183580
Αριθμός τεύχους
5325
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
24/11/1929
Αριθμός Σελίδων
38
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
: „/'
1929-
ΝΕΥί ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ~ΐ4 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚ ΑΤΟνΊγΪΒι Π ΤΟΝ— Άριθμός 5325.
ΤΑ ΔΡΑΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ-ΜΕ ΤΙ
'Αλλ' οί ΆμερικανοΙ δέν είναι
τόσον έπιεικεϊς. 'ΕΤςαιρονμένων
των περιπτώσεα/ν, κατά τάς οποί
. )'ω> η Άλις Κόρμπεττ, όρςρανή κόρη 16 .έτών, ή όποία ίπυροβόλησβ καΐ
εςονενισε τον άστυφύλακα Τζώοτίΐ Μάκ Χέϊλ, δσττς. ώς λέγεται, την εΐχε
>ν ηυ^,υΛυ ί ι,ωνσαχτ, μανητοΌ τού ι νι*Ύυιυιυυ λλα* νιυυννγ"^.
'ίμενος την προσβολήν ό πατήρ τής κόρης, έφόνευσβ τό-ν Χα-
οολδ καί τώρα είναι είς τάς φυλακάς.
ΥΙΟΙ ΠΛΟΥΣΙΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΣΥΧΝΑΚΙΣ ΑΤΙΜΑΖΟΥΝ
ΠΤΩΧΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ. ΟΥΓΑΤΕΡΑΖ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΓΟΝΕΩΝ, "Η ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΑΣ ΑΚΟΜΗ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΙΜΟ-
Ρ8ΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑΚΙΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΑΞΙΝ ΤΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΩΝ.- ΤΙ ΚΑ¬
ΜΝΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΕΙΣ ΤΟΙΑΥΤΑΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ.- ΤΙ ΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ.
,^Τί είναι άρετή; ΤΙ Ρΐναι άξία;
■ ξΐ^ι εις μίαν κόρην νά φυλάξη
την ΐ'γνοτ-ά της χάριν ταϋ άν-
νΙ^' τ?.ΰ Ο3ΐοίου μίαν ημέραν θά
γς;
^β την σημασίαν της ήά-
^°'», ην τόσον ήοωϊν.ώς έφερεν
ής τού Χώ-
,1
την ?χασεν.
φωνάζουν
ι ίά
»ΐ τό πολυτιμότερον
χύνεται αΐμα" πρός υπερά.
-ολ- Τ' τ?^ ,τιμής. Συμφώνως
;!ΐι ν εσχάτως έν
V
> ·νιίτ? ί
, !ατ θα
φονεύση ττ)ν
έ
> νιίτ? φη )
, !ατ θα τσν, καί τόν διαφθοοέα
ν,"> ^°^τωσιν καθ' ήν έκεί·
ή -τοώτΓμ ^!Τος ^^<Ον- ^ είναι βθ πν αϊτίαν. άς ό φονεύς είναι άνηλιξ, πάντο- τε έπιοάλλεται καποισ. τιμιορία, αν καί τό τοιοϋτον συχνάκις ίπιφέρει ονμφοράς καί δεινοπαθήματα είς άθώους άνθρώπους -ώς συνέβη είς τόν Τζόζεφ Φαρράντζιο, έκ φρήχολδ τής Νέας Ίερσέης, δ ό- ΐτοΐος έκτίει τριακονταετή εΐρκτήν εις τας Πολιτειακόν φΐ'λακάς τού Τρέντον, ώς φονεύσας τόν Χά¬ ρολδ Τζώνσων, παίκτην τής ποδο- σφαίρας καί διαφθορεα τής 16ί- τιδος θνγατρός τού, Μαριάννας. Ό φόνος έσχε την αρχήν τού είς Εν είδνλλιθν τού Γνμνασίου, δαερ ήρχισε μέ ί'αραϊα δνειρα^διά την μικράν ΊταλίίΚι κόρην, δταν ό Τζώνσων, μαθητής τής άνωτα της τάξεο>ς τοΓ' Γνμνασίου καί ει·
δωλον των σινμμαθητών τον, ?-
στρεψε διά πρώτην φοράν την
προσοχήν τον πρός την Μαριάν-
ναν καί την εκάλεσεν δπως νπα·
νονν είς περίπατον μετά τό πέρας
τού ιιοτιΚϊματος. Ή Μαριάννα εί¬
χεν Τοη τόν Χάρολδ νά παίζη εις
το παιγνθδιον τη; ποδοσφαιρας,
/.αθώς εΐγεν ίδη ούτον καί αλλα
κορίΓθΐα ωραιοτέρα αυτής και ά-
νήκοντα είς πλο"η/οτ^οσ; οϊ-λο-,-ρ-
νείας άπό την ιδικήν της. "Ολα
τα κορίτσΐα ήμιλλώντο ποίον νά
έλκνση την προσοχήν τοϋ Χά¬
ρολδ. "Οταν λοιπόν έκεΐνος εδειξε
Γήν προτίμησίν τον διά την μι¬
κράν καί πτ<οχήν Ίταλίδα, αύτη έν τή έκστάσει της έλησμόντ/σε τα κάντα! ? "Επί τίνα καιρόν δ Χάρολδ #αιί ή Μαριάννα κατώρθωσαν νά την ρήσουν τάς σχέσεις τίον μυστικάς. Άλλ' είς μίαν μικράν κοινότιιτα, ώς τό Φρήχολδ, ή άλήθεια δέν ήμ- ποροϋσε παρά νά φανερωθη. Αί σχετικαί διαδόσεις ήρχισαν νά κυ¬ κλοφορούν δεξιά καί άριστερα. (ος γίνεται συνήθω; δταν εί; π).ούσι ος νέος κάμνη ερωτα εί; πτωχήν τίνα κόρην, άνήκουσαν εί; κατω- τέραν κοινωνικήν τάξιν άπό την Ιδικήν τού. Αί διαδόσει; έν τέλει έφθασαν εις τα αύτιά τοϋ Φαράντζιο, είς τάς φλέβα; τοϋ οποίον ερρεον γε- λ'εαί Σικελικοΰ αΐματο;—καί είς την Σικελίαν ή έν χρήσει μέθοδοδς πρό; ίκδίκησιν τής τιψιής μιάς -ιόρη; είναι ό φόνος τον άνδρός, 3στι< την ήτίμασρν. Ό Φαράντζιο δέν Τ|δννήυιν νά εννοηθή διατί είς πλούσιος νέος, ώς 6^ Χάρολδ, θά έδιδε προσοχήν είς μίαν πτωχήν κόρην, ώς ή Μα¬ ριάννα, χωρίς κάποιον δόλίον σκο¬ πόν. Τα λεγόμενα νπό των γειτό- νων δέν άνέφερον ·καμμίαν κήν κατητγορίαν κατά τοΰ ζενγους, άλλ' ήσαν άρκετά όπως έμβάλουν «"Οταν ομως Ιπήγα έκεΐ»> εί¬
πεν ή Μαριάννα, «δεν 7|το κανείς
αλλος καί ό Χάρολδ μέ έκολά-
κευσε καί μοΰ έκαμε ε'ροπα τόσον
δυνατά, όίστε έγώ εκλαψα καί μοΰ
έφάντι ότι δέν μ' ε-μελε ο, τι καί
αν γίνη. Κατόπιν ηρώτησα τόν
Χάρολδ άν θά μέ επαιρνε γυναΐ-
κά τού—-καί έκεϊνος έγέλασεν, ί
αλλ' €γα> ήμην εύτνχής, έπειδή §-
νόμιζον δτι πράγματι μέ ήγάπσ».
Ό Φαράντζιο δέν εχασε καιρόν.!
Την 'ώίαν ημέραν επήρε την Μα-
ριάνναν καί έπήγεν είς τόν οίκον
τοϋ Τζώνσων καί εΐςτεν εις τόν
πατέρα τοϋ Χάρολδ τί συνέβη. Ή
Μαριάννα, είπεν, ήτο ιγκυος καί
ό Χάρολδ ήτο ό πατήρ.
Ό πατήρ τοΰ Χάρολδ εταράχθη
μεγάλως έξ όσων ήκουσε, δέν εί¬
χεν δμο>ς αμφιβολίαν περί της α¬
ληθείας αυτών, παρ' όλας τάς άρ-
νήσε;: τοϋ νίοϋ τού καί ύπε<τχέθη ότι θά ενρη τρόπον πρός διόρθω- σιν τοΰ κακοϋ. Ο Φσράντζιο κα- χεπραΰνθη. τότκ καί εκίνησε νά φύγη έκ τής οικίας τοϋ Τζώνσων, οταν ό Χάρολδ αίφνης ήρχισε νά τόν ΐορίζη καί νά τόν άποκαλη: «6 ρωμο—ιταλόν». Αΰτό πλέον ήτο πάρα πολύ διά τόν Φαρρσΰντ'ζιο καί προτοΰ κα- ταλάΰουν οί αλλοι τί έγινεν, ό πα¬ τήρ τής άτιμασθείσης κόρης έον- ρε περίστροφον έκ τής τσέπης τόπ καί έφΟΛ'ευσε τόν Χάρολδ. Ή Όλνμπία Μάκρη, μαθήτριο. της μουσικής έν Νιοϋ Χέβίν, έξ©» δικήθη διά την απώλειαν τής τν μής της, φονεί'σασα τόν Τζ/ώτ Μπανιάνο, τόν οποίον ή Ιδία έκα^· τηγόρησεν ώς πατέρα τοϋ άγεννή>
τού τότε τέκνον της.
«Λ,έν ηθε?^ νά μέ πάρη γνναΐκα'
τού καί νά δώση είς τό μωρό Ινα
δνομα!» Είπε κλαίουσα ή Όλυμπία1
πρός τοΐ^ς ένόρκους, οί όποΐοι Ιν-
πςιεπί νά άποφασίσσυν η ν' άθωώ ·
σουν την Ίταλίδα τι νά την στε '
λουν είς την άγχόνην. «Ήρνήθΐ(
ν' άγοράστ) έστω καί ολίγα ένδύ-'
ματα διά τό δυστυχισμενο παιδί».
Μέ δακρυα ρέοντα εις τάς ηα·
ρεΓάς τ<ι>ν, καταβεο/.ημένοι καί
(IV
χροί έκ τής σννεχοΰς επί 52 ώρας
συσ/.έί·εώς των, οί ενοοκοι είπο»"
είς τόν δικαστήν οτλ δέν ί{μπόοε-
σαν νά συμφωνήσονν. "Ενδεκα ί" *
σαν υπέρ τή; άθωώσεω; καί εΐ?ί
πέμενεν είς τίιν θανατικήν ν.ατο
ί·ποψίας είς τό πνεΰμα ενός Σικε-
λοϋ. Παρεκάλεσε λοιπόν ενα γεΐ-
τονα νά ποραμονεύση καί δταν δ-
ααθεν δτι ό Χάρ^ολδ εθεάθη χαΐ-
δεύων την Μαριανναν, ενθυς έκν-
οιεΰθη υπό άγρίσυ πάθους.
Παρέλαβε τοτε την Μαριάννα
εί; 2ν δάσος καί την εδειρεν Εως
ότου έκείνη ώμολόγησε τα πάντα,
ίίποϋσα βτι εΐχε [ΐεταβη είς την
οικίαν τοΰ Τζώνσ<ι>ν, έπειδή ό Χά¬
ρολδ τής είχεν είπη νά ύπάγη έ-
I
·,.εϊ διά νά τί|ν συστήση είς τον;
Ή Όλυμ,ιιβ Μάχρη, μαθι'ιτθ1» τής μουσικής, ή ό.τοία ί<|θνεικ»ε νν Π Μ.-τανιάνο. εχοντα σύζυγον καί τέκνον, έ.-τειδή, ώς είπεν ή ιδία, έκεϊνος ήτίμασεν. Ή Όλνμπία, δικασθεϊσα κατόΐαν, εκηρύχθη άθιικι. ΟΙ ενορκΜ πΓΪσθησαν ότι ό φόνος ϊγινρ πρός έκδίλκησιν τής άφαιοε'θείσης ■ημή^.
1929-
ΝΕΥί ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ~ΐ4 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚ ΑΤΟνΊγΪΒι Π ΤΟΝ— Άριθμός 5325.
ΤΑ ΔΡΑΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ-ΜΕ ΤΙ
'Αλλ' οί ΆμερικανοΙ δέν είναι
τόσον έπιεικεϊς. 'ΕΤςαιρονμένων
των περιπτώσεα/ν, κατά τάς οποί
. )'ω> η Άλις Κόρμπεττ, όρςρανή κόρη 16 .έτών, ή όποία ίπυροβόλησβ καΐ
εςονενισε τον άστυφύλακα Τζώοτίΐ Μάκ Χέϊλ, δσττς. ώς λέγεται, την εΐχε
>ν ηυ^,υΛυ ί ι,ωνσαχτ, μανητοΌ τού ι νι*Ύυιυιυυ λλα* νιυυννγ"^.
'ίμενος την προσβολήν ό πατήρ τής κόρης, έφόνευσβ τό-ν Χα-
οολδ καί τώρα είναι είς τάς φυλακάς.
ΥΙΟΙ ΠΛΟΥΣΙΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΣΥΧΝΑΚΙΣ ΑΤΙΜΑΖΟΥΝ
ΠΤΩΧΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ. ΟΥΓΑΤΕΡΑΖ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΓΟΝΕΩΝ, "Η ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΑΣ ΑΚΟΜΗ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΙΜΟ-
Ρ8ΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑΚΙΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΑΞΙΝ ΤΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΩΝ.- ΤΙ ΚΑ¬
ΜΝΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΕΙΣ ΤΟΙΑΥΤΑΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ.- ΤΙ ΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ.
,^Τί είναι άρετή; ΤΙ Ρΐναι άξία;
■ ξΐ^ι εις μίαν κόρην νά φυλάξη
την ΐ'γνοτ-ά της χάριν ταϋ άν-
νΙ^' τ?.ΰ Ο3ΐοίου μίαν ημέραν θά
γς;
^β την σημασίαν της ήά-
^°'», ην τόσον ήοωϊν.ώς έφερεν
ής τού Χώ-
,1
την ?χασεν.
φωνάζουν
ι ίά
»ΐ τό πολυτιμότερον
χύνεται αΐμα" πρός υπερά.
-ολ- Τ' τ?^ ,τιμής. Συμφώνως
;!ΐι ν εσχάτως έν
V
> ·νιίτ? ί
, !ατ θα
φονεύση ττ)ν
έ
> νιίτ? φη )
, !ατ θα τσν, καί τόν διαφθοοέα
ν,"> ^°^τωσιν καθ' ήν έκεί·
ή -τοώτΓμ ^!Τος ^^<Ον- ^ είναι βθ πν αϊτίαν. άς ό φονεύς είναι άνηλιξ, πάντο- τε έπιοάλλεται καποισ. τιμιορία, αν καί τό τοιοϋτον συχνάκις ίπιφέρει ονμφοράς καί δεινοπαθήματα είς άθώους άνθρώπους -ώς συνέβη είς τόν Τζόζεφ Φαρράντζιο, έκ φρήχολδ τής Νέας Ίερσέης, δ ό- ΐτοΐος έκτίει τριακονταετή εΐρκτήν εις τας Πολιτειακόν φΐ'λακάς τού Τρέντον, ώς φονεύσας τόν Χά¬ ρολδ Τζώνσων, παίκτην τής ποδο- σφαίρας καί διαφθορεα τής 16ί- τιδος θνγατρός τού, Μαριάννας. Ό φόνος έσχε την αρχήν τού είς Εν είδνλλιθν τού Γνμνασίου, δαερ ήρχισε μέ ί'αραϊα δνειρα^διά την μικράν ΊταλίίΚι κόρην, δταν ό Τζώνσων, μαθητής τής άνωτα της τάξεο>ς τοΓ' Γνμνασίου καί ει·
δωλον των σινμμαθητών τον, ?-
στρεψε διά πρώτην φοράν την
προσοχήν τον πρός την Μαριάν-
ναν καί την εκάλεσεν δπως νπα·
νονν είς περίπατον μετά τό πέρας
τού ιιοτιΚϊματος. Ή Μαριάννα εί¬
χεν Τοη τόν Χάρολδ νά παίζη εις
το παιγνθδιον τη; ποδοσφαιρας,
/.αθώς εΐγεν ίδη ούτον καί αλλα
κορίΓθΐα ωραιοτέρα αυτής και ά-
νήκοντα είς πλο"η/οτ^οσ; οϊ-λο-,-ρ-
νείας άπό την ιδικήν της. "Ολα
τα κορίτσΐα ήμιλλώντο ποίον νά
έλκνση την προσοχήν τοϋ Χά¬
ρολδ. "Οταν λοιπόν έκεΐνος εδειξε
Γήν προτίμησίν τον διά την μι¬
κράν καί πτ<οχήν Ίταλίδα, αύτη έν τή έκστάσει της έλησμόντ/σε τα κάντα! ? "Επί τίνα καιρόν δ Χάρολδ #αιί ή Μαριάννα κατώρθωσαν νά την ρήσουν τάς σχέσεις τίον μυστικάς. Άλλ' είς μίαν μικράν κοινότιιτα, ώς τό Φρήχολδ, ή άλήθεια δέν ήμ- ποροϋσε παρά νά φανερωθη. Αί σχετικαί διαδόσεις ήρχισαν νά κυ¬ κλοφορούν δεξιά καί άριστερα. (ος γίνεται συνήθω; δταν εί; π).ούσι ος νέος κάμνη ερωτα εί; πτωχήν τίνα κόρην, άνήκουσαν εί; κατω- τέραν κοινωνικήν τάξιν άπό την Ιδικήν τού. Αί διαδόσει; έν τέλει έφθασαν εις τα αύτιά τοϋ Φαράντζιο, είς τάς φλέβα; τοϋ οποίον ερρεον γε- λ'εαί Σικελικοΰ αΐματο;—καί είς την Σικελίαν ή έν χρήσει μέθοδοδς πρό; ίκδίκησιν τής τιψιής μιάς -ιόρη; είναι ό φόνος τον άνδρός, 3στι< την ήτίμασρν. Ό Φαράντζιο δέν Τ|δννήυιν νά εννοηθή διατί είς πλούσιος νέος, ώς 6^ Χάρολδ, θά έδιδε προσοχήν είς μίαν πτωχήν κόρην, ώς ή Μα¬ ριάννα, χωρίς κάποιον δόλίον σκο¬ πόν. Τα λεγόμενα νπό των γειτό- νων δέν άνέφερον ·καμμίαν κήν κατητγορίαν κατά τοΰ ζενγους, άλλ' ήσαν άρκετά όπως έμβάλουν «"Οταν ομως Ιπήγα έκεΐ»> εί¬
πεν ή Μαριάννα, «δεν 7|το κανείς
αλλος καί ό Χάρολδ μέ έκολά-
κευσε καί μοΰ έκαμε ε'ροπα τόσον
δυνατά, όίστε έγώ εκλαψα καί μοΰ
έφάντι ότι δέν μ' ε-μελε ο, τι καί
αν γίνη. Κατόπιν ηρώτησα τόν
Χάρολδ άν θά μέ επαιρνε γυναΐ-
κά τού—-καί έκεϊνος έγέλασεν, ί
αλλ' €γα> ήμην εύτνχής, έπειδή §-
νόμιζον δτι πράγματι μέ ήγάπσ».
Ό Φαράντζιο δέν εχασε καιρόν.!
Την 'ώίαν ημέραν επήρε την Μα-
ριάνναν καί έπήγεν είς τόν οίκον
τοϋ Τζώνσων καί εΐςτεν εις τόν
πατέρα τοϋ Χάρολδ τί συνέβη. Ή
Μαριάννα, είπεν, ήτο ιγκυος καί
ό Χάρολδ ήτο ό πατήρ.
Ό πατήρ τοΰ Χάρολδ εταράχθη
μεγάλως έξ όσων ήκουσε, δέν εί¬
χεν δμο>ς αμφιβολίαν περί της α¬
ληθείας αυτών, παρ' όλας τάς άρ-
νήσε;: τοϋ νίοϋ τού καί ύπε<τχέθη ότι θά ενρη τρόπον πρός διόρθω- σιν τοΰ κακοϋ. Ο Φσράντζιο κα- χεπραΰνθη. τότκ καί εκίνησε νά φύγη έκ τής οικίας τοϋ Τζώνσων, οταν ό Χάρολδ αίφνης ήρχισε νά τόν ΐορίζη καί νά τόν άποκαλη: «6 ρωμο—ιταλόν». Αΰτό πλέον ήτο πάρα πολύ διά τόν Φαρρσΰντ'ζιο καί προτοΰ κα- ταλάΰουν οί αλλοι τί έγινεν, ό πα¬ τήρ τής άτιμασθείσης κόρης έον- ρε περίστροφον έκ τής τσέπης τόπ καί έφΟΛ'ευσε τόν Χάρολδ. Ή Όλνμπία Μάκρη, μαθήτριο. της μουσικής έν Νιοϋ Χέβίν, έξ©» δικήθη διά την απώλειαν τής τν μής της, φονεί'σασα τόν Τζ/ώτ Μπανιάνο, τόν οποίον ή Ιδία έκα^· τηγόρησεν ώς πατέρα τοϋ άγεννή>
τού τότε τέκνον της.
«Λ,έν ηθε?^ νά μέ πάρη γνναΐκα'
τού καί νά δώση είς τό μωρό Ινα
δνομα!» Είπε κλαίουσα ή Όλυμπία1
πρός τοΐ^ς ένόρκους, οί όποΐοι Ιν-
πςιεπί νά άποφασίσσυν η ν' άθωώ ·
σουν την Ίταλίδα τι νά την στε '
λουν είς την άγχόνην. «Ήρνήθΐ(
ν' άγοράστ) έστω καί ολίγα ένδύ-'
ματα διά τό δυστυχισμενο παιδί».
Μέ δακρυα ρέοντα εις τάς ηα·
ρεΓάς τ<ι>ν, καταβεο/.ημένοι καί
(IV
χροί έκ τής σννεχοΰς επί 52 ώρας
συσ/.έί·εώς των, οί ενοοκοι είπο»"
είς τόν δικαστήν οτλ δέν ί{μπόοε-
σαν νά συμφωνήσονν. "Ενδεκα ί" *
σαν υπέρ τή; άθωώσεω; καί εΐ?ί
πέμενεν είς τίιν θανατικήν ν.ατο
ί·ποψίας είς τό πνεΰμα ενός Σικε-
λοϋ. Παρεκάλεσε λοιπόν ενα γεΐ-
τονα νά ποραμονεύση καί δταν δ-
ααθεν δτι ό Χάρ^ολδ εθεάθη χαΐ-
δεύων την Μαριανναν, ενθυς έκν-
οιεΰθη υπό άγρίσυ πάθους.
Παρέλαβε τοτε την Μαριάννα
εί; 2ν δάσος καί την εδειρεν Εως
ότου έκείνη ώμολόγησε τα πάντα,
ίίποϋσα βτι εΐχε [ΐεταβη είς την
οικίαν τοΰ Τζώνσ<ι>ν, έπειδή ό Χά¬
ρολδ τής είχεν είπη νά ύπάγη έ-
I
·,.εϊ διά νά τί|ν συστήση είς τον;
Ή Όλυμ,ιιβ Μάχρη, μαθι'ιτθ1» τής μουσικής, ή ό.τοία ί<|θνεικ»ε νν Π Μ.-τανιάνο. εχοντα σύζυγον καί τέκνον, έ.-τειδή, ώς είπεν ή ιδία, έκεϊνος ήτίμασεν. Ή Όλνμπία, δικασθεϊσα κατόΐαν, εκηρύχθη άθιικι. ΟΙ ενορκΜ πΓΪσθησαν ότι ό φόνος ϊγινρ πρός έκδίλκησιν τής άφαιοε'θείσης ■ημή^.
ν .
Κ*6ώς έχίναμε τόν καφέ μχ
μαζί) μέ τόν γέρί ΙΙ«νσ·όν στή μ>
/.ρή χλατε'« ενός χωρίου τής Νορ-
, ζνϊίας, δ σύντροΐός μο·ο μοϋ είχε:
—θά έ'χετε άκοόσει, χωρίς ίλ-
λο, νά μιλοϋν ν:ά τόν κόαητα ντέ
Φορμινί, τοΰ όχοίου δ χύργος 9*ι-
«τΐ'. κι' άχό έδω, έκεί κάτω, στήν
ίκρη τοϋ έξοχικοϋ ϊρόμου;
" —-Άν δέν ξέρετε -την τρτγική
?χ τού, άκοίστέ^ την νά σάς
τί-,ν διηγηθώ, γι«τ» είναι χολί» έν-
ςΐϊίερθ'οσα "
τρομερη
ό
ίρ
Ό κόμ*",ς, λοι~ίν, ήταν .στόν χά-
λε;;ο τού 1870 σοντχγματάρχης τού
υ 9ο; χέζικού «-οντάγα.ατος. Στή
μ,άχη τοϋ Βιτεμχοιόργ χολέμησε σάν
λ-.οντάρι. Κατά τό βράδο τίς ημέ¬
ρας έκείνης επί κεφαλής ενός λό-
>όο ~οο είγεν ά-πομείνει άχό δλό-
Χί/.ηρό τό σόνταγμά τού, ένισχοθείς
/.αί άχό α.ε>ρικοί»ς 'Αλγερινούς πυ-
ρχβολητάς, έκανβ μ,ιά ήρωίν,ή έφο-
όο εναντίον των Γερμανικών χ·ορο-
αιλϊρχίών -~οο θέριζαν τής γρ*μ·
χές μας.
Η σ^.ρο*σ!ς.ΐΛΓτ
(>· ΠερμανβΙ, ξαφνισμένο: μρ
;τήν όρμή των ίικων μας, χζράτη-
ς,αν τα κχνόνια τβ^ς κι' ηρχισαν νά
-ολεαοϋν αέ τής λόγχες. _έ μιά
ΐτιγμή, ώότόσο, δ ο^νταγματάρχης
τ;.τομ2τίτθη/<ε. "ιΕνας Πρώσσος βλέχοντάς τον νά χέ^τη κάτω, ώρ¬ μησε νά τόν τριχήση μέ την λόγχη τού, ό'ταν ό Δαδίδ, ό άφωτιωμένος λ.οχίας τ;5 ^ό,λητος, γρήγορος, σάν ίστραζη, έτςυρσδόλησε κατά τού Πρώστοο /.α; τόν σκότωσε. "Έπε;- τα. φορτώνοντας τόν τςληγωαένο κΐ>-
:ιό τού 5το!>ς ώμο;ς τοο, τόν αετέ-
φερεν &ξω άχο τό κεϊίον τής μά-
η ^
ΊΙ πληγί; τοό κόαητος ντέ Φορ-
)·.'*1 ήταν Γθβαρη. Γι' αί>τό, δτζν
!—ογράφηκεν ή εϊίήνη, ζήττχτε νά
άπθϊτρατευθΐ ί.·χ·. η?9ε κι' έγκζ-
τε<7τα(ττ;·Λεν ε»ιο στον π^ργο τοο, καίρνοντζς 'μί^ό ~ϋ καί τον άφω- τιωαένο το·ο Δαβίϊ, τόν οποίον ίέν Γθ-ελε ζεια ν ά ά·ζοχω.:·.<7θτ; καΐ τόν ;::ο"ον 5ιω;·.τε έπόχτη των άζεράν- -όν κττ)μάτιον τοο. νύτο: οί 86ο άνθρωΓθ: ήσαν κα- η·}ινκ,, διά νά σΌ'/εννοοϋντα!. Δέν υπήρξε μεταξ'ό τοι»ς οίτε ν.ύρ·.ος, ο^τε 'ύζηρέτης, κι' ήσαν πάντα ά- έ Σ-ο 1871 δ Δαί:3 ^^ντρεύθηκί :ι α:ά νέα ίπο τή Μπρετδίλ, 7χίι ΤΓ,ν τ}ξεορε τρίν ^όγη χκο τον χό- λεαο. Μά ή γ^νίίκά τοο πεθχ/ε ■/.;·Οώς εφερνε 5τόν /.ίσμο ενα -/αρ·.- τ(·;.χένο πλατματάκι στΐ όκοίο &ϊω- ϊτ> τί δν&μβ τής μητερίς τοϋ, Μαρ-
γαρίτα.
ΊΙ θλϊψις ποο έ'ννο:ωσεν δ ΔαίίΒ
γιά τδν θάνατο τής γϊναίκας το·ο
ήταν άπέρίντκ;. Ώττόσο, δλη ή ά-
γάπη τθ^ τώρα ειχε ο-ο-,'/^ντροΛγ
στδ καριτΐάζ.: τοο —κι ύ'/β. γίνϋ το
ϊό τοο.
ή Μ>ργα:ίτα έγινε 10
χρονών, ϊίταν α:ά κοκελλχ άςκλα
τρν^. ΕΙ-/ε μαλλιά χρχτί αάν τα
ττάχ'οα, ααΰρα μάτίϊ, γλυκά, σοτ)
τοϋ έλα;ίοϋ •/.αί! ενα στοματβίκ'. σάν
κεράσ·. ΤΗταν άν.όμη ψτ,λή, ϊροτί
:ή /.αι κχλοκ,ζμωμ,ένη.
Ή Μαργαρίτα ζοϋσε εότ^χ?ϊμ.έντ,
αέ τή λατΐείχ τοϋ -χχχίροι ττς, 2-
ταν, κά—>τε. Ιφτ»τε —όν —ύργο τοί
Ί'οραινί, γίά νά μείνη Ιχ,εί μερικούί
,χήνες. Ό γυιος τοϋ κόμητος, Ινΐς
δ'εφθαρμένος Π^ρισινΐς γλεντζές.
^οΰ ίέν φοβότχ,» οΰτε ττ;ν Θε6 ο5τε
τον πατέόΐα τού.
"Ενι βράϊΰ ό όποχόμης είοε την
Μαργαρίτα κα: την έρωτεόΌηκε
τΐελλά.
Άλλοίμμονο! Τάλό-;ια «ύ Πα-
Ρ'.^ίάνου τρτ> τόσο γ)^κά, ώσ"κ
^το>χή Μαργαρίτα -τϊ'ο δέν εΐχε ί
έω; τότε, παρά τα τί;ΐ!α παλλ
/ ά: ι α των τ.ιρ (χωρίον, έίωσε —ίσ-ί ■
τ' >Ίτά. εδωΐε ζκτι στούς δρκο'!
τρελλά ν.οί: ύτ
ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ
ΤΟΥ αΕ0Ρν0Ε5
σμένα κορίτσια ·πο·ο δίδουν ιτίστ! είς
τοΰς λόγοος των άθλίων.
εν/θ'.ωσε τον καρ~ό τοό
ς της, νά σχα,ρταράϊ} μέ-
σα ατά ΐπλάγχ'ί'α της, ίκετευςτε τον
ύζοκόαητα νά κρατήση το·^ λό*;ο··
τοο, καί νά τα ομολογήση δλα ;το".
τοο, ά^οτπώντας ετΐ: την
γετίν τού γ ι ά τό γχ.λθ τοος
Ό 7.0-μτ,ς, ι'ν^ρωτης τίακς, -ριλος
τν3 χατέρα της, οεν 'Β άρνιόταν
νά την ζάζχ,.
Σέ ολες όμως της ικεΐίες της
ό ύ—-κόμν,ς τής άχχντοόσε ^ώς Οά
ΐίλεζε άργότερα... Τής ειζε νά φύ·
γτ) μ»ζ·ό τοο, νά ψτ^ άπό τό πά
τ?!·λό τοο οχίτι κ-.' Ιχϋτα, ίταν θά
γεν·«ιΰ7ε, νά ξανχ/ορί·— καί νά -α
ροΐίστ] ϊύτος ό :ίί στό
σ«, έκείνη ςαινόταν σάν νά εδγαΐνς
άτο κάχοιο όνειρο. Άνησοχύντας
γιά την κατάστασιν της ό χατέρας
της. φώναξε γιχτρό δ δχοϊος, άμα
την έξέτασε,^ μάντεψε την κχτά-
στασί τη;, αά δέν ετόλμησε ν ά χή
τίχοτε στόν χχτέρα της.
II
ΤΖΙΛΝΤΑ ΓΚΡΑΙΙΙ, ΧΟ-
ΡΕΥΤΡΙΑ ΤΟΥ ΜΙΙΡΟΝΤ-
ΓΟΥΛΙΗ, ΕΙΣ ΓΡΑΦΙΚΗΝ
ΣΤΑΣΙΝ.
χίτ! σο·ο
αύτό.
Ξαναγίριτε στο
μο·ο φίλΐ^ 7.2Ϊ
σο·ο, γι»π δέν
γιά τον οτιμο τ,ώ μάς ΐ
θά τον κχ^ονίσω έγώ... τ^
(>ώση την άτιμία τοο.. είί
άλ>ίβνό τοο!
"Οσο
έχανορ-
άλλως,
Την αλλη^μέρα ό κάμης έφν/ί
για τέ Παρίσ!, άχό τό όζοίο γό-
τθο
στο 7.:ε5άτ!. Την άλλη μέοα «ίχε'^'·1 £"ϊ-.·άτο τού.
ί λντί μεσα είς ι Μόλ-ς ε!:ε τό ?!λο της, τό χρό
τό
στόν τ:λ
«λ» τλ
τίρα τοο...
ΊΙ Μαρ-'αρίτα ά-άνττ,τ* αέ /λ-
τηγορηματική άρντχτ: σ' όλες αό
τές τής δζοχτες ιτροτάσε'.ς τού.
Τότ* ό ύτκκόμτ,ς 4εν ςχ^αοάνην.·
πειά. ΊΙ νέα εψαξε νά τον β,ρή, μά
έμα&ε πώ? είχε ξαναγ'ορίτει ττό
Πβρίσι.
'Αμέσως ή φτωχή κόρη γύρ:5ί
στο σχίτι έ-Αμηϊ-ενισμέντ). νοιώβον-
τας καλά τώρα ολη την εκτΛσι τοϋ
ο-ίάλματός της...
Ό Δαί'-ϊ παρετηρηίεν ΰστερί
υπό ολίγον χ,Λ'ρό, 2τ: τ: ν.«η το
ήταν τςάντ.* ζολο 6λιμ;ι.έντ}. Το βρά-
3ο, σάν έγ-όριζΐ άπό τή ΐοολί'.ί τοο,
την ύρίτ*.-. μέ τα μ.άτ:α κόκκινο1
ί^ο τα ϊά/.ροα κα: βτ^ν τής μ:λο5-
λΐες χρθ5;λ«;€·ς, οτ: ·.- 7,ίρη το'θ τοό δώση.
δχ γίνοτχν ι» λί"Ό--------- - - ■
Ό $·ομός τοϋ ^
μοίΦεν 26τ3 ψ.οη
ρ
;χό}.ι; τό έ-
ό Ξ
{ Μα, αα,Εσως, μέ φωνή τ,:ομε.ρή,
ο κ:μης ει;τε «τί γ-οίό τοι>:
- -Γι
την
τόν ρώτη- ξβφν!ασμέ·«ς:
Τί σοϋ σονέδη;
.»ι λϋγίζοντάς τον, τόν άνάγκχσϊ
• α γονατιση.
, ~"<>/'■! «ί^ε τίτε ό 6χο/.ότιη:
βνβρθωμ,νβς. ΤΗταν ενα; χερα-
; ^
—Κι' ίν ήταν
«ν ό ύχοκόμης.
«-ην τη.
χρςττβτ;; της νεοτητος οί ττς 4
-είρίας «« ΐτωχοϋ αύτοϋ ν.α:ττ7·ο3
•/.ι εχαιςες μί την άθώα χάί -^
ήϊά τοο! Δέν Οά ίγής'^
^μ, χαρά όταν ·ιο] 0;χ;.
ής, ότι θά δώσης το δνομά ΪΟο]
Νέμισες λοΐχόν, ότι μ—ρνύσες ν5
9ϊ?0ής μ.3ζύ της όπως φί?6-( ^.
αύτές ζοο ξεύρβις στο Πζρί^Τ^
λάστηκες' Ό Λ»δί3 είναι ταληο;
«ίλος τή; ςίκογβνίίας μοο, ό Δα-
'ΛΙ ϋ έΌ ή ή Χ4,,
; . ί)'
'ΛΙ μοϋ έΌ-ι.κτε τη
ί
τιμτ',
ώ ν»
μ ε τη ζωή καί
το·ο είνζ·. σχ&δόν δική μ
τρόγονοί ςτο·ο δέν ζαρέδησ
το λίγο Λ^ς. 'Ρλ-ο τον εδω
ςαρά κα^ Οέλητες νά τον
τι^ΐ» "^ λοιχόν, σοϋ ■όρ
χ,αί έγ<Ό στή στρχτιωτική μ 5τ: τροτ·/χώ νά ΐοϋ τινάςτϋ λα στόν ίέρα, χχρά νά 7ε ζζρζδαίντ,ς τό λόγο σο«! Κϊί ό βΰνταγματάρχης έίγαλί ίχό την τσε'πη τού ενα Εερκττρο^ 7.7· τό στήριξε στόν κρ&ταΐΌ ~<ά γυιό ό τθ'ο. - Ώρζίο; τροφός, μά την »λτ(· θε;, φώνχςβν ό ·όχοκάμης, γιά να έζ·χ;χν·κϊττ)ώ νά χχ>τρε·ο6ώ μα χό-
:η χο·ο δέν την βίλω!
—Φτχνοον τε;ά οί φλ·02ριες τόν
ϊ'.εκοΛε μϊΐνέμενος ό χχτίρας τον
θά ΰ-οτχχθής στή θέλ"ί <ιο-ο: -'Οχι!... -'Οχι;... "Ε. λν.ζόν. -ότε » θζνε, άτ:με! "Ενζς ιτοροίίιλιτμός άντήχησε, καΐ δ ϋΓθκόμης σωρίάστ)η%« χί™, μέ τό κρανίο συντρ'.μμένο. ΆγθίτΛντί'- τόν Τθ30^θλ·.Γθ.Ο Μ - Α^τός δ άνθρωχος χρόνίϊλί την κόμη μοο, κι' έχειϊή ά?ντ/8τ,« νά έχανορΟ(·>ση τό εγ·/.λημά τοο. τον
σκοτωσ7.
Ό Δϊίίδ, όχως ήταν ΐ-σ'./.ο,
Οστερα άχό την ίηλωσι τοο^ ζοττϊ.
συνελήφθη. Μά, μετά δύομί?ε?· ο
·'.όμης, άφοϋ τα-ΛΤθχοίησε^έ/ 'Φ
V·2;
ι * >- ^ Τ Οί — ν«ί * ϊ>ν& ·ζ ^ *»» » γ* τ -*Γ
έχ:στολή στόν Κίσχ^ελέ2 τοΰ Κϊ-
έν, ϊίά τ/ν; δχοι'ας τοϋ άχεκίλ'οιττι
όλην τήν'άλη|Θε^ν έχ· της τ?*Ίι'
κης ύχί'θέσεως και την <ζΟωοοτ(τ« τοϋ Δ»ίίδ. ΚλΊ εχε-τα ψηκνηρ* Διά ττ,ς διαθήκης τοο «νονιΐι μιά γβννϊί* έχιχορήγησι ν~· ^*·" γαρίτα καΐ τής άφησε *»^^ν ,*"*?,' γο τθ'ο δχου Γ,ή τώρα μ^ζ-» Ι14 τ° χι-ιδί ττς κχΐ τόν χατέρα ΐ1? ,' οποίος είνα·. σχείόν μϊσότρελλοί *" Κζί καταλητ,Όντας ό υχ^' II ενσ&ν ίχρόσβεσε: , - Κχθώς δλέχετε, φθάνε'. ^ άτϊλ'.ος γ:ά νά β^Οίση στο^'»7,1» δλόχληρες τ>ίκογένείε; τΐμ'.ων «ν-
Θρώχων...
Γ.ΕΟΠΠΕ3 ϋΓνΛΐ.
ΣΤΛ ΧΟΡΤΑ ΤΑ
ο
θυμάοαι ίκεϊ στην έξοχή στ"
(τα χλωρά,
ΤΙ μοΰειπες μιά <ρ<Η}ά; 'Αχ! δλα τα λησμόνησες τ« (ποϋ γιά μενά 'Εδγαίναν άπ" τα χείλη σου τ (■τ1 άνθΜΓΐίένα. "Αχ! δλα τα λησμόνησί--· ι (λησμονώ , , Τι μοδει-τε; σάν καθόμασταν ΰτο Χ τ (το τό χλωρό- , τά θυιιάσαι τί ί%όμαμε στά χ«Οτ (χλωρά Μικρή μου μιά φορά; , , ^^ 'Λχ! δλα τα λησμάνηίτε:, '«' *Υω (λησμονω , ιοχο Πόσο γλυκά φιλιόμασταν στ" * (Ζάν Μορεα ας»
Κ*6ώς έχίναμε τόν καφέ μχ
μαζί) μέ τόν γέρί ΙΙ«νσ·όν στή μ>
/.ρή χλατε'« ενός χωρίου τής Νορ-
, ζνϊίας, δ σύντροΐός μο·ο μοϋ είχε:
—θά έ'χετε άκοόσει, χωρίς ίλ-
λο, νά μιλοϋν ν:ά τόν κόαητα ντέ
Φορμινί, τοΰ όχοίου δ χύργος 9*ι-
«τΐ'. κι' άχό έδω, έκεί κάτω, στήν
ίκρη τοϋ έξοχικοϋ ϊρόμου;
" —-Άν δέν ξέρετε -την τρτγική
?χ τού, άκοίστέ^ την νά σάς
τί-,ν διηγηθώ, γι«τ» είναι χολί» έν-
ςΐϊίερθ'οσα "
τρομερη
ό
ίρ
Ό κόμ*",ς, λοι~ίν, ήταν .στόν χά-
λε;;ο τού 1870 σοντχγματάρχης τού
υ 9ο; χέζικού «-οντάγα.ατος. Στή
μ,άχη τοϋ Βιτεμχοιόργ χολέμησε σάν
λ-.οντάρι. Κατά τό βράδο τίς ημέ¬
ρας έκείνης επί κεφαλής ενός λό-
>όο ~οο είγεν ά-πομείνει άχό δλό-
Χί/.ηρό τό σόνταγμά τού, ένισχοθείς
/.αί άχό α.ε>ρικοί»ς 'Αλγερινούς πυ-
ρχβολητάς, έκανβ μ,ιά ήρωίν,ή έφο-
όο εναντίον των Γερμανικών χ·ορο-
αιλϊρχίών -~οο θέριζαν τής γρ*μ·
χές μας.
Η σ^.ρο*σ!ς.ΐΛΓτ
(>· ΠερμανβΙ, ξαφνισμένο: μρ
;τήν όρμή των ίικων μας, χζράτη-
ς,αν τα κχνόνια τβ^ς κι' ηρχισαν νά
-ολεαοϋν αέ τής λόγχες. _έ μιά
ΐτιγμή, ώότόσο, δ ο^νταγματάρχης
τ;.τομ2τίτθη/<ε. "ιΕνας Πρώσσος βλέχοντάς τον νά χέ^τη κάτω, ώρ¬ μησε νά τόν τριχήση μέ την λόγχη τού, ό'ταν ό Δαδίδ, ό άφωτιωμένος λ.οχίας τ;5 ^ό,λητος, γρήγορος, σάν ίστραζη, έτςυρσδόλησε κατά τού Πρώστοο /.α; τόν σκότωσε. "Έπε;- τα. φορτώνοντας τόν τςληγωαένο κΐ>-
:ιό τού 5το!>ς ώμο;ς τοο, τόν αετέ-
φερεν &ξω άχο τό κεϊίον τής μά-
η ^
ΊΙ πληγί; τοό κόαητος ντέ Φορ-
)·.'*1 ήταν Γθβαρη. Γι' αί>τό, δτζν
!—ογράφηκεν ή εϊίήνη, ζήττχτε νά
άπθϊτρατευθΐ ί.·χ·. η?9ε κι' έγκζ-
τε<7τα(ττ;·Λεν ε»ιο στον π^ργο τοο, καίρνοντζς 'μί^ό ~ϋ καί τον άφω- τιωαένο το·ο Δαβίϊ, τόν οποίον ίέν Γθ-ελε ζεια ν ά ά·ζοχω.:·.<7θτ; καΐ τόν ;::ο"ον 5ιω;·.τε έπόχτη των άζεράν- -όν κττ)μάτιον τοο. νύτο: οί 86ο άνθρωΓθ: ήσαν κα- η·}ινκ,, διά νά σΌ'/εννοοϋντα!. Δέν υπήρξε μεταξ'ό τοι»ς οίτε ν.ύρ·.ος, ο^τε 'ύζηρέτης, κι' ήσαν πάντα ά- έ Σ-ο 1871 δ Δαί:3 ^^ντρεύθηκί :ι α:ά νέα ίπο τή Μπρετδίλ, 7χίι ΤΓ,ν τ}ξεορε τρίν ^όγη χκο τον χό- λεαο. Μά ή γ^νίίκά τοο πεθχ/ε ■/.;·Οώς εφερνε 5τόν /.ίσμο ενα -/αρ·.- τ(·;.χένο πλατματάκι στΐ όκοίο &ϊω- ϊτ> τί δν&μβ τής μητερίς τοϋ, Μαρ-
γαρίτα.
ΊΙ θλϊψις ποο έ'ννο:ωσεν δ ΔαίίΒ
γιά τδν θάνατο τής γϊναίκας το·ο
ήταν άπέρίντκ;. Ώττόσο, δλη ή ά-
γάπη τθ^ τώρα ειχε ο-ο-,'/^ντροΛγ
στδ καριτΐάζ.: τοο —κι ύ'/β. γίνϋ το
ϊό τοο.
ή Μ>ργα:ίτα έγινε 10
χρονών, ϊίταν α:ά κοκελλχ άςκλα
τρν^. ΕΙ-/ε μαλλιά χρχτί αάν τα
ττάχ'οα, ααΰρα μάτίϊ, γλυκά, σοτ)
τοϋ έλα;ίοϋ •/.αί! ενα στοματβίκ'. σάν
κεράσ·. ΤΗταν άν.όμη ψτ,λή, ϊροτί
:ή /.αι κχλοκ,ζμωμ,ένη.
Ή Μαργαρίτα ζοϋσε εότ^χ?ϊμ.έντ,
αέ τή λατΐείχ τοϋ -χχχίροι ττς, 2-
ταν, κά—>τε. Ιφτ»τε —όν —ύργο τοί
Ί'οραινί, γίά νά μείνη Ιχ,εί μερικούί
,χήνες. Ό γυιος τοϋ κόμητος, Ινΐς
δ'εφθαρμένος Π^ρισινΐς γλεντζές.
^οΰ ίέν φοβότχ,» οΰτε ττ;ν Θε6 ο5τε
τον πατέόΐα τού.
"Ενι βράϊΰ ό όποχόμης είοε την
Μαργαρίτα κα: την έρωτεόΌηκε
τΐελλά.
Άλλοίμμονο! Τάλό-;ια «ύ Πα-
Ρ'.^ίάνου τρτ> τόσο γ)^κά, ώσ"κ
^το>χή Μαργαρίτα -τϊ'ο δέν εΐχε ί
έω; τότε, παρά τα τί;ΐ!α παλλ
/ ά: ι α των τ.ιρ (χωρίον, έίωσε —ίσ-ί ■
τ' >Ίτά. εδωΐε ζκτι στούς δρκο'!
τρελλά ν.οί: ύτ
ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ
ΤΟΥ αΕ0Ρν0Ε5
σμένα κορίτσια ·πο·ο δίδουν ιτίστ! είς
τοΰς λόγοος των άθλίων.
εν/θ'.ωσε τον καρ~ό τοό
ς της, νά σχα,ρταράϊ} μέ-
σα ατά ΐπλάγχ'ί'α της, ίκετευςτε τον
ύζοκόαητα νά κρατήση το·^ λό*;ο··
τοο, καί νά τα ομολογήση δλα ;το".
τοο, ά^οτπώντας ετΐ: την
γετίν τού γ ι ά τό γχ.λθ τοος
Ό 7.0-μτ,ς, ι'ν^ρωτης τίακς, -ριλος
τν3 χατέρα της, οεν 'Β άρνιόταν
νά την ζάζχ,.
Σέ ολες όμως της ικεΐίες της
ό ύ—-κόμν,ς τής άχχντοόσε ^ώς Οά
ΐίλεζε άργότερα... Τής ειζε νά φύ·
γτ) μ»ζ·ό τοο, νά ψτ^ άπό τό πά
τ?!·λό τοο οχίτι κ-.' Ιχϋτα, ίταν θά
γεν·«ιΰ7ε, νά ξανχ/ορί·— καί νά -α
ροΐίστ] ϊύτος ό :ίί στό
σ«, έκείνη ςαινόταν σάν νά εδγαΐνς
άτο κάχοιο όνειρο. Άνησοχύντας
γιά την κατάστασιν της ό χατέρας
της. φώναξε γιχτρό δ δχοϊος, άμα
την έξέτασε,^ μάντεψε την κχτά-
στασί τη;, αά δέν ετόλμησε ν ά χή
τίχοτε στόν χχτέρα της.
II
ΤΖΙΛΝΤΑ ΓΚΡΑΙΙΙ, ΧΟ-
ΡΕΥΤΡΙΑ ΤΟΥ ΜΙΙΡΟΝΤ-
ΓΟΥΛΙΗ, ΕΙΣ ΓΡΑΦΙΚΗΝ
ΣΤΑΣΙΝ.
χίτ! σο·ο
αύτό.
Ξαναγίριτε στο
μο·ο φίλΐ^ 7.2Ϊ
σο·ο, γι»π δέν
γιά τον οτιμο τ,ώ μάς ΐ
θά τον κχ^ονίσω έγώ... τ^
(>ώση την άτιμία τοο.. είί
άλ>ίβνό τοο!
"Οσο
έχανορ-
άλλως,
Την αλλη^μέρα ό κάμης έφν/ί
για τέ Παρίσ!, άχό τό όζοίο γό-
τθο
στο 7.:ε5άτ!. Την άλλη μέοα «ίχε'^'·1 £"ϊ-.·άτο τού.
ί λντί μεσα είς ι Μόλ-ς ε!:ε τό ?!λο της, τό χρό
τό
στόν τ:λ
«λ» τλ
τίρα τοο...
ΊΙ Μαρ-'αρίτα ά-άνττ,τ* αέ /λ-
τηγορηματική άρντχτ: σ' όλες αό
τές τής δζοχτες ιτροτάσε'.ς τού.
Τότ* ό ύτκκόμτ,ς 4εν ςχ^αοάνην.·
πειά. ΊΙ νέα εψαξε νά τον β,ρή, μά
έμα&ε πώ? είχε ξαναγ'ορίτει ττό
Πβρίσι.
'Αμέσως ή φτωχή κόρη γύρ:5ί
στο σχίτι έ-Αμηϊ-ενισμέντ). νοιώβον-
τας καλά τώρα ολη την εκτΛσι τοϋ
ο-ίάλματός της...
Ό Δαί'-ϊ παρετηρηίεν ΰστερί
υπό ολίγον χ,Λ'ρό, 2τ: τ: ν.«η το
ήταν τςάντ.* ζολο 6λιμ;ι.έντ}. Το βρά-
3ο, σάν έγ-όριζΐ άπό τή ΐοολί'.ί τοο,
την ύρίτ*.-. μέ τα μ.άτ:α κόκκινο1
ί^ο τα ϊά/.ροα κα: βτ^ν τής μ:λο5-
λΐες χρθ5;λ«;€·ς, οτ: ·.- 7,ίρη το'θ τοό δώση.
δχ γίνοτχν ι» λί"Ό--------- - - ■
Ό $·ομός τοϋ ^
μοίΦεν 26τ3 ψ.οη
ρ
;χό}.ι; τό έ-
ό Ξ
{ Μα, αα,Εσως, μέ φωνή τ,:ομε.ρή,
ο κ:μης ει;τε «τί γ-οίό τοι>:
- -Γι
την
τόν ρώτη- ξβφν!ασμέ·«ς:
Τί σοϋ σονέδη;
.»ι λϋγίζοντάς τον, τόν άνάγκχσϊ
• α γονατιση.
, ~"<>/'■! «ί^ε τίτε ό 6χο/.ότιη:
βνβρθωμ,νβς. ΤΗταν ενα; χερα-
; ^
—Κι' ίν ήταν
«ν ό ύχοκόμης.
«-ην τη.
χρςττβτ;; της νεοτητος οί ττς 4
-είρίας «« ΐτωχοϋ αύτοϋ ν.α:ττ7·ο3
•/.ι εχαιςες μί την άθώα χάί -^
ήϊά τοο! Δέν Οά ίγής'^
^μ, χαρά όταν ·ιο] 0;χ;.
ής, ότι θά δώσης το δνομά ΪΟο]
Νέμισες λοΐχόν, ότι μ—ρνύσες ν5
9ϊ?0ής μ.3ζύ της όπως φί?6-( ^.
αύτές ζοο ξεύρβις στο Πζρί^Τ^
λάστηκες' Ό Λ»δί3 είναι ταληο;
«ίλος τή; ςίκογβνίίας μοο, ό Δα-
'ΛΙ ϋ έΌ ή ή Χ4,,
; . ί)'
'ΛΙ μοϋ έΌ-ι.κτε τη
ί
τιμτ',
ώ ν»
μ ε τη ζωή καί
το·ο είνζ·. σχ&δόν δική μ
τρόγονοί ςτο·ο δέν ζαρέδησ
το λίγο Λ^ς. 'Ρλ-ο τον εδω
ςαρά κα^ Οέλητες νά τον
τι^ΐ» "^ λοιχόν, σοϋ ■όρ
χ,αί έγ<Ό στή στρχτιωτική μ 5τ: τροτ·/χώ νά ΐοϋ τινάςτϋ λα στόν ίέρα, χχρά νά 7ε ζζρζδαίντ,ς τό λόγο σο«! Κϊί ό βΰνταγματάρχης έίγαλί ίχό την τσε'πη τού ενα Εερκττρο^ 7.7· τό στήριξε στόν κρ&ταΐΌ ~<ά γυιό ό τθ'ο. - Ώρζίο; τροφός, μά την »λτ(· θε;, φώνχςβν ό ·όχοκάμης, γιά να έζ·χ;χν·κϊττ)ώ νά χχ>τρε·ο6ώ μα χό-
:η χο·ο δέν την βίλω!
—Φτχνοον τε;ά οί φλ·02ριες τόν
ϊ'.εκοΛε μϊΐνέμενος ό χχτίρας τον
θά ΰ-οτχχθής στή θέλ"ί <ιο-ο: -'Οχι!... -'Οχι;... "Ε. λν.ζόν. -ότε » θζνε, άτ:με! "Ενζς ιτοροίίιλιτμός άντήχησε, καΐ δ ϋΓθκόμης σωρίάστ)η%« χί™, μέ τό κρανίο συντρ'.μμένο. ΆγθίτΛντί'- τόν Τθ30^θλ·.Γθ.Ο Μ - Α^τός δ άνθρωχος χρόνίϊλί την κόμη μοο, κι' έχειϊή ά?ντ/8τ,« νά έχανορΟ(·>ση τό εγ·/.λημά τοο. τον
σκοτωσ7.
Ό Δϊίίδ, όχως ήταν ΐ-σ'./.ο,
Οστερα άχό την ίηλωσι τοο^ ζοττϊ.
συνελήφθη. Μά, μετά δύομί?ε?· ο
·'.όμης, άφοϋ τα-ΛΤθχοίησε^έ/ 'Φ
V·2;
ι * >- ^ Τ Οί — ν«ί * ϊ>ν& ·ζ ^ *»» » γ* τ -*Γ
έχ:στολή στόν Κίσχ^ελέ2 τοΰ Κϊ-
έν, ϊίά τ/ν; δχοι'ας τοϋ άχεκίλ'οιττι
όλην τήν'άλη|Θε^ν έχ· της τ?*Ίι'
κης ύχί'θέσεως και την <ζΟωοοτ(τ« τοϋ Δ»ίίδ. ΚλΊ εχε-τα ψηκνηρ* Διά ττ,ς διαθήκης τοο «νονιΐι μιά γβννϊί* έχιχορήγησι ν~· ^*·" γαρίτα καΐ τής άφησε *»^^ν ,*"*?,' γο τθ'ο δχου Γ,ή τώρα μ^ζ-» Ι14 τ° χι-ιδί ττς κχΐ τόν χατέρα ΐ1? ,' οποίος είνα·. σχείόν μϊσότρελλοί *" Κζί καταλητ,Όντας ό υχ^' II ενσ&ν ίχρόσβεσε: , - Κχθώς δλέχετε, φθάνε'. ^ άτϊλ'.ος γ:ά νά β^Οίση στο^'»7,1» δλόχληρες τ>ίκογένείε; τΐμ'.ων «ν-
Θρώχων...
Γ.ΕΟΠΠΕ3 ϋΓνΛΐ.
ΣΤΛ ΧΟΡΤΑ ΤΑ
ο
θυμάοαι ίκεϊ στην έξοχή στ"
(τα χλωρά,
ΤΙ μοΰειπες μιά <ρ<Η}ά; 'Αχ! δλα τα λησμόνησες τ« (ποϋ γιά μενά 'Εδγαίναν άπ" τα χείλη σου τ (■τ1 άνθΜΓΐίένα. "Αχ! δλα τα λησμόνησί--· ι (λησμονώ , , Τι μοδει-τε; σάν καθόμασταν ΰτο Χ τ (το τό χλωρό- , τά θυιιάσαι τί ί%όμαμε στά χ«Οτ (χλωρά Μικρή μου μιά φορά; , , ^^ 'Λχ! δλα τα λησμάνηίτε:, '«' *Υω (λησμονω , ιοχο Πόσο γλυκά φιλιόμασταν στ" * (Ζάν Μορεα ας»
»ΜΚΡ1 ΚΜ1'Ξ> ΚΥΡΙΛΚΗ. .·4 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ,
1929.
ϊ
ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΤΟ ΧΑΤΔ€ΥγΛΑ
£ΝΤΟΞ Τ9Ν
ΕΡΑ5ΙΤΟΙΗ
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ
^ ΤΗΣ ΙεΟΛΕΠΣ ΑΥΝΝ, ΘΕΛηΝ Ν Α ΣΤΑΜΑΤΗΣΗ ΤΗΝ ΣΥΝΗΘΕΙΑΝ ΤΟΥ ΧΑΊ'ΔΕΥΙτΙΑΤΟΣ ΕΝΊΌΣ Τ«Ν
ΣΤΑΜΑΤΗΜΕΝβΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΠΝ, ΔΙΕΤΑΞΕ ΤΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ Ν' ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΕΙΣ
ΑΥΤΟΝ ΤΟΥΣ ΑΡ1ΘΜΟΥΣ Τ«Ν ΤΟΙΟΥΤΩΝ ΑΥΤΟ ΚΙΝΗΤΩΝ, ΟΠΩΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΗ ΕΙΣ ΤΑΣ
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ- ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ 3 ΓΥΝΑ ΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΝ ΤΑΞΕ&Ν.
δτοι· υ
ί· το
χ
ρίσρον δρόμον,
ίς την οικίαν, έν
ΐός
τα
του
χαϊδει<ό}»ενα ζεύγιι. νά σημειώνιι ]θιτ,'ατίρα του τόν άοιθιιόν τοΰ αυτοη ίζ ί ί άριθμ01 ί τών ο^νοφιλεστέιρων μαθητριων τής άνωτάτης τάξεως τοΰ Γυμνα- σίου «Τζώρτζ Ούάσιγκτων», έρω- νεαι είχον σιτναναστροφήν. II ρύ | τηθεΐσα διά τ^ν Ιδέαν τοΰ Δημάρ- ίΧΖ$% «Λβιάς έποχης, νωρίς νά γνωρίζη ακριβώς πον έ- 5Ζα'ινΕ, τό νά οδηγή κανεις μ* ίνχέοι ήτο :ήτημα γενικόν ενδια- φέροντος. 'Η/θΐ τότε τό αυτοκίνητον με ,ί,ν γκαζολίνην. Μόνον τού καί αύ- χοδενέπήναινενείίτόσπιτικαιη ίιοίχησί: τού με εν γβοι παντστε ,',το Μΐκίνδυνος. Είναι τωρα οπο¬ ίον ϋν ή Άτραπός των Εραστων ί5.(ος αιφνιδίως ιιετετράπη είς _τε νωΐών τή; Γκαζολίνης — με εν οιαιιατημίνΌν αύτΦανητσν κατω απο"έκαστον σκιαρόν οένδρον; 'Αλλ' αίφνης έ.ταοουσιάσθησαν χά μ&η έκεϊνα τής παλαιοτέρας γενεά; — των οποίων τα ψαοά γένεια διέψευδον τό γεγονος ότι ίοως /αί αύτοι συνήθιζον νά άφι- νούν τόν ψαρήν νά ευρίσκη τόν πρός την οικίαν δρόμον χωρίς 6οή- θειαν. Οί άνθρωποι αύτοι απεφάσισαν νά έςα/οντίσουν δχληράν λάμψιν ίίς τα μάτια των νεαρών έρωτιδέ- ων ν,άτω άπό την φιλλνραν. Καί τί είδον; Νεαροΰς έρωτιδεΐς κρα¬ τούντα; τάς χείρας αλλήλων, δί- δοντα; ύποσχεσεις ξρωτος, τιμής •/αί νπακοής — ακριβώς ώς συνή¬ θιζον νά πρό—συν πρό ολίγων δε- καετηρίδων υπό τα κροταλίσματα των δπλων τού γέρω - ψαρή επί τού γνωστοΰ πρός τόν οίκον δρό- μου. ^ Αυτό πρέπει νά παύση! νΕκρα- ξαν αί δσιαι Μαρίαι. «Τό σταμα- τημένον αυτοκίνητον είναι κοινωνν κος κίνδυνος». Καί οί πολιότριχες γέροηε; εαειναν αγρνπνοι νύκ¬ τα; ολοκλήρους σκεπτόμενοι τρό¬ πον; καί ιιεσα πρός σοχρρονισμόν των νεαοών εΉχστών τον αοιθιιον τού αυτοκίνητον και μπρίτζ εί; μίαν <ρ:λικήν οικίαν, ΕΙ; ν άτόν στίλλη πρός αυτόν. Καί οί |τήν διπλανήν οικίαν οί νέοι καί αί /./>.£.·»'· ..-'—: -·ιλ ν......--'· ■ φ^ συΛΧΙναοτροφήν. Πρύ
οικίας ήτο μακρά σειρά τοι-Ιχον Μπάονερ είπε: «Δέν την έγ-
Λοα νέ, Οα αν-! τητιχων αντοκινήτων. Ό πατήιπϊκοίνω καθόλον, διότι είναι άνόη-
Καί
άντίδοτον
δου-
ανθρί.)-
νΐ ένδέ-
κατα την διαταγήν τοϋ Δτμιάρχου-1 "Οταν έξτ'λθον πρρί τό μεσονΐ-ι χεται νά λάβη άριθμσνς αύτσ/.ινή-
Θα είναι ή διαταγή του «ποτε-' κτιο>', ό πατήρ έβάιδισε πρός τό Ι τ(ι>ν έντελόό; άθοχυν ζευγών /αί θά
λεσματική όσον καί ή άπαγόρρνΗτί;' αυτοκίνητον τοι·, τύ οποίον ήτο έ-1 ήτο άδικώτατον νά ύποστοϋν οί
τού τό παρελθόν θέοος εναντίον φωδιασιιένον δΓ αύτομάτου ήλεκ- τοιούτοι ένόχλι,Όΐν καί προσβολήν»,
τών γν^ινών κνι,μών; | τρικ,Γ,ς; λι·χνί.ας άνα.ττοι>ση; δταν 'Κροπηθεΐσα «ν θά εγίνετο κατα-
δότπα χάριν τοΰ Αί^ιάρχου τή;
πόλεως Λΰνν έν περιπτο'χΐει καθ"
ην θά δ.έμενεν έκεϊ, ή ιδία άπήν-
νινήτον ούγί εν, άλλά 8ιν> έρωτικιΊ | τησεν άρνητικώς.
Ή κ. Σέσιλ Σιοΰερ, έπιφανής
δικηγόρος έν Νέα Ύόρκτ» ερωτιι-1
θεΐσα «ν θά ήθελε νά γίνη καταδό-
Κατά τό παρελθόν θέρος, δταν ήί^Υ"0 ^ ^Ό"- "ίΙνοιξε λοιπον
τνίη τίήν νι«ι«7«. .^«μι/7», οί« .^.-Ιτην θύοαν καί ποό; ιιεγά/.ην εκ-
μανία των
ςιει'·ση την χώο<ΐν, ό λήααρχος μεγά>.ην Η·
ΰ
πεν δτι θά
.τάσαν κόρην
ί θά έδί
μρ ρη
άνω τολ' 12 έτών, ή όποία θά έδεί-
νννε τα ήλιοκαμενα γόλ'ατα δΓ}ΐΓ-
σία. Φαίνεται δτι τα λαγωνικά τοϋ
ή , ρ
Ιευγάρια. ΤΗσαν τα κε-ρίτσια τοΰ
διπλανόν- γείτονος: αέ τούς φοιτη-
τάς έραστά; των.
Τό "«εγονός έκεΐνο ιίοκεο'ε νά
»_..· „ ϊλ - '·- - - Ι ιο ■"εγονΌς εχ-εινο κοκεσε ναι τοια ναοιν τη;
Δήμαρχον οεν εινον οξειαν οοασιν » « ^" > « ■ *..« - τ/ΐί?~ · -
ν «7^ 'χ' « ν - " - "ειση την γειτονιαν ότι «το να<οε- «Βεβαίως ο νηϊ ΟΡν ιιηιη·«ίντπ υ<ι Λιπνπινηιιν «ν! ·■.■.'. .'·-'.. . -' - Ήχστών. Δέν είναι γνωστόν πόσας άν- ™υ; νύκτα; διήλθεν εως ότου νά ίί'θίΐ τ6 φάρμακον τού ό Δημαρ- χο; Ράλφ 2. Μπάουερ τού Αύνν, τη; Μασσαχονσέττης. , .'Λλλά μίαν ημέραν δχι πρό πολ- Μ«ν μηνών, ό Δήμαρχο; Μπάον- £Ρ ανεκοίνωσεν δτι επί τέλους εύρε τρόπον δπως καταργτ')σΐ1 τα χαί. ,-ατα εντ°; των σταματιιαένων αυτοκίνητον. Ό Μπάουερ είχεν ά- να*αΛιψη δτι ό άν&ρωπος όστι; ^οιφερεται είς τονς' δημοσίονς ορομους μεταχειοιζόμενο; τό αΰ- τοκινητον τού χάριν των τυχαίων ««Λατων, είναι πράγματι έπικίν- Γ^',Αι έφημερίδες είναι γεμά- •ται α~ οναματα άτυχών κοριτσιών |" °·!οι« ανοήτως έδέχθησάν ν' ά- θονν εις αύτοκίνητα άγνάχττων ων χάριν περιπάτου καί έ- ^ τόν ναΰλόν των μέ ά- *>»σΐα φιλήματα.
Ο λαμπρός λοιπον αύτός Δή-
χ<ϋ'ε^ητιΊσεν ά"0 τάς γυναίκας νά ύποστηρίξουν την τών ^^ κατά δ*° καί δέν ηδύναντο νά διακρίνουν άν μία νέα ϊφόρει κάλτσε; ΰ δχι. "I- σα*ς πάλιν ^.αι αί γυναϊκες ύπέ- εις τ'ν διαταγήν καί έφό- ρκά/.τσε^. "Οπως καί αν έχη, εως τιόοα μόνον μία σί'λληψι; έση- μεΐ(ό&η είς τα άρχεΐα τής άστννο- μίας διά «",'υμνάς κνήμα;». Πρό τίνων μηνων εν άριστσκ'ια- τικονΛροάστειον τής Φιλαδε/.(ρείας είνε καταλ)κν-θι| υπό της έπιδιμιίας τοϋ «σταιιατΐΗΐενοχ' αυτοκίνητον». Αί οικίαι είναι έχ.τισμιναι εί; ά- πόστασιν εκ τοϋ δρόμον καί οί ε- νοικοι ίινχιν/λοϋντο διαρκώς έκ τής σειράς τών αύτακινήτων. άτινα ή¬ σαν σταματημένα κατά ιιήκο; τοΰ δοόμου καθ" όλην την νύκτα καί μετά τα έ|ηι·εοώματα. Τό πράγιια άνεφέρΰιι είς τ«ν άστυνο|ΐίαΛ', ίι ό.τοία επεχείρησα νά καθαρίση τοί»ς δρό<ΐονς χώοιν τών κατοίκων. Άπεκιχλύφθιι τοτε ότι οί παραβάται τών σηιιατίον «απαγορεύεται τό σταμάτημα» δίν ίίσαν παρά αντά τα τέκνα των πα- οαπονοΐ'ΐιενων νθΛ'έων, τα όποϊα έπιστρέφοντα άπό τάς σνναναστρο- Γ-άς, έσταμάτων τα αύτοκίνητα Ι άζ ογι. κ ;, απήντησε: Αν έφρύνονν μα μέσα είς τό σταιΐατημενον αν- ίίτι μέσα εί; ίν σταματι^ιένον αύ- τσ/.ίνητον» δέν ήτο εγ#ι/.ηιια. Π οί-1 τοκίνητον εγίνετο κάτι'τι παοάνο- ο; ήθελε νά ίδη τόν υϊόν τού ή τί)ν ι μόν, θά τό άνεφίρον είς τόν πλη- θυγατέοα τον· συρομένοΐ1; είς τό σίον άστυφΰλακα, όστις είναι ίπι- νυκτερινόν δικαστι'ιριον επί κατη- γορία άτακτον διαγωγής; Τρείς Λΐαραί γυναίκας, άντι- .τροσοττενουσαι τρείς διαφάοονς τάξεις ήρωττ|θΐ)σαν τί φρονοίν διά την Ιδέαν τοΰ Δήμαρχον Μπά- ουεο. Ή Μαξίν Λουΐζ Ζέρχβο μία έκ σιχιω; έντεταλιιίνος όπως έπιολέ- πτ) την τάξιν. Λέν φρονώ δτι ό κα¬ θείς ϊ'χει καθήκον νά άναμιγνΰΓται είς την προσωπικήν ελευθερίαν τοΰ άλ>.ου. Θά αφηνον τόν άστνφν-
λακα νά πράξ" δ,τι έκεΐνος έθείό-
οει ώς κα/Αίτεοον έν χγ έκτελέσει
τ<7>ν καθιικόνηον τού." Ή μετατρο-1 | ί—
άς, έσταμω η
των ν.αί ειιενον Ικεϊ κουβεντιάζον-
τα επί ώρας προτοΰ νά άποσΐΌ-
θοϋν ·£αό τίνν' πατρικυν στέγην.
Τό πραγμα έφθασεν εί; τό οί-
κοον άί»τον, δταν είς πατι'ϊί) ιιέ την
Ή Μαρή Κάνγονεν, ήθοποιός, ή ό
ποία κατακρίνη τόν Δήμαρχον κ.
Μ
Ο Δημαρχος Ράλφ Σ. Μπάουερ, τής
τόλεως Λύνν, της Μασσαχουσέττης,
όστις θέλει νά σταματήση τό χάιδευίΐα
οσάκις άνθρωπός τις
τού
εί -;
τίώ?ς
φέρη
ν
του
«διά νά τάς
ς των- ν' άρ
Ρόσκλη«ιν καί να έν-
τόν νοϋν των τόν ά-
ύ κα νά
ε1ς
1929.
ϊ
ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΤΟ ΧΑΤΔ€ΥγΛΑ
£ΝΤΟΞ Τ9Ν
ΕΡΑ5ΙΤΟΙΗ
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΝ
^ ΤΗΣ ΙεΟΛΕΠΣ ΑΥΝΝ, ΘΕΛηΝ Ν Α ΣΤΑΜΑΤΗΣΗ ΤΗΝ ΣΥΝΗΘΕΙΑΝ ΤΟΥ ΧΑΊ'ΔΕΥΙτΙΑΤΟΣ ΕΝΊΌΣ Τ«Ν
ΣΤΑΜΑΤΗΜΕΝβΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΠΝ, ΔΙΕΤΑΞΕ ΤΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ Ν' ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΕΙΣ
ΑΥΤΟΝ ΤΟΥΣ ΑΡ1ΘΜΟΥΣ Τ«Ν ΤΟΙΟΥΤΩΝ ΑΥΤΟ ΚΙΝΗΤΩΝ, ΟΠΩΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΗ ΕΙΣ ΤΑΣ
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ- ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ 3 ΓΥΝΑ ΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΝ ΤΑΞΕ&Ν.
δτοι· υ
ί· το
χ
ρίσρον δρόμον,
ίς την οικίαν, έν
ΐός
τα
του
χαϊδει<ό}»ενα ζεύγιι. νά σημειώνιι ]θιτ,'ατίρα του τόν άοιθιιόν τοΰ αυτοη ίζ ί ί άριθμ01 ί τών ο^νοφιλεστέιρων μαθητριων τής άνωτάτης τάξεως τοΰ Γυμνα- σίου «Τζώρτζ Ούάσιγκτων», έρω- νεαι είχον σιτναναστροφήν. II ρύ | τηθεΐσα διά τ^ν Ιδέαν τοΰ Δημάρ- ίΧΖ$% «Λβιάς έποχης, νωρίς νά γνωρίζη ακριβώς πον έ- 5Ζα'ινΕ, τό νά οδηγή κανεις μ* ίνχέοι ήτο :ήτημα γενικόν ενδια- φέροντος. 'Η/θΐ τότε τό αυτοκίνητον με ,ί,ν γκαζολίνην. Μόνον τού καί αύ- χοδενέπήναινενείίτόσπιτικαιη ίιοίχησί: τού με εν γβοι παντστε ,',το Μΐκίνδυνος. Είναι τωρα οπο¬ ίον ϋν ή Άτραπός των Εραστων ί5.(ος αιφνιδίως ιιετετράπη είς _τε νωΐών τή; Γκαζολίνης — με εν οιαιιατημίνΌν αύτΦανητσν κατω απο"έκαστον σκιαρόν οένδρον; 'Αλλ' αίφνης έ.ταοουσιάσθησαν χά μ&η έκεϊνα τής παλαιοτέρας γενεά; — των οποίων τα ψαοά γένεια διέψευδον τό γεγονος ότι ίοως /αί αύτοι συνήθιζον νά άφι- νούν τόν ψαρήν νά ευρίσκη τόν πρός την οικίαν δρόμον χωρίς 6οή- θειαν. Οί άνθρωποι αύτοι απεφάσισαν νά έςα/οντίσουν δχληράν λάμψιν ίίς τα μάτια των νεαρών έρωτιδέ- ων ν,άτω άπό την φιλλνραν. Καί τί είδον; Νεαροΰς έρωτιδεΐς κρα¬ τούντα; τάς χείρας αλλήλων, δί- δοντα; ύποσχεσεις ξρωτος, τιμής •/αί νπακοής — ακριβώς ώς συνή¬ θιζον νά πρό—συν πρό ολίγων δε- καετηρίδων υπό τα κροταλίσματα των δπλων τού γέρω - ψαρή επί τού γνωστοΰ πρός τόν οίκον δρό- μου. ^ Αυτό πρέπει νά παύση! νΕκρα- ξαν αί δσιαι Μαρίαι. «Τό σταμα- τημένον αυτοκίνητον είναι κοινωνν κος κίνδυνος». Καί οί πολιότριχες γέροηε; εαειναν αγρνπνοι νύκ¬ τα; ολοκλήρους σκεπτόμενοι τρό¬ πον; καί ιιεσα πρός σοχρρονισμόν των νεαοών εΉχστών τον αοιθιιον τού αυτοκίνητον και μπρίτζ εί; μίαν <ρ:λικήν οικίαν, ΕΙ; ν άτόν στίλλη πρός αυτόν. Καί οί |τήν διπλανήν οικίαν οί νέοι καί αί /./>.£.·»'· ..-'—: -·ιλ ν......--'· ■ φ^ συΛΧΙναοτροφήν. Πρύ
οικίας ήτο μακρά σειρά τοι-Ιχον Μπάονερ είπε: «Δέν την έγ-
Λοα νέ, Οα αν-! τητιχων αντοκινήτων. Ό πατήιπϊκοίνω καθόλον, διότι είναι άνόη-
Καί
άντίδοτον
δου-
ανθρί.)-
νΐ ένδέ-
κατα την διαταγήν τοϋ Δτμιάρχου-1 "Οταν έξτ'λθον πρρί τό μεσονΐ-ι χεται νά λάβη άριθμσνς αύτσ/.ινή-
Θα είναι ή διαταγή του «ποτε-' κτιο>', ό πατήρ έβάιδισε πρός τό Ι τ(ι>ν έντελόό; άθοχυν ζευγών /αί θά
λεσματική όσον καί ή άπαγόρρνΗτί;' αυτοκίνητον τοι·, τύ οποίον ήτο έ-1 ήτο άδικώτατον νά ύποστοϋν οί
τού τό παρελθόν θέοος εναντίον φωδιασιιένον δΓ αύτομάτου ήλεκ- τοιούτοι ένόχλι,Όΐν καί προσβολήν»,
τών γν^ινών κνι,μών; | τρικ,Γ,ς; λι·χνί.ας άνα.ττοι>ση; δταν 'Κροπηθεΐσα «ν θά εγίνετο κατα-
δότπα χάριν τοΰ Αί^ιάρχου τή;
πόλεως Λΰνν έν περιπτο'χΐει καθ"
ην θά δ.έμενεν έκεϊ, ή ιδία άπήν-
νινήτον ούγί εν, άλλά 8ιν> έρωτικιΊ | τησεν άρνητικώς.
Ή κ. Σέσιλ Σιοΰερ, έπιφανής
δικηγόρος έν Νέα Ύόρκτ» ερωτιι-1
θεΐσα «ν θά ήθελε νά γίνη καταδό-
Κατά τό παρελθόν θέρος, δταν ήί^Υ"0 ^ ^Ό"- "ίΙνοιξε λοιπον
τνίη τίήν νι«ι«7«. .^«μι/7», οί« .^.-Ιτην θύοαν καί ποό; ιιεγά/.ην εκ-
μανία των
ςιει'·ση την χώο<ΐν, ό λήααρχος μεγά>.ην Η·
ΰ
πεν δτι θά
.τάσαν κόρην
ί θά έδί
μρ ρη
άνω τολ' 12 έτών, ή όποία θά έδεί-
νννε τα ήλιοκαμενα γόλ'ατα δΓ}ΐΓ-
σία. Φαίνεται δτι τα λαγωνικά τοϋ
ή , ρ
Ιευγάρια. ΤΗσαν τα κε-ρίτσια τοΰ
διπλανόν- γείτονος: αέ τούς φοιτη-
τάς έραστά; των.
Τό "«εγονός έκεΐνο ιίοκεο'ε νά
»_..· „ ϊλ - '·- - - Ι ιο ■"εγονΌς εχ-εινο κοκεσε ναι τοια ναοιν τη;
Δήμαρχον οεν εινον οξειαν οοασιν » « ^" > « ■ *..« - τ/ΐί?~ · -
ν «7^ 'χ' « ν - " - "ειση την γειτονιαν ότι «το να<οε- «Βεβαίως ο νηϊ ΟΡν ιιηιη·«ίντπ υ<ι Λιπνπινηιιν «ν! ·■.■.'. .'·-'.. . -' - Ήχστών. Δέν είναι γνωστόν πόσας άν- ™υ; νύκτα; διήλθεν εως ότου νά ίί'θίΐ τ6 φάρμακον τού ό Δημαρ- χο; Ράλφ 2. Μπάουερ τού Αύνν, τη; Μασσαχονσέττης. , .'Λλλά μίαν ημέραν δχι πρό πολ- Μ«ν μηνών, ό Δήμαρχο; Μπάον- £Ρ ανεκοίνωσεν δτι επί τέλους εύρε τρόπον δπως καταργτ')σΐ1 τα χαί. ,-ατα εντ°; των σταματιιαένων αυτοκίνητον. Ό Μπάουερ είχεν ά- να*αΛιψη δτι ό άν&ρωπος όστι; ^οιφερεται είς τονς' δημοσίονς ορομους μεταχειοιζόμενο; τό αΰ- τοκινητον τού χάριν των τυχαίων ««Λατων, είναι πράγματι έπικίν- Γ^',Αι έφημερίδες είναι γεμά- •ται α~ οναματα άτυχών κοριτσιών |" °·!οι« ανοήτως έδέχθησάν ν' ά- θονν εις αύτοκίνητα άγνάχττων ων χάριν περιπάτου καί έ- ^ τόν ναΰλόν των μέ ά- *>»σΐα φιλήματα.
Ο λαμπρός λοιπον αύτός Δή-
χ<ϋ'ε^ητιΊσεν ά"0 τάς γυναίκας νά ύποστηρίξουν την τών ^^ κατά δ*° καί δέν ηδύναντο νά διακρίνουν άν μία νέα ϊφόρει κάλτσε; ΰ δχι. "I- σα*ς πάλιν ^.αι αί γυναϊκες ύπέ- εις τ'ν διαταγήν καί έφό- ρκά/.τσε^. "Οπως καί αν έχη, εως τιόοα μόνον μία σί'λληψι; έση- μεΐ(ό&η είς τα άρχεΐα τής άστννο- μίας διά «",'υμνάς κνήμα;». Πρό τίνων μηνων εν άριστσκ'ια- τικονΛροάστειον τής Φιλαδε/.(ρείας είνε καταλ)κν-θι| υπό της έπιδιμιίας τοϋ «σταιιατΐΗΐενοχ' αυτοκίνητον». Αί οικίαι είναι έχ.τισμιναι εί; ά- πόστασιν εκ τοϋ δρόμον καί οί ε- νοικοι ίινχιν/λοϋντο διαρκώς έκ τής σειράς τών αύτακινήτων. άτινα ή¬ σαν σταματημένα κατά ιιήκο; τοΰ δοόμου καθ" όλην την νύκτα καί μετά τα έ|ηι·εοώματα. Τό πράγιια άνεφέρΰιι είς τ«ν άστυνο|ΐίαΛ', ίι ό.τοία επεχείρησα νά καθαρίση τοί»ς δρό<ΐονς χώοιν τών κατοίκων. Άπεκιχλύφθιι τοτε ότι οί παραβάται τών σηιιατίον «απαγορεύεται τό σταμάτημα» δίν ίίσαν παρά αντά τα τέκνα των πα- οαπονοΐ'ΐιενων νθΛ'έων, τα όποϊα έπιστρέφοντα άπό τάς σνναναστρο- Γ-άς, έσταμάτων τα αύτοκίνητα Ι άζ ογι. κ ;, απήντησε: Αν έφρύνονν μα μέσα είς τό σταιΐατημενον αν- ίίτι μέσα εί; ίν σταματι^ιένον αύ- τσ/.ίνητον» δέν ήτο εγ#ι/.ηιια. Π οί-1 τοκίνητον εγίνετο κάτι'τι παοάνο- ο; ήθελε νά ίδη τόν υϊόν τού ή τί)ν ι μόν, θά τό άνεφίρον είς τόν πλη- θυγατέοα τον· συρομένοΐ1; είς τό σίον άστυφΰλακα, όστις είναι ίπι- νυκτερινόν δικαστι'ιριον επί κατη- γορία άτακτον διαγωγής; Τρείς Λΐαραί γυναίκας, άντι- .τροσοττενουσαι τρείς διαφάοονς τάξεις ήρωττ|θΐ)σαν τί φρονοίν διά την Ιδέαν τοΰ Δήμαρχον Μπά- ουεο. Ή Μαξίν Λουΐζ Ζέρχβο μία έκ σιχιω; έντεταλιιίνος όπως έπιολέ- πτ) την τάξιν. Λέν φρονώ δτι ό κα¬ θείς ϊ'χει καθήκον νά άναμιγνΰΓται είς την προσωπικήν ελευθερίαν τοΰ άλ>.ου. Θά αφηνον τόν άστνφν-
λακα νά πράξ" δ,τι έκεΐνος έθείό-
οει ώς κα/Αίτεοον έν χγ έκτελέσει
τ<7>ν καθιικόνηον τού." Ή μετατρο-1 | ί—
άς, έσταμω η
των ν.αί ειιενον Ικεϊ κουβεντιάζον-
τα επί ώρας προτοΰ νά άποσΐΌ-
θοϋν ·£αό τίνν' πατρικυν στέγην.
Τό πραγμα έφθασεν εί; τό οί-
κοον άί»τον, δταν είς πατι'ϊί) ιιέ την
Ή Μαρή Κάνγονεν, ήθοποιός, ή ό
ποία κατακρίνη τόν Δήμαρχον κ.
Μ
Ο Δημαρχος Ράλφ Σ. Μπάουερ, τής
τόλεως Λύνν, της Μασσαχουσέττης,
όστις θέλει νά σταματήση τό χάιδευίΐα
οσάκις άνθρωπός τις
τού
εί -;
τίώ?ς
φέρη
ν
του
«διά νά τάς
ς των- ν' άρ
Ρόσκλη«ιν καί να έν-
τόν νοϋν των τόν ά-
ύ κα νά
ε1ς
V
νά
γπορτίλιχι τοιούτου εϊδονς.
πή δλων των γνναικών είς μυστι¬
κόν»; άστννόμους είναι άί^όκοτον.
τών χαϊδενομένων
ή
σταιιατημένων αϋτοκινή-
τ(ιτν θά- τοΰς κά(.ιη απλώς νά ύπά-
γοι·ν εις καποιο κρυοχότερον καί
ίσα>; έπικινδι»νότερον μέρος. Πλεί¬
σται άδικίαι θά έςτακολοιτθήσουν
την εφαρμογήν τών σχεδίων τοΰ
Λι^ιάρχου Μπάουερ, διότι δι' αύ¬
τη; θά έςετίθετο ανευ λόγον καί
ονάματα αγαθών αν^ρώπων, ώς ι
ύπάνδρων ζενγών ή καί μνηστευ-
μένων οί όποϊοι ΐνδέχεται νά κά¬
θωνται καί όμιλοϋν ήσΰχοις ή καί
νά φιλοΰνται άκόμη, χωρί; ώς §κ
τούτον νά βλάπτωνται τα χρηστά
ηθη τή; κοινωνίας».
«Φρονώ δτι ό Δήμαρχος ούτος
Ι πράγματι ποοσπαθεϊ νά κάμη κά-
! τι τι. Αιτός γνωοίζει ποϋ θέλεί Λ"ά
ά ί δ δέ
ν' άναφέρουν είς αυτόν τοΰς αν-
δρ·ας, οΐτινες έπεχείρησαν νά τα;
πάρσυν εις τα αύτοκίνητα των «χά¬
ριν περιπάτοι». ΟΙ ταυτα πράτ-
τοντες άνδιρες ένδέχεται νά είναι
άνεπιθνμητοι τΐ'ποι καί αν έννοή-
; σουν τόν κί·δυνον μήπως καταγ-
; γελθοΰν είς την αστυνομίαν, θά δι-
, στάζουν %·ά ςΐροσκα>νέσουν ξένα κο-
ι ρίτσια είς τα αύτοκίνητα των. Άλ¬
λά καί αν εν κορίτσι ευρεθή τό¬
σον άνόητον, όίστε νά δεχθή τοι¬
αύτην πρόσκλησ.ν, πάλιν οί άν-
δρες αύτοι θά διστάσουν νά προ¬
βούν είς ατόπους γεϋρονομίας διό
τι θά γΛ"ωρίζοι»ν δτι πάντοτε ΐ·ίΓί-
σταται ό κίνδυνος μήπως τό κορί
τσι αύτό τούς άναφέρη είς την α¬
στυνομίαν.
»Έξ άΤίΛν δ|ΐως δέν φρονώ ό¬
τι αί γνναΐκες πρέπει ν' άναφί-
ρονν τονς αριθμόν; τών αντοκινή
των, έντός τών οποίων δυνατόν ν«
χαϊδεχ'ιωνται δΐΌ πιρόσωπα. 'Υπάι,'
χει κίνδυνος νά ν.αταγγελθη εν ά
θωότατον ζρϋ^Ός. Είναι άληθές Γ·
γυ-|
τοι·, οσάκις <5>ε-1-------------- . . 4 <ο κατοκοί«ι τόν τί
. -■-. αυτοκίνητον έν-, η κ. Σε'σιλ Σιοΰϊρ, δικηγήοος εν Μ α ^-ρ^.^ ,,„„,»„,„„ τοο κακοΰ.
οποίον κάθηνται άλί.ηλο-,
Α.τοϊ..ν
ΤΎ. 'ΜτάουΓρ ίτιζητεϊ την
ζ
φθάση, (χλίνά φαίνεται δτι δέν γνω
ρίζει τόν δρόιιον, τόν οποίον επρε-
πε ν' άκολο»θήσ7ν Σι·ιιφίθνώ μαζύ
τον εί; τό δτι αί γνναΐκε; ποέπει
θωότ ζ^ η
τι αύτό -θα έφό6ιζε τονς έγγάιιον-
ί?κείνους, οίτινες οτνηθίζΐουν να
παίρνουν κορίτσια ά-τό τόν δρόιιον
είς τα αύτοκίνητα των, διότι θά ί|-
δίναντο νά λάδσυν σχετικάς πλη¬
ροφορίας άπό την αστυνομίαν αι
σύζυγοί των, άλλά καί πολλά ά·θυ ·
πρόοχοπα θά ήδικονντο εκ τή; ά
νεν λόγον δημοσιενσεως τών όνο-
μάτων των. Δϊύ φρονώ δτι τό π.ρά-.
μα είναι έφαρμόσιμον».
'Αλλ' ό Δι^ιαρχος Μπαοιτρ φρο
νεΐ δτι είναι. Καί ό κόσιιος προσ-
μένει νά ίδη αν θά σταματήση εί,
τό Αννν τό χάϊδεμα έντό; τι"»ν
σταματΓί.ιέν(θν αύτοκινήτων έκ τή.
άπειλής τοϋ δτι οί άριθΗιοί τών αι-
τοκινήτων αυτών θά δημοσιεή'ΐν
ται εις τάς εφημερίδα;
^ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Ο ΕΡΩΣ ΕΝΟΣ
ΠΟΛΛΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΖΕΥΓΗ- ΑΦΟΥ ΕΧΩΡΙΣΘΗΣ ΑΝ ΗΝΩΘΗΣΑΝ ΕΚ ΝΕ
ΣΕΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΣ *· ΕΜΜΑΣ ΒΑΝΙΝ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ Πρ
ΕΤΕΡΑ ΠΑΡΑΔΕΙ ΓΜΑΤΑ ΔΕΙΚΙΜΥΟΝΤΑ
τάς έπιχειρήσεις των, ρργαζόμε-
νοι υπό την έταιοικήν έπχονυμίαν
«Κ. Κ. Ρήαλ Έίτέιτ Κόμτανυ».
Οντε 6 Φοοδ οντΐ; ή κ. Βάνν
ί,το εύτνχής εΊ? τον γάμον καί πρό
τεσσάρων έτών ήρχισαν το. νρυφον
είδιΆΛιον, τό οποίον επρόκειτο νά
καταλήξη εί; θάνατον διά τόν ί¬
να < αί άτίιιωσ ν διά την άλλην. Ή κλοπαιαία ευτυχία των περιεδάλ- /ετ,> ύτό άκρου ιιοντερνΊσιιοΓ', δι>
τι ό καθείς: έ~ι] μέ τόν νόιιιυον ταί-
ρί τον. διατηρών τό πρόσννια τής
εύτνχοϋς σνζ^ι%ϊζ συΐίβιώισεως
πρό τοχ όΊ'ματ< » ι-Τ,ν ·ι·ιτον·υν ναί των φίλων. Άλλ' αν άληθεν- ουν οί α όσα είπεν ή ν. Βανιν 2ν «λλο τοΰ/άχιτσον πρόσχοαον, ?κτός των δύο έραστών, άναγκαίως θά εγνώριζεν Γ5τι κάτι οίτοπον εγίνετο. II Βανιν ι-ίτεν ότι «ν /«ι ε/ζη με- θά τΓ|ς εζήτησε ν' άφήσ^ τόν βυζν- γόν τΐ]ς όπως τον άποοείΗη, έμ.τρά- κτως αΰτό τό οποίον έκείνη έλεγεν — ότι δέν νπήρχρ τίποτρ κοινόν ά- ναιιεταξί των. "Οσ«κ άγαποΰν βαθεος συνή- θ<ι>ς βασανίζονν τόν εαυτόν των
πλάττοντες μέ την φαντασίαν των
εί/όνας είς τάς οποίας τό άγαπώ-
μενον νχ αυτών ποόσωπον παοι-
ΐστανεται ως ανειλικριτνς. Και ρΐνπι
Ι λίαν πιθανόν ότι υπήρξαν ~
| παριστασεις χ.ατά τάς όπι
Φΐ>^<δ έβασάνιζϊ τόν νοΰν τού φαν- ταζόαενος την ερωμένην τον είς τα; άγ/άλα; τοΰ σύζυγον της. Ή ζι λυτΐ'ΐία άσ< είς την ψυχήν εμέ νέ ν άνπνος την νύκτα. 'ΛΑΑιι κατά τοϋς τελευταίον; μή λ α; ελ«ίί)Ρ χώραν κ<ήι τό οποίον σι τον σύζυγον σου!» Δέν υπήρχον ί βτνπίαν .*;, λί/ίΖ Βανιν, αλλά καί Γιν [,τΓ ιΐμποοει νά πρ«ζΏ ,ι1ιΧ νη υπ<ιρ=ΐϊ ό.-κος '/(1τΠΐ4 ρωτινον αίσ&^α; 'Ιδιω αΜτθηαα αν^ό γεννάται ^ θημεθΐνης σχέσεως το, 6ιου; •τ ή κ. Βάνιν'8>ν ΖΙ
.. ^ να τον αφήση ν > '
το μετέδιδον καί οί δυο
διά το ποαγμα αΐΐτο '
άντρρί-πσ τα; ΗΛ™
. . . ( τιαςτοΰφ,,ιδ Καί ι
λιν αι>τος την νατη· ορΐ|ΠΡ» "
τον σννη'όν της.
Κι; το ί ι, ; τοϋ
ΦορΛ ιιρτιισεν εν ςτιρ
τοΐ< σΐ'ρταρίου τού ναι <Αιά τϋ καλόν σου κκο τέλο; είς; δλα'» Άν(θ, ή δεσποινις Μάοτζορη Ραμπώ, ήΰοποιός περί τής ό-ΐοίας ελέχθη ότι συνελήφθη είς την κλινην μέ τόν Ουΐλλιαμ Κέ6ιτ Μάντων, έ-ΐίσης ήθοιοιόν. "Ενεκα τής α'ιτίας αυτής ή κ. Μάντων έκίνησεν άγωγήν οϊαΐυγίου κατά τοϋ σύζυγον της καί &>
λην εναντίον τής δεσποινίδος Ραμπώ, ζητούσα παρ' αυτής 100.000 δολλάρια ώς άποζημίωστν διά την αναίρεσιν της άγά,ΐΛ :
τοϋ σνζύγου της. Είς τό τελος τό ζεΰγος Μάντων οννεφιλιώθη πάλιν καί αί δύο άγωγαΐ ά.-τε<τύρθησαν. Δεξιφ, ό Λεσναρδος ΚΙλ Ρανλάντερ, περί τοϋ όποίου λεγεται ότι .τρόκειται νά συμφιλιωθή πάλιν μέ την κρεολήν σύζυγον τού, Άλις Τζόοννς' «Οί·- ό θεός; σι»νεζευ|εν, άν- θρωπο; μή χωριζέτω». 'ΡύΧ οί ά'ν9{Μιχ,·ιοι «χωρίζονν» έ- κείνους, ούς ό θεός ήνωσε διά των ίερών οεσιιών τοί5 γάμου. Τα δικα- στήρια είναι γεμάτα άπό ά,νψης άνδρών καί γν'αικων, όπως ό νό- μος Επέμβη καί -θέση τέρμα είς τάς εριδάς των '/αί δώσΐ) αυτοίς πά/.ιν ελευθερίαν ναί εΰτνχίαν. Τα δια'Ζττ,αα άπεδείχθησαν τό¬ σον ΐπΐχϊρδη εις τοι>" δικηγόρους,
ωστε πολ/νθί έξ αυτών έπιοίδονται
άπθνν.ειστΐ/ίώς είς τόν κλάδον αιι-
τόν Έκατοντάδες; άνθρώπων έγι¬
ναν πλοΐΌΐοι έκ των συζυγινων τρα
γοχδΐίον των ά7λ(υν. Καί υμ<»ς — ·α?.ύοΐ'ν αρά γε πραγματινώς χον μεταξυ τοϋ άνδρογύνον ί»πάρ χοντα πνει'ΐιατικόν δεσμόν οί δι/ΐ)- γόροι /.αΧ τα δικαστήρια καί τα αα/ροσ/ελΓ) νομικά ιγγραφα ναί αί νπο>'ΐα<ραί των δικαστών, Εΐ- αι έΐΆ'ατόν νά βγολη ποτέ ιιία νυ¬ ν ^ τελείως άπό τόν νοΰν καί την /αοδίαν της το (τ·ιλιύ τοΰ πρώτον σύζυγον; Καί όΰναταί ποτε είς; - νήρ νά λησμονήση την ευτν/ίαν, ■ (όν πρώτιυν ήιιεθ'υν τοΰ γιίιιοΐ1, ι αταί ποτε νά σ6εο§ή τό ζωηρό- τατον ?/ιΐο σνναίαθι>αα, ό ΰπο"-
ον /άιινει δι'ο (ΊνΛρ'θπ.'να; ύπάρ-
Π" νά δι·/1 όν ά/.θλή
Γ Ο η·ν ή ιιία ε
οΓ /ΟσΐΙ'Μ
τήν αλ?.ην ψυχή καί σώματι, —
καί άν άκόμη τό συναίσθημα αΰτό
μετατραπη είς αγριον μϊσος;
Δέν πρόκειται ένταΰθΝΐ πτρί ύ-
ποθετικής έρ<οτ»>σεως ή άπλής αΐ-
σθηματολογίας. 'Εάν .παρηκολου¬
θήσατε κατά τα τελευταία ετη τόν
(•ριθμόν των έπε«χομένων εκάστο¬
τε συμφιλιώσεων καί νέων γάμων1,
ώς άναγράφονται υπό των εφημε¬
ρίδων, βεβαίως θα ήσθάνθητε ό-
πορίαν διά το πράγμα αύτό. Καί
αν τι·χΐ] νά εύρίσκεσθε καί σεΐς έν
διαζει'Ίει — δέν όαολογεΐτε ότι ύ-
πάριχει καποια άλήθεια μ^σα είς
τήΛ' ερώτησιν ταύτην;
Μία ποόσφατος καί τρανη από¬
δειξις τοΰ ότι ό παράδοξος αύτό;
δεσ}ΐός {ιφίσταται πάντοτε εδόθη δ-
ταν έσχάτιο; ε'ι; την μικράν πόλιν
Λρώνια της; Νέα; Ίερσέη; είς
άνήρ ηύτθ/'τόνησεν έ/εί έπειδή έ-
πίστεΐ'εν ότι ή νπανδρος γυνίι, μέ
την οποίαν ευρίσκετο εί; ερωτικάς,
σχέοεις, εϊχε ά·οχίί·Τ1 ν' άναπά πά¬
λιν τόν σύζνγόν της. Ό άνήρ ώ-
νομί'ζετο Χάυλερ Λ. Φόρδ, σηιια -
νο>ν πολιτινός καί έπιί
άή
α/.ινητων η- τη ποοιινησθείσι-| Π ο-
/'τ.·ία, ό ϊδιος; ών ιγγαμος καί πό
τήο τοιών τέ/Λΐον Ή πε-ϋί ή; ό
/όγο; γυνή είναι ή /. Έιιιια Βο-
νιν γΓΪτυ ν τοΓ Φόοδ.
τα τοϋ σύζυγον της Φράγκ, τηλε-
γραφητοϋ τό επάγγελμΐΐ, δέν με-
τεΐχον ποσώς των Ιοιαιτέρων άπο-
λαύσεων τοΰ συζνγικοΰ βίον. 'Ε-
ζων άναμεταξύ των άπί.ο>; ώ·; άδελ
φό; καί άδελφή.
Τί έκέρδιζεν δ Φράγκ Βάνιν ά¬
πό μίαν τοιαύτην ψευδη συζυγικήν
σχέσιν; Καί διατί ή νΕιιμα Βάνιν
-εξηκολουθεί νά ζή μαζύ τοι»; Άλλά
μήπω; δέν ύπάρχοΐ'ν χιλιάδε; τοι¬
ούτων κακοταιριασμένοχ' Ιεΐίγών
έν τώ κόσμω, τα όποία δέν τοΛμοΟν
ν' άντιμετωπίσουν τόν χωοιομον
καί τό διαζΰγιον;
Ό Φόρδ δέν ήτο ποσώς είχαρι-
στΐ|αένος άπό την αταντον αυτήν
σΐΗΐβίωσιν. ΤΗτο διαρκώς; λυπημέ-
νος ναί ιΐίλαγχολινό; ίξ αίτίας
αυτής. Οικονομικαί στενοχωρίαι
ήνάγναζον, λεγεται, νά έξακο?ου-
θήση νά ζή μετά τη; σύζυγον και
των τέ/νων τον. "Ηθελεν δμω; κά¬
ποιαν άπτην απόδειξιν τού ότι ή
γυνή,, ήτις εΐχε τόν έ'ρωτά τού, άλλ'
δχι καί τό δνομά τού, ήτο ποάγμα-
τι ίδική τοΐ' /μ θά τγτο -ΐϊίντοτε
τοιαΐ'τιι
Τί; οίδε πυίαι μα/ραί /αι σοβα-
ιαί αι·ΛΌΐιι/.ίαι ?}α0ο χιόραν ιιε-
ταξΰ τιον δύο ή ποίατ ί>ι σία; ε 1ή-
τησεν όΦόρδ άπο :·|- ν Βάνιν ο
πβΰ;τώ αποδείξη τύν πρός (χνιον ?
ο<·ηή τι; ί^Ιναι Γρ-σΐ/ΊΪτ νετέ/^σεν είς τό νά μεταβάλτ-) τί)ν λανθάνουσαν ζηλοτυπίαν τοϋ Φόρδ είς αγρίαν ψυχικήν τρικνμί- αν. Κατ' έ-ανάλνψιν ηρώτησεν οδ τος την κ. Βάνιν περί των σχέσεων των μετά τοϋ σύζυγον της, άποδί- δων σημασίαν καί είς τα; ελαχί¬ στας σχετικάς λέξεις της καί προσ- παθών νά την παγιδεύσχι «ντΐ»- ωστε νά ό^ιολογήστ) είς αυτόν δτι οσα τφ είχεν είπη διά τόν σύζυγον της δέν ήσαν «ληθή. ^«ΙΙάντοτε ίβεβάίουν τόν ν Φόρδ ότι δέν ?;<ον α>ς σύζι»γος μέ τόν "κ.
Βανιν, άλλ' αύτός δέν ■-
εν», ΡΙπΡν ι, κ. Βάνιν
Την Τρίτην, 15ην Ο<ίτ«»<)ΐπου, ί) θι'·εΛλ« έξέσπασεν. Ό Φόρδ" καί ή ν. Βάνιν έδείπνησαν είς εν Ιτα¬ λικόν εστιατόριον καί ή κ. Βάνιν έ- πλήοωσε τόν λογαριαοιιόν. Ή τα- πεινωτΐΛ»] (ατή, ΰπόμνησίς των οί- ■/.ονοιιικών στενοχ(οριών τον σνν- δναζομεν»! πρό; την ζηλοτυπ'ίαν ή¬ τις «πό ημερών έτόασάνιζε τϊ)ν ·»;η?- χην τού, ήτο πολϋ δι·νατή. Έφιλο- νει/.ησαν. Καί μέ τα; νπυστι/ωτΓ- ρα; /ε£ει;, τάς οποίας ήδίνιιτο νά τροχείροι-ς ό Φοοδ πάλιν κά¬ την κ. Βάνιν ις πλίον ι; κατά τ«ν Ή "Λϊμοτ'ιν Ούΐλοχο», ήίο- | κινηματογρα<Γ<η·, υπό το ονοπ 1 Νόλαν, Ρνεκα της οποίος η Τίννυ έχώρισε τόν σύενον ι λα ταύτα κατ άτήν έκδοσιν ι ,,^ διαζυγίου ά.το<ράσε«ς τό ζευγος , προσεπάθησεν έκ νέου ν« σνιιτ" καί νά ζήση ε'ιριινι/ΐ' , τοι· θωμαΐιου /αι ό ΐ ά ι θωμαΐιου έτηλί«1 ός τΐ|ν άστΐ'νομίαν Οί άστννομινοί ίΰοσν τ » μέ μίαν σφαίραν εί: το» ^.όν τού, ένό> πλησίον τού
τό περίστροφον. Βραί>υτεροια
οίκφ "τοΰ "σύζυγον νγ: οί <**§ κοί 'συνΐλαβον την ν 1 ποία καί διηγή&η ύ'- ™ [όν κατήγορον Χάρτ γ·|χ νόν αντι'ΐΛ' Ιστορίαν. ί^ γ '«Η τα; ερωτικάς τ»ι; / Φόρδ. ό Φράγκ Βανη ΐ' πως νπερασπίση την σι·-ΐ δΐ)λώσα; ότι αύτη ?'"/.· ι 'ληντήν η'κτα έν τω οί < 'ζν τού. Ό ϊδιος ε^« τ' ,Μσαν εγγύησιν 1/ Ί}1" Ιοίωνκαίί)/· Βά" ' · · · 111 1 Τι
ΠΟΛΛΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΖΕΥΓΗ- ΑΦΟΥ ΕΧΩΡΙΣΘΗΣ ΑΝ ΗΝΩΘΗΣΑΝ ΕΚ ΝΕ
ΣΕΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΣ *· ΕΜΜΑΣ ΒΑΝΙΝ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ Πρ
ΕΤΕΡΑ ΠΑΡΑΔΕΙ ΓΜΑΤΑ ΔΕΙΚΙΜΥΟΝΤΑ
τάς έπιχειρήσεις των, ρργαζόμε-
νοι υπό την έταιοικήν έπχονυμίαν
«Κ. Κ. Ρήαλ Έίτέιτ Κόμτανυ».
Οντε 6 Φοοδ οντΐ; ή κ. Βάνν
ί,το εύτνχής εΊ? τον γάμον καί πρό
τεσσάρων έτών ήρχισαν το. νρυφον
είδιΆΛιον, τό οποίον επρόκειτο νά
καταλήξη εί; θάνατον διά τόν ί¬
να < αί άτίιιωσ ν διά την άλλην. Ή κλοπαιαία ευτυχία των περιεδάλ- /ετ,> ύτό άκρου ιιοντερνΊσιιοΓ', δι>
τι ό καθείς: έ~ι] μέ τόν νόιιιυον ταί-
ρί τον. διατηρών τό πρόσννια τής
εύτνχοϋς σνζ^ι%ϊζ συΐίβιώισεως
πρό τοχ όΊ'ματ< » ι-Τ,ν ·ι·ιτον·υν ναί των φίλων. Άλλ' αν άληθεν- ουν οί α όσα είπεν ή ν. Βανιν 2ν «λλο τοΰ/άχιτσον πρόσχοαον, ?κτός των δύο έραστών, άναγκαίως θά εγνώριζεν Γ5τι κάτι οίτοπον εγίνετο. II Βανιν ι-ίτεν ότι «ν /«ι ε/ζη με- θά τΓ|ς εζήτησε ν' άφήσ^ τόν βυζν- γόν τΐ]ς όπως τον άποοείΗη, έμ.τρά- κτως αΰτό τό οποίον έκείνη έλεγεν — ότι δέν νπήρχρ τίποτρ κοινόν ά- ναιιεταξί των. "Οσ«κ άγαποΰν βαθεος συνή- θ<ι>ς βασανίζονν τόν εαυτόν των
πλάττοντες μέ την φαντασίαν των
εί/όνας είς τάς οποίας τό άγαπώ-
μενον νχ αυτών ποόσωπον παοι-
ΐστανεται ως ανειλικριτνς. Και ρΐνπι
Ι λίαν πιθανόν ότι υπήρξαν ~
| παριστασεις χ.ατά τάς όπι
Φΐ>^<δ έβασάνιζϊ τόν νοΰν τού φαν- ταζόαενος την ερωμένην τον είς τα; άγ/άλα; τοΰ σύζυγον της. Ή ζι λυτΐ'ΐία άσ< είς την ψυχήν εμέ νέ ν άνπνος την νύκτα. 'ΛΑΑιι κατά τοϋς τελευταίον; μή λ α; ελ«ίί)Ρ χώραν κ<ήι τό οποίον σι τον σύζυγον σου!» Δέν υπήρχον ί βτνπίαν .*;, λί/ίΖ Βανιν, αλλά καί Γιν [,τΓ ιΐμποοει νά πρ«ζΏ ,ι1ιΧ νη υπ<ιρ=ΐϊ ό.-κος '/(1τΠΐ4 ρωτινον αίσ&^α; 'Ιδιω αΜτθηαα αν^ό γεννάται ^ θημεθΐνης σχέσεως το, 6ιου; •τ ή κ. Βάνιν'8>ν ΖΙ
.. ^ να τον αφήση ν > '
το μετέδιδον καί οί δυο
διά το ποαγμα αΐΐτο '
άντρρί-πσ τα; ΗΛ™
. . . ( τιαςτοΰφ,,ιδ Καί ι
λιν αι>τος την νατη· ορΐ|ΠΡ» "
τον σννη'όν της.
Κι; το ί ι, ; τοϋ
ΦορΛ ιιρτιισεν εν ςτιρ
τοΐ< σΐ'ρταρίου τού ναι <Αιά τϋ καλόν σου κκο τέλο; είς; δλα'» Άν(θ, ή δεσποινις Μάοτζορη Ραμπώ, ήΰοποιός περί τής ό-ΐοίας ελέχθη ότι συνελήφθη είς την κλινην μέ τόν Ουΐλλιαμ Κέ6ιτ Μάντων, έ-ΐίσης ήθοιοιόν. "Ενεκα τής α'ιτίας αυτής ή κ. Μάντων έκίνησεν άγωγήν οϊαΐυγίου κατά τοϋ σύζυγον της καί &>
λην εναντίον τής δεσποινίδος Ραμπώ, ζητούσα παρ' αυτής 100.000 δολλάρια ώς άποζημίωστν διά την αναίρεσιν της άγά,ΐΛ :
τοϋ σνζύγου της. Είς τό τελος τό ζεΰγος Μάντων οννεφιλιώθη πάλιν καί αί δύο άγωγαΐ ά.-τε<τύρθησαν. Δεξιφ, ό Λεσναρδος ΚΙλ Ρανλάντερ, περί τοϋ όποίου λεγεται ότι .τρόκειται νά συμφιλιωθή πάλιν μέ την κρεολήν σύζυγον τού, Άλις Τζόοννς' «Οί·- ό θεός; σι»νεζευ|εν, άν- θρωπο; μή χωριζέτω». 'ΡύΧ οί ά'ν9{Μιχ,·ιοι «χωρίζονν» έ- κείνους, ούς ό θεός ήνωσε διά των ίερών οεσιιών τοί5 γάμου. Τα δικα- στήρια είναι γεμάτα άπό ά,νψης άνδρών καί γν'αικων, όπως ό νό- μος Επέμβη καί -θέση τέρμα είς τάς εριδάς των '/αί δώσΐ) αυτοίς πά/.ιν ελευθερίαν ναί εΰτνχίαν. Τα δια'Ζττ,αα άπεδείχθησαν τό¬ σον ΐπΐχϊρδη εις τοι>" δικηγόρους,
ωστε πολ/νθί έξ αυτών έπιοίδονται
άπθνν.ειστΐ/ίώς είς τόν κλάδον αιι-
τόν Έκατοντάδες; άνθρώπων έγι¬
ναν πλοΐΌΐοι έκ των συζυγινων τρα
γοχδΐίον των ά7λ(υν. Καί υμ<»ς — ·α?.ύοΐ'ν αρά γε πραγματινώς χον μεταξυ τοϋ άνδρογύνον ί»πάρ χοντα πνει'ΐιατικόν δεσμόν οί δι/ΐ)- γόροι /.αΧ τα δικαστήρια καί τα αα/ροσ/ελΓ) νομικά ιγγραφα ναί αί νπο>'ΐα<ραί των δικαστών, Εΐ- αι έΐΆ'ατόν νά βγολη ποτέ ιιία νυ¬ ν ^ τελείως άπό τόν νοΰν καί την /αοδίαν της το (τ·ιλιύ τοΰ πρώτον σύζυγον; Καί όΰναταί ποτε είς; - νήρ νά λησμονήση την ευτν/ίαν, ■ (όν πρώτιυν ήιιεθ'υν τοΰ γιίιιοΐ1, ι αταί ποτε νά σ6εο§ή τό ζωηρό- τατον ?/ιΐο σνναίαθι>αα, ό ΰπο"-
ον /άιινει δι'ο (ΊνΛρ'θπ.'να; ύπάρ-
Π" νά δι·/1 όν ά/.θλή
Γ Ο η·ν ή ιιία ε
οΓ /ΟσΐΙ'Μ
τήν αλ?.ην ψυχή καί σώματι, —
καί άν άκόμη τό συναίσθημα αΰτό
μετατραπη είς αγριον μϊσος;
Δέν πρόκειται ένταΰθΝΐ πτρί ύ-
ποθετικής έρ<οτ»>σεως ή άπλής αΐ-
σθηματολογίας. 'Εάν .παρηκολου¬
θήσατε κατά τα τελευταία ετη τόν
(•ριθμόν των έπε«χομένων εκάστο¬
τε συμφιλιώσεων καί νέων γάμων1,
ώς άναγράφονται υπό των εφημε¬
ρίδων, βεβαίως θα ήσθάνθητε ό-
πορίαν διά το πράγμα αύτό. Καί
αν τι·χΐ] νά εύρίσκεσθε καί σεΐς έν
διαζει'Ίει — δέν όαολογεΐτε ότι ύ-
πάριχει καποια άλήθεια μ^σα είς
τήΛ' ερώτησιν ταύτην;
Μία ποόσφατος καί τρανη από¬
δειξις τοΰ ότι ό παράδοξος αύτό;
δεσ}ΐός {ιφίσταται πάντοτε εδόθη δ-
ταν έσχάτιο; ε'ι; την μικράν πόλιν
Λρώνια της; Νέα; Ίερσέη; είς
άνήρ ηύτθ/'τόνησεν έ/εί έπειδή έ-
πίστεΐ'εν ότι ή νπανδρος γυνίι, μέ
την οποίαν ευρίσκετο εί; ερωτικάς,
σχέοεις, εϊχε ά·οχίί·Τ1 ν' άναπά πά¬
λιν τόν σύζνγόν της. Ό άνήρ ώ-
νομί'ζετο Χάυλερ Λ. Φόρδ, σηιια -
νο>ν πολιτινός καί έπιί
άή
α/.ινητων η- τη ποοιινησθείσι-| Π ο-
/'τ.·ία, ό ϊδιος; ών ιγγαμος καί πό
τήο τοιών τέ/Λΐον Ή πε-ϋί ή; ό
/όγο; γυνή είναι ή /. Έιιιια Βο-
νιν γΓΪτυ ν τοΓ Φόοδ.
τα τοϋ σύζυγον της Φράγκ, τηλε-
γραφητοϋ τό επάγγελμΐΐ, δέν με-
τεΐχον ποσώς των Ιοιαιτέρων άπο-
λαύσεων τοΰ συζνγικοΰ βίον. 'Ε-
ζων άναμεταξύ των άπί.ο>; ώ·; άδελ
φό; καί άδελφή.
Τί έκέρδιζεν δ Φράγκ Βάνιν ά¬
πό μίαν τοιαύτην ψευδη συζυγικήν
σχέσιν; Καί διατί ή νΕιιμα Βάνιν
-εξηκολουθεί νά ζή μαζύ τοι»; Άλλά
μήπω; δέν ύπάρχοΐ'ν χιλιάδε; τοι¬
ούτων κακοταιριασμένοχ' Ιεΐίγών
έν τώ κόσμω, τα όποία δέν τοΛμοΟν
ν' άντιμετωπίσουν τόν χωοιομον
καί τό διαζΰγιον;
Ό Φόρδ δέν ήτο ποσώς είχαρι-
στΐ|αένος άπό την αταντον αυτήν
σΐΗΐβίωσιν. ΤΗτο διαρκώς; λυπημέ-
νος ναί ιΐίλαγχολινό; ίξ αίτίας
αυτής. Οικονομικαί στενοχωρίαι
ήνάγναζον, λεγεται, νά έξακο?ου-
θήση νά ζή μετά τη; σύζυγον και
των τέ/νων τον. "Ηθελεν δμω; κά¬
ποιαν άπτην απόδειξιν τού ότι ή
γυνή,, ήτις εΐχε τόν έ'ρωτά τού, άλλ'
δχι καί τό δνομά τού, ήτο ποάγμα-
τι ίδική τοΐ' /μ θά τγτο -ΐϊίντοτε
τοιαΐ'τιι
Τί; οίδε πυίαι μα/ραί /αι σοβα-
ιαί αι·ΛΌΐιι/.ίαι ?}α0ο χιόραν ιιε-
ταξΰ τιον δύο ή ποίατ ί>ι σία; ε 1ή-
τησεν όΦόρδ άπο :·|- ν Βάνιν ο
πβΰ;τώ αποδείξη τύν πρός (χνιον ?
ο<·ηή τι; ί^Ιναι Γρ-σΐ/ΊΪτ νετέ/^σεν είς τό νά μεταβάλτ-) τί)ν λανθάνουσαν ζηλοτυπίαν τοϋ Φόρδ είς αγρίαν ψυχικήν τρικνμί- αν. Κατ' έ-ανάλνψιν ηρώτησεν οδ τος την κ. Βάνιν περί των σχέσεων των μετά τοϋ σύζυγον της, άποδί- δων σημασίαν καί είς τα; ελαχί¬ στας σχετικάς λέξεις της καί προσ- παθών νά την παγιδεύσχι «ντΐ»- ωστε νά ό^ιολογήστ) είς αυτόν δτι οσα τφ είχεν είπη διά τόν σύζυγον της δέν ήσαν «ληθή. ^«ΙΙάντοτε ίβεβάίουν τόν ν Φόρδ ότι δέν ?;<ον α>ς σύζι»γος μέ τόν "κ.
Βανιν, άλλ' αύτός δέν ■-
εν», ΡΙπΡν ι, κ. Βάνιν
Την Τρίτην, 15ην Ο<ίτ«»<)ΐπου, ί) θι'·εΛλ« έξέσπασεν. Ό Φόρδ" καί ή ν. Βάνιν έδείπνησαν είς εν Ιτα¬ λικόν εστιατόριον καί ή κ. Βάνιν έ- πλήοωσε τόν λογαριαοιιόν. Ή τα- πεινωτΐΛ»] (ατή, ΰπόμνησίς των οί- ■/.ονοιιικών στενοχ(οριών τον σνν- δναζομεν»! πρό; την ζηλοτυπ'ίαν ή¬ τις «πό ημερών έτόασάνιζε τϊ)ν ·»;η?- χην τού, ήτο πολϋ δι·νατή. Έφιλο- νει/.ησαν. Καί μέ τα; νπυστι/ωτΓ- ρα; /ε£ει;, τάς οποίας ήδίνιιτο νά τροχείροι-ς ό Φοοδ πάλιν κά¬ την κ. Βάνιν ις πλίον ι; κατά τ«ν Ή "Λϊμοτ'ιν Ούΐλοχο», ήίο- | κινηματογρα<Γ<η·, υπό το ονοπ 1 Νόλαν, Ρνεκα της οποίος η Τίννυ έχώρισε τόν σύενον ι λα ταύτα κατ άτήν έκδοσιν ι ,,^ διαζυγίου ά.το<ράσε«ς τό ζευγος , προσεπάθησεν έκ νέου ν« σνιιτ" καί νά ζήση ε'ιριινι/ΐ' , τοι· θωμαΐιου /αι ό ΐ ά ι θωμαΐιου έτηλί«1 ός τΐ|ν άστΐ'νομίαν Οί άστννομινοί ίΰοσν τ » μέ μίαν σφαίραν εί: το» ^.όν τού, ένό> πλησίον τού
τό περίστροφον. Βραί>υτεροια
οίκφ "τοΰ "σύζυγον νγ: οί <**§ κοί 'συνΐλαβον την ν 1 ποία καί διηγή&η ύ'- ™ [όν κατήγορον Χάρτ γ·|χ νόν αντι'ΐΛ' Ιστορίαν. ί^ γ '«Η τα; ερωτικάς τ»ι; / Φόρδ. ό Φράγκ Βανη ΐ' πως νπερασπίση την σι·-ΐ δΐ)λώσα; ότι αύτη ?'"/.· ι 'ληντήν η'κτα έν τω οί < 'ζν τού. Ό ϊδιος ε^« τ' ,Μσαν εγγύησιν 1/ Ί}1" Ιοίωνκαίί)/· Βά" ' · · · 111 1 Τι
;γΓ0ΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΛΗΨΙΝ ΤΟΥ ΔΙΑΖΥΠΟΥ;
ΙΙ ΣΧΕΣΕΙ Σ ΤΟΥ ΧΑ Υ ΛΕΡ ΦΟΡΔ ΕΚ ΛΕΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΝΕΑΙ ΙΕΡ-
ΤΥΠΙΑΣ ΠΡΟ Σ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΗΣ ΕΡΩΜΕΝΗΣ ΤΟΥ.~
ί
>ΚΓ ΕΥΚΟΛΩΣ».
οά <τλός τοΰ «θά βέ οκοτώσω -καί θά σκοτώ- ~(ΐ- ..~ϊ Χη η/0 <"· — — ·;*> λέγουν οί νπηρέ-
ηης β?-
|αν είν
ή *_;')'.
~ί ί'
τ<ΐι <' ε κατ' αυτών ιίς την ■■ν ό κ. Ντο"/ •εις τή; γ.. ΝΊ /.α, ό δραχνς σι^υγΐ'ΛΟς της 6ίος, , διαοκϊΐας ολίγον ανωτέρας τού έ- -|νοί ιτοκ. τττο. ιιε Ολίγα; ί=αιοι·- ,, 'Έμμαν Βάνιν τ,μ ήτο κόη /απλήν τηοφήν καί ■ τσν τίτον ίιι<Γανν ' ιτκιτ Λ. Ντου- οιιος πολλών α* ντων νπο τοΰ. ^ην (Ίντηροέδρου | ^ιν Τομπάχο, ι .; τού. Ό Ρό-' ι ότι είναι τ Ι' σιχ,νγο; εφ >
δταν όμως ΐ
Ρκαμνρ. Ή π
χά ίδια, ιϊκγπ· ΐ|
δέ ν τΙ·χρ αεγάλα:
ιος
....... τί
Ντονλα εΐπε
'ός τού
■τι 6 λύ-
μύΌν όπως καταιεισθτ, ή "Αλις
να μή έναντΐίοθη π; την νέαν πε-
ρί διαζνγίου άγωγι'ιν τοΰ συζνγου |
~^αν ι ν ττ, Πολιτρία |
. ή "Αλι; παρεστάθη '
ώς κρατοΰσα είς τα οάκτυλά τη;
τόν «κ πλιΐτίνης γαιιή/.ιον δακτι'·-
λιόν της ν.αι οχ; κλαίουσα καθ" ην ,
στιγμήν έλεγεν Οτι ι-τί πίν^ε Ετη '
τό δνιιηόν της ήτο ό Κιπ καΊ ότι
ί9~ιιζε ότι θά σΐ'μφιλΐΛ)9υΐ'ν πά/Λν.
Ή πτ-ποίθησί; της ρΐναι δτι άν
ή οΐκογένεια καί οί δικηγόροι τοΰ
Κίπ τόν α<ρνναν μόνον, έκεΐνος θά Ιέ είς αντήν, παοά την :υυ παντοτε |μί αυτόν, οφϊΐλο" «αι, εί; (τά οί νοπ γ __ αί τώοα, (Ί/οι6ώς ν, ή δευτέρα ν. ] νά φνγΐΐ ' ηχόν οΙ/Λν των ε» «αί τής άση·ν'ομίας ' έαπη νιπ διά την - <γ, γσν όστις . όπως φέρ- . ασα'νομίαν, • ι 1 - ι«- Λ. Στίλμαν, έκ.ατομνΐυρΐϋϊ'χος τρα.-ΐΓζίτης. καί ι, ή·.ι υς τού, Φμγ·ι Πύττερ Στίλμαν, οί ό.τοίοι, άφοϋ είς τα δικαστήοια, σννεφιλιώθησαν πάλιν κα'ι τώρα ζοϋν έν άομονία. .ημέ : αιθούσης ά- ; λή ς ή VI οάν τού ρι; 'Ι^ουίτς. Ή Η/.^ ανάγκην ?ι?ϊ κατάιιν τιΐν διάρκει- ΐΛν »'· <οία, 6 ιια- κος θ' άλλάςη , ναλλί τού. Καί δμως. παρ' ΐλα τ«ΰτ«, ή κ. Χ τούλα ' ' ·?ν έκ τοΰ πατρι- ν.οϋ της . 1>.ρήνγονΐτς, δ-
.του είχρ ν.αταφν»γη χάριν προστα-
σίας καί επεσκέφθη τόν νεαρόν σύ¬
ζυγον της εί; τό σανατόριον — ν.αι
δλα εΤν<· ' ' ""ι καΐ γάλα. ! ι»ιν είπεν έν άγανακτήσει δταν ήυωτη- &η τί έσχεδίαζε ντΐ πράςη εις το μέλί,ον. Καί — πολϋ φυσικώς -- ό κόσμος έροπά δν αύτό εϊνιΐι έρως •χαί διατί Παρ' δλα τα θλιβερά επεισόδια άτινα ΙαοίκιλίΛν τίιν επί διαζυγίω άγωγήν την οποίαν ό Λήοναρδ Κιπ Ραϊνλάτερ έκίνησεν εναντίον τη; κρεολή; σ·ζΰγου τού πρό τίνων ίτών, χίορις καί νά δυνηθή νά λά- οη εύνοϊκήν ά,τόφασιν, πολ/.αί δια¬ δόσεις κνκλοφοοοί5ν περί ένδεχο- μένι]; ·έα; συμφιλιώσεως μεταξύ των. Είς μίαν πρόσφατον συνέντευξιν πτρί της έν Κάνσας Σίτυ, ώ; λέ- ΓΡΛ" ρ άκυρώσε<ος τοΰ γάμσυ των ά- γοίγήν, την οποίαν έ/εΐνος ήγειρεν δταν εγνώσθη ό γάμος. «Ό Κιλ ποτέ δέν είτε κακόν λό¬ γον δι' εμέ», λέγει ή "Αλις, όντε έ- γώ εΐπα τίποτε εναντίον τού. Μι- σθωτοί σωματοφύλακες τόν ι$ιιπό- διοαν άπό τοΰ νά δ>χΐ)5 επισκέ¬
πτας καί εί,τη πρός αντοί»; τα; α¬
ληθής σκεψεις τον. Ό Κίπ κρα-
τεΐται σχρδόν αίχμάλωτος είς την
άγροτικήν επαυλίν τού έν Λά; Βέ-
γας. 'Κ-τί πεντε ετΐ] εζησα με την
έλπίδα τη; Λτίας σν}ΐφιλιώσΡα>; άνα-
μεταξύ μσς καί δέν πιστεύία δτι ή-
γειρεν άγωγήν έ-ΐί διαζι<γί<ι>!»
Άλ?." ή κ. Ραΐνλάντερ εχει ίγεί-
■ρη άγωγήν κατά τοΰ πλουσίου πεν
θεροΰ τη;, διά 500.000 δολλώρια,
λέγο·σα δτι ίκεΐνος είναι αΐτιος
άκόμη ή τελευταία λέξις. (?ν
πνεϊ«α τοΰ νοιιοΐ' 6 Κί.τ καί ή "Α¬
λι; έξακολοι>9ονν νά είναι ανδρό-
γυνον. Άρά γρ ή προκατά).ηψις
ν.αι τα εκατομμύρια τοΰ οίκον Ρα¬
ΐνλάντερ θά κατορθώσουν είς τό
-"Ίν; ν<» ?>ι<ισπάπουν την ένωσιν Ή κ. Ντόρις Μίρσερ Κρέσγκ, σύζνγος τοϋ έκ.ατομμυριοι·χοι· ίδιοκτήτου πολλών καταστημάτων ψιλικών, ή όποία, άφοΰ έκίνησεν άγοιγήν διαζυγίου κατά τοϋ συζνγου της κατόπιν σννειτιλιώθη μετ1 αύτοΰ καί πά?.ιν. αύτιιν καί νά καταστρέψουν μίαν τοιαύτην αφοσίωσιν μεταξύ άνδρός καί γυναικός; Π-άντες οί έλ'διαφερόμενοι, έκ- τός τοϋ Κίπ καί της "Α?.ις, έπιμέ- νονν δτι ή συμφιλίίοσι; είναι εντε¬ λώς άδύνατος. Ή "Άλις διακηρΰτ- τει τα; έλπίδα; της φανερώ;. Ό Κίπ τηρεϊ σιγήν. Προ ολίγων έτων τό δνομα τής Μάρτζορης Ραμπω, γνωστης ήθο- ποιοΰ, ανεμίχθη είς μίαν άγωγην επί διαζυγίιρ έγερθεϊσαν υπό της κ. Ουΐλλιαμ Κέβιτ Μάντων, σύζυ¬ γον τοΰ ήθοποιον. Είς τίιν δίκην ή ·/.. Μάντων ε¬ μαρτύρησε ν δτι αυτή, δύο άλλαι γυ ναϊκες καί είς μυστικάς εΰρον την κ. Ραμπώ είς την κλίνην τη; καί | τόν κ. Μάντων μισογδυιιένον καί νόν είς τό κάτω άκρον τή; κλίνης. Ή Ιδία κ. Μάντων έκίνη- σεν άγωγήν κατά τή; δρσποινίδο; Ραμπώ διά 100.000 δολλάρια επί άποξελΐόσϊΐ τή; άγάπη; τού σΐ'ζύ- γου της. ; Την ώραν δμω; νατά τιήν όποι- οί ενορκοι άπεσύ'.θησαν είς την ιδιαιτέραν αίθουσαν των όπως έκ- φέρονν την έτυμηγορίαν των, τό ζεϋγο; Μάντων ανεκοίνωσε πρό; τόν προεδρεύοντα τοϋ οικαστηοίου δτι συνεφιλιώθΐ|σαν καί δτι ή κ. Μάντων παριιτεϊτο άαφοτίοίον των ι άγίογιΰν τι^ς. ΊΪ ά/.ήθεια είναι δτι βραδύτε¬ ρον ό κ. καί ή κ. Μάντων έχωρί- σθησαν, άλλ' αύτό ί>έν μεταβώΐει
τό γεγονός δτι κάποια άκατάβλη-
το; δΰναμ'.ς παοεκίνησε την κ.
Μάντοον νά ποοβ) εί; την ασννή-
ΐκείνην ένϊ'ργπαν καί νά προ-
έι#ιι /.αί τόν σύζυγον τ»}; δπως
γ }
μηθγι το παράδειγμά τη;. ^
Ό Φράγκ Τίννυ, ήθοποιο;, καί
ή ύί'ός τοΐ' Εδοκίμασαν νά φι-
ληθοΰν καί νά στμφιλιωθοϋν. υ-
ταν τό δικαστήριον εδωσε τό δια-
ζύγιον είς την κ. Τίννυ, κατόπιν
τοϋ επεισοδίον μεταξύ τοΰ κ. Τίν¬
νυ καί. τής "Αίμοζιν Ούΐλσων.
'ΑΙΙ' ό κ. Τίννυ έδίσταζε ν' απο¬
φασίση άν ή νεωστί άποκττ)θεΐσα
■ελευθερία τον ήτο προτιμοτέρα τοΰ
έγγάμου 6ίου, ώ; τόν εΐχε γνωρίσΐ]
αυτό;, καί μετ' ολίγον ή κ. Τίννυ
έβαρύνθη περιμένουσα αυτόν δπχο;
την οδηγήση έκ νέου είς τόν βωμόν
καί άπέσνρε την ποοσφοράν της.
"Εκτοτε ό κ. Τιννυ έ'χασε την
προτέραν φήμην τού.
Τώρα είναι καταβλη^ιένο; σω-
ματικως καί ψυχικώ; καί διαμένει
είς τόν οίκον των γονέων τού. Οί
γνωρίσαντες δικος τό άνδρόγυνον
τουτο δέν θά έκπλαγοΰν ποσώς άν
άκούσουν μίαν ημέραν δτι σννρ,φι-
λιώθη εκ νέου, τώρα όπότε ό
Φράγκ εχει ανάγκην άγάπης καί
περι.τοιήλσείος.
ΤΊ ηνάγκασε την κ. Ντόρις Μέο
σερ Κρέσγκ ν' άποσύρη την κατά
τοΰ εκατομμυριον'χου συζΰγου τη;
άγωγήν αύτη; πρό ολίγων έτών;
Καί διατί έθεά-θησαν δειπνοϋντε;
καί πηγαίνοντε; εί; τό θέατρον μα¬
ζύ — δχι άπαξ, άλλά πολλάκις —
έφ' όσον οί δικηγόροι των διηγω¬
νίζοντο περί τοΰ ποίος νά παρου¬
σιάση τα καλλίτερα έπιχειρήματα
νπέρ τοΰ ενός ?] τοϋ ά7Αου έξ αυ¬
τών; Ό έρως δέν άποθνήσκει ευ¬
κόλως.
Τετράκις ή ώραία "Εβελιν Φάρ-
ρις Μπένεττ, ή ηθοποιος, έκίνησεν
άγωγήν διαζυγίου κατά τοΰ συζύ-
γου τη; ΡαΡμοντ Π. Μπένντττ,
νίον πλοινΐίου έογοστατιάρχου τή;
Τσατανονγν.ας;. Τεννεσσή, .τροτοϋ
νά λάβη την οριστικήν τη; απόφα¬
σιν όπως χωρισθή αι-τοΰ διά παν¬
τός. Όποοσδήποτε ή τρίτη άγο>γΓ)
της «ίπιασε» πρίν ή ί^ Ιδία άντιλη
Σ?νέχ&'.2 είς ττ,ν δτ,ν ϊδλίϊα'
ΙΙ ΣΧΕΣΕΙ Σ ΤΟΥ ΧΑ Υ ΛΕΡ ΦΟΡΔ ΕΚ ΛΕΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΝΕΑΙ ΙΕΡ-
ΤΥΠΙΑΣ ΠΡΟ Σ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΗΣ ΕΡΩΜΕΝΗΣ ΤΟΥ.~
ί
>ΚΓ ΕΥΚΟΛΩΣ».
οά <τλός τοΰ «θά βέ οκοτώσω -καί θά σκοτώ- ~(ΐ- ..~ϊ Χη η/0 <"· — — ·;*> λέγουν οί νπηρέ-
ηης β?-
|αν είν
ή *_;')'.
~ί ί'
τ<ΐι <' ε κατ' αυτών ιίς την ■■ν ό κ. Ντο"/ •εις τή; γ.. ΝΊ /.α, ό δραχνς σι^υγΐ'ΛΟς της 6ίος, , διαοκϊΐας ολίγον ανωτέρας τού έ- -|νοί ιτοκ. τττο. ιιε Ολίγα; ί=αιοι·- ,, 'Έμμαν Βάνιν τ,μ ήτο κόη /απλήν τηοφήν καί ■ τσν τίτον ίιι<Γανν ' ιτκιτ Λ. Ντου- οιιος πολλών α* ντων νπο τοΰ. ^ην (Ίντηροέδρου | ^ιν Τομπάχο, ι .; τού. Ό Ρό-' ι ότι είναι τ Ι' σιχ,νγο; εφ >
δταν όμως ΐ
Ρκαμνρ. Ή π
χά ίδια, ιϊκγπ· ΐ|
δέ ν τΙ·χρ αεγάλα:
ιος
....... τί
Ντονλα εΐπε
'ός τού
■τι 6 λύ-
μύΌν όπως καταιεισθτ, ή "Αλις
να μή έναντΐίοθη π; την νέαν πε-
ρί διαζνγίου άγωγι'ιν τοΰ συζνγου |
~^αν ι ν ττ, Πολιτρία |
. ή "Αλι; παρεστάθη '
ώς κρατοΰσα είς τα οάκτυλά τη;
τόν «κ πλιΐτίνης γαιιή/.ιον δακτι'·-
λιόν της ν.αι οχ; κλαίουσα καθ" ην ,
στιγμήν έλεγεν Οτι ι-τί πίν^ε Ετη '
τό δνιιηόν της ήτο ό Κιπ καΊ ότι
ί9~ιιζε ότι θά σΐ'μφιλΐΛ)9υΐ'ν πά/Λν.
Ή πτ-ποίθησί; της ρΐναι δτι άν
ή οΐκογένεια καί οί δικηγόροι τοΰ
Κίπ τόν α<ρνναν μόνον, έκεΐνος θά Ιέ είς αντήν, παοά την :υυ παντοτε |μί αυτόν, οφϊΐλο" «αι, εί; (τά οί νοπ γ __ αί τώοα, (Ί/οι6ώς ν, ή δευτέρα ν. ] νά φνγΐΐ ' ηχόν οΙ/Λν των ε» «αί τής άση·ν'ομίας ' έαπη νιπ διά την - <γ, γσν όστις . όπως φέρ- . ασα'νομίαν, • ι 1 - ι«- Λ. Στίλμαν, έκ.ατομνΐυρΐϋϊ'χος τρα.-ΐΓζίτης. καί ι, ή·.ι υς τού, Φμγ·ι Πύττερ Στίλμαν, οί ό.τοίοι, άφοϋ είς τα δικαστήοια, σννεφιλιώθησαν πάλιν κα'ι τώρα ζοϋν έν άομονία. .ημέ : αιθούσης ά- ; λή ς ή VI οάν τού ρι; 'Ι^ουίτς. Ή Η/.^ ανάγκην ?ι?ϊ κατάιιν τιΐν διάρκει- ΐΛν »'· <οία, 6 ιια- κος θ' άλλάςη , ναλλί τού. Καί δμως. παρ' ΐλα τ«ΰτ«, ή κ. Χ τούλα ' ' ·?ν έκ τοΰ πατρι- ν.οϋ της . 1>.ρήνγονΐτς, δ-
.του είχρ ν.αταφν»γη χάριν προστα-
σίας καί επεσκέφθη τόν νεαρόν σύ¬
ζυγον της εί; τό σανατόριον — ν.αι
δλα εΤν<· ' ' ""ι καΐ γάλα. ! ι»ιν είπεν έν άγανακτήσει δταν ήυωτη- &η τί έσχεδίαζε ντΐ πράςη εις το μέλί,ον. Καί — πολϋ φυσικώς -- ό κόσμος έροπά δν αύτό εϊνιΐι έρως •χαί διατί Παρ' δλα τα θλιβερά επεισόδια άτινα ΙαοίκιλίΛν τίιν επί διαζυγίω άγωγήν την οποίαν ό Λήοναρδ Κιπ Ραϊνλάτερ έκίνησεν εναντίον τη; κρεολή; σ·ζΰγου τού πρό τίνων ίτών, χίορις καί νά δυνηθή νά λά- οη εύνοϊκήν ά,τόφασιν, πολ/.αί δια¬ δόσεις κνκλοφοοοί5ν περί ένδεχο- μένι]; ·έα; συμφιλιώσεως μεταξύ των. Είς μίαν πρόσφατον συνέντευξιν πτρί της έν Κάνσας Σίτυ, ώ; λέ- ΓΡΛ" ρ άκυρώσε<ος τοΰ γάμσυ των ά- γοίγήν, την οποίαν έ/εΐνος ήγειρεν δταν εγνώσθη ό γάμος. «Ό Κιλ ποτέ δέν είτε κακόν λό¬ γον δι' εμέ», λέγει ή "Αλις, όντε έ- γώ εΐπα τίποτε εναντίον τού. Μι- σθωτοί σωματοφύλακες τόν ι$ιιπό- διοαν άπό τοΰ νά δ>χΐ)5 επισκέ¬
πτας καί εί,τη πρός αντοί»; τα; α¬
ληθής σκεψεις τον. Ό Κίπ κρα-
τεΐται σχρδόν αίχμάλωτος είς την
άγροτικήν επαυλίν τού έν Λά; Βέ-
γας. 'Κ-τί πεντε ετΐ] εζησα με την
έλπίδα τη; Λτίας σν}ΐφιλιώσΡα>; άνα-
μεταξύ μσς καί δέν πιστεύία δτι ή-
γειρεν άγωγήν έ-ΐί διαζι<γί<ι>!»
Άλ?." ή κ. Ραΐνλάντερ εχει ίγεί-
■ρη άγωγήν κατά τοΰ πλουσίου πεν
θεροΰ τη;, διά 500.000 δολλώρια,
λέγο·σα δτι ίκεΐνος είναι αΐτιος
άκόμη ή τελευταία λέξις. (?ν
πνεϊ«α τοΰ νοιιοΐ' 6 Κί.τ καί ή "Α¬
λι; έξακολοι>9ονν νά είναι ανδρό-
γυνον. Άρά γρ ή προκατά).ηψις
ν.αι τα εκατομμύρια τοΰ οίκον Ρα¬
ΐνλάντερ θά κατορθώσουν είς τό
-"Ίν; ν<» ?>ι<ισπάπουν την ένωσιν Ή κ. Ντόρις Μίρσερ Κρέσγκ, σύζνγος τοϋ έκ.ατομμυριοι·χοι· ίδιοκτήτου πολλών καταστημάτων ψιλικών, ή όποία, άφοΰ έκίνησεν άγοιγήν διαζυγίου κατά τοϋ συζνγου της κατόπιν σννειτιλιώθη μετ1 αύτοΰ καί πά?.ιν. αύτιιν καί νά καταστρέψουν μίαν τοιαύτην αφοσίωσιν μεταξύ άνδρός καί γυναικός; Π-άντες οί έλ'διαφερόμενοι, έκ- τός τοϋ Κίπ καί της "Α?.ις, έπιμέ- νονν δτι ή συμφιλίίοσι; είναι εντε¬ λώς άδύνατος. Ή "Άλις διακηρΰτ- τει τα; έλπίδα; της φανερώ;. Ό Κίπ τηρεϊ σιγήν. Προ ολίγων έτων τό δνομα τής Μάρτζορης Ραμπω, γνωστης ήθο- ποιοΰ, ανεμίχθη είς μίαν άγωγην επί διαζυγίιρ έγερθεϊσαν υπό της κ. Ουΐλλιαμ Κέβιτ Μάντων, σύζυ¬ γον τοΰ ήθοποιον. Είς τίιν δίκην ή ·/.. Μάντων ε¬ μαρτύρησε ν δτι αυτή, δύο άλλαι γυ ναϊκες καί είς μυστικάς εΰρον την κ. Ραμπώ είς την κλίνην τη; καί | τόν κ. Μάντων μισογδυιιένον καί νόν είς τό κάτω άκρον τή; κλίνης. Ή Ιδία κ. Μάντων έκίνη- σεν άγωγήν κατά τή; δρσποινίδο; Ραμπώ διά 100.000 δολλάρια επί άποξελΐόσϊΐ τή; άγάπη; τού σΐ'ζύ- γου της. ; Την ώραν δμω; νατά τιήν όποι- οί ενορκοι άπεσύ'.θησαν είς την ιδιαιτέραν αίθουσαν των όπως έκ- φέρονν την έτυμηγορίαν των, τό ζεϋγο; Μάντων ανεκοίνωσε πρό; τόν προεδρεύοντα τοϋ οικαστηοίου δτι συνεφιλιώθΐ|σαν καί δτι ή κ. Μάντων παριιτεϊτο άαφοτίοίον των ι άγίογιΰν τι^ς. ΊΪ ά/.ήθεια είναι δτι βραδύτε¬ ρον ό κ. καί ή κ. Μάντων έχωρί- σθησαν, άλλ' αύτό ί>έν μεταβώΐει
τό γεγονός δτι κάποια άκατάβλη-
το; δΰναμ'.ς παοεκίνησε την κ.
