183388
Αριθμός τεύχους
5297
Χρονική Περίοδος
1929
Ημερομηνία Έκδοσης
27/10/1929
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
51'ΝΟΑΥ, ΟΙ'.ΤΟΒΕΙΛ 27, 1929.— ΌΙ>.
XV.
Νο. 5297.
ΝΕΥν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΧΟΝ ΙίΕΜΠΤΟΧ.— 'Λριίμός 5297.
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΒΑΟ|ν1ΑΑΟΖ
'Υποδέχεται ύψηλοϋς επισκέπτας εις την οικίαν της. Έξ αριστεράν πρός τα δεςιά: Ό Ποόεδρος, ή κ.
Χό ή μικρά Παολίνα, ή μήτηρ της, κ. Λόγκγονορθ, πρώην "Άλις Ροϋξβελτ, ό κ. Λόγκγονορθ, Πρό-
εδρος τής Βουλής, καί ό κ. Τζέΐμς Γούντ, νϊτουογός των Στοατκοτικόϊν.
Ή Τίντεϋ Λίντχολμ, Σονηόίς άοιδύς, ή όποία ένάγει τον ^ Λρθου© Σ.
λΐτϊρου, πωλητήν μετοχών, διά 50.000, δολλάοια, επί άθετήσει υποσχέ¬
σεως γάμου.
—ΕΖΙ
XV.
Νο. 5297.
ΝΕΥν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΧΟΝ ΙίΕΜΠΤΟΧ.— 'Λριίμός 5297.
ΠΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΒΑΟ|ν1ΑΑΟΖ
'Υποδέχεται ύψηλοϋς επισκέπτας εις την οικίαν της. Έξ αριστεράν πρός τα δεςιά: Ό Ποόεδρος, ή κ.
Χό ή μικρά Παολίνα, ή μήτηρ της, κ. Λόγκγονορθ, πρώην "Άλις Ροϋξβελτ, ό κ. Λόγκγονορθ, Πρό-
εδρος τής Βουλής, καί ό κ. Τζέΐμς Γούντ, νϊτουογός των Στοατκοτικόϊν.
Ή Τίντεϋ Λίντχολμ, Σονηόίς άοιδύς, ή όποία ένάγει τον ^ Λρθου© Σ.
λΐτϊρου, πωλητήν μετοχών, διά 50.000, δολλάοια, επί άθετήσει υποσχέ¬
σεως γάμου.
—ΕΖΙ
Ό πρωθυπουργός τής Αγγλίας, Ράμσεϋ Μάκ Ντόναλντ, καί ή θυγάτηρ τού, Δνίς_ νΙσμπελ, οίτινες άνεχώ- '
ρησαν έκ Καναδά, επιστρέφοντες είς Αγγλίαν, διά τού ΰπερωκεανείου «Δούκιοσα τοΰ Γιόρκ».
4
ι.
'° Αίδ. "Ερικ Μώρι- Φάρραρ, 64 «των, θεωρούμενος ώς είς Ικ των
ΧΠ/Ι^^ ΟΙ άδελφοί Πιέτοο καί Λεονάρδο Ντάννα, έ|εταζόμεν<Η ^ τοϋ
—. ·ν*«—>. ΐΜ.|νν-ν ^ν ^ ^ζ^^ κηί. χ, Ιοναίλεν. Κατηγορουνται ο>γ ^ΓΟνευσαντε^ τον
τής Άστννομία; Νέας Ύόο-
δικηνόοον ΆβηΑνν Λ " Α^τρ).μ-τ/«ι
«ΕΘΝ1ΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΟΒΡΙΟΥ, 1929.
ΤΗΕ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΙΒ"
1913
ΟΟΤΟΒΕΚ 27, 1929
η<1 8αηα·τ |>τ
εΝΟ55Ι5 ΡυΒΙ_Ι5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ.
140 ΥΛ'»Ι Μ16 δίτββτ
Ν?» Υογβ, Ν. Υ.
ΡΚΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5, ΡΓ
ΕΓ 0ΑΙΧΙΜΑΗΟ5.
ΟΑΗΠΑί $100.000.00
—·
Ϊ>ιβρ»ιοηθ8: ννβΙΜηβ 5*10—ίχΐΐ—·>!·
5υΒ50ΚΙΡΤΙΟΝ ΒΛΤΕ5:
υπίιβα 513165
ΡΑΙίΥ
Οπρ Υ03Γ ...... *10.0β
ΜοηΙΙι·» ..... «5.00
ΗοηΙΙυ___εί.ο·)
Φΐ».··
«ε.00
»4.θε
Οηβ Υβ&Γ ....... $7.00
Μχ Μοηΐϊιβ......»ε.ϊθ
ΤΙίΓββ ΜηηΙΙιβ ... $1.00
ΙΙί.Ι)5ΤΡΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗ!.
V
Οηβ ΥββΓ ....... Ιι.οο
ίϊχ ΗοηΙΙ»......Ιϊ.00
Φΐ·βο
$*■*·
$»···
$*···
Γντιιϊεο Α5 ϋεχοΝΟ «:ι.α*5 ματτεη αρηιι
1. Ι»Ι5. ΑΤ ΤΗΕ Ρ05Τ 0ΓΓ10Ε. ΑΤ ΝΕ*
ΥΟΚΚ. ΝΕ* ΥΟΚΙΤ. 11Ν0ΕΒ ΤΗΕ Α(Τ Οί
ΜΑΒΧΗ 3. 1879______
ΡΕ1ΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
ΡουπάβΓ «πά Οία1πη»ΐι
ΡθΙΙ)6ΐΓΪϋ5 0α11ΪΙΉ£ιΐΊ08, ΕάΐΙθΓ
"ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ »·'
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΜΔΡΟΜηΝι
ΑϋΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΞΒΤΕΡΙΚΟΥ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΙ
«10.10 Ι ·Ετ.κ»Ια ... ·»*■··
»β.ββ | 'Εξβι»—·ς ·- Μ-··
•Ετηοΐα .
ΈΕάμηνβς
ΤρΙ μηνός
$ Εξις
$8.00 Ι Τρίμηνος
ΚΥΡ1ΑΚΑΤΤΚΟΪ
•Ετησία .
'Γριμηνος
ΈτησΙα .
$7.00
$3.30
Ιϊ.ΟΟ
ΈτησΙα .
•ΕΕόμΐτνος
Τρίμηνβς
ΕΙ ΚΟιΝΌΙΊ'ΑΦΗΜΕΝΟΣ
$1.00
$2.00
'Ετηοία ..,
Έξάμηνος
$·■
»*.··
ιε.βε
$4.··
Ιΐ.εε
$1.50
ΐτί ι4 ίμβάσματά σας 8ια »·-
χιΐρομιχών Ι) τοαπεζιτιχΔ» έιαχΕγβν είς
Αολλάριο πληρωτεα εις Νέον 'Υόβχην ϊνα-
ταγΐ "Ν&ΙΙοηβΙ ΗβΓΕΐά". "Επιστολαί «·-
φΐέχονσαι χαοτονομίσμοχα δέον νο. αΛοστέλ-
λωνται σνστημέναι «Ις ίιαταγήν "'Ν'αΙΙοωιΙ
ΙΙβΓ&Ιύ", Ϊ40 ννββΐ ί«11ι 8ΐΓββΙ. Νβ—
"ΟΓ)5, Ν. Υ., ίλλως θεν «ιίοομίν ·4
δάλθ
ΑΙ ΣΜΙΣ ΒΜ_Ε ΛΙΓΥΙ1Τ0Υ
"Ιδρυσις Έλληνο-Αέγυίτκακοΰ _υνδέ<τμοο ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 27 Όκτωβρίου— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθνι- κοΰ Κήρυκος»).— Ιδιαιτέρως έγκάρδιοι έμφανίζονται κατά την παρούσαν περίοδον αί σχέσεις Ελλάδος καί Αιγυπτου. Διά την στενωτέραν δέ ανάπτυξιν αυτών, αγγέλλεται ή έν Ά- λεξανδρεία ίδρυσις Έλληνο-Αίγυπτιακοϋ Συνδέσμου έξ έπι- φανών Έλλττνων καί Αίγυπτίων. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ ΠΡΟΗΚ ΓΑΛΛΟΣ ΥΠΟΤρΙΤΣ ΤΗΝ ΠΑΑΑΙΣΤΙΝΗΝ 'Αΐϊεοταλμένος των Γάλλον ~5«ονιβτών ΠΑΡΙΣΙΟΙ, 27 Όκτωβρίου.— Ό Γάλλος Γερουσια- στης τοΰ διαμερ*ίσματος Ροδανοΰ, κ. Γκόνταρντ, πρώην ύ- πουργός της Εργασίας, ευρίσκεται είς την Παλαιστίνην ώς άπεσταλμένος τοΰ Γαλλικοϋ Σιωνιστικοΰ Συνδέσμου,^ ινα μελετήση τάς έπικρατούσας συνθήκας είς την Παλαιστίνην. η μεταμορφπσιΤΤησ ααβανιασ ΧΕΙΡΟΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ «Εθνικον Κήρυχας» {ν ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Τ ε. ΒΟΪΒΟΗΡϋΤΑΣ Κάποιους στίχους πώς θαθελα νά πω ά.τ' τής καρδιά; μου τα κρυφά τρα- γούδια σέ θιίκό ποωτάκουστο ρυθμο .-ιυΓ' νά τούς λέν άηδόνια κι' άγγελού- δια. -Νάν' άπαλοί, σάν ανοιξης άγέρι, πού γλυκοπνέει στών άνθών τα φύλλα κι' ήδονικοί, σάν χάϊδεμα άπό χέρι -τού φέρνει πόθον την άνατριχίλα... Ώ μάτια, λαοπλάνοι στοχασμοί, .-ΐώς μέ κυττάτε άπόψε μ' ίνα πάθος! Κ^ιί έσύ γλυκών χειλιών ή μουσική πώς άντηχεϊς μέσ' τής ψΐ'χής τό 6ά- θος! Θάθελα νά χαρίσω κάτι στίχους γιά κάποιον βονβό κρικίΐον' εοωτά μου στίχους, πού μέ τούς παναρμόνιους ή- χους μεθοϋν σκλαβώνουν την καρδιά μου! ΚΑΛΛΟΝΑΙΟΣ ^«Ιίόνος καΐ Ήδσνη») εξέλιξις «ρός τόν Εύρωπαϊκόν ^πολιτισμόν [ ΤΥΡΑΝΝΑ, 27 Όκτωβρίου.— Είς την Αλβανίαν συν- υπάρχουν παραπλεύρως ό μεσαιωνισμός μετά τοϋ ύπερνεωτε- ρισμοΰ. 'Επι έκατονταετηρίδας υπό τόν Τουρκικόν ζυγόν «ή χώρα των άκτών», παρέμεινεν είς τα μεσαιωνικά ήθη της μέ¬ χρις εσχάτων, δτε ή μεταβολή ήρχισεν άπότομος πρός τόν ύ- περνεωτερισμόν τοϋ είκοστοΰ αιώνος. Τουτο άντιλαμβάνεται κανείς πρωτίστως εις τα μέσα της συγκοινωνίας. Ή Άλβα- νία ουδέποτε εγνώρισε σιδηρόδρομον. Έν τούτοις σημερον καθ' όλην την χώραν λειτουργοϋν τακτικαί γραμμαί συγκοι¬ νωνίας δι' άεροπλάνων, υπό 'Ιταλικής έταιρείας. ΤΟ ΤΑΞΕΙΰΙΡΐΓΤΒΥΊΜΪΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ έ—ιβκ&<ρθή την Μοτιλήνην καΐ την Χίον ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 27 Όκτωβρίου.— (Ίδ. τηλ. τοΰ «ΈΟνι- ',οΰ Κήρυκος»)·— Κατά τάς έξ Αθηνών πληροφορίας, τό άναβληθεν ταξείδιον τοϋ ύπουργοΰ των Εξωτερικών, κ. Μι¬ χαλακοπούλου είς την Μυτιλήνην, πρόκειται νά πραγματοποι¬ ηθή περι τάς αρχάς τοϋ έρχομένου μηνός. Ό κ. Μιχαλακό¬ πουλος θά επισκεφθή την Μυτιλήνην καί την Χίον, θά ομι¬ λήση δέ είς αμφοτέρας τάς νήσους επί της θέσεως των εξω¬ τερικών μας ζητημάτων. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΠΑ ΤΑ ΜΑΛΑΙΑ ΣΑΣ Κατά την 6οτανι- - κήν είναι «ΚΑΘΕ ΡΙΖΑ διά ΚΑΘΕ ΠΑΘΗΣΙΝ» έ- ιμενως τό ΦΥ- ΙΤΡΙΧΟΝ τό ό- (ποϊον παράγεται ρους εΓναι τό μό¬ νον άντίδοτον διά άπό ρίζας καί σπό τα μαλλιά σας. Β**. υ.8.Ρ»ΐ. θίί.'ΕΙαλείφίΐ τήν Ν. Ο. ΚΑΚΑΚΟ5 πιτυρίδα, σταμα- •Εφενβέτηί χαΐ τφ την φαγούοαν χατασκιυαοτήί. καί τ(Χχ0.ττωσΐν 336 ν. 42η<1 5*~καί θεραπεύει ά- Ν&ντ ΥογΙγ. &ίγ. λανθάστως έκξέ- ΜενΙαΙΙϊοη 3814 ματα χαί τριχο- φάγον, δέν περιέ- χει ΟΙΝΟΠΝΈΥΜΑ ή άλλας χη¬ μικάς, ή λιπώδεις θυσίας, διατη- ρεί τό κτένισμα όλην την ημέραν καΐ έπαναφέρει τό φυσικόν χοώμα είς τα μα>.λιά σας. 'Αξίξει μία δο-
κιμή διά νά πεισθήτε. Γράψατε τήν
κατάστασίν σας διά νά παρασκευά-
σο) τό φάρμακον αναλόγως. Πω-
λείται είς 8 καΐ 16 ούγγιών φιά-
λας, πρός $2.00 καΐ $4.00. Στέλ-
λϊται παντοΰ προ.τληοωτίον η Ο.
Ο. Ό. Έν ϋΓπεββο, 111. .-τωλείται
είς τό ΜαΓϋΰαΙΙ Γϊβΐίΐ
ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΰΙ ΦΙΛΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΑΑΑΔΑ
Η ΑΘΡΟΑ ΣΥΡυΙΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ
ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ.
ΙΊόσοι Γερμανοε έ'χοβαν τό αιμά των υπέρ τής £λευ·
βίς μας.
ΥΠΟ ΤΟΥ κ. Δ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥ
Ό καθηγητήν τοΰ Πανεπ-.στη-
μίου της Λείψίας καί έπίφανής φί-
λος της Ελλάδος, ΚΑΕΙ, ψΆΤ
ΚΙΟΗ, εξέδωκε προσοάτως ενα κ
λΰ ϊιαιφωτ'.στικόν καί πολΐ» ένίια-
φέρΐν 3ίά κάθε "Ελληναί βιβλίον
ΐ,πό τόν τίτλον: «Οί Φιλέλληνες
Γερμανοί έν 'Ελλάίι 1821—1828».
Επί τη εΰκαιρία της έπισκέψ€(>)ς
τοΰ κ. Βενιζέλου είς τό Βερολίνον
»ι
ι
Είναι τό νέον Φάρμακον τό ο¬
ποίον συντελεί είς τήν θεραπείαν
των παθήσεων τής Κύστεως καΐ
τού ΟύρητιχοΟ Σωλήνος χ<αρίς πλήοεις, χωρίς (ένοχλησεις. Ζητησατε άπό τό Φαρμακείον σας καΐ αν δέν τό ϊχη, δώσατε την παραγγελίαν σας διά νά τό ποομτ- θενθη διά λογαριασμόν σας, η γρά¬ ψατε άπ* εύθείας είς τονς κατα- σχευαστάς: Ρ3Π8063 ί3ΐ)0Γ8[0Γΐ6$ 267 ΡΑΙΠΒΙΟϋΝΤ ΑΥΕ., ϋΕΒ5ΕΥ ΟΙΤΥ, Ν. ϋ. Έν Νέα 'Υόρκπ τό «ΓΠΐ68> .ιω-
λεϊται είς τα κάτωθι φαρμακεϊα:
670 ννεδίοηεδΙβΓ Ανο.. Βΐ-οηί.
36 ΟϋνβΓ δϋ. (Οογ. Μαι1ϊ»οη 5ϋ.)
90 λΥαβηίηδΙοη 51γοθΙ.
καΐ είς άλλα 'Ελληνικά ςραρμα>.εϊα.
καί τής συντελεσθείσης &ελ-:ώτε-ω;
των σχέσεων τής χώρας μας μετά
τής μεγάλης χχι σοφης Γερμανίας.
νομίζω, ότι δέν στερ-είται έχικαίρό-
.τη_τος ή χάριν τοϋ 'Ελληνικοΰ κθί-
νοϋ τή» Άμβρικής άναδτχιθσίεϋσις
μερικων έκ των χλέον ένδιχοερόν-
των άχοσχατμάτων *Γο5 ίιΐξλίου τοϋ
Γερμ,ανοΰ κατθηγητοϋ.
Τέ βϊίλίον χερίλαμβά'/ει άχοσχά-
σματα των Γερμανών έ^ελοντών οί Ι
όχοίοι^ κατήλΌον είς την 'Ελλάία,
διά νά —μετάσχουν τοϋ ύχέρ τής
άνεξαρτησίας αγώνος, καΐ είς τα
όχοϊα σημειώνοΰν τάς έντνχώσεις
των καΐ τάς άναμνήο-εις των. Τα
έν λόγω σημειώΐλατα χερκπνελέγτ;-
σαν μέ έχιμονήν καί ύχομονήν άχο
διαφόρους Γερμανικάς διδλίθ^ήκας
%αι άχό τα ά^χεία Γερμχ;ίκών οί-
κογενειών, ύχο τού συγγραφέως.
Ία χερκσότερα έκ των σημειω-
μάτων τούτων χροέρχονται έκ Γερ-
μανών έβελοντών οί όχοίοι έχέστρε-
ψαν είς την χατρίδα των μ^τά την
-ανωλεθρίαν την οποίαν υπέστη τό
Σώμα των Φιλελλήνων κατά τή.»
μάχην τοϋ Πέτα. Τό ίιΐλίον «ϋ
κ. ϋΕΙΤΚΙΟΗ ΰχοδιαιρείται είς ε"ξ
κεφάλαια καί ενα χρόλογον &ίς τόν
οποίον τονίζεται ό άκράτητος έν-
Οο·οσ;3τσμός τόν οποίον έχροκάλεσεν
είς την Γερμανίαν ή Έλληνικη 'Ε-
χαναστασις. Κοπα τα δύο πρωζα ί-
τη τοϋ αγώνος ανεχώρησαν έκ τής
Γερμανίας ί(ά την 'Ελλάδα έχτά
χωρισταί όμάδες έθελοντών. Είς τό
πρώτον κεφάλαιον τοϋ ίιδλίου χεοι-
γραφοντα: λεπτομερώς τα διάφο'ρα
-τοιχβίι τα όποία απετέλεσαν τα
9'.λελλην:κά έτ)<λοντικά έκείνα σώ- ματα Ταυτα άχηρτίζοντο, ώς επ! τό πλείστον, άπό φιλελεύθερον ά- ?!7τοκράτας οί όποίοι κατΐί^οντο ίι- τ-ό τοϋ είλίκρινοϋς χόθοϊ νά ίοχ- ' τόν άγωνιζόμενον εκείνον λα¬ όν υπέρ τής ελευθερίας τού, άπό άνθρώποος των γραμμάτω,ν κϊί καλ- λιτεχνας ο! όποίοι είχον ποτισθή είς τα νάματζ των άρχαίων 'Ελλήνων συγγρ*φέων, άλλά καί άπό τυχοίί- ώατας οί οποίοι ήλχιζον, ότι θά εύρισκον είς την Έλλάία μ^γάλο στρατ!ωτ:κοΰς ίαβμούς, τιμάς χ χρηαατχ Οί τελε^ταίοι ούτοι, ότχ<^ μετέβησαν είς την ΊΕλλάία καί 8έν εδρον τίπο— άπό όσαν έπερίμενον, έχΐνηλθον είς την Γερμανίαν με- ταμορφω<ιένοι είς φβνατικθϋς μισέλ- ληνβς. Τό ίε^τ-ϊρον κεφάλαιον έξιστορεΐ τα τίς όχοίοχής της οποίας έτυ¬ χον οί οιλέλληνες κατά την έν 'Ελ- λάίι άφιξιν των καί τα των πρώ- των των έν Γ^τώΐεων έκ τί/; χώρας καί τοΰ λαοϋ της. Τό -τρίτον είναι άφι&ρωμένον είς τόν στρατηγόν Νόρμχν όστις άφοΰ έπολέμησεν ή.ρωίκώς είς τί Πέτα, άπίΌανεν είς τό Μεσι^όγγι τον Νο- έμίριον τοΰ 1822. Τό τέταρτον κεφάλαιον ϊιαλαμ- 6άνε: κυρίως χαρα-τηρήσεις έττί τής στρχΓίωτ'.κής τατκτΐκτς των 'Ελ¬ λήνων τής βπανχστάσεως καί επί | τής ίκανότητός των ώς νχΛτικων. ] την όποίτν άναγνωρίζουν όλοι δσοί εγραύατν άπομνημονεΰμ»τ2 έκ τής; έν Ελλάδι <2ιζμονης των^ Τό πέμπτον κεφάλαιον τό οποίον τίςι[ 4 >ίρβϊ
ρησεων επ! των
γωνιστών τής '
στορχεως. Η £
οί άνίρες έ
- έπροξεν^;:^|
τους Γβρμανοάς, ε[να, ); ί!«Ι
?«*<. Ό_κ^ίς ^ (Μ ναλογως των συνθηχών &-ι '' .Ί «ιβς τοΰς εγνώρισε κ3! £,# ΡΊ των (π,μπαθειών ^ άντϊπ^.^Ί Τα «Τύο τελεοταία χεβάχ,,. Π βρθϋνταιέξόλοκλτ^Ιίς-ί'5;·1 χην τοΰ Πέτα, είς την·/4} *" τής 'Λκ:οπί·λεως των 'Αθη'νω'/'τ των 286 Φιλελλήνων οί ό—ο'ο- : φονείθησαν ή απέθανον έν 'Ελ)'ϊ>Ί
κατά την ϊιάρκε:2ν της 'Εττη'-ΐ]
σεως οί 121 ήσαν Γερμανοί '
Τό θέατρον Ουίΐα παρουσιά^
τό Ιργον
ΚΑΡΟΛΟΣ
ΚΑΙ
ΑΝΝΑ
Ή μεγα).ειτέρα Εύρωποϊκή ίπ,Τι
γία τοΰ συγγραφέως "
ΡΓ3Πΐί.
Τηβα. Υν,
'Εσπεριναί 8:00.
Άπογ. Πέμπτη
καί Σάββατον 2:40
«Ό πρώτος δγαίνει πάντα κερδι-
σμένος!> έπειδή άπολαμόάνει καθ'
δλα καΐ καλήν θέσιν διά νά μάς
ίδη καί νά μάς ακούση!
ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΥΡΟΙ, ΜΟΚΑΝ καί
ΜΑ0Κ, εις την ταινίαν
ΒΙ6 ΤΗΑΤ
Νεωτέρα Όμιλητιχή Ταινία Πα-
ρααάονντ μέ την Ενβΐνη Βγ€πΙ
κα'ι ΗαΓΓγ θΓβεπ, άπό τό ξεκαρ-
διστικόν διήγημα τοϋ Ο
Κογ Οοηεη.
Σκηνοθεσία ΟβθΓ^β Α5Ι)ο(.
Λαίκαί ττμαί. Σννε·/ή; παράστασις.
ΚΙΑΙ.ΤΟ
Τΐηιβϊ
Ηου$ε οί
Ηΐΐ5.
ΧΕΙΡΟΧΡΟΤΗΜΑ
Διά καί μέ την
ΜΙ55 ΗΕΕΕΝ ΜΟΚΟΛΧ
Έξαιρετική σειρά ήθοπριών. Δι
ευτ>υντής ή μεγαλοφυϊα τοΰ ΤΗε3-
Ι (ηιΗά" ΚΟΙΒΕΝ ΜΑ.ΜΟί
Ν
Μοναδικόν, εξαιρετικόν, έλκυστι-
κόν, συναρπαστικόν θέαμα'
ΤΑΙΝΙΑ ΡΑΚΑΜθυΧΓ
Είσττ,ήρια πωλοΰνται τιόρα.
2:45 Δίς καθημερινώς 8:40
Τρείς φχραστάσεις τάς Κυριακά::
3 :00, 6 :00, 8 :45 μ. μ.
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
Β'ΛΥΑΥ ΑΤ 441η 5Τ.
Ν ΚΑΝΕ—ΝΛΝΈΥ
ΚΟΕΙ~-ΤΑ(:Κ ΟΑΚΙΕ
μέ πρώτης τάξεως ήθοποιούς, ώς
ό δΐαηΐβν δηιϊΐΐί καί ό άστειό-
τατος λνίΙΗαπι ΑθχΙϊη καί δλ-
λου-, είς τό εύθυμότατον έργον
"5ννΈΕΤ1Ε"'
Όμιλητική Ταινία Παραμάουντ
με τραγούόια καί χορόν. ΑΙ θύραι
άνοίγουν στάς 9:4δ π. μ.
Οηατΐΐε ϋΑν"Ι8' ή νέα προσω-
πτκότη; τοΰ ΒΓ03(1νν·3γ, ώς δ«υ-
θυντής τής όρχήστρας Παραμά¬
ουντ εις τα
"3Η0νν_ΑΝ0''
^Εδ5Ε 0ΚΑΥΤΟΚΟ «Ποιητής
τοϋ Όργανεττου».
' ΡΑΒΑΜΟϋΝΤ
ΤΙΜΕ5 50υΑΒΕ
«ΕΙνσα ξεκαρδιστικ.όν!....» λέγει ό
ΜθΓάαιιηΙ Ηβΐΐ τοΰ Τϊπιγχ.
«Τό άστειότερον ςρίλμ της χοονι
άς!» λέγει ό Ο,ιιίηη ΜαΓΐϊπ τοϋ
Υν'θΓΐά".
Ο
Είς την πρώτην όμιλητικήν ταινία
τοΰ ΡατβηιοιιηΙ
"ΗΈίΟΟΜΕ ΟΑΝΘΕΗ'
Ή ζωηροτέρα,, άστειοτέρα κωμω-
δία!
ΛΑΙΚΑΙ ΤΙΜΑΙ.
Τάς καθημερινάς διαρκείς .™<;α στάσεις άπό τής 10ης πρωϊνής- ϋΝΙΤΕΟ ΑΚΤΙ5Τ8 «Ι 491η Μ. ΓΕίΙΧ 297 3Η0 ΑΥΕ. Η. Υ. ΟΙΤΥ 202 ΕΑ5Γ 23ΗΟ 8Τ, Ν. Υ. ΟΙΤΥ ΤΕ_ εΐθ«—«107 πΈ$ΤΑ(ΙΚΑΙ,Τ ΑΝΟ ΟΟΝΡΕΟΠΟΝΕΒΥ ΕΟϋΙΡΜΕΝΤ ΟΕΝΕΗΑΙ Ο0ΝΤΗΑβΤ0ΙΙ$ ννε ΕνΕΒΥΤΗΙΝβ υΝΟΕΒ ΟΝΕ ΟΟΝΤΒΑΟΤ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ τό σχεδίασμα καί τόν τέλειον καταρτισμόν Ξενοδοχείων, 'Εοιιατο- ρίων, Ζαχαροπλαστείων, ^υη^^^ Κοοΐηβ, ΟβίβΙβΓΪββ, βΐο., *<Α την συμπλήρωσιν αυτών δι' δλων των χρειωδών μονον δι' ένό; συμβόλαιον, είς τιμάς λίαν συγκαταβατικάς καΐ μέ μεγάλας ευ¬ κολίας είς τήν πληρωμήν. Διά;τοΰ συστήματός μας, της επιμεμελημένης; εργασίας, τή: ακριβείας της άρχιτεκτονικής καί τής εσωτερικήμ διακοττμήσεω:, •καθιστωμεν καθε κατάστημα πού άναλαμβάνομεν ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΖΤΟΝ
ΤΗΕ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΙΒ"
1913
ΟΟΤΟΒΕΚ 27, 1929
η<1 8αηα·τ |>τ
εΝΟ55Ι5 ΡυΒΙ_Ι5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ.
140 ΥΛ'»Ι Μ16 δίτββτ
Ν?» Υογβ, Ν. Υ.
ΡΚΤΛΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5, ΡΓ
ΕΓ 0ΑΙΧΙΜΑΗΟ5.
ΟΑΗΠΑί $100.000.00
—·
Ϊ>ιβρ»ιοηθ8: ννβΙΜηβ 5*10—ίχΐΐ—·>!·
5υΒ50ΚΙΡΤΙΟΝ ΒΛΤΕ5:
υπίιβα 513165
ΡΑΙίΥ
Οπρ Υ03Γ ...... *10.0β
ΜοηΙΙι·» ..... «5.00
ΗοηΙΙυ___εί.ο·)
Φΐ».··
«ε.00
»4.θε
Οηβ Υβ&Γ ....... $7.00
Μχ Μοηΐϊιβ......»ε.ϊθ
ΤΙίΓββ ΜηηΙΙιβ ... $1.00
ΙΙί.Ι)5ΤΡΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗ!.
V
Οηβ ΥββΓ ....... Ιι.οο
ίϊχ ΗοηΙΙ»......Ιϊ.00
Φΐ·βο
$*■*·
$»···
$*···
Γντιιϊεο Α5 ϋεχοΝΟ «:ι.α*5 ματτεη αρηιι
1. Ι»Ι5. ΑΤ ΤΗΕ Ρ05Τ 0ΓΓ10Ε. ΑΤ ΝΕ*
ΥΟΚΚ. ΝΕ* ΥΟΚΙΤ. 11Ν0ΕΒ ΤΗΕ Α(Τ Οί
ΜΑΒΧΗ 3. 1879______
ΡΕ1ΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
ΡουπάβΓ «πά Οία1πη»ΐι
ΡθΙΙ)6ΐΓΪϋ5 0α11ΪΙΉ£ιΐΊ08, ΕάΐΙθΓ
"ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ »·'
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΧΥΜΔΡΟΜηΝι
ΑϋΕΡΙΚΗΧ Ι ΕΞΒΤΕΡΙΚΟΥ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΙ
«10.10 Ι ·Ετ.κ»Ια ... ·»*■··
»β.ββ | 'Εξβι»—·ς ·- Μ-··
•Ετηοΐα .
ΈΕάμηνβς
ΤρΙ μηνός
$ Εξις
$8.00 Ι Τρίμηνος
ΚΥΡ1ΑΚΑΤΤΚΟΪ
•Ετησία .
'Γριμηνος
ΈτησΙα .
$7.00
$3.30
Ιϊ.ΟΟ
ΈτησΙα .
•ΕΕόμΐτνος
Τρίμηνβς
ΕΙ ΚΟιΝΌΙΊ'ΑΦΗΜΕΝΟΣ
$1.00
$2.00
'Ετηοία ..,
Έξάμηνος
$·■
»*.··
ιε.βε
$4.··
Ιΐ.εε
$1.50
ΐτί ι4 ίμβάσματά σας 8ια »·-
χιΐρομιχών Ι) τοαπεζιτιχΔ» έιαχΕγβν είς
Αολλάριο πληρωτεα εις Νέον 'Υόβχην ϊνα-
ταγΐ "Ν&ΙΙοηβΙ ΗβΓΕΐά". "Επιστολαί «·-
φΐέχονσαι χαοτονομίσμοχα δέον νο. αΛοστέλ-
λωνται σνστημέναι «Ις ίιαταγήν "'Ν'αΙΙοωιΙ
ΙΙβΓ&Ιύ", Ϊ40 ννββΐ ί«11ι 8ΐΓββΙ. Νβ—
"ΟΓ)5, Ν. Υ., ίλλως θεν «ιίοομίν ·4
δάλθ
ΑΙ ΣΜΙΣ ΒΜ_Ε ΛΙΓΥΙ1Τ0Υ
"Ιδρυσις Έλληνο-Αέγυίτκακοΰ _υνδέ<τμοο ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 27 Όκτωβρίου— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθνι- κοΰ Κήρυκος»).— Ιδιαιτέρως έγκάρδιοι έμφανίζονται κατά την παρούσαν περίοδον αί σχέσεις Ελλάδος καί Αιγυπτου. Διά την στενωτέραν δέ ανάπτυξιν αυτών, αγγέλλεται ή έν Ά- λεξανδρεία ίδρυσις Έλληνο-Αίγυπτιακοϋ Συνδέσμου έξ έπι- φανών Έλλττνων καί Αίγυπτίων. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ ΠΡΟΗΚ ΓΑΛΛΟΣ ΥΠΟΤρΙΤΣ ΤΗΝ ΠΑΑΑΙΣΤΙΝΗΝ 'Αΐϊεοταλμένος των Γάλλον ~5«ονιβτών ΠΑΡΙΣΙΟΙ, 27 Όκτωβρίου.— Ό Γάλλος Γερουσια- στης τοΰ διαμερ*ίσματος Ροδανοΰ, κ. Γκόνταρντ, πρώην ύ- πουργός της Εργασίας, ευρίσκεται είς την Παλαιστίνην ώς άπεσταλμένος τοΰ Γαλλικοϋ Σιωνιστικοΰ Συνδέσμου,^ ινα μελετήση τάς έπικρατούσας συνθήκας είς την Παλαιστίνην. η μεταμορφπσιΤΤησ ααβανιασ ΧΕΙΡΟΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ ΚΑΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ «Εθνικον Κήρυχας» {ν ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Τ ε. ΒΟΪΒΟΗΡϋΤΑΣ Κάποιους στίχους πώς θαθελα νά πω ά.τ' τής καρδιά; μου τα κρυφά τρα- γούδια σέ θιίκό ποωτάκουστο ρυθμο .-ιυΓ' νά τούς λέν άηδόνια κι' άγγελού- δια. -Νάν' άπαλοί, σάν ανοιξης άγέρι, πού γλυκοπνέει στών άνθών τα φύλλα κι' ήδονικοί, σάν χάϊδεμα άπό χέρι -τού φέρνει πόθον την άνατριχίλα... Ώ μάτια, λαοπλάνοι στοχασμοί, .-ΐώς μέ κυττάτε άπόψε μ' ίνα πάθος! Κ^ιί έσύ γλυκών χειλιών ή μουσική πώς άντηχεϊς μέσ' τής ψΐ'χής τό 6ά- θος! Θάθελα νά χαρίσω κάτι στίχους γιά κάποιον βονβό κρικίΐον' εοωτά μου στίχους, πού μέ τούς παναρμόνιους ή- χους μεθοϋν σκλαβώνουν την καρδιά μου! ΚΑΛΛΟΝΑΙΟΣ ^«Ιίόνος καΐ Ήδσνη») εξέλιξις «ρός τόν Εύρωπαϊκόν ^πολιτισμόν [ ΤΥΡΑΝΝΑ, 27 Όκτωβρίου.— Είς την Αλβανίαν συν- υπάρχουν παραπλεύρως ό μεσαιωνισμός μετά τοϋ ύπερνεωτε- ρισμοΰ. 'Επι έκατονταετηρίδας υπό τόν Τουρκικόν ζυγόν «ή χώρα των άκτών», παρέμεινεν είς τα μεσαιωνικά ήθη της μέ¬ χρις εσχάτων, δτε ή μεταβολή ήρχισεν άπότομος πρός τόν ύ- περνεωτερισμόν τοϋ είκοστοΰ αιώνος. Τουτο άντιλαμβάνεται κανείς πρωτίστως εις τα μέσα της συγκοινωνίας. Ή Άλβα- νία ουδέποτε εγνώρισε σιδηρόδρομον. Έν τούτοις σημερον καθ' όλην την χώραν λειτουργοϋν τακτικαί γραμμαί συγκοι¬ νωνίας δι' άεροπλάνων, υπό 'Ιταλικής έταιρείας. ΤΟ ΤΑΞΕΙΰΙΡΐΓΤΒΥΊΜΪΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ έ—ιβκ&<ρθή την Μοτιλήνην καΐ την Χίον ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 27 Όκτωβρίου.— (Ίδ. τηλ. τοΰ «ΈΟνι- ',οΰ Κήρυκος»)·— Κατά τάς έξ Αθηνών πληροφορίας, τό άναβληθεν ταξείδιον τοϋ ύπουργοΰ των Εξωτερικών, κ. Μι¬ χαλακοπούλου είς την Μυτιλήνην, πρόκειται νά πραγματοποι¬ ηθή περι τάς αρχάς τοϋ έρχομένου μηνός. Ό κ. Μιχαλακό¬ πουλος θά επισκεφθή την Μυτιλήνην καί την Χίον, θά ομι¬ λήση δέ είς αμφοτέρας τάς νήσους επί της θέσεως των εξω¬ τερικών μας ζητημάτων. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΠΑ ΤΑ ΜΑΛΑΙΑ ΣΑΣ Κατά την 6οτανι- - κήν είναι «ΚΑΘΕ ΡΙΖΑ διά ΚΑΘΕ ΠΑΘΗΣΙΝ» έ- ιμενως τό ΦΥ- ΙΤΡΙΧΟΝ τό ό- (ποϊον παράγεται ρους εΓναι τό μό¬ νον άντίδοτον διά άπό ρίζας καί σπό τα μαλλιά σας. Β**. υ.8.Ρ»ΐ. θίί.'ΕΙαλείφίΐ τήν Ν. Ο. ΚΑΚΑΚΟ5 πιτυρίδα, σταμα- •Εφενβέτηί χαΐ τφ την φαγούοαν χατασκιυαοτήί. καί τ(Χχ0.ττωσΐν 336 ν. 42η<1 5*~καί θεραπεύει ά- Ν&ντ ΥογΙγ. &ίγ. λανθάστως έκξέ- ΜενΙαΙΙϊοη 3814 ματα χαί τριχο- φάγον, δέν περιέ- χει ΟΙΝΟΠΝΈΥΜΑ ή άλλας χη¬ μικάς, ή λιπώδεις θυσίας, διατη- ρεί τό κτένισμα όλην την ημέραν καΐ έπαναφέρει τό φυσικόν χοώμα είς τα μα>.λιά σας. 'Αξίξει μία δο-
κιμή διά νά πεισθήτε. Γράψατε τήν
κατάστασίν σας διά νά παρασκευά-
σο) τό φάρμακον αναλόγως. Πω-
λείται είς 8 καΐ 16 ούγγιών φιά-
λας, πρός $2.00 καΐ $4.00. Στέλ-
λϊται παντοΰ προ.τληοωτίον η Ο.
Ο. Ό. Έν ϋΓπεββο, 111. .-τωλείται
είς τό ΜαΓϋΰαΙΙ Γϊβΐίΐ
ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΰΙ ΦΙΛΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΑΑΑΔΑ
Η ΑΘΡΟΑ ΣΥΡυΙΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ
ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ.
ΙΊόσοι Γερμανοε έ'χοβαν τό αιμά των υπέρ τής £λευ·
βίς μας.
ΥΠΟ ΤΟΥ κ. Δ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥ
Ό καθηγητήν τοΰ Πανεπ-.στη-
μίου της Λείψίας καί έπίφανής φί-
λος της Ελλάδος, ΚΑΕΙ, ψΆΤ
ΚΙΟΗ, εξέδωκε προσοάτως ενα κ
λΰ ϊιαιφωτ'.στικόν καί πολΐ» ένίια-
φέρΐν 3ίά κάθε "Ελληναί βιβλίον
ΐ,πό τόν τίτλον: «Οί Φιλέλληνες
Γερμανοί έν 'Ελλάίι 1821—1828».
Επί τη εΰκαιρία της έπισκέψ€(>)ς
τοΰ κ. Βενιζέλου είς τό Βερολίνον
»ι
ι
Είναι τό νέον Φάρμακον τό ο¬
ποίον συντελεί είς τήν θεραπείαν
των παθήσεων τής Κύστεως καΐ
τού ΟύρητιχοΟ Σωλήνος χ<αρίς πλήοεις, χωρίς (ένοχλησεις. Ζητησατε άπό τό Φαρμακείον σας καΐ αν δέν τό ϊχη, δώσατε την παραγγελίαν σας διά νά τό ποομτ- θενθη διά λογαριασμόν σας, η γρά¬ ψατε άπ* εύθείας είς τονς κατα- σχευαστάς: Ρ3Π8063 ί3ΐ)0Γ8[0Γΐ6$ 267 ΡΑΙΠΒΙΟϋΝΤ ΑΥΕ., ϋΕΒ5ΕΥ ΟΙΤΥ, Ν. ϋ. Έν Νέα 'Υόρκπ τό «ΓΠΐ68> .ιω-
λεϊται είς τα κάτωθι φαρμακεϊα:
670 ννεδίοηεδΙβΓ Ανο.. Βΐ-οηί.
36 ΟϋνβΓ δϋ. (Οογ. Μαι1ϊ»οη 5ϋ.)
90 λΥαβηίηδΙοη 51γοθΙ.
καΐ είς άλλα 'Ελληνικά ςραρμα>.εϊα.
καί τής συντελεσθείσης &ελ-:ώτε-ω;
των σχέσεων τής χώρας μας μετά
τής μεγάλης χχι σοφης Γερμανίας.
νομίζω, ότι δέν στερ-είται έχικαίρό-
.τη_τος ή χάριν τοϋ 'Ελληνικοΰ κθί-
νοϋ τή» Άμβρικής άναδτχιθσίεϋσις
μερικων έκ των χλέον ένδιχοερόν-
των άχοσχατμάτων *Γο5 ίιΐξλίου τοϋ
Γερμ,ανοΰ κατθηγητοϋ.
Τέ βϊίλίον χερίλαμβά'/ει άχοσχά-
σματα των Γερμανών έ^ελοντών οί Ι
όχοίοι^ κατήλΌον είς την 'Ελλάία,
διά νά —μετάσχουν τοϋ ύχέρ τής
άνεξαρτησίας αγώνος, καΐ είς τα
όχοϊα σημειώνοΰν τάς έντνχώσεις
των καΐ τάς άναμνήο-εις των. Τα
έν λόγω σημειώΐλατα χερκπνελέγτ;-
σαν μέ έχιμονήν καί ύχομονήν άχο
διαφόρους Γερμανικάς διδλίθ^ήκας
%αι άχό τα ά^χεία Γερμχ;ίκών οί-
κογενειών, ύχο τού συγγραφέως.
Ία χερκσότερα έκ των σημειω-
μάτων τούτων χροέρχονται έκ Γερ-
μανών έβελοντών οί όχοίοι έχέστρε-
ψαν είς την χατρίδα των μ^τά την
-ανωλεθρίαν την οποίαν υπέστη τό
Σώμα των Φιλελλήνων κατά τή.»
μάχην τοϋ Πέτα. Τό ίιΐλίον «ϋ
κ. ϋΕΙΤΚΙΟΗ ΰχοδιαιρείται είς ε"ξ
κεφάλαια καί ενα χρόλογον &ίς τόν
οποίον τονίζεται ό άκράτητος έν-
Οο·οσ;3τσμός τόν οποίον έχροκάλεσεν
είς την Γερμανίαν ή Έλληνικη 'Ε-
χαναστασις. Κοπα τα δύο πρωζα ί-
τη τοϋ αγώνος ανεχώρησαν έκ τής
Γερμανίας ί(ά την 'Ελλάδα έχτά
χωρισταί όμάδες έθελοντών. Είς τό
πρώτον κεφάλαιον τοϋ ίιδλίου χεοι-
γραφοντα: λεπτομερώς τα διάφο'ρα
-τοιχβίι τα όποία απετέλεσαν τα
9'.λελλην:κά έτ)<λοντικά έκείνα σώ- ματα Ταυτα άχηρτίζοντο, ώς επ! τό πλείστον, άπό φιλελεύθερον ά- ?!7τοκράτας οί όποίοι κατΐί^οντο ίι- τ-ό τοϋ είλίκρινοϋς χόθοϊ νά ίοχ- ' τόν άγωνιζόμενον εκείνον λα¬ όν υπέρ τής ελευθερίας τού, άπό άνθρώποος των γραμμάτω,ν κϊί καλ- λιτεχνας ο! όποίοι είχον ποτισθή είς τα νάματζ των άρχαίων 'Ελλήνων συγγρ*φέων, άλλά καί άπό τυχοίί- ώατας οί οποίοι ήλχιζον, ότι θά εύρισκον είς την Έλλάία μ^γάλο στρατ!ωτ:κοΰς ίαβμούς, τιμάς χ χρηαατχ Οί τελε^ταίοι ούτοι, ότχ<^ μετέβησαν είς την ΊΕλλάία καί 8έν εδρον τίπο— άπό όσαν έπερίμενον, έχΐνηλθον είς την Γερμανίαν με- ταμορφω<ιένοι είς φβνατικθϋς μισέλ- ληνβς. Τό ίε^τ-ϊρον κεφάλαιον έξιστορεΐ τα τίς όχοίοχής της οποίας έτυ¬ χον οί οιλέλληνες κατά την έν 'Ελ- λάίι άφιξιν των καί τα των πρώ- των των έν Γ^τώΐεων έκ τί/; χώρας καί τοΰ λαοϋ της. Τό -τρίτον είναι άφι&ρωμένον είς τόν στρατηγόν Νόρμχν όστις άφοΰ έπολέμησεν ή.ρωίκώς είς τί Πέτα, άπίΌανεν είς τό Μεσι^όγγι τον Νο- έμίριον τοΰ 1822. Τό τέταρτον κεφάλαιον ϊιαλαμ- 6άνε: κυρίως χαρα-τηρήσεις έττί τής στρχΓίωτ'.κής τατκτΐκτς των 'Ελ¬ λήνων τής βπανχστάσεως καί επί | τής ίκανότητός των ώς νχΛτικων. ] την όποίτν άναγνωρίζουν όλοι δσοί εγραύατν άπομνημονεΰμ»τ2 έκ τής; έν Ελλάδι <2ιζμονης των^ Τό πέμπτον κεφάλαιον τό οποίον τίςι[ 4 >ίρβϊ
ρησεων επ! των
γωνιστών τής '
στορχεως. Η £
οί άνίρες έ
- έπροξεν^;:^|
τους Γβρμανοάς, ε[να, ); ί!«Ι
?«*<. Ό_κ^ίς ^ (Μ ναλογως των συνθηχών &-ι '' .Ί «ιβς τοΰς εγνώρισε κ3! £,# ΡΊ των (π,μπαθειών ^ άντϊπ^.^Ί Τα «Τύο τελεοταία χεβάχ,,. Π βρθϋνταιέξόλοκλτ^Ιίς-ί'5;·1 χην τοΰ Πέτα, είς την·/4} *" τής 'Λκ:οπί·λεως των 'Αθη'νω'/'τ των 286 Φιλελλήνων οί ό—ο'ο- : φονείθησαν ή απέθανον έν 'Ελ)'ϊ>Ί
κατά την ϊιάρκε:2ν της 'Εττη'-ΐ]
σεως οί 121 ήσαν Γερμανοί '
Τό θέατρον Ουίΐα παρουσιά^
τό Ιργον
ΚΑΡΟΛΟΣ
ΚΑΙ
ΑΝΝΑ
Ή μεγα).ειτέρα Εύρωποϊκή ίπ,Τι
γία τοΰ συγγραφέως "
ΡΓ3Πΐί.
Τηβα. Υν,
'Εσπεριναί 8:00.
Άπογ. Πέμπτη
καί Σάββατον 2:40
«Ό πρώτος δγαίνει πάντα κερδι-
σμένος!> έπειδή άπολαμόάνει καθ'
δλα καΐ καλήν θέσιν διά νά μάς
ίδη καί νά μάς ακούση!
ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΥΡΟΙ, ΜΟΚΑΝ καί
ΜΑ0Κ, εις την ταινίαν
ΒΙ6 ΤΗΑΤ
Νεωτέρα Όμιλητιχή Ταινία Πα-
ρααάονντ μέ την Ενβΐνη Βγ€πΙ
κα'ι ΗαΓΓγ θΓβεπ, άπό τό ξεκαρ-
διστικόν διήγημα τοϋ Ο
Κογ Οοηεη.
Σκηνοθεσία ΟβθΓ^β Α5Ι)ο(.
Λαίκαί ττμαί. Σννε·/ή; παράστασις.
ΚΙΑΙ.ΤΟ
Τΐηιβϊ
Ηου$ε οί
Ηΐΐ5.
ΧΕΙΡΟΧΡΟΤΗΜΑ
Διά καί μέ την
ΜΙ55 ΗΕΕΕΝ ΜΟΚΟΛΧ
Έξαιρετική σειρά ήθοπριών. Δι
ευτ>υντής ή μεγαλοφυϊα τοΰ ΤΗε3-
Ι (ηιΗά" ΚΟΙΒΕΝ ΜΑ.ΜΟί
Ν
Μοναδικόν, εξαιρετικόν, έλκυστι-
κόν, συναρπαστικόν θέαμα'
ΤΑΙΝΙΑ ΡΑΚΑΜθυΧΓ
Είσττ,ήρια πωλοΰνται τιόρα.
2:45 Δίς καθημερινώς 8:40
Τρείς φχραστάσεις τάς Κυριακά::
3 :00, 6 :00, 8 :45 μ. μ.
ΟΚΙΤΕΚΙΟΝ
Β'ΛΥΑΥ ΑΤ 441η 5Τ.
Ν ΚΑΝΕ—ΝΛΝΈΥ
ΚΟΕΙ~-ΤΑ(:Κ ΟΑΚΙΕ
μέ πρώτης τάξεως ήθοποιούς, ώς
ό δΐαηΐβν δηιϊΐΐί καί ό άστειό-
τατος λνίΙΗαπι ΑθχΙϊη καί δλ-
λου-, είς τό εύθυμότατον έργον
"5ννΈΕΤ1Ε"'
Όμιλητική Ταινία Παραμάουντ
με τραγούόια καί χορόν. ΑΙ θύραι
άνοίγουν στάς 9:4δ π. μ.
Οηατΐΐε ϋΑν"Ι8' ή νέα προσω-
πτκότη; τοΰ ΒΓ03(1νν·3γ, ώς δ«υ-
θυντής τής όρχήστρας Παραμά¬
ουντ εις τα
"3Η0νν_ΑΝ0''
^Εδ5Ε 0ΚΑΥΤΟΚΟ «Ποιητής
τοϋ Όργανεττου».
' ΡΑΒΑΜΟϋΝΤ
ΤΙΜΕ5 50υΑΒΕ
«ΕΙνσα ξεκαρδιστικ.όν!....» λέγει ό
ΜθΓάαιιηΙ Ηβΐΐ τοΰ Τϊπιγχ.
«Τό άστειότερον ςρίλμ της χοονι
άς!» λέγει ό Ο,ιιίηη ΜαΓΐϊπ τοϋ
Υν'θΓΐά".
Ο
Είς την πρώτην όμιλητικήν ταινία
τοΰ ΡατβηιοιιηΙ
"ΗΈίΟΟΜΕ ΟΑΝΘΕΗ'
Ή ζωηροτέρα,, άστειοτέρα κωμω-
δία!
ΛΑΙΚΑΙ ΤΙΜΑΙ.
Τάς καθημερινάς διαρκείς .™<;α στάσεις άπό τής 10ης πρωϊνής- ϋΝΙΤΕΟ ΑΚΤΙ5Τ8 «Ι 491η Μ. ΓΕίΙΧ 297 3Η0 ΑΥΕ. Η. Υ. ΟΙΤΥ 202 ΕΑ5Γ 23ΗΟ 8Τ, Ν. Υ. ΟΙΤΥ ΤΕ_ εΐθ«—«107 πΈ$ΤΑ(ΙΚΑΙ,Τ ΑΝΟ ΟΟΝΡΕΟΠΟΝΕΒΥ ΕΟϋΙΡΜΕΝΤ ΟΕΝΕΗΑΙ Ο0ΝΤΗΑβΤ0ΙΙ$ ννε ΕνΕΒΥΤΗΙΝβ υΝΟΕΒ ΟΝΕ ΟΟΝΤΒΑΟΤ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ τό σχεδίασμα καί τόν τέλειον καταρτισμόν Ξενοδοχείων, 'Εοιιατο- ρίων, Ζαχαροπλαστείων, ^υη^^^ Κοοΐηβ, ΟβίβΙβΓΪββ, βΐο., *<Α την συμπλήρωσιν αυτών δι' δλων των χρειωδών μονον δι' ένό; συμβόλαιον, είς τιμάς λίαν συγκαταβατικάς καΐ μέ μεγάλας ευ¬ κολίας είς τήν πληρωμήν. Διά;τοΰ συστήματός μας, της επιμεμελημένης; εργασίας, τή: ακριβείας της άρχιτεκτονικής καί τής εσωτερικήμ διακοττμήσεω:, •καθιστωμεν καθε κατάστημα πού άναλαμβάνομεν ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΖΤΟΝ
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΚΑΕΚΤΑ ΑΙΗΓΗΜΑΤΑ
__·ν νΐ μποροΰϊε κζνείς νά λν]
/'Νά'^^^ ?έλΤ<Ι!ς «V, έ «όνος νά εχρυδε τα χερα- ^ 5,ως 'τα σύννεφ. κρ·^νε ^ 5,ως τα φ ρ Ι μενεξδδένιο οι>ρ-νο... λ» ητχν η
! νά αήν ήταν τα παληα... Γιατ.
«! νά αήν ήταν τα παληα...
ν&αΐτε ετσι φτιβγμενοι σκλαδοι
τών άναμνησεων ποΰ θέλουν ν α μας ,
,βνηγάνβ «ως το* θάνατον—πο-.ος
ξί55! αν *αί
ξ5 ρ #
Έ5ω εδρε-χε σΐγα, σιγα,κι η
άτι07?αι?3 ε!χ« κάτι άπό τή να?-
/ω:-/.ή γλ»*ειά ζέΐτη ενός θερμου
Υο5 Ήταν ή άρχή τοΰ φθινο-
ολλ-.γη τού θινάτο» γοΟ έρχόταν
ια νά νεχρώση ααί τό τελευταίον
φύλλον. Άπο αακρϋά εφταναν ή ν ό¬
τε ς κ.5-010» χιάνοο—£να θλιμμέν-ο
γλ^/.ο τραγβϋδι, άγνωττο κατ: παΐά-
ξ;νο...
Ό Φάνης Ιννοΐωθε είς ττ,ν καρ-
,ί:ά το; τό ζωντανό άγγιγμα: των
Ίτε,^^ένων. Γιατί, ένω είχανε πε-
ρά'τε! ϊεκαπέντβ χρόνα άπο τότε,
ου τ' :ότό τό αεταΕ) τί καί τί ,ϊέν
ί τα γλυκά λόγ'.α καΐ τα δροσερά
γέλοΐϊ, ειχε είς την άφή -τού—-'
χότο ζωντχνό—τό πρώτο έρωτικο
χάϊι. Τό άπόγευμα αύτό, τουχαν
δλα μία πένθιμη δφι, ή ιΐνθύμησίς
τού ήταν πλημμ'αρισμένη άχό την
πρώτη άγάχη. Ι
...τΗταν άκόμη παιδί σχεδόν.:
Μιχ ήμέρα, ετσ'. απροσδοκήτω *-
γνωρίΐτηχε μέ ένα κορίτπι. "Ητανε
μία μικροδλα λεπτή, μέ μεγάλα
γλ^κά ν.υτανά μάτια, μβ χείλη
χόχ'Λΐνΐ σαν τό αίμ^. Τό κρόσωπό
της χλωμό σάν κίτρινο τρΐαντάφυλ-
λο είχε την άπαλότητα τού βελού-
ϊθϋ. Έπϊΐζιν μ*ζύ, εντελώς άβώα.
Όταν ηρβε ή άνο:ξις, μία ήμέρα
—κότη χαρά ήταν πτντοϋ σκορπι-
ομένη 2ΐ>τήν την ήαέραν!—βκοδαν
μίζυ λουλούδια. ΤΗταν ή χρώτη
φθίά ποϋ την κοττοϋσε μέ τα μάτϊα
της ψ^ής το». ((Τι ώμορφη χο·3
ει«ι!» τής ειπε. Έκείνη χαμήλωσε
το χεφάλ« της κΓ εγινε- κόκκινη
σαν
Τί
χρ ής είπ: <(βέ '.ς νά μ' άγαχάς;» Δεν κατάλα- 6ε κανείς τους χότε τό ενα στόμα φιλοίτε το άλλο, τό Ινα κορμί »- ·^«ϋτ8 είς τό αλλο. Την άγά- «. Ή ήμέρες χερνοϋτχν εύνοχι- ένα, τό δνειρο έξατκολθϋβουτε μέσα εϊς^τήν άνοιξιν. Ξαφνΐκά η οΐκογένϋΐ της Τοί- λϊς—ήταν το όνομά της—βφβ^γε. Η χαιϊιχή καρϊιά χοϋ διά χρώτη ?ο?α Ιννοιωββ την αγάπην την άλη- •'νην, έχάηχε άχό τόν πόνο. «Όχι. Μην φεόγεις, Τοΰλά μοο...» Μά ή ~ο?2σις ήταν τόσον τελειωτική χού ρτ] τού φίλη άντί ν' απαντήση ϋι- _εΐς δϋνατό κλάμμα. ΤΗ- ή πρώτες ημέρας τού φβινοχώ- πο5 εφΐ>γε. Ή ήμέρα ήταν» σκο-
Τό δαπόρι σφύρϊζε πένθι-
λ ά
Ι*»... Έν» μαντηλι άποχαιρετοϋσε.
«ο 5Μτι» έθόλωνχν άπό τό δάκρχ..
*· λιγο όλα ένάθηκοΛ-. Τό δαπόρι
·**««... Ή «αλΜνα μόνο εντελνε
το ,1"^* της, σ-άν λόγια μυστηρι-
**«, σαν λόγια -παραπόνοϋ είς την
αχ?«γ!αλιά... '» -■-*■-' -?--.ί
Ή
Ή καρίίά αίιτθανό
τ«« « *)αν*το. 'θ Φάνης έγύριζε
σ«ν τρελλδς *ε μικρυνούς περιπά-
ς και πηγαινε κάπου μακρυά,
α
°{ , άγαπημένοι άλλαξαν λίγο
ϊα;ρο μεριχ,ά Οερμά γράμματα καί
«αφ»ν δστερα. 'Εχεϊνος άγάπησε
βί ,-ήλίς~"Ύ^ες δ;χως χωρίς βα-
* *«<Λημ«--ιΐ3{ χβροδιχές. Ή παι- °,ι*η· Όποο βρισκόταν. Καΐ όταν αχ518 εγερνε εις την άγκαλίά Λ τά μάτια τής πρώτης τού χαμογελοΰσαν— * μάτια π«ϋ έσκόρπίζαν την χ», την έλπι'3α καί τό φώς ^ ««τάϊιζ τής ζωής τού... , Οΐο ομως τ^ χρόνα περνοΰσαν ί «-μΐση γινότανε πεώτερο «ραν- '^' Χ*ί ό χόνος μεγάλωνε πάντα Τ^ν*ς πόνος βαθύς, κρυμμένος πάν ^«χϋα 6ίς τήν 21 λίδ) 6 ΚΟλΟΝΙΑ ΜΕΝΟΥΝΟΥ ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ 2^4, Τα Έλληνικά δνττη έκ των οποίων κατασκευάζεται ή ΆθηναϊκτΊ Κολά/ναα ΜΕΝΟΥΝΟΥ Κυρίαι Δεσττοινίδες Οταν μετίι τό μπάνιο σας κάμνετε έντριβάς με την Κολώνιαν Μενούνου, σάς δίδει νέαν ζωήν. Ή νεότης σας διατηρήται περισσότερον, καθιστά τ6 σώμα δροσερόν σάν άφρδς, πλαστικον, εύλύγιστον κα ωραίον. Ή Μυρωδιά της διατηρίιται κα σκορπδ ευχαρίστησιν. Κολώνια 1ης Ποιότητος 25 ούγγίες άπθβτέλλονται είς δλα τα μέρη τν& 'Αμερικής Ο. Ο. Ο ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο "ΜΑΡΑ 53-55 ΜΑΡΙδΟΝ 8Τ. ΝΕΝΛ/ ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
ΕΚΑΕΚΤΑ ΑΙΗΓΗΜΑΤΑ
__·ν νΐ μποροΰϊε κζνείς νά λν]
/'Νά'^^^ ?έλΤ<Ι!ς «V, έ «όνος νά εχρυδε τα χερα- ^ 5,ως 'τα σύννεφ. κρ·^νε ^ 5,ως τα φ ρ Ι μενεξδδένιο οι>ρ-νο... λ» ητχν η
! νά αήν ήταν τα παληα... Γιατ.
«! νά αήν ήταν τα παληα...
ν&αΐτε ετσι φτιβγμενοι σκλαδοι
τών άναμνησεων ποΰ θέλουν ν α μας ,
,βνηγάνβ «ως το* θάνατον—πο-.ος
ξί55! αν *αί
ξ5 ρ #
Έ5ω εδρε-χε σΐγα, σιγα,κι η
άτι07?αι?3 ε!χ« κάτι άπό τή να?-
/ω:-/.ή γλ»*ειά ζέΐτη ενός θερμου
Υο5 Ήταν ή άρχή τοΰ φθινο-
ολλ-.γη τού θινάτο» γοΟ έρχόταν
ια νά νεχρώση ααί τό τελευταίον
φύλλον. Άπο αακρϋά εφταναν ή ν ό¬
τε ς κ.5-010» χιάνοο—£να θλιμμέν-ο
γλ^/.ο τραγβϋδι, άγνωττο κατ: παΐά-
ξ;νο...
Ό Φάνης Ιννοΐωθε είς ττ,ν καρ-
,ί:ά το; τό ζωντανό άγγιγμα: των
Ίτε,^^ένων. Γιατί, ένω είχανε πε-
ρά'τε! ϊεκαπέντβ χρόνα άπο τότε,
ου τ' :ότό τό αεταΕ) τί καί τί ,ϊέν
ί τα γλυκά λόγ'.α καΐ τα δροσερά
γέλοΐϊ, ειχε είς την άφή -τού—-'
χότο ζωντχνό—τό πρώτο έρωτικο
χάϊι. Τό άπόγευμα αύτό, τουχαν
δλα μία πένθιμη δφι, ή ιΐνθύμησίς
τού ήταν πλημμ'αρισμένη άχό την
πρώτη άγάχη. Ι
...τΗταν άκόμη παιδί σχεδόν.:
Μιχ ήμέρα, ετσ'. απροσδοκήτω *-
γνωρίΐτηχε μέ ένα κορίτπι. "Ητανε
μία μικροδλα λεπτή, μέ μεγάλα
γλ^κά ν.υτανά μάτια, μβ χείλη
χόχ'Λΐνΐ σαν τό αίμ^. Τό κρόσωπό
της χλωμό σάν κίτρινο τρΐαντάφυλ-
λο είχε την άπαλότητα τού βελού-
ϊθϋ. Έπϊΐζιν μ*ζύ, εντελώς άβώα.
Όταν ηρβε ή άνο:ξις, μία ήμέρα
—κότη χαρά ήταν πτντοϋ σκορπι-
ομένη 2ΐ>τήν την ήαέραν!—βκοδαν
μίζυ λουλούδια. ΤΗταν ή χρώτη
φθίά ποϋ την κοττοϋσε μέ τα μάτϊα
της ψ^ής το». ((Τι ώμορφη χο·3
ει«ι!» τής ειπε. Έκείνη χαμήλωσε
το χεφάλ« της κΓ εγινε- κόκκινη
σαν
Τί
χρ ής είπ: <(βέ '.ς νά μ' άγαχάς;» Δεν κατάλα- 6ε κανείς τους χότε τό ενα στόμα φιλοίτε το άλλο, τό Ινα κορμί »- ·^«ϋτ8 είς τό αλλο. Την άγά- «. Ή ήμέρες χερνοϋτχν εύνοχι- ένα, τό δνειρο έξατκολθϋβουτε μέσα εϊς^τήν άνοιξιν. Ξαφνΐκά η οΐκογένϋΐ της Τοί- λϊς—ήταν το όνομά της—βφβ^γε. Η χαιϊιχή καρϊιά χοϋ διά χρώτη ?ο?α Ιννοιωββ την αγάπην την άλη- •'νην, έχάηχε άχό τόν πόνο. «Όχι. Μην φεόγεις, Τοΰλά μοο...» Μά ή ~ο?2σις ήταν τόσον τελειωτική χού ρτ] τού φίλη άντί ν' απαντήση ϋι- _εΐς δϋνατό κλάμμα. ΤΗ- ή πρώτες ημέρας τού φβινοχώ- πο5 εφΐ>γε. Ή ήμέρα ήταν» σκο-
Τό δαπόρι σφύρϊζε πένθι-
λ ά
Ι*»... Έν» μαντηλι άποχαιρετοϋσε.
«ο 5Μτι» έθόλωνχν άπό τό δάκρχ..
*· λιγο όλα ένάθηκοΛ-. Τό δαπόρι
·**««... Ή «αλΜνα μόνο εντελνε
το ,1"^* της, σ-άν λόγια μυστηρι-
**«, σαν λόγια -παραπόνοϋ είς την
αχ?«γ!αλιά... '» -■-*■-' -?--.ί
Ή
Ή καρίίά αίιτθανό
τ«« « *)αν*το. 'θ Φάνης έγύριζε
σ«ν τρελλδς *ε μικρυνούς περιπά-
ς και πηγαινε κάπου μακρυά,
α
°{ , άγαπημένοι άλλαξαν λίγο
ϊα;ρο μεριχ,ά Οερμά γράμματα καί
«αφ»ν δστερα. 'Εχεϊνος άγάπησε
βί ,-ήλίς~"Ύ^ες δ;χως χωρίς βα-
* *«<Λημ«--ιΐ3{ χβροδιχές. Ή παι- °,ι*η· Όποο βρισκόταν. Καΐ όταν αχ518 εγερνε εις την άγκαλίά Λ τά μάτια τής πρώτης τού χαμογελοΰσαν— * μάτια π«ϋ έσκόρπίζαν την χ», την έλπι'3α καί τό φώς ^ ««τάϊιζ τής ζωής τού... , Οΐο ομως τ^ χρόνα περνοΰσαν ί «-μΐση γινότανε πεώτερο «ραν- '^' Χ*ί ό χόνος μεγάλωνε πάντα Τ^ν*ς πόνος βαθύς, κρυμμένος πάν ^«χϋα 6ίς τήν 21 λίδ) 6 ΚΟλΟΝΙΑ ΜΕΝΟΥΝΟΥ ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ 2^4, Τα Έλληνικά δνττη έκ των οποίων κατασκευάζεται ή ΆθηναϊκτΊ Κολά/ναα ΜΕΝΟΥΝΟΥ Κυρίαι Δεσττοινίδες Οταν μετίι τό μπάνιο σας κάμνετε έντριβάς με την Κολώνιαν Μενούνου, σάς δίδει νέαν ζωήν. Ή νεότης σας διατηρήται περισσότερον, καθιστά τ6 σώμα δροσερόν σάν άφρδς, πλαστικον, εύλύγιστον κα ωραίον. Ή Μυρωδιά της διατηρίιται κα σκορπδ ευχαρίστησιν. Κολώνια 1ης Ποιότητος 25 ούγγίες άπθβτέλλονται είς δλα τα μέρη τν& 'Αμερικής Ο. Ο. Ο ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο "ΜΑΡΑ 53-55 ΜΑΡΙδΟΝ 8Τ. ΝΕΝΛ/ ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ». ΚΥΡΙΑΚΗ. ίΤ ΟΚΙΙ—«ΡΙϋΥ. 1»
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Η ΕΡΓΑΤΙΚΑΣΤΑΣΙΣ
Ή Βεομηχανί» ά—«σχο¬
λαί, τούς χανονιχοος ερ¬
γάτας.
Κατά τα πορίσματα τα όποία συν¬
εκέντρωσεν το επίσημον έργοϊοτ'.κέν
γραφείον, ή χρησιμοποίησις εργατι¬
κόν 6-ραχίόνων είναι κανον:κή είς
όλος τοίις δίομη'χανικοΐις κλάϊο^ς,
συμπεριλαμβανομένων καί των έρ-
γοστατίων αυτοκίνητον, είς τα ό-
•τοΤα εσημειώθη κατά τάς τελευταί¬
ας αύτάς ημέρας μεγαλητβρα ζή¬
τησις έργατών.
Μ ΗΙΜΤΉΪΙΗΙΤ1ΑΙΠΕΙΡΑΗΪΣ
ΛΓΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΚΡΙΣΙΝ
νά ίστανται ή νά πεξ'.φέρωνται καθ'
οιονδήποτε χρόνον είς τάς πέριξ τοΰ
Χρηματιστηροίο όδούς, πεζοδρόμια,
πλατϊίας. στοάς καί έν γένει δη-
μοσίος χώρους μέ προφανή σκοπόν
την π'
ςεων.
χρηματ'.στηρια/.ών πιρά-
Ο ΕΑΕΓΧΟΣ Τ8Ν
Ό κ. ΰπουργές των Έξωτε:ικων
συνεφγάΛη χθές μετά τοΰ παρα
τω ΰπουργεκρ ΔιεΛυντοϋ τής Ά¬
ς Πόλεων διά την άπλού-
των βιατυπώσεων τοΰ έλέγ-
χου των ίι«ίατη?ίων.
τού
Συνήλθον ι
είς τον Πεφ
εις τον Πειραια -η ολομελεια τού ι------* Τ 7«"7,. .Γ"" ,;γ ".Γ
ΈπαγγελμχτΙκοΰ^Επ-.μελητηρίο., ή ™>™**; υπατλληλος. Ο ελ!
δ-.οίκησ:ς τής Όαοσπονδίας των ^Ιΐ^'^"^^^^
Ή αρμοδία ύ~",ρεσία
γείου εισηγηθή είς τον κ.
ότ: όλος ό ελεγχος τής είσόϊΌυ των
ξένων είς την Έλλάδα, δέον νά 2ι¬
να προΐσταται άνώτερος ά-
στυνθ'ϋκές ΰπάλληλος. Ό ελίγχος
,νετα:
|9 ρ
παγγελματ:ών Πε-.ραιύο καί τα
απάντων των Έπαγγελ-
άτμο-λοίων
έ
τν3
όργάνων έχι
άλ^ των είς
■τικων Οΐγανωσεων ττς γειτονοί ,^ _ — ·~ρ< ι -τσγοληθτσαν επι τού αποσταλέν- ,., £ . ' ■ ' Επ: τού προκεεα,ςνου τ: γείον των Εξωτερικών θά συνεννο¬ ήθη καί μετά τοΰ Λίμεναρχίίου τής το οποίον, συμοώνω; μέ και τος εγγρα^οα τού υπουργείον τής Έθνΐκής Οίκονομίας έν ώ τίθεντα: έρωτήματα «άν ΰφίστατα! κρίσις είς την τάξιν των έπαγγελματίών. Έχί των ερωτηματων τούτων τού ΰχουργείου ωμίλησαν ό Γερο>
ή Λ ό
κ. Λαμπρινακος, ο
δρος τοΰ 'Έπαγγελματικοΰ 'Επιμε-
λητηρίοο Πειραιώς κ. Γ. Πλατα-
νιώ-της, ό πρέεδρος τής
τοός ίϊ/ύοντας νόμοϊς, εχε1. ν.α: αύ-
το άρμο2:ότητα έλεγχον των ζ:2
βί ξ
βατηρίων των ξενων.
Μετά τοΰ ίδίου διε^θυντοΰ συνειρ¬
γάσθη ό κ. νπουργές δία το νομο¬
σχέδιον περί ληστρικών χ^αγνωσμά-
των, τέ οποίον μετά τ:νας τροπο-
θά κατατε·θή έκ των πρώ¬
την Βουλήν πρός επ
ΐο: δ:αι=όρων έπαννελματι- σ!ν,',-, , ,
" · — ■'' - Γ,πι-σης ο κ. υπουργος συνειργά¬
σθη μετά τής άρμοϊίας υπηρεσίας
γ
ών σ6>ματείων κ. κ. Πολ^χρόνης,
Στρατίκος, Οίκονόξΐο^ Πετροποα-
λάκος, Κούλο^χος κα-, Άλαφοϋ-
ζος.
Άπαντες ο: ΐητορες άέί
την κρίσιν είς τόν ΰ
άά
τΐτμ&ν, ά^ε^άσισαν δέ ομοφώνως,
οτ: πρέίΓΐΐ νά τ^χτ] τής ένϊεικνοο-
μένης π-ροστασίας καΐ κατοχυρώσε-
<ος ίΐ7Γο το3 Κράτους τ; έιταγελμα- <ος υπο τ τάςις. τοΰ υπουργείον, τού καί έ-πί τοΰ νο- μοσχεξίου, τόσον δ·ά τοΰς άναχω- ρεΰντας ϊιά το εξωτερικόν, όσονκαί ί:ά το«ς* έκ τοΰ έξωτερικοΰ έξερ- . ^ ^ εις την Κατά τάς γενομένας άνακοινώ- σε:ς τέ νομοσχέδιον προσεγγίζε: κα¬ τά « δυνατόν τάς διατάξεις τής Η ΛΠΛΓΟΡΕΥΣΙΣ ΤΙΣ σχετ'.κιτς διεθνοΰς σ^Αδάσεως, θά κατατεθή δέ είς την Βουλήν κατά ι την έπανάλτ/ψίν των έ:γατΐώ·; -?ς Βοολίς. Τί). της Ό Βένσα Μπλάζεδιτς, 16 έτών, άρη αφιχθείς έκ Σερβίας είς Άμερικΐϊν, πρός συνάντησιν τοΰ πατρός τού. Φορεί την έορτινήν τού ενδυμασίαν. Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΙ ΣΥΝΘΗΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙΣ ΤΑ ΒΙΟΜΗΧΗ ΕΡΓΟΣΤΙ-ίΙΠΗΣ ΘΕΣΣΑΑΙΑΣ πας καί πλέον, άλλαι δέ εϊ χ»ί καί έστερημέναι παντός -6.^ _τινές δέ καί π^οστάτ^^ '-, ών αητερων. Έχτέ; τής ήλιχίας -ζ}/ .,} ·-- -νείς τα ΰφαντουργεα, 7ν·''ο #. > τ' άποχοπήν ή μέ «ν'πτχ'
ως επ: το πολυ, παριχομένη; ,..
τας ^ργατ:ϊας .εργασίας, είς ^
ες αυτών δεν τηροϋντα1. οά πε·; (>
■ρων εργασίας διατάξβ·ς χαί ,/:',..
γάτρια:
12 καί 14
Κ£ς τ*
Μετά τα ^φαντουργεΐα αί ·η-.α·
ποθήκαι χαί τα
ασχολοΰσι, παρ' όλην την
εποχήν ταύτην τοΰ ετους σχετντ,.
«■ίςτήν ί:οαη-χαν:αν τοΰ χο-νού 1..
εργίαν. άρκετά σο·5»ρον κατ' ΊΆ.
μέν έ:γατ:κέν προσωπικόν, δ·ότ- ;.
καί μόνον καπνεργοστάσιον ϊ, 1>..
λω, τέ των άίελφών Ματσα-.-^^
άπαίχολεί σήμερον 588 έργΛ:·:α;
καί 145 έργά-ϋΐς, τόσον είς -γ^-
κοπην καί συσκευήν τοΰ καπνο.,. Ι
Τα λο:πά 7 έν Θεσΐαλία,
κα: 2ι
σ-/οκοχ·. 57 εργάτας καί 2Γ>7 .:-
γατρίας. των όποί&ιν καί πα> / ο
μεγαλήτε:ο; άρ·.6.μές άπατ/ο/ς-,
κυρίω; εί; την κυτιοποιΐαν.
Τής τελευταίας τχυτης ύπαςγο.-
σι καί αλλα ίδ;ωτΓ/.ά έργοστα; α
αύτοτελή ή ώς έ-ξαιρτηματα / Όο-
γραοείων τα όποΐα πάλιν ϊτ,-χτβ·
λοϋσ: 206 «ργάτ·.δας καί ζΙι2ζ'·'.
Ομους εργάτας. Μεταςϋ το3 ς :·,·»-
τικοϋ π:οσωπ:κοΰ των κυτιοπο . ω/
παρετηρήθη, δτ: έργάζονται -ο/ ια
άνήλ'.κα τ,λ'.κίας μίκροτέρα; -ώ< 1 ί έτών. Έκ τοΰ θ'.πά γζμ προσωπικοΰ, τέ των ο^- σοϊεψείων έργάζεται 6χέ τα: ·/*'- ροτέρας συνθήκας, λό-;ω έλλε·ύςο: είίικών έργοστϊσίων κα: πάσης ρ: την ί υ βελτίωσιν αυτών προν&-α: >: των έργοστασ:αί·/<·'' ΕΑΕΥΒΕΡΛΣ ΑΓΟΡΑΣ βΠΕΑ/ΙΣιΙ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤδΝ Τί άπέί»*ιξεν ή ένεργηθειβα έπ 'ΙΓ Κατόπιν έντολής τοΰ ργ Έ9νίκή>ς Οίκονομίας ό έχίθεωρητής
σΐικων εν γένει γραφείων μεχρ: της ε:; τας
.30 μ. μ., καί άπο τάς 3—-8 μ. μ.. · των.
καθ" εκάστην, έκτος των Κ',κιακών
κλπ.
Ή λείτο^ργία των έ
χώρας τής προελεύσεως €'-οτε-/νικών έργοστασίοιν, διά νά ?'.-
η-
ργ ήν χρη
ματ:στηριακών γραφείων έπ:τρέπε-
ται νά παρατοίθ1^ κεκλεισμένων των
ώ έ 9
κα: μέχρι της 9ης μ. μ.
'Λχογ,Όρείεται είς τοΰς
άτλ υιέχρι τής Νέας Υόρκης. Ε3ίς|ται(·
την όμαδα; των άνεπίθΐ>μτ)των συμ-
πείΐλοζλΛάνονται σομμορϊται καί έγ-
κληματίαι πάσης φύσεως, παράφρο·
πεζούς νέ; καί λαθραίοι.
Ίί "Ιρβιν Μπιιστιάν, Ικ ΚλάΐΛτ, 'Οχάϊο. άμελγουοα τττν άγελάδα της
την άριστοχι>α·ηκήν Λ?<»φόςην Πάοκ ' ΛΛενιον. τής Νέας "Υόρκης. Ό Σαλίοερο; θα, ύπέβαλ; πρός τον κ. τής Έ>ν:κτς Οίκονομίας
εκτ3εσ:ν περί τής γενομένης '^τ.
τοΰ έπιθΐίθ'ρ'ήσεως.
α των εργοστασιον εί/ϊ; ε^ρ^-
?α, καθαρά καί εύάερα. Τπάρ-
δμως μεταςΰ αυτών, εύτυ-
ΔΕΚ ΘΑ ΠΑΥΣΗ Η ΕΚ ΠΑΤΡίΙΝ
ίΜΑΣΤΕΥΣΙΣ
ί) ^ντ·.-ρόεδρος τής
τίνα εξ αυτών εξάμηνον προθεσμίαν. | ) 'μί^ος αυτής, ώς μεταναστευτ1/^
Μεταξΰ τοΰ έργατικοΰ π:οσωπ:-
κοϋ των έργοστασίων τούτων ό χ.
Ό κ. Μ Γχαλακόποολος
ν κ Βλάχον, ότ: δέν προ/:"-
τ7! νά λη·?τ)ή τοιαύτη ά3ικο; ;~>
οασ:ς δ'.ά την πόλιν των
II
ατρον
α^τα.
οχως αντικαταστή-
Έκ τής εκθέσεως έμφαίνεται, ότι |
αί πϊραί-άσεις των έργατικών νόμων |
Τό γυνχικειον προ—λ>?«.
κόν.
Έκ τώ/ λο:πών διομηχανιών
διτση, 26 έν ΤΊρικκάλοις, 4 έν Κα-ρενςι 3τ;3ρες άνέρχοντα·: μόνον είς
λαμπάκα 39 έν Λαρίστ) -/.αί 55 έν 278, κα: μετά την >ραντοι>ργίαν ή
ϊ^0^-" καπνοδιομηχανά, καίτοι κατά την
^ Τόσον είς την Λάρι«ταν, όσον καί
είς τα Τρίκκαλα καί την Καρδί¬
τσαν, τα άπασχολοίντα τέ σχετικώς
μεγαλήτε.ρςν άνδ-ρικέν εργατικόν
προσωπικόν είναι τα
α
καί 1300 άνδρας.
τα μΐχργ
καί μεταιξΰ των
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΡΓΑΣ1Α, ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Η ΕΡΓΑΤΙΚΑΣΤΑΣΙΣ
Ή Βεομηχανί» ά—«σχο¬
λαί, τούς χανονιχοος ερ¬
γάτας.
Κατά τα πορίσματα τα όποία συν¬
εκέντρωσεν το επίσημον έργοϊοτ'.κέν
γραφείον, ή χρησιμοποίησις εργατι¬
κόν 6-ραχίόνων είναι κανον:κή είς
όλος τοίις δίομη'χανικοΐις κλάϊο^ς,
συμπεριλαμβανομένων καί των έρ-
γοστατίων αυτοκίνητον, είς τα ό-
•τοΤα εσημειώθη κατά τάς τελευταί¬
ας αύτάς ημέρας μεγαλητβρα ζή¬
τησις έργατών.
Μ ΗΙΜΤΉΪΙΗΙΤ1ΑΙΠΕΙΡΑΗΪΣ
ΛΓΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΚΡΙΣΙΝ
νά ίστανται ή νά πεξ'.φέρωνται καθ'
οιονδήποτε χρόνον είς τάς πέριξ τοΰ
Χρηματιστηροίο όδούς, πεζοδρόμια,
πλατϊίας. στοάς καί έν γένει δη-
μοσίος χώρους μέ προφανή σκοπόν
την π'
ςεων.
χρηματ'.στηρια/.ών πιρά-
Ο ΕΑΕΓΧΟΣ Τ8Ν
Ό κ. ΰπουργές των Έξωτε:ικων
συνεφγάΛη χθές μετά τοΰ παρα
τω ΰπουργεκρ ΔιεΛυντοϋ τής Ά¬
ς Πόλεων διά την άπλού-
των βιατυπώσεων τοΰ έλέγ-
χου των ίι«ίατη?ίων.
τού
Συνήλθον ι
είς τον Πεφ
εις τον Πειραια -η ολομελεια τού ι------* Τ 7«"7,. .Γ"" ,;γ ".Γ
ΈπαγγελμχτΙκοΰ^Επ-.μελητηρίο., ή ™>™**; υπατλληλος. Ο ελ!
δ-.οίκησ:ς τής Όαοσπονδίας των ^Ιΐ^'^"^^^^
Ή αρμοδία ύ~",ρεσία
γείου εισηγηθή είς τον κ.
ότ: όλος ό ελεγχος τής είσόϊΌυ των
ξένων είς την Έλλάδα, δέον νά 2ι¬
να προΐσταται άνώτερος ά-
στυνθ'ϋκές ΰπάλληλος. Ό ελίγχος
,νετα:
|9 ρ
παγγελματ:ών Πε-.ραιύο καί τα
απάντων των Έπαγγελ-
άτμο-λοίων
έ
τν3
όργάνων έχι
άλ^ των είς
■τικων Οΐγανωσεων ττς γειτονοί ,^ _ — ·~ρ< ι -τσγοληθτσαν επι τού αποσταλέν- ,., £ . ' ■ ' Επ: τού προκεεα,ςνου τ: γείον των Εξωτερικών θά συνεννο¬ ήθη καί μετά τοΰ Λίμεναρχίίου τής το οποίον, συμοώνω; μέ και τος εγγρα^οα τού υπουργείον τής Έθνΐκής Οίκονομίας έν ώ τίθεντα: έρωτήματα «άν ΰφίστατα! κρίσις είς την τάξιν των έπαγγελματίών. Έχί των ερωτηματων τούτων τού ΰχουργείου ωμίλησαν ό Γερο>
ή Λ ό
κ. Λαμπρινακος, ο
δρος τοΰ 'Έπαγγελματικοΰ 'Επιμε-
λητηρίοο Πειραιώς κ. Γ. Πλατα-
νιώ-της, ό πρέεδρος τής
τοός ίϊ/ύοντας νόμοϊς, εχε1. ν.α: αύ-
το άρμο2:ότητα έλεγχον των ζ:2
βί ξ
βατηρίων των ξενων.
Μετά τοΰ ίδίου διε^θυντοΰ συνειρ¬
γάσθη ό κ. νπουργές δία το νομο¬
σχέδιον περί ληστρικών χ^αγνωσμά-
των, τέ οποίον μετά τ:νας τροπο-
θά κατατε·θή έκ των πρώ¬
την Βουλήν πρός επ
ΐο: δ:αι=όρων έπαννελματι- σ!ν,',-, , ,
" · — ■'' - Γ,πι-σης ο κ. υπουργος συνειργά¬
σθη μετά τής άρμοϊίας υπηρεσίας
γ
ών σ6>ματείων κ. κ. Πολ^χρόνης,
Στρατίκος, Οίκονόξΐο^ Πετροποα-
λάκος, Κούλο^χος κα-, Άλαφοϋ-
ζος.
Άπαντες ο: ΐητορες άέί
την κρίσιν είς τόν ΰ
άά
τΐτμ&ν, ά^ε^άσισαν δέ ομοφώνως,
οτ: πρέίΓΐΐ νά τ^χτ] τής ένϊεικνοο-
μένης π-ροστασίας καΐ κατοχυρώσε-
<ος ίΐ7Γο το3 Κράτους τ; έιταγελμα- <ος υπο τ τάςις. τοΰ υπουργείον, τού καί έ-πί τοΰ νο- μοσχεξίου, τόσον δ·ά τοΰς άναχω- ρεΰντας ϊιά το εξωτερικόν, όσονκαί ί:ά το«ς* έκ τοΰ έξωτερικοΰ έξερ- . ^ ^ εις την Κατά τάς γενομένας άνακοινώ- σε:ς τέ νομοσχέδιον προσεγγίζε: κα¬ τά « δυνατόν τάς διατάξεις τής Η ΛΠΛΓΟΡΕΥΣΙΣ ΤΙΣ σχετ'.κιτς διεθνοΰς σ^Αδάσεως, θά κατατεθή δέ είς την Βουλήν κατά ι την έπανάλτ/ψίν των έ:γατΐώ·; -?ς Βοολίς. Τί). της Ό Βένσα Μπλάζεδιτς, 16 έτών, άρη αφιχθείς έκ Σερβίας είς Άμερικΐϊν, πρός συνάντησιν τοΰ πατρός τού. Φορεί την έορτινήν τού ενδυμασίαν. Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΙ ΣΥΝΘΗΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙΣ ΤΑ ΒΙΟΜΗΧΗ ΕΡΓΟΣΤΙ-ίΙΠΗΣ ΘΕΣΣΑΑΙΑΣ πας καί πλέον, άλλαι δέ εϊ χ»ί καί έστερημέναι παντός -6.^ _τινές δέ καί π^οστάτ^^ '-, ών αητερων. Έχτέ; τής ήλιχίας -ζ}/ .,} ·-- -νείς τα ΰφαντουργεα, 7ν·''ο #. > τ' άποχοπήν ή μέ «ν'πτχ'
ως επ: το πολυ, παριχομένη; ,..
τας ^ργατ:ϊας .εργασίας, είς ^
ες αυτών δεν τηροϋντα1. οά πε·; (>
■ρων εργασίας διατάξβ·ς χαί ,/:',..
γάτρια:
12 καί 14
Κ£ς τ*
Μετά τα ^φαντουργεΐα αί ·η-.α·
ποθήκαι χαί τα
ασχολοΰσι, παρ' όλην την
εποχήν ταύτην τοΰ ετους σχετντ,.
«■ίςτήν ί:οαη-χαν:αν τοΰ χο-νού 1..
εργίαν. άρκετά σο·5»ρον κατ' ΊΆ.
μέν έ:γατ:κέν προσωπικόν, δ·ότ- ;.
καί μόνον καπνεργοστάσιον ϊ, 1>..
λω, τέ των άίελφών Ματσα-.-^^
άπαίχολεί σήμερον 588 έργΛ:·:α;
καί 145 έργά-ϋΐς, τόσον είς -γ^-
κοπην καί συσκευήν τοΰ καπνο.,. Ι
Τα λο:πά 7 έν Θεσΐαλία,
κα: 2ι
σ-/οκοχ·. 57 εργάτας καί 2Γ>7 .:-
γατρίας. των όποί&ιν καί πα> / ο
μεγαλήτε:ο; άρ·.6.μές άπατ/ο/ς-,
κυρίω; εί; την κυτιοποιΐαν.
Τής τελευταίας τχυτης ύπαςγο.-
σι καί αλλα ίδ;ωτΓ/.ά έργοστα; α
αύτοτελή ή ώς έ-ξαιρτηματα / Όο-
γραοείων τα όποΐα πάλιν ϊτ,-χτβ·
λοϋσ: 206 «ργάτ·.δας καί ζΙι2ζ'·'.
Ομους εργάτας. Μεταςϋ το3 ς :·,·»-
τικοϋ π:οσωπ:κοΰ των κυτιοπο . ω/
παρετηρήθη, δτ: έργάζονται -ο/ ια
άνήλ'.κα τ,λ'.κίας μίκροτέρα; -ώ< 1 ί έτών. Έκ τοΰ θ'.πά γζμ προσωπικοΰ, τέ των ο^- σοϊεψείων έργάζεται 6χέ τα: ·/*'- ροτέρας συνθήκας, λό-;ω έλλε·ύςο: είίικών έργοστϊσίων κα: πάσης ρ: την ί υ βελτίωσιν αυτών προν&-α: >: των έργοστασ:αί·/<·'' ΕΑΕΥΒΕΡΛΣ ΑΓΟΡΑΣ βΠΕΑ/ΙΣιΙ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤδΝ Τί άπέί»*ιξεν ή ένεργηθειβα έπ 'ΙΓ Κατόπιν έντολής τοΰ ργ Έ9νίκή>ς Οίκονομίας ό έχίθεωρητής
σΐικων εν γένει γραφείων μεχρ: της ε:; τας
.30 μ. μ., καί άπο τάς 3—-8 μ. μ.. · των.
καθ" εκάστην, έκτος των Κ',κιακών
κλπ.
Ή λείτο^ργία των έ
χώρας τής προελεύσεως €'-οτε-/νικών έργοστασίοιν, διά νά ?'.-
η-
ργ ήν χρη
ματ:στηριακών γραφείων έπ:τρέπε-
ται νά παρατοίθ1^ κεκλεισμένων των
ώ έ 9
κα: μέχρι της 9ης μ. μ.
'Λχογ,Όρείεται είς τοΰς
άτλ υιέχρι τής Νέας Υόρκης. Ε3ίς|ται(·
την όμαδα; των άνεπίθΐ>μτ)των συμ-
πείΐλοζλΛάνονται σομμορϊται καί έγ-
κληματίαι πάσης φύσεως, παράφρο·
πεζούς νέ; καί λαθραίοι.
Ίί "Ιρβιν Μπιιστιάν, Ικ ΚλάΐΛτ, 'Οχάϊο. άμελγουοα τττν άγελάδα της
την άριστοχι>α·ηκήν Λ?<»φόςην Πάοκ ' ΛΛενιον. τής Νέας "Υόρκης. Ό Σαλίοερο; θα, ύπέβαλ; πρός τον κ. τής Έ>ν:κτς Οίκονομίας
εκτ3εσ:ν περί τής γενομένης '^τ.
τοΰ έπιθΐίθ'ρ'ήσεως.
α των εργοστασιον εί/ϊ; ε^ρ^-
?α, καθαρά καί εύάερα. Τπάρ-
δμως μεταςΰ αυτών, εύτυ-
ΔΕΚ ΘΑ ΠΑΥΣΗ Η ΕΚ ΠΑΤΡίΙΝ
ίΜΑΣΤΕΥΣΙΣ
ί) ^ντ·.-ρόεδρος τής
τίνα εξ αυτών εξάμηνον προθεσμίαν. | ) 'μί^ος αυτής, ώς μεταναστευτ1/^
Μεταξΰ τοΰ έργατικοΰ π:οσωπ:-
κοϋ των έργοστασίων τούτων ό χ.
Ό κ. Μ Γχαλακόποολος
ν κ Βλάχον, ότ: δέν προ/:"-
τ7! νά λη·?τ)ή τοιαύτη ά3ικο; ;~>
οασ:ς δ'.ά την πόλιν των
II
ατρον
α^τα.
οχως αντικαταστή-
Έκ τής εκθέσεως έμφαίνεται, ότι |
αί πϊραί-άσεις των έργατικών νόμων |
Τό γυνχικειον προ—λ>?«.
κόν.
Έκ τώ/ λο:πών διομηχανιών
διτση, 26 έν ΤΊρικκάλοις, 4 έν Κα-ρενςι 3τ;3ρες άνέρχοντα·: μόνον είς
λαμπάκα 39 έν Λαρίστ) -/.αί 55 έν 278, κα: μετά την >ραντοι>ργίαν ή
ϊ^0^-" καπνοδιομηχανά, καίτοι κατά την
^ Τόσον είς την Λάρι«ταν, όσον καί
είς τα Τρίκκαλα καί την Καρδί¬
τσαν, τα άπασχολοίντα τέ σχετικώς
μεγαλήτε.ρςν άνδ-ρικέν εργατικόν
προσωπικόν είναι τα
α
καί 1300 άνδρας.
τα μΐχργ
καί μεταιξΰ των
«ΚΘΜΚΟ1 ΚΗΡΞ^.~ ΚΥΡΙΑΚΗ. 27 ΟΚΓΩΒΡΙΟΥ., ι»»».
ΓΙΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗ.ΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗ-
Ή Ανις Φλώοενς Χήλυ, έκ Φλώστν, επιδεικνυούσα
συ/λογην άρχαίων Ίνδικών κοσμηιιάτιον, άξίας 150.
000 δολλαρίων είς τό έν Νέα 'Υόρκτι Τέιον Ίνδι,ής
',Ο Γ. Ι. Καλχούν, ανώτερος ΰπάλ)η)ος επί τής φρ
|ιογης της ποτοοιπαγορεύσεως έν Νέα Ίερσέη, έξετά-
ζων λογαριαομούς εϋρεθεντας είς προσφάτους έπιδρο-
μάς εναντίον μυστικών κέντρων.
Ή Δνίς Κρίστομπελ Κραίην, άδελφή τοΰ δικιαστικοί:
Κοαιην, δημοκρατικοϋ ΰπσψηφίου διά τίιν θέσιν^ Εί
σαγγρ/έως έν Νέςι 'Υόοκη, ή όποία εργάζεται υπέρ
τής έκλογής τού.
Ό Τζών Γκίλιιπερτ, ήθοποιός τοϋ κινηαατογοά^ου,
γ.άϊ ή νεόνΐ'μφός τού, Άϊνα Κλαίαρ, άρτι έπιστρέ·ψαν-
τες έ| Εύρώπιις.
'' ν,μαρχος Νέα; Υόρκης, Γουώκερ, καμνον εναρ-
-' τιΤ,ν εργασιών διά την κατάργησιν διαφόρων θια-
°«'(·νί·'>πίθ)ν τοϋ σιδηοοδοόίΐου Λόγκ "Αϊλαντ, εν ΐςα-
""'« Ή Ληπάνη τού εργου ύπολογίζεται εις 12 ουυ.
000 δολ)άρια.
Ό Μόνταγκ Γχλάςς, γνωστός συγγραφεύς, όστις πρόκειται νά »'<ποστδ Εγχείρησιν. Άριιστερςί, ή /.. Γκλαςς. γ) Τζάκ Μάκ Γκοΰλντριχ, ύποπ).οίαρχος τοϋ άτμοπϊ.οι- ^» «Κρεόλ», όστις συνελήφθη έν Νέςι 'Υόρκτι, ώς ένε χόμενο; είς τόν φόνον τού Τζάκ Κράφτ, έν Λουι- ζιάν»».
ΓΙΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗ.ΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗ-
Ή Ανις Φλώοενς Χήλυ, έκ Φλώστν, επιδεικνυούσα
συ/λογην άρχαίων Ίνδικών κοσμηιιάτιον, άξίας 150.
000 δολλαρίων είς τό έν Νέα 'Υόρκτι Τέιον Ίνδι,ής
',Ο Γ. Ι. Καλχούν, ανώτερος ΰπάλ)η)ος επί τής φρ
|ιογης της ποτοοιπαγορεύσεως έν Νέα Ίερσέη, έξετά-
ζων λογαριαομούς εϋρεθεντας είς προσφάτους έπιδρο-
μάς εναντίον μυστικών κέντρων.
Ή Δνίς Κρίστομπελ Κραίην, άδελφή τοΰ δικιαστικοί:
Κοαιην, δημοκρατικοϋ ΰπσψηφίου διά τίιν θέσιν^ Εί
σαγγρ/έως έν Νέςι 'Υόοκη, ή όποία εργάζεται υπέρ
τής έκλογής τού.
Ό Τζών Γκίλιιπερτ, ήθοποιός τοϋ κινηαατογοά^ου,
γ.άϊ ή νεόνΐ'μφός τού, Άϊνα Κλαίαρ, άρτι έπιστρέ·ψαν-
τες έ| Εύρώπιις.
'' ν,μαρχος Νέα; Υόρκης, Γουώκερ, καμνον εναρ-
-' τιΤ,ν εργασιών διά την κατάργησιν διαφόρων θια-
°«'(·νί·'>πίθ)ν τοϋ σιδηοοδοόίΐου Λόγκ "Αϊλαντ, εν ΐςα-
""'« Ή Ληπάνη τού εργου ύπολογίζεται εις 12 ουυ.
000 δολ)άρια.
Ό Μόνταγκ Γχλάςς, γνωστός συγγραφεύς, όστις πρόκειται νά »'<ποστδ Εγχείρησιν. Άριιστερςί, ή /.. Γκλαςς. γ) Τζάκ Μάκ Γκοΰλντριχ, ύποπ).οίαρχος τοϋ άτμοπϊ.οι- ^» «Κρεόλ», όστις συνελήφθη έν Νέςι 'Υόρκτι, ώς ένε χόμενο; είς τόν φόνον τού Τζάκ Κράφτ, έν Λουι- ζιάν»».
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».- ννΡΤΛΚΤΤ 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ. 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΚΟΣΜΟΧΑΛΑΣΜΟΣ
ΚΑΤΑ την λήξακταν έβδομάδα
τό Χρηματιστήριον τής Νέας Ύ-
όοκης είδεν ημέρας πρωτοφανοΰς
ν.οσμοχαλασμοϋ. 'Η άθρόα προσ-
φορά πρός πώλησιν ιιετοχών καί α¬
ξιών, επέφερεν τοιούτον κατρακύ-
λισμα, ωστε ό άντίκτνπός; τού νά
γίνη αίσθτιτός είς όλον τόν κόσμον.
Όλόκληροι περιουσίαι έξητμίσθη-
σαν Ιντός ολίγων ώρών και ενας
πολυάριθμος κόσμος ποϋ είχεν δια-
■θέση τάς οίκονομίας είς την χρτ]-
ματιστικήν κερδοσκοπίαν έμεινεν
αποτόμως είς τόν δρόμον θϋ
λοϋν οί πολλοί καί διάφοροι νόμοι.
Ό κ. Λουής έν τέλει έξέφρασεν
την ευχήν όπως διακοπη τό ξε-
(Ρούονκτμα νέων νόμων υπο των
Π ολιτειακών Βουλών καί τοΰ 'Ε-
θνοσυνεδρίου. Μία άκόμη φωνή
βοωντος έν τή έρήμω.
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ
ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ τοΰ Αγ.
Διτμητριοΰ μας ίκανο.τοίησεν εφέ¬
τος περισσότερον άπό κάθε άλλην
χρονιάν έ-ξ όσων Ενθυμούνται οί
οί οποίαι %χο
ΟΙ ΘΗΙΑΥΡΟΙ ΤΗ ΕΛΛΗΝ. ΛΗΜΟΤΙΚΟΝ ΤΡΡΪ1Ν ΑΊ 1111 ΤΟΥ ΙίΙΐΤ|
_________ Ι ηιιιιηιΐ ..___ "«Ι
Λβία ώραία έπιστολή ά«ό τόν δΊάβημον
καλλιτέχνην, κ. "Αραμιν.
Πρός τόν γλυκύν άοιδόν, κ.
Άγγελον Δέσφην, ωραίον ίτροπα-
γανδιστήν υπέρ της δημώδους
μας Ιθνικής μουσικής έν Άμεριχη,
ό, μεγάλος "Ελλην καλλιτέχνης, κ.
Άραμις, απέστειλεν άπό τό Πα-
πάντοτε τόν λόγον είς τάς τοιαύτας
3τερ·ιστάοΐελς·. Πολλά παλτά ποΰ
είχεν κινητοποιήση βιαστικά, βια-
ρ μ
αποτόμως είς τόν δρόμον, θϋμα Ι οτικά τό αίφνιδιαστικόν ψΰχος των
τής μανίας τοϋ άκόπου καί συντό- πρώτων ημερών τού" Όκτωβρίου,
μου πλουτισμοϋ, ή όποία κατέλαβεν άπεστρατενθησαν καί πάλιν καί τα
τα τελευταία ετη μικρούς καί με- πάρκα έπλημμύρησαν άπό ολονς έ-
γάλους, άνδρας καί γυναίκας δλων, κείνους ποΰ αΐσθάνονται την άπό-
τών κοίναηακων τάξεων. ΕΓις τό {λα'υσιν^ της φ^νοπωρινης λιακά-
,τι ήμουν παντός αλλου πλειότε-
ρον είς θέσιν νά διερμηνεΰσω ταΰ
την έν τη φυσική αυτής κοιτίδι.
"Οταν βραδύτερον, άνδρωθείς, ά-
φιερώθην τελείως είς τό μουσικόν
στάδιον έν τη ξένη, είχον τοσούτον
ζωηρά χαραχδη έν τη ^
πατριωτικοί ούτοι ήχοι, ώστε
τού [ κατέστη δι' εμέ εύλαβής πόθος ή
«Κυριακάτικου». Ιδού τό γράμ- συστηματική μελέτη των βάσεων
ρίσι τό ακόλουθον έμπνευσμενον | ,,ωη(
γράμμα. Τό δημοσιεύομεν μέ χά-1 οί π
ράν διά τούς αναγνώστας ΤΛ1" ■ ν"™
Γσυάόλλ Στρήτ, πλησίον τοΰ Χρη¬
ματιστήριον δΐίδραματίσθησαν θα-
■ρυοωδεις <τκηναί καί έπεκράτί|σεΛ· άπΡθίνηΛΤΓΤθΓ ίτήννΐ'ΓΠ^ £ ήτΓΛΐη άπερίγραπτο κατεστάλη ω δας. Ό 'Οκτώοριος κατά τάς τε¬ λευταίας ημέρας τού έ<τκόρτισεν γλυκά μευδιάμ,ατα καί νοσταλγίες τος σύγχυσις, ή όποία!τού βουνοϋ, τοϋδάσου; καί τής ά- μόνον διά τής έπεμβά- > κρογιαλιάς, ποΰ δέν ένδ·μίζουν κα-
σεως των άστυνοαικών όργάνων. | ·θολου τα πϊροθυρα τού χειμώνος.
ί4Α νίν~ Λλ« λ«: ι-λ «ΛΑπ,,Γ. ·~ν,~.,~ @α ήτο άγνωμοσύνη εάν δέν άφιε-
ρώναμεν τάς ολίγας αύτάς γραμ¬
μάς διά νά τόν ευχαριστήσωμεν.
ργ
γίνη δρά γε τό χάθημα τουτο
μάθημα διά τα νύματα;
ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ πόλιν Μέμφις τοΰ
Τεννεσσίί ισνΜεκροτήθη προσφά-
ό εή
ί ιρήη ρφ
των τό 52ον ετήσιον συνεδριον των
Δικηγορικών Συλλόγων τής Άμε-
ρικής. Κατά την διάρκειαν τοϋ έν
λόγω συνεδρίου, ό κ. Ουΐλλιαμ
Λουής, δΐ£υθνντ(η5 τοϋ Άμερικα-
νικοϋ Νομικοϋ Ίνστιτούτου της
Φιλαδελφείας, προέβη είς μίαν κα¬
ταπληκτικήν ανακοίνωσιν: «Ένε-
·ήκοντα τοίς εκατόν έκ των υφι¬
σταμένων νόμων, είπεν, πρέπει νά
καταργη-θοϋν, δότι δχι μόνον δέν
ένέχουν καμμίαν χρησιμότητα άλλά
είναι καί επιβλαβεΐς. Τα αΐτια τής
αυξήσεως της έγκληματι.νίότητος
ίεον νά άναζητη^οΰν ά/.ρ,βώ; είς
τ^ν σύγχυσιν ττιν οποίαν ρ
ζηη^οΰν ά/.ρ,βώ; είς[(?ά ^ μ^^, άν.
σύγχυσιν, ττιν οποίαν προκα- Π. Άγιαννιοντον·.
Π
'Εβ—£ρΙς της Φιλοπτώ-
χου Αδελφότητος.
Την Κυριακήν, 27ην 'Οκτωδρίου,
ώραν 8 μ. μ., είς τό ϊιιηΐθΓ ΟθίΙβΓ
Ηβΐΐ, 432 ΡΙαηβ 51., θά δοθή ή εσηε-
ρίς της Φιλοπτώχου Αδελφότητος
ΝεναΓΐ£, Ν. 3. Τοαγούδια υπό με-
λών τοΰ θιάσου «Ελληνικόν θέα¬
τρον». Μουστκή, χορός μέχρι πρωίας.
Τ—» , Ο ν — - —— λ » ~
Εΐσοδος 50ε.
Παιδία δωρεάν.
(13840—25—27)
ΑΝαΕ^Ε5,
ήξ λ
.—-Ό «'Ε-
, ΟΑί.Ό «Ε
θνικός Κήρυξ> πωλεϊται είς το Βιβλιθ'
Λωλεϊογ ό «'Ομηνθς», 135 Ε. 4,Οι 5ί·,
ΐϋα γίνονται δεκταί δημοσιενσεις άγ-
γελι6>ν καΐ έγγρθφαί συνδροαητών πα-
->ά τού μόνου άντυΐρο«;ώποι> μας κ.
μα:
ΠΑΡΙΣΙ, 1 Σεπτ. 1929.
Άγαπητέ μαθητά καί φίλε,
Άπαντώ είς τάς έρωτήσεις δς
μοΰ άπευθύνατε ώς πρός τί]ν δρά¬
σιν μου πρός άναζωπύρωσιν τής
δημώδους ημών μουσικής καί τάς
δυνατάς μου προσπαθείας καί πα-
ροτρννσεις πρός καλλιέργειαν δια
ταύτης της Έθνικής μας μουσικής
καί σπεΰδω νά σάς δώσω τάς πλη¬
ροφορίας άς μοΰ ζητεΐτε.
Παίς ετι ών, έξ οίκογενειακών
παραδόσεων καί έκ φυσικής κλί-
σεως πρός ταύτην, άφιέρωσα αύτη Ι τε παρ εμον
της μουσικής μας ταύτης πρός αν¬
ύψωσιν τοϋ ν.άλλους αυτής είς
τοΰς τελείως άγνοοϋντας τουτο,
μεταξΰ των ήμετέρων καί των ξέ-
νων, διά τής διαδόσεως αυτής είς [ ρ*
τόν Εύρωπαΐκόν κόσμον καί διά
της συλ/.ογής καί άποταμιεΰσεως
των πολυτίμων έθνικών κειμηλίων,
ώς είναι ή μονσική των Έθ/νικών
μας δημωδών άσμάτων.
Τοιαύτη υπήρξεν έν όλίγοις ή
άίρετηρία καί ό σκοπός τής καλλι-
τεχνικής μου ταύτης εργασίας,
τής οποίας τάς" λεπτοιιερείας έκ-
φράζετε την επιθυμίαν νά μάθε-
τάς άπαρχάς των καλλιτεχνακών
μου γνώσεων (τοϋ καλλιτεχνικοϋ
μου ταλάντου) καί κατέστην θαυ-
μαστής των θελγήτρων αυτής, ώς
έκ της γοητείας ήν έξασκεΐ επί τής
έθνικής ψυχής.
Άπολαύσας καί μελετήσας ταύ¬
την είς τάς φυσικάς αυτής πηγάς,
παρά την καλύβην τοΰ άγρότου,
πλησίον τής στάνης τοΰ βοσκοΰ
<αί παρακολουθήσας ταύτην είς τάς πανηγύρεις καί τούς χορούς των έξοχών, είς τό γλυκύ νανού- ρισμα της μάννας, είς τοΰ βουκο- λικοϋ ε'ιδυλλίου τόν αύλόν, είς τοΰ άρματω?.οϋ την λεβεντιά καί τούς ά'θλους καί είς τής σκλαβιάς τό με- ?.αγχολικόν παράπονον, ένόμισα δ- ΚΑΣΣΕ ΝΕΑΣ ΕΣΟΔΕΙΑΣ Παρελάβομεν μέ τό καταπλεΰσαν ατμόπλοιον ΕΌΙδΟΝ κασέρια νέας εσοδείας^ έξαιρετικής ποιότητος Βαλκανίσια (ΕχΙγ3 Βα1κ3η) ΙΔΙΚΗΣ ΜΑΣ παραγωγής. Ό παντοπώλης έξασφαλίζει τακτικήν πελατείαν δταν προσφέρη καλό Ό παντοπώλης όστις κατορθώνει νά εύρη πάντοτε καλό Κασσέρι εχει επιτυχίας. Ημείς έγγυώμεθα την επιτυχίαν ταύτην. "Ολον τό χρονικόν διάστημα θά τό εχωμεν. ( -ΔΙΑΡΚΗΣ ΠΑΡΑΚΑΤΑΟΗΚΗ -ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΟΙΟΤΗΣ ΚΑΣΣΕΡΙΑ -ΚΑΙ ΔΙΑ ΚΑΘΕ ΕΠΟΧΗΝ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ ΤΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ. Δοκιμάσατέ άπό τό πρώτον φορτίον ίνα βεβαιωθήτε. ι Βγο5. ΑΝΟ ΙΜΡ0ΒΤΕΚ5 ΟΡ 0ΗΕΕ5Ε ΓΕΤΑ, ΚΕΡΑίΟ- ΤΙΚΥ ΑΝΟ ΒϋΤΤΕΒ.- 5ΡΕ0ΙΑίΤΥ ΙΝ ΚΑ58ΕΒΥ. 168 ΟΗΑΜΒΕΡδ 8ΤΚΕΕΤ ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: ΒΑΒΟίΑΥ 7925 Μ Μ Μ Μ 1 ιΐ Μ Ι ϊ Ι 1 "Ι Μ Μ Οσον άφορά τάς διαφόρους τε¬ χνικάς λεπτομερείας καί ίστορικάς χρονολογίας των άσμάτων, σδς πέμπω διαφόρους δημοσιευσει;, { αρθρα εφημερίδων, κλπ., καθώς καί αντίγραφον της διαλέξεακ; ήν εκαμα είς την αίθουσαν τοϋ Συλ- [ λόγου Παρνασσοΰ είς Αθήνας, τα όποϊα θά σάς καταστήσουν εν¬ ήμερον δλων αυτών των ζητημά- των καί θά σάς λιευκολΰνη την ω¬ ραίαν Ιδέαν ην συνελάβατε ν' ά- κολοιΌήσετε τόν δρόμον μου, δια¬ δίδοντες καί κάμνοντες γνωστήν παρά τώ Άμερικανικω κοινω καί παρά ταίς 'Ελληνικαΐς παροικίαις την ώραιότητα καί τόν θησαυρόν τής δημώδους μας Έθνικής μου¬ σικής, την οποίαν τόσον ώραΐα καί μέ τόσην τέχνην καί αϊσθημα δι- ερμηνεΰετε. Σάς; ευχομαι την επιτυχίαν ής) εΐσ% άξιος^. Διατελώ μετά φιλίας, ΑΡΑΜΙΣ ΝΕΙ,Μ,ρι, ' Επιβλητικόν μνημόσυνον 11 ^ Πολλάκις μέχρ* τοΰδε μας ε¬ δόθη ενκαιρία νά άναγράΐ|ΐ(«ιεν τάς νίκας τοΰ θαυμάσιον "Ε/.λη- νος παλαιστοΰ Παύλου Μαλλια- ροΰ, ό οποίος άπό τινος χαοιίσσει μίαν λαμπράν άθλητικήν σταδιο- δρο^ιίαν έν τη ΆμερικανικΓ] πα· λαίστρα. "Ηδη χαίρομεν νπερ6α?.- λόντως; δυνόμενοι νά άναφέρίοιιεν τρείς αλλεπαλλήλους νίκας πού χα- τήγαγεν έντός οιαστήματο: διο έ- βδομάδων, άπέναντι άντιπά/ ών δε- δοκιμασμένης δυνάμεως καί ίκα- νότητος. Είς την κονίστραν τού έν Λόγκ "Αϊλαντ Νιού Ρίντ'γοιντ Γκρόδ ό ρωμαλέος Μαλλιαρο; ν.α- τερριψε μετά μεγάλης ευκολίας τούς άντιπάλους τού, Τζίλ Μάο- __·Τ__Ζ-. -'.- &.^>^«·.λ. β ιιήνην
το, Ίταλόν, είς διάστημα 8 μονον
είς τον Πατριάρχην.
Την παρελθοϋσΛν Κυριακήν έτε-
λέσθη έν τω Κοινοτικώ μας ναφ
.;... τ>......'.- ' »
λεπτών της (όρας, καί τόν
Ρώσσον άθλητήν, Τέντ Ροντίνοφ,
είς διάστημα 19 λεπτών. Την οί.-
λην νίκην τού ό Μαλλιαρο; κατη-
λί ή
τοΰ Άγίο:> Γεωργιος ι:άνίημον μνη-1 γαγεν είς την παλαίστραν τής
μ.όσϋνον νχέρ άναπαύσίως τή:, ψυ- Τζαμέϊκα καταΡθήΐΌζ τόν άντί-
τ}ς τοΰ άοιίί'α&ϋ Τ ιτΓ.<>ί'νι ■ β-.-Ι™τ«1Λ« Τ/ν>·
τιλεί
είχε
τω τοΰ ναοΰ, ϊό
άοιίιμοο Πατριάρχοο Βα- παλόν τού, Μάϊκ Τσάπλαν,
'^είοο τού Γ'. Μέγας δίσκος έκ ι κάγου, είς διάστημα 2.3 αργ
7'''*"" '"' -'-π&θίτττΘ^ έν τφ μέ-ΐΔέον νά σημειωθχί, πρός τιμήν τοϋ
. ι ϊέ πένθος. ήγεν η ρωμαλέου τούτου "Ελληνος «θλη-
-αροίχία όλόκληρος μέ έχι κεφα-1-" " ' ' —- 2—'—"'"' Τί1"
λής το Δ. Σ·οα6ούλ'.ον. Έχιαντ-
αόσ·Λον λόγον έξεφώντ,σεν ό ίίρευς
τής ζαρθίκίας μας «ίίεσ. 'ϊωχκείμ
εξάρας τόν βίον αί
Π αχαχρήστα;, .εξάρας τον βι
την ίράτιν τοΰ αειμνήστου Ι
ίον καί
—Ήγγέλθη
αειμνήστου Πατρι-
το ίνταΰθα
19ον τμή<ι.3! τής ΟλΡΑ ό έν Φτλ- αϊίλ^ϋ'θ! έχισυμδάς θάνατος τοΰ Άθανασκυ Αΐγινίτο», έξ Αίκ-ατερί- νης τί/:· Μακβ?ονίας. Ό θάνατός έχήλθεν νίας, χατόπν έξ έ-π-ιπλοκής λ φζας. —Άνεχώρη·τε διά την ίϊιαιτέ- αν αύτοΰ πατρίϊα νήσον Κβρχαθον τ;ς Δωίεκαντίαρο ό κ. Κώττας Β ραν τή« Χαλκίας. ρ ό κ. Κώττας Β. ΡΕΑΒΟΟΥ, ΜΑ55. Τ« «ένθη της τταροικίας μ·*ς- Άχίίίωσεν ένταϋτ)* ό 3ηώ έτών έγκατε^τημένος όμογενής Γεώργιος Π α-αδασιλότοΛος, έξ Άσλάναγα τής Μετσηνίας καταγόμενος. Τον νεκρόν τοΰ μεταστάντοςι παρτριο- λούθησαν πλείστοι όμογενεΐς. Πολ¬ λοί κατέθετον στεφάνους επί τής θ*0Οθΰ Τθυ. βίτινίίΤ *Τ«· λ! Ι!τ.τ. τού, ότι καί οί τρείς άντίπαλοι τού έζΰγιζισν πολύ περισσότερον αϊ- τού, 6 οποίος ?χει βάρος μονον 175 λιτρών. ' , Δημοσιευοντες ανωτέρω την ει- κόνα τοΰ ίσχυροΰ "Ελληνος ι'ιΐ"·ΐ]- τοϋ, ευχόμεθα αύτφ μέλλον ένδο- ξον_£ίς την παλαίστραν, έν τι] ο- ποία τόσον μίχρι σήμερον πρέπει. δια- Τ«λλη Θβοφάνη, ή κ. Π««ί»^- λοχούλου, Άνιστάϊΐος Κί''"?Τ.'· Παρατκε'^ίς Άνο»τι2<Γθώλης; ν* «■(λειος Στ^ριανόπουλος, ^Κιονστ· Μ-οΰγοες, Δτςμήτρΐος Ρο:»όπο/λο;, Κα Κουτραχιχή, Γεώργ. Λαμ''?1Γι'' Αθαν. Σπηλιώττ,ς, 'Αίελφοί ~π: λ:ώτο^, Στυλιανός Λεδένττ,ς. !{»' ναγιώτης Μανωλόχοολος χ·αι Α" ά ΣτΛιχν&ποολος. ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΜ οί εξής· οίκογ. Στ ύλλ [Οιχογϊνβία Δημ. Ρέτο^, οίκογ. Σ Καλελη, Μεσστ,ν.ίχός Σύλλογος « « Αριστομενης», Οοχ Ι^βαϋιβΓ Οο η χ. Άν3. Παπ^ίοχούλθϋ, ή χ,' Καθημερινώς Άρνιά 0ΚΕ55Εϋ), Κεφαλάκισ, τάκια. Γλνκαβάχια, Πουλεριχο, Βώϊον κρέας καί Μοσχάρι ™» "*α' Ιακτος. ΑΤΗΕΝ3 ΜΕΑΤ ΜΑΒΧίΤ 510 - 9ΤΗ Α νέ.. Ν. Υ· (Μίταξύ 38 καί 39 Δρόμα»» Τη?.έ«ωνον: ^5
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΚΟΣΜΟΧΑΛΑΣΜΟΣ
ΚΑΤΑ την λήξακταν έβδομάδα
τό Χρηματιστήριον τής Νέας Ύ-
όοκης είδεν ημέρας πρωτοφανοΰς
ν.οσμοχαλασμοϋ. 'Η άθρόα προσ-
φορά πρός πώλησιν ιιετοχών καί α¬
ξιών, επέφερεν τοιούτον κατρακύ-
λισμα, ωστε ό άντίκτνπός; τού νά
γίνη αίσθτιτός είς όλον τόν κόσμον.
Όλόκληροι περιουσίαι έξητμίσθη-
σαν Ιντός ολίγων ώρών και ενας
πολυάριθμος κόσμος ποϋ είχεν δια-
■θέση τάς οίκονομίας είς την χρτ]-
ματιστικήν κερδοσκοπίαν έμεινεν
αποτόμως είς τόν δρόμον θϋ
λοϋν οί πολλοί καί διάφοροι νόμοι.
Ό κ. Λουής έν τέλει έξέφρασεν
την ευχήν όπως διακοπη τό ξε-
(Ρούονκτμα νέων νόμων υπο των
Π ολιτειακών Βουλών καί τοΰ 'Ε-
θνοσυνεδρίου. Μία άκόμη φωνή
βοωντος έν τή έρήμω.
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ
ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ τοΰ Αγ.
Διτμητριοΰ μας ίκανο.τοίησεν εφέ¬
τος περισσότερον άπό κάθε άλλην
χρονιάν έ-ξ όσων Ενθυμούνται οί
οί οποίαι %χο
ΟΙ ΘΗΙΑΥΡΟΙ ΤΗ ΕΛΛΗΝ. ΛΗΜΟΤΙΚΟΝ ΤΡΡΪ1Ν ΑΊ 1111 ΤΟΥ ΙίΙΐΤ|
_________ Ι ηιιιιηιΐ ..___ "«Ι
Λβία ώραία έπιστολή ά«ό τόν δΊάβημον
καλλιτέχνην, κ. "Αραμιν.
Πρός τόν γλυκύν άοιδόν, κ.
Άγγελον Δέσφην, ωραίον ίτροπα-
γανδιστήν υπέρ της δημώδους
μας Ιθνικής μουσικής έν Άμεριχη,
ό, μεγάλος "Ελλην καλλιτέχνης, κ.
Άραμις, απέστειλεν άπό τό Πα-
πάντοτε τόν λόγον είς τάς τοιαύτας
3τερ·ιστάοΐελς·. Πολλά παλτά ποΰ
είχεν κινητοποιήση βιαστικά, βια-
ρ μ
αποτόμως είς τόν δρόμον, θϋμα Ι οτικά τό αίφνιδιαστικόν ψΰχος των
τής μανίας τοϋ άκόπου καί συντό- πρώτων ημερών τού" Όκτωβρίου,
μου πλουτισμοϋ, ή όποία κατέλαβεν άπεστρατενθησαν καί πάλιν καί τα
τα τελευταία ετη μικρούς καί με- πάρκα έπλημμύρησαν άπό ολονς έ-
γάλους, άνδρας καί γυναίκας δλων, κείνους ποΰ αΐσθάνονται την άπό-
τών κοίναηακων τάξεων. ΕΓις τό {λα'υσιν^ της φ^νοπωρινης λιακά-
,τι ήμουν παντός αλλου πλειότε-
ρον είς θέσιν νά διερμηνεΰσω ταΰ
την έν τη φυσική αυτής κοιτίδι.
