ εφερναν δ,
τι είχε ζητήσεΐ.
Ό χλοίαρχος έννοοϋσε νά διαι-
ί τδ χορταστΐκδ άλλως τε ά
ί ή ά έ
άλλά γελώντας είχε στον άρχηγβ
των ΐθαγενών ότι ήθελε άλλα τρι¬
ακόσια χοκκοκάρ>2 γιά νά τοΰ δώ¬
ση τδ κανονάκι.
Ό άρχηγδς των ΙΘαγενών χατά·
λαίε τδν έμχαιγμδ, άλλά δέν είχ»
τίχοτε. Κατέδηχε άμίλητος άχ' το
χλοίο μζήκε στή ίάρχα το.), σέ λί-
γό δλα τα μονόξολα των ΐθαγενών
άχομαχρυνόνταν άχδ την ξηρά, ένφ
οί ναΰτε; τοΰ φαλαιναλίβοτίχοΰ γε-
λοΰσαν χι' ετρωγαν τα τελεΰταίβ
καρύϊια.
Άλλά δταν νύχτωσε καλά, χατβ
τα μεσάνυχτα, ή μικρές μονόξυλβς
κιρόγες των ΐθαγενών, άρχισαν νά^
χερ'.κυκλώνο,ιν όώόρνίζ τδ άμερικα-
νικδ χλοίο χαί ενας ενας οί ίθαγβ-
νεΐς άχαρατήρητοι χάρις είς την
κατίχληκτίχή έχίδεξιότητά τοος,
άνέδηκαν στδ χατάστρωμα, άφίνον-
τας σέ κάθϊ -ιρόγα άχδ έναν. "0-
ταν χε·.ά είχον σνγχεντρωθή στδ %λ-
τάστρίοαα δλοι οί ίθαγενείς, άντή-
χησε άγρια ή φωνή τοΰ άρχηγο»
τους κ: ι μέ μ'.άς δλοι τοος ώρμ.η-
σαν εναντίον τοΰ άνυχόχτοο χληρώ-
ματος. Ό αόνο- τδν οχοίον 3έν έχεί
ραΐαν οί ίθαγενείς ήταν ό γέρο ναύ-
της χού ίχε διεμαρτυρηθη γιά τήρ»
διαγωγή τοΰ χλοιάρχου τοο. "Ολοι
Ά ίλλοι ναΰτΐι χαί χρώτος ό χλοί¬
αρχος μέσα σέ "λίγα λεχτά τής ώ¬
ρας βρέθηκαν δεμένοι τόσο σφ:γκτά
χού δέν μχοροΰσαν νά χ'.νήσοον Ινα
δάχτολο, τδ κανονάκι έςε-Ααρφώθη-
κε άχδ τή Θέσι τού, μεταφέρθηκε
στήν άκρογ'.αλιά κΐί εχειτα άχδ λί-
γες μέρες τοχοθετήθηχε στδ χειδ
ψηλδ μέρος στήν εϊσοδο τοΰ λιμέ¬
νος, δχου καί μένει σαν μνημείο,
γίά νά θυμίζη στούς λευχούς ότι
δέν χρέχει νά χαίζουν μέ τούς ίθα¬
γενείς. Άχέναντι άχ' τδ Άμερικα-
ν.χδ κανονάχι είναι στημένο άχδ λο-
λύ χαλαιά έχοχή Ινα άλλο μνημείο
είς άνάμνησ: κάχοιου ίθαγενοΰς χοό
ήτιν ό ήρωϊχώτϊρος καί ό έχιδε-
ξιώτερος κολυμδητής καί ψαράς
και χυτοι σ
εκεινους χου τους σε-
άλ-
άγνοοϋν δ-
κό-
(^"ν"^ "(^τσ:ι των 'θαγβνών
ίΚΛϊοορ δέν ΰχάρχβι ή λέξ»ς σι>
αγγλικη τό ενα. 'Εκτος αυτού ε-
/ -. * __ —«.Λ _£** .τι *>ι»ΐ 1 ίΛι*
τικών χοολιών χοϋ χερνοΰν αχο κβι
. -«-,—«, .τις Νέας Ύόοκης μέ της πατζάαες. 'Εξ άρι-
δίξιβ: Μάντβλυν Μάκ, Χένρΐϊτ Κέυ, Χέλεν Χάρπεο »"1
Μαρίαν Γιώγχ.
τοια χού αν τοχόν χοτε σ^μβη νά
ά' άέ
έγχαταλε-.φθοϋν αχ την αγαχημε-
νη τούς, την «μοναίική» τους άχα-
ξΐοΰν νά ζητήσουν χΐρηγοριά σ'
I-
■»ίτν δεύτερον έρωτα καί γίνονται αύ
τοί χορευταί.
Χαρακτηριστικδ τής γλυκύτητος
τοΰ χαρακτήρος τους άλλά καί τής
έκδικητικότητος σ' δσους τούς χει-
ράζουν είναι τδ άκόλουθο χάθημα
χού συνέδη στδν χλοίαρχο καί το
χλήρωμα ενός φαλαιναλιευτικοδ
Άμερικα'ν'.κθΰ χλοίου.
Κάποτβ σ' έναν άχ' τούς δρμοος
τής Νάουρ άγκυροδόλησε Ινα Άμβ-
ρικανικό φαλαιναλιευτικό χλοίο.
Λίγη ώρα μετά την άγκυροδόλησι
τδ χλοίο άρχισε νά χεριστο:χίζεταί
άχδ τα μονάξυλα των ^θαγενών, οί
όχοίοι χερίεργαζόνταν δλο τδ χλοϊο
καί ιδιαιτέρως Ινα μΐκρδ κανόνι χο«
ήταν στημένο στδ κατάστρωμα καί
χού χροορ'ιζόταν γΐά τδ κυνήγι τής
φάλαινας. Τδ κανονάκι έκεί μέ τάς
άντανακλάτϊ'.ς τοϋ μετάλλου τ
στδν ήλίο εκίνησε τδν θαυμααμδ των
άφελών ίθαγενών καί ό άρχηγός
τοος άνέδηκε στδ χλοίο κΐί ρώτη«
τδν χλοίαρχο χόσο θέλει γιά νά τούς
τδ χουλήση. Έκείνος γιά νά άστεΐ'
ί'.Βί τοΰ είχε ότι ηθελε τριακόσια
τοΰ τδ δώστ)
ενών κατέδη-
) χρ ς
στείό τού χαί ζήτησε νά τοΰ φέρουν
άλλα τΐ'.ακόσια χοχκοχάρυα, ένώ
οί άνίρες τοΰ χληρώματός τοι> εί-
χαν ξεκαρδισθή στά γέλοι γ;ά την
αφελεία έχείνη των ΐθαγενών. Μό¬
νον εν άς άχδ τούς ναΰτες τοΰ φα-
λα:ναλ:ευτικοΰ γύρισε θομωμένος
καί εί'.ιβ στδν χλοίαρχο τού.
—Αύτδ χού κάνεις, κύριε χλοί-
3ρχε, δέν είναι χαθόλου σωστό. Ε¬
μείς οί λεοκοί δέν χρέχει νά δίνοο-
με στούς ίθαγενείς τδ κααδ τ:χρά-
δειγμα τής ψε^τιάς καί τής κατερ-
5
Ό χλοίαρχος όμως ίέν άκοιχτβ
της νησοο.
ΚίΘε
δράδο
στήν χαραλία της
νήσοο, χού την σαιάζουν τα φτκνιχό-
ϊεντρα, δλέχει χανείς τίς γυναίχες
τής Νάοορ, χού ώς μόνο φόρβμα
φοροΰν μιά χοδιά άχδ φοινιχόφϋλ-
λα, νά δγαίνοον χερίχατο.
Ο ΠΥΡΓΟΣ
Άντίχου έκεϊ ό πυργος τής άθώρητης
6ου6ός, μανταλωμένος χρόνΐα στέκει,
άχάλαστος κι' άπ' των βοοηάδων τά-
γριο μάνιασμα
άγκρέακττος κι' άπ' τό τρελλό τ' ά-
στροπελέκι.
Κι' άν σύ θαλασσοδέρνεσοα μερόνυχτα
τοΰ κάκου μέ τό νοΰ σου τώχεις 6ά-
λετ,
φτωχέ καραβοκύρη
στό μαγικό νά πιάστις άκρογιάλι.
Εκλεκτα βιβλία έχη μόνον τό Βι-
τοϋ <Έθν««ιΰ Κτ)ρι«ος>.
κοκκοκάραα γιά νά τοΰ
Ό άρχηγδς των ίθαγ,ενώ
κε στη δάρκα τού γυρισε μαζύ μ·
τούς άλλους στήν ξηρά καί Ι*βι*β
Τέσσαρες 'Αμερικανίδες κολνμβήτριοι, λαβοΰσαι μέρος είς τούς κολυμβητν
έ Χλύλ Έξ άώ ό δξά "Εθλ Μά
Τέσσρς μρς μήρ, μρς ς ς
κούς αγώνας έν Χονολούλου. Έξ άριστερών πρός τα δεξιά: "Εθελ
Γκάοον "Άνννετ Γνεαάναι 'Ρ'ίκάνωα Χλΐιι «χύι Λίί> ΛΧν<—οωι* γς Γκάοον. "Άνννετ ρς ξ Χλΐιι «χύι Λίί> ΛΧν<—οωι*. η Μά»
19
,εθνίηοσ: κηρυξ».- κυριακη ιι λυγουστου,
1920.
ι
ΤΗΣ
ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΖΩΗΣ
Ο ΝΕΚΡΟΣ ΙΙΟΥ Χ2Κ1ΟΤΩ3ΝΓΕ:
! ΚΑΤΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΝ
( ΔΗΜ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥ
"Ελαβα μιά μερά ενα γράμμα
από καποιον στρατιώτην ποΰ τόν
ελεγαν Γκράτμερ καί ποΰ ύπηρε-
τ'οΰσε στή φρουρά τοΰ Άγιον
Φραγκίσκον. Μόλις τόν εγνώριζα.
Μερικά ά'ρθρα μου ποΰ εΐχα δημο-
όιενση καί τα όποία έκεΐνος ένόμι-
ζε «ψυχολογικές μελετες», εϊχαν γί¬
νη άφορμή τής γνωριμίας μας. Ή-
ταν ενας ώραΐος νέος, όνειοοπό-
λος, ρωμαντικός, ΰπερήφανος σάν
ιρν κρίνο καί εναίσθητος σάν τόι
νάρκισσον.
Ποία άπόκρυφη αΐτία ή σκοπό;
τόν έκαμε νά καταταχθη στό στρα-,
τό, δέν τό εμα^α ποτέ. "Ηξευρα ό-
μως θετικά ότι βρισκότανε στή θέ¬
σι τού καί εΐχα προΐδη ότι τό
. τραχΰ καί βαναυσον περιβάλλον
τοΰ στρατώνος θά τόν έ'καναν ή
λιποτάκτη ή φονέα, εάν δέν τόν
0§οΰσαν νά αυτοκτονήση.
■ Τό γράμμα εφαίνετο άπό την αρ
χή σάν μιά εκδήλωσις άπογνώσεω;
•/αί άπελπισίας, γιατί μέ πληρο-
φοροϋσε ότι προτοΰ τό λάθω έκεΐ¬
νος ,τοϋ μοΰ τό εστελνε θά είχε πε¬
θάνη μέ τα ίδια τού τα χέρα. "Α-
μα έδιάτοασα όμανς τό γράμμα Εως
τό τέλο;, έννόησα τό πνεΰμά τβυ.
Έκατάλα'όα τό σχέδιον ποΰ μοϋ ά-
πεκάλυπτεν μέ τόσην ψυχρότητα
καί τόν τρομερά σκοπό ποΰ άπέδλε-
πε ό στρατιώτην Τό χειρότερο άπ'
6λα ήταν ή δεβαίωσί; τού ότι κα-
ττοιος αξιωματικόν (καί μοΰ άνέφε-1
ρε τό δνομά τού) τόν είχε έξαναγ-
>άστ σ' έκεϊνό τού τό διάόημα -/.αί
ότι «αύτοκτονονσε μόνον καί μό¬
νον γιά νά εξασφαλίση τό μέσον
ποΰ θα έξεδικείτο τόν εχθρόν τον».
Άργότερα εμαθα ότι έκεΐνος ό ά-
ξιωματικός είχε λάιβη παρόμοιο
γράμμα.
ΤΗταν μιά τόσον άσννήθιστη
περίπτωσις ώστε έκάθησα νά σκε-
φθώ γιά την πρωτοτυπία τοϋ άλ-
ληλογράφον μόν. Μοΰ είχε πάντ.'ί
φανή ολίγον άνισόρροπος? εάν δέ
σννέοαινε νά τοΰ εδειχνα μεγαλεί-
τερη συμπάθεια, χωρίς άμφιβολία
θά μοΰ εκαμνε τής έκμνυστηρεΰ-
σεις τον καί θά μοΰ έξηγοΰσε ώ-
•ρισμένα προβλήματα τα όποΐα Ι
ΟΙ •ίρυλακισμένοι έν αναστατώσει.— Τελευταίως είς τάς φυλακάς ΑιιϋυΓΠ κα'ι ΟΙίπΙοπ (ϋαηηεΐηθΓη) της Νέας
Υόρκης καί εις τας
αί είς τάς Όμοσπονδιακάς φυλακάς τής Λέβενγουορθ, Κάνσας εσημειώθησαν έξεγέρσεις των έγκαΰείρ-
τραγικά άποτελέσματα. Συνεπεία τούτου, ό Πρόεδρος Χοϋβερ, όπως καί ό Κυβερνήτης τής Πολιτείας
Νέας Υόρκης, κ. Φραγκλϊνος Ροϋζβελτ, συνέστησαν έπιτροπάς πρός διενέργειαν έρευνών επί τής καταστάσεως
κτων, με
ϋαηηεΐηοΓβ, υποκατω τας φυλ.ακας τοϋ Ωμπορν και είς τα δεξιά τής εικόνος, κάτω, τάς Όμοσπονδιακάς φυλα¬
κάς έν Άτλάντσ., της Γεωργίας.
σχυριζότανε ότι είχε λύση καί τα
όποϊα άφωροΰσαν την πέραν τοΰ
τάφου ζωήν.
"Ενα πράγμα πον μόν είχεν ε'ι-
Λ"Γΐ> μ°ΰ ήλθεν μέ ακρίβειαν στήν
_ μνήμη. «'Εάν θά κατώρθωνα μόνον
νά κατανικήσω αυτή την βάνανση
καί κτηνώδη άγάπη πρός την ζω¬
ήν, ποΰ μάς κάμνει νά φοβουμεθα
τον θάνατο, θά αύτοκτονοΰσα, για¬
τί ςέρω πόσο δννατώτερος θά εί-
ραι ώς πνεΰμα παρά ώς ανθραν
πος>.
Ό τρόπος τής αύτοκτονίας τού
ιαν έκπληκτικός, όπως θά έπερί-
μενε κανείς άπό ίναν τόσον περί¬
εργον χαρακτήρα. Καθώς φαίνε-
ται ττλημμυρισμενος άπό άηδία γιά
τοΰς κα,ιτιερωμένους τιόπονς τοϋ έν-
ταφιασμοΰ εϊγε είσχωρήση. σέ μιά
κρΰπτη ποΰ ευρισκόταν^ κοντά στή
στοατιωτική πνριτιδαποθήκη καί
μέ μιά δτ·νατή ποσότητα διη-αμίτι-
δος, Ισκορπίστηκε στόν άέοα σ'
ίνα έκατομμι'ριο κομμάτια, σέ τέ-
τοιο τρόπο, άίστε άπό τό σώμά τού
ενρτϊκαν μόνον μερικά σνντρίμματα
όστών καί λίγες σάρκε;.
Εκράτησα μυστικό τό γράμμα
πον ελαΰα έπειδή ήθελα νά παρα-
κολουθιίσω τόν αξιωματικόν χωρίς
έκεΐνος νά ήμποροΰσε όντε νά φαν-
τασ&η την πρόθεσί μου. Θά ήταν
ενα άξιοθαύμαστο πείραμα γιά την
διτναμικότητα ενός νεκροΰ καί τού
προμείχτημένου σχεδίου τού νά κα-
ταδιώξη ενα ζωντανό διότι αύττ|ν
τού διασάλευσιν ή κάποιαν τρομε-
στου; γειτονα; τού. Έπειτα α,
τας παρακρούσει; έκείνας^αχ/ο
νετο άπότομα στό κρεβάτι χ,
την όψιν τού κατάχλωμη, Τα ιια ■
τού φλογισμένα καί άκίνητα ιίκ τ,
άναπνοή τού νά κόπτεται άπο 6
δεί; στεναγμούς καί μέ Το σο-}ι,
τού κατάβρεκτο άπό κρ'ύον ίδίωτ|]
Ή φρουρά δέν ήργησε νά ~<ί ληφθή έκείνας τάς μεταβολάς Οσο! δμω; (καί γενικώς ήσαν γνναΐ/ε- έτολμοΰσαν νά τοΰ έχδηλώσοιΐ ονμπάθειαν τί νά τοΰ συστήοοιΙ καποιον τονωτικόν έδέχοντο τετοΐεΐ έπιπλήξεις, ωστε εϋλογονσαν Θεόν ποΰ δέν εΐχαν πάθη /αι λ να μεγαλείτερο κακό. Ό ΊατροΙ τοΰ τάγματος, ενας πονετι/6; "αί θρωπος καί ό σσ6αρό; συντανιιι τάρχης τού, δέν ήκουσαν οί·τε έι) ξηρό εύχαριστώ ο.ά την 01:007 ποΰ τοΰ έ'δειχνον :'αί γιά τή; ΐε ποιήσεις των. Δέν έχωροίσε «κκ] ή παρσμικρή άμφιθολία διι ό γε ναϊος έκεΐνος άξιωματικο; -τού ε χεν λάβτ] ήροοι/.ό μέρο; σέ δΰο ιο λέμον; καί είχε διακριθή σέ τόσεί μάχες, ύπέφερε «πό καποΐα ανν| ξήγητη άρρώστεια. Τό νέον έκτακτον γεγονό; εσημειώθη ήτο ή επίσκεψις τον μιι] βραδυά στό σπίτι ενός; μίντ οί υ — τα "πολιτικά ποΰ έφόρεσεν δπ ημπορούσαν νά παραπλανήση»! την επιτήρΓσίν αου. Γεγονο; ΐ| ξαιρετικόν γιατί πάντοτε εϊχε '/αΙ ροκτηρίσιι ώς γελοίας τάς λεγοιιεΙ νας έπικοινωνίας μέ τα πνεΰμοταΐ Τόν εϊδα δταν ε16γαινε άι'ο τα σπίτι τοϋ μέντίουμ. Ή δψις το»| ήταν κατακίτρινη. Τα μάτια τοιΙ τρομαγμένα είχαν πεταχθή άπο τήα κόγχες των, τό 6ήμά τού κ/»ονισαέ-| νο. Δία άστνφΰλακες ποϋ ει/α| αντιληφθή την κατάστασί τού τόν; έπλησίασαν γιά νά τόν η γ σονν. Έκεϊνος μέ πνιγμενην φο ςα». νήν διέταξεν: «Γρηγορα μιά αμαξο Έρρίχθηκε στό άμάξι, τό όποϊθλΙ τόν εφερε πρός τό μέρος ποΰ /ατοιΙ κουσέ εξω άπό την πόλιν. ' (Τό τέλος είς τό προσεχέ;). Α Σ Π ΑΣΙΑ ραν ψυχινην ταραχήν, η κατι χε'- ν μέχρις ενός ΰαθμοϋ άρκετά 'άτυχή νάαναπηδά άπότομα, νά τυ· καλοδονλος άπέναντι τοΰ κόσμον,, ς(ίζη γύοα) του ^ ταραγαενην *γ_ ταυτοχρόνως μως ηταν ενας τνπο;| ο-οασιν *α1 ^ ^ νανδίν Λ „ ■ πολυ σΛοτομοςχα^ρα-.αος. Τού- "ήτου; μονοσχ^άβου; ά. το ιξηγει ο τραχύς, τροτο; με τον' σαν νά τόν έρωτο0σε*κά οποίος μετεχειρισθη/.ε τον Γ-/οάτ-;^ατο μχρ^ ; άθεατο όσ(£Ί0 Έ σΐ , τον οπο,ον δ,ν ημπορουσε ν«; ^^.οφόοησε ή διάδοσι- ανοηστ, και αί προσπάθειαι ποΐ, Ρ-α« έοίΛττ,^ινϊ Ζ .Λ μερ κατανοήστ] ερωτουσε κατι Ετσι σιγα σιγό. δτι τόν 'Ο δόκτωρ Τζαίημς Σνούκ πρώην καθηγητής τού Πανεπιστημίου τής Πο¬ λιτείας 'Οχάϊο, ώς ενεφανίσθη επί τής καθέκλας πρό τοΰ δικαστηρίου τοϋ Κολόμπους, Όχάιο, κατηγορούμενος ότι Ιφόνευσε την φοιτήτριαν θηόρα Χί|, ερωμένην τού. Ό Σνοΰκ σννδιασκεπτεται μέ τόν δικηγόρον τού (έν τή —ί+.Α..· Α Λ·> λι*«/ντ*ηι κιγ» &+ί£ίηΉ εν τ/ΐνν Α/Μ/Ι ιιιΐ\β τπγ λήϊμμ γ ε?Λ/**>ΐι/νν οί — ·τ-*ν»ι
πΐκόνι). Λέν
νά
έκ τό5ν δοκιμων τάς οποίας εκαααν είς την
ά άλ ά ί ά
νι). Δέν δύ γρϋ μ ς ς ς
•νΤονδυλικήν τού στήλην, "διά νά άνακαλνψονν άν είναι παράφρων.
ρακτήρα τοΰ νεαροΰ έκείνου παλα-
6θϋ.
"Επειτα άπό λίγο καιρό μετά την
αντοκτονία, ή προσεκτι/ή μου πα-
ρακολούθ·ησις μέ εκαιιε νά σημ'ειώ-
σω μερικά; άλλαγας ποΰ είχε υπο¬
στή ή διαγωγή τοΰ άίιονματικοϋ.
Ό θυμός του παρ' όλον δτι έξακο-
λονθοϋσε άκόμη σπορα5ικώς, είχε
αναπτύξη μιά διάθεοι ποΰ συνε-
κεντρωνε μερικά χαρακτηριστικά
γηρατείων καίτ δμω; ευρίσκετο ά¬
κόμη είς^τήν άκμή,ν τή; ή/ακία; του
καί μέ όλας τα; σωματι/ά; δυνά
μεις του. Άνΰπανδρο;, είχε ζήστ)
παντα μονάχο;. Σιγα σιγα ήρχισε
να αποφεΰγ»ΐ την μοναξιά τής νυχ-
τας καί να την άναζητή την ήμέ-
ΰα. Οί συνάδελφοί τού άξιωματικοί
τόν είρωνεύοντο καί έκεΐνος έγε-
λοΰσε τότε κατά τρόπον δμως λίγο
βεβιασμένον ενα γέλοιο εντελώς δι-
αφορετικό άπό το συνειθισαένο του
μερικές φορές μάλιστα κοκκίνιζεν
ολοκληρο τό πρόσωπό του. Ή στρα
τιωτική τού τραχύτη; καί αύστηο-
ροτης αλ?.οτε παρέλυαν σέ άπίστευ
το σημεΐο καί ά1>.οτε έξεδηλοΰντο
σέ ύπε,ρ^ολική καί άναιτιολόγητη
αγριοτητα. Άιο αυτής τή; άπό-
ή στάσις τού εμοιοζε μέ την
ν με&υσμενου ποΰ άντιλαμβά
τό μ^θύσι τού καί κάμνει ό¬
τι ημπορεί γιά νά φανή νηφάλιο;.
Αύτά καί αλλα φαινόμενα πού
εδειχναν ή κάποιαν διανοητικήν
τόν
πλέον άξιοθρήνητον τρόπον, πράγ-
μα ποϋ έπροξενοΰσε τόν τρόμον
χτΓ
τά δίνει; όλα στήν κλεινήν Έλ·
(λ5α
(
Τό Βτίΐί αου -αστάδα έ?ωτ:ν.ή^
τής σοφίας το φώτιζε ή λαμ-ζί*.|
Ρηγισσα τ^; 7.α??:άς το·3 Περ'χ
Μάλη Διοτι'α^ Θεοϊότη
ρη, ,
·/.'.' αν δίνετε τό αιό γλτ/.ό φ:λ:
των έτϊ!?ών ή Άσπασία <τρωτη ΝΑΙ ή ρ Μ. ΚΑΛΛΟΝΑΙΟΣΙ στάσιν νεται Ό καρχαρίας είς Κλάρκ, ό ~~ ς το δίκτυον τού νόμον.— Ό πρεσβύτερος των 'Αόελφω ς Ραίη Κλάρκ, είς τό εδώλιον τοΰ χατηγορουμενου επι ο 1β τής Τέζ Άδλ Κλά ή ή οεθρος η Κλάρκ, είς τό εδώλιον τοΰ χατηγορμ χρεοκοπ1β τής Τραπέζης Άδελφών Κλάρκ, ή; ήτο προεθρος.
,εθνίηοσ: κηρυξ».- κυριακη ιι λυγουστου,
1920.
ι
ΤΗΣ
ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΖΩΗΣ
Ο ΝΕΚΡΟΣ ΙΙΟΥ Χ2Κ1ΟΤΩ3ΝΓΕ:
! ΚΑΤΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΝ
( ΔΗΜ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥ
"Ελαβα μιά μερά ενα γράμμα
από καποιον στρατιώτην ποΰ τόν
ελεγαν Γκράτμερ καί ποΰ ύπηρε-
τ'οΰσε στή φρουρά τοΰ Άγιον
Φραγκίσκον. Μόλις τόν εγνώριζα.
Μερικά ά'ρθρα μου ποΰ εΐχα δημο-
όιενση καί τα όποία έκεΐνος ένόμι-
ζε «ψυχολογικές μελετες», εϊχαν γί¬
νη άφορμή τής γνωριμίας μας. Ή-
ταν ενας ώραΐος νέος, όνειοοπό-
λος, ρωμαντικός, ΰπερήφανος σάν
ιρν κρίνο καί εναίσθητος σάν τόι
νάρκισσον.
Ποία άπόκρυφη αΐτία ή σκοπό;
τόν έκαμε νά καταταχθη στό στρα-,
τό, δέν τό εμα^α ποτέ. "Ηξευρα ό-
μως θετικά ότι βρισκότανε στή θέ¬
σι τού καί εΐχα προΐδη ότι τό
. τραχΰ καί βαναυσον περιβάλλον
τοΰ στρατώνος θά τόν έ'καναν ή
λιποτάκτη ή φονέα, εάν δέν τόν
0§οΰσαν νά αυτοκτονήση.
■ Τό γράμμα εφαίνετο άπό την αρ
χή σάν μιά εκδήλωσις άπογνώσεω;
•/αί άπελπισίας, γιατί μέ πληρο-
φοροϋσε ότι προτοΰ τό λάθω έκεΐ¬
νος ,τοϋ μοΰ τό εστελνε θά είχε πε¬
θάνη μέ τα ίδια τού τα χέρα. "Α-
μα έδιάτοασα όμανς τό γράμμα Εως
τό τέλο;, έννόησα τό πνεΰμά τβυ.
Έκατάλα'όα τό σχέδιον ποΰ μοϋ ά-
πεκάλυπτεν μέ τόσην ψυχρότητα
καί τόν τρομερά σκοπό ποΰ άπέδλε-
πε ό στρατιώτην Τό χειρότερο άπ'
6λα ήταν ή δεβαίωσί; τού ότι κα-
ττοιος αξιωματικόν (καί μοΰ άνέφε-1
ρε τό δνομά τού) τόν είχε έξαναγ-
>άστ σ' έκεϊνό τού τό διάόημα -/.αί
ότι «αύτοκτονονσε μόνον καί μό¬
νον γιά νά εξασφαλίση τό μέσον
ποΰ θα έξεδικείτο τόν εχθρόν τον».
Άργότερα εμαθα ότι έκεΐνος ό ά-
ξιωματικός είχε λάιβη παρόμοιο
γράμμα.
ΤΗταν μιά τόσον άσννήθιστη
περίπτωσις ώστε έκάθησα νά σκε-
φθώ γιά την πρωτοτυπία τοϋ άλ-
ληλογράφον μόν. Μοΰ είχε πάντ.'ί
φανή ολίγον άνισόρροπος? εάν δέ
σννέοαινε νά τοΰ εδειχνα μεγαλεί-
τερη συμπάθεια, χωρίς άμφιβολία
θά μοΰ εκαμνε τής έκμνυστηρεΰ-
σεις τον καί θά μοΰ έξηγοΰσε ώ-
•ρισμένα προβλήματα τα όποΐα Ι
ΟΙ •ίρυλακισμένοι έν αναστατώσει.— Τελευταίως είς τάς φυλακάς ΑιιϋυΓΠ κα'ι ΟΙίπΙοπ (ϋαηηεΐηθΓη) της Νέας
Υόρκης καί εις τας
αί είς τάς Όμοσπονδιακάς φυλακάς τής Λέβενγουορθ, Κάνσας εσημειώθησαν έξεγέρσεις των έγκαΰείρ-
τραγικά άποτελέσματα. Συνεπεία τούτου, ό Πρόεδρος Χοϋβερ, όπως καί ό Κυβερνήτης τής Πολιτείας
Νέας Υόρκης, κ. Φραγκλϊνος Ροϋζβελτ, συνέστησαν έπιτροπάς πρός διενέργειαν έρευνών επί τής καταστάσεως
κτων, με
ϋαηηεΐηοΓβ, υποκατω τας φυλ.ακας τοϋ Ωμπορν και είς τα δεξιά τής εικόνος, κάτω, τάς Όμοσπονδιακάς φυλα¬
κάς έν Άτλάντσ., της Γεωργίας.
σχυριζότανε ότι είχε λύση καί τα
όποϊα άφωροΰσαν την πέραν τοΰ
τάφου ζωήν.
"Ενα πράγμα πον μόν είχεν ε'ι-
Λ"Γΐ> μ°ΰ ήλθεν μέ ακρίβειαν στήν
_ μνήμη. «'Εάν θά κατώρθωνα μόνον
νά κατανικήσω αυτή την βάνανση
καί κτηνώδη άγάπη πρός την ζω¬
ήν, ποΰ μάς κάμνει νά φοβουμεθα
τον θάνατο, θά αύτοκτονοΰσα, για¬
τί ςέρω πόσο δννατώτερος θά εί-
ραι ώς πνεΰμα παρά ώς ανθραν
πος>.
Ό τρόπος τής αύτοκτονίας τού
ιαν έκπληκτικός, όπως θά έπερί-
μενε κανείς άπό ίναν τόσον περί¬
εργον χαρακτήρα. Καθώς φαίνε-
ται ττλημμυρισμενος άπό άηδία γιά
τοΰς κα,ιτιερωμένους τιόπονς τοϋ έν-
ταφιασμοΰ εϊγε είσχωρήση. σέ μιά
κρΰπτη ποΰ ευρισκόταν^ κοντά στή
στοατιωτική πνριτιδαποθήκη καί
μέ μιά δτ·νατή ποσότητα διη-αμίτι-
δος, Ισκορπίστηκε στόν άέοα σ'
ίνα έκατομμι'ριο κομμάτια, σέ τέ-
τοιο τρόπο, άίστε άπό τό σώμά τού
ενρτϊκαν μόνον μερικά σνντρίμματα
όστών καί λίγες σάρκε;.
Εκράτησα μυστικό τό γράμμα
πον ελαΰα έπειδή ήθελα νά παρα-
κολουθιίσω τόν αξιωματικόν χωρίς
έκεΐνος νά ήμποροΰσε όντε νά φαν-
τασ&η την πρόθεσί μου. Θά ήταν
ενα άξιοθαύμαστο πείραμα γιά την
διτναμικότητα ενός νεκροΰ καί τού
προμείχτημένου σχεδίου τού νά κα-
ταδιώξη ενα ζωντανό διότι αύττ|ν
τού διασάλευσιν ή κάποιαν τρομε-
στου; γειτονα; τού. Έπειτα α,
τας παρακρούσει; έκείνας^αχ/ο
νετο άπότομα στό κρεβάτι χ,
την όψιν τού κατάχλωμη, Τα ιια ■
τού φλογισμένα καί άκίνητα ιίκ τ,
άναπνοή τού νά κόπτεται άπο 6
δεί; στεναγμούς καί μέ Το σο-}ι,
τού κατάβρεκτο άπό κρ'ύον ίδίωτ|]
Ή φρουρά δέν ήργησε νά ~<ί ληφθή έκείνας τάς μεταβολάς Οσο! δμω; (καί γενικώς ήσαν γνναΐ/ε- έτολμοΰσαν νά τοΰ έχδηλώσοιΐ ονμπάθειαν τί νά τοΰ συστήοοιΙ καποιον τονωτικόν έδέχοντο τετοΐεΐ έπιπλήξεις, ωστε εϋλογονσαν Θεόν ποΰ δέν εΐχαν πάθη /αι λ να μεγαλείτερο κακό. Ό ΊατροΙ τοΰ τάγματος, ενας πονετι/6; "αί θρωπος καί ό σσ6αρό; συντανιιι τάρχης τού, δέν ήκουσαν οί·τε έι) ξηρό εύχαριστώ ο.ά την 01:007 ποΰ τοΰ έ'δειχνον :'αί γιά τή; ΐε ποιήσεις των. Δέν έχωροίσε «κκ] ή παρσμικρή άμφιθολία διι ό γε ναϊος έκεΐνος άξιωματικο; -τού ε χεν λάβτ] ήροοι/.ό μέρο; σέ δΰο ιο λέμον; καί είχε διακριθή σέ τόσεί μάχες, ύπέφερε «πό καποΐα ανν| ξήγητη άρρώστεια. Τό νέον έκτακτον γεγονό; εσημειώθη ήτο ή επίσκεψις τον μιι] βραδυά στό σπίτι ενός; μίντ οί υ — τα "πολιτικά ποΰ έφόρεσεν δπ ημπορούσαν νά παραπλανήση»! την επιτήρΓσίν αου. Γεγονο; ΐ| ξαιρετικόν γιατί πάντοτε εϊχε '/αΙ ροκτηρίσιι ώς γελοίας τάς λεγοιιεΙ νας έπικοινωνίας μέ τα πνεΰμοταΐ Τόν εϊδα δταν ε16γαινε άι'ο τα σπίτι τοϋ μέντίουμ. Ή δψις το»| ήταν κατακίτρινη. Τα μάτια τοιΙ τρομαγμένα είχαν πεταχθή άπο τήα κόγχες των, τό 6ήμά τού κ/»ονισαέ-| νο. Δία άστνφΰλακες ποϋ ει/α| αντιληφθή την κατάστασί τού τόν; έπλησίασαν γιά νά τόν η γ σονν. Έκεϊνος μέ πνιγμενην φο ςα». νήν διέταξεν: «Γρηγορα μιά αμαξο Έρρίχθηκε στό άμάξι, τό όποϊθλΙ τόν εφερε πρός τό μέρος ποΰ /ατοιΙ κουσέ εξω άπό την πόλιν. ' (Τό τέλος είς τό προσεχέ;). Α Σ Π ΑΣΙΑ ραν ψυχινην ταραχήν, η κατι χε'- ν μέχρις ενός ΰαθμοϋ άρκετά 'άτυχή νάαναπηδά άπότομα, νά τυ· καλοδονλος άπέναντι τοΰ κόσμον,, ς(ίζη γύοα) του ^ ταραγαενην *γ_ ταυτοχρόνως μως ηταν ενας τνπο;| ο-οασιν *α1 ^ ^ νανδίν Λ „ ■ πολυ σΛοτομοςχα^ρα-.αος. Τού- "ήτου; μονοσχ^άβου; ά. το ιξηγει ο τραχύς, τροτο; με τον' σαν νά τόν έρωτο0σε*κά οποίος μετεχειρισθη/.ε τον Γ-/οάτ-;^ατο μχρ^ ; άθεατο όσ(£Ί0 Έ σΐ , τον οπο,ον δ,ν ημπορουσε ν«; ^^.οφόοησε ή διάδοσι- ανοηστ, και αί προσπάθειαι ποΐ, Ρ-α« έοίΛττ,^ινϊ Ζ .Λ μερ κατανοήστ] ερωτουσε κατι Ετσι σιγα σιγό. δτι τόν 'Ο δόκτωρ Τζαίημς Σνούκ πρώην καθηγητής τού Πανεπιστημίου τής Πο¬ λιτείας 'Οχάϊο, ώς ενεφανίσθη επί τής καθέκλας πρό τοΰ δικαστηρίου τοϋ Κολόμπους, Όχάιο, κατηγορούμενος ότι Ιφόνευσε την φοιτήτριαν θηόρα Χί|, ερωμένην τού. Ό Σνοΰκ σννδιασκεπτεται μέ τόν δικηγόρον τού (έν τή —ί+.Α..· Α Λ·> λι*«/ντ*ηι κιγ» &+ί£ίηΉ εν τ/ΐνν Α/Μ/Ι ιιιΐ\β τπγ λήϊμμ γ ε?Λ/**>ΐι/νν οί — ·τ-*ν»ι
πΐκόνι). Λέν
νά
έκ τό5ν δοκιμων τάς οποίας εκαααν είς την
ά άλ ά ί ά
νι). Δέν δύ γρϋ μ ς ς ς
•νΤονδυλικήν τού στήλην, "διά νά άνακαλνψονν άν είναι παράφρων.
ρακτήρα τοΰ νεαροΰ έκείνου παλα-
6θϋ.
"Επειτα άπό λίγο καιρό μετά την
αντοκτονία, ή προσεκτι/ή μου πα-
ρακολούθ·ησις μέ εκαιιε νά σημ'ειώ-
σω μερικά; άλλαγας ποΰ είχε υπο¬
στή ή διαγωγή τοΰ άίιονματικοϋ.
Ό θυμός του παρ' όλον δτι έξακο-
λονθοϋσε άκόμη σπορα5ικώς, είχε
αναπτύξη μιά διάθεοι ποΰ συνε-
κεντρωνε μερικά χαρακτηριστικά
γηρατείων καίτ δμω; ευρίσκετο ά¬
κόμη είς^τήν άκμή,ν τή; ή/ακία; του
καί μέ όλας τα; σωματι/ά; δυνά
μεις του. Άνΰπανδρο;, είχε ζήστ)
παντα μονάχο;. Σιγα σιγα ήρχισε
να αποφεΰγ»ΐ την μοναξιά τής νυχ-
τας καί να την άναζητή την ήμέ-
ΰα. Οί συνάδελφοί τού άξιωματικοί
τόν είρωνεύοντο καί έκεΐνος έγε-
λοΰσε τότε κατά τρόπον δμως λίγο
βεβιασμένον ενα γέλοιο εντελώς δι-
αφορετικό άπό το συνειθισαένο του
μερικές φορές μάλιστα κοκκίνιζεν
ολοκληρο τό πρόσωπό του. Ή στρα
τιωτική τού τραχύτη; καί αύστηο-
ροτης αλ?.οτε παρέλυαν σέ άπίστευ
το σημεΐο καί ά1>.οτε έξεδηλοΰντο
σέ ύπε,ρ^ολική καί άναιτιολόγητη
αγριοτητα. Άιο αυτής τή; άπό-
ή στάσις τού εμοιοζε μέ την
ν με&υσμενου ποΰ άντιλαμβά
τό μ^θύσι τού καί κάμνει ό¬
τι ημπορεί γιά νά φανή νηφάλιο;.
Αύτά καί αλλα φαινόμενα πού
εδειχναν ή κάποιαν διανοητικήν
τόν
πλέον άξιοθρήνητον τρόπον, πράγ-
μα ποϋ έπροξενοΰσε τόν τρόμον
χτΓ
τά δίνει; όλα στήν κλεινήν Έλ·
(λ5α
(
Τό Βτίΐί αου -αστάδα έ?ωτ:ν.ή^
τής σοφίας το φώτιζε ή λαμ-ζί*.|
Ρηγισσα τ^; 7.α??:άς το·3 Περ'χ
Μάλη Διοτι'α^ Θεοϊότη
ρη, ,
·/.'.' αν δίνετε τό αιό γλτ/.ό φ:λ:
των έτϊ!?ών ή Άσπασία <τρωτη ΝΑΙ ή ρ Μ. ΚΑΛΛΟΝΑΙΟΣΙ στάσιν νεται Ό καρχαρίας είς Κλάρκ, ό ~~ ς το δίκτυον τού νόμον.— Ό πρεσβύτερος των 'Αόελφω ς Ραίη Κλάρκ, είς τό εδώλιον τοΰ χατηγορουμενου επι ο 1β τής Τέζ Άδλ Κλά ή ή οεθρος η Κλάρκ, είς τό εδώλιον τοΰ χατηγορμ χρεοκοπ1β τής Τραπέζης Άδελφών Κλάρκ, ή; ήτο προεθρος.
«ΕβΧΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΎΡΙΑΚΤΤ Π ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ,
1929.
Γ1Ρ0ΧΩΠΑ
ΖΗΤΗΤΛΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ]ΜΑΑΟΣ
Ή κ. "Άνν Μπλέϊκ, σύζυγος ενός
έχ των τεσσάρων καταδίκων οΐτι¬
νες έδςαπέτευσαν έκ των φυλακών
ΤΩμπορν, Νέας "Υόρκης.
Ή (ρί.ά.Έτερ άεροπόρος, "Ελινορ Σαίθ, εσπευσεν έκ των πρώτων μέ τό άεροπλάνον της δ-
μι; ν'τοδεχΐνπ τόν Δρα "Εκενερ καί σνγχαρή αυτόν διά την επιτύχη πτήσιν τοΰ πηδαλιου-
χουιιένου «Κάμης Ζέπ.τελιγ». Ό Δόκτωρ "Εκενερ άντα-τέδωκ.ε τάς Ιδίας φιλοφρονήσεις είς
την άεοοπόρον, μέ την διαφοράν ότι προτιμά νά ταξειδεύη μέ τό «Ζέππελίν» τού παρά μέ
τό άεροπλάνον τή; Μίςς Σμίθ.
Ή Πήτσες Μπράουνιγκ, τι όποία εσχάτως έπλήρωσε ·
πρόστιμον 30 δολλαρίων είς τό δικαστήριον τοΰ Φλώ-
στγκ, έπειδή διηύθυνε τό αυτοκίνητον της μέ ιιεγάλην ,
ταχΰτητα είς τό Νάσσω Μπούλεβαρντ. |
Ετα;{. των έπιδατών τού Ζέππελίν, ήτο καί ύ 8ιγ Ηιι5ογΙ ΛΊ11ίϊη8, διάσημος έξερευνη-
!Γ1 ο οποίος επήνεσε την Ικανότητα τοΰ Δόκτορος Ούγγώ νΕκενερ καί τοΰ κακοφάνηκε
διότι Εφθασαν τόσο γρηγορα.
ΤΙ!Γ1 ο ο
Ό Όγ ΛνδΙΙβΓ δρίθ5, τοϋ Γερμα-
νικοϋ "Υποι»ργείου τής Μεταφορδς
εφώναξε: Καλώς ηλθατε, μόλις έ¬
φθασε τό ΰπερωκ.εάνειον πηδαλιου-
χούμενον «Κάμης Ζέππελιν> είς τό
Λαίηκγωοστ, τής Νέας Ίες
Μ,
^ν και ουο γυναΐκες. Ή μία, "ή Κα Ρήνη
51 ^«ινεται είς την εΐκόνα μέ τόν σΐ'ζυγόν
ορκην με
ΐδ
ίππέων τής Αγγλίας έφθασαν εις την Νεαν Υ-
Όλυμπικός», διά νά λάβουν μερος είς τους
Κ: ό Οβοίΐ Βαΐαννίη, δ Ε^γΙ Ηορρΐηβ καί
αι
Ή κ. Γσυΐλλιαμ Σήμαν, ή όποία ήτο πρώην Φυλλις
Χαΐβερ ήθοποιός τοΰ κινηματογράφου, μέ τόν σύζυ¬
γον της. Ή φωτογραφία ελήφθη άμα ώς έπέστρϊ^«ν
μέ τό «Μπεοεγκάρια» άπό τόν μήνα τοΰ μέλιτος είς
τίιν· Γ.Γ'θώπην.
1929.
Γ1Ρ0ΧΩΠΑ
ΖΗΤΗΤΛΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ]ΜΑΑΟΣ
Ή κ. "Άνν Μπλέϊκ, σύζυγος ενός
έχ των τεσσάρων καταδίκων οΐτι¬
νες έδςαπέτευσαν έκ των φυλακών
ΤΩμπορν, Νέας "Υόρκης.
Ή (ρί.ά.Έτερ άεροπόρος, "Ελινορ Σαίθ, εσπευσεν έκ των πρώτων μέ τό άεροπλάνον της δ-
μι; ν'τοδεχΐνπ τόν Δρα "Εκενερ καί σνγχαρή αυτόν διά την επιτύχη πτήσιν τοΰ πηδαλιου-
χουιιένου «Κάμης Ζέπ.τελιγ». Ό Δόκτωρ "Εκενερ άντα-τέδωκ.ε τάς Ιδίας φιλοφρονήσεις είς
την άεοοπόρον, μέ την διαφοράν ότι προτιμά νά ταξειδεύη μέ τό «Ζέππελίν» τού παρά μέ
τό άεροπλάνον τή; Μίςς Σμίθ.
Ή Πήτσες Μπράουνιγκ, τι όποία εσχάτως έπλήρωσε ·
πρόστιμον 30 δολλαρίων είς τό δικαστήριον τοΰ Φλώ-
στγκ, έπειδή διηύθυνε τό αυτοκίνητον της μέ ιιεγάλην ,
ταχΰτητα είς τό Νάσσω Μπούλεβαρντ. |
Ετα;{. των έπιδατών τού Ζέππελίν, ήτο καί ύ 8ιγ Ηιι5ογΙ ΛΊ11ίϊη8, διάσημος έξερευνη-
!Γ1 ο οποίος επήνεσε την Ικανότητα τοΰ Δόκτορος Ούγγώ νΕκενερ καί τοΰ κακοφάνηκε
διότι Εφθασαν τόσο γρηγορα.
ΤΙ!Γ1 ο ο
Ό Όγ ΛνδΙΙβΓ δρίθ5, τοϋ Γερμα-
νικοϋ "Υποι»ργείου τής Μεταφορδς
εφώναξε: Καλώς ηλθατε, μόλις έ¬
φθασε τό ΰπερωκ.εάνειον πηδαλιου-
χούμενον «Κάμης Ζέππελιν> είς τό
Λαίηκγωοστ, τής Νέας Ίες
Μ,
^ν και ουο γυναΐκες. Ή μία, "ή Κα Ρήνη
51 ^«ινεται είς την εΐκόνα μέ τόν σΐ'ζυγόν
ορκην με
ΐδ
ίππέων τής Αγγλίας έφθασαν εις την Νεαν Υ-
Όλυμπικός», διά νά λάβουν μερος είς τους
Κ: ό Οβοίΐ Βαΐαννίη, δ Ε^γΙ Ηορρΐηβ καί
αι
Ή κ. Γσυΐλλιαμ Σήμαν, ή όποία ήτο πρώην Φυλλις
Χαΐβερ ήθοποιός τοΰ κινηματογράφου, μέ τόν σύζυ¬
γον της. Ή φωτογραφία ελήφθη άμα ώς έπέστρϊ^«ν
μέ τό «Μπεοεγκάρια» άπό τόν μήνα τοΰ μέλιτος είς
τίιν· Γ.Γ'θώπην.
«ΕΘΝΤΚΟ- ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
! ΑΠΟ ΤΑ ΔΡΑΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΤΖΟΥΓΚΛΑΣ
ΕΝ Α ΚΌΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚ
ΑΠΟ ΠΑΤΕΡΑ ΠΙΘΗΚΟΝ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΙΑΝ ΜΗΤΕΡ
ΜΙΑ ΞΑΝΘΟΜΑΛΛΑ ΜΑΥΡΗ ΚΑΤΠ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΤΗΣ ΤΖΟΥΓΚΑΑΣ.- ΔΑΚΡΥΑ ΕΠΑΝΠ ΕΙΣ ΕΝ Α ΤΑΦΟΝ.- Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΕΙ
ΣΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΠΕΡΤΕΛΛΙ.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Ιούλιος. — Ή
τηλεγραφηθείσα χρό τινος έκ Βερο-
λίνου είδησις, ότι ανεκαλύφθη ενα
ξανθό κθιριτσάκι—χίθηκος άνάμεσα
είς τοΰς χιθήκονς τής Άφρικανικής
Τζούγχλας τοΰ Καμεροΰν, έφβίλκ>
σε την χροσοχήν τών ταξειδιωτών
καί έ5ερε;>νητών τής Άφρικής. Κα-
τά τό τηλεγράφημα αύτό, το πράγ-
μα συνέδη ύχό τάς άκολούθους περι
στάσεις.
Ένας κυνηγός Ίλεφάνταν μέλος
ενός έξεοίυνητικοΰ όμίλου, <ένώ έ¬ στηνε τίς χασίδες το^ είς Ινα χυκνόν μβρος τής Τζούγκλας, είδεν έξαφνα μίαν αγέλην χιθ-τ,κων στά δένδρ* χ.αί έποροβόλησεν εναντίον της. "Ε¬ να σώμα ε'πεσεν άπο τό δένδίθ καί Γ κυνηγός έξεπλάγη μόλις το ειδε. διότι διέκρινε κάτι τι το άσυνήθι- στον είς αΰτό. Επλησίασε καί είδεν, στον είς αύτό. Επλησίασε καί εΐϊεν ότι τί) σώμα ποΰ είχε πεσει κτυχημέ νο άπό την σφαίραν τοΰ όπλου τοο ήτο ενα γομνό πλάσμα ήμιανθρώπι- νον, ενα ξχ^ό κοριτσάκ,ι ποΰ έπρόφε- ρε άκαταλήπτους λέξεις άγνώστο1- γλώσσης! Είς την προσέγγισιν τού κονιτ.γοϋ, τό τραιιματίσαένον χαιδί— ήμιάνθρωχος, τού έρριψε ενα, ίλέμ- μα γεμάτο λύχην καί έξεψύχησεν. Ό κυνηγος εξήτασε τότε τό νε¬ κρόν σώμα τοΰ κοριτ<ποΰ καί ή Ικ- τ-λη£ίς τού έχετάθη, διότι είδεν ότι δέν υπήρχαν είς αύτό τα ουνειθισμέ- να στίγματα χού αί «γι/ναίκες των ίθΐγενών κάμνουν είς το σώμά των.» Ο! α'λλο: "τίθηκοι μετά τόν τραυμα- τίτλον καί την χτώσιν τοΰ πίθηκβκό- ριτσου, έτράχησαν είς φυγήν είς τα 6άΌη τής Τζούγκλας, καί ό κυνηγός εσκέφθη τότε, ότι θά είχε κτοπησει κάπο'.ο παιδ: νέγρων χοΰ είχεν άχό λΰ ά άή άό ό ό είς τό είαφος καί ίμοιαζτν μίλλο·· μέ α^ρας καί γυναίκας παρά μέ πι- θήκοος. Τα χλάσματα αύτά είχον μακροά χέοια καί μαλλιά κ·αί κοντά σκέλη. Έχερ ιχατοΰσαν καί μέ τα τέσσ7ρα, άλλά καί έστέκοντο καί στά χόίια τους, καί τότε έμοιαζαν μέ πολΰ ήλικιωμένοος άνθρώπους. Κατάχληκτοι οί ναυτικοί* είς το θέα- υα τών όντων αυτών, άλλά καί μέ κάχοιον φόβον διότι ήραν κατώτε- ροι αριθμητικώς, ήρνισαν νά καλοΰν μέ φιλικάς χειρονομίίς καί φωνάς τα παράξενα αύτά πλάσματα ποΰ ώρ ©ώθησαν έξαφνα στά όπί-σθια χόδια τος καί έπροχώρησαν εναντίον τών ναυτικών μέ άπειλητικάς διο'θέσεις. Οί ναυτικαι ηναγκάσθησαν τότί ν ά πυροβολήσουν εναντίον των. Οί άν- ΟρωποπίΌηκοι έτράχησαν -είς φυγήν ν.α< άνερριχή'θησαν είς τα δένίρα· ό·λλΐ! έξηφ-ανίσθησαν είς τα 6ά6ΐ τής Τζούγκλας. Ή εύκινησία των ήτο κατοπληκτική. Αί Φωναί των δέν ώμοίαζαν μέ τάς φωνάς τών πΐ- Οήκων. διεκρίνοντο δέ αί φωναί τών 6ηλυκων άπό τάς φωνάς τών αρ¬ μρ καί είχεν χ μικρά άρταγή άπό τό χωριό τω ί άί άό θή χρ άπό πιθήκους. < - Τα ξτνυά δμως μαλλιά τής μικράς τόν ίι*.αμ.ναν νά άμφϋδάλλτ) διά την αλήθειαν τοΰ σνλλογισμοΰ τού αύ- 3 το3. Οί «Χ'.στημονες είναι συνειτ)ισμ.έ- νοι άχδ μακρών έτών είς τέ νά ά- κοόχ,ΐΛ» παρομοίας ίιηγήσεις ".οί τής Άφρ'.κανικής Τζούγκλας το5 Καμεροον 7αί άλλων άχροσίτων τό- χων ττ)ς Άφρικής. Αί χ^ρισσότεραι βχό τάς διηγησεις αύτάς είναι φαν ταστικαί. Έκ χείρας όμως οί άν Ο^ιωχολόγοι γνωρίζοον, ότι όταν 2ια- δίδεται κάτι τι μετ" έχιτάσ&ως χάν- τοτε ΰχάρχεί κάχοια άληθεια στο βάθος. 'Α::5 κάϊρον είς καιρόν, κά- ποιος έξερευνητής με έτιστημονικήν μόρφωσιν ίΐσδύει είς την Τζούγ- κλοτν, όχου ΰχοτίθεται ότι ΰχάρχ<κ>ν
ά·ν6ρωχοχί0ηκοι. Βλέχει τότε, ότι
δέν ύχάρχει τίποτε άχό ό,τι έχ&ρί-
νά είίρη. Ο! ίΌαγενει"ς όμως δι
ΰ δτ' αΰτό δέν σημαίνει τί-
7τοτε· κατ» την γνώμην των, τα άν-
θρω—5ειϊϊ ουδέποτε μένοον στό ίδιο
μερίς, άλλά κινοίνται διαρκώς.
Πώς έχει ή Εστορία
Μι'α έξερειινητική Σοοηιδική 'Α-
χοστολή ΐ>χό τόν καθηγητήν Λοοϊ
Μχίοτελ: ανεχώρησε χρό 14 έτών
διά το Κεμερούν τής Άφρικανικής
Τζοόγλας. Έκ τής άχοστολής «ύ-
τής ύχοτίθεται ότι προήλθεν ό άν-
Ορω-οχίθηκος, τό κοριτσάκι χοϋ έ-
σν.ότωσεν ό ·έν λόγω κι>νηγός καί τό
οποίον είχε προφανώς Σουηλην μήτε
ςα. Τό χρί-^μα συνέβη ώς εξής :
Ό πλοίαρχος καί τό -κλήρωμα ί-
νός Δανικου πλοίοϋ «χέστρεψεν ""
Ά-ρ'κής είς την Κοπεγχάγην καί
διηγηθησαν χράγματα χού έγοήτε·>
σαν τόν έκεΐ έχΐστηαονικον κόσμον
έ ό-οΓος άνέκρινε καριολεκτρκώς
το5ς νχ>τ:κοίις αύτούς καί επείσθη
ότι είχον ίίεί κάτι τ·. πολί» βιάφορον
άπο κάτ)ε ίίδος χιθηκων γνωστώ'
είς την επιστήμην». Ιδού τί είχαν δι
ηγηθή οί ναυτικοί έκείνοι :
Ό χλοιαρχος καί μερικοί άνίρε-,
χον χληρώματός τοο απεβιβάσθησαν
είς την χαρά τάς -έκ-δολάς τοΰ χοτα-
μοΰ Οΰμχάνο άκτήν το^> μεγάλθϋ
Κογκΐ διά νά κΰνηγήσουν.
ρενων.
Ή άληθοφανής διήγησις αύτη
τών Δανών ναυτικών ένετ)
μέχρι το.ούτου σημ,είου τόν .....
Μ-τερελλί, Δανάν ίταλίκής καταγω-
γής, ώστε νά όργανώση μίαν έξερευ-
νητικήν αποστολήν, είς" την οποίαν
έλαβε αέρος καί ή Σουηδή σύζυγός
το^. Έπε:ϊή έφοδείτο την γελοποίη-
σιν. ό Μπε-ρτελλί διέβωσεν ότι ή ά-
ποστολή το^ είχε σκοπόν μελέτης
σχονίων φυτών κοί ζώων τής Ά-
φ,ρικής.
—ίειραι περιπετειών
Το γεγονός, ότι κανείς λευκός δέν
είνεν είσδύσει μέχρι τής στιγμής έ-
κείνης είς την Τζούγκλαν εκείνην
τοΰ Κογκό' βεωρο^ένην ώς την
χλεον επικίνδυνον τής Άφρικής, ε-
χαμνε τον Μπερτελλί νά έλπίζτ; δ-
θά άνεκάλυπτεν άνθρωχοπιθή-
εί
ον
γ «ίτά
*. Η μεγαλη τον
ετρεπε να διαφει^
ερχετωνχ,
έξαφνικά άχό
μνοϋς. Ή τΐνχη τόν .
τόν θάνατον.
Κάχοια «ττιγμή
χαί
ρος των, μέ . _......_ νΐί1
σκε καρποΰς χαί νερό, διότι οί
κοι συχνάζουν χάντοτε είς μέ,
'ρίσκόμενα πλησίον χηγών ν»!
καί εχοντα δένδρα
ό
γενης επεζήτει χαί την «ντ?0,
νωνπιθηκωνώςπαρηγορίαντής
1 ^' ' ' λθ1ΧΟν, ν«ν ι
λη·; χιθηχων καί έφθασε είς τό έ
αιτηαά των—Ινα μέρος τού
εις τάς κορ'-φάς των δένδρω; τοΰ
:ι «ις το εδαφος ύ
Ή δεκαεξαέτις ΜΪ55 Απβ5 νϋΐ35, έκ Σικάγου καί Ηοί δρππ85 ΑΓΐί.,
δεχομένη άπο την ΜΪ83 ΡηιιΙ ν"3ΐ1{'εΓ, πρόεδρον τής Γυναικείας Λέσχης
τοΰ Γκόλφ, τό κύπελλον τής νίκης, είς τό νκόλφ. Ή ΑΗθΙ ενίκησεν είς τσν
τής Έδανστ^ 'Ιλλ., την Ματν
ενίκησεν είς τόν
" ΡθΓά.
τ.
πτεν άνυρωπ
ς. Ή αποστόλη ανεχώρησε καί
ά-εβιδάσθη είς την πόλιν τού Λεο-
xίλδο^ τοΰ Βελγικου Κογκό, ευρέ¬
θη όμως άμέσως χρό μιάς άχροσδο-
κήτου δυσχερείας : Κανείς ίθζγε-
νής δέν εδέχετο νά χρησιμ^ύση ώς
όδη-ρς των ξ-ένων είς τόν επικίνδυ¬
νον εκείνον τομέα. Διότι, έκτός ττί
ΐληθ των δηλητηριωδων έρπε-
ποΰ όχιίρχουν είς το μέρος αύ-
τό, υπάρχον καί πληίθη άγρίων μαύ-
ρων πού έ—'.τΐ'θεντ'αί άμ·εσως καί φο-
νεύουν κά% άνθρωπον χοΰ θά είχε
την τόλμην νά εμφανισθή είς τό μέ¬
ρος «κ-ινο.
Οί λευκοί κάτοιχοΐ τής πόλεως
τ&ό Λεοπόλδου €πλτ;ο<}φόρτ;σαν, έν τούτοις, τόν Μπερτελλί, ότι τα δια- διίόμενα περί άγρίων μαΰίων δέν ή¬ ί ό α ρ γρ μων δέν ή σαν καί τόσον αληθή : Οί ίθ-αγενεΤς ή Λλδό έπί ηή : τής Λεοπολδ&οχόλεως δίέδιίον έπί- τηίες αΰτά τα πράγματα, διότι, άχό θρησκευτικί;ν πρόληψιν, έφοδοϋντο ^.^^ΓίΛ^ ν»«ϊ!ν- 1 »·.«!- ----■' κανείς λευκος φονεύση χι· Θηκους τοΰ ποταμοΰ Ούρμχάνο δια- φεροντας άπό τούς άλλοος π^χοας κα: θεωΐοϋμενους δι' αύτο κρούς. Καό ή ό ί6αγενής.. έφιλοξενήιθη άπό χιθήκους. Τό χρώτο 6ράδ«, καιθώς ό ίθζγί νής έκάθητο είς την χορ^ήν τή πιθηκοοπί·λε<ύς αυτής ποΰ έοώτιζ ή χανσέληνος, ηκο>η
ενα παράξενον ήχον—κάτι σάν χ)
[12. Οί πίθηκοι είχον άχοσυρθή σι
τοος καί έκοΐαώντο Ό ί6
οϋμενους δι αύτο κρούς.
Κατόπιν τής κατηγορηαατικής υ¬
ποσχέσεως τοΰ Μ-ερτελλί, ότι δέν
θα εφο;;ε^ε κανένα απολύτως χίθη-
κον τού «τομοδ, άλλ' ότι ήθελε αί
νόν να σνλλάβη ζωντανους μερ,κούς
αχο αυτους, οί ίθαγενείς έδέχθησαν
ν δ
Καθώς είχον προ-χωρψζι είς τάς
κορ^<5άς τής έκεί Τζούνκλας, άντε- λ^ν Ζζχάδας πΐρίέργων χλα χοΐ» εκάθηντο ή έστε'κοντί ς μερ,κού ους, οί ίθαγενείς έδέχθησ να οδηγροϋν την Άχοστολήν, σϋνέ """ ?^ως εις την κυρίαν Μχερ- αραχολο^ΤΙ δ'όι ή είςΙ πί-|ΙεΑλλί' ρ ή, """ ?^ως εις την κυρίαν Μχερ- εΑλλί' ν«Ρ 7αραχολο^ΤΙ. δ'ότι ή Α«»τολΐ} είχε νά αντιμετωπίση ^λλο-ας -Λΐνδύνο^ς. 'Αλλά ή κυ^'ά ) ^'^Γ5 ήτ° τ°ν*οτάτη ς ς ί έκοΐαώντο Ό ϊθ3 γενής έστρΐψε τα δλέαματα τοο κα είδε κατάπΧηκτος νά "δγαίνη μιά χαλύαα Ινα πλάσμα, σάν αο:! τσι, με μαϋρο δέρμα καί ξανθά μα'λ λίά,νά προχωρή πρός τόν χαμ χοΰ έχερνοΰσεν έκεί κοντά, νά -λέν το χρόσωχόν της καί επειτα ν ά στέ χεται καί νά κϋττάζη πρός τό μέρο δοΰ έχάθητο ό ίϋαγενής. ^ Ό μαίρος ένόμισε, ότι τό πιθη /.όριτ— έκείνο ήθελε νά τάν άντψ ση καί επλησίασε προφ^λτ/.τιν.ί πρές αύτό. Έ6ε£αιώθη τότε, ότι β^ έχρόκειτο χε^ί χίθήκοϋ Τα α έχρόκειτο χε^ί πιθήκου. Το 4—Γ, σώμα τοΰ κοριτσιοΰ (12—14 περί| υ έτών) ίΐϊν είχε τρίχωμο, « στίγματα, δχως τών ίθχ,.. - ών τα δέ χλούσια ξονΰά μαλ- αα ^Γ5 ή εν εδεχθη Π αρ την^αποστολήν μεσα *ίς τί)ν ^ ταιαν ο—ο ?ις €άρχες %^ ^ £_ ίερ-αν _ε!ς τον προοριομόν της 8(ά αί- Ι0/ ™> «οτ^δ Ούίμπάνο. Τα -αν-
άνάαΙς ^λΐά Ι'άνταξαν χτυπητά
ί
λιά τού ί-χοτελοΰσαν θαυμασίον άν·
ά τού ίχοτελοΰσαν θαυμάσι
τίθεσΕν κάτω άχο τό ζωηρόν σ
νόφως πρός τό μαϋρο δέ^μα τολ
ίθαγ^νής ήρχισε άμέσως νά τοό όμ
λή ε-ίς διάφορα ίδιώματα· ά
κά, κα^ώς υμ «ς μερικές
έ ά έ
δέν
των
της
ό
νά κο-
Ταυτοχρόνως με την όναγγελίαν περί τής έν
2ιάρκυ καί Σέλ ήλθ ί ό ύΐά'
τοχρόνως με την όναγγελίαν περί τής έν
2ιάρκυ καί Σμέλιν ήλθε καί τό ύπερΐεάν'ειον
στοεοντα Φιλι Σώ δ|$ ΐ
επρόκειτο
ρυ καί Σμέλιν ήλθε ό ^^^
στοεφοντα Φιλιπ Σκώτ, δε|ι$, καΐ τον σΛ τρόπον τού "Έ« Στΐί
Σ άξ δά ολαίου μ«ά
πττγμαχηστ, με τον Μάξ δυνάμει συμοολαίου
Τζακ Φοννκάτζυ, έν ™~—--·> —
-,, ^υίΐ αχο επι
δυνον ζώνη^ τής Τζούγκλας τοΰ
ταμοΰ Ούρμχάνο, τοΰ ένδι·αιττ;α
ύΰ ΰ γιγαντιαίοι· Π Λ
τής δηλητηριώδοος κόμχρας
άλλων έξ ΐσου *~
χο-
»«?
—, .— >~τ ,^. „, Γ..Γ...-, --Γ
παϊκες γλώσσες χού κάπως έγνωρ
ζε. Άλλά τέ χιήηχοκόριτσο δέν έν-Ι
νοοΰσεν. Τόν έιχτ/ρε άπό τό χέρι **'■
Ι τόν ωδήγησεν είς; Ινα μέρος τ(
Ι Τζούγκλας σχεχασμένο μέ χλαδιά
χ&ι> μέσα άχο Ιναν χακοσκεποσμένον
τάφο εβγαιναν ΙνΛ άνθρώπινο κρα
νίο χαί Ινα κόκκαλο χοδιοΰ. "Ηρχι¬
σε τότε νά κλαίη καί νά φιλ^ "»
κρανίον. "Βπειτα επήρε με^ικές τρ1-·
χες άχό τα λίγα μαλλιά ποΰ όπτ^ρ·
χαν άκόμη στέ κ^ανίο, τα έπλησι*
σε στά δικά της καί έκύτταξεν ψ'
φαντικά τον ίθαγ«νή. Τα μαλλιά έ-
κείνα ήσαν όλόξανθα, όχως κοί τί
Κικά της. Προς>ανώς, ό σκελετός
έκείνος άνήχεν είς την μητέρα της.
Ό ίθογενής έχιστρέψας είς την
Λεοχολδούχολιν, διηγηθη όλα αύτα
τα συμδάντα. Αί Βελγικοί αρχαί
ώρνάνωτατ; άμεσος σώμα έξερευνη-
τικόν καί, υπό την ^ί^Ίαν τοΰ ίθο-
γενοΰς,^έφθασεν είς τον τομέα τήί
την άλήιθειαν τών λόγων τού. Δ>
στυχώς καποιος κυνηγός τοΰ έξερε>
νητικοΰ σώματος έπυροίόλησε κοί Ι-
ρόνευσε το πιτ}ηκοκόι5ΐτσο, τό οποΓον
ήτο ή κάρη τί/; έξαφανισθείσης
V-*
την άχοστολήν τοΰ Μχερτελλί Σμ-
*·λ«- α^ζιίγου τού, ή όχοία *'""
ηίής ζγο τοα, ή
σα (7χο τή; σφαγήν χαρε
πιθήκονς καί εζησΐν ώς
ενός χιθήκου μέσα είς την
κλαν εκείνην, όχοι» καί ά
ΕΟνΥΕΙΧ, ΜΑδδ.—'Ο «Ε*ν«ω;
Κήρυξ> καί όλαι αί έκόόσεις τού πω-
λοδνται παοά τοΰ άντυτροοώπου Μ41»
Κ. Λαγανά, δστις δέχε*ται -/α
ρίσας άγγελαών. χβθώ; καί έ
μο-σ»νδόοΜητό>ν.
! ΑΠΟ ΤΑ ΔΡΑΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΤΖΟΥΓΚΛΑΣ
ΕΝ Α ΚΌΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚ
ΑΠΟ ΠΑΤΕΡΑ ΠΙΘΗΚΟΝ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΙΑΝ ΜΗΤΕΡ
ΜΙΑ ΞΑΝΘΟΜΑΛΛΑ ΜΑΥΡΗ ΚΑΤΠ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΤΗΣ ΤΖΟΥΓΚΑΑΣ.- ΔΑΚΡΥΑ ΕΠΑΝΠ ΕΙΣ ΕΝ Α ΤΑΦΟΝ.- Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΕΙ
ΣΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΠΕΡΤΕΛΛΙ.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Ιούλιος. — Ή
τηλεγραφηθείσα χρό τινος έκ Βερο-
λίνου είδησις, ότι ανεκαλύφθη ενα
ξανθό κθιριτσάκι—χίθηκος άνάμεσα
είς τοΰς χιθήκονς τής Άφρικανικής
Τζούγχλας τοΰ Καμεροΰν, έφβίλκ>
σε την χροσοχήν τών ταξειδιωτών
καί έ5ερε;>νητών τής Άφρικής. Κα-
τά τό τηλεγράφημα αύτό, το πράγ-
μα συνέδη ύχό τάς άκολούθους περι
στάσεις.
Ένας κυνηγός Ίλεφάνταν μέλος
ενός έξεοίυνητικοΰ όμίλου, <ένώ έ¬ στηνε τίς χασίδες το^ είς Ινα χυκνόν μβρος τής Τζούγκλας, είδεν έξαφνα μίαν αγέλην χιθ-τ,κων στά δένδρ* χ.αί έποροβόλησεν εναντίον της. "Ε¬ να σώμα ε'πεσεν άπο τό δένδίθ καί Γ κυνηγός έξεπλάγη μόλις το ειδε. διότι διέκρινε κάτι τι το άσυνήθι- στον είς αΰτό. Επλησίασε καί είδεν, στον είς αύτό. Επλησίασε καί εΐϊεν ότι τί) σώμα ποΰ είχε πεσει κτυχημέ νο άπό την σφαίραν τοΰ όπλου τοο ήτο ενα γομνό πλάσμα ήμιανθρώπι- νον, ενα ξχ^ό κοριτσάκ,ι ποΰ έπρόφε- ρε άκαταλήπτους λέξεις άγνώστο1- γλώσσης! Είς την προσέγγισιν τού κονιτ.γοϋ, τό τραιιματίσαένον χαιδί— ήμιάνθρωχος, τού έρριψε ενα, ίλέμ- μα γεμάτο λύχην καί έξεψύχησεν. Ό κυνηγος εξήτασε τότε τό νε¬ κρόν σώμα τοΰ κοριτ<ποΰ καί ή Ικ- τ-λη£ίς τού έχετάθη, διότι είδεν ότι δέν υπήρχαν είς αύτό τα ουνειθισμέ- να στίγματα χού αί «γι/ναίκες των ίθΐγενών κάμνουν είς το σώμά των.» Ο! α'λλο: "τίθηκοι μετά τόν τραυμα- τίτλον καί την χτώσιν τοΰ πίθηκβκό- ριτσου, έτράχησαν είς φυγήν είς τα 6άΌη τής Τζούγκλας, καί ό κυνηγός εσκέφθη τότε, ότι θά είχε κτοπησει κάπο'.ο παιδ: νέγρων χοΰ είχεν άχό λΰ ά άή άό ό ό είς τό είαφος καί ίμοιαζτν μίλλο·· μέ α^ρας καί γυναίκας παρά μέ πι- θήκοος. Τα χλάσματα αύτά είχον μακροά χέοια καί μαλλιά κ·αί κοντά σκέλη. Έχερ ιχατοΰσαν καί μέ τα τέσσ7ρα, άλλά καί έστέκοντο καί στά χόίια τους, καί τότε έμοιαζαν μέ πολΰ ήλικιωμένοος άνθρώπους. Κατάχληκτοι οί ναυτικοί* είς το θέα- υα τών όντων αυτών, άλλά καί μέ κάχοιον φόβον διότι ήραν κατώτε- ροι αριθμητικώς, ήρνισαν νά καλοΰν μέ φιλικάς χειρονομίίς καί φωνάς τα παράξενα αύτά πλάσματα ποΰ ώρ ©ώθησαν έξαφνα στά όπί-σθια χόδια τος καί έπροχώρησαν εναντίον τών ναυτικών μέ άπειλητικάς διο'θέσεις. Οί ναυτικαι ηναγκάσθησαν τότί ν ά πυροβολήσουν εναντίον των. Οί άν- ΟρωποπίΌηκοι έτράχησαν -είς φυγήν ν.α< άνερριχή'θησαν είς τα δένίρα· ό·λλΐ! έξηφ-ανίσθησαν είς τα 6ά6ΐ τής Τζούγκλας. Ή εύκινησία των ήτο κατοπληκτική. Αί Φωναί των δέν ώμοίαζαν μέ τάς φωνάς τών πΐ- Οήκων. διεκρίνοντο δέ αί φωναί τών 6ηλυκων άπό τάς φωνάς τών αρ¬ μρ καί είχεν χ μικρά άρταγή άπό τό χωριό τω ί άί άό θή χρ άπό πιθήκους. < - Τα ξτνυά δμως μαλλιά τής μικράς τόν ίι*.αμ.ναν νά άμφϋδάλλτ) διά την αλήθειαν τοΰ σνλλογισμοΰ τού αύ- 3 το3. Οί «Χ'.στημονες είναι συνειτ)ισμ.έ- νοι άχδ μακρών έτών είς τέ νά ά- κοόχ,ΐΛ» παρομοίας ίιηγήσεις ".οί τής Άφρ'.κανικής Τζούγκλας το5 Καμεροον 7αί άλλων άχροσίτων τό- χων ττ)ς Άφρικής. Αί χ^ρισσότεραι βχό τάς διηγησεις αύτάς είναι φαν ταστικαί. Έκ χείρας όμως οί άν Ο^ιωχολόγοι γνωρίζοον, ότι όταν 2ια- δίδεται κάτι τι μετ" έχιτάσ&ως χάν- τοτε ΰχάρχεί κάχοια άληθεια στο βάθος. 'Α::5 κάϊρον είς καιρόν, κά- ποιος έξερευνητής με έτιστημονικήν μόρφωσιν ίΐσδύει είς την Τζούγ- κλοτν, όχου ΰχοτίθεται ότι ΰχάρχ<κ>ν
ά·ν6ρωχοχί0ηκοι. Βλέχει τότε, ότι
δέν ύχάρχει τίποτε άχό ό,τι έχ&ρί-
νά είίρη. Ο! ίΌαγενει"ς όμως δι
ΰ δτ' αΰτό δέν σημαίνει τί-
7τοτε· κατ» την γνώμην των, τα άν-
θρω—5ειϊϊ ουδέποτε μένοον στό ίδιο
μερίς, άλλά κινοίνται διαρκώς.