Μάντοον νά ποοβ) εί; την ασννή-
ΐκείνην ένϊ'ργπαν καί νά προ-
έι#ιι /.αί τόν σύζυγον τ»}; δπως
γ }
μηθγι το παράδειγμά τη;. ^
Ό Φράγκ Τίννυ, ήθοποιο;, καί
ή ύί'ός τοΐ' Εδοκίμασαν νά φι-
ληθοΰν καί νά στμφιλιωθοϋν. υ-
ταν τό δικαστήριον εδωσε τό δια-
ζύγιον είς την κ. Τίννυ, κατόπιν
τοϋ επεισοδίον μεταξύ τοΰ κ. Τίν¬
νυ καί. τής "Αίμοζιν Ούΐλσων.
'ΑΙΙ' ό κ. Τίννυ έδίσταζε ν' απο¬
φασίση άν ή νεωστί άποκττ)θεΐσα
■ελευθερία τον ήτο προτιμοτέρα τοΰ
έγγάμου 6ίου, ώ; τόν εΐχε γνωρίσΐ]
αυτό;, καί μετ' ολίγον ή κ. Τίννυ
έβαρύνθη περιμένουσα αυτόν δπχο;
την οδηγήση έκ νέου είς τόν βωμόν
καί άπέσνρε την ποοσφοράν της.
"Εκτοτε ό κ. Τιννυ έ'χασε την
προτέραν φήμην τού.
Τώρα είναι καταβλη^ιένο; σω-
ματικως καί ψυχικώ; καί διαμένει
είς τόν οίκον των γονέων τού. Οί
γνωρίσαντες δικος τό άνδρόγυνον
τουτο δέν θά έκπλαγοΰν ποσώς άν
άκούσουν μίαν ημέραν δτι σννρ,φι-
λιώθη εκ νέου, τώρα όπότε ό
Φράγκ εχει ανάγκην άγάπης καί
περι.τοιήλσείος.
ΤΊ ηνάγκασε την κ. Ντόρις Μέο
σερ Κρέσγκ ν' άποσύρη την κατά
τοΰ εκατομμυριον'χου συζΰγου τη;
άγωγήν αύτη; πρό ολίγων έτών;
Καί διατί έθεά-θησαν δειπνοϋντε;
καί πηγαίνοντε; εί; τό θέατρον μα¬
ζύ — δχι άπαξ, άλλά πολλάκις —
έφ' όσον οί δικηγόροι των διηγω¬
νίζοντο περί τοΰ ποίος νά παρου¬
σιάση τα καλλίτερα έπιχειρήματα
νπέρ τοΰ ενός ?] τοϋ ά7Αου έξ αυ¬
τών; Ό έρως δέν άποθνήσκει ευ¬
κόλως.
Τετράκις ή ώραία "Εβελιν Φάρ-
ρις Μπένεττ, ή ηθοποιος, έκίνησεν
άγωγήν διαζυγίου κατά τοΰ συζύ-
γου τη; ΡαΡμοντ Π. Μπένντττ,
νίον πλοινΐίου έογοστατιάρχου τή;
Τσατανονγν.ας;. Τεννεσσή, .τροτοϋ
νά λάβη την οριστικήν τη; απόφα¬
σιν όπως χωρισθή αι-τοΰ διά παν¬
τός. Όποοσδήποτε ή τρίτη άγο>γΓ)
της «ίπιασε» πρίν ή ί^ Ιδία άντιλη
Σ?νέχ&'.2 είς ττ,ν δτ,ν ϊδλίϊα'
ΚθΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ». - ΚΥΡΙΑΚΗ. 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 192!».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΤΖΟΓΕ
ΙΗΣΤΕΙΕΣ
Δΰϊ χράμματα!, ρέ Κατινάκι μο^,
είναι τδ τήμα κατατεθέν των Έλ-
ί ί ή λ
ΟΙ ΠΒβ ΠΑΡΑΖΕΝΕΣ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ
Καχοιο; ν.θ5μο-ρριτμ.«νος Εύρω-
ϊταίος οηαθϊχγράίος έ^έδωβτε τελευ¬
ταίως ενα 6ι·δλί& στδ όχοίο αερκ-
λζ5ί 6σες Γαράςενχς καί ιτρωτό-)-
είναι τδ τήμ
ληνων. Ή νηστεία καί ή λησ-κίζ.
Αύτά τα 5όε, το βνα κβντά στδ 5λ-
λο, άχώρι-στα σάν αυγοτάραχο, ά-
χοτελοΰνε την έγχώΐ'.α δίομηχανία,
τδ άχαντό μας, ρέ Κατίνα*! μου,
χες ύχογρϊβές ξενοδοχείων είϊε κα-
τά τα διάφοραι ταφί^'.ά τού.
Άιτδ τδ διδλη αύτδ μεταφρά-
ζκ-μ» τα τταρακάτω:
Τδ 1900 στδ Παρίσί δ?όκον-|
ταν κ«ντά στδν χύργο τού Άί^ελ|
Ινα μικρδ κϊ—τλείο μέ την έχιγρα-Ι
Ι ΚΝΕν γου'ο (
Α5Κ ΜΕ ΤΟ /
νόν,) ι
ν οί, 2χως λέγει ό Λάθοορας.
Τούτες της μ,έρ-ες χάλι, μ,εγάλη
οαταρία καί νταβατούρι γύρω άχδ
τδ ονομα τοΰ διαβοήτου Τζατζα, τού
ληττή χού τσάκωσε τδ Γεροΐχΐιαστή
«ΣτατΟ^ΐΰς -ρώτων δΐηθειών %ι·
τα τής ϊίψης».
Έν α άλλο καπηλειό στδ Λονδί¬
νον εχει έί:άνωάχδ την είατ>ίό το'
την εξής τεραστία έχιγραφή:
όθ στοΰς άξ'.οτίμουί)
στουττί στδ'
■/.^ριθ'.,ς νά τους
ι Ί.εθύτ! μέ βυο μόνο χέννες.»
ληττή, χού τσάκωσε τδ Γερο·.>σιαστή
Χατζηγάκη καί τδν τράδηξε κατά(......
τα βουνά. Άρχίσανε, καθώς €λέ-| Άλλά ή χειδ χαρίξϊνη ί«χγράτ
-:--------------■' ---- •■-■φγ; δρίσκεται σ' ενα έςοχικδ ξενο-
1 ϊοχεϊο στά χερίχωρα τού Νιοχΐα-
τέλ τής Ελβετίας· στήν χόρτα τοι>
' ' ----- · !£-- __________..< !_. ΕΥΒΥΜΕΣ ΚΟΪΒΕΝΤΕΣ — Τδν δλέχΐις αντδν τδν άν- Ορωπο; Είναι άχδ έχείνους χού χε- τοόνε τα λεφτά το^ς άχδ τδ τχρά- -Άληθε:αί; Καί χοϋ Άγαχητή μου. καρία, σας μύω νά χληΐώσετε τδν λο- γαρ'.ααμό σας. "Οποίος είναι τα- κτίκδς τ·ής πληρωτχ^ς τθ'ο πλου- — Πολίι χίθανον, άλλα χο·.ος τχγ ?δ είτε -ώς ^έλω νά ττλν.,τ·7<ο: Δέ Οά τ/ολιά-ςτοϋμε καθόλοο τ: ζήτημα τού Τζατζά καί τού Γερου- σ:*7τή, γιατί αύτά είναι χολίι σνν- ειθισμένα γιά την ΊΕλλάδα.Ό Τζα- τζάς των Τρικκάλων «ίνα· ενας •/.αί Ινα έκατομμάριο ενας Τζατζά- 3ες ευρίσκονται είς την χόλι μέσα, μέ κολλάρα. μέ γραδάτες μέ κο- βτοΰα·. της ώρας καί χότοί δέν χιά- νο'ονε, 'δ&δαία, τοϋς γε,ρουσιχστάδες νά τοίις χάνε στά ίθϋνά, άλλά κά- νσ,ινε λοδιτοΰρες διάφορες καί τςερ- νζνε. μιά ναρά. Τί τα τ)έλεις. Μή μάς φαίνετα: τίχοτε -α;άξενο στδ μέλλο γιά λη- στάϊες καί μή ξαφνιαζόματτε δτΐν Ζΐαδ^ο.μ: στάς εφημερίδας, ότι χιάσχνε ενανε Γε,ίουσιαστή. Α5ρ(ο ϊέν χρίχςι νά χαραξενεντοϋμε άν "«ινούτο^ιε τχος ό Τζχτζάς τσάκωσε οόλο τδ Σάνχα τής Γερο'οσίας ύ.ζ'. τδ τΐάδηξε γιά τα βουνά. Ας μή δγάλουνε μ'.λ'.ά, όπως 5έ Οά ίγάλ·»] μιλ'.ά ν.αί ό ιτρόίο'ρος τη* Γε;ο'^σίας άν συμ/δη τδ τοΐοϋτο. "Αν ί στδ τέλος αύτδ &ά εινα; %τ. καλδ γιά την Γ-ε,ρουσία μας, γιατί Οά βρί; επ: τελ&'ος μέρος νά συνεδριάζη —3ι» την έ'χο^νε παραχε- ταμένη κχ: την διώ^ο^νε άχδ τδ ενα ΐ-ΐε,ΐος σ;δ άλλο. ΟΤΖΟιΓΕΣ ής η ρ ζάρχε'. ή εξής φρ'.κιαστική έχι- γ:2?ή: «Ξενοδοχείον των ίολο^όνων» Έϊω σφάζονται /ΛτόχοΛα, στρτγ- γαλίζο^νται κβυνέλ'.α, διαμΛλίζον- τα: έρίφια, ξεκθίλίάζονται ψάρια, γϊέρνονται βάτραχο:, χ^ρπτίλσϋνται χέλ'.α^ ξϊ9'ε?°^ΤιΧονται εουλιά. Κα· μόνον ο: ·πελάτες καλοχεο- νοϋν! Λ Η Μ Ο ΤΙΚ Ο Πήτέ μοο, χήτέ μοα, άρ·χοντες, ττήτέ ι.·.»,» τι νά γίνω, όζ' ά-;αχάω α;ά λυγερή, -ώς νά την λησμονήσω; —Νά σ' άρμηνέψω, ν.ώτερε, κι' αν υέλης άκοΐέ με: Π ήγάινε πάνω στό €οι>νο
νά κοκδαλης λιθάρια,
%ά. κο:>δϊλής τα μάρμαρ'α
άπ' τδ μ,αρμχροϊθϋνι,
νά κο^δαλης, νά κονραστής,
την κ6;η νά |εχάσης.
—-'Εγώ ν.;1 άν έδγω στδ €ουνό,
κι' άν-ΑΟ'αδαλώ λιθάρια
κι' ίτ' κ^δαλώ τα μάρμαρα
άχ' τδ μαρμαροδοΰν·
κι' 5ν κουδαλώ κι' άν κουρζττώ
την κόρη δέν ξεχνάω.
Επισχ.έ.ττης: Καί άπό τί πύσχΐΐ ή ά
* Νοσοκόμος: (δια/.όπτονσα). —Άπό οραγιΐνοώστεια. ΙΙοτέ της 5έν
•/οοταίνει.
—Μά πώς νά χορτάβϊ) ή -/ανμένη μρ τα τίποτρ πού τής
-—Τόξερα,' «γάχη μ<«, χώς θά μ' έχρότε:νες είς γάμον. Ι ! >
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΣΤΙΧΟΙ
ΜΙΑ ΓΥΝ1ΑΙΤ0ΝΚΙΟ
Άχδ τδ χάρκο έ-ίρασεν ή ώριμη
(κ^ρτα
μέσα στοός όρθιους των ζβνβρων,
(όλόρθη στοίις αορμούς
φύλλα ξίρά τής ^ριξε ή
(3δ
καί μέσα στοΰς
Ότβν ίκχΙ^? Α
ϊ·>ΐ!ς των «Ά^λίων,, ι .
τού όστις ευρισκόταν ή-,
στο εςωτϊ?α&ν. χ,^α^
μαθτ; χως χήγα!νεν ή -^
εττε-.λε το εξής λαχ,ων!^.
λεγραφημχ ατδν έχϊόι
'Και 6 έχ5ό:η; ,χ,
Γ:3ϊά»Ϊ5ΐνι.·ί -^.., :_'-
* ι* κ
ΙΙρά^ος.— "Αφοδ «έν είχες ΙΠ' ΤΙ "ΤΐΤ
,δσα^%ίτν)ελεςκαΐ:Λύρ-7,ες!ηΐ1 '" ^1
τής αάλτσες σέ ξένο σχίτι; Γ
ρμ μ
(τολλσγισμούς,
θαναι ή γυναίχα χον» εκλαψ^ χολϋ.
(Στά ίλέφαρά της
ή σκ'.ά των τρισευγενικών κατέχη
(μαρασμων.
Την λύπην έξεϊίψαστν τα δάκρυά
(της
καΐ ϊήν '&ρία της γέμιτε στή δρυσί
(των λ^γμών.
Τα φΐλτ,μένα, άλλον καιρόν, κράτει
(κλεισμενα χείλη,
κι' άχάνω άχ' τα ξερόΐΛλα χ&ρ-
νάει θαμχη, <Γδ'^στή στδ μέρος τής; ΰχομονής χοϋ άχλώ- (νουνε στδ ϊείλι, τα χληγωμένα άχ' τή βροχη κλαρ (ά ( (ςχη Κι' έγώ ά—3 τον μάταιο τδν κόσμο (ά την εΙ2α κι' είχα: «είναι '^ωρίς Θά (μείνω» μυστικά σέ μ:ά γϋναίκα —λήκ'Λον νά έμ-, "-2X0 μέ τής αίλτσες σέ ξένο σχίτι; Ό λωχοίύτης. — 'ΕΤχα μάθει' τώς εί-/Γ> άρροχττο χαϊ δέν η6ελ?
νά χάνω άνηστχίϊ!
• * ·
ΊΙ σύζτγος (τβθμαγμίνη).—Τδ
γιχτρτί! τδ χα?3ί χατάχίε τή ίεχά-
ρα χοΐ> τουχ·ες δώσει!
Ό σύζ'^γος (γ·;ωστδς φιλάργυ-
ρος). — Δέν χειράίζί!, ήσνχασ»,
ηταν χάλχικη.
• * *
—Γχχρσόν, χάμε μο^ Ινα ?.αδ<;ϊίσα; Ή 'Ελένη.— Μην άνη<υχείς! ■χώς ήταν ήγάτα. • * · —Αοιχόν, χαλδ χατε^όδ'Λ χά. Ό θεδς μαζύ σου! —*Αμ ό θεός, άνιδρα μα>, δέν
ταξειίεύε! χατάστρωμα μέ τέτοιον
καιρό!
• * ·
Κά—ο:ος χύριος χατεντ)ουσι*οτ_-
νος ·φαίνετα: έχ «5 γάμου τού χα?-
ετηρει την εηώνα τού Ίησού Έ-
^μ
—Τί άνόητοι, είχεν, ήσαν αύτοι
οίσταΰρωταί, .γιατί νά τδν στχ;ρώ-
τουν, ένφ μχορονστ^ νά τδν χαντρέ-
ψοΰν!
• * *
Κ'^ία.— 'Εξεσκόνίτες;
'Υχηρέτρ:α.—·Μάλια·τβ.
Κ>ρί2.— Καί ομως μζαρώ νά
άφω τδ όνομά μο··^ «χάνω στδ
τα τωρινά μ» μικττ'.κά καί τ' άνα-
(μνηστικά.
Ζ. ΠΑΠΑνΓΏΝΙΟΤ
ΟΙ ΗΙΚΡΟΊΙΓλΠΕΣ
Οί αικρές ά-^άχες όλες
Μιά φο:ά ν.ι' έναν χιιρί
0 μικρές άγά-ες δλες
Κάμχν βνζν άγριο σηκωμό.
* · »
"Ώρμησχν χατά τδ" Ένα,
Κατά τδ μεγάλο βασιληά, χατά τδ
/ »...
ί2ρ»χη«τ3ν κατα τον Έρωτα,
Καί τδν ερρϊξαν, ώϊμένα! άιτδ τδ
(θρόνο.
* * *
Κι' ντζζρζ το3 άτίμασ^
Τδ Θεόρατο κο^μή μέ τδ δαρμδ
Οί μ'.κρες Άγάχες όλες
Μιά φορά κι' έναν καιρό.
* * *
Κι' δστερα <τέ 6ράχο τδν έκάρφωσαν Κι' άχο τα ·χαράμματα ώς τδ &ρά&ν Οί έ 'Αά όλ Κι άχο τα ·χαράμματα ώς τδ &ρά&ν Οί μικρές 'Αγάχες, όχλοι άλύχητθ'. Τδ βν.τϊϋΤ) τ' δλόφωτο <τημάδ'.. ΚΓ ίστερα σί-υσμένο* τδν έςάχλωσαν Κι' άρ^ιστ^ τραγούδι χ·.' «στησχν . (χ0^' Καϊ •/.αταιχβα δ»σίλεϋεν ό ήλιος Σέ ϊαν.ϊόων χαΐ σ' οκμάτων ώκεανό. (είχε * * * Καί τ?·.~[{)ρ(ύ ^έ μιά )^5κα χού την Ξβρριζώσει χοταμού χατεδχσιά Κι' ήταν ίρμη άχ' ολα τα χοΆάκια, Βούϊζαν έντομα ενα χλτ/θος ^τε· (ρωτά. ΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ τρ»χέζι. Τ Τχηρέτρια. — Έ, μά δλέχε- ί ί ί ά Σχύ'/./.ος κράκ! κράχ! τή; -Έ'.τον·: ό χοταχαίρνης μέ τδν ί)·;:1 γιά την .Πατρίς -/α^ΐ γ, ί Οί γάτοι λρ/εροί ■;-.% >·.·;?
ταιριάζθ'Λ έρωτόχαδο,ς
Φχγοχότι, ξαχλίυταρ·.»,
Τα Οεατρα, τής ταδέρνες
φάμχρ'.χες, μχάνν.ες, στςίτίϊ|
τ' άντααώνε; άττιχώτχ,
Κίί χοιμίΐμένη νύ Ιν:
μο^ρλή, γ
(τ« Ι|
Μά ό Χατϊκής τής ~ρέ-ε·
ΚΩΪΤΙΓΣ
Μία έοημΐρί;^} Σιν.Γ,|
μοσίεοσε τελεΰί
κήν γιά τοΰς γ
έ ά5ώ
τέρων άν5ρών των ό-οίων
τα άνα>3έν«ν:α! 7.ϊτωτί,:|
Ό Σαίξχηρ ζτ£μΆψ.Λ
ί,'.Τ) αόνον 19 έτών, ό >|
λιαίαν μόνον
23, ό Δάντης -/.τ. Ό Φ?*
25 ό Ντ^ρκ, ό Μίζαρτ, ο
καί ό Ούάλτ^ρ Σώτ 26.«
ό Ναπολέων, ό Σόγ,ο, ό >1
ό Ούάσιγκτων 27, « Ρ«
30, χαί ςανακαντρεόβητΐί:λ
λ ^ίλλε5 χαί ό Βεμ-5: *|
Σίλ)«ε? κα μ;
:ΐττο?άνης 46, ό λό??ο;(
τον 37 δ ήβοχοιος Ιβ^
ρ?η
κτον 37, δ ήβοχοιος Ιβ^
Λούθηρος 42, ό Βν ο
Γί 57 έτώ
τε χ^ρ-ία, τείς γνωρίί^τε γ;άμματα. Γχαίτε 57, έτών.
ά
Γ
—Τή ώραία 6ραδνά! Καί νά ν.αθόιιαστΓ
—Τίλές; ΠάΙιε σέ κανένα θέατρο;
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΤΖΟΓΕ
ΙΗΣΤΕΙΕΣ
Δΰϊ χράμματα!, ρέ Κατινάκι μο^,
είναι τδ τήμα κατατεθέν των Έλ-
ί ί ή λ
ΟΙ ΠΒβ ΠΑΡΑΖΕΝΕΣ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ
Καχοιο; ν.θ5μο-ρριτμ.«νος Εύρω-
ϊταίος οηαθϊχγράίος έ^έδωβτε τελευ¬
ταίως ενα 6ι·δλί& στδ όχοίο αερκ-
λζ5ί 6σες Γαράςενχς καί ιτρωτό-)-
είναι τδ τήμ
ληνων. Ή νηστεία καί ή λησ-κίζ.
Αύτά τα 5όε, το βνα κβντά στδ 5λ-
λο, άχώρι-στα σάν αυγοτάραχο, ά-
χοτελοΰνε την έγχώΐ'.α δίομηχανία,
τδ άχαντό μας, ρέ Κατίνα*! μου,
χες ύχογρϊβές ξενοδοχείων είϊε κα-
τά τα διάφοραι ταφί^'.ά τού.
Άιτδ τδ διδλη αύτδ μεταφρά-
ζκ-μ» τα τταρακάτω:
Τδ 1900 στδ Παρίσί δ?όκον-|
ταν κ«ντά στδν χύργο τού Άί^ελ|
Ινα μικρδ κϊ—τλείο μέ την έχιγρα-Ι
Ι ΚΝΕν γου'ο (
Α5Κ ΜΕ ΤΟ /
νόν,) ι
ν οί, 2χως λέγει ό Λάθοορας.
Τούτες της μ,έρ-ες χάλι, μ,εγάλη
οαταρία καί νταβατούρι γύρω άχδ
τδ ονομα τοΰ διαβοήτου Τζατζα, τού
ληττή χού τσάκωσε τδ Γεροΐχΐιαστή
«ΣτατΟ^ΐΰς -ρώτων δΐηθειών %ι·
τα τής ϊίψης».
Έν α άλλο καπηλειό στδ Λονδί¬
νον εχει έί:άνωάχδ την είατ>ίό το'
την εξής τεραστία έχιγραφή:
όθ στοΰς άξ'.οτίμουί)
στουττί στδ'
■/.^ριθ'.,ς νά τους
ι Ί.εθύτ! μέ βυο μόνο χέννες.»
ληττή, χού τσάκωσε τδ Γερο·.>σιαστή
Χατζηγάκη καί τδν τράδηξε κατά(......
τα βουνά. Άρχίσανε, καθώς €λέ-| Άλλά ή χειδ χαρίξϊνη ί«χγράτ
-:--------------■' ---- •■-■φγ; δρίσκεται σ' ενα έςοχικδ ξενο-
1 ϊοχεϊο στά χερίχωρα τού Νιοχΐα-
τέλ τής Ελβετίας· στήν χόρτα τοι>
' ' ----- · !£-- __________..< !_. ΕΥΒΥΜΕΣ ΚΟΪΒΕΝΤΕΣ — Τδν δλέχΐις αντδν τδν άν- Ορωπο; Είναι άχδ έχείνους χού χε- τοόνε τα λεφτά το^ς άχδ τδ τχρά- -Άληθε:αί; Καί χοϋ Άγαχητή μου. καρία, σας μύω νά χληΐώσετε τδν λο- γαρ'.ααμό σας. "Οποίος είναι τα- κτίκδς τ·ής πληρωτχ^ς τθ'ο πλου- — Πολίι χίθανον, άλλα χο·.ος τχγ ?δ είτε -ώς ^έλω νά ττλν.,τ·7<ο: Δέ Οά τ/ολιά-ςτοϋμε καθόλοο τ: ζήτημα τού Τζατζά καί τού Γερου- σ:*7τή, γιατί αύτά είναι χολίι σνν- ειθισμένα γιά την ΊΕλλάδα.Ό Τζα- τζάς των Τρικκάλων «ίνα· ενας •/.αί Ινα έκατομμάριο ενας Τζατζά- 3ες ευρίσκονται είς την χόλι μέσα, μέ κολλάρα. μέ γραδάτες μέ κο- βτοΰα·. της ώρας καί χότοί δέν χιά- νο'ονε, 'δ&δαία, τοϋς γε,ρουσιχστάδες νά τοίις χάνε στά ίθϋνά, άλλά κά- νσ,ινε λοδιτοΰρες διάφορες καί τςερ- νζνε. μιά ναρά. Τί τα τ)έλεις. Μή μάς φαίνετα: τίχοτε -α;άξενο στδ μέλλο γιά λη- στάϊες καί μή ξαφνιαζόματτε δτΐν Ζΐαδ^ο.μ: στάς εφημερίδας, ότι χιάσχνε ενανε Γε,ίουσιαστή. Α5ρ(ο ϊέν χρίχςι νά χαραξενεντοϋμε άν "«ινούτο^ιε τχος ό Τζχτζάς τσάκωσε οόλο τδ Σάνχα τής Γερο'οσίας ύ.ζ'. τδ τΐάδηξε γιά τα βουνά. Ας μή δγάλουνε μ'.λ'.ά, όπως 5έ Οά ίγάλ·»] μιλ'.ά ν.αί ό ιτρόίο'ρος τη* Γε;ο'^σίας άν συμ/δη τδ τοΐοϋτο. "Αν ί στδ τέλος αύτδ &ά εινα; %τ. καλδ γιά την Γ-ε,ρουσία μας, γιατί Οά βρί; επ: τελ&'ος μέρος νά συνεδριάζη —3ι» την έ'χο^νε παραχε- ταμένη κχ: την διώ^ο^νε άχδ τδ ενα ΐ-ΐε,ΐος σ;δ άλλο. ΟΤΖΟιΓΕΣ ής η ρ ζάρχε'. ή εξής φρ'.κιαστική έχι- γ:2?ή: «Ξενοδοχείον των ίολο^όνων» Έϊω σφάζονται /ΛτόχοΛα, στρτγ- γαλίζο^νται κβυνέλ'.α, διαμΛλίζον- τα: έρίφια, ξεκθίλίάζονται ψάρια, γϊέρνονται βάτραχο:, χ^ρπτίλσϋνται χέλ'.α^ ξϊ9'ε?°^ΤιΧονται εουλιά. Κα· μόνον ο: ·πελάτες καλοχεο- νοϋν! Λ Η Μ Ο ΤΙΚ Ο Πήτέ μοο, χήτέ μοα, άρ·χοντες, ττήτέ ι.·.»,» τι νά γίνω, όζ' ά-;αχάω α;ά λυγερή, -ώς νά την λησμονήσω; —Νά σ' άρμηνέψω, ν.ώτερε, κι' αν υέλης άκοΐέ με: Π ήγάινε πάνω στό €οι>νο
νά κοκδαλης λιθάρια,
%ά. κο:>δϊλής τα μάρμαρ'α
άπ' τδ μ,αρμχροϊθϋνι,
νά κο^δαλης, νά κονραστής,
την κ6;η νά |εχάσης.
—-'Εγώ ν.;1 άν έδγω στδ €ουνό,
κι' άν-ΑΟ'αδαλώ λιθάρια
κι' ίτ' κ^δαλώ τα μάρμαρα
άχ' τδ μαρμαροδοΰν·
κι' 5ν κουδαλώ κι' άν κουρζττώ
την κόρη δέν ξεχνάω.
Επισχ.έ.ττης: Καί άπό τί πύσχΐΐ ή ά
* Νοσοκόμος: (δια/.όπτονσα). —Άπό οραγιΐνοώστεια. ΙΙοτέ της 5έν
•/οοταίνει.
—Μά πώς νά χορτάβϊ) ή -/ανμένη μρ τα τίποτρ πού τής
-—Τόξερα,' «γάχη μ<«, χώς θά μ' έχρότε:νες είς γάμον. Ι ! >
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΣΤΙΧΟΙ
ΜΙΑ ΓΥΝ1ΑΙΤ0ΝΚΙΟ
Άχδ τδ χάρκο έ-ίρασεν ή ώριμη
(κ^ρτα
μέσα στοός όρθιους των ζβνβρων,
(όλόρθη στοίις αορμούς
φύλλα ξίρά τής ^ριξε ή
(3δ
καί μέσα στοΰς
Ότβν ίκχΙ^? Α
ϊ·>ΐ!ς των «Ά^λίων,, ι .
τού όστις ευρισκόταν ή-,
στο εςωτϊ?α&ν. χ,^α^
μαθτ; χως χήγα!νεν ή -^
εττε-.λε το εξής λαχ,ων!^.
λεγραφημχ ατδν έχϊόι
'Και 6 έχ5ό:η; ,χ,
Γ:3ϊά»Ϊ5ΐνι.·ί -^.., :_'-
* ι* κ
ΙΙρά^ος.— "Αφοδ «έν είχες ΙΠ' ΤΙ "ΤΐΤ
,δσα^%ίτν)ελεςκαΐ:Λύρ-7,ες!ηΐ1 '" ^1
τής αάλτσες σέ ξένο σχίτι; Γ
ρμ μ
(τολλσγισμούς,
θαναι ή γυναίχα χον» εκλαψ^ χολϋ.
(Στά ίλέφαρά της
ή σκ'.ά των τρισευγενικών κατέχη
(μαρασμων.
Την λύπην έξεϊίψαστν τα δάκρυά
(της
καΐ ϊήν '&ρία της γέμιτε στή δρυσί
(των λ^γμών.
Τα φΐλτ,μένα, άλλον καιρόν, κράτει
(κλεισμενα χείλη,
κι' άχάνω άχ' τα ξερόΐΛλα χ&ρ-
νάει θαμχη, <Γδ'^στή στδ μέρος τής; ΰχομονής χοϋ άχλώ- (νουνε στδ ϊείλι, τα χληγωμένα άχ' τή βροχη κλαρ (ά ( (ςχη Κι' έγώ ά—3 τον μάταιο τδν κόσμο (ά την εΙ2α κι' είχα: «είναι '^ωρίς Θά (μείνω» μυστικά σέ μ:ά γϋναίκα —λήκ'Λον νά έμ-, "-2X0 μέ τής αίλτσες σέ ξένο σχίτι; Ό λωχοίύτης. — 'ΕΤχα μάθει' τώς εί-/Γ> άρροχττο χαϊ δέν η6ελ?
νά χάνω άνηστχίϊ!
• * ·
ΊΙ σύζτγος (τβθμαγμίνη).—Τδ
γιχτρτί! τδ χα?3ί χατάχίε τή ίεχά-
ρα χοΐ> τουχ·ες δώσει!
Ό σύζ'^γος (γ·;ωστδς φιλάργυ-
ρος). — Δέν χειράίζί!, ήσνχασ»,
ηταν χάλχικη.
• * *
—Γχχρσόν, χάμε μο^ Ινα ?.αδ<;ϊίσα; Ή 'Ελένη.— Μην άνη<υχείς! ■χώς ήταν ήγάτα. • * · —Αοιχόν, χαλδ χατε^όδ'Λ χά. Ό θεδς μαζύ σου! —*Αμ ό θεός, άνιδρα μα>, δέν
ταξειίεύε! χατάστρωμα μέ τέτοιον
καιρό!
• * ·
Κά—ο:ος χύριος χατεντ)ουσι*οτ_-
νος ·φαίνετα: έχ «5 γάμου τού χα?-
ετηρει την εηώνα τού Ίησού Έ-
^μ
—Τί άνόητοι, είχεν, ήσαν αύτοι
οίσταΰρωταί, .γιατί νά τδν στχ;ρώ-
τουν, ένφ μχορονστ^ νά τδν χαντρέ-
ψοΰν!
• * *
Κ'^ία.— 'Εξεσκόνίτες;
'Υχηρέτρ:α.—·Μάλια·τβ.
Κ>ρί2.— Καί ομως μζαρώ νά
άφω τδ όνομά μο··^ «χάνω στδ
τα τωρινά μ» μικττ'.κά καί τ' άνα-
(μνηστικά.
Ζ. ΠΑΠΑνΓΏΝΙΟΤ
ΟΙ ΗΙΚΡΟΊΙΓλΠΕΣ
Οί αικρές ά-^άχες όλες
Μιά φο:ά ν.ι' έναν χιιρί
0 μικρές άγά-ες δλες
Κάμχν βνζν άγριο σηκωμό.
* · »
"Ώρμησχν χατά τδ" Ένα,
Κατά τδ μεγάλο βασιληά, χατά τδ
/ »...
ί2ρ»χη«τ3ν κατα τον Έρωτα,
Καί τδν ερρϊξαν, ώϊμένα! άιτδ τδ
(θρόνο.
* * *
Κι' ντζζρζ το3 άτίμασ^
Τδ Θεόρατο κο^μή μέ τδ δαρμδ
Οί μ'.κρες Άγάχες όλες
Μιά φορά κι' έναν καιρό.
* * *
Κι' δστερα <τέ 6ράχο τδν έκάρφωσαν Κι' άχο τα ·χαράμματα ώς τδ &ρά&ν Οί έ 'Αά όλ Κι άχο τα ·χαράμματα ώς τδ &ρά&ν Οί μικρές 'Αγάχες, όχλοι άλύχητθ'. Τδ βν.τϊϋΤ) τ' δλόφωτο <τημάδ'.. ΚΓ ίστερα σί-υσμένο* τδν έςάχλωσαν Κι' άρ^ιστ^ τραγούδι χ·.' «στησχν . (χ0^' Καϊ •/.αταιχβα δ»σίλεϋεν ό ήλιος Σέ ϊαν.ϊόων χαΐ σ' οκμάτων ώκεανό. (είχε * * * Καί τ?·.~[{)ρ(ύ ^έ μιά )^5κα χού την Ξβρριζώσει χοταμού χατεδχσιά Κι' ήταν ίρμη άχ' ολα τα χοΆάκια, Βούϊζαν έντομα ενα χλτ/θος ^τε· (ρωτά. ΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ τρ»χέζι. Τ Τχηρέτρια. — Έ, μά δλέχε- ί ί ί ά Σχύ'/./.ος κράκ! κράχ! τή; -Έ'.τον·: ό χοταχαίρνης μέ τδν ί)·;:1 γιά την .Πατρίς -/α^ΐ γ, ί Οί γάτοι λρ/εροί ■;-.% >·.·;?
ταιριάζθ'Λ έρωτόχαδο,ς
Φχγοχότι, ξαχλίυταρ·.»,
Τα Οεατρα, τής ταδέρνες
φάμχρ'.χες, μχάνν.ες, στςίτίϊ|
τ' άντααώνε; άττιχώτχ,
Κίί χοιμίΐμένη νύ Ιν:
μο^ρλή, γ
(τ« Ι|
Μά ό Χατϊκής τής ~ρέ-ε·
ΚΩΪΤΙΓΣ
Μία έοημΐρί;^} Σιν.Γ,|
μοσίεοσε τελεΰί
κήν γιά τοΰς γ
έ ά5ώ
τέρων άν5ρών των ό-οίων
τα άνα>3έν«ν:α! 7.ϊτωτί,:|
Ό Σαίξχηρ ζτ£μΆψ.Λ
ί,'.Τ) αόνον 19 έτών, ό >|
λιαίαν μόνον
23, ό Δάντης -/.τ. Ό Φ?*
25 ό Ντ^ρκ, ό Μίζαρτ, ο
καί ό Ούάλτ^ρ Σώτ 26.«
ό Ναπολέων, ό Σόγ,ο, ό >1
ό Ούάσιγκτων 27, « Ρ«
30, χαί ςανακαντρεόβητΐί:λ
λ ^ίλλε5 χαί ό Βεμ-5: *|
Σίλ)«ε? κα μ;
:ΐττο?άνης 46, ό λό??ο;(
τον 37 δ ήβοχοιος Ιβ^
ρ?η
κτον 37, δ ήβοχοιος Ιβ^
Λούθηρος 42, ό Βν ο
Γί 57 έτώ
τε χ^ρ-ία, τείς γνωρίί^τε γ;άμματα. Γχαίτε 57, έτών.
ά
Γ
—Τή ώραία 6ραδνά! Καί νά ν.αθόιιαστΓ
—Τίλές; ΠάΙιε σέ κανένα θέατρο;
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΔΑΣ
Άμερικανίδες γυναίκας κανονίζονσαι την μόδαν σύμφωνα μέ την προσω.τικότητ,ά των. "Άνω τέσσαρα
θίλκττκωτίρων μοντέλων έκ διαςρανοΰς μοντέλου τής έποχής. Άριστεοςί, ωραίον πρασινωπον δελοΰδ
κολλαρσν έκ γούνας άλώπεκος Δεξιφ όίλλο φόρεμα έκ κυανοΰ βελούδου μέ κολλάρον άπό τσιντσίλλα
έκ των
,,,,,,,, ... .. „._. ----- .... ------ ________ δελοΰδον μέ
κολΛαρσν εκ γουνας αλωπεχος. Δεξιφ, αλλο φορεμα εκ κυανοΰ βελούδου μέ κολλάρον άπό τσιντσίλλα. Τό 6ε-
λονδον είναι πολύ τοϋ συοιιοϋ εφέτος. Συνειθίζονται πολύ καί μ-τλοΰζαι άπό κρέπαν ή σατέν.
Ϊ^βΐ/Γ
&
, τ
, μαύοην
τό όΛν
Ή χρήσις τή; γυναικείας πιτξάμα; είναι τώρα τόσον γενικη, δστε η ποοσο-
χή των γυναικών στρέφεται είς τάς παντόφλας, αί οποίαι .-τρεπει να. άποτε-
λοΰν άομβνίαν |ΐέ τάς .τιτζάιιας. ΙΙαντοϋφλαι άπό κόκκινον^ όέομα ταιρια
■-— ποχ^, (ι£ πιτζάμας άπό μανοο σατέ·, ιδίως δταν αί πιτζάιιαι εχουν δισ-
ιι'ΐ<ττις κοκκίνου χρώιιατος. Λίαν θελκτικόν είναι τό μοντέλ.ον είς τα άρι- ιά Μπο>ερό καί πανταλόνι άπό (Μχΰοο σατέν. Ζακέττα άπό κίτοινη κρεπ
..* κέντημα άπό κόκκινο ηατέν. Κόκκινη ζώνη είς την μέσην καί κόκκιναι
-ΐαντοϋίτλαι είς τα πόδια. Τό είς τα δεξιά κοστοϋμι είναι καλόν να το φορι,
ί| οίκοδέσποινα είς άντπίσημον γεϋιια Τ) τέϊον. ΊΙ μπ>.οΰζα καί τό Λανταλοτνι
είναι 4ιό ταφτά άνοικτοϋ κυανοΰ χρώματος. Ό έπϊνδυτης είναι απο 6αθ'
/υανοϋν, πράσινον, ή χερασΐ χρώμα. ΙΙαντοϋφλαι άπό δερμα χρωματος κε-
ρασίου. Ης τό μέσον τρείς διάφοροι τυποι παντουφλών και εν σχεδιον σαν_-
βαλίων όμοιον ποο; έτ.είνο &τερ ανεκαλύφθη είς την πινακοθηκην χ*ύ
Καλιγοΰλα Ν Ρωμη·
Ώοαίον γυναικείον φύρεμα χοροΰ
έκ πρασίνου πάν ντέ σόλ τοϋ τε-
λενταίου συριιοϋ. Είς τό όπισθεν
μρρος τής αέσης φιόγκος έκ τοΰ
Ίδίου ύφάσματος. Ό ποδόγυρος
άνώμαλος καί αντσος. Παρατηρή-
σατε· τα άνοίγιιατα είς τα π/.άγιο,
τα όποΐα είναι τό προιιήνυμα. τοϋ
σνομοΰ της προσεχούς ανοίξεως.
ϊ'
Μυρίας.
μίαν
Άμερικανίδες γυναίκας κανονίζονσαι την μόδαν σύμφωνα μέ την προσω.τικότητ,ά των. "Άνω τέσσαρα
θίλκττκωτίρων μοντέλων έκ διαςρανοΰς μοντέλου τής έποχής. Άριστεοςί, ωραίον πρασινωπον δελοΰδ
κολλαρσν έκ γούνας άλώπεκος Δεξιφ όίλλο φόρεμα έκ κυανοΰ βελούδου μέ κολλάρον άπό τσιντσίλλα
έκ των
,,,,,,,, ... .. „._. ----- .... ------ ________ δελοΰδον μέ
κολΛαρσν εκ γουνας αλωπεχος. Δεξιφ, αλλο φορεμα εκ κυανοΰ βελούδου μέ κολλάρον άπό τσιντσίλλα. Τό 6ε-
λονδον είναι πολύ τοϋ συοιιοϋ εφέτος. Συνειθίζονται πολύ καί μ-τλοΰζαι άπό κρέπαν ή σατέν.
Ϊ^βΐ/Γ
&
, τ
, μαύοην
τό όΛν
Ή χρήσις τή; γυναικείας πιτξάμα; είναι τώρα τόσον γενικη, δστε η ποοσο-
χή των γυναικών στρέφεται είς τάς παντόφλας, αί οποίαι .-τρεπει να. άποτε-
λοΰν άομβνίαν |ΐέ τάς .τιτζάιιας. ΙΙαντοϋφλαι άπό κόκκινον^ όέομα ταιρια
■-— ποχ^, (ι£ πιτζάμας άπό μανοο σατέ·, ιδίως δταν αί πιτζάιιαι εχουν δισ-
ιι'ΐ<ττις κοκκίνου χρώιιατος. Λίαν θελκτικόν είναι τό μοντέλ.ον είς τα άρι- ιά Μπο>ερό καί πανταλόνι άπό (Μχΰοο σατέν. Ζακέττα άπό κίτοινη κρεπ
..* κέντημα άπό κόκκινο ηατέν. Κόκκινη ζώνη είς την μέσην καί κόκκιναι
-ΐαντοϋίτλαι είς τα πόδια. Τό είς τα δεξιά κοστοϋμι είναι καλόν να το φορι,
ί| οίκοδέσποινα είς άντπίσημον γεϋιια Τ) τέϊον. ΊΙ μπ>.οΰζα καί τό Λανταλοτνι
είναι 4ιό ταφτά άνοικτοϋ κυανοΰ χρώματος. Ό έπϊνδυτης είναι απο 6αθ'
/υανοϋν, πράσινον, ή χερασΐ χρώμα. ΙΙαντοϋφλαι άπό δερμα χρωματος κε-
ρασίου. Ης τό μέσον τρείς διάφοροι τυποι παντουφλών και εν σχεδιον σαν_-
βαλίων όμοιον ποο; έτ.είνο &τερ ανεκαλύφθη είς την πινακοθηκην χ*ύ
Καλιγοΰλα Ν Ρωμη·
Ώοαίον γυναικείον φύρεμα χοροΰ
έκ πρασίνου πάν ντέ σόλ τοϋ τε-
λενταίου συριιοϋ. Είς τό όπισθεν
μρρος τής αέσης φιόγκος έκ τοΰ
Ίδίου ύφάσματος. Ό ποδόγυρος
άνώμαλος καί αντσος. Παρατηρή-
σατε· τα άνοίγιιατα είς τα π/.άγιο,
τα όποΐα είναι τό προιιήνυμα. τοϋ
σνομοΰ της προσεχούς ανοίξεως.
ϊ'
Μυρίας.
μίαν
δϋΝϋΑΥ, ΝΟΥΕΜΒΕΚ 24, 1929.—1ΥΟΕ.
XV.
Χο. 5325.
ΕΤΟΣ ΑΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ!— Άριθμός 5325. ΝΕΥ ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 Ιν
ΠΡΟΣΕΞΑΤΕ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟΝ ΤΗΣ ΜΑΚΡΥΑΣ ΦΟΥΣΤΑΣ
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΕΑΝ ΤΑ ΒΑΡΕΙΑ ΦΟΡΕΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑΝ ΤΩΝ
"Ερχονται πχίλιν πίσω τα μακρν
% ςρουστάνια;
Αύτό είναι τό τελευταΐο καί πλέ¬
ον ενδιαφέρον έράπτ,μα ποϋ άκού-
Βται εί ςτοΰς κύκλους της μόδας.
Ή σκεπτική γυναϊκα σταματςί
μπρός στό έρώτημα αύτό.
Τα μακρυά φονστάνια έγύρι-
σαν οπίσω αν δχι καθολοκληρίαν
τοί'λάχιστον έν μέρει.
Είναι παρηλλαγμένες μακρυές
φοϋστες. Δέν είναι καθόλου σάν
τής παληές σν.ονιστήρες φοΰστες,
καί δμως είναι φουστάνια ιιακρυά.
Αί σκεπτικαί γυναϊκες διακηρΰτ·
τουν δτι ποτέ δέν θά έπιτρέψουν
στοΰς δικτάτορας της μόδας νά τάς
άναγκάσουν νά φορέσουν φορέμα-
τα τα όποΐα ·θά τη; άφαιρεσουν
την ελευθερία στάς
κ ι ν η σ ε ι ς των.
Αύτάς είναι ό λόγος διά τόν ο¬
ποίον ή μισομακρυά φοΰστα εστα-
μάτησε στά νυκτερινά σαλύνια..
Τα ιιακρυά φουστάνια είναι ε-
ξω άπό την τάξι ώς τα τώρα, ό¬
σον αφορά" τα σπόρτς καί τής ένδυ
μασίες γιά την δουλειά.
"Ας ενχηθονμε νά μή άλλάςουν
αί σημερινές φοΰστες.
* * *
ί -Πολλά μαθηματα τα όποΐα μας
εδίδαξεν ή πεΐρα δείχνουν δτι θά
ήταν πολΰ βλαβερό γιά την γυναϊ¬
κα της Άμερικής άν εχανεν Ινα
γιότα άπό την ελευθερία τη; στό
ντύσιμο. Ή ένδυμασία εχει νά κά¬
μη πολύ γιά την ΰγεία καί την ά-
ναπαυτικότητα.
Στής «παληές ·καλές ήμέρες»
πρό τοΰ Πολέμου, εγίνοντο όλων
των είδών τα δργια επάνω στή
μόδα.
Στενοί κορσέδες έπίεζαν καί
συμμάζευαν τα εύαίσθητα σώματα
καί τα παρεμόρφωναν σέ χονδροει-
δέστατα αχί}ματα.
Εγίνετο προσπαθεία νά σφίγ-
γωνται όσον τό δυνατόν σφικτά μέ
τα κορδόνια καί τής μπαλλένες.
Κατακρεουργοΰσαι την φύσιν. Τα
εύαίσθητα δργανα τα δποϊα ήταν
άναγκαϊα διά την ζωτικήν λειτουρ¬
γίαν το ΰσώματος, παρεμορφώνον-
το. Άποτέλεσμα ήταν δτι ή ζωή
χιλιάδων γυναικων κατεστρέφετο
τελείως. 'Απερίγραπτες άγωνίες ή¬
ταν τό άποτέλεσμα των άνοήτων
καί εξωφρενικόν σι>ρμών.
Πολλαί μάρτυρες έπήγαν στόν
τάφον των χωρίς δμως επάνω
στοΰς τάφους αύτούς νά γραφ^ ή
επιγραφή, ώς επρεπε: «θ ϋ μ α
τοϋ Σ υ » μ ο ϋ>.
* * *
Ήταν τότε ό καιρός κατά τόν
οποίον δταν ήρχετο ό χειμώνος φο-
ροΰσαν μάλλινες κάλτσες, χονδρά
φανελλένια άσπρόρρουχα, φανελ-
λένια μΐσοφούστανα καί μάλλινε;
φορεσιές, αί οποίαι προκαλοΰσαν
τόν Ιδρώτα καί δημιουργούσαι ό¬
λας τάς εύνοϊκάς συνθήκας διά
τής άρρώστειες.
Ήταν ή έποχή τής περιπνευμο-
νίας καί των ασθένειαν των πνευ-
μόνων καί τοΰ λαιμοΰ, αί οποίαι έ-
θέριζαν τάς νεαράς γυναίκας. Καί
π·ρέπει νά σημειωθή δτι άφ' ότου
αί γυναϊκες ήρχισαν νά ενδύωνται
περισσότερον γνωστικά, ή άλλοτε
μαστίζουσα τόν κόσμον φυματίωσις
ώλιγότευσε μέχρι βαθιιοϋ άπερΐτ·
γράπτου.
Ή φυματίωσις καί αι συγγενεϊς
άσθένειαι, δύνανται νά
άπαλεΐφθοΰν κατά
μέγα μέρος άν τό μ ά-
θημα τό οποίον έ δ ι-
δάχθημεν άπό τής
έ λ α φ ρ> έ ς ένδυμασίες
των γ υ ν α ι κ ώ ν τό π ά-
ρωμε στήν καρδιά
μας.
Τό ανθρώπινον σώμα μπορεί νά
άνθϊξτ) άς τάς έπιθεσεις κάθε α¬
σθενείας αν τό μεταχειριζώμεθα
καταλλήλως καί δέν στιοάζεταΐ
παρά πολΰ μέ ροΰχα.
Είς τάς εφημερίδας πρό τίνων
ημερών περιεγράφετο ή ίστορία μι
άς Έσκιμώας ή όποία ήτο μελος
μιας οτ,Λ'οδείας -ίι όποία έσωσεν μία
Άμερικανική Άεροπορική απο¬
στόλη ή άποία εϊχε απαντήση δυ-
στΰχημα είς τόν Βόρειον Πολον.
Ή γυναϊκα αΐτή ίχώθη στό νερό
μεταξύ δύο όγκοπάγα>ν. 'Επεριπά-
τησε μέ τα ίτ,'ρά της φορέματα μέ¬
χρις ότου τής έπρομήθευσαν αλ-
λα. Καί διά νά άλλάξη έστάθηκδ
οτό ύπαιθρον είς θερμοκρασίαν κά-
τω τοΰ μηδενικοΰ. Δέν εδειξε την
παρ«μικρή άνηοτ,ίχία καί βλοίβη δι¬
ότι επετέθη στόν ι|η,7,ρόν άε'ρα καί
τό παγωμένο νερό.
Την ιδίαν ημέραν ή ιδία γυναϊ¬
κα έςεγίμνωσε τό παιδί της καί
τό αφήκε μέ έλαφρά φορεματάκια
διά νά μπορέση νά τό δι·σ;| είς τονς
ώμους τη; κατά τό ταξεΐδί της.
Καί τύ μωρό άν καί έξεγνμνοίθη-
κε μέσα σέ θεριιοκρασία κάτω ά¬
πό τό μηδενικό δέν επαθε τίποτε.
Καί δμως οί Έσκιμώοι δταν φερ
θοΰν στά ϋτερθερμασμένα 'Α
ρικανικά σαίτια καί ιιαλθα:
μενοι άπό τα άκατάλληλα
φορίματα καί την άπεο
τροφή των εύκοάτίΛ' Λ
νονται ενκολα θ·ίι.ιατα τή;
Ιμονίας, τής φΰΗσεως καί τ
σοόαρών ασθένειαν.
Ύπάρχοτ.·ν ζητΐ}ματα_ΐ
άξίζουν την προσοχήν τώ
κων αί οποίαι άντιμπω,τί
ρα ριζικάς μεταβολάς τη
Αί μεταβολαί ημπορεί
έπιθαιμηταί πρό; δημιοχ-ρ
δας ή άτοία θά προσθεση
γητρα στήν Άμίριν.ανώα
καί τό Άμερικανό-τονλα
, Καμμιά δαο>; μεταΜη
' γίνη λαοφιλή; στοΐ*: Άω?
1 άνδρας οταν .ττριοριζη ^
θερίαν τής κινήσεως τ«ν
κων, ποΰ πεοιορίζει την
κήν ζωτι-/ότητα καί την «
τητα τής ζωη;. 5 , ,
Διά τόν λόγον αυτόν η
θά κάμη Χ*λά ^ 6^«
ποοτεινομένας μιταοοΑη;
δας μέτό μ » * Ρ.
πιον τοΰ *οΐνο«
Ή καλλονίι κοι
είναι πολύ ίπι#μ
δμως είς·
ΰ γ ε ί α ς.
Ν ΊΊΜΗ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ
ΜΕ]Μ1Ρ(!ΝΕΤΑΙ;
{Συνέχευ* έκ της 1ης σελίδος)
κην τή; ρη
Είς τίιν νέαν δίκην, ήτις έπηκο-
λαύθησεν, ή Όλυμπία ήθακόθη.
Τό περασμένον θερο; μία νεα-
ρα Ίταλίς, ονόματι Μαιρία Άρεν-
τσία έφόνευσε τόν συμπατριώτην
της Σαφέοιο ΙΤαντελίνα, πλούσιον
όπωροπώλην καί μακρυνον συγγε-
νή τ>(ς, είς τόν οίκον τοΰ όποίου
&ιέ|ΐΐΐνεν αυτή καί δλη ή οίκογένειά
της. Ό Σαφέριο ήτο 69 έτών καί
ή Μαρία 16. "Οταν έγινεν ό φό-
νος, ή Μαρία ί^το Ιγκυος.
«'ΡΛερίμενα εως τΐ]ν ημέραν
ΐπ>ν γετνεθλίων μου, διά Λ·ά γίνο;
'Λχ6 ετών», είπεν είς τό δικαστήριον
ή Μαρία, «καί τότε ένΗ,αήιτην δτι!
γ'ι; υήν Σικελίαν έπιτρέπεται ΐ
μίαν νέαν νά φονεύση τόν άν&ρα,
ό οποίος την άτιμάζει, άν ούτος εί¬
ναι εγγαμος. Ό ανθρωπος αΰτός
άφήρεσε την τιμήν μου καί έγώ ά-
φήρεσα την ζωήν τού. Τόν έξεδι-
κήϊίτην καί είιιαι εΰχαριστημενΐΓ)».
Ή Μαρία παρεπέμφθη είς δί¬
κην επί φόνω έκ προμελέτης, άλ-
λά δέν έδικάσθη -ποτέ, έπειδή την
παρέλαβεν υπό την προστασίαν
της ή έταιρίία τά>ν Παιδίων.
Άλλά δέν είναι μόνον αί ξενι-
κής καταγθΓ/Τ|ς γυναϊκες, αΐτινε;
εξετέλεσαν φονους πρός έκδίκη-
κησιν τη; τιμής των. Πολλαί Ά-
μερικανώε; έ'καμον τό ίδιον.
Ή "Αλις Κόρμπετ είναι μία έξ
αυτών. Αύτη ήτο 16 ετών καί όρ-
φανί|, προσληφθεϊσα νπό τοΰ
Τζώρτζ Μάκ Χέϊλ, άστυφύλακος
έν Τζέρσυ Σίτυ τής Νέας Ύεησέ-
ης, εί; την οικίαν τού όπως έπιμε-
λήται των ' ^οιλ Ό όστι<φύ- λαξ, δστΐ- ινε νά εΐνα1. καΐ μακρυνός (ηη'γενής τΐς " λι:. Ίν- τί προστασίας είς την μικράν όρ· φανήν, έφέρθη πρός αύτην μέ την χειροτέραν κτηνωοίαν, ?ως ότου ή "Αλις μή δυναμένη ν" ανεχθή επί πλέον την προσβολήν τόν έφόνευσε. «Μέ προσέβαλε δύο φοράς, είπε μετά τρομου εν; την αστυνομίαν ή "Αλις, τόν προειδοποίησα δέ δτι, άν τό ξανακάμη, θά τόν σκοτώσω. Χθές λοιπόν ήλ&ε πάλιν ενωρίς είς τό σπίτι. 'Εγώ ήμην'μόνη. Μέ προσόβαλε πάλιν καί μετ" ολίγον, δταν έπλάγιασε, επήρα τό περί¬ στροφον τον καί τόν επυροβό- λησα». Ό Μάκ ΧέΤλ εζησε δέκα ημέρας 'χαί τέλος απέθανεν, άφοΰ πρότερον ' ηρνήθη τάς κατηγορίας τής κόρης. Βραδύτερον δτε ή "Αλις ώδΓτγήτ9η π-ρο τοΰ Π αραπεμπτικοΰ Σιιμθόυ- λίου όπως δτιλώση άν ήτο ενοχος, φόνου η δχι, αύτη είπεν δτι δέν τΥ το ενοχος, άφέθη δέ ελευθέρα επί Ι έγγνήσει μέχρις ότου τό Συμβού-ΐγος τού, κ. Φις λιον ίκδώση τΐτν έτνμτιγορίαν τού. ε/οοον ιιί«ν ?< ΕΞΑΜΜΙΖΕΤΑΙΟ ΕΡΙΣ ΜΕΤΑ_ΤιΊ_Ι1ΙίΖΥΠ0Ν; (Συνέχει» «χ τ?(ς 5ης σελίδος) φθη την πλήρη σημασίαν τσΰ δια- ζυγιου καί πανικόβλητοι οί δύο των ετέλεσαν έκ νέον τόν γάμον των την ιδίαν έβδομάδα κατά την οποίαν εΐχοτ εκδοθή η περί δια- ζυγιου απόφασις! Άλλ' ή εκπληκτικώτερα περί¬ πτωσις συμφιλιώσεαις, έξ δσων εί¬ ναι γνωσταί, είναι άφοΰ έ'βγαλαν τα ά'πλυτά των είς τό φανερόν επί πολλοΰς μήνας καί άφοΰ δέν έμει¬ νεν νβρις καί κατηγορία, τίιν ό¬ ποιαν δέν έρριψαν άναντίον αλλή¬ λων, ό Τζαίη*ις Στίλμαν, έκατομ- μυριοΰχο; τραπεζίτης καί ή σύζυ- Υός τού, κ. Φιφή Πόττερ Στίλμαν, Τ'/ΠΙΙΓΛΙ ιιί.-,ι, Λ-,.^_________. «... ί Γ νέοΐ'. Ό ημ σννέοα/οεν έπί 1 κρόθεν δακ> Ι^
'ΟΡ 00 Ντάρσν·, &
θόνης, άφον έχωρισε
λν
τού μετά τής < πλιν αίφνης ^ την πρώ-ην σύζνγον το ΌΈντοιΛνΚέϊοον * Ιχ ντον. ηόΚ τ1 τί,ν '·^ ί
XV.
Χο. 5325.
ΕΤΟΣ ΑΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ!— Άριθμός 5325. ΝΕΥ ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 Ιν
ΠΡΟΣΕΞΑΤΕ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟΝ ΤΗΣ ΜΑΚΡΥΑΣ ΦΟΥΣΤΑΣ
ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΕΑΝ ΤΑ ΒΑΡΕΙΑ ΦΟΡΕΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑΝ ΤΩΝ
"Ερχονται πχίλιν πίσω τα μακρν
% ςρουστάνια;
Αύτό είναι τό τελευταΐο καί πλέ¬
ον ενδιαφέρον έράπτ,μα ποϋ άκού-
Βται εί ςτοΰς κύκλους της μόδας.
Ή σκεπτική γυναϊκα σταματςί
μπρός στό έρώτημα αύτό.
Τα μακρυά φονστάνια έγύρι-
σαν οπίσω αν δχι καθολοκληρίαν
τοί'λάχιστον έν μέρει.
Είναι παρηλλαγμένες μακρυές
φοϋστες. Δέν είναι καθόλου σάν
τής παληές σν.ονιστήρες φοΰστες,
καί δμως είναι φουστάνια ιιακρυά.
Αί σκεπτικαί γυναϊκες διακηρΰτ·
τουν δτι ποτέ δέν θά έπιτρέψουν
στοΰς δικτάτορας της μόδας νά τάς
άναγκάσουν νά φορέσουν φορέμα-
τα τα όποΐα ·θά τη; άφαιρεσουν
την ελευθερία στάς
κ ι ν η σ ε ι ς των.
Αύτάς είναι ό λόγος διά τόν ο¬
ποίον ή μισομακρυά φοΰστα εστα-
μάτησε στά νυκτερινά σαλύνια..
Τα ιιακρυά φουστάνια είναι ε-
ξω άπό την τάξι ώς τα τώρα, ό¬
σον αφορά" τα σπόρτς καί τής ένδυ
μασίες γιά την δουλειά.
"Ας ενχηθονμε νά μή άλλάςουν
αί σημερινές φοΰστες.
* * *
ί -Πολλά μαθηματα τα όποΐα μας
εδίδαξεν ή πεΐρα δείχνουν δτι θά
ήταν πολΰ βλαβερό γιά την γυναϊ¬
κα της Άμερικής άν εχανεν Ινα
γιότα άπό την ελευθερία τη; στό
ντύσιμο. Ή ένδυμασία εχει νά κά¬
μη πολύ γιά την ΰγεία καί την ά-
ναπαυτικότητα.
Στής «παληές ·καλές ήμέρες»
πρό τοΰ Πολέμου, εγίνοντο όλων
των είδών τα δργια επάνω στή
μόδα.
Στενοί κορσέδες έπίεζαν καί
συμμάζευαν τα εύαίσθητα σώματα
καί τα παρεμόρφωναν σέ χονδροει-
δέστατα αχί}ματα.
Εγίνετο προσπαθεία νά σφίγ-
γωνται όσον τό δυνατόν σφικτά μέ
τα κορδόνια καί τής μπαλλένες.
Κατακρεουργοΰσαι την φύσιν. Τα
εύαίσθητα δργανα τα δποϊα ήταν
άναγκαϊα διά την ζωτικήν λειτουρ¬
γίαν το ΰσώματος, παρεμορφώνον-
το. Άποτέλεσμα ήταν δτι ή ζωή
χιλιάδων γυναικων κατεστρέφετο
τελείως. 'Απερίγραπτες άγωνίες ή¬
ταν τό άποτέλεσμα των άνοήτων
καί εξωφρενικόν σι>ρμών.
Πολλαί μάρτυρες έπήγαν στόν
τάφον των χωρίς δμως επάνω
στοΰς τάφους αύτούς νά γραφ^ ή
επιγραφή, ώς επρεπε: «θ ϋ μ α
τοϋ Σ υ » μ ο ϋ>.
* * *
Ήταν τότε ό καιρός κατά τόν
οποίον δταν ήρχετο ό χειμώνος φο-
ροΰσαν μάλλινες κάλτσες, χονδρά
φανελλένια άσπρόρρουχα, φανελ-
λένια μΐσοφούστανα καί μάλλινε;
φορεσιές, αί οποίαι προκαλοΰσαν
τόν Ιδρώτα καί δημιουργούσαι ό¬
λας τάς εύνοϊκάς συνθήκας διά
τής άρρώστειες.
Ήταν ή έποχή τής περιπνευμο-
νίας καί των ασθένειαν των πνευ-
μόνων καί τοΰ λαιμοΰ, αί οποίαι έ-
θέριζαν τάς νεαράς γυναίκας. Καί
π·ρέπει νά σημειωθή δτι άφ' ότου
αί γυναϊκες ήρχισαν νά ενδύωνται
περισσότερον γνωστικά, ή άλλοτε
μαστίζουσα τόν κόσμον φυματίωσις
ώλιγότευσε μέχρι βαθιιοϋ άπερΐτ·
γράπτου.
Ή φυματίωσις καί αι συγγενεϊς
άσθένειαι, δύνανται νά
άπαλεΐφθοΰν κατά
μέγα μέρος άν τό μ ά-
θημα τό οποίον έ δ ι-
δάχθημεν άπό τής
έ λ α φ ρ> έ ς ένδυμασίες
των γ υ ν α ι κ ώ ν τό π ά-
ρωμε στήν καρδιά
μας.
Τό ανθρώπινον σώμα μπορεί νά
άνθϊξτ) άς τάς έπιθεσεις κάθε α¬
σθενείας αν τό μεταχειριζώμεθα
καταλλήλως καί δέν στιοάζεταΐ
παρά πολΰ μέ ροΰχα.
Είς τάς εφημερίδας πρό τίνων
ημερών περιεγράφετο ή ίστορία μι
άς Έσκιμώας ή όποία ήτο μελος
μιας οτ,Λ'οδείας -ίι όποία έσωσεν μία
Άμερικανική Άεροπορική απο¬
στόλη ή άποία εϊχε απαντήση δυ-
στΰχημα είς τόν Βόρειον Πολον.
Ή γυναϊκα αΐτή ίχώθη στό νερό
μεταξύ δύο όγκοπάγα>ν. 'Επεριπά-
τησε μέ τα ίτ,'ρά της φορέματα μέ¬
χρις ότου τής έπρομήθευσαν αλ-
λα. Καί διά νά άλλάξη έστάθηκδ
οτό ύπαιθρον είς θερμοκρασίαν κά-
τω τοΰ μηδενικοΰ. Δέν εδειξε την
παρ«μικρή άνηοτ,ίχία καί βλοίβη δι¬
ότι επετέθη στόν ι|η,7,ρόν άε'ρα καί
τό παγωμένο νερό.
Την ιδίαν ημέραν ή ιδία γυναϊ¬
κα έςεγίμνωσε τό παιδί της καί
τό αφήκε μέ έλαφρά φορεματάκια
διά νά μπορέση νά τό δι·σ;| είς τονς
ώμους τη; κατά τό ταξεΐδί της.
Καί τύ μωρό άν καί έξεγνμνοίθη-
κε μέσα σέ θεριιοκρασία κάτω ά¬
πό τό μηδενικό δέν επαθε τίποτε.
Καί δμως οί Έσκιμώοι δταν φερ
θοΰν στά ϋτερθερμασμένα 'Α
ρικανικά σαίτια καί ιιαλθα:
μενοι άπό τα άκατάλληλα
φορίματα καί την άπεο
τροφή των εύκοάτίΛ' Λ
νονται ενκολα θ·ίι.ιατα τή;
Ιμονίας, τής φΰΗσεως καί τ
σοόαρών ασθένειαν.
Ύπάρχοτ.·ν ζητΐ}ματα_ΐ
άξίζουν την προσοχήν τώ
κων αί οποίαι άντιμπω,τί
ρα ριζικάς μεταβολάς τη
Αί μεταβολαί ημπορεί
έπιθαιμηταί πρό; δημιοχ-ρ
δας ή άτοία θά προσθεση
γητρα στήν Άμίριν.ανώα
καί τό Άμερικανό-τονλα
, Καμμιά δαο>; μεταΜη
' γίνη λαοφιλή; στοΐ*: Άω?
1 άνδρας οταν .ττριοριζη ^
θερίαν τής κινήσεως τ«ν
κων, ποΰ πεοιορίζει την
κήν ζωτι-/ότητα καί την «
τητα τής ζωη;. 5 , ,
Διά τόν λόγον αυτόν η
θά κάμη Χ*λά ^ 6^«
ποοτεινομένας μιταοοΑη;
δας μέτό μ » * Ρ.
πιον τοΰ *οΐνο«
Ή καλλονίι κοι
είναι πολύ ίπι#μ
δμως είς·
ΰ γ ε ί α ς.
Ν ΊΊΜΗ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ
ΜΕ]Μ1Ρ(!ΝΕΤΑΙ;
{Συνέχευ* έκ της 1ης σελίδος)
κην τή; ρη
Είς τίιν νέαν δίκην, ήτις έπηκο-
λαύθησεν, ή Όλυμπία ήθακόθη.
Τό περασμένον θερο; μία νεα-
ρα Ίταλίς, ονόματι Μαιρία Άρεν-
τσία έφόνευσε τόν συμπατριώτην
της Σαφέοιο ΙΤαντελίνα, πλούσιον
όπωροπώλην καί μακρυνον συγγε-
νή τ>(ς, είς τόν οίκον τοΰ όποίου
&ιέ|ΐΐΐνεν αυτή καί δλη ή οίκογένειά
της. Ό Σαφέριο ήτο 69 έτών καί
ή Μαρία 16. "Οταν έγινεν ό φό-
νος, ή Μαρία ί^το Ιγκυος.
«'ΡΛερίμενα εως τΐ]ν ημέραν
ΐπ>ν γετνεθλίων μου, διά Λ·ά γίνο;
'Λχ6 ετών», είπεν είς τό δικαστήριον
ή Μαρία, «καί τότε ένΗ,αήιτην δτι!
γ'ι; υήν Σικελίαν έπιτρέπεται ΐ
μίαν νέαν νά φονεύση τόν άν&ρα,
ό οποίος την άτιμάζει, άν ούτος εί¬
ναι εγγαμος. Ό ανθρωπος αΰτός
άφήρεσε την τιμήν μου καί έγώ ά-
φήρεσα την ζωήν τού. Τόν έξεδι-
κήϊίτην καί είιιαι εΰχαριστημενΐΓ)».
Ή Μαρία παρεπέμφθη είς δί¬
κην επί φόνω έκ προμελέτης, άλ-
λά δέν έδικάσθη -ποτέ, έπειδή την
παρέλαβεν υπό την προστασίαν
της ή έταιρίία τά>ν Παιδίων.
Άλλά δέν είναι μόνον αί ξενι-
κής καταγθΓ/Τ|ς γυναϊκες, αΐτινε;
εξετέλεσαν φονους πρός έκδίκη-
κησιν τη; τιμής των. Πολλαί Ά-
μερικανώε; έ'καμον τό ίδιον.
Ή "Αλις Κόρμπετ είναι μία έξ
αυτών. Αύτη ήτο 16 ετών καί όρ-
φανί|, προσληφθεϊσα νπό τοΰ
Τζώρτζ Μάκ Χέϊλ, άστυφύλακος
έν Τζέρσυ Σίτυ τής Νέας Ύεησέ-
ης, εί; την οικίαν τού όπως έπιμε-
λήται των ' ^οιλ Ό όστι<φύ- λαξ, δστΐ- ινε νά εΐνα1. καΐ μακρυνός (ηη'γενής τΐς " λι:. Ίν- τί προστασίας είς την μικράν όρ· φανήν, έφέρθη πρός αύτην μέ την χειροτέραν κτηνωοίαν, ?ως ότου ή "Αλις μή δυναμένη ν" ανεχθή επί πλέον την προσβολήν τόν έφόνευσε. «Μέ προσέβαλε δύο φοράς, είπε μετά τρομου εν; την αστυνομίαν ή "Αλις, τόν προειδοποίησα δέ δτι, άν τό ξανακάμη, θά τόν σκοτώσω. Χθές λοιπόν ήλ&ε πάλιν ενωρίς είς τό σπίτι. 'Εγώ ήμην'μόνη. Μέ προσόβαλε πάλιν καί μετ" ολίγον, δταν έπλάγιασε, επήρα τό περί¬ στροφον τον καί τόν επυροβό- λησα». Ό Μάκ ΧέΤλ εζησε δέκα ημέρας 'χαί τέλος απέθανεν, άφοΰ πρότερον ' ηρνήθη τάς κατηγορίας τής κόρης. Βραδύτερον δτε ή "Αλις ώδΓτγήτ9η π-ρο τοΰ Π αραπεμπτικοΰ Σιιμθόυ- λίου όπως δτιλώση άν ήτο ενοχος, φόνου η δχι, αύτη είπεν δτι δέν τΥ το ενοχος, άφέθη δέ ελευθέρα επί Ι έγγνήσει μέχρις ότου τό Συμβού-ΐγος τού, κ. Φις λιον ίκδώση τΐτν έτνμτιγορίαν τού. ε/οοον ιιί«ν ?< ΕΞΑΜΜΙΖΕΤΑΙΟ ΕΡΙΣ ΜΕΤΑ_ΤιΊ_Ι1ΙίΖΥΠ0Ν; (Συνέχει» «χ τ?(ς 5ης σελίδος) φθη την πλήρη σημασίαν τσΰ δια- ζυγιου καί πανικόβλητοι οί δύο των ετέλεσαν έκ νέον τόν γάμον των την ιδίαν έβδομάδα κατά την οποίαν εΐχοτ εκδοθή η περί δια- ζυγιου απόφασις! Άλλ' ή εκπληκτικώτερα περί¬ πτωσις συμφιλιώσεαις, έξ δσων εί¬ ναι γνωσταί, είναι άφοΰ έ'βγαλαν τα ά'πλυτά των είς τό φανερόν επί πολλοΰς μήνας καί άφοΰ δέν έμει¬ νεν νβρις καί κατηγορία, τίιν ό¬ ποιαν δέν έρριψαν άναντίον αλλή¬ λων, ό Τζαίη*ις Στίλμαν, έκατομ- μυριοΰχο; τραπεζίτης καί ή σύζυ- Υός τού, κ. Φιφή Πόττερ Στίλμαν, Τ'/ΠΙΙΓΛΙ ιιί.-,ι, Λ-,.^_________. «... ί Γ νέοΐ'. Ό ημ σννέοα/οεν έπί 1 κρόθεν δακ> Ι^
'ΟΡ 00 Ντάρσν·, &
θόνης, άφον έχωρισε
λν
τού μετά τής < πλιν αίφνης ^ την πρώ-ην σύζνγον το ΌΈντοιΛνΚέϊοον * Ιχ ντον. ηόΚ τ1 τί,ν '·^ ί
Ι· ΗΕΗΑΓβ
^>
5Ε0ΠΟΝΙ
, ,929- νθί.
XV.
Κ,. 5325. ^^ν ΥΟΗΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ. 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. ,,Μ.
ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ
μ (ι ,, σύζυγός- τού Ελένη,
Μπρουκ/ιΐν. ϋατοτ,ν σιν γιχοΰ 6ϊου 54 έτών οί
{« διέταξαν την· γοαϊσν ΟύίντλΓκομπ νά ϋ.-τάγΉ
οανατοριον. Μή θέλοντες νά χωοισθοθν οί άγα—ε¬
ί» σοντρίίφοι, έκλείδωσαν τό διαμερισμά των, ήνοι-
ίχ >,η- τοα-, ς-ωχαερίου καΐ ηύτοκτάνησαν.
ι /ε/γχοτ -/ητυπιν τριαχονταετοϋς χτ.ηνΐ;οι«. τέμενος είς ά
ΐν. Ό σνταγματάρχης "Α/ιιπερτ Σ. Ούί/λιαμς ΐίτν άποχαιοε
ε-ΐι τής νιισϊ6ος Γκοβερνορς "Άι?.αντ, τής Νέας 'Υόί>κης.
Ο Όλαβ Σουένσων, εμπορος γουναρικών, καΐ ή θιτγάτηρ τού Μάριον·,
17 ετών, οίτινςε ίχουν αποκλεισθτί υπό των πάγων πλησίον τού Βορειον
Άκρωτηρίου τής Σιβηρίας.
■ρε»ει^- ι -------
Τό άεοόπλανον, τό ύτοίον Ιπεσε πρό ημερών επί της στέγης τοθ νέον
κτιοίαυ τής Χριστταντχή; Ενώσεως των Νεον πλησι σν τού Σεντρα)
^ Νέ Υό Ό όδό έονεθη Δεξ β
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΊΕΜΠΤΟΝ.— Άοιθιιος 5325.
Ό πρίγκιψ- καΐ ή πριγκιπισσα Τσαολες Μυράτ, οί ό-
ποϊοι ανεχώρησαν έξ Άμεο^ιής ^ίπιθϊθέφσντες είς
Παρισίους, άφοΰ επεσκέφθησαν την ν. Οϊ'ΐλ)ιαιι Κ.
Βάντερμ.τι)ντ, μιιτίρπ τή;
-——————-———- *τιοίσυ τίς Χριστιανικής ενώσεως των ιλεο,ύ πλτιοι. νν ι»ν ^™ν"'
■> χ - ι * · ,,4- |πΤ '^ μ/1,- 'ΥΛοκηο. Ό όδηγός τού εφονεύθη. Δεξια, ο ε.-α6ατης
«ί Νε^ Υ^05· ^^ $33«Γ&Κ%ΐΐΆ ^«Α ι τού αεοαπλοίον- δ,' άλε|ιπτώτο«.
Ή Μαρία Όλον, 19 έτώ., έκ Μπροΰκ/ιν, αλλη σνχ
ϊβονος Άφοοδίτη, ή ό.ιοια θά λάδΐ) αεοος είς διαγ»
νισιιΟΛ άίλ
^>
5Ε0ΠΟΝΙ
, ,929- νθί.
XV.
Κ,. 5325. ^^ν ΥΟΗΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ. 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. ,,Μ.
ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ
μ (ι ,, σύζυγός- τού Ελένη,
Μπρουκ/ιΐν. ϋατοτ,ν σιν γιχοΰ 6ϊου 54 έτών οί
{« διέταξαν την· γοαϊσν ΟύίντλΓκομπ νά ϋ.-τάγΉ
οανατοριον. Μή θέλοντες νά χωοισθοθν οί άγα—ε¬
ί» σοντρίίφοι, έκλείδωσαν τό διαμερισμά των, ήνοι-
ίχ >,η- τοα-, ς-ωχαερίου καΐ ηύτοκτάνησαν.
ι /ε/γχοτ -/ητυπιν τριαχονταετοϋς χτ.ηνΐ;οι«. τέμενος είς ά
ΐν. Ό σνταγματάρχης "Α/ιιπερτ Σ. Ούί/λιαμς ΐίτν άποχαιοε
ε-ΐι τής νιισϊ6ος Γκοβερνορς "Άι?.αντ, τής Νέας 'Υόί>κης.
Ο Όλαβ Σουένσων, εμπορος γουναρικών, καΐ ή θιτγάτηρ τού Μάριον·,
17 ετών, οίτινςε ίχουν αποκλεισθτί υπό των πάγων πλησίον τού Βορειον
Άκρωτηρίου τής Σιβηρίας.
■ρε»ει^- ι -------
Τό άεοόπλανον, τό ύτοίον Ιπεσε πρό ημερών επί της στέγης τοθ νέον
κτιοίαυ τής Χριστταντχή; Ενώσεως των Νεον πλησι σν τού Σεντρα)
^ Νέ Υό Ό όδό έονεθη Δεξ β
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΙΊΕΜΠΤΟΝ.— Άοιθιιος 5325.
Ό πρίγκιψ- καΐ ή πριγκιπισσα Τσαολες Μυράτ, οί ό-
ποϊοι ανεχώρησαν έξ Άμεο^ιής ^ίπιθϊθέφσντες είς
Παρισίους, άφοΰ επεσκέφθησαν την ν. Οϊ'ΐλ)ιαιι Κ.
Βάντερμ.τι)ντ, μιιτίρπ τή;
-——————-———- *τιοίσυ τίς Χριστιανικής ενώσεως των ιλεο,ύ πλτιοι. νν ι»ν ^™ν"'
■> χ - ι * · ,,4- |πΤ '^ μ/1,- 'ΥΛοκηο. Ό όδηγός τού εφονεύθη. Δεξια, ο ε.-α6ατης
«ί Νε^ Υ^05· ^^ $33«Γ&Κ%ΐΐΆ ^«Α ι τού αεοαπλοίον- δ,' άλε|ιπτώτο«.
Ή Μαρία Όλον, 19 έτώ., έκ Μπροΰκ/ιν, αλλη σνχ
ϊβονος Άφοοδίτη, ή ό.ιοια θά λάδΐ) αεοος είς διαγ»
νισιιΟΛ άίλ
ΚΘΧΙΚΟΪ ΚΗΡΥΞ,- — «« ^ΜΒΡΙΟΥ, »■»■.
II
ΊΤΙΟΙΙ ΗΕΜϋΓ
ΡΟΙΙΝΟΕΟ 1919
81ΤΧΟΛΥ, ΝΟνΕΜΒΕΚ 24, 1929
Γ·Ι>11·Ιι«α η«ΙΙτ ·Βα 8αηα»7 1>τ ΙΙ>·
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ9 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΝ&
110 ν*>β< ΜΙϋ $(—«ι Ν·— Υογβ. Ν. V. ΡΕ1 ΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙΚ, ΡΓ6β.-Ττβ»π. Ι>ΕΜΕΓΙΐυ$ ΟΑΙΧΙΜΑΗΟ5, 5«.Γβΐ3.Γ7
εΑΡηΑί $100,000.00
Τβ1«—»ρ1ι ΑααΓβε#ι '·Ν·«Ι·«—14"
·»Τ0—»ΪΙ1—··*·
5υΒ50ΒΙΡΤΙ0Ν ΡΑΤΕ5:
ΡΑΙίΥ
Οιιρ Υμιγ ...... 910.··
II·.··
51χ ΜοητΗ» ..... «*.0· *·■··
ΤΪΓΓί· ΜοηΙίι» .... *».·ι !«.··
51ΙΝΡΛΥ
θηβ γ«»Γ ....... φτ.εε |ε···
ΚΙχ Μοηΐίϊβ...... |ε.»· ·«···
ΤΊιι-ίβ ΜηηΤΗ» ... Φ*.β· ·«·»·
ΙΙίϋ5ΤΒΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ Υβ»Γ ....... $*.©· ·»■··
«χ Μοηϋΐί...... ··.«· »··»·
ΕΝΤ:ι<ΕΟ Αβ «ίΧΟΝΟ 01.Α55 ΜΑΓΤΜ * ». Ι·19. »Τ ΤΗΕ ΡΟ— ΟΓΠΟΕ. ΑΤ «Μ ΤΟΒ.Κ. ΜΕ* Υ0Μ. ϋΜΟΕΙΙ ΤΗ! Α~ ΟΨ ■ΑΚΗ ». Μ»_____________ ΓΕΊΗΟ8 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8 Ρουηαβτ »ηΛ 01ι».1γιτ—η 0&11ΪΓη&ιΐθ5, ΕαϋθΓ — Μ "ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ ■"·' ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜΙΙΝι ΙΜΕγΜΚΗΖ Ι ΕΕΟΤΕΡ1Μ» ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ ΈιπσΙα ... «Λβ.ίβ Ι 'ΕτιιβΙβ ... ·*···· .. $1.00 Ι Τϊΐμηνος ... ·*··» ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΣ ΤνΙμττνο: ΈτησΙα Έττναία ΈΕάμηνβς ... ..... ΤοΙμηνβς . ΕΙΚΟΝΟΓΓΑ+ΗΜΕΝΟ» 17.00 $».εβ φχ.ΦΟ ΕτησΙα $1.00 «1.00 ·Ε~·1« "Εξ ΐε.οε |4.·· Ι».·· ·■■»· τα έμίήομβΐά ββς βι« "- ζ έ* ·1ς χνβθομιχΛν , τοπΛεζιτ γ ΑολλΛοια πληοωτίο είς Νίβν ·Υ6ο«— ϊηγί "ΝιιΤΙοη»! Ηβηιΐβ". ·Εηιβτ·λαΙ —- «ιέχουοαι χοτ;τβνομιομ«τβ βίβ-« νΑ β—«τελ- ίΐονται βυβτημίναι ·1ς βιοτβγί|ν "ΝβΙΙοΠΠΐ ΗβΓαΙά", 110 νΥββΤ, 1*11» δΤΓββΙ. Νβ* *0γΧ, Ν. Υ., 4λλβ>ς ·έν
§λ ΛκολζσΦώαιν.
ΧΕ.ΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ
ΜΗ ΛΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
€£»««ββ Κ#»νς>
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Τ ε.
ΣΤΡΟΦΗ
ΙΊ') καλυδάκι άνάμερο, κι' ό πόθος μου
(τοανβς
•ί' δλο μέ προσκαλοΰσες.
Χαμογελονσε ά.-τάνω μας τ' 'Αποίλη
(6 ούοανός,
■ί' ΐσύ χαμογελονσες.
Ινανένας ιια; δέν τδλεγε πώ;
(μιά βραδυά
/' ί| μπόρα νά μάς φτάση,
ι τσι νά χλαίΐ] άστείρευτα στά στήθη
(μου ή καρδιά,
κι' Ετσι νά σκοτεινιάσγ)...
Αθ. Γ. ΚΥΡΙΑΖΗ2
Μετά τής ίνΐό την διεύθυνσιν
τελείως κατηρτισμένης Όρχ)οί
μόν αναλαμβάνη) νά σκορπίζω την
χαράν κ αί ευθυμίαν Αζ άρραβώνα;,
γάμοΐ'ς, βαπτνσεις, έχδροαάς, χοροί-
οπερίδας καί παντός είοους διασκεδά-
σειο. Ίδεώδης χαί αΐσθηυατική Μόν-
σική, ΆμερικθΛΐκή καί 'Ελληνική.
Παραδίδω καί κατ' οίκον μαθήματα
3το;ίου, μιτνδολίνου καί κιιμβάλου.
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΠΙνΑΙ
Διεί'θυνσι.ς: '
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΙΓΓΡΟΠΌΥΛΟΣ !
"Η ΜΕΣΣΗΝΙΟΣ !
1<^" ΙΙβΓΓΐβϊοη Ανβ., Βγοπχ, Ν. Υ. Τηλέφ. Πη^-θϋ-Ι 9566—4551 ΤΟ ΠΑΝΕΜ11]Ρ1Ε1 ΤΟΥ ΑΓΠΜΟΣ Ή βυμμετοχή τού Γβνου ς είς τόν έορταβμόν της Έκατοντ αετηρίδος. ^ ΑΘΗΝΑΙ, 24 Νοεμβριού.— Λίθοι, οίτινες φέρσυν τα όνόματα των διαφόρων Έλληνικών πόλεων, κομίζονται εν- ταϋθα διά την ανέγερσιν τοϋ «Άνα[ΐνηστικοϋ Ηρωου», το οποίον συμπεριλαμβάνεται είς τό πρόγραμαα των εορ^ τής προσεχούς ανοίξεως επί ηί Έκατονταετιιρίδι της _σνι- κής Άνεξαρτησίας.Όί Έλληνες της Άμερικης θα συμμε- τάσχουν τού έορτασμοϋ διά τής ανεγέρσεως ίστορικοΰ και ί{*νολογικοΰ μουσείον, έ,πί οίκοπέδου τό οποίον παρεχωρηιτη ύηο τής Έλληνικής Κυβερνιίσεως. "Ολα τα τμήματα της Ελλάδος θά συμμετάσχουν τοϋ μεγάλον έορτ-ασμοϋ. ^ ^ Ή Έρμούπολις της νήσου Σύρου, ή όποία έκτισθΐ] ι»πο προσφύγων έκ Κίου, μετά τάς σφαγάς τοϋ 1922, θά άνεγει- ρη άναμνηστικήν Βιβλιοθήκην καί Μουσείον. 'Η νήσος Μυ- κονος θά άνεγείρη προτομήν τής έκ Μυκόνου ήρωΐδος, Μαν- τώς Μαυρογένους- Ή Κερκύρα θά διοργανώση βιομηχανι¬ κήν, έθνολογικήν, ιστορικήν και καλλιτέχνην έκθεσιν, ή ό- ποία θά παραμείνη ώς διαρκές Μουσείον. 101 ΡΕΡΐΊΙΙΠΙ ΙΤΑΑΙΛΝ Προ<χο«ικότητες της άΜοτέρας κοινωνίας της Βομ- 6άης. ΡΩΜΗ, 24 Νοεμβρίου.— Είς την Νεάπολιν κατεπλευσε τό ατμόπλοιον «Άχίλλεια», μέ αρκετόν αριθμόν Ίνδώλ' περι- ηγητών, οΐτΐλΈς ήλθον πρός επίσκεψιν τής ' Ιταλίας. Είναι^ ή πρώτη φορά καθ' ήν λαμβάνει χώραν παρόμοιον γεγονός. Μεταξύ των έπισκεπτών περιλαμβάνονται έπιφοΛ'εΐς προσω- πικότητες της πολιτικής, τής βιομηχανίας, τοΰ έμπορίου καί έν γένει της ανωτέρας κοινωνίας τής Βομβάης. ΛΗΜΟΣΙΟ,ΟΜΙΚί ΜΕΤΡϋ ΤΗΣ Ι8ΥΡΚΙΙΙΙ Προ<—όχσίστ. τού κοινου άπό τας νοθε'^σεις των έμ- πόρων. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ, 24 Νοεμβριού.— Ή πα¬ ρατηρουμένη αίσχροκέρδεια των έμπόρων, οΐτινες πωλούν νοθευμένα τρόφιμα καί έξαπατώσι διά διαφόρων άλλων με- θόδων τό κοινόν, επροκάλεσε την προσοχήν τοϋ Νομάρχου τής Κωνσταντινουπόλεως, ό οποίος καί εζήτησε παρά της Κυβερνήσεως την εφαρμογήν δρακοντίων μέτρων διά την προστασίαν τοΰ λαοΰ άπό την τοιαύτην εκμετάλλευσιν. ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ Η ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΪΗίΜ10ϊ ΑΙ έμφα.νιζόμενα.1 θίκθνομικα.1 χ 4·φαρμμογήν τοΰ ηρο-ταθέντος δι* την ^ ΑΘΗΝΑΙ, 9 Νοεμβριού.— Τόν υπουργόν τής 'Εθνικής Οίκονβμία; κ. Βονρλούμην επεσκέφθη χθίς ή ύογανωτική έπιτροπή τής Πανελ¬ λήνιον 'Εμπορικής καί Βιομηχανι ·,£?ΐς "Εκθέσεως, συνοδευομένη ά- ί.ό τόν Οΰγγρον όργανωτήν κ. Π ί- στωρ καί ανέπτυξεν είς αυτόν τάς απόψεις της σχετικώς μέ τόν τρό¬ πον τής καλλιτέρας οργανώσεως της εκθέσεως. Ό κ. Πίστωρ εξέ¬ θηκε πρός τόν κ. υπουργόν καί τα μέλη τής έπιτροςτής τάς άπόψεις τού επί τοΰ ζητήματος τής όργα- νώσε<ος τής εκθέσεως. Έν συνεχεία ό ξενΓ; ορ-γανωτής υ¬ πέβαλε τα καταρτισθέντα σχέδια οργανώσεως; της Π ανελληνίου Εκθέσεως. Κατά τό πρώτον έξ αυτών οί προϋπολογισμόν έξόδων οργανώσεως τής εκθέσεως άνέρ- χονται είς 15 έκατομμύρια, κατά τό δεύτερον είς 20 καί κατά τό τοί τον είς 40, συ^-τεριλαμβανομένίΰν καί των κονδνλίων, άτινα προ- προϋπολογίζεται ότι θά έξοδευ- θωσι διά την οργάνωσιν προπα¬ γάνδας πρός προσέλκνσιν ξένων είς την Έλλάδα κατά την εποχήν τής εκθέσεως. Κατά τόν κ. Π ίστωρ ή έκθεσις δύναται νά οργανωθή ε¬ πιτυχώς είς τό Ζάππειον τόν προ¬ Ι.0\ΈΙΧ. ΜΑ55.—Ό «Έθνικος 7νή(?υξ> καί όλαι αί έκδάσΕΐ; τού πο>-
/ οϊνται παρά τού άντι.τροσώ.του μα;
Κ. Λαγανά, όστις δέχεται καταχω-
ρσ;ις άγγελιών, ν.αθώς καί έγγραφά'
δ
ΟΑΥ
Σκορπήστε την χαρά στά
παιδία σας.
τυκκΕΥδ
Στό
ΑΤΗΕΝΒ ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ
510- 9ΤΗ ΑΥΕ.ΝΕνν ΥΟΚΚ
σέχη Σεπτέμβριον ή Όκτώόριον,
πλήν τοϋ γεωργικοϋ τμήματος, διά
τό οποίον δέν Ιπαρκεϊ ό χώρος. Ό
κ. Πίστωρ, προσέθεσεν δτι ήΚυ-
ι βέρνησις άνιί νά κατακευαστι έν-
^αΰθα διάφορα σχέδια παραπηγμά-
|Των, άπαραιτήτων διά την έκθεσιν,
καλόν θά ήτο νά άγοράστ| τοιαϋτα
1 άπό τα πω^Λυμενα είς την εκθεσ.ν
Βαρκελώνης, {-ό λίαν συμφέρον¬
τας δρονς.
Κατά την έπακ<)λου{>ησασαν συ¬
ζήτησιν μεταξύ τοϋ κ. υπουργόν
καί των μελων τή; έπιτροπής, διε¬
πιστώθη δτι καθίσταται δυσχερρ
στάτη ή έξεύρεσις τοϋ ποσοϋ τό
οποίον άπαιτεΐ ή έφαρμογή καί
τού ολιγώτερον δαπανηρού σχεδιον
των 12 — 15 έκατομμυοίων δραχ. |
ναι κατά συνέπειαν θά εποεπεν ή
οργάνωσις τής εκθέσεως νά γίνη
επί τη βάσει τοΰ σχεδίου τό οποί¬
ον κατηρτιεν ή όργανωτική Ιπι-
τροπη χαι ή έφαρμογή τοϋ όποίου
δενθά απαιτήση δαπάνην πλέον
των 10 έκατομμυρίων.
Τό σχέδιον τουτο παξουσιάζει
κατα τας άπόψεις της έπιτροςιής
και το πλεονέκτημα δτι δέν θ' α¬
παιτήση χρόνον διά τόν καταρτι¬
σμόν νέων τεχηκών μελετών οργα¬
νώσεως τής εκθέσεως, καθ' δσον
υπαρχουν ήδη παρά τί) έπιτροπη.
Τό τελευταίον τουτο θα διευκολύ¬
νη τα μεγιστα την όΐμεσον εναο,ξιν
της απαιτουμένης πορασκευ<ίστι- χ^ εργασίας δ,ά την οργάνωσιν ής εκθέσεως. το3 χ. λούμη. Ό κ. Βουρλούμης, ερωτη¬ θείς σχετικώς, δέν παρέλειψε νά βξαρτ, την σο^οότ,μα των Γχεδί- ων του^ςενου δογανωτοϋ, προσέθε- οε δέ ότι τας αι» τής έ =ιη, και τού κ. Πίστωρ θά εκθέση ™27πΤ^ συν"ντησίν το" , τον /.. ΙΙρωθυποιιογόν, ό όποΐ- άς και θά άποφασΐθ-τι τού ζητήματος. Είιιεθαείςθέσιν ν4 γνωρίζωμεν, ότι λόγω άνε.-τορ)«ίας των υπό τον δημοσίου διατεΦη-σομίνων δια την έκθεσιν πόρων,είναι άπιθανος ή έφαρμογή οιουδήποτε έκ των σχεδίων τοϋ κ. Πίστωρ, επί τοϋ παρόντος τουλάχιστον. Σημϊΐωτέ- ον ότι μέχρι τής στνγμϋς τό {·πουρ- νίϊον Οικονομικήν δίαθετει Ιν μό¬ νον έκατομμιριον διά τόν σκοπόν τοϋτον, ή &1 έπιτροπη καταιβαλλει προσπαθείας άκάρπους μέχρι της στιγίΐής, ίνα αυξήση τό ποσόν είς 4 έκατομμύρια. Έν τώ μεταξύ οί οργανωταί τής Διεθνοΰ; "Εκθέσεο*; ΘεσσοίΛνίκης ςοδοΰιιενοι δτι ή ΙΙανελί.ήνιος "Εκ θέσις Αθηνών θά έπηρεάστ) την Ίέικήντων, κατα6άλλουν προσπα¬ θείας; δπως Ιπ.τνχουν την άναόο- λΰν της διά ΐό1931. Σγετικως έ- λήφθ·11 νθ«ς καί τηλεν«άφημ<ί των ] ιίς τό νπονργεΐον της 'Βθν. Οίκο- νομίας, διά τοϋ όποίου διαμαρτΰ- ρονται διά την οργάνωσιν της ΠανελλΓ,νίου "Εκθέσεως τόν "Οκ¬ τώβριον, διότι, ώς γνωστόν, τόν Σεπτέμβριον τού ίδίου ετοι»ς ορ¬ γανούται ή εκθεσι- τίνς Θεσσαλ>
νίκης. Έν τέλει διά τηλεγραφήμα-
τος ζητεϊται δπ(ι>; ορισθή αλλη έ-
ποχή όργανιόσεω; τής Παν£>ϊ.η-
νίου Έκθέσίως, διά νά μή παρα-
κωλυθγ» « όογάνωσις τής Έκ&έσε-
ως ΘεοχΑονίκης.
Πάντως τοϋ ζητήματος θά έαιλη-
Ό ζρίγκίψ τής
λέγει^ϊεν Θά ν-ιμοκΛϊ, οί
«έν εΰίη την «τελείχ;
προσωπικω; ό κ. Ποοε
γος.
ΑΙΙΙΡΑΜΑΛηΙ
ΚΑΙ ΤΟ ΦΥΟΤΡΙΧΟΙ
Κβκ. υ. δ.
θίί.
ι αίτίαι Ιχουν άποδοθ|| διά την λεΰκανσιν των
αλλα καμμιά δέν εχει δεβαιωθχ) ώς τελική. Ή πλέον άρμ
αχχία είναι ή βλάβη των όχετών των έκκρινόντων τίι χρώ
τριχός, Ινεκα στενοχωριών, αΐφνιδία; ρ
ή έξ ασθενείας. Καί δμως ύπάρχουν άτομα
λαγμένα πάσης στίνοχωρίας καί χαίροντα ωΛ
νγείας, άλλά μέ ασπρες τρίχες καί είς νεοί
ηλικίαν άκόμη. Ουτε είς τό γήρα; Εΐμϋϊ
νά τό άποδώσωμεν, διότι βλέπομίν άτομα 601
70 έτών μέ τανικά μα>νλιά καί (ΐέ τό
των χρώμα. Άςροϋ λοιπόν καιιμία α'ιτία τ
λογική δέν εχει βεβαιωθή διά την λενκανσιν
τριχών, είναι άσφαλέστερον νά μεταχειριζώ
*α τ™ ***ον "*^ και "ολαοίί <Γαρμα/?·δά επαναφοράν τού φυσικόν χρώ(»ατο; των Ν. Δ. ΦΑΡΑΚΟΣ ών μας καί νά μή κατα<ρευγωμ?ν είς ριζοι Ν^^γ4^ ΓΊ1· στικάς μεθόδου?' διακινδυνεύοντες την ί·γ£"| ΜβαΌΐΙίϋΊι ΜΐΙ κα1 τί1ν «τ«θξι^τών μαλλιών μας. Τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ δέν βάφει τάς τρίχα; λά διά των φυσικών καί θεραπεντικών ούσιων τού ενδυναμωνίΐ άναπτν'σσει τονς όχετο>ς, τα λεπτά αΐτά δργανα, άπο το ο»
ή ύγεία, τό κάλλος καί τό χρώμα των μαλλιών έΗαρτώνται.
Έπιφέρον τοιαϋτα άποτίλέσματα τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ. καταΐ
μαρτνρίας των μεταχηρισθέντων αντό, επιτυχώς προαγΕΐ «ανΐ|
μην μέ φυσικόν χρώμα. Δοκιμάσατέ διά νά πεισθήτε. Εάν
εχητε πιτνρίδα, φαγοΰρα, τριχόπτωσιν καί αλ>.α; παθηθϊΐί ι
κεφαλής καί δέν χρειάζεπϋε τό Φυότριχον ώς φάρμακον,
ζεσθε δμως τό ΦΥθΤΡΙΧΟΝ 8ΗΛΜΡΟΟ, τό οποίον ε
γνόν καί θεραπει.>τικόν. Στέλλονται παντοϋ προπληροηεα η
Ο.
IX
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ φιάλη,ΐβ ουγγ. «4.00. ΦΥΟΤΤΙΑ"
8ΙΙΑΜΡΟΟ φιάλη 8 οί^Υ· «100. Είς τό Σικάγον ΑΒ»
τό ΜΑΚ8ΗΑΙ^ 1 ΙΕΙ,Ο ϋΕΡΤ. 8ΤΟΚΕ.
ΜΗ ΥΠΟΦΕΡΕΤΕ ΠΛΕΟ
Μίταχειρισθήτε τό νεον
Ι-ΙΤ-,Ι-Β5
Λοκιμαστική φιάλη $1Ο'
Διά πλήρη θεραπείαν, 3 φι«λαι
ΚΑΦΦΕΔΕΣ
'Όλων των προελεύσεων
ΠΡΑΣΙΝΟΙ "Η ΨΥΜΕΝΟΙ
υ
ΕΙΔΙΚΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΙΣ ΤΠΝ
153 — 7ΤΗ
Λ 6Β00ΕΒΥ ΡΕΑίΕΒδ
οορρεε ω.
νευ γοι-
ΤΕΕ. 01ΙΡΧ8ΕΛ 1507
II
ΊΤΙΟΙΙ ΗΕΜϋΓ
ΡΟΙΙΝΟΕΟ 1919
81ΤΧΟΛΥ, ΝΟνΕΜΒΕΚ 24, 1929
Γ·Ι>11·Ιι«α η«ΙΙτ ·Βα 8αηα»7 1>τ ΙΙ>·
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ9 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΝ&
110 ν*>β< ΜΙϋ $(—«ι Ν·— Υογβ. Ν. V. ΡΕ1 ΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙΚ, ΡΓ6β.-Ττβ»π. Ι>ΕΜΕΓΙΐυ$ ΟΑΙΧΙΜΑΗΟ5, 5«.Γβΐ3.Γ7
εΑΡηΑί $100,000.00
Τβ1«—»ρ1ι ΑααΓβε#ι '·Ν·«Ι·«—14"
·»Τ0—»ΪΙ1—··*·
5υΒ50ΒΙΡΤΙ0Ν ΡΑΤΕ5:
ΡΑΙίΥ
Οιιρ Υμιγ ...... 910.··
II·.··
51χ ΜοητΗ» ..... «*.0· *·■··
ΤΪΓΓί· ΜοηΙίι» .... *».·ι !«.··
51ΙΝΡΛΥ
θηβ γ«»Γ ....... φτ.εε |ε···
ΚΙχ Μοηΐίϊβ...... |ε.»· ·«···
ΤΊιι-ίβ ΜηηΤΗ» ... Φ*.β· ·«·»·
ΙΙίϋ5ΤΒΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ Υβ»Γ ....... $*.©· ·»■··
«χ Μοηϋΐί...... ··.«· »··»·
ΕΝΤ:ι<ΕΟ Αβ «ίΧΟΝΟ 01.Α55 ΜΑΓΤΜ * ». Ι·19. »Τ ΤΗΕ ΡΟ— ΟΓΠΟΕ. ΑΤ «Μ ΤΟΒ.Κ. ΜΕ* Υ0Μ. ϋΜΟΕΙΙ ΤΗ! Α~ ΟΨ ■ΑΚΗ ». Μ»_____________ ΓΕΊΗΟ8 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8 Ρουηαβτ »ηΛ 01ι».1γιτ—η 0&11ΪΓη&ιΐθ5, ΕαϋθΓ — Μ "ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ ■"·' ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜΙΙΝι ΙΜΕγΜΚΗΖ Ι ΕΕΟΤΕΡ1Μ» ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ ΈιπσΙα ... «Λβ.ίβ Ι 'ΕτιιβΙβ ... ·*···· .. $1.00 Ι Τϊΐμηνος ... ·*··» ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΣ ΤνΙμττνο: ΈτησΙα Έττναία ΈΕάμηνβς ... ..... ΤοΙμηνβς . ΕΙΚΟΝΟΓΓΑ+ΗΜΕΝΟ» 17.00 $».εβ φχ.ΦΟ ΕτησΙα $1.00 «1.00 ·Ε~·1« "Εξ ΐε.οε |4.·· Ι».·· ·■■»· τα έμίήομβΐά ββς βι« "- ζ έ* ·1ς χνβθομιχΛν , τοπΛεζιτ γ ΑολλΛοια πληοωτίο είς Νίβν ·Υ6ο«— ϊηγί "ΝιιΤΙοη»! Ηβηιΐβ". ·Εηιβτ·λαΙ —- «ιέχουοαι χοτ;τβνομιομ«τβ βίβ-« νΑ β—«τελ- ίΐονται βυβτημίναι ·1ς βιοτβγί|ν "ΝβΙΙοΠΠΐ ΗβΓαΙά", 110 νΥββΤ, 1*11» δΤΓββΙ. Νβ* *0γΧ, Ν. Υ., 4λλβ>ς ·έν
§λ ΛκολζσΦώαιν.
ΧΕ.ΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑΙ
ΜΗ ΛΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
€£»««ββ Κ#»νς>
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Τ ε.
ΣΤΡΟΦΗ
ΙΊ') καλυδάκι άνάμερο, κι' ό πόθος μου
(τοανβς
•ί' δλο μέ προσκαλοΰσες.
Χαμογελονσε ά.-τάνω μας τ' 'Αποίλη
(6 ούοανός,
■ί' ΐσύ χαμογελονσες.
Ινανένας ιια; δέν τδλεγε πώ;
(μιά βραδυά
/' ί| μπόρα νά μάς φτάση,
ι τσι νά χλαίΐ] άστείρευτα στά στήθη
(μου ή καρδιά,
κι' Ετσι νά σκοτεινιάσγ)...
Αθ. Γ. ΚΥΡΙΑΖΗ2
Μετά τής ίνΐό την διεύθυνσιν
τελείως κατηρτισμένης Όρχ)οί
μόν αναλαμβάνη) νά σκορπίζω την
χαράν κ αί ευθυμίαν Αζ άρραβώνα;,
γάμοΐ'ς, βαπτνσεις, έχδροαάς, χοροί-
οπερίδας καί παντός είοους διασκεδά-
σειο. Ίδεώδης χαί αΐσθηυατική Μόν-
σική, ΆμερικθΛΐκή καί 'Ελληνική.
Παραδίδω καί κατ' οίκον μαθήματα
3το;ίου, μιτνδολίνου καί κιιμβάλου.
ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΛΟΠΙνΑΙ
Διεί'θυνσι.ς: '
ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΙΓΓΡΟΠΌΥΛΟΣ !
"Η ΜΕΣΣΗΝΙΟΣ !
1<^" ΙΙβΓΓΐβϊοη Ανβ., Βγοπχ, Ν. Υ. Τηλέφ. Πη^-θϋ-Ι 9566—4551 ΤΟ ΠΑΝΕΜ11]Ρ1Ε1 ΤΟΥ ΑΓΠΜΟΣ Ή βυμμετοχή τού Γβνου ς είς τόν έορταβμόν της Έκατοντ αετηρίδος. ^ ΑΘΗΝΑΙ, 24 Νοεμβριού.— Λίθοι, οίτινες φέρσυν τα όνόματα των διαφόρων Έλληνικών πόλεων, κομίζονται εν- ταϋθα διά την ανέγερσιν τοϋ «Άνα[ΐνηστικοϋ Ηρωου», το οποίον συμπεριλαμβάνεται είς τό πρόγραμαα των εορ^ τής προσεχούς ανοίξεως επί ηί Έκατονταετιιρίδι της _σνι- κής Άνεξαρτησίας.Όί Έλληνες της Άμερικης θα συμμε- τάσχουν τού έορτασμοϋ διά τής ανεγέρσεως ίστορικοΰ και ί{*νολογικοΰ μουσείον, έ,πί οίκοπέδου τό οποίον παρεχωρηιτη ύηο τής Έλληνικής Κυβερνιίσεως. "Ολα τα τμήματα της Ελλάδος θά συμμετάσχουν τοϋ μεγάλον έορτ-ασμοϋ. ^ ^ Ή Έρμούπολις της νήσου Σύρου, ή όποία έκτισθΐ] ι»πο προσφύγων έκ Κίου, μετά τάς σφαγάς τοϋ 1922, θά άνεγει- ρη άναμνηστικήν Βιβλιοθήκην καί Μουσείον. 'Η νήσος Μυ- κονος θά άνεγείρη προτομήν τής έκ Μυκόνου ήρωΐδος, Μαν- τώς Μαυρογένους- Ή Κερκύρα θά διοργανώση βιομηχανι¬ κήν, έθνολογικήν, ιστορικήν και καλλιτέχνην έκθεσιν, ή ό- ποία θά παραμείνη ώς διαρκές Μουσείον. 101 ΡΕΡΐΊΙΙΠΙ ΙΤΑΑΙΛΝ Προ<χο«ικότητες της άΜοτέρας κοινωνίας της Βομ- 6άης. ΡΩΜΗ, 24 Νοεμβρίου.— Είς την Νεάπολιν κατεπλευσε τό ατμόπλοιον «Άχίλλεια», μέ αρκετόν αριθμόν Ίνδώλ' περι- ηγητών, οΐτΐλΈς ήλθον πρός επίσκεψιν τής ' Ιταλίας. Είναι^ ή πρώτη φορά καθ' ήν λαμβάνει χώραν παρόμοιον γεγονός. Μεταξύ των έπισκεπτών περιλαμβάνονται έπιφοΛ'εΐς προσω- πικότητες της πολιτικής, τής βιομηχανίας, τοΰ έμπορίου καί έν γένει της ανωτέρας κοινωνίας τής Βομβάης. ΛΗΜΟΣΙΟ,ΟΜΙΚί ΜΕΤΡϋ ΤΗΣ Ι8ΥΡΚΙΙΙΙ Προ<—όχσίστ. τού κοινου άπό τας νοθε'^σεις των έμ- πόρων. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ, 24 Νοεμβριού.— Ή πα¬ ρατηρουμένη αίσχροκέρδεια των έμπόρων, οΐτινες πωλούν νοθευμένα τρόφιμα καί έξαπατώσι διά διαφόρων άλλων με- θόδων τό κοινόν, επροκάλεσε την προσοχήν τοϋ Νομάρχου τής Κωνσταντινουπόλεως, ό οποίος καί εζήτησε παρά της Κυβερνήσεως την εφαρμογήν δρακοντίων μέτρων διά την προστασίαν τοΰ λαοΰ άπό την τοιαύτην εκμετάλλευσιν. ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ Η ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΪΗίΜ10ϊ ΑΙ έμφα.νιζόμενα.1 θίκθνομικα.1 χ 4·φαρμμογήν τοΰ ηρο-ταθέντος δι* την ^ ΑΘΗΝΑΙ, 9 Νοεμβριού.— Τόν υπουργόν τής 'Εθνικής Οίκονβμία; κ. Βονρλούμην επεσκέφθη χθίς ή ύογανωτική έπιτροπή τής Πανελ¬ λήνιον 'Εμπορικής καί Βιομηχανι ·,£?ΐς "Εκθέσεως, συνοδευομένη ά- ί.ό τόν Οΰγγρον όργανωτήν κ. Π ί- στωρ καί ανέπτυξεν είς αυτόν τάς απόψεις της σχετικώς μέ τόν τρό¬ πον τής καλλιτέρας οργανώσεως της εκθέσεως. Ό κ. Πίστωρ εξέ¬ θηκε πρός τόν κ. υπουργόν καί τα μέλη τής έπιτροςτής τάς άπόψεις τού επί τοΰ ζητήματος τής όργα- νώσε<ος τής εκθέσεως. Έν συνεχεία ό ξενΓ; ορ-γανωτής υ¬ πέβαλε τα καταρτισθέντα σχέδια οργανώσεως; της Π ανελληνίου Εκθέσεως. Κατά τό πρώτον έξ αυτών οί προϋπολογισμόν έξόδων οργανώσεως τής εκθέσεως άνέρ- χονται είς 15 έκατομμύρια, κατά τό δεύτερον είς 20 καί κατά τό τοί τον είς 40, συ^-τεριλαμβανομένίΰν καί των κονδνλίων, άτινα προ- προϋπολογίζεται ότι θά έξοδευ- θωσι διά την οργάνωσιν προπα¬ γάνδας πρός προσέλκνσιν ξένων είς την Έλλάδα κατά την εποχήν τής εκθέσεως. Κατά τόν κ. Π ίστωρ ή έκθεσις δύναται νά οργανωθή ε¬ πιτυχώς είς τό Ζάππειον τόν προ¬ Ι.0\ΈΙΧ. ΜΑ55.—Ό «Έθνικος 7νή(?υξ> καί όλαι αί έκδάσΕΐ; τού πο>-
/ οϊνται παρά τού άντι.τροσώ.του μα;
Κ. Λαγανά, όστις δέχεται καταχω-
ρσ;ις άγγελιών, ν.αθώς καί έγγραφά'
δ
ΟΑΥ
Σκορπήστε την χαρά στά
παιδία σας.
τυκκΕΥδ
Στό
ΑΤΗΕΝΒ ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ
510- 9ΤΗ ΑΥΕ.ΝΕνν ΥΟΚΚ
σέχη Σεπτέμβριον ή Όκτώόριον,
πλήν τοϋ γεωργικοϋ τμήματος, διά
τό οποίον δέν Ιπαρκεϊ ό χώρος. Ό
κ. Πίστωρ, προσέθεσεν δτι ήΚυ-
ι βέρνησις άνιί νά κατακευαστι έν-
^αΰθα διάφορα σχέδια παραπηγμά-
|Των, άπαραιτήτων διά την έκθεσιν,
καλόν θά ήτο νά άγοράστ| τοιαϋτα
1 άπό τα πω^Λυμενα είς την εκθεσ.ν
Βαρκελώνης, {-ό λίαν συμφέρον¬
τας δρονς.
Κατά την έπακ<)λου{>ησασαν συ¬
ζήτησιν μεταξύ τοϋ κ. υπουργόν
καί των μελων τή; έπιτροπής, διε¬
πιστώθη δτι καθίσταται δυσχερρ
στάτη ή έξεύρεσις τοϋ ποσοϋ τό
οποίον άπαιτεΐ ή έφαρμογή καί
τού ολιγώτερον δαπανηρού σχεδιον
των 12 — 15 έκατομμυοίων δραχ. |
ναι κατά συνέπειαν θά εποεπεν ή
οργάνωσις τής εκθέσεως νά γίνη
επί τη βάσει τοΰ σχεδίου τό οποί¬
ον κατηρτιεν ή όργανωτική Ιπι-
τροπη χαι ή έφαρμογή τοϋ όποίου
δενθά απαιτήση δαπάνην πλέον
των 10 έκατομμυρίων.
Τό σχέδιον τουτο παξουσιάζει
κατα τας άπόψεις της έπιτροςιής
και το πλεονέκτημα δτι δέν θ' α¬
παιτήση χρόνον διά τόν καταρτι¬
σμόν νέων τεχηκών μελετών οργα¬
νώσεως τής εκθέσεως, καθ' δσον
υπαρχουν ήδη παρά τί) έπιτροπη.
Τό τελευταίον τουτο θα διευκολύ¬
νη τα μεγιστα την όΐμεσον εναο,ξιν
της απαιτουμένης πορασκευ<ίστι- χ^ εργασίας δ,ά την οργάνωσιν ής εκθέσεως. το3 χ. λούμη. Ό κ. Βουρλούμης, ερωτη¬ θείς σχετικώς, δέν παρέλειψε νά βξαρτ, την σο^οότ,μα των Γχεδί- ων του^ςενου δογανωτοϋ, προσέθε- οε δέ ότι τας αι» τής έ =ιη, και τού κ. Πίστωρ θά εκθέση ™27πΤ^ συν"ντησίν το" , τον /.. ΙΙρωθυποιιογόν, ό όποΐ- άς και θά άποφασΐθ-τι τού ζητήματος. Είιιεθαείςθέσιν ν4 γνωρίζωμεν, ότι λόγω άνε.-τορ)«ίας των υπό τον δημοσίου διατεΦη-σομίνων δια την έκθεσιν πόρων,είναι άπιθανος ή έφαρμογή οιουδήποτε έκ των σχεδίων τοϋ κ. Πίστωρ, επί τοϋ παρόντος τουλάχιστον. Σημϊΐωτέ- ον ότι μέχρι τής στνγμϋς τό {·πουρ- νίϊον Οικονομικήν δίαθετει Ιν μό¬ νον έκατομμιριον διά τόν σκοπόν τοϋτον, ή &1 έπιτροπη καταιβαλλει προσπαθείας άκάρπους μέχρι της στιγίΐής, ίνα αυξήση τό ποσόν είς 4 έκατομμύρια. Έν τώ μεταξύ οί οργανωταί τής Διεθνοΰ; "Εκθέσεο*; ΘεσσοίΛνίκης ςοδοΰιιενοι δτι ή ΙΙανελί.ήνιος "Εκ θέσις Αθηνών θά έπηρεάστ) την Ίέικήντων, κατα6άλλουν προσπα¬ θείας; δπως Ιπ.τνχουν την άναόο- λΰν της διά ΐό1931. Σγετικως έ- λήφθ·11 νθ«ς καί τηλεν«άφημ<ί των ] ιίς τό νπονργεΐον της 'Βθν. Οίκο- νομίας, διά τοϋ όποίου διαμαρτΰ- ρονται διά την οργάνωσιν της ΠανελλΓ,νίου "Εκθέσεως τόν "Οκ¬ τώβριον, διότι, ώς γνωστόν, τόν Σεπτέμβριον τού ίδίου ετοι»ς ορ¬ γανούται ή εκθεσι- τίνς Θεσσαλ>
νίκης. Έν τέλει διά τηλεγραφήμα-
τος ζητεϊται δπ(ι>; ορισθή αλλη έ-
ποχή όργανιόσεω; τής Παν£>ϊ.η-
νίου Έκθέσίως, διά νά μή παρα-
κωλυθγ» « όογάνωσις τής Έκ&έσε-
ως ΘεοχΑονίκης.
Πάντως τοϋ ζητήματος θά έαιλη-
Ό ζρίγκίψ τής
λέγει^ϊεν Θά ν-ιμοκΛϊ, οί
«έν εΰίη την «τελείχ;
προσωπικω; ό κ. Ποοε
γος.
ΑΙΙΙΡΑΜΑΛηΙ
ΚΑΙ ΤΟ ΦΥΟΤΡΙΧΟΙ
Κβκ. υ. δ.
θίί.
ι αίτίαι Ιχουν άποδοθ|| διά την λεΰκανσιν των
αλλα καμμιά δέν εχει δεβαιωθχ) ώς τελική. Ή πλέον άρμ
αχχία είναι ή βλάβη των όχετών των έκκρινόντων τίι χρώ
τριχός, Ινεκα στενοχωριών, αΐφνιδία; ρ
ή έξ ασθενείας. Καί δμως ύπάρχουν άτομα
λαγμένα πάσης στίνοχωρίας καί χαίροντα ωΛ
νγείας, άλλά μέ ασπρες τρίχες καί είς νεοί
ηλικίαν άκόμη. Ουτε είς τό γήρα; Εΐμϋϊ
νά τό άποδώσωμεν, διότι βλέπομίν άτομα 601
70 έτών μέ τανικά μα>νλιά καί (ΐέ τό
των χρώμα. Άςροϋ λοιπόν καιιμία α'ιτία τ
λογική δέν εχει βεβαιωθή διά την λενκανσιν
τριχών, είναι άσφαλέστερον νά μεταχειριζώ
*α τ™ ***ον "*^ και "ολαοίί <Γαρμα/?·δά επαναφοράν τού φυσικόν χρώ(»ατο; των Ν. Δ. ΦΑΡΑΚΟΣ ών μας καί νά μή κατα<ρευγωμ?ν είς ριζοι Ν^^γ4^ ΓΊ1· στικάς μεθόδου?' διακινδυνεύοντες την ί·γ£"| ΜβαΌΐΙίϋΊι ΜΐΙ κα1 τί1ν «τ«θξι^τών μαλλιών μας. Τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ δέν βάφει τάς τρίχα; λά διά των φυσικών καί θεραπεντικών ούσιων τού ενδυναμωνίΐ άναπτν'σσει τονς όχετο>ς, τα λεπτά αΐτά δργανα, άπο το ο»
ή ύγεία, τό κάλλος καί τό χρώμα των μαλλιών έΗαρτώνται.
Έπιφέρον τοιαϋτα άποτίλέσματα τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ. καταΐ
μαρτνρίας των μεταχηρισθέντων αντό, επιτυχώς προαγΕΐ «ανΐ|
μην μέ φυσικόν χρώμα. Δοκιμάσατέ διά νά πεισθήτε. Εάν
εχητε πιτνρίδα, φαγοΰρα, τριχόπτωσιν καί αλ>.α; παθηθϊΐί ι
κεφαλής καί δέν χρειάζεπϋε τό Φυότριχον ώς φάρμακον,
ζεσθε δμως τό ΦΥθΤΡΙΧΟΝ 8ΗΛΜΡΟΟ, τό οποίον ε
γνόν καί θεραπει.>τικόν. Στέλλονται παντοϋ προπληροηεα η
Ο.
IX
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ φιάλη,ΐβ ουγγ. «4.00. ΦΥΟΤΤΙΑ"
8ΙΙΑΜΡΟΟ φιάλη 8 οί^Υ· «100. Είς τό Σικάγον ΑΒ»
τό ΜΑΚ8ΗΑΙ^ 1 ΙΕΙ,Ο ϋΕΡΤ. 8ΤΟΚΕ.
ΜΗ ΥΠΟΦΕΡΕΤΕ ΠΛΕΟ
Μίταχειρισθήτε τό νεον
Ι-ΙΤ-,Ι-Β5
Λοκιμαστική φιάλη $1Ο'
Διά πλήρη θεραπείαν, 3 φι«λαι
ΚΑΦΦΕΔΕΣ
'Όλων των προελεύσεων
ΠΡΑΣΙΝΟΙ "Η ΨΥΜΕΝΟΙ
υ
ΕΙΔΙΚΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΙΣ ΤΠΝ
153 — 7ΤΗ
Λ 6Β00ΕΒΥ ΡΕΑίΕΒδ
οορρεε ω.
νευ γοι-
ΤΕΕ. 01ΙΡΧ8ΕΛ 1507
ΚΗΡΥ3>.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
λΤ Όχτρ^
Λιατηοεΐ πάντοτε εν-,
' Κν των εύγενων
ιν
των εύγενων
διά τα; οποίας
ίΓοί
"£ίϊ διά νά ά,αν--
^ τάς
Σνγγρδς πονών
εσκέφθη καί την
ίοοίαν των ανεν συντάξεων,
ι <Κ ι»}1""1" *——, ■ , ί^δ«/ΛλώτεροναΛοσημε- δι/αίωμα τής συντάξεως, ι <τυχναί Κινητικαί με- ί χαί αι υπο των παλαιοτε- αων μή ά,-ΐοκλε.ομεναι ιχ£>ρο-,
.Λύοει;, συνεχώς διέκοπτον[
ίνέχειαν τής υπηρεσιακάς ψ>-
Ο κιάλληλος σννεχω; παυθ-
ο,-ώ ΐό Ινα κόμμα καί διορι-
άπό τό αλλθ( Ιφθανε είς
'ς τού χωρίς νά δύναται να
,.ήχαί άνευ συντάξεως. Ση-
/ τα ΐίράγματα εχσυν^ κίίπως
;ει. Οί περιοσότεοοι νπάλλη-
ΐΰ Κοάτους είναι μόνψοι πλέ-
'ίάοχει οεδαίω; καί τώρα ε-
ύνολον δυστυχών άνθρώπων
ά τόν ενα ή δ*ά τόν άλλον λό-
έν έτυχε νά (τυμπληρώσονν
ιξΐν χαί εύοίσκονται είς τοϋς
ρυς, αλλά τότε ΐΊσαν περισσό-
. Ό άείμνηστος Σνγγρός μ«
^θίνουσαν αυτόν καλωσύ-
Ρ~φβη καί αυτήν την άτνχτ)
είς την διαθήκην τού. Κ αι
■■ ΟΛχετόν ^ρηματικον ποσόν
ά ίδουίπ] άσυλον έντός τοϋ ό¬
ϊ ούτοι νά διαμένουν καί έκ
Ιημείον τοϋ ΟΓΧοίου νά λα[ΐ6ά-
ενα μικοόν ίαίδομα. Ώραιο-
σχέψις δέν ήτο δυνατόν νά
,'Ο πτωχός πρώην ΰπάλληλος
|ή"ν άξιωαατικός άντί νά εύ-
, έγκαταί^ιμμέ'νος κατά
Κάς τού, θά εύρισκε περίθαλ-
μ στέγην. Έν τούτοις ή ώραί-
η διαταγή τής διαθήκτν; δέν
ρλΛ" άπό τοϋς έκτελεστάς.
^σταί της διαθήκης έ-
!ησαν-νά δώσουν απλώς τΐ|ν
5ιν είς τόν αύτόνομον τα-
ιηιντ^ϊων Το5 οτρατσϋ καί
' ύ;τπλλήλων. Σκέψις
■χ ΰΈτος πρός ^ θέλτ»"
υδιανετου!!
Ρά τα αύτόνομα ταμεϊα Ιχουν
|ν να λαμ6άνουν οί συνταξιοΐ
τιωτικοί καί πολιτικοί, μί-
ξιν πρόσθετον είς έκίίνην
^εχει τό Κράτος. Άλλά
^ δέν έσκέςθταε τοϋς
•«Χ1*;. Ήθίλησε νά δη-
"Ί ^-ντάξεΐς διά τοϋς μή
Β»». Μερικοί δέ έξ αύ-
τοιαΰτην πα-ρά6α-
■ -_}_ -, ':Π5 εψεραν τή^ ' '
Ιε> τα δικαοτήρια.
^ηο^τόέξήςδυσά-
^νομενον: Οί δικασταί
οιύ-
δυσμε-
των μή σνν-
.1
σήμε ρον
λίγο
τυ
,7 ^ Εδίδετο.
:'■* ει« τΐν ιλ,
ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ
Μή δυνόμενοι νά βελτιώσωρ,εν την
τυοιότητα των βαπτιστικίον ^ας, ηύ-
τήν τυοσότητα (χετά 1 φιάλης
Κολωνίας Μενούνου Ά.
•θηναΐ'κοο μ,οσγοσάπωνος 1 χυτίοϋ
άρω^ατώδους ποΰδρας · καί 1 Άγ-
φανελίτσας.
ΠΡΟΤΟΥ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΑΤΕ
ΚΟΜΠΛΗΤ ΣΕΤΣ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ
ΑΡΙΘ. 1. 325.00 '
Έμπεριέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοβάμοα-
χη 36X50 51Ζ6.
ΕΠΑΧΩΦΟΡΑΚΙ 6αρύ
κρέπ ντέ σιν, χειροκέντητον.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ βαμβακοφα-
νίλλα κατάλληλον ν' άποο-
ροφςί τα ν-ερά καί τα λάδια.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ (ράδιουμ
σιλκ) έρραμένο καί κεντημέ-
νο μέ τό χέρι ΙΐΤφθΓΐ'βά'.
ΕΣΟΦΟΡΑΚΙ ράδιονμ σίλκ
γαρντρισμένο (νέ δαντέλλα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιονιι σίλκ
μέ π).ισσέ καί δαντέλλα γαρ-
νιοισμένο.
ί>ΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ-
ΦΟΡΑΚΙ Βατιστέντα, χεντη-
μενα καί έρραμένα μέ τό χέ¬
Ιά
ΑΡΗ Ο. 2. $30.00
Έμπεριέχει :
ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάλ,λινη,
36X50 3Ϊζε ανωτέρας ποιό¬
τητος.
ΕΠΑΝΟΦΟΡΑΚΙ ράδιο*-μ
ίλ, χειοοκέντητο μέ ώραΐα
ί
ρ ρ
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλοιιέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟϊπΙοπ.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατισ^νια,
ΐ*αρνιριστιένη μέ οαντελιτσες.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ έκ 6αμ6αχοφανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ-
λινες.
1 ΖΕΥΤΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΒΑΤΙΣΤΕΝΙΑ
χειροκέντητος ΙπιροΗβίΙ.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν μέ δαν-
τελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάρ¬
κος Ρ3ΓΪ*.
ΛΑΜΠΑΛΕΣ 2 λβνκές καί
μία πολυτελώς στολισμϊνη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα Λερμάτινα κουμοωτά.
ΠΑΓΓΝΙΔΑΚΙ μέ μετα*ο>-
τή κορδελίτσα. Μοσχοσά.τοτ>-
νο 'Ελληνιχό.
1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού-
νου δι' έντριβάς δυναμωτι-
κάς τον βρέφους.
1 ΚΥΤΙΟΝ άρωιιατώδονς
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ δαμβακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σϋ.κ, (κεντημίνο καί έρραμε-
νο μέ τό χέρι καί διάφοοα
μικρά κεντήματα είς τα μέ-
3ον ΙπιροΗβά.
ΕΪΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ οΟμ
γαρνιρισμένο μέ δαντελίτσα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σΐλκ
μέ διαφόρους πλισέδες, ίδε-
ώδες σχέδιο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί ίσωφο-
ράκι δατιστένια, κεντημτνα
καί ραμένα μέ τό χέρι Ιγπ-
ροΓΐβτί.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη
ίνωτέρας ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αίηίοη.
ΑΔ0ΣΚ0ΥΦΑ βαττστένια
ώραιοτάτου σχεδίου, γαρνι-
ρισιιένη μέ δαντελίτσα.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτέ'ς.
ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστένια μέ
ωραίον χειροκέντημα Ιηι-
ροΓΐε<1. ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαντβ- λίτσα γαρνιοιοΐιένβ. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάρ- ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καΐ 1 πολυτελως στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ χά δεριιάτινα κουμδωτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ μεταξω τή κορδελίτσα. Μοσχοσάπου- νο Έλληνικδ. 1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού- νο» δι' έντριδάς δυναμωτι- κάς τοΰ δρέφους. 1 ΚΥΤΙΟΝ άρωματωδους πονδρας. ΑΡΙΘ. 3. 535.00 Έμπεριέχει: ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάλλινη, δΙΖΕ 36X50, ΕΧΤΚΑ θυ- ΛίΙΤΥ. Ε Π ΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέ πολυτελές κέντημα τής χειρός καί μέ Κινέζικο μεταξωτό τουμπλαρισαένο. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμβακο- φανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέττολύ .ι/.ούσιο χειρο¬ κέντημα καί χειοοκαμωμένο ΙηιροΓΐβά. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ έρραμένο μέ τό χέρι καί γαρ- νιρισιιενΓθ με ώραίες δαντελί- τσες Ίρλάν. ΙπιροΓΐεά. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ γαρνπρισμένο μέ διάφορα άν- θάκτα καί πλισαρισμένο. Ά- ριστούργημα τελειον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο- ράκι δατιστένια, κεντημένα καί έρραμένα μέ τό χέρι ΙτηροΓΐβ(1. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ Αγγλικη ό- λομά).λινη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αίηΐοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια γαρνιρισμενη ιιέ δαντελίτσα καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. Π ΑΝΑ 6αμ6ακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ 6ατ)(—:ένια μέ θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπΐ- ρθΓΐβά. ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαν¬ τελίτσα γαρνιρισμενο. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο μάρ- κας Ρ3ΓΪ5. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λενκές καί 1 πολυτελώς στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλεν- κα δερμάτινα κουμδωτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταΐω- •τή κορδελίτσα. Μοσχοσάπον- νο 'Ελληνικό. 1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού- ρου δι' έντριβάς δυΛ'αμωτι- κάς τού βρέφους. 1 ΚΥΤΙΟΝ άρωματώδονς Λούδρας. ΑΡΙΘ. 4. $40.00 Έμπεριέχει: ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ χνουδω τό Άν-γκόρα Σέτ Ρ υ τό Άνγκόρα Σέτ. Ε Π ΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6α,. (τρουγιου σίλκ) μέ όνειρω- δες κέντημα της χειρός γύ- ρω τοϋ λαιμοϋ, κολλάρου καί μανακίων'. Τουμπ>.αρισμε-
νο μέ Κινέξικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμβακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουιι
σίλκ κεντημένο καί έρραμέ¬
νο μέ τό χέρι ΙτηρθΓΐβά, μέ
μπλέ καί τριανταςρυλλί κεν-
τήματα, ώς καί άνθάκια γν-
ρω.
^ΣΩΦΟΡΑΚΙΑ ράδιουμ
σίλκ, έρραμένο μέ τό χέρι,
ΕΛΪσης γαρνιριο^ιενο μέ πλού
σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιιη-
τρουγιου
κεντημένο
ό έ έ
ΚΑ Π ΕΛΛΑΚΙ (τρουγιου
σίλκ) χειροκεντημένο ιά
πολλές πλισέδες, γαρνιρισιιέ-
νο νύρ.Ό μέ άνθάκια καί δαν¬
τέλλα Ίρλάνδ. "Εξοχον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ-
ΦΟΡΑΚΙ δατιστένια κεντη-
αένα καί έρραμένα μέ τό χέ-
ΤΐηηοΓ(ε<1. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ Αγγλικη δ- λομάλλινη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΗηΐοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια, γαρνιρισμένη μέ ώραίους φι- ίγκους, δαντελίτσα καί όν- νάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. Π ΑΝΑ δαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ κά).τσες μάλλι- ΓζΕΥΤΌΣ ΚΑΛΤΣΕΕ μβ- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΗβά μέ I- δεώδες χειροκίντημα. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι- Λΐιένο μέ οαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ ΛαστΛχένιο, μ«ρ- κας Ρ3ΓΪ8. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χουσοπο I- κνλτεσ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ κα, δερ^ιάτινα χόΐλΐπωτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές καί Μοσχοσάίτουνο. 1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού- νου δι' έντριοας τοΰ βρέφους δυναμωττκάς. 1 ΚΥΤΙΟΝ άρωαβτώδονς πουδρας. ΑΡΙΘ. 5. 845.00 Έμπεριέχει: ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου- δωτό Άτγκόρα Σέτ. Ε Π ΑΝΩΦΟΡΑΚΙ δ α ο ίι τρουγτού σίλκ, πολυτελώς κεντημένο καί θαυμασίως γα.ρνιρισμέ'νο είς χολλάρο καί μανίκια μέ π^^ιύσια δαν¬ τέλλα Ίρλανδ. Τουμπλαρι- σμένο μέ Κινέζικο μεταξωτό. ΛΑΛΟΠΑΝΟ 6αμ6αχο<ρα- νέλλα. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ σίλκ ΙπιροΓΐεά', καί έρραμένο μέ τό χέρι, μέ πρωτοφανη καί πλβΰσια χεν- τήματα τής χειρός, άριστούρ ημα τελειον. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλχ ΙΐηροΓΐβίΙ, γαρνιρισμενο μ* βαρύτιμη %δαντέλλα Ίρλανδ. Χειροποίητον. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ τρουγισύ σίλκ χειροκαμωμένο καί πο¬ λυτελώς γαρναρισμίνο, μέ φαρδειά δαντέλλα Ίρλάνδ καί μέ άνθη έπ' αυτής, καλ- λιτεχντκώτατον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ- ΦΟΡΑΚΙ δατιστέναα, κεντη- μένα καί έρραμένα μέ τό γέρι ΐΓηροΓΐεά1. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ.- # Ή αρίστη ποιότης μαλλομεταξη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΗηΙοπ. ΛΑΔΟΣΚΟΥ'ΦΑ δατιστένια. Άπαοάιηλλος είς ώραιότη- τα γαονιρκτμ^νη μέ δαντελί- τσΐζ καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτη. Π ΑΝΑ Βαμ6ακοφανέλ).α. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ ?.ινες. 1 ζεϋγο; κάλτσες με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΐΓηροΓΐειΙ μ* κομψόν χειροκέντημα, καλλι- τεχνική. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαονιρι- «πιρλό αέ Λσντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο, μαρ- κας ί ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποι- •τιλτεο. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ- κα, δερμάτινα κουμπωτά ΑΤΓΝΙΑΑΚΙ λ κα, δρμ ΠΑΤΓΝΙΑΑΚΙ 1 Μοσχοσάπουνο 'Ελληνικό. 1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού- νου, 1 Πονδρα. ΜΑΡΤΥΡ1ΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ 'ΟΙΟΜΑ ΑΝΑΑΟΧΟΥ Η ΒΑΠΤΙΖΟΜΕΗΟΥ $3,00 Η ΔΠΔΕΚΑΣ ΜΑΡΤΪΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΦΙΟΓΓΌΥΣ 85° Η ,ΟΙΕΗΙ ΟΟΜΡίΕΤΕ ΧΙΙνΙΑΙ ΩΙΡΙ—ΐνυϋίΐΝ αι ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΩΝ 55 ΜΑΡΙ8ΟΝ «""■ τεΪερηονε:ΌΚΥϋοακ2270. ΝΕνν υορκ, οιτυ 53-55 Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα τα μέρη τής Άμεριχής Ο. Ο. Ό. -_ . *ν* ε______··_____ί.» νέον
λΤ Όχτρ^
Λιατηοεΐ πάντοτε εν-,
' Κν των εύγενων
ιν
των εύγενων
διά τα; οποίας
ίΓοί
"£ίϊ διά νά ά,αν--
^ τάς
Σνγγρδς πονών
εσκέφθη καί την
ίοοίαν των ανεν συντάξεων,
ι <Κ ι»}1""1" *——, ■ , ί^δ«/ΛλώτεροναΛοσημε- δι/αίωμα τής συντάξεως, ι <τυχναί Κινητικαί με- ί χαί αι υπο των παλαιοτε- αων μή ά,-ΐοκλε.ομεναι ιχ£>ρο-,
.Λύοει;, συνεχώς διέκοπτον[
ίνέχειαν τής υπηρεσιακάς ψ>-
Ο κιάλληλος σννεχω; παυθ-
ο,-ώ ΐό Ινα κόμμα καί διορι-
άπό τό αλλθ( Ιφθανε είς
'ς τού χωρίς νά δύναται να
,.ήχαί άνευ συντάξεως. Ση-
/ τα ΐίράγματα εχσυν^ κίίπως
;ει. Οί περιοσότεοοι νπάλλη-
ΐΰ Κοάτους είναι μόνψοι πλέ-
'ίάοχει οεδαίω; καί τώρα ε-
ύνολον δυστυχών άνθρώπων
ά τόν ενα ή δ*ά τόν άλλον λό-
έν έτυχε νά (τυμπληρώσονν
ιξΐν χαί εύοίσκονται είς τοϋς
ρυς, αλλά τότε ΐΊσαν περισσό-
. Ό άείμνηστος Σνγγρός μ«
^θίνουσαν αυτόν καλωσύ-
Ρ~φβη καί αυτήν την άτνχτ)
είς την διαθήκην τού. Κ αι
■■ ΟΛχετόν ^ρηματικον ποσόν
ά ίδουίπ] άσυλον έντός τοϋ ό¬
ϊ ούτοι νά διαμένουν καί έκ
Ιημείον τοϋ ΟΓΧοίου νά λα[ΐ6ά-
ενα μικοόν ίαίδομα. Ώραιο-
σχέψις δέν ήτο δυνατόν νά
,'Ο πτωχός πρώην ΰπάλληλος
|ή"ν άξιωαατικός άντί νά εύ-
, έγκαταί^ιμμέ'νος κατά
Κάς τού, θά εύρισκε περίθαλ-
μ στέγην. Έν τούτοις ή ώραί-
η διαταγή τής διαθήκτν; δέν
ρλΛ" άπό τοϋς έκτελεστάς.
^σταί της διαθήκης έ-
!ησαν-νά δώσουν απλώς τΐ|ν
5ιν είς τόν αύτόνομον τα-
ιηιντ^ϊων Το5 οτρατσϋ καί
' ύ;τπλλήλων. Σκέψις
■χ ΰΈτος πρός ^ θέλτ»"
υδιανετου!!
Ρά τα αύτόνομα ταμεϊα Ιχουν
|ν να λαμ6άνουν οί συνταξιοΐ
τιωτικοί καί πολιτικοί, μί-
ξιν πρόσθετον είς έκίίνην
^εχει τό Κράτος. Άλλά
^ δέν έσκέςθταε τοϋς
•«Χ1*;. Ήθίλησε νά δη-
"Ί ^-ντάξεΐς διά τοϋς μή
Β»». Μερικοί δέ έξ αύ-
τοιαΰτην πα-ρά6α-
■ -_}_ -, ':Π5 εψεραν τή^ ' '
Ιε> τα δικαοτήρια.
^ηο^τόέξήςδυσά-
^νομενον: Οί δικασταί
οιύ-
δυσμε-
των μή σνν-
.1
σήμε ρον
λίγο
τυ
,7 ^ Εδίδετο.
:'■* ει« τΐν ιλ,
ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ
Μή δυνόμενοι νά βελτιώσωρ,εν την
τυοιότητα των βαπτιστικίον ^ας, ηύ-
τήν τυοσότητα (χετά 1 φιάλης
Κολωνίας Μενούνου Ά.
•θηναΐ'κοο μ,οσγοσάπωνος 1 χυτίοϋ
άρω^ατώδους ποΰδρας · καί 1 Άγ-
φανελίτσας.
ΠΡΟΤΟΥ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΑΤΕ
ΚΟΜΠΛΗΤ ΣΕΤΣ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ
ΑΡΙΘ. 1. 325.00 '
Έμπεριέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοβάμοα-
χη 36X50 51Ζ6.
ΕΠΑΧΩΦΟΡΑΚΙ 6αρύ
κρέπ ντέ σιν, χειροκέντητον.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ βαμβακοφα-
νίλλα κατάλληλον ν' άποο-
ροφςί τα ν-ερά καί τα λάδια.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ (ράδιουμ
σιλκ) έρραμένο καί κεντημέ-
νο μέ τό χέρι ΙΐΤφθΓΐ'βά'.
ΕΣΟΦΟΡΑΚΙ ράδιονμ σίλκ
γαρντρισμένο (νέ δαντέλλα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιονιι σίλκ
μέ π).ισσέ καί δαντέλλα γαρ-
νιοισμένο.
ί>ΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ-
ΦΟΡΑΚΙ Βατιστέντα, χεντη-
μενα καί έρραμένα μέ τό χέ¬
Ιά
ΑΡΗ Ο. 2. $30.00
Έμπεριέχει :
ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάλ,λινη,
36X50 3Ϊζε ανωτέρας ποιό¬
τητος.
ΕΠΑΝΟΦΟΡΑΚΙ ράδιο*-μ
ίλ, χειοοκέντητο μέ ώραΐα
ί
ρ ρ
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλοιιέταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟϊπΙοπ.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατισ^νια,
ΐ*αρνιριστιένη μέ οαντελιτσες.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ έκ 6αμ6αχοφανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ-
λινες.
1 ΖΕΥΤΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΒΑΤΙΣΤΕΝΙΑ
χειροκέντητος ΙπιροΗβίΙ.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν μέ δαν-
τελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάρ¬
κος Ρ3ΓΪ*.
ΛΑΜΠΑΛΕΣ 2 λβνκές καί
μία πολυτελώς στολισμϊνη.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα Λερμάτινα κουμοωτά.
ΠΑΓΓΝΙΔΑΚΙ μέ μετα*ο>-
τή κορδελίτσα. Μοσχοσά.τοτ>-
νο 'Ελληνιχό.
1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού-
νου δι' έντριβάς δυναμωτι-
κάς τον βρέφους.
1 ΚΥΤΙΟΝ άρωιιατώδονς
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ δαμβακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σϋ.κ, (κεντημίνο καί έρραμε-
νο μέ τό χέρι καί διάφοοα
μικρά κεντήματα είς τα μέ-
3ον ΙπιροΗβά.
ΕΪΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ οΟμ
γαρνιρισμένο μέ δαντελίτσα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σΐλκ
μέ διαφόρους πλισέδες, ίδε-
ώδες σχέδιο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί ίσωφο-
ράκι δατιστένια, κεντημτνα
καί ραμένα μέ τό χέρι Ιγπ-
ροΓΐβτί.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη
ίνωτέρας ποιότητος.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αίηίοη.
ΑΔ0ΣΚ0ΥΦΑ βαττστένια
ώραιοτάτου σχεδίου, γαρνι-
ρισιιένη μέ δαντελίτσα.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτέ'ς.
ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστένια μέ
ωραίον χειροκέντημα Ιηι-
ροΓΐε<1. ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαντβ- λίτσα γαρνιοιοΐιένβ. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μάρ- ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καΐ 1 πολυτελως στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ χά δεριιάτινα κουμδωτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ μεταξω τή κορδελίτσα. Μοσχοσάπου- νο Έλληνικδ. 1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού- νο» δι' έντριδάς δυναμωτι- κάς τοΰ δρέφους. 1 ΚΥΤΙΟΝ άρωματωδους πονδρας. ΑΡΙΘ. 3. 535.00 Έμπεριέχει: ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάλλινη, δΙΖΕ 36X50, ΕΧΤΚΑ θυ- ΛίΙΤΥ. Ε Π ΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέ πολυτελές κέντημα τής χειρός καί μέ Κινέζικο μεταξωτό τουμπλαρισαένο. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμβακο- φανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέττολύ .ι/.ούσιο χειρο¬ κέντημα καί χειοοκαμωμένο ΙηιροΓΐβά. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ έρραμένο μέ τό χέρι καί γαρ- νιρισιιενΓθ με ώραίες δαντελί- τσες Ίρλάν. ΙπιροΓΐεά. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ γαρνπρισμένο μέ διάφορα άν- θάκτα καί πλισαρισμένο. Ά- ριστούργημα τελειον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο- ράκι δατιστένια, κεντημένα καί έρραμένα μέ τό χέρι ΙτηροΓΐβ(1. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ Αγγλικη ό- λομά).λινη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αίηΐοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια γαρνιρισμενη ιιέ δαντελίτσα καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. Π ΑΝΑ 6αμ6ακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ 6ατ)(—:ένια μέ θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπΐ- ρθΓΐβά. ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαν¬ τελίτσα γαρνιρισμενο. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο μάρ- κας Ρ3ΓΪ5. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λενκές καί 1 πολυτελώς στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλεν- κα δερμάτινα κουμδωτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταΐω- •τή κορδελίτσα. Μοσχοσάπον- νο 'Ελληνικό. 1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού- ρου δι' έντριβάς δυΛ'αμωτι- κάς τού βρέφους. 1 ΚΥΤΙΟΝ άρωματώδονς Λούδρας. ΑΡΙΘ. 4. $40.00 Έμπεριέχει: ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ χνουδω τό Άν-γκόρα Σέτ Ρ υ τό Άνγκόρα Σέτ. Ε Π ΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6α,. (τρουγιου σίλκ) μέ όνειρω- δες κέντημα της χειρός γύ- ρω τοϋ λαιμοϋ, κολλάρου καί μανακίων'. Τουμπ>.αρισμε-
νο μέ Κινέξικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμβακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουιι
σίλκ κεντημένο καί έρραμέ¬
νο μέ τό χέρι ΙτηρθΓΐβά, μέ
μπλέ καί τριανταςρυλλί κεν-
τήματα, ώς καί άνθάκια γν-
ρω.