"Οταν βραδύτερον, άνδρωθείς, ά-
φιερώθην τελείως είς τό μουσικόν
στάδιον έν τη ξένη, είχον τοσούτον
ζωηρά χαραχδη έν τη ^
πατριωτικοί ούτοι ήχοι, ώστε
τού [ κατέστη δι' εμέ εύλαβής πόθος ή
«Κυριακάτικου». Ιδού τό γράμ- συστηματική μελέτη των βάσεων
ρίσι τό ακόλουθον έμπνευσμενον | ,,ωη(
γράμμα. Τό δημοσιεύομεν μέ χά-1 οί π
ράν διά τούς αναγνώστας ΤΛ1" ■ ν"™
Γσυάόλλ Στρήτ, πλησίον τοΰ Χρη¬
ματιστήριον δΐίδραματίσθησαν θα-
■ρυοωδεις <τκηναί καί έπεκράτί|σεΛ· άπΡθίνηΛΤΓΤθΓ ίτήννΐ'ΓΠ^ £ ήτΓΛΐη άπερίγραπτο κατεστάλη ω δας. Ό 'Οκτώοριος κατά τάς τε¬ λευταίας ημέρας τού έ<τκόρτισεν γλυκά μευδιάμ,ατα καί νοσταλγίες τος σύγχυσις, ή όποία!τού βουνοϋ, τοϋδάσου; καί τής ά- μόνον διά τής έπεμβά- > κρογιαλιάς, ποΰ δέν ένδ·μίζουν κα-
σεως των άστυνοαικών όργάνων. | ·θολου τα πϊροθυρα τού χειμώνος.
ί4Α νίν~ Λλ« λ«: ι-λ «ΛΑπ,,Γ. ·~ν,~.,~ @α ήτο άγνωμοσύνη εάν δέν άφιε-
ρώναμεν τάς ολίγας αύτάς γραμ¬
μάς διά νά τόν ευχαριστήσωμεν.
ργ
γίνη δρά γε τό χάθημα τουτο
μάθημα διά τα νύματα;
ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ πόλιν Μέμφις τοΰ
Τεννεσσίί ισνΜεκροτήθη προσφά-
ό εή
ί ιρήη ρφ
των τό 52ον ετήσιον συνεδριον των
Δικηγορικών Συλλόγων τής Άμε-
ρικής. Κατά την διάρκειαν τοϋ έν
λόγω συνεδρίου, ό κ. Ουΐλλιαμ
Λουής, δΐ£υθνντ(η5 τοϋ Άμερικα-
νικοϋ Νομικοϋ Ίνστιτούτου της
Φιλαδελφείας, προέβη είς μίαν κα¬
ταπληκτικήν ανακοίνωσιν: «Ένε-
·ήκοντα τοίς εκατόν έκ των υφι¬
σταμένων νόμων, είπεν, πρέπει νά
καταργη-θοϋν, δότι δχι μόνον δέν
ένέχουν καμμίαν χρησιμότητα άλλά
είναι καί επιβλαβεΐς. Τα αΐτια τής
αυξήσεως της έγκληματι.νίότητος
ίεον νά άναζητη^οΰν ά/.ρ,βώ; είς
τ^ν σύγχυσιν ττιν οποίαν ρ
ζηη^οΰν ά/.ρ,βώ; είς[(?ά ^ μ^^, άν.
σύγχυσιν, ττιν οποίαν προκα- Π. Άγιαννιοντον·.
Π
'Εβ—£ρΙς της Φιλοπτώ-
χου Αδελφότητος.
Την Κυριακήν, 27ην 'Οκτωδρίου,
ώραν 8 μ. μ., είς τό ϊιιηΐθΓ ΟθίΙβΓ
Ηβΐΐ, 432 ΡΙαηβ 51., θά δοθή ή εσηε-
ρίς της Φιλοπτώχου Αδελφότητος
ΝεναΓΐ£, Ν. 3. Τοαγούδια υπό με-
λών τοΰ θιάσου «Ελληνικόν θέα¬
τρον». Μουστκή, χορός μέχρι πρωίας.
Τ—» , Ο ν — - —— λ » ~
Εΐσοδος 50ε.
Παιδία δωρεάν.
(13840—25—27)
ΑΝαΕ^Ε5,
ήξ λ
.—-Ό «'Ε-
, ΟΑί.Ό «Ε
θνικός Κήρυξ> πωλεϊται είς το Βιβλιθ'
Λωλεϊογ ό «'Ομηνθς», 135 Ε. 4,Οι 5ί·,
ΐϋα γίνονται δεκταί δημοσιενσεις άγ-
γελι6>ν καΐ έγγρθφαί συνδροαητών πα-
->ά τού μόνου άντυΐρο«;ώποι> μας κ.
μα:
ΠΑΡΙΣΙ, 1 Σεπτ. 1929.
Άγαπητέ μαθητά καί φίλε,
Άπαντώ είς τάς έρωτήσεις δς
μοΰ άπευθύνατε ώς πρός τί]ν δρά¬
σιν μου πρός άναζωπύρωσιν τής
δημώδους ημών μουσικής καί τάς
δυνατάς μου προσπαθείας καί πα-
ροτρννσεις πρός καλλιέργειαν δια
ταύτης της Έθνικής μας μουσικής
καί σπεΰδω νά σάς δώσω τάς πλη¬
ροφορίας άς μοΰ ζητεΐτε.
Παίς ετι ών, έξ οίκογενειακών
παραδόσεων καί έκ φυσικής κλί-
σεως πρός ταύτην, άφιέρωσα αύτη Ι τε παρ εμον
της μουσικής μας ταύτης πρός αν¬
ύψωσιν τοϋ ν.άλλους αυτής είς
τοΰς τελείως άγνοοϋντας τουτο,
μεταξΰ των ήμετέρων καί των ξέ-
νων, διά τής διαδόσεως αυτής είς [ ρ*
τόν Εύρωπαΐκόν κόσμον καί διά
της συλ/.ογής καί άποταμιεΰσεως
των πολυτίμων έθνικών κειμηλίων,
ώς είναι ή μονσική των Έθ/νικών
μας δημωδών άσμάτων.
Τοιαύτη υπήρξεν έν όλίγοις ή
άίρετηρία καί ό σκοπός τής καλλι-
τεχνικής μου ταύτης εργασίας,
τής οποίας τάς" λεπτοιιερείας έκ-
φράζετε την επιθυμίαν νά μάθε-
τάς άπαρχάς των καλλιτεχνακών
μου γνώσεων (τοϋ καλλιτεχνικοϋ
μου ταλάντου) καί κατέστην θαυ-
μαστής των θελγήτρων αυτής, ώς
έκ της γοητείας ήν έξασκεΐ επί τής
έθνικής ψυχής.
Άπολαύσας καί μελετήσας ταύ¬
την είς τάς φυσικάς αυτής πηγάς,
παρά την καλύβην τοΰ άγρότου,
πλησίον τής στάνης τοΰ βοσκοΰ
<αί παρακολουθήσας ταύτην είς τάς πανηγύρεις καί τούς χορούς των έξοχών, είς τό γλυκύ νανού- ρισμα της μάννας, είς τοΰ βουκο- λικοϋ ε'ιδυλλίου τόν αύλόν, είς τοΰ άρματω?.οϋ την λεβεντιά καί τούς ά'θλους καί είς τής σκλαβιάς τό με- ?.αγχολικόν παράπονον, ένόμισα δ- ΚΑΣΣΕ ΝΕΑΣ ΕΣΟΔΕΙΑΣ Παρελάβομεν μέ τό καταπλεΰσαν ατμόπλοιον ΕΌΙδΟΝ κασέρια νέας εσοδείας^ έξαιρετικής ποιότητος Βαλκανίσια (ΕχΙγ3 Βα1κ3η) ΙΔΙΚΗΣ ΜΑΣ παραγωγής. Ό παντοπώλης έξασφαλίζει τακτικήν πελατείαν δταν προσφέρη καλό Ό παντοπώλης όστις κατορθώνει νά εύρη πάντοτε καλό Κασσέρι εχει επιτυχίας. Ημείς έγγυώμεθα την επιτυχίαν ταύτην. "Ολον τό χρονικόν διάστημα θά τό εχωμεν. ( -ΔΙΑΡΚΗΣ ΠΑΡΑΚΑΤΑΟΗΚΗ -ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΟΙΟΤΗΣ ΚΑΣΣΕΡΙΑ -ΚΑΙ ΔΙΑ ΚΑΘΕ ΕΠΟΧΗΝ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ ΤΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ. Δοκιμάσατέ άπό τό πρώτον φορτίον ίνα βεβαιωθήτε. ι Βγο5. ΑΝΟ ΙΜΡ0ΒΤΕΚ5 ΟΡ 0ΗΕΕ5Ε ΓΕΤΑ, ΚΕΡΑίΟ- ΤΙΚΥ ΑΝΟ ΒϋΤΤΕΒ.- 5ΡΕ0ΙΑίΤΥ ΙΝ ΚΑ58ΕΒΥ. 168 ΟΗΑΜΒΕΡδ 8ΤΚΕΕΤ ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: ΒΑΒΟίΑΥ 7925 Μ Μ Μ Μ 1 ιΐ Μ Ι ϊ Ι 1 "Ι Μ Μ Οσον άφορά τάς διαφόρους τε¬ χνικάς λεπτομερείας καί ίστορικάς χρονολογίας των άσμάτων, σδς πέμπω διαφόρους δημοσιευσει;, { αρθρα εφημερίδων, κλπ., καθώς καί αντίγραφον της διαλέξεακ; ήν εκαμα είς την αίθουσαν τοϋ Συλ- [ λόγου Παρνασσοΰ είς Αθήνας, τα όποϊα θά σάς καταστήσουν εν¬ ήμερον δλων αυτών των ζητημά- των καί θά σάς λιευκολΰνη την ω¬ ραίαν Ιδέαν ην συνελάβατε ν' ά- κολοιΌήσετε τόν δρόμον μου, δια¬ δίδοντες καί κάμνοντες γνωστήν παρά τώ Άμερικανικω κοινω καί παρά ταίς 'Ελληνικαΐς παροικίαις την ώραιότητα καί τόν θησαυρόν τής δημώδους μας Έθνικής μου¬ σικής, την οποίαν τόσον ώραΐα καί μέ τόσην τέχνην καί αϊσθημα δι- ερμηνεΰετε. Σάς; ευχομαι την επιτυχίαν ής) εΐσ% άξιος^. Διατελώ μετά φιλίας, ΑΡΑΜΙΣ ΝΕΙ,Μ,ρι, ' Επιβλητικόν μνημόσυνον 11 ^ Πολλάκις μέχρ* τοΰδε μας ε¬ δόθη ενκαιρία νά άναγράΐ|ΐ(«ιεν τάς νίκας τοΰ θαυμάσιον "Ε/.λη- νος παλαιστοΰ Παύλου Μαλλια- ροΰ, ό οποίος άπό τινος χαοιίσσει μίαν λαμπράν άθλητικήν σταδιο- δρο^ιίαν έν τη ΆμερικανικΓ] πα· λαίστρα. "Ηδη χαίρομεν νπερ6α?.- λόντως; δυνόμενοι νά άναφέρίοιιεν τρείς αλλεπαλλήλους νίκας πού χα- τήγαγεν έντός οιαστήματο: διο έ- βδομάδων, άπέναντι άντιπά/ ών δε- δοκιμασμένης δυνάμεως καί ίκα- νότητος. Είς την κονίστραν τού έν Λόγκ "Αϊλαντ Νιού Ρίντ'γοιντ Γκρόδ ό ρωμαλέος Μαλλιαρο; ν.α- τερριψε μετά μεγάλης ευκολίας τούς άντιπάλους τού, Τζίλ Μάο- __·Τ__Ζ-. -'.- &.^>^«·.λ. β ιιήνην
το, Ίταλόν, είς διάστημα 8 μονον
είς τον Πατριάρχην.
Την παρελθοϋσΛν Κυριακήν έτε-
λέσθη έν τω Κοινοτικώ μας ναφ
.;... τ>......'.- ' »
λεπτών της (όρας, καί τόν
Ρώσσον άθλητήν, Τέντ Ροντίνοφ,
είς διάστημα 19 λεπτών. Την οί.-
λην νίκην τού ό Μαλλιαρο; κατη-
λί ή
τοΰ Άγίο:> Γεωργιος ι:άνίημον μνη-1 γαγεν είς την παλαίστραν τής
μ.όσϋνον νχέρ άναπαύσίως τή:, ψυ- Τζαμέϊκα καταΡθήΐΌζ τόν άντί-
τ}ς τοΰ άοιίί'α&ϋ Τ ιτΓ.<>ί'νι ■ β-.-Ι™τ«1Λ« Τ/ν>·
τιλεί
είχε
τω τοΰ ναοΰ, ϊό
άοιίιμοο Πατριάρχοο Βα- παλόν τού, Μάϊκ Τσάπλαν,
'^είοο τού Γ'. Μέγας δίσκος έκ ι κάγου, είς διάστημα 2.3 αργ
7'''*"" '"' -'-π&θίτττΘ^ έν τφ μέ-ΐΔέον νά σημειωθχί, πρός τιμήν τοϋ
. ι ϊέ πένθος. ήγεν η ρωμαλέου τούτου "Ελληνος «θλη-
-αροίχία όλόκληρος μέ έχι κεφα-1-" " ' ' —- 2—'—"'"' Τί1"
λής το Δ. Σ·οα6ούλ'.ον. Έχιαντ-
αόσ·Λον λόγον έξεφώντ,σεν ό ίίρευς
τής ζαρθίκίας μας «ίίεσ. 'ϊωχκείμ
εξάρας τόν βίον αί
Π αχαχρήστα;, .εξάρας τον βι
την ίράτιν τοΰ αειμνήστου Ι
ίον καί
—Ήγγέλθη
αειμνήστου Πατρι-
το ίνταΰθα
19ον τμή<ι.3! τής ΟλΡΑ ό έν Φτλ- αϊίλ^ϋ'θ! έχισυμδάς θάνατος τοΰ Άθανασκυ Αΐγινίτο», έξ Αίκ-ατερί- νης τί/:· Μακβ?ονίας. Ό θάνατός έχήλθεν νίας, χατόπν έξ έ-π-ιπλοκής λ φζας. —Άνεχώρη·τε διά την ίϊιαιτέ- αν αύτοΰ πατρίϊα νήσον Κβρχαθον τ;ς Δωίεκαντίαρο ό κ. Κώττας Β ραν τή« Χαλκίας. ρ ό κ. Κώττας Β. ΡΕΑΒΟΟΥ, ΜΑ55. Τ« «ένθη της τταροικίας μ·*ς- Άχίίίωσεν ένταϋτ)* ό 3ηώ έτών έγκατε^τημένος όμογενής Γεώργιος Π α-αδασιλότοΛος, έξ Άσλάναγα τής Μετσηνίας καταγόμενος. Τον νεκρόν τοΰ μεταστάντοςι παρτριο- λούθησαν πλείστοι όμογενεΐς. Πολ¬ λοί κατέθετον στεφάνους επί τής θ*0Οθΰ Τθυ. βίτινίίΤ *Τ«· λ! Ι!τ.τ. τού, ότι καί οί τρείς άντίπαλοι τού έζΰγιζισν πολύ περισσότερον αϊ- τού, 6 οποίος ?χει βάρος μονον 175 λιτρών. ' , Δημοσιευοντες ανωτέρω την ει- κόνα τοΰ ίσχυροΰ "Ελληνος ι'ιΐ"·ΐ]- τοϋ, ευχόμεθα αύτφ μέλλον ένδο- ξον_£ίς την παλαίστραν, έν τι] ο- ποία τόσον μίχρι σήμερον πρέπει. δια- Τ«λλη Θβοφάνη, ή κ. Π««ί»^- λοχούλου, Άνιστάϊΐος Κί''"?Τ.'· Παρατκε'^ίς Άνο»τι2<Γθώλης; ν* «■(λειος Στ^ριανόπουλος, ^Κιονστ· Μ-οΰγοες, Δτςμήτρΐος Ρο:»όπο/λο;, Κα Κουτραχιχή, Γεώργ. Λαμ''?1Γι'' Αθαν. Σπηλιώττ,ς, 'Αίελφοί ~π: λ:ώτο^, Στυλιανός Λεδένττ,ς. !{»' ναγιώτης Μανωλόχοολος χ·αι Α" ά ΣτΛιχν&ποολος. ΦΡΕΣΚΟ ΚΡΕΜ οί εξής· οίκογ. Στ ύλλ [Οιχογϊνβία Δημ. Ρέτο^, οίκογ. Σ Καλελη, Μεσστ,ν.ίχός Σύλλογος « « Αριστομενης», Οοχ Ι^βαϋιβΓ Οο η χ. Άν3. Παπ^ίοχούλθϋ, ή χ,' Καθημερινώς Άρνιά 0ΚΕ55Εϋ), Κεφαλάκισ, τάκια. Γλνκαβάχια, Πουλεριχο, Βώϊον κρέας καί Μοσχάρι ™» "*α' Ιακτος. ΑΤΗΕΝ3 ΜΕΑΤ ΜΑΒΧίΤ 510 - 9ΤΗ Α νέ.. Ν. Υ· (Μίταξύ 38 καί 39 Δρόμα»» Τη?.έ«ωνον: ^5
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ— ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ
ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΧΡΕΩΣΤΕΙ Η ΜΕΓΑΛΗ
ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ ΤΟΝ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΚΑΙ
ΤΟΝ ΕΘΝΙΣΜΟΝ ΤΗΣ.
οέν ή«αν οί Βυζαντινοί να. άκπολ,ιτίβουν δια, τής
ΟρθοδΌξίας την Πωβστναν, σήμερον δέν θα ύ-πήρ-
Ρωβσικος ίϊθλιτιομός κ αι Ρωββεκή έθνικότης.
δυνάμεις μας. Αύτη ένεθονσίαζε ή-
γεμόνας καί λαόν όστις ύχέμεινε
τάς μεγίστας των σομφορών καί κα¬
τέβαλε τούς έχθρούς τού, αύτη
I-
πεμπε τούς υίούς τής πατρίδος νά
αποθνήσκουν υπέρ αυτής καί έδίδα-
σκε το ^ιεσπαρμένον ποίμνιον νά
σνναθίοίζετα: περί τον ποιμένα. Έχ
τής Άνατολής οπόθεν έπέλαμψε τό
φ-ώς τοΰ Χριστοΰ έφ' όλον τον κό¬
σμον, παρελάβομεν την πίστιν ημών
καί τό πασιφανές καί άσύγκριτον
κάλλος των θρησκευτικών τελε,τών
είς άς είσηγάγομεν τό ημέτερον
Ρωσσικόν πνεΰμα διά τής γλώσσης
μας. Έκ τοΰ αρχαίον -δένδοου όπερ
έφντεΰθη έν τή 'Ανατολή υπο των
'Αγίων Άποστόλων καί των Άγί-
ων Π ατίΐων παΐελάδομεν τόν κόκ-
κον έξ ού άνεδλαστησεν έν "τή ημε¬
τέρα γή τό εύσκ!Οφνλλον έκεΐνο δέν-
δρον καί εκάλυψαν πάσαν αύτην διά
τής σκιάς τού, καί ένώνει καί νυν
υπό την σκιάν αύτοΰ τούς άμοφύλους
λαούς καί τούς άλλοφύλονς είς ούς
ημείς παραδίδομεν το Ευαγγέλιον
καί την Εκκλησιαστικήν λατρείαν
έν τή μητρική αυτών γλώαΊΤη.
Πατέρες καί μητέρες, άδελ^φοί
καί άϊελ^αί! Τί δύναται νά είνα·
είς πάντας" ημάς χαριέστερον, χροσ-
φιλέστερον καί τιμαλφέστερον τή;
'Εν.κλησίας; "Οποίον κάλλος συμ-
παθέστερον καί χαριέστερον τοΰ
κάλλονς τής Έκκλησίας διά την
Ρ&>σσ!κήν καρδίαν; Ή Έκκλησίν
είναι ή προσφίλής μήτηρ τοϋ Ρώσ-
σου, όλοι ημείς είμεθα τέκνα της
καί όστις παραπλανάται μακράν αυ¬
τής θά επανέλθη πάλιν οίκα4ε πρός
την μητέρα τού, τή θεία βοηθεία
Ό ναός μας είναι ή οίκία τοΰ
Ρώσσου, οΐκία πλησιεστάτη αύτω,
έν ή πάντες είναι ίσοι άπό μ'.κροΰ
εως μεγάλον. "Ολοι έχουσι καί εύ-
ρίσκονσ'. τόΐον, όλοι άρύονται έξ ί¬
σον χαράν καί χαρηγορίαν. Ενταύ¬
θα ε'ναι ή ημετέρα δύναμις, ένταϋ-
Θα ό κεκρνμμένος θησαυρός_ καί τό
ίπόκρυφον Θησχνρο·φυλάκ'.ον των ή-
μετέρων τυχών, ενταύθα τό φυλ
κτήριον των πολυτιμοτάτων ημών
καί των -έθνικών ημών
είς δς πέπρωται νά άνα-
ετι καί έν τφ μέλλοντι,^
ημείς δία των έργων τής αληθείας
καί τής άγάπης δ'.καιώσωμεν πά¬
σαν την αλήθειαν τής ήμετέρας πί¬
στεως. Ναί. ό Θεός γένοιτο ημίν
βοηθός!»
έκ Σώλτ Λαίηκ Σίτι> κ. Ά-
τίολος Μποροδίλης έξ; άφορμής
Ιν νραφέντων τελευταίως περ;
ς «ϋνάμ-εως τής θρησκείας καί
ως τί,ς Όρθοδοξίας, (μας ΰπεν-
λίζει τα δσα είχε κατά την 900-
ΐ)»Ιϊα τής εΐσαγωγής τοΰ Χριστι-
|·τμοΰ έν Ρωσσία, έν Κ'.έΐω, ό αύ-
,ΐίτορ'.κός έπίτροχος Ποχοδονό-
^. Ιδού τί είπε τότε:
'Ετωκλείστως λαμίάνετε τόν λό-
ν τόν εκφωνηθέντα κατά τόν χα-
•ρρισμόν τής 900ετηρίδος τής
«γωγής τού Χριστιαν-.σμοΰ^ έν
σσία τελεσθείσαν έν τη πόλει
κατά την 15ην Ίο'^λ!0^
38 υπό τού αύτοκρατ'.ρικοΰ έπι-
κ. Π όπο-ϊονότσεφ.
«Έορτάζομεν σήμερον έν ·?όίφ
■/νκαονοΰντες τόν Κύριον, την έν-
ΐκοσιοστήν επέτειον τοΰ μέγιστον
γονότος έν τή ημετέρα ίστορία.
αττά τα 900 ταυτα ετη Θαύματα
ΐ~5λέτ9τ,σαν έν ημίν ύχό των ·6οι>-
ίν τοϋ Υψίστου. Έκ ίαρ-δάρου δι-
παρμένη; φυλής άνεδλάστησε με-
: 'Κράτος, ανεπτύχθη έθνική συν-
ίτ,ϊ'.ς, έπείξετάθη ή Ρωσσική γή
Κιέ1^ μέχρι Μόσχας. Ένω· αί-
I;
κατελύοντο Σλαυϊκά κράτη υπό
.λο?όξο)ν είς τον Ρω—ίκόν λαόν
ωσεν ό Θεός την δύναμιν νά δι-
Τι,:τ^ή, ν« άναπτυχθή, νά ύπομεί-
τον βαρύν ζυγόν των €αρδάρων
ς έρημον, νά άποτινάξγ; αυτόν.
έ-ιζήυη καί έπικρατησΐβ των δ>
.άτων τής άναρχίας, νά άπο-
τήν Ρωμαϊκοχολωνικήν επ ί¬
να έπανακτηση τα ό—ό τοΰ
^ροϋ άρπαγέντα άκρα αύτοΰ, νά
•άαη μέχρι τής θαλάσσης, νά ί-
^ροποιηθή μέ την δύναμιν καί την
ο?3ΐν των Ρωσσικών όπλων καί νά
τε?·ωθή ακραδάντως έν τή χίστει
ής Ορθοδοξίας.
Ταυτα δέν εγένοντο διά τής ή-
ίονάμεως, άλλά 3>.ά ττ,ς
;_ τοΰ θεοΰ. Καί ή θεία
εφάνη έν τή Όρθοδόξω
, ., ·!? είς ήν ή ημετέρα φυλή
ίτη/.Θε πρό^ 900 έτών ύχό την όδη-
ιΖνντ°ί' εύσεδοϋς -ημών ήγεμόνος
»λα:!μηροϋ. Εύλογημένη καί μακα-
!ϊ ήνέρα έκείνη έν ή ετέθη τό
«ρεον θεμέλιον των ήμετέρων τϋ-
^.^ΤίΘάέγινόμεΘα άνευ τής Όρ-
«οςιας. είναι φοβερόν καί νά τό
■«ΐϊτβη κοτ^ίς. Τή βοηθεία τχύ-
Γί και μόνης έμείναμεν Ρώσσο:
ψ.2>. ην«!1(ίΎΐΐί« -Λ- *________!...-.
ΕΤΗΣΙΟΝ ΔΕΙΠΝΟΝ
ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ
ροδτΜ
ΒΚΟΑΟνΑΥ, ΑΤ 34Η δΤΚΕΕΤ
ΔΕΥΤΕΡΑΝ, ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
II
ΩΡΑΝ 7:30 Μ. Μ.
Εξοχον δείπνον. Ζωντανό Τζάζζ—Μπάνδ. Χορος μέχρι
ω πρωΐνών ο')ρών. "Ελληνες καί Άμερικανοί έπίσημοι.
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ
321 Ερποχ Ανο., Νεν.' Υογ1{. Τεΐ. €31γι6(1γ31 2509. Ι
ΔΗΛΩΣΙΣ
Ό ΐατρός ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΤΣΟΡΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ έκφρά-
ζ£ι την λύπην τού διά τα παράπονα των φίλων και πελατων
τ°υ. μή δυνηθέντων νά τόν ίδουν κατά τό διάστημα των δια-
κοπών, καί δηλοί ότι άπό της 1ης Όκτωβρίου δεχεται επι-
σκέψεις, σχιμφωνα μέ τάς έν τή άγγελία δημοσιευομένας ώρας.
—252 νν". 34111 δΤΚΕΕΤ.
Αποτεινόμενος δέ πρός τούς αν¬
τιπροσώποις των άλλων Πατρ'.αρ-
χείων είπεν:
«Άμήν δόξα καί εύημερία είς
Α·, '·α,Α^£,,.. Οίκο^νικόν θρό¬
τόν
ΟΗΑΒίΟΤΤΕδνΐίίΕ,
VI.
νον, τόν έν τή Νέα Ρώμτ), τή Π ό-
λε'. τοΰ Κωνσταντίνου, παρ' ού παρ-
ελάβομεν τό φώς τής Εύαγγελικής
Διδασ/.αλίας! Τιμή καί δόξα καί
εύόδοσις είς τούς ΆγιωτάτουςΠα-
τριάρχας Κωνσταντινο-^πόλεως, Ί-
ερουσολύαων, Άλεξανδρείας καί
Άντιοχείας καί είς τούς προϊστα-
μένους^ πασών των Αύτθκεφ^ίλωνι
Εκκλησιών. Καί εναντίον χ7»-««ΐ
1>^-Μ-ί καί άοράτων έχθρών,
ν ά μή έξα<Λενήση καί μή εις τούς αίώνας ή ένωσις ημών έν τή Όρθοίόξω πίστει καί τή Χρι- στιαν.κή άγάπη.» Τό Σλαοϊκόν κομιτάτον τό όρ- γανώσαν τάς εορτάς, απηύθυνε τότε ττν έ&Ος εγκύκλιον είς πάσας τάς τραγικον Θάνατον κατα την σύγκρουσιν τοΰ αΰτοκινήτου τού. Θλιίερώτατον δυστύχημα συνετά- ραξε την μικράν καί φιλητυχον παρ- οικίαν μ*ς, την παρελθοΰσαν Πέμ¬ πτην, 10 τρέχοντος, ότε ό τοίς πά¬ σι γνωστός καί άγαπητός Άθανά- σ:ος Κ. Σφύνας εύρεν οικτρόν τέ- λος, φονειιθβίς άκαριαίως διά τού ίδίου αύτοδ αυτοκίνητον. Τό δυστύ- χημα σννέδη είς την πόλιν Ργθ<16- Γΐο1ίΙ)ΐιί^, ένθα ειργάζετο τελευταί¬ ως ώς μάγειρος. Έργαζόμενος νύ¬ κτα εξήλθε την πρωίαν τής Πέμ- πτης, 10ης '0κ.τωδρίου μετά τοΰ συνάδελφον τού μαγείρου έπίσης κ. Γεώργιον Πάππα, Καρπενησίώτου, διά μικρόν γΰρον μέ τό αυτοκίνητον «Τό μεγαλείον καί ή ίσχύς τής Ρωσσίας άπορρέουσιν έκ της Όρ- θοδόζον Έκκλησίας, ής ό κλήρος άν-'παλαίσας πάντοτε κατά τοΰ κλή ι ροο τής Δύτεως, έπέρρωσε την ε¬ θνικήν μεγαλουργίαν. Είς την Όρ- Θοϊοξίαν όφείλει ή Ρωσσία τό εθνι¬ κόν αυτής μεγαλείον καί την άνεξ- ορτησίαν τής, ην άπώλεσαν πά>,»τί?
οί Καθολικοί Σλαΰοι, Πολωνοί,
Τσέχοί, Κροάται κλπ. Ή Μόσχα
συνεχίζε'. την Β·.ζαντινήν παράδοοιν,
άπο·7τολήν δέ εχει την σννένωσιν
καί ύπεράυπισιν τής 'Ορθοΐοξίας.
Ή ίδέα τχς Όρθοδοξία^ εΐνβι Ί-
σχυροτέρα καί αυτής τοΰ Πανσλαυ-
ϊσμοΰ.
συνεκρούσθη είς τίνα δ'.ασταύρωσιν
όδών μετά τινος λεωφορείον κενοΰ,
καί έν ριπή οφθαλμού άνεποδογορί-
σθη τρίς τό μικρόν αυτοκίνητον τον.
καί ιό μέν άλησμόνητος Αθανασίας
άκαριαίως σχε.?όν εύρε τόν θάνατον
διά τής Θραύσεως των πλενρών τον
καί ένσφηνώσεως αυτών είς την
καρδίαν τού, ό δέ κ. Πάππας ύπέ-
στη^θραΰσιν των ποδών τον καί με-
ρικών έκ των πλενρών τον, μετα¬
φερθείς είς τό νοσοκομείον τής πό¬
λεως ομού μετά τοϋ νεκροΰ. 'Ως δέ
πληροφορούμεθα, ή κατάστασίς τον
είναι κρίσιμος.
Τό ·σώμα τοΰ άειμνήστον Τοπι
ταρ'.χενθέν μετεφ-έρθη την πρωΐαν
τού Σαβδάτοϋ είς την πόλιν μας, τ|
σ'^νοϊεία των έξαδέλφων τού κ. Νι¬
κόλαον καί τής κ. Σωτηρίου Γκα-
γκανάτση, οΐτινες εσπέραν επί τό-
ποο άμέσως ώς έπληροφορή^θησαν
το φοβερόν συμβάν.
Ακολούθως τό σώμ» τού νεκροί
μετεφέρθη είς Νεκροπομπεΐον καί
την επαύριον Κυριακήν, ημέραν τής
κηδείας τού κατέστη τί» προσκύνημα
Ολης τής χαροικίας μας. Άπειρον
πλήιθος φίλων, συμπατριωτών χαη
<ηγγενών κατέκλ*ταν την πόλιν μας, πολλών προσελθόντων οικογε¬ νειακώς, καί το φέρετρον τού με- τΐβλήθη είς άνθώνα μυροβόλον άχό τούς στεφχ^ο^ς των φίλων τού. Την 3ην μ.μ. όλα τα Έλλην.κά •/.αταστήματα Ικλεισαν είς ένδειξιν πένθθϋς καί δ'.ά νά σννοδεύσο-αν την σορόν το» είς την ί>στάτην αυτού
κατοικίαν. Ό αίδεσιμώτατος ιερεύς
κ. Βασιλειάδης, τής πόλεως Κοα-
ηοΐΐβ, έτελεσε την κηδείαν καί εξε¬
φώνησε σογκινητικον λόγον, μή ά-
φήσας όφθαλμόν άδάκρ^τον.
Ό άείμνηΦτος κατήγετο έκ τοό
χωρίον Μο^τσάρα τοΰ δήμου Άθα¬
μάν, τοΰ Νομοΰ Τρικκάλων. Άφί-
νει γέροντας γονίίς, ϊύο αδελφάς:
καί αδελφόν ύπενωμοτάρχην.
Εί; τούς τόσον σκληρώς δοκ:μα-
σθέντας οίκείο^ς τοϋ μεταστάντος
ευχόμεθα την έξ "Τψους παρηγο-
ρίαν.
θ. Κ. Β.
ΝΈν ΕΟΝ'ρθΝ, ΟΟΝ'Ν.
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πωλεϊται ίι-·το
τοϋ άντιπροσώπου μας κ. Τ. Κωνσταν¬
τίνου, γωλία δτβίθ καί Βηΐιΐ; 5
ΑΘΗΝΑΊ'ΚΗ
ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Π ρωταγωνίστριαι: ΔΩΡΟΥ—Π ΑΝΤΟ Π ΟΥΛΟΥ.
Καλλιτεχνική Διεύθυνσις: Π. ΣΒΟΡΩΝΟΥ.
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
ΩΡΑΝ 8 :30 Μ. Μ.
ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΟΠΕΡΑ
(3^4η Όδός και 8η Αεωφορος)
ΕΚΠΛΗΞΙΣ - ΟΡΙΑΜΒΟΣ
ΠΑΝΖΟΥΡΙΛΙΣΜΟΣ
Κατ' άπαίτησιν 500 Οίκογενειών θά παιχθοΰν διά
μίαν μόνον φοράν
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ
ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΜΕ ΚΑΡΚΑΛΕΤΖΟΝ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΝ
Ο ΓΙΓΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΕΙΝΑΙ Α-
ΦΑΝΤΑΣΤΟΣ ΩΣ ΚΑΡΚΑΛΕΤΖΟΣ
ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ, .. Ο ΜΑΛΛΙΑΓΡΟΣ
ΠΑΡΑΛΗΣ,.......Ο ΣΒΟΡΩΝΟΣ
ΒΕΡ Α, Η ΒΡΥΣ. ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΙΤΙΚΑ,........Η ΛΙΝΑ ΔΩΡΟΥ
ΜΠΑΡΠ' ΑΝΤΡΕΑΣ, Ο.ΒΕΡΑΡΔΟΣ
ΑΡΕΤΟΥΣΑ, ... Η ΑΝΝΑ ΠΑΤΣΗ
ΤΙΜΑΙ ΛΑΙΚΑΙ.— ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ. — ΡΗΟΝΕ ΚΑΘ' ΕΚΑΣΤΗΝ
. ΜΕΟΑΙΧΙΟΝ 1958. ΡΗΟΝΕ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: ΜΕΌΑΙ.Ι.ΙΟΝ 2876.
ΘΈΑΤΡΟΝ
ΜΑΚΤΙΝ ΒΕΟΚ
— Ο
Όδος και 8η Αεωφόρος.
Κ,αλλιτεχνική Διεύθυνσις
ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
ΤΑ ΕΞ ΑΜΑΞΗΣ
θρίαμβος τού Οιάσου—
_ατύρας! Γέλοια!
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ
ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΧΡΕΩΣΤΕΙ Η ΜΕΓΑΛΗ
ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ ΤΟΝ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΚΑΙ
ΤΟΝ ΕΘΝΙΣΜΟΝ ΤΗΣ.
οέν ή«αν οί Βυζαντινοί να. άκπολ,ιτίβουν δια, τής
ΟρθοδΌξίας την Πωβστναν, σήμερον δέν θα ύ-πήρ-
Ρωβσικος ίϊθλιτιομός κ αι Ρωββεκή έθνικότης.
δυνάμεις μας. Αύτη ένεθονσίαζε ή-
γεμόνας καί λαόν όστις ύχέμεινε
τάς μεγίστας των σομφορών καί κα¬
τέβαλε τούς έχθρούς τού, αύτη
I-
πεμπε τούς υίούς τής πατρίδος νά
αποθνήσκουν υπέρ αυτής καί έδίδα-
σκε το ^ιεσπαρμένον ποίμνιον νά
σνναθίοίζετα: περί τον ποιμένα. Έχ
τής Άνατολής οπόθεν έπέλαμψε τό
φ-ώς τοΰ Χριστοΰ έφ' όλον τον κό¬
σμον, παρελάβομεν την πίστιν ημών
καί τό πασιφανές καί άσύγκριτον
κάλλος των θρησκευτικών τελε,τών
είς άς είσηγάγομεν τό ημέτερον
Ρωσσικόν πνεΰμα διά τής γλώσσης
μας. Έκ τοΰ αρχαίον -δένδοου όπερ
έφντεΰθη έν τή 'Ανατολή υπο των
'Αγίων Άποστόλων καί των Άγί-
ων Π ατίΐων παΐελάδομεν τόν κόκ-
κον έξ ού άνεδλαστησεν έν "τή ημε¬
τέρα γή τό εύσκ!Οφνλλον έκεΐνο δέν-
δρον καί εκάλυψαν πάσαν αύτην διά
τής σκιάς τού, καί ένώνει καί νυν
υπό την σκιάν αύτοΰ τούς άμοφύλους
λαούς καί τούς άλλοφύλονς είς ούς
ημείς παραδίδομεν το Ευαγγέλιον
καί την Εκκλησιαστικήν λατρείαν
έν τή μητρική αυτών γλώαΊΤη.
Πατέρες καί μητέρες, άδελ^φοί
καί άϊελ^αί! Τί δύναται νά είνα·
είς πάντας" ημάς χαριέστερον, χροσ-
φιλέστερον καί τιμαλφέστερον τή;
'Εν.κλησίας; "Οποίον κάλλος συμ-
παθέστερον καί χαριέστερον τοΰ
κάλλονς τής Έκκλησίας διά την
Ρ&>σσ!κήν καρδίαν; Ή Έκκλησίν
είναι ή προσφίλής μήτηρ τοϋ Ρώσ-
σου, όλοι ημείς είμεθα τέκνα της
καί όστις παραπλανάται μακράν αυ¬
τής θά επανέλθη πάλιν οίκα4ε πρός
την μητέρα τού, τή θεία βοηθεία
Ό ναός μας είναι ή οίκία τοΰ
Ρώσσου, οΐκία πλησιεστάτη αύτω,
έν ή πάντες είναι ίσοι άπό μ'.κροΰ
εως μεγάλον. "Ολοι έχουσι καί εύ-
ρίσκονσ'. τόΐον, όλοι άρύονται έξ ί¬
σον χαράν καί χαρηγορίαν. Ενταύ¬
θα ε'ναι ή ημετέρα δύναμις, ένταϋ-
Θα ό κεκρνμμένος θησαυρός_ καί τό
ίπόκρυφον Θησχνρο·φυλάκ'.ον των ή-
μετέρων τυχών, ενταύθα τό φυλ
κτήριον των πολυτιμοτάτων ημών
καί των -έθνικών ημών
είς δς πέπρωται νά άνα-
ετι καί έν τφ μέλλοντι,^
ημείς δία των έργων τής αληθείας
καί τής άγάπης δ'.καιώσωμεν πά¬
σαν την αλήθειαν τής ήμετέρας πί¬
στεως. Ναί. ό Θεός γένοιτο ημίν
βοηθός!»
έκ Σώλτ Λαίηκ Σίτι> κ. Ά-
τίολος Μποροδίλης έξ; άφορμής
Ιν νραφέντων τελευταίως περ;
ς «ϋνάμ-εως τής θρησκείας καί
ως τί,ς Όρθοδοξίας, (μας ΰπεν-
λίζει τα δσα είχε κατά την 900-
ΐ)»Ιϊα τής εΐσαγωγής τοΰ Χριστι-
|·τμοΰ έν Ρωσσία, έν Κ'.έΐω, ό αύ-
,ΐίτορ'.κός έπίτροχος Ποχοδονό-
^. Ιδού τί είπε τότε:
'Ετωκλείστως λαμίάνετε τόν λό-
ν τόν εκφωνηθέντα κατά τόν χα-
•ρρισμόν τής 900ετηρίδος τής
«γωγής τού Χριστιαν-.σμοΰ^ έν
σσία τελεσθείσαν έν τη πόλει
κατά την 15ην Ίο'^λ!0^
38 υπό τού αύτοκρατ'.ρικοΰ έπι-
κ. Π όπο-ϊονότσεφ.
«Έορτάζομεν σήμερον έν ·?όίφ
■/νκαονοΰντες τόν Κύριον, την έν-
ΐκοσιοστήν επέτειον τοΰ μέγιστον
γονότος έν τή ημετέρα ίστορία.
αττά τα 900 ταυτα ετη Θαύματα
ΐ~5λέτ9τ,σαν έν ημίν ύχό των ·6οι>-
ίν τοϋ Υψίστου. Έκ ίαρ-δάρου δι-
παρμένη; φυλής άνεδλάστησε με-
: 'Κράτος, ανεπτύχθη έθνική συν-
ίτ,ϊ'.ς, έπείξετάθη ή Ρωσσική γή
Κιέ1^ μέχρι Μόσχας. Ένω· αί-
I;
κατελύοντο Σλαυϊκά κράτη υπό
.λο?όξο)ν είς τον Ρω—ίκόν λαόν
ωσεν ό Θεός την δύναμιν νά δι-
Τι,:τ^ή, ν« άναπτυχθή, νά ύπομεί-
τον βαρύν ζυγόν των €αρδάρων
ς έρημον, νά άποτινάξγ; αυτόν.
έ-ιζήυη καί έπικρατησΐβ των δ>
.άτων τής άναρχίας, νά άπο-
τήν Ρωμαϊκοχολωνικήν επ ί¬
να έπανακτηση τα ό—ό τοΰ
^ροϋ άρπαγέντα άκρα αύτοΰ, νά
•άαη μέχρι τής θαλάσσης, νά ί-
^ροποιηθή μέ την δύναμιν καί την
ο?3ΐν των Ρωσσικών όπλων καί νά
τε?·ωθή ακραδάντως έν τή χίστει
ής Ορθοδοξίας.
Ταυτα δέν εγένοντο διά τής ή-
ίονάμεως, άλλά 3>.ά ττ,ς
;_ τοΰ θεοΰ. Καί ή θεία
εφάνη έν τή Όρθοδόξω
, ., ·!? είς ήν ή ημετέρα φυλή
ίτη/.Θε πρό^ 900 έτών ύχό την όδη-
ιΖνντ°ί' εύσεδοϋς -ημών ήγεμόνος
»λα:!μηροϋ. Εύλογημένη καί μακα-
!ϊ ήνέρα έκείνη έν ή ετέθη τό
«ρεον θεμέλιον των ήμετέρων τϋ-
^.^ΤίΘάέγινόμεΘα άνευ τής Όρ-
«οςιας. είναι φοβερόν καί νά τό
■«ΐϊτβη κοτ^ίς. Τή βοηθεία τχύ-
Γί και μόνης έμείναμεν Ρώσσο:
ψ.2>. ην«!1(ίΎΐΐί« -Λ- *________!...-.
ΕΤΗΣΙΟΝ ΔΕΙΠΝΟΝ
ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ
ροδτΜ
ΒΚΟΑΟνΑΥ, ΑΤ 34Η δΤΚΕΕΤ
ΔΕΥΤΕΡΑΝ, ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
II
ΩΡΑΝ 7:30 Μ. Μ.
Εξοχον δείπνον. Ζωντανό Τζάζζ—Μπάνδ. Χορος μέχρι
ω πρωΐνών ο')ρών. "Ελληνες καί Άμερικανοί έπίσημοι.
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ
321 Ερποχ Ανο., Νεν.' Υογ1{. Τεΐ. €31γι6(1γ31 2509. Ι
ΔΗΛΩΣΙΣ
Ό ΐατρός ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΤΣΟΡΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ έκφρά-
ζ£ι την λύπην τού διά τα παράπονα των φίλων και πελατων
τ°υ. μή δυνηθέντων νά τόν ίδουν κατά τό διάστημα των δια-
κοπών, καί δηλοί ότι άπό της 1ης Όκτωβρίου δεχεται επι-
σκέψεις, σχιμφωνα μέ τάς έν τή άγγελία δημοσιευομένας ώρας.
—252 νν". 34111 δΤΚΕΕΤ.
Αποτεινόμενος δέ πρός τούς αν¬
τιπροσώποις των άλλων Πατρ'.αρ-
χείων είπεν:
«Άμήν δόξα καί εύημερία είς
Α·, '·α,Α^£,,.. Οίκο^νικόν θρό¬
τόν
ΟΗΑΒίΟΤΤΕδνΐίίΕ,
VI.
νον, τόν έν τή Νέα Ρώμτ), τή Π ό-
λε'. τοΰ Κωνσταντίνου, παρ' ού παρ-
ελάβομεν τό φώς τής Εύαγγελικής
Διδασ/.αλίας! Τιμή καί δόξα καί
εύόδοσις είς τούς ΆγιωτάτουςΠα-
τριάρχας Κωνσταντινο-^πόλεως, Ί-
ερουσολύαων, Άλεξανδρείας καί
Άντιοχείας καί είς τούς προϊστα-
μένους^ πασών των Αύτθκεφ^ίλωνι
Εκκλησιών. Καί εναντίον χ7»-««ΐ
1>^-Μ-ί καί άοράτων έχθρών,
ν ά μή έξα<Λενήση καί μή εις τούς αίώνας ή ένωσις ημών έν τή Όρθοίόξω πίστει καί τή Χρι- στιαν.κή άγάπη.» Τό Σλαοϊκόν κομιτάτον τό όρ- γανώσαν τάς εορτάς, απηύθυνε τότε ττν έ&Ος εγκύκλιον είς πάσας τάς τραγικον Θάνατον κατα την σύγκρουσιν τοΰ αΰτοκινήτου τού. Θλιίερώτατον δυστύχημα συνετά- ραξε την μικράν καί φιλητυχον παρ- οικίαν μ*ς, την παρελθοΰσαν Πέμ¬ πτην, 10 τρέχοντος, ότε ό τοίς πά¬ σι γνωστός καί άγαπητός Άθανά- σ:ος Κ. Σφύνας εύρεν οικτρόν τέ- λος, φονειιθβίς άκαριαίως διά τού ίδίου αύτοδ αυτοκίνητον. Τό δυστύ- χημα σννέδη είς την πόλιν Ργθ<16- Γΐο1ίΙ)ΐιί^, ένθα ειργάζετο τελευταί¬ ως ώς μάγειρος. Έργαζόμενος νύ¬ κτα εξήλθε την πρωίαν τής Πέμ- πτης, 10ης '0κ.τωδρίου μετά τοΰ συνάδελφον τού μαγείρου έπίσης κ. Γεώργιον Πάππα, Καρπενησίώτου, διά μικρόν γΰρον μέ τό αυτοκίνητον «Τό μεγαλείον καί ή ίσχύς τής Ρωσσίας άπορρέουσιν έκ της Όρ- θοδόζον Έκκλησίας, ής ό κλήρος άν-'παλαίσας πάντοτε κατά τοΰ κλή ι ροο τής Δύτεως, έπέρρωσε την ε¬ θνικήν μεγαλουργίαν. Είς την Όρ- Θοϊοξίαν όφείλει ή Ρωσσία τό εθνι¬ κόν αυτής μεγαλείον καί την άνεξ- ορτησίαν τής, ην άπώλεσαν πά>,»τί?
οί Καθολικοί Σλαΰοι, Πολωνοί,
Τσέχοί, Κροάται κλπ. Ή Μόσχα
συνεχίζε'. την Β·.ζαντινήν παράδοοιν,
άπο·7τολήν δέ εχει την σννένωσιν
καί ύπεράυπισιν τής 'Ορθοΐοξίας.
Ή ίδέα τχς Όρθοδοξία^ εΐνβι Ί-
σχυροτέρα καί αυτής τοΰ Πανσλαυ-
ϊσμοΰ.
συνεκρούσθη είς τίνα δ'.ασταύρωσιν
όδών μετά τινος λεωφορείον κενοΰ,
καί έν ριπή οφθαλμού άνεποδογορί-
σθη τρίς τό μικρόν αυτοκίνητον τον.
καί ιό μέν άλησμόνητος Αθανασίας
άκαριαίως σχε.?όν εύρε τόν θάνατον
διά τής Θραύσεως των πλενρών τον
καί ένσφηνώσεως αυτών είς την
καρδίαν τού, ό δέ κ. Πάππας ύπέ-
στη^θραΰσιν των ποδών τον καί με-
ρικών έκ των πλενρών τον, μετα¬
φερθείς είς τό νοσοκομείον τής πό¬
λεως ομού μετά τοϋ νεκροΰ. 'Ως δέ
πληροφορούμεθα, ή κατάστασίς τον
είναι κρίσιμος.
Τό ·σώμα τοΰ άειμνήστον Τοπι
ταρ'.χενθέν μετεφ-έρθη την πρωΐαν
τού Σαβδάτοϋ είς την πόλιν μας, τ|
σ'^νοϊεία των έξαδέλφων τού κ. Νι¬
κόλαον καί τής κ. Σωτηρίου Γκα-
γκανάτση, οΐτινες εσπέραν επί τό-
ποο άμέσως ώς έπληροφορή^θησαν
το φοβερόν συμβάν.
Ακολούθως τό σώμ» τού νεκροί
μετεφέρθη είς Νεκροπομπεΐον καί
την επαύριον Κυριακήν, ημέραν τής
κηδείας τού κατέστη τί» προσκύνημα
Ολης τής χαροικίας μας. Άπειρον
πλήιθος φίλων, συμπατριωτών χαη
<ηγγενών κατέκλ*ταν την πόλιν μας, πολλών προσελθόντων οικογε¬ νειακώς, καί το φέρετρον τού με- τΐβλήθη είς άνθώνα μυροβόλον άχό τούς στεφχ^ο^ς των φίλων τού. Την 3ην μ.μ. όλα τα Έλλην.κά •/.αταστήματα Ικλεισαν είς ένδειξιν πένθθϋς καί δ'.ά νά σννοδεύσο-αν την σορόν το» είς την ί>στάτην αυτού
κατοικίαν. Ό αίδεσιμώτατος ιερεύς
κ. Βασιλειάδης, τής πόλεως Κοα-
ηοΐΐβ, έτελεσε την κηδείαν καί εξε¬
φώνησε σογκινητικον λόγον, μή ά-
φήσας όφθαλμόν άδάκρ^τον.
Ό άείμνηΦτος κατήγετο έκ τοό
χωρίον Μο^τσάρα τοΰ δήμου Άθα¬
μάν, τοΰ Νομοΰ Τρικκάλων. Άφί-
νει γέροντας γονίίς, ϊύο αδελφάς:
καί αδελφόν ύπενωμοτάρχην.
Εί; τούς τόσον σκληρώς δοκ:μα-
σθέντας οίκείο^ς τοϋ μεταστάντος
ευχόμεθα την έξ "Τψους παρηγο-
ρίαν.
θ. Κ. Β.
ΝΈν ΕΟΝ'ρθΝ, ΟΟΝ'Ν.
Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πωλεϊται ίι-·το
τοϋ άντιπροσώπου μας κ. Τ. Κωνσταν¬
τίνου, γωλία δτβίθ καί Βηΐιΐ; 5
ΑΘΗΝΑΊ'ΚΗ
ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Π ρωταγωνίστριαι: ΔΩΡΟΥ—Π ΑΝΤΟ Π ΟΥΛΟΥ.
Καλλιτεχνική Διεύθυνσις: Π. ΣΒΟΡΩΝΟΥ.
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
ΩΡΑΝ 8 :30 Μ. Μ.
ΜΑΝΧΑΤΤΑΝ ΟΠΕΡΑ
(3^4η Όδός και 8η Αεωφορος)
ΕΚΠΛΗΞΙΣ - ΟΡΙΑΜΒΟΣ
ΠΑΝΖΟΥΡΙΛΙΣΜΟΣ
Κατ' άπαίτησιν 500 Οίκογενειών θά παιχθοΰν διά
μίαν μόνον φοράν
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ
ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΜΕ ΚΑΡΚΑΛΕΤΖΟΝ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΝ
Ο ΓΙΓΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΕΙΝΑΙ Α-
ΦΑΝΤΑΣΤΟΣ ΩΣ ΚΑΡΚΑΛΕΤΖΟΣ
ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ, .. Ο ΜΑΛΛΙΑΓΡΟΣ
ΠΑΡΑΛΗΣ,.......Ο ΣΒΟΡΩΝΟΣ
ΒΕΡ Α, Η ΒΡΥΣ. ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΙΤΙΚΑ,........Η ΛΙΝΑ ΔΩΡΟΥ
ΜΠΑΡΠ' ΑΝΤΡΕΑΣ, Ο.ΒΕΡΑΡΔΟΣ
ΑΡΕΤΟΥΣΑ, ... Η ΑΝΝΑ ΠΑΤΣΗ
ΤΙΜΑΙ ΛΑΙΚΑΙ.— ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ. — ΡΗΟΝΕ ΚΑΘ' ΕΚΑΣΤΗΝ
. ΜΕΟΑΙΧΙΟΝ 1958. ΡΗΟΝΕ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: ΜΕΌΑΙ.Ι.ΙΟΝ 2876.
ΘΈΑΤΡΟΝ
ΜΑΚΤΙΝ ΒΕΟΚ
— Ο
Όδος και 8η Αεωφόρος.
Κ,αλλιτεχνική Διεύθυνσις
ΟΡΦΕΩΣ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
ΤΑ ΕΞ ΑΜΑΞΗΣ
θρίαμβος τού Οιάσου—
_ατύρας! Γέλοια!
1 8
ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΈ2___ΚΥΡΙΑΚΗ, 2Τ ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ,
ΕΠΙ ΤΡ ΘΑΝΑΤΩ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Γ'.
ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΙΗΤΡΙΑΡΙΣ
ΠΟΙΟΣ Ο ΑΠΟΘΑΝΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ— Η ΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ ΩΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΑΝΟΡΩ
ΠΟΥ.-- ΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙ ΤΟΥ.- Η ΑΝΑΔΕΙΞΙΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ— Η ΠΑΤΡΙ-
ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ— ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΚΗΔΕΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ.·- ΤΟ ΠΡΟΣ-
ΚΥΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΝΑΠΟΤΙΟΕΤΑΙ ΤΟ ΣΚΗ-
ΝΩΜΑ— ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΔΙΑΔΟΧΟΥ.
■Μέ τόν θάνατον τοϋ Οίκουμε! Πατριάρχης, διαδε*θείς τόν αλ-
νικοϋ Πατριάρχου^ Βασιλείου τοϋ ι λοτ? μαθητήν τού εις την Θεολ
Γ'
ΐνική Όρθόδοξος Έκ-
κλησία χάνει Ινα έκ των έπιφανε-
στέρων αύτη; κληρικών καί ήΌρ-
θοδοξία «ν γένει Ινα έκ των σο-
φωτέρων ποΓμεναρχών τ γ;.Ό Οί-
κονμενικό; θρόνο; σπανίω; έγνώ-
ρισε Ίεράρχ»|ν τή; έπιστημονικής
καί ίγκνκ/οπαιΛική; μορφώσεως
άφ' ενός καί τή; διοικητικώς ίκα-
νότητο; καί συνέσεως άφ' Γτέρου
τού Βασίλειον τοΰ Γ.
Ό άείμνηστος Πατριάρχης
Βασίλειο; ό Γ', γεννςθϊίς τω
έ όλ Βό
γς
1842 έν Χρυσονπόλει τοϋ Βοσπό-
Σχολήν τής Χάλκης Πατριαρχην
Κωνσταντίνον τόν Ε', τόν άπελα-
ΰέντα ύπό^ των Τούρκων ώς άν
ταλλάξιμον.
Ό θάνατο; τοϋ άειμνήστοι
Πατριάρχου, κατά γενικήν όμο-
την αριστεράν τί)ν ποιμαντορικήν
ράβδον καί είς την δεξιάν μικρόν
Ευαγγέλιον καί τοποθετεΐται άκο-
λούθω; είς τόν ναόν των Πατρι-
αρχεΤ,ων, δπου ό λαός προσέρχεται
διά τό προσκύνημα. Είναι τόση ή
κίνησις καί τόσο; δ σννωστισμός
κατά την ημέραν τοϋ προοτκννή-
Λογίαν, είναι πραγιιατική άπώλεια | ματο; είς τό' Φανάριον, ωστε ή ά-
διά τόν πρώτον θρόνον τής ^Όρ- οτννομία λαμβάνη εκτακτα ιιέτρα,
θοδοξίας, τόν δεινώς δονιμαζόμε- ένισχύουσα την δύναμίν της δι' ά-
νον. Ουδέποτε ΐσως άλλοτε ή πά | στνφνλάκων αετακαλουιιένων άπό
ρουσία είς τόν Οικουμενικόν θρό¬
νον Ποιμενάρχου τής ίκανότητος
καί τής ςτείρας τοϋ Βασίλειον τοϋ
Γ' υπήρξε περισότερον έπιβεβλη-
μένη άπό σήμερον, όπότε ή κεφα-
τήν Κεντρικήν Διεύθυνσιν τής Ά-
στυνομία; τοΰ Γαλατά Σαράϊ. Έ-
πίση;, δύναμις Τούρκων άστυφυ-
/άκων, Ινδεδνμένων μέ την επί¬
σημον αυτών στολήν, φνλάττει τό
ρον, όπου δι ήκουσε τα πρωτα έγ-
τοί
ποίαν άποφοιτήσας μετά τετραε-
τίαν, εκλήθη, μετά εν ετο; ώ; κα-
θηγητή; τή; Θϊ-θλογικής Σχολης
Χάλκης, εί; τή/ οποίαν εδίδαξεν
ίπί 8 έ'τη. Τω 1881 μετέβη είς |
την Γερμανίαν, δπου συνεπλήρωσε]
τα; σπουδάς τού, μετά δέ την επι"
Γ.τροφήν τού εκείθεν-, έχειροτονή-
θη τό πρώτον ιερεύς άπό τόν άεί-
,ινηστυν Μητροπολίτην Νικομι--
δείας Βρυένιον. Όλίγα ετη θρσ
οΰτερον έχειροτονήθη Μητροπο
λιτης Άγχιάλου, είς εποχήν μάλι
%στα κατά την οποίαν ό χριστιανΐ
σμό; τή; έπαρχία; έκείνη; ύφί-
οτατο άγρίους διωγμοΰ; έκ μέ
ρου; των Βουλγάρ<ον. Ώς Μγ- τροπολίτη; Άγχιάλου έςελέγη τό πρώτον ώ; Συνοοικός επί Πατρι¬ αρχου Ίωακεΐμ τοϋ Γ", ύκ τοιοϋ τος δέ μετά τοΰ τοτε Νικομηδείας Φιλοθεου μετέ6Γι ώ; άντιτροσω- πος τοΰ Οίκουμενικοϋ Πατριαρ- χρίου είς την στέψιν τοϋ Τσάρον ά την επιστροφήν έν Ρωσ- Μλί Π είναι ότι ή τετραετής πλέον συνε- καί την κηδείαν τοΰ Πατριάρχου, τή πατριαρχεία τοϋ Βασιλείου τοΐ | αχΐ)ματίΖον<σα πέριξ τοΰ σκηνώμα- Γ' ποοήγαγε τα; σγέσεις τοϋ Πά-1 τος τετοάν<»νΩν. ιΡΙίνοι ιϊννηνττην το; τετράγίβνον. (ΡΙΙναι γ αν καί κατά την σημερινήν κηδεί- . ~" τοϋ Πατριάρχου, θά σταλή ,ν,------------λ.--------ν -« -^ο προήγαγε τα; σχέσει; τοϋ Πά τριαρχείον μέ τού; κυρίαρχον;, ;αί την θέσιν αυτού έν γένει εί; τοιούτον βαθμόν, ωστε τό ζήτημα Ι ττ,ιαύτη τιμττπκή φρονρά ν.αί υπό τή; διαδοχής αυτού νά μή παρον-' τή; σημερινάς Κυβρρνήσεοος. Έν σιάζη σοβαρά; δνσχεοείας Ι τφ μεταξυ εί; τό πατριαρχικόν μέ- -4δδύονται~ οί Π*-! Υα.°°ν *» :ί^ά ^ύνοδρς δέχεται τα _ . ' σνλ/.υπτ;τηρΐα το>ν ξενων διπλωμα
,-, , _ , , . , ι ·>"» μ/, λ"·. ι«ι· όν Κωνσταντινου-
Επι τυ ευκαιρια τη; κηδει-, πόλει "Ελληνος ποεσβευτοϋ. Τα
τού αειμνήστου
II
α τ ρ ι ] 'Ελληνικά καί τα ξενα άτμόπλοια,
τα ναιλογοϋντα ε'ΐΓ τόν λιιιένπ τλΓ,
μή ρ
ιίρχον Βαοιλείου τοϋ Γ', δέν εί¬
ναι άσκοπον νά δώσωμεν ενταύθα
μίαν είκόνα τοΰ τρόπον κατά τόν
οποίον κΐιδενονται οί Πατριάρχαι
είς την Κωνσταντινούπ.ολιν. Εύ-
θϋς ώ; γνωσ&ί) τό θλιβερόν γεγο-
νός, οί κώδωνες των έκνλησιών <>'
η ξ μποα,
τα νανλοχοϋΛαα εί; τόν λιμένα τοΰ
Βοσπόρου καί έντύ; τοϋ Κερατίου
-,.όλπου νι|=ώνουν μεσίστιον την ση-
μειαν, κατά
μεσιστιον την ση-
δέ την έκφοράν α!
σειρήνε; αυτών ήχοΰν είς ένδειξιν
εκν/.ησιων
Εί; την κΓδείαν λαμβάνει αέρος
τοικοι τοΰ "Οντενς φυλάσσοΐ'ν τόν υψηλόν πθ.όν τού, τό μπαοΰλσν, τΐ| ό
βρέλλαν καί μίαν αικοάν βαλίτσαν τοΰ "Αντερσεν, δήρα, ώς λέγετπι, τι
βασιλέως Χριστιανοΰ Θ', ώς πολύτιμα κειμΰλια.
011-
0»
η ρχ ής
>ποίας Ιποίμανε μέχρι τοΰ Ίουλί-
ρόν καί τίθεται επί θρόνον ένδε-
δ έ
ου .1925, ότε έξελέγτι υπό συνθή-
ν.ας έξαιρετικά; Οίκουμενικό;
ρ ρ
δυιιενος μέ την μεγάλην αύτοΰ άρ-
χιερατικήν στολήν, κρατών εί;
αντό οί πρεσβευταί
ω έ
ξένων κρα¬
ή
μ μ ό ο
καί οί πρόξενοι των
ώ ώ ί
των α>; καί ό άντιπρόσωπο; τής
Τονρκική; ΚνβρρνήοΤίο;. Ή πομ¬
πή άκολονθεΐ την πρός τ^ Άγια-
Καποΰ οδόν, έ/εΐθεν δέ κάμπτει
πρός βορράν, κατευθυνομένη πρός
την Πύλην τοΰ Άδριανοΰ (Έδιρ-
νέ-Καποϋ), εξω τής οποίας ευρί¬
σκεται ό ναδς της Ζωοδόχου Πη-
γής, τό Βαλσν^λή λεγόμενον, είς
τόν περίβολον τής οποίας ύπάρ-
| χονν οί τάφοι των Πατριαρχών.
ι Έννοεΐται υπό τάς σημερινάς συν¬
θήκας, ή κηδεία τοΰ Πατριάρχου
δέν θά καταστΓ) δυνατόν νά γίντ|
μέ την παλαιάν μεγαλοπρέπειαν
και έπιβλτ^τικότητα.
Ποίος θά είναι ό πιθανώτερος
διάδοχος τοΰ αποθανόντος Πα¬
τριάρχου Βα-σιλείου τοΰ Γ'; Ι¬
δού τό ιέρώτημα δλων των χριστι¬
ανών τής νποοούλον καί τής έλευ-
Λ-->ας Όρ»ο?)όξουΈκκλησίας. Τα
Οικοι-μενικόν θρόνον τής Όρθο-
δόξου 'Εκκλησίας. 'ΕπίσΓς φέρον-
ται ώ; ί'πο[)ήφιοι καί δ Χολκηδό·
νος Άγαθάγγελο; ν.αί ό Μητρο-
πολίτης Ροδοπόλείος.
Πώς γίν·ετ5«.ς ή έκλογή νέ
ν ου Πατριάρχου.
γράφει δσονς νομίζει ότι πμ ά-
νεπιθνμητοι είς αυτήν /αι
οΐρέφει αυτόν διωρθωμέυ
τ ό Πατριαρχείον.
Ρ^θί ώ λδ
ν μ αι-
εί;
ρρχ
ί'ς ώς ληφδΓ) ό πίναξ των
{•ποψί,ο,ίων άπό την Κυβειηησιν,
Ι την άμέσως; Κυριακήν όρίιΐετηι ή
εκλογήν των νποψιιφίων. Άφότον
μά>.ιστα κατηργήθη καί τό Εθνι¬
κόν Μικτόν Σνμβούλιον, τό οποίον
άπετελεΐτο άπό 8 λαϊκούς καί 4
κληρικούς, τό ζήτημα τής έ*κ/.ογής
Πατριάρχου έ'γασε την προτέραν
αυτού σπουδαιοτητα καί γενικώς
το ενδιαφέρον τού. Σήμερον ή έκ-
τω
ς τοΰ
παοιστκιιε-
π,, -τ, - , , - .' ήμέρα τής ¥κλογής, ή όποία
Τό ζήτημα της διαδοχής τού.--. ι ---" .-'"-'
Πατριάρχου, άλλοτε δέν άπησχό-
λει μόνον τόν κλήρον, άλλά και
αυτόν τόν ?ΛΟν, ό όποΐο; δι' άντι-
προσώπων τού συμμετείχεν είς την
νων των άντιπροσοοπων των ειαο-
χ;ών καί πλήθονς κόσμον. Τής εν-
λογής προηγεϊται είοική τρ/ε τή,
καθ1 ήν γίνεται ή έπίκλησι; τοί
Άγίου Π γεύματος, ψάλλονται ω¬
ρισμένα τροπάρια τής Αγ Τοι-
άδος καί άκο/νθύθ(ος εξέρχονται ά¬
ό Αί Πύλ ΰ ΐ
οωΐ
την Αγίαν Πύλην τοΐ
οί Μητροπολίται, οί όποΐοι *·
θύνονται είς την ψηφοδόχον ζαχ
ψηφίζονν. Ευθύς άιιέσω; νλεται
διαλογή, ό δέ έκλεγεί; 11 ατρι-
, , , τ. ,·■-,■ ι Μ, διαλογη, ό δέ εκλεγείς ΙΙατρι
λογη ν-εου Πατριαρχου Φα γΐη, ' ς δέ?εται τα -νγναοΐ|τήοια
κατα πασάν πιθανοτητα. δαα 18 ίκα! τα 4Οη „:„, άντιποοσωτων
τηλεγραφήματα άναφέρουν
συμμετοχήν τού λαοΰ, έφόσον πρό-
-----αι περί αποδόσεως θοησκεν-
Κ ΛΙ νΠΙ/ιΜΙΓίΤΛ- .ΐ-^-Λ^ί- -· ^-.
κείται
τικοϋ δικαιώματος,
τ) εκ-
πρωτος διετέλεσεν
ή Ί
νπογραμματευς τής Ίερδς Σύνο¬
δον επι Πατριάρχου Γερμανοί
τοΰ Ε
Ουΐλλιαμ Κ. Ληδς, πριοην
ατριψαοα μετά τίϊ
ιην πριγκίπισσα Ξενια τίίς Ρωσσίας, άρτι ι'-ΐι
τίς κ.όρης της Νάνσυ, ές Ενρώ.της.
τού ιν καί αρχιγραμματεύς επί
ΓρΓγορίου τοϋ Γ' τοΰ διαδεχθέν-
τος τόν Πατριάρχην Μελέτιον
Είναι .ήλικίας 40 ίτών περίπου,
κατάγεται δέ άπό τό δίωρον απέ¬
χον τής άνατολικής άκτή; τού Βο-
πόρου Άρβανιτοχώριον.
Ό Μητρατολίτης Δέρκων Φώ-
τιος Μαναάτης, είναι ανεψιός τοΐ
ο&λοτε Μητροπολίτσυ Βερροίας
φωτίον, διετίλεσε δέ επί σειράν
ρτ/Γ)ν ώς ·έπίακοπ:ος Τρωάδος είς
ναόν τής Παναγίας τοϋ Πέ¬
ραν, δπου ή φιλανθρωπική τού
δράσις τόν κατέτηβε οημοτικώτα
τον, δταν δέ έχήρευσεν ή Ιδρα
τής Μητροπόλεως Δέρκων, εδόθη
αυτή είς αυτόν. Αμφότεροι οί ίε·
ράρχαι είναι άρτίως μορφωμένοι,
συγκεντρωνουν δέ ολα τα προτε-
ρι')|!ατα καί τα προσόντα διά τόν
λογή θά γίνη περίπου μέ τα; αύ¬
τάς διατυπώσει; όπως καί πρίν.
Ευθύς άμα τή άναγγελία τοΰ
θανατον τοϋ Πατριάρχου, σννέρ
χεται είς την μεγάλην αίθουσαν
τοΰ Σννόδικού, ή Ίερά Σύνοδος
καί έκ^^γει τόν τοποτηρητήν τοΰ
θρόνον, ταυτοχρόνως δέ δι' έγκν-
κ?.ίον είοοποιεΐ τούς είς τάς επαρ¬
χίας των απουσιάζοντας Μητρο¬
πολίτας όπως (εντός 40 ημερών
άποστείλονν τα ψηφοδέλτιά των
δι' ών νά ύποδεικνύωσι τούς ύπο-
}>ηφίονς. Ομοίως καλοΰνται καί
αί επαρχίαι όπως άποστείλονν
τούς άντιπροσώπυος των διά την
συμμετοχήν αυτών είς την εκλο¬
γήν των ύποψηφίΐων. Μετά 40 ή-
Ι-μέρα; άπο τοΰ θαάτου τοΰ Πα-
ριάρχου σννερχονται οί άντιςτρό-
σωποι τοϋ λαοΰ κα οί Μητροπολί¬
ται είς την μεγάλην αίθουσαν τοΰ
Συνοδικοΰ καί έίκεί άνοίγονται τα
ψηφοδέλτια, μετά την διαλογήν
των οποίων καταρτίζεται δ πίναξ
των ύποψηφίων.
Άκο,'
. ο τοποτηρητής ν-
ποβάλλει αυτοπροσώπως είς την
Κυβερνησιν τόν πίνακα των νπο-
ψτνφίων (αΤλοτε τόν ύπέτνλλεν
είς την Υψηλήν Πύλην, σήμερον
πιθανώς θά_ υποβληθή είς τό ΰ-
πικώς, καί μετά 10 ημέρας το Γιοο-
δΰτερον όρίζεται ή ένθρόνισι:
Ή τελετή τής έν&ρονίσεω; τού
Πατριάρχου είναι μία άπύ τά?
λαμπροτέρας καί έπιβλητινοηρα;
τελετάς της ϋΕΐκκλησίας μας, δια-
σώσασα μέχρι σήμερον όλον αυ¬
τής τό μεγαλείον άπό τος χρύνου;
της Βυζαντινής αύτοκρατορία;.
Είς τόν Πατριαρχικόν ναόν την
ημέραν εκείνην, πλήν τοϋ άπΗΐΚΗ1
πλήθους πού κατακλύζει όλό/ΐη·
ρον τό προαύλιον των Πατριαο-
χείων, παρίστανται καί πολλοί ε-
πίΐτημοι. Ό Πατριάρχης ένδρί1-*
μένος βαρν>τιμον άρχιερατι/ήν
στολήν, ίσταται επί τού θρόνον
ονμπαραστατούμενος υφ' ό/οκ/η-
όν
ών.
ονμπαραστατούμενος υφ
ρου τής Ίεοάς Σννόδου καί ο'
παρεπιδημονντων Μητροπολιτώ'
Άπέναντί τον ίσταται δ Πθι'
μφίύριος κρατων τό «διβάμπου-
λον» (λαμπάς μεγάλη επί δρνΐνου
κοντοΰ), ένώ άπό την Ώραιαν
Πύλην έξέρ'χεται δ Μέγας Λο-
γοθέτης καί άναγινώβκει πρός τ°ν
Πατριάρχην τό «μέγα μηνυμα>>>
τό οποίον έπέχει υ^ειν επισήμου α-
ναγγελίας είς αυτόν τής Ικλογηί
τού, καί τό οποίον άρχίζει ί^ον'
ώς εξή
ώς εξής:
«Ή εύαγής των αρχιερέων γ;
ρεία καί τό χριο-τεπώνυμον ΐτλ'1"
ρωμα, κοινη ψήφω άνΐοειξέ -,Ρ
Άρχιεπίχτκοπον Κωνσταναινον.το
πουργεϊον των Θρτρίευμάτων), ά- λεως Νέας Ρώμης καί Οίνουιιηι
πό τον οποίον ή Κυβέρνησις δια- «όν ΠατοιάοΥΌ"—»
ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΈ2___ΚΥΡΙΑΚΗ, 2Τ ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ,
ΕΠΙ ΤΡ ΘΑΝΑΤΩ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Γ'.
ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΙΗΤΡΙΑΡΙΣ
ΠΟΙΟΣ Ο ΑΠΟΘΑΝΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ— Η ΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ ΩΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΑΝΟΡΩ
ΠΟΥ.-- ΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙ ΤΟΥ.- Η ΑΝΑΔΕΙΞΙΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ— Η ΠΑΤΡΙ-
ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ— ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΚΗΔΕΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ.·- ΤΟ ΠΡΟΣ-
ΚΥΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΝΑΠΟΤΙΟΕΤΑΙ ΤΟ ΣΚΗ-
ΝΩΜΑ— ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΔΙΑΔΟΧΟΥ.
■Μέ τόν θάνατον τοϋ Οίκουμε! Πατριάρχης, διαδε*θείς τόν αλ-
νικοϋ Πατριάρχου^ Βασιλείου τοϋ ι λοτ? μαθητήν τού εις την Θεολ
Γ'
ΐνική Όρθόδοξος Έκ-
κλησία χάνει Ινα έκ των έπιφανε-
στέρων αύτη; κληρικών καί ήΌρ-
θοδοξία «ν γένει Ινα έκ των σο-
φωτέρων ποΓμεναρχών τ γ;.Ό Οί-
κονμενικό; θρόνο; σπανίω; έγνώ-
ρισε Ίεράρχ»|ν τή; έπιστημονικής
καί ίγκνκ/οπαιΛική; μορφώσεως
άφ' ενός καί τή; διοικητικώς ίκα-
νότητο; καί συνέσεως άφ' Γτέρου
τού Βασίλειον τοΰ Γ.
Ό άείμνηστος Πατριάρχης
Βασίλειο; ό Γ', γεννςθϊίς τω
έ όλ Βό
γς
1842 έν Χρυσονπόλει τοϋ Βοσπό-
Σχολήν τής Χάλκης Πατριαρχην
Κωνσταντίνον τόν Ε', τόν άπελα-
ΰέντα ύπό^ των Τούρκων ώς άν
ταλλάξιμον.
Ό θάνατο; τοϋ άειμνήστοι
Πατριάρχου, κατά γενικήν όμο-
την αριστεράν τί)ν ποιμαντορικήν
ράβδον καί είς την δεξιάν μικρόν
Ευαγγέλιον καί τοποθετεΐται άκο-
λούθω; είς τόν ναόν των Πατρι-
αρχεΤ,ων, δπου ό λαός προσέρχεται
διά τό προσκύνημα. Είναι τόση ή
κίνησις καί τόσο; δ σννωστισμός
κατά την ημέραν τοϋ προοτκννή-
Λογίαν, είναι πραγιιατική άπώλεια | ματο; είς τό' Φανάριον, ωστε ή ά-
διά τόν πρώτον θρόνον τής ^Όρ- οτννομία λαμβάνη εκτακτα ιιέτρα,
θοδοξίας, τόν δεινώς δονιμαζόμε- ένισχύουσα την δύναμίν της δι' ά-
νον. Ουδέποτε ΐσως άλλοτε ή πά | στνφνλάκων αετακαλουιιένων άπό
ρουσία είς τόν Οικουμενικόν θρό¬
νον Ποιμενάρχου τής ίκανότητος
καί τής ςτείρας τοϋ Βασίλειον τοϋ
Γ' υπήρξε περισότερον έπιβεβλη-
μένη άπό σήμερον, όπότε ή κεφα-
τήν Κεντρικήν Διεύθυνσιν τής Ά-
στυνομία; τοΰ Γαλατά Σαράϊ. Έ-
πίση;, δύναμις Τούρκων άστυφυ-
/άκων, Ινδεδνμένων μέ την επί¬
σημον αυτών στολήν, φνλάττει τό
ρον, όπου δι ήκουσε τα πρωτα έγ-
τοί
ποίαν άποφοιτήσας μετά τετραε-
τίαν, εκλήθη, μετά εν ετο; ώ; κα-
θηγητή; τή; Θϊ-θλογικής Σχολης
Χάλκης, εί; τή/ οποίαν εδίδαξεν
ίπί 8 έ'τη. Τω 1881 μετέβη είς |
την Γερμανίαν, δπου συνεπλήρωσε]
τα; σπουδάς τού, μετά δέ την επι"
Γ.τροφήν τού εκείθεν-, έχειροτονή-
θη τό πρώτον ιερεύς άπό τόν άεί-
,ινηστυν Μητροπολίτην Νικομι--
δείας Βρυένιον. Όλίγα ετη θρσ
οΰτερον έχειροτονήθη Μητροπο
λιτης Άγχιάλου, είς εποχήν μάλι
%στα κατά την οποίαν ό χριστιανΐ
σμό; τή; έπαρχία; έκείνη; ύφί-
οτατο άγρίους διωγμοΰ; έκ μέ
ρου; των Βουλγάρ<ον. Ώς Μγ- τροπολίτη; Άγχιάλου έςελέγη τό πρώτον ώ; Συνοοικός επί Πατρι¬ αρχου Ίωακεΐμ τοϋ Γ", ύκ τοιοϋ τος δέ μετά τοΰ τοτε Νικομηδείας Φιλοθεου μετέ6Γι ώ; άντιτροσω- πος τοΰ Οίκουμενικοϋ Πατριαρ- χρίου είς την στέψιν τοϋ Τσάρον ά την επιστροφήν έν Ρωσ- Μλί Π είναι ότι ή τετραετής πλέον συνε- καί την κηδείαν τοΰ Πατριάρχου, τή πατριαρχεία τοϋ Βασιλείου τοΐ | αχΐ)ματίΖον<σα πέριξ τοΰ σκηνώμα- Γ' ποοήγαγε τα; σγέσεις τοϋ Πά-1 τος τετοάν<»νΩν. ιΡΙίνοι ιϊννηνττην το; τετράγίβνον. (ΡΙΙναι γ αν καί κατά την σημερινήν κηδεί- . ~" τοϋ Πατριάρχου, θά σταλή ,ν,------------λ.--------ν -« -^ο προήγαγε τα; σχέσει; τοϋ Πά τριαρχείον μέ τού; κυρίαρχον;, ;αί την θέσιν αυτού έν γένει εί; τοιούτον βαθμόν, ωστε τό ζήτημα Ι ττ,ιαύτη τιμττπκή φρονρά ν.αί υπό τή; διαδοχής αυτού νά μή παρον-' τή; σημερινάς Κυβρρνήσεοος. Έν σιάζη σοβαρά; δνσχεοείας Ι τφ μεταξυ εί; τό πατριαρχικόν μέ- -4δδύονται~ οί Π*-! Υα.°°ν *» :ί^ά ^ύνοδρς δέχεται τα _ . ' σνλ/.υπτ;τηρΐα το>ν ξενων διπλωμα
,-, , _ , , . , ι ·>"» μ/, λ"·. ι«ι· όν Κωνσταντινου-
Επι τυ ευκαιρια τη; κηδει-, πόλει "Ελληνος ποεσβευτοϋ. Τα
τού αειμνήστου
II
α τ ρ ι ] 'Ελληνικά καί τα ξενα άτμόπλοια,
τα ναιλογοϋντα ε'ΐΓ τόν λιιιένπ τλΓ,
μή ρ
ιίρχον Βαοιλείου τοϋ Γ', δέν εί¬
ναι άσκοπον νά δώσωμεν ενταύθα
μίαν είκόνα τοΰ τρόπον κατά τόν
οποίον κΐιδενονται οί Πατριάρχαι
είς την Κωνσταντινούπ.ολιν. Εύ-
θϋς ώ; γνωσ&ί) τό θλιβερόν γεγο-
νός, οί κώδωνες των έκνλησιών <>'
η ξ μποα,
τα νανλοχοϋΛαα εί; τόν λιμένα τοΰ
Βοσπόρου καί έντύ; τοϋ Κερατίου
-,.όλπου νι|=ώνουν μεσίστιον την ση-
μειαν, κατά
μεσιστιον την ση-
δέ την έκφοράν α!
σειρήνε; αυτών ήχοΰν είς ένδειξιν
εκν/.ησιων
Εί; την κΓδείαν λαμβάνει αέρος
τοικοι τοΰ "Οντενς φυλάσσοΐ'ν τόν υψηλόν πθ.όν τού, τό μπαοΰλσν, τΐ| ό
βρέλλαν καί μίαν αικοάν βαλίτσαν τοΰ "Αντερσεν, δήρα, ώς λέγετπι, τι
βασιλέως Χριστιανοΰ Θ', ώς πολύτιμα κειμΰλια.
011-
0»
η ρχ ής
>ποίας Ιποίμανε μέχρι τοΰ Ίουλί-
ρόν καί τίθεται επί θρόνον ένδε-
δ έ
ου .1925, ότε έξελέγτι υπό συνθή-
ν.ας έξαιρετικά; Οίκουμενικό;
ρ ρ
δυιιενος μέ την μεγάλην αύτοΰ άρ-
χιερατικήν στολήν, κρατών εί;
αντό οί πρεσβευταί
ω έ
ξένων κρα¬
ή
μ μ ό ο
καί οί πρόξενοι των
ώ ώ ί
των α>; καί ό άντιπρόσωπο; τής
Τονρκική; ΚνβρρνήοΤίο;. Ή πομ¬
πή άκολονθεΐ την πρός τ^ Άγια-
Καποΰ οδόν, έ/εΐθεν δέ κάμπτει
πρός βορράν, κατευθυνομένη πρός
την Πύλην τοΰ Άδριανοΰ (Έδιρ-
νέ-Καποϋ), εξω τής οποίας ευρί¬
σκεται ό ναδς της Ζωοδόχου Πη-
γής, τό Βαλσν^λή λεγόμενον, είς
τόν περίβολον τής οποίας ύπάρ-
| χονν οί τάφοι των Πατριαρχών.
ι Έννοεΐται υπό τάς σημερινάς συν¬
θήκας, ή κηδεία τοΰ Πατριάρχου
δέν θά καταστΓ) δυνατόν νά γίντ|
μέ την παλαιάν μεγαλοπρέπειαν
και έπιβλτ^τικότητα.
Ποίος θά είναι ό πιθανώτερος
διάδοχος τοΰ αποθανόντος Πα¬
τριάρχου Βα-σιλείου τοΰ Γ'; Ι¬
δού τό ιέρώτημα δλων των χριστι¬
ανών τής νποοούλον καί τής έλευ-
Λ-->ας Όρ»ο?)όξουΈκκλησίας. Τα
Οικοι-μενικόν θρόνον τής Όρθο-
δόξου 'Εκκλησίας. 'ΕπίσΓς φέρον-
ται ώ; ί'πο[)ήφιοι καί δ Χολκηδό·
νος Άγαθάγγελο; ν.αί ό Μητρο-
πολίτης Ροδοπόλείος.
Πώς γίν·ετ5«.ς ή έκλογή νέ
ν ου Πατριάρχου.
γράφει δσονς νομίζει ότι πμ ά-
νεπιθνμητοι είς αυτήν /αι
οΐρέφει αυτόν διωρθωμέυ
τ ό Πατριαρχείον.
Ρ^θί ώ λδ
ν μ αι-
εί;
ρρχ
ί'ς ώς ληφδΓ) ό πίναξ των
{•ποψί,ο,ίων άπό την Κυβειηησιν,
Ι την άμέσως; Κυριακήν όρίιΐετηι ή
εκλογήν των νποψιιφίων. Άφότον
μά>.ιστα κατηργήθη καί τό Εθνι¬
κόν Μικτόν Σνμβούλιον, τό οποίον
άπετελεΐτο άπό 8 λαϊκούς καί 4
κληρικούς, τό ζήτημα τής έ*κ/.ογής
Πατριάρχου έ'γασε την προτέραν
αυτού σπουδαιοτητα καί γενικώς
το ενδιαφέρον τού. Σήμερον ή έκ-
τω
ς τοΰ
παοιστκιιε-
π,, -τ, - , , - .' ήμέρα τής ¥κλογής, ή όποία
Τό ζήτημα της διαδοχής τού.--. ι ---" .-'"-'
Πατριάρχου, άλλοτε δέν άπησχό-
λει μόνον τόν κλήρον, άλλά και
αυτόν τόν ?ΛΟν, ό όποΐο; δι' άντι-
προσώπων τού συμμετείχεν είς την
νων των άντιπροσοοπων των ειαο-
χ;ών καί πλήθονς κόσμον. Τής εν-
λογής προηγεϊται είοική τρ/ε τή,
καθ1 ήν γίνεται ή έπίκλησι; τοί
Άγίου Π γεύματος, ψάλλονται ω¬
ρισμένα τροπάρια τής Αγ Τοι-
άδος καί άκο/νθύθ(ος εξέρχονται ά¬
ό Αί Πύλ ΰ ΐ
οωΐ
την Αγίαν Πύλην τοΐ
οί Μητροπολίται, οί όποΐοι *·
θύνονται είς την ψηφοδόχον ζαχ
ψηφίζονν. Ευθύς άιιέσω; νλεται
διαλογή, ό δέ έκλεγεί; 11 ατρι-
, , , τ. ,·■-,■ ι Μ, διαλογη, ό δέ εκλεγείς ΙΙατρι
λογη ν-εου Πατριαρχου Φα γΐη, ' ς δέ?εται τα -νγναοΐ|τήοια
κατα πασάν πιθανοτητα. δαα 18 ίκα! τα 4Οη „:„, άντιποοσωτων
τηλεγραφήματα άναφέρουν
συμμετοχήν τού λαοΰ, έφόσον πρό-
-----αι περί αποδόσεως θοησκεν-
Κ ΛΙ νΠΙ/ιΜΙΓίΤΛ- .ΐ-^-Λ^ί- -· ^-.
κείται
τικοϋ δικαιώματος,
τ) εκ-
πρωτος διετέλεσεν
ή Ί
νπογραμματευς τής Ίερδς Σύνο¬
δον επι Πατριάρχου Γερμανοί
τοΰ Ε
Ουΐλλιαμ Κ. Ληδς, πριοην
ατριψαοα μετά τίϊ
ιην πριγκίπισσα Ξενια τίίς Ρωσσίας, άρτι ι'-ΐι
τίς κ.όρης της Νάνσυ, ές Ενρώ.της.
τού ιν καί αρχιγραμματεύς επί
ΓρΓγορίου τοϋ Γ' τοΰ διαδεχθέν-
τος τόν Πατριάρχην Μελέτιον
Είναι .ήλικίας 40 ίτών περίπου,
κατάγεται δέ άπό τό δίωρον απέ¬
χον τής άνατολικής άκτή; τού Βο-
πόρου Άρβανιτοχώριον.
Ό Μητρατολίτης Δέρκων Φώ-
τιος Μαναάτης, είναι ανεψιός τοΐ
ο&λοτε Μητροπολίτσυ Βερροίας
φωτίον, διετίλεσε δέ επί σειράν
ρτ/Γ)ν ώς ·έπίακοπ:ος Τρωάδος είς
ναόν τής Παναγίας τοϋ Πέ¬
ραν, δπου ή φιλανθρωπική τού
δράσις τόν κατέτηβε οημοτικώτα
τον, δταν δέ έχήρευσεν ή Ιδρα
τής Μητροπόλεως Δέρκων, εδόθη
αυτή είς αυτόν. Αμφότεροι οί ίε·
ράρχαι είναι άρτίως μορφωμένοι,
συγκεντρωνουν δέ ολα τα προτε-
ρι')|!ατα καί τα προσόντα διά τόν
λογή θά γίνη περίπου μέ τα; αύ¬
τάς διατυπώσει; όπως καί πρίν.
Ευθύς άμα τή άναγγελία τοΰ
θανατον τοϋ Πατριάρχου, σννέρ
χεται είς την μεγάλην αίθουσαν
τοΰ Σννόδικού, ή Ίερά Σύνοδος
καί έκ^^γει τόν τοποτηρητήν τοΰ
θρόνον, ταυτοχρόνως δέ δι' έγκν-
κ?.ίον είοοποιεΐ τούς είς τάς επαρ¬
χίας των απουσιάζοντας Μητρο¬
πολίτας όπως (εντός 40 ημερών
άποστείλονν τα ψηφοδέλτιά των
δι' ών νά ύποδεικνύωσι τούς ύπο-
}>ηφίονς. Ομοίως καλοΰνται καί
αί επαρχίαι όπως άποστείλονν
τούς άντιπροσώπυος των διά την
συμμετοχήν αυτών είς την εκλο¬
γήν των ύποψηφίΐων. Μετά 40 ή-
Ι-μέρα; άπο τοΰ θαάτου τοΰ Πα-
ριάρχου σννερχονται οί άντιςτρό-
σωποι τοϋ λαοΰ κα οί Μητροπολί¬
ται είς την μεγάλην αίθουσαν τοΰ
Συνοδικοΰ καί έίκεί άνοίγονται τα
ψηφοδέλτια, μετά την διαλογήν
των οποίων καταρτίζεται δ πίναξ
των ύποψηφίων.
Άκο,'
. ο τοποτηρητής ν-
ποβάλλει αυτοπροσώπως είς την
Κυβερνησιν τόν πίνακα των νπο-
ψτνφίων (αΤλοτε τόν ύπέτνλλεν
είς την Υψηλήν Πύλην, σήμερον
πιθανώς θά_ υποβληθή είς τό ΰ-
πικώς, καί μετά 10 ημέρας το Γιοο-
δΰτερον όρίζεται ή ένθρόνισι:
Ή τελετή τής έν&ρονίσεω; τού
Πατριάρχου είναι μία άπύ τά?
λαμπροτέρας καί έπιβλητινοηρα;
τελετάς της ϋΕΐκκλησίας μας, δια-
σώσασα μέχρι σήμερον όλον αυ¬
τής τό μεγαλείον άπό τος χρύνου;
της Βυζαντινής αύτοκρατορία;.
Είς τόν Πατριαρχικόν ναόν την
ημέραν εκείνην, πλήν τοϋ άπΗΐΚΗ1
πλήθους πού κατακλύζει όλό/ΐη·
ρον τό προαύλιον των Πατριαο-
χείων, παρίστανται καί πολλοί ε-
πίΐτημοι. Ό Πατριάρχης ένδρί1-*
μένος βαρν>τιμον άρχιερατι/ήν
στολήν, ίσταται επί τού θρόνον
ονμπαραστατούμενος υφ' ό/οκ/η-
όν
ών.
ονμπαραστατούμενος υφ
ρου τής Ίεοάς Σννόδου καί ο'
παρεπιδημονντων Μητροπολιτώ'
Άπέναντί τον ίσταται δ Πθι'
μφίύριος κρατων τό «διβάμπου-
λον» (λαμπάς μεγάλη επί δρνΐνου
κοντοΰ), ένώ άπό την Ώραιαν
Πύλην έξέρ'χεται δ Μέγας Λο-
γοθέτης καί άναγινώβκει πρός τ°ν
Πατριάρχην τό «μέγα μηνυμα>>>
τό οποίον έπέχει υ^ειν επισήμου α-
ναγγελίας είς αυτόν τής Ικλογηί
τού, καί τό οποίον άρχίζει ί^ον'
ώς εξή
ώς εξής:
«Ή εύαγής των αρχιερέων γ;
ρεία καί τό χριο-τεπώνυμον ΐτλ'1"
ρωμα, κοινη ψήφω άνΐοειξέ -,Ρ
Άρχιεπίχτκοπον Κωνσταναινον.το
πουργεϊον των Θρτρίευμάτων), ά- λεως Νέας Ρώμης καί Οίνουιιηι
πό τον οποίον ή Κυβέρνησις δια- «όν ΠατοιάοΥΌ"—»
«ΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ. 1929.
ΕΚΛΕΚΤΑ ΔΙΗΓΗιΜΑΤΑ
ΑΠΡΟΟΠΤΟΞ 6ΓΝΞΤΡΟΦΗ
Πρόττΐςέπιμονήςτοσωνω-
,αιων κυρίων καί δεσποινιδων δεν
? Γηεΐτε να μείνετε άσνγκινητος,
^ΤάλϋΙ
χεί!
καταστήση
τίτλον
ποϋ τα ξεύρει δλα»
δυνατόν, παρά νά μας
0Η-.Ι-Μ- «α1 ,™^ ΐ^1 &*"*
ρον δώ νά περάστ) ή ωρα, ε; #
_ Μολονότι άποκρουω τον τί¬
τλον οας, άγαπητή μόν φίλη, έν
τούτοις, άφού μέ παρ^ώουν το-
ευμορφα ματια» που 6λ£πω γυ-
μου νά προβάλλωνται επάνω
'αλονΐβάνβΐ), νά σάς διητγη-
οα
μου
ί}ώ · ■ ·
— "Α.
οί οί αύτιά.
ί
ευΥε-
- Καί τό ετος έκεϊνο, τό 168...
£ν δέν μ' άπατι] ή μνήμη, χιονισμί
να πλ9«ν τα Χριστονγεννα, εις την
Καουταιναν την Ιδιαιτέραν μόν
πατρίθαι Αύτό (τυνέοαινεν άλλως
τε ναχθε χρόνον. Δέν ενθυμείται ά-
"λύτως κανείς είς την όρεινϊτν
αυτήν κωμόπολιν τής ΙΙελοποννη-
σου, Χριστοίγεννα μέ καλόν και¬
ρόν. Πάντοτε όροχή, πάντοτε χιο-
νοίτύεΑλα, πάντοτε χαλασμός Κυ-
ρίου, άπό παγωμένον άεραΐ ^
»Άλησιιόνητος θά μείνχ) -ή Λα
οαμονή έκείνη των Χριστονγένναχν
»ψυχή άνθρωπον δέν εφαίνετο
εςω πουθενά. Ενθυμούμαι, μάλι-
στα, δτι τό κρνο εΐχε περάση κάιθε
.ιροηγούμενον ετος. Πον καί που
μόνον εβλεπε κανείς νά ξεπρσδάλ-
?.τ) είς τόν δρόμον καμμιά κόκκινη
μυτίτοα μικροϋ παιδιον, κάτω άπό
τό πλεκτόν σαλάκι, ποϋ τοϋ εσκέ¬
παζε τό μικροσκοπικό τον κεφάλι,
»Ό μικρός, διά τόν οποίον ΰό
σάς διηγηθώ τώρα φίλοι μου, ή¬
το ό Παιΰλος Μαράς.
»Τό αγαπημένον όρφανόν δλης
τή; γειτονιάς μόν. Νομίζω, πως
τόν βλέπω νά τρέχη χαρούμενος
— τα Χριστοτ>'εννα είναι τι χαρπ
των μικοων 'ώίως — πρός τον πά- σε τό νορεολογ
ραπλενρως πρός τό σπίτι μας φοϋρ
νόν.
— "Ετοίμη ή πήττα, μπάρμπα
Στέλλιο;
— "Οχι, άκόμα. .. τράβα. ..
σ' Ινα τέταρτον νά ελθης, άκονσες;
— Μά πώς άργησεν ετσι. μπάρ¬
μπα; ^
— "Αργησα νά τΐιν φονρνίσω...
μέ την άράδα, δλέπεις τα πράγ-
μαΤα
'Ο
μικράς Παάλος έξεκίνησβ
καί παί,ιν τστε, χωρίς ν" αφήση, τόν Στέλλιο. Χά, χά, χά.'. .
έννοεΐται πίσω καί την χαράν διά Ι Ιδίως τό σηρεΐον έχεΐνο τοϋ
μικ,ροϋ όρφανοϋ.
'Ελπίζω, ότι δέν μέ παρεξηγεΐ-
τε, 6έ6αια, κυρίαι καί κύριοι, προ¬
σέθεσε τώρα ό κ. Μοΐδινός, διότι
διηγοϋμαι τονς οιαλόγσυς φωνο-
γραφικώς... διά τό ενδιαφέρον...
—-Ώ, παρακαλούμεν.. .
_— Ό Π|οιϋ1ος, λοιπόν, άφοϋ ε¬
πήγε είς τό σπίτι, άφοϋ ανήγγειλε,
φυσικά, πρώτον, δτι ή πήττα δέν
ήτο άκόμη ψημένη, διηγήθη &νειτα
καί τό αστείον επεισόδιον τού μέ
έννοεϊται, πίσω καί την χαράν, διά
τό πτωχΐκό τον σπίτι, όπότε ή φω-
νή τοϋ Μπάρμπα Στέλιον
νά τόν καλή οπίσω.
— "Ε, -ψίτ, μικρε . . ελα έδώ...
ή μάνΐα σον δέν τ' απεφάσισεν ά¬
κόμη, ε;
— Σάν τί ν' αποφασίση, μπάρ¬
μπα Στέλιο;
— Τί ν' άκοφασίστι, ϊ; νά· ν'
αποφασίση νά σοϋ δώση πειά άλ¬
λον πατέρα.. . τί, δλο μονάχοι θά
πεθΎατε δηλαδή...
— .. .Μά,
— "Ολο καί χηρα; Ή χήρα ή
κακομοίρα, θά στέκη δτ)λαιδή| ή
σον;
... Μά, ή μητέρα μου δέν $1
ναι χήρα, μπάρμπα Στέλιο...
— Χήρα, άμ' τί διάτανος είναι
δηλαδή; Τόσοι παλληκαράδες μέσ'
τόν τόπον μας δέν διαλεξε κανένα
άπό μάς, νά ξεχηρέψ»), άνΐοίθεμάτη-
νε, άλήθεια κι' άπ' άλήθεια;
— Πϋ^ηκαρας μόν είσαι καί
τοΰ λόγον σον, μπάρμπα Στέλιο;...
Χά, χά, χά...
— "Αντε στό.. . μερά χρονιά-
ρα, μο<τχομάτρια, ποϋ δέν σοϋ γέ- μισα τό μάτι σον... Να, Καί μία χ)α)ρακτηριστική χειρο- ναμία των πέντε δακτΑων, ή ό- Ιδίως τό σηρεΐον έκεϊνο τον ε¬ πεισοδίον, δπον ό μπάρμπα Στέ¬ λιος έλεγεν, δτι είναι καί αύτός «παλληκάρι» έ'καμε τόν μικρόν νά ξεσπά είς άκράτητα γέλοια. — Χά, χά, χά, μητεροϋλά μου . . ., άκοΰς καί 6 μπάρμπα Στέλιος πκΑληκάρι! Δέν είχεν δμχος άντιλΓφθί| ό άφελής μικιρούλης, κυρίαι μου, ότι είς τα ώραΐα μάγονλα τής λατρευ- τής τον μητερούλας, ετρεχαν πύ- ρινα δάκρυα τώοα, είς σταγόνας γονδράς, ώσάν μαργοιοιτάρια καί κατρακυλοϋσαν οροχηοόνεπάνω είς τό μαϋρό της σαλάκι. "Οταν τό αντελήφθη ό ΙΙαΰλος, τα εχασε. Πώς! εκ/^αιεν ή μητέρα τον; Δέν τής εφάνησαν λοιπόν ά- στεΐα τα λόγιοι αύτοϋ τοΰ «ξεαωρα- μενου», τοϋ Στέλιου, όπως τόν έ¬ λεγεν ή γιαγιά τον; —Δέν Ιχω τίπστε, παιδάκι μου. Ό πρώην Κυβερνήτης "Άλφρεντ Ε. Σμίθ, τής Νέας "Υόρκης, μετά τοΰ υίοΰ τού Άλφρεντ, νεωτέρου, είς τούς αγώνας τοϋ φούτμπωλ. ποία πεζΐλαυ)6άνεται είς τόν κώδι- —Καί τότε διατί κλαΐς; — "Ε, κάτι... επέρασεν άπό τόν νονν μόν.. . ναί, παιδάκι μόν. "Οχι, μητέρα.. . θά μοΰ ή. ά δέ μή. — Είδέμή; . — Ν ά, εί δέ μή θά κλαίω εως τό πρωΐ καί έγώ... καί όντε πήτ¬ τα... όντε Στέλιο, όντε τίποτα. .. — Έ... νά... επέρασεν άπο συ... — "Ε, ναί... όκτώ... καί άκό¬ μα δέν έγχ' ρισε... Εκείνην την στιγμήν δμως ή πόρτα ήνοιξεν καί ή γρηοΰλα ή γιαγιά εφώναξε. — ΙΙαυλάκη. . . άντε. γιόκα μου. .. πήγαινε,... ό Στέλιος οέ φωνάζει. . . ή πηττσ. είναι ετοίμη, τρέχ«. Πώ, πώ, τί κρΰο... ό μπάρ¬ μπα Στέλιος την εχει καλά... ε- λεγε μεγοιλοφώνως ό Παϋλος εις| τόν δρόμον, δπον ευρέθη μετά ενα λεπτόν. Αύτην την φοράν δμως τό όξν ολέμμα τοΰ μικροϋ διέκρινεν είς την ά?1ην γωνίαν τί]ν κομψήν σιλ(Λ·έτταν κάποιου άνθιοώπου κα- λοενοεδνμένον. — "Α... νά ενός πλούσιος... Τι θέλει αύτός μέ τέτοιο κρΰο είς τον δρόμον; Τό κρύο είναι διά τονς ρμ; ρ πτωχούς, ^γεν ό μικρός,^ ένό) _έ- κυριολεκτικώς πρός τόν φοϋρ νόν. ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ ΣΥΡΟΥ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΣΤΟΥ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ ΤΙΜΠΝΤΑΙ Κυτία 1 πάονντ 45ο Κυτία 2 πάουντ 90ο Κυτ. 3 πάουντ $1.25 ΕχΙγη ςιΐΗΗιγ είς Κυτία πολυτελείας 114 ίτάουντ 90ο. ΓΕΜΑΤΑ ΑΜΥΓΔΑΛΟ ΚΑΒΟΥΡΔΙΣΜΕΝΟ ΤΑ ΜΟΝΑ ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ ΒΡΑΒΕΥΘΕΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΑΠΟΥ ^Α·^·^^- ΔΗΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΜΑΛΑΚΑ ΑΡΚΕΤΟΝ ΔΙΑΣΤΗΜΑ. ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΔΙΑ ΔΠΡΑ, ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ, ΒΑΠΤΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΟΡΤΑΣ. ΓΕΜΑΤΑ ΝΟΣΤΙΜΑΔΑ. ΓΕΥΣΙΝ. ΑΠΟΛΑΥΣΙΝ Ε ΠΟΡΙΚΟΝ Ο ( ΓενικοΙ ΑΡΑ ιήλεφ_νον: οετοοοκ 2270 1 άπθβτέλλονται παντο^ α. Ο. Ο. ΟΙΤν — Δέν είχεν αμως άκόμη β μι¬ κρός κάμει πολλά βήματα, όπότε δ πλούσιος νΰριος, άπομακρννθείς' γρήγαρα άπό την γωνίαν, ετοοχώ- ρησΐ πρός αυτόν. — Μικρέ. . . — Όρίστε. — Τινος είσαι, παιδί μου, —- Τής μηχέρας μου.. γιατΐ ρωτας; — Καί ποϋ πηγαινεις τωρα; — Στό φοϋρνο. . . θά πάρω την πήττα... - — "Ε, πήγαινε. . . θτ— γυρί· σης, θά σ' έρωτήσα) κάτι. . · — Μωρέ, μην είναι κανένας κλέφτης; καί μοϋ άρπάξτι καί την πήττα; εσκέφθη τότε ό μικρός καί ετρεξε ταχΰτερος πρός τόν φονο1- νον. !ΝΙετ' ολίγα λεπτά τής ώρας, δ Παϋλος εφάνη καί πάλιν νά έρ¬ χεται άπό τόν φοϋρνσν, άλλά την φοράν αύτην εΐχε τό ΰφος θριαμ- δεντικόν. 'Εκράτει — σφιγκτά πάντοτε διά κάθε ενδεχόμενον — μίαν ωραίαν πήτταν άπό έν.είνας ποϋ σννηθίζουν ολα τα σπίτια νά κατασκενάζονν τα Χριστονγεννα, Ό Παϋλος τόν παρίτήρει μέ κά¬ ποιαν νπόνοιαν. — Βαστά καλά την πήττα, Π α5 λο, έσκέπτετο. — Μήπως γνωρίζεις, μικρί μου τό σπίτι τής 'θειας Κρινιώς τής ΣτάΊθτΐινας; — Τής Στάθαινας·; ηρώτησε τ6 παιδί. — Ναί της Στάθαινας. — Ποϋ εχει μιά κόρη 'Αγγελι- κήι; καί λείπει.. . — Ναί, ναί, Αγγελική... κα λειπει ό άνδρας της... — Καί όλω κλαϊει... καί τώρεΐ εκλαιε... νά έδώ πέρα κάθεται... έκεΐ σ' αύτό τό σπίτι... τό βλέπε- τε... μέ την σταχτιά την πόρτα, εΐδατε; — Ναί. Πήγαινε... τρέχα, μικρέ μόν... νά τής είπϋς... μέ τρόπο δμο>ς... άκονκες;... Μή
πάθη τίποτε, μίκρέ μόν... νά τής
εΐπτίς... μέ τρόπ» δμως... την
Άμερική... είμαι έγώ...
■— Πώς! Σεϊς·;... ό άνδρας
τής Άγγελικης;. . . τής μητειρού·
λας μόν!;
— Πώς!;...
Μετ1 όλίγην ώραν, μία δυνατή
φωνή. Ήτο τον Παΰλου. Ό έκ-
δικητικός μικρός έφώναζεν: ,
— "ί1 μπάρμπα Σΐ^ιο..
μπάριιπα Στέλιο... ελα ντέ· ελα
νά Ιδΐίς π'οιοί εΐναι οί παλλη-καρά-,
δες... ελα νά Ιδής ποϋ ηλ-θεν 6(
πατέρας μόν... καΐ ή μητέρα μου
δέν είναι πλέον χήρα... Καί τώ*
ρα... δρσε αύτά ποϋ μόν Ιδωσες!
πειό πρίν, χρονιάρα μερά..,]
— "Α, μάς εύ^ριοτήο-ατε πό-
λύ, κΰρΐε Μοδινέ, μέ την ωραίαν
ιστορίαν σας. Είς εν σημείον δμως
θ&ομεν νά μάς διαφωτίσετε. Πϋ>ς
κατωρτθώσατε νά ξεύρετε τί εγινε
καί μέοα είς τό σπίτι καί τι άκά}ΐη
είχε &ς ττν σκέψιν τού δ Παν¬
λος... ϊ;
— Μά, άφοϋ. α,οαι,ΐή μόν, <» Παϋλος ό Μαρόχ... εΐμάι έγώ': ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ Κ. ΑΟΝΤΟΥ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΔΙΗΓΗιΜΑΤΑ
ΑΠΡΟΟΠΤΟΞ 6ΓΝΞΤΡΟΦΗ
Πρόττΐςέπιμονήςτοσωνω-
,αιων κυρίων καί δεσποινιδων δεν
? Γηεΐτε να μείνετε άσνγκινητος,
^ΤάλϋΙ
χεί!
καταστήση
τίτλον
ποϋ τα ξεύρει δλα»
δυνατόν, παρά νά μας
0Η-.Ι-Μ- «α1 ,™^ ΐ^1 &*"*
ρον δώ νά περάστ) ή ωρα, ε; #
_ Μολονότι άποκρουω τον τί¬
τλον οας, άγαπητή μόν φίλη, έν
τούτοις, άφού μέ παρ^ώουν το-
ευμορφα ματια» που 6λ£πω γυ-
μου νά προβάλλωνται επάνω
'αλονΐβάνβΐ), νά σάς διητγη-
οα
μου
ί}ώ · ■ ·
— "Α.
οί οί αύτιά.
ί
ευΥε-
- Καί τό ετος έκεϊνο, τό 168...
£ν δέν μ' άπατι] ή μνήμη, χιονισμί
να πλ9«ν τα Χριστονγεννα, εις την
Καουταιναν την Ιδιαιτέραν μόν
πατρίθαι Αύτό (τυνέοαινεν άλλως
τε ναχθε χρόνον. Δέν ενθυμείται ά-
"λύτως κανείς είς την όρεινϊτν
αυτήν κωμόπολιν τής ΙΙελοποννη-
σου, Χριστοίγεννα μέ καλόν και¬
ρόν. Πάντοτε όροχή, πάντοτε χιο-
νοίτύεΑλα, πάντοτε χαλασμός Κυ-
ρίου, άπό παγωμένον άεραΐ ^
»Άλησιιόνητος θά μείνχ) -ή Λα
οαμονή έκείνη των Χριστονγένναχν
»ψυχή άνθρωπον δέν εφαίνετο
εςω πουθενά. Ενθυμούμαι, μάλι-
στα, δτι τό κρνο εΐχε περάση κάιθε
.ιροηγούμενον ετος. Πον καί που
μόνον εβλεπε κανείς νά ξεπρσδάλ-
?.τ) είς τόν δρόμον καμμιά κόκκινη
μυτίτοα μικροϋ παιδιον, κάτω άπό
τό πλεκτόν σαλάκι, ποϋ τοϋ εσκέ¬
παζε τό μικροσκοπικό τον κεφάλι,
»Ό μικρός, διά τόν οποίον ΰό
σάς διηγηθώ τώρα φίλοι μου, ή¬
το ό Παιΰλος Μαράς.
»Τό αγαπημένον όρφανόν δλης
τή; γειτονιάς μόν. Νομίζω, πως
τόν βλέπω νά τρέχη χαρούμενος
— τα Χριστοτ>'εννα είναι τι χαρπ
των μικοων 'ώίως — πρός τον πά- σε τό νορεολογ
ραπλενρως πρός τό σπίτι μας φοϋρ
νόν.
— "Ετοίμη ή πήττα, μπάρμπα
Στέλλιο;
— "Οχι, άκόμα. .. τράβα. ..
σ' Ινα τέταρτον νά ελθης, άκονσες;
— Μά πώς άργησεν ετσι. μπάρ¬
μπα; ^
— "Αργησα νά τΐιν φονρνίσω...
μέ την άράδα, δλέπεις τα πράγ-
μαΤα
'Ο
μικράς Παάλος έξεκίνησβ
καί παί,ιν τστε, χωρίς ν" αφήση, τόν Στέλλιο. Χά, χά, χά.'. .
έννοεΐται πίσω καί την χαράν διά Ι Ιδίως τό σηρεΐον έχεΐνο τοϋ
μικ,ροϋ όρφανοϋ.
'Ελπίζω, ότι δέν μέ παρεξηγεΐ-
τε, 6έ6αια, κυρίαι καί κύριοι, προ¬
σέθεσε τώρα ό κ. Μοΐδινός, διότι
διηγοϋμαι τονς οιαλόγσυς φωνο-
γραφικώς... διά τό ενδιαφέρον...
—-Ώ, παρακαλούμεν.. .
_— Ό Π|οιϋ1ος, λοιπόν, άφοϋ ε¬
πήγε είς τό σπίτι, άφοϋ ανήγγειλε,
φυσικά, πρώτον, δτι ή πήττα δέν
ήτο άκόμη ψημένη, διηγήθη &νειτα
καί τό αστείον επεισόδιον τού μέ
έννοεϊται, πίσω καί την χαράν, διά
τό πτωχΐκό τον σπίτι, όπότε ή φω-
νή τοϋ Μπάρμπα Στέλιον
νά τόν καλή οπίσω.
— "Ε, -ψίτ, μικρε . . ελα έδώ...
ή μάνΐα σον δέν τ' απεφάσισεν ά¬
κόμη, ε;
— Σάν τί ν' αποφασίση, μπάρ¬
μπα Στέλιο;
— Τί ν' άκοφασίστι, ϊ; νά· ν'
αποφασίση νά σοϋ δώση πειά άλ¬
λον πατέρα.. . τί, δλο μονάχοι θά
πεθΎατε δηλαδή...
— .. .Μά,
— "Ολο καί χηρα; Ή χήρα ή
κακομοίρα, θά στέκη δτ)λαιδή| ή
σον;
... Μά, ή μητέρα μου δέν $1
ναι χήρα, μπάρμπα Στέλιο...
— Χήρα, άμ' τί διάτανος είναι
δηλαδή; Τόσοι παλληκαράδες μέσ'
τόν τόπον μας δέν διαλεξε κανένα
άπό μάς, νά ξεχηρέψ»), άνΐοίθεμάτη-
νε, άλήθεια κι' άπ' άλήθεια;
— Πϋ^ηκαρας μόν είσαι καί
τοΰ λόγον σον, μπάρμπα Στέλιο;...
Χά, χά, χά...
— "Αντε στό.. . μερά χρονιά-
ρα, μο<τχομάτρια, ποϋ δέν σοϋ γέ- μισα τό μάτι σον... Να, Καί μία χ)α)ρακτηριστική χειρο- ναμία των πέντε δακτΑων, ή ό- Ιδίως τό σηρεΐον έκεϊνο τον ε¬ πεισοδίον, δπον ό μπάρμπα Στέ¬ λιος έλεγεν, δτι είναι καί αύτός «παλληκάρι» έ'καμε τόν μικρόν νά ξεσπά είς άκράτητα γέλοια. — Χά, χά, χά, μητεροϋλά μου . . ., άκοΰς καί 6 μπάρμπα Στέλιος πκΑληκάρι! Δέν είχεν δμχος άντιλΓφθί| ό άφελής μικιρούλης, κυρίαι μου, ότι είς τα ώραΐα μάγονλα τής λατρευ- τής τον μητερούλας, ετρεχαν πύ- ρινα δάκρυα τώοα, είς σταγόνας γονδράς, ώσάν μαργοιοιτάρια καί κατρακυλοϋσαν οροχηοόνεπάνω είς τό μαϋρό της σαλάκι. "Οταν τό αντελήφθη ό ΙΙαΰλος, τα εχασε. Πώς! εκ/^αιεν ή μητέρα τον; Δέν τής εφάνησαν λοιπόν ά- στεΐα τα λόγιοι αύτοϋ τοΰ «ξεαωρα- μενου», τοϋ Στέλιου, όπως τόν έ¬ λεγεν ή γιαγιά τον; —Δέν Ιχω τίπστε, παιδάκι μου. Ό πρώην Κυβερνήτης "Άλφρεντ Ε. Σμίθ, τής Νέας "Υόρκης, μετά τοΰ υίοΰ τού Άλφρεντ, νεωτέρου, είς τούς αγώνας τοϋ φούτμπωλ. ποία πεζΐλαυ)6άνεται είς τόν κώδι- —Καί τότε διατί κλαΐς; — "Ε, κάτι... επέρασεν άπό τόν νονν μόν.. . ναί, παιδάκι μόν. "Οχι, μητέρα.. . θά μοΰ ή. ά δέ μή. — Είδέμή; . — Ν ά, εί δέ μή θά κλαίω εως τό πρωΐ καί έγώ... καί όντε πήτ¬ τα... όντε Στέλιο, όντε τίποτα. .. — Έ... νά... επέρασεν άπο συ... — "Ε, ναί... όκτώ... καί άκό¬ μα δέν έγχ' ρισε... Εκείνην την στιγμήν δμως ή πόρτα ήνοιξεν καί ή γρηοΰλα ή γιαγιά εφώναξε. — ΙΙαυλάκη. . . άντε. γιόκα μου. .. πήγαινε,... ό Στέλιος οέ φωνάζει. . . ή πηττσ. είναι ετοίμη, τρέχ«. Πώ, πώ, τί κρΰο... ό μπάρ¬ μπα Στέλιος την εχει καλά... ε- λεγε μεγοιλοφώνως ό Παϋλος εις| τόν δρόμον, δπον ευρέθη μετά ενα λεπτόν. Αύτην την φοράν δμως τό όξν ολέμμα τοΰ μικροϋ διέκρινεν είς την ά?1ην γωνίαν τί]ν κομψήν σιλ(Λ·έτταν κάποιου άνθιοώπου κα- λοενοεδνμένον. — "Α... νά ενός πλούσιος... Τι θέλει αύτός μέ τέτοιο κρΰο είς τον δρόμον; Τό κρύο είναι διά τονς ρμ; ρ πτωχούς, ^γεν ό μικρός,^ ένό) _έ- κυριολεκτικώς πρός τόν φοϋρ νόν. ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ ΣΥΡΟΥ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΣΤΟΥ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ ΤΙΜΠΝΤΑΙ Κυτία 1 πάονντ 45ο Κυτία 2 πάουντ 90ο Κυτ. 3 πάουντ $1.25 ΕχΙγη ςιΐΗΗιγ είς Κυτία πολυτελείας 114 ίτάουντ 90ο. ΓΕΜΑΤΑ ΑΜΥΓΔΑΛΟ ΚΑΒΟΥΡΔΙΣΜΕΝΟ ΤΑ ΜΟΝΑ ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ ΒΡΑΒΕΥΘΕΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΑΠΟΥ ^Α·^·^^- ΔΗΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΜΑΛΑΚΑ ΑΡΚΕΤΟΝ ΔΙΑΣΤΗΜΑ. ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΔΙΑ ΔΠΡΑ, ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ, ΒΑΠΤΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΟΡΤΑΣ. ΓΕΜΑΤΑ ΝΟΣΤΙΜΑΔΑ. ΓΕΥΣΙΝ. ΑΠΟΛΑΥΣΙΝ Ε ΠΟΡΙΚΟΝ Ο ( ΓενικοΙ ΑΡΑ ιήλεφ_νον: οετοοοκ 2270 1 άπθβτέλλονται παντο^ α. Ο. Ο. ΟΙΤν — Δέν είχεν αμως άκόμη β μι¬ κρός κάμει πολλά βήματα, όπότε δ πλούσιος νΰριος, άπομακρννθείς' γρήγαρα άπό την γωνίαν, ετοοχώ- ρησΐ πρός αυτόν. — Μικρέ. . . — Όρίστε. — Τινος είσαι, παιδί μου, —- Τής μηχέρας μου.. γιατΐ ρωτας; — Καί ποϋ πηγαινεις τωρα; — Στό φοϋρνο. . . θά πάρω την πήττα... - — "Ε, πήγαινε. . . θτ— γυρί· σης, θά σ' έρωτήσα) κάτι. . · — Μωρέ, μην είναι κανένας κλέφτης; καί μοϋ άρπάξτι καί την πήττα; εσκέφθη τότε ό μικρός καί ετρεξε ταχΰτερος πρός τόν φονο1- νον. !ΝΙετ' ολίγα λεπτά τής ώρας, δ Παϋλος εφάνη καί πάλιν νά έρ¬ χεται άπό τόν φοϋρνσν, άλλά την φοράν αύτην εΐχε τό ΰφος θριαμ- δεντικόν. 'Εκράτει — σφιγκτά πάντοτε διά κάθε ενδεχόμενον — μίαν ωραίαν πήτταν άπό έν.είνας ποϋ σννηθίζουν ολα τα σπίτια νά κατασκενάζονν τα Χριστονγεννα, Ό Παϋλος τόν παρίτήρει μέ κά¬ ποιαν νπόνοιαν. — Βαστά καλά την πήττα, Π α5 λο, έσκέπτετο. — Μήπως γνωρίζεις, μικρί μου τό σπίτι τής 'θειας Κρινιώς τής ΣτάΊθτΐινας; — Τής Στάθαινας·; ηρώτησε τ6 παιδί. — Ναί της Στάθαινας. — Ποϋ εχει μιά κόρη 'Αγγελι- κήι; καί λείπει.. . — Ναί, ναί, Αγγελική... κα λειπει ό άνδρας της... — Καί όλω κλαϊει... καί τώρεΐ εκλαιε... νά έδώ πέρα κάθεται... έκεΐ σ' αύτό τό σπίτι... τό βλέπε- τε... μέ την σταχτιά την πόρτα, εΐδατε; — Ναί. Πήγαινε... τρέχα, μικρέ μόν... νά τής είπϋς... μέ τρόπο δμο>ς... άκονκες;... Μή
πάθη τίποτε, μίκρέ μόν... νά τής
εΐπτίς... μέ τρόπ» δμως... την
Άμερική... είμαι έγώ...
■— Πώς! Σεϊς·;... ό άνδρας
τής Άγγελικης;. . . τής μητειρού·
λας μόν!;
— Πώς!;...
Μετ1 όλίγην ώραν, μία δυνατή
φωνή. Ήτο τον Παΰλου. Ό έκ-
δικητικός μικρός έφώναζεν: ,
— "ί1 μπάρμπα Σΐ^ιο..
μπάριιπα Στέλιο... ελα ντέ· ελα
νά Ιδΐίς π'οιοί εΐναι οί παλλη-καρά-,
δες... ελα νά Ιδής ποϋ ηλ-θεν 6(
πατέρας μόν... καΐ ή μητέρα μου
δέν είναι πλέον χήρα... Καί τώ*
ρα... δρσε αύτά ποϋ μόν Ιδωσες!