Πώς έχει ή Εστορία
Μι'α έξερειινητική Σοοηιδική 'Α-
χοστολή ΐ>χό τόν καθηγητήν Λοοϊ
Μχίοτελ: ανεχώρησε χρό 14 έτών
διά το Κεμερούν τής Άφρικανικής
Τζοόγλας. Έκ τής άχοστολής «ύ-
τής ύχοτίθεται ότι προήλθεν ό άν-
Ορω-οχίθηκος, τό κοριτσάκι χοϋ έ-
σν.ότωσεν ό ·έν λόγω κι>νηγός καί τό
οποίον είχε προφανώς Σουηλην μήτε
ςα. Τό χρί-^μα συνέβη ώς εξής :
Ό πλοίαρχος καί τό -κλήρωμα ί-
νός Δανικου πλοίοϋ «χέστρεψεν ""
Ά-ρ'κής είς την Κοπεγχάγην καί
διηγηθησαν χράγματα χού έγοήτε·>
σαν τόν έκεΐ έχΐστηαονικον κόσμον
έ ό-οΓος άνέκρινε καριολεκτρκώς
το5ς νχ>τ:κοίις αύτούς καί επείσθη
ότι είχον ίίεί κάτι τ·. πολί» βιάφορον
άπο κάτ)ε ίίδος χιθηκων γνωστώ'
είς την επιστήμην». Ιδού τί είχαν δι
ηγηθή οί ναυτικοί έκείνοι :
Ό χλοιαρχος καί μερικοί άνίρε-,
χον χληρώματός τοο απεβιβάσθησαν
είς την χαρά τάς -έκ-δολάς τοΰ χοτα-
μοΰ Οΰμχάνο άκτήν το^> μεγάλθϋ
Κογκΐ διά νά κΰνηγήσουν.
ρενων.
Ή άληθοφανής διήγησις αύτη
τών Δανών ναυτικών ένετ)
μέχρι το.ούτου σημ,είου τόν .....
Μ-τερελλί, Δανάν ίταλίκής καταγω-
γής, ώστε νά όργανώση μίαν έξερευ-
νητικήν αποστολήν, είς" την οποίαν
έλαβε αέρος καί ή Σουηδή σύζυγός
το^. Έπε:ϊή έφοδείτο την γελοποίη-
σιν. ό Μπε-ρτελλί διέβωσεν ότι ή ά-
ποστολή το^ είχε σκοπόν μελέτης
σχονίων φυτών κοί ζώων τής Ά-
φ,ρικής.
—ίειραι περιπετειών
Το γεγονός, ότι κανείς λευκός δέν
είνεν είσδύσει μέχρι τής στιγμής έ-
κείνης είς την Τζούγκλαν εκείνην
τοΰ Κογκό' βεωρο^ένην ώς την
χλεον επικίνδυνον τής Άφρικής, ε-
χαμνε τον Μπερτελλί νά έλπίζτ; δ-
θά άνεκάλυπτεν άνθρωχοπιθή-
εί
ον
γ «ίτά
*. Η μεγαλη τον
ετρεπε να διαφει^
ερχετωνχ,
έξαφνικά άχό
μνοϋς. Ή τΐνχη τόν .
τόν θάνατον.
Κάχοια «ττιγμή
χαί
ρος των, μέ . _......_ νΐί1
σκε καρποΰς χαί νερό, διότι οί
κοι συχνάζουν χάντοτε είς μέ,
'ρίσκόμενα πλησίον χηγών ν»!
καί εχοντα δένδρα
ό
γενης επεζήτει χαί την «ντ?0,
νωνπιθηκωνώςπαρηγορίαντής
1 ^' ' ' λθ1ΧΟν, ν«ν ι
λη·; χιθηχων καί έφθασε είς τό έ
αιτηαά των—Ινα μέρος τού
εις τάς κορ'-φάς των δένδρω; τοΰ
:ι «ις το εδαφος ύ
Ή δεκαεξαέτις ΜΪ55 Απβ5 νϋΐ35, έκ Σικάγου καί Ηοί δρππ85 ΑΓΐί.,
δεχομένη άπο την ΜΪ83 ΡηιιΙ ν"3ΐ1{'εΓ, πρόεδρον τής Γυναικείας Λέσχης
τοΰ Γκόλφ, τό κύπελλον τής νίκης, είς τό νκόλφ. Ή ΑΗθΙ ενίκησεν είς τσν
τής Έδανστ^ 'Ιλλ., την Ματν
ενίκησεν είς τόν
" ΡθΓά.
τ.
πτεν άνυρωπ
ς. Ή αποστόλη ανεχώρησε καί
ά-εβιδάσθη είς την πόλιν τού Λεο-
xίλδο^ τοΰ Βελγικου Κογκό, ευρέ¬
θη όμως άμέσως χρό μιάς άχροσδο-
κήτου δυσχερείας : Κανείς ίθζγε-
νής δέν εδέχετο νά χρησιμ^ύση ώς
όδη-ρς των ξ-ένων είς τόν επικίνδυ¬
νον εκείνον τομέα. Διότι, έκτός ττί
ΐληθ των δηλητηριωδων έρπε-
ποΰ όχιίρχουν είς το μέρος αύ-
τό, υπάρχον καί πληίθη άγρίων μαύ-
ρων πού έ—'.τΐ'θεντ'αί άμ·εσως καί φο-
νεύουν κά% άνθρωπον χοΰ θά είχε
την τόλμην νά εμφανισθή είς τό μέ¬
ρος «κ-ινο.
Οί λευκοί κάτοιχοΐ τής πόλεως
τ&ό Λεοπόλδου €πλτ;ο<}φόρτ;σαν, έν τούτοις, τόν Μπερτελλί, ότι τα δια- διίόμενα περί άγρίων μαΰίων δέν ή¬ ί ό α ρ γρ μων δέν ή σαν καί τόσον αληθή : Οί ίθ-αγενεΤς ή Λλδό έπί ηή : τής Λεοπολδ&οχόλεως δίέδιίον έπί- τηίες αΰτά τα πράγματα, διότι, άχό θρησκευτικί;ν πρόληψιν, έφοδοϋντο ^.^^ΓίΛ^ ν»«ϊ!ν- 1 »·.«!- ----■' κανείς λευκος φονεύση χι· Θηκους τοΰ ποταμοΰ Ούρμχάνο δια- φεροντας άπό τούς άλλοος π^χοας κα: θεωΐοϋμενους δι' αύτο κρούς. Καό ή ό ί6αγενής.. έφιλοξενήιθη άπό χιθήκους. Τό χρώτο 6ράδ«, καιθώς ό ίθζγί νής έκάθητο είς την χορ^ήν τή πιθηκοοπί·λε<ύς αυτής ποΰ έοώτιζ ή χανσέληνος, ηκο>η
ενα παράξενον ήχον—κάτι σάν χ)
[12. Οί πίθηκοι είχον άχοσυρθή σι
τοος καί έκοΐαώντο Ό ί6
οϋμενους δι αύτο κρούς.
Κατόπιν τής κατηγορηαατικής υ¬
ποσχέσεως τοΰ Μ-ερτελλί, ότι δέν
θα εφο;;ε^ε κανένα απολύτως χίθη-
κον τού «τομοδ, άλλ' ότι ήθελε αί
νόν να σνλλάβη ζωντανους μερ,κούς
αχο αυτους, οί ίθαγενείς έδέχθησαν
ν δ
Καθώς είχον προ-χωρψζι είς τάς
κορ^<5άς τής έκεί Τζούνκλας, άντε- λ^ν Ζζχάδας πΐρίέργων χλα χοΐ» εκάθηντο ή έστε'κοντί ς μερ,κού ους, οί ίθαγενείς έδέχθησ να οδηγροϋν την Άχοστολήν, σϋνέ """ ?^ως εις την κυρίαν Μχερ- αραχολο^ΤΙ δ'όι ή είςΙ πί-|ΙεΑλλί' ρ ή, """ ?^ως εις την κυρίαν Μχερ- εΑλλί' ν«Ρ 7αραχολο^ΤΙ. δ'ότι ή Α«»τολΐ} είχε νά αντιμετωπίση ^λλο-ας -Λΐνδύνο^ς. 'Αλλά ή κυ^'ά ) ^'^Γ5 ήτ° τ°ν*οτάτη ς ς ί έκοΐαώντο Ό ϊθ3 γενής έστρΐψε τα δλέαματα τοο κα είδε κατάπΧηκτος νά "δγαίνη μιά χαλύαα Ινα πλάσμα, σάν αο:! τσι, με μαϋρο δέρμα καί ξανθά μα'λ λίά,νά προχωρή πρός τόν χαμ χοΰ έχερνοΰσεν έκεί κοντά, νά -λέν το χρόσωχόν της καί επειτα ν ά στέ χεται καί νά κϋττάζη πρός τό μέρο δοΰ έχάθητο ό ίϋαγενής. ^ Ό μαίρος ένόμισε, ότι τό πιθη /.όριτ— έκείνο ήθελε νά τάν άντψ ση καί επλησίασε προφ^λτ/.τιν.ί πρές αύτό. Έ6ε£αιώθη τότε, ότι β^ έχρόκειτο χε^ί χίθήκοϋ Τα α έχρόκειτο χε^ί πιθήκου. Το 4—Γ, σώμα τοΰ κοριτσιοΰ (12—14 περί| υ έτών) ίΐϊν είχε τρίχωμο, « στίγματα, δχως τών ίθχ,.. - ών τα δέ χλούσια ξονΰά μαλ- αα ^Γ5 ή εν εδεχθη Π αρ την^αποστολήν μεσα *ίς τί)ν ^ ταιαν ο—ο ?ις €άρχες %^ ^ £_ ίερ-αν _ε!ς τον προοριομόν της 8(ά αί- Ι0/ ™> «οτ^δ Ούίμπάνο. Τα -αν-
άνάαΙς ^λΐά Ι'άνταξαν χτυπητά
ί
λιά τού ί-χοτελοΰσαν θαυμασίον άν·
ά τού ίχοτελοΰσαν θαυμάσι
τίθεσΕν κάτω άχο τό ζωηρόν σ
νόφως πρός τό μαϋρο δέ^μα τολ
ίθαγ^νής ήρχισε άμέσως νά τοό όμ
λή ε-ίς διάφορα ίδιώματα· ά
κά, κα^ώς υμ «ς μερικές
έ ά έ
δέν
των
της
ό
νά κο-
Ταυτοχρόνως με την όναγγελίαν περί τής έν
2ιάρκυ καί Σέλ ήλθ ί ό ύΐά'
τοχρόνως με την όναγγελίαν περί τής έν
2ιάρκυ καί Σμέλιν ήλθε καί τό ύπερΐεάν'ειον
στοεοντα Φιλι Σώ δ|$ ΐ
επρόκειτο
ρυ καί Σμέλιν ήλθε ό ^^^
στοεφοντα Φιλιπ Σκώτ, δε|ι$, καΐ τον σΛ τρόπον τού "Έ« Στΐί
Σ άξ δά ολαίου μ«ά
πττγμαχηστ, με τον Μάξ δυνάμει συμοολαίου
Τζακ Φοννκάτζυ, έν ™~—--·> —
-,, ^υίΐ αχο επι
δυνον ζώνη^ τής Τζούγκλας τοΰ
ταμοΰ Ούρμχάνο, τοΰ ένδι·αιττ;α
ύΰ ΰ γιγαντιαίοι· Π Λ
τής δηλητηριώδοος κόμχρας
άλλων έξ ΐσου *~
χο-
»«?
—, .— >~τ ,^. „, Γ..Γ...-, --Γ
παϊκες γλώσσες χού κάπως έγνωρ
ζε. Άλλά τέ χιήηχοκόριτσο δέν έν-Ι
νοοΰσεν. Τόν έιχτ/ρε άπό τό χέρι **'■
Ι τόν ωδήγησεν είς; Ινα μέρος τ(
Ι Τζούγκλας σχεχασμένο μέ χλαδιά
χ&ι> μέσα άχο Ιναν χακοσκεποσμένον
τάφο εβγαιναν ΙνΛ άνθρώπινο κρα
νίο χαί Ινα κόκκαλο χοδιοΰ. "Ηρχι¬
σε τότε νά κλαίη καί νά φιλ^ "»
κρανίον. "Βπειτα επήρε με^ικές τρ1-·
χες άχό τα λίγα μαλλιά ποΰ όπτ^ρ·
χαν άκόμη στέ κ^ανίο, τα έπλησι*
σε στά δικά της καί έκύτταξεν ψ'
φαντικά τον ίθαγ«νή. Τα μαλλιά έ-
κείνα ήσαν όλόξανθα, όχως κοί τί
Κικά της. Προς>ανώς, ό σκελετός
έκείνος άνήχεν είς την μητέρα της.
Ό ίθογενής έχιστρέψας είς την
Λεοχολδούχολιν, διηγηθη όλα αύτα
τα συμδάντα. Αί Βελγικοί αρχαί
ώρνάνωτατ; άμεσος σώμα έξερευνη-
τικόν καί, υπό την ^ί^Ίαν τοΰ ίθο-
γενοΰς,^έφθασεν είς τον τομέα τήί
την άλήιθειαν τών λόγων τού. Δ>
στυχώς καποιος κυνηγός τοΰ έξερε>
νητικοΰ σώματος έπυροίόλησε κοί Ι-
ρόνευσε το πιτ}ηκοκόι5ΐτσο, τό οποΓον
ήτο ή κάρη τί/; έξαφανισθείσης
V-*
την άχοστολήν τοΰ Μχερτελλί Σμ-
*·λ«- α^ζιίγου τού, ή όχοία *'""
ηίής ζγο τοα, ή
σα (7χο τή; σφαγήν χαρε
πιθήκονς καί εζησΐν ώς
ενός χιθήκου μέσα είς την
κλαν εκείνην, όχοι» καί ά
ΕΟνΥΕΙΧ, ΜΑδδ.—'Ο «Ε*ν«ω;
Κήρυξ> καί όλαι αί έκόόσεις τού πω-
λοδνται παοά τοΰ άντυτροοώπου Μ41»
Κ. Λαγανά, δστις δέχε*ται -/α
ρίσας άγγελαών. χβθώ; καί έ
μο-σ»νδόοΜητό>ν.
_«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,- ΚΥΡΙΑΚΗ. 11
1929.
15
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ"
Έδώ και .Ί9 χρόνια ίνα ατμόπλοιον εδγαλε τόν ναύτην Μάνιουελ Ράϊς στάς
όχτος των Χαγουαΐων νήσων, πάσχοντα ά.ιό σπασμένον βραχίσνα. Τελευταί¬
αι; ό Ράϊς επέστρεψεν είς τό έγκατα) ελειμε'νθΎ σπίτι τού, μετά 59 ετη, είς
τό Λος Άντζελες, της Καλιφορνίας, μέ την σύζυγον καϊ την θνγατέρα τού,
ίλοίισιος άνβρωπος, ϊχων την φήμην δτι είς τάς Χαγουαιίους νήσους εΐχε
τριλοΐΕνΐ)«~ τόν ποίγκιπα τή; Ούαλλίας καί τόν Πρόεδρον Χάρδιγκ.
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Π ΕΜ Π ΤΗ, 15 ΑΤΤΟΓΣΤΟΤ.
Ή Κοίμησις τής ύπε,:αγίας, ενδό¬
ξου ίετπΐίνης ημών θεοτόκου καί
Άε'.χαρθς'Όυ Μαρίας.
Περ': τής Κοΐμήσεως τής θε-
0:07.0.) -2>.2 παρέλαβεν ή Έαχλη-
αία ές αρχχίας των πατέ^ων παρα¬
δόξως "Οτι, πλησιάσαντος τοΰ
*»ι?ο3 χαθ' όν ό Σωτήρ ημών ηύ-
ν».ητςν -η παραλάβη πρδί εαυτόν
). Ή ίέ τουτο άχούτασχ,
άέρι, λέγουσα αυτοίς τό: Χαίρετε.
καί όσα εφεξής εγράφησαν.
Ταυτα παραλαβοΰσα ή Έκχλη-
σία έκ παραδόσεων πατρικών καϊ
πολλά ές αυτών άσματογραφήτατα
ώς υπόθεσιν εύλαβείας ψάλλει κατά
την σήχε,ρΐν είς δόξαν τής Μητρός
τού θεοΰ ημών. *
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡγΚΗ
ΨίΡΙ ΜΑΠΟΝΕΖΑ -
ΙΟΗΙΤΚΙ
Λαμβάνεις μίαν καλτ/ν σφυρίδα η
λαδράκι ή υνηγρίϋα, την καθαρί¬
ση -μετα σπουδής εις τό "Ορος ζε:ς κ^λά καϊ την βράζεις έντος
των '!·.>, χ, ών^ζπου συνε-/ώς άπερ-| ψαριίρας είς την οποίαν Οά έχη;
ΕΚΛΑ Ι ΚΕΥΜΕΝΗ
ΕΠΙΣΤΗΜΗ
τής
Μή στενοχωρείτθε πολύ κυρία:,
εάν έπιστρέψετε ολίγον παχύτεραι
άχό την εξοχήν.^ Δίαιτα ολίγων έ-
Μομάϊον είναι άρκετή, διά νά σάς
έπα-ναφ-έρη την κανονικήν γραμμήν
πα-ναφ-έρη την κανονικήν γραμμήν.
^ Άν 3 έν αίσθάνεσθε την δύναμιν
να καταργήσετε εντελώς τό πρωΐ
το κολατσ», μή παίρνετε, τοΰλά-
•//.στον τίζοτε άλλο άπό εν β ολυτζά-
νι έίλα-φρό τσάϊ χωρίς ζάχαριν κα':
Ινα μπισκότο χωρΐς δοάτ.ρο. Π^<;- τιμότερον μάλιστα νά τα άντι/ατβ- σττ>τετε καί τα ίι» αύτά μέ ολίγον
?ρο·3το.
Τ6 μεβημέρι μερικά ροώίκ'.α τ,
έλτ,έ; ώς όρεκτικόν. Έπειτα κάτ:
τι τής —ςάρας, "/ω.ρίς βούτ^ρο καί
έλα^ρά 7ρο.Γΐατϋτμενο. 'Βκειτα ενα
σαλάτα ί
■ραβόλια ή ναρόττα,, χα^ρίς χ,ρέμ,αν
κα'. αε ελάχιστον δούτυρον. Καί αν
πείνάτΐΐ άκό»αη ολίγη ώμή σαλάτα
Ουτε υρ επε'.τα όντε άλλο γα·
).ΧΑτερό. άλλά μόνον φροότα η κοα-
-6<ΐτα αέ ΐτολΰ όλίγην ζάχαριν. Δ'ά τό δεϊχνον κατάργησις ττ)ς σο^ας και τοΰ κρέα-κς. Μία σα- λάτα ντομάτες καί ολίγα αΰγά εί¬ ναι -ροτιμότερο. Καλλίτερα μάλι- οτα τα αύγά νά άντικατίϊΐταθοΰν μέ ϊ^ό -ιάτα χόρτα καί μίαν φρέ- λά η σαλάταν. Ψωμ: αη τ,ρώγετε χολό. Όλίγον χαί αύτό καψαλισμένον. Κρασί μη ζίνετε τΛτέ. Μό·Λ>ν δττε,ρα Λΐη
τό φαγητόν σας πίνετε Ινα ζεστό
μέ —5λΰ όλίγην Ζ,άχ2ρ·.ν.
Άν άχ&λο^Οήσιετε την δίαιτβν
ι^ττ^ν, δχι μόνον Οά άή
^ χ μ
άχινδύνως, άλλα καί Θά αίσθανθή-
τε μίαν ^πϊρίγραχτον εύζωΐαΛ/.
ΤΪΐρΐΙΣ
Διά νά κίβθαρϊτετε χειρόκτια έ·/
δέρματος ζρέχει νά τα τεντώσετε.
όσον τό δυνατόν καλ).ίτερ1νγγη, > τής
Χερτςρορντσάϊαρ, τής Αγγλίας, διά την προπόνηοτν των ρητόρων των έκλο-
γικών άγώνων. Μεταξύ τό*ν όμιλητών ποοσεκάλεσαν καί τόν διάσημον σνγ-
γραφέα, Γεώργιον Μπέρναρντ Σώ. Ό Σώ 6μ·ϋ»ς είς την όμιλίαν τού έδω¬
κε τοιαϋτα ραπίσματα είς τό Εργατικόν Κόμαα καί άνύψωσε^ τό Συντηρητι-
κόν Κόμμα τόσον, ώστε μάς υπέμνησε την 'Ελλ.ηνικήν παροιμίαν: Πάρετον
στόν γάμο σου νά σοδ πή καί τοΰ χρόνου. Ό Σώ μεταξύ άλλων^εΐπε καΐ τα
εξής: «Τό Εργατικόν Κόμμα δέν ήτο ακριβώς λαοφτλές, άλλ' ετυχενα εί¬
ναι τό μόνον κόμμα πού δέν ήτο άντιδημοτικόν». «Άμφιδάλλω άν υπάρχη
τάξις ή όποία έννοεϊ ολιγώτερον την εργατικήν τάξιν, άπό 4ην
Ιδή ά| Έ ό Σ ά Λίδ Ά
τάξις ή όποία έννοεϊ ολιγώτερ η ργή ξ,
Ιδικήν μας τά|ιν>. Έν τϋείκόνι φαίνεται ό Σώ ιιετά τής Λαίηδυς Άστοο,
κατόπιν μιάς ςριλολ.ογικής συγκεντρώσεως.
—.ιτα ■επάνω είς τα χειρόκτια ά-
ι:λώνετε λεπτό πανί, τό όχοίον ώ
τα τό δοοτάτε ολίγον «ίς
η α'Λέρα. Τό άφινετε "
τοτε και
στεγνώνουν είς τόν άερα, χωρις να
6ραγο·^, διότι τό ν-ερόν τα λεκιάζε:.
ΟΙΚΟΑΕΣΠΟΙΝΑ
την σχα>?αν της ψαριε-
« τούς Άπο-
τα επί της κλίνης άνα·
, κα! τό σώμα αυτής σχη-
'3· ώς«ύΤή ήίοΑήθη, θύ¬
'λ ^ 'Απ*Ττ*λ°ι
ε'λ
μβτ'
ελ ^ ίρτβς μβτ
)?. "-βς *** λαμπαίηφορίας πολ-
;: Λ° 9ϊθ5-χοϋ έκείνου σωαατος
ρας καί το άφίνβις επί ^μίαν ώραν
διά νά στραγγίση. καλά.^ "Επβιτα
τό καιθαίίζ'εις άπό την πεττανκαι
τό σχί^ις είς την μέσην νά ίγαλης,
τό κόκκαλο προσεκτιαά, χωρις να
τό τρίψης. Τό ποτίζεις μέ όλίγον
λάδι καί λεμόνι, « τρεσάρεις είς
π:άτο διά νά τοΰ δώσ·ος τό^ πρώτο
σχήμα. τοποθετείς τό κεφάλιτου
είς την μίαν άκρον καί την θύραν
-, είς την άλλην. Έχε^ έ,τοίμην μίαν
____τ.ϋΟς μαγιονέζαν έντός τερινας. Με την
^λλοντες, έκόμι,ζον επί τό 'μνημα, Ι μαγιονέζαν τό σκεχο»ζβ'ς, ^ ~£ω;
ραν'Γ' Α"Π>€λ°ι «νέψαλλον ού- νεις καλά επάνω μέ μαχαιριον, το
την αγιω-
5έ
είς, καί
ά
|ΐ>;οί- < 'ς· Χ5π«'ς τας τολ- *· .^^.^ίθ νεΐ'ϊϊί- '*η/ι/4·# -ι- Τι (ϊνβ' λ γ1-1! ΛνθΛ .οί %Λη- ίθαψαν έκεί >*ϊν τ;"^^'Ρ ρ
"ϋ τ-ί · ,0τ0Λ«« Σώμα. Άλλά
«τί
II*
^Ρ? μ*τβ την ταφην.
? '** ^οθ^^όν ποιού-
τΐ Θεοτόκος έν τψ
χεφάλι καί την ούρά ΐέν ζ
καί τό στολίΧεις μέ ολίγα παντζα-
ρι*. ·άγγα»ράχια, κάπ-αριν και^ με
υ.'(τά αύγά, σαληρά «ρ««» τριγβρω.
Μεταξίι των αύγώνδβζεις απο μι-
βν καρδίαν μαροαλίοο άσπρην.
"Οταν τις συναντά χΐ>ρίοτν, ή κα-
λή άνατραφή «««1 νά την άφησΤ,
νά διέλοη έκ δεξιών του,^ως επι-
σης, ευρισκόμενος «ν τφ «·Ρ9 ^,5"
ζοδρομίου, όφβίλει νά κατέλθη αν
5έν ύπάρχΐ θέσις, ίνα διέλθη η χ«-
ρί«-
ΥΓΙΕΙΝΗ
ΠΑ ΝΑ ιΜΑΝΘΑΝΕΤΕ
ΤΟ
01 γονείς τού άναδειχθέντος πρώτου
είς τόν διαγωνισιιόν τοΰ "Εδισων,
Γουΐλμπουρ Χιοΰστον. Ό Σεβασμιώτα
τος Άρθουρ Χιοΰστον, Έπίσκοπος
Όλυμπίας, έν τί Πολιτειαι Γουασιγ-
κτώνι καί ή σύζυγός τον.
ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΝ ΠΟΔΟΝ
Τά υποδήματα φοροΰνται καλλί¬
τερον καί υΛκρότειρον χρόνον, ότχ'
είναι άναπαοτικά είς τοΰς -ποίας.
Π ροσπαθΐϊτε, έν τοιαύτη περιπτώ¬
σει νά άλλάοσητε αύτά άπό καιροϋ
είς καιρόν, καί θά ίδητε πασην α¬
νακούφισιν τ)ά αΪΌ^θανθήτε.
"Οσοι είναι ·ΰποχρεωμένοι νά ί¬
στανται όρθιοι η εχουν νά δαδίσουν
πΰλό, διαρκοότης τήις καθημεΛΐντς
εργασίας των—όλοι δέ άποκείμεθα
είς μίαν ά—6 τάς δύο ταύτας περι-
πτώτε'.ς—-πρέπ>ει νά έπιστήσο^ν με¬
γάλως την προσοχήν είς την ίιγι-
ε:ντ)ν των ποδών. Τό πρώτον ϊέ
πραγμα Οπερ πρέπει νά «αρατηρή
τις είναι ό τύπος τοΰ νποδήματος
τό οποίον πρέΐνει νά φορέση. Τό 6-
πόδημαπρέ-ει νά έβαρμόζεται κα¬
λώς είς τόν πόδα καί νά είναι εύ-
ρύχωοον. ή δέ πτέρνα (τό τακοΰν.)
2έν πρέπει νά είναι πολΰ ϋψηλή. Τά
λαστιχέν,α τακούνια δοηθοϋν μεγά¬
λως είς την ανακούφισιν των πο¬
δών καί δή διά τούς δαϊίζοντας δι¬
αρκώς επί των πεζοδρομίων των
πόλεων ή επί ο—.ληροϋ εδάφους.
Πλυνετε τοϋς πόδας καθ* έκα¬
στην ημέραν. Άλλάσσετε τά περι-
πόδια συχνά. Μή μεταχειρίίζεστΗ ε¬
πι πολύν /:όνον τα ίίια υποδήματα,
άλλά άλλασσετέ τα άπό καιροΰ είς
καιρόν μέ άλλα πρός περισσοτέραν
ανακούφισιν. Διά τουτο κακώς πράτ-
χο·>.ν μερ·.κοί οί £εοϊοι φαροΰν επί
πολύν καιρόν εν ζεΰγος ύποδημάτων,
καί μόνον άφοΰ καταστοϋν άχρηστίΐ
έκ τής χρήσεως καί άκοράζουν άλ
λα τά άπορρίπτουν.
"Οσον άπλά φαίνονται ταϋτο*,
τόσον άξιόλογα είνε, προκειμένον νά
έχη τις άναπαυτικούς τούα ά
Είς τό όργανον τουτο όφείλοντα:
μεγάλαι πρόοδοι καί ανακάλυψεν
τής έπίστήμης καί διολογίας.
Πράγματ'. τό μικροσκόπιον έ·πετρε-
ψεν είς τόν περίφημον Π αστέρ νά
έ—ιτύχη τάς άβανάτους εργασίας
τού. Είναι, λοιπόν,' τό όργανον τουτο
ενας στ^λόδάτης τή·ς παγκοσμί^^
ίπισττχιης. Φζίνεται ότ; ό ίρακός
τού, υπό άτελή μορφήν, ήτο γνω-
στός είς τούς αρχαίοις. Ό Σενέ-
κας κάμνει λόγον περί αύτοΰ. Ευ¬
ρέθη φακός έξ όρ-είας κρυστάλλο^
είς τάς ανασκαφάς τής Νινενή.
Κϋιρίως τό σύνθετον μικροσαόπι-
ον έδοήθητϊ την ανάπτυξιν των Φ>
σικών Επιστήμων. Έφεορβτης καί
κατατκε'ααςΐτής τού ΰπηρςεν ό Ζάγ
Ζά>;σεν, έργοστασ:·άρχης δΐΐνπτρών,
έν Γήδελμποοργκ τής Όλλανδίας
κατά τό 1590, ό ΐδ:ος ποϋ κατεσκεό-
ασε και τό πρώτον τηλεσκόπ;ον.
Τό πρώτον μικ^οσκόπιον σννιστά-
μενον άπό άπο Ινα προσοφθάλμιςν
καί Ινα άντιφθάλμιον φακόν άπλοΰν
ήτο πολύ 5τελές, άλλ' άπό τοΰΧΙΧ
αιώνος ή πρόοδος τής κατασκε^ής
τής χρωματικής όάλου επέτρεψε νά
κατασκειεασθοΰν μικροσκόπια, χωρίς
έλλείιΐ/εις ή σφάλματα καί νά εινΐ
πράγματι ό^γανα ακριβείας. Τούτο
κυρίως όφείλεται είς τόν Γερμανόν
Ζέϊς καί είς τόν Κόρ, οί όποϊοι έ¬
φερον είς χτηα'ίν τους Οαυμαστοϋς
οακούς τής σήμε?ον, άφ' ετέρου δέ
είς τόν Γάλλον κατασκευαστην Νά-
σετ, όστις έπενόησε την διπλήν κί¬
νησιν τής έστιάσεως καί τό διοπ-
τροσκόπιον, διά τοΰ ό·—οίοο φαίνον¬
ται άνάγλΐίφα των μικρών άντικβι-
μένων.
"Εν πάση πε·ριπτώσει, είς Γερμα-
νούς όφείλεται τό σημερινόν μικρο-
σκόπκϊν, διά τοΰ σποίου επετεύχθη
ή γρομμική μεγέθυ^σις είς 3 χιλιά¬
δας φο,ράς, ή δέ κατ' επιφάνειαν εί:
έννέα έκατομμύρΐϊ φοράς.
τθ!>, οίτινες είναι έπιφορτισμένοι νά
συγκ.ρατο3; ολόκληρον τό 4άρος τοΰ
1929.
15
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ"
Έδώ και .Ί9 χρόνια ίνα ατμόπλοιον εδγαλε τόν ναύτην Μάνιουελ Ράϊς στάς
όχτος των Χαγουαΐων νήσων, πάσχοντα ά.ιό σπασμένον βραχίσνα. Τελευταί¬
αι; ό Ράϊς επέστρεψεν είς τό έγκατα) ελειμε'νθΎ σπίτι τού, μετά 59 ετη, είς
τό Λος Άντζελες, της Καλιφορνίας, μέ την σύζυγον καϊ την θνγατέρα τού,
ίλοίισιος άνβρωπος, ϊχων την φήμην δτι είς τάς Χαγουαιίους νήσους εΐχε
τριλοΐΕνΐ)«~ τόν ποίγκιπα τή; Ούαλλίας καί τόν Πρόεδρον Χάρδιγκ.
ΤΟ ΕΟΡΤΟΛΟΠΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Π ΕΜ Π ΤΗ, 15 ΑΤΤΟΓΣΤΟΤ.
Ή Κοίμησις τής ύπε,:αγίας, ενδό¬
ξου ίετπΐίνης ημών θεοτόκου καί
Άε'.χαρθς'Όυ Μαρίας.
Περ': τής Κοΐμήσεως τής θε-
0:07.0.) -2>.2 παρέλαβεν ή Έαχλη-
αία ές αρχχίας των πατέ^ων παρα¬
δόξως "Οτι, πλησιάσαντος τοΰ
*»ι?ο3 χαθ' όν ό Σωτήρ ημών ηύ-
ν».ητςν -η παραλάβη πρδί εαυτόν
). Ή ίέ τουτο άχούτασχ,
άέρι, λέγουσα αυτοίς τό: Χαίρετε.
καί όσα εφεξής εγράφησαν.
Ταυτα παραλαβοΰσα ή Έκχλη-
σία έκ παραδόσεων πατρικών καϊ
πολλά ές αυτών άσματογραφήτατα
ώς υπόθεσιν εύλαβείας ψάλλει κατά
την σήχε,ρΐν είς δόξαν τής Μητρός
τού θεοΰ ημών. *
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡγΚΗ
ΨίΡΙ ΜΑΠΟΝΕΖΑ -
ΙΟΗΙΤΚΙ
Λαμβάνεις μίαν καλτ/ν σφυρίδα η
λαδράκι ή υνηγρίϋα, την καθαρί¬
ση -μετα σπουδής εις τό "Ορος ζε:ς κ^λά καϊ την βράζεις έντος
των '!·.>, χ, ών^ζπου συνε-/ώς άπερ-| ψαριίρας είς την οποίαν Οά έχη;
ΕΚΛΑ Ι ΚΕΥΜΕΝΗ
ΕΠΙΣΤΗΜΗ
τής
Μή στενοχωρείτθε πολύ κυρία:,
εάν έπιστρέψετε ολίγον παχύτεραι
άχό την εξοχήν.^ Δίαιτα ολίγων έ-
Μομάϊον είναι άρκετή, διά νά σάς
έπα-ναφ-έρη την κανονικήν γραμμήν
πα-ναφ-έρη την κανονικήν γραμμήν.
^ Άν 3 έν αίσθάνεσθε την δύναμιν
να καταργήσετε εντελώς τό πρωΐ
το κολατσ», μή παίρνετε, τοΰλά-
•//.στον τίζοτε άλλο άπό εν β ολυτζά-
νι έίλα-φρό τσάϊ χωρίς ζάχαριν κα':
Ινα μπισκότο χωρΐς δοάτ.ρο. Π^<;- τιμότερον μάλιστα νά τα άντι/ατβ- σττ>τετε καί τα ίι» αύτά μέ ολίγον
?ρο·3το.
Τ6 μεβημέρι μερικά ροώίκ'.α τ,
έλτ,έ; ώς όρεκτικόν. Έπειτα κάτ:
τι τής —ςάρας, "/ω.ρίς βούτ^ρο καί
έλα^ρά 7ρο.Γΐατϋτμενο. 'Βκειτα ενα
σαλάτα ί
■ραβόλια ή ναρόττα,, χα^ρίς χ,ρέμ,αν
κα'. αε ελάχιστον δούτυρον. Καί αν
πείνάτΐΐ άκό»αη ολίγη ώμή σαλάτα
Ουτε υρ επε'.τα όντε άλλο γα·
).ΧΑτερό. άλλά μόνον φροότα η κοα-
-6<ΐτα αέ ΐτολΰ όλίγην ζάχαριν. Δ'ά τό δεϊχνον κατάργησις ττ)ς σο^ας και τοΰ κρέα-κς. Μία σα- λάτα ντομάτες καί ολίγα αΰγά εί¬ ναι -ροτιμότερο. Καλλίτερα μάλι- οτα τα αύγά νά άντικατίϊΐταθοΰν μέ ϊ^ό -ιάτα χόρτα καί μίαν φρέ- λά η σαλάταν. Ψωμ: αη τ,ρώγετε χολό. Όλίγον χαί αύτό καψαλισμένον. Κρασί μη ζίνετε τΛτέ. Μό·Λ>ν δττε,ρα Λΐη
τό φαγητόν σας πίνετε Ινα ζεστό
μέ —5λΰ όλίγην Ζ,άχ2ρ·.ν.
Άν άχ&λο^Οήσιετε την δίαιτβν
ι^ττ^ν, δχι μόνον Οά άή
^ χ μ
άχινδύνως, άλλα καί Θά αίσθανθή-
τε μίαν ^πϊρίγραχτον εύζωΐαΛ/.
ΤΪΐρΐΙΣ
Διά νά κίβθαρϊτετε χειρόκτια έ·/
δέρματος ζρέχει νά τα τεντώσετε.
όσον τό δυνατόν καλ).ίτερ1νγγη, > τής
Χερτςρορντσάϊαρ, τής Αγγλίας, διά την προπόνηοτν των ρητόρων των έκλο-
γικών άγώνων. Μεταξύ τό*ν όμιλητών ποοσεκάλεσαν καί τόν διάσημον σνγ-
γραφέα, Γεώργιον Μπέρναρντ Σώ. Ό Σώ 6μ·ϋ»ς είς την όμιλίαν τού έδω¬
κε τοιαϋτα ραπίσματα είς τό Εργατικόν Κόμαα καί άνύψωσε^ τό Συντηρητι-
κόν Κόμμα τόσον, ώστε μάς υπέμνησε την 'Ελλ.ηνικήν παροιμίαν: Πάρετον
στόν γάμο σου νά σοδ πή καί τοΰ χρόνου. Ό Σώ μεταξύ άλλων^εΐπε καΐ τα
εξής: «Τό Εργατικόν Κόμμα δέν ήτο ακριβώς λαοφτλές, άλλ' ετυχενα εί¬
ναι τό μόνον κόμμα πού δέν ήτο άντιδημοτικόν». «Άμφιδάλλω άν υπάρχη
τάξις ή όποία έννοεϊ ολιγώτερον την εργατικήν τάξιν, άπό 4ην
Ιδή ά| Έ ό Σ ά Λίδ Ά
τάξις ή όποία έννοεϊ ολιγώτερ η ργή ξ,
Ιδικήν μας τά|ιν>. Έν τϋείκόνι φαίνεται ό Σώ ιιετά τής Λαίηδυς Άστοο,
κατόπιν μιάς ςριλολ.ογικής συγκεντρώσεως.
—.ιτα ■επάνω είς τα χειρόκτια ά-
ι:λώνετε λεπτό πανί, τό όχοίον ώ
τα τό δοοτάτε ολίγον «ίς
η α'Λέρα. Τό άφινετε "
τοτε και
στεγνώνουν είς τόν άερα, χωρις να
6ραγο·^, διότι τό ν-ερόν τα λεκιάζε:.
ΟΙΚΟΑΕΣΠΟΙΝΑ
την σχα>?αν της ψαριε-
« τούς Άπο-
τα επί της κλίνης άνα·
, κα! τό σώμα αυτής σχη-
'3· ώς«ύΤή ήίοΑήθη, θύ¬
'λ ^ 'Απ*Ττ*λ°ι
ε'λ
μβτ'
ελ ^ ίρτβς μβτ
)?. "-βς *** λαμπαίηφορίας πολ-
;: Λ° 9ϊθ5-χοϋ έκείνου σωαατος
ρας καί το άφίνβις επί ^μίαν ώραν
διά νά στραγγίση. καλά.^ "Επβιτα
τό καιθαίίζ'εις άπό την πεττανκαι
τό σχί^ις είς την μέσην νά ίγαλης,
τό κόκκαλο προσεκτιαά, χωρις να
τό τρίψης. Τό ποτίζεις μέ όλίγον
λάδι καί λεμόνι, « τρεσάρεις είς
π:άτο διά νά τοΰ δώσ·ος τό^ πρώτο
σχήμα. τοποθετείς τό κεφάλιτου
είς την μίαν άκρον καί την θύραν
-, είς την άλλην. Έχε^ έ,τοίμην μίαν
____τ.ϋΟς μαγιονέζαν έντός τερινας. Με την
^λλοντες, έκόμι,ζον επί τό 'μνημα, Ι μαγιονέζαν τό σκεχο»ζβ'ς, ^ ~£ω;
ραν'Γ' Α"Π>€λ°ι «νέψαλλον ού- νεις καλά επάνω μέ μαχαιριον, το
την αγιω-
5έ
είς, καί
ά
|ΐ>;οί- < 'ς· Χ5π«'ς τας τολ- *· .^^.^ίθ νεΐ'ϊϊί- '*η/ι/4·# -ι- Τι (ϊνβ' λ γ1-1! ΛνθΛ .οί %Λη- ίθαψαν έκεί >*ϊν τ;"^^'Ρ ρ
"ϋ τ-ί · ,0τ0Λ«« Σώμα. Άλλά
«τί
II*
^Ρ? μ*τβ την ταφην.
? '** ^οθ^^όν ποιού-
τΐ Θεοτόκος έν τψ
χεφάλι καί την ούρά ΐέν ζ
καί τό στολίΧεις μέ ολίγα παντζα-
ρι*. ·άγγα»ράχια, κάπ-αριν και^ με
υ.'(τά αύγά, σαληρά «ρ««» τριγβρω.
Μεταξίι των αύγώνδβζεις απο μι-
βν καρδίαν μαροαλίοο άσπρην.
"Οταν τις συναντά χΐ>ρίοτν, ή κα-
λή άνατραφή «««1 νά την άφησΤ,
νά διέλοη έκ δεξιών του,^ως επι-
σης, ευρισκόμενος «ν τφ «·Ρ9 ^,5"
ζοδρομίου, όφβίλει νά κατέλθη αν
5έν ύπάρχΐ θέσις, ίνα διέλθη η χ«-
ρί«-
ΥΓΙΕΙΝΗ
ΠΑ ΝΑ ιΜΑΝΘΑΝΕΤΕ
ΤΟ
01 γονείς τού άναδειχθέντος πρώτου
είς τόν διαγωνισιιόν τοΰ "Εδισων,
Γουΐλμπουρ Χιοΰστον. Ό Σεβασμιώτα
τος Άρθουρ Χιοΰστον, Έπίσκοπος
Όλυμπίας, έν τί Πολιτειαι Γουασιγ-
κτώνι καί ή σύζυγός τον.
ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΝ ΠΟΔΟΝ
Τά υποδήματα φοροΰνται καλλί¬
τερον καί υΛκρότειρον χρόνον, ότχ'
είναι άναπαοτικά είς τοΰς -ποίας.
Π ροσπαθΐϊτε, έν τοιαύτη περιπτώ¬
σει νά άλλάοσητε αύτά άπό καιροϋ
είς καιρόν, καί θά ίδητε πασην α¬
νακούφισιν τ)ά αΪΌ^θανθήτε.
"Οσοι είναι ·ΰποχρεωμένοι νά ί¬
στανται όρθιοι η εχουν νά δαδίσουν
πΰλό, διαρκοότης τήις καθημεΛΐντς
εργασίας των—όλοι δέ άποκείμεθα
είς μίαν ά—6 τάς δύο ταύτας περι-
πτώτε'.ς—-πρέπ>ει νά έπιστήσο^ν με¬
γάλως την προσοχήν είς την ίιγι-
ε:ντ)ν των ποδών. Τό πρώτον ϊέ
πραγμα Οπερ πρέπει νά «αρατηρή
τις είναι ό τύπος τοΰ νποδήματος
τό οποίον πρέΐνει νά φορέση. Τό 6-
πόδημαπρέ-ει νά έβαρμόζεται κα¬
λώς είς τόν πόδα καί νά είναι εύ-
ρύχωοον. ή δέ πτέρνα (τό τακοΰν.)
2έν πρέπει νά είναι πολΰ ϋψηλή. Τά
λαστιχέν,α τακούνια δοηθοϋν μεγά¬
λως είς την ανακούφισιν των πο¬
δών καί δή διά τούς δαϊίζοντας δι¬
αρκώς επί των πεζοδρομίων των
πόλεων ή επί ο—.ληροϋ εδάφους.
Πλυνετε τοϋς πόδας καθ* έκα¬
στην ημέραν. Άλλάσσετε τά περι-
πόδια συχνά. Μή μεταχειρίίζεστΗ ε¬
πι πολύν /:όνον τα ίίια υποδήματα,
άλλά άλλασσετέ τα άπό καιροΰ είς
καιρόν μέ άλλα πρός περισσοτέραν
ανακούφισιν. Διά τουτο κακώς πράτ-
χο·>.ν μερ·.κοί οί £εοϊοι φαροΰν επί
πολύν καιρόν εν ζεΰγος ύποδημάτων,
καί μόνον άφοΰ καταστοϋν άχρηστίΐ
έκ τής χρήσεως καί άκοράζουν άλ
λα τά άπορρίπτουν.
"Οσον άπλά φαίνονται ταϋτο*,
τόσον άξιόλογα είνε, προκειμένον νά
έχη τις άναπαυτικούς τούα ά
Είς τό όργανον τουτο όφείλοντα:
μεγάλαι πρόοδοι καί ανακάλυψεν
τής έπίστήμης καί διολογίας.
Πράγματ'. τό μικροσκόπιον έ·πετρε-
ψεν είς τόν περίφημον Π αστέρ νά
έ—ιτύχη τάς άβανάτους εργασίας
τού. Είναι, λοιπόν,' τό όργανον τουτο
ενας στ^λόδάτης τή·ς παγκοσμί^^
ίπισττχιης. Φζίνεται ότ; ό ίρακός
τού, υπό άτελή μορφήν, ήτο γνω-
στός είς τούς αρχαίοις. Ό Σενέ-
κας κάμνει λόγον περί αύτοΰ. Ευ¬
ρέθη φακός έξ όρ-είας κρυστάλλο^
είς τάς ανασκαφάς τής Νινενή.
Κϋιρίως τό σύνθετον μικροσαόπι-
ον έδοήθητϊ την ανάπτυξιν των Φ>
σικών Επιστήμων. Έφεορβτης καί
κατατκε'ααςΐτής τού ΰπηρςεν ό Ζάγ
Ζά>;σεν, έργοστασ:·άρχης δΐΐνπτρών,
έν Γήδελμποοργκ τής Όλλανδίας
κατά τό 1590, ό ΐδ:ος ποϋ κατεσκεό-
ασε και τό πρώτον τηλεσκόπ;ον.
Τό πρώτον μικ^οσκόπιον σννιστά-
μενον άπό άπο Ινα προσοφθάλμιςν
καί Ινα άντιφθάλμιον φακόν άπλοΰν
ήτο πολύ 5τελές, άλλ' άπό τοΰΧΙΧ
αιώνος ή πρόοδος τής κατασκε^ής
τής χρωματικής όάλου επέτρεψε νά
κατασκειεασθοΰν μικροσκόπια, χωρίς
έλλείιΐ/εις ή σφάλματα καί νά εινΐ
πράγματι ό^γανα ακριβείας. Τούτο
κυρίως όφείλεται είς τόν Γερμανόν
Ζέϊς καί είς τόν Κόρ, οί όποϊοι έ¬
φερον είς χτηα'ίν τους Οαυμαστοϋς
οακούς τής σήμε?ον, άφ' ετέρου δέ
είς τόν Γάλλον κατασκευαστην Νά-
σετ, όστις έπενόησε την διπλήν κί¬
νησιν τής έστιάσεως καί τό διοπ-
τροσκόπιον, διά τοΰ ό·—οίοο φαίνον¬
ται άνάγλΐίφα των μικρών άντικβι-
μένων.
"Εν πάση πε·ριπτώσει, είς Γερμα-
νούς όφείλεται τό σημερινόν μικρο-
σκόπκϊν, διά τοΰ σποίου επετεύχθη
ή γρομμική μεγέθυ^σις είς 3 χιλιά¬
δας φο,ράς, ή δέ κατ' επιφάνειαν εί:
έννέα έκατομμύρΐϊ φοράς.
τθ!>, οίτινες είναι έπιφορτισμένοι νά
συγκ.ρατο3; ολόκληρον τό 4άρος τοΰ
ϊ: ΧΗΡΥΕ λΥΡΙΑΚΗ, Π ΑΥΓΟΥΣΓΟΥ, 1929.
Η ΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ
ΠΡΩΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΕΠΡΟΙΚΙΣΘΗΣΑΝ ΜΕ ΜΟΡΦΩΣΙΝ
Οί άρχαιοι λαοί χατέρρευααν κυρίοις διότι δέν έμόρ
φωααν τας γυναίκας των.
ΓνΙΙΑ ΠΕΡΙΣΠΟΥΔΑΣΤΟΣ ΜΕΛΕΤΗ ΥΠΟ ΤΟΥ κ. Κ. ΑΔΑΜΑΝ
ΤΙΔΟΥ.
στής άπο'/.ίε; κα! στό έσωτερ'.κό.
Άποτελίσμα τή,ς κοινοκτημοσύνης
υή ί τό ζήτημα τής μορφώσε
Κανεί; ότο τοΰς Άσίανοΰς λα-
Β'ός δέν θέλησε νά δώση προσοχήν
*αί σηματίαν στήν γυναίκα. 'Ασ>| ^,,1,,, 6-., ΐϋ ,ητημα της μορφωσε
ριοι καί Βαουλώνιο·, Αίγύπτιοι κα!|ως τοΰ άνϊρός καί τής γυναίκας,
Άραδες κα: Π έρσαι θεωροΰσαν την | είναι ή ίδο-σις φ'.λοσοφ:κών στοών
γυναίκα ώ; δν άνεν '">οχικών ΐδ'.ο-ιστήν "Εΐεσον, στήν Σμύρνην, μέ
τήτων, τέλειον κτήνος στήν διά-1 την Άσπαΐίαν, την κατόπιν σύζογον
θέσι τοΰ άνδρός. Ό πλούσιος1 Ά- τοό ενδόξου Περικλέους, την Κέρ-
σ:ανός είχε την γυναίκα κλεΐσαένην ρίνα στήν οποίαν έμαθήτϊοεν ό πο-
μέσα στόν γοναικωνίτην καί την θε- λΰς Ήσίοδος καί ή ίδρυσις πο'.η
ωροόσεν ζρμοίίαν μόνον νά τόν θέλ- τικών στούν καί καλλιτεχνικον ά
γη μέ χοροϋς καί άσματα κατά τάς %-··--
ώρας τής κραιπάλης καί τής κτη-
νωδίας τοο. Ό άστός την χρησιμο-
ποιοϋσεν ώς τέλειον σκλάδον στής
ϊουλειές τοο. Ή μόρφωσις άπηγο-
ρεύετο αυστηρώς. Ή γοναίκα δέν
ε?νε
κοντά στον
αν-
αλιτεννικων ά
, «ν Λεσδω, με την πεοι
φημο Σαποώ καί την "Ηριννα. Δέν
καραλζίπιο δέ νά φερω στήν μνήμην
σας, δτ! ή μέν Άσπασία εδημιούρ¬
γησε μέ την μόρφωσιν της άργό-
τερα. ώς σύζογος τοϋ Περικλέους,
τόν Χρ!»σ:3ν Αΐώ Ελλάδ
5?α της, οίίτε όμδτράττεζός τοο ά- δτ: ό Σω/.ράτης, ό μέγας φιλοσο-
γόμ.η θά ειχε τό δικαίωμα νά ε'.νε. ί φ:ς έτρεχε καθημερινώς στής φι
Ό άπέραντος άνΒρικός έγω-.σμος λ·ολογ;κές /.αί φιλοσοφικές έσχερί-
τής άφήρεσε ΐτάν δικαίαν» ίσοτ!-
ί έ ϊ άδ ί ί ή
μίας μέ τόν άνδΐα καί είς αυτήν
«κόμη την κοινωνίαν τής ν.θ!νής|τ
διαίτης. Είναι δέ περίεργον όσον κα!' -,
αξιοθαύμαστον, πώς υστερα άπό τό¬
σο κτηνώϊη περιορισνό, βλέπει κ?-
νεΐς κάτ! ~ι'·0ες γοναικείας κοινω¬
φελούς δράσεώς στήν Βαδυλώνα,
στήν Αίγοπτο κλπ.
Μά καί στοΰς Έοραίους μάτην
άναζητεί χ>νε!ς δικαιοσύνην δ:ά την
γυναΐκα. "Ιςτως νά περίμενε κανεί;
6α κτΛΓ,στ; τον πλησίον. 2ονι Νά
εινα; κοίνωνΐκή καί δχι ένω-^
γ7·. εγωιστρια
οχι
<-> εγωιομος
Ή Δνίς Μίλντρεντ Κάρλσων εκ Σώλτ Λέϊκ Σίτυ, τής Γιούτας, ήτις πρό-
κειται νά συζευχθχ τόν Τζάκ Πήμποντυ.
ήμς,^τάγρά^ατασϊτρόπον
ώττε κ,αί δταν ϋιτετάχΐη άπό τοΐις
Ρωμαίου; νά μή χαιθή, χαρά νά
ύ δλα αύτά στή Δύσι.
:ί δς έίετάσωμβ τώ^α την κα-
τάστασι τής γυναίκας στήν Εύρώ-
πη κατά τα παληά χρόνια μέχρι
τής μεταρρ'οθμίσεως.
Οπως 6ά γνωρίζετε δλο1., σ' δ
λη την Εύρώπη επεκράτει τότε ό
φεο'οίαρχ'.σμός. Δέν θά κάυω άνά-
λοσ; τοό κοινωνικοό αΰτοΰ καί πό-
λ'.τ'.κοΰ συστήματος γιατί είναι πο-
λΰ γνω·ττό.
Τα ΐστορικώς έξηκριίωαένον εί
να:, βτ: καί είς την Ευρώπην ή θέ¬
σις τής γοναίκας δέν διέφερε άπ:
την θέσιν τής Άνατολί'τισσας, γρα-
τί ό κάθε ^εουδάρχης άπέκλειε την
γνναϊκά τοο μεσα είς τόν πύργον,
δίδοντάς της, ίσως, πολλά μετάξκ3ΐ
καί στολίδια, άλλ' άπαγορεύοντά;
της την ελευθερίαν τής σκέψεως,
την ψυχι·λή μόρφωσι καί παρο'δίδον-
τάς την σέ -/.ομπογίαννίτες γυρολό-
γοος έθιμοτυπολόγους, γιά νά τή;
μαθαίνοον "Ήγες τοπικότη-τες ψευ-
έοχομπεριΐοράς καί εύφοολΌγφ.ά-
των. Καί αύτη μέν ή κατάστασις
τών άρχοντισσών. Μά ό ^^σ-^ν,^
γυναίκείος κόσμος τών πληδείων,
δέν είχε γ.ο^ιμ'.χ απολύτως, ούτε
στθ'χείώίη κάν μόρφωσιν, γιατί η-
ταν σκλάβος τών φεουδα,ρχών.
^Βύτοχώ; γ'ά δλο τόν γ-οναικείο
•/,όσμο ήλθε τό πλήρωμα τοΰ χρόνου.
Ό γλυκΰς θεά-^θρωπος ήλθε νά
κηρύξη τό —;εΰμα τής απελευθε¬
ρώσεως, νά πϊτάξη τόν άνδρικόν
ΐγω!ο»χόν καί νά άτο·5ώση δ'.καιο-
συνη στό άδικημένςν φΰλον.
«Ούκ εν· αρσεν καί θήλυ, πάντες
γάΐ ΰμείς είς έστε έν Χριστώ Ίη-
σοΰ.» Η δ'.ίαΓ/.αλία τών δογμάτων
τοΰ Εύαγγε/ ίοο έπανέφερε τα πρά-'-
οατα είς -ήν δικαίαν θέσιν ^'-ώ
την ΎπατίαΛΐ, κατ)ητήτ?ιαν ^στήν
Φιλοσοφική Άκαδημία τής Άλε-
ξανϊρείας καί κατόπιν στήν Κυρη-
ναϊκήν Π εντάπολιν. Άκολουτ)ει
ττάδ'.ον σειράς δράσεώς τήβ γυναί¬
κας στήν έκχριστίανίσθείσαν 'Έλ-
λάδα κζί μετά την Άλωσιν τής
Κωντττ^τινοοπόλεως συνέχεια τής
γυναικείας οράσεως στήν Ίταλίί-,
ττήν Βενετία /.αί σ' όλτ) σχεδόν την
Ευρώπην.
Γυναίκα στήν έποχή τοΰ μεγά-
λου Ναπολέοντος μετά την έγκαθί-
ϊρυσιν τής Αύτοκ,ρατορίας τοο ά-
ναλαμδάνει την προ©δρίαν τής με-
γάλης έπίτροπής ή όποία σονεστή-
θη παρά τοΰ Αΰτοκράτορος γιά την
/.αταπολεμησι τής δαθείας άμαθεί-
ας τοΰ Γαλλί/,οΰ λαοΰ. Είναι «ξ'-
ον ιδιαιτέρα; μνείας καί γαρακτη-
ριστΐκώτατον τό επεισόδιον.
Άλλ' ή κυρία δράσις τής γυ¬
ναίκας στην μόρφωσιν άρχί-ζει άπο
την έποχή τοΰ Πεσταλότζη καί
Φραίίελ καί της μεγάλης Άγγλ-'-
5ος πα:δαγωγοΰ Σμΐ'θ. Άπό τότε
/.υρίως ή γυναίκα δίδει την πολό
τκχη συμβθΛή της «ήν διαπαιδαγώ-
γησ: τών λαών.
Φθάνοντο-ς στό τέρμα, θέλω νά
ζεοα&ίσω ολίγα άκόμη, γιά νά έν-
νοησουν μερικο! στενοκέψαλθ! τί έν-
.οοόΐΛεν ΐταν λέγωμεν γονα:κεία
μόρψωσ-.ς. Γιατί υστερα άπό τότη
ίκπολιτ'.στινή πρόοδο ·ποΰ βλέπομε
τριγύρω μας, ώς καί είς αυτήν την
γίνε
, ένφ ή μέ καλή Τ.Α.ΛΙ(
γυναικα θα" ε:να; πάντοτ;
χοινωνική, π?όσχα.?η, καί θά σκοο·
την χαράν παντοΰ καί πά^το-
τε. 'Οσονϊτ/πο-τε άρ'.στοκρράτισσα
αι μιά γυναίκα, 'γίνετα:
όπειό χυίαίος τόπος γυναίκας, δταν
ε:να; έγω:στρ:α. 3ον) Ή καλοα·^-
Ορεμμένη -/αί καί καλώς μοροωμί-
νη γι>ναΐχα δέν ε'ναι ποτέ άργέσχο-
λη κοοττο-μπολίάρα, άλλά κα: αν
ακοόση τυχόν νά διασύρετα: τό ό-
;ομα οίατίήποτε φίλης ή καί π::-·
σωπικής εχθράς της, προσπα^εϊ να
ότΐρασπυθ'ϋ τόν διαχορμό τοό όν>-
[*ατός τη;, π^ολαμβάνοοσα τάς σον-
επείας τής έπ:πολαίας κρίσεως τον
άλλων. 4ον) Ή καλώς αθίεωμένι;
•'οναΐκα 2εν είναι έπιπολαία στ?ς
/ρίσε·ς, στάς άπο;άσε:ς καί -:ί-
ξει; της, άλλά ζογίζει ν.αλά ίλ.
τα λογ'.α της καί τάς πράξε'ς τη:.
5ον) Ή καλώς μορφωμένη Ί&τ.ύ-
λα γίνετα: στολίδ'. τοΰ σπιτ'οό της,
ώς κόρη, ν.αί άκρογωνιαϊος λ'θος
τής εότ-χίας τδό σοζυγοο τη; -/.ν.
τής εότονίας τών παιδίών της. Γιϊ-
τ! θά μεταφ.'τεύσγ; την ύοχ'./.η τη;
τελε'ότητα στόν άνδρα της κα' σ:/
τν.Ι'ί τη;, καί έπομένως, στήν κο·-
νιον'α όλίκ/ ηρη. Αύτη θά είναι :
παρήγορος ά'γγελος τοΰ σπ'.τιοό, αό·
τή θά -/ε'.ραγωγήση τόν κακότΐοτςο
τ!*ί)·;ο σέ εί-θΰ ?ρίμο, αυτή θά δια-
χόψγ; τή; νΐτκές τού έξεις.
"Ετσι ίπό τό σπίτΐ ή δράσις ν.αί
ή μοΐδωτίκή δη;ο.ιοοργ!3: τής γονοτ'-
/ας θά ξζπλωθή στήν κο-νωνία καί
άπό την /.ο·νωνία σ' δλο τό έθνος.
Άς μορφώσωμεν, λοιπόν, την γϋ-
ναίν.ζ γιά νά εχωιεν μητέ:ες αο>
φωμένες τ. οποίαι τ)ά
όπάρ/ο,ν
θνων -ήρχισε νά άνα?αίνωνται ά-
.ιορατα στήν άρχή, φωτε(νά μέ τόν
Λ«'.ρο τα λαρπρά άποτελέσματα τή^
ψυχικης μορφώσεως τής γυναίκας^
Ετσ: στον Βυζαντ-.νό πολιτισμό ποΰ
ιττην αρν« είνεν ^^^^λ- < μ είχεν »*ορρβ?ι#ή η σχεδόν μέ -ήν ^ ό χ μ ήν νο^τικό- τητα των_ γε-.τόνων τοος Άνατο- λικων λβων καί περιώρ.,ζε την γ». ναικα στον γ^ναικωνίτη, δλέπομ-, σχουδαιαν προσπάθειαν άρνότε-α ί την στα ωραια περιώρ.,ζε την γ» ί πομ- άρνότε-α ^^ ^ παραδείγματα άΙτ:. γονβικών σ^ -λ.. νθύμενοί το έικαίωμα τής μορφώσε ως στήν γον?ίκα. "Ίσως οί το'οότ'ΐ' νά πα·ρεξηγίόν την σημασίαν τή; μορςώσεως, καί ε'ναι άνάγκη να έ | πεξιτγηθή Ή μόρφωσις δέν ε'ναι! Εερνίκι έξωτερικό σέ σαρακοφαγω-ι ιένη πάα-τ-»· ^·"—1- μόνον δταν τής δίδωμε μόρφωΐ: απίρί?σμα, δτι δλα τα έθνη ποΰ
δέν εδιοκαν σημασία καί προτοχή
στήν μόροωσ: τής γυναίκας, είς
τρόπον ώστς. νά ξαναγεννιώντα'. μάν¬
νες καλές, μάννες ΐδεώδε;;, μάν¬
νες Χριστιαν:κά μορφωμένες ν'-
ώσε-
ρκό σέ σαρ
μέντ; πάστζ. Σκοπός τής μορΰώ
ως είναι ή διάπλασις τών ψυχι
ΐδίοτήτων. Καί γιά νά έξηγοΰ
καλλίτερον, λέγω: Δέν λέγετα!
μορφωμένη ο'ά κοπέλλα, δταν ξέρη
νά όελλίζτ) λίγα Γαλλΐκά, δτχ^
τταίζη τα όάκτϋλά της επάνω
πιάνο ή ο δδ
σε μια κα/.λ'.τεοη αδριον.
Κ ΑΔΑΜΑΝΤΊΛΗΣ
Βατοΰσα, 14—7—1929.
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Πρωτατύπου έμ.τ·εύ<ίεως Αθηναϊ¬ κον αυθιστόρηιια, τό ό-τοίο καί ώς ιιι«θτ.στόρί)ΐια καί ο')ς θΐατρικόν έργον έχάλ.ασε κόοαον είς τάς Άβήν-ας. Με- τά λεω ί $1.00. τά πόλεων είκσνων. Τιμάται δειδεμένον πιάνο άσθενέ; τόν λίβον ■■·!~-—" ™ ιιιιιβ—-_—————■ ως μορφωμενων γοναίκών, σάν 'ττ,", ενές ςτΰλον1 Ή Ρήνα Μάκ Ντόναλντ, έκ Βοστώνης, ή όποία οί.ττει Αν°0!;σ!3!ν την Μακρίνην κα'- -τ'· >.ί#ον εί; απόστασιν 40 ποδών 4 1)2 ίντσών μέ μεγάλην εΰκο/ίαν. Νονα, δλέποομε την ήθικο-ίίλέσο' '
ά της επάνω στό
ή οταν διδαχθή ολίγα πράγ-
μβτα γιά έςωτερική έμφάνισί ή ΐε
μΐά σογκέντρωσι. Αΰτά είναι ψεύτΐ-
χο ψ:μΰθ'.ο, ενα μακιγιάρισμα προσ-
&ιρ'.νό ποΰ [,τ.ορν. νά κάμη εντύπωσιν
μόνον στοος ήλιθίοι»ς.
Άληθ'.νά μο^ωμένη κοπέλλα εί¬
ναι έκείνη τώ εχει δια—λάσει την
ψ^χή της ή
λία είς
χ λάσει την
της ή π,θΌ-^ιατική διδασκα-
τέτοιο τρόί:ο, ώστε, 1 όν >ί
ι δέ ή
τρόί:ο,
εχτ) εύγενεια ψυχική.
ψιτ/ική ϊΐτ,'ένεία τό σύν
σύνολον τών
6Ε0Κ6Ε Ε. 00Τ50ΝΑ8
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΠΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝυΕ
(Οογπθγ Ζηά Ανθηαε)
Α5ΤΟΚΙΑ, ^. Ι.
Εν συνεργασίςι μετά τοΰ Όδοντο-
ϊατροΰ
V.
Ραΐαζζο.
Τηλέφ. Κ3νεΠ5νοθ(1 326β.
'Επιστρέφεται είς την Έλλάία στ6
Άμερωαννκόν θίραπευτηριον
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
όδός Σωκράτους αριθ. 31 Αθήναι
θεραπεύονται ασφαλώς καί άνωδι>
νω; παβολογιχά, γυναο4θλογυ<ά χαί δερματικά νοοηματα. Μέθοδος νεωτάτη.
Η ΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ
ΠΡΩΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΕΠΡΟΙΚΙΣΘΗΣΑΝ ΜΕ ΜΟΡΦΩΣΙΝ
Οί άρχαιοι λαοί χατέρρευααν κυρίοις διότι δέν έμόρ
φωααν τας γυναίκας των.
ΓνΙΙΑ ΠΕΡΙΣΠΟΥΔΑΣΤΟΣ ΜΕΛΕΤΗ ΥΠΟ ΤΟΥ κ. Κ. ΑΔΑΜΑΝ
ΤΙΔΟΥ.
στής άπο'/.ίε; κα! στό έσωτερ'.κό.
Άποτελίσμα τή,ς κοινοκτημοσύνης
υή ί τό ζήτημα τής μορφώσε
Κανεί; ότο τοΰς Άσίανοΰς λα-
Β'ός δέν θέλησε νά δώση προσοχήν
*αί σηματίαν στήν γυναίκα. 'Ασ>| ^,,1,,, 6-., ΐϋ ,ητημα της μορφωσε
ριοι καί Βαουλώνιο·, Αίγύπτιοι κα!|ως τοΰ άνϊρός καί τής γυναίκας,
Άραδες κα: Π έρσαι θεωροΰσαν την | είναι ή ίδο-σις φ'.λοσοφ:κών στοών
γυναίκα ώ; δν άνεν '">οχικών ΐδ'.ο-ιστήν "Εΐεσον, στήν Σμύρνην, μέ
τήτων, τέλειον κτήνος στήν διά-1 την Άσπαΐίαν, την κατόπιν σύζογον
θέσι τοΰ άνδρός. Ό πλούσιος1 Ά- τοό ενδόξου Περικλέους, την Κέρ-
σ:ανός είχε την γυναίκα κλεΐσαένην ρίνα στήν οποίαν έμαθήτϊοεν ό πο-
μέσα στόν γοναικωνίτην καί την θε- λΰς Ήσίοδος καί ή ίδρυσις πο'.η
ωροόσεν ζρμοίίαν μόνον νά τόν θέλ- τικών στούν καί καλλιτεχνικον ά
γη μέ χοροϋς καί άσματα κατά τάς %-··--
ώρας τής κραιπάλης καί τής κτη-
νωδίας τοο. Ό άστός την χρησιμο-
ποιοϋσεν ώς τέλειον σκλάδον στής
ϊουλειές τοο. Ή μόρφωσις άπηγο-
ρεύετο αυστηρώς. Ή γοναίκα δέν
ε?νε
κοντά στον
αν-
αλιτεννικων ά
, «ν Λεσδω, με την πεοι
φημο Σαποώ καί την "Ηριννα. Δέν
καραλζίπιο δέ νά φερω στήν μνήμην
σας, δτ! ή μέν Άσπασία εδημιούρ¬
γησε μέ την μόρφωσιν της άργό-
τερα. ώς σύζογος τοϋ Περικλέους,
τόν Χρ!»σ:3ν Αΐώ Ελλάδ
5?α της, οίίτε όμδτράττεζός τοο ά- δτ: ό Σω/.ράτης, ό μέγας φιλοσο-
γόμ.η θά ειχε τό δικαίωμα νά ε'.νε. ί φ:ς έτρεχε καθημερινώς στής φι
Ό άπέραντος άνΒρικός έγω-.σμος λ·ολογ;κές /.αί φιλοσοφικές έσχερί-
τής άφήρεσε ΐτάν δικαίαν» ίσοτ!-
ί έ ϊ άδ ί ί ή
μίας μέ τόν άνδΐα καί είς αυτήν
«κόμη την κοινωνίαν τής ν.θ!νής|τ
διαίτης. Είναι δέ περίεργον όσον κα!' -,
αξιοθαύμαστον, πώς υστερα άπό τό¬
σο κτηνώϊη περιορισνό, βλέπει κ?-
νεΐς κάτ! ~ι'·0ες γοναικείας κοινω¬
φελούς δράσεώς στήν Βαδυλώνα,
στήν Αίγοπτο κλπ.
Μά καί στοΰς Έοραίους μάτην
άναζητεί χ>νε!ς δικαιοσύνην δ:ά την
γυναΐκα. "Ιςτως νά περίμενε κανεί;
6α κτΛΓ,στ; τον πλησίον. 2ονι Νά
εινα; κοίνωνΐκή καί δχι ένω-^
γ7·. εγωιστρια
οχι
<-> εγωιομος
Ή Δνίς Μίλντρεντ Κάρλσων εκ Σώλτ Λέϊκ Σίτυ, τής Γιούτας, ήτις πρό-
κειται νά συζευχθχ τόν Τζάκ Πήμποντυ.
ήμς,^τάγρά^ατασϊτρόπον
ώττε κ,αί δταν ϋιτετάχΐη άπό τοΐις
Ρωμαίου; νά μή χαιθή, χαρά νά
ύ δλα αύτά στή Δύσι.
:ί δς έίετάσωμβ τώ^α την κα-
τάστασι τής γυναίκας στήν Εύρώ-
πη κατά τα παληά χρόνια μέχρι
τής μεταρρ'οθμίσεως.
Οπως 6ά γνωρίζετε δλο1., σ' δ
λη την Εύρώπη επεκράτει τότε ό
φεο'οίαρχ'.σμός. Δέν θά κάυω άνά-
λοσ; τοό κοινωνικοό αΰτοΰ καί πό-
λ'.τ'.κοΰ συστήματος γιατί είναι πο-
λΰ γνω·ττό.
Τα ΐστορικώς έξηκριίωαένον εί
να:, βτ: καί είς την Ευρώπην ή θέ¬
σις τής γοναίκας δέν διέφερε άπ:
την θέσιν τής Άνατολί'τισσας, γρα-
τί ό κάθε ^εουδάρχης άπέκλειε την
γνναϊκά τοο μεσα είς τόν πύργον,
δίδοντάς της, ίσως, πολλά μετάξκ3ΐ
καί στολίδια, άλλ' άπαγορεύοντά;
της την ελευθερίαν τής σκέψεως,
την ψυχι·λή μόρφωσι καί παρο'δίδον-
τάς την σέ -/.ομπογίαννίτες γυρολό-
γοος έθιμοτυπολόγους, γιά νά τή;
μαθαίνοον "Ήγες τοπικότη-τες ψευ-
έοχομπεριΐοράς καί εύφοολΌγφ.ά-
των. Καί αύτη μέν ή κατάστασις
τών άρχοντισσών. Μά ό ^^σ-^ν,^
γυναίκείος κόσμος τών πληδείων,
δέν είχε γ.ο^ιμ'.χ απολύτως, ούτε
στθ'χείώίη κάν μόρφωσιν, γιατί η-
ταν σκλάβος τών φεουδα,ρχών.
^Βύτοχώ; γ'ά δλο τόν γ-οναικείο
•/,όσμο ήλθε τό πλήρωμα τοΰ χρόνου.
Ό γλυκΰς θεά-^θρωπος ήλθε νά
κηρύξη τό —;εΰμα τής απελευθε¬
ρώσεως, νά πϊτάξη τόν άνδρικόν
ΐγω!ο»χόν καί νά άτο·5ώση δ'.καιο-
συνη στό άδικημένςν φΰλον.
«Ούκ εν· αρσεν καί θήλυ, πάντες
γάΐ ΰμείς είς έστε έν Χριστώ Ίη-
σοΰ.» Η δ'.ίαΓ/.αλία τών δογμάτων
τοΰ Εύαγγε/ ίοο έπανέφερε τα πρά-'-
οατα είς -ήν δικαίαν θέσιν ^'-ώ
την ΎπατίαΛΐ, κατ)ητήτ?ιαν ^στήν
Φιλοσοφική Άκαδημία τής Άλε-
ξανϊρείας καί κατόπιν στήν Κυρη-
ναϊκήν Π εντάπολιν. Άκολουτ)ει
ττάδ'.ον σειράς δράσεώς τήβ γυναί¬
κας στήν έκχριστίανίσθείσαν 'Έλ-
λάδα κζί μετά την Άλωσιν τής
Κωντττ^τινοοπόλεως συνέχεια τής
γυναικείας οράσεως στήν Ίταλίί-,
ττήν Βενετία /.αί σ' όλτ) σχεδόν την
Ευρώπην.
Γυναίκα στήν έποχή τοΰ μεγά-
λου Ναπολέοντος μετά την έγκαθί-
ϊρυσιν τής Αύτοκ,ρατορίας τοο ά-
ναλαμδάνει την προ©δρίαν τής με-
γάλης έπίτροπής ή όποία σονεστή-
θη παρά τοΰ Αΰτοκράτορος γιά την
/.αταπολεμησι τής δαθείας άμαθεί-
ας τοΰ Γαλλί/,οΰ λαοΰ. Είναι «ξ'-
ον ιδιαιτέρα; μνείας καί γαρακτη-
ριστΐκώτατον τό επεισόδιον.
Άλλ' ή κυρία δράσις τής γυ¬
ναίκας στην μόρφωσιν άρχί-ζει άπο
την έποχή τοΰ Πεσταλότζη καί
Φραίίελ καί της μεγάλης Άγγλ-'-
5ος πα:δαγωγοΰ Σμΐ'θ. Άπό τότε
/.υρίως ή γυναίκα δίδει την πολό
τκχη συμβθΛή της «ήν διαπαιδαγώ-
γησ: τών λαών.