^ΣΩΦΟΡΑΚΙΑ ράδιουμ
σίλκ, έρραμένο μέ τό χέρι,
ΕΛΪσης γαρνιριο^ιενο μέ πλού
σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιιη-
τρουγιου
κεντημένο
ό έ έ
ΚΑ Π ΕΛΛΑΚΙ (τρουγιου
σίλκ) χειροκεντημένο ιά
πολλές πλισέδες, γαρνιρισιιέ-
νο νύρ.Ό μέ άνθάκια καί δαν¬
τέλλα Ίρλάνδ. "Εξοχον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ-
ΦΟΡΑΚΙ δατιστένια κεντη-
αένα καί έρραμένα μέ τό χέ-
ΤΐηηοΓ(ε<1. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ Αγγλικη δ- λομάλλινη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΗηΐοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια, γαρνιρισμένη μέ ώραίους φι- ίγκους, δαντελίτσα καί όν- νάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. Π ΑΝΑ δαμβακοφανέλλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ κά).τσες μάλλι- ΓζΕΥΤΌΣ ΚΑΛΤΣΕΕ μβ- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΗβά μέ I- δεώδες χειροκίντημα. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι- Λΐιένο μέ οαντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ ΛαστΛχένιο, μ«ρ- κας Ρ3ΓΪ8. 3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χουσοπο I- κνλτεσ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ κα, δερ^ιάτινα χόΐλΐπωτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελές καί Μοσχοσάίτουνο. 1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού- νου δι' έντριοας τοΰ βρέφους δυναμωττκάς. 1 ΚΥΤΙΟΝ άρωαβτώδονς πουδρας. ΑΡΙΘ. 5. 845.00 Έμπεριέχει: ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου- δωτό Άτγκόρα Σέτ. Ε Π ΑΝΩΦΟΡΑΚΙ δ α ο ίι τρουγτού σίλκ, πολυτελώς κεντημένο καί θαυμασίως γα.ρνιρισμέ'νο είς χολλάρο καί μανίκια μέ π^^ιύσια δαν¬ τέλλα Ίρλανδ. Τουμπλαρι- σμένο μέ Κινέζικο μεταξωτό. ΛΑΛΟΠΑΝΟ 6αμ6αχο<ρα- νέλλα. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ σίλκ ΙπιροΓΐεά', καί έρραμένο μέ τό χέρι, μέ πρωτοφανη καί πλβΰσια χεν- τήματα τής χειρός, άριστούρ ημα τελειον. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλχ ΙΐηροΓΐβίΙ, γαρνιρισμενο μ* βαρύτιμη %δαντέλλα Ίρλανδ. Χειροποίητον. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ τρουγισύ σίλκ χειροκαμωμένο καί πο¬ λυτελώς γαρναρισμίνο, μέ φαρδειά δαντέλλα Ίρλάνδ καί μέ άνθη έπ' αυτής, καλ- λιτεχντκώτατον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ- ΦΟΡΑΚΙ δατιστέναα, κεντη- μένα καί έρραμένα μέ τό γέρι ΐΓηροΓΐεά1. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ.- # Ή αρίστη ποιότης μαλλομεταξη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΗηΙοπ. ΛΑΔΟΣΚΟΥ'ΦΑ δατιστένια. Άπαοάιηλλος είς ώραιότη- τα γαονιρκτμ^νη μέ δαντελί- τσΐζ καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτη. Π ΑΝΑ Βαμ6ακοφανέλ).α. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ ?.ινες. 1 ζεϋγο; κάλτσες με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ΐΓηροΓΐειΙ μ* κομψόν χειροκέντημα, καλλι- τεχνική. ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαονιρι- «πιρλό αέ Λσντελίτσα. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο, μαρ- κας ί ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποι- •τιλτεο. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ- κα, δερμάτινα κουμπωτά ΑΤΓΝΙΑΑΚΙ λ κα, δρμ ΠΑΤΓΝΙΑΑΚΙ 1 Μοσχοσάπουνο 'Ελληνικό. 1 ΦΙΑΛΗ Κολώνια Μενού- νου, 1 Πονδρα. ΜΑΡΤΥΡ1ΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ 'ΟΙΟΜΑ ΑΝΑΑΟΧΟΥ Η ΒΑΠΤΙΖΟΜΕΗΟΥ $3,00 Η ΔΠΔΕΚΑΣ ΜΑΡΤΪΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΦΙΟΓΓΌΥΣ 85° Η ,ΟΙΕΗΙ ΟΟΜΡίΕΤΕ ΧΙΙνΙΑΙ ΩΙΡΙ—ΐνυϋίΐΝ αι ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΩΝ 55 ΜΑΡΙ8ΟΝ «""■ τεΪερηονε:ΌΚΥϋοακ2270. ΝΕνν υορκ, οιτυ 53-55 Παραγγελίαι άποστέλλονται είς δλα τα μέρη τής Άμεριχής Ο. Ο. Ό. -_ . *ν* ε______··_____ί.» νέον
ΚΥΡΙΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1329.
Μ
ΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓ]
Ο ΑΝΑΑΦΑΒΗΤ1ΙΜΟΣ
[II
ΕΡΓΑΤΙΚΑΕ ΣΤΛΤΙΣΤΙΚΑΙ
ΤΒ ΗΝ.ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
Λΐέτρα πρός
οιν τή ά
Ο νπονρνος "ών Εσωτερικώ"»
Ούΐ/απε-ρ ανεκοίνωσε τον καταρτι¬
σμόν εΒιν.ής έπιτροπής 1ς 22 με-
λών μεταςύ των οποίων τρείς γυ-
ναίκες πρδς καταπολέμησιν τον ά-
ναλοαβητισμ.ον /.αί της άγραμμα-
τοβννης. 'Η επιτραπή περιλαμβά-
νει έκπα'.ΐς,ιτικοός λειτο:γονς, νο-
μσθέτας κ αί ίηαοσιο-γράφονς έκ των
διαφόρων σημείων τής χώρας, θά
συνέλτ)γ] ϊέ προσεχώς είς —ο Ούά-
αιγκτΌν διά την εκλογήν πρόεδρον
Χ'ζί την κατάστρω-τιν τοϋ προγράμ.-
ματος τής προκαταρκτικής της
^ίάσ-εως. Ό νπονργός προέβη είς
τάς ακολούθως δηλώσεις επι των
σκοπών τής έπιτροπής.
«Το ζήτημα τοϋ άναλφαβητισμοϋ
δέν μάς εχει γίνει εντελώς γνω¬
στόν. _Ήιξεύρομ.εν μόνον άορίστως,
ότε ί»πάρχοι>ν έδώ καί έκεί άτομα
τα ό—οϊλ δέν γνωρίζονν γραφήν και
ανάγνωσιν. Κατά την επιστράτευ¬
σιν, διαρκοϋντος τοϋ μεγάλον πόλε¬
μον, απεκαλύφθη, «τι σημαντικό;
άριθαος έπιστράτων ήσαν άγράμμα-
τοί. Τουτο όφείλεται είς τα άπ(-
υεμ7κρνσμ,έν7 σηαεΐα είς τα όποϊα
είναι ήγτγ/.αΊμέναι νά ζώσιν αρ¬
κεταί ί,ΐκογένϊ'.α·, μανίαν των ιτχο
/ εί*>ν. Έπιβάλλεται λριπόν νά έξ-
οκ,ρίβω1^ πάση άναλθγία τοϋ έπι-
•/ρατοϋντος άναλφαδητισμοϋ ό;:είλε-
ται είς1 την έλλειψιν ε·Λαιρίας καί
πόση είς 19.470,
ιόντα 19.303, χημικαί
10.341.
Ώς π;ός τα ήν
κατ7νέμονται, ώς εξής·
'Η αΐταξονφαντοοργια πληρώ/ε'
α 34.476.420 δολ., αί ή-
ηχανίαι 31.0^3.557, τα
...,......π:οιόντα 30.198.537. Ή
βαφή νφασμάτων 26.904.610. Τα
χημικά προιόντα 15. 882.798. Έκ
τών ανωτέρω έμφαίνεται ότι την |
πρώτην θέσιν κατέχει ή
ΤΟ ΑΑΝΐΠθί
ή μ
όμενοι την ευ«ι<3τίαν με ώ ξέχον. , Οπω 5 ϊ. 10 ΑΘΗΝΑΙ, 24 Ίο "Εμπορικον '} βηνών ϊιεπίστωσ; τού ρησαν Ό όα.οτς ίγ τής Ν·ε«ς Υόρκης, ν.. Τούτλ, ά εκάλϋΐψεν, ότι μιερικο'. έζιτήϊειοι έκ μεταλλε&ονται την εύπιστία άρκε- τών άλλοϊαπών οίτινες θέλοον νά ~ολ'.τογρ7φη&οάν καί εΐσπρίττουν καρ' αυτών νενν^Τα χρηματ'.κά ζο- σά, ΰποτχόμενο* την ευ/.ολον κα! ανευ ιρολλών έρωτήσβων πολιτογρά- ?ησίν των. χάρις είς τα μέσαχου ΕιςΛέτο'^ν. Απεκαλύφθη, ότι ενας άλλο5απ*>ς έπλήίωσ«ν είς κάζοιο*
τοιούτον έπιτείίκν 500 δολλ., ό ό-
Γθίος τοϋ Υπεσχέθη, ότι ό δικαστής
ϊέν 9ά τόν έϊωτοΰσε Έθλλά πράγ-
ματα κατίί τάς έξετάσεις τής πο-
λιτογραφτ,Γεως. Ό εισαγγελεύς έ-
ριστά την προσοχήν τοϋ κοίνον έϊί
των τεχνασ;λάτων αυτών των άγορ-
τών τ,α: τζχώ
ΪΠΟΙΤΙΜΙΜ ΤΟΥ ΑΡΤΟΥ
Ή άρτοποϊητεκή εται¬
ρείαι Τζίνεραλ Λ/Ιίϊαί-
κιν.
V.—;
τής ζαρελθούστ,ς Δευτέρας
ή υεγάλη άρτοτοιητικτ] έταιρείο
βέΝΕΚΑί ΒΛΚΤΝα ~ροέ**ι«ίς
αύθόρμτ,τον ύποτίμησιν τοϋ χ·α·ρ*γο-
μένο; ^αρ''αυτής άρτον. Τα ψωμιά
τα όχοΐα έζωλοϋντο μέχρι τοΰϊε
ενίίκα σέντς,-πωλοϋνται τώρα άν-
τί αιίς οεαάρας. Ή έταιρεία άν-
βγνΐίλιΜΐ ττρ^ ανωτέρω άχόφασίν
της, δέν ήΌέληοΐ νά δώίτ^ καμμιά
εξήγησιν έχί των λόγων οί όζοίο:
την έπροαάλε?ζν. Είνε άγνωστον ά-
κόμτ, εάν τέ τόσον άνακθϋΦΐστικον
ίιά τον λαόν χαράδίΐγ^ια, σκέχτων-
τΛΐ >ί άκίλονθτΓ-ϊθΰν %τ αί άλλαι
άρτοχοιητικαί έταιρεία:. 'Υχολογ:·
ζετ^ι, 5τ: οί κατχναλωταί έκ τής
•ΛΛτιμήΊίως αυτής 6ά ώφεληθοΰν
χερ' τα τέυσαρχ €7.ατου;'μ.ί?ια ϊολ
λάρ'* τό ετος.
ΑΘΗΝΑΙ, 30 'Οκτω!?ίον. —
Πληροφορούμεθα ότι ή δημοτική
άρχή Αθηνών μελετα την σύναψιν ,
εξωτερικόν δανείον, μεγάλον Χ&7&0,
προορΐζομένον διά -την εκτέλεσιν έρ¬
γων ρνμοτομίας, κατασκενης δί¬
κτυον νχονόμων, όδοποιΐας καί έξω-
ραιτμον τής πόλεως. Σχετικαί 6ο-
λίδοσκοπησεις γΐνονται ηδη είς την
Αγγλικήν χρηματαγοράν δι" επί'
τούτω αποσταλέντος «κεί πρόσωπον.
Ή πραγματοποίησις έν τούτοις [
τής σννάψεως τον δανείον δεδομέ-
νων τών σννθηκών τή; οτεθνονς ]
χρηματαγοράς, εντελώς άσνμφόρων
διά την νπό. εύνοϊκοός δρονς έκδοσιν
δανείον, δύναται νά θεωρηθή ώς ά-
ΐτοκλειομένη, πζρά πάσαν αντίθετον
πρόθεσιν, τουλάχιστον πρός τό πα-
βόν.
"Άλλως τε κατά έξ έγκνροο κν-
δερνητικής πηγής παρασχεθείσας
πληροφορίας, ή κυβέρνησις έπιλαμ-
δανομένη έν καιρώ τής τελετφορω-
τέρας άντιμετωπρσεως τών ζητη-] κόσμον Αθηνών, ώς και τών έπαρ-
ΑΙ ΑίΙΟΙΑΙΕΙΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡ. ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΪ ΑΒΗΝΠΝ
Ή ποιότης των έξαγομένι<.ον προϊόνΠων ΑβΙΙΝΑΙ, Όκτώ^ριος. Κϊτά την τελευταίαν Έλ ρ Έπιμ.ΐλητηρίου Ά- ά ή τον βηνών διεξήχθη μακρά σ;ζήτησις επί τών κ7θορισθ3ντων μετά την ΐδρνΐιν τής Ενώσεως τών Τραπε- "ικαι- ά την συζήτησιν διεπιστώθη ή δνσφο- ρίοί τον έμπ:ρικοϋ καί ζών ηύ-ςημένΐι,ν τραπεζιτικών δικαι- ωμάτων, ε'σπρακτικών κλπ. Κατί ,ιάτων τών Αθηνών, χρόκειται νά αναλάβη την πρωτοβονλίαν τής ά- ναζητήσεως εξωτερικόν δανείον, ε¬ άν ήθελε διαπιστώσει ότι παρίστα- ται άπαραίτητος ή εφεύρεσίς τοιού¬ τον διά την εκτέλεσιν τών άναγκαί- ων μεγάλων έργων. χιακών 5-ι-μ.ίλητηρίων διά τα καθ- ορ'τθέντα τ^αχ«ζιτικά δικαΐώ,ιατα -ολλά τών οποίων ηυξήθησαν μέ- χρι τον διπ/.ασίον, κατηρτί·σθη δέ έπιτροπή είς την όποιαν ανετέθη νά εξετάση κατά πόσον καί μέχρι τινος βαθμόν είναι ΡΛίί5. ΤΕΧΑ8.—Ό Κηρυξ» πωλΕίται είς την Ν 5ΐ Γο - Ό Ι. λιιτζαού, οητις • Ι'-Τ*ό?~ λιον ιΕο?5 «—Λτιαάχββν, -η· ών λέγει δτι δύ- γ τ..ν «ολαο—ν και νά πιάνη Ψ«οια-είτ τ«, ι °Λ._ 51». «Λ Τ(")ν ψάρια—είς την τ; καθορισθΐϊσα αύξησις. Ή έπιτρο- πή τίς οποίας θέλει προεϊρεύσε: ό κ. Ε!>λά;ο.π·ος, θά σννέλθη είς
πρώτην συνεδρίασιν σηαερον Τρί-
πρω
ττν.
Τα έξαιγόμβν* -προϊόντ*
'0υ.οίως κατηρτίσθη ΐπιτροχη
πρός μελέτην κ^ί ΰπόδειςιν των λη-
πτέων μέτ5<ον διά την βελτίωσιν των έςαγομένων είς την άλλοίαπή>
Έλληνικών προϊό'/των, κί'όχιν των
ϊιατ.πωθέντων παρά τής έν Ούα-
7'γκτώνι Π ρβσδίίας παρχκόνων,
ότι !<πό τίνων έςα-^ωγέων των έχ- αρχιών έςηχθησαν είς την Αμερι¬ κήν πίοιόντα των όχοίων ή χειρί- ό ■ι.ν. τ·ν μη έχόμενα των πε:· έ;ιχ —εως νγιών άρχώ/, αΐτινες ϊ| !σιν άνέκαθίν τή/ αγοράν λάδος. Παρετηρήθη^ [>
ταίως σποραδικα: -ζρ·—τό
κοπιστίας τών τοι:^:6
μικρεμπόρων σννήθυ:. ϊι'ξ'α
πράξεων καϊ δή εί/.θ/"/.ών ι
ών έταιρειών, εί; τας όζθ'Ί:|
β:6άζέντο τα στοι/ς.α τής
κης χεριονσίας τω/.
τοιοντοτρόχως δ>τ/£:
σον εκτελέσεως είς ·/:
έταιρείας.
Έχίσης χαΐ πρό; άποφν
χροσωπο-Αρατήσεω; ίιύ
χαλείτο ή χτώχϊ^ις ΐ!>των,
τα ϊικαστηρια <— α.ίω; 3υ;ί την προσωποκράτητ / τό< σάντων. Τό Έπ·.μελητη:':ν >άί
συνέστησεν ειδικήν ςζιτρο
συνε-ργαζομένη νυν αίτά τ<» ν Σνμβούλον αντοό. θα -ροτείν αφόρονς νομοθετι/.ΐ; τ;οϊ& τίς κειαένης νο^οθ^'α: ονδετερώ—3 τα ως ί'β ίβλτιώση καί άλλϋ; Εμπορικώ Νόμο^ Τ» γενύμενν «Ι στη ποιότης άγχ«ίκτησ'ν ά ό εχει των ή χειρ «οααλέσει την 'Αμερ'. Έ κανΐχων άρχών. Τό Εμπορικόν Έπιαελητή- ριον Αθηνών αποδίδον εξαιρετικήν σημασίαν είς το ζήτημα, θά ειση¬ γηθή είς τό υπουργείον 'ΒΟνιχής Οΐκονομίας την λήψιν ανστηροτά- των-μέτρων κατά τών ολίγων έξα- γέων οί όποίοι γίνοντ»! άίθίμή γωγ νά δΐϊσνρεται το όνομα χον 'Ελλη νικοϋ εμπόριον βίς την ,-"»"-1—'- Ακολούθως διεξηνθη άλλοδαχην. ζήτησις επί των έπιίαλλομένων « ΧΟ τίς Καα-ι-ίϊέ 'Ρλγ,,»^;-__, σο- * τροχης χρο- 'Αλλ' έν τω /.τ- τοϋ Έμχορ'.κοϋ Ι-'-^ Θτινών καί διά π:&ΐ· χαρ α τω ■/ Προέδρω Π ρωτοδικων και ~.τμ τφ γελεί Πλημμελςιοίαών ν γελεί αύστηροτατη <έ^Ρ'!τ νης νομοθεσίας, ΐϊ^α & περΐ χίθστατεντ'ν.ύν μετ. τών χιστωτών, δολας χΡ«« τ , κτλ., ίνα καί «ι' έώ 1Ι?««βί»ι τάτχωνται τάς ε-ς 7ε1Ρ*1 κονιχών σννεταίΐων χαϊ ώ; μετά πλήρονς δτι 6 κ Π>
κων,
κ.
ενήργησεν εί:
τοιαότην χε?"
καια, αλλ νπερίολικως ανσνΐ.531·
λαμίανομ-»'νον μάλιστα ύχ' 5ψεί, ^τ:
αί άπΌφ-άσεις τής έχιτροχής είνϊ1.
άνέκκλητοι. Έν τη έξελϊξει
επί τον θέματος σζητησεως
τής
λοι> χα«
τθ'βύτη δ:αστη?α^:=]
κ Ε«^σελέως των Πλ
δ,χών, «,τ»ς ωα - >« %
«ν τη ίμφανιτει .ι» ·■ .
ούτον είϊοος <κφ-™?*£. ν,,ώςήτο^^^' τοϋ «ειων, εχιτροπης δέ , δέ ό χαταρτισαός (—5δειξιν τών έν τών τρο—-οιήσεων. Ό όργανιομός τού λιμέ¬ νος. Ακολούθως ανεκοινώθη τό χβτ- αρτισθέν σχέδιο ννόμον «ρί αύτο- νομον οργανισμόν τού λ»μένος Πβι- ρβιως, «χ τί^ έπαχολοΛησάσης ίέ «Γίζητηοβως δκχιστώθη, ότι τούτο ο» μονον δεν π-ρόκειτα! νά ««λτιώστ: την οικτράν κατάστασιν τού λιμέ¬ νος Πειραιώς,· άλλά ύχάρχει φό- 6ος να την χειροτερίντ-, καθόσον τ« βχεβΐΐν κατταρτι^έν επί «σφαλ- μβνηςδασεως δημ,ιουργεί όργανι- σμονονσΐΜτικώςμή αντόνομον, «νω «φ έτερον ίεν έξασφαλίζεί την έ'- λίοθε3ιαν τής εργασίας «ίς τάς θερότητος των « ^ν των Δντικων έ^ έν των λόγω άά γ της άμάϊο; «υ Ρο*
Μ
ΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓ]
Ο ΑΝΑΑΦΑΒΗΤ1ΙΜΟΣ
[II
ΕΡΓΑΤΙΚΑΕ ΣΤΛΤΙΣΤΙΚΑΙ
ΤΒ ΗΝ.ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
Λΐέτρα πρός
οιν τή ά
Ο νπονρνος "ών Εσωτερικώ"»
Ούΐ/απε-ρ ανεκοίνωσε τον καταρτι¬
σμόν εΒιν.ής έπιτροπής 1ς 22 με-
λών μεταςύ των οποίων τρείς γυ-
ναίκες πρδς καταπολέμησιν τον ά-
ναλοαβητισμ.ον /.αί της άγραμμα-
τοβννης. 'Η επιτραπή περιλαμβά-
νει έκπα'.ΐς,ιτικοός λειτο:γονς, νο-
μσθέτας κ αί ίηαοσιο-γράφονς έκ των
διαφόρων σημείων τής χώρας, θά
συνέλτ)γ] ϊέ προσεχώς είς —ο Ούά-
αιγκτΌν διά την εκλογήν πρόεδρον
Χ'ζί την κατάστρω-τιν τοϋ προγράμ.-
ματος τής προκαταρκτικής της
^ίάσ-εως. Ό νπονργός προέβη είς
τάς ακολούθως δηλώσεις επι των
σκοπών τής έπιτροπής.
«Το ζήτημα τοϋ άναλφαβητισμοϋ
δέν μάς εχει γίνει εντελώς γνω¬
στόν. _Ήιξεύρομ.εν μόνον άορίστως,
ότε ί»πάρχοι>ν έδώ καί έκεί άτομα
τα ό—οϊλ δέν γνωρίζονν γραφήν και
ανάγνωσιν. Κατά την επιστράτευ¬
σιν, διαρκοϋντος τοϋ μεγάλον πόλε¬
μον, απεκαλύφθη, «τι σημαντικό;
άριθαος έπιστράτων ήσαν άγράμμα-
τοί. Τουτο όφείλεται είς τα άπ(-
υεμ7κρνσμ,έν7 σηαεΐα είς τα όποϊα
είναι ήγτγ/.αΊμέναι νά ζώσιν αρ¬
κεταί ί,ΐκογένϊ'.α·, μανίαν των ιτχο
/ εί*>ν. Έπιβάλλεται λριπόν νά έξ-
οκ,ρίβω1^ πάση άναλθγία τοϋ έπι-
•/ρατοϋντος άναλφαδητισμοϋ ό;:είλε-
ται είς1 την έλλειψιν ε·Λαιρίας καί
πόση είς 19.470,
ιόντα 19.303, χημικαί
10.341.
Ώς π;ός τα ήν
κατ7νέμονται, ώς εξής·
'Η αΐταξονφαντοοργια πληρώ/ε'
α 34.476.420 δολ., αί ή-
ηχανίαι 31.0^3.557, τα
...,......π:οιόντα 30.198.537. Ή
βαφή νφασμάτων 26.904.610. Τα
χημικά προιόντα 15. 882.798. Έκ
τών ανωτέρω έμφαίνεται ότι την |
πρώτην θέσιν κατέχει ή
ΤΟ ΑΑΝΐΠθί
ή μ
όμενοι την ευ«ι<3τίαν με ώ ξέχον. , Οπω 5 ϊ. 10 ΑΘΗΝΑΙ, 24 Ίο "Εμπορικον '} βηνών ϊιεπίστωσ; τού ρησαν Ό όα.οτς ίγ τής Ν·ε«ς Υόρκης, ν.. Τούτλ, ά εκάλϋΐψεν, ότι μιερικο'. έζιτήϊειοι έκ μεταλλε&ονται την εύπιστία άρκε- τών άλλοϊαπών οίτινες θέλοον νά ~ολ'.τογρ7φη&οάν καί εΐσπρίττουν καρ' αυτών νενν^Τα χρηματ'.κά ζο- σά, ΰποτχόμενο* την ευ/.ολον κα! ανευ ιρολλών έρωτήσβων πολιτογρά- ?ησίν των. χάρις είς τα μέσαχου ΕιςΛέτο'^ν. Απεκαλύφθη, ότι ενας άλλο5απ*>ς έπλήίωσ«ν είς κάζοιο*
τοιούτον έπιτείίκν 500 δολλ., ό ό-
Γθίος τοϋ Υπεσχέθη, ότι ό δικαστής
ϊέν 9ά τόν έϊωτοΰσε Έθλλά πράγ-
ματα κατίί τάς έξετάσεις τής πο-
λιτογραφτ,Γεως. Ό εισαγγελεύς έ-
ριστά την προσοχήν τοϋ κοίνον έϊί
των τεχνασ;λάτων αυτών των άγορ-
τών τ,α: τζχώ
ΪΠΟΙΤΙΜΙΜ ΤΟΥ ΑΡΤΟΥ
Ή άρτοποϊητεκή εται¬
ρείαι Τζίνεραλ Λ/Ιίϊαί-
κιν.
V.—;
τής ζαρελθούστ,ς Δευτέρας
ή υεγάλη άρτοτοιητικτ] έταιρείο
βέΝΕΚΑί ΒΛΚΤΝα ~ροέ**ι«ίς
αύθόρμτ,τον ύποτίμησιν τοϋ χ·α·ρ*γο-
μένο; ^αρ''αυτής άρτον. Τα ψωμιά
τα όχοΐα έζωλοϋντο μέχρι τοΰϊε
ενίίκα σέντς,-πωλοϋνται τώρα άν-
τί αιίς οεαάρας. Ή έταιρεία άν-
βγνΐίλιΜΐ ττρ^ ανωτέρω άχόφασίν
της, δέν ήΌέληοΐ νά δώίτ^ καμμιά
εξήγησιν έχί των λόγων οί όζοίο:
την έπροαάλε?ζν. Είνε άγνωστον ά-
κόμτ, εάν τέ τόσον άνακθϋΦΐστικον
ίιά τον λαόν χαράδίΐγ^ια, σκέχτων-
τΛΐ >ί άκίλονθτΓ-ϊθΰν %τ αί άλλαι
άρτοχοιητικαί έταιρεία:. 'Υχολογ:·
ζετ^ι, 5τ: οί κατχναλωταί έκ τής
•ΛΛτιμήΊίως αυτής 6ά ώφεληθοΰν
χερ' τα τέυσαρχ €7.ατου;'μ.ί?ια ϊολ
λάρ'* τό ετος.
ΑΘΗΝΑΙ, 30 'Οκτω!?ίον. —
Πληροφορούμεθα ότι ή δημοτική
άρχή Αθηνών μελετα την σύναψιν ,
εξωτερικόν δανείον, μεγάλον Χ&7&0,
προορΐζομένον διά -την εκτέλεσιν έρ¬
γων ρνμοτομίας, κατασκενης δί¬
κτυον νχονόμων, όδοποιΐας καί έξω-
ραιτμον τής πόλεως. Σχετικαί 6ο-
λίδοσκοπησεις γΐνονται ηδη είς την
Αγγλικήν χρηματαγοράν δι" επί'
τούτω αποσταλέντος «κεί πρόσωπον.
Ή πραγματοποίησις έν τούτοις [
τής σννάψεως τον δανείον δεδομέ-
νων τών σννθηκών τή; οτεθνονς ]
χρηματαγοράς, εντελώς άσνμφόρων
διά την νπό. εύνοϊκοός δρονς έκδοσιν
δανείον, δύναται νά θεωρηθή ώς ά-
ΐτοκλειομένη, πζρά πάσαν αντίθετον
πρόθεσιν, τουλάχιστον πρός τό πα-
βόν.
"Άλλως τε κατά έξ έγκνροο κν-
δερνητικής πηγής παρασχεθείσας
πληροφορίας, ή κυβέρνησις έπιλαμ-
δανομένη έν καιρώ τής τελετφορω-
τέρας άντιμετωπρσεως τών ζητη-] κόσμον Αθηνών, ώς και τών έπαρ-
ΑΙ ΑίΙΟΙΑΙΕΙΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡ. ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΪ ΑΒΗΝΠΝ
Ή ποιότης των έξαγομένι<.ον προϊόνΠων ΑβΙΙΝΑΙ, Όκτώ^ριος. Κϊτά την τελευταίαν Έλ ρ Έπιμ.ΐλητηρίου Ά- ά ή τον βηνών διεξήχθη μακρά σ;ζήτησις επί τών κ7θορισθ3ντων μετά την ΐδρνΐιν τής Ενώσεως τών Τραπε- "ικαι- ά την συζήτησιν διεπιστώθη ή δνσφο- ρίοί τον έμπ:ρικοϋ καί ζών ηύ-ςημένΐι,ν τραπεζιτικών δικαι- ωμάτων, ε'σπρακτικών κλπ. Κατί ,ιάτων τών Αθηνών, χρόκειται νά αναλάβη την πρωτοβονλίαν τής ά- ναζητήσεως εξωτερικόν δανείον, ε¬ άν ήθελε διαπιστώσει ότι παρίστα- ται άπαραίτητος ή εφεύρεσίς τοιού¬ τον διά την εκτέλεσιν τών άναγκαί- ων μεγάλων έργων. χιακών 5-ι-μ.ίλητηρίων διά τα καθ- ορ'τθέντα τ^αχ«ζιτικά δικαΐώ,ιατα -ολλά τών οποίων ηυξήθησαν μέ- χρι τον διπ/.ασίον, κατηρτί·σθη δέ έπιτροπή είς την όποιαν ανετέθη νά εξετάση κατά πόσον καί μέχρι τινος βαθμόν είναι ΡΛίί5. ΤΕΧΑ8.—Ό Κηρυξ» πωλΕίται είς την Ν 5ΐ Γο - Ό Ι. λιιτζαού, οητις • Ι'-Τ*ό?~ λιον ιΕο?5 «—Λτιαάχββν, -η· ών λέγει δτι δύ- γ τ..ν «ολαο—ν και νά πιάνη Ψ«οια-είτ τ«, ι °Λ._ 51». «Λ Τ(")ν ψάρια—είς την τ; καθορισθΐϊσα αύξησις. Ή έπιτρο- πή τίς οποίας θέλει προεϊρεύσε: ό κ. Ε!>λά;ο.π·ος, θά σννέλθη είς
πρώτην συνεδρίασιν σηαερον Τρί-
πρω
ττν.
Τα έξαιγόμβν* -προϊόντ*
'0υ.οίως κατηρτίσθη ΐπιτροχη
πρός μελέτην κ^ί ΰπόδειςιν των λη-
πτέων μέτ5<ον διά την βελτίωσιν των έςαγομένων είς την άλλοίαπή>
Έλληνικών προϊό'/των, κί'όχιν των
ϊιατ.πωθέντων παρά τής έν Ούα-
7'γκτώνι Π ρβσδίίας παρχκόνων,
ότι !<πό τίνων έςα-^ωγέων των έχ- αρχιών έςηχθησαν είς την Αμερι¬ κήν πίοιόντα των όχοίων ή χειρί- ό ■ι.ν. τ·ν μη έχόμενα των πε:· έ;ιχ —εως νγιών άρχώ/, αΐτινες ϊ| !σιν άνέκαθίν τή/ αγοράν λάδος. Παρετηρήθη^ [>
ταίως σποραδικα: -ζρ·—τό
κοπιστίας τών τοι:^:6
μικρεμπόρων σννήθυ:. ϊι'ξ'α
πράξεων καϊ δή εί/.θ/"/.ών ι
ών έταιρειών, εί; τας όζθ'Ί:|
β:6άζέντο τα στοι/ς.α τής
κης χεριονσίας τω/.
τοιοντοτρόχως δ>τ/£:
σον εκτελέσεως είς ·/:
έταιρείας.
Έχίσης χαΐ πρό; άποφν
χροσωπο-Αρατήσεω; ίιύ
χαλείτο ή χτώχϊ^ις ΐ!>των,
τα ϊικαστηρια <— α.ίω; 3υ;ί την προσωποκράτητ / τό< σάντων. Τό Έπ·.μελητη:':ν >άί
συνέστησεν ειδικήν ςζιτρο
συνε-ργαζομένη νυν αίτά τ<» ν Σνμβούλον αντοό. θα -ροτείν αφόρονς νομοθετι/.ΐ; τ;οϊ& τίς κειαένης νο^οθ^'α: ονδετερώ—3 τα ως ί'β ίβλτιώση καί άλλϋ; Εμπορικώ Νόμο^ Τ» γενύμενν «Ι στη ποιότης άγχ«ίκτησ'ν ά ό εχει των ή χειρ «οααλέσει την 'Αμερ'. Έ κανΐχων άρχών. Τό Εμπορικόν Έπιαελητή- ριον Αθηνών αποδίδον εξαιρετικήν σημασίαν είς το ζήτημα, θά ειση¬ γηθή είς τό υπουργείον 'ΒΟνιχής Οΐκονομίας την λήψιν ανστηροτά- των-μέτρων κατά τών ολίγων έξα- γέων οί όποίοι γίνοντ»! άίθίμή γωγ νά δΐϊσνρεται το όνομα χον 'Ελλη νικοϋ εμπόριον βίς την ,-"»"-1—'- Ακολούθως διεξηνθη άλλοδαχην. ζήτησις επί των έπιίαλλομένων « ΧΟ τίς Καα-ι-ίϊέ 'Ρλγ,,»^;-__, σο- * τροχης χρο- 'Αλλ' έν τω /.τ- τοϋ Έμχορ'.κοϋ Ι-'-^ Θτινών καί διά π:&ΐ· χαρ α τω ■/ Προέδρω Π ρωτοδικων και ~.τμ τφ γελεί Πλημμελςιοίαών ν γελεί αύστηροτατη <έ^Ρ'!τ νης νομοθεσίας, ΐϊ^α & περΐ χίθστατεντ'ν.ύν μετ. τών χιστωτών, δολας χΡ«« τ , κτλ., ίνα καί «ι' έώ 1Ι?««βί»ι τάτχωνται τάς ε-ς 7ε1Ρ*1 κονιχών σννεταίΐων χαϊ ώ; μετά πλήρονς δτι 6 κ Π>
κων,
κ.
ενήργησεν εί:
τοιαότην χε?"
καια, αλλ νπερίολικως ανσνΐ.531·
λαμίανομ-»'νον μάλιστα ύχ' 5ψεί, ^τ:
αί άπΌφ-άσεις τής έχιτροχής είνϊ1.
άνέκκλητοι. Έν τη έξελϊξει
επί τον θέματος σζητησεως
τής
λοι> χα«
τθ'βύτη δ:αστη?α^:=]
κ Ε«^σελέως των Πλ
δ,χών, «,τ»ς ωα - >« %
«ν τη ίμφανιτει .ι» ·■ .
ούτον είϊοος <κφ-™?*£. ν,,ώςήτο^^^' τοϋ «ειων, εχιτροπης δέ , δέ ό χαταρτισαός (—5δειξιν τών έν τών τρο—-οιήσεων. Ό όργανιομός τού λιμέ¬ νος. Ακολούθως ανεκοινώθη τό χβτ- αρτισθέν σχέδιο ννόμον «ρί αύτο- νομον οργανισμόν τού λ»μένος Πβι- ρβιως, «χ τί^ έπαχολοΛησάσης ίέ «Γίζητηοβως δκχιστώθη, ότι τούτο ο» μονον δεν π-ρόκειτα! νά ««λτιώστ: την οικτράν κατάστασιν τού λιμέ¬ νος Πειραιώς,· άλλά ύχάρχει φό- 6ος να την χειροτερίντ-, καθόσον τ« βχεβΐΐν κατταρτι^έν επί «σφαλ- μβνηςδασεως δημ,ιουργεί όργανι- σμονονσΐΜτικώςμή αντόνομον, «νω «φ έτερον ίεν έξασφαλίζεί την έ'- λίοθε3ιαν τής εργασίας «ίς τάς θερότητος των « ^ν των Δντικων έ^ έν των λόγω άά γ της άμάϊο; «υ Ρο*
ΧΪΚΟν ΚΗργΒ»,, ΚΥΡΙΑΚΗ, 34 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1«».
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΣ Ε_ΑΟ]νιΑΑΟ_.
ν,τα<τείοΛ τής πόλεως Μπώλντεν, Μασσαχουσϊτ της, όπου είναι ό τάφος τού πρό 60 έτών αποθανόντος ίεοειος, Αίδ. Πάτριχ Ι. Πάουεος, ό οποίος τελευταίως εγινε θαυματουργόί, άποδώσας την νγεί- ΓεΪ- ασνΐνείς παραλπικους επισκέπτας, καθως γρα^οι-ν τα Άμερικανικα φύλλα. ; /οσιιον εξακολονθοΰν νά έπισκέ.ττωνΓται καθημερινώς τόν τάφον τοϋ πρό 60 έτών αποθανόντος νεα- όω; ΙΙατμικ Ι. Πάουερ, έν τφ νεκροταο;εί((» τής .τό).εως Μάλντεν, Μασσαχουσέττης, ό οποίος, κατα μενα των εύπίστων, ϊχει την" Ιδιότητα νά Θεραπεΰη τούς πάσχοντας άπό διαφόρους ασθενείας. Αρι- .ιοραιΊτιχαί γυναϊκες περιμένουσαι τίτν σειράν των όπως πλησιάσουν πρός τόν θαυματονργον τάφον. Ίεξιά, μικοός παίς, δστις έπέταξε τάς πατερίτσας τού καί περιπατεϊ έλευθέρως. Ό τάφος τοΰ αίδ. πατρός Πατρικίου Ι. Πάουερ, ασήμου Ιερίως αποθα¬ νόντος πρό 60 έτών, εν ετος ^ιό^^ον μετά την χειροτονίαν τού. Κείται είς τό νεκροταφείον τής πόλεως Μώλντεν, τής Πολιτείας Μασσαχουσέττης. "Άπειρος κόαμος σνρρέει είς τόν τάφον αυτόν, γνωσθέντος ότι εχει θε- ραπευτικάς ίδιότητας. 170.000 δνθρωποι τον έπεσχΕφθησαν 'τήν παρελ- βοϋσαν Κυριακήν. Οί πάσχοντες λαμβάνουν ολίγον χώμα άπό τόν ττάφον τού, τρίβουν μέ αύτό τό μέρος όπου τούς πονεϊ καί..... θεραπεύονται. Τό καλάθι χρησιμενει διά νά ρίπτωνται αί συνεισφοραι. 2*—-- &3!εζζτι·ζ τού
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΐΑΤΑ ΤΗΣ Ε_ΑΟ]νιΑΑΟ_.
ν,τα<τείοΛ τής πόλεως Μπώλντεν, Μασσαχουσϊτ της, όπου είναι ό τάφος τού πρό 60 έτών αποθανόντος ίεοειος, Αίδ. Πάτριχ Ι. Πάουεος, ό οποίος τελευταίως εγινε θαυματουργόί, άποδώσας την νγεί- ΓεΪ- ασνΐνείς παραλπικους επισκέπτας, καθως γρα^οι-ν τα Άμερικανικα φύλλα. ; /οσιιον εξακολονθοΰν νά έπισκέ.ττωνΓται καθημερινώς τόν τάφον τοϋ πρό 60 έτών αποθανόντος νεα- όω; ΙΙατμικ Ι. Πάουερ, έν τφ νεκροταο;εί((» τής .τό).εως Μάλντεν, Μασσαχουσέττης, ό οποίος, κατα μενα των εύπίστων, ϊχει την" Ιδιότητα νά Θεραπεΰη τούς πάσχοντας άπό διαφόρους ασθενείας. Αρι- .ιοραιΊτιχαί γυναϊκες περιμένουσαι τίτν σειράν των όπως πλησιάσουν πρός τόν θαυματονργον τάφον. Ίεξιά, μικοός παίς, δστις έπέταξε τάς πατερίτσας τού καί περιπατεϊ έλευθέρως. Ό τάφος τοΰ αίδ. πατρός Πατρικίου Ι. Πάουερ, ασήμου Ιερίως αποθα¬ νόντος πρό 60 έτών, εν ετος ^ιό^^ον μετά την χειροτονίαν τού. Κείται είς τό νεκροταφείον τής πόλεως Μώλντεν, τής Πολιτείας Μασσαχουσέττης. "Άπειρος κόαμος σνρρέει είς τόν τάφον αυτόν, γνωσθέντος ότι εχει θε- ραπευτικάς ίδιότητας. 170.000 δνθρωποι τον έπεσχΕφθησαν 'τήν παρελ- βοϋσαν Κυριακήν. Οί πάσχοντες λαμβάνουν ολίγον χώμα άπό τόν ττάφον τού, τρίβουν μέ αύτό τό μέρος όπου τούς πονεϊ καί..... θεραπεύονται. Τό καλάθι χρησιμενει διά νά ρίπτωνται αί συνεισφοραι. 2*—-- &3!εζζτι·ζ τού
«ΕΘΝΙΚΟΣ «π»"-- ΚΥΡΙΑΚΗ, » ΚΟΕΜΒΡΙΟν. ι.».
Ο ΕΛΛΗΝ'ΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ
, ΟΙ ΜΕΠΣΤΑΝΕΣ των Άμε-
ρικανικών έπιχειρήσεων σχεδιά-
ζουν την εκτέλεσιν τεραστίων έρ¬
γων. Μόνον αί Σιδηιοοδρομικαί Ε¬
ταιρείαι ύπολογίζεται ότι θά δαπα-'
νήσσυν ενα δισεκατομμύριον δολ-
λάρια διά την βελτίωσιν των γραμ-
μών των καί διά την διάνοιξ.ν νέ-
ων. Μεταξύ των έργων, τα όποία
έμελετήθησαν και άπεφασίσθησαν,
συμπεριλαμβάνεται και ή πύκνωσις
τού εσωτερικόν πλωτοΰ συγκοινω-
νιακοϋ δικτύου. Νέαι διώουγες θά
τυνδέσουν ποταμούς και λίμνας, άρ
τηρίαι αί οποίαι θά διευκολύνσυν
τί]ν μεταφοράν των γεωργικών
προϊόντων θά διανοίξουν νέους ό-
ρίζοντας γεωργικής και βιομηχα-
νικής άναπτύξεως και θά προσθέ-
σουν νέας ςιλουτοφόρους πηγάς είς
την εθνικήν οίκονομίαν τής χώρας.
"Εχει άκόμη ή Άμερική άνυπολό-
γιστον άνεκμετάλλευτον πλούτον
γεγονός τό οποίον δικαιολογεΐ πά¬
σαν αισιοδοξίαν διά τό μέλλον της.
ΠΡΟΝΟΜΙΟΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΕΙΝΕ ΰποχρεωμένος ό δημοσιο-
γράφος είς την τήρησιν των άπορ-
ρήτων τοϋ έπαγγέλματός τού; Κα-
τά την γνώμην των τριών ρεπόρ-
τερς τής εφημερίδος «Ούάσιγκτων
Τάϊμς», ό δημοσιογράφος εχει αυ¬
τήν την υποχρέωσιν. Οί τρείς αύ¬
τοι δημοσιογράφοΐ έπιςρορτισθίν-
τες υπό τής διευθύνσεως της εφη¬
μερίδος των νά διενεργήσονν έ¬
ρευναν διά νά αποκαλΰψουν την
ε/.τασιν των παρ-α^ιάσεων τοΰ πο-
τοαπαγορευτικοΰ νόμου είς την
πρωτεύουσαν, κατώρθωσαν νά επι¬
σκεφθούν τα γνωστότερα καί πλέ¬
ον πολυσύχναστα άπό-κουφα ποτο-
πωλεϊα. Μόλις δμω; έδηιμοσιεύθη-
σαν αί περιγραφαί των εκλήθησαν
υπό τοΰ Εισαγγελέως νά μαρτυρή-
σουν τάς πηγάς έκ των οποίων εί¬
χον άρυσίη") τάς πληροφορίας των,
καί τα μέρη όπου, κατά τούς ίσχυ-
ρισμούς των έπωλοϋντο άπηγορευ-
' μενά ποτά. Οί τβεϊς δημοσιογρά-
φοι ηρνήθησαν νά (Γΐ<μμορ<τχοθοι5ν με την αξίωσιν αυτήν τοΰ Εισαγγε¬ λέως, παρελείφθησαν είς δίκην καί κΐτΐεδικάσϋησαν είς 45 ημερών φυ¬ λάκισιν. Έκ τοϋ επεισοδίον τούτου παρακινοΰμενος ό έκ τής Πολ,τεί- ας Κάνσας Γερσυσιαστής κ. Κόπ- περ υπέβαλεν είς την Γερουσίαν νομοσχέδιον περί επεκτάσεως είς τούς δημοσιογράφους των αυτών προνόμιον, τα όποΐα παρέχει ό νό- μος είς τούς Ιατροΰς καί τούς δι- ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕ« Καθημερινώς Άρνιά (ΟΓΤΥ ΟΠΕ55ΕΟ), Κεφαλάκια, Σηκτβ- τάκια. Γλυχαοάκια, Πονλεριχά, ΒοΊΐον κρέας χαί Μοσχάοι τού γά· ) ακτος. ΑΤΗΗδ ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ 510 - 9™ ΑΥΕ.ν Ν. Υ. Ι Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμον) Τηλέφωνον: κηγόοους, οί όποϊοι έν ούδεμιςί πε¬ ριπτώσει υποχρεούνται νά αποκα¬ λνψουν άπόρρητα άναγόμενα είς τό έπάγγελμά των. Προνόμιον, το οποίον έπρεπε νά προστατείη προ πολλοΰ τονς δημοσιογράφους. ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠ€Λ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟΝ τής φιλολογί- ας τοϋ κληροδοτήματος Νόμπελ α¬ πενεμήθη εφέτος είς τόν Γερμανόν μυθιστοριογράφον κ, Τόμας Μαν, τοΰ οποίον τα εργα είναι τα περισ¬ σότερον διαβαζόμενα είς την Γερ¬ μανίαν και είς άλλας χώρας. Ό Μάν έγινεν δημοτικάς είς την Γερ¬ μανίαν με τό μυθιστόρημά τού «Μποντερμπρούκς» τό οποίον ε¬ ξεδόθη τω 1903. Έκ της λοιπής συγγραφικής παραγωγής τού δια- κρίνονται τα εξής &ργα τού: «Ό μικρός κύρΐος Φρίντμαν», «Ή Αυ¬ τού Βασιλική Ύψι>λ6της», «-κέ-
ψεις Κομματάρχου»1 «Ή Γερμανι-
κή Δημοκρατίαν, καί «Τό μαγικο
Βουνό», τό οποίον θεωοεΐται τό ά-
ριστοΐ-·ργηματικώτερον όλων. Ό κ.
Μάν άποτραβηγμενος τώρα είς την
επαυλίν τού παρα τό Μόναχον, ιτυγ-
γράφει ενα νέον έργον υπό τόν τί¬
τλον «Ό Ιωσήφ καί οί Άδελ<ροί τού». Τό βραβείον Νόαπελ συνο· δεί ε ι καί'χρηματικόν ποσόν έκ 46.000 δολλαρίων. Μία δηλαδη άρκετά σημαντικί] περιουσία δ ά την Ευρώπην. ΜΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ τοϋ Σικάγου «Τριμπιούν» άποκαλΰπτει ενα άρ¬ κετά ενδιαφέρον Επεισόδιον, ανα¬ γόμενον είς την διπλωματικήν Ιστο¬ ρίαν τοΰ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τ άδημοσιεύματα τής έν λό¬ γω εφημερίδος, ό αποθανών Π ρεσ βευτής Χέριρικ τω 1914, ολίγας η¬ μέρας πρό τίς κηρύξεως τοΰ πο¬ λέμου της Αυστρίας κατά τή>; Σερ-
6ίας διαβίβασιν τηλεγρά.φημα πρός
τόν Πρόεδρον Γουίλσων τόν όποΐ
όν καθίστα ενήμερον της επικει¬
μένης έκρηξεως τοΰ Παγκοσμίου
Π ολέμου καί τόν εξώρκιζεν νά ε¬
πέμβη ίνα αποσόβησιν την κατα-
•τροφήν, ή όποία τιπείλει την Ευ¬
ρώπην καί την άνθρωπότί}τα. Ό
Συνταγματάρχης Μόττ, ό οποίος
προβαίνει είς την ανωτέρω αποκα¬
λύψιν, διατείνεται ότι ό Άμερι-
κανός Ποεσβευτής Χέρρικ έξέ-
φραζεν-τήν βεβαιότητα είς τό τη-
λεγράφημά τού ότι ή ζητουμένη
φιλική επέμβασις τήις Κυβερνήσε¬
ως των Ηνωμένον Πολιτεϊών θά
σννεκράτει ασφαλώς την Αύστοίαν
καί θά ηδύνατο νά προλάβη τόν πό-
>^μον. Κατά τού; Ίσχυρισμούς τοΰ
ϊδίου κ. Μόττ, ό τοτε ύπουργός
των "Εξωτερικών κ. Μπ;οάΰαν, δέν
απήντησε ποτέ είς τό τηλεγράφημα
έκεϊνο τοΰ έν Παρισίοις Πρεσ¬
βευτού, εδήλωσεν μαλιστα ότι ου¬
δέποτε έλαβεν παρόμοιον τηλεγοά-
φημα. Ό κ. Μόττ έρωτα: «Ποίαν
τύχην άρά γε εΐρεν τό τόσον 6α-
ρυσημαντον έκεΐνο τΐιλεγοάφίαα
τού Αμερικανόν Πρεσβευτού;»
ΡΑΤΕΚ5ΟΝ. Ν. ^.-•Ολαι αί έκ-
δοσείς τοϋ «,Εθνικοΰ Κήρυκος» πω-
Αοΰνται πττρά τοΰ κ. Σιαο,τούλου, 444
Μαΐ'κεΐ δί., δστις δέχεται μικράς και
μεγάλας άγγελία;. ώ; καί έγγραφά;
ϊυνδοοιιτνΐων.
ΜΕΓΑΛΗ ΕΤΗΣΙΑ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΣ
ΕΙΣ ΤΟ ΡΑι_ α-ΛΡϋΕΝ
306 ννΕ5Τ 52ΝΟ 5ΤΚΕΕΤ
'" ΤΗΝ 3ην ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1929
ΥΠΕΡ ΤΟΥ
ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΑΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ ΕΑ5Τ 51
Ο "ΑΠΟΣ ΝΙΚΩΝ"
303 ΕΑ5Τ 34ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ
Μέ τό υπέροχον δοάμα υπό τοϋ «ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ»
Η ΓΥΝΑΙΚΑΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ
Ό Σύλλογος Δδων καί Κυρίων «ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ» ευγενώς συμ¬
πράττει υπέρ τοϋ έργον.
Πολνμελής Μουσική—Γλέντι 'Ελληνικό—Τραγούδια καί Χοοός· μέχρι
πρωΐας. Τιμή εισιτήριον: Πλατεϊα $1.00, θε,ωοεϊα $1.50. Τα παιδία δω-
ρεάν. Τηλεςρωνησατε δι' είσιτήοια: ^οηβ3^Γβ 2381 καί Ι.βχΐηβΐοη
67ί»3. Είσιτήρια ,-τωλοΰνται παρά τώ κ. Π ροδοομίδη, 616 —81η Ανθ.
Χεν«·3Γΐί ΚΙαΙΐοηΡΓν Οο., 820 δΐχΐη Ανβ., Χαρ. Βαρνάδας, Κυ.-τρια-
χί) Αδελφότης, 247
XV.
42 πά 51., Ρηοοηΐχ ΡηβΓΠΐΗθγ, 27—01 Ροι-
ιθγ Ανβ., Οογ. 271η 51., ΑδΙθΓΪα, Ι,. Ι., ΟεοΓββ Οβνποαβ, 201 Ε.
33 Γ(1 51., Χ.
V.,
ΜοΐΓοροΙΐΙβη ΠθΓΪδί, ό. Ε. 23γ<1 5»., Ν. Υ. ΝΕΙίΙΑΒΚ Ν1 Έτηβί* χοροεσπερίς της Κοινότητος 'Αγ. Νι- κολάου. Έλληνες τής Παροικίας το3 Νο»'βτϊε και των περιχώρων, θε- λετε νά λη3υ.ονήσετε για λ'.γο τα £άτανα τής" καθημερινής ζωής; θέλετε νά ξϊο-κοτισθήτε άπο τας έργατίβς σας; Θέλετε νά γελάση- τ'ε'μ.- όλην «ς την καρ$ιά; θέλετε νά'εύχαριστηθήτϊ; Θέλετε νά αυ- ναντησητε τούς ιρίλους σας καί τούς γνωρίμους σας; θέλετε νά χορεϋ- σητε ίχόρταγα; Θέλετε νά «ρά«η- τΐ μιά άλησμόνητη βραδυά χζράς χαί πραγματικής εύτ^ίας είς^ μί¬ αν μεγάλην Ελληνικήν οικογένει¬ αν; θέλετε άχόμη νά ϊείξητε την άγί-ην (τας χαί τό ενδιαφέρον αίς πρός τα σεμνώματά σας—την Ελ¬ ληνικήν Εκκλησίαν καί τό ώρ.γα- νωμένον μέ 170 μαθητάς Σχολείον σας; Έλ'θετε δλοι την βρζί'Λ τη; 28ης Νοεμ-δρίθϋ, Πέμχτην^ ημέ¬ ραν των Ενχαριστιών, είς την αί- θθϋϊχ; τοΰ Υ. Μ. 1*. ν. Η. Α., ο-ον δίδεται ή έτησία χοροεσπερίς, τής Κοινότητος. Ι Τα εύμορφα καί εύγενικά κορί-! τΐια τοΰ Σ^λλόγο^ των Δεσχοινί-' 3ων ή «Πρ&νοια», οί νεαροϊ καί ευαταλεϊς ^λαστοί τοΰ τεκνου της, Άχέχας «Υίοί τού Περικλέοος»! II ΕΟΡΤΗ ΤΟΪ ΝΑΟΪίΙΙΠΟΜΟΝΟΙΑ" Ό «Χ! σειράν έτών χολλαχως έν τφ ταρελθοντι ίρατας καλος | Σύλλογος των Ναουσαίων «Ή Ό-; μόνο-.α», άνΐΐυσταθείς καί τεθεΐς επί νέων ί>γ;ών ^άσεων, καλϊί. έβ-
52ηά «
Ρ«1ΐη
ί τα παιΒιά τοϋ Σχολείον μϊς μέ
τάς νραφικάς έβνικάς 6
έ έ
Η Ρ?γανωτ-,,.ή ΈΛτ.
?ΪΙίν ^ τα τρηή £
Α-ιχρβτεραν 5ιεξηω.,^/.1
?ί?ος τΛτης, χ,β' ^ έλκξ,
• "· 'β ε Γ Τ ---* * / >
άνέλαίον νά τ«ϊ φερουν μετα σε
£να κομμάτΐ Έλληνικής γής, νά
τάς 4νθοοο·'.ά<χονν, νά τάς έμχνευ- σο^ν, νά ΐάς ϊείξο^ν με Ιργα ότι αύτοι είνε οί θεματο^ύλχκβς των !Ϊε<.>5ώ τής φ-ιλής μας, άλλά και
νά σκορπίτουν άκράτητ,α γέλοια καί
αδιάπτωτον ευθυμίαν μέ η εκλε¬
κτον χρόγραυ.μ.ά των.
Έλβτε Ολθ'. νά καμαρώνωμεν την
Έλλτ,νοαμερικανικήν γενεάν, νά
την «νθαρόνωμεν, νά την «μψοχώ-
σωμεν.
Τό «νθημά μας άς είναι: "Ολοι
εΐς'τήν έΐ-ερίϊα τής Κοινότητος
την έσχέΐαν τής 28ης Νθίμίρίου,
ηαέραν Πέμπτην καί εορτήν των
Εύχαρϋττίών, είτ την αίθουσαν τού
Τ. Μ. Υ. ν. Η. Α., γωνία Ηϊ&Η
καί Κΐηπβτ 8ίτοβί8.
ΚΟΙΝΌΤΗΣ «ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΓ»
(24—27)
των φΐλων των χ,ΐΊ 1)Λ{ ,|
ι: τού καλοϋ -/.α! Τί/"!
—π το μέν θβΛ-α.2τΐΑον «ί-
Οετεν είς το «Ελληνικόν ^
άναλαοόν νά πα?3ΙτήΪΏ ^"3
σιαν όπερέτταν «Έ;ώτι^.
φες-.^το ίέ μο·^;·«; ΧΙ; ']
κον εις τον γνωΐτό; ίη>2
τής πόλεώς μας ν.. Βασίλ6(0,]
3ην.
Είνε περιττόν ν ά !—551=
δτι όφείλεται άμί?:;το;*πά
κα] ΰπθ3τή?!ςι_ς είς -ον ν,·;]
τούτον των Ναΐοσαίων
πρώτων- Έλλην.χών «
Συλλόγων, πατρ'.ωτι/ώ-
νωβελώ; έργατθέντα.
^ Δίίων την ενϊεκατην ·μγ
ρίϊα τνι^ ό Σύλλογος Χαο1
«Ή Όμόνοια» 3τη:ίζε! τάς]
_ίας της έπιτ^ίας το; είς ή|
'τίμητιν καί άγά-τ,ν μί^' ής,
6αλ* καϊ περίοάλλίί χζχ) γε
το όμογενές στοιχείον.
ΟΜΟΡΡΥΘΜΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ' ΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ|
Γεν. Διενθιτντής: Μ. ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ.—Πρωταγωνίστρια: ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ-
Διαχειριστής: ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ.
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ
ΚΥΡΙΑΚΗ 2Τ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
εξαιρετικωσ δια μιαν μονον φοραν
εισ: το
ΗυϋδΟΝ ΤΗΕΑΤΡΕ
44ΤΗ 8ΤΚΕΕΤ ΕΑ8Τ ΟΡ ΒΚΟΑϋ\ΆΥ
ΜΕΤΑΞΥ 61η ΑΥΕΝυΕ ΚΑΙ ΒΚΟΑϋλΥΑΥ
2 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ^
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: 3 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒ&Σ
ΕΣΠΕΡΙΝΗ: 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒίΐΣ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ
Η ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΠΕΡΕΤΤΑ
Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ
ΤΟΥ ΒΟΛΓΑ
Είς Πράξεις 3 μετ* 'Ε«ιλ6γοο
ΜοοΛχη: Α. ΜΑΣΤΡΕΚΙΝΗ— Κείμενον-: Σ. ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΓ
ΟΛΟΣ Ο ΘΙΑΣΟΣ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ
ΜΠΑΛΕΤΤΟ 6 ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΟΝ ΧΟΡΕΥΤΡΙΩΝ
ΧΟΡΩΔΙΑ 6 ΑΝΔΡΩΙΝ
πληρης υπο την ίΐί^νθϋνσιν τοϋ κ. Δ. Α«λωνιτο«·
ΕΞΛΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΑ ΕΙΖΙΤΗΡΙΑ ΣΑΣ
Τη)νεφ<ονι')σατε διά εΐσι- ■—»ι———_» ΚβΙ ΤΚΑΡΑΙ>ΟΑΚ 8813·
τιρια: Α8ΤΟΚΙΑ 4820, |~ΜβΜ1 Τη)έφ«.Α«ν θεατρον:
τίρια: Α8ΤΟΚΙΑ 4820,
ΡΕΝΝ5ΥΕΥΑΧΙΑ δ8»6
ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΤΙ
Ο ΕΛΛΗΝ'ΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ
, ΟΙ ΜΕΠΣΤΑΝΕΣ των Άμε-
ρικανικών έπιχειρήσεων σχεδιά-
ζουν την εκτέλεσιν τεραστίων έρ¬
γων. Μόνον αί Σιδηιοοδρομικαί Ε¬
ταιρείαι ύπολογίζεται ότι θά δαπα-'
νήσσυν ενα δισεκατομμύριον δολ-
λάρια διά την βελτίωσιν των γραμ-
μών των καί διά την διάνοιξ.ν νέ-
ων. Μεταξύ των έργων, τα όποία
έμελετήθησαν και άπεφασίσθησαν,
συμπεριλαμβάνεται και ή πύκνωσις
τού εσωτερικόν πλωτοΰ συγκοινω-
νιακοϋ δικτύου. Νέαι διώουγες θά
τυνδέσουν ποταμούς και λίμνας, άρ
τηρίαι αί οποίαι θά διευκολύνσυν
τί]ν μεταφοράν των γεωργικών
προϊόντων θά διανοίξουν νέους ό-
ρίζοντας γεωργικής και βιομηχα-
νικής άναπτύξεως και θά προσθέ-
σουν νέας ςιλουτοφόρους πηγάς είς
την εθνικήν οίκονομίαν τής χώρας.
"Εχει άκόμη ή Άμερική άνυπολό-
γιστον άνεκμετάλλευτον πλούτον
γεγονός τό οποίον δικαιολογεΐ πά¬
σαν αισιοδοξίαν διά τό μέλλον της.
ΠΡΟΝΟΜΙΟΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΕΙΝΕ ΰποχρεωμένος ό δημοσιο-
γράφος είς την τήρησιν των άπορ-
ρήτων τοϋ έπαγγέλματός τού; Κα-
τά την γνώμην των τριών ρεπόρ-
τερς τής εφημερίδος «Ούάσιγκτων
Τάϊμς», ό δημοσιογράφος εχει αυ¬
τήν την υποχρέωσιν. Οί τρείς αύ¬
τοι δημοσιογράφοΐ έπιςρορτισθίν-
τες υπό τής διευθύνσεως της εφη¬
μερίδος των νά διενεργήσονν έ¬
ρευναν διά νά αποκαλΰψουν την
ε/.τασιν των παρ-α^ιάσεων τοΰ πο-
τοαπαγορευτικοΰ νόμου είς την
πρωτεύουσαν, κατώρθωσαν νά επι¬
σκεφθούν τα γνωστότερα καί πλέ¬
ον πολυσύχναστα άπό-κουφα ποτο-
πωλεϊα. Μόλις δμω; έδηιμοσιεύθη-
σαν αί περιγραφαί των εκλήθησαν
υπό τοΰ Εισαγγελέως νά μαρτυρή-
σουν τάς πηγάς έκ των οποίων εί¬
χον άρυσίη") τάς πληροφορίας των,
καί τα μέρη όπου, κατά τούς ίσχυ-
ρισμούς των έπωλοϋντο άπηγορευ-
' μενά ποτά. Οί τβεϊς δημοσιογρά-
φοι ηρνήθησαν νά (Γΐ<μμορ<τχοθοι5ν με την αξίωσιν αυτήν τοΰ Εισαγγε¬ λέως, παρελείφθησαν είς δίκην καί κΐτΐεδικάσϋησαν είς 45 ημερών φυ¬ λάκισιν. Έκ τοϋ επεισοδίον τούτου παρακινοΰμενος ό έκ τής Πολ,τεί- ας Κάνσας Γερσυσιαστής κ. Κόπ- περ υπέβαλεν είς την Γερουσίαν νομοσχέδιον περί επεκτάσεως είς τούς δημοσιογράφους των αυτών προνόμιον, τα όποΐα παρέχει ό νό- μος είς τούς Ιατροΰς καί τούς δι- ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕ« Καθημερινώς Άρνιά (ΟΓΤΥ ΟΠΕ55ΕΟ), Κεφαλάκια, Σηκτβ- τάκια. Γλυχαοάκια, Πονλεριχά, ΒοΊΐον κρέας χαί Μοσχάοι τού γά· ) ακτος. ΑΤΗΗδ ΜΕΑΤ ΜΑΒΚΕΤ 510 - 9™ ΑΥΕ.ν Ν. Υ. Ι Μεταξύ 38 καί 39 Δρόμον) Τηλέφωνον: κηγόοους, οί όποϊοι έν ούδεμιςί πε¬ ριπτώσει υποχρεούνται νά αποκα¬ λνψουν άπόρρητα άναγόμενα είς τό έπάγγελμά των. Προνόμιον, το οποίον έπρεπε νά προστατείη προ πολλοΰ τονς δημοσιογράφους. ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΝΟΜΠ€Λ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟΝ τής φιλολογί- ας τοϋ κληροδοτήματος Νόμπελ α¬ πενεμήθη εφέτος είς τόν Γερμανόν μυθιστοριογράφον κ, Τόμας Μαν, τοΰ οποίον τα εργα είναι τα περισ¬ σότερον διαβαζόμενα είς την Γερ¬ μανίαν και είς άλλας χώρας. Ό Μάν έγινεν δημοτικάς είς την Γερ¬ μανίαν με τό μυθιστόρημά τού «Μποντερμπρούκς» τό οποίον ε¬ ξεδόθη τω 1903. Έκ της λοιπής συγγραφικής παραγωγής τού δια- κρίνονται τα εξής &ργα τού: «Ό μικρός κύρΐος Φρίντμαν», «Ή Αυ¬ τού Βασιλική Ύψι>λ6της», «-κέ-
ψεις Κομματάρχου»1 «Ή Γερμανι-
κή Δημοκρατίαν, καί «Τό μαγικο
Βουνό», τό οποίον θεωοεΐται τό ά-
ριστοΐ-·ργηματικώτερον όλων. Ό κ.
Μάν άποτραβηγμενος τώρα είς την
επαυλίν τού παρα τό Μόναχον, ιτυγ-
γράφει ενα νέον έργον υπό τόν τί¬
τλον «Ό Ιωσήφ καί οί Άδελ<ροί τού». Τό βραβείον Νόαπελ συνο· δεί ε ι καί'χρηματικόν ποσόν έκ 46.000 δολλαρίων. Μία δηλαδη άρκετά σημαντικί] περιουσία δ ά την Ευρώπην. ΜΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ τοϋ Σικάγου «Τριμπιούν» άποκαλΰπτει ενα άρ¬ κετά ενδιαφέρον Επεισόδιον, ανα¬ γόμενον είς την διπλωματικήν Ιστο¬ ρίαν τοΰ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τ άδημοσιεύματα τής έν λό¬ γω εφημερίδος, ό αποθανών Π ρεσ βευτής Χέριρικ τω 1914, ολίγας η¬ μέρας πρό τίς κηρύξεως τοΰ πο¬ λέμου της Αυστρίας κατά τή>; Σερ-
6ίας διαβίβασιν τηλεγρά.φημα πρός
τόν Πρόεδρον Γουίλσων τόν όποΐ
όν καθίστα ενήμερον της επικει¬
μένης έκρηξεως τοΰ Παγκοσμίου
Π ολέμου καί τόν εξώρκιζεν νά ε¬
πέμβη ίνα αποσόβησιν την κατα-
•τροφήν, ή όποία τιπείλει την Ευ¬
ρώπην καί την άνθρωπότί}τα. Ό
Συνταγματάρχης Μόττ, ό οποίος
προβαίνει είς την ανωτέρω αποκα¬
λύψιν, διατείνεται ότι ό Άμερι-
κανός Ποεσβευτής Χέρρικ έξέ-
φραζεν-τήν βεβαιότητα είς τό τη-
λεγράφημά τού ότι ή ζητουμένη
φιλική επέμβασις τήις Κυβερνήσε¬
ως των Ηνωμένον Πολιτεϊών θά
σννεκράτει ασφαλώς την Αύστοίαν
καί θά ηδύνατο νά προλάβη τόν πό-
>^μον. Κατά τού; Ίσχυρισμούς τοΰ
ϊδίου κ. Μόττ, ό τοτε ύπουργός
των "Εξωτερικών κ. Μπ;οάΰαν, δέν
απήντησε ποτέ είς τό τηλεγράφημα
έκεϊνο τοΰ έν Παρισίοις Πρεσ¬
βευτού, εδήλωσεν μαλιστα ότι ου¬
δέποτε έλαβεν παρόμοιον τηλεγοά-
φημα. Ό κ. Μόττ έρωτα: «Ποίαν
τύχην άρά γε εΐρεν τό τόσον 6α-
ρυσημαντον έκεΐνο τΐιλεγοάφίαα
τού Αμερικανόν Πρεσβευτού;»
ΡΑΤΕΚ5ΟΝ. Ν. ^.-•Ολαι αί έκ-
δοσείς τοϋ «,Εθνικοΰ Κήρυκος» πω-
Αοΰνται πττρά τοΰ κ. Σιαο,τούλου, 444
Μαΐ'κεΐ δί., δστις δέχεται μικράς και
μεγάλας άγγελία;. ώ; καί έγγραφά;
ϊυνδοοιιτνΐων.
ΜΕΓΑΛΗ ΕΤΗΣΙΑ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΣ
ΕΙΣ ΤΟ ΡΑι_ α-ΛΡϋΕΝ
306 ννΕ5Τ 52ΝΟ 5ΤΚΕΕΤ
'" ΤΗΝ 3ην ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1929
ΥΠΕΡ ΤΟΥ
ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΑΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ ΕΑ5Τ 51
Ο "ΑΠΟΣ ΝΙΚΩΝ"
303 ΕΑ5Τ 34ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ
Μέ τό υπέροχον δοάμα υπό τοϋ «ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ»
Η ΓΥΝΑΙΚΑΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ
Ό Σύλλογος Δδων καί Κυρίων «ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ» ευγενώς συμ¬
πράττει υπέρ τοϋ έργον.
Πολνμελής Μουσική—Γλέντι 'Ελληνικό—Τραγούδια καί Χοοός· μέχρι
πρωΐας. Τιμή εισιτήριον: Πλατεϊα $1.00, θε,ωοεϊα $1.50. Τα παιδία δω-
ρεάν. Τηλεςρωνησατε δι' είσιτήοια: ^οηβ3^Γβ 2381 καί Ι.βχΐηβΐοη
67ί»3. Είσιτήρια ,-τωλοΰνται παρά τώ κ. Π ροδοομίδη, 616 —81η Ανθ.
Χεν«·3Γΐί ΚΙαΙΐοηΡΓν Οο., 820 δΐχΐη Ανβ., Χαρ. Βαρνάδας, Κυ.-τρια-
χί) Αδελφότης, 247
XV.
42 πά 51., Ρηοοηΐχ ΡηβΓΠΐΗθγ, 27—01 Ροι-
ιθγ Ανβ., Οογ. 271η 51., ΑδΙθΓΪα, Ι,. Ι., ΟεοΓββ Οβνποαβ, 201 Ε.
33 Γ(1 51., Χ.
V.,
ΜοΐΓοροΙΐΙβη ΠθΓΪδί, ό. Ε. 23γ<1 5»., Ν. Υ. ΝΕΙίΙΑΒΚ Ν1 Έτηβί* χοροεσπερίς της Κοινότητος 'Αγ. Νι- κολάου. Έλληνες τής Παροικίας το3 Νο»'βτϊε και των περιχώρων, θε- λετε νά λη3υ.ονήσετε για λ'.γο τα £άτανα τής" καθημερινής ζωής; θέλετε νά ξϊο-κοτισθήτε άπο τας έργατίβς σας; Θέλετε νά γελάση- τ'ε'μ.- όλην «ς την καρ$ιά; θέλετε νά'εύχαριστηθήτϊ; Θέλετε νά αυ- ναντησητε τούς ιρίλους σας καί τούς γνωρίμους σας; θέλετε νά χορεϋ- σητε ίχόρταγα; Θέλετε νά «ρά«η- τΐ μιά άλησμόνητη βραδυά χζράς χαί πραγματικής εύτ^ίας είς^ μί¬ αν μεγάλην Ελληνικήν οικογένει¬ αν; θέλετε άχόμη νά ϊείξητε την άγί-ην (τας χαί τό ενδιαφέρον αίς πρός τα σεμνώματά σας—την Ελ¬ ληνικήν Εκκλησίαν καί τό ώρ.γα- νωμένον μέ 170 μαθητάς Σχολείον σας; Έλ'θετε δλοι την βρζί'Λ τη; 28ης Νοεμ-δρίθϋ, Πέμχτην^ ημέ¬ ραν των Ενχαριστιών, είς την αί- θθϋϊχ; τοΰ Υ. Μ. 1*. ν. Η. Α., ο-ον δίδεται ή έτησία χοροεσπερίς, τής Κοινότητος. Ι Τα εύμορφα καί εύγενικά κορί-! τΐια τοΰ Σ^λλόγο^ των Δεσχοινί-' 3ων ή «Πρ&νοια», οί νεαροϊ καί ευαταλεϊς ^λαστοί τοΰ τεκνου της, Άχέχας «Υίοί τού Περικλέοος»! II ΕΟΡΤΗ ΤΟΪ ΝΑΟΪίΙΙΠΟΜΟΝΟΙΑ" Ό «Χ! σειράν έτών χολλαχως έν τφ ταρελθοντι ίρατας καλος | Σύλλογος των Ναουσαίων «Ή Ό-; μόνο-.α», άνΐΐυσταθείς καί τεθεΐς επί νέων ί>γ;ών ^άσεων, καλϊί. έβ-
52ηά «
Ρ«1ΐη
ί τα παιΒιά τοϋ Σχολείον μϊς μέ
τάς νραφικάς έβνικάς 6
έ έ
Η Ρ?γανωτ-,,.ή ΈΛτ.
?ΪΙίν ^ τα τρηή £
Α-ιχρβτεραν 5ιεξηω.,^/.1
?ί?ος τΛτης, χ,β' ^ έλκξ,
• "· 'β ε Γ Τ ---* * / >
άνέλαίον νά τ«ϊ φερουν μετα σε
£να κομμάτΐ Έλληνικής γής, νά
τάς 4νθοοο·'.ά<χονν, νά τάς έμχνευ- σο^ν, νά ΐάς ϊείξο^ν με Ιργα ότι αύτοι είνε οί θεματο^ύλχκβς των !Ϊε<.>5ώ τής φ-ιλής μας, άλλά και
νά σκορπίτουν άκράτητ,α γέλοια καί
αδιάπτωτον ευθυμίαν μέ η εκλε¬
κτον χρόγραυ.μ.ά των.
Έλβτε Ολθ'. νά καμαρώνωμεν την
Έλλτ,νοαμερικανικήν γενεάν, νά
την «νθαρόνωμεν, νά την «μψοχώ-
σωμεν.
Τό «νθημά μας άς είναι: "Ολοι
εΐς'τήν έΐ-ερίϊα τής Κοινότητος
την έσχέΐαν τής 28ης Νθίμίρίου,
ηαέραν Πέμπτην καί εορτήν των
Εύχαρϋττίών, είτ την αίθουσαν τού
Τ. Μ. Υ. ν. Η. Α., γωνία Ηϊ&Η
καί Κΐηπβτ 8ίτοβί8.
ΚΟΙΝΌΤΗΣ «ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΓ»
(24—27)
των φΐλων των χ,ΐΊ 1)Λ{ ,|
ι: τού καλοϋ -/.α! Τί/"!
—π το μέν θβΛ-α.2τΐΑον «ί-
Οετεν είς το «Ελληνικόν ^
άναλαοόν νά πα?3ΙτήΪΏ ^"3
σιαν όπερέτταν «Έ;ώτι^.
φες-.^το ίέ μο·^;·«; ΧΙ; ']
κον εις τον γνωΐτό; ίη>2
τής πόλεώς μας ν.. Βασίλ6(0,]
3ην.
Είνε περιττόν ν ά !—551=
δτι όφείλεται άμί?:;το;*πά
κα] ΰπθ3τή?!ςι_ς είς -ον ν,·;]
τούτον των Ναΐοσαίων
πρώτων- Έλλην.χών «
Συλλόγων, πατρ'.ωτι/ώ-
νωβελώ; έργατθέντα.
^ Δίίων την ενϊεκατην ·μγ
ρίϊα τνι^ ό Σύλλογος Χαο1
«Ή Όμόνοια» 3τη:ίζε! τάς]
_ίας της έπιτ^ίας το; είς ή|
'τίμητιν καί άγά-τ,ν μί^' ής,
6αλ* καϊ περίοάλλίί χζχ) γε
το όμογενές στοιχείον.
ΟΜΟΡΡΥΘΜΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ' ΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ|
Γεν. Διενθιτντής: Μ. ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ.—Πρωταγωνίστρια: ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ-
Διαχειριστής: ΣΠ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ.
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΕΙΡΗΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ
ΚΥΡΙΑΚΗ 2Τ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
εξαιρετικωσ δια μιαν μονον φοραν
εισ: το
ΗυϋδΟΝ ΤΗΕΑΤΡΕ
44ΤΗ 8ΤΚΕΕΤ ΕΑ8Τ ΟΡ ΒΚΟΑϋ\ΆΥ
ΜΕΤΑΞΥ 61η ΑΥΕΝυΕ ΚΑΙ ΒΚΟΑϋλΥΑΥ
2 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ^
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: 3 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒ&Σ
ΕΣΠΕΡΙΝΗ: 8:30 Μ. Μ. ΑΚΡΙΒίΐΣ
ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΝ
Η ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΠΕΡΕΤΤΑ
Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ
ΤΟΥ ΒΟΛΓΑ
Είς Πράξεις 3 μετ* 'Ε«ιλ6γοο
ΜοοΛχη: Α. ΜΑΣΤΡΕΚΙΝΗ— Κείμενον-: Σ. ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΓ
ΟΛΟΣ Ο ΘΙΑΣΟΣ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ
ΜΠΑΛΕΤΤΟ 6 ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΟΝ ΧΟΡΕΥΤΡΙΩΝ
ΧΟΡΩΔΙΑ 6 ΑΝΔΡΩΙΝ
πληρης υπο την ίΐί^νθϋνσιν τοϋ κ. Δ. Α«λωνιτο«·
ΕΞΛΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΑ ΕΙΖΙΤΗΡΙΑ ΣΑΣ
Τη)νεφ<ονι')σατε διά εΐσι- ■—»ι———_» ΚβΙ ΤΚΑΡΑΙ>ΟΑΚ 8813·
τιρια: Α8ΤΟΚΙΑ 4820, |~ΜβΜ1 Τη)έφ«.Α«ν θεατρον:
τίρια: Α8ΤΟΚΙΑ 4820,
ΡΕΝΝ5ΥΕΥΑΧΙΑ δ8»6
ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΤΙ
«ΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΥΡΓΑΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. Ϊ529.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Χάγκεν, ό
6*
«ν.
Ιριον
^ίσπέρ;, 25ηνΝοεμ-
διεξαχθσνν μεγαλοι πά-
** ίίίίΓί
Πον Σννταγματος, λ-μη *»
Λ Ανθ, χατα τσυς οποί-
Ι Λ Ανθ.,
η Ρ
άθλητων της
Ιερμανός
Ό
"άν'αγνωρίζεται νπο των
ιων Νέας Υόρκης καί
Αίανίας ώς παγκόσμιον
ν, θα υπερασπίση τον τι-
εναντίον τοΰ Ίταλοΰ
(ΐ6ΟΓ£β ΟβΙζΕ. Ό
είναι τελτιωτικός,
;ταί δέ ότι θά είναι πολ-
,^αφέροντος, δεδομένου δτι
ι δνο ούτοι άθληταί κεκτην-
■ι μόνον ιιυϊκήν δυναμιν εξ¬
οχήν, αλλά χαί μακροχρόνιον
■ .ιαλαίστρας πείραν.
Τα αλλα ζεύγη των άντιπάλων
εχουνωςέξής:
Ό Άμερικανός «Πΐη Μο Μϊΐ-
ΙβΠ καα τοΰ Φι).ανδοϋ( 7Εη1ί&
Ζοΐβηζΐαΐί.
Ό Γερμανός πρωταθλητής,
ΗβΠ3 ΒΐΡΐηΙίθ, κατά τοϋ Άμε-
ρικανοϋ ϋθθΓίξβ Ηβ£θη, γνωστο-
τάτου διά τάς πολναρίθμους νί¬
κας τού.
Ό πολύς Ιταλός πρωταθλητής,
ΚοηβΙο ΟβΓαίηϊ, Ιδιαιτέρως ά-
γαπώμενος νπό των Έλλήνων φι-
λάθλων, κατά τοΰ Αμερικανόν
ΟΙιβΗβν ΒΙ&οΙίδΙοοΙί.
Ό Ρώσσος ΜβΙτοδ ΚΪΓΪΙβηΙίθ,
γνωστάς ώς ό «τρομεράς Κοζά-
κος>, κατά τοΰ έπίσης Ρώσσου
Ι)ίΓηϊΐΓΪ ΒϊπιϊΙγοΓΓ.
ΟΙ άγώνες θα άρχίσουν την 8
μ. μ. ακριβώς, αί δέ τιμαί ωρί¬
σθησαν λαΐκαί.
Ό 'κΚρμής» νικα τούς
— Οί «ο-
μ.ας κά¬
μνουν δύο τέρματ-α, οί
Άρμίνιοι ίνα.
χαρελθοΰ<τχ> Κυριακήν το
είς το γτρ:εϊον τοϋ ϋβ
ΟΗηιοη ΡίΐΓΐί τής Νέας
Λρμενιους.
Την
ΙΝΟΜΕΝΑΙΟΠΕΡΕΤΤΑΙ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΡΙΑΚΗ 24
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΓΟΝΙΣΤΡΙΑΣ
ΙΝΑΣ ΔΩΡΟΥ
ΙΙΣΤΟΜΑΝΧΑΤΤΑΝΟΠΕΡΑ
8:3Ο ΕΧΠΕΡΛΧ
ΜΑΡΙΑ
ΠΕΝΤΑΠΟΤΙΣΣΑ
ΔΡΑΜΑ ΕΙΣ 4 ΠΡΑΞΕΙΣ
ΑΦΘΑΣΤΟΣ ίϊΐ ΠΕΝΤΑΓΐαΤΙΣΣΑ
ιηΟ ΚΥΡΙΑΚΟΣ
ΡΕΝΟΗΑΤΑΡΧΗΣ ΚΑΤΑΛΙΠΖΕΠΣ
"«ΑΙ ΑΑΊ ΚΑΙ- ΠΑΙΔΙΑ ΔίΐΡΕΑΝ
ΑΗΛΕ
ρη, ή ?ρ!ή Όμάς
τού 'Ελλην(/.«α 'Αθλητι«ϋ Συλλό-
Τ» «Έρμτ,ς» της Νέΐς Υόρκης
ενικη— την Άρμεν.κήν ϊ
κην
μέ
τέ?ματα
ΐΙτιΙ-ι-ι-1—ιΐ—ιΐ—ιϋπΐ—ΐ-ι—ι
ΘΈΑΤΡΟΝ
ενός των 'Αρμενίων.
Ή άπό ενωρίς θέτουσα ^ρ
τόν
ε!-
Κ? Χημη) τό στί*«ν είς μίαν
λίμνην βοιίρκου, οί ^αίκται ϊέ άμ-'
φοτέρων των όμάδων κχτόκιν έλι-'
γολέκτβυ αγώνος ήσαν καταλα—-ω-'
μένοι καί άγνώρι—ο-.. Παρ' δλον|
ομως το άκατάλληλον της ημέρας
αμφότεραι αί όμάδες επαιξαν ενα
ώ?ΛΪο καί χεισυ2ύ3ες χαιχνίί
τοϋ όχοίθϊ ά«:οτέλε3υ.α ήτο, όχως
κίΐ χέρ'κπ, ή νίκη τοϋ «'Ερμοϋ»,
χαρ' όλας τάς χροσχαθείας των
Άρμενίων, οί όχοίοι, άναϊιοργανώ- Ί
σαντες την όμάία των ήταν βέ
& ό ά εξή
Ν ΣΗΜί:ΡΟΧ: ΜΚΙΤΑΙΧΙΟΝ 28ΪΓ.
ότι θά Εξήρχοντο ν:κητα!.
Πϊρ' όλον. τού— οί παίκταί μας
άκέίειξανκαί πάλιν την ΰχεροχήν |
των. Μία χείσμων επίθεσις τού
«Έρμοϋ» άπο την αρχήν κράτει!
τοίις Άρυ,ενίθΰς ά-ατχολημέ-/ους
τό τέρμα των όπως άποσοδήσουν
τέρμα άπί> τόν Ερμήν. Προ—χ-[
θοϋν οί Άρμένιο! ττό πρώτο ήμιχρό-
ν;ο όπως απομακρύνουν, την σφαί¬
ραν ά—ο τό τέρμα των, άλλά καθί-
τταται άΒύνατον, διότι αί έπίμονοι
έ«ιθέτεις τοϋ Έρμοϋ την κρατοΰν
κατά τό τίρμα των. Άρμενίων, όπ«ϋ
ν.ατόχ:ν 15 λεχτών αγώνος κατορ-
θώνοίν οί τοδ «Έρμοϋ» τό χρώτον
τέρμα. 'Εχαχολουθΐί μία έ-ίΌεσις
των Άρμενίων τεχν.κωτάττ,, ή ό-
χοία όμως συντρίΰεται πρό τοϋ τέρ-
ματος το5 «'Ερμο5». Άποροδν οί
Αρμένιοι πώς έτναι ϊυνατόν νά μή
κατορθώνουν τί'ποτα, παρ' όλας τάς
χροσπαθείας των, καί ή έκτίμησις
τής αμύνης τοϋ «'Ερμοΰ» τοΰς κά-
νει όπως βποθαρΰ>θο5ν χρος στιγ¬
μήν. Έξαχολθΰθοϋν όμως παίζον-
τες·,
Είς τό ϊεότερον ήιμχρόνιον οί
Αρμένιοι άρχίζθ'ον μίαν. επίθεσιν συ¬
στηματικήν καί κατόπιν 10 λεπτών
αγώνος οί Αρμένιοι κατορθώνοΰν
τό πρώτον καί μόνον τέρμα των.
Έπακολοο·θεί ό αγών μέ τα νΐΰρα
των παικτών σέ εξαψ'.. Προσπαθοϋν
οί παίκται αμφοτέρων των μερών
όπως επιτύχουν ααί ίλλο τέρμα,
όπως άνακτ,ρυχθοϋν νικηταί. Τα
νεϋρά των όμως συνήθως καταπαύ-
Οϋν όταν γλ^στροϋν καί πίπτουν μέ-
72 στής λάσπες όπο^ γίνονται ά-
γνώριστοι. Σέ μ:ά στιγμή, σάν Ινα
ήλεκτρ:κό ρεϋμα νά ήγγισε τοΰς
ζζσ.-:ζς μας, άρχίζουν μιά οαιμο-
νιαμένη έπίθεσ1.. Προσπαθοϋν νά κά¬
νουν τέρμα άλλά δέν τ6 κατορθώ-
νο^ν. 'Εξακολθ'^θοϋν την έπίθΐσίν
των κ αι σέ μιά στιγμή —οί» δέν τό
περίμενε κανεί; κατώρθωσαν τό δεύ¬
τερον των τέρμα. Τα ύπολείπόμενα
10 λεπτά έπαίχθησαν μέ πεϊσμα
άλλά χωρίς άποτέλεσμα.
Άπό το παίςιμο των. πα·.·Λ-ών
μας ϊιεκρίναμε μίαν πρόοδον. Παί-
ζουν άριστοΐε-χν^'.ά, πρέπει 2μως
νά έντείνο^ν τάς δυνάμεις των πίΐό
πολύ εάν θέλουν ν ά -Λερδϊ'σουν την
ερχομένην Κυριακήν τοίις άντιπά-
λους των Έλίβτούς.
ΜΟΥΣΙΚΟΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΙΑΣΟΣ
Καλλιτεχνιχ,ή ΔιεΰυΗη·σις ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΜΑΚΤΙΝ ΒΕΟΚ ΤΗΕΑΤΚΕ
45ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ & 8™
Η πολύκροτο; χαί
όραματική οκερίττα
■ » '
Η ΓΥΝΑΙΚΑ
|{
ΠΟΥ
ΣΚΟΤΟΝΕΙ
Γά" ΑΠΟΓΕΥΜΑ
24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ «ρ« ι«.«.
ΣΗΜΕ
ΚΥΡΙΑ
ι
Μέ πρωταγωνιστά; τού; πρώτους
δ'δάξαντας
ζή—Τιβερίου, Χκιαδάν, Κουρούκλην, Κρε-
ωναίν, Ίωαννίδην.
Τηλέφωνα: ΜεααΙΠοη 5330. Κυοιαχής: Ροηη5>1ν»πΐα 6100.
ΤΙ
ΤϋΚΚΕΥδ, Γαλόπουλο,
Μαιτΐηηά Γ,αροηδ, Κα-
πόνια Φιλαδελφείας, Χοι-
ρίδια τού γάλακτος.
Στό
ΑΤΗΕΝ5 ΝΙΕΛΤ ΜΑΒΚΕΤ
510- 9ΤΗ ΑΥΕ. ΝΕΥν ΥΟΒΚ
Ν. ϋ.
Ε
Ο
θά παιχθίί τό θαυμάσιον καί διδακτικώτατον δράμα «Ο ΑΡ-
ΧΙΣΙΔΗΡΟΥΡΓΟΣ», μέ πρωταγωνίστριαν την μεγά).ην - καλ-
λιτέχνιδα τής Σκηνής Καν Ίσμήνην Καζή—Τιβερίου καί τόν ά-
μίμΐ|τον κωμικόν κ. Ίωαννίδην. Θά έπακο/.ονθήσουν διάφοροι Έ-
πιθεωρήσεις και χορός μέχρι πρωί,ας.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΑΙ ΤΗΝ
ΠΕΜΠΤΗΐν, ίί8ην ΛΌΕΜΒΡΙΟ1*
ΕΙΣ 10
432 ΡΙ_ΑΝΕ 5ΤΒΕΕΤ, ΩΡΑΝ 8:30 Μ. Μ.
γενική $1.ΟΟ.— Παιδία δωρεάν.
Η ΑΙΧΜΑ/ΙΩΤΟΣ
Ύ«ό ΑΛΦΟΝΣΟΥ Δ1 ΕΝΝΈίΡΥ
Τό «ερι.τετΕΜο'δίστερον ίονοΎ
τού Άλφόνοον Δ' 'Εννβού, μία
ή οίικογενεΜΐΛΐί) μυθιστορία
οη; έρώτων, — ρν.—τηών ΐν μ«-
σψ κιν&τηΐιίν καί άγρίων, οί οποίαι
μετα5άλλονν τό ενδιαφέρον τοϋ α¬
ναγνώστου είς ποαΎΐματ»(ήν αγω¬
νίαν. Σελίδες 800 »εηά ^.είοτων
εΐχόνων. Δε·δηιενον ...... $2.00.
"ΝΑΤΙΟΝΑί. ΗΕΗΑίΟ"
140 νν. 26ΤΗ 6Τ., ΝΕ%ν ΥΟΒΚ
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΙΔ10ΤΙΚ0Ν ΝΗΠΙΛΓαΓΒΙΟΝ
ΕΝ ΒΒΟΟΚΙ.ΥΝ, Ν. Υ.
Αί Δεσποινίδες Πόπη και Χρυσουλα Π. Μηνακάκη έ-
πιθ·μοϋ(ϊι νά άναγγείλωσιν είς την Ελληνικήν όμογένει-
αν τοϋ ΒγοοκΙυπ, δτι τό Σχολείον των διά τα μικρά ή-
λικίας 2—5 έτών, κείμε-ον είς τα Κθ^ίηα Ηαΐΐ ΑρΙχ..
681 Οοοαη Αυο., ήνοιξε τάς πύλας τού πρό δνο πεοί-
που έβδομάδων. _____________________
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Χάγκεν, ό
6*
«ν.
Ιριον
^ίσπέρ;, 25ηνΝοεμ-
διεξαχθσνν μεγαλοι πά-
** ίίίίΓί
Πον Σννταγματος, λ-μη *»
Λ Ανθ, χατα τσυς οποί-
Ι Λ Ανθ.,
η Ρ
άθλητων της
Ιερμανός
Ό
"άν'αγνωρίζεται νπο των
ιων Νέας Υόρκης καί
Αίανίας ώς παγκόσμιον
ν, θα υπερασπίση τον τι-
εναντίον τοΰ Ίταλοΰ
(ΐ6ΟΓ£β ΟβΙζΕ. Ό
είναι τελτιωτικός,
;ταί δέ ότι θά είναι πολ-
,^αφέροντος, δεδομένου δτι
ι δνο ούτοι άθληταί κεκτην-
■ι μόνον ιιυϊκήν δυναμιν εξ¬
οχήν, αλλά χαί μακροχρόνιον
■ .ιαλαίστρας πείραν.
Τα αλλα ζεύγη των άντιπάλων
εχουνωςέξής:
Ό Άμερικανός «Πΐη Μο Μϊΐ-
ΙβΠ καα τοΰ Φι).ανδοϋ( 7Εη1ί&
Ζοΐβηζΐαΐί.
Ό Γερμανός πρωταθλητής,
ΗβΠ3 ΒΐΡΐηΙίθ, κατά τοϋ Άμε-
ρικανοϋ ϋθθΓίξβ Ηβ£θη, γνωστο-
τάτου διά τάς πολναρίθμους νί¬
κας τού.
Ό πολύς Ιταλός πρωταθλητής,
ΚοηβΙο ΟβΓαίηϊ, Ιδιαιτέρως ά-
γαπώμενος νπό των Έλλήνων φι-
λάθλων, κατά τοΰ Αμερικανόν
ΟΙιβΗβν ΒΙ&οΙίδΙοοΙί.
Ό Ρώσσος ΜβΙτοδ ΚΪΓΪΙβηΙίθ,
γνωστάς ώς ό «τρομεράς Κοζά-
κος>, κατά τοΰ έπίσης Ρώσσου
Ι)ίΓηϊΐΓΪ ΒϊπιϊΙγοΓΓ.
ΟΙ άγώνες θα άρχίσουν την 8
μ. μ. ακριβώς, αί δέ τιμαί ωρί¬
σθησαν λαΐκαί.
Ό 'κΚρμής» νικα τούς
— Οί «ο-
μ.ας κά¬
μνουν δύο τέρματ-α, οί
Άρμίνιοι ίνα.
χαρελθοΰ<τχ> Κυριακήν το
είς το γτρ:εϊον τοϋ ϋβ
ΟΗηιοη ΡίΐΓΐί τής Νέας
Λρμενιους.
Την
ΙΝΟΜΕΝΑΙΟΠΕΡΕΤΤΑΙ
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΡΙΑΚΗ 24
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΓΟΝΙΣΤΡΙΑΣ
ΙΝΑΣ ΔΩΡΟΥ
ΙΙΣΤΟΜΑΝΧΑΤΤΑΝΟΠΕΡΑ
8:3Ο ΕΧΠΕΡΛΧ
ΜΑΡΙΑ
ΠΕΝΤΑΠΟΤΙΣΣΑ
ΔΡΑΜΑ ΕΙΣ 4 ΠΡΑΞΕΙΣ
ΑΦΘΑΣΤΟΣ ίϊΐ ΠΕΝΤΑΓΐαΤΙΣΣΑ
ιηΟ ΚΥΡΙΑΚΟΣ
ΡΕΝΟΗΑΤΑΡΧΗΣ ΚΑΤΑΛΙΠΖΕΠΣ
"«ΑΙ ΑΑΊ ΚΑΙ- ΠΑΙΔΙΑ ΔίΐΡΕΑΝ
ΑΗΛΕ
ρη, ή ?ρ!ή Όμάς
τού 'Ελλην(/.«α 'Αθλητι«ϋ Συλλό-
Τ» «Έρμτ,ς» της Νέΐς Υόρκης
ενικη— την Άρμεν.κήν ϊ
κην
μέ
τέ?ματα
ΐΙτιΙ-ι-ι-1—ιΐ—ιΐ—ιϋπΐ—ΐ-ι—ι
ΘΈΑΤΡΟΝ
ενός των 'Αρμενίων.
Ή άπό ενωρίς θέτουσα ^ρ
τόν
ε!-
Κ? Χημη) τό στί*«ν είς μίαν
λίμνην βοιίρκου, οί ^αίκται ϊέ άμ-'
φοτέρων των όμάδων κχτόκιν έλι-'
γολέκτβυ αγώνος ήσαν καταλα—-ω-'
μένοι καί άγνώρι—ο-.. Παρ' δλον|
ομως το άκατάλληλον της ημέρας
αμφότεραι αί όμάδες επαιξαν ενα
ώ?ΛΪο καί χεισυ2ύ3ες χαιχνίί
τοϋ όχοίθϊ ά«:οτέλε3υ.α ήτο, όχως
κίΐ χέρ'κπ, ή νίκη τοϋ «'Ερμοϋ»,
χαρ' όλας τάς χροσχαθείας των
Άρμενίων, οί όχοίοι, άναϊιοργανώ- Ί
σαντες την όμάία των ήταν βέ
& ό ά εξή
Ν ΣΗΜί:ΡΟΧ: ΜΚΙΤΑΙΧΙΟΝ 28ΪΓ.
ότι θά Εξήρχοντο ν:κητα!.
Πϊρ' όλον. τού— οί παίκταί μας
άκέίειξανκαί πάλιν την ΰχεροχήν |
των. Μία χείσμων επίθεσις τού
«Έρμοϋ» άπο την αρχήν κράτει!
τοίις Άρυ,ενίθΰς ά-ατχολημέ-/ους
τό τέρμα των όπως άποσοδήσουν
τέρμα άπί> τόν Ερμήν. Προ—χ-[
θοϋν οί Άρμένιο! ττό πρώτο ήμιχρό-
ν;ο όπως απομακρύνουν, την σφαί¬
ραν ά—ο τό τέρμα των, άλλά καθί-
τταται άΒύνατον, διότι αί έπίμονοι
έ«ιθέτεις τοϋ Έρμοϋ την κρατοΰν
κατά τό τίρμα των. Άρμενίων, όπ«ϋ
ν.ατόχ:ν 15 λεχτών αγώνος κατορ-
θώνοίν οί τοδ «Έρμοϋ» τό χρώτον
τέρμα. 'Εχαχολουθΐί μία έ-ίΌεσις
των Άρμενίων τεχν.κωτάττ,, ή ό-
χοία όμως συντρίΰεται πρό τοϋ τέρ-
ματος το5 «'Ερμο5». Άποροδν οί
Αρμένιοι πώς έτναι ϊυνατόν νά μή
κατορθώνουν τί'ποτα, παρ' όλας τάς
χροσπαθείας των, καί ή έκτίμησις
τής αμύνης τοϋ «'Ερμοΰ» τοΰς κά-
νει όπως βποθαρΰ>θο5ν χρος στιγ¬
μήν. Έξαχολθΰθοϋν όμως παίζον-
τες·,
Είς τό ϊεότερον ήιμχρόνιον οί
Αρμένιοι άρχίζθ'ον μίαν. επίθεσιν συ¬
στηματικήν καί κατόπιν 10 λεπτών
αγώνος οί Αρμένιοι κατορθώνοΰν
τό πρώτον καί μόνον τέρμα των.
Έπακολοο·θεί ό αγών μέ τα νΐΰρα
των παικτών σέ εξαψ'.. Προσπαθοϋν
οί παίκται αμφοτέρων των μερών
όπως επιτύχουν ααί ίλλο τέρμα,
όπως άνακτ,ρυχθοϋν νικηταί. Τα
νεϋρά των όμως συνήθως καταπαύ-
Οϋν όταν γλ^στροϋν καί πίπτουν μέ-
72 στής λάσπες όπο^ γίνονται ά-
γνώριστοι. Σέ μ:ά στιγμή, σάν Ινα
ήλεκτρ:κό ρεϋμα νά ήγγισε τοΰς
ζζσ.-:ζς μας, άρχίζουν μιά οαιμο-
νιαμένη έπίθεσ1.. Προσπαθοϋν νά κά¬
νουν τέρμα άλλά δέν τ6 κατορθώ-
νο^ν. 'Εξακολθ'^θοϋν την έπίθΐσίν
των κ αι σέ μιά στιγμή —οί» δέν τό
περίμενε κανεί; κατώρθωσαν τό δεύ¬
τερον των τέρμα. Τα ύπολείπόμενα
10 λεπτά έπαίχθησαν μέ πεϊσμα
άλλά χωρίς άποτέλεσμα.
Άπό το παίςιμο των. πα·.·Λ-ών
μας ϊιεκρίναμε μίαν πρόοδον. Παί-
ζουν άριστοΐε-χν^'.ά, πρέπει 2μως
νά έντείνο^ν τάς δυνάμεις των πίΐό
πολύ εάν θέλουν ν ά -Λερδϊ'σουν την
ερχομένην Κυριακήν τοίις άντιπά-
λους των Έλίβτούς.
ΜΟΥΣΙΚΟΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΙΑΣΟΣ
Καλλιτεχνιχ,ή ΔιεΰυΗη·σις ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΜΑΚΤΙΝ ΒΕΟΚ ΤΗΕΑΤΚΕ
45ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ & 8™
Η πολύκροτο; χαί
όραματική οκερίττα
■ » '
Η ΓΥΝΑΙΚΑ
|{
ΠΟΥ
ΣΚΟΤΟΝΕΙ
Γά" ΑΠΟΓΕΥΜΑ
24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ «ρ« ι«.«.
ΣΗΜΕ
ΚΥΡΙΑ
ι
Μέ πρωταγωνιστά; τού; πρώτους
δ'δάξαντας
ζή—Τιβερίου, Χκιαδάν, Κουρούκλην, Κρε-
ωναίν, Ίωαννίδην.
Τηλέφωνα: ΜεααΙΠοη 5330. Κυοιαχής: Ροηη5>1ν»πΐα 6100.
ΤΙ
ΤϋΚΚΕΥδ, Γαλόπουλο,
Μαιτΐηηά Γ,αροηδ, Κα-
πόνια Φιλαδελφείας, Χοι-
ρίδια τού γάλακτος.
Στό
ΑΤΗΕΝ5 ΝΙΕΛΤ ΜΑΒΚΕΤ
510- 9ΤΗ ΑΥΕ. ΝΕΥν ΥΟΒΚ
Ν. ϋ.
Ε
Ο
θά παιχθίί τό θαυμάσιον καί διδακτικώτατον δράμα «Ο ΑΡ-
ΧΙΣΙΔΗΡΟΥΡΓΟΣ», μέ πρωταγωνίστριαν την μεγά).ην - καλ-
λιτέχνιδα τής Σκηνής Καν Ίσμήνην Καζή—Τιβερίου καί τόν ά-
μίμΐ|τον κωμικόν κ. Ίωαννίδην. Θά έπακο/.ονθήσουν διάφοροι Έ-
πιθεωρήσεις και χορός μέχρι πρωί,ας.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΑΙ ΤΗΝ
ΠΕΜΠΤΗΐν, ίί8ην ΛΌΕΜΒΡΙΟ1*
ΕΙΣ 10
432 ΡΙ_ΑΝΕ 5ΤΒΕΕΤ, ΩΡΑΝ 8:30 Μ. Μ.
γενική $1.ΟΟ.— Παιδία δωρεάν.
Η ΑΙΧΜΑ/ΙΩΤΟΣ
Ύ«ό ΑΛΦΟΝΣΟΥ Δ1 ΕΝΝΈίΡΥ
Τό «ερι.τετΕΜο'δίστερον ίονοΎ
τού Άλφόνοον Δ' 'Εννβού, μία
ή οίικογενεΜΐΛΐί) μυθιστορία
οη; έρώτων, — ρν.—τηών ΐν μ«-
σψ κιν&τηΐιίν καί άγρίων, οί οποίαι
μετα5άλλονν τό ενδιαφέρον τοϋ α¬
ναγνώστου είς ποαΎΐματ»(ήν αγω¬
νίαν. Σελίδες 800 »εηά ^.είοτων
εΐχόνων. Δε·δηιενον ...... $2.00.
"ΝΑΤΙΟΝΑί. ΗΕΗΑίΟ"
140 νν. 26ΤΗ 6Τ., ΝΕ%ν ΥΟΒΚ
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΙΔ10ΤΙΚ0Ν ΝΗΠΙΛΓαΓΒΙΟΝ
ΕΝ ΒΒΟΟΚΙ.ΥΝ, Ν. Υ.
Αί Δεσποινίδες Πόπη και Χρυσουλα Π. Μηνακάκη έ-
πιθ·μοϋ(ϊι νά άναγγείλωσιν είς την Ελληνικήν όμογένει-
αν τοϋ ΒγοοκΙυπ, δτι τό Σχολείον των διά τα μικρά ή-
λικίας 2—5 έτών, κείμε-ον είς τα Κθ^ίηα Ηαΐΐ ΑρΙχ..
681 Οοοαη Αυο., ήνοιξε τάς πύλας τού πρό δνο πεοί-
που έβδομάδων. _____________________
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».—
„ κηκΜΒΡΙΟΥ, ι,»
Ο ΕΛΛΗΝΙΧΙν^ΙΐΝΑ^ΙΙΙί
ΠΡΟ ΑΊ ΤΗΝ
Ε
ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΊΟΥ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ
ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ
Πρός τάς Ελληνικάς μητέρας.
Άγαπητα·. μητέρ«ς,
Ό ζήλος μέ* τόν οποίον ττέλλετε
τα παιδία σας στά Έλληνικά σχο¬
λεία είναι όντως άξ'θθαΰμαστος.
Εάν είς την πατρίδα την Έλλάδα,
αί αητέρβς εχουν Ινα σκοπόν, νά εκ¬
τελεσθέν την μόρφωσιν την όσον τό
δυνατόν οικογενειακήν, σείς εχετβ
ίΤπλοΰν σκοπόν.
Τα παιδία είς την Έλλάδα ευρί¬
σκονται είς Ελληνικόν περιδάλλον.
Ή γλώσσα, ο! κάτοικο·, τό πάν έν
γένει, είναι Ελληνικόν. Είς τό σπί-
τι άκοΰει διαρκώς την μητρικήν τού
γλώσσαν. Είς τοϋς δρόμους, είς τα
■ίην Ελληνικήν γλώσσαν ακουει
■/.7! όμ'.λίϊ. Γιατί αύτη είναι ή χω¬
ρ* είς χψ οποίαν εγεννήθη, ζή κα!
λώ
καί μόνον τού έπιδιώκει την
φοίτησιν είς τό Αμερικανικόν σχο¬
λείον. Γνωρίζει τάς ϋποχρεώσεις
το; άπέναντι τοϋ σχολειό.), άπέναντι
τής πολΐτείας, καί τάς έκπληροί
μόνον τού κατά ^ράμμ.3. Δέν βχει α¬
νάγκην τής θελήσεως σας, διότι,
γνωρίζει κάλλιστα ότι καί άν δέν 11
θελήσετε, ό νόμος θά σάς έξαναγ-!
χάση.
Άλλά κατόπιν ομως χρειάζετα:
δλη ή έπιίολή τής θελήσεως σας
Κατόπιν πρέπει νά δώσετε νά εν¬
νοηθή τό παιδί, ότι άν έχη άπέναντι
τής πολ:τείας είς την όποιαν έγεν-
έφετα; καθηκοντα,
*ί υποχρέωσιν
την χώραν, ή
έγέννηβε όλην την πρό αύτοϋ οικο¬
γένειαν. "Εχει την υποχρέωσιν νά
μή λησμονήττ) ότι είναι Έλλην.
Καί ακριβώς ιδού ποϋ άρχίζει ό ρό¬
λος τας, άγαπηταί μητέρες, ό δύ-
σκολος άληθινά ρόλος.
Διότι παρετήρησα ότ;
διά έ'χουν την επιθυμίαν
είς τα Έλληνικά
γνωστόν είς όλους
άνβ
επε»»Βε»ε»βε»^---------------------
Ή ντιοα τού αποθανόντος φιλανθρώπου έκατομμυοιοΰχου Τζέικωμπ Χ. "κίφ, Θέτουσατσιμέντον μ£ αργυρούν μ
©V
εί? τόν θεαέλιον λίθον τοδ κτιρίου τής Χρκηκινικής Ενώσεως των Νεων επι της Λεωφοοου Λεξιγ—
όν εις χον νειιε/.ιον ν .γό Τό κχίοιον θά -οιχίσπ 2.500.000 δολλαρια.
να·.
Εδώ όμως άΧλάσσει το πράγμα
Ινναι φυτόν ξένον ποΰ άναπτύσσε-
-.2·, είς αυτήν την γήν.
Τό πάν γύρω τού είναι ξένον. Δ:-
/;·/.ώ- ευρίσκεται υπό την επίδρασιν
τοϋ γύρω περιδάλλοντος, τό οποίον
είναι ισχυρότερον τοϋ πατρ ικοϋ σπ:-
τ'.οϋ τυο. Ή συναναστροφή τού είναι
ώς επί τό πλείστον μέ 'Αμερικανό-
κα'δας. Τάς περισσοτέρας ώρας δι-
έρχετα: είς τό Αμερικανικόν σχο¬
λείον. Σχολεία δέ μέ όλους τοΰς
κανόνας τής ΰγιεινής, μέ κάθε τ;
χού ημπορεί νά καταστήση- αγαπη¬
τόν τό σχολείον. Έπειτα το παιδί
γνωρίζει πολΰ καλά πώς δέν θά
δυνηθή νά σταέιοδρομησγ» είς αύ¬
την την χώραν, άν δέν γνωρίζη πο-
λί> καλά την Άμερικανικήν γλώσ¬
σαν. "Ας αφήσωμεν τό -ύποχρεωτι- , ... .. ^ . , . . . .. . ,
•/.όν της φοιτήσεως είς τα Άμερικα-' νίκης. Μητερες, δοηθησατε το ερ- σιν το εξής: Εί ςτήν φράσιν αυτής Ί^τε τ2 παιο-.α σας, ι«ιως ταςθυ-
^:κά σχολεία. Αύτό τό νοιώθει τό ' γον των διδασκάλων. ι τής Έλληνίδος, τα μέν άγόρια έθό- γατέρας σας μέ τας αυστηράς οίκο-
_________________________________________________________________________________________ι γενειακά; παραδόσεις σας. Μητέ-
ρες! Έμΐΰΐηϊατε στάς θυγατέραν
τας. είς τάς μελλούσας μητέρας,
ότι είναι ΈλΛηνίδες.
Ό στολι-λος τοΰ σπιτιοϋ σας 8?-
να·. τα παιδία σας.
ς ης
-οιχίσπ 2.500.000 δολλαρια.
σχολεία τα Έλληνικά, στβγά-
ζουν Έλληνόπ&υλα. Π ού όφείλετβι
Κύ ποίαν αγανάκτησιν αίσθάν-, πλείστον; Τ άκορίτΐια Ιρχοντα: είς
Κατίνα Άρ.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΣΙΚΥΩΝΙΑΣ
ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ
ΦΑΡΣΑΛΩΝ
Δα χά έμβάσματα σας άποταθητε είςίό.ΚατάστημαΝέας Υόρκης.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν Υ.
51 ΐνΐΑΙΟΕΝ Ι.ΑΝΕ
ΤΕΕΕΡΗΟΝΕ:
5763
Ζητι'ισατε άπό τίτν Τράπεζαν σας έπιταγάς επί Έθνικής Τραπέζης τής Ελλάδος
-1ΑΠΟΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Πΐβΐί
ΤΟ
υι π&ρ:σ!τοτε^ες ο—ο σας δεν
γνωρίζετε τα 'Ελληνικά γράμματα.
Στείλατί τ.·» τηί&ιιί /τη*· *?<· ^Λ 'Ι»*Λ_ Άπό ποία τρέπεται. ΑΘΗΝΑΙ, 2 Νοεμίρίβι Λ-.ατίτγματος ϋ Λθ^?τ« σας είς τα Έλ-1 'Εσωτερικών, ί Ι * ^ ληνικά σχολεία, κατόπιν, έννοείτακ, | σημεία διά την έκ 'ΚΧ®^1- άπό τα Άμδρ-.κανικά, καί άς κοπιά- καί είσοδον των -ζ-ν.'ΛΛη^11 τουν ολίγον ζ,αί αύτά και σεί;, συν- πορ:κώς ή μέόχηα7Π '^Λ ϊράμοντες όσον μ,πορεϊτε τόν διίά- 'τών οποίων "ά ί-*ινΓ>'ν*[1
τχολεία, διδάσκεσθε χλΙ σείς.
Σχολείον χαί &ρη—.εία.
( Αΰτά τρτί έκείνα «υ δέν
Ι ά
Ιθνος
σχλαδιάς.
Σ
—οτεινά χρόνια τής
Σχολείον καί *ρη—;εία θά είναι
εκείνα πο!> δέν θά σδύσουν την "Ελ¬
ληνικήν ψτ,χήν είς βντην την φιλ¬
ελεύθερον χώραν, ή όχοία γνωρίζίΐ
κάλλιστα τί περικλίίβι μέ-τα της ή
λέξις «Έλλην».
Μητέρες Έλληνας» Πηγαίνε-
τε με τα παίδιά σας. «ς τήν 6ιίλι-
Καί άν σείς δβν ξεύρετε
τοΰ
Επί τή;
Οορίο»
λ
γιάς
τής
ί
ή
ρίο, Νίσης (
»5·το5
τιαοϋ
της ίιασταυρωσεως >">',»·
θτ!ς Πασμακλή ■"*<» τ0 ( μόν 86 στρατ. Έλλάδδς. Πηγαίν«τε είς ^ μουσείον τοϋ κηπου. Οά διαίάσουν τα σας άπό τού ήλθον αύτά τα . ατα «ύ-στολίζοον τόσας *ί- θονσας χαί ϊ0υ χαμμ^, ΧΟμμάτι μαρμάρινον μέ ^ τόσην προσοχήν οί Αμερίκανοΐ άπό «ν γαλανόν ουρα¬ νόν τής Ελλάδος μϊτβκόμισχ^ έδώ ΆΟί' ΓΤ-1ί1Γ *ΙΙ Λ^ /ν·νν«·Μ.> -.1 Α______________
κην
ς μ
σϋνηρμολόγησαν μέ
ευλαξ
Πολλέςφορές έ—σχέψαην τη
αρχαιολογικόν μουσείον των Άβη-
νών, δπου φΛάσσοντβι τα άβάνατα
ε?γα των π?ογόνων μας. Τα έθ~>-
ααζα τότι.
ένεργήτ."ΐ ίπι
δ'.κής^μεθορ^, ^.^
κικής
Διά την
Π «τρών,
Κερκύρας,
Η«^
αης, Κ^άλλας, ^ ^
νίων, Σάμ«». Χ'ολ π,ίί?,<; λεξχ^ρουπολεως Κάστρου (Λήμ'
„ κηκΜΒΡΙΟΥ, ι,»
Ο ΕΛΛΗΝΙΧΙν^ΙΐΝΑ^ΙΙΙί
ΠΡΟ ΑΊ ΤΗΝ
Ε
ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΊΟΥ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ
ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ
Πρός τάς Ελληνικάς μητέρας.
Άγαπητα·. μητέρ«ς,
Ό ζήλος μέ* τόν οποίον ττέλλετε
τα παιδία σας στά Έλληνικά σχο¬
λεία είναι όντως άξ'θθαΰμαστος.
Εάν είς την πατρίδα την Έλλάδα,
αί αητέρβς εχουν Ινα σκοπόν, νά εκ¬
τελεσθέν την μόρφωσιν την όσον τό
δυνατόν οικογενειακήν, σείς εχετβ
ίΤπλοΰν σκοπόν.
Τα παιδία είς την Έλλάδα ευρί¬
σκονται είς Ελληνικόν περιδάλλον.
Ή γλώσσα, ο! κάτοικο·, τό πάν έν
γένει, είναι Ελληνικόν. Είς τό σπί-
τι άκοΰει διαρκώς την μητρικήν τού
γλώσσαν. Είς τοϋς δρόμους, είς τα
■ίην Ελληνικήν γλώσσαν ακουει
■/.7! όμ'.λίϊ. Γιατί αύτη είναι ή χω¬
ρ* είς χψ οποίαν εγεννήθη, ζή κα!
λώ
καί μόνον τού έπιδιώκει την
φοίτησιν είς τό Αμερικανικόν σχο¬
λείον. Γνωρίζει τάς ϋποχρεώσεις
το; άπέναντι τοϋ σχολειό.), άπέναντι
τής πολΐτείας, καί τάς έκπληροί
μόνον τού κατά ^ράμμ.3. Δέν βχει α¬
νάγκην τής θελήσεως σας, διότι,
γνωρίζει κάλλιστα ότι καί άν δέν 11
θελήσετε, ό νόμος θά σάς έξαναγ-!
χάση.
Άλλά κατόπιν ομως χρειάζετα:
δλη ή έπιίολή τής θελήσεως σας
Κατόπιν πρέπει νά δώσετε νά εν¬
νοηθή τό παιδί, ότι άν έχη άπέναντι
τής πολ:τείας είς την όποιαν έγεν-
έφετα; καθηκοντα,
*ί υποχρέωσιν
την χώραν, ή
έγέννηβε όλην την πρό αύτοϋ οικο¬
γένειαν. "Εχει την υποχρέωσιν νά
μή λησμονήττ) ότι είναι Έλλην.
Καί ακριβώς ιδού ποϋ άρχίζει ό ρό¬
λος τας, άγαπηταί μητέρες, ό δύ-
σκολος άληθινά ρόλος.
Διότι παρετήρησα ότ;
διά έ'χουν την επιθυμίαν
είς τα Έλληνικά
γνωστόν είς όλους
άνβ
επε»»Βε»ε»βε»^---------------------
Ή ντιοα τού αποθανόντος φιλανθρώπου έκατομμυοιοΰχου Τζέικωμπ Χ. "κίφ, Θέτουσατσιμέντον μ£ αργυρούν μ
©V
εί? τόν θεαέλιον λίθον τοδ κτιρίου τής Χρκηκινικής Ενώσεως των Νεων επι της Λεωφοοου Λεξιγ—
όν εις χον νειιε/.ιον ν .γό Τό κχίοιον θά -οιχίσπ 2.500.000 δολλαρια.
να·.
Εδώ όμως άΧλάσσει το πράγμα
Ινναι φυτόν ξένον ποΰ άναπτύσσε-
-.2·, είς αυτήν την γήν.
Τό πάν γύρω τού είναι ξένον. Δ:-
/;·/.ώ- ευρίσκεται υπό την επίδρασιν
τοϋ γύρω περιδάλλοντος, τό οποίον
είναι ισχυρότερον τοϋ πατρ ικοϋ σπ:-
τ'.οϋ τυο. Ή συναναστροφή τού είναι
ώς επί τό πλείστον μέ 'Αμερικανό-
κα'δας. Τάς περισσοτέρας ώρας δι-
έρχετα: είς τό Αμερικανικόν σχο¬
λείον. Σχολεία δέ μέ όλους τοΰς
κανόνας τής ΰγιεινής, μέ κάθε τ;
χού ημπορεί νά καταστήση- αγαπη¬
τόν τό σχολείον. Έπειτα το παιδί
γνωρίζει πολΰ καλά πώς δέν θά
δυνηθή νά σταέιοδρομησγ» είς αύ¬
την την χώραν, άν δέν γνωρίζη πο-
λί> καλά την Άμερικανικήν γλώσ¬
σαν. "Ας αφήσωμεν τό -ύποχρεωτι- , ... .. ^ . , . . . .. . ,
•/.όν της φοιτήσεως είς τα Άμερικα-' νίκης. Μητερες, δοηθησατε το ερ- σιν το εξής: Εί ςτήν φράσιν αυτής Ί^τε τ2 παιο-.α σας, ι«ιως ταςθυ-
^:κά σχολεία. Αύτό τό νοιώθει τό ' γον των διδασκάλων. ι τής Έλληνίδος, τα μέν άγόρια έθό- γατέρας σας μέ τας αυστηράς οίκο-
_________________________________________________________________________________________ι γενειακά; παραδόσεις σας. Μητέ-
ρες! Έμΐΰΐηϊατε στάς θυγατέραν
τας. είς τάς μελλούσας μητέρας,
ότι είναι ΈλΛηνίδες.
Ό στολι-λος τοΰ σπιτιοϋ σας 8?-
να·. τα παιδία σας.
ς ης
-οιχίσπ 2.500.000 δολλαρια.
σχολεία τα Έλληνικά, στβγά-
ζουν Έλληνόπ&υλα. Π ού όφείλετβι
Κύ ποίαν αγανάκτησιν αίσθάν-, πλείστον; Τ άκορίτΐια Ιρχοντα: είς
Κατίνα Άρ.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΣΙΚΥΩΝΙΑΣ
ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ
ΦΑΡΣΑΛΩΝ
Δα χά έμβάσματα σας άποταθητε είςίό.ΚατάστημαΝέας Υόρκης.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν Υ.
51 ΐνΐΑΙΟΕΝ Ι.ΑΝΕ
ΤΕΕΕΡΗΟΝΕ:
5763
Ζητι'ισατε άπό τίτν Τράπεζαν σας έπιταγάς επί Έθνικής Τραπέζης τής Ελλάδος
-1ΑΠΟΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Πΐβΐί
ΤΟ
υι π&ρ:σ!τοτε^ες ο—ο σας δεν
γνωρίζετε τα 'Ελληνικά γράμματα.
Στείλατί τ.·» τηί&ιιί /τη*· *?<· ^Λ 'Ι»*Λ_ Άπό ποία τρέπεται. ΑΘΗΝΑΙ, 2 Νοεμίρίβι Λ-.ατίτγματος ϋ Λθ^?τ« σας είς τα Έλ-1 'Εσωτερικών, ί Ι * ^ ληνικά σχολεία, κατόπιν, έννοείτακ, | σημεία διά την έκ 'ΚΧ®^1- άπό τα Άμδρ-.κανικά, καί άς κοπιά- καί είσοδον των -ζ-ν.'ΛΛη^11 τουν ολίγον ζ,αί αύτά και σεί;, συν- πορ:κώς ή μέόχηα7Π '^Λ ϊράμοντες όσον μ,πορεϊτε τόν διίά- 'τών οποίων "ά ί-*ινΓ>'ν*[1
τχολεία, διδάσκεσθε χλΙ σείς.
Σχολείον χαί &ρη—.εία.
( Αΰτά τρτί έκείνα «υ δέν
Ι ά
Ιθνος
σχλαδιάς.
Σ
—οτεινά χρόνια τής
Σχολείον καί *ρη—;εία θά είναι
εκείνα πο!> δέν θά σδύσουν την "Ελ¬
ληνικήν ψτ,χήν είς βντην την φιλ¬
ελεύθερον χώραν, ή όχοία γνωρίζίΐ
κάλλιστα τί περικλίίβι μέ-τα της ή
λέξις «Έλλην».
Μητέρες Έλληνας» Πηγαίνε-
τε με τα παίδιά σας. «ς τήν 6ιίλι-
Καί άν σείς δβν ξεύρετε
τοΰ
Επί τή;
Οορίο»
λ
γιάς
τής
ί
ή
ρίο, Νίσης (
»5·το5
τιαοϋ
της ίιασταυρωσεως >">',»·
θτ!ς Πασμακλή ■"*<» τ0 ( μόν 86 στρατ. Έλλάδδς. Πηγαίν«τε είς ^ μουσείον τοϋ κηπου. Οά διαίάσουν τα σας άπό τού ήλθον αύτά τα . ατα «ύ-στολίζοον τόσας *ί- θονσας χαί ϊ0υ χαμμ^, ΧΟμμάτι μαρμάρινον μέ ^ τόσην προσοχήν οί Αμερίκανοΐ άπό «ν γαλανόν ουρα¬ νόν τής Ελλάδος μϊτβκόμισχ^ έδώ ΆΟί' ΓΤ-1ί1Γ *ΙΙ Λ^ /ν·νν«·Μ.> -.1 Α______________
κην
ς μ
σϋνηρμολόγησαν μέ
ευλαξ
Πολλέςφορές έ—σχέψαην τη
αρχαιολογικόν μουσείον των Άβη-
νών, δπου φΛάσσοντβι τα άβάνατα
ε?γα των π?ογόνων μας. Τα έθ~>-
ααζα τότι.
ένεργήτ."ΐ ίπι
δ'.κής^μεθορ^, ^.^
κικής
Διά την
Π «τρών,
Κερκύρας,
Η«^
αης, Κ^άλλας, ^ ^
νίων, Σάμ«». Χ'ολ π,ίί?,<; λεξχ^ρουπολεως Κάστρου (Λήμ'
«ΕΘΝΐΚΟΣ ΚΗΡΥ&..— ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΤΗΣ ΗΜΕΡ
ΤΟΥ ΑΛΕΖΑΝΛΡΟΪ ΠΑΝΤΑΖΗ, (1Σ ΤΗΝ ΑΙΕΙΪΑΙ
II
ΠΑΛΑΙΑ ΕΡΟΙΗ ΤΟΥ
ΑΝ *
ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΣ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΠΕΡΙΟΥΣΙ-
ΔΟΑΑΑΡϋΙ-- ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η ΚΑ·
ΡΑΚΠΪΥΕΑΑ.
Ι «λ Γνωσθή δτι δ'"Ελλην
■'Α? "£' θεατρώνη^ 'Αλέ-
ιΛ*"*.10^0!.,! ^όκειτο νά δι-
ϊοί μην,σιν τής νεαρας χο-
£; γ1£ ϊράη» ε?^έν5 τ0.ϋ
3λλητ, " /,-^^ ·„_ -ής ,.
ί είς
«ι ρ
τζελες, ««λ*»* γήν
οθκ· Παντ,ζη.
. -ζί "Ααίριχανικας
1 - ' νή αύτη, ονόματι
Γ,_λλ ή Κλωντάϊκ
)ώ»)ν χορεντρια, ως, ήτο
: μηνντρια τού Π αν-
>τ ήχι νά ;!ΚΪ. τ°σΛ *ολλι? *α"
Ιί^ «ϋ νά είναι βεβαία. «Μονον
«ί'άίή«;ν νά καθήσω είς την
αν τοϋ μάριος...», φέρεται ως
■ ι είς τούς Άμερικανους 3η-
-άφο^ς αθλητικώς ή Κα-
Ιιΐν ι
Καβ' δ/.ηΆ την ϊιάρΧ51·^ "ήί *'"
ς, ή Τ«νή α"~ ευρίσκετο εις τψ
ΙΟΛΐν' τοϋ δικαστηρίοι», παρακο-
ιίίΛϊ μετά «λλο« ένδιαφερον-
; ά έχεί δια3?αματ·.ζόμενα και
την σειράν της ς
ν« μ.αρτορησ'θ όσα εγνώριζεν
.ηίον τοϋ Πανταζή. Φαίνεται
ι ή μ^ηρ'ια της δέν ίχρειάτθη
ι ό χατηγορούμενος εκηρύχθη
I-
; τής είς αυτόν άποίοθείσης
ΐγορίβς επί τη βάσει των λε-
τής μηνυτρίας.
Κπόιτιν τη; άποτυχίας υ
της Κάθεριν Ράκγοαελλ όπως μαρ-
τυρήση εναντίον τού Πανταζή, ν,
ίνταΰθα Άμερικ. εφημερίς Οίίϋν
Μϊγγογ, μία έξ έκείνων, αί οποίαι
εδειξαν ζωηρότατον ενδιαφέρον άχ'
'ΡΧήί μέχρι ,τελβυ« χϊ$ υποθέσεως
Πανταζή, εδημοσίευον είς τρία
κατά σειράν φύλλα της διήγησιν
τής πρώην χορευτρίας μετά σχετι¬
κών είχον ών. 'Εχ των σχετικών άρ¬
θρων παραλαμδάνομεν τα σημεία έ-
Χίΐνα, άτινα άφορώσιν. ιδιαιτέρως
τόν Άλ. Πανταζήν, καί τα όχοίϊ
δύνανται νά θεωρηθοΰν ώς αί άπο-
καλυψί'.ς, είς άς επρόκειτο νά προ-
ίή ή Κάθεριν. Ράκγουελλ.
«Καθημερινώς έκαθήμην πλησί¬
ον τοΰ Αλεξάνδρα Πανταζή, γρά-
φβ: ή Κάθεριν Ράκγουελλ, έφ' όσον
αύτός έδικάζετο ϊι' εν φοβερόν εγ-
/.λημα. Άν- μέ είδεν ή δχι, ή αν η¬
σθάνθη την παρουσίαν μ&υ—δέν μέ
μέλει. Έκαθήμην πλησίον του.Ήλ-
Θα νά ίδω τόν άνθρωπον., τόν οποίον
μίαν φοράν ήιγάπων—όχι τόν έκα-
τομμυριοΰχον θεατρώνην τής σήμε¬
ρον. Είς τό δικαστήριον έκυκλοφό-
ρουν διάφοροι διαδόσεις. Τινές έλε¬
γον ότι έν Άλάσκα μέ είχεν έγκα-
ταλείψει καί ότι έγώ ήλθα τώρα
όπως ίχδηλώσω την χαιρεκακίαν
μου είς την ώραν τής δυστυχίας
τού. Μερικοΐ άπό τοΰς παλαιούς
γνωρίμους μου έν, Άλάσκα με άνε-
γνώρκταν. Αύτοι μέ είχον άκουσει
οταν ήμην είς τό Ντώονσον καί είς
την Νώμην καί μέ είχον φορτώσει
μέ χρυσόν. 'Εκέρδιζα τότε εως 900
δολλάρια την νύκτα. Επέρασαν έκ¬
τοτε 25 ετη κατά τα όιτοϊα δέν μέ
Ή χι,ρα τοΰ Ίάκίβνος κηπονροο Ροκονιιότο. φονενθέντος κατά την σΰγκρου
σιν τοϋ αυτοκίνητον τού μέ τό αυτοκίνητον τής κ. Λόις Πανταζή, έν Λός
"Αντζελες. Λεΐι^, ό δικηγόρος της, έγχειρίζων είς αυτήν τό τσέκ τής κ.
ΓΙανταζή, κατόπιν τής καταδίκης τής τελευταίας είς πληρωμήν αποζημιώ-
σε-ος καί είς δικαστικήν επίβλεψιν επί μίαν δεκαετίαν.
είδον.
»Είς διάστημα ενός τετάρτου αι¬
ώνος πολλά συνέβησαν. Ό Άλέξαν-
δρος Πανταζής άπό Έλλην* σερ¬
βιτόρον, ώς τόν είχον γνωρίσει, έ¬
γινεν άνθρω-ος μέ περιουσίαν 40 έ-
κατομμυρίων δολλαρίων.
»"Εως τώρα εκράτησα μυστικήν
την έοώ έλευσιν μου έκ Μπεντ τής
Πολιτείας Όρεγ'/.ον. ένθα είναι ή
κατθϊκία μου, ό~ως παρακολουθήση
την δίκην τοΰ Αλεξάνδρου Παν.τα-
ζή, τοΰ άνθρωπον, τόν οποίον μίαν
φοράν ήγάπων..
>>Μοΰ εζήτησαν νά ϊιηγηθώ τόν
διον μου. Π ώς ευρέθην άπό τό 5-,
ψος είς τό βάθος καί οπίσω πάλιν.
»Ό πατήρ μου ήτο ό δικαστής
Φράνκ Α. Μπέττς. Μέχρι τοΰ δε-
κάτου όγδόου ετοος τής ήλικίας
μου έφοίτων είς την Ακαδημίαν τοΰ
Άγίου Ιωσήφ έν Σαίντ Πώλ τής
Μιννεσότας. Όταν έτελείωσα τό
σχολείον, Ιγεινε μέγας οίκονομικός
πανικός καί ό πατήρ μου έχασεν ό¬
λην την περιουσίαν τού. Ό πατήρ
μου καί ή μήτηρ μ,ου έχωρίσθησαν.
Ή μήτηρ καί έγώ άπεφασισ.αμ«ν νά
ΰπάγωμεν είς την Νέαν Υόρκην δ-
πως έργασθώμεν.
Άνεχωρήυαμεν άπό την Σηάτ-
τλην μέ μίαν σκοΰναν μέ τέσσΐρα
ίστία. Μετά 87 -··'"»'- ίηίεάιΐΜΐδν
5ουλειές των. Δέν ήσαν. ήδη οί χον-
ϊροειϊεΐς χ^θρωποι τής παλαιάς έ-
κ&χής, οί όχοίοι μοΰ έξεδήλουν άλ¬
λοτε την λατρ-είαν των. Δέν ήμουν
πλέον ή «Φλόϊ τοΰ Γιούκων». "Η-
αην μίο μυστηριώδης γυνή.
«Οί ολίγοι έκεΐνοι, δσοι μέ έγνώ-
ρισαν καί μέ ενθυμούνται, όταν ί
χρυσός τής 'Αλάσκας ερρίπτετο είς
τους πόδας μοο, ένόμιζον δτι έκεϊ
ψηλά είς την Άλάσκαν. ό Άλέξαν
-5ρος Π^ταζής κα· έγώ είμεθα
άνδρόγυνον. Δέν είχον σκοπόν νά εί¬
πω τίποτε περι τοΰ έαυτοΰ μου εως
■ την. στιγμήν αύτην. Απλώς έκάθη-
| σα είς την αίθουσαν τοΰ δικαστηρι^
καί 'παρετήρουν ψν Αλέξανδρον
Πανταζήν, ένώ όλόκληρος κιν.ημα-
τογραφική ταινία σκέψεων διήρχετο
διά τοΰ έγκεφάλου μου. Καί ότχν
ήκουσα την, φωνήν τού, δστβρα άπ£
τόσο Ιτη, ΐνεθυμήθην την έν Άλά-
σκα ζωήν μας.
«Δέν έτόλμησα νά τον πλησιάσω
ή νά τώ όμιλήσω. Μίαν φοράν είε-
'■ ρέθημεν άντιμέτωποι τυχαίως είς
Ι τόν διάδρομον τοΰ δικαστήριον. Ή
' συνάντησίς έκείνη μοΰ έπροξένη—
τοιαύτην ψυχικήν αναστάτωσιν, ώ-
στε εκλαυσα επί μίαν ώραν.
»βέλω νά όμιλήσω, νά γράψω
δι άτόν εαυτόν μου, διά την χώραν
τοΰ Βορρά, διά τόν. Πανταζήν, τόν
ΐκον έν ήλικία 15 έτών. Ιίί.
είς διαφόρους εργασίας, ώς έφημε
ριδοπώλης, ώς ύπηρέτης είς θέα»
τρα καί ώς άντικαταστάτης χορευ·
των επί τής σκηνής. Είς τα Θέατρβ
επαιξε μέ όνομαστοΰς ήθοποιούς, ώς
τόν Τζίμ Πόστ *αί την Γιοΰνκ
Μάκ Κρή.
»°Όταν ή μαν,ία τής χρυσοθηρίας
τόν έφερεν β'ις την Άλάσκαν, ή
πρώτη έργασί* τοι> ήτο ώς σερ'διτό·
ρου καί γενικοΰ όπηρέτ&υ είς μία·
'^ουσαν χοροΰ έκεί.
»Έπί 25 βτη προσεπάθησα νά.
δγάλω τόν "Αλεκ άπο την μνήμην
μου. Μίαν φοράν εσχισα την φωτ>
γραφίαν τού, άλλά μετενόησα %α
έκόλλησα πάλιν προτεκτικά τα τε-
μάχια. Τα φυλάγω άκόμη.
«Πρό έτών, δταν έκίνησα άγιο-
γήν κατά τοΰ Αλεξάνδρου Παντα-
ζή έν Σηάττλτ;, εγείναν γνωσταί αί
παλαιαί σχέσεις μας. Είπον είς τ4
δικασ-βηριον πώς τφ εΐχα δώσβΐ
χρήματα όπως ανοίξη αίθουσαν χο¬
ροΰ εί ςτό Ντώουσον. Μοϋ ε!χε υπο¬
σχεθή ότι θά μέ ν>υμφε.-Θή καί ή αί-
ύνχίζ χοροΰ, την όποιαν διηύθυνεν
ήτο ίδική μου. Τόν ήγάπων τόσο*
πολΰ, ώστε τού ^όρτ^ι υποκάμισα
άξίας 15 δολλαρίων τό εν, καί ιπ·
γάρα 75 σεντσιών.. Έπλήρωνα τόν
λογαριασμόν τής τροφής καί τής
κατοικίας τού," ανερχόμενον είς 40
δολλάρια την έβϊομάδα.
»Ό Πανταζής κατά την εποχήν
εκείνην είχεν άρχίσε: την Θεατρ'.κή»
τού σταϊιοδρομίαν, έχ τής οποίος
καί έπλούτισεν. ΤΗλθεν είς τηΝ Ση>
άττλην, δπου ήγόρατε τό παλαιό»
θέατρον «Κρυσταλ θηατερ», είς τίι
οποίον έγκατέστησε δωντεβίλλ. Ό¬
ϊ λίγον βραδύτερον έν^φεύθη την πο-
! ροΰσαν σ.'ζυγόν τού, Λόϊς Πανταζή,
| »Ε!ς τα 1919 μετέφερε τό κέν-
, τρον των έπιχειρήσεών τού είς τδ
Λός "Αντζελες, καί εσχάτως έπω-
λησε τό μερίδιόν τ^^ είς τάς ίχιχε!-
ρήσεις τού διά 18,,0Ο0,000 δολλά¬
ρια. Είς την, περίπτωσιν εκείνην εί¬
χεν ό Πανταζής είς την κατοχήν*
τού 15 θέατρα καί διηΰθυνε μίαν
άλυσον περιλαμδάνουσαν 54 οικίας
«ν Νιουαρκ μεχρι Σάν Ντιέγκο.
» Επί δέκα Ιτη ίγύριζα άπό π&·
,Λ* ,',„ ^Α^,Μ ■»/») βίί- τί)Γ 1914 4
ήθοποιοΰ
λας 173 είμεθα είς την
όρκην. Είχομεν μόνον 83 δολλάρΐΌ.
Είμεθα είς τελείαν, απόγνωσιν. Ευ-
ρο νέργασίαν ώς μοντέλον είς τα
καταστήματι. Χωρίς νά είπω τίπο-
τβ είς την μητέρα μου ήνώθην μέ
Ινα όμιλον, χορευτών καί ευρέθην
είς το Π ίττσμπουργκ. Άπ' έκεΐ
έπέστρεψα είς Νέχ^ Υόρκην καί
έγεινα χορεύτρια είς τό Κόνυ Άϊ-
λανδ. Άπό τό Κόνυ Άϊλανδ ευρέ¬
θην είς τό Σποκέϊν τής Πολιτείας
Ο»ασ!γκτώνος, δπου ειργάσθην ώς
χορεύτρια είς εν μέρος δπου έπω-
λοΰντο ποτά καί δπου αί χορεύτριαι
έλάμβανον ποσοστά άπό τό κατάστη-
μα διά τα ποτά, τα όποία αύται ή-
νάγκαζον τοί»ς πελάτας ν' άγορά-
ζουν.
»'Εξ δσων μέ είδον είς την δίκην
τοΰ Πανταζή καν^ίς δέν εγνώριζε
τό κεφάλαιον αύτο τής ζωής μου.
Αύτοι μέ εγνώριζον μόνον ώς Κλον-
τάϊκ Καίτην ή ώς «Φλάγα τοΰ Γιού¬
κων». , ,
»Είπαν. ότι είχα γνωρισει τον
Αλεξ. Πανταζήν, όταν έκείνος η-|
το απλούς "Ελλην βερίιτορος «ς
τής 'Αλάσκας. Με-
περίεργος διήγησις τής ζωής μιας
γυναικός ευρίσκομεν ής είς τό 54ον
ετος τής ήλικίας της.
«'Οσοι έγνώρισαν την Άλάσκαν
είς την εποχήν τής, χρυσοθηρίας,
ένθυμοΰν,ται τό «ΣΛδόϋ» είς τί
Ντώουσον. Είς αύτό έγώ εκυριάρ¬
χουν ώς βαο-ίλισσα. 'Εγνώρισα έ'κεί
πολλους άνδρας, οί όποίθι κατόπιν
έγιναν όνομαστοί είς τάς Ηνωμέ¬
νας Πολιτείας. Έκεί ήτο ό Τέξ
Ρίκαρδ. Διηύθυνιε τότε διάφορα χαρ-
τοπταικτεΐα καί σαλούνια. 'Εφημί-
ζετο ώς είλικρινής ανθρωπος καί
είς τα χαρτοπαικτείά τού έδασίλευβ
τιμιότης.
»Έκεΐ ήσαν έπίσης ό Τζάκ Λόν-
των, ό περίφημος διηγηματογράφος,
ό Σίδ Γκράουμαν, &εατρώνης_ έν
Λός Άντζελες, ό Οΰΐλσων Μίζνερ
ό δραματογράφος, καί πολλοί 5λ·
λοι, μετά των οποίων συνέπιον κα
Γυνωμίλησα. Βλέπετε, ήμην γυνή
κάπως δηρ.οσίου χαρακτήρος.
»"Οταν εγνώρισα τόν Άλέξαν·
δρον Πανταζήν, ούτος τ}το έντελώι;
άσημος και άγνωστος. Είχεν, ελθε
είς την Άλάσκαν άπό την ζζτρΐδ
καϊ
ώς χορευτρίας καί
'. Εξετέλουν ,' "
:ροχοπεδίλων τότε,
έ'Θραυσα την κνήμην μου^
—Τ.,.._ την σκηνήν διά παντός καί
μετέβην είς την μικράν πόλε*
Μπέντ τοδ "Ορβ^κον, όπου καί ζή
τώρα.
Είς τα 1923 είχον ανάγκην βοη¬
θείας καί εσκέφθην, δτι εως τότε α
Πανταζής ήτο ό μόνος «νθρωπος
είς τόν κόσμον, όστις δέν θά μοιι
ηρνείτο την βοήθειαν τού. 'Εγνώ-
!ΐζο·* δτι ήτο νυμφευμένος τότε, άλ¬
λά είπα μέ τόν νοΰν μου δτι δα ένε- '
θυμεΐτο τάς παλαιάς ημέρας είς1
την Άλάσκαν, δταν ό καθείς, ήτο
ίιά τόν άλλον όλόκληρος ό κόσμος.
«'Επήγα είς την επαυλίν, τού επί
τή ςλεωφόρου Βέρμοντ. Προτοΰ νά
εμ6ω ηΰχήθην είς τόν θεόν μδ τή*
έλπίδα ότι θά μέ έδοήθει είς ανά¬
μνησιν τής παλαιάς έποχής. Είσήλ*
θον καί τφ ώμίλησα. Μοΰ εδωσεν
εξ δολλάριαΛ
ΡΒΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ5
ίματοΰχοή
Κειροπράκτωρ,
ιαΐ εφευρέτην
ου Θερμοκαπέλ-
.ου πρός έπα-
/αφοοάν τ ω ■< ιαΡ.λιών καί θ*« ιαπείαν τ ή % ττώσεως αυτών, Γράιΐτΐ διά λ 6 προτοΰ νά έλθη είς Άλάσκαν, ^ σμζυνον έκ Μπροϋκλυν, ί, όποία ζητεί ή δ^ ^ δίδει άρκετά χοηματα. Βιβλιάριαν ι»ου, άπο<Γΐίλλ«α» 6ωο« άν. "Ωραι Γραφείου 10-1Ϊ π. μ», 4-ϊ μ. μ., 10-12 τάς Κυριακάς. ) »?.6—8 νν. 5511» 51., Νβτν ΥοΛ Ρΐιοηβ: Γοΐυτηίΐΐί 585». ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ "Ωραι σννεντ€ν|«(!ϊν: Δευτέρα κάι Τετάρτη άπό 4—5 μ. μ., η γοά- .ΐκιτε: Κ. δ8_Ό5, 18 Οΐά" Βγοη(1 Α» 4 Ν Υ δ8_Ό, νβγ, Αρ». 4, Ν. Υ. γ Τηλ*'φ. υηϊνβΓΒΪΙγ 0232.