πειό πρίν, χρονιάρα μερά..,]
— "Α, μάς εύ^ριοτήο-ατε πό-
λύ, κΰρΐε Μοδινέ, μέ την ωραίαν
ιστορίαν σας. Είς εν σημείον δμως
θ&ομεν νά μάς διαφωτίσετε. Πϋ>ς
κατωρτθώσατε νά ξεύρετε τί εγινε
καί μέοα είς τό σπίτι καί τι άκά}ΐη
είχε &ς ττν σκέψιν τού δ Παν¬
λος... ϊ;
— Μά, άφοϋ. α,οαι,ΐή μόν, <» Παϋλος ό Μαρόχ... εΐμάι έγώ': ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ Κ. ΑΟΝΤΟΥ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΟΒΡΙΟΥ, 1929.
απο τη:
ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ
ΟΙ ΣΑΡΑΚΑΤΣ3ΑΝΑΙΟΙ
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΤΗΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.- ΠΑΣ ΖΟΥΝ ΤΑ·
ΞΕΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΠΟ ΣΕ ΤΟΠΟ.-ΜΙΑ ΓΝΗΣΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΛΗ ΠΟΥ Ε-
ΧΑΣΕ ΤΟ ΠΑΝ Ε Κ ΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ- ΤΟ ΖΗ-
ΤΗ
III
Α ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΩΝ.
Οί τελε,ιταίοι ταςειδιώται χον>;μαδ!κώς στά Έλληνικά δο*»νά τής
έφθασαν στάς Αθήνας άχό τή Μα-ι'Βορείου Ελλάδος μέ ίδιαίτερη χα-
κεδονία καί την "Ηχειρο, εφεραν [ ράδοσ·. γιά την άτομική ζωή, γιά
μαζύ μέ τόσα άλλα νέα τής Βορείου | τίς οίκογενειακές καί κοινωνικές
σχέσεις, γιά το κάθε τι, ιτού περι-
λαμδάνεται μέσα στή ζωή ενός <;■>-
Πρώάμος, άλλά σκληρός | ξ^ίδι στήν Ήχειρο, στή θεσσαλία,
χίς. Καί τα ψηλότερα Μα- ^ Μακεδονία, όχοιαδήχο·- έ-οχή
χ καί Ήχειρωτικά δθϋνά έ- τ05 χρόνον, άλλά χρό χαντός αυτή
Ελλάδος καί μιά ένδιαφέρουσα εί-
δησι :
Ό χειμώνας ενέσκηψε στά 6ο-
ρειότερα άκρα τής χώρας μας χάν-
οχλος.
καί τρ α
κεδονιχά
νιόνισαν
Αρχιζοον λοιχον ενωριτερα εφέ¬
τος, έκεϊ επάνω τα δάσανα τοΰ χει¬
μώνος. Κρύα τσοοχτερά, μχόρες,
δροχές, καί όλα τα -αρεχόμενα
δεινά.
Άλλά ή καιρ:κή μεταβολή στήν
Βόρειο Έλλάδα δέν ήλθε μόνη της.
'Αληθινή άναστάτωσι εφερε στήν
τάξι των κτηνοτρόφων, των Σαρα-
Άρκεί νά έχιχειρήσετε Ινα τα-
δι στήν Ήχειρο στή θεσσαλία
κατσαναιων,
οί οχοιοι, οχως
έχοχή- αύτη,
χρ, άλλά πρό χαντός αυτή
την έχοχή, γιά νά τοΰς ίήτε νά κα-
τεδαίνον άχ' τα ψηλά δουνά όμά-
ϊες όλόκληρ-ες, στίς χλαγιές στά
<(Χ/θνάκια» το;> γιά ξεχε!μαδιό.
Σ' δχοιο μεγάλο δρόμο της Μα-
κεδονίας, τής θεσσαλίας καί τής
"Ηπείρου νά ρίξη κανείς μιά ματιά,
κι' άκόμη ττά μονοχάτια κι' άνηφο-
ρικά δρομάκια των δουνών, θά δρη
όλόκληρες συνοδείες Σαρακατσα-
έΐϋς εναντίον τοΰ κ«καϊιοΰ.
* * *
Μέ αύτη την τάξι
ά Σ
τ κρ ρ
μέρες κα: δίομάδες όλόκληρδ; ώς
—ού. νά ?θάσο;ν στά ξεχειμαδιά.
Τραϊνο, άμαίςι, «·>τοκίνητο, άραμχί
δέν γνωρίζουν. Άχάμα κι' όταν το
ό δ ό
ρζ μ
ξδί είναι μακρ^ό, δταν χρ
τα; νά ταξειϊέψουν άπό την "Ηχειρο
στη Μακεδονίϊ, άπο την Μακεδο-
ί βλί άό Θ
νίας στήν
άιτό την
κάθε | ν5,(ων μ4 τα μθϋλάρια το^ς, τα
κρόα δυναμώνουν στά βουνά, κινή-
θηκαν γιά τα ·Θερμότερα κλι,αατα,
γιά τίς χλαγιές των βουνών, γιά
ι δο»ράκια τος, τα άλογά τοος, κ·α-
τοΐις κάμπης, τα
ό ί
μς ξχμ,
όπως είνε γνοκττόν στή γλώ<—α τοΰ άγροτίκοΰ κόσμον τής Ελλάδος οί ά—ι •/.αί άλλα κράγματα των οΐκογενεί- ών των, νά κχτεβαίνουν στά ζεστά κλίματα. Κοντά στή «φ·2μίλλιατ» λίγες έ- καταλληλθ! γ:ά τή διαδίωσ'. τοΰ χειμώνος, χαμηλοί τόποι κάθε έ- ί 'ί κατοντάδες μέτρα χειο χίσω, £5ω Οί _ΐαρακατβαναΐθί κλι τλ καραβάνια τους." Οί ΣαίζκζτσανϊΓοι! Πθ!0;, δέν §έρει αύτη τή ά Ε λ _; §ρ η ή ρ της Ελληνικάς φυλης, χο5 ζτ^ νο- άπ' τό δρόμο, ά ά :, άκολοοθεΓ 00 200 ί ρμ, ή τό κοχάδί άτο 50, 100, 200 καί χερίσσότερα πρόίατα. Ό Σαρϊκα- τσίνος, άρχηγάς τής οικογενείας καί τοΰ κοχαδιοΰ, προστατεύει καί «σαλβγάει» το κοζάδι χαί οί τσ&χα- νόσκ^λλοι άκολθί/Οοΰν ετοΐμθ! νά έ- χιτετ)<ίΰν τ> κανείς έκδηλώη] ϊια-
ή , η Θ$<γ- στή Στερεά' Έλλάδα, έκα- τοντάϊες χ'.λίόμετρα, ημερών καί έδδομάδων ταΐεϊίί, θά διανύσοον ό- λο τό διάττημα μέ τα χόίια. Άλλά τί είναι οί Σαρααατσα- ναϊοι: Ή ράτϊα αύτη τής Ελληνι¬ κάς φΛή:, χου διάλεξε ώς κ-οριον καί μοναδικόν της ίπάγγελμα την κτηνοτραφίαν; Είναι γνήσ'.οι "Ελληνες, εχουν χαμ^χιά φυλετιχή συγγένεια μέ τοίϊς λεγομένοος βλάχοος, οτ όποίθ! β- χοαν έχίτης Ελληνικήν συνείδησιν χαί Ελληνικόν αίμα είς τάς φλέ-| δας των, ή άχοτελοΰν ξεχωριστή εντελώς φ^λή μέ φυλετικά γνωρί- Άρχει" νά ρίξο^ε μιά ματιά στή ζωή τοας, τα έτωτερικά το^ς, τα έθιμά τους χαί τούς δρ«ϋς τής κοι- νων:χής ζωής;, χού εχοον ίτμιο^ρ- γησει, γιά νά χεκτβοϋμε ότι είναι γνήσϊθ χθμμάτι τής 'Ελλη-^κής φυ- λής, χού ϊίαφέρει μόνον κ»τά τέ ζήτημα τής κατοικίβς. Παλαιοί Έξ άοιστεοϋν πρός τα δεξιά: Ό Δρ Κ. Τζέφφ Μίλλερ, ό ύποστρατηγο; Μέροιττ Γ. "Αϊρλαντ καΐ ό Δρ Φράγκλιν Χ. Μάρτιν. γάμο τ«ς χρώτη φορά! Ώς τκο, άν καί διαφέρουν τόσον πολ,ι :τί Ιθιμα, άχο τον άλλο άγροττ/.ο -/τ- τής Ελλάδος, είναι ΕβΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματι,κά . Καταθέσεις τή 30 Ίουνίου, 1929..... Δρχ. 1,205,000,000.— » 6,250,000,000.— διοικητησ. ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ^« .—, Ι,κτελες «*1 Πρακτορεεα καβ' δλην την Τραπεζιτικήν έργαβίαν κα'ε δέχεται κ*ταθ£οίΐ5 ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΟΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ: ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (ΟιθοΙι) Δολλάρια τί Λίρας Αγγλίας άι> ν
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ ΥΥ .......... η'°
ρχμ ς γμα (ΟιθοΙι) Δολλάρια τί
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
υς Ιυναλλαγμα (Οΐιβθίί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας
4 %
ν4%
41/2%
5 %
5%%
6 %
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΙΕεΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΛ
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6
μηνών
2 έτών................
4 έτών.................5
5 έτών καί πλέον τ) διαρκεΐς.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις1 6 μηνίον................
> 1 ετους ................
> 2 έτών ..............
» 4 έτών.................
> 5 έτών .................
» 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ: ·
Είς Δραχμάς με'χρι Δρχ. 50.000........................................ 4%%
Εις Ζυναλ?Λγμα (Οΐιβοΐί) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ϊ) Λίρας "Αγγλίας μέχρι «400 4 %
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι τατν άποδίδονται είς τό αντό νόμισμα είς
οποίον κατετένησαν.
Αί χαταθεσεις Αμερικην, οταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας '^,
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΟΓ 6ΒΕΕ0Ε
κττ/νοτρόφοι τής Ήχείροι», οί όχοίοι
υφίσταντο τα χάνδεινα έχί τής έχο-
χής τοΰ Άλή χασί καί τής Τοορ-
κοκραρτίας έν γένει, δέν μχόρεσαν
νά έγκατασταθοΰν μονίμως κίχ«,ΐ 'Ελληνες. Μ:λοΰν 'Ελληνικά—ο·/1.
καί σχορχίίτθηκαν κατά οικογενείας δλάχικα, άρδανίτικα ή ά"λλη δ·»/:-
καί μεγαλειτέρας όμάδας είς τα κτο-—στά κονάκια το^; καί δέ/ ":-
δοανά τής Μακ«δ«νίας,τ -^ρίως.Ά- χνοΰν καμμιά φορά τό χρό«. τή
χό έτεί κατέδηκχ^ στή Θεσσαλία Λαμχρή, ή τα Χριστούγεννα /ά />
καί νοτιώτ«ρα. τείοΰν στήν έκκλησΐά κανενος /ω-
Ή δοσκή τοϋς άχησχόλητε πάν-'ριοΰ, άφοΰ είναι χριστιανοί. α^στί;-
τα. Οί δοσκότοχοΐ- ΰχήρςο'^ γι' αύ- ροί καί στήν τλι-λ «ο;, όζω; -Ι
τους ή μόνη γή, χού τοίις έτράβηξε δλα.
καί ή μόνη «ιδιαιτέρα πατρίς». Μ'
;'Η Πίνδος. τα Χασιά, τα Τσο^'^^Ψ;1
μέρκα, ό "Ολυμχος, ό Κίσσαδος, ή,'^^χί.
"Οθρυς κϊ' δλα τα βουνά τής Βο¬
ρειον Ελλάδος τούς ξέρο
λον.αϊρ: ζοΰν στίς κορυφές
χου συνήθίύς ύχάρχει χλούσ(θ κα: ά·
αι>τα, οί
> στή χώρα είναι α:γϊ-
εΐχαμε. Ή κτηνοτρονζ
κ>?ίως σ'
ουνά τής Βο-'εα7ί:»ετ5ίί α>?ιως σ α^τοο,, %τ ;
έρουν. Τό κα-' ϊύ':0 τί Κράτος 6ά ε^ρε^ε νά ζο'τ,
χρές τους, ό-' "?οκχή π* ζητήματα ^ τού:
Γλούσιο καί ά- ^χατχολοθν. Ένα. τό «»2α·οτε-
τό
51 ΜΑΙΙΙΕΝ ίΛΝΕ. ΝΕΥν ΥΟΠΚ
ΝΕΛ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τη>.. ΙΟΗΝ 5763
33 80. ΟΙ-ΑΒΚ 3Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΗΒ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
δϋΙΤΕ 744
0ΗΙ0Α60. Ιίί.
τών ίθΰνών. ' ' Ρ^σμούς
Ή κοινωνική καί οΐκογβνε:ακΓ
το«ς ζωή είναι όχως τό κάβε τι -;:'' .«τροφιχον^ κλήρον, ^ ^
αύτούς, τραχεΐα. ' ΙΧΛτΐκά δργανα; Ένας αύλός,
ξηρό, σκέτο σοι>ραΰλι (φλογέρα) χοίΓ
δμως ξέρει νά κάντ; τόν άέρβ'τοΰ
δουνοϋ ήτής πλαγίας νά πάλλγ) μέ
τα αίσθηματα τής ψυχής τ^7 τα
άγνά, τα άχλί, άληθινά καί ... κά-
πως μελαγχολ'.κά.
Τό ίδιο, αύστηροί όχως σ' όλα,
είνα: καί στίς οίκογενειακές
σνέσεΐς. Τό άγόοι καί τδ *
φρμ
ρφς Σαρακατσαναίους. μ
χληροφορεί, ότι τίχοτε δέν εμποί'-
ζει νά άχοκατ3ττα&ο5ν οί 5«ί «η-
νίται κτηνοτρόφοι είς όρεινοαε σον-
οικισμονς «ίς Σαρρηγιάρ, Καρά
'Ομχαση, Τζαμί Μαχαλί. %Λ'^,
Μαχαλά καί ά^λα: έκτάσείς. 1°
Βιο χρέχϊΐ νά γίντ] καί σ' «λλα με-
ρη τής Ελλάδος. Γιατί, όπως ν
ςτΰτοί οί ίδιοι κτηνοτρόφοι αν
ρουν. είναι χολί» χαράδο^ο νά μεν^
οί ΣαρακατσαναιΌι νομάδες ν.αι να
μή όρίζουν οίτε τό-ο, οίτε τχίτ!"λ»ν
ά ά έ ό μι;
μή όρζου οίτε τ,
γιά νά στεγαΓθοΰν, ένφ τόσαί μι;-
ρΐτίας χροσέφεραν στήν Έλλαί»
?
σ
Έλλαί»
ρΐτίας χροσέφεραν στήν
καί έχι Τκ>ρκοκ?»τ?ας μέ το«
Μακεδον:κοί»ς αγώνας χαί '&?
ιϊ την άνάχτ^ί τής
χ γρ τ0 χορίτσι
άραβωνιάζονται ά-ό μικρά καί 'χαν-
τρεύοντ-ί σάν μεγαλώ δ
τρεαονται σαν μεγαλώσοΰν,
χούν οί ';εροι. Συνηθέστατα ό
χρός καί ή νόφη δλέχοντα-. στό
γαμχρος
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
Ώραι σννίντεύξεαχν: Δευτέρα κ»1
Τετάρτη ά,τό 4—5 μ. μ., Τ) ΥΡα"
«|ατε: Κ. ΧβΐΐΓθδ, 18 01(1 Βγ03(Ι
Υ ΟΐΙ
«|ατε: Κ. ΧβΐΐΓθδ, 8
-8>·. ΑρΙ. 4, Ν. Υ. ΟΐΙ>'·
Τηλε'φ. υπϊνεΓϊίΙν 0232.
απο τη:
ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ
ΟΙ ΣΑΡΑΚΑΤΣ3ΑΝΑΙΟΙ
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΤΗΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.- ΠΑΣ ΖΟΥΝ ΤΑ·
ΞΕΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΠΟ ΣΕ ΤΟΠΟ.-ΜΙΑ ΓΝΗΣΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΛΗ ΠΟΥ Ε-
ΧΑΣΕ ΤΟ ΠΑΝ Ε Κ ΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ- ΤΟ ΖΗ-
ΤΗ
III
Α ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΩΝ.
Οί τελε,ιταίοι ταςειδιώται χον>;μαδ!κώς στά Έλληνικά δο*»νά τής
έφθασαν στάς Αθήνας άχό τή Μα-ι'Βορείου Ελλάδος μέ ίδιαίτερη χα-
κεδονία καί την "Ηχειρο, εφεραν [ ράδοσ·. γιά την άτομική ζωή, γιά
μαζύ μέ τόσα άλλα νέα τής Βορείου | τίς οίκογενειακές καί κοινωνικές
σχέσεις, γιά το κάθε τι, ιτού περι-
λαμδάνεται μέσα στή ζωή ενός <;■>-
Πρώάμος, άλλά σκληρός | ξ^ίδι στήν Ήχειρο, στή θεσσαλία,
χίς. Καί τα ψηλότερα Μα- ^ Μακεδονία, όχοιαδήχο·- έ-οχή
χ καί Ήχειρωτικά δθϋνά έ- τ05 χρόνον, άλλά χρό χαντός αυτή
Ελλάδος καί μιά ένδιαφέρουσα εί-
δησι :
Ό χειμώνας ενέσκηψε στά 6ο-
ρειότερα άκρα τής χώρας μας χάν-
οχλος.
καί τρ α
κεδονιχά
νιόνισαν
Αρχιζοον λοιχον ενωριτερα εφέ¬
τος, έκεϊ επάνω τα δάσανα τοΰ χει¬
μώνος. Κρύα τσοοχτερά, μχόρες,
δροχές, καί όλα τα -αρεχόμενα
δεινά.
Άλλά ή καιρ:κή μεταβολή στήν
Βόρειο Έλλάδα δέν ήλθε μόνη της.
'Αληθινή άναστάτωσι εφερε στήν
τάξι των κτηνοτρόφων, των Σαρα-
Άρκεί νά έχιχειρήσετε Ινα τα-
δι στήν Ήχειρο στή θεσσαλία
κατσαναιων,
οί οχοιοι, οχως
έχοχή- αύτη,
χρ, άλλά πρό χαντός αυτή
την έχοχή, γιά νά τοΰς ίήτε νά κα-
τεδαίνον άχ' τα ψηλά δουνά όμά-
ϊες όλόκληρ-ες, στίς χλαγιές στά
<(Χ/θνάκια» το;> γιά ξεχε!μαδιό.
Σ' δχοιο μεγάλο δρόμο της Μα-
κεδονίας, τής θεσσαλίας καί τής
"Ηπείρου νά ρίξη κανείς μιά ματιά,
κι' άκόμη ττά μονοχάτια κι' άνηφο-
ρικά δρομάκια των δουνών, θά δρη
όλόκληρες συνοδείες Σαρακατσα-
έΐϋς εναντίον τοΰ κ«καϊιοΰ.
* * *
Μέ αύτη την τάξι
ά Σ
τ κρ ρ
μέρες κα: δίομάδες όλόκληρδ; ώς
—ού. νά ?θάσο;ν στά ξεχειμαδιά.
Τραϊνο, άμαίςι, «·>τοκίνητο, άραμχί
δέν γνωρίζουν. Άχάμα κι' όταν το
ό δ ό
ρζ μ
ξδί είναι μακρ^ό, δταν χρ
τα; νά ταξειϊέψουν άπό την "Ηχειρο
στη Μακεδονίϊ, άπο την Μακεδο-
ί βλί άό Θ
νίας στήν
άιτό την
κάθε | ν5,(ων μ4 τα μθϋλάρια το^ς, τα
κρόα δυναμώνουν στά βουνά, κινή-
θηκαν γιά τα ·Θερμότερα κλι,αατα,
γιά τίς χλαγιές των βουνών, γιά
ι δο»ράκια τος, τα άλογά τοος, κ·α-
τοΐις κάμπης, τα
ό ί
μς ξχμ,
όπως είνε γνοκττόν στή γλώ<—α τοΰ άγροτίκοΰ κόσμον τής Ελλάδος οί ά—ι •/.αί άλλα κράγματα των οΐκογενεί- ών των, νά κχτεβαίνουν στά ζεστά κλίματα. Κοντά στή «φ·2μίλλιατ» λίγες έ- καταλληλθ! γ:ά τή διαδίωσ'. τοΰ χειμώνος, χαμηλοί τόποι κάθε έ- ί 'ί κατοντάδες μέτρα χειο χίσω, £5ω Οί _ΐαρακατβαναΐθί κλι τλ καραβάνια τους." Οί ΣαίζκζτσανϊΓοι! Πθ!0;, δέν §έρει αύτη τή ά Ε λ _; §ρ η ή ρ της Ελληνικάς φυλης, χο5 ζτ^ νο- άπ' τό δρόμο, ά ά :, άκολοοθεΓ 00 200 ί ρμ, ή τό κοχάδί άτο 50, 100, 200 καί χερίσσότερα πρόίατα. Ό Σαρϊκα- τσίνος, άρχηγάς τής οικογενείας καί τοΰ κοχαδιοΰ, προστατεύει καί «σαλβγάει» το κοζάδι χαί οί τσ&χα- νόσκ^λλοι άκολθί/Οοΰν ετοΐμθ! νά έ- χιτετ)<ίΰν τ> κανείς έκδηλώη] ϊια-
ή , η Θ$<γ- στή Στερεά' Έλλάδα, έκα- τοντάϊες χ'.λίόμετρα, ημερών καί έδδομάδων ταΐεϊίί, θά διανύσοον ό- λο τό διάττημα μέ τα χόίια. Άλλά τί είναι οί Σαρααατσα- ναϊοι: Ή ράτϊα αύτη τής Ελληνι¬ κάς φΛή:, χου διάλεξε ώς κ-οριον καί μοναδικόν της ίπάγγελμα την κτηνοτραφίαν; Είναι γνήσ'.οι "Ελληνες, εχουν χαμ^χιά φυλετιχή συγγένεια μέ τοίϊς λεγομένοος βλάχοος, οτ όποίθ! β- χοαν έχίτης Ελληνικήν συνείδησιν χαί Ελληνικόν αίμα είς τάς φλέ-| δας των, ή άχοτελοΰν ξεχωριστή εντελώς φ^λή μέ φυλετικά γνωρί- Άρχει" νά ρίξο^ε μιά ματιά στή ζωή τοας, τα έτωτερικά το^ς, τα έθιμά τους χαί τούς δρ«ϋς τής κοι- νων:χής ζωής;, χού εχοον ίτμιο^ρ- γησει, γιά νά χεκτβοϋμε ότι είναι γνήσϊθ χθμμάτι τής 'Ελλη-^κής φυ- λής, χού ϊίαφέρει μόνον κ»τά τέ ζήτημα τής κατοικίβς. Παλαιοί Έξ άοιστεοϋν πρός τα δεξιά: Ό Δρ Κ. Τζέφφ Μίλλερ, ό ύποστρατηγο; Μέροιττ Γ. "Αϊρλαντ καΐ ό Δρ Φράγκλιν Χ. Μάρτιν. γάμο τ«ς χρώτη φορά! Ώς τκο, άν καί διαφέρουν τόσον πολ,ι :τί Ιθιμα, άχο τον άλλο άγροττ/.ο -/τ- τής Ελλάδος, είναι ΕβΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Κεφάλαια Μετοχικά καί Άποθεματι,κά . Καταθέσεις τή 30 Ίουνίου, 1929..... Δρχ. 1,205,000,000.— » 6,250,000,000.— διοικητησ. ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ υποδιοικητησ: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ^« .—, Ι,κτελες «*1 Πρακτορεεα καβ' δλην την Τραπεζιτικήν έργαβίαν κα'ε δέχεται κ*ταθ£οίΐ5 ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΟΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ: ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: Είς Δραχμάς καί είς Συνάλλαγμα (ΟιθοΙι) Δολλάρια τί Λίρας Αγγλίας άι> ν
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ ΥΥ .......... η'°
ρχμ ς γμα (ΟιθοΙι) Δολλάρια τί
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
υς Ιυναλλαγμα (Οΐιβθίί) Δολλάρια ή Λίρας Αγγλίας
4 %
ν4%
41/2%
5 %
5%%
6 %
ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ (ΟΙΕεΚ) ΔΟΛΛΑΡΙΛ
"Η ΛΙΡΑΣ ΑΓΓΛΙΑΣ:
Μέχρις 6
μηνών
2 έτών................
4 έτών.................5
5 έτών καί πλέον τ) διαρκεΐς.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ:
Μέχρις1 6 μηνίον................
> 1 ετους ................
> 2 έτών ..............
» 4 έτών.................
> 5 έτών .................
» 10 έτών καί πλέον ή διαρκεΐς
ιδιαιτέρα συμφωνία.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ: ·
Είς Δραχμάς με'χρι Δρχ. 50.000........................................ 4%%
Εις Ζυναλ?Λγμα (Οΐιβοΐί) είς Δολλ. μέχρι $2.000, ϊ) Λίρας "Αγγλίας μέχρι «400 4 %
Αί καταθέσεις είς ξένον νόμισμα καί οί τόκοι τατν άποδίδονται είς τό αντό νόμισμα είς
οποίον κατετένησαν.
Αί χαταθεσεις Αμερικην, οταν γίνωνται διά τοΰ Καταστήματος Νέας '^,
είναι άπηλλαγμέναι τοΰ χαρτοσήμου της εκδόσεως των όμολογιών.
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΟΓ 6ΒΕΕ0Ε
κττ/νοτρόφοι τής Ήχείροι», οί όχοίοι
υφίσταντο τα χάνδεινα έχί τής έχο-
χής τοΰ Άλή χασί καί τής Τοορ-
κοκραρτίας έν γένει, δέν μχόρεσαν
νά έγκατασταθοΰν μονίμως κίχ«,ΐ 'Ελληνες. Μ:λοΰν 'Ελληνικά—ο·/1.
καί σχορχίίτθηκαν κατά οικογενείας δλάχικα, άρδανίτικα ή ά"λλη δ·»/:-
καί μεγαλειτέρας όμάδας είς τα κτο-—στά κονάκια το^; καί δέ/ ":-
δοανά τής Μακ«δ«νίας,τ -^ρίως.Ά- χνοΰν καμμιά φορά τό χρό«. τή
χό έτεί κατέδηκχ^ στή Θεσσαλία Λαμχρή, ή τα Χριστούγεννα /ά />
καί νοτιώτ«ρα. τείοΰν στήν έκκλησΐά κανενος /ω-
Ή δοσκή τοϋς άχησχόλητε πάν-'ριοΰ, άφοΰ είναι χριστιανοί. α^στί;-
τα. Οί δοσκότοχοΐ- ΰχήρςο'^ γι' αύ- ροί καί στήν τλι-λ «ο;, όζω; -Ι
τους ή μόνη γή, χού τοίις έτράβηξε δλα.
καί ή μόνη «ιδιαιτέρα πατρίς». Μ'
;'Η Πίνδος. τα Χασιά, τα Τσο^'^^Ψ;1
μέρκα, ό "Ολυμχος, ό Κίσσαδος, ή,'^^χί.
"Οθρυς κϊ' δλα τα βουνά τής Βο¬
ρειον Ελλάδος τούς ξέρο
λον.αϊρ: ζοΰν στίς κορυφές
χου συνήθίύς ύχάρχει χλούσ(θ κα: ά·
αι>τα, οί
> στή χώρα είναι α:γϊ-
εΐχαμε. Ή κτηνοτρονζ
κ>?ίως σ'
ουνά τής Βο-'εα7ί:»ετ5ίί α>?ιως σ α^τοο,, %τ ;
έρουν. Τό κα-' ϊύ':0 τί Κράτος 6ά ε^ρε^ε νά ζο'τ,
χρές τους, ό-' "?οκχή π* ζητήματα ^ τού:
Γλούσιο καί ά- ^χατχολοθν. Ένα. τό «»2α·οτε-
τό
51 ΜΑΙΙΙΕΝ ίΛΝΕ. ΝΕΥν ΥΟΠΚ
ΝΕΛ/ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τη>.. ΙΟΗΝ 5763
33 80. ΟΙ-ΑΒΚ 3Τ.,
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ:
ΗΒ8Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
δϋΙΤΕ 744
0ΗΙ0Α60. Ιίί.
τών ίθΰνών. ' ' Ρ^σμούς
Ή κοινωνική καί οΐκογβνε:ακΓ
το«ς ζωή είναι όχως τό κάβε τι -;:'' .«τροφιχον^ κλήρον, ^ ^
αύτούς, τραχεΐα. ' ΙΧΛτΐκά δργανα; Ένας αύλός,
ξηρό, σκέτο σοι>ραΰλι (φλογέρα) χοίΓ
δμως ξέρει νά κάντ; τόν άέρβ'τοΰ
δουνοϋ ήτής πλαγίας νά πάλλγ) μέ
τα αίσθηματα τής ψυχής τ^7 τα
άγνά, τα άχλί, άληθινά καί ... κά-
πως μελαγχολ'.κά.
Τό ίδιο, αύστηροί όχως σ' όλα,
είνα: καί στίς οίκογενειακές
σνέσεΐς. Τό άγόοι καί τδ *
φρμ
ρφς Σαρακατσαναίους. μ
χληροφορεί, ότι τίχοτε δέν εμποί'-
ζει νά άχοκατ3ττα&ο5ν οί 5«ί «η-
νίται κτηνοτρόφοι είς όρεινοαε σον-
οικισμονς «ίς Σαρρηγιάρ, Καρά
'Ομχαση, Τζαμί Μαχαλί. %Λ'^,
Μαχαλά καί ά^λα: έκτάσείς. 1°
Βιο χρέχϊΐ νά γίντ] καί σ' «λλα με-
ρη τής Ελλάδος. Γιατί, όπως ν
ςτΰτοί οί ίδιοι κτηνοτρόφοι αν
ρουν. είναι χολί» χαράδο^ο νά μεν^
οί ΣαρακατσαναιΌι νομάδες ν.αι να
μή όρίζουν οίτε τό-ο, οίτε τχίτ!"λ»ν
ά ά έ ό μι;
μή όρζου οίτε τ,
γιά νά στεγαΓθοΰν, ένφ τόσαί μι;-
ρΐτίας χροσέφεραν στήν Έλλαί»
?
σ
Έλλαί»
ρΐτίας χροσέφεραν στήν
καί έχι Τκ>ρκοκ?»τ?ας μέ το«
Μακεδον:κοί»ς αγώνας χαί '&?
ιϊ την άνάχτ^ί τής
χ γρ τ0 χορίτσι
άραβωνιάζονται ά-ό μικρά καί 'χαν-
τρεύοντ-ί σάν μεγαλώ δ
τρεαονται σαν μεγαλώσοΰν,
χούν οί ';εροι. Συνηθέστατα ό
χρός καί ή νόφη δλέχοντα-. στό
γαμχρος
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥ
Ώραι σννίντεύξεαχν: Δευτέρα κ»1
Τετάρτη ά,τό 4—5 μ. μ., Τ) ΥΡα"
«|ατε: Κ. ΧβΐΐΓθδ, 18 01(1 Βγ03(Ι
Υ ΟΐΙ
«|ατε: Κ. ΧβΐΐΓθδ, 8
-8>·. ΑρΙ. 4, Ν. Υ. ΟΐΙ>'·
Τηλε'φ. υπϊνεΓϊίΙν 0232.
«ΚΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
11
ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ-ΥΠΟ ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗ
Τού Παράσχου ή ποίησις είναι
έναμηιιγμένη μέ την πολιτικήν /.αί |
την κοινωνικήν,κίνη,σιν τής έπο-
Λ< χον. "Κατά την παρακμήν τής ίωώτη; δυναστείας ευρέθη μεταξύ τής χουση; λεγομένης νεολαίας, ή¬ τις έπεδίωκε την ανατροπήν τού "Οθωνος. Συνελήφθη ώς ταραξίας χαί εκλείσθη μετ1 άλλων φίλων τον είς τάς φυλακάς τοΰ Μενδρεσέ. 'Εκεί εγραψε Ινα ποίημα έπιγρα- φόμενονό «Πλάτανος τοΰ Μεν&ρε σέ», είς τό οποίον Φρηνεϊ την στέ- ρησιν τής ελευθερίας τού. Τό π,οί- ημααύτό πλήρες ρωμαντισμοΰ καί οίσθήματος, ριφθεν είς την δημο- οίεινπν κατά τάς κρισίμους έκείνας στιγμάς έδιαβάζετο είς χά καφενεϊ- α χαί είς τάς συναθροίσεις των έ- ιΐαναστατών, ό δέ νεαρό; ποιητής άνεκηρύσσετο μάρτυς τής έλευθε- ρίας. Σννέβαινε μέ τό πυίημα αν- χΌχοϋ Παράσχου, δ,τι είς το Πα- ρίσι πρό ολίγων γρόνων μέ τα τρα- γοΰδια τοΰ καθείρκτου έπίσης Γάλ λου ποιητοΰ Βερανζέρον. Οί 'Α- {Ηΐναΐοι ήθελον νά εχουν καί αν- τοί τόν Βερανζέρον των καί εΰρον αυτόν είς τό πρόσωπον τοΰ Άχιλ- Ιέίος II αράσχον. Ό άδελορός τού Γεώργιος, δστις χατά τΐΓν εποχήν εκείνην είχε με- ταχρράσΐι τόν «'Ερνάνην» τοϋ Βί- χτωοος Ουγκώ, έ'ξήπτε την κατά . , „ ,. . , τοΰΌθωνοςάγανάχτησιντοΰπλή "αλουμενοι Παρασχιδεΐς, απεμι- δούς δρμοσίύων είς τάς έφημερί- ^ίτντ0 α^νρ"·«ι πολλ«^ί τον «^ α^δ/ό 'Αχιλλεύς %*%£%]]^^^^^^!^. ατηθικοΰ νοσήματοςν.αι ή φνλάκ,- (^^ σίς τού συντόμενε τας ημέρας της! ^"("Η."·1™1-- Ή Μάρσια Έστάρντονς είς δύο πόζας. Ένάγει τόν Χάορυ θώ διά 190.000 δολλάρια, λέγουσα ότι έκείνος την έκτύ- πησε μέ μίαν βοΰρτσαν των μαλλιών είς μίαν συναναστροφήν. ζήση μέ την ποίησιν τού, είχον ψάλτ) τα τραγοίδΗα τού, πολλοί δέ των στίχων τού εφέροντο είς τα χείλη των ώς παιροιμίαι καί τοιαΰ- ται άπέμειναν έκτοτε. Άλλ' όπωσδήποτε εφαίνετο λή- γουσα ή ποιτ,τική περίοδος αυτού. Οί έκατοντάδες των Παρασχ-,δών ήρχισαν έξαφαντζόμενοι. Ουδείς εγραφε πλέον είς καθαρεΐουσαν γλώσσαν στίχους καί ήρξαντο ηδη άναδεικνυόαενοι οί ποιηταί, οΐτι¬ νες απετέλεσαν την δόξαν της νε- ωτέΐοας φιλολογικής έποχής. Ό Παράσχος δέν άπήγγειλε πλέον είς τους συλλόγους πατριωτικά ποι Ύ[μαχα καί ή τελευταία! φορά ποϋ ενεφανίσθη ενώπιον τοΰ δημοσίου, ήτο ή ήμέρα των άποκαλυπτηρίων τοΰ μνημείου τοϋ Όδυσσέως Αν¬ δ ρούτσοι» είς τό πειριλάλητον Χάν» τής Γραβιάς. "Εκτοτε σπανίως έ- δημοσίευεν ποιήματα είς τα τότβ εκδιδόμενα περιοδικά καί ταύτα δέν -ήσαν πλέον τοΰ συρμοΰ. Άλλά δέν άπσυσίαζεν από την συγκέν- τρωσιν τοΰ καφενειον, τοΰ Συντάγ- ματος, προεδ<ρεύα>ν μεταξύ των ά-
πομεινάντων πιστών όπαδών τής
οχολής τού.
* ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΓΤΗΣ
ΤΟ
ημρ ής
ης τού. Ό "Οθων επί τέλους
σνγ/ινηθείς καί αΰτός άπο τα δη-
μοοαει.ιόμενα διεταξε την άπο·
φΐ'λάκισίν τού. Τουτο δμως δέν με¬
τέβαλε τα φρονήματα τοΰ Παρά¬
σχου, καί κατά την νύκτα τής 10ης
Όκτωβρίου 1862' ό στηθικός νεα-
νίας, όστις εχαιρεν έν τοί-τοις α-
χραν υγείαν, ευρέθη μεταξύ των
πρώτων, οΐτινες είς τόν στρατώνα
τοϋ Πνροδολικοΰ (Τΐη^-θόντ&ς ε¬
κήρυξαν την €κ·9ρόνισιν τοΰ βασι¬
λέως. Έγραψε τότε τα νακητήρια,
τα όποϊα δμαϊς δέν περιέλαοεν είς
τάς κατόπιν έκδοθείσας σνλλογάς
τού.
"Οταν διά της ελειΉτείος τοΰ Γε
ωργίου τοϋ Α', δέν μετεβλήθησαν
τα πράγματα, ό Παράαχος λησμο-
νήσας δτι υπήρξε πολίμιο; τον
Οθωνος, ώς ανηγγέλθη ό θάνα-
τό; τοι·, συνέθεσε το πρός αυτόν
έλεγείον κλαύσας τούτον όσον ου¬
δείς των φίλων τού. Ή δημοτι-
Χοτη; τοΰ Παράσχου είχε φθάση
εις τό κατοαό^υφον της. Είχε σχη-
ματίστ) ιδιαιτέραν σχολήν, αί έκα-
τολτάδες δέ των τότε σττχουργών,
μί την ποίησιν τού
τοΰ Άλφρέδου δέ
Μισσέ καί τού Βίκτωρος Ουγκώ.
Ήτο μάλιστα νπερρωμαντικό; καί
ώμοίαζε πλειότερον τόν 'Ισπανόν
ποιητήν Γόγκοραν, τοϋ οποίον ή-
γνόει καί τό ονομα. Τα ποιήιιατά
τού τΐσαν ενας ίναρκής θρήνο;.
Σχεδόν ούδαμού εθρίσκει κανεί;
έπιλαμι|»ιν της χσράς *αί τό μει-
μ| ης χρς μ
δίαμα τής εύτυχίας. Έν πυκνόν
πένθος καλύπτει τού; στίχους τού.
'Αλλ' έχουσιν ούτοι τόσον βαθϋ τό
αΐσθημα, τοιαύτην συγκίνησιν,
τόσον πάθο; καί γλυκντητα πολλσ
κις, ωστε λησμονεΐ κανείς τάς άτε
λείας των. Κατά την εποχήν δμως
εκείνην τό κοινόν τΥννόει την λυρι
κήν ποίησιν ώς εκχυσιν μόνον πό
νού καί δακριχον. ΑΙ έθν.καί ά
πογοητεύσεις, ό μαρασμός; των έλ
πίδων περί τής μεγαλννσεως τής
Ελλάδος, είχον δημιουργήση μί¬
αν ατμόσφαιραν .-τένθονς εντό; τής
οποίας εζη ό Παράσχο;. "Ετσι
είτε έκφωνών έ?.εγεϊα πρό των τα
φων των άγωναστών τοϋ 1821, είτε
άπαγγέλλων τοιαΰτα κατά τάς πα-
νηγυρικάς ήμέρα; τής 25ης Μάρ¬
τιον, τό πλήθος συνέρρεεν όπως ά
κοΰστ) την στενάζουσαν εύκέλαδον
άηδόνα, όπως ωνόμαζον τότε γε¬
νικώς τόν ποιη,τήν.
Ό Παράσχος καθ' όλην τού
την ζωήν δέν υπήρξε τίποτε αλλο
άπό ποιητής. 'Εχρημάτισε μέν δη-
καί τούς κοπετού; τού, διεδέχϋηί
μία εΰθυ^ιος ποίησις πλήρη; καγ-
χασμων καί γελώτων. Οί νέοι λοι-
ηταί δέν ήρεσκοντο πλέον είς νε-
άνιδας εχούσας την δψνν νεκρικής
σινδόνης. Τάς ήθελον μέ κόκκινα
μόσιο; ύπάλληλος καί διωρίσθη Ι χείλη, μέ τορνεντάς -<νήμας;, μεθυ- ί,'παρχος καί πρόξενος, άλλ' <χΙ θ?- σούσας άπό ερωτα καί άπό ί>δονήν.
σε-ς αυται ήσαν δι' αυτόν πράγ- Καί ό κόσ^ιος δαρυνθει; ςιλέον
ματα πάρ^ργα, ουτε δέ οί διορί-' τοί,ϊς πΐκρονς στεναγμοίίς καί τό
ζοντε; τούτον είχον την αξίωσιν νά' λίκνισμα των κυπαρίσσων, έθέλγε-
Εθνάίΐεται.. ΈλήιιΙ&ΐνκ τιί- δηΐΐ/κτί- ' τη ιιϊ ττιν 3νΛτι//ι«ην ηΛττιν Ύτή- Τιλ
ργ Έλάιϋβανε τάς δημοσί
άς θεσεις, όπως έςσκονομή τα;
ανάγκας τού. "Αλλοι τόν άντικαθί-
στων είς την υπηρεσίαν, αί>τός δέ
το μέ την εκδήλωσιν αύτην τής ζω
ής, της χαράς καί τής νεότητος.
' Ο Παράσχος κατελήφθη υπό
μελαγχολίας. Οί νεώτεροι αοιηταί,
συνεθετε μόνον^ στίχους% "Αλλω;, ζΛ(ας συμτοαίνει είς τοιανττας περι-
Μοντάμ Κιονοή, ^τις Λντχά)ν*ε τί. οάδ.ον, καί ή οποία ήλθε κατ'
είς την Αμερικήν έχ Ι αΑΑΐα;.
αύτάς
τε ό δημόσιος 6ίος τού ήτο βρα-
χχ'τατος· Είς πάσαν αλλαγήν Κυ¬
βερνήσεως έπαύετο καί τότε έπα-
νήρχετο είς την πατρικήν τού οι¬
κίαν επί της όδού Πετράκη, εφερε
πάντοτε την άνεατίληπτον ρεδιγ-
κότταν τοι·, τό ίηΐίηλόν τού καπέλ-
στάσεις, εζήτουν νά κατεδοχρίσονν ι
τούς βωμούς τού καί νά έγείρουν
τοϋς ίδικούς των. Ό Π αράσχο;
άντετάχθη κατ' αυτών. Τού; ά-
πεκά7χσε ποιιράς τού «άμοιβαίου
•θανμασμοϋ» καί ούτω διεξήγετο
μία τραχυτάτη πάλη μεταξύ αν-
Την ευτυχία την άπαντώ "
συχνά στό δρόμο μόνη·
εύγενινά την χοαρετώ
καί κείνη μέ σιμώνει,
μοΰ δίνει τό χεράκι της
μοϋ ?έει πώς μ' άγαΛ^,
μοΰ λέει πώς μέ στοχάζεται
μοΰ λέει...καί τα λοιπά.
* * ·
Άπ" τα γλυκά τα λόγια της .
κάποτε πηρα θάρρος,
κι' άμεσος την έοώτησα:
—"Άν δέν σοΰ κάνη βάρος:
θελετε νάρθετε μαζύ,
νάμαστε συντορφιά;
Κι' ή ευτυχία ποϋ πάντοτε
στέκεται στά καρ<ριά μουπε:—Κι' έγώ θά τώθελα, μά ξέρετε δέν πρέπιει μ' ίνα φτωχό τραγουδιστη ό κόσμος νά μέ βλέπη- Ι. ΠΟΛΕΜΗΣ μετέΰαινεν εί; τό καφενειον | ^οΰ καί -έκείνων. 'θ' ποιητή; τή; τού Συντάγματος, δπου τόν ανέ¬ μενον κάθε θράδν οί άναρίθμητοι θαινιιασταί τού, έκεϊ δέ διελίγετο περί ποιήσεως καί περί των πό λιτικών γεγονότων τής ημέρας. Ωμίλει πάντοτε μετ' έπισημότη τος καί περί των άπλουστέρων ά- κόιιη πραγμάτων. Όσάκις ωμίλει περί τη; Γα?ιλίας, τΐ^ν όποιαν έλά- τρευεν, τ ώραία μορσ/ή τον, ελάμ¬ βανε ζωηρότερον έκφρασιν καί τό¬ τε ανέφερεν επεισόδια σχετιζόαε- να ^ρός την Έλλάδα, έξύμνει τόν Βίκτωρα Ουγκώ, τόν Κάρολον Δέκατον καί τόν Γαμοέτταν. 'Εν- τί)νμοΰμαι δτον αφίκετο είς τάς Α¬ θήνας ό αύτοκράτωρ τής Γερμα- νίας Γουλιέλμος Β', τό αύτό βρά- δυ ήλθεν είς τό σπίτι τού Σουρή, δπου σννεκεντρούμεθα καί έπαίζα- μεν μ ά ο υ ς, τρομαγμένος. Ό ίΓουλιέλμος τοϋ; είχκ προξενήση τρομεράν έτ^ύπωσιν. Οί ώοθωμέ- νοι μΰστακές τού, οΐτινες ηπείλουν τα τρυπήσουν τόν ουρανόν, καί τ ι βλοσυρά βλέμματα τα όποΐα έσκόρ- πιζεν επί τα ■θεατρ.κώτερον, είχον συγκινήση τόν ποιητήν. — Είδα, μάς εΐπε, τόν Κάϊζερ £αί άπό τότε τρέμω διά την αγα¬ πημένην μου Γαλλίαν. Έκείνος ό οποίος έξ δλων μας έ- σίγα ήτο ό Κονδυλάκης'. — Διατί δέν ομιλεί; σύ Κονδυ¬ λακη; Δέν εΐδες τόν Κάϊζερ; — Δέν όμιλω, άπεκρί-θη ό χ«ρ.- έστατος συγγραφεύς, διότι τρέμα. έγώ αύτην την στιγμήν εκτύ πησα μέ ξερό τόν δσσο καί φοδον- μαι δτι θά πληρώσω διπλά. Άπό τοϋ 1885 ήρξατο ύποκλί- νόν τό αστρον τού Π αράσχου. Ή νέα ροπί] την οποίαν έλαβεν ή Έλ- >ηνινή ποίησις, έχουσα την ορ¬
μήν τής ■θυέλλης, παρέσυρεν ολί¬
γον κατ' ολίγον τα πσ ητικά ίδεώ-
δη τον Παράσχοΐ'. Τονς: θρήνον;
, Ο.ΊΙΟ-—Ό €'Ε-
θνικός Κηρυξ, ΊΙμερήιΐος, Κυριακά-
τικο; καί Ειόίονογρα^φι,μένος, καθώ;
καέ όλαι αί ο.'-λ σα οί έκίόσϊΐς τού πω-
«ΆγνώστίοΜ» εσάρκ^εν ' αύνσν;, λοϋνται εί^ τα Πρακτοςεϊον'τοϋ «Έ-
έπαρουσίασε δέ στοιχεία δηκηκω- ^ ^°% ώΜΕΐΐ7!!
έπαρουσίασε δέ στοιχεία δηκηκω-
Δέ ή
ρ χ η
τατη; σατυρα;. Δέν ήτο φυσικα ^
κολον νά καταροίψουν οί νεώτεοοι ι
αυτόν άπό τού ποιητικοϋ τού Ό-
« ι ι— » α» τ
λυμπου. Είχεν όπισθεν τού ουτο;; νοαφα:
ενα( παρελθόν τριάκοντα χρόνων, ι >ΒκΛεκτά ,}ι6λια Ε-,α μόνον τδ
κατα το δποϊο νοί οίνθρωποι είχον δλιοπωλεΐον τοϋ «Έθντκοθ ή
^ 7θ!
ϋ «ΟιΗίοηιΐα Μ.·.ΓΚει>, 3270
Ανε. Ό άντιπ(ΐόσω.το; τής
^ν^,^ ™<"Άϊ δέχβται μικρά; καί μέγα/άς αγγελιας καβως καί έγ- ;; : δώ Άοιστερά, ό αίδ. Χ. Χ. Κλάοκ, όστις ένάγει την κ. Μίννη Κέννεντυ, μητέ- ρα τής έν Λός "Αντζελες Εύαγγελιστρία;, "Ειμή Σέμπλ Μάκ Φέρσων, 6»' άθέτησιν υποσχέσεως γάμου καί οίκοδομησεως ναού, κατόπιν εκδηλώσεως ί-_^ ρωτικών αίσθηιιάτων επί μίαν έδδομάδα. Ό αίδεσιιιώτατος ζητεί ώ» * ζηιιίίοσιν 50.900 δο/λάρια.
11
ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ-ΥΠΟ ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗ
Τού Παράσχου ή ποίησις είναι
έναμηιιγμένη μέ την πολιτικήν /.αί |
την κοινωνικήν,κίνη,σιν τής έπο-
Λ< χον. "Κατά την παρακμήν τής ίωώτη; δυναστείας ευρέθη μεταξύ τής χουση; λεγομένης νεολαίας, ή¬ τις έπεδίωκε την ανατροπήν τού "Οθωνος. Συνελήφθη ώς ταραξίας χαί εκλείσθη μετ1 άλλων φίλων τον είς τάς φυλακάς τοΰ Μενδρεσέ. 'Εκεί εγραψε Ινα ποίημα έπιγρα- φόμενονό «Πλάτανος τοΰ Μεν&ρε σέ», είς τό οποίον Φρηνεϊ την στέ- ρησιν τής ελευθερίας τού. Τό π,οί- ημααύτό πλήρες ρωμαντισμοΰ καί οίσθήματος, ριφθεν είς την δημο- οίεινπν κατά τάς κρισίμους έκείνας στιγμάς έδιαβάζετο είς χά καφενεϊ- α χαί είς τάς συναθροίσεις των έ- ιΐαναστατών, ό δέ νεαρό; ποιητής άνεκηρύσσετο μάρτυς τής έλευθε- ρίας. Σννέβαινε μέ τό πυίημα αν- χΌχοϋ Παράσχου, δ,τι είς το Πα- ρίσι πρό ολίγων γρόνων μέ τα τρα- γοΰδια τοΰ καθείρκτου έπίσης Γάλ λου ποιητοΰ Βερανζέρον. Οί 'Α- {Ηΐναΐοι ήθελον νά εχουν καί αν- τοί τόν Βερανζέρον των καί εΰρον αυτόν είς τό πρόσωπον τοΰ Άχιλ- Ιέίος II αράσχον. Ό άδελορός τού Γεώργιος, δστις χατά τΐΓν εποχήν εκείνην είχε με- ταχρράσΐι τόν «'Ερνάνην» τοϋ Βί- χτωοος Ουγκώ, έ'ξήπτε την κατά . , „ ,. . , τοΰΌθωνοςάγανάχτησιντοΰπλή "αλουμενοι Παρασχιδεΐς, απεμι- δούς δρμοσίύων είς τάς έφημερί- ^ίτντ0 α^νρ"·«ι πολλ«^ί τον «^ α^δ/ό 'Αχιλλεύς %*%£%]]^^^^^^!^. ατηθικοΰ νοσήματοςν.αι ή φνλάκ,- (^^ σίς τού συντόμενε τας ημέρας της! ^"("Η."·1™1-- Ή Μάρσια Έστάρντονς είς δύο πόζας. Ένάγει τόν Χάορυ θώ διά 190.000 δολλάρια, λέγουσα ότι έκείνος την έκτύ- πησε μέ μίαν βοΰρτσαν των μαλλιών είς μίαν συναναστροφήν. ζήση μέ την ποίησιν τού, είχον ψάλτ) τα τραγοίδΗα τού, πολλοί δέ των στίχων τού εφέροντο είς τα χείλη των ώς παιροιμίαι καί τοιαΰ- ται άπέμειναν έκτοτε. Άλλ' όπωσδήποτε εφαίνετο λή- γουσα ή ποιτ,τική περίοδος αυτού. Οί έκατοντάδες των Παρασχ-,δών ήρχισαν έξαφαντζόμενοι. Ουδείς εγραφε πλέον είς καθαρεΐουσαν γλώσσαν στίχους καί ήρξαντο ηδη άναδεικνυόαενοι οί ποιηταί, οΐτι¬ νες απετέλεσαν την δόξαν της νε- ωτέΐοας φιλολογικής έποχής. Ό Παράσχος δέν άπήγγειλε πλέον είς τους συλλόγους πατριωτικά ποι Ύ[μαχα καί ή τελευταία! φορά ποϋ ενεφανίσθη ενώπιον τοΰ δημοσίου, ήτο ή ήμέρα των άποκαλυπτηρίων τοΰ μνημείου τοϋ Όδυσσέως Αν¬ δ ρούτσοι» είς τό πειριλάλητον Χάν» τής Γραβιάς. "Εκτοτε σπανίως έ- δημοσίευεν ποιήματα είς τα τότβ εκδιδόμενα περιοδικά καί ταύτα δέν -ήσαν πλέον τοΰ συρμοΰ. Άλλά δέν άπσυσίαζεν από την συγκέν- τρωσιν τοΰ καφενειον, τοΰ Συντάγ- ματος, προεδ<ρεύα>ν μεταξύ των ά-
πομεινάντων πιστών όπαδών τής
οχολής τού.
* ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΝΓΤΗΣ
ΤΟ
ημρ ής
ης τού. Ό "Οθων επί τέλους
σνγ/ινηθείς καί αΰτός άπο τα δη-
μοοαει.ιόμενα διεταξε την άπο·
φΐ'λάκισίν τού. Τουτο δμως δέν με¬
τέβαλε τα φρονήματα τοΰ Παρά¬
σχου, καί κατά την νύκτα τής 10ης
Όκτωβρίου 1862' ό στηθικός νεα-
νίας, όστις εχαιρεν έν τοί-τοις α-
χραν υγείαν, ευρέθη μεταξύ των
πρώτων, οΐτινες είς τόν στρατώνα
τοϋ Πνροδολικοΰ (Τΐη^-θόντ&ς ε¬
κήρυξαν την €κ·9ρόνισιν τοΰ βασι¬
λέως. Έγραψε τότε τα νακητήρια,
τα όποϊα δμαϊς δέν περιέλαοεν είς
τάς κατόπιν έκδοθείσας σνλλογάς
τού.
"Οταν διά της ελειΉτείος τοΰ Γε
ωργίου τοϋ Α', δέν μετεβλήθησαν
τα πράγματα, ό Παράαχος λησμο-
νήσας δτι υπήρξε πολίμιο; τον
Οθωνος, ώς ανηγγέλθη ό θάνα-
τό; τοι·, συνέθεσε το πρός αυτόν
έλεγείον κλαύσας τούτον όσον ου¬
δείς των φίλων τού. Ή δημοτι-
Χοτη; τοΰ Παράσχου είχε φθάση
εις τό κατοαό^υφον της. Είχε σχη-
ματίστ) ιδιαιτέραν σχολήν, αί έκα-
τολτάδες δέ των τότε σττχουργών,
μί την ποίησιν τού
τοΰ Άλφρέδου δέ
Μισσέ καί τού Βίκτωρος Ουγκώ.
Ήτο μάλιστα νπερρωμαντικό; καί
ώμοίαζε πλειότερον τόν 'Ισπανόν
ποιητήν Γόγκοραν, τοϋ οποίον ή-
γνόει καί τό ονομα. Τα ποιήιιατά
τού τΐσαν ενας ίναρκής θρήνο;.
Σχεδόν ούδαμού εθρίσκει κανεί;
έπιλαμι|»ιν της χσράς *αί τό μει-
μ| ης χρς μ
δίαμα τής εύτυχίας. Έν πυκνόν
πένθος καλύπτει τού; στίχους τού.
'Αλλ' έχουσιν ούτοι τόσον βαθϋ τό
αΐσθημα, τοιαύτην συγκίνησιν,
τόσον πάθο; καί γλυκντητα πολλσ
κις, ωστε λησμονεΐ κανείς τάς άτε
λείας των. Κατά την εποχήν δμως
εκείνην τό κοινόν τΥννόει την λυρι
κήν ποίησιν ώς εκχυσιν μόνον πό
νού καί δακριχον. ΑΙ έθν.καί ά
πογοητεύσεις, ό μαρασμός; των έλ
πίδων περί τής μεγαλννσεως τής
Ελλάδος, είχον δημιουργήση μί¬
αν ατμόσφαιραν .-τένθονς εντό; τής
οποίας εζη ό Παράσχο;. "Ετσι
είτε έκφωνών έ?.εγεϊα πρό των τα
φων των άγωναστών τοϋ 1821, είτε
άπαγγέλλων τοιαΰτα κατά τάς πα-
νηγυρικάς ήμέρα; τής 25ης Μάρ¬
τιον, τό πλήθος συνέρρεεν όπως ά
κοΰστ) την στενάζουσαν εύκέλαδον
άηδόνα, όπως ωνόμαζον τότε γε¬
νικώς τόν ποιη,τήν.
Ό Παράσχος καθ' όλην τού
την ζωήν δέν υπήρξε τίποτε αλλο
άπό ποιητής. 'Εχρημάτισε μέν δη-
καί τούς κοπετού; τού, διεδέχϋηί
μία εΰθυ^ιος ποίησις πλήρη; καγ-
χασμων καί γελώτων. Οί νέοι λοι-
ηταί δέν ήρεσκοντο πλέον είς νε-
άνιδας εχούσας την δψνν νεκρικής
σινδόνης. Τάς ήθελον μέ κόκκινα
μόσιο; ύπάλληλος καί διωρίσθη Ι χείλη, μέ τορνεντάς -<νήμας;, μεθυ- ί,'παρχος καί πρόξενος, άλλ' <χΙ θ?- σούσας άπό ερωτα καί άπό ί>δονήν.
σε-ς αυται ήσαν δι' αυτόν πράγ- Καί ό κόσ^ιος δαρυνθει; ςιλέον
ματα πάρ^ργα, ουτε δέ οί διορί-' τοί,ϊς πΐκρονς στεναγμοίίς καί τό
ζοντε; τούτον είχον την αξίωσιν νά' λίκνισμα των κυπαρίσσων, έθέλγε-
Εθνάίΐεται.. ΈλήιιΙ&ΐνκ τιί- δηΐΐ/κτί- ' τη ιιϊ ττιν 3νΛτι//ι«ην ηΛττιν Ύτή- Τιλ
ργ Έλάιϋβανε τάς δημοσί
άς θεσεις, όπως έςσκονομή τα;
ανάγκας τού. "Αλλοι τόν άντικαθί-
στων είς την υπηρεσίαν, αί>τός δέ
το μέ την εκδήλωσιν αύτην τής ζω
ής, της χαράς καί τής νεότητος.
' Ο Παράσχος κατελήφθη υπό
μελαγχολίας. Οί νεώτεροι αοιηταί,
συνεθετε μόνον^ στίχους% "Αλλω;, ζΛ(ας συμτοαίνει είς τοιανττας περι-
Μοντάμ Κιονοή, ^τις Λντχά)ν*ε τί. οάδ.ον, καί ή οποία ήλθε κατ'
είς την Αμερικήν έχ Ι αΑΑΐα;.
αύτάς
τε ό δημόσιος 6ίος τού ήτο βρα-
χχ'τατος· Είς πάσαν αλλαγήν Κυ¬
βερνήσεως έπαύετο καί τότε έπα-
νήρχετο είς την πατρικήν τού οι¬
κίαν επί της όδού Πετράκη, εφερε
πάντοτε την άνεατίληπτον ρεδιγ-
κότταν τοι·, τό ίηΐίηλόν τού καπέλ-
στάσεις, εζήτουν νά κατεδοχρίσονν ι
τούς βωμούς τού καί νά έγείρουν
τοϋς ίδικούς των. Ό Π αράσχο;
άντετάχθη κατ' αυτών. Τού; ά-
πεκά7χσε ποιιράς τού «άμοιβαίου
•θανμασμοϋ» καί ούτω διεξήγετο
μία τραχυτάτη πάλη μεταξύ αν-
Την ευτυχία την άπαντώ "
συχνά στό δρόμο μόνη·
εύγενινά την χοαρετώ
καί κείνη μέ σιμώνει,
μοΰ δίνει τό χεράκι της
μοϋ ?έει πώς μ' άγαΛ^,
μοΰ λέει πώς μέ στοχάζεται
μοΰ λέει...καί τα λοιπά.
* * ·
Άπ" τα γλυκά τα λόγια της .
κάποτε πηρα θάρρος,
κι' άμεσος την έοώτησα:
—"Άν δέν σοΰ κάνη βάρος:
θελετε νάρθετε μαζύ,
νάμαστε συντορφιά;
Κι' ή ευτυχία ποϋ πάντοτε
στέκεται στά καρ<ριά μουπε:—Κι' έγώ θά τώθελα, μά ξέρετε δέν πρέπιει μ' ίνα φτωχό τραγουδιστη ό κόσμος νά μέ βλέπη- Ι. ΠΟΛΕΜΗΣ μετέΰαινεν εί; τό καφενειον | ^οΰ καί -έκείνων. 'θ' ποιητή; τή; τού Συντάγματος, δπου τόν ανέ¬ μενον κάθε θράδν οί άναρίθμητοι θαινιιασταί τού, έκεϊ δέ διελίγετο περί ποιήσεως καί περί των πό λιτικών γεγονότων τής ημέρας. Ωμίλει πάντοτε μετ' έπισημότη τος καί περί των άπλουστέρων ά- κόιιη πραγμάτων. Όσάκις ωμίλει περί τη; Γα?ιλίας, τΐ^ν όποιαν έλά- τρευεν, τ ώραία μορσ/ή τον, ελάμ¬ βανε ζωηρότερον έκφρασιν καί τό¬ τε ανέφερεν επεισόδια σχετιζόαε- να ^ρός την Έλλάδα, έξύμνει τόν Βίκτωρα Ουγκώ, τόν Κάρολον Δέκατον καί τόν Γαμοέτταν. 'Εν- τί)νμοΰμαι δτον αφίκετο είς τάς Α¬ θήνας ό αύτοκράτωρ τής Γερμα- νίας Γουλιέλμος Β', τό αύτό βρά- δυ ήλθεν είς τό σπίτι τού Σουρή, δπου σννεκεντρούμεθα καί έπαίζα- μεν μ ά ο υ ς, τρομαγμένος. Ό ίΓουλιέλμος τοϋ; είχκ προξενήση τρομεράν έτ^ύπωσιν. Οί ώοθωμέ- νοι μΰστακές τού, οΐτινες ηπείλουν τα τρυπήσουν τόν ουρανόν, καί τ ι βλοσυρά βλέμματα τα όποΐα έσκόρ- πιζεν επί τα ■θεατρ.κώτερον, είχον συγκινήση τόν ποιητήν. — Είδα, μάς εΐπε, τόν Κάϊζερ £αί άπό τότε τρέμω διά την αγα¬ πημένην μου Γαλλίαν. Έκείνος ό οποίος έξ δλων μας έ- σίγα ήτο ό Κονδυλάκης'. — Διατί δέν ομιλεί; σύ Κονδυ¬ λακη; Δέν εΐδες τόν Κάϊζερ; — Δέν όμιλω, άπεκρί-θη ό χ«ρ.- έστατος συγγραφεύς, διότι τρέμα. έγώ αύτην την στιγμήν εκτύ πησα μέ ξερό τόν δσσο καί φοδον- μαι δτι θά πληρώσω διπλά. Άπό τοϋ 1885 ήρξατο ύποκλί- νόν τό αστρον τού Π αράσχου. Ή νέα ροπί] την οποίαν έλαβεν ή Έλ- >ηνινή ποίησις, έχουσα την ορ¬
μήν τής ■θυέλλης, παρέσυρεν ολί¬
γον κατ' ολίγον τα πσ ητικά ίδεώ-
δη τον Παράσχοΐ'. Τονς: θρήνον;
, Ο.ΊΙΟ-—Ό €'Ε-
θνικός Κηρυξ, ΊΙμερήιΐος, Κυριακά-
τικο; καί Ειόίονογρα^φι,μένος, καθώ;
καέ όλαι αί ο.'-λ σα οί έκίόσϊΐς τού πω-
«ΆγνώστίοΜ» εσάρκ^εν ' αύνσν;, λοϋνται εί^ τα Πρακτοςεϊον'τοϋ «Έ-
έπαρουσίασε δέ στοιχεία δηκηκω- ^ ^°% ώΜΕΐΐ7!!
έπαρουσίασε δέ στοιχεία δηκηκω-
Δέ ή
ρ χ η
τατη; σατυρα;. Δέν ήτο φυσικα ^
κολον νά καταροίψουν οί νεώτεοοι ι
αυτόν άπό τού ποιητικοϋ τού Ό-
« ι ι— » α» τ
λυμπου. Είχεν όπισθεν τού ουτο;; νοαφα:
ενα( παρελθόν τριάκοντα χρόνων, ι >ΒκΛεκτά ,}ι6λια Ε-,α μόνον τδ
κατα το δποϊο νοί οίνθρωποι είχον δλιοπωλεΐον τοϋ «Έθντκοθ ή
^ 7θ!
ϋ «ΟιΗίοηιΐα Μ.·.ΓΚει>, 3270
Ανε. Ό άντιπ(ΐόσω.το; τής
^ν^,^ ™<"Άϊ δέχβται μικρά; καί μέγα/άς αγγελιας καβως καί έγ- ;; : δώ Άοιστερά, ό αίδ. Χ. Χ. Κλάοκ, όστις ένάγει την κ. Μίννη Κέννεντυ, μητέ- ρα τής έν Λός "Αντζελες Εύαγγελιστρία;, "Ειμή Σέμπλ Μάκ Φέρσων, 6»' άθέτησιν υποσχέσεως γάμου καί οίκοδομησεως ναού, κατόπιν εκδηλώσεως ί-_^ ρωτικών αίσθηιιάτων επί μίαν έδδομάδα. Ό αίδεσιιιώτατος ζητεί ώ» * ζηιιίίοσιν 50.900 δο/λάρια.
«ΚΒΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.- ΚΥΡΙΑΚΗ. 27 ΟΚΙΩΒΡΙΟΥ. 1929.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΙΝ ΤΗΣ
Μ« την ίδρυσιν τής Άγ:οτ'.κής
Τραπέζης τής Ελλάδος πραγματο-
ποΐϊίτα: εν άχόμη σημεΓον τού κυ¬
βερνητικόν προγράμματος, τοΰ σπον-
δαιοτέρου, 'σως, τέ. σημείον έκείνο
τέ οποίον άφορά την ενίσχυσιν των
χαραγωγικών δννάμεων τής γάζΛζ
βχέ την ανάπτυξιν καί την πρόοδον
των οποίων έςαρτάται καί ή οίκο-
νομική ανάρθωσις τοϋ τόχου. Άλλά
τέ γεγονός ότι ιδρύθη ή Άγροτική
Τραπέζα δέν άρκεί διά νά ίκανοποί-
ήση τέν ΐγροτιν.έν κόσμον ό οποίος
εχε·. τόσας ανάγκας καί έ ■οποίος,
ώς άμέσως ένδιαφερόμενος θέλει νά
γνωρίζη καί πώς τ)ά εργασθή καί
τί θά κάμη ή Τραπέζα αύτη. Είναι
τόση ή οίκονομική στενοχωρία άπό
την οποίαν ύπέφεραν δλοι σχεδέν ο:
αγρόται καί είναι τόση ή άπαισιοδο-
ξία άπέ την οποίαν κατέχοντα; οί
χωρικοί τής ύπαιθρον, ώστε νά δι-
καίολογήται κάθε δνσπιστία των ό¬
σον άφορά την βελτίωσιν τής θέσε¬
ως καί τοϋ μέλλοντες των. Άλλ'ί
«ς ίδωμεν τί είναι ή ΆγροτικήΤρά-
πεζα, πώς είναι κατηρτισ,ι^ναι α:
ΐίπηρεσίαι της, τί θά επιδιώξη καί
κώς θά έργασ-θή.
Ό βκθίτός τής Τραπέζης
"Ολόκληρον τέ συγκρότημα τής
Άγροτικής Τραπέζης στηρί*ετα'.
είς δόο κ»!5αλαιώδεις Οεσμούς. Τέν
οργανισμόν τής υπηρεσίας κατά τέν
/. ? νόν [σμόν των εργασιών. Ό όργα-
νισμές τής υπηρεσίας προ6λέπε; τέν
/.α·»ρτισμέν των «διαφόρων τμημά-
των των ύχηρε-σιών ής Τραπέζης
7.7! «ν γένει τέν καταρτισμόν τού
ανώτερον καί κατωτέρου προσωπ;
•/.ου τον" ΐδρύματος, έ δέ κ-ανονιτμός
των εργασιών ν.αίθορί'ζε! τέν τρόπον
της λειτονργίας τής Τραπέζης κα:
τέ σύστημα μέ τέ οποίον τ)ά έργά-
ζωνται αί διάφοροι υπηρεσίαι. 'Ε-
πίσης καθορίζει την άρμοδιότητα
των ύπηρεσιών διά χΛθε μίαν «κ
των οποίων είδικά αρ&ρα χαράσσονν
ωρισμένας κατε:>6ύνσεις καί αρχάς
σνμφώνονς πρές τέν γενικόν σκοπόν
τέν οποίον έχϊδιώκε! ή Τραπέζα.
ΑΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ.- ΠΠΣ ΘΑ ΑΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΕΞ-1 1) Τέ -μή
ΥΠΗΡΕΕΤΟΥΝ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ.- ΠΩΣ ΘΑ ΔΙΑΡΡΥΟΜΙΣβΗ ΤΟ ΟΙΚΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟ Ο¬
ΠΟΙΟΝ ΟΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΟΗ- ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ.-
ΠΟΙΟΣ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΟΥ.
ή ρζ
Ό <τκίπός τής Άγρστίκής Τρα¬ πέζης, όπως βεβαιούν οί διευθύνον¬ αυτήν, δέν εινα·. να υποκχτα- ττήση το·!ις τοκογλι>φους τής ΰπαί-
θρθι» οί όποΐοι άπθίΑοζοΰν ολόκληρον
τόν ίδρώτα καί τέ αίμα των άγρο-
-ών. Ουτε νά έπιί'.ώξη κέρδη όπως
ίλα τα Τοα—εζικά !.ίίύματα. Ή Ά-
γροτική Τραπέζα Οα χροσχοτθήσγν, λέ
·>,ουν, νά κάμτ) τέν άγΐότην νά άνχ-
πτ!*^τ] όλας τού τάς παραγωγικάς
οννάμεις, θά τον ίοφίρτ} είς την
ανά—τ^ιν τής ::αραγωγτς το^, ©ά
τον παραττ^θή είς την διάθεσιν των
προϊντων «ο -καί 6ά τέν άπαλλάξγ;
οχά τον &ίκονομ!κέν έφιάλτην όστις
τόν έμποϊέζε'. νά χαρή τούς καρποΰς
των κόπων τού.
λΐέ ολίγα λόίγία, οί συναλλασσό-
μενοι μέ ;ην Άγροτικήν Τραπέζα
ά-^ρόται 6ά μπορο;3ν νά πραγξΐατο
ϊτποϋν ·Αέ:οτ;, ή 3έ Τραπέζα συν-
αλλασσομένη μέ τοϋς αγρότας τ)ά έ-
π'δίωκη μΛ·νον νά μή πρα-/ματοπο:ή
ζημίας. Μεσα είς τέ ϊόγμα αύτέ
Γερ'.κλείεται όλόκληρος ό σκοπές
τής Άγρο:!κής Τραπέζης. "Ας Ί-
ϊωμεν κατά πόσον θά π:αγ·,χα·τοπο:-
ηθή.
6ά ένκαταβταθη ή
βμων
2)
Διά
.
ι ν
Ί
χαί
-Λ7 « ?«ϊ* «ά
: /.«*ς 10-15 ετών, θά
ζ·.«λγο των χβριχών
:^ην μον.μων ίργων,
κων «β-ρβργγιστιχων, βρδε^ϊχδ»
παρομοίας φύσεως ·:.
'όι Ίο -•.ήμχ τής έμπο?ί3ς -^
χ;€(ςν:ων. Ή^ αποστόλη «3 ^
μβτος αύτοϋ ϊίναι σπο^δαϋοτάη Ό
;-ϊ·'_ν. να φρον-
ι των άγροτων
πω/,ονντιι «ις καλλιτέρας .·μί»
Εκ παραλ/ήλθϋ θά ίοηθτ, τ;/-ι-
ραγωγέν εις την αποστόλη -Γ-
τρο"ά/των ■:ο^ ίίς τέ ϊςως;: ι,
χ,αταίαλλων τάς δαπάνας τώ* .:..
>ων καί _έπ«τατοϋν είς την ζ·ΐΗ:·
«ν τού :■" - 'ν; μίλ/ο< :■ νοϊκϊΰ Έξ άριστερών πρός τα δεξιά: Ό Λόρδος Οΰίλ?αγκντων, Γενακός Κυβερνήτης τοΰ Καναδά, ό Ράμσίΐ' Μάκ Ντό- ναλντ, ποωθυπουργός τής Μεγάλης Βρετανίας, καί ή θυγάτηρ τού "Ισμπελ, καί ό Ούίλλιαμ Λάυων Μακένζη Κίγκ πρωθυπουργος τοϋ Καναδά. Ή φωτογραςρία ελήφθη εσχάτως έν Ό Νάουα, τού Καναδά. . ' βάνιτις Τέ ς ής^ρς^ής Άγοοτικής Τραπέζης δέν όφείλετα!, όπως λέ¬ γουν οί άρμόδϊοι, είς την έπιτ},αίαν των δ'.θίκητών της, όπως έξασφα- ται 5ε έντος τον χ^ώτοο δεκαημέ- ρον τοΰ "Οκτώβριον νά χαραδοθοϋν τέ ίσόγειον καί δ χρώτος όροφος. Ή όλη παράδοσις τοϋ αεγάρον θά πραγματοποιηθή περί τα τέλη 'Ο- λίσουν κάποιαν ε'ΰμάρε:αν καί άνεα·:ν ^ ί;ά τόν εαυτόν των. Όίείλετα·. κν- θά δ'.αρρνθμ'3·9ή κα-,?''ως είς τόν άζώτ-ερον σκοπόν όχως ... ______ .Γόχον. ώστε νά εη.πο-1 δια τής οχ·δαράς -/.αι εύπροσώπου ροϋν οί σνναλλασ-τόμενο'. μετά τής' έμ?ανίσεως τ?ς Τραπέζης, προσ-ελ- Τραπςζης νά τελειώνουν τάς έργα-' ν.'.σΦονν μεγάλοι καταθέτα: ο! όποί- σίας των τό ταχύτερον. Κρ-ατεί σκ«-|51. ?νσικί, θά είιςισκωντα·. ε.1ε τ* ψε:ς χ Το μέγαρον τα τοιούτον τρόπον ί ών γινη εις το ίσογειον οπου εκςισκωντα·. είς τα να 7.ωΡ-« "*·7'· τάς κωτΛοπόλς·.ς των έ- :αι ταρ^'.ών. Έννοεΐται, ή Αγρ ήδη ή μεγάλη αίθονσα τον χοροΐ. Ι Ίράπεζα δεν θά άγνοηση Επίσης είς τέ προαύλιον θά γίνουν εκατέρωθεν τής κ^ρίας είυόδου δΰο κλίμαχες, 6ά άνοιχβή δέ κα; μ!7 εύθυνσιν ύπέ τέν νυν Τ τ νυν ίκυθϋντην τηί Τραπέζτ]ς Άγροτικής Π ίστεως, κ Τρακάκηί, καί δ6ο γενικάς Ίπιθ* ωρήσείς. 1) Την γενικήν επιθεώ ή γή ρησιν τής γεωπον:κής όχηρεσία τής Τραπέζης ττ>ς όποία; προ:~ά
μενο.- Οά είναι ό κ. ΠετρόποΑο;
γεω.τόνος, τέως δ:εΛυντής τοϋ Έ
πο'/.ισμο·3 Μακεδονίας καί 2) τή
γ?ν:κην έπ6ΐώ?ησιν τής σ,ινεταφ·.-
κΟ? οργανώσεως κα· προπαγάνδας
ής όποίϊς ό προιστάμενος δέν ώ-
Ώς γνωστόν, ή Άγροτ:κη· Τρά-
εΐα τ)ά ίγχ, την έδραν της είς τάς
{ή τ)ά >δύ ΰή
ματχ- εις τας κυριωτέρας ποΜις
τίς Ελλάδος. Επί τού παρ«3«ντος,
μέγρις &τον ίδρνθοϋν τα ύχοκ,ατα-1
στήματα^τής Τραπέζης, ό σκοπός'
της θά έξνπηρετήται άπέ τα ϋχο-
καταστήματα τής 'Βθνικής. έννο-
εϊται, μέ τέν κανονισμόν τής Αγρο¬
τικάς. Ή διοίκησις τής Άγροτ:7.ής
Τραπέζης έφρόντισεν άπέ τώρα, ό-
ΐτως ή ίϊΰοι της είς τάς Αθήνας
είναι εύχρότωχος καί έπ',ίλητική.
Προ; τέν <τ/.οπέν τοντον ήγόρα- ίΐν τέ επί τής όδοΰ II ανεπισττ- μ!ζ^ μέγα;ον Σερπιέρη άντί 17 1)2 έκίτομμνρίων δραχμών αποτελούμε¬ νον άπέ 37 μεγάλας αιθούσας καϊ έχον -ε&ρύτατον οικόπεδον είς τρό- χο> ώττε, εάν παραστή άνάγκη, νά
εντορονν νά κτκτθοϋν είς επέκτασιν
τί: Τραπέζης αλλα 30 δ^ιά-ια.
Τ- κ,τίριον «κ/ς'/οΰτα: ήδη, έλ^6-ι
επί τής όδοϋ Έ3ουάρίου Λώ
Ό λό^ος διά τέν οποίον έπιίίώ-
κεται όσον τέ δυνατόν μεγαλοπρε¬
πεστέρα καί έπίίλητικωτέρα ή έμ-
μ:·Λ:οκατα9έτας των έπαργιών καί
προ^πάντων τούς άγί-ότας ί,πέΐ των
οποίων άλλως τε ιδρύθη α5τη.
Τί υπηρεσίας θα Ιχη ή
Τραπέζα. '
Ή 'Αγροτική Τραπέζα χλήν των
διοικητήν θά περΐλαμ-βάνη μίαν δ(-
τα.
χη ρ γενικα
Τού τροσωπιχοϋ, των γραμμα
τίων. το Δανεΐστικέν χαί τέ Γενι
Λογιστικόν.
Πλήν των ατ^ωτέρω νπηρεσιώ
( ί.πάρχουν άλλα τέσσαρα τμη·ια·
^ τα όποία θά έξαρτώντα: άπ" &
θείας άπέ την διεύθυνσιν.
Οί Ροχτσο, άεροπόοο., οίτινες έφθασαν είς νηβχλ μέ τό Γ.εοοπλάν.
~ Λενηννραντ. Είς το μέσον ο Λιιερικανό; ΰποπλοίαρχος Ι. Λ.
ναυτικοΰ
-ί οτ: πο/.Λ2κι; ο· α:-*
ςί.π? ^ . .. εύρέθησχ; εί; Ι'^.γ
λον βέσιν να δίαθέσουν είς το ί;
τϊ.ρ!Χΐν, ΐ/.Λΐ ιΧΖίοΊ ',Ί Ί'..
κούλ'α των, ς ο! ν.α-Ό-:
ρ—'ωγοί τα προιί·>τα των, ή ζα-
λη·ί;:ς τοϋ «ργου τούτου άπό το τμτ-
μα έμπορίας των προϊόντων τής ·
γροτικής Τραπέζης, δίίε: μ:2,
Γέαν τής τποίαιότητος /.αί τής .-
ωβελΐΰς διά τον άγίότην "
της '^πηρίσίας αι>τής.
4) Το τμήμα
Ή ύχηρετία αυτή θά είναι
τοιούτον τρόπον ωργανωμένη,
δέν Οά περιμένη ό καταθίτης ν«
ελθτ; ιττά χόδια της. διά νά ν.ϊτα
θε—) τα λεχτά τον. θά έχη ε:;
κοΰς κα: πεπειρα-ιένους πράκτορας
οί όποίοι νά άσχολοΰνται ε·; τή'
προτέλκνσίν των καταθετωΛ Οί ί'"
εργή δέ σΐΛεχώς αγρίαν
ϊαν είς όλην
πάντων είς τα χωρία, ά?
νά δημ:ου;γήση πληθώραν
ταθετών καί ά?' ετέρου διά να ϊ·
ναπτ>ς"τί μ«αςΰ των χωριχω' π
πνενμα τή; άποταμιενσεως.
Κ αί Ι^ρα^ΐΐΌν
Τελος ή Άγρθτΐκή
χρές περισσοτέραν καί
διαφώτισιν -των άγροτών, θά αίρ.»1!)
καί «ίδικ'όν τμήμα προπαγά·^;, εν
είδος Γραφείον Τύπον τέ όπ<"» ;εται στήν άβνΐή «»·™ την όπ>ια Ί
ά
*
ϊάτμισις ιΐ-τοτελεί πηγΐίν ψνξϊ"»-
Χννετβ μέ<τα «τ* έα δΐσκο '' ε^ό. Κατάτιν στϋ ομγχο αυτο *ϊτε μΓρυοτς μ.ταΐ'χαλίς ερό, «ς ό,τοινς .τροηνοιηένω; γ μέ χοντρό βρ«γμτνο ·'ια' )ιοκ« με τίς ^τοΐ'κάλ.ες ρ«λ Ινε" τνλιγμίνες στό Λ«νί, τόν ι σταν ί)λιο. Μ«τά μιοι'ΐ ^ ί κρτ-σταλλισμτνο 'Εκλίκτά βίδλία εχει
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΙΝ ΤΗΣ
Μ« την ίδρυσιν τής Άγ:οτ'.κής
Τραπέζης τής Ελλάδος πραγματο-
ποΐϊίτα: εν άχόμη σημεΓον τού κυ¬
βερνητικόν προγράμματος, τοΰ σπον-
δαιοτέρου, 'σως, τέ. σημείον έκείνο
τέ οποίον άφορά την ενίσχυσιν των
χαραγωγικών δννάμεων τής γάζΛζ
βχέ την ανάπτυξιν καί την πρόοδον
των οποίων έςαρτάται καί ή οίκο-
νομική ανάρθωσις τοϋ τόχου. Άλλά
τέ γεγονός ότι ιδρύθη ή Άγροτική
Τραπέζα δέν άρκεί διά νά ίκανοποί-
ήση τέν ΐγροτιν.έν κόσμον ό οποίος
εχε·. τόσας ανάγκας καί έ ■οποίος,
ώς άμέσως ένδιαφερόμενος θέλει νά
γνωρίζη καί πώς τ)ά εργασθή καί
τί θά κάμη ή Τραπέζα αύτη. Είναι
τόση ή οίκονομική στενοχωρία άπό
την οποίαν ύπέφεραν δλοι σχεδέν ο:
αγρόται καί είναι τόση ή άπαισιοδο-
ξία άπέ την οποίαν κατέχοντα; οί
χωρικοί τής ύπαιθρον, ώστε νά δι-
καίολογήται κάθε δνσπιστία των ό¬
σον άφορά την βελτίωσιν τής θέσε¬
ως καί τοϋ μέλλοντες των. Άλλ'ί
«ς ίδωμεν τί είναι ή ΆγροτικήΤρά-
πεζα, πώς είναι κατηρτισ,ι^ναι α:
ΐίπηρεσίαι της, τί θά επιδιώξη καί
κώς θά έργασ-θή.
Ό βκθίτός τής Τραπέζης
"Ολόκληρον τέ συγκρότημα τής
Άγροτικής Τραπέζης στηρί*ετα'.
είς δόο κ»!5αλαιώδεις Οεσμούς. Τέν
οργανισμόν τής υπηρεσίας κατά τέν
/. ? νόν [σμόν των εργασιών. Ό όργα-
νισμές τής υπηρεσίας προ6λέπε; τέν
/.α·»ρτισμέν των «διαφόρων τμημά-
των των ύχηρε-σιών ής Τραπέζης
7.7! «ν γένει τέν καταρτισμόν τού
ανώτερον καί κατωτέρου προσωπ;
•/.ου τον" ΐδρύματος, έ δέ κ-ανονιτμός
των εργασιών ν.αίθορί'ζε! τέν τρόπον
της λειτονργίας τής Τραπέζης κα:
τέ σύστημα μέ τέ οποίον τ)ά έργά-
ζωνται αί διάφοροι υπηρεσίαι. 'Ε-
πίσης καθορίζει την άρμοδιότητα
των ύπηρεσιών διά χΛθε μίαν «κ
των οποίων είδικά αρ&ρα χαράσσονν
ωρισμένας κατε:>6ύνσεις καί αρχάς
σνμφώνονς πρές τέν γενικόν σκοπόν
τέν οποίον έχϊδιώκε! ή Τραπέζα.
ΑΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ.- ΠΠΣ ΘΑ ΑΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΕΞ-1 1) Τέ -μή
ΥΠΗΡΕΕΤΟΥΝ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ.- ΠΩΣ ΘΑ ΔΙΑΡΡΥΟΜΙΣβΗ ΤΟ ΟΙΚΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟ Ο¬
ΠΟΙΟΝ ΟΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΟΗ- ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ.-
ΠΟΙΟΣ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΟΥ.
ή ρζ
Ό <τκίπός τής Άγρστίκής Τρα¬ πέζης, όπως βεβαιούν οί διευθύνον¬ αυτήν, δέν εινα·. να υποκχτα- ττήση το·!ις τοκογλι>φους τής ΰπαί-
θρθι» οί όποΐοι άπθίΑοζοΰν ολόκληρον
τόν ίδρώτα καί τέ αίμα των άγρο-
-ών. Ουτε νά έπιί'.ώξη κέρδη όπως
ίλα τα Τοα—εζικά !.ίίύματα. Ή Ά-
γροτική Τραπέζα Οα χροσχοτθήσγν, λέ
·>,ουν, νά κάμτ) τέν άγΐότην νά άνχ-
πτ!*^τ] όλας τού τάς παραγωγικάς
οννάμεις, θά τον ίοφίρτ} είς την
ανά—τ^ιν τής ::αραγωγτς το^, ©ά
τον παραττ^θή είς την διάθεσιν των
προϊντων «ο -καί 6ά τέν άπαλλάξγ;
οχά τον &ίκονομ!κέν έφιάλτην όστις
τόν έμποϊέζε'. νά χαρή τούς καρποΰς
των κόπων τού.
λΐέ ολίγα λόίγία, οί συναλλασσό-
μενοι μέ ;ην Άγροτικήν Τραπέζα
ά-^ρόται 6ά μπορο;3ν νά πραγξΐατο
ϊτποϋν ·Αέ:οτ;, ή 3έ Τραπέζα συν-
αλλασσομένη μέ τοϋς αγρότας τ)ά έ-
π'δίωκη μΛ·νον νά μή πρα-/ματοπο:ή
ζημίας. Μεσα είς τέ ϊόγμα αύτέ
Γερ'.κλείεται όλόκληρος ό σκοπές
τής Άγρο:!κής Τραπέζης. "Ας Ί-
ϊωμεν κατά πόσον θά π:αγ·,χα·τοπο:-
ηθή.
6ά ένκαταβταθη ή
βμων
2)
Διά
.
ι ν
Ί
χαί
-Λ7 « ?«ϊ* «ά
: /.«*ς 10-15 ετών, θά
ζ·.«λγο των χβριχών
:^ην μον.μων ίργων,
κων «β-ρβργγιστιχων, βρδε^ϊχδ»
παρομοίας φύσεως ·:.
'όι Ίο -•.ήμχ τής έμπο?ί3ς -^
χ;€(ςν:ων. Ή^ αποστόλη «3 ^
μβτος αύτοϋ ϊίναι σπο^δαϋοτάη Ό
;-ϊ·'_ν. να φρον-
ι των άγροτων
πω/,ονντιι «ις καλλιτέρας .·μί»
Εκ παραλ/ήλθϋ θά ίοηθτ, τ;/-ι-
ραγωγέν εις την αποστόλη -Γ-
τρο"ά/των ■:ο^ ίίς τέ ϊςως;: ι,
χ,αταίαλλων τάς δαπάνας τώ* .:..
>ων καί _έπ«τατοϋν είς την ζ·ΐΗ:·
«ν τού :■" - 'ν; μίλ/ο< :■ νοϊκϊΰ Έξ άριστερών πρός τα δεξιά: Ό Λόρδος Οΰίλ?αγκντων, Γενακός Κυβερνήτης τοΰ Καναδά, ό Ράμσίΐ' Μάκ Ντό- ναλντ, ποωθυπουργός τής Μεγάλης Βρετανίας, καί ή θυγάτηρ τού "Ισμπελ, καί ό Ούίλλιαμ Λάυων Μακένζη Κίγκ πρωθυπουργος τοϋ Καναδά. Ή φωτογραςρία ελήφθη εσχάτως έν Ό Νάουα, τού Καναδά. . ' βάνιτις Τέ ς ής^ρς^ής Άγοοτικής Τραπέζης δέν όφείλετα!, όπως λέ¬ γουν οί άρμόδϊοι, είς την έπιτ},αίαν των δ'.θίκητών της, όπως έξασφα- ται 5ε έντος τον χ^ώτοο δεκαημέ- ρον τοΰ "Οκτώβριον νά χαραδοθοϋν τέ ίσόγειον καί δ χρώτος όροφος. Ή όλη παράδοσις τοϋ αεγάρον θά πραγματοποιηθή περί τα τέλη 'Ο- λίσουν κάποιαν ε'ΰμάρε:αν καί άνεα·:ν ^ ί;ά τόν εαυτόν των. Όίείλετα·. κν- θά δ'.αρρνθμ'3·9ή κα-,?''ως είς τόν άζώτ-ερον σκοπόν όχως ... ______ .Γόχον. ώστε νά εη.πο-1 δια τής οχ·δαράς -/.αι εύπροσώπου ροϋν οί σνναλλασ-τόμενο'. μετά τής' έμ?ανίσεως τ?ς Τραπέζης, προσ-ελ- Τραπςζης νά τελειώνουν τάς έργα-' ν.'.σΦονν μεγάλοι καταθέτα: ο! όποί- σίας των τό ταχύτερον. Κρ-ατεί σκ«-|51. ?νσικί, θά είιςισκωντα·. ε.1ε τ* ψε:ς χ Το μέγαρον τα τοιούτον τρόπον ί ών γινη εις το ίσογειον οπου εκςισκωντα·. είς τα να 7.ωΡ-« "*·7'· τάς κωτΛοπόλς·.ς των έ- :αι ταρ^'.ών. Έννοεΐται, ή Αγρ ήδη ή μεγάλη αίθονσα τον χοροΐ. Ι Ίράπεζα δεν θά άγνοηση Επίσης είς τέ προαύλιον θά γίνουν εκατέρωθεν τής κ^ρίας είυόδου δΰο κλίμαχες, 6ά άνοιχβή δέ κα; μ!7 εύθυνσιν ύπέ τέν νυν Τ τ νυν ίκυθϋντην τηί Τραπέζτ]ς Άγροτικής Π ίστεως, κ Τρακάκηί, καί δ6ο γενικάς Ίπιθ* ωρήσείς. 1) Την γενικήν επιθεώ ή γή ρησιν τής γεωπον:κής όχηρεσία τής Τραπέζης ττ>ς όποία; προ:~ά
μενο.- Οά είναι ό κ. ΠετρόποΑο;
γεω.τόνος, τέως δ:εΛυντής τοϋ Έ
πο'/.ισμο·3 Μακεδονίας καί 2) τή
γ?ν:κην έπ6ΐώ?ησιν τής σ,ινεταφ·.-
κΟ? οργανώσεως κα· προπαγάνδας
ής όποίϊς ό προιστάμενος δέν ώ-
Ώς γνωστόν, ή Άγροτ:κη· Τρά-
εΐα τ)ά ίγχ, την έδραν της είς τάς
{ή τ)ά >δύ ΰή
ματχ- εις τας κυριωτέρας ποΜις
τίς Ελλάδος. Επί τού παρ«3«ντος,
μέγρις &τον ίδρνθοϋν τα ύχοκ,ατα-1
στήματα^τής Τραπέζης, ό σκοπός'
της θά έξνπηρετήται άπέ τα ϋχο-
καταστήματα τής 'Βθνικής. έννο-
εϊται, μέ τέν κανονισμόν τής Αγρο¬
τικάς. Ή διοίκησις τής Άγροτ:7.ής
Τραπέζης έφρόντισεν άπέ τώρα, ό-
ΐτως ή ίϊΰοι της είς τάς Αθήνας
είναι εύχρότωχος καί έπ',ίλητική.
Προ; τέν <τ/.οπέν τοντον ήγόρα- ίΐν τέ επί τής όδοΰ II ανεπισττ- μ!ζ^ μέγα;ον Σερπιέρη άντί 17 1)2 έκίτομμνρίων δραχμών αποτελούμε¬ νον άπέ 37 μεγάλας αιθούσας καϊ έχον -ε&ρύτατον οικόπεδον είς τρό- χο> ώττε, εάν παραστή άνάγκη, νά
εντορονν νά κτκτθοϋν είς επέκτασιν
τί: Τραπέζης αλλα 30 δ^ιά-ια.
Τ- κ,τίριον «κ/ς'/οΰτα: ήδη, έλ^6-ι
επί τής όδοϋ Έ3ουάρίου Λώ
Ό λό^ος διά τέν οποίον έπιίίώ-
κεται όσον τέ δυνατόν μεγαλοπρε¬
πεστέρα καί έπίίλητικωτέρα ή έμ-
μ:·Λ:οκατα9έτας των έπαργιών καί
προ^πάντων τούς άγί-ότας ί,πέΐ των
οποίων άλλως τε ιδρύθη α5τη.
Τί υπηρεσίας θα Ιχη ή
Τραπέζα. '
Ή 'Αγροτική Τραπέζα χλήν των
διοικητήν θά περΐλαμ-βάνη μίαν δ(-
τα.
χη ρ γενικα
Τού τροσωπιχοϋ, των γραμμα
τίων. το Δανεΐστικέν χαί τέ Γενι
Λογιστικόν.
Πλήν των ατ^ωτέρω νπηρεσιώ
( ί.πάρχουν άλλα τέσσαρα τμη·ια·
^ τα όποία θά έξαρτώντα: άπ" &
θείας άπέ την διεύθυνσιν.
Οί Ροχτσο, άεροπόοο., οίτινες έφθασαν είς νηβχλ μέ τό Γ.εοοπλάν.
~ Λενηννραντ. Είς το μέσον ο Λιιερικανό; ΰποπλοίαρχος Ι. Λ.
ναυτικοΰ
-ί οτ: πο/.Λ2κι; ο· α:-*
ςί.π? ^ . .. εύρέθησχ; εί; Ι'^.γ
λον βέσιν να δίαθέσουν είς το ί;
τϊ.ρ!Χΐν, ΐ/.Λΐ ιΧΖίοΊ ',Ί Ί'..
κούλ'α των, ς ο! ν.α-Ό-:
ρ—'ωγοί τα προιί·>τα των, ή ζα-
λη·ί;:ς τοϋ «ργου τούτου άπό το τμτ-
μα έμπορίας των προϊόντων τής ·
γροτικής Τραπέζης, δίίε: μ:2,
Γέαν τής τποίαιότητος /.αί τής .-
ωβελΐΰς διά τον άγίότην "
της '^πηρίσίας αι>τής.
4) Το τμήμα
Ή ύχηρετία αυτή θά είναι
τοιούτον τρόπον ωργανωμένη,
δέν Οά περιμένη ό καταθίτης ν«
ελθτ; ιττά χόδια της. διά νά ν.ϊτα
θε—) τα λεχτά τον. θά έχη ε:;
κοΰς κα: πεπειρα-ιένους πράκτορας
οί όποίοι νά άσχολοΰνται ε·; τή'
προτέλκνσίν των καταθετωΛ Οί ί'"
εργή δέ σΐΛεχώς αγρίαν
ϊαν είς όλην
πάντων είς τα χωρία, ά?
νά δημ:ου;γήση πληθώραν
ταθετών καί ά?' ετέρου διά να ϊ·
ναπτ>ς"τί μ«αςΰ των χωριχω' π
πνενμα τή; άποταμιενσεως.
Κ αί Ι^ρα^ΐΐΌν
Τελος ή Άγρθτΐκή
χρές περισσοτέραν καί
διαφώτισιν -των άγροτών, θά αίρ.»1!)
καί «ίδικ'όν τμήμα προπαγά·^;, εν
είδος Γραφείον Τύπον τέ όπ<"» ;εται στήν άβνΐή «»·™ την όπ>ια Ί
ά
*
ϊάτμισις ιΐ-τοτελεί πηγΐίν ψνξϊ"»-
Χννετβ μέ<τα «τ* έα δΐσκο '' ε^ό. Κατάτιν στϋ ομγχο αυτο *ϊτε μΓρυοτς μ.ταΐ'χαλίς ερό, «ς ό,τοινς .τροηνοιηένω; γ μέ χοντρό βρ«γμτνο ·'ια' )ιοκ« με τίς ^τοΐ'κάλ.ες ρ«λ Ινε" τνλιγμίνες στό Λ«νί, τόν ι σταν ί)λιο. Μ«τά μιοι'ΐ ^ ί κρτ-σταλλισμτνο 'Εκλίκτά βίδλία εχει
»_ ΐνηι- κ ο.—
ΠΡ02ΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗ-
Ή κ. Φόξ μετά τού ιιικροϋ υίοϋ της, δεχομένη έν τώ νοσοκομείω τοΰ Ντόβερ, Ντελαγουαί-
αρ, την επίσκεψιν τοϋ συςύγου της, ενός έκ των καλλιτέρτον παικτών μπαίηζμπωλλ.
Ή κ. Μπάρις, έκ Χογκόγκ, ςροροΰσα αρχαίαν Κινεζικήν ενδυμασίαν γά-
μου. Δεξιφ, άσύνηθες Ίνδικόν τρόπαιον ήλικίας 100 έτών.
Ή Τζωοτζέττα Ούρρουτία, 16 έτών, Ίσ.-τανίς χορεύ-
------------------------------- τρια, ή όποία ζητεί ΙΟΟ.ΟΟΟ δολλάρια ώς αποζημίωσιν
Ό ποώην Ποόεδοος των Ήνωμ. Πολιτειων, Κάλβιν διά έγκαύματα γενόμενα είς τό σώμά της δταν δνα-
Κοΰλιτζ, σννοίμιλων ιιετά τοΰ Κινέζου καθηγητού καί ψαν φωτία τα φορεματα της, ,ενφ εχορευεν είς «ν
ίίθοπόρου Τιέν Λάϊ Χουάγκ, £ν Νόρθαμπτων, Μασ- θέατοσν ανηκον εις την Τράπεζαν Τορυ Σειβιν,
σαχουσέττης. Λίιανκ, της πόλεως Τρου, Νεας Υορχη,,.
εσχάτως
έλαβε τό
-Η Αονίζ Κ. Δί|ων, ή όποία ένήγαγε τόν Κλάρενς Α. Πίτμαν, δ»ά 89.
780 δολλάρια, όφειλόμενα, ώς λέγει, είς αυτήν, δταν εγνώσθη ότι έκεΐνος
ένυμ<ΓΕνθη δλλην.
ΠΡ02ΩΠΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗ-
Ή κ. Φόξ μετά τού ιιικροϋ υίοϋ της, δεχομένη έν τώ νοσοκομείω τοΰ Ντόβερ, Ντελαγουαί-
αρ, την επίσκεψιν τοϋ συςύγου της, ενός έκ των καλλιτέρτον παικτών μπαίηζμπωλλ.
Ή κ. Μπάρις, έκ Χογκόγκ, ςροροΰσα αρχαίαν Κινεζικήν ενδυμασίαν γά-
μου. Δεξιφ, άσύνηθες Ίνδικόν τρόπαιον ήλικίας 100 έτών.
Ή Τζωοτζέττα Ούρρουτία, 16 έτών, Ίσ.-τανίς χορεύ-
------------------------------- τρια, ή όποία ζητεί ΙΟΟ.ΟΟΟ δολλάρια ώς αποζημίωσιν
Ό ποώην Ποόεδοος των Ήνωμ. Πολιτειων, Κάλβιν διά έγκαύματα γενόμενα είς τό σώμά της δταν δνα-
Κοΰλιτζ, σννοίμιλων ιιετά τοΰ Κινέζου καθηγητού καί ψαν φωτία τα φορεματα της, ,ενφ εχορευεν είς «ν
ίίθοπόρου Τιέν Λάϊ Χουάγκ, £ν Νόρθαμπτων, Μασ- θέατοσν ανηκον εις την Τράπεζαν Τορυ Σειβιν,
σαχουσέττης. Λίιανκ, της πόλεως Τρου, Νεας Υορχη,,.
εσχάτως
έλαβε τό
-Η Αονίζ Κ. Δί|ων, ή όποία ένήγαγε τόν Κλάρενς Α. Πίτμαν, δ»ά 89.
780 δολλάρια, όφειλόμενα, ώς λέγει, είς αυτήν, δταν εγνώσθη ότι έκεΐνος
ένυμ<ΓΕνθη δλλην.
ΑΠΟ ΤΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥΣ ΤΟΥ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΚΛΗΒΕΛΑΝΔ ΟΧΑΤΟ
Ό
μας
Έδώ, είς -ήν άαανή, ϊσως διά
τον πολύν Ελληνισμόν τής Άμερι-
χής, Ελληνικήν Κοινότητα τοΰ
Κλήβελανδ, έλαβε χώραν κατά τό
τέλος τής παρελθούσης εβδομάδος
καΐ τάς αρχάς τής παρούσης, γε-
καί έλ—ίδα. Έν ένί λόγω, Παντο-Γ
κράτωρ, Προφήτα:, Άπόστολοι,
Άγΐο·.,—οί πάντες καί τα πάντατ
έν τώ ίερώ τόχω ψαίνονται ώς έμ-
ψυχ* καί ζώντα, ώς ίρώντα καί κι
νούμενα ίνα σέ παρηγορήσο,ιν, <τέ 2ι· ϊάξουν, σέ σώσουν άπό τόν κατήφο- γονός όπερ ώρισμένως θά άποτελέ-1 Ρονλ τής άμαρτίας; καί τοΰ ολέθρου, ση σταθμόν έν τί ΐστορία τοΰ Έλ-! **< αυτομάτως σοΰ ερχονται είς τα εξαιρετικόν παρουσιάζουν ό Ναός!" νοσσία έαντής. Τα θοσιαστήριά σας καί τα έγκαίν-ά τού άπό τοΰς!—"% Κύριε των Δονάμεων, ό Βά- τών άλλών Κοινοτήτων, πε;ί ών! ο"·λε.ς μου καί ό Θεός αου. Μακά- γινεται καί πρέπϋ να γίνεται το- σος λόγος. Καί έν «ρώτοις Ο ΝΑΟΣ ΜΑΣ. Ό Ναός ούτος έκτίσθη κατά τ6 1919, είναι πολύθολος,—Ιχων 3 Δέν είναι όθεν άπορίας άξ'.ος ό μεταξΰ τοΰ Αμερικανικόν Δ'.αμαρ- τυραμένου κίόσμου χαρατηροΰμενο; συναγερμός έν τή πόλε·. μας έντός _ κα: έκ τος τοϋ ναο3 μας τούτου καί θόλους—, ρυθμοΰ Βυζαντινοί, μέχριΐή έκ μέρο-υς τοΰ Αμερικανικόν Τύ- δέ τοΰ 1922 ουδέν τα έκτακτον τι! που άφίέρωσις άχι απλώς στηλών, άλλά σελίδων όλων επί ημέρας τώ- ρα, διά λεπτομερείς περιγραφάς ού- .. , ■ -- -,··.·. -, τού αίδεσ. Οίκονόμου Ιωάννου Ζω-|τοΰ. Πρό τοΰ μεγαλείο; τούτου τής ■ »«ημα«, κατώρθωσε να εξωραίση νράφου ώς κανονικοΰ προϊσταμένου,, Όρθοδόξο Έλληνικής Έκκλησί- ^ύτόν διά τού περιβόλου, των χλι- δέ τοϋ 1922 ουδέν τό έκτακτον ή εξαιρετικόν παρουσίασεν. Άλλ' άπό τού Ιτους 1922, μέ τόν διορισμόν γμ ι, χαί ε;,. μας, έκ μέρους αο», ε*ντ»6β^ ίέν ' τ« ό Β»ΐιλευς τής Δό£τ- *'*?? ίχο·Λ καμμίαν Οέτΐν, Ϊϊοτι τ» εργα ό Σωτήρ άνέρχεται είς τώ" ί. ρός νά έλθωμεν είς την πίριγρζφήν ί τή των έγκαινίων. ρ ρός τος. Κυρ,ος Δυνατος έν Αρατε^λαςο άρχοντες Ο ΑΙδ. κ. Ιωάννης Ζωγράφος, ό ά- ναμορφωτής Ιερεύς τής Έλληνικής Κοινότητος Οενεΐ3η<1, ΟΙιίο. .ωτής ών, έξ έκείνων οίτινες όταν *>έγωσιν «Άγίακτον, Κύριε, την ειΐ-
πρέπβιαν τοΰ Οίκου Σοι>», τό λέ¬
γουν καί μέ την καρδίαν, ήρχισεν
λίγον κατ' ολίγον νά μεταίάλλη
ήν απλήν οικοδομήν είς πρΛγματ-
ικόν Ναόν τοΰ Κ^ρίου.
Έν σχετικώς μικρώ χρονικψ δι-
τού
Χάλλανδεν υπό των αποδεχθέντων |
αυτών, οίτινες ήσαν ό ιερεύς αίδ.
ών, αυτος «τιν ούτος ό Βασιλείς
____, ____, ..._. . ....... ..... "^ί ίο&.ί—ΐτθ! ό Κύρ:ος «ώ,
Ιωάννης Ζωγράφος μετά τού Διοι-} 1τ}σοος Λρ:ιτος, ο Θεος ό Πϊιι.
χητικοΰ Σομδουλίου τής Κοινότη-ι τοϊυναμο;, ό σταυρωθείο ί:ά ^
-- Γ!- -1 --'-----* ! ---»-—-- ί-"-^τηριαν ημών των άνθρώ-
τος. Είς τό μέγα αύτό Ξε·
όπου είχε κρατηθή ολόκληρον δια-
•ιίριτμα, κατέλυσεν ό Σεβασμιώτα-
τος υετά τής άκολουθίας τού.
ημών των
ΰμεν ότι τα Άγια τα>
τα λόγια τού Ψαλμοΰ μάς έφε
ρίγος ιερόν καί συγκίνησιν μέ
φρ
ρίγος ιερόν καί συγκίνησιν μέχρι
ίακρΰων. 'Αλλΐ χαί ή γενομένη με·
λιτανεία-ν λειτοοργία έν τφ
1 "τανυχτικωτάτη, εις τοί>.
ϊΐνε χατά τολύ ό χαλ-
τού Άγίο.) Χ:χο-
Πίτ—μχοοργχ ·—ϊ την
Προ έπτά περίπου μηνών μικρά
κους άλλ' άπό κατ' εξοχήν οτ^τιπα-
πΐκούς κύκλους, πρός οΰς ώφειλε
χορδά; τής καλαισθησίας. Φαντα-
τ&ήτε ενα ναόν, τοΰ όποίο; οί τοϊχοι
είναι κεκοσμημένοι μέ τθίχογραφί-1 νά_αϊϊθάνεται ελξιν.
άς, παράστασις καί σκηνάς έκ τής
Κα:νής καί - Π αλακίς; Διαθηχης,
οίαι ή έπίχλησις τοΰ Πέτρου επί
των κυμάτων πρός τόν Κύριον, .ή
άπό τοϋ Κυρίοο ανάστασις τήί θυγα-
τρός τοΰ Ίαείρου, ό Κύριος προσευ-
έν τώ κήπω τής Γεθσημα-
_-.'____________Τ*______ ■ ____ί
ή μ
νήςφ ό πλο.σ'.ος νεανισκος ό γενό¬
μενος περίλυπος μόλις ήκουσεν ότι
πρέχει νά πωλήση την περιουσίαν
τού καί δώση αύτην είς τού·;; πτω¬
χούς, Εΐκόνες τοΰ Παντοκράτορος
καί των προφητών Ίεζεκιήλ καί Ί-
ί άλ ^
νων μελετώντων χα:'άποτ)αυμαζόν-
των αυτόν. Ο3τε δέ καί άζεθαύμα-
κόλως έννοούμενα κηρύττων υπέρ > *ατ2
τής Όρτ)οδοξίας χαί τοΰ Έλλην.-|ληνι:
σμοΰ έν τή χώρα ταύτη1 Άλλά τίνΐ. -Τ*31
αυτόν
ληνισμοΰ τής Άμερ»κής καί άγλάΐ-
τ('ν{ σμα των ναών τής Έπ.σκοπής Σι¬
ν ολίγον
1 τόν Έσπερινόν των ΈγκαινΤων.
Τα έγκαινια
Την επομένην, Κυριακήν, π€ρί
:ί ημάς είς τόν έφημέριον τοΰ
ναοΰ, τόν αίδ. Οίχονόμον Ιωάννην
ς Σικάγου συνεχάρη δημκίβ
*. 'Αγραφιώτην διά την άρμο-
1 χαί τέχνην τθΰ χοροϋ. ι ν. έχα-
ρακτήρισεν αυτόν ώς ενα έκ των
άρτιώτατα κατηρτ·.σμένων χορών
τοΰ Άμεριχανιχοϋ ΈλληνΜτχοΰ, ε¬
πήνεσε δέ τό υπό τής Κοινότητος
Π ίττ^χπο^ργκ έπιδειχθέν τνί^μα
αλληλεγγύης χαί σκοπίμόττ,το:.
Πρό ίε τής λείτουργίΐς.^ *»«
■■'■*' οΛη ό ναός^α την Ι-
τελετήν, ώμίλητενό
ρφη ή , ._ _ _____,.
ωνά καί άλλαι παρό^οιαι καλλιτε- Ζωγράφον, ίι' ου ό Κύριις συνετέ-
χνικώτατζί «ίκόνες μέ άρμονίαν Ι λεσε τό Οαΰμα τουτο.
χρωμάτων καί εκτέλεσιν βανμασί-
αν, άναζωογονοϋσαν τα κλέη τής
Βοζαντινής «ϊποχής μας. ΦθΛΐτά-
σθητε όλα αύτά τα άριστοοργήματα
τέχνης καλύπτοντα μέ τάς άναλό-
Ό 4μπνετ>αμβνος
τεχνης καί ό
αμένος ιερεύς.
α γοος καί ρυθμικάς άποστάσεις όλους
τ τοΰς τοίχου- τοΰ ναού, διακοσμή-
τ' σεις δέ άρμονικάς άπό τού πατώμα-
τος πρός όλας τάς κατεοθύνσεις διά
Η κοσμηματογρα^ιών Έλλην.κών καί
** Βυζαντινών αποτελουσών εν άρμο-!
^ νιχόν σύνολον μετά των γλυκ>τάτων
α Βυζαντινών χρωματισμών των τοι-
ί χογραφιώ-Λ Φαντάσθητε εν Τέμ-
η1 πλον μέ τρείς σειράς είκόνων, κα-
Γ' θαρώς Βυζαντίνοΰ ρυθμοΰ, ήτοι Ά-
ρ' ποστολικά Προφητικά κτλ., φωτ:-
* ζομένων ϊι' άοράτων ήλεκτρικών
λα?χπτηρων, έπίτεινόντων την γλυ-
κύτητα καί καλαίσθησίαν των χρω-
ματίΐμών. ΦχηάσΘητε τάς αψίδας
των ήμιθολίων δίακεκοσμημ^νας μέ
τάς κοσμηματογραφιας όλων των
Ά Βυζαν,τινών περίόδων, τα δέ ήμιθό-
μ« λια διακεκοτμημέναί μέ Χερουβίμ,
ϊί χά: είς; τα διάμεσα των τόξων των
[Μ άποδασταζόντων τόν μέσον τροϋλ-
ΤΊ λον,-------τοΰς τέσσαρας Εύαγγελΐ-
Μ στάς, άντίγρα-φα πιστά έργων Μί-
ίί χαήλ Άγγέλου, επί δέ τοΰ τροίλλου '
:3 μίϊγαλοπρεπεστάτην είχόνα τοΰ
•β Παντοκράτορος. Φαντάσθητε 5λα
Γ) "ταυτα άπαραμίλλως; έμπνϊοσμένα,
^ έχτελετ,χενα καί τοποθβτημένα καί
Μ θα σχηματίσετε άμίδράν είκόνα τής
όφεωί Χαί ®*Λ$ τ&" έσωτερικοΰ τοΰ
8 ναοϋ τούτου. Διότι τή άληθείια ό
ίείσειρχόμενος είς αυτόν αΐτθάνετα!
όσον νά είσερχετχί-ίΐς μίαν ατμό¬
σφαιραν ΰπερκότμιον, μίαν άτμό-
ί σφαιρανέξαίλώσεως και
ςΐίυομενος »** φό*ον θείον
έν ετει 1922, ό ιερεύς ού¬
τος παρέλαβε τον ναόν, εύρε τέσ¬
σαρας γυμνου-ςι τοίχους καί μίαν
στέγην. "Αοκνος, φιλόπο^^ος καί ζη-
διον έκπονηθέν υπό τοΰ καλλιτέχ¬
νου τούτου ίερέως. Τό πόση έρνα-
σία συνετελέσθη διά των ΐδίων τού
χειρών δύναται τις νά φαντασθή δ-
ταν μάθη ότι ογδοήκοντα καί "
νΐίαν χαί περι^ϊράν. καθ'
νετο
«γε-
χαί ό έν τοίς Έγκαινίοις χα-
θιερωμένος έκ τοΰ είκοστοϋ τρίτου
Ψαλμοΰ Ί».«-ί.....-- · -'-
χα'.ον
έπαινον είς την Κθ'.νόττ,τ*
μας χαί τοΰς ίθ-νοντα τα χϊ:^ *'*
την χ. χ. Λοόην Πάππαν π:όίϊ:θ''·
θη ο-1Ψαλμοΰ λαμίανόμενος δίάλογος Λουην Κέλλην -ραμματέα, Ίωτ'.
τρεις μεταξ, τού Έπισκόπου εςωθεν χαί Άσιμήν άντιπρόεϊροΤΚων^ Π»-
Ό Παντοκοάτωί,. Τοτζονοοωία τοϋ Ναού τής Κοινότητος 01βνβ13ηά)
Οΐιΐο.
ταμίανχαί Φώτιρν Σ«νβν,
11. Ματνο^ήλ κ« Έμ· Ι"'-ν!3'
συμβούλους.
Είς τδν Μαόν των Ί^«'
βκοιτιανών.
Ά/.λ' είπομεν έν προοψίω τής
(παρούσης άνταποκρίσεως, ότι τ- "'■
λεταί των έγκαινίων τοΰ ναο5 (**.;
άποτβλούν σταθμόν έν τή νστορ:β
τοΰ ΆμεριχανικοϋΈλληνισμθΛ "°->
το δέ άποδεικνύίται καί ε;* 'ων
μεθεορτίων έχτάχτων τ«λετών, τ^ί
όποίας' αυθορμήτως ώργάνω^ί' οί
Έπισχοπελιανοί τής Λλεώς ^•■·
Διότι τό τχότ*υμ3 τής Κυρ'.^νιηί
χερί ώραν 4η>, άπαντες οί 'Ορβο-
ϊοξοι τής πόλεως Κλήβελανδ, ψ>·
ληνες, Ρώ.-σο:, ,Σ-έρβοι, Ρο^*«!
καί άλλοι, ^νεχεντρώθησαν ύζ «ν
Καθεδριχόν ναόν των Επι**0"1"!"
νών τής Άγίας Τριάδος, ^^'.'
χον κληθή νά παρευρεθο^ΰν ό _-»-
Έπίσκοπος Σικάγου χαί όλο: οί γ?'
θόδοξοι χληρικοί, ούτω δέ τό έκν.λν
ϊί2«ια κατά αετρίους ύπολογ^ο^
ανήλθεν είς τρ«ί? χιλιάδας. Κ*γ
τον έν πάση μίγαλοπρεπεί^ '*'>··'
σθέντα έν τώ ναφ «ύτφ 'Εσπ-?!"
νόν, χαλλίφωνος χορός έξ ^£?°γ'
ϊοήχοντα φωνών, κάλλΐστα πρ0110"
νημένος χαί κατηρτιβμίνος,
μύρί'. μζλωϊίας τον ναόν έν
ασυ.ώ μέ τδί»ς γλυχυφθόγγο^
■Συνήθει» είς την 15ην <=
ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΚΛΗΒΕΛΑΝΔ ΟΧΑΤΟ
Ό
μας
Έδώ, είς -ήν άαανή, ϊσως διά
τον πολύν Ελληνισμόν τής Άμερι-
χής, Ελληνικήν Κοινότητα τοΰ
Κλήβελανδ, έλαβε χώραν κατά τό
τέλος τής παρελθούσης εβδομάδος
καΐ τάς αρχάς τής παρούσης, γε-
καί έλ—ίδα. Έν ένί λόγω, Παντο-Γ
κράτωρ, Προφήτα:, Άπόστολοι,
Άγΐο·.,—οί πάντες καί τα πάντατ
έν τώ ίερώ τόχω ψαίνονται ώς έμ-
ψυχ* καί ζώντα, ώς ίρώντα καί κι
νούμενα ίνα σέ παρηγορήσο,ιν, <τέ 2ι· ϊάξουν, σέ σώσουν άπό τόν κατήφο- γονός όπερ ώρισμένως θά άποτελέ-1 Ρονλ τής άμαρτίας; καί τοΰ ολέθρου, ση σταθμόν έν τί ΐστορία τοΰ Έλ-! **< αυτομάτως σοΰ ερχονται είς τα εξαιρετικόν παρουσιάζουν ό Ναός!" νοσσία έαντής. Τα θοσιαστήριά σας καί τα έγκαίν-ά τού άπό τοΰς!—"% Κύριε των Δονάμεων, ό Βά- τών άλλών Κοινοτήτων, πε;ί ών! ο"·λε.ς μου καί ό Θεός αου. Μακά- γινεται καί πρέπϋ να γίνεται το- σος λόγος. Καί έν «ρώτοις Ο ΝΑΟΣ ΜΑΣ. Ό Ναός ούτος έκτίσθη κατά τ6 1919, είναι πολύθολος,—Ιχων 3 Δέν είναι όθεν άπορίας άξ'.ος ό μεταξΰ τοΰ Αμερικανικόν Δ'.αμαρ- τυραμένου κίόσμου χαρατηροΰμενο; συναγερμός έν τή πόλε·. μας έντός _ κα: έκ τος τοϋ ναο3 μας τούτου καί θόλους—, ρυθμοΰ Βυζαντινοί, μέχριΐή έκ μέρο-υς τοΰ Αμερικανικόν Τύ- δέ τοΰ 1922 ουδέν τα έκτακτον τι! που άφίέρωσις άχι απλώς στηλών, άλλά σελίδων όλων επί ημέρας τώ- ρα, διά λεπτομερείς περιγραφάς ού- .. , ■ -- -,··.·. -, τού αίδεσ. Οίκονόμου Ιωάννου Ζω-|τοΰ. Πρό τοΰ μεγαλείο; τούτου τής ■ »«ημα«, κατώρθωσε να εξωραίση νράφου ώς κανονικοΰ προϊσταμένου,, Όρθοδόξο Έλληνικής Έκκλησί- ^ύτόν διά τού περιβόλου, των χλι- δέ τοϋ 1922 ουδέν τό έκτακτον ή εξαιρετικόν παρουσίασεν. Άλλ' άπό τού Ιτους 1922, μέ τόν διορισμόν γμ ι, χαί ε;,. μας, έκ μέρους αο», ε*ντ»6β^ ίέν ' τ« ό Β»ΐιλευς τής Δό£τ- *'*?? ίχο·Λ καμμίαν Οέτΐν, Ϊϊοτι τ» εργα ό Σωτήρ άνέρχεται είς τώ" ί. ρός νά έλθωμεν είς την πίριγρζφήν ί τή των έγκαινίων. ρ ρός τος. Κυρ,ος Δυνατος έν Αρατε^λαςο άρχοντες Ο ΑΙδ. κ. Ιωάννης Ζωγράφος, ό ά- ναμορφωτής Ιερεύς τής Έλληνικής Κοινότητος Οενεΐ3η<1, ΟΙιίο. .ωτής ών, έξ έκείνων οίτινες όταν *>έγωσιν «Άγίακτον, Κύριε, την ειΐ-
πρέπβιαν τοΰ Οίκου Σοι>», τό λέ¬
γουν καί μέ την καρδίαν, ήρχισεν
λίγον κατ' ολίγον νά μεταίάλλη
ήν απλήν οικοδομήν είς πρΛγματ-
ικόν Ναόν τοΰ Κ^ρίου.
Έν σχετικώς μικρώ χρονικψ δι-
τού
Χάλλανδεν υπό των αποδεχθέντων |
αυτών, οίτινες ήσαν ό ιερεύς αίδ.
ών, αυτος «τιν ούτος ό Βασιλείς
____, ____, ..._. . ....... ..... "^ί ίο&.ί—ΐτθ! ό Κύρ:ος «ώ,
Ιωάννης Ζωγράφος μετά τού Διοι-} 1τ}σοος Λρ:ιτος, ο Θεος ό Πϊιι.
χητικοΰ Σομδουλίου τής Κοινότη-ι τοϊυναμο;, ό σταυρωθείο ί:ά ^
-- Γ!- -1 --'-----* ! ---»-—-- ί-"-^τηριαν ημών των άνθρώ-
τος. Είς τό μέγα αύτό Ξε·
όπου είχε κρατηθή ολόκληρον δια-
•ιίριτμα, κατέλυσεν ό Σεβασμιώτα-
τος υετά τής άκολουθίας τού.
ημών των
ΰμεν ότι τα Άγια τα>
τα λόγια τού Ψαλμοΰ μάς έφε
ρίγος ιερόν καί συγκίνησιν μέ
φρ
ρίγος ιερόν καί συγκίνησιν μέχρι
ίακρΰων. 'Αλλΐ χαί ή γενομένη με·
λιτανεία-ν λειτοοργία έν τφ
1 "τανυχτικωτάτη, εις τοί>.