Φθάνοντο-ς στό τέρμα, θέλω νά
ζεοα&ίσω ολίγα άκόμη, γιά νά έν-
νοησουν μερικο! στενοκέψαλθ! τί έν-
.οοόΐΛεν ΐταν λέγωμεν γονα:κεία
μόρψωσ-.ς. Γιατί υστερα άπό τότη
ίκπολιτ'.στινή πρόοδο ·ποΰ βλέπομε
τριγύρω μας, ώς καί είς αυτήν την
γίνε
, ένφ ή μέ καλή Τ.Α.ΛΙ(
γυναικα θα" ε:να; πάντοτ;
χοινωνική, π?όσχα.?η, καί θά σκοο·
την χαράν παντοΰ καί πά^το-
τε. 'Οσονϊτ/πο-τε άρ'.στοκρράτισσα
αι μιά γυναίκα, 'γίνετα:
όπειό χυίαίος τόπος γυναίκας, δταν
ε:να; έγω:στρ:α. 3ον) Ή καλοα·^-
Ορεμμένη -/αί καί καλώς μοροωμί-
νη γι>ναΐχα δέν ε'ναι ποτέ άργέσχο-
λη κοοττο-μπολίάρα, άλλά κα: αν
ακοόση τυχόν νά διασύρετα: τό ό-
;ομα οίατίήποτε φίλης ή καί π::-·
σωπικής εχθράς της, προσπα^εϊ να
ότΐρασπυθ'ϋ τόν διαχορμό τοό όν>-
[*ατός τη;, π^ολαμβάνοοσα τάς σον-
επείας τής έπ:πολαίας κρίσεως τον
άλλων. 4ον) Ή καλώς αθίεωμένι;
•'οναΐκα 2εν είναι έπιπολαία στ?ς
/ρίσε·ς, στάς άπο;άσε:ς καί -:ί-
ξει; της, άλλά ζογίζει ν.αλά ίλ.
τα λογ'.α της καί τάς πράξε'ς τη:.
5ον) Ή καλώς μορφωμένη Ί&τ.ύ-
λα γίνετα: στολίδ'. τοΰ σπιτ'οό της,
ώς κόρη, ν.αί άκρογωνιαϊος λ'θος
τής εότ-χίας τδό σοζυγοο τη; -/.ν.
τής εότονίας τών παιδίών της. Γιϊ-
τ! θά μεταφ.'τεύσγ; την ύοχ'./.η τη;
τελε'ότητα στόν άνδρα της κα' σ:/
τν.Ι'ί τη;, καί έπομένως, στήν κο·-
νιον'α όλίκ/ ηρη. Αύτη θά είναι :
παρήγορος ά'γγελος τοΰ σπ'.τιοό, αό·
τή θά -/ε'.ραγωγήση τόν κακότΐοτςο
τ!*ί)·;ο σέ εί-θΰ ?ρίμο, αυτή θά δια-
χόψγ; τή; νΐτκές τού έξεις.
"Ετσι ίπό τό σπίτΐ ή δράσις ν.αί
ή μοΐδωτίκή δη;ο.ιοοργ!3: τής γονοτ'-
/ας θά ξζπλωθή στήν κο-νωνία καί
άπό την /.ο·νωνία σ' δλο τό έθνος.
Άς μορφώσωμεν, λοιπόν, την γϋ-
ναίν.ζ γιά νά εχωιεν μητέ:ες αο>
φωμένες τ. οποίαι τ)ά
όπάρ/ο,ν
θνων -ήρχισε νά άνα?αίνωνται ά-
.ιορατα στήν άρχή, φωτε(νά μέ τόν
Λ«'.ρο τα λαρπρά άποτελέσματα τή^
ψυχικης μορφώσεως τής γυναίκας^
Ετσ: στον Βυζαντ-.νό πολιτισμό ποΰ
ιττην αρν« είνεν ^^^^λ- < μ είχεν »*ορρβ?ι#ή η σχεδόν μέ -ήν ^ ό χ μ ήν νο^τικό- τητα των_ γε-.τόνων τοος Άνατο- λικων λβων καί περιώρ.,ζε την γ». ναικα στον γ^ναικωνίτη, δλέπομ-, σχουδαιαν προσπάθειαν άρνότε-α ί την στα ωραια περιώρ.,ζε την γ» ί πομ- άρνότε-α ^^ ^ παραδείγματα άΙτ:. γονβικών σ^ -λ.. νθύμενοί το έικαίωμα τής μορφώσε ως στήν γον?ίκα. "Ίσως οί το'οότ'ΐ' νά πα·ρεξηγίόν την σημασίαν τή; μορςώσεως, καί ε'ναι άνάγκη να έ | πεξιτγηθή Ή μόρφωσις δέν ε'ναι! Εερνίκι έξωτερικό σέ σαρακοφαγω-ι ιένη πάα-τ-»· ^·"—1- μόνον δταν τής δίδωμε μόρφωΐ: απίρί?σμα, δτι δλα τα έθνη ποΰ
δέν εδιοκαν σημασία καί προτοχή
στήν μόροωσ: τής γυναίκας, είς
τρόπον ώστς. νά ξαναγεννιώντα'. μάν¬
νες καλές, μάννες ΐδεώδε;;, μάν¬
νες Χριστιαν:κά μορφωμένες ν'-
ώσε-
ρκό σέ σαρ
μέντ; πάστζ. Σκοπός τής μορΰώ
ως είναι ή διάπλασις τών ψυχι
ΐδίοτήτων. Καί γιά νά έξηγοΰ
καλλίτερον, λέγω: Δέν λέγετα!
μορφωμένη ο'ά κοπέλλα, δταν ξέρη
νά όελλίζτ) λίγα Γαλλΐκά, δτχ^
τταίζη τα όάκτϋλά της επάνω
πιάνο ή ο δδ
σε μια κα/.λ'.τεοη αδριον.
Κ ΑΔΑΜΑΝΤΊΛΗΣ
Βατοΰσα, 14—7—1929.
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Πρωτατύπου έμ.τ·εύ<ίεως Αθηναϊ¬ κον αυθιστόρηιια, τό ό-τοίο καί ώς ιιι«θτ.στόρί)ΐια καί ο')ς θΐατρικόν έργον έχάλ.ασε κόοαον είς τάς Άβήν-ας. Με- τά λεω ί $1.00. τά πόλεων είκσνων. Τιμάται δειδεμένον πιάνο άσθενέ; τόν λίβον ■■·!~-—" ™ ιιιιιβ—-_—————■ ως μορφωμενων γοναίκών, σάν 'ττ,", ενές ςτΰλον1 Ή Ρήνα Μάκ Ντόναλντ, έκ Βοστώνης, ή όποία οί.ττει Αν°0!;σ!3!ν την Μακρίνην κα'- -τ'· >.ί#ον εί; απόστασιν 40 ποδών 4 1)2 ίντσών μέ μεγάλην εΰκο/ίαν. Νονα, δλέποομε την ήθικο-ίίλέσο' '
ά της επάνω στό
ή οταν διδαχθή ολίγα πράγ-
μβτα γιά έςωτερική έμφάνισί ή ΐε
μΐά σογκέντρωσι. Αΰτά είναι ψεύτΐ-
χο ψ:μΰθ'.ο, ενα μακιγιάρισμα προσ-
&ιρ'.νό ποΰ [,τ.ορν. νά κάμη εντύπωσιν
μόνον στοος ήλιθίοι»ς.
Άληθ'.νά μο^ωμένη κοπέλλα εί¬
ναι έκείνη τώ εχει δια—λάσει την
ψ^χή της ή
λία είς
χ λάσει την
της ή π,θΌ-^ιατική διδασκα-
τέτοιο τρόί:ο, ώστε, 1 όν >ί
ι δέ ή
τρόί:ο,
εχτ) εύγενεια ψυχική.
ψιτ/ική ϊΐτ,'ένεία τό σύν
σύνολον τών
6Ε0Κ6Ε Ε. 00Τ50ΝΑ8
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΠΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝυΕ
(Οογπθγ Ζηά Ανθηαε)
Α5ΤΟΚΙΑ, ^. Ι.
Εν συνεργασίςι μετά τοΰ Όδοντο-
ϊατροΰ
V.
Ραΐαζζο.
Τηλέφ. Κ3νεΠ5νοθ(1 326β.
'Επιστρέφεται είς την Έλλάία στ6
Άμερωαννκόν θίραπευτηριον
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
όδός Σωκράτους αριθ. 31 Αθήναι
θεραπεύονται ασφαλώς καί άνωδι>
νω; παβολογιχά, γυναο4θλογυ<ά χαί δερματικά νοοηματα. Μέθοδος νεωτάτη.
<ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΙΌΥΣΤΟΥ, 1929.
17
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΜΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΜΟΙΡΟΛΟΓΙΑ
ρ
^ Αόη
- 8ι/ο: /υχ^«°ι;
ίβ« τα σεντονια #
, «πρα οάν τα χιονια.
^αίνε τα /ρεβατια,
,,οιπον'α νΙΟματα.
άα
|Τ,,ν
ΤΗΣ ΑΡΝΑΣ ΤΑ ΑΑΓΚΑΑΙΑ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΑΙ ΤΟΥ ΝΑΥΤΟΥ
α;θ
τροααρα,
^ογοίν οί οκάλες,
,ρτεροΰν οί σαλες,
^9η νο γυρίσΐι,
Ιιιτηνο σεργιανιση.
[ταειΐΌτουστδν "Αδη
"/αιστο σ/οτόδι.
ίχει ^ α ΐακόνι
οΐς τού: μαραζωνει
%ηες της 6α/αντώνει.
,; δινει ιτώς νά ίδοΰνε,
'ια να /οιμηθοΰνε.
ίμίΪΕΐ ιιε: στό χώαα
ια/ωιια /αι στρώμα.
Λ>ιιιηθΐ ό καυμένος,
α)οιιαθηιιένος;
ιι,τή μεθ' "την κασέλα
Ιαναι οτη /ιοτερα;
ϊΐθίία ν ολ' //εισμένη
έ τετρες -τρτρο.ιιενη;
άαι /α/ο/αϊρι
ιω δροσια <ί άέρι..... ί σιν?ογΐ)ν τοΰ κ. Κ. οονιάννη). Πα- —Ξύπνα πονλί μου, νά μοϋ πής πότβ σκοπενεις νάρθτις, νά ςττειάσω γιόμα νά γευτχίς, καί δεϊ- πνο νά δειπνήστις νά στρώσω τό κρεβάτι σου νά πέσης • νά πλαγιάσχις.... Άγροίκα το, μαννοϋλά μου, τό τί σοΰ παραγγέλνω, αν φτειάσης γιόμα γέψου το, καί δεϊ- .τνο δείπνησέ το, κι' άν στοώσης τό κρεδάτι μου, πέσε γλυκά χοιμήσου. Τί έμένανε μέ πήρανε στής Άρνας τα λανκάδια, πού άρνιέται ή μάννα τό παιδί καί τό παιδί τή μάννα, άρνιοννται καί τ' άντρόγυνα τα πολυα- γαπημένα..... 8 Ρ Η Ν Ο Σ Βα§ειά σταλάζει στίιν ψυχή μ<*>
μιά μελαοδιά άρρωστημενη
στ* άραχνιασμένο της παλάτι
κλαΐνε Οραχνά («ά ΐτεθαμμένη.
"Οξω στά ·ααΓ·ρα κυπαρίσσια
τα χελιδόνια κελαιδοΰνε
—ζωή, τόν άλλοιωτον καΐ'μό σου
ποία κε/.αιδίσματα Θά ποΰνε;
Φέρτβ μου σμύρνα, νάρδους φερτε
στήν .τεθαμαένη α σκορπίσω,
φέρτε το όθάνατο βοτάνι,
στή νέ α £ωή νά την ξυπνήσω'
ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ
Δέν εχει μάννα νά κλαίη. κύρη νά τόν
)υπάται
μόν1 εχλαιε ό ναύκληρος ό γεροκα-
πετάνιος.
—«Γιά σήκ' απάνω, ναύτη μου, καί
πρώτε γεμιτζή μου.
Γιά .τιάστε με νά σηκωθώ καί βαλτέ
με ν ά /.άτσω
καί ςρέρτε ιιε τή χάρτα μου, το άργυ-
.. ρό κουμπάσο
νά κονμπασάοω τόν καιρό κα'ι μποΰμε
σέ ίιμάνι·
δλέπετε 'κείνο τό βουνό; 'πό ΐα'σω να»
λιμάνι·
'κεί μενά νά μέ θάψετε κάτω στόν
δγιο Γιάννη».
Ή κ. Χέλεν Στράουντ έκ Κάιιδεν,
Νι'ας Ίερσέηις, ή όποία κατηγορείται
ώς ρίψασα ςριάλας κατά των παραθύ-
ρων τής κ. Φλώριν Ν. Ούίνκελσπεχτ,
ε'κ Τζερμαντάουν, Πενσυλβανίας. 'Ε-
πίσης ενάγεται υπό τής ιδίας καΐ επί
άποξενώσει τής άγάπης τού συζύγου
της. Ή Φλώριν ζητεί άποζηιιίωσιν
20Τ).000 δολλάρια.
Ο ΧΑΡΟΣ
Ό Χάρος έρροβόλαε 'πό ιιιά ψηλή
. ραχοΰλα
μά εΐχε τούς αρχοντες μπροστά καί
τούς φτωχούς ξοτίσω,
κι' εΐχ' άπ' τούς αξιωματικόν; βγαλ-
(ΐένα τα γαλόνια,
εΐχε καί τα μικρά παιδία στή σκάλα
τ' δλογοΰ τού.
Στε'κουν καί τόν παρακαλοΰν, τα χέρια
. Ι σταυρωμένα
Ι —Χόρε, γιά γύρε άπό χωριό, γύρε
άπό καφενέδες
νά κάτσοΐ'νΐί οί αρχοντες, νά πάρουν
τόν καφέ τους,
νά κάτσουν οί αξιωματικόν ν ά πιοΰν
τό ναργιλέ τους,
.νά κάτοουν κα'ι οί μαυρόςρτωχοι, νά
πίοουν νά πλαγιάσουν.
Κεϊνος τοΰς~άπθ/ΐοίθηκε τέτοιο ?όγο
τους ?έει:
—Έγώ δέ νέρνο) άπό χωριό, ιιηδέ ά¬
πό καφινέδες,
τι διέπουν μάνΛες τα .ταιδιά κι' ερ-
χονται καί τα παιρνουν
κι' οί άδι/ςρίς τους άδελςρούς θά μοΰ
τούς έγυρεύουν,
κ' οί χήρε.ς οί ιιαυρόχηρες τούς άν-
τρες τους θά θελονν'....
°00
πο°
(έν τϋ είκόνι) καταγ-
έπί λιβέλλφ καί ζητεί αποζημίωσιν
όποϊα δεν είναι δυνατόν
Χματα πο° ε^*> Χαί χά όποϊα δεν είν
ενα κορίτσι τή; τιμιότητος τής Λουίϊ-
Ο ΚΑΤΠ ΚΟΣΜΟΣ
Ηθελα νά .-τερ-τάτουνα μιά με'ρα με
τό Χάρο
Ί κα'ι νάναι ή στράτα μας μακρΐ'ά κι' ό
δρόμος μας άλάργα,
ν ά κάθωμαι ν α τόν ρωτώ καί να τόν
έξετάζω,
νά Ιδώ δν .-τερνοϋν οί αρρωστοι κι' άν
γέρνοιτν οί λα6α>μενοι
νά ίδώ αν ξαναπαντρεύωνταΑ οί ματα-
παντρεμε'νοι,
κι' άν μεγαλώνουν τα μικρά τα καλο-
χαϊδεμένα....
Ή ΜΪ55 ΒβίΙγ Τηοτηρχοπ δΐηϊΐη, άπό τό Μπάρριγκτων, τής Ρώντ 'Α-
ιλαντ, θά νυμφευθη τόν Σεπτέμβριον τόν εμπιστον γραμματέα τοΰ ύπουργοΰ
τής Εργασίας, κ. Τζών Τσάλις, έκ Γουασιγκτώνος.
ΦΙΛΟΛΟΠΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
ΙΞΕΝΟΙ ΠΟΙΗΤΑΙ
Ο αθΥΐνΐΑΙ... ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ! Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙ&ΑΚΙ
Όταν ό Άλέξανδρος Δουμάζ πα-|
τΐ]ρ Ιγραφε την «"Αρτειιη τοΰ Κρί-|
νού», εα άπό τα ωραιοτέρα ιινθιστο-'
ρήυΛτά τού, εκανε συχνές έπισκέψεις
τοΰ άγα-ΐητοΰ τού φίλου καί συναδέλ
φού ΈρριΛσυ Μιρώ, τόν οποίον κρα-
τοΰσε ενήμερο τής τραιής πού έλάμ-
βανί το βιβλίο τού.
Σ' ενα κεςράλαιο δμως οί δυό ςρίλοι
ήλθαν σέ διάστασι, γιατί ό καθένας
είχε διαφορετική άντίληψι τής κατ-
ευθύνσεως πού επρεπε νά δοθή στήν
ύπόθεσι τοΰ εργου: "Επρεπεν ό Δου-
α&ς νά σκοτώση τόν Παΰλο Ώμπρν,
τόν ήρωα ·»οΰ μυθιστορήματο;, ή νά
καταφύγη σέ καμμιά άλλη λύσι πειό
είρηνικη.
"Οταν ό Δουμάς τελείωσε τέλος τό
εργο τού ετρεξε άμεσος νά βρή τό
Μιρώ, μά δέν τόν βρήκε σπίτι τού.
"Αφησε τότε μιά παραγγελία στήν ύ-
πηρέτρια τοΰ φίλου τού:
—Νά πήτε στόν κύριο Μιρώ, όταν
επιστρέψη—τής εΐπε—πως όλα τελεί-
ωσαν κα'ι πώς έσκότωσα τόν Ώμ-
πρύ.
Φαντάζεσθε μέ τί τρόμο κύτταΐε ή
άφελής ΰπηρέτρια τόν Δουιιά, πού
τής ελεγε μέ τόσην άταραξία ότι εΐ-
χε σκοτώνει έναν ανθρωπο. *»
Είναι όμως άδύνατο νά φαντασθήτε
την ταραχή της Ιδίας υπηρετρίας, ό¬
ταν ακουσε τόν κύριό της, στόν δ-
ποϊο ανήγγειλε μόλις επέστρεψε σπίτι
την τρομερή είδησχ, νά τής άποκρίνε-
ται άπαθέστατα:
—"Ετσι λοιπόν, Ι; Τόν σκότωσε;
Τόσο τό καλλίτερο1.....
ΞΕΝΑ &ΗΜ0Τ. ΤΡΑΓΟΥΑΙΑ
θά ήξευρα ποΰ ν* άνθίσω
δν ήμονν τριανταφυλλιά
έκεϊ όπου πυκνά δλαστάνουν
τό χόρτο καί ή τριφυλλιά.
θε νά έδιάλεγα τοΰ κι')που
μιά γωνία ταπεινή
έκεΐ ιωνάχη νά άνθίξω
είς όλη ιιου την καλλονή.
θά ελενα εις τόν καλόν μου
τό μέρος τό μοναρχικό
όπου τό κάλλος μου φυλάττω
άμΰριστο πα^θενικό.
θά εδειχνα αύτό σ' εκείνον
& εκείνον μόνο π' άγαπώ
καί θά μέ έκοπτε καί τότε
θά πρόβαλνα νά τού είπω:
'Εάν σ' άρέσω ποθητέ μου,
κι' άληθινά μέ όγαπςίς
σΛν οίκό σου νδλθω μαζύ σου
μαζύ σου όπου καί άν πας.
Κ. ΠΩΠ
'Εκλεκτά βι6λία ?χει μόνον τό Βι
6λιοπωλ εΐον νού «ΈΚτνικοϋ ή
(ΤΟΥ ΧΑΝΣ ΑΧΔΕΡΣΕΝ)
'Εκεΐ' πού ό δρόμος κάνει (αά καιπή,
στεκει ώμορφο έα μικρό σπιτακι.
Στραβυί ολίγο οί τοϊχοι κι' ή σκΓ.ιη,
καί ιακροοκοπικό παραθυράκι,
Γέρν' απ' τα χρόνια ή πόρτα ή χα-
μ»ιλή,
χαρούμενο γαυγίζει τό σκυλλί
πουλάκια τραγουδάνε χαρωπά,
ό ήλιος ξεψΐ'χά— καί τα λοιπά.
Στόν κόκκινο τόν ήλιο τοΰ βράδυον,
στό παραθύρι ή μάννα καθισμένη,
δίνει τό στήθος τοΰ μικροΰ ποαδιοΰ,
κι' εχει, άπ' τόν ήλιο, όψι ψλογισμένη.
Τ' άγόρι δροσερό καί παχουλό,
σάν μήλο μαγουλάκια στρογγνλό.
Χαιδευτικά ή μαμά τού τοΰ χτυπφ,
τα πόδια τα μικρά—καί τα λοιπά.
Ή γάτα κααπουριάξει τό κορμί.
Μά ξάφνου μιά μυϊγα την πειράξη,
τή διώχνει μέ τό πόδι της μ' όραή
σαν αύλικός κα'ι πάλι καχιπουριάζει.
Ή μάννα τό παιδάκι της
πού τα ματάκια τού ήσυχα φ
καί δλέπει στ' όνειρό τού χαρωπά
Άγγέλους τ' οΰρανοϋ—καί τα λοιπά.
α)οιιαθηιιένος;
ιι,τή μεθ' "την κασέλα
Ιαναι οτη /ιοτερα;
ϊΐθίία ν ολ' //εισμένη
έ τετρες -τρτρο.ιιενη;
άαι /α/ο/αϊρι
ιω δροσια <ί άέρι..... ί σιν?ογΐ)ν τοΰ κ. Κ. οονιάννη). Πα- —Ξύπνα πονλί μου, νά μοϋ πής πότβ σκοπενεις νάρθτις, νά ςττειάσω γιόμα νά γευτχίς, καί δεϊ- πνο νά δειπνήστις νά στρώσω τό κρεβάτι σου νά πέσης • νά πλαγιάσχις.... Άγροίκα το, μαννοϋλά μου, τό τί σοΰ παραγγέλνω, αν φτειάσης γιόμα γέψου το, καί δεϊ- .τνο δείπνησέ το, κι' άν στοώσης τό κρεδάτι μου, πέσε γλυκά χοιμήσου. Τί έμένανε μέ πήρανε στής Άρνας τα λανκάδια, πού άρνιέται ή μάννα τό παιδί καί τό παιδί τή μάννα, άρνιοννται καί τ' άντρόγυνα τα πολυα- γαπημένα..... 8 Ρ Η Ν Ο Σ Βα§ειά σταλάζει στίιν ψυχή μ<*>
μιά μελαοδιά άρρωστημενη
στ* άραχνιασμένο της παλάτι
κλαΐνε Οραχνά («ά ΐτεθαμμένη.
"Οξω στά ·ααΓ·ρα κυπαρίσσια
τα χελιδόνια κελαιδοΰνε
—ζωή, τόν άλλοιωτον καΐ'μό σου
ποία κε/.αιδίσματα Θά ποΰνε;
Φέρτβ μου σμύρνα, νάρδους φερτε
στήν .τεθαμαένη α σκορπίσω,
φέρτε το όθάνατο βοτάνι,
στή νέ α £ωή νά την ξυπνήσω'
ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ
Δέν εχει μάννα νά κλαίη. κύρη νά τόν
)υπάται
μόν1 εχλαιε ό ναύκληρος ό γεροκα-
πετάνιος.
—«Γιά σήκ' απάνω, ναύτη μου, καί
πρώτε γεμιτζή μου.
Γιά .τιάστε με νά σηκωθώ καί βαλτέ
με ν ά /.άτσω
καί ςρέρτε ιιε τή χάρτα μου, το άργυ-
.. ρό κουμπάσο
νά κονμπασάοω τόν καιρό κα'ι μποΰμε
σέ ίιμάνι·
δλέπετε 'κείνο τό βουνό; 'πό ΐα'σω να»
λιμάνι·
'κεί μενά νά μέ θάψετε κάτω στόν
δγιο Γιάννη».
Ή κ. Χέλεν Στράουντ έκ Κάιιδεν,
Νι'ας Ίερσέηις, ή όποία κατηγορείται
ώς ρίψασα ςριάλας κατά των παραθύ-
ρων τής κ. Φλώριν Ν. Ούίνκελσπεχτ,
ε'κ Τζερμαντάουν, Πενσυλβανίας. 'Ε-
πίσης ενάγεται υπό τής ιδίας καΐ επί
άποξενώσει τής άγάπης τού συζύγου
της. Ή Φλώριν ζητεί άποζηιιίωσιν
20Τ).000 δολλάρια.
Ο ΧΑΡΟΣ
Ό Χάρος έρροβόλαε 'πό ιιιά ψηλή
. ραχοΰλα
μά εΐχε τούς αρχοντες μπροστά καί
τούς φτωχούς ξοτίσω,
κι' εΐχ' άπ' τούς αξιωματικόν; βγαλ-
(ΐένα τα γαλόνια,
εΐχε καί τα μικρά παιδία στή σκάλα
τ' δλογοΰ τού.
Στε'κουν καί τόν παρακαλοΰν, τα χέρια
. Ι σταυρωμένα
Ι —Χόρε, γιά γύρε άπό χωριό, γύρε
άπό καφενέδες
νά κάτσοΐ'νΐί οί αρχοντες, νά πάρουν
τόν καφέ τους,
νά κάτσουν οί αξιωματικόν ν ά πιοΰν
τό ναργιλέ τους,
.νά κάτοουν κα'ι οί μαυρόςρτωχοι, νά
πίοουν νά πλαγιάσουν.
Κεϊνος τοΰς~άπθ/ΐοίθηκε τέτοιο ?όγο
τους ?έει:
—Έγώ δέ νέρνο) άπό χωριό, ιιηδέ ά¬
πό καφινέδες,
τι διέπουν μάνΛες τα .ταιδιά κι' ερ-
χονται καί τα παιρνουν
κι' οί άδι/ςρίς τους άδελςρούς θά μοΰ
τούς έγυρεύουν,
κ' οί χήρε.ς οί ιιαυρόχηρες τούς άν-
τρες τους θά θελονν'....
°00
πο°
(έν τϋ είκόνι) καταγ-
έπί λιβέλλφ καί ζητεί αποζημίωσιν
όποϊα δεν είναι δυνατόν
Χματα πο° ε^*> Χαί χά όποϊα δεν είν
ενα κορίτσι τή; τιμιότητος τής Λουίϊ-
Ο ΚΑΤΠ ΚΟΣΜΟΣ
Ηθελα νά .-τερ-τάτουνα μιά με'ρα με
τό Χάρο
Ί κα'ι νάναι ή στράτα μας μακρΐ'ά κι' ό
δρόμος μας άλάργα,
ν ά κάθωμαι ν α τόν ρωτώ καί να τόν
έξετάζω,
νά Ιδώ δν .-τερνοϋν οί αρρωστοι κι' άν
γέρνοιτν οί λα6α>μενοι
νά ίδώ αν ξαναπαντρεύωνταΑ οί ματα-
παντρεμε'νοι,
κι' άν μεγαλώνουν τα μικρά τα καλο-
χαϊδεμένα....
Ή ΜΪ55 ΒβίΙγ Τηοτηρχοπ δΐηϊΐη, άπό τό Μπάρριγκτων, τής Ρώντ 'Α-
ιλαντ, θά νυμφευθη τόν Σεπτέμβριον τόν εμπιστον γραμματέα τοΰ ύπουργοΰ
τής Εργασίας, κ. Τζών Τσάλις, έκ Γουασιγκτώνος.
ΦΙΛΟΛΟΠΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
ΙΞΕΝΟΙ ΠΟΙΗΤΑΙ
Ο αθΥΐνΐΑΙ... ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ! Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙ&ΑΚΙ
Όταν ό Άλέξανδρος Δουμάζ πα-|
τΐ]ρ Ιγραφε την «"Αρτειιη τοΰ Κρί-|
νού», εα άπό τα ωραιοτέρα ιινθιστο-'
ρήυΛτά τού, εκανε συχνές έπισκέψεις
τοΰ άγα-ΐητοΰ τού φίλου καί συναδέλ
φού ΈρριΛσυ Μιρώ, τόν οποίον κρα-
τοΰσε ενήμερο τής τραιής πού έλάμ-
βανί το βιβλίο τού.
Σ' ενα κεςράλαιο δμως οί δυό ςρίλοι
ήλθαν σέ διάστασι, γιατί ό καθένας
είχε διαφορετική άντίληψι τής κατ-
ευθύνσεως πού επρεπε νά δοθή στήν
ύπόθεσι τοΰ εργου: "Επρεπεν ό Δου-
α&ς νά σκοτώση τόν Παΰλο Ώμπρν,
τόν ήρωα ·»οΰ μυθιστορήματο;, ή νά
καταφύγη σέ καμμιά άλλη λύσι πειό
είρηνικη.
"Οταν ό Δουμάς τελείωσε τέλος τό
εργο τού ετρεξε άμεσος νά βρή τό
Μιρώ, μά δέν τόν βρήκε σπίτι τού.
"Αφησε τότε μιά παραγγελία στήν ύ-
πηρέτρια τοΰ φίλου τού:
—Νά πήτε στόν κύριο Μιρώ, όταν
επιστρέψη—τής εΐπε—πως όλα τελεί-
ωσαν κα'ι πώς έσκότωσα τόν Ώμ-
πρύ.
Φαντάζεσθε μέ τί τρόμο κύτταΐε ή
άφελής ΰπηρέτρια τόν Δουιιά, πού
τής ελεγε μέ τόσην άταραξία ότι εΐ-
χε σκοτώνει έναν ανθρωπο. *»
Είναι όμως άδύνατο νά φαντασθήτε
την ταραχή της Ιδίας υπηρετρίας, ό¬
ταν ακουσε τόν κύριό της, στόν δ-
ποϊο ανήγγειλε μόλις επέστρεψε σπίτι
την τρομερή είδησχ, νά τής άποκρίνε-
ται άπαθέστατα:
—"Ετσι λοιπόν, Ι; Τόν σκότωσε;
Τόσο τό καλλίτερο1.....
ΞΕΝΑ &ΗΜ0Τ. ΤΡΑΓΟΥΑΙΑ
θά ήξευρα ποΰ ν* άνθίσω
δν ήμονν τριανταφυλλιά
έκεϊ όπου πυκνά δλαστάνουν
τό χόρτο καί ή τριφυλλιά.
θε νά έδιάλεγα τοΰ κι')που
μιά γωνία ταπεινή
έκεΐ ιωνάχη νά άνθίξω
είς όλη ιιου την καλλονή.
θά ελενα εις τόν καλόν μου
τό μέρος τό μοναρχικό
όπου τό κάλλος μου φυλάττω
άμΰριστο πα^θενικό.
θά εδειχνα αύτό σ' εκείνον
& εκείνον μόνο π' άγαπώ
καί θά μέ έκοπτε καί τότε
θά πρόβαλνα νά τού είπω:
'Εάν σ' άρέσω ποθητέ μου,
κι' άληθινά μέ όγαπςίς
σΛν οίκό σου νδλθω μαζύ σου
μαζύ σου όπου καί άν πας.
Κ. ΠΩΠ
'Εκλεκτά βι6λία ?χει μόνον τό Βι
6λιοπωλ εΐον νού «ΈΚτνικοϋ ή
(ΤΟΥ ΧΑΝΣ ΑΧΔΕΡΣΕΝ)
'Εκεΐ' πού ό δρόμος κάνει (αά καιπή,
στεκει ώμορφο έα μικρό σπιτακι.
Στραβυί ολίγο οί τοϊχοι κι' ή σκΓ.ιη,
καί ιακροοκοπικό παραθυράκι,
Γέρν' απ' τα χρόνια ή πόρτα ή χα-
μ»ιλή,
χαρούμενο γαυγίζει τό σκυλλί
πουλάκια τραγουδάνε χαρωπά,
ό ήλιος ξεψΐ'χά— καί τα λοιπά.
Στόν κόκκινο τόν ήλιο τοΰ βράδυον,
στό παραθύρι ή μάννα καθισμένη,
δίνει τό στήθος τοΰ μικροΰ ποαδιοΰ,
κι' εχει, άπ' τόν ήλιο, όψι ψλογισμένη.
Τ' άγόρι δροσερό καί παχουλό,
σάν μήλο μαγουλάκια στρογγνλό.
Χαιδευτικά ή μαμά τού τοΰ χτυπφ,
τα πόδια τα μικρά—καί τα λοιπά.
Ή γάτα κααπουριάξει τό κορμί.
Μά ξάφνου μιά μυϊγα την πειράξη,
τή διώχνει μέ τό πόδι της μ' όραή
σαν αύλικός κα'ι πάλι καχιπουριάζει.
Ή μάννα τό παιδάκι της
πού τα ματάκια τού ήσυχα φ
καί δλέπει στ' όνειρό τού χαρωπά
Άγγέλους τ' οΰρανοϋ—καί τα λοιπά.
II
'ΚΕΙ
ΤΒ
(ΤΟΥ ΤΗΟΜΑΣ ΜΟΟΚΕ)
"Αχ, 'κεΐνο 'κεΐ τό σήιιαντρο
πού παίζει βράδυ βράδυ,
πρίν έλθη τό σκοτάδι,
την ώοα τοΰ σπίρνοϋ'
Πόσες γλυκές ένθύμισες
στό νοϋ μου, πάλι, φέρνει
καί πΛ; μοΰ συνεπαίρνει
γλυκά καρδιά καί νοϋ'
Τό ήσυχο σπιτάκι μας
τή νειότη μοΰ θυμίζει,
καί πίσω δέν γυρίζει
«πόν κόσαο, πού πέρνη.
Κα'ι τή στιγιιή, πού τ' άκουσα
την ύστερνή τή μερά,
νά χύν,ι στόν άέρα
τούς ήχους τού ξανά'
Κεΐνα τα χρόνια πέρασαν,
πόσες καρδιές πού άνθοΰσαν
έτότες κι' άγαποΰσαν
τόν κόσμο πού περνςΐ.
Τώρα τό ίδιο σημαντρο
έκεΐνες δέν τ' άκοΰνε,
στό χώμα κατοικοδνε,
βαθειά και σκοτκινά.
"Αχ' 'κεΐνο 'κεϊ τό σήμαντ^ο
γλυκά βά παίζη άκόμα,
όταν κι' έγώ στό χώμα
θε νάμπω σκοτεινά.
Καί τότε στόν ψευτόκοσμο,
άλλες καρδιές θ' άνθοϋνε,
γλυκά νά τραγουδοΰνε,
τό στΒΐαντοο ΐανά'.....
18
1929.
1929.
ΝΑ ΕΗΛΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΗΣΑ Υ ΡΟΣ
• Ό Κομψότατος Χρυσοδε^ένος Τόμος
ΜΕ 448 ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΕ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ
Δίδεται χάρισμα είς τούς θαυμαστάς τοθ «Έθνικοΰ Κήρυκος»
Ο ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΖΩΗΣ
ΤΟ ΠΡβΤΟΦΑΝΕ- ΚΟΜΨΟΤΕΧΝΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ
ΤΟΥ «ΕΘΝ. ΚΗΡΥΚΟΣ»
ΤΟΥ 1929
Είναι:
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟΝ,
ΤΟ ΚΟΜΨΟΤΕΡΟΙί
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΤΕΡΟΝ
βιβλίον έξ δσων εχουν, εκ¬
δοθή μέχρι τοϋδε είς την
Ελληνικήν γλώσσαν.
Μέ ύπερτετρακόσια θέμα
τα. Πρωτάκουστος πλοϋ-
τος ΰλης. Φιλολογία, Ί-
στορία, Επιστήμαι, Τέ-
χναι, Πολιτική, Εύθυμο-
γραφία, Βΐομηχανία, Έμ
πόριον. Κάθε κλάδος της
ανθρωπίνης ζωής άντι-
προσωπεύεται άφθόνως.
Ιδιαιτέρως έρευνώνται
τα προβλήματα των Έλ-
ληνοαμερικανών. Γενική
'Επιθεώρησις των Έλλή-
νων της διασποράς:
Άνά την Αυστραλιαν,
Άνά την Αίγυπτον,
Άνά την Ευρώπην κτλ.
Φυλλομετρήσατε τόν
Τόμον διά νά Ίδητε μό-
νοι σας δτι·δσα γράφομεν
ίΐναι κατωτέρα της αλη¬
θείας. 4
ΕΚΤΟΣ της πλουσι¬
ωτάτης ΰλης, τό
Εγκυκλοπαιδίαν Ήμε-
ρολάγοιν κοσμεϊται καί
μέ ύπερτριακοσίας άφθά-
στου τέχνης εΐκΟΛ'ας. Αί
περισσότεραι έξ αυτών
είναι τυπωμέναι πολυ-
χρωμικώς. Είκόνες μεγά-
λων καλλιτεχνών, Έλλή-
νων και Εύρωπαίων. Ά-
πό την σημερινήν καί άπό
την κλασσικήν Έλλάδα
καί άπό βλα τα κέντς"χ
της Τέχνης, της Εύρώ-
πης καί Άμερικής. Ή
ίστορία τοΰ Άμερικανι-
κοΰ πολιτισμοϋ πλουσίως
είκονογρ αφη μένη.
ΤΟ
άΛΤιπροσοοπεύει μίαν ά-
φθάστου τελειότητος καλ
λιτεχνικήν Πινακοθήκην
δλων των αίώνων καί ο-
λων των Εθνών.
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,
ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΕΧΝΗ
Ουδέποτε εχει παρουσια¬
σθή τελειοτέρα έκτύπω-
σις. 'Επί χάρτου βαρυτί
μου. ΤΙ βιβλιοδεσία τοϋ
εργου είναι απαραμίλλους
πλουσία.
Κα. όλος «—;., πλοντος, με *»*¥«·. Ρ« -—*«-- «—, ^ -^ τά 448 σελΒ ^ ^^^^,, οεμένο1,
—~ το« 1929, Μ—, χοριομα^ <^1 ΕΝΟΣ μο™ν 8ολλαοί<™, χΛήη^ μέο&ς τδν τεραστίων ^Μανών ^^ ,ον.
Ιΐαβετε το Ε«—^ηλ~ Ημερο^ νά τ6 έντ^σητε, νά σχολί,^ τάς 6ι6λι09ήχας «~. χ,Λ^ Τ0 „ είς τ(Λς ίδ,χσίς
οον <«. τ«™ς ο———— Οας, ,— „——ς σας, τ(Λς ,»„„; σας. Τ6 εύ9ηνό _ Λ<^ά ^ ^^ άξίο5.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ Ι!ϋ ΔΟΛΛΑΡΙΟΝ
Κάμετε την παραγγελίαν σας σήμερον, πρίν έξαντληθχ} τό έργον. Αυριον
θά είναι άργά, διότι δέν θά τό εΰρητε.
,■».·.
ΑΠ0Κ0ΨΑΤΕ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΡΚΙΝΤΙΝΟ
ν. υ.
"Ονομα ..
Διεΰθυνστς
Πόλις ...
' 14° λνβ812βΛ δΐΓββΐ ν. υ. αΐγ.
!0ΜΗ:Τ Σδς ίσω"λείω δολλ. 1.00, «α πλέον καί τα
Ιιτ^. ΐ^ παν<~λησιν δπως μοί άποστείλητ· τό
ΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ» τοθ ^
χοΐί
ιιιιιιιιιυι
.6«ν°ς τού άγοραστοϋ.
1ί δώ ^*
«
δι' £££ 2
νά τό τα- η
έ 3
σας, εί(
"·*·"- ■-ΜΑΜ
II*··.·····»···.·»····
■·»■·■·····«.····■■··■■ ■••"Μ
€ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ&— ΚΥΡΙΑΚΗ, Π ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.
ΤΟΥ κ. ΓΡΗΓ ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ
"ΠΟΝΟΙ-ΣΤΟΝΟΙ
νσ
Κι' δμως! Στόν έρημικό
(ης γειτονιάς, μέ τα
α τού γεμάτα λονλον-
οοίτσια, νά σου μπροστά
5 <%οιητής!» Τόν εύλογη- Μόλι; μέ εΐδε, τοά&ηξε <κζν Ιη κόκκινο βιολιο κι ^ ετρε- ϋά πάνω μου όλος χα,ρα. γ 9ά ΰοϋ τδστελνα στό σπίτι, ;$1ιε, μά καλλίτερα ποΰ σέ συ- £> νά σσΰ τό δώ«ι> στά χέρια
χάνοι-νταί τόχο συχνά τα 6ι-
!,.. Όρίστε' Είναι ή καινοΰρ
σνλλογη'... Μοσκοοολά-
ι τό μελάνι, άααααα!...
ι ίπύτο άντίτυπο, φίλε μου'
;» το %αί διάβασέ το μέ καρ-
ϊά μοί τό φόρτωσε.
ήρα, — τί νακανα; — κα'ι
α; μιά ματιά στό ξώφυλ-
,^ιοίστησα τόν ποιητή μέ λο-
Ιεομα. Άτο μεσα μου δμως
_>ιόαονν την ώρα καί την στιγ
[ Στό δρόμο, προτιμω νά μοΰ
)«οι<ν ενα λάχανο παρά ενα . "Επειτα, τί ήταν το 6ι·6λίο »; Μιά συλλογή) άπό στίχους {ίχΗθύ νεροΰ, — τόν ήξερη ν ποιητή, — μέ τόν νελοΐο τί- «ΠΟΝΟΙ, ΣΤΟΝΌΙ»... ; δέν ι}οίχα τα θο-^οος νά τό ,ω. Καί ναϊιαι τώρα ΰχοχρεω- ςνάτό σοΰρνω μαζύ μου στής .οτόν περίπατο, καί νά το ί<χϋ στό σπίτι μου, γιά νά ξω σε ιιιά στίιβα άπό άχρη- α, την όπλτ,γή τοΰ σπι- νά τό πετάξω άιιέσΊ»; ρό σνουτιδιων πού πε ·ί- χάρρο 0£ μίαν άκρη τοϋ Μ'^άν γΰριζε εξίβφνα «.. ,Ρ&ποΰδέν εϊχε μακρΰνει α¬ ι», Έπειτα, ενα ακοπο όιολίο ο ονάτιηο, παΰ μύριζε μελά- «Ι νόταν τό λυ^ηγθηκα. Τ^ «αί τα κορίτσια, ποΓ· λθήσ- άπό τα μπαλ λή ^ήντελίτήτηςπροσ- Α, δεν συμφέρει νά ξα- νεις ετσι τόν κόσμο! βο λοιπήν μέ τό χόχκινο "0 *εΡι Δυστυχώς δή- γα>
«χσαμιάτσέτη μου.'Βκ>ΐ-
^φεχάτιχερούΛ
^ Γιατί μέ την τρί¬
την εγνώριζα 15 γρόνΓα,
.. την αΐσνησι τοΰ
καλόν. Μουλεγε άτέλευτα γιά την
χόρη της ποϋ σπούδαζε μονσική
<ηό Π αρίσι καί θ' άρχόταν σέ Η- > ο^ νά δώστι Ινα κονσέρτο, ίσα>ς κ ά
Ε·υό. ν. Μιλωντας, πήρε μιά στιγμή
(■τα χέρια - - τό ϋυδλίο, ποΰ τό
ίΐχα άφπ^τ» στό χαμηλό τραπεζάκι
τού ν.απνίσματος καί, σάν άφηρτ^-
μένη, αρχισε νά το ξεφυλλΐΧτι.
«*Αχ, καί νά τής αρεσε! εέΐα ι,;-
σα μου. Νά τδθελε, νά μοΰ τό ζη-
τοΰσε δανεικό!»
Άλλά πον! Τό ξειιώραμα της
καλής χνρίας δέν είχε φθάση άχο
μη ώς έκεΐ Σέ λίγο. δφησε πάλι
τό βϋβλίο στό τραπεζάκι μ' Ιναν
έκφραστικό μο^φασιιό. Σάν ναλε-
γε:
<~ί ο-άχλες είν' αύτές; Άκόμη γράφουν Στόνους;...» ^ "Εξαφνα μόν ήρθε ή Ιδέα. .. ί·ά Εεχάσω, φενγονταο. τό κόκκινο 6ι6λίο έκεΐ στό τραπεζάκι. Άλλα δέ μοΰ πέτυχε. Τή στιγμή ποϋ τή χαιρετονσα, ή ύποχρεωτική κυρία τό είδε ή τό ιτυμήθηκε. Καί μ' Ε¬ ναν τρόμο στή φωνή, σάν νά μ' ?6λεπα νά τρεχω σ' έναν γκρεμνό. — Τό &6λίο σαςϋ μόν φώναί-ε. Μην τό ξιχάστε!. .. — "Α, τί άφηρημένος! Μερσί, :α·ρία!... Καί όπως ό πντγμένος ποΰ πιά- νεται άπό τα μαλΡ.ιά τού, πρόσίτε- σα δσο μπαροΰσα πειό {«ποβληττκα · — Άλήθεια, μήπως θελατε νά Γ·άς τό άφήσω · · · νά τό διαβαστε. Καί. .. καί μοΰ τό δίνετε δταν ξα- νάρτ}ω.. . —"Α, μπά! μπσ! φώναξε ή κν- οία, οάν νά τής έπρότεινα νά κα¬ ταστή σαι'ρα, Σάς ευχαρίστου ^ρΡα'! Κανί)ς μιλοΰσαμε διάδασα μεοι- κοϋς στίχονς. Μοΰ φτάνουν... 'ΑπελπισίαΙ Φοοτάχθηκα πάλι τό ά>ήκωτο βάρος καί τό κονβάλησ ·.
ώς τό σεδαστό σπίτι τοΰ σέβαστου
Γ+ίλου, δπου επρεπε νά τόν ίδιο γι«
μιά σεβαστή ΰπόθεσι. ..
Μεσόκοπος κι' αυτός, πλούσιος,
μακάριος. Στόν καιρό τού, κάτι Γι-
νακατευόταν μέ τα γράμματα, κά¬
τι διάοαζε. Μ' άπό τότε ποΰ τοϋ
ςχ>ρτωσαν, — οί άλιτήιριοι! —- την
διεΰθννσι μιάς 'Εταιρείας, δέν εύ-
καιροΰσε ν' άπολαμβάντΐ) παρά τό
«Ρωμηο» τοΰ —σύρη κάθε Σάο-
βατο. '
"Ας είναι. Π έταξα τό κόκκινο
δώλίο στήτ ακρη τοΰ καναπέ κηί
μίλησα μέ τό φίλο μου ώς ενα τέ-
ταοτο σοόαοώτατα. Έ, αύτη τί)
φορά τό ξέχασα στ' άλτιθεια! Είναι
θ&ΰμα μάλιστα πώς ύ\μηθηκα φεΰ-
γοντας καί τό μπαστούνί μου.. .
Βρεθηκα ^ δΡ0^0 ^ χ° νω"
μου άκόμα στήν ΰπόθεσι. Δέν εΐ-
χά ξαναΐΗ^μηιθη τό βιβλίο, γιά νά
χαρώ ποΰ τό ξεψ)ρτο>θηκα. "0-
ταν εξαςρνα... άκοΰω ν' άνοίγονν
ίνα τζαμι βιαστιν.ά, καί βλε'πιο σ·)
ϊοόγειο παράίτ'ρο τό φ^ο μου τόν
ϊοιο μέ τό 6ιβλίο στά χέρια!
-— Δέν είναι, νομίζω, δικό σο
αΐτό;
—"Α, ναί!.. . μπαρντόν, τό
ξέχασα... Ευχαρίστου πολύ...
Άλήίθεια δμως, μήπ<ι>ς τΐ'χόν θέ-
λεις;...
Δέν .τρόφθασα ν' άποτελειώσω
1 καί τό τουβλίο μέ κτύπτ,σε στόν ώμο.
' Ό φίλος μου μού τό πέταξε λί-
'Α
νου ,Ρ^θχος Ουΐλλιαμ Α. Μόφφεττ, άνερχόμενος επί τού
τ<>ϋ άΓ^°στ,ατου «Βολουντήαο» έν Λός "Αντζελες. Άριστερα
εΡ°°7«του Κάρλ Λάνζ, άσκεπήο Δεξι?, ό πλοίαρχος Γ.
• Μακ Κέυ, δοηθός τού ναυάοχου.
Ό Χένρυ Φόρδ, κόχτων την τούρταν, την οποίαν τώ εδωσεν ό θωμάς "Ε-
δισον έπ' εύκαιρίςι τής 66ης έπετείου τού.
— Τί; νά τό διαθασω; "Οχι,
ευχαρίστου. "Επαψα ποό πολλοΰ νά
δυαιβάζα) Στόνους, Πόνους, Τό-
νους καί Φόνους!...
Παει! Τώρα ηαουν ύποχρεωμε-
νος νά τό κουβαλώ καί σ' δλο τόν
περίπατο. Νά είχε τουλάχιστον ξώ-
φυλλο της άνθρωπιά;! Μ' αΐαό τ'ι
ορλογοκόκκινο ήταν άνυπόφο^ο'
Μιά πρόκλησι, ενα ξαφναασμα, μιά
μονντζα στά μάτια ταΰ κόσμον,
θά νό;ιιζαν κι' δλα πώς τδχα πά¬
ρη μσζύ μου.. γιά έπίδειξι!
Κΰτταζα δεξιά κι' άριστερά νσ
6ρώ κσνίναν πειό πρόθυμο νά μέ
ξεφορτώστ> Τίποτα! Έκεΐνο τό
δράδυ, γιά την τύχη μου, οί κοντοί
είχαν γίνη όχραντοι. Παντοϋ εξν-
~όι! Αί ν άπήντη<τα ουτε καποιον γνωοτό ιιου «βιβλιοφάτγο», άπ' αύ τους ποΰ τα διαόαζουν δλα, οΰτε' Ινα γηραιό. .. φοιτητή, ποιητίι έπίσης τοΰ γλυκοΰ νε;οοϋ, ποΰ ά>
ρισμενω; ή κόκκινη συλλογή θα
τόν ιενδι-ύφερε. ..
Περνώντας άπό τόν κατνοπώλη
μου, στη,ν πλατεΐα τοΰ Συντάγμι-
τος, σλί<τρθηκα μιά στιγμή νά τ" Ο άφήσω τό 6£λίο νά μοΰ τό φυλά¬ ξη τάχπ ώς τό γυρισμό, καί νά γνρίσω ιχπο αλλο δρόμο.. . θυμηΥ §ψ.α δμΛΚ πως άπό τό ίδιο καπνο- ποίλεΐο -, (κώνιζε κι' ό ποιητής. Κο' ποτε βέ^-αια δ καπνοπώλης θά τοΰ τδλεγε, ό ποιητής ·θά μοΰκανί φρι- ντά παράπονα γιά την «λήθφ> καί
θαμουν {ιποχρεωμένος νά δικαιο-
λογητΚΰ καί νά τό ξαναπάιοω.
Τόν ίοιο κίνδυνο ετρεχα άν τα-
φινα <ττό ζαχαροπλαστεΤο, στό κα φενεΐο, στό έστιατόριο... Έκεΐνο τόν καιοό, όλέπετε, δέν είμα* ρ στί)ν Ά-θήνα παρά δέκα δνθρο ποι, πον συ"*νάζαιιε στά ιδία κέν- τρα καί γνωριζόυ-αστε' δλοι σάν τα καλπικα αστρα.. . ΆΛελπισ].ιένος άπ' δλες τής με ριές, νευρι-σσιιένος, φουρκισμένος καί κοι ρασμένος σάν νά σήκωνα οκάδες, πέρασα κι' άπό τα γραφεΐα της εφημερίδος δπου ημουν τότε οιτνεργιίτης. "Ετπ νατά τύχη, νιατ' ήταν στο δ·ρόμο μου, — ύδός Φιλελλήνων - είδεμή τό αρθρο μου τό είχα στεί- λει άπό τό μεσημερι. "Αμα δμως είδα έκεΐ στήν είσο δο, μτγάλο, και.νούργιο, προκλη- τικό τό γραμματοκιβωτιο, μοΰ ·ήρ- 9ε ή πειό. . . σατανική ϊδέα άπ' ί λες: Νά ρίξω, νά πετάξω, κεΐ με- σα σάν εκθετο τό κόκκινο 6ι^.ίο ναί. .. δ,τι γίνει άς γίνη! Επί τέ- λους δίν ·θά τό πετοΰσα στά σκον- πίδια τοΰ δοόμου. Θά τδορισκαν, θά νόίΐιζαν πφς τό στέλνει στήν ζ. φΓ^ιερ'δα ό ποιητής, μπορεΐ ν' ά- νήγγειλ?.αν καί την έ'κδοσί τού, μπο (εί ά/όμα,, — ήξερα κι' έγώ ποί¬ ος εζυπνος συντάκτης θά τό διά βαζε; — νά τό εκριναν κ' ένυν>
οιαστ' κά.
"Ο.τι ήθελον! "Ας εγραφσν μα
κάρι πώς ηταν τό άριστούρ·γ··ημα
των αίίίνων! 'Εγώ νά τό ςεφορ-
τιβθω.
Τδ.ΐα καί τδκανα.
εΐσοδο, έκείνη την ό>ρα
έ έ
ι , η η ρ
δέν ήταν κανένας. Μέ καποια στρ*
βλ τό βιβλίο περασε άπό την
τοΰ κουτιοϋ.
φ .. Έφνγα ν' άποτελειο>
οο> τόν περίπατο μου, έλαφρός, ό-
νακοιοφισιιενος, χαοούμενος δπω;
είχα ξεκινήστ».
Την άλλη μερά στό σπίτι μου,
ένω ήσύχαζα τ' άπομεσήμερο, ζα·
λισμτ'νος στό ντιΰάνι τοΰ γραφεί¬
ον καί σκεπτόμενος κάθί αλλο άπο
την χθεσινή μου περιπετεια, άκού-
ω αξαφνα νά χτνποΰν καί νά τραν-
τάζουν την κλειδωμένη πόρτα.
Πετάχτηκα υνμωμένος καί φώ-
ναξα:
Έ! ποίος είναι; Δέν σάς εΐπα νά
μή μ' ένοχλήτε αύτη την ωρα;
Ή φωνή τοΰ μικροΰ μου ΰπη>
ρέτη άπ' εξω:
— Μά είναι άνάγκη.. Σάς γν
ρεύοσν άπό την εφημερίδα. ..
Άπό την έψημερίδα;. . · Στά>
σου, γιατί τό πράγμα άλ?.άζει!
ΜπορεΙ νά μην ήταν ουτε τΐτύλλσυ
πήδημα· μπορεΐ δμίθς νά είχε κτ-
ρυχθη κι' ό πόλεμος κατά της Τουρ
κίας.. .
Ό ύπηρέτης μου αΰτό τοξερε.
Μόν όν άμα μέ γύρευαν άπό την ϊ-
φηυερίδα, είχε τό δικαίοομα νά μέ
«ένοχλίρ' δ,τι ώρα κι' άν -ηταν.
'Λνήσυχος, σχεδόν φοόισμένος,
ξεκλειδώνα>, άνοίγω καί τί νά ίδω;
Τό κόκκινο 6ι6λίο!
Τό κρατοΰσε καί μοΰ τό ετεινε
ό ^Γιώργης, τό παιδί τοΰ γραφεί·»
ου!
Νά πάο/ ή όργή!
— - Καί γι' αύτό μόνο ήρθϊς,
μωςέ Γιώργηι;
-- Βεβαία... Στό γραφείο,
όλίτετε, τα 6ι6λία χάνονται. Τα
παίρνει άοώτιγτα ενός κι' αλλος.
Ό κύριος .Διενϊτνντής, οόμα είδε
πώο αύτό είναι γιά σάς, μοΰ είπβ
νά σάς τό φέρω άμέσως μή σάς τό
πά·Γ·σνν.
— Κι' έ'τρεξες κακόμοιρε.. .
— Χρέος μόν!
— Μά καλά! άπό ποΰ είδε ό κύ¬
ριος διευ&υντής πώς τό όιόλίο αΰ¬
τό είναι γιά μενά; ρώτησα μέ θυ-
μό. σάν νά ιχοΰ είχε αποδώση ό
σνθρωπος κανένα εγκλημο. Οντε
τιινία εχει, όντε έπιγραφή, όντε
διάβολο!
Άμ' έδω; έκαμε ό νπη,ρέτης μέ
ζαχαιοενιο χαμόγελο.
Καί γύρισε τό κόκκινο έξώφυλ-
λο.
Άλλοίμονο! Αύτό δέν τό είχα
Ιδη, δέν είχα συλλογισθή. Άλίτθινα
τό πρώτο έκεΐνο άντίτνπο ήταν δι¬
κό μόν. Στό άπομέσα ξώφυλλο, τό
ασπρο, ό κακόμοιρος ό ποιητής εί¬
χε γραμμενη «ίδιοχείρως» την σχε-
τική αφΐΐρωσι!
Δέν είχα .-ταρά νά ύποταχθώ στό
μοι^αϊο.
Ηύχαρίστησα τό Γιώργη, μήνυ-
σα τής ■θερμότερες εύχαρίστίες
μου στόν κ. Διευθ/υντή, πηρα τό 6ι-
βλίο καί τό αφησα, — δέν τό πέ-
ταιξα πειά, — σέ μιά στί6α άπό α-
χρηστα εντυπα — την πληγή τον
σπιτιοΰ μου...
Άλήθεια, πόσα εχυ>! Άπό μέοα
ε ίδ λ&ί
σέ μερά, οί
ό
μ
τους πλιγ&αί-
έΐδ ά έ
νουν, νψοόνονται, θεριεΊδοι.'ν νά μέ
πνίξουν. Ποΰ τόπος πειά καί για
κανένα χρήσιμο! Καί νά συλλογι-
έμαι πώς 6εν ύπάρχει τρόπος νά
ξεκάμω αύτά τα βϋβλία μέ τοΰς
Πόνους καί Στόνους. "Ολα ε-
χουν... άφιεοώσεις!
Ή κ. "Αννα Κλάρκ κατήγγειλε τόν Μάοβιν Τέυλωρ, 24 Ιτών, επί άπαγωγχ)
τής Θυγατρός της Ελένης, 16 έτών. Ή Ελένη είς τό δικαστήριον τοδ
Κάμδεν, Νέας Ίεοσέης, είπεν δτι ή μητέρα προέβη είς την καταγγϊλίαν ά¬
πό ζηλοτυπίαν. Ό δικαστής άπέρριιΐ* την καταγγεΐίαν καί ί|νωσε τό ζεΰ-
νος- Ίδο·ι αύτοι
ΤΟΥ κ. ΓΡΗΓ ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ
"ΠΟΝΟΙ-ΣΤΟΝΟΙ
νσ
Κι' δμως! Στόν έρημικό
(ης γειτονιάς, μέ τα
α τού γεμάτα λονλον-
οοίτσια, νά σου μπροστά
5 <%οιητής!» Τόν εύλογη- Μόλι; μέ εΐδε, τοά&ηξε <κζν Ιη κόκκινο βιολιο κι ^ ετρε- ϋά πάνω μου όλος χα,ρα. γ 9ά ΰοϋ τδστελνα στό σπίτι, ;$1ιε, μά καλλίτερα ποΰ σέ συ- £> νά σσΰ τό δώ«ι> στά χέρια
χάνοι-νταί τόχο συχνά τα 6ι-
!,.. Όρίστε' Είναι ή καινοΰρ
σνλλογη'... Μοσκοοολά-
ι τό μελάνι, άααααα!...
ι ίπύτο άντίτυπο, φίλε μου'
;» το %αί διάβασέ το μέ καρ-
ϊά μοί τό φόρτωσε.
ήρα, — τί νακανα; — κα'ι
α; μιά ματιά στό ξώφυλ-
,^ιοίστησα τόν ποιητή μέ λο-
Ιεομα. Άτο μεσα μου δμως
_>ιόαονν την ώρα καί την στιγ
[ Στό δρόμο, προτιμω νά μοΰ
)«οι<ν ενα λάχανο παρά ενα . "Επειτα, τί ήταν το 6ι·6λίο »; Μιά συλλογή) άπό στίχους {ίχΗθύ νεροΰ, — τόν ήξερη ν ποιητή, — μέ τόν νελοΐο τί- «ΠΟΝΟΙ, ΣΤΟΝΌΙ»... ; δέν ι}οίχα τα θο-^οος νά τό ,ω. Καί ναϊιαι τώρα ΰχοχρεω- ςνάτό σοΰρνω μαζύ μου στής .οτόν περίπατο, καί νά το ί<χϋ στό σπίτι μου, γιά νά ξω σε ιιιά στίιβα άπό άχρη- α, την όπλτ,γή τοΰ σπι- νά τό πετάξω άιιέσΊ»; ρό σνουτιδιων πού πε ·ί- χάρρο 0£ μίαν άκρη τοϋ Μ'^άν γΰριζε εξίβφνα «.. ,Ρ&ποΰδέν εϊχε μακρΰνει α¬ ι», Έπειτα, ενα ακοπο όιολίο ο ονάτιηο, παΰ μύριζε μελά- «Ι νόταν τό λυ^ηγθηκα. Τ^ «αί τα κορίτσια, ποΓ· λθήσ- άπό τα μπαλ λή ^ήντελίτήτηςπροσ- Α, δεν συμφέρει νά ξα- νεις ετσι τόν κόσμο! βο λοιπήν μέ τό χόχκινο "0 *εΡι Δυστυχώς δή- γα>
«χσαμιάτσέτη μου.'Βκ>ΐ-
^φεχάτιχερούΛ
^ Γιατί μέ την τρί¬
την εγνώριζα 15 γρόνΓα,
.. την αΐσνησι τοΰ
καλόν. Μουλεγε άτέλευτα γιά την
χόρη της ποϋ σπούδαζε μονσική
<ηό Π αρίσι καί θ' άρχόταν σέ Η- > ο^ νά δώστι Ινα κονσέρτο, ίσα>ς κ ά
Ε·υό. ν. Μιλωντας, πήρε μιά στιγμή
(■τα χέρια - - τό ϋυδλίο, ποΰ τό
ίΐχα άφπ^τ» στό χαμηλό τραπεζάκι
τού ν.απνίσματος καί, σάν άφηρτ^-
μένη, αρχισε νά το ξεφυλλΐΧτι.
«*Αχ, καί νά τής αρεσε! εέΐα ι,;-
σα μου. Νά τδθελε, νά μοΰ τό ζη-
τοΰσε δανεικό!»
Άλλά πον! Τό ξειιώραμα της
καλής χνρίας δέν είχε φθάση άχο
μη ώς έκεΐ Σέ λίγο. δφησε πάλι
τό βϋβλίο στό τραπεζάκι μ' Ιναν
έκφραστικό μο^φασιιό. Σάν ναλε-
γε:
<~ί ο-άχλες είν' αύτές; Άκόμη γράφουν Στόνους;...» ^ "Εξαφνα μόν ήρθε ή Ιδέα. .. ί·ά Εεχάσω, φενγονταο. τό κόκκινο 6ι6λίο έκεΐ στό τραπεζάκι. Άλλα δέ μοΰ πέτυχε. Τή στιγμή ποϋ τή χαιρετονσα, ή ύποχρεωτική κυρία τό είδε ή τό ιτυμήθηκε. Καί μ' Ε¬ ναν τρόμο στή φωνή, σάν νά μ' ?6λεπα νά τρεχω σ' έναν γκρεμνό. — Τό &6λίο σαςϋ μόν φώναί-ε. Μην τό ξιχάστε!. .. — "Α, τί άφηρημένος! Μερσί, :α·ρία!... Καί όπως ό πντγμένος ποΰ πιά- νεται άπό τα μαλΡ.ιά τού, πρόσίτε- σα δσο μπαροΰσα πειό {«ποβληττκα · — Άλήθεια, μήπως θελατε νά Γ·άς τό άφήσω · · · νά τό διαβαστε. Καί. .. καί μοΰ τό δίνετε δταν ξα- νάρτ}ω.. . —"Α, μπά! μπσ! φώναξε ή κν- οία, οάν νά τής έπρότεινα νά κα¬ ταστή σαι'ρα, Σάς ευχαρίστου ^ρΡα'! Κανί)ς μιλοΰσαμε διάδασα μεοι- κοϋς στίχονς. Μοΰ φτάνουν... 'ΑπελπισίαΙ Φοοτάχθηκα πάλι τό ά>ήκωτο βάρος καί τό κονβάλησ ·.
ώς τό σεδαστό σπίτι τοΰ σέβαστου
Γ+ίλου, δπου επρεπε νά τόν ίδιο γι«
μιά σεβαστή ΰπόθεσι. ..
Μεσόκοπος κι' αυτός, πλούσιος,
μακάριος. Στόν καιρό τού, κάτι Γι-
νακατευόταν μέ τα γράμματα, κά¬
τι διάοαζε. Μ' άπό τότε ποΰ τοϋ
ςχ>ρτωσαν, — οί άλιτήιριοι! —- την
διεΰθννσι μιάς 'Εταιρείας, δέν εύ-
καιροΰσε ν' άπολαμβάντΐ) παρά τό
«Ρωμηο» τοΰ —σύρη κάθε Σάο-
βατο. '
"Ας είναι. Π έταξα τό κόκκινο
δώλίο στήτ ακρη τοΰ καναπέ κηί
μίλησα μέ τό φίλο μου ώς ενα τέ-
ταοτο σοόαοώτατα. Έ, αύτη τί)
φορά τό ξέχασα στ' άλτιθεια! Είναι
θ&ΰμα μάλιστα πώς ύ\μηθηκα φεΰ-
γοντας καί τό μπαστούνί μου.. .
Βρεθηκα ^ δΡ0^0 ^ χ° νω"
μου άκόμα στήν ΰπόθεσι. Δέν εΐ-
χά ξαναΐΗ^μηιθη τό βιβλίο, γιά νά
χαρώ ποΰ τό ξεψ)ρτο>θηκα. "0-
ταν εξαςρνα... άκοΰω ν' άνοίγονν
ίνα τζαμι βιαστιν.ά, καί βλε'πιο σ·)
ϊοόγειο παράίτ'ρο τό φ^ο μου τόν
ϊοιο μέ τό 6ιβλίο στά χέρια!
-— Δέν είναι, νομίζω, δικό σο
αΐτό;
—"Α, ναί!.. . μπαρντόν, τό
ξέχασα... Ευχαρίστου πολύ...
Άλήίθεια δμως, μήπ<ι>ς τΐ'χόν θέ-
λεις;...
Δέν .τρόφθασα ν' άποτελειώσω
1 καί τό τουβλίο μέ κτύπτ,σε στόν ώμο.
' Ό φίλος μου μού τό πέταξε λί-
'Α
νου ,Ρ^θχος Ουΐλλιαμ Α. Μόφφεττ, άνερχόμενος επί τού
τ<>ϋ άΓ^°στ,ατου «Βολουντήαο» έν Λός "Αντζελες. Άριστερα
εΡ°°7«του Κάρλ Λάνζ, άσκεπήο Δεξι?, ό πλοίαρχος Γ.
• Μακ Κέυ, δοηθός τού ναυάοχου.
Ό Χένρυ Φόρδ, κόχτων την τούρταν, την οποίαν τώ εδωσεν ό θωμάς "Ε-
δισον έπ' εύκαιρίςι τής 66ης έπετείου τού.
— Τί; νά τό διαθασω; "Οχι,
ευχαρίστου. "Επαψα ποό πολλοΰ νά
δυαιβάζα) Στόνους, Πόνους, Τό-
νους καί Φόνους!...
Παει! Τώρα ηαουν ύποχρεωμε-
νος νά τό κουβαλώ καί σ' δλο τόν
περίπατο. Νά είχε τουλάχιστον ξώ-
φυλλο της άνθρωπιά;! Μ' αΐαό τ'ι
ορλογοκόκκινο ήταν άνυπόφο^ο'
Μιά πρόκλησι, ενα ξαφναασμα, μιά
μονντζα στά μάτια ταΰ κόσμον,
θά νό;ιιζαν κι' δλα πώς τδχα πά¬
ρη μσζύ μου.. γιά έπίδειξι!
Κΰτταζα δεξιά κι' άριστερά νσ
6ρώ κσνίναν πειό πρόθυμο νά μέ
ξεφορτώστ> Τίποτα! Έκεΐνο τό
δράδυ, γιά την τύχη μου, οί κοντοί
είχαν γίνη όχραντοι. Παντοϋ εξν-
~όι! Αί ν άπήντη<τα ουτε καποιον γνωοτό ιιου «βιβλιοφάτγο», άπ' αύ τους ποΰ τα διαόαζουν δλα, οΰτε' Ινα γηραιό. .. φοιτητή, ποιητίι έπίσης τοΰ γλυκοΰ νε;οοϋ, ποΰ ά>
ρισμενω; ή κόκκινη συλλογή θα
τόν ιενδι-ύφερε. ..
Περνώντας άπό τόν κατνοπώλη
μου, στη,ν πλατεΐα τοΰ Συντάγμι-
τος, σλί<τρθηκα μιά στιγμή νά τ" Ο άφήσω τό 6£λίο νά μοΰ τό φυλά¬ ξη τάχπ ώς τό γυρισμό, καί νά γνρίσω ιχπο αλλο δρόμο.. . θυμηΥ §ψ.α δμΛΚ πως άπό τό ίδιο καπνο- ποίλεΐο -, (κώνιζε κι' ό ποιητής. Κο' ποτε βέ^-αια δ καπνοπώλης θά τοΰ τδλεγε, ό ποιητής ·θά μοΰκανί φρι- ντά παράπονα γιά την «λήθφ> καί
θαμουν {ιποχρεωμένος νά δικαιο-
λογητΚΰ καί νά τό ξαναπάιοω.
Τόν ίοιο κίνδυνο ετρεχα άν τα-
φινα <ττό ζαχαροπλαστεΤο, στό κα φενεΐο, στό έστιατόριο... Έκεΐνο τόν καιοό, όλέπετε, δέν είμα* ρ στί)ν Ά-θήνα παρά δέκα δνθρο ποι, πον συ"*νάζαιιε στά ιδία κέν- τρα καί γνωριζόυ-αστε' δλοι σάν τα καλπικα αστρα.. . ΆΛελπισ].ιένος άπ' δλες τής με ριές, νευρι-σσιιένος, φουρκισμένος καί κοι ρασμένος σάν νά σήκωνα οκάδες, πέρασα κι' άπό τα γραφεΐα της εφημερίδος δπου ημουν τότε οιτνεργιίτης. "Ετπ νατά τύχη, νιατ' ήταν στο δ·ρόμο μου, — ύδός Φιλελλήνων - είδεμή τό αρθρο μου τό είχα στεί- λει άπό τό μεσημερι. "Αμα δμως είδα έκεΐ στήν είσο δο, μτγάλο, και.νούργιο, προκλη- τικό τό γραμματοκιβωτιο, μοΰ ·ήρ- 9ε ή πειό. . . σατανική ϊδέα άπ' ί λες: Νά ρίξω, νά πετάξω, κεΐ με- σα σάν εκθετο τό κόκκινο 6ι^.ίο ναί. .. δ,τι γίνει άς γίνη! Επί τέ- λους δίν ·θά τό πετοΰσα στά σκον- πίδια τοΰ δοόμου. Θά τδορισκαν, θά νόίΐιζαν πφς τό στέλνει στήν ζ. φΓ^ιερ'δα ό ποιητής, μπορεΐ ν' ά- νήγγειλ?.αν καί την έ'κδοσί τού, μπο (εί ά/όμα,, — ήξερα κι' έγώ ποί¬ ος εζυπνος συντάκτης θά τό διά βαζε; — νά τό εκριναν κ' ένυν>
οιαστ' κά.
"Ο.τι ήθελον! "Ας εγραφσν μα
κάρι πώς ηταν τό άριστούρ·γ··ημα
των αίίίνων! 'Εγώ νά τό ςεφορ-
τιβθω.
Τδ.ΐα καί τδκανα.
εΐσοδο, έκείνη την ό>ρα
έ έ
ι , η η ρ
δέν ήταν κανένας. Μέ καποια στρ*
βλ τό βιβλίο περασε άπό την
τοΰ κουτιοϋ.
φ .. Έφνγα ν' άποτελειο>
οο> τόν περίπατο μου, έλαφρός, ό-
νακοιοφισιιενος, χαοούμενος δπω;
είχα ξεκινήστ».
Την άλλη μερά στό σπίτι μου,
ένω ήσύχαζα τ' άπομεσήμερο, ζα·
λισμτ'νος στό ντιΰάνι τοΰ γραφεί¬
ον καί σκεπτόμενος κάθί αλλο άπο
την χθεσινή μου περιπετεια, άκού-
ω αξαφνα νά χτνποΰν καί νά τραν-
τάζουν την κλειδωμένη πόρτα.
Πετάχτηκα υνμωμένος καί φώ-
ναξα:
Έ! ποίος είναι; Δέν σάς εΐπα νά
μή μ' ένοχλήτε αύτη την ωρα;
Ή φωνή τοΰ μικροΰ μου ΰπη>
ρέτη άπ' εξω:
— Μά είναι άνάγκη.. Σάς γν
ρεύοσν άπό την εφημερίδα. ..
Άπό την έψημερίδα;. . · Στά>
σου, γιατί τό πράγμα άλ?.άζει!
ΜπορεΙ νά μην ήταν ουτε τΐτύλλσυ
πήδημα· μπορεΐ δμίθς νά είχε κτ-
ρυχθη κι' ό πόλεμος κατά της Τουρ
κίας.. .
Ό ύπηρέτης μου αΰτό τοξερε.
Μόν όν άμα μέ γύρευαν άπό την ϊ-
φηυερίδα, είχε τό δικαίοομα νά μέ
«ένοχλίρ' δ,τι ώρα κι' άν -ηταν.
'Λνήσυχος, σχεδόν φοόισμένος,
ξεκλειδώνα>, άνοίγω καί τί νά ίδω;
Τό κόκκινο 6ι6λίο!
Τό κρατοΰσε καί μοΰ τό ετεινε
ό ^Γιώργης, τό παιδί τοΰ γραφεί·»
ου!
Νά πάο/ ή όργή!
— - Καί γι' αύτό μόνο ήρθϊς,
μωςέ Γιώργηι;
-- Βεβαία... Στό γραφείο,
όλίτετε, τα 6ι6λία χάνονται. Τα
παίρνει άοώτιγτα ενός κι' αλλος.
Ό κύριος .Διενϊτνντής, οόμα είδε
πώο αύτό είναι γιά σάς, μοΰ είπβ
νά σάς τό φέρω άμέσως μή σάς τό
πά·Γ·σνν.
— Κι' έ'τρεξες κακόμοιρε.. .
— Χρέος μόν!
— Μά καλά! άπό ποΰ είδε ό κύ¬
ριος διευ&υντής πώς τό όιόλίο αΰ¬
τό είναι γιά μενά; ρώτησα μέ θυ-
μό. σάν νά ιχοΰ είχε αποδώση ό
σνθρωπος κανένα εγκλημο. Οντε
τιινία εχει, όντε έπιγραφή, όντε
διάβολο!
Άμ' έδω; έκαμε ό νπη,ρέτης μέ
ζαχαιοενιο χαμόγελο.
Καί γύρισε τό κόκκινο έξώφυλ-
λο.
Άλλοίμονο! Αύτό δέν τό είχα
Ιδη, δέν είχα συλλογισθή. Άλίτθινα
τό πρώτο έκεΐνο άντίτνπο ήταν δι¬
κό μόν. Στό άπομέσα ξώφυλλο, τό
ασπρο, ό κακόμοιρος ό ποιητής εί¬
χε γραμμενη «ίδιοχείρως» την σχε-
τική αφΐΐρωσι!
Δέν είχα .-ταρά νά ύποταχθώ στό
μοι^αϊο.