ΤΗΣ ΗΜΕΡ
ΤΟΥ ΑΛΕΖΑΝΛΡΟΪ ΠΑΝΤΑΖΗ, (1Σ ΤΗΝ ΑΙΕΙΪΑΙ
II
ΠΑΛΑΙΑ ΕΡΟΙΗ ΤΟΥ
ΑΝ *
ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΣ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΠΕΡΙΟΥΣΙ-
ΔΟΑΑΑΡϋΙ-- ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η ΚΑ·
ΡΑΚΠΪΥΕΑΑ.
Ι «λ Γνωσθή δτι δ'"Ελλην
■'Α? "£' θεατρώνη^ 'Αλέ-
ιΛ*"*.10^0!.,! ^όκειτο νά δι-
ϊοί μην,σιν τής νεαρας χο-
£; γ1£ ϊράη» ε?^έν5 τ0.ϋ
3λλητ, " /,-^^ ·„_ -ής ,.
ί είς
«ι ρ
τζελες, ««λ*»* γήν
οθκ· Παντ,ζη.
. -ζί "Ααίριχανικας
1 - ' νή αύτη, ονόματι
Γ,_λλ ή Κλωντάϊκ
)ώ»)ν χορεντρια, ως, ήτο
: μηνντρια τού Π αν-
>τ ήχι νά ;!ΚΪ. τ°σΛ *ολλι? *α"
Ιί^ «ϋ νά είναι βεβαία. «Μονον
«ί'άίή«;ν νά καθήσω είς την
αν τοϋ μάριος...», φέρεται ως
■ ι είς τούς Άμερικανους 3η-
-άφο^ς αθλητικώς ή Κα-
Ιιΐν ι
Καβ' δ/.ηΆ την ϊιάρΧ51·^ "ήί *'"
ς, ή Τ«νή α"~ ευρίσκετο εις τψ
ΙΟΛΐν' τοϋ δικαστηρίοι», παρακο-
ιίίΛϊ μετά «λλο« ένδιαφερον-
; ά έχεί δια3?αματ·.ζόμενα και
την σειράν της ς
ν« μ.αρτορησ'θ όσα εγνώριζεν
.ηίον τοϋ Πανταζή. Φαίνεται
ι ή μ^ηρ'ια της δέν ίχρειάτθη
ι ό χατηγορούμενος εκηρύχθη
I-
; τής είς αυτόν άποίοθείσης
ΐγορίβς επί τη βάσει των λε-
τής μηνυτρίας.
Κπόιτιν τη; άποτυχίας υ
της Κάθεριν Ράκγοαελλ όπως μαρ-
τυρήση εναντίον τού Πανταζή, ν,
ίνταΰθα Άμερικ. εφημερίς Οίίϋν
Μϊγγογ, μία έξ έκείνων, αί οποίαι
εδειξαν ζωηρότατον ενδιαφέρον άχ'
'ΡΧήί μέχρι ,τελβυ« χϊ$ υποθέσεως
Πανταζή, εδημοσίευον είς τρία
κατά σειράν φύλλα της διήγησιν
τής πρώην χορευτρίας μετά σχετι¬
κών είχον ών. 'Εχ των σχετικών άρ¬
θρων παραλαμδάνομεν τα σημεία έ-
Χίΐνα, άτινα άφορώσιν. ιδιαιτέρως
τόν Άλ. Πανταζήν, καί τα όχοίϊ
δύνανται νά θεωρηθοΰν ώς αί άπο-
καλυψί'.ς, είς άς επρόκειτο νά προ-
ίή ή Κάθεριν. Ράκγουελλ.
«Καθημερινώς έκαθήμην πλησί¬
ον τοΰ Αλεξάνδρα Πανταζή, γρά-
φβ: ή Κάθεριν Ράκγουελλ, έφ' όσον
αύτός έδικάζετο ϊι' εν φοβερόν εγ-
/.λημα. Άν- μέ είδεν ή δχι, ή αν η¬
σθάνθη την παρουσίαν μ&υ—δέν μέ
μέλει. Έκαθήμην πλησίον του.Ήλ-
Θα νά ίδω τόν άνθρωπον., τόν οποίον
μίαν φοράν ήιγάπων—όχι τόν έκα-
τομμυριοΰχον θεατρώνην τής σήμε¬
ρον. Είς τό δικαστήριον έκυκλοφό-
ρουν διάφοροι διαδόσεις. Τινές έλε¬
γον ότι έν Άλάσκα μέ είχεν έγκα-
ταλείψει καί ότι έγώ ήλθα τώρα
όπως ίχδηλώσω την χαιρεκακίαν
μου είς την ώραν τής δυστυχίας
τού. Μερικοΐ άπό τοΰς παλαιούς
γνωρίμους μου έν, Άλάσκα με άνε-
γνώρκταν. Αύτοι μέ είχον άκουσει
οταν ήμην είς τό Ντώονσον καί είς
την Νώμην καί μέ είχον φορτώσει
μέ χρυσόν. 'Εκέρδιζα τότε εως 900
δολλάρια την νύκτα. Επέρασαν έκ¬
τοτε 25 ετη κατά τα όιτοϊα δέν μέ
Ή χι,ρα τοΰ Ίάκίβνος κηπονροο Ροκονιιότο. φονενθέντος κατά την σΰγκρου
σιν τοϋ αυτοκίνητον τού μέ τό αυτοκίνητον τής κ. Λόις Πανταζή, έν Λός
"Αντζελες. Λεΐι^, ό δικηγόρος της, έγχειρίζων είς αυτήν τό τσέκ τής κ.
ΓΙανταζή, κατόπιν τής καταδίκης τής τελευταίας είς πληρωμήν αποζημιώ-
σε-ος καί είς δικαστικήν επίβλεψιν επί μίαν δεκαετίαν.
είδον.
»Είς διάστημα ενός τετάρτου αι¬
ώνος πολλά συνέβησαν. Ό Άλέξαν-
δρος Πανταζής άπό Έλλην* σερ¬
βιτόρον, ώς τόν είχον γνωρίσει, έ¬
γινεν άνθρω-ος μέ περιουσίαν 40 έ-
κατομμυρίων δολλαρίων.
»"Εως τώρα εκράτησα μυστικήν
την έοώ έλευσιν μου έκ Μπεντ τής
Πολιτείας Όρεγ'/.ον. ένθα είναι ή
κατθϊκία μου, ό~ως παρακολουθήση
την δίκην τοΰ Αλεξάνδρου Παν.τα-
ζή, τοΰ άνθρωπον, τόν οποίον μίαν
φοράν ήγάπων..
>>Μοΰ εζήτησαν νά ϊιηγηθώ τόν
διον μου. Π ώς ευρέθην άπό τό 5-,
ψος είς τό βάθος καί οπίσω πάλιν.
»Ό πατήρ μου ήτο ό δικαστής
Φράνκ Α. Μπέττς. Μέχρι τοΰ δε-
κάτου όγδόου ετοος τής ήλικίας
μου έφοίτων είς την Ακαδημίαν τοΰ
Άγίου Ιωσήφ έν Σαίντ Πώλ τής
Μιννεσότας. Όταν έτελείωσα τό
σχολείον, Ιγεινε μέγας οίκονομικός
πανικός καί ό πατήρ μου έχασεν ό¬
λην την περιουσίαν τού. Ό πατήρ
μου καί ή μήτηρ μ,ου έχωρίσθησαν.
Ή μήτηρ καί έγώ άπεφασισ.αμ«ν νά
ΰπάγωμεν είς την Νέαν Υόρκην δ-
πως έργασθώμεν.
Άνεχωρήυαμεν άπό την Σηάτ-
τλην μέ μίαν σκοΰναν μέ τέσσΐρα
ίστία. Μετά 87 -··'"»'- ίηίεάιΐΜΐδν
5ουλειές των. Δέν ήσαν. ήδη οί χον-
ϊροειϊεΐς χ^θρωποι τής παλαιάς έ-
κ&χής, οί όχοίοι μοΰ έξεδήλουν άλ¬
λοτε την λατρ-είαν των. Δέν ήμουν
πλέον ή «Φλόϊ τοΰ Γιούκων». "Η-
αην μίο μυστηριώδης γυνή.
«Οί ολίγοι έκεΐνοι, δσοι μέ έγνώ-
ρισαν καί μέ ενθυμούνται, όταν ί
χρυσός τής 'Αλάσκας ερρίπτετο είς
τους πόδας μοο, ένόμιζον δτι έκεϊ
ψηλά είς την Άλάσκαν. ό Άλέξαν
-5ρος Π^ταζής κα· έγώ είμεθα
άνδρόγυνον. Δέν είχον σκοπόν νά εί¬
πω τίποτε περι τοΰ έαυτοΰ μου εως
■ την. στιγμήν αύτην. Απλώς έκάθη-
| σα είς την αίθουσαν τοΰ δικαστηρι^
καί 'παρετήρουν ψν Αλέξανδρον
Πανταζήν, ένώ όλόκληρος κιν.ημα-
τογραφική ταινία σκέψεων διήρχετο
διά τοΰ έγκεφάλου μου. Καί ότχν
ήκουσα την, φωνήν τού, δστβρα άπ£
τόσο Ιτη, ΐνεθυμήθην την έν Άλά-
σκα ζωήν μας.
«Δέν έτόλμησα νά τον πλησιάσω
ή νά τώ όμιλήσω. Μίαν φοράν είε-
'■ ρέθημεν άντιμέτωποι τυχαίως είς
Ι τόν διάδρομον τοΰ δικαστήριον. Ή
' συνάντησίς έκείνη μοΰ έπροξένη—
τοιαύτην ψυχικήν αναστάτωσιν, ώ-
στε εκλαυσα επί μίαν ώραν.
»βέλω νά όμιλήσω, νά γράψω
δι άτόν εαυτόν μου, διά την χώραν
τοΰ Βορρά, διά τόν. Πανταζήν, τόν
ΐκον έν ήλικία 15 έτών. Ιίί.
είς διαφόρους εργασίας, ώς έφημε
ριδοπώλης, ώς ύπηρέτης είς θέα»
τρα καί ώς άντικαταστάτης χορευ·
των επί τής σκηνής. Είς τα Θέατρβ
επαιξε μέ όνομαστοΰς ήθοποιούς, ώς
τόν Τζίμ Πόστ *αί την Γιοΰνκ
Μάκ Κρή.
»°Όταν ή μαν,ία τής χρυσοθηρίας
τόν έφερεν β'ις την Άλάσκαν, ή
πρώτη έργασί* τοι> ήτο ώς σερ'διτό·
ρου καί γενικοΰ όπηρέτ&υ είς μία·
'^ουσαν χοροΰ έκεί.
»Έπί 25 βτη προσεπάθησα νά.
δγάλω τόν "Αλεκ άπο την μνήμην
μου. Μίαν φοράν εσχισα την φωτ>
γραφίαν τού, άλλά μετενόησα %α
έκόλλησα πάλιν προτεκτικά τα τε-
μάχια. Τα φυλάγω άκόμη.
«Πρό έτών, δταν έκίνησα άγιο-
γήν κατά τοΰ Αλεξάνδρου Παντα-
ζή έν Σηάττλτ;, εγείναν γνωσταί αί
παλαιαί σχέσεις μας. Είπον είς τ4
δικασ-βηριον πώς τφ εΐχα δώσβΐ
χρήματα όπως ανοίξη αίθουσαν χο¬
ροΰ εί ςτό Ντώουσον. Μοϋ ε!χε υπο¬
σχεθή ότι θά μέ ν>υμφε.-Θή καί ή αί-
ύνχίζ χοροΰ, την όποιαν διηύθυνεν
ήτο ίδική μου. Τόν ήγάπων τόσο*
πολΰ, ώστε τού ^όρτ^ι υποκάμισα
άξίας 15 δολλαρίων τό εν, καί ιπ·
γάρα 75 σεντσιών.. Έπλήρωνα τόν
λογαριασμόν τής τροφής καί τής
κατοικίας τού," ανερχόμενον είς 40
δολλάρια την έβϊομάδα.
»Ό Πανταζής κατά την εποχήν
εκείνην είχεν άρχίσε: την Θεατρ'.κή»
τού σταϊιοδρομίαν, έχ τής οποίος
καί έπλούτισεν. ΤΗλθεν είς τηΝ Ση>
άττλην, δπου ήγόρατε τό παλαιό»
θέατρον «Κρυσταλ θηατερ», είς τίι
οποίον έγκατέστησε δωντεβίλλ. Ό¬
ϊ λίγον βραδύτερον έν^φεύθη την πο-
! ροΰσαν σ.'ζυγόν τού, Λόϊς Πανταζή,
| »Ε!ς τα 1919 μετέφερε τό κέν-
, τρον των έπιχειρήσεών τού είς τδ
Λός "Αντζελες, καί εσχάτως έπω-
λησε τό μερίδιόν τ^^ είς τάς ίχιχε!-
ρήσεις τού διά 18,,0Ο0,000 δολλά¬
ρια. Είς την, περίπτωσιν εκείνην εί¬
χεν ό Πανταζής είς την κατοχήν*
τού 15 θέατρα καί διηΰθυνε μίαν
άλυσον περιλαμδάνουσαν 54 οικίας
«ν Νιουαρκ μεχρι Σάν Ντιέγκο.
» Επί δέκα Ιτη ίγύριζα άπό π&·
,Λ* ,',„ ^Α^,Μ ■»/») βίί- τί)Γ 1914 4
ήθοποιοΰ
λας 173 είμεθα είς την
όρκην. Είχομεν μόνον 83 δολλάρΐΌ.
Είμεθα είς τελείαν, απόγνωσιν. Ευ-
ρο νέργασίαν ώς μοντέλον είς τα
καταστήματι. Χωρίς νά είπω τίπο-
τβ είς την μητέρα μου ήνώθην μέ
Ινα όμιλον, χορευτών καί ευρέθην
είς το Π ίττσμπουργκ. Άπ' έκεΐ
έπέστρεψα είς Νέχ^ Υόρκην καί
έγεινα χορεύτρια είς τό Κόνυ Άϊ-
λανδ. Άπό τό Κόνυ Άϊλανδ ευρέ¬
θην είς τό Σποκέϊν τής Πολιτείας
Ο»ασ!γκτώνος, δπου ειργάσθην ώς
χορεύτρια είς εν μέρος δπου έπω-
λοΰντο ποτά καί δπου αί χορεύτριαι
έλάμβανον ποσοστά άπό τό κατάστη-
μα διά τα ποτά, τα όποία αύται ή-
νάγκαζον τοί»ς πελάτας ν' άγορά-
ζουν.
»'Εξ δσων μέ είδον είς την δίκην
τοΰ Πανταζή καν^ίς δέν εγνώριζε
τό κεφάλαιον αύτο τής ζωής μου.
Αύτοι μέ εγνώριζον μόνον ώς Κλον-
τάϊκ Καίτην ή ώς «Φλάγα τοΰ Γιού¬
κων». , ,
»Είπαν. ότι είχα γνωρισει τον
Αλεξ. Πανταζήν, όταν έκείνος η-|
το απλούς "Ελλην βερίιτορος «ς
τής 'Αλάσκας. Με-
περίεργος διήγησις τής ζωής μιας
γυναικός ευρίσκομεν ής είς τό 54ον
ετος τής ήλικίας της.
«'Οσοι έγνώρισαν την Άλάσκαν
είς την εποχήν τής, χρυσοθηρίας,
ένθυμοΰν,ται τό «ΣΛδόϋ» είς τί
Ντώουσον. Είς αύτό έγώ εκυριάρ¬
χουν ώς βαο-ίλισσα. 'Εγνώρισα έ'κεί
πολλους άνδρας, οί όποίθι κατόπιν
έγιναν όνομαστοί είς τάς Ηνωμέ¬
νας Πολιτείας. Έκεί ήτο ό Τέξ
Ρίκαρδ. Διηύθυνιε τότε διάφορα χαρ-
τοπταικτεΐα καί σαλούνια. 'Εφημί-
ζετο ώς είλικρινής ανθρωπος καί
είς τα χαρτοπαικτείά τού έδασίλευβ
τιμιότης.
»Έκεΐ ήσαν έπίσης ό Τζάκ Λόν-
των, ό περίφημος διηγηματογράφος,
ό Σίδ Γκράουμαν, &εατρώνης_ έν
Λός Άντζελες, ό Οΰΐλσων Μίζνερ
ό δραματογράφος, καί πολλοί 5λ·
λοι, μετά των οποίων συνέπιον κα
Γυνωμίλησα. Βλέπετε, ήμην γυνή
κάπως δηρ.οσίου χαρακτήρος.
»"Οταν εγνώρισα τόν Άλέξαν·
δρον Πανταζήν, ούτος τ}το έντελώι;
άσημος και άγνωστος. Είχεν, ελθε
είς την Άλάσκαν άπό την ζζτρΐδ
καϊ
ώς χορευτρίας καί
'. Εξετέλουν ,' "
:ροχοπεδίλων τότε,
έ'Θραυσα την κνήμην μου^
—Τ.,.._ την σκηνήν διά παντός καί
μετέβην είς την μικράν πόλε*
Μπέντ τοδ "Ορβ^κον, όπου καί ζή
τώρα.
Είς τα 1923 είχον ανάγκην βοη¬
θείας καί εσκέφθην, δτι εως τότε α
Πανταζής ήτο ό μόνος «νθρωπος
είς τόν κόσμον, όστις δέν θά μοιι
ηρνείτο την βοήθειαν τού. 'Εγνώ-
!ΐζο·* δτι ήτο νυμφευμένος τότε, άλ¬
λά είπα μέ τόν νοΰν μου δτι δα ένε- '
θυμεΐτο τάς παλαιάς ημέρας είς1
την Άλάσκαν, δταν ό καθείς, ήτο
ίιά τόν άλλον όλόκληρος ό κόσμος.
«'Επήγα είς την επαυλίν, τού επί
τή ςλεωφόρου Βέρμοντ. Προτοΰ νά
εμ6ω ηΰχήθην είς τόν θεόν μδ τή*
έλπίδα ότι θά μέ έδοήθει είς ανά¬
μνησιν τής παλαιάς έποχής. Είσήλ*
θον καί τφ ώμίλησα. Μοΰ εδωσεν
εξ δολλάριαΛ
ΡΒΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ5
ίματοΰχοή
Κειροπράκτωρ,
ιαΐ εφευρέτην
ου Θερμοκαπέλ-
.ου πρός έπα-
/αφοοάν τ ω ■< ιαΡ.λιών καί θ*« ιαπείαν τ ή % ττώσεως αυτών, Γράιΐτΐ διά λ 6 προτοΰ νά έλθη είς Άλάσκαν, ^ σμζυνον έκ Μπροϋκλυν, ί, όποία ζητεί ή δ^ ^ δίδει άρκετά χοηματα. Βιβλιάριαν ι»ου, άπο<Γΐίλλ«α» 6ωο« άν. "Ωραι Γραφείου 10-1Ϊ π. μ», 4-ϊ μ. μ., 10-12 τάς Κυριακάς. ) »?.6—8 νν. 5511» 51., Νβτν ΥοΛ Ρΐιοηβ: Γοΐυτηίΐΐί 585». ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ "Ωραι σννεντ€ν|«(!ϊν: Δευτέρα κάι Τετάρτη άπό 4—5 μ. μ., η γοά- .ΐκιτε: Κ. δ8_Ό5, 18 Οΐά" Βγοη(1 Α» 4 Ν Υ δ8_Ό, νβγ, Αρ». 4, Ν. Υ. γ Τηλ*'φ. υηϊνβΓΒΪΙγ 0232.
ΕΘΜΚΟΪ ......" νν*·™«. «■ ΝΟΕΜΒΡΙθν. ,»».
ΤΑ ΐνΐΕΓΑΛΑ
ΜΙΑ ΦΟΒΕΡΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΑΠΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΝ.
Ο ΡΏΣΣΟΣ ΕΜΠΟΡΟΣ Τ!ΪΝ ΧΑΑΙΠΝ.- Η ΜΥέΤΗΡΙβΔΗΣ ΝΥΚΤΕΡΙΝΗ ΣΥΛΛΗΨΙΝ-- Η
ΕΞΑΦΑΝΙΣΙΣ ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ— ΤΟ ΠΤίΙΙτΙΑ ΤΟΥ ΑΓΝΛΣΤΟΥ.- Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΣ ΤΟΥ
ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΛΛΗΨΙΣ ΤίϊΝ ΧηΡΟΦΥΑΑΚΠΝ— ΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ
ΕΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΝ.- ΕΞΗΝΤΑ ΔΟΑΟΦΟΝΙΕΣ κ*Π.
Τόν 'Οκτώΰριο τοά 1885, βνας
Ρώσσος «μ—ιρος, ονόματι Ιωσήφ
Άδράμθ'διτς, έφθασεν Ινα 6ράί>βίς
τό Πιρότ τής Σερ·6ίας γιά νά α¬
γοράση μιά ποσ6τητα χαλιών καί &■
©ασμάτων πού κατασκεικτζονται ει¬
δικώς στήν ττεριφέρεια έκείνη. ΤΗ-
ταν ζολλά χρόνια —οί» ό Άέράμβ-
6ιτς έκαν* κάθε «ραινόπωρο τό τα-
ξεΐίι αύτό, γιατί είχε
έμχόριο έκείνο.
Τό ίϊιο 6-ράίϋ χοϋ έφθασε στό
Π !ρότ κατ.£/.υσε σ' ενα ξεν^οχείο
στέ οποίον ήταν γνωστάς καί στό
οποίον εχειτα άχό όλίγην ώραν ο!
("μποροι (α4 τοΰς όχοίους ειχε συν¬
αλλαγάς καί που είχε εί-ϊοποιηθτ
έν τω μεταξίι γιά την άφιξί το.),
έφθασαν γ:ά νά συνεννοηθοΰν μαζύ
το-·.
"Έμειναν κοντά τού άρκετήν ώ¬
ραν σνζητώντας φιλ:κά, οκως χάν-
τοτε, καί' άργά την νύκτα, κατά
τής ^έκαι, τόν καλονύχτησαν κι'
I-
φογαν χψΜ συμφώνησαν ν ά ξανα-
ΓαναντηΟ&ΰν το χρωι της έ-ο^ένης.
Ό Άίράμοδιτς εΰχαριστημένος
γιοττί ή σ.,νεννοήσεις τού μέ τοθς
έμχόρους ε*χαν ιζάζι κατ' «ΰχήν
έτοιμαζ-όταν νά «·άη νά κοιμηθή, ό-
ταν άνοίξε ή πόρτα τής αγούσης
5 ξ5ίοΰ καί ά
Τότε οί χωροφύλακες χλτ,σίασαν
τόν Ρώσΐο εμπορο καί το3 είπαν,
ότι είχϊν ί·ατ~/ή ά—ό τόν νομάρχη
νά τόν πάρουν καί νά τόν πάνε στή^
ί
το5 ξε7 ρη
:λ) χωρ^ϋλακες. Πηγαν στον 9ι-
ει,θυντή το5 ξενοδοχείον •/.αι τον έ
ρώτησαν χοίός «Ινα! ό Ιωσήφ Ά-
βράτΛθ6ίτς. Ό διει^ντής τοϋς τον
ίοειξε.
μρχ
--Μά... ΐέτ ?
εκττληκτος ό Άβράμοδιτς.
ά
—Άφήντε άπόψβ, καί βΰριο ~η-
μόνος μοϋ ρ
—Έχο^υιε έ'.αταγή νά σάς όδτ;-
ό
μ ψ
—^Τί μέ θςλει ό κόριος *
—'Κν ίν άρνηθώ νάρθω,"
—Έχουαε διαταγή νά σάς ζά-
με, έστω καί διά της δίας.
—Μέ άλλοις λόγοις μέ σ,ιλλαμ-
βάν-ετε;
—Δέν σάς ο-Λλαμδάνουμε, άλ¬
λά χρέπε: νά σάς ά!ηγή<σο·.ο.ε έχεϊ — Πε:ίεργο! είπεν ό Άδράμο- Καί }φοΰ σκέφ-θηκε λίγο ξανάπε 5ΐοί>ς χωρ&φύλακες:
—Άκοϋττε, άϊελφοί μου. Ορί-
ττε τό ϊιαβατήριό αου καί τα άλλα
/άρτια μοο, είναι έν τάξει. Κ.'ττά-
ςετέ τα κο! μόνοί σας. "Κγώ 5x0-
πτος ίέν μπορεί νά είμαι, γιατί ό-
μέ ξέρο'-ν καλά, κι' έ·5ώ κα!
στήν Ρωσσία. Τί μέ θέλει ό νομάρ
χης: Πηγαίνετε καί χεστε τοο, ο
τι το πρωι 6ά ελθω «.όνος μου, τ,
αν 5έν μέ έμπ:στε^ώσαστε, έλίτε τδ
«ρωί νά μέ πάρετε τείς ο: ϊϊιθί.
Άλλά μ-.ά ?ορά άπό-ψε είναι αδύ¬
νατον τ.ρ§ω, γιατί τό π?ωί <πης εςη Ζίέπε: νά εύρίσκουμαι έίώ «ού θά?τ)οΰν αερικο'ί εμιτοροι ντόπ'Λΐ νά μοί —αραίιοσ^υν «ι^πορ·εύματα «ου Ηοϋς χαίήγ-,'ειλα άχόψε. —,Εοίείς δέν ξέρομε τίποτε άχ' 5λα αύτά, είπαν οί χωροφύλακες μέ 5^ος εντονο καί αύστηρο. '^χετθε η δέν ερ^οθε; Ό ιδΐΛταχής Άίράμοδιτς σαν νά τέν τΰγκρατιδσε κάπο'.ο κακό α:- ο-θτ,υΐια κοντοβτεκ&ταν διστάΠ.οντας. Μί'λησε πάλι στοΰς χωροφύλακας -αρακλητικά, εχειτα άχείλητικά, -.ούς είχε ΐ,τ'. την £.λ-; μερά Οα ϊ6 Ρώ ρ ^.ά την παράνοαη σύλλητψ! τοΐ), άλ¬ λά τέλος άν ϊγκάτθτκε νά -Λΐοκύφ Φ·ί·ρεαε τί καπέλλο το'ο καί τό πανωίόρ: τού κα! τούς άν.ςλούτ>η«.
Άζό τότε ίέν ξαναοάνηκε ζειά
5τό ζ·ΐ 6,250.000,000.—
διοικητησ: 10. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ί·ποκ*τ*στήματα καϊ ΙΙρακτορ&ια καθ' δλην την 'Έλλάδα.
Κ/.τελεΐ κάθ« Τραπεζιτικήν έργααίαν καί δέχετοιι χ«τηθέσχ:ς.
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑ1ΆΘΕ2ΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Εί; Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οτΐθθΐι) Δολλάρια ή Λίοας "Αγγλίας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: *
Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβθΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας.....................4 %
ΚΑΤΛΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών...............
> 1 ε'τους...............
> 2 έτών.................5 %
» 4 έτών................. δγ%%
> δ έτών.................6 %
» 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Ή ΛΓΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνων................4%%
> 1 ετους............ 41/ <%. » 2 έτων................ » 4 έτών.................5 » 5 έτών «αί πλέον η διαρκεΐς. ιδιαιτέρα συμφωνία. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ: Είς Δραχμάς μεχρι Δρχ. 50.000 Είς Σννάλλαγμα (Οΐαβοΐί) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας "Αγγλίας μέχρι £400 4^% Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αΰτό νόμισμα είς τό οποίον κατετέθησαν. Αί καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστηματος Νέας Υόρκης είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών. ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΒΕΕ0Ε 51 ΜΑΙΟΕΝ Ι-ΑΝΕ, ΝΕΥ¥ ΥΟΚΚ ΝΕΝΛ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ. Ττ)λ. ^ΟΗΝ 5763 33 30. ΟίΑΒΚ 5Τ. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩ ΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ: ΡΙΚ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ 5ϋΙΤΕ 744 0ΗΙ0Α60. -1 Μ "Άνω, ή κ. Ρέυμοντ Βάν Κλίφ καί ή δεσ.ιοινίς Έλεάνωρ Κάμίοω, έκ των κυριωτέρων θυμάτων τής διαττραχθεσης ληστεία; έν τη έν Μπω(Γφα| λο, Νέας "Υόρκης, οίκίςι τοΰ Τζών Λ. Κάρσων. Ή άξία των άφαιρεθέν κοσμημάτων καϊ μηλωτών άνήρχετο είς 400.000 δολλάρια. Το περιδέρι τής κ. Βάν Κλίφ ήξιζε 225.000 δολλάρια. Κάτω, ή οΐκία τοΰ Κάρσων. ϊέν φαινόταν ποΛενά. Τότε οί εμ- —οροε άνησνχησ·αν καί άποφάσκταν νά χα?ο>ΐ!α?θοϋν στόν νομάρχη γ:ά
νά τόν ρω-ςησοον τί σ^μ,δαίνει καί
τί άιΐέι-.νεν ό Ρώσσος «ίλος τους.
Ότϊν ομως έφθασαν «τή νομαρχία, ι
ε'μαθαν ότι ό νομάρχης είχε -τολλές < μέρες ποί» ελειπε αέ άίεια. II α-1 ρο^ιάτθηκαν λο:τκν στόν «πομόζ-' νικ», τόν ^πονομ.άρ-/η, τού άνέ?>ε.ραν |
την νυχτερ'.νή σύλληψι το^ φίλο^
τους καί τοΰ ζήτησαν τςληρ&φορίας
Ό Οζονομιάρχης έξεχλάγη γιά την
-ΐληροφοοϊ'α έκβτνη 7.αί τοΰς έδήλοι-
σεν. ότι &χι μά^ον δέν είγε ίώσεΐ
ϊ'.αταγή νά τ^λληοθη ό Α-6ράυΛ-
6ιτς, άλλά οΰτε ήξε;>ρε κάν τίικτε
γ:ά την σύλληψί τού, οδτε καί «.:-
χεν άκούσ«: τίιτοτε γιά τό όνομα
χο·).
Άλλά ?.αί ούτβ ένϊιαφέρθηκε πε-
ριτσίτερο γιά τό ζ·Τ{τημα έκβίνο τώ
άλλως τε ?έν τόν ένίιέβερί.
Οί εμτΐΧτροΐ τοΰ Πιροτ ~ζιρ7Π
κάλι στό £?ενοϊο·χείο, €χηρ~/ τα έ;χ-
χορεύματά τους καί τα ξαναπήγ^
στό κατάττηρ.ά τους καί έθεώίησαν
χερίττό νά άνακινήσουν χερισσότερ:
-ό ζητημ,α, άφοίί άλλως τε είχαν
πάρει ■προκαταδολές γιά τής χαραγ-
■νελίες έκεϊ·«ς.
"Ε": κανένας δέν έν2:αφίρ·θηκε
γιά την τ-^χη τοΰ ίπτωχούς Ρώσσο-
εμΐΜβου, τοϋ όχοίου ή έξ^φάνισις
6ά εμίνε μυστηριώδης, άν «χειτα
άπό καμμιά ίεκαπενταριά μέρ«ς ο
Σέρδο·. χωριάτες καθώς περνοόσαν
άπό μιά ά«όμερη ρ«μματιά, άρκετές
ώρες μακροά άπη τό Πιρότ, είίαν
ν ά έςέχονν άχΟ τδ βϊαφος χέρια
•/.αί χοδια. Πλησίασαν, «ν/.αψαν
λίγο καί «ίίαν δτι ηταν «τώμα άν-
Ορώχθϋ μεΐόχοχο», χαλοντυμένου,
■τχό το «ξωτερικό τοο γαινόταν χως
ϊέιι η>ταν οδτε χωριάτης οδτβ ντό-
χιος. 'Ετρίξαν άμέσως στό κοντι-
ώ ί
νώτερο χωριό καί άνεφεραν την μα·
■/.άίρια άνακάλυψί τους στόν ατν^-
νομιχο σταθμάρχτ). 'Εκίϊνος έχήρε
ΙΛ χωροφύλακβς καί μαζύ μ* τούς
τρείς χωβιάτες —ήγε ^τήν ρεμαα-
τ:ά όπου <ρισκόταν το ι—ώμα. "Ε- μέτα στής τσέχες τού καί ^ ενβ ίιβδατηριο καί άλλα χρά άπό τα όποΐα ιφαινόταν ότι τό δΰμα ίιττ) Ρώσσος 0-»7κοος καί όνομαζόταν> Ιωσηφ 'Α6ράμ/>διτς.
Φυσικά άνέφιβρε άμεσως τό χράγ-
μχ_ στή δϊεϋβανσι τής άστυνομίας
τοϋ Π ιρότ «ΐϊω μετεφερ* τό «τ«-
μα. Ό ξεν&ίόχος καί οί εμχοροι ά-
νεγνώρισαν ^ άμεσως, ότι ί/ταν τό
χτώμα τού Άδράμοδιτς καί άνέφε-'
ραν, ότι 15 μέεες πρίν τον είν.ϊ
σ^λλάδει την νυχτα ίύο χωρ«Λι
Ό δΐειΑνντής τής βστυνομία; Ι
6αλε τόν Βενοέόχο καί τούς -
λήλους —οί» είχο1^ παρ«ι>ρεΰϊ;
τυλληψι νά κ'οττάξοον όλος -Λΐί
χωροφύλτ/ες —οί» είχε στήν
το^. Καί τοΰς 6ρη*αν χράγ
Οί ίύο χωροφύλαχες συνε,
7Τ/ άαε·σως. Στήν^ άρχή χρο"^-
σαν νά ξ&φύγουν μέ ϊιάφορες δ'ν.αι-
ολογίες. Την εποχήν όμως έχ;"τ;ι
ή Σίερ€ική άστ-ινομία οταν εχοτ;ι
άνακρίσε:ς κοί έδλεπε τοϋς ν.χ'Τ;
γορο;μένον? νά μή μαρτ'ορονε ττ,»
.,..!'Κι' ετσ'. οί ίόο /ω¬
ς άν^ογκάίθηκαν νά όαολο-
,-ι^«^υ όλην την αληθειαν.^
Είπαν ότι τοϋς είχον ίια·:»;^
νά σΛλάίουν τόν ·Α4ρά;ΐΛδ!τς ο
ίώτε: μάλίστα καί εγγρίί1/ :ιπ?.'
γή, κανον.κη καί σφραγισμενη. α
Ζιαταγή έ-Αείνη ώριζε νά σΛ^τ,ίΗ
6 Ά«ράμοίιτς κοί νά^άβελα&η 3^
Βουλγαρία, γιατί "•π&ίΡ "Ί τ·'γ
ρ:?ορία, ότι ένεργο5σε αΛτασχοπει-'
"Οίαν τόν €~ό?αν άπο το &;
ϊοχείον ιον ώϊη-ί-ηαΌν οχ·. «-τη ν(^
μαρ/ία ά>λά στόν άστονομίΧ= ζ'™
μό. Έ«ί «ερίμενε τό «ί·^9 *
μαςάκι. τοΰ Λταστυνόμο'^ στο ^·°'·
:<νέδηκβν ό 'Αίρόμαίιτς ν·3^ £ τρείς χωροφύλακες %η ξ**^, % αατυνόμο πθΰ '^*·^">">«ε ό ιο»ς '
άμάξι.
Άφοά
ρςά^
ρεμματιά έκείνη, *ντ»»
χτώμά τού, τό άμάξι «τ
ο! γωροφύλαχες μέ τον ««
σκέων όν ϊι>στϋχϊί Ρω
όλα τα λεγτα ποο β
7αν επάνω το;>, τόν ®<άγΜ Τ!α σ·^γκαλύ»1θΐ)ν τό ιέγκλημα "Λ*· Οί ίύο χωροφίλακες ύ^^'ί άκόμη, 5τι ό# ύχϊστυνόμος μ^ξ πέντε χωροφύλακες «ίχ*ν( σ^1'· ,,' σε; μία συμμορία χού μ* «, ''. αύτό τέχναουΛ ληστεαε βιβί^' ' ξένους καί τούς σκότωνε. ^ Σέ ϊιάστημα ίύο έτών «!/^ έ. τώσε 60 άνθρώπους, αεταςυ 'ω'_^ ποίων ίύο Γαλλους χάει νά '/ι χο« ειχχ; χάει ν ? τόν Σερ6ο6οΛγαρι/.ό χόλεμο· Ό άστ^νόμος μέ τοί»ς *-ν,τ* '/ ροφιίλακες κατε3ικάσβηκα « ^^ το καί ή χοΐντΐ τους εκτελεί-, -ήν ίνοιξι «δ 1888 σττ,ν τϊν--" πλατμία το3 Π ΐρότ
ΤΑ ΐνΐΕΓΑΛΑ
ΜΙΑ ΦΟΒΕΡΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΑΠΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΝ.
Ο ΡΏΣΣΟΣ ΕΜΠΟΡΟΣ Τ!ΪΝ ΧΑΑΙΠΝ.- Η ΜΥέΤΗΡΙβΔΗΣ ΝΥΚΤΕΡΙΝΗ ΣΥΛΛΗΨΙΝ-- Η
ΕΞΑΦΑΝΙΣΙΣ ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ— ΤΟ ΠΤίΙΙτΙΑ ΤΟΥ ΑΓΝΛΣΤΟΥ.- Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΣ ΤΟΥ
ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΛΛΗΨΙΣ ΤίϊΝ ΧηΡΟΦΥΑΑΚΠΝ— ΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ
ΕΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΝ.- ΕΞΗΝΤΑ ΔΟΑΟΦΟΝΙΕΣ κ*Π.
Τόν 'Οκτώΰριο τοά 1885, βνας
Ρώσσος «μ—ιρος, ονόματι Ιωσήφ
Άδράμθ'διτς, έφθασεν Ινα 6ράί>βίς
τό Πιρότ τής Σερ·6ίας γιά νά α¬
γοράση μιά ποσ6τητα χαλιών καί &■
©ασμάτων πού κατασκεικτζονται ει¬
δικώς στήν ττεριφέρεια έκείνη. ΤΗ-
ταν ζολλά χρόνια —οί» ό Άέράμβ-
6ιτς έκαν* κάθε «ραινόπωρο τό τα-
ξεΐίι αύτό, γιατί είχε
έμχόριο έκείνο.
Τό ίϊιο 6-ράίϋ χοϋ έφθασε στό
Π !ρότ κατ.£/.υσε σ' ενα ξεν^οχείο
στέ οποίον ήταν γνωστάς καί στό
οποίον εχειτα άχό όλίγην ώραν ο!
("μποροι (α4 τοΰς όχοίους ειχε συν¬
αλλαγάς καί που είχε εί-ϊοποιηθτ
έν τω μεταξίι γιά την άφιξί το.),
έφθασαν γ:ά νά συνεννοηθοΰν μαζύ
το-·.
"Έμειναν κοντά τού άρκετήν ώ¬
ραν σνζητώντας φιλ:κά, οκως χάν-
τοτε, καί' άργά την νύκτα, κατά
τής ^έκαι, τόν καλονύχτησαν κι'
I-
φογαν χψΜ συμφώνησαν ν ά ξανα-
ΓαναντηΟ&ΰν το χρωι της έ-ο^ένης.
Ό Άίράμοδιτς εΰχαριστημένος
γιοττί ή σ.,νεννοήσεις τού μέ τοθς
έμχόρους ε*χαν ιζάζι κατ' «ΰχήν
έτοιμαζ-όταν νά «·άη νά κοιμηθή, ό-
ταν άνοίξε ή πόρτα τής αγούσης
5 ξ5ίοΰ καί ά
Τότε οί χωροφύλακες χλτ,σίασαν
τόν Ρώσΐο εμπορο καί το3 είπαν,
ότι είχϊν ί·ατ~/ή ά—ό τόν νομάρχη
νά τόν πάρουν καί νά τόν πάνε στή^
ί
το5 ξε7 ρη
:λ) χωρ^ϋλακες. Πηγαν στον 9ι-
ει,θυντή το5 ξενοδοχείον •/.αι τον έ
ρώτησαν χοίός «Ινα! ό Ιωσήφ Ά-
βράτΛθ6ίτς. Ό διει^ντής τοϋς τον
ίοειξε.
μρχ
--Μά... ΐέτ ?
εκττληκτος ό Άβράμοδιτς.
ά
—Άφήντε άπόψβ, καί βΰριο ~η-
μόνος μοϋ ρ
—Έχο^υιε έ'.αταγή νά σάς όδτ;-
ό
μ ψ
—^Τί μέ θςλει ό κόριος *
—'Κν ίν άρνηθώ νάρθω,"
—Έχουαε διαταγή νά σάς ζά-
με, έστω καί διά της δίας.
—Μέ άλλοις λόγοις μέ σ,ιλλαμ-
βάν-ετε;
—Δέν σάς ο-Λλαμδάνουμε, άλ¬
λά χρέπε: νά σάς ά!ηγή<σο·.ο.ε έχεϊ — Πε:ίεργο! είπεν ό Άδράμο- Καί }φοΰ σκέφ-θηκε λίγο ξανάπε 5ΐοί>ς χωρ&φύλακες:
—Άκοϋττε, άϊελφοί μου. Ορί-
ττε τό ϊιαβατήριό αου καί τα άλλα
/άρτια μοο, είναι έν τάξει. Κ.'ττά-
ςετέ τα κο! μόνοί σας. "Κγώ 5x0-
πτος ίέν μπορεί νά είμαι, γιατί ό-
μέ ξέρο'-ν καλά, κι' έ·5ώ κα!
στήν Ρωσσία. Τί μέ θέλει ό νομάρ
χης: Πηγαίνετε καί χεστε τοο, ο
τι το πρωι 6ά ελθω «.όνος μου, τ,
αν 5έν μέ έμπ:στε^ώσαστε, έλίτε τδ
«ρωί νά μέ πάρετε τείς ο: ϊϊιθί.
Άλλά μ-.ά ?ορά άπό-ψε είναι αδύ¬
νατον τ.ρ§ω, γιατί τό π?ωί <πης εςη Ζίέπε: νά εύρίσκουμαι έίώ «ού θά?τ)οΰν αερικο'ί εμιτοροι ντόπ'Λΐ νά μοί —αραίιοσ^υν «ι^πορ·εύματα «ου Ηοϋς χαίήγ-,'ειλα άχόψε. —,Εοίείς δέν ξέρομε τίποτε άχ' 5λα αύτά, είπαν οί χωροφύλακες μέ 5^ος εντονο καί αύστηρο. '^χετθε η δέν ερ^οθε; Ό ιδΐΛταχής Άίράμοδιτς σαν νά τέν τΰγκρατιδσε κάπο'.ο κακό α:- ο-θτ,υΐια κοντοβτεκ&ταν διστάΠ.οντας. Μί'λησε πάλι στοΰς χωροφύλακας -αρακλητικά, εχειτα άχείλητικά, -.ούς είχε ΐ,τ'. την £.λ-; μερά Οα ϊ6 Ρώ ρ ^.ά την παράνοαη σύλλητψ! τοΐ), άλ¬ λά τέλος άν ϊγκάτθτκε νά -Λΐοκύφ Φ·ί·ρεαε τί καπέλλο το'ο καί τό πανωίόρ: τού κα! τούς άν.ςλούτ>η«.
Άζό τότε ίέν ξαναοάνηκε ζειά
5τό ζ·ΐ 6,250.000,000.—
διοικητησ: 10. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Ί·ποκ*τ*στήματα καϊ ΙΙρακτορ&ια καθ' δλην την 'Έλλάδα.
Κ/.τελεΐ κάθ« Τραπεζιτικήν έργααίαν καί δέχετοιι χ«τηθέσχ:ς.
ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΚΑ1ΆΘΕ2ΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
Εί; Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (Οτΐθθΐι) Δολλάρια ή Λίοας "Αγγλίας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: *
Είς Συνάλλαγμα (Οΐιβθΐί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας.....................4 %
ΚΑΤΛΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις 6 μηνών...............
> 1 ε'τους...............
> 2 έτών.................5 %
» 4 έτών................. δγ%%
> δ έτών.................6 %
» 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΗΕΟΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Ή ΛΓΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6 μηνων................4%%
> 1 ετους............ 41/ <%. » 2 έτων................ » 4 έτών.................5 » 5 έτών «αί πλέον η διαρκεΐς. ιδιαιτέρα συμφωνία. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ: Είς Δραχμάς μεχρι Δρχ. 50.000 Είς Σννάλλαγμα (Οΐαβοΐί) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ή Λίρας "Αγγλίας μέχρι £400 4^% Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι των άποδίδονται είς τό αΰτό νόμισμα είς τό οποίον κατετέθησαν. Αί καταθέσεις Άμερικής, δταν γίνωνται διά τοΰ Καταστηματος Νέας Υόρκης είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών. ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΟΡ 6ΒΕΕ0Ε 51 ΜΑΙΟΕΝ Ι-ΑΝΕ, ΝΕΥ¥ ΥΟΚΚ ΝΕΝΛ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ. Ττ)λ. ^ΟΗΝ 5763 33 30. ΟίΑΒΚ 5Τ. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩ ΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ: ΡΙΚ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ 5ϋΙΤΕ 744 0ΗΙ0Α60. -1 Μ "Άνω, ή κ. Ρέυμοντ Βάν Κλίφ καί ή δεσ.ιοινίς Έλεάνωρ Κάμίοω, έκ των κυριωτέρων θυμάτων τής διαττραχθεσης ληστεία; έν τη έν Μπω(Γφα| λο, Νέας "Υόρκης, οίκίςι τοΰ Τζών Λ. Κάρσων. Ή άξία των άφαιρεθέν κοσμημάτων καϊ μηλωτών άνήρχετο είς 400.000 δολλάρια. Το περιδέρι τής κ. Βάν Κλίφ ήξιζε 225.000 δολλάρια. Κάτω, ή οΐκία τοΰ Κάρσων. ϊέν φαινόταν ποΛενά. Τότε οί εμ- —οροε άνησνχησ·αν καί άποφάσκταν νά χα?ο>ΐ!α?θοϋν στόν νομάρχη γ:ά
νά τόν ρω-ςησοον τί σ^μ,δαίνει καί
τί άιΐέι-.νεν ό Ρώσσος «ίλος τους.
Ότϊν ομως έφθασαν «τή νομαρχία, ι
ε'μαθαν ότι ό νομάρχης είχε -τολλές < μέρες ποί» ελειπε αέ άίεια. II α-1 ρο^ιάτθηκαν λο:τκν στόν «πομόζ-' νικ», τόν ^πονομ.άρ-/η, τού άνέ?>ε.ραν |
την νυχτερ'.νή σύλληψι το^ φίλο^
τους καί τοΰ ζήτησαν τςληρ&φορίας
Ό Οζονομιάρχης έξεχλάγη γιά την
-ΐληροφοοϊ'α έκβτνη 7.αί τοΰς έδήλοι-
σεν. ότι &χι μά^ον δέν είγε ίώσεΐ
ϊ'.αταγή νά τ^λληοθη ό Α-6ράυΛ-
6ιτς, άλλά οΰτε ήξε;>ρε κάν τίικτε
γ:ά την σύλληψί τού, οδτε καί «.:-
χεν άκούσ«: τίιτοτε γιά τό όνομα
χο·).
Άλλά ?.αί ούτβ ένϊιαφέρθηκε πε-
ριτσίτερο γιά τό ζ·Τ{τημα έκβίνο τώ
άλλως τε ?έν τόν ένίιέβερί.
Οί εμτΐΧτροΐ τοΰ Πιροτ ~ζιρ7Π
κάλι στό £?ενοϊο·χείο, €χηρ~/ τα έ;χ-
χορεύματά τους καί τα ξαναπήγ^
στό κατάττηρ.ά τους καί έθεώίησαν
χερίττό νά άνακινήσουν χερισσότερ:
-ό ζητημ,α, άφοίί άλλως τε είχαν
πάρει ■προκαταδολές γιά τής χαραγ-
■νελίες έκεϊ·«ς.
"Ε": κανένας δέν έν2:αφίρ·θηκε
γιά την τ-^χη τοΰ ίπτωχούς Ρώσσο-
εμΐΜβου, τοϋ όχοίου ή έξ^φάνισις
6ά εμίνε μυστηριώδης, άν «χειτα
άπό καμμιά ίεκαπενταριά μέρ«ς ο
Σέρδο·. χωριάτες καθώς περνοόσαν
άπό μιά ά«όμερη ρ«μματιά, άρκετές
ώρες μακροά άπη τό Πιρότ, είίαν
ν ά έςέχονν άχΟ τδ βϊαφος χέρια
•/.αί χοδια. Πλησίασαν, «ν/.αψαν
λίγο καί «ίίαν δτι ηταν «τώμα άν-
Ορώχθϋ μεΐόχοχο», χαλοντυμένου,
■τχό το «ξωτερικό τοο γαινόταν χως
ϊέιι η>ταν οδτε χωριάτης οδτβ ντό-
χιος. 'Ετρίξαν άμέσως στό κοντι-
ώ ί
νώτερο χωριό καί άνεφεραν την μα·
■/.άίρια άνακάλυψί τους στόν ατν^-
νομιχο σταθμάρχτ). 'Εκίϊνος έχήρε
ΙΛ χωροφύλακβς καί μαζύ μ* τούς
τρείς χωβιάτες —ήγε ^τήν ρεμαα-
τ:ά όπου <ρισκόταν το ι—ώμα. "Ε- μέτα στής τσέχες τού καί ^ ενβ ίιβδατηριο καί άλλα χρά άπό τα όποΐα ιφαινόταν ότι τό δΰμα ίιττ) Ρώσσος 0-»7κοος καί όνομαζόταν> Ιωσηφ 'Α6ράμ/>διτς.
Φυσικά άνέφιβρε άμεσως τό χράγ-
μχ_ στή δϊεϋβανσι τής άστυνομίας
τοϋ Π ιρότ «ΐϊω μετεφερ* τό «τ«-
μα. Ό ξεν&ίόχος καί οί εμχοροι ά-
νεγνώρισαν ^ άμεσως, ότι ί/ταν τό
χτώμα τού Άδράμοδιτς καί άνέφε-'
ραν, ότι 15 μέεες πρίν τον είν.ϊ
σ^λλάδει την νυχτα ίύο χωρ«Λι
Ό δΐειΑνντής τής βστυνομία; Ι
6αλε τόν Βενοέόχο καί τούς -
λήλους —οί» είχο1^ παρ«ι>ρεΰϊ;
τυλληψι νά κ'οττάξοον όλος -Λΐί
χωροφύλτ/ες —οί» είχε στήν
το^. Καί τοΰς 6ρη*αν χράγ
Οί ίύο χωροφύλαχες συνε,
7Τ/ άαε·σως. Στήν^ άρχή χρο"^-
σαν νά ξ&φύγουν μέ ϊιάφορες δ'ν.αι-
ολογίες. Την εποχήν όμως έχ;"τ;ι
ή Σίερ€ική άστ-ινομία οταν εχοτ;ι
άνακρίσε:ς κοί έδλεπε τοϋς ν.χ'Τ;
γορο;μένον? νά μή μαρτ'ορονε ττ,»
.,..!'Κι' ετσ'. οί ίόο /ω¬
ς άν^ογκάίθηκαν νά όαολο-
,-ι^«^υ όλην την αληθειαν.^
Είπαν ότι τοϋς είχον ίια·:»;^
νά σΛλάίουν τόν ·Α4ρά;ΐΛδ!τς ο
ίώτε: μάλίστα καί εγγρίί1/ :ιπ?.'
γή, κανον.κη καί σφραγισμενη. α
Ζιαταγή έ-Αείνη ώριζε νά σΛ^τ,ίΗ
6 Ά«ράμοίιτς κοί νά^άβελα&η 3^
Βουλγαρία, γιατί "•π&ίΡ "Ί τ·'γ
ρ:?ορία, ότι ένεργο5σε αΛτασχοπει-'
"Οίαν τόν €~ό?αν άπο το &;
ϊοχείον ιον ώϊη-ί-ηαΌν οχ·. «-τη ν(^
μαρ/ία ά>λά στόν άστονομίΧ= ζ'™
μό. Έ«ί «ερίμενε τό «ί·^9 *
μαςάκι. τοΰ Λταστυνόμο'^ στο ^·°'·
:<νέδηκβν ό 'Αίρόμαίιτς ν·3^ £ τρείς χωροφύλακες %η ξ**^, % αατυνόμο πθΰ '^*·^">">«ε ό ιο»ς '
άμάξι.
Άφοά
ρςά^
ρεμματιά έκείνη, *ντ»»
χτώμά τού, τό άμάξι «τ
ο! γωροφύλαχες μέ τον ««
σκέων όν ϊι>στϋχϊί Ρω
όλα τα λεγτα ποο β
7αν επάνω το;>, τόν ®<άγΜ Τ!α σ·^γκαλύ»1θΐ)ν τό ιέγκλημα "Λ*· Οί ίύο χωροφίλακες ύ^^'ί άκόμη, 5τι ό# ύχϊστυνόμος μ^ξ πέντε χωροφύλακες «ίχ*ν( σ^1'· ,,' σε; μία συμμορία χού μ* «, ''. αύτό τέχναουΛ ληστεαε βιβί^' ' ξένους καί τούς σκότωνε. ^ Σέ ϊιάστημα ίύο έτών «!/^ έ. τώσε 60 άνθρώπους, αεταςυ 'ω'_^ ποίων ίύο Γαλλους χάει νά '/ι χο« ειχχ; χάει ν ? τόν Σερ6ο6οΛγαρι/.ό χόλεμο· Ό άστ^νόμος μέ τοί»ς *-ν,τ* '/ ροφιίλακες κατε3ικάσβηκα « ^^ το καί ή χοΐντΐ τους εκτελεί-, -ήν ίνοιξι «δ 1888 σττ,ν τϊν--" πλατμία το3 Π ΐρότ
«ΚΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
11
ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ-ΑΝΟΚΕ 00ΡΤΗΙ3
,. Λ./τ-ν ά«3 "ώ μίαν ιτ
':ί·'-'·;,-'. Α Λόλα χυττωντας
«$ *ΐ".!Ρ* «* «ά* και
.' Α- -«ζ*?ία τΤ·ς τ»?
V"0
ΤΤ3" ^" /«ίιτει ν' ά*0ΛΤ»ς
Ιίϊ« ταίβνι γ.ά να φ^ΐ ο
,";- Ή οωτιά ήταν στη μεστ,,
« «β «τωμα. Βρ'.σχόμαστε 6-
τ,αβ·.=ϊΜνοι *' εν- §5λινβ πογχο
Μ-:5ς «ά πό?ια γ13* εδραζε ί*·2"
*έ άά |ΐϊ*ρτΐ χ»*Ρ* **ιβ «*»***
,ίέ ά-ά |ΐϊ*ρ
ί::α5 τ^ζε,με μ«« ΤΡ
^ -χλαιο σχιτ! ποι>(εφε?ε τα
ώημ.2 εΐγενών καί «υ ϊεν χα-
τΐ' ϊήμερ* τ*?* «β βτωχβυς
λέος, ποΰ, πολλές φορές. τής ζη-
οθσαν χαΐ συγγνώμη.
Μ' όλο τουτο, βρέθηκαν ϊκ> —ου
άξ ά ό ά
ή
πλούκος κ ε:·/ε πολλά χωρά
ί.2 κοντά στό ποτάμι, κα'ι ό Φιλίϊ-
π? Άλκομπάκα.
Ό τελε,ιταΐος; ζήλΐνβ τόσο, ποιι
άχοφάτ'.τε νΐ έκϊικηθτ: τόν άλλον*
;τοϋ ή καρϊ'.ά τού ήταν γεμάτη άγά-
ϊτ) γι άτ' ώμορφο φτωχό κ·ορίτΐι,
Αί! στϊν ότοίο ή Πίΐ ώ«'.χν« χά-
~ο/.2 3ΐ>μ~ά&εΐ2.
Ό Μιγκέλ ήταν μοναχον,ι'.ός
ΐλΜΪς χήρ^ς καΐ ή μητέρα τού στρα-
δή καί μυοπάλλϊδη, ϊέν μποροϋσε
) άτοΰ επιβληθή ύ τ'Ήοτε. Τοϋ άρβ
αε ή ώμ5:?Γ, Πίΐ ποΰ ϊούίευβ τόσο
πολΰ κϊί 3έν ήθελε νά γελάη σέ κα-
νένα. Σκέφθηκε δνιό ίϊομάϊες, τό
ά χ,αΐ το άχόγε^α όταν
ί ή
«»
5Ν :■: μ!α χαλασμενη καμάρα ενός
ΐτμ μ'/λο, όλομόναχη μέσα στά
ζ;·ζ. Γιά νά κερϊδίζη τό ψωμί
νερό στά δά
Ες κο^δαλοΰσε νερό στά ίιαφορα
ίΐϋ το5 χωρίου χαί την έδλεπες
' τό -ρωι ώς τό δράίυ ν' άνε£ο-
η το άγρϊθ μονοχάτι
Το :ωμά της ειχε μιά περισσή
ρ, χι! το πρόσωπό της ήταν ώ-
γζ χιϊ σοδαρο* σ' όλα τα σπίίια
νκο^ιλοΰβΐ νερό, υολλοί νέοι
5)),3:/ό;ττλκ;αν νά κουδβντιάζουν
ν ττ,ς. Μά δέν ίκουγε κανένα
τοΰς πειό θαρρα-
αχογάτισε χ,αΐ το άχόγε^α ότα
τοΰς Ιφβρε νίρο στο ατίτι, τή χαι-
ρέτησε καί σηαώθηχε ν« τή δοτθη-
ϊ^ γιά ν' άδειάτ— τίς στάμ<«ς τη; στο πιθάρι. Έκείνη τον κύτταξβ καταματα, τού χαιιογέλασε καί χο«- ίέντιαΐε λιγάκι μαζί τού χαθώς χα- έίαιναν τή τ^άλα. Κατά τό δράςο, -;>.:ίζοντας άπο
τα χωρά^ια, πίτω ά-' το φορτωαένο
μοΛάρι το^, πέραΐε μπρός ίπ' την
χηγή. Ή
II
ία βρυκόταν έχεϊ μαζί
ιιέ άλλε ςηρναΐχες· x^ττάχθηxαν,
χαΐ τό 6λέίΐμ.α ίύτό τί) γρήγορο
I-
χαμ.ί όλες τίς άλ/ες νά μουρμ,ουρί-
ζ?:<ν χαί νά χααολογοάν. Κι' οί 8υό τοος το χατάλαδχν χαί γελασα·/. "Εττι άρχικ νά γεννάται μιά βερμή άγάπη μεταξύ τους. Ό Μίγκέλ ίέν ξαναπήγε νά χο¬ ρέψη την Κυριαχή στήν χλατεία, χροτιμώντας νά χηγαίνΐβ περίπατο ττον έλαιων ζ, όαθΰ τον εδλεπαν τα Ή Χέλεν Κλάρκ, ή- βοπβιός, έ ντφ δικα- στηρίω τη; Ν. Υόρ¬ κης, έξηγοΰσα πώς δ "Ιρβιν Ι. Κοδλκιν, μα- γος, ττ»ν· ήπείλησε μέ έν πιστόλιον έντος τού διαμερίσμαχος της οΐ- κίας τού. Ό μάγος είς τό δικαστήριον εί¬ πεν ότι το πκττόλι ήτο ύ ρ γ £ταςΰ το^ς: — Τόν μάγεψε λοιπόν αυτή ή Πία; Ή Πία μάγεψε τόν πλοόσιο Μ'.γχέλ, το γ4!0 τής χήρας;... Καί ό Φϊλίππε 'Αλκομτάκα -ούς άπαντοϋίε: — Δέν εχετε όβιχο νά μιλάτε εττι, ώραίές μο/ αύτη είναι ή άλή- Οεια τού θεοϋ ότι ό Μιγκέλ είναι μαγεμένοΓ, γυτί Ιπεσε θΰμα αυτής της μάγ-.τσας. Καΐ χαλά θά χάνο^- με νά φ,ιλαγωμαιτε, γιατί τό χακό .απορεί νά χέση χαί πάνω μας. Ό θόρϋβος ότι ή Πία ήταν μά- γυτα ξαπλώθ^χε γρήγορα 3 όλο τό χωριό. Ό Φελίππε έξακολοθοάσε νά λέη ότι τή νυχτα μεταμορ^ώνον· ταν σέ μιά μεγάλη χίτρινη σκύλλα χ*ί γυριζε ο·τούς ορόμους τοΰ -/ω- ριού. Καί «·' άλήθεια οί νέοι. πο^ χάθε Σάδίατο 6?άϊ^ τραγοοϊοΰΐαν κάτω άχό τα παράθιιρα των άγαπημένων τους έρωτιχά τ?αγοΰ2ια, εί-/αν δεί πολλές φορές νά τρέχη χαί νά χά- νεται στά χωράψια μιά μεγάλη χί- τρΐνη τκύλλα. Καί τ' ώμολόγησαν. Τόν χαφό —ΰ ελεγαν αύτά, μιά ρρώττεια επεσε πάνω στίς εληές κι' οί χαρποί μαράθηχαν πάνω στά ξεραμένα χλωνιά. Αΰτό προμήνυε τ' δΧους Ινα 6αρνι χειμώνα, πρίγαα πού τοΰς Ιχανβ ν' άναστατωθοϋν. Τό μιχρό χωρ'.ο, το χτισμένο πά¬ νω σέ δράχια, μαχροά άπ» τόν χό- 3μο έγινδ άνω χάτω. Ό Φελίχπε ίρριχ^ε Ολα τα χαχά πάνω ττήν Πία χι' ελεγε ότ: τοΰς έχΒιχ^ται. Μεριχο: εσφιγγαν τίς γρο&ιές το^ς χαί ί·χεπτόντοι>σαν. 3ΐν Ιπρεπε νά τής
έπιτρέψουν —' άληθεια νά χάνη τίς
μαγείές της. Καί τό χείρότερο ηταν
ότι άρχιζαν νά ψοφοϋν οί κατσίχες,
ί' όθνμός των χωριχών δέν βίχε
—Έκίικιέται, ίχ2ιχι«ται, έ7>εγε
χαί ξανά^γε ό Φελίππε φοδιομένος
χι' ό ίϊιος.
"Ενα δράϊυ π&Ο δρισχόταν μέ
τοΰς άλλοις νέους, χαθώς γαρρζ
άργά στά σπίτία τοος, στή γωνία
ενός μιχροϋ δρόμον» είίαν. τή μεγάλη
κίτρινη σκύλλα ποΰ έρχ&ταν άπό πί-
<τω το^ς κι' έμοιαζε νά τοΰς άχο- λθή Ή δεσποινίς νΕϊλΐ}ν Α. Σο'άνσβ>ν, έκ Σικάγου, ήτις εξελέγη ώς «Ευα» είς
την πρόσφατον φιλανθρωνΐικήν αγοράν τοδ Σικάγου, φέρουοα τό άνομα «Κή-
πος τοΰ Πβραδείσουΐ.
—Ή μάγ(—α! ξεφώνησαν χαί
στάθηχαν πλάϊ στόν τοίχο.
Πειό γενναίος άπό τ«ΰς άλλοις
χαι πειό μοχθηρός ό Φελίππε τρά-
δηξε το μαχαίρι άπ' τή ζώνη τοο
χαί ση-μάδεψε τή σχυλλα τόσο χαλά,
χοΰ το ζώο χτοπημένο μέ δύναμ,ι
βδγαλε μιά σπαραχτ'.χή χρανγή καί
χωρίς νά σταυ.ατηση Ιτρεξε πρός τα
χωράφια ένφ όλοι έτρεξαν ξοπίσω
τού. Στο φώς ενός φαναριοΰ ποΰ η-
τβν χρεμασμένο στή γωνία ενός σχι-
τιοϋ, είδαν τό αίμα νά τρέχη άπό
την πλατή τού δϋστυχισμένοα ζώθϋ.
Όταν έφθασε κοντά στο μύλο, χά-
Οηκε.
— Καλά, έκαμε ό Φελίππε. Άν
α·3ρ:ο ή Πία παραπονιέται γιά την
κλ'άτη της, βά μπορέσοομε νά χατα-
λάδουμε, ΰποθέτω, πώς δέν {«άρχει
χαμίχιά ά«χφΐ'6ολία γι' αΐτή τή δθ!>-
λε;ά.
Την άλλη μερά ό Φελίππε την
κερίμενε στήν πηγή, μά τού κάκου.
ΚΓ οί άλλες γυναίχες 53ικα την
χερίμεναν μεριχές μάλκΐτα, λιγώ-
τερί ενσπλαχνιχές μά π,ολΰ περί-
βργε>πήγαν μέχρι τό μύλο χαί σάν
ξαναγύρισαν ελεγαν πώς είδαν την
Πία στό χρείάτι χωρις νά τοΰ: πή
τί εχεΐ. Αΰτά τα νέα σχετίσθηχαν
;χέ δτα είχον γίνει την περατμ.ένη
νύκτα· τό χωριο άνη—/χοϋσβ χι' ό
Φΐλί—;ι με την παρέα τλλ ήσαν
τρομ.α·«χένοι χι' ένθουσιατμέν&ι μα-
ν··
, — Καί πώς σάς φαίνεται ή λ
πο^σία τοθ Μιγχέλ; ρώτησε κί-
πο'.ος.
Πραγματικά ό Μιγκέλ είχε ^
γϋ την περασμένη νύχτα γιά τή
Λερίντα, χωρίς νά πή τίποτε σέ
κανένο. Α»το τοΰς εκανε ν' άνησ>
χή:ουν περισ»ότερο.
Πέρασαν ή Κυριακή χι' ή Δευ¬
τέρα κι' ή Πία δέν φαινόταν. Κα-
νείς όμως δέν. τολμοΰσε νά πάη στόν
παληό μΰλ». Έβλεπον τίς ξερές
εληές νά τις ξερρ-.ζώνη ό «γρΐβς
άέρας, ένώ χ>γχρόνως ζί ϊταϋλοί
τους εμεναν αϊε'.θί. Ή αανία των
χωρικόν όλοένα καί μεγάλωνε καϊ
τό τρίτο δράδυ ήρθε σ' όλων τό κε-
φάλι ή ίδέα νά χάψουν τό μνλο, σί-
γουρο·. πώς. ή Π ία δέν θά μποροΰσε
να φώγ— σάν τραοματισμένη ποΰ ήρ
ταν. Κατά τάς ενϊ^χα τό βράδυ, με-
ριχοί χ^δρες χατέδηχΛν σ:γά στό
μΰλο, φέρνοντας στίς π7.άτες τους
?$?τώυ.ατα άπό ξερρχλαδα χοΰ τα
ίίαλαν μπρός στήν πόρτα* μάζεψαν
χ!1 βλλα, χαί τίδαλαν στήν. άπο-
9ήχη. Οί γ^ναϊxε λθΰ
άό ά
9ήχη. Οί γ^ναϊxες πρ
σαν άπό μαχρυά τή σκηνή. Πέρασε
λίγη ώρα χ-.' ίίστερα φάνηκε μιά
ρία είχε μισ&σαπίσε;. Τότε άν.οοσαν
ν' ανοίγη Ινα παράθ^ρο καί ^άνηκβ
ή Πία, ώχρή άπό τόν τρόμο της.
Φορ«άσε ενα ψιλό πουκαμισάν.·. καΐ
χαλοϋσε βοηθεία· μά σάν είδε τοΰς
άνβρώπους γύρω *π' τό σπίτ·. της,
τα κατάλαδε,όλα, κα'ι σώπασ». Άμ-
ψέβαλλε μιά στιγυ.ή, δστερα άνέδη-
χε στό παράθνρο χ:' άψέθηκε νά
— Φεύγει, φείγει! ο·5ρλιαϊαν.
Μά ή Π ία 3έν χουν*όταν κι' Ιμε-
νε ξαπλωμένη κατά γής. Ό άέρας
δέν εφερνε τίς φλόγες ά-' αύτό τό
μ,έρος κι' είδαν πώς τα γ·^'«ι ώμορ-'
φα μπράτσα της όπως χαί οί ώμοί
της δέν ε?ερναν καμμιά πληγή. "Ο¬
λοι άποροΰσαν., καί σαν σηχώθηκε
χι' άνθ'.ξε τα α,άτ'.α της, έτρεξαν νά
την ρωτήσοον την αίτία τής άρρώ-
στειας της. Μά δέν ειχε δύντμ.ι ν«
τοΰς άπχντήσΐβ χαί τοΰς είικ να πε-
ριμένουν ώς την αύγή. "Τστερα εφυ-
γε σιγά-σιγά πρός τό χωρ» χωρίς
χανένας νά τολμά νά την εμποδίση·
άπό πίσω πήγαιναν δτοι είχον δάλει
τή φωτία.
Σε λίγο δγήχε ό ήλρος χι' άχοΰ-
τοΰ νά μέ πλησιάσης χαί γιά νά μή
ΰποθέστ) κανείς ότι σοΰ Ικονα χαχό,
πές το^ς τί σοό ώρκίσθη,κα τό δράδυ
ποΰ Ιφϊγες....
Κι' ό Μιγχελ φώναξε γιά ν' ά-
χουτθή άπ' δλους:
—Ήλίθιοι..... Πόσο ήλίθιθ'. ί.3'
χοντροχέφολοι είσθε.... 'Α~ό χαιρο
τώ?ο χαταλάδαινα τίς πον,ηρές έ-
φευρέσεις σας καί την χαχία σας.
Σάν έταξείδε:>α στή Λερίντο, ετρε-
μ,α ποΰ άφηνο μόνη της την Πία,
την άγοπημένη μοο γονοΐΛΧθΰλα....
Καί γ:ά νά μένω ησυχος, μοϋ ώρκί-
σθηκε πώς δέν· 0ά ξανχδγαινε άπό *
τό σπίτι της λέγοντζς πώς ήταν
άρρωστη-. Και τελειώνοντας αύτά
τα λόγια, την άγχάλιασε σφιχτά,
ρωτώντάς της τί τής εκοναν.
— Σέ μενά τίτοτε, τοΰ άποχρί-
δηκε, μά τ<ότωσ« τό φτωχό μου σκυλλί την Πάχα, ποΰ άφηνα νά δγαίντι τή νύχτα γ:ά νά μή τή χτ·>
πήσουν.
Τότε όλοι γΰρ'Λαν. στά σπίτια
τους χωρίς νά δγάλοον μ,ιλιά. Πί¬
σω άπ' όλο αύτο τόν κόσμο τόν με-
ταμελημένο, έρχόντονσαν σιγά-σιγά
άγχαλιασμίνοι ά Μιγκέλ καί ή
Π ία, ποΰ την είχε <σκ»πάτει μέ τό πράσινο παλτό τού. — Καθώς δλέπεις, εξακολουθή- σε ή Λόλα, ή Πίο προτιμοάσε νά καή μέ-σα στό σπίτι της ~ί.^λ νά πα¬ ραδώση τόν όρκο της. "Ισως στ&ν κόσμο ΰπάρχοιιν πολ- λές ίστορίες άγάπης, μά αΰτές πθί>
διηγοΰνται στήν πατρίδα μου την
Ισπανία, είναι ή καλλίτερες άπ' δ-
λες!....
Μετάφρ. Π. Χ. Μεν.τζελοπούλοο
χε στήν άκρη το3 δρομου χά
6ηχε 6 Μιγκέλ, μέ τό πράσΐνο παλ-
τό τΟυ ριγμένο στίς πλάτες το.).
"Αξαφνα, δλέποντας την Π ία σέ
τί χατάστασι δρΐσκόταν καί τόσο
οϋσκο
ο^σω της, τρόμαξε. Έτρε-
ά της, μά ή Πία τόν στα-
μ"!1*Μ«γχέλ... "Ω! Μϊγκέλ! προ-
Ή άπελπισία είναι τό τέλος των
— Κάθε ώρα χαμένου χρόνοι»
είναι μία π'Λΐνότης μελλούσης δυσ¬
τυχίας.
—Ή ώρα προχώρει δραδεως δι*
εκείνον ποΰ βιάζεται.
—Ή άσΌένεια είναι' άνταπόϊοσις
τής άδικο^ιένης φ^σεως.
—Ή δύναμις τής γ^να!·Λός είνε
ίίς την αγάπην. Τό κ,ράτος τηί
είναι ωραίον, άλλά κινϊυνεΰει νβ
τό χάση όταν ζητή νά τό έπεκτείντ;.
—^Τό μϊσος δέν σβΰνεται.μέ τό
ν'ι^ς, άλλά με την αγάπην.
11
ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ-ΑΝΟΚΕ 00ΡΤΗΙ3
,. Λ./τ-ν ά«3 "ώ μίαν ιτ
':ί·'-'·;,-'. Α Λόλα χυττωντας
«$ *ΐ".!Ρ* «* «ά* και
.' Α- -«ζ*?ία τΤ·ς τ»?
V"0
ΤΤ3" ^" /«ίιτει ν' ά*0ΛΤ»ς
Ιίϊ« ταίβνι γ.ά να φ^ΐ ο
,";- Ή οωτιά ήταν στη μεστ,,
« «β «τωμα. Βρ'.σχόμαστε 6-
τ,αβ·.=ϊΜνοι *' εν- §5λινβ πογχο
Μ-:5ς «ά πό?ια γ13* εδραζε ί*·2"
*έ άά |ΐϊ*ρτΐ χ»*Ρ* **ιβ «*»***
,ίέ ά-ά |ΐϊ*ρ
ί::α5 τ^ζε,με μ«« ΤΡ
^ -χλαιο σχιτ! ποι>(εφε?ε τα
ώημ.2 εΐγενών καί «υ ϊεν χα-
τΐ' ϊήμερ* τ*?* «β βτωχβυς
λέος, ποΰ, πολλές φορές. τής ζη-
οθσαν χαΐ συγγνώμη.
Μ' όλο τουτο, βρέθηκαν ϊκ> —ου
άξ ά ό ά
ή
πλούκος κ ε:·/ε πολλά χωρά
ί.2 κοντά στό ποτάμι, κα'ι ό Φιλίϊ-
π? Άλκομπάκα.
Ό τελε,ιταΐος; ζήλΐνβ τόσο, ποιι
άχοφάτ'.τε νΐ έκϊικηθτ: τόν άλλον*
;τοϋ ή καρϊ'.ά τού ήταν γεμάτη άγά-
ϊτ) γι άτ' ώμορφο φτωχό κ·ορίτΐι,
Αί! στϊν ότοίο ή Πίΐ ώ«'.χν« χά-
~ο/.2 3ΐ>μ~ά&εΐ2.
Ό Μιγκέλ ήταν μοναχον,ι'.ός
ΐλΜΪς χήρ^ς καΐ ή μητέρα τού στρα-
δή καί μυοπάλλϊδη, ϊέν μποροϋσε
) άτοΰ επιβληθή ύ τ'Ήοτε. Τοϋ άρβ
αε ή ώμ5:?Γ, Πίΐ ποΰ ϊούίευβ τόσο
πολΰ κϊί 3έν ήθελε νά γελάη σέ κα-
νένα. Σκέφθηκε δνιό ίϊομάϊες, τό
ά χ,αΐ το άχόγε^α όταν
ί ή
«»
5Ν :■: μ!α χαλασμενη καμάρα ενός
ΐτμ μ'/λο, όλομόναχη μέσα στά
ζ;·ζ. Γιά νά κερϊδίζη τό ψωμί
νερό στά δά
Ες κο^δαλοΰσε νερό στά ίιαφορα
ίΐϋ το5 χωρίου χαί την έδλεπες
' τό -ρωι ώς τό δράίυ ν' άνε£ο-
η το άγρϊθ μονοχάτι
Το :ωμά της ειχε μιά περισσή
ρ, χι! το πρόσωπό της ήταν ώ-
γζ χιϊ σοδαρο* σ' όλα τα σπίίια
νκο^ιλοΰβΐ νερό, υολλοί νέοι
5)),3:/ό;ττλκ;αν νά κουδβντιάζουν
ν ττ,ς. Μά δέν ίκουγε κανένα
τοΰς πειό θαρρα-
αχογάτισε χ,αΐ το άχόγε^α ότα
τοΰς Ιφβρε νίρο στο ατίτι, τή χαι-
ρέτησε καί σηαώθηχε ν« τή δοτθη-
ϊ^ γιά ν' άδειάτ— τίς στάμ<«ς τη; στο πιθάρι. Έκείνη τον κύτταξβ καταματα, τού χαιιογέλασε καί χο«- ίέντιαΐε λιγάκι μαζί τού χαθώς χα- έίαιναν τή τ^άλα. Κατά τό δράςο, -;>.:ίζοντας άπο
τα χωρά^ια, πίτω ά-' το φορτωαένο
μοΛάρι το^, πέραΐε μπρός ίπ' την
χηγή. Ή
II
ία βρυκόταν έχεϊ μαζί
ιιέ άλλε ςηρναΐχες· x^ττάχθηxαν,
χαΐ τό 6λέίΐμ.α ίύτό τί) γρήγορο
I-
χαμ.ί όλες τίς άλ/ες νά μουρμ,ουρί-
ζ?:<ν χαί νά χααολογοάν. Κι' οί 8υό τοος το χατάλαδχν χαί γελασα·/. "Εττι άρχικ νά γεννάται μιά βερμή άγάπη μεταξύ τους. Ό Μίγκέλ ίέν ξαναπήγε νά χο¬ ρέψη την Κυριαχή στήν χλατεία, χροτιμώντας νά χηγαίνΐβ περίπατο ττον έλαιων ζ, όαθΰ τον εδλεπαν τα Ή Χέλεν Κλάρκ, ή- βοπβιός, έ ντφ δικα- στηρίω τη; Ν. Υόρ¬ κης, έξηγοΰσα πώς δ "Ιρβιν Ι. Κοδλκιν, μα- γος, ττ»ν· ήπείλησε μέ έν πιστόλιον έντος τού διαμερίσμαχος της οΐ- κίας τού. Ό μάγος είς τό δικαστήριον εί¬ πεν ότι το πκττόλι ήτο ύ ρ γ £ταςΰ το^ς: — Τόν μάγεψε λοιπόν αυτή ή Πία; Ή Πία μάγεψε τόν πλοόσιο Μ'.γχέλ, το γ4!0 τής χήρας;... Καί ό Φϊλίππε 'Αλκομτάκα -ούς άπαντοϋίε: — Δέν εχετε όβιχο νά μιλάτε εττι, ώραίές μο/ αύτη είναι ή άλή- Οεια τού θεοϋ ότι ό Μιγκέλ είναι μαγεμένοΓ, γυτί Ιπεσε θΰμα αυτής της μάγ-.τσας. Καΐ χαλά θά χάνο^- με νά φ,ιλαγωμαιτε, γιατί τό χακό .απορεί νά χέση χαί πάνω μας. Ό θόρϋβος ότι ή Πία ήταν μά- γυτα ξαπλώθ^χε γρήγορα 3 όλο τό χωριό. Ό Φελίππε έξακολοθοάσε νά λέη ότι τή νυχτα μεταμορ^ώνον· ταν σέ μιά μεγάλη χίτρινη σκύλλα χ*ί γυριζε ο·τούς ορόμους τοΰ -/ω- ριού. Καί «·' άλήθεια οί νέοι. πο^ χάθε Σάδίατο 6?άϊ^ τραγοοϊοΰΐαν κάτω άχό τα παράθιιρα των άγαπημένων τους έρωτιχά τ?αγοΰ2ια, εί-/αν δεί πολλές φορές νά τρέχη χαί νά χά- νεται στά χωράψια μιά μεγάλη χί- τρΐνη τκύλλα. Καί τ' ώμολόγησαν. Τόν χαφό —ΰ ελεγαν αύτά, μιά ρρώττεια επεσε πάνω στίς εληές κι' οί χαρποί μαράθηχαν πάνω στά ξεραμένα χλωνιά. Αΰτό προμήνυε τ' δΧους Ινα 6αρνι χειμώνα, πρίγαα πού τοΰς Ιχανβ ν' άναστατωθοϋν. Τό μιχρό χωρ'.ο, το χτισμένο πά¬ νω σέ δράχια, μαχροά άπ» τόν χό- 3μο έγινδ άνω χάτω. Ό Φελίχπε ίρριχ^ε Ολα τα χαχά πάνω ττήν Πία χι' ελεγε ότ: τοΰς έχΒιχ^ται. Μεριχο: εσφιγγαν τίς γρο&ιές το^ς χαί ί·χεπτόντοι>σαν. 3ΐν Ιπρεπε νά τής
έπιτρέψουν —' άληθεια νά χάνη τίς
μαγείές της. Καί τό χείρότερο ηταν
ότι άρχιζαν νά ψοφοϋν οί κατσίχες,
ί' όθνμός των χωριχών δέν βίχε
—Έκίικιέται, ίχ2ιχι«ται, έ7>εγε
χαί ξανά^γε ό Φελίππε φοδιομένος
χι' ό ίϊιος.
"Ενα δράϊυ π&Ο δρισχόταν μέ
τοΰς άλλοις νέους, χαθώς γαρρζ
άργά στά σπίτία τοος, στή γωνία
ενός μιχροϋ δρόμον» είίαν. τή μεγάλη
κίτρινη σκύλλα ποΰ έρχ&ταν άπό πί-
<τω το^ς κι' έμοιαζε νά τοΰς άχο- λθή Ή δεσποινίς νΕϊλΐ}ν Α. Σο'άνσβ>ν, έκ Σικάγου, ήτις εξελέγη ώς «Ευα» είς
την πρόσφατον φιλανθρωνΐικήν αγοράν τοδ Σικάγου, φέρουοα τό άνομα «Κή-
πος τοΰ Πβραδείσουΐ.
—Ή μάγ(—α! ξεφώνησαν χαί
στάθηχαν πλάϊ στόν τοίχο.
Πειό γενναίος άπό τ«ΰς άλλοις
χαι πειό μοχθηρός ό Φελίππε τρά-
δηξε το μαχαίρι άπ' τή ζώνη τοο
χαί ση-μάδεψε τή σχυλλα τόσο χαλά,
χοΰ το ζώο χτοπημένο μέ δύναμ,ι
βδγαλε μιά σπαραχτ'.χή χρανγή καί
χωρίς νά σταυ.ατηση Ιτρεξε πρός τα
χωράφια ένφ όλοι έτρεξαν ξοπίσω
τού. Στο φώς ενός φαναριοΰ ποΰ η-
τβν χρεμασμένο στή γωνία ενός σχι-
τιοϋ, είδαν τό αίμα νά τρέχη άπό
την πλατή τού δϋστυχισμένοα ζώθϋ.
Όταν έφθασε κοντά στο μύλο, χά-
Οηκε.
— Καλά, έκαμε ό Φελίππε. Άν
α·3ρ:ο ή Πία παραπονιέται γιά την
κλ'άτη της, βά μπορέσοομε νά χατα-
λάδουμε, ΰποθέτω, πώς δέν {«άρχει
χαμίχιά ά«χφΐ'6ολία γι' αΐτή τή δθ!>-
λε;ά.
Την άλλη μερά ό Φελίππε την
κερίμενε στήν πηγή, μά τού κάκου.
ΚΓ οί άλλες γυναίχες 53ικα την
χερίμεναν μεριχές μάλκΐτα, λιγώ-
τερί ενσπλαχνιχές μά π,ολΰ περί-
βργε>πήγαν μέχρι τό μύλο χαί σάν
ξαναγύρισαν ελεγαν πώς είδαν την
Πία στό χρείάτι χωρις νά τοΰ: πή
τί εχεΐ. Αΰτά τα νέα σχετίσθηχαν
;χέ δτα είχον γίνει την περατμ.ένη
νύκτα· τό χωριο άνη—/χοϋσβ χι' ό
Φΐλί—;ι με την παρέα τλλ ήσαν
τρομ.α·«χένοι χι' ένθουσιατμέν&ι μα-
ν··
, — Καί πώς σάς φαίνεται ή λ
πο^σία τοθ Μιγχέλ; ρώτησε κί-
πο'.ος.
Πραγματικά ό Μιγκέλ είχε ^
γϋ την περασμένη νύχτα γιά τή
Λερίντα, χωρίς νά πή τίποτε σέ
κανένο. Α»το τοΰς εκανε ν' άνησ>
χή:ουν περισ»ότερο.
Πέρασαν ή Κυριακή χι' ή Δευ¬
τέρα κι' ή Πία δέν φαινόταν. Κα-
νείς όμως δέν. τολμοΰσε νά πάη στόν
παληό μΰλ». Έβλεπον τίς ξερές
εληές νά τις ξερρ-.ζώνη ό «γρΐβς
άέρας, ένώ χ>γχρόνως ζί ϊταϋλοί
τους εμεναν αϊε'.θί. Ή αανία των
χωρικόν όλοένα καί μεγάλωνε καϊ
τό τρίτο δράδυ ήρθε σ' όλων τό κε-
φάλι ή ίδέα νά χάψουν τό μνλο, σί-
γουρο·. πώς. ή Π ία δέν θά μποροΰσε
να φώγ— σάν τραοματισμένη ποΰ ήρ
ταν. Κατά τάς ενϊ^χα τό βράδυ, με-
ριχοί χ^δρες χατέδηχΛν σ:γά στό
μΰλο, φέρνοντας στίς π7.άτες τους
?$?τώυ.ατα άπό ξερρχλαδα χοΰ τα
ίίαλαν μπρός στήν πόρτα* μάζεψαν
χ!1 βλλα, χαί τίδαλαν στήν. άπο-
9ήχη. Οί γ^ναϊxε λθΰ
άό ά
9ήχη. Οί γ^ναϊxες πρ
σαν άπό μαχρυά τή σκηνή. Πέρασε
λίγη ώρα χ-.' ίίστερα φάνηκε μιά
ρία είχε μισ&σαπίσε;. Τότε άν.οοσαν
ν' ανοίγη Ινα παράθ^ρο καί ^άνηκβ
ή Πία, ώχρή άπό τόν τρόμο της.
Φορ«άσε ενα ψιλό πουκαμισάν.·. καΐ
χαλοϋσε βοηθεία· μά σάν είδε τοΰς
άνβρώπους γύρω *π' τό σπίτ·. της,
τα κατάλαδε,όλα, κα'ι σώπασ». Άμ-
ψέβαλλε μιά στιγυ.ή, δστερα άνέδη-
χε στό παράθνρο χ:' άψέθηκε νά
— Φεύγει, φείγει! ο·5ρλιαϊαν.
Μά ή Π ία 3έν χουν*όταν κι' Ιμε-
νε ξαπλωμένη κατά γής. Ό άέρας
δέν εφερνε τίς φλόγες ά-' αύτό τό
μ,έρος κι' είδαν πώς τα γ·^'«ι ώμορ-'
φα μπράτσα της όπως χαί οί ώμοί
της δέν ε?ερναν καμμιά πληγή. "Ο¬
λοι άποροΰσαν., καί σαν σηχώθηκε
χι' άνθ'.ξε τα α,άτ'.α της, έτρεξαν νά
την ρωτήσοον την αίτία τής άρρώ-
στειας της. Μά δέν ειχε δύντμ.ι ν«
τοΰς άπχντήσΐβ χαί τοΰς είικ να πε-
ριμένουν ώς την αύγή. "Τστερα εφυ-
γε σιγά-σιγά πρός τό χωρ» χωρίς
χανένας νά τολμά νά την εμποδίση·
άπό πίσω πήγαιναν δτοι είχον δάλει
τή φωτία.
Σε λίγο δγήχε ό ήλρος χι' άχοΰ-
τοΰ νά μέ πλησιάσης χαί γιά νά μή
ΰποθέστ) κανείς ότι σοΰ Ικονα χαχό,
πές το^ς τί σοό ώρκίσθη,κα τό δράδυ
ποΰ Ιφϊγες....
Κι' ό Μιγχελ φώναξε γιά ν' ά-
χουτθή άπ' δλους:
—Ήλίθιοι..... Πόσο ήλίθιθ'. ί.3'
χοντροχέφολοι είσθε.... 'Α~ό χαιρο
τώ?ο χαταλάδαινα τίς πον,ηρές έ-
φευρέσεις σας καί την χαχία σας.
Σάν έταξείδε:>α στή Λερίντο, ετρε-
μ,α ποΰ άφηνο μόνη της την Πία,
την άγοπημένη μοο γονοΐΛΧθΰλα....
Καί γ:ά νά μένω ησυχος, μοϋ ώρκί-
σθηκε πώς δέν· 0ά ξανχδγαινε άπό *
τό σπίτι της λέγοντζς πώς ήταν
άρρωστη-. Και τελειώνοντας αύτά
τα λόγια, την άγχάλιασε σφιχτά,
ρωτώντάς της τί τής εκοναν.
— Σέ μενά τίτοτε, τοΰ άποχρί-
δηκε, μά τ<ότωσ« τό φτωχό μου σκυλλί την Πάχα, ποΰ άφηνα νά δγαίντι τή νύχτα γ:ά νά μή τή χτ·>
πήσουν.
Τότε όλοι γΰρ'Λαν. στά σπίτια
τους χωρίς νά δγάλοον μ,ιλιά. Πί¬
σω άπ' όλο αύτο τόν κόσμο τόν με-
ταμελημένο, έρχόντονσαν σιγά-σιγά
άγχαλιασμίνοι ά Μιγκέλ καί ή
Π ία, ποΰ την είχε <σκ»πάτει μέ τό πράσινο παλτό τού. — Καθώς δλέπεις, εξακολουθή- σε ή Λόλα, ή Πίο προτιμοάσε νά καή μέ-σα στό σπίτι της ~ί.^λ νά πα¬ ραδώση τόν όρκο της. "Ισως στ&ν κόσμο ΰπάρχοιιν πολ- λές ίστορίες άγάπης, μά αΰτές πθί>
διηγοΰνται στήν πατρίδα μου την
Ισπανία, είναι ή καλλίτερες άπ' δ-
λες!....
Μετάφρ. Π. Χ. Μεν.τζελοπούλοο
χε στήν άκρη το3 δρομου χά
6ηχε 6 Μιγκέλ, μέ τό πράσΐνο παλ-
τό τΟυ ριγμένο στίς πλάτες το.).
"Αξαφνα, δλέποντας την Π ία σέ
τί χατάστασι δρΐσκόταν καί τόσο
οϋσκο
ο^σω της, τρόμαξε. Έτρε-
ά της, μά ή Πία τόν στα-
μ"!1*Μ«γχέλ... "Ω! Μϊγκέλ! προ-
Ή άπελπισία είναι τό τέλος των
— Κάθε ώρα χαμένου χρόνοι»
είναι μία π'Λΐνότης μελλούσης δυσ¬
τυχίας.
—Ή ώρα προχώρει δραδεως δι*
εκείνον ποΰ βιάζεται.
—Ή άσΌένεια είναι' άνταπόϊοσις
τής άδικο^ιένης φ^σεως.
—Ή δύναμις τής γ^να!·Λός είνε
ίίς την αγάπην. Τό κ,ράτος τηί
είναι ωραίον, άλλά κινϊυνεΰει νβ
τό χάση όταν ζητή νά τό έπεκτείντ;.
—^Τό μϊσος δέν σβΰνεται.μέ τό
ν'ι^ς, άλλά με την αγάπην.
ΚΗΡί*£ϊ..— ΚΥΡ1ΑΚΗ, 24 .ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ,
Η ΓΛΥΚΥΤΑΤΗ ΕΙΡΗΝΗ ΤΗΣ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ^
Γ
[(ΤΑΞΕΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΕΥΟΝΤΟΣ ΤΗΝ
ΙΤΑΛΙΑΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Κ. ΟΥΡΑΝΗ)
ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ, Σεπτέμβριος.—
Τό μοναστηρι τοΰ Άγίου Μάρκου
είναι μέσα στήν καρδιά τής Φλω-
ρεντίας — μά είναι σάν σά βρί-
άί ά δέ ξέ
σκεται άπείοως μσκρνά, δέν ξέρϋ
©έ ποία Θη^βαΐδα.
Ευθύς άπό την εΐσοδο στό «κλό-
οτερό» τού σβύνουν οί μάταιοι θό-
ρυβοι τής ζωής. Στύ μέσο μιας χορ
ταριασμένης αύλής (ί.τλώνει τα κλιι
ριά τού ενας α'ιωνόβιος κέ&ρος τοΰ
Λιβάνου. Στό δάπεδο καί τούς τοί-
χου; της τετράγωνης άψιδωτής
γαλερίας τής αΰλής είναι σκορπι
σμένοι παληοί τάφα. Άλλά τό μέ
ρς δέν φέρνεί καμμιά πένθιμη
έενι. Ή ήσυχία καί ή ειρήνη ποϋ
βασίλεύουν ξεπερνάν την ζωη τοΰ
3ν5ρώπον. Νοιώθει κανείς ενα μα
κά ξ ά
ξεκοΐοασμα — σάν κοντά
οέ μίαν άπλή, ·ιοναχική βρνσι.. .
Έκεΐ πέρασε τή; γλυκύτερες
Φλολρεντινές μου ωρες οέ τόν Φρά
Άντζέλικο,
Ό Φρά Άντζέλικο ήταν ενα;
δομ·νικανός μονανΓ,τ γεμάτος εν-
αγγρλικότητα καί ταπεινωσΰνη. Ή
ψνχγ τού έξεχείλιζε άπό άγάπη καί
πίστι έκστατική. Ό θεός ποΰ έπΐ-
οτευε δέν ήταν ό σκυθρωπός καί
τιμωρός θεός της Παλαιά; Δια-
Οήκης. *Ήταν ό γλυκύς θεός τοΰ
Ευαγγέλιον, δ θεός τής άγάπης.
II
ώς θά ί)ταν άλλως τε δυνατόν
νά φαντασθΓ) άλλοιώς τόν Θεόν,
σίαός ποΰ δέν είχε κάνη ποτέ κα-
νένα άμάρτημα, καμμιά πονηοή
Εξω άπό τό μοναστ^ρι ή Φλω-
ρ. ντία ξυπνοϋσε στή νία ανγή τής
ζωής τοϋ κόσμον: Την Άναγέννη-
σι. Οί βιβλιοθήκες των Μεδίκων
νέμιζαν 'Ελληνικού; παπύρους κι'
οί καλλιτέ'/νρς κατέβαζαν στήν γή
βάλλει, φροντίζει νά πέφτουν ώ-
μορφα οί πτυχές των ρόδινων καί
γαλάζιων ένδυμάτων των, καί πλη-
θαίντ'. τούς άγγέλους ποΰ παίζουν
δργανα γιά νά γλυκαίνουν την ά
κοή τους... ν
Στό πλήθος των θρησκευτικόν
είκόνων καί τοιχογραφιών τού δέν
θά δήτε ποτέ όντε τραγικά μαρτύ-
ρια άγίων, οΰτε πένΐΗμσυς άσκη-
τισμούς μετανοίας, οΰτε ζοφερούς
ούρανούς Άποκαλύψεως α)1ά,
πάντα, δ,τι Οέλγει την ■ψυχί} και
την ρίχνει σέ Ικστασι ευτυχία;:
Αγγέλου; ποϋ τραγουδάνε, όράμα¬
τα Παραδείσων, άποθεώσεις τοΰ
Χ'ριστοϋ στον θρόνο τής δόξης
τού, τίιν στεφάνωσι της Παναγί¬
ας καί, Ιδίως, γλυ>*τάτους Εύαγ-
γελισμονς. Είναι τό 'Ωσαννά μιάς
ψυχης γιά την όποία τό είρην.κό
αύτό μοναστηρι υπήρξε 6 προθά-
λαμος,τοΰ Παραδείσου. ,
Βλέποντας κανείς τής ε'ικύνϊς Ι
τοΰ Φρά Άντζέλικο είναι σάν νά'
τούς Θεούς. Μέσα σττιν ειρήνη τοϋ
μοναστηριοΰ τού, ό Φρά Άντζέλι¬
κο. ξένος πρός την γύρω ζωήν,
ζοΰσε τα έκστατικά καί άφελί) ό¬
ράματα των όλόπρωτων χριστιανι¬
καί/ χρόνων, τα όράματα των γλυ-
^ών άνθισμένον ΙΙαοαδείσων, των
μικρων φτερωτών άγγελον ποϋ
ύπηρετοΰν καί δοξάζοσν τόν Κύ¬
ριον, της θεϊκής βασίλειος μέσα
σέ μίαν άποθέωοι γρνσοΰ φωτός
Χιΐί έξαισίων αϊνιον.
Στούς αΤνοΐ'ς αύτούς των άγγ*-
λθ;ν ·λΑ των μακάρων ενωνε *"'
ά:<ον] μίαν άπαλότατη καί εξαίσια μελωδία ποϋ αίνεϊ τόν Θεόν. Καί δέν είναι κάν άνάγκη τήςσυστάσε- ως ποΰ τοΰ κάνει ευθύς άπό την βΐσοδο £νας ζωγραφισμένος τού αγιος, πού εχει τό δάκτυλο στά γεί- ϊτ, γιά νά σιωπήση. Σιωπα' κανείς ενστικτα δχι άπο σεβασμό πρός τόν ίεοό τόπο στόν οποίον βρίσκε- ται άλλά γιά νά μή διαταράξη την μελωδία αυτή πού γλνκαίνει την ψυχή τού καί γιά νά μή σβύση έ¬ ξαφνα τό δραμα των έξαισίων Πά ραδείσων τούς οποίον; διανοίγεΐ. Σάν Λϊινιάτο , "Οταν άνέβηκα στό λόφο τοΰ Σάν Μινιάτο ήταν μεσημέρι: Ει¬ ρήνη καί φώς. Είγα πάει νά ίδώ τό φρούριο ποϋ είχε άνεγείρη ό Μιχαήλ "Αγγελος γιά την ύπερά- σπισι τίΪΓ Φ1/ι«κ;ντίΓ.- Άΐν α~ σπισι τής Φλωρεντίας. Άλλ' άπό τό ^ρούριο αύτό δέν άπομένει σή- μερα παρά ή βαρεία πύλη τής εί- τού την έποχή ποΰ έ'φτασε έκ£Ϊ,. τακτητης μαζύ μέ τούς νΤαι, ^ Ό ΐπνος τους, „' αύτήν . |ορια και την σιγή Τής ν ιας ντ Εμα ?χει χβτι τό τ0( λησμονημενο καί το ό ^αν να είνε διπλα θ νεκροι-—τοποθετηιιενοι χαθώς εΐ, ναι στά σκοτεινά σΰνορα τοΰ μ^· ωνος άπό τόν οποίον ή ΦλωρΈνΐίβ άπέστρειΐ'ε οριστικώς τό βλέμαα της, γοητευμένη άπό την γλ^ύ. τατη καί υποσχετική χαραυγή τή- Άναγεννήσείος... · Φεεζόλε Οί ίραστές τής Φλωρενπ , δέ νπαραλείπουν ποτέ νά κάνοι' τό προσκννημα τοΰ Φιεζόλε. Ί ο φιεζόλε, γιατί δέν εχει δια· τηρήση τίποτα τό συγκεκ,ριμένοά' πό τό παρελθόν τού, έπιτρέπει οε κάθε φαντασία νά ---" Υΐ αί ο (Ιβΐ Οοΐΐί. Τραφτκός καί είρΐ]νικός δρομά'Ός Ιξω άπό την Φλωρεντία. νιοί Είναι ενα δραμα ποΰ κάνει την [ τοΰ Σάν Μινιάτο απαντάνε — σάν τχή νά Λησιιονιέται στήν ενατέ-! σέ μιά μυστική υεταξύ των ζων- ί τού γίοοίς νά ζητάη ή νά στο-1 τανών καί πεθαιιαένων έπικοι- Μετα Εμα δΰο κοιλάδων γεμάτων δδά ή Σ χάζεται τίποτα άλλο — σόν νά ε-) Λΐυνία.... φτασε στό τέρμα τής πορείας της. ΤάφΌΐ, λουλούδια, πρήνη, γλτ,»κί· φώς — καί κάτω δλη ή φλωρεν¬ τία μέσα μέ μιά χρνσή άχνα... ΙΙοιά έπιθινμία καί ποίος ξένος στοχασμός μποοοΰν ν" ά.™σπάσουν . ρο-σε- ή φ-^"^^ '^}^α την ψυχη απο την γαληνια ωμορ-■ τών ·ΑτσιΟΑι, Ιαπόοων, κληο,κών φια μιας τετοιας εικόνος.; Μακαρι- χα1 σταυο0φοοα;ν ^, η^ „' ξ δΰο κοιλάδων γεμάτων εληές καί ροδοδάφνες, ή Σαρ- τρόζα ντ' "Εμα, τό πανάρχαιο μο¬ ναστηρι παΰ ανήγειρε καί συντη- ζει κανείς μόνο δλους αύτους τούς άγνωστους νεκρούς ποΰ τούς έδό- θηκε νά κοιμοΰνται στόν λόφο αυ¬ τόν τόν γειιάτον πράο φώς καί ά- ρΟΛίατα λουλοι>διών —- μέ την Φλω
σόδου καί μβρικές πεσμένες πλευ- ρεντία όλοκληρη στα ποδια τους.
ρές τειχών ποΰ τής εχει μισοσκε- 'Εδώ. ό θάνατο; δέν ύποβώ^ει την
πάσει ό κισσός. Βρήκα όμω; στόν π.κρία τοΰ άποχωρισμοϋ άπό την
λόφο τοΰ Σάν Μινιάτο λουλούδια Ϊ1">ήν ™ι την τραγικότητα τής έκ-
καί μν»'}ματα. Καί κάτω τού είδϋ }ΐηδε«'σεως. Είναι σάν μιά ,ρεμοα-
ν' άπλώνεται, μέσα σέ μιά χρυσήν στικίι καί /αλήνια συνίχισί τη;..
άχνα, όλοκληρη τ*| Φλωρεντία μέ τό [ Οί νεκροί τοΰ Σάν Μηνιάτο εχον"
κίτοινο ρεΰμα τοϋ "Α.ονη. ιιρ τιι'-π-»ΐ'χ^ -*·'**,* ^™— -·--■ —'"■■ -------
και σταυροφόρων, ίψώνει πάνω σ
ενα άπότοιιο λόφο την άπομόνΐυσί
του κ!^ τΓ»ν ^λώρια φρσυριακή
τού
κι μάζα
Περνάει κανείς μία όχυρή πύ-
λη,.έ'πειτα μία δεύτερη καί βρϊ-
σκεται σέ δαιδάλους διαδρόμίον,
.-ΐαρεκκλησίίον καί μεγάλων χο^τα-
Οΐασΐΐένίθν ηιΜΛν Α»·Α·«ιι«?·»™». -"
6ι»θισμέν6ον σέ
μιά σιγή παγε>ρή. Οί λιγοστοί μο-
ναχοί ποΰ κατοικοΰνε τό άπέραντο
αύτό μοναστήρι είναι ύποχρεωμέ-
ΥΟΙ /ΪΤΤη την ν«νΛΐΝτ"η —'----------
παρκΌκλήσια τοϋ μοναστηριοΰ τοι
είναι σάν μιά συνεχεια, έξ ϊσου
τρυφί-ρή καί άγνή, των «Φιορέττι»
ιοϋ άγιον Φραγκίσκου τής Άσσί-
ζϊΚ. Ό ταπίτΐνός δομινικανός μο-
ναχό: δέν ζ(ογράφιζε ώθονμενος
άπό τό δαιμόνιο τής τέχνης, άκόμα
δέ λιγώτερο γιά νά εκτελή) πληρω-
μένρ; παοαγγελίες. Λένε ότι προ-
τοϋ ί;ϋΐ?νθ?ί νά ζω^'ραφίζη, γονάτιζε
ν.ά%χ φορά καί προσευχότανε γιά
νά Ριναι ή γι»νη τού άγνή καί τδ
){έρι τού. ά£ιο ν' άτεικονίστ) τόν Θε-
ό. Ή ποοσευχή ίίμως αυτή έπλεό-
ναζΓ γΐτί προσρινέ; είναι οί Τδιες
οί'εΐ-.όντς τοτ··. Προσενχές έξαίσι-
ες, οί γλυκί·Γ?ρες καί άγνότερες
ποΰ ογΓ'καν ποτέ άπό ανθρωπίνη
■ψνχο, αΐνοι των οποίων ή μελω-
δία άνεβαίνει τρός τούς ούρανούς
^άν /ελάδημα «ονλιοΰ καί σάν α-
ρ<ύϋ(/ ά'νϋους. 'Σννι'ιΟοος οί ά Όρω,τοι προσεύ- γονζαι στόν θίό γιά νά ζητήσουν κάτι α.τότή ν παντοδυναμίαν τοι*. ΓΊατ τόν φοβοννται. καί γιά νά ΓΟν Γ'ιλεώσοΐ'ν. 'ί) Φρά Άντζέλικο προοιύγεται μόνο γιά νά τόν δο- Εαζτ. Άρκεΐται, τί λέω; βρίσκει I- ξαίοι > καί μόνο τό ότι ό Θΐσς τής
'Αγΐίπης ύπάρχει καί τό σύμπαν ύ-
πόκειται στούς νόμους τον. Γι' αύ-
τά καί δταν ζωγραφίζΐ] τόν Χρι-
οτό, την Παναγίιΐ καί τούς ούρα-
%-ούς ττούς όποίονς 6ασιλεΰου>', τί-
ποτο νι' αυτόν δόν είναι παρά πο-
λύ ι' ιαϊο καί παοά πολύ πλοι>σ ο
γιά ν ' τοί·ς περιβ<ίλλΐ) στήν άποΰΓ- ωσί ',-υς. Στά πόοια τού ζωγραο/ι- ίΐει <■'τειρα λουλο.'δια, κάνει κατα- γ:οντ ν: τον: θρόνους τοχ<ς, χρι·- οήν ϋτ/να τό φ<~" ^°τ τοΐ'- ~?ηί· νοι άπό τόν κανονισμό τοΰ τάγμα- τό; τθΛ· νά μή μιλοϋν πού μετα- ποίνΐτεία:, οί καιιπάνε: Ή είοήνη τής Φλ«οεντί«ε. ρούν μέσα στήν ερημία των αύλών καί των δ.αδρόμων, άποφεύγον- τας ό ενας τόν άλλον, δίνουν την άνησν/.οοτική έντχ'ποκΐι λευκών φαντασμάτων. .. Πηγαίνει κανείς στήν Σαρτρό-1 [ ζα_ ντ' 'Έιια δχι γιά νά θαυμάση ι Ικάλλιτενικούς θησαυροΰς, των όποί ι Ι ΟΛ' στερεΐται, άλλά γιά νά αίσθαν-1 1 θ« την άτμόσφαΐιρα έκείνη τή; ' Φλωρεντίας ποΰ έγνώρισαν ό Τζι- όττο καί ό Λάντης, τής αύστηρή; καί άπέριττινς Γατθικής Φλωρεν- τ-ίας ποΰ κοιμάται έκεΐ μαζύ μέ τούς στερνούς άντΐπροσώπου; τη;, ί τούς Άτσιόλι, ποΰ τναν γι' αντψ Ι δ,τι ήσαν κατόπιν οί Μέοικοι γιά την Φλωρεντία τής Άναγεννή- σεα»ς. Οί τάφοι των είναι μίσα στό ή- μίφως μιάς κρΰπτης. Ό ίδρναής της οικογενείας καί τοΰ μοναστη- ρίου '/οιμάται σέ μιά σαρκοφάγο ΰχ|>ωμένΐ| στίτν πλευρά ενός τοί·
χου καί στολισμένη μέ κίονες κα'ι
λρπτοσ/ίαλισμένους ΓοτθΊκούς πυρ-
γίσκονς. Στά πόδια τού είναι τρείς
μεγάλες μαρμάρινες πλ«κε; επάνω
οτής οποίες είναι σκαλισμένα τα
όμοιώματα τριών αλλ(ι>ν άντιπρο-
σωπευτικών νεκρών τής οικογενεί¬
ας: μιάς γυναίκας, ενός κληρικοΰ
[ μέ τό έπίσημο έπισκοπικό τού έ'νδτ; '
μα καί ενός πολεμιστοΰ, ντυμενου!
την άτσάλινη παναπλία τού, μέ τα!
δύο τού χέρι στό σπαθί τού... '
Στοΰ τελευταίου αύτοΰ, κάτω άπό
τα κλειστά τού βλέφαρα θά διατη-
ρήται άκόμα το γοητΕυτικο δραμα |
ττϊ; 'Αττικής ποϋ εΐδαν τα μάτια]
, --------- --^5 μνστηριώδεις*
Ετρουσκοι·ς οί όποΐοι τό πρωτοκ*
τοίκησαν, καί έκείνους πού θελου»
ν' άναπαραστήσουν τόν τρελλό δ-
μιλο των νέων άνδρών καί γι-ναι
κων των καλλίστων οίκογενειώντής
Φλωρελαίας ποΰ είχαν συγκεντρω..,
θη έκεΐ στήν επαυλι τοΰ Βοκαχί·
ου ένω ή πανώλης έδεκάτιζε την
πολιτεία καί των οποίων την ίαψ,
ζωήν έρωτων, σχ·μποσίων /.αι πλα
τωνικών μαζύ διαλόγων, μας περι-
έγραι|ΐ ό ίδιος αύτός στό «Δεκα·
μερό» τού. Ίκανοποιεΐ άκόιια δ-
σονς έ'ρχονται νά ζητήσουν την άτ·
'μόσφαιρα στήν οποίαν εζησε ό Φοα
1 Άντζέλικο κι' έκείνους ποϋ προσια
Οοΰν ν' άναγνωρίσουν άνάμεσα
στής διάφορες έπαύλεις την έ',ταυλι
δπου εζησε ή Β ίδιαν Μπέλλ, ή
ήρωΐδα, τοΰ «Κοκκίνου Κρίνοχυ»
τοΰ' Άνατόλ Φράνς...
Έγώ δέν πηγά νά ζητήσΐυ τίπο
φρουριακή Ιτα στο Φιεζόλε. 'Ανέβηκα μιά ιιε-,
ρα πού ή στενότητα των δρόμον-
τής Φλωρεντία; μοΰ ήταν πειό άσ-
φυκτική καί ή σκνθρωπότητα των'
παλΓ.ών της μεγαρον πειό βαοιιά.
Καί τό Φιεζόλε μοΰ εδωσε την ά-
πέραντη γαλήνη των κυπαρισσιών,
ΐών ροδοδαφνών καί των ίλαιώ-
ν<ον τού. Πλανήθηκα σέ μονοπά- τια ποΰ πε-ρνοΰσαν μπρός άχο κλειστές βίλλες καί ποΰ άπο/ήγα- νε σέ παληά φτωχικά μονασπ'ιρια των οποίων οί τοΐχοι ήσαν σ/.επα- ομενοι μέ κισσό καί αί εΐσοδοι έ- φρουροΰντο άπό πανάρχαια κχπσ- ρίσσια. Στό δρόμο μόν διαστυρ«- νόμουν μέ γρηές καλόγρψς των οποίων οί μαΰρες καλύπτρε: έκυ· μάτιζαν στόν ανεμο καί τό φίΗνο- πωρο σάρωνε μπροστά μου £ε0(1 φν)λα. 'Ως τόσο δέν ΰπηρχρ/·^ μιά μελαγχολία στή σιωπή καί την μοναξιά ποΰ πε'ριέβα-λε τό Φ ε-ό" Ό ή7.ιος είχε μΐά γλυκντάτη τρ« ότητα καί στά πεζοΐ'λια των //·ί στών ίπαΰλεων ανθιζαν ποοφυρα ρόδα. Χάρηκα τή; λίγες έκείνίς ηπιε; ώρε-ς τοϋ Φιεζόλε σάν ενα μεγιΐλ'· καλό στή ζο>η μου. "Υστερα <^ δχ,Ό μηνών 6ύ9ισμα μέσα σ ίνα πατϊλθόν αίώνων, ί'ννοιωσα ϊΚι επάνω την συγκίν>ισιν ποΰ αϊσαα^
ται ενας ποΰ πρωτοβγαίνει Οί> «-
νάρρωσι στό φως καί την ίΐρ'1ν(1
ενός κήπον. Κι' δταν (σηκωθι^
γιά νά κατέβω ξανά πρός την Φ· <'' ρεντία ?ν·οωσα — σάν μΗΗ/,- αλ?^ς σπάνιες καί ί&ρές στιγιι^ στή ζοοή μου — ότι κάτι ά·το_την ■ψνχή μου άπέμεινε στό φιε^.οΛ?- διάχυτο μέσα στύ πράο φώ:, '-'11 τϋτ εληές, καί τής ροδοδάφνε:. -- κάτι ποΰ θά μεκάνη νά τύ νοστκ/ γώ καί νά τό έπιθνμώ πάντα- · ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗ- ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΑΙ ΤΗΣ ΜΑ ΡΥ ΑΛΦΟΝΣΟΥ Δ' Τό σνγκινΐ|τικο>τεοο
τικώττρον μυτΗστόρτρα, πλήρε; Ιι,
γαλείον, τοαγιχότΐ)τος κβί γοητ'ΐ-
ας επί τβ βάοει τού 6»ιοτνναοι·
δρ—κτηκοϋ Γργον τον σνγγρα'»-1*1-
τών· «Δύο Όοφ«νών». Σελίδίς *
>·οβικ»ί·μεναι ΐώ ίό
Τνιάται, βε
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ
140 ν/. 2βτΗ ©τ., ι»ε»ν νοπκ
Η ΓΛΥΚΥΤΑΤΗ ΕΙΡΗΝΗ ΤΗΣ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ^
Γ
[(ΤΑΞΕΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΕΥΟΝΤΟΣ ΤΗΝ
ΙΤΑΛΙΑΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ, κ. Κ. ΟΥΡΑΝΗ)
ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ, Σεπτέμβριος.—
Τό μοναστηρι τοΰ Άγίου Μάρκου
είναι μέσα στήν καρδιά τής Φλω-
ρεντίας — μά είναι σάν σά βρί-
άί ά δέ ξέ
σκεται άπείοως μσκρνά, δέν ξέρϋ
©έ ποία Θη^βαΐδα.
Ευθύς άπό την εΐσοδο στό «κλό-
οτερό» τού σβύνουν οί μάταιοι θό-
ρυβοι τής ζωής. Στύ μέσο μιας χορ
ταριασμένης αύλής (ί.τλώνει τα κλιι
ριά τού ενας α'ιωνόβιος κέ&ρος τοΰ
Λιβάνου. Στό δάπεδο καί τούς τοί-
χου; της τετράγωνης άψιδωτής
γαλερίας τής αΰλής είναι σκορπι
σμένοι παληοί τάφα. Άλλά τό μέ
ρς δέν φέρνεί καμμιά πένθιμη
έενι. Ή ήσυχία καί ή ειρήνη ποϋ
βασίλεύουν ξεπερνάν την ζωη τοΰ
3ν5ρώπον. Νοιώθει κανείς ενα μα
κά ξ ά
ξεκοΐοασμα — σάν κοντά
οέ μίαν άπλή, ·ιοναχική βρνσι.. .
Έκεΐ πέρασε τή; γλυκύτερες
Φλολρεντινές μου ωρες οέ τόν Φρά
Άντζέλικο,
Ό Φρά Άντζέλικο ήταν ενα;
δομ·νικανός μονανΓ,τ γεμάτος εν-
αγγρλικότητα καί ταπεινωσΰνη. Ή
ψνχγ τού έξεχείλιζε άπό άγάπη καί
πίστι έκστατική. Ό θεός ποΰ έπΐ-
οτευε δέν ήταν ό σκυθρωπός καί
τιμωρός θεός της Παλαιά; Δια-
Οήκης. *Ήταν ό γλυκύς θεός τοΰ
Ευαγγέλιον, δ θεός τής άγάπης.
II
ώς θά ί)ταν άλλως τε δυνατόν
νά φαντασθΓ) άλλοιώς τόν Θεόν,
σίαός ποΰ δέν είχε κάνη ποτέ κα-
νένα άμάρτημα, καμμιά πονηοή
Εξω άπό τό μοναστ^ρι ή Φλω-
ρ. ντία ξυπνοϋσε στή νία ανγή τής
ζωής τοϋ κόσμον: Την Άναγέννη-
σι. Οί βιβλιοθήκες των Μεδίκων
νέμιζαν 'Ελληνικού; παπύρους κι'
οί καλλιτέ'/νρς κατέβαζαν στήν γή
βάλλει, φροντίζει νά πέφτουν ώ-
μορφα οί πτυχές των ρόδινων καί
γαλάζιων ένδυμάτων των, καί πλη-
θαίντ'. τούς άγγέλους ποΰ παίζουν
δργανα γιά νά γλυκαίνουν την ά
κοή τους... ν
Στό πλήθος των θρησκευτικόν
είκόνων καί τοιχογραφιών τού δέν
θά δήτε ποτέ όντε τραγικά μαρτύ-
ρια άγίων, οΰτε πένΐΗμσυς άσκη-
τισμούς μετανοίας, οΰτε ζοφερούς
ούρανούς Άποκαλύψεως α)1ά,
πάντα, δ,τι Οέλγει την ■ψυχί} και
την ρίχνει σέ Ικστασι ευτυχία;:
Αγγέλου; ποϋ τραγουδάνε, όράμα¬
τα Παραδείσων, άποθεώσεις τοΰ
Χ'ριστοϋ στον θρόνο τής δόξης
τού, τίιν στεφάνωσι της Παναγί¬
ας καί, Ιδίως, γλυ>*τάτους Εύαγ-
γελισμονς. Είναι τό 'Ωσαννά μιάς
ψυχης γιά την όποία τό είρην.κό
αύτό μοναστηρι υπήρξε 6 προθά-
λαμος,τοΰ Παραδείσου. ,
Βλέποντας κανείς τής ε'ικύνϊς Ι
τοΰ Φρά Άντζέλικο είναι σάν νά'
τούς Θεούς. Μέσα σττιν ειρήνη τοϋ
μοναστηριοΰ τού, ό Φρά Άντζέλι¬
κο. ξένος πρός την γύρω ζωήν,
ζοΰσε τα έκστατικά καί άφελί) ό¬
ράματα των όλόπρωτων χριστιανι¬
καί/ χρόνων, τα όράματα των γλυ-
^ών άνθισμένον ΙΙαοαδείσων, των
μικρων φτερωτών άγγελον ποϋ
ύπηρετοΰν καί δοξάζοσν τόν Κύ¬
ριον, της θεϊκής βασίλειος μέσα
σέ μίαν άποθέωοι γρνσοΰ φωτός
Χιΐί έξαισίων αϊνιον.
Στούς αΤνοΐ'ς αύτούς των άγγ*-
λθ;ν ·λΑ των μακάρων ενωνε *"'
ά:<ον] μίαν άπαλότατη καί εξαίσια μελωδία ποϋ αίνεϊ τόν Θεόν. Καί δέν είναι κάν άνάγκη τήςσυστάσε- ως ποΰ τοΰ κάνει ευθύς άπό την βΐσοδο £νας ζωγραφισμένος τού αγιος, πού εχει τό δάκτυλο στά γεί- ϊτ, γιά νά σιωπήση. Σιωπα' κανείς ενστικτα δχι άπο σεβασμό πρός τόν ίεοό τόπο στόν οποίον βρίσκε- ται άλλά γιά νά μή διαταράξη την μελωδία αυτή πού γλνκαίνει την ψυχή τού καί γιά νά μή σβύση έ¬ ξαφνα τό δραμα των έξαισίων Πά ραδείσων τούς οποίον; διανοίγεΐ. Σάν Λϊινιάτο , "Οταν άνέβηκα στό λόφο τοΰ Σάν Μινιάτο ήταν μεσημέρι: Ει¬ ρήνη καί φώς. Είγα πάει νά ίδώ τό φρούριο ποϋ είχε άνεγείρη ό Μιχαήλ "Αγγελος γιά την ύπερά- σπισι τίΪΓ Φ1/ι«κ;ντίΓ.- Άΐν α~ σπισι τής Φλωρεντίας. Άλλ' άπό τό ^ρούριο αύτό δέν άπομένει σή- μερα παρά ή βαρεία πύλη τής εί- τού την έποχή ποΰ έ'φτασε έκ£Ϊ,. τακτητης μαζύ μέ τούς νΤαι, ^ Ό ΐπνος τους, „' αύτήν . |ορια και την σιγή Τής ν ιας ντ Εμα ?χει χβτι τό τ0( λησμονημενο καί το ό ^αν να είνε διπλα θ νεκροι-—τοποθετηιιενοι χαθώς εΐ, ναι στά σκοτεινά σΰνορα τοΰ μ^· ωνος άπό τόν οποίον ή ΦλωρΈνΐίβ άπέστρειΐ'ε οριστικώς τό βλέμαα της, γοητευμένη άπό την γλ^ύ. τατη καί υποσχετική χαραυγή τή- Άναγεννήσείος... · Φεεζόλε Οί ίραστές τής Φλωρενπ , δέ νπαραλείπουν ποτέ νά κάνοι' τό προσκννημα τοΰ Φιεζόλε. Ί ο φιεζόλε, γιατί δέν εχει δια· τηρήση τίποτα τό συγκεκ,ριμένοά' πό τό παρελθόν τού, έπιτρέπει οε κάθε φαντασία νά ---" Υΐ αί ο (Ιβΐ Οοΐΐί. Τραφτκός καί είρΐ]νικός δρομά'Ός Ιξω άπό την Φλωρεντία. νιοί Είναι ενα δραμα ποΰ κάνει την [ τοΰ Σάν Μινιάτο απαντάνε — σάν τχή νά Λησιιονιέται στήν ενατέ-! σέ μιά μυστική υεταξύ των ζων- ί τού γίοοίς νά ζητάη ή νά στο-1 τανών καί πεθαιιαένων έπικοι- Μετα Εμα δΰο κοιλάδων γεμάτων δδά ή Σ χάζεται τίποτα άλλο — σόν νά ε-) Λΐυνία.... φτασε στό τέρμα τής πορείας της. ΤάφΌΐ, λουλούδια, πρήνη, γλτ,»κί· φώς — καί κάτω δλη ή φλωρεν¬ τία μέσα μέ μιά χρνσή άχνα... ΙΙοιά έπιθινμία καί ποίος ξένος στοχασμός μποοοΰν ν" ά.™σπάσουν . ρο-σε- ή φ-^"^^ '^}^α την ψυχη απο την γαληνια ωμορ-■ τών ·ΑτσιΟΑι, Ιαπόοων, κληο,κών φια μιας τετοιας εικόνος.; Μακαρι- χα1 σταυο0φοοα;ν ^, η^ „' ξ δΰο κοιλάδων γεμάτων εληές καί ροδοδάφνες, ή Σαρ- τρόζα ντ' "Εμα, τό πανάρχαιο μο¬ ναστηρι παΰ ανήγειρε καί συντη- ζει κανείς μόνο δλους αύτους τούς άγνωστους νεκρούς ποΰ τούς έδό- θηκε νά κοιμοΰνται στόν λόφο αυ¬ τόν τόν γειιάτον πράο φώς καί ά- ρΟΛίατα λουλοι>διών —- μέ την Φλω
σόδου καί μβρικές πεσμένες πλευ- ρεντία όλοκληρη στα ποδια τους.
ρές τειχών ποΰ τής εχει μισοσκε- 'Εδώ. ό θάνατο; δέν ύποβώ^ει την
πάσει ό κισσός. Βρήκα όμω; στόν π.κρία τοΰ άποχωρισμοϋ άπό την
λόφο τοΰ Σάν Μινιάτο λουλούδια Ϊ1">ήν ™ι την τραγικότητα τής έκ-
καί μν»'}ματα. Καί κάτω τού είδϋ }ΐηδε«'σεως. Είναι σάν μιά ,ρεμοα-
ν' άπλώνεται, μέσα σέ μιά χρυσήν στικίι καί /αλήνια συνίχισί τη;..
άχνα, όλοκληρη τ*| Φλωρεντία μέ τό [ Οί νεκροί τοΰ Σάν Μηνιάτο εχον"
κίτοινο ρεΰμα τοϋ "Α.ονη. ιιρ τιι'-π-»ΐ'χ^ -*·'**,* ^™— -·--■ —'"■■ -------
και σταυροφόρων, ίψώνει πάνω σ
ενα άπότοιιο λόφο την άπομόνΐυσί
του κ!^ τΓ»ν ^λώρια φρσυριακή
τού
κι μάζα
Περνάει κανείς μία όχυρή πύ-
λη,.έ'πειτα μία δεύτερη καί βρϊ-
σκεται σέ δαιδάλους διαδρόμίον,
.-ΐαρεκκλησίίον καί μεγάλων χο^τα-
Οΐασΐΐένίθν ηιΜΛν Α»·Α·«ιι«?·»™». -"
6ι»θισμέν6ον σέ
μιά σιγή παγε>ρή. Οί λιγοστοί μο-
ναχοί ποΰ κατοικοΰνε τό άπέραντο
αύτό μοναστήρι είναι ύποχρεωμέ-
ΥΟΙ /ΪΤΤη την ν«νΛΐΝτ"η —'----------
παρκΌκλήσια τοϋ μοναστηριοΰ τοι
είναι σάν μιά συνεχεια, έξ ϊσου
τρυφί-ρή καί άγνή, των «Φιορέττι»
ιοϋ άγιον Φραγκίσκου τής Άσσί-
ζϊΚ. Ό ταπίτΐνός δομινικανός μο-
ναχό: δέν ζ(ογράφιζε ώθονμενος
άπό τό δαιμόνιο τής τέχνης, άκόμα
δέ λιγώτερο γιά νά εκτελή) πληρω-
μένρ; παοαγγελίες. Λένε ότι προ-
τοϋ ί;ϋΐ?νθ?ί νά ζω^'ραφίζη, γονάτιζε
ν.ά%χ φορά καί προσευχότανε γιά
νά Ριναι ή γι»νη τού άγνή καί τδ
){έρι τού. ά£ιο ν' άτεικονίστ) τόν Θε-
ό. Ή ποοσευχή ίίμως αυτή έπλεό-
ναζΓ γΐτί προσρινέ; είναι οί Τδιες
οί'εΐ-.όντς τοτ··. Προσενχές έξαίσι-
ες, οί γλυκί·Γ?ρες καί άγνότερες
ποΰ ογΓ'καν ποτέ άπό ανθρωπίνη
■ψνχο, αΐνοι των οποίων ή μελω-
δία άνεβαίνει τρός τούς ούρανούς
^άν /ελάδημα «ονλιοΰ καί σάν α-
ρ<ύϋ(/ ά'νϋους. 'Σννι'ιΟοος οί ά Όρω,τοι προσεύ- γονζαι στόν θίό γιά νά ζητήσουν κάτι α.τότή ν παντοδυναμίαν τοι*. ΓΊατ τόν φοβοννται. καί γιά νά ΓΟν Γ'ιλεώσοΐ'ν. 'ί) Φρά Άντζέλικο προοιύγεται μόνο γιά νά τόν δο- Εαζτ. Άρκεΐται, τί λέω; βρίσκει I- ξαίοι > καί μόνο τό ότι ό Θΐσς τής
'Αγΐίπης ύπάρχει καί τό σύμπαν ύ-
πόκειται στούς νόμους τον. Γι' αύ-
τά καί δταν ζωγραφίζΐ] τόν Χρι-
οτό, την Παναγίιΐ καί τούς ούρα-
%-ούς ττούς όποίονς 6ασιλεΰου>', τί-
ποτο νι' αυτόν δόν είναι παρά πο-
λύ ι' ιαϊο καί παοά πολύ πλοι>σ ο
γιά ν ' τοί·ς περιβ<ίλλΐ) στήν άποΰΓ- ωσί ',-υς. Στά πόοια τού ζωγραο/ι- ίΐει <■'τειρα λουλο.'δια, κάνει κατα- γ:οντ ν: τον: θρόνους τοχ<ς, χρι·- οήν ϋτ/να τό φ<~" ^°τ τοΐ'- ~?ηί· νοι άπό τόν κανονισμό τοΰ τάγμα- τό; τθΛ· νά μή μιλοϋν πού μετα- ποίνΐτεία:, οί καιιπάνε: Ή είοήνη τής Φλ«οεντί«ε. ρούν μέσα στήν ερημία των αύλών καί των δ.αδρόμων, άποφεύγον- τας ό ενας τόν άλλον, δίνουν την άνησν/.οοτική έντχ'ποκΐι λευκών φαντασμάτων. .. Πηγαίνει κανείς στήν Σαρτρό-1 [ ζα_ ντ' 'Έιια δχι γιά νά θαυμάση ι Ικάλλιτενικούς θησαυροΰς, των όποί ι Ι ΟΛ' στερεΐται, άλλά γιά νά αίσθαν-1 1 θ« την άτμόσφαΐιρα έκείνη τή; ' Φλωρεντίας ποΰ έγνώρισαν ό Τζι- όττο καί ό Λάντης, τής αύστηρή; καί άπέριττινς Γατθικής Φλωρεν- τ-ίας ποΰ κοιμάται έκεΐ μαζύ μέ τούς στερνούς άντΐπροσώπου; τη;, ί τούς Άτσιόλι, ποΰ τναν γι' αντψ Ι δ,τι ήσαν κατόπιν οί Μέοικοι γιά την Φλωρεντία τής Άναγεννή- σεα»ς. Οί τάφοι των είναι μίσα στό ή- μίφως μιάς κρΰπτης. Ό ίδρναής της οικογενείας καί τοΰ μοναστη- ρίου '/οιμάται σέ μιά σαρκοφάγο ΰχ|>ωμένΐ| στίτν πλευρά ενός τοί·
χου καί στολισμένη μέ κίονες κα'ι
λρπτοσ/ίαλισμένους ΓοτθΊκούς πυρ-
γίσκονς. Στά πόδια τού είναι τρείς
μεγάλες μαρμάρινες πλ«κε; επάνω
οτής οποίες είναι σκαλισμένα τα
όμοιώματα τριών αλλ(ι>ν άντιπρο-
σωπευτικών νεκρών τής οικογενεί¬
ας: μιάς γυναίκας, ενός κληρικοΰ
[ μέ τό έπίσημο έπισκοπικό τού έ'νδτ; '
μα καί ενός πολεμιστοΰ, ντυμενου!
την άτσάλινη παναπλία τού, μέ τα!
δύο τού χέρι στό σπαθί τού... '
Στοΰ τελευταίου αύτοΰ, κάτω άπό
τα κλειστά τού βλέφαρα θά διατη-
ρήται άκόμα το γοητΕυτικο δραμα |
ττϊ; 'Αττικής ποϋ εΐδαν τα μάτια]
, --------- --^5 μνστηριώδεις*
Ετρουσκοι·ς οί όποΐοι τό πρωτοκ*
τοίκησαν, καί έκείνους πού θελου»
ν' άναπαραστήσουν τόν τρελλό δ-
μιλο των νέων άνδρών καί γι-ναι
κων των καλλίστων οίκογενειώντής
Φλωρελαίας ποΰ είχαν συγκεντρω..,
θη έκεΐ στήν επαυλι τοΰ Βοκαχί·
ου ένω ή πανώλης έδεκάτιζε την
πολιτεία καί των οποίων την ίαψ,
ζωήν έρωτων, σχ·μποσίων /.αι πλα
τωνικών μαζύ διαλόγων, μας περι-
έγραι|ΐ ό ίδιος αύτός στό «Δεκα·
μερό» τού. Ίκανοποιεΐ άκόιια δ-
σονς έ'ρχονται νά ζητήσουν την άτ·
'μόσφαιρα στήν οποίαν εζησε ό Φοα
1 Άντζέλικο κι' έκείνους ποϋ προσια
Οοΰν ν' άναγνωρίσουν άνάμεσα
στής διάφορες έπαύλεις την έ',ταυλι
δπου εζησε ή Β ίδιαν Μπέλλ, ή
ήρωΐδα, τοΰ «Κοκκίνου Κρίνοχυ»
τοΰ' Άνατόλ Φράνς...
Έγώ δέν πηγά νά ζητήσΐυ τίπο
φρουριακή Ιτα στο Φιεζόλε. 'Ανέβηκα μιά ιιε-,
ρα πού ή στενότητα των δρόμον-
τής Φλωρεντία; μοΰ ήταν πειό άσ-
φυκτική καί ή σκνθρωπότητα των'
παλΓ.ών της μεγαρον πειό βαοιιά.
Καί τό Φιεζόλε μοΰ εδωσε την ά-
πέραντη γαλήνη των κυπαρισσιών,
ΐών ροδοδαφνών καί των ίλαιώ-
ν<ον τού. Πλανήθηκα σέ μονοπά- τια ποΰ πε-ρνοΰσαν μπρός άχο κλειστές βίλλες καί ποΰ άπο/ήγα- νε σέ παληά φτωχικά μονασπ'ιρια των οποίων οί τοΐχοι ήσαν σ/.επα- ομενοι μέ κισσό καί αί εΐσοδοι έ- φρουροΰντο άπό πανάρχαια κχπσ- ρίσσια. Στό δρόμο μόν διαστυρ«- νόμουν μέ γρηές καλόγρψς των οποίων οί μαΰρες καλύπτρε: έκυ· μάτιζαν στόν ανεμο καί τό φίΗνο- πωρο σάρωνε μπροστά μου £ε0(1 φν)λα. 'Ως τόσο δέν ΰπηρχρ/·^ μιά μελαγχολία στή σιωπή καί την μοναξιά ποΰ πε'ριέβα-λε τό Φ ε-ό" Ό ή7.ιος είχε μΐά γλυκντάτη τρ« ότητα καί στά πεζοΐ'λια των //·ί στών ίπαΰλεων ανθιζαν ποοφυρα ρόδα. Χάρηκα τή; λίγες έκείνίς ηπιε; ώρε-ς τοϋ Φιεζόλε σάν ενα μεγιΐλ'· καλό στή ζο>η μου. "Υστερα <^ δχ,Ό μηνών 6ύ9ισμα μέσα σ ίνα πατϊλθόν αίώνων, ί'ννοιωσα ϊΚι επάνω την συγκίν>ισιν ποΰ αϊσαα^
ται ενας ποΰ πρωτοβγαίνει Οί> «-
νάρρωσι στό φως καί την ίΐρ'1ν(1
ενός κήπον. Κι' δταν (σηκωθι^
γιά νά κατέβω ξανά πρός την Φ· <'' ρεντία ?ν·οωσα — σάν μΗΗ/,- αλ?^ς σπάνιες καί ί&ρές στιγιι^ στή ζοοή μου — ότι κάτι ά·το_την ■ψνχή μου άπέμεινε στό φιε^.οΛ?- διάχυτο μέσα στύ πράο φώ:, '-'11 τϋτ εληές, καί τής ροδοδάφνε:. -- κάτι ποΰ θά μεκάνη νά τύ νοστκ/ γώ καί νά τό έπιθνμώ πάντα- · ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗ- ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΑΙ ΤΗΣ ΜΑ ΡΥ ΑΛΦΟΝΣΟΥ Δ' Τό σνγκινΐ|τικο>τεοο
τικώττρον μυτΗστόρτρα, πλήρε; Ιι,
γαλείον, τοαγιχότΐ)τος κβί γοητ'ΐ-
ας επί τβ βάοει τού 6»ιοτνναοι·
δρ—κτηκοϋ Γργον τον σνγγρα'»-1*1-
τών· «Δύο Όοφ«νών». Σελίδίς *
>·οβικ»ί·μεναι ΐώ ίό
Τνιάται, βε
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ
140 ν/. 2βτΗ ©τ., ι»ε»ν νοπκ
^. ΜΓΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, ->4 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1*29.
ΓΙΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗ- ΕΒΑΟ]νΊΑΑΟΣ
Ό κ. Μωρι; Σεβαλιέ, μετά τής σνζύγου τού, άρτι άφΐχθεντες εις Αμε¬
ρικήν μέ τό ύπερωκεανειον «"Ιλ Ντέ Φράνς». -
Ή Μαιρη Μόππερ, 19 έτών, έκ Μπροϋκλνν, ή όποια
θπ /ουη ιιέρος είς τόν διαγωνισμόν διά την εκλογήν
χορευτριών τής σκηνης.
,ίικ
τόν δρόμον διά τόν Ρέυμοχτ Δών-
τής αποθανούσης χορευτρίας, Ίσαδω-
Λτο^^'- ή κ· Βικτουάρ Ίβάνωβ Μπερτραντ, β-
κ · .ε^· *·υρώ—ις είς Αμερικήν φοοοΰσα σανδάλια
χΉ·μασιαν. ή όποία ύποτίθεται ότι είνα
' 'Ε>ληνική.
ίναι άοταια
Ή Γκλάντυς Ντήριν, χορεύτρια τού Μπροντγουαίη,
έξ αίτίας τής οποίας ή κ. Ρομπέρτα Ε. Μόσμπυ ήγε>
ρεν άγωγήν διαζυγίου κατά τοϋ Γκίλμπερτ Χ. Μο-< σμχο έν Σινσιννάττι, Όχάϊο. Είς την άγωγήν άγαφέ- ρεται δτι ή Γκλάντυς συνελήφθη μέ τον κ. Μόσμπυ είς τό ξενοδοχείον Πάρκ Σέντραλ. Ώς άποζημίωσις ζητοΰνται 2.000.000 δολλάρια. Ό δικαστί,ς ΟίΛϊτϊθ Π Στΐ.Γες ίχ Σ Ή κ. Εάν Κ/«γ, τή; οποίας τό έκ τριών σειρων ααογαριτών περιδέραιονν, άξια; 250 000 δολλαριων, άΖρέθη υπό ληστών είς μίαν συναναστροφην εν τδ ο&ιω τοϋ Τζών Λ. Κάρσων, έν Λίτωφ^αλο, Λεας "Υόοκης. Οί λησταί αφήρεσαν έν όλω α.το τους προβ- κεχλημΐνονς κοσμήματα άξίας 400.000 δολλαριων και ..... ά.τέδοασαν. Είς την είκόνα ς-αινεται η κ. Καν Κ/Ί<γ ιιί τα δήο τέκνα της-
ΓΙΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗ- ΕΒΑΟ]νΊΑΑΟΣ
Ό κ. Μωρι; Σεβαλιέ, μετά τής σνζύγου τού, άρτι άφΐχθεντες εις Αμε¬
ρικήν μέ τό ύπερωκεανειον «"Ιλ Ντέ Φράνς». -
Ή Μαιρη Μόππερ, 19 έτών, έκ Μπροϋκλνν, ή όποια
θπ /ουη ιιέρος είς τόν διαγωνισμόν διά την εκλογήν
χορευτριών τής σκηνης.
,ίικ
τόν δρόμον διά τόν Ρέυμοχτ Δών-
τής αποθανούσης χορευτρίας, Ίσαδω-
Λτο^^'- ή κ· Βικτουάρ Ίβάνωβ Μπερτραντ, β-
κ · .ε^· *·υρώ—ις είς Αμερικήν φοοοΰσα σανδάλια
χΉ·μασιαν. ή όποία ύποτίθεται ότι είνα
' 'Ε>ληνική.
ίναι άοταια
Ή Γκλάντυς Ντήριν, χορεύτρια τού Μπροντγουαίη,
έξ αίτίας τής οποίας ή κ. Ρομπέρτα Ε. Μόσμπυ ήγε>
ρεν άγωγήν διαζυγίου κατά τοϋ Γκίλμπερτ Χ. Μο-< σμχο έν Σινσιννάττι, Όχάϊο. Είς την άγωγήν άγαφέ- ρεται δτι ή Γκλάντυς συνελήφθη μέ τον κ. Μόσμπυ είς τό ξενοδοχείον Πάρκ Σέντραλ. Ώς άποζημίωσις ζητοΰνται 2.000.000 δολλάρια. Ό δικαστί,ς ΟίΛϊτϊθ Π Στΐ.Γες ίχ Σ Ή κ. Εάν Κ/«γ, τή; οποίας τό έκ τριών σειρων ααογαριτών περιδέραιονν, άξια; 250 000 δολλαριων, άΖρέθη υπό ληστών είς μίαν συναναστροφην εν τδ ο&ιω τοϋ Τζών Λ. Κάρσων, έν Λίτωφ^αλο, Λεας "Υόοκης. Οί λησταί αφήρεσαν έν όλω α.το τους προβ- κεχλημΐνονς κοσμήματα άξίας 400.000 δολλαριων και ..... ά.τέδοασαν. Είς την είκόνα ς-αινεται η κ. Καν Κ/Ί<γ ιιί τα δήο τέκνα της-
«.ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΑΓΓΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Η ΠΡΩΤΜ Μόν 7ΚΓ7ΚΠΗ
θάχουν πεοάσει δεκαπέντε χρό-
νια άπό τότε ποϋ άγαπούσα τρελλά
την έξαδέλφη Γουλαλμίνα καί ποί
έ'γραφα γι' αύτη τούς πειό παθη¬
τικόν; στίχους.
— "Αχ! Γουλιελμίνα! Γουλιελ¬
μίνα! Πώς πέρασαν»τά χρόν.α ά¬
πό τότε!. ..
Έσύ παντρεύθηκες ενα συμβο-
λαιογράφο κ' έγώ εγινα ό νουνό;
τού τρίτον παιδιοΰ σου!... Άλλαι
μονο, δέν ήταν αύτό έκεΐνο ποΰ εΐ-
χα όνειρευθή γιά σένα, Γουλιελμί¬
να!... Ώστόσο, δέν σοΰ κρατάω
τώρα καμμιά κάκια. . . Κι' αύτό,
γιατί δέν εχεις πειά τα δ-ροσερα
σου χοώματα, Γουλιελμίνα, όντε
τα ξανθά έκεΐνα μαλλιά ποϋ κυλοϋ-
σα > σάν ενας χρυσός χείμαρρος α¬
πάνω στούς πάλλευκους ώμους σου
όντε τό άνάλαφρο καί λυγερό έκεΐ¬
νο κορμί ποϋ θά τό ζήλεναν καί τα
καλάμια.. . Θεέ μόν, πώς άνέχθη-
κες νά χαρή καί νά καταστρέψη
δλους αύτσύς τούς θησαΐ'ρούς ό
καταραμένο; έκεΐνος σνμβολαιο-
γράφο;!... -
Θυμάσαι, Γουλιελμίνα. τό μεγά-
λο περιβόλι τό πίτι μας, στο Σονα-
ζύ, δπον τρέχαμε, κατά τής διακο-
πές, άν τρελλοί άφανίζοντας μέ τα
ώραΐά μας δόντια τα φροϋτα, καί
καταπατονσαμε, χωρίς καθ'ένα σε-
6σμό πρός τό Ιργον τοϋ θεοϋ, τα
φυλλώματά τού καί τής πρασινάδες
τον; Πόσο ώραΐο ήταν τό περιβόλι
αύτό, μέ τα γαλτ>νιά τού σύνδεν-
5οα, μέ την πράσινη χλόη τού καί
μέ τόν Συκουάνα ποϋ πεονοϋσε στό
βάθος τον, ήρεμος κ' επιβλητικόν
Πέρασα τό τελευταΐο καλοκαΐρι
άπό κεϊ... Στό σπίτι τώρα κάίίον
ται ξένοι. Εϊδα έναν ήλικΐωμενο
•/ύριο ποΰ εκοβε βόλτες μέσα στής
δενδροστοιχίες κ·αί μιά γρηά κνρία
ποΰ μ' ενα καλάμι στό χέρι, κατέ-
βαινε στά ποτάμι γιά νά ψαρέψη.. ,*„„ Η^.^,^^ ^^ ΐυΛε,ιιυ. ιυν ΛθΛυ
' Ε, λοιπόν, θά τό πιστεύση, Γου- μου αυτόν θείον νά διενθύνεται,
θά τόν έτοόμαζε ώς τα
μυαλου τού...
Μά ποία ι3ά
μ
στ, τίποτε. Μά ηξευοα
Γουλιελαινα δ,χόταν τό
τού, ήμουν ί
ΤΩ ελαφρότης των
Γουλ/ελδΛ
Ή Λίλλιαν Αωραίν, ήθοποιός, άναρρωννουσα είς τό Νοσοκομείον Λέςιγκτων, όπον νοβηλευϊται
λιελμίνα, τίποτε δέν είχε άλλάξη
μέσ' στό πάρν.ο... Τα φυλλώματά
τού, οί δενδροστοιχίες τού ήσαν δ-
πως τ' άφήσαμε πρό δεκαπέντε
χρόνων... Ό μικρος 6ράχος μέ τα
κογχνλια, τόν οποίον ό θείος μου
Βερνάρδος εΤχε κτίση γιά νά δια¬
βάζη άπό κάτω, στ™ σκιά τού, τόν
«Τηλεμαχο», δρισκόταν στήν θέ¬
σιν τού.. Έτσι, γιά μιά στιγμή,
__ ------, ,— ,— „..,,...,,
μοϋ φάνηνε πώς εβλεπα τόν καλό
1
μέ τό βιβλίο τού στο χέρι, πρός αυ¬
τόν. Μά έκεΐνο, τού όποίου ή θέα
μέ σννεκίνησε έξαιρετικά, ήταν τα
δύο γειτονικά σύνδενδρα, δπου δι-
αδρααατίσθηκε ή περιπέτεια, την
όποία θά σας διηγηθώ άμέσως.