ϊΐνε χατά τολύ ό χαλ-
τού Άγίο.) Χ:χο-
Πίτ—μχοοργχ ·—ϊ την
Προ έπτά περίπου μηνών μικρά
κους άλλ' άπό κατ' εξοχήν οτ^τιπα-
πΐκούς κύκλους, πρός οΰς ώφειλε
χορδά; τής καλαισθησίας. Φαντα-
τ&ήτε ενα ναόν, τοΰ όποίο; οί τοϊχοι
είναι κεκοσμημένοι μέ τθίχογραφί-1 νά_αϊϊθάνεται ελξιν.
άς, παράστασις καί σκηνάς έκ τής
Κα:νής καί - Π αλακίς; Διαθηχης,
οίαι ή έπίχλησις τοΰ Πέτρου επί
των κυμάτων πρός τόν Κύριον, .ή
άπό τοϋ Κυρίοο ανάστασις τήί θυγα-
τρός τοΰ Ίαείρου, ό Κύριος προσευ-
έν τώ κήπω τής Γεθσημα-
_-.'____________Τ*______ ■ ____ί
ή μ
νήςφ ό πλο.σ'.ος νεανισκος ό γενό¬
μενος περίλυπος μόλις ήκουσεν ότι
πρέχει νά πωλήση την περιουσίαν
τού καί δώση αύτην είς τού·;; πτω¬
χούς, Εΐκόνες τοΰ Παντοκράτορος
καί των προφητών Ίεζεκιήλ καί Ί-
ί άλ ^
νων μελετώντων χα:'άποτ)αυμαζόν-
των αυτόν. Ο3τε δέ καί άζεθαύμα-
κόλως έννοούμενα κηρύττων υπέρ > *ατ2
τής Όρτ)οδοξίας χαί τοΰ Έλλην.-|ληνι:
σμοΰ έν τή χώρα ταύτη1 Άλλά τίνΐ. -Τ*31
αυτόν
ληνισμοΰ τής Άμερ»κής καί άγλάΐ-
τ('ν{ σμα των ναών τής Έπ.σκοπής Σι¬
ν ολίγον
1 τόν Έσπερινόν των ΈγκαινΤων.
Τα έγκαινια
Την επομένην, Κυριακήν, π€ρί
:ί ημάς είς τόν έφημέριον τοΰ
ναοΰ, τόν αίδ. Οίχονόμον Ιωάννην
ς Σικάγου συνεχάρη δημκίβ
*. 'Αγραφιώτην διά την άρμο-
1 χαί τέχνην τθΰ χοροϋ. ι ν. έχα-
ρακτήρισεν αυτόν ώς ενα έκ των
άρτιώτατα κατηρτ·.σμένων χορών
τοΰ Άμεριχανιχοϋ ΈλληνΜτχοΰ, ε¬
πήνεσε δέ τό υπό τής Κοινότητος
Π ίττ^χπο^ργκ έπιδειχθέν τνί^μα
αλληλεγγύης χαί σκοπίμόττ,το:.
Πρό ίε τής λείτουργίΐς.^ *»«
■■'■*' οΛη ό ναός^α την Ι-
τελετήν, ώμίλητενό
ρφη ή , ._ _ _____,.
ωνά καί άλλαι παρό^οιαι καλλιτε- Ζωγράφον, ίι' ου ό Κύριις συνετέ-
χνικώτατζί «ίκόνες μέ άρμονίαν Ι λεσε τό Οαΰμα τουτο.
χρωμάτων καί εκτέλεσιν βανμασί-
αν, άναζωογονοϋσαν τα κλέη τής
Βοζαντινής «ϊποχής μας. ΦθΛΐτά-
σθητε όλα αύτά τα άριστοοργήματα
τέχνης καλύπτοντα μέ τάς άναλό-
Ό 4μπνετ>αμβνος
τεχνης καί ό
αμένος ιερεύς.
α γοος καί ρυθμικάς άποστάσεις όλους
τ τοΰς τοίχου- τοΰ ναού, διακοσμή-
τ' σεις δέ άρμονικάς άπό τού πατώμα-
τος πρός όλας τάς κατεοθύνσεις διά
Η κοσμηματογρα^ιών Έλλην.κών καί
** Βυζαντινών αποτελουσών εν άρμο-!
^ νιχόν σύνολον μετά των γλυκ>τάτων
α Βυζαντινών χρωματισμών των τοι-
ί χογραφιώ-Λ Φαντάσθητε εν Τέμ-
η1 πλον μέ τρείς σειράς είκόνων, κα-
Γ' θαρώς Βυζαντίνοΰ ρυθμοΰ, ήτοι Ά-
ρ' ποστολικά Προφητικά κτλ., φωτ:-
* ζομένων ϊι' άοράτων ήλεκτρικών
λα?χπτηρων, έπίτεινόντων την γλυ-
κύτητα καί καλαίσθησίαν των χρω-
ματίΐμών. ΦχηάσΘητε τάς αψίδας
των ήμιθολίων δίακεκοσμημ^νας μέ
τάς κοσμηματογραφιας όλων των
Ά Βυζαν,τινών περίόδων, τα δέ ήμιθό-
μ« λια διακεκοτμημέναί μέ Χερουβίμ,
ϊί χά: είς; τα διάμεσα των τόξων των
[Μ άποδασταζόντων τόν μέσον τροϋλ-
ΤΊ λον,-------τοΰς τέσσαρας Εύαγγελΐ-
Μ στάς, άντίγρα-φα πιστά έργων Μί-
ίί χαήλ Άγγέλου, επί δέ τοΰ τροίλλου '
:3 μίϊγαλοπρεπεστάτην είχόνα τοΰ
•β Παντοκράτορος. Φαντάσθητε 5λα
Γ) "ταυτα άπαραμίλλως; έμπνϊοσμένα,
^ έχτελετ,χενα καί τοποθβτημένα καί
Μ θα σχηματίσετε άμίδράν είκόνα τής
όφεωί Χαί ®*Λ$ τ&" έσωτερικοΰ τοΰ
8 ναοϋ τούτου. Διότι τή άληθείια ό
ίείσειρχόμενος είς αυτόν αΐτθάνετα!
όσον νά είσερχετχί-ίΐς μίαν ατμό¬
σφαιραν ΰπερκότμιον, μίαν άτμό-
ί σφαιρανέξαίλώσεως και
ςΐίυομενος »** φό*ον θείον
έν ετει 1922, ό ιερεύς ού¬
τος παρέλαβε τον ναόν, εύρε τέσ¬
σαρας γυμνου-ςι τοίχους καί μίαν
στέγην. "Αοκνος, φιλόπο^^ος καί ζη-
διον έκπονηθέν υπό τοΰ καλλιτέχ¬
νου τούτου ίερέως. Τό πόση έρνα-
σία συνετελέσθη διά των ΐδίων τού
χειρών δύναται τις νά φαντασθή δ-
ταν μάθη ότι ογδοήκοντα καί "
νΐίαν χαί περι^ϊράν. καθ'
νετο
«γε-
χαί ό έν τοίς Έγκαινίοις χα-
θιερωμένος έκ τοΰ είκοστοϋ τρίτου
Ψαλμοΰ Ί».«-ί.....-- · -'-
χα'.ον
έπαινον είς την Κθ'.νόττ,τ*
μας χαί τοΰς ίθ-νοντα τα χϊ:^ *'*
την χ. χ. Λοόην Πάππαν π:όίϊ:θ''·
θη ο-1Ψαλμοΰ λαμίανόμενος δίάλογος Λουην Κέλλην -ραμματέα, Ίωτ'.
τρεις μεταξ, τού Έπισκόπου εςωθεν χαί Άσιμήν άντιπρόεϊροΤΚων^ Π»-
Ό Παντοκοάτωί,. Τοτζονοοωία τοϋ Ναού τής Κοινότητος 01βνβ13ηά)
Οΐιΐο.
ταμίανχαί Φώτιρν Σ«νβν,
11. Ματνο^ήλ κ« Έμ· Ι"'-ν!3'
συμβούλους.
Είς τδν Μαόν των Ί^«'
βκοιτιανών.
Ά/.λ' είπομεν έν προοψίω τής
(παρούσης άνταποκρίσεως, ότι τ- "'■
λεταί των έγκαινίων τοΰ ναο5 (**.;
άποτβλούν σταθμόν έν τή νστορ:β
τοΰ ΆμεριχανικοϋΈλληνισμθΛ "°->
το δέ άποδεικνύίται καί ε;* 'ων
μεθεορτίων έχτάχτων τ«λετών, τ^ί
όποίας' αυθορμήτως ώργάνω^ί' οί
Έπισχοπελιανοί τής Λλεώς ^•■·
Διότι τό τχότ*υμ3 τής Κυρ'.^νιηί
χερί ώραν 4η>, άπαντες οί 'Ορβο-
ϊοξοι τής πόλεως Κλήβελανδ, ψ>·
ληνες, Ρώ.-σο:, ,Σ-έρβοι, Ρο^*«!
καί άλλοι, ^νεχεντρώθησαν ύζ «ν
Καθεδριχόν ναόν των Επι**0"1"!"
νών τής Άγίας Τριάδος, ^^'.'
χον κληθή νά παρευρεθο^ΰν ό _-»-
Έπίσκοπος Σικάγου χαί όλο: οί γ?'
θόδοξοι χληρικοί, ούτω δέ τό έκν.λν
ϊί2«ια κατά αετρίους ύπολογ^ο^
ανήλθεν είς τρ«ί? χιλιάδας. Κ*γ
τον έν πάση μίγαλοπρεπεί^ '*'>··'
σθέντα έν τώ ναφ «ύτφ 'Εσπ-?!"
νόν, χαλλίφωνος χορός έξ ^£?°γ'
ϊοήχοντα φωνών, κάλλΐστα πρ0110"
νημένος χαί κατηρτιβμίνος,
μύρί'. μζλωϊίας τον ναόν έν
ασυ.ώ μέ τδί»ς γλυχυφθόγγο^
■Συνήθει» είς την 15ην <=
15
Α ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΤΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
έκ τής Ηης «λίίος)
ί •-/ανου. Ό πρωθΐερεΰς Κβν.
ί Ιιίτΐ'" ώμίλτ,-·-ν εΰφημότατα χερϊ
. -τΓίίτνων τοΰ Κλήβελανδ -/.αί
-*, / ΓλΛ'* Ι / ε/ *
Μετά τούτον
• ΐΜ, «....,Γ--»ν *»*λθ'·»« 'Αβν
1 Κωνσταντινουπόλεως καϊ Ά-
1,^ 7 2; πλέκει πλούσιον εγκώμιον
Ι. 'Έλληνικής '0?«οδ4ξου( Έκ-
ι'.,',ς άναφέρει ότι άπεκομισεν
ΙτΊίας,
-',ς'έν
^?2?£ΐ ότι άπεκομυεν
τ.ιπώσείς άπό την συνάν-
Έλλή ά
ι-ν το; μετά των Έλλήνων άντι-
ϊκώπων'έν τφ «ρησκευτικω' συνε-
|,ω τή; Λωζάνης, λέγει ότι έπε-
■ ' Μητροπολιν Αθηνών
!?ας τής Όρθοϊοξίας
ϊ τέλος'δίϊδ'. τόν λόγον εί? τόν
;: Επίσκοπον μας χ. Φιλάρετον.
() Έλλην Έπίτκ&πος ωμίλησεν
■/ν/.υτί. ό δέ λόγος τού διαρ-
η: επί 35 λεπτά τής ώρας,
V
ι;] ί'; τε τοϋς Επ σκοχιανοΰς
τοΐις Όρθοϊό-ους βαθυτάτην
|^Γωΐ:ν διά την παρρησίαν καί τί
ιεράρχου μα^ αγορεύσεως ηύχαρι-
ΐτηθησαν καί ίκανοποΐΓθτσαν έατοί
ημών των 'Ελλήνων καί άπαντες οί
ομοδοξοι Ρώσσοι, Σέρ«οι, Ρονμίνοι
καί λοιποί, άχοκομίσαντες τάς άρί-
ττας των έντυχώσεων άχό την συγ¬
κέντρωσιν ταύτην.
Χό γευμα
Την έσχέραν τής ^αύτής ημέρας
—Κ-ριακής—περί ώραν 8τιν. είο
Κυριακής—%ιρ
Ξενοδοχείο Χ
ρήςρ ώραν 8ην, είς
το Ξενοδοχείον Χάλλανδεν, εδόθη
υπό τής Κοινότητος γεΰμα πρός τι¬
μήν τού Έχισκόχου μας, παρεκίνη¬
σαν ϊέ είς αύτό πλέον των 200
προσκεχλημένων. Συμχοσιάρχης ή¬
το ό δ'.ακεκριμένος δικηγόρον κ.
Κωνστ. Τσαγκάδας, άλλοτε έν τη
πόλει μας καϊ νυν έν ϋβίτοίτ, έγκα-
τεστημένος, άχολαύων όμως πάν-
τοτϊ τής άμερίστου εκτιμήσεως καί
άγάχης των όμογενών τού Κλήδε-
λανϊ.
Ό κ. Τσαγκάίας μβ την
ά ί
γς μ
αυτόν εύφρά-δειαν
ί ά
Μετά τόν πρόξενον τής Ελλά¬
δος, °_ Σεδ. 'Εκί—.οΐΜς κ. Φ-.λάρε-
τος εξέφρασε τα συγχαρητήρ-.α καί
την εΰαρέσκειάν τού καί έδήλωσεν
ότι θά -λησθη χαράς εάν τοΰ δοθή
εν λίαν προσεχεί μέλλοντι ή βνχαι-
ρι* νά παραστη καί είς τα έγκαίνια
τού νεοϊμήτου Σχολιχοδ κτιρίο,τ ού¬
τινος ή Κοινότης >£χν. ανάγκην,
πρός συμπλήρωσιν τού απαραιτήτου
οίκοϊομητικοϋ χερί τόν Ναόν κοι-
νοτικοϋ αυτής συγκροτήματος.
Τελος, δαθύτατα συγκεκινημένος
α-ό τάς τότας έκφράσεις έκτιμη-
«ως διά το μέγα Ιργον τού, ό ίε-
ρεν»ζ μας ωμίλησεν εύχαρίΐτησας
τούς. πάντας καί «ΐπών ότι 8έν ίρ
ξε τίποτε άλλο ειμή τό
τού άνθρωπον συντελεσθείσα
λ
φρ
τητα είτηγούμενος, εκάλεσε
ρους (υνϊαιτυμόνας, οίτινες καί ω¬
μίλησαν καταλλήλως τη περιστά-
ϊ*(, μεταξΰ ϊβ τούτων καϊ τόν κ.
ίλ Π έ
, μξ
Φίλ'.π~;ν Π έππαν, όστις έκαμε συν-
άό
> δ'.ακρί- λιτεχνική έργασία ήν προσέφερε δω-
:ί λ«πτό- Ρεαν> ν·*ιχ τοΰς μετριωτέρ<3^ς ύπο- ■ε διαφό- λΟΤ!^οΰς τής Ιί&ΐϊαη Ργθκοο & : καί ώ- ΒβοοΓ&Ιΐηε Οο.. άνέρνετα1. είς ^ ρχτ. είς 4,5ΟΟ_3ολλάριβ. 'Αλλά ναί τα αέ- λη τοϋ Δίοικητικοΰ εΐ- ναι ζήλον συγχαρητηρίων τόκν ?ιά ί την -προθυμίαν των ϊς χρηματικάς δω- άς των πρός συμπλήρωσιν τοϋ ερ-| γου, άξ·ον ϊέ άναγραφής είναι τό' γεγονός ότι ή άδελφή τής Κοινό- τητό} μας, Κοινότης ϋβίΓθίί, διά τοΰ κ. Κωνσταντινίδου έπ' εύκαιρία των έγκαινίων τοΰ ναοΰ μας αυθορ¬ μήτως όλως χροσέφερεν ώς όδολόν της τό ποσόν των έδ·3ομήκοντ3 πίν- τε (75) δολλαρίων. Καί είναι τα σογκ'.νοΰντα δείγ;χα- τα ταυτα αλληλεγγύης μεταξύ των Κοινοτήτων μας, οχως καί ή υπο τής Κοινότητος Π ίττσμπωργκ ά- ποστολή τοΰ καλλιφώνου χοροΰ της, φαινόμΐνον πολΰ ενθαρρυντικόν καί πολΰ παρήγορον διά τό μέλλον τοδ Άπό τάς τοιχογραφίας τοϋ 'Ελληνικοΰ Ναοΰ έν 01βνεΐ3Π(1, Οηϊο. Ό προ- φήτης Ίεζεκιήλ. ρας τής τελετής εφυγαν με τά? 30^ν τόν λαμπρόν ναόν των έστίαν άρίστας των έντοπώσεων. έμπνέο^αν εθνη. φάρον τηλαυγή α- - τή- Τρίτης 7^χτ^ θρησκευτικόν τ,αί φυτώρι- νομ-.τθή ότι έχω, πελα-1 Μετά τόν Σεβασμιώτατον ώμί- τοΰ Άμεριχαν.κο: Έλληνισμοΰ, τό έργον καϊ ή ορθη κατευθυνσις των Σωματείων πρός εκπλήρωσιν _δέ ς τής Ό έβτ,ερινός τής ς ενισχσυωσιν οΐτινες πάντες εξέφρασαν τον αναπτύξας το ότι οχο τας λιων περιποο ϊολλαριων, τα οποια »ιρο<ρήτης Ίωνάς. Άπό τάς ωραίας τοιχογραφίας τού 'Ελληντκοϋ Να¬ οΰ έν Γ,ΐονοΐίΐηιΐ, Οηίο. ής Όρθοδόξοΐ) 'Εκκλησίας διά χά Σΰμδούλια τοΰ χαρελθόντος, κα- :2^ των αίώνων. χρός δ-.άϊοσιν θώς καί τό χαρόν χαί ώς κατακλεί- τοΰ Χριστοΰ άνά τον | δα τής αγορεύσεως τού εχλεξε το τοϋ καλλιτέχνου καί φι- ζητηματϊ, καί επήνεσε τό πολίτευμα τό δ-.έχον ι·τ> Όρθοδοξον Έκ-
εν αντιθέσει χρός τό άπο-
ον τής^ Ρωμαιοκαθολίκή;,
κΐταχρήσεις τής Παπικής
Κ»'*ς καί την εχθρικήν αυτής
Ρ*ην ποός την Όρθοδοξίαν τής
!( Αύτοκρατορίας. 'Εκαυ-
( πρός τούτοις τόν πολυδογ-
Ρ^αον των Διαμαρτυρομένη^, οί-
ίΐ^.' °~η:ΡνΤ|θη<ϊ« την 'κράν χαρά- έρμηνεύουν την Αγίαν έκαστος κατά τό δοκοΰν. , ^?3σματι τέλ«ς, ϊΐχεν ότι ο Ρωμϊΐοκαθολιαιαμός, ο5τ» ό «σταντίσμός είναι χροωρισμέ- ιη'νΐ* ^ντί^ωσ!ν είς την _έφαρ- χρορρησβως τού Κυρίον όν Χ»ι ρκ μονήν [, —ίμνη χαϊ «ίς «οι- έ Γ^1 · λαι ότι χροωρισμενη είς συντέ- Γ-1"-» τβδ μεγάλον τούτου βργον εί- ή Όρθόϊοξος Έκκλησία, κ^ί τής των 'Εχ'.σκοπι- «χβι χάντοτ* αγαθάς .-Γ·"", ?αι ^^λλά σημεΐα έπαφής ητ"» «ννοβιται οΰς τού το χοσον εκ (δανικόν της ίβρέβ καί διδάτκαλον. Μετά τόν κ. Φ. Πέχχαν ωμίλη¬ σεν ό χρόβϊρος τοΰ έν Κληδελανδ Τμήματος τής Άχέπα χ. Ποολί- δης, έκφρασθε'ί.ο «νθουσιωδώς διά τό σνντελεσθέν Ιργον χαί τόν^ λαο- φιλή ίερέα μας καί δηλώσας ότι τό Τμήμα τής Άχέχα^ ούτινος προ«- ίρ«ύει ευρίσκεται άπό τής συστάσε- ώς τοϋ πϊρά τό πλευρόν τής Έκ- κλησΓας καί όχως έν τω παρελθόντι οΰτω χαί έν τω μέλλοντι θά συν- τρέχτ) πάντοτϊ χίί θά ένισχυΐβ την Έχχλησίβν χαί τό Σχολείον. Μ«τβ τόν ρήτορβ τούτον ωμίλη¬ σεν ό εγκριτος ίατρος χ. Π. Γα- ττόχονλος χοτθώς χαί ό χρόβίρος τής Κοινότητος χ. Λ. Πάχχας, εΰχαρ'.στήσας όλους τοί»ς συντελέ- σαντας είς την «ύόϊοσιν τού εργου, μβτά δέ τούτον ό Πρόξενος τής Ελλάδος κ. Π όνος Τριγγέτας «ι- νεχάρη βλους διά την ίΧίτεΐίχΘίΐσαν πρόοδον καϊ εξήρε τό έργον τοΰ ίε- ρέως μας ί«ών «τι τοιούτοι χλη- 'ΐχοί τιμώσι τή* Έκχλησίαν καί την 'Ελλάδα έν τη ξένη, ή δέ Κοι- νόττ,ς τού Κλτ}6βλανδ χρεχβ« νβ σίμνυνεται διά τόν ίερέα της. χός χορός; ψαλτών έξ ογδοήκοντα, γάζονται -πράγμα-ί πρός πραγμάτω- έπροΗένησεν είς τούς Άμερικανους ιτιν τ»7>ν Έλλχν.χΜν Ιίε.ΐΑ&ΐΛν. Διότι
κατάπληξιν διά την απαράμιλλον
εκτέλεσιν τού. Ό έχίσκοχός μας κ.
Φιλάρετος, ωμίλησεν Έλληνιστί
χρώτον διά τούς Έλληνας καί
Άγγλιστί κατόπιν διά τοΰς Άμερι-
κανούς καϊ λοιποίις καί ιδίως τοΰς
Έχισκοπιανοΰς, μεθ' δ έδωκε τόν
λόγον είς τον πρωθιερέα των τελε·>
ταίων τούτων Κβν. \Τιΐίβ καί τόν
επίσκοπον Β.θ£θΓ8. Ούτος, σονέστη-
σεν είς τοός "Ελληνας νά φι>λάτ-
τωσιν ώς κόρην οφθαλμού την γε-
ραράν πίστιν των χατέρων των,
ήτις, ώς είχε, φέρει την σΦραγΐία
των άχοστόλων τοΰ Χριστοΰ^ και
των έχτά Οίκΰ'ομεν.κών Συνόδων,
νά έμαένουν είς τάς παραδόσεις-των
καί ν ά καταστήσουν τόν πεοικαλλε-
στατον τούτον ναόν δν έδωκεν ό Κυ-
ριος είς αΐτούς, έστίαν φωτός καί
παραδάλλων δέ την
σιν των
π[σκόπο.,ς σας έν Άμερίκη καί την
ώργανωμένην Εκκλησίαν σας, σείς
οί "Ελληνες τής Άμερικής όφεί-
ίδεωδών. Διότι
ή Έκκλησία μας ουδέποτε υπήρξε
μητρ-κά είς τα τέκνα της, ώς άλ¬
λαι, άλλ' υπήρξε καί συμπεριεφέρθη
πάντοτε χρός αύτά ώς γνησία καϊ
φιλόστοργος μήτηρ, δι' δ καί τα
Σωματεΐα όφείλουν νά 'ΐνισχύουν
αύτην όσον τό δυνατόν χρός τό ίδιον
αυτών συμφέρον. Εάν ή 'Ελληνική
Όρθόδοξος Έκκλησία έν Άμερική
έξαφανιτθή, οΰδε>/ός σωματίίου λαϊ-
κοΰ οί ώμοι είναι τόσον στιδαροί ο5-
τε δύνανται χοτε νά είναι τόσον στι-
δαροί, ώστε νά κρατησουν καί δια-
τηρήσουν τόν Ελληνισμόν είς τάς
παραδόσεΐς τού. Εάν χοτ« ήθελεν
έχέλθη τοιαύτη τις συμφορά έξα-
φανισμοΰ τής Έλλην.κής έν Άμε¬
ρική Όρθοδόξο; 'Εκκληισίας, τα
τέκνα μας καϊ τα τέκνα των τέ-
κνων μας Θά άπερροφώντο άπό άλ¬
λας Θρησκευτικάς όργχ^ώσεις καί
τουτο Θά έσήααινε τό τέλος παντός
σωματείου μας. *Η μηχως έχομεν
την παραδοξολογίκήν ιδέαν ότι ξέ-
είς ίερά σκεύη. άτινα εδημιούργησεν
ό ιερεύς, περϊ τα 2500 δαλλάρια,
ώς καί τόν κατάλογον τής Κυρια-
κής, δπου ή ΰλική ενίσχυσις ίκανο-
ποίησε τοΰς κ.κ. συμΐοΰλους τής
παροικίας; μας. Έπεξηγών τα τής
άϊ,ίας των συντελεσθή ισών έπισκευ-
ών καί λοιπών έξωραϊστικών ε?-
άςία των
γων, ει-ψ,εν ότι η
όλική
νοι τε
ρ ·θά μεριμνήσωσι διά την
διατήρησιν τής 'Ελληνικής συνειδή¬
σεως χαί των Ελληνικήν γραμμά-
λετε νά μένετε χιστοί καί άφωσιω- των καί πα:αϊό-> >ν; 'Αλλά τρέφω,
άνέρχεται είς 10,000 δολλαρίων,
έκ των οποίων μόνον έϊαπανήθησαν
είς χ?ήμ2 δολλ. 5000 τής Κοινό¬
τητος, τα δέ λοιπά έκαλύφθησαν
έν μέρ,ει άπό την προσωπικήν τού
εργασίαν ώς άγιςνράφου καί μή λη-
σμονώμεν ότι αύτό τό «έν μέρει»
τό οποίον τόσον μετριοφρόνως λέγει
ό ιερεύς μας, άντιπροσωπεύει προ¬
σωπικήν τού εργασίαν άθίαν 4,500
δολλαρίων.
Τοιουτοτρόπως ελη-ξ^ καί ή τε-
λεοταία αυτή ήμέρα των ίστορικών
τούτων έγκαινίων τοϋ ναού μϊς,
ναοϋ διά τόν οποίον πρέπει νά σεμνύ-
νεται τύμπας ό Έλληνισμός τής Ά-
μερ'ικής. "Οσον διά τα πόσα καϊ
όποΐα ηθικά διά τόν Ελληνικόν
ώφελήμίτα χροέκυψαν άχό τα με-
στά δράσεώς έγκαίνια τού, μέ τόν
Αμερικανικόν Τυχόν, ών τα δνόμα-
μένοι €1^ τάς έκκλησ·.αστικάς άρ-| είπεν ό Σεδασμιώτατος, την έλπίδα . τα ΡΙ&ίη ΟβαΙβΓ, Οΐβνβΐαπιΐ
ότι Οσον οΰπω θά έννοησουν χάντεςιΡΓββδ κα[ Οΐβνοΐαηα Νβντδ, όπου
τόν μέγαν καί υψηλόν χροορισμόν',έχί ημέρας μέ εσωτερικάς καί έ-
τής έκκλησίας μας καί έν τω χερι-' ξωτερικάς φωτογραφίας έιξύτανουν
τ.ι......... . βόλω αυτής θά ζητησωσι την συνερ-' τό «ργον, τούς Έχισκοπιανοΰς κλη-
δεύωνται υπό των όργάνων ξένων ^αΐίαν, άντιλαμ'δανόμενθ! ότι είνα: | ριχούς τ.ε κΐί λαϊκοΰς, τοΰς Άμερ1.-
χροχαγανϊών καί προσηλυτιστικών , τιμή έξαιρ«τική διά τόν "Ελληνα κανοΰς χροκρίτοος τής πόλεώς μας
κύκλων. Τό τί δύνασθε νά πράξετε τό νά ίμνήται είς την Ελληνικήν καϊ τοΰς όμοδόξονς μας Ρώσσου?,
χάς σα?, ούτως ώστε τα τέκνα σας
έν ταίς 'Εκκλησίαις σαςνά ευρί¬
σκουν όλην την άπα:τουμένην τρο¬
φήν καί νά μή άγρεύωνται καί χ:
κ ρ μή η ηή ς μξς μς ,
πειθαρχοΰντες κθίί όμονοούντες, 6λέ-|γλώσσαν έν τή χώρα ταύτη τό Πάν- Σέρδους, Ρουμάνους, Ούκρανοΰ»
πω άπό τόν θαυμάσιον τούτον ναόν,σεπτον Όνομα τού Κυρίο^ ημών Ί- κβί άλλο.»ς. άπαντας έν πολυημέ-
σας, τόν οποίον ουδέποτε ΐφανταζό-,ησοΰ Χριστοΰ, τοΰ Π αντοδυνάμου ] ρω συναγερμφ, άφίνω τούς άναγνώ-
μην Οτι ήδΰνασθε νά άποχτήσίτε. ιβεοϋ. ΔΓ δ χΐί οί "Ελληνες τού στας νά κρίνωσιν.
'Ημέτερο! καί ξένοι μετά τό «έ- Κλήδελανδ όφείλουν νά χβτασττ) ' ΑΝΤΑ
ρ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ
Α ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΤΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
έκ τής Ηης «λίίος)
ί •-/ανου. Ό πρωθΐερεΰς Κβν.
ί Ιιίτΐ'" ώμίλτ,-·-ν εΰφημότατα χερϊ
. -τΓίίτνων τοΰ Κλήβελανδ -/.αί
-*, / ΓλΛ'* Ι / ε/ *
Μετά τούτον
• ΐΜ, «....,Γ--»ν *»*λθ'·»« 'Αβν
1 Κωνσταντινουπόλεως καϊ Ά-
1,^ 7 2; πλέκει πλούσιον εγκώμιον
Ι. 'Έλληνικής '0?«οδ4ξου( Έκ-
ι'.,',ς άναφέρει ότι άπεκομισεν
ΙτΊίας,
-',ς'έν
^?2?£ΐ ότι άπεκομυεν
τ.ιπώσείς άπό την συνάν-
Έλλή ά
ι-ν το; μετά των Έλλήνων άντι-
ϊκώπων'έν τφ «ρησκευτικω' συνε-
|,ω τή; Λωζάνης, λέγει ότι έπε-
■ ' Μητροπολιν Αθηνών
!?ας τής Όρθοϊοξίας
ϊ τέλος'δίϊδ'. τόν λόγον εί? τόν
;: Επίσκοπον μας χ. Φιλάρετον.
() Έλλην Έπίτκ&πος ωμίλησεν
■/ν/.υτί. ό δέ λόγος τού διαρ-
η: επί 35 λεπτά τής ώρας,
V
ι;] ί'; τε τοϋς Επ σκοχιανοΰς
τοΐις Όρθοϊό-ους βαθυτάτην
|^Γωΐ:ν διά την παρρησίαν καί τί
ιεράρχου μα^ αγορεύσεως ηύχαρι-
ΐτηθησαν καί ίκανοποΐΓθτσαν έατοί
ημών των 'Ελλήνων καί άπαντες οί
ομοδοξοι Ρώσσοι, Σέρ«οι, Ρονμίνοι
καί λοιποί, άχοκομίσαντες τάς άρί-
ττας των έντυχώσεων άχό την συγ¬
κέντρωσιν ταύτην.
Χό γευμα
Την έσχέραν τής ^αύτής ημέρας
—Κ-ριακής—περί ώραν 8τιν. είο
Κυριακής—%ιρ
Ξενοδοχείο Χ
ρήςρ ώραν 8ην, είς
το Ξενοδοχείον Χάλλανδεν, εδόθη
υπό τής Κοινότητος γεΰμα πρός τι¬
μήν τού Έχισκόχου μας, παρεκίνη¬
σαν ϊέ είς αύτό πλέον των 200
προσκεχλημένων. Συμχοσιάρχης ή¬
το ό δ'.ακεκριμένος δικηγόρον κ.
Κωνστ. Τσαγκάδας, άλλοτε έν τη
πόλει μας καϊ νυν έν ϋβίτοίτ, έγκα-
τεστημένος, άχολαύων όμως πάν-
τοτϊ τής άμερίστου εκτιμήσεως καί
άγάχης των όμογενών τού Κλήδε-
λανϊ.
Ό κ. Τσαγκάίας μβ την
ά ί
γς μ
αυτόν εύφρά-δειαν
ί ά
Μετά τόν πρόξενον τής Ελλά¬
δος, °_ Σεδ. 'Εκί—.οΐΜς κ. Φ-.λάρε-
τος εξέφρασε τα συγχαρητήρ-.α καί
την εΰαρέσκειάν τού καί έδήλωσεν
ότι θά -λησθη χαράς εάν τοΰ δοθή
εν λίαν προσεχεί μέλλοντι ή βνχαι-
ρι* νά παραστη καί είς τα έγκαίνια
τού νεοϊμήτου Σχολιχοδ κτιρίο,τ ού¬
τινος ή Κοινότης >£χν. ανάγκην,
πρός συμπλήρωσιν τού απαραιτήτου
οίκοϊομητικοϋ χερί τόν Ναόν κοι-
νοτικοϋ αυτής συγκροτήματος.
Τελος, δαθύτατα συγκεκινημένος
α-ό τάς τότας έκφράσεις έκτιμη-
«ως διά το μέγα Ιργον τού, ό ίε-
ρεν»ζ μας ωμίλησεν εύχαρίΐτησας
τούς. πάντας καί «ΐπών ότι 8έν ίρ
ξε τίποτε άλλο ειμή τό
τού άνθρωπον συντελεσθείσα
λ
φρ
τητα είτηγούμενος, εκάλεσε
ρους (υνϊαιτυμόνας, οίτινες καί ω¬
μίλησαν καταλλήλως τη περιστά-
ϊ*(, μεταξΰ ϊβ τούτων καϊ τόν κ.
ίλ Π έ
, μξ
Φίλ'.π~;ν Π έππαν, όστις έκαμε συν-
άό
> δ'.ακρί- λιτεχνική έργασία ήν προσέφερε δω-
:ί λ«πτό- Ρεαν> ν·*ιχ τοΰς μετριωτέρ<3^ς ύπο- ■ε διαφό- λΟΤ!^οΰς τής Ιί&ΐϊαη Ργθκοο & : καί ώ- ΒβοοΓ&Ιΐηε Οο.. άνέρνετα1. είς ^ ρχτ. είς 4,5ΟΟ_3ολλάριβ. 'Αλλά ναί τα αέ- λη τοϋ Δίοικητικοΰ εΐ- ναι ζήλον συγχαρητηρίων τόκν ?ιά ί την -προθυμίαν των ϊς χρηματικάς δω- άς των πρός συμπλήρωσιν τοϋ ερ-| γου, άξ·ον ϊέ άναγραφής είναι τό' γεγονός ότι ή άδελφή τής Κοινό- τητό} μας, Κοινότης ϋβίΓθίί, διά τοΰ κ. Κωνσταντινίδου έπ' εύκαιρία των έγκαινίων τοΰ ναοΰ μας αυθορ¬ μήτως όλως χροσέφερεν ώς όδολόν της τό ποσόν των έδ·3ομήκοντ3 πίν- τε (75) δολλαρίων. Καί είναι τα σογκ'.νοΰντα δείγ;χα- τα ταυτα αλληλεγγύης μεταξύ των Κοινοτήτων μας, οχως καί ή υπο τής Κοινότητος Π ίττσμπωργκ ά- ποστολή τοΰ καλλιφώνου χοροΰ της, φαινόμΐνον πολΰ ενθαρρυντικόν καί πολΰ παρήγορον διά τό μέλλον τοδ Άπό τάς τοιχογραφίας τοϋ 'Ελληνικοΰ Ναοΰ έν 01βνεΐ3Π(1, Οηϊο. Ό προ- φήτης Ίεζεκιήλ. ρας τής τελετής εφυγαν με τά? 30^ν τόν λαμπρόν ναόν των έστίαν άρίστας των έντοπώσεων. έμπνέο^αν εθνη. φάρον τηλαυγή α- - τή- Τρίτης 7^χτ^ θρησκευτικόν τ,αί φυτώρι- νομ-.τθή ότι έχω, πελα-1 Μετά τόν Σεβασμιώτατον ώμί- τοΰ Άμεριχαν.κο: Έλληνισμοΰ, τό έργον καϊ ή ορθη κατευθυνσις των Σωματείων πρός εκπλήρωσιν _δέ ς τής Ό έβτ,ερινός τής ς ενισχσυωσιν οΐτινες πάντες εξέφρασαν τον αναπτύξας το ότι οχο τας λιων περιποο ϊολλαριων, τα οποια »ιρο<ρήτης Ίωνάς. Άπό τάς ωραίας τοιχογραφίας τού 'Ελληντκοϋ Να¬ οΰ έν Γ,ΐονοΐίΐηιΐ, Οηίο. ής Όρθοδόξοΐ) 'Εκκλησίας διά χά Σΰμδούλια τοΰ χαρελθόντος, κα- :2^ των αίώνων. χρός δ-.άϊοσιν θώς καί τό χαρόν χαί ώς κατακλεί- τοΰ Χριστοΰ άνά τον | δα τής αγορεύσεως τού εχλεξε το τοϋ καλλιτέχνου καί φι- ζητηματϊ, καί επήνεσε τό πολίτευμα τό δ-.έχον ι·τ> Όρθοδοξον Έκ-
εν αντιθέσει χρός τό άπο-
ον τής^ Ρωμαιοκαθολίκή;,
κΐταχρήσεις τής Παπικής
Κ»'*ς καί την εχθρικήν αυτής
Ρ*ην ποός την Όρθοδοξίαν τής
!( Αύτοκρατορίας. 'Εκαυ-
( πρός τούτοις τόν πολυδογ-
Ρ^αον των Διαμαρτυρομένη^, οί-
ίΐ^.' °~η:ΡνΤ|θη<ϊ« την 'κράν χαρά- έρμηνεύουν την Αγίαν έκαστος κατά τό δοκοΰν. , ^?3σματι τέλ«ς, ϊΐχεν ότι ο Ρωμϊΐοκαθολιαιαμός, ο5τ» ό «σταντίσμός είναι χροωρισμέ- ιη'νΐ* ^ντί^ωσ!ν είς την _έφαρ- χρορρησβως τού Κυρίον όν Χ»ι ρκ μονήν [, —ίμνη χαϊ «ίς «οι- έ Γ^1 · λαι ότι χροωρισμενη είς συντέ- Γ-1"-» τβδ μεγάλον τούτου βργον εί- ή Όρθόϊοξος Έκκλησία, κ^ί τής των 'Εχ'.σκοπι- «χβι χάντοτ* αγαθάς .-Γ·"", ?αι ^^λλά σημεΐα έπαφής ητ"» «ννοβιται οΰς τού το χοσον εκ (δανικόν της ίβρέβ καί διδάτκαλον. Μετά τόν κ. Φ. Πέχχαν ωμίλη¬ σεν ό χρόβϊρος τοΰ έν Κληδελανδ Τμήματος τής Άχέπα χ. Ποολί- δης, έκφρασθε'ί.ο «νθουσιωδώς διά τό σνντελεσθέν Ιργον χαί τόν^ λαο- φιλή ίερέα μας καί δηλώσας ότι τό Τμήμα τής Άχέχα^ ούτινος προ«- ίρ«ύει ευρίσκεται άπό τής συστάσε- ώς τοϋ πϊρά τό πλευρόν τής Έκ- κλησΓας καί όχως έν τω παρελθόντι οΰτω χαί έν τω μέλλοντι θά συν- τρέχτ) πάντοτϊ χίί θά ένισχυΐβ την Έχχλησίβν χαί τό Σχολείον. Μ«τβ τόν ρήτορβ τούτον ωμίλη¬ σεν ό εγκριτος ίατρος χ. Π. Γα- ττόχονλος χοτθώς χαί ό χρόβίρος τής Κοινότητος χ. Λ. Πάχχας, εΰχαρ'.στήσας όλους τοί»ς συντελέ- σαντας είς την «ύόϊοσιν τού εργου, μβτά δέ τούτον ό Πρόξενος τής Ελλάδος κ. Π όνος Τριγγέτας «ι- νεχάρη βλους διά την ίΧίτεΐίχΘίΐσαν πρόοδον καϊ εξήρε τό έργον τοΰ ίε- ρέως μας ί«ών «τι τοιούτοι χλη- 'ΐχοί τιμώσι τή* Έκχλησίαν καί την 'Ελλάδα έν τη ξένη, ή δέ Κοι- νόττ,ς τού Κλτ}6βλανδ χρεχβ« νβ σίμνυνεται διά τόν ίερέα της. χός χορός; ψαλτών έξ ογδοήκοντα, γάζονται -πράγμα-ί πρός πραγμάτω- έπροΗένησεν είς τούς Άμερικανους ιτιν τ»7>ν Έλλχν.χΜν Ιίε.ΐΑ&ΐΛν. Διότι
κατάπληξιν διά την απαράμιλλον
εκτέλεσιν τού. Ό έχίσκοχός μας κ.
Φιλάρετος, ωμίλησεν Έλληνιστί
χρώτον διά τούς Έλληνας καί
Άγγλιστί κατόπιν διά τοΰς Άμερι-
κανούς καϊ λοιποίις καί ιδίως τοΰς
Έχισκοπιανοΰς, μεθ' δ έδωκε τόν
λόγον είς τον πρωθιερέα των τελε·>
ταίων τούτων Κβν. \Τιΐίβ καί τόν
επίσκοπον Β.θ£θΓ8. Ούτος, σονέστη-
σεν είς τοός "Ελληνας νά φι>λάτ-
τωσιν ώς κόρην οφθαλμού την γε-
ραράν πίστιν των χατέρων των,
ήτις, ώς είχε, φέρει την σΦραγΐία
των άχοστόλων τοΰ Χριστοΰ^ και
των έχτά Οίκΰ'ομεν.κών Συνόδων,
νά έμαένουν είς τάς παραδόσεις-των
καί ν ά καταστήσουν τόν πεοικαλλε-
στατον τούτον ναόν δν έδωκεν ό Κυ-
ριος είς αΐτούς, έστίαν φωτός καί
παραδάλλων δέ την
σιν των
π[σκόπο.,ς σας έν Άμερίκη καί την
ώργανωμένην Εκκλησίαν σας, σείς
οί "Ελληνες τής Άμερικής όφεί-
ίδεωδών. Διότι
ή Έκκλησία μας ουδέποτε υπήρξε
μητρ-κά είς τα τέκνα της, ώς άλ¬
λαι, άλλ' υπήρξε καί συμπεριεφέρθη
πάντοτε χρός αύτά ώς γνησία καϊ
φιλόστοργος μήτηρ, δι' δ καί τα
Σωματεΐα όφείλουν νά 'ΐνισχύουν
αύτην όσον τό δυνατόν χρός τό ίδιον
αυτών συμφέρον. Εάν ή 'Ελληνική
Όρθόδοξος Έκκλησία έν Άμερική
έξαφανιτθή, οΰδε>/ός σωματίίου λαϊ-
κοΰ οί ώμοι είναι τόσον στιδαροί ο5-
τε δύνανται χοτε νά είναι τόσον στι-
δαροί, ώστε νά κρατησουν καί δια-
τηρήσουν τόν Ελληνισμόν είς τάς
παραδόσεΐς τού. Εάν χοτ« ήθελεν
έχέλθη τοιαύτη τις συμφορά έξα-
φανισμοΰ τής Έλλην.κής έν Άμε¬
ρική Όρθοδόξο; 'Εκκληισίας, τα
τέκνα μας καϊ τα τέκνα των τέ-
κνων μας Θά άπερροφώντο άπό άλ¬
λας Θρησκευτικάς όργχ^ώσεις καί
τουτο Θά έσήααινε τό τέλος παντός
σωματείου μας. *Η μηχως έχομεν
την παραδοξολογίκήν ιδέαν ότι ξέ-
είς ίερά σκεύη. άτινα εδημιούργησεν
ό ιερεύς, περϊ τα 2500 δαλλάρια,
ώς καί τόν κατάλογον τής Κυρια-
κής, δπου ή ΰλική ενίσχυσις ίκανο-
ποίησε τοΰς κ.κ. συμΐοΰλους τής
παροικίας; μας. Έπεξηγών τα τής
άϊ,ίας των συντελεσθή ισών έπισκευ-
ών καί λοιπών έξωραϊστικών ε?-
άςία των
γων, ει-ψ,εν ότι η
όλική
νοι τε
ρ ·θά μεριμνήσωσι διά την
διατήρησιν τής 'Ελληνικής συνειδή¬
σεως χαί των Ελληνικήν γραμμά-
λετε νά μένετε χιστοί καί άφωσιω- των καί πα:αϊό-> >ν; 'Αλλά τρέφω,
άνέρχεται είς 10,000 δολλαρίων,
έκ των οποίων μόνον έϊαπανήθησαν
είς χ?ήμ2 δολλ. 5000 τής Κοινό¬
τητος, τα δέ λοιπά έκαλύφθησαν
έν μέρ,ει άπό την προσωπικήν τού
εργασίαν ώς άγιςνράφου καί μή λη-
σμονώμεν ότι αύτό τό «έν μέρει»
τό οποίον τόσον μετριοφρόνως λέγει
ό ιερεύς μας, άντιπροσωπεύει προ¬
σωπικήν τού εργασίαν άθίαν 4,500
δολλαρίων.
Τοιουτοτρόπως ελη-ξ^ καί ή τε-
λεοταία αυτή ήμέρα των ίστορικών
τούτων έγκαινίων τοϋ ναού μϊς,
ναοϋ διά τόν οποίον πρέπει νά σεμνύ-
νεται τύμπας ό Έλληνισμός τής Ά-
μερ'ικής. "Οσον διά τα πόσα καϊ
όποΐα ηθικά διά τόν Ελληνικόν
ώφελήμίτα χροέκυψαν άχό τα με-
στά δράσεώς έγκαίνια τού, μέ τόν
Αμερικανικόν Τυχόν, ών τα δνόμα-
μένοι €1^ τάς έκκλησ·.αστικάς άρ-| είπεν ό Σεδασμιώτατος, την έλπίδα . τα ΡΙ&ίη ΟβαΙβΓ, Οΐβνβΐαπιΐ
ότι Οσον οΰπω θά έννοησουν χάντεςιΡΓββδ κα[ Οΐβνοΐαηα Νβντδ, όπου
τόν μέγαν καί υψηλόν χροορισμόν',έχί ημέρας μέ εσωτερικάς καί έ-
τής έκκλησίας μας καί έν τω χερι-' ξωτερικάς φωτογραφίας έιξύτανουν
τ.ι......... . βόλω αυτής θά ζητησωσι την συνερ-' τό «ργον, τούς Έχισκοπιανοΰς κλη-
δεύωνται υπό των όργάνων ξένων ^αΐίαν, άντιλαμ'δανόμενθ! ότι είνα: | ριχούς τ.ε κΐί λαϊκοΰς, τοΰς Άμερ1.-
χροχαγανϊών καί προσηλυτιστικών , τιμή έξαιρ«τική διά τόν "Ελληνα κανοΰς χροκρίτοος τής πόλεώς μας
κύκλων. Τό τί δύνασθε νά πράξετε τό νά ίμνήται είς την Ελληνικήν καϊ τοΰς όμοδόξονς μας Ρώσσου?,
χάς σα?, ούτως ώστε τα τέκνα σας
έν ταίς 'Εκκλησίαις σαςνά ευρί¬
σκουν όλην την άπα:τουμένην τρο¬
φήν καί νά μή άγρεύωνται καί χ:
κ ρ μή η ηή ς μξς μς ,
πειθαρχοΰντες κθίί όμονοούντες, 6λέ-|γλώσσαν έν τή χώρα ταύτη τό Πάν- Σέρδους, Ρουμάνους, Ούκρανοΰ»
πω άπό τόν θαυμάσιον τούτον ναόν,σεπτον Όνομα τού Κυρίο^ ημών Ί- κβί άλλο.»ς. άπαντας έν πολυημέ-
σας, τόν οποίον ουδέποτε ΐφανταζό-,ησοΰ Χριστοΰ, τοΰ Π αντοδυνάμου ] ρω συναγερμφ, άφίνω τούς άναγνώ-
μην Οτι ήδΰνασθε νά άποχτήσίτε. ιβεοϋ. ΔΓ δ χΐί οί "Ελληνες τού στας νά κρίνωσιν.
'Ημέτερο! καί ξένοι μετά τό «έ- Κλήδελανδ όφείλουν νά χβτασττ) ' ΑΝΤΑ
ρ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ
«ΕΘΜΧΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡ1ΑΚΗ, 27
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ"
Ο
ΑΙ
ΔΓερ'.κοϊ άρθιχοϊ άπό «μίαν στατι¬
στικήν Γαλλίίος δημοσιογοάφον ά·
ΐΓΟϊίΐκνίουν. ότι ή οίκονομική χά
«στάσις της σημ-ερ'.νής γυναικός
είς τας Ήν. Πολιτείας, είναι κα
τα πολιι άνδηροτερα των- άνδρών
Έως τώρα, προκειμένον περί κα¬
τέχων μεγάλον περιουσίαν, άναφέ-
ρονται όνέματα άνδρών μόνον. Είς
τάς Ήν. Πολ'.τείας τα πράγματ?
εΐα: διαφ&ΐετικά. Σιγά-σιγά, ό πλοϋ
τος τής χώρας σνσσωρενεται είς τα
χέρια των ·;.»ναικών. Αί Άμερίν.α-
νίϊ'ες είναι δικαιοΰχοι των 80%
των 95 οιχεκατομμνρίων δολλαρίων
των άτς>ζλε:ών ζωής, α! οποίαι
I-
χονν (Γανομολογηθή είς την χώραν
των. Λαμδάνονν τα 70 0)0 των
κληρονόμον ποί> κληροδ-οτονν οί άν
ίρες καί 64 0)0 των κληρ&δοτου-
μένων άπό γυναίκας. Καί άνζφέρει
ό ή δά ί
κατόπιν ή δημοσιογράφος μίαν έκ¬
θεσιν τής Τραπέζης Λώρενς Στέρ^
τοϋ Σικάγον άπό την έποία ν.ατα-
φαίνεται, ότι οί μεγαλήτεροι κατα-
βέται είναι αί γνναϊχες των οποίων
τα είσοδήματα ύπερδαίνονν τα 100
χιλίάίες δολλάρια. Ο3τως ή Κα
Τσάρλ Χάρκνες είναι κάτοχος πε-
ριονσίας 107 έκατομμνρίων δολλα¬
ρίων,» ή κ. Μ&ζες Ταίηλορ 100
I-
κατομμνριων δολλαρίων, ή κ. Ντέ-!
ρες Ντχ/. ή κληρονέμος' τοΰ Τζέ-1
ημς Ντοΰκ, 150 έκατομμνρίων δολ-'
λαρίων. Σημειωτέον αί πολνεκατομ-'
μνριονχοι αίται γυναΐκες δ'.αχειρί-|
ζονται μέ μοναδικήν ίκανότητα τάς
περιουσίας των, άγοράζονν μετοχάς,
σνμμετέχονν είς μεγάλας επιχειρή¬
σας καί α^ίάνονν τα κ&φάλαιά των.
Καί καταλήγει ή Γαλλίς δημοσιο-
γράφος: «>Εάν συνεχισθή ή οίκονο-
μική ~α3τη κατάστασις είς την Α¬
μερικήν, έντές 100 έτών αί γνναϊ-
κες 6ά είναι κάτοχοι όλον τοΰ πλού¬
τον των Ήν. Πολιτειών».
Κατόπιν αυτών, δτΧι» ενας ανδρ-ας
καί μία γνναίκα έ*ρχωνται είς γάμον
κοινωνίαν, πρέπει ό άνδρας νά ΰπό-
σχεται, ότ·. 6ά ίοηθή καί θά προσ-
τατενη την γυναίκζ, δεδομένου, ότι.
είς την"Αμερικήν, τουλάχιστον, πο-
λΰ γρήγορα ό άνδρας θά είναι έκεϊ-
νος ποίι Θά έχη την ανάγκην της
προστασίας καί βοηθείας τής σύν¬
τροφον τον;
1&ΕΕΣ ΚΑΙ ΓιΨΪΜΕΣ
Εικών άπό την έν
Νέσ. 'Υόρκτι "Εκθε¬
σιν 'Ινδικής Καλλι-
τεχνίας. Νεοϋοοκέ-
ζαι νεάνιδες, ενδε¬
δυμέναι άοχαίας
Ίνδικάς ένδυμα-
σίας.
ΣΤΙΛΙΙΗ ΤΑΣ
μεσζ τ έα φλντζάνι μέ
— Τό ώρακ·τερον αντικείμενον
είς τόν κόσμον είνζ; ή θελν.τική
•/ε· μέσον.
"Ο—ό
—"Οπον ή θέλησις είναι πρόθν-
μςς, τα πόδια είναι έλαφρά.
—Ό Οάνατος έχει μεγάλην ά-
κίνητον περιονσίαν— δηλαδή νεκρο¬
ταφείον είς κάθε πόλν.
' ην στιγμήν Οά δοθοάν τα
, θά άφαιρεβοΰν όσα ΰπάρ-
χονν επί τής τραπέζης κατόπιν 8ι-
ατοτγής. Κατά -ρώτον αί «σαλιέ-
ραι», τα όρεκτεκά, κουτάλιζ ν.οίί
πΐπόνια, είτα μέ μιχ; βονρτσχν μα-
ζεΰοντα: τα ψίχουλα καί τα λοιπά
τα όπο?α ρίπτονται είς εν πανεράκί.
Άμέτως προσφΐρεται είς έκαστον
των προτχεκ,λημένων ■& πΐάτο τοό
ορούτον επ! τοΰ οποίον ύπάρχ-εί κο>
ταλάκ!, ζε-ροννι καί μαχαίριον. Καΐ
τί μέν περοονι και κοντάλι θά τεθή
έν σχήματ·. Χ, τό δέ μαχαίριον ε¬
πάνω είς τό Χ αύτό.
Κατά πρώτον προσοέρεται το τν-
ρ«, κατόπιν τα μπιαχέτα καί οί ξη-
ρο: καρποί, έπβια αί κοαπέσται ν.α:-
πών χλωρών σννοΒενόμεναι μέ ζά-
χϊριν είς σκόνιν κατόπιν τα ζαχα-
ρέ-πηκτα όπωρ'.κά η τα γλι»κύσματ?
καί ή τούρτ(ΐ^.τλ.
ΥΓΙΕΙΝΗ
Α* Αίδυμοι αδελφ αί Λίλλιαν καί Χέλεν Μπύρδ, αί οποίαι είχον φνλακισθη
*ν Κένοσςι, Οΰϊσνόνσιν, κατά την διάρκειαν άπεργίας.
Ή καθαριότης ού μόνον*τέρίτει, άλ-
λά χαί συγχρόνως ώφελ€ί._
Ή άκαθαρσία δτν είνε τίΐιοτε α)1ο,
ειμή συσσώρτννκς διαφόρων ούσΜ&ν
είς την «πιο;<ϊνιειαν τοϋ δερματυς. | Ό άκάθαρτος άνβοωπος εΐνβ |.-ηχίν- 1 δννος κα'ι διά τόν έαχ·τών τού κα'ι διά τούς όμοίους τού. - Διά μέν τόν έαι~ον τού, διότι ή ά- καβαρσία πβοοοαολύει την καλήν λει¬ τουργίαν τοΰ ι&έρματός. τού }<αί τόν ϊχ- θέτει είς άσθεν«'σς κατά τό μάλλον τ) ήττρν <το6αράς· διά δέ τοϋς &ιοίοι<ς τού, διότι φτλο&ενεΐ ιέπάν(» τού έ.ιιχίν- δννα ΐΜΧοόβιια καί τα μετοΐ&ίδίΐ είς Ι τούς «ΐλιλβκς. ! «ΆλλάσΌΌμεν ρΛ'δόαατα», γράίΓ^' ό Ι Ιούλιος Σι-μών, «καί Γτρκτει νά τό ν.ά- < μνωμιν όσον δήτοτε ονχνότερον ίί-ϊ άί^λάσσομΐν δμο>ς δέν νο-
σημάτων».
Άπό τα μιχρόβια τα όποϋα. ί·πάς ΰγΐίϊς καί θίύμαλε'ονς καί
' ποοφυλάττ«ι άπό πολλάς άσθϊνείας,
εΓνε φυσ«>λογτκ<Γ)ς άπα,ρ,
φϋλλα απο τσαι η με τό κ,ατ-'-^
τοΰ κ»«ρέ χςα άμέσως ξ
τα ζωηρά τος χρώμ—α.
Έπίσης^ τα χτνποΰμε π'//, ί>
νατά καί ετκιτα τα πλένο^ε -χέ το
νίρό καί την δούρτσα.
^ "Ολίγη -άμμιονία —ό κρΰο νερό
μέ( ολίγη σαποννάδ», ώφελεί -^^
στή δίβτηρησι των χαλιών.
Τονς λΐκέδες τής μελάνης το^:
6γάζουμ.ε άπό τα χαλιά μέ γάλα, «
δέ δέν ύπάΌχη βό-ξος νά ςετ)ω:ιάαγ]
τό^χρώμά τονς. '^-τ/ν.ν."}ψΜ
καί λεμτνι.
Πώς μ»λ(χχώνεί ό «όνος
τού δόν—.ου.
Άν σάς χονάγΐ τό δόντ: ζιζ,
βάλετε μέσα στήν κονφάλα σν.όν·
άπο στυψη. Τό άποτέλεσμα θά είνε
τέτοιο, ποΰ βά καταπλαγτ;·:·
Ό χίν^ς 6ά πείάτη άμέσω. ;-,
ρτ'.γμή, οσο μεγάλας καί άν εινΐ'.
Πώς να γΐόΐτρεύετε τα
βλέ'γαρα, 6τ·αν κοκκ'.νί·
ζουν.
"Οταν τα ίλέφαρά σας είναι ίλί-
κ·να, τα -λιίνετβ 3 εως 4 φορέ;
την ημέρα μέ χαμομήλι μεσα ^
ί-ποίον έχετε δάλε; ν.αί λίγο 6ο:ρ-
κόν όςύ. , , ,
Ή άναλογία είναι μια χ.ονταΛΐ»
6ο?:ν.όν όξν μέσα σ' ένα, φλντζά-,·.
χαμο-χήλ'.
ΙΙώς κΛθοιρίζετΛΐ ή μ*ύ·
ρη τβόχα.
Γίά νά καΰαρίαο^με τή μ.^?0
λίδ ά
ά κρμ
τσόχα, παίρνονμε βλοίδες άπο πα-
τάτε'; καί τής πλενο;ιε καλά. γ*
νά φνγη ή σκόνι καί τό χώαα. 1-·
π:-.τα τής €ράζονμε μέ νερό. ^
Σάν κ:νώ—5 τό ν&ρό αύτο, το ?>■
Ιαν κρνώαΊβ τό ν&ρό
εως νά •/.
Ι
Τα ί.-τι.τ/.α ν.αθαρίξονται καλ.ά άν
.τ'ΛΛ-ετρ τό ςύλο των α έ χλ,ιαρό νρρο,
μεο*α στο ό.τοΐον Ιχε-τε οίς*1 .ιοτιίσοα·
"Οτοιν τό ξύλο στεγνώστι τό τρι-
6ετε έλαφοά »μέ ?να δσπρο κοθορό
καί μα/.ακό πανί τό οποίον εχετε βοε.-
ξε* ΛθοηνουμΪΎίος μέ λίγο λινόλαδο.
Δίόυμοι άόίλφαί οι-μφοιτήτριαι ίν τφ Πανεπιστημίω τής Γιούτας, ή Λώρ;νς
αοιστρρ^, ν.αι η Λορνα Ούώττις. Ο» συμφοιτηταί των τας δ.ακρίνουν άτό τ«
οισφορα .τ.-ριδι:9«ιη, τα όποία Ρ
ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΛΟΝΙ ΤΟΥ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΥ"
Ο
ΑΙ
ΔΓερ'.κοϊ άρθιχοϊ άπό «μίαν στατι¬
στικήν Γαλλίίος δημοσιογοάφον ά·
ΐΓΟϊίΐκνίουν. ότι ή οίκονομική χά
«στάσις της σημ-ερ'.νής γυναικός
είς τας Ήν. Πολιτείας, είναι κα
τα πολιι άνδηροτερα των- άνδρών
Έως τώρα, προκειμένον περί κα¬
τέχων μεγάλον περιουσίαν, άναφέ-
ρονται όνέματα άνδρών μόνον. Είς
τάς Ήν. Πολ'.τείας τα πράγματ?
εΐα: διαφ&ΐετικά. Σιγά-σιγά, ό πλοϋ
τος τής χώρας σνσσωρενεται είς τα
χέρια των ·;.»ναικών. Αί Άμερίν.α-
νίϊ'ες είναι δικαιοΰχοι των 80%
των 95 οιχεκατομμνρίων δολλαρίων
των άτς>ζλε:ών ζωής, α! οποίαι
I-
χονν (Γανομολογηθή είς την χώραν
των. Λαμδάνονν τα 70 0)0 των
κληρονόμον ποί> κληροδ-οτονν οί άν
ίρες καί 64 0)0 των κληρ&δοτου-
μένων άπό γυναίκας. Καί άνζφέρει
ό ή δά ί
κατόπιν ή δημοσιογράφος μίαν έκ¬
θεσιν τής Τραπέζης Λώρενς Στέρ^
τοϋ Σικάγον άπό την έποία ν.ατα-
φαίνεται, ότι οί μεγαλήτεροι κατα-
βέται είναι αί γνναϊχες των οποίων
τα είσοδήματα ύπερδαίνονν τα 100
χιλίάίες δολλάρια. Ο3τως ή Κα
Τσάρλ Χάρκνες είναι κάτοχος πε-
ριονσίας 107 έκατομμνρίων δολλα¬
ρίων,» ή κ. Μ&ζες Ταίηλορ 100
I-
κατομμνριων δολλαρίων, ή κ. Ντέ-!
ρες Ντχ/. ή κληρονέμος' τοΰ Τζέ-1
ημς Ντοΰκ, 150 έκατομμνρίων δολ-'
λαρίων. Σημειωτέον αί πολνεκατομ-'
μνριονχοι αίται γυναΐκες δ'.αχειρί-|
ζονται μέ μοναδικήν ίκανότητα τάς
περιουσίας των, άγοράζονν μετοχάς,
σνμμετέχονν είς μεγάλας επιχειρή¬
σας καί α^ίάνονν τα κ&φάλαιά των.
Καί καταλήγει ή Γαλλίς δημοσιο-
γράφος: «>Εάν συνεχισθή ή οίκονο-
μική ~α3τη κατάστασις είς την Α¬
μερικήν, έντές 100 έτών αί γνναϊ-
κες 6ά είναι κάτοχοι όλον τοΰ πλού¬
τον των Ήν. Πολιτειών».
Κατόπιν αυτών, δτΧι» ενας ανδρ-ας
καί μία γνναίκα έ*ρχωνται είς γάμον
κοινωνίαν, πρέπει ό άνδρας νά ΰπό-
σχεται, ότ·. 6ά ίοηθή καί θά προσ-
τατενη την γυναίκζ, δεδομένου, ότι.
είς την"Αμερικήν, τουλάχιστον, πο-
λΰ γρήγορα ό άνδρας θά είναι έκεϊ-
νος ποίι Θά έχη την ανάγκην της
προστασίας καί βοηθείας τής σύν¬
τροφον τον;
1&ΕΕΣ ΚΑΙ ΓιΨΪΜΕΣ
Εικών άπό την έν
Νέσ. 'Υόρκτι "Εκθε¬
σιν 'Ινδικής Καλλι-
τεχνίας. Νεοϋοοκέ-
ζαι νεάνιδες, ενδε¬
δυμέναι άοχαίας
Ίνδικάς ένδυμα-
σίας.
ΣΤΙΛΙΙΗ ΤΑΣ
μεσζ τ έα φλντζάνι μέ
— Τό ώρακ·τερον αντικείμενον
είς τόν κόσμον είνζ; ή θελν.τική
•/ε· μέσον.
"Ο—ό
—"Οπον ή θέλησις είναι πρόθν-
μςς, τα πόδια είναι έλαφρά.
—Ό Οάνατος έχει μεγάλην ά-
κίνητον περιονσίαν— δηλαδή νεκρο¬
ταφείον είς κάθε πόλν.
' ην στιγμήν Οά δοθοάν τα
, θά άφαιρεβοΰν όσα ΰπάρ-
χονν επί τής τραπέζης κατόπιν 8ι-
ατοτγής. Κατά -ρώτον αί «σαλιέ-
ραι», τα όρεκτεκά, κουτάλιζ ν.οίί
πΐπόνια, είτα μέ μιχ; βονρτσχν μα-
ζεΰοντα: τα ψίχουλα καί τα λοιπά
τα όπο?α ρίπτονται είς εν πανεράκί.
Άμέτως προσφΐρεται είς έκαστον
των προτχεκ,λημένων ■& πΐάτο τοό
ορούτον επ! τοΰ οποίον ύπάρχ-εί κο>
ταλάκ!, ζε-ροννι καί μαχαίριον. Καΐ
τί μέν περοονι και κοντάλι θά τεθή
έν σχήματ·. Χ, τό δέ μαχαίριον ε¬
πάνω είς τό Χ αύτό.
Κατά πρώτον προσοέρεται το τν-
ρ«, κατόπιν τα μπιαχέτα καί οί ξη-
ρο: καρποί, έπβια αί κοαπέσται ν.α:-
πών χλωρών σννοΒενόμεναι μέ ζά-
χϊριν είς σκόνιν κατόπιν τα ζαχα-
ρέ-πηκτα όπωρ'.κά η τα γλι»κύσματ?
καί ή τούρτ(ΐ^.τλ.
ΥΓΙΕΙΝΗ
Α* Αίδυμοι αδελφ αί Λίλλιαν καί Χέλεν Μπύρδ, αί οποίαι είχον φνλακισθη
*ν Κένοσςι, Οΰϊσνόνσιν, κατά την διάρκειαν άπεργίας.
Ή καθαριότης ού μόνον*τέρίτει, άλ-
λά χαί συγχρόνως ώφελ€ί._
Ή άκαθαρσία δτν είνε τίΐιοτε α)1ο,
ειμή συσσώρτννκς διαφόρων ούσΜ&ν
είς την «πιο;<ϊνιειαν τοϋ δερματυς. | Ό άκάθαρτος άνβοωπος εΐνβ |.-ηχίν- 1 δννος κα'ι διά τόν έαχ·τών τού κα'ι διά τούς όμοίους τού. - Διά μέν τόν έαι~ον τού, διότι ή ά- καβαρσία πβοοοαολύει την καλήν λει¬ τουργίαν τοΰ ι&έρματός. τού }<αί τόν ϊχ- θέτει είς άσθεν«'σς κατά τό μάλλον τ) ήττρν <το6αράς· διά δέ τοϋς &ιοίοι<ς τού, διότι φτλο&ενεΐ ιέπάν(» τού έ.ιιχίν- δννα ΐΜΧοόβιια καί τα μετοΐ&ίδίΐ είς Ι τούς «ΐλιλβκς. ! «ΆλλάσΌΌμεν ρΛ'δόαατα», γράίΓ^' ό Ι Ιούλιος Σι-μών, «καί Γτρκτει νά τό ν.ά- < μνωμιν όσον δήτοτε ονχνότερον ίί-ϊ άί^λάσσομΐν δμο>ς δέν νο-
σημάτων».
Άπό τα μιχρόβια τα όποϋα. ί·πάς ΰγΐίϊς καί θίύμαλε'ονς καί
' ποοφυλάττ«ι άπό πολλάς άσθϊνείας,
εΓνε φυσ«>λογτκ<Γ)ς άπα,ρ,
φϋλλα απο τσαι η με τό κ,ατ-'-^
τοΰ κ»«ρέ χςα άμέσως ξ
τα ζωηρά τος χρώμ—α.
Έπίσης^ τα χτνποΰμε π'//, ί>
νατά καί ετκιτα τα πλένο^ε -χέ το
νίρό καί την δούρτσα.
^ "Ολίγη -άμμιονία —ό κρΰο νερό
μέ( ολίγη σαποννάδ», ώφελεί -^^
στή δίβτηρησι των χαλιών.
Τονς λΐκέδες τής μελάνης το^:
6γάζουμ.ε άπό τα χαλιά μέ γάλα, «
δέ δέν ύπάΌχη βό-ξος νά ςετ)ω:ιάαγ]
τό^χρώμά τονς. '^-τ/ν.ν."}ψΜ
καί λεμτνι.
Πώς μ»λ(χχώνεί ό «όνος
τού δόν—.ου.
Άν σάς χονάγΐ τό δόντ: ζιζ,
βάλετε μέσα στήν κονφάλα σν.όν·
άπο στυψη. Τό άποτέλεσμα θά είνε
τέτοιο, ποΰ βά καταπλαγτ;·:·
Ό χίν^ς 6ά πείάτη άμέσω. ;-,
ρτ'.γμή, οσο μεγάλας καί άν εινΐ'.
Πώς να γΐόΐτρεύετε τα
βλέ'γαρα, 6τ·αν κοκκ'.νί·
ζουν.
"Οταν τα ίλέφαρά σας είναι ίλί-
κ·να, τα -λιίνετβ 3 εως 4 φορέ;
την ημέρα μέ χαμομήλι μεσα ^
ί-ποίον έχετε δάλε; ν.αί λίγο 6ο:ρ-
κόν όςύ. , , ,
Ή άναλογία είναι μια χ.ονταΛΐ»
6ο?:ν.όν όξν μέσα σ' ένα, φλντζά-,·.
χαμο-χήλ'.
ΙΙώς κΛθοιρίζετΛΐ ή μ*ύ·
ρη τβόχα.
Γίά νά καΰαρίαο^με τή μ.^?0
λίδ ά
ά κρμ
τσόχα, παίρνονμε βλοίδες άπο πα-
τάτε'; καί τής πλενο;ιε καλά. γ*
νά φνγη ή σκόνι καί τό χώαα. 1-·
π:-.τα τής €ράζονμε μέ νερό. ^
Σάν κ:νώ—5 τό ν&ρό αύτο, το ?>■
Ιαν κρνώαΊβ τό ν&ρό
εως νά •/.
Ι
Τα ί.-τι.τ/.α ν.αθαρίξονται καλ.ά άν
.τ'ΛΛ-ετρ τό ςύλο των α έ χλ,ιαρό νρρο,
μεο*α στο ό.τοΐον Ιχε-τε οίς*1 .ιοτιίσοα·
"Οτοιν τό ξύλο στεγνώστι τό τρι-
6ετε έλαφοά »μέ ?να δσπρο κοθορό
καί μα/.ακό πανί τό οποίον εχετε βοε.-
ξε* ΛθοηνουμΪΎίος μέ λίγο λινόλαδο.
Δίόυμοι άόίλφαί οι-μφοιτήτριαι ίν τφ Πανεπιστημίω τής Γιούτας, ή Λώρ;νς
αοιστρρ^, ν.αι η Λορνα Ούώττις. Ο» συμφοιτηταί των τας δ.ακρίνουν άτό τ«
οισφορα .τ.-ριδι:9«ιη, τα όποία Ρ
.«ΚΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.., ΚΥΡΙΑΚΤΤ 97
1929.
17
ΤΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΜΠΙΧΤΗΜΑΙ
/ΙΟΛΟΠΑΙ
ΠΙΣΤΕΩΣ
— Πθΐηβις
βονομιλέ*.'
ΠΕΡΙΦΗΜΟΣ ΚΡΙΤΙΚΟΣ
β- μίαν έκ των μεγαλειτέοω
· ερίδων δημοσιευεται σει-
ξαιρετικοΰ ένδιαφέροντος,
' είς τόν κάλαμον των
ρ,ηρων φτχηογνωμιών της ση-
- -Αγγλίας. Τα αρθοα αντά
^ τονΥ^κον τίτλον «Είς τί
^» καί είνε ή ομολογια -«τκως
Κοων παγκοσμίου κύρους. Αποσπω-
Τέ τα κάτωθι λίαν ένδιαφεροντα:
ίταξείδευα μέ τό τραίνον κια
I-
αζα ίνα βιδλίο ποιηματων. Ενας
; .τού έκάθητο άπέναντι μου μου
ίτεΊνε τόν λόγον:
"Μέ σν/χωρείτε, μου εΐπε. Βλεπτο
ι διαδάζετε ποιήματα. Σα; αρεσει
πάν .-ΐολΰ ή ποίησι;! , ,
•-Βεβαίως, απήντησα είς τονξέ-
Γ'Αγαπώ την ποίησιν, όπως αγα-
Γτό (Ρώς τοϋ ηλίου, πού πηγαινομεν
' , νά τόν εύρωμεν μαζύ με τα χε-
,·ια... ,
υ δγνωστος έχαμογελασε-
ι_-ΙΙο/ΰ κα).ά, εΐπε. Λ ντά είνε γον-
ί Έμένα δέν μοΰ άρέσουν πολυ τα
Γήιιατα. Δέν άξίζεινά χάνπ κανεΐς
; καιρόν τού μέ αύτά.
-Βεβαίως, τοϋ απήντησα πάλιν.
•ίζει νά χάνη-κανείς τόν καιρόν τού
τό κυνήγι τής άλεπονς. _
-Τι έννοείτε; Μέ ηρώτησε ό ξενος.
-Άπλούστατα. Εί; τό κννηγι τής
.τοίς, ενα ολόκληρον αγημα άν-
—ίν, 'γυναικών, σκύλλων καί άλο-
ν χυντιγονν ίνα μικρόν ζώον δια
τό καταςεσχίσουν. "Ισως γιά σάς
τή ή δουλειά νά εΐνε'άνταξία άν-
ιίηων.
-Σείς είσί>ε ποιητής; Μοϋ είτε μέ
ος άνΰρώπου φοβσυμένου μήπως
οοβάλ.η τόν συνομιλιτήν τού.
-Αέν μπορώ νά άπαντήσω είς την
ώτησιν άν εΐμαι ποιητής. Τό μόνον
ίι ήιιποοοι νά σάς είπω είνε ότι την
ιΜνομαι την ποίησι. Έν πάση πε-
ιτοσει, φρονώ δτι οποίος άγα*φ
ν ποίησιν (ίποταμιενει αλήθειαν, τι-
» καί καλωσύνην.
Ό όνθοιο.τος μέ έκύτταξε μέ άπο-
Ή "Αγκνες Τξόν-
στων, 26 έτών, στε
νογράφος έν Σικά-
γφ, ή όποία εφο¬
νεύθη υπό τον
Γζών Ε. ΠρέΌτων,
3? έτών, έν Ονέστ
Σικάγο).
ιν.
- Α, τίπε τέλος. Πόσα πράγματα
Εΐάζα·ται διά νά γίνη Ινας κόσμος!
• · ·
§-"Οχι, τοϋ απήντησα. Πολλά
χοιιάζονται διά νά γίνίι μία
ΐις, άλλά ενας κόσμος γίνεται
| Ινα .ιοογμα. «Είμεθα, λέγει, ίνας
"Ίς, οί δημιουργοί καί ή κινητή-
1>: όήαμις τοΰ κόσμον, Ισως γιά
(ντα ζαί οί μόνοι.
[ερΛΌΟσαμεν εκείνην την ώραν
Ρ τό [ΐέρος τής χώρας των Βάσκων
^ΐ£τηιιι6ρινΐ| Γαλλία—ποϋ λέγβται
'9<ις τοΰ Ρολάνδου». ικοι'ττε τόν ήχον τού κέρατος ^ολάνδου; Ηρώτησα τόν συντα- Π)ν· μόν, ό ό.τοίος μέ παρ«τή- Γ·'.ι/ηκτος. Καί έξηκολούθιιπα. [Γ υ™ ό Κα^λ.ομάγνος ήτο βασι- Η ΝΕΟΕΑΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΙΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ ΜΟΥ χό τα βοννά αύτά, διά νά πο- τ·'ΰς είδωλ.ολάτρας. Ό Ρο- ί—οτών, Βεβαία δέν θά τοαγοι>δήσω τίς ?ν-
δοξε; έρωμένες. Άφοΰ δέν ζοΰνε πειά,
πρός τί νά μιλώ γιά δαΰτες. Δέν εΐμαι
δμοιά τους: Δέν εχο τόσα, γιά νά
σκϊ.ττωμαι τόν έαντό μου;
θά σέ ξεχάσω. Πασιφάη μ' δλο
ποΰ τό πάθος τον ήτανε ϋπρρβολικό.
Δέ βά σέ χιμνήσω, Σνριγξ, όντε σένα
Βυβλίς, όντε σένα, άπό τή θεά δια-
λεχτη μέσα σ' δλες, "Ελένη λενκώ-
λενη.
"Αν κανένας πονάη, ιιόλις τό νοιώ-
ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ
Ο Α ΧΙΝΟΣ
πό-
►»;
στοατοΰ. "Οταν
Ί υ ίαος τ»"); οάί,πιγγο; τοϋ
'"'· Ήτο ό άποχαιοετισμό; τοϋ
Τ'- "ς την Ιπποσύνην, πρός τόν
Ινιιοολον, ατρός. η> ζωήν.
τΊ» σάλ—,γγος έσήμαινεν.
άδικον. ΟΙ χριο-π-
φωνήν τ% σάλ-
το>ν .»,_«__Γ.^__, ___» —.-
Μεΐνε πλαγιασαένο, ώ σώμά (ΐου,
σύμφωνα μέ τί) φιλήδοη] αποστόλη
σου! Άπόλαψε την καθημερινή ήδονή
καί τίς χωρίς ανριο έπιθΐ'μίες. Μην
άφήσεις οΰτε μιά χαρά άγνωστη, γιά
νά μεταμϊληθϋ; πώς δέν την έδοκί-
μασε; την ήμέρα τοϋ θανατον.
", μέγα; αύτό; ί-τπότης—ε-
της σάλ-
χ*-
'^>νν<Ται , τοθ Σινά. | Ρ*ι Ί) τετοια : λίξβις, τΐ[ν μέ όλί-; μή Λ-! ΗυΜΒΕΚΤ Τ1* «ΡΙΚ?' ί· α1 **· .· ^ί δεχεται μικράς καί .των ιβί· ώ; χαί ^υυ0011*0; Το>ρα, πού πεβαίνουν τα λονλούδια,
Τώρα πού σωπαίνουν τα πουλιά,
"Ονειρο πικρό, περνάς στό νοΰ μου,
Πεθαμμενη άγάπη μου παληά.
"Ετσι μίσ1 την πάχνη σάν καί τώρα
Μιδς χινοπιοριάτικης αΰγής
ΕΙδα νά σ' άνοίγουνε κρεδάτι
Στήν άραχνασμένη μεσα γής.
Καί την άλλη μερά σάν καί τώρα,
Σάν έδγήκε ό ήλιβ^ στά βουνά,
Βρήκε δίχως λοΰλουδα τί) χώρα,
Λίχως χελιδόνια την έρηιαά.
Λές πώς συνοδεία τού άγαπημένη
καί στής μαύρη; γής την άγκαλι£
Π ήρε; άπ' τοϋς κάμπον; τα λουλούδια
Κι' άπ' τα δάση μεσα τα πουλιά.
Κ. ΧΑΝΤΖΟΙΙΟΥΛΟΣ
Ύηό Ο. Ποταμιάνου
Βάζω στοίχημα- δτι οί άχινοί δέν
ευρίσκονται τυχαίως είς τοίς βρά-
χους. Είναι βαλτοί! Ασφαλώς θά τού;
έτο.τοβέτησε »έκεϊ κατάγιαλα^-τοϋς
πρώτον;-- πρώτους τοί'λάχτστον—κοί-
■ ποιο; μίζερος ίδιοκτήτης τής άκτής
! .ΐοΰ ήθελε νά άποκλείση. τα μπάνια
Ι άπό την περιοχήν τού, ή καποιος ζη-
] λιάρης σύζυγος ποΰ ήνωχλεϊτο άπό την
παρουσίαν των γυμνών κολυμβητών
κάτου άπό τα παραθυρα τού τρυςτροθ
τού ήαιί<τεος. 'Εμιμήθη είς τό κεφά¬ λαιον αΰτό άπό τούς περιβολαρέους ποΰ καρςιώνουν σπασμένα γναλιά στόν τοίχο τού περιβολιοϋ των γιά νά έμπο- δίζουν τού; όπωροκλέπτας νά τον δια- σκελίζουν. "Εσπειρε κι' αυτάς σ' δλο -τό άκρογιάλι άχινούς, ποΰ τα άγκάθια τους είναι χειρότερα άπΟΓ τα γυσ^.ιά. Κόπιασε τώρα έσύ νά παρτι; μπάνιο! Θά φας φαγητό στό πόδι—φβγητό ποϋ Θά σοΰ μείνη άξεχαστο. Μερικοί άψηιτονντες τα άγκάθια τοΰ άχινοΰ συλλαμβάνουν κάμποσον; μέ την βοήθειαν τής πράγκας, τούς άνοίγουν μέ δειλίαν .άρχαρίου χειρούρ- γου καί έτοιμάζονται νά καταβροχθί- οχμλτ τα περιεχόμενον των. Την τε- λενταίαν δμως στιγμήν έπεμβαίνει ή Ίεραρχία. Καποιος φίλος άπό τούς «αρισταμένονς είς τό συμπόσιον, εκ- 6ά?.λει έξαφνικήν κραυγήν: —Πετά|τε τον αυτόν τόν άχινό! Είναι παπάς! —Παπάς; —Ναί. Δέν κυτττϊξ τί μαΰρος ποΰ είναι; —Καί τί μ' αϋτό; —Μά είναι παπάς! Δέν τρώγεται! Εί¬ ναι σκάρτος! Ιδού λοιπόν δτι καί μεταξύ τώΛ· άχινών δέν εχει πέραοτν ό κλήρος. , ΤΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ - ΤΟΥ ΣΤΛΦΥΛΙΟΥ Άπό μίαν τελευταίαν έκδοσιν τοϋ περιοδικόν «Ι..* ΟβηνΓβ Μβίΐίοαΐο άποσπώμεν τα άκόλουθα: «Κατά τόν ΕαΓΠΐ>Ηη], 100 γραμ-
μάρια σταφυλιοΰ περιεχουν: 80,5 νε-
ρό, 0,6 άζοτούχους θυσίας, 16,3 ύδατ-
άνθρακας, 2,2 κυτταρίνην (συμπερι¬
λαμβανομένων τής πέτσας καί των
κονκοντστών).
Είς τάς θερμαντικάς μονάδας ή αύ-
τί) ποσότης τοΰ σταφυλιοΰ δίδει 66.
Μέ αλλ« λόγια, 2% χιλιόγραμμα στα-
ςρνλιοΰ χορηγοϋν είς μεγάλον άνθρω¬
πον τό ποσόν των θερμαντικών μονά-
δων ποϋ τοΰ χρειάζονται.
Ό όπός τοϋ χαλοϋ σταφυλιοΰ περι-
έχει 10—20 επί τοίς 10Ο ζάχαρι, κά-
λιον, άσβε'στιον, μαγνησίαν, όξείδια
σίδηρον καί μαγγανίου, φωσφορικόν,
θειϊκόν καί νιτρικόν όξύ. Ευρίσκει τις
έπίσης ϊχνη χλωρίου καί νατρίον, τα-
νίνην, ίχνιι ίωδίου καί άρσενικοϋ · καί
άφθόνους βιταμίνας.»
ΝΑ ΠΕΘΑΝΗ
Τό στοματάκι έδάγκωνε
καί τό χιονάτο στηθος
γοργά άνεβοκατέδαινε
στήν ώρα την θερμή,
καί ςαναμμένο άπό τη'γλυκειά
έπιθνμιά τό αΐμα
τα χείλη καί τό μάγονλο
.πορφύρωνε μ' δρμή.
Κι' δταν τα χερια περασε
άπό τό λαιμό μου γύρω
τόσο ό φτωχός έμεθνσα
άπ' τάτν φΐλιών τό μύρο
ποΰ εΐπα την ώρα ποϋ έλυωνα
στό άγκάλιασμα τό πλάνο
■—Σέ τέτοια ' έπόθηστ, φωτία
νά πεσω νά 5
ΕΙ; τόν «Παρατηρητήν» τοΰ Λον-
δίνου δημοσιευθησαν μακρά αρθρα τοΰ
σέρ Άρθούρον Ρήϊτ διά τό έργον τοΰ
ποιητοΰ κ. Σ. Σκίπη.
Ό Άγγλος κριτικός λαμβάνων α¬
φορμήν άπό την δημοσίενοτν των πυι-
ημάτων τοΰ κ. Σκίπη είς την Αγγλι¬
κήν, κατά μετάφρασιν τοΰ κ. Τζών
Μπέκσν,. γράφει ειδικώς μέν διά τό
έργον τοΰ κ. Σκίπη καί γενικώτερον
δμως διά την νεοελληνικήν λογοτέ"=
χνίαν.
«Οί νεώτεροι "Ελληνες, γράφει, με¬
σα είς την ευτυχίαν των είνε ατυχοι
διότι τούς βαρύνει ή κληρονομία των
ένδόξων ποογόνοιν των.»
Είς τόν πρόλογον ό οποίος προτάσ¬
σεται είς την Αγγλικήν μετάφρασιν
μερικων παλαιών ποιημάτων τοΰ κ.
Σκίπη, ό άείμνηστος- Σέρ "Εδμονδ
Γκός γράφει δτι «πολΰ μικρά προσοχή
εχει δοθή έν Αγγλία καί Άμερική
είς την πνευματικήν αναγέννησιν τής
"Ελλάδος.» Καί δμως ή άναγέννησις
αυτή δέν είνε τόσο πρόσφατος δσο
γενικώς ύποτίθεται, άλλά χρονολογεί-
ται άπό τα χρόνια ποΰ έγράφη τό
μέγα Κρητικόν επος, ό 'Ερωτόκριτος,
δπου ό ποιητής τού, διά πρώτην φο¬
ράν, μετεχειρίσθη, άντί τής κατά συν¬
θηκην Βνζαντινής διαλέκτον, τό άλη-
θινόν γλωσοτχόν Ιδίίομα τοΰ" "Ελληνι¬
κόν λαοϋ, την δημοτικήν».
Ή σκέψη μου, είνε θλιβερή σά ^αά
(σειρήνα βαποριοϋ
κι' οί έπτθνμιέ1; μου άνήσυχες σφυ-
(ρίχτρες κάποιου τραίνον
στήν δσφρηση εχω πάντοτε τή μοι-
(ρονδιά τοΰ λιμανιοϋ
καί τοΰ σταθμοΰ τή ζωγραφιά στά
(μάτια μου τοϋ ξένον.
Ό "Αγγλος κριτικός άφοϋ παοα-
θέτει διάφορες βιογραφικές σημειώ-
σεις, προσθέτει:
Ό Άνατόλ Φράνς είχεν εΐτη ιΐ;
τόν νεοέλληνα ποιητήν:
«Είσίβιε ενας μίγάλος λυροώς. 'Ε-
νώνετε άβίαστα καϊ φνσικά την ποίη¬
σιν τής Ά^χαίας 'Ελλάιδος, καθώς φυ
σικά έ'.πίσης άπλΛΐνεσθε στάς άχανείς
έκτάσεις της συγχρόνου σκέψ£ως.>
Ή επίδρασις τοΰ Ήκπόδου είνε φα-
νερά είς κάποκι ποιήμΛτά τού, άλλά
Ίδεολόγος αντός έξιδανικεύϊΐ την χω-
ριάτικην ζωήν.
Ό κ. Σκίπη; είναι εΙδω."Λ)νάτρης.
Είς την νέαν δμως 'Ελλάοα οί άρ-
χαϊοι θεοί εχοι·ν άπολόση τό θέλγη-
τςον της νεότητός των ·καΐ «μοιάζουν
ώς θαιμποςρωτισιΐ€λ·οι τοϋ μβσαίωνος
τίρωΐς, ώς λνπηιιέΛΧΛ αγ<<Η είκονισμά- το»ν, είς ' όρθοδόξονς έκ^ησίας. Τα όνόματά των δέν νπεχττησαν Ισως με¬ γάλην άλλοίωοΐΥ, άλλνά ό χαρακ.τ>ιρ
των σπανίως ημπορεί
V
άΛ·αγνωοισθή
Ότ κ' €κ«ΐ.
«Μή πιστεύεις πώς ό Π άν άπέθανρ,
διότι ό Πάν Οεν πεθαί<εΜ> είπεν ό
Σέρ "Εδμονδ Γκός, άναφ·ε·ρόμ€ΛΌς είς
ποίημα τοΰ κ. Σκίπη, άφιερωμενον είς
τόν Πάνα. Καί εΐνιε κρϊμα ποΰ παρ¬
όμοιον ποίημα είμεθα ϋποχρεωμίΛΌΐ
νά τό άναγνώσωμεν «Ις μετάφρασιν
ήτις δέν έγινεν άπ' εύθΐίας άπό τό
πρωτότυπον. Άλλά δέν ήμποροϋμεν
γι' αντό νά κατηγορήχΐωμεν την -εΰ-
γενη προσπάθίΐαν τοϋ κ. Μπέκον, δ-
στΐς μάς έκαμεν όπωσιδήποτε νά επι¬
κοινωνήσωμεν διά τοΰ βιβλίον τον μέ
τ ήν νέαν "Ελληνικήν ποίησιν».
Ή Αγγλικη, κριτική καταλήγη ώς
εξής:
«Ή άξιέπαινος προσπάθηα τοΰ ΪΛ.
ΜΛίΐκον δέν βχει άλλην άπααησΐν
είμή την έξυπηρέτηισιν ενός ευγενοϋς
σκοποϋ. Ζηττεί νά κινήση τό ενδια¬
φέρον πρό; την σνστηιματικω·τέραν
μελέτην της νεοελλ.ηνικής λογοτεχνίας
καί την άπ' ίύδετας μετά«}:·ρα<ην είς την Αγγλικήν των καλλιτέρων της προΐόντων.» Τα ποιηματα τού κ. Σκίπτι μας «τ- _ ·&υμίζουν ότι ή άρχατοτέρα καί εύγ«- νεστέρα γλώσσα τή; Ενρώπη; ξή ά- κόμη. Δέν είνε αυτή τό μαρτύριον κάι- ποιων σολ.οικιζόντων μαθητών, ("ιν.^Λ τό όργανον ενός ζωντανόν λαοϋ ποΰ χαίρεται την αθανασίαν. —"Ο,τι ήρχισε είναι μισοκαμο)μένο. —"Αρχοντας δταν φτωχύνχ) τα πα- ληά δευτέρια πιάνει. —Οί σκύλλοι των άρχόντων είναι κι' αυτοίς άρχοντες. —"Η δεϊρ' τό άρχοντόπονλο, ή (ΐ^, τό +ιαγαρίζεις. —Τα έτη πάγουν κ' Ιρχονται, άλ)ά ή άοχοντιά 'πομένεν.
1929.
17
ΤΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΜΠΙΧΤΗΜΑΙ
/ΙΟΛΟΠΑΙ
ΠΙΣΤΕΩΣ
— Πθΐηβις
βονομιλέ*.'
ΠΕΡΙΦΗΜΟΣ ΚΡΙΤΙΚΟΣ
β- μίαν έκ των μεγαλειτέοω
· ερίδων δημοσιευεται σει-
ξαιρετικοΰ ένδιαφέροντος,
' είς τόν κάλαμον των
ρ,ηρων φτχηογνωμιών της ση-
- -Αγγλίας. Τα αρθοα αντά
^ τονΥ^κον τίτλον «Είς τί
^» καί είνε ή ομολογια -«τκως
Κοων παγκοσμίου κύρους. Αποσπω-
Τέ τα κάτωθι λίαν ένδιαφεροντα:
ίταξείδευα μέ τό τραίνον κια
I-
αζα ίνα βιδλίο ποιηματων. Ενας
; .τού έκάθητο άπέναντι μου μου
ίτεΊνε τόν λόγον:
"Μέ σν/χωρείτε, μου εΐπε. Βλεπτο
ι διαδάζετε ποιήματα. Σα; αρεσει
πάν .-ΐολΰ ή ποίησι;! , ,
•-Βεβαίως, απήντησα είς τονξέ-
Γ'Αγαπώ την ποίησιν, όπως αγα-
Γτό (Ρώς τοϋ ηλίου, πού πηγαινομεν
' , νά τόν εύρωμεν μαζύ με τα χε-
,·ια... ,
υ δγνωστος έχαμογελασε-
ι_-ΙΙο/ΰ κα).ά, εΐπε. Λ ντά είνε γον-
ί Έμένα δέν μοΰ άρέσουν πολυ τα
Γήιιατα. Δέν άξίζεινά χάνπ κανεΐς
; καιρόν τού μέ αύτά.
-Βεβαίως, τοϋ απήντησα πάλιν.
•ίζει νά χάνη-κανείς τόν καιρόν τού
τό κυνήγι τής άλεπονς. _
-Τι έννοείτε; Μέ ηρώτησε ό ξενος.
-Άπλούστατα. Εί; τό κννηγι τής
.τοίς, ενα ολόκληρον αγημα άν-
—ίν, 'γυναικών, σκύλλων καί άλο-
ν χυντιγονν ίνα μικρόν ζώον δια
τό καταςεσχίσουν. "Ισως γιά σάς
τή ή δουλειά νά εΐνε'άνταξία άν-
ιίηων.
-Σείς είσί>ε ποιητής; Μοϋ είτε μέ
ος άνΰρώπου φοβσυμένου μήπως
οοβάλ.η τόν συνομιλιτήν τού.
-Αέν μπορώ νά άπαντήσω είς την
ώτησιν άν εΐμαι ποιητής. Τό μόνον
ίι ήιιποοοι νά σάς είπω είνε ότι την
ιΜνομαι την ποίησι. Έν πάση πε-
ιτοσει, φρονώ δτι οποίος άγα*φ
ν ποίησιν (ίποταμιενει αλήθειαν, τι-
» καί καλωσύνην.
Ό όνθοιο.τος μέ έκύτταξε μέ άπο-
Ή "Αγκνες Τξόν-
στων, 26 έτών, στε
νογράφος έν Σικά-
γφ, ή όποία εφο¬
νεύθη υπό τον
Γζών Ε. ΠρέΌτων,
3? έτών, έν Ονέστ
Σικάγο).
ιν.
- Α, τίπε τέλος. Πόσα πράγματα
Εΐάζα·ται διά νά γίνη Ινας κόσμος!
• · ·
§-"Οχι, τοϋ απήντησα. Πολλά
χοιιάζονται διά νά γίνίι μία
ΐις, άλλά ενας κόσμος γίνεται
| Ινα .ιοογμα. «Είμεθα, λέγει, ίνας
"Ίς, οί δημιουργοί καί ή κινητή-
1>: όήαμις τοΰ κόσμον, Ισως γιά
(ντα ζαί οί μόνοι.
[ερΛΌΟσαμεν εκείνην την ώραν
Ρ τό [ΐέρος τής χώρας των Βάσκων
^ΐ£τηιιι6ρινΐ| Γαλλία—ποϋ λέγβται
'9<ις τοΰ Ρολάνδου». ικοι'ττε τόν ήχον τού κέρατος ^ολάνδου; Ηρώτησα τόν συντα- Π)ν· μόν, ό ό.τοίος μέ παρ«τή- Γ·'.ι/ηκτος. Καί έξηκολούθιιπα. [Γ υ™ ό Κα^λ.ομάγνος ήτο βασι- Η ΝΕΟΕΑΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΙΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ ΜΟΥ χό τα βοννά αύτά, διά νά πο- τ·'ΰς είδωλ.ολάτρας. Ό Ρο- ί—οτών, Βεβαία δέν θά τοαγοι>δήσω τίς ?ν-
δοξε; έρωμένες. Άφοΰ δέν ζοΰνε πειά,
πρός τί νά μιλώ γιά δαΰτες. Δέν εΐμαι
δμοιά τους: Δέν εχο τόσα, γιά νά
σκϊ.ττωμαι τόν έαντό μου;
θά σέ ξεχάσω. Πασιφάη μ' δλο
ποΰ τό πάθος τον ήτανε ϋπρρβολικό.
Δέ βά σέ χιμνήσω, Σνριγξ, όντε σένα
Βυβλίς, όντε σένα, άπό τή θεά δια-
λεχτη μέσα σ' δλες, "Ελένη λενκώ-
λενη.
"Αν κανένας πονάη, ιιόλις τό νοιώ-
ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ
Ο Α ΧΙΝΟΣ
πό-
►»;
στοατοΰ. "Οταν
Ί υ ίαος τ»"); οάί,πιγγο; τοϋ
'"'· Ήτο ό άποχαιοετισμό; τοϋ
Τ'- "ς την Ιπποσύνην, πρός τόν
Ινιιοολον, ατρός. η> ζωήν.
τΊ» σάλ—,γγος έσήμαινεν.
άδικον. ΟΙ χριο-π-
φωνήν τ% σάλ-
το>ν .»,_«__Γ.^__, ___» —.-
Μεΐνε πλαγιασαένο, ώ σώμά (ΐου,
σύμφωνα μέ τί) φιλήδοη] αποστόλη
σου! Άπόλαψε την καθημερινή ήδονή
καί τίς χωρίς ανριο έπιθΐ'μίες. Μην
άφήσεις οΰτε μιά χαρά άγνωστη, γιά
νά μεταμϊληθϋ; πώς δέν την έδοκί-
μασε; την ήμέρα τοϋ θανατον.
", μέγα; αύτό; ί-τπότης—ε-
της σάλ-
χ*-
'^>νν<Ται , τοθ Σινά. | Ρ*ι Ί) τετοια : λίξβις, τΐ[ν μέ όλί-; μή Λ-! ΗυΜΒΕΚΤ Τ1* «ΡΙΚ?' ί· α1 **· .· ^ί δεχεται μικράς καί .των ιβί· ώ; χαί ^υυ0011*0; Το>ρα, πού πεβαίνουν τα λονλούδια,
Τώρα πού σωπαίνουν τα πουλιά,
"Ονειρο πικρό, περνάς στό νοΰ μου,
Πεθαμμενη άγάπη μου παληά.
"Ετσι μίσ1 την πάχνη σάν καί τώρα
Μιδς χινοπιοριάτικης αΰγής
ΕΙδα νά σ' άνοίγουνε κρεδάτι
Στήν άραχνασμένη μεσα γής.
Καί την άλλη μερά σάν καί τώρα,
Σάν έδγήκε ό ήλιβ^ στά βουνά,
Βρήκε δίχως λοΰλουδα τί) χώρα,
Λίχως χελιδόνια την έρηιαά.
Λές πώς συνοδεία τού άγαπημένη
καί στής μαύρη; γής την άγκαλι£
Π ήρε; άπ' τοϋς κάμπον; τα λουλούδια
Κι' άπ' τα δάση μεσα τα πουλιά.
Κ. ΧΑΝΤΖΟΙΙΟΥΛΟΣ
Ύηό Ο. Ποταμιάνου
Βάζω στοίχημα- δτι οί άχινοί δέν
ευρίσκονται τυχαίως είς τοίς βρά-
χους. Είναι βαλτοί! Ασφαλώς θά τού;
έτο.τοβέτησε »έκεϊ κατάγιαλα^-τοϋς
πρώτον;-- πρώτους τοί'λάχτστον—κοί-
■ ποιο; μίζερος ίδιοκτήτης τής άκτής
! .ΐοΰ ήθελε νά άποκλείση. τα μπάνια
Ι άπό την περιοχήν τού, ή καποιος ζη-
] λιάρης σύζυγος ποΰ ήνωχλεϊτο άπό την
παρουσίαν των γυμνών κολυμβητών
κάτου άπό τα παραθυρα τού τρυςτροθ
τού ήαιί<τεος. 'Εμιμήθη είς τό κεφά¬ λαιον αΰτό άπό τούς περιβολαρέους ποΰ καρςιώνουν σπασμένα γναλιά στόν τοίχο τού περιβολιοϋ των γιά νά έμπο- δίζουν τού; όπωροκλέπτας νά τον δια- σκελίζουν. "Εσπειρε κι' αυτάς σ' δλο -τό άκρογιάλι άχινούς, ποΰ τα άγκάθια τους είναι χειρότερα άπΟΓ τα γυσ^.ιά. Κόπιασε τώρα έσύ νά παρτι; μπάνιο! Θά φας φαγητό στό πόδι—φβγητό ποϋ Θά σοΰ μείνη άξεχαστο. Μερικοί άψηιτονντες τα άγκάθια τοΰ άχινοΰ συλλαμβάνουν κάμποσον; μέ την βοήθειαν τής πράγκας, τούς άνοίγουν μέ δειλίαν .άρχαρίου χειρούρ- γου καί έτοιμάζονται νά καταβροχθί- οχμλτ τα περιεχόμενον των. Την τε- λενταίαν δμως στιγμήν έπεμβαίνει ή Ίεραρχία. Καποιος φίλος άπό τούς «αρισταμένονς είς τό συμπόσιον, εκ- 6ά?.λει έξαφνικήν κραυγήν: —Πετά|τε τον αυτόν τόν άχινό! Είναι παπάς! —Παπάς; —Ναί. Δέν κυτττϊξ τί μαΰρος ποΰ είναι; —Καί τί μ' αϋτό; —Μά είναι παπάς! Δέν τρώγεται! Εί¬ ναι σκάρτος! Ιδού λοιπόν δτι καί μεταξύ τώΛ· άχινών δέν εχει πέραοτν ό κλήρος. , ΤΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ - ΤΟΥ ΣΤΛΦΥΛΙΟΥ Άπό μίαν τελευταίαν έκδοσιν τοϋ περιοδικόν «Ι..* ΟβηνΓβ Μβίΐίοαΐο άποσπώμεν τα άκόλουθα: «Κατά τόν ΕαΓΠΐ>Ηη], 100 γραμ-
μάρια σταφυλιοΰ περιεχουν: 80,5 νε-
ρό, 0,6 άζοτούχους θυσίας, 16,3 ύδατ-
άνθρακας, 2,2 κυτταρίνην (συμπερι¬
λαμβανομένων τής πέτσας καί των
κονκοντστών).
Είς τάς θερμαντικάς μονάδας ή αύ-
τί) ποσότης τοΰ σταφυλιοΰ δίδει 66.
Μέ αλλ« λόγια, 2% χιλιόγραμμα στα-
ςρνλιοΰ χορηγοϋν είς μεγάλον άνθρω¬
πον τό ποσόν των θερμαντικών μονά-
δων ποϋ τοΰ χρειάζονται.
Ό όπός τοϋ χαλοϋ σταφυλιοΰ περι-
έχει 10—20 επί τοίς 10Ο ζάχαρι, κά-
λιον, άσβε'στιον, μαγνησίαν, όξείδια
σίδηρον καί μαγγανίου, φωσφορικόν,
θειϊκόν καί νιτρικόν όξύ. Ευρίσκει τις
έπίσης ϊχνη χλωρίου καί νατρίον, τα-
νίνην, ίχνιι ίωδίου καί άρσενικοϋ · καί
άφθόνους βιταμίνας.»
ΝΑ ΠΕΘΑΝΗ
Τό στοματάκι έδάγκωνε
καί τό χιονάτο στηθος
γοργά άνεβοκατέδαινε
στήν ώρα την θερμή,
καί ςαναμμένο άπό τη'γλυκειά
έπιθνμιά τό αΐμα
τα χείλη καί τό μάγονλο
.πορφύρωνε μ' δρμή.
Κι' δταν τα χερια περασε
άπό τό λαιμό μου γύρω
τόσο ό φτωχός έμεθνσα
άπ' τάτν φΐλιών τό μύρο
ποΰ εΐπα την ώρα ποϋ έλυωνα
στό άγκάλιασμα τό πλάνο
■—Σέ τέτοια ' έπόθηστ, φωτία
νά πεσω νά 5
ΕΙ; τόν «Παρατηρητήν» τοΰ Λον-
δίνου δημοσιευθησαν μακρά αρθρα τοΰ
σέρ Άρθούρον Ρήϊτ διά τό έργον τοΰ
ποιητοΰ κ. Σ. Σκίπη.
Ό Άγγλος κριτικός λαμβάνων α¬
φορμήν άπό την δημοσίενοτν των πυι-
ημάτων τοΰ κ. Σκίπη είς την Αγγλι¬
κήν, κατά μετάφρασιν τοΰ κ. Τζών
Μπέκσν,. γράφει ειδικώς μέν διά τό
έργον τοΰ κ. Σκίπη καί γενικώτερον
δμως διά την νεοελληνικήν λογοτέ"=
χνίαν.
«Οί νεώτεροι "Ελληνες, γράφει, με¬
σα είς την ευτυχίαν των είνε ατυχοι
διότι τούς βαρύνει ή κληρονομία των
ένδόξων ποογόνοιν των.»
Είς τόν πρόλογον ό οποίος προτάσ¬
σεται είς την Αγγλικήν μετάφρασιν
μερικων παλαιών ποιημάτων τοΰ κ.
Σκίπη, ό άείμνηστος- Σέρ "Εδμονδ
Γκός γράφει δτι «πολΰ μικρά προσοχή
εχει δοθή έν Αγγλία καί Άμερική
είς την πνευματικήν αναγέννησιν τής
"Ελλάδος.» Καί δμως ή άναγέννησις
αυτή δέν είνε τόσο πρόσφατος δσο
γενικώς ύποτίθεται, άλλά χρονολογεί-
ται άπό τα χρόνια ποΰ έγράφη τό
μέγα Κρητικόν επος, ό 'Ερωτόκριτος,
δπου ό ποιητής τού, διά πρώτην φο¬
ράν, μετεχειρίσθη, άντί τής κατά συν¬
θηκην Βνζαντινής διαλέκτον, τό άλη-
θινόν γλωσοτχόν Ιδίίομα τοΰ" "Ελληνι¬
κόν λαοϋ, την δημοτικήν».
Ή σκέψη μου, είνε θλιβερή σά ^αά
(σειρήνα βαποριοϋ
κι' οί έπτθνμιέ1; μου άνήσυχες σφυ-
(ρίχτρες κάποιου τραίνον
στήν δσφρηση εχω πάντοτε τή μοι-
(ρονδιά τοΰ λιμανιοϋ
καί τοΰ σταθμοΰ τή ζωγραφιά στά
(μάτια μου τοϋ ξένον.
Ό "Αγγλος κριτικός άφοϋ παοα-
θέτει διάφορες βιογραφικές σημειώ-
σεις, προσθέτει:
Ό Άνατόλ Φράνς είχεν εΐτη ιΐ;
τόν νεοέλληνα ποιητήν:
«Είσίβιε ενας μίγάλος λυροώς. 'Ε-
νώνετε άβίαστα καϊ φνσικά την ποίη¬
σιν τής Ά^χαίας 'Ελλάιδος, καθώς φυ
σικά έ'.πίσης άπλΛΐνεσθε στάς άχανείς
έκτάσεις της συγχρόνου σκέψ£ως.>
Ή επίδρασις τοΰ Ήκπόδου είνε φα-
νερά είς κάποκι ποιήμΛτά τού, άλλά
Ίδεολόγος αντός έξιδανικεύϊΐ την χω-
ριάτικην ζωήν.
Ό κ. Σκίπη; είναι εΙδω."Λ)νάτρης.
Είς την νέαν δμως 'Ελλάοα οί άρ-
χαϊοι θεοί εχοι·ν άπολόση τό θέλγη-
τςον της νεότητός των ·καΐ «μοιάζουν
ώς θαιμποςρωτισιΐ€λ·οι τοϋ μβσαίωνος
τίρωΐς, ώς λνπηιιέΛΧΛ αγ<<Η είκονισμά- το»ν, είς ' όρθοδόξονς έκ^ησίας. Τα όνόματά των δέν νπεχττησαν Ισως με¬ γάλην άλλοίωοΐΥ, άλλνά ό χαρακ.τ>ιρ
των σπανίως ημπορεί
V
άΛ·αγνωοισθή
Ότ κ' €κ«ΐ.
«Μή πιστεύεις πώς ό Π άν άπέθανρ,
διότι ό Πάν Οεν πεθαί<εΜ> είπεν ό
Σέρ "Εδμονδ Γκός, άναφ·ε·ρόμ€ΛΌς είς
ποίημα τοΰ κ. Σκίπη, άφιερωμενον είς
τόν Πάνα. Καί εΐνιε κρϊμα ποΰ παρ¬
όμοιον ποίημα είμεθα ϋποχρεωμίΛΌΐ
νά τό άναγνώσωμεν «Ις μετάφρασιν
ήτις δέν έγινεν άπ' εύθΐίας άπό τό
πρωτότυπον. Άλλά δέν ήμποροϋμεν
γι' αντό νά κατηγορήχΐωμεν την -εΰ-
γενη προσπάθίΐαν τοϋ κ. Μπέκον, δ-
στΐς μάς έκαμεν όπωσιδήποτε νά επι¬
κοινωνήσωμεν διά τοΰ βιβλίον τον μέ
τ ήν νέαν "Ελληνικήν ποίησιν».
Ή Αγγλικη, κριτική καταλήγη ώς
εξής:
«Ή άξιέπαινος προσπάθηα τοΰ ΪΛ.
ΜΛίΐκον δέν βχει άλλην άπααησΐν
είμή την έξυπηρέτηισιν ενός ευγενοϋς
σκοποϋ. Ζηττεί νά κινήση τό ενδια¬
φέρον πρό; την σνστηιματικω·τέραν
μελέτην της νεοελλ.ηνικής λογοτεχνίας
καί την άπ' ίύδετας μετά«}:·ρα<ην είς την Αγγλικήν των καλλιτέρων της προΐόντων.» Τα ποιηματα τού κ. Σκίπτι μας «τ- _ ·&υμίζουν ότι ή άρχατοτέρα καί εύγ«- νεστέρα γλώσσα τή; Ενρώπη; ξή ά- κόμη. Δέν είνε αυτή τό μαρτύριον κάι- ποιων σολ.οικιζόντων μαθητών, ("ιν.^Λ τό όργανον ενός ζωντανόν λαοϋ ποΰ χαίρεται την αθανασίαν. —"Ο,τι ήρχισε είναι μισοκαμο)μένο. —"Αρχοντας δταν φτωχύνχ) τα πα- ληά δευτέρια πιάνει. —Οί σκύλλοι των άρχόντων είναι κι' αυτοίς άρχοντες. —"Η δεϊρ' τό άρχοντόπονλο, ή (ΐ^, τό +ιαγαρίζεις. —Τα έτη πάγουν κ' Ιρχονται, άλ)ά ή άοχοντιά 'πομένεν.
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΗΡΙΟΥ.
Τ ΤΡ Τ~Ι_Ξ
ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΣ ΔΕΔΕΜΕΝΑΙ
ΝΕΑΙ Μ ΟΥΣ! Κ ΑΙ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΔΙΑ ΚΛΕΙΔΟΚΥΜΒΑΛΟΝ.
Π Ε "Ρ>Ι-Δ.Α.1νΐ: ΒΑΝΟΥΣ -Α.Ι '.
ΤΑ ΕΚΛΕΚΤΟΤΕΡΑ, ΛΑ ΤΚΩΤΕΡΑ, ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΤΕΜΑΧΙΑ
ΠΟΙΗΣΙΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΟΥ
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καπνός στόν άνεμο, στάχτη τα μίση
ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ
Ι. Πολέμη—Μουοτκή Δ. Λαυράγκα
ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
Ξεκίνησ' άπ' την Ίλλυρία τη μακρυνη
ΡΟΧ ΤΡΟΤ—δΗΙΜΜΥ
Υπο θ. Σακελλαοίδου
• · ·
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡ1ΕΡΑ
Ένα βάλς είν' ή ζωή μας κι' άς άρ-
(χίστ) ό χορός
ΟΠΕΡΕΊΤΑ Υπό Ν. Χατζηαποστόλον
• · *
ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
(ΠΟΣΟ Σ' Εχη ΣΥΜΠΑΘΗΣΗ)
Λόγια, πουλί μου, μην άκοΰς τού
κόσμου, πάντα σ' άγαπώ,
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπό Ν. Χατζηαποβτόλου
* * *
ΑΧ! ΕΛΑ
Λ (ΜΟΝΩΔΙΑ ΦΛΩΡΑΣ)
"Άχ! ελα πέτα δώ στή μοναξιά μου,
« · ·
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΑΙ
Έδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνας
(καστανής
ΤΑΧΟΟ Μουοτκή καί Στίχοι Α. Βώττη
# » ·
ϋΕ ΟΗΕΒΟΗΕ ΛΡΚΕ5 Τ1ΤΙΝΕ
Γαλλιστϊ καί Έλληνιστί
ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ
» · #
Η ΚΟΡΗ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ
Κόρη πάνω άπο τό βράχο σάν πουλί
(μοναχό
ΚΟΜΑΝΟΕ
Ποίησις καί Μουσική θ- Ι- Σακελλαοίοθ*
* · #
ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ
Μή λησμονήσης, άν μακρυά μου εΐσαι
Ποίησις: Δ. Βττάλη—Μουσική Ε. άΐ Οαρχΐ»
• * *
ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΣ
Π ώς §ές νά κλείσω μάτι πειά
Μουσική Ε. Πόγγη
...
ΕΛΑ—ΕΛΑ
(Ι.Α δ
- ^ίέσ' στη θερμή σου άγκάλη
Στίχοι Ν. Βλυσσίδου
...
ΓΙΑΤΙ
Γιατί λυπητερό τραγοϋδι λέν τα που-
(λιά πρωϊ-πρωί
Μουσική Τ. Εανθοπούλσυ
• · ·
ΓΙΟΖΕΦ, ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ
(ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟΟυΗ)
Νοιώθω τη λαχτάρα άλήθεια
Πανάφραστς έκ τοϋ Γεομανικοϋ
• · *
ΜΗ Σ' ΕΜΑΛΩΣ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ!
Πές μ' άγάπη μου τί εχεις
Ποίησις Γ. Λαμπριηίδου—Μουσική ί)β ΟοΟΓϊίϊ
• · .
ΤΟ Κ Ο ΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ
(ΓΛΕΝΤΙΤΡΕΑΛΟ)
Μέ γλέντι καί μέ φλέρτι τή ζωή περνω
5ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΚΟΤ
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00
ΕΡΑΤΩ
Ο ΚΑΕΦΤΗΣ
Μαύρ' εϊν' ή νύχτα στά βουνά,
ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ
• · #
ΕΓΙΑ ΜΟΛΑ*
"Εγια μόλα, εγια λέσα,
φύσηξε βορηά,
Ποίησις Μ. Σταματέλου—Μοι-σική Καλομοίοτ)
ΜΗ Μ' ΕΡΩΤΑΣ
(ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ)
μη μ' έρωτάς γιατί θρηνώ
Μί] μ' έρωτας γιατί πονώ
Ποίησις Γ. Λαμπρυ-νίδου—Μουσική Ν. Μπάλδη
• * ·
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
(ΣΑΝ ΟΜΕΙΡΟ)
"Οταν σ' έπρωταντί/.ρυσα, δταν σϋ
(πρώτοεΐδα
Μέσ' στήν ψυχή μου ενοιωσα κάποια
(κρυφή έλπίδα
ΟΠΕΡΕΤΤΑ "Υπό Ν. Χατζηαποστόλου
• · *
Ω! ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Άπό μικρο παιδί είχα μιά μελαγχολία
στην καρδιά όδυνηρή, τί φοβερή!
(τί τρομερή!
ΟΝΕ 5ΤΕΡ
ΤΙΤΙΝΑ
Άλήθεια είμαι σαστισμένος
κι' άπ' δλους σας παρντόν ζητώ
Γιατ' εχω χάση ό >?αϋμένος
'Εκεΐνο πούχα λατρευτό.
ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ
• * ·
Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ
Τόν κόσμρ γύρα τόν φέρνω και γυ-
(ρίζω
καί καθενός διαβάζω 'γώ τή μοϊρα
Στίχοι Τ. Μωραΐτίνη—Μουοτκή Ι. Οΐκονομάκον
• · *
ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ
Έγώ τδ πίνω καί τό λέω,
γίνουμαι στουπί
Μουσική Ε. Πόγγη
• · ·
Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ
Μιά μυστικιά έλπίδα, φώς μου, εχω
έδώ μέσα στην καρδιά
• # ·
ΣΕΡΕΝΑΔΑ
Τώρα ποΰ τό σκοτάδι-άπλώθηκε στή
(γή
ΤΗλθα νά τραγουδήσω ώς νά προβάλ'
(ήαύγή
Μουσική Σ. Σαμάοα
ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Σέ δίχτυα άγάπης σάν βρεθοϋν
μέσ' της ζωής τό κϋμα
ΟΠΕΡΕΤΤΑ 'Ϋλο Ν. Χατζηαποστόλου
• · *
ΓίΕϋΒ5 Ο' Ε5ΡΑ6ΝΕ
^α Ρ&1ογπ3
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00
ΠΟΛΥΜΝΙΑ
Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ
Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό-
(νους χλέφτης
Ποίΐ<σις Βαλαωοίτου—Μουσική Π. Καρρέρ*) ... ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡΩ Άσε νά γύοω μέσ' τη θερμή την άγ- (κάλι ά σου και την καρδιά σου ελα ν' άνοίξης (μυστικά • * · Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) ίο γυρίζ ή σφαϊρα καί στί); ταβέρνες φρίσκεται κρασί " ~—· · · V ΟΡΙΕΝΤΑίΕ Ταπ^ο θΓΪεηΙίΐΙε • # · Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά σέλ'π οί· σκληρόκαρδη καί πλά- (σμα άρειμάνιο, Λίγο μυαλό μοΰ εμεινε κι' αΰτό είναι (βιδάνιο Μουβικτι Α. Μαστρεκίνη • · . Η ΞΕΛΟΓΙΑΣΤΡΑ "Αχ! ξελογιάστρα, μ' άπονιά ό δόλιος τί σοϋ φταίω Μουσική Ν. Χατζηαποβτόλου Διασκευή Λ. Κ α 6 6 α δ ! α • * « ΟΙΟΟίΕΤΤΕ Έδιωξε πειά τώρα ή νυχτιά δσα εϊχε ή 'μέρα 6άρη ΡΟΧ ΤΚΟΤ • * · ^ ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ (ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΑΤΕΡΝΑΣ) Μόνο μέσ' στην ταβέρνα μοϋ φεύγει (τό μεράκι, • # · ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ Παπά, μιά κόρ' άγάτιησα καί μ' άγα- (ποϋσε σάν τρελλή Ποίησις Ι. Πολέμη—Μουσική Σ. Σαμάρα • · * ΕΝΘΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ Ένθυμτ|σου σκληρά τήνοιραίαβραδυά • · * ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΎΙΟΣ Παντρεμένος πρΐν πάω στά ξένα νύφη άκόμα ξανθοΰλα μικρή Ποίησις Γ. ,Δροσίνη—Μουσική Σ. Σαμάρα • · . ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ (ΘΕΛΒ ΣΑΝ ΠΡΩΤΑ) θέλω σάν πρώτα στην άγκάλη σου (νά γέρνω • · * ΟΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ (ΑΓΑΠΗΣ ΛΟΓΙΑ) Τούς πόνους, τής πίκρες, καϋμον; λησμονώ καί γελώ τ' ο>ραΐό σου στόμα γλυκά σάν φιλώ.
ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00
ΑΙ άνω τρείς Συλλογα έπέχουν κα θέσιν 'Ανθολογίας διότι περιλαμβάνουν 40 αύτοτελτ)
άσματα άπό τα ωραιοτέρα.
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜ0.ΝΤΑΙ ΔΟΛΛ. 2.50
"ΝΑΤΙΟΝΑΕ
140 ννΕ8Τ 26 3ΤΡΕΕΤ % ΝΕνν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
-Ζίΐ
ΪΙ2Π
ίΒΙ~ΙΓΖ/~1ΖΙ~1—Γ~Ι——Γ——Γ—-1—^-
Τ ΤΡ Τ~Ι_Ξ
ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΣ ΔΕΔΕΜΕΝΑΙ
ΝΕΑΙ Μ ΟΥΣ! Κ ΑΙ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΔΙΑ ΚΛΕΙΔΟΚΥΜΒΑΛΟΝ.
Π Ε "Ρ>Ι-Δ.Α.1νΐ: ΒΑΝΟΥΣ -Α.Ι '.
ΤΑ ΕΚΛΕΚΤΟΤΕΡΑ, ΛΑ ΤΚΩΤΕΡΑ, ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΤΕΜΑΧΙΑ
ΠΟΙΗΣΙΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΟΥ
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καπνός στόν άνεμο, στάχτη τα μίση
ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ
Ι. Πολέμη—Μουοτκή Δ. Λαυράγκα
ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
Ξεκίνησ' άπ' την Ίλλυρία τη μακρυνη
ΡΟΧ ΤΡΟΤ—δΗΙΜΜΥ
Υπο θ. Σακελλαοίδου
• · ·
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡ1ΕΡΑ
Ένα βάλς είν' ή ζωή μας κι' άς άρ-
(χίστ) ό χορός
ΟΠΕΡΕΊΤΑ Υπό Ν. Χατζηαποστόλον
• · *
ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
(ΠΟΣΟ Σ' Εχη ΣΥΜΠΑΘΗΣΗ)
Λόγια, πουλί μου, μην άκοΰς τού
κόσμου, πάντα σ' άγαπώ,
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπό Ν. Χατζηαποβτόλου
* * *
ΑΧ! ΕΛΑ
Λ (ΜΟΝΩΔΙΑ ΦΛΩΡΑΣ)
"Άχ! ελα πέτα δώ στή μοναξιά μου,
« · ·
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΑΙ
Έδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνας
(καστανής
ΤΑΧΟΟ Μουοτκή καί Στίχοι Α. Βώττη
# » ·
ϋΕ ΟΗΕΒΟΗΕ ΛΡΚΕ5 Τ1ΤΙΝΕ
Γαλλιστϊ καί Έλληνιστί
ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ
» · #
Η ΚΟΡΗ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ
Κόρη πάνω άπο τό βράχο σάν πουλί
(μοναχό
ΚΟΜΑΝΟΕ
Ποίησις καί Μουσική θ- Ι- Σακελλαοίοθ*
* · #
ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ
Μή λησμονήσης, άν μακρυά μου εΐσαι
Ποίησις: Δ. Βττάλη—Μουσική Ε. άΐ Οαρχΐ»
• * *
ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΣ
Π ώς §ές νά κλείσω μάτι πειά
Μουσική Ε. Πόγγη
...