Ηύχαρίστησα τό Γιώργη, μήνυ-
σα τής ■θερμότερες εύχαρίστίες
μου στόν κ. Διευθ/υντή, πηρα τό 6ι-
βλίο καί τό αφησα, — δέν τό πέ-
ταιξα πειά, — σέ μιά στί6α άπό α-
χρηστα εντυπα — την πληγή τον
σπιτιοΰ μου...
Άλήθεια, πόσα εχυ>! Άπό μέοα
ε ίδ λ&ί
σέ μερά, οί
ό
μ
τους πλιγ&αί-
έΐδ ά έ
νουν, νψοόνονται, θεριεΊδοι.'ν νά μέ
πνίξουν. Ποΰ τόπος πειά καί για
κανένα χρήσιμο! Καί νά συλλογι-
έμαι πώς 6εν ύπάρχει τρόπος νά
ξεκάμω αύτά τα βϋβλία μέ τοΰς
Πόνους καί Στόνους. "Ολα ε-
χουν... άφιεοώσεις!
Ή κ. "Αννα Κλάρκ κατήγγειλε τόν Μάοβιν Τέυλωρ, 24 Ιτών, επί άπαγωγχ)
τής Θυγατρός της Ελένης, 16 έτών. Ή Ελένη είς τό δικαστήριον τοδ
Κάμδεν, Νέας Ίεοσέης, είπεν δτι ή μητέρα προέβη είς την καταγγϊλίαν ά¬
πό ζηλοτυπίαν. Ό δικαστής άπέρριιΐ* την καταγγεΐίαν καί ί|νωσε τό ζεΰ-
νος- Ίδο·ι αύτοι
20
297 ΤΗΙΚϋ ΑνΕ.
ΝΕνν ΥΟΚΚ, ΟΙΤΥ
" ΑΥΓΟΥΧΓΟΥ, 1929
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΓΤΙΓ"-
Π 2Ο2ΕΑδτ23
ΙΝΓ ΝΕνν Υ0Κκ>
ΤΕΙ.ΕΡΗΟΝΕ ΑίΟΟΝθυΐΝ 3563
ΒΕδΤΑϋΜΝΤ ΑΠ) ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΪ ΕήΟΙΡΜΕΝΤ
ΟΕΝΕΒΑΙ. ΟθΝΤΒΑΟΤθΚβ
ιπ3, (3135565, 5ΗνβΓ Βΐϊά ΚϋχΗβη ΕηυιρηιβηΙ
Κθ5ί3ϋΓ3πί Οιΐΐ£ϋίβΓδ. ΤτΥβ δΐΐρρΐγ βνβΓγΛίηέ ιιηάβΓ οηβ
Ο ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΩΤΕΡΟΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Είς χά δΐΐθνν ΡθΟΙΠδ τής Έ-
ταιρείας μας Φά εΰρητε πλήρες
δειγματολόγιον παντός εΐδους
χρειαζομεΎου είς τα εστιατόριον
ή ζαχαροπλαστεΐα. Είς δέ τάς
αποθήκας μας θα εΰρητε πλή¬
ρη παρακαταθήκην δλων των
εΐδών.
Χ ό τμήμα σχεδιασμοΰ κα προϋ¬
πολογισμόν λίαν ευχαρίστως
Φά σάς καταρτ(στ) σχέδια κα
προϋπολογισμόν^ διά τό κατά-
στημά σας, μέ έπιμέλειαν, ακρί¬
βειαν κα εΐδικότητα άποκτη-
θεΤσαν κατόπιν πθλυετοθς πεί-
ρας.
ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΗΣ
ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ
ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΜΑΣ
ηρ Ο ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ τούτο διευθυνόμενον άπο είδι-
"*■ κόν δεδοκιμασμένης πείρας καί ίκανότητος μέ επιτε¬
λείον πεπειραμένων καί ίκανών ξυλουργών, μέ τελεία ήλεκ-
τρικά μηχανΐ)ματα, μάς φέρουν είς θέσιν οχι μόνον νά παρου-
σιάζωμεν εργασίαν τελείαν, ίκανοποιοϋσαν κάθε γοϋστο, άλ-
λά νά συναγωνιζώμεθα κάθε τιμήν άλλου έργοστασίου. Ή
έργασία ήτις θά εξέλθη τοϋ έργοστασίου μας θά έχη έπιμέ¬
λειαν εκτελέσεως, ακρίβειαν άρχιτεκτονικής, σχέδια καλλιτε-
χνικά καί διάρκειαν άντοχής ήγγυημένην.
Ό Οΐκος Μ. Ρεΐίχ 3ηά €ο., Ιηο., αποδίδων μεγίστην σημασίαν είς τό γενικόν σχεδίασμα
των καταστημάτων καΐ την εσωτερικήν διακόσμησιν, έπιθυμών δέ νά παρουσιάση Καταστημα-
τα εφάμιλλα καί ανωτέρα των Άμερικανικών, ΐδρυσε τελείαν
Ό Οίκος ούτος ιδρύθη πρό έπτά έ-
τών, άλλά κατά τό διάστημα τουτο έ'-
δειξε τοιαύτην σταδιοδρομίαν, ώστε
κατέστη μία άπό τάς μεγαλειτέρας έ-
ταιρείας τοϋ εΐδους τού καί ή ι^όνη σο¬
βαρά Έλληνική τοιαύτη.
"Ολα τα είς την Νέαν Υόρκην καί
τοίς περιχώροις καταστήματα, τα σχε-
διασθέντα, καταρτισθέντα καί συμ-
πληρωθέντα καθ' ολα παρ' ημών, ε-
χουν την σφραγΐδα τής τελειότητος
τοΰ νεωτερισμοΰ καί τής έπιμελείας.
Τα εργα μας ταυτα είναι δείγματα
της άθορύβου εργασίας μας καί τρα-
νή απόδειξις της ίκανότητος μας.
Έχομεν αποκτήση την εμπιστοσύ¬
νην τοΰ κοινοΰ, διότι είς οιονδήποτε
παρεδώσαμεν εργασίαν μάς ώμολό-
γησεν ειλικρινώς δτι ή εκτέλεσις της
εργασίας υπερέβη τάς προσδοκία;
τού.
Εΐδικότης είς την εργασίαν, τέλειαι
έγκαταστάσεις, άφθονος παρακατα-
θήκη δλων των είδών, ειδικά τμήμα-
τα διευθυνόμενα άπό εύδοκιμήσαντας
είδικούς, καθιστοΰν την Εταιρείαν
μας προτιμητέαν άπό κάθε Έλληνα
σκοπεύοντα ν' ανοίξη εργασίας, ή νά
τροποποιήση τό κατάστημά τού.
Ό Οϊκος Μ. ΓΕΙ,ΙΧ ΑΝϋ 00.
Γ€., εκτελεί κατ' ετος εκατοντάδας
, ς
χιλιάδων δολλαρίων εργασίας.
τα μέσα, την δύναμιν καί την πείραν,
είναι είς θέσιν νά παρουσιάση εργα¬
σίας ΤΕΛΕΙΑΣ υφ' όλας τάς άπο
ψεις.
Ούδεμία έργασία είναι τόσον μι-
κρή ώστε νά την περιφρονήσωμεν,
καί ούδεμία έργασία είναι τόσον μ£-
γάλη ώστε νά μάς φοβίση.
Μ. ΡΕϋΧΑ Οο. Ινο.
297 ΤΗΙΒΟ ΑΥΕΝυΕ
202 ΕΑ5Τ 23ΚΟ 5Τ.
Ρΐιοηε: ΑΙ&οηφπη 3563
Υπό τί]ν Διεύ-θυνσιν είδικοϋ καλλιτέχνου, τό οποίον σχεδιάζει καί εκτελεί εσωτερικάς διακοσμήσεις ϋβοθΓαϋνε
οοι-αΐιοη δρ3ηΐ5ΐ) δίνΐε Γ.ΓαΓΙβχ, πλαστικας διακοσμήσεις δι αναγλύφου έκ γυψου, ξυλου^ £ο2Ζ™Ζάλ)ον
καί μαρμαρων-και εν γένει πασάν εργασίαν αναγομενην εις την εσωτερικήν διακόσμησιν «ί«ι*·ι·λι»5 μ««ΛΛυυ,
Τό δΐυάίθ μας πρό πάσης εργασίας θά σάς υποβάλη χρωματιστόν σχέδιον μέ όλας τάς λεπτομερείας τοϋ αβοοΓαΙΐοη.
Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΕ ΕΦΑΜΙΛΛΟΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ
297 ΤΗΙΚϋ ΑνΕ.
ΝΕνν ΥΟΚΚ, ΟΙΤΥ
" ΑΥΓΟΥΧΓΟΥ, 1929
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΓΤΙΓ"-
Π 2Ο2ΕΑδτ23
ΙΝΓ ΝΕνν Υ0Κκ>
ΤΕΙ.ΕΡΗΟΝΕ ΑίΟΟΝθυΐΝ 3563
ΒΕδΤΑϋΜΝΤ ΑΠ) ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΪ ΕήΟΙΡΜΕΝΤ
ΟΕΝΕΒΑΙ. ΟθΝΤΒΑΟΤθΚβ
ιπ3, (3135565, 5ΗνβΓ Βΐϊά ΚϋχΗβη ΕηυιρηιβηΙ
Κθ5ί3ϋΓ3πί Οιΐΐ£ϋίβΓδ. ΤτΥβ δΐΐρρΐγ βνβΓγΛίηέ ιιηάβΓ οηβ
Ο ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΩΤΕΡΟΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Είς χά δΐΐθνν ΡθΟΙΠδ τής Έ-
ταιρείας μας Φά εΰρητε πλήρες
δειγματολόγιον παντός εΐδους
χρειαζομεΎου είς τα εστιατόριον
ή ζαχαροπλαστεΐα. Είς δέ τάς
αποθήκας μας θα εΰρητε πλή¬
ρη παρακαταθήκην δλων των
εΐδών.
Χ ό τμήμα σχεδιασμοΰ κα προϋ¬
πολογισμόν λίαν ευχαρίστως
Φά σάς καταρτ(στ) σχέδια κα
προϋπολογισμόν^ διά τό κατά-
στημά σας, μέ έπιμέλειαν, ακρί¬
βειαν κα εΐδικότητα άποκτη-
θεΤσαν κατόπιν πθλυετοθς πεί-
ρας.
ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΗΣ
ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ
ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΜΑΣ
ηρ Ο ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ τούτο διευθυνόμενον άπο είδι-
"*■ κόν δεδοκιμασμένης πείρας καί ίκανότητος μέ επιτε¬
λείον πεπειραμένων καί ίκανών ξυλουργών, μέ τελεία ήλεκ-
τρικά μηχανΐ)ματα, μάς φέρουν είς θέσιν οχι μόνον νά παρου-
σιάζωμεν εργασίαν τελείαν, ίκανοποιοϋσαν κάθε γοϋστο, άλ-
λά νά συναγωνιζώμεθα κάθε τιμήν άλλου έργοστασίου. Ή
έργασία ήτις θά εξέλθη τοϋ έργοστασίου μας θά έχη έπιμέ¬
λειαν εκτελέσεως, ακρίβειαν άρχιτεκτονικής, σχέδια καλλιτε-
χνικά καί διάρκειαν άντοχής ήγγυημένην.
Ό Οΐκος Μ. Ρεΐίχ 3ηά €ο., Ιηο., αποδίδων μεγίστην σημασίαν είς τό γενικόν σχεδίασμα
των καταστημάτων καΐ την εσωτερικήν διακόσμησιν, έπιθυμών δέ νά παρουσιάση Καταστημα-
τα εφάμιλλα καί ανωτέρα των Άμερικανικών, ΐδρυσε τελείαν
Ό Οίκος ούτος ιδρύθη πρό έπτά έ-
τών, άλλά κατά τό διάστημα τουτο έ'-
δειξε τοιαύτην σταδιοδρομίαν, ώστε
κατέστη μία άπό τάς μεγαλειτέρας έ-
ταιρείας τοϋ εΐδους τού καί ή ι^όνη σο¬
βαρά Έλληνική τοιαύτη.
"Ολα τα είς την Νέαν Υόρκην καί
τοίς περιχώροις καταστήματα, τα σχε-
διασθέντα, καταρτισθέντα καί συμ-
πληρωθέντα καθ' ολα παρ' ημών, ε-
χουν την σφραγΐδα τής τελειότητος
τοΰ νεωτερισμοΰ καί τής έπιμελείας.
Τα εργα μας ταυτα είναι δείγματα
της άθορύβου εργασίας μας καί τρα-
νή απόδειξις της ίκανότητος μας.
Έχομεν αποκτήση την εμπιστοσύ¬
νην τοΰ κοινοΰ, διότι είς οιονδήποτε
παρεδώσαμεν εργασίαν μάς ώμολό-
γησεν ειλικρινώς δτι ή εκτέλεσις της
εργασίας υπερέβη τάς προσδοκία;
τού.
Εΐδικότης είς την εργασίαν, τέλειαι
έγκαταστάσεις, άφθονος παρακατα-
θήκη δλων των είδών, ειδικά τμήμα-
τα διευθυνόμενα άπό εύδοκιμήσαντας
είδικούς, καθιστοΰν την Εταιρείαν
μας προτιμητέαν άπό κάθε Έλληνα
σκοπεύοντα ν' ανοίξη εργασίας, ή νά
τροποποιήση τό κατάστημά τού.
Ό Οϊκος Μ. ΓΕΙ,ΙΧ ΑΝϋ 00.
Γ€., εκτελεί κατ' ετος εκατοντάδας
, ς
χιλιάδων δολλαρίων εργασίας.
τα μέσα, την δύναμιν καί την πείραν,
είναι είς θέσιν νά παρουσιάση εργα¬
σίας ΤΕΛΕΙΑΣ υφ' όλας τάς άπο
ψεις.
Ούδεμία έργασία είναι τόσον μι-
κρή ώστε νά την περιφρονήσωμεν,
καί ούδεμία έργασία είναι τόσον μ£-
γάλη ώστε νά μάς φοβίση.
Μ. ΡΕϋΧΑ Οο. Ινο.
297 ΤΗΙΒΟ ΑΥΕΝυΕ
202 ΕΑ5Τ 23ΚΟ 5Τ.
Ρΐιοηε: ΑΙ&οηφπη 3563
Υπό τί]ν Διεύ-θυνσιν είδικοϋ καλλιτέχνου, τό οποίον σχεδιάζει καί εκτελεί εσωτερικάς διακοσμήσεις ϋβοθΓαϋνε
οοι-αΐιοη δρ3ηΐ5ΐ) δίνΐε Γ.ΓαΓΙβχ, πλαστικας διακοσμήσεις δι αναγλύφου έκ γυψου, ξυλου^ £ο2Ζ™Ζάλ)ον
καί μαρμαρων-και εν γένει πασάν εργασίαν αναγομενην εις την εσωτερικήν διακόσμησιν «ί«ι*·ι·λι»5 μ««ΛΛυυ,
Τό δΐυάίθ μας πρό πάσης εργασίας θά σάς υποβάλη χρωματιστόν σχέδιον μέ όλας τάς λεπτομερείας τοϋ αβοοΓαΙΐοη.
Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΕ ΕΦΑΜΙΛΛΟΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ
'ΚΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,,, ΚΥΡΙΑΚΗ. 11
1929.
,0401 ΟΜΟΤΕΝΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ
τ0 ΡΑίΑΤΙΑί Ι.ΕΝΟΧ ΚΕ3ΤΑΙΙΚΑΝΤ ΤΟΥ ΟΜΟΓΕΝΟΥΣ κ. Μ. ΜΙΧΑΗΛΟΥ ΕΝ ΒΚΟΟΚΙ.ΥΝ
——————· φ -=————=——-____________
ιτα τό ετο; 1917 τρο-
/α,ά άπετεφρωσεν εις
ώτα ολόκληρον την θεσσα-
'^ιέθρήνησαντηνσι^-
"1' ίτι ή δευτέρα πόλις της
,-, άπο·/.τηθεΐσα·με το-
Ι^,α,μετΕβλήθη είς σωρον
λλ'δταν μέ την παρο-
ϊΐάν, έ'ΐ>ι τά ^ΧΠ τή; πα-
. ^07-αισθήτου πόλεως, > επι
' ,ίνοΐ) σχεδίου, έπανεκτιοβη
ο,,ιΐίθΐνή περικαΧλης Θέσ¬
η δλοι σχεδόν έμακαρισαν
- τή; πυρκαϊάς, διότι έ-
μ,οαι,ορμήνά εξαλειφθή τε-
ή σαθρά καί με Τουρκικόν
,'/,τίίοα πόλις καί νά άνοικοδο-
ί ,'ι σημερινή Θεσσαλονίκη, ή
ρετήση τό κοινόν την παρελθούσαν'
έβδομάδα. Αύτοδιαφημιζόμενον,
προσελκύει χιλιάδας πελατών, οί¬
τινες καθίστανται ένθερμον υποστή
ρικταί τού καί αΰτόματα δργανα
τής διαφημίσεώς τού.
_ "Ολόκληρον την νέαν εργασίαν
τής ανοικοδομήσεως τοΰ κτιρίου,
σχεδιασμοΰ, ^πιπλώσεως, προμη¬
θείας των διαφόρων είδων καί
διακοσμήσεως, ανέλαβε καί εξετέ¬
λεσεν ό γνωστός έν Νέα Ύόρκη
Ελληνικάς Οίκος Μ ΓΕΙΛΧ
ΑΝΌ ΟΟ. Ιηο.. (297 — 3Γ(3
ΑνΕ., Ν. Υ. ΟΓΓΥ).
'Εκ τοϋ τριορόφου κτιρίου τα
δύο πρώτα πατώματα απετέλεσαν
δύο πελωρίας έκτάσεα>ς αιθούσας.
Γενική άποψις τοΰ πρώτου πατώματος τοΰ
Κβ5ΐ3ΐΐΓ£ΐηΙ. Σχέδιον καί εκτέλεσις Μ. Ρεΐίχ.
: τη;. τοιχοδιακοσμήσεως τοϋ Β' Πατώματος τοϋ Εβηοχ Κβδίαυ-
1 ϊευδΐ> ™<>άτ>ι·ρα Ίσ.τανικοΰ ρυθμοϋ. Σχέδιον καΐ.έκτέλεσις Μ. Ρβΐίχ.
Είς την διαίρεσιν^.αί ταξινόμησιν
αυτών ελήφθη ύπ' όψιν ή ανάπαυ¬
σις τοΰ θαμώνος καί πρός τουτο
διά τό κάθε τι διετέθη άφθονος
χώρος. Τέλειαι έγκαταστάσεις άε-
ρισμο5 καί άπορροφήσεως τοϋ
μολυσμένου αέρος, καθιστοΰν "τό
περιβάλλον άνακουφιστικον 'καί
δροσερόν. Ή τοποθέτησις των δι¬
αφόρων έπίπλων, σκευών, μηχα¬
νηματων καί έξαρτημάτων, εγένε¬
το κατά τοιούτον τρόπον, ωστε νά
έξυπηρετήται ό μεγαλείτερος ά-
ριθμός πελατών, χωρίς την παρα-
μικράν αργοπορίαν, χωρίς φθο-
ράν ή άλλοίωσιν τής προσφερομέ-
νης τροφής καί άνευ άσκόπου κα-
ταπονήσεως τοϋ ΰπηρετοΰντος προ
σωπικοΰ.
Ή προμήθεια της έπιπλώσεως
καί των έξαρτημάτων τραπέζης ε¬
γένετο μέ τόν σκοπόν νά έξυπηρε-
τη αποτελεσματικώς καί νά εύχα-
ρισηί τόν πελάτην, ταυτοχρόνως
δέ ν' άποτελη άρμονικόν έξάρτη-
μα τοΰ καλλιτεχνικοΰ περιβάλλον-
τος. ^
Τα κάλλιστα έκ των ΰπαρχόν-
των μηχανηματων απετέλεσαν την
εγκατάστασιν των μαγειρείων, ύ-
πογείων, ψυγείων, άρμπανίον, κλπ.
τοϋ άνω εστιατόριον.
Τό πρώτον πάτωμα, σχεδια-
σθέν ναί διαοσμηθέν μέ ρυθμόν
Γαλλικής Άναγεννήσεως, μέ άρ-
μονίαν χρώμάτων, λεπτήν διακο-
σμητικήν εργασίαν καί μέ όροφήν
•θαϋμα σχε45ιασμοΰ καί εκτελέσε¬
ως, προσδίδει την εντύπωσιν αι¬
θούσης έστιάσεως άνακτόρου.
Δύο μαρμάρινοι κλίμακες όδη-
γοϋν είς τό δεύτερον ΐτάτωμα, σχε-
διασθέν καί διακοσμηθέν μέ ρυθ¬
μόν Ίσπανικόν. 'Αρχιτεκτονικόν
σχέδιον-^ευδών Ίσπανικών παρά¬
θυρον επί των τοίχων, καταργεϊ
τόν περιορισμόν τοϋ χώρου κα
προσδίδει τεχνητήν έκτασιν. Άρ-
μονία ελαφρών καί γλυκών χοω-
ματισμών, διακοσμητική έργασία
επί των τοίχων καί τής όροφής,
έκτελεσθεϊσα μέ λεπτότητα καί ά-
κολουθι']σασα πιστώς την Ίσπανι-
κήν περίοδον τής διακοσμήσεως;
καί^ιστοΰν την ατμόσφαιραν τττϋ.
καταστήματος ήρεμον, άναπαυτι*
κήν καί καλλιτεχνικήν.
ΡΟΚΤ ΟΗΕ5ΤΕΚ, Ν. Υ.—Ό «'Ε-
Θνικός Κήρνξ», Ήμερήσιθϊ, Κυοκκκά-
τικος καί Μηνιαϊος Είκον>ογ?α<ρηαέΛιιος; πωλεϊται παρά τού άντιποοσώαιου ιιας Α. ΒαπιονΓδΙίτ·, 10 δουίΐι Μαϊπ δί. ΗΟυδΤΟΝ, ΤΕΧΑ5 "Ολαι αί έκδόσΐΐς τοΰ «Εθνικον1 Κήονκος* .*το>λο&ντοιι παρά τοΰ κ. Ιω¬
άννου Γεωργίου, 2θΊ ΤΓ3.ΤΪ8 δ!:., όστις
δέχεται μικράς καί μεγάλας άγγελίας.
, , , , Ι τού θερμαϊκοϋ.
™«' αριθ. 793 ΓΙ&ΙυυδΙΐ
™» ΒΓθοκΙγη, έστεγάζετο
ι?ο ολίγων μηνών τό _ο-
«αιΐΡαηΙ, ίδρυθέν πρό
Ρ·.««μάϊον είς εργασίας,
' ΈΜ?Λΐωμενον καί άκαλαί-
»"■ «Κίχομενον καί διευθυνό-
Γ,? τοί "·■ Μ. Μιχαήλου.
','.^ΐν τού έ'τους πυρκαϊά
ϊ ενώσεως ήλεκτρι-
ν; μετέβαλεν είς """
μεν ^ δλί
ηοοντόκτίριονείς
""οισμένωνπλίνθωνκαί
'0
ϊα1ιΜ'0σμ0ς τοΰ βΐ*ΟΟ-
'^ονεσενείςτήνσυμφο-
Λ1 παλ«^ έστιατορί-
»1 μεγαλοπρεπές καί ύ-
ν τ?ν :^?Υ,
Χον τ - * , ^ ϊορκης,
° τ ν, οποί0υ θά είναι £
^ί
κτΐ(?ίου
ί1λ Μ
ων
έκ
»ΐα-
τουτο
ίκαν°-
διότι
. , . - _χϊυοάΓ τοΰ τοίχου τοΰ Α' πατώματος τοΰ ίβηοχ Κθ5Τ3ΐΐΓ:.ηΐ. Σχέ&ιον καί έκτίλεσις Μ. ΡβΗχ.
μέρους της οοοφης και πΛϊνν«, »» *
1929.
,0401 ΟΜΟΤΕΝΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ
τ0 ΡΑίΑΤΙΑί Ι.ΕΝΟΧ ΚΕ3ΤΑΙΙΚΑΝΤ ΤΟΥ ΟΜΟΓΕΝΟΥΣ κ. Μ. ΜΙΧΑΗΛΟΥ ΕΝ ΒΚΟΟΚΙ.ΥΝ
——————· φ -=————=——-____________
ιτα τό ετο; 1917 τρο-
/α,ά άπετεφρωσεν εις
ώτα ολόκληρον την θεσσα-
'^ιέθρήνησαντηνσι^-
"1' ίτι ή δευτέρα πόλις της
,-, άπο·/.τηθεΐσα·με το-
Ι^,α,μετΕβλήθη είς σωρον
λλ'δταν μέ την παρο-
ϊΐάν, έ'ΐ>ι τά ^ΧΠ τή; πα-
. ^07-αισθήτου πόλεως, > επι
' ,ίνοΐ) σχεδίου, έπανεκτιοβη
ο,,ιΐίθΐνή περικαΧλης Θέσ¬
η δλοι σχεδόν έμακαρισαν
- τή; πυρκαϊάς, διότι έ-
μ,οαι,ορμήνά εξαλειφθή τε-
ή σαθρά καί με Τουρκικόν
,'/,τίίοα πόλις καί νά άνοικοδο-
ί ,'ι σημερινή Θεσσαλονίκη, ή
ρετήση τό κοινόν την παρελθούσαν'
έβδομάδα. Αύτοδιαφημιζόμενον,
προσελκύει χιλιάδας πελατών, οί¬
τινες καθίστανται ένθερμον υποστή
ρικταί τού καί αΰτόματα δργανα
τής διαφημίσεώς τού.
_ "Ολόκληρον την νέαν εργασίαν
τής ανοικοδομήσεως τοΰ κτιρίου,
σχεδιασμοΰ, ^πιπλώσεως, προμη¬
θείας των διαφόρων είδων καί
διακοσμήσεως, ανέλαβε καί εξετέ¬
λεσεν ό γνωστός έν Νέα Ύόρκη
Ελληνικάς Οίκος Μ ΓΕΙΛΧ
ΑΝΌ ΟΟ. Ιηο.. (297 — 3Γ(3
ΑνΕ., Ν. Υ. ΟΓΓΥ).
'Εκ τοϋ τριορόφου κτιρίου τα
δύο πρώτα πατώματα απετέλεσαν
δύο πελωρίας έκτάσεα>ς αιθούσας.
Γενική άποψις τοΰ πρώτου πατώματος τοΰ
Κβ5ΐ3ΐΐΓ£ΐηΙ. Σχέδιον καί εκτέλεσις Μ. Ρεΐίχ.
: τη;. τοιχοδιακοσμήσεως τοϋ Β' Πατώματος τοϋ Εβηοχ Κβδίαυ-
1 ϊευδΐ> ™<>άτ>ι·ρα Ίσ.τανικοΰ ρυθμοϋ. Σχέδιον καΐ.έκτέλεσις Μ. Ρβΐίχ.
Είς την διαίρεσιν^.αί ταξινόμησιν
αυτών ελήφθη ύπ' όψιν ή ανάπαυ¬
σις τοΰ θαμώνος καί πρός τουτο
διά τό κάθε τι διετέθη άφθονος
χώρος. Τέλειαι έγκαταστάσεις άε-
ρισμο5 καί άπορροφήσεως τοϋ
μολυσμένου αέρος, καθιστοΰν "τό
περιβάλλον άνακουφιστικον 'καί
δροσερόν. Ή τοποθέτησις των δι¬
αφόρων έπίπλων, σκευών, μηχα¬
νηματων καί έξαρτημάτων, εγένε¬
το κατά τοιούτον τρόπον, ωστε νά
έξυπηρετήται ό μεγαλείτερος ά-
ριθμός πελατών, χωρίς την παρα-
μικράν αργοπορίαν, χωρίς φθο-
ράν ή άλλοίωσιν τής προσφερομέ-
νης τροφής καί άνευ άσκόπου κα-
ταπονήσεως τοϋ ΰπηρετοΰντος προ
σωπικοΰ.
Ή προμήθεια της έπιπλώσεως
καί των έξαρτημάτων τραπέζης ε¬
γένετο μέ τόν σκοπόν νά έξυπηρε-
τη αποτελεσματικώς καί νά εύχα-
ρισηί τόν πελάτην, ταυτοχρόνως
δέ ν' άποτελη άρμονικόν έξάρτη-
μα τοΰ καλλιτεχνικοΰ περιβάλλον-
τος. ^
Τα κάλλιστα έκ των ΰπαρχόν-
των μηχανηματων απετέλεσαν την
εγκατάστασιν των μαγειρείων, ύ-
πογείων, ψυγείων, άρμπανίον, κλπ.
τοϋ άνω εστιατόριον.
Τό πρώτον πάτωμα, σχεδια-
σθέν ναί διαοσμηθέν μέ ρυθμόν
Γαλλικής Άναγεννήσεως, μέ άρ-
μονίαν χρώμάτων, λεπτήν διακο-
σμητικήν εργασίαν καί μέ όροφήν
•θαϋμα σχε45ιασμοΰ καί εκτελέσε¬
ως, προσδίδει την εντύπωσιν αι¬
θούσης έστιάσεως άνακτόρου.
Δύο μαρμάρινοι κλίμακες όδη-
γοϋν είς τό δεύτερον ΐτάτωμα, σχε-
διασθέν καί διακοσμηθέν μέ ρυθ¬
μόν Ίσπανικόν. 'Αρχιτεκτονικόν
σχέδιον-^ευδών Ίσπανικών παρά¬
θυρον επί των τοίχων, καταργεϊ
τόν περιορισμόν τοϋ χώρου κα
προσδίδει τεχνητήν έκτασιν. Άρ-
μονία ελαφρών καί γλυκών χοω-
ματισμών, διακοσμητική έργασία
επί των τοίχων καί τής όροφής,
έκτελεσθεϊσα μέ λεπτότητα καί ά-
κολουθι']σασα πιστώς την Ίσπανι-
κήν περίοδον τής διακοσμήσεως;
καί^ιστοΰν την ατμόσφαιραν τττϋ.
καταστήματος ήρεμον, άναπαυτι*
κήν καί καλλιτεχνικήν.
ΡΟΚΤ ΟΗΕ5ΤΕΚ, Ν. Υ.—Ό «'Ε-
Θνικός Κήρνξ», Ήμερήσιθϊ, Κυοκκκά-
τικος καί Μηνιαϊος Είκον>ογ?α<ρηαέΛιιος; πωλεϊται παρά τού άντιποοσώαιου ιιας Α. ΒαπιονΓδΙίτ·, 10 δουίΐι Μαϊπ δί. ΗΟυδΤΟΝ, ΤΕΧΑ5 "Ολαι αί έκδόσΐΐς τοΰ «Εθνικον1 Κήονκος* .*το>λο&ντοιι παρά τοΰ κ. Ιω¬
άννου Γεωργίου, 2θΊ ΤΓ3.ΤΪ8 δ!:., όστις
δέχεται μικράς καί μεγάλας άγγελίας.
, , , , Ι τού θερμαϊκοϋ.
™«' αριθ. 793 ΓΙ&ΙυυδΙΐ
™» ΒΓθοκΙγη, έστεγάζετο
ι?ο ολίγων μηνών τό _ο-
«αιΐΡαηΙ, ίδρυθέν πρό
Ρ·.««μάϊον είς εργασίας,
' ΈΜ?Λΐωμενον καί άκαλαί-
»"■ «Κίχομενον καί διευθυνό-
Γ,? τοί "·■ Μ. Μιχαήλου.
','.^ΐν τού έ'τους πυρκαϊά
ϊ ενώσεως ήλεκτρι-
ν; μετέβαλεν είς """
μεν ^ δλί
ηοοντόκτίριονείς
""οισμένωνπλίνθωνκαί
'0
ϊα1ιΜ'0σμ0ς τοΰ βΐ*ΟΟ-
'^ονεσενείςτήνσυμφο-
Λ1 παλ«^ έστιατορί-
»1 μεγαλοπρεπές καί ύ-
ν τ?ν :^?Υ,
Χον τ - * , ^ ϊορκης,
° τ ν, οποί0υ θά είναι £
^ί
κτΐ(?ίου
ί1λ Μ
ων
έκ
»ΐα-
τουτο
ίκαν°-
διότι
. , . - _χϊυοάΓ τοΰ τοίχου τοΰ Α' πατώματος τοΰ ίβηοχ Κθ5Τ3ΐΐΓ:.ηΐ. Σχέ&ιον καί έκτίλεσις Μ. ΡβΗχ.
μέρους της οοοφης και πΛϊνν«, »» *
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙϋ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000 000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π 0ΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ίΆΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (ΞηροχώρΟ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΤΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίο;)
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕ-ΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΤΙΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΚΥΜΗ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνβήοων)
ΠΡΕΒΕΖΑ
Π ΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθο)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙΠΟΛΓΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
εν αγγλια:
λονδινον
εν αιγυπτω:
αλεξανλρεια
ΚΑ-ΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
«ροϋεβμία
»
4τών
Ένοψβι, ί,τοι είς πρώτην
Μ£ δβκαπβνθήμβρον προειδοποίησιν........>-^% »
•Επί προθεσμίαν β μηνών.................. Κ* » » » έτών
» » 1 ίτους ....!............. Κ%% » » -Ο έτών
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ώβαιυτως καταθέβεις έν δψει καΐ επί «ροθεβμίοι έΙ% Δολλάρια Αίρας Άγγ룫ς, 4^ράγκ« Γαλλικα *»1 *Ιτ*·
λικας Αιρέττας, άττοδοτέας είς το ίδιον νομιβμα είς το όπος όν £γιν&ν ή κατάθεσις, θπό τοί>ς καλλιτέρους ορους.
ΑΓΡΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤ1ΙΤΙ0Ν5 ΙΝ ΤΗΕ ϋΝΙΤΕΟ 8ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΟΝΟΣ ΙνΙΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΟΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ 91.0ΟΟ.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ2 ΤΩΝ $7.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ Οοπιροιιηά ΙπΙβΓθδΙ ϋερΗΓΐΐηβιιί είς Δολλάρια πρός 4Υ2%
ΚΑΤΑΘΕ-ΕΪΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ υπό τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (αΐΐΘθκΐηδ ΑοεοιιηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αύτουσιον Αμερικανικόν νόμισμα
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ΕεΙΙβΓδ οί Ο-εάΊΐ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ5 ΤΒυδΤ 00.
205
33ΚΟ 5ΤΚΕΕΤ
ΤΗΛΕΦ&ΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝβ 6271 · β
ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν, ΜΑ58*.
Ηαπεοο* 0676 αηά 067«
ΝΕΛ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙϋ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000 000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Π 0ΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ίΆΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (ΞηροχώρΟ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΤΩΑΝΝΙΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίο;)
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕ-ΙΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΤΙΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΚΥΜΗ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνβήοων)
ΠΡΕΒΕΖΑ
Π ΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βαθο)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙΠΟΛΓΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΙΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
εν αγγλια:
λονδινον
εν αιγυπτω:
αλεξανλρεια
ΚΑ-ΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ ΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
«ροϋεβμία
»
4τών
Ένοψβι, ί,τοι είς πρώτην
Μ£ δβκαπβνθήμβρον προειδοποίησιν........>-^% »
•Επί προθεσμίαν β μηνών.................. Κ* » » » έτών
» » 1 ίτους ....!............. Κ%% » » -Ο έτών
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ώβαιυτως καταθέβεις έν δψει καΐ επί «ροθεβμίοι έΙ% Δολλάρια Αίρας Άγγ룫ς, 4^ράγκ« Γαλλικα *»1 *Ιτ*·
λικας Αιρέττας, άττοδοτέας είς το ίδιον νομιβμα είς το όπος όν £γιν&ν ή κατάθεσις, θπό τοί>ς καλλιτέρους ορους.
ΑΓΡΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΤ1ΙΤΙ0Ν5 ΙΝ ΤΗΕ ϋΝΙΤΕΟ 8ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΟΝΟΣ ΙνΙΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΟΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ 91.0ΟΟ.000. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ2 ΤΩΝ $7.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ Οοπιροιιηά ΙπΙβΓθδΙ ϋερΗΓΐΐηβιιί είς Δολλάρια πρός 4Υ2%
ΚΑΤΑΘΕ-ΕΪΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ υπό τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (αΐΐΘθκΐηδ ΑοεοιιηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αύτουσιον Αμερικανικόν νόμισμα
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καί είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ΕεΙΙβΓδ οί Ο-εάΊΐ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ5 ΤΒυδΤ 00.
205
33ΚΟ 5ΤΚΕΕΤ
ΤΗΛΕΦ&ΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝβ 6271 · β
ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν, ΜΑ58*.
Ηαπεοο* 0676 αηά 067«
ΝΕΛ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 11 ΑΥΓΌΥΣΤΟΥ 1929.
ΓΑΛΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΣΤΟ
ΤΟΥ Ι.ΕΟΝ ίΑΡΑθΕ
ο ^?ώτος ρ^
* χέρ'ια, ήταν ο αρ-
άγε'ναςγεροςκαι
το,
αί«λλω?ϋχος.
ίΐ -.ν, ό άρχιμ,ιαανι
&.·« -λ Μορδαίν χ» τελευ-
. &οΑθΛο3«ν ό έπιθεωρητης
%ί Πρε-δάν, ενας νεαρωτα
"ΐίτί «"ώ τα τοιχωματα είναι
νϊ τίαοη. είχεν ο
Λ,αυάι-Λ Οί ξύλινοι
* Γ · » '**..... —
ι Τ2
βλέ-ω, ότι δεν ι/παρχει
<Μς χίν?^ος, απήντησε ϊύσθν- 'έϊΐίεω:ητής ντέ Πρεδαν. Έ- τα ξε->Ρω ε'ναί> ότι οί σκε-
;ιο3οϊ'·'^'«ι στερεώτατοι καί
»Ι:ς»Λ 'θλυ άκόμη, κ*^ ότι
άτες υ-οροΰν νά ξαναρχίσουν
αα -.ής έργασίς ταίς, γιατι
|ίά?χε: χζνένας φόΐος ίιχΐτϋ-
ίτ»ν.
-Έγώ, έΈ'μένω, κυριε έπιθεω-
: ι'ΐϊν ό ζρχιτεχνίτης.
-Πολ!ι όκγη^α κάνεις
Ί
Πο! γη^ ς
Ό ΑαμαΊγ σχανιώτατα γε-
- εΐιυε τ&τε καί ό άρχιμηχα-
: Μορ·ίαίν.
-Καί έγώ «χίσης σχανίώτατα
Ι: «2ΐ, άΐδχρίθηκε εχειτα καί
Ιμ άτα δφος 6 νεαράς
τττ,ς. ποΰ ήταν όλο νεΰρα,
ίί ά
1 έξ αίτίοις των συμχτωμάτων
πο'" είχαν παρουσιασθή,
τώρα έχεϊ μέσα στής σκο-
ί
ΑΙ Όμοσπονδιακαί φυλακαί έν Λήβενγορθ, Κάνσας, όπου φυλάσσονται 3.700 κατάδικοι
και οπου έγιναν αι προσψα-
τοι ταραχαί, αποτέλεσιια των οποίων ήτο ό φόνος ενός καί ό τραυματισμος πολλών έκ των καταδίχων.
χειροτ&ρέψει άπο χθές. Δέστί κ«ί Ό έχιθεωρητής άργισε νά ψάχνη
μόνος σας, χύριε έχιθεωρητά. Ισπασμωϊικά στής τσεχες τού, ένω
Ό Π ρε£άν επλησίασε, κύτταξε
με προσοχήν τα σανιδώαατα ποΰ
στήριζαν τούς τοίχοος, τα κούνηαε
δΐίνατά καί τα χτυχησε αέ το μχα:-
στοΰνί τον». Τα σανιδώματα εξ-*
σογχρόνως εννοιωθε τό λϊρύγγι τθ!>
νά σφίγγεται. Δέν κατώρθωσε νά
€ρή ουτε τόν άναπτήρά «ϊ ο5τε
την φωνή το^ γιά νά απαντήση είς
την 'Ιρωνείζ τοΰ αηχ~Γ.κολ Τέλος,
δτι
ηχον ίπόκωφο, χού φ-ανέρωνε
ί αους όχήρ·χ« κάτι κεν^.
-—"Αν άψε τόν άναπτηρά σας, ά-
κουστηκε έχιτχΐτΓκή ή <ρωνή τοϋ Μορ!$αίν, χοΐι είχε ξαναίυναμώσει τ:άλι καί είχε χάρει Ινα τόνο ά Ύτάργρη μερικες στιγμές σθανεται κανείς την άνάγκη νά *λέχη καλά τό χρόσωχο τοϋ άλλου. <ζ·- εζειτα άχο μερικά ·2ϊ^τε;όλεπτα ά-|Έαζ30ς, άνάψτί τό κερί σας, κρα- κούτθηκε ενα τρίκ-τράκ, καί μιά 7- τήστέ το "σα μχροττά σας καί έ- ς ήρχ Ό Λαμάϊγ επλησίασε μέ άνησ^· ίύνατη λάμψις φωτός φάνηκε μέσα ί» έχον------------1 ----- —■ -1 --1-- —-^ *---'-- ;οντας τγο χερι τού το φα- οτο στϊνό, διβτχίζοντας τό χ-οκνο ιίί έτρεμε έλαφίά, είτε άχό σκοτάίι της. Έν τώ μεταξίι άχό χί», έχ νάρι τα γεράμ,ατα. είτε ,άπό την αντ,σ.» >·ια
Ξαφνικά εγινε €αθύ —<.οτά4·. καί όνως άκούίθηκε Ινας γϊοϋ^ο τ&ΰ μεταλλείου, ένώ ΛρθΛε την στιγμή αύτη νΐ, 5^ΤλΡνΎω<= **Λ^η«· "■■"» :^·-^, ,τκατήν 6ε?άντα τής 6ίλλαςι° γϊο^ος μεγαλου ογκου χωςιατος Κ καί νά ά'ναπνέη τό άρωαα '0ϋ 'έφτει -μαζύ μέ μιά ϊυνατή άν- ρ ν, οί-λα στήν ώραία κ»ρί« ίώ.τήν σύζυγον τοΰ μ.ηχανί ρί νϊ ς-λερτάργ] μαζύ της χροτ- λέξ δ ςρρ] μζ ης ρ α: να ςανα—λέξη το χαλαιδ ιϊίν.6 εΐίύλλιο. τϊ ί^ο τόαα χρένια ό ντέ ίίχε ξανοτ&ρη ύ όζ ά την τ05 ί «ορ«φημένος άχό τής ψαρ-ο- ϊ'.αρ- ρχ Καί ε ^ μερικές έΐξομάδες τώ- ε μερά πήγαινε μέ ϊιάρορα «2; στήν εχαυλι, βχό την ψϊω πάντοτε άχο^ίίζν τρείς 5ν«?β- έδάϊιζαν άδ έ τοΰ ' ^λις τό φώτιζε" τό φώς τοΰ Λ" ^ΡΧίμηχανικου. Αχ '??„ αεσα στής άπέοαντες «»ιρατ&-ΰίΐϊ μίά βαΐειά σιγή. Ί''3·'ε5/ε:χεν ο Λαμάιγ. ψ- ί-ροχώρησε καμμιά 5ε· άχοτό- '>07':
ε'χε,
τό χρόίγμα εχει
Ορωχίνη κραϋγή. Οί ϊυό άνϊρες γύ-
ρισαν άμέτως πρός τό μέρος όχου
β,ρΐσχόταν 5 Λαμάϊγ, άλλά ϊένμχό-
ρΐσαν νά -ροχωρτρ&ϋν. Σκόντχψαν
άχάνω τ' ενα σωρό χωμάτων χου
ετχε φράςει σχείόν τελείως την
στοα. Κάτω άχό τόν σωρό εκείνον
ήταν Οαμ^ιένος ό άρχιτεχνίτης.
—Λοςιάϊγ! Λαμάϊγ! εφώναξεν ό
Άλλά δέν άκοοσε καμμιά
τη-τι.
Ό
Ό έπιθειορητής χροχώρησε χβί
έ'ιΌαίσε τόν άΐχϊμηχανικό, χοί» χι'
έκείνος έξηταζε μέ χρ&τοχή τα τοι-
7<ί>ματα. Ό Λιμάιγ είχε μείνει χ(-
σω.
—Καϋμενε Λαμάιγ! είπε μιά^<ρω- νή ο"/γκ'.νημένη. Καί μετά τόν 'δραχύ εκείνον έιη- κείίίθ, γυρίζοντας πρός τόν έχιβε- ωρητή καί μέ τόνο τρχτ,ίκά βΐρω- ό νιχ,ό, —Μήχως ε^ετε κανενα άναχτή- ρβ, κάριε ντέ Πρεδάν; Τό μέρος, καθώς δλέχετε, δέν είναι, βέν ήταν έχικίνδυνο. χάνω έξακ&λοχθοΰσε νά χέφττ) ά- ραιό, ά,ραΐ'.ο τό χώμα.' "Εξαφνα ό Πρεδάν ςανα'δρήκε την φωνή το.>, καί μέ μιά ξαφνική
Ιξψ ά ά
τον άρ·
άχό
τόν ώμο ααί &ξω φρενών τοΰ φώ-
νζξε:
—"Ολα αύτά προέρχονται άχο
οικί σας ςιφάλμα. 'Η στενοκεφαλιά
σας τα χ,ροκάλεσε δλα χύτά. Όρί-
στε, τώρα, χέθανε ενας άνθρωχος
έξ αίτίας σας! Έπρεχε νά άνανε-
ώτετε εγκαίρως τα σανιδώαατα,
χροτοϋ νά σαπίσοαν. *Αν γλυτώσο^-
με άπό ϊώ μέσα θά σας δείξω έγώ.
Κοντθστάθηκε μιά στιγ^ιή χι' ε-
πειτα έξαχολούθησε:
—Καί τώρα, τί χεριμένετε πειά,
τί πε,ριμένετε τώρα;
—Τον Θάνατο άχοκρίθηκε γαλή-
νια ό Μορδαίν, τόν θάνατο άπό ά-
το-υςία, άχό-καταχλάκωσι, άχό χεί-
νβ, Τσως κ·.' άχό τρελλα, δέν ξέρω
χι* έγώ άχό τί! Βλέχβτε, δέν έχο'α-
με τό δ'.κϊίωμα τής έ-/.λογής.
Ή φράσις αυτή εκανε τόν νεο
^ - '"
Ό ντέ Πρεδάν κύτταξε μέ τρό-
>Λ καί εκχληξι τόν άνθρωιςο έκεί
νόν τ.ο) είχε την δύνβζΐι νά άστε:-
εύεται την στιγμήν χοϋ άντηχοΰσαν
στ' αΰτιά τοο οί κώδωνες τοΰ Θα-
νάτο'ο. Ωμίλησε δμως, ωμίλησε μέ
εΐλ:χρίνε:α την χρχγματική μετΐδ-
νοια καί έζήτηιτε συγγνώμην.
Άλλά χά χώματα εχεφταν τώ¬
ρα -^κνό-:ερα[ βχό την τ?οφή της
στοάς. Καί τότε ό Μορνδαίν, €λέ-
τ-οντας νά χλησιάζτ} ή στιγμή τοΰ
μο'.ραίο.) τέλους αΐσήάνθηκε την α¬
νάγκην νά μάθη χερισσότερζ, νά
μάθη όλη την άλη6εια, νά μάθη
άν επρεχε ν ά άφιερώση την υστάτη
σκεΐΐ: τού σ' εκείνην πού άγαχοΰσε.
—Σάς χο^ακαλώ, είχεν ιέχιτα-
κτικά, χέστε μου.,.ή Σΐύζϋ τί σίς
ίί
; ε^ναι ενοχη;
Ό άλλας Ιφερε το χέρι στό στή-
6ός τού γ.ι' έψιθύρισε:
— 'Οχ;... τό όρκόζομαι... είναι ά-
6ώα... άγνή...
Καί μη ίντέχοντας περισσότερο,
αναπ-^έοντας μέ δνκτκολία τόν άέρα
τού γινόταν όλοένα άραιότε,ρος, κΰ-
ετήρας Ισδ>
των·Τεε1ν ?Ρ*£ων και Φόρρεστ Όμπράϊν είς τό γεΰμα δπερ εδόθη
Αγιφ Λουδοβίκω, έπειδή παρέμειναν είς τόν άέρα επί
τα έ'σφΐγγε δ!>νατά τόν ^,
τθϋ, γιατί εννοιωθε ότι ήταν ή τε-
)ει»ταία έλχίϊα τοα.
-Σδύστε, λοιχόν, τάν άναχτήρά
σας, εφώναξεν ό Μορδαίν. Μπορεί
νά μάς χρεΐασθη άργότερα.
ΓΓειθήνιος καί χω^ίς ρ^η
τώρα ό έπιθεωρητης εσδ^σε τόν ί
^ά τ«.
Ή ώρα χερνοΰσε. Μετ,ροΰσαν τα
δευτερόλεχτα μέ τοάς χα)ψιοΰς τής
χαρδιάς των. Έμειναν έκεϊ ώρες
χολλές σάν σέ μιά φριχτή θχνάσιμτ,
άγωνία. Ό άέρας λιγόττε^ε όλοενα
•/.αί πειό χολύ. 'Ανέιτνεαν μέ δνσκο-
λία. Στεκοντο'οσαν καί οί δ.»ό τοκς
άϊυνατοϊ μχροστά στν ίδιοτροχία έ-
κείνη τής μοίρας, άνίκαν&ι δ'.ά να
χατβδάλουν όχοιανδήχοτε ι:ροσχά6ει
αν, διά νά σωθοΰν. "Ετσι χαρεϊ:-
| δηκαν εντελώς στήν άγωνία, στήν
συγκίνησί τους καί στής άνβμνή-
σεις τούς, /ωρίς νά χροφέροον ουτ*
λέξιν έχί «Γ.ρες όλόκλη^ες.
Καί έξαφνα, σέ μιά στιγμή, ά-
κΐύΐθηκε άίιΐνατη καί τρεαουλιαστή
σάν παραχονιάρηιη, ή φωνή τού έ-
Εεωρητοΰ:
—Κύριε Μορ-δαίν;
—^Τί τ,ρέχει, κύριε έχιθεωρητά ;
άχοκρίθηκε ό μηχανικάς μέ φωνή
έξ ίσοΰ άτονη καί τρεμοολιαστή.
—Τελείωσε, κύριε Μορ£αίν...
Τελείωσαν όλα... Τό αίσθάνομαι,
Οτι ετελείωσαν... θά χεθάνω... ΓΓ
αύτό αΐσ*θάνομαι την άνάγαη νά
σάς χώ κάτι... Άκοΰστε... Άλλο¬
τε, δταν ημασταν παιδία, ειχα ά-
γαχήσει την... την Σούζυ... την γι.-
ναίκά σας... Καί χθές της τό ύχ-
ύ
420 ώρας.
Ό
σε. Έν άς λτ^μός
λάρ^γγα τ;ί Μορ·δαίν καί μιά σκί-
ιΐ,ίς πέρασε άπο τό μνιαλό τον.
Την στιγμή αύτη, έκεί χέρα στήν
ίίλλα Μανέν, ή γυναίκά τον εκλαι-
γε. ΤΙτ·Λ> άχό τούς Ζχ, εκλβΓγε;
II
ώς ήθΕλε νάχη μιά άχάντησι είς
την έρώτησί έκείνη χοο ταλάνιίε
τέ μοαλό! Τί δέν θάί'.νε γιά νάγ ,
την άχάντησι αυτή!
* * *
φ ακούσθηκε Ινα φχ
δκνατό, τό ς-ύσημα μϊάς άεραντλία;
καί σογ7:όνως κτοχηματα "/-αί φω-
νές χολλέ;, φωνές δινατές άντή"-
χτσαν άχό ζάνω. Ό ϋρ2ς άρχισε
νά γίνεται >.αθαρώτερος ν.αί χυχνό-
τερος. ^ ^
Ό Μ«5?ίν -λατάλαδεν. ότι είχεν
ίϊ^Θει δοηθε·.α, οτ: είγαν κατορθώ-
σει νά ■/ώσο-ν τόν τωλήνα τής ί-
εραντλίας καί ίιωχέτεοτ^ άέ,ρα, γιά
νά προλάίουν την άσο:>ξία τοος, έ-
νφ συγχρόνως ·α.έ τής σκαπάνες
'ν νά άνοίξοϋν- μιά ϊί-
ργμΕτι, σέ λίγο ό ντέ Πρε¬
δάν άοχ·.7ΐ νά άναχνέη δυνατώτε-
ρβ. "Εχε:·:ζ άχό μιά ώ,ρα κατώρ¬
θωσαν νά βγοΰν σώοι καί άδλαεεΐς
έχάνω στό υχαιθρο, ένω οί έργάτες
χροσχαθοΰσΐν νά 6γάλο>ν εξω χό
έ Λά
γ
τοΰ καϋμένου Λαμάϊγ.
Έτρεξαν καί οί δυό στήν
Μανόν.
"Οταν τοίς είϊε άχό μακρυά ή
Σ-ούζϋ Μορδαίν, χωρίς νά δώση χρΐ-
«νή στόν ντέ Π ρεδάν, έτρεξε κατ'
ΰί ά άά
στον άντρα της, τόν άγκά-
λιασε σφιχτά μέ χάθος, ένω δάκρυα
χαρας ετρεχαν άχό τα μάτια της.
—Νά ή απάντησις πού χερίμενα
καί ·π<ζρ7 ολίγο νά μοΰ την στερήση ό θάνατος, σκέφθηκε ό Μορδαίν. "Εχειτα αμείλικτος, παρ' βλη την εύτ'οχίαν τού, γύρισ* πρός την γ^ναίκά τού καί είπε: —Άγαχητή μθΛ Σοΰζυ, μχο,ρεΐς νά σιτγχωρής τόν κ. ντέ Π ρείάν καί τόν άναχτήρά τού. "Εχαναν καί ο! 3υό τους Θαύματα σημερα!... ίΕΟΝ ΕΑΡΑΟ ΘΕΟΚΡΙΤΟΥ Ή Εύνείκη πως της ζήτησα φιλί, στά- σχεΐο μ' έπήοε, μοΰ μάλλωνε καί μοΰλεγε: «Γιά σΰρε «πό χαλό· εΐσαι βοοκός καί μοΰ ζητ$ς φιλί, χα- υμένε; σύοε, χωριάτιχα δέν εμαθα, πολίτικα φιλώ. Τό στόμα μου όντε στδνειρο δέ θέλει ετσι φιλιά. Πώς ^λυκοβλέπεις' Σά μιλεϊς, χωρα- τά ξέρεις τόσα. Πόσο χαιδεύεις τρυφερά, τί ζαχαρέ¬ νια γλώσσα, τί μαλακό τό γένι σου καί τί χτπά , μαλλιά' τα χέρια σου είν' όλόμαυρα, τα χεί- λια σου σχασμενα, μυρϊζεις άΌκημα- άπ1 έδώ_—μ' έλέρω- σες—ά 6 Ό μέγας έφευρέτης συγχαίρων τόν μικρόν μέγαν τοΰ μέ'λλοντος. Ό θω¬ μάς "Εδισον σφίγγων την χείρα τοϋ 16ετοΰς ΓουίμπϊΡ Χιοΰστον, ό οποίος ανεδείχθη πρώτος είς τόν διαγωνισμόν πρός κατάκτηοτν τής ύποτροφίας "Ε- δισσν δι άνά σπουδάση, όπως διαδεχθή τόν μέγαν εφευρέτην είς τα έπιβτη- ΐιονικά τοιι κατοοθώιιατα-
ΓΑΛΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΣΤΟ
ΤΟΥ Ι.ΕΟΝ ίΑΡΑθΕ
ο ^?ώτος ρ^
* χέρ'ια, ήταν ο αρ-
άγε'ναςγεροςκαι
το,
αί«λλω?ϋχος.
ίΐ -.ν, ό άρχιμ,ιαανι
&.·« -λ Μορδαίν χ» τελευ-
. &οΑθΛο3«ν ό έπιθεωρητης
%ί Πρε-δάν, ενας νεαρωτα
"ΐίτί «"ώ τα τοιχωματα είναι
νϊ τίαοη. είχεν ο
Λ,αυάι-Λ Οί ξύλινοι
* Γ · » '**..... —
ι Τ2
βλέ-ω, ότι δεν ι/παρχει
<Μς χίν?^ος, απήντησε ϊύσθν- 'έϊΐίεω:ητής ντέ Πρεδαν. Έ- τα ξε->Ρω ε'ναί> ότι οί σκε-
;ιο3οϊ'·'^'«ι στερεώτατοι καί
»Ι:ς»Λ 'θλυ άκόμη, κ*^ ότι
άτες υ-οροΰν νά ξαναρχίσουν
αα -.ής έργασίς ταίς, γιατι
|ίά?χε: χζνένας φόΐος ίιχΐτϋ-
ίτ»ν.
-Έγώ, έΈ'μένω, κυριε έπιθεω-
: ι'ΐϊν ό ζρχιτεχνίτης.
-Πολ!ι όκγη^α κάνεις
Ί
Πο! γη^ ς
Ό ΑαμαΊγ σχανιώτατα γε-
- εΐιυε τ&τε καί ό άρχιμηχα-
: Μορ·ίαίν.
-Καί έγώ «χίσης σχανίώτατα
Ι: «2ΐ, άΐδχρίθηκε εχειτα καί
Ιμ άτα δφος 6 νεαράς
τττ,ς. ποΰ ήταν όλο νεΰρα,
ίί ά
1 έξ αίτίοις των συμχτωμάτων
πο'" είχαν παρουσιασθή,
τώρα έχεϊ μέσα στής σκο-
ί
ΑΙ Όμοσπονδιακαί φυλακαί έν Λήβενγορθ, Κάνσας, όπου φυλάσσονται 3.700 κατάδικοι
και οπου έγιναν αι προσψα-
τοι ταραχαί, αποτέλεσιια των οποίων ήτο ό φόνος ενός καί ό τραυματισμος πολλών έκ των καταδίχων.
χειροτ&ρέψει άπο χθές. Δέστί κ«ί Ό έχιθεωρητής άργισε νά ψάχνη
μόνος σας, χύριε έχιθεωρητά. Ισπασμωϊικά στής τσεχες τού, ένω
Ό Π ρε£άν επλησίασε, κύτταξε
με προσοχήν τα σανιδώαατα ποΰ
στήριζαν τούς τοίχοος, τα κούνηαε
δΐίνατά καί τα χτυχησε αέ το μχα:-
στοΰνί τον». Τα σανιδώματα εξ-*
σογχρόνως εννοιωθε τό λϊρύγγι τθ!>
νά σφίγγεται. Δέν κατώρθωσε νά
€ρή ουτε τόν άναπτήρά «ϊ ο5τε
την φωνή το^ γιά νά απαντήση είς
την 'Ιρωνείζ τοΰ αηχ~Γ.κολ Τέλος,
δτι
ηχον ίπόκωφο, χού φ-ανέρωνε
ί αους όχήρ·χ« κάτι κεν^.
-—"Αν άψε τόν άναπτηρά σας, ά-
κουστηκε έχιτχΐτΓκή ή <ρωνή τοϋ Μορ!$αίν, χοΐι είχε ξαναίυναμώσει τ:άλι καί είχε χάρει Ινα τόνο ά Ύτάργρη μερικες στιγμές σθανεται κανείς την άνάγκη νά *λέχη καλά τό χρόσωχο τοϋ άλλου. <ζ·- εζειτα άχο μερικά ·2ϊ^τε;όλεπτα ά-|Έαζ30ς, άνάψτί τό κερί σας, κρα- κούτθηκε ενα τρίκ-τράκ, καί μιά 7- τήστέ το "σα μχροττά σας καί έ- ς ήρχ Ό Λαμάϊγ επλησίασε μέ άνησ^· ίύνατη λάμψις φωτός φάνηκε μέσα ί» έχον------------1 ----- —■ -1 --1-- —-^ *---'-- ;οντας τγο χερι τού το φα- οτο στϊνό, διβτχίζοντας τό χ-οκνο ιίί έτρεμε έλαφίά, είτε άχό σκοτάίι της. Έν τώ μεταξίι άχό χί», έχ νάρι τα γεράμ,ατα. είτε ,άπό την αντ,σ.» >·ια
Ξαφνικά εγινε €αθύ —<.οτά4·. καί όνως άκούίθηκε Ινας γϊοϋ^ο τ&ΰ μεταλλείου, ένώ ΛρθΛε την στιγμή αύτη νΐ, 5^ΤλΡνΎω<= **Λ^η«· "■■"» :^·-^, ,τκατήν 6ε?άντα τής 6ίλλαςι° γϊο^ος μεγαλου ογκου χωςιατος Κ καί νά ά'ναπνέη τό άρωαα '0ϋ 'έφτει -μαζύ μέ μιά ϊυνατή άν- ρ ν, οί-λα στήν ώραία κ»ρί« ίώ.τήν σύζυγον τοΰ μ.ηχανί ρί νϊ ς-λερτάργ] μαζύ της χροτ- λέξ δ ςρρ] μζ ης ρ α: να ςανα—λέξη το χαλαιδ ιϊίν.6 εΐίύλλιο. τϊ ί^ο τόαα χρένια ό ντέ ίίχε ξανοτ&ρη ύ όζ ά την τ05 ί «ορ«φημένος άχό τής ψαρ-ο- ϊ'.αρ- ρχ Καί ε ^ μερικές έΐξομάδες τώ- ε μερά πήγαινε μέ ϊιάρορα «2; στήν εχαυλι, βχό την ψϊω πάντοτε άχο^ίίζν τρείς 5ν«?β- έδάϊιζαν άδ έ τοΰ ' ^λις τό φώτιζε" τό φώς τοΰ Λ" ^ΡΧίμηχανικου. Αχ '??„ αεσα στής άπέοαντες «»ιρατ&-ΰίΐϊ μίά βαΐειά σιγή. Ί''3·'ε5/ε:χεν ο Λαμάιγ. ψ- ί-ροχώρησε καμμιά 5ε· άχοτό- '>07':
ε'χε,
τό χρόίγμα εχει
Ορωχίνη κραϋγή. Οί ϊυό άνϊρες γύ-
ρισαν άμέτως πρός τό μέρος όχου
β,ρΐσχόταν 5 Λαμάϊγ, άλλά ϊένμχό-
ρΐσαν νά -ροχωρτρ&ϋν. Σκόντχψαν
άχάνω τ' ενα σωρό χωμάτων χου
ετχε φράςει σχείόν τελείως την
στοα. Κάτω άχό τόν σωρό εκείνον
ήταν Οαμ^ιένος ό άρχιτεχνίτης.
—Λοςιάϊγ! Λαμάϊγ! εφώναξεν ό
Άλλά δέν άκοοσε καμμιά
τη-τι.
Ό
Ό έπιθειορητής χροχώρησε χβί
έ'ιΌαίσε τόν άΐχϊμηχανικό, χοί» χι'
έκείνος έξηταζε μέ χρ&τοχή τα τοι-
7<ί>ματα. Ό Λιμάιγ είχε μείνει χ(-
σω.
—Καϋμενε Λαμάιγ! είπε μιά^<ρω- νή ο"/γκ'.νημένη. Καί μετά τόν 'δραχύ εκείνον έιη- κείίίθ, γυρίζοντας πρός τόν έχιβε- ωρητή καί μέ τόνο τρχτ,ίκά βΐρω- ό νιχ,ό, —Μήχως ε^ετε κανενα άναχτή- ρβ, κάριε ντέ Πρεδάν; Τό μέρος, καθώς δλέχετε, δέν είναι, βέν ήταν έχικίνδυνο. χάνω έξακ&λοχθοΰσε νά χέφττ) ά- ραιό, ά,ραΐ'.ο τό χώμα.' "Εξαφνα ό Πρεδάν ςανα'δρήκε την φωνή το.>, καί μέ μιά ξαφνική
Ιξψ ά ά
τον άρ·
άχό
τόν ώμο ααί &ξω φρενών τοΰ φώ-
νζξε:
—"Ολα αύτά προέρχονται άχο
οικί σας ςιφάλμα. 'Η στενοκεφαλιά
σας τα χ,ροκάλεσε δλα χύτά. Όρί-
στε, τώρα, χέθανε ενας άνθρωχος
έξ αίτίας σας! Έπρεχε νά άνανε-
ώτετε εγκαίρως τα σανιδώαατα,
χροτοϋ νά σαπίσοαν. *Αν γλυτώσο^-
με άπό ϊώ μέσα θά σας δείξω έγώ.
Κοντθστάθηκε μιά στιγ^ιή χι' ε-
πειτα έξαχολούθησε:
—Καί τώρα, τί χεριμένετε πειά,
τί πε,ριμένετε τώρα;
—Τον Θάνατο άχοκρίθηκε γαλή-
νια ό Μορδαίν, τόν θάνατο άπό ά-
το-υςία, άχό-καταχλάκωσι, άχό χεί-
νβ, Τσως κ·.' άχό τρελλα, δέν ξέρω
χι* έγώ άχό τί! Βλέχβτε, δέν έχο'α-
με τό δ'.κϊίωμα τής έ-/.λογής.
Ή φράσις αυτή εκανε τόν νεο
^ - '"
Ό ντέ Πρεδάν κύτταξε μέ τρό-
>Λ καί εκχληξι τόν άνθρωιςο έκεί
νόν τ.ο) είχε την δύνβζΐι νά άστε:-
εύεται την στιγμήν χοϋ άντηχοΰσαν
στ' αΰτιά τοο οί κώδωνες τοΰ Θα-
νάτο'ο. Ωμίλησε δμως, ωμίλησε μέ
εΐλ:χρίνε:α την χρχγματική μετΐδ-
νοια καί έζήτηιτε συγγνώμην.
Άλλά χά χώματα εχεφταν τώ¬
ρα -^κνό-:ερα[ βχό την τ?οφή της
στοάς. Καί τότε ό Μορνδαίν, €λέ-
τ-οντας νά χλησιάζτ} ή στιγμή τοΰ
μο'.ραίο.) τέλους αΐσήάνθηκε την α¬
νάγκην νά μάθη χερισσότερζ, νά
μάθη όλη την άλη6εια, νά μάθη
άν επρεχε ν ά άφιερώση την υστάτη
σκεΐΐ: τού σ' εκείνην πού άγαχοΰσε.
—Σάς χο^ακαλώ, είχεν ιέχιτα-
κτικά, χέστε μου.,.ή Σΐύζϋ τί σίς
ίί
; ε^ναι ενοχη;
Ό άλλας Ιφερε το χέρι στό στή-
6ός τού γ.ι' έψιθύρισε:
— 'Οχ;... τό όρκόζομαι... είναι ά-
6ώα... άγνή...
Καί μη ίντέχοντας περισσότερο,
αναπ-^έοντας μέ δνκτκολία τόν άέρα
τού γινόταν όλοένα άραιότε,ρος, κΰ-
ετήρας Ισδ>
των·Τεε1ν ?Ρ*£ων και Φόρρεστ Όμπράϊν είς τό γεΰμα δπερ εδόθη
Αγιφ Λουδοβίκω, έπειδή παρέμειναν είς τόν άέρα επί
τα έ'σφΐγγε δ!>νατά τόν ^,
τθϋ, γιατί εννοιωθε ότι ήταν ή τε-
)ει»ταία έλχίϊα τοα.
-Σδύστε, λοιχόν, τάν άναχτήρά
σας, εφώναξεν ό Μορδαίν. Μπορεί
νά μάς χρεΐασθη άργότερα.
ΓΓειθήνιος καί χω^ίς ρ^η
τώρα ό έπιθεωρητης εσδ^σε τόν ί
^ά τ«.
Ή ώρα χερνοΰσε. Μετ,ροΰσαν τα
δευτερόλεχτα μέ τοάς χα)ψιοΰς τής
χαρδιάς των. Έμειναν έκεϊ ώρες
χολλές σάν σέ μιά φριχτή θχνάσιμτ,
άγωνία. Ό άέρας λιγόττε^ε όλοενα
•/.αί πειό χολύ. 'Ανέιτνεαν μέ δνσκο-
λία. Στεκοντο'οσαν καί οί δ.»ό τοκς
άϊυνατοϊ μχροστά στν ίδιοτροχία έ-
κείνη τής μοίρας, άνίκαν&ι δ'.ά να
χατβδάλουν όχοιανδήχοτε ι:ροσχά6ει
αν, διά νά σωθοΰν. "Ετσι χαρεϊ:-
| δηκαν εντελώς στήν άγωνία, στήν
συγκίνησί τους καί στής άνβμνή-
σεις τούς, /ωρίς νά χροφέροον ουτ*
λέξιν έχί «Γ.ρες όλόκλη^ες.
Καί έξαφνα, σέ μιά στιγμή, ά-
κΐύΐθηκε άίιΐνατη καί τρεαουλιαστή
σάν παραχονιάρηιη, ή φωνή τού έ-
Εεωρητοΰ:
—Κύριε Μορ-δαίν;
—^Τί τ,ρέχει, κύριε έχιθεωρητά ;
άχοκρίθηκε ό μηχανικάς μέ φωνή
έξ ίσοΰ άτονη καί τρεμοολιαστή.
—Τελείωσε, κύριε Μορ£αίν...
Τελείωσαν όλα... Τό αίσθάνομαι,
Οτι ετελείωσαν... θά χεθάνω... ΓΓ
αύτό αΐσ*θάνομαι την άνάγαη νά
σάς χώ κάτι... Άκοΰστε... Άλλο¬
τε, δταν ημασταν παιδία, ειχα ά-
γαχήσει την... την Σούζυ... την γι.-
ναίκά σας... Καί χθές της τό ύχ-
ύ
420 ώρας.
Ό
σε. Έν άς λτ^μός
λάρ^γγα τ;ί Μορ·δαίν καί μιά σκί-
ιΐ,ίς πέρασε άπο τό μνιαλό τον.
Την στιγμή αύτη, έκεί χέρα στήν
ίίλλα Μανέν, ή γυναίκά τον εκλαι-
γε. ΤΙτ·Λ> άχό τούς Ζχ, εκλβΓγε;
II
ώς ήθΕλε νάχη μιά άχάντησι είς
την έρώτησί έκείνη χοο ταλάνιίε
τέ μοαλό! Τί δέν θάί'.νε γιά νάγ ,
την άχάντησι αυτή!
* * *
φ ακούσθηκε Ινα φχ
δκνατό, τό ς-ύσημα μϊάς άεραντλία;
καί σογ7:όνως κτοχηματα "/-αί φω-
νές χολλέ;, φωνές δινατές άντή"-
χτσαν άχό ζάνω. Ό ϋρ2ς άρχισε
νά γίνεται >.αθαρώτερος ν.αί χυχνό-
τερος. ^ ^
Ό Μ«5?ίν -λατάλαδεν. ότι είχεν
ίϊ^Θει δοηθε·.α, οτ: είγαν κατορθώ-
σει νά ■/ώσο-ν τόν τωλήνα τής ί-
εραντλίας καί ίιωχέτεοτ^ άέ,ρα, γιά
νά προλάίουν την άσο:>ξία τοος, έ-
νφ συγχρόνως ·α.έ τής σκαπάνες
'ν νά άνοίξοϋν- μιά ϊί-
ργμΕτι, σέ λίγο ό ντέ Πρε¬
δάν άοχ·.7ΐ νά άναχνέη δυνατώτε-
ρβ. "Εχε:·:ζ άχό μιά ώ,ρα κατώρ¬
θωσαν νά βγοΰν σώοι καί άδλαεεΐς
έχάνω στό υχαιθρο, ένω οί έργάτες
χροσχαθοΰσΐν νά 6γάλο>ν εξω χό
έ Λά
γ
τοΰ καϋμένου Λαμάϊγ.
Έτρεξαν καί οί δυό στήν
Μανόν.
"Οταν τοίς είϊε άχό μακρυά ή
Σ-ούζϋ Μορδαίν, χωρίς νά δώση χρΐ-
«νή στόν ντέ Π ρεδάν, έτρεξε κατ'
ΰί ά άά
στον άντρα της, τόν άγκά-
λιασε σφιχτά μέ χάθος, ένω δάκρυα
χαρας ετρεχαν άχό τα μάτια της.
—Νά ή απάντησις πού χερίμενα
καί ·π<ζρ7 ολίγο νά μοΰ την στερήση ό θάνατος, σκέφθηκε ό Μορδαίν. "Εχειτα αμείλικτος, παρ' βλη την εύτ'οχίαν τού, γύρισ* πρός την γ^ναίκά τού καί είπε: —Άγαχητή μθΛ Σοΰζυ, μχο,ρεΐς νά σιτγχωρής τόν κ. ντέ Π ρείάν καί τόν άναχτήρά τού. "Εχαναν καί ο! 3υό τους Θαύματα σημερα!... ίΕΟΝ ΕΑΡΑΟ ΘΕΟΚΡΙΤΟΥ Ή Εύνείκη πως της ζήτησα φιλί, στά- σχεΐο μ' έπήοε, μοΰ μάλλωνε καί μοΰλεγε: «Γιά σΰρε «πό χαλό· εΐσαι βοοκός καί μοΰ ζητ$ς φιλί, χα- υμένε; σύοε, χωριάτιχα δέν εμαθα, πολίτικα φιλώ. Τό στόμα μου όντε στδνειρο δέ θέλει ετσι φιλιά. Πώς ^λυκοβλέπεις' Σά μιλεϊς, χωρα- τά ξέρεις τόσα. Πόσο χαιδεύεις τρυφερά, τί ζαχαρέ¬ νια γλώσσα, τί μαλακό τό γένι σου καί τί χτπά , μαλλιά' τα χέρια σου είν' όλόμαυρα, τα χεί- λια σου σχασμενα, μυρϊζεις άΌκημα- άπ1 έδώ_—μ' έλέρω- σες—ά 6 Ό μέγας έφευρέτης συγχαίρων τόν μικρόν μέγαν τοΰ μέ'λλοντος. Ό θω¬ μάς "Εδισον σφίγγων την χείρα τοϋ 16ετοΰς ΓουίμπϊΡ Χιοΰστον, ό οποίος ανεδείχθη πρώτος είς τόν διαγωνισμόν πρός κατάκτηοτν τής ύποτροφίας "Ε- δισσν δι άνά σπουδάση, όπως διαδεχθή τόν μέγαν εφευρέτην είς τα έπιβτη- ΐιονικά τοιι κατοοθώιιατα-
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 198».
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ-ΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΛΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡίΚΑΝΟΥ
Είναι τδ χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Αμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλοϋτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Άναγινώσκοντες τουτο Ο ά πεισθήτε μόνοι σας περϊ τής
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις της
Άμεριχής. Χριστόφορος Κολόμ-
0ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Πώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
Εύρωπαϊκαί Άποικίαι. Αγγλικη
Επικράτησιν 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι 'ΑμερικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τού Συντάγματος.
Αί Δεχατρεϊς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τού Μεξιχοϋ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία θύΐλσων. Πόλεμος
χατά τής Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ 0-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΛΡΊΉΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπω καί με-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν «κο-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τοϋ Άμεριχανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποίοι ύπάγονται είς
(Αν Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανάσται χαΐ μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (σ,ιιοΙ& ΪΓηπιϊ£Γαηΐ8).
Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά-
ι»ται (σ,ιιοΐα ρΓβίεΓΓε<ϊ ΙγππιΙ- (?Γαηΐ5). Μετανάσται έχτός ίνα- Ιογίας (ηοη-<ΐυοΐ3 ίπιΐτπ#Γ3ηΐ8) Θετά τέκνα. Άναλογία (§ιιοΙα). ΟΙ μή μετανάσται δέν ύπάγονται είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά τούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν 5ιά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με- τανάστας καί μή. 'Εξέτασις μετα¬ ναστών. Άποκλεισμός·. "Εφεσις. Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬ νικόν στρατόν (Αΐίβη νεΙεΓβπί). Πρόσκλησις μεταναστών έκτός Α- ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ- σεως καί προτιμήσεως. Άμβρικα- νοί πολίται ποοτιθέμενοι νά νυμφευ Οώσιν έν τω εξωτερικώ. ΑΓτησις τοός τόν Γενικόν 'Επόπτην τής Μεταναστεύσεως. Σπουδασταί. Πι στοποιητικά, τ) δδειαι εΊηστροςρής. Π ως ίκδίβονται τα Πιστοποιητι- κά 'Επιστροφη'ς. Πόλεις ϊ) μέρη δπου έδρεύουν ΜεταναστευτΐκαΙ Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβά- τας τού Μεταναστευτικοΰ Νόμου. Φυλάκισις, Πρόστιμσν. Άπέ'λαοτς. Διά τού^ μεταβαίνοντας είς Κα- ναδάν, Μεξικόν, χαλ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ- ΩΣ.— Ποΐοι δύνανται νά πολιτο- γραφηθονν. Άποκλειόμενοι ττ]ς Πολιτογραφήσεως. Τ£ Ισχΰει διά τούς ζητήσαντας ^άπαλλανην άπό τής στρατιωτικής υποχρεώσεως κα- χ άτάν πόλεμον. Δικαστηρια Πο- ? ιτογραφησεως. Διατυπώσεις Πο- /.ιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσβ- ως καί πρώτα Ργγραφα. Πιστοποι- ητικόν άφίξεως. ΑΓτηστς διά τα δευτέρα ϊγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε- ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬ στήριον. Όρκος. Άλλαγή όνόμα- τος. Δικαιώματα τ) Τέλη. Πολι¬ τογραφησισ Γυναικών. 'Εξαιρετική Πολιτογραφησισ. Στρατιώται καί «αυται τού Παγκοσμίου Πολέ¬ μου. Ναΰται έμπορικών πλοίων. ΐίρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον- τα Αμεριχανοΰ πολίτου χωρίς νά είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των πολιτογραφομίνων. Τέκνα Άμερι- κανων πολιτών γεννώμενα έν τώ Εξωτερικώ. Άκύρωοτς εγγράφων της ΙΙολιτογραφήσεως. Ή έεέτα- σις δια την Πολιτογραφησισ Έ- ΡΤΤ!°7ε,ι? κα1 άποχρίσεις ΆγγλιστΙ ,χαΐ 'Ελληνιστί. Έρωτήσεις καί ά- παντησε^ σχετικώς μέ την Ιστο¬ ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών. Ερωτηθείς καί άπαντήσεις σχετι- κως μέ τό Σύνταγμα καί την Κι>
ίεΕΓ%τών' Ήν<^™ν Πολ?- τειων. Ερωτήσεις ί α σχετικώς μέ την πώσεις αι διατυ- Νομοθετα Γ ΑΦΟΡΟΙ Π Θ,τική αυτών έξοΐσ^ Γερουοια. Εκτελεσθή Κυβερνήτης (ΟονβΓηοΓ) βουλοι αύτοϋ Δικοστ,κή Ανώτατον Πολιτειακόν οίον (8ΐ.ίβ δπρΓβ-β καί κατωτέρα βικαστήρκ». τειαι. Πόλεις, Τάουνο Ίλ~ ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΚΑ?α1γ0ΚΡΙ. ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι είς την ριαν χαΐ γεωγραφί δ Ή ^στ}^ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΤΪΟΚΡΙ- ΣΕΓΣ αναφερόμεναι είς τό ταγμα χαΐ <την Όμοσπονδιακήν άρνησιν (ΈλληνιστΙ καΐ ·Α Ο ΕΘΝΓΚΟΣ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΕΙΣ-ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΠίΉ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ Τ?λλττ ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ** ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΓίτ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΑ ΐχον)02 ΠΡΟΧΕΓΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ" ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ. ΑΓΚΛΙΝΟΣ. Χρυσόδετον τιμάται.............----- Αολλ, 1 25 ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΡΑί.0 140 ν#Έ8Τ 2βΤΗ 8Τ.. (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) «»Ε%ν ΥΟΚΚ, Ν. γ. _ Η ΓΑΤΑ ΠΟΥ ΠΝΙΓΗΚΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ— ΤΟ ΚΟΥΝΕΛΙ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΜΑΤ *~ ΠΑΓΑΛΟΣ ΤΟΥ ΖΩΟΛΟΓΟΥ— Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ— ΟΙ ΕΥΑΙ ' ΣΚΥΛΛΟΙ— Η ΖΗΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΑΦΟΣΙΩΣΙΣ ΤΟΥΣ— ΤΟ ΣΚΥ ΚΙ ΠΟΥ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ ΜΙΜΟΥΜΕΝΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ, ΚΛΠ Αύτό πού θά σάς ποΰμε θά (τάς φανή παράξενο, άπίστευτο ίσωί. Κ*ί ομως είναι άληθινό... Πολλές φο¬ ρές τα ζώα, ακριβώς όπως οί αν- θρωπο:, νο:ώθουν την άνάγκη νά θέ- το.ιν τέρμα στή ζωή τους, καί αΰτο- χτονοΰν. 'Ή αύτίχτ&νιες των ζώων δέν είναι βεβαία οίτε τόσο πολλές, ουτε τόσο συχνές, δσο ή α&τοκτονίες των άνθρώπων. Τούτο δμως δέν έλατ- τώνε: την στ,μΐσία τους. Πρό είκοσι χέντε έτών στήν Κρε- μόνα τής Ιταλίας σονέδη ενα πε- "~~—"·* χ-οΰ προκαλέση ζωηρή αίί- :ής πόλεως χαί έξοπνάϊα της είχε ενα μικρά γατά- /.'., το μόνο ποΰ τής είχε μείνει — γιατ! ό αφεντικός '·" "'■ "">"*"· -Α
-Τ.. *.Λ ' Λ '
γάπη πού μπορεί, μεταςύ των -.^
θρώχων, νά νοίώση μιά μητέρα γίά
τό πα:δί της.
Κάποτε δμως τό γατάχι π-ού ά¬
πό ήμέρες ήταν άρρωστο ψόφησε
ξαφν.κά. "Οταν ή γάτα επήγε χαί
είδε τό γατάκί της ψόφιο, ρίχτηκε
επάνω τού καί άρχισε νά τό γλΰφη
μέ πάθος, φυταμανώντας δυνατά,
χαί ούρλιάζοντας άπαίσια. Στά οΰρ-
λίάσματά τη: έτρεξαν τ' άφεντικά
της καί πολλοί άλλθ'. γείτονες καί
είδαν τα μάτια της ϋγρά. Κανείς
ετόλμησε νά την άποσπάση άπ'
τό νεκρό παι& της. Στάθηκαν δλοι
παράμερα καί παρακολουθοΰσαν ά-
μίλητοι κι' άκίνητοι τό συγκινητί-
κό θέαμα. Τέλος επειτα άπό λίγην
ώρα είδαν τή γάτα νά γλΰφη πειό
παραπεταμένα άπό χρίν τό ψόφιο
γατάκι καί επειτα νά άπομακρυνε-
ται μέ δημα άργό κα! νά προχωρί)
πρός μιά γειτονική λιμνοΰλα. νΕκα-
νε δυό φορές τό γΰρο τής λμνούλας,
στάθηκε επειτα άκίνητη μέ τα δλέμ
| μ,ατά της καρφωμένα έμπρός της
καί τέλος μέ Ινα άποφασιστικό πή-
δηαα ώρμησε, ρίχτηκε μέσα στό νε-
ρό καί ιτνίγηκε.
Ό^ ίιάσημος ζωολόγο; Μπρόκα
άναφέρει ότι κάχο·!θς φίλος τού για-
τρός καί μικροΰιολόγος είχε ίνα
κουνέλι στό όποίΌ κάθε τόσο εκανε
παρακεντήσεις χάριν έπ-.στημονικών
καί μΐκροδίολογίκών πειραμάτων.
Παραδόξως δμως τό κουνέλι μολο¬
νότι ό μΐκροβ'θλόγος τοΰ είχε πάρει
τόσες φορές αίμα, έξακολουθοΰσε νά
ζή. Φαίνεται δμως ότι ΰπέφερε τρο¬
μερά άπό τα πειράματα για~ί σέ κά-
Θε καινούργιο χείραμα φώναζε πειό
3τ;ρια καί -ειό άχεγνωσμένα. Καί
τέλος μιά μερά -χού ό γΐατρός έτοι-
μαζόταν νά τοί5 κάνη Ινα νέο πείρα-
μα, τό κουνέλι εφερε τα δυό μπρθστι
νά τού χόδια στό λαιμό τού, τόν
έπίεσε ίυνατά καί δέν τα έβγαλεν
άπό έκεΐ «έρα, μόνον δταν σωριά-
στηκε χάμω ψώφιο.
Ένας αλλο; ζωολογος άναφέρει
"τι είχεν έναν εΰφυέστατο καί έντε-
λοςελειψε^πολλες ώρες άπό τό σπί-
ν., ο ζωολογος γιά νά τόν τΐμωρή-
ση,του εκοψε τό Ινα φτερό. Άπό
έκείνη τή στιγμή 0 παπαγάλος οδτε
μιλησε κα&όλου, ο5τδ ε'καν5 τώ
Πώς θά φαίνεται τό νέον ξενοδοχείον Γουώλντορφ Άστόριο. <: σμένον επί ολοκλήρου τετραγώνου είς την Λεωφόρον Πάρκ. πατώματα καί 2.200 δωμάτια. ροΰν σκυλλ-.ά, ξέρο'Λ ότι, άν καμ¬ μιά φορά, μαλώσουν τό σκυλλί τοος γιατί τού ξέφυγε κανένα κ'ονήγΐ, τα σκ'ολλί πεφτει σέ μιά βαθειά μελαγ- χολία, ή όποία διαρκεί χολλές ήμέ- ρες, κατά τό δι'ίάστημα των οποίων τό φιλότιμο ζώο δέν θέλει ούτε νά ά Άλλ άή λλί χολικο γαιόγίσμα. τής τρίτης ήμερ-ας νεκροταφείον είϊαν σκάδτ) μέ τα δυό τ<υ γτ· δια μιά τρίπα στό χώμ3| μέ τόν τάφο τ' άφένττ) χώνγι μέσα τέ κεφάλι νά δγάζη το κεάλ _ 'ί_____!> »>.. .
μη όλου, «5τδ 1^ τώ
σ^ειθισμενοϋς χαιρετισμοίς, |πεΐ.
τα δέ απο λιγην ωρα πήγε »,{ „ί.
θηκε πισω αζο την χόρτα Ιχωσ5 το
χεοΛι τού στή σχίαμάδ» ίης καί
αθηκε^ εκει ακινητος £ως δτθ1> §
αφεντικός, το» |χλε(« την πόρτα
και με - κλείσιμό της έχίεσε τό
λαΐμο τού -απαγάλοο καί τον έπνι-
ται
ναι
τράποδα
1β Χ1"α ««τα τε-
προαΐσμένα άπο τή
λική αί^ηματι '
τα.
οί
φάη. "Αλλη άφορμή μελαγχολίας νά δγάζγ) τό κεφάλι τ»
των σκΰλλων είναι ή ζηλοτυχία. ι σ-.άβτ; στό ίδιο μέρος άχι
Πολλές φορές βλέπει κανείς σκύλ- -'α, νά ξαναχώνη τό Χί?
λους πού άμα ίδουν τόν άφέντη τους <**, νά τό δγάζη χάλι ι ο^ς πού αμα ίδουν τόν άφέντη τους νά χαϊδεύη έπιμόνως κανένα ξένο σκυλλί, πέφτουν σέ μελαγχολία καί έχί ιτολλές ήμέρες μένουν νηστι- στΐκά εκουσίως καί δταν άκόμη ό άφέντης τους τούς καλη κοντά τού ή δέν πηγαίνον κ:ιθόλου, ή χηγαί- νουν άργά, μέ κάποια στενοχωρία ν.αί χωρίς τίς συνειθισμένες τους έκδηλώσεις χαράς καί άγάπης. Ό ζωολογος Βέμπερ άναφέρει ότι τό 1835 στή Βιέννη κίποία ή- θοχοιος της δχερας, συνεπεία έρωτι- κη; άτυχίας έ'πεσε άπο Ινα 'παράθυ- ρο^τοϋ δίαμερίσμΐτός της πού βρι- σκόταν στο τέταρτο πάτωμα καί ηυ- οκτόνησε; Ή ητϊοποΐος έκείνη είχδ ενα μαρο σκυλλάκ: ποϋ την άγα- χούσε^ύχερβολίκά. Τό σκυλλάκι'δ¬ ταν είδε νεχρή την %}?[χ τού αρχι- ά ίζ λλά ρή την %}?[χ τού αρχι σε νά γαυγίζη μελαγχολικά, έ'πει- τα δέ, δταν την τοποθέτησαν στδ νεκροκράδίατό της, πήγε καί στά- θηκε έκεΐ δίχλα άκίνητο καί άμί- λητογιά( πολλές ώρες.Έπειτα ξι- φνΐκά άνεβη-Αε στό χαράθορο άπδ τό όποίΌ χρίν είχε πέσει ή %'^[<χ τού, κυτταξε μιά φορά κάτω στήν αΰλή, και Ιχειτα ρίχθηκε στό κενό καί έ'¬ πεσε στήν αυλή νεκρό. Τό Παρίσι στίς 13 Ιουλίου 1830 οταν ό έπαναστατήσας Παρι- σινος^ λαός χολιόρκηι- τό Λοΰ- βρο, Ιτυχε μεταξΰ των έπαναστατών να δρισκεταί κάχοιος έργάτης χοί» ίίχε μαζύ Μ τον -„£ 0 ^χ μαζύ τον χ0Β χ μζύ Μ τον „£ χ0Β ^χ. λο. Οταν ή φροορά τοΰ Λούδρο» «Ρχισε νά π-αροδολη τώς πολιορκη- τας, μια σφαίρα δρήκε τόν έργάτη στο στήθος καί τόν άφησε νεκρδ. ^Μετά τή συμπλοκή τα αστυνομι¬ και οργανα χήραν τόν σκοτωμένο καί τον πηγαν στό νεκροταφείο.Ό σκυλ- λος ακολοώδησε τόν νεκρό το5 ά- φεντη τού καί δταν τόν εθαψαν ε- μεινε δίχλα στόν τάφο το«, γαογί- ζοντας Τυνεχώς Α έ ^χτες μ· Ινα ά ψτ) και να το χωζτ). ό λάκκος εγινε τόΐο νά χωράη μέσα δλο το καί όλος ό λα:μός τοϋ εχωσε τελειωτιχά τό γ'.ά νά μή τό ξαναβγάλ τάν εχείτα άπό κάμΜστ; λακες πηγαν καί τράβτ^ λο άπό τό λάκκο το^ ειί ψοφήσει άχό άσφοςία "Ενα αλλο περίίργο κό συνέδη πρό ολίγων Ίταλίκή κωμόπολι Π οί κίποι* οίκογένεΐα είχε« τικό σκυλλάκι. Κάπ«ΐί άπ' τα παιδία τής οί* κείνης, ενας μορτάχος βγήκε άπό τό σπίπ 25(Λ άπ' τό σκυλλο καί ^ΐ νά παίξη κοντά σ' ενα *ο κετά 6ατ)ό τον δεύωνταΐ τα μως γλύστρησε, εχεαε < κ: καί χνίγηκε. Ό σχ·^ στό νερό καϊ τράβηξε^ι μίκροϋ, νεκρό πειά, α>',
Έπειτα τό άφησεν
σχι'τί, Ιπιασε τόν
τό παντελόνι καί
διαρκώς, τόν
δποι» δρίσκόταν τό
κροδ. "Επειτα ετρεξε
χς μέρες %α ββ6
μ· Ινα άπαίσιο κα! μελαγ-
τι (ίρπαξε άχ' τό φουστ
ρα τοΰ παΐδιοΰ καί μ- ^
πό την ωδήγησε κοντΐ
της καί στό πτώμα τοΰ ϊ>
Τό ίδίθ Ικανε καί γιβ «
λη τή; οικογενείας- Άλλ|
εργότερο είναι ότι, οτ?>
μίρα έγινεν ι *·φί1*,
πνιγμένοΐ) ό σκΰλλος ε?
αποτόμως άπ' τό <^'τί· άπό λίγες ώρες «ρεβί* στό ίδιο μέρος πού ■-"■" κρός άφέντης τού. βλιοπωλείον τοΰ «
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΡΠΑ-ΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΛΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡίΚΑΝΟΥ
Είναι τδ χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Αμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Ά-
μερικής μέ τόσον πλοϋτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Άναγινώσκοντες τουτο Ο ά πεισθήτε μόνοι σας περϊ τής
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—Άνακάλυψις της
Άμεριχής. Χριστόφορος Κολόμ-
0ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Πώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
Εύρωπαϊκαί Άποικίαι. Αγγλικη
Επικράτησιν 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις τής
Άνεξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι 'ΑμερικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τού Συντάγματος.
Αί Δεχατρεϊς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος κατά τού Μεξιχοϋ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία θύΐλσων. Πόλεμος
χατά τής Γερμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ 0-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η¬
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΛΡΊΉΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πρωτοτύπω καί με-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν «κο-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεω τοϋ Άμεριχανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποίοι ύπάγονται είς
(Αν Μεταναστευτικόν Νόμον. Με-
τανάσται χαΐ μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (σ,ιιοΙ& ΪΓηπιϊ£Γαηΐ8).
Προτιμητέοι άναλογίας Μετανά-
ι»ται (σ,ιιοΐα ρΓβίεΓΓε<ϊ ΙγππιΙ- (?Γαηΐ5). Μετανάσται έχτός ίνα- Ιογίας (ηοη-<ΐυοΐ3 ίπιΐτπ#Γ3ηΐ8) Θετά τέκνα. Άναλογία (§ιιοΙα). ΟΙ μή μετανάσται δέν ύπάγονται είς την αναλογίαν. Διατυπώσεις διά τούς μέλλοντας νά άναχωρήσουν 5ιά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, με- τανάστας καί μή. 'Εξέτασις μετα¬ ναστών. Άποκλεισμός·. "Εφεσις. Άποκλειόμενοι μετανάσται. Ξένοι υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬ νικόν στρατόν (Αΐίβη νεΙεΓβπί). Πρόσκλησις μεταναστών έκτός Α- ναλογίας. Διάκρισις μεταξύ έξαιρέ- σεως καί προτιμήσεως. Άμβρικα- νοί πολίται ποοτιθέμενοι νά νυμφευ Οώσιν έν τω εξωτερικώ. ΑΓτησις τοός τόν Γενικόν 'Επόπτην τής Μεταναστεύσεως. Σπουδασταί. Πι στοποιητικά, τ) δδειαι εΊηστροςρής. Π ως ίκδίβονται τα Πιστοποιητι- κά 'Επιστροφη'ς. Πόλεις ϊ) μέρη δπου έδρεύουν ΜεταναστευτΐκαΙ Αρχαί. ΠοιναΙ είς τούς παραβά- τας τού Μεταναστευτικοΰ Νόμου. Φυλάκισις, Πρόστιμσν. Άπέ'λαοτς. Διά τού^ μεταβαίνοντας είς Κα- ναδάν, Μεξικόν, χαλ. ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΕ- ΩΣ.— Ποΐοι δύνανται νά πολιτο- γραφηθονν. Άποκλειόμενοι ττ]ς Πολιτογραφήσεως. Τ£ Ισχΰει διά τούς ζητήσαντας ^άπαλλανην άπό τής στρατιωτικής υποχρεώσεως κα- χ άτάν πόλεμον. Δικαστηρια Πο- ? ιτογραφησεως. Διατυπώσεις Πο- /.ιτογραφήσεως. Δήλωσις προθέσβ- ως καί πρώτα Ργγραφα. Πιστοποι- ητικόν άφίξεως. ΑΓτηστς διά τα δευτέρα ϊγγραφα. Μάρτυρες. 'Ε- ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬ στήριον. Όρκος. Άλλαγή όνόμα- τος. Δικαιώματα τ) Τέλη. Πολι¬ τογραφησισ Γυναικών. 'Εξαιρετική Πολιτογραφησισ. Στρατιώται καί «αυται τού Παγκοσμίου Πολέ¬ μου. Ναΰται έμπορικών πλοίων. ΐίρόσωπα έξασκήσαντα καθήκον- τα Αμεριχανοΰ πολίτου χωρίς νά είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των πολιτογραφομίνων. Τέκνα Άμερι- κανων πολιτών γεννώμενα έν τώ Εξωτερικώ. Άκύρωοτς εγγράφων της ΙΙολιτογραφήσεως. Ή έεέτα- σις δια την Πολιτογραφησισ Έ- ΡΤΤ!°7ε,ι? κα1 άποχρίσεις ΆγγλιστΙ ,χαΐ 'Ελληνιστί. Έρωτήσεις καί ά- παντησε^ σχετικώς μέ την Ιστο¬ ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών. Ερωτηθείς καί άπαντήσεις σχετι- κως μέ τό Σύνταγμα καί την Κι>
ίεΕΓ%τών' Ήν<^™ν Πολ?- τειων. Ερωτήσεις ί α σχετικώς μέ την πώσεις αι διατυ- Νομοθετα Γ ΑΦΟΡΟΙ Π Θ,τική αυτών έξοΐσ^ Γερουοια. Εκτελεσθή Κυβερνήτης (ΟονβΓηοΓ) βουλοι αύτοϋ Δικοστ,κή Ανώτατον Πολιτειακόν οίον (8ΐ.ίβ δπρΓβ-β καί κατωτέρα βικαστήρκ». τειαι. Πόλεις, Τάουνο Ίλ~ ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΚΑ?α1γ0ΚΡΙ. ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι είς την ριαν χαΐ γεωγραφί δ Ή ^στ}^ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΤΪΟΚΡΙ- ΣΕΓΣ αναφερόμεναι είς τό ταγμα χαΐ <την Όμοσπονδιακήν άρνησιν (ΈλληνιστΙ καΐ ·Α Ο ΕΘΝΓΚΟΣ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΕΙΣ-ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ' Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΠίΉ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ Τ?λλττ ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ** ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΓίτ (ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΑ ΐχον)02 ΠΡΟΧΕΓΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ" ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ. ΑΓΚΛΙΝΟΣ. Χρυσόδετον τιμάται.............----- Αολλ, 1 25 ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΡΑί.0 140 ν#Έ8Τ 2βΤΗ 8Τ.. (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) «»Ε%ν ΥΟΚΚ, Ν. γ. _ Η ΓΑΤΑ ΠΟΥ ΠΝΙΓΗΚΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ— ΤΟ ΚΟΥΝΕΛΙ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΜΑΤ *~ ΠΑΓΑΛΟΣ ΤΟΥ ΖΩΟΛΟΓΟΥ— Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ— ΟΙ ΕΥΑΙ ' ΣΚΥΛΛΟΙ— Η ΖΗΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΑΦΟΣΙΩΣΙΣ ΤΟΥΣ— ΤΟ ΣΚΥ ΚΙ ΠΟΥ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ ΜΙΜΟΥΜΕΝΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ, ΚΛΠ Αύτό πού θά σάς ποΰμε θά (τάς φανή παράξενο, άπίστευτο ίσωί. Κ*ί ομως είναι άληθινό... Πολλές φο¬ ρές τα ζώα, ακριβώς όπως οί αν- θρωπο:, νο:ώθουν την άνάγκη νά θέ- το.ιν τέρμα στή ζωή τους, καί αΰτο- χτονοΰν. 'Ή αύτίχτ&νιες των ζώων δέν είναι βεβαία οίτε τόσο πολλές, ουτε τόσο συχνές, δσο ή α&τοκτονίες των άνθρώπων. Τούτο δμως δέν έλατ- τώνε: την στ,μΐσία τους. Πρό είκοσι χέντε έτών στήν Κρε- μόνα τής Ιταλίας σονέδη ενα πε- "~~—"·* χ-οΰ προκαλέση ζωηρή αίί- :ής πόλεως χαί έξοπνάϊα της είχε ενα μικρά γατά- /.'., το μόνο ποΰ τής είχε μείνει — γιατ! ό αφεντικός '·" "'■ "">"*"· -Α
-Τ.. *.Λ ' Λ '
γάπη πού μπορεί, μεταςύ των -.^
θρώχων, νά νοίώση μιά μητέρα γίά
τό πα:δί της.
Κάποτε δμως τό γατάχι π-ού ά¬
πό ήμέρες ήταν άρρωστο ψόφησε
ξαφν.κά. "Οταν ή γάτα επήγε χαί
είδε τό γατάκί της ψόφιο, ρίχτηκε
επάνω τού καί άρχισε νά τό γλΰφη
μέ πάθος, φυταμανώντας δυνατά,
χαί ούρλιάζοντας άπαίσια. Στά οΰρ-
λίάσματά τη: έτρεξαν τ' άφεντικά
της καί πολλοί άλλθ'. γείτονες καί
είδαν τα μάτια της ϋγρά. Κανείς
ετόλμησε νά την άποσπάση άπ'
τό νεκρό παι& της. Στάθηκαν δλοι
παράμερα καί παρακολουθοΰσαν ά-
μίλητοι κι' άκίνητοι τό συγκινητί-
κό θέαμα. Τέλος επειτα άπό λίγην
ώρα είδαν τή γάτα νά γλΰφη πειό
παραπεταμένα άπό χρίν τό ψόφιο
γατάκι καί επειτα νά άπομακρυνε-
ται μέ δημα άργό κα! νά προχωρί)
πρός μιά γειτονική λιμνοΰλα. νΕκα-
νε δυό φορές τό γΰρο τής λμνούλας,
στάθηκε επειτα άκίνητη μέ τα δλέμ
| μ,ατά της καρφωμένα έμπρός της
καί τέλος μέ Ινα άποφασιστικό πή-
δηαα ώρμησε, ρίχτηκε μέσα στό νε-
ρό καί ιτνίγηκε.
Ό^ ίιάσημος ζωολόγο; Μπρόκα
άναφέρει ότι κάχο·!θς φίλος τού για-
τρός καί μικροΰιολόγος είχε ίνα
κουνέλι στό όποίΌ κάθε τόσο εκανε
παρακεντήσεις χάριν έπ-.στημονικών
καί μΐκροδίολογίκών πειραμάτων.
Παραδόξως δμως τό κουνέλι μολο¬
νότι ό μΐκροβ'θλόγος τοΰ είχε πάρει
τόσες φορές αίμα, έξακολουθοΰσε νά
ζή. Φαίνεται δμως ότι ΰπέφερε τρο¬
μερά άπό τα πειράματα για~ί σέ κά-
Θε καινούργιο χείραμα φώναζε πειό
3τ;ρια καί -ειό άχεγνωσμένα. Καί
τέλος μιά μερά -χού ό γΐατρός έτοι-
μαζόταν νά τοί5 κάνη Ινα νέο πείρα-
μα, τό κουνέλι εφερε τα δυό μπρθστι
νά τού χόδια στό λαιμό τού, τόν
έπίεσε ίυνατά καί δέν τα έβγαλεν
άπό έκεΐ «έρα, μόνον δταν σωριά-
στηκε χάμω ψώφιο.
Ένας αλλο; ζωολογος άναφέρει
"τι είχεν έναν εΰφυέστατο καί έντε-
λοςελειψε^πολλες ώρες άπό τό σπί-
ν., ο ζωολογος γιά νά τόν τΐμωρή-
ση,του εκοψε τό Ινα φτερό. Άπό
έκείνη τή στιγμή 0 παπαγάλος οδτε
μιλησε κα&όλου, ο5τδ ε'καν5 τώ
Πώς θά φαίνεται τό νέον ξενοδοχείον Γουώλντορφ Άστόριο. <: σμένον επί ολοκλήρου τετραγώνου είς την Λεωφόρον Πάρκ. πατώματα καί 2.200 δωμάτια. ροΰν σκυλλ-.ά, ξέρο'Λ ότι, άν καμ¬ μιά φορά, μαλώσουν τό σκυλλί τοος γιατί τού ξέφυγε κανένα κ'ονήγΐ, τα σκ'ολλί πεφτει σέ μιά βαθειά μελαγ- χολία, ή όποία διαρκεί χολλές ήμέ- ρες, κατά τό δι'ίάστημα των οποίων τό φιλότιμο ζώο δέν θέλει ούτε νά ά Άλλ άή λλί χολικο γαιόγίσμα. τής τρίτης ήμερ-ας νεκροταφείον είϊαν σκάδτ) μέ τα δυό τ<υ γτ· δια μιά τρίπα στό χώμ3| μέ τόν τάφο τ' άφένττ) χώνγι μέσα τέ κεφάλι νά δγάζη το κεάλ _ 'ί_____!> »>.. .
μη όλου, «5τδ 1^ τώ
σ^ειθισμενοϋς χαιρετισμοίς, |πεΐ.
τα δέ απο λιγην ωρα πήγε »,{ „ί.
θηκε πισω αζο την χόρτα Ιχωσ5 το
χεοΛι τού στή σχίαμάδ» ίης καί
αθηκε^ εκει ακινητος £ως δτθ1> §
αφεντικός, το» |χλε(« την πόρτα
και με - κλείσιμό της έχίεσε τό
λαΐμο τού -απαγάλοο καί τον έπνι-
ται
ναι
τράποδα
1β Χ1"α ««τα τε-
προαΐσμένα άπο τή
λική αί^ηματι '
τα.
οί
φάη. "Αλλη άφορμή μελαγχολίας νά δγάζγ) τό κεφάλι τ»
των σκΰλλων είναι ή ζηλοτυχία. ι σ-.άβτ; στό ίδιο μέρος άχι
Πολλές φορές βλέπει κανείς σκύλ- -'α, νά ξαναχώνη τό Χί?
λους πού άμα ίδουν τόν άφέντη τους <**, νά τό δγάζη χάλι ι ο^ς πού αμα ίδουν τόν άφέντη τους νά χαϊδεύη έπιμόνως κανένα ξένο σκυλλί, πέφτουν σέ μελαγχολία καί έχί ιτολλές ήμέρες μένουν νηστι- στΐκά εκουσίως καί δταν άκόμη ό άφέντης τους τούς καλη κοντά τού ή δέν πηγαίνον κ:ιθόλου, ή χηγαί- νουν άργά, μέ κάποια στενοχωρία ν.αί χωρίς τίς συνειθισμένες τους έκδηλώσεις χαράς καί άγάπης. Ό ζωολογος Βέμπερ άναφέρει ότι τό 1835 στή Βιέννη κίποία ή- θοχοιος της δχερας, συνεπεία έρωτι- κη; άτυχίας έ'πεσε άπο Ινα 'παράθυ- ρο^τοϋ δίαμερίσμΐτός της πού βρι- σκόταν στο τέταρτο πάτωμα καί ηυ- οκτόνησε; Ή ητϊοποΐος έκείνη είχδ ενα μαρο σκυλλάκ: ποϋ την άγα- χούσε^ύχερβολίκά. Τό σκυλλάκι'δ¬ ταν είδε νεχρή την %}?[χ τού αρχι- ά ίζ λλά ρή την %}?[χ τού αρχι σε νά γαυγίζη μελαγχολικά, έ'πει- τα δέ, δταν την τοποθέτησαν στδ νεκροκράδίατό της, πήγε καί στά- θηκε έκεΐ δίχλα άκίνητο καί άμί- λητογιά( πολλές ώρες.Έπειτα ξι- φνΐκά άνεβη-Αε στό χαράθορο άπδ τό όποίΌ χρίν είχε πέσει ή %'^[<χ τού, κυτταξε μιά φορά κάτω στήν αΰλή, και Ιχειτα ρίχθηκε στό κενό καί έ'¬ πεσε στήν αυλή νεκρό. Τό Παρίσι στίς 13 Ιουλίου 1830 οταν ό έπαναστατήσας Παρι- σινος^ λαός χολιόρκηι- τό Λοΰ- βρο, Ιτυχε μεταξΰ των έπαναστατών να δρισκεταί κάχοιος έργάτης χοί» ίίχε μαζύ Μ τον -„£ 0 ^χ μαζύ τον χ0Β χ μζύ Μ τον „£ χ0Β ^χ. λο. Οταν ή φροορά τοΰ Λούδρο» «Ρχισε νά π-αροδολη τώς πολιορκη- τας, μια σφαίρα δρήκε τόν έργάτη στο στήθος καί τόν άφησε νεκρδ. ^Μετά τή συμπλοκή τα αστυνομι¬ και οργανα χήραν τόν σκοτωμένο καί τον πηγαν στό νεκροταφείο.Ό σκυλ- λος ακολοώδησε τόν νεκρό το5 ά- φεντη τού καί δταν τόν εθαψαν ε- μεινε δίχλα στόν τάφο το«, γαογί- ζοντας Τυνεχώς Α έ ^χτες μ· Ινα ά ψτ) και να το χωζτ). ό λάκκος εγινε τόΐο νά χωράη μέσα δλο το καί όλος ό λα:μός τοϋ εχωσε τελειωτιχά τό γ'.ά νά μή τό ξαναβγάλ τάν εχείτα άπό κάμΜστ; λακες πηγαν καί τράβτ^ λο άπό τό λάκκο το^ ειί ψοφήσει άχό άσφοςία "Ενα αλλο περίίργο κό συνέδη πρό ολίγων Ίταλίκή κωμόπολι Π οί κίποι* οίκογένεΐα είχε« τικό σκυλλάκι. Κάπ«ΐί άπ' τα παιδία τής οί* κείνης, ενας μορτάχος βγήκε άπό τό σπίπ 25(Λ άπ' τό σκυλλο καί ^ΐ νά παίξη κοντά σ' ενα *ο κετά 6ατ)ό τον δεύωνταΐ τα μως γλύστρησε, εχεαε < κ: καί χνίγηκε. Ό σχ·^ στό νερό καϊ τράβηξε^ι μίκροϋ, νεκρό πειά, α>',
Έπειτα τό άφησεν
σχι'τί, Ιπιασε τόν
τό παντελόνι καί
διαρκώς, τόν
δποι» δρίσκόταν τό
κροδ. "Επειτα ετρεξε
χς μέρες %α ββ6
μ· Ινα άπαίσιο κα! μελαγ-
τι (ίρπαξε άχ' τό φουστ
ρα τοΰ παΐδιοΰ καί μ- ^
πό την ωδήγησε κοντΐ
της καί στό πτώμα τοΰ ϊ>
Τό ίδίθ Ικανε καί γιβ «
λη τή; οικογενείας- Άλλ|
εργότερο είναι ότι, οτ?>
μίρα έγινεν ι *·φί1*,
πνιγμένοΐ) ό σκΰλλος ε?
αποτόμως άπ' τό <^'τί· άπό λίγες ώρες «ρεβί* στό ίδιο μέρος πού ■-"■" κρός άφέντης τού. βλιοπωλείον τοΰ «
ΈβΧΙΚΟΣ ΚΙΙΡΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ ι,
, 1929.
-ΤΟΥ ΓΚΥ ΝΤΕ ΜΩΠΑΣΑΝ
γάμθ.
7 ά·/ Μπον-
:Θϊ Λαν:ώ,
ν είχε ο-κε-
Άχό την
ί νά
φϊ'ΰΜ· Τόσοχολί» την
-ί'-' :γ;; έίίστασαν νά τού
εκ αν εν άναχοφα-
7.ρατουν παν-
^ϊέμαθε τίς; άμφιδολίες των
,ηί (ΐ'/.?οίλα; ό Ζάκ —""·
καί
-$?π- νά νο/.οκο?η,
Ιςαν^τί εκείνην, χοΰ ειχε
Γ,ώ :η; "1 τόσον κα:?ό.
'::/ί: τοο ανέλαβε νά κα-
ϊ σ-ή γυναί-
ά ή
ιίΖίΑί-ληρωσ* καί δήλωσε
: / ακούση πειά νά γί-
αύτήν, χώς ήθελε
ρ νά ςεχάτγι καί τ' δνομά
{ώς τό:ο έ:ακολιά3ησε νά
,ιμ ούτος δέν ανο:γί τα
μ ;η: Τ 2 εσχ:ζε, νευρικά
| τα τινίχ,, '/ωρί; νά δ'.α-
■■ ·':.·;μή, άφοΰ ήξερε
'ίίκν* θά δ:άίαζε
τόσο πο-
;..< (-.1) άνθρωπος μέ θέ- ί?:<: ς τής Βέρθα; άφηκαν ; η :ο/.'μή ολο το χε:μώ- τήν ανοίξη δέχτηκαν υ, 1 * 'Λ * ' — ΐί'ΤϊΤϊ'τελος^η ν^χτα τού ϊνόίεύΐ»1 ^τό μεγάλο σαλό- ϊ« νειόπαντρο: τρα- 'ϊ μ:χρό μχουντουάρ :,:ωμένο μ' άνο:χτό- Τ2, -ώ μόλ:ς τό «έ- I! οί άα^.-έ; άχτίδες ενός αφΐνε τια άπλανή, χαμογελαστή καί γε- μάτη συγκίνησ:, ετοίμη νά κλάψτ, άλλά καί ετοίμη νά μεθύση άπό χα- Έπίστευβ χώς ό κόσμος όλος εί¬ χε άλλάςει μέ αν>τό ποί» τής συνέ-
6αινε, ήταν άνήσυχτ) χωρίς νά ξεύ-
ρη γιατί κ:' αΐσθανόταν ολο τό κορ-
μί της, όλη της την
ά
Αί,τή έψίθύρ-.σε τρομαγμένγ;:
— Πήγα'.νε, φίλε μου!
Κα:, όπως δέν ή-αν άκό;χη άρ-
κετά γυναϊκα τού, δέν έτόλμ'η-σε νά
τόν ^ριοτήση, νά άχαιτήση νά μάτ)ϊ)
τι ε:χε συμδή.
ττληνχχυ-νά
άά
μ η η ^χή ην ... _..............
ρ'.τμενη αχο ενα άκιθόριατο άλλά όΕχείνος«ύς τβσο είνε τ,ίζν. ενα
καί θελκτ'.αωτατο έκνε^ρισμό.
ταν έκεί έκδηλώνοντας όλη^ την (νά χηδήνΐη στο δρόα,ο έστάθηκε κά-
φλόγα τού σφίγγ&ντάς της τό -/έ- τω άπό ενα φώς καί ξ;νϊί:άβασε
το γράμμα.
Νά τ
"Εξαφνα, κίβως καθόντουααν ετ-
σι, μιά χλάγια χόρτα άνοιξε καί«Κύρ!ε,
μχηκε μεσα ενα; νττ,ρζτ^ς μ ενα
γράμμα χοί) τό «ίχαν φέρει πρό ο¬
λίγοι».
Ό Ζάκ χήρε μέ τρεμουλιαστα χέ
Μ(ά νέα,^οί) την λε'νε Ραβέ, ζα-
ληά σας φιλή, όπως φαίνεται, έ-
γέννησε ενα ζαιϊί, χοί» ειν;ι ί-.κό
:, δζως λέε-.. Ή μητέρα πρόχει-
Έκύτταξε χ&λλήν ώρα τόν ΐά- τα·'α αύτην <υνάντηΐ! στήν ίτω-/ή κελο, τοΰ οποίον» δέν έγ/^ώριζε το, πϊΛατ:5ά αο:>, χοίι φα:'νετ;ι ■—ολϋ
ά ί ά έέ ! ίξ
χά; ίξια κά&ε οίκτου.
Όλος δικό; σας
Δόκτωρ Μχονάΐ»
υταν μτςηκΐ μετζ στην
τής μελλοθάνατί;;, αύττ; δ:
ης άγωνίας. Στήν
Ό
γράψΐμο, χωρίς νά τολμά νά τόν α¬
νοίξη, καί μ·ά τρελλή «χΐθυμία τόν
έ*χ:;«ε, νά μή δίαδάση, νά μή μάθη"
τ: σονέδαινε, νά δάλη τό φάκελο'
στήν τσέχή τού καί νά χη: «Αί>ρ·.ο!
Αύριο θά είμα: μα7.ρ^ά καί λίγο θά
μέ μέλλη τέτε!»
Δυο λόγΐα όμως χοΰ είδε σέ μιά ] ά?χή 3έν τόν έγνώίΐσε. Ό ν:3τ:ο;
γων:ά τού φακέλου ύχογραμμΐσμένα' κα! ^ νο«·/.όμο:,'τήν έχε::χο·όϋν-
«Λίαν έχεΐγον» .έχ,ράτησαν την χρο-1 το.
σοχή τού καί τόν τ:όμαξ>ν. Ρώτη-
σε τότε:
—«Μοΰ έχ:τρέχει;,
νη
πάν
■/.εριϊ' ε7.α:γαν έ^άνω τ' ενα
Πάνω άπό τ5 κρΐβίάτ·. σέ
μ-.ά μ'.χρή 7.ο·όν;α, έφώναζε το τ.τ.-
μου;» καί χωρίς νά περιμένη α-|δι, καί σέ κάθε φωνή το^ ή βατανι-
,ντησι, έ*σχ:σε τό «ράκελο καί διά- ομένη· μητέρα ^?θ"αθο5σε νά κά-
Κτ,;« θεραή, καί
μρς
Κί«: ίεν ελεγαν τίποτε.
•««μονον ό έ-νας τα χέρια
'·'· ϊΛϋνη στεκόταν μέ αά
στολή άπ' την άρχή.
"Οταν
Έκιτρίν.σε τρομαχτικά, έτελεί-
(ιχτε μέ γρήγορες ματ:ές τό διδάδα-
3μα καί έχειτα έσυλλάίισε την έπι-
τό κεφάλ:
ολο τό χρόσωχό τού ήτιν άναστα-
τωμένο. 'Εφίθόρκΐε:
—Άγαχημένη μου μικροϋλα,
στον ...καλλίτερον φίλο μου συνέδη
ενα μεγάλο ίυστύχημα. Μέ χρε:ά-
ζονται άμέσω;.... άμέσως. Πρόκε:-
τα: χερί ζωής ή θανάτου. Μοΰ έ-
πιτρέπεις νά λείψω μιά στιγμή; θά
ντ} μ:ά κίνητι, ηταν όμως ώίσχορτ;
ετσ: ποί» ίτρεμε άπό τις ιτιγωμί,ΐϊ;
κομ-ρέσϊ-ς.
Είχε αίαορραγί'α, αίμίρραγΐα
-ού -ή σκότωνε, έξ αίτι'ας τής γέν-
να?
γε κα'. μ
^λη της τ
τόν πάγο, μ' όλες τίς
ή αίμορραγία έςακο-
τα-.α της ωρα.
Άναγνώρισε στό τέλος τόν Ζάκ
καί προσ^άθησε ν' άνασηκωθη λί¬
γο. Δέν μχΐόρεσε ό<Λω:, τόσο ηταν στεκοταν μέ μά- γυρίσω «μέσως. ι1^ τδ" ^ωσσ°-Κινεζιχοδ πολέμου. "Ανω, Ρωσσίδες διδασκόμε- ! ' Ρθσσί- ^1κ'ων χ,αι τών άντιασφυκτικών προσωπίδων. Κά- τών άντιασφυκτικών πρ σκομένη την χρήσιν τοΰ πολυβόλο». ■νη κα: στα χιτρινίσμενα της ά'ρχισαν νά τρέχουν ια. ΞανάίΤΐσε πάλιν έςηντλη- μένη. Ό Ζάκ εχεσε γονατιστός κον¬ τά στό κ.ρεδ·δάτ:. επιασε τό χέρ: χοϋ κρεμόταν καί τό φίλησε τριγζζά. Έπειτα ο-ίγά σ:γά, επλησίασε τό άδόνατο χρόσωχο ποΰ ίρύ-ςτρί στήν έχαφή τού. Τότε έκείνη μέ φωνή μακρυνή τού είχε: —θά χεθάνω, άγαχημένε μου. Υποσχέτοο μου άχως δτ: θά μείνης ώς τό τέλος κοντά μοο. "Ω, μή μέ αφήση; τώρα, μην μέ αφήση: στήν τελευταία στ'.γμή!. Την φίλησε κλαίγοντα; κα! ά¬ παν τη«: —Μεϊνε ησυχη, δέν φεύγω! 'Εκανε πολλά λεχτά γ:ά νά μχ>
ρέση νά συνεχίση. Έχί'.τα τού είχε.
—Είναι δ'.κό σου αύτό τό μωρό.
Στό όρκίζομα: μπρός στό θεό, στήν
ψυχή ποί) ·θά χαραδώσω τώρα ποίι
θά χεθάνω. Τχοσχέσου μου πώ; δέν
Θά τ' αφήσης χαραχεταμμένο!
—Σοΰ όρκίζομα: πώς χ)ά τό άνα-
Θρέψω χαί θά τό άγαπήσω.
—Φέρε το έδώ γιά νά δώ αν τό
ά,ναχάς....
Ό Ζαχ τό επήρε, τό αφήκε στό
κρεοδάτ: μετ;ξύ τού; κα! τό μωρό
εχαψε νά κλαίη.
—Τώρα μην κινείσαι, τοΰ ειχε:
'Εκείνος δέν έκινήθηκε άπ' τή
θεσ: τού ώρ^ες χολλές. Κάθε τόσο
μόνο παρακολουθοΰσε σε «ίχεν ό γιατρος,
τρέχοντας κοντά της.
Έκύτταξε γιά τελευταία φορά
τή γοναίκα έκείνη κι' Ιχειτα το ρο-
λόγί -οί» εδειχνε χέντε τό χρωΐ, κι'
εφογε λησμονώντας τό χαλτό τού·,
μέ τό φράκο όχως ήταν, καί μέ τό
μωρό στά έ
κι'
Στό σχίτι ή γυναίκά τ&^ τόν έχε-
ρίμενε μόνη της, μέσα στό μικρά
μχουντουάρ. "Εχειτα, 2ταν έβεδαιώ-
Θηκε χώ: έχερνοΰσεή ώρα, γύρισε
στό σαλον, μέ δφος ά3:άφορο καί η-
ρε·ιο, τρομερά άνήσυχη όμως κατά
δάθος. "Οταν ή μητέρα της την εί-
δε μόνη της, τή ρώτη<ΐε: —Π οί» είναι ό άνδρας σοι»; Κ)ί αυτή άχάντησε: —Στή κάμαρή μας. Τώρα σέ λίγο θά'ρθη. Τστερα άχό μιά ώρα άναγκά- τθηκε νά ιόμολογήστ) την άλήθεια. Οί χροσκαλεσμένοί Ιφυγαν. "Εμει¬ ναν μόνο οί στενότερο! συγγενεϊς. Όταν ηρθαν τα μετάνυχτα, Ι4ϊ- λαν τή νεώνυμφη ιτοί» έσπάραζε άχδ λυγμοός, νά -χλαγιάση. Ή μητέρα της καί δυό ιθ«ΐές της της χαραστά- θηκαν καί την αφηναν νά κλαίη γιά νά ξεθ^αάντη. Ό ζατέρας -της εί^ε χάει έν τω μεταξΰ στήν άστυνομία γιατί φοβόταν χ·ε:ά κανένα δυστύχη- μα' Κατά τις, χέντε τό χρωΐ ενας Ι- λαφρός θόρυδος άκούστηκε στό διά- δρομο. Μιά ·χόρτα άνοΐξε καί εκλε;- νε σιγανά. Έχειτα ξαφνικά άκού¬ στηκε μιά κραυγή, χοί» έμοιαζί μέ ναιούρισμα γάτας. Όλες ή γ·>ν2ί-
κες άνατΐναχτήκανε άμέ<ΐως, καί ή Βέρθα πρώτη ετρεξε μχροστά. Ό Ζαχ Ορθιος, ώχρός. κρατοΰσε ενα μωρό στήν άγκαλιά το>. Ή
τέσσερες γυναίκες τδν έκύτταξαν
τρομαγμένες. Ή Βέρθα, μέ την
καρδ-.ά σχαραγμένη άχό άγωνία, ε¬
τρεξε χ,οντά ττ}υ καί τοΰ «ίχε:
—Τί τρέχεΐ; Πές μου τί τ:έ-
Φαινόταν σάν τρελλός, έχί τέ-
λους άχάντησε μέ τσακισμένη <ρω- νή: —Τρέχει... τρέχε:... πώς έ'χω ενα^'-αιδ!, ποΰ ή μητέρα τοο ζέθα- νε χρίν άχό λίγη ώρα... Καί χαρο·>σίασε μέ μιά ά6εξ(«
κίνησι τό μωρό.
Ή Βέρθα χωρ·: νά χτ} λέξι άρ-
παξε τό χαιδί, τό «φίλησε, τό εσφι-
ξε κοντά της. Έχεΐτα άνασηκώνον-
τας χρός τδν άνδρ'θ· της τα δαχρ·>
σμένα μάτΐα της τού είχε:
—Άλήθεια, χέΌανε ή μητέρα
τού;
—Ναί, χρό όλίγου!... ήμουν
τά της... Είχα διακόψει κ.ά'Βε σχέσι
μαζύ της άχό τό τέλος τού καλο-
καίρ:ο5. Δ^ ήξερα τί-οτε έγώ..,.
Ό γιατρός μέ χροσκάλεσε καί χή-
Τότε ή Βέρθα εψιθύριζε:
—Καλά, καλά, 6ά τό μεγαλώ-
σουμε εμείς αύτό τό χαιδί!
Έκλεκτά ^ίίλία εχε: μόνον τό
Βιδλΐοχωλεΐον τού «'Εθνικοϋ Κή-
ρυκος».
ΝΑΥΑΠΙ
Ι ΤΗΣ ΖΡ.ΗΣ '
•Υπό Χ. Α
. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΉ
Τρίπρακτον
ήθογραφικ.όν δράμα
.ταρμένο άπό
τι'ιν σύγχρονον κοι-
νωνικήν ζωήν.
Χαρτόδετον
τιμαται 50 σεντς.
Γοάψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
14Ο
V**.
26ΤΗ δΤ., ΝΕν¥ ΥΟΗΚ
, 1929.
-ΤΟΥ ΓΚΥ ΝΤΕ ΜΩΠΑΣΑΝ
γάμθ.
7 ά·/ Μπον-
:Θϊ Λαν:ώ,
ν είχε ο-κε-
Άχό την
ί νά
φϊ'ΰΜ· Τόσοχολί» την
-ί'-' :γ;; έίίστασαν νά τού
εκ αν εν άναχοφα-
7.ρατουν παν-
^ϊέμαθε τίς; άμφιδολίες των
,ηί (ΐ'/.?οίλα; ό Ζάκ —""·
καί
-$?π- νά νο/.οκο?η,
Ιςαν^τί εκείνην, χοΰ ειχε
Γ,ώ :η; "1 τόσον κα:?ό.
'::/ί: τοο ανέλαβε νά κα-
ϊ σ-ή γυναί-
ά ή
ιίΖίΑί-ληρωσ* καί δήλωσε
: / ακούση πειά νά γί-
αύτήν, χώς ήθελε
ρ νά ςεχάτγι καί τ' δνομά
{ώς τό:ο έ:ακολιά3ησε νά
,ιμ ούτος δέν ανο:γί τα
μ ;η: Τ 2 εσχ:ζε, νευρικά
| τα τινίχ,, '/ωρί; νά δ'.α-
■■ ·':.·;μή, άφοΰ ήξερε
'ίίκν* θά δ:άίαζε
τόσο πο-
;..< (-.1) άνθρωπος μέ θέ- ί?:<: ς τής Βέρθα; άφηκαν ; η :ο/.'μή ολο το χε:μώ- τήν ανοίξη δέχτηκαν υ, 1 * 'Λ * ' — ΐί'ΤϊΤϊ'τελος^η ν^χτα τού ϊνόίεύΐ»1 ^τό μεγάλο σαλό- ϊ« νειόπαντρο: τρα- 'ϊ μ:χρό μχουντουάρ :,:ωμένο μ' άνο:χτό- Τ2, -ώ μόλ:ς τό «έ- I! οί άα^.-έ; άχτίδες ενός αφΐνε τια άπλανή, χαμογελαστή καί γε- μάτη συγκίνησ:, ετοίμη νά κλάψτ, άλλά καί ετοίμη νά μεθύση άπό χα- Έπίστευβ χώς ό κόσμος όλος εί¬ χε άλλάςει μέ αν>τό ποί» τής συνέ-
6αινε, ήταν άνήσυχτ) χωρίς νά ξεύ-
ρη γιατί κ:' αΐσθανόταν ολο τό κορ-
μί της, όλη της την
ά
Αί,τή έψίθύρ-.σε τρομαγμένγ;:
— Πήγα'.νε, φίλε μου!
Κα:, όπως δέν ή-αν άκό;χη άρ-
κετά γυναϊκα τού, δέν έτόλμ'η-σε νά
τόν ^ριοτήση, νά άχαιτήση νά μάτ)ϊ)
τι ε:χε συμδή.
ττληνχχυ-νά
άά
μ η η ^χή ην ... _..............
ρ'.τμενη αχο ενα άκιθόριατο άλλά όΕχείνος«ύς τβσο είνε τ,ίζν. ενα
καί θελκτ'.αωτατο έκνε^ρισμό.
ταν έκεί έκδηλώνοντας όλη^ την (νά χηδήνΐη στο δρόα,ο έστάθηκε κά-
φλόγα τού σφίγγ&ντάς της τό -/έ- τω άπό ενα φώς καί ξ;νϊί:άβασε
το γράμμα.
Νά τ
"Εξαφνα, κίβως καθόντουααν ετ-
σι, μιά χλάγια χόρτα άνοιξε καί«Κύρ!ε,
μχηκε μεσα ενα; νττ,ρζτ^ς μ ενα
γράμμα χοί) τό «ίχαν φέρει πρό ο¬
λίγοι».
Ό Ζάκ χήρε μέ τρεμουλιαστα χέ
Μ(ά νέα,^οί) την λε'νε Ραβέ, ζα-
ληά σας φιλή, όπως φαίνεται, έ-
γέννησε ενα ζαιϊί, χοί» ειν;ι ί-.κό
:, δζως λέε-.. Ή μητέρα πρόχει-
Έκύτταξε χ&λλήν ώρα τόν ΐά- τα·'α αύτην <υνάντηΐ! στήν ίτω-/ή κελο, τοΰ οποίον» δέν έγ/^ώριζε το, πϊΛατ:5ά αο:>, χοίι φα:'νετ;ι ■—ολϋ
ά ί ά έέ ! ίξ
χά; ίξια κά&ε οίκτου.
Όλος δικό; σας
Δόκτωρ Μχονάΐ»
υταν μτςηκΐ μετζ στην
τής μελλοθάνατί;;, αύττ; δ:
ης άγωνίας. Στήν
Ό
γράψΐμο, χωρίς νά τολμά νά τόν α¬
νοίξη, καί μ·ά τρελλή «χΐθυμία τόν
έ*χ:;«ε, νά μή δίαδάση, νά μή μάθη"
τ: σονέδαινε, νά δάλη τό φάκελο'
στήν τσέχή τού καί νά χη: «Αί>ρ·.ο!
Αύριο θά είμα: μα7.ρ^ά καί λίγο θά
μέ μέλλη τέτε!»
Δυο λόγΐα όμως χοΰ είδε σέ μιά ] ά?χή 3έν τόν έγνώίΐσε. Ό ν:3τ:ο;
γων:ά τού φακέλου ύχογραμμΐσμένα' κα! ^ νο«·/.όμο:,'τήν έχε::χο·όϋν-
«Λίαν έχεΐγον» .έχ,ράτησαν την χρο-1 το.
σοχή τού καί τόν τ:όμαξ>ν. Ρώτη-
σε τότε:
—«Μοΰ έχ:τρέχει;,
νη
πάν
■/.εριϊ' ε7.α:γαν έ^άνω τ' ενα
Πάνω άπό τ5 κρΐβίάτ·. σέ
μ-.ά μ'.χρή 7.ο·όν;α, έφώναζε το τ.τ.-
μου;» καί χωρίς νά περιμένη α-|δι, καί σέ κάθε φωνή το^ ή βατανι-
,ντησι, έ*σχ:σε τό «ράκελο καί διά- ομένη· μητέρα ^?θ"αθο5σε νά κά-
Κτ,;« θεραή, καί
μρς
Κί«: ίεν ελεγαν τίποτε.
•««μονον ό έ-νας τα χέρια
'·'· ϊΛϋνη στεκόταν μέ αά
στολή άπ' την άρχή.
"Οταν
Έκιτρίν.σε τρομαχτικά, έτελεί-
(ιχτε μέ γρήγορες ματ:ές τό διδάδα-
3μα καί έχειτα έσυλλάίισε την έπι-
τό κεφάλ:
ολο τό χρόσωχό τού ήτιν άναστα-
τωμένο. 'Εφίθόρκΐε:
—Άγαχημένη μου μικροϋλα,
στον ...καλλίτερον φίλο μου συνέδη
ενα μεγάλο ίυστύχημα. Μέ χρε:ά-
ζονται άμέσω;.... άμέσως. Πρόκε:-
τα: χερί ζωής ή θανάτου. Μοΰ έ-
πιτρέπεις νά λείψω μιά στιγμή; θά
ντ} μ:ά κίνητι, ηταν όμως ώίσχορτ;
ετσ: ποί» ίτρεμε άπό τις ιτιγωμί,ΐϊ;
κομ-ρέσϊ-ς.
Είχε αίαορραγί'α, αίμίρραγΐα
-ού -ή σκότωνε, έξ αίτι'ας τής γέν-
να?
γε κα'. μ
^λη της τ
τόν πάγο, μ' όλες τίς
ή αίμορραγία έςακο-
τα-.α της ωρα.
Άναγνώρισε στό τέλος τόν Ζάκ
καί προσ^άθησε ν' άνασηκωθη λί¬
γο. Δέν μχΐόρεσε ό<Λω:, τόσο ηταν στεκοταν μέ μά- γυρίσω «μέσως. ι1^ τδ" ^ωσσ°-Κινεζιχοδ πολέμου. "Ανω, Ρωσσίδες διδασκόμε- ! ' Ρθσσί- ^1κ'ων χ,αι τών άντιασφυκτικών προσωπίδων. Κά- τών άντιασφυκτικών πρ σκομένη την χρήσιν τοΰ πολυβόλο». ■νη κα: στα χιτρινίσμενα της ά'ρχισαν νά τρέχουν ια. ΞανάίΤΐσε πάλιν έςηντλη- μένη. Ό Ζάκ εχεσε γονατιστός κον¬ τά στό κ.ρεδ·δάτ:. επιασε τό χέρ: χοϋ κρεμόταν καί τό φίλησε τριγζζά. Έπειτα ο-ίγά σ:γά, επλησίασε τό άδόνατο χρόσωχο ποΰ ίρύ-ςτρί στήν έχαφή τού. Τότε έκείνη μέ φωνή μακρυνή τού είχε: —θά χεθάνω, άγαχημένε μου. Υποσχέτοο μου άχως δτ: θά μείνης ώς τό τέλος κοντά μοο. "Ω, μή μέ αφήση; τώρα, μην μέ αφήση: στήν τελευταία στ'.γμή!. Την φίλησε κλαίγοντα; κα! ά¬ παν τη«: —Μεϊνε ησυχη, δέν φεύγω! 'Εκανε πολλά λεχτά γ:ά νά μχ>
ρέση νά συνεχίση. Έχί'.τα τού είχε.
—Είναι δ'.κό σου αύτό τό μωρό.
Στό όρκίζομα: μπρός στό θεό, στήν
ψυχή ποί) ·θά χαραδώσω τώρα ποίι
θά χεθάνω. Τχοσχέσου μου πώ; δέν
Θά τ' αφήσης χαραχεταμμένο!
—Σοΰ όρκίζομα: πώς χ)ά τό άνα-
Θρέψω χαί θά τό άγαπήσω.
—Φέρε το έδώ γιά νά δώ αν τό
ά,ναχάς....
Ό Ζαχ τό επήρε, τό αφήκε στό
κρεοδάτ: μετ;ξύ τού; κα! τό μωρό
εχαψε νά κλαίη.
—Τώρα μην κινείσαι, τοΰ ειχε:
'Εκείνος δέν έκινήθηκε άπ' τή
θεσ: τού ώρ^ες χολλές. Κάθε τόσο
μόνο παρακολουθοΰσε σε «ίχεν ό γιατρος,
τρέχοντας κοντά της.
Έκύτταξε γιά τελευταία φορά
τή γοναίκα έκείνη κι' Ιχειτα το ρο-
λόγί -οί» εδειχνε χέντε τό χρωΐ, κι'
εφογε λησμονώντας τό χαλτό τού·,
μέ τό φράκο όχως ήταν, καί μέ τό
μωρό στά έ
κι'
Στό σχίτι ή γυναίκά τ&^ τόν έχε-
ρίμενε μόνη της, μέσα στό μικρά
μχουντουάρ. "Εχειτα, 2ταν έβεδαιώ-
Θηκε χώ: έχερνοΰσεή ώρα, γύρισε
στό σαλον, μέ δφος ά3:άφορο καί η-
ρε·ιο, τρομερά άνήσυχη όμως κατά
δάθος. "Οταν ή μητέρα της την εί-
δε μόνη της, τή ρώτη<ΐε: —Π οί» είναι ό άνδρας σοι»; Κ)ί αυτή άχάντησε: —Στή κάμαρή μας. Τώρα σέ λίγο θά'ρθη. Τστερα άχό μιά ώρα άναγκά- τθηκε νά ιόμολογήστ) την άλήθεια. Οί χροσκαλεσμένοί Ιφυγαν. "Εμει¬ ναν μόνο οί στενότερο! συγγενεϊς. Όταν ηρθαν τα μετάνυχτα, Ι4ϊ- λαν τή νεώνυμφη ιτοί» έσπάραζε άχδ λυγμοός, νά -χλαγιάση. Ή μητέρα της καί δυό ιθ«ΐές της της χαραστά- θηκαν καί την αφηναν νά κλαίη γιά νά ξεθ^αάντη. Ό ζατέρας -της εί^ε χάει έν τω μεταξΰ στήν άστυνομία γιατί φοβόταν χ·ε:ά κανένα δυστύχη- μα' Κατά τις, χέντε τό χρωΐ ενας Ι- λαφρός θόρυδος άκούστηκε στό διά- δρομο. Μιά ·χόρτα άνοΐξε καί εκλε;- νε σιγανά. Έχειτα ξαφνικά άκού¬ στηκε μιά κραυγή, χοί» έμοιαζί μέ ναιούρισμα γάτας. Όλες ή γ·>ν2ί-
κες άνατΐναχτήκανε άμέ<ΐως, καί ή Βέρθα πρώτη ετρεξε μχροστά. Ό Ζαχ Ορθιος, ώχρός. κρατοΰσε ενα μωρό στήν άγκαλιά το>. Ή
τέσσερες γυναίκες τδν έκύτταξαν
τρομαγμένες. Ή Βέρθα, μέ την
καρδ-.ά σχαραγμένη άχό άγωνία, ε¬
τρεξε χ,οντά ττ}υ καί τοΰ «ίχε:
—Τί τρέχεΐ; Πές μου τί τ:έ-
Φαινόταν σάν τρελλός, έχί τέ-
λους άχάντησε μέ τσακισμένη <ρω- νή: —Τρέχει... τρέχε:... πώς έ'χω ενα^'-αιδ!, ποΰ ή μητέρα τοο ζέθα- νε χρίν άχό λίγη ώρα... Καί χαρο·>σίασε μέ μιά ά6εξ(«
κίνησι τό μωρό.
Ή Βέρθα χωρ·: νά χτ} λέξι άρ-
παξε τό χαιδί, τό «φίλησε, τό εσφι-
ξε κοντά της. Έχεΐτα άνασηκώνον-
τας χρός τδν άνδρ'θ· της τα δαχρ·>
σμένα μάτΐα της τού είχε:
—Άλήθεια, χέΌανε ή μητέρα
τού;
—Ναί, χρό όλίγου!... ήμουν
τά της... Είχα διακόψει κ.ά'Βε σχέσι
μαζύ της άχό τό τέλος τού καλο-
καίρ:ο5. Δ^ ήξερα τί-οτε έγώ..,.
Ό γιατρός μέ χροσκάλεσε καί χή-
Τότε ή Βέρθα εψιθύριζε:
—Καλά, καλά, 6ά τό μεγαλώ-
σουμε εμείς αύτό τό χαιδί!
Έκλεκτά ^ίίλία εχε: μόνον τό
Βιδλΐοχωλεΐον τού «'Εθνικοϋ Κή-
ρυκος».
ΝΑΥΑΠΙ
Ι ΤΗΣ ΖΡ.ΗΣ '
•Υπό Χ. Α
. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΉ
Τρίπρακτον
ήθογραφικ.όν δράμα
.ταρμένο άπό
τι'ιν σύγχρονον κοι-
νωνικήν ζωήν.
Χαρτόδετον
τιμαται 50 σεντς.
Γοάψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
14Ο
V**.
26ΤΗ δΤ., ΝΕν¥ ΥΟΗΚ
«ΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Λ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 Αύγούστου.—Εΰπλου
μάρτνρος· , ^ ,
ΔΕΥΤΕΡΑ, 12 Αύγούστου.—Φωτι-
ου καί άνικήτου μαρτύρων.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί "Ελλάδος 1.29^4ο ή δραχμη.
"Επί Λονδίνον $4.84% ή λίρα.
Επί ΠαρΐΓίων 3.90 13)160 τό φρ.
'ΕπΙ Γερμανίας 23.76% τό μάρκον.
Επί Ιταλίας 5.230 ή λιρέτο.
Επί Σερδίας 1.76 3)8 τό δηναριον.
Επί Ρουμανίας 0.60%Ο τό λέϊ.
Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ή κορ.
ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
205 %«/Ε8Τ 33«η 5ΤΙ1ΕΕΤ
ΟΙ_Α83ΙΡΙΕΟ
ΚΟΙΝδΝΙΚΑ
Λίραι Αγγλίας Λ
ΓαλΧ. Φράγκα 3
—ραχμαί είς την καλλι-
τέραν τιμήν.
Τηλεφωνήσατε δια, τι¬
μάς:
Τηλέφωνα: €Ηΐθ1ιβΓΪη8 6271—5.
ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΡΚ Βθν
ΝΕΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
(Πλησίον τής όδοϋ Μ3(1Ϊ5οη)
Έκδίδομεν έπιταγάς είς Δραχμάς
επί δλων των πόλεων τής Ελλάδος
είς τάς καλλιτέρας τιμάς τής ημέρας.
"Τηλέφωνον: ννΌΓΐΙΐ 2945, 6, 7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
«ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ»
Μεγάλο Κα<τεν«ϊον καί Σφαιρκττήβι— 490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕΛΥ ΪΌΗΚ ΡΔιοηβ ΟΙΐεΚΕΒΙΚΟ 914» (10872—Α-10—Μ-10) ΕΥΧΕΤΗΡΙΟΝ Είς τόν αγαπητόν μου αδελφόν καί αγαπητόν μας έξάδελφον, Ιωάννην Κολαίτην, άναχωρήσαντα την παρελ¬ θούσαν Τετάρτην μέ τό ατμόπλοιον ΒεΓεηββΓΪα διά την αγαπητήν μας πατρίδα Κεφαλληνίαν, ευχόμεθα αίσι¬ ον πλοΰν καί ευτυχή την επάνοδον μετά της σύντροφον τοϋ μέλλοντος 6ί- ου τού. Ό άδελφός, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΛΑΙΤΗΣ ΟΙ ΕΞΑΔΕΛΦΟΙ ΘΕΟΦΡΑΣ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΟΣ ΚΩΝΣΤ. ΧΑΡΑΛΑ/ΜΠΑΚΟΣ (20989—10—11) ΔΟΡΕΑΝ ΛΙαθήματα Άγγλιχής. 'Επίοης <Λ; βύνασθε νά γίνβτε 'ΑμεοικανοΙ πολί¬ ται. ΆποταΙήτε εκάστην Δεντέραν, Τρίτην καί Τετάρτην. Ενεπΐηβ δοηοοΐ Νο. 17, οα 4811) ΜγοθΙ 'ΒβΙ. «Ιΐι—911ι Ανβ.) ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ Δ2ΡΕΑΝ Τό Γραφείον τής Παιδείαν παοέ- χει μαθήματα οωρεάν διαοκούσης τή; ημέρας- είς Ανδρας καί γυναίκας, αΐ¬ τινες έπιθυμοϋν όπως έκμάθωα» την Αγγλικήν καΐ πώς να γίνουν Άμερν κανοΐ πολίται. Πάντες οσοι έπιθνμοθν νά καταταχθώσιν είς τάξιν τινά δύ¬ νανται ν' άποταθώσι εκάστην Δεντέ¬ ραν χαΐ Τετάρτην, άπό 8—5 μ. μ. Δωμάτιον 401 χαΐ 409 Ρπΐοΐΐο δοηοοΐ 17, αριθ. 215 Εβ$1 4181 51. Παντί; κοοσκαλοΰνται όπως; χοοσέλθωσιν. ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ Κατάλληλο; εύκαιρία δπως μάθητε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τ*σ- σάρων έβδομαδων, ή όποία είναι χρή- σι»ιο; καί διά την παΐρίδα σας. Δι· δαχτρα μόνον $25.00. ΓΌΙΛΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΒ (ΤΟΙΧΕΟΒ «50 ΕΙβΐιιΙι Ανβ. Νβ- ΥοΛ Μεταξύ 27ης καί 28η; όδοθ. ΓΑΜΟΙ >
Τηλεγραφικώς μας άνττίγγελθηο'αν
έκ Μοοροπόλε»;, Δράμας, οί γάμοι
τοΰ αγαπητόν ημών ανεψιού κ*α α¬
δελφόν, καλώς δέ έμπορικώς έγκατε-
στημένου ενταύθα, Βασίλειον Βαον
λειάοου, μετά τής σεμνής καί καλ-
λιμόρκρου Δίδος Ά^ξάνδρας Γ.
ΚθΒΛτούρογλου, τής στέψεως τελεσθεί-
σης την 7ην Ιουλίου. Είς τούς νεο-
νυμφοκς ευχόμεθα ανθόσπαρτον τόν
βίον καί μεοτόν παντός άγαθοΰ, τα¬
χείαν δέ άντάμωονν.
Ή θεία ΕΛΠΙΣ ΧΑΛΚΙΔΟΥ
α Αδελφ**
ΙΩΑΝΝΗΣ καί ΣΟΥΜΕΛΑ
ΧΑΛΚΙΔΟΥ
(20901—11)
ΣΥΓΧΑΡΉΤΗΡΙΑ
Συγχαίρομεν έγκαδίως τούς άγα-
πητονς μας κ. καί Καν Παπαμιχαλο-
πούλον επί τή άποκτήθει ετέρου τέ¬
κνον.
Κος καί Κα ΑΝ. ΜΑΝΓΚΑ
νΛΓδ&νν, Ν. Υ.
(20996—11)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέα 'Υόρκη., 8ιά%ό
μαθετε καλώς την τέχνην τοΰ χοι*
ρέως.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕνν 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΒ
8(21001.
859—8111 Ανβ., (Γωνία 28ΐκ
Όδοΰ) Νβν/ Υογκ ϋΐΐ)
ΑΤΧΑΝΤΐα (}ΠΎ. Ν. Ι.—Ό «Έ-
θνικός Κήρυ|> κβΐ όλαι οί έκδόσεις
τού παιλοννται είς τό κ<—άστημα τοΰ κ. Γ. Ε. 2«ριδάκη, 8 δο. ΙΙ1ΐηοΪ3 Ατβ. (Ιΐϋηοΐδ Ογοοθγ^ Οο.), ένθα γίνονται δεκταί καταχωρήσεις άγγελι- ών καί εγγραφαί συνδρομητών. ΚΗΔΕΙΑ Την Λροβφιλή ημών ΰνγατέρα* ΧΡΗΣΤΙΝΑΝ Σ, ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ θανοΰσαν χθές κηδ€ύομεν την προ¬ σέχη Δεντέραν, 12 Αύγούστου, έν τώ ίερω Ναφ της «Άγίας Τριάδος», 27 δ. ΚΙίΟϊ Ανβ., Μοηητ. νεπιοη, Ν. Υ. Ή έκςρορά γεΛ-ήσετβι έκ τής οικίας 131 δ. ΡοπγΟι Ανβ., ΜοαηΙ νβΓηοη, είς τάς 2 μ, μ. Παοακαλοννται, όθεν, οί βυγγενεάς καί φίλοι όπως, €ύανΐ<Γτούμ€Λχκ, παρα- κολ.ουθήσω'ίΛ την κτ>δείαν κβΐ συνενώ-
σωοτ. τάς δεήσεις των μεθ^ ημών υπέρ
άν·τιπ)αύσ«ως της ψυχης της μίταστά-
σης.
Οί τεθλιμμένοι Γονεϊς,
ΣΩΤΗΡΙΟΣ καί ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ
ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
(20994—10—11)
ΜΑδΟΝ αΤΥ, ΙΟννΑ
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» καΐ όλαι αί
έκδόσεις τού πωλοϋνται παρά τοϋ αν¬
τιπρόσωπον μας κ. Γεώργιον Π άπαν-
τοπούλου 1544 Ν. ΑΌΑΜδ δΤΚΕΕΤ,
όστις δέχεται καταχωρίσεις άγγελιών
καθώς καί έγγραφάς συνδοομητών.
α ο. ρ.
Τ ό Βιβλιοπωλείον
τού «'Ιϋθνικοΰ Κήρυ-
κος» άναλαμβάνϊΐ να
οβίς άπθοτείλη οιονδή¬
ποτε βιβλίον της άρε-
σκείας βας έντός των
Ήνκομένων Πολιτειών
Ο. Ο. Κ». Δέν έχετε ει¬
μή νά μάς δώσητε την
παραγγελίαν σας, τό 6-
νομα και διεύθυνσιν
σας, βεβαιοί δντες δτι
θα εκτελεσθή μέ απόλυ¬
τον ακρίβειαν.
ΒΥΖΑΝΉΝΗ
ΜΟΥΙΙΚΗ
ΝΕΠΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ-
ΤΑΡΙΟΝ
ΑΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον τα Κεκραγάρια, τα
Άναστάσιμα τοδ 'Εσπερινον "θρ-
θρον καί Λειτουργίας κατ' ήχον,
μττά των Άναβτασίμων Εύλο-
γτϊτβιρίων, Άνοϋστοϋοτμων 'Εξαπο-
στειλαρίων, Έωθινό»ν Είρμολογι-
κών Δο|ολογιών, Μανονήλ Πρω-
τοψάλτου καί τόν πεντάφωνον 6α-
ρΰν ήχον Γεωργίου τοϋ Κρητός.
Δεδεμένον στερεώς, τιμαται $4.00
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΓΙΟΝ
ΑΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον Καταδασίας, Κοντά-
κια, Τριώδιον καί Πεντηκοστάρι-
ον. Δεδεμένον στερεώς .. $3.00
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΠΑίΟ"
140
«V.
2βΤΗ 6Τ., ΝΕνΥ ΥΟΗΚ
{ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ^
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς διά νά περι-
ποιήται ενα άγοράκι 14 μηνων μόνον
τί)ν ημέραν. Μισθος καλός, μετά δω-
ματίου καί τροφης, ή ανευ αυτών.