Ύπήρχε Ινα σκοτεινό σημείο
στήν άγάπη μου πρός την Γονλιελ-
μίνα. Αύτό τό σκοτεινό σημείο ή-
ταν ενας άνθρωπος ποΰ φοροϋσε
κομψα έξοχικό κοστούμι καί ποΰ
Εξεδόθη^ καί κυκλοφορεί είς Ρόλλον ΓΙιανόλας «ΑΛΕΚΤΩΡ», καθώς
καί σειρά άλλον έκλεκτών τεμαχίων τα όποϊα παραθέτομεν κατωτέρω.
Οί Ρόλλοι ΑΛΕΚΤ00-------"------------' - ■ ' ' ' * ' '
οτεροι. Άποδίδουν
νεου συστήματος____.____,
μέ Ρόλλους ΑΛΕΚΤΩΡ.
ΝΕΟΤΑΤΟΙ ΡΟΛΑΟί ΠΙΑΝΟΑΑΣ
Τιμωνται έ'κοΜττος $1.ΟΟ
ΡΟΛΛΟΙ Μ Ε ΛΟΓΙΑ
549—Τό Ζηλιάρικο.
548—θνμάσαι (Στό Σινεμά;)
547—Σδΰσαν τα δνειρά μσυ.
532—ΑΧΕΠΑ Έμδατήριον.
543—Άργεντινό Ταγχό.
542—Ή Γυναΐκα πού σκοτώνει.
538—Τσΰρνα (Έλλην. Λέξεις).
539—Ραμόνα (Έλλην. Λέξεις)
526—Ή Άγράμ.-τελη. ,
521—"Ελα νά ξαπλώ—;.
524—Οί Γλεντζέδες.
510—Βι6ίκα—Κική.
513—Τα δικά σου φιλιά.
607—Κεφαλονηοτοποΰλά μόν.
554— Ό Τρελλό; Καβαλλιέρος.
551—Στό Ζάπειο μιά μερά.
544—Τό Άλανάκι.
545—Γλυκό μου Άγόρ».
601—Παχδικά Τραγούδια
603—Ή Κοκέττα.
ΧΟΡΟΙ
541—Σηλυβριανός Συρτός.
540—Μαννάκι μου (Ζεϊμπέκικο).
509—Καλαματιανός.
514—Τριανταφυλλιά.
528—Ντουνεράκια (Χασάπικο).
522—Πολίτικος Συρτός.
Γηικός Κατάλογος, περιέχων δλου; τούς Ρόλλους ΑΛΕΚΤΩΡ απο-
Γτέλλίται δωρεάν. Ζητήσατέ τον. Παραγγελίαι Ο. Ο. Ό. κτελοΰνται
ιϋθημερόν. Άποστειλατε την παραγγελίαν σας σήμερον διά νά £χετε
ούς νέους Ρόλλους διά τάς Έοοτάς. Γράψατε ώς ίξής:
ΤΗΕ ΗΕΙΑΕΝΙΙ]
336 ννΕ5Τ 34ΤΗ 6Τ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ*: ΜΕΡΑΙΧΙΟΧ 2831._______________
άκουγε στό άχαρο δνομα θανά¬
σης. Ώστόσο μ' άνάγκαζαν νά τόν
φωνάζω: «Έξάοελφε θανάση!»
Έγώ δμ<ος τόν μισοΰσα πολύ... Τόν μισοΰσα γιατί ήταν άΛαζόνας καί ματαιόδοξος. Σαούδαζε νομικά έκείνη την έποχή κ' εκανε ερωτα στή Γουλιελμίνα. Τα νομικά τού μοϋ ήταν άδιάφορα, μά δέν συνέ- βαινε τό ϊδιο καί μέ τόν ερωτά τού. Φερνόταν σέ μενά πάντοτε περι- (Βθονητικά, έκτός μόνο δταν ή,θελε νά τοϋ κάνω καμμιά μικρή έκδού- λενσι, γιατί ήταν έξαιρετινά άδιά- κιρ-ιτος. Έγώ πάντοτε τοΰ επαιρνα καπνό άπό τό γωριό καί ποτέ δ>έν
μοΰ τόν έπλήρωνε. Μά, έπειδή συ
χνά μοϋ ελεγαν πώς ό καπνός εΐνα,
δΓλητήριο, δέν λυπόμσυνα -κα^λον
γιά τα λεπτά ποϋ εδινα. θά ηθελα
ιιαλιστα νά καπνίζη εξ φορές πε-
ρισσότερο άπ' ο,τι έκάπνιζε. Φ&ρνό
ταν πρός την έξαδέλφη μου — ποΐ
τίταν άλλοίμονο! καί δική τού έ
ξαδέλφη — μ' έξαιρετική έλευθε
ριότητα καί, πράγμα ποϋ μ' έρί-
θυζε άκόαα περισσότερο, ή Γουλι¬
ελμίνα δέν φαινόταν καθολου δυ-
σαρεστηαένη άπ' αύτό. .. Άπε-
ναντίας έ'δειχνε πώς κολακεχ'όταν,
ή '/.οτ/£τταΙ
Γι' αύτό δέν τούς άφινα καθό-
'λου άπ' τα μάτια μου όταν βρισκόν-
I
τουσαν μαζύ καί ή ζήλεια μου τούς
παιρακολουθούσε παντού...
Λοιπόν, μιά μερά, καθώς τούς
παρακολουθούσα κρυφά πίσω άπό
τα δένδοα τής δενδροστοιχία^ στήν
όποία περπατοϋσαν, ακουσα τόν ά
κόλονθο διάλογο μεταξύ τωνσ
— ΤΛ ώραία ποϋ είναι, Θανά-
ση, αύτη ή ήτώ πού κάνει ν' άκού-
γωνται άπό την αλλη δχθη τοΰ Ση
κθυάννα τα λόγια ποϋ λέγονται σ'
αύτό τό μερος...
— Είναι ή άντανακλασις των
ήχ"ων έξαδέλοτη μου. Οί άρχαϊοι
εϊχαν φαντασθη σχετικώς ενα μΰ-
*- πολϋποιητικό. Μά ή έπιστήμη
Ιχει έξηνρσει στ1 ιερα ολ' αύτά.
— Ύπάρχει κι' αλλο μερος στό
περ.βόλι "τού ναχη αυτή την ίδιό-
τητα;
— Ναί, απήντησε ό Θανάσης:,
άφοΰ σκεφθηκε λίγο... Νά, έκεΐ
στό σύνδενδρο, κοντά ατο βάλτο...
Μήπως θέλεις νά πάμε;
— νΟχι άπόι^, φίλε μου.. .
Σκοτείντασε πειά...
Ενας λόγος παραπάνω, γΐα-
τα
τί δέν θά μάς ίδουν...
— "Οχι!... "Οχι!... Αντό θά
ήταν ασχημο. . . Μοϋ εχουν άπσ-
γορει'σπ ν' άπομακρΰνωμαι πολϋ
μαζύ σας άπ' τό στίτι... 'Εξ αλ-
λου εΐμαι 6ε6αία ότι δέν ΰπάρχει
ήχώ σ' αύτό τό μερος. Έχω μιλή-
σει έκεϊ πολλές φορές δυνατά καί
ποτέ δέν μοϋ απήντησε τύτοτε.
— Έγώ σοϋ βεοαιώνω τό άντί-
θετο έξαδέλφη μόν, κι' αν θέ7.τ)ς
στοιχηματίζουμε ενα φίληιια...
— Θανάοι)! έκανε μέ αύστηρή |
φωνή ή Γουλιελμίνα.
— θεέ ιισυ!... Βλεπω πώς δέν
μοιάζεις μέ τής αλλε; γυνοι,ίκες,
γιατί δέν είσαι καθολου περίεργη...
Έγώ στοιχηματίζω πώς ύπάρχει
ή ήχώ στό σννδενδρο, κοντά στό
βάλτο...
— Σοΰ έπαναλαιιβάνω,
ση, πώς δέν μπορώ νοίρθω...
— Καλά, τότε... Σοϋ άφίνω
την νύ/ίτα γιά νά σκεφθΐίς. . . Αΰ-
ριο, την ίδια ωοα, θά σέ τρριμενα;
έδώ, καί, επειδή ξέρω πόσο περί-
εογες είσθε σείς οί γυναΐκες, είμαι
βέοαιος ότι θάρθτίζ.
Καθώ; ακουσα τα τελευταία αν
τα λόγια, σκέφθηκα:
■— Ά, άλτήριε Θανάση!...
Να,ί, ήταν αλιτήριος! Γιατί, ξέ-
ρετε τί μοΰ εϊπε αύτός ό άστείος
τό βράδν, υστερ' άπό μιά ώρα, μέ
δλη τού την καλωσύνη καί την εΰ-
γένεια, την οποίαν είχε μόνον ο¬
σάκις επρόκειτο νά μοϋ ζητήση κά-
τι;... — "Οχι. Οντε κάν θά τό
μαντεΰετε. .. "Ε, λοιπόν, άπλου-
στατα κι' άδιάντροπα μοϋ πρότεινε
νά κουφτώ μεσα στό συνδενδ(Λ>
ποϋ βρισνόταν άριστερά στό αλ-
λο σΰνοενδρο, όπου θά πήγαινε έ-
κείνος μέ την Γουλιέλμα., καί νά
"επαναλά^οω τα λόγια ποϋ ΰά ελεγε,
Ιχοντας τα χέρια μου στό στόμα
μου, έτσι ποϋ νά φαίνεται ό ηχός
τους μακρυνός... Βλέπετε, λοι¬
πόν, τί ώραία άσχολία ποΰ μοΰ ά-
νεθεσε. Ό βλάκας αύτός θά Ιλε-
/ε στήν έξαδέλφη μου: «Σ' άγα-
πώ!» κ' έγώ θά έπαναλάμθανα:
«Σ' άγαπω!» Σέ πεοίπτα)σι μάλι-
στα πού θά κατώρθωνε νά τής ά-
ποσπάση κανένα φιλϊ, τό καθήκον
μου έμένα ήταν νά φιλήσω τό χέ-
οι μου, γιά νά έπαναλάτκο τόν ή-
ό τού!
Ή όργή μου καθώς μού τα Ιλεγε
αύτά, ήταν τόση ωστε δέν είχα
ττιν δνναμι νά τόν διακόψω...
Πντγόαουν. . . Τα λόγια ιΐου κολ-
)οϋσα στό λαιμό μου. "Ετσι αύτός
πήρε την σιωτή μου ώ; συγκατα-
θέσι. Κ' έγώ πάλιν, ποϋ σχεδίαζα
καποια καταχθόνια έ/όίχησι, φο-
βοί-μενο; μήπω;, άν άρνιόμουν ϊ-
γάό,, καποιος άΛλος δεχόταν νά τόν
έξυπηρετήσΐ). δέχτι,να νιΐί τοϋ εί-
πα: «Ναίί>. "Ενα ναί, ποΰ αν ό Θα-
νάσης; ϊΊτ«ν τ,Γθΐοσότρ ο ";< τ<ό σμενη ωρα την εϊδα νά άνναν τόν αντιζηλον μου... "Ε—Ιτα, δα και τούς δυό νά διευθύνωνται αέ τό υφος άν&ρώπων ποΰ πάνε ,ΐ Λ-άνουν χάποια κακή πράξ,, ποο ^ σύνδενδρο. Εκεΐνο^ έκαπνι^ >
αύτη κτυποΰσε νευρικά, με την ά·
χρη της όμπρέλλας της, τα λουλον.
δακια πού συναντούσε στόν δρόμον
της. Έγώ πάλιν εφτασα στό" δι«
Ι μου σΰνδενδρο μέ την λύσσα μέσα
'στήν καρδιά, μά εχοντας χατο-
στρώστ·; πειά τό σχέδιό μου: Στη»
πρώτη φράσι ποΰ θά ελεγε έκεΐνος
όποιαδι,ποτε ν.ι' άν ήταν αύτη, έ.
γώ θ' άπαντοϋσα άμέσως: «Ό
Θανάσης είναι ενας ήλίί}ιος^ Ί3.
τσι ή Γουλιελμίνα θά μαθα,νε α.
μέσως ποία κατεργαριά εΐχε ο/λ·
ρώστι είς βάρος της.
Μά ό ούρανό; 6ίνει σΐ'χνά οίον
άνθρωπον εξαφνες έμπνευσεις ,ιοϋ
(Ιξίζουν περισσότερα κι' απο τα
/.αλλίτερα σχέδιά τού... Έτσι,
ιήν τελευταία στιγμή, θνμήι
πώς εϊχα κρειιασμένο στον
μου τό ώοαίο κυνηγετικο δίκανο
ποΰ μοϋ είχε χαρίση ό πατέρα;
μου στή γιορτή μου καί τό όιοΐον
δέν ά—ίχωριζόμουν ποτέ .. Το
στήριξα στόν ώμό ιιου και, υόλι;
ό Θανάσης φώναξε τα πρώτα τον
λόγια, έγώ τοΰ απήντησα μέ τρείς
δυνατές έκπυρσοκροτήσει; στόν
έ«α, των οποίων ό κρότος -, εαισο ■
όλον τόν άέρα.
Είδα άμ'σως την έξαδε'λφη αοι?
νά φίύγη περίτροαπ, τρε/οντα;
π>ρός τό σπίτι, καί τόν Θαναση να,Ι
6λασφημ^ φρικτά καί νά τρίχη "'
αύτός γιά νά αέ βρή. -.
"Οταν μέ βοήχε, ηθελε ν α
οκοτακη]. Μά ό Γοόβος τής τιμωρΐ;
α; τόν ν ιπόδισε!... "Ηξευρε, 6λο
πέτε τί τόν περίμενε, γιατι ήταν
νοαικός...
Μά πώς μ' έκδικήθτ$χε ιστεοα
ό καταραμενος!...
Αύτός ήταν ποϋ εγινε σιιι6ο/αι
ογράφος καί παντρεΰθτΐκε ε Έΐνην
ποΰ λάτρευα...
Ά!. . Γουλι ελμίνα! Γου/.ιε> μι-
νά!.. . "πώς σοΰ άφανασε αΐιο το
ζί'-ο τα δροσερά τού χρώματα ,μ
τα λαμποά σου χρυσά μ«^'(' ·
ΑΡΜΑΝ ΣΙΛΒΕΣΓΡ
ι _
Η
·/.. Φρέντ;:·/.
"Αϊρτ,ν
-ι--.) ζτ/ί-<$- .7. Μάκ Λώ/'·" τλ. ή ό"'"'7 "
ΑΓΓΛΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Η ΠΡΩΤΜ Μόν 7ΚΓ7ΚΠΗ
θάχουν πεοάσει δεκαπέντε χρό-
νια άπό τότε ποϋ άγαπούσα τρελλά
την έξαδέλφη Γουλαλμίνα καί ποί
έ'γραφα γι' αύτη τούς πειό παθη¬
τικόν; στίχους.
— "Αχ! Γουλιελμίνα! Γουλιελ¬
μίνα! Πώς πέρασαν»τά χρόν.α ά¬
πό τότε!. ..
Έσύ παντρεύθηκες ενα συμβο-
λαιογράφο κ' έγώ εγινα ό νουνό;
τού τρίτον παιδιοΰ σου!... Άλλαι
μονο, δέν ήταν αύτό έκεΐνο ποΰ εΐ-
χα όνειρευθή γιά σένα, Γουλιελμί¬
να!... Ώστόσο, δέν σοΰ κρατάω
τώρα καμμιά κάκια. . . Κι' αύτό,
γιατί δέν εχεις πειά τα δ-ροσερα
σου χοώματα, Γουλιελμίνα, όντε
τα ξανθά έκεΐνα μαλλιά ποϋ κυλοϋ-
σα > σάν ενας χρυσός χείμαρρος α¬
πάνω στούς πάλλευκους ώμους σου
όντε τό άνάλαφρο καί λυγερό έκεΐ¬
νο κορμί ποϋ θά τό ζήλεναν καί τα
καλάμια.. . Θεέ μόν, πώς άνέχθη-
κες νά χαρή καί νά καταστρέψη
δλους αύτσύς τούς θησαΐ'ρούς ό
καταραμένο; έκεΐνος σνμβολαιο-
γράφο;!... -
Θυμάσαι, Γουλιελμίνα. τό μεγά-
λο περιβόλι τό πίτι μας, στο Σονα-
ζύ, δπον τρέχαμε, κατά τής διακο-
πές, άν τρελλοί άφανίζοντας μέ τα
ώραΐά μας δόντια τα φροϋτα, καί
καταπατονσαμε, χωρίς καθ'ένα σε-
6σμό πρός τό Ιργον τοϋ θεοϋ, τα
φυλλώματά τού καί τής πρασινάδες
τον; Πόσο ώραΐο ήταν τό περιβόλι
αύτό, μέ τα γαλτ>νιά τού σύνδεν-
5οα, μέ την πράσινη χλόη τού καί
μέ τόν Συκουάνα ποϋ πεονοϋσε στό
βάθος τον, ήρεμος κ' επιβλητικόν
Πέρασα τό τελευταΐο καλοκαΐρι
άπό κεϊ... Στό σπίτι τώρα κάίίον
ται ξένοι. Εϊδα έναν ήλικΐωμενο
•/ύριο ποΰ εκοβε βόλτες μέσα στής
δενδροστοιχίες κ·αί μιά γρηά κνρία
ποΰ μ' ενα καλάμι στό χέρι, κατέ-
βαινε στά ποτάμι γιά νά ψαρέψη.. ,*„„ Η^.^,^^ ^^ ΐυΛε,ιιυ. ιυν ΛθΛυ
' Ε, λοιπόν, θά τό πιστεύση, Γου- μου αυτόν θείον νά διενθύνεται,
θά τόν έτοόμαζε ώς τα
μυαλου τού...
Μά ποία ι3ά
μ
στ, τίποτε. Μά ηξευοα
Γουλιελαινα δ,χόταν τό
τού, ήμουν ί
ΤΩ ελαφρότης των
Γουλ/ελδΛ
Ή Λίλλιαν Αωραίν, ήθοποιός, άναρρωννουσα είς τό Νοσοκομείον Λέςιγκτων, όπον νοβηλευϊται
λιελμίνα, τίποτε δέν είχε άλλάξη
μέσ' στό πάρν.ο... Τα φυλλώματά
τού, οί δενδροστοιχίες τού ήσαν δ-
πως τ' άφήσαμε πρό δεκαπέντε
χρόνων... Ό μικρος 6ράχος μέ τα
κογχνλια, τόν οποίον ό θείος μου
Βερνάρδος εΤχε κτίση γιά νά δια¬
βάζη άπό κάτω, στ™ σκιά τού, τόν
«Τηλεμαχο», δρισκόταν στήν θέ¬
σιν τού.. Έτσι, γιά μιά στιγμή,
__ ------, ,— ,— „..,,...,,
μοϋ φάνηνε πώς εβλεπα τόν καλό
1
μέ τό βιβλίο τού στο χέρι, πρός αυ¬
τόν. Μά έκεΐνο, τού όποίου ή θέα
μέ σννεκίνησε έξαιρετικά, ήταν τα
δύο γειτονικά σύνδενδρα, δπου δι-
αδρααατίσθηκε ή περιπέτεια, την
όποία θά σας διηγηθώ άμέσως.
Ύπήρχε Ινα σκοτεινό σημείο
στήν άγάπη μου πρός την Γονλιελ-
μίνα. Αύτό τό σκοτεινό σημείο ή-
ταν ενας άνθρωπος ποΰ φοροϋσε
κομψα έξοχικό κοστούμι καί ποΰ
Εξεδόθη^ καί κυκλοφορεί είς Ρόλλον ΓΙιανόλας «ΑΛΕΚΤΩΡ», καθώς
καί σειρά άλλον έκλεκτών τεμαχίων τα όποϊα παραθέτομεν κατωτέρω.
Οί Ρόλλοι ΑΛΕΚΤ00-------"------------' - ■ ' ' ' * ' '
οτεροι. Άποδίδουν
νεου συστήματος____.____,
μέ Ρόλλους ΑΛΕΚΤΩΡ.
ΝΕΟΤΑΤΟΙ ΡΟΛΑΟί ΠΙΑΝΟΑΑΣ
Τιμωνται έ'κοΜττος $1.ΟΟ
ΡΟΛΛΟΙ Μ Ε ΛΟΓΙΑ
549—Τό Ζηλιάρικο.
548—θνμάσαι (Στό Σινεμά;)
547—Σδΰσαν τα δνειρά μσυ.
532—ΑΧΕΠΑ Έμδατήριον.
543—Άργεντινό Ταγχό.
542—Ή Γυναΐκα πού σκοτώνει.
538—Τσΰρνα (Έλλην. Λέξεις).
539—Ραμόνα (Έλλην. Λέξεις)
526—Ή Άγράμ.-τελη. ,
521—"Ελα νά ξαπλώ—;.
524—Οί Γλεντζέδες.
510—Βι6ίκα—Κική.
513—Τα δικά σου φιλιά.
607—Κεφαλονηοτοποΰλά μόν.
554— Ό Τρελλό; Καβαλλιέρος.
551—Στό Ζάπειο μιά μερά.
544—Τό Άλανάκι.
545—Γλυκό μου Άγόρ».
601—Παχδικά Τραγούδια
603—Ή Κοκέττα.
ΧΟΡΟΙ
541—Σηλυβριανός Συρτός.
540—Μαννάκι μου (Ζεϊμπέκικο).
509—Καλαματιανός.
514—Τριανταφυλλιά.
528—Ντουνεράκια (Χασάπικο).
522—Πολίτικος Συρτός.
Γηικός Κατάλογος, περιέχων δλου; τούς Ρόλλους ΑΛΕΚΤΩΡ απο-
Γτέλλίται δωρεάν. Ζητήσατέ τον. Παραγγελίαι Ο. Ο. Ό. κτελοΰνται
ιϋθημερόν. Άποστειλατε την παραγγελίαν σας σήμερον διά νά £χετε
ούς νέους Ρόλλους διά τάς Έοοτάς. Γράψατε ώς ίξής:
ΤΗΕ ΗΕΙΑΕΝΙΙ]
336 ννΕ5Τ 34ΤΗ 6Τ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ*: ΜΕΡΑΙΧΙΟΧ 2831._______________
άκουγε στό άχαρο δνομα θανά¬
σης. Ώστόσο μ' άνάγκαζαν νά τόν
φωνάζω: «Έξάοελφε θανάση!»
Έγώ δμ<ος τόν μισοΰσα πολύ... Τόν μισοΰσα γιατί ήταν άΛαζόνας καί ματαιόδοξος. Σαούδαζε νομικά έκείνη την έποχή κ' εκανε ερωτα στή Γουλιελμίνα. Τα νομικά τού μοϋ ήταν άδιάφορα, μά δέν συνέ- βαινε τό ϊδιο καί μέ τόν ερωτά τού. Φερνόταν σέ μενά πάντοτε περι- (Βθονητικά, έκτός μόνο δταν ή,θελε νά τοϋ κάνω καμμιά μικρή έκδού- λενσι, γιατί ήταν έξαιρετινά άδιά- κιρ-ιτος. Έγώ πάντοτε τοΰ επαιρνα καπνό άπό τό γωριό καί ποτέ δ>έν
μοΰ τόν έπλήρωνε. Μά, έπειδή συ
χνά μοϋ ελεγαν πώς ό καπνός εΐνα,
δΓλητήριο, δέν λυπόμσυνα -κα^λον
γιά τα λεπτά ποϋ εδινα. θά ηθελα
ιιαλιστα νά καπνίζη εξ φορές πε-
ρισσότερο άπ' ο,τι έκάπνιζε. Φ&ρνό
ταν πρός την έξαδέλφη μου — ποΐ
τίταν άλλοίμονο! καί δική τού έ
ξαδέλφη — μ' έξαιρετική έλευθε
ριότητα καί, πράγμα ποϋ μ' έρί-
θυζε άκόαα περισσότερο, ή Γουλι¬
ελμίνα δέν φαινόταν καθολου δυ-
σαρεστηαένη άπ' αύτό. .. Άπε-
ναντίας έ'δειχνε πώς κολακεχ'όταν,
ή '/.οτ/£τταΙ
Γι' αύτό δέν τούς άφινα καθό-
'λου άπ' τα μάτια μου όταν βρισκόν-
I
τουσαν μαζύ καί ή ζήλεια μου τούς
παιρακολουθούσε παντού...
Λοιπόν, μιά μερά, καθώς τούς
παρακολουθούσα κρυφά πίσω άπό
τα δένδοα τής δενδροστοιχία^ στήν
όποία περπατοϋσαν, ακουσα τόν ά
κόλονθο διάλογο μεταξύ τωνσ
— ΤΛ ώραία ποϋ είναι, Θανά-
ση, αύτη ή ήτώ πού κάνει ν' άκού-
γωνται άπό την αλλη δχθη τοΰ Ση
κθυάννα τα λόγια ποϋ λέγονται σ'
αύτό τό μερος...
— Είναι ή άντανακλασις των
ήχ"ων έξαδέλοτη μου. Οί άρχαϊοι
εϊχαν φαντασθη σχετικώς ενα μΰ-
*- πολϋποιητικό. Μά ή έπιστήμη
Ιχει έξηνρσει στ1 ιερα ολ' αύτά.
— Ύπάρχει κι' αλλο μερος στό
περ.βόλι "τού ναχη αυτή την ίδιό-
τητα;
— Ναί, απήντησε ό Θανάσης:,
άφοΰ σκεφθηκε λίγο... Νά, έκεΐ
στό σύνδενδρο, κοντά ατο βάλτο...
Μήπως θέλεις νά πάμε;
— νΟχι άπόι^, φίλε μου.. .
Σκοτείντασε πειά...
Ενας λόγος παραπάνω, γΐα-
τα
τί δέν θά μάς ίδουν...
— "Οχι!... "Οχι!... Αντό θά
ήταν ασχημο. . . Μοϋ εχουν άπσ-
γορει'σπ ν' άπομακρΰνωμαι πολϋ
μαζύ σας άπ' τό στίτι... 'Εξ αλ-
λου εΐμαι 6ε6αία ότι δέν ΰπάρχει
ήχώ σ' αύτό τό μερος. Έχω μιλή-
σει έκεϊ πολλές φορές δυνατά καί
ποτέ δέν μοϋ απήντησε τύτοτε.
— Έγώ σοϋ βεοαιώνω τό άντί-
θετο έξαδέλφη μόν, κι' αν θέ7.τ)ς
στοιχηματίζουμε ενα φίληιια...
— Θανάοι)! έκανε μέ αύστηρή |
φωνή ή Γουλιελμίνα.
— θεέ ιισυ!... Βλεπω πώς δέν
μοιάζεις μέ τής αλλε; γυνοι,ίκες,
γιατί δέν είσαι καθολου περίεργη...
Έγώ στοιχηματίζω πώς ύπάρχει
ή ήχώ στό σννδενδρο, κοντά στό
βάλτο...
— Σοΰ έπαναλαιιβάνω,
ση, πώς δέν μπορώ νοίρθω...
— Καλά, τότε... Σοϋ άφίνω
την νύ/ίτα γιά νά σκεφθΐίς. . . Αΰ-
ριο, την ίδια ωοα, θά σέ τρριμενα;
έδώ, καί, επειδή ξέρω πόσο περί-
εογες είσθε σείς οί γυναΐκες, είμαι
βέοαιος ότι θάρθτίζ.
Καθώ; ακουσα τα τελευταία αν
τα λόγια, σκέφθηκα:
■— Ά, άλτήριε Θανάση!...
Να,ί, ήταν αλιτήριος! Γιατί, ξέ-
ρετε τί μοΰ εϊπε αύτός ό άστείος
τό βράδν, υστερ' άπό μιά ώρα, μέ
δλη τού την καλωσύνη καί την εΰ-
γένεια, την οποίαν είχε μόνον ο¬
σάκις επρόκειτο νά μοϋ ζητήση κά-
τι;... — "Οχι. Οντε κάν θά τό
μαντεΰετε. .. "Ε, λοιπόν, άπλου-
στατα κι' άδιάντροπα μοϋ πρότεινε
νά κουφτώ μεσα στό συνδενδ(Λ>
ποϋ βρισνόταν άριστερά στό αλ-
λο σΰνοενδρο, όπου θά πήγαινε έ-
κείνος μέ την Γουλιέλμα., καί νά
"επαναλά^οω τα λόγια ποϋ ΰά ελεγε,
Ιχοντας τα χέρια μου στό στόμα
μου, έτσι ποϋ νά φαίνεται ό ηχός
τους μακρυνός... Βλέπετε, λοι¬
πόν, τί ώραία άσχολία ποΰ μοΰ ά-
νεθεσε. Ό βλάκας αύτός θά Ιλε-
/ε στήν έξαδέλφη μου: «Σ' άγα-
πώ!» κ' έγώ θά έπαναλάμθανα:
«Σ' άγαπω!» Σέ πεοίπτα)σι μάλι-
στα πού θά κατώρθωνε νά τής ά-
ποσπάση κανένα φιλϊ, τό καθήκον
μου έμένα ήταν νά φιλήσω τό χέ-
οι μου, γιά νά έπαναλάτκο τόν ή-
ό τού!
Ή όργή μου καθώς μού τα Ιλεγε
αύτά, ήταν τόση ωστε δέν είχα
ττιν δνναμι νά τόν διακόψω...
Πντγόαουν. . . Τα λόγια ιΐου κολ-
)οϋσα στό λαιμό μου. "Ετσι αύτός
πήρε την σιωτή μου ώ; συγκατα-
θέσι. Κ' έγώ πάλιν, ποϋ σχεδίαζα
καποια καταχθόνια έ/όίχησι, φο-
βοί-μενο; μήπω;, άν άρνιόμουν ϊ-
γάό,, καποιος άΛλος δεχόταν νά τόν
έξυπηρετήσΐ). δέχτι,να νιΐί τοϋ εί-
πα: «Ναίί>. "Ενα ναί, ποΰ αν ό Θα-
νάσης; ϊΊτ«ν τ,Γθΐοσότρ ο ";< τ<ό σμενη ωρα την εϊδα νά άνναν τόν αντιζηλον μου... "Ε—Ιτα, δα και τούς δυό νά διευθύνωνται αέ τό υφος άν&ρώπων ποΰ πάνε ,ΐ Λ-άνουν χάποια κακή πράξ,, ποο ^ σύνδενδρο. Εκεΐνο^ έκαπνι^ >
αύτη κτυποΰσε νευρικά, με την ά·
χρη της όμπρέλλας της, τα λουλον.
δακια πού συναντούσε στόν δρόμον
της. Έγώ πάλιν εφτασα στό" δι«
Ι μου σΰνδενδρο μέ την λύσσα μέσα
'στήν καρδιά, μά εχοντας χατο-
στρώστ·; πειά τό σχέδιό μου: Στη»
πρώτη φράσι ποΰ θά ελεγε έκεΐνος
όποιαδι,ποτε ν.ι' άν ήταν αύτη, έ.
γώ θ' άπαντοϋσα άμέσως: «Ό
Θανάσης είναι ενας ήλίί}ιος^ Ί3.
τσι ή Γουλιελμίνα θά μαθα,νε α.
μέσως ποία κατεργαριά εΐχε ο/λ·
ρώστι είς βάρος της.
Μά ό ούρανό; 6ίνει σΐ'χνά οίον
άνθρωπον εξαφνες έμπνευσεις ,ιοϋ
(Ιξίζουν περισσότερα κι' απο τα
/.αλλίτερα σχέδιά τού... Έτσι,
ιήν τελευταία στιγμή, θνμήι
πώς εϊχα κρειιασμένο στον
μου τό ώοαίο κυνηγετικο δίκανο
ποΰ μοϋ είχε χαρίση ό πατέρα;
μου στή γιορτή μου καί τό όιοΐον
δέν ά—ίχωριζόμουν ποτέ .. Το
στήριξα στόν ώμό ιιου και, υόλι;
ό Θανάσης φώναξε τα πρώτα τον
λόγια, έγώ τοΰ απήντησα μέ τρείς
δυνατές έκπυρσοκροτήσει; στόν
έ«α, των οποίων ό κρότος -, εαισο ■
όλον τόν άέρα.
Είδα άμ'σως την έξαδε'λφη αοι?
νά φίύγη περίτροαπ, τρε/οντα;
π>ρός τό σπίτι, καί τόν Θαναση να,Ι
6λασφημ^ φρικτά καί νά τρίχη "'
αύτός γιά νά αέ βρή. -.
"Οταν μέ βοήχε, ηθελε ν α
οκοτακη]. Μά ό Γοόβος τής τιμωρΐ;
α; τόν ν ιπόδισε!... "Ηξευρε, 6λο
πέτε τί τόν περίμενε, γιατι ήταν
νοαικός...
Μά πώς μ' έκδικήθτ$χε ιστεοα
ό καταραμενος!...
Αύτός ήταν ποϋ εγινε σιιι6ο/αι
ογράφος καί παντρεΰθτΐκε ε Έΐνην
ποΰ λάτρευα...
Ά!. . Γουλι ελμίνα! Γου/.ιε> μι-
νά!.. . "πώς σοΰ άφανασε αΐιο το
ζί'-ο τα δροσερά τού χρώματα ,μ
τα λαμποά σου χρυσά μ«^'(' ·
ΑΡΜΑΝ ΣΙΛΒΕΣΓΡ
ι _
Η
·/.. Φρέντ;:·/.
"Αϊρτ,ν
-ι--.) ζτ/ί-<$- .7. Μάκ Λώ/'·" τλ. ή ό"'"'7 "
«ΚβΜΚΟΣ ΚΗΡΥ5>— ΚΥΡ1ΑΚΗ, 24 ΝΌΚΜΒΡΙΟν/.' 192*;
1Λ
ι
ΗΟοτΜοι λαμβάνοντες μεροε εί:
πτοι/ιι εργα παιζόμενα επί τοΐ>
,κητος έν Νέα Ύόοκτι: 1)
Οι/ρι/ καί Ρομπεοτ Φραι,ερ. 2) Α«
,ιη/δ Λοΰδ. 3» Νάνσυ Κάοοολ. 4
1ι/ντρεντ Μάκ Κου. 5) Μάριον Νται
ιιο :. Β) Βιρτζίνια Βάλλη. 7) Μαίςι»
Μακ Κου. 8) Λοντδιγ Σάτξ.
ΝΕΟΎ'ΟΡΚΕΖΙΚΕΣ
το κ:οκ:κ:ιτνγο γαρύφαλλο
:
ΥΠΟ Δ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥ ■
11 τΐκπκή χειμωνιάτικη 6«γ-
μ ιΐζ στδ φιλόςενο σχίτ1. τού
λνίΛ. τού ειχε κατασταλάξει σττ
<2 ΐ'όΐν.τ, γηρασμένος, άλλά άρ¬ τι ./.ούΐιος, εχε-.τα άχδ χρονών :ι ν:ο/ώ> περ'χετείας καί μακρ>
τϊςί'.ίιζ. ηίταν έςαιρετ'.κά ζωηρτ
:Γ'" το δράίϋ σέ ίστορίες καί έ-
'τοί-ΐ τής ζωης.
~ το Ινα θέμα στδ άλλο δέν
ί'-ιν -/.αί έγώ χώς έφθάσαμε καί
ι ο/ϊ'ρα. 'Υχόθεσις άρκετά
^:τ!κή γιά μ;ά σΰν,τροφιά. οχοϊ
'5? λϊγο χοιος χολίι χ:στεύει σέ
2 :/ϊϊνα τα χροξληματα, είς τα
ί'2 η 5-ιστήμη ϊέν ήμχόρεσε ά-
'ΐτ, >ά ϊώστ, μιά ώρισμένη λύσι.
"07 .αθεί τοΰ κάκο·; νά τα εχε-
ν,ση ,Λε Ινα σωρδ κομχογιανιτι-
Ά;
ΐιΐ:1^
1 '~
^:αα χλητ-.άζε: νά έςχντλτ/θη
'^Λίΐτρίων,μας τ^νταγματάρ-
2?°/ έρριξε μιά έκφραττ'.κί
'-ην εύγβνιχ.ά καί καλόκαρ-
*1/·ϊ «ι» χοί» καθόταν άχέναν-
■ ί«ς έδεδαίωσεν ότι τού χρο-
'ϋλεν^δνεΐρο τδ σημαντίκώτερο
Ά τού βιΌΰ τθϋ.
:ως θά έχερίμενε κανϊίς, μάς
ϊν*ν ολοος ή χεριέργεια νά ά-
,Α5' Τ0 χερίεργον χεριστατίκδ1»
ίη; τού φίλο; μας. Τδν χαρε-
2?οϋ ά3ιασε τδ χο^ήρί το; μέ
^ρη το.
ΙΙ*νε τώρα χάνω άπό είκο*ί
/;5'·ΐ·_-Μολ-ς 5ίχ2 Ζά?ε: ^ 3ίιΓλω.
γ. :%?Κ"*ή καί ήλθα στη
] χοΐον οαως"μοΰ άλάίρωαΐΛ έκε'.τα ι
2x6 λίγ»ς ώρί; το όνειρ·> χον) ειί».
))ΤΗταν τττο παραστατ'.κό, τόσο
ζωντανό κα: ένετ'^xώτ)τ1 τόσο ζωηρά
σή μνημη μθ«, ώστε χίρ' 3λα τα
χρόνία κου πέρασαν το Οοαάμαι σάν
νά τό εΒα νθές. ΤΗταν χβτι χε-
ρισσότερο άχο δν«:ρο, κάτι σοτΛ δ-
χτασία, χάτι χοίι μοϋ έτα'^ ττ,ν έν-
τόχωσι ότι είχε συμδή χρ~(ν·ΐτΐλά.
Στο σημείο αΰΐτό, ό φίλος μας
σ^ντχγματάρχης, δίέκοψε τηΝ δ'.ή-
γησί τού, έσταμάτηίε λίγες στιγμές
ϊάν νά ΐ}θελε νά σ-,ιγκεντρώσγ) τίς
Γ/.ίψεις τού. έτράβηξε μ;ά καλή
ρο^φιξ'.ά άχό το χοτί;ρί το·ο καΐ έσο-
νέχ-.σε τό χερίεργο όνειρό τοο χοίι
Γϋνεϊέθη τόσο μέ τή ζωή τοϊ.
. — ΕΙία -ώς έίά?(ζα όλομόναχος
σ' ενα χλατΰ χ.ΐί άχέραντο ϊρό^.0
—ου τόν έσκέχαζαν σχεδόν τα κατα-
χ?ά«ινα φυλλώματα μιάς χολίι χ>
•λνής δενδροστοιχίας άιτο χανόψηλες
•/.αί γέριχες φιλύρες άχό τα άνοίγ-
ματα χοί» αφίνον έδώ %α έχεί τα
ΐαχλεγμένα κλαΒιά των δένϊρων, ξε-
■/ώριζε κατχγάλα^ς οΰρανός, ένώ
γΰρω ήτχν σκορχιομένη μιά γλ^κε'.ά
ήρεμια Χ2! γ2λήνη χοί) δέν την έτά-
ραζε ουτε ό χαρίμικρος των φύλ-
λων ψιθϋριαμός. "Εν2ς χάμχος όλο-
χράσινο;, χωρίς χαν^να τέλος ά-
χλωνόταν χέρα άχό τής δ>ό χλε>
ρές το3 δρόυ.ο^ χά! μαχρ^οι στό 6ά-
θος, αέσα στή τόσο ε&χάριστη για
τα μάτ!2 έχείνη έρημία συ>εχλήρω-
ν« τή μαγε^τιχή είχόνα μιά κάτο-
σχρη δίλλα, ιτεριτρινϋρυμένη άχό
έκτεταμένον κή«ο, «υ έδε:χνε πώς
εκριιδε χίσω άχό τής άίΐϊχέραστες
σκιές τθϋ χάχοιο χομμάτ·. το5 πειο
όέ ί
., ■ ,-ι -··*>*|β7*·.νΐ ιλθ';, άνα-
ί£?.' ~*τ^?*ς μου ήταν άρκετά
ϊ;-*.**ι μοό ε'στελνε τακτιχά
Γ Ι*» ί-ιίομα, ώστε νά χερνώ κα-
;Ϊ4?ί6τΜ«δρω«έ9(.Είχβνοιχίά.
'^ί' μ'Χρ° "^λωμ^νο ϊιαμε?ί-
/../ίΑ·, οχοα εχερνοΰσα σνεϊδν δ-
■:-νίίΙ; μ°? ??Ιναν **8ε*!μες ^
ϊίΥ^3", «δ έδώ καί άχδ έκεί
•^•-ϊ'ωχν*"* ΧΛ' σέ έΙαιΓε^ς πού
ϊτόν κα-
««■/«>., ;, ΐέ, ^βγιβμώς καί σέ
ίϊν -„ :.? το ^ελλΟν μου, τδ όχοίον
« '1^Κ**ΐ κα&όλου ρ&,νβν. Ά-
^^.^"ήνίλληκαίάχδ
-^; έϊ! σ.τ° Λλβ· ?«^?«έ
■ *<'*·. υΐϊνος ίαθνς. τδν ό- »Δέν αχοροϋσα νά έξηγήτω χώς εύρ-έβηκα στδ άγνωστο έχεΐνο μερος, χοίι εμθ'.αΐίε σά·^ νά μην· ανήκη στή γή, άλλά σέ κάχοιον άλλον μακρ>
νδν πλανήτη, σέ κάχοιο χόσμο άπδ
έκείνους «λ» ϊημιουργεί ή φαν·τασία
σέ στιγμές ποΰ χροσχαθεί μέ τα
φτερά της νά χβτάξ^ μχχρ'ΐχ άπδ
τοίις χεριβχασμονς καί τούς χόνους
τής ζωης. Προχωρώντας κ2ί δ>
θ'.ϊμένος σέ ήϊον.κή εκστασι, εφθα-
σα εξω άχδ την μαγεατίκή δίλλα.
"Ενα μακρΰ χιγκλίίωμα εφραζβ
τοίις άνθώνας καί τα ιπντρΐ'δανια
της, άχδ τδ ϊρόμο χοΰ χροχωροΰσβ,
χέρα σ* Ινα δάθος άτελίίωτο γιά τα
μάτια.
»θαμχωμένος άχδ τή μαγε^τική
θέα τοΰ έξσχιχοΰ εκείνον χαλατίθΰ,
έσταμάτησα τήϊ πορεία μο^. γ:ά νά
τδ χεριεργασθώ καλλίτερα καί νά
τδ θαυμάσω άνβτώτερια. Ή ήμέρα
' ήταν ήλιόλο->στη καί δλα γύρω δέν-
! ίρ», βΰτβ, ό κάμχος καί τδ κάτα-
I
τχρο παλάτ! ποίι άντΐμβ'τώϊτ'.'ζα. έκο-
μ στην χειο ρρ
φωτεινή βάλχττα χοί» ήμχορεί νά
λλάη ή ?αντϊσία τοϋ άνθρώχου.
Ενα όνειρο χού μοΐάζει σάν
δ χοίηαα, διέ/.οψ€ χίχοιος
άχδ ττ. σ-ιντροφιά μας.
Ό γέρω «νταγυ.ατάρχτ,ς έφάντ,
σάν νά μή έχ:όσεςε στή διακοχή αυ¬
τή κα: επηκολούθησε τή διήγησί
το;, άφοϋ άίε:ασΐ το νχόλοιχον τού
χοτηρίθΰ τ&υ.
— Τή στιγ^ιή ^ο» ■ημ.ουνα Ιτοιμος
νά σ^νεχίσω τον άόριστο δρ-ό^ιο ϋ.0Μ,
ίχυσα νά τρί^η ή μεγάλη χαγχελ-
λόχορτα τού κήχο; τής βίλλις καί
νά -ροδάλλγ] άχδ τα χυκνά φολλώ-
ματα μιά γ;ναι·Λεία σιλο>έττα, ή
όχΰία άΐοΰ μέ έτήραςε μέ συαχάθεια
καί καλωσύνη, μοό εγνε>σί νά χλη-
σατω. Ήταν μιά κοχέλλα μέ νε-
ραϊίεν.α εάχορφιά. αέ α?&ονα μαν-
ρα μαλλ'.ά, μέ κατάμα^ρα φλογερά
μχτια. μέ λϋγερή ν.ορμοστασ'.ά καί
μέ στολισμένα τα κοραλλενια χείλη
της άχδ τδ γλϋχίτερο γ·ον2··/.εΐΰ χα-
,αόγελο. ΤΗταν δ τίλείότερος τ-χο;
τής Μεσογεία-λής /.αλλονής. καί τδ
ώραιάτερο σοναχχηημα ποΰ 8ά ήμ^
ρ
δ?θίχόρος.
νά ν.άνγ; ενας κουρασμένος
«Κρατοΰσε στδ χέρ·. της ενα άλικο
γαρύφαλλο, τόσο κόκκινο χοί) έμοια-
ζε σάν νά ήταν βουτηγμένο σέ αίμα. |
Μέ τή γλυκειά ματιά της καί τδ
χαροόμενο χαμόγελό της μέ έχαι-
ρέττσε καί μοϋ είχεν ότι ό «χατέρας
μέ έχερίμενε νά μέ φιλοξενηση», καί
μοί» ετείνε τδ -^λ της γιά νά μοϋ
χροσφέρη τδ ώραϊο γαρύφαλλο χοί»
κρατούσε.
»Δέν έχρόφθασα νά τδ χάρω, γ'.α-
τί ακριβώς στδ σημεϊο αύτδ τδ ό-
νειρο διελύθη καί έγώ είιρέθη-κα ξα-
χλωμέλ«ς στδν καναχέ τής κατο:- ]
κια; μο^ δλοιχόναχος καί άχογοη-
τεομένος, γιά τή τόσο άχόταιη ί'.α-
κθχή τής άπροσΐόκητης έκείνης χε-
?:χετ:ί2ς μοϋ..... ,
»Είχαν χεράσε: -^χ χρόν.α ακρι¬
βώς άχδ την ήμέρα-τοϋ όνείροϋ χοό
άν.οόσατΐ, 2τ2ν Ινα καλοκα'ρινδ ά-
χςμεσήμερο. δ ίίιοκτήτης τθϋ με-
•ταλλείθϋ τής Οΰρο^γοοάης, όχοο
είργαζόμουν ώς μηχαν.κός, μέ χρο-
σεκάλεσε νά χεράσω τδ Σαδ·ίατοκ6-'
ρ·ακο στδ κτήμά το;, δύο ώρες χερί-
χθϋ άχο τδ μετ:
χαραμικρη- άμφιδολία. Δέν ήταν η
χρώτη φορά χοί) έχίσκεχτόμο,ιν «κεί-
να τα μερη. Τδ χνεΰμά μου «ίχε
χεράσει κάχοτε άχδ κεί. Μέ
σ>γχ4ντρωαένους τοίις λογισμούς
μ;ιι στδ μακρυνδ δνειρο χοί) ξανα-
ζωντχ^ευε, ΙφθαΛα στδ κτήμα. ΤΗ-
σαν όλα άχαράλλακτα όπως τα ει-
χα όνειρεί/θή, ή κάτα-χρη δίλλα,
οί άν·θισμένοι κήχοί της, τα χ^κνά
φ^λλώματα χοί) την χεριεστοίχιζον,
καί τα κιγκλίϊώματα μέ τή μεγάλη
χόρτα των.
»"Ακο.)σα χάλ'. τδ τρίξιμό της
καί ε6ρέθηκα άχέναντι τής άγνω-
στης τού όνείροι» μοϋ μέ τα κατά-
μα;ρα μαλλιά, τα φλογερά μαΰρα
μάτια καί τδ γλ:/κδ χαμόγελο. 'Ε-
•/.ρχτ^ζ στά χέρια της τδ Τ3ΐο κα-
τάλ;κο γαρύφαλλο καί άφοΰ μέ έ»
χαιρβτησε γελαστή, μέ συνώϊευσεν
εως τον- Ιξώστη τής δίλλας, Οχοϊ
μέ έχερίμενε ξίκο^ραζόμενος στήν
άνα-αυτική χολυθρόνα τοο δ χατέ-
ρας της.
'Εχειτα άχο τρείς έδΐΌμά2ες ή
ώραία Νεράι3α τίς δίλλας εγινί
γ^ναϊκά μο;. Προτοϋ νά γίν^) « γά-
μος μας μοΰ χρ&σέφερε Ινα κατα-
:λλο, καθώς
χρόσκλησιν τοΰ εΰ
νοο μθϋ καί έχήρα τι
εφερν* στδ κτήμά τθΐ), καί τδ οποίον
έχίτκεχτομουν γιά χρώτη φορά.
»Προχωρώντας στδν ερημο δρό¬
μο, ήρχισε νά μέ καταλαμδάνιρ κά-
χο'.ο άόριστο συναίσθημα μακρονής
άναμνησεως;, ή όχοία εγίνετο όλο-
ένα καί ζωηρότερη. Τα τοχεία χθίι
ϊίέσχίζα δέν μοΰ έφαίνοντο καθόλου
άγνωστα. Σάν νά τα εΐχα χαί α>>-
λοτε έχισκεφθή, σάν νά είχα χαί
άλλοτε χεράσει άχδ τα μέρη έκεϊνα,
τα όχοΐα δμως έχισκεχτόμονν γιά
χρώτη φορά στή ζωή μθϋ.
»Ό δρόμος άχλωνόταν άτελείω-
τος μεσα στδν άχέρα>το κάμχο, χοΰ
έλουζόταν στδ χε'.δ λαμχρότερο ήλι-
α»δ φώς, ενφ άχδ τή μιά μεριά καί
άχδ την «λλη γέρικα χανύψηλα
%ίνΖρ2 εσχημάτιζον μέ τδ κλαδιά
των όλοχράσιν·η χϋχνή στοα, χοίι μό-
λις ά'φινε νά ϊιαχρίνετα! σέ άραιά
ϊιαστηματα κομμάτια τού γίλάζιου
Ο«?2νο3.
«Έδασάνιζα τδ μ»αλ» μοί νά θ>
•Αηθώ χοίι ξατναείχα συναντήσει την
ΐϊια είκόνα. χωρίς όμως νά τδ κα-
τορθώνω, δταν χροχωρώντας άντί-
τήν ειϊα στ' δνειρό μο^, καί δ¬
ταν ήλθε νά μέ χροϋχαντήστ, στή
χρώτη μοϋ ίχίσκεψί.
Καί ό γέρω σννταγματάρχης έ-
τήν κυρια τού χοί) είχβ
σε ρεμ-
^•Α'^^ν^^ υ/^·ί νινίη -%τ| ϋΐηιγησΐ^ καί
ι την έρώτησε χαμογελώντας.
1—"Ετσι δέν είναι Λίζη; θ>μί-
«2ΐ οίαν ί*οϋ εδωσες τδ κόκκινο γα-
ρίφ2λλο;
Δ. ΣΤΡΟΓΜΠΟΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ
το:
Ξενοδόχε, εΐμαστε τέσσερες. Δός
μας ενα δωμάτιο καί δυό κρεβάτια.
Είνε ."τολύ άργά τώρα γιά νά γυρί-
σουμε στή>· πολιτεία, καί ή βροχή έ|έ-
Ή Δνίς Γκλόρια Ράουζερ, κρατουμένη
έν Λουιζιάνίϊ υπό τό δνομα "Αϊων
Όοντ, ώς σπουδαία μάρτυς διά τόν
<ίόνον τοϋ Τζάκ Κά κ?;σαμακρ;α τηκρη^, τι αχοια έμελλε να με φίλοςενηστ;. Ή θεα της εχανεφερε^ στη μνημη μο·; τδ όνειρο χοί» μέ είχε συγκινη- σει χρδ τριετίας, μέ όλας τάς λε- ττοαίρβ'ας τδ'; —*%' &ϊ* Γλ-έον την Φέρε ενα καλάθι σΰκα, τνρί καΐ μαϋρο κρασί. Άλλά βγάλε πρώτα τα σαντάλια μου καί πλύνε μόν τα πόδια γιατί ή λάσ.τη μέ γαργαλάει. Διάταξε έπίσης νά φέρουν μέσα στο δωμάττθ'·δν'ό λεκάνες μέ νεοό, ίνα λύχνο γεμάτο λάδι, ενα κςκΐτήρα καΐ τούς κύλικες. θά τινάξης την κου- 6έρτα καί θά χτι>.τ!Ίατις τα .-τοοσκέ-
Άλλά τα κρεδάΐια νά είναι άπό
κα?.ό σφεντάμι καί τα σανίδια «θο-
1Λ
ι
ΗΟοτΜοι λαμβάνοντες μεροε εί:
πτοι/ιι εργα παιζόμενα επί τοΐ>
,κητος έν Νέα Ύόοκτι: 1)
Οι/ρι/ καί Ρομπεοτ Φραι,ερ. 2) Α«
,ιη/δ Λοΰδ. 3» Νάνσυ Κάοοολ. 4
1ι/ντρεντ Μάκ Κου. 5) Μάριον Νται
ιιο :. Β) Βιρτζίνια Βάλλη. 7) Μαίςι»
Μακ Κου. 8) Λοντδιγ Σάτξ.
ΝΕΟΎ'ΟΡΚΕΖΙΚΕΣ
το κ:οκ:κ:ιτνγο γαρύφαλλο
:
ΥΠΟ Δ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥ ■
11 τΐκπκή χειμωνιάτικη 6«γ-
μ ιΐζ στδ φιλόςενο σχίτ1. τού
λνίΛ. τού ειχε κατασταλάξει σττ
<2 ΐ'όΐν.τ, γηρασμένος, άλλά άρ¬ τι ./.ούΐιος, εχε-.τα άχδ χρονών :ι ν:ο/ώ> περ'χετείας καί μακρ>
τϊςί'.ίιζ. ηίταν έςαιρετ'.κά ζωηρτ
:Γ'" το δράίϋ σέ ίστορίες καί έ-
'τοί-ΐ τής ζωης.
~ το Ινα θέμα στδ άλλο δέν
ί'-ιν -/.αί έγώ χώς έφθάσαμε καί
ι ο/ϊ'ρα. 'Υχόθεσις άρκετά
^:τ!κή γιά μ;ά σΰν,τροφιά. οχοϊ
'5? λϊγο χοιος χολίι χ:στεύει σέ
2 :/ϊϊνα τα χροξληματα, είς τα
ί'2 η 5-ιστήμη ϊέν ήμχόρεσε ά-
'ΐτ, >ά ϊώστ, μιά ώρισμένη λύσι.
"07 .αθεί τοΰ κάκο·; νά τα εχε-
ν,ση ,Λε Ινα σωρδ κομχογιανιτι-
Ά;
ΐιΐ:1^
1 '~
^:αα χλητ-.άζε: νά έςχντλτ/θη
'^Λίΐτρίων,μας τ^νταγματάρ-
2?°/ έρριξε μιά έκφραττ'.κί
'-ην εύγβνιχ.ά καί καλόκαρ-
*1/·ϊ «ι» χοί» καθόταν άχέναν-
■ ί«ς έδεδαίωσεν ότι τού χρο-
'ϋλεν^δνεΐρο τδ σημαντίκώτερο
Ά τού βιΌΰ τθϋ.
:ως θά έχερίμενε κανϊίς, μάς
ϊν*ν ολοος ή χεριέργεια νά ά-
,Α5' Τ0 χερίεργον χεριστατίκδ1»
ίη; τού φίλο; μας. Τδν χαρε-
2?οϋ ά3ιασε τδ χο^ήρί το; μέ
^ρη το.
ΙΙ*νε τώρα χάνω άπό είκο*ί
/;5'·ΐ·_-Μολ-ς 5ίχ2 Ζά?ε: ^ 3ίιΓλω.
γ. :%?Κ"*ή καί ήλθα στη
] χοΐον οαως"μοΰ άλάίρωαΐΛ έκε'.τα ι
2x6 λίγ»ς ώρί; το όνειρ·> χον) ειί».
))ΤΗταν τττο παραστατ'.κό, τόσο
ζωντανό κα: ένετ'^xώτ)τ1 τόσο ζωηρά
σή μνημη μθ«, ώστε χίρ' 3λα τα
χρόνία κου πέρασαν το Οοαάμαι σάν
νά τό εΒα νθές. ΤΗταν χβτι χε-
ρισσότερο άχο δν«:ρο, κάτι σοτΛ δ-
χτασία, χάτι χοίι μοϋ έτα'^ ττ,ν έν-
τόχωσι ότι είχε συμδή χρ~(ν·ΐτΐλά.
Στο σημείο αΰΐτό, ό φίλος μας
σ^ντχγματάρχης, δίέκοψε τηΝ δ'.ή-
γησί τού, έσταμάτηίε λίγες στιγμές
ϊάν νά ΐ}θελε νά σ-,ιγκεντρώσγ) τίς
Γ/.ίψεις τού. έτράβηξε μ;ά καλή
ρο^φιξ'.ά άχό το χοτί;ρί το·ο καΐ έσο-
νέχ-.σε τό χερίεργο όνειρό τοο χοίι
Γϋνεϊέθη τόσο μέ τή ζωή τοϊ.
. — ΕΙία -ώς έίά?(ζα όλομόναχος
σ' ενα χλατΰ χ.ΐί άχέραντο ϊρό^.0
—ου τόν έσκέχαζαν σχεδόν τα κατα-
χ?ά«ινα φυλλώματα μιάς χολίι χ>
•λνής δενδροστοιχίας άιτο χανόψηλες
•/.αί γέριχες φιλύρες άχό τα άνοίγ-
ματα χοί» αφίνον έδώ %α έχεί τα
ΐαχλεγμένα κλαΒιά των δένϊρων, ξε-
■/ώριζε κατχγάλα^ς οΰρανός, ένώ
γΰρω ήτχν σκορχιομένη μιά γλ^κε'.ά
ήρεμια Χ2! γ2λήνη χοί) δέν την έτά-
ραζε ουτε ό χαρίμικρος των φύλ-
λων ψιθϋριαμός. "Εν2ς χάμχος όλο-
χράσινο;, χωρίς χαν^να τέλος ά-
χλωνόταν χέρα άχό τής δ>ό χλε>
ρές το3 δρόυ.ο^ χά! μαχρ^οι στό 6ά-
θος, αέσα στή τόσο ε&χάριστη για
τα μάτ!2 έχείνη έρημία συ>εχλήρω-
ν« τή μαγε^τιχή είχόνα μιά κάτο-
σχρη δίλλα, ιτεριτρινϋρυμένη άχό
έκτεταμένον κή«ο, «υ έδε:χνε πώς
εκριιδε χίσω άχό τής άίΐϊχέραστες
σκιές τθϋ χάχοιο χομμάτ·. το5 πειο
όέ ί
., ■ ,-ι -··*>*|β7*·.νΐ ιλθ';, άνα-
ί£?.' ~*τ^?*ς μου ήταν άρκετά
ϊ;-*.**ι μοό ε'στελνε τακτιχά
Γ Ι*» ί-ιίομα, ώστε νά χερνώ κα-
;Ϊ4?ί6τΜ«δρω«έ9(.Είχβνοιχίά.
'^ί' μ'Χρ° "^λωμ^νο ϊιαμε?ί-
/../ίΑ·, οχοα εχερνοΰσα σνεϊδν δ-
■:-νίίΙ; μ°? ??Ιναν **8ε*!μες ^
ϊίΥ^3", «δ έδώ καί άχδ έκεί
•^•-ϊ'ωχν*"* ΧΛ' σέ έΙαιΓε^ς πού
ϊτόν κα-
««■/«>., ;, ΐέ, ^βγιβμώς καί σέ
ίϊν -„ :.? το ^ελλΟν μου, τδ όχοίον
« '1^Κ**ΐ κα&όλου ρ&,νβν. Ά-
^^.^"ήνίλληκαίάχδ
-^; έϊ! σ.τ° Λλβ· ?«^?«έ
■ *<'*·. υΐϊνος ίαθνς. τδν ό- »Δέν αχοροϋσα νά έξηγήτω χώς εύρ-έβηκα στδ άγνωστο έχεΐνο μερος, χοίι εμθ'.αΐίε σά·^ νά μην· ανήκη στή γή, άλλά σέ κάχοιον άλλον μακρ>
νδν πλανήτη, σέ κάχοιο χόσμο άπδ
έκείνους «λ» ϊημιουργεί ή φαν·τασία
σέ στιγμές ποΰ χροσχαθεί μέ τα
φτερά της νά χβτάξ^ μχχρ'ΐχ άπδ
τοίις χεριβχασμονς καί τούς χόνους
τής ζωης. Προχωρώντας κ2ί δ>
θ'.ϊμένος σέ ήϊον.κή εκστασι, εφθα-
σα εξω άχδ την μαγεατίκή δίλλα.
"Ενα μακρΰ χιγκλίίωμα εφραζβ
τοίις άνθώνας καί τα ιπντρΐ'δανια
της, άχδ τδ ϊρόμο χοΰ χροχωροΰσβ,
χέρα σ* Ινα δάθος άτελίίωτο γιά τα
μάτια.
»θαμχωμένος άχδ τή μαγε^τική
θέα τοΰ έξσχιχοΰ εκείνον χαλατίθΰ,
έσταμάτησα τήϊ πορεία μο^. γ:ά νά
τδ χεριεργασθώ καλλίτερα καί νά
τδ θαυμάσω άνβτώτερια. Ή ήμέρα
' ήταν ήλιόλο->στη καί δλα γύρω δέν-
! ίρ», βΰτβ, ό κάμχος καί τδ κάτα-
I
τχρο παλάτ! ποίι άντΐμβ'τώϊτ'.'ζα. έκο-
μ στην χειο ρρ
φωτεινή βάλχττα χοί» ήμχορεί νά
λλάη ή ?αντϊσία τοϋ άνθρώχου.
Ενα όνειρο χού μοΐάζει σάν
δ χοίηαα, διέ/.οψ€ χίχοιος
άχδ ττ. σ-ιντροφιά μας.
Ό γέρω «νταγυ.ατάρχτ,ς έφάντ,
σάν νά μή έχ:όσεςε στή διακοχή αυ¬
τή κα: επηκολούθησε τή διήγησί
το;, άφοϋ άίε:ασΐ το νχόλοιχον τού
χοτηρίθΰ τ&υ.
— Τή στιγ^ιή ^ο» ■ημ.ουνα Ιτοιμος
νά σ^νεχίσω τον άόριστο δρ-ό^ιο ϋ.0Μ,
ίχυσα νά τρί^η ή μεγάλη χαγχελ-
λόχορτα τού κήχο; τής βίλλις καί
νά -ροδάλλγ] άχδ τα χυκνά φολλώ-
ματα μιά γ;ναι·Λεία σιλο>έττα, ή
όχΰία άΐοΰ μέ έτήραςε μέ συαχάθεια
καί καλωσύνη, μοό εγνε>σί νά χλη-
σατω. Ήταν μιά κοχέλλα μέ νε-
ραϊίεν.α εάχορφιά. αέ α?&ονα μαν-
ρα μαλλ'.ά, μέ κατάμα^ρα φλογερά
μχτια. μέ λϋγερή ν.ορμοστασ'.ά καί
μέ στολισμένα τα κοραλλενια χείλη
της άχδ τδ γλϋχίτερο γ·ον2··/.εΐΰ χα-
,αόγελο. ΤΗταν δ τίλείότερος τ-χο;
τής Μεσογεία-λής /.αλλονής. καί τδ
ώραιάτερο σοναχχηημα ποΰ 8ά ήμ^
ρ
δ?θίχόρος.
νά ν.άνγ; ενας κουρασμένος
«Κρατοΰσε στδ χέρ·. της ενα άλικο
γαρύφαλλο, τόσο κόκκινο χοί) έμοια-
ζε σάν νά ήταν βουτηγμένο σέ αίμα. |
Μέ τή γλυκειά ματιά της καί τδ
χαροόμενο χαμόγελό της μέ έχαι-
ρέττσε καί μοϋ είχεν ότι ό «χατέρας
μέ έχερίμενε νά μέ φιλοξενηση», καί
μοί» ετείνε τδ -^λ της γιά νά μοϋ
χροσφέρη τδ ώραϊο γαρύφαλλο χοί»
κρατούσε.
»Δέν έχρόφθασα νά τδ χάρω, γ'.α-
τί ακριβώς στδ σημεϊο αύτδ τδ ό-
νειρο διελύθη καί έγώ είιρέθη-κα ξα-
χλωμέλ«ς στδν καναχέ τής κατο:- ]
κια; μο^ δλοιχόναχος καί άχογοη-
τεομένος, γιά τή τόσο άχόταιη ί'.α-
κθχή τής άπροσΐόκητης έκείνης χε-
?:χετ:ί2ς μοϋ..... ,
»Είχαν χεράσε: -^χ χρόν.α ακρι¬
βώς άχδ την ήμέρα-τοϋ όνείροϋ χοό
άν.οόσατΐ, 2τ2ν Ινα καλοκα'ρινδ ά-
χςμεσήμερο. δ ίίιοκτήτης τθϋ με-
•ταλλείθϋ τής Οΰρο^γοοάης, όχοο
είργαζόμουν ώς μηχαν.κός, μέ χρο-
σεκάλεσε νά χεράσω τδ Σαδ·ίατοκ6-'
ρ·ακο στδ κτήμά το;, δύο ώρες χερί-
χθϋ άχο τδ μετ:
χαραμικρη- άμφιδολία. Δέν ήταν η
χρώτη φορά χοί) έχίσκεχτόμο,ιν «κεί-
να τα μερη. Τδ χνεΰμά μου «ίχε
χεράσει κάχοτε άχδ κεί. Μέ
σ>γχ4ντρωαένους τοίις λογισμούς
μ;ιι στδ μακρυνδ δνειρο χοί) ξανα-
ζωντχ^ευε, ΙφθαΛα στδ κτήμα. ΤΗ-
σαν όλα άχαράλλακτα όπως τα ει-
χα όνειρεί/θή, ή κάτα-χρη δίλλα,
οί άν·θισμένοι κήχοί της, τα χ^κνά
φ^λλώματα χοί) την χεριεστοίχιζον,
καί τα κιγκλίϊώματα μέ τή μεγάλη
χόρτα των.
»"Ακο.)σα χάλ'. τδ τρίξιμό της
καί ε6ρέθηκα άχέναντι τής άγνω-
στης τού όνείροι» μοϋ μέ τα κατά-
μα;ρα μαλλιά, τα φλογερά μαΰρα
μάτια καί τδ γλ:/κδ χαμόγελο. 'Ε-
•/.ρχτ^ζ στά χέρια της τδ Τ3ΐο κα-
τάλ;κο γαρύφαλλο καί άφοΰ μέ έ»
χαιρβτησε γελαστή, μέ συνώϊευσεν
εως τον- Ιξώστη τής δίλλας, Οχοϊ
μέ έχερίμενε ξίκο^ραζόμενος στήν
άνα-αυτική χολυθρόνα τοο δ χατέ-
ρας της.
'Εχειτα άχο τρείς έδΐΌμά2ες ή
ώραία Νεράι3α τίς δίλλας εγινί
γ^ναϊκά μο;. Προτοϋ νά γίν^) « γά-
μος μας μοΰ χρ&σέφερε Ινα κατα-
:λλο, καθώς
χρόσκλησιν τοΰ εΰ
νοο μθϋ καί έχήρα τι
εφερν* στδ κτήμά τθΐ), καί τδ οποίον
έχίτκεχτομουν γιά χρώτη φορά.
»Προχωρώντας στδν ερημο δρό¬
μο, ήρχισε νά μέ καταλαμδάνιρ κά-
χο'.ο άόριστο συναίσθημα μακρονής
άναμνησεως;, ή όχοία εγίνετο όλο-
ένα καί ζωηρότερη. Τα τοχεία χθίι
ϊίέσχίζα δέν μοΰ έφαίνοντο καθόλου
άγνωστα. Σάν νά τα εΐχα χαί α>>-
λοτε έχισκεφθή, σάν νά είχα χαί
άλλοτε χεράσει άχδ τα μέρη έκεϊνα,
τα όχοΐα δμως έχισκεχτόμονν γιά
χρώτη φορά στή ζωή μθϋ.
»Ό δρόμος άχλωνόταν άτελείω-
τος μεσα στδν άχέρα>το κάμχο, χοΰ
έλουζόταν στδ χε'.δ λαμχρότερο ήλι-
α»δ φώς, ενφ άχδ τή μιά μεριά καί
άχδ την «λλη γέρικα χανύψηλα
%ίνΖρ2 εσχημάτιζον μέ τδ κλαδιά
των όλοχράσιν·η χϋχνή στοα, χοίι μό-
λις ά'φινε νά ϊιαχρίνετα! σέ άραιά
ϊιαστηματα κομμάτια τού γίλάζιου
Ο«?2νο3.
«Έδασάνιζα τδ μ»αλ» μοί νά θ>
•Αηθώ χοίι ξατναείχα συναντήσει την
ΐϊια είκόνα. χωρίς όμως νά τδ κα-
τορθώνω, δταν χροχωρώντας άντί-
τήν ειϊα στ' δνειρό μο^, καί δ¬
ταν ήλθε νά μέ χροϋχαντήστ, στή
χρώτη μοϋ ίχίσκεψί.
Καί ό γέρω σννταγματάρχης έ-
τήν κυρια τού χοί) είχβ
σε ρεμ-
^•Α'^^ν^^ υ/^·ί νινίη -%τ| ϋΐηιγησΐ^ καί
ι την έρώτησε χαμογελώντας.
1—"Ετσι δέν είναι Λίζη; θ>μί-
«2ΐ οίαν ί*οϋ εδωσες τδ κόκκινο γα-
ρίφ2λλο;
Δ. ΣΤΡΟΓΜΠΟΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ
το:
Ξενοδόχε, εΐμαστε τέσσερες. Δός
μας ενα δωμάτιο καί δυό κρεβάτια.
Είνε ."τολύ άργά τώρα γιά νά γυρί-
σουμε στή>· πολιτεία, καί ή βροχή έ|έ-
Ή Δνίς Γκλόρια Ράουζερ, κρατουμένη
έν Λουιζιάνίϊ υπό τό δνομα "Αϊων
Όοντ, ώς σπουδαία μάρτυς διά τόν
<ίόνον τοϋ Τζάκ Κά κ?;σαμακρ;α τηκρη^, τι αχοια έμελλε να με φίλοςενηστ;. Ή θεα της εχανεφερε^ στη μνημη μο·; τδ όνειρο χοί» μέ είχε συγκινη- σει χρδ τριετίας, μέ όλας τάς λε- ττοαίρβ'ας τδ'; —*%' &ϊ* Γλ-έον την Φέρε ενα καλάθι σΰκα, τνρί καΐ μαϋρο κρασί. Άλλά βγάλε πρώτα τα σαντάλια μου καί πλύνε μόν τα πόδια γιατί ή λάσ.τη μέ γαργαλάει. Διάταξε έπίσης νά φέρουν μέσα στο δωμάττθ'·δν'ό λεκάνες μέ νεοό, ίνα λύχνο γεμάτο λάδι, ενα κςκΐτήρα καΐ τούς κύλικες. θά τινάξης την κου- 6έρτα καί θά χτι>.τ!Ίατις τα .-τοοσκέ-
Άλλά τα κρεδάΐια νά είναι άπό
κα?.ό σφεντάμι καί τα σανίδια «θο-
«ΕΘΝ1Κ0Σ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡ1ΑΚΗ. 2* >,θΕΑΗΪ>ΐυ,
■τ
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧνΝΑΙ-ίΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΟΙ ΕΚΑΤΟ ΦΩΝΕΣ
ΤΗΠΥΡΑΣ
*Ω Μονβά μόν, δλοι πέτρα σέ φαν-
__ Γτάζονται
Ποΰ σκαλιβμενη μισοδρίχνεις μίαν
(ιδία-
Δυβκολοσίμωτη τοΰ κόσμον καί αχαρη,
Καί κάποτε γνά. λίγους μόνο &οαία.
"Ομως κανενας δέ σοφΐσττρίε
Τθντί νά βάλη άπάν(ι>-!: τί) μαρμα
ίοωμένη,
Νάκούση ενα καρβιόχτυπο,
2άν καμπάνα θανατον νά σημαίνη..
,ΙΙατέ.ρα καί μητέρα δέν τούς γνώ-
(ρι««,
*Ο άντίλογος μ' άνα!θρε·ψε, μέ πότι~
• μέ μϊσος,
Γΰρω μου τιποτένιοι, ή εχτρα αύτο-
(κρατορισσα,
Λίγ>) φροντίδι μεσα μου καί πόλεμος
Γι' αύτό καΐ την 'Λγάπη πάν έπρωτ-
(απάντηκται
Νά ψέρντ) δλα τ« οντιρα, νά σέρνη
ίδλα τα πάθια,
Μέ Ε-ά—πο. σάν Άτλαντίδα άγνώρΐ-
(στΐ| γιγάντισσα,
,ΠοΡ Θ«¥β.'οινρ άπό θαλάσσας όλά-
(νοιχτης τα βάθια.
Άγνάντια τυ .τοράθνρο. Στό βάθος
*Ο οΰρανός, δλο ούρανός. καί τίηβτ'
(αλλο·
Κι' άνάμεσα, ούρανόζοχττον όί.άκληρο,
3'ηλάλιγνο "να κυπαρίβον τίποτ' άλλο.
Καί η ξάο-τίρος ό ούρανός ή ιιαΰρος
(ε ίνα*,
2χΠ χορά τον γλαι«οΰ, 'ς τής τρικυ-
(μι'ας τό σάλο,
"Ομοια καί πάντα άργολνγάϊΐ τό κυ-
(παρίονι,
"ΙΙσυχο, ωραίον, απενϋΗ'θμΓνο» Τίποτ'
(άλλο.
Καί τέτοιος ποΰ είίμα», Μβΐ μέ τέτοια
Κηρδιά, πουλΐ όλοτοεΐμουλο σ' άρροο-
(στημενβ στι'ίθια,
'Από τοί'ς δυνατούς 5«χί τούς μεοτονς
(τοϋ κόομου
'Κγά Γ*4ΐαι πϊΐό κοντά στό φώς καϊ
(<ηήν άλήθεια. Γι' αΰτό μουγγρίξβι μέσα μου βαθειά, Καί μ' δλη. την άχάμνια μου καΐ μ' (μ' δλο τό μαράξι, Πρός δλονς τούς μίστούς καΐ δν- (νατονς τοΰ κόομου Μιά καταφρόνεβη. Καί μοϋ ταιβιαζε*. Μέν τοΰ χειμώνα την καρΛιά της (μνγδαλιάς τα λΛύλουοα, Άπό τόν ηλιο Ιλάρωσεν ό θι·μωμενος (μήνας, Τής Όμορφιδς γάρω τριγύρω ενα (οτεφάνι ηλάοετε, Εέσκτποι όράιχοι καί 6οννά γοαμμένα (της Άθτννας. Τα χιόνια τίναι 'ς τόν Πάρνηθα σάν (άνθισμα κι' αϋτά, ΧαίδεΛι τόν Κορι<όαλό δβιλή χλο»- *·^>«- ηο^^
Κίναι
^
Ρς^.
α-ολίαν —ο,, νά°; ««' *
--ταραδαμρνην τΟ(.. -Ο)ο. Λ1"» ι»
ν«ι δια τό μ—«,—^^**?*
κα.τνών.
άνασχαπτεται βαθέως. Κί—
άνεγειρονται καΐ
Ή Άνίτα ΓΙέϊτξ, χορεύτοιβ τοΰ Μπροντγουαίη, ήτις θά ΰπανδρευθη τόν Κλίφφορδ Σταρκ, 23 έτών,
Γκάοντενς, Λόγκ "Αϊλαντ.
έκ Κιοΰ
ί<>άδα όνιείρον,
ΤοΟ Αείου τοϋ Βοάχου τοΰ γελςί ή
(Πεντελη, κι' ό Ύμητττός
ύη νι>ραό; το έρωτικό τυ, εοχνψαν τό
(μετωαό σου-
Στ>λώοχ)υ δοθή, σοϋ τρ<χγουοω τα (νικητήμ«'>σύνης, ώ ·ν*>ο}τοα τοΰ θα-
(νάτον!
κωστπισ: παααμασ
ΤΟ
Ποίος στό 'πε, δεντρουλάκι μου,
Ν'ά σ' άονηθώ, πονλάχι μου;
"Άν τώπανε ο*τί| γειτονιά
Νά τούς κρεμάσω μέ σχοινιά.
Κι' αν τώπανε στί|Λ· ίκκλΐ|σια.
Κερϊ νά μην άνάψσυν ,τειά.
Κι' άν τωπανε οτάν ποταμό,
Λ'ά δοΰν της βούσης τόν καϋμό.
Κι' άν τώπε τό Ρηγόπουλο
21τή Μπαρμαριά σχλαβΟΛουλο,
Κίά νά τό χλαί' ή Ρήγισσα
Καΐ άς είναι καΐ βασίλκτσα.
(Δηιιοτικό τής Ρόδον»
ΥΜΝΟΣ ΕΙΗΉΝ ΣΚΕΨΙΝ
Είς της ψυχης μόν τα αΰυτα εϋοί-
σβοεται ή μορφή τοϋ άπαθοΰς ποϋ έ|«%-
αθάφΐοϊ κ' έκανόν»«Γε τόν κοσμίαν δ-
λην. Μορφή πολυοχόματος κ«1 άνθε-
κ,τνκή, ώσάν τοΰ μυθιχοϋ άντιθέτου,
ποΰ άποκτοϋσε ·δννάμενς άπό κάθε
πτώσιν τού. Καΐ είς όχπραπάς τοΰ νοΰ,
ποΰ φωτίζουν τα σκότη των περα-
ομένων, βλέπω τόν άχάματον κ<τνονι- στην της τίλης πότ£ ώς θα}ΐ6ήιν λτυκό- ι—τα επί των ΊμαλαίοΛ· καί τοϋ Ά- ραράτ, .τότε ώς πάχνην ςρωτίΐνήν έΛ- άνω είς τα νερά τοΰ Γιάγγτ) ή τάς χάνρας τοΰ Ν-είλον καΐ πόχε ώς έρν- Θρ<ι>πήν σιααύγίΐαν των έρήμων τής
Άσσυρίας ή της στενης Φοινίκης. "Ε-
ως ου υπεράνω των τόπων τής πρω- [
■της δημΐ/θυργίας τού καΐ ΰπεράινο) τάνν
χρόνο*ν τής στεΛ-ης ενεργείας τον, πέ¬
ρας ά.τό κάθε φα>τκνόν "ΟιλνμΛον κβί
κάθε φλογκΐμένον Θαβώρ, γίνεται "Υ-
ψιστος άληθινά ό θεός μου καί μτγα-
λύνονται τα εργα αύτοΰ καί ό κόσμος
π).ΐ)ροϋται της κτίσίώς τού, ωστ« ν'
άπορροα>ηθ{) μέσα εν; την κτίοιν αύ-
τοϋ.
Οί βακιοί δέν άρκοΰν· πλΐον ώς στη-
λοίόται τοΰ μεγαλείον τού, καΐ χάν«ο*-
ται μέσα είς την γενικήν άρμονΐαν αί
μΐλΐύδναΐ πρός δοξολογίαν τού.
Ντύει αύτός άπό τής άφθάστον κο-
ρυφης τοϋ σύνολον των πραγμάτονν
καί συνκΐράίτσεται κάθε νλη. Καί γϊΰ-
εται μόνος τοι· άκόοεστα τόν καρπόν
τής γνοισεως, ωίΐτε νά γίνεται μϊγας
Οεός, φωτηνός, δυνατό; Ης κάθε πό¬
λεμον. Τ' άποιΐεινσρια τής ενοΐχίας
τού η'νίθ/ίονται σπα<νΐϊνα είς τα μβ- ρη. ποΰ ίσηηαδενθτ,σαν· αί την διά¬ βασιν τοι·. Καΐ .-ίναι διά τάς αίσθή- σεις μ· άρχαίωΛ- ναών
■/αί τα χαλά<*(ΐ£ΐτα τό»ν όγκωδώ-ν κτι- (>ί(ύτ/ -/οαί τα σιη'τρίμμια κάθε άγάλμα-
τος ·λο1 χάθί πλακός θριάμόου η θα-
νάτο>·. κάτι Λοάν τε?»ίη·αία ήχώ ιιε-
γάλης φτΐς.
Ή φωνή, τής σκέψεως είναι αυτή
—καθησυχαστική κβΐ παρήγορος είς
τούς όδοιπόρους, ποϋ είς σπράν άτε-
λείωτον Λεονάν τόν σχονισμενον δρό¬
μον τής ζωης, φωτισμένον θολά ά.τό
τόν φανόν τής παντοτΐΐνής Ιδέας χαΐ
άμφίδολα καΐ κάπατε προδοτιχά. Ό-
μοιάξει δέ ό φανός ούτος την πυρίνην
στήλττν, Λ°ΰ ωδήγησεν άνά μεοον τής
έρήΥιου τα πλήθη τοϋ προφήτοι.· ιΐς
καιρόν νυκτών άσεληνων. Καί ύμοιά-1
ζει άχόμη ό άμυδρός ςρανός τάς φ?Λ-:
γας τοΰ βουνοϋ, μέοα άς τό οποίον.
έορφυρηί.ατοΰο'εν όπΡ.α καΐ δβσμά ό
έργάτης θεός. Ό καπνός ά,ιο τύ σκο-
νιοΤΐ^νον φώς τού ώβάν θϊ|ΐίαιμα αί-
νού καϊ ώσάν λίδανωτόν λατρείας καί-
εται ενώπιον τοΰ πρώτον θεοΰ, Λοΰ
εγεννήθη μαζύ μέ την ηρώτην κινη-
θεϊσοτν δληΛ·. "Οτι είς αυτόν .ιρέπει
πασά δόξα χαϊ τιμή, τόν δωρητήν
κάθε δννό^ΐΐως καΐ κάθε γεννήσεως.
ΣΕΑΙΔΕΣ^ΕΡΟΛΟΠΟΪ
Τού
Έν τώ βάθει εκάστου άνθοώπου
ύπνώττει έΛχίνδννον οπέομα. παρα-
φροσύνης. Άγωνίσθητε βι' δλης τής
γαλήνης καΐ της ενεργείας τής τρυ> "
σας όπως μη άςρνπνιοθή τουτο!
♦ * *
Ό σκνθρωπός καΐ μικρόψνχος σκε-
πτιχισμός των βνθρώπων τοΰ κόσμον
είνε άδυναμία. Έγκαρτεροΰμτν δταν
βλέπωμεν τάς δι>σχρρείας, κατά των
όποία>ν καρτεριχως άγωνίζεται ό γεν-
ναίος, καΐ τάς οποίας ή πίστις μόνη
' έλπίζίΐ νά κατανικήσιι. Οί «ήμίατροι>
Ι είναι ώς επί τό πλείστον σκεπτικοί.
* * *
ΜΙί ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ
! ίβΣΗΦ^
ε-γενεστατα χδν ηα^η, Π Τατα και
• * *
Σ' ινα άπό τα μικρά τάξει ίνα .τού1 _._ ΤΠΙΙ
εκανε ΐνκόγκνντο ό αΰτακράτωρ Ιω-! Μ» ΙΙΙΜ
σήφ ό Βος, ξέπΐοϊ μιά μεαα σ' ενα ' ίΐΐ- ν· 1111
μικρά χάνι. Ζήτησε νά ξνρ*σθϊί κ<" Ι ό ύπηρέτης πού τοϋ πήγί τό ξϊστό νέ- (Ώ Ι ϊ ό ^, τυ ώοβίον. Τό ώρα&,ν εί- , 1 τρον-», τοϋ Άγαβοΰ έν ™ «ν ·.*!, καΐ τ,-,ς υγΕία, ύ0 ^ καΐ «ν- ται. Α/.ηθινή κοσμοχαλασιά. . Ο λόγος είναι ά,-τλ.οΰστατος β μπαρμποΰνι τρέφεται ά.τό «««ν— που ζοΰν· μέσα είς την λάσ^ Το4 Ρυθου. Δι« να προσπορισίη λοιπί,, Α τροφήν τού ?χει ανάγκην νά Εν£ονή ανασκαφάς. Καΐ τάς ένεργεϊ μέ Τ!* μεοάν δραστηριότητα. Οί^εί; άρχ». Τ0^ ε^νόσθη —τέ μέ τόν ζήΙ« ποΰ έργάζεται τό μπαριι.το<"·νι Ρ1; — ερενναν τού βυθοΰ. Ώς δργονον τδ» ανασκαφήν^ ώς άρχαιολογ«ήν τμι σκαπάνην, εχει τό μουστάχΐΛ τοι·. Εί¬ νε μονστάχια ποΰ πραγματικώς ^α- λοΰνε κόσμο*. Είναι άλ.λως τε τα μί- να μονστάκια ποΰ εύρίσχονται είς ΐό» βυθόν καΐ τα όποϊα δέν η^ ποτέ ή μόδα νά ψαλ^^ΐι η να ξ»· ρίσΐ). Είναι λενχά, κατάλ.ενιχα, 5»; τα μουστάκια κανενός πατριάρχοΐ). θα έρωτήσετε: Δέν ύπάρχουν λ.οιπόν μπα« μποΰνια νεαράς ήλικίας; Πως' Ύ- ^άςχξΐν}/ άλλά καΐ αύτά εχουν ϊενώϊ μύοτακα. Είνε άπαίτηοτς τής φυβε»; πρός την οποίαν τό μπαρμποΰνι βφι μοοφοΰται εΰπειθως. θύδέπο-ΐε έβ«· ςρθη νά καταφύγη είς την βαφήν, καίτοι την ίχει πρόχβιρον είς τοίς βυθοΰς. Μία σουπιά είναι άρκετή δώ νά τοϋ προμηθεύσχι όσην βαφήν θέλει. Δέν είναι γνωστόν άν τό μπαρμ«»- νι στρό&η τα μουοτάΐαα τού. "Ολοι δμως γνωρίζουν ότι είναι ύπερήϊονον δί' αντά καϊ ότι τα περιφεοει όνο ΐόκ βυθόν κατά τρόπον έπιδεικτικώτοτον. Τα κινεϊ διαρκώς πάνω-κάτω χώ φροντίζει νά τα έχη διαρκώς κα#α«ά. Καϊ τό κατορθώνει πάντοτε, χοίτ* ώς έκ τοϋ έπαγγέλματός τού, είναι ύποχρεωμείνον νά ευρίσκεται διαρχώτ είς επαφήν μέ τόν βυθόν κα'ι μέ τα: άκαθαρσίας τού. Οί ψαράδες τό περκρρονοΰν διά τοι :ρόπον τής ζωής τού. Πςρ' Ινη ψόί* έκεΐ ποΰ ζβ μέσα στσΰ βούρκοΐ) η βρωμιά! Δέν φταϊνε οί ψαράδες· φταί- εί τό μπαρμποΰνι. Καΐ φταίει δχι δι™ τρεφεται άπό τόν βσΰρκον, άλλά διότι δέν βπεύδει νά κηρΰξτ) την Ιδεολογίαν τού. "Αν έπαιρνε μερικά μα&ψ^η άπό μερικούς μεγαλοσχήμοΐ'ς κι^ τής ημέρας, άν έτάσσετο ι« ν"*"1 Ιδεολογίαν καΐ την διατυμπάνιζε κα¬ ταλλήλως, θά τίδύνατο καΐ την ^ πρέπειάν τού νά τηρΓΐ αμείωτον ϊΛ είς τόν βάρβορον νά ζή όπως έ«ϊν01· όνί. ,τ»ΰ τη μνβτικά βον μχ • μάθει Λυτοκρατορός μας; ' · " (·ντ: ν.α' ««τε — Μάλιστσ, —Καί τί νπηρεσία κσ-νεχε οχύν Με-1 Τί|> ηττ<ί ιιμι γαλΐΐιότατο; | Ό Ίοισηφ ό Βος. μέ πρόσιοπ» γι-1 κ.βι άν ή ζωιι μον> Λ;
(σέ
Τώρα πτιά μές τα
δέ θαρθώ νά τραγουδΐ'ισι»
χαρο)πά νά σέ ξνπνήσω
άπ' τ' όνειρον τό βυθό-
Τώρα πειά ^τό παραθύρι β«
Λερνεται, βογγάει, φωνάζρι
ό βορριάς καΐ μοΰ άρπάζΓ1
τό γλυκντατο οκοπο.
Κι' δν σωπάοτι δ ίίγριος ανεμυ
κι' ή κιθάρα μου άντηχι'ΐβΐ!
χόαον πόνον θά σκορπίσΐ]
το>ρα πτιά μές στί| βραδν"
ποΰ ώς γροιχήση έκ*10 τύ '01""
όποΰ άνθεϊ στό παραθΰθΐ
μαραμένό--Οέ νά γρίρτι
στί)ς νι-χΐό; τί|ν ήγκαλ»»·
ια
- · ■ ----=· ε*Λ ^Ηί^οο^ο νέ-
! ματο σα^ίΛες, γ,-χ,,οΓπ^ '4
,μίρος τού νπηρέτου κ.αί τον εΐπε ί5-ίνα · - 'βγά—,
■ "'^ΪΜ^Ί ΦΚ. Πόνβ!
ά λ.άβι» |
ο σένίί, Ι
ξίξτι μία>· |
ίάγάν—
Όχι πειά στό παο«θ«ρι <- 6έ ϋά^ϋω μέ την κιθάρο' ιι/- ίτοιός ξέρει οτήν άντ.ι. τοϋ βοροιιϊ καί τό βοϊτο. την τι ιι ή ν« τόν ξ ■*»ί·ν «ανοιΙικ μές «τόν 6τ*;, ( μές στο,Τ όνείρου «ου τ« ί"" " σάν άγάπης παραμΓ'θι .-τοϋ άπαλά σοϋ τραγουδώ·· , Λ. ΠΑ\>1Λ
■τ
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧνΝΑΙ-ίΠΙΣΤΗΜΑΙ
ΟΙ ΕΚΑΤΟ ΦΩΝΕΣ
ΤΗΠΥΡΑΣ
*Ω Μονβά μόν, δλοι πέτρα σέ φαν-
__ Γτάζονται
Ποΰ σκαλιβμενη μισοδρίχνεις μίαν
(ιδία-
Δυβκολοσίμωτη τοΰ κόσμον καί αχαρη,
Καί κάποτε γνά. λίγους μόνο &οαία.
"Ομως κανενας δέ σοφΐσττρίε
Τθντί νά βάλη άπάν(ι>-!: τί) μαρμα
ίοωμένη,
Νάκούση ενα καρβιόχτυπο,
2άν καμπάνα θανατον νά σημαίνη..
,ΙΙατέ.ρα καί μητέρα δέν τούς γνώ-
(ρι««,
*Ο άντίλογος μ' άνα!θρε·ψε, μέ πότι~
• μέ μϊσος,
Γΰρω μου τιποτένιοι, ή εχτρα αύτο-
(κρατορισσα,
Λίγ>) φροντίδι μεσα μου καί πόλεμος
Γι' αύτό καΐ την 'Λγάπη πάν έπρωτ-
(απάντηκται
Νά ψέρντ) δλα τ« οντιρα, νά σέρνη
ίδλα τα πάθια,
Μέ Ε-ά—πο. σάν Άτλαντίδα άγνώρΐ-
(στΐ| γιγάντισσα,
,ΠοΡ Θ«¥β.'οινρ άπό θαλάσσας όλά-
(νοιχτης τα βάθια.
Άγνάντια τυ .τοράθνρο. Στό βάθος
*Ο οΰρανός, δλο ούρανός. καί τίηβτ'
(αλλο·
Κι' άνάμεσα, ούρανόζοχττον όί.άκληρο,
3'ηλάλιγνο "να κυπαρίβον τίποτ' άλλο.
Καί η ξάο-τίρος ό ούρανός ή ιιαΰρος
(ε ίνα*,
2χΠ χορά τον γλαι«οΰ, 'ς τής τρικυ-
(μι'ας τό σάλο,
"Ομοια καί πάντα άργολνγάϊΐ τό κυ-
(παρίονι,
"ΙΙσυχο, ωραίον, απενϋΗ'θμΓνο» Τίποτ'
(άλλο.
Καί τέτοιος ποΰ είίμα», Μβΐ μέ τέτοια
Κηρδιά, πουλΐ όλοτοεΐμουλο σ' άρροο-
(στημενβ στι'ίθια,
'Από τοί'ς δυνατούς 5«χί τούς μεοτονς
(τοϋ κόομου
'Κγά Γ*4ΐαι πϊΐό κοντά στό φώς καϊ
(<ηήν άλήθεια. Γι' αΰτό μουγγρίξβι μέσα μου βαθειά, Καί μ' δλη. την άχάμνια μου καΐ μ' (μ' δλο τό μαράξι, Πρός δλονς τούς μίστούς καΐ δν- (νατονς τοΰ κόομου Μιά καταφρόνεβη. Καί μοϋ ταιβιαζε*. Μέν τοΰ χειμώνα την καρΛιά της (μνγδαλιάς τα λΛύλουοα, Άπό τόν ηλιο Ιλάρωσεν ό θι·μωμενος (μήνας, Τής Όμορφιδς γάρω τριγύρω ενα (οτεφάνι ηλάοετε, Εέσκτποι όράιχοι καί 6οννά γοαμμένα (της Άθτννας. Τα χιόνια τίναι 'ς τόν Πάρνηθα σάν (άνθισμα κι' αϋτά, ΧαίδεΛι τόν Κορι<όαλό δβιλή χλο»- *·^>«- ηο^^
Κίναι
^
Ρς^.
α-ολίαν —ο,, νά°; ««' *
--ταραδαμρνην τΟ(.. -Ο)ο. Λ1"» ι»
ν«ι δια τό μ—«,—^^**?*
κα.τνών.
άνασχαπτεται βαθέως. Κί—
άνεγειρονται καΐ
Ή Άνίτα ΓΙέϊτξ, χορεύτοιβ τοΰ Μπροντγουαίη, ήτις θά ΰπανδρευθη τόν Κλίφφορδ Σταρκ, 23 έτών,
Γκάοντενς, Λόγκ "Αϊλαντ.
έκ Κιοΰ
ί<>άδα όνιείρον,
ΤοΟ Αείου τοϋ Βοάχου τοΰ γελςί ή
(Πεντελη, κι' ό Ύμητττός
ύη νι>ραό; το έρωτικό τυ, εοχνψαν τό
(μετωαό σου-
Στ>λώοχ)υ δοθή, σοϋ τρ<χγουοω τα (νικητήμ«'>σύνης, ώ ·ν*>ο}τοα τοΰ θα-
(νάτον!
κωστπισ: παααμασ
ΤΟ
Ποίος στό 'πε, δεντρουλάκι μου,
Ν'ά σ' άονηθώ, πονλάχι μου;
"Άν τώπανε ο*τί| γειτονιά
Νά τούς κρεμάσω μέ σχοινιά.
Κι' αν τώπανε στί|Λ· ίκκλΐ|σια.
Κερϊ νά μην άνάψσυν ,τειά.
Κι' άν τωπανε οτάν ποταμό,
Λ'ά δοΰν της βούσης τόν καϋμό.
Κι' άν τώπε τό Ρηγόπουλο
21τή Μπαρμαριά σχλαβΟΛουλο,
Κίά νά τό χλαί' ή Ρήγισσα
Καΐ άς είναι καΐ βασίλκτσα.
(Δηιιοτικό τής Ρόδον»
ΥΜΝΟΣ ΕΙΗΉΝ ΣΚΕΨΙΝ
Είς της ψυχης μόν τα αΰυτα εϋοί-
σβοεται ή μορφή τοϋ άπαθοΰς ποϋ έ|«%-
αθάφΐοϊ κ' έκανόν»«Γε τόν κοσμίαν δ-
λην. Μορφή πολυοχόματος κ«1 άνθε-
κ,τνκή, ώσάν τοΰ μυθιχοϋ άντιθέτου,
ποΰ άποκτοϋσε ·δννάμενς άπό κάθε
πτώσιν τού. Καΐ είς όχπραπάς τοΰ νοΰ,
ποΰ φωτίζουν τα σκότη των περα-
ομένων, βλέπω τόν άχάματον κ<τνονι- στην της τίλης πότ£ ώς θα}ΐ6ήιν λτυκό- ι—τα επί των ΊμαλαίοΛ· καί τοϋ Ά- ραράτ, .τότε ώς πάχνην ςρωτίΐνήν έΛ- άνω είς τα νερά τοΰ Γιάγγτ) ή τάς χάνρας τοΰ Ν-είλον καΐ πόχε ώς έρν- Θρ<ι>πήν σιααύγίΐαν των έρήμων τής
Άσσυρίας ή της στενης Φοινίκης. "Ε-
ως ου υπεράνω των τόπων τής πρω- [
■της δημΐ/θυργίας τού καΐ ΰπεράινο) τάνν
χρόνο*ν τής στεΛ-ης ενεργείας τον, πέ¬
ρας ά.τό κάθε φα>τκνόν "ΟιλνμΛον κβί
κάθε φλογκΐμένον Θαβώρ, γίνεται "Υ-
ψιστος άληθινά ό θεός μου καί μτγα-
λύνονται τα εργα αύτοΰ καί ό κόσμος
π).ΐ)ροϋται της κτίσίώς τού, ωστ« ν'
άπορροα>ηθ{) μέσα εν; την κτίοιν αύ-
τοϋ.
Οί βακιοί δέν άρκοΰν· πλΐον ώς στη-
λοίόται τοΰ μεγαλείον τού, καΐ χάν«ο*-
ται μέσα είς την γενικήν άρμονΐαν αί
μΐλΐύδναΐ πρός δοξολογίαν τού.
Ντύει αύτός άπό τής άφθάστον κο-
ρυφης τοϋ σύνολον των πραγμάτονν
καί συνκΐράίτσεται κάθε νλη. Καί γϊΰ-
εται μόνος τοι· άκόοεστα τόν καρπόν
τής γνοισεως, ωίΐτε νά γίνεται μϊγας
Οεός, φωτηνός, δυνατό; Ης κάθε πό¬
λεμον. Τ' άποιΐεινσρια τής ενοΐχίας
τού η'νίθ/ίονται σπα<νΐϊνα είς τα μβ- ρη. ποΰ ίσηηαδενθτ,σαν· αί την διά¬ βασιν τοι·. Καΐ .-ίναι διά τάς αίσθή- σεις μ· άρχαίωΛ- ναών
■/αί τα χαλά<*(ΐ£ΐτα τό»ν όγκωδώ-ν κτι- (>ί(ύτ/ -/οαί τα σιη'τρίμμια κάθε άγάλμα-
τος ·λο1 χάθί πλακός θριάμόου η θα-
νάτο>·. κάτι Λοάν τε?»ίη·αία ήχώ ιιε-
γάλης φτΐς.
Ή φωνή, τής σκέψεως είναι αυτή
—καθησυχαστική κβΐ παρήγορος είς
τούς όδοιπόρους, ποϋ είς σπράν άτε-
λείωτον Λεονάν τόν σχονισμενον δρό¬
μον τής ζωης, φωτισμένον θολά ά.τό
τόν φανόν τής παντοτΐΐνής Ιδέας χαΐ
άμφίδολα καΐ κάπατε προδοτιχά. Ό-
μοιάξει δέ ό φανός ούτος την πυρίνην
στήλττν, Λ°ΰ ωδήγησεν άνά μεοον τής
έρήΥιου τα πλήθη τοϋ προφήτοι.· ιΐς
καιρόν νυκτών άσεληνων. Καί ύμοιά-1
ζει άχόμη ό άμυδρός ςρανός τάς φ?Λ-:
γας τοΰ βουνοϋ, μέοα άς τό οποίον.
έορφυρηί.ατοΰο'εν όπΡ.α καΐ δβσμά ό
έργάτης θεός. Ό καπνός ά,ιο τύ σκο-
νιοΤΐ^νον φώς τού ώβάν θϊ|ΐίαιμα αί-
νού καϊ ώσάν λίδανωτόν λατρείας καί-
εται ενώπιον τοΰ πρώτον θεοΰ, Λοΰ
εγεννήθη μαζύ μέ την ηρώτην κινη-
θεϊσοτν δληΛ·. "Οτι είς αυτόν .ιρέπει
πασά δόξα χαϊ τιμή, τόν δωρητήν
κάθε δννό^ΐΐως καΐ κάθε γεννήσεως.
ΣΕΑΙΔΕΣ^ΕΡΟΛΟΠΟΪ
Τού
Έν τώ βάθει εκάστου άνθοώπου
ύπνώττει έΛχίνδννον οπέομα. παρα-
φροσύνης. Άγωνίσθητε βι' δλης τής
γαλήνης καΐ της ενεργείας τής τρυ> "
σας όπως μη άςρνπνιοθή τουτο!
♦ * *
Ό σκνθρωπός καΐ μικρόψνχος σκε-
πτιχισμός των βνθρώπων τοΰ κόσμον
είνε άδυναμία. Έγκαρτεροΰμτν δταν
βλέπωμεν τάς δι>σχρρείας, κατά των
όποία>ν καρτεριχως άγωνίζεται ό γεν-
ναίος, καΐ τάς οποίας ή πίστις μόνη
' έλπίζίΐ νά κατανικήσιι. Οί «ήμίατροι>
Ι είναι ώς επί τό πλείστον σκεπτικοί.
* * *
ΜΙί ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ
! ίβΣΗΦ^
ε-γενεστατα χδν ηα^η, Π Τατα και
• * *
Σ' ινα άπό τα μικρά τάξει ίνα .τού1 _._ ΤΠΙΙ
εκανε ΐνκόγκνντο ό αΰτακράτωρ Ιω-! Μ» ΙΙΙΜ
σήφ ό Βος, ξέπΐοϊ μιά μεαα σ' ενα ' ίΐΐ- ν· 1111
μικρά χάνι. Ζήτησε νά ξνρ*σθϊί κ<" Ι ό ύπηρέτης πού τοϋ πήγί τό ξϊστό νέ- (Ώ Ι ϊ ό ^, τυ ώοβίον. Τό ώρα&,ν εί- , 1 τρον-», τοϋ Άγαβοΰ έν ™ «ν ·.*!, καΐ τ,-,ς υγΕία, ύ0 ^ καΐ «ν- ται. Α/.ηθινή κοσμοχαλασιά. . Ο λόγος είναι ά,-τλ.οΰστατος β μπαρμποΰνι τρέφεται ά.τό «««ν— που ζοΰν· μέσα είς την λάσ^ Το4 Ρυθου. Δι« να προσπορισίη λοιπί,, Α τροφήν τού ?χει ανάγκην νά Εν£ονή ανασκαφάς. Καΐ τάς ένεργεϊ μέ Τ!* μεοάν δραστηριότητα. Οί^εί; άρχ». Τ0^ ε^νόσθη —τέ μέ τόν ζήΙ« ποΰ έργάζεται τό μπαριι.το<"·νι Ρ1; — ερενναν τού βυθοΰ. Ώς δργονον τδ» ανασκαφήν^ ώς άρχαιολογ«ήν τμι σκαπάνην, εχει τό μουστάχΐΛ τοι·. Εί¬ νε μονστάχια ποΰ πραγματικώς ^α- λοΰνε κόσμο*. Είναι άλ.λως τε τα μί- να μονστάκια ποΰ εύρίσχονται είς ΐό» βυθόν καΐ τα όποϊα δέν η^ ποτέ ή μόδα νά ψαλ^^ΐι η να ξ»· ρίσΐ). Είναι λενχά, κατάλ.ενιχα, 5»; τα μουστάκια κανενός πατριάρχοΐ). θα έρωτήσετε: Δέν ύπάρχουν λ.οιπόν μπα« μποΰνια νεαράς ήλικίας; Πως' Ύ- ^άςχξΐν}/ άλλά καΐ αύτά εχουν ϊενώϊ μύοτακα. Είνε άπαίτηοτς τής φυβε»; πρός την οποίαν τό μπαρμποΰνι βφι μοοφοΰται εΰπειθως. θύδέπο-ΐε έβ«· ςρθη νά καταφύγη είς την βαφήν, καίτοι την ίχει πρόχβιρον είς τοίς βυθοΰς. Μία σουπιά είναι άρκετή δώ νά τοϋ προμηθεύσχι όσην βαφήν θέλει. Δέν είναι γνωστόν άν τό μπαρμ«»- νι στρό&η τα μουοτάΐαα τού. "Ολοι δμως γνωρίζουν ότι είναι ύπερήϊονον δί' αντά καϊ ότι τα περιφεοει όνο ΐόκ βυθόν κατά τρόπον έπιδεικτικώτοτον. Τα κινεϊ διαρκώς πάνω-κάτω χώ φροντίζει νά τα έχη διαρκώς κα#α«ά. Καϊ τό κατορθώνει πάντοτε, χοίτ* ώς έκ τοϋ έπαγγέλματός τού, είναι ύποχρεωμείνον νά ευρίσκεται διαρχώτ είς επαφήν μέ τόν βυθόν κα'ι μέ τα: άκαθαρσίας τού. Οί ψαράδες τό περκρρονοΰν διά τοι :ρόπον τής ζωής τού. Πςρ' Ινη ψόί* έκεΐ ποΰ ζβ μέσα στσΰ βούρκοΐ) η βρωμιά! Δέν φταϊνε οί ψαράδες· φταί- εί τό μπαρμποΰνι. Καΐ φταίει δχι δι™ τρεφεται άπό τόν βσΰρκον, άλλά διότι δέν βπεύδει νά κηρΰξτ) την Ιδεολογίαν τού. "Αν έπαιρνε μερικά μα&ψ^η άπό μερικούς μεγαλοσχήμοΐ'ς κι^ τής ημέρας, άν έτάσσετο ι« ν"*"1 Ιδεολογίαν καΐ την διατυμπάνιζε κα¬ ταλλήλως, θά τίδύνατο καΐ την ^ πρέπειάν τού νά τηρΓΐ αμείωτον ϊΛ είς τόν βάρβορον νά ζή όπως έ«ϊν01· όνί. ,τ»ΰ τη μνβτικά βον μχ • μάθει Λυτοκρατορός μας; ' · " (·ντ: ν.α' ««τε — Μάλιστσ, —Καί τί νπηρεσία κσ-νεχε οχύν Με-1 Τί|> ηττ<ί ιιμι γαλΐΐιότατο; | Ό Ίοισηφ ό Βος. μέ πρόσιοπ» γι-1 κ.βι άν ή ζωιι μον> Λ;
(σέ
Τώρα πτιά μές τα
δέ θαρθώ νά τραγουδΐ'ισι»
χαρο)πά νά σέ ξνπνήσω
άπ' τ' όνειρον τό βυθό-
Τώρα πειά ^τό παραθύρι β«
Λερνεται, βογγάει, φωνάζρι
ό βορριάς καΐ μοΰ άρπάζΓ1
τό γλυκντατο οκοπο.
Κι' δν σωπάοτι δ ίίγριος ανεμυ
κι' ή κιθάρα μου άντηχι'ΐβΐ!
χόαον πόνον θά σκορπίσΐ]
το>ρα πτιά μές στί| βραδν"
ποΰ ώς γροιχήση έκ*10 τύ '01""
όποΰ άνθεϊ στό παραθΰθΐ
μαραμένό--Οέ νά γρίρτι
στί)ς νι-χΐό; τί|ν ήγκαλ»»·
ια
- · ■ ----=· ε*Λ ^Ηί^οο^ο νέ-
! ματο σα^ίΛες, γ,-χ,,οΓπ^ '4
,μίρος τού νπηρέτου κ.αί τον εΐπε ί5-ίνα · - 'βγά—,
■ "'^ΪΜ^Ί ΦΚ. Πόνβ!
ά λ.άβι» |
ο σένίί, Ι
ξίξτι μία>· |
ίάγάν—
Όχι πειά στό παο«θ«ρι <- 6έ ϋά^ϋω μέ την κιθάρο' ιι/- ίτοιός ξέρει οτήν άντ.ι. τοϋ βοροιιϊ καί τό βοϊτο. την τι ιι ή ν« τόν ξ ■*»ί·ν «ανοιΙικ μές «τόν 6τ*;, ( μές στο,Τ όνείρου «ου τ« ί"" " σάν άγάπης παραμΓ'θι .-τοϋ άπαλά σοϋ τραγουδώ·· , Λ. ΠΑ\>1Λ
,ΕβΝΤΚΟΣ ΚΉΡΥΣ,. ΚΥΠαΚΓΪ, 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1929
17
Ό ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ"
[γθΙθΡΤθΛΟΓΙΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΙΓΤΕΡΑ.-—Τ 25. Της 'Α-
«ο; Μεραουριου.
'1 >λη«ν έχί Ούαλεριανου
55 !«!, ίξ Άνατολων κατα-
I
^,-ς'Γορδιανοΰ τινος Σκύ-
Ιΐ γένος Ή δέ Αίαατερίνα ί>
Λ τής Άλεξανδρείας θυ-
, Κώνΐθ'ο, ή Κέστου, χαρθενος
ής, ιτωφρονεστάτη, και εν-
'"'■ χαί γένει και ~*ι2ϊίβ·
ϊιά μέν τού σταοεροι ^ ,.
««τος έξενίχησε την έμχΛθη
' ττον ψυχήν Μαξιμινο^ τοΰ
■ΛΛίΐ^ρεί^ί τυράννου· διά δέ
Ι,ίτγλωττίβς, έχεστόμισε το«ς
Ι αυτήν διαλεγομένους ρητορας.
1*8* δέ τώ μαρτυρικω στεφα-
' ,1 το 305 Ιτβς.
„' τίίττ) τη ήμέρ* **οδίδεται
-Είϊθϊίων ή Έορτη.
Ιργία χαί χατάλυσις οίνου και
ΙβΒΑΤΟΝ — τ 30. Τού «-
νί&ξοο χαί χανευφήμου Άχο-
ι 'Ανίρέθϋ τοΰ Πρωτοκλήτου.
:ος ήν έ* Βησθαϊδά της Γα-
ας, νίός Ιωνά, άδελφός τού
φάίοο Πέτρου, μαθητής Ίωάν-
γο5 Βαχτιστοΰ πρότερον είτα
|τας τν χερί τοΰ Ίη'σοΰ μαρ-
|ν ϊύτοό, δα/,τυλοδεικτοϋντος
λέγοντος: «"Κε ό άμνός τοΰ
Ι ό αίρων. την άμαρτίαν τοΰ
»» (Ιωάν. α' 36),^ ήκολού-
εώ&ίις τφ Ίησοΰ, και εγένετο
:τ,ς αΰτοΰ χρώ,τος, άφ' ου και
Ιωτόχλητος των Άχοστόλων»
|ομάσθτ). Μετά δέ τήν τοΰ Σω-
Άνάληψιν, κηρύξας αυτόν
■ιάφορα μέρη, και χολλά χαθών
1 τού όνόματος αύτοϋ, έτελεύτη-
Ιν Πάτραις της Άχαίας.
Βωβείς χατά κεφαλής.
Ιργία και χοττάλυσις «ϊνου και
Τί ΕΧΕΙΛΕΧΒΗ
ΠΠ| ΓΥΝΑ1ΚΑ
Ό άντρας είναι χειο χιστος β'ις
την φιλίαν χαρά είς τόν ερωτα. Ή
γυναίχα είναι χειό χιστή στον ερω-
τ» χαρά στή φιλία.
Καΐ ή γΐΛ»αί*α όταν ^η
ψΰχ'.κώς, μ5τα-/«ιρίζδται το σνμχα-
6έστερον μϊΐίίαν.ά της.
* * ·
Ό ρεμδααμός είναι τό λίκνον τοΰ
ερωτος.
Ή έλχίδα τό νανούρισμά τοι>.
Ό κόρος τό φτερό τού.
Και ή άπστία τό μοιρολόγι τοο
Ό ίρως είναι τό ίιδλίον τής αί-
ωνιότητος.
ΚατΧε σελίδα τού είναι ίνα χοί-
ημα χαί «ν μαρτύριον.
|ι ψ'.λααί έχκΐκέψεις γίνοντα:
ψ&ροτι δρα, άλλ' ούδέχοτε
Ρ' ν* είνε όδιάχ.ριτοι». Οντω
Ι» εχ:σν.έχτεταί τις—έστω και
^-μιαν οικογένειαν καθ" ήν
"?»1 μήτηρ ίβσχολείται διά τα
1 της, εις τα οΐκιακά εργα της
Ή γι»να?κα μάς γυρίζει ___
φορέςτά νώτα, μόνον και μόνον γιά
νά δείξη, ότι έχει ώραίες χλάτες.
Μάς κοττάζει γιά νά ιδούμε ότι
εχει μεγάλα μάτια.
^ Σιγυρίζε'. τα μαλλιά της, γιά
νά θαυμβσο^μ6 τα δαχτυλίδια της
Και είναι ΐκανή νά μάς κλωτσο-
ήση, άρκεί νά έχη μικρό χόδι.
ΠΑ ΤΟ 1ΤΙ ΚΑΙ
ΤΗΣ ΗΟΙΚΟΚΪΡΕΙ
Οί, χηλΐΰες άπό φροδτα
Θά ξέρετε άσχραλ-ώς .τόσον τρέμονν
ή γοιχοοιυρές μή στάξτι χυμός άπό οο-
δάκινο η άχλάβι ά,τάνω στά λευχά
τρα3ΐεξ<ΐϊΐάν«δηλα και -Ης πετσέτες. Ή κηί.ίιδα «ού Θά γίνη. θά είνε άν- εξάλειπτη. Κ' δμως, δχι. Άπλούστατα, μέ λί-γο βοαοτό νερό τίς χαθορτξετε. Χύσαη« βραστό νερό απάνω στήν ί>&α, όπως θά τό χύνατ* μέσα σέ
τρυπητό, μβταχειριζόμενοι θηλαόή τό
τραπεζομάνθηλο {) την πετσέτα, γιά
όιυλκττήοιο, <ηό μερος άκοι6ως χον ■" περ'.χατου, είναι έλλε-.ψ'.ς ά- ΐ; ν.οά διάδημα ά ΚΓΡΙΑ ΕΊΓΤΕΓΝΙΑ Κ' Θά Ιδητε πως Θά. καθαρίση άμέ- σα>ς, πού θά έουιλαγητ*!
ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΜΟΥΣΑΜΑΔΟΝ
Δέν είναι δύσκολος ή έργασία
αύτη. Πλι/^ετέ τους μέ Ινα σφουγ-
γάρι δουτηγμένο είς τό γάλα. Αϊ-
τό άρκεί νά τούς καθαρίση, χωρίς
νά χάσουν τό χρώμά των. Έαν αί
κηλίδες διά τού τρόιτου αυτού δέν
κοίθαρισθώσι, τότε στάζετε έχάνω
ολίγας σταγόνας δξους καί Ιχειτα
τρίδδτε δυνατά αύτάς διά στεγνοΰ
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ
ΕΡ_Γ»ΙΙΙ
ι Δέ^ είναι δυνατόν μία γυνή νά
γίνη καλή οΐκοκορά, εάν 6έν γνω¬
ρίζη την αξίαν τοΰ χολυτίμου χρό-
νου, εάν δέν άγαχά νά έχωφελήται
αύτοό, έν μ-.ά λέξει, εάν δέν έχη
Ιρωτα πρρος τήν έργασί^.
Δέν χρέχει νά λησμονώμεν, δτ:
δια νά ϊιατάσσωμεν άχοτελεσματι
κως τούς υφ' ημάς, άνάγκη νά γνω¬
ρίζωμεν τίν: τρόχω έςετελέσθη ή
διαταγή μας.
Αί νεάνβδες, αιί μέλλουσαι οίκο-
κυραι, δηλαδή, όφείλουν νά άσχο-
>ώντ7ΐεΐς τα οΐκιακά έν γένει ερ¬
γα· χρέχει έκ νεαράς ήλικίας νά
μανθάνουν ί,ν. άχαιτείται διά τήν
δ'οίκησιν της οικίας.
ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΑ
Συνειθίσατε τα παιδία σας πως νά
ζοΰν ορθώς και δταν θά μεγαλώσουν
δέν θά ξεχάσουν την συνεήθειαν—
λέγει ή Ροΰθ Κλέητον, καλλιτέχνις,
τής οποίας τα τρία τέκνα είναι πρότυ-
πα σωματικής ύγείας.
έξ Ούασιγκτώνος, ήτις διωρίσθη γραμματεύς τής
οπχής 'ΕΛώοκ»; τΟΛ· Νίανίβων
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡ1ΚΗ
ΡΑΓΚΟΥ ΜΠΤΟΜΑΤΰ
_____ις ό,τιδήχοτε μέρος το3
άρνιοΰ θέλεις είς κομμάτια τετρά-
γωνα. δάιζίΐς 6ο^τ^ρ^ν είς μίαν κα-
τσαρόλαν^ ρίχτεις μέσα ολίγο κρομ-
μΰδι ψιλοκομμένο, το φέρνεις μερι-
κές δόλτες και ακολούθως ρίχτεις
τό κρέας, τό κα&ουρδίζεις καλάκαι
ρίχτεΐς τό ανάλογον άλας και χι-
χέρι, κατόχιν χύνεις μέσα μιά κο>
τα'λ'.άν έτχανιόλ, εάν δέν έχης έ-
σχανιόλ ολίγο άλεΰρι και λίγο
ζουμί τκεχάζεις τό ραγκοίι και τό
δάζεις νά βράση· άφοϋ μισοίράση
κόδεις στή μέση καμιά ΙΟριά ντο-
μάτες, τής στίδεΐς νά φυγουν τό
ύγρόν και οί σχόροι, τής τοχοθετείς
έχοτ^ω είς τό κρέας, ρίχτεις ολίγον
άλας, τάςι βρέχει μέ τό ζουμί τού
χρέατος καΐ *άζε-.ς την κατσαρό-
)αν είς τόν φοΰρνον και άχό καιροΰ
είς καιρόν έρέχεΐς τα ραγκού μέ
τήν σάλτσα τού, και δταν ψηβή τό
σ^ί·ρεις.
Ή Δνίς Νάλδα Νάρδη, μία άπό τάς ωραιοτέρας άοιδούς τοΰ ραδιοφώνο».
ΣΤΗΛΗ ΔΙΑ ΤΑΣ ΚΥΡΙΑΣ
ΦΡΕΣΚΑΛΑ^ΓΟΥ_ΔΕΡΜΛΤΟΣ
Ό κ. Πώλ Μοραν. ο «τ^χητος
Γάλλος βυγγραφευς στής κυρίες,
γράφεΐ χά—ιυ: «Τό δέρμα είναι ή
συνείδησΐς των γυναικών!» Χωρίς
βεβαία νά χαρ αδεχθοΰμε είς Οϋην
τήν γραμμήν τόν άφορισμόν <χιηίη, χαραδεχόμεθα ότι τό δέρμα είναι ο καθρέχτης τής γενικής καταστά¬ σεως μας. Είναι άμεσα συνδεδεμέ- νο μέ τήν υγείαν μας είς τέτοιο βαθμό, χοί»· οί χδχειραμένοι γιατρο'ι δέν εχουν χαρά νά κυττάξουν τό χρόσωχον ενός άνθρώχου, γιά νά κάμουν τήν διάγνωσί τους. "Ετσ: μιτορείτε ναστ)€ σίγουροι, ότι αν δέν είσθε άρκετά ώραία, μιά μερά αΰ- τό συμδαίνει, γιατί δέν χοιμηθήκα- τε άοχετά τήν νύκτα, ότι οί κοχχι- νάδες αΰτές χροέλρχοντα! άχό το στομάχ: τας, καθως τα σχιράκια γύρω στό στόμα σας χροδίδουν κακή χέψι. Πρέχει δέ νά γνωρίζετε, ότι οί άσθέν:>.ες τοΰ ήχατος, ο! διατα-
ραχές τής κυκλοφορίας και ή έ-
λαττωματίκή χέψις χροκαλοϋν δι-
άφορες ύχεραιμίες.
Γι' αύτό δ,τι τρό χάντων είναι
άνάγχη νά έχιδιώκουν οί κυρίες εί¬
νε : ΙιΑ ^I1?ΕΕΤΕ ΒΙΙ νΕΝΤΚΕ
δχως ελεγαν οί καλοί μας γιατροί.
Μέγιστο μέρος άν δχι δλης τής ό-
μορφΐάς ενός δέρματός όφείλετα:
στον άϊε'.ανό χεχτικό σωληνα. Έ-
χίσης τό δερμα χρέχεΐ νά άνα~»έη
καλά, άχαλλασσομένου διαρκώς χά-
θε ρύχοο. Άλλά χρέχει νά ξέρουν
ο! κυρίες, χώς τό νερδ, έστω καϊ
τό ζεστό, δέν καθαρίζει τό δέρμα.
Τό μόνο νερό χ«ΰ ώφελεΐ είναι τό
δρ&χ'νο. Γιά τό καθάρΐσμα τοΰ χρο-
σώχοο θά μεταχειρισθήτε Ινα γα-
λάκτωμα ή μία κρέμα αναλόγως
τής ιδιότητος τοΰ δέρματός σας,
χοΰ Θά είναι ξηρό ή λιχώδες. Τό
καθάρισμα τοΰ χροσώχουγίνεται ώς
έ|ής· Άφοϋ σχθγγίσετε τό χρόσω¬
χο μέ μιά 6ρ«γμένη χετσέτα, θά
χάρετε αέ τήν άκρη τοΰ δακτύλου
λίγη κρέμα «χό τήν χρέμα χοί) €ά-
ζετε και Θά τήν άχλώσετε στό χρό-
σ*)χο όλο." Άν αντΐ κρέμα μετα-
χϊΐρίζεσθε γαλάκτωμα ή λοσιόν,
θά τό δάλετε μ' Ινα μχαμχαχάαι.
Τήν κρέμα ή τό λοσιόν Θά τό άφί-
σετε στό &έρμα σας εως χέντε λε-
χτά, όχόταν Θά τό σχουχίσετε μα-
λακά α' ενα τουλχάνι. Δέν έγχρί-
νεται ή κολώνια ούτε γενικά ή λο¬
σιόν, άλκοολιζέ γιά τό χρόσωχο.
"Αν είναι άνάγκη νά σφίξουν οί
ι:όρ«ι τοΰ δέρματός, τό λεμόνι είναι
ο,τι χρειαζεται.^
Στόν 14ον αίώνα οί ελαφρών ή-
θών γυναίκες γιά τό χρόσωχο εί-
γαν τό νίρό άχό ίρασμένα κουχκιά
και οί χαληές γαλάτισσες γοναίχες
τόν άφοό τής ί~Λ-
ρας. Τώ:α, θέλετε νά σάς χώ τ·
έκαμνεν ή γΐαγιά μοϋ; χοΰ είχε τό
λαμχρότεοο δίχι.ζ χοί» είχα ίδη
Είνε μιά μχ&τίλιχ τής μισής όκάς
'τσίχοΐ'ρο άγνό είς τό οποίον εδαζε
100 δράμια γάλα άχό χικρά μύγϊα-
λα. Μ' αντό έδρεχεν Ινα ιιχαμχα-
κάκι και χολλές φορές άλλάζοντάς
το σκοΰχιζε τό χρόσωχο και τό λα·-
μό της. Τίχοτε ά)λ
ΤΟ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟ
ΤΑ ΑΣΠΡ0Μί3ΥΧΑ ,
^Συμδαίνει συχνά κατά τήν μχο^-
γάδα νά καη ή νά σκουριάση Ινα
άσχρόρρο'>χον τό χοίον ήλθεν είς
έχαφήν μέ κανένα σιδερένΐο κουμπ;
ή καμιά φερχεζοΰχ. Αύτό είμχορ*:
νά δίθρθωθτ]. Δύο-τρία καθαρίσματα
τοΰ ίεφάΐματος μέσα είς τήν διάλ,ι-
σιν χοί» δίδομεν κατωτέρω, άρκοΰν
διά νά έχαναφέρον τό 5φασμα είς
τήν προτέραν τού κατάστασιν, χω¬
ρίς νά φα,ίνεται κανένα ΐχνος το;
καψίματος, εάν 4ννοεϊται δεν είναι
€αθϊ!α τκουριασμένη,
Άναμιγννεται καλά 50 γραμμά-
ρια άργίλου ψιλοκοχανΐσμένου, 12
1)2 γραμμάρια σαχοονιοΰ και δυί,
καρΰδια ψιλοκομμένα.
Τό δλο ,€ράζετε μέσα είς μισή
λΰτρα διονατό ξύδι, άφοΰ άνακατεύ-
σετε εως ότου γίνη Ινα πηκτό σΰν-
ολο. Κατόχιν έχιθέτετε έχάνω είς
τό χαμμένο ή κιτρ«νιασμένο σημεΐο
τοΰ ΰφάσματος λεχτό στρώμα άχό
τήν ά-^ωτβρω θυσίαν και άφίνετε
αυτήν εχι Ζί ώρας. Έαν το καχν·.-
σμα ι τό κιτρίνισμα είνα1. έλαφρά,
αΰτό άρκεί διά νά εξάλειψη κάθε
κηλίδα, ά^οΰ χλόνετε δυό-τρείς φο
ρές τό υφασμα. ^
Εάν είναι δυνατώτερο έχχ^αλαμ.
δάνετε δΰο-τρ-ετς φοράς την έχάλε< 4'ΐν μέ τήν ανωτέρω θυσίαν. ηαμΠΠλ[οΤαμοσ Άγ·ί·λ:κή εφημερίς χ,άμνουσα έ¬ ρευναν χεοί τοΰ χοία είναι ή κα- ταλληλοτερα έποχή-διά νά χαντρεύ- ωνται οί νέοι, δέν κατώρθωσε νά καταλήξη είς σομχέρασμα, ίιότι αί γνώμα; των Ιχιφανών χροσώχων είς τα όχοία άχετάθη είναι διχασμέναι. Παραϊείγματα εΰτυχισμένων άνϊρο γύνων ΰχάρχουν και μεταξί» των I- χανίρε^θέντων χρό -ίβΰ 2Οοΰ έ'τοος τής ήλικίας των και μβτά τό 35ον. Παρατηρείτβι έν τούτοις μεγά- λη αΚησ-.ς τοΰ άρι6μο3 των γάμων μετα?1» των άντ,λίκίον κατά τα τς- λευταία έτη. Είς τό τέλος ομω; ή έφημερ·; άναγνωρίζε;, ότι ή -Λαταλληλοτί"»^ ήλϊκία νά ν^μφ*ΰετα! κανεις είνα·. ή κάτω των 20, δ.ότι μετά τα 21) ■/.•νϊτ^όε- νά ο χ •ό-ανδΛ ί
17
Ό ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ"
[γθΙθΡΤθΛΟΓΙΟΝ
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΙΓΤΕΡΑ.-—Τ 25. Της 'Α-
«ο; Μεραουριου.
'1 >λη«ν έχί Ούαλεριανου
55 !«!, ίξ Άνατολων κατα-
I
^,-ς'Γορδιανοΰ τινος Σκύ-
Ιΐ γένος Ή δέ Αίαατερίνα ί>
Λ τής Άλεξανδρείας θυ-
, Κώνΐθ'ο, ή Κέστου, χαρθενος
ής, ιτωφρονεστάτη, και εν-
'"'■ χαί γένει και ~*ι2ϊίβ·
ϊιά μέν τού σταοεροι ^ ,.
««τος έξενίχησε την έμχΛθη
' ττον ψυχήν Μαξιμινο^ τοΰ
■ΛΛίΐ^ρεί^ί τυράννου· διά δέ
Ι,ίτγλωττίβς, έχεστόμισε το«ς
Ι αυτήν διαλεγομένους ρητορας.
1*8* δέ τώ μαρτυρικω στεφα-
' ,1 το 305 Ιτβς.
„' τίίττ) τη ήμέρ* **οδίδεται
-Είϊθϊίων ή Έορτη.
Ιργία χαί χατάλυσις οίνου και
ΙβΒΑΤΟΝ — τ 30. Τού «-
νί&ξοο χαί χανευφήμου Άχο-
ι 'Ανίρέθϋ τοΰ Πρωτοκλήτου.
:ος ήν έ* Βησθαϊδά της Γα-
ας, νίός Ιωνά, άδελφός τού
φάίοο Πέτρου, μαθητής Ίωάν-
γο5 Βαχτιστοΰ πρότερον είτα
|τας τν χερί τοΰ Ίη'σοΰ μαρ-
|ν ϊύτοό, δα/,τυλοδεικτοϋντος
λέγοντος: «"Κε ό άμνός τοΰ
Ι ό αίρων. την άμαρτίαν τοΰ
»» (Ιωάν. α' 36),^ ήκολού-
εώ&ίις τφ Ίησοΰ, και εγένετο
:τ,ς αΰτοΰ χρώ,τος, άφ' ου και
Ιωτόχλητος των Άχοστόλων»
|ομάσθτ). Μετά δέ τήν τοΰ Σω-
Άνάληψιν, κηρύξας αυτόν
■ιάφορα μέρη, και χολλά χαθών
1 τού όνόματος αύτοϋ, έτελεύτη-
Ιν Πάτραις της Άχαίας.
Βωβείς χατά κεφαλής.
Ιργία και χοττάλυσις «ϊνου και
Τί ΕΧΕΙΛΕΧΒΗ
ΠΠ| ΓΥΝΑ1ΚΑ
Ό άντρας είναι χειο χιστος β'ις
την φιλίαν χαρά είς τόν ερωτα. Ή
γυναίχα είναι χειό χιστή στον ερω-
τ» χαρά στή φιλία.
Καΐ ή γΐΛ»αί*α όταν ^η
ψΰχ'.κώς, μ5τα-/«ιρίζδται το σνμχα-
6έστερον μϊΐίίαν.ά της.
* * ·
Ό ρεμδααμός είναι τό λίκνον τοΰ
ερωτος.
Ή έλχίδα τό νανούρισμά τοι>.
Ό κόρος τό φτερό τού.
Και ή άπστία τό μοιρολόγι τοο
Ό ίρως είναι τό ίιδλίον τής αί-
ωνιότητος.
ΚατΧε σελίδα τού είναι ίνα χοί-
ημα χαί «ν μαρτύριον.
|ι ψ'.λααί έχκΐκέψεις γίνοντα:
ψ&ροτι δρα, άλλ' ούδέχοτε
Ρ' ν* είνε όδιάχ.ριτοι». Οντω
Ι» εχ:σν.έχτεταί τις—έστω και
^-μιαν οικογένειαν καθ" ήν
"?»1 μήτηρ ίβσχολείται διά τα
1 της, εις τα οΐκιακά εργα της
Ή γι»να?κα μάς γυρίζει ___
φορέςτά νώτα, μόνον και μόνον γιά
νά δείξη, ότι έχει ώραίες χλάτες.
Μάς κοττάζει γιά νά ιδούμε ότι
εχει μεγάλα μάτια.
^ Σιγυρίζε'. τα μαλλιά της, γιά
νά θαυμβσο^μ6 τα δαχτυλίδια της
Και είναι ΐκανή νά μάς κλωτσο-
ήση, άρκεί νά έχη μικρό χόδι.
ΠΑ ΤΟ 1ΤΙ ΚΑΙ
ΤΗΣ ΗΟΙΚΟΚΪΡΕΙ
Οί, χηλΐΰες άπό φροδτα
Θά ξέρετε άσχραλ-ώς .τόσον τρέμονν
ή γοιχοοιυρές μή στάξτι χυμός άπό οο-
δάκινο η άχλάβι ά,τάνω στά λευχά
τρα3ΐεξ<ΐϊΐάν«δηλα και -Ης πετσέτες. Ή κηί.ίιδα «ού Θά γίνη. θά είνε άν- εξάλειπτη. Κ' δμως, δχι. Άπλούστατα, μέ λί-γο βοαοτό νερό τίς χαθορτξετε. Χύσαη« βραστό νερό απάνω στήν ί>&α, όπως θά τό χύνατ* μέσα σέ
τρυπητό, μβταχειριζόμενοι θηλαόή τό
τραπεζομάνθηλο {) την πετσέτα, γιά
όιυλκττήοιο, <ηό μερος άκοι6ως χον ■" περ'.χατου, είναι έλλε-.ψ'.ς ά- ΐ; ν.οά διάδημα ά ΚΓΡΙΑ ΕΊΓΤΕΓΝΙΑ Κ' Θά Ιδητε πως Θά. καθαρίση άμέ- σα>ς, πού θά έουιλαγητ*!
ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΜΟΥΣΑΜΑΔΟΝ
Δέν είναι δύσκολος ή έργασία
αύτη. Πλι/^ετέ τους μέ Ινα σφουγ-
γάρι δουτηγμένο είς τό γάλα. Αϊ-
τό άρκεί νά τούς καθαρίση, χωρίς
νά χάσουν τό χρώμά των. Έαν αί
κηλίδες διά τού τρόιτου αυτού δέν
κοίθαρισθώσι, τότε στάζετε έχάνω
ολίγας σταγόνας δξους καί Ιχειτα
τρίδδτε δυνατά αύτάς διά στεγνοΰ
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ
ΕΡ_Γ»ΙΙΙ
ι Δέ^ είναι δυνατόν μία γυνή νά
γίνη καλή οΐκοκορά, εάν 6έν γνω¬
ρίζη την αξίαν τοΰ χολυτίμου χρό-
νου, εάν δέν άγαχά νά έχωφελήται
αύτοό, έν μ-.ά λέξει, εάν δέν έχη
Ιρωτα πρρος τήν έργασί^.
Δέν χρέχει νά λησμονώμεν, δτ:
δια νά ϊιατάσσωμεν άχοτελεσματι
κως τούς υφ' ημάς, άνάγκη νά γνω¬
ρίζωμεν τίν: τρόχω έςετελέσθη ή
διαταγή μας.
Αί νεάνβδες, αιί μέλλουσαι οίκο-
κυραι, δηλαδή, όφείλουν νά άσχο-
>ώντ7ΐεΐς τα οΐκιακά έν γένει ερ¬
γα· χρέχει έκ νεαράς ήλικίας νά
μανθάνουν ί,ν. άχαιτείται διά τήν
δ'οίκησιν της οικίας.
ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΑ
Συνειθίσατε τα παιδία σας πως νά
ζοΰν ορθώς και δταν θά μεγαλώσουν
δέν θά ξεχάσουν την συνεήθειαν—
λέγει ή Ροΰθ Κλέητον, καλλιτέχνις,
τής οποίας τα τρία τέκνα είναι πρότυ-
πα σωματικής ύγείας.
έξ Ούασιγκτώνος, ήτις διωρίσθη γραμματεύς τής
οπχής 'ΕΛώοκ»; τΟΛ· Νίανίβων
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡ1ΚΗ
ΡΑΓΚΟΥ ΜΠΤΟΜΑΤΰ
_____ις ό,τιδήχοτε μέρος το3
άρνιοΰ θέλεις είς κομμάτια τετρά-
γωνα. δάιζίΐς 6ο^τ^ρ^ν είς μίαν κα-
τσαρόλαν^ ρίχτεις μέσα ολίγο κρομ-
μΰδι ψιλοκομμένο, το φέρνεις μερι-
κές δόλτες και ακολούθως ρίχτεις
τό κρέας, τό κα&ουρδίζεις καλάκαι
ρίχτεΐς τό ανάλογον άλας και χι-
χέρι, κατόχιν χύνεις μέσα μιά κο>
τα'λ'.άν έτχανιόλ, εάν δέν έχης έ-
σχανιόλ ολίγο άλεΰρι και λίγο
ζουμί τκεχάζεις τό ραγκοίι και τό
δάζεις νά βράση· άφοϋ μισοίράση
κόδεις στή μέση καμιά ΙΟριά ντο-
μάτες, τής στίδεΐς νά φυγουν τό
ύγρόν και οί σχόροι, τής τοχοθετείς
έχοτ^ω είς τό κρέας, ρίχτεις ολίγον
άλας, τάςι βρέχει μέ τό ζουμί τού
χρέατος καΐ *άζε-.ς την κατσαρό-
)αν είς τόν φοΰρνον και άχό καιροΰ
είς καιρόν έρέχεΐς τα ραγκού μέ
τήν σάλτσα τού, και δταν ψηβή τό
σ^ί·ρεις.
Ή Δνίς Νάλδα Νάρδη, μία άπό τάς ωραιοτέρας άοιδούς τοΰ ραδιοφώνο».
ΣΤΗΛΗ ΔΙΑ ΤΑΣ ΚΥΡΙΑΣ
ΦΡΕΣΚΑΛΑ^ΓΟΥ_ΔΕΡΜΛΤΟΣ
Ό κ. Πώλ Μοραν. ο «τ^χητος
Γάλλος βυγγραφευς στής κυρίες,
γράφεΐ χά—ιυ: «Τό δέρμα είναι ή
συνείδησΐς των γυναικών!» Χωρίς
βεβαία νά χαρ αδεχθοΰμε είς Οϋην
τήν γραμμήν τόν άφορισμόν <χιηίη, χαραδεχόμεθα ότι τό δέρμα είναι ο καθρέχτης τής γενικής καταστά¬ σεως μας. Είναι άμεσα συνδεδεμέ- νο μέ τήν υγείαν μας είς τέτοιο βαθμό, χοί»· οί χδχειραμένοι γιατρο'ι δέν εχουν χαρά νά κυττάξουν τό χρόσωχον ενός άνθρώχου, γιά νά κάμουν τήν διάγνωσί τους. "Ετσ: μιτορείτε ναστ)€ σίγουροι, ότι αν δέν είσθε άρκετά ώραία, μιά μερά αΰ- τό συμδαίνει, γιατί δέν χοιμηθήκα- τε άοχετά τήν νύκτα, ότι οί κοχχι- νάδες αΰτές χροέλρχοντα! άχό το στομάχ: τας, καθως τα σχιράκια γύρω στό στόμα σας χροδίδουν κακή χέψι. Πρέχει δέ νά γνωρίζετε, ότι οί άσθέν:>.ες τοΰ ήχατος, ο! διατα-
ραχές τής κυκλοφορίας και ή έ-
λαττωματίκή χέψις χροκαλοϋν δι-
άφορες ύχεραιμίες.
Γι' αύτό δ,τι τρό χάντων είναι
άνάγχη νά έχιδιώκουν οί κυρίες εί¬
νε : ΙιΑ ^I1?ΕΕΤΕ ΒΙΙ νΕΝΤΚΕ
δχως ελεγαν οί καλοί μας γιατροί.
Μέγιστο μέρος άν δχι δλης τής ό-
μορφΐάς ενός δέρματός όφείλετα:
στον άϊε'.ανό χεχτικό σωληνα. Έ-
χίσης τό δερμα χρέχεΐ νά άνα~»έη
καλά, άχαλλασσομένου διαρκώς χά-
θε ρύχοο. Άλλά χρέχει νά ξέρουν
ο! κυρίες, χώς τό νερδ, έστω καϊ
τό ζεστό, δέν καθαρίζει τό δέρμα.
Τό μόνο νερό χ«ΰ ώφελεΐ είναι τό
δρ&χ'νο. Γιά τό καθάρΐσμα τοΰ χρο-
σώχοο θά μεταχειρισθήτε Ινα γα-
λάκτωμα ή μία κρέμα αναλόγως
τής ιδιότητος τοΰ δέρματός σας,
χοΰ Θά είναι ξηρό ή λιχώδες. Τό
καθάρισμα τοΰ χροσώχουγίνεται ώς
έ|ής· Άφοϋ σχθγγίσετε τό χρόσω¬
χο μέ μιά 6ρ«γμένη χετσέτα, θά
χάρετε αέ τήν άκρη τοΰ δακτύλου
λίγη κρέμα «χό τήν χρέμα χοί) €ά-
ζετε και Θά τήν άχλώσετε στό χρό-
σ*)χο όλο." Άν αντΐ κρέμα μετα-
χϊΐρίζεσθε γαλάκτωμα ή λοσιόν,
θά τό δάλετε μ' Ινα μχαμχαχάαι.
Τήν κρέμα ή τό λοσιόν Θά τό άφί-
σετε στό &έρμα σας εως χέντε λε-
χτά, όχόταν Θά τό σχουχίσετε μα-
λακά α' ενα τουλχάνι. Δέν έγχρί-
νεται ή κολώνια ούτε γενικά ή λο¬
σιόν, άλκοολιζέ γιά τό χρόσωχο.
"Αν είναι άνάγκη νά σφίξουν οί
ι:όρ«ι τοΰ δέρματός, τό λεμόνι είναι
ο,τι χρειαζεται.^
Στόν 14ον αίώνα οί ελαφρών ή-
θών γυναίκες γιά τό χρόσωχο εί-
γαν τό νίρό άχό ίρασμένα κουχκιά
και οί χαληές γαλάτισσες γοναίχες
τόν άφοό τής ί~Λ-
ρας. Τώ:α, θέλετε νά σάς χώ τ·
έκαμνεν ή γΐαγιά μοϋ; χοΰ είχε τό
λαμχρότεοο δίχι.ζ χοί» είχα ίδη
Είνε μιά μχ&τίλιχ τής μισής όκάς
'τσίχοΐ'ρο άγνό είς τό οποίον εδαζε
100 δράμια γάλα άχό χικρά μύγϊα-
λα. Μ' αντό έδρεχεν Ινα ιιχαμχα-
κάκι και χολλές φορές άλλάζοντάς
το σκοΰχιζε τό χρόσωχο και τό λα·-
μό της. Τίχοτε ά)λ
ΤΟ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟ
ΤΑ ΑΣΠΡ0Μί3ΥΧΑ ,
^Συμδαίνει συχνά κατά τήν μχο^-
γάδα νά καη ή νά σκουριάση Ινα
άσχρόρρο'>χον τό χοίον ήλθεν είς
έχαφήν μέ κανένα σιδερένΐο κουμπ;
ή καμιά φερχεζοΰχ. Αύτό είμχορ*:
νά δίθρθωθτ]. Δύο-τρία καθαρίσματα
τοΰ ίεφάΐματος μέσα είς τήν διάλ,ι-
σιν χοί» δίδομεν κατωτέρω, άρκοΰν
διά νά έχαναφέρον τό 5φασμα είς
τήν προτέραν τού κατάστασιν, χω¬
ρίς νά φα,ίνεται κανένα ΐχνος το;
καψίματος, εάν 4ννοεϊται δεν είναι
€αθϊ!α τκουριασμένη,
Άναμιγννεται καλά 50 γραμμά-
ρια άργίλου ψιλοκοχανΐσμένου, 12
1)2 γραμμάρια σαχοονιοΰ και δυί,
καρΰδια ψιλοκομμένα.
Τό δλο ,€ράζετε μέσα είς μισή
λΰτρα διονατό ξύδι, άφοΰ άνακατεύ-
σετε εως ότου γίνη Ινα πηκτό σΰν-
ολο. Κατόχιν έχιθέτετε έχάνω είς
τό χαμμένο ή κιτρ«νιασμένο σημεΐο
τοΰ ΰφάσματος λεχτό στρώμα άχό
τήν ά-^ωτβρω θυσίαν και άφίνετε
αυτήν εχι Ζί ώρας. Έαν το καχν·.-
σμα ι τό κιτρίνισμα είνα1. έλαφρά,
αΰτό άρκεί διά νά εξάλειψη κάθε
κηλίδα, ά^οΰ χλόνετε δυό-τρείς φο
ρές τό υφασμα. ^
Εάν είναι δυνατώτερο έχχ^αλαμ.