ΕΛΑ—ΕΛΑ
(Ι.Α δ
- ^ίέσ' στη θερμή σου άγκάλη
Στίχοι Ν. Βλυσσίδου
...
ΓΙΑΤΙ
Γιατί λυπητερό τραγοϋδι λέν τα που-
(λιά πρωϊ-πρωί
Μουσική Τ. Εανθοπούλσυ
• · ·
ΓΙΟΖΕΦ, ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ
(ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟΟυΗ)
Νοιώθω τη λαχτάρα άλήθεια
Πανάφραστς έκ τοϋ Γεομανικοϋ
• · *
ΜΗ Σ' ΕΜΑΛΩΣ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ!
Πές μ' άγάπη μου τί εχεις
Ποίησις Γ. Λαμπριηίδου—Μουσική ί)β ΟοΟΓϊίϊ
• · .
ΤΟ Κ Ο ΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ
(ΓΛΕΝΤΙΤΡΕΑΛΟ)
Μέ γλέντι καί μέ φλέρτι τή ζωή περνω
5ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΚΟΤ
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00
ΕΡΑΤΩ
Ο ΚΑΕΦΤΗΣ
Μαύρ' εϊν' ή νύχτα στά βουνά,
ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ
• · #
ΕΓΙΑ ΜΟΛΑ*
"Εγια μόλα, εγια λέσα,
φύσηξε βορηά,
Ποίησις Μ. Σταματέλου—Μοι-σική Καλομοίοτ)
ΜΗ Μ' ΕΡΩΤΑΣ
(ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ)
μη μ' έρωτάς γιατί θρηνώ
Μί] μ' έρωτας γιατί πονώ
Ποίησις Γ. Λαμπρυ-νίδου—Μουσική Ν. Μπάλδη
• * ·
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
(ΣΑΝ ΟΜΕΙΡΟ)
"Οταν σ' έπρωταντί/.ρυσα, δταν σϋ
(πρώτοεΐδα
Μέσ' στήν ψυχή μου ενοιωσα κάποια
(κρυφή έλπίδα
ΟΠΕΡΕΤΤΑ "Υπό Ν. Χατζηαποστόλου
• · *
Ω! ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Άπό μικρο παιδί είχα μιά μελαγχολία
στην καρδιά όδυνηρή, τί φοβερή!
(τί τρομερή!
ΟΝΕ 5ΤΕΡ
ΤΙΤΙΝΑ
Άλήθεια είμαι σαστισμένος
κι' άπ' δλους σας παρντόν ζητώ
Γιατ' εχω χάση ό >?αϋμένος
'Εκεΐνο πούχα λατρευτό.
ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ
• * ·
Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ
Τόν κόσμρ γύρα τόν φέρνω και γυ-
(ρίζω
καί καθενός διαβάζω 'γώ τή μοϊρα
Στίχοι Τ. Μωραΐτίνη—Μουοτκή Ι. Οΐκονομάκον
• · *
ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ
Έγώ τδ πίνω καί τό λέω,
γίνουμαι στουπί
Μουσική Ε. Πόγγη
• · ·
Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ
Μιά μυστικιά έλπίδα, φώς μου, εχω
έδώ μέσα στην καρδιά
• # ·
ΣΕΡΕΝΑΔΑ
Τώρα ποΰ τό σκοτάδι-άπλώθηκε στή
(γή
ΤΗλθα νά τραγουδήσω ώς νά προβάλ'
(ήαύγή
Μουσική Σ. Σαμάοα
ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Σέ δίχτυα άγάπης σάν βρεθοϋν
μέσ' της ζωής τό κϋμα
ΟΠΕΡΕΤΤΑ 'Ϋλο Ν. Χατζηαποστόλου
• · *
ΓίΕϋΒ5 Ο' Ε5ΡΑ6ΝΕ
^α Ρ&1ογπ3
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00
ΠΟΛΥΜΝΙΑ
Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ
Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό-
(νους χλέφτης
Ποίΐ<σις Βαλαωοίτου—Μουσική Π. Καρρέρ*) ... ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡΩ Άσε νά γύοω μέσ' τη θερμή την άγ- (κάλι ά σου και την καρδιά σου ελα ν' άνοίξης (μυστικά • * · Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) ίο γυρίζ ή σφαϊρα καί στί); ταβέρνες φρίσκεται κρασί " ~—· · · V ΟΡΙΕΝΤΑίΕ Ταπ^ο θΓΪεηΙίΐΙε • # · Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά σέλ'π οί· σκληρόκαρδη καί πλά- (σμα άρειμάνιο, Λίγο μυαλό μοΰ εμεινε κι' αΰτό είναι (βιδάνιο Μουβικτι Α. Μαστρεκίνη • · . Η ΞΕΛΟΓΙΑΣΤΡΑ "Αχ! ξελογιάστρα, μ' άπονιά ό δόλιος τί σοϋ φταίω Μουσική Ν. Χατζηαποβτόλου Διασκευή Λ. Κ α 6 6 α δ ! α • * « ΟΙΟΟίΕΤΤΕ Έδιωξε πειά τώρα ή νυχτιά δσα εϊχε ή 'μέρα 6άρη ΡΟΧ ΤΚΟΤ • * · ^ ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ (ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΑΤΕΡΝΑΣ) Μόνο μέσ' στην ταβέρνα μοϋ φεύγει (τό μεράκι, • # · ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ Παπά, μιά κόρ' άγάτιησα καί μ' άγα- (ποϋσε σάν τρελλή Ποίησις Ι. Πολέμη—Μουσική Σ. Σαμάρα • · * ΕΝΘΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ Ένθυμτ|σου σκληρά τήνοιραίαβραδυά • · * ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΎΙΟΣ Παντρεμένος πρΐν πάω στά ξένα νύφη άκόμα ξανθοΰλα μικρή Ποίησις Γ. ,Δροσίνη—Μουσική Σ. Σαμάρα • · . ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ (ΘΕΛΒ ΣΑΝ ΠΡΩΤΑ) θέλω σάν πρώτα στην άγκάλη σου (νά γέρνω • · * ΟΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ (ΑΓΑΠΗΣ ΛΟΓΙΑ) Τούς πόνους, τής πίκρες, καϋμον; λησμονώ καί γελώ τ' ο>ραΐό σου στόμα γλυκά σάν φιλώ.
ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ $1.00
ΑΙ άνω τρείς Συλλογα έπέχουν κα θέσιν 'Ανθολογίας διότι περιλαμβάνουν 40 αύτοτελτ)
άσματα άπό τα ωραιοτέρα.
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜ0.ΝΤΑΙ ΔΟΛΛ. 2.50
"ΝΑΤΙΟΝΑΕ
140 ννΕ8Τ 26 3ΤΡΕΕΤ % ΝΕνν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
-Ζίΐ
ΪΙ2Π
ίΒΙ~ΙΓΖ/~1ΖΙ~1—Γ~Ι——Γ——Γ—-1—^-
Τ»2ί).
,. ,·%,.β %οΛ ό Τουσσαίν, οί
,.^ς τοΰ σ-ϋμβολαιογράφβ»
■' ■--— χανω αχό τη
%, μέ χεριέργεια την
στή ίοΛβιβ της.
ρώτησε
Ρ,/ίείχνοντβςτοσ'«»το»ς.
Γ>Λ<Λ:»β8ίς τό διαδασαν με νή «ι ««* «^ίωσαν π?ο·.πάμενος το^ς ελειχε βωνάξει μιαστιγμη/τ)**; ΖχΑίλίνα στο διαμερισμα λ στά γραφεΐα νά ξεσκασο^ν ώρας. κίαί άλλά είναι χολίι νχερ·6ο- ϊχι' 'έτσι χαταλ*βαίνει κανεις [ήν κρώτη στιγμή, ότι χρόκβι- 1:ί ?ά?σας. Κι' ούτος ι: μικρος ■ Λ*:/λ»6ΐ άμεσως. Ι Ελένη Σαριε, ή δατχτυλογρα- αί τοίις ώμους της και ,ΐρχίστιχά ^ β Ι-ά, /αθόλου... Σείς οί αν- 'σαστε τόσο κου·?ιοκέφαλοι ο αε-Λδο^οι, ^χοί) καί μιά 6α- άκόμη αν <τάς γράφη πώς απάει, ίά τό χιστέ<1«τε ά- ' Γιατί λοιχόν βέλετε ό μι- ίΜχρνο νά είναι ίιαφορετικος Ιάς: Κ αι έγώ άκόμη, <& τβ*- |ά μζοροϋσα νά τοΰ άνάψω τέ- ιωτιά καί νά τόν κάμω νά λυ- [άν ν.ίμ χ.αί γ·.ά μέν». Ι δήλωσις έκε:νη Ικααβ τοί»ς |?αφεί; νά χαμογελάσουν. Ή % Σαριέ ήταν τόσο άσχημη, ϊί πλέον τόσον ί6στροχγ;, —ο* |σχ-:3ον αδύνατον δχι νά την |αη κινείς, άλλά καί άτζλώ μήη δάς, λέω λόχον ότι αύτη ή >.ή ίξομολόγησις μέ την ΰζο-
ρ ■'Ζζν.-ελίν» Φά τόν άναστα-
θί -ί γάψτ) μιά χαρά καί θά
Ή Μ.τ. Αΐπράντ,
άριστερφ, καί ή
Κάρολυν Πήρβων,
ίπιδεικνύουσαι νέα
δερμιάτινά παπον-
τσια εί ςτήν έν Ν.
Ύόρκη έκθεσιν.
τής χετοϋσε μέσα στό δωμάτιό της
άχό τό άνοΓχτό χαράβυρο λουλοΰ-
δια. Καί χολλές φορές κάτω άχό
τό χαράθυρο έκείνο, κάχοιος άγνω-
στος—ό ίόΊος ασφαλώς χον» έρριχνε
τα λουλοΰϊ:α— τής εκανε παθητι-
κές σερενάτες μέ διολί.
"Ολα αύτά είχον συντελέσε: ώσ-
τε νά επέλθη μιά χαράξενη μετα-
6ιλή στή ψ°Χή α·21 στή'ΐ σκέψε'.ς
τής Ζα-Αίλίνας, μιά μεταδολή χοί»
κι' αύτη ή ϊϊια δέν ήξευρε χώς νά
την έξηγη—.
Στό δ'.άσχημα αύτό ή Ελένη ή
όποία σά γ^ναίκα τα μυριζόταν «λα,
έφο'ορκϊζότα-·» ολοενα χερισσότερο.
?ϊ Ινα δρά·3υ, άχοφασισμένη νά
•δώση Ινα τέλος στήν κατάστασι έ-
κείνη ή όχοία την ένωχλοΰσε, είχβ
χαμηλόφωνα στόν Μπ»ρυνό:
—Ξέρείς, Μχρυνό, λένε χώς ή
δεσχοινίς Αακροζέλ πρόκειται νά
Γντρετθή. %
—Ά! έκανε έκείνος, ένω ή ά-
ναχνοή τ:ο ε!χε κοχή.
-—'Ναί. βά -χάρΐΒ κάχοιο νέο, χο-
λί» καθώς χρέχει, χοί» τόν άγαχά
τρελλά. Καί εχει καί μεγάλη πε-
Ιτοο
καμουμ. ... ...
α γέλοια, βλέταντάς. των νά
τον ρόλο τοΰ κατακτηΐθΰ.
ε)άσοϊμε χολύ!
ί»ί, άλλά όταν τό μάθη ή
ιη; ρώτησε μέ ανησυχίαν ι
αιν.
«*β! Τόσο τό καλλίτερο. Ή
χρθσοχή. Τό διάδασε όλο, μέχρι τέ-
λοιις, κι' όσο χροχωροΰσβ, τόσο τό
χρόσωχό τού εχαιρνε μιά εκφρασ:
σαστιμάρας, σάν νά μην χαταλά-
δαινβ^τί τοϋ γίνεται. "Οταν έτελεί-
«σε, άρχ.σε χάλί νά τό διαβάζη άχ'
την άρχή. Στό τέλος εγινε κατα-
ν.ίτρινος. Σκού— ιαε μέ την χαλάαη
τού τόν ίίρώτα χοό ετρεχε άφθονος
άχό τοΰς κροτάφους τού. Την Ιδία
ττιγμή ΧιΌίξεν ή χόρτα τοΰ γρα¬
φείον καί φάνηκε ή Ζικελίνα ή ό-
ζοία είχΐ €γη έν τώ -μεταςΰ ό^ω.
—Λθ'.χόν. Μπρυνό, 3έν ϊργζ^2·.
να αοΰ χής τί εκανες έκεί χοί» σ' ε-
στ«λα; τοΰ είχε.
Καί χροχωρώντας χήγε καί στά-
θηκε μχροστά τοι>, χϋττάζοντάς τ«ν
ετσ: αχο τον ερωτα τοΰ
Ψ ϊκϊίειά^τοΰ χατέρα της.
|™ τής γίνη ιη ίν-, ν^ϊλ
^ο ί-νοη ϊίφχχ Κ2ΐ «ά εύ-
^ί! -ολί», είτε ό Κολλόνζ.
τι χεριφρονητιχά χόύ φέρνε-
ρ»..α στο γρ*φει© της ϊέν
ΐ οί *»° νέοι σώπασαν κι'
να χαθίσοϋν στά γραφεΓά
Ιί'»τι αχουσαν στο ίιάϊρομο
Ε $ς Λνίί05 Ζ^ελίνας
Ι1!0 Υ?*9Λ. ΤΗταν μιά νέ
1
Γ :ϋ?=ος Μχονώ ίβν γύρ1<Τ6 Ι- ™* μια ώρα χοΰ τόν ε'νω Ι'« «ποία ί<,υχε(ά ι' καί τίς β«ίε';°!ν:'ς! Αύτδςσίγοορ* εκανε « «ήν , {ταν - ^.ρΐ? λ«« τής ;,"' « Μχρ,νό λαχα- το ο έπ°^ν το5 είχαν ^ίελ?ί ΐ ,ξΓ'^νος. ° _<Ρ«κελο κβϊ «ρχιββ *.»ν είρωνικά καί μέ Ό ϊυο-τϋχης νέος ίέν μτ&ρεσε νά άνίέϊη στο κίτταγμά της αύτό.Κ'- τρίνίσε ά/.όμ.η χερίσ-σότερο, εκλεισε τα αάτια τοο, καί σέ μιά στ'.γμή σωρ'.άσθηκε άργά-·άργά, στό χάτω- —Μά τί έχε'.; φώναξε έκπλη- κτη ή Ζακελίνα. Καλέ αΰτός λ:- Γθθύ-ιησε! Ελένη, τρέχα γρηγορα στό φαρμακεϊο νά χαρής αιθέρα χά; 5/»ατα. Μά τί εΐΓαθ·ε; Εύτνχώς δέν ήταν τίχοτε. ΤΗ- ταν μιά ληκΛυμία χεροκττικη. Μιά σκοτοίίνη σάν έκείνε,ς χοΰ χοΛαίνει κανείς τό καλοκαίρι, οταν έκτίθεται χολίι στόν ηλιο. Τόν έστειλαν στό σχίτι τού ν' ά- ναχαιιβή. "Οταν επήγε την άλλη μερά τό χ-ρωϊ στό γραφεϊο, τττ^ν χολύ καλά, τουλάχιστον φαινομενι- κώς. Έκανε τή ίουλειά τού δχως χάντα, άντέγραψε ϊιάφορο έγγρα- φα καί ετρεξε έδώ κι' έκεΐ στήν χόλι γιά διάφορες έςωτερικές δο·>
λεΐές τοΰ γραφείου. Έν τούτοις, δέν
έτραγουδοΰσε χε'.ά, όχως άλλοτε,
ϊέν έσφύριζε καί μερικΐς φορές ε-
μενε άκίνητος μέ τα μάτ'.α άχλανα
χαί άφηρημένος.
Ή Ελένη χοί» τόν χαρατηροΰσε
σ' ίλο τό ·διά3·τημα χροιεκτικά, αν¬
τελήφθη δ τ: χά—αα μ,ετα'6ολή εί¬
χεν έχέλθει στήν έμφάν.σί τοχ Φα:-
«•ταν άλλαγμένος, μεταμορφωμένος
κα: χεΐό ώραίος, χειο κοαψός, άχό
άλλοτε.
Η ρώτ2-χρώτα, τα ροΰχά τοϋ ή¬
σαν τειό χεριχοιημένα καί γενικώς
τό χαράστημά το^, ο! τρόχοι τού,
τα λόγια τού καί οί χειρονοαίες τον.
ήταν άλλο:ώτιχες. "Εχείτα κάθε
χρω: ή ^«.χουτοονιέρα τού ήτχ; στο-
λισμΐνη μ' ενα ώραίο τριαντάφολλο.
Ο! συνάδελφον τού χα-ρακολοιΐ'ΰοΰ-
σαν μέ μίά δύσθομη χεριεργεια καί
μέ φούρ/,α την μεταδολή τοΰ νέου.
«Ώρ!αν.ένως αύτος ό μικρός δέν
εί^α! ασχημος, σχεχτότα·ν ή ■ϊα/.τ>
λογράφος Λνίς Ελένη, θά μχοροΰ-
σε νά είναι Ινας χαριτωμένος σύζυ-
γος. Ποίος θά τώλεγε αΰτό έίώ
καί λίγες μέρες;»
Καί άρχισε νά τόν χειρ"άζΐβ. "Ε¬
να χρωΐ, υάλιστα, έφθασε μεχρι τοΰ
σημείον νά τοΰ κλέψη τό τριαντά-
φυλλο τής μχο^τοονιέρας το^. Τα
χειράγματά της έγινεν άντιληχτά
καί άχό την Ζακελίνα ή όχοία ά-
ναγκάτθηκε μιά μερά νά τής κάνη
χαρατηρήσεις.
—Τί είναι «ύτά, Ελένη; τής
φώναξε. Καΰήστε καλά! Μην ξε
χνάτε, ότι έδώ μέσα δρίσκετθε σέ
συμδολαιογ·ρ.αφικό γραφείο.
Καί εχειτα γορίζοντας χοος τόν
Μχρ'ονό, τοΰ είχε μέ τόν ίδιο αύ-
στηρό τόνο:
■—'Κάρ'.ε Μχρυνό, άν έξαχολουθτ,-
στε νά χάνετε τόν χαταχτητή, χατά
τής ο?ες ής εργασίας σας, ό χατέ-
ρας μου 9ά 6ρε6ή στήν άνάγ-Λη νά
στερηθή των ύχηρεσιών σας.
Ή δακτυλογράφος
μέσα της.
—Τα λεει άχο ζήλεια! Είνε ζη-
λιάρα.
Τ-ό βέία'θν είναι, χώς άχό τό ά-
χόγευμα έκείνο χοί» ό Μχρυνό ε.ίχε
λΐχοθυμήσει μχροστά της, ή Ζακε¬
λίνα τόν έδλεχ* μέ άλλο βλέμμα,
μ' Ινα βλεμαα συμπαθείας θά'λεγε
/7νείςΓ θυμόταν χάντα την ε:
σι μέ την όχοίαν τα χαιδικά γαλα-
νά μάτια τού είχον %<χρφύΰ·β ζί της, δταν συντλθε άχό την λιχοθν- μία, μέ μ:ά Ικ·φραί» εύγνωμοσύνης καί τρυφερότητος. Την ίδια μάλιστα αυτή στιγμή χερασε άχό τό νοΰ τής Ζακελίνας ή ΰχοψίο,■,ζχι ό μικρός ή-αν έρωτε^ένος μαζύ της. Άλλά ίστερα είϊε την έχιφνλακτική στάσι τού καί ήχ:υχασε. —Εύτυχώς, σκές/θηκε ή Ζακε¬ λίνα, γιοτί βά μέ άνάγκαζε νά τόν 6άλω στή 6«σι τού. Έν τούτοις, είχε χ$οσέξει, Οτι χολλές φορές τα δλέμματά τοι» χαρ- φώνονταν χαράξεναέχάνω της, όταν νόμ'.ζε πώς έκείνη δέν τόν έδλεχε. 'Εχειτα «ταν καί κάτι άλλο. Κάθε νύχτα, ηταν άνοιξις, κάχοιος Στρέφοντας είτα τα άλλοίΐωρα μάτ'.α της χρος τόν Μχρ-υνό χοί» τα χέρια τού κα! τα χείλη τού ετρεμοτ»·, τοΰ είχε μέ άγριο τόνο: —Μά έχί τελους τί ·φαντάζεσαι; "Οτι α·—ροΰσε νά είχ·ε ερωτευθή Ι¬ να χαληόχαιδο σάν καί σένα. Μή- χως σοΰ είχε κι' όλας χώς σ' άγα- χάει; Μήχως σοϊστειλε καί κ,ανενα γράμμα: —Δέν μοΰ έχιτρέχεται νά χώ σχετικώς τίχοτε... της άτηντησεν ό Μχρ-υνό, χροσχαθώντας νά κρύψη την ταραχή τού. —Ά, ά! ξέρω. θές νά χής γιά έκείνο τό γράμμα τό δακτυλογραφη- μένο χοί» δρήκες έχάνω στό γραφεΤό σου Ινα δράδυ; "Ωστ« τό χήρες στά σοβαρά τό* άστείο έκεΤνο; Ό Μχρυνό έμεινε γιά μιά στιγ¬ μή άκίνητος μχροστά στήν άχοκά- τ#Τ>#
Δέν
Πελώοιος ιεραξ
ϊ- Γ.-ΐί τού άτμοπλ.οίου «Νήχε;» δπου έπεσεν ένεκα «γρίας θινλλης εί; τα παοάλια τής
ι|λωρίδος. Συνελήφθη υπό τοΰ ναύτου Ντάμπνυ Τροΰεττ.
λυψι αυτή. Δεν μχορουσε ουτε να
ομιλήση. Θέλοντας όμως ν^ φανή
γενναΐος αχρός στό χτύχημα έκείνο
τής μοίρας, χοί» τοΰ δέλυε όλα τού
τα ζ-^ν.ρα καί όλας τού τάς ελ¬
πίδας, είχε:
—"Οχι δέν χίστεψα σ' έκείνο...
Ήξερα χολί» καλά χώς ήταν ψεύ-
τ!·/.ο, γιατί ίέρω χώς όλοι έδώ μέσα
είσθε αίμοβόροι καί έλεεινοί...
Καί χαίρνοντας τό καχέλλο τού,
βγήκε εςω.
"ΗΊξίρε χώς την ώρα έκείνη ή
Ζακελίνα ήταν εξω άχό τό σχίτι.
Πήγε στήν άχέραντι γωνία καί έ-
χερίυενε. Όταν την είδε νά γυρίζη
την έχλησία<τε καί δειλά-δειλά, τής είχε: —Δεσχοινίς Ζακελίνα, ήά μχο- ρουσατε νά μέ χαραχωρήσετε μιά ολίγων λεχτών; "Η'θβλα νά τάς χώ μερικά σχουδαία χράγ- μ.ατα. Τά·σχουδαιότερα χ'ράγματα ήταν ...ότι ηθελε νά της ζητήση σΐΓ/τνώ- μην, γιατί είχε τολμήση νά σηκώ- ~<] τα μάτια τού έχάνω της. Ή Ζακε-λίνα, ταραγμένη κι' έ¬ κείνη, όχως κι' αύτός, τοΰ είχε διστακτικά· .—Ευχαρίστως... μετά τό δείπνον άν θέλετε €ά σάς περιμένω στόν κήπο. Καί δζάζοντας ίνχ φάκελο άχό τόν κορσάζ της, τοΰ τόν εϊωσε, λέ- ντας: —Νά χάρετε κι' αι»τό, διαίάστέ το, γιά νά έννοήστε. Όρε'δουάρ, με¬ τά τό δείχνον... Τρέμοντας όλόκληρος ό Μχρυνό, τό ~ίρά[ΐιχ. ΤΗταν μιά έρωτική έξομολόγησις, σχεδόν χανο- μο'.ότυχη μέ την άλλη την ψεότικη χοΰ είχε λ«δει χρό τριών μηνών. Τοΰ ελεγε χώς τόν άγαχοΰσε καί χώς ήθελε νά γίνη γΛαίκά τού... Ή φάρσα τής χθές γινόταν σή- μερα χραγμ.ατ:κότης. "Ετρεξε άαέσως στό σχίτι τού, έφόρεσε τα καλά τού, εχειτα πε¬ ράση άχό τό άνθοπωλείο, στόλισε την μχουτο.'νιέρα τού μέ τό ωραι¬ οτέρα τριαντάφυλλο, καί ένω ή καρ- δ'ά τού χτυ,ποΰσε, σάν καμχάνα, ξε- χίντ,σε χηγα·.νοντας στό χρώτο έ- ρωτικό τού ραντεδού. ΓΐΕΟΚΟΒ ΡΟϋΚΟΕΤν
,. ,·%,.β %οΛ ό Τουσσαίν, οί
,.^ς τοΰ σ-ϋμβολαιογράφβ»
■' ■--— χανω αχό τη
%, μέ χεριέργεια την
στή ίοΛβιβ της.
ρώτησε
Ρ,/ίείχνοντβςτοσ'«»το»ς.
Γ>Λ<Λ:»β8ίς τό διαδασαν με νή «ι ««* «^ίωσαν π?ο·.πάμενος το^ς ελειχε βωνάξει μιαστιγμη/τ)**; ΖχΑίλίνα στο διαμερισμα λ στά γραφεΐα νά ξεσκασο^ν ώρας. κίαί άλλά είναι χολίι νχερ·6ο- ϊχι' 'έτσι χαταλ*βαίνει κανεις [ήν κρώτη στιγμή, ότι χρόκβι- 1:ί ?ά?σας. Κι' ούτος ι: μικρος ■ Λ*:/λ»6ΐ άμεσως. Ι Ελένη Σαριε, ή δατχτυλογρα- αί τοίις ώμους της και ,ΐρχίστιχά ^ β Ι-ά, /αθόλου... Σείς οί αν- 'σαστε τόσο κου·?ιοκέφαλοι ο αε-Λδο^οι, ^χοί) καί μιά 6α- άκόμη αν <τάς γράφη πώς απάει, ίά τό χιστέ<1«τε ά- ' Γιατί λοιχόν βέλετε ό μι- ίΜχρνο νά είναι ίιαφορετικος Ιάς: Κ αι έγώ άκόμη, <& τβ*- |ά μζοροϋσα νά τοΰ άνάψω τέ- ιωτιά καί νά τόν κάμω νά λυ- [άν ν.ίμ χ.αί γ·.ά μέν». Ι δήλωσις έκε:νη Ικααβ τοί»ς |?αφεί; νά χαμογελάσουν. Ή % Σαριέ ήταν τόσο άσχημη, ϊί πλέον τόσον ί6στροχγ;, —ο* |σχ-:3ον αδύνατον δχι νά την |αη κινείς, άλλά καί άτζλώ μήη δάς, λέω λόχον ότι αύτη ή >.ή ίξομολόγησις μέ την ΰζο-
ρ ■'Ζζν.-ελίν» Φά τόν άναστα-
θί -ί γάψτ) μιά χαρά καί θά
Ή Μ.τ. Αΐπράντ,
άριστερφ, καί ή
Κάρολυν Πήρβων,
ίπιδεικνύουσαι νέα
δερμιάτινά παπον-
τσια εί ςτήν έν Ν.
Ύόρκη έκθεσιν.
τής χετοϋσε μέσα στό δωμάτιό της
άχό τό άνοΓχτό χαράβυρο λουλοΰ-
δια. Καί χολλές φορές κάτω άχό
τό χαράθυρο έκείνο, κάχοιος άγνω-
στος—ό ίόΊος ασφαλώς χον» έρριχνε
τα λουλοΰϊ:α— τής εκανε παθητι-
κές σερενάτες μέ διολί.
"Ολα αύτά είχον συντελέσε: ώσ-
τε νά επέλθη μιά χαράξενη μετα-
6ιλή στή ψ°Χή α·21 στή'ΐ σκέψε'.ς
τής Ζα-Αίλίνας, μιά μεταδολή χοί»
κι' αύτη ή ϊϊια δέν ήξευρε χώς νά
την έξηγη—.
Στό δ'.άσχημα αύτό ή Ελένη ή
όποία σά γ^ναίκα τα μυριζόταν «λα,
έφο'ορκϊζότα-·» ολοενα χερισσότερο.
?ϊ Ινα δρά·3υ, άχοφασισμένη νά
•δώση Ινα τέλος στήν κατάστασι έ-
κείνη ή όχοία την ένωχλοΰσε, είχβ
χαμηλόφωνα στόν Μπ»ρυνό:
—Ξέρείς, Μχρυνό, λένε χώς ή
δεσχοινίς Αακροζέλ πρόκειται νά
Γντρετθή. %
—Ά! έκανε έκείνος, ένω ή ά-
ναχνοή τ:ο ε!χε κοχή.
-—'Ναί. βά -χάρΐΒ κάχοιο νέο, χο-
λί» καθώς χρέχει, χοί» τόν άγαχά
τρελλά. Καί εχει καί μεγάλη πε-
Ιτοο
καμουμ. ... ...
α γέλοια, βλέταντάς. των νά
τον ρόλο τοΰ κατακτηΐθΰ.
ε)άσοϊμε χολύ!
ί»ί, άλλά όταν τό μάθη ή
ιη; ρώτησε μέ ανησυχίαν ι
αιν.
«*β! Τόσο τό καλλίτερο. Ή
χρθσοχή. Τό διάδασε όλο, μέχρι τέ-
λοιις, κι' όσο χροχωροΰσβ, τόσο τό
χρόσωχό τού εχαιρνε μιά εκφρασ:
σαστιμάρας, σάν νά μην χαταλά-
δαινβ^τί τοϋ γίνεται. "Οταν έτελεί-
«σε, άρχ.σε χάλί νά τό διαβάζη άχ'
την άρχή. Στό τέλος εγινε κατα-
ν.ίτρινος. Σκού— ιαε μέ την χαλάαη
τού τόν ίίρώτα χοό ετρεχε άφθονος
άχό τοΰς κροτάφους τού. Την Ιδία
ττιγμή ΧιΌίξεν ή χόρτα τοΰ γρα¬
φείον καί φάνηκε ή Ζικελίνα ή ό-
ζοία είχΐ €γη έν τώ -μεταςΰ ό^ω.
—Λθ'.χόν. Μπρυνό, 3έν ϊργζ^2·.
να αοΰ χής τί εκανες έκεί χοί» σ' ε-
στ«λα; τοΰ είχε.
Καί χροχωρώντας χήγε καί στά-
θηκε μχροστά τοι>, χϋττάζοντάς τ«ν
ετσ: αχο τον ερωτα τοΰ
Ψ ϊκϊίειά^τοΰ χατέρα της.
|™ τής γίνη ιη ίν-, ν^ϊλ
^ο ί-νοη ϊίφχχ Κ2ΐ «ά εύ-
^ί! -ολί», είτε ό Κολλόνζ.
τι χεριφρονητιχά χόύ φέρνε-
ρ»..α στο γρ*φει© της ϊέν
ΐ οί *»° νέοι σώπασαν κι'
να χαθίσοϋν στά γραφεΓά
Ιί'»τι αχουσαν στο ίιάϊρομο
Ε $ς Λνίί05 Ζ^ελίνας
Ι1!0 Υ?*9Λ. ΤΗταν μιά νέ
1
Γ :ϋ?=ος Μχονώ ίβν γύρ1<Τ6 Ι- ™* μια ώρα χοΰ τόν ε'νω Ι'« «ποία ί<,υχε(ά ι' καί τίς β«ίε';°!ν:'ς! Αύτδςσίγοορ* εκανε « «ήν , {ταν - ^.ρΐ? λ«« τής ;,"' « Μχρ,νό λαχα- το ο έπ°^ν το5 είχαν ^ίελ?ί ΐ ,ξΓ'^νος. ° _<Ρ«κελο κβϊ «ρχιββ *.»ν είρωνικά καί μέ Ό ϊυο-τϋχης νέος ίέν μτ&ρεσε νά άνίέϊη στο κίτταγμά της αύτό.Κ'- τρίνίσε ά/.όμ.η χερίσ-σότερο, εκλεισε τα αάτια τοο, καί σέ μιά στ'.γμή σωρ'.άσθηκε άργά-·άργά, στό χάτω- —Μά τί έχε'.; φώναξε έκπλη- κτη ή Ζακελίνα. Καλέ αΰτός λ:- Γθθύ-ιησε! Ελένη, τρέχα γρηγορα στό φαρμακεϊο νά χαρής αιθέρα χά; 5/»ατα. Μά τί εΐΓαθ·ε; Εύτνχώς δέν ήταν τίχοτε. ΤΗ- ταν μιά ληκΛυμία χεροκττικη. Μιά σκοτοίίνη σάν έκείνε,ς χοΰ χοΛαίνει κανείς τό καλοκαίρι, οταν έκτίθεται χολίι στόν ηλιο. Τόν έστειλαν στό σχίτι τού ν' ά- ναχαιιβή. "Οταν επήγε την άλλη μερά τό χ-ρωϊ στό γραφεϊο, τττ^ν χολύ καλά, τουλάχιστον φαινομενι- κώς. Έκανε τή ίουλειά τού δχως χάντα, άντέγραψε ϊιάφορο έγγρα- φα καί ετρεξε έδώ κι' έκεΐ στήν χόλι γιά διάφορες έςωτερικές δο·>
λεΐές τοΰ γραφείου. Έν τούτοις, δέν
έτραγουδοΰσε χε'.ά, όχως άλλοτε,
ϊέν έσφύριζε καί μερικΐς φορές ε-
μενε άκίνητος μέ τα μάτ'.α άχλανα
χαί άφηρημένος.
Ή Ελένη χοί» τόν χαρατηροΰσε
σ' ίλο τό ·διά3·τημα χροιεκτικά, αν¬
τελήφθη δ τ: χά—αα μ,ετα'6ολή εί¬
χεν έχέλθει στήν έμφάν.σί τοχ Φα:-
«•ταν άλλαγμένος, μεταμορφωμένος
κα: χεΐό ώραίος, χειο κοαψός, άχό
άλλοτε.
Η ρώτ2-χρώτα, τα ροΰχά τοϋ ή¬
σαν τειό χεριχοιημένα καί γενικώς
τό χαράστημά το^, ο! τρόχοι τού,
τα λόγια τού καί οί χειρονοαίες τον.
ήταν άλλο:ώτιχες. "Εχείτα κάθε
χρω: ή ^«.χουτοονιέρα τού ήτχ; στο-
λισμΐνη μ' ενα ώραίο τριαντάφολλο.
Ο! συνάδελφον τού χα-ρακολοιΐ'ΰοΰ-
σαν μέ μίά δύσθομη χεριεργεια καί
μέ φούρ/,α την μεταδολή τοΰ νέου.
«Ώρ!αν.ένως αύτος ό μικρός δέν
εί^α! ασχημος, σχεχτότα·ν ή ■ϊα/.τ>
λογράφος Λνίς Ελένη, θά μχοροΰ-
σε νά είναι Ινας χαριτωμένος σύζυ-
γος. Ποίος θά τώλεγε αΰτό έίώ
καί λίγες μέρες;»
Καί άρχισε νά τόν χειρ"άζΐβ. "Ε¬
να χρωΐ, υάλιστα, έφθασε μεχρι τοΰ
σημείον νά τοΰ κλέψη τό τριαντά-
φυλλο τής μχο^τοονιέρας το^. Τα
χειράγματά της έγινεν άντιληχτά
καί άχό την Ζακελίνα ή όχοία ά-
ναγκάτθηκε μιά μερά νά τής κάνη
χαρατηρήσεις.
—Τί είναι «ύτά, Ελένη; τής
φώναξε. Καΰήστε καλά! Μην ξε
χνάτε, ότι έδώ μέσα δρίσκετθε σέ
συμδολαιογ·ρ.αφικό γραφείο.
Καί εχειτα γορίζοντας χοος τόν
Μχρ'ονό, τοΰ είχε μέ τόν ίδιο αύ-
στηρό τόνο:
■—'Κάρ'.ε Μχρυνό, άν έξαχολουθτ,-
στε νά χάνετε τόν χαταχτητή, χατά
τής ο?ες ής εργασίας σας, ό χατέ-
ρας μου 9ά 6ρε6ή στήν άνάγ-Λη νά
στερηθή των ύχηρεσιών σας.
Ή δακτυλογράφος
μέσα της.
—Τα λεει άχο ζήλεια! Είνε ζη-
λιάρα.
Τ-ό βέία'θν είναι, χώς άχό τό ά-
χόγευμα έκείνο χοί» ό Μχρυνό ε.ίχε
λΐχοθυμήσει μχροστά της, ή Ζακε¬
λίνα τόν έδλεχ* μέ άλλο βλέμμα,
μ' Ινα βλεμαα συμπαθείας θά'λεγε
/7νείςΓ θυμόταν χάντα την ε:
σι μέ την όχοίαν τα χαιδικά γαλα-
νά μάτια τού είχον %<χρφύΰ·β ζί της, δταν συντλθε άχό την λιχοθν- μία, μέ μ:ά Ικ·φραί» εύγνωμοσύνης καί τρυφερότητος. Την ίδια μάλιστα αυτή στιγμή χερασε άχό τό νοΰ τής Ζακελίνας ή ΰχοψίο,■,ζχι ό μικρός ή-αν έρωτε^ένος μαζύ της. Άλλά ίστερα είϊε την έχιφνλακτική στάσι τού καί ήχ:υχασε. —Εύτυχώς, σκές/θηκε ή Ζακε¬ λίνα, γιοτί βά μέ άνάγκαζε νά τόν 6άλω στή 6«σι τού. Έν τούτοις, είχε χ$οσέξει, Οτι χολλές φορές τα δλέμματά τοι» χαρ- φώνονταν χαράξεναέχάνω της, όταν νόμ'.ζε πώς έκείνη δέν τόν έδλεχε. 'Εχειτα «ταν καί κάτι άλλο. Κάθε νύχτα, ηταν άνοιξις, κάχοιος Στρέφοντας είτα τα άλλοίΐωρα μάτ'.α της χρος τόν Μχρ-υνό χοί» τα χέρια τού κα! τα χείλη τού ετρεμοτ»·, τοΰ είχε μέ άγριο τόνο: —Μά έχί τελους τί ·φαντάζεσαι; "Οτι α·—ροΰσε νά είχ·ε ερωτευθή Ι¬ να χαληόχαιδο σάν καί σένα. Μή- χως σοΰ είχε κι' όλας χώς σ' άγα- χάει; Μήχως σοϊστειλε καί κ,ανενα γράμμα: —Δέν μοΰ έχιτρέχεται νά χώ σχετικώς τίχοτε... της άτηντησεν ό Μχρ-υνό, χροσχαθώντας νά κρύψη την ταραχή τού. —Ά, ά! ξέρω. θές νά χής γιά έκείνο τό γράμμα τό δακτυλογραφη- μένο χοί» δρήκες έχάνω στό γραφεΤό σου Ινα δράδυ; "Ωστ« τό χήρες στά σοβαρά τό* άστείο έκεΤνο; Ό Μχρυνό έμεινε γιά μιά στιγ¬ μή άκίνητος μχροστά στήν άχοκά- τ#Τ>#
Δέν
Πελώοιος ιεραξ
ϊ- Γ.-ΐί τού άτμοπλ.οίου «Νήχε;» δπου έπεσεν ένεκα «γρίας θινλλης εί; τα παοάλια τής
ι|λωρίδος. Συνελήφθη υπό τοΰ ναύτου Ντάμπνυ Τροΰεττ.
λυψι αυτή. Δεν μχορουσε ουτε να
ομιλήση. Θέλοντας όμως ν^ φανή
γενναΐος αχρός στό χτύχημα έκείνο
τής μοίρας, χοί» τοΰ δέλυε όλα τού
τα ζ-^ν.ρα καί όλας τού τάς ελ¬
πίδας, είχε:
—"Οχι δέν χίστεψα σ' έκείνο...
Ήξερα χολί» καλά χώς ήταν ψεύ-
τ!·/.ο, γιατί ίέρω χώς όλοι έδώ μέσα
είσθε αίμοβόροι καί έλεεινοί...
Καί χαίρνοντας τό καχέλλο τού,
βγήκε εςω.
"ΗΊξίρε χώς την ώρα έκείνη ή
Ζακελίνα ήταν εξω άχό τό σχίτι.
Πήγε στήν άχέραντι γωνία καί έ-
χερίυενε. Όταν την είδε νά γυρίζη
την έχλησία<τε καί δειλά-δειλά, τής είχε: —Δεσχοινίς Ζακελίνα, ήά μχο- ρουσατε νά μέ χαραχωρήσετε μιά ολίγων λεχτών; "Η'θβλα νά τάς χώ μερικά σχουδαία χράγ- μ.ατα. Τά·σχουδαιότερα χ'ράγματα ήταν ...ότι ηθελε νά της ζητήση σΐΓ/τνώ- μην, γιατί είχε τολμήση νά σηκώ- ~<] τα μάτια τού έχάνω της. Ή Ζακε-λίνα, ταραγμένη κι' έ¬ κείνη, όχως κι' αύτός, τοΰ είχε διστακτικά· .—Ευχαρίστως... μετά τό δείπνον άν θέλετε €ά σάς περιμένω στόν κήπο. Καί δζάζοντας ίνχ φάκελο άχό τόν κορσάζ της, τοΰ τόν εϊωσε, λέ- ντας: —Νά χάρετε κι' αι»τό, διαίάστέ το, γιά νά έννοήστε. Όρε'δουάρ, με¬ τά τό δείχνον... Τρέμοντας όλόκληρος ό Μχρυνό, τό ~ίρά[ΐιχ. ΤΗταν μιά έρωτική έξομολόγησις, σχεδόν χανο- μο'.ότυχη μέ την άλλη την ψεότικη χοΰ είχε λ«δει χρό τριών μηνών. Τοΰ ελεγε χώς τόν άγαχοΰσε καί χώς ήθελε νά γίνη γΛαίκά τού... Ή φάρσα τής χθές γινόταν σή- μερα χραγμ.ατ:κότης. "Ετρεξε άαέσως στό σχίτι τού, έφόρεσε τα καλά τού, εχειτα πε¬ ράση άχό τό άνθοπωλείο, στόλισε την μχουτο.'νιέρα τού μέ τό ωραι¬ οτέρα τριαντάφυλλο, καί ένω ή καρ- δ'ά τού χτυ,ποΰσε, σάν καμχάνα, ξε- χίντ,σε χηγα·.νοντας στό χρώτο έ- ρωτικό τού ραντεδού. ΓΐΕΟΚΟΒ ΡΟϋΚΟΕΤν
ΕΝΑ ΤΑΞΕΙΔΙ ΕΙΣ
ΜΠΡΥΖ, Η ΒΕΝΕΤΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ Η ΠΟΛΙΣ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΕ ΑΠΟ ΑΣΦγ^
Η ΔΟΞΑ ΤΡΙΩΝ ΚΑΙ ΗΜΙΣΕΟΣ ΑΙΩΝΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΕΝΤΟΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΙ-:
ΚΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ.·. ΜΙΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΠΑΑΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΗΣ
ΦΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΝθΡΩΠΟΥ— Η ΑΓΩΝΙΑ ΔΥΟ ΑΔΕΑΦΩΝ ΠΟΛΕΩΝ.
ΜΠΡΤΖ, Σεχτέυ.ριος.— Πέν-
τε αίώνες κοιμαται καθρ^τισμ4νη
<ττά ησυχα νερά τοΰ Ζδάΐν. Μόνον οί σχάνιοί της Οαϋμασταί τά τόν ύπνον της. Μοιάζει την Βατιλοχοΰλα τού παραμ;>δίθϋ, χού
χαρ—ροϋτε τττ άντρε:ωμένο Πρ'.ν-
κηχόποολο νά την ς·./πνή<Γ() άττο τό 6αΟ> της λή&αργο.
Ή Μπρΰζ χδρ'μενει άπομονητικά
τόν επισκέχτη. Στά άργά καί άμφί-
δολα δήματά τού 6ά ξεχηδήσοι,ν σάν
τρομαγμένα χερκττέρια οί άναμνή-
σε-.ς κα! στόν κωφό ττκκς άντίλαλο
οί χΐλ-.όχρονοι τοίχοι των σπιτιών
της 0' άρχίσουν νά δ'.ηγοΰνται φλύ-
αρα τίς χερασμένες τηςι ίόξες.
θ' άρχίσουν νά μιλοϋν γ;ά μιά έχο-
χή, χού ή Μχρίιζ ήταν ή Βενετία
το5 Βορρί. *
Δόν είναι ό—λώς οί ώμορφιές
της, οϋτε τα κανάλ'.α της, χού απά¬
νω τους σκίδουν καμαρωτά καί γε-
μάτα χάρι τα σχίτάκια της, ποΐ»
τής» εδωσαν τόν τίτλο. Τότε ή
Φλανδρα καί ή Όλλανδία τ%αν
γεμάτεςι Βενετίες.
Μά μεταξύ τα>ς όχάρχει κάποιος
έσωτερΐκώτερος δεσμός. Ή κοινή
Μοΐρα χοί> τίς καρτεροϋσε. Ακο¬
λουθήσαν την ίδ;α καμχύλη, άκμή
καί χαρακμή. Ήλθον σχεδόν μαζύ
στόν κόσμο καί άπεσύρθησαν πάλιν
μαζύ άπό την ένεργό ζωή.
Ή Μχρύζ, νεώτερη -.χενήντα
χ?όν:α, άρχίζει νά κτχηματίζεται
στόν ενατον .αΐώνα στή συμδολή τοϋ
Ραϊμέ τόν κόλχο το5 Ζδάϊν. Στα-
χτόμαυρο φείίι, τό νερό την ζ^νει
βχό ·χαντοϋ. Μιά μΐκρή μονάχα γέ-
φυρα την συνδέεΐ μέ την άχέναίντ!
ενετία συγχεντρωμε'νη <ττά άγο- »α μά άχροσπελαστα νησάχΐα των ε'κτδολών τής Μπρέντα, χχρέτει στοΰς Ίταλούς -ποϋ φε^- τούς δ'.αννμ,ους των Βαρδά- —,-? 0; «τού;, μέ τή δχρ/.α το·ος Ιίίϊνε^τ* ξένα χλ ,ροϋν ελευθέρα, χ3 ι χσυλο στοός εχ. *» την χρ.Τ,ν> ί5ίως έ.;
)3 ίΜΓί Κ 1
- . - βι« .
Φλανδρα. επειτα
περι'οδο, ά'ρχιζε νά
ήρωίκό καί έπίπινο
; των ές·οντωτ:κών 8?^,^7.ί^:!Λ
λέμων χαί τι} Αύΐτ::;-^
ζυγοΰ".
"Εττΐ, τρ'τηυ__
τέχνης καί 3^νάμεωϊ γ'ΓΙ|
λήθην. Ή Μ-ρ·1ζ, ή" ^
γεματη ζωή άπλώνετα: τώ;
ττά μας δο·^ίή, σ
σ' βνα δρόμο χοΰ
πε?ν«. Κ«*
τό β:
ζωή.
την
ή Μ-
ρυζ το3
όν
ΧΑΡΗΣ ΦθΓΔίΑΗ
Σ' ενα παληό ντιδανι ;α_._
Ή Κάρμεν Ντή Μπάρνες, 16 ετών μαθήτρια τοϋ Παρθεναγωγείσυ Γκάρντνερ, τής Νέας Υόρκης, ή όποία άπ/όλήίπάνα) σέ μαξιλάρια κΰανό..
θη, άφοΰ έγραψεν εν βιβλίον ύαό τόν τίτλον «Ή μαθήτρια τοΰ σχολείον». ^ | μονι1ι σχη%. κα>ιαροΰλύ της χ«
ρων. Είναι κι' αύτη στά χρώτά της
δήνατα. ~
ναντι στοΰς ξένοι»ς. Τούτο
>ν. την έξάπλωσί τη?.
Σιγά-σιγά -/ηματίζεται κ' έκεί,
όπως στή Βενετία. χαράλληλα πρός
την γρηγορη κα'ι έκθαμδωτική της
νες νά χαίδονν.
Ή Βενετία είναι ό ίίάμεσος με·
ταςΰ Ανατολάς καί Δύσεως. Το-
πσθετημ,ένη στό βάθος τής Άϊρια-
τ:7.ής, δεσπόζει των έμτ:ορικών ,3ρό-
| μόνον γίνετα1. μια ς μγή
τερες ·χρηιματαγορές τοή Μεσαίω-
νος, άλλά καί Ινα θαυμάτΐο καλλ:-
έ
κέντρον.
ζ μρ ,ρό
μων ά—ο τή Γζ?μτ>ί2 ώς τή Μικρά
Άσία
Άσία.
Ή Μπρ^ζ, στό κχτώφλ·. τής Βο-
ρείοι» θαλάσσης, είναι άναγκαστίκά
ό θό έώ λί
, γ
ό σταθμός των έα-ορίκών π,
ποΰ έ^πηρεχοίίν τ*, Δ5τική Εΰρώχη
ά-ό την Ί—-ανία ώς ατή Βαλτ·.κή.
Δέν μχορούν νά ξεφόγοον, οδτε άχό
τή μ:ά ο5τε άχό την £λλη.
Καί γιά τίς 3υο ΰπάρχουν τα Τ3ι—
πλ"εονεκτήν.ατα. Ένα μόνο τίς χω-
ρίζει. Ή Βενετία ήταν ^οδερά άπο-
κλειστική καί ξενόφοδη. Ή Μχρίιζ
' Ή χαληά πόλ-.ς σννεχώς έπενι-
τείνετα!. Νέες προν.ομαίες ν.ατα-
νά μεταδλτφη σέ θαυμά-α ΰφά- Οί μτβ(αν!κοί "τής έχοχής, μέ τα
σματα της Φλάνϊρας.
Παντοϋ βασίλεύει ή ζωή χαί ή
•/.(νησίς. Τό Παρίσ! καΐ,τό Λ«νϊΐ-
νον τή γ, έποχης αυτής οΰτε μχο-
ρονν νάχαραδληθοΰν μαζύ της. Είς | γ μ ργμτή
τοί>ς δρόμο^ς της κυκλορορεΐ τό ΐ-[τραγω3:α, ενας έπίμονος καί άπε-
δ'.ο ·Λθ3μοπολίτικο πλήθος, χοί< σιν- αντοΰτί κανείς στή «Πιάτζα^τής Βενετίας. Τό «Γχρότ-Μάρκετ)) τής Μχρυζ συναγων.ζόταν την πλα- τεία τοϋ Άγίοο Μάρ/ο·>.
Οί Λεδαντΐνο'. δέν είναι δέδαια
εί ώ τό ϊδ:ο χολΰάρίθμο!. Μά είς
άντάλλαγμα ■βρίτΑθ'^χε μεγΛλε'ίτερη
λί Πάλ Ίί
τσιναοο
γνωσμενος αγων μεταξυ τής θα- ι,, „.,,„... ·,; 6ε^.« /αι ο
λάσσης καί τού άνθρωχίνο·> πνε4μβ-|κι' όλόγι·ρά της ό «α-τνό;
τος, άνίσχύρθϋ. δέδα-.α. άλλ' άπθΒ*-'πέπλα ναλαξια, δαχτιν ι^ α
να
Στήν χάλη αύτη ή^Μχρύζ έξαν-
είται οίκονομϊκως Άνοίο»
τλείται
ρ
Άνοίνοντα»
'ίΐ ,τώς ροιχρώει τό τπγαοο·
τή'μυρωδιά μ' ά,τόλαΐΌΊΐ
ρ μγρη
Πορτογάλοι, Ίι—ανοί,
σκευάζονται γ..ά τούς ξένο.>ς έμπορι- Δανοί, καί^ Νορδητγοί,^ Γάλλοι καί
.«ι. »«Λρι- Τ·» νκ»η.·»Λΐίν νβ»ιίί!ο:ιν Γΐδαονθί. "Αννλθί καί Τοσκ.ιτυέίηί
χούς στόλθΓ. Τα καράδια γεμίζουν } Γερμανθί "Αγγλοι καί Τοσκανέζοι
λιμένας της. δχου | διασταορώνονταί καί σχορχίζοον τόν
- 13ον αίώνα νά , πλ55,τ.° Του-ς. στ^ ^Μ ^λι. -
τους τερα:
.-...._. ^...^Γ^.Λω*. ηγν', *υΎΐ,4 π^τονΛ* ν»ί ζωντανετΌΐ.'Α ι
νεα καναλ'.α καί κατατ/.ε^άζονταΐ ι λοιχπιένα σ' άχνογάίαίο ί
"'έες χροκ^αΐες. Έκτελοϋνται τε-1
ράστ:α εργα γίά νά ^τικατασττί-' Στο και>ε ροΰφημα β/«-
σοαν τόν Ζδάϊν. Στό τέλος, ο! χά-' ^ φλόγα τού τσιγάρου -'
τοΐκοι, χοΰ δέν είχαν άλλα χρτμχτχ
κα! δ^νάμε·; έγκαταλείπο^ν τόν ά-
■λοΧ ν.άτω άπο τή ο·τά·χτιι % α?
την όμορφιά της / «"Υ'ΐ
Ή Περσία τή-ς στέλνει τοΰς τά-
πητάς της καί
ό
νετίας. Πειό γρήγορα μάλ-.στα.
συνεχίσωμε την χαρα-
εκ-
χατάχτωσί
ης ης ή ή
λεκτότερα χροιόντα της. Άχό την
"Αγγλία ξεμχαρκά"ρο;>ν στή Μχρΰζ
1 το/ς.
ήτο χερισσοτερο φίλελευθερϊί άχέ-'τό χεριφημο Σκωτζεζικο μαλλι,
Βενετία εκλε:ε τόν κίνδονο
τα σχλάχνα της, ττ όμόνο ίιακομι-
τικό ρόλο χοΰ επαιζε. Ρόλος έξα·.-
ρετ:κά έχωφελής καί καρχοφόρος,
εφοσον οί δρόμθ! ήσαν άνοικτοί καί
Η Οϋίλλα Ρόουντς, ή όποία πιστεύεται ότι εγινε θύμα παραδόξον θρησκευ-
τικής λατρείας έν Βηνις, τής Καλιφορνίας. Τό πτώαά της ευρέθη έντός φε-
ρέτροι·, είς τό ύπόγειον τής κατοιχ.ίας των ·γσνέ<χτν της. Παραπλεύρως ευ¬ ρέθη δλλο φέρετρον πεοιέχον τα πτώιιατα ί.ττά σχνλλων. ή τίποτε δέν άλλαζε τή σ^ηθ διαδρομη των 'ίμπορεομάτων. _ Ή χατάπτωσίς τ0·> ήρχ!<7ε δταν δι Πορτογάλοι άνεχάλοψαν τό Ά- κρωτήριον τής Καλής 'Ελχίδος χαι το Οαλασσίθ δρόμο χρός τίς Ίν- δίες. Καί ή χατάχτωσϊς έχειροτέ- ρευσε με την άνακα'λυψι τής Άμε- ρίχής κα: Τόν άποκλε-σμό τη:, άπό την Αιγ·^χτο, χοΰ έφερε τόν "οΐχο- νομιχο Οάνατο τής μεγάλης Δημο¬ κρατίας^ τού Άθρία. Άλλά ό θάνατός της ήταν «ρα- ϊλ;, γιζτ! ή Βενετία ΐ;ξε!>ρε νά υπε¬
ρασπίση τόν εαυτόν της. Δίέθετε
ίσχορο στρατό καί στόλο καί τόν έ-
χρησί^οποίησε μέχρι τέλο;>ς εναν¬
τίον Τούρκων, Γενοΰησίων καίΠο:-
τογαλων.
Ή Μπρζ, άντίθετα, κατεδικά¬
σθη α- την Φ^,ν. Ό δοΰξ φίλίχ-
πος ό_ Αγαθάς, ήγεμών των Κάτω
Χωρων, «-« έγκαταστήνει έκεί
να χεράσονν οίτε αί φορτηγίϊες. Τα ί
χλοία -ότε όλης, της Εύρώχης στρέ-
φονται άλλοϋ. Πρός την Άμδέρσα.
^ Ή Μχρΰζ δέν μχόρεσε έστω κβί
την άγωνία της νά παρατείνη δχως
ή άδελφη της τοϋ Άϊριατικοί. '&
Καί ι
ανοίξη μέοα στής
γαλάζω μονοπάτι νά της
ώί *^<*! έκεί ρ, γκαταστήνει έκεί την μεγαλοπρεπή αύλή η>. τΗτο
στό αχογε-.ον τής δόξης της. 'Οταν
απροοπτα μ-.ά μερά άντιλαμδάνων-
ταιχώς ή «άλασσα άχοσύρει τα
κ?α της άχό τό Ζδάιν. Ή 3μμο-
όλ ά07 !?%!?** *
οσοκόΙ-ιο? «ρατοΰσα δύο δίδυμα 6ρές-η γεννηθέντα έν Ρόΐ^
χβηαέ—,;. Τα «,'« ίζΰγιζον κατά την γ/ννησιν 20 >ίτοας και
,τονϋι'
Ι ! '
ΜΠΡΥΖ, Η ΒΕΝΕΤΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ Η ΠΟΛΙΣ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΕ ΑΠΟ ΑΣΦγ^
Η ΔΟΞΑ ΤΡΙΩΝ ΚΑΙ ΗΜΙΣΕΟΣ ΑΙΩΝΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΕΝΤΟΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΙ-:
ΚΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ.·. ΜΙΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΠΑΑΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΗΣ
ΦΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΝθΡΩΠΟΥ— Η ΑΓΩΝΙΑ ΔΥΟ ΑΔΕΑΦΩΝ ΠΟΛΕΩΝ.
ΜΠΡΤΖ, Σεχτέυ.ριος.— Πέν-
τε αίώνες κοιμαται καθρ^τισμ4νη
<ττά ησυχα νερά τοΰ Ζδάΐν. Μόνον οί σχάνιοί της Οαϋμασταί τά τόν ύπνον της. Μοιάζει την Βατιλοχοΰλα τού παραμ;>δίθϋ, χού
χαρ—ροϋτε τττ άντρε:ωμένο Πρ'.ν-
κηχόποολο νά την ς·./πνή<Γ() άττο τό 6αΟ> της λή&αργο.
Ή Μπρΰζ χδρ'μενει άπομονητικά
τόν επισκέχτη. Στά άργά καί άμφί-
δολα δήματά τού 6ά ξεχηδήσοι,ν σάν
τρομαγμένα χερκττέρια οί άναμνή-
σε-.ς κα! στόν κωφό ττκκς άντίλαλο
οί χΐλ-.όχρονοι τοίχοι των σπιτιών
της 0' άρχίσουν νά δ'.ηγοΰνται φλύ-
αρα τίς χερασμένες τηςι ίόξες.
θ' άρχίσουν νά μιλοϋν γ;ά μιά έχο-
χή, χού ή Μχρίιζ ήταν ή Βενετία
το5 Βορρί. *
Δόν είναι ό—λώς οί ώμορφιές
της, οϋτε τα κανάλ'.α της, χού απά¬
νω τους σκίδουν καμαρωτά καί γε-
μάτα χάρι τα σχίτάκια της, ποΐ»
τής» εδωσαν τόν τίτλο. Τότε ή
Φλανδρα καί ή Όλλανδία τ%αν
γεμάτεςι Βενετίες.
Μά μεταξύ τα>ς όχάρχει κάποιος
έσωτερΐκώτερος δεσμός. Ή κοινή
Μοΐρα χοί> τίς καρτεροϋσε. Ακο¬
λουθήσαν την ίδ;α καμχύλη, άκμή
καί χαρακμή. Ήλθον σχεδόν μαζύ
στόν κόσμο καί άπεσύρθησαν πάλιν
μαζύ άπό την ένεργό ζωή.
Ή Μχρύζ, νεώτερη -.χενήντα
χ?όν:α, άρχίζει νά κτχηματίζεται
στόν ενατον .αΐώνα στή συμδολή τοϋ
Ραϊμέ τόν κόλχο το5 Ζδάϊν. Στα-
χτόμαυρο φείίι, τό νερό την ζ^νει
βχό ·χαντοϋ. Μιά μΐκρή μονάχα γέ-
φυρα την συνδέεΐ μέ την άχέναίντ!
ενετία συγχεντρωμε'νη <ττά άγο- »α μά άχροσπελαστα νησάχΐα των ε'κτδολών τής Μπρέντα, χχρέτει στοΰς Ίταλούς -ποϋ φε^- τούς δ'.αννμ,ους των Βαρδά- —,-? 0; «τού;, μέ τή δχρ/.α το·ος Ιίίϊνε^τ* ξένα χλ ,ροϋν ελευθέρα, χ3 ι χσυλο στοός εχ. *» την χρ.Τ,ν> ί5ίως έ.;
)3 ίΜΓί Κ 1
- . - βι« .
Φλανδρα. επειτα
περι'οδο, ά'ρχιζε νά
ήρωίκό καί έπίπινο
; των ές·οντωτ:κών 8?^,^7.ί^:!Λ
λέμων χαί τι} Αύΐτ::;-^
ζυγοΰ".
"Εττΐ, τρ'τηυ__
τέχνης καί 3^νάμεωϊ γ'ΓΙ|
λήθην. Ή Μ-ρ·1ζ, ή" ^
γεματη ζωή άπλώνετα: τώ;
ττά μας δο·^ίή, σ
σ' βνα δρόμο χοΰ
πε?ν«. Κ«*
τό β:
ζωή.
την
ή Μ-
ρυζ το3
όν
ΧΑΡΗΣ ΦθΓΔίΑΗ
Σ' ενα παληό ντιδανι ;α_._
Ή Κάρμεν Ντή Μπάρνες, 16 ετών μαθήτρια τοϋ Παρθεναγωγείσυ Γκάρντνερ, τής Νέας Υόρκης, ή όποία άπ/όλήίπάνα) σέ μαξιλάρια κΰανό..
θη, άφοΰ έγραψεν εν βιβλίον ύαό τόν τίτλον «Ή μαθήτρια τοΰ σχολείον». ^ | μονι1ι σχη%. κα>ιαροΰλύ της χ«
ρων. Είναι κι' αύτη στά χρώτά της
δήνατα. ~
ναντι στοΰς ξένοι»ς. Τούτο
>ν. την έξάπλωσί τη?.
Σιγά-σιγά -/ηματίζεται κ' έκεί,
όπως στή Βενετία. χαράλληλα πρός
την γρηγορη κα'ι έκθαμδωτική της
νες νά χαίδονν.
Ή Βενετία είναι ό ίίάμεσος με·
ταςΰ Ανατολάς καί Δύσεως. Το-
πσθετημ,ένη στό βάθος τής Άϊρια-
τ:7.ής, δεσπόζει των έμτ:ορικών ,3ρό-
| μόνον γίνετα1. μια ς μγή
τερες ·χρηιματαγορές τοή Μεσαίω-
νος, άλλά καί Ινα θαυμάτΐο καλλ:-
έ
κέντρον.
ζ μρ ,ρό
μων ά—ο τή Γζ?μτ>ί2 ώς τή Μικρά
Άσία
Άσία.
Ή Μπρ^ζ, στό κχτώφλ·. τής Βο-
ρείοι» θαλάσσης, είναι άναγκαστίκά
ό θό έώ λί
, γ
ό σταθμός των έα-ορίκών π,
ποΰ έ^πηρεχοίίν τ*, Δ5τική Εΰρώχη
ά-ό την Ί—-ανία ώς ατή Βαλτ·.κή.
Δέν μχορούν νά ξεφόγοον, οδτε άχό
τή μ:ά ο5τε άχό την £λλη.
Καί γιά τίς 3υο ΰπάρχουν τα Τ3ι—
πλ"εονεκτήν.ατα. Ένα μόνο τίς χω-
ρίζει. Ή Βενετία ήταν ^οδερά άπο-
κλειστική καί ξενόφοδη. Ή Μχρίιζ
' Ή χαληά πόλ-.ς σννεχώς έπενι-
τείνετα!. Νέες προν.ομαίες ν.ατα-
νά μεταδλτφη σέ θαυμά-α ΰφά- Οί μτβ(αν!κοί "τής έχοχής, μέ τα
σματα της Φλάνϊρας.
Παντοϋ βασίλεύει ή ζωή χαί ή
•/.(νησίς. Τό Παρίσ! καΐ,τό Λ«νϊΐ-
νον τή γ, έποχης αυτής οΰτε μχο-
ρονν νάχαραδληθοΰν μαζύ της. Είς | γ μ ργμτή
τοί>ς δρόμο^ς της κυκλορορεΐ τό ΐ-[τραγω3:α, ενας έπίμονος καί άπε-
δ'.ο ·Λθ3μοπολίτικο πλήθος, χοί< σιν- αντοΰτί κανείς στή «Πιάτζα^τής Βενετίας. Τό «Γχρότ-Μάρκετ)) τής Μχρυζ συναγων.ζόταν την πλα- τεία τοϋ Άγίοο Μάρ/ο·>.
Οί Λεδαντΐνο'. δέν είναι δέδαια
εί ώ τό ϊδ:ο χολΰάρίθμο!. Μά είς
άντάλλαγμα ■βρίτΑθ'^χε μεγΛλε'ίτερη
λί Πάλ Ίί
τσιναοο
γνωσμενος αγων μεταξυ τής θα- ι,, „.,,„... ·,; 6ε^.« /αι ο
λάσσης καί τού άνθρωχίνο·> πνε4μβ-|κι' όλόγι·ρά της ό «α-τνό;
τος, άνίσχύρθϋ. δέδα-.α. άλλ' άπθΒ*-'πέπλα ναλαξια, δαχτιν ι^ α
να
Στήν χάλη αύτη ή^Μχρύζ έξαν-
είται οίκονομϊκως Άνοίο»
τλείται
ρ
Άνοίνοντα»
'ίΐ ,τώς ροιχρώει τό τπγαοο·
τή'μυρωδιά μ' ά,τόλαΐΌΊΐ
ρ μγρη
Πορτογάλοι, Ίι—ανοί,
σκευάζονται γ..ά τούς ξένο.>ς έμπορι- Δανοί, καί^ Νορδητγοί,^ Γάλλοι καί
.«ι. »«Λρι- Τ·» νκ»η.·»Λΐίν νβ»ιίί!ο:ιν Γΐδαονθί. "Αννλθί καί Τοσκ.ιτυέίηί
χούς στόλθΓ. Τα καράδια γεμίζουν } Γερμανθί "Αγγλοι καί Τοσκανέζοι
λιμένας της. δχου | διασταορώνονταί καί σχορχίζοον τόν
- 13ον αίώνα νά , πλ55,τ.° Του-ς. στ^ ^Μ ^λι. -
τους τερα:
.-...._. ^...^Γ^.Λω*. ηγν', *υΎΐ,4 π^τονΛ* ν»ί ζωντανετΌΐ.'Α ι
νεα καναλ'.α καί κατατ/.ε^άζονταΐ ι λοιχπιένα σ' άχνογάίαίο ί
"'έες χροκ^αΐες. Έκτελοϋνται τε-1
ράστ:α εργα γίά νά ^τικατασττί-' Στο και>ε ροΰφημα β/«-
σοαν τόν Ζδάϊν. Στό τέλος, ο! χά-' ^ φλόγα τού τσιγάρου -'
τοΐκοι, χοΰ δέν είχαν άλλα χρτμχτχ
κα! δ^νάμε·; έγκαταλείπο^ν τόν ά-
■λοΧ ν.άτω άπο τή ο·τά·χτιι % α?
την όμορφιά της / «"Υ'ΐ
Ή Περσία τή-ς στέλνει τοΰς τά-
πητάς της καί
ό
νετίας. Πειό γρήγορα μάλ-.στα.
συνεχίσωμε την χαρα-
εκ-
χατάχτωσί
ης ης ή ή
λεκτότερα χροιόντα της. Άχό την
"Αγγλία ξεμχαρκά"ρο;>ν στή Μχρΰζ
1 το/ς.
ήτο χερισσοτερο φίλελευθερϊί άχέ-'τό χεριφημο Σκωτζεζικο μαλλι,
Βενετία εκλε:ε τόν κίνδονο
τα σχλάχνα της, ττ όμόνο ίιακομι-
τικό ρόλο χοΰ επαιζε. Ρόλος έξα·.-
ρετ:κά έχωφελής καί καρχοφόρος,
εφοσον οί δρόμθ! ήσαν άνοικτοί καί
Η Οϋίλλα Ρόουντς, ή όποία πιστεύεται ότι εγινε θύμα παραδόξον θρησκευ-
τικής λατρείας έν Βηνις, τής Καλιφορνίας. Τό πτώαά της ευρέθη έντός φε-
ρέτροι·, είς τό ύπόγειον τής κατοιχ.ίας των ·γσνέ<χτν της. Παραπλεύρως ευ¬ ρέθη δλλο φέρετρον πεοιέχον τα πτώιιατα ί.ττά σχνλλων. ή τίποτε δέν άλλαζε τή σ^ηθ διαδρομη των 'ίμπορεομάτων. _ Ή χατάπτωσίς τ0·> ήρχ!<7ε δταν δι Πορτογάλοι άνεχάλοψαν τό Ά- κρωτήριον τής Καλής 'Ελχίδος χαι το Οαλασσίθ δρόμο χρός τίς Ίν- δίες. Καί ή χατάχτωσϊς έχειροτέ- ρευσε με την άνακα'λυψι τής Άμε- ρίχής κα: Τόν άποκλε-σμό τη:, άπό την Αιγ·^χτο, χοΰ έφερε τόν "οΐχο- νομιχο Οάνατο τής μεγάλης Δημο¬ κρατίας^ τού Άθρία. Άλλά ό θάνατός της ήταν «ρα- ϊλ;, γιζτ! ή Βενετία ΐ;ξε!>ρε νά υπε¬
ρασπίση τόν εαυτόν της. Δίέθετε
ίσχορο στρατό καί στόλο καί τόν έ-
χρησί^οποίησε μέχρι τέλο;>ς εναν¬
τίον Τούρκων, Γενοΰησίων καίΠο:-
τογαλων.
Ή Μπρζ, άντίθετα, κατεδικά¬
σθη α- την Φ^,ν. Ό δοΰξ φίλίχ-
πος ό_ Αγαθάς, ήγεμών των Κάτω
Χωρων, «-« έγκαταστήνει έκεί
να χεράσονν οίτε αί φορτηγίϊες. Τα ί
χλοία -ότε όλης, της Εύρώχης στρέ-
φονται άλλοϋ. Πρός την Άμδέρσα.
^ Ή Μχρΰζ δέν μχόρεσε έστω κβί
την άγωνία της νά παρατείνη δχως
ή άδελφη της τοϋ Άϊριατικοί. '&
Καί ι
ανοίξη μέοα στής
γαλάζω μονοπάτι νά της
ώί *^<*! έκεί ρ, γκαταστήνει έκεί την μεγαλοπρεπή αύλή η>. τΗτο
στό αχογε-.ον τής δόξης της. 'Οταν
απροοπτα μ-.ά μερά άντιλαμδάνων-
ταιχώς ή «άλασσα άχοσύρει τα
κ?α της άχό τό Ζδάιν. Ή 3μμο-
όλ ά07 !?%!?** *
οσοκόΙ-ιο? «ρατοΰσα δύο δίδυμα 6ρές-η γεννηθέντα έν Ρόΐ^
χβηαέ—,;. Τα «,'« ίζΰγιζον κατά την γ/ννησιν 20 >ίτοας και
,τονϋι'
Ι ! '
„ Η τής 3ης σελίίος:,
_ΑΥ νά" μιΜροϋσε κχνείς να
βϊ,ί... Νάήταν ή ζωημας
ίτ: κα-.νούργια και να μην
* * *
βνΐ εξ" ε'·κε ϊ^ίμ»"«
νο έξ3·/.ολο·>θοί>σε ν α παιζτ·,
^ βλιμμένβ «υ άγνωστο
, Ό Φάνης μέσα στή ρέβη
Γή ίίχε άχι μιά κού-
:1«ότανε «ε μια.χωρα «χ
' 'Ομορφ» δέντρα και_ λου-
' άϊλωνάνττΜσαν ^ καντοϋ. Ό
- ττανε άνοιξιάτιχα γαλά-
ά^ΟΛιά τραγουδοϋσαν, >*ί-
τανε γεϋ-άτο: μοτχ&δολιβς...
η α'ΐθημα πώς ·?ίτϊν τόσον
Λνος... Δίπλα ή Τ«5λα χα:
,, γελαϊτή"... . , , ,
ταν -/.ραττιμενβ'. 2πο - χερ;
;·ταν μια «; , .
-ν*,./ καί ίϋίφβνη καί έν-
η:£μη χο« καθρέ·ίτ·.ζε στα
-ίτ,ς ο'/.ο τό άτλάζ'. τρϋ γαλα-
•τιύ. Έκάθτ,ίβν «κεί κοντά
: γν'/.τ, το·ος ένώθηχαν τ' ενα
ήτο 5!λί. Μά δτΐν συνήλθατν
ί Ι',αν.νΛ χάϊια ό Φάνης ειχε
ϊτλ ν.οντά το·ο την άγαχημέ-
ϊ. Πετίχτηκε σάν τρελλός
;ν γύρευε ·μ.έΐα στό δάτος, φω-
:ας :1 ονομά της καί ή άγω-
ιν ε-ν.γε. Μά ή άγαχημέντ]
'χε ν.χότί. Καί άντί γι' αύτην
ά γρηά -ου τον εφώναξε μέ
μά τμ. Ήταν φοίερά ασκη-
ΐ αΐτ-'.α της κατοικίαν φωτιέζ
: μίλλ:ά της ήταν άνακατεμ-
|τοτν τη; τρελλής.
Α«/ΐί, -αιδί μοϋ, τού είζε.
είαζι ή τ'ίχη. Ά3ικα ζητάς
«5 θέλει;.... Δέν τό είχα
ι γ:ά ΐενΐ, τ' άκοϋς; Ή καρ-
ί μ-νρεϊ νά είναι —ε:ό 3·/νατή
ίνα... θά 3ης... βά δ^ς...
ΦίΓ/Γ,ς ώρμησε νά την ϊείρτ).
::οτί3 την χτϋζήστ) ξυ—<τ}σε. ν-ν.άθ^ρως καί γεμά- π|ω έςπτ.ολουτ)(κ>τϊ ν ά
Γι -ΐρίεργο δνειρο! <}).._ 2ς κρότος άκούστ-ηκί^ τθϋ. ψΐτρός! Ηταν ή ΰ-τ,ρέτριά τού. Τού :ν» μ-ίλίέττο. Μόλις το εΤϊ« ί;. -τετάχτηκε άπο χαρά. «ϊβχϊλόςαο» φίλβς, 6Νί- !:Εί ·'^ νάίθη άττο,νω! * * * Ι ί« οίλοι είχαν άρκετά χρό- Λϊ'τηθοϋν γ-.ατί ό ΝΓκ'ος : ~ο Παρίσι. Ξίνασυναν- με μεγάλην χ^άν. Ό 'ν ίκράτησε νά φάνε μαζύ *:μόνο;μβϊ, $ερ·ις. Τρώ- "ίρ"/ -αμε στο θε'ατρο, άν *τελείωσ6 τ6 φαί( --* «ώ κάτι χο5 «ά γελά- ΛΤ την άγάχη. την δτ, βά'την νηαε! τώρα, Ι; ^«/β, «Γ-ε... Δεκαπε'ντε ΤΛ -ότε. Μήχως τήν εΓ- σε «ρώττ,ς τά- Δ « τε [^ί-ίΐω. ^Γγ—, Ιϊν ε-κρεπε νά... Ι^·;«^ένε! Άστε«ύε»βι: ί... Την άγα- ϋ." *·*: τελοος Πέρνει Ι Ο,ΤΙ ΛΑΜΠΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΑΦΙ Μόνον ή' σύγκρισις άττοδ'εικνύει κατά πόσον τα βατυτιστικ'ά [/,ας [ΐ,άρκας » διαφέρουν καί ύπερ- τεροον είς κο^ψότητα, νέα στάϊλ, λ τΐ(λάς καί ποιότητα ΠΡΟΤΟΥ ΑΓΟΡΑΙΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΒΙΣΜΕΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΑΤΕ ΚΟΜΠΛΗΤ ΣΕΤΣ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ ΑΡΙΘ. 1. «25.00 Έμπεριέχει: ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοδαμδα- κη 36X50 δΐζε. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6αρύ κρέπ ντέ σιν, χειοοκέντητον. ΛΑΔΟΠΑΝΟ 6αμ6ακο<Γα- νέλλα κατά).ληλον ν' άποο- ροφδ τα νερά καί τα λάδια. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ( (ράδιουμ σίλκ) έροαμένο καί κεντημέ- νο μέ ΐό χέρι ΙηΐροΓΐβίΙ. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ οάδιουμ σίλκ γαρνιρισμενο μέ δαντέλλα. ΚΑΠΕΛΑΑΚΙ ράδιουμ σίλκ με πλισσέ καί δαντέλλα γαρ- νιρισμένο. Ϊ>ΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ-
ΦΟΡΑΚΙ Βατιστένια, κεντη-
μενα καί έρραμενα μέ τό χέ¬
ρι ΐΓηροΓΐβά1.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομεταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕ2 ΟΗηίοπ.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια,
(Όθναρισμένη μέ δαντελίτσες.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝ Α έκ βαμβακοφανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ-
λινες.
1 ΖΕΥΤΌΣ ΚΑΛΤΣΕΣ (ιε-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΒΑΤΤΣΤΕΝΙΑ
χειοοκέντητος ΙπιροΓΐθίΙ.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν μέ δαν-
τελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λασπχενιο, μάρ-
κας ΡαΓΪδ.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί
μία πολντελώς στολισμένη.
ΠΛΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα δερμάτινα κουμβωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταΐοι-
τή κορδελίτσα καχ Μοσχο-
σάΛουνο.
ΑΡΙΘ. 2. 830.00
Έμ-περιέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάί.λινη,
36X50 51Ζ6 ανωτέρας ποιό¬
τητος.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιαυμ
σίλκ, χειροκέντητο μέ ώραϊα
άεεϊβηβ.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ έαμδακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ, ^ κεγτημένο καΐ έρραμε-
νο μέ τό χέρι καΐ διάφορα
μικρά κεντηματα είς τό μέ¬
σον ΙτηροΓιεά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
γαρνιρισμένο μέ δαντελίτσα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
μέ διαςρόρους πλισέδες, ίδε-
ώδες σχέδιο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο-
ράχι δατιστένια, κεντημένα
καί ραμένα μέ τό χέρι Ιπι-
ρθΓΐβ<1. ίΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη ίνωτέρας ποιότητος. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ Οΐϊηΐοπ. λΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια ώραιοτάτου σχεδίου, γαρνι- ρισμενη μέ δαντελίτσα. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. ΠΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλ- λας. 1 ΖΕΥΓΌΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ·δατιστένια μέ ωραίον χειροκέντημα Ιπΐ- ροΓίεύ. ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαντε¬ λίτσα γαονιοισμίΛΓθ. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μαρ- «ις Ρ3ΓΪ8. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λβυκές καί 1 πολυτελως στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλ.όλευ- κα δερμάτινα κουμβωτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ αεταξω τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά- ΐτουνο. ΑΡΙΘ. 3. $35.00 Έμπεριέχει: ΑΝΓΚΟΡΑ χνουδωτό όλο- μάλλινο Σέτ, παντελονάκι, γάντίΛ, φανέλλα καί σκού- φια άρίοετης ποιότητος. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέ πολυτελές κέντημα της χειρός καί μέ Κινέζικο. μεταξωτό τουμπλαρισιιένο. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο- φανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέ πολύ πλούσιο χειρο- κεντημα καί χειροκαμωμένο ΙπιροΓτβ(1. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ έρραμένο μέ τό χέρι καί γαρ¬ νιρισμένο μέ ώραϊες· δαντελί¬ τσες Ίρλάν. ΙπιροΓΐειΙ. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ γαρνιρισμενο μέ διάφορα άν- θάκια καί πλισαρισμενο. 'Α- ριστούργημα τε'λειον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο- ράκι βατιστέντα, κεντημένα καί έρραμενα μέ τό χίρι ΙπιροΓΐ6(1. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταΐη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΗηΙοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια ΐςαρνιρισμένη μέ δαντβλίτσα καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. ΠΑΝΑ βαμβακοςρανε'λλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστένια μέ Θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπΐ- ροΓΐβά ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαν¬ τελίτσα γαρνιρισμενο. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο μάρ- κας Ρ3ΓΪ5. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί 1 πολυτελως στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ βλόλευ- κα δερμάτινα κουμβωτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω- τη κορδελίτσα καί Μοσχοσά- ποννο. ε ΑΡΙΘ. 4. 540.00 Έμπεριέχει: ΑΡΙΣΤΟ&ΡΑΤΙΚΟ χνουδω τό Άνγκόρα Σέτ. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ (τρούγιου σίλκ) μέ όνειρώ- δες κέντημα τής χειρός γύ- ρω τού λαιμοΰ, κολλάρου | καί μανικίων. Τουμπλαρισμέ- νο μέ Κινέζικο μεταξωτό. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμδακο- <ρανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ σίλκ κεντημένο καί έρραμέ¬ νο μέ τό χέρι ΙΐηροΓΐεά, μέ μπλέ καί τριανταφυλλί κεν- τήματα, ώς καί άνθάκια γύ- ρω. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙΑ ράδιουμ σίλκ, έρραμένο μέ τό χέρι, έ.τίσης γαρνιρισμενο μέ πλού σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιγπ- Ρ0Γΐ6(1. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ (τρουγιού σίλκ) χειροκεντημενο μέ πολλές πλισέδες, γαρνιρισμε'- νο γύρ.Ό μέ άνθάκια καί δαν¬ τέλλα Ίρλάνδ. "Εξοχον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ βατιστένηα χεντη- ιιένα καί έρραμενα μέ τό χέ¬ ρι ΙτηροΓίβά. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη όριστοκρατικής ποιότητος. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ Οΐϊπΐοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια, γαρνιρισμένη μέ ώραίονς φι- >γκσυς, δΰντελίΐσα καί άν-
βάκια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ βαμδαχοφανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ κάλτσες μάλλι-
νες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταΐωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΐΓηροΓΐεά" μέ ί-
δεώδες χειροκέντημα.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬
σμενο μέ δαντελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο.
3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί-
κιλτες.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ τό δνω
μερος μεταξωτό, τό κάτω
λουστρίνι γαρνιρισμενο, μέ
λευκό γονναρικό.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελΓς
καί Μοσχοσάποιτνο.
ΑΡΙΘ. 5. 345.00 !
Έμπεριέχει: -
ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου¬
δωτό Άνγκόρα Σέτ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ δ α ρ ύ
τρουγιού σίλκ, πολυτελως
κεντημένο καί θαυμασίως
γαρνιρισμενο είς κολλάρο
καί μανίκια μέ π>.ούσια δαν¬
τέλλα 'Ιρλανδ. Τουμπ?^αρι-
οτμένο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ 6αμ6ακοφα-
νέλλα.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ τρουγιού
σίλκΙπιροΓΐείΙ, κεντημένο
καί έρραμένο μέ τό χέρι, μέ
πρωτοςρανή καί πλούσια κεν¬
τηματα τής χειρός, άριστούρ
γημα τέλειον.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
ΙπιροΓίεά, γαρντρισμένο μέ
βαρύτιμη δαντέλλα Ίρλανδ.
Χειροποίητον.
ΚΑ Π ΕΛΛ ΑΚΙ τρουγιού
σίλκ χειροκαμωμένο κατ- πο¬
λυτελως γαρνιρισμενο, μέ
φαρδειά δαντέλλα Ίρλανδ
καί μέ ανθη επ1 αυτής, καλ-
λιτεχνικί^ατον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ δατιστενια, κεντη¬
μένα καΐ έρραμενα μέ τό
χέοι ΙπιροΓΐεά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ. Ή αρίστη
ποιότης μαλλομέχαΐη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αίηΐοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ> βατιστένια.
Άπαοάιηλλος είς ώραιότη-
τα γα^νιρισμενη μέ δαντελί-
ιαε^ καί άνθάκια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ Βαμβακοφανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτέ'ς.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΓΐεα μέ
κομψόν χειροκέντημα, καλλι-
τεχνική.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι-
σ(ΐενο μέ δαντελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο.
5 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί-
ίΐλτες.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ, τό ανοι
ιιέρος μεταξωτό σατεν, τό
δέ κάτω λουστρίνι καί γαρ-
νιρκτμένα μέ λευκό γουνα-
ρικό.
ΠΑΠ^ΝΙΔΑΚΙ πολυτελες
κα'ι Μοσχοσάπουνο.
ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΝΑΔΟΧΟΥ ΚΑΙ Β/ΙΐΤΤΙΖΟΜΕΝΟΥ $3,00 Η ΔΟΔΕΚΑΙ
ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΦΙΟΓΓΟΤΣ 85Ε Η ΔΟΔΕΚΑΣ ΟΟΜΡίΕΤΕ
ΕΓΓΥΟΜΕΘΑ ΤΑ ΑΝΠΘΙ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΜΕΝ
ΧΙΙνΙΑΙ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΩΝ
53-55 ΐνΐΑΟΙ8ΟΝ 8Τ, .....
ΥΟΡΚ, ΟΙΤΥ
ΤΕΓΕΡΗΟΝΕ:
2270.
ΙΙαραγγελία! άποστέλλονται είς ολα τα μέρη τής Αμερικής Ο. Ο. ϋ.
_ΑΥ νά" μιΜροϋσε κχνείς να
βϊ,ί... Νάήταν ή ζωημας
ίτ: κα-.νούργια και να μην
* * *
βνΐ εξ" ε'·κε ϊ^ίμ»"«
νο έξ3·/.ολο·>θοί>σε ν α παιζτ·,
^ βλιμμένβ «υ άγνωστο
, Ό Φάνης μέσα στή ρέβη
Γή ίίχε άχι μιά κού-
:1«ότανε «ε μια.χωρα «χ
' 'Ομορφ» δέντρα και_ λου-
' άϊλωνάνττΜσαν ^ καντοϋ. Ό
- ττανε άνοιξιάτιχα γαλά-
ά^ΟΛιά τραγουδοϋσαν, >*ί-
τανε γεϋ-άτο: μοτχ&δολιβς...
η α'ΐθημα πώς ·?ίτϊν τόσον
Λνος... Δίπλα ή Τ«5λα χα:
,, γελαϊτή"... . , , ,
ταν -/.ραττιμενβ'. 2πο - χερ;
;·ταν μια «; , .
-ν*,./ καί ίϋίφβνη καί έν-
η:£μη χο« καθρέ·ίτ·.ζε στα
-ίτ,ς ο'/.ο τό άτλάζ'. τρϋ γαλα-
•τιύ. Έκάθτ,ίβν «κεί κοντά
: γν'/.τ, το·ος ένώθηχαν τ' ενα
ήτο 5!λί. Μά δτΐν συνήλθατν
ί Ι',αν.νΛ χάϊια ό Φάνης ειχε
ϊτλ ν.οντά το·ο την άγαχημέ-
ϊ. Πετίχτηκε σάν τρελλός
;ν γύρευε ·μ.έΐα στό δάτος, φω-
:ας :1 ονομά της καί ή άγω-
ιν ε-ν.γε. Μά ή άγαχημέντ]
'χε ν.χότί. Καί άντί γι' αύτην
ά γρηά -ου τον εφώναξε μέ
μά τμ. Ήταν φοίερά ασκη-
ΐ αΐτ-'.α της κατοικίαν φωτιέζ
: μίλλ:ά της ήταν άνακατεμ-
|τοτν τη; τρελλής.
Α«/ΐί, -αιδί μοϋ, τού είζε.
είαζι ή τ'ίχη. Ά3ικα ζητάς
«5 θέλει;.... Δέν τό είχα
ι γ:ά ΐενΐ, τ' άκοϋς; Ή καρ-
ί μ-νρεϊ νά είναι —ε:ό 3·/νατή
ίνα... θά 3ης... βά δ^ς...
ΦίΓ/Γ,ς ώρμησε νά την ϊείρτ).
::οτί3 την χτϋζήστ) ξυ—<τ}σε. ν-ν.άθ^ρως καί γεμά- π|ω έςπτ.ολουτ)(κ>τϊ ν ά
Γι -ΐρίεργο δνειρο! <}).._ 2ς κρότος άκούστ-ηκί^ τθϋ. ψΐτρός! Ηταν ή ΰ-τ,ρέτριά τού. Τού :ν» μ-ίλίέττο. Μόλις το εΤϊ« ί;. -τετάχτηκε άπο χαρά. «ϊβχϊλόςαο» φίλβς, 6Νί- !:Εί ·'^ νάίθη άττο,νω! * * * Ι ί« οίλοι είχαν άρκετά χρό- Λϊ'τηθοϋν γ-.ατί ό ΝΓκ'ος : ~ο Παρίσι. Ξίνασυναν- με μεγάλην χ^άν. Ό 'ν ίκράτησε νά φάνε μαζύ *:μόνο;μβϊ, $ερ·ις. Τρώ- "ίρ"/ -αμε στο θε'ατρο, άν *τελείωσ6 τ6 φαί( --* «ώ κάτι χο5 «ά γελά- ΛΤ την άγάχη. την δτ, βά'την νηαε! τώρα, Ι; ^«/β, «Γ-ε... Δεκαπε'ντε ΤΛ -ότε. Μήχως τήν εΓ- σε «ρώττ,ς τά- Δ « τε [^ί-ίΐω. ^Γγ—, Ιϊν ε-κρεπε νά... Ι^·;«^ένε! Άστε«ύε»βι: ί... Την άγα- ϋ." *·*: τελοος Πέρνει Ι Ο,ΤΙ ΛΑΜΠΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΑΦΙ Μόνον ή' σύγκρισις άττοδ'εικνύει κατά πόσον τα βατυτιστικ'ά [/,ας [ΐ,άρκας » διαφέρουν καί ύπερ- τεροον είς κο^ψότητα, νέα στάϊλ, λ τΐ(λάς καί ποιότητα ΠΡΟΤΟΥ ΑΓΟΡΑΙΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΗΒΙΣΜΕΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΑΤΕ ΚΟΜΠΛΗΤ ΣΕΤΣ ΕΝΤΟΣ ΚΟΜΨΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΛΕΥΚΩΝ ΚΥΤΙΩΝ ΑΡΙΘ. 1. «25.00 Έμπεριέχει: ΚΟΥΒΕΡΤΑ μαλλοδαμδα- κη 36X50 δΐζε. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6αρύ κρέπ ντέ σιν, χειοοκέντητον. ΛΑΔΟΠΑΝΟ 6αμ6ακο<Γα- νέλλα κατά).ληλον ν' άποο- ροφδ τα νερά καί τα λάδια. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ( (ράδιουμ σίλκ) έροαμένο καί κεντημέ- νο μέ ΐό χέρι ΙηΐροΓΐβίΙ. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ οάδιουμ σίλκ γαρνιρισμενο μέ δαντέλλα. ΚΑΠΕΛΑΑΚΙ ράδιουμ σίλκ με πλισσέ καί δαντέλλα γαρ- νιρισμένο. Ϊ>ΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ-
ΦΟΡΑΚΙ Βατιστένια, κεντη-
μενα καί έρραμενα μέ τό χέ¬
ρι ΐΓηροΓΐβά1.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομεταξη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕ2 ΟΗηίοπ.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια,
(Όθναρισμένη μέ δαντελίτσες.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
Π ΑΝ Α έκ βαμβακοφανέλ-
λας.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ-
λινες.
1 ΖΕΥΤΌΣ ΚΑΛΤΣΕΣ (ιε-
ταξωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΒΑΤΤΣΤΕΝΙΑ
χειοοκέντητος ΙπιροΓΐθίΙ.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν μέ δαν-
τελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λασπχενιο, μάρ-
κας ΡαΓΪδ.
ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί
μία πολντελώς στολισμένη.
ΠΛΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλόλευ-
κα δερμάτινα κουμβωτά.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταΐοι-
τή κορδελίτσα καχ Μοσχο-
σάΛουνο.
ΑΡΙΘ. 2. 830.00
Έμ-περιέχει:
ΚΟΥΒΕΡΤΑ όλομάί.λινη,
36X50 51Ζ6 ανωτέρας ποιό¬
τητος.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιαυμ
σίλκ, χειροκέντητο μέ ώραϊα
άεεϊβηβ.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ έαμδακο-
φανέλλας.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ
σίλκ, ^ κεγτημένο καΐ έρραμε-
νο μέ τό χέρι καΐ διάφορα
μικρά κεντηματα είς τό μέ¬
σον ΙτηροΓιεά.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
γαρνιρισμένο μέ δαντελίτσα.
ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
μέ διαςρόρους πλισέδες, ίδε-
ώδες σχέδιο.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο-
ράχι δατιστένια, κεντημένα
καί ραμένα μέ τό χέρι Ιπι-
ρθΓΐβ<1. ίΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη ίνωτέρας ποιότητος. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ Οΐϊηΐοπ. λΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια ώραιοτάτου σχεδίου, γαρνι- ρισμενη μέ δαντελίτσα. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. ΠΑΝΑ έκ 6αμ6ακοφανέλ- λας. 1 ΖΕΥΓΌΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ ·δατιστένια μέ ωραίον χειροκέντημα Ιπΐ- ροΓίεύ. ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαντε¬ λίτσα γαονιοισμίΛΓθ. ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο, μαρ- «ις Ρ3ΓΪ8. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λβυκές καί 1 πολυτελως στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ όλ.όλευ- κα δερμάτινα κουμβωτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙΑ μέ αεταξω τή κορδελίτσα καί Μοσχοσά- ΐτουνο. ΑΡΙΘ. 3. $35.00 Έμπεριέχει: ΑΝΓΚΟΡΑ χνουδωτό όλο- μάλλινο Σέτ, παντελονάκι, γάντίΛ, φανέλλα καί σκού- φια άρίοετης ποιότητος. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέ πολυτελές κέντημα της χειρός καί μέ Κινέζικο. μεταξωτό τουμπλαρισιιένο. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ 6αμ6ακο- φανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ σίλκ μέ πολύ πλούσιο χειρο- κεντημα καί χειροκαμωμένο ΙπιροΓτβ(1. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ έρραμένο μέ τό χέρι καί γαρ¬ νιρισμένο μέ ώραϊες· δαντελί¬ τσες Ίρλάν. ΙπιροΓΐειΙ. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ ράδιουμ σίλκ γαρνιρισμενο μέ διάφορα άν- θάκια καί πλισαρισμενο. 'Α- ριστούργημα τε'λειον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ καί έσωφο- ράκι βατιστέντα, κεντημένα καί έρραμενα μέ τό χίρι ΙπιροΓΐ6(1. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταΐη. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΗηΙοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ δατιστένια ΐςαρνιρισμένη μέ δαντβλίτσα καί άνθάκια. ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή. ΠΑΝΑ βαμβακοςρανε'λλα. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ λινες. 1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με- ταξωτές. ΣΑΛΙΕΡΑ βατιστένια μέ Θαυμάσιον χειροκέντημα Ιπΐ- ροΓΐβά ΒΡΑΚΑΚΙ μόσλιν μέ δαν¬ τελίτσα γαρνιρισμενο. ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο μάρ- κας Ρ3ΓΪ5. ΛΑΜΠΑΔΕΣ 2 λευκές καί 1 πολυτελως στολισμένη. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ βλόλευ- κα δερμάτινα κουμβωτά. ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ μέ μεταξω- τη κορδελίτσα καί Μοσχοσά- ποννο. ε ΑΡΙΘ. 4. 540.00 Έμπεριέχει: ΑΡΙΣΤΟ&ΡΑΤΙΚΟ χνουδω τό Άνγκόρα Σέτ. ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ 6 α ρ ύ (τρούγιου σίλκ) μέ όνειρώ- δες κέντημα τής χειρός γύ- ρω τού λαιμοΰ, κολλάρου | καί μανικίων. Τουμπλαρισμέ- νο μέ Κινέζικο μεταξωτό. ΛΑΔΟΠΑΝΟ έκ βαμδακο- <ρανέλλας. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ράδιουμ σίλκ κεντημένο καί έρραμέ¬ νο μέ τό χέρι ΙΐηροΓΐεά, μέ μπλέ καί τριανταφυλλί κεν- τήματα, ώς καί άνθάκια γύ- ρω. ΕΣΩΦΟΡΑΚΙΑ ράδιουμ σίλκ, έρραμένο μέ τό χέρι, έ.τίσης γαρνιρισμενο μέ πλού σία δαντέλλα Ίρλανδ. Ιγπ- Ρ0Γΐ6(1. ΚΑΠΕΛΛΑΚΙ (τρουγιού σίλκ) χειροκεντημενο μέ πολλές πλισέδες, γαρνιρισμε'- νο γύρ.Ό μέ άνθάκια καί δαν¬ τέλλα Ίρλάνδ. "Εξοχον. ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬ ΦΟΡΑΚΙ βατιστένηα χεντη- ιιένα καί έρραμενα μέ τό χέ¬ ρι ΙτηροΓίβά. ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ μαλλομέταξη όριστοκρατικής ποιότητος. ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ Οΐϊπΐοη. ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ βατιστένια, γαρνιρισμένη μέ ώραίονς φι- >γκσυς, δΰντελίΐσα καί άν-
βάκια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ βαμδαχοφανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ κάλτσες μάλλι-
νες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταΐωτές.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΐΓηροΓΐεά" μέ ί-
δεώδες χειροκέντημα.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι¬
σμενο μέ δαντελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ Λαστιχένιο.
3 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί-
κιλτες.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ τό δνω
μερος μεταξωτό, τό κάτω
λουστρίνι γαρνιρισμενο, μέ
λευκό γονναρικό.
ΠΑΙΓΝΙΔΑΚΙ πολυτελΓς
καί Μοσχοσάποιτνο.
ΑΡΙΘ. 5. 345.00 !
Έμπεριέχει: -
ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΟ χνου¬
δωτό Άνγκόρα Σέτ.
ΕΠΑΝΩΦΟΡΑΚΙ δ α ρ ύ
τρουγιού σίλκ, πολυτελως
κεντημένο καί θαυμασίως
γαρνιρισμενο είς κολλάρο
καί μανίκια μέ π>.ούσια δαν¬
τέλλα 'Ιρλανδ. Τουμπ?^αρι-
οτμένο μέ Κινέζικο μεταξωτό.
ΛΑΔΟΠΑΝΟ 6αμ6ακοφα-
νέλλα.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ τρουγιού
σίλκΙπιροΓΐείΙ, κεντημένο
καί έρραμένο μέ τό χέρι, μέ
πρωτοςρανή καί πλούσια κεν¬
τηματα τής χειρός, άριστούρ
γημα τέλειον.
ΕΣΩΦΟΡΑΚΙ ράδιουμ σίλκ
ΙπιροΓίεά, γαρντρισμένο μέ
βαρύτιμη δαντέλλα Ίρλανδ.
Χειροποίητον.
ΚΑ Π ΕΛΛ ΑΚΙ τρουγιού
σίλκ χειροκαμωμένο κατ- πο¬
λυτελως γαρνιρισμενο, μέ
φαρδειά δαντέλλα Ίρλανδ
καί μέ ανθη επ1 αυτής, καλ-
λιτεχνικί^ατον.
ΦΟΡΕΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΕΣΩ¬
ΦΟΡΑΚΙ δατιστενια, κεντη¬
μένα καΐ έρραμενα μέ τό
χέοι ΙπιροΓΐεά.
ΦΑΝΕΛΙΤΣΑ. Ή αρίστη
ποιότης μαλλομέχαΐη.
ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ αίηΐοη.
ΛΑΔΟΣΚΟΥΦΑ> βατιστένια.
Άπαοάιηλλος είς ώραιότη-
τα γα^νιρισμενη μέ δαντελί-
ιαε^ καί άνθάκια.
ΠΕΤΣΕΤΑ χνουδωτή.
ΠΑΝΑ Βαμβακοφανέλλα.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ μάλ
λινες.
1 ΖΕΥΓΟΣ ΚΑΛΤΣΕΣ με-
ταξωτέ'ς.
ΣΑΛΙΕΡΑ ΙπιροΓΐεα μέ
κομψόν χειροκέντημα, καλλι-
τεχνική.
ΒΡΑΚΑΚΙ Μόσλιν γαρνιρι-
σ(ΐενο μέ δαντελίτσα.
ΒΡΑΚΑΚΙ λαστιχένιο.
5 ΛΑΜΠΑΔΕΣ χρυσοποί-
ίΐλτες.
ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΙΑ, τό ανοι
ιιέρος μεταξωτό σατεν, τό
δέ κάτω λουστρίνι καί γαρ-
νιρκτμένα μέ λευκό γουνα-
ρικό.
ΠΑΠ^ΝΙΔΑΚΙ πολυτελες
κα'ι Μοσχοσάπουνο.
ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΝΑΔΟΧΟΥ ΚΑΙ Β/ΙΐΤΤΙΖΟΜΕΝΟΥ $3,00 Η ΔΟΔΕΚΑΙ
ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ ΜΕ ΦΙΟΓΓΟΤΣ 85Ε Η ΔΟΔΕΚΑΣ ΟΟΜΡίΕΤΕ
ΕΓΓΥΟΜΕΘΑ ΤΑ ΑΝΠΘΙ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΜΕΝ
ΧΙΙνΙΑΙ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ Ο ΜΑΡΑΘΩΝ
53-55 ΐνΐΑΟΙ8ΟΝ 8Τ, .....
ΥΟΡΚ, ΟΙΤΥ
ΤΕΓΕΡΗΟΝΕ:
2270.
ΙΙαραγγελία! άποστέλλονται είς ολα τα μέρη τής Αμερικής Ο. Ο. ϋ.
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΕ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Πανκράη>
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κοήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΤΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΌΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗλΙΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΓΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΓΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώοι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΧΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΛΡΓΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΧΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εΰβοία;)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΈΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (ΚιΛήοβν)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ _
ΙΙΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βα»0)
1ΈΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΪΠΑΡΊΉ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙΠΟΛΕΕ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΤΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΓΝΑ
ΧΑΛΚΓΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ»
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΙ-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΝΙΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΕ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Ένδψεε, 5,τθ6 είς πρώτην ζήτηββν...........--%* *Ε«1 «ροβββμ£* « έτ&ν...................
Λϊ£ δεκαπενθήμερον «ροεεοΌϊτοίηβιν........-£%% > » -4 έτών ...................
Επί προθεβμία 6 μην&ν.................. »% » » ** *τών...................
β » 1 £τους .................. 85Κ% ■ β 1Ο έτών...................
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
αε ωσαύτως, καταθέαεις έν δψβι καΐ έ«1 -ροθεβμία«. είς Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, Φράγκα ΓαλλίκΑ ««β
Αιρέττας, άποοΌτέας είς το Ιδιον νομιβμα είς τό *«0: όν έγινεν ή κατάθεσις, ^«ο τοί>ς καΧλιτέροος δροος.
ΑΓΡΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΊ1ΓΓΙ0Ν5 ΙΝ ΤΗΕ ΙΙΝιΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΝΕΑΙ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟθΕΙΙΙΑΤΙΚΑ «1.000.00α ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ& ΤΩΝ 97.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΉ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό Οοπιροιιηά ΙπΙβΓβδΙ ϋβραΓΐπιβΐιΙ είς Δολλάρια πρός 4%%
ΚΑΤΑΘΕ1ΈΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΐβιό τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΫΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οι&ο)ίΪΌ§ ΑεοουπΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτοΰσιον Αμερικανικόν νόμιομα
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καΐ είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ίεΙΙεΓδ οί θΓεάΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ9 ΤΚυδΤ 00.
205 Λ/Ε8Τ 33βο 8ΤΡΕΕΤ
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ·
ΤΗΑΕΦΩΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝΟ 6271 - β
ΑΤΗΕΝ8 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟϊ^ΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 3ΤΒΕΕΤ. Β08Τ0Ν, ΜΑ38.
Τεΐερΐιοηε: Ηαηεοΰΐι 0676 αηά 067·
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓ3
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
33 50. ΟίΑΒΚ 8ΤΒΕΕΤ. 3ϋΙΤΕ 620,
0ΗΙ0Α60, Ιίί.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 317,400,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
3,200,000,000
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Πανκράη>
ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (Κοήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΤΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ
ΑΡΓΌΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΑΤΑΛΑΝΤΗ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗλΙΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΓΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΔΟΜΟΚΟΣ
ΕΔΕΣΣΑ
ΕΛΑΣΣΩΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΓΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΘΗΡΑ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώοι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΧΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΛΡΓΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΧΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εΰβοία;)
ΜΑΖΕΙΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΝ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡ1ΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΠΈΙΡΑΙΕΥΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (ΚιΛήοβν)
ΠΡΕΒΕΖΑ
ΠΥΛΟΣ _
ΙΙΥΡΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΣΑΜΟΣ (Βα»0)
1ΈΡΡΑΙ
ΣΚΑΛΑ (Λακεδαίμονος)
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΪΠΑΡΊΉ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΛΑ
ΤΡΙΠΟΛΕΕ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΤΥΡΝΑΒ02
ΥΔΡΑ
ΦΙΛΤΑΤΡΑ
ΦΛΩΡΓΝΑ
ΧΑΛΚΓΣ
ΧΑΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ»
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑΙ-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΤΑΣΤΗΝΙΑΤΑ ΑΠΟ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΕ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Ένδψεε, 5,τθ6 είς πρώτην ζήτηββν...........--%* *Ε«1 «ροβββμ£* « έτ&ν...................
Λϊ£ δεκαπενθήμερον «ροεεοΌϊτοίηβιν........-£%% > » -4 έτών ...................
Επί προθεβμία 6 μην&ν.................. »% » » ** *τών...................
β » 1 £τους .................. 85Κ% ■ β 1Ο έτών...................
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑΙ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
αε ωσαύτως, καταθέαεις έν δψβι καΐ έ«1 -ροθεβμία«. είς Δολλάρια Αίρας Αγγλίας, Φράγκα ΓαλλίκΑ ««β
Αιρέττας, άποοΌτέας είς το Ιδιον νομιβμα είς τό *«0: όν έγινεν ή κατάθεσις, ^«ο τοί>ς καΧλιτέροος δροος.
ΑΓΡΙίΙΑΤΕΟ ΙΝ5ΤΙΊ1ΓΓΙ0Ν5 ΙΝ ΤΗΕ ΙΙΝιΤΕΟ 5ΤΑΤΕ3
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡΩΣΤ ΚΟΜΠΑΝΥ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΝΕΑΙ ΥΟΡΚΗΣ
ΘΕΟΔΟΡΟΣ Ι. ΗΛΙΑΣΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟθΕΙΙΙΑΤΙΚΑ «1.000.00α ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΑΝ& ΤΩΝ 97.500.000.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΉ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟΥ είς τό Οοπιροιιηά ΙπΙβΓβδΙ ϋβραΓΐπιβΐιΙ είς Δολλάρια πρός 4%%
ΚΑΤΑΘΕ1ΈΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΐβιό τού; καλλιτέρους δρους.
ΤΡΕΧΟΫΜΕΝΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ (Οι&ο)ίΪΌ§ ΑεοουπΙδ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Ελλάδι είς αΰτοΰσιον Αμερικανικόν νόμιομα
ΣΠΕΣΙΑΛ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας άγοράς καΐ είς Δραχμάς.
ΠΙΣΤΩΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ (ίεΙΙεΓδ οί θΓεάΐΙ) ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΠΩΛΗΣΙΣ ΧΡΕΩΓΡΑΦΩΝ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ9 ΤΚυδΤ 00.
205 Λ/Ε8Τ 33βο 8ΤΡΕΕΤ
ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ·
ΤΗΑΕΦΩΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝΟ 6271 - β
ΑΤΗΕΝ8 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟϊ^ΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 3ΤΒΕΕΤ. Β08Τ0Ν, ΜΑ38.
Τεΐερΐιοηε: Ηαηεοΰΐι 0676 αηά 067·
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΝ ΣΙΚΑΓ3
ΓΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ
33 50. ΟίΑΒΚ 8ΤΒΕΕΤ. 3ϋΙΤΕ 620,
0ΗΙ0Α60, Ιίί.
ΚΒΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΠΙΣΤΗιΥΙΗΣ ΚΑΙ Α ΤΥΝΟΜΙΑΣ
ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ ΕΙΓΠΗΙηΊ ΕΙΣ ΤΙ [111
«/.}ς κό-
[
Ιρει
ίνετα,
ει νά έκτ·μ? τας πολυ-
ηρεσίας
:πο:ας προσ-
ή έπστήμη, δταν. μάλ
ά δλανθουν ϊ
„.. ή έπήμη
οχ*ιται νά διαλευκανθουν $ϊ ,ιυ-
πώϊη σημεια μ««« (««θέσεως.
Έν τούτοις, αί μεγαλαι έπιτυ-
α! αίτινες επραγματοποιήθησαν
ιμ ΐημερον, χάρις είς την χρη-
' τιν των επιστημονικήν με-
παοΌυσιάζονται ώς έχί -λ
υπό μορφήν άστυνομικοΰ μυ-
ίων,
ίι"
|ι ο; ν.ο
είς
,τΟν έκιστήμονες άποφεύγουν τό·.
ϋβον μ περιορίζοντα: νά υετα-
έ
περιορ
λέ
ϋβον μ ρρζ
<»ν τα άποτελέσματα των έρ-ευ- υ των ξ;ά συνταιων άνακοινώ- των 5!β ^ είς τώ; άνα- |Είναιομ.!οςκαιροςνα οΐνον ή πολυσχιδής Ιι-,ρετιών έγκλημ*ζτολο τησεων καί ή άξία των μέσων τα οία τό έργαστήριον θέτει είς την τ,:εσίαν τή Τα |ντοτε πολύπλοκα πρθολήματα ώ·< μβάνουν την λύσιν. Σονηθέστε- |ν αί αστυνομικαί αρχαί παρΛδί» ι είς τα έργαστήρΐ2 μίαν έλαχί- »ν ποτότητα ίίλης καί ζητοΰν 5 [>ς επί τήδάσει ταύτης οί έπιστήμο
ι,φράσουν συγκεχυμένην γνώ-
,ν περί τής προελεύσεως της κα:
|ΰ είδους της. Καί τό σημείον τε-ΰ-
άποτελεϊ ούσιαστικώς την δι»σ-
Ιλίζν των άναζητήσεων.
[θ ρόλος τού1 φαβματο-
γράφοο.
"Ολος ό κόσμος γνωρίζη., όν. οί
έπαγγέλματος έγκληματίαι έβ·
ά/ον διαρκώς καί νέα τεγνα-
"-" 3'3 να μη ---
τάσεως %α έυυθύνομεν τί) -.7.·)?.-^Ί-
μενον ςώς πρό; τό ,λίρος τοΰ ςα-
σματογράφου. Ή άντανάχΛαίΐς το>ν,
σπινθήρων μϊταβιέάζεΐ;: :·.' ενός ι
οακοϋ είς ενα έργαλείον ί·τιι:ελοί-
μενον άπό δυο ταραλλνο.,ί π/Λ--
ά ωρΐ'ζοΐΑςνας είς ΐο μέσον ίπό
ή ί ί
ΕΞΙΧΝΙΑΣΙΝ ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ.- Η ΧΗΜΕΙΑ, Ο ΦΟΒΕΡίΙΤΕ-
ΡΟΣ ΔΙΩΚΤΗΣ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ...ΑΙ ΝΕΑΙ ΜΕΘΟ-ΟΙ ΤΩΝ ΕΓΚΑΗΜΑΤΟ-
ΛΟΓΙΚΩΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΩΝ.
έποϊα θά διηυχόλυναν την αποκαλύ¬
ψιν τής ταύτότητός των. Οί διαρρή-
και καί οί δολοφόνοι χρητιμοπο'.οΰν
γάντΐα χαί εϊϊίκά πέλματα ΰπ&ϊη-
μάτων. Οί πλαστογράφο: έχο^ν είς
την διάθεσιν των ολόκληρον άποθή·
νιτν χημ-.κών φαρμάκων. Ως επί τέ
πλείστον, λοιπόν, δέν ευρίσκονται ε¬
πί τόπου τοΰ έγκλήματος ειμή μι-
κροσκοχικά στοιχεία τα όποία ή
πραγμιττογνωμοσύνη 0ποχρ»ο3τα·. νά
ϊξακρι?ώστ;.
Εΰτυχώς τα έργαστη:ια·/.ά μηχα-
νήματα είναι είς θέσιν νά άναπλη-
εώσουν την άίυναμίχ/ των αίσθήσε-
ών μας. 'Κίως είς τό έργον τουτο
ό σπουίαιότερος δοηθός είναι ό ?α-
•σματογράφος. Είς την όπήν την ο¬
ποίαν άφήνει μία σφαίρα διερχομένη
άπό ενα 5φ·ασμα, ό φασματογράίος
είμχορεί νά άνακαλΰψη Ινα αόρατον
είς τό βλέμαα μας τεμάχιον μέταλ¬
λον, το όμοιον Οά οδηγήση είζ την
εξακρίβωσιν τοΰ ■είδους το3 5ζλευ.
Διά τοΰ 5 2σμΛτογράφου έχίσης θά
ανακαλυφθή ή μελάνη ή όποία έ-
χρησιμΛ—-ιτ#η διά την πλαστογρα-
ί των γραμματίων κ,αί των γαρ-
ά
τονομισμάτων.
Τα έργαατήριον των έγκληαατο-
λογ>.χών άναζητήσεων έφαρμόζει λε-
πτομερεστάτας άναλυτικάς χεθό-
δους καί αί καταιβαλλόμεναι προσ¬
πάθειαι στέφονται υπο έπ'.τ^χίας
χάρις είς την βοήθειαν τής φασμα-
τογραφίας.
Είναι γνωστόν, ότι αί ένπεμπό-
μεναι υπό ενός σώματος -άκτ'νοδο-
λίαι, έξατμι'ζόμεναι υπό την επή¬
ρειαν των ήλεκτρικών σχ'.νθή,ίων,
άποκαλύχτουν τόν χαρακΐήρα τοΰ
έν λόγω σώματος. Θέλομεν, επί πα¬
ραδείγματι, νά μάθωμεν, αν εν μ>.-
χροσκθπικόν αντικείμενον πεοιέχη
χαλκόν; Τοτοθετοΰμεν τ: αντικεί¬
μενον τουτο έμπροσθεν των, ήλεκ¬
τρικών σπινθήρων οί όποίο: παρά-
ΐχνη τ> γονται υπό ρεύματος μεγάλης έν-
ράς, χωρΐ'ζοΐΑ
μίαν σχ:ΐ!χή/
οστομ,έτρων. Α:
ϊέ
ς μ
ζ ολίγων χιλι-
άκτίνες αί οποίαι
5
ϊιέρχονταί άπό τό μικρόν τουτο 5-
νοιγμα πΐΓτο,,ν επί ενός αλλο^ μη-
χανήαζτος τοΰ όποίου ό ρόλο; είν^ι
νά καθορίζ/] τ'. χρώμα καϊ την έκ¬
τασιν τύν <νκτίνων τούτων. Τέλος α! ίϊιαι άκτΐνϊς Ο7 ίν>ναν·:^1σο^ν μ,ί-
αν φωτογΐαςπνςήν πλάκα έ.τΐ τής ο¬
ποίας Θά άζναπωθοΰν >το μορφτ·,·-
λετπτών γραμμών αί οϋΐίαι κί οποίαι
έςηταίσθη-σαν όπό την έπίίρασιν των
ήλεκτρικών "ΐνθηρων. Ί'άν τ,ό έ-
ξετατθέν αντικείμενον περιεϊχε χαλ¬
κόν, τίτε είς την μεγε')ο^·ν -.ής
οωτογρφικής πλακός, )ά ί
αί
φασματικα! γρχ,ιμ^1 τ0^ χαλκοδ.
Αί ύ—^ριώ<*εος άκτΐνες Σποοϊαιοιάτην έπίστ.ς όπηρεσίαν προτφέρουν ε"; τάς έγκλημίτΆογι- κάς άναζητττεις καί αί ύ7.εριώ?ε:ς άκτίνες. Αί άόρα-.οΐ α'^τα: άκτι^ες παράγουν όρατόν οώς τό όζοΐον επ;- τρέπε: την άκριίί; άνά>3^'ν ό
5
£ ΛΙαίν άναλύονται τελείως
καί αί λεπτότα;αι διαφοραί των ά-
χοκαλύπονται αμέσωτ. Χάρις είς
την μέθοδον ,τζντην ίυ/άμεθα νά ϊ:-
ακρίνωμεν την κοκαΐνην άπό την νε-
οκοκαΐνην άνευ χημικής αναλύσεως.
Άλλη έπ:τυχης μέθοδος «ϊ?κρι-
βωσεως ΰπόπτων —ιγμάτων καί κη-
λίδων, είναι ή νρησ'ψοποίομένη, τη
βοηθεία δ'.υλισμεν5υ ΰϊατος καί ή-
λεκτρικής άκτινοδΐλία;. Τό κα6α-
ρόν ύδωρ δέν είναι καλός άγωγός
τοΰ ήλε-λτρισμοΰ, έν τούτοις, ολίγον
άλας διαλυόμενον έντός τοΰ ύδα¬
τος τούτου, τδ καθιστά άρκετά κύ-
αίσθητον είς την επίδρασιν των ή-
λεκτρ;κων άα,τίνοίολιών. Πρός τόν
σκοπόν τοΰτον μεταχειριζόμεθα Ι¬
να μηχάνημα όπερ χ,ατεσκευάσθη ε¬
πί τή δάτει των θεωρΐών τοΰ Ουίν-
στον κα ίδιά τοΰ όποίου έπιτυγχά-
νεται ή καταμέτρησις τής άντοχής
των σωμάτων. Τό μηχάνημα τουτο
όμοιάζει τα μηχανήματα τοΰ άσυρ-
μάτου τηλεγράφου, «ίναι δέ έφω-
διασμένον καί μέ γαλ'δανόμετρον διά
την διοχέτευσιν τοΰ ήλεκτρικοΰ ρεύ-
ματος.
Ή «ραγματογν«*μοούνη
των εγγράφων.
Ή προξενουμένη ζημία υπό των
πλαστογράφων διά τοΰς έντίμους άν-
Θρώπους είναι ασφαλώς δύσκολον
νά ύπολογισθή. Τό μόνον σαφές -δε-
5ο;;ένον -οί εχομεν, είνα; μία στα-
τιστ'.κή τής Κ. των 'Έθνών, ανα¬
φερομένη είς την κιδδηλείαν. Είς
τό επίπεδον τουτο άνα&οδάζει -Αατά
αέσον όρον τάς ετησίως ζημίας είς
300 έκατομμύρια ^ράγκων καί πλα-
στών τραπκζογραμμ^τίων. Ές ό-
λων των πλαστογρα·φ·.ών ή πλαστο-
γραφία είς τον τομέα τοΰτον είναι
τ: μάλλον έπικίνδυνος ίιά τόν ίρά-
στην, λόγω τής αύστηρότητος των
προβλεποριένων ποινών.
"Ενα έγγραφον δύναται νά'είναι
πλαστόν, είτε όταν άποτελή πλχΐτήν
άπομίμησιν ενός αίΛεντι-Λοΰ έγγρά-
φοι>. ε?τε 2ταν άποτελη μερικήν τρο
ποποίησιν τού έγγραφον τούτον. Είς
την πρώτην περίπτα>σιν θά είπωμεν,
ότι ποιείται χερί «άπομ'.μήσεως»
κ αί είς την δευτέραν περί «παρα-
ποιήσεως».
'Η απομίμησις ή παραχάροτςις
άπαντα κυρίως είς τα τραπεζογραμ
μάτια, είς τα έθνικά όμόλογα κτλ.,
είς τίτλους ένσωματοΰντας μεγά¬
λην αξίαν, παρά είς γραμματόσημα.
σβηροίρομ'.κά είσιτήρια κλπ.
Συχνότατα ΰμως ή άπα'.τοομενη
Ιργασία είναι άκβμη λεπτοτέρα,
προκεΐαένοι» διά την ανακάλυψεν τής
παραποιήσεως, λογφ αφαιρέσεως,
πίοσβήκης ή άλλοιώσεως λέξεως.
Ή αφαίρεσις γίνεται είτε φυσι¬
κώς, δηλαδή, ίι' άποξεσεως ή άπ-
αλείψεως, είτε χημικώς.
Είς την περίπτωσιν τής άποξε¬
σεως ή άπαλείψεως, ή έπι·φάνεια
τοΰ χάρτου άλλθίθΰται έπαισθητώς
χαί ίτ> το μέρος τουτο έκτε'θτ, είς
άτμούς ίωδίου χ^λκοΰ κλπ., καλύ-
πτεται άπό στρώμα άνόμοιον. Ή
έλλειψις αυτής τής όμογενείας ά-
ποκαλύπτει την τοπικήν επίδρασιν
επί τής επιφανείας τοΰ χάρτου Άλ-
λά τό σπο!>δαίον δέν είναι μόνον νά
άποκαλιχρθί) ή άλλοίωσις αυτή τής
επιφανείας τοΰ χάρτοα, άλλά ή έχ
ανόρθωσις τοΰ άρχικοΰ κειμένου. Έ
άποξεσις δϋσχεραίνε·. πάντα τό έρ¬
γον τουτο, τουναντίον είς περίπτω¬
σιν τής χημ'·κής· άπαλείψεως κατά
χανόνα σχεδόν έχαναφέρ«ται τό ά?-
χικόν κείμενον.