Τηλίςρωνήοατε 7—8 τό εσπέρας:
5639.
(20985—9—10)
ΕΛΛΗΧΙΔΕΣ γνίΰνίζουσαι την ρα-
τνταοτίΥ δι' έκλεκτά Γαλλικά εσώρρου-
χα. Άποταθήτε 10—11 π. μ. Μγβ.
Ε. ΜϊΗβΓ, ο)ο ΟιγτοΙ, 46 Υ. 5611ι
δί., Νβντ ΥθΓΐί.
(20934—4—10)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ όδηγός αυτοκίνητον,
εργατικάς, Άγγλομαθής, μέ συστά-
σεις, πρός πώλησιν σιροπίων είς 8θα!9
Γουηΐαϊη». Μισθός καί ποσοστά είς
τόν κατάλληλον. Άποταθήτε: 526 Υ.
39ίη δί., Ν. Υ. αΐγ.
(20992—10—12)
ΙΕΡΟΨΑΛΊΉΣ, γνώσττ)ς Βυζ—«-
τινής καί Εύρωπαϊκης μουσικής, εΐδι-
κός είς τόν καταρτισμόν τ*τραφωνι-
κοΰ χορόν, ίΐ χοροΰ παίδων, ζητεί θέ¬
σιν έν Νέα 'Υόνκχι. Ο. ϋ., 254 λν.
251Ιι δί., Αρί. 3, Ν. ΥογΙε Οϊί^.
(Δ. Χ.)
ΚΑΛΛΙΦΩΝΟΣ καί διπλωματοϋχος
ίερσψάλτης ζητεί θέσιν έν Νέα: 'Υ-
όρκτΐ η τοίς περιχώοοις. Γράψατε:
Ίεροψάλτην, 1866 Υν*. ΙθΛ δί.,
Βΐ-οοΐιΐγη, Ν- Υ.
(20976—8—10)
ΕΛΕΤΕ νά πω-
λήσητε τάς ερ¬
γασίας σας; Χρειάζε-
σθε ύπαλλήλους; Θέ-
λετε συνέταιρον; θέ-
λετε νά ένοικιάσητε
δώμάτια καί άπάρτ-
μεντς; 'Επιθυμείτε νά
μάθητε την διαμονήν
γνωστοϋ σας προσώ-
που;
Αί στηλαι των Μι-
κρών Άγγελιών τοΰ
«Έθνικοΰ Κήρυκος»
είναι τό καλλίτερον μέ¬
σον- Χιλιάδες συνδρο¬
μητήν καί αναγνω¬
στών μας έξυπηρε-
τοϋνται πιστώς καθη¬
μερινώς, μέ άποτελέ-
σματα ταχέα καί-ίκα-
νοποιητικά.
"Ολαι αί μικραι
αγγελίαι «ρός 3
σέ,ντς την λέξιν.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΩΛΟΫΝΤΑΙ έξβρτήματα δια κα-
ϊα, έχΓτιαΓτάρια, Οίίθβ Ροίδ. 'Ε-
πίσης ΟδΜ Κ^ϊβΓβΓδ, Ιοβ Βοχββ,
δίββπι ΤαΙ>1θ8, νκαζόοτοφες, ώάτα,
άοημ,ικά και γυαλυκά. Τέλειος ίξα^-
τιστιός. ΟΈπβη, 319 λΥ. 39Οι δί.
(20995—11—17)
Π ΩΛΕΙΤΑΙ στιλβωτήριον, καθαρι-
στήριον πίλων καί οί§3Γ 5ΐ»η(1, ένε¬
κα θανατον ενός των συνεταίρων. 580
ΒβΓ§εη Εϊηβ Ανβ., \Γε5ΐ Νεν
ΥθΓΐί, Ν. 1.
(20951—6, 7 8, 9, 11)
ΠΩΛΒΓΤΑΙ γοηκαϊον
ηβΐίβ, δο<3α, ΟδίΐΓδ, έναντι τοϋ νεον Μαϋίβοπ δηααΓθ Ανβηιΐθ, όπερ διευ- θΰνεται υπό των ϋβπιρβθγ, Ρπ£&ζϊ Ιητβτΐβτβ. Τό ΛΓβπα έχβ. 32.000 χα- θίσιιατα. Σπανία εύκαιοία. 154 Ο>-
Ατθ. Ν. Υ. Οΐγ.
(20963—7—11)
Π ΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστείον είς
καλήν ταποθεοίθΎ. Ενοίκιον λογικόν.
Εύκόλοδούλευτον. Καθ* δλα τελειον.
Ό ίδιοκτήτης παρέχει άΛεσιάζεται
λόγω ασθενείας: 121 Ε. ΡγοπΙ δΐ·,
Μοπγοθ, Μΐοΐι.
(2954—6—13)
Π ΩΛΕΙΤΑΙ Κε5ΐ3ΐΐΓαηΐ, μέ 21
τραπέζια. Καλή τοποθεσία, εργοστά¬
σιον μέ 17.000 εργάτας άπέναντι.
δΐεαηι ΙΐθΗί. 5 έτών ένοικιαστήριον.
Άπό τάς 5 π. μ.—12 μ. μ. ΡεΓβζ Κε-
5ΐ3πΓ3πΙ, 347 ΡαΓπιβη δι., Βγοο-
Ιΐ, Ν. Υ. (6—12)
ΠΩΛΟΥΜΕΝ καί άγορά-
ζομεν Ιπιπλα στιλδωτηρί-
ων. "Εχομεν μεγάλην πα¬
ρακαταθήκην μεταχειρισμέ
νων εΐδών. 'Επίσης εχομεν
250 ΒοοΙΙΐδ πεν«- δΐνΐβ,
$25 Ικαστον. 300 μαρμάρν-
να καθίσματα πρός $30 έ¬
καστον. 25 5ΐη§εΓ Μβοηί-
ηεδ $25 Ικαοτον (ήγγυη-
μενα δια 5 ετη). Γράψατε ή τηλεφω-
ντ,οατε: ΕΜΡΙΚΕ ΒΟΟΤ ΒΕΑΟΚ
Ι.Υ. 428 —3Γά Ανε., Ν. Υ.
Τηλέφ. Εβχϊπ^Λιη 8239.
(20047—Μ8—ΟΟ1.8)
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙόγνωοίΕί
διεύθυνσιν τού χ. ΔημητοίΌυ
καση, έκ Δυραχίου, τής Μεγαλ
ως, να την άποστεΛτΐ είς τόν '
νιον Μανροειδήν, 7 Τορ5ΐπβ1(ι
Ιρκννΐθΐΐ Μ385.
(20979—9_
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ .^^
'Ελληνικϋ οικογενεία μέ όλατ
κολιας. Άποταθήτε: Δί&α Κ),
Άγγελίδου, 70 ν. 109ΙΛ χε, α,
(20993—10—
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια
Έλληνικη οίκογενεία μέ ζ ή
κρεβάτια είς Ιιίκΐν 013^ θ1(
αρΕΓΐτηεπΙ μετά τηλεφώνσυ, 8
1)&ίχΐ, δΕθβΐη Ιΐθ&ί, ήλοαριχοΐ
Τιμαί λογικώτατβι. 15 ν. 1071
Αρί. 2-Ε. Οηβ ίΐίβΐιΐ: πρ,
(20980—9-
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον,
ράθυρα πρός τόν κήπον, όλαι α
τεραι ευκολίαι. $25 μηνιαίως
5ΐ35Ϊ0ΐα, 1866 ν. 101η 51.,
Κΐνη. Κϊη^δ Ηί§ΰ·νναγ δί;
5β3 Βεβεη Εϊηε.
(20975—8—1
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον :
μέ όλας τάς ευκολίας, κατάλληλι
2. Παρέχεται χρήσις κουζίνας.
τιμάται άνδρόγννον. 358 ν8(38
Ανε., Αρί. Α.. ν. 19181 51.
(Δ.;
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον
ξν ΚΐνΡΓϊάάβ ϋΓΐνε καί Βγοβ< Απβτταθήτε: ΡΓβηΙί Οτρ&αη, 61 135ΓΓΛ δί.. Αρί. 1. ΤΟ ΚΊΤΡΙΝΟ ΝΥΧΙ "Υπό ΣΑ2 ΡΟΜΕΡ Μνθκττόρημα έκτακτον πλήρες δέ μυστηοίων κβί πά ξων γεγονότων, τοΰ δαιμονίου ] γλου συγγοαφέως. Χρυσό&ετον τιμαται. .... Τηλέφωνον: Οιΐβαοηΐα 211 Ίδρυίέν τφ 1907. ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΚ» Ή ΕΛΠΙΣ" ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚ| Ε. Ζιρίμης καί Μ. Σαραντία 808 Ε. 3411ι 5Τ. ΝΕνν Υ0 (Παρά την έλεβέταν 2ηά Ο ΓΥΙΟ! ΤΟΪ "Υπό Τζάκ Λόντον. "Εργον ρες γοητείας καί περυτετει Ζωντανή ζωγραφιά τής ζωής, θαλασσών. Τιμαται δεδεμένον "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ' 140 ν/. 26ΤΗ δΤ., ΝΕν/ Υθ 'Εκλεκτά βιβλία εχει μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τοΰ «'Εθνωίθϋ Κήρυκος». ΜΑ1ΈΤΡΙΚΗ "Ητοι όδηγός της Άμερικανικής καί Εΰρωπαϊκής Μαγειρικής. 'Η τελειοτέρα των μέχρι τονδε έκδο- θεισών μαγειρικών. Περιέχει σχέ- δια διά μπΐλ όφ φαίρ, όδηγίας στολισμοΰ πιάτων κα'ι 2,599 συν- ταγάς. Βιβλίον απαραίτητον διά τάς-οίκοκυράς, τοϋς μαγΐίρους των διαφόρων έστιατορίων. Ή έ- πιστημονική παρασκενη ενός φαγη¬ τον, δχι μόνον συντελεί είς σπου- δαίαν^ οΐκονομίαν, άλλά καί ποο- λαμδάνει την άποτυχίαν πολλών μή έν σνχνη χρήσει φανητών. Χρνσό- δετον ................... $2.50 "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ,Ο" 140 νν. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕνν ΥΟΒΚ ΚΛΕΙΔΙ1ΥΓΕΙΑΙ ΥΠΘ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ Ν. Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ 600,000 δνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο άδικα στήν Άμερική, διότι δέν ξεύρουν πώς νά προφυ- λάττωνται άπό τάς ασθενείας. Στόν τεράστιον αυτόν αριθμόν ημείς οί "Ελληνες αναλόγως τοϋ άριθιιοϋ μα; ονν«Μτφβρουμι δχι ο¬ λίγον. ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΉΣ ΥΓΈΙΑΣ στήν γλώσσαν τοβ λαόν σάς παρέχει χάθε πληροφορίαν γιά δ,τι θή- χοτε σχετίζςτοα μέ τήτ διατήρησιν τής ύγείας σας, καθώς καί των οίκογινειών σας. Πρέπη νά καταλάδτι ό πολύς χόσμος, δτι ή ία- τρική έπιστήμη τείνει σιγά-σιγά νά γίνχ· προληππ» πή, δηλαδή νά προλάβχ) τάς ασθενείας. ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ έγράφη γι' *»τοΥ ακριβώς τόν λόγον. Ό έργάτης, έαν εφαρμόση δσα τοϋ θιδάσκει, βέν Ιχει νά φοβηθη άπό ασθένειαν καί γι' αυτόν τόν λόγον πρέπει νά αποτελέση τό ένχόλπιόν τού, καθώς χαί κάθε "Ελληνος στήν Άμβρτχή. ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΙΙΖ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΤΙΜ. ·2.00 ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΗΑΙΧ», 140 νν. 2611ι 51.. Νβντ ΥοΛ, Ν. Υ. 'Εσωκλείστως εύρισκε— Λολλ. 2.00, μέ την καοάχλησιν όπως μοϋ αποστείλητε «ΤΟ ΚΛΕΙ¬ ΔΙ ΤΗ2 ΥΤΕΙΑΣ». "Ονομα ............................,..... Διεύθυνσις................................ Πολντεία .................................
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Λ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 Αύγούστου.—Εΰπλου
μάρτνρος· , ^ ,
ΔΕΥΤΕΡΑ, 12 Αύγούστου.—Φωτι-
ου καί άνικήτου μαρτύρων.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί "Ελλάδος 1.29^4ο ή δραχμη.
"Επί Λονδίνον $4.84% ή λίρα.
Επί ΠαρΐΓίων 3.90 13)160 τό φρ.
'ΕπΙ Γερμανίας 23.76% τό μάρκον.
Επί Ιταλίας 5.230 ή λιρέτο.
Επί Σερδίας 1.76 3)8 τό δηναριον.
Επί Ρουμανίας 0.60%Ο τό λέϊ.
Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9625ο ή κορ.
ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
205 %«/Ε8Τ 33«η 5ΤΙ1ΕΕΤ
ΟΙ_Α83ΙΡΙΕΟ
ΚΟΙΝδΝΙΚΑ
Λίραι Αγγλίας Λ
ΓαλΧ. Φράγκα 3
—ραχμαί είς την καλλι-
τέραν τιμήν.
Τηλεφωνήσατε δια, τι¬
μάς:
Τηλέφωνα: €Ηΐθ1ιβΓΪη8 6271—5.
ΜΑ0Ι50Ν 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΡΚ Βθν
ΝΕΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
(Πλησίον τής όδοϋ Μ3(1Ϊ5οη)
Έκδίδομεν έπιταγάς είς Δραχμάς
επί δλων των πόλεων τής Ελλάδος
είς τάς καλλιτέρας τιμάς τής ημέρας.
"Τηλέφωνον: ννΌΓΐΙΐ 2945, 6, 7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
«ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ»
Μεγάλο Κα<τεν«ϊον καί Σφαιρκττήβι— 490—8ΤΗ ΑνΕ., ΝΕΛΥ ΪΌΗΚ ΡΔιοηβ ΟΙΐεΚΕΒΙΚΟ 914» (10872—Α-10—Μ-10) ΕΥΧΕΤΗΡΙΟΝ Είς τόν αγαπητόν μου αδελφόν καί αγαπητόν μας έξάδελφον, Ιωάννην Κολαίτην, άναχωρήσαντα την παρελ¬ θούσαν Τετάρτην μέ τό ατμόπλοιον ΒεΓεηββΓΪα διά την αγαπητήν μας πατρίδα Κεφαλληνίαν, ευχόμεθα αίσι¬ ον πλοΰν καί ευτυχή την επάνοδον μετά της σύντροφον τοϋ μέλλοντος 6ί- ου τού. Ό άδελφός, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΛΑΙΤΗΣ ΟΙ ΕΞΑΔΕΛΦΟΙ ΘΕΟΦΡΑΣ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΟΣ ΚΩΝΣΤ. ΧΑΡΑΛΑ/ΜΠΑΚΟΣ (20989—10—11) ΔΟΡΕΑΝ ΛΙαθήματα Άγγλιχής. 'Επίοης <Λ; βύνασθε νά γίνβτε 'ΑμεοικανοΙ πολί¬ ται. ΆποταΙήτε εκάστην Δεντέραν, Τρίτην καί Τετάρτην. Ενεπΐηβ δοηοοΐ Νο. 17, οα 4811) ΜγοθΙ 'ΒβΙ. «Ιΐι—911ι Ανβ.) ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ Δ2ΡΕΑΝ Τό Γραφείον τής Παιδείαν παοέ- χει μαθήματα οωρεάν διαοκούσης τή; ημέρας- είς Ανδρας καί γυναίκας, αΐ¬ τινες έπιθυμοϋν όπως έκμάθωα» την Αγγλικήν καΐ πώς να γίνουν Άμερν κανοΐ πολίται. Πάντες οσοι έπιθνμοθν νά καταταχθώσιν είς τάξιν τινά δύ¬ νανται ν' άποταθώσι εκάστην Δεντέ¬ ραν χαΐ Τετάρτην, άπό 8—5 μ. μ. Δωμάτιον 401 χαΐ 409 Ρπΐοΐΐο δοηοοΐ 17, αριθ. 215 Εβ$1 4181 51. Παντί; κοοσκαλοΰνται όπως; χοοσέλθωσιν. ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ Κατάλληλο; εύκαιρία δπως μάθητε μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τ*σ- σάρων έβδομαδων, ή όποία είναι χρή- σι»ιο; καί διά την παΐρίδα σας. Δι· δαχτρα μόνον $25.00. ΓΌΙΛΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΒ (ΤΟΙΧΕΟΒ «50 ΕΙβΐιιΙι Ανβ. Νβ- ΥοΛ Μεταξύ 27ης καί 28η; όδοθ. ΓΑΜΟΙ >
Τηλεγραφικώς μας άνττίγγελθηο'αν
έκ Μοοροπόλε»;, Δράμας, οί γάμοι
τοΰ αγαπητόν ημών ανεψιού κ*α α¬
δελφόν, καλώς δέ έμπορικώς έγκατε-
στημένου ενταύθα, Βασίλειον Βαον
λειάοου, μετά τής σεμνής καί καλ-
λιμόρκρου Δίδος Ά^ξάνδρας Γ.
ΚθΒΛτούρογλου, τής στέψεως τελεσθεί-
σης την 7ην Ιουλίου. Είς τούς νεο-
νυμφοκς ευχόμεθα ανθόσπαρτον τόν
βίον καί μεοτόν παντός άγαθοΰ, τα¬
χείαν δέ άντάμωονν.
Ή θεία ΕΛΠΙΣ ΧΑΛΚΙΔΟΥ
α Αδελφ**
ΙΩΑΝΝΗΣ καί ΣΟΥΜΕΛΑ
ΧΑΛΚΙΔΟΥ
(20901—11)
ΣΥΓΧΑΡΉΤΗΡΙΑ
Συγχαίρομεν έγκαδίως τούς άγα-
πητονς μας κ. καί Καν Παπαμιχαλο-
πούλον επί τή άποκτήθει ετέρου τέ¬
κνον.
Κος καί Κα ΑΝ. ΜΑΝΓΚΑ
νΛΓδ&νν, Ν. Υ.
(20996—11)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Σχολείον έν Νέα 'Υόρκη., 8ιά%ό
μαθετε καλώς την τέχνην τοΰ χοι*
ρέως.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΝΕνν 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΒ
8(21001.
859—8111 Ανβ., (Γωνία 28ΐκ
Όδοΰ) Νβν/ Υογκ ϋΐΐ)
ΑΤΧΑΝΤΐα (}ΠΎ. Ν. Ι.—Ό «Έ-
θνικός Κήρυ|> κβΐ όλαι οί έκδόσεις
τού παιλοννται είς τό κ<—άστημα τοΰ κ. Γ. Ε. 2«ριδάκη, 8 δο. ΙΙ1ΐηοΪ3 Ατβ. (Ιΐϋηοΐδ Ογοοθγ^ Οο.), ένθα γίνονται δεκταί καταχωρήσεις άγγελι- ών καί εγγραφαί συνδρομητών. ΚΗΔΕΙΑ Την Λροβφιλή ημών ΰνγατέρα* ΧΡΗΣΤΙΝΑΝ Σ, ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ θανοΰσαν χθές κηδ€ύομεν την προ¬ σέχη Δεντέραν, 12 Αύγούστου, έν τώ ίερω Ναφ της «Άγίας Τριάδος», 27 δ. ΚΙίΟϊ Ανβ., Μοηητ. νεπιοη, Ν. Υ. Ή έκςρορά γεΛ-ήσετβι έκ τής οικίας 131 δ. ΡοπγΟι Ανβ., ΜοαηΙ νβΓηοη, είς τάς 2 μ, μ. Παοακαλοννται, όθεν, οί βυγγενεάς καί φίλοι όπως, €ύανΐ<Γτούμ€Λχκ, παρα- κολ.ουθήσω'ίΛ την κτ>δείαν κβΐ συνενώ-
σωοτ. τάς δεήσεις των μεθ^ ημών υπέρ
άν·τιπ)αύσ«ως της ψυχης της μίταστά-
σης.
Οί τεθλιμμένοι Γονεϊς,
ΣΩΤΗΡΙΟΣ καί ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ
ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
(20994—10—11)
ΜΑδΟΝ αΤΥ, ΙΟννΑ
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» καΐ όλαι αί
έκδόσεις τού πωλοϋνται παρά τοϋ αν¬
τιπρόσωπον μας κ. Γεώργιον Π άπαν-
τοπούλου 1544 Ν. ΑΌΑΜδ δΤΚΕΕΤ,
όστις δέχεται καταχωρίσεις άγγελιών
καθώς καί έγγραφάς συνδοομητών.
α ο. ρ.
Τ ό Βιβλιοπωλείον
τού «'Ιϋθνικοΰ Κήρυ-
κος» άναλαμβάνϊΐ να
οβίς άπθοτείλη οιονδή¬
ποτε βιβλίον της άρε-
σκείας βας έντός των
Ήνκομένων Πολιτειών
Ο. Ο. Κ». Δέν έχετε ει¬
μή νά μάς δώσητε την
παραγγελίαν σας, τό 6-
νομα και διεύθυνσιν
σας, βεβαιοί δντες δτι
θα εκτελεσθή μέ απόλυ¬
τον ακρίβειαν.
ΒΥΖΑΝΉΝΗ
ΜΟΥΙΙΚΗ
ΝΕΠΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ-
ΤΑΡΙΟΝ
ΑΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον τα Κεκραγάρια, τα
Άναστάσιμα τοδ 'Εσπερινον "θρ-
θρον καί Λειτουργίας κατ' ήχον,
μττά των Άναβτασίμων Εύλο-
γτϊτβιρίων, Άνοϋστοϋοτμων 'Εξαπο-
στειλαρίων, Έωθινό»ν Είρμολογι-
κών Δο|ολογιών, Μανονήλ Πρω-
τοψάλτου καί τόν πεντάφωνον 6α-
ρΰν ήχον Γεωργίου τοϋ Κρητός.
Δεδεμένον στερεώς, τιμαται $4.00
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΓΙΟΝ
ΑΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον Καταδασίας, Κοντά-
κια, Τριώδιον καί Πεντηκοστάρι-
ον. Δεδεμένον στερεώς .. $3.00
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΠΑίΟ"
140
«V.
2βΤΗ 6Τ., ΝΕνΥ ΥΟΗΚ
{ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ^
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελληνίς διά νά περι-
ποιήται ενα άγοράκι 14 μηνων μόνον
τί)ν ημέραν. Μισθος καλός, μετά δω-
ματίου καί τροφης, ή ανευ αυτών.
Τηλίςρωνήοατε 7—8 τό εσπέρας:
5639.
(20985—9—10)
ΕΛΛΗΧΙΔΕΣ γνίΰνίζουσαι την ρα-
τνταοτίΥ δι' έκλεκτά Γαλλικά εσώρρου-
χα. Άποταθήτε 10—11 π. μ. Μγβ.
Ε. ΜϊΗβΓ, ο)ο ΟιγτοΙ, 46 Υ. 5611ι
δί., Νβντ ΥθΓΐί.
(20934—4—10)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ όδηγός αυτοκίνητον,
εργατικάς, Άγγλομαθής, μέ συστά-
σεις, πρός πώλησιν σιροπίων είς 8θα!9
Γουηΐαϊη». Μισθός καί ποσοστά είς
τόν κατάλληλον. Άποταθήτε: 526 Υ.
39ίη δί., Ν. Υ. αΐγ.
(20992—10—12)
ΙΕΡΟΨΑΛΊΉΣ, γνώσττ)ς Βυζ—«-
τινής καί Εύρωπαϊκης μουσικής, εΐδι-
κός είς τόν καταρτισμόν τ*τραφωνι-
κοΰ χορόν, ίΐ χοροΰ παίδων, ζητεί θέ¬
σιν έν Νέα 'Υόνκχι. Ο. ϋ., 254 λν.
251Ιι δί., Αρί. 3, Ν. ΥογΙε Οϊί^.
(Δ. Χ.)
ΚΑΛΛΙΦΩΝΟΣ καί διπλωματοϋχος
ίερσψάλτης ζητεί θέσιν έν Νέα: 'Υ-
όρκτΐ η τοίς περιχώοοις. Γράψατε:
Ίεροψάλτην, 1866 Υν*. ΙθΛ δί.,
Βΐ-οοΐιΐγη, Ν- Υ.
(20976—8—10)
ΕΛΕΤΕ νά πω-
λήσητε τάς ερ¬
γασίας σας; Χρειάζε-
σθε ύπαλλήλους; Θέ-
λετε συνέταιρον; θέ-
λετε νά ένοικιάσητε
δώμάτια καί άπάρτ-
μεντς; 'Επιθυμείτε νά
μάθητε την διαμονήν
γνωστοϋ σας προσώ-
που;
Αί στηλαι των Μι-
κρών Άγγελιών τοΰ
«Έθνικοΰ Κήρυκος»
είναι τό καλλίτερον μέ¬
σον- Χιλιάδες συνδρο¬
μητήν καί αναγνω¬
στών μας έξυπηρε-
τοϋνται πιστώς καθη¬
μερινώς, μέ άποτελέ-
σματα ταχέα καί-ίκα-
νοποιητικά.
"Ολαι αί μικραι
αγγελίαι «ρός 3
σέ,ντς την λέξιν.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΩΛΟΫΝΤΑΙ έξβρτήματα δια κα-
ϊα, έχΓτιαΓτάρια, Οίίθβ Ροίδ. 'Ε-
πίσης ΟδΜ Κ^ϊβΓβΓδ, Ιοβ Βοχββ,
δίββπι ΤαΙ>1θ8, νκαζόοτοφες, ώάτα,
άοημ,ικά και γυαλυκά. Τέλειος ίξα^-
τιστιός. ΟΈπβη, 319 λΥ. 39Οι δί.
(20995—11—17)
Π ΩΛΕΙΤΑΙ στιλβωτήριον, καθαρι-
στήριον πίλων καί οί§3Γ 5ΐ»η(1, ένε¬
κα θανατον ενός των συνεταίρων. 580
ΒβΓ§εη Εϊηβ Ανβ., \Γε5ΐ Νεν
ΥθΓΐί, Ν. 1.
(20951—6, 7 8, 9, 11)
ΠΩΛΒΓΤΑΙ γοηκαϊον
ηβΐίβ, δο<3α, ΟδίΐΓδ, έναντι τοϋ νεον Μαϋίβοπ δηααΓθ Ανβηιΐθ, όπερ διευ- θΰνεται υπό των ϋβπιρβθγ, Ρπ£&ζϊ Ιητβτΐβτβ. Τό ΛΓβπα έχβ. 32.000 χα- θίσιιατα. Σπανία εύκαιοία. 154 Ο>-
Ατθ. Ν. Υ. Οΐγ.
(20963—7—11)
Π ΩΛΕΙΤΑΙ ζαχαροπλαστείον είς
καλήν ταποθεοίθΎ. Ενοίκιον λογικόν.
Εύκόλοδούλευτον. Καθ* δλα τελειον.
Ό ίδιοκτήτης παρέχει άΛεσιάζεται
λόγω ασθενείας: 121 Ε. ΡγοπΙ δΐ·,
Μοπγοθ, Μΐοΐι.
(2954—6—13)
Π ΩΛΕΙΤΑΙ Κε5ΐ3ΐΐΓαηΐ, μέ 21
τραπέζια. Καλή τοποθεσία, εργοστά¬
σιον μέ 17.000 εργάτας άπέναντι.
δΐεαηι ΙΐθΗί. 5 έτών ένοικιαστήριον.
Άπό τάς 5 π. μ.—12 μ. μ. ΡεΓβζ Κε-
5ΐ3πΓ3πΙ, 347 ΡαΓπιβη δι., Βγοο-
Ιΐ, Ν. Υ. (6—12)
ΠΩΛΟΥΜΕΝ καί άγορά-
ζομεν Ιπιπλα στιλδωτηρί-
ων. "Εχομεν μεγάλην πα¬
ρακαταθήκην μεταχειρισμέ
νων εΐδών. 'Επίσης εχομεν
250 ΒοοΙΙΐδ πεν«- δΐνΐβ,
$25 Ικαστον. 300 μαρμάρν-
να καθίσματα πρός $30 έ¬
καστον. 25 5ΐη§εΓ Μβοηί-
ηεδ $25 Ικαοτον (ήγγυη-
μενα δια 5 ετη). Γράψατε ή τηλεφω-
ντ,οατε: ΕΜΡΙΚΕ ΒΟΟΤ ΒΕΑΟΚ
Ι.Υ. 428 —3Γά Ανε., Ν. Υ.
Τηλέφ. Εβχϊπ^Λιη 8239.
(20047—Μ8—ΟΟ1.8)
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙόγνωοίΕί
διεύθυνσιν τού χ. ΔημητοίΌυ
καση, έκ Δυραχίου, τής Μεγαλ
ως, να την άποστεΛτΐ είς τόν '
νιον Μανροειδήν, 7 Τορ5ΐπβ1(ι
Ιρκννΐθΐΐ Μ385.
(20979—9_
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ .^^
'Ελληνικϋ οικογενεία μέ όλατ
κολιας. Άποταθήτε: Δί&α Κ),
Άγγελίδου, 70 ν. 109ΙΛ χε, α,
(20993—10—
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια
Έλληνικη οίκογενεία μέ ζ ή
κρεβάτια είς Ιιίκΐν 013^ θ1(
αρΕΓΐτηεπΙ μετά τηλεφώνσυ, 8
1)&ίχΐ, δΕθβΐη Ιΐθ&ί, ήλοαριχοΐ
Τιμαί λογικώτατβι. 15 ν. 1071
Αρί. 2-Ε. Οηβ ίΐίβΐιΐ: πρ,
(20980—9-
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον,
ράθυρα πρός τόν κήπον, όλαι α
τεραι ευκολίαι. $25 μηνιαίως
5ΐ35Ϊ0ΐα, 1866 ν. 101η 51.,
Κΐνη. Κϊη^δ Ηί§ΰ·νναγ δί;
5β3 Βεβεη Εϊηε.
(20975—8—1
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον :
μέ όλας τάς ευκολίας, κατάλληλι
2. Παρέχεται χρήσις κουζίνας.
τιμάται άνδρόγννον. 358 ν8(38
Ανε., Αρί. Α.. ν. 19181 51.
(Δ.;
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον
ξν ΚΐνΡΓϊάάβ ϋΓΐνε καί Βγοβ< Απβτταθήτε: ΡΓβηΙί Οτρ&αη, 61 135ΓΓΛ δί.. Αρί. 1. ΤΟ ΚΊΤΡΙΝΟ ΝΥΧΙ "Υπό ΣΑ2 ΡΟΜΕΡ Μνθκττόρημα έκτακτον πλήρες δέ μυστηοίων κβί πά ξων γεγονότων, τοΰ δαιμονίου ] γλου συγγοαφέως. Χρυσό&ετον τιμαται. .... Τηλέφωνον: Οιΐβαοηΐα 211 Ίδρυίέν τφ 1907. ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΚ» Ή ΕΛΠΙΣ" ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΓΛΥΚ| Ε. Ζιρίμης καί Μ. Σαραντία 808 Ε. 3411ι 5Τ. ΝΕνν Υ0 (Παρά την έλεβέταν 2ηά Ο ΓΥΙΟ! ΤΟΪ "Υπό Τζάκ Λόντον. "Εργον ρες γοητείας καί περυτετει Ζωντανή ζωγραφιά τής ζωής, θαλασσών. Τιμαται δεδεμένον "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ' 140 ν/. 26ΤΗ δΤ., ΝΕν/ Υθ 'Εκλεκτά βιβλία εχει μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τοΰ «'Εθνωίθϋ Κήρυκος». ΜΑ1ΈΤΡΙΚΗ "Ητοι όδηγός της Άμερικανικής καί Εΰρωπαϊκής Μαγειρικής. 'Η τελειοτέρα των μέχρι τονδε έκδο- θεισών μαγειρικών. Περιέχει σχέ- δια διά μπΐλ όφ φαίρ, όδηγίας στολισμοΰ πιάτων κα'ι 2,599 συν- ταγάς. Βιβλίον απαραίτητον διά τάς-οίκοκυράς, τοϋς μαγΐίρους των διαφόρων έστιατορίων. Ή έ- πιστημονική παρασκενη ενός φαγη¬ τον, δχι μόνον συντελεί είς σπου- δαίαν^ οΐκονομίαν, άλλά καί ποο- λαμδάνει την άποτυχίαν πολλών μή έν σνχνη χρήσει φανητών. Χρνσό- δετον ................... $2.50 "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ,Ο" 140 νν. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕνν ΥΟΒΚ ΚΛΕΙΔΙ1ΥΓΕΙΑΙ ΥΠΘ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ Ν. Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ 600,000 δνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο άδικα στήν Άμερική, διότι δέν ξεύρουν πώς νά προφυ- λάττωνται άπό τάς ασθενείας. Στόν τεράστιον αυτόν αριθμόν ημείς οί "Ελληνες αναλόγως τοϋ άριθιιοϋ μα; ονν«Μτφβρουμι δχι ο¬ λίγον. ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΉΣ ΥΓΈΙΑΣ στήν γλώσσαν τοβ λαόν σάς παρέχει χάθε πληροφορίαν γιά δ,τι θή- χοτε σχετίζςτοα μέ τήτ διατήρησιν τής ύγείας σας, καθώς καί των οίκογινειών σας. Πρέπη νά καταλάδτι ό πολύς χόσμος, δτι ή ία- τρική έπιστήμη τείνει σιγά-σιγά νά γίνχ· προληππ» πή, δηλαδή νά προλάβχ) τάς ασθενείας. ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ έγράφη γι' *»τοΥ ακριβώς τόν λόγον. Ό έργάτης, έαν εφαρμόση δσα τοϋ θιδάσκει, βέν Ιχει νά φοβηθη άπό ασθένειαν καί γι' αυτόν τόν λόγον πρέπει νά αποτελέση τό ένχόλπιόν τού, καθώς χαί κάθε "Ελληνος στήν Άμβρτχή. ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΙΙΖ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΤΙΜ. ·2.00 ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΗΑΙΧ», 140 νν. 2611ι 51.. Νβντ ΥοΛ, Ν. Υ. 'Εσωκλείστως εύρισκε— Λολλ. 2.00, μέ την καοάχλησιν όπως μοϋ αποστείλητε «ΤΟ ΚΛΕΙ¬ ΔΙ ΤΗ2 ΥΤΕΙΑΣ». "Ονομα ............................,..... Διεύθυνσις................................ Πολντεία .................................
^γΌΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΩΝ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
Ζί
ίΚ——5·
351 γο
Κ'ατοικία 'ΐερεως:
520 ΡβίπηοηΙ Ανβηπβ
Τηλέφωνα: ΒβΓββη 281
χοί ΜοητΕθΐπβΓΤ 1113.
^οδο κοινοτησ
«ΑΠΟΣ ΝΙΚΩΝ»
Έν Νέα 'Υόρχτΐ.
^ίίνις Ίεοεως 'ΑβΧΗ*. ,
Λεανταρίδου και Έκκλησιας:
Μ Ε. ΗΛ 51., Νβ* ΥοΛ
Τηλέφωνον: ΕβχΐπΒΐοη 6793.
Ιμετοχιον παναγιου ταφου
1 «Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
182 ΓΐΓδί Ανβηπβ, Νβνν Υογϊ
(Μεταξύ Ιδής καί 17ης όδοΰ)
Τηλέφωνον: διυγνββαηΐ 7332.
ΐΙΟΚΤΑ, Ι,. Ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ>
('Αρχιεπιοκοπής)
273 Εΐιη διτεβΐ.
'Ειρημέριο;: Γ. Μενδξάπονλος
Τηλέφωνον: Α8ΓΟΓΪ& 1653.
Κατοικίας: Ηανβτηαγβτ 2870.
4200
Διά νέα Βαπτίσεων,
Άρραβώνων, Γάμων,
θανάτων, καθώς καί δι*
άγγελίας Μνημοσύνων.
Ζητήσατε τό Τμήμα 'Αγγελί¬
αν (0ΐ355ΪΠβά ΑάνβΓΐΪΜηβ
ΒίραΓΐιηοπΙ). Τα νέα σας
βό χαταχωρηθοΰν άμέσως είς
την στήλην των Άγγελιών τού
(ΈΟνηκοϋ Κήρυκος>·
ΤΑΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
ύ™ ηλιλ οικονομοπουλου
Ή?ης έξκηάρηιστς δλων των θαυ-
ρ»ι«η· τή; θεομήτοθφς Παναγίας, μέ
«ό; τα; εύρισκομένας κώ σήμερον ετι
' ■ διαφόρους μ^^ς ^ «ΕίΛη-ννομιοϋ
"« εν Αγΐφ "Ορει είκόνχις.
ΗΟϋδΤΟΝ, ΤΕΧΑ5.-Ό «Έθνι-
')- Ληρυξ» πωλεϊται είς την Ν.
^8Νθ~8 5Γϋπ<ϊ, Π18 Οιρΐίοΐ Αν. ΑΛΛΑΓΗ -ΙΕΥΘΥΝΣΕΩΝ "Οβοι έκ των βον- θμητών μας έπιθο- να άλλάξουν τας ^οβύνβεις των, «α- Ρ*·/.αλοΰντα.ι Εν» μαβ ν^οον χαΐ χήν πάλαι! « τοιαύτην, έμβά- .οντες «υνάμα καΐ 1Ο βεντς δν ^λαγής ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ 191δ. Ο. «Ι. ΥΗΕΤΤΟδ Βεβΐ ΕδΙαΙε Βιΐ5Ϊηβ55 1482 ΒΓθβάΎν^γ, ΚοθίΤΐ 510, (Τϊπιεδ 5<τιΐ3Γβ) Νβνν ΥθΓΑί ϋϊ!γ. Τηλεφ. Β—βπε 8641, 5482, 6094. Βυ8ΙΝΕ58 ΟΡΡΟΒΤϋΝΙΤΙΕδ ΚΕϋΤΑΙ'ΚΑΝΤ, θαυμασία επί¬ πλωσις, προνομιοΰχος τοποθεσία δεκαετές ένοικιαστήριυν, ενοίκιον $300, εώπράξεις δοκιαασπκώς $2. 000 έβδομαδιαίως. 120 καθίοματα, τιμή ?30.000, μέ $10.000 μετρη- τά. 3 ή 4 συνέταιροι ευκόλως κερ- δίζουν $14.000 τό ετος. ΕϋΝΈΗΕΟΝΕΤΤΕ, τό μόνον είς άκμάζουσαν πόλιν τού ίοηβ Ιδΐαπα, μέ έΐάπλωσιν ιιρ (ο (Ιηιΐ, άξίας $35.000. Άςρήνει κατταρά κέρδη $14.000 τό ετος. !θετές έν- οικιασττίρισν, ενοίκιον μόνον $200 μηνιαίως, είσπραξεις $1.400 έβδο¬ μαδιαίως. Τιμή $30.000 μέ $9.000 μετρητά. ΟΟΝΡΕεΤΙΟΝΕΚΥ ιιρ Ιο άζ- Ιε, τέλειον καθ* δλα, ιιέ .προσθήκην ^υη^η6οη6ιιβ ευκόλως δύναται νά εΐσπράΐχ) $1.000 έβδομαδιαίως, ένοικιαστήριον 8 1)2 έτόβν, ενοίκι¬ ον $200, τιμή $9.500, μέ $3.000 μετρητά. Μόνον μία προσωπική ε¬ πίσκεψις Θά σάς πείση. £ΟΡΤΕΕ ΡΟΤ 311 Ιΐΐβ, εύκολο- δούλευτον, έπικερδής έκλεκτή τοπο¬ θεσία, Ι^οηκ ΙβΙδΐΜΐ, μακρον έν- οικιαστήριον, ·ένοίκιον $200, ττμη $7.500 μέ $3.000 μετρητά είσπρά- ξεις μέ δοκιμήν $1.000 έδδομαδι- αίως. ____ % ΕϋΝΟΙΕΟΝΕΤΤΕ γωνηαίον, έναντι Διχαστηρίου, Ταχυδρομείου καί μεγάλου γραφείου, ινκολοδοτν- λευτον, 9ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον $275, είσπράξεις 5 1)2 ημέ¬ ρας την έβδομάδα $800, μέ δοκι¬ μήν. Τιμή $13.500, μέ 54.500 με¬ ^ν ντέ Μ<™^· Τό ωδ.εστε^, τό πολυπλο- κ ρητά^___ ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, τέλει¬ ον καθ' δλα, άξία έπιπλώσεως $14.000, 12ετές ένοικιαστήριον, ε¬ νοίκιον $125 είσπράξεις $1.100— $1.000 ίβδομαδιαίως Τιμή $14.000 μέ $5.500 μετρητά. Μοναδική εύ- καιρία διά 3 συνεταίρους. ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, γωνία, κρονομιοϋ χος τοποθεσία, έργαξομένη άνευ συναγωνισμοΰ μέ 50 0)0 κέρδη. θαυμασία επίπλωσις, εύκολοδΌύλευ τος, με μηιαϊα κέρδη $1.200 τόν μήνα. Είσπράξεις $1.600 έβδομαδτ- αίως, ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον $385. Τιμή $20.080, μέ $8,- 000 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαΐον, έκλε- κτη τοποθεσία, τέλειον καθ' ολα, είσπράξεις $1.000 Ιδδομαδιαίως 9ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $120 τιμή $9.000 μέ $3.000 μετρητά. ΟΟΧΡΈΟΤΙΟΝΕΚΥ, ^οηε Ι»- 1αη(1, πλησίον θεάτρων καϊ γρα¬ φείων·, μέ προσθήκην Ιπηοΐϊβθ- ηεΓΐβ διπλασιάζονται αί εργασίαι. Σημεριναί είσπράξεις $800 έ6δο- μαδιαίως, τιμή $28.000, με $6.000 μετρητά. ΙΟετές ένοικιαστήριον, ε¬ νοίκιον ενθηνόν. Γ,ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, ίοη8 ΙδΙβηΛ, εύκολοδούλεντον, Θαυμασίως έπι- πλωμένον, εΐσπράξεις $750 έδδο- μαδιαίως, ευκόλως αύξάνουν. 9ε- τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $150. Τιμή $7.000 μέ $3.000 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ εύκολοδούλευτον ενοίκιον $125. Είσπραξις $550 έ¬ βδομαδιαίως. Τιμή $4.500 μέ $2. 000 μετρητά. 'Εργάζεται μόνον μέ 3 ρνθροί.ιουο ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαΐον, οουη- ΐεΓ, έκλεκτή τοποθεσία, μακρον έ- νοικιπστήριον, ενοίκιον 8225. ΕΙσ- πράξεις $900—$1.000 εβδομαδταί- ΜΓ. θυσιάζεται άντί $7.500, μέ $3. 000 μετρητά. ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ μέ λαμπρόν μέλ- λον, εύκολοδούλεντον καί έπικερ- δές. Άπεριόριστος δοκιμή των ερ¬ γασιών καί κερδών, μόνον σοβαρόν άγορασταΐ δυνόμενοι νά διαθέσουν 5«ίθΙ)Α!τ^ΑτΝΕ)Υ; ΡΚϋΓΤδ, έκ¬ λεκτή τοποθεσία, ε'ισποάξης $450 έβδομαδιαίως. δετέο ίνοικιαστήρι- ον τιιιή $3.500. ιιέ "1.500 035η. Ο. Α νΒΕΤΤ03 1482 ΒΓΟβάντδΓ, Νβν/ ΥοΛ Βεί. 42ηά ΤΟ ΕΓΚΟΑΠΙΠΜ ΚΛβΕΟΡβΟΑΟΞΟΥ 'Εάν Θέλετβ νά γνωοίζττε τάς •άσεις τής πίστεως: μας ώς Όοθό- δοξοι Χριοτιανοί. 'Εάν θεΓλετε νά γνωρίζετε 5)λι τα άναφερόμενα είς τό ΤΛ«σοιυβγβιόν -τής 'Βκκλί ^ΝΟΨΙΝ^ Χρυσόδετος μέ δέρμα χολντελεΐ- ας. Τμιάται $2.00. Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ 14Ο *¥. 26ΤΗ βΤ., ΝΕνν ΥΟΚΚ 'Εκλεκτά βιβλία έχη μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τού «'Εθνη2<οΰ ΡΚΙΝΟΡΙΕΕϋ. ΜΑ55. Ό «'Εθντκός Κήρυξ> πωλείται Λά¬
ρα τοΰ άντιπροσώπου μα^ κ. Γεωογίον
Άναγνώστσυ. 1785 Μ»ΐη δί.
ΗΕΑ ΔΙΕΘΝΗΣ
ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
ΚΑΙ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ
Α. ΒΛΑΧΟΥΛΗ
(Άριοηοτέχνου Άρχιμαγείρσο)
Είναι ή μεγαλειτέρα καί τελεν-
οτέρα των μέχρι σήμερον έχοθεΐτ
σών,
ΠΕΡΓΕΧΟΥΣΑ
1820 Όδηγίας Φαγητών.
272 Όδηγίας Γλνκισμάτνν.
Σελίδες 760.
Τιμάται χρυσόδετος .... $4.00.
Γ(κίψατε:
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΗΑΙΧ»
140 ν 26ϋι Λ, Νβν ΥοΛ
ΓΥΝΑΙΚΕΣ
ΧΑΡΤΙΑ
ΚΡΑΣΙ
•Υπό ΠΩΛ ΔΕ ΚΟΚ
Μυθτστόρημα εύθυμον, γαργαλι-
στικόν καί διδακτικώτατον.
Τιμβται ............... $0.75
Γράψατε:
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙΧ»
140 ν. 261η δι., Νεν/
θ«}*>ν™>ι οί κάτωθι κύρι», δπως διέλθονν των Γραφείων τοδ
« ΛβντκοΟ Κήρυκος>, οι' υπόθεσιν αφορώσαν αντονς προσωπικως.
'ΕΛΐοης παρακαλοθνται οί γνωρίζοντες την νέαν διεύθυνσιν τινός «*
των κάτωθι άναφερομένων, δπως την άποστείλωσιν είς τα Γραφεία τού
< Εθνικοΰ Κήρυκος>, Τμήμα Άγγελιών, 140 ντ'. 26ΐΙι 51., Ν. Υ.
1) Εοοηοπΐ3ΐ£θ8, 267 Υ. 33γο" 81., Ν. Υ. Ο
2) ΟεοΓββ ΒΓονη, 2 λΥεχΙ 3γΛ δι., Ν. Υ.
3) Οεο. ΚβπιΙϊΕηϊκ, 938 —81η Ανε., Ν. Υ.
4) Αΐεχ ΟοπΙβ, 295—71ή Ανε., Ν. Υ. ΟΐΙγ.
δ) Ν. Ζοΐη1)αηα1(ί, ιο Μβάΐδοη δι., Ν. Υ. ΟΗγ.
6) Κοιΐ35εο3, οί Κοηυβκεοδ ΟοΓΓεε Οο. 229-231 ΡβΓΐί Κονί, Ν.Υ.
7) Οεΐπ. Βεΐςπκ, 384— 61η Ανε., Ν. Υ. Γΐίγ.
β) ΡΐΌρπβΙοΓ θΓίεπΐαΙ θΓοεεΓγ δΙθΓβ, 531 ΒΓθβάννβτ, Αβίο-
Γΐα, Ι.. Ι.
9) Οί». Οεο—ίβάθβ, ίοπηβΓΐν ~111ι Ηοΐβΐ ΚοοΒβνβΙΙ, ,1143
λνββηίηβΐοη δι., ΒοκΙοη, Μβδδ.
10) ΟεοΓββ ΒΓο-ννη, 159 Ε. 291η 51., Ν. Υ. ΟΛΐγ.
12) Μ. Αη35ΐ35ίοϋ, 3412 ΙυηίοΓ δι., Ρΐιΐδηΐηβ, Ι~ 1.
13) ΡΓορΓΐεΙοΓ, ΟεοΓβε ΒεβυΙγ Αοβάεΐην, 1547
Ν. Υ. αίν.
14) ϋοό"εο3ηε853 Αβεηογ, 304 νν. 49ίη 51., Ν. Υ. ΟΗγ-
15) ΡΓβδΐίΙεηί, θΓεεΙί ίεΙΙεΓΒ 3η<3 ΑΗδ δοείεΐγ, 15 ν. 76ΐη δί., Ν. Υ. αΐγ. 16) ΟννηεΓ, Οοπΐβ Ρβπηεΐΐεηϊοη ΗεοοΓά Οογρ'π, 334 —8ΐδΙ δί., ΒΓοοΙίΙνη, Ν. Υ. 17) ΟννηεΓ, Ηεΐΐεηϊο νΐΐΐβ, ίΐϋεΓίγ βηά Ηΐδη δΐτεεΐδ, ΜοηΙί- οεΐΐο, Ν. Υ. 18) ΡΓβδία"θηι, θΓεεϊ—ΑΐηεΓΪοβη ϋεηιοοΓ3ΐίο Οΐυΐϊ, 294 Ρΐβηε δί., ΝετναΓΐί, Ν. Ι. "Επιστολαί ταχυδρομηθείσαι είς τάς δνω διευθύνσεις έπεστράο-ησαν άπαράληπτοι. (27—3) ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΙΣ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ» ΤΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΨΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΑ ΠΑΘΗ Τό ώραιότερον, ψυχωφελέστερον καί χρησιμώτατον βιβλίον διά κάθε "Ελληνα "Ορθόδοξον. Περιεχει δλας τάς 'Ακολουθίας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τοϋ Πάσχα καί τής Δεντέοας Ά- ναστάσεως, την Ακολουθίαν τοΰ Άκαθίστσυ "Υμνου, τόν 'Επιτάφιον Θρήνον, καθώς καΐ πάντα τα Θίϊα καί Ίερά Εΰαγγέλια, ώς άνανινώσκονται ταυτα κατά Κυριακήν. 'Επίσης Ιχουν προστεθπ καί πί- νακες Πασχαλίων Παλαιοΰ καί Νέον "Ημερολόγιον καί δλων των κινητών έορτών. Την έκδοσιν ταύτην, την οποίαν συνιστοΰν Ιδιαιτέρως οί Πατριάρχου τής Άνατολής, διά θαυμασίων γοαμμάτων, δημοσιευομένων, κοσμοΰν καί σειραί εΐκόνων, πρώτην φοράν δημοσιευομένων είς "Ελληνι¬ κήν Σύνοψιν. Είναι άναπαραγωγή των διασημοτέρων Βυζαντινών Άγιογραφιών τοΰ Μιστρά, των Μετεώ- ρων καί άλλων έθνικών μας μεσαιχονικών μνημείωνΐ Πολντελεστάτη ϊκδοσις, λαμπρος χάρτης, αρίστη έκ- τύπωσις, εΐκονογραφημένη. ΣΕΛΙΔΕΣ 550 Χρυσόδετος, μέ οέρμα πολυτελείας ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 Γράψατε σημερον ίπβς σδς αποσταλή Ο. Ο. Ό., % έμβάσατε συμπληροΰντες τβ έναντι δελτίον. ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ .140 γν1. 2"6Λ δ!., Νεν ΥογΙε, Ν. Υ. 'Εσωκλείίττως ευρίσκετε $2.00 μέ τίρν παράκλησιν όπως μοί τα- χυδρομήσητε την «ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΨΙΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΑ ΠΑΘΗ». "Ονομα.........................·.......................... Διεύθυνσις................................................. Πόλις...................... ΠολιτεΕα .................... ΑΓΓΛΙΚΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΜΑΘΕΤΕ ΑΓΓΛΙΚΑ ΝΑ ΠΡΟΟΔΕΥΣΗΤΕ ΤΑ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ θέλετβ νά μάθητε ευκόλως, ταχέως καί &τταίστως την Αγγλικήν γλώσσαν καί νά άκολουθήσητε την οδόν της προοδου καί εύτυχ(ας; Προμηθευθήτε τα τελειότερα έ- φόδια. Τα εξέδωκεν ό «Έθνικός Κηρυξ» διά νά δοηθήστι τάς φιλοτίμσυς προσπαθεί¬ ας των όμογενών μας. Ιδού τα θαυματουογά δπλα σας: ΑΓΤΑΟ-ΕΛΛΗΐΊΙΚΟΝ ΚΑΙ ΕΑΛΗΝΟ- ΑΓΓΑΙΧΟΝ ΑΕΞΙΚΟΝ ΤΣΕΓΙΗΣ Είναι τό τεληότερον Λεξιχόν, πλονηομένον |Η) λέξεις περιβσοτέοας άπό κάθε αλλο δμοιον χαΐ τν μαται χρυσόόπτον Αιά πολυτίμου οέο,ματος άντί μόνον ................................. $3.00 ΑΓΓΛΟ-ΕΑΑΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ "Οσοι είσθε ποοχωρημένοι χαΐ θέλβτε νά τελεν εβΗΜηθήτβ είς την γλώσσαν, θά εΰρητε την γραμ- ματικήν μας τελείαν, σαφώς εύμέθοδον. Άλλά χοησιμεΰει χαί διά τούς αρχβνίους, βν «ελονν ν«* άποχτήσονν χαλας βάσης. ΑΓΓΑΟ-ΕΜΗΝίΚΗ ΜΕΘΟΛΟΣ ΑΝΕΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ Όσοι άποκτήσητβ τό θαυμάσιον αύτό £900»—, τό τελειότερον καί έπιστημονικώτερον είς τό εΐδός το», ήμπορεΐτβ είς Β—1 μήνας νά μάθητε νά όια- λήτ€ καί νά γράφητβ την Αγγλικήν. 'ΕπΙ χάρτο» άριστον πολυτελώς τυπωμένη. Χρνοόδετος, $1.25 ΑΙΑΑΟΓΟΙ ΑΓΓΑΟ-ΕΑΛΗΝΙΚΟί Μέ την χειραγωγίαν τδν διαλόγων —Λ «ΈΦνν βοΰ Κήρυκος> μανθάνετε έντός όλιγίοτου χρονν
κσϋ Οιαστήματος νά συνεννοήσθβ μέ τούς Άμερν
εκνβυς. Χρυσοδποι................... $Ι.Μ
Ζητήσατε σήμερον τα χρησιμώτατα ταυτα 6ι6λία. Γράψατβ
"
ΤΗΕ "ΝΑΤΙΟΝΑί
ΒΟΟΚ ΟΕΡΑΚΤΜΕΝΤ
140
26τη 8ΤΡΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
Ζί
ίΚ——5·
351 γο
Κ'ατοικία 'ΐερεως:
520 ΡβίπηοηΙ Ανβηπβ
Τηλέφωνα: ΒβΓββη 281
χοί ΜοητΕθΐπβΓΤ 1113.
^οδο κοινοτησ
«ΑΠΟΣ ΝΙΚΩΝ»
Έν Νέα 'Υόρχτΐ.
^ίίνις Ίεοεως 'ΑβΧΗ*. ,
Λεανταρίδου και Έκκλησιας:
Μ Ε. ΗΛ 51., Νβ* ΥοΛ
Τηλέφωνον: ΕβχΐπΒΐοη 6793.
Ιμετοχιον παναγιου ταφου
1 «Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
182 ΓΐΓδί Ανβηπβ, Νβνν Υογϊ
(Μεταξύ Ιδής καί 17ης όδοΰ)
Τηλέφωνον: διυγνββαηΐ 7332.
ΐΙΟΚΤΑ, Ι,. Ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ>
('Αρχιεπιοκοπής)
273 Εΐιη διτεβΐ.
'Ειρημέριο;: Γ. Μενδξάπονλος
Τηλέφωνον: Α8ΓΟΓΪ& 1653.
Κατοικίας: Ηανβτηαγβτ 2870.
4200
Διά νέα Βαπτίσεων,
Άρραβώνων, Γάμων,
θανάτων, καθώς καί δι*
άγγελίας Μνημοσύνων.
Ζητήσατε τό Τμήμα 'Αγγελί¬
αν (0ΐ355ΪΠβά ΑάνβΓΐΪΜηβ
ΒίραΓΐιηοπΙ). Τα νέα σας
βό χαταχωρηθοΰν άμέσως είς
την στήλην των Άγγελιών τού
(ΈΟνηκοϋ Κήρυκος>·
ΤΑΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
ύ™ ηλιλ οικονομοπουλου
Ή?ης έξκηάρηιστς δλων των θαυ-
ρ»ι«η· τή; θεομήτοθφς Παναγίας, μέ
«ό; τα; εύρισκομένας κώ σήμερον ετι
' ■ διαφόρους μ^^ς ^ «ΕίΛη-ννομιοϋ
"« εν Αγΐφ "Ορει είκόνχις.
ΗΟϋδΤΟΝ, ΤΕΧΑ5.-Ό «Έθνι-
')- Ληρυξ» πωλεϊται είς την Ν.
^8Νθ~8 5Γϋπ<ϊ, Π18 Οιρΐίοΐ Αν. ΑΛΛΑΓΗ -ΙΕΥΘΥΝΣΕΩΝ "Οβοι έκ των βον- θμητών μας έπιθο- να άλλάξουν τας ^οβύνβεις των, «α- Ρ*·/.αλοΰντα.ι Εν» μαβ ν^οον χαΐ χήν πάλαι! « τοιαύτην, έμβά- .οντες «υνάμα καΐ 1Ο βεντς δν ^λαγής ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ 191δ. Ο. «Ι. ΥΗΕΤΤΟδ Βεβΐ ΕδΙαΙε Βιΐ5Ϊηβ55 1482 ΒΓθβάΎν^γ, ΚοθίΤΐ 510, (Τϊπιεδ 5<τιΐ3Γβ) Νβνν ΥθΓΑί ϋϊ!γ. Τηλεφ. Β—βπε 8641, 5482, 6094. Βυ8ΙΝΕ58 ΟΡΡΟΒΤϋΝΙΤΙΕδ ΚΕϋΤΑΙ'ΚΑΝΤ, θαυμασία επί¬ πλωσις, προνομιοΰχος τοποθεσία δεκαετές ένοικιαστήριυν, ενοίκιον $300, εώπράξεις δοκιαασπκώς $2. 000 έβδομαδιαίως. 120 καθίοματα, τιμή ?30.000, μέ $10.000 μετρη- τά. 3 ή 4 συνέταιροι ευκόλως κερ- δίζουν $14.000 τό ετος. ΕϋΝΈΗΕΟΝΕΤΤΕ, τό μόνον είς άκμάζουσαν πόλιν τού ίοηβ Ιδΐαπα, μέ έΐάπλωσιν ιιρ (ο (Ιηιΐ, άξίας $35.000. Άςρήνει κατταρά κέρδη $14.000 τό ετος. !θετές έν- οικιασττίρισν, ενοίκιον μόνον $200 μηνιαίως, είσπραξεις $1.400 έβδο¬ μαδιαίως. Τιμή $30.000 μέ $9.000 μετρητά. ΟΟΝΡΕεΤΙΟΝΕΚΥ ιιρ Ιο άζ- Ιε, τέλειον καθ* δλα, ιιέ .προσθήκην ^υη^η6οη6ιιβ ευκόλως δύναται νά εΐσπράΐχ) $1.000 έβδομαδιαίως, ένοικιαστήριον 8 1)2 έτόβν, ενοίκι¬ ον $200, τιμή $9.500, μέ $3.000 μετρητά. Μόνον μία προσωπική ε¬ πίσκεψις Θά σάς πείση. £ΟΡΤΕΕ ΡΟΤ 311 Ιΐΐβ, εύκολο- δούλευτον, έπικερδής έκλεκτή τοπο¬ θεσία, Ι^οηκ ΙβΙδΐΜΐ, μακρον έν- οικιαστήριον, ·ένοίκιον $200, ττμη $7.500 μέ $3.000 μετρητά είσπρά- ξεις μέ δοκιμήν $1.000 έδδομαδι- αίως. ____ % ΕϋΝΟΙΕΟΝΕΤΤΕ γωνηαίον, έναντι Διχαστηρίου, Ταχυδρομείου καί μεγάλου γραφείου, ινκολοδοτν- λευτον, 9ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον $275, είσπράξεις 5 1)2 ημέ¬ ρας την έβδομάδα $800, μέ δοκι¬ μήν. Τιμή $13.500, μέ 54.500 με¬ ^ν ντέ Μ<™^· Τό ωδ.εστε^, τό πολυπλο- κ ρητά^___ ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, τέλει¬ ον καθ' δλα, άξία έπιπλώσεως $14.000, 12ετές ένοικιαστήριον, ε¬ νοίκιον $125 είσπράξεις $1.100— $1.000 ίβδομαδιαίως Τιμή $14.000 μέ $5.500 μετρητά. Μοναδική εύ- καιρία διά 3 συνεταίρους. ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, γωνία, κρονομιοϋ χος τοποθεσία, έργαξομένη άνευ συναγωνισμοΰ μέ 50 0)0 κέρδη. θαυμασία επίπλωσις, εύκολοδΌύλευ τος, με μηιαϊα κέρδη $1.200 τόν μήνα. Είσπράξεις $1.600 έβδομαδτ- αίως, ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον $385. Τιμή $20.080, μέ $8,- 000 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαΐον, έκλε- κτη τοποθεσία, τέλειον καθ' ολα, είσπράξεις $1.000 Ιδδομαδιαίως 9ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $120 τιμή $9.000 μέ $3.000 μετρητά. ΟΟΧΡΈΟΤΙΟΝΕΚΥ, ^οηε Ι»- 1αη(1, πλησίον θεάτρων καϊ γρα¬ φείων·, μέ προσθήκην Ιπηοΐϊβθ- ηεΓΐβ διπλασιάζονται αί εργασίαι. Σημεριναί είσπράξεις $800 έ6δο- μαδιαίως, τιμή $28.000, με $6.000 μετρητά. ΙΟετές ένοικιαστήριον, ε¬ νοίκιον ενθηνόν. Γ,ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, ίοη8 ΙδΙβηΛ, εύκολοδούλεντον, Θαυμασίως έπι- πλωμένον, εΐσπράξεις $750 έδδο- μαδιαίως, ευκόλως αύξάνουν. 9ε- τές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $150. Τιμή $7.000 μέ $3.000 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ εύκολοδούλευτον ενοίκιον $125. Είσπραξις $550 έ¬ βδομαδιαίως. Τιμή $4.500 μέ $2. 000 μετρητά. 'Εργάζεται μόνον μέ 3 ρνθροί.ιουο ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαΐον, οουη- ΐεΓ, έκλεκτή τοποθεσία, μακρον έ- νοικιπστήριον, ενοίκιον 8225. ΕΙσ- πράξεις $900—$1.000 εβδομαδταί- ΜΓ. θυσιάζεται άντί $7.500, μέ $3. 000 μετρητά. ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ μέ λαμπρόν μέλ- λον, εύκολοδούλεντον καί έπικερ- δές. Άπεριόριστος δοκιμή των ερ¬ γασιών καί κερδών, μόνον σοβαρόν άγορασταΐ δυνόμενοι νά διαθέσουν 5«ίθΙ)Α!τ^ΑτΝΕ)Υ; ΡΚϋΓΤδ, έκ¬ λεκτή τοποθεσία, ε'ισποάξης $450 έβδομαδιαίως. δετέο ίνοικιαστήρι- ον τιιιή $3.500. ιιέ "1.500 035η. Ο. Α νΒΕΤΤ03 1482 ΒΓΟβάντδΓ, Νβν/ ΥοΛ Βεί. 42ηά ΤΟ ΕΓΚΟΑΠΙΠΜ ΚΛβΕΟΡβΟΑΟΞΟΥ 'Εάν Θέλετβ νά γνωοίζττε τάς •άσεις τής πίστεως: μας ώς Όοθό- δοξοι Χριοτιανοί. 'Εάν θεΓλετε νά γνωρίζετε 5)λι τα άναφερόμενα είς τό ΤΛ«σοιυβγβιόν -τής 'Βκκλί ^ΝΟΨΙΝ^ Χρυσόδετος μέ δέρμα χολντελεΐ- ας. Τμιάται $2.00. Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ 14Ο *¥. 26ΤΗ βΤ., ΝΕνν ΥΟΚΚ 'Εκλεκτά βιβλία έχη μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τού «'Εθνη2<οΰ ΡΚΙΝΟΡΙΕΕϋ. ΜΑ55. Ό «'Εθντκός Κήρυξ> πωλείται Λά¬
ρα τοΰ άντιπροσώπου μα^ κ. Γεωογίον
Άναγνώστσυ. 1785 Μ»ΐη δί.
ΗΕΑ ΔΙΕΘΝΗΣ
ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ
ΚΑΙ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ
Α. ΒΛΑΧΟΥΛΗ
(Άριοηοτέχνου Άρχιμαγείρσο)
Είναι ή μεγαλειτέρα καί τελεν-
οτέρα των μέχρι σήμερον έχοθεΐτ
σών,
ΠΕΡΓΕΧΟΥΣΑ
1820 Όδηγίας Φαγητών.
272 Όδηγίας Γλνκισμάτνν.
Σελίδες 760.
Τιμάται χρυσόδετος .... $4.00.
Γ(κίψατε:
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΗΑΙΧ»
140 ν 26ϋι Λ, Νβν ΥοΛ
ΓΥΝΑΙΚΕΣ
ΧΑΡΤΙΑ
ΚΡΑΣΙ
•Υπό ΠΩΛ ΔΕ ΚΟΚ
Μυθτστόρημα εύθυμον, γαργαλι-
στικόν καί διδακτικώτατον.
Τιμβται ............... $0.75
Γράψατε:
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙΧ»
140 ν. 261η δι., Νεν/
θ«}*>ν™>ι οί κάτωθι κύρι», δπως διέλθονν των Γραφείων τοδ
« ΛβντκοΟ Κήρυκος>, οι' υπόθεσιν αφορώσαν αντονς προσωπικως.
'ΕΛΐοης παρακαλοθνται οί γνωρίζοντες την νέαν διεύθυνσιν τινός «*
των κάτωθι άναφερομένων, δπως την άποστείλωσιν είς τα Γραφεία τού
< Εθνικοΰ Κήρυκος>, Τμήμα Άγγελιών, 140 ντ'. 26ΐΙι 51., Ν. Υ.
1) Εοοηοπΐ3ΐ£θ8, 267 Υ. 33γο" 81., Ν. Υ. Ο
2) ΟεοΓββ ΒΓονη, 2 λΥεχΙ 3γΛ δι., Ν. Υ.
3) Οεο. ΚβπιΙϊΕηϊκ, 938 —81η Ανε., Ν. Υ.
4) Αΐεχ ΟοπΙβ, 295—71ή Ανε., Ν. Υ. ΟΐΙγ.
δ) Ν. Ζοΐη1)αηα1(ί, ιο Μβάΐδοη δι., Ν. Υ. ΟΗγ.
6) Κοιΐ35εο3, οί Κοηυβκεοδ ΟοΓΓεε Οο. 229-231 ΡβΓΐί Κονί, Ν.Υ.
7) Οεΐπ. Βεΐςπκ, 384— 61η Ανε., Ν. Υ. Γΐίγ.
β) ΡΐΌρπβΙοΓ θΓίεπΐαΙ θΓοεεΓγ δΙθΓβ, 531 ΒΓθβάννβτ, Αβίο-
Γΐα, Ι.. Ι.
9) Οί». Οεο—ίβάθβ, ίοπηβΓΐν ~111ι Ηοΐβΐ ΚοοΒβνβΙΙ, ,1143
λνββηίηβΐοη δι., ΒοκΙοη, Μβδδ.
10) ΟεοΓββ ΒΓο-ννη, 159 Ε. 291η 51., Ν. Υ. ΟΛΐγ.
12) Μ. Αη35ΐ35ίοϋ, 3412 ΙυηίοΓ δι., Ρΐιΐδηΐηβ, Ι~ 1.
13) ΡΓορΓΐεΙοΓ, ΟεοΓβε ΒεβυΙγ Αοβάεΐην, 1547
Ν. Υ. αίν.
14) ϋοό"εο3ηε853 Αβεηογ, 304 νν. 49ίη 51., Ν. Υ. ΟΗγ-
15) ΡΓβδΐίΙεηί, θΓεεΙί ίεΙΙεΓΒ 3η<3 ΑΗδ δοείεΐγ, 15 ν. 76ΐη δί., Ν. Υ. αΐγ. 16) ΟννηεΓ, Οοπΐβ Ρβπηεΐΐεηϊοη ΗεοοΓά Οογρ'π, 334 —8ΐδΙ δί., ΒΓοοΙίΙνη, Ν. Υ. 17) ΟννηεΓ, Ηεΐΐεηϊο νΐΐΐβ, ίΐϋεΓίγ βηά Ηΐδη δΐτεεΐδ, ΜοηΙί- οεΐΐο, Ν. Υ. 18) ΡΓβδία"θηι, θΓεεϊ—ΑΐηεΓΪοβη ϋεηιοοΓ3ΐίο Οΐυΐϊ, 294 Ρΐβηε δί., ΝετναΓΐί, Ν. Ι. "Επιστολαί ταχυδρομηθείσαι είς τάς δνω διευθύνσεις έπεστράο-ησαν άπαράληπτοι. (27—3) ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΙΣ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ» ΤΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΨΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΑ ΠΑΘΗ Τό ώραιότερον, ψυχωφελέστερον καί χρησιμώτατον βιβλίον διά κάθε "Ελληνα "Ορθόδοξον. Περιεχει δλας τάς 'Ακολουθίας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τοϋ Πάσχα καί τής Δεντέοας Ά- ναστάσεως, την Ακολουθίαν τοΰ Άκαθίστσυ "Υμνου, τόν 'Επιτάφιον Θρήνον, καθώς καΐ πάντα τα Θίϊα καί Ίερά Εΰαγγέλια, ώς άνανινώσκονται ταυτα κατά Κυριακήν. 'Επίσης Ιχουν προστεθπ καί πί- νακες Πασχαλίων Παλαιοΰ καί Νέον "Ημερολόγιον καί δλων των κινητών έορτών. Την έκδοσιν ταύτην, την οποίαν συνιστοΰν Ιδιαιτέρως οί Πατριάρχου τής Άνατολής, διά θαυμασίων γοαμμάτων, δημοσιευομένων, κοσμοΰν καί σειραί εΐκόνων, πρώτην φοράν δημοσιευομένων είς "Ελληνι¬ κήν Σύνοψιν. Είναι άναπαραγωγή των διασημοτέρων Βυζαντινών Άγιογραφιών τοΰ Μιστρά, των Μετεώ- ρων καί άλλων έθνικών μας μεσαιχονικών μνημείωνΐ Πολντελεστάτη ϊκδοσις, λαμπρος χάρτης, αρίστη έκ- τύπωσις, εΐκονογραφημένη. ΣΕΛΙΔΕΣ 550 Χρυσόδετος, μέ οέρμα πολυτελείας ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 Γράψατε σημερον ίπβς σδς αποσταλή Ο. Ο. Ό., % έμβάσατε συμπληροΰντες τβ έναντι δελτίον. ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ .140 γν1. 2"6Λ δ!., Νεν ΥογΙε, Ν. Υ. 'Εσωκλείίττως ευρίσκετε $2.00 μέ τίρν παράκλησιν όπως μοί τα- χυδρομήσητε την «ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΨΙΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΑ ΠΑΘΗ». "Ονομα.........................·.......................... Διεύθυνσις................................................. Πόλις...................... ΠολιτεΕα .................... ΑΓΓΛΙΚΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΜΑΘΕΤΕ ΑΓΓΛΙΚΑ ΝΑ ΠΡΟΟΔΕΥΣΗΤΕ ΤΑ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ θέλετβ νά μάθητε ευκόλως, ταχέως καί &τταίστως την Αγγλικήν γλώσσαν καί νά άκολουθήσητε την οδόν της προοδου καί εύτυχ(ας; Προμηθευθήτε τα τελειότερα έ- φόδια. Τα εξέδωκεν ό «Έθνικός Κηρυξ» διά νά δοηθήστι τάς φιλοτίμσυς προσπαθεί¬ ας των όμογενών μας. Ιδού τα θαυματουογά δπλα σας: ΑΓΤΑΟ-ΕΛΛΗΐΊΙΚΟΝ ΚΑΙ ΕΑΛΗΝΟ- ΑΓΓΑΙΧΟΝ ΑΕΞΙΚΟΝ ΤΣΕΓΙΗΣ Είναι τό τεληότερον Λεξιχόν, πλονηομένον |Η) λέξεις περιβσοτέοας άπό κάθε αλλο δμοιον χαΐ τν μαται χρυσόόπτον Αιά πολυτίμου οέο,ματος άντί μόνον ................................. $3.00 ΑΓΓΛΟ-ΕΑΑΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ "Οσοι είσθε ποοχωρημένοι χαΐ θέλβτε νά τελεν εβΗΜηθήτβ είς την γλώσσαν, θά εΰρητε την γραμ- ματικήν μας τελείαν, σαφώς εύμέθοδον. Άλλά χοησιμεΰει χαί διά τούς αρχβνίους, βν «ελονν ν«* άποχτήσονν χαλας βάσης. ΑΓΓΑΟ-ΕΜΗΝίΚΗ ΜΕΘΟΛΟΣ ΑΝΕΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ Όσοι άποκτήσητβ τό θαυμάσιον αύτό £900»—, τό τελειότερον καί έπιστημονικώτερον είς τό εΐδός το», ήμπορεΐτβ είς Β—1 μήνας νά μάθητε νά όια- λήτ€ καί νά γράφητβ την Αγγλικήν. 'ΕπΙ χάρτο» άριστον πολυτελώς τυπωμένη. Χρνοόδετος, $1.25 ΑΙΑΑΟΓΟΙ ΑΓΓΑΟ-ΕΑΛΗΝΙΚΟί Μέ την χειραγωγίαν τδν διαλόγων —Λ «ΈΦνν βοΰ Κήρυκος> μανθάνετε έντός όλιγίοτου χρονν
κσϋ Οιαστήματος νά συνεννοήσθβ μέ τούς Άμερν
εκνβυς. Χρυσοδποι................... $Ι.Μ
Ζητήσατε σήμερον τα χρησιμώτατα ταυτα 6ι6λία. Γράψατβ
"
ΤΗΕ "ΝΑΤΙΟΝΑί
ΒΟΟΚ ΟΕΡΑΚΤΜΕΝΤ
140
26τη 8ΤΡΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
ί
•ΕΘΧΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
ΚΥΡΙΑΚΗΓ11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΤ,
ΜΑ0Ι80Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΚΚ
ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
εάν. Β. Οιιαπηΐ
Τεΐερΐιοηβ:
2494.
ϋββη
ΟϋΑΒΙΝΐεθ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕθΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ" ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΆΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣΤ1.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000*
100 ΡΑΚΚ Βθνν. ΝΕνν ΥΟΠΚ. Ν.
V.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΙΡΑΙ, ΒϋΉΛΗΝΟ ·
Ε
η ΤΡΑΠΕΖΑ
ΙΜΙ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
,. ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι! ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝ+1, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΓΓΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
άς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καΐ ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
ργ ΛβΛΐ «Ι τρα««ζιτικαιΙ εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς τί» ευρύ δίκτυον των ύποκατα-
βτημάτων καΙ άντ««οκριτών αε.ντη*ς, ή Χρά«βζ«
έξΣ λίαν ενπιτυχώς την «βλατείαν της.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ!