δάνετε δΰο-τρ-ετς φοράς την έχάλε< 4'ΐν μέ τήν ανωτέρω θυσίαν. ηαμΠΠλ[οΤαμοσ Άγ·ί·λ:κή εφημερίς χ,άμνουσα έ¬ ρευναν χεοί τοΰ χοία είναι ή κα- ταλληλοτερα έποχή-διά νά χαντρεύ- ωνται οί νέοι, δέν κατώρθωσε νά καταλήξη είς σομχέρασμα, ίιότι αί γνώμα; των Ιχιφανών χροσώχων είς τα όχοία άχετάθη είναι διχασμέναι. Παραϊείγματα εΰτυχισμένων άνϊρο γύνων ΰχάρχουν και μεταξί» των I- χανίρε^θέντων χρό -ίβΰ 2Οοΰ έ'τοος τής ήλικίας των και μβτά τό 35ον. Παρατηρείτβι έν τούτοις μεγά- λη αΚησ-.ς τοΰ άρι6μο3 των γάμων μετα?1» των άντ,λίκίον κατά τα τς- λευταία έτη. Είς τό τέλος ομω; ή έφημερ·; άναγνωρίζε;, ότι ή -Λαταλληλοτί"»^ ήλϊκία νά ν^μφ*ΰετα! κανεις είνα·. ή κάτω των 20, δ.ότι μετά τα 21) ■/.•νϊτ^όε- νά ο χ •ό-ανδΛ ί
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥ—·.— ΚΎΡΊΑΚΗ,
-ΤΟΥ ΑΝϋΚΕ ΤΗΕΡΙΕΤ
Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗ-Ι ΦΟΙΝΙΞΞΑΞ
"Ενα δράδο το3 Νοέμβριον, χαρα-
μονή τής Άγίας Αικατερίνης, ή
μεγάλη καγκελλόχορτα τής κεντρι-
κής φ.»λακής τοΰ 'Ωμπερίδ άνοιξε
βαρεία, άφίνοντας νά χεράστ; μ'.ά γυ-
ναίχα καμμιά σαρανταριά χρονών,
ντ>μένη.μ' Ινα δαμδαχερό φορεμα
ξείαμμένο καί μ' Ινα λευκό σκοϋφο
«τό κεφάλι της, χοί» έχλαΐσίωνε μ.1
έναν τρόχο χαράδοξο τό χλωμό χρό-
«τωπό της, τό φο^σκωμένο μέ τό χλα-
ϊαρό έκείνο χάχος χοίι χροκαλεϊ ή
ζωή τής φυλακής·. ΤΗταν μιά φυ-
λακίσαένη, τής όχοίας ή φυλακισι;
είχε τελεΐώσεΐ. Στή φυλακή την
έφώναζαν «ή Βρεττονή» καί είχε|
χαταδικασθή, χρό έξη χρ&ων, έχί
κα'.δοκτονία. ι
- Τώρα, άφοΰ Κγαλε τή στολή
τής φΛακισμένης καί φόρεσε χάλι
τα κοορελλιασμέν-α ροΰιχά της, ήτ*»
«ε:ά έλε^θερη, μέ τό φύλλον, χο-
ρείας της θεωρημένο γιά τό Λάγκρ.
Μά την ώρα έκείνη, τό λεωφο-
ρείο τοΰ Λάγχρ είχε φύγει.
Δειλή καί φοδισμένη ή Βρεττονή
τράδτ>ξε, ταλαντεΰοαένη χρός τό κυ¬
ριώτερο χαν£οχείο τής πολιτείας,
καί έκεί, μέ φωνή τρβμουλιαστή,
ζήτησε Ινα άσ,ιλο γιά τή νΰχτα. Το
ϊτανδοχείο δμως ή^αν γεμάτο καί ό
ίίίοκτήτης τού ρίχνοντάς της Ινα
κεριφρονητιχό βλέμμα, τή «πμδου-
λεψε νά χάη στήν ταδέρνα χοίι βρι-
σκόταν στήν «λλη άκρη τοΰ χωρίου,
όπου νοίκιαζαν κ*ί κρεδάτια.
Πεΐό δειλή /.αί χειό φοδΐσμένη
τώρα, ή Βρεττονή τράδη-ξε γιά την
Χ2ίίρ')2. 'Όταν, δστερ' άχό ώρα,
εφτασε έκεί, χτόχησε άτολμα την
ΐτόρτα. Ή ταδ'ερνάρισσα, χοί» τής
άνβιξε. μόλΐς τήνείδε, τής ερριξε
?να βλέμμα δύσχιστο καί, νοιώθονν
τας χωρίς άλλο χως ήταν άχόφοιτη
των φΛακών, την εδιωξε λέγοντάς
της ψεμματα χώς δέν ένοίκιαζε
κρεδάτια. Ή φτωχή γυναίκα δέν
ετόλμησε νά έχιμείνη. Άχομακρύν-
♦η*ε μέ τό κεφάλι σκ.ι<ρτό, ένω μέ- β-α της εννοιωθε νά δράθη Ινα άγριο μϊσος έν·αντίον τής κοινωνίας, χοί» την εδιωχνϊ... Δέν τής εμενε χε:ά ποιρχ νά πάη ί~δ Λάγκρ μέ τα χόδια.... ΤΗταν τέλη Νοεμβριού καί ή νό- χτα εχεφτε γρήγορα. Γι' αΰτό, δταν ή Βρεττονή δρέθηκε στόν έξοχικό δρόμο χού ώδηγοΰσε χρός τδ Λάγκρ καί χοί» τραδοΰτε άνάμεσα άχδ δ^δ δάση, δαρειά ή νίχτα την είχε τυ- λίξεί,χειά. Ό δορηάς φ^σοΰσε άγρι- ος σκορχίζοντβς κάτω σέ σωρ«ίις τα ν.'.τρινζ φυλλα. Μά είχε μείνεΐ Ιςη χρόνια κλει- σμένη μέσα στή φϋλακτι καί δέν ή¬ ξευρε χειά νά χερχατηση. Ή άρ- θρώσεις των γονάτων της τής φαι- νόντουσαν σάν δεμ&νες κβί τα χόδια της, χού είχαν συνηθίσει στά τσό- καρα, στενοχωμίόντοασαν στά χαΐ- ί νουργια της χατουτσια. Κάθησε σ' „< Ή "Ανν Πεννιγκτων καί ό Τζών Μώρρευ "Αντερσων, άστέρες τοϋ κινηματογράφου, είς την ταράτσαν τής οίκίι τοϋ τελευταίου, δίδοντες τροφήν είς τού; διάνους διά νά παχύνονν χάριν τή; Ημέρας των Εύχαριστιων. οικίας Ινα σωρό άχο χέτρες άνατριχιάζον- τας %α μέ φόδο μηχως χεβάνη άχο την χεϊνα κα! το κρύο, σ-τηΜ χα- γωαένη έκείνη νυχτα, μέτα στά φο- σημΐτα τού άνέμοϊ. "Αξαφνα, μέσα στή μοναξιά τοί ?ρεμα>, τής φάνηκε
χώς άκοοσε μ:ά συρτή φωνή χοίι
τρίγουδοϋσε. Τέντωσε τ' αύτΐά της
%% ξεχώρισε τό« τούς χαϊδευτι-
κοί»ς κατί μονοτόνους ηχοος ενός να-
νουρίτματτος. Άμέσως ή Βρεττονή
άνωρθώθηκε κί' «ρχισε νά β*5(ζΐ(ΐ
πρός τ ήδιεύθυνσι τής φωνής. Μό-
λ:ς εφτασε σ' έναν χλάγιο δρομάκο,
εί?ε μιά λάμψι χοί» κοκκίνιζβ άνά-
μεσα στά κλα-διά.
Έκχνε χέντε δήματ» άκόμα κ'
εοτατε σέ μιά καλύβα, τής οποίας
ή στέγη άκουμχοόσε σ' Ινα δράχο,
/.ί' άχό τής όχοίας το μοναί'.κό χα-
ράθυρο εδγαινε εξω μιά δέσμη φω¬
τός. Μέ την. καρδιά σφιγμένη ή
Βρεττονή χτυπτ/τε την πόρτα. Τδ
τραγοϋϊι εχαψε αςαφνα καί μ;ά χω-
ρική τής άνοιξ εΐέ λίγο. ΤΗταν μιά
-^ναίκα τής ?3:ας ήλίκίις μέ τή
Βρεττονή, μά γεραΐμένη 'καί μα-
ρα,.Αμέ'νη κιόλας άπό τή δοολε'.ά. Τα
ξανθά μαλλΐά της ξέφε^γαν άτα-
•/.Χ3, τοάφες-τοίφε;, ά~ό τέ σχοΰφό
^<ίς, το χρόσωπό της ήτζν γεμάτο ϊ-/.2τ:'ματα καί μέ τα γκρίζα μάτια -η; κυττθΰσε ςα^νϋτμένη την ξενη - Καλη^ζέίϊ ττ<ς ·-: >*ό
<ς β· νοντας τή λάμχα χοί» κρατοόσε στά χέρια της. Τί δέλεις; — Δέν μπορώ χειά, ψιθύρισβ ή Βρεττονή μέ φωνή στήν όχοία χνι- γόταν ενας λυγμός. Ή χολιτεία είναι μακρυά.... Γι' αύτό αν Οέλετε νά μέ φιλοςενούσατε, καλή μου γ·>
ναΐκα, άχόψε, τ)ά μέ σκλα-οώνατε...
Έχω λετττά καΐ 6ά σάς χληρώσω.
—"Εμχα τής άχάντησε τότε ή
ρική, άφοΰ δίστασε λίγο.
Έχειτα-, μ' έναν τόνο μά7.λον χ€-
ρίεργο καί δύσχιστο, ρώτησε:
—^Γιατί δέν κοιμ,ή&ηκες στο Ώμ-
«ρί6; ,
— Δεν νέλησαν. νά μέ δεχτοδν
χο.Λενά... άχάντησ* ή Βρεττονήμ
Καί, χαμηλώνοντας τα γαλάζια μά-
τια της, γεμάτη άνησυχία, βχρόσθε-
αε:
— Βγή«α, δλέχετε, άχδ τή φυ-
λακη....
—*Α!... εκανε ή χωρική. "Εμχ».
... "Εαχα... Έγώ δέν φοδάμαι
τίχοτε, γιατι δέν έγνώρισα χοτέ μοί)
χαρά τή δ^τττχία... Ή σϋνείδησ-ίς
μου δέν μοΰ έχιτρέχει ν' άφήσω μίά
■χριστιανη νά" χεβάνν] εξω άχο την
τόρτχ μω άχίι το κρύο... Βά σοΰ
στρώσω Ινα κρεδάτι μέ χόρτα...
Καί χήγε καί χήρε άχό Ινα ΰχό-
στεγο μερΐκά μάτσα χόρτα ξερά.
πθ3 τα εστρωσε σέ μιά γωνιά κοντά
στο τζάκι.
— Μένετε αονάχη έ?ώ; ρώτ/,σβ
ϊειλά ή Βρεττονή.
— Ναί. ματζύ με την κόρη μβυ
ζώ είναι έφτά χρονών. Βγάζω τδ
(!>ωμί μοί» κόίοντας ξυλα.
—Ό αντρας σοο χέθανε; "
— Δέν είχα χοτέ ίντρα, άχάντη-
σε ή χωρ'.χή άχότομα. Ή κόρη μο^
ϊεν ε(·/ε ζοτέ χΐτέίί .. Τί τα σέ-
Βρεττονή μονάχα 5έ< 31ια 'αθεια χαι xρ^οζοτ τής έσφιγ-^ε την χα-ρί-ί'____ γιζόταν τώρα δσο χοτέ ·,ι ^,' χοί» τό είχε στραγγαλ'τϋ, Α^ βάτταξε ώ; την αύγή... > "Οταν χάραξε, ή χωρ,*ή Χ1· -
κορη της κοιμόντθϋσ^ άκόμ,α, Τ^
ή Βρεττονή γλΰστρτ/τε ν.ροψά 6'ξΒι
κι' άρχισε νά δαδίζη γ?τ/Τ0?2 ^
τή ίιεύθυντι τής 'Ωμπεριδ. 'Οτα)
εφτασε έκεί, χήρε το μον»5ιχο ίρ»
μο τθΰ χωρίου κι' άρχιτε /α έςεταζτ
τίς έχιγραφές των -/.αταϊτημάτίϋ/
Στό τέλος, Ιν-α άχ' λ'λ·Λ τράβηξ
την χροΐοχή της. ΧτΛηίέ —·'ήν|
χλειστή ζόρτ2 καί σέ λ·γο τή; ί-
νοιξχ·>., ΤΗταν Ινα έμ-οριχο χοο|
χολοΰτε καί χα'ϊικά χαι-
τονένίες κοΰκλες, στε^α^α. τοηΐ1
κλχ. Πρός μεγάλη ε/.πλτ^ι
έμχόρΐτιας, ή Βρεττονή τ' άγό
δλα, χλήρωτε χι' ε^γε ",'ρήγο:»,!
ξαναπαίρνοντας τό ::όμο της «5;|
ϊήν καλύβα τή; χω:'"/.ής
Περπατθ!>σε λίχα/'2τμ.ένγ;, 5:
Ιξαφνα. φτάνοντας ΐτή> άχρη τ
χόλεως, εννοίωΐί εν^ δαρίι χ;
ν' άκδυμχάτ; στον ώμό της. Γ-ρ·
κι' άνασκίρτησε βλέποηας μχροτ
της τόν ένωμοτάρχη... Η χ:.
χισμένη είχε ζΐ'/ίαα ότι άπίγο;..
όταν στίς φ,ιλακισμένες ~οο &γΆ
ναν χπ' τή φολϊχή η χερΐϊίρων:!
στά ζερίχωρ*
*—Άντί ν' αΛητΐΛΥ,ς ;ίω, έιτρε'
νά δρίσκόσο^ν κιόλα; στο Λΐ
τής είχε α^στηρά ό ένω.ιοτάρ',
Άφοΰ δέν χήγες αόνη «^, 6α
στείλω έγώ....
Τοΰ κάχοι» ή Βρεττονή Ο
έξηγηθή. Ό ένωμοτάρχτ,:
Ινα χωροφόλακα καί τόν
νά δρή Ιν' άμάξι. Όττ^ τό 1<ξφ* λίγο', οινίίπζν έχάνω τή Βρβττονη, την όχοία θά συνώϊε;£ ό χωρο?Λ» κάς. Ξεκίνησαν. Τό άααξ^ κΛοόσβ ψ κλίζρντας έχάνω στον σμένό δρόμο. Ή φτωχή Βμ^ «ΓΦ'.γνε στά χαγωμένα χερ'* ^ έίφ'.γγε ό λεις, καθένας μέ τα κακά τού... Νά ' ίϋχνος δέν τής έαλινε τα μάτια. Ά- τό δέμα των χαιγν·ί·ϊιών, μί υ?ο;Β τό κρεδάτι <του καί νά δυδ-τρείς- χά- νάμεσα άχδ τό χώρισμα άαοογε τή | ρίλυχο. — έμιά στροφή τού δρ1"1 τάτες... Αΰτά είναι δλα χοί μχορώ νά σοΰ χροσφέρω... Μιά φωνή χαϊδι·κή, χοί» έρχόταν άχό τό άλλο διαμέρισμα τής καλύ¬ βας, τή διέκοψε τή στιγμή έκείνη. — Καλή νύχτα! είχε στή Βρετ¬ τονή. Πάω νά δρώ την κόρη μου χοΰ φοδάται μοναχή της... Κντταξδ νά κοιμηθής καλα... Π ήρε τή λάμπα καί —ήγε στό δι- χλανό διαμέρίσμα, άφίνοντας την Βρεττονή στό σχοτάδι. Αυτή ξαχλώθηχε τότε έττάνω στά χόρτα. Άφοΰ εφαγε τίς χατάτες της, χροσχάθησε νά κοιμηθή, μά ό Ή Δίς Βαλερή Φρέντς, έγγονή μ χρμ γ ή | ρ μ β χωρική νά μιλάγ; μέ την κόρη της, | άνεγνώρίσε τό μκ-νοχάτι όϊ» -1 την όχοία ή ξυχνήσει καί ί άφιξις τής ξένης είχε | »κόταν ή καλύδα τής χωρικηί- ' (ι ή όχοία δέν ήθελε νά μέσως ή καρδίας της χτΐΛη5* «. Ή νίΛβι**) ττι νβ<' υ-»τ·» ν*ΐ ιταηακάλεΐδ τον χα>^
σαν δαθειά τή Βρβττονή.
Αύτ·
χνοοσε
χοί» χατοίκοΰσε στην
της.
Ή Βρεττονή συλλογιζόταν χώς «αν
τα χράγματα δέν γΰριζαν ασκημα»,
θά είχε κι' αυτή τό χαιίί της, χοί»
θά ήταν σήμερα σάν την κόρη τής
χωρικής. Μ' αύτη τή σκέψι καί,
άκούγοντας τοί»ς ηχους της χαιδι·
κης φωνής, άνατρίχιασε ώς τα μύ-
χιά της.'ΕννοιωΟε ένα χράγμα γλο-
κδ ν' άναλύεται μέσα στήν καρέια
της κ' εννοΐωθε μεγάλη έχιθψία νά
κλάψτι....
—"Ελα, κοροΰλά μου, έλεγεν ή
χωρική, κοιμήσου. Άν είσαι φρόνι·
μη, θά σέ χάρω αυριοι στό χανηγΰρι
της Άγίας Κατερίνας.
—Ή Άγία Κατερίνα δέν είναι
ή γιορτή των μΐχρών χορ'.τσιών, ε,
μαμά;
— Ναί, χρΰσό μο>. .
Είναι άλήθεια χώς Άγία Κατε¬
ρίνα φέρνβι δώρα στά χαιδίά;
— Ναί... καμμιά φορά.. ά·
χάντησε μέ διαταγμό ή χωρική.
Μχρός στήν
Ικοδε ίαδί. Βλέ^οντας τη
τονή σονοδε·χμένη άχο ενα χ
λ*κα, στάθηχε μέ τό στβμ»
καί μέ τα χέρια ψ£Φ
— Σ(ωχή! είχε ή
μ;κρο3λα κοιμάται ά
— Ναί... μ«...
Πήγαινε α
ό
χαιχνίδια στό κρεβάτι τη?,*^,,'
της χώς τα στέλνει η Αγ^
τερίνη.... Είχα *& "" ^
νά τ' άγοράσω, μα
δέν εΐχα δίκακομα κί
ρι διά τής δίας στδ
— Παναγία μουϊ^'
ρική
ή'/1
— Γατί δέ
εν εφερε χοτε χαι σ
τού "Αγγλοιι στρατάρχοο Φρέντς, | έμάς τίχοτε;
ή όχοία θά ύχανϊρε^θή έν Αγγλία! —Γιατί καυόμα—ε χολίι μα-
τόν πλούσιον Αμερικανόν Χενρυ Β. Ι κροά... κι' έχειτα, γ'.ατί εάμαστε
Μχράντλ:; Μάρτιν. Ι "λΰ ?τωνο·....
ή Β;εττονή σ*όρ*'«
χαί τ' &* ν«ϊ«
μισμίνοΰ 'κοριτσιοΰ, καί β^^1'.
χρός τόν χωροφΰλαχα, &■> -" |
τα μάτια τού, τού είχε:
— Τώρα
να
-ΤΟΥ ΑΝϋΚΕ ΤΗΕΡΙΕΤ
Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗ-Ι ΦΟΙΝΙΞΞΑΞ
"Ενα δράδο το3 Νοέμβριον, χαρα-
μονή τής Άγίας Αικατερίνης, ή
μεγάλη καγκελλόχορτα τής κεντρι-
κής φ.»λακής τοΰ 'Ωμπερίδ άνοιξε
βαρεία, άφίνοντας νά χεράστ; μ'.ά γυ-
ναίχα καμμιά σαρανταριά χρονών,
ντ>μένη.μ' Ινα δαμδαχερό φορεμα
ξείαμμένο καί μ' Ινα λευκό σκοϋφο
«τό κεφάλι της, χοί» έχλαΐσίωνε μ.1
έναν τρόχο χαράδοξο τό χλωμό χρό-
«τωπό της, τό φο^σκωμένο μέ τό χλα-
ϊαρό έκείνο χάχος χοίι χροκαλεϊ ή
ζωή τής φυλακής·. ΤΗταν μιά φυ-
λακίσαένη, τής όχοίας ή φυλακισι;
είχε τελεΐώσεΐ. Στή φυλακή την
έφώναζαν «ή Βρεττονή» καί είχε|
χαταδικασθή, χρό έξη χρ&ων, έχί
κα'.δοκτονία. ι
- Τώρα, άφοΰ Κγαλε τή στολή
τής φΛακισμένης καί φόρεσε χάλι
τα κοορελλιασμέν-α ροΰιχά της, ήτ*»
«ε:ά έλε^θερη, μέ τό φύλλον, χο-
ρείας της θεωρημένο γιά τό Λάγκρ.
Μά την ώρα έκείνη, τό λεωφο-
ρείο τοΰ Λάγχρ είχε φύγει.
Δειλή καί φοδισμένη ή Βρεττονή
τράδτ>ξε, ταλαντεΰοαένη χρός τό κυ¬
ριώτερο χαν£οχείο τής πολιτείας,
καί έκεί, μέ φωνή τρβμουλιαστή,
ζήτησε Ινα άσ,ιλο γιά τή νΰχτα. Το
ϊτανδοχείο δμως ή^αν γεμάτο καί ό
ίίίοκτήτης τού ρίχνοντάς της Ινα
κεριφρονητιχό βλέμμα, τή «πμδου-
λεψε νά χάη στήν ταδέρνα χοίι βρι-
σκόταν στήν «λλη άκρη τοΰ χωρίου,
όπου νοίκιαζαν κ*ί κρεδάτια.
Πεΐό δειλή /.αί χειό φοδΐσμένη
τώρα, ή Βρεττονή τράδη-ξε γιά την
Χ2ίίρ')2. 'Όταν, δστερ' άχό ώρα,
εφτασε έκεί, χτόχησε άτολμα την
ΐτόρτα. Ή ταδ'ερνάρισσα, χοί» τής
άνβιξε. μόλΐς τήνείδε, τής ερριξε
?να βλέμμα δύσχιστο καί, νοιώθονν
τας χωρίς άλλο χως ήταν άχόφοιτη
των φΛακών, την εδιωξε λέγοντάς
της ψεμματα χώς δέν ένοίκιαζε
κρεδάτια. Ή φτωχή γυναίκα δέν
ετόλμησε νά έχιμείνη. Άχομακρύν-
♦η*ε μέ τό κεφάλι σκ.ι<ρτό, ένω μέ- β-α της εννοιωθε νά δράθη Ινα άγριο μϊσος έν·αντίον τής κοινωνίας, χοί» την εδιωχνϊ... Δέν τής εμενε χε:ά ποιρχ νά πάη ί~δ Λάγκρ μέ τα χόδια.... ΤΗταν τέλη Νοεμβριού καί ή νό- χτα εχεφτε γρήγορα. Γι' αΰτό, δταν ή Βρεττονή δρέθηκε στόν έξοχικό δρόμο χού ώδηγοΰσε χρός τδ Λάγκρ καί χοί» τραδοΰτε άνάμεσα άχδ δ^δ δάση, δαρειά ή νίχτα την είχε τυ- λίξεί,χειά. Ό δορηάς φ^σοΰσε άγρι- ος σκορχίζοντβς κάτω σέ σωρ«ίις τα ν.'.τρινζ φυλλα. Μά είχε μείνεΐ Ιςη χρόνια κλει- σμένη μέσα στή φϋλακτι καί δέν ή¬ ξευρε χειά νά χερχατηση. Ή άρ- θρώσεις των γονάτων της τής φαι- νόντουσαν σάν δεμ&νες κβί τα χόδια της, χού είχαν συνηθίσει στά τσό- καρα, στενοχωμίόντοασαν στά χαΐ- ί νουργια της χατουτσια. Κάθησε σ' „< Ή "Ανν Πεννιγκτων καί ό Τζών Μώρρευ "Αντερσων, άστέρες τοϋ κινηματογράφου, είς την ταράτσαν τής οίκίι τοϋ τελευταίου, δίδοντες τροφήν είς τού; διάνους διά νά παχύνονν χάριν τή; Ημέρας των Εύχαριστιων. οικίας Ινα σωρό άχο χέτρες άνατριχιάζον- τας %α μέ φόδο μηχως χεβάνη άχο την χεϊνα κα! το κρύο, σ-τηΜ χα- γωαένη έκείνη νυχτα, μέτα στά φο- σημΐτα τού άνέμοϊ. "Αξαφνα, μέσα στή μοναξιά τοί ?ρεμα>, τής φάνηκε
χώς άκοοσε μ:ά συρτή φωνή χοίι
τρίγουδοϋσε. Τέντωσε τ' αύτΐά της
%% ξεχώρισε τό« τούς χαϊδευτι-
κοί»ς κατί μονοτόνους ηχοος ενός να-
νουρίτματτος. Άμέσως ή Βρεττονή
άνωρθώθηκε κί' «ρχισε νά β*5(ζΐ(ΐ
πρός τ ήδιεύθυνσι τής φωνής. Μό-
λ:ς εφτασε σ' έναν χλάγιο δρομάκο,
εί?ε μιά λάμψι χοί» κοκκίνιζβ άνά-
μεσα στά κλα-διά.
Έκχνε χέντε δήματ» άκόμα κ'
εοτατε σέ μιά καλύβα, τής οποίας
ή στέγη άκουμχοόσε σ' Ινα δράχο,
/.ί' άχό τής όχοίας το μοναί'.κό χα-
ράθυρο εδγαινε εξω μιά δέσμη φω¬
τός. Μέ την. καρδιά σφιγμένη ή
Βρεττονή χτυπτ/τε την πόρτα. Τδ
τραγοϋϊι εχαψε αςαφνα καί μ;ά χω-
ρική τής άνοιξ εΐέ λίγο. ΤΗταν μιά
-^ναίκα τής ?3:ας ήλίκίις μέ τή
Βρεττονή, μά γεραΐμένη 'καί μα-
ρα,.Αμέ'νη κιόλας άπό τή δοολε'.ά. Τα
ξανθά μαλλΐά της ξέφε^γαν άτα-
•/.Χ3, τοάφες-τοίφε;, ά~ό τέ σχοΰφό
^<ίς, το χρόσωπό της ήτζν γεμάτο ϊ-/.2τ:'ματα καί μέ τα γκρίζα μάτια -η; κυττθΰσε ςα^νϋτμένη την ξενη - Καλη^ζέίϊ ττ<ς ·-: >*ό
<ς β· νοντας τή λάμχα χοί» κρατοόσε στά χέρια της. Τί δέλεις; — Δέν μπορώ χειά, ψιθύρισβ ή Βρεττονή μέ φωνή στήν όχοία χνι- γόταν ενας λυγμός. Ή χολιτεία είναι μακρυά.... Γι' αύτό αν Οέλετε νά μέ φιλοςενούσατε, καλή μου γ·>
ναΐκα, άχόψε, τ)ά μέ σκλα-οώνατε...
Έχω λετττά καΐ 6ά σάς χληρώσω.
—"Εμχα τής άχάντησε τότε ή
ρική, άφοΰ δίστασε λίγο.
Έχειτα-, μ' έναν τόνο μά7.λον χ€-
ρίεργο καί δύσχιστο, ρώτησε:
—^Γιατί δέν κοιμ,ή&ηκες στο Ώμ-
«ρί6; ,
— Δεν νέλησαν. νά μέ δεχτοδν
χο.Λενά... άχάντησ* ή Βρεττονήμ
Καί, χαμηλώνοντας τα γαλάζια μά-
τια της, γεμάτη άνησυχία, βχρόσθε-
αε:
— Βγή«α, δλέχετε, άχδ τή φυ-
λακη....
—*Α!... εκανε ή χωρική. "Εμχ».
... "Εαχα... Έγώ δέν φοδάμαι
τίχοτε, γιατι δέν έγνώρισα χοτέ μοί)
χαρά τή δ^τττχία... Ή σϋνείδησ-ίς
μου δέν μοΰ έχιτρέχει ν' άφήσω μίά
■χριστιανη νά" χεβάνν] εξω άχο την
τόρτχ μω άχίι το κρύο... Βά σοΰ
στρώσω Ινα κρεδάτι μέ χόρτα...
Καί χήγε καί χήρε άχό Ινα ΰχό-
στεγο μερΐκά μάτσα χόρτα ξερά.
πθ3 τα εστρωσε σέ μιά γωνιά κοντά
στο τζάκι.
— Μένετε αονάχη έ?ώ; ρώτ/,σβ
ϊειλά ή Βρεττονή.
— Ναί. ματζύ με την κόρη μβυ
ζώ είναι έφτά χρονών. Βγάζω τδ
(!>ωμί μοί» κόίοντας ξυλα.
—Ό αντρας σοο χέθανε; "
— Δέν είχα χοτέ ίντρα, άχάντη-
σε ή χωρ'.χή άχότομα. Ή κόρη μο^
ϊεν ε(·/ε ζοτέ χΐτέίί .. Τί τα σέ-
Βρεττονή μονάχα 5έ< 31ια 'αθεια χαι xρ^οζοτ τής έσφιγ-^ε την χα-ρί-ί'____ γιζόταν τώρα δσο χοτέ ·,ι ^,' χοί» τό είχε στραγγαλ'τϋ, Α^ βάτταξε ώ; την αύγή... > "Οταν χάραξε, ή χωρ,*ή Χ1· -
κορη της κοιμόντθϋσ^ άκόμ,α, Τ^
ή Βρεττονή γλΰστρτ/τε ν.ροψά 6'ξΒι
κι' άρχισε νά δαδίζη γ?τ/Τ0?2 ^
τή ίιεύθυντι τής 'Ωμπεριδ. 'Οτα)
εφτασε έκεί, χήρε το μον»5ιχο ίρ»
μο τθΰ χωρίου κι' άρχιτε /α έςεταζτ
τίς έχιγραφές των -/.αταϊτημάτίϋ/
Στό τέλος, Ιν-α άχ' λ'λ·Λ τράβηξ
την χροΐοχή της. ΧτΛηίέ —·'ήν|
χλειστή ζόρτ2 καί σέ λ·γο τή; ί-
νοιξχ·>., ΤΗταν Ινα έμ-οριχο χοο|
χολοΰτε καί χα'ϊικά χαι-
τονένίες κοΰκλες, στε^α^α. τοηΐ1
κλχ. Πρός μεγάλη ε/.πλτ^ι
έμχόρΐτιας, ή Βρεττονή τ' άγό
δλα, χλήρωτε χι' ε^γε ",'ρήγο:»,!
ξαναπαίρνοντας τό ::όμο της «5;|
ϊήν καλύβα τή; χω:'"/.ής
Περπατθ!>σε λίχα/'2τμ.ένγ;, 5:
Ιξαφνα. φτάνοντας ΐτή> άχρη τ
χόλεως, εννοίωΐί εν^ δαρίι χ;
ν' άκδυμχάτ; στον ώμό της. Γ-ρ·
κι' άνασκίρτησε βλέποηας μχροτ
της τόν ένωμοτάρχη... Η χ:.
χισμένη είχε ζΐ'/ίαα ότι άπίγο;..
όταν στίς φ,ιλακισμένες ~οο &γΆ
ναν χπ' τή φολϊχή η χερΐϊίρων:!
στά ζερίχωρ*
*—Άντί ν' αΛητΐΛΥ,ς ;ίω, έιτρε'
νά δρίσκόσο^ν κιόλα; στο Λΐ
τής είχε α^στηρά ό ένω.ιοτάρ',
Άφοΰ δέν χήγες αόνη «^, 6α
στείλω έγώ....
Τοΰ κάχοι» ή Βρεττονή Ο
έξηγηθή. Ό ένωμοτάρχτ,:
Ινα χωροφόλακα καί τόν
νά δρή Ιν' άμάξι. Όττ^ τό 1<ξφ* λίγο', οινίίπζν έχάνω τή Βρβττονη, την όχοία θά συνώϊε;£ ό χωρο?Λ» κάς. Ξεκίνησαν. Τό άααξ^ κΛοόσβ ψ κλίζρντας έχάνω στον σμένό δρόμο. Ή φτωχή Βμ^ «ΓΦ'.γνε στά χαγωμένα χερ'* ^ έίφ'.γγε ό λεις, καθένας μέ τα κακά τού... Νά ' ίϋχνος δέν τής έαλινε τα μάτια. Ά- τό δέμα των χαιγν·ί·ϊιών, μί υ?ο;Β τό κρεδάτι <του καί νά δυδ-τρείς- χά- νάμεσα άχδ τό χώρισμα άαοογε τή | ρίλυχο. — έμιά στροφή τού δρ1"1 τάτες... Αΰτά είναι δλα χοί μχορώ νά σοΰ χροσφέρω... Μιά φωνή χαϊδι·κή, χοί» έρχόταν άχό τό άλλο διαμέρισμα τής καλύ¬ βας, τή διέκοψε τή στιγμή έκείνη. — Καλή νύχτα! είχε στή Βρετ¬ τονή. Πάω νά δρώ την κόρη μου χοΰ φοδάται μοναχή της... Κντταξδ νά κοιμηθής καλα... Π ήρε τή λάμπα καί —ήγε στό δι- χλανό διαμέρίσμα, άφίνοντας την Βρεττονή στό σχοτάδι. Αυτή ξαχλώθηχε τότε έττάνω στά χόρτα. Άφοΰ εφαγε τίς χατάτες της, χροσχάθησε νά κοιμηθή, μά ό Ή Δίς Βαλερή Φρέντς, έγγονή μ χρμ γ ή | ρ μ β χωρική νά μιλάγ; μέ την κόρη της, | άνεγνώρίσε τό μκ-νοχάτι όϊ» -1 την όχοία ή ξυχνήσει καί ί άφιξις τής ξένης είχε | »κόταν ή καλύδα τής χωρικηί- ' (ι ή όχοία δέν ήθελε νά μέσως ή καρδίας της χτΐΛη5* «. Ή νίΛβι**) ττι νβ<' υ-»τ·» ν*ΐ ιταηακάλεΐδ τον χα>^
σαν δαθειά τή Βρβττονή.
Αύτ·
χνοοσε
χοί» χατοίκοΰσε στην
της.
Ή Βρεττονή συλλογιζόταν χώς «αν
τα χράγματα δέν γΰριζαν ασκημα»,
θά είχε κι' αυτή τό χαιίί της, χοί»
θά ήταν σήμερα σάν την κόρη τής
χωρικής. Μ' αύτη τή σκέψι καί,
άκούγοντας τοί»ς ηχους της χαιδι·
κης φωνής, άνατρίχιασε ώς τα μύ-
χιά της.'ΕννοιωΟε ένα χράγμα γλο-
κδ ν' άναλύεται μέσα στήν καρέια
της κ' εννοΐωθε μεγάλη έχιθψία νά
κλάψτι....
—"Ελα, κοροΰλά μου, έλεγεν ή
χωρική, κοιμήσου. Άν είσαι φρόνι·
μη, θά σέ χάρω αυριοι στό χανηγΰρι
της Άγίας Κατερίνας.
—Ή Άγία Κατερίνα δέν είναι
ή γιορτή των μΐχρών χορ'.τσιών, ε,
μαμά;
— Ναί, χρΰσό μο>. .
Είναι άλήθεια χώς Άγία Κατε¬
ρίνα φέρνβι δώρα στά χαιδίά;
— Ναί... καμμιά φορά.. ά·
χάντησε μέ διαταγμό ή χωρική.
Μχρός στήν
Ικοδε ίαδί. Βλέ^οντας τη
τονή σονοδε·χμένη άχο ενα χ
λ*κα, στάθηχε μέ τό στβμ»
καί μέ τα χέρια ψ£Φ
— Σ(ωχή! είχε ή
μ;κρο3λα κοιμάται ά
— Ναί... μ«...
Πήγαινε α
ό
χαιχνίδια στό κρεβάτι τη?,*^,,'
της χώς τα στέλνει η Αγ^
τερίνη.... Είχα *& "" ^
νά τ' άγοράσω, μα
δέν εΐχα δίκακομα κί
ρι διά τής δίας στδ
— Παναγία μουϊ^'
ρική
ή'/1
— Γατί δέ
εν εφερε χοτε χαι σ
τού "Αγγλοιι στρατάρχοο Φρέντς, | έμάς τίχοτε;
ή όχοία θά ύχανϊρε^θή έν Αγγλία! —Γιατί καυόμα—ε χολίι μα-
τόν πλούσιον Αμερικανόν Χενρυ Β. Ι κροά... κι' έχειτα, γ'.ατί εάμαστε
Μχράντλ:; Μάρτιν. Ι "λΰ ?τωνο·....
ή Β;εττονή σ*όρ*'«
χαί τ' &* ν«ϊ«
μισμίνοΰ 'κοριτσιοΰ, καί β^^1'.
χρός τόν χωροφΰλαχα, &■> -" |
τα μάτια τού, τού είχε:
— Τώρα
να
ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
το
ΑΥ
Π' ΕΥΚΑΙΡΙΑ τοΰ έλευσομένου νέου ετους ό «Έθνικός Κηρυξ» συνεχίζει τήν
άπο έτ<Βν έγκαινιασθίϊσαν διά τούς πολυπληθείς άπανταχοϋ της Γής αναγνώ¬ στας τού νέαν έκδοτικήν καινοτομίαν τού. Άντι τοϋ άπηρχαιωμένου καί άσυμβι- 6άστσυ πλέον μέ τας σημερινάς διανοητικάς καί καλλιτεχνικάς άπαιτησεις τού κοινοϋ Καζαμίου, παραδίδει καί εφέτος είς τό δημόσιον τό Τα περιεχόμενα τοΰ Έγκυκλοπαιδικοϋ Ήμερολογίου μας: 480 ΣΕΛΙΔΑΣ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΕΥΧΡΗΣΤΟΥ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ καλλιτεχνιχάς', κροσωπογραφίας, χαί άλλας φωτογραφικάς άνοπαραστάσεις τής παγκό¬ σμιον ζωής. * ΑΠΕΙΡΟΥΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΥΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ^ "Υλην δέ αφάνταστον ποιχιλίας χαί ένδιαφέροντος. Περιγραφαί, μελέται επιστημονικαί, Ιστορικά σκίτσα, άνέκδοτα, στατιοτικαί, διηγήματα, ποιήματα, γνωμικά, πρακτικαί γνώσεις, καί έν γένει θεμα- *τα ποϋ άγκαλιάζουν δλην την ζωήν τοΰ άνθρωπον, άποτελοϋν τό πλουσιώτατον περιεχόμενον. Εκάστη έκ των 480 σελίδων τού είναι δίχρωμος, κάθε δέ θέμμα ι-χει τυπογραφικήν μορφήν γοητεύουσαν την • δρασιν και καθιστώσαν την ανάγνωσιν αληθή απόλαυσιν, διανοητικήν και δ^ή ΠβΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΑ ΔΕΔΕΜΒΝΟΝ "Ενα θαυμάσιον βιβλίον ποϋ ημπορεί ν' άπασχολχ], νά τέρπη καί νά διδάσκη τα μέλη μι- άς οικογενείας, ατομικάς καί όμαδικώς. Είναι τό Ημερολόγιον ποϋ ίκανοποιεϊ όλας τάς κοινω¬ νικάς τάξεις, επιστήμονας, Ιμπόρους, εργάτας, Καί σννεπώς θά στήση τόν θρόνον τού σε κάθε 'Ελληνικό σπίτι. ΤΟ ΕΓΚΥΚΑ0ΠΑΙ4ΙΚΟΗ ΗΜΕΡΟΑΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1930 ΠΑΡΕΧΕΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ είς τούς πολνπληθείς ίγγελιοδότας μας νά διαφημίσακΐι τάς εργασίας των δι' ελαχίστης δαπάνης καί κατά τρόπον άπο- τελεσματικώτατον, έπισύροντα την προσοχήν τού κοινοϋ διαρκώς επί τής άγγελίας των, δημοσιευομένης επί ενός το- σοϋτον ώραίου καί επιβεβλημένας καθιιμερινης χρήσεως, βιβλίου, ώς τό Έγκυκλοπαιοικόν Ημερολόγιον τοΰ 1930. Συνεπεία των ανωτέρω, ή Κκδοσις αυτή αναμφισβητήτως θά *γίνη άνάρπαστος καί θά καταστή μνημει- ώδης. "Οθεν συνιστώμτν είς τούς άγγελιοδότας μας όπως τδ- ταχύτερον συμπληρώσωσι τό κάτωθι δελ¬ τίον καί μάς άΐτοστείλωσι τάς άγγελίας των πρός δημοσίευσιν, πρίν συμπληρωθή ό προκαθορισθείς δι' αύτάς χώρος καί τό αργότερον μεχρι τέλον·ς Νοεμβριού. Λ ΔΕΛΤΙΟΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΩΣ ΗΕΚΑΕϋ, 140 νβδ! 26!1ι 51., Νονν ΥογΙι, Ν. Υ- Άξιότιμοι Κύριοι: Έσωκλείστως λαμ6άνετβ κείμενον άγγελίας μας πρός διπω σίευσιν εί; τό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ τοΰ 1930 καί σάς παρακαλούμεν γνωρίσατέ μας προηγουμένως την τιμήν διά μίαν, ήμίσειαν, η τέταρτον σελ'ίδος, άποστέλλοντες εΐς^μδς συγχρόνως τό σχετικόν συμβόλαιον πρός ύ.-τογραςρήΎ. 'Ονβμ.................................................... Δι·»»—«ις.........................,........................ Π*λ*ς ..................... ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙ¬ ΑΤΙΚΟΝ ΔΩΡΟΝ ΔΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΣΤΕΙΛΗΤΕ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΟΙΚΕΙΟΥΣ ΣΑΣ. 'Λναλαμβάνομεν να τί ταχνοβομήοαικν ήμΚς, 6«· λ·γ«. α—βν σος, είς ·1βνβήχβτ« μέβος ι»β «βσμόν. ΤΟΥ 1930
το
ΑΥ
Π' ΕΥΚΑΙΡΙΑ τοΰ έλευσομένου νέου ετους ό «Έθνικός Κηρυξ» συνεχίζει τήν
άπο έτ<Βν έγκαινιασθίϊσαν διά τούς πολυπληθείς άπανταχοϋ της Γής αναγνώ¬ στας τού νέαν έκδοτικήν καινοτομίαν τού. Άντι τοϋ άπηρχαιωμένου καί άσυμβι- 6άστσυ πλέον μέ τας σημερινάς διανοητικάς καί καλλιτεχνικάς άπαιτησεις τού κοινοϋ Καζαμίου, παραδίδει καί εφέτος είς τό δημόσιον τό Τα περιεχόμενα τοΰ Έγκυκλοπαιδικοϋ Ήμερολογίου μας: 480 ΣΕΛΙΔΑΣ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΕΥΧΡΗΣΤΟΥ 300 ΕΙΚΟΝΑΣ καλλιτεχνιχάς', κροσωπογραφίας, χαί άλλας φωτογραφικάς άνοπαραστάσεις τής παγκό¬ σμιον ζωής. * ΑΠΕΙΡΟΥΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΥΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ^ "Υλην δέ αφάνταστον ποιχιλίας χαί ένδιαφέροντος. Περιγραφαί, μελέται επιστημονικαί, Ιστορικά σκίτσα, άνέκδοτα, στατιοτικαί, διηγήματα, ποιήματα, γνωμικά, πρακτικαί γνώσεις, καί έν γένει θεμα- *τα ποϋ άγκαλιάζουν δλην την ζωήν τοΰ άνθρωπον, άποτελοϋν τό πλουσιώτατον περιεχόμενον. Εκάστη έκ των 480 σελίδων τού είναι δίχρωμος, κάθε δέ θέμμα ι-χει τυπογραφικήν μορφήν γοητεύουσαν την • δρασιν και καθιστώσαν την ανάγνωσιν αληθή απόλαυσιν, διανοητικήν και δ^ή ΠβΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΑ ΔΕΔΕΜΒΝΟΝ "Ενα θαυμάσιον βιβλίον ποϋ ημπορεί ν' άπασχολχ], νά τέρπη καί νά διδάσκη τα μέλη μι- άς οικογενείας, ατομικάς καί όμαδικώς. Είναι τό Ημερολόγιον ποϋ ίκανοποιεϊ όλας τάς κοινω¬ νικάς τάξεις, επιστήμονας, Ιμπόρους, εργάτας, Καί σννεπώς θά στήση τόν θρόνον τού σε κάθε 'Ελληνικό σπίτι. ΤΟ ΕΓΚΥΚΑ0ΠΑΙ4ΙΚΟΗ ΗΜΕΡΟΑΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1930 ΠΑΡΕΧΕΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ είς τούς πολνπληθείς ίγγελιοδότας μας νά διαφημίσακΐι τάς εργασίας των δι' ελαχίστης δαπάνης καί κατά τρόπον άπο- τελεσματικώτατον, έπισύροντα την προσοχήν τού κοινοϋ διαρκώς επί τής άγγελίας των, δημοσιευομένης επί ενός το- σοϋτον ώραίου καί επιβεβλημένας καθιιμερινης χρήσεως, βιβλίου, ώς τό Έγκυκλοπαιοικόν Ημερολόγιον τοΰ 1930. Συνεπεία των ανωτέρω, ή Κκδοσις αυτή αναμφισβητήτως θά *γίνη άνάρπαστος καί θά καταστή μνημει- ώδης. "Οθεν συνιστώμτν είς τούς άγγελιοδότας μας όπως τδ- ταχύτερον συμπληρώσωσι τό κάτωθι δελ¬ τίον καί μάς άΐτοστείλωσι τάς άγγελίας των πρός δημοσίευσιν, πρίν συμπληρωθή ό προκαθορισθείς δι' αύτάς χώρος καί τό αργότερον μεχρι τέλον·ς Νοεμβριού. Λ ΔΕΛΤΙΟΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΩΣ ΗΕΚΑΕϋ, 140 νβδ! 26!1ι 51., Νονν ΥογΙι, Ν. Υ- Άξιότιμοι Κύριοι: Έσωκλείστως λαμ6άνετβ κείμενον άγγελίας μας πρός διπω σίευσιν εί; τό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ τοΰ 1930 καί σάς παρακαλούμεν γνωρίσατέ μας προηγουμένως την τιμήν διά μίαν, ήμίσειαν, η τέταρτον σελ'ίδος, άποστέλλοντες εΐς^μδς συγχρόνως τό σχετικόν συμβόλαιον πρός ύ.-τογραςρήΎ. 'Ονβμ.................................................... Δι·»»—«ις.........................,........................ Π*λ*ς ..................... ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙ¬ ΑΤΙΚΟΝ ΔΩΡΟΝ ΔΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΣΤΕΙΛΗΤΕ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΟΙΚΕΙΟΥΣ ΣΑΣ. 'Λναλαμβάνομεν να τί ταχνοβομήοαικν ήμΚς, 6«· λ·γ«. α—βν σος, είς ·1βνβήχβτ« μέβος ι»β «βσμόν. ΤΟΥ 1930
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΕκ- κνΡΤΑΚΗ. 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1989.
Ι
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,00 0
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ-
ΔΡΑΧΜΑ!
3,2ΟΟ,ΟΟΟ ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΜΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρ»)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κιτνσυρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟ5
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝ ΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοία;)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΛΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ^
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΙΙΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κν»ήοβτν)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
Π ΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βσ.θύ)
ννρραΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακϊβαίμονος)
ΣΟΥΦΑΙΟΝ
ΣΠΛΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΤΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΤΑΙΑί
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΤΠΤβ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ '
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΙ-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΟ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔ ΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν όψει, ήτοι είς πρώτην ζήτηβιν...........<*%* δεκχπενθήμερον 6 μηνών » 1 ίτους ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕ1Σ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ Επι προθεβμία » έτών » 1Ο Ιτών ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ δέχετ*ε ,ώααυτως καταθέβεις έν «ψει καΐ £«1 «ροθββμία είς Δολλάρια Αίρας ♦Αγγλ£*ς, λικας Αιρέτταβ, Απο5οτ£ας είς τ6 ίδιον νομιβμ* είς τί» όπο· όν 2γινεν ή κατάθεσις, ί>«ο τούς καλλςτέροος δρους
* ·
ΑΡΓΙΜΑΤΕΟ ΙΝδΤΙΤυΤΙΟΝδ ΙΝ ΤΗΕ υΝΙΤΕΟ 8ΤΑΤΕ9
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ «1.000.00α
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΠ ΤΗΝ «7.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ Οοπιρουΐιά ΙηΙεΓβδΙ ϋβραΓΐπιβηΙ είς Δολλάρια πρός Αγπ
ΚΑΤΑΘΕ-ΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ νπ6 τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (€η6οκίηβ ΑεεουηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αύτοΰσιον Αμερικανικόν νόμισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς και είς Δραχμάς.
ΠΙΣΊΏΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (^^Η6Γδ οί ΟτεάΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ5 ΤΡυδΤ 00.
205 ννεδτ 33"° 3ΤΡΕΕΤ
ΝΕΛ7 ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΤΗΛΕΦ&ΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝβ 6271 - β
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚ5' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟιΜ
10 ΚΝΕΕΙ-ΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ, Β05Τ0Ν, ■Α58.
0676
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓβ
" ΓΙΚ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ Β 1.06.,
33 50. ΟίΑΒΚ 5ΤΗΕΕΤ,
δϋΙΤΕ 620
0ΗΙ0Α60,
Ι
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,00 0
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ-
ΔΡΑΧΜΑ!
3,2ΟΟ,ΟΟΟ ΟΟΟ
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχράτι)
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κρήτης)
ΑΓΡΙΜΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρ»)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κιτνσυρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟ5
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝ ΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοία;)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΛΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ^
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΙΙΑΤΡΑΙ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κν»ήοβτν)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ
Π ΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βσ.θύ)
ννρραΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακϊβαίμονος)
ΣΟΥΦΑΙΟΝ
ΣΠΛΡΤΗ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΤΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΙΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΤΑΙΑί
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΤΠΤβ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ '
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΙ-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΟ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔ ΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν όψει, ήτοι είς πρώτην ζήτηβιν...........<*%* δεκχπενθήμερον 6 μηνών » 1 ίτους ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕ1Σ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ Επι προθεβμία » έτών » 1Ο Ιτών ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ δέχετ*ε ,ώααυτως καταθέβεις έν «ψει καΐ £«1 «ροθββμία είς Δολλάρια Αίρας ♦Αγγλ£*ς, λικας Αιρέτταβ, Απο5οτ£ας είς τ6 ίδιον νομιβμ* είς τί» όπο· όν 2γινεν ή κατάθεσις, ί>«ο τούς καλλςτέροος δρους
* ·
ΑΡΓΙΜΑΤΕΟ ΙΝδΤΙΤυΤΙΟΝδ ΙΝ ΤΗΕ υΝΙΤΕΟ 8ΤΑΤΕ9
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΟΕΜΑΤΙΚΑ «1.000.00α
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΠ ΤΗΝ «7.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τδ Οοπιρουΐιά ΙηΙεΓβδΙ ϋβραΓΐπιβηΙ είς Δολλάρια πρός Αγπ
ΚΑΤΑΘΕ-ΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ νπ6 τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (€η6οκίηβ ΑεεουηΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αύτοΰσιον Αμερικανικόν νόμισμα.
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς και είς Δραχμάς.
ΠΙΣΊΏΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (^^Η6Γδ οί ΟτεάΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ5 ΤΡυδΤ 00.
205 ννεδτ 33"° 3ΤΡΕΕΤ
ΝΕΛ7 ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
ΤΗΛΕΦ&ΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝβ 6271 - β
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚ5' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟιΜ
10 ΚΝΕΕΙ-ΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ, Β05Τ0Ν, ■Α58.
0676
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓβ
" ΓΙΚ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ Β 1.06.,
33 50. ΟίΑΒΚ 5ΤΗΕΕΤ,
δϋΙΤΕ 620
0ΗΙ0Α60,
ν ΚΗΙ'ι-,. ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΝΟΚΜΗΡΐυΥ, ι:..·!,.
23
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΜΟΡΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΛΗΣΤΕΥΕ
ΚΑΙ ΕΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣΕ ΤΑΣ ΝΥΚΤΑΣ ΤΟΤΣ ΣΩΦΕΡ
την χαμοκέλαν
ι->ΗΝΆΙ, 30 "Οκτώβριον.—.
ι'ι «αντασία των αστυνομικον
.' οοηαάτων άπο5εικνύεται δια
" φοράν κατωτέρα της
Τουτο τούλάχι-
χθέ; τά άστννο-
μέ τ'ήν ανακάλυψιν
' ίύρωπαι/ώτατα δ.ωργα-
^'νης σΐτίίρα;, ήτι- έπανειλημ-
-,τ ρΐχι άπασχολήση την κοινω-
αι'χας αστυνομικάς αρχάς και
'φ.ίΐεοίδα;, χωρίς «ι άνακα-
ται ποϊοι τί]ν απετέλουν. Κ-
6.10 τόν... αξιοθαύμαστον
Λ· «Ροκαμβόλ» καί ε"ίΐ είς τό
Λθ·'ητικόν της άνταξ,ίονς πρός
Ι*: τού Γάλλον μυθιστορηαατικοθ
ς αδλους. Καί έπίοη;. "Οπως
ινο; ήλλασσε καταφύγια *αί
Γψώνας, κατά τόν ίδιον τρόπον
ΓσιΛληφθίντε; Νίθέλληνες μΐμη-
«ϊ είχον /ατοκρύγιον το χασισοπο-
Κον «Λοοσιά» παπά τούς 'Αμπελο-
,ποι:, ιιίαν χαμοκέλλαν παρά τό
«ολίΐον Χωοοιιυλακής, μίαν οί¬
αν εί; την οδόν Ζήνωνος καί Ινα
πη/ιαισν :τ«ρά την Αγίαν Έλε-
Μετεχειρίζετο έπίσης πιστόλια,
«τ/αίρας, σχοινιά καί μάσκες.
νντά όσον άφοΓα τό τεχνικόν μέ-
|;κ τή; ίτιχειρήσεως.
Α/λά και είς τό δραματικόν έ-
Ιιίσης μέρος δέν νΰτεροϋσαν τοΰ
^-'Λου Ροκα»ι6όλ. 'Επήδων κατά
ένόχου; άττικας νυκτός άπο
είς αυτοκίνητον, έ-
ΐ^οιιοκράτουν τούς άτνχεΐς σωφίρ
κιοτείνοντες · -·ιατα τα Λερίστρο-
■>ίτων, τοΰς ά.τεγύ·ινωναν καί άν
τονς έφύτευαν μίαν
κραϊραν είς τό στηθος. διά νά
ιπεύσουν κατόπιν νά έξαφανι-
Είναι οί ίδιοι οί δολοαν>νήσαν-
% τον άτυχή Τσάγκαν παρά την
Βούλαν, οί αποπειραθέντες νά δο-
Μ^νήσοιτν πρό ημερών τόν σω-
ϊο Νικηταραν, διασωθέντα ώ;
[χ θαύαατος καί διαρρήξαντες έ-
; σειράν άλλον ληστειών έν
; Αθήναις υπό τό ?νοχον
«ερινον ήμίφως.
Ή
Προσέθεσεν έ-τίστνς;.
— Ξέρεις τί σοΰ είναι αύτη;
Την ότκουσα νά λέη στόν Ντονντκ
να άνοίΗσιη· Ινα λάκκο στΐ)ν αύλη
τής 'χαμοκέλλας ν.αί νά ιιέ θάψουν
ζωντανή αμα πιί"> χασίί.
Τϊ δακτυλικα άποτ'>τ:ώ»
"Ανω, ή 'Εχχλησία των Βαπτιοτών ·ίς τό "Ηστ Μάριον, τής Βορείου Καρολίνας. Δεξιφ, δ Αίδ. Σ. Ι. Μακάμ—,
όστις άπέόα} ιτν έκ τής ίκχλιισίας ?ξ ένον>ίχας τού, ώς ένεχοατνους τίς τή-ν έκεΐ ά.-τεο*,'~ν. Κάτω, τρία έκ των άπο-1
βληθεντων μελών της ένοοίας.
'Κν" ο /-,αΜκ άονιτ/ύλαξ
τάς άπο/Γΐλύψί,ι; αύτάς, ό κ. Κοι>
τσουμάρης μέ τό ειδικόν τμήιια
άποκαλύψεως έ'καμνε μίαν α/«λην
πολύτιμον διαπίστωσιν. Τα δακτυ·
λικά «ποτνπώματα τά ληφθεννσ)
είς τό αυτοκίνητον τοΰ σωφέρ Νν
<ηταρά, ήσαν τά ϊ£»α με τά λη» φθέντα πρό δ ετία; άποτυπόματα τοΰ Ανδρ. Χριστοφιλέα, ότε ούτος ι είνε συΛληφθ'Λ ώ; δράστΓΐ; σμοΰ διά τής άςτοοτολής κων επι στόλον ·έ την υπογραφή* «Ροκαμδόλ». Κατόπιν καί τής διαπιστωσεω; αυτής, απεφασίσθη ή. <τύλληι|'ΐ5 ττκ; σπείοας;. Έν ν" μεταξύ δμως ή Κοΰλα^ πρσβαίνουσα εί; αλ?.ην έπιχείρην σιν, πεοί ή; κατωτέρω, έξηφ» νίζετο. Έν τούτοις οί άστυνονιικοί άπε- αχίσισαν εί; τά άνοικτά πλέον να έργασθοϋν καί ποοχθές διέρρηξα>
την θύραν τή; εί ςτήν οδόν Ζήνο>
νος χαμοκέίλας, δπον καί άνευοέθς
τνλήθο; πειστΓρθίων, τής έγκλημα·
τικής δράσεώς τής σπείρας.
Είς ταύτην, εκτός τό>ν
ράγοντας της σπείρα; έ^ήθουν! ηναγκάσθη νά παςαστήστι τόν έ-
είς την δράσιν καί ιύά^θιιοι γν- «■·"·«« ■"»·« ίη#.«··Μ«ιό«««. ■·« τ·^·.. Π«.
ναϊκες τοΰ έ^.οχροοκόσμον. Αί τε-
λενταΐαι κν>ίωζ ήσγολοϋναο μέ την
ανεύρεσιν
έ
μ η
τα όποϊα καί
ρ
Η οπίίοα άϋετελεϊΐο άπύ πίντε
(ν«ιως ποόσωπα, ψυχή δέ αυτής
Ρ ο ΑνΛοέας Χριστοφιλέα; νέο;
!*· ϊ 20 «ών. μέ. . . ΛΕρίλαμπρον
«.ηματικον μέλλον, άν ή άστυνο-
ια δρν εσπευδε νά θέση χεΐοα επί
(««όν τού. Είναι ό άνθρακος
Ρ την «κολλαρίναν» και τάς άθλη-
Ρ"; διάστασις, δπως τόν άνεγοα
ν χηχα την ίπηγτ,ν τί- Λ™.
άνα.
η χή ^
τής δο%>ονΙας τού άτυ-
σνμπαρέσνρον είς μίαν χααοκέί.-
λαν παρά την οδόν "Εβρον τοϋ
σννοικισμοΰ Ζωγρά-
φου (Άι^πελόκηποιι δπον καί
τούς παρεδίδοντο, διά νά τούς έ-
κατόπιν άπό τό περιε¬
χόμενον τού πορτοφόλιον των.
Π·ρός τούτοις είς τά θύματα προ-
οτφέαοντο σιγάρα μέ χασί; καί
διάφορα άλλα ναρκωτικά.
Ή άπο/.άλυψις τή; σπίίρας, κα¬
τά την ιδιαιτέραν εοενναν την >-
ποίαν ένι'νογησαν σνντάκται μας
χθέ; καθ" δλι^ν την ίπιέραν ιιεταξύ
των άστννομικών, αΐτινε; εί.αβον
αέρος είς αυτήν, έγινεν υπό τάς
ακόλουθον*; συνθήκας:
Ή άστυνοίΐία κατόπιν των ση-
μεκβθϊντων κοουσμάτων ληστειών
κ<ΐτά διαφόρων σωφέο, εΐχε μορ- τήν ννώμην ότι υπήρχεν ώ- ρισμένη ομάς κακοοτο.ών, ήτις έκ ' !8 «των μέ 'ΐαϋρα μεγάλα ο'ια' ^^α ΥΓμάτο καί γενικώς ^νοητευτική.Αύτήμέτάθέλγη της σι,,^^-.«_ τά ^^^ ε ~«λλά ύ- ™ τα. μαϋρα λάγνα μάτια - Τ" παρα_τούς Άμπελοκή- τό τής 1^ δ Ά- ^η .-. τύπος έρ- τά τί)ν τό τμήιια άοχραλε.ίας κ. Κοντσουαά ί έσήση την προσοχήν τς είχεν έπιστήση τΐ,ν προσοχήν των διοικητών των αστυνομικόν τμημάτων δπως παρακολο»θοΰνται τά κέντρα δπου έσύχναζον οί σω¬ φέρ.. Ιδιαιτέρως έπεστήθη ή προ- σοχή τοϋ 5ου τμήματο; 'Λμπελο- κήπων, λόγω τοΰ δτι είς την πε- (πφέοειάν τού νπάρχοι·ν κέντρα, δπον συγνάζουν οί σωωέο. Τούτο καί ένένετο, καί οί άονιφύλακες ν. κ. Ευάγγελος Πιθαοίλης καί Π. Φ.οοάτος μέ πολιτικιή,ν περι- βολην ήρχισαν την παρακολοΐ'θη- σίν των. Ιδιαιτέρως μετέβαινον τάς νύκτα; είς τό κέντρον «Λρο- σιά», δπου έσύχναζον περισσότεροι ρωφέρ, κατά προτψησιν ίσω; οτ4ΐπαοασ<ρόμενοι άπό τά γοητευ- τικά μάτια τί>ς Κοιλάς.
'Εκεΐ ό κ. Πιθαούλης διεπίστω-
σε μυστηριώδεις (Γυνομιλίας τής
Κούλας καί των σύντροφον της
καί μΐΌτηριωδεστίρας ίΕαφανίσει;
ιης. Είς τάς μέ χαμηλήν φωνίιν
οιεξαγαμίνας (Γσν>ομιλίας σιιιιμε-
τεΐχε καί μία γυναΐκα τοΰ %ακό-
σμου, Ι1ακ>ασκεΐι) ονόματι, ήτις
ώς θά εκθέσωμεν εύθΐ«ς αμέσως,
είνε καί ή άπσΛαλύψασα την σπεί-
, . ςαν. Ό, καλός άστυνομικος διά νο
'/υριωτέρ<η«·; .τ γ ' ιιάθη τί μεταξύ των αυτόν τού ερωτευμένον μέ την Π α- ραοχτυήν, ύποσχεθϊίς μάλιστα είς αύτην καί γάμον. 'Η Παρασκενή έπίστει»σεν είς την ειλικρίνειάν των έκδηλωσεων -τρος αυτήν έοωτικών αΐσθημάτων <αί μικρόν κ<ΐτά μικρόν τού ένεπ.· στευθή τί συνέοαινε. Κατ' βρχάς καί είς στιγμάς μέ- ίτης τοϋ ανεκοίνωσεν.. . έαπιστεν- τικώς ύτι ή Κούλα Χριστοφιλέα ?,· το άρνι""ός της. — Τι άργτιγός οχ>υ; ηρώτησΐν
άδιάφορος 6 κ. Πιθαούλης.
— Κάνοννιε δοωμοδουλειές. Ά-
φοΰ δέν ε^οα^με λίψτά, πως θέλε-
τε νά ζήσουμε; οϋ άπήντινσε.
— Τί δονλειές ηρώτησε πά7.ιν.
— - Κλέθονμε τού; σωφέρ.
Άπ' έκείνης τής στιγμής ό κ.
Πιθαούί.ης έννοήσας δτι ευρίσκετο
βίς την άρνήν τής διαλύσεως τοϋ
μΐΌτηρίοτ — καί οϋι άδίκως —
κατέστη τρυφερώτερος απεναντι
ΐή; Π αρασκεντκ;.
Έν τω ιιεταξύ ανεκοίνωσεν εί:
τον χ—αστννόμον κ. Κανταρτάν
τΊ'Ελ' ποώτην άνακά?Λ·υ,·ίν τού καί ά-
τεφασίσθη ή εντασις της παρακο-
Λθΐ·Οήσεο>ς τθΰ κέντρου.
Ή Ιδρα τής ί
Μετά τινάς τιμέρας ή Παοα
σκειτίι ώδ'·""τε τόν κ. Πιθαούλτρ;
[ΐς την παρά την οδόν "Έβρον χά
μοκέλλαν, δπου τίσαν σνγκεντοωμΐ
ναι" καί άλλαι γνναίκες τού έλα-
φρού ικόαμου, χασισοποτούσαι, με¬
τά των φίλον των, κατά τό πλεί¬
στον σωφέρ·, καί έπιδιδόμεναι εί:
άκατονόμαστα δργια.
Ταντσ/ρόνως σχεδον ό έτερος
των άρχιφυλάκων κ. Φιοράτος συ
νεδεετο ολ' εύθϊίας μέ την Κούλαν
Καί αυτή έπίσης ωδήγησε τόν ν..
Φιοράτον είς τό καταγόγιον της
όδού "Εορου. Είς τίιν χαμοκίλλαν
άί λήθ
ύ ρ ς ι χμ
αύτην οί ά<ΓΓυνομικοί αντελήφθη; σαν αίματωμένα ροϋχα, μαχαίρας κα!. μάωοας. Τοίς εσχηματίσθη, ούχι ό)6ασΐ|ΐως, ή αντίληψις δτι ευρίσκοντο είς την έδραν της σπεί¬ ρας. Κ; στιγμάς ζάλης έκ τοϋ χασί; >1 Κούλα άπεκαλνψεν είς τόν άστυ
νομικόν — έν άγνοία πάντοτε τή;
ιδιότητος τού — δτι εΐχε καί ε-
τεοον δνομα.
Ποιό; τΐιν ηρώτησεν ό κ. Φι¬
οράτος.
— Αθηνά Γιουράνη!
"Οταν κατό.·πν δήθεν άδιαφό-
ρως τ·«ν έόόπανηρωτησε διατί αυτή
ή διπλή όνοαασία, άςτήντησεν δτι
«γοειαζεται τό διπλό δνομα γιά νά
μή «ιπειρδεύεται κανείς αε την ά¬
στννομία μέ την όποία εχει μεοι-
κούς ?ΛγαρΐΛττμούς>.
Περισσότερα δέν ηθέλησε νά
τοΰ αποκαλύψτι, πορρα τάς τεχνηεν-
τως γενομένας πιέσεις τοϋ κ. Φιορά
τού.
Ή τιρίτη ένδειξις δτι ευρίσκοντο
επί τά ίχνη της ληστευούσης τονς
σωφέρ σπείρας ήτο τό γεγονός τη:
έξαφίτνίσεως τής Κούλας την πα¬
ραμονήν τής αποπείρας κατά τοϊ
σωφέρ Νικηταρά, μετ ά τίιν οποίαν
τ, ήρίϋΐς αετά τού αδελφόν της και
τοϋ Ντούνη έποτνήλθον είς τό χά
οισοποτεΐσν «Δροσιά» εντρομοι καί
ταραγιιένο».
'.ν.πεφ·ασίσνη τότε συντονισμο;
ένεργειών, εώοποιηθέντος περί
τούτου κοΑ τοΰ τμήματο; Γενακή;
Ασφαλείας, όπότε ή Παρασκευαι
ποοέβη εις νέας άποκαλι'ψεις πρό:
τόν κ. Πιθαούλην, άν καί δέν υπο-
ψιάζετο άκόαη δτι ήτο άστυνομι
Τοϋ ανεκοίνωσε ώργισμένη δτι
ή Κοΰλα δέν εφαίνετο έν τάξει ά-
πέναντί της είς την συνεργασίαν
των καί τής ετρωγε τό μερδικό της.
— Ποιό 'ΐερδικό; την ίιρότιι-
σι ό €οτ·νβμικός.
_— Προχθές εκλεψαν ενα σω-
φέθι καί δέν ιιοΰ έδωκε έ μενά οΐ5τε
Εεκάρα.
— Γιατί δέν τά μαρτνρά; αύτά
στήν άστπ·νομία;
— Τώρα θά τού; τα μαρτνρι')σω,
εΐπε, καί θά τούς στείλω γιά καλά
μέσα.
— Ξέοει; τίποτα σπουδαϊο;
Τότε τι Πα^ασκενοίΛα άωηγη-
θη είς τόν κ. Πιθαούλην δτι ή
Κοΰλα, ό άδελφός της καί ό Ντού-
νης, εΐχαν φονενστ> τόν σωφέρ
Τσάγκαν καί τόν ιλήστίνσαν.
— Αύτη ήταν ή γυναΐκα μέ τά
γκρενα καί τό κοκκινο καπέλλο,
ποϋ εγραφαν οί έφτ,μερίδε-., συνε¬
πλήρωσε. Τό κόκκινο καπέλλο τό
χάρισε σέ μιά «οιλενάδα της καί
ττ>ν τσυαλέττα της την εβαψε.
Τέλος τού άφττγήθη δτι ή Κοΰ¬
λα καί οί (τννΈροφοί της ·θέλουν νά
την φονεύσουν, διότι τούς τΊπείλη-
σε νά τούς καταγγείλτι είς την α¬
στυνομίαν αν δέν τής δόσουν με
ρίδιον άπό την τελευταίαν κλοπ,ήν
ίνόι
η
ανευρέθη καί τό περίστροφον τοΰ
άτυχοΰς Τσάγκα, μάσκες, μάχαι-
ιλη και σειρά κα).ύκων καί σφαιϊ
ρών περιστρόφων διαφόρων διααε-
τρημάτοΛ·. Ούδεμία οντακ; α«φι6ο
ά.πέαειΐ.
σπηλε*
"Ισως έκ τής έσπευσμένΐ|ς
ί ί ό
«■
ή μ|
τής ενεργείας, είτε διότι αί κινή¬
σει; των αστυνομικόν καί ή προδ>
σία τή; ΠαρασκίυοΟ.ας εγ·νε>
άντιληπτή, ό Χριστοφιλέας μετά
τού Ντούντ) έξτκϋανίσθ·η<ταν. Παρέστη άνάγκη διηαέρου δι1 άλλον αστυνομικόν πολιτικά έν· δεδι>ιιένων, παρακολουθήσεω;, ίξ
ής καί ά^καλύφθι] δτι οί καταζη-
τούμενοι δίενι«κτέρεν>ον εί; μίαν
λώ έ ω βά
μ ρ
σπηλαιώοΐΛ έσιοχήν των
Άί Έλί
μ
βράχοΛ
εφθ^
η χή
της Άνία; ΈλεοίΌης.
Άλλά -^αί ή έκ?ΐ γενοιιένη φ
Γ. Οί σνμμορΐται
Άίθ
δος άπέβη
είχον ίξαφανισθτί. Άνευρέθόι διΐίι»ς
εν σημείωμα τοΰ Χοιστοφιλέα πρό;
τόν Ντούνην, δ ά τοϋ όποίου δ
πρώτος ε'ιοοποίει τόν δεύτερον ό¬
τι θά διεννκτέρευεν είς την ο'ικίαΐι
μιάς θείας τού, παρά την οδόν Ζή·
νωνος.
Τρείς άστυνομικοί εο.Όενσαν
πρός την άναγρΐ&φομένην έν τίρ στ)
ώ άλλοι έκαΐρο
φνλάκτησαν είς τό σπήλαιον, έπιτ
χόντες την σύλληψιν τού Ντούνη
Χ1 ό χαβιαοποτδΐον << Ή _ροβιά». * Μετά την σύλληψιν τοΰ έκ τής συμμοοία; Ντούνι,, οί άστι*νομικο5 ποοσεπιχθτ|σαν νά σνλλάβουν καί τά άλλα μέλη, τά όποία, ώ; είχον πληροφορίας, έσύχναζον τακτικβ είς τό π»ρά τόν "Αγιον Θωμά* των Άμπελοκήπων ύποπτον κεν τ;ρον ή. «Λροσιά». Τό κεντρον αύτό, είς τδ οποίον έσύχναζον διά"Χ>ροι νποπτοι καί
καταζητούαενοι νπό της άστννομί·
α; τύποι, χαθώ; καί πολλοί χασισο
πόται, τό διηύθυνεν δ πατέρας τοί
ά"χτ>γοΰ τής σπείρας ψενδο — Ρο
καμβολ Ανδρέα Χριστοφιλέα, δ-
νοααζόμενος Νϊκος Χριστοφιλέας.
Είναι ό μεγαλείτερος κατ' ηλικίαν
— 55 έτών — άπό τού; συλλη-
φθέντας, ιιέ μεγάλα μουστάκιο
πεσμένα πρός τά κάτω καί γυρι-
σιιενα είς τά άκρα πρός τά επάνω.
με?.αχροινος καί ενσωμος. Τά μα-
τια τού δείχνονν ανθρωςτον κρη|Η-
νο»ν. *%■
Ό ανυρωπος αύτό;
4^4 /;Τ».^ *■■- *'ΐ' Μν'ι'
23
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΜΟΡΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΛΗΣΤΕΥΕ
ΚΑΙ ΕΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣΕ ΤΑΣ ΝΥΚΤΑΣ ΤΟΤΣ ΣΩΦΕΡ
την χαμοκέλαν
ι->ΗΝΆΙ, 30 "Οκτώβριον.—.
ι'ι «αντασία των αστυνομικον
.' οοηαάτων άπο5εικνύεται δια
" φοράν κατωτέρα της
Τουτο τούλάχι-
χθέ; τά άστννο-
μέ τ'ήν ανακάλυψιν
' ίύρωπαι/ώτατα δ.ωργα-
^'νης σΐτίίρα;, ήτι- έπανειλημ-
-,τ ρΐχι άπασχολήση την κοινω-
αι'χας αστυνομικάς αρχάς και
'φ.ίΐεοίδα;, χωρίς «ι άνακα-
ται ποϊοι τί]ν απετέλουν. Κ-
6.10 τόν... αξιοθαύμαστον
Λ· «Ροκαμβόλ» καί ε"ίΐ είς τό
Λθ·'ητικόν της άνταξ,ίονς πρός
Ι*: τού Γάλλον μυθιστορηαατικοθ
ς αδλους. Καί έπίοη;. "Οπως
ινο; ήλλασσε καταφύγια *αί
Γψώνας, κατά τόν ίδιον τρόπον
ΓσιΛληφθίντε; Νίθέλληνες μΐμη-
«ϊ είχον /ατοκρύγιον το χασισοπο-
Κον «Λοοσιά» παπά τούς 'Αμπελο-
,ποι:, ιιίαν χαμοκέλλαν παρά τό
«ολίΐον Χωοοιιυλακής, μίαν οί¬
αν εί; την οδόν Ζήνωνος καί Ινα
πη/ιαισν :τ«ρά την Αγίαν Έλε-
Μετεχειρίζετο έπίσης πιστόλια,
«τ/αίρας, σχοινιά καί μάσκες.
νντά όσον άφοΓα τό τεχνικόν μέ-
|;κ τή; ίτιχειρήσεως.
Α/λά και είς τό δραματικόν έ-
Ιιίσης μέρος δέν νΰτεροϋσαν τοΰ
^-'Λου Ροκα»ι6όλ. 'Επήδων κατά
ένόχου; άττικας νυκτός άπο
είς αυτοκίνητον, έ-
ΐ^οιιοκράτουν τούς άτνχεΐς σωφίρ
κιοτείνοντες · -·ιατα τα Λερίστρο-
■>ίτων, τοΰς ά.τεγύ·ινωναν καί άν
τονς έφύτευαν μίαν
κραϊραν είς τό στηθος. διά νά
ιπεύσουν κατόπιν νά έξαφανι-
Είναι οί ίδιοι οί δολοαν>νήσαν-
% τον άτυχή Τσάγκαν παρά την
Βούλαν, οί αποπειραθέντες νά δο-
Μ^νήσοιτν πρό ημερών τόν σω-
ϊο Νικηταραν, διασωθέντα ώ;
[χ θαύαατος καί διαρρήξαντες έ-
; σειράν άλλον ληστειών έν
; Αθήναις υπό τό ?νοχον
«ερινον ήμίφως.
Ή
Προσέθεσεν έ-τίστνς;.
— Ξέρεις τί σοΰ είναι αύτη;
Την ότκουσα νά λέη στόν Ντονντκ
να άνοίΗσιη· Ινα λάκκο στΐ)ν αύλη
τής 'χαμοκέλλας ν.αί νά ιιέ θάψουν
ζωντανή αμα πιί"> χασίί.
Τϊ δακτυλικα άποτ'>τ:ώ»
"Ανω, ή 'Εχχλησία των Βαπτιοτών ·ίς τό "Ηστ Μάριον, τής Βορείου Καρολίνας. Δεξιφ, δ Αίδ. Σ. Ι. Μακάμ—,
όστις άπέόα} ιτν έκ τής ίκχλιισίας ?ξ ένον>ίχας τού, ώς ένεχοατνους τίς τή-ν έκεΐ ά.-τεο*,'~ν. Κάτω, τρία έκ των άπο-1
βληθεντων μελών της ένοοίας.
'Κν" ο /-,αΜκ άονιτ/ύλαξ
τάς άπο/Γΐλύψί,ι; αύτάς, ό κ. Κοι>
τσουμάρης μέ τό ειδικόν τμήιια
άποκαλύψεως έ'καμνε μίαν α/«λην
πολύτιμον διαπίστωσιν. Τα δακτυ·
λικά «ποτνπώματα τά ληφθεννσ)
είς τό αυτοκίνητον τοΰ σωφέρ Νν
<ηταρά, ήσαν τά ϊ£»α με τά λη» φθέντα πρό δ ετία; άποτυπόματα τοΰ Ανδρ. Χριστοφιλέα, ότε ούτος ι είνε συΛληφθ'Λ ώ; δράστΓΐ; σμοΰ διά τής άςτοοτολής κων επι στόλον ·έ την υπογραφή* «Ροκαμδόλ». Κατόπιν καί τής διαπιστωσεω; αυτής, απεφασίσθη ή. <τύλληι|'ΐ5 ττκ; σπείοας;. Έν ν" μεταξύ δμως ή Κοΰλα^ πρσβαίνουσα εί; αλ?.ην έπιχείρην σιν, πεοί ή; κατωτέρω, έξηφ» νίζετο. Έν τούτοις οί άστυνονιικοί άπε- αχίσισαν εί; τά άνοικτά πλέον να έργασθοϋν καί ποοχθές διέρρηξα>
την θύραν τή; εί ςτήν οδόν Ζήνο>
νος χαμοκέίλας, δπον καί άνευοέθς
τνλήθο; πειστΓρθίων, τής έγκλημα·
τικής δράσεώς τής σπείρας.
Είς ταύτην, εκτός τό>ν
ράγοντας της σπείρα; έ^ήθουν! ηναγκάσθη νά παςαστήστι τόν έ-
είς την δράσιν καί ιύά^θιιοι γν- «■·"·«« ■"»·« ίη#.«··Μ«ιό«««. ■·« τ·^·.. Π«.
ναϊκες τοΰ έ^.οχροοκόσμον. Αί τε-
λενταΐαι κν>ίωζ ήσγολοϋναο μέ την
ανεύρεσιν
έ
μ η
τα όποϊα καί
ρ
Η οπίίοα άϋετελεϊΐο άπύ πίντε
(ν«ιως ποόσωπα, ψυχή δέ αυτής
Ρ ο ΑνΛοέας Χριστοφιλέα; νέο;
!*· ϊ 20 «ών. μέ. . . ΛΕρίλαμπρον
«.ηματικον μέλλον, άν ή άστυνο-
ια δρν εσπευδε νά θέση χεΐοα επί
(««όν τού. Είναι ό άνθρακος
Ρ την «κολλαρίναν» και τάς άθλη-
Ρ"; διάστασις, δπως τόν άνεγοα
ν χηχα την ίπηγτ,ν τί- Λ™.
άνα.
η χή ^
τής δο%>ονΙας τού άτυ-
σνμπαρέσνρον είς μίαν χααοκέί.-
λαν παρά την οδόν "Εβρον τοϋ
σννοικισμοΰ Ζωγρά-
φου (Άι^πελόκηποιι δπον καί
τούς παρεδίδοντο, διά νά τούς έ-
κατόπιν άπό τό περιε¬
χόμενον τού πορτοφόλιον των.
Π·ρός τούτοις είς τά θύματα προ-
οτφέαοντο σιγάρα μέ χασί; καί
διάφορα άλλα ναρκωτικά.
Ή άπο/.άλυψις τή; σπίίρας, κα¬
τά την ιδιαιτέραν εοενναν την >-
ποίαν ένι'νογησαν σνντάκται μας
χθέ; καθ" δλι^ν την ίπιέραν ιιεταξύ
των άστννομικών, αΐτινε; εί.αβον
αέρος είς αυτήν, έγινεν υπό τάς
ακόλουθον*; συνθήκας:
Ή άστυνοίΐία κατόπιν των ση-
μεκβθϊντων κοουσμάτων ληστειών
κ<ΐτά διαφόρων σωφέο, εΐχε μορ- τήν ννώμην ότι υπήρχεν ώ- ρισμένη ομάς κακοοτο.ών, ήτις έκ ' !8 «των μέ 'ΐαϋρα μεγάλα ο'ια' ^^α ΥΓμάτο καί γενικώς ^νοητευτική.Αύτήμέτάθέλγη της σι,,^^-.«_ τά ^^^ ε ~«λλά ύ- ™ τα. μαϋρα λάγνα μάτια - Τ" παρα_τούς Άμπελοκή- τό τής 1^ δ Ά- ^η .-. τύπος έρ- τά τί)ν τό τμήιια άοχραλε.ίας κ. Κοντσουαά ί έσήση την προσοχήν τς είχεν έπιστήση τΐ,ν προσοχήν των διοικητών των αστυνομικόν τμημάτων δπως παρακολο»θοΰνται τά κέντρα δπου έσύχναζον οί σω¬ φέρ.. Ιδιαιτέρως έπεστήθη ή προ- σοχή τοϋ 5ου τμήματο; 'Λμπελο- κήπων, λόγω τοΰ δτι είς την πε- (πφέοειάν τού νπάρχοι·ν κέντρα, δπον συγνάζουν οί σωωέο. Τούτο καί ένένετο, καί οί άονιφύλακες ν. κ. Ευάγγελος Πιθαοίλης καί Π. Φ.οοάτος μέ πολιτικιή,ν περι- βολην ήρχισαν την παρακολοΐ'θη- σίν των. Ιδιαιτέρως μετέβαινον τάς νύκτα; είς τό κέντρον «Λρο- σιά», δπου έσύχναζον περισσότεροι ρωφέρ, κατά προτψησιν ίσω; οτ4ΐπαοασ<ρόμενοι άπό τά γοητευ- τικά μάτια τί>ς Κοιλάς.
'Εκεΐ ό κ. Πιθαούλης διεπίστω-
σε μυστηριώδεις (Γυνομιλίας τής
Κούλας καί των σύντροφον της
καί μΐΌτηριωδεστίρας ίΕαφανίσει;
ιης. Είς τάς μέ χαμηλήν φωνίιν
οιεξαγαμίνας (Γσν>ομιλίας σιιιιμε-
τεΐχε καί μία γυναΐκα τοΰ %ακό-
σμου, Ι1ακ>ασκεΐι) ονόματι, ήτις
ώς θά εκθέσωμεν εύθΐ«ς αμέσως,
είνε καί ή άπσΛαλύψασα την σπεί-
, . ςαν. Ό, καλός άστυνομικος διά νο
'/υριωτέρ<η«·; .τ γ ' ιιάθη τί μεταξύ των αυτόν τού ερωτευμένον μέ την Π α- ραοχτυήν, ύποσχεθϊίς μάλιστα είς αύτην καί γάμον. 'Η Παρασκενή έπίστει»σεν είς την ειλικρίνειάν των έκδηλωσεων -τρος αυτήν έοωτικών αΐσθημάτων <αί μικρόν κ<ΐτά μικρόν τού ένεπ.· στευθή τί συνέοαινε. Κατ' βρχάς καί είς στιγμάς μέ- ίτης τοϋ ανεκοίνωσεν.. . έαπιστεν- τικώς ύτι ή Κούλα Χριστοφιλέα ?,· το άρνι""ός της. — Τι άργτιγός οχ>υ; ηρώτησΐν
άδιάφορος 6 κ. Πιθαούλης.
— Κάνοννιε δοωμοδουλειές. Ά-
φοΰ δέν ε^οα^με λίψτά, πως θέλε-
τε νά ζήσουμε; οϋ άπήντινσε.
— Τί δονλειές ηρώτησε πά7.ιν.
— - Κλέθονμε τού; σωφέρ.
Άπ' έκείνης τής στιγμής ό κ.
Πιθαούί.ης έννοήσας δτι ευρίσκετο
βίς την άρνήν τής διαλύσεως τοϋ
μΐΌτηρίοτ — καί οϋι άδίκως —
κατέστη τρυφερώτερος απεναντι
ΐή; Π αρασκεντκ;.
Έν τω ιιεταξύ ανεκοίνωσεν εί:
τον χ—αστννόμον κ. Κανταρτάν
τΊ'Ελ' ποώτην άνακά?Λ·υ,·ίν τού καί ά-
τεφασίσθη ή εντασις της παρακο-
Λθΐ·Οήσεο>ς τθΰ κέντρου.
Ή Ιδρα τής ί
Μετά τινάς τιμέρας ή Παοα
σκειτίι ώδ'·""τε τόν κ. Πιθαούλτρ;
[ΐς την παρά την οδόν "Έβρον χά
μοκέλλαν, δπου τίσαν σνγκεντοωμΐ
ναι" καί άλλαι γνναίκες τού έλα-
φρού ικόαμου, χασισοποτούσαι, με¬
τά των φίλον των, κατά τό πλεί¬
στον σωφέρ·, καί έπιδιδόμεναι εί:
άκατονόμαστα δργια.
Ταντσ/ρόνως σχεδον ό έτερος
των άρχιφυλάκων κ. Φιοράτος συ
νεδεετο ολ' εύθϊίας μέ την Κούλαν
Καί αυτή έπίσης ωδήγησε τόν ν..
Φιοράτον είς τό καταγόγιον της
όδού "Εορου. Είς τίιν χαμοκίλλαν
άί λήθ
ύ ρ ς ι χμ
αύτην οί ά<ΓΓυνομικοί αντελήφθη; σαν αίματωμένα ροϋχα, μαχαίρας κα!. μάωοας. Τοίς εσχηματίσθη, ούχι ό)6ασΐ|ΐως, ή αντίληψις δτι ευρίσκοντο είς την έδραν της σπεί¬ ρας. Κ; στιγμάς ζάλης έκ τοϋ χασί; >1 Κούλα άπεκαλνψεν είς τόν άστυ
νομικόν — έν άγνοία πάντοτε τή;
ιδιότητος τού — δτι εΐχε καί ε-
τεοον δνομα.
Ποιό; τΐιν ηρώτησεν ό κ. Φι¬
οράτος.
— Αθηνά Γιουράνη!
"Οταν κατό.·πν δήθεν άδιαφό-
ρως τ·«ν έόόπανηρωτησε διατί αυτή
ή διπλή όνοαασία, άςτήντησεν δτι
«γοειαζεται τό διπλό δνομα γιά νά
μή «ιπειρδεύεται κανείς αε την ά¬
στννομία μέ την όποία εχει μεοι-
κούς ?ΛγαρΐΛττμούς>.
Περισσότερα δέν ηθέλησε νά
τοΰ αποκαλύψτι, πορρα τάς τεχνηεν-
τως γενομένας πιέσεις τοϋ κ. Φιορά
τού.
Ή τιρίτη ένδειξις δτι ευρίσκοντο
επί τά ίχνη της ληστευούσης τονς
σωφέρ σπείρας ήτο τό γεγονός τη:
έξαφίτνίσεως τής Κούλας την πα¬
ραμονήν τής αποπείρας κατά τοϊ
σωφέρ Νικηταρά, μετ ά τίιν οποίαν
τ, ήρίϋΐς αετά τού αδελφόν της και
τοϋ Ντούνη έποτνήλθον είς τό χά
οισοποτεΐσν «Δροσιά» εντρομοι καί
ταραγιιένο».
'.ν.πεφ·ασίσνη τότε συντονισμο;
ένεργειών, εώοποιηθέντος περί
τούτου κοΑ τοΰ τμήματο; Γενακή;
Ασφαλείας, όπότε ή Παρασκευαι
ποοέβη εις νέας άποκαλι'ψεις πρό:
τόν κ. Πιθαούλην, άν καί δέν υπο-
ψιάζετο άκόαη δτι ήτο άστυνομι
Τοϋ ανεκοίνωσε ώργισμένη δτι
ή Κοΰλα δέν εφαίνετο έν τάξει ά-
πέναντί της είς την συνεργασίαν
των καί τής ετρωγε τό μερδικό της.
— Ποιό 'ΐερδικό; την ίιρότιι-
σι ό €οτ·νβμικός.
_— Προχθές εκλεψαν ενα σω-
φέθι καί δέν ιιοΰ έδωκε έ μενά οΐ5τε
Εεκάρα.
— Γιατί δέν τά μαρτνρά; αύτά
στήν άστπ·νομία;
— Τώρα θά τού; τα μαρτνρι')σω,
εΐπε, καί θά τούς στείλω γιά καλά
μέσα.
— Ξέοει; τίποτα σπουδαϊο;
Τότε τι Πα^ασκενοίΛα άωηγη-
θη είς τόν κ. Πιθαούλην δτι ή
Κοΰλα, ό άδελφός της καί ό Ντού-
νης, εΐχαν φονενστ> τόν σωφέρ
Τσάγκαν καί τόν ιλήστίνσαν.
— Αύτη ήταν ή γυναΐκα μέ τά
γκρενα καί τό κοκκινο καπέλλο,
ποϋ εγραφαν οί έφτ,μερίδε-., συνε¬
πλήρωσε. Τό κόκκινο καπέλλο τό
χάρισε σέ μιά «οιλενάδα της καί
ττ>ν τσυαλέττα της την εβαψε.
Τέλος τού άφττγήθη δτι ή Κοΰ¬
λα καί οί (τννΈροφοί της ·θέλουν νά
την φονεύσουν, διότι τούς τΊπείλη-
σε νά τούς καταγγείλτι είς την α¬
στυνομίαν αν δέν τής δόσουν με
ρίδιον άπό την τελευταίαν κλοπ,ήν
ίνόι
η
ανευρέθη καί τό περίστροφον τοΰ
άτυχοΰς Τσάγκα, μάσκες, μάχαι-
ιλη και σειρά κα).ύκων καί σφαιϊ
ρών περιστρόφων διαφόρων διααε-
τρημάτοΛ·. Ούδεμία οντακ; α«φι6ο
ά.πέαειΐ.
σπηλε*
"Ισως έκ τής έσπευσμένΐ|ς
ί ί ό
«■
ή μ|
τής ενεργείας, είτε διότι αί κινή¬
σει; των αστυνομικόν καί ή προδ>
σία τή; ΠαρασκίυοΟ.ας εγ·νε>
άντιληπτή, ό Χριστοφιλέας μετά
τού Ντούντ) έξτκϋανίσθ·η<ταν. Παρέστη άνάγκη διηαέρου δι1 άλλον αστυνομικόν πολιτικά έν· δεδι>ιιένων, παρακολουθήσεω;, ίξ
ής καί ά^καλύφθι] δτι οί καταζη-
τούμενοι δίενι«κτέρεν>ον εί; μίαν
λώ έ ω βά
μ ρ
σπηλαιώοΐΛ έσιοχήν των
Άί Έλί
μ
βράχοΛ
εφθ^
η χή
της Άνία; ΈλεοίΌης.
Άλλά -^αί ή έκ?ΐ γενοιιένη φ
Γ. Οί σνμμορΐται
Άίθ
δος άπέβη
είχον ίξαφανισθτί. Άνευρέθόι διΐίι»ς
εν σημείωμα τοΰ Χοιστοφιλέα πρό;
τόν Ντούνην, δ ά τοϋ όποίου δ
πρώτος ε'ιοοποίει τόν δεύτερον ό¬
τι θά διεννκτέρευεν είς την ο'ικίαΐι
μιάς θείας τού, παρά την οδόν Ζή·
νωνος.
Τρείς άστυνομικοί εο.Όενσαν
πρός την άναγρΐ&φομένην έν τίρ στ)
ώ άλλοι έκαΐρο
φνλάκτησαν είς τό σπήλαιον, έπιτ
χόντες την σύλληψιν τού Ντούνη
Χ1 ό χαβιαοποτδΐον << Ή _ροβιά». * Μετά την σύλληψιν τοΰ έκ τής συμμοοία; Ντούνι,, οί άστι*νομικο5 ποοσεπιχθτ|σαν νά σνλλάβουν καί τά άλλα μέλη, τά όποία, ώ; είχον πληροφορίας, έσύχναζον τακτικβ είς τό π»ρά τόν "Αγιον Θωμά* των Άμπελοκήπων ύποπτον κεν τ;ρον ή. «Λροσιά». Τό κεντρον αύτό, είς τδ οποίον έσύχναζον διά"Χ>ροι νποπτοι καί
καταζητούαενοι νπό της άστννομί·
α; τύποι, χαθώ; καί πολλοί χασισο
πόται, τό διηύθυνεν δ πατέρας τοί
ά"χτ>γοΰ τής σπείρας ψενδο — Ρο
καμβολ Ανδρέα Χριστοφιλέα, δ-
νοααζόμενος Νϊκος Χριστοφιλέας.
Είναι ό μεγαλείτερος κατ' ηλικίαν
— 55 έτών — άπό τού; συλλη-
φθέντας, ιιέ μεγάλα μουστάκιο
πεσμένα πρός τά κάτω καί γυρι-
σιιενα είς τά άκρα πρός τά επάνω.
με?.αχροινος καί ενσωμος. Τά μα-
τια τού δείχνονν ανθρωςτον κρη|Η-
νο»ν. *%■
Ό ανυρωπος αύτό;
4^4 /;Τ».^ *■■- *'ΐ' Μν'ι'
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΜΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΚΥΚΛΟΦΘΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΠΑΡΣΤΟΝ
ΪΟ ίΛΕΙΛΙ Μ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Α
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τδ χρηοαμότερον βιβλίον ,τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανος πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Α¬
μερικην μέ τόσον πλοΰτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Αναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μσνοι σας περί της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΑΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ~ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ—Άναχάλνψις τής
Άμεοιχής. Χριστό?ορος Κολόμ-
6ος. "Αλλαι έςϊρευνηταί. Πώς ή
χώρα άνομάσθη Άμεριχή. Πρώται
Εόρωπαϊκαί Άποικίαι. Αγγλικη
'Επκράτησις. 'Επανά—ασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις της
Άνιξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι. ΆμεοιχανοΙ πατρι¬
ώται, ψήφισις τοΰ Συντάγματος.
ΑΙ Δεχατρεϊς άρχιχαί Πολιτειαι.
Δευτεοος κολεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος: κατά τοΰ Μεξιχσϋ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λιν-
κολν. Ίσπανοαμεριχανικός Πόλί-
μος. Προεδρία Ούίλσων. Πόλεμος
κατά τής· Γερμανίας. Παροόσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν ποωτοτΑτω καί με-
ταφράοτι).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΟ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν χρ*>-
τοτύπω χαΐ μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΗΕΕΌ (Τέ·
Πιατνεα) τού Άμεριχανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΊΈΥΊΤ.
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποία ΰπάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Μπ-
τανάσται χαΐ μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναβτων. Μετανά—αι άνα-
λογίας (αιιοΐβ Ιτητηΐβταηΐ*.).
ΠροτιμητέΌι άναλογίας Μετανά-
σται (φΐοΐβ ρΓβίβΐχβά ΙεππιΙ-
βΓβπΙί). Μετανάσται έχτός άνα-
ϊ.ογίας (ποπ-σ,υοΐβ ΙπιιηΙί~3ηΐ8)
θετά τέκνα. Άναλογία (Ουοΐβ).
ΟΙ μή μετανάσται βέν ΰπάγονται
είς την αναλογίαν. Διατυπώση; διά
τους μέλλοντας νά άναχωρησονν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, μ«-
τανάστας: καΐ μή. 'Εξέτασνς μετα-
ναστών. 'Αποκλεισμός. "Εφεσις.
Άποχλειόμενοι μετανάσται. 3ένο»
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΙΙβη νβΙβΓβπβ).
Πρόσκλησις μεταναστων έκτος ά¬
ναλογίας. Διάκριβτς μΐταξϋ έζαιρέ-
σεως καί προτιμήσεας. Άμεριχα-
νοΐ πολίται προτιθέμενοι νά νυμφεν
θώβιν έν τφ εξωτερικώ. Αίτησις
πρός τόν Γενικόν 'Επόπτην τΛς
Μεταναστενσεως. Σπονδασταί. Π ι
στοποιητικά, η αιτίαν επιστροφήν.
Π ως έχοίδονται τα Πκττο—ιητν
κά "Επιστροφήν. Πόλεις 1 μ«οη
δπσυ έδρεύσυν Μετανα—ευτικ»
Αρχαί. ΠοινβΙ είς τονς παοαβά-
τας τοθ Μεταναστευτικόν1 Νόμον.
Φυλάχιβις, Πρόστιμον. Απέλασις.
Διά τοϋς μεταβαίνοντος είς Εα-
ναδάν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΓΓΟΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Ποΐοι δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοθν. Άχοχλειόμενοι τής
Π ολιτογοαφήσϊβς. Τί Ιβχύει διά
τονς ζητήσαντας άπαλλαγήν άπό
τής στρατια>τιχη'ς υποχρεώσεως χα-
τ άτόν πόλεμοιν. Λικαστήοια Πο-
λιτβγρβφτι—ως. Διατυπώσεις Πο-
λιτβγραφήσιως. Δήλωσις ποοθέσβ-
ως καί πρδτα Ιγγραφα. Πι—οπμ-
η-χόν άφίξεως. ΑΓτησις διά τα
δευτέρα Ιγγραιρα. ΜάοτυΜς. 'Ε-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. "Ορχος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαίω ματα Ι) Τέλη. Πολι-
τογράφησις Γυναικων. 'Εξαιρετιχή
Πολιτογράφησις. Στρατιώται «αί
Νανται τοθ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμποριχων ηλοάαν.
Πρόσωπα έξασχήσαντα χαθήχαν-
τα Άμερικανοδ πολίτον χωρΐς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλιχα τέκνα των
πολιτογραφομένων. Τέκνα Άμβρι-
χανών πολιτών γεννώμενα έν τφ
'Εξωτεριχφ. Άχύρωσις εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
σις διά την Πολντογράφησιν. 'Ε-
ρωτήσεις καί άποκοίσεις ΆγγλίστΙ
χαί 'Ελληνιστι. 'Εοοτήσεις καί ά-
Λαντήσεις οχηχχ&ς μέ την Ίστο-
ρίβν των Ήνωμένων Πολιτειων.
'Εοωτήσης καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬
βέρνησιν των Ηνωμένον Πολι-
τειων. Έοωτησεις χαί άπαντήσεις
σχβτιχως μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. Ερωτηθείς καί άΛαγττ^.
σεις σχετιχως μέ την Κυβέρνησιν
των βηματν χαί πολκον, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ
ΡΙΩΝ.— "ΕχΑοσις β—βατη«ίων
(Ις πολίτας δταμτνοντας έν τώ έξω-
τβρικφ. Προα—κ«ούμ«ναι θΜΐτν-
ώ
ς
ΑΙ 48 ΠΟΛΠΈΙΑΙ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—'Ε*-
τελεστική 'Εξουσία. Πρόεδοος. 'Υ
πουρνιχόν Συμβούλιον. Νομοθζτι-
κη Έΐουσία. Βουλή χαί Γϊρουσία.
ΛΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοβ Κογχρέσσου.
Διχαστιχή 'Εξουσία. Ανώτατον Δι
καστήριον (διιρΓβπιβ ΟοιιγΙ οί
Ιΰβ ύπΐτευ 5(3(63) χαί διάφορα
£λλα ΌμοσπονΛιαχά Δικαστήρια
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νβμβ-
Θετιχή αύτώγ έξουσία. Βουλή χαί
Γερουοία. 'Εκτελεσ—«ή Έξουσία.
ΚυβΑρνήτης (ΟονβΓΠθΓ) καί σύμ-
βουλοι αυτού. Διχαστιχή έξουσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή-
ριον (5(β(β δαρΓβπιβ ΟουΓί)
χαί κατωτέρα οΊχαστήρνα. Κομη-
τεΐαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι είς την Ιστο¬
ρίαν χαί γ«ωγραφίαν των Ηνωμέ¬
νον Πολιτειων ('ΕλληνκπΙ χαί
ΑγγκηΟ·
ΕΡΩΤΗΣΕΤΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΓΣ άναφερόμτναι είς τό Σύν-
ταγμα καί την ΌμοσπονΛιακήν Κυ¬
βέρνησιν ('ΕλληνιστΙ καΐ 'Ανγλι-
—ι).
Ο ΕΘΝΠίΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ.
Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΓΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(Ρ^Ε^^Ε το τηε αμεκιοαν
ΡΙ_ιΟ.
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΉΣ ΕΛΛΗ¬
ΝΙΚΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΓΚΑΝΟΣ
(ΒΕΝΙΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ).
ΠΡΟΧΕΠΌΣ Ι^ΤΡΟΣ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΕΓΚΤΩΝ.
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ.
ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΓΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟΣ.
Ι'
Ι
Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθητβ 5ν αντίτυπον
άμεσος. ΓΡΑΨΑΤΕ:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΡΑίϋ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
<4Ο *¥Ε6Τ ϊβΤΗ 8ΤΜ ■»*¥ ΥΟΙΙΚ. Ν. γ. ΞΕΝΗ ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΙΑ Ο Ή Νινόν είναι μιά μΐκρή, χα¬ ρ ιτωμένη ξανθοΰλα. Ό κόσμος στέ- χεται χάντα και την κυττάζει στόν δρόμο την ώρα χοΰ κατε·δαίνει άχό τό τράμ διά νά χάγη στο σχίτι της, ή τό χρωϊ οταν χαίρνητό ταξί γιά νά χάη στή δουλειά της. Τό έχι- φυλαχτίκό της 5φος κάμνει χολΰ χαλή έντΰχωσι. Δέν φαίνεται γιά έλαφρό κορίτσϊ, κι' ό κόσμος μιλα- ει κολακευτικά γι' αυτήν. 'Ω-στόσο ή Νινόν είναι άτυχη. Ζή ΐχεδόν φτωχικά, ένώ θά μχοροΰσε νά χερνάη καλλίτερα, δχως χολ- λές άλλε; φίλες της. Μά £«ν κα- νονίζει κι' αύτη καλά τής της κα! χάνει γχάφες συχνα. Αυτόν τόν χαιρό, μάλιστα, είχβ κάμει την υεγαλήτερη χοΰ μποροΰ- υε νά κάνη. Πόσο είναι μετανοιω- | μένη γι' αύτήι.... Ό φίλος της, ενας σοβαράς, όχι χολΰ απαιτητικώς, εΰ- γενής καί μ,' άρκετοΰς χαράδες, την έγκατέλειψε χροχθές. Ώστόΐ-ο δέν εϊχε χάψει νά την δεβαιώνη κάθε τόσο, δτι την λα- τρεύει, καί ότι 5έν μχοροΰσε νά κά¬ νη οίτε μιά ωρα χωρίς αύτην. Ή άληθεια άμως είναι, ότι τόν είχε γελάσει ή Νινόν χαι είχε μχλεχθή ! στά δίκτιια ενός άλλου. | Έτσι κι' αΰτός την έγκατέλειψβ | χωρίς νά φροντίση τουλάχιστον νά τής άφίσ-ττ- την διεύθυνσί τού, καί τό σχουϊαιότερο, χαράδες γιά νά χληρώση τα χρ-έη της. Γιατί ή Νινόν εχει χρέη, κα! χολλά αάλι- στα. Χρωστάΐΐ τό γάλα, τό δούτυρθ καϊ τ' αύγά στό γαλατά" της, τδ ΛαΪ!, τό κρασί καί τόν καφέ στόν ι μ,χακάλη της, τής χατατε; καί τα κρεμμυδια στό μανάδη της. Μά αύ- τά είναι ψ'.λ<;χραμματα μχροστάστά| ίλλα χρέη χοΰ εχει. Φαντασθητε, ότι Ιγουν χ&ράσει δΰο μήν^ς, τώρα Η Γκρέίς Μένκεν, ήθοποιός, χαί ό Μπέρτ Λάυτελλ, οΐτινες Μ τούς γάμονς των έντός ολίγον. 5τι εγοον χ&ράσει δύο μή^ς, τρ, >.αι θέν τα -Λατάφερε άκό»ιη νά τλη-
ρώ'αη τής τουαλέττες της καί τό
παλτό μέ την γοΰνα στή ράφτρα
της! Καί μήπως είναι μικράς λο-
γαριασμός; "Εξη στρογγυλά χιλιά-
ρίκα, παρακαλώ! Τί νά κά>ο; χοιός
θά τα πληρώση; Σίγουρα κανένας
*αινο6ργ'.ος φίλος. "Ενας φίλος ποίι
νά είναι είς Θέσι νά άχοσδέ<— το Ι παθητικό της, νά της εξασφαλίση τα κ*Οημ.ερίνά της εξοδα, καί αν είναι δυνατόν, νά προνοηση καί γιά τό μέλλον της. Μά τού είναι αύτάς ό φίλος; Γιά την ώρα δέν φαίνεται κανδίς ποΰ νάχη τάν ήρωϊσμό νά αναλάβη τετοια βάοη, κι' ο5τ$ υπάρχη έλ πίς νά 6·ρ«θ>η τόσον εΰκολα.
» * *
Μιά μέρβ ή Νινον έλαβε μιά
κλήσι γ'.ά νά χαροι>σιαστ>η στό 4ι-
καστηριο, γιά νά κανονίση τους λο-
γαριασμοός της μέ τόν έ
οίκο (θλΐαρί έ Μαντελέν».
Τί νά κάνη; Δέν δίστασε ουτε
στιγμή. Γ'.ά νά ξεφύγη ά-6 τό 3ικα-
στήριο, αυίλφωνεί αέ μιά φιλενάδα
άλλά τα σχίτια τοος, καί
ά χάση καιρό χουίαλάει τα
της στή νέα της κατοικία.
. ^ Έννοείτε, Οτι τα καταφέρη μ
τέτοιον τρόχο, ώστε νά μή μάθη
κανείς την ίιευθυνσι τοΰ ύ
Έ έ
σχιτιοΰ της. "Έτσι δέν θά την εδ-
ρϊσκαν χειά άχο τό δικαστήριο. Μά
δέν. ήταν <*ι>τό μονάχα. "Εχρεχβ νά
δρεθηκι' ενας σοδαρός φίλος χοΰ
νά έχη καί χαράδ«ς.
Μά κι' έδώ ή Νινόν δρηκε μιά
χβρίφημη λύσι. Π ήρε την χέννα
χά; έγραΊ^ε τό άκόλουθο γράμ·ΐΛ:
«Άγαχήτή μου Λουκια,
<ίΠόσο είμαι εΰτοχισμένη χοΰ γνρισα στό Παρίσι! "Εχω μιά φι- λενάδα χοΰ μχορώ νά ττ/ς; έμχιστε>
[ Οώ τα μΰστικά μΛυ. Αύτη είσαι σύ.
Ι "Ω, άν ήξερες χόσο άνιαρή είναι
ή ζωή μου άχδ τότβ χοΰ ενασα τόν
άγαχητό μου Άλφρέδο. Τι χλήξι,
τί μοναξ:ά! Θά μοΰ χής, δτι γ'-ά
Ινα όμορφο καί. έ*ξυχνο κορίτσι, δ-
χως έγώ, δ4ν λείχουν χοτέ οί ει>
καιρίες. Μά άλλοίμονο! Τόν άντρα
χοΰ όνεφεύομ,αι, τόν σοβαρο καί τρ·>
φερο έκεΐνο σύντροφο τής ζωής μου,
χοΰ Θά μ' άγαχοΰσε καί θά τόν ά·
γαχοΰσα όλόψυχα, δέν κατώρθωσα
άκόμη νά τόν εΰρω. "Ω, δέν μέ
μέλί'. αν είναι νέος καί ώμορφος.
Ή ώμοριφιά της <]»νχής είναι ανώ¬ τερη γ:ά μενά, άχό την ώμορ-φιά τοΰ χροσώχουι. Φαντάζομαι ο>στόσο
κως δέν θά λβίχη αέσα σ' ίνα όλό< | κληρο Παρίσι ό άνθρωχος έκείνος ζητθ'όσε νά ομιλήση ΐίυιτέρως ατ χοΰ Θά ϋχοροΰσε νά τού δώσω την δ·εσχθ!νί?α Π ατοΰ. ϊά Μά ά ό καρϊιά ί Μά τθϋ νά τόν ρ μ ρή κανείς; Ίσως νά ξΐύρη κι' αύτάς —Ά, αύτός εχαμ,ε την τερη δουλείά! ΐχέφθηχε ή Ό έ ΰ ή χώς ΰχάρ'/ει κάχοια γυναίκα χοΰ Ι Ό έχισκεχτης χοΰ νά τόν κάνη εύτνγισμένο. ' ■ ' Λ1 αυτα τα χ·ραγματα φανταζομαί χώς Θά τα χοΰαε καλλίτερα άχό κοντά. Έλ-α νά μ-έ δης στό και- νοΰργιο μ^ου σχίτι. Μένω στήν όδό Όράνο, αριθ. 2, τρίτο χάτωμα. Σέ χΐριμένω χωρΐς άλλο. Μέ χολλά φιλιά, Νινόν Πατοϋ.» 'Αιφοό^ έγρ»1ε αύτό τό γράμ.μα, ί%2να έξη ά·;τιγραφα καί τάστειλε ξη γρφ καί τά σ' έξη άγνωστα χρόσωχα χοΰ ίρη κε τυχαίως τής άντρέσες τους σ' ενα χοσμ·κ3 χεριοδικό ρ μ χεριοδικό. —Έτΐί, σκεφθηκε, διαίάζοντες τή γρ·άμ»χα (χου, θά μάθουν χώς ΰ~- άρνεί μ;ά νέα καί ώμορ-φη γυναίκα χθυ είναι χρόθυμη νά γίνη φίλη τους. θά καταλάβουν δ&βαια, χώς τό γράμμ,α αου δέν οπευθύνετα! σ, αΰτοάς, άλλά χώς χαράχεσε στά χέρια τους. "ΐΕτσι, βέν θά χαρεξη- γηθώ. Ύστεοα άχό λίγ-ες μερες ή Νι¬ νόν έλαβε άτάντησ:ν άχο τους τέσ- η ς νας χολΰ καθώς χρέχε·. κΰριοί,ρι λ ή έ Ιδλ ά λ'.ς μ,χήκε ό ρ ρ Ιδγαλϊ άχο χορτοφόλί τού τό γράμμα της χ^ της τό δδειξε. —Τί εύτυχής χοΰ εΐμαι άγΜ τή δ·εσχοινίς χοΰ 6ρίσγ.ο·ο<Α2ΐ ατί| σας, τής λέγει χαμογελώντΐς. —"Ω, νά μέ συγχωρήτε, να Λ ανγχωρήτε χολύ' έκαμε μέ οκχληΓ ή Ν'.νόν. Τί άφηριτϊΐένη χοΰ ε'μΐ| "Εγινε λάθος στό φάκελο, κύρΐ*| Σάς ζητώ συγγνώμην. —Ά, δέν είναι σχο^αίο -}ί μα... Ό έχισκέχτης Ιρρίξε μια ματβ τί τε-ρους Ό χρώτος ηταν ενας νεαρος, θερμοκέφαλος χοιητής χοΰ μ' Ινα χύρίνο χοίημά τού, φανελρωνε όλο τοο τό χάθος στήν «Άγνωστον Πά- (-/ουσαν» ό-ως την Ιλεγε. Τής I- ί«[λβ μάλ·ΰτα χαί την χαί την λή μα χαί την ψϋ>τοτ{ροι-
φίαν τοΐ) <τέ μιά λυρική τρανιχή χό- ζα καί τής έχρότεινε μιά άγνή φι- ι'α» λι'α». •Μά ή Νινόν δέν εδωσβ χροσοχή ίτούς χαροξυσμοΰς τού νεαροΰ χο'.- ητοΰ. Ό δεύτερος ήταν ενας έμχορος καφέδων άχό την Βραζι^ίαν, χοΰ είχε κλονισθ^) κάτως οίκννομΐκώς, τώρα τελευταία καί ζητοΰσβ νά μ* Θη την χρ«ΐκβ της, γιά νά την χα¬ ρή. Της δδιν* τόν λόγο τού χώς καί αν ή ιεροίκά της ήτο ΐκανοχο!- ητική, θά δβκαχλοκπ'αζε τα κεφά- λαιά τού αέ<τα σ' Ινα νοόνβ νίτ! Λλ σ' Ινα χρόνο καί Θά σ Ινα χ την εκανεν ευτυχΐίμενη. Μά ή Νινόν ήταν άχό τής γι>-
ναίκες έχεΐν«ς χού ζητοϋνβ να...
ΐΕροικοϊοτηθοΰν, κι' δχι νά δώσοονδ
χροικα.
Ό
τρίτος ήτοτν ενας δ,^^ιν^
δχάλ).ηλος.—έν ΰχήρχε καμμιά έλ-
■ζϋα χι' ά*' οώτόν.
Ό τβταρτος της έγύριζβ χίσω
γραμμα
χ Τ6[ στά γ
τοϊ κατά λάθος. Ή Νινόν ή-
αχηλχιομενη.
_Μά(μιά μερά άκοόεί τό κουδούνι
ής χορτας $ Κά
τ?'.γΰρω τοι>.
—·Τί ωνορ^,
είναι τέ σχίτι σας!
— Είναι τα ζρ
αΐ>τά, σκέφθηκε ή Νινόν _ (
"Υστερα γυρίζοντας ^ τ' χΐτη
τής λέγ«! μέ 5φος σθδαίόν:
— Άς είναι... Άς μιλήβο'Ψ
τώρα, σοβαρά ?·εσχοινίς.
—^Μά, κάριέ* δέν γνωρί> ά*
υη χοιος είσθδ... -
—Ά, θά σας χώ άμέσς^
άνυχομονείτε. Λοΐχόν, γ'.ά να ι
λείόνουαε, είμα'. ίΐχαστιχος ««■
ληλος καί εχω εντολήν ϊτλ τ
οίκο «■Μαρί έ Μαντελέν»
δώ, κατόάίν σχεταής
τοΰ δΐκαστηρίου τοΰ Σ
κατά^εσ: :ών έχίχλων σα;--
Ή Νίνον χετάχτηχε έχαινω·
—Δέν σάς καταλαβαίνω, *Φ
—Δέν -/ρειάζεται φιλοσοφι*.3
σχοινίς. Εϊγα χάσει χΐη **'■?> 1
ί^νη σας, οταν χροχθές έ*>.αί«
τα λάθος αύτό τό γράαμα
—Είναι 5τιμο αΰτό χοΰ
7-Μή ανγχύ^οΐε !*ατον>
τάζουμαι ττως μχοροΰν νά
θοΰν τα χράγμ.«τΛ· Ε*55"3"7 ^
φο χορίτσι ωρισμένας! Είμα! αο«
κ»' έγώ στή ζωή μου. Έ, >·.«■
μχοροΰμε νά γίνουμε φίλοί. —εν^
χ*τ«, άλλως τε, μ,εγάλες ά«»!
σεις, ό*ος κι' έγώ.
—Ώ, τ! καλός χοΰ
στέναξε ή Νινόν χού δέν
νά κάνη άλλοΐώς, ιταρά
στήν άγκαλΐά τοο.
Φά ά
νίς, .χώς θάιοχττε τό
μένο ζευγάρι. Τί τρ«
"Υστερα, άλλάζοντας
κουνώντας τό δάχΓΛό τβυ: Ι
—-Μά χρ*σε·χετβ καλά! .Μ'; Ά
κάνετε άχιστίες, γι«τ5
της χορτας τΐ5 ν« κΓυχ«?. Κάχο-.οςστβ... εχιχλά σας!
ΜΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΚΥΚΛΟΦΘΡΕΙ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΠΑΡΣΤΟΝ
ΪΟ ίΛΕΙΛΙ Μ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Α
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τδ χρηοαμότερον βιβλίον ,τό οποίον διδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανος πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς Έλληνας της Α¬
μερικην μέ τόσον πλοΰτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Αναγινώσκοντες τουτο θά πεισθήτε μσνοι σας περί της
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΑΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ~ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ—Άναχάλνψις τής
Άμεοιχής. Χριστό?ορος Κολόμ-
6ος. "Αλλαι έςϊρευνηταί. Πώς ή
χώρα άνομάσθη Άμεριχή. Πρώται
Εόρωπαϊκαί Άποικίαι. Αγγλικη
'Επκράτησις. 'Επανά—ασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξις της
Άνιξαρτησίας. ΑΙ πρώται μαχαι.
ΟΙ κυριώτεροι. ΆμεοιχανοΙ πατρι¬
ώται, ψήφισις τοΰ Συντάγματος.
ΑΙ Δεχατρεϊς άρχιχαί Πολιτειαι.
Δευτεοος κολεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Πρόοδος.
Πόλεμος: κατά τοΰ Μεξιχσϋ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λιν-
κολν. Ίσπανοαμεριχανικός Πόλί-
μος. Προεδρία Ούίλσων. Πόλεμος
κατά τής· Γερμανίας. Παροόσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ-
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν ποωτοτΑτω καί με-
ταφράοτι).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΟ-
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν χρ*>-
τοτύπω χαΐ μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ ΟΗΕΕΌ (Τέ·
Πιατνεα) τού Άμεριχανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΊΈΥΊΤ.
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ.— Ποία ΰπάγονται είς
τόν Μεταναστευτικόν Νόμον. Μπ-
τανάσται χαΐ μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναβτων. Μετανά—αι άνα-
λογίας (αιιοΐβ Ιτητηΐβταηΐ*.).
ΠροτιμητέΌι άναλογίας Μετανά-
σται (φΐοΐβ ρΓβίβΐχβά ΙεππιΙ-
βΓβπΙί). Μετανάσται έχτός άνα-
ϊ.ογίας (ποπ-σ,υοΐβ ΙπιιηΙί~3ηΐ8)
θετά τέκνα. Άναλογία (Ουοΐβ).
ΟΙ μή μετανάσται βέν ΰπάγονται
είς την αναλογίαν. Διατυπώση; διά
τους μέλλοντας νά άναχωρησονν
διά τάς Ηνωμένας Πολιτείας, μ«-
τανάστας: καΐ μή. 'Εξέτασνς μετα-
ναστών. 'Αποκλεισμός. "Εφεσις.
Άποχλειόμενοι μετανάσται. 3ένο»
υπηρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΙΙβη νβΙβΓβπβ).
Πρόσκλησις μεταναστων έκτος ά¬
ναλογίας. Διάκριβτς μΐταξϋ έζαιρέ-
σεως καί προτιμήσεας. Άμεριχα-
νοΐ πολίται προτιθέμενοι νά νυμφεν
θώβιν έν τφ εξωτερικώ. Αίτησις
πρός τόν Γενικόν 'Επόπτην τΛς
Μεταναστενσεως. Σπονδασταί. Π ι
στοποιητικά, η αιτίαν επιστροφήν.
Π ως έχοίδονται τα Πκττο—ιητν
κά "Επιστροφήν. Πόλεις 1 μ«οη
δπσυ έδρεύσυν Μετανα—ευτικ»
Αρχαί. ΠοινβΙ είς τονς παοαβά-
τας τοθ Μεταναστευτικόν1 Νόμον.
Φυλάχιβις, Πρόστιμον. Απέλασις.
Διά τοϋς μεταβαίνοντος είς Εα-
ναδάν, Μεξικόν, κλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΓΓΟΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Ποΐοι δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοθν. Άχοχλειόμενοι τής
Π ολιτογοαφήσϊβς. Τί Ιβχύει διά
τονς ζητήσαντας άπαλλαγήν άπό
τής στρατια>τιχη'ς υποχρεώσεως χα-
τ άτόν πόλεμοιν. Λικαστήοια Πο-
λιτβγρβφτι—ως. Διατυπώσεις Πο-
λιτβγραφήσιως. Δήλωσις ποοθέσβ-
ως καί πρδτα Ιγγραφα. Πι—οπμ-
η-χόν άφίξεως. ΑΓτησις διά τα
δευτέρα Ιγγραιρα. ΜάοτυΜς. 'Ε-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. "Ορχος. Άλλαγή όνόμα-
τος. Δικαίω ματα Ι) Τέλη. Πολι-
τογράφησις Γυναικων. 'Εξαιρετιχή
Πολιτογράφησις. Στρατιώται «αί
Νανται τοθ Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται έμποριχων ηλοάαν.
Πρόσωπα έξασχήσαντα χαθήχαν-
τα Άμερικανοδ πολίτον χωρΐς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλιχα τέκνα των
πολιτογραφομένων. Τέκνα Άμβρι-
χανών πολιτών γεννώμενα έν τφ
'Εξωτεριχφ. Άχύρωσις εγγράφων
τής Πολιτογραφήσεως. Ή έξέτα-
σις διά την Πολντογράφησιν. 'Ε-
ρωτήσεις καί άποκοίσεις ΆγγλίστΙ
χαί 'Ελληνιστι. 'Εοοτήσεις καί ά-
Λαντήσεις οχηχχ&ς μέ την Ίστο-
ρίβν των Ήνωμένων Πολιτειων.
'Εοωτήσης καί άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬
βέρνησιν των Ηνωμένον Πολι-
τειων. Έοωτησεις χαί άπαντήσεις
σχβτιχως μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βέρνησιν. Ερωτηθείς καί άΛαγττ^.
σεις σχετιχως μέ την Κυβέρνησιν
των βηματν χαί πολκον, κλπ.
ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ
ΡΙΩΝ.— "ΕχΑοσις β—βατη«ίων
(Ις πολίτας δταμτνοντας έν τώ έξω-
τβρικφ. Προα—κ«ούμ«ναι θΜΐτν-
ώ
ς
ΑΙ 48 ΠΟΛΠΈΙΑΙ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΙ ΑΥΤΩΝ.
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΙ Η¬
ΝΩΜΕΝΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.—'Ε*-
τελεστική 'Εξουσία. Πρόεδοος. 'Υ
πουρνιχόν Συμβούλιον. Νομοθζτι-
κη Έΐουσία. Βουλή χαί Γϊρουσία.
ΛΙΚΑΙΩΜΑΤΑ τοβ Κογχρέσσου.
Διχαστιχή 'Εξουσία. Ανώτατον Δι
καστήριον (διιρΓβπιβ ΟοιιγΙ οί
Ιΰβ ύπΐτευ 5(3(63) χαί διάφορα
£λλα ΌμοσπονΛιαχά Δικαστήρια
ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΑΙ ΑΙ ΔΪ-
ΑΦΟΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ.— Νβμβ-
Θετιχή αύτώγ έξουσία. Βουλή χαί
Γερουοία. 'Εκτελεσ—«ή Έξουσία.
ΚυβΑρνήτης (ΟονβΓΠθΓ) καί σύμ-
βουλοι αυτού. Διχαστιχή έξουσία.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή-
ριον (5(β(β δαρΓβπιβ ΟουΓί)
χαί κατωτέρα οΊχαστήρνα. Κομη-
τεΐαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναφερμόμεναι είς την Ιστο¬
ρίαν χαί γ«ωγραφίαν των Ηνωμέ¬
νον Πολιτειων ('ΕλληνκπΙ χαί
ΑγγκηΟ·
ΕΡΩΤΗΣΕΤΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ-
ΣΕΓΣ άναφερόμτναι είς τό Σύν-
ταγμα καί την ΌμοσπονΛιακήν Κυ¬
βέρνησιν ('ΕλληνιστΙ καΐ 'Ανγλι-
—ι).
Ο ΕΘΝΠίΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ.
Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΓΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(Ρ^Ε^^Ε το τηε αμεκιοαν
ΡΙ_ιΟ.
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΉΣ ΕΛΛΗ¬
ΝΙΚΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΓΚΑΝΟΣ
(ΒΕΝΙΑΜΤΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ).
ΠΡΟΧΕΠΌΣ Ι^ΤΡΟΣ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΕΓΚΤΩΝ.
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ.
ΚΑΛΒΙΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΓΝ ΦΡΑΓΚΛΓΝΟΣ.
Ι'
Ι
Χρυσόδετον τιμάται................Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθόλου. Προμηθευθητβ 5ν αντίτυπον
άμεσος. ΓΡΑΨΑΤΕ:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΡΑίϋ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
<4Ο *¥Ε6Τ ϊβΤΗ 8ΤΜ ■»*¥ ΥΟΙΙΚ. Ν. γ. ΞΕΝΗ ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΙΑ Ο Ή Νινόν είναι μιά μΐκρή, χα¬ ρ ιτωμένη ξανθοΰλα. Ό κόσμος στέ- χεται χάντα και την κυττάζει στόν δρόμο την ώρα χοΰ κατε·δαίνει άχό τό τράμ διά νά χάγη στο σχίτι της, ή τό χρωϊ οταν χαίρνητό ταξί γιά νά χάη στή δουλειά της. Τό έχι- φυλαχτίκό της 5φος κάμνει χολΰ χαλή έντΰχωσι. Δέν φαίνεται γιά έλαφρό κορίτσϊ, κι' ό κόσμος μιλα- ει κολακευτικά γι' αυτήν. 'Ω-στόσο ή Νινόν είναι άτυχη. Ζή ΐχεδόν φτωχικά, ένώ θά μχοροΰσε νά χερνάη καλλίτερα, δχως χολ- λές άλλε; φίλες της. Μά £«ν κα- νονίζει κι' αύτη καλά τής της κα! χάνει γχάφες συχνα. Αυτόν τόν χαιρό, μάλιστα, είχβ κάμει την υεγαλήτερη χοΰ μποροΰ- υε νά κάνη. Πόσο είναι μετανοιω- | μένη γι' αύτήι.... Ό φίλος της, ενας σοβαράς, όχι χολΰ απαιτητικώς, εΰ- γενής καί μ,' άρκετοΰς χαράδες, την έγκατέλειψε χροχθές. Ώστόΐ-ο δέν εϊχε χάψει νά την δεβαιώνη κάθε τόσο, δτι την λα- τρεύει, καί ότι 5έν μχοροΰσε νά κά¬ νη οίτε μιά ωρα χωρίς αύτην. Ή άληθεια άμως είναι, ότι τόν είχε γελάσει ή Νινόν χαι είχε μχλεχθή ! στά δίκτιια ενός άλλου. | Έτσι κι' αΰτός την έγκατέλειψβ | χωρίς νά φροντίση τουλάχιστον νά τής άφίσ-ττ- την διεύθυνσί τού, καί τό σχουϊαιότερο, χαράδες γιά νά χληρώση τα χρ-έη της. Γιατί ή Νινόν εχει χρέη, κα! χολλά αάλι- στα. Χρωστάΐΐ τό γάλα, τό δούτυρθ καϊ τ' αύγά στό γαλατά" της, τδ ΛαΪ!, τό κρασί καί τόν καφέ στόν ι μ,χακάλη της, τής χατατε; καί τα κρεμμυδια στό μανάδη της. Μά αύ- τά είναι ψ'.λ<;χραμματα μχροστάστά| ίλλα χρέη χοΰ εχει. Φαντασθητε, ότι Ιγουν χ&ράσει δΰο μήν^ς, τώρα Η Γκρέίς Μένκεν, ήθοποιός, χαί ό Μπέρτ Λάυτελλ, οΐτινες Μ τούς γάμονς των έντός ολίγον. 5τι εγοον χ&ράσει δύο μή^ς, τρ, >.αι θέν τα -Λατάφερε άκό»ιη νά τλη-
ρώ'αη τής τουαλέττες της καί τό
παλτό μέ την γοΰνα στή ράφτρα
της! Καί μήπως είναι μικράς λο-
γαριασμός; "Εξη στρογγυλά χιλιά-
ρίκα, παρακαλώ! Τί νά κά>ο; χοιός
θά τα πληρώση; Σίγουρα κανένας
*αινο6ργ'.ος φίλος. "Ενας φίλος ποίι
νά είναι είς Θέσι νά άχοσδέ<— το Ι παθητικό της, νά της εξασφαλίση τα κ*Οημ.ερίνά της εξοδα, καί αν είναι δυνατόν, νά προνοηση καί γιά τό μέλλον της. Μά τού είναι αύτάς ό φίλος; Γιά την ώρα δέν φαίνεται κανδίς ποΰ νάχη τάν ήρωϊσμό νά αναλάβη τετοια βάοη, κι' ο5τ$ υπάρχη έλ πίς νά 6·ρ«θ>η τόσον εΰκολα.
» * *
Μιά μέρβ ή Νινον έλαβε μιά
κλήσι γ'.ά νά χαροι>σιαστ>η στό 4ι-
καστηριο, γιά νά κανονίση τους λο-
γαριασμοός της μέ τόν έ
οίκο (θλΐαρί έ Μαντελέν».
Τί νά κάνη; Δέν δίστασε ουτε
στιγμή. Γ'.ά νά ξεφύγη ά-6 τό 3ικα-
στήριο, αυίλφωνεί αέ μιά φιλενάδα
άλλά τα σχίτια τοος, καί
ά χάση καιρό χουίαλάει τα
της στή νέα της κατοικία.
. ^ Έννοείτε, Οτι τα καταφέρη μ
τέτοιον τρόχο, ώστε νά μή μάθη
κανείς την ίιευθυνσι τοΰ ύ
Έ έ
σχιτιοΰ της. "Έτσι δέν θά την εδ-
ρϊσκαν χειά άχο τό δικαστήριο. Μά
δέν. ήταν <*ι>τό μονάχα. "Εχρεχβ νά
δρεθηκι' ενας σοδαρός φίλος χοΰ
νά έχη καί χαράδ«ς.
Μά κι' έδώ ή Νινόν δρηκε μιά
χβρίφημη λύσι. Π ήρε την χέννα
χά; έγραΊ^ε τό άκόλουθο γράμ·ΐΛ:
«Άγαχήτή μου Λουκια,
<ίΠόσο είμαι εΰτοχισμένη χοΰ γνρισα στό Παρίσι! "Εχω μιά φι- λενάδα χοΰ μχορώ νά ττ/ς; έμχιστε>
[ Οώ τα μΰστικά μΛυ. Αύτη είσαι σύ.
Ι "Ω, άν ήξερες χόσο άνιαρή είναι
ή ζωή μου άχδ τότβ χοΰ ενασα τόν
άγαχητό μου Άλφρέδο. Τι χλήξι,
τί μοναξ:ά! Θά μοΰ χής, δτι γ'-ά
Ινα όμορφο καί. έ*ξυχνο κορίτσι, δ-
χως έγώ, δ4ν λείχουν χοτέ οί ει>
καιρίες. Μά άλλοίμονο! Τόν άντρα
χοΰ όνεφεύομ,αι, τόν σοβαρο καί τρ·>
φερο έκεΐνο σύντροφο τής ζωής μου,
χοΰ Θά μ' άγαχοΰσε καί θά τόν ά·
γαχοΰσα όλόψυχα, δέν κατώρθωσα
άκόμη νά τόν εΰρω. "Ω, δέν μέ
μέλί'. αν είναι νέος καί ώμορφος.
Ή ώμοριφιά της <]»νχής είναι ανώ¬ τερη γ:ά μενά, άχό την ώμορ-φιά τοΰ χροσώχουι. Φαντάζομαι ο>στόσο
κως δέν θά λβίχη αέσα σ' ίνα όλό< | κληρο Παρίσι ό άνθρωχος έκείνος ζητθ'όσε νά ομιλήση ΐίυιτέρως ατ χοΰ Θά ϋχοροΰσε νά τού δώσω την δ·εσχθ!νί?α Π ατοΰ. ϊά Μά ά ό καρϊιά ί Μά τθϋ νά τόν ρ μ ρή κανείς; Ίσως νά ξΐύρη κι' αύτάς —Ά, αύτός εχαμ,ε την τερη δουλείά! ΐχέφθηχε ή Ό έ ΰ ή χώς ΰχάρ'/ει κάχοια γυναίκα χοΰ Ι Ό έχισκεχτης χοΰ νά τόν κάνη εύτνγισμένο. ' ■ ' Λ1 αυτα τα χ·ραγματα φανταζομαί χώς Θά τα χοΰαε καλλίτερα άχό κοντά. Έλ-α νά μ-έ δης στό και- νοΰργιο μ^ου σχίτι. Μένω στήν όδό Όράνο, αριθ. 2, τρίτο χάτωμα. Σέ χΐριμένω χωρΐς άλλο. Μέ χολλά φιλιά, Νινόν Πατοϋ.» 'Αιφοό^ έγρ»1ε αύτό τό γράμ.μα, ί%2να έξη ά·;τιγραφα καί τάστειλε ξη γρφ καί τά σ' έξη άγνωστα χρόσωχα χοΰ ίρη κε τυχαίως τής άντρέσες τους σ' ενα χοσμ·κ3 χεριοδικό ρ μ χεριοδικό. —Έτΐί, σκεφθηκε, διαίάζοντες τή γρ·άμ»χα (χου, θά μάθουν χώς ΰ~- άρνεί μ;ά νέα καί ώμορ-φη γυναίκα χθυ είναι χρόθυμη νά γίνη φίλη τους. θά καταλάβουν δ&βαια, χώς τό γράμμ,α αου δέν οπευθύνετα! σ, αΰτοάς, άλλά χώς χαράχεσε στά χέρια τους. "ΐΕτσι, βέν θά χαρεξη- γηθώ. Ύστεοα άχό λίγ-ες μερες ή Νι¬ νόν έλαβε άτάντησ:ν άχο τους τέσ- η ς νας χολΰ καθώς χρέχε·. κΰριοί,ρι λ ή έ Ιδλ ά λ'.ς μ,χήκε ό ρ ρ Ιδγαλϊ άχο χορτοφόλί τού τό γράμμα της χ^ της τό δδειξε. —Τί εύτυχής χοΰ εΐμαι άγΜ τή δ·εσχοινίς χοΰ 6ρίσγ.ο·ο<Α2ΐ ατί| σας, τής λέγει χαμογελώντΐς. —"Ω, νά μέ συγχωρήτε, να Λ ανγχωρήτε χολύ' έκαμε μέ οκχληΓ ή Ν'.νόν. Τί άφηριτϊΐένη χοΰ ε'μΐ| "Εγινε λάθος στό φάκελο, κύρΐ*| Σάς ζητώ συγγνώμην. —Ά, δέν είναι σχο^αίο -}ί μα... Ό έχισκέχτης Ιρρίξε μια ματβ τί τε-ρους Ό χρώτος ηταν ενας νεαρος, θερμοκέφαλος χοιητής χοΰ μ' Ινα χύρίνο χοίημά τού, φανελρωνε όλο τοο τό χάθος στήν «Άγνωστον Πά- (-/ουσαν» ό-ως την Ιλεγε. Τής I- ί«[λβ μάλ·ΰτα χαί την χαί την λή μα χαί την ψϋ>τοτ{ροι-
φίαν τοΐ) <τέ μιά λυρική τρανιχή χό- ζα καί τής έχρότεινε μιά άγνή φι- ι'α» λι'α». •Μά ή Νινόν δέν εδωσβ χροσοχή ίτούς χαροξυσμοΰς τού νεαροΰ χο'.- ητοΰ. Ό δεύτερος ήταν ενας έμχορος καφέδων άχό την Βραζι^ίαν, χοΰ είχε κλονισθ^) κάτως οίκννομΐκώς, τώρα τελευταία καί ζητοΰσβ νά μ* Θη την χρ«ΐκβ της, γιά νά την χα¬ ρή. Της δδιν* τόν λόγο τού χώς καί αν ή ιεροίκά της ήτο ΐκανοχο!- ητική, θά δβκαχλοκπ'αζε τα κεφά- λαιά τού αέ<τα σ' Ινα νοόνβ νίτ! Λλ σ' Ινα χρόνο καί Θά σ Ινα χ την εκανεν ευτυχΐίμενη. Μά ή Νινόν ήταν άχό τής γι>-
ναίκες έχεΐν«ς χού ζητοϋνβ να...
ΐΕροικοϊοτηθοΰν, κι' δχι νά δώσοονδ
χροικα.
Ό
τρίτος ήτοτν ενας δ,^^ιν^
δχάλ).ηλος.—έν ΰχήρχε καμμιά έλ-
■ζϋα χι' ά*' οώτόν.
Ό τβταρτος της έγύριζβ χίσω
γραμμα
χ Τ6[ στά γ
τοϊ κατά λάθος. Ή Νινόν ή-
αχηλχιομενη.
_Μά(μιά μερά άκοόεί τό κουδούνι
ής χορτας $ Κά
τ?'.γΰρω τοι>.
—·Τί ωνορ^,
είναι τέ σχίτι σας!
— Είναι τα ζρ
αΐ>τά, σκέφθηκε ή Νινόν _ (
"Υστερα γυρίζοντας ^ τ' χΐτη
τής λέγ«! μέ 5φος σθδαίόν:
— Άς είναι... Άς μιλήβο'Ψ
τώρα, σοβαρά ?·εσχοινίς.
—^Μά, κάριέ* δέν γνωρί> ά*
υη χοιος είσθδ... -
—Ά, θά σας χώ άμέσς^
άνυχομονείτε. Λοΐχόν, γ'.ά να ι
λείόνουαε, είμα'. ίΐχαστιχος ««■
ληλος καί εχω εντολήν ϊτλ τ
οίκο «■Μαρί έ Μαντελέν»
δώ, κατόάίν σχεταής
τοΰ δΐκαστηρίου τοΰ Σ
κατά^εσ: :ών έχίχλων σα;--
Ή Νίνον χετάχτηχε έχαινω·
—Δέν σάς καταλαβαίνω, *Φ
—Δέν -/ρειάζεται φιλοσοφι*.3
σχοινίς. Εϊγα χάσει χΐη **'■?> 1
ί^νη σας, οταν χροχθές έ*>.αί«
τα λάθος αύτό τό γράαμα
—Είναι 5τιμο αΰτό χοΰ
7-Μή ανγχύ^οΐε !*ατον>
τάζουμαι ττως μχοροΰν νά
θοΰν τα χράγμ.«τΛ· Ε*55"3"7 ^
φο χορίτσι ωρισμένας! Είμα! αο«
κ»' έγώ στή ζωή μου. Έ, >·.«■
μχοροΰμε νά γίνουμε φίλοί. —εν^
χ*τ«, άλλως τε, μ,εγάλες ά«»!
σεις, ό*ος κι' έγώ.
—Ώ, τ! καλός χοΰ
στέναξε ή Νινόν χού δέν
νά κάνη άλλοΐώς, ιταρά
στήν άγκαλΐά τοο.
Φά ά
νίς, .χώς θάιοχττε τό
μένο ζευγάρι. Τί τρ«
"Υστερα, άλλάζοντας
κουνώντας τό δάχΓΛό τβυ: Ι
—-Μά χρ*σε·χετβ καλά! .Μ'; Ά
κάνετε άχιστίες, γι«τ5
της χορτας τΐ5 ν« κΓυχ«?. Κάχο-.οςστβ... εχιχλά σας!
«ΕΘΚΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, α ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ,
192*».
ΞΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ
ΤΑ ΔΥΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ
ΤΟΥ ΑΙΜΕ ΟΙΚΟΝ
ίΐ παλτ1ά πρωτε
^>νετ
κύ 5οόμο,
-Ιναχαλόμ
)ΖοΙ π«δ ώ ελεγαν Στέφα-
Γανείχοοιπέντεχοονωνχαι
! .«τοια θέσι στα γοαφεια
ϋΔβ
^ΧαπλοΐαςτοϋΔουναβεως.
νΧ πλατειά παλι λεωφοοο,
Τ '' - πλάί στό ποταμι, ψη-
ή έό
α τιι, ιη^» ··»-— -—- ""'" ,
■/.αί τίμια, ν Λέα εϊχε μι«
«-■Ί περιουσια ενα οιολι, και
Ι,οο.^ο^αιζεστάύπαίθοιακον
Βατα,χαίτήνήαέοαχαιτηννυ-
"Ίΐάνω άπό^τόπαράθυο τ'"^Λ*.-
,ά&εανοιξ.έζη^
Τού /στο» άπό την στεγη, ενα χελι-
ΙόνΊ. Καί ήταν τόσον κοντα τό πά
ραΦνοο στή στ'νη, ωστε η Λειι
Κτ ρΐχε παοά ν' απλωση το χεοι
τι; «αι νά φθάση τή φωληα. 1ο
ΐσπινο ποΐ'λάκι καί η πτοτχη κοο»,
ζσϊ·σαν ταιυιασμένα — τό ενα κε-
Ιοιοωντα: α1 δλη τή δύνσμι τού
μχοοΰ τι··· λάρυγγα κ< "Π "^ παι" 1 νπκ τύ άγαπνμίνο της ουγανο. Ένο τουφερό αΐσθημα είχε γεν # -ι): καςδιές τού Στεφάνου >οί τής Λέας κ' εΐχαν υποσχεθή ν ι
παηοειήτοΰν. Μάέπειδή ί>σανκ' οί
5ι< ότοις ττιονοί, ή ιιητέρα τοϋ 1- κ άνέδολε διαρκώς την ευτυχία Ίοι·: Έταν Άπρίλι»; καί τό Χελιδό- νι ί;!χ? Ηαναγυρίση στήν στέγη τη; Λέας <ίΓ< νά κτίστ;, πλάϊ σηιν π» λτκί τογ φωληα, μ.ά αλλη, καινούρ για. Την έπογτϊ έκείνη δέν μιλσΰ- οαν γιά τίποτε αλλο στή Βόνδα, πα·ςά ΐ'ΐά την αενάλ'η ε/θεστ χον Παρισιοι) καί πολλοί άπό τοΰς ντό- πιοι-; όονανοπαϊκτες έρευναν γι<Ί η Γαλ?ική πρωτ,εύουσα, γιά να ξΐ'ν στής γιορτές ποΰ θά γινό- ■•οιταν ρχεΐ κι' δπου θα κέρδιζαν Λνιι χρήματα. Έτσι ή Λέα ί- νά συμμετάσχη σ' έναν ά- πό τ.Λ(- ο'ΐίλονς τΰν μονσι: ών ποθ £φει·γαν γιά την Γαλλια. Ύπελό- Υ'ζε νά οονλεύση έκεΐ εξ μίτνα; νά κερδίση δσα θα χοειαζό-- σαν γιά νά παντρενϊτΓ]. Αύτο ήταν τό ιΐίγάλα της δνειρο. .. Στεφανο., δταν· ή φιλή τού ιΐ|,^ νά τ-ϊΰ άναγν?ίλη πώς θδτρυ- γε, εννοιωσε βαθειά θλίψι κι' ίΊ.τε/.- πισία. Κ' ή Λέα βεΰαια ίτΐαν άπελπι- σιιένη πον ε'οοευγε, μά αύτη είχε μεγάλες έ).πίδες. Τοϋ κάκου ό Στέφανος την ίκέτελΐ να μή "φύγη Αυτή έπί'μενε στήν άναχώρησί τη, — Κάνε θάροο;! τοΰ εί^νρ. — Κα}.ό τα'ξεΐδι! τής άπαντοϋ ορ' Κι' "ν ?νέν ξαναγΐ'ρίσης πειά πίσω; — 11 υ^ς τυ γελιδόνι μου ξανα- γυρίζει στή φωληα τού; "Ετσι κ' έγώ θα ξαναγυρίσω στήν καρδιά οου... — Τό χελιοόντ; ·.. ψ^θύρισε 6 Στέφανος σκεωτικός. Και, παίρνοντάς της μαζύ τού πήγε καί τή; »Γγόρασε ενα δακτι- λίδι άρ&α6ώνος, ενα λεπτό καί ά- πλό χρυσό δακη'λίδι. Τπειτα, σνμ φωνα μέ μιά λαίκή ποό> ηψι, τη ϊ-
οαλε γιά έννέα ·ιέρες μέσα στή
ι;ωληιι τοϋ γελιί>ονιοΰ γιά ν' άγ&-
α»[9Γι ετσι περισσότρρο ααό τή Λέα,
άν αίτό ήταν δννατόν. Ή Λέα χά
μογέλασε καί τοΰ εδωσε τό χέρ·.
— Το*ρα, τής εΐπε ό Στέφανος
τί| δεκάττ) ήμερα, άφοϋ τής ;αη«σο
τό δακτυλϊδι στό χέοι, εϊμαι σίγου-
ς.ος βτι θα ξανογι·ρίση-
1 στί.ν ντοοΐιί ιιογ ^-πο; τό
νι.
1θ χί-ΛΐόυΙΐ!. Ι,ι
Ι τώρα ή Λέα σκε"τική.
ι Καί, τή στιγμή τής άνιΐχιοοή
|(ι>ς δταν ό άροατκανιαοτικός ττνς
(.τηγε νά την άποχα ρετήση καί νά
λής παοη .τό τϊλεντιάο φ>λί, εϊδί
οτής φτωχικές (ίποσκεν>ές τή; φί
λης τού ενα μικρό κλοι>6ί τνλιγμρ-
νο σέ πανί μέσα στο οποίον (ίρι-
ίσκόταν α' άπελπισία κονρνασμίνο
'τό χελιδόνι τν- στέγη: Ηετρελ).α-
ί μενά άπό τόν φόθο καί την σγωνία
Ό νέος κάτταξε τηλ· Λέα μέ μιά,
; όδυνηρΐ) /.ατάπλη'ςΐ.