Εάν υπάρχη ύποψία περί χημ:-
κής άπαλείψεως, έςε,τάζεται κατ'
αρχάς τό έγγραφον τούτο είς τό φώς
τοΰ Γούντ, το οποίον έμφανίζει ο>
χνάκις μίαν έλαφράν δΐΛ-φοράν είς
την στιλπνότητα τοΰ χάρτου είς τό
αέρος όπου ενήργησεν ή χημική ο>
σία.
Μετά την ανακάλυψιν τής άπά-
της θά πρασπαθήσωμεν νά άποκα-
ταστή<τωμεν τό άπαλειφθέν κείμενον. Διά την εξακρίβωσιν τού·*·1"· άη νά ύ νόμενα της «φθοριολάμψεως» τού·;- έστιν είς τα φαινόμενα τα π&ριεχο- μενα έκ τής επιδράσεως επί ενός άντ'.κειμένου ΰπεριωϊών άκ,τίνων. Ό χάρτης είναι, ώς γνωστόν, έ- λαφρώς φθορΐολΛμπης. ένω τα με- ταλλικά στοιχεία έξ ών άπαρτίζε- ται ή σύνθεσις της μελάνης, ϊέν είναι. "Οταν λο:πόν όπαραχαράκτης. οναλείφε: μίαν οιανδήποτε φράσιν ή λέξιν άποχρωματίζει την μελά¬ νην, άλλ' είς τόν χάρτην παραμένει τό μεταλλ'κόν ύπόστρωμά της. "Ο¬ ταν, λοιπόν, έκτεθϊ] τό εγγρα-φον τουτο είς τό -φώς τοΰ Γούντ, τό πα¬ λαιόν κείμενον -είναι δυνατόν νά ά- ναφχ^η είς τν φθοριολαμπές δάθος. Είναι δυνατόν πολλάκις ή έργα- σία αύαή νά άποδεικνύεται άνεπαρ- κεΐς ιδίως είς περιπτώσει; κατά τάς οποίας ή μελάνη δέν έμπεριέχει ίΐετζλλικάς θυσίας, όπως λ. χ., συμ- δαίνει μέ την έ'γχρωμον μβλάνην. Ή χρησιμοποιουμένη τότε μέθοδος είναι ή τής δαφής. Ή χημική πλύσις γινομένη κα- τά κανόνα μέ όξειδωτ'.κάς άναλύ- σεις, προκαλεί έχιφανει.ακήν όξείδω- σ;ν τής επιφανείας τού χάρτ&υ ττ^ς κεκαλυμμένης διά μελάνης καί τής άλλης ήτις δέν έφερεν αρχικώς με- λάνην. Μ·ερικαϊ γρωστικαί οΰσίαι επικολλώνται ευκολώτερον είς τα μέρη τοΰ χάρτου τα περισσότερον ό- ξειδωμενα. θεωρητικώς. λοιπόν, μία άπλή χρωσττλή ούσία θά ήμ- ποροΰσε νά άποκαλύψη τό χρωστ:- κόν κείμενον. Γενικώς ή μελάνη ή χρησκιοπθ'-ν ηθείσα διά την παραποίησιν δέν Θά είναι ή ίδί* έκείνης ή όποία εχρη¬ σιμοποιήθη είς τό πρωτότυπον. Ή άπόίε:ξις τής περιποιήσεως γίνε- ται ευκόλως, όταν παρα·βάλωμεν την μελάνην τοΰ ΰπόχτου μ,ερο^ς μέ την μελάνην ή «χοία έχρησιμοπο'.ήίθη αρ¬ χικώς. 'Η προκύπτουσα διαφορά εί¬ ναι κατΛφανής. Διά νά καθορίσω¬ μεν έπακριίώς την δια·?οράν ταύ¬ την καταφεύγομεν είς τό φασματοφω τόμετρον τό οποίον θά μάς επιτρέψη" νά διΖΆρίνωμεν λεπτομερώς τάς χα- ραχτηριστικάς χρωστικάς ίί'ότητας των δύο μελανών. Αί έπιτυγχανόμε- ναι διά τοΰ φασματοφωτομέτρου φω- τογραφία; είναι καθαραί καί καθ:- ττοϋν δυνατήν την ανακάλυψιν δλων των τεχνασαάτων των πλαστογρά¬ φων. Π ολλο: άπό ***"-"' καί ε.?ν»
ΕΠΙΣΤΗιΥΙΗΣ ΚΑΙ Α ΤΥΝΟΜΙΑΣ
ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ ΕΙΓΠΗΙηΊ ΕΙΣ ΤΙ [111
«/.}ς κό-
[
Ιρει
ίνετα,
ει νά έκτ·μ? τας πολυ-
ηρεσίας
:πο:ας προσ-
ή έπστήμη, δταν. μάλ
ά δλανθουν ϊ
„.. ή έπήμη
οχ*ιται νά διαλευκανθουν $ϊ ,ιυ-
πώϊη σημεια μ««« (««θέσεως.
Έν τούτοις, αί μεγαλαι έπιτυ-
α! αίτινες επραγματοποιήθησαν
ιμ ΐημερον, χάρις είς την χρη-
' τιν των επιστημονικήν με-
παοΌυσιάζονται ώς έχί -λ
υπό μορφήν άστυνομικοΰ μυ-
ίων,
ίι"
|ι ο; ν.ο
είς
,τΟν έκιστήμονες άποφεύγουν τό·.
ϋβον μ περιορίζοντα: νά υετα-
έ
περιορ
λέ
ϋβον μ ρρζ
<»ν τα άποτελέσματα των έρ-ευ- υ των ξ;ά συνταιων άνακοινώ- των 5!β ^ είς τώ; άνα- |Είναιομ.!οςκαιροςνα οΐνον ή πολυσχιδής Ιι-,ρετιών έγκλημ*ζτολο τησεων καί ή άξία των μέσων τα οία τό έργαστήριον θέτει είς την τ,:εσίαν τή Τα |ντοτε πολύπλοκα πρθολήματα ώ·< μβάνουν την λύσιν. Σονηθέστε- |ν αί αστυνομικαί αρχαί παρΛδί» ι είς τα έργαστήρΐ2 μίαν έλαχί- »ν ποτότητα ίίλης καί ζητοΰν 5 [>ς επί τήδάσει ταύτης οί έπιστήμο
ι,φράσουν συγκεχυμένην γνώ-
,ν περί τής προελεύσεως της κα:
|ΰ είδους της. Καί τό σημείον τε-ΰ-
άποτελεϊ ούσιαστικώς την δι»σ-
Ιλίζν των άναζητήσεων.
[θ ρόλος τού1 φαβματο-
γράφοο.
"Ολος ό κόσμος γνωρίζη., όν. οί
έπαγγέλματος έγκληματίαι έβ·
ά/ον διαρκώς καί νέα τεγνα-
"-" 3'3 να μη ---
τάσεως %α έυυθύνομεν τί) -.7.·)?.-^Ί-
μενον ςώς πρό; τό ,λίρος τοΰ ςα-
σματογράφου. Ή άντανάχΛαίΐς το>ν,
σπινθήρων μϊταβιέάζεΐ;: :·.' ενός ι
οακοϋ είς ενα έργαλείον ί·τιι:ελοί-
μενον άπό δυο ταραλλνο.,ί π/Λ--
ά ωρΐ'ζοΐΑςνας είς ΐο μέσον ίπό
ή ί ί
ΕΞΙΧΝΙΑΣΙΝ ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ.- Η ΧΗΜΕΙΑ, Ο ΦΟΒΕΡίΙΤΕ-
ΡΟΣ ΔΙΩΚΤΗΣ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ...ΑΙ ΝΕΑΙ ΜΕΘΟ-ΟΙ ΤΩΝ ΕΓΚΑΗΜΑΤΟ-
ΛΟΓΙΚΩΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΩΝ.
έποϊα θά διηυχόλυναν την αποκαλύ¬
ψιν τής ταύτότητός των. Οί διαρρή-
και καί οί δολοφόνοι χρητιμοπο'.οΰν
γάντΐα χαί εϊϊίκά πέλματα ΰπ&ϊη-
μάτων. Οί πλαστογράφο: έχο^ν είς
την διάθεσιν των ολόκληρον άποθή·
νιτν χημ-.κών φαρμάκων. Ως επί τέ
πλείστον, λοιπόν, δέν ευρίσκονται ε¬
πί τόπου τοΰ έγκλήματος ειμή μι-
κροσκοχικά στοιχεία τα όποία ή
πραγμιττογνωμοσύνη 0ποχρ»ο3τα·. νά
ϊξακρι?ώστ;.
Εΰτυχώς τα έργαστη:ια·/.ά μηχα-
νήματα είναι είς θέσιν νά άναπλη-
εώσουν την άίυναμίχ/ των αίσθήσε-
ών μας. 'Κίως είς τό έργον τουτο
ό σπουίαιότερος δοηθός είναι ό ?α-
•σματογράφος. Είς την όπήν την ο¬
ποίαν άφήνει μία σφαίρα διερχομένη
άπό ενα 5φ·ασμα, ό φασματογράίος
είμχορεί νά άνακαλΰψη Ινα αόρατον
είς τό βλέμαα μας τεμάχιον μέταλ¬
λον, το όμοιον Οά οδηγήση είζ την
εξακρίβωσιν τοΰ ■είδους το3 5ζλευ.
Διά τοΰ 5 2σμΛτογράφου έχίσης θά
ανακαλυφθή ή μελάνη ή όποία έ-
χρησιμΛ—-ιτ#η διά την πλαστογρα-
ί των γραμματίων κ,αί των γαρ-
ά
τονομισμάτων.
Τα έργαατήριον των έγκληαατο-
λογ>.χών άναζητήσεων έφαρμόζει λε-
πτομερεστάτας άναλυτικάς χεθό-
δους καί αί καταιβαλλόμεναι προσ¬
πάθειαι στέφονται υπο έπ'.τ^χίας
χάρις είς την βοήθειαν τής φασμα-
τογραφίας.
Είναι γνωστόν, ότι αί ένπεμπό-
μεναι υπό ενός σώματος -άκτ'νοδο-
λίαι, έξατμι'ζόμεναι υπό την επή¬
ρειαν των ήλεκτρικών σχ'.νθή,ίων,
άποκαλύχτουν τόν χαρακΐήρα τοΰ
έν λόγω σώματος. Θέλομεν, επί πα¬
ραδείγματι, νά μάθωμεν, αν εν μ>.-
χροσκθπικόν αντικείμενον πεοιέχη
χαλκόν; Τοτοθετοΰμεν τ: αντικεί¬
μενον τουτο έμπροσθεν των, ήλεκ¬
τρικών σπινθήρων οί όποίο: παρά-
ΐχνη τ> γονται υπό ρεύματος μεγάλης έν-
ράς, χωρΐ'ζοΐΑ
μίαν σχ:ΐ!χή/
οστομ,έτρων. Α:
ϊέ
ς μ
ζ ολίγων χιλι-
άκτίνες αί οποίαι
5
ϊιέρχονταί άπό τό μικρόν τουτο 5-
νοιγμα πΐΓτο,,ν επί ενός αλλο^ μη-
χανήαζτος τοΰ όποίου ό ρόλο; είν^ι
νά καθορίζ/] τ'. χρώμα καϊ την έκ¬
τασιν τύν <νκτίνων τούτων. Τέλος α! ίϊιαι άκτΐνϊς Ο7 ίν>ναν·:^1σο^ν μ,ί-
αν φωτογΐαςπνςήν πλάκα έ.τΐ τής ο¬
ποίας Θά άζναπωθοΰν >το μορφτ·,·-
λετπτών γραμμών αί οϋΐίαι κί οποίαι
έςηταίσθη-σαν όπό την έπίίρασιν των
ήλεκτρικών "ΐνθηρων. Ί'άν τ,ό έ-
ξετατθέν αντικείμενον περιεϊχε χαλ¬
κόν, τίτε είς την μεγε')ο^·ν -.ής
οωτογρφικής πλακός, )ά ί
αί
φασματικα! γρχ,ιμ^1 τ0^ χαλκοδ.
Αί ύ—^ριώ<*εος άκτΐνες Σποοϊαιοιάτην έπίστ.ς όπηρεσίαν προτφέρουν ε"; τάς έγκλημίτΆογι- κάς άναζητττεις καί αί ύ7.εριώ?ε:ς άκτίνες. Αί άόρα-.οΐ α'^τα: άκτι^ες παράγουν όρατόν οώς τό όζοΐον επ;- τρέπε: την άκριίί; άνά>3^'ν ό
5
£ ΛΙαίν άναλύονται τελείως
καί αί λεπτότα;αι διαφοραί των ά-
χοκαλύπονται αμέσωτ. Χάρις είς
την μέθοδον ,τζντην ίυ/άμεθα νά ϊ:-
ακρίνωμεν την κοκαΐνην άπό την νε-
οκοκαΐνην άνευ χημικής αναλύσεως.
Άλλη έπ:τυχης μέθοδος «ϊ?κρι-
βωσεως ΰπόπτων —ιγμάτων καί κη-
λίδων, είναι ή νρησ'ψοποίομένη, τη
βοηθεία δ'.υλισμεν5υ ΰϊατος καί ή-
λεκτρικής άκτινοδΐλία;. Τό κα6α-
ρόν ύδωρ δέν είναι καλός άγωγός
τοΰ ήλε-λτρισμοΰ, έν τούτοις, ολίγον
άλας διαλυόμενον έντός τοΰ ύδα¬
τος τούτου, τδ καθιστά άρκετά κύ-
αίσθητον είς την επίδρασιν των ή-
λεκτρ;κων άα,τίνοίολιών. Πρός τόν
σκοπόν τοΰτον μεταχειριζόμεθα Ι¬
να μηχάνημα όπερ χ,ατεσκευάσθη ε¬
πί τή δάτει των θεωρΐών τοΰ Ουίν-
στον κα ίδιά τοΰ όποίου έπιτυγχά-
νεται ή καταμέτρησις τής άντοχής
των σωμάτων. Τό μηχάνημα τουτο
όμοιάζει τα μηχανήματα τοΰ άσυρ-
μάτου τηλεγράφου, «ίναι δέ έφω-
διασμένον καί μέ γαλ'δανόμετρον διά
την διοχέτευσιν τοΰ ήλεκτρικοΰ ρεύ-
ματος.
Ή «ραγματογν«*μοούνη
των εγγράφων.
Ή προξενουμένη ζημία υπό των
πλαστογράφων διά τοΰς έντίμους άν-
Θρώπους είναι ασφαλώς δύσκολον
νά ύπολογισθή. Τό μόνον σαφές -δε-
5ο;;ένον -οί εχομεν, είνα; μία στα-
τιστ'.κή τής Κ. των 'Έθνών, ανα¬
φερομένη είς την κιδδηλείαν. Είς
τό επίπεδον τουτο άνα&οδάζει -Αατά
αέσον όρον τάς ετησίως ζημίας είς
300 έκατομμύρια ^ράγκων καί πλα-
στών τραπκζογραμμ^τίων. Ές ό-
λων των πλαστογρα·φ·.ών ή πλαστο-
γραφία είς τον τομέα τοΰτον είναι
τ: μάλλον έπικίνδυνος ίιά τόν ίρά-
στην, λόγω τής αύστηρότητος των
προβλεποριένων ποινών.
"Ενα έγγραφον δύναται νά'είναι
πλαστόν, είτε όταν άποτελή πλχΐτήν
άπομίμησιν ενός αίΛεντι-Λοΰ έγγρά-
φοι>. ε?τε 2ταν άποτελη μερικήν τρο
ποποίησιν τού έγγραφον τούτον. Είς
την πρώτην περίπτα>σιν θά είπωμεν,
ότι ποιείται χερί «άπομ'.μήσεως»
κ αί είς την δευτέραν περί «παρα-
ποιήσεως».
'Η απομίμησις ή παραχάροτςις
άπαντα κυρίως είς τα τραπεζογραμ
μάτια, είς τα έθνικά όμόλογα κτλ.,
είς τίτλους ένσωματοΰντας μεγά¬
λην αξίαν, παρά είς γραμματόσημα.
σβηροίρομ'.κά είσιτήρια κλπ.
Συχνότατα ΰμως ή άπα'.τοομενη
Ιργασία είναι άκβμη λεπτοτέρα,
προκεΐαένοι» διά την ανακάλυψεν τής
παραποιήσεως, λογφ αφαιρέσεως,
πίοσβήκης ή άλλοιώσεως λέξεως.
Ή αφαίρεσις γίνεται είτε φυσι¬
κώς, δηλαδή, ίι' άποξεσεως ή άπ-
αλείψεως, είτε χημικώς.
Είς την περίπτωσιν τής άποξε¬
σεως ή άπαλείψεως, ή έπι·φάνεια
τοΰ χάρτου άλλθίθΰται έπαισθητώς
χαί ίτ> το μέρος τουτο έκτε'θτ, είς
άτμούς ίωδίου χ^λκοΰ κλπ., καλύ-
πτεται άπό στρώμα άνόμοιον. Ή
έλλειψις αυτής τής όμογενείας ά-
ποκαλύπτει την τοπικήν επίδρασιν
επί τής επιφανείας τοΰ χάρτου Άλ-
λά τό σπο!>δαίον δέν είναι μόνον νά
άποκαλιχρθί) ή άλλοίωσις αυτή τής
επιφανείας τοΰ χάρτοα, άλλά ή έχ
ανόρθωσις τοΰ άρχικοΰ κειμένου. Έ
άποξεσις δϋσχεραίνε·. πάντα τό έρ¬
γον τουτο, τουναντίον είς περίπτω¬
σιν τής χημ'·κής· άπαλείψεως κατά
χανόνα σχεδόν έχαναφέρ«ται τό ά?-
χικόν κείμενον.
Εάν υπάρχη ύποψία περί χημ:-
κής άπαλείψεως, έςε,τάζεται κατ'
αρχάς τό έγγραφον τούτο είς τό φώς
τοΰ Γούντ, το οποίον έμφανίζει ο>
χνάκις μίαν έλαφράν δΐΛ-φοράν είς
την στιλπνότητα τοΰ χάρτου είς τό
αέρος όπου ενήργησεν ή χημική ο>
σία.
Μετά την ανακάλυψιν τής άπά-
της θά πρασπαθήσωμεν νά άποκα-
ταστή<τωμεν τό άπαλειφθέν κείμενον. Διά την εξακρίβωσιν τού·*·1"· άη νά ύ νόμενα της «φθοριολάμψεως» τού·;- έστιν είς τα φαινόμενα τα π&ριεχο- μενα έκ τής επιδράσεως επί ενός άντ'.κειμένου ΰπεριωϊών άκ,τίνων. Ό χάρτης είναι, ώς γνωστόν, έ- λαφρώς φθορΐολΛμπης. ένω τα με- ταλλικά στοιχεία έξ ών άπαρτίζε- ται ή σύνθεσις της μελάνης, ϊέν είναι. "Οταν λο:πόν όπαραχαράκτης. οναλείφε: μίαν οιανδήποτε φράσιν ή λέξιν άποχρωματίζει την μελά¬ νην, άλλ' είς τόν χάρτην παραμένει τό μεταλλ'κόν ύπόστρωμά της. "Ο¬ ταν, λοιπόν, έκτεθϊ] τό εγγρα-φον τουτο είς τό -φώς τοΰ Γούντ, τό πα¬ λαιόν κείμενον -είναι δυνατόν νά ά- ναφχ^η είς τν φθοριολαμπές δάθος. Είναι δυνατόν πολλάκις ή έργα- σία αύαή νά άποδεικνύεται άνεπαρ- κεΐς ιδίως είς περιπτώσει; κατά τάς οποίας ή μελάνη δέν έμπεριέχει ίΐετζλλικάς θυσίας, όπως λ. χ., συμ- δαίνει μέ την έ'γχρωμον μβλάνην. Ή χρησιμοποιουμένη τότε μέθοδος είναι ή τής δαφής. Ή χημική πλύσις γινομένη κα- τά κανόνα μέ όξειδωτ'.κάς άναλύ- σεις, προκαλεί έχιφανει.ακήν όξείδω- σ;ν τής επιφανείας τού χάρτ&υ ττ^ς κεκαλυμμένης διά μελάνης καί τής άλλης ήτις δέν έφερεν αρχικώς με- λάνην. Μ·ερικαϊ γρωστικαί οΰσίαι επικολλώνται ευκολώτερον είς τα μέρη τοΰ χάρτου τα περισσότερον ό- ξειδωμενα. θεωρητικώς. λοιπόν, μία άπλή χρωσττλή ούσία θά ήμ- ποροΰσε νά άποκαλύψη τό χρωστ:- κόν κείμενον. Γενικώς ή μελάνη ή χρησκιοπθ'-ν ηθείσα διά την παραποίησιν δέν Θά είναι ή ίδί* έκείνης ή όποία εχρη¬ σιμοποιήθη είς τό πρωτότυπον. Ή άπόίε:ξις τής περιποιήσεως γίνε- ται ευκόλως, όταν παρα·βάλωμεν την μελάνην τοΰ ΰπόχτου μ,ερο^ς μέ την μελάνην ή «χοία έχρησιμοπο'.ήίθη αρ¬ χικώς. 'Η προκύπτουσα διαφορά εί¬ ναι κατΛφανής. Διά νά καθορίσω¬ μεν έπακριίώς την δια·?οράν ταύ¬ την καταφεύγομεν είς τό φασματοφω τόμετρον τό οποίον θά μάς επιτρέψη" νά διΖΆρίνωμεν λεπτομερώς τάς χα- ραχτηριστικάς χρωστικάς ίί'ότητας των δύο μελανών. Αί έπιτυγχανόμε- ναι διά τοΰ φασματοφωτομέτρου φω- τογραφία; είναι καθαραί καί καθ:- ττοϋν δυνατήν την ανακάλυψιν δλων των τεχνασαάτων των πλαστογρά¬ φων. Π ολλο: άπό ***"-"' καί ε.?ν»
ΝΕΑ ΕΚΑΟΣΙΣ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΙΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΛΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον οιδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς "Ελληνας τής Ά-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Αναγινώσκοντες τούτο θά πεισθήτε μόνοι σας περι τής
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—ΆνακάλιηΐΛς τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολομ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Π ώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
ΕύρωπαϊκαΙ Άποικίαι. Αγγλικη
'Επικράτησις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξιν τής
Άνεξαρτησίας. Αί πρώται μαχαι.
Οί κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοΰ Συντάγματος.
Αί Δεκατρεϊς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Ποόοοος.
Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία Ούίλρων. Πόλεμος
κατά τής Γβρμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟλΙΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πνωτοτύΛψ καί μ·-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν «ρω-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ αΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεα» τοΰ Αμερικανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΆΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΓΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ύπάγονται είς
εάν Μεταναστευτικόν Νόμον. Μβ-
τανάσται χαΐ μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (α.ιιοΐ3 ΪΓηηαΐ8Γ3πΐ3).
Προτιμητέοι άαλο·γίας Μετανά-
ΐται ((τυοΐα ρΓβίβΓΓβίΙ ίΐτιπΐΐ-
(~3Πΐ8). Μετανάσται έκτός άνα-
|Όγίας (ποπ-ςπο(3 ίπιπιί(~3ηΐ3)
θετά τέκνα. Άναλογία (Οιιθΐβ).
ΟΙ μή μετανάσται βέν ύπάγονται
! Λζ την αναλογίαν. Διατυπώσεις Λιά
τούς μέλλοντας νσ άναχωρήσουν
διά τάς ΉνΛ>·ιίνας Πολιτείας, μβ-
τανάστας καί μή. 'Εξέτασις μετα-
ναστών. Άποκλϊΐσμός'. "Εφίοτς.
Άποκλειδμενοι μετανάσται, Ξένοτ
(Ί—ρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΙίεπ νείβΓ3Πϊ).
Π ρόσκλησις ^μετανσστών έκτός ί-
ν'αλογίας. Διάκριοις μεταξΰ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεως. Άμβρικα-
οί πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ
Οώοτν έν τφ έξωτβρικφ. ΑΓτησις
τοό; τόν Γενικόν 'Επδχτην τ((ς
^Γεταναστει)^^εω^. Σπουδασταί Γϊι
στοποιητικά, τ) ββειαι επι—ροφτίς.
ΓΓόκ έκδίδονται τα Πιστοποιητι-
κά 'Επιστροφτΐς. Πόλεις ί) μέρη
δπου έδοεύουν ΜεταναστεντικαΙ
',νρχαί. ΠοιναΙ είς τούς πβραβά-
τα; τοδ Μεταναστεντικοϋ Νόμον.
Φυλάχισις, Π ρόστιμσν. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος Ας Κα¬
ναβόν, Μεξικόν, χλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΓΤΟΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Ποΐοι δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοϋν. ^ Άποκλετόμενοι τί(ς
Πολιτογοαφήσεως. Τί Ισχύη 8ιά
τούς ζητηΛαντας Α.ταλλαγην άπό
της βτρατιονττκή'ς δ—κΧρεώβεβς κα-
τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο-
λιτογραφήαεως. Διατυπώσης Πο-
λιτογραφήσεως. Δήλωσις ποοθίσβ-
ς καί ποωτα ?νγραςρα. Πιστατοι·
ηττχόν άφίξε»ς. Αίτησις διά τα
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτνρες. Έ-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. "Ορ-κος. Άλλαγή όνόμα
τος. Δικαιώματα η Τέλη. Πολι-
τογρσφησις Γυναιχών. 'Εξαιρετικίι
Πολιτογραφησις. Στρατιώται καί
λ αυται τού Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται εμπορικήν πλοίων.
Προσωπα έξασχήσαντα καθηκσν-
τα Αμερικανοΰ πολίτου χωρίς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομίνων. Τέχνα Άμβρι-
κανών πολιτών γεννώμενα έν τώ
Εξωτερικώ. Άκύρωσις εγγράφων
της Πολιχογραφήσεως. Ή έξέτα-
σις δια την Πολιτογραφησισ Έ-
ΟωΤϊ?5 1 όί Άλΐ
η
ϊ?5? όποκρίσεις Άγγλιστΐ
Ελληνιστί. Έρωτηβεις καί ά-
παντησεις. σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών.
Εο'Λτησεις καΐ άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬
βερνησιν τών Ήνωμένων Πολι-
τειων. Έρωτήσεις καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βερνησιν. Έρωτήσεις καί· άπαντή.
«ις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δημων καί πόλεων κλπ.
2ΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ
ΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ
ίι ,7- Εκδοσις διαβατήριον
είς πολίτας διαμένοντας έν τώ εξω¬
τερικώ. Προαπαιτοΰμίναι βιατι>
ΜΑΤΑ τού Κογκρέβσου
Διχαστιχή '«ϊξουσ{α. -Ανώτατον Δ
^ ?ΡΙ°ν ]5 Γ
τΡΙ°ν
«ετική αντων εξουσία. Βουλή καί
Γερουσια. Έχτελεσπκή Έξουσία.
Κυβερνητης (ΟονβΓπθΓ) καί σύμ-
βουλοι αυτού. Διχαστιχή Ιξουσΐα.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή
ριον (ίίΐβΐβ δυρΓβπιβ Οοιιγ»)
καί κατωτέρα δικαστήριον Κομη-
τειαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ.
,ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬
ΣΙΣ άναςρερμόμεναι είς την Ι—ο-
ρίαν καί γεωγραφίαν των Ήνωμέ¬
νων Πολιτει&ν ('ΕλληνπστΙ καί
ΑγγλιστΟ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑίϊΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναςρερδιιεναι είς τό Σύν-
ταγμα καί την 'Ομοσπονβιακήν Κυ¬
βέρνησιν ('ΕλληνιστΙ χαΐ 'Αγγλι-
στθ.
Ο ΕΘΝΓΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΓΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝΟΣ
Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(ΡΙ.ΕϋΟΕ ΤΟΤΉΕ ΑΜΕΗΙΟΑΝ
ρ^Α^).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ-
ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΌΝ
(ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΌΣ) ~
ΠΡΟΧΕΤΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ'
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ.
ΚΑΛΒΓΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟ2.
Χρυσόδετον τιμάται................ Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθδλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον
άιιέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ:
ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΡΑίϋ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
Ι4Ο ν¥ΕβΤ 26ΤΗ βΤ., ΜΕ«ν ΥΟΚΚ. Μ. γ.
ΓΑΛΛΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ-ΤΟΥ ΓΕΟΡΓΙΟΥ ΛΟ£ΙΑΝ
ΤΟ ΚΟΛΠΟ
Είχανε γνωρισθ'ή έϊώ καί τρείς
'μέρες. 'Εαείνος ζωγράφος καί χοιη-
|τής, ντυμένος, τής μό?ας, παρουσί-
ι αζε έναν άχό τοΰς κο·σμ:κο«ς αΰτοίις
ιμοντέρνο^ς τύπο^ς χου σνναντα κ*·
|νείς σ' δλα τα μεγάλα ξενοδοχεία
'στή Ντωβίλλ. Έκείνη εως δέκα
[ όχτώ χρονών, Παρίτίνή. -Αθϋχ,λα, μέ
μάτ'.α χοίι χετοΰσαν σχίθες, μέ μαλ-
λ'.ά κομμένα «ά λά γκαρσόν», άφί-
Ινοντας τ' αύτιά άκάλ-^πτα, σάν άγό-
(ρι. Μέ έχι5ερμι'3α λειικότερη άχο
, τό γάλα, μέ στόμα μ:κρό καί "·»-'»-
/.όχκΐνο άπό τό δάψιμο, μέ χ£
■ ττρογγκλό καί ρόϊινο μχοροΰσε νά
: ςετρελλάν^ καί τόν χειό ^ίπειραμέ·
ΐνη ττ!ς γ'αναϊκΐς. Ίϊι'ως έκεϊνο χο»
λίΰτε ,τά δλέμματα των άν-
τρών. ήταν τό
της καί πρό πάντων οί τορνευτές
καί κανονικές γάμχες της, Οαΰμ»
|εύμο?φι*ς, χοΰ μχοροίσαν νά συνα-
ισόοϋν καί μ' αύτές άκόμη τίς*
χε; τής ΛΙιστιγκέτ.
'Εκείνος ώνομαζόταν
Ικείνη Ρόζα. καί τ' όνομά της «χ6-
μα Ούμιζε τα κόκχινα αύτά έρωτιά-
ρικα λουλδύδΊα, χοΐ» κλίνθϋν την ά>
νθ'ξ: τό ?ψ.ι «σ' άγαπώ».
Είχαν γνωριτθή. έττι τυχαϊα Ινα
δράίο. Έ/.εΐνος την είχε πλησιάτει
ίττι. όττως χάθε άντρας χλησιάζει
μ:ά γυναϊκα χοΰ τοΰ χροξενεί έντ>-
-α>7·.. 'Εχείνη ίέχτηκε .τρόθυμα τή·
σιιντροφιά τού. Κ' ετσι, ε~ΐ!τα ί~:
λίγο, τό νεαρό ζεογάρι ίρκτκότ^
τ' ενα έ*στ·.ατόρ:ο, έχεί κοντά στή»
-λάζ, τρώγοντας ψάρι» ν$ίτ*.ζ καί
μίλώντας γιά άε^ζ.
Έχε:τα άπό τό ίείχνο, συστηβή-
κανε. Καί τότε ό Φίλ:χχος χρότε'.νί
ττή Ρόζα νά κάνουν Ινα χερίχατο.
Καί χερνώντας κατά μήκος τής [
πλάζ, φωτίζόμΐνο: άχό την σεληνη,|
τέ λίγες στιγμές νικηυαν δλες τίς
χρολήφεις καί Ιν6>σαν τα χείλη
τοας. Τα φιλίά εχεσαν τίροχή, μόνον
-ού τό στόμα τοΰ Φ'.λίχχο·^ δάφηκβ
λίγο άχό την μχογ-.ά. Κ' έτσι αγ.
καλΐασμένο! γύρκαν <ττό Αύτό ϊιήραεσε 3ϋό μέρες. Την τρ»· τη μερά ή Ρόζα ανήγγειλε στόν Φί- λ—χο ότι τ)ά Ιφευγε σέ λίγες ώρες γ;ά τό Παρίσι. Ή ε*3ησι αντή δέν χαροχοίησε τόν νέο. Μά ϊέχθηκε με ΰπομονή τή Μοίρά 'το;> καί άχοχω-
ρίτθηκε άχό την φίλη τοι>, μέ την
συαρων:α, δτ: δτχ; σέ λίγες, μέρες
ό Φίλιππος θά τελείωνε τα λοοτρα
τού, αάτη θά τόν ί'"
χοϋ τοί»ς
■ "Ενας μήνβς καί χλέον είχε πε-
ράσ·' πούνό Φίλίχχος ίϋταόταν στό
Ό Τζώρτζ ^
μας, δεξιά,^ όστις
ήλίευσε ξιφίαν 6ά-
155 λιτρών είς
τάς ακτάς της λί-
μνης Καταλίνας.
Ι, ό πλοί-
ρ
αρχος Τζ. Φάρνσ-
Φίλιχπος έτοιμάστ>ηκ« νά την
—Νβί... σ' άγαπώ... « θέλω, «ί-
λουθήστ}.
—"Ο)(ΐ χρι>σό μοί), 5εΝ κάνίΐ
μάς δοθνε μαζύ. Νά κατέβης κ
γο. 'Εγώ θά σέ χεριμενω στή
—Καλά, ;ίγάιτη
Σέ λίγο, ό Φίλιππος άνο1·;^
πόβτ» τού ίωξΐατίο;) γιά νά 6γί ι
πε όΦίλι—νβς φιλώντ«ς τα
μχράτσα.
—Ναί... μά Θ4λω...
—Θέλω.... Ινα 3ώρο... ενα χρ
ρολδγι. Νά μοΰ τό αγοραστάς πρώ-
τα... μά 3έν <ίά μέ άξ )ό λ«υ.... κ' επειτα, δχι σχίτι σο·>...
ξερω έγώ ενα κρι>φό ξενοϊοχείο...
Έχειτα άχό μισή &ρα, δρέ&ηχ,αν
μή ρ, ρη
στο ϊωμάτ'Λ. Ή Ρόζα εχοντας στο
άριστερό χέρι τη-ς βνα γ.ρ·ι<κ μικρά κομψό {«λόγι καί ό Φίλιππος χλε- οντας σε ώκεναούς εύτυχϊας, Άν Παρίσι. Μά καμμιά ε'3η<π άχό τήΐήτοίν πειο παρατηρητικός Ρόζα. Μέ τόν_άποχωρισμό ή άγάπγ| | τερο συγκ'.νημένο;,, θά Χ3 το^ γ·.ά την Παρ'.σίνή κοϋκλα, γιά το άγνό αύτό κορίτσι, ηυξανε. Και ξίαρκώς έτκέχτετο τό ώραίο μ:κρό καί λιγώ- αρατηροΰσε (φράγκ*. ορτα τού 5ωματί(» γιά ' Μά' εμεινε έκχληχτος,ότίνΐ τίκροτε έναν άντρα, τώ τόν -ώΐ ζε δλοσυρά καί χού τόν έμχόΪ!«5ΐ -ροχωρήση. Ό άνβρωπίς μεϊ Χωμένα μάτια, φορώντας χ» ζωνάρι στή μέση καί κα«6 κε^>άλι, τοΰ ζήτησε «ντ»«Ι
τή φτώχεια τοΰ ϊωματίου αυτού, | __ΓΙεντακόσια φράγ*2· ,,
την σχετική καθαριότητά τθϋ καί ι __^ί^^ τ^ χοστίζϊ' ή '·"ιί*
έν γένει την
ττόμα χοί» ηξερε τόσο χαλά νά <ριλ5 ' τού. Μά τα μάτια το^> είχον καρ-
καί συλλογ-ζότανε τί τρόχο «ά εί-' ίωθη στήν Ρόζα, χού, μέ μ'βταξωτό
οιτκε γ:ά ν'· άχολαύση τό λαχτα-1 «ντό ιτθυκάμ'.σο τώρα γι>ριζε μές
ΐή
-Ή έχίσχεψις; έψβλλΜΐ
μ'.α τηλεγραφική είίοχοίησί.
άχό την μικροΰλα, ή όχοία τοΰ ϊ$ι·
νέ ραντεδοΰ τό τ5·ρά!», στό Καφέ
Ντέ Λά Π αί.
"Οταν συναντήθηχαν <ό Φίλιχχος τρόμ.ο:^. νά την γνωρίστ}. Ή Ρόζα δΐχε χολίι άλλάξει. Εϊχε άκόμτ; ά- Ι •«τχτυχθη χαί τό χροχλητ:χό σωμο51 της πού οί γραμμές το:> φάνταζαν'
άπό τό -δ'.άφανο φόρεμα, ξετρέλλανβ
γρήγορα τόν Φίλιχχο.
'Αφβό ίιηγήθηκε ό Ινας είς τόν
άλλον πώς τα χέρασε κατά τόν χαι-
ρό τής άχο*τίας, άχεφ-άσισαν νά χί-
νε σ' ενα έττιατόρ:ο έχεΐ στήν Μον-
ε σάν τρελλός.
♦ * *
Σέ λίγο, ή νεα είχβ
Ό
ί
λιχχος, χου τά^Ιχε *υριολε»τ«ε|
χαμένχ
—'Εμπρος, εκανβ
Γρήγορα, γιατί ίιάζ'
κ' εϊειξε Ιν« μαχαΐρι >
Ό Φίλιππος, φοδισμενα. 1
Κι' εσχε'^σε ..
Καί τόυε άνοιξαν τα .
κατάλαδε Ολη τή μανο&6ρ* "··
κρούλας Ρόζας...
ρρ
'Ενόσφ τρώγανε καί «λ*»ρο5σαν
ό Φίλ'/ϊτ—;, αίσθανόταν χλάΐ τοο το
ώραίο σώμα, τό τόσο χαρφενικό καί
προσπαθοΰσε νά δρη τρόχο νά την
πείστ] νά τόν άν.ολουθησγ}.
—"Ερχεται, άχόψε —:ίτι μο^; ^
—Κ*{ τί θά ~ό ή ν-Φ&ι ΧΡ'*™
μοι>;
—"Ω! δρές μιά ϊ:καιολογία.
Πές χώς ησοονα σέ μ;ά σνγγενή
σον.
—'Εχιμέ'νεις τό<το χολί>: ρώτησβ
λώνταί τ ΡόζΛ
ΝΕΟΣ ΣΥΝ1ΙΑΣΜ0Σ
ΒίΟΟΚΙΝΟ Μ 1116
Ε
ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΔΙΑ
ΚβηοναΐΌΓ
Περισσοτέρας πληροφορίας ίπΐ-τή αΐτήσει.
Παρακαλούμεν γράψατε:
ΏΕΡΤ. Ν.
ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ5
626 ΒΡΟΑθνΥΑΥ, ΝΕ¥Τ ΥΟΒΚ
ΚΓντοιχά Καταστήματα διά ΗβΙΙβΓδ' Οοθ(Ι*!
ΙΔΡΥΘΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥ 1873.
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΙΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
ΤΟ ΚΛΕΙΛΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ
ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η ΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
ΕΛΛΗΝΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ
Είναι τό χρησιμότερον βιβλίον τό οποίον οιδάσκει πώς
γίνεταί τις Άμερικανός πολίτης. Είναι τό πρακτικώτερον
βιβλίον, τό οποίον εδόθη ποτέ είς τούς "Ελληνας τής Ά-
μερικής μέ τόσον πλούτον πληροφοριών καί συμβουλών.
Αναγινώσκοντες τούτο θά πεισθήτε μόνοι σας περι τής
μεγάλης άξίας τού.
ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ:
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.—ΆνακάλιηΐΛς τής
Άμερικής. Χριστόφορος Κολομ-
6ος. "Αλλοι έξερευνηταί. Π ώς ή
χώρα ονομασθή Άμερική. Πρώται
ΕύρωπαϊκαΙ Άποικίαι. Αγγλικη
'Επικράτησις. 'Επανάστασις κατά
τής Αγγλίας. Προκήρυξιν τής
Άνεξαρτησίας. Αί πρώται μαχαι.
Οί κυριώτεροι ΆμερικανοΙ πατρι¬
ώται. Ψήφισις τοΰ Συντάγματος.
Αί Δεκατρεϊς άρχιχαΐ Πολιτειαι.
Δεύτερος πόλεμος κατά τής Αγ¬
γλίας. Εξέλιξις καί Ποόοοος.
Πόλεμος κατά τοΰ Μεξικοΰ. 'Εμ-
φύλιος Πόλεμος. Άβραάμ Λίν-
κολν. Ίσπανοαμερικανικός Πόλε¬
μος. Προεδρία Ούίλρων. Πόλεμος
κατά τής Γβρμανίας. Παροΰσα
κατάστασις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΣΥΝΤΟλΙΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ Ο-
ΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ Η-
ΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ.
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΝΕ¬
ΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ¬
ΛΙΤΕΙΩΝ (έν πνωτοτύΛψ καί μ·-
ταφράσει).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΗΝΩ¬
ΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ (έν «ρω-
τοτύπφ καί μεταφράσει).
ΤΗΕ ΑΜΕΚΙΟΑΝ αΚΕΕϋ (Τό
Πιστύεα» τοΰ Αμερικανοΰ).
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΆΣΤΕΥΤΙ-
ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜ. ΠΟ-
ΛΓΤΕΙΩΝ.— Ποϊοι ύπάγονται είς
εάν Μεταναστευτικόν Νόμον. Μβ-
τανάσται χαΐ μή τοιούτοι. Διαίρε¬
σις Μεταναστών. Μετανάσται άνα-
λογίας (α.ιιοΐ3 ΪΓηηαΐ8Γ3πΐ3).
Προτιμητέοι άαλο·γίας Μετανά-
ΐται ((τυοΐα ρΓβίβΓΓβίΙ ίΐτιπΐΐ-
(~3Πΐ8). Μετανάσται έκτός άνα-
|Όγίας (ποπ-ςπο(3 ίπιπιί(~3ηΐ3)
θετά τέκνα. Άναλογία (Οιιθΐβ).
ΟΙ μή μετανάσται βέν ύπάγονται
! Λζ την αναλογίαν. Διατυπώσεις Λιά
τούς μέλλοντας νσ άναχωρήσουν
διά τάς ΉνΛ>·ιίνας Πολιτείας, μβ-
τανάστας καί μή. 'Εξέτασις μετα-
ναστών. Άποκλϊΐσμός'. "Εφίοτς.
Άποκλειδμενοι μετανάσται, Ξένοτ
(Ί—ρετήσαντες είς τόν Αμερικα¬
νικόν στρατόν (ΑΙίεπ νείβΓ3Πϊ).
Π ρόσκλησις ^μετανσστών έκτός ί-
ν'αλογίας. Διάκριοις μεταξΰ έξαιρέ-
σεως καί προτιμήσεως. Άμβρικα-
οί πολίται προτιθέμενοι νά νυμφευ
Οώοτν έν τφ έξωτβρικφ. ΑΓτησις
τοό; τόν Γενικόν 'Επδχτην τ((ς
^Γεταναστει)^^εω^. Σπουδασταί Γϊι
στοποιητικά, τ) ββειαι επι—ροφτίς.
ΓΓόκ έκδίδονται τα Πιστοποιητι-
κά 'Επιστροφτΐς. Πόλεις ί) μέρη
δπου έδοεύουν ΜεταναστεντικαΙ
',νρχαί. ΠοιναΙ είς τούς πβραβά-
τα; τοδ Μεταναστεντικοϋ Νόμον.
Φυλάχισις, Π ρόστιμσν. Απέλασις.
Διά τούς μεταβαίνοντος Ας Κα¬
ναβόν, Μεξικόν, χλπ.
ΠΕΡΙ ΠΟΛΓΤΟΓΡΑΦΗΣΕ-
ΩΣ.— Ποΐοι δύνανται νά πολιτο-
γραφηθοϋν. ^ Άποκλετόμενοι τί(ς
Πολιτογοαφήσεως. Τί Ισχύη 8ιά
τούς ζητηΛαντας Α.ταλλαγην άπό
της βτρατιονττκή'ς δ—κΧρεώβεβς κα-
τ άτόν πόλεμον. Δικαστήρια Πο-
λιτογραφήαεως. Διατυπώσης Πο-
λιτογραφήσεως. Δήλωσις ποοθίσβ-
ς καί ποωτα ?νγραςρα. Πιστατοι·
ηττχόν άφίξε»ς. Αίτησις διά τα
δευτέρα Ιγγραφα. Μάρτνρες. Έ-
ξέτασις. Εμφάνισις είς τό Δικα¬
στήριον. "Ορ-κος. Άλλαγή όνόμα
τος. Δικαιώματα η Τέλη. Πολι-
τογρσφησις Γυναιχών. 'Εξαιρετικίι
Πολιτογραφησις. Στρατιώται καί
λ αυται τού Παγκοσμίου Πολέ¬
μου. Ναΰται εμπορικήν πλοίων.
Προσωπα έξασχήσαντα καθηκσν-
τα Αμερικανοΰ πολίτου χωρίς νά
είναι τοιούτοι. Άνήλικα τέκνα των
πολιτογραφομίνων. Τέχνα Άμβρι-
κανών πολιτών γεννώμενα έν τώ
Εξωτερικώ. Άκύρωσις εγγράφων
της Πολιχογραφήσεως. Ή έξέτα-
σις δια την Πολιτογραφησισ Έ-
ΟωΤϊ?5 1 όί Άλΐ
η
ϊ?5? όποκρίσεις Άγγλιστΐ
Ελληνιστί. Έρωτηβεις καί ά-
παντησεις. σχετικώς μέ την Ιστο¬
ρίαν των Ηνωμένον Πολιτειών.
Εο'Λτησεις καΐ άπαντήσεις σχετι¬
κώς μέ τό Σύνταγμα καί την Κυ¬
βερνησιν τών Ήνωμένων Πολι-
τειων. Έρωτήσεις καί άπαντήσεις
σχετικώς μέ την Πολιτειακήν Κυ¬
βερνησιν. Έρωτήσεις καί· άπαντή.
«ις σχετικώς μέ την Κυβέρνησιν
των δημων καί πόλεων κλπ.
2ΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ
ΣΕΩΣ ΔΙΑΒΑΤΗ
ίι ,7- Εκδοσις διαβατήριον
είς πολίτας διαμένοντας έν τώ εξω¬
τερικώ. Προαπαιτοΰμίναι βιατι>
ΜΑΤΑ τού Κογκρέβσου
Διχαστιχή '«ϊξουσ{α. -Ανώτατον Δ
^ ?ΡΙ°ν ]5 Γ
τΡΙ°ν
«ετική αντων εξουσία. Βουλή καί
Γερουσια. Έχτελεσπκή Έξουσία.
Κυβερνητης (ΟονβΓπθΓ) καί σύμ-
βουλοι αυτού. Διχαστιχή Ιξουσΐα.
Ανώτατον Πολιτειακόν Δικαστή
ριον (ίίΐβΐβ δυρΓβπιβ Οοιιγ»)
καί κατωτέρα δικαστήριον Κομη-
τειαι. Πόλεις, Τάουνς, κλπ.
,ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙ¬
ΣΙΣ άναςρερμόμεναι είς την Ι—ο-
ρίαν καί γεωγραφίαν των Ήνωμέ¬
νων Πολιτει&ν ('ΕλληνπστΙ καί
ΑγγλιστΟ.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑίϊΟΚΡΙ-
ΣΕΙΣ άναςρερδιιεναι είς τό Σύν-
ταγμα καί την 'Ομοσπονβιακήν Κυ¬
βέρνησιν ('ΕλληνιστΙ χαΐ 'Αγγλι-
στθ.
Ο ΕΘΝΓΚΟΣ ΗΜΩΝ ΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΥΤΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Ο ΑΜΕΡΓΚΑΝΙΚΟΣ' ΥΜΝΟΣ
Η ΑΜΕΡΓΚΑΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ
(ΡΙ.ΕϋΟΕ ΤΟΤΉΕ ΑΜΕΗΙΟΑΝ
ρ^Α^).
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗ-
ΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΕΙΣ ΑΛΗΘΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΌΝ
(ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΌΣ) ~
ΠΡΟΧΕΤΡΟΣ ΙΑΤΡΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ'
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ.
ΚΑΛΒΓΝ ΚΟΥΛΙΤΖ.
ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟ2.
Χρυσόδετον τιμάται................ Δολλ. 1.25
Μην άναβάλλετε καθδλου. Προμηθευθήτε έν αντίτυπον
άιιέσως. ΓΡΑΨΑΤΕ:
ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΡΑίϋ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
Ι4Ο ν¥ΕβΤ 26ΤΗ βΤ., ΜΕ«ν ΥΟΚΚ. Μ. γ.
ΓΑΛΛΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ-ΤΟΥ ΓΕΟΡΓΙΟΥ ΛΟ£ΙΑΝ
ΤΟ ΚΟΛΠΟ
Είχανε γνωρισθ'ή έϊώ καί τρείς
'μέρες. 'Εαείνος ζωγράφος καί χοιη-
|τής, ντυμένος, τής μό?ας, παρουσί-
ι αζε έναν άχό τοΰς κο·σμ:κο«ς αΰτοίις
ιμοντέρνο^ς τύπο^ς χου σνναντα κ*·
|νείς σ' δλα τα μεγάλα ξενοδοχεία
'στή Ντωβίλλ. Έκείνη εως δέκα
[ όχτώ χρονών, Παρίτίνή. -Αθϋχ,λα, μέ
μάτ'.α χοίι χετοΰσαν σχίθες, μέ μαλ-
λ'.ά κομμένα «ά λά γκαρσόν», άφί-
Ινοντας τ' αύτιά άκάλ-^πτα, σάν άγό-
(ρι. Μέ έχι5ερμι'3α λειικότερη άχο
, τό γάλα, μέ στόμα μ:κρό καί "·»-'»-
/.όχκΐνο άπό τό δάψιμο, μέ χ£
■ ττρογγκλό καί ρόϊινο μχοροΰσε νά
: ςετρελλάν^ καί τόν χειό ^ίπειραμέ·
ΐνη ττ!ς γ'αναϊκΐς. Ίϊι'ως έκεϊνο χο»
λίΰτε ,τά δλέμματα των άν-
τρών. ήταν τό
της καί πρό πάντων οί τορνευτές
καί κανονικές γάμχες της, Οαΰμ»
|εύμο?φι*ς, χοΰ μχοροίσαν νά συνα-
ισόοϋν καί μ' αύτές άκόμη τίς*
χε; τής ΛΙιστιγκέτ.
'Εκείνος ώνομαζόταν
Ικείνη Ρόζα. καί τ' όνομά της «χ6-
μα Ούμιζε τα κόκχινα αύτά έρωτιά-
ρικα λουλδύδΊα, χοΐ» κλίνθϋν την ά>
νθ'ξ: τό ?ψ.ι «σ' άγαπώ».
Είχαν γνωριτθή. έττι τυχαϊα Ινα
δράίο. Έ/.εΐνος την είχε πλησιάτει
ίττι. όττως χάθε άντρας χλησιάζει
μ:ά γυναϊκα χοΰ τοΰ χροξενεί έντ>-
-α>7·.. 'Εχείνη ίέχτηκε .τρόθυμα τή·
σιιντροφιά τού. Κ' ετσι, ε~ΐ!τα ί~:
λίγο, τό νεαρό ζεογάρι ίρκτκότ^
τ' ενα έ*στ·.ατόρ:ο, έχεί κοντά στή»
-λάζ, τρώγοντας ψάρι» ν$ίτ*.ζ καί
μίλώντας γιά άε^ζ.
Έχε:τα άπό τό ίείχνο, συστηβή-
κανε. Καί τότε ό Φίλ:χχος χρότε'.νί
ττή Ρόζα νά κάνουν Ινα χερίχατο.
Καί χερνώντας κατά μήκος τής [
πλάζ, φωτίζόμΐνο: άχό την σεληνη,|
τέ λίγες στιγμές νικηυαν δλες τίς
χρολήφεις καί Ιν6>σαν τα χείλη
τοας. Τα φιλίά εχεσαν τίροχή, μόνον
-ού τό στόμα τοΰ Φ'.λίχχο·^ δάφηκβ
λίγο άχό την μχογ-.ά. Κ' έτσι αγ.
καλΐασμένο! γύρκαν <ττό Αύτό ϊιήραεσε 3ϋό μέρες. Την τρ»· τη μερά ή Ρόζα ανήγγειλε στόν Φί- λ—χο ότι τ)ά Ιφευγε σέ λίγες ώρες γ;ά τό Παρίσι. Ή ε*3ησι αντή δέν χαροχοίησε τόν νέο. Μά ϊέχθηκε με ΰπομονή τή Μοίρά 'το;> καί άχοχω-
ρίτθηκε άχό την φίλη τοι>, μέ την
συαρων:α, δτ: δτχ; σέ λίγες, μέρες
ό Φίλιππος θά τελείωνε τα λοοτρα
τού, αάτη θά τόν ί'"
χοϋ τοί»ς
■ "Ενας μήνβς καί χλέον είχε πε-
ράσ·' πούνό Φίλίχχος ίϋταόταν στό
Ό Τζώρτζ ^
μας, δεξιά,^ όστις
ήλίευσε ξιφίαν 6ά-
155 λιτρών είς
τάς ακτάς της λί-
μνης Καταλίνας.
Ι, ό πλοί-
ρ
αρχος Τζ. Φάρνσ-
Φίλιχπος έτοιμάστ>ηκ« νά την
—Νβί... σ' άγαπώ... « θέλω, «ί-
λουθήστ}.
—"Ο)(ΐ χρι>σό μοί), 5εΝ κάνίΐ
μάς δοθνε μαζύ. Νά κατέβης κ
γο. 'Εγώ θά σέ χεριμενω στή
—Καλά, ;ίγάιτη
Σέ λίγο, ό Φίλιππος άνο1·;^
πόβτ» τού ίωξΐατίο;) γιά νά 6γί ι
πε όΦίλι—νβς φιλώντ«ς τα
μχράτσα.
—Ναί... μά Θ4λω...
—Θέλω.... Ινα 3ώρο... ενα χρ
ρολδγι. Νά μοΰ τό αγοραστάς πρώ-
τα... μά 3έν <ίά μέ άξ )ό λ«υ.... κ' επειτα, δχι σχίτι σο·>...
ξερω έγώ ενα κρι>φό ξενοϊοχείο...
Έχειτα άχό μισή &ρα, δρέ&ηχ,αν
μή ρ, ρη
στο ϊωμάτ'Λ. Ή Ρόζα εχοντας στο
άριστερό χέρι τη-ς βνα γ.ρ·ι<κ μικρά κομψό {«λόγι καί ό Φίλιππος χλε- οντας σε ώκεναούς εύτυχϊας, Άν Παρίσι. Μά καμμιά ε'3η<π άχό τήΐήτοίν πειο παρατηρητικός Ρόζα. Μέ τόν_άποχωρισμό ή άγάπγ| | τερο συγκ'.νημένο;,, θά Χ3 το^ γ·.ά την Παρ'.σίνή κοϋκλα, γιά το άγνό αύτό κορίτσι, ηυξανε. Και ξίαρκώς έτκέχτετο τό ώραίο μ:κρό καί λιγώ- αρατηροΰσε (φράγκ*. ορτα τού 5ωματί(» γιά ' Μά' εμεινε έκχληχτος,ότίνΐ τίκροτε έναν άντρα, τώ τόν -ώΐ ζε δλοσυρά καί χού τόν έμχόΪ!«5ΐ -ροχωρήση. Ό άνβρωπίς μεϊ Χωμένα μάτια, φορώντας χ» ζωνάρι στή μέση καί κα«6 κε^>άλι, τοΰ ζήτησε «ντ»«Ι
τή φτώχεια τοΰ ϊωματίου αυτού, | __ΓΙεντακόσια φράγ*2· ,,
την σχετική καθαριότητά τθϋ καί ι __^ί^^ τ^ χοστίζϊ' ή '·"ιί*
έν γένει την
ττόμα χοί» ηξερε τόσο χαλά νά <ριλ5 ' τού. Μά τα μάτια το^> είχον καρ-
καί συλλογ-ζότανε τί τρόχο «ά εί-' ίωθη στήν Ρόζα, χού, μέ μ'βταξωτό
οιτκε γ:ά ν'· άχολαύση τό λαχτα-1 «ντό ιτθυκάμ'.σο τώρα γι>ριζε μές
ΐή
-Ή έχίσχεψις; έψβλλΜΐ
μ'.α τηλεγραφική είίοχοίησί.
άχό την μικροΰλα, ή όχοία τοΰ ϊ$ι·
νέ ραντεδοΰ τό τ5·ρά!», στό Καφέ
Ντέ Λά Π αί.
"Οταν συναντήθηχαν <ό Φίλιχχος τρόμ.ο:^. νά την γνωρίστ}. Ή Ρόζα δΐχε χολίι άλλάξει. Εϊχε άκόμτ; ά- Ι •«τχτυχθη χαί τό χροχλητ:χό σωμο51 της πού οί γραμμές το:> φάνταζαν'
άπό τό -δ'.άφανο φόρεμα, ξετρέλλανβ
γρήγορα τόν Φίλιχχο.
'Αφβό ίιηγήθηκε ό Ινας είς τόν
άλλον πώς τα χέρασε κατά τόν χαι-
ρό τής άχο*τίας, άχεφ-άσισαν νά χί-
νε σ' ενα έττιατόρ:ο έχεΐ στήν Μον-
ε σάν τρελλός.
♦ * *
Σέ λίγο, ή νεα είχβ
Ό
ί
λιχχος, χου τά^Ιχε *υριολε»τ«ε|
χαμένχ
—'Εμπρος, εκανβ
Γρήγορα, γιατί ίιάζ'
κ' εϊειξε Ιν« μαχαΐρι >
Ό Φίλιππος, φοδισμενα. 1
Κι' εσχε'^σε ..
Καί τόυε άνοιξαν τα .
κατάλαδε Ολη τή μανο&6ρ* "··
κρούλας Ρόζας...
ρρ
'Ενόσφ τρώγανε καί «λ*»ρο5σαν
ό Φίλ'/ϊτ—;, αίσθανόταν χλάΐ τοο το
ώραίο σώμα, τό τόσο χαρφενικό καί
προσπαθοΰσε νά δρη τρόχο νά την
πείστ] νά τόν άν.ολουθησγ}.
—"Ερχεται, άχόψε —:ίτι μο^; ^
—Κ*{ τί θά ~ό ή ν-Φ&ι ΧΡ'*™
μοι>;
—"Ω! δρές μιά ϊ:καιολογία.
Πές χώς ησοονα σέ μ;ά σνγγενή
σον.
—'Εχιμέ'νεις τό<το χολί>: ρώτησβ
λώνταί τ ΡόζΛ
ΝΕΟΣ ΣΥΝ1ΙΑΣΜ0Σ
ΒίΟΟΚΙΝΟ Μ 1116
Ε
ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΔΙΑ
ΚβηοναΐΌΓ
Περισσοτέρας πληροφορίας ίπΐ-τή αΐτήσει.
Παρακαλούμεν γράψατε:
ΏΕΡΤ. Ν.
ϋΑΟΟΒ ΜΑΡΚ5
626 ΒΡΟΑθνΥΑΥ, ΝΕ¥Τ ΥΟΒΚ
ΚΓντοιχά Καταστήματα διά ΗβΙΙβΓδ' Οοθ(Ι*!
ΙΔΡΥΘΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥ 1873.
*ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1029.
ΞΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ
ΥΠΟ ΤΖΟΝ ΓΚΑΛΙΟΥΟΡΑΥ
, αδύνατον να
Υ 1~£ ΤΤ-ανιώτερη άπό αυτήν πό
ψ?,":Ί έ'κείντ) την καλοκαι-ρινήν
ΓΐΓ-59 τριών χρόνων, πού για
Ι-'ίΜά, μάς απεκαλύφθη η
?;,'·,. «τάστασις τής οικογενείας
'^'θϊλίγε -Αανείς -"' * -"-
ο κο-
*5-
Ολ/ ήσαν σοίαρά, τελείως
Ι" ·η στόν άέρα ύπηρχε *-"'·
,ί,,οιο μεθυστικό. Άπό το χω-
τήν ι*-* , _ .
Κνβιγτ» βτ*?« της «μο??ϊ«ς_.
ϊτ;υ έχ.πληκτ*ς οί ίίαστασεις τολ
>θενά αλλοϋ ε£ω άπό τής καρδίας
μ Ή εόωΤία τής ^ιλλυρας α?-
-;-ω απο τα πε,ικα αας
''τ«2 "ώς Τ, κ. Χερντ ηταν
/ ;:α τα €άσανά τονς, ?
την τίλεοταία ττιγμη. Τγεία
α/α-ος. Α^τά είναι τό πιστε:1ω
ώ έ
πων, ποΰ ζο·3 άκομη 2-ομε<;α /.αι έ Πΐοχωίθίν ώσπου πέφτουν. Ι είναι μρ ενε-.τα ίξαβανίζονται σν«δόν ά-1 Έπροχωρήσαμε άφωνοι χαμηλό, ώστε τα -/.εφά/ίϊ μας άγ- γιζαν σχεδόν την κορ^φτ,· σ' Ινα δά- υή χ η ρφ, υπήρξαν λο/λο^ϊ'.χ. καί τό μ:·Α?ό καμε στ? Ή ίί] ηταν μεγαλοπρεπεστε- ρη άπό '/.ιΘε άλ/^η φο-ρά" την *ίχΐ |θο: τής κοιλάδος καί φυάσαμε ?σ~ρο τπιτακι ·οέ χόρτν έέ των, σιω—',- μ κ;' όλας, κατηγο- καί την 'Έίμαρμένη Σή ό μ) η την ^τασία της. Στήν ρ λ/λ-τ> 5 ί3·.3ς δ Χέρντ- μόλ-.ς εί-
κυριε.»
κ·.ρία».Τά λόγι» αΰτά καί Ινα
μ* άτενές, ·7.ετευτικό, άλησμόνητο,
ήσχ«> τα μόνο παύ μπορ-έσαμε νά το3
«οαινοταν
νά
ούγουμε.
νά είχαΐΑε κά—0'.7 μυ-
οΛε·.ά τού. Για- Ι ίτηΐιώδη βοηθεία μαζύ μας—μα-
ν»! χ,αλά ετσι· γιατι τα ργμ
:ως —ρέ—εί νά «ίναι, καί μό-
γ, ««■>;, τοό χ;·ήξ^τος, για δσους
ϊέν Ιχουν. 'ΒϊέχΘηκε υ.έ εάγνωμο-
ύ ΰόί ό θά ό
ϊύνη την ΰπόσχεσί μας
έ Ι ό
γ
ότι θά
η τη χ μς,
ττέλναμε Ινα γιατρό, έναν εΐδικό,
/.α: όμω; τα μ,άτια τού έ^αινόταν
νά λένε, ^ώς -ολα αύτά ήσαν ό—λώς
ί
/.εντήαατα &Γ«νω στόν κττό τής μοί-
«νοίγματα αυτής της τρα-
α: έή ίί
·!»? να: ένεργητίκής
>> 1 ^"/ή έπαραμόνεοεν
ή καΐ εφαινότχ; νά ρω-
Μά άλ
είναι
την καλωσύνη νά άνεδοϋμε;
Μ;ά γρηά, ή άδελφή τής κ. Χέρνΐ,
ποαγμα εντελώς/ <ρτικό σ' αυτόν τόν όπο ότου κχθέν?ς δέν ι, χΐρά τής δ'.κές τοο της ίουλει-^ ■*»2?!&ς τύπος χωρικοϋ, ούτος 'ό'ές· ήταν γυναικοϋλα μελαγχροινη °~?>-, 8ολε;>ταρά;, ξακοΰττό^ στή μέ παιδιχό £λέμμα, τής οποίας ή
>?!?ίρε·.α, δυνατάς, άρ-γός, άλλά άγωνία είχε λεπτύνει το πρόσωπο,
?σττ;?:<ις, μέ κάτι τό λ:γάκι άγριο -/.αί τής Οποίας ή ψυχήδιεφαίνετο •Ο ~7ρο^ΐ3στιγ.ά υ-») λ·ι·« «*:*,~ή- -1μ4ιι5^·' -ν-τ' -·» ιι,4τιλ ττο!ι ■^■εβαίναν. και <—ο άνάμεσ' όπως συ;ι6α:'νΐΐ μόνο το.) στόμα αέ τα' ποος πού ςέροον πώς τίποτε δέν με- ώς καί μ' Ι-!*:·, άνοιντό γι' αΰτούς έξω άπό τόν »*τ:» τά χ,ίχ^ _ ..... ^ _ ..... ί •«Λλε'μμχ έκείνου τοό πνεύματος Ι άλλο κόσαο. 7Ηταν ξαπλωμενη πα- Ψ *'ϊί*?~.τ,ή2ς πού χιλιέτλο:·?ο ά-! νω σ' ενα διπλό κρεδάτι,^ μέ τ' ά'- *."/ΐ' ζνκαη μέί-ϊ στή ψ·}χή των ο-ρα σεντόν-α. Τό δ<·>ξχάτίό της ε!χε
"'"■■'ών των χβρσων αώτών κάμ- περασθτ, αέ άσδέ~η /.αί ήταν τόσα
ΑΙδ· Μά»^« Σ· Πά
Ίϊρσέη;7συγχαίρων
έκ ΜέΊπ)νοι·ντ
· Πάουλσων, άοχηγός τής ^τι ο«λο^1χή? Λβ-
αίρων τύν διάδοχον τού Δνα Τζειμς Κ. Σιλντ,,
μισθό διπλάσιο' γιατί δέν ε'.χαν τ·'-
ποτε Οησαο:ίσε'..άπό όσα συντελο3-
σαν στήν εύπρέπεια ή στήν χτ&ί-
ρίότητα τής οίζ,ίας. Στό πρ'
εινα'.
ν.ατατρυχςι, πυτεύω, άκ:μη ζ,αί τα
",ώα—τό άλ·>το ζητημα, αύτό τ ό
τομδ&ιχιζ χέρι μέ χέρί τής χαρ άς
καί τής ώλθρφιάς, μαζύ μέ την ά-
--'■■- -/.αί τόν"πάνο—έν.^ρίε^ν &λο
χήμ ρ
της, όπως τό ·π:ότωπο το3 ν.αυμί- μας τό είναι κϊθώς ίίδαιντμε έ-Λεί-
α ά ή ζή ί ή
τοϋ Χέρντ, έϊ'.άοαζες τό ίί:ο πα-
ράϊος^ο άνζκάτωμα κΛρτε·:·.κής άχ-
ελπ:τίας /.;ί ενθΐρμης ίκεσίας. Έ-
ΐαίνίτα·^ τ,5θμερ·ά νά μην απαντήσης
' ύό ά ί δ ά
ζ' αύτό το κάλεσμα, καί δΓΛως σάν
άχαντοδσες, εννοιωθες τόν έαυτό σθϋ
Ινοχον Γροϊοσίας. ΤΗταν ώφέλιμο,
ήττ^ καλο νά άφίαης αύτό τό ^τω-
γο νά έξακολθ'Ληττ] νά χτοπά τα
φτερά επάνω ττά σίδερα τΧ/5 κλω-
διοϋ τού, στή στιγμή πο6 αΰτό ε:χε
ξανατκλε'.σθτ, γιά χάντα;; Άλλά τί
αλλο μχο^ούσαμε νά κάν<>)με; Δέν
μ—.ρούσΛΑΕ νά τής δώτθ'ομε έ/.είνεο
τής εΰκολες δια^εδαιωσεις χού ο:
άή ψ^χές ό
λί
ψχς ρχ
ττόν οτλησίον τους σχετικά
μέ την ά,λλη ζωη.
Είχαμϊ την κ,ρ^φή τεϊχοίθησι -ώς
ί ό
χμ η ρφή η
ή φιλοσοφία της, ή τόσο γαλήνια,
τότον κοντά στήν πραγμ.ατίκότητα.
-ώς αύτη ή παραμένη καί αύθόρ-
μητη ήρεμία πο!> δλο μεγάλωνε κα:
τώ έρ·χόταν πρίν άχό τό θάνζτο,
έσ^-Γ,'-ένευον -^ερ-ιιτσΌτϊ.ρον χρός την
πίστην μας άπο κάτ>ε αλλη ϊογμα-
τικί) έρθοϊ^ξία· -/.αί όαως (τόση εί-
να: ή δύναμις εκείνον χοί) ^εριμέ-
νομε) εύρίσν,αμε τρομε:ο νά μή
νά τής δώσοι/με τής ΰπο-
ά
ία»,
σχ·εσε:ς που σκορπαε'. κιανείς αζν.-
δώς συνήθως.
—Δέν πρέπει νά άπελπίζεσθε,
έπανελάδααε' -ό νέος γιατρος τ)ά σάς
άνακο'οβίσ(] πολ3· είνα'. πολύ %<χ- νός εϊδικός. Κί' έκείνη άπο'Αρί'/ότα; πάντα: ι, ν.ΰρίε)), «μάλιστα, κ^- Άλλά τα μάτΐα της είχαν τό έρωτηματικό τθϋς βλέμμα. ωσαν νά είχΐν ανάγκην χ,ανενός πράγματος. Τότε στόν ενα τούς δοό ηλ&ε μιά έμπ·;εοσίς. -Δέν πρ-έπει ό σύζογός σας νά νοι·χσθή γιά τα εξοδα. θά τα ν.α- νονίσωμε αείς όλα αάτά. 'Εκείνη ϊχαμογέλασε τότε, ώσάν τό πυκ^Λτερο άπό τα σύννε?α ποΰ ,ζν τό π'^εϋμά της, νά ή¬ ταν ή σκέψις τοϋ έλλείμματος πεΐ. ή άρρώστεΐα της κα·ί ό θάνατός της θά «.φόρτωναν ,στήν ράχι τοϋ ύ ε:χε ^ιθίρασθή μα·ζύ της έκείνο τό κρεδάτι, δέκα χρόνια τώ- ρα, καί περισσότερο. Καί, παίρνον- 'λ μας έ-/^ίνο τό χαμόγελο, πού ςχ/αθίρμαινε την άνάμνησ: δ'^ό ματ'.ών γεμάτων ψϊχή, ξανακατεδή- κατμε μέ πόνο την σκάλα καί δγή- μ ς μ να τα χωράφΐα ο—,ο ή ζωή καί ή ατίγλη της έδασίλενσαν ·σ« άόλ τες κυρίζρχες. Βέδαια, όλα ήσαν λά κα! μάλΐστα λογικά, ά έ ά ΰ μ γ φ χωρ-.ς Γ/.ιά δέν 6ά ΰπήρχε φώς. Αΰ- τό ήτ« ενχ μικ,ΐό κομμάτ·. τοΰ ά- τέλεΐωτοο τςροβλήματος τού όζοίθ'ο ή λύσις δέν μ,ας εχει δοθή. Καί ο- μως!—Ν ά δεχθοΰμε αύτη την άν- τίθεσ'. "/.ωρΐς ενα σημε!ο Ίςεγέρφε- ως. χωρ!ς αιά έρώτησι; "Οχ'., φί- λοι υ.ο.1, αΰτό δέ-; ήτ*ν τόσο εϊκολο. Νά ά ά ά Νά πϊ' στά τρτάντα της άώ ίλ χρόν.α, άπό μίαν άρρώστεια ύ 6ά ό ί ά χρ, μ -ού 6ά μπο;οόσεν ί σ7), αν μ δέν είχε παρά ά ά ά νά σταματη- ά π·ράγ- ματζ νά γ.άνη γιά τα παιδία τη? ν.αί τόν ανίρα, αν ?έν €ΐχε νά ©ρον- τί— γιά τόν έαυτό της—αν δέν ή- ταν άνατγ7·ι3Γ^ένη στόν έαντό της νά εφαρμόση τό δόγμα: «Ή νάσαι γ&ριί, ή νά ταιθάνος!» αύτό ήνταν βεβαία εΰεξήγητο καί σύμφωνο μέ την Υπερτάτην Εξίσωσι1 καί 3- μως εμείς πού έχαιρόμαστε τή ζωή, την άγεία, την καλοπε,ραση, δέν μπορούΐαΐΑΐ νά σντγ-Αρατήτωμεν ενα συναίσθημα φρί/.ης καί έξεγέρσε*ως μπροστά σ' έ-Αείνη τή δαθείά τ>ρα-
δυά. ΤΗταν μικρή ή άνακούφισις
νά σκεπτώμαστε πώς άν.ατάπαυστοι
ή ζωή μπαίνε·. στό θηκάρι καί ξα-
ναδγαίνε;, μαζύ μέ τό πα'.γνίδί τοΰ
ήλιόφωτος επάνω στό νερό, καί πώς
άπό τό σύν^εφο των -έφημέοων πού
χορεύοον μίσα στής "τελευταίες ά-
ν.τ'νες, τίποτε δέν θά επιζή αϋρ'.ο.
"Τσπρζ άπό τρία ίρϋ^ζ άκού-
σαμε ενα δ'.σταχτικό περπάτημΐ είς
της πλάκες τής δ-εράντας, επίΐτα
κάτι σάν περαστικό άγγελμα το·3
ςύλοΐ) τοϋ μακρι/νοϋ 'άνοιχτοϋ παρα-
ΰροο. Τραόωντας τα παραπετάΐμα-
τα, ό ενϊς μας έκύτταςεν. Ό Χέρντ
στεκόταν όρθιος στό φώς τοϋ φεγ-
γαριοϋ, ξέσκο^φος, μέ τα μαλλιά
ανω-κάτω. Εμπήκα καί, χωρίς να
ξέρη—ετσ·. φαινότα^-^—καλά-καλά,
πού —ήγαινε, έστάθηκε κοντά στδ
τζάκι, καί σηκώνοντας τό μελαψΰ
τό χέ·;:, άκονμ,πησε ζαριε'.ά στή θεΐ-
μάστρα. Τότε, σάν νά στ/ερχόταν,
είπε: «Καλτ,ϊπέρα. κύριε, συνχωρη-
στέ με, γ.νρίζΐ» Αότά μοϋ είπε κι'
επέρασε πολύ ώ·ρα· άλλά τό χέρι
τθϋ είχε πιασει Ινα μι-Αρό άντΐκεί-
μενο πορσελάνης, τό έγύρισι» άπό
ολες τής μερ'.ές καί στό άποκατι.το-
μενο πρ^ωπό τού έκύλισαν δάκροα.
Έπειτα άπότομα είπδ: «Πέθανε!»
Καί τό χέρι τοο έξακολοοθοϋσε νά
καί νά στριφογυρίζη τό μι-
■/.ρϊ άντικε'μενο πορσελχ^ης τ,αί τα
.ιλοΰταν στά μάγουλά το^.
Τέλος, τΓΑΟΰντοφλώντας καί παρα-
πατώντας! οάν μεθοσμένος, δγή/.ε
στό φώς τθ3 ςε-'γαρίθϋ. Τόν έκυτ-
τάξτ^ϊ νά άπομακιΐύνετα άπό τή/
πρασινάδα, τό μονοπάτι, τα κάγν.ε?ν-
λα, ώσποι> ή σ'.λθ-ΐέττα τον έσμίςϊ
μέ τή μαύρη σκιά τοϋ πριναριοϋ
Καί ή νύχτα ήταν τόσον <1>ραια.
τόσον όλότιελα, τόσον μαγικά ώ-
ραία, μέ τ' άστρα της, τή σ:γή τη;
νχ τα οέντρα της πού ελοοζε το
φώς τοϋ φεγγαρκϋ! "Ολα ήσαν ή-
ρεμα, σοα μεσα σέ ονειρο. Άλ/>ά
επέρασεν &ρζ πολλή, πρίν &'. ν.αρδ'.ές
μας πού άκολουθοϋσαν στό δράμο τ&3
γυρίΐμοϋ τόν φτωχό Χέρντ, μάς έ-
πιτρέψοι>ν νά ένθ^μηθοϋμε πώς ή
γΌν;αίκά ου είχε σιγά-σιγά, γλ>
στρήσει μέσα σ' α3τό- τό όνειρο ώ-
μοίΦ'.άς...
: νεκρθί οεν 'νποφε^θ'ον πειά, '<- ταν άναπτάωνταί στήν άγ/.αλιά τής άς. Άλλά οί ζοίντανοί!... ^ΟΗΝ ΠΑΤ,8νΌΗΤΗΥ ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ Πρωτοτύπου έμτντύσεως Άθηναΐ- χόν μυθιστόρημα, τό οποίον καί ώς μυθιστόρημα καί ώς θεατρικόν έργον έχάλασε κόσμον είς τάς Αθήνας. Μ«- τά πολλώΛτ εΐκόνω-ν. ϊιματσΛ δεδεμένον ...... $1.00. Ό Γεοουσιοστής, Χάϊραμ Μπίγχαμ, εκ Κοννεκτικούτης, έξεταζόμεχος τής Έπιτοο.τής τής Γερουσί«Γ. σχετικώς μέ τα παοασκηνιακά.
ΞΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ
ΥΠΟ ΤΖΟΝ ΓΚΑΛΙΟΥΟΡΑΥ
, αδύνατον να
Υ 1~£ ΤΤ-ανιώτερη άπό αυτήν πό
ψ?,":Ί έ'κείντ) την καλοκαι-ρινήν
ΓΐΓ-59 τριών χρόνων, πού για
Ι-'ίΜά, μάς απεκαλύφθη η
?;,'·,. «τάστασις τής οικογενείας
'^'θϊλίγε -Αανείς -"' * -"-
ο κο-
*5-
Ολ/ ήσαν σοίαρά, τελείως
Ι" ·η στόν άέρα ύπηρχε *-"'·
,ί,,οιο μεθυστικό. Άπό το χω-
τήν ι*-* , _ .
Κνβιγτ» βτ*?« της «μο??ϊ«ς_.
ϊτ;υ έχ.πληκτ*ς οί ίίαστασεις τολ
>θενά αλλοϋ ε£ω άπό τής καρδίας
μ Ή εόωΤία τής ^ιλλυρας α?-
-;-ω απο τα πε,ικα αας
''τ«2 "ώς Τ, κ. Χερντ ηταν
/ ;:α τα €άσανά τονς, ?
την τίλεοταία ττιγμη. Τγεία
α/α-ος. Α^τά είναι τό πιστε:1ω
ώ έ
πων, ποΰ ζο·3 άκομη 2-ομε<;α /.αι έ Πΐοχωίθίν ώσπου πέφτουν. Ι είναι μρ ενε-.τα ίξαβανίζονται σν«δόν ά-1 Έπροχωρήσαμε άφωνοι χαμηλό, ώστε τα -/.εφά/ίϊ μας άγ- γιζαν σχεδόν την κορ^φτ,· σ' Ινα δά- υή χ η ρφ, υπήρξαν λο/λο^ϊ'.χ. καί τό μ:·Α?ό καμε στ? Ή ίί] ηταν μεγαλοπρεπεστε- ρη άπό '/.ιΘε άλ/^η φο-ρά" την *ίχΐ |θο: τής κοιλάδος καί φυάσαμε ?σ~ρο τπιτακι ·οέ χόρτν έέ των, σιω—',- μ κ;' όλας, κατηγο- καί την 'Έίμαρμένη Σή ό μ) η την ^τασία της. Στήν ρ λ/λ-τ> 5 ί3·.3ς δ Χέρντ- μόλ-.ς εί-
κυριε.»
κ·.ρία».Τά λόγι» αΰτά καί Ινα
μ* άτενές, ·7.ετευτικό, άλησμόνητο,
ήσχ«> τα μόνο παύ μπορ-έσαμε νά το3
«οαινοταν
νά
ούγουμε.
νά είχαΐΑε κά—0'.7 μυ-
οΛε·.ά τού. Για- Ι ίτηΐιώδη βοηθεία μαζύ μας—μα-
ν»! χ,αλά ετσι· γιατι τα ργμ
:ως —ρέ—εί νά «ίναι, καί μό-
γ, ««■>;, τοό χ;·ήξ^τος, για δσους
ϊέν Ιχουν. 'ΒϊέχΘηκε υ.έ εάγνωμο-
ύ ΰόί ό θά ό
ϊύνη την ΰπόσχεσί μας
έ Ι ό
γ
ότι θά
η τη χ μς,
ττέλναμε Ινα γιατρό, έναν εΐδικό,
/.α: όμω; τα μ,άτια τού έ^αινόταν
νά λένε, ^ώς -ολα αύτά ήσαν ό—λώς
ί
/.εντήαατα &Γ«νω στόν κττό τής μοί-
«νοίγματα αυτής της τρα-
α: έή ίί
·!»? να: ένεργητίκής
>> 1 ^"/ή έπαραμόνεοεν
ή καΐ εφαινότχ; νά ρω-
Μά άλ
είναι
την καλωσύνη νά άνεδοϋμε;
Μ;ά γρηά, ή άδελφή τής κ. Χέρνΐ,
ποαγμα εντελώς/ <ρτικό σ' αυτόν τόν όπο ότου κχθέν?ς δέν ι, χΐρά τής δ'.κές τοο της ίουλει-^ ■*»2?!&ς τύπος χωρικοϋ, ούτος 'ό'ές· ήταν γυναικοϋλα μελαγχροινη °~?>-, 8ολε;>ταρά;, ξακοΰττό^ στή μέ παιδιχό £λέμμα, τής οποίας ή
>?!?ίρε·.α, δυνατάς, άρ-γός, άλλά άγωνία είχε λεπτύνει το πρόσωπο,
?σττ;?:<ις, μέ κάτι τό λ:γάκι άγριο -/.αί τής Οποίας ή ψυχήδιεφαίνετο •Ο ~7ρο^ΐ3στιγ.ά υ-») λ·ι·« «*:*,~ή- -1μ4ιι5^·' -ν-τ' -·» ιι,4τιλ ττο!ι ■^■εβαίναν. και <—ο άνάμεσ' όπως συ;ι6α:'νΐΐ μόνο το.) στόμα αέ τα' ποος πού ςέροον πώς τίποτε δέν με- ώς καί μ' Ι-!*:·, άνοιντό γι' αΰτούς έξω άπό τόν »*τ:» τά χ,ίχ^ _ ..... ^ _ ..... ί •«Λλε'μμχ έκείνου τοό πνεύματος Ι άλλο κόσαο. 7Ηταν ξαπλωμενη πα- Ψ *'ϊί*?~.τ,ή2ς πού χιλιέτλο:·?ο ά-! νω σ' ενα διπλό κρεδάτι,^ μέ τ' ά'- *."/ΐ' ζνκαη μέί-ϊ στή ψ·}χή των ο-ρα σεντόν-α. Τό δ<·>ξχάτίό της ε!χε
"'"■■'ών των χβρσων αώτών κάμ- περασθτ, αέ άσδέ~η /.αί ήταν τόσα
ΑΙδ· Μά»^« Σ· Πά
Ίϊρσέη;7συγχαίρων
έκ ΜέΊπ)νοι·ντ
· Πάουλσων, άοχηγός τής ^τι ο«λο^1χή? Λβ-
αίρων τύν διάδοχον τού Δνα Τζειμς Κ. Σιλντ,,
μισθό διπλάσιο' γιατί δέν ε'.χαν τ·'-
ποτε Οησαο:ίσε'..άπό όσα συντελο3-
σαν στήν εύπρέπεια ή στήν χτ&ί-
ρίότητα τής οίζ,ίας. Στό πρ'
εινα'.
ν.ατατρυχςι, πυτεύω, άκ:μη ζ,αί τα
",ώα—τό άλ·>το ζητημα, αύτό τ ό
τομδ&ιχιζ χέρι μέ χέρί τής χαρ άς
καί τής ώλθρφιάς, μαζύ μέ την ά-
--'■■- -/.αί τόν"πάνο—έν.^ρίε^ν &λο
χήμ ρ
της, όπως τό ·π:ότωπο το3 ν.αυμί- μας τό είναι κϊθώς ίίδαιντμε έ-Λεί-
α ά ή ζή ί ή
τοϋ Χέρντ, έϊ'.άοαζες τό ίί:ο πα-
ράϊος^ο άνζκάτωμα κΛρτε·:·.κής άχ-
ελπ:τίας /.;ί ενθΐρμης ίκεσίας. Έ-
ΐαίνίτα·^ τ,5θμερ·ά νά μην απαντήσης
' ύό ά ί δ ά
ζ' αύτό το κάλεσμα, καί δΓΛως σάν
άχαντοδσες, εννοιωθες τόν έαυτό σθϋ
Ινοχον Γροϊοσίας. ΤΗταν ώφέλιμο,
ήττ^ καλο νά άφίαης αύτό τό ^τω-
γο νά έξακολθ'Ληττ] νά χτοπά τα
φτερά επάνω ττά σίδερα τΧ/5 κλω-
διοϋ τού, στή στιγμή πο6 αΰτό ε:χε
ξανατκλε'.σθτ, γιά χάντα;; Άλλά τί
αλλο μχο^ούσαμε νά κάν<>)με; Δέν
μ—.ρούσΛΑΕ νά τής δώτθ'ομε έ/.είνεο
τής εΰκολες δια^εδαιωσεις χού ο:
άή ψ^χές ό
λί
ψχς ρχ
ττόν οτλησίον τους σχετικά
μέ την ά,λλη ζωη.
Είχαμϊ την κ,ρ^φή τεϊχοίθησι -ώς
ί ό
χμ η ρφή η
ή φιλοσοφία της, ή τόσο γαλήνια,
τότον κοντά στήν πραγμ.ατίκότητα.
-ώς αύτη ή παραμένη καί αύθόρ-
μητη ήρεμία πο!> δλο μεγάλωνε κα:
τώ έρ·χόταν πρίν άχό τό θάνζτο,
έσ^-Γ,'-ένευον -^ερ-ιιτσΌτϊ.ρον χρός την
πίστην μας άπο κάτ>ε αλλη ϊογμα-
τικί) έρθοϊ^ξία· -/.αί όαως (τόση εί-
να: ή δύναμις εκείνον χοί) ^εριμέ-
νομε) εύρίσν,αμε τρομε:ο νά μή
νά τής δώσοι/με τής ΰπο-
ά
ία»,
σχ·εσε:ς που σκορπαε'. κιανείς αζν.-
δώς συνήθως.
—Δέν πρέπει νά άπελπίζεσθε,
έπανελάδααε' -ό νέος γιατρος τ)ά σάς
άνακο'οβίσ(] πολ3· είνα'. πολύ %<χ- νός εϊδικός. Κί' έκείνη άπο'Αρί'/ότα; πάντα: ι, ν.ΰρίε)), «μάλιστα, κ^- Άλλά τα μάτΐα της είχαν τό έρωτηματικό τθϋς βλέμμα. ωσαν νά είχΐν ανάγκην χ,ανενός πράγματος. Τότε στόν ενα τούς δοό ηλ&ε μιά έμπ·;εοσίς. -Δέν πρ-έπει ό σύζογός σας νά νοι·χσθή γιά τα εξοδα. θά τα ν.α- νονίσωμε αείς όλα αάτά. 'Εκείνη ϊχαμογέλασε τότε, ώσάν τό πυκ^Λτερο άπό τα σύννε?α ποΰ ,ζν τό π'^εϋμά της, νά ή¬ ταν ή σκέψις τοϋ έλλείμματος πεΐ. ή άρρώστεΐα της κα·ί ό θάνατός της θά «.φόρτωναν ,στήν ράχι τοϋ ύ ε:χε ^ιθίρασθή μα·ζύ της έκείνο τό κρεδάτι, δέκα χρόνια τώ- ρα, καί περισσότερο. Καί, παίρνον- 'λ μας έ-/^ίνο τό χαμόγελο, πού ςχ/αθίρμαινε την άνάμνησ: δ'^ό ματ'.ών γεμάτων ψϊχή, ξανακατεδή- κατμε μέ πόνο την σκάλα καί δγή- μ ς μ να τα χωράφΐα ο—,ο ή ζωή καί ή ατίγλη της έδασίλενσαν ·σ« άόλ τες κυρίζρχες. Βέδαια, όλα ήσαν λά κα! μάλΐστα λογικά, ά έ ά ΰ μ γ φ χωρ-.ς Γ/.ιά δέν 6ά ΰπήρχε φώς. Αΰ- τό ήτ« ενχ μικ,ΐό κομμάτ·. τοΰ ά- τέλεΐωτοο τςροβλήματος τού όζοίθ'ο ή λύσις δέν μ,ας εχει δοθή. Καί ο- μως!—Ν ά δεχθοΰμε αύτη την άν- τίθεσ'. "/.ωρΐς ενα σημε!ο Ίςεγέρφε- ως. χωρ!ς αιά έρώτησι; "Οχ'., φί- λοι υ.ο.1, αΰτό δέ-; ήτ*ν τόσο εϊκολο. Νά ά ά ά Νά πϊ' στά τρτάντα της άώ ίλ χρόν.α, άπό μίαν άρρώστεια ύ 6ά ό ί ά χρ, μ -ού 6ά μπο;οόσεν ί σ7), αν μ δέν είχε παρά ά ά ά νά σταματη- ά π·ράγ- ματζ νά γ.άνη γιά τα παιδία τη? ν.αί τόν ανίρα, αν ?έν €ΐχε νά ©ρον- τί— γιά τόν έαυτό της—αν δέν ή- ταν άνατγ7·ι3Γ^ένη στόν έαντό της νά εφαρμόση τό δόγμα: «Ή νάσαι γ&ριί, ή νά ταιθάνος!» αύτό ήνταν βεβαία εΰεξήγητο καί σύμφωνο μέ την Υπερτάτην Εξίσωσι1 καί 3- μως εμείς πού έχαιρόμαστε τή ζωή, την άγεία, την καλοπε,ραση, δέν μπορούΐαΐΑΐ νά σντγ-Αρατήτωμεν ενα συναίσθημα φρί/.ης καί έξεγέρσε*ως μπροστά σ' έ-Αείνη τή δαθείά τ>ρα-
δυά. ΤΗταν μικρή ή άνακούφισις
νά σκεπτώμαστε πώς άν.ατάπαυστοι
ή ζωή μπαίνε·. στό θηκάρι καί ξα-
ναδγαίνε;, μαζύ μέ τό πα'.γνίδί τοΰ
ήλιόφωτος επάνω στό νερό, καί πώς
άπό τό σύν^εφο των -έφημέοων πού
χορεύοον μίσα στής "τελευταίες ά-
ν.τ'νες, τίποτε δέν θά επιζή αϋρ'.ο.
"Τσπρζ άπό τρία ίρϋ^ζ άκού-
σαμε ενα δ'.σταχτικό περπάτημΐ είς
της πλάκες τής δ-εράντας, επίΐτα
κάτι σάν περαστικό άγγελμα το·3
ςύλοΐ) τοϋ μακρι/νοϋ 'άνοιχτοϋ παρα-
ΰροο. Τραόωντας τα παραπετάΐμα-
τα, ό ενϊς μας έκύτταςεν. Ό Χέρντ
στεκόταν όρθιος στό φώς τοϋ φεγ-
γαριοϋ, ξέσκο^φος, μέ τα μαλλιά
ανω-κάτω. Εμπήκα καί, χωρίς να
ξέρη—ετσ·. φαινότα^-^—καλά-καλά,
πού —ήγαινε, έστάθηκε κοντά στδ
τζάκι, καί σηκώνοντας τό μελαψΰ
τό χέ·;:, άκονμ,πησε ζαριε'.ά στή θεΐ-
μάστρα. Τότε, σάν νά στ/ερχόταν,
είπε: «Καλτ,ϊπέρα. κύριε, συνχωρη-
στέ με, γ.νρίζΐ» Αότά μοϋ είπε κι'
επέρασε πολύ ώ·ρα· άλλά τό χέρι
τθϋ είχε πιασει Ινα μι-Αρό άντΐκεί-
μενο πορσελάνης, τό έγύρισι» άπό
ολες τής μερ'.ές καί στό άποκατι.το-
μενο πρ^ωπό τού έκύλισαν δάκροα.
Έπειτα άπότομα είπδ: «Πέθανε!»
Καί τό χέρι τοο έξακολοοθοϋσε νά
καί νά στριφογυρίζη τό μι-
■/.ρϊ άντικε'μενο πορσελχ^ης τ,αί τα
.ιλοΰταν στά μάγουλά το^.
Τέλος, τΓΑΟΰντοφλώντας καί παρα-
πατώντας! οάν μεθοσμένος, δγή/.ε
στό φώς τθ3 ςε-'γαρίθϋ. Τόν έκυτ-
τάξτ^ϊ νά άπομακιΐύνετα άπό τή/
πρασινάδα, τό μονοπάτι, τα κάγν.ε?ν-
λα, ώσποι> ή σ'.λθ-ΐέττα τον έσμίςϊ
μέ τή μαύρη σκιά τοϋ πριναριοϋ
Καί ή νύχτα ήταν τόσον <1>ραια.
τόσον όλότιελα, τόσον μαγικά ώ-
ραία, μέ τ' άστρα της, τή σ:γή τη;
νχ τα οέντρα της πού ελοοζε το
φώς τοϋ φεγγαρκϋ! "Ολα ήσαν ή-
ρεμα, σοα μεσα σέ ονειρο. Άλ/>ά
επέρασεν &ρζ πολλή, πρίν &'. ν.αρδ'.ές
μας πού άκολουθοϋσαν στό δράμο τ&3
γυρίΐμοϋ τόν φτωχό Χέρντ, μάς έ-
πιτρέψοι>ν νά ένθ^μηθοϋμε πώς ή
γΌν;αίκά ου είχε σιγά-σιγά, γλ>
στρήσει μέσα σ' α3τό- τό όνειρο ώ-
μοίΦ'.άς...
: νεκρθί οεν 'νποφε^θ'ον πειά, '<- ταν άναπτάωνταί στήν άγ/.αλιά τής άς. Άλλά οί ζοίντανοί!... ^ΟΗΝ ΠΑΤ,8νΌΗΤΗΥ ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ Πρωτοτύπου έμτντύσεως Άθηναΐ- χόν μυθιστόρημα, τό οποίον καί ώς μυθιστόρημα καί ώς θεατρικόν έργον έχάλασε κόσμον είς τάς Αθήνας. Μ«- τά πολλώΛτ εΐκόνω-ν. ϊιματσΛ δεδεμένον ...... $1.00. Ό Γεοουσιοστής, Χάϊραμ Μπίγχαμ, εκ Κοννεκτικούτης, έξεταζόμεχος τής Έπιτοο.τής τής Γερουσί«Γ. σχετικώς μέ τα παοασκηνιακά.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΙΙ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 "Οκτώβριον.—Νέ-
στορος μάρτυοος.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 28 'Οκτω*ο τό λέϊ.
'ΕπΙ Τσεχοσλοβακίας 2.9655ο Λ χοο.
01_Α85ΙΡΙΕ0 ΑθνΕΚΤΙ8ΕΜΕΝΤ8
»05 ΥΥΕδΤ
5ΤΚΕΕΤ
Λίραι Αγγλίας ........... 4.87%
Γαλλικά Φράγκα........... 8·«^
Δραχμαί είς <η» καλλιτέραν τιμήν. Τηλεφωνήσατβ διά τιμάς: Τηλέφωνα: ΟΗΐοΙίθΓίη^ 6*71—5. ΜΑΠΙ5ΠΝ 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ 100 ΡΑΒΚ ΓίΟν ΝΕ\' ΥΟΚΚ 0ΙΤΥ (Πλησίον τής όδού Μασϋκοαι Έκδίδομεν έπιταγάς «Ι; Δραχαάς επί δλων των πόλεων τή; Ελλάδος εί; τάς καλλιτέρας τιμάς τής ή έοα;. Τηλέφωνον: νοΓΐη 2945. 6. 7. ΜΙΚΡΑ! ΑΓΓΛΙΑ! ΖΗΤΕΙΤΑΙ Έλληνική οίκογένεια όπως διατηρχί παιδίον 3 έτών. Πρέ- πει νά μένη είς καλήν κατοικίαν. Γρά¬ ψατε: Γ8ΐιι1ί65, 112—114 δο. ΡογΙ- Ιά Ανθ., ΒΓθθΙίΙγη, Ν. Υ. (13824—24—25) ΧΟ1Ν9ΝΙΚΑ ΔΩΡΕΑΝ Μαθηματα 'Αγγλικής. 'Επϊσης *&; δύνασθε νά γίνετβ Άμερ·.κανοΙ πολί¬ ται. Άποταθητε έκαστην Δευτέραν, Τρίτττν καΐ Τετάρτην ΕνεηΙπβ δοΐιοοΐ Νο. 17, επί τής 48ης όδοΰ. (Μεΐαξν 8«1ι 8η(Ι 9ιϊι. Ανββ.) ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΔΩΡΕΑΝ Τό Γραφείον τή; Παιδείας ,ταρέ- χει μαθηματα δωρεάν διαρκούση; ιή; ήιιε'ρα;, εί; άνδρας καί γιτναϊχας, αίτινες έ.Ίΐθυμονν όπως έκμάθωαι την Αγγλικήν καί πως νά γίνουν 'Αμε· ρικανοί πολίται. 'Οσοι έ—θυμοϋν νά καταταχβώσιν είς τάξιν τινά, δύναν¬ ται ν1 άποταθώσι, εκάστην Δευτέραν καί Τετάρτην, άπό 3—δ μ. μ. Δωμά¬ τιον 401 καί 409 ΡιΛΙΐο δοΐιοοΐ 27, αριθ. 215 ΕββΙ 4191 5ί. Π όντε; προοκαλοΰνται όπως προσέλθωσιν. ΟΙΑΒΧΕ5ΤΟΝ, 5. Ο. ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΕ ΑΔΕΛΦΟ¬ ΤΗΤΟΣ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΗΧΩΝ Ο «ΚΕΦΑΛΟΣ» Την παρελθούσαν Κυριακήν τό έν- ταϋθα τμημα τής ήμετέρας Αδελφό¬ τητος των Κεφαλήτνων «Κέ<ραλος:», έτελεσε πανηγυρικήν λειτουργίαν μετ1 άοτοκλασίας είς τιμήν τοϋ πολίονχσν τής νήσου μας Άγίου Γερασίμον. Εύχαριστοΰμεν θερμότατα πάντας τού; τιμήσαντάς μας διά τής παρου- σία; των, τόσον ιά μέλη τής παροι- κίας μας όοον καί τοϋς άξιοτίμονς κ. κ. καί συμπατΡΛώτας μας Μετα- ξάν, Βανδώρον, θωμάν, Βοζίκην καί Άντύπαν, οί όποϊοι ήλθον άπό την Σαδάναν τής Γεωργίας οικογενεια¬ κώς, μή φειβθεν—-ς χρόνου ■χχΑ κόπον. (ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ (13860—27) ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ωραίον έπιπλω- μένον δωμάτιον εις κύριον ή κυρίαν. 1115 λΥβκΙθΓΙΘδΙεΓ Ανθ., Αρΐ. 10, Βγοπχ. 5α1ορ. (13854—26—28) ΙΓ ΖΗΤΟΥλΙΤΑ! ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΕΛΛΗΝ1ΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ ννναίκες ίϊΐΓ ίΐηίδΐι- βΤ8, πεπειραμέναι, διά παλτά, γοννα- ρικά καί φόδρες. Άποταθητε: 150 ν. 281Λ 51., Δωμάτιον 1203. (13831—24—26) ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ Δ!Α ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος άρτοποι- ός διά τό ΟεηΐΓπΙ Βα1αη£ Οο. Άπο¬ ταθητε : 65 ΜαηοήεχΙεΓ δί., Βγοο- κΙοπ, Μ3&5. (13806—22—26) ΕΧΟΕΚΙΑΖΕΤΑΙ ■δωμάτιον εύήλι- ον, εύάερον καΐ μ! όλας τάς τελευταί¬ ας ευκολίας. 'Αποταθήτε: 234 ν. ΙΠΙΙι £ί., Αρί, 64. (13849—26—28) ΕΝΌΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια εύη- λια, εύάιερα χαΐ μέ όλας τάς τελευ¬ ταίας ευκολίας, δι' εν ή δύο άτομα η άνδρόγννον. Άποταθητε: ΑΙϊΐΗη Ρβρβ&θθ—Θ, 321 Υ/. 118111 δι.—2ον ,τάτωμα. (13847—25—28) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ ό¬ λας τάς ευκολίας. 600 ΥΥβδί 13411ι ίδι., Αρί. 11, Ν. Υ. ΟΐΐΓ. - (13840—25—26) ^ ΖΗΤΕΙΤΑ! ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΓΕΙΡΟΣ πτπϊΐραμένος, 'Ελλη- νοτουρκικής μαγειρικής, ζητ·εϊ εργα¬ σίαν όπου δήΛοτε. Άποταθητε: Τ<τε- δάκον, μάγειρον, 8 ΒΓΪά&β δίτΐβΐ, Νβνν ΥοΓΐί. (13859—26—28) ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ καλλίφωνος καί μουσικός ζητεί θέσιν. Γράψατε: Ίερο- ψά>.την, 53 Μαάίί>οη δι., Νεν/ Υ-
θΓΐί. _ (13852—26—30)
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ πτυχιοΰχος τού
Παγκνπρίου Διδασκαί.είου, ζητεί θέ¬
σιν. Γράψατε: Χρ. Στυλιανόπουλον,
Ο ο ΟνρΓΠδ ΒΓοΙηεΓηοοϋ, 247 ν.
42η<1 δΐ., Νενν Υογ1£. (13837—25) ΝΕΟΣ άπόφοιτος 'Εμπορικής Σχο- λής, ομιλών την Γαλλικήν καί Αγ¬ γλικήν, ζητεί θέσιν ενταύθα η είς τό "Εσωτερικόν. Συστάσεις καλαί. Γρά¬ ψατε Π. Κ., ε)ο ΝΒΐϊοηβΙ ΗβΓ»1ι1, 140 ΛΥ. 261η δί., Ν. Υ. αίγ. (13809—22—25) ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν Σχολειον έν Νέβ 'Υόρκπ, διά νά μάθετε καλώς την τέχνην τού ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ ΝΕΥν 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΗ 5^Ηοο^ ΙΔ»—8_ Ανβ.. (Γββνία ίβ" Όδοΰ) Νεν* ΥοΛ ΠίΙ) 0ΗΑΒΙΕ3 ΒΑυΙβΑΐΙΙΡΟ, ΙΝΟ. τ· ' ΑΓΙ* ΤΡΙΑΧ Αν*γ0 •Υκβχβιαβτήμβτα ο ρ ΙΟ$-ίθ 5ρΗη* 5ι > χε ΜαΙΙχ— 51.
ΤΛελ. _Β·1 Μΐε. Ι·1Τ. Ο»·*.
Κεντο.
χε Μα
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ·
'Ελληνϊίκ·π οίκογενεΐπ, μέ όλνβ; τάς
ευκολίας. Άποταθητε: Μγβ δθΓΤΪβ,
124 νΥ. 83γ(Ι δί., Ν. ΥοΠί Οΐίχ.
' (13830—24)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον εΰάε-
ρον, εϋήλιον, μέ όλας τάς ευκολίας,
παρ' Έλληνική οικογενείας 4 Υν'βϊί
10181 δί., Αρί. 14, Ν. Υ.
(13822—24—26)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εύάερον δωμάτι¬
ον παρ' 'Ελληνικ·ή οίκογενεία. 911
ΡΓθβρεοΙ Ανε., Αρί. 5, Βγοπχ
ΡαΓΚ, Ν. Υ.
(13826—24—26)
Ό «Έθνικός Κήρυ*^. ΐωλίΐτα» είς
τό 923 0ί<7 ΡοίηΙ Κοα Ι παρά τού αν¬ τιπρόσωπον υ άς, χ. Κατνσταντίνον Δέλλα, όστις δέχεται καταχΐορήσει; άνγελιόνν καί 'γγοαφάς σν/δοομπτόνν. ΑΥΝΑΤΟΙΝΕΟΗΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ (Δ. ΚΑΛΛΓΜΑΧΟΥ) Ίστορία των δημιουογών τον Ν«οελληνι><οΰ πολνηιομιοΰ των τριών τελενταίβίϊν σίώνων^ "Έργον σπου¬ δαιότατον. ΔιαφωτΜΓεΐχόν, χρηοι- μώτατον δι' όλους τού; "Ελληνας της Άμεοιχής. Συν &1χ*.ζ έχτί- θτνται οί αγώνες όΒ.«»ν των έξεχάν- τω* 'Ελλήνων μεταναστών, οί ό- —>ϊοι έλάμπφυναν τό 'ΕΑλττντκόν
ΰνομα. θά έμϋτΛτυσθητε άπύ την
μελέτην των μτγάλων άνδςκϊτν, Τό
όγχ&οες αύτό <»ύγγνβμ|Μΐ, χβλο- δίόβμένον, μέ βευράν «Ικόνων, τεμβτα»................. $2.75. ΓρΑψα«: ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 14Ο Τ*Ε8Τ ΜΤΗ βΤΚΕΕΤ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ τριώροφος οΐκία μέ 17 δωμάττα άνευ &ώύαον. "Εχετ μ,τάνια καί ηλεκτρισμόν. Καταλληλο- τάτη διά Ηοοπιΐη? Ηοπββ. 'Ενοίκτον $75.00 τόν μήνα. Άποταθητε: Ο. Ο. Ηα11ο<·1ϊ, 401 Ογηηά δί., Ν. Υογϊχ. (13812—22—24) Η ΑΙΧΙίΜΤΟΙ ΤΙ ΑΓΡΙίΙΝ •Υπό ΑΛΦΟΧΣΟΥ Δ' ΕΝΝΕΡΥ Τό Λερνΐτετεκοβέστερον έργον τοΰ Άλφόνσου Δ' 'Εν-ΜΒρν, μία ή ί τραγιχή οίκογεν€ΐαχΙή μιΛιο~ορία πλτίρης {ρώτων, πεουεετενών έν μέ¬ σω κινδύνων καί άγρίων, <ΐί οποίαι μβταβάιλλουν τό ενδιαφέρον τοΰ α¬ ναγνώστου είς πραγματικήν αγω¬ νίαν. Σελΐδες 800 μττά πλείστων εΐκόνων. Δεδ«μενον ...... $2.00. Γράψατ*: 'ΝΑΤΙΟΝΛί ΗΕΒΑίΟ" 140 >ν. 2βΤΗ 9Τ., ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθννσις τού Πα-
ναγιώτου Μποφυλλια, έκ χωρίου "Α-
γιος Ιωάννης, τον Πύργου, τής Ή-
λείας, νά την αποστείλη είς τόν Ιω¬
άννην Κανελλόπονλον ε)ο Ναΐίοπίΐΐ
ΗβΓ3ΐ(1, 136 νν. 26111 51., Ν
ΥοΛ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙό γνωρίζων την
διεύθυνσιν τού Νικόλαον Π. Καλαλέ,
έκ Γκονλμπαξέ, Μικράς Άσίας, πρώ-
ην διαμένοντος είς ΡογΙ λΛ'θΓΐη, Τβ-
Χ35, νά ττΓν άποστείλτ) είς τόν αδελ¬
φόν τον Γεώργιον Καλαλέν, είς Ηί{?Τι
νοοά, ΙΠϊηοΐχ, Ρ, Ο. Βοχ 168.
* (13850—26—31)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την
διεύθυνσιν τού Κώστα Ρουνάκη, έκ
Κάτω Παναγτάς, Τσεσμέ, όπως την
στείλη είς τόν Κώσταν 'Ερημίτην,
1306 δοιιΐη δ!., ΡΗϊΙβάεΙρΙιΐα, Ρ».
(13853—26—28)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την
διεύθυνσιν τοϋ Νικόλαον Μ. Παππα-
δέλη, έκ ^τής νήσου Π άτμου κατα¬
γόμενον, ίνα την άποστείλλη είς τόν
συμπατριώτην τού Δημήτριον Γ. Λε-
ούσην, 402—5ϊΙι 51., ΡβΟΓΪ», ΙΗ.
(13820—23—25)
( (Κ ΠΕΙΡΑΤΑΙ ΤΉΣ ΑΒΑΝΜΗΣ
'Υ.τό ΑΛΦΟΧΣΟΥ Δ' ΕΝΧΕΡΥ
Τό σνγκινητικώτεοον καϊ δραμα-
τικώτερον μυθιστόρημα, πλήρες μί-
γσ/νείου, τραγυΐότητος καΐ γοητεί-
ας επί τή βάσει τοΰ όμωνυμου
δοαΐΜττικοΰ έργον τοΰ συγγραφέως
των «Δΰο Όρςχΐνιων». Σελίδίς 400
κοσμσύμεναι υπό 25 εύ(όνων.
Τιμάται, δθδεμενον.....$1.50.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ"
14Ο *ν. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕ«ν ΥΟΚΚ
πηιηι
•Υπό θ. ΝΤΌ2ΤΟΓΓΕΦΣΚΗ
"Εργον μ«ν^όπνοον. Άρκεϊ ότι
έξήλθ* άπ ότττν γραφίδα -τοΰ έξο-
χωτάτου των Ρώοο'ων μιτθιστοριο-
γράφατν διά νά διαβαοθή από
Τιμάται δβδεμενον.....$1.00.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
14Ο
«V.
26ΤΉ 5Τ., ΝΕ*¥ ΥΟΚΚ
. —,.....■», Τ^αζόστοΐι:?- ^ Ι
ασημικα καί γναλικά. Τ^ι " -""ατβ. Ι
(13858-26-5
τισμός
"^ΓτΑΙ~γ^0-^^
; καλήν τοποθεσίαν Γί- ,^8"*
________________
,ΠΩΛΕΙΤΑΙ ^σ
ματων, σνστημένον πρό
τΐκή· Ά.ιοταήτΓ.
., Βοοΐιΐνη, Ν. γ
-----------------' 03839—-251
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Βεϊϊ^ι
θαυμασιαν γειτονών τού
Ι ν. γωνιαιον κατάστημα,
σμός, τρωλλης χαί μ^
μπροστά. $500 έ6δομο.δ
κτητης υποβάλλεται είς
Πωλεί είς τόν πρώτ^
όστις θα τον προσφέρπ λογικήν
φωνίαν Καλόν ένοΤκιαστήςίοΛ
φωνον ΒεΓβεη 4649 ν.
(1384τ—2Γ) -271
ΣΠΑΝΙΑ ΕΥΚΑΪΡΪΓ
_ Ιδιοχτητης έστιατορΛυ Γνοιάζει ώ
ήμισυ ομοΰ μέ τό οικόπεδον χαί χή
οίον, άντί $2.000, πλησίον Μΐβηη'
ν
V
αιη°Γ5' 364 λν" δ2ηά 8Ι'
______________ (13825—24—26)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ πιλοκαθαριστήριογ,
πρό πενταετίας συστημενον, καμνο»
καλάς εργασίας. Δωρεάν έκαάβηοι;
έντός μηνός. Απευθυντέον. ΟεοΓ§6
ναΐΐαβ, 66 ΑηάΓεν δι., Ιό.>ηη,
Μ385. (13823—24—30)
( ΠΩΛΕΙΤΑΙ γωνιαία οίκίο διά (
οικογενείας άπό 4 δωμάτιο ε/.αστον
άπάρτμεντ, με όλας τάς νεωτάτου ο»·
στήματος ευκολίας. "Ελθετε να Ιδητε
την θαυμασιαν αύτην οικίαν. ΖητήσαΐΕ
τόν ίδιοκτήτην, ό οποίος κατοικεϊ έν:ό;
τής οΐκαίς. Άποταθήτε: 108—78 42(1
Ανε., γωνία 1111η δι., Οογοπβ,
_. Ι. (13803—22—11—4)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ροοΐ Κοοηι είς ά-
λιν τής
II
ενσυλδανίας, πλησίον τοΰ
Η3ΓΓΪ5Ι311Γ8, Ρ3·, μ« 8 τρθ.τεαθ, Ι
ΙΙΐβΓάϊ καί 6 Ροοΐ ΒιΙΙΐαΓάϊ,
δηοε δηϊηε δΐηηϋ, Ειιηεη. Οο
ΙεΓ, 0Ϊ83Γ5 3Π(1 Οαηάίβχ. Κείται
είς τό καλλίτερον μέρος τής πόλεωξ,
πλησίον τοΰ Σταθμόν τής Π ενσυλδ
νίας, ποιλεϊται άντί §6.000, μέ $2.500
μϊτρητά, τό δέ υπόλοιπον είς μηνηοία;
δόσεις. Παρεχει πολυετές ένοικιαστή-
ριον. Άποταθητε! Ό. 5. ο)ο ΝβΙίο-
παΐ ΗεΓβΙϋ, 140 Υ. 261η 51., Ν. Υ
ΟίΙν. (13807—22—25)
Κυρία πωλεϊ θαυμάσιον ποαγματι·
, κόν έπανωφόριον άπό γοΰναν ίΐιΐΓ
ΙθοαΙ) έξαισίας ποιότητος καί τελείως
άμεταχείριστον, πρός $85.00. Άτο-
ταθητε: 335 Υ. 571η 51. (πλησίον
ΒάΛ)
(13794—20—11-18)
Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ
"Ητοι τό "Αγιον Πάθος τοΰ Σωτή¬
ρος ημών. έξεταζόμενον άπό νομικής
απόψεως, συμφώνως μέ τούς τότε Ρω-
μαΐκονς καί Ίουδαϊκούς νόμους. Υπό
Τραπεζουντίου, Εισαγγελέως των
Πρωτοδικών. Δεδεμένον $1.85.
Η ΜΥΤΗ ΕΝΟΣ
ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΥ
ΥΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΔΜΟΝΔΟΥ
Ηνθκττόρημα μέ κωμικήν υπόθε¬
σιν καί σκηνάς άστειοτάτας, ηον
προκαλοΰν τόν γέλωτα. Είναι άπό
τα πλέΌν ενχάριστα όιδλία πον εξε¬
δόθησαν μεχρι σημερον.
Τιμάται χαρτόδετον ..... $0.75
Γράψατε:
ΝΑΊΊΌΝΑΙ. ΗΕΚΑΕΟ
140 ν. 26111 51., Νβν ΥογΙι
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ 10Γ
"Υπό Τζβκ Λόντου. "Έργον πλή-
ρες γοητείας καί περυΐετειων.
Ζωντανή ζωγραφιά τής ζωή; των
θαλάσσιον. Τιμάται δεδεμένον $1.
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ.Ο"
14Ο
«V.
26ΤΗ βΤ., ΝΕν/ ΥΟΗΚ
Τηλέφωνον: ΟαΙβοΌηϊ& 2112
Ίδρυθέν τφ 1907.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ Η 'ΕΛΠΙΣ'
. "Ολα τα ειδή των γλυκών.
Ε. ΖΙΡΙΜΗΣ καί Μ. ΣΑΡΑΝΤΙΔΗΣ
303 ΕΑ3Τ 34ΤΗ 8Τ.. ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
(Παρά την έλεβέταν 2)1(1 Ανβ.)
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ
Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΘΑΟΠΟΥΛΟΣ
βΕ0Η6Ε Ο. ΑΡΟδΤίΕ. ΙΝ Ο.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ
Άναλαμ6<4νομεν κηδείας είς οιονδήποτε μίοο- «ν Νεςι 'Υόρκο καΐ Νεν ^Γ5βγ. ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ: 308 %Υ. 47ΤΗ δΤ., ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ ΡΗΟΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίΥΑΝΙΑ 2586-7 ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΒΟΟΚ^ΥΝ· 187 80υΤΗ ΟΧΡΟΒΟ 8ΤΒΕΕΤ ____ΡΗΟΝΕ: ΝΕΥΙΝ5 8450 ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΣΎΖΥΠΚΟΥ ΕΡ0Τ6Σ Γ. Ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ. Τό βιβλίον τουτο είναι απαραί¬ τητον «Ις πάντας, διότι «!ναι V δακτΐκόν καί ωφέλιμον χαί βΐς τόν ανδρα χ*1 «Ις την γυναϊχ·. ϊβλί- δβς 87Ϊ. ΤιμΛται οβοεθένον......$1.00 Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ 140 τ¥Ε6Τ ΖβΤΉ 3Τ., ΝΕ«ν ΥΟΗΚ, Μ. Τ. ΠΩΛΕΙΤΑΙ Στιλβω- τηριον μετά συστηματι- κσϋ πιλοκαθαρισπιρίου. Πωλεί οί§3Γδ, οί83- Γ6Η65, Ιοοαοοο, 325 ειδή Γηα^αζίηεδ καί 30 εϊδη εφημερίδας;. Κείται είς την κεντρικωτέραν γωνίαν της πόλεως. Εΐσ- πράξεις άνω των $500 την έβοομάδα. Εύκολία είς την πληρωμήν. Τι- μή $5.000. Άποταθη¬ τε: Αρρΐε-Γ,οΐε Γο ΡαΓΚ δςυαΓ Β Βοδίοη, Μ (13797—20) ΑΠΟΚΡΥΦΛ ΤΟΠ ΑΘΗΝΟΝ 'Υλο ΉΧ ΟΓΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ «Τριάνπα χρόνια σ—χν Ά*τ>νο».
Σύγχρονον κοινωνικόν μνθιστόρΤΓ
μα βγαλμένο άπό τόν πρακπτκον
βίον καΐ τα ήθη της Άθττναϊκτίς
κοινωνίας. Πλήρες σκηνών μεγί-
στον έν·&Μΐφέροντος μέ μ«ά δννατή
είκόνα των δοων γίνονται στήΎ
Άθήτνα, χανρίς νά τα βλέπη ό λο-
λύς κόσμος. Μετά παλλών €<χόν«ειν. Τιμάται δβδεμένον ..... $1.26. Γράψατε: "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ.Ο" 14Ο «V. 2·ΤΗ »Τ.. ΜΕ«ν ΥΟΒΚ Πωλοΰμεν, άγοραζομτ» καΐ άνταλλάσσομεν ε« χειρισμένα ϊπιηλα ^ βωτηρίων. 'Εγοιιεν μεΥ«; λην παρακατανηκην ί» |β'Γ5, ΜοΙθΓ5, ν«» Βΐεαεη, δΐεΐβοπ 8βΓ5. Κατασκευάς Σταυοούς καΐ νΤ* ληβήτε τής ενκαιριας. Ε β. δυρρ^Υ, 428 —·Γάι, Ρ νία 50Λ 51.. Νβν Υογκ. ? ί.εχίηβΐοπ 8289 ευάς 3 'Εκλεχτά βιβλία_Ιχεν μόνον, βλιοπωλεϊον τον '"" ΟΑΚΥ, ΙΝϋ.—Ό------ ρνξ» καί όλαι αί έκδόσεις τού ται παρά τω άνηπροσώπφ μας Πετρίδτι, 109 ΥΥ. Ι311ι Ανβ., νίνονται δεκταί εγγραφαί σννί. των χαί κοτταχωνήσεις μβ'θών και γάλων άγγελιών.___ «ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ» Μεγάλο Καφενειον καΐ 490—8111 ΑνΕ. Ρτιοηβ: ΝΕΥ7 9142
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 "Οκτώβριον.—Νέ-
στορος μάρτυοος.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 28 'Οκτω*ο τό λέϊ.
'ΕπΙ Τσεχοσλοβακίας 2.9655ο Λ χοο.