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ υΟΜΜΕΗυΊΑΙ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ5Τ Ι.™
4 Ι-ΟΝΟΟΝ νΥΑΙ-1. ΒΙΙΙΙ-ΟΙΝ(33, Ε. Ο. 2
■ε·' ΠΙΙΤΟΙ ΕΝ ΚΧΝΧΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάΛτοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσφ της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής δ«ΐ τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καΐ ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται και δι' άλληλο-
γραφίας.
ΚΩΦΑΛΑΛΟ
Οί συγγραφεί; είναι διηρημέ¬
νοι επί τοϋ ζητήματος τής άναλο-
γίας των έν γενετης κωφαλάλων
καί εκείνον, οί όποΐοι άπό ενωρίς
καθίστανται τοιούτοι συνεπεία ά-
σθενειών των ώτων κακώς νοσηλευ-
θεισών, πυρείων, μηνιγγιτίδων,
κλπ. Έν τούτοις, είναι εκτός πά¬
σης άμφιβολία; ότι αΊ έπίκτητοι
κωφότητες είναι πολύ πειό συχναί.
Κατόπιν πολλών παιδικών άσθενει-
ών, αί οποίαι άπηχοϋν επί τοϋ δρ-
γάνου τής άκοής, άτομον τι πολύ
νεαρόν, μακρυά άπό κάθί Ιατρικήν
περίθαλψιν, καθίσταται κατά τό
μάλλον καί ήττον κωφόν. Τό άτο¬
μον αύτό είναι μοιραίως καταδι-
κασμένον νά γίνη 6ου6όν. Δέν ο¬
μιλεί διότι δέν άκούει. Ιδού διατί
οί κωφάλαλοι είναι συχνότεροι με-
ταξύ των πτωχών κσί των χωρικών
παρά μεταξύ των πλούσιον καί των
κάτοικον πόλεων.
'Η συγγενής κωφαλαλία είναι
αποτέλεσμα κληρονομικότητος, γά-
μων αίμομίκτων, άλκοολισμοϋ η
καί τερατολογίας συνισταμένης είς
όλικήν ή μερικήν έλλειψιν τοϋ δρ-
γάνου τής άκοής. Είς την τελευταί¬
αν αύτην περίπτωσιν, ή κοφότη;
συνυπάρχει μέ την τυφλότητα, τόν
λαγόχειλον, τόν στρετ5λόποδα, τόν
κρετινισμόν καί άλλας συγγενεΐς
διαμαρτυρίας περί την διάπλασιν.
Ή έπίκτητος κωφαλαλία προέρχε-
ται άπό ασθενείας, αί οποίαι κατά
την πρώτην παιδικήν ηλικίαν, προο
δάλλουν είτε τό νευρικόν σύστημα
(μηνιγγίτιδες, σπασμοί, πυρετοί
βαρείς) είτε τό άκουστικόν όργα¬
νον (κατάρροι ρινό; καί λαιμοΰ,
κτηπήματα επί της κεφαλής, νόσοι
οτόματος καί οδόντων, κλπ.).
Ή κωφαλαλία άπαντα συχνά είς
Γ,ούς ήλιθίους καί τοΰς κρετίνους.
"Οφείλομεν όμω; νά όμοΛτ,'ήσω-
μεν ότι ύπάρχουν κωφάλαί.οι πολί.
έ'ξυπνοι καί λίαν τελειοποιήσιμοι,
ών θά ήτο οοδικία νά στερήοχομεν
την νεωτέραν κοινωνίαν.
Είς άλλας εποχάς οί δυστυχεϊ;
αύτοι περιεφρονοϋντο ώς ήλίθιοι,
άπεκλείοντο των δημοσίοτν ύπηρε-
σιών, εστεροϋντο ώς δντα στεοού-
μενά λογικης. Ό ΒΟΝΝ'ΕΤ, ό
ΡΕΚΕΙΚΕ, ό ΑΒΒΕ ΟΕ ^, Ε-
Ρ'Ε καί ό ΗΕΙΝΐσΚΕ είναι όνό-
ματα διάσημα, είς α οί καχράλαλοι
όφείλουν την πνευματικήν των άπε
λευθέρωσιν. Πρό τοϋ 1765 σχο-
λεΐα διά κωφαλάλους δέν υπήρχον
καί οί δυστνχεϊς αύτοι εζων είς τα
σκότη_τής άματθείας καί εις τό μΐ-
σος της άστόργου κοινωνίας. Κα¬
τά την εποχήν αύτην ό ΑΒΒΕ ΏΕ
Γ., ΕΡΡΗΕ ΐδρυσε την δώασκα>ά-
αν διά των σημείον καί των χειρο-
νομιών, καθ1 ήν στιγμήν ό ΗΈΙ-
ΝΙΟΚΕ σννίστα μάλ?.ον την προ-
φορικήν ή δι' άρθρώσεως μέθοδον.
Εί; την τελευταίαν αύτην δίδουν
σήμερον την προτίμησιν. Ή μεθο-
δος αυτή επιτρέπει είς τόν έκ γενε-
τής ν/ΰφάλαλον νά ομιλή άληθινά
χαί νά άναγινώσκη τόν 'λόγον επί
των χειλέων, πράγμα τό οποίον τοΰ
δίδει δικαίωμα είσόδου είς την κοι
νωνίαν δλων καί δχι μόνον "
κοινωνίαν των όμοιον τού.
"Επί πλέον, ή μέθοδος αυτή εί¬
ναι ν μόνη πού μπορεϊ νά αποδώ¬
ση αλτ)ΐτινά είς τόν κωσ,πίλαλον την
ενδόμυχον αίσθησιν τοΰ προφορι-
κοϋ λόγον, καί νά τοϋ επιτρέψη,
μόρφωσιν έκτετοομενην καί Ιπάγ-
γελμα ανεξάρτητον. Καί παΰει ού¬
τω νά ζή είς τό περιθώριον τοΰ
προϋπολογισμοΰ τής· δημοσίας φι-
λανθρωπίας χαί νά είναι βάρος είς
τού; συμπολίτας τού. Τι τό θαυμα-
σιώτερον όος αποτέλεσμα οικονομι¬
κόν καί κοινωνικόν;
Η άσκησις τοϋ λόγον είναι λίαν
σωτηρία διά τα κωφαλαλα παιδία-
η άνουτνοή έκτελεΐται καλλίτερα, ή
άσκησις άναπτισσει τούς πνεύμο-
«ς, τακτοποιεϊ την κυκλοφορίαν
χαί δυναμωνει όλον τόν οργανι¬
σμόν. 'Η διδασκαλία γίνεται κατ'
αρχάς υπό μορφήν παιδιών καί γυ-
μναστικών άσκήσεων, επειτα αί κι¬
νήσει; περιορίζονται είς τα δάκτυ-
λα καί τό πρόσωπον καί ή προσο-
χή τοϋ παιδιού διευθύνεται άπο-
λλειστικώς επί τοϋ προσώπου τοϋ
καθηγητού, επί των κινήσεον των
όφϋαλμών, των χει?νέων, τή; σΐα-
γόνος, τής γλοττίδο;, μέχρι των
την
"Επειτα άπό 53 Ιτη είς τάς φυλακάς τοΰ Τσάρλεστον τής Πολιτείας
σαχουσέττης, ό Τζέσση Χάρνιγκ ^Ιομερόη, εξήλθε καί είδεν Ινα
άγνώριστον. Ό είς ηλικίαν 15 έτών διαπράξας φόνον έφοβεϊτο άπό ι'
τοκίνητα, έτρόμαξεν επί τη θέςι των τράμ καί έξεπλήσσετο βλέπων τό]
πλάνον υπεράνω τής κεφαλής τού. "Αμα ώς είδεν αύτά ό 68 έτών
πος επέστρεψεν είς την φάρμαν τής Πολιτείας, δπου θά διέλθη τό
πον τοΰ 6ίου τού Θαυμαζων καί άπορών διά την καταπληκτικήν πρόοδο
όποία εγινε κατά τό διάστημα τής έγκαθείρξεώς τού.
άνεπαισθήτων δονήσεων των πα-
ρειων καί των ροθώνων.
"Επειτα ό κωφός, γνω^ίζει νά
άναγινώσκη, επί των χειλέων, φ>θά
ν εί διά συγκρίσεως είς έκφράσεις;
ςχονητικάς· περνοϋμεν έ'πειτα εί;
την πραγμααογνωσίαν. Τέλος, μρ-
τά εργασίαν όκτώ συνεχών έτών,
φθάνει, είτε διά ζώσης ςκονή;, εί¬
τε διά γραφής, νά γνωρίζη νά λαμ¬
βάνη γνώσιν των κυρίον γεγονό-
των τής ανθρωπίνης ζωή;, νά κατέ
χη τελείως δλα; τάς γνώσει; τή;
ανωτέρας προκαταρκτικής παιδεύ-
σεως, νά έννοη σακρώς τάς άνακοι-
νώσεις άλλον, τέλος νά είναι είς
θέσιν νά συνεχίση νά μορφωνεται
διά τής συνδιαλέξεως καί τής α¬
ναγνώσεως.
Τοιαΰτα είναι τα λαμπρά άπο-
τελέσμοιτα είς ά μποροϋμεν νά φθά-
ααιμεν διά τής συνετής είς τοΰ;
κοφαλάλους διδομένης προφορι-
κής διδασκαλίας.
(«ΥΓΕΙΑ»)
'Βκλεκτά βιβλία. εχει μόνον
βλιοπωλεϊον τοϋ «'Εθνιχοΰ Κι'κ
Ό «'Εθνικός Κήρυ|> Γωλεϊται είς
τό 923 ΟϊΙν Ροϊηΐ; Κοαά παοά τοθ αν¬
τιπρόσωπον μας, κ. Κωνσταντίνου
Δέλλα, όστις δέχεται καταχωρήσεις
άγγελιών καϊ ένγραςράς συνδρομητών.
<Η επιτυχια τού αιωμ; ΕΧ ΕΤ Ε Πιτυοίδα, γοΰραν η τς φάγον στά ς-άλι, ή άλλτ| κιδερμικήν βησιν; —Είσθε ς: κρός; ΤΟΤΕ ΖΗΙ ΣΑΤΕ Τ| Γπ. Γ. Ραί. Ο*. ΦΥΟΤΡΙΧΟΐ ΤΚΑΌΕ ΜΑΚΚ όπερ είναι τό μόνον φάρμακονΙ οποίον δέν άποτυγχάνει άπύ τοΨ θεραπεύχι πάσας τάς άνω παθήα| Δέν περιέχει οίνόπνευμα. ΠλειΙ έθεραπεύθησαν. Πλείστοι^ άπέι σαν ττ,ν κάμη ν των.^Διατί σεϊς; Γράψατέ μου ή έπισκες αε. Τιμή φιάλης 16 ούγ. 8 ούγγ. $2.00. Ν. Ό. ΡΑΠΑ005 Έφευρέτης καί κατασκευαστί 230 "νν1. 281η δί., Νβν Υο^ Ρηοηβ: ί,30Κ3ν-3ηπ3 5523 ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΙΣ, λεϊται καί παρά τψ μεγά>.φ
ταστήματι:
ΜαΓδΙιαΙΙ Ρίβΐά ηηά Οοπιρ£|
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤκΊΟΗΑ
ΔΙ' ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Μόνον $5.00 μηνιαίος. Διδασχαλία άτομική, Άγγλιστί—*ϊ
στί, παρ* Άμερικανίδο;, κάτοχον της 'Ελληνικής. Άνοικτη άπό
.κ. μ. ίως 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξΰ 40—41ης Όδοϋ) ΝΕτΥ
ϋΟΡΟΤΗΥ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ ΒίΕΑΟΙ
ΔΙΑ ΓΝΗΣ1ΟΥΣ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ $3.60 ΤΟ ΓΑΛΟΝΊ
ίΙίΙΑΝ ΤΟΥΟ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ
ΔΙ' ΙΜΙΤΕΣΙΟΝ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ $3.00 ΤΟ ΓΑΛΟ|
Τα κάλΛΐστα έν τ§ άγορή.
Είναι έν χρήσει άπό τούς με-
γαλειτέρους Πιλοκαθαριστάς
τής Άμερικής. Κάμνουν
καπέλλο κανούργιο. Δέν τό
βλάπτουν. Δέν περιέχουν
όξέα,
Ζητήσατε νά σάς σι»ίλα>·
μέν δωρεάν ωραίαν
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ5
ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥ«ΕΙΣ ΤΩ 1873
62τΓΒΒΟΑϋν7ΑΥ ΝΕν7 ΥΟΕΚ Οί
ΟΙκος διά Η&Ι ΒαΠάδ, Δέρματα καί δλα τα ειδή Πιλοκαθαριστα
•ΕΘΧΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
ΚΥΡΙΑΚΗΓ11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΤ,
ΜΑ0Ι80Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
100 ΡΑΚΚ
ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
εάν. Β. Οιιαπηΐ
Τεΐερΐιοηβ:
2494.
ϋββη
ΟϋΑΒΙΝΐεθ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕθΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ" ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΆΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣΤ1.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000*
100 ΡΑΚΚ Βθνν. ΝΕνν ΥΟΠΚ. Ν.
V.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΙΡΑΙ, ΒϋΉΛΗΝΟ ·
Ε
η ΤΡΑΠΕΖΑ
ΙΜΙ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
,. ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι! ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝ+1, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΓΓΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
άς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καΐ ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
ργ ΛβΛΐ «Ι τρα««ζιτικαιΙ εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς τί» ευρύ δίκτυον των ύποκατα-
βτημάτων καΙ άντ««οκριτών αε.ντη*ς, ή Χρά«βζ«
έξΣ λίαν ενπιτυχώς την «βλατείαν της.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ!
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ υΟΜΜΕΗυΊΑΙ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ5Τ Ι.™
4 Ι-ΟΝΟΟΝ νΥΑΙ-1. ΒΙΙΙΙ-ΟΙΝ(33, Ε. Ο. 2
■ε·' ΠΙΙΤΟΙ ΕΝ ΚΧΝΧΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάΛτοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσφ της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής δ«ΐ τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καΐ ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται και δι' άλληλο-
γραφίας.
ΚΩΦΑΛΑΛΟ
Οί συγγραφεί; είναι διηρημέ¬
νοι επί τοϋ ζητήματος τής άναλο-
γίας των έν γενετης κωφαλάλων
καί εκείνον, οί όποΐοι άπό ενωρίς
καθίστανται τοιούτοι συνεπεία ά-
σθενειών των ώτων κακώς νοσηλευ-
θεισών, πυρείων, μηνιγγιτίδων,
κλπ. Έν τούτοις, είναι εκτός πά¬
σης άμφιβολία; ότι αΊ έπίκτητοι
κωφότητες είναι πολύ πειό συχναί.
Κατόπιν πολλών παιδικών άσθενει-
ών, αί οποίαι άπηχοϋν επί τοϋ δρ-
γάνου τής άκοής, άτομον τι πολύ
νεαρόν, μακρυά άπό κάθί Ιατρικήν
περίθαλψιν, καθίσταται κατά τό
μάλλον καί ήττον κωφόν. Τό άτο¬
μον αύτό είναι μοιραίως καταδι-
κασμένον νά γίνη 6ου6όν. Δέν ο¬
μιλεί διότι δέν άκούει. Ιδού διατί
οί κωφάλαλοι είναι συχνότεροι με-
ταξύ των πτωχών κσί των χωρικών
παρά μεταξύ των πλούσιον καί των
κάτοικον πόλεων.
'Η συγγενής κωφαλαλία είναι
αποτέλεσμα κληρονομικότητος, γά-
μων αίμομίκτων, άλκοολισμοϋ η
καί τερατολογίας συνισταμένης είς
όλικήν ή μερικήν έλλειψιν τοϋ δρ-
γάνου τής άκοής. Είς την τελευταί¬
αν αύτην περίπτωσιν, ή κοφότη;
συνυπάρχει μέ την τυφλότητα, τόν
λαγόχειλον, τόν στρετ5λόποδα, τόν
κρετινισμόν καί άλλας συγγενεΐς
διαμαρτυρίας περί την διάπλασιν.
Ή έπίκτητος κωφαλαλία προέρχε-
ται άπό ασθενείας, αί οποίαι κατά
την πρώτην παιδικήν ηλικίαν, προο
δάλλουν είτε τό νευρικόν σύστημα
(μηνιγγίτιδες, σπασμοί, πυρετοί
βαρείς) είτε τό άκουστικόν όργα¬
νον (κατάρροι ρινό; καί λαιμοΰ,
κτηπήματα επί της κεφαλής, νόσοι
οτόματος καί οδόντων, κλπ.).
Ή κωφαλαλία άπαντα συχνά είς
Γ,ούς ήλιθίους καί τοΰς κρετίνους.
"Οφείλομεν όμω; νά όμοΛτ,'ήσω-
μεν ότι ύπάρχουν κωφάλαί.οι πολί.
έ'ξυπνοι καί λίαν τελειοποιήσιμοι,
ών θά ήτο οοδικία νά στερήοχομεν
την νεωτέραν κοινωνίαν.
Είς άλλας εποχάς οί δυστυχεϊ;
αύτοι περιεφρονοϋντο ώς ήλίθιοι,
άπεκλείοντο των δημοσίοτν ύπηρε-
σιών, εστεροϋντο ώς δντα στεοού-
μενά λογικης. Ό ΒΟΝΝ'ΕΤ, ό
ΡΕΚΕΙΚΕ, ό ΑΒΒΕ ΟΕ ^, Ε-
Ρ'Ε καί ό ΗΕΙΝΐσΚΕ είναι όνό-
ματα διάσημα, είς α οί καχράλαλοι
όφείλουν την πνευματικήν των άπε
λευθέρωσιν. Πρό τοϋ 1765 σχο-
λεΐα διά κωφαλάλους δέν υπήρχον
καί οί δυστνχεϊς αύτοι εζων είς τα
σκότη_τής άματθείας καί εις τό μΐ-
σος της άστόργου κοινωνίας. Κα¬
τά την εποχήν αύτην ό ΑΒΒΕ ΏΕ
Γ., ΕΡΡΗΕ ΐδρυσε την δώασκα>ά-
αν διά των σημείον καί των χειρο-
νομιών, καθ1 ήν στιγμήν ό ΗΈΙ-
ΝΙΟΚΕ σννίστα μάλ?.ον την προ-
φορικήν ή δι' άρθρώσεως μέθοδον.
Εί; την τελευταίαν αύτην δίδουν
σήμερον την προτίμησιν. Ή μεθο-
δος αυτή επιτρέπει είς τόν έκ γενε-
τής ν/ΰφάλαλον νά ομιλή άληθινά
χαί νά άναγινώσκη τόν 'λόγον επί
των χειλέων, πράγμα τό οποίον τοΰ
δίδει δικαίωμα είσόδου είς την κοι
νωνίαν δλων καί δχι μόνον "
κοινωνίαν των όμοιον τού.
"Επί πλέον, ή μέθοδος αυτή εί¬
ναι ν μόνη πού μπορεϊ νά αποδώ¬
ση αλτ)ΐτινά είς τόν κωσ,πίλαλον την
ενδόμυχον αίσθησιν τοΰ προφορι-
κοϋ λόγον, καί νά τοϋ επιτρέψη,
μόρφωσιν έκτετοομενην καί Ιπάγ-
γελμα ανεξάρτητον. Καί παΰει ού¬
τω νά ζή είς τό περιθώριον τοΰ
προϋπολογισμοΰ τής· δημοσίας φι-
λανθρωπίας χαί νά είναι βάρος είς
τού; συμπολίτας τού. Τι τό θαυμα-
σιώτερον όος αποτέλεσμα οικονομι¬
κόν καί κοινωνικόν;
Η άσκησις τοϋ λόγον είναι λίαν
σωτηρία διά τα κωφαλαλα παιδία-
η άνουτνοή έκτελεΐται καλλίτερα, ή
άσκησις άναπτισσει τούς πνεύμο-
«ς, τακτοποιεϊ την κυκλοφορίαν
χαί δυναμωνει όλον τόν οργανι¬
σμόν. 'Η διδασκαλία γίνεται κατ'
αρχάς υπό μορφήν παιδιών καί γυ-
μναστικών άσκήσεων, επειτα αί κι¬
νήσει; περιορίζονται είς τα δάκτυ-
λα καί τό πρόσωπον καί ή προσο-
χή τοϋ παιδιού διευθύνεται άπο-
λλειστικώς επί τοϋ προσώπου τοϋ
καθηγητού, επί των κινήσεον των
όφϋαλμών, των χει?νέων, τή; σΐα-
γόνος, τής γλοττίδο;, μέχρι των
την
"Επειτα άπό 53 Ιτη είς τάς φυλακάς τοΰ Τσάρλεστον τής Πολιτείας
σαχουσέττης, ό Τζέσση Χάρνιγκ ^Ιομερόη, εξήλθε καί είδεν Ινα
άγνώριστον. Ό είς ηλικίαν 15 έτών διαπράξας φόνον έφοβεϊτο άπό ι'
τοκίνητα, έτρόμαξεν επί τη θέςι των τράμ καί έξεπλήσσετο βλέπων τό]
πλάνον υπεράνω τής κεφαλής τού. "Αμα ώς είδεν αύτά ό 68 έτών
πος επέστρεψεν είς την φάρμαν τής Πολιτείας, δπου θά διέλθη τό
πον τοΰ 6ίου τού Θαυμαζων καί άπορών διά την καταπληκτικήν πρόοδο
όποία εγινε κατά τό διάστημα τής έγκαθείρξεώς τού.
άνεπαισθήτων δονήσεων των πα-
ρειων καί των ροθώνων.
"Επειτα ό κωφός, γνω^ίζει νά
άναγινώσκη, επί των χειλέων, φ>θά
ν εί διά συγκρίσεως είς έκφράσεις;
ςχονητικάς· περνοϋμεν έ'πειτα εί;
την πραγμααογνωσίαν. Τέλος, μρ-
τά εργασίαν όκτώ συνεχών έτών,
φθάνει, είτε διά ζώσης ςκονή;, εί¬
τε διά γραφής, νά γνωρίζη νά λαμ¬
βάνη γνώσιν των κυρίον γεγονό-
των τής ανθρωπίνης ζωή;, νά κατέ
χη τελείως δλα; τάς γνώσει; τή;
ανωτέρας προκαταρκτικής παιδεύ-
σεως, νά έννοη σακρώς τάς άνακοι-
νώσεις άλλον, τέλος νά είναι είς
θέσιν νά συνεχίση νά μορφωνεται
διά τής συνδιαλέξεως καί τής α¬
ναγνώσεως.
Τοιαΰτα είναι τα λαμπρά άπο-
τελέσμοιτα είς ά μποροϋμεν νά φθά-
ααιμεν διά τής συνετής είς τοΰ;
κοφαλάλους διδομένης προφορι-
κής διδασκαλίας.
(«ΥΓΕΙΑ»)
'Βκλεκτά βιβλία. εχει μόνον
βλιοπωλεϊον τοϋ «'Εθνιχοΰ Κι'κ
Ό «'Εθνικός Κήρυ|> Γωλεϊται είς
τό 923 ΟϊΙν Ροϊηΐ; Κοαά παοά τοθ αν¬
τιπρόσωπον μας, κ. Κωνσταντίνου
Δέλλα, όστις δέχεται καταχωρήσεις
άγγελιών καϊ ένγραςράς συνδρομητών.
<Η επιτυχια τού αιωμ; ΕΧ ΕΤ Ε Πιτυοίδα, γοΰραν η τς φάγον στά ς-άλι, ή άλλτ| κιδερμικήν βησιν; —Είσθε ς: κρός; ΤΟΤΕ ΖΗΙ ΣΑΤΕ Τ| Γπ. Γ. Ραί. Ο*. ΦΥΟΤΡΙΧΟΐ ΤΚΑΌΕ ΜΑΚΚ όπερ είναι τό μόνον φάρμακονΙ οποίον δέν άποτυγχάνει άπύ τοΨ θεραπεύχι πάσας τάς άνω παθήα| Δέν περιέχει οίνόπνευμα. ΠλειΙ έθεραπεύθησαν. Πλείστοι^ άπέι σαν ττ,ν κάμη ν των.^Διατί σεϊς; Γράψατέ μου ή έπισκες αε. Τιμή φιάλης 16 ούγ. 8 ούγγ. $2.00. Ν. Ό. ΡΑΠΑ005 Έφευρέτης καί κατασκευαστί 230 "νν1. 281η δί., Νβν Υο^ Ρηοηβ: ί,30Κ3ν-3ηπ3 5523 ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΙΣ, λεϊται καί παρά τψ μεγά>.φ
ταστήματι:
ΜαΓδΙιαΙΙ Ρίβΐά ηηά Οοπιρ£|
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤκΊΟΗΑ
ΔΙ' ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Μόνον $5.00 μηνιαίος. Διδασχαλία άτομική, Άγγλιστί—*ϊ
στί, παρ* Άμερικανίδο;, κάτοχον της 'Ελληνικής. Άνοικτη άπό
.κ. μ. ίως 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξΰ 40—41ης Όδοϋ) ΝΕτΥ
ϋΟΡΟΤΗΥ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ ΒίΕΑΟΙ
ΔΙΑ ΓΝΗΣ1ΟΥΣ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ $3.60 ΤΟ ΓΑΛΟΝΊ
ίΙίΙΑΝ ΤΟΥΟ ΡΑΝΑΜΑ ΗΑΤ
ΔΙ' ΙΜΙΤΕΣΙΟΝ ΠΑΝΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ $3.00 ΤΟ ΓΑΛΟ|
Τα κάλΛΐστα έν τ§ άγορή.
Είναι έν χρήσει άπό τούς με-
γαλειτέρους Πιλοκαθαριστάς
τής Άμερικής. Κάμνουν
καπέλλο κανούργιο. Δέν τό
βλάπτουν. Δέν περιέχουν
όξέα,
Ζητήσατε νά σάς σι»ίλα>·
μέν δωρεάν ωραίαν
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ5
ΟΙΚΟΣ ΙΔΡΥ«ΕΙΣ ΤΩ 1873
62τΓΒΒΟΑϋν7ΑΥ ΝΕν7 ΥΟΕΚ Οί
ΟΙκος διά Η&Ι ΒαΠάδ, Δέρματα καί δλα τα ειδή Πιλοκαθαριστα
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡ^Ξ»— ΚΥΡΙΛΚΗ, π ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1929.
1ΤΑΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΗΣ ΜΑΡΙΑ ϋΑΙΑ
©ΕΟΜΗΝΙΑ
Κ*-
πειά χερασμενη.
, ό γίρβ έφημε-
"τ,. Καί ή νύχτα καί ήμίρα θά γ·-
νο^ν κο·ί 6ά άποτελέσουν μιά ϊιαρ-
αν »-.-■. γ--- , -, ,"ί Τ>/-»· Κ31 τ' «"*5ι* 6ά ζέ·
νοντας μέ *·όπ° τα Τ** $*·■* επανο στη γη σαν ωριμοι καρ-
ΐωΐτημένα πόίια το» τ.-οί άα' τό ΐενϊρο τού ίαρέθην.ε νά
,Ύ/?τί ώς τήν ^^ "* το:>' σ-".'"·?*τη...»
ί τόσο σχετικός έμ- «...Και ο· ανθίωπθ! θα κατα!·.-
κααθοϋν ν ι σκοτώνωνται άν
το.ς...»
κ.. Κϊ· οί έπ:ϊημίες, οί
ο' :χανχστσάε·: θά τοΰς άπο
β τής έκκλησις η-
ό βϊι Μονο
β τής έκης η
Υ^ στό σχοτβϊι. Μονο
„■ /.όν-χνη κανϊήλα μπροστα
ίιοΐό «3 άγάλματο; της Α¬
ί; Παρβίνθ!». ^
Η;ο έφτ,μέ,ίΐος ητανε μελαγ-
,ί; ίκείνο τό 6?*3^ *>ϊ<ο με- ,-}ύς «5 τής άλλες ^ £ρα- • Έτςειτά «ι τόν τρςμε-ρο Ευ- .,/0 -όλεμο, επειτα άπό% τής μ:: τοΰ 5!Ζ^ άραιώσει το ζοι- τλθαν ή αθλιότης καί ή ιΤ_4- - νά τό άχοϊεκατίσουν -ίΓ τ:,;ισσότ£ρο καί νά καταφί- ;ό «λίίωτ.χο κτύπημα ένχ;- :ί: ίνθρω-ίνης πίστεως. " να μάτια τού ε¬ μάτια τού ε¬ ί όλ :αΑ?Λμε μ ί, ας^^'ϊτο κάτ:σπ?ΐ καί όλο Ι::ο οίρεμα τοϋ άγάλματος τής ',ι ίτ -/άτω άχό τής άν- - -τ: ν.τν/.'.νης καντηλας τέ τοϋ οάνηκε σάν νά Άί .·νο ,»/τ;:;; Έ'ϊΐτα έμεινεν <τκίνη- -· ιΐ :ΐ μ-άτ:α καρ?ωαένα μζρ€- '.η τη νο3 τού άρχισαν ν ά ■.ο//, μ£τα σέ μιά τρομακτική ρία, όλα έκείνα τα ©ο- ?ο,λ;ρά^γεγονότα ποΰ 7- ΑΓθ-λάλυψις. "Εδλεικ ότητ» άχοκαμωμ«νη, «νη ^,ΪΓ/ορτ), όβμ.2ςρτωλή ν3 .:ιρ ,ιετα στόν ίοϋρκο καί <ττδ .1 -ητώντας ίλεος άχό τον Θεό [ ντας —όν ξε^ε^^μό των καϊ είχε ή *5 .ιΊηλά. Ένν&ιωΘεν ότι ή χρο- •^ οί τα~εινές, νεμάτε; φ έ ιν. χρο36·οχές ·χειά νά 6ά τού. ε- ϊ°- ττ,ν ΐκέψι αυτή ία^ιξε^ καί τής γρο- '-Ι'Λΐ ϊγϊα/τημέγος γιά π:ώ- ϊ««:«ντ:ον τοϋ αμείλικτος θε- 1 ·κ?'τί ^ο-λ1, τό πρόσωπό τού κα· ;":^ την Π χρ&να. Την έδλε- 8ά- η; τής εικόνος νά ?τς,:ά των άγγέλων -οί. ν^ άνχ·/γ=ίλο«ν την στ6 νοϋ τού αί 5'.3? '-^οκαλΰ'ψεως: ' π σεληνη καί ό ηλ •"^«κ-ν^ίτά τρία τέ..,., ιΟν'^ ιο τα τέταρτο θά φω Συγκεχυμένες χα· άτακτε;, οί ιρρά- «ις οώτϊ; τής Βίδλου, έστρΓφο-,'-- ριζα μεσα στο μ^ίλό τού γέρο έφη- μερίου. Το αίμά τού ζαγωμένο άπό τής 6ανά7ΐμες ίκείνες σκέψεις, στα- τν^β γ:ά μ·ά στιγαή μέσα στής έίίς τού και 3στερα έτρεξε τάλ·. Ι τλημμίρΐϊε την καρϊιά τού μέ- ά{ άχερ;- /ί;ς Ίον έκν>;'ευσβ ενας φ ρ
γρα-τος. 'Ε-γύρΜε τα δλέμματά τοο
τριγΰρω. τό €άτ)ος τής τα-ΐΐνής
έκκλητίζς, έκεϊ τρός τα ίεξιά, ό'
Μζΰρος Ε«τα>:ωμ.ένςς βϊέσχο.ε
τοΓι -τν.οταδ'.οϋ π·ϋί μα>ρος άζ' ·αύτό.
έ ΐ
Γ μρς
Τότε ίφτ)σε τα; σκέψβις τοο καΐ
μϊ κινήσε'.ς κλον.σαένε; προ—■ ιθών-
τας νά δώση·βά:ρος στον εαυτόν
τού. άνςτ}«£ ολες ιτ/εϊον τής καν-
δήλες τοϋ Οικτ.ζστηρίου τής Π »ρ-
Οένο>. Είνε γίνει κιτρινος Τ«ν ε'-
ό
χε
γίνει κιτρι
/^ρ:ε·>τει ενας φόίος
ζυρον
^οΰ τόν
στο μαΟ:ο οτ.5-
Ό Άμερικανός Ι,βοα ϋιΐΓαγ ευρίσκεται είς την Γαλλίαν όπως λά6ρ μέρος
είς τούς αγώνας τής ταχύτητος των αυτοκίνητον είς τό ΜοηΙηΙβΓγ.
κρό μου Μάριο, τί) λατρευτό μθ'^
-λασμοττάν,ι, ό θεός ίέν ε-ρεπε νά
έ α! "Ο! Δέ ! Γ
λμττ, ς ρ
μέ τό "αρτ,! "Οχι! Δέν εζ5ϊ~ε! Γ ι
αύτο ϊέν ^ΐττείω ^ε;ά ?το θίό. Δέν
ημη γ
ζωή. αλλά δέν μζορώ νά μή έξε-
θώ εί ω θείων νόμων
μέ
ά
κο·1·.μο τού,
έ
»το:3^αν χεια να φΟασθΛ ε- χηλχισμενη για τον τ»χ·^ατο τού ·**;-
Οε; έτίνω, ώς τόν θ^ωμβνοΐίιοϋ της, νά ζητήση παρηγοριά κα:
ένίτ/>τι άτ:ό μιά ιτίστι ή όχοία ειχε
ενι-/>τι ατ:ο μια
σδύσει μέΐτχ της καί δέν έφώτιζε
Θεό κ αί στήν ήρτ/τκεία. Δέν ήμουν
6έία·ϊ ποτε καμμιά φανατική Ο^η-
6έία·ϊ ποτε καμμιά φανατική
σΛΟλτιττη έκτελοϋσα όμως χάντο-
Χά
σΛΟλτ,ιττη, έκτελοϋσα όμως χάντο
τε μέ άκ,:ί'&€Μΐ τα Χριστιανικά μου
θή Π ύ όι ήμουν μιά
καΛήκν>τ». Π ιστιεύω ότι ήμουν μιά
/.αλή σύ.'ζυγος καί μ'.ά καλή μητέρα.
Ό ττόλειΐιθς μοϋ πήρε γιά πάντα
τόν σ>"υγό μοο. "Εκλαψα, έίώναξα
άτ:ό την άπελτ»ία, καί εχειτα άφ-
ΐα ωσ:ώ'Θηκα στό θεό γ;μάτη έγκαρ-
•τί-'τέρησί. Άλλά τό τται'ςιί μ<ι^, τό μι· τρο: «7ε προσ-ατ)ήσε! νά την πα- μέ λό·/·'.α -αρηγορητ'.κά. σο-^ώμης, μέ λόγ'.α ά- ίζτ.ζ πρός τόν θεόν, άγά—τ,ς ποΰ '-είνη ϊέν έννοο3σε νά ·παρα?ϊχθή. Ή; Άλλά το3 7.Τ/&Α... Ή -ρναίκα έ- ■/.είντ -/.οονοϋσε τό κεφάλι της. Δέν /ατελάδα'νε -ειά αύτά τα λόγια. Δέν α~ορε3σε νά τα καταλάδη. Εί· <1ς τα κατάόατθίΐ τής ψ./χής τω γιά την άϊοναμία τ&ι» νά την σ.»*;-/..: ατή- ση' γονάτ'σ;. Άυγμοι τόν Ιχνιγαν. Κα: ή γέρ'.κη φωνή τοο άντήχη-ε τΐεμυλ'.ίρικη μέσα στή νικ,ρικήσι- γή τής έχνλησίας. —Κ6ρ:ε, Κύριε θεέ, μεγάλε και Γθλυεύσ-λαγχνε, ελεος, κάνε έλεος γιά κείνΐϋς τ.οί» ΰχοφέρουν, ν;ά κίί- νο·.·ς χοΰ χα-'ρονται, γιά κείνους χοΰ σε κατθιριώντας, Δώ<τε φώς στής >.αρ?ιές, έυναμ: στοΰς άίονάτους κ:'
έλζίδα στοϋς άχηλπίσμένους. Κύρ'β,
Θε4 μεγάλε... "Αν ύττάρχης ζρΰτ·;-
ματικώς, αν ΰπάρχΐί;ς, δώσε στοίις
ϊνθρώπονς μ'.ά άτόδε'.ξ: τής ΰπάρ-
ξ;ώς σο·ο. Κάνε τό θαϋμά σοο... Κί-
νέ τό Θα3μα... *
Σώχασε καί κΰτταςε τριγύρω.
Τοΰ φότί'ηκε σ·ά"^ κινήθτ,καν &ί τοί-
^θί τοϋ ναοΰ, σάν νά το!»ς 8όνησε
ενα ρίγος πρώτα, μ·.ά τρε;ιούλα Βο-
ν?τή έ'χΐΐτα κα: τέλος μιά τ:ομερή
Γ(.ΰρ)Λ>σε τα αάτ'.α τού,
/ όρθ'.ος, ετρεξε νά ©·ίγη,
, ξανοκτηκώθτ,κε κα'ι ώρμησεν
έ£ω άττό την έν.ν,λτ,σία στό ερτν.3
"ϊτόλιο. Τότε κατάλα&ε πώς ε'·/3
γίν=·. σε'.σμός. "Ενας σε'.σμός τρομα-
ν.τ;-/.ός.
ΜΞτα στήν νύχτα άντηχησαν χ?-
λιες φωνές ■—;ϋ ζητοϋσχ; δοήθε'.α,
τα σχίτια κατροηαλοΰσχν μ' εν*
τρομαχτικο πάταγο, σκιές αα3^ες
φα'.νόντο>σαν τού άπλωναν τα ·χέ-
ρ'.ϊ τθ!>ς ιλ' ά-ελζισία...
"Εκε:τα Ιγινε σιγή. Μ:ά σιωχή
■7περιγρ3—τη, τρομακτικη.
Καί
σε
ζή
γερθώ εναντίον των θείων νόμων,
εναντίον των όδονηρών αυτών νόαων
Οέλω νά δλασφημήβω, πάτερ μοο,
άλλά ετσι είναι...
-οί» γελοΰνε, κι' έαείνους το·ό -λοοι-
ΐρ-/ο3ν κχι τοίις άλλοος -ου έπα-
ναστατοΰν, καί τοΰς ευτχ/ισι;Αένο"ος
καί τοΰς ίυστ'^χισμένους καί τοϋς
δλ άξέ
ς
δλοος άνίΐξαιρέ-
παρα-εταγμϊνους, δλοος άνίΐξαιρέ
τως. ^Ιο3 χροκαλοίν μιά ά-ε'-ρη
ί Ι όί ί
Ινα
οίκτον καί
τοίις
τ>Κάτ;ο.)-κάχ&υ, άνοιίγω τα μπρά-
τ^α αο'ο, τάν νά θέλω νά ζερ'.λάδω
όλό·/.λτρο τόν κόσμο μέσα σ' αΰτά
τα άί'ΰνατα, τα ευ&ρα·^στα νυναικεϊ»
μ^ράτσα, και νά σφίξω μέσα σ' ενα
μόνον άγν,αλ'^—χά ίλες τής 8ι»τυ-
7'ΐς και ολες τής ανταπάτες των
άνθρώιτων ν.οά νά τοΰς παρηγορτ',σω
"λους-ολ«ίς καί τοΰς δολο»φόνους ά-
όμη ναί τής γΰναϊ-Αες ποΰ εχουν
ρής, ν7 ματώνης χά! νά ταλα-.πω-
ρήτ;ι αιωνίως! Γ'.ατι, πάτερ μου,
γ·.ατί; Δέν μ~ορε3σε ό θεός τ.ν*
είνα- τόσο μεγάλος καί τόσο -αν-
τοΒΰνταος %ά μάς άγήση μέτα σ;ό
7?ο; τής «νυχα:ξίας, τής άτ,ινει-
ϊηιτίίς: Γυτ' ΰέλτ,σε νά μάς δγά
λη 7τλ τ6<ι οάίαθρο αύτό καί νΐ ά; αίρΐ στήν ζωή καί την γνώ-'. ; αίρΐ, στήν ζωή καί την γνώ-'. σως γιά νά έτοιμάση μέ τοΰς πό- ςος ν.2! τής Ολίψε'.ς μας μιά τρΓ·- μερή ταράΐτατι μέ την ό'ποίαν νά ειασκεϊάση λ'.γάκι Άαί την μονότονη όό χε Γην.ωι)?, ε7χε κοττάξει τόν ίό-' Πέτρο με τα θολωμένα μάτΐα της καί τοϋ εϊ'/ε φωνάςε: μέ μ-.ά υπέρ τατη άπίλπισία. —Ή ζωή καί ό θάνατος ειΰρι- σ-Λοντα; στά χέρ;α τοϋ θεοϋ. Άλλά -ό θεός ?ί/ έ-ρεαε νά μοϋ πάρη τό /αΛ.ένο αο^ τό παιδάκι! Τώιρζ πειά: ή πίστ'. μο'ΐ -είναι σάν μιά κανϊήλα ποΰ «τώθηκε τό λάδι της. Τίποτε δέν ['πορεί πε·α νά την ξαναί1ωντανέψη? Άντίο. πάτερ μοχ θά γυρίσω άνά- μεσα σ' ίκιςίνο'ος ποϋ Ι)—ς-φε.ρθνν ί- τ.'ύζ έγώ, υ αι την παρηγοριά ποΰ οέν απορεί νά μίϋ την ?ώστ) ή θρη- σκείζ, θά την ζητήσω στής έφήμε- ,ρες ήϊ?ν£ς .. Καί ΐΐχ« φύ-^65 σάν Ό γέοο έφημβρ'ος τόν έα,ιτό το^ έ'νοχο. "Ενοχο γΐατ! ?έν εί^ε -/.ατορθώσε! νά πείση, γιατί ίέν μ"πόρεσε νά παρηγορή>ση την ε'
έκείνη ψοχή.
Την έπίστεψε καί τα λάγια τής;
ς εκεινης
λίγο άντττχησΌν ο! κραν;ές των
άνθρώ^ων ποΰ «Ιχαν μείνει γ.ωρίς
στέγες, τό 'δογγητά των έτο:μο<Θα- νατων. Ό δόν Πέτρος στάθηκε γ:ά μιχ στι-ιχή άν,όμη ορθιος, κ^ττάζοντας μέ νουρλωμένα τα μάτια μέσα στά σκοτάϊ'.α, άκούγοντας μέ τεντωμίνα ■ά ίκούγοντας με τεντωμϊνα τ' αύτιά τής κραυγάς τοΰ ζητοϋσαν βοήθε'.α, επε-.τα δψωσε άπηλπ(σμέν7 τ.ά γίρια τού πρός τόν ούρανό καϊ χ^ ρς ρ επε-σε, σωρ'.άυθηκε κατά γής, άν- αίσθητος, μέ τα μχράτσα όλοάνο·.- χτα, τεντωμένα σάν ενας Μαϋρος "Εσταυρωαένος, ενας νέος εστααΐω- ϋένος, άνθρωπος οαως αύτη τή φο- ρά, μέσα στό τρομακτικό σκοτάοι. ΜΑΙϋΑ ^ΑIΑ ΤΑΚΡΟΝ δΡΚΙΧΟδ, ό η 'Η . —Ό «Έθνικός Κηρυξ», 'ΗμερήθΛος, Κυ- ρια'κόττικος καί Εΐϋττνογρθιφτμιίνος, .τω- λοΰνται παρά τοϋ άντωτοοοχίκτου μας Λουκα Π αρασκΐνα, 106 ^ Χ. 5»ΠθΓ(Ι Αν*., όστις δέαετα^ μικράς καί μεγά¬ λας άγγελίας καθώς καΐ έγγραφάς σι»νδοομητών. ς ης ξ | ^ά ^ μ^^ ά^ ό δόν Πέτρος. Καί λυχημένος Π. Άγιαννιώτου. - ■ - ■ , -"Γ'° «Έ- θνικός Κηρυξ» πωλίϊται είς τό Βι6) ιο- πο>>.εΐον ό «"Οιιτ(ρος», 13ό Ε. 4ίίι δΙ·,
ένθα γήχ)νται δεκταί δημοσΐιεύσε».ς άγ-
καΐ έγγρα<ραί συν·δ^ρ<κιιιτών πα- αΛΤΐίΐοοοώϊΓου μας κ. , —,ν—ί διά δευτέραν τ<όοα φοράν τό Λυωταθλη- τους ίθνικούς γυν'αιχείους αγώνας τέννι; εις το ΒγΪ8ΙιΙ τής Νεας '" "" ζωή τής ίίων.ότηιτός »'ΤΩ πάτερ μο», πάτερ μου, μούρ- γεται τοέλλα. Δέν μπο,ρώ πε-ά να Γΐστεΰοϊ'στόν θεό. Ή άτΓαθότης τοϋ θεοϋ 5έν 6πά?·/ει πε^ιά γιά μέν^ Δέν την δλεπω. Μόνο ενα άγριοκα: τίθ/χερό δικαστή, ποΰ όπως στά αρ- •Λί'α εΐίωλα των είϊωλολατρώνί- παιτεί την ^)^σίαν άνθρωπίνων_ύ·τ- ά,ς·ξεΐ<>ν γ: ά ν ά τροστατεΰστ, ξή'θεν
τοΰς έτιζώντας. Καί αυτόν τον δι-
χβστή δέν μπορώ νάτόν άναπήσω!^)
Καί λέγοντας αύτά ή καϋμενη Ό -άλλος ΗεηΓί ϋο0ι,θ1 ίκέρδισε τό κύπελλον ϋβνΐκ, νιχήσας τόν Ά-
ν^ναίκα είχε γονατισει μπροστα τοι», μεριχα%^ν Βίβ ΒΠ1 ΤΐΙΛβη. Ό Τϊΐάβη, μετά την νίκην τοΰ Γάλλον, ίδη-
' τλαίνοντας μέ λ^γμώς. Ό δόν Π β- λωσεν ότι άποονρεται πλέον άπό τοϋς αγώνας τοϋ τέννις.
1ΤΑΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΗΣ ΜΑΡΙΑ ϋΑΙΑ
©ΕΟΜΗΝΙΑ
Κ*-
πειά χερασμενη.
, ό γίρβ έφημε-
"τ,. Καί ή νύχτα καί ήμίρα θά γ·-
νο^ν κο·ί 6ά άποτελέσουν μιά ϊιαρ-
αν »-.-■. γ--- , -, ,"ί Τ>/-»· Κ31 τ' «"*5ι* 6ά ζέ·
νοντας μέ *·όπ° τα Τ** $*·■* επανο στη γη σαν ωριμοι καρ-
ΐωΐτημένα πόίια το» τ.-οί άα' τό ΐενϊρο τού ίαρέθην.ε νά
,Ύ/?τί ώς τήν ^^ "* το:>' σ-".'"·?*τη...»
ί τόσο σχετικός έμ- «...Και ο· ανθίωπθ! θα κατα!·.-
κααθοϋν ν ι σκοτώνωνται άν
το.ς...»
κ.. Κϊ· οί έπ:ϊημίες, οί
ο' :χανχστσάε·: θά τοΰς άπο
β τής έκκλησις η-
ό βϊι Μονο
β τής έκης η
Υ^ στό σχοτβϊι. Μονο
„■ /.όν-χνη κανϊήλα μπροστα
ίιοΐό «3 άγάλματο; της Α¬
ί; Παρβίνθ!». ^
Η;ο έφτ,μέ,ίΐος ητανε μελαγ-
,ί; ίκείνο τό 6?*3^ *>ϊ<ο με- ,-}ύς «5 τής άλλες ^ £ρα- • Έτςειτά «ι τόν τρςμε-ρο Ευ- .,/0 -όλεμο, επειτα άπό% τής μ:: τοΰ 5!Ζ^ άραιώσει το ζοι- τλθαν ή αθλιότης καί ή ιΤ_4- - νά τό άχοϊεκατίσουν -ίΓ τ:,;ισσότ£ρο καί νά καταφί- ;ό «λίίωτ.χο κτύπημα ένχ;- :ί: ίνθρω-ίνης πίστεως. " να μάτια τού ε¬ μάτια τού ε¬ ί όλ :αΑ?Λμε μ ί, ας^^'ϊτο κάτ:σπ?ΐ καί όλο Ι::ο οίρεμα τοϋ άγάλματος τής ',ι ίτ -/άτω άχό τής άν- - -τ: ν.τν/.'.νης καντηλας τέ τοϋ οάνηκε σάν νά Άί .·νο ,»/τ;:;; Έ'ϊΐτα έμεινεν <τκίνη- -· ιΐ :ΐ μ-άτ:α καρ?ωαένα μζρ€- '.η τη νο3 τού άρχισαν ν ά ■.ο//, μ£τα σέ μιά τρομακτική ρία, όλα έκείνα τα ©ο- ?ο,λ;ρά^γεγονότα ποΰ 7- ΑΓθ-λάλυψις. "Εδλεικ ότητ» άχοκαμωμ«νη, «νη ^,ΪΓ/ορτ), όβμ.2ςρτωλή ν3 .:ιρ ,ιετα στόν ίοϋρκο καί <ττδ .1 -ητώντας ίλεος άχό τον Θεό [ ντας —όν ξε^ε^^μό των καϊ είχε ή *5 .ιΊηλά. Ένν&ιωΘεν ότι ή χρο- •^ οί τα~εινές, νεμάτε; φ έ ιν. χρο36·οχές ·χειά νά 6ά τού. ε- ϊ°- ττ,ν ΐκέψι αυτή ία^ιξε^ καί τής γρο- '-Ι'Λΐ ϊγϊα/τημέγος γιά π:ώ- ϊ««:«ντ:ον τοϋ αμείλικτος θε- 1 ·κ?'τί ^ο-λ1, τό πρόσωπό τού κα· ;":^ την Π χρ&να. Την έδλε- 8ά- η; τής εικόνος νά ?τς,:ά των άγγέλων -οί. ν^ άνχ·/γ=ίλο«ν την στ6 νοϋ τού αί 5'.3? '-^οκαλΰ'ψεως: ' π σεληνη καί ό ηλ •"^«κ-ν^ίτά τρία τέ..,., ιΟν'^ ιο τα τέταρτο θά φω Συγκεχυμένες χα· άτακτε;, οί ιρρά- «ις οώτϊ; τής Βίδλου, έστρΓφο-,'-- ριζα μεσα στο μ^ίλό τού γέρο έφη- μερίου. Το αίμά τού ζαγωμένο άπό τής 6ανά7ΐμες ίκείνες σκέψεις, στα- τν^β γ:ά μ·ά στιγαή μέσα στής έίίς τού και 3στερα έτρεξε τάλ·. Ι τλημμίρΐϊε την καρϊιά τού μέ- ά{ άχερ;- /ί;ς Ίον έκν>;'ευσβ ενας φ ρ
γρα-τος. 'Ε-γύρΜε τα δλέμματά τοο
τριγΰρω. τό €άτ)ος τής τα-ΐΐνής
έκκλητίζς, έκεϊ τρός τα ίεξιά, ό'
Μζΰρος Ε«τα>:ωμ.ένςς βϊέσχο.ε
τοΓι -τν.οταδ'.οϋ π·ϋί μα>ρος άζ' ·αύτό.
έ ΐ
Γ μρς
Τότε ίφτ)σε τα; σκέψβις τοο καΐ
μϊ κινήσε'.ς κλον.σαένε; προ—■ ιθών-
τας νά δώση·βά:ρος στον εαυτόν
τού. άνςτ}«£ ολες ιτ/εϊον τής καν-
δήλες τοϋ Οικτ.ζστηρίου τής Π »ρ-
Οένο>. Είνε γίνει κιτρινος Τ«ν ε'-
ό
χε
γίνει κιτρι
/^ρ:ε·>τει ενας φόίος
ζυρον
^οΰ τόν
στο μαΟ:ο οτ.5-
Ό Άμερικανός Ι,βοα ϋιΐΓαγ ευρίσκεται είς την Γαλλίαν όπως λά6ρ μέρος
είς τούς αγώνας τής ταχύτητος των αυτοκίνητον είς τό ΜοηΙηΙβΓγ.
κρό μου Μάριο, τί) λατρευτό μθ'^
-λασμοττάν,ι, ό θεός ίέν ε-ρεπε νά
έ α! "Ο! Δέ ! Γ
λμττ, ς ρ
μέ τό "αρτ,! "Οχι! Δέν εζ5ϊ~ε! Γ ι
αύτο ϊέν ^ΐττείω ^ε;ά ?το θίό. Δέν
ημη γ
ζωή. αλλά δέν μζορώ νά μή έξε-
θώ εί ω θείων νόμων
μέ
ά
κο·1·.μο τού,
έ
»το:3^αν χεια να φΟασθΛ ε- χηλχισμενη για τον τ»χ·^ατο τού ·**;-
Οε; έτίνω, ώς τόν θ^ωμβνοΐίιοϋ της, νά ζητήση παρηγοριά κα:
ένίτ/>τι άτ:ό μιά ιτίστι ή όχοία ειχε
ενι-/>τι ατ:ο μια
σδύσει μέΐτχ της καί δέν έφώτιζε
Θεό κ αί στήν ήρτ/τκεία. Δέν ήμουν
6έία·ϊ ποτε καμμιά φανατική Ο^η-
6έία·ϊ ποτε καμμιά φανατική
σΛΟλτιττη έκτελοϋσα όμως χάντο-
Χά
σΛΟλτ,ιττη, έκτελοϋσα όμως χάντο
τε μέ άκ,:ί'&€Μΐ τα Χριστιανικά μου
θή Π ύ όι ήμουν μιά
καΛήκν>τ». Π ιστιεύω ότι ήμουν μιά
/.αλή σύ.'ζυγος καί μ'.ά καλή μητέρα.
Ό ττόλειΐιθς μοϋ πήρε γιά πάντα
τόν σ>"υγό μοο. "Εκλαψα, έίώναξα
άτ:ό την άπελτ»ία, καί εχειτα άφ-
ΐα ωσ:ώ'Θηκα στό θεό γ;μάτη έγκαρ-
•τί-'τέρησί. Άλλά τό τται'ςιί μ<ι^, τό μι· τρο: «7ε προσ-ατ)ήσε! νά την πα- μέ λό·/·'.α -αρηγορητ'.κά. σο-^ώμης, μέ λόγ'.α ά- ίζτ.ζ πρός τόν θεόν, άγά—τ,ς ποΰ '-είνη ϊέν έννοο3σε νά ·παρα?ϊχθή. Ή; Άλλά το3 7.Τ/&Α... Ή -ρναίκα έ- ■/.είντ -/.οονοϋσε τό κεφάλι της. Δέν /ατελάδα'νε -ειά αύτά τα λόγια. Δέν α~ορε3σε νά τα καταλάδη. Εί· <1ς τα κατάόατθίΐ τής ψ./χής τω γιά την άϊοναμία τ&ι» νά την σ.»*;-/..: ατή- ση' γονάτ'σ;. Άυγμοι τόν Ιχνιγαν. Κα: ή γέρ'.κη φωνή τοο άντήχη-ε τΐεμυλ'.ίρικη μέσα στή νικ,ρικήσι- γή τής έχνλησίας. —Κ6ρ:ε, Κύριε θεέ, μεγάλε και Γθλυεύσ-λαγχνε, ελεος, κάνε έλεος γιά κείνΐϋς τ.οί» ΰχοφέρουν, ν;ά κίί- νο·.·ς χοΰ χα-'ρονται, γιά κείνους χοΰ σε κατθιριώντας, Δώ<τε φώς στής >.αρ?ιές, έυναμ: στοΰς άίονάτους κ:'
έλζίδα στοϋς άχηλπίσμένους. Κύρ'β,
Θε4 μεγάλε... "Αν ύττάρχης ζρΰτ·;-
ματικώς, αν ΰπάρχΐί;ς, δώσε στοίις
ϊνθρώπονς μ'.ά άτόδε'.ξ: τής ΰπάρ-
ξ;ώς σο·ο. Κάνε τό θαϋμά σοο... Κί-
νέ τό Θα3μα... *
Σώχασε καί κΰτταςε τριγύρω.
Τοΰ φότί'ηκε σ·ά"^ κινήθτ,καν &ί τοί-
^θί τοϋ ναοΰ, σάν νά το!»ς 8όνησε
ενα ρίγος πρώτα, μ·.ά τρε;ιούλα Βο-
ν?τή έ'χΐΐτα κα: τέλος μιά τ:ομερή
Γ(.ΰρ)Λ>σε τα αάτ'.α τού,
/ όρθ'.ος, ετρεξε νά ©·ίγη,
, ξανοκτηκώθτ,κε κα'ι ώρμησεν
έ£ω άττό την έν.ν,λτ,σία στό ερτν.3
"ϊτόλιο. Τότε κατάλα&ε πώς ε'·/3
γίν=·. σε'.σμός. "Ενας σε'.σμός τρομα-
ν.τ;-/.ός.
ΜΞτα στήν νύχτα άντηχησαν χ?-
λιες φωνές ■—;ϋ ζητοϋσχ; δοήθε'.α,
τα σχίτια κατροηαλοΰσχν μ' εν*
τρομαχτικο πάταγο, σκιές αα3^ες
φα'.νόντο>σαν τού άπλωναν τα ·χέ-
ρ'.ϊ τθ!>ς ιλ' ά-ελζισία...
"Εκε:τα Ιγινε σιγή. Μ:ά σιωχή
■7περιγρ3—τη, τρομακτικη.
Καί
σε
ζή
γερθώ εναντίον των θείων νόμων,
εναντίον των όδονηρών αυτών νόαων
Οέλω νά δλασφημήβω, πάτερ μοο,
άλλά ετσι είναι...
-οί» γελοΰνε, κι' έαείνους το·ό -λοοι-
ΐρ-/ο3ν κχι τοίις άλλοος -ου έπα-
ναστατοΰν, καί τοΰς ευτχ/ισι;Αένο"ος
καί τοΰς ίυστ'^χισμένους καί τοϋς
δλ άξέ
ς
δλοος άνίΐξαιρέ-
παρα-εταγμϊνους, δλοος άνίΐξαιρέ
τως. ^Ιο3 χροκαλοίν μιά ά-ε'-ρη
ί Ι όί ί
Ινα
οίκτον καί
τοίις
τ>Κάτ;ο.)-κάχ&υ, άνοιίγω τα μπρά-
τ^α αο'ο, τάν νά θέλω νά ζερ'.λάδω
όλό·/.λτρο τόν κόσμο μέσα σ' αΰτά
τα άί'ΰνατα, τα ευ&ρα·^στα νυναικεϊ»
μ^ράτσα, και νά σφίξω μέσα σ' ενα
μόνον άγν,αλ'^—χά ίλες τής 8ι»τυ-
7'ΐς και ολες τής ανταπάτες των
άνθρώιτων ν.οά νά τοΰς παρηγορτ',σω
"λους-ολ«ίς καί τοΰς δολο»φόνους ά-
όμη ναί τής γΰναϊ-Αες ποΰ εχουν
ρής, ν7 ματώνης χά! νά ταλα-.πω-
ρήτ;ι αιωνίως! Γ'.ατι, πάτερ μου,
γ·.ατί; Δέν μ~ορε3σε ό θεός τ.ν*
είνα- τόσο μεγάλος καί τόσο -αν-
τοΒΰνταος %ά μάς άγήση μέτα σ;ό
7?ο; τής «νυχα:ξίας, τής άτ,ινει-
ϊηιτίίς: Γυτ' ΰέλτ,σε νά μάς δγά
λη 7τλ τ6<ι οάίαθρο αύτό καί νΐ ά; αίρΐ στήν ζωή καί την γνώ-'. ; αίρΐ, στήν ζωή καί την γνώ-'. σως γιά νά έτοιμάση μέ τοΰς πό- ςος ν.2! τής Ολίψε'.ς μας μιά τρΓ·- μερή ταράΐτατι μέ την ό'ποίαν νά ειασκεϊάση λ'.γάκι Άαί την μονότονη όό χε Γην.ωι)?, ε7χε κοττάξει τόν ίό-' Πέτρο με τα θολωμένα μάτΐα της καί τοϋ εϊ'/ε φωνάςε: μέ μ-.ά υπέρ τατη άπίλπισία. —Ή ζωή καί ό θάνατος ειΰρι- σ-Λοντα; στά χέρ;α τοϋ θεοϋ. Άλλά -ό θεός ?ί/ έ-ρεαε νά μοϋ πάρη τό /αΛ.ένο αο^ τό παιδάκι! Τώιρζ πειά: ή πίστ'. μο'ΐ -είναι σάν μιά κανϊήλα ποΰ «τώθηκε τό λάδι της. Τίποτε δέν ['πορεί πε·α νά την ξαναί1ωντανέψη? Άντίο. πάτερ μοχ θά γυρίσω άνά- μεσα σ' ίκιςίνο'ος ποϋ Ι)—ς-φε.ρθνν ί- τ.'ύζ έγώ, υ αι την παρηγοριά ποΰ οέν απορεί νά μίϋ την ?ώστ) ή θρη- σκείζ, θά την ζητήσω στής έφήμε- ,ρες ήϊ?ν£ς .. Καί ΐΐχ« φύ-^65 σάν Ό γέοο έφημβρ'ος τόν έα,ιτό το^ έ'νοχο. "Ενοχο γΐατ! ?έν εί^ε -/.ατορθώσε! νά πείση, γιατί ίέν μ"πόρεσε νά παρηγορή>ση την ε'
έκείνη ψοχή.
Την έπίστεψε καί τα λάγια τής;
ς εκεινης
λίγο άντττχησΌν ο! κραν;ές των
άνθρώ^ων ποΰ «Ιχαν μείνει γ.ωρίς
στέγες, τό 'δογγητά των έτο:μο<Θα- νατων. Ό δόν Πέτρος στάθηκε γ:ά μιχ στι-ιχή άν,όμη ορθιος, κ^ττάζοντας μέ νουρλωμένα τα μάτια μέσα στά σκοτάϊ'.α, άκούγοντας μέ τεντωμίνα ■ά ίκούγοντας με τεντωμϊνα τ' αύτιά τής κραυγάς τοΰ ζητοϋσαν βοήθε'.α, επε-.τα δψωσε άπηλπ(σμέν7 τ.ά γίρια τού πρός τόν ούρανό καϊ χ^ ρς ρ επε-σε, σωρ'.άυθηκε κατά γής, άν- αίσθητος, μέ τα μχράτσα όλοάνο·.- χτα, τεντωμένα σάν ενας Μαϋρος "Εσταυρωαένος, ενας νέος εστααΐω- ϋένος, άνθρωπος οαως αύτη τή φο- ρά, μέσα στό τρομακτικό σκοτάοι. ΜΑΙϋΑ ^ΑIΑ ΤΑΚΡΟΝ δΡΚΙΧΟδ, ό η 'Η . —Ό «Έθνικός Κηρυξ», 'ΗμερήθΛος, Κυ- ρια'κόττικος καί Εΐϋττνογρθιφτμιίνος, .τω- λοΰνται παρά τοϋ άντωτοοοχίκτου μας Λουκα Π αρασκΐνα, 106 ^ Χ. 5»ΠθΓ(Ι Αν*., όστις δέαετα^ μικράς καί μεγά¬ λας άγγελίας καθώς καΐ έγγραφάς σι»νδοομητών. ς ης ξ | ^ά ^ μ^^ ά^ ό δόν Πέτρος. Καί λυχημένος Π. Άγιαννιώτου. - ■ - ■ , -"Γ'° «Έ- θνικός Κηρυξ» πωλίϊται είς τό Βι6) ιο- πο>>.εΐον ό «"Οιιτ(ρος», 13ό Ε. 4ίίι δΙ·,
ένθα γήχ)νται δεκταί δημοσΐιεύσε».ς άγ-
καΐ έγγρα<ραί συν·δ^ρ<κιιιτών πα- αΛΤΐίΐοοοώϊΓου μας κ. , —,ν—ί διά δευτέραν τ<όοα φοράν τό Λυωταθλη- τους ίθνικούς γυν'αιχείους αγώνας τέννι; εις το ΒγΪ8ΙιΙ τής Νεας '" "" ζωή τής ίίων.ότηιτός »'ΤΩ πάτερ μο», πάτερ μου, μούρ- γεται τοέλλα. Δέν μπο,ρώ πε-ά να Γΐστεΰοϊ'στόν θεό. Ή άτΓαθότης τοϋ θεοϋ 5έν 6πά?·/ει πε^ιά γιά μέν^ Δέν την δλεπω. Μόνο ενα άγριοκα: τίθ/χερό δικαστή, ποΰ όπως στά αρ- •Λί'α εΐίωλα των είϊωλολατρώνί- παιτεί την ^)^σίαν άνθρωπίνων_ύ·τ- ά,ς·ξεΐ<>ν γ: ά ν ά τροστατεΰστ, ξή'θεν
τοΰς έτιζώντας. Καί αυτόν τον δι-
χβστή δέν μπορώ νάτόν άναπήσω!^)
Καί λέγοντας αύτά ή καϋμενη Ό -άλλος ΗεηΓί ϋο0ι,θ1 ίκέρδισε τό κύπελλον ϋβνΐκ, νιχήσας τόν Ά-
ν^ναίκα είχε γονατισει μπροστα τοι», μεριχα%^ν Βίβ ΒΠ1 ΤΐΙΛβη. Ό Τϊΐάβη, μετά την νίκην τοΰ Γάλλον, ίδη-
' τλαίνοντας μέ λ^γμώς. Ό δόν Π β- λωσεν ότι άποονρεται πλέον άπό τοϋς αγώνας τοϋ τέννις.
Ό Ρενέ Νταρμπέϊγ δταν
στήν %όρτ2 τοϋ σαλονιοΰ στάθηκε
γιά νά άκο-'στ) τή μουσική. Κάχοιος
εχα ιζε στό χιάνο εν α νοτούρνο τοΰ
Σοχέν καί ό χαθητικός τού ήχος
γέμιζε την άτμόσφαιρα μέ μιάμε-
λωδία γεμάτη άρμονία καί θλίψη.
Μόλις εΐδε τόν άνεψιό τού μπρός
στήν πόρτα, ό Γεώργιος Γκριζιέ
διεκοψε τό παίξιμό τού. ,
—Μήπως σάς ένοχλώ θίϊέ μου;
ρώτησε ό Νταρμπέϊγ.
—"Οχ!, μικρέ μου, άχι. Είσαι τό
μόνο χλάσμα στόβδχοίον έχιτρέχω νά
μπαίνη έδώ μέσα, άπ' τόν καιρό, πού
χέθανε ή καύμένη μου Γκιζέλα. Άν
θελης μάλιττα πάρε καί τό δεύτερο
κλειίί τοΰ άχαρτεμάν γιά νάρχεσα
δχοτε θελεις. Είναι τό κλειδί πό ι
ειχε ή μχόνα μοο, ή Άντ&οαννέττα
—Άλήθεια, γιατί την διώξατί
την Άντουανέττα, θείέ μου;
—Ή χαροι>σία της μ' ένωχλοΰσε
θελω νά μείνω μόνο; μέ την μα-
καρίτ/σα...
—Μέ χοιά μακαρίτισσα;
. —'Μέ την γυναίκά μο υτήν Γκι¬
ζέλα.
—Μέ την Γχίζέλα;
—Ναί, ναί. Δέν ξέρεις, δέν μχο-
ρεΐς νά φαντασθής πόσο νοιώθω τόν
έαυτό μοο κοντά της, δταν παίζω αύ-
τ"ό τό νοττοΰρνο που τό άγαχ·οΰσε
τόσο χολύ. Κοτθε φορά χού τό χαί¬
ζω στό πιάνο μοΰ φαίνεται χώς ή
Γκ«ζέλα δρίσκεται δίπλα μου. Ή
μουσική αύτη μοΰ τή Ουμίζει μέ τό-
ση δύναμι, ώστε εχω τητν αΐσθησι
δτι δρίσκεται έδώ, πίσω μου... Με-
ρικές μάλιστα στιγμές νομίζω πώς
αΐσθάνομαι την άνάλαφρη άναχνοη
της. Στρέφω τότε πίσω μέ την 6ε-
δαιότητα ότι θά την άντικρόσω, κ?ί
πολλές φορές μάλιστα την φωνάζω
μέ τό όνομά της. Σοΰ φαίνεται ίτως
αΰτό άστείο, ίσως ίσως νά γελάσης
μαζύ μου... Καί όμως εχω την πε¬
ποίθησι ότι μιά μερά, άργά ή γρή-
γορα, θά την ΐδώ ναί, θά την ίδώ
έδώ, κοντά μου νά κάθεται στήν ά-
γαπημένη της θέσι.
—Έλάτε, θβίέ μου, τί είν' αύτό
ποΰ λέτε; Δέν πρέχει νά ζή κανείς
χώς σάφισα μονάχον. Άλλά στό
μέλλον δέν θά σάς άφήσω άλλη φο¬
ρά. Σάς τό ΰπόσχομαι.
—Κάθε άλλο μάλιστα. Στό ε¬
ξής κάθε δράδυ θά φεύγης χολύ ε¬
νωρίς, θελω νά μενω μόνος γιά νά
την ξιναδλέπω. "Αμα θά είσαι έσύ
έ3ώ μχορεί νά μήιν ξανάρθη...
—ιΜά τί λέτε Οείέ μοο:
Ό Γκριζιέ εννοιωσε τα χί
τού καί ε!χε μέ φωνή χαμηλή καί ρ(ς ν^
τρεμουλιαστή.
—Μοϋ μίλησε, τό καταλαδαίνεΐς
,=. ?ος Τ=Ι
•^ε σχασμωίιχί
ΑΙ δύο όδελφαί, *Όλι6 καί "Ελ,ζη Γκραίη, ήσαν άντίπαλοι κατά τούς αγώ¬
νας τοϋ τέννις, είς τό Σαΐντ Κάθεριν, τοϋ 'θντάριο, τοΰ Καναδά. Ή Όλι6
ανεδείχθη νικήτρια.
σκεχασμένη μ' έναν άσχρο χυκνό τί- ώχίσθοχώρησβ καί ξαφνικά εγΐνε ά-
χλο. ΤΗταν μιά όχτασία ΰχερφι>7ΐ-[φαν
κή, φ-ινταχτ!κη. Ό Γκριζιέ ενίώσβ
τα χέρια τού τέ ττάσ·. ίκεσίας καί
ψιθύρισε:
Γ
—Γκιζέλα!...
Ό Ρενέ Νταρμχέίγ, τρελλός α¬
ί τον τρόμο τού, ετρεξε καί δγήκε
ι). Ό Γκριζιέ εμεινε μόνος μέ τό
ρζ μ μ
άντασμα! Δέν ε'νν<;ίωθε ό ί ό διαρκώς μέ τούς νεκρούς... Πρέχε: „,.„„ . _„, β,,«.„,„» ν' άρχίσετε νά δγαίνετε &ςω, να !^μ^Αχενα"τί:ςβ'φοδΙταν χροσχαθησετ» να διασκεδασητε, να' ξεχάσετε... —Σώπα. Μην άσεδείς. Ή δική μου ευτυχία δρίσκεται έδώ μέσα σ' αύτό τό διαμέρισμα χού κάθε χράγ- μα μοϋ Ουμίζε,ι εκείνην, την Γκίζέ¬ λα μου. Δέν μχορώ νά πιστέψω δέ μπορώ νά φαντασθώ δτι είνε χεθαμ- μένη. Άφησέ με, μικρέ μθυ, στήν ευτυχία μου, μην προσπ*θής νά μοί την καταστρέψη... φαντη. » * · Την άλλη μερά χρωί χρωί ό Νταρμχέϊγ Ιτρεξε στό σχίτι τοϋ θείου τού. Τόν δρηκε άκίνητον σέ δοθιομένον σέ 6αθύ τό ζαρωμένο χρό- ι σωχό τού καί άπ' τό μΐϋρο γϋρο Ι των —Έλάτε, θείέ μου! Αύτά δέν είναι σαδαρά.πράγματα. 'Δέν θά τό φαντάζεσθε δέδαια δτι ήταν πραγ¬ ματικότης, ή όχτασία έκείνη. 'Α- χλούστατα ήτ:ν δημιούργημα τού χαροξοσιχοΰ των αίσθήσεών μας. —Σοΰ λέω χώ: ήταν έκείντ;. Την άνεγνώριτα άχ' την κορμοστα- σΐά της, άχ' τή φωνή της, άχό δλα. Καί θά την ξαναιδώ. Μοϋ τό ώρκίσθηχε. Τώρα π*>ιά ϊέν ζώ πα-
ρά χεριμένοντας την ωρ·α χού θά
ξ^ναφανή έχείνη. Μην χροσχαθείς
νά μοΰ Φερης άντφρησεις. Σώχα,
Σώπϊ. Πήγαινε, φύγε, χηγαινε σοϋ
λέω, καί άφ:σε με μόνον!
Ό Νταρμχέϊγ Ιφυγε καί ό Γκρ'.-
ζιέ εμεινε μόνος τού.
Επί τέλδυς ένύχτωσε. Μέ ΰχε-
ρέντίσ·. των νεύρων καί των αίσθή-
σεών το·οό Γχριζίέ
■/.5ι|
, /!ε ν»
υ «λον:ο5. ΐΐ
Άξαονα ακούσθηκε ενας έλα-
φρός θόρυδος καί ή νεκρά έμφανί-
σθηκε χάλί μέσα στόν κάτασχρο πέ-
χλο της.
— ΤΩ, Γν-ίζέλα, ψΛύρισε, τό ή-
ξερα χώς θάρχόσουν, άγαχημένη
μου.
ε-
κείνη εμφάνισις άπό μπροστα τού.
Μιά φωνή άδύνατη σάν χνοή ά-
κούστηκε:
—'Γιώργο!... Γιώργο!...
ΤΗταν ή φωνή τής νεκρής.
Γκ'.ζέλα! Γκιζέλα! έτραύλισε ό
νησι. Είσαι σύ... Εσύ
εκείνην.
(053
Ό Νταρμπέϊγ τόν πλησίασε στορ-
γικά.
—Συγχωρήση με θείέ μοο, γ·.ά
τόν ήλι'Θίθ χθεσινό φόδο μου... τοϋ
1 είπε.Στάθηκα δλάχας. Φοδήθηκα
χωρίς λόγο. Πέσαμε καί οί δ-υό Ού-
ματα μιάς όφθαλμαχάτης. Δέν μχο-
—Άλλοίμονο! είναι ζήτημα αν
Οά μζαρίζω νά ξανάρΌω ίλλη φορά.
^—"Ω, μή τό λές αύτό! Μή μοΰ
λές χώς δέν θά ξανάρθτ)ς! βά ήταν
τρομερά!...
—Πρέχει νά φύγω, νά ξαναγυρί-
σω έκεί κάτω! Νοιώθω πώς μέ φω-
"άζουν. Άντίο. Γιώργο...
—Όχι μεϊνε!...
—Δέν μοχρώ νά
—βά ξανάρθης;
—"Ιαως άχι... "Οχι... βά
μενω έχεί ώς την ημίρβ χβί. βάρ- |^ω %,' εγώ. Καί έχειδή ε'τ.,
βηςχι εσυ Ω τι φρικτο χράγμα ϋ?χάξω μεοιχές φράτεις τους
χου είναι η μ,ναξια!... "Ελα μαζύ ^ολΓίβησ* καί... ιδού έγώ
μ°ϋ Μ-' ρ ,'^ « ζύ ιχέ αΰτούς! Καί α^ ά τ
% —-Μβινε Γκιζέλα, σβ χαραχαλώ καλω έλ5τ- ^φ ασφάλεια νά Ι
χτα ντυμένος ό οποίος
καί είπε:
—'Εχιτρέψατέ' μοο χ. Τζρ
νά χαρουσιασθώ. Ένωμοτά?χτ;ς
Ασφαλείας Ν-~υαρέλ. Σ'ογ^
(στέ με γιατί μπαίνω στό σπίτ:
, μέ τρόχο τόσον ξα^νικόν ίλ·
πάντων τόσον άνάρμ
ι ειμαι ό μόνος πού υχέπεσα ι
σφάλμα αύτό. Δέν θέλω νά πώ|
την κυρία ή όποία τάς
σημως — άν μχορή χανεΐς νά
-Ι
Ι
ον ήταν σκεχασμένη.