— Ναί, εΐπΐ; τότε έκείνη, θά 'ϋ
πάρα) ιάΓ.ν ;ΐου τό χελιδόνι. Φοβα-
ται, ΰίβαια, ·ιά θά τό περιποιτ-θω
"03θ!. . . Μ" ί-δε^αίωσαν ότι ενα
χελιδόνι — δσο ιιακρ ·ά κι' άν τό
πάο- κανείς — ξανα^υρίζει στή
φυοληά τού. Γι' αύτό τό παίρνιο μα-
'ΰ ιιου στό ΙΙαρίσι. "Ετσι, άν άρ-
ρίοστήσω ρ μοϋ σι)ΐ&π τίποτε αλ¬
λο δυσάοεστο ν<ά 9ελ(·) νά σέ ι)η- ι^οφορήσΐϋ, Ο' απολΰσω τύ χελιδο- νι μου, δένοντάς τοι· 'ε να νρ««μα στό λαιιό. .Λ,' Ή ΔνΊς "Εϊλην Σουάνσίον, ήτις εξ¬ ελέγη υπο τού Γυ- ναικείου Άθλητι- κοϋ Σνλλόγου τοΰ δικάγου, όπως προ- εδρενσιι ςριλανθρω- πικής άγοράς, φε- ρούση; τό όνοαα ό «Κήπος τοΰ Πα^α- δείσον». Ή εικών δεικνύει την "Εϊλην με φανταστικόν εν- δνμα Ευας τοΰ πα- οαδείσου, είς το βασίλειον της. «.ν Άφοϋ εκ/.αψαν επί πολλή ως>α
καί φιλήθηκαν πολλέ; φορές, ή Λί-
α εψυγε αέ αλλες οκτώ, κότ^ς, σάν
' ύ ε τό βιολί καί τό κλου-
φανος; τί γινόταν έκεΐνος;
Ή μικςοϋλα εμειΈ καί την αλ·
4 ΰά ί
κι' αυτή
6ί της.
Μόλις ί(|>θασαν στο Παρίσι 3ί
φτωχέ- Ουγγαρέζες βτηκαν ναΧ
νοίκιασαν στή συνοικία τής Μον-
μάρτρτκ δύο αεγάλα δωμάτια.
Σΐήν "Εκθεσι, έγιναν δεκτές σ'
ενα μεγάλο καφέ - ρεστωράν, δπου
θά επαιζαν σέ μιά ταιράτσα δλο τό | κόμα τ θυρΌ>ρός άνέοαινε κάθε
άπόγευμα καί τό βράδυ μέχρι τής Ι βραδυ καί -/.αθοταν λίγη όίρα χον-
| δκτώ. Ή άνταμοι^ή τονς ήταν ] τα της...
τοοφή δωρεαν, αποτελούμενη άπό Μιά βδομαδα πέρασε. Ή Λέα
'τ' άποφαγοι'δια των πελατών. καί έ'ννοιωθε τώρα τόν έαυτό της χει-
--ί---^------„. ._ - |---
λη μερά στ4 κρετόάτι της, καί την
αλλη, καί την αλλη. .. Δυνατός
πυρετός τίιν οασάννζε τώρα... Οί
συντρόαΗσσές της εφευγαν τό με
σημ&ρι καί ξαναγί»ριζαν τα μεσά-
νυχτα, ά^φίνοντας στήν αροωστη
νερό γιά νά πίνη^ καί στό χελιδόν»
φαγακι. . . "Ενα πρωΐ π-ήτγε ν.ν'
ί) γιατρός καί την εϊδε, κι' αύτη ά-
ή αδεία νά βγόζουν στό κατάστι;-
αα δίσκο.
Έκεϊ τή; άκουσα κ' έγώ νά παί-
ίουν ενθυμα 6άλς καί τής εΐδα νά
περιφέρωνται, - άθε μιά μέ την σει
ρά της, άπό τραπέζι σέ τραπέζ',
κρατώντας οτά γέρια τους δίσκο.
στόν όποϊο οί πελάτες Ιρριχναν π«:-
νηντάρια καί φρ«γκα, φοροΓ'σαν
ολες γαλάζια ψορέαατα μέ μ.ά κοο
ρότε^α, καί μέσα στήν άπελπισία
της, φανταζόταν πώς θά πέθαινε.
Τότε τή; ΐ)λθε κάτι σάν τρέλλα
καί σέ μιά στνγμή πίτάχτηκε άπύ
το
, η,ς το χοντί που εΐχ*
>Αίΐομενο το^ολι της, το^ ανοιξί
* £(5:ΐα?' }ηα, *°&ν του,- ^ ~?
ττ;ς οποίας Εθεσε το δακτυλι-
αοοαθονος τη; βγαζοντας
δι
τ?
δέλλα τρίχρωμη στό λαιμό. Είγτ,Ι0
προσεξη ξ,εχ<οριστά την πειό νέ α καί την π^ιο λεπτή άπ' ο " την Λέα — ποΰ εμοιαζε θλιμμενη κοϋκλα. "Οταν πάλ'ω άπ' τό θιολί- της καί τό ν^-, , , , , ■ *,·,*·-, Ράρι της γλυστοοϋσε πάνω σττις «το λαιμο τού την χορδη απο την χορδές, νόμιζες πως οί στεναγμοί «^^ "·?εμοταΛ· τό χρυσυ δαχτυ- ποΰ εβγαιναν άπ' τό δργανο, εβγαι-1 *101· ^λιδονι το οποίον η φν-λαχηκα, θ; ε χαν αδυνατιστι τρομερά δ ?ν ^ά'ό τΛς η ότοίβ ζητιϊ διαζΰγιον άπό τόν .-ΐς>ίγκι.ια Σϊρτζ Ντιβανη,
λέγεται ότι Θά νυμ«Γε«>ΓΉ κατόπιν την Μαιρη Μακ
τού Σικάγου. Ή Πόλα φορεϊ
φόοε"« καί |·ανοο
ναν άπό την ψυχήν της.
Ή Λία ί,ίχε π^οσηλωμένα πάν
τα μέ τρΐΗ^ρότητα τα βλέμματα
τ»|ς στό Σηκουάνα. Τής θνωζε τό
δικύ της ποταμι, τόν ώραϊο Ασύ-
να6ι, ποΰ πΣρνοϋσε κάτω άπό το
πα>οάθ>ρό της.. .
"Ενα βραδυ ή Λέα, καθώς γ'·ρι-
ζε στό δωμάτιό της, εννοιωσε ρί-
γη νά της περνοϋν τό κορμί. Τύ
αλλο πρωϊ δέν μπόρεσε νά σηκον
ν>ί| κ' εμεινε δλη την ήμέρα στή με
γάλη της κάμαρη, μόν»], όλομόνα-
χη, μόνο μέ τό χελώόνι της, ποί
ήταν δυστυχισμένο κ' έκεϊλΌ μέσα
οτό κλουβί του, χα>ρίς κανένα σύν-
τροοηο καί μακρυά άπό την πατρί-
δα του.
Τό φταΐχό πουλί τίναζε τα φτε
ρά του κ' ή μικροΰλα Ικλαιγε. ΟΊ
— Θα φύγι>ς, ^θΰρισε μέ λνγ·ι
μοϊ>ς στό χελιδονν, καί θά πάς νο
τόν ξανα&ϋς, ένφ έγώ θα πεθάνω...
Εϊμαι κ' έγώ Ινα μικρό χελιδονι
της Ουγγαρίας σάν κ' έσένα, μά
έγώ δέν θά ξαναγυρίσω πειά έκεΐ
ν.άτω. Κι' αύτός θα καταλάβη ά¬
πό τό γυρισμό σου, ότι ή φτοτχή
μου ζωή εσπασε σάν την χορδή,
μέ τίιν όποία τοΰ στέλνω την άγά-
πη μου μαζύ μέ τό δαχτυλίδι του...
Κι' άνοίγοντας τό παράθυρο, ά-
πόλυσε τό χελιδονι, άφοΰ τί» φίλη-
σε πολλέ: ">ορές πτώτα... 'Εχεΐνο
?6γαλε μιά κραυν" κι' τίρχισε νά
σχίζη γοργό τόν άέρα. . ·
Δυό μεγάλα δάκρυα κΰλησαν τό¬
τε άπό τα μάτια τής Λέας, ή όποία
έΊιεινε έκεΐ μέ τα βλέμματα καρφιο-
μενα στό 6άθος τοΰ ορίζοντος, δ-
ναπλάγιασε στό κρεΰάτι της.
"Οταν οί συντρόφισσέ; της ξα-
ναγύρισαν, την 6ρτ|καν νά παρα-
ληρη.
- - "'Εφυγε... ' Εφυγε τό- χε¬
λιδονι, ελεγε, καί πηρε την καρδιά
μου γιά νά την ξαναπάη στό Στί-
φανο... Κ' ετσι δέν εχω -πειά καρ¬
διά. . . Δέν εχω άγάόπη.. . Είι»αι
χωρΐς άγάπη... Χα>ρίς καρδιά.. .
Τροιιαγμενες κι' άπελπισμενε;,
οί συντρόφισσές ττης εΐδαν τότε ό¬
τι τό κουτί τσϋ οιολιοΰ ηταν ά-
νοιχτό κι' θτι τό χελιδονι ελειπε .
' Αλλοίμονο! \)1οίμονοΙ.. .
Κατά τα μεσάννκτα, ή μικροΰλα
τι Λέα ξεψΰχησε, άφοΰ ψιθΰρισε
τρείς φορές:
— Στέφανε!. . . Στέφανε!. .
Στέφανε!. ..
ΑΕΜΕ ΟΙΚΟΝ
ΙΙϋΙΙΟΤΑ
ής Ϊ2ς το5 λόρ-
δου Άσ-ιγγος—7νατρός τοΰ ή-ρωΐ-
κώς έν 'Ε).λάί: άγωνιτθέντος τφ
1821 "Αατίγγος— «ννέδη έν Ίν-
δίαις τό έςτϊς έτκισόδτον. Άγγλοι
άξ'.ωματ'.κοί έκυνηγοόσαν τίγρεις
είς ,τΐ 2άσος. Μία έκ των τίγρεων
π^ροίολϊ^ΐίσα. ετί»σε ιτροφανως νε¬
κρά, κΐί είς τ^ν άςΐωματιχων ε¬
πλησίασε, διά νά την παραλάδτ>
Άλλ' ή τίγρις δέν ήτο νεκρά καί
«νορτ)ωθ»Τσ·α, ηρΐϊατε τον τζνάτπχ
έντ^ομον αξιωματικόν έκ τής όσφύ-
ος, τον άνϊσήκωσε μέ τθΰς οδόντας
κβί έτράχη χρος ά ένδότ*ρα τοΰ
?άσο%ς. Ό ,άτυχής άξιωμ~ικός,
χαρά την άγ·ων·.ώί'η κατάστοκτίν, 3·.-
ετήρησε την ψυχραιμίαν τοχ *Ε-%
στΐκωσε σιγά-σιγά, το ίεξί τοϋ"χ«;ι.
άνέ^ρε ττκτόλι καί στηρίξας οώτο
γγ, ξ χ
άνέ^ρε ττκτόλι καί στηρίξας οώτο
είς « αύτί τής τίγρεως, έσυρβ την
σκανϊάλτ/ν.'Η τίγρις έσωριάτθη νε¬
κρά υ-έ φο6&ρόν ·6ρνχηθμον καί ό
άξιωματικο ς έξέφ'^ε το5 ερκους
των φοί-ερών οδόντων της. Συνήλ¬
θε καί άνέρρωτεν, άλλ' εμεινε ϊ'.χ
6ίου χωλαίνων χλΙ παρ—:αίων. Ό
λόρδος "Αττιγς έκτψιών τ.ήν γεν-
ναιότητά τοο, τον ζροήγχγε καί τού
εϊωτε άλ),ην Οέτιν έν τή διο«κητ:-
κή ιόπηρεσία, «φοά κατέσττ) άνίχα-
192*».
ΞΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ
ΤΑ ΔΥΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ
ΤΟΥ ΑΙΜΕ ΟΙΚΟΝ
ίΐ παλτ1ά πρωτε
^>νετ
κύ 5οόμο,
-Ιναχαλόμ
)ΖοΙ π«δ ώ ελεγαν Στέφα-
Γανείχοοιπέντεχοονωνχαι
! .«τοια θέσι στα γοαφεια
ϋΔβ
^ΧαπλοΐαςτοϋΔουναβεως.
νΧ πλατειά παλι λεωφοοο,
Τ '' - πλάί στό ποταμι, ψη-
ή έό
α τιι, ιη^» ··»-— -—- ""'" ,
■/.αί τίμια, ν Λέα εϊχε μι«
«-■Ί περιουσια ενα οιολι, και
Ι,οο.^ο^αιζεστάύπαίθοιακον
Βατα,χαίτήνήαέοαχαιτηννυ-
"Ίΐάνω άπό^τόπαράθυο τ'"^Λ*.-
,ά&εανοιξ.έζη^
Τού /στο» άπό την στεγη, ενα χελι-
ΙόνΊ. Καί ήταν τόσον κοντα τό πά
ραΦνοο στή στ'νη, ωστε η Λειι
Κτ ρΐχε παοά ν' απλωση το χεοι
τι; «αι νά φθάση τή φωληα. 1ο
ΐσπινο ποΐ'λάκι καί η πτοτχη κοο»,
ζσϊ·σαν ταιυιασμένα — τό ενα κε-
Ιοιοωντα: α1 δλη τή δύνσμι τού
μχοοΰ τι··· λάρυγγα κ< "Π "^ παι" 1 νπκ τύ άγαπνμίνο της ουγανο. Ένο τουφερό αΐσθημα είχε γεν # -ι): καςδιές τού Στεφάνου >οί τής Λέας κ' εΐχαν υποσχεθή ν ι
παηοειήτοΰν. Μάέπειδή ί>σανκ' οί
5ι< ότοις ττιονοί, ή ιιητέρα τοϋ 1- κ άνέδολε διαρκώς την ευτυχία Ίοι·: Έταν Άπρίλι»; καί τό Χελιδό- νι ί;!χ? Ηαναγυρίση στήν στέγη τη; Λέας <ίΓ< νά κτίστ;, πλάϊ σηιν π» λτκί τογ φωληα, μ.ά αλλη, καινούρ για. Την έπογτϊ έκείνη δέν μιλσΰ- οαν γιά τίποτε αλλο στή Βόνδα, πα·ςά ΐ'ΐά την αενάλ'η ε/θεστ χον Παρισιοι) καί πολλοί άπό τοΰς ντό- πιοι-; όονανοπαϊκτες έρευναν γι<Ί η Γαλ?ική πρωτ,εύουσα, γιά να ξΐ'ν στής γιορτές ποΰ θά γινό- ■•οιταν ρχεΐ κι' δπου θα κέρδιζαν Λνιι χρήματα. Έτσι ή Λέα ί- νά συμμετάσχη σ' έναν ά- πό τ.Λ(- ο'ΐίλονς τΰν μονσι: ών ποθ £φει·γαν γιά την Γαλλια. Ύπελό- Υ'ζε νά οονλεύση έκεΐ εξ μίτνα; νά κερδίση δσα θα χοειαζό-- σαν γιά νά παντρενϊτΓ]. Αύτο ήταν τό ιΐίγάλα της δνειρο. .. Στεφανο., δταν· ή φιλή τού ιΐ|,^ νά τ-ϊΰ άναγν?ίλη πώς θδτρυ- γε, εννοιωσε βαθειά θλίψι κι' ίΊ.τε/.- πισία. Κ' ή Λέα βεΰαια ίτΐαν άπελπι- σιιένη πον ε'οοευγε, μά αύτη είχε μεγάλες έ).πίδες. Τοϋ κάκου ό Στέφανος την ίκέτελΐ να μή "φύγη Αυτή έπί'μενε στήν άναχώρησί τη, — Κάνε θάροο;! τοΰ εί^νρ. — Κα}.ό τα'ξεΐδι! τής άπαντοϋ ορ' Κι' "ν ?νέν ξαναγΐ'ρίσης πειά πίσω; — 11 υ^ς τυ γελιδόνι μου ξανα- γυρίζει στή φωληα τού; "Ετσι κ' έγώ θα ξαναγυρίσω στήν καρδιά οου... — Τό χελιοόντ; ·.. ψ^θύρισε 6 Στέφανος σκεωτικός. Και, παίρνοντάς της μαζύ τού πήγε καί τή; »Γγόρασε ενα δακτι- λίδι άρ&α6ώνος, ενα λεπτό καί ά- πλό χρυσό δακη'λίδι. Τπειτα, σνμ φωνα μέ μιά λαίκή ποό> ηψι, τη ϊ-
οαλε γιά έννέα ·ιέρες μέσα στή
ι;ωληιι τοϋ γελιί>ονιοΰ γιά ν' άγ&-
α»[9Γι ετσι περισσότρρο ααό τή Λέα,
άν αίτό ήταν δννατόν. Ή Λέα χά
μογέλασε καί τοΰ εδωσε τό χέρ·.
— Το*ρα, τής εΐπε ό Στέφανος
τί| δεκάττ) ήμερα, άφοϋ τής ;αη«σο
τό δακτυλϊδι στό χέοι, εϊμαι σίγου-
ς.ος βτι θα ξανογι·ρίση-
1 στί.ν ντοοΐιί ιιογ ^-πο; τό
νι.
1θ χί-ΛΐόυΙΐ!. Ι,ι
Ι τώρα ή Λέα σκε"τική.
ι Καί, τή στιγμή τής άνιΐχιοοή
|(ι>ς δταν ό άροατκανιαοτικός ττνς
(.τηγε νά την άποχα ρετήση καί νά
λής παοη .τό τϊλεντιάο φ>λί, εϊδί
οτής φτωχικές (ίποσκεν>ές τή; φί
λης τού ενα μικρό κλοι>6ί τνλιγμρ-
νο σέ πανί μέσα στο οποίον (ίρι-
ίσκόταν α' άπελπισία κονρνασμίνο
'τό χελιδόνι τν- στέγη: Ηετρελ).α-
ί μενά άπό τόν φόθο καί την σγωνία
Ό νέος κάτταξε τηλ· Λέα μέ μιά,
; όδυνηρΐ) /.ατάπλη'ςΐ.
— Ναί, εΐπΐ; τότε έκείνη, θά 'ϋ
πάρα) ιάΓ.ν ;ΐου τό χελιδόνι. Φοβα-
ται, ΰίβαια, ·ιά θά τό περιποιτ-θω
"03θ!. . . Μ" ί-δε^αίωσαν ότι ενα
χελιδόνι — δσο ιιακρ ·ά κι' άν τό
πάο- κανείς — ξανα^υρίζει στή
φυοληά τού. Γι' αύτό τό παίρνιο μα-
'ΰ ιιου στό ΙΙαρίσι. "Ετσι, άν άρ-
ρίοστήσω ρ μοϋ σι)ΐ&π τίποτε αλ¬
λο δυσάοεστο ν<ά 9ελ(·) νά σέ ι)η- ι^οφορήσΐϋ, Ο' απολΰσω τύ χελιδο- νι μου, δένοντάς τοι· 'ε να νρ««μα στό λαιιό. .Λ,' Ή ΔνΊς "Εϊλην Σουάνσίον, ήτις εξ¬ ελέγη υπο τού Γυ- ναικείου Άθλητι- κοϋ Σνλλόγου τοΰ δικάγου, όπως προ- εδρενσιι ςριλανθρω- πικής άγοράς, φε- ρούση; τό όνοαα ό «Κήπος τοΰ Πα^α- δείσον». Ή εικών δεικνύει την "Εϊλην με φανταστικόν εν- δνμα Ευας τοΰ πα- οαδείσου, είς το βασίλειον της. «.ν Άφοϋ εκ/.αψαν επί πολλή ως>α
καί φιλήθηκαν πολλέ; φορές, ή Λί-
α εψυγε αέ αλλες οκτώ, κότ^ς, σάν
' ύ ε τό βιολί καί τό κλου-
φανος; τί γινόταν έκεΐνος;
Ή μικςοϋλα εμειΈ καί την αλ·
4 ΰά ί
κι' αυτή
6ί της.
Μόλις ί(|>θασαν στο Παρίσι 3ί
φτωχέ- Ουγγαρέζες βτηκαν ναΧ
νοίκιασαν στή συνοικία τής Μον-
μάρτρτκ δύο αεγάλα δωμάτια.
Σΐήν "Εκθεσι, έγιναν δεκτές σ'
ενα μεγάλο καφέ - ρεστωράν, δπου
θά επαιζαν σέ μιά ταιράτσα δλο τό | κόμα τ θυρΌ>ρός άνέοαινε κάθε
άπόγευμα καί τό βράδυ μέχρι τής Ι βραδυ καί -/.αθοταν λίγη όίρα χον-
| δκτώ. Ή άνταμοι^ή τονς ήταν ] τα της...
τοοφή δωρεαν, αποτελούμενη άπό Μιά βδομαδα πέρασε. Ή Λέα
'τ' άποφαγοι'δια των πελατών. καί έ'ννοιωθε τώρα τόν έαυτό της χει-
--ί---^------„. ._ - |---
λη μερά στ4 κρετόάτι της, καί την
αλλη, καί την αλλη. .. Δυνατός
πυρετός τίιν οασάννζε τώρα... Οί
συντρόαΗσσές της εφευγαν τό με
σημ&ρι καί ξαναγί»ριζαν τα μεσά-
νυχτα, ά^φίνοντας στήν αροωστη
νερό γιά νά πίνη^ καί στό χελιδόν»
φαγακι. . . "Ενα πρωΐ π-ήτγε ν.ν'
ί) γιατρός καί την εϊδε, κι' αύτη ά-
ή αδεία νά βγόζουν στό κατάστι;-
αα δίσκο.
Έκεϊ τή; άκουσα κ' έγώ νά παί-
ίουν ενθυμα 6άλς καί τής εΐδα νά
περιφέρωνται, - άθε μιά μέ την σει
ρά της, άπό τραπέζι σέ τραπέζ',
κρατώντας οτά γέρια τους δίσκο.
στόν όποϊο οί πελάτες Ιρριχναν π«:-
νηντάρια καί φρ«γκα, φοροΓ'σαν
ολες γαλάζια ψορέαατα μέ μ.ά κοο
ρότε^α, καί μέσα στήν άπελπισία
της, φανταζόταν πώς θά πέθαινε.
Τότε τή; ΐ)λθε κάτι σάν τρέλλα
καί σέ μιά στνγμή πίτάχτηκε άπύ
το
, η,ς το χοντί που εΐχ*
>Αίΐομενο το^ολι της, το^ ανοιξί
* £(5:ΐα?' }ηα, *°&ν του,- ^ ~?
ττ;ς οποίας Εθεσε το δακτυλι-
αοοαθονος τη; βγαζοντας
δι
τ?
δέλλα τρίχρωμη στό λαιμό. Είγτ,Ι0
προσεξη ξ,εχ<οριστά την πειό νέ α καί την π^ιο λεπτή άπ' ο " την Λέα — ποΰ εμοιαζε θλιμμενη κοϋκλα. "Οταν πάλ'ω άπ' τό θιολί- της καί τό ν^-, , , , , ■ *,·,*·-, Ράρι της γλυστοοϋσε πάνω σττις «το λαιμο τού την χορδη απο την χορδές, νόμιζες πως οί στεναγμοί «^^ "·?εμοταΛ· τό χρυσυ δαχτυ- ποΰ εβγαιναν άπ' τό δργανο, εβγαι-1 *101· ^λιδονι το οποίον η φν-λαχηκα, θ; ε χαν αδυνατιστι τρομερά δ ?ν ^ά'ό τΛς η ότοίβ ζητιϊ διαζΰγιον άπό τόν .-ΐς>ίγκι.ια Σϊρτζ Ντιβανη,
λέγεται ότι Θά νυμ«Γε«>ΓΉ κατόπιν την Μαιρη Μακ
τού Σικάγου. Ή Πόλα φορεϊ
φόοε"« καί |·ανοο
ναν άπό την ψυχήν της.
Ή Λία ί,ίχε π^οσηλωμένα πάν
τα μέ τρΐΗ^ρότητα τα βλέμματα
τ»|ς στό Σηκουάνα. Τής θνωζε τό
δικύ της ποταμι, τόν ώραϊο Ασύ-
να6ι, ποΰ πΣρνοϋσε κάτω άπό το
πα>οάθ>ρό της.. .
"Ενα βραδυ ή Λέα, καθώς γ'·ρι-
ζε στό δωμάτιό της, εννοιωσε ρί-
γη νά της περνοϋν τό κορμί. Τύ
αλλο πρωϊ δέν μπόρεσε νά σηκον
ν>ί| κ' εμεινε δλη την ήμέρα στή με
γάλη της κάμαρη, μόν»], όλομόνα-
χη, μόνο μέ τό χελώόνι της, ποί
ήταν δυστυχισμένο κ' έκεϊλΌ μέσα
οτό κλουβί του, χα>ρίς κανένα σύν-
τροοηο καί μακρυά άπό την πατρί-
δα του.
Τό φταΐχό πουλί τίναζε τα φτε
ρά του κ' ή μικροΰλα Ικλαιγε. ΟΊ
— Θα φύγι>ς, ^θΰρισε μέ λνγ·ι
μοϊ>ς στό χελιδονν, καί θά πάς νο
τόν ξανα&ϋς, ένφ έγώ θα πεθάνω...
Εϊμαι κ' έγώ Ινα μικρό χελιδονι
της Ουγγαρίας σάν κ' έσένα, μά
έγώ δέν θά ξαναγυρίσω πειά έκεΐ
ν.άτω. Κι' αύτός θα καταλάβη ά¬
πό τό γυρισμό σου, ότι ή φτοτχή
μου ζωή εσπασε σάν την χορδή,
μέ τίιν όποία τοΰ στέλνω την άγά-
πη μου μαζύ μέ τό δαχτυλίδι του...
Κι' άνοίγοντας τό παράθυρο, ά-
πόλυσε τό χελιδονι, άφοΰ τί» φίλη-
σε πολλέ: ">ορές πτώτα... 'Εχεΐνο
?6γαλε μιά κραυν" κι' τίρχισε νά
σχίζη γοργό τόν άέρα. . ·
Δυό μεγάλα δάκρυα κΰλησαν τό¬
τε άπό τα μάτια τής Λέας, ή όποία
έΊιεινε έκεΐ μέ τα βλέμματα καρφιο-
μενα στό 6άθος τοΰ ορίζοντος, δ-
ναπλάγιασε στό κρεΰάτι της.
"Οταν οί συντρόφισσέ; της ξα-
ναγύρισαν, την 6ρτ|καν νά παρα-
ληρη.
- - "'Εφυγε... ' Εφυγε τό- χε¬
λιδονι, ελεγε, καί πηρε την καρδιά
μου γιά νά την ξαναπάη στό Στί-
φανο... Κ' ετσι δέν εχω -πειά καρ¬
διά. . . Δέν εχω άγάόπη.. . Είι»αι
χωρΐς άγάπη... Χα>ρίς καρδιά.. .
Τροιιαγμενες κι' άπελπισμενε;,
οί συντρόφισσές ττης εΐδαν τότε ό¬
τι τό κουτί τσϋ οιολιοΰ ηταν ά-
νοιχτό κι' θτι τό χελιδονι ελειπε .
' Αλλοίμονο! \)1οίμονοΙ.. .
Κατά τα μεσάννκτα, ή μικροΰλα
τι Λέα ξεψΰχησε, άφοΰ ψιθΰρισε
τρείς φορές:
— Στέφανε!. . . Στέφανε!. .
Στέφανε!. ..
ΑΕΜΕ ΟΙΚΟΝ
ΙΙϋΙΙΟΤΑ
ής Ϊ2ς το5 λόρ-
δου Άσ-ιγγος—7νατρός τοΰ ή-ρωΐ-
κώς έν 'Ε).λάί: άγωνιτθέντος τφ
1821 "Αατίγγος— «ννέδη έν Ίν-
δίαις τό έςτϊς έτκισόδτον. Άγγλοι
άξ'.ωματ'.κοί έκυνηγοόσαν τίγρεις
είς ,τΐ 2άσος. Μία έκ των τίγρεων
π^ροίολϊ^ΐίσα. ετί»σε ιτροφανως νε¬
κρά, κΐί είς τ^ν άςΐωματιχων ε¬
πλησίασε, διά νά την παραλάδτ>
Άλλ' ή τίγρις δέν ήτο νεκρά καί
«νορτ)ωθ»Τσ·α, ηρΐϊατε τον τζνάτπχ
έντ^ομον αξιωματικόν έκ τής όσφύ-
ος, τον άνϊσήκωσε μέ τθΰς οδόντας
κβί έτράχη χρος ά ένδότ*ρα τοΰ
?άσο%ς. Ό ,άτυχής άξιωμ~ικός,
χαρά την άγ·ων·.ώί'η κατάστοκτίν, 3·.-
ετήρησε την ψυχραιμίαν τοχ *Ε-%
στΐκωσε σιγά-σιγά, το ίεξί τοϋ"χ«;ι.
άνέ^ρε ττκτόλι καί στηρίξας οώτο
γγ, ξ χ
άνέ^ρε ττκτόλι καί στηρίξας οώτο
είς « αύτί τής τίγρεως, έσυρβ την
σκανϊάλτ/ν.'Η τίγρις έσωριάτθη νε¬
κρά υ-έ φο6&ρόν ·6ρνχηθμον καί ό
άξιωματικο ς έξέφ'^ε το5 ερκους
των φοί-ερών οδόντων της. Συνήλ¬
θε καί άνέρρωτεν, άλλ' εμεινε ϊ'.χ
6ίου χωλαίνων χλΙ παρ—:αίων. Ό
λόρδος "Αττιγς έκτψιών τ.ήν γεν-
ναιότητά τοο, τον ζροήγχγε καί τού
εϊωτε άλ),ην Οέτιν έν τή διο«κητ:-
κή ιόπηρεσία, «φοά κατέσττ) άνίχα-
.«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,— ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1>».
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ. 24 Νοεμβριού.—Κλή-
μεντος Πάπα Ρώμης.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 25 Νοεμβριού.—Αικα¬
τερίνης μεγαλομάρτυρος. -^
ΧΡΗΜΑΤίΣΤίΚ-Α
Επί Ελλάδος 1.29%ο ή δραχμή.
'ΕπΙ Λονδίνον ί4.84 ή λίρα.
'Επτ ΠαριΗων 3.90 13>16ο τέ- φο.
'ΕπΙ Γερμανίας 28.7644 τό μάρκον.
'ΕπΙ Ιταλίας 5.28ο ή λιρέτο.
'ΕπΙ Σερβίας 1.76 3)8 τό βηναοια».
"Επί Ρουμανίαε Ο.βον»ο τό λέν.
•Επ» Τ~γοσλοβακ(ας 2.9625ο Λ «ο*
τρ||ΙΓ7ΠΤ
105 νΕ5Τ ίίηΐ 5ΤΒΕΕΤ
-Λίραι Αγγλίας ...........4.βΤ%
Γαλλ.κά Φράγκα ........... ···».*
Δρατμαΐ «Ις τή» καλλιτέραν τιμήν
Τηλεφωνη—— διά τιμάς:
ΤΊΊα: ΠΐΐθΚβΓίηβ· 6271—5
ΠΡΟΣ ΠΟΛΗΣΙΝ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
της τάξεως ζ(
(1α ΡοιιηΙαΐπ
διά
Ι κεντρικωτέραν τοποθεσίαν τι>
ι και κάτωθι τοΰ *'--—·- ''»
0Ι_Α38ΙΡΙΕ0
!00 ΡΑΒΚ ΠΟνΥ
ΝΕΥ ΥΟΚΚ ϋΤΤΥ
(Πλησίον της όβοΰ ΜβάΊβο,ν
'ΓΝδίοομβν ί-ταγά; ίίς Αοαχμά.
επί δλων των πόλεων τής Έλλάδο;
ίΐί τάς καλλιτέρα; τιμάς τή; η· έοας
Τηλέφωνον: ΥνοΓίΙΐ 2945. β. Τ.
ΜΙΚΡ»! ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΙΓΐιοΙί μεταχειρισμένον^, |
έν καλή καταστάσει, κατάλληλον δια
τΒ^οί^^'68· Άποταθήτε: .ί. Μΰββατΐβ,
2319—3π1 Ανβ. (1261X1 δίτββΐ).
(14117—21—23)
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΝΙΚ. ΤΟΥΛΟΥΜΗ
Την 20ήν παρελθόντος "Οκτώβριον,
ΔΩΡΕΑΝ
Μαβήματα Αγγλικη;. 'Εχί—; «4;
βύλασθε νά γένετε Άμερικανοι «ολί
ται. Άποταθήτε εκάστην Δευτέραν.
Τρίτην χαί Τετάρτην ΕνβπΙηβ δοΐιοοί
Νο. 17, επί τής 48η; οδοί. (Μειαξν
ίΙΙι βη<1 9Οί Ατββ.) ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΔΩΡΕΑΝ Τό Γραφείον τή; Παιδείας παρέ¬ χη μαθήματα δωρεάν διαρχούση; τί}; ήαερα;, είς άνδρας καί γνναΐχα; οίτινες έπιθυμοϋν όπως έκμάθακιι ττχ» Αγγλικήν καί πώς νά γίνουν Άμί· ρικανοί πολίται. "Οσοι έ—θυμοΰν νά χΛταταχβώσιν είς τάξιν τινά, δύναν¬ ται ν' άποταθώσι, εκάστην Δευτέραν καί Τετάρτην, άπό δ—δ μ. μ. Δωμά¬ τιον 401 καΐ 409 ΡαΙ)1ίο δοΐιοοΐ 27. βριθ. 215 Ε&81 4181 δι. Π άντ»; ποοσκαλοϋνται δπως ποοσέλθαχην. ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ Είμεθα τό μόνον 'Ελληνιχό» Σχολείον έν Νέσ. 'Υόρκπ. διά τα μάβετε καλώς την τέχνην τοθ χο*>
ΔΙΔΑΚΤΊΡΑ Λ0ΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΚΕΥ 5Υ8ΤΕΜ ΒΑΒΒΕΒ
δΟΙΟΟΙ,
·4·—βΙΙι Ανβ., (Γωνία 2>ικ
ΌδοΟ) Νβνν ΥογΙτ αΐ
ΒΑΟΟΑίυΡΟ, ΙΝΟ.
Έ*γολα6β< Κ ιι·τ»Δν.Βαλ«« ■<*(*< Τ» 'Ελλ—■»« Η ΑΓΙ* ΤΡΙΑί •Αν·γνβ»κΗ»*»θϊ 'Ο«··ϋ(« ■* ζοε-·ε ΟμηΙ Μΐε» Μ1Τ. Ο»·». γχρής, ΗαχπβΐΗΐΐ—, Ρβ., ή Κ«&λ*άπη Νικ. Τουλούμη, τάγένος έκ πατρός Χαρα- λάμπους Σαρηχα, καί έξ Όφρωνίου, Τρωάδος της Μικράς Άσίας κατα- γομένη. Ή μεηκττάσα τγτο άςρ«<πωμέ· νη οα'ζυγος, έλεημων καί ψιλόστοογο; καί ό θάνατόζ της έβύθισε είς βαθϊ πένθος δχι. μόνον τοΰς οικείον τη: άλλά καϊ πάντας τοϋς φίλ.ονς μοί γ-νωστοΰς ττ»ς οικογενείας της. Ή ιίηδεία της εγένετο μεγαί.οπρε,-τεστά- τη# κατατεθέντων πλείστων δσων στε- φάνων επί τής σοςοΰ ττ;ς, μ«τα|ν των οποίων διεκ^ίνοντο οί βΰ έ αθέ έχ φυσοίών ανθέων τοιοΐ'τοι των άγα- ίτητών πατριωτων της έν Η ΟΐΓίΗβ, ΜθΓθίδΙιΠΓΒ κοΐ 1>ϋΓίί, Ρά. καϊ Ηβνεο8ίο\·η, Μα".
# Ή άείμνηοττος έγκα^λειψεν τρία
τέκν^ι άπορηγόοητο, τούς Χαράλομ-
πον, Σπΰρον καϊ Ίωάνντϊν, τα όποΐο
έλάτρ·ευε καί μέ τόν «Εθνικόν Κήρν·-
χά» είς τάς χΐϊράς της τα ΐύ.'δασκί
χαί τα έμάνθανε ττιν ^Θάνατον Έλ-
ληνικήν γλάβισαν. Αί τελευταίαι δέ
αυτής λέξενς ήσαν: «Χά μώ!)ονΛ· τα
ποαδιά μου 'Ελληνικά>. Ά.τ:αιρτ>γί>ρη-
τον έπίσης άφηνε» έκτός τοΰ βα.
κολ κάτωθι τοϋ Ν0ΛνηυΓ.
Μ. Ένοικιάζεται μόνον
Ρίζοντα την εργασίαν ζ
καί έχοντα ιδέαν άπό ΟυίοΤ
Κατάλληλος εύκαι^ ίώ ταν
τα ανω προσόντα. Ά.-τοταδητε
ΜΟ
οναδικ¥εϋκα1ρι
Πωλειται πρωτης τάξεως ^
τηριον, πιλοκαθαρι—ηριον κα'ι (ηδηΖ |
τηριον μετα κουρείου, είς την Φαα
αειαν, Πενσΐ'λβανίας. Κεντρ,χί) τί
τοθεσια. Κατάλληλον δια δύο ουνετβ.
ρονς. Πωλεϊται τοϋ Ίδιοκτήτου άσχ»
λονμενου είς άλλας εργασίας. Λιά ^
ρισσοτερας πληροφορίας γρόψο^.
αοΐιη Κεατββ, ΕρηΓβΙίΐ, ρα.
(14121—21-23)
— — ε·αΤΛΛΧ Λ ΑΙ ν^ν/*»*^^ιιυ)|(;|-γ ^—;
ϋί(?αΓ5, είς καλτΥν τοποθεσίον χα'ι μί
καλόν ένοικιαστήριον. Ενοίκιον Εΰ»η
νόν. Πωλεϊται μέ δρους τη.<γκατο6ατι κούς. 330 Λν. 125ίη δ!., Ν. Υ. (14119—22—24) ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ' ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ δ γνωρίζων την διεύθννοτν τοΰ Άθαναοΐου Σοΰρλα, έκ θεσσαλίας, διαμένοντος έν Βοστώνη, δπως την άποστείλτι είς Αριστείδην Μαργώνην, 60 δρηιοθ 51., Μαπ- Ν. Η. (14134—23—26) έκ γμ ΕύσταιΚον Δ. Εύστρατιάδον, ενός των καλλιτέρων 'ΕλΑήνων τοί , μετά τής σΕμνοτάΓτης καί χαρΐίστάτης Δύδος Εϋας Στ. Τζιώτη, αμφοτέρων καταγομένων έκ Σμι<ρνης. Τό μυστήριον ηϊΛόγτ/τεν αύτο.τρο- σοίπων ό £τε6ασμιώτατος Άοιχιε.τίοχο- ός μα; Άλέξανδρθί:, τούς δέ ύ α ήλλξ ό ήμέραν Τετάρτην, 40*ήμενθν· 'μνημό^ ) ^? και σννον υπέρ οΚ«παύσεως τη; ψνχής τί); πολυκλαύστου τμιων σιξύγο»·, μη- κούς στεφάνους αντήλλαξεν ό νεώτε- οος άοελφός τής νν-ϋφης κ. Γεώργιος Τζιώτης. Στούς νεοΛ-ύμφοτ·- ενχομαι νά ζή- σοιη- εντνχισαένοι, ό δρόμος δέ της ζωής των νάναι σπαρμένος μέ λου- λούδια. ΚΌί στήν εϋτυχισμένη μητέ- ρα, ποϋ εχει τόσο κα).ά ποαδιά ποΰ τα εδίδαξεν ν·ά ξΓυρον·· τόσο καλά νά έκτελοϋν χοέη -«ητρος διά τάς ά- δε/.φάς των, ευχομαι σάν τα κορίτΐπο: της νύμψη στόν ιΑόν τηςτ γ*ά νά σκορ- τό ϊδιο χατιίγε^.ο υπερ¬ τρά; καί αδελφής, παρακαλούμεν πάν- τας^ τούς ^ σΜγγΐνεΐς, ςρϋ.οι»- χαί πά τριώτοκ; ώς καί πάντας το *ώ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ "Ήτοι τό "Αγιον Πάθος τού Σωτή¬ ρος ημών, έξεταζόμενον άπό νομική; απόψεως, συμφώνως μέ τού; τότε Ρω- Ι μαΐκοΰς καί Ίουδαϊκούς νόμους. Υπό ι Τραπεζουντίον, Είσαγγελέω; των Προχτοδικών. Δεδειχένον $1.23. κ; ώς καί πάντας τοι·; τι*ιών- τα; τι'ίν μνήμην τής μεταστάοτης όπως προσέλθωσι καί ένώσαχπ μεθ' ημών τάς πρός τόν "Υψιστον δεήσεις τολ·. Ό βαρα«ενθών Σύζυγος ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΠ. ΤΟΥΛΟΥΜΗΣ Τα Τέκνα, ΧΛΡΛΛΑΜΠΟΣ, ΣΠΥΡΟΣ καί ΙΟΑΝίίΗΣ Ό Άδελφός. Β. ΣΑΡΙΚΑΣ (14140—24—26) 'Εκλεχτά 0ι6λία ίχει μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τοΰ «'Εθνοοοΰ ΤΟ ΕΥΙΓΕΙΝ ΥΠΟ (Δ. ΚΑΛΛΓΜΑΧΟΥ) Είς τό σνγγραμ4«ι αντό άνβί.ύ- ονται δλα τα ζητήμοτα τοθ ονγ- , χρόνον ηοί/Λτιονοϋ, κοΐΛ<ο>νιολογΐ3αϊ,
ϊ-ιλοοοφοίά, θρησκενηκά, οικονο¬
μολογικά, φιλολογικά, καλλιτεχνν-
κά, καΐ έν γέν«ι έπκττημονηχά,
Γκτιθέμενβ μέ τρόπον· ά-χλοΰν καϊ
δηιιώδη. Πλούσιον καί Ης την
έξωτε-ρικήν τού έμφάνιοιν, ήτο ε¬
πόμενον δΐι εν τοιοντον ίργον θά
εγίνετο έΙΗτκόν καΐ θρτνΛοβνακόν
έγκόλΛον είς τα; χεϊοας καθ*
Έλλητνος.
Τιμάται, χρυσόδετον, ... $2.75.
Γράψατε:
ΤΗ Ε ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑΙ.0
140 ν/Ε8Τ 26ΤΗ 6ΤΗΕΕΤ
ΝΕ«¥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΗΣ
ΓΚΑΡΣΟΝΙΕΡΑΣ
•Υπό ΙΟΥΛΙΟΥ ΛΑΡΜΗ
Σύγχρονον Ελληνικόν οεαλι—ν
χον μνθι—όρ/ημα, ώραιοτάτης πλο-
χής, μέ εΐχόνας.
Τιμάται δε&εμένβν ...... $1.00
ψ
ΝΑΤΙΟΝΑ1, ΠΕΚΑΙΧ·
140 Υ7. 2611ι 51., Χβν ΥθΓΕ
τάτης ευτι·χ»α;.
ΙΈΩΡΤΤΟΣ" Μ. ΑΓΡΟΚΩΣΤΑΣ
Χέα 'Υόρκη. (14<37—24) ΖΗΤΟΥΜΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ κατασκευαστής παγω- τών. Δέον νά γνωρίζη καί τι'ιν βαφήν σοκολατών. Π ρέπει νά γνωρίζη καλώς την εργασίαν. Μισθός πολύ καλός διά τόν κατάλληλον. Άποταθήτε: Ι,οπΐβ 3ηιΙ Γ.ο. Ιηε., 363 δρπηβίΐβΐιΐ Ανβ., δαΐπΐηίΐ, Ν. .Τ. (14129—23—24) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙό γνωοίζαιν την διεύθυνσιν τοΰ Γεώργιον Αντωνοπού¬ λου, έχ τοϋ χωρίου Σελλά, επαρχίας Τριφυλλίας, νά πληροφορήση τόν άδελ φόν αυτού Δημοσθένην Ντέντεν η Αντωνόπουλον, ανάπηρον πολέμου, είς Πεντέλην, Αθηνών. ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τοϋ Πα- ναγιώτου Σαράντον, 45 έτων, έκ Πύ¬ λου, Μεσσηνίας, μεταναστεύσαντος είς Αμερικήν τφ 1906. Ό γνωρίζων αυ¬ τήν ή σχετικόν τι περί αΰτοΰ παρακα- λεϊται νά την άποοτείλτι είς τόν υϊόν τού Ιωάννην Σαράντον, Συνοικία Ά- γίας Φωτηνή; 588, θεσσαλονίκη, Ελ¬ λάδος. (20—23) ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ θέατρον κατάλ- λ.ηλον διά δράματα, μουσικάς σνναυ- λίας χαί έπ*δ€νξενς κιν·ητμ<ιτογρα<ΐ)«<χ»ν ταννιών, μετ* αιθούσης διά συμπόοτα κβί χοοονς. Κατάλλήλβ δι* 'Ελλ.ηνι- κάς ιδίως ονγκεντρώσεις.—^Ιοβετ)]] 66 ΡΙίΓΓΛ' Ανβ. Τηλέρ<ονον ι 7061. (14139—24) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ παρά Ί χφ οίκογενεία δωμάτια διπλά καί μο- να μ* δλας τάς τελευταίας ευκολίας. 29 ν. 65ϋι δί., 4ον πάτωμα, ΓΓοηΙ Ρλ^ (14123—22—23) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άπάρτν«ντς 3 καί^ 4 δωματίων μέ ζεστό νΐρό καί μπάνιο, προογάτως αναχβινισθέντα, είς τα 327 νββΐ 40ιίι δίΓββΙ, πρός $27 Μοί $37 μηινααίως. Άποταθήτε ΠΩΛΕΙΤΑΙ Κθ,13, ταηΐ καί ^υη^11 Κοοηι μέ θαυμάσιον έπίπλωσιν. Ένοικιαστήριον 6 έτών. Άσςτάλεια ένοικιαστΐ]οί- ου 290 δολλ. Τιμή 1200 5ολλ. Πρέπει νά πωληθή 5μεο(ος. Άπθταθήτε: Ί- »άννην Μαλανδρήν, 691 Μδίπ Ανε·, Ραδδαΐο, ν. ^. (14100—19—25) ΠΟΛΕΙΤΑΙ είς πόλιν τής Βιργι νίας Εχουσαν Π ανεπιστήμιον καί χα- μένην επί ΙηρΛθία.ς όδοΰ των Ήν. Πολιτειών, ^ηη^^1 Κοοηι, |ΐέ γλνχό καί σόδαν. Ένοικιαστήριον 5 Ιτών καί έπιπλα χαινουργή. ΆποταθήτΕ: Ηοΐοί Βοόβτΐ Ε. ίββ, £6χΐη?Ποη, νβ. (14086—18—24) Πωλονμεν, άγοράζομιν καί άνταλλάσσομεν μετο- χειρισμένα ίπιπλα Στιλ- 6ωτηρίων. "Εγομΐν μίγά- λην παρακαταθήκην Βοί- 1βΓ8, ΜοΙογϊ, ναΙΙ Οαχεχ, ΟοαπΙεΓΒ, ΗβΙ Βΐβαεθ, δΐβΐχοπ Ρΐ3Π· ββΐ'3. Καταοκευάζοιΐί» Σταιχίους καί «•^^«"τ.-ίΐΓζ' λΓ|θήτε τής εύκαιριας. ΕΜΡΙΚΕ Β. Β. δΙ!ΡΡΙ*Υ, 428 —6τά Ανβ., Γβ- ία 30ΙΪ» δί., Νβ» Υογϊ. Ρ-οοϊ! Ι.οχϊηβΙοπ 8239. 'Εκλεκτά βιδλία 5χει μόνον το Βι¬ βλιοπωλείον τού «'Εθνικοϋ Κηρυχθή ΚΩΣΠΙ ΠΑΛΑΜΑ Β ΜίΈ ΑΘΗΝΑΣ ΤΑ ΜΑΤ1Α ΤΕ 'τΜ Ή ^μπνευσις καί ή πεια ίοϋ ύπερόχου δμν άλ θ ή Ηο«·Μι Ιηο., 370 νΥββΙ 46Λ δΐ. (14107—20—26) ΖΗΤΕΙΤΑΙ πιλοκαθαριστής τέλειος δι'άνδρικά καί γυναικεία καπέλλα, μι- σθός καλός καί έργαοΐα τακτική. Βΐα Ροτιγ, 12 Ροχ δί., ΑιΐΓΟΓα, 111. (14111—21—25) ΖΗΤΕΙΤΑΙ διδάσκαλος η διδασκά¬ λισσα παρά τοϋ 'Ελληνηκοϋ Σχολείον Ι)α1ΐ£ΐ5, ΤβΧ35. Άποταθήτε όρίζοντες μισθόν: Κον Χρηστον Λόντον, Πρόε- δι,)ον Σχολικής 'Επιτροπής, 310 δ Ηοιΐδΐοη δί., ϋ3ΐΐ35, Τβχαβ. (14104—20—22) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ζαχαροπλίΒπιης, δέον νά γνωρίζη την πώλησιν σόδας. Μι¬ σθός §120 μηνιαίίος. Άποταθήτε : $3νογ ϋβηίΐν Οο., θΓββπνΐΙΙβ δ. ΰ. (14089—19—22) ' . ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΑΟΣ 6Ε0Η6Ε Ο. ΑΡΟδΤίΕ. ΙΝ0. ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ Άνα?αμβάν·ομεν κηδείας είς οίονδήποτ* Νέβ 'Υόρκη καί Νβν ^^Γ5^ν. ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ: 308 %¥. 47ΤΗ δΤ., ΝΕ>ν ΥΟΒΚ 01ΤΥ
ΡΗΟΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίνΑΝΙΑ 2586-7
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΒΟΟΚΕΥΝ-
187 80υΤΗ ΟΧΓΟΚΟ 8ΤΒΕΕΤ
ΡΗΟΝΕ: ΝΕνΐΝ3 9450
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ κβταστήματα
κατάλληλα διά ΐΛυηάΓν { ΤηιΙογ
δ&ορ, είς τό 327 ΥΥ. 4011» δΐΓΒβί,
$75 καί $100 μηνιαίως. Άποταθήτε
είς την δνω διεύθυνσιν η· ^ο11η 3.
Ιηο·, 370 νΥββΐ; 46_ 51.
(14106—20—26)
πεια ίοϋ ύπερόχου δμνου "»? τΤΓϊ
μβγάλην θέαν τή; αρχαι<«τ)1(Κ> ^
ή λυριχη άπλόττκ καί μαγεια τού
στίχοΓείς «Τα Μάτια τής Ψνχΐ,
μου>, είς ?να τόμον αποτελεί «^
ημπορεί ποτητικωτερον να όν«ι
νΐαν των τελενταίων πολεμων·
Τ~αται, χοντόδ«τον, $0.7ο.
Γρά-ψβτε:
ΤΜΕ ΝΑΤ1ΟΝΑ^
14Ο %¥Ε8Τ *βΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΟΙ ΑΥσ ΜΑΓΓΕΙ
•Υπο ΠΓΕΡ ΝΤΕΚΟΥΡ2ΒΑ
θτ»
χοΰ —νΐγράφε* τττν τραγωδίαν της
Ι—»ς μητβός, τό 3»αι
ό Ιβιος πατέ<>ας τού
βΐς τοΰς χακοΰργους
·. σνντροφόν καί συν*
«βν, διστι ένόμιοχτν όη δεν ,.-
ίοχκόν τού πα(δί. ΑΙ θλιΛεραι. μ^
ηέτειαι καί ή ύπέροχος
δύο μιχρών μαγγών πτρ .. / .
αέ ΐ~οχ<* ονναμιν. Πλουβια Ίνάται οεδεμένον νογιράφηοκ. Γρχίψατί: "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. 140 Υ/. 2βΤΗ 6Τ., ΝΕ*
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ. 24 Νοεμβριού.—Κλή-
μεντος Πάπα Ρώμης.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 25 Νοεμβριού.—Αικα¬
τερίνης μεγαλομάρτυρος. -^
ΧΡΗΜΑΤίΣΤίΚ-Α
Επί Ελλάδος 1.29%ο ή δραχμή.
'ΕπΙ Λονδίνον ί4.84 ή λίρα.
'Επτ ΠαριΗων 3.90 13>16ο τέ- φο.
'ΕπΙ Γερμανίας 28.7644 τό μάρκον.
'ΕπΙ Ιταλίας 5.28ο ή λιρέτο.
'ΕπΙ Σερβίας 1.76 3)8 τό βηναοια».
"Επί Ρουμανίαε Ο.βον»ο τό λέν.
•Επ» Τ~γοσλοβακ(ας 2.9625ο Λ «ο*
τρ||ΙΓ7ΠΤ
105 νΕ5Τ ίίηΐ 5ΤΒΕΕΤ
-Λίραι Αγγλίας ...........4.βΤ%
Γαλλ.κά Φράγκα ........... ···».*
Δρατμαΐ «Ις τή» καλλιτέραν τιμήν
Τηλεφωνη—— διά τιμάς:
ΤΊΊα: ΠΐΐθΚβΓίηβ· 6271—5
ΠΡΟΣ ΠΟΛΗΣΙΝ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
της τάξεως ζ(
(1α ΡοιιηΙαΐπ
διά
Ι κεντρικωτέραν τοποθεσίαν τι>
ι και κάτωθι τοΰ *'--—·- ''»
0Ι_Α38ΙΡΙΕ0
!00 ΡΑΒΚ ΠΟνΥ
ΝΕΥ ΥΟΚΚ ϋΤΤΥ
(Πλησίον της όβοΰ ΜβάΊβο,ν
'ΓΝδίοομβν ί-ταγά; ίίς Αοαχμά.
επί δλων των πόλεων τής Έλλάδο;
ίΐί τάς καλλιτέρα; τιμάς τή; η· έοας
Τηλέφωνον: ΥνοΓίΙΐ 2945. β. Τ.
ΜΙΚΡ»! ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΙΓΐιοΙί μεταχειρισμένον^, |
έν καλή καταστάσει, κατάλληλον δια
τΒ^οί^^'68· Άποταθήτε: .ί. Μΰββατΐβ,
2319—3π1 Ανβ. (1261X1 δίτββΐ).
(14117—21—23)
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΝΙΚ. ΤΟΥΛΟΥΜΗ
Την 20ήν παρελθόντος "Οκτώβριον,
ΔΩΡΕΑΝ
Μαβήματα Αγγλικη;. 'Εχί—; «4;
βύλασθε νά γένετε Άμερικανοι «ολί
ται. Άποταθήτε εκάστην Δευτέραν.
Τρίτην χαί Τετάρτην ΕνβπΙηβ δοΐιοοί
Νο. 17, επί τής 48η; οδοί. (Μειαξν
ίΙΙι βη<1 9Οί Ατββ.) ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΔΩΡΕΑΝ Τό Γραφείον τή; Παιδείας παρέ¬ χη μαθήματα δωρεάν διαρχούση; τί}; ήαερα;, είς άνδρας καί γνναΐχα; οίτινες έπιθυμοϋν όπως έκμάθακιι ττχ» Αγγλικήν καί πώς νά γίνουν Άμί· ρικανοί πολίται. "Οσοι έ—θυμοΰν νά χΛταταχβώσιν είς τάξιν τινά, δύναν¬ ται ν' άποταθώσι, εκάστην Δευτέραν καί Τετάρτην, άπό δ—δ μ. μ. Δωμά¬ τιον 401 καΐ 409 ΡαΙ)1ίο δοΐιοοΐ 27. βριθ. 215 Ε&81 4181 δι. Π άντ»; ποοσκαλοϋνται δπως ποοσέλθαχην. ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ Είμεθα τό μόνον 'Ελληνιχό» Σχολείον έν Νέσ. 'Υόρκπ. διά τα μάβετε καλώς την τέχνην τοθ χο*>
ΔΙΔΑΚΤΊΡΑ Λ0ΓΙΚΑ
ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΚΕΥ 5Υ8ΤΕΜ ΒΑΒΒΕΒ
δΟΙΟΟΙ,
·4·—βΙΙι Ανβ., (Γωνία 2>ικ
ΌδοΟ) Νβνν ΥογΙτ αΐ
ΒΑΟΟΑίυΡΟ, ΙΝΟ.
Έ*γολα6β< Κ ιι·τ»Δν.Βαλ«« ■<*(*< Τ» 'Ελλ—■»« Η ΑΓΙ* ΤΡΙΑί •Αν·γνβ»κΗ»*»θϊ 'Ο«··ϋ(« ■* ζοε-·ε ΟμηΙ Μΐε» Μ1Τ. Ο»·». γχρής, ΗαχπβΐΗΐΐ—, Ρβ., ή Κ«&λ*άπη Νικ. Τουλούμη, τάγένος έκ πατρός Χαρα- λάμπους Σαρηχα, καί έξ Όφρωνίου, Τρωάδος της Μικράς Άσίας κατα- γομένη. Ή μεηκττάσα τγτο άςρ«<πωμέ· νη οα'ζυγος, έλεημων καί ψιλόστοογο; καί ό θάνατόζ της έβύθισε είς βαθϊ πένθος δχι. μόνον τοΰς οικείον τη: άλλά καϊ πάντας τοϋς φίλ.ονς μοί γ-νωστοΰς ττ»ς οικογενείας της. Ή ιίηδεία της εγένετο μεγαί.οπρε,-τεστά- τη# κατατεθέντων πλείστων δσων στε- φάνων επί τής σοςοΰ ττ;ς, μ«τα|ν των οποίων διεκ^ίνοντο οί βΰ έ αθέ έχ φυσοίών ανθέων τοιοΐ'τοι των άγα- ίτητών πατριωτων της έν Η ΟΐΓίΗβ, ΜθΓθίδΙιΠΓΒ κοΐ 1>ϋΓίί, Ρά. καϊ Ηβνεο8ίο\·η, Μα".
# Ή άείμνηοττος έγκα^λειψεν τρία
τέκν^ι άπορηγόοητο, τούς Χαράλομ-
πον, Σπΰρον καϊ Ίωάνντϊν, τα όποΐο
έλάτρ·ευε καί μέ τόν «Εθνικόν Κήρν·-
χά» είς τάς χΐϊράς της τα ΐύ.'δασκί
χαί τα έμάνθανε ττιν ^Θάνατον Έλ-
ληνικήν γλάβισαν. Αί τελευταίαι δέ
αυτής λέξενς ήσαν: «Χά μώ!)ονΛ· τα
ποαδιά μου 'Ελληνικά>. Ά.τ:αιρτ>γί>ρη-
τον έπίσης άφηνε» έκτός τοΰ βα.
κολ κάτωθι τοϋ Ν0ΛνηυΓ.
Μ. Ένοικιάζεται μόνον
Ρίζοντα την εργασίαν ζ
καί έχοντα ιδέαν άπό ΟυίοΤ
Κατάλληλος εύκαι^ ίώ ταν
τα ανω προσόντα. Ά.-τοταδητε
ΜΟ
οναδικ¥εϋκα1ρι
Πωλειται πρωτης τάξεως ^
τηριον, πιλοκαθαρι—ηριον κα'ι (ηδηΖ |
τηριον μετα κουρείου, είς την Φαα
αειαν, Πενσΐ'λβανίας. Κεντρ,χί) τί
τοθεσια. Κατάλληλον δια δύο ουνετβ.
ρονς. Πωλεϊται τοϋ Ίδιοκτήτου άσχ»
λονμενου είς άλλας εργασίας. Λιά ^
ρισσοτερας πληροφορίας γρόψο^.
αοΐιη Κεατββ, ΕρηΓβΙίΐ, ρα.
(14121—21-23)
— — ε·αΤΛΛΧ Λ ΑΙ ν^ν/*»*^^ιιυ)|(;|-γ ^—;
ϋί(?αΓ5, είς καλτΥν τοποθεσίον χα'ι μί
καλόν ένοικιαστήριον. Ενοίκιον Εΰ»η
νόν. Πωλεϊται μέ δρους τη.<γκατο6ατι κούς. 330 Λν. 125ίη δ!., Ν. Υ. (14119—22—24) ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ' ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ δ γνωρίζων την διεύθννοτν τοΰ Άθαναοΐου Σοΰρλα, έκ θεσσαλίας, διαμένοντος έν Βοστώνη, δπως την άποστείλτι είς Αριστείδην Μαργώνην, 60 δρηιοθ 51., Μαπ- Ν. Η. (14134—23—26) έκ γμ ΕύσταιΚον Δ. Εύστρατιάδον, ενός των καλλιτέρων 'ΕλΑήνων τοί , μετά τής σΕμνοτάΓτης καί χαρΐίστάτης Δύδος Εϋας Στ. Τζιώτη, αμφοτέρων καταγομένων έκ Σμι<ρνης. Τό μυστήριον ηϊΛόγτ/τεν αύτο.τρο- σοίπων ό £τε6ασμιώτατος Άοιχιε.τίοχο- ός μα; Άλέξανδρθί:, τούς δέ ύ α ήλλξ ό ήμέραν Τετάρτην, 40*ήμενθν· 'μνημό^ ) ^? και σννον υπέρ οΚ«παύσεως τη; ψνχής τί); πολυκλαύστου τμιων σιξύγο»·, μη- κούς στεφάνους αντήλλαξεν ό νεώτε- οος άοελφός τής νν-ϋφης κ. Γεώργιος Τζιώτης. Στούς νεοΛ-ύμφοτ·- ενχομαι νά ζή- σοιη- εντνχισαένοι, ό δρόμος δέ της ζωής των νάναι σπαρμένος μέ λου- λούδια. ΚΌί στήν εϋτυχισμένη μητέ- ρα, ποϋ εχει τόσο κα).ά ποαδιά ποΰ τα εδίδαξεν ν·ά ξΓυρον·· τόσο καλά νά έκτελοϋν χοέη -«ητρος διά τάς ά- δε/.φάς των, ευχομαι σάν τα κορίτΐπο: της νύμψη στόν ιΑόν τηςτ γ*ά νά σκορ- τό ϊδιο χατιίγε^.ο υπερ¬ τρά; καί αδελφής, παρακαλούμεν πάν- τας^ τούς ^ σΜγγΐνεΐς, ςρϋ.οι»- χαί πά τριώτοκ; ώς καί πάντας το *ώ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ "Ήτοι τό "Αγιον Πάθος τού Σωτή¬ ρος ημών, έξεταζόμενον άπό νομική; απόψεως, συμφώνως μέ τού; τότε Ρω- Ι μαΐκοΰς καί Ίουδαϊκούς νόμους. Υπό ι Τραπεζουντίον, Είσαγγελέω; των Προχτοδικών. Δεδειχένον $1.23. κ; ώς καί πάντας τοι·; τι*ιών- τα; τι'ίν μνήμην τής μεταστάοτης όπως προσέλθωσι καί ένώσαχπ μεθ' ημών τάς πρός τόν "Υψιστον δεήσεις τολ·. Ό βαρα«ενθών Σύζυγος ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΠ. ΤΟΥΛΟΥΜΗΣ Τα Τέκνα, ΧΛΡΛΛΑΜΠΟΣ, ΣΠΥΡΟΣ καί ΙΟΑΝίίΗΣ Ό Άδελφός. Β. ΣΑΡΙΚΑΣ (14140—24—26) 'Εκλεχτά 0ι6λία ίχει μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τοΰ «'Εθνοοοΰ ΤΟ ΕΥΙΓΕΙΝ ΥΠΟ (Δ. ΚΑΛΛΓΜΑΧΟΥ) Είς τό σνγγραμ4«ι αντό άνβί.ύ- ονται δλα τα ζητήμοτα τοθ ονγ- , χρόνον ηοί/Λτιονοϋ, κοΐΛ<ο>νιολογΐ3αϊ,
ϊ-ιλοοοφοίά, θρησκενηκά, οικονο¬
μολογικά, φιλολογικά, καλλιτεχνν-
κά, καΐ έν γέν«ι έπκττημονηχά,
Γκτιθέμενβ μέ τρόπον· ά-χλοΰν καϊ
δηιιώδη. Πλούσιον καί Ης την
έξωτε-ρικήν τού έμφάνιοιν, ήτο ε¬
πόμενον δΐι εν τοιοντον ίργον θά
εγίνετο έΙΗτκόν καΐ θρτνΛοβνακόν
έγκόλΛον είς τα; χεϊοας καθ*
Έλλητνος.
Τιμάται, χρυσόδετον, ... $2.75.
Γράψατε:
ΤΗ Ε ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑΙ.0
140 ν/Ε8Τ 26ΤΗ 6ΤΗΕΕΤ
ΝΕ«¥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
ΤΗΣ
ΓΚΑΡΣΟΝΙΕΡΑΣ
•Υπό ΙΟΥΛΙΟΥ ΛΑΡΜΗ
Σύγχρονον Ελληνικόν οεαλι—ν
χον μνθι—όρ/ημα, ώραιοτάτης πλο-
χής, μέ εΐχόνας.
Τιμάται δε&εμένβν ...... $1.00
ψ
ΝΑΤΙΟΝΑ1, ΠΕΚΑΙΧ·
140 Υ7. 2611ι 51., Χβν ΥθΓΕ
τάτης ευτι·χ»α;.
ΙΈΩΡΤΤΟΣ" Μ. ΑΓΡΟΚΩΣΤΑΣ
Χέα 'Υόρκη. (14<37—24) ΖΗΤΟΥΜΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ κατασκευαστής παγω- τών. Δέον νά γνωρίζη καί τι'ιν βαφήν σοκολατών. Π ρέπει νά γνωρίζη καλώς την εργασίαν. Μισθός πολύ καλός διά τόν κατάλληλον. Άποταθήτε: Ι,οπΐβ 3ηιΙ Γ.ο. Ιηε., 363 δρπηβίΐβΐιΐ Ανβ., δαΐπΐηίΐ, Ν. .Τ. (14129—23—24) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙό γνωοίζαιν την διεύθυνσιν τοΰ Γεώργιον Αντωνοπού¬ λου, έχ τοϋ χωρίου Σελλά, επαρχίας Τριφυλλίας, νά πληροφορήση τόν άδελ φόν αυτού Δημοσθένην Ντέντεν η Αντωνόπουλον, ανάπηρον πολέμου, είς Πεντέλην, Αθηνών. ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθυνσις τοϋ Πα- ναγιώτου Σαράντον, 45 έτων, έκ Πύ¬ λου, Μεσσηνίας, μεταναστεύσαντος είς Αμερικήν τφ 1906. Ό γνωρίζων αυ¬ τήν ή σχετικόν τι περί αΰτοΰ παρακα- λεϊται νά την άποοτείλτι είς τόν υϊόν τού Ιωάννην Σαράντον, Συνοικία Ά- γίας Φωτηνή; 588, θεσσαλονίκη, Ελ¬ λάδος. (20—23) ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ θέατρον κατάλ- λ.ηλον διά δράματα, μουσικάς σνναυ- λίας χαί έπ*δ€νξενς κιν·ητμ<ιτογρα<ΐ)«<χ»ν ταννιών, μετ* αιθούσης διά συμπόοτα κβί χοοονς. Κατάλλήλβ δι* 'Ελλ.ηνι- κάς ιδίως ονγκεντρώσεις.—^Ιοβετ)]] 66 ΡΙίΓΓΛ' Ανβ. Τηλέρ<ονον ι 7061. (14139—24) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ παρά Ί χφ οίκογενεία δωμάτια διπλά καί μο- να μ* δλας τάς τελευταίας ευκολίας. 29 ν. 65ϋι δί., 4ον πάτωμα, ΓΓοηΙ Ρλ^ (14123—22—23) ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άπάρτν«ντς 3 καί^ 4 δωματίων μέ ζεστό νΐρό καί μπάνιο, προογάτως αναχβινισθέντα, είς τα 327 νββΐ 40ιίι δίΓββΙ, πρός $27 Μοί $37 μηινααίως. Άποταθήτε ΠΩΛΕΙΤΑΙ Κθ,13, ταηΐ καί ^υη^11 Κοοηι μέ θαυμάσιον έπίπλωσιν. Ένοικιαστήριον 6 έτών. Άσςτάλεια ένοικιαστΐ]οί- ου 290 δολλ. Τιμή 1200 5ολλ. Πρέπει νά πωληθή 5μεο(ος. Άπθταθήτε: Ί- »άννην Μαλανδρήν, 691 Μδίπ Ανε·, Ραδδαΐο, ν. ^. (14100—19—25) ΠΟΛΕΙΤΑΙ είς πόλιν τής Βιργι νίας Εχουσαν Π ανεπιστήμιον καί χα- μένην επί ΙηρΛθία.ς όδοΰ των Ήν. Πολιτειών, ^ηη^^1 Κοοηι, |ΐέ γλνχό καί σόδαν. Ένοικιαστήριον 5 Ιτών καί έπιπλα χαινουργή. ΆποταθήτΕ: Ηοΐοί Βοόβτΐ Ε. ίββ, £6χΐη?Ποη, νβ. (14086—18—24) Πωλονμεν, άγοράζομιν καί άνταλλάσσομεν μετο- χειρισμένα ίπιπλα Στιλ- 6ωτηρίων. "Εγομΐν μίγά- λην παρακαταθήκην Βοί- 1βΓ8, ΜοΙογϊ, ναΙΙ Οαχεχ, ΟοαπΙεΓΒ, ΗβΙ Βΐβαεθ, δΐβΐχοπ Ρΐ3Π· ββΐ'3. Καταοκευάζοιΐί» Σταιχίους καί «•^^«"τ.-ίΐΓζ' λΓ|θήτε τής εύκαιριας. ΕΜΡΙΚΕ Β. Β. δΙ!ΡΡΙ*Υ, 428 —6τά Ανβ., Γβ- ία 30ΙΪ» δί., Νβ» Υογϊ. Ρ-οοϊ! Ι.οχϊηβΙοπ 8239. 'Εκλεκτά βιδλία 5χει μόνον το Βι¬ βλιοπωλείον τού «'Εθνικοϋ Κηρυχθή ΚΩΣΠΙ ΠΑΛΑΜΑ Β ΜίΈ ΑΘΗΝΑΣ ΤΑ ΜΑΤ1Α ΤΕ 'τΜ Ή ^μπνευσις καί ή πεια ίοϋ ύπερόχου δμν άλ θ ή Ηο«·Μι Ιηο., 370 νΥββΙ 46Λ δΐ. (14107—20—26) ΖΗΤΕΙΤΑΙ πιλοκαθαριστής τέλειος δι'άνδρικά καί γυναικεία καπέλλα, μι- σθός καλός καί έργαοΐα τακτική. Βΐα Ροτιγ, 12 Ροχ δί., ΑιΐΓΟΓα, 111. (14111—21—25) ΖΗΤΕΙΤΑΙ διδάσκαλος η διδασκά¬ λισσα παρά τοϋ 'Ελληνηκοϋ Σχολείον Ι)α1ΐ£ΐ5, ΤβΧ35. Άποταθήτε όρίζοντες μισθόν: Κον Χρηστον Λόντον, Πρόε- δι,)ον Σχολικής 'Επιτροπής, 310 δ Ηοιΐδΐοη δί., ϋ3ΐΐ35, Τβχαβ. (14104—20—22) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ζαχαροπλίΒπιης, δέον νά γνωρίζη την πώλησιν σόδας. Μι¬ σθός §120 μηνιαίίος. Άποταθήτε : $3νογ ϋβηίΐν Οο., θΓββπνΐΙΙβ δ. ΰ. (14089—19—22) ' . ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΑΟΣ 6Ε0Η6Ε Ο. ΑΡΟδΤίΕ. ΙΝ0. ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ Άνα?αμβάν·ομεν κηδείας είς οίονδήποτ* Νέβ 'Υόρκη καί Νβν ^^Γ5^ν. ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ: 308 %¥. 47ΤΗ δΤ., ΝΕ>ν ΥΟΒΚ 01ΤΥ
ΡΗΟΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίνΑΝΙΑ 2586-7
ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΒΟΟΚΕΥΝ-
187 80υΤΗ ΟΧΓΟΚΟ 8ΤΒΕΕΤ
ΡΗΟΝΕ: ΝΕνΐΝ3 9450
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ κβταστήματα
κατάλληλα διά ΐΛυηάΓν { ΤηιΙογ
δ&ορ, είς τό 327 ΥΥ. 4011» δΐΓΒβί,
$75 καί $100 μηνιαίως. Άποταθήτε
είς την δνω διεύθυνσιν η· ^ο11η 3.
Ιηο·, 370 νΥββΐ; 46_ 51.
(14106—20—26)
πεια ίοϋ ύπερόχου δμνου "»? τΤΓϊ
μβγάλην θέαν τή; αρχαι<«τ)1(Κ> ^
ή λυριχη άπλόττκ καί μαγεια τού
στίχοΓείς «Τα Μάτια τής Ψνχΐ,
μου>, είς ?να τόμον αποτελεί «^
ημπορεί ποτητικωτερον να όν«ι
νΐαν των τελενταίων πολεμων·
Τ~αται, χοντόδ«τον, $0.7ο.
Γρά-ψβτε:
ΤΜΕ ΝΑΤ1ΟΝΑ^
14Ο %¥Ε8Τ *βΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΟΙ ΑΥσ ΜΑΓΓΕΙ
•Υπο ΠΓΕΡ ΝΤΕΚΟΥΡ2ΒΑ
θτ»
χοΰ —νΐγράφε* τττν τραγωδίαν της
Ι—»ς μητβός, τό 3»αι
ό Ιβιος πατέ<>ας τού
βΐς τοΰς χακοΰργους
·. σνντροφόν καί συν*
«βν, διστι ένόμιοχτν όη δεν ,.-
ίοχκόν τού πα(δί. ΑΙ θλιΛεραι. μ^
ηέτειαι καί ή ύπέροχος
δύο μιχρών μαγγών πτρ .. / .
αέ ΐ~οχ<* ονναμιν. Πλουβια Ίνάται οεδεμένον νογιράφηοκ. Γρχίψατί: "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. 140 Υ/. 2βΤΗ 6Τ., ΝΕ*
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ.
ΑΑΕΛΦΟΤΗΤΕΣ,
ΣΩΜΑΤΕΙΑ
ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ
ΟΟΜίνΐυΝΙΤΙΕδ, 300ΙΕΤΙΕ3,
ρρΑΤΡΚΝΙΤΙΕδ, 0Ρ0ΑΝΙΖΑΤΙ0Ν3
^ΠΑΚΤΙΑΚΗ_ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΠΡΟΣ ΠίΜΗΣΙΝ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΡΗΤΟΧ «Π ΟΜΟ-
ΝΟΙΑ».— ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
,ιέλη τής Νακταχτια-
|}ϊν.
η
ημέραν
Δευτέραν
την σννε-
έχουσι πάντες «Ι
συνδρομάς τατν,
'
1916.
ο. α. νΒΕττοβ
ΕδΙαΙβ Βιΐ5Ϊηβ_
1462 ΒΓθβϋνναγ, Ηοοαι 510,
(ΤΪΠ165 8)
νά λάβη
μίσιο;'
φ Καταστατικφ πρό τής
"τής ίκλογής ώ; μίλος, και
μέρος είς τάς εκλογάς Ο:
ΕΚ ΤΟΥ ΓΡλΦΕΙΟΥ
(14131—23—24)
Ό Σύλλογος των Κρητών έν Χέα |
'Υόρκχ) «Ή Όμόνοια» θά έορτάσπ'
τίιν προσέχη Κυριακήν, 24ην Χοεμβρί- ■
ου την ένδεκάτην έπέτηον άπό τής
ιδρύσεως τον, καθώς καί την άνα-
βληθεΐσαν τής 18ηξ Νοεμβριού εορ¬
τήν τή; Πα-ριρητικής "Ενώσεως, ό-
λοχαύτωβιν τοΰ Ίστορικοΰ Άρκαδίου,
έν τή αιθούση τής Λέσχης τού, ύπ' α¬
ριθμόν 266 τής Δυτικής 41ης όδοϋ
τής πόλεο'>ς μας. "Οθεν καλοΰνται
πάντες οί Κρήτες, μέλη καί^ μή, μετά
των οικογένειαν των καί φίλων των,
όπως μετάβχωσι της εορτής καί οδ-
τω συντελέσωσιν είς τίιν επιτυχίαν
ταύτης.
Ή είσοοος Ιλευθερα.
ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΛΦΕΙΟΥ
(14128—23)
'Ετχλεχτά βιβλία ίχει μόνον Λ Β»
6λι&τα>λεΐην τοΰ «'ΕΦνιχοδ Κή
____________^
ΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΟΝ
ΙΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ
«00 ΥΥβίΙ 18511» δΐΓεεΙ.
Γωνία $1. Νΐο1ιοΐ35 Ανεπιιβ
Νεν Υογκ αΐγ.
Έφημέριος ΑΙο. Κανέλλος Κανελλό-
χαυλος.
Γραφ. νΤ8(ΐ5·ννοΓΐ1ϊ 859».
Τηλ. Κατοιχίας νϊαάδ'νθΓτΙ) ΝΜ.
_ ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΖ»
ρχ
171 Είτα
ΈηΗΐέριο;: Γ. Μεν*5ό:τ~λθί
Τηλέφωνον: ΑβΓθΓΐβ 1(51.
Κατοιχΐα;: ΗβνρτηβνρΓ ΜΤ*.
ΙΗΕΙΌΧΙΟΝ ΠΑΧΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΠΟΣ ΙβΛΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
| Μ! Πγϊτ Ανβηηρ, Νβ- ΥοΠΐ ~—
(Μεταξύ Ιδη; χαί 17η; όΑοβ)
Τηλέφωνον: 81ϋννβ53π1 7888.
ΚΟΤΝΟΤΗΣ Α5ΤΟΚΙΑ. ι. Ι.
ΟΤΥ. Ν. 3.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟ3
, 151 ΥογΙΕ δΐΓββΙ
Κατοιχία Ίερέως*
1X0 ΡβΐΓτηοηι Αν«οα·
Τηλέφαινα: ΒεΓΚβπ 281
Μοί Μοοΐκοπιβ— 1113.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ Κ0ΙΧ0ΤΗ3
«ΑΠΟΣ ΝΙΚΩΝ,
•Εν Νέ* 'Υόρκ*
Διεύθυνσις Ιερέω: Άρχιιι. Αα«Ο
Λεονταρίδου χαί 'Εκχληβίας:
109 Ε. 84(1. 51-, Νβ- Υογκ Οί*
/ Ιΐ ετ·9.
ΕΛΛΗΝ ΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΠΑ ΛΑΥΡΑ
ΙΙΤ
IV.
Κβϊϋ 51.. Νβ- Υογε Οί»
Τ>Αέφ. 'Εχχλησίας: ΜοηυηβοΙ ·84ί
Καηχκία Ιερέακ:
ΑΙδεσ. Νικόλαος Άνοριόποολ·:
601 νΥ. 185 5ΐΓ«*ί-
Βηάΐιτιπτ
ΑΜΑΡΤΩΛΌΝ ΣΩΤΗΡΙΑ
Βιβλίον ώραιότατον, συνταχθίν κα¬
ρά Άγαπίου Μονα^οϋ, τού Κρητός,
ασκήσαντος έν Άγιω 'Ορει. Πίρι-
λαμβάνει νομοβεοίας, έξεταζει τα πεοί
άρετης χαί καχίας, έΕηγεϊ τάς 10 έν-
τολάς καί .τεριγράφει τα 59 θαύματ·
τή; θεοτόκου. Είς μέγα σχήμα 8ον.
ΛΕΞΙΣ ΚΑΙ ΟΜΟΣ...
Ισως κάποτε νά ευρεθή μέσον τι, διά τοδ οποίον ή Πολιτεία ν' α¬
παγορεύση είς πολλοϋς την χρήσιν λέξεων......
έμπιστοσύνης καί συναναστβοφής!
Πρός θεοδ! "Αν έχτιμάτε την σημασίαν λέξεως τινος, ώς ή λέξις
ίΔημοχρατία» επί παραδείγματι, μή χάνετε τόν καιρόν σας άκούον-
τες ενα αταπαγάλον» σνζητοίτντα πίρί Δημοκρατίας.
Έρωτήσατί τίνα άπό τούς άστείους αύτοϋς τύπονς εν ί 4ύο άπλον-
στατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοκρατία άνάγ. . η πβλυτέλεια; Π ό¬
τε ή Δημοκρατία χαθίσταται πολυτίλεια;»
Ό σννομιλητής σας θά μείνη κόχχαλο.....
II
θά σδ; βιασκεοάστι με
χίλιες δύο άνόητες άπαντήσεις.
'Ως σοβαράς, ως κσβώς πρέπει πολίτης καί βνθρωπος, γνωρΐζετ»
ότι ή Δημοκρατία είναι μίβ άπ).ή λέξις καί δμως......
Όπισβεν τής άπλής ταύτης λέξεως έμπερικλβάται κόσμος Ολοκλη-
θος Ιδεών, καθηκόντο>ν, νοημάτων.
Κδ.-ιοτε σας ίβόθη ή ϊύκαιρία νά μάθητε πολλά ίνδιαφίροντα ποάγ-
ματο περ'ι «Λη|ΐοκρ«ιτίας> καί Ιδιαιτέρως περί τής 'Ελληνικής Δημο¬
κρατίας. Είσθε άπ' έκείνους ποΰ ϊχουν διαβάσπ τό ϊργον τοΰ οιακί-
ί ιογράφοι· καί βημοσιολόγου Κου Δ. Χριστοφοριδου!
Η Κ Δ Χοίβου
I
ριιίνου δηιιοαιογράφοι· καί βημοσιολόγου Κου Δ. Χριστφρ
«Η ΕΑΛΙΙΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ> τού Κου Δ. Χρκ-οφοοίβου
I-
/ει άναγνωσθχ) καί έκτιμηθή άπό κάθε καλώς σχίπτόμίνον, άπό κάθε
"Ν-βρωπον μέ αντίληψιν. * .
Συστήσατε τό βιβλίον αύτό ιΐς τον καλλίτερον φίλον σας. θα σα;
Εύγνωμονη. θά τό ευρχι-άνα>.υτΐ5«ώτατον, ΟΛολαυστικόν, διδακτικόν
*αΙ πολύ ωφέλιμον.
Η ΕΛΑΗΝΙΚΗ ΑΗΜΓΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
Τιμάται —ερεώς δβδεμένον δολλ. 1.ΟΟ.
σήμβρον δπως σάς άποσταλί Ο. Ο. Ό., η ίμβάσατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140
ΧβΤΗ
ΜΕνΙτ ΥΟΙΙΚ, Ν. Υ.
την Βιολιοθήκην βας «ρομηθευομενο:
βι6λ£α άπό τό Β'.6λιοπωλεΐον ϋ
«Έθνικοΰ Κήρυκος»
ΝΕΟΣ
ΟΝΕΙΡΟΚΡΙΤΗε
Γ. ΠΑΖΙΝΗ
ΝΕΑ ΣΥΜΠΛΗΡΟΗΕΙΣΑ Κ/Μ ΕΠΛΥΞΗΘΕ1ΣΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΣ «2.00
Γράψατε:
ΗΕΚΑίϋ, 140 \'ε«1 26Λ
Ν«~ Υογκ, Ν. Υ.,
Τηλέφ. ΒΓν3ηΓ864ΐ75482. 6094.
ΤΑΣ ΑΓΟΡΑΠίϊΑΗΣΙΑΣ
ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΤΕ
ΜΕΤΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΕΠΟΙ¬
ΘΗΣΕΩΣ ΣΤΑ ΜΟΝΑΔΙΚΑ
ΓΡΑΦΕΙΑ ΧΡ. ΒΡΕΤΤΟΥ
Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ
ΜΕ 14 ΕΤ1ΖΝ ΠΕΙΡΑΝ
ΗΕ5ΤΑΙΤΚΑΝΤ πλησίον τής
Λεας^'Υόρκη;, γωνιαίον, τέλειον
καθ" όλα, προνομιοΰχος τοποθεσία,
θετικά καί ήγγυημένα καθαρά κέρ-
δ·] $1.500 μηνιαίως. Άπαιτοννται
$10.000 μετρητά.
ΟΚΟΟΕΒΥ δΤΟΚΕ, συστημέ-
νον ά;;ό 2όετίας. Έκλεκτή τοποθε-
σιβ ΒΓθ3(1ν.3γ, πλησίον σταθμσΰ,
εΙσ.-τρά|εις $45.000 τό ετος, μέ
προσθήκην Ι)ε1ϊο3ΐβ&5εη ευκόλως
δύναται νά εισπράξη $1.500—1800
εβδομαδιαίοις. 8ετέ; ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιον $208 μηνιαίω;. Τιμή
$8.500 μέ $4.000.
8ΤΟΒΕ5 ΡΟΚ ΚΕΝΤ είς προ-
νομιούχου; τοποθεσίας, πλησίον
οταβμών, θεάτρων καί γραφείων,
με μακρά καί ήγγυημένα ένοικια-
οτηρια. Συμβουλευίήτ έμας προτοΰ
κάμετε ενοικίασιν.
Ο)ΧΡΕ(:ΤΙ0ΝΕΚΙΕδ πολλά
καί διάφορα, είς έκλεκτάς τοποθε-
σ10;, ε*6 ήγγυημένα κέρδη, έντός
και έκτός τής Χέας Υόρκης άπό
$5.000 μέχρι $65.ΟΟΟ.' Είναι ιδικόν
σας συμφέρον νά μάς έπιοκεφθήτε
καί ασφαλώς θά εΰρητε τό Κατά-
στημα ποΰ ποθεΐτε. Ή δοκιμή πεί-
θει.
ίϋΝαΐΕΟΧΕΤΤΕ είς Τΐπιεδ
5ςιΐ8Γε, τέλειον καθ" όλα. Είσπρά-
ξεΐς $300 την ημέραν. ΙΟετές έν-
«χιαστήριον, ενοίκιον $10.000 τό
ετος, τιμη $3Ο.ΟΟΟ μέ $10.000 με-
τρητα. Εϋκαιρία διά 3.
^ϋΝβΗΕθΧΕΤΤΕ έναντι με-
γα>.ων γραφείων, τέλειον καθ" ό¬
λα, είσ,τράξεις $).500'έβδομαδιαί-
ως, 8ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$8.000 τό ετος. Τιμή $30.000, μέ
$10.000 μετρητά.
ΐυΝΟΠΕθΝΕΤΤΕ στό πόδι
τής Εΐβνβΐβίΐ δΐαΐϊοη, είσπράξεις
$700—$750 έβδομαδι'αίως, 8ετές
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200, τι¬
μή $10.500 μέ $3.600 μετρητά.
ΕϋΧΟΗΕθΝΕΤΤΕ γωνααίον ?-
ναντι μεγάλων γραφείων, είσπρά-
ξεις $800 έβδομαδιαίωε, 9ετές έν¬
οικιαστήριον, ενοίκιον $275, τιμή
$11.000 μέ $4.000 μετρητά. Εύκαι-
ρία διά δΰο.
ΒΕδΤΑυΚΑΧΤ τέΐειον καθ"
δλα, μέ είσπραξις $1200 έβδο-
μαδιοαως. Παρ' είδοίίόν ευκόλως
δύναται νά εισπράττη $2000. 9ετές
ένΌΐκιαστήριον. Ενοίκιον ?330. Τι¬
μή $18.000. Μετρητά $5.ΟΟΟ.
ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ μέ δΐοοΐδ, τέ¬
λειον καθ" δλα, είσπράξεις $1500
—1600 έβδομαδιαίως, ένοικιαστή¬
ριον 9 1)2 έτών, μία άπό τάς καλ¬
λιτέρας τοποθεσίας τοΰ Βγοο-
Ιίΐνη, ενοίκιον μόνον $100 μηνιαί¬
ως, τιμή $17.000 μέ $6.ΟΟΟ μετρη¬
τά. Σπεύσατε άμέσως.
ί,ΙΙΧΟΗ, μέ ιδιόκτητον κτίριον,
μέ μέγιθος οίκο.-ΐέδου 64X175, είσ-
πράξει; $800—$1.000 έβδομαδιαί-
ως. θυσιάζονται όλα άντί $27.000
|ΐε $5.000 μετρητά. Ευκολίαι είς
τάς πληοωμάς.
ΟΛΡΕΤΕΚΙΑ, έκλεκτη τοποθε¬
σία.- ΕΙσπράξεις $1.500 έβδομαδι-
αΐως, ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον μέ ολόκληρον τό κτίριον $275,
τιμή $15.000, μέ $4.000 μετρητά.
Σπεύσατε.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποθε¬
σία. Είσπράξεις $800 έβδομαδιαί-
ως, βετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$2ΟΟ,( τιμή $6.500, μέ $2.ΟΟΟ με-
τρητά. Ενκαιρία διά τρείς.
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ, ίνα άπό τα ά-
ριστοκρατικώτερα. Είσπράξεις έ-
βδομαδιαίως $4.000. ΙΟετές ένοικι¬
αστήριον. "Ενοίκιον $450,· τιμή
$75.000, μϊ $2Ο.ΟΟΟ μετρητά. Εί¬
ναι θαυμαοία εϋκαιρία διά 4 συν-
εταίρους.
ΙΧΝΟΗ. έκλεκτή τοποθεσία είς
ΒΓθΠίΙ'ννβγ, είσπράξεις $1.000 έ-
βδομαδιαίως. Ό δυνάμενος νά
προσ(Είρτ| μίαν λογικήν τιμήν στόν
πωλητήν ευκόλως τό άγοράζει.
ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, εύκολο
δοΰλευτόν, τέλειον καθ* δλα, είσ¬
πράξεις $ϊ.100—$1.200 έβδομαδι-
αίως. 12«τές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $125. Τιμή $11.000, μέ $4.000
μετρητά.
ΟΟΡΓΕΕ ΡΟΤ στήν είσοδον
διΛνναν δΐβΐίοπ, εΐσπράξει; έ-
βδομαδιαίως $900—1.000. Τιμή
$9.500, μέ $3.000 μετρητά. 9ετές
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $135.
Σπεύσατε άμέσως.
ΠΕδΤΑυηΑΝΤ, είσποάξεις έ-
βδομαδιαίως $2.000. τιμή λογική.
Άπαιτοΰνται 88.ΟΟΟ μετρητά.
Γ,ΑΡΕΤΕΠΙΑ, είσπράεεις $1600
- 1800 ίβδομαδιαίως, ΙΟετές ένοι-
κιαστήςηον. ενοίκιον λογικόν. Άπ-
αιτοϋνται $8.000 μετρητά.
ΠΕδΤΑυΒΑΧΤ, είσπράξεις έ-
βδομαδιαίως $1.600—$1.700. ΙΟε¬
τές ένοικιασττίοιον, ενοίκιον $333,
τιιιή $30.000, ιιέ $8.000 μετρητά.
Γ.ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, εϊσπράξεις έ-
βδομαδιαίίος $1.200, ενοίκιον $250,
μακρόν ένοικιαστήριον, τιμή $10.
000 μέ $4.000 αετρητά.
ΕΑΤΡΑ
Τό μέγα άντιπολεμίκόν έργον
ΡίΥΜθυΤΗ 451ή δΐΓοε
ΤΗΕΑΤΚΕ ΝλβκΙ οί γ
"Ιδετε τον μέγαν Εύρωπαϊον ήθο-
Γτοιόν
^ ΚΟΜΑΝΝ
είς τό έργον
"ΤΗΕ ΟΗΑΝΝΕί ΒΟΑΟ"
'Εσπεριναί: 8:30. Απογευματιναί
Πέμ.ττη καί Σάββατον: 2 :3Ο. ΕΙ-
σιτήρια 1 δολλάριον καί άνω είς
τό ταμείον τοΰ θεάτρου.
Ή Φωνή* ποΰ ξετρέλλανε Δύο
Ήμισφαίρια!
Ή (Ιΐοηα δνν&ηδοη
είς την θριαμβευτικήν όμιληττχήν
Ταινίαν
'ΤΗΕΤκΕδΡΑδδΕΚ'
θά σας έκπλήξχ) μέ την φωνήν καί
τό τραγοΰδί της. Ή σ§αματική της
τέχνη θά σάς μαγεύση, ό ίματι-
σμός της θά σάς τέρψη.
Κατάρτισις ,ΙθδερΙι Ρ. ΚεηηεάΎ.
Διεύθυνσις: Εάπιιιη(1 Οοαΐάϊηβ.
υΧΙΤΕϋ ΑΚΤΙ5Τ5
ΑΜ-ΤΑΕΚΙΝΟ ΡΙΟΤυΚΕ.
"ΗΟυδΕ ΟΡ ΗΙΤδ"
ΤΙΜΕ5 8θυΑΒΕ
ΣΠΕΥΣΑΤΕ: ΣΠΕΥΣΑΤΕ!
Ή τελευταία σα; 'Εβδομά; ν' άιτο-
λαύσητε τόν
πΑτΊΟίϋ ίίΟΥΟ
Είς την πρώτην ΠΑΝ—ΟΜΙΛΗ-
ΤΙΚΗΝ Ταινίαν τού
"ΚΈίυΌΜΕ
Α ΡαΓΒΐποιιηΙ
υΝΙΤΕΟ ΑΚΤΙδΤδ
Β'ΝΥΑΥ ΑΤ 491Η 5>Τ.
ϋΧΙΤΕΟ ΑΚΤΙ5Τ5
Β'-νναγ αί 491η δ
ΒΗΟΟΚίΥΝ Ρ, ΗΑΜΟϋΝΤ
άΙ ΠρΚηΙΙ) Αν?$.,
ΒΓθο1ί1>·η.
ΑΚΟΥΣΑΤΕ τα ζωηρότεοα, πε-
ταχτότερα σπινθηροβολήματα τον
βασιλέως τής κωμωδίας
ΗΑΗΟίΟ ίίΟΥΟ
Είς την πρώτην ΠΑΝ—ΟΜΙΛΗ-
ΤΙΚΗΧ Ταινίαν
ΟΑΝΒΕΗ"
Α ΡβΓΕΐτιουπΙ
Ό ΒΟΒ ΛΥΕ8Τ στό πιανόργανον.
Μουσικόν Ξεφάντωμα!
«ΟΟΟθΑΧυΤ ΟΚθνΕ»
Ζωντανή "Επιθεώρησις.
"Ελθετε στό μεγαλείτερον θέατρον
τοΰ ΒΓθθΙίΙνη.
«Ό πλέον χαριτωμένος ήθοπσιός
τής όθόνης». —Χθλ^β.
«Τό σπινθηροβολέστατον δημιού(Λ
γημα τοΰ ΕΓηδΙ Ειι1)ί1ο1α>.
—ΤΪΠ105.
Ή ^βηηοΙΙε Μαοϋοπαΐιΐ γοη-
τεύίΐ μέ την θαυμάσιον φωνήν της.
Κατήγαγε πρωτοφανή θρίαμβον!»
Ηΐ1 ΤΪ1
«Συναρπαστική έπιτΐοχία, κατέστη
άμέσως ?ν άπό τα θεαματα πού
πρέπει νά ίδη τις!»
Ηΐ ΤΓΪ1)ΐιηο.
"ΓΗΕ ίΟΥ^ ΡΑΗΑΟΕ"
Ό μίγαλειώδης θρίαμβος τή;
Παν-Όμιλητικής Ταινίας Παρα-
μάουντ μέ τόν Ευρίπο ί,αηο καί
1>ΐ11ί3π ΚοΙη.
2 :4ό Δι; καθ" εκάστην 8 :45
3 παραστάσεις Σάββατον καί Κυρι¬
ακήν, 3, 6, 8 :45 μ. μ. "Εςτρα πα¬
ράστασις τό Σάββατον 11 :30 μ. μ.
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
ΒλΥΛΥ ΑΤ 441η 5Τ.
ΑΠΟΛΑΥΣΑΤΕ
Μιά μαγενττική βραδυά
Μ8ΗΤ"
ΕΰρθΜΐαϊκή Ό.τερέττα διασκευασμέ
νη άπά τό «ϋϊβ Ρϊ«1επηίΐυ8» μέ
μοι<σικήν τοΰ ,ΙΟΗΑΝΝ' δΤΚΑΌδδ Ρωμαντική, Φαντασμιαγορική μοι>-
σική καί χορός σέ Βιενέζικη άτμό-
σφαιρα. Άπολαυστιχόν θέαμα διά
κάθε "Ελληνα.
ΜΑϋΕ5ΤΙ0 ΤΗΕΑΤΗΕ
441η δΐΓοεΐ λΥοβί οί Β'λ·3>·
'Εσπερ. 8 :30^ θέσεις άπό 1 δολλά¬
ριον καί άνω.
Άπογευμ. Τετ. καί Σά66. 2:30.
ΡΑΗΑΜΟυΝΤ
Α ΡυΒΙχχ ΤΠθίΐΐΓθ—ΤΐΐΏβδ δή.
ΚΑΤΑ ΓΕΝΙΚΗΝ ΑΠΑΙΤΗ2ΙΧ
Διά δευτέραν έβδομάδα
ώς
• «ΤΗΕ δΑΤυΒΌΑΥ ΧΙΟΗΤ
κΐρ»
Όμιλητική Ταινία Παραμάουντ
καταρτισθείσα υπο
Α. Ε(1·ν'3Γ(1 δοΙηεΓΐβπίΙ
ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ
ΚϋυΥ
μέ τούς
ΟΟΧΧΕΟΤΙΓΧΤ ΥΑΧΚΕΕδ
είς «ΝθνΕΕΤΙΕδ»
θέαμα Ριι1>Ηχ, καταοτισμός Βο-
ΓΪ5 ΡεΐΓθίΓ, μέ τόν Οεηβ δηεΐ-
(Ιοη, Βογοβ έ;οοιτι1)5 καί άλλονς.
Τελευταία εμφάνισις τοΰ Κιΐίΐγ.
"θλοι σχολιάζουν τό σνναρπαστι-
κόν ΡβΓβιηοιιηΙ ΤΑΕΚβγΙοοπ.
«ΧΟΑΗ'δ Ι.ΑΒΚ>
.ΙΕδδΕ ΟΒΑνΡΟΒΟ
ΡΑΚΑΜΟΧυΤ δθυΧϋ ΧΕλΥδ
'Εκλεχτά βιβλία ε"χει μόνον τδ Βι¬
βλιοπωλείον τον «Εθνικον Κ>κ>υκος>.
ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ, εί; άκμάζου-
σαν πόλιν τού Οοηη., μακρόν ένοι¬
κιαστήριον, ενοίκιον $125; είσπρά-
ξεις $50.000 τό ετο;, τιμή $8.500,
μέ §4.000 μετρητά.
ΟΚΟΟΕΚΥ δΤθΠΕ, τϊλειον
καθ" όλα, είσπράξεις $500 έβδομα-
διαίως, τιμή $6.000, μακρόν ένοι¬
κιαστήριον, ενοίκιον §150 μηνιαίως.
128 ΟΟΧΡΕΟΤΙΟΝΕΚΙΕδ έν¬
τός καί έκτός τή; Χέας Υόρκης,
πλησίον μεγάλων θεάτρων καί σταθ
μών, μέ ήγγ>'ημένας εργασίας.
δΤΟΚΕδ ΡΟΚ ΚΕΧΤ είς έκλε-
κ.τάς τοποθεσίας, μέ μακρά χφ ήγ-
νυηαένα ένοικιαστήρια.
Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΛΟΣ ΤΟΥ
Ο. Α ΥΒΕΤΤ03
1482 ΒΓθβιΙννβγ, Κοοΐη 510,
ΒεΙ. 42—43 5"-------
Υογ1< •ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ .ίΤηιιιι/ην ι/ιιπυι/ΠΓπ ΜΗΑ10ΤΕ1ΗΤΕ ΕΞΑΙΡΕΣΙΝ! Ό πτωχός καί άσημος νέος τής χθές είναι σήμερον μέγα; κ«1 οιά- οημος..... Ή Πεϊνα, ή δνστυχία, οί έξευτελισμοί καί ή άπογοήτευσις παρε- μέρισαν, Γδωσαν τόπον είς μίαν ζωήν πλήρη άπολανσεων, δόξης γο- ήτρου. Αλήθειαι Ή ζωή είναι παραδοξοτέρα, πλέον ένδιαφέρουσα άπό κάθϊ μυθιστόρημα! Διαβάσατε την «Πείναν» τοϋ μεγάλον Νορβηγοϋ Συγγραφέως Χάμσουν κα'ι θά πεισθήτε..... ) Ή «Πεϊνα» περιγράφϊΐ μέ δύναμιν καί συναρπαστιχότήτα την νεα- νικήν ζωήν τοΰ συγγραφέως της. Όλος ό κόσμος έδιάβασε τό άρι- στούργημα «Ή Πεϊνα». Διατί ν' όποτελήτε εξαίρεσιν; ΥΠΟ ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΝ Χρυοόδί-τον τιμάται $1.25Ο Γράψατε σήμερον όπως σνς αποσταλή Ο. Ο. ϋ. ή_ίμ6άσατι: ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ 140 ννΕδΤ 26ΤΗ «Τ.. (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) Μέν» γοηκ, μ. υ.
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ.
ΑΑΕΛΦΟΤΗΤΕΣ,
ΣΩΜΑΤΕΙΑ
ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ
ΟΟΜίνΐυΝΙΤΙΕδ, 300ΙΕΤΙΕ3,
ρρΑΤΡΚΝΙΤΙΕδ, 0Ρ0ΑΝΙΖΑΤΙ0Ν3
^ΠΑΚΤΙΑΚΗ_ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΠΡΟΣ ΠίΜΗΣΙΝ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΡΗΤΟΧ «Π ΟΜΟ-
ΝΟΙΑ».— ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
,ιέλη τής Νακταχτια-
|}ϊν.
η
ημέραν
Δευτέραν
την σννε-
έχουσι πάντες «Ι
συνδρομάς τατν,
'
1916.
ο. α. νΒΕττοβ
ΕδΙαΙβ Βιΐ5Ϊηβ_
1462 ΒΓθβϋνναγ, Ηοοαι 510,
(ΤΪΠ165 8)
νά λάβη
μίσιο;'
φ Καταστατικφ πρό τής
"τής ίκλογής ώ; μίλος, και
μέρος είς τάς εκλογάς Ο:
ΕΚ ΤΟΥ ΓΡλΦΕΙΟΥ
(14131—23—24)
Ό Σύλλογος των Κρητών έν Χέα |
'Υόρκχ) «Ή Όμόνοια» θά έορτάσπ'
τίιν προσέχη Κυριακήν, 24ην Χοεμβρί- ■
ου την ένδεκάτην έπέτηον άπό τής
ιδρύσεως τον, καθώς καί την άνα-
βληθεΐσαν τής 18ηξ Νοεμβριού εορ¬
τήν τή; Πα-ριρητικής "Ενώσεως, ό-
λοχαύτωβιν τοΰ Ίστορικοΰ Άρκαδίου,
έν τή αιθούση τής Λέσχης τού, ύπ' α¬
ριθμόν 266 τής Δυτικής 41ης όδοϋ
τής πόλεο'>ς μας. "Οθεν καλοΰνται
πάντες οί Κρήτες, μέλη καί^ μή, μετά
των οικογένειαν των καί φίλων των,
όπως μετάβχωσι της εορτής καί οδ-
τω συντελέσωσιν είς τίιν επιτυχίαν
ταύτης.
Ή είσοοος Ιλευθερα.
ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΛΦΕΙΟΥ
(14128—23)
'Ετχλεχτά βιβλία ίχει μόνον Λ Β»
6λι&τα>λεΐην τοΰ «'ΕΦνιχοδ Κή
____________^
ΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΟΝ
ΙΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ
«00 ΥΥβίΙ 18511» δΐΓεεΙ.
Γωνία $1. Νΐο1ιοΐ35 Ανεπιιβ
Νεν Υογκ αΐγ.
Έφημέριος ΑΙο. Κανέλλος Κανελλό-
χαυλος.
Γραφ. νΤ8(ΐ5·ννοΓΐ1ϊ 859».
Τηλ. Κατοιχίας νϊαάδ'νθΓτΙ) ΝΜ.
_ ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«ΑΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΖ»
ρχ
171 Είτα
ΈηΗΐέριο;: Γ. Μεν*5ό:τ~λθί
Τηλέφωνον: ΑβΓθΓΐβ 1(51.
Κατοιχΐα;: ΗβνρτηβνρΓ ΜΤ*.
ΙΗΕΙΌΧΙΟΝ ΠΑΧΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΠΟΣ ΙβΛΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
| Μ! Πγϊτ Ανβηηρ, Νβ- ΥοΠΐ ~—
(Μεταξύ Ιδη; χαί 17η; όΑοβ)
Τηλέφωνον: 81ϋννβ53π1 7888.
ΚΟΤΝΟΤΗΣ Α5ΤΟΚΙΑ. ι. Ι.
ΟΤΥ. Ν. 3.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟ3
, 151 ΥογΙΕ δΐΓββΙ
Κατοιχία Ίερέως*
1X0 ΡβΐΓτηοηι Αν«οα·
Τηλέφαινα: ΒεΓΚβπ 281
Μοί Μοοΐκοπιβ— 1113.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ Κ0ΙΧ0ΤΗ3
«ΑΠΟΣ ΝΙΚΩΝ,
•Εν Νέ* 'Υόρκ*
Διεύθυνσις Ιερέω: Άρχιιι. Αα«Ο
Λεονταρίδου χαί 'Εκχληβίας:
109 Ε. 84(1. 51-, Νβ- Υογκ Οί*
/ Ιΐ ετ·9.
ΕΛΛΗΝ ΙΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΠΑ ΛΑΥΡΑ
ΙΙΤ
IV.
Κβϊϋ 51.. Νβ- Υογε Οί»
Τ>Αέφ. 'Εχχλησίας: ΜοηυηβοΙ ·84ί
Καηχκία Ιερέακ:
ΑΙδεσ. Νικόλαος Άνοριόποολ·:
601 νΥ. 185 5ΐΓ«*ί-
Βηάΐιτιπτ
ΑΜΑΡΤΩΛΌΝ ΣΩΤΗΡΙΑ
Βιβλίον ώραιότατον, συνταχθίν κα¬
ρά Άγαπίου Μονα^οϋ, τού Κρητός,
ασκήσαντος έν Άγιω 'Ορει. Πίρι-
λαμβάνει νομοβεοίας, έξεταζει τα πεοί
άρετης χαί καχίας, έΕηγεϊ τάς 10 έν-
τολάς καί .τεριγράφει τα 59 θαύματ·
τή; θεοτόκου. Είς μέγα σχήμα 8ον.
ΛΕΞΙΣ ΚΑΙ ΟΜΟΣ...
Ισως κάποτε νά ευρεθή μέσον τι, διά τοδ οποίον ή Πολιτεία ν' α¬
παγορεύση είς πολλοϋς την χρήσιν λέξεων......
έμπιστοσύνης καί συναναστβοφής!
Πρός θεοδ! "Αν έχτιμάτε την σημασίαν λέξεως τινος, ώς ή λέξις
ίΔημοχρατία» επί παραδείγματι, μή χάνετε τόν καιρόν σας άκούον-
τες ενα αταπαγάλον» σνζητοίτντα πίρί Δημοκρατίας.
Έρωτήσατί τίνα άπό τούς άστείους αύτοϋς τύπονς εν ί 4ύο άπλον-
στατα έρωτήματα: «Είναι ή Δημοκρατία άνάγ. . η πβλυτέλεια; Π ό¬
τε ή Δημοκρατία χαθίσταται πολυτίλεια;»
Ό σννομιλητής σας θά μείνη κόχχαλο.....
II
θά σδ; βιασκεοάστι με
χίλιες δύο άνόητες άπαντήσεις.
'Ως σοβαράς, ως κσβώς πρέπει πολίτης καί βνθρωπος, γνωρΐζετ»
ότι ή Δημοκρατία είναι μίβ άπ).ή λέξις καί δμως......
Όπισβεν τής άπλής ταύτης λέξεως έμπερικλβάται κόσμος Ολοκλη-
θος Ιδεών, καθηκόντο>ν, νοημάτων.
Κδ.-ιοτε σας ίβόθη ή ϊύκαιρία νά μάθητε πολλά ίνδιαφίροντα ποάγ-
ματο περ'ι «Λη|ΐοκρ«ιτίας> καί Ιδιαιτέρως περί τής 'Ελληνικής Δημο¬
κρατίας. Είσθε άπ' έκείνους ποΰ ϊχουν διαβάσπ τό ϊργον τοΰ οιακί-
ί ιογράφοι· καί βημοσιολόγου Κου Δ. Χριστοφοριδου!
Η Κ Δ Χοίβου
I
ριιίνου δηιιοαιογράφοι· καί βημοσιολόγου Κου Δ. Χριστφρ
«Η ΕΑΛΙΙΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ> τού Κου Δ. Χρκ-οφοοίβου
I-
/ει άναγνωσθχ) καί έκτιμηθή άπό κάθε καλώς σχίπτόμίνον, άπό κάθε
"Ν-βρωπον μέ αντίληψιν. * .
Συστήσατε τό βιβλίον αύτό ιΐς τον καλλίτερον φίλον σας. θα σα;
Εύγνωμονη. θά τό ευρχι-άνα>.υτΐ5«ώτατον, ΟΛολαυστικόν, διδακτικόν
*αΙ πολύ ωφέλιμον.
Η ΕΛΑΗΝΙΚΗ ΑΗΜΓΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟ Δ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ
Τιμάται —ερεώς δβδεμένον δολλ. 1.ΟΟ.
σήμβρον δπως σάς άποσταλί Ο. Ο. Ό., η ίμβάσατε:
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140
ΧβΤΗ
ΜΕνΙτ ΥΟΙΙΚ, Ν. Υ.
την Βιολιοθήκην βας «ρομηθευομενο:
βι6λ£α άπό τό Β'.6λιοπωλεΐον ϋ
«Έθνικοΰ Κήρυκος»
ΝΕΟΣ
ΟΝΕΙΡΟΚΡΙΤΗε
Γ. ΠΑΖΙΝΗ
ΝΕΑ ΣΥΜΠΛΗΡΟΗΕΙΣΑ Κ/Μ ΕΠΛΥΞΗΘΕ1ΣΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΣ «2.00
Γράψατε:
ΗΕΚΑίϋ, 140 \'ε«1 26Λ
Ν«~ Υογκ, Ν. Υ.,
Τηλέφ. ΒΓν3ηΓ864ΐ75482. 6094.
ΤΑΣ ΑΓΟΡΑΠίϊΑΗΣΙΑΣ
ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΤΕ
ΜΕΤΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΕΠΟΙ¬
ΘΗΣΕΩΣ ΣΤΑ ΜΟΝΑΔΙΚΑ
ΓΡΑΦΕΙΑ ΧΡ. ΒΡΕΤΤΟΥ
Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ
ΜΕ 14 ΕΤ1ΖΝ ΠΕΙΡΑΝ
ΗΕ5ΤΑΙΤΚΑΝΤ πλησίον τής
Λεας^'Υόρκη;, γωνιαίον, τέλειον
καθ" όλα, προνομιοΰχος τοποθεσία,
θετικά καί ήγγυημένα καθαρά κέρ-
δ·] $1.500 μηνιαίως. Άπαιτοννται
$10.000 μετρητά.
ΟΚΟΟΕΒΥ δΤΟΚΕ, συστημέ-
νον ά;;ό 2όετίας. Έκλεκτή τοποθε-
σιβ ΒΓθ3(1ν.3γ, πλησίον σταθμσΰ,
εΙσ.-τρά|εις $45.000 τό ετος, μέ
προσθήκην Ι)ε1ϊο3ΐβ&5εη ευκόλως
δύναται νά εισπράξη $1.500—1800
εβδομαδιαίοις. 8ετέ; ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιον $208 μηνιαίω;. Τιμή
$8.500 μέ $4.000.
8ΤΟΒΕ5 ΡΟΚ ΚΕΝΤ είς προ-
νομιούχου; τοποθεσίας, πλησίον
οταβμών, θεάτρων καί γραφείων,
με μακρά καί ήγγυημένα ένοικια-
οτηρια. Συμβουλευίήτ έμας προτοΰ
κάμετε ενοικίασιν.
Ο)ΧΡΕ(:ΤΙ0ΝΕΚΙΕδ πολλά
καί διάφορα, είς έκλεκτάς τοποθε-
σ10;, ε*6 ήγγυημένα κέρδη, έντός
και έκτός τής Χέας Υόρκης άπό
$5.000 μέχρι $65.ΟΟΟ.' Είναι ιδικόν
σας συμφέρον νά μάς έπιοκεφθήτε
καί ασφαλώς θά εΰρητε τό Κατά-
στημα ποΰ ποθεΐτε. Ή δοκιμή πεί-
θει.
ίϋΝαΐΕΟΧΕΤΤΕ είς Τΐπιεδ
5ςιΐ8Γε, τέλειον καθ" όλα. Είσπρά-
ξεΐς $300 την ημέραν. ΙΟετές έν-
«χιαστήριον, ενοίκιον $10.000 τό
ετος, τιμη $3Ο.ΟΟΟ μέ $10.000 με-
τρητα. Εϋκαιρία διά 3.
^ϋΝβΗΕθΧΕΤΤΕ έναντι με-
γα>.ων γραφείων, τέλειον καθ" ό¬
λα, είσ,τράξεις $).500'έβδομαδιαί-
ως, 8ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$8.000 τό ετος. Τιμή $30.000, μέ
$10.000 μετρητά.
ΐυΝΟΠΕθΝΕΤΤΕ στό πόδι
τής Εΐβνβΐβίΐ δΐαΐϊοη, είσπράξεις
$700—$750 έβδομαδι'αίως, 8ετές
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200, τι¬
μή $10.500 μέ $3.600 μετρητά.
ΕϋΧΟΗΕθΝΕΤΤΕ γωνααίον ?-
ναντι μεγάλων γραφείων, είσπρά-
ξεις $800 έβδομαδιαίωε, 9ετές έν¬
οικιαστήριον, ενοίκιον $275, τιμή
$11.000 μέ $4.000 μετρητά. Εύκαι-
ρία διά δΰο.
ΒΕδΤΑυΚΑΧΤ τέΐειον καθ"
δλα, μέ είσπραξις $1200 έβδο-
μαδιοαως. Παρ' είδοίίόν ευκόλως
δύναται νά εισπράττη $2000. 9ετές
ένΌΐκιαστήριον. Ενοίκιον ?330. Τι¬
μή $18.000. Μετρητά $5.ΟΟΟ.
ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ μέ δΐοοΐδ, τέ¬
λειον καθ" δλα, είσπράξεις $1500
—1600 έβδομαδιαίως, ένοικιαστή¬
ριον 9 1)2 έτών, μία άπό τάς καλ¬
λιτέρας τοποθεσίας τοΰ Βγοο-
Ιίΐνη, ενοίκιον μόνον $100 μηνιαί¬
ως, τιμή $17.000 μέ $6.ΟΟΟ μετρη¬
τά. Σπεύσατε άμέσως.
ί,ΙΙΧΟΗ, μέ ιδιόκτητον κτίριον,
μέ μέγιθος οίκο.-ΐέδου 64X175, είσ-
πράξει; $800—$1.000 έβδομαδιαί-
ως. θυσιάζονται όλα άντί $27.000
|ΐε $5.000 μετρητά. Ευκολίαι είς
τάς πληοωμάς.
ΟΛΡΕΤΕΚΙΑ, έκλεκτη τοποθε¬
σία.- ΕΙσπράξεις $1.500 έβδομαδι-
αΐως, ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον μέ ολόκληρον τό κτίριον $275,
τιμή $15.000, μέ $4.000 μετρητά.
Σπεύσατε.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποθε¬
σία. Είσπράξεις $800 έβδομαδιαί-
ως, βετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
$2ΟΟ,( τιμή $6.500, μέ $2.ΟΟΟ με-
τρητά. Ενκαιρία διά τρείς.
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ, ίνα άπό τα ά-
ριστοκρατικώτερα. Είσπράξεις έ-
βδομαδιαίως $4.000. ΙΟετές ένοικι¬
αστήριον. "Ενοίκιον $450,· τιμή
$75.000, μϊ $2Ο.ΟΟΟ μετρητά. Εί¬
ναι θαυμαοία εϋκαιρία διά 4 συν-
εταίρους.
ΙΧΝΟΗ. έκλεκτή τοποθεσία είς
ΒΓθΠίΙ'ννβγ, είσπράξεις $1.000 έ-
βδομαδιαίως. Ό δυνάμενος νά
προσ(Είρτ| μίαν λογικήν τιμήν στόν
πωλητήν ευκόλως τό άγοράζει.
ΟΟΓΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, εύκολο
δοΰλευτόν, τέλειον καθ* δλα, είσ¬
πράξεις $ϊ.100—$1.200 έβδομαδι-
αίως. 12«τές ένοικιαστήριον, ενοί¬
κιον $125. Τιμή $11.000, μέ $4.000
μετρητά.
ΟΟΡΓΕΕ ΡΟΤ στήν είσοδον
διΛνναν δΐβΐίοπ, εΐσπράξει; έ-
βδομαδιαίως $900—1.000. Τιμή
$9.500, μέ $3.000 μετρητά. 9ετές
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $135.
Σπεύσατε άμέσως.
ΠΕδΤΑυηΑΝΤ, είσποάξεις έ-
βδομαδιαίως $2.000. τιμή λογική.
Άπαιτοΰνται 88.ΟΟΟ μετρητά.
Γ,ΑΡΕΤΕΠΙΑ, είσπράεεις $1600
- 1800 ίβδομαδιαίως, ΙΟετές ένοι-
κιαστήςηον. ενοίκιον λογικόν. Άπ-
αιτοϋνται $8.000 μετρητά.
ΠΕδΤΑυΒΑΧΤ, είσπράξεις έ-
βδομαδιαίως $1.600—$1.700. ΙΟε¬
τές ένοικιασττίοιον, ενοίκιον $333,
τιιιή $30.000, ιιέ $8.000 μετρητά.
Γ.ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, εϊσπράξεις έ-
βδομαδιαίίος $1.200, ενοίκιον $250,
μακρόν ένοικιαστήριον, τιμή $10.
000 μέ $4.000 αετρητά.
ΕΑΤΡΑ
Τό μέγα άντιπολεμίκόν έργον
ΡίΥΜθυΤΗ 451ή δΐΓοε
ΤΗΕΑΤΚΕ ΝλβκΙ οί γ
"Ιδετε τον μέγαν Εύρωπαϊον ήθο-
Γτοιόν
^ ΚΟΜΑΝΝ
είς τό έργον
"ΤΗΕ ΟΗΑΝΝΕί ΒΟΑΟ"
'Εσπεριναί: 8:30. Απογευματιναί
Πέμ.ττη καί Σάββατον: 2 :3Ο. ΕΙ-
σιτήρια 1 δολλάριον καί άνω είς
τό ταμείον τοΰ θεάτρου.
Ή Φωνή* ποΰ ξετρέλλανε Δύο
Ήμισφαίρια!
Ή (Ιΐοηα δνν&ηδοη
είς την θριαμβευτικήν όμιληττχήν
Ταινίαν
'ΤΗΕΤκΕδΡΑδδΕΚ'
θά σας έκπλήξχ) μέ την φωνήν καί
τό τραγοΰδί της. Ή σ§αματική της
τέχνη θά σάς μαγεύση, ό ίματι-
σμός της θά σάς τέρψη.
Κατάρτισις ,ΙθδερΙι Ρ. ΚεηηεάΎ.
Διεύθυνσις: Εάπιιιη(1 Οοαΐάϊηβ.
υΧΙΤΕϋ ΑΚΤΙ5Τ5
ΑΜ-ΤΑΕΚΙΝΟ ΡΙΟΤυΚΕ.
"ΗΟυδΕ ΟΡ ΗΙΤδ"
ΤΙΜΕ5 8θυΑΒΕ
ΣΠΕΥΣΑΤΕ: ΣΠΕΥΣΑΤΕ!
Ή τελευταία σα; 'Εβδομά; ν' άιτο-
λαύσητε τόν
πΑτΊΟίϋ ίίΟΥΟ
Είς την πρώτην ΠΑΝ—ΟΜΙΛΗ-
ΤΙΚΗΝ Ταινίαν τού
"ΚΈίυΌΜΕ
Α ΡαΓΒΐποιιηΙ
υΝΙΤΕΟ ΑΚΤΙδΤδ
Β'ΝΥΑΥ ΑΤ 491Η 5>Τ.
ϋΧΙΤΕΟ ΑΚΤΙ5Τ5
Β'-νναγ αί 491η δ
ΒΗΟΟΚίΥΝ Ρ, ΗΑΜΟϋΝΤ
άΙ ΠρΚηΙΙ) Αν?$.,
ΒΓθο1ί1>·η.
ΑΚΟΥΣΑΤΕ τα ζωηρότεοα, πε-
ταχτότερα σπινθηροβολήματα τον
βασιλέως τής κωμωδίας
ΗΑΗΟίΟ ίίΟΥΟ
Είς την πρώτην ΠΑΝ—ΟΜΙΛΗ-
ΤΙΚΗΧ Ταινίαν
ΟΑΝΒΕΗ"
Α ΡβΓΕΐτιουπΙ
Ό ΒΟΒ ΛΥΕ8Τ στό πιανόργανον.
Μουσικόν Ξεφάντωμα!
«ΟΟΟθΑΧυΤ ΟΚθνΕ»
Ζωντανή "Επιθεώρησις.
"Ελθετε στό μεγαλείτερον θέατρον
τοΰ ΒΓθθΙίΙνη.
«Ό πλέον χαριτωμένος ήθοπσιός
τής όθόνης». —Χθλ^β.
«Τό σπινθηροβολέστατον δημιού(Λ
γημα τοΰ ΕΓηδΙ Ειι1)ί1ο1α>.
—ΤΪΠ105.
Ή ^βηηοΙΙε Μαοϋοπαΐιΐ γοη-
τεύίΐ μέ την θαυμάσιον φωνήν της.
Κατήγαγε πρωτοφανή θρίαμβον!»
Ηΐ1 ΤΪ1
«Συναρπαστική έπιτΐοχία, κατέστη
άμέσως ?ν άπό τα θεαματα πού
πρέπει νά ίδη τις!»
Ηΐ ΤΓΪ1)ΐιηο.
"ΓΗΕ ίΟΥ^ ΡΑΗΑΟΕ"
Ό μίγαλειώδης θρίαμβος τή;
Παν-Όμιλητικής Ταινίας Παρα-
μάουντ μέ τόν Ευρίπο ί,αηο καί
1>ΐ11ί3π ΚοΙη.
2 :4ό Δι; καθ" εκάστην 8 :45
3 παραστάσεις Σάββατον καί Κυρι¬
ακήν, 3, 6, 8 :45 μ. μ. "Εςτρα πα¬
ράστασις τό Σάββατον 11 :30 μ. μ.
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
ΒλΥΛΥ ΑΤ 441η 5Τ.
ΑΠΟΛΑΥΣΑΤΕ
Μιά μαγενττική βραδυά
Μ8ΗΤ"
ΕΰρθΜΐαϊκή Ό.τερέττα διασκευασμέ
νη άπά τό «ϋϊβ Ρϊ«1επηίΐυ8» μέ
μοι<σικήν τοΰ ,ΙΟΗΑΝΝ' δΤΚΑΌδδ Ρωμαντική, Φαντασμιαγορική μοι>-
σική καί χορός σέ Βιενέζικη άτμό-
σφαιρα. Άπολαυστιχόν θέαμα διά
κάθε "Ελληνα.
ΜΑϋΕ5ΤΙ0 ΤΗΕΑΤΗΕ
441η δΐΓοεΐ λΥοβί οί Β'λ·3>·
'Εσπερ. 8 :30^ θέσεις άπό 1 δολλά¬
ριον καί άνω.
Άπογευμ. Τετ. καί Σά66. 2:30.
ΡΑΗΑΜΟυΝΤ
Α ΡυΒΙχχ ΤΠθίΐΐΓθ—ΤΐΐΏβδ δή.
ΚΑΤΑ ΓΕΝΙΚΗΝ ΑΠΑΙΤΗ2ΙΧ
Διά δευτέραν έβδομάδα
ώς
• «ΤΗΕ δΑΤυΒΌΑΥ ΧΙΟΗΤ
κΐρ»
Όμιλητική Ταινία Παραμάουντ
καταρτισθείσα υπο
Α. Ε(1·ν'3Γ(1 δοΙηεΓΐβπίΙ
ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ
ΚϋυΥ
μέ τούς
ΟΟΧΧΕΟΤΙΓΧΤ ΥΑΧΚΕΕδ
είς «ΝθνΕΕΤΙΕδ»
θέαμα Ριι1>Ηχ, καταοτισμός Βο-
ΓΪ5 ΡεΐΓθίΓ, μέ τόν Οεηβ δηεΐ-
(Ιοη, Βογοβ έ;οοιτι1)5 καί άλλονς.
Τελευταία εμφάνισις τοΰ Κιΐίΐγ.
"θλοι σχολιάζουν τό σνναρπαστι-
κόν ΡβΓβιηοιιηΙ ΤΑΕΚβγΙοοπ.
«ΧΟΑΗ'δ Ι.ΑΒΚ>
.ΙΕδδΕ ΟΒΑνΡΟΒΟ
ΡΑΚΑΜΟΧυΤ δθυΧϋ ΧΕλΥδ
'Εκλεχτά βιβλία ε"χει μόνον τδ Βι¬
βλιοπωλείον τον «Εθνικον Κ>κ>υκος>.
ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ, εί; άκμάζου-
σαν πόλιν τού Οοηη., μακρόν ένοι¬
κιαστήριον, ενοίκιον $125; είσπρά-
ξεις $50.000 τό ετο;, τιμή $8.500,
μέ §4.000 μετρητά.
ΟΚΟΟΕΚΥ δΤθΠΕ, τϊλειον
καθ" όλα, είσπράξεις $500 έβδομα-
διαίως, τιμή $6.000, μακρόν ένοι¬
κιαστήριον, ενοίκιον §150 μηνιαίως.
128 ΟΟΧΡΕΟΤΙΟΝΕΚΙΕδ έν¬
τός καί έκτός τή; Χέας Υόρκης,
πλησίον μεγάλων θεάτρων καί σταθ
μών, μέ ήγγ>'ημένας εργασίας.
δΤΟΚΕδ ΡΟΚ ΚΕΧΤ είς έκλε-
κ.τάς τοποθεσίας, μέ μακρά χφ ήγ-
νυηαένα ένοικιαστήρια.
Ο ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΕΙΛΟΣ ΤΟΥ
Ο. Α ΥΒΕΤΤ03
1482 ΒΓθβιΙννβγ, Κοοΐη 510,
ΒεΙ. 42—43 5"-------
Υογ1< •ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ .ίΤηιιιι/ην ι/ιιπυι/ΠΓπ ΜΗΑ10ΤΕ1ΗΤΕ ΕΞΑΙΡΕΣΙΝ! Ό πτωχός καί άσημος νέος τής χθές είναι σήμερον μέγα; κ«1 οιά- οημος..... Ή Πεϊνα, ή δνστυχία, οί έξευτελισμοί καί ή άπογοήτευσις παρε- μέρισαν, Γδωσαν τόπον είς μίαν ζωήν πλήρη άπολανσεων, δόξης γο- ήτρου. Αλήθειαι Ή ζωή είναι παραδοξοτέρα, πλέον ένδιαφέρουσα άπό κάθϊ μυθιστόρημα! Διαβάσατε την «Πείναν» τοϋ μεγάλον Νορβηγοϋ Συγγραφέως Χάμσουν κα'ι θά πεισθήτε..... ) Ή «Πεϊνα» περιγράφϊΐ μέ δύναμιν καί συναρπαστιχότήτα την νεα- νικήν ζωήν τοΰ συγγραφέως της. Όλος ό κόσμος έδιάβασε τό άρι- στούργημα «Ή Πεϊνα». Διατί ν' όποτελήτε εξαίρεσιν; ΥΠΟ ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΝ Χρυοόδί-τον τιμάται $1.25Ο Γράψατε σήμερον όπως σνς αποσταλή Ο. Ο. ϋ. ή_ίμ6άσατι: ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ 140 ννΕδΤ 26ΤΗ «Τ.. (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) Μέν» γοηκ, μ. υ.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».-- ΚΥΡΙΑΚΗ. 84 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ.
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
___.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ. ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΊΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ. ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ. ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΕ3ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΈΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργουνται πάσαι «Ι τραΛεζι-ΐικαΙ εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς το εύρύ δίκτυον των ύποκατα-
ατημάτων καί άντα·πθκριτών αυτής, ή Τρά«*ζ»
*»<»-·ι«Λ»-β? λέ»ν έτκτυχώς την πελατείαν της. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ: ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑδΤ ίτο 4 Ι_ΟΝϋΟΝ νΥΑίί Βυ.1-_ΙΝ68,Ε.Ο. 2 ■Εβ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ ΚΠΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΑΕΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ- ΛΑΓΠΙΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ Ιχονν συμφέρον νά προκαλωσι την αποστολήν των μέσω της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ- τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬ ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. Σχετικαί πληροφορίαι παρεχονται καί δι1 άλληλο- γραφίαςΤ ΑΓΓΑΟ-ΕΑΑΗΝΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΙΖ "ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ*» Τ· Αοθω; διαλέγεσθαι είναι (διον άντ—υγμένου καί χαλΛς άτ«—. θοαμμένον άνθρώπου. Εκάστη δμως γλώσσα ϊχει χαΐ οιαφοοτΤΜθν ««ό—τ τοβ έχφράζεβθαι. Ίδίβς ΟΙ είς την Αγγλικήν γλώσσαν, Ι· ΤΒΐα τΡ,| δύσκολον .-ΐρο<ρορα; *<ά των χολλΑν συντε-τμημϊνων λίξ·» ενν «αί Ιδιωτιομών, μας είναι πολλάκις δύσκολον νά έγνοήσωιιβν έ- «ακονβΔς τό πνβθμο τοθ σννομιλητού ιιας, η νά μεταφράσωμεν,, {άν Ιέν γν«οβΙζομ— τό μυστικόν, οβτβς εΐπΐίν τΡ,ί Άγγλικής συν&ιαλέ· ξεως. Καί τό χαόβλημα τοθτο σβς 1<ει τό νέον βιβλίον τοθ «'ΕθνιχοΟ Κή. ονκος», «ΟΙ Άγγλο-Έλληνιχοί Διάλογοι», τό οποίον περιγράφει μ·- •οθιχως την Αγγλικήν φρασεολογίαν, μέ την εξήγησιν εκάστη; φρά- οιβς, καί τΑν γνήσιον Αμερικανικόν χοσφόοάν, ΟΛ' 'Ελληνιχβν χε>
•αχτήοαν». 'ΕλΙ παραδείγματι. ι
Δκνθνν—ε, χαοαχαλΔ, τας έ-—όλας μ~ «1ς την οιενβννεκ
«αύτην.
ίΡΙβ&ββ ίο~ν&Γ<1 απν ΙβΙΙί— ίοτ _ο (ο <_1» Λάάηα. Πλ-ηζ φόργοΐΌοά έν* λΚερς φόο μί τοέ Αίς αάοές. Μέ τοίς Άγγλο-'ΕλλττΛχούς Διβλόγονς τού «Έθνΐχού Κή—κ·— Μ μάθττι να σννδιαλέγεσθε ΐΰχεοΔς χαΐ απταί—ε*ς. ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚαΧ ΔΕΑΕΜΕΗΟΙ ΤΜ&ΝΤΛΙ..........·1.τ?* ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑΙ,Ο .40 ΜΕ·Τ 26ΤΗ βΤΒΕΕΤ ΝΕτΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤτ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΣΙΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΑ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΑ ΥΓΤΗΡΙΑ Ό Σάξ Ρόμερ, Ινας δαιμόνιος «τργχρονος "Αγγλος συγγρα¬ φεύς, περιέγραψεν άριστοτεχνικώς την ζωτιν της Μουσουλμανι- χής Άνατολής. Τό βιβλίον τού, έχον παγκόσμιον κυκλοφορίαν, γοητεύει, συναρπάζει, συγκινεΐ, προκαλβΐ άδιάπταπσν τό ενδια¬ φέρον. Ό Σάξ Ρόμερ έξυψώνει την διάνοιαν τοΰ αναγνώστου, έξεγείρει την δημιουργικήν δύναμιν τοϋ έγκεφάλου, έθίζει είς τό ρέον, τό άπλοϋν, τό καλλιτεχνικόν ΰφος; καί ταυτοχρόνως πλουτίζει τάς γνώσεις μας μέ την έρευναν τής περιεργοτάτης ψυχής τοϋ Μουσουλμανικον κόσμον, μέρος τού δποίου εύρίσν.ε- ται κατόπιν των στρατιωτικών μας θριάμβων έντός των όρίων τοΰ 'Ελληνικοΰ Κρατους. Άποκτήσατε το θαυμάσιον αύτό λογοτέχνημα. Έγτρυφήσα- τε είς τάς γβητειτικάς σελίδας τού. Είναι μαγεία άληθινη. ΓΙΜΑΤΑΙ ΚΑΑΛΙΤΕΧΝΙΚΩΣ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ... 90 75 Γράψατε: "ΕΙ (Σ-ινέχεια έκ τής ,ς^ 7ου, Θά σέ κλείσουμε στόν π^ληο ίττΐϋλο το3 Ρέϋνο Κάαρελ καί χι- ό πώς θά 2εχ< αΐιτό τέ σχέδιο Τ ότε κανένας πειά ,δέν^ έ*ναλ* ', οί'τε ύ κριτές, οίτε έκε^- ρινζν, γιατί σέ κείνη την δέν υπήρχαν ουτε δικη¬ γόρον οΰτε σίΐνηγορίες υπέρ τοϋ ν.ατηγορθίΐμένοϋ, καί ό άνεμος εφερ- νε την έλαΐρή <ϊμμο σάν χρυτοσίν- νε^ο στά μάτια το->ξ χαί ·θ'· γλάρο:
έφτερούν!ζ3<ν ψάχνοντας άπομεινά- ρ;α ψϊριών «' αύτό τα στεγνωτήρι. /—;·4 άνβρωτοι έπιχε'.ροϋσαν νά δι- ?7>πώσο.ιν "την κρίσ; τοϋ θεοϋ.
Ή άλλη μερά ήταν έπίσης ώραι*
σάν την προηγούμενη, γεμάτη ά-
στραφτδροίις ■/.αθρί^τισμοΰς τής θά
λασσας καί τού ήλιοχ Τα π2ΐ?ιά
ετρεχαν δλί τό πρωι άπο καλύβα
σέ καλύβα αέ·σα στή μαλακή άμμο.
Ό Ρέ!νο^ Κάαρΐλ, στήν άλλη 5-
κρη τοϋ χωρίου, Ιίγαλε την κοπρ:α
άπέ τέν σταϋλό τομ καί την ά
κατέστησε μέ τ/νρα. Οί περισσι
ρο'. ψαραδες είχον μεινει στα σχ1.-
τιχ τους, «λλά ?έν Ιδγαιναν άττ
τό σπίτ1.· πού και ποϋ έπρόδαλλΐ
ΐτό %2'ώφλι, γ:ά νά ρίξουν μιά
άνήσ'χχη ιιατιά πρός ^ την κζλύβα
τοϋ Ρέινο Κάαρελ. Οϊ γυναίκες
έπήγαίνχ^ νά παρθίαν ή μ(ά άπό τέ
πηγαι'. τής άλλης καί έκρ
βέντ!3^χ/, ένφ τα φορέματα το.»ς
μέ τής κόκκινες ρίγΐς
οττόν
ά την μιά, ό Ρέϊνο Κάαρελ,
ιμενος άπό Ινα γέρο ά-
σπρογένη ψαρά, έφθασε στήν κα-
λύ5α τοϋ Σόορου "Αντρες. Ουτε ό
ενας οίτβ ό άλλος έμπτίκε. Ό Ρέ-
ινου Κάαρϊλ μισά·/ο:?ϊ μίνο "ήν πόρ-
~τ κ'.' έφώνίξε:
;γ
Ι Τα χρώτα πού φάνηκ,αν ήσαν τα
|τρία μεγάλα παιϊιά τοϋ * Αντρες,
|ουο άγόρ'.* ν,ι' ενα /.ορίτ·ϊΓ έπρό-
δαλαν μιά στιγαή τδ κε^άλι στήν
πόρτα καί έκρά^θτ,καν άμέσως μέ-
12. "ΐστεο' άχό λίγο εδγηκαν κζί
τα τρία στή- γραμμή καΐέστάθηκαν
σοδαρά καί ιτερίεργα κοντά στο τω
ρ ό των ςένων.
Καμμιά «λλτ] κίντ)σι μ.εσα στήν
ί καλύβα. Ό Ρέϋνο Κάαρ«λ έκάθησε
σ' ενα^κοίτσοαρο καί άν·α·ψε τό τσιμ-
-οϋκί το«· ό άσκρογένης ψαράς μέ
όλ ά έ&εωροΰσε τό ή-
γς
"Εξαφνα ό Άντρες δγήκε δια-
στικά, μέ τα πεϊό τρΐαρΐένα ροϋχά
τού, Ινα μπογαλάκι όχό μάλης. Τό-
τ* τό μϊκρ&τερο άπό τα παιδία άρ-
χισε νά κλαίη, καί σχεδον άμεσος
καί τα τρία έμχηξχ^ τα λάατ^
ύ
Ή Δνίς Γκρεις Μένκεν καί ό Μπέρτ Λάϊτελλ, ήβοποιοί £ν Σικάγω, οί όποι
οί θά τελέσοιτν τοϋς γάμους τ<ον. 14Ο νΥΕ5Τ 26ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ ΝΕ«¥ ΥΟΗΚ, Ν. Υ. —Τίγιου, χάρβ τα παιδία, διέ- ταςεν ό "Αντρες, μέ τή δραχνή φω- νή τοϋ λεπροΰ. Μά τα πα.ϊιάείχαν κι' όλας προ- χωρήσει, τρέχοντας στό δρόμο. πρός την άλλη άκρη τοϋ χωρίου, κλαί- οντας πάντα, καί καμμιά δεκαριά τρομαγμένες προ&ατίνες ©φευγαν μπροστά τοος. Ό Άντρες έμπήκεν άνάμεσα στόν Ρεΐνου Κάαρελ καί τον ά- «χρογένη ψαρά, προβαδίζοντας λ:- γάκι, καί χίσω χηγαινεν ή Τίγιο», κρατώντας χο μωρό %ύ θρηνώντας. Καθώς^ περνοϋσαν μπρός άχό τή; άχυροκαλυβες, προσωπα χερί'εργα κχί σοβαρά έχρόδαλαν πίσω άχό τής γωνιές. "Ενας καί κατόχιν άλ¬ λος ίμχαιναν στή συνοδεία, μένον- τας ^λιγάκι χίσω· άλλά ενας δμι- λος ξυχόλητων παιϊιών έσιγότρε-χαν πολιι κοντά στοος προπορΐυομένοϋς. —Γκρεμκτθητε άπό δώ! εφώνα¬ ξεν ά Ρέ:νο* Κάαρελ. ^ 1α παΚ!» επέρασαν χίσω άχό την πέτρ:νη βάσι ενός μύλο^ καί άπό έκεϊ Ιφιιγαν τρέχοντας ίρασκε- λώντας τόν τοίχο χρός την καλιίοα τοϋ Ρέϊνοϊ Κάαρίλ. Ό "Αντρες δέν εΐγαλε τσιμο^- 3ία, καί κανείς άχό οσο»ς τόν ά- κολ«Λο·35αν δέν μίλησε. Στό στρί- ψ(μο τοϋ ϊρόμθϋ ό" άσπρογένης έστ^ ""-τ,τε καί έπρόσι--- ' στόν "Αντρες. Κάτοιο; άχέ την όπισθοφυλακή ή όποία "ρίελάαβανε τώρα καμμά «καίίά πΐότωτα, τούλάχιστο, επ1.- ατε τό τκυλλί καί τό εκλεισε σ' ί'να χαράχτ^.'μα εκεί κοντά, δχοο τί -ώο άρχιτε νά ξύνη την πάρτα μέ ά νύχ'.α τί'ο καί νά γαϋγίζ^. Ή σ^νοδεία έλοξοδρόμησε πρός την άμμώδη έκτασιν, όργή καί τ)λι- βερησάν κηίεία:.· σέ /.άμε δίμα το πόδι έχωνόταν στήν ξέρη άμαο.Άλ- λο; οϊνθρωχοι εφάνηκαν στήν άκρο- γιαλιά, καμμιά ϊεκαχενταρ^ά; χω- ρίς παιϊίά. Το τπ·;ττ .οό Ρεινοκ Κάαρελ δρισκότχν στήν άκρη-βκρη τοϋ χω ριοϋ καί ήταν μβγαλήτ&ρο άπό τα άλλα. "Ενας παληός σταΰλος ποΰ έμενεν άχρησιαΛποί'ητος καί έκιν- ϊύνε^ε νά γκρεμ'.τθή ώρβωνόταν ά- Τνόμερα^άπό τής ά'λλες οίκοδομές* σ' Ινα άίεντρο μέρος, μέ την πόρτα όρθάνοιχττ}. Σιω—ι) τχοοϋ έδασί>«ί«, δακο-
πτομένη μόνον άπό τα μακρυνά οΰρ-
λιάγμχτΐ τ&ϋ Φ>λακι?μένου σκΰλ-
λου.
—Φεύγεΐς τώρα θεληματικά; έ-
ώ ό ά
η^ ό «σχρογιάννης ψαράς.
—Ν«ί, άπή'ντη'σεν ό λεπρος.
Μερικες γ-ιναικες &ρ:ιςνί/
γοργό ίλίμαα μέσα ττο στζ5/Λ η:
άποτρ αβηχθ/,κ,τν γρηγορ^ι 2Αλα
ϊι» μικρο^ληδες έχώ-θην.Λ' μ5Η"
κι ό Κάαρελ τούς πέταξςν εξω.
Τότε αονομίάς δλα τα ψ*·Λ<ι έ- γύρτσαν χρός την Τίγιου τ.ϊΐ ?■'£ έ ά καί έθ?τ(νο3σ5 <μ έ ΐτρΐγγές καί σπαρακτ'.χές νρ^υγέ; ένω το μωρό της έκυλιόταν αι ην ο χλάϊ της. — Γρήγθρα! γρή ό Ρείνου Κάα:«λ στάν τας μ ολη τοΰ την δοναμ: καί ου:-! λιάζονταις^ σάν νά χροαισθβνότάν Ι σνμφ^ρά, ώρΐίώθηκδ με τα δυό τουΙ πόϊια στά γένατα τοϋ κ^ρίου το^ Ι —Δεττ2 τό σκυλλί, είχεν ό "Αν-1 -ες Ι ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΠΑ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΑΣ Κατά την βοτανι- κήν είναι «ΚΑΘΕ ΡΙΖΑ διά ΚΑΘΕ ΠΑΘΗΣΙΝ» έ- ιμένως το ΦΥ- 7ΡΙΧ0Ν τό ό- [χοΐον παράγβται ρους> είναι τό μό-
νον άντίδοτον διά
άπό ρίζας καί σπό
τα μαλλιά οας.
Βββ. υ.δ.Ρβΐ.Οΐί.'ΕΙαλείφει την
Ν. Ό. ΡΑΚΑΚΟ8 πιτυρίδα, οταμα-
Έφενοέτης χοΐ χ§ χήν φαγούραν
κατασχΕυαστή;. καί τριχόπτωσιν
336 ν. 42ηά 8^κα^ θεραπεΰει ά
Νβν7 ΥθΓΐί αΐγ. λανθάοχως έκζέ-
Μβίβΐϋοη 3814 ματα καί τριχο-
φάγον, δέν πεοιέ-
χει ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑ η ά).λας χη¬
μικάς, 5 λιπώδεΐ| οΰοάα;, βιατη-
ρεί τό κ.τένισμα όλην την ημέραν
καί έπαναψέρϊΐ τό (τυοακόν χρώαα
είς τα μαλλιά σας. /Αξίξει μία δο-
κιμή διά νά πεισθήτε. Γράψατε την
χατάστασίν σας διά νά παρασκευά-
σίθ τό φάρμακον αναλόγως. Ποι-
λεϊται είς 8 καί 16 οΰγγιών ί(ά-
λβς, πρός $2.00 καί $4.00. Στελ-
λεται παντοΰ προπληρωτέον τί ΰ
Ο. Ό. Έν "' ' —
εί; τό
μέ φωνή έ—ταχτϊκή.