01_Α85ΙΡΙΕ0 ΑθνΕΚΤΙ8ΕΜΕΝΤ8
»05 ΥΥΕδΤ
5ΤΚΕΕΤ
Λίραι Αγγλίας ........... 4.87%
Γαλλικά Φράγκα........... 8·«^
Δραχμαί είς <η» καλλιτέραν τιμήν. Τηλεφωνήσατβ διά τιμάς: Τηλέφωνα: ΟΗΐοΙίθΓίη^ 6*71—5. ΜΑΠΙ5ΠΝ 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ 100 ΡΑΒΚ ΓίΟν ΝΕ\' ΥΟΚΚ 0ΙΤΥ (Πλησίον τής όδού Μασϋκοαι Έκδίδομεν έπιταγάς «Ι; Δραχαάς επί δλων των πόλεων τή; Ελλάδος εί; τάς καλλιτέρας τιμάς τής ή έοα;. Τηλέφωνον: νοΓΐη 2945. 6. 7. ΜΙΚΡΑ! ΑΓΓΛΙΑ! ΖΗΤΕΙΤΑΙ Έλληνική οίκογένεια όπως διατηρχί παιδίον 3 έτών. Πρέ- πει νά μένη είς καλήν κατοικίαν. Γρά¬ ψατε: Γ8ΐιι1ί65, 112—114 δο. ΡογΙ- Ιά Ανθ., ΒΓθθΙίΙγη, Ν. Υ. (13824—24—25) ΧΟ1Ν9ΝΙΚΑ ΔΩΡΕΑΝ Μαθηματα 'Αγγλικής. 'Επϊσης *&; δύνασθε νά γίνετβ Άμερ·.κανοΙ πολί¬ ται. Άποταθητε έκαστην Δευτέραν, Τρίτττν καΐ Τετάρτην ΕνεηΙπβ δοΐιοοΐ Νο. 17, επί τής 48ης όδοΰ. (Μεΐαξν 8«1ι 8η(Ι 9ιϊι. Ανββ.) ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΔΩΡΕΑΝ Τό Γραφείον τή; Παιδείας ,ταρέ- χει μαθηματα δωρεάν διαρκούση; ιή; ήιιε'ρα;, εί; άνδρας καί γιτναϊχας, αίτινες έ.Ίΐθυμονν όπως έκμάθωαι την Αγγλικήν καί πως νά γίνουν 'Αμε· ρικανοί πολίται. 'Οσοι έ—θυμοϋν νά καταταχβώσιν είς τάξιν τινά, δύναν¬ ται ν1 άποταθώσι, εκάστην Δευτέραν καί Τετάρτην, άπό 3—δ μ. μ. Δωμά¬ τιον 401 καί 409 ΡιΛΙΐο δοΐιοοΐ 27, αριθ. 215 ΕββΙ 4191 5ί. Π όντε; προοκαλοΰνται όπως προσέλθωσιν. ΟΙΑΒΧΕ5ΤΟΝ, 5. Ο. ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΕ ΑΔΕΛΦΟ¬ ΤΗΤΟΣ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΗΧΩΝ Ο «ΚΕΦΑΛΟΣ» Την παρελθούσαν Κυριακήν τό έν- ταϋθα τμημα τής ήμετέρας Αδελφό¬ τητος των Κεφαλήτνων «Κέ<ραλος:», έτελεσε πανηγυρικήν λειτουργίαν μετ1 άοτοκλασίας είς τιμήν τοϋ πολίονχσν τής νήσου μας Άγίου Γερασίμον. Εύχαριστοΰμεν θερμότατα πάντας τού; τιμήσαντάς μας διά τής παρου- σία; των, τόσον ιά μέλη τής παροι- κίας μας όοον καί τοϋς άξιοτίμονς κ. κ. καί συμπατΡΛώτας μας Μετα- ξάν, Βανδώρον, θωμάν, Βοζίκην καί Άντύπαν, οί όποϊοι ήλθον άπό την Σαδάναν τής Γεωργίας οικογενεια¬ κώς, μή φειβθεν—-ς χρόνου ■χχΑ κόπον. (ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ (13860—27) ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ωραίον έπιπλω- μένον δωμάτιον εις κύριον ή κυρίαν. 1115 λΥβκΙθΓΙΘδΙεΓ Ανθ., Αρΐ. 10, Βγοπχ. 5α1ορ. (13854—26—28) ΙΓ ΖΗΤΟΥλΙΤΑ! ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΕΛΛΗΝ1ΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ ννναίκες ίϊΐΓ ίΐηίδΐι- βΤ8, πεπειραμέναι, διά παλτά, γοννα- ρικά καί φόδρες. Άποταθητε: 150 ν. 281Λ 51., Δωμάτιον 1203. (13831—24—26) ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ Δ!Α ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπειραμένος άρτοποι- ός διά τό ΟεηΐΓπΙ Βα1αη£ Οο. Άπο¬ ταθητε : 65 ΜαηοήεχΙεΓ δί., Βγοο- κΙοπ, Μ3&5. (13806—22—26) ΕΧΟΕΚΙΑΖΕΤΑΙ ■δωμάτιον εύήλι- ον, εύάερον καΐ μ! όλας τάς τελευταί¬ ας ευκολίας. 'Αποταθήτε: 234 ν. ΙΠΙΙι £ί., Αρί, 64. (13849—26—28) ΕΝΌΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια εύη- λια, εύάιερα χαΐ μέ όλας τάς τελευ¬ ταίας ευκολίας, δι' εν ή δύο άτομα η άνδρόγννον. Άποταθητε: ΑΙϊΐΗη Ρβρβ&θθ—Θ, 321 Υ/. 118111 δι.—2ον ,τάτωμα. (13847—25—28) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον μέ ό¬ λας τάς ευκολίας. 600 ΥΥβδί 13411ι ίδι., Αρί. 11, Ν. Υ. ΟΐΐΓ. - (13840—25—26) ^ ΖΗΤΕΙΤΑ! ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΓΕΙΡΟΣ πτπϊΐραμένος, 'Ελλη- νοτουρκικής μαγειρικής, ζητ·εϊ εργα¬ σίαν όπου δήΛοτε. Άποταθητε: Τ<τε- δάκον, μάγειρον, 8 ΒΓΪά&β δίτΐβΐ, Νβνν ΥοΓΐί. (13859—26—28) ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ καλλίφωνος καί μουσικός ζητεί θέσιν. Γράψατε: Ίερο- ψά>.την, 53 Μαάίί>οη δι., Νεν/ Υ-
θΓΐί. _ (13852—26—30)
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ πτυχιοΰχος τού
Παγκνπρίου Διδασκαί.είου, ζητεί θέ¬
σιν. Γράψατε: Χρ. Στυλιανόπουλον,
Ο ο ΟνρΓΠδ ΒΓοΙηεΓηοοϋ, 247 ν.
42η<1 δΐ., Νενν Υογ1£. (13837—25) ΝΕΟΣ άπόφοιτος 'Εμπορικής Σχο- λής, ομιλών την Γαλλικήν καί Αγ¬ γλικήν, ζητεί θέσιν ενταύθα η είς τό "Εσωτερικόν. Συστάσεις καλαί. Γρά¬ ψατε Π. Κ., ε)ο ΝΒΐϊοηβΙ ΗβΓ»1ι1, 140 ΛΥ. 261η δί., Ν. Υ. αίγ. (13809—22—25) ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν Σχολειον έν Νέβ 'Υόρκπ, διά νά μάθετε καλώς την τέχνην τού ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ ΕΚΜΑΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ ΝΕΥν 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΗ 5^Ηοο^ ΙΔ»—8_ Ανβ.. (Γββνία ίβ" Όδοΰ) Νεν* ΥοΛ ΠίΙ) 0ΗΑΒΙΕ3 ΒΑυΙβΑΐΙΙΡΟ, ΙΝΟ. τ· ' ΑΓΙ* ΤΡΙΑΧ Αν*γ0 •Υκβχβιαβτήμβτα ο ρ ΙΟ$-ίθ 5ρΗη* 5ι > χε ΜαΙΙχ— 51.
ΤΛελ. _Β·1 Μΐε. Ι·1Τ. Ο»·*.
Κεντο.
χε Μα
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ·
'Ελληνϊίκ·π οίκογενεΐπ, μέ όλνβ; τάς
ευκολίας. Άποταθητε: Μγβ δθΓΤΪβ,
124 νΥ. 83γ(Ι δί., Ν. ΥοΠί Οΐίχ.
' (13830—24)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον εΰάε-
ρον, εϋήλιον, μέ όλας τάς ευκολίας,
παρ' Έλληνική οικογενείας 4 Υν'βϊί
10181 δί., Αρί. 14, Ν. Υ.
(13822—24—26)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εύάερον δωμάτι¬
ον παρ' 'Ελληνικ·ή οίκογενεία. 911
ΡΓθβρεοΙ Ανε., Αρί. 5, Βγοπχ
ΡαΓΚ, Ν. Υ.
(13826—24—26)
Ό «Έθνικός Κήρυ*^. ΐωλίΐτα» είς
τό 923 0ί<7 ΡοίηΙ Κοα Ι παρά τού αν¬ τιπρόσωπον υ άς, χ. Κατνσταντίνον Δέλλα, όστις δέχεται καταχΐορήσει; άνγελιόνν καί 'γγοαφάς σν/δοομπτόνν. ΑΥΝΑΤΟΙΝΕΟΗΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ (Δ. ΚΑΛΛΓΜΑΧΟΥ) Ίστορία των δημιουογών τον Ν«οελληνι><οΰ πολνηιομιοΰ των τριών τελενταίβίϊν σίώνων^ "Έργον σπου¬ δαιότατον. ΔιαφωτΜΓεΐχόν, χρηοι- μώτατον δι' όλους τού; "Ελληνας της Άμεοιχής. Συν &1χ*.ζ έχτί- θτνται οί αγώνες όΒ.«»ν των έξεχάν- τω* 'Ελλήνων μεταναστών, οί ό- —>ϊοι έλάμπφυναν τό 'ΕΑλττντκόν
ΰνομα. θά έμϋτΛτυσθητε άπύ την
μελέτην των μτγάλων άνδςκϊτν, Τό
όγχ&οες αύτό <»ύγγνβμ|Μΐ, χβλο- δίόβμένον, μέ βευράν «Ικόνων, τεμβτα»................. $2.75. ΓρΑψα«: ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 14Ο Τ*Ε8Τ ΜΤΗ βΤΚΕΕΤ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ τριώροφος οΐκία μέ 17 δωμάττα άνευ &ώύαον. "Εχετ μ,τάνια καί ηλεκτρισμόν. Καταλληλο- τάτη διά Ηοοπιΐη? Ηοπββ. 'Ενοίκτον $75.00 τόν μήνα. Άποταθητε: Ο. Ο. Ηα11ο<·1ϊ, 401 Ογηηά δί., Ν. Υογϊχ. (13812—22—24) Η ΑΙΧΙίΜΤΟΙ ΤΙ ΑΓΡΙίΙΝ •Υπό ΑΛΦΟΧΣΟΥ Δ' ΕΝΝΕΡΥ Τό Λερνΐτετεκοβέστερον έργον τοΰ Άλφόνσου Δ' 'Εν-ΜΒρν, μία ή ί τραγιχή οίκογεν€ΐαχΙή μιΛιο~ορία πλτίρης {ρώτων, πεουεετενών έν μέ¬ σω κινδύνων καί άγρίων, <ΐί οποίαι μβταβάιλλουν τό ενδιαφέρον τοΰ α¬ ναγνώστου είς πραγματικήν αγω¬ νίαν. Σελΐδες 800 μττά πλείστων εΐκόνων. Δεδ«μενον ...... $2.00. Γράψατ*: 'ΝΑΤΙΟΝΛί ΗΕΒΑίΟ" 140 >ν. 2βΤΗ 9Τ., ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή διεύθννσις τού Πα-
ναγιώτου Μποφυλλια, έκ χωρίου "Α-
γιος Ιωάννης, τον Πύργου, τής Ή-
λείας, νά την αποστείλη είς τόν Ιω¬
άννην Κανελλόπονλον ε)ο Ναΐίοπίΐΐ
ΗβΓ3ΐ(1, 136 νν. 26111 51., Ν
ΥοΛ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙό γνωρίζων την
διεύθυνσιν τού Νικόλαον Π. Καλαλέ,
έκ Γκονλμπαξέ, Μικράς Άσίας, πρώ-
ην διαμένοντος είς ΡογΙ λΛ'θΓΐη, Τβ-
Χ35, νά ττΓν άποστείλτ) είς τόν αδελ¬
φόν τον Γεώργιον Καλαλέν, είς Ηί{?Τι
νοοά, ΙΠϊηοΐχ, Ρ, Ο. Βοχ 168.
* (13850—26—31)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την
διεύθυνσιν τού Κώστα Ρουνάκη, έκ
Κάτω Παναγτάς, Τσεσμέ, όπως την
στείλη είς τόν Κώσταν 'Ερημίτην,
1306 δοιιΐη δ!., ΡΗϊΙβάεΙρΙιΐα, Ρ».
(13853—26—28)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την
διεύθυνσιν τοϋ Νικόλαον Μ. Παππα-
δέλη, έκ ^τής νήσου Π άτμου κατα¬
γόμενον, ίνα την άποστείλλη είς τόν
συμπατριώτην τού Δημήτριον Γ. Λε-
ούσην, 402—5ϊΙι 51., ΡβΟΓΪ», ΙΗ.
(13820—23—25)
( (Κ ΠΕΙΡΑΤΑΙ ΤΉΣ ΑΒΑΝΜΗΣ
'Υ.τό ΑΛΦΟΧΣΟΥ Δ' ΕΝΧΕΡΥ
Τό σνγκινητικώτεοον καϊ δραμα-
τικώτερον μυθιστόρημα, πλήρες μί-
γσ/νείου, τραγυΐότητος καΐ γοητεί-
ας επί τή βάσει τοΰ όμωνυμου
δοαΐΜττικοΰ έργον τοΰ συγγραφέως
των «Δΰο Όρςχΐνιων». Σελίδίς 400
κοσμσύμεναι υπό 25 εύ(όνων.
Τιμάται, δθδεμενον.....$1.50.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ"
14Ο *ν. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕ«ν ΥΟΚΚ
πηιηι
•Υπό θ. ΝΤΌ2ΤΟΓΓΕΦΣΚΗ
"Εργον μ«ν^όπνοον. Άρκεϊ ότι
έξήλθ* άπ ότττν γραφίδα -τοΰ έξο-
χωτάτου των Ρώοο'ων μιτθιστοριο-
γράφατν διά νά διαβαοθή από
Τιμάται δβδεμενον.....$1.00.
Γράψατε:
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
14Ο
«V.
26ΤΉ 5Τ., ΝΕ*¥ ΥΟΚΚ
. —,.....■», Τ^αζόστοΐι:?- ^ Ι
ασημικα καί γναλικά. Τ^ι " -""ατβ. Ι
(13858-26-5
τισμός
"^ΓτΑΙ~γ^0-^^
; καλήν τοποθεσίαν Γί- ,^8"*
________________
,ΠΩΛΕΙΤΑΙ ^σ
ματων, σνστημένον πρό
τΐκή· Ά.ιοταήτΓ.
., Βοοΐιΐνη, Ν. γ
-----------------' 03839—-251
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Βεϊϊ^ι
θαυμασιαν γειτονών τού
Ι ν. γωνιαιον κατάστημα,
σμός, τρωλλης χαί μ^
μπροστά. $500 έ6δομο.δ
κτητης υποβάλλεται είς
Πωλεί είς τόν πρώτ^
όστις θα τον προσφέρπ λογικήν
φωνίαν Καλόν ένοΤκιαστήςίοΛ
φωνον ΒεΓβεη 4649 ν.
(1384τ—2Γ) -271
ΣΠΑΝΙΑ ΕΥΚΑΪΡΪΓ
_ Ιδιοχτητης έστιατορΛυ Γνοιάζει ώ
ήμισυ ομοΰ μέ τό οικόπεδον χαί χή
οίον, άντί $2.000, πλησίον Μΐβηη'
ν
V
αιη°Γ5' 364 λν" δ2ηά 8Ι'
______________ (13825—24—26)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ πιλοκαθαριστήριογ,
πρό πενταετίας συστημενον, καμνο»
καλάς εργασίας. Δωρεάν έκαάβηοι;
έντός μηνός. Απευθυντέον. ΟεοΓ§6
ναΐΐαβ, 66 ΑηάΓεν δι., Ιό.>ηη,
Μ385. (13823—24—30)
( ΠΩΛΕΙΤΑΙ γωνιαία οίκίο διά (
οικογενείας άπό 4 δωμάτιο ε/.αστον
άπάρτμεντ, με όλας τάς νεωτάτου ο»·
στήματος ευκολίας. "Ελθετε να Ιδητε
την θαυμασιαν αύτην οικίαν. ΖητήσαΐΕ
τόν ίδιοκτήτην, ό οποίος κατοικεϊ έν:ό;
τής οΐκαίς. Άποταθήτε: 108—78 42(1
Ανε., γωνία 1111η δι., Οογοπβ,
_. Ι. (13803—22—11—4)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ροοΐ Κοοηι είς ά-
λιν τής
II
ενσυλδανίας, πλησίον τοΰ
Η3ΓΓΪ5Ι311Γ8, Ρ3·, μ« 8 τρθ.τεαθ, Ι
ΙΙΐβΓάϊ καί 6 Ροοΐ ΒιΙΙΐαΓάϊ,
δηοε δηϊηε δΐηηϋ, Ειιηεη. Οο
ΙεΓ, 0Ϊ83Γ5 3Π(1 Οαηάίβχ. Κείται
είς τό καλλίτερον μέρος τής πόλεωξ,
πλησίον τοΰ Σταθμόν τής Π ενσυλδ
νίας, ποιλεϊται άντί §6.000, μέ $2.500
μϊτρητά, τό δέ υπόλοιπον είς μηνηοία;
δόσεις. Παρεχει πολυετές ένοικιαστή-
ριον. Άποταθητε! Ό. 5. ο)ο ΝβΙίο-
παΐ ΗεΓβΙϋ, 140 Υ. 261η 51., Ν. Υ
ΟίΙν. (13807—22—25)
Κυρία πωλεϊ θαυμάσιον ποαγματι·
, κόν έπανωφόριον άπό γοΰναν ίΐιΐΓ
ΙθοαΙ) έξαισίας ποιότητος καί τελείως
άμεταχείριστον, πρός $85.00. Άτο-
ταθητε: 335 Υ. 571η 51. (πλησίον
ΒάΛ)
(13794—20—11-18)
Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ
"Ητοι τό "Αγιον Πάθος τοΰ Σωτή¬
ρος ημών. έξεταζόμενον άπό νομικής
απόψεως, συμφώνως μέ τούς τότε Ρω-
μαΐκονς καί Ίουδαϊκούς νόμους. Υπό
Τραπεζουντίου, Εισαγγελέως των
Πρωτοδικών. Δεδεμένον $1.85.
Η ΜΥΤΗ ΕΝΟΣ
ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΥ
ΥΠΟ ΑΜΠΟΥ ΕΔΜΟΝΔΟΥ
Ηνθκττόρημα μέ κωμικήν υπόθε¬
σιν καί σκηνάς άστειοτάτας, ηον
προκαλοΰν τόν γέλωτα. Είναι άπό
τα πλέΌν ενχάριστα όιδλία πον εξε¬
δόθησαν μεχρι σημερον.
Τιμάται χαρτόδετον ..... $0.75
Γράψατε:
ΝΑΊΊΌΝΑΙ. ΗΕΚΑΕΟ
140 ν. 26111 51., Νβν ΥογΙι
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ 10Γ
"Υπό Τζβκ Λόντου. "Έργον πλή-
ρες γοητείας καί περυΐετειων.
Ζωντανή ζωγραφιά τής ζωή; των
θαλάσσιον. Τιμάται δεδεμένον $1.
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑΙ.Ο"
14Ο
«V.
26ΤΗ βΤ., ΝΕν/ ΥΟΗΚ
Τηλέφωνον: ΟαΙβοΌηϊ& 2112
Ίδρυθέν τφ 1907.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ Η 'ΕΛΠΙΣ'
. "Ολα τα ειδή των γλυκών.
Ε. ΖΙΡΙΜΗΣ καί Μ. ΣΑΡΑΝΤΙΔΗΣ
303 ΕΑ3Τ 34ΤΗ 8Τ.. ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
(Παρά την έλεβέταν 2)1(1 Ανβ.)
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΠΟΜΠΕΙΟΝ
Γ. Χ. ΑΠΟΣΤΘΑΟΠΟΥΛΟΣ
βΕ0Η6Ε Ο. ΑΡΟδΤίΕ. ΙΝ Ο.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΚΗΔΕΙΩΝ
Άναλαμ6<4νομεν κηδείας είς οιονδήποτε μίοο- «ν Νεςι 'Υόρκο καΐ Νεν ^Γ5βγ. ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ: 308 %Υ. 47ΤΗ δΤ., ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ ΡΗΟΝΕ5: ΡΕΝΝδΥίΥΑΝΙΑ 2586-7 ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΒΒΟΟΚ^ΥΝ· 187 80υΤΗ ΟΧΡΟΒΟ 8ΤΒΕΕΤ ____ΡΗΟΝΕ: ΝΕΥΙΝ5 8450 ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΣΎΖΥΠΚΟΥ ΕΡ0Τ6Σ Γ. Ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ. Τό βιβλίον τουτο είναι απαραί¬ τητον «Ις πάντας, διότι «!ναι V δακτΐκόν καί ωφέλιμον χαί βΐς τόν ανδρα χ*1 «Ις την γυναϊχ·. ϊβλί- δβς 87Ϊ. ΤιμΛται οβοεθένον......$1.00 Γράψατε: ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ 140 τ¥Ε6Τ ΖβΤΉ 3Τ., ΝΕ«ν ΥΟΗΚ, Μ. Τ. ΠΩΛΕΙΤΑΙ Στιλβω- τηριον μετά συστηματι- κσϋ πιλοκαθαρισπιρίου. Πωλεί οί§3Γδ, οί83- Γ6Η65, Ιοοαοοο, 325 ειδή Γηα^αζίηεδ καί 30 εϊδη εφημερίδας;. Κείται είς την κεντρικωτέραν γωνίαν της πόλεως. Εΐσ- πράξεις άνω των $500 την έβοομάδα. Εύκολία είς την πληρωμήν. Τι- μή $5.000. Άποταθη¬ τε: Αρρΐε-Γ,οΐε Γο ΡαΓΚ δςυαΓ Β Βοδίοη, Μ (13797—20) ΑΠΟΚΡΥΦΛ ΤΟΠ ΑΘΗΝΟΝ 'Υλο ΉΧ ΟΓΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ «Τριάνπα χρόνια σ—χν Ά*τ>νο».
Σύγχρονον κοινωνικόν μνθιστόρΤΓ
μα βγαλμένο άπό τόν πρακπτκον
βίον καΐ τα ήθη της Άθττναϊκτίς
κοινωνίας. Πλήρες σκηνών μεγί-
στον έν·&Μΐφέροντος μέ μ«ά δννατή
είκόνα των δοων γίνονται στήΎ
Άθήτνα, χανρίς νά τα βλέπη ό λο-
λύς κόσμος. Μετά παλλών €<χόν«ειν. Τιμάται δβδεμένον ..... $1.26. Γράψατε: "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ.Ο" 14Ο «V. 2·ΤΗ »Τ.. ΜΕ«ν ΥΟΒΚ Πωλοΰμεν, άγοραζομτ» καΐ άνταλλάσσομεν ε« χειρισμένα ϊπιηλα ^ βωτηρίων. 'Εγοιιεν μεΥ«; λην παρακατανηκην ί» |β'Γ5, ΜοΙθΓ5, ν«» Βΐεαεη, δΐεΐβοπ 8βΓ5. Κατασκευάς Σταυοούς καΐ νΤ* ληβήτε τής ενκαιριας. Ε β. δυρρ^Υ, 428 —·Γάι, Ρ νία 50Λ 51.. Νβν Υογκ. ? ί.εχίηβΐοπ 8289 ευάς 3 'Εκλεχτά βιβλία_Ιχεν μόνον, βλιοπωλεϊον τον '"" ΟΑΚΥ, ΙΝϋ.—Ό------ ρνξ» καί όλαι αί έκδόσεις τού ται παρά τω άνηπροσώπφ μας Πετρίδτι, 109 ΥΥ. Ι311ι Ανβ., νίνονται δεκταί εγγραφαί σννί. των χαί κοτταχωνήσεις μβ'θών και γάλων άγγελιών.___ «ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ» Μεγάλο Καφενειον καΐ 490—8111 ΑνΕ. Ρτιοηβ: ΝΕΥ7 9142
ί|Εν·θγΝΣΕ)Σ ΙΕΡΕΩΝ
ΙΕΡΑ ΕΚΚΛΗ2ΙΑ
ΙΤΗΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ
1600
δι. Νΐοΐιοΐββ Ανεηυβ
Υογκ ΟίίΥ-
Αί*. Κανέλλος Κανελλό-
πουλος.
7. ο 3599.
Κοτοικίος Υν3(ΐ5νθΓΐ1ι 9468.
Γ1* ' ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«αποσ αθανασιοσ»
Ι ('Αρχιε.τισκθΛτ);)
1 {73 ΕΙ— 8ΐΓβ6ί.
Ιφτ)μέ(>*ο?: Ι. ΜενίξόποιΛο:
■Τηλέφωνον: ΑδΙθΓΐ* 1658.
1-τη.χία-: Η^νβπαβΤβΓ 287α
ΙΟΧ1ΟΝ ΠΑΝΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
Γ.ΟΑΠΟΪ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
ίίΓ8£ Ανβηαο, Νβ^ν Υογπ: ΟΙ—
ΐΜετοξΰ 15η; καΐ 17η; όδοθ)
Ι?έ(τωνον: 51υγνβ58Πΐ 7386.
ΚνΟΤΙΕ Α5ΤΟΚΙΑ, ι. Ι.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ >7
1929.
«ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»
Εΐπι δι. 3ηά ϊηιΐ Ανβ.
Τηλέφωνα: Ημέρας ΑδΙοηα 3939.
Νυκτός: Ηη νετηαγθΓ 0614.
27
•ΙΕΚ5ΕΥ ΟΙΤΥ Ν 3
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
«51 ΥογΙε 5ΐτβ«1
Κατοικία Ίερέως:
•20 Ραΐπηοηί Ανβηπβ
Τηλέφωνα: ΒβΓΚβη 281
«αί Μοπτκοτηβ— χχι».
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΣ
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
Διεύθυνσις Ιίρέω; Άρχιμ. Δόν»
Λεονταριδου καί 'Εκκληβίας:
108 Ε. 3411ι 51., Νβ- ΥοΛ Οί*
Τηλέφοη·ον· Ι,βχΙηκτοη 6795.
ΕΛΛΗΜΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
«27 \'. ΙϊβίΙι δί.. Νβν ΥοΛ 0117
ΤηΛίαι. Έκκλησίας: ΜοηιατπθηΙ «843
Κατοικία Ιερε'ως:
ΑΙδισ. Νικόλαος ΆνδριΟΛονλβ;
601 νν. 185 δΐτββί.
Βγ8ΠγπιπιΤ 8631
ΟΑΝ1ΕΙ.5ΟΝ. εθΝΝ.—Ό «'ΕΟνν
χο; Κηρυξ» πωλεΐται παρά τού άντι-
τροσώτου μας Γ. Μπέροη, 81 ΜεΙβ
51γ«<* ΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΔΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟ (( ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ Καθημερινώς ερχεσθε εί; επαφήν μέ κδποιον άπό τούς 600.000 «νβρωπους πού πεθαίνουν δδικα στήν Άμεριχή. - ΟΊ ιϊνβρωποι αύτοι—μεταξύ των οποίων είναι καΐ πολλοΐ έν συγ- ρισει^ Ελληνες—μποροΰν νά ζήσουν. Ή ζωή των έξαρτάται κατά μέγα βαθμόν ολ' αύτοΰς τούς Ιδίους. Μηπως είσθε είς έξ αυτών; Μή έρωτοτροπεΐτε μέ τόν θάνατον. "Έχετε ϋπρχρέωοτν νά ζήσετε. ΙΙρεπει νά ζήσετε καί θά ζήσετε. χαί θά χαρήτε την ζωήν σας αρκει ν« είσθε προσεκτικός. Προσέξατε την υγείαν σας. ΐνανεις δεν Ιχει νά φοβηθή άπό ασθένειαν, αν εφαρμόση δσα οιδά- χει το πολύτιμον βιβλίον ΚΛΕΙΑΙΤΗΣΥΓΕΙΑΣ * ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ, Ν. Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Ι-αλλιτεχνικώς δεδ&μένον τιμάται $».ΟΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΕϋ, 140 ν. 2βϊ1ι 51., Νεν ΥογΙι, Ν. Υ. Έσωκλείστως ευρίσκετε δολλ. 2.00, μέ την παράκλησιν όπως, μου α.·τοστείλητε «ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ». Όνομα Διεύθυνσις............ Πολιχεία ΜΗ ΑΠΟΤΕ^ΗΤΕ ΕΞΑΙΡΕΣΙΝ! Ό; καί δσημος νέος τής χθές είναι σήμερον μέγας κβ'ι διά- ιίρισ ; IX0» *! δυστα·χία, οί έξευτελισμοΐ καΐ ή άπογοήτευστς παρε- ΤΊ?οι>. ' ωσαν τόπον είς μίαν ζωήν πλήρη άπολαύσεων, δόξης γο-
[ί9ε'' "α: ,Ή ζωή, είναι παραδοξοτέρα, πλέον ένδιαφέρουσα άπό
ίιιννΛ; ,στοΡτΐμα! Διαβάσατε την «Πεϊναν> τοϋ μεγάλου Νορβηγοΰ
'Η «Πε?ς Χάεΐβουν καί «ά πεισθήτε.....
Ίχι'ιν *■ . νίβ π«ριγράφει μέ δύναμιν καί σνναρ.ιαστικότητα την νεα-
-ωιΐν τοΰ συγγραφέως της. "Ολος ό κόσμος έδιάβασε τό άρι-
• ΐμα «Ή Πεϊνα». Διατί ν' άποτελήτε εξαίρεσιν;
ΥΠΟ ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΝ
ΧρνχΐόδΓτον τιμάται $1.ΚΟ
ί("1Ότε σήμϊοον ζΛ<ΰς α&ς άπ0Οταλή €. Ο. Ό. η έμβάσατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ.0 (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) ΜΕ«ν ΥΟΒΚ. Ν. Τ. 1916. Ο· «!■ νΒΕΤΤΟδ ^ Ε»»3ΐε Βαδΐηεκβ ^^-., 1482 ΒΓοαϋννβν, Κοοηα 510, (Τϊτηεδ δα,ιιβΓε) Νεν ΥοΓΐι ΟΗγ. Ιηλεφ. ΒΓ-3ηΙ 8641, 5482, 6094. ΜΕΓΑΛΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ ΣΠΕΥΣΑΤΕ, Η ΔΟΚΙΜΗ ΠΕΙΘΕΙ ΜΑΚΚΕΤ, θΓθοεΓϊεβ, νε§εΐ3- οΐεβ, ΡηαϊΙδ, δοάβ ΡουηΙβίη, νωνιαια, εύκολοδούλευτος, μέ θετι- κα κερδη $1.000 μηνιαίως, είσπρά- ?«ς $4.000 μηνιαίως, μακρόν έοι- κιασττιριον, ενοίκιον $175, τιμή «7.500, με $5.000 033Π. Μόνον τό Μοοΐι ε(ναι 55.000. ^ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, Ινα άπό τα κεν- τρικωτερα καί τελειότερα τοϋ εί- οβυς των, μέ ήγγυημένας είσπρά- ?εΐς $1400-—$1.500 έβδομαδιαίως, αξια έπιπλώσεως $18.500, 9ετές ίνοικιαστήριον, ένοίκίον $100. θνοτ «ζεται λόγφ σοβαράς διαφωνίας, άντι $19.000, μέ $6.000 03δ_ Ευ¬ κολίαι στάς πληρωμάς. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΙ' ένγαζόμενον μέ χενδη 60%. Εΐσπβάξεις μί δοκιμήν $800 έβδομαδιαίως, μα¬ κρον ένοικιαστήριον, ενοίκιον λογι¬ κόν. Τιμή $6.000 ;ιέ $3.000 035ΰ. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, γωνιαϊον, εύκο- λοδουλευτον, τέλειον καθ' όλα, μέ είσπράξεις $500 έβδομαδιαίως, αύ- ξανομεναι παρ' είδικών. Τιμή $3. θθθ μέ $1.650 μετρητά. ΕϋΝΠΗ ιιρ Ιο (Ιβιε, μέ είσπρά- |«» $800—1.000 έβδομαδιαίως. **υσιαζ£ται μετά τοΰ κτιρίου καί μέ οικόπεδον 63X175 ίεεΐ, άντί $28. 000, μέ $9.000 μετρητά. Είναι πραγματικάς άξίας $55.000. Ό ί- Οιοκτητης αναχωρεί. Σπεύσατε νά εςασφαλίσητε τό μέλλον σας. ΕϋΝΟΗ μέ 5Ι00Ι5, έκλεκτή το- ποθεσία. εύκολοδούλευτον, είσπρά¬ ξεις $500 έβδομαδιαίως, τιμή $2. 500 όλα μετρητά, η $3.200 μέ $1.000 μετρητά. Δοκιμή άπεριόρι- στος. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, βΐΐ ιίίε, προνο- μιοΰχος τοποθεσία, εϋκολοδούλευ- τον, έπικερδές, μέ ήγγυημένας ε'ισ- πράξεις $850—-$900 έβδομαδιαίως. 8ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200 τιμή $8.000 μέ $3.500 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποβε- σια στό πόδι τής ΕΙενβίεά 513- Ιιοπ, τέλειον καθ' όλα, μέ δοκιιια- στικάς ε'ισπράξεις $1.000 έβδομα¬ διαίως, 7ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον $200, τιμή $10.000, μέ $4.000 μετρητά. ΚΕδΤλϋΚΑΝ'Τ, μέ θετικά κέρ- δη $1.600 μηνιαίως, Ιθετέ; ένοικι¬ αστήριον, ενοίκιον $333 μηνιαίως, εισπράξη; $1.500—$1.600, έβδο- μαδιαίως, τιμή $32.000, μέ $8.000 μετρητά. Εύκαιρία διά 3 σννεταί- ΡΟΤ, έργαζόμενον μό- I νόν μέ 3 άνθρώπου!;, ενοίκιον $65 είσπράξει; $350 έββομαδιαίως, τι¬ μή $3.000, μέ $1.200 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, Ικλεκτη τοποθε¬ σία, τέλειον καθ' όλα, είσπράξεις $1.000 έβδομαδιαίως, μακρόν ένοι¬ κιαστήριον, ενοίκιον $235, τιμή $10.000, μέ $3.000 μετρητά. ΟΑΡΕΤΕΗΙΑ, Ησπράξετ^ $1600 έβδομαδιαίως, Ιθετές ένοικιαστή¬ ριον, ενοίκιον $385, τιμή $20.000, μέ $8.000 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, τέλειον καθ' δ- λα, στήν είσοδον ΧιΐΟΛνβγ 81311- οη, είσπράξεις $900 εβδομαδιαί- θ)ς, 9ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $135, τιμή $9.000 μέ $5.000 03311. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, άξίης $15.000, θυσιάζεται άντί $10.000 μέ $4.000 μετρητά, γωνταϊον, τέλειον, είσπρά ξεις $1.100—$1.200 έβδομαδιαίως, 12ετέ; ένοικιαστήριον, ενοίκιον μό¬ νον $125. Ι.ϋΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ, έκλεκτή το ποθεσία, τέλειον καθ' δλα, μέ ήγ- γνημένας είσπράξεις $700 έβδομα- θΓαίίος, καθαρά μηνιαΐα κίρδη $800, 8ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον $200, τιμή $12.000, μέ $4.000 μετρητά. Μοναβική εύκαιρία διά 2 η 3 οτνεταίρους. ^ Ι.ϋΝΟΗΕθΝΕΤΤΕ μέ εΐσπρά- ξεις $2.300—$2.500 έβδομαδιαίιο;, Ιθετές ένοικιαστήριον, τιμή $37. 000 μέ $10,. 000 ιιετρητά. ΙΛΙΝΓΉΕΟΝΕΤΤΕ, είβπράξεις $800 ίβδομαδιαίως, βετές ένοικια¬ στήριον, ενοίκιον $416, τιμή $11. 000, $4.000 μετρητά. ^ΝΟΗΕΟΝΈΤΤΕ, Ιθετές έν- οικιαστήοιον, βλ-οίκιον ?200, καθα- ρά κέοδη ?16.000 τό έτος, τιμή $32.000. ιιε $8.000 ιιετρητά. ΙΧΤΧΓΗΕΟΝΕΤΤΕ, είσ.πράξεις $80β- Ιβδοιιαδιαίοις. 9ετές ένοικια¬ στήριον, ενοίκιον $300, τιμή $10. 500, μέ $3.500 035Γ1. 116 ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΙΕ55, έν- τός καί έκτός τής Νε'ας Υόρκης, ιιέ Θετικά κέί>δη.
5ΗΟΕ 8ΗΓΝΕ ΡΑΒΧΟΠ5 πολ-
λά καί διάφορα. Σπεύσατε προσω-
πικώς: ____
ο..». νηΕττοβ
1482 ΒΓΟ3(Τνν3>', ΠθΟΠΙ 510,
ΒεΙ. 42—43 8ΐΓεο»5,
Γΐίν.
Κ. ΠΑΣΑΠΑΝΝΗ
Φιλολογικόν καί 'Εγκνκλαπαιδικόν
Ήιΐίρολόγτσν μττά Λθλλών είκόνων
χαί ποωτοτύπων οιηγημάτατν.
Τΐμαται .*................ $1.00.
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
ΝΕΒΤΑ1ΌΝ ΑΝΑΓΤΑΠΙΚΑΤΑΡΙΟΜ
'Ανοοέον ·ί3Ρΐνοπούλου.— Περιέχον τα Κεκραγάοια. τ* 'Α-
ναστασιμα τοΰ 'Εσπιρινοΰ, "Ορθρσυ καί Λειτουργίας κατ' ήν
χον, μετά τάν 'ΑναστασΙμων Εύλογηταοίαιν, Άναστ. Έξαπο-
στειλαρΐων, Έο>9ινών ΕΙρμολογικών Δοξολογιών Μανουήλ
Π ροττοψάλτου καί τον Π εντάφθονον ύαφύν ήχον Γείβργίου το3
Κρητός. Δεδεμένσν ατερεώς τιμάται............δολλ. 4.00·
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΠΟΝ
"Ανδρέου Τσνκνοπούλου.— Περιέχον Καταβασίας, Κοντάχια,
Τραόδιον καΐ Πεντηκρστάριον. Δζδεμένον ατερεώς οολλ, 5.00.
ΤΉ Ε "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
«4Ο «¥Ε·Τ «ΟΤΜ βΤΗΕΙΤΤ »Εν¥ Υ Ο
II
Κ. ■, γ.
ΙΑΝΗΗίΛΛϋ
■ 11
Ποίος άπό τούς Άμερικανούς ςρίλους σας δέν Θά ήθελε νά έμάν-
θανε κ.άτι τι περισσότερον διά την Πατρίδα μας;
Ή εύρεΐα κχηιλοφορία ,ΐοϋ Ηοπιεδ οί Νγΐηρηδ αηά νβΓπρΐΓεκ
μεταξύ τοΰ Άμερικανικοΰ κόσμου, φανερώνει ότι οί Άμερκιανοί δι-
ψοΰν διά 6ι6λία περί Ελλάδος.
Τό Ηοτηβδ οί ΝγτηρΓΐδ 3Π(1 νβΐπρίΓεδ είναι 6ι61ίον γραμμένο
πέριξ τής 'Ελληνικής ζωής άπό τόν κ. Γ. Χόρτον. Ποίος "Ελλην δέν
γνωρίζει τό όνομα τοΰ Κου Χόρτον, όστις επί τριάκοντα όλόκληρα
χρόναα διετέλεσεν Πρόξενος τής Άμερικής είς Άθι'τνας, θεσσα>.ονί-
κην, Σμύρνην καί Βουδαπέστην;
Τό έργον τοΰ κ. Χόρτον είναι γραμιιιένο 'Αγγλιστί. Ό άναγνο'ιστης
τού λαμβάνει ζωντανην είκόνα διαφόρων φάσεων τής ζωής είς τα ώ-
ραΐα νησιά μας, καθώς χαί τής νοοτροπίας των νησιωτών.
Άναγνώσατε τό βιβλίον τοΰ κ. ΗογΙοπ. Προσφερατε εν αντίτυ¬
πον είς τέύς Άμερικανού; φίλους σας.
ΗΟΜΕ Οί ΝΥΜΡΗδ & νΛΜΡΙΒΕ3
• ΒΥ ΟΕΟΒΟΕ ΗΟΒΤΟΝ
$3.50
Ζητήσατέ το άπό τό Βι6λιοπίΰ}.πον
τοϋ «Έθνικοΰ Κήρυκος».
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ΥΥΕδΤ 26ΤΗ 5Τ., ΝΕ«ν ΥΟΒΚ,
Ι. Υ.
Τό "Εθνος δέν λησμονεϊΐ Δέν μπορεί νά λησμονήση!
Ή άγωνία τής πολιτικής άδεβαιότητος, η τραγικότης τοΰ άδελφι-
κοΰ άλ? «λοσπαραγμοΰ, ή ελπίς καί ή άπογοήτευσις πού έγνώρισεν άπό
τό 4914 μέχρι τοΰ 1929, θά μείνουν άλησμόνητοι.
Ώς Ιστορική άνάμνησίς, ώς κομματική περιπέτεια καΐ πολιτικόν
μάθημα, τα γεγονότα 1914—1921 άποτελοΰν άνάγνωσμα ενδιαφέρον
καΐ απαραίτητον.......
Τα πάθη ίδωσαν επί τέλους τόπον είς την αλήθειαν! Καΐ ή άλή-
θεια βασιλεΰει φωτίζει, έξηγεί καί ίόδηγεϊ είς τό βιβλίον πού κάθε
σπίτι, κάθε βιβλιοθήκη, κάβε καλώς σκεπτόμενος, έσπευσαν νά προ-
μηθευθοΰν.
Τό βιβλίον αύτό παρουσιάζει εις όλας τάς λεπτομερείας της την
Εθνικήν Περιπέτειαν άκό τό 1914 ίως τό 1921.
Π ότε θά τό προμηθευθήτε; Π ότε θά τό διαβάσετε; Δίατί όχι τώ-
ρα; Προμηθευθήτε το άμέσως.......
Ο ΑΙΠΝ ΤΟΥ ΕΑΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΥΠΟ ΣΠΥΡΟΥ Ν. ΧΕΛΜΗ
Τιμάται δολλ. 1.ΟΟ.
Σελίδες 400 (ΐετ' είκόνων. Γράυ,Ότε: ,
ΝΑΤΙΟΝΑί Κ.ΕΒΑΙ.Ο
(ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
14Ο ΜΤΕ5Τ 26ΤΗ 5Τ., ΝΕ>¥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
'Εκλεκτά βιβλία Ιχη μόνον τδ Βι-
δλι&πωλεΐον τού «'Εθν««)ϋ Κή(?ννχ>ς».
6ΡΕΕ0Ε
ΒΑΟΚ Τ0 ϋΕΜΟΟΚΑΟΥ
ΒΥ Ρ. ϋ. ΡΑΡΑ330ΤΕΚΙ0Υ
Μία Εξοχος ίστοοική έπισκόπησις τη; πολιτικής καΐ πνευ-
ματικής ζωή; τοϋ Έλληνικοϋ "Εθνους άπό των αρχαιοτάτων
χρόνων μέχρι των καθ' ημάς. "Εκθεσις διαυγής καί άντικει-
μενική δλων των ίστορικών γεγονοτων τής τελευταίας Πο-
λιτειακή; μεταβολής, σΰντομος ανάλυσις τοΰ έν ισχύϊ Πολι-
τεΰματος καί παράθεσις τοϋ Άγγλικοϋ κειμένου τοΰ νεου
Έ>νληνικοϋ Συντάγματος.
Δέν πρέπει νά λεί|>τϊ άπό κανέν 'Ελληνικό σπίτι. Τό μεγα¬
λειτέρον δοήθημα διά τού; σπουδάζοντα; εί; Άμερικανικα
σχολειό 'Ελληνόπαιδας. Τό πολυτιμότερον δώρον πρός "Α¬
μερικανόν φίλον σας.*
Τιμάται νυν μ.6νον Δολλ. 3.ΟΟ
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140
2βΤΗ 8Τ-
ΝΕ* ΥΟΒΚ, Μ. Υ.
ΙΕΡΑ ΕΚΚΛΗ2ΙΑ
ΙΤΗΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ
1600
δι. Νΐοΐιοΐββ Ανεηυβ
Υογκ ΟίίΥ-
Αί*. Κανέλλος Κανελλό-
πουλος.
7. ο 3599.
Κοτοικίος Υν3(ΐ5νθΓΐ1ι 9468.
Γ1* ' ΕΚΚΛΗΣΙΑ
«αποσ αθανασιοσ»
Ι ('Αρχιε.τισκθΛτ);)
1 {73 ΕΙ— 8ΐΓβ6ί.
Ιφτ)μέ(>*ο?: Ι. ΜενίξόποιΛο:
■Τηλέφωνον: ΑδΙθΓΐ* 1658.
1-τη.χία-: Η^νβπαβΤβΓ 287α
ΙΟΧ1ΟΝ ΠΑΝΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
Γ.ΟΑΠΟΪ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
ίίΓ8£ Ανβηαο, Νβ^ν Υογπ: ΟΙ—
ΐΜετοξΰ 15η; καΐ 17η; όδοθ)
Ι?έ(τωνον: 51υγνβ58Πΐ 7386.
ΚνΟΤΙΕ Α5ΤΟΚΙΑ, ι. Ι.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ >7
1929.
«ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»
Εΐπι δι. 3ηά ϊηιΐ Ανβ.
Τηλέφωνα: Ημέρας ΑδΙοηα 3939.
Νυκτός: Ηη νετηαγθΓ 0614.
27
•ΙΕΚ5ΕΥ ΟΙΤΥ Ν 3
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
«51 ΥογΙε 5ΐτβ«1
Κατοικία Ίερέως:
•20 Ραΐπηοηί Ανβηπβ
Τηλέφωνα: ΒβΓΚβη 281
«αί Μοπτκοτηβ— χχι».
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΣ
«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΩΝ»
Διεύθυνσις Ιίρέω; Άρχιμ. Δόν»
Λεονταριδου καί 'Εκκληβίας:
108 Ε. 3411ι 51., Νβ- ΥοΛ Οί*
Τηλέφοη·ον· Ι,βχΙηκτοη 6795.
ΕΛΛΗΜΚΗ ΟΡΘΟΔ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ
«27 \'. ΙϊβίΙι δί.. Νβν ΥοΛ 0117
ΤηΛίαι. Έκκλησίας: ΜοηιατπθηΙ «843
Κατοικία Ιερε'ως:
ΑΙδισ. Νικόλαος ΆνδριΟΛονλβ;
601 νν. 185 δΐτββί.
Βγ8ΠγπιπιΤ 8631
ΟΑΝ1ΕΙ.5ΟΝ. εθΝΝ.—Ό «'ΕΟνν
χο; Κηρυξ» πωλεΐται παρά τού άντι-
τροσώτου μας Γ. Μπέροη, 81 ΜεΙβ
51γ«<* ΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΔΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟ (( ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ Καθημερινώς ερχεσθε εί; επαφήν μέ κδποιον άπό τούς 600.000 «νβρωπους πού πεθαίνουν δδικα στήν Άμεριχή. - ΟΊ ιϊνβρωποι αύτοι—μεταξύ των οποίων είναι καΐ πολλοΐ έν συγ- ρισει^ Ελληνες—μποροΰν νά ζήσουν. Ή ζωή των έξαρτάται κατά μέγα βαθμόν ολ' αύτοΰς τούς Ιδίους. Μηπως είσθε είς έξ αυτών; Μή έρωτοτροπεΐτε μέ τόν θάνατον. "Έχετε ϋπρχρέωοτν νά ζήσετε. ΙΙρεπει νά ζήσετε καί θά ζήσετε. χαί θά χαρήτε την ζωήν σας αρκει ν« είσθε προσεκτικός. Προσέξατε την υγείαν σας. ΐνανεις δεν Ιχει νά φοβηθή άπό ασθένειαν, αν εφαρμόση δσα οιδά- χει το πολύτιμον βιβλίον ΚΛΕΙΑΙΤΗΣΥΓΕΙΑΣ * ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ, Ν. Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Ι-αλλιτεχνικώς δεδ&μένον τιμάται $».ΟΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΕϋ, 140 ν. 2βϊ1ι 51., Νεν ΥογΙι, Ν. Υ. Έσωκλείστως ευρίσκετε δολλ. 2.00, μέ την παράκλησιν όπως, μου α.·τοστείλητε «ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ». Όνομα Διεύθυνσις............ Πολιχεία ΜΗ ΑΠΟΤΕ^ΗΤΕ ΕΞΑΙΡΕΣΙΝ! Ό; καί δσημος νέος τής χθές είναι σήμερον μέγας κβ'ι διά- ιίρισ ; IX0» *! δυστα·χία, οί έξευτελισμοΐ καΐ ή άπογοήτευστς παρε- ΤΊ?οι>. ' ωσαν τόπον είς μίαν ζωήν πλήρη άπολαύσεων, δόξης γο-
[ί9ε'' "α: ,Ή ζωή, είναι παραδοξοτέρα, πλέον ένδιαφέρουσα άπό
ίιιννΛ; ,στοΡτΐμα! Διαβάσατε την «Πεϊναν> τοϋ μεγάλου Νορβηγοΰ
'Η «Πε?ς Χάεΐβουν καί «ά πεισθήτε.....
Ίχι'ιν *■ . νίβ π«ριγράφει μέ δύναμιν καί σνναρ.ιαστικότητα την νεα-
-ωιΐν τοΰ συγγραφέως της. "Ολος ό κόσμος έδιάβασε τό άρι-
• ΐμα «Ή Πεϊνα». Διατί ν' άποτελήτε εξαίρεσιν;
ΥΠΟ ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΝ
ΧρνχΐόδΓτον τιμάται $1.ΚΟ
ί("1Ότε σήμϊοον ζΛ<ΰς α&ς άπ0Οταλή €. Ο. Ό. η έμβάσατε: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ.0 (ΒΟΟΚ ϋΡΤ.) ΜΕ«ν ΥΟΒΚ. Ν. Τ. 1916. Ο· «!■ νΒΕΤΤΟδ ^ Ε»»3ΐε Βαδΐηεκβ ^^-., 1482 ΒΓοαϋννβν, Κοοηα 510, (Τϊτηεδ δα,ιιβΓε) Νεν ΥοΓΐι ΟΗγ. Ιηλεφ. ΒΓ-3ηΙ 8641, 5482, 6094. ΜΕΓΑΛΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ ΣΠΕΥΣΑΤΕ, Η ΔΟΚΙΜΗ ΠΕΙΘΕΙ ΜΑΚΚΕΤ, θΓθοεΓϊεβ, νε§εΐ3- οΐεβ, ΡηαϊΙδ, δοάβ ΡουηΙβίη, νωνιαια, εύκολοδούλευτος, μέ θετι- κα κερδη $1.000 μηνιαίως, είσπρά- ?«ς $4.000 μηνιαίως, μακρόν έοι- κιασττιριον, ενοίκιον $175, τιμή «7.500, με $5.000 033Π. Μόνον τό Μοοΐι ε(ναι 55.000. ^ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, Ινα άπό τα κεν- τρικωτερα καί τελειότερα τοϋ εί- οβυς των, μέ ήγγυημένας είσπρά- ?εΐς $1400-—$1.500 έβδομαδιαίως, αξια έπιπλώσεως $18.500, 9ετές ίνοικιαστήριον, ένοίκίον $100. θνοτ «ζεται λόγφ σοβαράς διαφωνίας, άντι $19.000, μέ $6.000 03δ_ Ευ¬ κολίαι στάς πληρωμάς. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΙ' ένγαζόμενον μέ χενδη 60%. Εΐσπβάξεις μί δοκιμήν $800 έβδομαδιαίως, μα¬ κρον ένοικιαστήριον, ενοίκιον λογι¬ κόν. Τιμή $6.000 ;ιέ $3.000 035ΰ. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, γωνιαϊον, εύκο- λοδουλευτον, τέλειον καθ' όλα, μέ είσπράξεις $500 έβδομαδιαίως, αύ- ξανομεναι παρ' είδικών. Τιμή $3. θθθ μέ $1.650 μετρητά. ΕϋΝΠΗ ιιρ Ιο (Ιβιε, μέ είσπρά- |«» $800—1.000 έβδομαδιαίως. **υσιαζ£ται μετά τοΰ κτιρίου καί μέ οικόπεδον 63X175 ίεεΐ, άντί $28. 000, μέ $9.000 μετρητά. Είναι πραγματικάς άξίας $55.000. Ό ί- Οιοκτητης αναχωρεί. Σπεύσατε νά εςασφαλίσητε τό μέλλον σας. ΕϋΝΟΗ μέ 5Ι00Ι5, έκλεκτή το- ποθεσία. εύκολοδούλευτον, είσπρά¬ ξεις $500 έβδομαδιαίως, τιμή $2. 500 όλα μετρητά, η $3.200 μέ $1.000 μετρητά. Δοκιμή άπεριόρι- στος. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, βΐΐ ιίίε, προνο- μιοΰχος τοποθεσία, εϋκολοδούλευ- τον, έπικερδές, μέ ήγγυημένας ε'ισ- πράξεις $850—-$900 έβδομαδιαίως. 8ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200 τιμή $8.000 μέ $3.500 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποβε- σια στό πόδι τής ΕΙενβίεά 513- Ιιοπ, τέλειον καθ' όλα, μέ δοκιιια- στικάς ε'ισπράξεις $1.000 έβδομα¬ διαίως, 7ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον $200, τιμή $10.000, μέ $4.000 μετρητά. ΚΕδΤλϋΚΑΝ'Τ, μέ θετικά κέρ- δη $1.600 μηνιαίως, Ιθετέ; ένοικι¬ αστήριον, ενοίκιον $333 μηνιαίως, εισπράξη; $1.500—$1.600, έβδο- μαδιαίως, τιμή $32.000, μέ $8.000 μετρητά. Εύκαιρία διά 3 σννεταί- ΡΟΤ, έργαζόμενον μό- I νόν μέ 3 άνθρώπου!;, ενοίκιον $65 είσπράξει; $350 έββομαδιαίως, τι¬ μή $3.000, μέ $1.200 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, Ικλεκτη τοποθε¬ σία, τέλειον καθ' όλα, είσπράξεις $1.000 έβδομαδιαίως, μακρόν ένοι¬ κιαστήριον, ενοίκιον $235, τιμή $10.000, μέ $3.000 μετρητά. ΟΑΡΕΤΕΗΙΑ, Ησπράξετ^ $1600 έβδομαδιαίως, Ιθετές ένοικιαστή¬ ριον, ενοίκιον $385, τιμή $20.000, μέ $8.000 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, τέλειον καθ' δ- λα, στήν είσοδον ΧιΐΟΛνβγ 81311- οη, είσπράξεις $900 εβδομαδιαί- θ)ς, 9ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $135, τιμή $9.000 μέ $5.000 03311. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, άξίης $15.000, θυσιάζεται άντί $10.000 μέ $4.000 μετρητά, γωνταϊον, τέλειον, είσπρά ξεις $1.100—$1.200 έβδομαδιαίως, 12ετέ; ένοικιαστήριον, ενοίκιον μό¬ νον $125. Ι.ϋΝΟΗΕΟΝΕΤΤΕ, έκλεκτή το ποθεσία, τέλειον καθ' δλα, μέ ήγ- γνημένας είσπράξεις $700 έβδομα- θΓαίίος, καθαρά μηνιαΐα κίρδη $800, 8ετές ένοικιαστήριον, ενοί¬ κιον $200, τιμή $12.000, μέ $4.000 μετρητά. Μοναβική εύκαιρία διά 2 η 3 οτνεταίρους. ^ Ι.ϋΝΟΗΕθΝΕΤΤΕ μέ εΐσπρά- ξεις $2.300—$2.500 έβδομαδιαίιο;, Ιθετές ένοικιαστήριον, τιμή $37. 000 μέ $10,. 000 ιιετρητά. ΙΛΙΝΓΉΕΟΝΕΤΤΕ, είβπράξεις $800 ίβδομαδιαίως, βετές ένοικια¬ στήριον, ενοίκιον $416, τιμή $11. 000, $4.000 μετρητά. ^ΝΟΗΕΟΝΈΤΤΕ, Ιθετές έν- οικιαστήοιον, βλ-οίκιον ?200, καθα- ρά κέοδη ?16.000 τό έτος, τιμή $32.000. ιιε $8.000 ιιετρητά. ΙΧΤΧΓΗΕΟΝΕΤΤΕ, είσ.πράξεις $80β- Ιβδοιιαδιαίοις. 9ετές ένοικια¬ στήριον, ενοίκιον $300, τιμή $10. 500, μέ $3.500 035Γ1. 116 ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΙΕ55, έν- τός καί έκτός τής Νε'ας Υόρκης, ιιέ Θετικά κέί>δη.
5ΗΟΕ 8ΗΓΝΕ ΡΑΒΧΟΠ5 πολ-
λά καί διάφορα. Σπεύσατε προσω-
πικώς: ____
ο..». νηΕττοβ
1482 ΒΓΟ3(Τνν3>', ΠθΟΠΙ 510,
ΒεΙ. 42—43 8ΐΓεο»5,
Γΐίν.
Κ. ΠΑΣΑΠΑΝΝΗ
Φιλολογικόν καί 'Εγκνκλαπαιδικόν
Ήιΐίρολόγτσν μττά Λθλλών είκόνων
χαί ποωτοτύπων οιηγημάτατν.
Τΐμαται .*................ $1.00.
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
ΝΕΒΤΑ1ΌΝ ΑΝΑΓΤΑΠΙΚΑΤΑΡΙΟΜ
'Ανοοέον ·ί3Ρΐνοπούλου.— Περιέχον τα Κεκραγάοια. τ* 'Α-
ναστασιμα τοΰ 'Εσπιρινοΰ, "Ορθρσυ καί Λειτουργίας κατ' ήν
χον, μετά τάν 'ΑναστασΙμων Εύλογηταοίαιν, Άναστ. Έξαπο-
στειλαρΐων, Έο>9ινών ΕΙρμολογικών Δοξολογιών Μανουήλ
Π ροττοψάλτου καί τον Π εντάφθονον ύαφύν ήχον Γείβργίου το3
Κρητός. Δεδεμένσν ατερεώς τιμάται............δολλ. 4.00·
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΠΟΝ
"Ανδρέου Τσνκνοπούλου.— Περιέχον Καταβασίας, Κοντάχια,
Τραόδιον καΐ Πεντηκρστάριον. Δζδεμένον ατερεώς οολλ, 5.00.
ΤΉ Ε "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
«4Ο «¥Ε·Τ «ΟΤΜ βΤΗΕΙΤΤ »Εν¥ Υ Ο
II
Κ. ■, γ.
ΙΑΝΗΗίΛΛϋ
■ 11
Ποίος άπό τούς Άμερικανούς ςρίλους σας δέν Θά ήθελε νά έμάν-
θανε κ.άτι τι περισσότερον διά την Πατρίδα μας;
Ή εύρεΐα κχηιλοφορία ,ΐοϋ Ηοπιεδ οί Νγΐηρηδ αηά νβΓπρΐΓεκ
μεταξύ τοΰ Άμερικανικοΰ κόσμου, φανερώνει ότι οί Άμερκιανοί δι-
ψοΰν διά 6ι6λία περί Ελλάδος.
Τό Ηοτηβδ οί ΝγτηρΓΐδ 3Π(1 νβΐπρίΓεδ είναι 6ι61ίον γραμμένο
πέριξ τής 'Ελληνικής ζωής άπό τόν κ. Γ. Χόρτον. Ποίος "Ελλην δέν
γνωρίζει τό όνομα τοΰ Κου Χόρτον, όστις επί τριάκοντα όλόκληρα
χρόναα διετέλεσεν Πρόξενος τής Άμερικής είς Άθι'τνας, θεσσα>.ονί-
κην, Σμύρνην καί Βουδαπέστην;
Τό έργον τοΰ κ. Χόρτον είναι γραμιιιένο 'Αγγλιστί. Ό άναγνο'ιστης
τού λαμβάνει ζωντανην είκόνα διαφόρων φάσεων τής ζωής είς τα ώ-
ραΐα νησιά μας, καθώς χαί τής νοοτροπίας των νησιωτών.
Άναγνώσατε τό βιβλίον τοΰ κ. ΗογΙοπ. Προσφερατε εν αντίτυ¬
πον είς τέύς Άμερικανού; φίλους σας.
ΗΟΜΕ Οί ΝΥΜΡΗδ & νΛΜΡΙΒΕ3
• ΒΥ ΟΕΟΒΟΕ ΗΟΒΤΟΝ
$3.50
Ζητήσατέ το άπό τό Βι6λιοπίΰ}.πον
τοϋ «Έθνικοΰ Κήρυκος».
ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140 ΥΥΕδΤ 26ΤΗ 5Τ., ΝΕ«ν ΥΟΒΚ,
Ι. Υ.
Τό "Εθνος δέν λησμονεϊΐ Δέν μπορεί νά λησμονήση!
Ή άγωνία τής πολιτικής άδεβαιότητος, η τραγικότης τοΰ άδελφι-
κοΰ άλ? «λοσπαραγμοΰ, ή ελπίς καί ή άπογοήτευσις πού έγνώρισεν άπό
τό 4914 μέχρι τοΰ 1929, θά μείνουν άλησμόνητοι.
Ώς Ιστορική άνάμνησίς, ώς κομματική περιπέτεια καΐ πολιτικόν
μάθημα, τα γεγονότα 1914—1921 άποτελοΰν άνάγνωσμα ενδιαφέρον
καΐ απαραίτητον.......
Τα πάθη ίδωσαν επί τέλους τόπον είς την αλήθειαν! Καΐ ή άλή-
θεια βασιλεΰει φωτίζει, έξηγεί καί ίόδηγεϊ είς τό βιβλίον πού κάθε
σπίτι, κάθε βιβλιοθήκη, κάβε καλώς σκεπτόμενος, έσπευσαν νά προ-
μηθευθοΰν.
Τό βιβλίον αύτό παρουσιάζει εις όλας τάς λεπτομερείας της την
Εθνικήν Περιπέτειαν άκό τό 1914 ίως τό 1921.
Π ότε θά τό προμηθευθήτε; Π ότε θά τό διαβάσετε; Δίατί όχι τώ-
ρα; Προμηθευθήτε το άμέσως.......
Ο ΑΙΠΝ ΤΟΥ ΕΑΛΗΝΙΣΜΟΥ
ΥΠΟ ΣΠΥΡΟΥ Ν. ΧΕΛΜΗ
Τιμάται δολλ. 1.ΟΟ.
Σελίδες 400 (ΐετ' είκόνων. Γράυ,Ότε: ,
ΝΑΤΙΟΝΑί Κ.ΕΒΑΙ.Ο
(ΒΟΟΚ ΌΡΤ.)
14Ο ΜΤΕ5Τ 26ΤΗ 5Τ., ΝΕ>¥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
'Εκλεκτά βιβλία Ιχη μόνον τδ Βι-
δλι&πωλεΐον τού «'Εθν««)ϋ Κή(?ννχ>ς».
6ΡΕΕ0Ε
ΒΑΟΚ Τ0 ϋΕΜΟΟΚΑΟΥ
ΒΥ Ρ. ϋ. ΡΑΡΑ330ΤΕΚΙ0Υ
Μία Εξοχος ίστοοική έπισκόπησις τη; πολιτικής καΐ πνευ-
ματικής ζωή; τοϋ Έλληνικοϋ "Εθνους άπό των αρχαιοτάτων
χρόνων μέχρι των καθ' ημάς. "Εκθεσις διαυγής καί άντικει-
μενική δλων των ίστορικών γεγονοτων τής τελευταίας Πο-
λιτειακή; μεταβολής, σΰντομος ανάλυσις τοΰ έν ισχύϊ Πολι-
τεΰματος καί παράθεσις τοϋ Άγγλικοϋ κειμένου τοΰ νεου
Έ>νληνικοϋ Συντάγματος.
Δέν πρέπει νά λεί|>τϊ άπό κανέν 'Ελληνικό σπίτι. Τό μεγα¬
λειτέρον δοήθημα διά τού; σπουδάζοντα; εί; Άμερικανικα
σχολειό 'Ελληνόπαιδας. Τό πολυτιμότερον δώρον πρός "Α¬
μερικανόν φίλον σας.*
Τιμάται νυν μ.6νον Δολλ. 3.ΟΟ
ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ
(ΒΟΟΚ ϋΡΤ.)
140
2βΤΗ 8Τ-
ΝΕ* ΥΟΒΚ, Μ. Υ.
ίΕΗ.ΜΚΟΙ' ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΙ! Ι, :>■ υΚ1'1>ΒΡ1Ο,
^αγγλικη λογοτεχνια
ΜΑ0Ι30Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
'
ιοο ραρκ κονν
ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ι Οβν. Κ.
2494.
Οβαη ΑΙίβηββ
νΐοε ΡΓβϊίϋεη»
ΟβΙίΙβ Αάαχβδβ:
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
- ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΓνΙΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣ,ΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
5ΐ3ίβ
Ι
ΙΟΟ ΡΑΒΚ Ηθνν. ΝΕνΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜυΝΐεΐΡΑί ΒϋΙΠΗΝΟ
Ι/Μ ΤΡΑΠΕΖΑ
Μ—.ΕΛΛΆΔΟΣ
ΑΝϋΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Ε.ΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑίΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝηΧΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ!
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
Ένβργοΰνταιι «τ&ααι λΙ τρ:χ«*ζιτε*<αΙ εργα¬ σίαι, χάρις δέ. είς το βυρυ δίκτυον των ύτϊθκ»τα- στημάτων καί άν-τονποκριτών (αυτής, ή Τράπεζαι έξυπηρετεΣ λίαν ένίκτυχώς την πελατείαν της. ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ ΤΗΕ ΟΟΜ,ΜΕβΐΜ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ5Τ Ι.™ 4 _ΟΝ_ΟΝ Λ/Αίί Βυΐ-ϋΙΝΟδ,Ε.α 2 ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ Κ2ΝΣΤΑΝΤ1Ν0ΥΠ0ΛΕΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ- ΑΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν συμφέρον νά προκαλωσι την αποστολήν των μέσω τής ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬ τον οργάνωσιν, έξυπηρετοΰνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬ ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο- γραφίας. Υπο Κ. ο ι Το τρεμουλίαστό φώς ενός Θαμ- πε3 λυχναριοΰ φωτίζεί την δψι τής έτοΐμοθάνατης, χοί» είναι τρομερά, άχίλχιττ'κά ίτχνή χαΐ χλωμή. Τέσ- σερα χα:3άκ'.α κο;?ελιάριχ2 εχοκν γονατί'τει όλόγυρα ττό κρεδάτΐ αύ,τό τής άγωνίχς. Σέ μ:ά γωνΐά κάθεται μέ χ:αηλωμένο το κεφάλι ό άντρας 'της. Τό χρόσωχό τα» είναι χρισμένο άχό'τό Ζίοτό χά: τα μάτ;α το;> χαϋ-
^2 κα ίματόχρωμα. Μ έτο στανιο |
τόν εσυρχν άχό την ταβέρνα γΐά νά ι
'χα;2ττα.^ή ττΐς τελευταίες οίκτρές
'στιγμές τής μητέΐας των πα:?ιών
ι Ή έτο:μοθάν2τη κροτπάθησε νά
|άνατη/.ωθή γιά νά είχη ν.άτι. μά
τοΰ χάκοο. Τό κεφάλι της ςχνάχεσε
βαρύ -ίτω ττό -προτκέίαλο. Ό θάνα-
|τος άίχίτε ν" ά^λώνη πειά τή χλω¬
μή το:» γαλήντ; ττό -:ότω-ό της.
Φα:νότχν σά νά δνθί^ότςϊν σέ ί—νθ.
Τα φτωχά χ;ιέιά της την έφώνς»ζαν
μά ^έκείνη ϊέν απήντησε. Έσχυψαν
ά^ο τό -ρότωπό της, γιά νά
την ζνοή της, μά τίποτα.
το αι>-'. στήν χαρ3ζά,
μη τό α&τ. στήν κζρ3ιά,
|μά ή κα?5ιά ϊέ χτυποϋσε χβιά. Είχε
/ -εθίνβΕ. Ό άντρας της άρχυε νά
ρας της άρχυε νά
ό έ α έ
Ή Δώρις Σίμψων, μαιίητρια τυι 1 υμνασιυυ ι Ζανισόΐλ, υ/αιο
κατηγορεϊται δτι Ιγραα-ε γράμματα πρός διαφόρους εραστάς ;)τόο
αυτών χρήματα.
1> χ»ν» «ϋ δλεμμς, κτθως ζλα. ?ΡνΛ, ^^/λ^^ ,„» *
XI-
,.'«_.„. '„ > Γ|; , · . κοι»?γ«ς ατγροφυλϊχας τοίδωχε αια
νηΐίηχε γυρω γυιχυ στινμη, σ»ναν-1 > » ίΛ Τ , . . ,, ■
ηκ το δλεμμα της κορης το^ κ:
ανϊτρίχιβτε όταν εΐϊε νά μή τόν
καί χάε!. Στά χέρια μοΰ ςε'"Λ-/ητε
! τό κχχόμοιρο τό παιίί.
Ι Ή νέα ίρχισΐ. νά ν.λαιτ;, »νω ο
λίγΐς μέίϊς;. /.ζι μέ ^:ώτη εύ
'. 1ου *Γομ£'.νί μί-ναΐχα η
ρη τοΰ, χοΰ δο.'λευε μέρϊ καί νό
γ:ά
ν5χιυ_ό χατερα ςτης νά^ιντ;., >..'τ3·α κ2! -ή?£ μεριχά ψιλά. Πε?-
τβρνοόσε ήαέρα χωρίς νά δρί-'νώντζς άζο την ταδερν/, ττάθηχε
νά χτ^ττ,ττ) δάνχΛτΐ το φτωχρ γ!ά μ-.ά .στ:-'μή ϊιστακτιχός. μά στό
Κάττοιος ί'.αδάτης χοί» τοδ άχλωσε; __
Κι' ενα στή δική μου, εί«
μονς. Μιά νύχτΐ επίσ; λ,τοβ
ό έ ό
ν— μχρός σέ
ύ
μρς ^:τα
τούχε λ'.ανισμενα Τ2 αελ
εο τέ κόμπο. Έκεί /-ς/.ο
λίγο, μά ξαφνικά τ-νΛχτη/.
νοντατς μϊά τρομερή κρ^^γη Τί
γ:κα -^ ΐάλε^ΓΑ. Ά;·/;:-
ξ^ έ τα νύχα 'τό ττ
κ?ί νά ζητ
α όλη τΐυ
νά
νά
τή
^ναμ: Ξαί^
ιγγ(?£ κάποιαν ί
"Εφτΐσε
ή
Τάμε-η. μά έκεί στάθη/: κό
τα νά 5:σταζε. Τα νέ;ι τ:;
λ
έ/εϊ
της χείνςίς καί 3έν είνε βλ-ί
ι λον πειά νά 2ο·ολεύτ> γιά νά π'.νγ) αύ¬
τάς στήν το6ίρνα.
Ή τρώγλ*] δπθΐ) κατθίχοίταν ή-
I
ταν σέ μίαν άχόχεντρη σννθίκία τοΰ
[Λονίίναυ, χερίφημη γιά τα έγκλή-
' μχτα πού γίνονταΐ έκεί κάθε νίχτα-
Ό γερω-μχεκρής τραδοϋσε, δουλιά-
κρασ;(
χάθε θλιδερή σκεφι.
"Οταν σηκώθηχε νά φύγη-, τα
ατομα τον ζ,
τησαν.
καί τόν τταμά
νά σοό
κάτι
χμ ά σοό «ίποίνε κάτι
καλο, τοϋ ειπε ό ενας. Ά<:ό'ι/ε φεΰ- γεί κάπΌΐο δ;χόρι, καί είναι μονζδι- - ;-:—ί—^ι;·^ ·.(·—««ΐΛ»β, οοι*Λ.ια-|κή εύκαιρίΐ γιά τό γυιό ζοντας κάθε λίγο στή λάσπη. "Οτχ; | γτ}. ψάξ^μ,ε χαντοΰ μά 3 ί ή 6 νά γ φ τας κάθε λίγο στή λάσπη. Οτχ; | γτ}. ψάξ^μ,ε χαντοΰ, μά 3έν τόν δρη- ατε στο σχίτι, ή κ6ρη τού ετρεξε ι ·Λ3μ£ γ(ά 'νβ τέν «ίϊοιτοιηοϊ-ϋμί. Στο τώντας ένα άνα^μένο κερί, στήν^ζίτ! δέΐϊΐα 3εν φάνηκε ΤΗ ή _ ένα άναμμένο κερί, στήν ΤΗταν ή Γϊία ή αθλιότης ' ζρθτωποζθίημένη. ι —'Εσΰ εισαί, πατέρα; ρώτησε τρέμοντας. Ι '"Τ 'ί ' ' | —.Να-ι! τι τρεχει; εχεις Χ7.ί τρέμεις; — Ε?μα: άρρωστη, /.λα:'< άττάν- Τί ϊιάδολο μοορμοόρισε ' —■ Πήγαινε στά γιατρο της γει- τονιάς νά σέ ίίη. Οί ·φτωγ5ί 3έν ,τΑηρωνοον τς^ίί στε*ε«ς ττην χορτα νε:ς ν* «ρασω δέ ζϊτι, δέΐαια, 3έν φάνηκε. Ά! 'Οχ!, δχι, ίέ φάνηκε, ό μεθυτμένος. Οί άγνωστοί, ττού ησχν άστυνομ!- κοί, άντάλλχςαν μιά ματιά μεταςυ το^ς, υστερα ό ενας τοΰ αφήκε με¬ ριχά χαρτονομ?3ΐιατα στά χέρΐ κι' ό μπεκρής ϊεχττ,κε νά τοΰς ώηγήτη 5 άντίκροτε ττην /.ες σκΐες "υ ε^2ΐζ;ν ϊπα νερό τοϋ φζίνοταν ~ώζ τον ταν κοντά το^ς. "Εί'/.-,~: ίλ- ;α μάτία χοϋ ο-ινθτ,:οο:'θ3α· τόν χύτταζαν χαί τώ Ο α;ρού: ν χορόΊϊε'οαν γίά ■&.>: :
ο. Τότε κάνοντ7ς τ·.3ί·>'
:τα, χήρε φόρα κ' Ιτ.ιζι
. Βούλια^ε κάτθυ, υΛ
2·ε^τε·ρόλε-τα ηταν στν < Μιά τρομερή μεταβολή :'Ί}^ έντός τ.ου καί τώρα χροτ-ζβιυπ •χάθε τρόχο νά σωτ)ή χ: τα κύματα. Τοϋ χάχο; , . 6οόλί*ςε, αά χάλι σέ ιτέ,τ: Μ λεχτα ήταν στήν έχΐγά^α. Λ όνειρο χέρατε γιά μίά *~·'·^ τέ μ^αλό το^ δλη το^ ή "^ί " Οηκ'ε τή ϊ^ττϋχιτμένη τ^ Τ^: τα άμθ!?α τα χαιϊάαα τ^·_"τ;' ρη τοχ Τοϋ βαίνβντϊν ι:«ς τού. Μ«τάμιά δράσε τό π? δχθη. Λ Ι γ- Κανείς 5έν τόν ίγ)(ύ:■■"·,'- κ.αν ίάχρα «έν εσταΐΐε άχά-ω ' * — Πατέρα, είιτε χαμηλώνοντας ή φωνή της ή χόρη ηρθε ό άϊερ χμη τή φωνή της ή χόρη·, ηρθε φός μοο ό ΓοΛίέ)ψιος. Π ώς! φώνζξε ό έΓ ς άϊερ- ς! φώνζξε λαττΑΟκχ άχό θομό έκεΓνος. Άν ήρχ)ε γιά ράϊες, η γ;ά ψωμί, πέ^χε! Δός μου το κερί κ.1 Ιλα μετα, 3έ θά-τον πεΐ- ?«ςω. —Τί θέλείς ΐϊώ; ρώτητε τέ γι>ιό
τοιι μζαίνίντας.
— Νά μέ κρύψτ>ς γιατί μέ κυνη-
γάει ή άστονομία. τοΰ άχάντηβΐ.
— Γιατί; Μηχως ξεχάστρεψες
κζνέναν;
—'Αζάνοκάτου...
—Καί τ άϊέρφια σθΰ τού είναι;
— Μή φ&ίίσαι, ζατέρίί, ϊέ θά σέ
τκοτίσουνε χείά τ' ά3έρφυ μοο. Ό
Τΐών εβΰνε ·'ΐά τί-ν 'Αυεΐ'.γ.τ. Τον
ά χ ή
Οί άττονομ,'κοί χύθηκαν μέσα στήν
τρώγλη κι' άρπαξαν τό δι>στΐ)χίσμέ-
νο νέο. 'Οταν ξημέρωσε ό μεθ·>σμέ-
νος άναζήτησε την κόρη τού, μά έ¬
κείνη είχε χαθί). Κανείς δέν ήξερβ
τί Ιγινε.
Άτό την ήμέρα αύτη ό γέρω μχε-
κρής ζοΰσε ζητιανεύοντας ^χούς ίρό-
ρ
τό θλιβερό χο«?άρ!.
ΚΑΡΟΛΟΣΝΤΙΚ(Λ-
6ΕΟΒ6Ε Ε. ΟΟΤ80ΝΑ8
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣίΐΝΑΣ
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ ■
278 ΟΚΑΝΏ ΑνΕΝϋΕ
ΓΠβΓ 2ηά Ανοπιιβ)
Α5Τ0ΚΙΑ, ί· Ι-
τοί 0< Έν συνεργασίβ μετά ϊατροδ V Ρ Τηλέφ. Κ •Επιστρίφετ-αι είς την Άμεοικα*ΛΧΟν «ίραπε Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ 6δό; Σω*οά·του; άρι». ^ θίραπίύονται ασφαλώς ■αοι παθολογιχά, γιτναιχ δερματικά νοοήματα. Μέθοδος νεωτάτη- ΑΓΓΛΙΚΗΣΧΟΛΗΤΒΙΟΗΑ Μ Ε>λη«'
Μόνσν $5.00 μηνταιως. Δι&ασχαλία άτομική, Ί
στί, παο Αμίριχανίβος, χατόχου -*- ·—ιι——«-
*. μ. ίως 10 μ. μ.
-7ΤΗ
ΆγγλιστΙ---·Ε>·λη«'
'Ανοικτη <"" (Μεταξβ 40—41ης ΌβοΟ)
^αγγλικη λογοτεχνια
ΜΑ0Ι30Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
'
ιοο ραρκ κονν
ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ι Οβν. Κ.
2494.
Οβαη ΑΙίβηββ
νΐοε ΡΓβϊίϋεη»
ΟβΙίΙβ Αάαχβδβ:
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΟΝΩ ΤΩΝ $5.000.000.—
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
- ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΓνΙΒΟΥΛΟΣ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ.
ΟΥΤΩ ΣΥΝΔΕΟΜΕΘΑ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΙΣ
ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΗ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΩΜΕΝ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΣΑΣ.
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ
"Η ΓΡΑΨΑΤΕ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ 'Ή ΑΓΓΛΙΣ,ΤΙ.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ $4.000.000
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ $5.000.000
5ΐ3ίβ
Ι
ΙΟΟ ΡΑΒΚ Ηθνν. ΝΕνΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜυΝΐεΐΡΑί ΒϋΙΠΗΝΟ
Ι/Μ ΤΡΑΠΕΖΑ
Μ—.ΕΛΛΆΔΟΣ
ΑΝϋΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Ε.ΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑίΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝηΧΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ!
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
Ένβργοΰνταιι «τ&ααι λΙ τρ:χ«*ζιτε*<αΙ εργα¬ σίαι, χάρις δέ. είς το βυρυ δίκτυον των ύτϊθκ»τα- στημάτων καί άν-τονποκριτών (αυτής, ή Τράπεζαι έξυπηρετεΣ λίαν ένίκτυχώς την πελατείαν της. ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ ΤΗΕ ΟΟΜ,ΜΕβΐΜ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ5Τ Ι.™ 4 _ΟΝ_ΟΝ Λ/Αίί Βυΐ-ϋΙΝΟδ,Ε.α 2 ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ Κ2ΝΣΤΑΝΤ1Ν0ΥΠ0ΛΕΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ- ΑΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν συμφέρον νά προκαλωσι την αποστολήν των μέσω τής ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬ τον οργάνωσιν, έξυπηρετοΰνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬ ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο- γραφίας. Υπο Κ. ο ι Το τρεμουλίαστό φώς ενός Θαμ- πε3 λυχναριοΰ φωτίζεί την δψι τής έτοΐμοθάνατης, χοί» είναι τρομερά, άχίλχιττ'κά ίτχνή χαΐ χλωμή. Τέσ- σερα χα:3άκ'.α κο;?ελιάριχ2 εχοκν γονατί'τει όλόγυρα ττό κρεδάτΐ αύ,τό τής άγωνίχς. Σέ μ:ά γωνΐά κάθεται μέ χ:αηλωμένο το κεφάλι ό άντρας 'της. Τό χρόσωχό τα» είναι χρισμένο άχό'τό Ζίοτό χά: τα μάτ;α το;> χαϋ-
^2 κα ίματόχρωμα. Μ έτο στανιο |
τόν εσυρχν άχό την ταβέρνα γΐά νά ι
'χα;2ττα.^ή ττΐς τελευταίες οίκτρές
'στιγμές τής μητέΐας των πα:?ιών
ι Ή έτο:μοθάν2τη κροτπάθησε νά
|άνατη/.ωθή γιά νά είχη ν.άτι. μά
τοΰ χάκοο. Τό κεφάλι της ςχνάχεσε
βαρύ -ίτω ττό -προτκέίαλο. Ό θάνα-
|τος άίχίτε ν" ά^λώνη πειά τή χλω¬
μή το:» γαλήντ; ττό -:ότω-ό της.
Φα:νότχν σά νά δνθί^ότςϊν σέ ί—νθ.
Τα φτωχά χ;ιέιά της την έφώνς»ζαν
μά ^έκείνη ϊέν απήντησε. Έσχυψαν
ά^ο τό -ρότωπό της, γιά νά
την ζνοή της, μά τίποτα.
το αι>-'. στήν χαρ3ζά,
μη τό α&τ. στήν κζρ3ιά,
|μά ή κα?5ιά ϊέ χτυποϋσε χβιά. Είχε
/ -εθίνβΕ. Ό άντρας της άρχυε νά
ρας της άρχυε νά
ό έ α έ
Ή Δώρις Σίμψων, μαιίητρια τυι 1 υμνασιυυ ι Ζανισόΐλ, υ/αιο
κατηγορεϊται δτι Ιγραα-ε γράμματα πρός διαφόρους εραστάς ;)τόο
αυτών χρήματα.
1> χ»ν» «ϋ δλεμμς, κτθως ζλα. ?ΡνΛ, ^^/λ^^ ,„» *
XI-
,.'«_.„. '„ > Γ|; , · . κοι»?γ«ς ατγροφυλϊχας τοίδωχε αια
νηΐίηχε γυρω γυιχυ στινμη, σ»ναν-1 > » ίΛ Τ , . . ,, ■
ηκ το δλεμμα της κορης το^ κ:
ανϊτρίχιβτε όταν εΐϊε νά μή τόν
καί χάε!. Στά χέρια μοΰ ςε'"Λ-/ητε
! τό κχχόμοιρο τό παιίί.
Ι Ή νέα ίρχισΐ. νά ν.λαιτ;, »νω ο
λίγΐς μέίϊς;. /.ζι μέ ^:ώτη εύ
'. 1ου *Γομ£'.νί μί-ναΐχα η
ρη τοΰ, χοΰ δο.'λευε μέρϊ καί νό
γ:ά
ν5χιυ_ό χατερα ςτης νά^ιντ;., >..'τ3·α κ2! -ή?£ μεριχά ψιλά. Πε?-
τβρνοόσε ήαέρα χωρίς νά δρί-'νώντζς άζο την ταδερν/, ττάθηχε
νά χτ^ττ,ττ) δάνχΛτΐ το φτωχρ γ!ά μ-.ά .στ:-'μή ϊιστακτιχός. μά στό
Κάττοιος ί'.αδάτης χοί» τοδ άχλωσε; __
Κι' ενα στή δική μου, εί«
μονς. Μιά νύχτΐ επίσ; λ,τοβ
ό έ ό
ν— μχρός σέ
ύ
μρς ^:τα
τούχε λ'.ανισμενα Τ2 αελ
εο τέ κόμπο. Έκεί /-ς/.ο
λίγο, μά ξαφνικά τ-νΛχτη/.
νοντατς μϊά τρομερή κρ^^γη Τί
γ:κα -^ ΐάλε^ΓΑ. Ά;·/;:-
ξ^ έ τα νύχα 'τό ττ
κ?ί νά ζητ
α όλη τΐυ
νά
νά
τή
^ναμ: Ξαί^
ιγγ(?£ κάποιαν ί
"Εφτΐσε
ή
Τάμε-η. μά έκεί στάθη/: κό
τα νά 5:σταζε. Τα νέ;ι τ:;
λ
έ/εϊ
της χείνςίς καί 3έν είνε βλ-ί
ι λον πειά νά 2ο·ολεύτ> γιά νά π'.νγ) αύ¬
τάς στήν το6ίρνα.
Ή τρώγλ*] δπθΐ) κατθίχοίταν ή-
I
ταν σέ μίαν άχόχεντρη σννθίκία τοΰ
[Λονίίναυ, χερίφημη γιά τα έγκλή-
' μχτα πού γίνονταΐ έκεί κάθε νίχτα-
Ό γερω-μχεκρής τραδοϋσε, δουλιά-
κρασ;(
χάθε θλιδερή σκεφι.
"Οταν σηκώθηχε νά φύγη-, τα
ατομα τον ζ,
τησαν.
καί τόν τταμά
νά σοό
κάτι
χμ ά σοό «ίποίνε κάτι
καλο, τοϋ ειπε ό ενας. Ά<:ό'ι/ε φεΰ- γεί κάπΌΐο δ;χόρι, καί είναι μονζδι- - ;-:—ί—^ι;·^ ·.(·—««ΐΛ»β, οοι*Λ.ια-|κή εύκαιρίΐ γιά τό γυιό ζοντας κάθε λίγο στή λάσπη. "Οτχ; | γτ}. ψάξ^μ,ε χαντοΰ μά 3 ί ή 6 νά γ φ τας κάθε λίγο στή λάσπη. Οτχ; | γτ}. ψάξ^μ,ε χαντοΰ, μά 3έν τόν δρη- ατε στο σχίτι, ή κ6ρη τού ετρεξε ι ·Λ3μ£ γ(ά 'νβ τέν «ίϊοιτοιηοϊ-ϋμί. Στο τώντας ένα άνα^μένο κερί, στήν^ζίτ! δέΐϊΐα 3εν φάνηκε ΤΗ ή _ ένα άναμμένο κερί, στήν ΤΗταν ή Γϊία ή αθλιότης ' ζρθτωποζθίημένη. ι —'Εσΰ εισαί, πατέρα; ρώτησε τρέμοντας. Ι '"Τ 'ί ' ' | —.Να-ι! τι τρεχει; εχεις Χ7.ί τρέμεις; — Ε?μα: άρρωστη, /.λα:'< άττάν- Τί ϊιάδολο μοορμοόρισε ' —■ Πήγαινε στά γιατρο της γει- τονιάς νά σέ ίίη. Οί ·φτωγ5ί 3έν ,τΑηρωνοον τς^ίί στε*ε«ς ττην χορτα νε:ς ν* «ρασω δέ ζϊτι, δέΐαια, 3έν φάνηκε. Ά! 'Οχ!, δχι, ίέ φάνηκε, ό μεθυτμένος. Οί άγνωστοί, ττού ησχν άστυνομ!- κοί, άντάλλχςαν μιά ματιά μεταςυ το^ς, υστερα ό ενας τοΰ αφήκε με¬ ριχά χαρτονομ?3ΐιατα στά χέρΐ κι' ό μπεκρής ϊεχττ,κε νά τοΰς ώηγήτη 5 άντίκροτε ττην /.ες σκΐες "υ ε^2ΐζ;ν ϊπα νερό τοϋ φζίνοταν ~ώζ τον ταν κοντά το^ς. "Εί'/.-,~: ίλ- ;α μάτία χοϋ ο-ινθτ,:οο:'θ3α· τόν χύτταζαν χαί τώ Ο α;ρού: ν χορόΊϊε'οαν γίά ■&.>: :
ο. Τότε κάνοντ7ς τ·.3ί·>'
:τα, χήρε φόρα κ' Ιτ.ιζι
. Βούλια^ε κάτθυ, υΛ
2·ε^τε·ρόλε-τα ηταν στν < Μιά τρομερή μεταβολή :'Ί}^ έντός τ.ου καί τώρα χροτ-ζβιυπ •χάθε τρόχο νά σωτ)ή χ: τα κύματα. Τοϋ χάχο; , . 6οόλί*ςε, αά χάλι σέ ιτέ,τ: Μ λεχτα ήταν στήν έχΐγά^α. Λ όνειρο χέρατε γιά μίά *~·'·^ τέ μ^αλό το^ δλη το^ ή "^ί " Οηκ'ε τή ϊ^ττϋχιτμένη τ^ Τ^: τα άμθ!?α τα χαιϊάαα τ^·_"τ;' ρη τοχ Τοϋ βαίνβντϊν ι:«ς τού. Μ«τάμιά δράσε τό π? δχθη. Λ Ι γ- Κανείς 5έν τόν ίγ)(ύ:■■"·,'- κ.αν ίάχρα «έν εσταΐΐε άχά-ω ' * — Πατέρα, είιτε χαμηλώνοντας ή φωνή της ή χόρη ηρθε ό άϊερ χμη τή φωνή της ή χόρη·, ηρθε φός μοο ό ΓοΛίέ)ψιος. Π ώς! φώνζξε ό έΓ ς άϊερ- ς! φώνζξε λαττΑΟκχ άχό θομό έκεΓνος. Άν ήρχ)ε γιά ράϊες, η γ;ά ψωμί, πέ^χε! Δός μου το κερί κ.1 Ιλα μετα, 3έ θά-τον πεΐ- ?«ςω. —Τί θέλείς ΐϊώ; ρώτητε τέ γι>ιό
τοιι μζαίνίντας.
— Νά μέ κρύψτ>ς γιατί μέ κυνη-
γάει ή άστονομία. τοΰ άχάντηβΐ.
— Γιατί; Μηχως ξεχάστρεψες
κζνέναν;
—'Αζάνοκάτου...
—Καί τ άϊέρφια σθΰ τού είναι;
— Μή φ&ίίσαι, ζατέρίί, ϊέ θά σέ
τκοτίσουνε χείά τ' ά3έρφυ μοο. Ό
Τΐών εβΰνε ·'ΐά τί-ν 'Αυεΐ'.γ.τ. Τον
ά χ ή
Οί άττονομ,'κοί χύθηκαν μέσα στήν
τρώγλη κι' άρπαξαν τό δι>στΐ)χίσμέ-
νο νέο. 'Οταν ξημέρωσε ό μεθ·>σμέ-
νος άναζήτησε την κόρη τού, μά έ¬
κείνη είχε χαθί). Κανείς δέν ήξερβ
τί Ιγινε.
Άτό την ήμέρα αύτη ό γέρω μχε-
κρής ζοΰσε ζητιανεύοντας ^χούς ίρό-
ρ
τό θλιβερό χο«?άρ!.
ΚΑΡΟΛΟΣΝΤΙΚ(Λ-
6ΕΟΒ6Ε Ε. ΟΟΤ80ΝΑ8
(ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΚΟΤΣίΐΝΑΣ
ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ ■
278 ΟΚΑΝΏ ΑνΕΝϋΕ
ΓΠβΓ 2ηά Ανοπιιβ)
Α5Τ0ΚΙΑ, ί· Ι-
τοί 0< Έν συνεργασίβ μετά ϊατροδ V Ρ Τηλέφ. Κ •Επιστρίφετ-αι είς την Άμεοικα*ΛΧΟν «ίραπε Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ 6δό; Σω*οά·του; άρι». ^ θίραπίύονται ασφαλώς ■αοι παθολογιχά, γιτναιχ δερματικά νοοήματα. Μέθοδος νεωτάτη- ΑΓΓΛΙΚΗΣΧΟΛΗΤΒΙΟΗΑ Μ Ε>λη«'
Μόνσν $5.00 μηνταιως. Δι&ασχαλία άτομική, Ί
στί, παο Αμίριχανίβος, χατόχου -*- ·—ιι——«-
*. μ. ίως 10 μ. μ.
-7ΤΗ
ΆγγλιστΙ---·Ε>·λη«'
'Ανοικτη <"" (Μεταξβ 40—41ης ΌβοΟ)
29
ΨΕΥΔΟΛΟΓΟΣ
ΡΩΝΟΣ ΜΟΝΧΑΟΥΖΕΝ, Ο ΜΕ-ΓΑΛΕΠΈΡΟΣ ΨΕΤΣΤΗΣ
Μυ-.ζ €Ϊναι είς όλον τον κό-
ϊ 6εό2τΐ τοΰ Γερμανοΰ βαρώ-
.,ων.μΐυ Μονχ«θ!»ζεν, ή ίέ
Γεβμανίβ αντατι,είδονσα
ά'τοϋ διά την μεγάλην
ν κτη^-ν ά« τ* ψευδη
η''3· τώρ« ν' άνεγείρτ, με-
ύς μνημειον, με/,λον ν α-
ί ί ωνα τέν ό"™
το3 μεγάλον _
μνημείον θά χαριστάντ) τν-^
,ον χαθήμενον έ-πί τοΰ χροσθί-
ίσίθς ενός ίχι»·> χινοντος νε-
ος το3 ζώου λείχει. Αύτο 6ε-
ί'νζΐέρεται είς την ϊιήγησιν ,
ώοο, ότι ό λαμχρός ί·—ος |
τιλζγθή, όχο της κρεμ
ενός χολιορκονμένο.) φρο>
ό-αν τ ·θ>?α κατέπεσε την·
είος οτο.) έφθασεν είς μίαν
;; τό μέσω τής πόλεως. Ό ,
έςη/^/.οόθει νά χίνη χωρίς
«ρή νά σδνσ$ την δίψαν τον, ι
Κ&τ, ότι τό νερ·ό4 επήγαινε ]
Ιον. γ^όαενον χάλ'ν έξω, έχει-
ό-ίτί'θν αέρος; το^ 'χπ^ ε-
ίλ/ΐ' ίΐος νομιζον «τ: ό λί<,ν- /οηθεν απλώς και μονον ο¬ ύ, τατρότης είς χολλάς χα- αο.φ'σδητο3ν την ίχαρξιν ριχά έχη είνα! σνλλογή λαϊ- >ν. άχοϊιδομένων είς εν
Αλλά καθως ή νζζρ-
1ο5 Οαήρο.) δεν δννατα1. νά άμ-
7θδ αρώς, χολΰ χερισσό-
ό Μο^χάο>ζεν, είναι χρόσωχον
Ι'.χόν, ..ήσαν χερί τα μέσα το3
5.;. Ό λόγος δι" δν μεχρι
. ,'-βητηθη^ή ύπαρξις τοΰ
άο^ε;. είναι ότι αί διηγήσεις
: ;>ηο.5-ιεϋ)ησαν τα χρώτον ά>
τυγκαταθέσεως τοΰ ίδιον
ινος άσννειδήτον χλάνητος κα-
'*ΐ τής έποχής έκείνης, τού
> 1 τόλληψ-ς κατέστη άδννα-
Ι υ~ο Λατασχεοήν μνημείον 6ε-1 Τούρχοος. Είς τα 1750 απεσύρθη
|ς θ^λ -' ηί^β, *—Ζ^*.*ι ά'^Λί^λ.ϊΛν ** "'^ν Τίϊ^-β/Λ^ ΤΟυ <ΤΤβ3Γτώ ΛΤΙΛί μοα! "Εσχρωξα τότε μέ τόν -ανον τοΰ το>φε·/.ιοΰ μου την κ&μμέ-
νην -κεφαλήν βατθειά είς, τον λαι¬
μόν το5 κρο·/.ο5είλοο, εως ότου έτν.α-
σε καί α·άτος, έ—ειδή δέν ήϊύνατο
ουτε νά την κατα-ιή, όντε νά την
ξερατη».
ή-
. ^, ν^ ηήώς,
αί ϊίτ,γήσϋς το5 Μονχάοοζεν
όλας τάς έπόψϋς των, ώστε ή ;ή
μη των διεδόθη σχείον είς όλον τον
κόίμον χρ«το5 νά ϊηαοσιευθοΰν.
Πολλά -/.αί Γ^ϊιαφέροντα έχε'σό-
5ια ήγέρβηιταν μέ τούς μύθοος τοϋ
Μονχάιουζεν άφότου ένεφανίσθηϊαν
ούτοι κατά τό 1785. Έξ αυτών τι¬
νά -ερκίχον χερι~οτέραν άλητ)ίΐαν
χαρ" 5,τι αρχικώς έχιστεύετο, άλλα
ϊέ ίτι ήσαν χροοίμια ΐαυμασίων ά-
νακαλάψεων γ«νοαένων βραί^τίρον.
Εκ, των έχεισοδίων α^τών τό μάλ¬
λον ενδιαφέρον είαι τό αναφερόμε¬
νον -είς τί» κεφάλαίον έκείνο είς τό
όχοΐον ό Μονχάουζεν χεριέγραφε
τον ^λαον τής Άφρικης, όστις εζ'η
μέ ώα.άς μχριζόλας, κοχτομένας έκ
ζωντανών άγελάϊων.
"Οταν τό διδλίον το·3 Μονχάο>.
ζεν εγινε γνωστόν είς όλοος, ό Τζέ-
ϊμς Μχρούς, ό ίρχιν,ος έξερευνητης
το3 £-ωτί3!κο3 τής Άφρ'.κί,ς, έ-έ-
στρεψεν είς την Εΰρώχην χαί χερ:«-
γρα^ε μετα^ι ίλλων θα^μ^σ!ων,
πώς οί δασιλϊϊ'ς καί οί ^άλαργοι
της Άΰη,σσΛί'ας ςτρέφΰντο μέ ώ-
μάς μχριζόλας, κοχτομένας άχό
ζωντανά ζώα. Αύτό ήτο άληθέστα-
τον,^ άλλ" ό Μχρούς έχαιρετίσθη
μετά καγχασμών ώς; νέος Μονχάτ»
ζεν. Τ-ό γελοίον σχεδόν κατέστρεύ«
-ζψ σταϊιοδρομίαν ιοο.
( Είς τούς τοίχοος τής χαλαΐάς
οικίας τού Μονχά^^ζεν σώζονται ^ε-
ίό ά
Τριακόσιοι Άμερικ.ανοί στρατιώται επί τοΰ μεταγωγικοΰ ατμοπλοίου «Σιατώ Τιερρύ», μεΐαβαίνοντες είς Νικαράγ
κουαν, δπου θά μείνουν επί δύο ετη.
Τχηρέττχΐεν ώς άςιωματικός είς
τον Ρωσσικον ντρ2τον καί ελαδε
ριέρος είς χολλάς μάχας χρός τοϋς
μέ διάφορα ζωα. Φαίνεται ότι οί
άκροαταί, έφόσον έχείνος διηγείτο
τάς ψενδείς άν·.—άρκτονς χερίχετεί-
ας τοο, δέν έλάμδανον καιρόν νά ό-
μιλησονν, άλλά χαρηγΰρονντο διά
,1'^εως τωρα οχο τοΰ χροσφά- χλέον χαΐαδόξοος χερ·.πετει«ς τον
^/«θεντος άγάλματος χρός είς ξένας καί Τ(ρ'ΐ2ς χώρας. Αί δι-
• >> εί>^^ρετ&^ τοΰ ταροΰ Κάμ- η·γήτεις τον έκοσμού'ι'το διά των
το τονς
τι^ςΐρι τού χοια ήτο η καλλίτερα αχο
"τίς ψε,ιτιές τοΰ ·6αρώνον. Τό δρα-
δεϊον έϊόθη είς; την ιστορίαν τον
χερί ενός κννηγίο.) λεόντων, τό κν-
είς την ζωήν μόν. θά μέ δικαιολς-
γήσετε όλοι, όταν σας είχω χόθεν
χροήρχετο ό κρότος έκείνος. Άφοΰ
ήκροάσθην έχ' όλίγην ώραν, ήγειρα|
την κεφαλήν μόν σιγά-σιγά καί χά- ·
ρετήρησα τριγύρω." Είδον πρός μβ-1
γάλτν μόν ναίάν ότι ό λέων. μέ την
ορμήν δχοο ίρρί^τ, κατ' έχάνω μόν,
την στιγμήν όποο ςγώ έ'χεσα χ<»μαί, αντός εχεσε μ·έσα στό χ^οιχτόν στό- τοΰ κροκοδείλον! 'ΙΤ κεφαλή τοΰ τα δνο ζώα ή- ε^ρώ,ος Ίερώνομος Κάρλ φόν θαυμασ'ωτέρων ψεοίών. τα όχοία τάς -Ααθίττων ίί'.αζόντως τερχνάς. Α< ίστορίαΐ τοδ Μονχβοϋζεν ά- έ ήθ ί )',. λγ "ί'€ννι[ίΒΐί1 €'? την κω- Αι ιστοριαΐ τοΰ Μονχαονζεν α- μ ^-Μποντερδέρντεν τής Γερ- ναφέρονται σννήθως είς χεριχετει- ' :τ1ν 11 Μάϊον τοΰ 1720. ώδε;ς χέριηγήσεις καί σχετίζονται ριωτερον αέρος της οχοιας εχει ως εξής: γωνίζθ"»ιτο νά έλενθερ-ωθοΰν τό εν άχό τό αλλο. ))"Εσι>ρα τότε την σπάθην μο.) ή
όποία ήτο είς τό χλάγ; μ<;^ καί μέ . ν _ % _ ., χαρ·.στανο>σαι με-
ρΐ·/.ά άχό τα μεγαλείτερα ψευδη το.).
Μία άχό τα ςείκόνας αντάς δει-
κννε! χώς ό δαρώνος καδάλλα είς
μίαν σφαίραι τηλεδόλον ελαδε ση-
με'.ωσε^ις χερί τής θέσεως το3 έχ-
Θροΰ. Άλλη χάλι δεικνύει χώς ό
δαρώνος χροσέϊεσε τόν ΐχχον^του
είς ενα χάσσαλον, ώς ενόμισεν, «Εε-
τής χίόνίς, κα-ί χώς «ξο—νη-
σας την χρωιαν ε^ρε την χιόνα άνα-
λυμμένην τον δέ ίπχον κρεμάμενον
έκ τοΰ κωδωνοστασίοο μιάς έκκλη-
σίας.
Ό δαρώνος ετάφη είς μίαν γει-
τονικήν εκκλησίαν. Γενομένων ε¬
σχάτως έχισκενών, τό σωμ* το^ έ-
ξετάφη καί ευρέθη σχεϊόν ανέπα¬
φον, ώς ήτο δταν ετάφη. Κατά -α-
ράϊοξον ίΤ.'μχτωσιν μία άχό τίς ψεν- .
τίές «5 δαρώνον άνέφερε χώς 'αύ-
τός .μίαν ^φοράν ένεταφιάσθη καί ε-
χε:τα ηγέρθη έκ τοΰ τάφον τα ά-
■χριδώς είς την κατάλληλον στ:γ-
μην ©χως λάδημέρος είς ενα χορόν.
Το λείψανον τον είναι άκόμη έντα-
οιασμένον είς τό Μοντενδέρντερ.
τιον το
χεν έςαγρί6)μένος εναντίον μόν μέ
όλην την ταχντητά τον. Όταν ε¬
πλησιάσαμεν ό είς χρός τσν ά'λλον,
έφοδήθην γ,α'ι ήθέλησα νά φνγω.
Τή1^ στιγμήν άχως χον έστράφην
■χίος τα όχίσω, είδον ενα χελώριον
κροκόίειλον, οστ'ς μέ τό στόμα όρ-,
Οάνοικτον ήρχετο οχισθέν μοο. ετοΐ-1
μος; νά μέ χάψτ). Είς τα 3εξ:ά μοο'
ήτο καθώς σάς είχον ό χοτααός,
καί είς τα άριστερά μόν είς φοδε-1
ρός ζ,ρημνός, είς τό δάθος τοΰ όχοί- ]
Οο η7αν άγρίΐΐ δράκοντες. Νά μή
σάς τα χολνλογώ, είΒα ότι ήλ6ε τό
τέλος τής ζωής^ο.), καθόσον ό λέ¬
ων ήτο όρθιος είς τονς
, τού κροκοίϊΐλθϋ ενφ το πο)>^ϊΤΟΙ παοα χοο άντιπροσώ—υ
5Χ-ιλ!τθι". εί? "ου; «οίας ι . ΒηΓηοντβΙίν. ΐο δοπίΐι Μαΐπ
νομοσχέδιον.
χό?ας τον, έτοιμος νά μ' άρχάση.
Έπεσα χωρίς νά θέλω άχο τόν φό¬
βον μοο, χρονμοτα είς την γήν, α¬
κριβώς την στιγμήν κατά την οποί¬
αν ό λέων έχήία κατ' έχάνω μόν.
Αύτο μέ εσωσε, διότι ό λέων έχέ-1
ρχ7ϊ άχο έχάνω μόν. ]
»"Εμεινα είς την Όέσιν εκείνην Ι
επί όλίγην ώραν μέ την άναχνοήν |
κρατημένην, χεριμένων άχό στιγ-1
μής είς στιγμήν νά αίσθανθώ τοΰς
όϊόντας ή τονς όν,ιχζς τοΰ θηρίον
έμχηγν-νθμένΐ.ίς είς κάχοιον μέρος'
τοΰ σώματός μόν. ΪΙετά χαρέλενσιν
ολίγων δεντερολέχτων ήκονσα ενα
δυνατόν κρότον, όμοιον
τοΰ όχοίον δέν είχον άκονσει χοτέ
Ο σ'·ταγ(ΐατάρχης Λοΰδ Κάρπεντε© Γκρισκ.ιαα, πρώην Πρέσδυς έν '
>ία, όστις αφίκετο έξ Αγγλίας μετά τής νεονύμ<ρου τού.
ΨΕΥΔΟΛΟΓΟΣ
ΡΩΝΟΣ ΜΟΝΧΑΟΥΖΕΝ, Ο ΜΕ-ΓΑΛΕΠΈΡΟΣ ΨΕΤΣΤΗΣ
Μυ-.ζ €Ϊναι είς όλον τον κό-
ϊ 6εό2τΐ τοΰ Γερμανοΰ βαρώ-
.,ων.μΐυ Μονχ«θ!»ζεν, ή ίέ
Γεβμανίβ αντατι,είδονσα
ά'τοϋ διά την μεγάλην
ν κτη^-ν ά« τ* ψευδη
η''3· τώρ« ν' άνεγείρτ, με-
ύς μνημειον, με/,λον ν α-
ί ί ωνα τέν ό"™
το3 μεγάλον _
μνημείον θά χαριστάντ) τν-^
,ον χαθήμενον έ-πί τοΰ χροσθί-
ίσίθς ενός ίχι»·> χινοντος νε-
ος το3 ζώου λείχει. Αύτο 6ε-
ί'νζΐέρεται είς την ϊιήγησιν ,
ώοο, ότι ό λαμχρός ί·—ος |
τιλζγθή, όχο της κρεμ
ενός χολιορκονμένο.) φρο>
ό-αν τ ·θ>?α κατέπεσε την·
είος οτο.) έφθασεν είς μίαν
;; τό μέσω τής πόλεως. Ό ,
έςη/^/.οόθει νά χίνη χωρίς
«ρή νά σδνσ$ την δίψαν τον, ι
Κ&τ, ότι τό νερ·ό4 επήγαινε ]
Ιον. γ^όαενον χάλ'ν έξω, έχει-
ό-ίτί'θν αέρος; το^ 'χπ^ ε-
ίλ/ΐ' ίΐος νομιζον «τ: ό λί<,ν- /οηθεν απλώς και μονον ο¬ ύ, τατρότης είς χολλάς χα- αο.φ'σδητο3ν την ίχαρξιν ριχά έχη είνα! σνλλογή λαϊ- >ν. άχοϊιδομένων είς εν
Αλλά καθως ή νζζρ-
1ο5 Οαήρο.) δεν δννατα1. νά άμ-
7θδ αρώς, χολΰ χερισσό-
ό Μο^χάο>ζεν, είναι χρόσωχον
Ι'.χόν, ..ήσαν χερί τα μέσα το3
5.;. Ό λόγος δι" δν μεχρι
. ,'-βητηθη^ή ύπαρξις τοΰ
άο^ε;. είναι ότι αί διηγήσεις
: ;>ηο.5-ιεϋ)ησαν τα χρώτον ά>
τυγκαταθέσεως τοΰ ίδιον
ινος άσννειδήτον χλάνητος κα-
'*ΐ τής έποχής έκείνης, τού
> 1 τόλληψ-ς κατέστη άδννα-
Ι υ~ο Λατασχεοήν μνημείον 6ε-1 Τούρχοος. Είς τα 1750 απεσύρθη
|ς θ^λ -' ηί^β, *—Ζ^*.*ι ά'^Λί^λ.ϊΛν ** "'^ν Τίϊ^-β/Λ^ ΤΟυ <ΤΤβ3Γτώ ΛΤΙΛί μοα! "Εσχρωξα τότε μέ τόν -ανον τοΰ το>φε·/.ιοΰ μου την κ&μμέ-
νην -κεφαλήν βατθειά είς, τον λαι¬
μόν το5 κρο·/.ο5είλοο, εως ότου έτν.α-
σε καί α·άτος, έ—ειδή δέν ήϊύνατο
ουτε νά την κατα-ιή, όντε νά την
ξερατη».
ή-
. ^, ν^ ηήώς,
αί ϊίτ,γήσϋς το5 Μονχάοοζεν
όλας τάς έπόψϋς των, ώστε ή ;ή
μη των διεδόθη σχείον είς όλον τον
κόίμον χρ«το5 νά ϊηαοσιευθοΰν.
Πολλά -/.αί Γ^ϊιαφέροντα έχε'σό-
5ια ήγέρβηιταν μέ τούς μύθοος τοϋ
Μονχάιουζεν άφότου ένεφανίσθηϊαν
ούτοι κατά τό 1785. Έξ αυτών τι¬
νά -ερκίχον χερι~οτέραν άλητ)ίΐαν
χαρ" 5,τι αρχικώς έχιστεύετο, άλλα
ϊέ ίτι ήσαν χροοίμια ΐαυμασίων ά-
νακαλάψεων γ«νοαένων βραί^τίρον.
Εκ, των έχεισοδίων α^τών τό μάλ¬
λον ενδιαφέρον είαι τό αναφερόμε¬
νον -είς τί» κεφάλαίον έκείνο είς τό
όχοΐον ό Μονχάουζεν χεριέγραφε
τον ^λαον τής Άφρικης, όστις εζ'η
μέ ώα.άς μχριζόλας, κοχτομένας έκ
ζωντανών άγελάϊων.
"Οταν τό διδλίον το·3 Μονχάο>.
ζεν εγινε γνωστόν είς όλοος, ό Τζέ-
ϊμς Μχρούς, ό ίρχιν,ος έξερευνητης
το3 £-ωτί3!κο3 τής Άφρ'.κί,ς, έ-έ-
στρεψεν είς την Εΰρώχην χαί χερ:«-
γρα^ε μετα^ι ίλλων θα^μ^σ!ων,
πώς οί δασιλϊϊ'ς καί οί ^άλαργοι
της Άΰη,σσΛί'ας ςτρέφΰντο μέ ώ-
μάς μχριζόλας, κοχτομένας άχό
ζωντανά ζώα. Αύτό ήτο άληθέστα-
τον,^ άλλ" ό Μχρούς έχαιρετίσθη
μετά καγχασμών ώς; νέος Μονχάτ»
ζεν. Τ-ό γελοίον σχεδόν κατέστρεύ«
-ζψ σταϊιοδρομίαν ιοο.
( Είς τούς τοίχοος τής χαλαΐάς
οικίας τού Μονχά^^ζεν σώζονται ^ε-
ίό ά
Τριακόσιοι Άμερικ.ανοί στρατιώται επί τοΰ μεταγωγικοΰ ατμοπλοίου «Σιατώ Τιερρύ», μεΐαβαίνοντες είς Νικαράγ
κουαν, δπου θά μείνουν επί δύο ετη.
Τχηρέττχΐεν ώς άςιωματικός είς
τον Ρωσσικον ντρ2τον καί ελαδε
ριέρος είς χολλάς μάχας χρός τοϋς
μέ διάφορα ζωα. Φαίνεται ότι οί
άκροαταί, έφόσον έχείνος διηγείτο
τάς ψενδείς άν·.—άρκτονς χερίχετεί-
ας τοο, δέν έλάμδανον καιρόν νά ό-
μιλησονν, άλλά χαρηγΰρονντο διά
,1'^εως τωρα οχο τοΰ χροσφά- χλέον χαΐαδόξοος χερ·.πετει«ς τον
^/«θεντος άγάλματος χρός είς ξένας καί Τ(ρ'ΐ2ς χώρας. Αί δι-
• >> εί>^^ρετ&^ τοΰ ταροΰ Κάμ- η·γήτεις τον έκοσμού'ι'το διά των
το τονς
τι^ςΐρι τού χοια ήτο η καλλίτερα αχο
"τίς ψε,ιτιές τοΰ ·6αρώνον. Τό δρα-
δεϊον έϊόθη είς; την ιστορίαν τον
χερί ενός κννηγίο.) λεόντων, τό κν-
είς την ζωήν μόν. θά μέ δικαιολς-
γήσετε όλοι, όταν σας είχω χόθεν
χροήρχετο ό κρότος έκείνος. Άφοΰ
ήκροάσθην έχ' όλίγην ώραν, ήγειρα|
την κεφαλήν μόν σιγά-σιγά καί χά- ·
ρετήρησα τριγύρω." Είδον πρός μβ-1
γάλτν μόν ναίάν ότι ό λέων. μέ την
ορμήν δχοο ίρρί^τ, κατ' έχάνω μόν,
την στιγμήν όποο ςγώ έ'χεσα χ<»μαί, αντός εχεσε μ·έσα στό χ^οιχτόν στό- τοΰ κροκοδείλον! 'ΙΤ κεφαλή τοΰ τα δνο ζώα ή- ε^ρώ,ος Ίερώνομος Κάρλ φόν θαυμασ'ωτέρων ψεοίών. τα όχοία τάς -Ααθίττων ίί'.αζόντως τερχνάς. Α< ίστορίαΐ τοδ Μονχβοϋζεν ά- έ ήθ ί )',. λγ "ί'€ννι[ίΒΐί1 €'? την κω- Αι ιστοριαΐ τοΰ Μονχαονζεν α- μ ^-Μποντερδέρντεν τής Γερ- ναφέρονται σννήθως είς χεριχετει- ' :τ1ν 11 Μάϊον τοΰ 1720. ώδε;ς χέριηγήσεις καί σχετίζονται ριωτερον αέρος της οχοιας εχει ως εξής: γωνίζθ"»ιτο νά έλενθερ-ωθοΰν τό εν άχό τό αλλο. ))"Εσι>ρα τότε την σπάθην μο.) ή
όποία ήτο είς τό χλάγ; μ<;^ καί μέ . ν _ % _ ., χαρ·.στανο>σαι με-
ρΐ·/.ά άχό τα μεγαλείτερα ψευδη το.).
Μία άχό τα ςείκόνας αντάς δει-
κννε! χώς ό δαρώνος καδάλλα είς
μίαν σφαίραι τηλεδόλον ελαδε ση-
με'.ωσε^ις χερί τής θέσεως το3 έχ-
Θροΰ. Άλλη χάλι δεικνύει χώς ό
δαρώνος χροσέϊεσε τόν ΐχχον^του
είς ενα χάσσαλον, ώς ενόμισεν, «Εε-
τής χίόνίς, κα-ί χώς «ξο—νη-
σας την χρωιαν ε^ρε την χιόνα άνα-
λυμμένην τον δέ ίπχον κρεμάμενον
έκ τοΰ κωδωνοστασίοο μιάς έκκλη-
σίας.
Ό δαρώνος ετάφη είς μίαν γει-
τονικήν εκκλησίαν. Γενομένων ε¬
σχάτως έχισκενών, τό σωμ* το^ έ-
ξετάφη καί ευρέθη σχεϊόν ανέπα¬
φον, ώς ήτο δταν ετάφη. Κατά -α-
ράϊοξον ίΤ.'μχτωσιν μία άχό τίς ψεν- .
τίές «5 δαρώνον άνέφερε χώς 'αύ-
τός .μίαν ^φοράν ένεταφιάσθη καί ε-
χε:τα ηγέρθη έκ τοΰ τάφον τα ά-
■χριδώς είς την κατάλληλον στ:γ-
μην ©χως λάδημέρος είς ενα χορόν.
Το λείψανον τον είναι άκόμη έντα-
οιασμένον είς τό Μοντενδέρντερ.
τιον το
χεν έςαγρί6)μένος εναντίον μόν μέ
όλην την ταχντητά τον. Όταν ε¬
πλησιάσαμεν ό είς χρός τσν ά'λλον,
έφοδήθην γ,α'ι ήθέλησα νά φνγω.
Τή1^ στιγμήν άχως χον έστράφην
■χίος τα όχίσω, είδον ενα χελώριον
κροκόίειλον, οστ'ς μέ τό στόμα όρ-,
Οάνοικτον ήρχετο οχισθέν μοο. ετοΐ-1
μος; νά μέ χάψτ). Είς τα 3εξ:ά μοο'
ήτο καθώς σάς είχον ό χοτααός,
καί είς τα άριστερά μόν είς φοδε-1
ρός ζ,ρημνός, είς τό δάθος τοΰ όχοί- ]
Οο η7αν άγρίΐΐ δράκοντες. Νά μή
σάς τα χολνλογώ, είΒα ότι ήλ6ε τό
τέλος τής ζωής^ο.), καθόσον ό λέ¬
ων ήτο όρθιος είς τονς
, τού κροκοίϊΐλθϋ ενφ το πο)>^ϊΤΟΙ παοα χοο άντιπροσώ—υ
5Χ-ιλ!τθι". εί? "ου; «οίας ι . ΒηΓηοντβΙίν. ΐο δοπίΐι Μαΐπ
νομοσχέδιον.
χό?ας τον, έτοιμος νά μ' άρχάση.
Έπεσα χωρίς νά θέλω άχο τόν φό¬
βον μοο, χρονμοτα είς την γήν, α¬
κριβώς την στιγμήν κατά την οποί¬
αν ό λέων έχήία κατ' έχάνω μόν.
Αύτο μέ εσωσε, διότι ό λέων έχέ-1
ρχ7ϊ άχο έχάνω μόν. ]
»"Εμεινα είς την Όέσιν εκείνην Ι
επί όλίγην ώραν μέ την άναχνοήν |
κρατημένην, χεριμένων άχό στιγ-1
μής είς στιγμήν νά αίσθανθώ τοΰς
όϊόντας ή τονς όν,ιχζς τοΰ θηρίον
έμχηγν-νθμένΐ.ίς είς κάχοιον μέρος'
τοΰ σώματός μόν. ΪΙετά χαρέλενσιν
ολίγων δεντερολέχτων ήκονσα ενα
δυνατόν κρότον, όμοιον
τοΰ όχοίον δέν είχον άκονσει χοτέ
Ο σ'·ταγ(ΐατάρχης Λοΰδ Κάρπεντε© Γκρισκ.ιαα, πρώην Πρέσδυς έν '
>ία, όστις αφίκετο έξ Αγγλίας μετά τής νεονύμ<ρου τού.
ΒΟ
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞΗ.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1923.
ΝΟΡΒΗΓΊΚΗ
^Δ^^
Ί'χήρχε μιά τέτοίϊ άγροιχία
στόν κάμχο, στά χόϊια τοΰ 6ουνοΰ.
Ό μιχρός άκάλυχτο: χώρος ποίι
έχλα'.σίωνε τα ξύλινα σχιτάκια έ-
χερικοκλωνόταν άχό όλες τίς με-
ρ'.ές άχό δαθΰ δάσος. Ή γή έμεν«
μαύρη άνάμεσα στά γιγάντεια δέν-
δρβ κζ! μιά ϊροσερή σκοτεινιά έδα-
σίλευε τάντα χάτω άχό τίς δελόνες
των έλάτων.
Τάχειμωνιάτικα δρά5·*α, όταν τό
χιόνι έχεφτεν άδιάκοχ*, σκεχάζον-
τας μέ άςητρο σεντόνι τή μχϋρη γή,
ή δροσίά γινόταν κρύο τσοαχτερό καί
ή σ»".οτϋν·ά Ιχαΐρνε ναλαζωτές ά-
χοχρώσεις. Όχοκς .ϊτολμούσε νά
χλανηθή τότε μέσα στά δάση, είχβ
την έντ--τ:ωτ! χώς έχερπατοΰσε στό
β.>θό τής θαλάσσας κα! χώς έμισό-
€λεχε την ημέρα άνάμεσα άχό τα
χύματ7.
Άλλά χίτω άχό τό 3άσος Οψωνό-
ταν τό 6ουνό. Μιά άχόΐομη χαλΐκιά
κατέδαινε άχό τα ψηλά όροχέδια
I-
ως τόν δασόφυτο κάμχο. Την άνοι-
ξ(, όταν τό χ'.όνι Ιλχονε στίς βουνο
χαρψϊς καί ή χλαγ>ές ήσαν άκόμτΐ
γ^μνές. Ινα; χαράϊοςος θόρυδος ά-
κουόταν νύχτα καί μέρ-ϊ μέσα στίς
χαράϊρες. Χείμαρρ-οι έγκρεμιζόνταν
σέ χαταρράκτες άχό τό δψος τού
δουνοΰ, σάν άχό Ινα τεράστιο χαντά-
κι. ΤΗταν τόσος ό άφρός σ' όλη την
έχιφάνεια τής χαλ'.κιάς, ώστε οί
δράχοΐ χοΰ ξεδγαιναν έ3ώ χ' έκεί
έμοιαζον μέ ϊφάλθυς μέσα στήν άμ-
χωτι. Τό νερό άφριζε καί Ιδραζεν
έχάνω στί: τεράστ'ες χέτρες κ'
I-
χειτα έχυλιόταν κρός τόν χάμπο·
κ' Ινας κρότος £ροντής συνώδε·>ε την
χτώσι' τού. Συνέδαινε σοχνά, κομμά-
Ρώσσοι άεοοπόοοι γενόμενοι δεκτοί μετά τιμών έν "Ωκλαντ, Καλιφορνίας, υπό τού Δημάρχου Τζών Ι. ΝταίηοΊς, άφοϋ έφθασαν έκεϊ ιιετά ττ|τ|
Ρωσσίας επιτύχη έναέριον πτήσίν των.
χώρίζεν άιΑ την χεκ> κοντινή χα-
το:/.ί'α. Κανείς 3έν έχερνοΰσε χοτέ
άπό κ«ί. Κανένας δρόμος, πηγαίνον-
Ι ό έ άλλ δέ
ς ρμ, ηγ
τας άκό Ινα χωριό σέ άλλο, δέν την
έ
άνσρωπος ποΰ ιέχρ-ατοϋσεν ί'α χΐιίί
ττήν άγκαλιά.
Τα φθινοπωρινά δράΖυα, άκουαν
την άρκοϋϊα νά χτυπά τα μικρά της
—ολυ χαντά ττήν άγροιχία. Καί ά-
έί ά ά
χ
τια δράχων, μεγάλα σάν σχίτια.
νά ά—οσ—ώνται άχό τό δο^νό χαί νά
σμίνης χέτρας όψωνόταν τότε, ξε- ί ""γ·^"9",., , ,
χύνοντας στό δά*ος μιά χαφάςενη ί. ,^'Γ^*1* ^α,^2 να ?
μ-ίρωίιά καψαλίσματος. Μέν7τίς ή- ! !?-?ΛΙ™ .^.^"ΙΤ!!."
ώΓά
μερες τού καλοκαΐίΐου η ναλικιά '' - ' > Α ; > < · «, * Γ /„ , »' Ί,Λ. , ι νααετα στα γαλ,ιχ'.α, σε μεγαλα ι>ψη.