—Σάς χαροοσιάζω, είχε, ττνΙ
σχο:νίδα Λθυχίλη, γρρζΰτριχ έ|
παγγέλματος, ή όποία όμως έ-
παρόντος χαίζει χάποιον άλλο|
λο μεγαλήτερον, τόν ρόλο τώ
τάσματος. Ειχε συνεννοήθη αέ|
φίλο της, τόν άνηψίό σας χ. Ντ
~ί/( άπό δώ, ό οποίος φαίνεται
ζβται νά σάς κληρονομήστ; για|
παίξη μ:ά μικρ ήκωμωίία ή
λον τραγωδία, είς βάρος σζς.
φαίνεται δτι την επαιςε θαοα^
5ν κρίνω άχ', τή στάσι σας
άχ' τό χερίστροφο χού κρατάτε
χέρια σας Δυστυχώς δμως γι'
τούς είχαν την κακήν
καταστρώσουν τό σχέδιό τοος σ'
γειτονΐκό καφενεΤο είς τό """"
σε ικετευω.
'Εχέρασαν ετσι άρκετες μέρβς.
Ό Ρενέ Νταρμχέϊγ πήγαινε κάθε ι χοσαθ)
άπόγευμα στό σχίτι τοϋ Οείο·ο τού, ι π01)ς ,
τόν οποίον εύρισκε χάντοτε στό χιά¬
νο νά χαίζγ; τό νοττοΰρνο έκείνο
τοΰ Σοχέν. Καθόντουσαν σιωχηλοί
Ναί, έγώ είμα(.: Μή... Μή μέ | ρω νώ ^η^™ ™ «««όν μου γό μου! Άντίο...
χλησιάζεις. *Αν κάνης κ:ί την χά
ραμικροτέρα χείρονομία θά μέ ξα
ναρρίξης στόν άχαίσιο, τόν
τόν όχοίο μέ
—Αδύνατον, ΙΑντίο, άντίο Γιώο-
μ ς χβ.
χατώρθωσα νά
γίά μερίκές στιγμές, γιά
ηο
χολλή ώρα. "Εχ^ιτα όταν ό Γρι-
ζιέ τελειωνε τό χαίξιμό τ«> δειχνο3-
σαν μαζύ, σωχαίνοντας κα>θ' 2λη
τή διάρκεια τοϋ φαγητοΰ. Ένα 6ρ«-
δυ, άιρο·> δείχνησαν, δχως χάντα
μαζύ, πέρασαν κατόχΐν σιωχηλοί,
στό σαλονάκι Ή λάμχα σκεχασμε
η
στό σαλονάκι. Ή λάμχα, σκεχασμε
—Γκίζέλα μου, άγαχημένη μοο,
τΗρθες έχί τέλους!... Σέ «φώνα-
ξα τοσέ: φορές....
—Ναί, τό. ξέρω... Ακριβώς τ,
οτγαραχτικές χροσκλησεις σου μοΟ
έδωσαν την δίναμΐ νά ξεφίγω γιά
μερικά λεχτά άχ' την άλλη ζωή
την όχοία δέν την φαντάζεσαι, οδτε
νη μ' Ινα δαΰύχρωμο άμπαζούο, ε> Την ™1*™ ~* *™ϊα>Ζ™1 °™
οινν£ άδύνατο «ά* ~λ ^.^ «Λ «*»?"« να τΨ Ψ^τασθης. Με φω-
σο δμω; Ιχαιζε, τό χρόσωχό τού
άκτινοίολοϋσε καί εχδρν»5 μιά εκ-
φρασι βκστάσεως.
"Εξαφνα κάχοιος -αράξενος Οό-
ρυδος άκούστηκε κάτι σαν σθύρσιμο
φουστανϊθϋ στό πάτωμα. Ό Γκρ;-
ζιέ ·γύρι<τε τό,5ς€φάλι τού καί είδβ ά άί γρ ,φ μιά άχερίγραπτη εκφρασι ζωγραφ; σαέντ; στό χ-ρόσωχο τοϋ ανεψιού τού. Έστρεψε τότε κι' αύτός τό σκα· μνάκι τού, κύτταξε χρός τό μέρος χοί» κύτίζε κι' ό άνηψιός τοο καί α¬ ποτόμως τινάχθηκε όρθίος. Μές ττή μέση το5 σαλονιοΰ στίκόταν όρ- θια μ:ά λεπτοκαμωμένη σιλουέττα στιγμή τίς άλυσίδες πού μάς κρα- τοϋν καρφωμένους έχεί κάτω δλους τούς νεκρούς. —Γκιζέλα μου! —Σώχα, μή μιλάς! —Μίλα μου άκόμη πολυαγαπη- μένη μου. —Δέν μχορώ πειά... Μην τρομά- ζεΐς! Δέν μχορώ νά μείνω περισσό- τερο. Μιά δύναμ: άκατανίκητη αέ καλεΐ χάλι έκεί κάτω. "Οχι, μην κλαίς, θά ξ^άρϋω. —Μοΰ τ' όρκίζεσαι; —Ναί. Άργά άργά, άθόρυδα, ή νεκρά ταςοομε την σχετικη Μαοροκίτρινος, μ εμάτι^α,γ λωμένα άχό την χατάπλτ,ξ' ό ώργιος Γκριζιέ, ερριξε τό^περια φο μέσα στό συρτάρι, τό εχλεισίΙ μιά άχότομη κίνησι καί είαε: Ι Σάς εΐ/χαριστώ χολύ κ·^Ι την ΰχηρεσία πού μοΰ πρθΡ νά μέ άχαλλάξητε άχ' την τ.^ τους. Δέν μχορώ νά τούς £λε· "Οσον άφορά την μήνοσι 5έν *>'.
φέρομαι χαί τόσο πολ'όί'Αρν.ίΐ
θά' άποκληρώσω τόν χύριο 3ίν
μου. ,
Καί στρέφοντα; πρός τούς ϊ^«|
πατεώνες, τούς φώναξε:
—Ξεκουμπισθτ;τε άχό δω.
Έχειτα "χώθηχε στήν κβλ-*?1
τού καί έμεινε έκεί γιά πολλη (^
άκίνητος, βαθισμένος σε
σμούς. ^
Κανείς, οδτε αύτός ό ^Α
θά μχοροΰσ* νά 6εδαιώστ) ^^|
εύχαρ:στη;χένος ή δοσαρεσΓ"1
γιά την σωτηρία έπέμδασι
στυνομιχοϋ... -----------οκν.
ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ
Βιβλίον ώραιότατον,
ρά Άγαπίσΐ) Μοναχοΰ,του
άσκήσαντος έν Άγίω ^ει·
λαιιβάνει νομοθεσΐας, εξε-το·
άρετής καί κοαίας, έξϊΐγει
τολάς καί π*ρ>γναφ«ν τα δ»_^
τής θεοτόκου.
βλιοπωλείον τοϋ
-
στήν %όρτ2 τοϋ σαλονιοΰ στάθηκε
γιά νά άκο-'στ) τή μουσική. Κάχοιος
εχα ιζε στό χιάνο εν α νοτούρνο τοΰ
Σοχέν καί ό χαθητικός τού ήχος
γέμιζε την άτμόσφαιρα μέ μιάμε-
λωδία γεμάτη άρμονία καί θλίψη.
Μόλις εΐδε τόν άνεψιό τού μπρός
στήν πόρτα, ό Γεώργιος Γκριζιέ
διεκοψε τό παίξιμό τού. ,
—Μήπως σάς ένοχλώ θίϊέ μου;
ρώτησε ό Νταρμπέϊγ.
—"Οχ!, μικρέ μου, άχι. Είσαι τό
μόνο χλάσμα στόβδχοίον έχιτρέχω νά
μπαίνη έδώ μέσα, άπ' τόν καιρό, πού
χέθανε ή καύμένη μου Γκιζέλα. Άν
θελης μάλιττα πάρε καί τό δεύτερο
κλειίί τοΰ άχαρτεμάν γιά νάρχεσα
δχοτε θελεις. Είναι τό κλειδί πό ι
ειχε ή μχόνα μοο, ή Άντ&οαννέττα
—Άλήθεια, γιατί την διώξατί
την Άντουανέττα, θείέ μου;
—Ή χαροι>σία της μ' ένωχλοΰσε
θελω νά μείνω μόνο; μέ την μα-
καρίτ/σα...
—Μέ χοιά μακαρίτισσα;
. —'Μέ την γυναίκά μο υτήν Γκι¬
ζέλα.
—Μέ την Γχίζέλα;
—Ναί, ναί. Δέν ξέρεις, δέν μχο-
ρεΐς νά φαντασθής πόσο νοιώθω τόν
έαυτό μοο κοντά της, δταν παίζω αύ-
τ"ό τό νοττοΰρνο που τό άγαχ·οΰσε
τόσο χολύ. Κοτθε φορά χού τό χαί¬
ζω στό πιάνο μοΰ φαίνεται χώς ή
Γκ«ζέλα δρίσκεται δίπλα μου. Ή
μουσική αύτη μοΰ τή Ουμίζει μέ τό-
ση δύναμι, ώστε εχω τητν αΐσθησι
δτι δρίσκεται έδώ, πίσω μου... Με-
ρικές μάλιστα στιγμές νομίζω πώς
αΐσθάνομαι την άνάλαφρη άναχνοη
της. Στρέφω τότε πίσω μέ την 6ε-
δαιότητα ότι θά την άντικρόσω, κ?ί
πολλές φορές μάλιστα την φωνάζω
μέ τό όνομά της. Σοΰ φαίνεται ίτως
αΰτό άστείο, ίσως ίσως νά γελάσης
μαζύ μου... Καί όμως εχω την πε¬
ποίθησι ότι μιά μερά, άργά ή γρή-
γορα, θά την ΐδώ ναί, θά την ίδώ
έδώ, κοντά μου νά κάθεται στήν ά-
γαπημένη της θέσι.
—Έλάτε, θβίέ μου, τί είν' αύτό
ποΰ λέτε; Δέν πρέχει νά ζή κανείς
χώς σάφισα μονάχον. Άλλά στό
μέλλον δέν θά σάς άφήσω άλλη φο¬
ρά. Σάς τό ΰπόσχομαι.
—Κάθε άλλο μάλιστα. Στό ε¬
ξής κάθε δράδυ θά φεύγης χολύ ε¬
νωρίς, θελω νά μενω μόνος γιά νά
την ξιναδλέπω. "Αμα θά είσαι έσύ
έ3ώ μχορεί νά μήιν ξανάρθη...
—ιΜά τί λέτε Οείέ μοο:
Ό Γκριζιέ εννοιωσε τα χί
τού καί ε!χε μέ φωνή χαμηλή καί ρ(ς ν^
τρεμουλιαστή.
—Μοϋ μίλησε, τό καταλαδαίνεΐς
,=. ?ος Τ=Ι
•^ε σχασμωίιχί
ΑΙ δύο όδελφαί, *Όλι6 καί "Ελ,ζη Γκραίη, ήσαν άντίπαλοι κατά τούς αγώ¬
νας τοϋ τέννις, είς τό Σαΐντ Κάθεριν, τοϋ 'θντάριο, τοΰ Καναδά. Ή Όλι6
ανεδείχθη νικήτρια.
σκεχασμένη μ' έναν άσχρο χυκνό τί- ώχίσθοχώρησβ καί ξαφνικά εγΐνε ά-
χλο. ΤΗταν μιά όχτασία ΰχερφι>7ΐ-[φαν
κή, φ-ινταχτ!κη. Ό Γκριζιέ ενίώσβ
τα χέρια τού τέ ττάσ·. ίκεσίας καί
ψιθύρισε:
Γ
—Γκιζέλα!...
Ό Ρενέ Νταρμχέίγ, τρελλός α¬
ί τον τρόμο τού, ετρεξε καί δγήκε
ι). Ό Γκριζιέ εμεινε μόνος μέ τό
ρζ μ μ
άντασμα! Δέν ε'νν<;ίωθε ό ί ό διαρκώς μέ τούς νεκρούς... Πρέχε: „,.„„ . _„, β,,«.„,„» ν' άρχίσετε νά δγαίνετε &ςω, να !^μ^Αχενα"τί:ςβ'φοδΙταν χροσχαθησετ» να διασκεδασητε, να' ξεχάσετε... —Σώπα. Μην άσεδείς. Ή δική μου ευτυχία δρίσκεται έδώ μέσα σ' αύτό τό διαμέρισμα χού κάθε χράγ- μα μοϋ Ουμίζε,ι εκείνην, την Γκίζέ¬ λα μου. Δέν μχορώ νά πιστέψω δέ μπορώ νά φαντασθώ δτι είνε χεθαμ- μένη. Άφησέ με, μικρέ μθυ, στήν ευτυχία μου, μην προσπ*θής νά μοί την καταστρέψη... φαντη. » * · Την άλλη μερά χρωί χρωί ό Νταρμχέϊγ Ιτρεξε στό σχίτι τοϋ θείου τού. Τόν δρηκε άκίνητον σέ δοθιομένον σέ 6αθύ τό ζαρωμένο χρό- ι σωχό τού καί άπ' τό μΐϋρο γϋρο Ι των —Έλάτε, θείέ μου! Αύτά δέν είναι σαδαρά.πράγματα. 'Δέν θά τό φαντάζεσθε δέδαια δτι ήταν πραγ¬ ματικότης, ή όχτασία έκείνη. 'Α- χλούστατα ήτ:ν δημιούργημα τού χαροξοσιχοΰ των αίσθήσεών μας. —Σοΰ λέω χώ: ήταν έκείντ;. Την άνεγνώριτα άχ' την κορμοστα- σΐά της, άχ' τή φωνή της, άχό δλα. Καί θά την ξαναιδώ. Μοϋ τό ώρκίσθηχε. Τώρα π*>ιά ϊέν ζώ πα-
ρά χεριμένοντας την ωρ·α χού θά
ξ^ναφανή έχείνη. Μην χροσχαθείς
νά μοΰ Φερης άντφρησεις. Σώχα,
Σώπϊ. Πήγαινε, φύγε, χηγαινε σοϋ
λέω, καί άφ:σε με μόνον!
Ό Νταρμχέϊγ Ιφυγε καί ό Γκρ'.-
ζιέ εμεινε μόνος τού.
Επί τέλδυς ένύχτωσε. Μέ ΰχε-
ρέντίσ·. των νεύρων καί των αίσθή-
σεών το·οό Γχριζίέ
■/.5ι|
, /!ε ν»
υ «λον:ο5. ΐΐ
Άξαονα ακούσθηκε ενας έλα-
φρός θόρυδος καί ή νεκρά έμφανί-
σθηκε χάλί μέσα στόν κάτασχρο πέ-
χλο της.
— ΤΩ, Γν-ίζέλα, ψΛύρισε, τό ή-
ξερα χώς θάρχόσουν, άγαχημένη
μου.
ε-
κείνη εμφάνισις άπό μπροστα τού.
Μιά φωνή άδύνατη σάν χνοή ά-
κούστηκε:
—'Γιώργο!... Γιώργο!...
ΤΗταν ή φωνή τής νεκρής.
Γκ'.ζέλα! Γκιζέλα! έτραύλισε ό
νησι. Είσαι σύ... Εσύ
εκείνην.
(053
Ό Νταρμπέϊγ τόν πλησίασε στορ-
γικά.
—Συγχωρήση με θείέ μοο, γ·.ά
τόν ήλι'Θίθ χθεσινό φόδο μου... τοϋ
1 είπε.Στάθηκα δλάχας. Φοδήθηκα
χωρίς λόγο. Πέσαμε καί οί δ-υό Ού-
ματα μιάς όφθαλμαχάτης. Δέν μχο-
—Άλλοίμονο! είναι ζήτημα αν
Οά μζαρίζω νά ξανάρΌω ίλλη φορά.
^—"Ω, μή τό λές αύτό! Μή μοΰ
λές χώς δέν θά ξανάρθτ)ς! βά ήταν
τρομερά!...
—Πρέχει νά φύγω, νά ξαναγυρί-
σω έκεί κάτω! Νοιώθω πώς μέ φω-
"άζουν. Άντίο. Γιώργο...
—Όχι μεϊνε!...
—Δέν μοχρώ νά
—βά ξανάρθης;
—"Ιαως άχι... "Οχι... βά
μενω έχεί ώς την ημίρβ χβί. βάρ- |^ω %,' εγώ. Καί έχειδή ε'τ.,
βηςχι εσυ Ω τι φρικτο χράγμα ϋ?χάξω μεοιχές φράτεις τους
χου είναι η μ,ναξια!... "Ελα μαζύ ^ολΓίβησ* καί... ιδού έγώ
μ°ϋ Μ-' ρ ,'^ « ζύ ιχέ αΰτούς! Καί α^ ά τ
% —-Μβινε Γκιζέλα, σβ χαραχαλώ καλω έλ5τ- ^φ ασφάλεια νά Ι
χτα ντυμένος ό οποίος
καί είπε:
—'Εχιτρέψατέ' μοο χ. Τζρ
νά χαρουσιασθώ. Ένωμοτά?χτ;ς
Ασφαλείας Ν-~υαρέλ. Σ'ογ^
(στέ με γιατί μπαίνω στό σπίτ:
, μέ τρόχο τόσον ξα^νικόν ίλ·
πάντων τόσον άνάρμ
ι ειμαι ό μόνος πού υχέπεσα ι
σφάλμα αύτό. Δέν θέλω νά πώ|
την κυρία ή όποία τάς
σημως — άν μχορή χανεΐς νά
-Ι
Ι
ον ήταν σκεχασμένη.
—Σάς χαροοσιάζω, είχε, ττνΙ
σχο:νίδα Λθυχίλη, γρρζΰτριχ έ|
παγγέλματος, ή όποία όμως έ-
παρόντος χαίζει χάποιον άλλο|
λο μεγαλήτερον, τόν ρόλο τώ
τάσματος. Ειχε συνεννοήθη αέ|
φίλο της, τόν άνηψίό σας χ. Ντ
~ί/( άπό δώ, ό οποίος φαίνεται
ζβται νά σάς κληρονομήστ; για|
παίξη μ:ά μικρ ήκωμωίία ή
λον τραγωδία, είς βάρος σζς.
φαίνεται δτι την επαιςε θαοα^
5ν κρίνω άχ', τή στάσι σας
άχ' τό χερίστροφο χού κρατάτε
χέρια σας Δυστυχώς δμως γι'
τούς είχαν την κακήν
καταστρώσουν τό σχέδιό τοος σ'
γειτονΐκό καφενεΤο είς τό """"
σε ικετευω.
'Εχέρασαν ετσι άρκετες μέρβς.
Ό Ρενέ Νταρμχέϊγ πήγαινε κάθε ι χοσαθ)
άπόγευμα στό σχίτι τοϋ Οείο·ο τού, ι π01)ς ,
τόν οποίον εύρισκε χάντοτε στό χιά¬
νο νά χαίζγ; τό νοττοΰρνο έκείνο
τοΰ Σοχέν. Καθόντουσαν σιωχηλοί
Ναί, έγώ είμα(.: Μή... Μή μέ | ρω νώ ^η^™ ™ «««όν μου γό μου! Άντίο...
χλησιάζεις. *Αν κάνης κ:ί την χά
ραμικροτέρα χείρονομία θά μέ ξα
ναρρίξης στόν άχαίσιο, τόν
τόν όχοίο μέ
—Αδύνατον, ΙΑντίο, άντίο Γιώο-
μ ς χβ.
χατώρθωσα νά
γίά μερίκές στιγμές, γιά
ηο
χολλή ώρα. "Εχ^ιτα όταν ό Γρι-
ζιέ τελειωνε τό χαίξιμό τ«> δειχνο3-
σαν μαζύ, σωχαίνοντας κα>θ' 2λη
τή διάρκεια τοϋ φαγητοΰ. Ένα 6ρ«-
δυ, άιρο·> δείχνησαν, δχως χάντα
μαζύ, πέρασαν κατόχΐν σιωχηλοί,
στό σαλονάκι Ή λάμχα σκεχασμε
η
στό σαλονάκι. Ή λάμχα, σκεχασμε
—Γκίζέλα μου, άγαχημένη μοο,
τΗρθες έχί τέλους!... Σέ «φώνα-
ξα τοσέ: φορές....
—Ναί, τό. ξέρω... Ακριβώς τ,
οτγαραχτικές χροσκλησεις σου μοΟ
έδωσαν την δίναμΐ νά ξεφίγω γιά
μερικά λεχτά άχ' την άλλη ζωή
την όχοία δέν την φαντάζεσαι, οδτε
νη μ' Ινα δαΰύχρωμο άμπαζούο, ε> Την ™1*™ ~* *™ϊα>Ζ™1 °™
οινν£ άδύνατο «ά* ~λ ^.^ «Λ «*»?"« να τΨ Ψ^τασθης. Με φω-
σο δμω; Ιχαιζε, τό χρόσωχό τού
άκτινοίολοϋσε καί εχδρν»5 μιά εκ-
φρασι βκστάσεως.
"Εξαφνα κάχοιος -αράξενος Οό-
ρυδος άκούστηκε κάτι σαν σθύρσιμο
φουστανϊθϋ στό πάτωμα. Ό Γκρ;-
ζιέ ·γύρι<τε τό,5ς€φάλι τού καί είδβ ά άί γρ ,φ μιά άχερίγραπτη εκφρασι ζωγραφ; σαέντ; στό χ-ρόσωχο τοϋ ανεψιού τού. Έστρεψε τότε κι' αύτός τό σκα· μνάκι τού, κύτταξε χρός τό μέρος χοί» κύτίζε κι' ό άνηψιός τοο καί α¬ ποτόμως τινάχθηκε όρθίος. Μές ττή μέση το5 σαλονιοΰ στίκόταν όρ- θια μ:ά λεπτοκαμωμένη σιλουέττα στιγμή τίς άλυσίδες πού μάς κρα- τοϋν καρφωμένους έχεί κάτω δλους τούς νεκρούς. —Γκιζέλα μου! —Σώχα, μή μιλάς! —Μίλα μου άκόμη πολυαγαπη- μένη μου. —Δέν μχορώ πειά... Μην τρομά- ζεΐς! Δέν μχορώ νά μείνω περισσό- τερο. Μιά δύναμ: άκατανίκητη αέ καλεΐ χάλι έκεί κάτω. "Οχι, μην κλαίς, θά ξ^άρϋω. —Μοΰ τ' όρκίζεσαι; —Ναί. Άργά άργά, άθόρυδα, ή νεκρά ταςοομε την σχετικη Μαοροκίτρινος, μ εμάτι^α,γ λωμένα άχό την χατάπλτ,ξ' ό ώργιος Γκριζιέ, ερριξε τό^περια φο μέσα στό συρτάρι, τό εχλεισίΙ μιά άχότομη κίνησι καί είαε: Ι Σάς εΐ/χαριστώ χολύ κ·^Ι την ΰχηρεσία πού μοΰ πρθΡ νά μέ άχαλλάξητε άχ' την τ.^ τους. Δέν μχορώ νά τούς £λε· "Οσον άφορά την μήνοσι 5έν *>'.
φέρομαι χαί τόσο πολ'όί'Αρν.ίΐ
θά' άποκληρώσω τόν χύριο 3ίν
μου. ,
Καί στρέφοντα; πρός τούς ϊ^«|
πατεώνες, τούς φώναξε:
—Ξεκουμπισθτ;τε άχό δω.
Έχειτα "χώθηχε στήν κβλ-*?1
τού καί έμεινε έκεί γιά πολλη (^
άκίνητος, βαθισμένος σε
σμούς. ^
Κανείς, οδτε αύτός ό ^Α
θά μχοροΰσ* νά 6εδαιώστ) ^^|
εύχαρ:στη;χένος ή δοσαρεσΓ"1
γιά την σωτηρία έπέμδασι
στυνομιχοϋ... -----------οκν.
ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ
Βιβλίον ώραιότατον,
ρά Άγαπίσΐ) Μοναχοΰ,του
άσκήσαντος έν Άγίω ^ει·
λαιιβάνει νομοθεσΐας, εξε-το·
άρετής καί κοαίας, έξϊΐγει
τολάς καί π*ρ>γναφ«ν τα δ»_^
τής θεοτόκου.
βλιοπωλείον τοϋ
-
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ι929.
ι.
ΚΥΡΙΑΚΑΤ1ΚΟΣ" ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
Ε1ΔΗΣΕΙΣ ΕΚ ΧΑΝΙΩΝ
Ιούλιος. - Αί
,ν πόλιν μας οσημεραι
Ούτω πρό χαιρο»
ό Ιωάν. Καλογερα-
ι ,, -ίίϊ τάς ?*» ή^Ρ35 αλ"
" , ί«6ιω«. Μετ* ολίγας
■.^':άθτ! νά αυτοκτονήση
,2! ίιά τοΰ
'·, ίίς την εγκα-.ρον
φ εσώθη. Οί λογοι α
-ών «τοκτονιών είναι ι
«ί. Έχίτης τό χαρελθον
ίν ηΰτοκτόνησεν ό «κ Μι-
Ιΐία; χλανόϊιο:, φωτογράφος
_..,τ*Ανληυ. δληθεις δια
Ζ »?1«ρ6φθ«. Μέχρις ότου
Ε}ίη; βοηθεία ό ατυχης εξε-
ι ϊχ :ης έχΐλθούσης έσωτε-
ΐίαορρ^γίίς. Οί λόγοι τής
-,ίνίις εί"1 *?' ενός 1*εν °'"
«ίχοί, ά?' ετέρου δέ ή νευρα-
ίΐ
V
ής *α τετρύχετο.
ρ Μ?ενθ Παρασκευήν
|» χώραν έν Γανδοχοΰλα τρα-
ΐ&ί'ηφΐ υπό τάς άκολού-
ΐεΓΐστάσεις,: Δύο χωρικοί καί
ΐς, οί Σχαθαράκης,
ά ί
Τχης, εσταμάτησαν είς
«όν τι ίνα άναχαυθώσιν όλί-
ΐΤτν στιγμήν όμως εκείνην μέ-
«χηλαίοϋ εχαΐε καθίζησιν
5ης λίθος, καταπέ«ς, κα-
κν αύτοός. Καί ό μέν είς
μ; μύ τοΰ χωροφύλακος
Ικιάχη εορον οικτρόν θάνατον,
ό ϊέ Τσαχάκης μετά τοΰ ετέρου χω-
ρικοΰ εξήχθησαν ζώντες μέν, άλλ'
έν κακή καταστάσει ένεκα των πολ-
λών καί σοδαρών τραυμάτων άτινα
ύχέστη<ταν εκ τής χτώσεως τοΰ λί- θου. • * · Τό μεσονύκτιον τού χ-ζρελθόντος Σαδδάτου ίξιρρά^ όλως αίφνιδί- ως —ΐρκαϊά είς τό επ: τής όϊοΰ Νό¬ ελ κατάστημα μεταξωτών τού κ. Στ. Σχανο'.δάκη, άγνωστον χώς χροελθοάσα. Χάρις είς την αυτοθυ¬ σίαν των χολιτών καί τμήματος χω ρ^^ϋλακής, τα χΰρ ένετοχίστϊη έντός τού καταστήματι, καί κατεσδέσθη. Αί ζημίαι ύχολογίζονταί είς 300. 000 δραχμών. Τό κιτάστημα ήτο ησφαλιαμένον άντί δύο χιλιάδων λι- ρών. Ή άδιαφορία τού Δήμου μας διά την ίδρυσιν χνροσβεστιχοΰ σώματος είναι χαροφιιώϊης. Έχανειλημμέ- νως Ιχουν γίνει χυρκαηί είς κεν- τρικώτατα μέρτ/, άχό τα όχοϊα ίιχάρ- χει φόδος ή χυρκαϊά νά έχεκταθή είς ολόκληρον συνοικίαν. Κατά την χρό ετους «ερίχου γενομένην χυρ- χαϊάν τοά ϊημαρχτα-κοΰ καταστήμα- τος -εκινδύνευσεν όλόκληρος σχεδόν ή χόλ:ς. Χάρις όμως είς τψ αυτο¬ θυσίαν των χολιτών άχεσοΰήθη ή μετάδοτ·.ς"τοϋ χυρός>
Χιλ'.άϊας δραχμών δίαθέτει ό
Δήμός μας ϊι' ούχι άναγκαίΐ χράγ-
ματα, δέν δύναται νά διαθέση Ινα
μικρόν κονδύλιον διά την αγοράν
των χλέον άναγκαίων όργάνων κα¬
τά τής χυρκαϊίς;
ΠΑΜΑιΝΤΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
Κοινοτική κίνησις
^ντά, Ηπείρου, 17 Ί-
, 1959. '
σις τής έταιρε;ας Ρα-
Ρ«ν Σίγγερ προέδη τελβ*·
:; την λήψιν χολύ εύεργετ:-
"■•μ *ϊί τ.ζρ' ημίν διά τής
«ς χ«?' ημίν Σχολής ρα-
των Λαί κεντήματοςδιά
όν της ά·—Χΐ>ω δωρε
ς ρ
ρ λειτουργοϋσα
ίιχό την 8εξι« διεύ6υν-
ϋίψενης διδασκαλί—ής,
»,~?*ι>ρας Δνίίος Στα-Λατί-
«, αυγκεντροί έν μιά' των
» «κ νεοονιήτοϋ σχόλιχοΰ
!Μς ιΙνη&Λς κα· χλέον
έγγάμων γυναικών,
ον «αθμηϊόν είς τόν
φής ένίάν, <π>υ-
ς >ς
το ν.ΐντημα. Ταύτο-
μαβήτρί.
μας καί έξασν.οϋν-
αχό χέ?«σιν Ιχβι
1* ί "έν
ης
Γε-
' η α *Ι*·«ν« τέως
^"1-ς. Όφείλονται εΰχα-
ν: ,ττ'ν «αιρίίαν καί είς
καί είς
. Χ· Ήλιον Δάλ-
ώ
νά
καί τόν
Κοιν,Οτ'*ο5 Συμ.-
^νδύλ έχιδι-
ρ
«"β μ* τόν Κεν-
διά Τής
τόν χαρελθόντα χειμώνα όρ-
μής τοϋ είχεν ύχοσκάψει τό εν σκΙ-
λος της.
Συμοώνως μέ την έν χροηγουμέ-
ντ; έπ:στολή μου άναφερ-θεκταν "Εγ¬
κύκλιον τής Διει>θύνσεως Ύγιεινής,
ό άστυνομικός σταθμάρχης Λειάς έν
στνοϊεία τού χαρ" ημίν ίατροΰ κ.
Παν. Χ. Ζωΐδη καί τοΰ δημοδιδα¬
σκάλου ικσς κ. Βασιλ. Μαλάμμη.
νροέβη είς την επιθεώρησιν οίκη-
μάτων, μαγαζείων, σταύλων κλχ.,
χρός διαχίττωσιν άν διατηιρήται, έν
αυτοίς ή άναγκαία καθαριότης, ό-
χως έχ'.δάλλει ή ειρημένη έγκύκλι-
ος. Έννοείταπ, ότι ή επιθεώρησις
αύτη εγένετο άχλώς χρός εκπλή¬
ρωσιν τοΰ τύπον, διότι τίχοτε έξ
όσων ή έγνύκλιος άναγράφει ουτ;
έγινεν οί-ε είναι δυνατόν νά γίνη
«νταΰθα, ώς έκ των ιδιαίτερον τοΰ
€ίου συνθτ,κών, καθ' ά χαρετήρησα
κα: άλλοτε. *
—Έκ των τελευταίον χαρ' η¬
μίν αίσίω/ κοινωνικών γεγονότων
έχω νά ΐημειώσω ευχαρίστως τούς
άρραίώνα; τοΰ Σχ. Ν. Κένου, μετά
τής Βαρ5άρας Δ. Ντάκου, άνεψιάς
τοΰ έν \ΌΚΟΕδΤΕΚ, ΜΑ88.,
άχό έτών καλώς άχοκατεστημένων
άϊελφών Δ. Βουκάλη, ώς καί τίκ
έτ' άδελφή άνεψιάς μου "Ολγας Σ.
Ζο·ΰλα, μετά τοΰ Σ*. Φ. Μπίτζα,
νεωτέρου άίίλφοΰ τοΰ χροέδρου τής
Κοινότητος μας. Έχίσης τούς γά-
μους τού Νικ. Π. Ίατροΰ, μετά
τής Άγγελικής Γ. Οΐκονόμου κα:
τού Ί. Β. Ζούλ«, μετά τής Εύγ.
Ί. Μβλάμμη, αμφοτέρων τούτων
είς δεύτερον γάμον, τοΰ μέν_έκ χη-
ρείας συνδχείατοΰ θανάτου^ της χρω-
της σ^ζύγου τού, τής δέ έκ διαζευ-
ξεως άχο τοΰ Αθαν. Γ. Νταή.
ΡΚΟΡ, Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ3
Διπλωματαθχος
ά
ροΛράχττορ,
χαΐ έφευοέτης
τοί5 θεβέΌχ κκέλ-
λου πρός επα¬
ναφοραν των
μαλλιών κβί θβ-
ρα—ίαν ^τ ή ς
—ώσεος αυτών.
Γράψατ· β— τ*
Βιβλιάριόν μου, άπο—έλλεται θ»ο«-
άν. Ώραι Γραφείον δ—8 μ. μ-, 1°—
18 τάς Κυριακάς.
Μβ—8 νν". 65111 δ»., Νβ- ΥσΛ
Ρΐιοηο: ΓοχητπΓ»—ι 685*.
Ό Ρόμπερτ Γιώργκβνσων, 12 έτών,
δστ'.ς έφόνευσε, χωρίς νά τό θέλη,
ώς λέγεται, διά περιστρόφοο, τόν
"Εμμετ Κώς, 8 έτών, κάτω, έν
Σάν Τζόζε τής Καλιφορνίας.
ΤΟΝ Η. ΚΑΠΝΩΚ
'Αναγνωρίζονται είς Πο·
λωνίαν, Γερμανίαν και
Τβεχοολοβακίαν.
ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΕΡΡΟΙΑΝ
Ή ζωή και κίνηβις τής πόλεως
ΒΕΡΡΟΙΑ. — Ή ζέστη κατάν-
τησε αΰτές τίς τελευταΐες μέρες
ιι' ολη τή δροσιά τού τόχου μας,
άν άχι άνυχόφορη άρκετά αίίθητή,
χοί; ό κόσαος νά γυρνάη μέ χωρίς
σακκάκη καί οί «παρήλικες» μ' ά-
νοΐκτά κολλάρχ άλά Μχάϋρον.
Εΰτυχώς δμως αί εύβηνές έξο-
χές, μας κΐί τα νερά τα μχόλ'.κα
καθίστοϋν την Βέρροια άληθ'.νό 6έ-
ρετρο. Ξένοι καθημερΐνά Ιρχονται
νά άζολαύ—)ΐ>ν τίς θαυμάσιες έξο-
χές καί τα γοργά νερά.
Κάθε 6ράδυ άνευ ΰχερδολής άνω
των 200 — 300 άτόμων τρέχουν
άλλοι γιά τόν Κινηματογράφο καί
άλλοι γιά τό διολί... χολλοί'χηγαί-
Ουτε μιά λέςη παραχάνω,
Ά2ΐ γιά την δνίδα Ν. Μαρχοχούλου
καί κ. Άθανατιάδου.
Πρέπει νά σημειωθή, μέσα στό
■/.αρνέ των καλών χορεοτών τα όνό-
ματα των κ. κ. Μ. Σακελλΐρίου,
δνίδος Ίφ. Σήκου, Δ. Σμιρλή, Φαρ-
μακοπθ'.οΰ Βετσίδου Γ., τάς κ. κ.
Φωτεινού καί Π αχαδασιλείου.
Ό κ. Μήτσουρας, ό καλάς διδά-
σκαλος τού χωρίου, όστις άληθώς
έςετιμηθη άχο πολλάς οικογενείας,
χορό γ'.ά χορό δέν άφηνε, νά μ.ή χο¬
ρέψη μέ τάς άμετρήτους δνίίας καί
κυρίας τής καλλ'.ΐέραςι κοινωνίας
μας, άχάνΐς μαθητρίας τού. Τό ά-
έ ί ό άλ
, μρ
ληθές είναι ότι ό χοροδιδάσκαλος
νούν άχο τίς 9 γιά νά φύγουν δστε- ούτος είναι άχό τοϋς σχανίους, αύ-
ρα άχό τό <ρινάλε μάρς τής μουσι- ίς· Τό Ζάχχειο κατήντησε τό χλέον άρΐστοκρατικώτερον κέντρον ί λέ λύ άλλά ρρρ ρ καί τό χλέον πολυσύγναστο·. Έκεΐ ο,τ; νεο, ο,τι καινουργιο κοσμικο νε- γονός καί κοίνον ιχό άν σημειωθή έκεί τ)ά έ-λδηλωθή, ή ίά πρωτακοο- στή. Τδ φλέρτ χέρνει καί δίνε:. Ά- πο τ6ν χειό μικρότερο μχεμχέκο ώς η άλ τό μέ διεδεδαίουν φίλες δεσχοινίδες καί κυρίες χού ετυχε νά τίς δώ με¬ τά τόν χορόν. Μ' αύτά ποί> λέγω
τα λέγω διότι Θελω νά τόν ρεκλα-
μάρω.
Τό τραγοΰδ; χοί» κατόχΐν χαρα-
τεταμενων χε'.ροκροτημάτων, είχβ
ό κ. Δημ. ΓΛαννακόποολος ήρεσε τό¬
σο χολΰ χού, άχι μόνον εσδυσε κάθβ
θλ'δερή σκέψι, άλλά κα: μπιζαρί-
στηκε.
Ό χορός εληξε οταν ό κόσμος
Ι
την χε:ό άΰωοΰλα χαιδοΰλΐ.
—Καί δλεχουμε σέ τραχεζάκια
χαρέβς, χαρέες. Άρχίζουμε άχό ι Κάθε. μέ^τα ό κόσμος δροσίζεται
τίς απάνω άχανω οίκογένειες, Φω- ττή Φαληρική άκτή. Τί κόσμος καί
ΘΒΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 14 Ίου-
τεινοϋ, Π αχαδασιλείου, Άφεδρή,
μιά χαρέα οίχογένεια Ι. καί θ.
Καλογήρου καί Λΐγηράς καί δνίδος
Τάκκου, σ' άλλο τραχέζι διακρίνον-
ται ό χταισμ'ΐτοδίκη,Γι κ. Κάχχος
μετά των κ. 'κ. Παχακεωργίθΰ έ-
χοχτ. έχοΐκ., Κουϊτζαμάνης ύχαλ.
Τραχέζης Αθηνών, χειό χέρα μιά
μεγάλη χχρέα σχηματ:σμένη άχό
τάς οικογενείας Βελισίδου, ίατροΰ
Τσόκαλη χροϊστ. έχοικισμοΰ, χειό
χέρα ό κ. Δελακος ίατρός.
Την καλλίτερη θέσι κρατοΰν μιά
μεγάλη χαρέα αποτελούμενη/ άχό
τοίις κ. κ. Ι. Μαρκόχουλον άν)γον
—«ροδολικοΰ τβν γνωστόν ώς τον
χλέον καλλίτερον χορευτήν Γ. Π αλ
κοσμάδης κάθε μερά τρέχει έκβί
γιά νά άχολαΰση τή δροσιά καί τό
νερό τό κρΰο.
—Ή Δημαρχιακή κίνησις ήδη
ήρχισε νά έκδηλοΰται κατά τι θερ-
μή.
Συνχυλία καί χορός
Είς τόν κήχον τοΰ Άλτ εδόθη
χ·9ές συναλία συμχράξει τοΰ καλλι¬
τέχνου κ. Παιονίδου. Παρά την ά-
χόφασ:ν όχως ή σ*υναυλία δοθή έν¬
τός τής αιθούσης τοΰ "Άλτ έν τού¬
τοις λόγω τής ζέστης αι»τη εδόθη
είς τόν κήχον τοΰ Άλτ. Τουτο 6ε-
δαίω; κατά χολΰ συνετέλεσε είς τό
νά μή δοθή όπως εχρεχε διότι είς
κα: Κεμετζέν, σ' άλλο
χέζι ό κ. καί κ. ΆΘανασιάδου, Μ.
Σακελλαρίβυ λογ. οίκονομικοΰ,
Μή Π ί λ
λίον.— «ο σύνδεσμος των γραφεί-1 αατσαρα, εργοστασιαρχην, τον κ.
ών ποοστασίας καπνοϋ απέστειλε Ντοματαν, Δρακοχοϋλον, Γιαννακο-
τόν κ. Ε. Πειρουνάκην, διευθυν¬
τήν τοϋ γραφείον προστα<τίας κα- πνοΰ Θεσσαλονίκης είς Π ολωνίαν, Γερμανίαν καί Τσεχοσλοβακίαν πρός μελέτην της καταστάσεως των χωρών αυτών άπό Ελληνικήν κα- πνικής απόψεως. Μετά τοΰ κ. Π ειρουνάκη επεσκέφθη τα κράτΐ] ταυτα καί ό πρόεδρος τοϋ γραφεί¬ ον κ. Ί. Αλεξανδρίδης, όστις ε¬ πανελθών μόν εδήλωσε: — Ήλθομεν είς ίποαφήν μετά των διευθνντών των μονοπωλίων κ.αί άλλων οίκονομικών καί καπνι- κών Ιδία παραγόντων. 'Εκεϊνο δέ τό οποίον δύναται νά τονισθή *κ -^ών σνμπερασμάτων ημών είναι δ- τι χρειάζεται γενικωτέρα οίκονο- μική προσπαθεία πρός εξασφάλι¬ σιν καλής τοποθεπισεως των κα¬ πνών μα; είς τα κράτη τής Κεν- τρικής καί Άνατολικής Ευρώπης. Πιρέπει νά εχωμεν νπ' δψ·ει ότι ά- ! τό υχαιθρον τοΰ μχοροΰσε νά λε- ά δέν Θέλομεν νά έχ:- ελήφθη δια την συ¬ ναυλίαν διότι καθ' ήν στιγμήν ό κ. Παιονίδης τραγουδοΰσε ή είσοδος Μερμήκας, Π α^γεωργίου κλχ. ή« ελευθέρα ήρχετο^ έν τω μεταξί» στό 6άθος"οί οίκογένειες Ν. Μαρ- Χ.2ί ^^ «"«ς « δ^γχαρσονίβ κοχούλου, Σ-.νάρη κλχ., πείό χέρα! ^ημιουργουν θόρυβον και_ κ*3ε αλ- σ αλλο τραχεζι ο κ. και ή κ. Σκλα-1 ^. τιώτη λ)γός χαρά τώ Στρατηγείω Χ μεραρχίας μετά τής, δνίδος Σα- μοΰκα, έχίσης δΐακρίνομεν τάς οι¬ κογενείας Ι. Μάρκου Δημάρχου με-1 τα τής Δίδος Ι. Μάρκου ώραία του- αλεττα κόκκίνη, την οικογένειαν Άχ. Βασιλείου έμχόρου, Γ. Κανά- κη χροέδρου τοΰ συλλόγου, Χατζη- εμμανουήλ, Αίγυχτΐάδου, Παχαδο- χοΰλου, τοΰ συναδέλφου κ. Μιχαη¬ λιδου, Κατσόγλου καί λοιχούς. Ό χορός ή?χ'·θ"ε υπό τοΰς ήχους διολιοΰ (Μητσουρας) συνοδεία χ:ά- νθϋ (Δομένικος) τό χρόγρ^μμα ώς χάντοτε τό ίδ'.ο. Συρτός, φόξ κλχ. Σημειώ έχίσης: Ι. Μακρόχουλος νεξαρτήτως τοϋ γεγονότος ότι παν- είνα,'το<Τ0 χαλός,,ώς χορευτής χοί» ταχοΰ άναγνωρίζονται τα πλεονε- κτηματα τοΰ 'Εληνακοϋ καπνοΰ, εν τούτοις τα κράτη κανονίζουν τα; άγοράς καπνών αναλόγως της άν- τιστοίχου έν Ελλάδι καταναλώσε- προϊόντων τής διομηχανίας των .^ -_.**~_ά λ + λ*^ λι'νΐι ι /ν·*1/!! Α/ν^νννΐ 1*/ΐ δέν είναι άνάγκη νά χη χανένας είςτήν φήμην των 'Εληνικων κα¬ πνών, οΰτε είς μόνην την Ιδιωτι¬ κήν πρωτοβουλίαν, οΰτε είς τόν καί τουτο ίνα μή διαταραχθή τό φιλελληνισμόν, άλλά πρέπει νά θε- έμπορικόν των ίσοζίγιον. Αύτό; σωμεν τάς βάσεις σοβαράς Ιργα- δέ είναι ακριβώς δ λόγος, όστις | οίας, συστηματικής καί συνεχοϋς δυσχ&ραίνει την μεγαλειτέραν το- ί διά την διατήρησιν των σημερι- ποθετησιν Ελληηκών καπνών έν νό>ν άγορων καταναλώσεως και τί]ν
Πολωνίςι. "Οσον άφορά την Τσε- Ιδημιουργίαν νέων».
χοσλοβακίαν, αυτή είναι ηδη καλάς < πελάτης των καπνών μας, ύπάρ-! χούν πιθανότητες ότι θ' άποβίί ετι καλλίτερος έφόσον αΰξάνουν αέ με τα τής χώρας ταύτης σν^αλλαγαί μας. Άλλά τό ίδιον πρέπει νά επι¬ διωχθή καί μέ την Πολωνίαν. >ΕΙς την Π ράγαν, διά την διά-
δοσιν των 'Εληνικων καπνών, με¬
γάλως εϊργάσ&ησαν οί άδελφοί κ.
κ. Παπαδάτοι. Πάντως δμως πρέ-
πει νά τόέννοήσωμεν ότι δέν ήιι-,
ποροΰμεν νά επανααταυώμε·θα οΰτε
νθή. Μέ
κροτήσωμεν την στάσιν τοΰ κ. Παι¬
ονίδου όστις έσταμάτησε τό τραγοΰ-
δι σχεϊόν είς τό τέλος τού προγράμ-
ματος καί κατε^ιέρθη καί κατά τοϋ
κο:νοϋ. Εάν ευρέθησαν μετΐξύ τοΰ
κο:νοΰ μερ'.κοί οίτινες εγελούσαν τοΰ
το χροήρχετο άχό την όλην -εμφάνι¬
σιν τής συναυλίαςΓ
Πολλών τα φορέματα είχον άλ-
λάξη χρώμα ά—ό διαφόρους όλως
αγνώστου χροελεύσεως χοΰ εχεφταν
άχό τα δένδρα. Άλλως τε κατα¬
φανές ήτο ότι ό Σύλλογος χερισσο-
τέραν σημασίαν έδιδε διά τόν χορόν
χαρά δ:ά την συναυλίαν άφοΰ καί
είς τα χρογράμματα άκόμη έγρα-
φον: Χορευτική 'Εσχερίς μετά συ-
ναυλίας.
Περί την 12ην έληξεν ή συναυ-
λία όχότε ήρχισε ό χορός ΰχό τοΰς
ήχους τής μουσικής τοΰ Ζαχχείου
(διολί Μήτσουρας, χιάνο Δεδόμας)
όστις διήρκεσε μέχρι τή; χρωΐας
τό δέ φινάλε ήτο νά καταλήξωμε
στήν Έληά γιά νά θ2·υμά·σωμε μα¬
ζύ μέ την ανατολή τού ηλίου καί τό
ύχέροχο χαίςιμο τοΰ δίθλιού τοΰ φί-
λου μας κ. Τάκη Σμυρλή.
ΤΟ ΣΥΝΑΡΠΑΖΟΝ ΚΑΙ ΣΥΓΐΧΙΝΟΥΝ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Γράψατβ; ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ_>,
140 ν. 26Λ 51^ Νβν ΥογΙι, Ν. χ.
ι.
ΚΥΡΙΑΚΑΤ1ΚΟΣ" ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
Ε1ΔΗΣΕΙΣ ΕΚ ΧΑΝΙΩΝ
Ιούλιος. - Αί
,ν πόλιν μας οσημεραι
Ούτω πρό χαιρο»
ό Ιωάν. Καλογερα-
ι ,, -ίίϊ τάς ?*» ή^Ρ35 αλ"
" , ί«6ιω«. Μετ* ολίγας
■.^':άθτ! νά αυτοκτονήση
,2! ίιά τοΰ
'·, ίίς την εγκα-.ρον
φ εσώθη. Οί λογοι α
-ών «τοκτονιών είναι ι
«ί. Έχίτης τό χαρελθον
ίν ηΰτοκτόνησεν ό «κ Μι-
Ιΐία; χλανόϊιο:, φωτογράφος
_..,τ*Ανληυ. δληθεις δια
Ζ »?1«ρ6φθ«. Μέχρις ότου
Ε}ίη; βοηθεία ό ατυχης εξε-
ι ϊχ :ης έχΐλθούσης έσωτε-
ΐίαορρ^γίίς. Οί λόγοι τής
-,ίνίις εί"1 *?' ενός 1*εν °'"
«ίχοί, ά?' ετέρου δέ ή νευρα-
ίΐ
V
ής *α τετρύχετο.
ρ Μ?ενθ Παρασκευήν
|» χώραν έν Γανδοχοΰλα τρα-
ΐ&ί'ηφΐ υπό τάς άκολού-
ΐεΓΐστάσεις,: Δύο χωρικοί καί
ΐς, οί Σχαθαράκης,
ά ί
Τχης, εσταμάτησαν είς
«όν τι ίνα άναχαυθώσιν όλί-
ΐΤτν στιγμήν όμως εκείνην μέ-
«χηλαίοϋ εχαΐε καθίζησιν
5ης λίθος, καταπέ«ς, κα-
κν αύτοός. Καί ό μέν είς
μ; μύ τοΰ χωροφύλακος
Ικιάχη εορον οικτρόν θάνατον,
ό ϊέ Τσαχάκης μετά τοΰ ετέρου χω-
ρικοΰ εξήχθησαν ζώντες μέν, άλλ'
έν κακή καταστάσει ένεκα των πολ-
λών καί σοδαρών τραυμάτων άτινα
ύχέστη<ταν εκ τής χτώσεως τοΰ λί- θου. • * · Τό μεσονύκτιον τού χ-ζρελθόντος Σαδδάτου ίξιρρά^ όλως αίφνιδί- ως —ΐρκαϊά είς τό επ: τής όϊοΰ Νό¬ ελ κατάστημα μεταξωτών τού κ. Στ. Σχανο'.δάκη, άγνωστον χώς χροελθοάσα. Χάρις είς την αυτοθυ¬ σίαν των χολιτών καί τμήματος χω ρ^^ϋλακής, τα χΰρ ένετοχίστϊη έντός τού καταστήματι, καί κατεσδέσθη. Αί ζημίαι ύχολογίζονταί είς 300. 000 δραχμών. Τό κιτάστημα ήτο ησφαλιαμένον άντί δύο χιλιάδων λι- ρών. Ή άδιαφορία τού Δήμου μας διά την ίδρυσιν χνροσβεστιχοΰ σώματος είναι χαροφιιώϊης. Έχανειλημμέ- νως Ιχουν γίνει χυρκαηί είς κεν- τρικώτατα μέρτ/, άχό τα όχοϊα ίιχάρ- χει φόδος ή χυρκαϊά νά έχεκταθή είς ολόκληρον συνοικίαν. Κατά την χρό ετους «ερίχου γενομένην χυρ- χαϊάν τοά ϊημαρχτα-κοΰ καταστήμα- τος -εκινδύνευσεν όλόκληρος σχεδόν ή χόλ:ς. Χάρις όμως είς τψ αυτο¬ θυσίαν των χολιτών άχεσοΰήθη ή μετάδοτ·.ς"τοϋ χυρός>
Χιλ'.άϊας δραχμών δίαθέτει ό
Δήμός μας ϊι' ούχι άναγκαίΐ χράγ-
ματα, δέν δύναται νά διαθέση Ινα
μικρόν κονδύλιον διά την αγοράν
των χλέον άναγκαίων όργάνων κα¬
τά τής χυρκαϊίς;
ΠΑΜΑιΝΤΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
Κοινοτική κίνησις
^ντά, Ηπείρου, 17 Ί-
, 1959. '
σις τής έταιρε;ας Ρα-
Ρ«ν Σίγγερ προέδη τελβ*·
:; την λήψιν χολύ εύεργετ:-
"■•μ *ϊί τ.ζρ' ημίν διά τής
«ς χ«?' ημίν Σχολής ρα-
των Λαί κεντήματοςδιά
όν της ά·—Χΐ>ω δωρε
ς ρ
ρ λειτουργοϋσα
ίιχό την 8εξι« διεύ6υν-
ϋίψενης διδασκαλί—ής,
»,~?*ι>ρας Δνίίος Στα-Λατί-
«, αυγκεντροί έν μιά' των
» «κ νεοονιήτοϋ σχόλιχοΰ
!Μς ιΙνη&Λς κα· χλέον
έγγάμων γυναικών,
ον «αθμηϊόν είς τόν
φής ένίάν, <π>υ-
ς >ς
το ν.ΐντημα. Ταύτο-
μαβήτρί.
μας καί έξασν.οϋν-
αχό χέ?«σιν Ιχβι
1* ί "έν
ης
Γε-
' η α *Ι*·«ν« τέως
^"1-ς. Όφείλονται εΰχα-
ν: ,ττ'ν «αιρίίαν καί είς
καί είς
. Χ· Ήλιον Δάλ-
ώ
νά
καί τόν
Κοιν,Οτ'*ο5 Συμ.-
^νδύλ έχιδι-
ρ
«"β μ* τόν Κεν-
διά Τής
τόν χαρελθόντα χειμώνα όρ-
μής τοϋ είχεν ύχοσκάψει τό εν σκΙ-
λος της.
Συμοώνως μέ την έν χροηγουμέ-
ντ; έπ:στολή μου άναφερ-θεκταν "Εγ¬
κύκλιον τής Διει>θύνσεως Ύγιεινής,
ό άστυνομικός σταθμάρχης Λειάς έν
στνοϊεία τού χαρ" ημίν ίατροΰ κ.
Παν. Χ. Ζωΐδη καί τοΰ δημοδιδα¬
σκάλου ικσς κ. Βασιλ. Μαλάμμη.
νροέβη είς την επιθεώρησιν οίκη-
μάτων, μαγαζείων, σταύλων κλχ.,
χρός διαχίττωσιν άν διατηιρήται, έν
αυτοίς ή άναγκαία καθαριότης, ό-
χως έχ'.δάλλει ή ειρημένη έγκύκλι-
ος. Έννοείταπ, ότι ή επιθεώρησις
αύτη εγένετο άχλώς χρός εκπλή¬
ρωσιν τοΰ τύπον, διότι τίχοτε έξ
όσων ή έγνύκλιος άναγράφει ουτ;
έγινεν οί-ε είναι δυνατόν νά γίνη
«νταΰθα, ώς έκ των ιδιαίτερον τοΰ
€ίου συνθτ,κών, καθ' ά χαρετήρησα
κα: άλλοτε. *
—Έκ των τελευταίον χαρ' η¬
μίν αίσίω/ κοινωνικών γεγονότων
έχω νά ΐημειώσω ευχαρίστως τούς
άρραίώνα; τοΰ Σχ. Ν. Κένου, μετά
τής Βαρ5άρας Δ. Ντάκου, άνεψιάς
τοΰ έν \ΌΚΟΕδΤΕΚ, ΜΑ88.,
άχό έτών καλώς άχοκατεστημένων
άϊελφών Δ. Βουκάλη, ώς καί τίκ
έτ' άδελφή άνεψιάς μου "Ολγας Σ.
Ζο·ΰλα, μετά τοΰ Σ*. Φ. Μπίτζα,
νεωτέρου άίίλφοΰ τοΰ χροέδρου τής
Κοινότητος μας. Έχίσης τούς γά-
μους τού Νικ. Π. Ίατροΰ, μετά
τής Άγγελικής Γ. Οΐκονόμου κα:
τού Ί. Β. Ζούλ«, μετά τής Εύγ.
Ί. Μβλάμμη, αμφοτέρων τούτων
είς δεύτερον γάμον, τοΰ μέν_έκ χη-
ρείας συνδχείατοΰ θανάτου^ της χρω-
της σ^ζύγου τού, τής δέ έκ διαζευ-
ξεως άχο τοΰ Αθαν. Γ. Νταή.
ΡΚΟΡ, Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ3
Διπλωματαθχος
ά
ροΛράχττορ,
χαΐ έφευοέτης
τοί5 θεβέΌχ κκέλ-
λου πρός επα¬
ναφοραν των
μαλλιών κβί θβ-
ρα—ίαν ^τ ή ς
—ώσεος αυτών.
Γράψατ· β— τ*
Βιβλιάριόν μου, άπο—έλλεται θ»ο«-
άν. Ώραι Γραφείον δ—8 μ. μ-, 1°—
18 τάς Κυριακάς.
Μβ—8 νν". 65111 δ»., Νβ- ΥσΛ
Ρΐιοηο: ΓοχητπΓ»—ι 685*.
Ό Ρόμπερτ Γιώργκβνσων, 12 έτών,
δστ'.ς έφόνευσε, χωρίς νά τό θέλη,
ώς λέγεται, διά περιστρόφοο, τόν
"Εμμετ Κώς, 8 έτών, κάτω, έν
Σάν Τζόζε τής Καλιφορνίας.
ΤΟΝ Η. ΚΑΠΝΩΚ
'Αναγνωρίζονται είς Πο·
λωνίαν, Γερμανίαν και
Τβεχοολοβακίαν.
ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΕΡΡΟΙΑΝ
Ή ζωή και κίνηβις τής πόλεως
ΒΕΡΡΟΙΑ. — Ή ζέστη κατάν-
τησε αΰτές τίς τελευταΐες μέρες
ιι' ολη τή δροσιά τού τόχου μας,
άν άχι άνυχόφορη άρκετά αίίθητή,
χοί; ό κόσαος νά γυρνάη μέ χωρίς
σακκάκη καί οί «παρήλικες» μ' ά-
νοΐκτά κολλάρχ άλά Μχάϋρον.
Εΰτυχώς δμως αί εύβηνές έξο-
χές, μας κΐί τα νερά τα μχόλ'.κα
καθίστοϋν την Βέρροια άληθ'.νό 6έ-
ρετρο. Ξένοι καθημερΐνά Ιρχονται
νά άζολαύ—)ΐ>ν τίς θαυμάσιες έξο-
χές καί τα γοργά νερά.
Κάθε 6ράδυ άνευ ΰχερδολής άνω
των 200 — 300 άτόμων τρέχουν
άλλοι γιά τόν Κινηματογράφο καί
άλλοι γιά τό διολί... χολλοί'χηγαί-
Ουτε μιά λέςη παραχάνω,
Ά2ΐ γιά την δνίδα Ν. Μαρχοχούλου
καί κ. Άθανατιάδου.
Πρέπει νά σημειωθή, μέσα στό
■/.αρνέ των καλών χορεοτών τα όνό-
ματα των κ. κ. Μ. Σακελλΐρίου,
δνίδος Ίφ. Σήκου, Δ. Σμιρλή, Φαρ-
μακοπθ'.οΰ Βετσίδου Γ., τάς κ. κ.
Φωτεινού καί Π αχαδασιλείου.
Ό κ. Μήτσουρας, ό καλάς διδά-
σκαλος τού χωρίου, όστις άληθώς
έςετιμηθη άχο πολλάς οικογενείας,
χορό γ'.ά χορό δέν άφηνε, νά μ.ή χο¬
ρέψη μέ τάς άμετρήτους δνίίας καί
κυρίας τής καλλ'.ΐέραςι κοινωνίας
μας, άχάνΐς μαθητρίας τού. Τό ά-
έ ί ό άλ
, μρ
ληθές είναι ότι ό χοροδιδάσκαλος
νούν άχο τίς 9 γιά νά φύγουν δστε- ούτος είναι άχό τοϋς σχανίους, αύ-
ρα άχό τό <ρινάλε μάρς τής μουσι- ίς· Τό Ζάχχειο κατήντησε τό χλέον άρΐστοκρατικώτερον κέντρον ί λέ λύ άλλά ρρρ ρ καί τό χλέον πολυσύγναστο·. Έκεΐ ο,τ; νεο, ο,τι καινουργιο κοσμικο νε- γονός καί κοίνον ιχό άν σημειωθή έκεί τ)ά έ-λδηλωθή, ή ίά πρωτακοο- στή. Τδ φλέρτ χέρνει καί δίνε:. Ά- πο τ6ν χειό μικρότερο μχεμχέκο ώς η άλ τό μέ διεδεδαίουν φίλες δεσχοινίδες καί κυρίες χού ετυχε νά τίς δώ με¬ τά τόν χορόν. Μ' αύτά ποί> λέγω
τα λέγω διότι Θελω νά τόν ρεκλα-
μάρω.
Τό τραγοΰδ; χοί» κατόχΐν χαρα-
τεταμενων χε'.ροκροτημάτων, είχβ
ό κ. Δημ. ΓΛαννακόποολος ήρεσε τό¬
σο χολΰ χού, άχι μόνον εσδυσε κάθβ
θλ'δερή σκέψι, άλλά κα: μπιζαρί-
στηκε.
Ό χορός εληξε οταν ό κόσμος
Ι
την χε:ό άΰωοΰλα χαιδοΰλΐ.
—Καί δλεχουμε σέ τραχεζάκια
χαρέβς, χαρέες. Άρχίζουμε άχό ι Κάθε. μέ^τα ό κόσμος δροσίζεται
τίς απάνω άχανω οίκογένειες, Φω- ττή Φαληρική άκτή. Τί κόσμος καί
ΘΒΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 14 Ίου-
τεινοϋ, Π αχαδασιλείου, Άφεδρή,
μιά χαρέα οίχογένεια Ι. καί θ.
Καλογήρου καί Λΐγηράς καί δνίδος
Τάκκου, σ' άλλο τραχέζι διακρίνον-
ται ό χταισμ'ΐτοδίκη,Γι κ. Κάχχος
μετά των κ. 'κ. Παχακεωργίθΰ έ-
χοχτ. έχοΐκ., Κουϊτζαμάνης ύχαλ.
Τραχέζης Αθηνών, χειό χέρα μιά
μεγάλη χχρέα σχηματ:σμένη άχό
τάς οικογενείας Βελισίδου, ίατροΰ
Τσόκαλη χροϊστ. έχοικισμοΰ, χειό
χέρα ό κ. Δελακος ίατρός.
Την καλλίτερη θέσι κρατοΰν μιά
μεγάλη χαρέα αποτελούμενη/ άχό
τοίις κ. κ. Ι. Μαρκόχουλον άν)γον
—«ροδολικοΰ τβν γνωστόν ώς τον
χλέον καλλίτερον χορευτήν Γ. Π αλ
κοσμάδης κάθε μερά τρέχει έκβί
γιά νά άχολαΰση τή δροσιά καί τό
νερό τό κρΰο.
—Ή Δημαρχιακή κίνησις ήδη
ήρχισε νά έκδηλοΰται κατά τι θερ-
μή.
Συνχυλία καί χορός
Είς τόν κήχον τοΰ Άλτ εδόθη
χ·9ές συναλία συμχράξει τοΰ καλλι¬
τέχνου κ. Παιονίδου. Παρά την ά-
χόφασ:ν όχως ή σ*υναυλία δοθή έν¬
τός τής αιθούσης τοΰ "Άλτ έν τού¬
τοις λόγω τής ζέστης αι»τη εδόθη
είς τόν κήχον τοΰ Άλτ. Τουτο 6ε-
δαίω; κατά χολΰ συνετέλεσε είς τό
νά μή δοθή όπως εχρεχε διότι είς
κα: Κεμετζέν, σ' άλλο
χέζι ό κ. καί κ. ΆΘανασιάδου, Μ.
Σακελλαρίβυ λογ. οίκονομικοΰ,
Μή Π ί λ
λίον.— «ο σύνδεσμος των γραφεί-1 αατσαρα, εργοστασιαρχην, τον κ.
ών ποοστασίας καπνοϋ απέστειλε Ντοματαν, Δρακοχοϋλον, Γιαννακο-
τόν κ. Ε. Πειρουνάκην, διευθυν¬
τήν τοϋ γραφείον προστα<τίας κα- πνοΰ Θεσσαλονίκης είς Π ολωνίαν, Γερμανίαν καί Τσεχοσλοβακίαν πρός μελέτην της καταστάσεως των χωρών αυτών άπό Ελληνικήν κα- πνικής απόψεως. Μετά τοΰ κ. Π ειρουνάκη επεσκέφθη τα κράτΐ] ταυτα καί ό πρόεδρος τοϋ γραφεί¬ ον κ. Ί. Αλεξανδρίδης, όστις ε¬ πανελθών μόν εδήλωσε: — Ήλθομεν είς ίποαφήν μετά των διευθνντών των μονοπωλίων κ.αί άλλων οίκονομικών καί καπνι- κών Ιδία παραγόντων. 'Εκεϊνο δέ τό οποίον δύναται νά τονισθή *κ -^ών σνμπερασμάτων ημών είναι δ- τι χρειάζεται γενικωτέρα οίκονο- μική προσπαθεία πρός εξασφάλι¬ σιν καλής τοποθεπισεως των κα¬ πνών μα; είς τα κράτη τής Κεν- τρικής καί Άνατολικής Ευρώπης. Πιρέπει νά εχωμεν νπ' δψ·ει ότι ά- ! τό υχαιθρον τοΰ μχοροΰσε νά λε- ά δέν Θέλομεν νά έχ:- ελήφθη δια την συ¬ ναυλίαν διότι καθ' ήν στιγμήν ό κ. Παιονίδης τραγουδοΰσε ή είσοδος Μερμήκας, Π α^γεωργίου κλχ. ή« ελευθέρα ήρχετο^ έν τω μεταξί» στό 6άθος"οί οίκογένειες Ν. Μαρ- Χ.2ί ^^ «"«ς « δ^γχαρσονίβ κοχούλου, Σ-.νάρη κλχ., πείό χέρα! ^ημιουργουν θόρυβον και_ κ*3ε αλ- σ αλλο τραχεζι ο κ. και ή κ. Σκλα-1 ^. τιώτη λ)γός χαρά τώ Στρατηγείω Χ μεραρχίας μετά τής, δνίδος Σα- μοΰκα, έχίσης δΐακρίνομεν τάς οι¬ κογενείας Ι. Μάρκου Δημάρχου με-1 τα τής Δίδος Ι. Μάρκου ώραία του- αλεττα κόκκίνη, την οικογένειαν Άχ. Βασιλείου έμχόρου, Γ. Κανά- κη χροέδρου τοΰ συλλόγου, Χατζη- εμμανουήλ, Αίγυχτΐάδου, Παχαδο- χοΰλου, τοΰ συναδέλφου κ. Μιχαη¬ λιδου, Κατσόγλου καί λοιχούς. Ό χορός ή?χ'·θ"ε υπό τοΰς ήχους διολιοΰ (Μητσουρας) συνοδεία χ:ά- νθϋ (Δομένικος) τό χρόγρ^μμα ώς χάντοτε τό ίδ'.ο. Συρτός, φόξ κλχ. Σημειώ έχίσης: Ι. Μακρόχουλος νεξαρτήτως τοϋ γεγονότος ότι παν- είνα,'το<Τ0 χαλός,,ώς χορευτής χοί» ταχοΰ άναγνωρίζονται τα πλεονε- κτηματα τοΰ 'Εληνακοϋ καπνοΰ, εν τούτοις τα κράτη κανονίζουν τα; άγοράς καπνών αναλόγως της άν- τιστοίχου έν Ελλάδι καταναλώσε- προϊόντων τής διομηχανίας των .^ -_.**~_ά λ + λ*^ λι'νΐι ι /ν·*1/!! Α/ν^νννΐ 1*/ΐ δέν είναι άνάγκη νά χη χανένας είςτήν φήμην των 'Εληνικων κα¬ πνών, οΰτε είς μόνην την Ιδιωτι¬ κήν πρωτοβουλίαν, οΰτε είς τόν καί τουτο ίνα μή διαταραχθή τό φιλελληνισμόν, άλλά πρέπει νά θε- έμπορικόν των ίσοζίγιον. Αύτό; σωμεν τάς βάσεις σοβαράς Ιργα- δέ είναι ακριβώς δ λόγος, όστις | οίας, συστηματικής καί συνεχοϋς δυσχ&ραίνει την μεγαλειτέραν το- ί διά την διατήρησιν των σημερι- ποθετησιν Ελληηκών καπνών έν νό>ν άγορων καταναλώσεως και τί]ν
Πολωνίςι. "Οσον άφορά την Τσε- Ιδημιουργίαν νέων».
χοσλοβακίαν, αυτή είναι ηδη καλάς < πελάτης των καπνών μας, ύπάρ-! χούν πιθανότητες ότι θ' άποβίί ετι καλλίτερος έφόσον αΰξάνουν αέ με τα τής χώρας ταύτης σν^αλλαγαί μας. Άλλά τό ίδιον πρέπει νά επι¬ διωχθή καί μέ την Πολωνίαν. >ΕΙς την Π ράγαν, διά την διά-
δοσιν των 'Εληνικων καπνών, με¬
γάλως εϊργάσ&ησαν οί άδελφοί κ.
κ. Παπαδάτοι. Πάντως δμως πρέ-
πει νά τόέννοήσωμεν ότι δέν ήιι-,
ποροΰμεν νά επανααταυώμε·θα οΰτε
νθή. Μέ
κροτήσωμεν την στάσιν τοΰ κ. Παι¬
ονίδου όστις έσταμάτησε τό τραγοΰ-
δι σχεϊόν είς τό τέλος τού προγράμ-
ματος καί κατε^ιέρθη καί κατά τοϋ
κο:νοϋ. Εάν ευρέθησαν μετΐξύ τοΰ
κο:νοΰ μερ'.κοί οίτινες εγελούσαν τοΰ
το χροήρχετο άχό την όλην -εμφάνι¬
σιν τής συναυλίαςΓ
Πολλών τα φορέματα είχον άλ-
λάξη χρώμα ά—ό διαφόρους όλως
αγνώστου χροελεύσεως χοΰ εχεφταν
άχό τα δένδρα. Άλλως τε κατα¬
φανές ήτο ότι ό Σύλλογος χερισσο-
τέραν σημασίαν έδιδε διά τόν χορόν
χαρά δ:ά την συναυλίαν άφοΰ καί
είς τα χρογράμματα άκόμη έγρα-
φον: Χορευτική 'Εσχερίς μετά συ-
ναυλίας.
Περί την 12ην έληξεν ή συναυ-
λία όχότε ήρχισε ό χορός ΰχό τοΰς
ήχους τής μουσικής τοΰ Ζαχχείου
(διολί Μήτσουρας, χιάνο Δεδόμας)
όστις διήρκεσε μέχρι τή; χρωΐας
τό δέ φινάλε ήτο νά καταλήξωμε
στήν Έληά γιά νά θ2·υμά·σωμε μα¬
ζύ μέ την ανατολή τού ηλίου καί τό
ύχέροχο χαίςιμο τοΰ δίθλιού τοΰ φί-
λου μας κ. Τάκη Σμυρλή.
ΤΟ ΣΥΝΑΡΠΑΖΟΝ ΚΑΙ ΣΥΓΐΧΙΝΟΥΝ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Γράψατβ; ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ_>,
140 ν. 26Λ 51^ Νβν ΥογΙι, Ν. χ.
5Ε0ΤΙ0Ν
ί>ϋΝϋΑΥ, Αυθϋ5Τ 11, 1029.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5220.
ΧΕΥ ΥΟΗΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ
ΤΙΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΙνιΑΤΑ ΤΗΣ
ι
Ό 17ετής Άλβέρτος Μπούσκα, έκ Δυσσερδόρφης ό οποίος εισηλθε λαθραίως
είς τό πηδαλιουχούμενον «Κόμης Ζέππελιν», θά άπελαθή είς Γερμανίαν, κοί έκεϊ
θά υποστή την τιμωρίαν τού. "Επαυσαν βλέπετε νά θαυμάζωνται οί .ταρείσακτοι
αύτοΐ ί] ρωες.
^Κ' ζ Π"*"™ί «ναφέρουν ότι ό Γάλλος, Ζάν Άσσολάντ, ό οποίος εΐχε
ον «Κιτρινον Πτηνον, ^ το "Ολντ »Ορτσβαντ, Μαίην, είς την Ισπανίαν, καί
συζυγος τού, Παυλίνα Πάρκεο, δλλοτε ήθοποιός, δέν ευρίσκονται είς αγαθάς σχέ
•Μ
Όμάς Άμερικανών Προσκόπων είς τό Άρρω Πάρκ,τής Αγγλίας, δ-
.-!<>]> ΐΐχον μεταβή διά την συγκέντρωσιν των Προσκόπων άπό δλα τα "
μέρη τού κόσμου.
----------------^-ε-ε-Ιε^1
Γό άεροπλάνον «ΚοΠρτις Κόντωρ», δννά^νον,νά μετα φερΒ 18 έ.-«6άτας, έχτελονν επιτυχώς
- σιν υπ?οανω τής Λόγκ Άϊλαντ.
ί>ϋΝϋΑΥ, Αυθϋ5Τ 11, 1029.— ΥΟΙ..
XV.
Νο. 5220.
ΧΕΥ ΥΟΗΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ
ΤΙΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΙνιΑΤΑ ΤΗΣ
ι
Ό 17ετής Άλβέρτος Μπούσκα, έκ Δυσσερδόρφης ό οποίος εισηλθε λαθραίως
είς τό πηδαλιουχούμενον «Κόμης Ζέππελιν», θά άπελαθή είς Γερμανίαν, κοί έκεϊ
θά υποστή την τιμωρίαν τού. "Επαυσαν βλέπετε νά θαυμάζωνται οί .ταρείσακτοι
αύτοΐ ί] ρωες.
^Κ' ζ Π"*"™ί «ναφέρουν ότι ό Γάλλος, Ζάν Άσσολάντ, ό οποίος εΐχε
ον «Κιτρινον Πτηνον, ^ το "Ολντ »Ορτσβαντ, Μαίην, είς την Ισπανίαν, καί
συζυγος τού, Παυλίνα Πάρκεο, δλλοτε ήθοποιός, δέν ευρίσκονται είς αγαθάς σχέ
•Μ
Όμάς Άμερικανών Προσκόπων είς τό Άρρω Πάρκ,τής Αγγλίας, δ-
.-!<>]> ΐΐχον μεταβή διά την συγκέντρωσιν των Προσκόπων άπό δλα τα "
μέρη τού κόσμου.
----------------^-ε-ε-Ιε^1
Γό άεροπλάνον «ΚοΠρτις Κόντωρ», δννά^νον,νά μετα φερΒ 18 έ.-«6άτας, έχτελονν επιτυχώς
- σιν υπ?οανω τής Λόγκ Άϊλαντ.