Κχθένας επ:χσε τόν Άντ:»; «-
πό Ινα ώμο καί άρχισε νά τον τι:ρω;
χντ· χρός την άνοικτή τ^-ι ''
σταύλοΰ. Σ^ νά έσ^γκέντρω^ν >
λη τοι» τή δύναμι Ι Άντρε: τϋ«;
ξΐφυγε μ.έ μιά κίνησι τών^ ΐν-ων ™
ι' έμπήκε μ&νος ττθ'θ άπό την τ.ψ
τα, χω:ίς νά ρίςη δλέμμα τ. σω το^·
'Αμέσως ό Ρέινο^ Κάαρελ ε&γΐ-
νε διαττ'.κά Ινα λονκέτο ποό 5')!5
φνλάξεΐ εως τότε στήν τσ»π! το^,
κι' έτοίααζόταν νά κλειδώΐη την
πόρτα. δττ^ ό "Αντρες γ6ρ'.« ?α'
φνικά:
— Περίμενε. είναι ενα άγο?«·'
$ύ μέσαί, είπε.
Καί άπά την πειό σ*οτεινη
νιά τοϋ τταΰλ&υ όποι>
κάτω άιτό Ινα δέμα όρ^
Ινα αγοράν.-, έξη χρόνων, μέ μ
;ι-ερδεμένα καί πρόσωπο.πασ;
μένο άπό δάκρ^α, τον γυιό τοο «"
είχε κρο^ή έκεί μέσα. , ,
' "Εβγαλεν εξω τό πα'δ' ν1^1 °
Ρέίνοϋ Κάαρελ εκλβισε την **?"
μέ το μεγάλο λουκέτο ' ε'/^1
τό κλεί$ί στήν τσέπη το
Έμειναν δλοι δρβιβι,
σάν σέ ί«:οτελεστία, εύλη
πως οί πρόγονοί το^ς έατεκοντο^"
ίίώνων, δταν μέσα στά ίερα ^· [
προιέ?ερ*ν βυσία στοΰς ώργιον·-70·"
εψαλλαν τα έπτά έδά>?ι«, ψ- χΤ< άρχή ώς τέ τέλος, άργά *α! "·β ττρος τόν κλειστό σταιϋλβ. ΑΊ'ΝΟ Κ ΝΕΑΝΙΚΟΙΕΡΠΤΕΣ ■Υπό Αλεξ. Δουμά (υίρ»)· ν αι ?να άπό τα άθάνατα εργα μεγά?.ου Γάλλου συγγρβφεως. χει μεταφρασβί είς όλας γλώσσας τοΰ κόσμον. Εί 140 *¥. 2βΤΜ 6Τ..
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
___.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ. ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΊΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ. ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ. ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΕ3ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΈΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργουνται πάσαι «Ι τραΛεζι-ΐικαΙ εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς το εύρύ δίκτυον των ύποκατα-
ατημάτων καί άντα·πθκριτών αυτής, ή Τρά«*ζ»
*»<»-·ι«Λ»-β? λέ»ν έτκτυχώς την πελατείαν της. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ: ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑδΤ ίτο 4 Ι_ΟΝϋΟΝ νΥΑίί Βυ.1-_ΙΝ68,Ε.Ο. 2 ■Εβ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ ΚΠΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΑΕΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ- ΛΑΓΠΙΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ Ιχονν συμφέρον νά προκαλωσι την αποστολήν των μέσω της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ- τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬ ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. Σχετικαί πληροφορίαι παρεχονται καί δι1 άλληλο- γραφίαςΤ ΑΓΓΑΟ-ΕΑΑΗΝΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΙΖ "ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ*» Τ· Αοθω; διαλέγεσθαι είναι (διον άντ—υγμένου καί χαλΛς άτ«—. θοαμμένον άνθρώπου. Εκάστη δμως γλώσσα ϊχει χαΐ οιαφοοτΤΜθν ««ό—τ τοβ έχφράζεβθαι. Ίδίβς ΟΙ είς την Αγγλικήν γλώσσαν, Ι· ΤΒΐα τΡ,| δύσκολον .-ΐρο<ρορα; *<ά των χολλΑν συντε-τμημϊνων λίξ·» ενν «αί Ιδιωτιομών, μας είναι πολλάκις δύσκολον νά έγνοήσωιιβν έ- «ακονβΔς τό πνβθμο τοθ σννομιλητού ιιας, η νά μεταφράσωμεν,, {άν Ιέν γν«οβΙζομ— τό μυστικόν, οβτβς εΐπΐίν τΡ,ί Άγγλικής συν&ιαλέ· ξεως. Καί τό χαόβλημα τοθτο σβς 1<ει τό νέον βιβλίον τοθ «'ΕθνιχοΟ Κή. ονκος», «ΟΙ Άγγλο-Έλληνιχοί Διάλογοι», τό οποίον περιγράφει μ·- •οθιχως την Αγγλικήν φρασεολογίαν, μέ την εξήγησιν εκάστη; φρά- οιβς, καί τΑν γνήσιον Αμερικανικόν χοσφόοάν, ΟΛ' 'Ελληνιχβν χε>
•αχτήοαν». 'ΕλΙ παραδείγματι. ι
Δκνθνν—ε, χαοαχαλΔ, τας έ-—όλας μ~ «1ς την οιενβννεκ
«αύτην.
ίΡΙβ&ββ ίο~ν&Γ<1 απν ΙβΙΙί— ίοτ _ο (ο <_1» Λάάηα. Πλ-ηζ φόργοΐΌοά έν* λΚερς φόο μί τοέ Αίς αάοές. Μέ τοίς Άγγλο-'ΕλλττΛχούς Διβλόγονς τού «Έθνΐχού Κή—κ·— Μ μάθττι να σννδιαλέγεσθε ΐΰχεοΔς χαΐ απταί—ε*ς. ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚαΧ ΔΕΑΕΜΕΗΟΙ ΤΜ&ΝΤΛΙ..........·1.τ?* ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑΙ,Ο .40 ΜΕ·Τ 26ΤΗ βΤΒΕΕΤ ΝΕτΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤτ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΣΙΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΑ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΑ ΥΓΤΗΡΙΑ Ό Σάξ Ρόμερ, Ινας δαιμόνιος «τργχρονος "Αγγλος συγγρα¬ φεύς, περιέγραψεν άριστοτεχνικώς την ζωτιν της Μουσουλμανι- χής Άνατολής. Τό βιβλίον τού, έχον παγκόσμιον κυκλοφορίαν, γοητεύει, συναρπάζει, συγκινεΐ, προκαλβΐ άδιάπταπσν τό ενδια¬ φέρον. Ό Σάξ Ρόμερ έξυψώνει την διάνοιαν τοΰ αναγνώστου, έξεγείρει την δημιουργικήν δύναμιν τοϋ έγκεφάλου, έθίζει είς τό ρέον, τό άπλοϋν, τό καλλιτεχνικόν ΰφος; καί ταυτοχρόνως πλουτίζει τάς γνώσεις μας μέ την έρευναν τής περιεργοτάτης ψυχής τοϋ Μουσουλμανικον κόσμον, μέρος τού δποίου εύρίσν.ε- ται κατόπιν των στρατιωτικών μας θριάμβων έντός των όρίων τοΰ 'Ελληνικοΰ Κρατους. Άποκτήσατε το θαυμάσιον αύτό λογοτέχνημα. Έγτρυφήσα- τε είς τάς γβητειτικάς σελίδας τού. Είναι μαγεία άληθινη. ΓΙΜΑΤΑΙ ΚΑΑΛΙΤΕΧΝΙΚΩΣ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ... 90 75 Γράψατε: "ΕΙ (Σ-ινέχεια έκ τής ,ς^ 7ου, Θά σέ κλείσουμε στόν π^ληο ίττΐϋλο το3 Ρέϋνο Κάαρελ καί χι- ό πώς θά 2εχ< αΐιτό τέ σχέδιο Τ ότε κανένας πειά ,δέν^ έ*ναλ* ', οί'τε ύ κριτές, οίτε έκε^- ρινζν, γιατί σέ κείνη την δέν υπήρχαν ουτε δικη¬ γόρον οΰτε σίΐνηγορίες υπέρ τοϋ ν.ατηγορθίΐμένοϋ, καί ό άνεμος εφερ- νε την έλαΐρή <ϊμμο σάν χρυτοσίν- νε^ο στά μάτια το->ξ χαί ·θ'· γλάρο:
έφτερούν!ζ3<ν ψάχνοντας άπομεινά- ρ;α ψϊριών «' αύτό τα στεγνωτήρι. /—;·4 άνβρωτοι έπιχε'.ροϋσαν νά δι- ?7>πώσο.ιν "την κρίσ; τοϋ θεοϋ.
Ή άλλη μερά ήταν έπίσης ώραι*
σάν την προηγούμενη, γεμάτη ά-
στραφτδροίις ■/.αθρί^τισμοΰς τής θά
λασσας καί τού ήλιοχ Τα π2ΐ?ιά
ετρεχαν δλί τό πρωι άπο καλύβα
σέ καλύβα αέ·σα στή μαλακή άμμο.
Ό Ρέ!νο^ Κάαρΐλ, στήν άλλη 5-
κρη τοϋ χωρίου, Ιίγαλε την κοπρ:α
άπέ τέν σταϋλό τομ καί την ά
κατέστησε μέ τ/νρα. Οί περισσι
ρο'. ψαραδες είχον μεινει στα σχ1.-
τιχ τους, «λλά ?έν Ιδγαιναν άττ
τό σπίτ1.· πού και ποϋ έπρόδαλλΐ
ΐτό %2'ώφλι, γ:ά νά ρίξουν μιά
άνήσ'χχη ιιατιά πρός ^ την κζλύβα
τοϋ Ρέινο Κάαρελ. Οϊ γυναίκες
έπήγαίνχ^ νά παρθίαν ή μ(ά άπό τέ
πηγαι'. τής άλλης καί έκρ
βέντ!3^χ/, ένφ τα φορέματα το.»ς
μέ τής κόκκινες ρίγΐς
οττόν
ά την μιά, ό Ρέϊνο Κάαρελ,
ιμενος άπό Ινα γέρο ά-
σπρογένη ψαρά, έφθασε στήν κα-
λύ5α τοϋ Σόορου "Αντρες. Ουτε ό
ενας οίτβ ό άλλος έμπτίκε. Ό Ρέ-
ινου Κάαρϊλ μισά·/ο:?ϊ μίνο "ήν πόρ-
~τ κ'.' έφώνίξε:
;γ
Ι Τα χρώτα πού φάνηκ,αν ήσαν τα
|τρία μεγάλα παιϊιά τοϋ * Αντρες,
|ουο άγόρ'.* ν,ι' ενα /.ορίτ·ϊΓ έπρό-
δαλαν μιά στιγαή τδ κε^άλι στήν
πόρτα καί έκρά^θτ,καν άμέσως μέ-
12. "ΐστεο' άχό λίγο εδγηκαν κζί
τα τρία στή- γραμμή καΐέστάθηκαν
σοδαρά καί ιτερίεργα κοντά στο τω
ρ ό των ςένων.
Καμμιά «λλτ] κίντ)σι μ.εσα στήν
ί καλύβα. Ό Ρέϋνο Κάαρ«λ έκάθησε
σ' ενα^κοίτσοαρο καί άν·α·ψε τό τσιμ-
-οϋκί το«· ό άσκρογένης ψαράς μέ
όλ ά έ&εωροΰσε τό ή-
γς
"Εξαφνα ό Άντρες δγήκε δια-
στικά, μέ τα πεϊό τρΐαρΐένα ροϋχά
τού, Ινα μπογαλάκι όχό μάλης. Τό-
τ* τό μϊκρ&τερο άπό τα παιδία άρ-
χισε νά κλαίη, καί σχεδον άμεσος
καί τα τρία έμχηξχ^ τα λάατ^
ύ
Ή Δνίς Γκρεις Μένκεν καί ό Μπέρτ Λάϊτελλ, ήβοποιοί £ν Σικάγω, οί όποι
οί θά τελέσοιτν τοϋς γάμους τ<ον. 14Ο νΥΕ5Τ 26ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ ΝΕ«¥ ΥΟΗΚ, Ν. Υ. —Τίγιου, χάρβ τα παιδία, διέ- ταςεν ό "Αντρες, μέ τή δραχνή φω- νή τοϋ λεπροΰ. Μά τα πα.ϊιάείχαν κι' όλας προ- χωρήσει, τρέχοντας στό δρόμο. πρός την άλλη άκρη τοϋ χωρίου, κλαί- οντας πάντα, καί καμμιά δεκαριά τρομαγμένες προ&ατίνες ©φευγαν μπροστά τοος. Ό Άντρες έμπήκεν άνάμεσα στόν Ρεΐνου Κάαρελ καί τον ά- «χρογένη ψαρά, προβαδίζοντας λ:- γάκι, καί χίσω χηγαινεν ή Τίγιο», κρατώντας χο μωρό %ύ θρηνώντας. Καθώς^ περνοϋσαν μπρός άχό τή; άχυροκαλυβες, προσωπα χερί'εργα κχί σοβαρά έχρόδαλαν πίσω άχό τής γωνιές. "Ενας καί κατόχιν άλ¬ λος ίμχαιναν στή συνοδεία, μένον- τας ^λιγάκι χίσω· άλλά ενας δμι- λος ξυχόλητων παιϊιών έσιγότρε-χαν πολιι κοντά στοος προπορΐυομένοϋς. —Γκρεμκτθητε άπό δώ! εφώνα¬ ξεν ά Ρέ:νο* Κάαρελ. ^ 1α παΚ!» επέρασαν χίσω άχό την πέτρ:νη βάσι ενός μύλο^ καί άπό έκεϊ Ιφιιγαν τρέχοντας ίρασκε- λώντας τόν τοίχο χρός την καλιίοα τοϋ Ρέϊνοϊ Κάαρίλ. Ό "Αντρες δέν εΐγαλε τσιμο^- 3ία, καί κανείς άχό οσο»ς τόν ά- κολ«Λο·35αν δέν μίλησε. Στό στρί- ψ(μο τοϋ ϊρόμθϋ ό" άσπρογένης έστ^ ""-τ,τε καί έπρόσι--- ' στόν "Αντρες. Κάτοιο; άχέ την όπισθοφυλακή ή όποία "ρίελάαβανε τώρα καμμά «καίίά πΐότωτα, τούλάχιστο, επ1.- ατε τό τκυλλί καί τό εκλεισε σ' ί'να χαράχτ^.'μα εκεί κοντά, δχοο τί -ώο άρχιτε νά ξύνη την πάρτα μέ ά νύχ'.α τί'ο καί νά γαϋγίζ^. Ή σ^νοδεία έλοξοδρόμησε πρός την άμμώδη έκτασιν, όργή καί τ)λι- βερησάν κηίεία:.· σέ /.άμε δίμα το πόδι έχωνόταν στήν ξέρη άμαο.Άλ- λο; οϊνθρωχοι εφάνηκαν στήν άκρο- γιαλιά, καμμιά ϊεκαχενταρ^ά; χω- ρίς παιϊίά. Το τπ·;ττ .οό Ρεινοκ Κάαρελ δρισκότχν στήν άκρη-βκρη τοϋ χω ριοϋ καί ήταν μβγαλήτ&ρο άπό τα άλλα. "Ενας παληός σταΰλος ποΰ έμενεν άχρησιαΛποί'ητος καί έκιν- ϊύνε^ε νά γκρεμ'.τθή ώρβωνόταν ά- Τνόμερα^άπό τής ά'λλες οίκοδομές* σ' Ινα άίεντρο μέρος, μέ την πόρτα όρθάνοιχττ}. Σιω—ι) τχοοϋ έδασί>«ί«, δακο-
πτομένη μόνον άπό τα μακρυνά οΰρ-
λιάγμχτΐ τ&ϋ Φ>λακι?μένου σκΰλ-
λου.
—Φεύγεΐς τώρα θεληματικά; έ-
ώ ό ά
η^ ό «σχρογιάννης ψαράς.
—Ν«ί, άπή'ντη'σεν ό λεπρος.
Μερικες γ-ιναικες &ρ:ιςνί/
γοργό ίλίμαα μέσα ττο στζ5/Λ η:
άποτρ αβηχθ/,κ,τν γρηγορ^ι 2Αλα
ϊι» μικρο^ληδες έχώ-θην.Λ' μ5Η"
κι ό Κάαρελ τούς πέταξςν εξω.
Τότε αονομίάς δλα τα ψ*·Λ<ι έ- γύρτσαν χρός την Τίγιου τ.ϊΐ ?■'£ έ ά καί έθ?τ(νο3σ5 <μ έ ΐτρΐγγές καί σπαρακτ'.χές νρ^υγέ; ένω το μωρό της έκυλιόταν αι ην ο χλάϊ της. — Γρήγθρα! γρή ό Ρείνου Κάα:«λ στάν τας μ ολη τοΰ την δοναμ: καί ου:-! λιάζονταις^ σάν νά χροαισθβνότάν Ι σνμφ^ρά, ώρΐίώθηκδ με τα δυό τουΙ πόϊια στά γένατα τοϋ κ^ρίου το^ Ι —Δεττ2 τό σκυλλί, είχεν ό "Αν-1 -ες Ι ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΠΑ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΑΣ Κατά την βοτανι- κήν είναι «ΚΑΘΕ ΡΙΖΑ διά ΚΑΘΕ ΠΑΘΗΣΙΝ» έ- ιμένως το ΦΥ- 7ΡΙΧ0Ν τό ό- [χοΐον παράγβται ρους> είναι τό μό-
νον άντίδοτον διά
άπό ρίζας καί σπό
τα μαλλιά οας.
Βββ. υ.δ.Ρβΐ.Οΐί.'ΕΙαλείφει την
Ν. Ό. ΡΑΚΑΚΟ8 πιτυρίδα, οταμα-
Έφενοέτης χοΐ χ§ χήν φαγούραν
κατασχΕυαστή;. καί τριχόπτωσιν
336 ν. 42ηά 8^κα^ θεραπεΰει ά
Νβν7 ΥθΓΐί αΐγ. λανθάοχως έκζέ-
Μβίβΐϋοη 3814 ματα καί τριχο-
φάγον, δέν πεοιέ-
χει ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑ η ά).λας χη¬
μικάς, 5 λιπώδεΐ| οΰοάα;, βιατη-
ρεί τό κ.τένισμα όλην την ημέραν
καί έπαναψέρϊΐ τό (τυοακόν χρώαα
είς τα μαλλιά σας. /Αξίξει μία δο-
κιμή διά νά πεισθήτε. Γράψατε την
χατάστασίν σας διά νά παρασκευά-
σίθ τό φάρμακον αναλόγως. Ποι-
λεϊται είς 8 καί 16 οΰγγιών ί(ά-
λβς, πρός $2.00 καί $4.00. Στελ-
λεται παντοΰ προπληρωτέον τί ΰ
Ο. Ό. Έν "' ' —
εί; τό
μέ φωνή έ—ταχτϊκή.
Κχθένας επ:χσε τόν Άντ:»; «-
πό Ινα ώμο καί άρχισε νά τον τι:ρω;
χντ· χρός την άνοικτή τ^-ι ''
σταύλοΰ. Σ^ νά έσ^γκέντρω^ν >
λη τοι» τή δύναμι Ι Άντρε: τϋ«;
ξΐφυγε μ.έ μιά κίνησι τών^ ΐν-ων ™
ι' έμπήκε μ&νος ττθ'θ άπό την τ.ψ
τα, χω:ίς νά ρίςη δλέμμα τ. σω το^·
'Αμέσως ό Ρέινο^ Κάαρελ ε&γΐ-
νε διαττ'.κά Ινα λονκέτο ποό 5')!5
φνλάξεΐ εως τότε στήν τσ»π! το^,
κι' έτοίααζόταν νά κλειδώΐη την
πόρτα. δττ^ ό "Αντρες γ6ρ'.« ?α'
φνικά:
— Περίμενε. είναι ενα άγο?«·'
$ύ μέσαί, είπε.
Καί άπά την πειό σ*οτεινη
νιά τοϋ τταΰλ&υ όποι>
κάτω άιτό Ινα δέμα όρ^
Ινα αγοράν.-, έξη χρόνων, μέ μ
;ι-ερδεμένα καί πρόσωπο.πασ;
μένο άπό δάκρ^α, τον γυιό τοο «"
είχε κρο^ή έκεί μέσα. , ,
' "Εβγαλεν εξω τό πα'δ' ν1^1 °
Ρέίνοϋ Κάαρελ εκλβισε την **?"
μέ το μεγάλο λουκέτο ' ε'/^1
τό κλεί$ί στήν τσέπη το
Έμειναν δλοι δρβιβι,
σάν σέ ί«:οτελεστία, εύλη
πως οί πρόγονοί το^ς έατεκοντο^"
ίίώνων, δταν μέσα στά ίερα ^· [
προιέ?ερ*ν βυσία στοΰς ώργιον·-70·"
εψαλλαν τα έπτά έδά>?ι«, ψ- χΤ< άρχή ώς τέ τέλος, άργά *α! "·β ττρος τόν κλειστό σταιϋλβ. ΑΊ'ΝΟ Κ ΝΕΑΝΙΚΟΙΕΡΠΤΕΣ ■Υπό Αλεξ. Δουμά (υίρ»)· ν αι ?να άπό τα άθάνατα εργα μεγά?.ου Γάλλου συγγρβφεως. χει μεταφρασβί είς όλας γλώσσας τοΰ κόσμον. Εί 140 *¥. 2βΤΜ 6Τ..
Ι ΚΗΡΥΞ*. ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. 1929.
ΟΐΚΟΓΕιΝΕΙΑΚΗ ΚΑΜΟΡΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΛΗΣΤΕΥΕ ΤΟΥΣ ΣΩΦΕΡ
,„. χην τροαοζθίΚίαν -«ιίέ
■» Τ0)Ιίΐατών αλλων γειτ*ονικών
'νεΐροο-ν» χέντρων. Δια
ζ0 χό ?»Υ°ν τ^ άστννμς
*Ζ ανί^υσιν είς τό χαταγωγι-
Γ^ί,τοδυσ/.ολώτατοννπτσχε·
Ι+Αν όδίνατον.
1 Ό ϊίιοντήτη: ήξευρε .όσον κα^
- 9αιιών«; τού — οί πρρισσό
αςτουώοτε^
βπον. μετ.Γμφι;«!~νο;; αση-
/ός Γ, όποιοσδΐροτε άλλας ε
Ληοίώ. εγίνετο αμεβω- «ντ λη-
ϋ-νσί ^Λΐιβάνοντο ολα τα γτγο-
«ώιτηιά μέτρα υπό τή; «■"μμ0-
1«τ ή όΐωία άπΓφεΐΎί να διο>,
[-το'Όίας Λ; την αστυνομίαν.
Πώ: βυνελήφβη ο ~ίΙ*ος
' Χτοφιλέ*ς
«ϊιά/ια», ή
^(>«.ιη·.05 τοΓ· "Εδσί/ Φ«οδ, υϊόν τού μεγαλοβιομηχάνου αυτοκίνητον ΧένΟυ Φύρδ.
ιιηκος 130 ποδών καί ψέρει ττλήαωμα έκ 10 άνδρών.
-Εχει
Ι
Δύναμις 10 περίπου άσιυφιν.
' ι_.'—λ.. {^ό τΟν ιϊητιτνόιιη
· διοικητήν τοΰ τμήλματος ά-
' κ. Κοΐ'τσοινμαοι,ς, αετύ
είς
ν. Ή
«Δροσιάν> διά
των άστΐ'νομικώ ·
.·ν»»·ι >ά—· ό Ίδιοκτήτης τοί
έκμ'ϋ Νϊκος Χριστοφιλεας νά
ιινίλίΗ} άπό την έκπληξιν συνελή-1
τ.οιι α'.ν,ωυ?Λ-
^' ^φ·»ι·νθησσν επι ττ)6αβ?1
^
των
των- αυτών εί;
ώσιν τον Χριστογιλτα. πρός τόν
Ντσννη,ν, είς τό ότοΤον τσν έλεγεν
αυτήν θά την Ιπερ-
τή;
,;, πρό; άπομόνωοτν και ά-
ηίκρ.σιν. Κατ άττιγ σύλληψιν τού
(πό τού άστννόμου κ. Τσίπη, έδο-
χίμαοε νά φέρη αντίστασιν, άλλά
<ιοό τής δυνάμεως των άστυφνλά κων, πα^τήθι» των σχεδίων τού /αί Γ<ρέθη είς την διάθεσιν των άστυφυλάκων. Οί άστυνομικοί οί όποΐοι ήβε- ίον ν άσΐ'λλάοοιη' καί τοΰς υπολοί¬ πους, εκ τί-: σοα'ΐορίας, Ιφήοαο- (.αν τό εξής σνέδισν. Άφηκαν τά («ϋτα τής «Δροσι- άς» άναμμένα, είς τρόπον όΐστε νά φαίνεται άπό μακρυά δτι τό κέν τρον ήτο ανοικτόν. Μέ τό σχέδιον κύτά έπεδίωςαν ν ά συλλάβουν πάν- ΐα τροσερχόμενον καί νά τόν τ—ο δάλσυν είς ανάκρισιν, ωστε να * ξακριβοϋται κατά πόσον είχεν ά- ναμιχχ>η είς την σπεϊραν τον ψευ-
δο - Ρον.αμβόλ ή ήνείχετο είς δια¬
φόρους πράξεις.
Πολύ περίεΓ1· -- υπήρξεν ή
σκηνή της συλλήψεως τής Κού^
*°?. τή; μυστηριά)δους γυναικός,
τού είνοα μέλος της περιέογου αύ-
■ης συμμορίας καί ή όποία είναι ή
νυναικα ή άναμιχθεϊσα είς την δο-
'οφονιαν τοϋ σαχρέρ Τσάγκα.
Η Κοϋλα, ή οποία άπο την σύλ-
Λνιην τού Ντούνη άντελήσ>θη δτι ή
αστυν- ία ετέθη ^-τί τα 'ανη τ ,
"Ψμοοίας, την προχθεσινήν νΰ
«α δκνιη—ΐρε, —ν εΙς τό ξενοδο¬
χείον « Ακρόπολις» είς τό οποίον
Ιΐαρουσ,αΓθη μέ τό ^ώνυηον
Μψα. Γιουρανη. Είναι ή περϊφη
'* Υυναίκα μέ τό «κόκκινο κα-
' «"■'·
^ μ«χ θεια
™*ιωμα τού εγραφ~
β
ές το προ>ΐ διιως, έπειδτ-, εΙγΕ
τιου, ώστε δέν ιιπορονσε νά γεν-
νι>θ|] άμφι6ολία περί τοΰ μέρους
είς τό οποίον -θά διενυναέρευεν ο
Ανδρέας.
Ετοποθετήθη λοιπόν είς την γω¬
νίαν τής όοοΰ Ζήνωνο; εν αυτοκί¬
νητον κλειστόν άπό τό όσοΐον οί
άστνναιακοί άθέατοι π&ρηκολοί-
θουν την κίνησιν τής όδοΰ.
Χθές τό πρωϊ οί άστυνομικοί ν.
ν. Βενρτσάνος, Κωτσονάρος, Π-σ-
νανιωτόποολο;, Τριοτνταφύλλου κα'ι
Τσίπης. ε'Μτήλθον είς την οικίαν
τής όδοΰ Ζήνωνος καΐ εζήτησαν
τον Χριστοφιλέαν.
Ή θεία τοϋ ετέρου έγκληματίοχ
προσεςτο;τΓθτ| δτι ό ανεψιός της
δέν ήτο έκεΐ. Αύτός δμως άντιλη-
φθείς εγκαίρως δτι οί άστυνομικοι
εισήλθον είς την οικίαν, έπήδησεν
άπό τό κρββάτι τού είς τό παράθυ¬
ρον καί μέ τά ννκτικά ιέκρεμάσθη-
κε άπό τό παράθυρον πρός την αύ-
*ήν γειτονακής οικίας.
Μία νειτ^νισσα, βλέπουσα τόι·
Χριστοφ»λέαν είς αυτήν την στά¬
σιν καί μή ύπαπτευομένη τίποτε ε¬
ξαιρετικόν, έπειοή ΰπέθ€τϊν δτι ά¬
πό άοεξιότητα ειύ,ρίσκίτο είς αύ¬
την την κατάστασιν καί θά επιπτε,
ξ-ΰλινη σκάλα δια νά ·κατε6η Ά>.-
}.ά έν τώ μεταςΰ οί άστυνομι.κοί, οί
όποΐοι είχαν εισέλθη είς τό δωμάτι¬
ον τού καί τον άνεζήτουν είς κάθε
γωνίαν, διτκ,ριναν τά άκρα των
νειρών τού είς τό παράθυρον, έσ¬
πευσαν δέ καί τόν σννίλαβον. Ό
εγκληματίας άν καί άντεστάθη, ώ·
£.....'-α-- ----— είς τό τμήμα ά-
«αι
>ιή *«ϋνομ~ ΪΙ-
τον πατέρα ττ>ς καί δ
ασταθϋ είς τό κέντρον.
η λΟΙπόν πολύ πρω',
οταν €Ιδε τ
ιΈνε1ςτί>^ον.
όλως αιφνιδίως μέαα είς
^Τινχ>^ * όί ί
ναί
^
11
ον.
Λργάνων ή σύλ-
τά
κατα~ύγτΐ
καί όπισθεν
δπου
καί δπθΐΐ
τα σχέδκί
τισαν διά
νά ά
Οί
Κατα ττ>ν ερενναν ή όποία έπη-
ονθτσΡν εις τό καταγώγιον τής
όδοΰ "Ε^βρου τοϋ συνοικισιιοϋ 7λο-
γράφου. δπου έσυχναζον δλοι οί
κακοποιοί καί άλλαι κοιναί γυναϊ-
ΐ|.ε; καί όπ»υ ν.ατεστρώνοντο κατ' ι λας.
κόκκινο καπέλλο, ί- όπο'α εσυ
Κοΰλα Χριστοφιλέα, νεαρωτάτη,
δέν εΐχε σνλ/.ηφθη, ένήργει δμο>ς
ώς κατάσκοπος τή ςσυ<ι·ιορίας, αα- ρέσυρε διάφορα θί'ματα καί είσήρ- χετο ώς νπη£ετρια είς μέγαρα Κ»ά νά ν.άμνη κλοπάς. ΤΓί λέγουν οί βυλληφθέν- τες. Ό πατέρας τον Χριστοφιλεα Νΐκος, καταγόμενος άπό την Μοί νην, διευθνντή; τοϋ χαμαιτνπείοΐο «Δροσΐάς;», ίσχυρίζεται δτι είναι άθίόος καί ότι αν ήξευρε ότι ό γυι¬ ό; τού εχ.αμνε τέτοιρς προστΐ'χο- δ^υλειές, θά τόν σκότωνρ, δπως εΐχε άποπεΐιθκχθτί αλλη «ρορά ν· σκοτώση τήν>κόρην τού.
Κατά τά; συνοιιιλίας τού μΐ 6ιί
μοσιογράφου; δέν ςιαύει νά έκφρά
*.η -τάντοτε την αγανάκτησίν τού-
αύτην.
Ή Κούλα, μέ παρουσ,αστΐ/ώ
(όμορφιις άπάγισσα;, παλτουδάκ,
. όκν.ινο σκοΰρο, μαλλιά ώμορφο-
ρε τό ΓΤτώμα ;ι? τά αΐ'ΐατα εί; τή ϊ Γενισιιενα. λέγει ότι ό άδελφό; της
άιιικ,')θη ?κτασιν τής Βοι
ρ
αρχήν δλα τά σνεδια των γη
μιίτΐιϊν, άνκκαλχ'κρθησαν πολλά σι-
νεργα, μεταξύ των όττοίων δύο κό/
χ.ινες .ιοοσωπίδί; |τών ανδρων,,
υία γυναικεία, σφαϊρες, σχοινιά,
στιλέτα, Ινα πιστόλι, πιθανώς
I-
κεΐνο μέ τό οποίον έπΐ'οο6ολή&η 6
οαχτ-έρ Τσάγκας, καθώ; καί τό αι-
κρό πιστολάκι τοϋ δολοφονηθέντο;
οχοφέρ καί αλί.α ποΏΛ.
Άπό ό)να αύτά, καθώς καί
τά; όμολογίας των ίδίων ^
φθέντωΛ', άποδεικνύεται πληρέστα¬
τα ή ένογ,ή των εις την υπόθεσιν
τοΰ ίγκλΓ|αατος τής Βούλας καί
είς άλλας έγκληματικάς ςτράίξεις.
Αί
Άναχοίσει; ενήργησεν ό ίδιος ό
διοικητής τοΰ τμήματος ασφαλεί¬
ας κ. Κοιτσονμάρης, καθχΐχ; καί
ό άνακοιτής κ. Σουργιαδάκης.
Οί συλληφθέντες κατ' άοχά;
νά προβούν είς όμολο-
λί ώό
γία;, αετ' ολίγον οιιως ώμο/νόγη-
σαν πλήρως τάς έγκλτ)ματικάς πρά
ξεις γχιΐ τάς περιστάσεις υπό τάς
οποίας εγένετο ό φόνος τβϋ άτυ-
γοϋς σωφέρ Τσάγκα, ώς καί αί άλ¬
λαι ληστείαι άλλων σωφέρ.
Ύπάρχουν ΰάσι^οι υπόνοιαι ό¬
τι ένέχσνται εΑς τά έγκλήματα αύ-
τά 4 — 5 εισέτι άτομα, περί τίόν
οποίων ·η άνάν.ρισι; τηρεΐ μυστ·.-
κότητα.
Διατί έφόνευβαν τόν
Ταάγκα,ν.
Οί συλληφθέΐντίς — έξιαιρέ-
σει τοϋ πατρός Χριστοί'ΐλεα, ό
όαοϊος φαίνεται δέν έλαβεν ένερ-
^ν μέοος είς τό εγκληιια τή; Βού-
λας — όμολογοϋν δτι εφόνευσαν
τόν Τσάγκαν διά νά τοΰ πάρουν τό
αυτοκίνητον μέ τό οποίον θα έλή-
στευον Ινα πολύ πλούσιον διά να
τόν ιιεταφέρουν εί; εν δάσος της
Άττικής καί ζητήσου· ςτλουσια λύ-
τρα.
Τόν Τσάγκαν τόν έναύλωσαν
είς την Ακαδημίαν — κατά τάς ό-
μολογίας των πάντοτε — έκεΐθίν
δέ κατηυθννθΐ)σαν είς Βούλαν, ο-
που τον έσκότωσαν. Είς τό αυτοκί¬
νητον έπέοαινον ό Χριστοφιλεας,
τί άδελφη τού Κοΰλα καί ό Ντού-
νης. Αύτη δέ είναι ή γυναίκα μέ
Γσκοτα»σε χον Τσάγκαν καί ΰτι αζι
Ίδιο τοα~κό αΐτο/ίνητο ίιταν ιια.ιΊ
ί θί δ έ
η
ΙΙάνΐω; *ίς τά; λεπτοιΐίοείας ικαί αυτή. Προσθίτει δτι μετέσχεν
των «ί ύμολογίαι των δραστών τοΐ Ι ΐίς την έγκλημβτικίιν εκείνην εν
<ί>όνου σιη'κροιονται ολίγον, διότι | ί.ροϋήν, διότι .ήν ηνάγκασε ό ά
ό καθείς π,ροσπαθεϊ νά έπιρρίψΐΐ
τάς πϊρισσοτέρα; ευθύνας είς τού;
όϊλ/.ους.
'Επί
των άνα/^ίσεων
ώ ϋ
είς άνακοινώσεις πρός τοϋ; οτ,μο-
σιογρ<ίφους καί ό διοικητή; τοΐ' τμήματο: άσφα?.είας, σχετικάς μέ τόν τρόπον τής συλλήνΐ>εως των κα-
/οποιών, τϋν οποίον έξεθέσαμεν
ηδη. καί τα σημεΐα, έκ των οποίων
ί>ελΓρό; της καί ότι την είχεν
λΰσ" ότι αν δέν επήγαινε, θά την
ίσκότωνεν. , ,
— Τό αΰτοκίνητο, ?νέ"γει. τύ (·>
δηγοΰσε ό άδελφός μου, διότι ό
Ντούνη;, ποΰ ήταν ααζύ μας. δέν
'4ξευο? νά οδηγήση, αΰτοκίνητο και
εΐχαυε σκοπό νά τα 'ε νά κάμον.ΐί-
■·ιά ληστεία, ά?ϋ ιιάς σώθηκε τό
νερό καί τύτε τό ά^τίσαμε στό δρό-
εκινήθη ή άστιτνοαία πρός άνακά- . μο. Έπίσης ή ιδία λέγει, δτι είχον
λνψιν τής σπείρας.
διοργανώση διαροήξεις καί δτι
Έπίσης θεωρεΐται βέβαιον δτι γκλεγαν» καί μία βίλλα.
δλη ίι σειρά των ογκληιιάτων, των Ό άρχηγος τής σπείρας είναι
διαπραχθέντων υπό των συλλη¬
φθέντων έγκληματιών θά ελθ^] είς
φως.
Τά προηγούμενον των
άπαθής καί ρίχνει τά περισσότερα
ά ό Νΰ Πδί άό
ρηγμ
δραιατών.
Οί συλληφθέντες κακοποιοί, ώ;
έξΐ}κρι6ώιθη, είχον καί προηγουμέ
νας δοσοϊ.ηψίας μέ την αστυνο¬
ί
μίαν.
Έξ αυτών ό φερόμενος ώς άρ¬
χηγος τής σπείρα; 19ετής Ανδρέ¬
ας Χριστοφιλεας όδοντοτεχνιτης,
εΐχε καταρτίση πρό διετίας σνμμ.)-
ρίαν νεαρών υπό τό ψευδώνυ^ιον
«Συμμορία τοΰ Ροκ«μβόλ» καί α¬
πέστειλεν έκβιαστικάς επιστολάς
πρός διαφόρους καλής οίκονομική;
καταστάσεοος Άθηναίους, ζΐγτών
νρήματα. Συνελήφθη δέ τότε καί
κατεδικάσθη είς ολιγόμηνον φνλά
κισιν.
Μετά την άποφυλάκισίν τού με,|
τ«6η είς Τρίκκαλα, δπου απηγγέλ-1
ίνετο τόν όδοντοτρχνίτην — κατά
τό τέλος τοϋ ,ταρελθόντος ετους —
έΐτέστρεψε δέ τόν παρελθόντα Ιού¬
νιον, ότε καί έσχεδίασε την δολο-
φονίαν τοΰ άτνχοΰς σωφέρ· Τσάγ¬
κα. Μετ' αύτην μετέβη είς Χαλκί-
στόν Ντοΰνη. Παιδί άν.όμη
19 χρονών, δέν δείχνει δτι μποροϋ-
σε νά ίΐναι άρχηγος τέτοιας σνμμο-
ρί«ί. Ό ψευδο - Ροκαμβόλ δμω;,
<τ>τός είναι πο/.ν ψύγοαιμος. Στό
α.-τομονωτήριο πού τον επεσκέφθη
σαν οί δημοσιαγράφοι, εΐπε τά ΐ-
δια πειρίπου πράγματα ποΐ) κατέθε¬
σε στήν άνάκρισι.
Σ»]μειωτέον έπίσης δτι οί σνλ-
λ ™θέντες άπεκάλυιΐΗχν είς τόν κ.
Κουτσονμά'· · δή τόν Τσάγκαν
εδολοφόνησαν διά νά πάρουν τ'»
αυτοκίνητον τού, μέ τό οποίον θΰ
άπήγαγον ενα Άθηναϊον πλούσιον,
δν και θά άπέλυον διά τής κατατκι-
λής μεγάλου ποσόν λύτοων.
Ένώ δμως έπέοτρεφαν είς 'Λ-
Οι'ινας έσ^όθη ή βενζίνη τοϋ αύτο-
ν.ινήτοι» καί τό άφηκαν έκεΐ, δπου
-βαδισαν Λ^η επι τι διαστιψσ,
««νΐτντησαγ την «ΚαντιλΑακ,
*·. Ντωζη *αι Δαοκαλακη
μη
δα καί έπέστρεψε^ετά ένάχιισν μή- ί ν
έφ' ής έπεβησαν, ώς γνωστόν, διά
·ά κατέλθουν παρά την Άγιον
Π αρασκενήν.
Την νύκτα οί δρασται π,αρουσία-
όεί^δέ
να όποτε έσχεθιασε τό δεύτερον
ε'γκλημα, τοΰ Άγιον Άνδοέου.
Ό Ντσίνης, ήλικίας 25 — 30
εις τον
νηγ των έγκλι«ιάτων.
Ή Κΰλ λέ δ
την εΰθν-
γ γ
Ή Κοΰλα λέγει δτι ό άδελφό;
Ό ,λι ιιτι νικ,. τΐΛΐΛΐας, ζο ---- όν . , , ■„, , , _ · .
έτών,. φαίνεται δτι &~ιξε ρόλον τ^^^Ο^^νδ^σ^άανίν^
κλημάτίον, κατάνεται έκ Λεβαδεί-: ° Ντουνη; ομως βεβαιοί ότι ι
ο^ νπί ΡίνΡ χπτοδι-χασίΚΊ άλλοτε ί-! Χοιστοφιλεα; εκοατει απο τον λα>
μόν τόν Τσάγκαν και η Κουλα . -
ά7Λοτε
πί πιροαγωγη είς πορνείαν,
'Η άδελφή "τοϋ Χρτστοφώέα ^νροβολησεν εκ των όπισθεν.
Ο άρχηγος τη; αστυνομια; κ.
Τά άνο,τέρω πλοία έμειναν Μ ώρας είς τόν ποταμόν "Α6ιν, της Αγγλίας, μή τολμώντα να ,.
' Ι Κοί.'κ, συνοδευόμενος υπό τοϋ κ.
Ι Νέρη. ύπασπιστοϋ τού, μετέβη είς}
' τό τΐιήμα Γενικής Ασφαλείας καί
εζήτησε πληροφορίας σχετικώς ικ
την πρόοδον των άνακρίσεων.
Έπίσης μετέβη είς τό τμήμα καί
ό εισαγγελεύς των Πλι^μμελειοδι-
κών κ. Κιουρτσάκης, δστις καί πα-
ριΐκολαύθησε τάς άνακρίσε;ς.
Ή άνάκρισις Ιξετάζει πλήν τοΰ
έγκλήματος τοΰ Παχη καί τό εγ-
κλημα τοϋ εύπόρου πρόσφυγος ξυ-
λουργοΰ, όστις ευρέθη πρό ετου;
έοτραγγαλισμένος έντός τοΰ παοά
την Καισαριανΐ]ν οίκίσκου τού, ϊ-
πί της κλίνης τον, ιιή τχ'χον ενέχί-
ται καί είς αύτό ή σνμμορία τοϋ
Χριστοφιλέα. Έπίσης έξετάζετα*
μτι τι>χόν αυτή ενέχεται καί είς έγ¬
κλήματα διαπραχθεντα είς τάς ε¬
παρχίας.
'Εξ αλλου, έπειδή κατά την ί-
νεργττθιϊσαν είς την οικίαν των ολ·^.
■ Αΐκρθεντων είρίΐ'ναν ανευρέθη καί
Ιζεϋγος .-ΐροσωπίδων, ίξετάζεται μή
Ι τυχόν ούτοι διέπραξαν καί τάς λ)^
Γ-ν^αΙστείας των σωφέρ, Λ-----"------Γ"
1 τον ίΓ"νν
ΟΐΚΟΓΕιΝΕΙΑΚΗ ΚΑΜΟΡΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΛΗΣΤΕΥΕ ΤΟΥΣ ΣΩΦΕΡ
,„. χην τροαοζθίΚίαν -«ιίέ
■» Τ0)Ιίΐατών αλλων γειτ*ονικών
'νεΐροο-ν» χέντρων. Δια
ζ0 χό ?»Υ°ν τ^ άστννμς
*Ζ ανί^υσιν είς τό χαταγωγι-
Γ^ί,τοδυσ/.ολώτατοννπτσχε·
Ι+Αν όδίνατον.
1 Ό ϊίιοντήτη: ήξευρε .όσον κα^
- 9αιιών«; τού — οί πρρισσό
αςτουώοτε^
βπον. μετ.Γμφι;«!~νο;; αση-
/ός Γ, όποιοσδΐροτε άλλας ε
Ληοίώ. εγίνετο αμεβω- «ντ λη-
ϋ-νσί ^Λΐιβάνοντο ολα τα γτγο-
«ώιτηιά μέτρα υπό τή; «■"μμ0-
1«τ ή όΐωία άπΓφεΐΎί να διο>,
[-το'Όίας Λ; την αστυνομίαν.
Πώ: βυνελήφβη ο ~ίΙ*ος
' Χτοφιλέ*ς
«ϊιά/ια», ή
^(>«.ιη·.05 τοΓ· "Εδσί/ Φ«οδ, υϊόν τού μεγαλοβιομηχάνου αυτοκίνητον ΧένΟυ Φύρδ.
ιιηκος 130 ποδών καί ψέρει ττλήαωμα έκ 10 άνδρών.
-Εχει
Ι
Δύναμις 10 περίπου άσιυφιν.
' ι_.'—λ.. {^ό τΟν ιϊητιτνόιιη
· διοικητήν τοΰ τμήλματος ά-
' κ. Κοΐ'τσοινμαοι,ς, αετύ
είς
ν. Ή
«Δροσιάν> διά
των άστΐ'νομικώ ·
.·ν»»·ι >ά—· ό Ίδιοκτήτης τοί
έκμ'ϋ Νϊκος Χριστοφιλεας νά
ιινίλίΗ} άπό την έκπληξιν συνελή-1
τ.οιι α'.ν,ωυ?Λ-
^' ^φ·»ι·νθησσν επι ττ)6αβ?1
^
των
των- αυτών εί;
ώσιν τον Χριστογιλτα. πρός τόν
Ντσννη,ν, είς τό ότοΤον τσν έλεγεν
αυτήν θά την Ιπερ-
τή;
,;, πρό; άπομόνωοτν και ά-
ηίκρ.σιν. Κατ άττιγ σύλληψιν τού
(πό τού άστννόμου κ. Τσίπη, έδο-
χίμαοε νά φέρη αντίστασιν, άλλά
<ιοό τής δυνάμεως των άστυφνλά κων, πα^τήθι» των σχεδίων τού /αί Γ<ρέθη είς την διάθεσιν των άστυφυλάκων. Οί άστυνομικοί οί όποΐοι ήβε- ίον ν άσΐ'λλάοοιη' καί τοΰς υπολοί¬ πους, εκ τί-: σοα'ΐορίας, Ιφήοαο- (.αν τό εξής σνέδισν. Άφηκαν τά («ϋτα τής «Δροσι- άς» άναμμένα, είς τρόπον όΐστε νά φαίνεται άπό μακρυά δτι τό κέν τρον ήτο ανοικτόν. Μέ τό σχέδιον κύτά έπεδίωςαν ν ά συλλάβουν πάν- ΐα τροσερχόμενον καί νά τόν τ—ο δάλσυν είς ανάκρισιν, ωστε να * ξακριβοϋται κατά πόσον είχεν ά- ναμιχχ>η είς την σπεϊραν τον ψευ-
δο - Ρον.αμβόλ ή ήνείχετο είς δια¬
φόρους πράξεις.
Πολύ περίεΓ1· -- υπήρξεν ή
σκηνή της συλλήψεως τής Κού^
*°?. τή; μυστηριά)δους γυναικός,
τού είνοα μέλος της περιέογου αύ-
■ης συμμορίας καί ή όποία είναι ή
νυναικα ή άναμιχθεϊσα είς την δο-
'οφονιαν τοϋ σαχρέρ Τσάγκα.
Η Κοϋλα, ή οποία άπο την σύλ-
Λνιην τού Ντούνη άντελήσ>θη δτι ή
αστυν- ία ετέθη ^-τί τα 'ανη τ ,
"Ψμοοίας, την προχθεσινήν νΰ
«α δκνιη—ΐρε, —ν εΙς τό ξενοδο¬
χείον « Ακρόπολις» είς τό οποίον
Ιΐαρουσ,αΓθη μέ τό ^ώνυηον
Μψα. Γιουρανη. Είναι ή περϊφη
'* Υυναίκα μέ τό «κόκκινο κα-
' «"■'·
^ μ«χ θεια
™*ιωμα τού εγραφ~
β
ές το προ>ΐ διιως, έπειδτ-, εΙγΕ
τιου, ώστε δέν ιιπορονσε νά γεν-
νι>θ|] άμφι6ολία περί τοΰ μέρους
είς τό οποίον -θά διενυναέρευεν ο
Ανδρέας.
Ετοποθετήθη λοιπόν είς την γω¬
νίαν τής όοοΰ Ζήνωνο; εν αυτοκί¬
νητον κλειστόν άπό τό όσοΐον οί
άστνναιακοί άθέατοι π&ρηκολοί-
θουν την κίνησιν τής όδοΰ.
Χθές τό πρωϊ οί άστυνομικοί ν.
ν. Βενρτσάνος, Κωτσονάρος, Π-σ-
νανιωτόποολο;, Τριοτνταφύλλου κα'ι
Τσίπης. ε'Μτήλθον είς την οικίαν
τής όδοΰ Ζήνωνος καΐ εζήτησαν
τον Χριστοφιλέαν.
Ή θεία τοϋ ετέρου έγκληματίοχ
προσεςτο;τΓθτ| δτι ό ανεψιός της
δέν ήτο έκεΐ. Αύτός δμως άντιλη-
φθείς εγκαίρως δτι οί άστυνομικοι
εισήλθον είς την οικίαν, έπήδησεν
άπό τό κρββάτι τού είς τό παράθυ¬
ρον καί μέ τά ννκτικά ιέκρεμάσθη-
κε άπό τό παράθυρον πρός την αύ-
*ήν γειτονακής οικίας.
Μία νειτ^νισσα, βλέπουσα τόι·
Χριστοφ»λέαν είς αυτήν την στά¬
σιν καί μή ύπαπτευομένη τίποτε ε¬
ξαιρετικόν, έπειοή ΰπέθ€τϊν δτι ά¬
πό άοεξιότητα ειύ,ρίσκίτο είς αύ¬
την την κατάστασιν καί θά επιπτε,
ξ-ΰλινη σκάλα δια νά ·κατε6η Ά>.-
}.ά έν τώ μεταςΰ οί άστυνομι.κοί, οί
όποΐοι είχαν εισέλθη είς τό δωμάτι¬
ον τού καί τον άνεζήτουν είς κάθε
γωνίαν, διτκ,ριναν τά άκρα των
νειρών τού είς τό παράθυρον, έσ¬
πευσαν δέ καί τόν σννίλαβον. Ό
εγκληματίας άν καί άντεστάθη, ώ·
£.....'-α-- ----— είς τό τμήμα ά-
«αι
>ιή *«ϋνομ~ ΪΙ-
τον πατέρα ττ>ς καί δ
ασταθϋ είς τό κέντρον.
η λΟΙπόν πολύ πρω',
οταν €Ιδε τ
ιΈνε1ςτί>^ον.
όλως αιφνιδίως μέαα είς
^Τινχ>^ * όί ί
ναί
^
11
ον.
Λργάνων ή σύλ-
τά
κατα~ύγτΐ
καί όπισθεν
δπου
καί δπθΐΐ
τα σχέδκί
τισαν διά
νά ά
Οί
Κατα ττ>ν ερενναν ή όποία έπη-
ονθτσΡν εις τό καταγώγιον τής
όδοΰ "Ε^βρου τοϋ συνοικισιιοϋ 7λο-
γράφου. δπου έσυχναζον δλοι οί
κακοποιοί καί άλλαι κοιναί γυναϊ-
ΐ|.ε; καί όπ»υ ν.ατεστρώνοντο κατ' ι λας.
κόκκινο καπέλλο, ί- όπο'α εσυ
Κοΰλα Χριστοφιλέα, νεαρωτάτη,
δέν εΐχε σνλ/.ηφθη, ένήργει δμο>ς
ώς κατάσκοπος τή ςσυ<ι·ιορίας, αα- ρέσυρε διάφορα θί'ματα καί είσήρ- χετο ώς νπη£ετρια είς μέγαρα Κ»ά νά ν.άμνη κλοπάς. ΤΓί λέγουν οί βυλληφθέν- τες. Ό πατέρας τον Χριστοφιλεα Νΐκος, καταγόμενος άπό την Μοί νην, διευθνντή; τοϋ χαμαιτνπείοΐο «Δροσΐάς;», ίσχυρίζεται δτι είναι άθίόος καί ότι αν ήξευρε ότι ό γυι¬ ό; τού εχ.αμνε τέτοιρς προστΐ'χο- δ^υλειές, θά τόν σκότωνρ, δπως εΐχε άποπεΐιθκχθτί αλλη «ρορά ν· σκοτώση τήν>κόρην τού.
Κατά τά; συνοιιιλίας τού μΐ 6ιί
μοσιογράφου; δέν ςιαύει νά έκφρά
*.η -τάντοτε την αγανάκτησίν τού-
αύτην.
Ή Κούλα, μέ παρουσ,αστΐ/ώ
(όμορφιις άπάγισσα;, παλτουδάκ,
. όκν.ινο σκοΰρο, μαλλιά ώμορφο-
ρε τό ΓΤτώμα ;ι? τά αΐ'ΐατα εί; τή ϊ Γενισιιενα. λέγει ότι ό άδελφό; της
άιιικ,')θη ?κτασιν τής Βοι
ρ
αρχήν δλα τά σνεδια των γη
μιίτΐιϊν, άνκκαλχ'κρθησαν πολλά σι-
νεργα, μεταξύ των όττοίων δύο κό/
χ.ινες .ιοοσωπίδί; |τών ανδρων,,
υία γυναικεία, σφαϊρες, σχοινιά,
στιλέτα, Ινα πιστόλι, πιθανώς
I-
κεΐνο μέ τό οποίον έπΐ'οο6ολή&η 6
οαχτ-έρ Τσάγκας, καθώ; καί τό αι-
κρό πιστολάκι τοϋ δολοφονηθέντο;
οχοφέρ καί αλί.α ποΏΛ.
Άπό ό)να αύτά, καθώς καί
τά; όμολογίας των ίδίων ^
φθέντωΛ', άποδεικνύεται πληρέστα¬
τα ή ένογ,ή των εις την υπόθεσιν
τοΰ ίγκλΓ|αατος τής Βούλας καί
είς άλλας έγκληματικάς ςτράίξεις.
Αί
Άναχοίσει; ενήργησεν ό ίδιος ό
διοικητής τοΰ τμήματος ασφαλεί¬
ας κ. Κοιτσονμάρης, καθχΐχ; καί
ό άνακοιτής κ. Σουργιαδάκης.
Οί συλληφθέντες κατ' άοχά;
νά προβούν είς όμολο-
λί ώό
γία;, αετ' ολίγον οιιως ώμο/νόγη-
σαν πλήρως τάς έγκλτ)ματικάς πρά
ξεις γχιΐ τάς περιστάσεις υπό τάς
οποίας εγένετο ό φόνος τβϋ άτυ-
γοϋς σωφέρ Τσάγκα, ώς καί αί άλ¬
λαι ληστείαι άλλων σωφέρ.
Ύπάρχουν ΰάσι^οι υπόνοιαι ό¬
τι ένέχσνται εΑς τά έγκλήματα αύ-
τά 4 — 5 εισέτι άτομα, περί τίόν
οποίων ·η άνάν.ρισι; τηρεΐ μυστ·.-
κότητα.
Διατί έφόνευβαν τόν
Ταάγκα,ν.
Οί συλληφθέΐντίς — έξιαιρέ-
σει τοϋ πατρός Χριστοί'ΐλεα, ό
όαοϊος φαίνεται δέν έλαβεν ένερ-
^ν μέοος είς τό εγκληιια τή; Βού-
λας — όμολογοϋν δτι εφόνευσαν
τόν Τσάγκαν διά νά τοΰ πάρουν τό
αυτοκίνητον μέ τό οποίον θα έλή-
στευον Ινα πολύ πλούσιον διά να
τόν ιιεταφέρουν εί; εν δάσος της
Άττικής καί ζητήσου· ςτλουσια λύ-
τρα.
Τόν Τσάγκαν τόν έναύλωσαν
είς την Ακαδημίαν — κατά τάς ό-
μολογίας των πάντοτε — έκεΐθίν
δέ κατηυθννθΐ)σαν είς Βούλαν, ο-
που τον έσκότωσαν. Είς τό αυτοκί¬
νητον έπέοαινον ό Χριστοφιλεας,
τί άδελφη τού Κοΰλα καί ό Ντού-
νης. Αύτη δέ είναι ή γυναίκα μέ
Γσκοτα»σε χον Τσάγκαν καί ΰτι αζι
Ίδιο τοα~κό αΐτο/ίνητο ίιταν ιια.ιΊ
ί θί δ έ
η
ΙΙάνΐω; *ίς τά; λεπτοιΐίοείας ικαί αυτή. Προσθίτει δτι μετέσχεν
των «ί ύμολογίαι των δραστών τοΐ Ι ΐίς την έγκλημβτικίιν εκείνην εν
<ί>όνου σιη'κροιονται ολίγον, διότι | ί.ροϋήν, διότι .ήν ηνάγκασε ό ά
ό καθείς π,ροσπαθεϊ νά έπιρρίψΐΐ
τάς πϊρισσοτέρα; ευθύνας είς τού;
όϊλ/.ους.
'Επί
των άνα/^ίσεων
ώ ϋ
είς άνακοινώσεις πρός τοϋ; οτ,μο-
σιογρ<ίφους καί ό διοικητή; τοΐ' τμήματο: άσφα?.είας, σχετικάς μέ τόν τρόπον τής συλλήνΐ>εως των κα-
/οποιών, τϋν οποίον έξεθέσαμεν
ηδη. καί τα σημεΐα, έκ των οποίων
ί>ελΓρό; της καί ότι την είχεν
λΰσ" ότι αν δέν επήγαινε, θά την
ίσκότωνεν. , ,
— Τό αΰτοκίνητο, ?νέ"γει. τύ (·>
δηγοΰσε ό άδελφός μου, διότι ό
Ντούνη;, ποΰ ήταν ααζύ μας. δέν
'4ξευο? νά οδηγήση, αΰτοκίνητο και
εΐχαυε σκοπό νά τα 'ε νά κάμον.ΐί-
■·ιά ληστεία, ά?ϋ ιιάς σώθηκε τό
νερό καί τύτε τό ά^τίσαμε στό δρό-
εκινήθη ή άστιτνοαία πρός άνακά- . μο. Έπίσης ή ιδία λέγει, δτι είχον
λνψιν τής σπείρας.
διοργανώση διαροήξεις καί δτι
Έπίσης θεωρεΐται βέβαιον δτι γκλεγαν» καί μία βίλλα.
δλη ίι σειρά των ογκληιιάτων, των Ό άρχηγος τής σπείρας είναι
διαπραχθέντων υπό των συλλη¬
φθέντων έγκληματιών θά ελθ^] είς
φως.
Τά προηγούμενον των
άπαθής καί ρίχνει τά περισσότερα
ά ό Νΰ Πδί άό
ρηγμ
δραιατών.
Οί συλληφθέντες κακοποιοί, ώ;
έξΐ}κρι6ώιθη, είχον καί προηγουμέ
νας δοσοϊ.ηψίας μέ την αστυνο¬
ί
μίαν.
Έξ αυτών ό φερόμενος ώς άρ¬
χηγος τής σπείρα; 19ετής Ανδρέ¬
ας Χριστοφιλεας όδοντοτεχνιτης,
εΐχε καταρτίση πρό διετίας σνμμ.)-
ρίαν νεαρών υπό τό ψευδώνυ^ιον
«Συμμορία τοΰ Ροκ«μβόλ» καί α¬
πέστειλεν έκβιαστικάς επιστολάς
πρός διαφόρους καλής οίκονομική;
καταστάσεοος Άθηναίους, ζΐγτών
νρήματα. Συνελήφθη δέ τότε καί
κατεδικάσθη είς ολιγόμηνον φνλά
κισιν.
Μετά την άποφυλάκισίν τού με,|
τ«6η είς Τρίκκαλα, δπου απηγγέλ-1
ίνετο τόν όδοντοτρχνίτην — κατά
τό τέλος τοϋ ,ταρελθόντος ετους —
έΐτέστρεψε δέ τόν παρελθόντα Ιού¬
νιον, ότε καί έσχεδίασε την δολο-
φονίαν τοΰ άτνχοΰς σωφέρ· Τσάγ¬
κα. Μετ' αύτην μετέβη είς Χαλκί-
στόν Ντοΰνη. Παιδί άν.όμη
19 χρονών, δέν δείχνει δτι μποροϋ-
σε νά ίΐναι άρχηγος τέτοιας σνμμο-
ρί«ί. Ό ψευδο - Ροκαμβόλ δμω;,
<τ>τός είναι πο/.ν ψύγοαιμος. Στό
α.-τομονωτήριο πού τον επεσκέφθη
σαν οί δημοσιαγράφοι, εΐπε τά ΐ-
δια πειρίπου πράγματα ποΐ) κατέθε¬
σε στήν άνάκρισι.
Σ»]μειωτέον έπίσης δτι οί σνλ-
λ ™θέντες άπεκάλυιΐΗχν είς τόν κ.
Κουτσονμά'· · δή τόν Τσάγκαν
εδολοφόνησαν διά νά πάρουν τ'»
αυτοκίνητον τού, μέ τό οποίον θΰ
άπήγαγον ενα Άθηναϊον πλούσιον,
δν και θά άπέλυον διά τής κατατκι-
λής μεγάλου ποσόν λύτοων.
Ένώ δμως έπέοτρεφαν είς 'Λ-
Οι'ινας έσ^όθη ή βενζίνη τοϋ αύτο-
ν.ινήτοι» καί τό άφηκαν έκεΐ, δπου
-βαδισαν Λ^η επι τι διαστιψσ,
««νΐτντησαγ την «ΚαντιλΑακ,
*·. Ντωζη *αι Δαοκαλακη
μη
δα καί έπέστρεψε^ετά ένάχιισν μή- ί ν
έφ' ής έπεβησαν, ώς γνωστόν, διά
·ά κατέλθουν παρά την Άγιον
Π αρασκενήν.
Την νύκτα οί δρασται π,αρουσία-
όεί^δέ
να όποτε έσχεθιασε τό δεύτερον
ε'γκλημα, τοΰ Άγιον Άνδοέου.
Ό Ντσίνης, ήλικίας 25 — 30
εις τον
νηγ των έγκλι«ιάτων.
Ή Κΰλ λέ δ
την εΰθν-
γ γ
Ή Κοΰλα λέγει δτι ό άδελφό;
Ό ,λι ιιτι νικ,. τΐΛΐΛΐας, ζο ---- όν . , , ■„, , , _ · .
έτών,. φαίνεται δτι &~ιξε ρόλον τ^^^Ο^^νδ^σ^άανίν^
κλημάτίον, κατάνεται έκ Λεβαδεί-: ° Ντουνη; ομως βεβαιοί ότι ι
ο^ νπί ΡίνΡ χπτοδι-χασίΚΊ άλλοτε ί-! Χοιστοφιλεα; εκοατει απο τον λα>
μόν τόν Τσάγκαν και η Κουλα . -
ά7Λοτε
πί πιροαγωγη είς πορνείαν,
'Η άδελφή "τοϋ Χρτστοφώέα ^νροβολησεν εκ των όπισθεν.
Ο άρχηγος τη; αστυνομια; κ.
Τά άνο,τέρω πλοία έμειναν Μ ώρας είς τόν ποταμόν "Α6ιν, της Αγγλίας, μή τολμώντα να ,.
' Ι Κοί.'κ, συνοδευόμενος υπό τοϋ κ.
Ι Νέρη. ύπασπιστοϋ τού, μετέβη είς}
' τό τΐιήμα Γενικής Ασφαλείας καί
εζήτησε πληροφορίας σχετικώς ικ
την πρόοδον των άνακρίσεων.
Έπίσης μετέβη είς τό τμήμα καί
ό εισαγγελεύς των Πλι^μμελειοδι-
κών κ. Κιουρτσάκης, δστις καί πα-
ριΐκολαύθησε τάς άνακρίσε;ς.
Ή άνάκρισις Ιξετάζει πλήν τοΰ
έγκλήματος τοΰ Παχη καί τό εγ-
κλημα τοϋ εύπόρου πρόσφυγος ξυ-
λουργοΰ, όστις ευρέθη πρό ετου;
έοτραγγαλισμένος έντός τοΰ παοά
την Καισαριανΐ]ν οίκίσκου τού, ϊ-
πί της κλίνης τον, ιιή τχ'χον ενέχί-
ται καί είς αύτό ή σνμμορία τοϋ
Χριστοφιλέα. Έπίσης έξετάζετα*
μτι τι>χόν αυτή ενέχεται καί είς έγ¬
κλήματα διαπραχθεντα είς τάς ε¬
παρχίας.
'Εξ αλλου, έπειδή κατά την ί-
νεργττθιϊσαν είς την οικίαν των ολ·^.
■ Αΐκρθεντων είρίΐ'ναν ανευρέθη καί
Ιζεϋγος .-ΐροσωπίδων, ίξετάζεται μή
Ι τυχόν ούτοι διέπραξαν καί τάς λ)^
Γ-ν^αΙστείας των σωφέρ, Λ-----"------Γ"
1 τον ίΓ"νν
βο
<ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.-- ΚΥΡΙΑΚΗ. 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Ε./_ Α.ΈΪ ΓΓ ΙΚΑ ΤΣΤΟΡΗΜΑΤΑ
ΜΙΑΑΠΟΤΤΧΟΥΣΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 12ΑΙΩΝΑ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΕΥΓΕΝΟΥΣ ΓΑΛΛΟΥ ΤΎΧΟΔΙίϊΚΤΟΥ,
ΠΟΥ ΗΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΓΙΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΏΡ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
Μάαν ημέραν, ή Δύτική Εύρώπη
έπληροφορείτο μέ κατάπληξιν τέ
δράμα τής άλώσεως τής Κωνσταν¬
τινουπόλεως. Κα: την πρώτην κα¬
τάπληξιν δέν άργησε νά την δια¬
δεχθή φόβος: ή κατάστασίς πού εί-
χΐ δημιουργηθή είς την Ανατολήν,
κατόπιν της νίκης των Όθωμανών,
άπειλοΰσε καί αδτήν την Δύσιν. Οί
Ιταλοί ιδίως εϊχαν λάίε'ι υπο σοβα-
£»ν εποψιν την απειλήν τού φοβεροΰ
Σουλτάνου Μεχμέτ Β , ποΰ εκανε
ορκο νά δώση άχυρο είς τέ άλογό
τού μέσα είς τέν ναόν τοΰ άγίου Πέ¬
τρου, είς την Ρώμην. Καί τα σταυ-
ροφορικά εναντίον τής Τουρκίας
σχέδια δέν επαοσαν άπέ τής έποχής
έκείνης ν' άπασχολοΰν τοΰς ίσχυρι-
σμοΰς τής; Εύρώπης, κατεΛττοηαέ-
νους άπο τέ τρομερόν φάσμα τής
Ημισελήνου. Είναι έν τούτοις ίξτον
άπορίας δτι δλοι ίκεΐνοι ποΰ έσχεδί-
ασαν τότε κατά καιροίις την απε¬
λευθέρωσιν των Έλλήνων άπο τον
Τουρκικόν ζυγόν ήσαν μάλλον τυχο-
διώκται, πειραταί καί φιλό2οξοι ή-
γεμονίσκοι, παρά σοΦαροί χά! άφι-
λοκερ-δείς ίδεολόγθ!.
Ένας άπ' αΰτούς τώς τυχοδιώ-
κτας υπήρξεν ό Βενετος εύπατρίδης
Φαντίνος Μινόττος, έκ Κρήτης κα-
ταγόμενος, ό οποίος; είχε πρ-οτείνει
κατά τάς αρχάς τού ΙΖ' αιώνος είς
τον Έρρίκον Δ', βασιλέα τής Γαλ-
λίας, νά έπαναστατήστ) τοϋς "Ελ¬
ληνας νά έκδιώξουν τούς Τούρκους
άπο την Ευρώπην, καί ν' άνιδρύσουν
είς Κωνσταντινούπολιν την Χριστι¬
ανικήν αύτοκρατορίαν- άλλ' ό Έρ-
ρίκος απέθανε τέ 1609 χωρίς κάν
Λ προφθάση νά μελετήση τέ τολ¬
μηρόν αύτέ σχέδιον.
Την εποχήν ακριβώς εκείνην ενε¬
φανίσθη καΐ ενας άλλας τυχοδιώ-
/.τη;, ό οποίος ήθελε την ανίδρυσιν
4 τ6ΰ Έλληνι/.οΰ Κράτου-ς τοΰ Β>ζαν-
τίου, όχι χάριν τοΰ βασιλέως τής
Γαλλίας, ή ίλλου κράτοος, άλλά
χάριν τοΰ έαυτοΰ τού. Ό ριψοκίνδυ-
νος αθτές συμφεροντολόγος σταυ-
ροφόρος ήτο ό Κάρολος Β', 3οί>»
τού Νεδέρ. Ή άλήθεια έν τούτοις
είναι ότι ό νέος αΰτος μνηστήρ τού
θρόνον τοΰ Κωνσταντίν&ο εστηρίζετο
επί νομίμων, δήθεν. χληρονομικών
αξιώσεων, λόγω τής μαν,ρόθεν συγ-
γενείας α&τοϋ προ ςτέν πλάγιον
/.λάδον τοΰ ο'κου των Π αλαΐολό-
γων, ποΐ» είχεν είς τέΜονφερράτον
τής Ιταλίας. Άλλά τα καθέκαστα
τθΰ γενεαλογικοΰ δένϊρου τοΰ ϊο>
κ,ός αυτού 8έν ίιε·>κρινίσθησαν ακό-
μτ), παρά τάς έιπμόνους ερεύνας
τολλών ίστορικών.
' Α ποατολή «λη ρεξουβίου
είς Πελοπόννηαον.
Καί, χωρίς, νά χάνη καιρόν, ό
ϊοΰξ τοΰ Νεβέρ—δ αύτοκαλούμενος
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, έχί-
ίοξος αύτοχράτωρ τοΰ Β φαντίνου
Κράτους—■Ιστειλεν είς την Πελο-
τόννησον. τόν ύπασπ:στήν τού Κα-
Ττέλ—Ρινάλδον (ΟΗΑδΤΕΑυ—
ΡΐΕαΧΑ17Γ), μαζί μέ ολόκληρον
επιτελείον άπο άκολοΰθοος, διά νά
ϊ'.εγείρουν τα πνεύματα των Έλ¬
λήνων, καί ιδιαιτέρως των Μανια-
τών, κατά τής Τοορκικής έξοασίας.
Την εποχήν εκείνην, «πρώτος
τοΰ τόπου» είς την Μάνην ήτο ό
«σινιέρ Πιέρο ντί Μεδΐτζι». μέλος
τού άπο τάς αρχάς τής ΙΔ' έκατον-
ταεηρίϊος έγχαταστάντος είς Έλ-
Λάδα χλάδου τής μεγάλης φλωρεντι
νής οικογενείας των Μεϊίκων. Είς
αύ>τέν άπη-θ,νθη ό Ιχτβκτος άπε-
σταλμένος κα! πληρεξούσιοι1 ύχουρ-
γός τοΰ δουκός, έκείνος δέ τόν παρ¬
ουσίασεν είς τούς προεστώτας τής
χώρας, μετά των οποίων ήλθεν είς
συνεννοήσεις. Καί τότε ίρχίσε ζω¬
ηρά άλληλογραφία μεταξυ τοΰ δου¬
κός κ α! τού Ίπισκόπου Μάνης Νεο-
φύτο.) ώς χά! τού μητροπολίτου Λα-
κεδαίμονο; Χρυσόν θο καί πολλών
καπετανέων Μανιατών καί άίλλων
προκρίτων τής Π ελοποννησοο. Έν
τούτοις ο! Μα^ιάται έδίσταζον νά
δώσον πίστιν είς τάς ύποσχεσεις
τού Καστέλ Ρινάλδου καί φοβούμε¬
νοι την άντεκδίκησιν των Τούρκων,
είς περίπτωσιν, κατά την οποίαν θά
άπετύγχανε τέ κίνημά των. άνέθε-
σαν είς τον πρώτον τού τοπο.ι Πιέ-
ρον ντ! Μέδιτζι νά αεταβή αυτοπρο¬
σώπως είς τέ Παρίσι καί νά" συνεν-
νοιτθή άπ' εΰβείαί μέ τέν δοΰχα τοΰ
Νϊβέί, διά τάς έγγυήτε'.ς ποϋ τμ-
χοθ'Ίσε νά δώση.
Επί τη ευααιρία. βδωσαν είς τον
άπεσταλμένον των, διά νά την με-
ταβίβάστ; είς τον δοίκα. την επομέ¬
νην επιστολήν:
Ή επιβτολή των ίτροζβτώ
των τής ΛΙάνης.
«'Γψηλότΐτε καί άφέντη δ&ΰκα
τής Νεδερόνας Παλαιολόγε!
»Έγροίκησα μέ μεγάλην χαράν καί
αγαλλίασιν άπέ τέν έκλαμπρότατον
κόντε ντέ Καστέλ—Ρίνάλδον μα¬
ζί μέ τέν εκλαμπρότατ&ν σινιέρ Π ι-
έρο ντέ Μέδ'.τζι, σύντροφός τού χαί
συμπατριώτης μας, την αγάπην τής
ύψηλοτάτης σοι> άφεντίας καί την
μεγάλην προθυμίαν^όπου εχεις διά
την ελευθερίαν διά τέ γένος των
Ρωμαίων, τού όποίου ευχαριστούμεν
Ό κ.
περιουσίας
καί ή κ. Ουΐλλιαμ Γ. Ονίλλωκ, άριστερφ, καί ό κ. καί ή κ. Άγγους Χόπκινς. Ό πρώτος είναι κληρονόμος
>σίας έξ 120.000.000 δολόλαρίων. Ό δεύτερος είναι κληρονόμιος πολλ&ν έπίσης έκατομμυρίων. Καί οί δΰο ε-
γυμφεΰθησαν πτωχά κορίτσια.
καί προσκυνοΰμ"ϊν την ^.,..-----...
σου άφεντίαν νά σοΰ δώση ό θεές
χάριν νά έλευθερώσης μέ νίκαις
καί δυνάμεις καί τάξϋς όπου πρέπε:
διά νά πάμε γ.όν~?2 των Άγαρη-
νών. Καί πότε έρθης μέ ταίς δυνά¬
μει; έκείναις ποΰ μάς έχροείπαν οί
άνωθεν ειρημένη, ημεστεν πρόθυ-
μοι νά προσκυνήσωμε την Άλτέτζα
σου καί νά ακολουθήσωμε καί νά
χύσο^με τέ αίμά μας διά τή; αγά¬
πην τοά- 'Εσταυρωμένου Χριστοΰ,
τοΰ όποίου θέλομεν ζητήσει καί άπο-
θάνομδν άντάμος εως όρον τής ζω-
ής μας. Μέ τουτο νά εχωμεν δύνα¬
μιν κα! εμπιστοσύνην άπέ τον γαλη-
νότατον καί χρίστιανικώτατον Ρή-
γαν νά μή μάς έξαφήστ; είς απω¬
λείας καί χαθοϋμε ημείς καί τα
παιδία μας, ότι τώρα δέ είναι ώσάν
ά'λλες βολαίς νά μάς συμπαθήσο^,
νζω ό Άγαρηνές μάς έχάλα καί
πάλι μάς έτυμπάθει, άμή τώρα άν
μάς νικήση, δέν είναι νά αφίση ψυ¬
χήν άπέ τέν κόσμον έτοΰτον...»
Ή έπιστολή αύτη φέρει την υπο¬
γραφήν: ή- Νικητάς Έπίσκοπος καί.
Έξαρχος Πατρ:αρχικές Ζυγοΰ, ά-]
χΐλουθοϋν δέ α).λαι 21 ύχογραφαί ι
χίΐεστωτων. μεταξΰ των οποίων αί
εξής: «Έγώ Γρηγόρης Κλινοίής
ττέργομαι τέ άιΐο>θϊν καί τέ χωριέ
όλο»· «Καί έγώ Πατρίκιος Φωκάς
-ροσκυνώ την 'Υψηλοτάτην σου 'Α-
φεντιάν»· «·Καί έγώ Δημητράχης
Κοντόσταυλος μέ γενιά μου χαί τέν
τόπον μου όλον προσκνώ την &ψηλ>
τάτην σου άφεντίαν», κλπ
συνβννοήθησαν μετά των χρούχόν-
των, μετέβησαν καί είς Σερβίαν,
Κίοατίαν καί Δαλαατίαν καί ίλθον
Ο Τ*:ών "Αοβουο Τζώνσων, πρώην άρχιπυγμάχος τού χόσμου, δστις τ·" ·α
διευθϋνει ορχήστραν Τζάζζ έν Φι?.αδελφεία.
Αέ έλπέδβς δι*λύοντ*&
Ό Πέτρος ντί Μίϊ-.τ;-, *ομι-
Ττή; τή? έμχ:στεοτίκής αυτής έχί-
σολής καί συνοδευομενος ύχέ τοΰ
άχεσταλμένου τα^ίίυχΐς τοΰ ΝΤε5έρ
Καστέλ—Ρινάλδου, μετέβη είς
Παρισίους καί συνήντησε τέν έ,τί-
ϊοξον Αύτοκράτορα τής Κωνσταν-
τινουπόλεως,^ πρός τέν οποίον παρέ¬
σχεν όλας τάς άναγκαίας πληροφο¬
ρίας περί των διαφόρων πόλεων,
χωρίων καί των έχυρών θέσεων τής
Πελοποννήσου ώ; χαί τού άριθμοΰ
των 'Ελλήνων, ποΰ ημπορούσαν νά
φέρουν όπλα.
ν ,^ατα τάς πληροφορίας ταύτας,
ό όλος άρτθμές τής 'ένόπλοο στρατι-
ωτικής δυνάμεως των Τούρκων είς
δλην την Πελοπόννησοιν δέν υπερέ¬
βαινε τάς 6,000 άνδρών, άπέναντι
των οποίων μόνη ή Μάνγ> ανελάμ¬
βανε νά παράσχη είς τέν ίούκα
15,000 πολεμιστάς.
Αί πληροφορίαι ανταί άνεπτέρω»
σαν τάς ελπίδας τού όνειροπόλου
δούκες διά την επιτυχίαν «ου μελε-
τωμένοο σχεδίου. Καί δ Κάρολος έ*-
στειλεν είς Π έλοπόννησον πρεσβεί¬
αν ές επισήμων Γάλλων είτγενών,
ώς επιτροπών α&τοΰ, οί όποίοί άφοΰ
------- - » Λ Ι »
την μελετωμένην έπτ^άστασιν.
Άποτέλεσμζ αυτών των σονεννο-
ήσεων ήτο ν ά γίνη τέ 1612 μεγαλη
συνέλευσις των άπεσταλμ·ένων πά-,
των των προμνημονευθεισών χωρών,
χαθ' ήν εψηφίσθη ή τχρατ/Λη
ϊτρατοΰ έξ 160,000 άνδρών.
Άλλά δια νά καταρτισθή ό στρα-
τές αύτος έχρειάζοντο, φυ·σ:κά, χρή-
ματα. Οί Μανιάται δέν ειχαν νά
διαθέσουν -/ρήματα. Καί .εζήτησαν
άπο τον δοΰκα καί προστάτην των
νά τοϋς βοτ/θήστ; οϊκονομικώς. Καί
:ότε άπεκαλνφθη ότι οΰτε ό Κάρο¬
λος ήαποροΰσε νά δίαθέστ) χρήματα,
&5τε ανέλαβε την μεγάλην απόπει¬
ραν τής καταλύσεως τής 'ΟΟωμα-
νική; αιίτοκρατορίας, χωρίς νά έχη
τ' άπαραίτητα διά τέν έξνπλισμέν
5,000 άνδρών!____
Καί τα παράτολμα σχεδια τοΰ
τυχοδιώκτου δουκός διελύθησαν έν
τί} γενέσει των.
Άπέ·6αλε δέ τελειωτικώς πάσαν
έλπίδα έπιτοχίας άπέ τής έποχής
ιδίως ποΰ έχάησαν τα πέντε πολέ-
μικά πλοία. τα μόνα — ι» κατώρθω¬
σε νά έξοπλίστ), νποιδληθείς είς με¬
γάλας θυσίας, καΐ, πρέ παντός, κα¬
τόπιν τής άχοτυχίας τΰν ένεργε-ών
τού κραταίθΰ φίλαυ τοο πατρές Ιω¬
σήφ τχρα τω καρδιναλίω Ρισελιέ.
Πράγματι, ό τρομερος Καρδινάλι-
ος καί πρωθυπουργές τή^ς, Γβλλίας
δέν εδίίξε τέ παραμικρον ΐνίιαφέ-
ρον διά την ί—όθεσιν τού Καρόλου
Νεδερ.
Αί έντοπώσεις, λοιπόν, τάς όχοί·
ας,άπεχόμισεν ό όχββταλμένος των
Μανιατών Πιέρος ντί Μέδιτζί κα¬
τά την παραμονήν τοο είς Παρισί¬
ους, δέν ήσαν διάλοο ένθαρρΐίντικαι
ίϋϊ τέν άγώνα. Αί ύχοσχέσεις τού
δουκός τοΰ Νείέρ άχεϊείχθησαν κε-
ναί..
Κανείς άπέ τοός ήγεμόνας τής
Εΰρώχης, μηίέ τοδΆνωτάτο« Πον-
τίφηκος έξαιρουμένοο, δέν εϊειξϊ
χρ-οθυμίαν διά νά νποιττηρίξτ] τα
σχεδια τοο τολμηρον ϊοοκός είς την
Ανατολήν.
Άφοδ καί αύτές άκόμη ό χαντο-
δύναμος χρ&στάτης τοο, ό καπο
τσΐνος πάτερ Ιωσήφ, δ οποίος ώς
καί ανωτέρω άνεφέραμεν, έμετίτειι·
σεν υπέρ τοΰ εύνοοουμένου τού, 8&ν
ήμπόρεσε νά κάμψ^ την ίσχϋρογνω·
μοσύνην- τού καρδιναλίου Ρισελιέ,
παρ' όλην την αναμφισβήτητον ϊτ,ψ
ροήν, την έχοίαν ήσχει έ~' αϋτοί.
Καί ετσ: ό άτυχής έπίδοξος Αύτο-
χράταρ Κωνσταντινουπόλεως ΐτ.ί·
μί'.νε χωρίς {«οστήριξιν σταταλι·-
σας ολόκληρον την πατριχήν τοι»
περιουσίαν είς τάς έπ'.δειίει; χαί
τέν έξοχλισμον των πέντε πλοίων
τού, τα οτοΪ2 δέν έπρόφθασε νά χρη-
Μίαν ημέραν, τέ 1618, 6 Πα¬
τρός ντί Μέδιτζι, άπελχισθίίς, άνε-
χάρησεν άπέ τέ Παρίσι καί επέ¬
στρεψεν είς Μάνην, αγγελος χαχώ»
! είδήσεων... Καθ' όδέν δμως έξτ,ψ«·
Ι νίσθη. Καί δέν κατέστη δυνατόν νά
εξακριβωθή εάν τέν ά-^εχάλυψτ' οί
Το·ύρ.;/.οι καί είχε την ιδίαν τύχην
μέ ενα άλλον επίσημον μύττην της
τυνωμοσίας ταύτης, τον Μητροπο¬
λίτην Λακεδαίμονος Χρ.'σανθον Λά-
πθΐμν:
έςουβίας τού Σουλτάνου, είρίν ο'.χ-
τρέν θάνατον, έκδαρεις ζών εί; τον
μητροπολιτικόν ναόν τού Μ·>ττίί)
είς τέν όχοίον ίερούργει.
Ν. ΑΔΑΚΡΥΤΟΣ
ΑΤΙ.ΑΝΤΙΟ ΟΙΤΥ. Ν. Ι.—Ό *'&
βνιχός Κηρυξ» καί δλαι αί έχδοσει;
τού πωλοΰνται είς τό κστάστημα τβ»
χ. Γ. Ε. Σαριδάκη. 8 δο. ΙΠΙπο-
Ανβ. (ΙΙΗποΙ» Ογοοθγτ Οο.), ?™β
γίνονται δεκταί κατααωρησεις_ άγγ£λι"
ών χαί ΙνγοαφαΙ σννδρομτΐτών.
6ΕΟΒ6Ε Ε. ΟΟΤ8ΟΝΑ5
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΠΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝϋΕ
(ΟθΓπβΓ 2π(1 Ανβηυβ)
Α5ΤΟΚΙΑ, Ι* Ι.
οννεργαΑα μβτά τοΒ Όδοντβ·
ϊατροϋ
V.
Ρ3Ι3ΖΖ0.
Τηλέφ. Κονεπδχνοοιΐ 8266·
Έν
'Επμγτρέφεται είς την 'Ελλάοα ιπ·
Ά«ιεφΐχα·ννκόν θεραπεντηρτον
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
όδός Σωκράτους αριθ. 31 Αθηναι
θερα.-τενοντα» ασφαλώς καΐ άνιβδύ·
νως παθολονΛκά, γττνβιχολογικά »ε·
δερματικά νοσήματα.
Μέθοδος ν«α>τά-—.
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗΤΚΙΟΗΑ
Μόνον $5.00 μηνιαΐβς. Διοβσχαλία άτομιχτί, ΆγγλιοτΙΕ
βτί, *αρ Άμιρικανίοος. κατόχου τί|ς Έλληνΐίΐής. 'Ανουιτή ά«ό
κ. μ. ί»ς 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξύ 40-41ης ΌοοΟ)
<ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.-- ΚΥΡΙΑΚΗ. 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
Ε./_ Α.ΈΪ ΓΓ ΙΚΑ ΤΣΤΟΡΗΜΑΤΑ
ΜΙΑΑΠΟΤΤΧΟΥΣΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 12ΑΙΩΝΑ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΕΥΓΕΝΟΥΣ ΓΑΛΛΟΥ ΤΎΧΟΔΙίϊΚΤΟΥ,
ΠΟΥ ΗΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΓΙΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΏΡ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
Μάαν ημέραν, ή Δύτική Εύρώπη
έπληροφορείτο μέ κατάπληξιν τέ
δράμα τής άλώσεως τής Κωνσταν¬
τινουπόλεως. Κα: την πρώτην κα¬
τάπληξιν δέν άργησε νά την δια¬
δεχθή φόβος: ή κατάστασίς πού εί-
χΐ δημιουργηθή είς την Ανατολήν,
κατόπιν της νίκης των Όθωμανών,
άπειλοΰσε καί αδτήν την Δύσιν. Οί
Ιταλοί ιδίως εϊχαν λάίε'ι υπο σοβα-
£»ν εποψιν την απειλήν τού φοβεροΰ
Σουλτάνου Μεχμέτ Β , ποΰ εκανε
ορκο νά δώση άχυρο είς τέ άλογό
τού μέσα είς τέν ναόν τοΰ άγίου Πέ¬
τρου, είς την Ρώμην. Καί τα σταυ-
ροφορικά εναντίον τής Τουρκίας
σχέδια δέν επαοσαν άπέ τής έποχής
έκείνης ν' άπασχολοΰν τοΰς ίσχυρι-
σμοΰς τής; Εύρώπης, κατεΛττοηαέ-
νους άπο τέ τρομερόν φάσμα τής
Ημισελήνου. Είναι έν τούτοις ίξτον
άπορίας δτι δλοι ίκεΐνοι ποΰ έσχεδί-
ασαν τότε κατά καιροίις την απε¬
λευθέρωσιν των Έλλήνων άπο τον
Τουρκικόν ζυγόν ήσαν μάλλον τυχο-
διώκται, πειραταί καί φιλό2οξοι ή-
γεμονίσκοι, παρά σοΦαροί χά! άφι-
λοκερ-δείς ίδεολόγθ!.
Ένας άπ' αΰτούς τώς τυχοδιώ-
κτας υπήρξεν ό Βενετος εύπατρίδης
Φαντίνος Μινόττος, έκ Κρήτης κα-
ταγόμενος, ό οποίος; είχε πρ-οτείνει
κατά τάς αρχάς τού ΙΖ' αιώνος είς
τον Έρρίκον Δ', βασιλέα τής Γαλ-
λίας, νά έπαναστατήστ) τοϋς "Ελ¬
ληνας νά έκδιώξουν τούς Τούρκους
άπο την Ευρώπην, καί ν' άνιδρύσουν
είς Κωνσταντινούπολιν την Χριστι¬
ανικήν αύτοκρατορίαν- άλλ' ό Έρ-
ρίκος απέθανε τέ 1609 χωρίς κάν
Λ προφθάση νά μελετήση τέ τολ¬
μηρόν αύτέ σχέδιον.
Την εποχήν ακριβώς εκείνην ενε¬
φανίσθη καΐ ενας άλλας τυχοδιώ-
/.τη;, ό οποίος ήθελε την ανίδρυσιν
4 τ6ΰ Έλληνι/.οΰ Κράτου-ς τοΰ Β>ζαν-
τίου, όχι χάριν τοΰ βασιλέως τής
Γαλλίας, ή ίλλου κράτοος, άλλά
χάριν τοΰ έαυτοΰ τού. Ό ριψοκίνδυ-
νος αθτές συμφεροντολόγος σταυ-
ροφόρος ήτο ό Κάρολος Β', 3οί>»
τού Νεδέρ. Ή άλήθεια έν τούτοις
είναι ότι ό νέος αΰτος μνηστήρ τού
θρόνον τοΰ Κωνσταντίν&ο εστηρίζετο
επί νομίμων, δήθεν. χληρονομικών
αξιώσεων, λόγω τής μαν,ρόθεν συγ-
γενείας α&τοϋ προ ςτέν πλάγιον
/.λάδον τοΰ ο'κου των Π αλαΐολό-
γων, ποΐ» είχεν είς τέΜονφερράτον
τής Ιταλίας. Άλλά τα καθέκαστα
τθΰ γενεαλογικοΰ δένϊρου τοΰ ϊο>
κ,ός αυτού 8έν ίιε·>κρινίσθησαν ακό-
μτ), παρά τάς έιπμόνους ερεύνας
τολλών ίστορικών.
' Α ποατολή «λη ρεξουβίου
είς Πελοπόννηαον.
Καί, χωρίς, νά χάνη καιρόν, ό
ϊοΰξ τοΰ Νεβέρ—δ αύτοκαλούμενος
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, έχί-
ίοξος αύτοχράτωρ τοΰ Β φαντίνου
Κράτους—■Ιστειλεν είς την Πελο-
τόννησον. τόν ύπασπ:στήν τού Κα-
Ττέλ—Ρινάλδον (ΟΗΑδΤΕΑυ—
ΡΐΕαΧΑ17Γ), μαζί μέ ολόκληρον
επιτελείον άπο άκολοΰθοος, διά νά
ϊ'.εγείρουν τα πνεύματα των Έλ¬
λήνων, καί ιδιαιτέρως των Μανια-
τών, κατά τής Τοορκικής έξοασίας.
Την εποχήν εκείνην, «πρώτος
τοΰ τόπου» είς την Μάνην ήτο ό
«σινιέρ Πιέρο ντί Μεδΐτζι». μέλος
τού άπο τάς αρχάς τής ΙΔ' έκατον-
ταεηρίϊος έγχαταστάντος είς Έλ-
Λάδα χλάδου τής μεγάλης φλωρεντι
νής οικογενείας των Μεϊίκων. Είς
αύ>τέν άπη-θ,νθη ό Ιχτβκτος άπε-
σταλμένος κα! πληρεξούσιοι1 ύχουρ-
γός τοΰ δουκός, έκείνος δέ τόν παρ¬
ουσίασεν είς τούς προεστώτας τής
χώρας, μετά των οποίων ήλθεν είς
συνεννοήσεις. Καί τότε ίρχίσε ζω¬
ηρά άλληλογραφία μεταξυ τοΰ δου¬
κός κ α! τού Ίπισκόπου Μάνης Νεο-
φύτο.) ώς χά! τού μητροπολίτου Λα-
κεδαίμονο; Χρυσόν θο καί πολλών
καπετανέων Μανιατών καί άίλλων
προκρίτων τής Π ελοποννησοο. Έν
τούτοις ο! Μα^ιάται έδίσταζον νά
δώσον πίστιν είς τάς ύποσχεσεις
τού Καστέλ Ρινάλδου καί φοβούμε¬
νοι την άντεκδίκησιν των Τούρκων,
είς περίπτωσιν, κατά την οποίαν θά
άπετύγχανε τέ κίνημά των. άνέθε-
σαν είς τον πρώτον τού τοπο.ι Πιέ-
ρον ντ! Μέδιτζι νά αεταβή αυτοπρο¬
σώπως είς τέ Παρίσι καί νά" συνεν-
νοιτθή άπ' εΰβείαί μέ τέν δοΰχα τοΰ
Νϊβέί, διά τάς έγγυήτε'.ς ποϋ τμ-
χοθ'Ίσε νά δώση.
Επί τη ευααιρία. βδωσαν είς τον
άπεσταλμένον των, διά νά την με-
ταβίβάστ; είς τον δοίκα. την επομέ¬
νην επιστολήν:
Ή επιβτολή των ίτροζβτώ
των τής ΛΙάνης.
«'Γψηλότΐτε καί άφέντη δ&ΰκα
τής Νεδερόνας Παλαιολόγε!
»Έγροίκησα μέ μεγάλην χαράν καί
αγαλλίασιν άπέ τέν έκλαμπρότατον
κόντε ντέ Καστέλ—Ρίνάλδον μα¬
ζί μέ τέν εκλαμπρότατ&ν σινιέρ Π ι-
έρο ντέ Μέδ'.τζι, σύντροφός τού χαί
συμπατριώτης μας, την αγάπην τής
ύψηλοτάτης σοι> άφεντίας καί την
μεγάλην προθυμίαν^όπου εχεις διά
την ελευθερίαν διά τέ γένος των
Ρωμαίων, τού όποίου ευχαριστούμεν
Ό κ.
περιουσίας
καί ή κ. Ουΐλλιαμ Γ. Ονίλλωκ, άριστερφ, καί ό κ. καί ή κ. Άγγους Χόπκινς. Ό πρώτος είναι κληρονόμος
>σίας έξ 120.000.000 δολόλαρίων. Ό δεύτερος είναι κληρονόμιος πολλ&ν έπίσης έκατομμυρίων. Καί οί δΰο ε-
γυμφεΰθησαν πτωχά κορίτσια.
καί προσκυνοΰμ"ϊν την ^.,..-----...
σου άφεντίαν νά σοΰ δώση ό θεές
χάριν νά έλευθερώσης μέ νίκαις
καί δυνάμεις καί τάξϋς όπου πρέπε:
διά νά πάμε γ.όν~?2 των Άγαρη-
νών. Καί πότε έρθης μέ ταίς δυνά¬
μει; έκείναις ποΰ μάς έχροείπαν οί
άνωθεν ειρημένη, ημεστεν πρόθυ-
μοι νά προσκυνήσωμε την Άλτέτζα
σου καί νά ακολουθήσωμε καί νά
χύσο^με τέ αίμά μας διά τή; αγά¬
πην τοά- 'Εσταυρωμένου Χριστοΰ,
τοΰ όποίου θέλομεν ζητήσει καί άπο-
θάνομδν άντάμος εως όρον τής ζω-
ής μας. Μέ τουτο νά εχωμεν δύνα¬
μιν κα! εμπιστοσύνην άπέ τον γαλη-
νότατον καί χρίστιανικώτατον Ρή-
γαν νά μή μάς έξαφήστ; είς απω¬
λείας καί χαθοϋμε ημείς καί τα
παιδία μας, ότι τώρα δέ είναι ώσάν
ά'λλες βολαίς νά μάς συμπαθήσο^,
νζω ό Άγαρηνές μάς έχάλα καί
πάλι μάς έτυμπάθει, άμή τώρα άν
μάς νικήση, δέν είναι νά αφίση ψυ¬
χήν άπέ τέν κόσμον έτοΰτον...»
Ή έπιστολή αύτη φέρει την υπο¬
γραφήν: ή- Νικητάς Έπίσκοπος καί.
Έξαρχος Πατρ:αρχικές Ζυγοΰ, ά-]
χΐλουθοϋν δέ α).λαι 21 ύχογραφαί ι
χίΐεστωτων. μεταξΰ των οποίων αί
εξής: «Έγώ Γρηγόρης Κλινοίής
ττέργομαι τέ άιΐο>θϊν καί τέ χωριέ
όλο»· «Καί έγώ Πατρίκιος Φωκάς
-ροσκυνώ την 'Υψηλοτάτην σου 'Α-
φεντιάν»· «·Καί έγώ Δημητράχης
Κοντόσταυλος μέ γενιά μου χαί τέν
τόπον μου όλον προσκνώ την &ψηλ>
τάτην σου άφεντίαν», κλπ
συνβννοήθησαν μετά των χρούχόν-
των, μετέβησαν καί είς Σερβίαν,
Κίοατίαν καί Δαλαατίαν καί ίλθον
Ο Τ*:ών "Αοβουο Τζώνσων, πρώην άρχιπυγμάχος τού χόσμου, δστις τ·" ·α
διευθϋνει ορχήστραν Τζάζζ έν Φι?.αδελφεία.
Αέ έλπέδβς δι*λύοντ*&
Ό Πέτρος ντί Μίϊ-.τ;-, *ομι-
Ττή; τή? έμχ:στεοτίκής αυτής έχί-
σολής καί συνοδευομενος ύχέ τοΰ
άχεσταλμένου τα^ίίυχΐς τοΰ ΝΤε5έρ
Καστέλ—Ρινάλδου, μετέβη είς
Παρισίους καί συνήντησε τέν έ,τί-
ϊοξον Αύτοκράτορα τής Κωνσταν-
τινουπόλεως,^ πρός τέν οποίον παρέ¬
σχεν όλας τάς άναγκαίας πληροφο¬
ρίας περί των διαφόρων πόλεων,
χωρίων καί των έχυρών θέσεων τής
Πελοποννήσου ώ; χαί τού άριθμοΰ
των 'Ελλήνων, ποΰ ημπορούσαν νά
φέρουν όπλα.
ν ,^ατα τάς πληροφορίας ταύτας,
ό όλος άρτθμές τής 'ένόπλοο στρατι-
ωτικής δυνάμεως των Τούρκων είς
δλην την Πελοπόννησοιν δέν υπερέ¬
βαινε τάς 6,000 άνδρών, άπέναντι
των οποίων μόνη ή Μάνγ> ανελάμ¬
βανε νά παράσχη είς τέν ίούκα
15,000 πολεμιστάς.
Αί πληροφορίαι ανταί άνεπτέρω»
σαν τάς ελπίδας τού όνειροπόλου
δούκες διά την επιτυχίαν «ου μελε-
τωμένοο σχεδίου. Καί δ Κάρολος έ*-
στειλεν είς Π έλοπόννησον πρεσβεί¬
αν ές επισήμων Γάλλων είτγενών,
ώς επιτροπών α&τοΰ, οί όποίοί άφοΰ
------- - » Λ Ι »
την μελετωμένην έπτ^άστασιν.
Άποτέλεσμζ αυτών των σονεννο-
ήσεων ήτο ν ά γίνη τέ 1612 μεγαλη
συνέλευσις των άπεσταλμ·ένων πά-,
των των προμνημονευθεισών χωρών,
χαθ' ήν εψηφίσθη ή τχρατ/Λη
ϊτρατοΰ έξ 160,000 άνδρών.
Άλλά δια νά καταρτισθή ό στρα-
τές αύτος έχρειάζοντο, φυ·σ:κά, χρή-
ματα. Οί Μανιάται δέν ειχαν νά
διαθέσουν -/ρήματα. Καί .εζήτησαν
άπο τον δοΰκα καί προστάτην των
νά τοϋς βοτ/θήστ; οϊκονομικώς. Καί
:ότε άπεκαλνφθη ότι οΰτε ό Κάρο¬
λος ήαποροΰσε νά δίαθέστ) χρήματα,
&5τε ανέλαβε την μεγάλην απόπει¬
ραν τής καταλύσεως τής 'ΟΟωμα-
νική; αιίτοκρατορίας, χωρίς νά έχη
τ' άπαραίτητα διά τέν έξνπλισμέν
5,000 άνδρών!____
Καί τα παράτολμα σχεδια τοΰ
τυχοδιώκτου δουκός διελύθησαν έν
τί} γενέσει των.
Άπέ·6αλε δέ τελειωτικώς πάσαν
έλπίδα έπιτοχίας άπέ τής έποχής
ιδίως ποΰ έχάησαν τα πέντε πολέ-
μικά πλοία. τα μόνα — ι» κατώρθω¬
σε νά έξοπλίστ), νποιδληθείς είς με¬
γάλας θυσίας, καΐ, πρέ παντός, κα¬
τόπιν τής άχοτυχίας τΰν ένεργε-ών
τού κραταίθΰ φίλαυ τοο πατρές Ιω¬
σήφ τχρα τω καρδιναλίω Ρισελιέ.
Πράγματι, ό τρομερος Καρδινάλι-
ος καί πρωθυπουργές τή^ς, Γβλλίας
δέν εδίίξε τέ παραμικρον ΐνίιαφέ-
ρον διά την ί—όθεσιν τού Καρόλου
Νεδερ.
Αί έντοπώσεις, λοιπόν, τάς όχοί·
ας,άπεχόμισεν ό όχββταλμένος των
Μανιατών Πιέρος ντί Μέδιτζί κα¬
τά την παραμονήν τοο είς Παρισί¬
ους, δέν ήσαν διάλοο ένθαρρΐίντικαι
ίϋϊ τέν άγώνα. Αί ύχοσχέσεις τού
δουκός τοΰ Νείέρ άχεϊείχθησαν κε-
ναί..
Κανείς άπέ τοός ήγεμόνας τής
Εΰρώχης, μηίέ τοδΆνωτάτο« Πον-
τίφηκος έξαιρουμένοο, δέν εϊειξϊ
χρ-οθυμίαν διά νά νποιττηρίξτ] τα
σχεδια τοο τολμηρον ϊοοκός είς την
Ανατολήν.
Άφοδ καί αύτές άκόμη ό χαντο-
δύναμος χρ&στάτης τοο, ό καπο
τσΐνος πάτερ Ιωσήφ, δ οποίος ώς
καί ανωτέρω άνεφέραμεν, έμετίτειι·
σεν υπέρ τοΰ εύνοοουμένου τού, 8&ν
ήμπόρεσε νά κάμψ^ την ίσχϋρογνω·
μοσύνην- τού καρδιναλίου Ρισελιέ,
παρ' όλην την αναμφισβήτητον ϊτ,ψ
ροήν, την έχοίαν ήσχει έ~' αϋτοί.
Καί ετσ: ό άτυχής έπίδοξος Αύτο-
χράταρ Κωνσταντινουπόλεως ΐτ.ί·
μί'.νε χωρίς {«οστήριξιν σταταλι·-
σας ολόκληρον την πατριχήν τοι»
περιουσίαν είς τάς έπ'.δειίει; χαί
τέν έξοχλισμον των πέντε πλοίων
τού, τα οτοΪ2 δέν έπρόφθασε νά χρη-
Μίαν ημέραν, τέ 1618, 6 Πα¬
τρός ντί Μέδιτζι, άπελχισθίίς, άνε-
χάρησεν άπέ τέ Παρίσι καί επέ¬
στρεψεν είς Μάνην, αγγελος χαχώ»
! είδήσεων... Καθ' όδέν δμως έξτ,ψ«·
Ι νίσθη. Καί δέν κατέστη δυνατόν νά
εξακριβωθή εάν τέν ά-^εχάλυψτ' οί
Το·ύρ.;/.οι καί είχε την ιδίαν τύχην
μέ ενα άλλον επίσημον μύττην της
τυνωμοσίας ταύτης, τον Μητροπο¬
λίτην Λακεδαίμονος Χρ.'σανθον Λά-
πθΐμν:
έςουβίας τού Σουλτάνου, είρίν ο'.χ-
τρέν θάνατον, έκδαρεις ζών εί; τον
μητροπολιτικόν ναόν τού Μ·>ττίί)
είς τέν όχοίον ίερούργει.
Ν. ΑΔΑΚΡΥΤΟΣ
ΑΤΙ.ΑΝΤΙΟ ΟΙΤΥ. Ν. Ι.—Ό *'&
βνιχός Κηρυξ» καί δλαι αί έχδοσει;
τού πωλοΰνται είς τό κστάστημα τβ»
χ. Γ. Ε. Σαριδάκη. 8 δο. ΙΠΙπο-
Ανβ. (ΙΙΗποΙ» Ογοοθγτ Οο.), ?™β
γίνονται δεκταί κατααωρησεις_ άγγ£λι"
ών χαί ΙνγοαφαΙ σννδρομτΐτών.
6ΕΟΒ6Ε Ε. ΟΟΤ8ΟΝΑ5
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣΠΝΑΣ)
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ
278 ΟΚΑΝϋ ΑνΕΝϋΕ
(ΟθΓπβΓ 2π(1 Ανβηυβ)
Α5ΤΟΚΙΑ, Ι* Ι.
οννεργαΑα μβτά τοΒ Όδοντβ·
ϊατροϋ
V.
Ρ3Ι3ΖΖ0.
Τηλέφ. Κονεπδχνοοιΐ 8266·
Έν
'Επμγτρέφεται είς την 'Ελλάοα ιπ·
Ά«ιεφΐχα·ννκόν θεραπεντηρτον
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
όδός Σωκράτους αριθ. 31 Αθηναι
θερα.-τενοντα» ασφαλώς καΐ άνιβδύ·
νως παθολονΛκά, γττνβιχολογικά »ε·
δερματικά νοσήματα.
Μέθοδος ν«α>τά-—.
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗΤΚΙΟΗΑ
Μόνον $5.00 μηνιαΐβς. Διοβσχαλία άτομιχτί, ΆγγλιοτΙΕ
βτί, *αρ Άμιρικανίοος. κατόχου τί|ς Έλληνΐίΐής. 'Ανουιτή ά«ό
κ. μ. ί»ς 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξύ 40-41ης ΌοοΟ)
ΚΗΡΥΞ,-- ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. ΐ«9.
31
^
ΙΚΑΝΔΑΛΑ ΚΑΙ ΑΙ 1ΕΡΙΤΕΙΑΙ ΤΟΥ ΠΡΩΗίί ΔΙΑΔΟΧϋΥ ΤΗΣ
ΕΡΛΤΕΣ ™Σ ηΡΑΙΑΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΓΣΗΕ ΜΕΤΖΗΤΙΕ. ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΠΝ ΧΑΡΕΜΐηΝ.
®*Ζΐ ,ΗΟ; τον Σουλτανί*
Καοερ, Ι
διότι, κατα
ο,4τεί«ς τού ||έ τας ατονας δια-
οχεδάζουν οί κατοικοι τ»ι; Βονοα-
βχεδάζουν
των
Άπό τή; έποχής
^ πούϊ7Αβδοΰλ Καύέρ έξέλε-
ζ/&ς τόπον διαμονη; τα; δχ&ας
Τοϋ Δουνάβεω;, δέν παρερχεται
ίΐϊεδόν μην χωρίς νά προκαλέση
"αί Ινα σκάνδαλον. Αί έφημεριδες
ά,πολοϋνται συχνότατα μέ τας πε-
* -____· ·■* τας οποίας δια-
ικοι τής Βουδα-
ι;. Ό Τοϋρκος :τρϊγκιψ συνω-
ίΐίύετο άπό τάς δύο συζυγονςτον,
Μο ιιιχρά παιδία καί ίνα εϋνονΥ,ον,
ίΐγε'δέ μαζύ τ™ Χα1 20·000 ^^
βτερλίνας. Όταν έφθασεν είς την
Οΰγγοκήν πρωτεύουσαν, έσπευσε
ίά ένοικιάβη δύο διαμίρίσματα, τό
?να είς τό ξενοδοχείον «Μπρι-
βτόλ» καί τό αλλο είς τό <Πανσιον 'Βιισαδέτ». Οί πρώτοι μήνες επέ¬ ρασαν άνευ ίξαιρετικοΰ τινος γε- γονότος, άλλ' ό ηςώην διάδοχος τής Τουρκίας δέν ήργησε νά έκδψ Ιώση ζωηρόν Ινδιαφέρον διά την νυκτερινήν ζωήν τή; μίγοΛοπόλε- ω;. Ό Άβδοΰλ Καδέρ. δέν είναι ι'οοαίος, όμοιάζει μάλ/.ον τόν κλασ- οιχον τίντον τού Άνατολίτονι. Μέ τά -/ρήματά τού δμως δέν έδυσκο- νά εύρη προθύμους φίλον; οί ολοϊοι τόν έμύησαν εις τά μυ- στήρια τής νυκτερ*νής ζωής τής Βοι·δα.-ιέστης κα ίμετά των όποί- ων, είς το ΰραχύ διαστημα τοΰ ε¬ νός ετους, δχι μόνον έσπατάλΐ)σε τάς 20.000 λίρας, άλλά καί επί πλέον έπώλησε δλα τα κοσμήματα /αί δ?»ους τοϋς πολυτίμους τάπη- τ«ς ποΰ είχε φέρτ| μαζύ τού. Ή φύγη της Μία άπό τάς συζύγους τού ήτο ήώραιοτιτη) καί ξανθή ποιγκίπισ- «α Μετζητιέ. "Οταν ό Άβοοΰλ Κα- »εο έςωδευσε καί την τελευταίαν π>υ λίραν, οί φίλοι εΐτκρανίσθ-ί-
«αν, έν<Λ τά σκάνδαλα ηρχισαν νά ·το/^«.-ΰχισιάζωνται. Χρήματα άλ- 'α δέν ήτο εΰκολον νά εύρη καί ή οικογενειά τού έγνώρισΓν ημέρας •κνω; καί αθλιότητος. Ή πριγκί- Μετζητιέ δέν ήμποροϋσε νά , ,ερη αυτήν την ·κατάστασνν «αι μίαν καλήν πρωίαν έδραπέτευ- "εν απο την «ηίΊΐ/ -,.™ ~^.^.. » Ή κ. Τζώρτζ Μόνρω, έκ Μ.-ΐελαίαρ, Όχάϊο, καί ό άδελφός της, Α. Λ. Σμίθ, δεξιά, οΐτινες λέγουν δττ αδίκω; κοα- τεϊται είςτάς φυλακάς τοΰ Σάν Κουεντεν, τή; Καλιφορνία;, διά την έν Σάν Φραγκίσχω είς τά 1916 ριφθεϊσαν 6όμ- 6αν, ό Τόμ Μσΰνυ, έν τφ μέσω τή;- είκόνος, δνω ώς ήτο δταν εισήλθεν είς τάς φυλακάς καί κάτω δπω,ς είναι τώρα. πάσαν προσπάθειαν διά νά έπανα- φέρτ), την άριστον είς την συζνη>ι·
ή έί 'Εζν δ
ρ) η
κήν έστίαν.
ά
η
την συνδρο
ήλ
ή νη η
μην της άστυνομίας, ίτπεήλησε ότι
ύχ έφόνενεν εκείνον ποϋ έ^όλμςι.νά
πλησιάσγι τρ,ν Λοαπετιδα καί έορά-
πισε την Ίδιοκτητριαν τοΰ ξενοδο
ν ι
χείου ·ί> όποία είχε δαχτιι ασ·λον πισσα βρήντι χορεΰει είς τό «Μιοι'
είς την πριγκίπισσα Μετζητιέ. } ζικ Χώλλ> καί πληρώνεται ήγεμο-
Ή ώραία Μετζιτέ άτκέφθη ό¬
τι ήτο άνάγκη νά αμυνθϊ| καί ώς
άσφαλέστχρον μέσον κατέατυγεν είς
τόν Τύπον. Καί άπό τότε ήρχισε
μεταξύ των δύο συζ»'·γων σφοδρό-
δημοσιογραφ*"'»ς .-τόλεμος
ή -εγην( ά.
?να θαυμαστήν της,
γνωτότατον δικτνγόρον Ν Ο.
δεΐ'τέοα συζνγος, ή ποιγκίπισ-
^ν^^ντί^οτή, άλλ'
Καδέρ, ττνρητής των
ότων έθίμων Γΐθλε νά
.■71 δυο συζυγους καί'χατέδαλλε
τος ημγρφς μ
μέ τον οποίον διεσκέδασεν δλη ή
Βουδα.τέστη. Ή πριγκΐτησσα τόν
κατηγόοησε ότι την έκαμε δυστυ-
χή, ότι την έκακομεταχειρίζετο, δτ»
είχε λησμσνήστ) τα κ«ϊΟήκοντά τού.
Ό Άδδοϋλ Καδέρ ά--τήντησε δι'
έπισήμοα· ανακοινωθέντος διά τοΰ
οποίον έτ3ε6αίωνε ότι τι Μετζητιέ
δέν ήτο .-ΐριγκιπικής καταγ<ογης. Ή μητέρα της τιτο ύπηρέτρια και 6 πατέρας της ά-τλοϋς δεκανεύς. Την εϊχε αγοράση μαζύ μέ αλλους δουλονς τού. Αί κατηγορίαι της ή¬ σαν σνκοφαντίαι. Καί, τέλος, προ¬ σεπάθει νά την «νσφημήση διά νά την «έκδικηθτρ·. Ή Μετζητ,έ άντα- πήντησε μέ νέας τρομεράς άποκα- λύψεις διά την ζωην τοΰ συζύγου της. Άνέφερε μάλιστα λεπτομε¬ ρείας αί οποίαι προεκάλεσαν κατά- .τληξιν. Ό Άόδονιλ Καδέρ διά νά παρηγορηθη κατέφυγε είς την Ι χαριστημένη άπό την επιτυχίαν. *ΐέχην των Ξένων» καί ένυμφεύ-1 Τώοα φιλοδοςεΐ καί καλλιτεχνικάς θη την χορεύτριαν Ειρήνην Μπάρν [ δάφνας. Καί μαζύ μέ Ινα Ίταλόν ήθοποιόν μανθάνει μίαν μικ,ράν π- νηματο^'θαφ.κήν καιμωδίαν. ΙΜία δ*«βκ6*ί>αι~:ι.κή δίκη
Έν τω μεταξύ ό Άδδουλ Καδέρ
έδιάΰασε τό βιβλίον είς τό οποίον
πκριγράφεται ή ζωή τής Σουλτανι-
κής Αύλής καί των χαρεμίων. Ή
Μετζητιέ, μεταξΰ αλλων, άναφέρει
ή όποία ΰστερα άπό ολίγους μήνας
τοϋ έδώρισεν ενα παιδί καί τόν έγ-
κατέλειψεν. 'ΕπηκολούντηΛαν δίκα;
χαί διαζνγιον. Σήιιερον ή πριγκί-
Μ. ΓΕίΙΧ... Ο
297 3Β0 ΑΥΕ.
»■ Υ. ΟΙΤΥ
ΑΝΟ ϋΟ. ΙΝΟ.
202 ΕΑ$Τ 23Β0
Ν. Υ. ΟΙΤΥ
ΤΕ_ ΑίΟΟΝΟΛΠΝ Μ·*—·1βτ
ΒΕ8ΤΑϋΗΝΓ ΑΝΟ ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ ΕθυΐΡΜΕΝΤ
ΟΕΝΕΗλί
ΕνΕηΥΤΝΙΝβ ΙΙΝΟΕΚ ΟΝΕ ΟΟΝΤΙΙΑΟΤ
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ
τέλειον καταρτισμόν Ξενοδοχείων, 'Εσιιατο-
^1 Κ ΟΓΙ ΐ ί
ρμ χ,
ν, ^ι^η^11 Κοοηΐ3, ΟβΓβΙβΓΐββ, βΐο., καί
^ δι' &*<" των χρειωδών μ*νον δι' ενός ,ι ''ε^ ,τιμάς **« βά ί έ άλ εις την πληρβομή». χρ μ ς συγκσταβατικάς καί μέ μεγάλας εΰ- ·"*«' ^^ ^μεμελημένης εργασίας, τη; ^ χ?1 τή; έσαηερικής διακοομήσεως, >~ταστημα »ον άναλαμβάνομεν
μμ
ΕΑΚΥΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΤΟΝ
νικώτατα. Αέν είναι ευκολον νά εύ-
ρεθοϋν χορεΰτρ.αι μέ ςτριγκιπικόν
τίτλον...
Λϊί-α Ήεριπετειώ^ης επι¬
χείρησις.
Ή πριγκύιισσα Μετζητιέ δέν ά-
πεφάσιζε νά ήσν7.άοΐ> ΑΙ έφημειρί-
δες δέν τίργησαν νά άσχοληθοϋν
μέ τό δνομά της. Ήρραβωνίσθη ε-
να πλονΌΐον βιομήχανον της Βου-
δαπεστης, τόν 'Ερνέστον Λαντάου.
Μετά παρέλευσιν ολίγον καιροϋ
άνηκατέστησε τόν Λαντάου μέ
τόν γνωστόν συγγραφέα καί δημο-
σιογράφον Περσιάν.
Ό τελευταϊο; δ'Λ νά την βοη-
θήστι νά βελτιώση την οικονομι¬
κήν τη; κατάστασιν, συνέγιρσψε
καθ" ύπαγόρευσίν τ»)ς, την μνθι-
στορηματικήν ζωήν τής Μετζιτιέ
ότι ό πρώην σύζυγός της έφνλά-
κιζε γυναίκας είς τά άνάκτορα καί
ότι τάς έβασάνιζεν. Ό τέως Διά¬
δοχος τή; Τουρκίας έθΐώρησε κα-
?.όν νά καταφύγη είς τά δικαστή-
ρια καί νά ζητήση αποζημίωσιν δι'
δσα συκοφανηκά έγοάφησαν ε¬
ναντίον τον. Ή ένδιαφέρουσα δί-
κη εγινε .τρό τινος εις την Βονδα-
πέστην. Παρήλασαν πολυάριθμοι
μάρτυρες, οί όποίοι δμως δέν ηδυ¬
νήθησαν νά διαφωτίσονν τού; δι-
καστά;.
Πς την δίκην ό Άβδούλ Καδέρ
έπαιρουσιάσθη σννοδενόμενος άπό
την δεντέραν σύζνγόν τού την πριγ
κίπισσαν Μεζιέ. Τό ζεΰγος, μέ μει
δί^μα είς τά χείλη, ηρνήθη κατη¬
γορηματικάς ότι είς τά άνάκτορα
τής Κωνσταντινουπόλεως έκρα·
τοϋντο αΐχμάλωτοι γνναϊκες. Ό
δικηγόρος τοϋ πρίγκιπος ηρώτησε
την Μετζητιέ εάν αί χανοΰμισσαι
εΐχαν δικαιωμα νά έξέρχοχνται μο¬
ναι των. Ό πρόεδρος δμως απτι-
γόρευσε «νά θ/ίγωνται τοιαϋτα θε-
ματα», άλλά, αντιθέτως, υπέβαλεν
είς την Μετζητιέ την εξής ερώτη¬
σιν: «Ό σν^υγός σας έγνώριζβ
τάς δεσπο.νίδας Άντζερά, Νάτσε
Λίλλυ καί μίαν χορεύτριαν άπό την
Βουλγαρίαν;» Ή Μετζητιέ λί
δ ί ά ά
γρ ζη γ^
διαρκώς καί άπαντα άρνητικώς είς
όλας τάς έοωτήσεις. Τελος, ό πρόε-
δος διέταξε ν' άναβληθ^ ή δίκη έπ'
άόριστον.
Άπό τό δικαστήριον δ Άβδούλ
Καδέρ κατηυθύνθη εις τόν σιδηρο¬
δρομικήν σταθμόν, διότι τώρα κερ-
δίζει τό ΐ<ομί τού είς μίαν μικράν επαρχιακήν πόλιν δπου παίζει σα- ξόφωνον είς μίαν ορχήστραν «τζάζ —- μπάντ. μόνον Έκλεκτά βιδλία Ιχει μ Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθν.κοδ ευκος». το Κή- και τα "υστικα των χαρεμίων Ό άλλοτε διακεκρυ:ΐένος καί δημοφι- λής δημοσιογ'ράφος είχε ςταρα- συρθη τόσον πολΰ άπό τό αΐσθη- μά τού ιδοτε νά γίντ] γραμματεύς της ωραίας Μετζιτ.έ. Τό βιβλίον ήτο έτοιμον. Ό τίτλο; δελεαστικάς. Οί έκδόται ίίσαν πρόττυμοι νά πλη ρώσουν μεγάλα ποσά διά νά έξα σφαλίσουν τα «ΕΒ.ικρινή Άπομνη- μονεύματα μιας πριγκιπίσσης της Άνατολής>.
Ό Περσιάν ομως είχε την γνώ
μην δτι τό έργον έπρεπε νά εκδοθή
άπό τί|ν πριγκίπισσαν διά νά πε-
ριέλθονν είς αύτίιν &λα τά κέρδη.
Έπρεπε λοιπόν νά κάμουν πρωτό-'
τνπες διαφημίσεις διά νά προκληθή
τό ενδιαφέρον τοΰ άναγνωστικοΰ
κοίνον. ΕΪς την αρχήν εσκέφθησαν
νά ένοικιάσουν Ινα περΙ"ττερον δ¬
που ή Μετζιτιέ θά επώλει αυτοπρο¬
σώπως ό βυβλίον καί θά έμοίραζε
αντόγραφα. Ή ίδέα δέν εφάνη
καί τόσον έπιτνχής. "Ισως ίνα
σκάνδα>α)ν νά άπέδιοε καλλίτερα
άποτελέσματα. Εύκαιρίαι δέν Ιλει-
πον. Ή Μετζητιέ δέν εϊχε παρά
νά ραυτίσ,ι δημοσία τόν 'Αδδουλ
Καδέρ. Οί δύο συνεργάται δέν έ¬
μειναν εΐ<χαριστημένοι ουτε άπό την νέαν ξΐύτήν ιδέαν. Τότε, ό δη- μοσιογιράφος Περσιάν, σάν καλός ίππότης, άνέλαίβ την φροντίδα νά διαφημίση μόνος τού τό βιβλί¬ ον. Επήγε είς τό σπίτι τοϋ φίλον τού Λονκόζοβιτ; καί ηυτοκτόνησε. "Οταν ή Μετζιτιέ ειιαθε την τρα¬ γικήν είδησιν ετρεξέ είς Ινα έκδό- την καί τοϋ είτε: «ΕΤδατε τί θαυ- μασίαν διαφήμισιν μάς έκαμε ό ΙΙερσιάν;» Καί, πράγμτι, τό βι¬ βλίον εγινε άνάρπαστον. 'ΤΤ ΛΤρτζητιέ οιιος; δεν είναι π' 100 ΡβγΚ Κοη, ΟρροδίΐΒ Μψ Νβνν Υογκ Οίτγ Ν. Γ1ΙΧΙΝ, ΡΓθβΐάβΒί — Οαν. Π. ΟϋΑΚΙΝΙ, νΐοβ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΩ ΤΩΝ $14.000.000 Ο τόκος κατα&έσεων ηυξήθη ε{ς: άρχόμενος άπο την ημέραν τής καταθέσεω; Ή Ιηΐ8ΓΠ3ΐΙοπ3ΐ-Μ3ΐΐ!5οη Μ Εκτελεί δλας τάς Τραπεζιτικάς εργασίας. *Έχει έαίσης Γραφείον είς τό: 147 ΡΙΓΤΗ ΑΥΕ., ΝΕνΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ 2 ΑΥΕΝϋΕ Α, ΝΕΥν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ 4702 - 18ΤΗ ΑΥΕ., ΒΗΟΟΚίΥΝ
31
^
ΙΚΑΝΔΑΛΑ ΚΑΙ ΑΙ 1ΕΡΙΤΕΙΑΙ ΤΟΥ ΠΡΩΗίί ΔΙΑΔΟΧϋΥ ΤΗΣ
ΕΡΛΤΕΣ ™Σ ηΡΑΙΑΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΓΣΗΕ ΜΕΤΖΗΤΙΕ. ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΠΝ ΧΑΡΕΜΐηΝ.
®*Ζΐ ,ΗΟ; τον Σουλτανί*
Καοερ, Ι
διότι, κατα
ο,4τεί«ς τού ||έ τας ατονας δια-
οχεδάζουν οί κατοικοι τ»ι; Βονοα-
βχεδάζουν
των
Άπό τή; έποχής
^ πούϊ7Αβδοΰλ Καύέρ έξέλε-
ζ/&ς τόπον διαμονη; τα; δχ&ας
Τοϋ Δουνάβεω;, δέν παρερχεται
ίΐϊεδόν μην χωρίς νά προκαλέση
"αί Ινα σκάνδαλον. Αί έφημεριδες
ά,πολοϋνται συχνότατα μέ τας πε-
* -____· ·■* τας οποίας δια-
ικοι τής Βουδα-
ι;. Ό Τοϋρκος :τρϊγκιψ συνω-
ίΐίύετο άπό τάς δύο συζυγονςτον,
Μο ιιιχρά παιδία καί ίνα εϋνονΥ,ον,
ίΐγε'δέ μαζύ τ™ Χα1 20·000 ^^
βτερλίνας. Όταν έφθασεν είς την
Οΰγγοκήν πρωτεύουσαν, έσπευσε
ίά ένοικιάβη δύο διαμίρίσματα, τό
?να είς τό ξενοδοχείον «Μπρι-
βτόλ» καί τό αλλο είς τό <Πανσιον 'Βιισαδέτ». Οί πρώτοι μήνες επέ¬ ρασαν άνευ ίξαιρετικοΰ τινος γε- γονότος, άλλ' ό ηςώην διάδοχος τής Τουρκίας δέν ήργησε νά έκδψ Ιώση ζωηρόν Ινδιαφέρον διά την νυκτερινήν ζωήν τή; μίγοΛοπόλε- ω;. Ό Άβδοΰλ Καδέρ. δέν είναι ι'οοαίος, όμοιάζει μάλ/.ον τόν κλασ- οιχον τίντον τού Άνατολίτονι. Μέ τά -/ρήματά τού δμως δέν έδυσκο- νά εύρη προθύμους φίλον; οί ολοϊοι τόν έμύησαν εις τά μυ- στήρια τής νυκτερ*νής ζωής τής Βοι·δα.-ιέστης κα ίμετά των όποί- ων, είς το ΰραχύ διαστημα τοΰ ε¬ νός ετους, δχι μόνον έσπατάλΐ)σε τάς 20.000 λίρας, άλλά καί επί πλέον έπώλησε δλα τα κοσμήματα /αί δ?»ους τοϋς πολυτίμους τάπη- τ«ς ποΰ είχε φέρτ| μαζύ τού. Ή φύγη της Μία άπό τάς συζύγους τού ήτο ήώραιοτιτη) καί ξανθή ποιγκίπισ- «α Μετζητιέ. "Οταν ό Άβοοΰλ Κα- »εο έςωδευσε καί την τελευταίαν π>υ λίραν, οί φίλοι εΐτκρανίσθ-ί-
«αν, έν<Λ τά σκάνδαλα ηρχισαν νά ·το/^«.-ΰχισιάζωνται. Χρήματα άλ- 'α δέν ήτο εΰκολον νά εύρη καί ή οικογενειά τού έγνώρισΓν ημέρας •κνω; καί αθλιότητος. Ή πριγκί- Μετζητιέ δέν ήμποροϋσε νά , ,ερη αυτήν την ·κατάστασνν «αι μίαν καλήν πρωίαν έδραπέτευ- "εν απο την «ηίΊΐ/ -,.™ ~^.^.. » Ή κ. Τζώρτζ Μόνρω, έκ Μ.-ΐελαίαρ, Όχάϊο, καί ό άδελφός της, Α. Λ. Σμίθ, δεξιά, οΐτινες λέγουν δττ αδίκω; κοα- τεϊται είςτάς φυλακάς τοΰ Σάν Κουεντεν, τή; Καλιφορνία;, διά την έν Σάν Φραγκίσχω είς τά 1916 ριφθεϊσαν 6όμ- 6αν, ό Τόμ Μσΰνυ, έν τφ μέσω τή;- είκόνος, δνω ώς ήτο δταν εισήλθεν είς τάς φυλακάς καί κάτω δπω,ς είναι τώρα. πάσαν προσπάθειαν διά νά έπανα- φέρτ), την άριστον είς την συζνη>ι·
ή έί 'Εζν δ
ρ) η
κήν έστίαν.
ά
η
την συνδρο
ήλ
ή νη η
μην της άστυνομίας, ίτπεήλησε ότι
ύχ έφόνενεν εκείνον ποϋ έ^όλμςι.νά
πλησιάσγι τρ,ν Λοαπετιδα καί έορά-
πισε την Ίδιοκτητριαν τοΰ ξενοδο
ν ι
χείου ·ί> όποία είχε δαχτιι ασ·λον πισσα βρήντι χορεΰει είς τό «Μιοι'
είς την πριγκίπισσα Μετζητιέ. } ζικ Χώλλ> καί πληρώνεται ήγεμο-
Ή ώραία Μετζιτέ άτκέφθη ό¬
τι ήτο άνάγκη νά αμυνθϊ| καί ώς
άσφαλέστχρον μέσον κατέατυγεν είς
τόν Τύπον. Καί άπό τότε ήρχισε
μεταξύ των δύο συζ»'·γων σφοδρό-
δημοσιογραφ*"'»ς .-τόλεμος
ή -εγην( ά.
?να θαυμαστήν της,
γνωτότατον δικτνγόρον Ν Ο.
δεΐ'τέοα συζνγος, ή ποιγκίπισ-
^ν^^ντί^οτή, άλλ'
Καδέρ, ττνρητής των
ότων έθίμων Γΐθλε νά
.■71 δυο συζυγους καί'χατέδαλλε
τος ημγρφς μ
μέ τον οποίον διεσκέδασεν δλη ή
Βουδα.τέστη. Ή πριγκΐτησσα τόν
κατηγόοησε ότι την έκαμε δυστυ-
χή, ότι την έκακομεταχειρίζετο, δτ»
είχε λησμσνήστ) τα κ«ϊΟήκοντά τού.
Ό Άδδοϋλ Καδέρ ά--τήντησε δι'
έπισήμοα· ανακοινωθέντος διά τοΰ
οποίον έτ3ε6αίωνε ότι τι Μετζητιέ
δέν ήτο .-ΐριγκιπικής καταγ<ογης. Ή μητέρα της τιτο ύπηρέτρια και 6 πατέρας της ά-τλοϋς δεκανεύς. Την εϊχε αγοράση μαζύ μέ αλλους δουλονς τού. Αί κατηγορίαι της ή¬ σαν σνκοφαντίαι. Καί, τέλος, προ¬ σεπάθει νά την «νσφημήση διά νά την «έκδικηθτρ·. Ή Μετζητ,έ άντα- πήντησε μέ νέας τρομεράς άποκα- λύψεις διά την ζωην τοΰ συζύγου της. Άνέφερε μάλιστα λεπτομε¬ ρείας αί οποίαι προεκάλεσαν κατά- .τληξιν. Ό Άόδονιλ Καδέρ διά νά παρηγορηθη κατέφυγε είς την Ι χαριστημένη άπό την επιτυχίαν. *ΐέχην των Ξένων» καί ένυμφεύ-1 Τώοα φιλοδοςεΐ καί καλλιτεχνικάς θη την χορεύτριαν Ειρήνην Μπάρν [ δάφνας. Καί μαζύ μέ Ινα Ίταλόν ήθοποιόν μανθάνει μίαν μικ,ράν π- νηματο^'θαφ.κήν καιμωδίαν. ΙΜία δ*«βκ6*ί>αι~:ι.κή δίκη
Έν τω μεταξύ ό Άδδουλ Καδέρ
έδιάΰασε τό βιβλίον είς τό οποίον
πκριγράφεται ή ζωή τής Σουλτανι-
κής Αύλής καί των χαρεμίων. Ή
Μετζητιέ, μεταξΰ αλλων, άναφέρει
ή όποία ΰστερα άπό ολίγους μήνας
τοϋ έδώρισεν ενα παιδί καί τόν έγ-
κατέλειψεν. 'ΕπηκολούντηΛαν δίκα;
χαί διαζνγιον. Σήιιερον ή πριγκί-
Μ. ΓΕίΙΧ... Ο
297 3Β0 ΑΥΕ.
»■ Υ. ΟΙΤΥ
ΑΝΟ ϋΟ. ΙΝΟ.
202 ΕΑ$Τ 23Β0
Ν. Υ. ΟΙΤΥ
ΤΕ_ ΑίΟΟΝΟΛΠΝ Μ·*—·1βτ
ΒΕ8ΤΑϋΗΝΓ ΑΝΟ ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ ΕθυΐΡΜΕΝΤ
ΟΕΝΕΗλί
ΕνΕηΥΤΝΙΝβ ΙΙΝΟΕΚ ΟΝΕ ΟΟΝΤΙΙΑΟΤ
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ
τέλειον καταρτισμόν Ξενοδοχείων, 'Εσιιατο-
^1 Κ ΟΓΙ ΐ ί
ρμ χ,
ν, ^ι^η^11 Κοοηΐ3, ΟβΓβΙβΓΐββ, βΐο., καί
^ δι' &*<" των χρειωδών μ*νον δι' ενός ,ι ''ε^ ,τιμάς **« βά ί έ άλ εις την πληρβομή». χρ μ ς συγκσταβατικάς καί μέ μεγάλας εΰ- ·"*«' ^^ ^μεμελημένης εργασίας, τη; ^ χ?1 τή; έσαηερικής διακοομήσεως, >~ταστημα »ον άναλαμβάνομεν
μμ
ΕΑΚΥΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΤΟΝ
νικώτατα. Αέν είναι ευκολον νά εύ-
ρεθοϋν χορεΰτρ.αι μέ ςτριγκιπικόν
τίτλον...
Λϊί-α Ήεριπετειώ^ης επι¬
χείρησις.
Ή πριγκύιισσα Μετζητιέ δέν ά-
πεφάσιζε νά ήσν7.άοΐ> ΑΙ έφημειρί-
δες δέν τίργησαν νά άσχοληθοϋν
μέ τό δνομά της. Ήρραβωνίσθη ε-
να πλονΌΐον βιομήχανον της Βου-
δαπεστης, τόν 'Ερνέστον Λαντάου.
Μετά παρέλευσιν ολίγον καιροϋ
άνηκατέστησε τόν Λαντάου μέ
τόν γνωστόν συγγραφέα καί δημο-
σιογράφον Περσιάν.
Ό τελευταϊο; δ'Λ νά την βοη-
θήστι νά βελτιώση την οικονομι¬
κήν τη; κατάστασιν, συνέγιρσψε
καθ" ύπαγόρευσίν τ»)ς, την μνθι-
στορηματικήν ζωήν τής Μετζιτιέ
ότι ό πρώην σύζυγός της έφνλά-
κιζε γυναίκας είς τά άνάκτορα καί
ότι τάς έβασάνιζεν. Ό τέως Διά¬
δοχος τή; Τουρκίας έθΐώρησε κα-
?.όν νά καταφύγη είς τά δικαστή-
ρια καί νά ζητήση αποζημίωσιν δι'
δσα συκοφανηκά έγοάφησαν ε¬
ναντίον τον. Ή ένδιαφέρουσα δί-
κη εγινε .τρό τινος εις την Βονδα-
πέστην. Παρήλασαν πολυάριθμοι
μάρτυρες, οί όποίοι δμως δέν ηδυ¬
νήθησαν νά διαφωτίσονν τού; δι-
καστά;.
Πς την δίκην ό Άβδούλ Καδέρ
έπαιρουσιάσθη σννοδενόμενος άπό
την δεντέραν σύζνγόν τού την πριγ
κίπισσαν Μεζιέ. Τό ζεΰγος, μέ μει
δί^μα είς τά χείλη, ηρνήθη κατη¬
γορηματικάς ότι είς τά άνάκτορα
τής Κωνσταντινουπόλεως έκρα·
τοϋντο αΐχμάλωτοι γνναϊκες. Ό
δικηγόρος τοϋ πρίγκιπος ηρώτησε
την Μετζητιέ εάν αί χανοΰμισσαι
εΐχαν δικαιωμα νά έξέρχοχνται μο¬
ναι των. Ό πρόεδρος δμως απτι-
γόρευσε «νά θ/ίγωνται τοιαϋτα θε-
ματα», άλλά, αντιθέτως, υπέβαλεν
είς την Μετζητιέ την εξής ερώτη¬
σιν: «Ό σν^υγός σας έγνώριζβ
τάς δεσπο.νίδας Άντζερά, Νάτσε
Λίλλυ καί μίαν χορεύτριαν άπό την
Βουλγαρίαν;» Ή Μετζητιέ λί
δ ί ά ά
γρ ζη γ^
διαρκώς καί άπαντα άρνητικώς είς
όλας τάς έοωτήσεις. Τελος, ό πρόε-
δος διέταξε ν' άναβληθ^ ή δίκη έπ'
άόριστον.
Άπό τό δικαστήριον δ Άβδούλ
Καδέρ κατηυθύνθη εις τόν σιδηρο¬
δρομικήν σταθμόν, διότι τώρα κερ-
δίζει τό ΐ<ομί τού είς μίαν μικράν επαρχιακήν πόλιν δπου παίζει σα- ξόφωνον είς μίαν ορχήστραν «τζάζ —- μπάντ. μόνον Έκλεκτά βιδλία Ιχει μ Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθν.κοδ ευκος». το Κή- και τα "υστικα των χαρεμίων Ό άλλοτε διακεκρυ:ΐένος καί δημοφι- λής δημοσιογ'ράφος είχε ςταρα- συρθη τόσον πολΰ άπό τό αΐσθη- μά τού ιδοτε νά γίντ] γραμματεύς της ωραίας Μετζιτ.έ. Τό βιβλίον ήτο έτοιμον. Ό τίτλο; δελεαστικάς. Οί έκδόται ίίσαν πρόττυμοι νά πλη ρώσουν μεγάλα ποσά διά νά έξα σφαλίσουν τα «ΕΒ.ικρινή Άπομνη- μονεύματα μιας πριγκιπίσσης της Άνατολής>.
Ό Περσιάν ομως είχε την γνώ
μην δτι τό έργον έπρεπε νά εκδοθή
άπό τί|ν πριγκίπισσαν διά νά πε-
ριέλθονν είς αύτίιν &λα τά κέρδη.
Έπρεπε λοιπόν νά κάμουν πρωτό-'
τνπες διαφημίσεις διά νά προκληθή
τό ενδιαφέρον τοΰ άναγνωστικοΰ
κοίνον. ΕΪς την αρχήν εσκέφθησαν
νά ένοικιάσουν Ινα περΙ"ττερον δ¬
που ή Μετζιτιέ θά επώλει αυτοπρο¬
σώπως ό βυβλίον καί θά έμοίραζε
αντόγραφα. Ή ίδέα δέν εφάνη
καί τόσον έπιτνχής. "Ισως ίνα
σκάνδα>α)ν νά άπέδιοε καλλίτερα
άποτελέσματα. Εύκαιρίαι δέν Ιλει-
πον. Ή Μετζητιέ δέν εϊχε παρά
νά ραυτίσ,ι δημοσία τόν 'Αδδουλ
Καδέρ. Οί δύο συνεργάται δέν έ¬
μειναν εΐ<χαριστημένοι ουτε άπό την νέαν ξΐύτήν ιδέαν. Τότε, ό δη- μοσιογιράφος Περσιάν, σάν καλός ίππότης, άνέλαίβ την φροντίδα νά διαφημίση μόνος τού τό βιβλί¬ ον. Επήγε είς τό σπίτι τοϋ φίλον τού Λονκόζοβιτ; καί ηυτοκτόνησε. "Οταν ή Μετζιτιέ ειιαθε την τρα¬ γικήν είδησιν ετρεξέ είς Ινα έκδό- την καί τοϋ είτε: «ΕΤδατε τί θαυ- μασίαν διαφήμισιν μάς έκαμε ό ΙΙερσιάν;» Καί, πράγμτι, τό βι¬ βλίον εγινε άνάρπαστον. 'ΤΤ ΛΤρτζητιέ οιιος; δεν είναι π' 100 ΡβγΚ Κοη, ΟρροδίΐΒ Μψ Νβνν Υογκ Οίτγ Ν. Γ1ΙΧΙΝ, ΡΓθβΐάβΒί — Οαν. Π. ΟϋΑΚΙΝΙ, νΐοβ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝΩ ΤΩΝ $14.000.000 Ο τόκος κατα&έσεων ηυξήθη ε{ς: άρχόμενος άπο την ημέραν τής καταθέσεω; Ή Ιηΐ8ΓΠ3ΐΙοπ3ΐ-Μ3ΐΐ!5οη Μ Εκτελεί δλας τάς Τραπεζιτικάς εργασίας. *Έχει έαίσης Γραφείον είς τό: 147 ΡΙΓΤΗ ΑΥΕ., ΝΕνΥ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ 2 ΑΥΕΝϋΕ Α, ΝΕΥν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ 4702 - 18ΤΗ ΑΥΕ., ΒΗΟΟΚίΥΝ
ΤΗΕ
51ΙΝΡΑΥ, ΝΟΥΕΜΒΕΚ 24, 1929— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5325. ΝΕ^' ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΧ.—
Αριθ,»,- 5325.
ΚΑΙ ΖΗΤΗ1ΥΙΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟΙνΤΑΑΟΣ
Ό πολυεχατομμυριοΰχος Άμερικα-
νός Τζών Δ. Ροκφέλλερ, έξερχό-
μενος της έκκλησίας τοΰ Βαπτιστοί
έν Λέϊκγουντ, τής Νέας Ίεοσέης.
Προ της κηδειας τού αποθανόντος υπουργσϋ τό>ν Στρατιωττκών, Γκούντ, τό λείψανον μετεφέρθη είς τόν Λευκόν Οίκον καί ετοποθετήθη είς την
ιστορικήν Ανατολικήν Αίθουσαν πενθιμως διακοσμηθεϊσαν, πρός ϊνδει ξιν τής δαθείας εκτιμήσεως ής άπήλαυεν έκ μέρους τού Πρόεδρον χά
των σνναδελφων τού ό μεταστας. Ή εικών δεικνύει τό λείψανον φυλασσόμενον υπό τιμητικής ^ ν- *
Ή κ. Βάϊολετ Κρέσσυ Μάρξ, ή όποία ίταίειυπ·ι.ιι·ν ϊλ ψι/.αν
ύίας είς Ρωσσίαν, συνοδευομένη υπό ίθαγενών όδηγων επί ά-
τηπτ,ίπρΐιι: ιϊνπι τιΤιν νιλίίπν μιλίοΛ*. χάριν νούστου.
της χώρας των.
51ΙΝΡΑΥ, ΝΟΥΕΜΒΕΚ 24, 1929— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5325. ΝΕ^' ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΧ.—
Αριθ,»,- 5325.
ΚΑΙ ΖΗΤΗ1ΥΙΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟΙνΤΑΑΟΣ
Ό πολυεχατομμυριοΰχος Άμερικα-
νός Τζών Δ. Ροκφέλλερ, έξερχό-
μενος της έκκλησίας τοΰ Βαπτιστοί
έν Λέϊκγουντ, τής Νέας Ίεοσέης.
Προ της κηδειας τού αποθανόντος υπουργσϋ τό>ν Στρατιωττκών, Γκούντ, τό λείψανον μετεφέρθη είς τόν Λευκόν Οίκον καί ετοποθετήθη είς την
ιστορικήν Ανατολικήν Αίθουσαν πενθιμως διακοσμηθεϊσαν, πρός ϊνδει ξιν τής δαθείας εκτιμήσεως ής άπήλαυεν έκ μέρους τού Πρόεδρον χά
των σνναδελφων τού ό μεταστας. Ή εικών δεικνύει τό λείψανον φυλασσόμενον υπό τιμητικής ^ ν- *
Ή κ. Βάϊολετ Κρέσσυ Μάρξ, ή όποία ίταίειυπ·ι.ιι·ν ϊλ ψι/.αν
ύίας είς Ρωσσίαν, συνοδευομένη υπό ίθαγενών όδηγων επί ά-
τηπτ,ίπρΐιι: ιϊνπι τιΤιν νιλίίπν μιλίοΛ*. χάριν νούστου.
της χώρας των.