έμενε γκρίζα χαί ίφωνη. Μόλ',ς ά-
κουόντουσαν τότε, μέσα στούς χετρο-
ύ ά άά ξί
, μγ ψη
Καϊ την αλλη μερά το κοχαδ; των
ά ξό ά λό
^.ν^^νττοτ,,μεσαστουςχετρο-ι δά.ων ^^αν σάν τρελλό
σωρους, μερικα α?η<α τριξιματα. ί ^ ^^^ *„„„- ν,Τ,χ,,Λν;·. ρ χ ρ στήν χλαγιά το5 ·δοι»νοΰ, καταϊίωκό- μέσα -ο ώνομαζόταν Στάϊναρ. ΤΗτ;ν κοντός, άλλά εΐχε χλάτες φαρϊιές, μέ χόδια στραβά, ράχη σκ>'
φρ, μ
?τή χαί ν\ διόλοο
Λά
"Ε-
χρη
αέ Λάπωνα. Είχε μάλιστα
τό χ'.τρίνωχΐ χρότωχο χαί την ά-
ρα;ή γενειάΐα των Λαχώνων.
"Ε ύ
Ή άγροίχ» τοΰχάμχθϋ ήταν «■ ? μβ£ν χ-»7Γ*ο^ μ^» τ™ Τ^ χωρά^α
σφαλισμενη χισω αχο το όχυρωμβ ι γάχ^ς μαυριδερής· μχάλας, ή όχοία [ « κοντάρι χοΰ χρησιμοποίθϋν στό
των ,λβτων. Κ.. ο« κατο.κοί της ; ζ ά 6 ^ άνάαετα „, χΓ> ' --■=- --■ '--- --> > -
ενρΜΤ, «βντ. χον τρ*χο να σχαρ- ^ μ] , ^ ^ -^ ^ χ,
φαλωνο» με^ τα χοχαδ.α των στα ( ^ Ή ^ιδερή άοκοΰδα καί τό
ίϋΐ °3^«?ίβ»,ο-ω ■'β,ζω* »>!»!—;?ο χρόδατο έχ·ϋλ»ντο^σαν ξ>
κο^ς.
Όταν Ιφθανε τό
σηχωνόταν στά χ:σινά της χόδια
θρωχοι χαί ζώα ξανακατέδαιναν
δίαττιχά χρός τό δάσος, χρίν οί 6ρο-
χές χο έμ^ζεύονταν στίς κορφές ξε-
ινοπωρο, βν- [ Μέ τή λεία της
έχάνω
των άρχτων. Καί στή ζώνη
το·> έχρΐμόταν σ' Ινα Οηκάρι ίΐΛ
καλοακονισμένί μεγάλο μαχαίρ:.
Μιά μερά χοΰ έδουλενιεν έχάνω
στό δουνό, ήλθεν ό τσθχάνης τού
τρέχοντας γιά νά τοΰ φωνάξη χώ: ή
άρ/ΛΪ>ϊ« Λίχε πάρε: μιά άγελάδα.
Άαέσως ίρρξζ κάτω τό δρεπάνι
στό χλατύ ·στηθός της, έσκαρφάλω-
νε χρός τίς άχότομες κορφές 2χθί>
ϊέν μχοροϋσε νά φΦάση· άώ
Λ*>, ,.ν Ε^Μ^βννιτίΜν οιιι, Λ^φβς ς^- 3βν μχορουσε να φυαστ/ ανυρωχου
χ^θοΰν όρμητίκές χρδς τίς χλαγιές. πόδι. Την Ιδλεχαν άχό κάτω ν' άνε-
Ή άγρθ'κία ήττν άχομονωμένη ί δαίνη <7ΐγά-σ!γά, μέ τό χρόδατο χοί» . Μιά λεΰγα ττ,ν έ-1 έσερνοκρεμόταν στό χλάϊ της, σάν άγροιχία μέσα στό δ,άσος ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΙ ΛΕΓΕΙ Μϊ ΕΘΕΡΑΠΕΥΘΗ ΛΠΟ ΑΙΜΟΡΡΟΐΑΑΣ χρσντα. 'Εδοκίμασε τό παν χωρίς νά ώφελττθτ}. ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΩ ΣΥΝΕΣΤΗΣΕ ΦΑΡΜΑΚΟΝ Γνωρίζω ότι πλεΐστοι πάσχοντες ά¬ πό αίμορροΐδας δέν Θά μέ πιστεύσουν, άκούοντάς με λέγοντα, ότι αί αίμορ- ροίδες δύνανται τώρα νά έξαφανι- σθούν—δέν τούς κατακρίνω έπειδή ύ- πέφερα επί δωδεκαετίαν καί καθ' ό¬ λον αϋτό τό διάστημα έδοκίμασα πάν φάρμοοοον όπερ ευρίσκεται έντός φαρ¬ μακείον μ' άποτέλεσμα μόνον προσω- μ μ ρινΐ]ν ανακούφισιν Ηίϊ Ρ&. α. ρ λέγει ό Κθϊ)6ΓΙ «Είμαι ςραρμακοποιός, έπομένως ό- ταν λέγω ότι ή νεα έσωτεοική μέθο- δος είναι ή καλλιτέρα διά την τελει- ωτικήν άπελευθίρίΰσιν άπό αίμοορο- ίδας—γνωρίζω τί λέγω. 'Υ.-ΐάν.ληλό; τις το φαρμακείον μας μοΰ εΐπε πόσον αποτελεσματικώς τα ϋοΐβο Ρΐΐβ Ρίΐΐδ είχον 6οηθι']σπ την σύζυγον τού· έπει¬ δή τόν καιρόν εκείνον έπασχα τρομε¬ ρά επήρα μαζύ μου μίαν φιάλην τοΰ έν λόγω φάρμακον. Τα άΛοτελέσμα- τα ά>·ΐϊδείχί>ησαν Θαιιμάστα. Οΰδέ.-τοτε
έψβντάίτθην ότι ςράρμακον ποΰ παΐρ-
νε-ι τις τίιν ώραν τού φαγητοϋ Θά ή-
ήηατο νι'ι ι-ςαφανίπη τόσον
ά
πτώματα. Τα ΟοΤηο Ρϊΐβ ΡίΠ&' είναι
τα καλλίτερα διά τα όδυνηρόν τούτο
πάθημα καί τα, συνιστώ είς όλους τούς
πελάτας»—έξηκολοΰθτισεν ό Δγ ΗΪ8-
8ΪΠ5—εΰφήμως ννωστός φαρμακοποι-
ός είς τό (3θΓη<ηβ, Ν. Υ. Χιλιάδες κόσμον—καί είς περιπτώ- σεις χρονίας διαρκείας καί καταχεί- μενοι άκόμη άσθενεϊς— έθεραπεύθη- σαν. Ό καθείς δύναται νά άπολαύση την Ιδίαν ίκανοποιητικήν άνακούφιοτν καί έν τούτοις πολλοί διστάζουν—με- ρικοί Φαρμακοποιοί δέν είναι πρόθυμοι νά τό προμηθευθοΰν διότι νομίζοιτν ότι είναι δύσκολον τοιούτου είδου?" πάθη- σις νά δύναται νά έξαληφθη τόσον ευκόλως κΰί χωρίς χαιιμίαν δαπάνην η απώλειαν χρόνου άπό την εργασίαν κανενόί;. Σκεφθήτε μόνον τό νά μή έ¬ χη κανείς πόνους, είτε έργαζόμενος, είτε καθήμενος, περιπατόϊν ή κοιμώμε- νος καί πάλιν. Τα 0οΐ30 Ρϊΐβ ΡίΗδ φέρουν την εγγύησιν τής διεθνώς έ- γνωσμένης ίταιρείας Οοΐβο Οήεπιϊ- 1 Οο., ΒΓοηΐΛνοοά, "Μά., ή όποία έγγι·άται άποτελέσματα, ή έπιστρέφει τα χρηματά σας, καί ή όποία είναι δια- τεθειμένη νά σάς αποστείλη μίαν κα¬ νονικήν φιάλην ελευθέραν ταχυδρομι- κών. τελών, αμα έμδάσητε. 75 σέντς ΐς γραμματόοημα, ή χρήμα, εάν τυ-1 (όν ό Φαρμακοποιός σας δέν κατιόρ- ά τα προμηθη·θχί άκόμη. χά σέ χο:ό μέρος είχε τό χράγμα. Μόλ'.ς έχληροφορη^ηΓ κε, ξΐχίνησε τρέχοντας. Μέ τό χον- τάρ: στό χέρι, ίτρζχζν ■όρμητΐκός, κοντός καί κα<χχουριασνιένος, χηϊών- τας άχό τόν εν ασδώλο στόν ά)»λο. Αύτό τό χοντάρι ήταν Ινα χομμά- τι ξύλο, άχάνω κάτω τρείς χήχες μακρά, στήν άκρη το5 'σχοίου είχον στερεώσει Ινα δίκοχο μαχαΐρ!. Στή δάτι τοϋ μαχα'.ρ'.οΰ δρΐσκόταν μ;ά ξ·όλινη τραδέρσα. Ό άνθρωχος έςακολο-Λησε νά τρέχη ώσ~οό 2:έχρινε τελος την άρ- κίΰϊα. Τό ζώο ήταν ξαχλωμένο μβ- σ' έναν δαλτότοχο έχάνω ττή τάρι κ' έπε<ρά3υνβ τ« δρόμθ τθί>.^
Όταν έφθασε »ολΰ κοντά στήν άρ-
χτο, Ιβαλε μιά σ-τριγγή κρβίγτ]. Εί-
δε τα 2όντια τού ζώου νά γ^αλίζουν
χάτω ά« τα τεντωμένα χείλη της.
Καί ό ίϊιο; εδειςε τα δάντια το^,
σά·^ &Ί?'Λ θηρίο θαμ,ωμένο. 'Εχειτα
έσταμάτησί όλότελα κ' έςανοφώνα-
ξε. Άλλά ή άρκοϋδα έστρεψεν α¬
πλώς χρός τό μέΐος τού τό άγριε-
μένο της ?όγχ«ς. ΤΗτχ^ χεσμένη
έχάνω στήν άγελάϊα χαί ?έν $!χε
όρεξι νά σηκωθή.
Ό Στάϊναρ 6λασττίμησεν. 'Εςα-
xέλ^^ε χατά τού ζώου όλες τίς 6ρι-
σιές χοΰ ηξίρε. Άλλά το ζώο δέν έ-
κουνηθηκε.
Τότε έχληΐίασε άρχετά ώϊτβ νά
της χεντήση- τό Ρ'^γχος με τό κον-
ά
Ή άρχοϋία 1—ροσπάθητε τί»
ή τόν άντ)ρω-ι. Δέν τ»|
μ μ
σα σ' έναν δαλτότοχο, έχάνω ττή
γελάδα χθΐ» ·εΐχε σκοτώσίΐ. Σέ μικρή
άχόστασ;, οί
χητ)αός χόνο^. Καί τό ζώο. άφίνον-
τας τή λεία τού, μ' ένα χη?ημα
I-
φβασε τόν ανθρωχο.
Άλλ' ούτόί «χαραμέρισεν έχιδέ-
ξια, επήδησε χίσω, Ιιτβιτα-έσταμά-
τησε χ' έμχηξε τρίτη κρχϋγή.
Ή άρκοΰία ώρθώθηκε. Μέ τα
μχροστινά χόδιο άνοιχτά, κατη·οτ)ύν-
Οη χρός'τόν άνδρωχον, σάν νάθελε
νά την σφίξτί στήν άγκαλιά της. Εί-
χε χώσει το κε^άλι της στοΰς ώ-
μ,ο^ς χαί χροέτεινε τό ρύγχος. Μα-
, τωμένο σάλιο ΐτρζχζ. σέ χονδρες
! σταγόνες ΐχάνω στό μαυριδερό της
Ι στήθος. Τα δόντνα της έξαχολθϋθοδ-
σαν νά άστραχοδολοΰν. Τό πληγιο-
μένο_ χεϊλος έκ^εμέταν κατά μήκος
τής μασσέλας της,'σάν κοκκινωχό
χο^ρέλι.
'Αχίνητος, ό Στάϊναρ «χερίμενε.
'Εμάζωξε τα μδγάλα δάχ-πλα των
χοδιών τοι> μέσα στά φαρ'ϊειά τού
χαχοώτσια γιά ν' άχθϋμ.χήσγ; τή χον-
δρή άκρη τοΰ.χονταριοΰ. Μέ τα γό-
νατβ λυγιιμ'ένα, έκρβτοΰσβ μέ τα
δι>ό χέρια τό χοντάρι.
"Οταν ή άρχοΰδα έχλησίασεν άρ-
χετά, τής Ιμχηξε τό χον τάρι στό
Τό ζώο ■εχτύπησε μέ τα δυό μπρο-
στ'.νά τού χόδια τό ξύλο τοΰ κοντα-
Ρ'.οϋ κ' Ιχεσε δαρειά έχάνω τοο.'Αλ-
λά ή ξΰλινη τραδέρσα τής έχίεζ»
χαί τής έχλήγωνβ τό βτήθος.
Γιά νά μτ/ν τύχη χαί τό κοντίρι
χωθή στή γή καί σχάση, ό Στάϊναρ
έστήρίξε τή χοντρή άκρη τοο στήν
μ'Λη των παχοΐίτσιών τοΰ. Κ' έκα¬
με μερικά φηματα χρός τα όχίσω,
ετσι χού τό κοντάρι νά ί'Λΰθύνβται
κάντα λοξά χρός τό στήθος τής άρ-
χοίίας. Κοντός καί καμχουριασμέ-
νος, ώχισθοχωροΰσβ άργά, άργά-,
κρατώντας σέ σεδαίμό τό χελώριο
ζώο.
Άλλά σέ κάθε /.ί
έχωνόταν όλο καί
στό στήθός της. Τό αϊμα «
ρ:ζε τό αοντάρ:, τρέχοντα
ί ρια καί τα μχΐάτττ. τού
! Σίγά-σιγά ό 6ργφρζ τίίί
έγινεν ΰχόχωΐθς ν.22 ------
Καί στό τέλος Ισδ;>ίε ι ένΐ 1
γουρητό.
Ή άρκοΰία, άιΛμιη^η,ρ
άνέχνεε. Χονδροί Ορόαόθ'. }'ψ
5δγα;ναν άχό τόν λάρυγγα %%
λίγι>, τα μέλη της εχ^τ^ν «ί
ναμ:. Τα μχροστινά της -ό?"
κάλΐασαν γιά μιά στ:γ-μτ, μ κ
Έχειτα έχάθ-.σε. Τα αίτια
κύτταξαν, χωρίς έλπίϊο χΐϊ',
μίΐος τα μοχθηρά, χοταχόχχινί^
τ:χ τοΰ άνθρώχου.
Αύτός έξαχολοοθο3-ί νά "< τό χοντάϋ αέ τα Ιλ -ν Χ;)!α· 'Εχερίμενε νά μείνη »'"!? άρχοΰία, ή όχοίο είχί ™·· V - Τότε · ' "......' ' τος χ' |με:νε ξ^ γιά μ; ά στ·.νμή, «έρνοντας μ άναχνοές, σάν χάχοκ; "^ ίΐΑ κοντά τόν θάνατο. ΑΝϋΒΕΑδ Η Μετά τής ί«ο την 8ιί^ τελείως κατηρτισμένης -ξ, μο« αταλαμβάνω, νά ^"( χαράν καί ευθείαν εί» ^»« «Λ..Λ1)- βαπτίσεις·, Β-°0 Άν',, βαπτίσης, **$% σπερίδας καί παντός "*"'ατ οε.ς. Ίδεώδης καί ^.^ σική. Άμερικοτνιχτι *»^ Παραδίδωχαίκατ ΙΩΑΝΝΗΣ 8067 ΗίΐΓΓΐ^οπ Ανε·. «Γ0' .. Ττι>.έ<ρ.
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞΗ.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1923.
ΝΟΡΒΗΓΊΚΗ
^Δ^^
Ί'χήρχε μιά τέτοίϊ άγροιχία
στόν κάμχο, στά χόϊια τοΰ 6ουνοΰ.
Ό μιχρός άκάλυχτο: χώρος ποίι
έχλα'.σίωνε τα ξύλινα σχιτάκια έ-
χερικοκλωνόταν άχό όλες τίς με-
ρ'.ές άχό δαθΰ δάσος. Ή γή έμεν«
μαύρη άνάμεσα στά γιγάντεια δέν-
δρβ κζ! μιά ϊροσερή σκοτεινιά έδα-
σίλευε τάντα χάτω άχό τίς δελόνες
των έλάτων.
Τάχειμωνιάτικα δρά5·*α, όταν τό
χιόνι έχεφτεν άδιάκοχ*, σκεχάζον-
τας μέ άςητρο σεντόνι τή μχϋρη γή,
ή δροσίά γινόταν κρύο τσοαχτερό καί
ή σ»".οτϋν·ά Ιχαΐρνε ναλαζωτές ά-
χοχρώσεις. Όχοκς .ϊτολμούσε νά
χλανηθή τότε μέσα στά δάση, είχβ
την έντ--τ:ωτ! χώς έχερπατοΰσε στό
β.>θό τής θαλάσσας κα! χώς έμισό-
€λεχε την ημέρα άνάμεσα άχό τα
χύματ7.
Άλλά χίτω άχό τό 3άσος Οψωνό-
ταν τό 6ουνό. Μιά άχόΐομη χαλΐκιά
κατέδαινε άχό τα ψηλά όροχέδια
I-
ως τόν δασόφυτο κάμχο. Την άνοι-
ξ(, όταν τό χ'.όνι Ιλχονε στίς βουνο
χαρψϊς καί ή χλαγ>ές ήσαν άκόμτΐ
γ^μνές. Ινα; χαράϊοςος θόρυδος ά-
κουόταν νύχτα καί μέρ-ϊ μέσα στίς
χαράϊρες. Χείμαρρ-οι έγκρεμιζόνταν
σέ χαταρράκτες άχό τό δψος τού
δουνοΰ, σάν άχό Ινα τεράστιο χαντά-
κι. ΤΗταν τόσος ό άφρός σ' όλη την
έχιφάνεια τής χαλ'.κιάς, ώστε οί
δράχοΐ χοΰ ξεδγαιναν έ3ώ χ' έκεί
έμοιαζον μέ ϊφάλθυς μέσα στήν άμ-
χωτι. Τό νερό άφριζε καί Ιδραζεν
έχάνω στί: τεράστ'ες χέτρες κ'
I-
χειτα έχυλιόταν κρός τόν χάμπο·
κ' Ινας κρότος £ροντής συνώδε·>ε την
χτώσι' τού. Συνέδαινε σοχνά, κομμά-
Ρώσσοι άεοοπόοοι γενόμενοι δεκτοί μετά τιμών έν "Ωκλαντ, Καλιφορνίας, υπό τού Δημάρχου Τζών Ι. ΝταίηοΊς, άφοϋ έφθασαν έκεϊ ιιετά ττ|τ|
Ρωσσίας επιτύχη έναέριον πτήσίν των.
χώρίζεν άιΑ την χεκ> κοντινή χα-
το:/.ί'α. Κανείς 3έν έχερνοΰσε χοτέ
άπό κ«ί. Κανένας δρόμος, πηγαίνον-
Ι ό έ άλλ δέ
ς ρμ, ηγ
τας άκό Ινα χωριό σέ άλλο, δέν την
έ
άνσρωπος ποΰ ιέχρ-ατοϋσεν ί'α χΐιίί
ττήν άγκαλιά.
Τα φθινοπωρινά δράΖυα, άκουαν
την άρκοϋϊα νά χτυπά τα μικρά της
—ολυ χαντά ττήν άγροιχία. Καί ά-
έί ά ά
χ
τια δράχων, μεγάλα σάν σχίτια.
νά ά—οσ—ώνται άχό τό δο^νό χαί νά
σμίνης χέτρας όψωνόταν τότε, ξε- ί ""γ·^"9",., , ,
χύνοντας στό δά*ος μιά χαφάςενη ί. ,^'Γ^*1* ^α,^2 να ?
μ-ίρωίιά καψαλίσματος. Μέν7τίς ή- ! !?-?ΛΙ™ .^.^"ΙΤ!!."
ώΓά
μερες τού καλοκαΐίΐου η ναλικιά '' - ' > Α ; > < · «, * Γ /„ , »' Ί,Λ. , ι νααετα στα γαλ,ιχ'.α, σε μεγαλα ι>ψη.
έμενε γκρίζα χαί ίφωνη. Μόλ',ς ά-
κουόντουσαν τότε, μέσα στούς χετρο-
ύ ά άά ξί
, μγ ψη
Καϊ την αλλη μερά το κοχαδ; των
ά ξό ά λό
^.ν^^νττοτ,,μεσαστουςχετρο-ι δά.ων ^^αν σάν τρελλό
σωρους, μερικα α?η<α τριξιματα. ί ^ ^^^ *„„„- ν,Τ,χ,,Λν;·. ρ χ ρ στήν χλαγιά το5 ·δοι»νοΰ, καταϊίωκό- μέσα -ο ώνομαζόταν Στάϊναρ. ΤΗτ;ν κοντός, άλλά εΐχε χλάτες φαρϊιές, μέ χόδια στραβά, ράχη σκ>'
φρ, μ
?τή χαί ν\ διόλοο
Λά
"Ε-
χρη
αέ Λάπωνα. Είχε μάλιστα
τό χ'.τρίνωχΐ χρότωχο χαί την ά-
ρα;ή γενειάΐα των Λαχώνων.
"Ε ύ
Ή άγροίχ» τοΰχάμχθϋ ήταν «■ ? μβ£ν χ-»7Γ*ο^ μ^» τ™ Τ^ χωρά^α
σφαλισμενη χισω αχο το όχυρωμβ ι γάχ^ς μαυριδερής· μχάλας, ή όχοία [ « κοντάρι χοΰ χρησιμοποίθϋν στό
των ,λβτων. Κ.. ο« κατο.κοί της ; ζ ά 6 ^ άνάαετα „, χΓ> ' --■=- --■ '--- --> > -
ενρΜΤ, «βντ. χον τρ*χο να σχαρ- ^ μ] , ^ ^ -^ ^ χ,
φαλωνο» με^ τα χοχαδ.α των στα ( ^ Ή ^ιδερή άοκοΰδα καί τό
ίϋΐ °3^«?ίβ»,ο-ω ■'β,ζω* »>!»!—;?ο χρόδατο έχ·ϋλ»ντο^σαν ξ>
κο^ς.
Όταν Ιφθανε τό
σηχωνόταν στά χ:σινά της χόδια
θρωχοι χαί ζώα ξανακατέδαιναν
δίαττιχά χρός τό δάσος, χρίν οί 6ρο-
χές χο έμ^ζεύονταν στίς κορφές ξε-
ινοπωρο, βν- [ Μέ τή λεία της
έχάνω
των άρχτων. Καί στή ζώνη
το·> έχρΐμόταν σ' Ινα Οηκάρι ίΐΛ
καλοακονισμένί μεγάλο μαχαίρ:.
Μιά μερά χοΰ έδουλενιεν έχάνω
στό δουνό, ήλθεν ό τσθχάνης τού
τρέχοντας γιά νά τοΰ φωνάξη χώ: ή
άρ/ΛΪ>ϊ« Λίχε πάρε: μιά άγελάδα.
Άαέσως ίρρξζ κάτω τό δρεπάνι
στό χλατύ ·στηθός της, έσκαρφάλω-
νε χρός τίς άχότομες κορφές 2χθί>
ϊέν μχοροϋσε νά φΦάση· άώ
Λ*>, ,.ν Ε^Μ^βννιτίΜν οιιι, Λ^φβς ς^- 3βν μχορουσε να φυαστ/ ανυρωχου
χ^θοΰν όρμητίκές χρδς τίς χλαγιές. πόδι. Την Ιδλεχαν άχό κάτω ν' άνε-
Ή άγρθ'κία ήττν άχομονωμένη ί δαίνη <7ΐγά-σ!γά, μέ τό χρόδατο χοί» . Μιά λεΰγα ττ,ν έ-1 έσερνοκρεμόταν στό χλάϊ της, σάν άγροιχία μέσα στό δ,άσος ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΙ ΛΕΓΕΙ Μϊ ΕΘΕΡΑΠΕΥΘΗ ΛΠΟ ΑΙΜΟΡΡΟΐΑΑΣ χρσντα. 'Εδοκίμασε τό παν χωρίς νά ώφελττθτ}. ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΩ ΣΥΝΕΣΤΗΣΕ ΦΑΡΜΑΚΟΝ Γνωρίζω ότι πλεΐστοι πάσχοντες ά¬ πό αίμορροΐδας δέν Θά μέ πιστεύσουν, άκούοντάς με λέγοντα, ότι αί αίμορ- ροίδες δύνανται τώρα νά έξαφανι- σθούν—δέν τούς κατακρίνω έπειδή ύ- πέφερα επί δωδεκαετίαν καί καθ' ό¬ λον αϋτό τό διάστημα έδοκίμασα πάν φάρμοοοον όπερ ευρίσκεται έντός φαρ¬ μακείον μ' άποτέλεσμα μόνον προσω- μ μ ρινΐ]ν ανακούφισιν Ηίϊ Ρ&. α. ρ λέγει ό Κθϊ)6ΓΙ «Είμαι ςραρμακοποιός, έπομένως ό- ταν λέγω ότι ή νεα έσωτεοική μέθο- δος είναι ή καλλιτέρα διά την τελει- ωτικήν άπελευθίρίΰσιν άπό αίμοορο- ίδας—γνωρίζω τί λέγω. 'Υ.-ΐάν.ληλό; τις το φαρμακείον μας μοΰ εΐπε πόσον αποτελεσματικώς τα ϋοΐβο Ρΐΐβ Ρίΐΐδ είχον 6οηθι']σπ την σύζυγον τού· έπει¬ δή τόν καιρόν εκείνον έπασχα τρομε¬ ρά επήρα μαζύ μου μίαν φιάλην τοΰ έν λόγω φάρμακον. Τα άΛοτελέσμα- τα ά>·ΐϊδείχί>ησαν Θαιιμάστα. Οΰδέ.-τοτε
έψβντάίτθην ότι ςράρμακον ποΰ παΐρ-
νε-ι τις τίιν ώραν τού φαγητοϋ Θά ή-
ήηατο νι'ι ι-ςαφανίπη τόσον
ά
πτώματα. Τα ΟοΤηο Ρϊΐβ ΡίΠ&' είναι
τα καλλίτερα διά τα όδυνηρόν τούτο
πάθημα καί τα, συνιστώ είς όλους τούς
πελάτας»—έξηκολοΰθτισεν ό Δγ ΗΪ8-
8ΪΠ5—εΰφήμως ννωστός φαρμακοποι-
ός είς τό (3θΓη<ηβ, Ν. Υ. Χιλιάδες κόσμον—καί είς περιπτώ- σεις χρονίας διαρκείας καί καταχεί- μενοι άκόμη άσθενεϊς— έθεραπεύθη- σαν. Ό καθείς δύναται νά άπολαύση την Ιδίαν ίκανοποιητικήν άνακούφιοτν καί έν τούτοις πολλοί διστάζουν—με- ρικοί Φαρμακοποιοί δέν είναι πρόθυμοι νά τό προμηθευθοΰν διότι νομίζοιτν ότι είναι δύσκολον τοιούτου είδου?" πάθη- σις νά δύναται νά έξαληφθη τόσον ευκόλως κΰί χωρίς χαιιμίαν δαπάνην η απώλειαν χρόνου άπό την εργασίαν κανενόί;. Σκεφθήτε μόνον τό νά μή έ¬ χη κανείς πόνους, είτε έργαζόμενος, είτε καθήμενος, περιπατόϊν ή κοιμώμε- νος καί πάλιν. Τα 0οΐ30 Ρϊΐβ ΡίΗδ φέρουν την εγγύησιν τής διεθνώς έ- γνωσμένης ίταιρείας Οοΐβο Οήεπιϊ- 1 Οο., ΒΓοηΐΛνοοά, "Μά., ή όποία έγγι·άται άποτελέσματα, ή έπιστρέφει τα χρηματά σας, καί ή όποία είναι δια- τεθειμένη νά σάς αποστείλη μίαν κα¬ νονικήν φιάλην ελευθέραν ταχυδρομι- κών. τελών, αμα έμδάσητε. 75 σέντς ΐς γραμματόοημα, ή χρήμα, εάν τυ-1 (όν ό Φαρμακοποιός σας δέν κατιόρ- ά τα προμηθη·θχί άκόμη. χά σέ χο:ό μέρος είχε τό χράγμα. Μόλ'.ς έχληροφορη^ηΓ κε, ξΐχίνησε τρέχοντας. Μέ τό χον- τάρ: στό χέρι, ίτρζχζν ■όρμητΐκός, κοντός καί κα<χχουριασνιένος, χηϊών- τας άχό τόν εν ασδώλο στόν ά)»λο. Αύτό τό χοντάρι ήταν Ινα χομμά- τι ξύλο, άχάνω κάτω τρείς χήχες μακρά, στήν άκρη το5 'σχοίου είχον στερεώσει Ινα δίκοχο μαχαΐρ!. Στή δάτι τοϋ μαχα'.ρ'.οΰ δρΐσκόταν μ;ά ξ·όλινη τραδέρσα. Ό άνθρωχος έςακολο-Λησε νά τρέχη ώσ~οό 2:έχρινε τελος την άρ- κίΰϊα. Τό ζώο ήταν ξαχλωμένο μβ- σ' έναν δαλτότοχο έχάνω ττή τάρι κ' έπε<ρά3υνβ τ« δρόμθ τθί>.^
Όταν έφθασε »ολΰ κοντά στήν άρ-
χτο, Ιβαλε μιά σ-τριγγή κρβίγτ]. Εί-
δε τα 2όντια τού ζώου νά γ^αλίζουν
χάτω ά« τα τεντωμένα χείλη της.
Καί ό ίϊιο; εδειςε τα δάντια το^,
σά·^ &Ί?'Λ θηρίο θαμ,ωμένο. 'Εχειτα
έσταμάτησί όλότελα κ' έςανοφώνα-
ξε. Άλλά ή άρκοϋδα έστρεψεν α¬
πλώς χρός τό μέΐος τού τό άγριε-
μένο της ?όγχ«ς. ΤΗτχ^ χεσμένη
έχάνω στήν άγελάϊα χαί ?έν $!χε
όρεξι νά σηκωθή.
Ό Στάϊναρ 6λασττίμησεν. 'Εςα-
xέλ^^ε χατά τού ζώου όλες τίς 6ρι-
σιές χοΰ ηξίρε. Άλλά το ζώο δέν έ-
κουνηθηκε.
Τότε έχληΐίασε άρχετά ώϊτβ νά
της χεντήση- τό Ρ'^γχος με τό κον-
ά
Ή άρχοϋία 1—ροσπάθητε τί»
ή τόν άντ)ρω-ι. Δέν τ»|
μ μ
σα σ' έναν δαλτότοχο, έχάνω ττή
γελάδα χθΐ» ·εΐχε σκοτώσίΐ. Σέ μικρή
άχόστασ;, οί
χητ)αός χόνο^. Καί τό ζώο. άφίνον-
τας τή λεία τού, μ' ένα χη?ημα
I-
φβασε τόν ανθρωχο.
Άλλ' ούτόί «χαραμέρισεν έχιδέ-
ξια, επήδησε χίσω, Ιιτβιτα-έσταμά-
τησε χ' έμχηξε τρίτη κρχϋγή.
Ή άρκοΰία ώρθώθηκε. Μέ τα
μχροστινά χόδιο άνοιχτά, κατη·οτ)ύν-
Οη χρός'τόν άνδρωχον, σάν νάθελε
νά την σφίξτί στήν άγκαλιά της. Εί-
χε χώσει το κε^άλι της στοΰς ώ-
μ,ο^ς χαί χροέτεινε τό ρύγχος. Μα-
, τωμένο σάλιο ΐτρζχζ. σέ χονδρες
! σταγόνες ΐχάνω στό μαυριδερό της
Ι στήθος. Τα δόντνα της έξαχολθϋθοδ-
σαν νά άστραχοδολοΰν. Τό πληγιο-
μένο_ χεϊλος έκ^εμέταν κατά μήκος
τής μασσέλας της,'σάν κοκκινωχό
χο^ρέλι.
'Αχίνητος, ό Στάϊναρ «χερίμενε.
'Εμάζωξε τα μδγάλα δάχ-πλα των
χοδιών τοι> μέσα στά φαρ'ϊειά τού
χαχοώτσια γιά ν' άχθϋμ.χήσγ; τή χον-
δρή άκρη τοΰ.χονταριοΰ. Μέ τα γό-
νατβ λυγιιμ'ένα, έκρβτοΰσβ μέ τα
δι>ό χέρια τό χοντάρι.
"Οταν ή άρχοΰδα έχλησίασεν άρ-
χετά, τής Ιμχηξε τό χον τάρι στό
Τό ζώο ■εχτύπησε μέ τα δυό μπρο-
στ'.νά τού χόδια τό ξύλο τοΰ κοντα-
Ρ'.οϋ κ' Ιχεσε δαρειά έχάνω τοο.'Αλ-
λά ή ξΰλινη τραδέρσα τής έχίεζ»
χαί τής έχλήγωνβ τό βτήθος.
Γιά νά μτ/ν τύχη χαί τό κοντίρι
χωθή στή γή καί σχάση, ό Στάϊναρ
έστήρίξε τή χοντρή άκρη τοο στήν
μ'Λη των παχοΐίτσιών τοΰ. Κ' έκα¬
με μερικά φηματα χρός τα όχίσω,
ετσι χού τό κοντάρι νά ί'Λΰθύνβται
κάντα λοξά χρός τό στήθος τής άρ-
χοίίας. Κοντός καί καμχουριασμέ-
νος, ώχισθοχωροΰσβ άργά, άργά-,
κρατώντας σέ σεδαίμό τό χελώριο
ζώο.
Άλλά σέ κάθε /.ί
έχωνόταν όλο καί
στό στήθός της. Τό αϊμα «
ρ:ζε τό αοντάρ:, τρέχοντα
ί ρια καί τα μχΐάτττ. τού
! Σίγά-σιγά ό 6ργφρζ τίίί
έγινεν ΰχόχωΐθς ν.22 ------
Καί στό τέλος Ισδ;>ίε ι ένΐ 1
γουρητό.
Ή άρκοΰία, άιΛμιη^η,ρ
άνέχνεε. Χονδροί Ορόαόθ'. }'ψ
5δγα;ναν άχό τόν λάρυγγα %%
λίγι>, τα μέλη της εχ^τ^ν «ί
ναμ:. Τα μχροστινά της -ό?"
κάλΐασαν γιά μιά στ:γ-μτ, μ κ
Έχειτα έχάθ-.σε. Τα αίτια
κύτταξαν, χωρίς έλπίϊο χΐϊ',
μίΐος τα μοχθηρά, χοταχόχχινί^
τ:χ τοΰ άνθρώχου.
Αύτός έξαχολοοθο3-ί νά "< τό χοντάϋ αέ τα Ιλ -ν Χ;)!α· 'Εχερίμενε νά μείνη »'"!? άρχοΰία, ή όχοίο είχί ™·· V - Τότε · ' "......' ' τος χ' |με:νε ξ^ γιά μ; ά στ·.νμή, «έρνοντας μ άναχνοές, σάν χάχοκ; "^ ίΐΑ κοντά τόν θάνατο. ΑΝϋΒΕΑδ Η Μετά τής ί«ο την 8ιί^ τελείως κατηρτισμένης -ξ, μο« αταλαμβάνω, νά ^"( χαράν καί ευθείαν εί» ^»« «Λ..Λ1)- βαπτίσεις·, Β-°0 Άν',, βαπτίσης, **$% σπερίδας καί παντός "*"'ατ οε.ς. Ίδεώδης καί ^.^ σική. Άμερικοτνιχτι *»^ Παραδίδωχαίκατ ΙΩΑΝΝΗΣ 8067 ΗίΐΓΓΐ^οπ Ανε·. «Γ0' .. Ττι>.έ<ρ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ,
1929.
31
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΙ
ΕΚ ΤΣΑΜΑΝΤΑ ΤΉΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
Πρώϊμος
| ΤΣΑΜΑΝΤΑ, ('Ητείροιι),
χ-ω,ίρίοο, 1929.
"Ολη σϊ.ε?ον
λθ
1
ε¬
λη ϊ. ^
ίς διήλθε μέ ψϋχος έκτακτον
,:?ω«?ανές ίιά τα μερη μας
ήν παρο^^ν ώραν τού ετους
ώραν τού έτους.
,λλώϊης 'δόρειος ανεψιός, πνέων
«.όπως έηίροςένησε πρός τοίς
■Λθΐς «ι πολλάς ζημίας δι' έκ-
[ώΐεων γ.αί θραυσεων είς τά φντά
τά δένδρα. Αί κορυφοί των ύψη-
ερων Ήχε'.ρωτικών όρέων ώς
»ί των τής γείτονος μας Άλ-
Ιίας έκαλύφθησαν υπό χιόνων! Τό
[μόμετρον έντός των δωματίων έ-
χν,κ 73 τού έκατονταίθμον υπέρ
.ηβέν, είς δέ το ύπαιθρον τάς νύ-
ΐς μόνον 9, ήτοι έφθασεν είς τοΰς
"α<)αώς περίποο τδΰ αύτόθι παρ' έν χρήσει συνηθους Θερμομέ- ΚαΐΐΓβηηΘΪΐ! 1Ψ3χος όντως πρόωρον, δριμΰ καί ι>ς άίίνηθϊς.
II
αγέν δέ καί άπο-
;ζνθέν τό εδαφος κατέστη όλως
:ότφορον διά τήν φθινοπωρινήν
λλ'έργϊΐαν. Οί δέ γεωργοί ανα-
ήϊτ) εναγωνίως
Ιχήν, ήτις νά κατασ
ούς τοΰς άγρούς.
Ο πρώϊμος ούτος χειμερίνός έν
ΐη τού φθινόπωρον καιρός έφερεν
; την ημερησίαν διάταξιν τώς ,αύ-
χείίθΰς μετεωρολόγους Βλαχο-
ιένα; /.αί όλοι αποδίδον σημα-
εις τάς προφητ'.κά^ χερί 6αρυ-
υ προσεχούς χειμώνος προρρή-
τούτων. Πιστεύονται δέ γενι-
|ς παρά των χωρικών αί χερί και-
προέλέψεις των σκηνιτών τού-
ι Χ3.1 θεωρούνται άλάθητοι. Καί
ος >ατά 90% <ηνήθως δέν έχα- Άλλ' αδιάφορον. Ουδείς ! το τοιούτον. Μολονότι Ι^μοίνται άν έκ συμπτάχτεως συμ- ποτε νά πραγματοποιηθή Βλαχο- είς την (δρασιν τού περικαλλής δι¬ δακτήρια μας. Οί μέν τούτων ή¬ θελον νά έντειχιτθτ) τοιχΐτη πλάξ πρός επαΐγον καί αιωνίαν μνήμην των προ-σενίγκόντων τον οβολόν των φιλομούσων υπέρ τοιούτο; ίερού σκο- πθΰ καί πρός παροχήν έμφανούς πα- ραδείγματος φιλοπατρίας καί φι- λομο,χΐίας «ΐς τους μεταγενεστέ- ρους, διά τής πλακός αυτής προ- τρεπομένος είς την διάπραξιν πα- ρίμ^^ρώ^ πατριωτικόν έργων Οί ρμ^ρ πατριωτικόν έργων. Οί 3ε άντέλεγον ότι χεριττεύουν τοιαΓ>-
ται έχιδεικτικαί τιμαί διά τοΰς α¬
πλώς έκτελέσαντας το πρός τήν γε-
νέτειραν καθήκον των. Είς τούτοις
άρκβί ή έκ τής έπιτελέσεως τούτου
ψνχ'.κή ίκανοποίησις καί έσωτερική
τής συνειδήσεως των γαλήνη άνευ
ίδιαιτέρων έπ'.δεικτικών τιμών, μει¬
διών τήν ηθικήν σημασίαν τής πρά¬
ξεως των. Έν προκειμένφ δύναται
τ:ς νά παρατάξγ) έπιχειρήματα καί
νχέρ τής μιίς καί υπέρ τής «λλης
απόψεως. Άλλά μετά την έκδοσιν
Ό Πρόεδρος καί ή κ. Χοΰβερ κατά τήν διάρκειαν τοϋ προσφάτου
ταξειδίου των είς Ντητρόϊτ, Σινσιννάτην και Λουϊσβιλλ.
ΣΚΙΑΘΙΤΙΚΑ
ΠΑΙΔΙ "Η ΔΙΑΒΟΛΟΣ
χοτε καλόν άχεργαζομένας. Το ά-
χουργεϊον ελικτε καί ίι' ήμόίς οριστι¬
κώς τό ζήτημα, όπως τό ελυσε καί
Λεν είχεν άκόμη σ«ραντίσ»ι ή
καλοκάγαθος Ματώ Άγκαλίτυ·*,
κα: τό παιδί ποΰ γέννησε της ίτί-
Οανε. Τά πείραχτηρια οί νειτσ«σσες
τώρα καιρό καί σκάρωσαν
δρωαοϊοολε'.ά στή'Ματώ. «Κα-
τής Παιδείας. το οποίον
υχοτί&εται ότι είναι σοφώτερον 2-
λων ήαων, των τε ενταύθα *α ίτών
έν Άμερική.
Διωρίσθη εί; το παρ' ημΐν^Μι-
κτον Σχολείον -ώς διδάσκαλος ό κ.
Ε. Κονιδάρης, άπόφοιτος τού έν Ί-
ωαννίνοις Μονοταξίο^ Διϊασκαλεί-
Πό
και
εϋχη. πριν χϊιθή τό πχιδί
τό διαίάση ό παπάς,
κ στό ίεοό, γι' αύτό δέν θοορη ε-
λεος ή ψνχή στόν άλλο χ/Μμο· ά-
μί^ική τις -π?όρ?τρ·.ς περί και- ου· Πρόκΐΐται όμως ήδη νά κενωθη
:. Α3τη άρκεϊ νά εξασφαλίση είς ή θέσις τού γηρα:ού δ:δασκάλο> μας
το5το εντέλλεται ίνα «είς τά έκ
η κληροϊοτηματος Έκπαι-
μ
κο·3ς έκεΐ ν "αφήσης το πακϊί άδιά-
δαστο, χώ!_πώ! ιΐμαρτία... Ή ά-
πλθ'κή Ματώ τήν πρώτη φορά ποΐ)
τάκουσε, ίέν «3<ι)σε καί τόση μεγά- λη σημασία. άλλά δέν περνοΰσε με¬ ρά που νά μην άναφέρουν γύρο στο γενικο /Λττομπολιό οί γειτόνισσες καί γιά το διάδασμα τού πα:δ:οΰ, ώ ά ά ύ ί ύϊ ώς ποΰ άρχισε νά πιστεύη καί αύτϊ; ότι όντως διέπραξε. μ&γάλη εις αύτό φοΐτώσι καί τότα κοράσια. Έλπίζετα: δ' ότι την κενο^μένην ή¬ δη δίδατ/αλίχήν θέσ^ν θά πληρώ- σο>σιν οί άρμόδιοί διά τού δίοριιμού
διδα<τκαλίσσης, όπως άλλως έπι- ίάλλουτι καί τά τελευταίως έπιψη- ^ έντείχισΐΓ δέον νά γίνη..... Ρ εναρξ-.ν των μαθημάτων μετά καταλλήλου καθ' ην των έκπαιδευτι- λειτουργών Θ'ά παγγείλη Ιάλογον ..... όγον προσλαλιάν, έξ^νούσαν ] χόμ«νος έκ ?γ* των εύίργετών καί προ-1 των Ήνωμέ λεια, ό είς απαραιτήτως πρεπει να είναι θήλεος γένους. Τήν παρελθούσαν έδδομάδα επ¬ ανήλθεν ενταύθα ό όμοχώριός μας Γρηγόριος Α. Πανταζής, προερ- ' "Τ ■ Μ»88, άρχει τρόπος να γλυττώσης άπο την 'ϊμαρτία καί σύ καί το παιδί. Τι τρόπος; λέγει ή Ματώ, άφοΰ τό ^2:3: χίθηκε ζρίν ·5ί3δαστή; Νζ τί τρόπος. Σίι εχεις άλλο παιδί μς- γαλήτερο, εως ένάμ·.ση χρόνο· ;α' ίύτΌ θά τάς στήν έκκλησιά, νά πά- ρτς εύχή κα: νά τέ ίια!6άση ό πα- πάς άν τί τού άλλοο πα!?:&ύ ποΰ γά- βηκε, καί βτσ; πάει λέγοντας, ή άμ"αρτία Ισ6ΰσε. Μά γίνεται αύτό, άκοΰς έκεί δέν ί ό τόσες ί γίνεται, τόσες γ τώχουν κάνει τονέδη σάν καί σένα. έ ή Μώ ί ά ποΰ εοίργετων μαθητάς προ παρο- ;*ς έθνιχάς πράξεις>).' Συμφώνως
>ς την ύπο·>ργικήν τχ-την έγκύ-
1 ένίτε!χί<ΐθη καί είς τ6 παρ' νεόδμητον σχολείον τοιαύτη ά- ΓΤΤ<κη χλάξ, άναγράφουσα τα των ίδρυσάντων αύτό. Τό ί^τής έντε:χίσεο>ς πλακός
ε'·; τό ημέτερον Κοινοτικόν σχο-
ον προ τής εκδόσεως τής «ίρη-
ης ι^πθϋργιχής Έγκϋκλίοο είχε
τους έν
ς νίβ,
. άπαρτίζοντας την Άδίλφό-
Γ» των Τσαμαντιωτων «Ό "Αγι-
1εωργ(ς))) ήτις έπρωτοστάτησεν
Ήνωμένων Πολιτειών,
άπο
ς μς ειργάζε¬
το. Ούτος έχαροποίησε τούς ενταύ¬
θα οΐκείους, κομίσας αίσίας. είδή-
σεΐς χαρά των έκεΐ εργαζομένων ι¬
δικών των.
Ν. ΝΙΤΣΟΣ
Η ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ
ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ
Υπό τοΰ άηιιντνστου Π. Χ. ΔΟΥΚΑ.
Όλόκληρος ή Ιστορία τίς Σπτίιρτης
ολο των άρααιοτατων χρόνων μέχρι
των καθ1 τιμάς. Ά-ηελ€ίται έγ 1000
—λίδων κβϊ πλίίστων είχονωΛΤ. Δεδϊ-
μενόν καλλιτεχνιχώί. Τιαάται $3.00.
νλίΕΝΤΙΝΕ ΗΕΑΒΤ8
ΤΙΜΟΛΟΓΙΟΝ: 1 οζ. 3ο Ιο 5ο. 2 οζ. 5ο Ιο 10ο. 4 οζ. 7ο Ιο 20ο.
'β ΠΟ Ιο 40ο. 1 11) 140 Ιθ $1.00. 1% Η> 35ο Ιο $1.25. 2
II)
170 Ιο
•15. 3 11) 5θο Ιο $1.75. 5 11) 75ο Ιο $2.25. Οηβ &πά Ιννο ΙβγβΓ ιη
»Ρργ, δϊΐΐί, νβΙοιΐΓ, Ρ1ο·νν6Γ Ι)βοοΓ3ΐΐοη5, Ηαηά ΡαΐηΙοα, Ραά-
;«. 3πά ΜοΙΙο Τορκ. Ουργ 200 δΐζβδ αηιΐ δίγΐβδ.
θΗΟΟθίΑΤΕ Μθυίθδ
ΙΈΡΜΑΝΙΚΗ- ΚΑΤΑΣΚΕΥΆΣ
Τ θάψατε διά Κατάλογον καί τιμάς:
Ο. Μ. νΐ.Α5Τ08 5ΡΕ0ΙΑΙ-ΤΥ 00.
6 ν/. ΜΑΠΚΕΤ δΤΗΕΕΤ, ΑΚΚΟΜ, ΟΗΙΟ
ς η χ
ή καϋμένη ή Ματώ, καί νά σου την
έ'να Σ»ί6ατό5ρα3ο τραδάε! καλοντ>
αένη γ:ά την έκν,λησιά μέ τό δήθεν
νϊογέννητο παιδί της, γιά νά πάρη
εΰχη ποο σαράντησ·ε, πραγματικώς,
όμο)ς μέ τό μεγαλήτερο παπ-δί της
τό οποίον «φρόντισε νά τΛίξη κα-
λά στό σ-εντόνι, ώστε νά μή φαίνΐται
τό πρόσωπο, τί παιδί είναι, ;χεγάλο |
ή μωρο·>5άκ(. Ό έφημέριος ίβρεός,
ΐυγχωρε;χένος Π απανδρεας, πή:ε
τί πα'.δϊ νατά την τάςι άπό τά γί-
ρια τής μάννας, γιά νά τό δ'.χίάστ;
Λβ: τό τρίγυρίση στο ίερό. Μόλις
δμως τό βπιασε, τού φάνηκε κάπω;
6αρύ, άλλά δέν «Ιπε τίπθτε. Θάνα:
εΐπε μέσα τού, κανένα παι·δί μεγα-
λόφ^λο, ποΰ λένε, καί άρχισε νά τό
διαδάζη τ?ιγι>ρίζοντ»ς αύτο στό ίε¬
ρό κατά τήν τάξι. Το ταλαίπωρο
χ<Χ!Ο^ τυλιγμένο ετσι σφιχτά κα: σκεπασμένο βαρεία, «νφ είχε μάθε: νά είναι λ'.<χπερτ«( ήρχισε νά στρ:- φογυρίζτ) άπό φόίο, διότι άντί νά άκούη τή^γνωστη φωνή τής μάν¬ νας τον, άκουε τό μθΐίρμουρητό τού παπά ποΰ τό διάβαζε. Ξάφνα δάζε; μιά φωνή τσοαχτίρή: «Μάνααα!!!» Ό Παπάς ξαφνίστηκε' τέν επΐασε τρεμούλχ καί τέτοιος φόδος ποΰ έ- ν.όντεΊΐ νά τώρθη συγκοπή. 'Αμέ- σως τό πετάει επάνω σ' ενα σεντού- κι καί πίταξε Ιξω άπο τήν ώραίαι τίλη τοό ;ε:οο. τάν τΐΐλλός, ΐω- ^άζοντας· 4ρ^κολάκ^ασε, πδΐρασμός είνα; μέτα, Χριστέ μου '6οηθησε.... Τί επαθίς; τί είναι Παπανϊρέα; τού λέγουν πλησιάζοντες αύτό οί αλλοι δυό παπάϊες, Π αχακηλαυτής χαί Π απαγρηγόρης, ό κατά τόν Π απαοΊαμιάντην "χαμπαρτζής προ- βυμότατος. Τοίς είπε έν όλίγοις, τί συνέδη, καί πήγαν οί τρείς μέσα στό ίερό, νά ίδουν τό διαδολεμένο τό παιδ: τό όποΐο <ρώναζ£ άράδα· Μάν- νααα... Νά δέν τόν άκούτε τέν πε'.- ρασμό πώς φωνάζει; έλεγεν ό Π α- πανδρέας ίστάμενος πειό πίσω άπο τοΰς άλ}-ο·ος έκ φόδου. Ό Παπα- γρηγόρΐίΐς, νεώτερος των άλλων, άλ¬ λά πΐΐό πολύπειρος, σάν νά μυρί- στηκε, δτι κάποια δρωμοδουλειά ν.ρύδεται, πλησίασε, ξεσκέπασε τί άφρισμένο άπο κλάμματα παιδί ποΰ ά'^εγνωρίσθη πλέον ότι δέν ήτο το υποκείμενον δρέφος, άλλά τό άμέ- σως μεγαλήτερο παι3ί τής καλοκά- γάθοο Ματώς. Άρη, μουρλο πράμ¬ μα, τής λέγει έν όργή, πλησιάσας ό Π απανδρεας τού όποίου ή ψ!>χή
είχε πάει στόν Άδη τί ητα ύο
ρ ή ψχή
είχε πάει στόν Άδη, τί ηταν αύτο
ποΰ έκανες; νά παρ' ολίγο θά πή-
γαινα άπό συγκοπη, καί Θά υ,οϋ εί-,
»ς στά λαίαό σο>, έ* μουρλο πράμ¬
μα; άει σ'/ο^ργή τ' Θεο3. Ή κ.αι>μέ-
νη ή Ματώ τάχασε· κάτταζε σάν
πράμμα /.α: δέν μποροΰσε νά άπολο-
γ"ηθή ουτε στοΰς παπάδες ούτε στον
κόσμο ποΰ μα·ζε^9η/.ε μέσα σττν έκ-
κλησ·.ά έκ περιε-ργίας γ:ά νά δούν
τί συμδαίνε:. Πρέ, πρέ, χρέ, έλε¬
γεν ό Π απα-Αωνσταντής ό πρωθιε-
ρεύς κορίωμένος καί χαιδεΰων, ώς
συνείθ'ζε τήν γενείάδα τοι». Τί ήταν
αύτο Ματώ αύτό ποΰ έ'καμες; ε)^α
τώρα πάρε το παιδί σου καί πήγα1.-
νε καί μην.ετι άμάρτανε. Λέγων ταυ¬
τα, παρετή,ρει πλαγίως και τόνΠα-
πανδρέα, χαμογ^λώντας γιά τό πά-
Οημά τοο, μέ τόν οποίον τά πήγαι-
ναν σάν τό σκύλλο μέ τήν γάτα. Ού¬
τε τ' παπά νά μή τί, πης, τής λέγει
ό Π απαγρηγόρης, ό δέ Π απαν¬
δρεας, άπ' τό Θεό νά τώδρης ά-
χαίρευτη αδτό χοΰ μουκαμες. Ο ι
κουτσομχόλες οί γειτόνι—ες αί ό-
Γθίαι έφοόντισαν να το διαδώσουν έν
ρ μεταξύ, είχον σκάσει στά γέλοια
οταν είδαν νά ξαναγι*ρίση στά σπίτι
άπό τήν έκκ)>ησιά ή Ματώ, μέ το
παιδί τό οποίον έξακολουθοϋσε άπο
τήν τρομάρα τού νά κλαίη. Οί Γαυ-
ϊίάδες οί όποΐοι είς τοιαύτας περι-
στάσί'.ς δέν λείπουν, ηκολούθησαν,
οΰκ ολίγοι άπί) τήν έκκλησία εως
το σπ·'τι ίιά τό επίσημον καί έκτα¬
κτον φαινόμενον τήν ταλίτπωρτ]
Ματώ ή όποία διαισθανοαένη το ρε-
ζιλίκι, δέν ξεμττούσε μερά άπό τό
σπίτι γιά κάμποσο καιρό, έξ αΐτίας
των κακώ γε.ιτονισο·ών αί οποίαι
μόλ'.ς τή^ έίδλεχαν «σκαζαν στά
γέλοια.
ΑΘΑΝΑΒΙΟίΣ Α. ΤΡΑΚΟΣΑΣ
ΣΚΙΑΘΟΣ, 25 — 8 — 1929.
4 ΜΑ55.—Ό «'Εθννχός
Κήρυξ> καί όλαι αί έκίόσεις τού πο>-
λ.οθνται παοά τού άντιπροοώπου μας
Κ. Λαγανά, όστις δέχεται καταχω-
^ς άγγε>Λών, χαθώ; καί εγγραφαί
ώ
ρς γγ
συνδοομητών.
Βιβλιάριόν μοΐ',
ά Ώ Γ
Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ3
Λ^λωματοϋχος
^ειοοπράχτωρ,
αί έφευρέτης
ου θερμοκαπέλ-
.ου πρός έπα-
αφοράν των
ιαλλιών καί θε-
ιαπειαν τής
ΐτώσεως αυτών.
ΓοάνΙ«<τε διά τ4 άποσιΐΛλεται δωρ«- ρ μ, ρ άν. Ώραι Γρα^είου 10-12 π. μ., 4-7 μ. μ., 10-12 τάς Κυριακάς. &ί>6_3 ν. 551η 81., Νε Υ
Ρηοηε: ΟοΙυτηΙίΐΐϊ 585$.
ΙΊΙΤΥΡΙΣ - ΦΑΓΟΥΡΑ ΤΡΙΧΟΠΤΟΣΙΣ
Πιτυρίς είναι ή
ΰπέρμετοος εκ-
κρισις των λι-
ΐΐαρών άδένων,
ήτις έπικςιθηται
επί τής έπιδερ-
μίδος ώς λιπα-
ρόν θώμα, επει-
τα ώς στρώμμα
έκ λεπίων καί
τέλο; ώς σκόνη.
Αυτή πλ.ηροϊ
τούς όχετούς
κοί τούς πόρους
τής έπιδερμί-
δος, οί όποΐοι
συνεπώς παύουν
νά λειτουργοϋν
κανονικώς, τά
δέ αίματώδη
άγγεϊα δέν άπ-
απλώς διότι δέν τροφοδοτοΰνται κανονικώς. Μία ξηρά έπιδερμίς όμιοιά-
ζει μέ ξηράν καί άγονον γήν, ή όποία διά νά παράγχι
φυτά πρέπει νά καλλιεργηθϋ καί ποτισθχί αναλόγως.
Είμπορεΐτε νά πλύνετε τό κεφάλι σας μέ βαποΰνι,
ή δλλο τονωτικόν, καί νά καθαρισθή ή πιτυρ'ις άμέ-
σως. Οί όχετοί όμως αένοιτν άνοικτοί διά νά έκκρίνονν
ν^ας λιπαράς ο»σίας, ήτοι πιτυρίδα. Ή ύπερβολική
λοιπόν εκκρισις των λιπαρών ούσιών άποστεγνώνει τήν
έπιδερμίδα, έπις:έρει τήν φαγούραν, τήν τριχόπτοκαν
καί την χειροτές>αν φαλάκραν. Τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ό¬
μως διά των φνσικών καί θεραπευτικό>ν οχΌΐών πού
περιέχει, έξαλείφει την πιτυρίδα, άλλά ταυτοχρόνως
θεραπεύει τούς όχετούς καί δέν έκκρίνουν νέας λιπα¬
ράς θυσίας," άπό τάς οποίας ^τροφοδοτοΰνται αί τρίχες.
Ν. Δ. ΦΑΡΑΚΟΣ Μί« ττιάλη ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ των 16 ούγγιών είναι άο-
336 ν. 42ηά δί. κετι1 ν« τό ά-τυδείςη. Στέλλεται ΠΑΝΤΟΥ ΠΡΟ-
Ν'βΛν ΥθΓΐί ΟΐΙν ΠΛΗΡΩΤΕΟΝ ίι Ο. Ο. Ό.
Μοάαΐΐϊοη 3814. Έν Σικ.άγο) .-τωλεΐται είς τό Μηγ&γιειΙΊ ΡϊθΙΛ
Περΐ. 81ογθ.
Υ. Γ.— Εάν πλένετε τά μαλλιά σας μεταχειρισθήτε ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
δΗΑΜΡΟΟ. Είναι άγνόν καί ωφέλιμον. Φιάλη 8 ούγγιών $1-00.
1929.
31
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΙ
ΕΚ ΤΣΑΜΑΝΤΑ ΤΉΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
Πρώϊμος
| ΤΣΑΜΑΝΤΑ, ('Ητείροιι),
χ-ω,ίρίοο, 1929.
"Ολη σϊ.ε?ον
λθ
1
ε¬
λη ϊ. ^
ίς διήλθε μέ ψϋχος έκτακτον
,:?ω«?ανές ίιά τα μερη μας
ήν παρο^^ν ώραν τού ετους
ώραν τού έτους.
,λλώϊης 'δόρειος ανεψιός, πνέων
«.όπως έηίροςένησε πρός τοίς
■Λθΐς «ι πολλάς ζημίας δι' έκ-
[ώΐεων γ.αί θραυσεων είς τά φντά
τά δένδρα. Αί κορυφοί των ύψη-
ερων Ήχε'.ρωτικών όρέων ώς
»ί των τής γείτονος μας Άλ-
Ιίας έκαλύφθησαν υπό χιόνων! Τό
[μόμετρον έντός των δωματίων έ-
χν,κ 73 τού έκατονταίθμον υπέρ
.ηβέν, είς δέ το ύπαιθρον τάς νύ-
ΐς μόνον 9, ήτοι έφθασεν είς τοΰς
"α<)αώς περίποο τδΰ αύτόθι παρ' έν χρήσει συνηθους Θερμομέ- ΚαΐΐΓβηηΘΪΐ! 1Ψ3χος όντως πρόωρον, δριμΰ καί ι>ς άίίνηθϊς.
II
αγέν δέ καί άπο-
;ζνθέν τό εδαφος κατέστη όλως
:ότφορον διά τήν φθινοπωρινήν
λλ'έργϊΐαν. Οί δέ γεωργοί ανα-
ήϊτ) εναγωνίως
Ιχήν, ήτις νά κατασ
ούς τοΰς άγρούς.
Ο πρώϊμος ούτος χειμερίνός έν
ΐη τού φθινόπωρον καιρός έφερεν
; την ημερησίαν διάταξιν τώς ,αύ-
χείίθΰς μετεωρολόγους Βλαχο-
ιένα; /.αί όλοι αποδίδον σημα-
εις τάς προφητ'.κά^ χερί 6αρυ-
υ προσεχούς χειμώνος προρρή-
τούτων. Πιστεύονται δέ γενι-
|ς παρά των χωρικών αί χερί και-
προέλέψεις των σκηνιτών τού-
ι Χ3.1 θεωρούνται άλάθητοι. Καί
ος >ατά 90% <ηνήθως δέν έχα- Άλλ' αδιάφορον. Ουδείς ! το τοιούτον. Μολονότι Ι^μοίνται άν έκ συμπτάχτεως συμ- ποτε νά πραγματοποιηθή Βλαχο- είς την (δρασιν τού περικαλλής δι¬ δακτήρια μας. Οί μέν τούτων ή¬ θελον νά έντειχιτθτ) τοιχΐτη πλάξ πρός επαΐγον καί αιωνίαν μνήμην των προ-σενίγκόντων τον οβολόν των φιλομούσων υπέρ τοιούτο; ίερού σκο- πθΰ καί πρός παροχήν έμφανούς πα- ραδείγματος φιλοπατρίας καί φι- λομο,χΐίας «ΐς τους μεταγενεστέ- ρους, διά τής πλακός αυτής προ- τρεπομένος είς την διάπραξιν πα- ρίμ^^ρώ^ πατριωτικόν έργων Οί ρμ^ρ πατριωτικόν έργων. Οί 3ε άντέλεγον ότι χεριττεύουν τοιαΓ>-
ται έχιδεικτικαί τιμαί διά τοΰς α¬
πλώς έκτελέσαντας το πρός τήν γε-
νέτειραν καθήκον των. Είς τούτοις
άρκβί ή έκ τής έπιτελέσεως τούτου
ψνχ'.κή ίκανοποίησις καί έσωτερική
τής συνειδήσεως των γαλήνη άνευ
ίδιαιτέρων έπ'.δεικτικών τιμών, μει¬
διών τήν ηθικήν σημασίαν τής πρά¬
ξεως των. Έν προκειμένφ δύναται
τ:ς νά παρατάξγ) έπιχειρήματα καί
νχέρ τής μιίς καί υπέρ τής «λλης
απόψεως. Άλλά μετά την έκδοσιν
Ό Πρόεδρος καί ή κ. Χοΰβερ κατά τήν διάρκειαν τοϋ προσφάτου
ταξειδίου των είς Ντητρόϊτ, Σινσιννάτην και Λουϊσβιλλ.
ΣΚΙΑΘΙΤΙΚΑ
ΠΑΙΔΙ "Η ΔΙΑΒΟΛΟΣ
χοτε καλόν άχεργαζομένας. Το ά-
χουργεϊον ελικτε καί ίι' ήμόίς οριστι¬
κώς τό ζήτημα, όπως τό ελυσε καί
Λεν είχεν άκόμη σ«ραντίσ»ι ή
καλοκάγαθος Ματώ Άγκαλίτυ·*,
κα: τό παιδί ποΰ γέννησε της ίτί-
Οανε. Τά πείραχτηρια οί νειτσ«σσες
τώρα καιρό καί σκάρωσαν
δρωαοϊοολε'.ά στή'Ματώ. «Κα-
τής Παιδείας. το οποίον
υχοτί&εται ότι είναι σοφώτερον 2-
λων ήαων, των τε ενταύθα *α ίτών
έν Άμερική.
Διωρίσθη εί; το παρ' ημΐν^Μι-
κτον Σχολείον -ώς διδάσκαλος ό κ.
Ε. Κονιδάρης, άπόφοιτος τού έν Ί-
ωαννίνοις Μονοταξίο^ Διϊασκαλεί-
Πό
και
εϋχη. πριν χϊιθή τό πχιδί
τό διαίάση ό παπάς,
κ στό ίεοό, γι' αύτό δέν θοορη ε-
λεος ή ψνχή στόν άλλο χ/Μμο· ά-
μί^ική τις -π?όρ?τρ·.ς περί και- ου· Πρόκΐΐται όμως ήδη νά κενωθη
:. Α3τη άρκεϊ νά εξασφαλίση είς ή θέσις τού γηρα:ού δ:δασκάλο> μας
το5το εντέλλεται ίνα «είς τά έκ
η κληροϊοτηματος Έκπαι-
μ
κο·3ς έκεΐ ν "αφήσης το πακϊί άδιά-
δαστο, χώ!_πώ! ιΐμαρτία... Ή ά-
πλθ'κή Ματώ τήν πρώτη φορά ποΐ)
τάκουσε, ίέν «3<ι)σε καί τόση μεγά- λη σημασία. άλλά δέν περνοΰσε με¬ ρά που νά μην άναφέρουν γύρο στο γενικο /Λττομπολιό οί γειτόνισσες καί γιά το διάδασμα τού πα:δ:οΰ, ώ ά ά ύ ί ύϊ ώς ποΰ άρχισε νά πιστεύη καί αύτϊ; ότι όντως διέπραξε. μ&γάλη εις αύτό φοΐτώσι καί τότα κοράσια. Έλπίζετα: δ' ότι την κενο^μένην ή¬ δη δίδατ/αλίχήν θέσ^ν θά πληρώ- σο>σιν οί άρμόδιοί διά τού δίοριιμού
διδα<τκαλίσσης, όπως άλλως έπι- ίάλλουτι καί τά τελευταίως έπιψη- ^ έντείχισΐΓ δέον νά γίνη..... Ρ εναρξ-.ν των μαθημάτων μετά καταλλήλου καθ' ην των έκπαιδευτι- λειτουργών Θ'ά παγγείλη Ιάλογον ..... όγον προσλαλιάν, έξ^νούσαν ] χόμ«νος έκ ?γ* των εύίργετών καί προ-1 των Ήνωμέ λεια, ό είς απαραιτήτως πρεπει να είναι θήλεος γένους. Τήν παρελθούσαν έδδομάδα επ¬ ανήλθεν ενταύθα ό όμοχώριός μας Γρηγόριος Α. Πανταζής, προερ- ' "Τ ■ Μ»88, άρχει τρόπος να γλυττώσης άπο την 'ϊμαρτία καί σύ καί το παιδί. Τι τρόπος; λέγει ή Ματώ, άφοΰ τό ^2:3: χίθηκε ζρίν ·5ί3δαστή; Νζ τί τρόπος. Σίι εχεις άλλο παιδί μς- γαλήτερο, εως ένάμ·.ση χρόνο· ;α' ίύτΌ θά τάς στήν έκκλησιά, νά πά- ρτς εύχή κα: νά τέ ίια!6άση ό πα- πάς άν τί τού άλλοο πα!?:&ύ ποΰ γά- βηκε, καί βτσ; πάει λέγοντας, ή άμ"αρτία Ισ6ΰσε. Μά γίνεται αύτό, άκοΰς έκεί δέν ί ό τόσες ί γίνεται, τόσες γ τώχουν κάνει τονέδη σάν καί σένα. έ ή Μώ ί ά ποΰ εοίργετων μαθητάς προ παρο- ;*ς έθνιχάς πράξεις>).' Συμφώνως
>ς την ύπο·>ργικήν τχ-την έγκύ-
1 ένίτε!χί<ΐθη καί είς τ6 παρ' νεόδμητον σχολείον τοιαύτη ά- ΓΤΤ<κη χλάξ, άναγράφουσα τα των ίδρυσάντων αύτό. Τό ί^τής έντε:χίσεο>ς πλακός
ε'·; τό ημέτερον Κοινοτικόν σχο-
ον προ τής εκδόσεως τής «ίρη-
ης ι^πθϋργιχής Έγκϋκλίοο είχε
τους έν
ς νίβ,
. άπαρτίζοντας την Άδίλφό-
Γ» των Τσαμαντιωτων «Ό "Αγι-
1εωργ(ς))) ήτις έπρωτοστάτησεν
Ήνωμένων Πολιτειών,
άπο
ς μς ειργάζε¬
το. Ούτος έχαροποίησε τούς ενταύ¬
θα οΐκείους, κομίσας αίσίας. είδή-
σεΐς χαρά των έκεΐ εργαζομένων ι¬
δικών των.
Ν. ΝΙΤΣΟΣ
Η ΣΠΑΡΤΗ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ
ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ
Υπό τοΰ άηιιντνστου Π. Χ. ΔΟΥΚΑ.
Όλόκληρος ή Ιστορία τίς Σπτίιρτης
ολο των άρααιοτατων χρόνων μέχρι
των καθ1 τιμάς. Ά-ηελ€ίται έγ 1000
—λίδων κβϊ πλίίστων είχονωΛΤ. Δεδϊ-
μενόν καλλιτεχνιχώί. Τιαάται $3.00.
νλίΕΝΤΙΝΕ ΗΕΑΒΤ8
ΤΙΜΟΛΟΓΙΟΝ: 1 οζ. 3ο Ιο 5ο. 2 οζ. 5ο Ιο 10ο. 4 οζ. 7ο Ιο 20ο.
'β ΠΟ Ιο 40ο. 1 11) 140 Ιθ $1.00. 1% Η> 35ο Ιο $1.25. 2
II)
170 Ιο
•15. 3 11) 5θο Ιο $1.75. 5 11) 75ο Ιο $2.25. Οηβ &πά Ιννο ΙβγβΓ ιη
»Ρργ, δϊΐΐί, νβΙοιΐΓ, Ρ1ο·νν6Γ Ι)βοοΓ3ΐΐοη5, Ηαηά ΡαΐηΙοα, Ραά-
;«. 3πά ΜοΙΙο Τορκ. Ουργ 200 δΐζβδ αηιΐ δίγΐβδ.
θΗΟΟθίΑΤΕ Μθυίθδ
ΙΈΡΜΑΝΙΚΗ- ΚΑΤΑΣΚΕΥΆΣ
Τ θάψατε διά Κατάλογον καί τιμάς:
Ο. Μ. νΐ.Α5Τ08 5ΡΕ0ΙΑΙ-ΤΥ 00.
6 ν/. ΜΑΠΚΕΤ δΤΗΕΕΤ, ΑΚΚΟΜ, ΟΗΙΟ
ς η χ
ή καϋμένη ή Ματώ, καί νά σου την
έ'να Σ»ί6ατό5ρα3ο τραδάε! καλοντ>
αένη γ:ά την έκν,λησιά μέ τό δήθεν
νϊογέννητο παιδί της, γιά νά πάρη
εΰχη ποο σαράντησ·ε, πραγματικώς,
όμο)ς μέ τό μεγαλήτερο παπ-δί της
τό οποίον «φρόντισε νά τΛίξη κα-
λά στό σ-εντόνι, ώστε νά μή φαίνΐται
τό πρόσωπο, τί παιδί είναι, ;χεγάλο |
ή μωρο·>5άκ(. Ό έφημέριος ίβρεός,
ΐυγχωρε;χένος Π απανδρεας, πή:ε
τί πα'.δϊ νατά την τάςι άπό τά γί-
ρια τής μάννας, γιά νά τό δ'.χίάστ;
Λβ: τό τρίγυρίση στο ίερό. Μόλις
δμως τό βπιασε, τού φάνηκε κάπω;
6αρύ, άλλά δέν «Ιπε τίπθτε. Θάνα:
εΐπε μέσα τού, κανένα παι·δί μεγα-
λόφ^λο, ποΰ λένε, καί άρχισε νά τό
διαδάζη τ?ιγι>ρίζοντ»ς αύτο στό ίε¬
ρό κατά τήν τάξι. Το ταλαίπωρο
χ<Χ!Ο^ τυλιγμένο ετσι σφιχτά κα: σκεπασμένο βαρεία, «νφ είχε μάθε: νά είναι λ'.<χπερτ«( ήρχισε νά στρ:- φογυρίζτ) άπό φόίο, διότι άντί νά άκούη τή^γνωστη φωνή τής μάν¬ νας τον, άκουε τό μθΐίρμουρητό τού παπά ποΰ τό διάβαζε. Ξάφνα δάζε; μιά φωνή τσοαχτίρή: «Μάνααα!!!» Ό Παπάς ξαφνίστηκε' τέν επΐασε τρεμούλχ καί τέτοιος φόδος ποΰ έ- ν.όντεΊΐ νά τώρθη συγκοπή. 'Αμέ- σως τό πετάει επάνω σ' ενα σεντού- κι καί πίταξε Ιξω άπο τήν ώραίαι τίλη τοό ;ε:οο. τάν τΐΐλλός, ΐω- ^άζοντας· 4ρ^κολάκ^ασε, πδΐρασμός είνα; μέτα, Χριστέ μου '6οηθησε.... Τί επαθίς; τί είναι Παπανϊρέα; τού λέγουν πλησιάζοντες αύτό οί αλλοι δυό παπάϊες, Π αχακηλαυτής χαί Π απαγρηγόρης, ό κατά τόν Π απαοΊαμιάντην "χαμπαρτζής προ- βυμότατος. Τοίς είπε έν όλίγοις, τί συνέδη, καί πήγαν οί τρείς μέσα στό ίερό, νά ίδουν τό διαδολεμένο τό παιδ: τό όποΐο <ρώναζ£ άράδα· Μάν- νααα... Νά δέν τόν άκούτε τέν πε'.- ρασμό πώς φωνάζει; έλεγεν ό Π α- πανδρέας ίστάμενος πειό πίσω άπο τοΰς άλ}-ο·ος έκ φόδου. Ό Παπα- γρηγόρΐίΐς, νεώτερος των άλλων, άλ¬ λά πΐΐό πολύπειρος, σάν νά μυρί- στηκε, δτι κάποια δρωμοδουλειά ν.ρύδεται, πλησίασε, ξεσκέπασε τί άφρισμένο άπο κλάμματα παιδί ποΰ ά'^εγνωρίσθη πλέον ότι δέν ήτο το υποκείμενον δρέφος, άλλά τό άμέ- σως μεγαλήτερο παι3ί τής καλοκά- γάθοο Ματώς. Άρη, μουρλο πράμ¬ μα, τής λέγει έν όργή, πλησιάσας ό Π απανδρεας τού όποίου ή ψ!>χή
είχε πάει στόν Άδη τί ητα ύο
ρ ή ψχή
είχε πάει στόν Άδη, τί ηταν αύτο
ποΰ έκανες; νά παρ' ολίγο θά πή-
γαινα άπό συγκοπη, καί Θά υ,οϋ εί-,
»ς στά λαίαό σο>, έ* μουρλο πράμ¬
μα; άει σ'/ο^ργή τ' Θεο3. Ή κ.αι>μέ-
νη ή Ματώ τάχασε· κάτταζε σάν
πράμμα /.α: δέν μποροΰσε νά άπολο-
γ"ηθή ουτε στοΰς παπάδες ούτε στον
κόσμο ποΰ μα·ζε^9η/.ε μέσα σττν έκ-
κλησ·.ά έκ περιε-ργίας γ:ά νά δούν
τί συμδαίνε:. Πρέ, πρέ, χρέ, έλε¬
γεν ό Π απα-Αωνσταντής ό πρωθιε-
ρεύς κορίωμένος καί χαιδεΰων, ώς
συνείθ'ζε τήν γενείάδα τοι». Τί ήταν
αύτο Ματώ αύτό ποΰ έ'καμες; ε)^α
τώρα πάρε το παιδί σου καί πήγα1.-
νε καί μην.ετι άμάρτανε. Λέγων ταυ¬
τα, παρετή,ρει πλαγίως και τόνΠα-
πανδρέα, χαμογ^λώντας γιά τό πά-
Οημά τοο, μέ τόν οποίον τά πήγαι-
ναν σάν τό σκύλλο μέ τήν γάτα. Ού¬
τε τ' παπά νά μή τί, πης, τής λέγει
ό Π απαγρηγόρης, ό δέ Π απαν¬
δρεας, άπ' τό Θεό νά τώδρης ά-
χαίρευτη αδτό χοΰ μουκαμες. Ο ι
κουτσομχόλες οί γειτόνι—ες αί ό-
Γθίαι έφοόντισαν να το διαδώσουν έν
ρ μεταξύ, είχον σκάσει στά γέλοια
οταν είδαν νά ξαναγι*ρίση στά σπίτι
άπό τήν έκκ)>ησιά ή Ματώ, μέ το
παιδί τό οποίον έξακολουθοϋσε άπο
τήν τρομάρα τού νά κλαίη. Οί Γαυ-
ϊίάδες οί όποΐοι είς τοιαύτας περι-
στάσί'.ς δέν λείπουν, ηκολούθησαν,
οΰκ ολίγοι άπί) τήν έκκλησία εως
το σπ·'τι ίιά τό επίσημον καί έκτα¬
κτον φαινόμενον τήν ταλίτπωρτ]
Ματώ ή όποία διαισθανοαένη το ρε-
ζιλίκι, δέν ξεμττούσε μερά άπό τό
σπίτι γιά κάμποσο καιρό, έξ αΐτίας
των κακώ γε.ιτονισο·ών αί οποίαι
μόλ'.ς τή^ έίδλεχαν «σκαζαν στά
γέλοια.
ΑΘΑΝΑΒΙΟίΣ Α. ΤΡΑΚΟΣΑΣ
ΣΚΙΑΘΟΣ, 25 — 8 — 1929.
4 ΜΑ55.—Ό «'Εθννχός
Κήρυξ> καί όλαι αί έκίόσεις τού πο>-
λ.οθνται παοά τού άντιπροοώπου μας
Κ. Λαγανά, όστις δέχεται καταχω-
^ς άγγε>Λών, χαθώ; καί εγγραφαί
ώ
ρς γγ
συνδοομητών.
Βιβλιάριόν μοΐ',
ά Ώ Γ
Ρ. ΡΑΝΑ0ΑΚΙ3
Λ^λωματοϋχος
^ειοοπράχτωρ,
αί έφευρέτης
ου θερμοκαπέλ-
.ου πρός έπα-
αφοράν των
ιαλλιών καί θε-
ιαπειαν τής
ΐτώσεως αυτών.
ΓοάνΙ«<τε διά τ4 άποσιΐΛλεται δωρ«- ρ μ, ρ άν. Ώραι Γρα^είου 10-12 π. μ., 4-7 μ. μ., 10-12 τάς Κυριακάς. &ί>6_3 ν. 551η 81., Νε Υ
Ρηοηε: ΟοΙυτηΙίΐΐϊ 585$.
ΙΊΙΤΥΡΙΣ - ΦΑΓΟΥΡΑ ΤΡΙΧΟΠΤΟΣΙΣ
Πιτυρίς είναι ή
ΰπέρμετοος εκ-
κρισις των λι-
ΐΐαρών άδένων,
ήτις έπικςιθηται
επί τής έπιδερ-
μίδος ώς λιπα-
ρόν θώμα, επει-
τα ώς στρώμμα
έκ λεπίων καί
τέλο; ώς σκόνη.
Αυτή πλ.ηροϊ
τούς όχετούς
κοί τούς πόρους
τής έπιδερμί-
δος, οί όποΐοι
συνεπώς παύουν
νά λειτουργοϋν
κανονικώς, τά
δέ αίματώδη
άγγεϊα δέν άπ-
απλώς διότι δέν τροφοδοτοΰνται κανονικώς. Μία ξηρά έπιδερμίς όμιοιά-
ζει μέ ξηράν καί άγονον γήν, ή όποία διά νά παράγχι
φυτά πρέπει νά καλλιεργηθϋ καί ποτισθχί αναλόγως.
Είμπορεΐτε νά πλύνετε τό κεφάλι σας μέ βαποΰνι,
ή δλλο τονωτικόν, καί νά καθαρισθή ή πιτυρ'ις άμέ-
σως. Οί όχετοί όμως αένοιτν άνοικτοί διά νά έκκρίνονν
ν^ας λιπαράς ο»σίας, ήτοι πιτυρίδα. Ή ύπερβολική
λοιπόν εκκρισις των λιπαρών ούσιών άποστεγνώνει τήν
έπιδερμίδα, έπις:έρει τήν φαγούραν, τήν τριχόπτοκαν
καί την χειροτές>αν φαλάκραν. Τό ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ ό¬
μως διά των φνσικών καί θεραπευτικό>ν οχΌΐών πού
περιέχει, έξαλείφει την πιτυρίδα, άλλά ταυτοχρόνως
θεραπεύει τούς όχετούς καί δέν έκκρίνουν νέας λιπα¬
ράς θυσίας," άπό τάς οποίας ^τροφοδοτοΰνται αί τρίχες.
Ν. Δ. ΦΑΡΑΚΟΣ Μί« ττιάλη ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ των 16 ούγγιών είναι άο-
336 ν. 42ηά δί. κετι1 ν« τό ά-τυδείςη. Στέλλεται ΠΑΝΤΟΥ ΠΡΟ-
Ν'βΛν ΥθΓΐί ΟΐΙν ΠΛΗΡΩΤΕΟΝ ίι Ο. Ο. Ό.
Μοάαΐΐϊοη 3814. Έν Σικ.άγο) .-τωλεΐται είς τό Μηγ&γιειΙΊ ΡϊθΙΛ
Περΐ. 81ογθ.
Υ. Γ.— Εάν πλένετε τά μαλλιά σας μεταχειρισθήτε ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
δΗΑΜΡΟΟ. Είναι άγνόν καί ωφέλιμον. Φιάλη 8 ούγγιών $1-00.
ν,εεί-^
/>
5Ε0ΤΙΟΝ8
δΙΙΝϋΑΥ, ΟΟΤΟΒΕΚ 27, 1929.— ^
XV.
Νο. 5297. ΝΕ\ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΙΊΟΥ, 1929.
ΕΤΟ2 ΔΕΚΛΤΟΧ
ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΊΑΤΑ ΤΗΣ
*·-?,?*
Ή Μαίρη Γκάρντεν, άοιδός τού
μελοδράματος, δρτν έπανε'λθοΰσα
έξ Εύοώ.της.
<■ ^-"23 ° θο)μά<: Α· "ΕντΜΓων. έφενρέτης τής ήλεκτρικής λυχνίας, ςρωτογραφούμενος μετά τού Προέδρου Χοΰβερ, τοϋ Χένρυ Φόρδ καΐ «λλων .- _^«^ των) εν Ντηαρμπορν, Μιτσιγκαν, ε.ν ει-καιρια τού πρόσφατον έορτασμοΰ τής πενττρΌνταετηρίδος τού. "4>!
Ό Άντλΰ Γεγκέν Πασάς, νέος
θό Αίυ
<ί-. ?ΑΑ# ί Ίί ^ λ- <~& πρωθυπονργός της Αίγυπτον. Τό Αγγλικόν ^δα^ουχούμενον άερόστατογ «Ρ-101», τό μεγαλείτερον έναέρτον σκάφος τσθ κίομοι· τ. οποίον εσχάτως έκαμεν επιτύχη δοαμαστικήν πτήσιν υπεράνω τοϋ Λονδίνον. Ό Τζόρνΐαν .Σ. Μώρφυ?< όστις α τεθή έλεύθερος δι' αποφάσεως τοϋ Ανωτάτου Δικαστήριον τοΰ Μποοϋ- κλυν, άφοΰ έμεινεν είς τάς φυλα¬ κάς έ.-α δέκα ετη. ΕΙχβ καταδικα- η>η είς Ισόβιον φυλάκισιν, ώς πα-
^ανοαήσας δια τετάρτην φοράν,
σχετικώς μέ την κλοπήν ενός αΰτο-
υ. 'Η απόφασις έκείνη, έκδο-
ό 10 έτόδν, εΰοέθη το')ρα
τ. 7 ■> ^στ'
·ί- ·
,ιρό
κτ
Ό 1ο Φόν Πίττγονϊτζ, νέος Πρεσβευτής τής Γεωιαγίας έν ΆμερικΛ. Ό Σέο Μ™«1 7η~ · α - . , λ
ιιετά τ^)^ βυει'Ύου τού. ° Μ'ΤΟ»ιλ Ζαχαρωφ, όστις Θεωρειται ώς ό πλουσιώτεοος
«οί τής Εύρώπης,
/>
5Ε0ΤΙΟΝ8
δΙΙΝϋΑΥ, ΟΟΤΟΒΕΚ 27, 1929.— ^
XV.
Νο. 5297. ΝΕ\ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΙΊΟΥ, 1929.
ΕΤΟ2 ΔΕΚΛΤΟΧ
ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΊΑΤΑ ΤΗΣ
*·-?,?*
Ή Μαίρη Γκάρντεν, άοιδός τού
μελοδράματος, δρτν έπανε'λθοΰσα
έξ Εύοώ.της.
<■ ^-"23 ° θο)μά<: Α· "ΕντΜΓων. έφενρέτης τής ήλεκτρικής λυχνίας, ςρωτογραφούμενος μετά τού Προέδρου Χοΰβερ, τοϋ Χένρυ Φόρδ καΐ «λλων .- _^«^ των) εν Ντηαρμπορν, Μιτσιγκαν, ε.ν ει-καιρια τού πρόσφατον έορτασμοΰ τής πενττρΌνταετηρίδος τού. "4>!
Ό Άντλΰ Γεγκέν Πασάς, νέος
θό Αίυ
<ί-. ?ΑΑ# ί Ίί ^ λ- <~& πρωθυπονργός της Αίγυπτον. Τό Αγγλικόν ^δα^ουχούμενον άερόστατογ «Ρ-101», τό μεγαλείτερον έναέρτον σκάφος τσθ κίομοι· τ. οποίον εσχάτως έκαμεν επιτύχη δοαμαστικήν πτήσιν υπεράνω τοϋ Λονδίνον. Ό Τζόρνΐαν .Σ. Μώρφυ?< όστις α τεθή έλεύθερος δι' αποφάσεως τοϋ Ανωτάτου Δικαστήριον τοΰ Μποοϋ- κλυν, άφοΰ έμεινεν είς τάς φυλα¬ κάς έ.-α δέκα ετη. ΕΙχβ καταδικα- η>η είς Ισόβιον φυλάκισιν, ώς πα-
^ανοαήσας δια τετάρτην φοράν,
σχετικώς μέ την κλοπήν ενός αΰτο-
υ. 'Η απόφασις έκείνη, έκδο-
ό 10 έτόδν, εΰοέθη το')ρα
τ. 7 ■> ^στ'
·ί- ·
,ιρό
κτ
Ό 1ο Φόν Πίττγονϊτζ, νέος Πρεσβευτής τής Γεωιαγίας έν ΆμερικΛ. Ό Σέο Μ™«1 7η~ · α - . , λ
ιιετά τ^)^ βυει'Ύου τού. ° Μ'ΤΟ»ιλ Ζαχαρωφ, όστις Θεωρειται ώς ό πλουσιώτεοος
«οί τής Εύρώπης,
ΜΑβΑΖΙΝΕ 3Ε0ΤΙ0Ν
Τ\Ο .ΜΧΓΙΟΝ8
ΝΕΟΤΙΟΝ ΤΥΟ
81'ΝΡΑΥ, ΟΟΤΟΒΕΚ 27, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5297.
ΝΕ\' ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΑΕΚΑΤΟΧ ΠΕΜΠΤΟΝ— Άριθμος 5297.
-^ΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΝ
ΟΙ ΑΘΕΜΙΤΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΕΝΟΣ ΥΙΟΥ ΠΛΟΥΣΙΆΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑΙ ΕΡΙΔΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΖΥΠΟΝ ΧΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΣΟΝΝΥ ΟΥΊ'ΤΝΥ ΑΠΟ
ΤΗΝ ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΟΥ- Η ΠΑΛΑΙΑ ΦΙΑΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΒΑΝ ΜΠΟΡΡΩΣ ΦΟΝΤΑΙ-
ΗΝ- ΕΝ ΝΟΟΟΝ ΤΕΚΝΟΝ ΑΠΟΔΙΔΟΝ Ε ΝΟΝ ΕΙΣ ΑΥΤΟΝ.-. Π«Σ ΑΠΕΠΛΑΝΗΟΗ
Η ΕΒΑΝ— Η ΤΎΦΑΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΙΜΙ-
ΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΝΕΟΥ— ΤΙ ΟΑ ΓΙΝΗ ΤΩΡΑ;
Είναι δυνατόν ποτέ, ό υιός μιάς
έν. των πρώτην οικογένειαν τής Ά-
μερικής νά είχε σοβαράς προθέ-
σεις άπέναντι μιάς κόρης κερδ'-
ςοΰσης τα έ'ξοδα τή; ζωής της άπό
τό θεατρικόν έπάγγελμα; Καί αν
ά/όμη ό νίό; αύτός την ήγάπα με
τα σωστά τού, είναι δυνατόν νά
την εθεώρει ώς την πρέπουσαν καί
κατάλληλον μητέρα των τέκνων
τοι·; Καί άν μία τοιαΐτη κόρη ή-
γάπα ενα τοιούτον νέον δχι σνμφτ-
ροντολογικώς άλλά μέ την καρδιά
τη::, καί άν έκ τή; ενώσεως των έ-
•γεννάτο τέκνον, άρά γε ό πατήρ
τού τέκνον αυτόν θά ησθάνετο την
αγάπην νά νανμφευθτί την ερωμένην
τού, έστω καί άν προ όλίγου ήρ-
οαβωνίζετο την θ-υγατέρα μιάς έκ
των αυτών πρώτων οίκογενειών,
εί; ά; έκεΐνος δικαιωματικως ά-
νήκεν;
Αύτην την κατάστασιν άντεμε-
•πόπισεν ό Σόννυ Ούΐτνν πρό έννεα
11 δίκα έτών, οταν ή "Εβαν Μπούρ-
οίος Φονταίϊν έπαρουσιάσθη ένώπι
(ΐν τού μέ εν βρέψος, εί; τό οποίον
ί) ιδία είχε δώση τό δνομα Κοονή-
ήσαν παώιά, λέγει ή μήτη,ρ τής Έ-
βαν, καί δσον άφορα αύτην τουλά¬
χιστον, δέν ύπήρχε σκέψις διά τίπο
τε σοβαρόν μεταξύ αυτών εως ό¬
του μίαν ημέραν είς τα 1919 ή "Ε¬
βαν προσήλθεν είς αυτήν καί τή;
είπεν δτι ό Σόννυ ϊτθελε νά την νυμ-
λήν αύστηρότητα, κατά τάς πληρο¬
φορίας τής μητρός της, ή όποία
λέγει ότι σννώδευε παντοΰ την κά¬
ς ην της. "Οπως ή "Ελοη Γιάννις,
αυτώ καί ή "Έ6αν δέν επήγαινε
πονθενά χωρίς την μητέρα της —
εως ότου συνήντησε τόν Σόννυ. Τό¬
τε, λέγει ή μήτηρ της, αίσθανομέ-
νη ότι ή κόρη ήτο είς άσφαλή καί
τίμια χέρια, ήλάττωσε τό άγρύπνη-
μά της. Διά την πράξιν τη; δμως
εκείνην πολλάκις μετενόησε κατό-
Έπήλθεν έ'ππτα ό πόλεμος καί
σεν είς γάμον ολίγον προτοϋ ανα¬
χωρήση διά τό Δυτικόν μέτωπον.
Ή μήτηρ τής "Εοαν εδωσε την
συγκατάθεσίν της καί τό μυστήριον
ηΰλογήθη κατά τα συνηθισμένα.
Σννεβη όμως ωστε είς τό έπακολου
θήσαΛ' γεϋμα,^ ό γαμβρό; ήτο κά-
πω; όμιλητικώτερος τού δέοντος
καί εξέφρασε την έλπίδα ότι ό γά-
μο; αύτός θά είναι εύτνχέστερος
άπό τόν πρώτον τού. "Εκθαμβος ή
κ. Φονταίην εζήτησε περισσοτέρας
έξηγήσεις ,εμαθε δέ ότι πράγματν
ό Στέρλιν είχε κάμη καί άλλον'θκ»
^αθία Ν"ό|>των Οί'ϊτντ', τής όποί-
β5 ό εγγαμος 6ίος ρπεσκιάσθη υπό
τής Ε6αν Μπόροως Φονταίην καί τοΰ |
νόθου υίοΰ της.
λιος Βάντερμπιλντ Ούΐτνυ, νεώτε-
οος, παρά τό γεγονός ότι αύτη καί
ό Σόννυ δέν είχον τελέση νάμιμον
γάμον^—. και παρά τό γεγονός ά-
κομη ότι 6 έσρστής της πρό ολίγοι;
ρΤχρν αναγγείλη τοίς άοραβώνά;
τού μέ την Μαρίαν Νόρτον, εν έκ
των δημοφιλεστέρων άριστοκρατι-
κοιν μπουμπουκιών τής έποχής.
_Καί λαιιβανομένης ύπ' όψιν δλη;
της δρμοσιότητος ήτις σΐ'νώδευσε
τό γεγονός, ήτο δυνατόν είς τοιού¬
τος άροαβών καί ό επακολοιΌήσας
Υ«μος τοΰ Σόννυ ιιε την Μαρίαν
^ά έπιφέρουν εύτι-χίαν ε'ις τα εν-
φερόμεν μέρη;
Τλά
φρμ μέρη;
Ναί, ήτο. Τουλάχιστον αύτό ε-
'εγον δλοι, Ικτός τής "Εβαν βεβαί-
"*;, είς την αρχήν. Άλλ' εις τα
ιιεσολαβησαντα' δέκα ετη πολλαί
ί-<ΐ'·/ΊθΓρόρησαν διαδόσεις περί δια- φωνιών ϊίς την οικογένειαν ταΰ Οΰΐτνυ εως ότου τώρα επί τέλους απήλθε φανερά ρήξις. Καί ό κδ- Πμος άποοεΐ άν ο Σόννυ θά έπι- οτρεψη πάλιν είς την ερωμένην τη; παιδική; τοι» ήλικίας τρέχων Η= τα; συμπαθητικάς άγκάλας τη; τοος; είίρεσιν παοηγορίας. Ο Σόν'ν καί ή 'Έβαν ίγνωρί- ο τό ποώτον οταν χά! οί δΰο Καί διατί έκεΐνο; δέν έπραξεν αύτό όπου ήθελεν; "Α, υπήρχον περιπλοκαί υπό μορφήν ενός τελεί- ου, εύτυχοΰς καί προθΰμου συζύ- γου, όστι; ήδη ήτο παρών είς την σκηνήν! "Οχι, ότι αύτός καί ή Έ- βαν συνέζησαν καθόλου, κατά την κ. Φονταίην. Άλλ' αύτός ήτο έκεί, όπως καί άν είχε τό πράγμα. "I- σα)ς, εάν αί δύο Λ-εαραί ύπάρξει; ήσαν έλεύθεραι την στιγμήν έκεί- νην, θά ετέλουν τόν γάμον των καί υ" άπεφεύγετο τό σκάνδαλον καί ή δυστυχία, άτινα ηκολούθησαν κα¬ τόπιν. Άλλ' αύτό είναι απλώς υ¬ πόθεσις. Ή κ. Φονταίην ισχυρίζε- ται ότι θά ετέλουν τόν γάμον των. Άλλ' ή κ. Χάρρα> Παίην Ούΐτνυ,
ή μήτη,ρ τοϋ Σόνα·, είναι έξ ΐσου
βεβαία ότι δέν θά ετέλουν τόν γσ-
μον των. Έν πάση περιπτώσει, )
νεαρός Στέρλΐν ΆΛταίαρ εφερε μέ
γα εμπόριον τότε. Βραδύτερον Ζ-
παρουσιάσιτι] ή Μαρία Νόρτον.
Καί τότε πάσαι αί έλπίδες, τα; ο¬
ποίας είχεν ίσως; πρότερον ή Έ6αν
έξηφανίσθ-ησαν τελείως.
Παρά τό γεγονός ότι ή "Βδα
Μπόρρως Φονταίην τ*|τ° καλλονή
σκηνης, έφυλάσσετο όμω; μέ πολ-
Ή "Ε6αν Μπόορως Φονταί»|ν, ώς ήτο
δτσν εγνώρισε τόν Σόννυ Ούΐτνυ, καί
άριστερςΐ, ώς είναι τώρα μέ τόν υϊόν
της Κορνήλιον Βάντερ^ιπιλτ Οΰίτνυ,
νεώτερον.
ή "Ββαν έγνωρίσθη μέ τόν νεαρόν
Στέρλιν Άνταίαρ μέλος καλής καί
εύϋπολήπτου οικογενείας έκ τής
Νοτίου Άμερικής. Ό Στέρλιν ή-
γάπησε την Έβαν καί την εζήτη- (Σ^/έχε·α
στικόν γάμον πρό δύο ετών καί δτν
οί γονεΐς τού είχον άκυρώσΐ} τόν γά
μόν εκείνον. Ή κ. Φονταίην έλαβε
τότε την "Εβαν καί άπεμακρύνθη,
χωρίς κάν νά άποχαιρετήσουν τόν
Στέρλιν, όστις καί ανεχώρησεν εύ-
δ^υς είς Γαλλίαν. Καί αύτό ήτο το
τέλος της υποθέσεως εκείνης.
Επηκολούθησεν ό χορός, τόν ο¬
ποίον εδωσε ν είς τα 1919 έν τω
ξενοδοχείω Ρίτζ Κάρλτον ή κ. Ου¬
ΐλλιαμ Κ. Βάντερμπιλντ, υίοϋ. Έ-
κεΐ ή Έοαν συνήντησε τόν Σόννυ
Ούΐτνυ. Καί αύτό ήτο ή άρχή τοΰ
τέλους!
Άπό την ημέραν εκείνην, λέγει
ή κ. Φονταίην, ό Σόννυ έγινεν 6
ΐσκιος τής "Εβαν.
Καί οταν ή κόρη έπήγεν είς την
μητέρα της καί της είπεν, ότι ό
Σόννυ ήθελε νά την νι>μφευτ3ΐ|, ή κ.
Φονταίην εφε°ε μεγάλην άντίρρη,:
σιν επί τώ λόγω τοΰ δτι καί οί δύο
ήσαν πολύ μικροί καί δτι πρέπει
νά περ μένουν εοο; ότου ό Σόννυ
τελειώση τό Κολλίγιον προτοΰ νά
προβούν είς κανέν σοβαρόν κίνημα.
Επί δύο έ'τη ό Σόννυ έμπαινόβγαι-
νεν είς τό σπίτι τής κ. Φονταίην
ώς μέλο; τής οικογενείας της, πάν-
τοτε φιλών την χείρα τής μητρός
της "Εβαν καί πάντοτε δεικνύίον
Ι πρός αύτην μέγαν σεβασμόν ωστε
| έκείνη ποτέ δέν ε'βαλε κακόν είς τόν
νοϋν τη;. Αίφνης μίαν ημέραν ή¬
κουσε την "Εβαν νά όμιλ{| τηλεφ'α
νι/.ώ; πρό; τόν Σόννυ. Έξ δσοιν
ήκουσε ήννόησε πο/^.ά. Επλησί¬
ασε την -/άρην τη; καί την εύρε
κλαίουσα ν. Την ήρίότησΐ: τί συνέ-
6η καί έκείνη εμαρτύρησε τα π«ν-
τα. Ή κ. Φονταίην συνήντησε τόν
Σόννυ, ό οποίος τής εδήλωσεν δτ,
ήγάπα πολύ την * Ε6αν καί ότι θ *
την
8ην
Τ\Ο .ΜΧΓΙΟΝ8
ΝΕΟΤΙΟΝ ΤΥΟ
81'ΝΡΑΥ, ΟΟΤΟΒΕΚ 27, 1929.— ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5297.
ΝΕ\' ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΑΕΚΑΤΟΧ ΠΕΜΠΤΟΝ— Άριθμος 5297.
-^ΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΝ
ΟΙ ΑΘΕΜΙΤΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΕΝΟΣ ΥΙΟΥ ΠΛΟΥΣΙΆΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑΙ ΕΡΙΔΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΖΥΠΟΝ ΧΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΣΟΝΝΥ ΟΥΊ'ΤΝΥ ΑΠΟ
ΤΗΝ ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΟΥ- Η ΠΑΛΑΙΑ ΦΙΑΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΒΑΝ ΜΠΟΡΡΩΣ ΦΟΝΤΑΙ-
ΗΝ- ΕΝ ΝΟΟΟΝ ΤΕΚΝΟΝ ΑΠΟΔΙΔΟΝ Ε ΝΟΝ ΕΙΣ ΑΥΤΟΝ.-. Π«Σ ΑΠΕΠΛΑΝΗΟΗ
Η ΕΒΑΝ— Η ΤΎΦΑΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΙΜΙ-
ΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΝΕΟΥ— ΤΙ ΟΑ ΓΙΝΗ ΤΩΡΑ;
Είναι δυνατόν ποτέ, ό υιός μιάς
έν. των πρώτην οικογένειαν τής Ά-
μερικής νά είχε σοβαράς προθέ-
σεις άπέναντι μιάς κόρης κερδ'-
ςοΰσης τα έ'ξοδα τή; ζωής της άπό
τό θεατρικόν έπάγγελμα; Καί αν
ά/όμη ό νίό; αύτός την ήγάπα με
τα σωστά τού, είναι δυνατόν νά
την εθεώρει ώς την πρέπουσαν καί
κατάλληλον μητέρα των τέκνων
τοι·; Καί άν μία τοιαΐτη κόρη ή-
γάπα ενα τοιούτον νέον δχι σνμφτ-
ροντολογικώς άλλά μέ την καρδιά
τη::, καί άν έκ τή; ενώσεως των έ-
•γεννάτο τέκνον, άρά γε ό πατήρ
τού τέκνον αυτόν θά ησθάνετο την
αγάπην νά νανμφευθτί την ερωμένην
τού, έστω καί άν προ όλίγου ήρ-
οαβωνίζετο την θ-υγατέρα μιάς έκ
των αυτών πρώτων οίκογενειών,
εί; ά; έκεΐνος δικαιωματικως ά-
νήκεν;
Αύτην την κατάστασιν άντεμε-
•πόπισεν ό Σόννυ Ούΐτνν πρό έννεα
11 δίκα έτών, οταν ή "Εβαν Μπούρ-
οίος Φονταίϊν έπαρουσιάσθη ένώπι
(ΐν τού μέ εν βρέψος, εί; τό οποίον
ί) ιδία είχε δώση τό δνομα Κοονή-
ήσαν παώιά, λέγει ή μήτη,ρ τής Έ-
βαν, καί δσον άφορα αύτην τουλά¬
χιστον, δέν ύπήρχε σκέψις διά τίπο
τε σοβαρόν μεταξύ αυτών εως ό¬
του μίαν ημέραν είς τα 1919 ή "Ε¬
βαν προσήλθεν είς αυτήν καί τή;
είπεν δτι ό Σόννυ ϊτθελε νά την νυμ-
λήν αύστηρότητα, κατά τάς πληρο¬
φορίας τής μητρός της, ή όποία
λέγει ότι σννώδευε παντοΰ την κά¬
ς ην της. "Οπως ή "Ελοη Γιάννις,
αυτώ καί ή "Έ6αν δέν επήγαινε
πονθενά χωρίς την μητέρα της —
εως ότου συνήντησε τόν Σόννυ. Τό¬
τε, λέγει ή μήτηρ της, αίσθανομέ-
νη ότι ή κόρη ήτο είς άσφαλή καί
τίμια χέρια, ήλάττωσε τό άγρύπνη-
μά της. Διά την πράξιν τη; δμως
εκείνην πολλάκις μετενόησε κατό-
Έπήλθεν έ'ππτα ό πόλεμος καί
σεν είς γάμον ολίγον προτοϋ ανα¬
χωρήση διά τό Δυτικόν μέτωπον.
Ή μήτηρ τής "Εοαν εδωσε την
συγκατάθεσίν της καί τό μυστήριον
ηΰλογήθη κατά τα συνηθισμένα.
Σννεβη όμως ωστε είς τό έπακολου
θήσαΛ' γεϋμα,^ ό γαμβρό; ήτο κά-
πω; όμιλητικώτερος τού δέοντος
καί εξέφρασε την έλπίδα ότι ό γά-
μο; αύτός θά είναι εύτνχέστερος
άπό τόν πρώτον τού. "Εκθαμβος ή
κ. Φονταίην εζήτησε περισσοτέρας
έξηγήσεις ,εμαθε δέ ότι πράγματν
ό Στέρλιν είχε κάμη καί άλλον'θκ»
^αθία Ν"ό|>των Οί'ϊτντ', τής όποί-
β5 ό εγγαμος 6ίος ρπεσκιάσθη υπό
τής Ε6αν Μπόροως Φονταίην καί τοΰ |
νόθου υίοΰ της.
λιος Βάντερμπιλντ Ούΐτνυ, νεώτε-
οος, παρά τό γεγονός ότι αύτη καί
ό Σόννυ δέν είχον τελέση νάμιμον
γάμον^—. και παρά τό γεγονός ά-
κομη ότι 6 έσρστής της πρό ολίγοι;
ρΤχρν αναγγείλη τοίς άοραβώνά;
τού μέ την Μαρίαν Νόρτον, εν έκ
των δημοφιλεστέρων άριστοκρατι-
κοιν μπουμπουκιών τής έποχής.
_Καί λαιιβανομένης ύπ' όψιν δλη;
της δρμοσιότητος ήτις σΐ'νώδευσε
τό γεγονός, ήτο δυνατόν είς τοιού¬
τος άροαβών καί ό επακολοιΌήσας
Υ«μος τοΰ Σόννυ ιιε την Μαρίαν
^ά έπιφέρουν εύτι-χίαν ε'ις τα εν-
φερόμεν μέρη;
Τλά
φρμ μέρη;
Ναί, ήτο. Τουλάχιστον αύτό ε-
'εγον δλοι, Ικτός τής "Εβαν βεβαί-
"*;, είς την αρχήν. Άλλ' εις τα
ιιεσολαβησαντα' δέκα ετη πολλαί
ί-<ΐ'·/ΊθΓρόρησαν διαδόσεις περί δια- φωνιών ϊίς την οικογένειαν ταΰ Οΰΐτνυ εως ότου τώρα επί τέλους απήλθε φανερά ρήξις. Καί ό κδ- Πμος άποοεΐ άν ο Σόννυ θά έπι- οτρεψη πάλιν είς την ερωμένην τη; παιδική; τοι» ήλικίας τρέχων Η= τα; συμπαθητικάς άγκάλας τη; τοος; είίρεσιν παοηγορίας. Ο Σόν'ν καί ή 'Έβαν ίγνωρί- ο τό ποώτον οταν χά! οί δΰο Καί διατί έκεΐνο; δέν έπραξεν αύτό όπου ήθελεν; "Α, υπήρχον περιπλοκαί υπό μορφήν ενός τελεί- ου, εύτυχοΰς καί προθΰμου συζύ- γου, όστι; ήδη ήτο παρών είς την σκηνήν! "Οχι, ότι αύτός καί ή Έ- βαν συνέζησαν καθόλου, κατά την κ. Φονταίην. Άλλ' αύτός ήτο έκεί, όπως καί άν είχε τό πράγμα. "I- σα)ς, εάν αί δύο Λ-εαραί ύπάρξει; ήσαν έλεύθεραι την στιγμήν έκεί- νην, θά ετέλουν τόν γάμον των καί υ" άπεφεύγετο τό σκάνδαλον καί ή δυστυχία, άτινα ηκολούθησαν κα¬ τόπιν. Άλλ' αύτό είναι απλώς υ¬ πόθεσις. Ή κ. Φονταίην ισχυρίζε- ται ότι θά ετέλουν τόν γάμον των. Άλλ' ή κ. Χάρρα> Παίην Ούΐτνυ,
ή μήτη,ρ τοϋ Σόνα·, είναι έξ ΐσου
βεβαία ότι δέν θά ετέλουν τόν γσ-
μον των. Έν πάση περιπτώσει, )
νεαρός Στέρλΐν ΆΛταίαρ εφερε μέ
γα εμπόριον τότε. Βραδύτερον Ζ-
παρουσιάσιτι] ή Μαρία Νόρτον.
Καί τότε πάσαι αί έλπίδες, τα; ο¬
ποίας είχεν ίσως; πρότερον ή Έ6αν
έξηφανίσθ-ησαν τελείως.
Παρά τό γεγονός ότι ή "Βδα
Μπόρρως Φονταίην τ*|τ° καλλονή
σκηνης, έφυλάσσετο όμω; μέ πολ-
Ή "Ε6αν Μπόορως Φονταί»|ν, ώς ήτο
δτσν εγνώρισε τόν Σόννυ Ούΐτνυ, καί
άριστερςΐ, ώς είναι τώρα μέ τόν υϊόν
της Κορνήλιον Βάντερ^ιπιλτ Οΰίτνυ,
νεώτερον.
ή "Ββαν έγνωρίσθη μέ τόν νεαρόν
Στέρλιν Άνταίαρ μέλος καλής καί
εύϋπολήπτου οικογενείας έκ τής
Νοτίου Άμερικής. Ό Στέρλιν ή-
γάπησε την Έβαν καί την εζήτη- (Σ^/έχε·α
στικόν γάμον πρό δύο ετών καί δτν
οί γονεΐς τού είχον άκυρώσΐ} τόν γά
μόν εκείνον. Ή κ. Φονταίην έλαβε
τότε την "Εβαν καί άπεμακρύνθη,
χωρίς κάν νά άποχαιρετήσουν τόν
Στέρλιν, όστις καί ανεχώρησεν εύ-
δ^υς είς Γαλλίαν. Καί αύτό ήτο το
τέλος της υποθέσεως εκείνης.
Επηκολούθησεν ό χορός, τόν ο¬
ποίον εδωσε ν είς τα 1919 έν τω
ξενοδοχείω Ρίτζ Κάρλτον ή κ. Ου¬
ΐλλιαμ Κ. Βάντερμπιλντ, υίοϋ. Έ-
κεΐ ή Έοαν συνήντησε τόν Σόννυ
Ούΐτνυ. Καί αύτό ήτο ή άρχή τοΰ
τέλους!
Άπό την ημέραν εκείνην, λέγει
ή κ. Φονταίην, ό Σόννυ έγινεν 6
ΐσκιος τής "Εβαν.
Καί οταν ή κόρη έπήγεν είς την
μητέρα της καί της είπεν, ότι ό
Σόννυ ήθελε νά την νι>μφευτ3ΐ|, ή κ.
Φονταίην εφε°ε μεγάλην άντίρρη,:
σιν επί τώ λόγω τοΰ δτι καί οί δύο
ήσαν πολύ μικροί καί δτι πρέπει
νά περ μένουν εοο; ότου ό Σόννυ
τελειώση τό Κολλίγιον προτοΰ νά
προβούν είς κανέν σοβαρόν κίνημα.
Επί δύο έ'τη ό Σόννυ έμπαινόβγαι-
νεν είς τό σπίτι τής κ. Φονταίην
ώς μέλο; τής οικογενείας της, πάν-
τοτε φιλών την χείρα τής μητρός
της "Εβαν καί πάντοτε δεικνύίον
Ι πρός αύτην μέγαν σεβασμόν ωστε
| έκείνη ποτέ δέν ε'βαλε κακόν είς τόν
νοϋν τη;. Αίφνης μίαν ημέραν ή¬
κουσε την "Εβαν νά όμιλ{| τηλεφ'α
νι/.ώ; πρό; τόν Σόννυ. Έξ δσοιν
ήκουσε ήννόησε πο/^.ά. Επλησί¬
ασε την -/άρην τη; καί την εύρε
κλαίουσα ν. Την ήρίότησΐ: τί συνέ-
6η καί έκείνη εμαρτύρησε τα π«ν-
τα. Ή κ. Φονταίην συνήντησε τόν
Σόννυ, ό οποίος τής εδήλωσεν δτ,
ήγάπα πολύ την * Ε6αν καί ότι θ *
την
8ην
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 27 ΟΚΤ11ΒΡΙΟΥ, 1939.
ΑΠΟ ΤΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥΣ ΤΟΥ
ΚΟΡΙΤ2ΙΑ €ΠΙΔΙΔΟΛ€ΝΑ €ΙΞ ΤΟ
ΛΑΣΞΙΝΟΝ ΕΠΑΓΓΕΛ/ΛΑ
•χΚΤΟΣ ΤΗΝ ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΝ, ΑΙΤΙΝΕΣ ΠΡΟΣΑΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΝ Τ «Ν ΜΕΓΑΑΩΝ ΑΤΜΟΠΛΟΙΩΝ, ΤίϊΡΑ ΤΑ ΚΟΡ|.
ΤΣΙΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΟΑΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΑ ΔΟΥΣ ΤΗΣ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΙΙΙΗΣ ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΕΧβΜΕΝ ΘΗΛΥΚΟΥΣ
ΝΑΥΤΑΣ ΚΑΙ ΟΗΛΥΚΟΥΣ ΠΛΟΙΑΡΧΟΥΣ ΔΙΑΠΑΕΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ «ΚΕΑΝΟΥΣ.- Η ΝΕΑ ΟΦΙΣ ΤΛΝ ΥΠΕΡΏΚΕΑΝΕΙ&Ν.
Ι
Αί γΐτ~αϊχες — ό θίός νά ταΐ;
χβ^ίζ*} ίγείαν — καΐέρχονται τώ-
ρα είς την θάλασσαν μέ πλοΐα. "Ο¬
χι μέ λε{ώονς λεμβοδρομιών ή μέ
^1βΐ.οφόρα όπως .κερδίσουν κανέν ε-
πα&λον πρός στολισμόν-ττών οΐκων
~οτ. "Οχι, οχι. Γίνονται τέλειες
^<ηηϊές.'Πν®άίπι·3ΐιι ϊ τρ-ιΐστ*- ">ς "βκδΰνα «Άλκυών», ή όποία τε¬
λευταίως παρέλαβε πλήόρωμα έκ
Ί'ναιπων χαΐ ή όποία τάς έκγυμνά-
_η §πως γίνουν ναΰται μέ οίπλο
ιια. Καν«νθι.<μούμ£δνα τόν άγαθόν 'έρω - Μακώλεϋ, όστις είς πολλοχις τήιονς εγραψε περιασότερα διά ■.ην Ιστορίαν τής Αγγλίας άπό δ- οανίγνώριζον πλεΐστοι αν&οωπο·,.ί Προί τή; βασίλειος τοΰ Καοόλου Μαχβτ^εΰ εγραψε ._^ _ λΤ""- τό ναυτικόν' χβδ-Κπ /ενεΐςκαίι θαλασσινΓΐ, οαα οί )α/.ι*0θ.νο δένι ήσαν εύγενεΐς καί οί εύγ.ενεΐς δέν ήσαν ·θαλασσινοί>. Τί θά έλεγεν ό
άφελής γέρίιτν ιστορικόν άν εγνώ¬
ριζεν ότι σήμερον ύπάρχουν καί
Οαλασσινοί, οί όποΐοι είναι... γυ-
ναΐκες; Αί σκέψ?ις τον ίσως θά έ-
πήγαινον είς τάς άρχαίας «σάγ-
γας τής Νοςοηγίας καί τή; Σονη-
- δία; — είς την παλαιάν εκείνην ί--
1 ποχήν κχχτά την οποίαν οί Βάϊκοι
διέτρίχον τάς -θαλάσσας μεταχει-
• ριζόμενοι τό άσθενές φΰλον είς τόν
χειρισμόν τών πλοΐων των, τό ά-
σθενές φΰλον, τό οποίον απεδείχθη τάσιν τοον, γίνονται
έξ ϊσου ισχυρόν μέ τούς άνδρας έ- ζονσαι τα μαθήματο
δεκταί, άρχί-
. _ . μαθήματα υπό την άρ-
πΐ τοΰ καταστρώματος. χήν, καθαρίζουσαι τα πατώματα
Ή Μεγάλη ΒΓ€τανία -/αί ή οτιλβώνουσαί τα όρειχάλκινα άντι-
Φαίνεται δέν έλαττον υπό σοβαράν |
εποψιν την κάθοδον τών γχ·'α>κών Κάποιος γέρω - ναύτης τής πα-
εϊ ςτήν θάλασσαν. Καί οικ»ς έξ ο- /αιάς σχοί.ής, νρατών μέ τρέμου-
Ι^,ν τών σχετικών πληροφοριών Οαν χείρα τό ποτήριον μέ τόν ζΰθον
έξάγεται ότι αί γι·ναϊ/ες κατέρχον- /η σκουπίζων τόν αφρόν έκ τοΰ
ται είς την θάλασσαν καί δή μέ ο- γίνείου τού, -θά είπη π θανώς μέ <Ί- /.ην την καρδίαν των, έγκαταλεί- ιαστεναγμούς ότι παρή^.θεν ή πα- ποΐΌαι τάς πα/.αιάς πα,ραδόσειςι /αιά α>ραία θαλασσινί) ζωή. Ναί,
/αί μαν&άνονσαι όλας τάς έργασί-| παρήλθεν άλλά καί ποίος ήμπ°9εΐ
υς τών ναυτών άπό τοΰ /ύτονς τοΰ | νά είπΓ) ότι ή νέα θαλασσινή ζωή
πλοίου μέχρι τοΰ πηύα>.ίου και τοΰ δέν είναι ωραιοτέρα τής παλαιάς;;
χ αιτιλιακοϋ χάρτου. Ι Είναι άσχημον νά βλέπη κανείς
Η ναιτική σχο/.ή «'Αλκνών»1 [ ?Ίς τα στρογγιλά παράθυρα τοΰ
ήγκυροβολημέ'νη νυν είς τόν λιμε- πλοίου ά'σπρα δαντελ/^νια κουρτι-
να τής Νταϊβίλ, τής Γα/ΐίας, είναι νάχια; Είναι κακόν άν αί κρεμα-
ϊ δθϋ ώ Ό
*Ω, ποίοι (1.-ΐοχαι-
ρετισμοί θά λαμ-
6άνοτ.Ύ χο'ιραν είς
τάς άπο^άθρας, δ-
ταν τα πλοϊα θ' ά-
ναχωροϋν μέ πλή-
ρ<ομα άπό κορίτσια άντι ναυτών' Έν πο<ότοις δέν θά 6λί πωμεν πλέον τό πλήθος έκεϊνο των έρ<ι)μ£Λ'ων, αΐτινες συνήθως σπεύδοιτν | νά κατευοδώσοι·ν τούς άναχωοοΰντας ναύτας, άλλά το πράγμα ίσως δέΛ· Θά είναι τόσον εύ- Ι ^ ) /άριστον διά τα κο- Ι οίτσια, δταν θά % πλύνουν τό κατά- στρωμα άλά-ναότη, ώς^ δεικνύει ή πρός τα δεξιά εικών. π>οϊον διεθνοΰς μορφώσεως. Ό
πλοίαρχος Χέρμπερτ, πρώην κα-
Οτ,γητής τής σωματικής {»γιεινης,
. οπς πρό τοΰ πολέμου οιηύθι.τε τό
ι>λητ»κόν Λνκειον τών Ρημών.
!:ΐαι ό μόνος άνήρ επί τοΰ σνά-
<{ους. Ή σύζι>γός τού, κ. Χέρ-
ιι τ. οτ είναι ή επισήμας συνοδός
"Ολαι αί νεαν δές άπό 16 ι-
σται κ/.Ιναι τοΰ πληρώματος είναι
από χρωματ.σ-τά κρετόνια άντι νά
είναι άπό χονδρά καραίβόπανα; Ά-
ά δέ θά ί ώ έ
χρ ρ;
ρά νε δέν θά είναι τώρα ωραιοτέρα
ή ζωή επάνω είς τα κύματα τοΰ ώ-
κεανοϋ. Βεβαίως τό μικρό βαμβά-
κινο μαξιλαράκι τή; ποΰδρας θ'
άντικαταστήσ]] τόν μαστροπόν τοΰ
;υρίσματος, τό πόκερ της γεφί-
Η
α αεγάλα
κ, όεν εΐ-
ντα νεα αλλ' δν ή,
ιδεα της τριιστιοΐ'
σχοΰνας «Άλκτ'ώνϊ
ί.-ηκρατι')<—, ίά ε /.ο>-ιι-ν γιτναϊκα; είς
ο/οι-ς τού; κλά-
!-τολλών αλλων ιιαθημάτων,
ίρων θαλασσινός
ι πρόκειτα. πεοί ^
κιμης, της οποίας την ά^η/^
ι μέν έ'ν ζεΰγος Οιασωτών της σωυα.
Ι τική: νγεία; χαί ή όποία ύτίστη'όί-
ενός πληρώματο; έξ ^
ν καί ^άπονηρεΰτων εανί-
6ων, αίτινες άντήλλαςΐη τα τγοοε.
ί1010^ Ιιόδα' όι" τών ν-χν/
"-«Ι τ* χηδάλιον τοΓ
δια τον πηοαλίου ι >0 Ί/(
^υ. "Ολαι αύται αι νεαν δ.
' πρόσκ/.ι,^ιν τής
ις αο
π/.οιαρχος πΐ;δαλιουχίϊ η
1 /.αμηγόν τοΰ πατρός των, ίτοιαα-
!^011,5^ Αναλαβουν τα ώ
των ναλασσινά ταξείδια δια υΐατα-
■ νών ύποστηριζομένων ύ.ιο ιραγ·
ι ματική; αδείας π).οιά«/(;ΐ ιρ;
ίτ·Ί -ταηάσχη ε''? αντάς το <δ / α^ ι- διαπλίΰσουν τάς ίιτ ι ι)α· /.ασσα; ι)7.01· Ή ' , , /εί μίαν εΊκ^νή γνναΐκα είς τό πεδίον τών τ -
«κδειξε ποΰ επνεεν ό ανεμος» καί γατέρα τοΰ Ουΐλλιαμ Μπα/νντουιν
ότι δέν είναι πλέον τα άγόρια μό- έκ. Πελχαμ, ή όποία διεϋ^ι·?ι ΐϋ
νόν, Ικεΐνα τα όποΐα ργκαταλεί.τοι·ν ι μ.κρόν ιστιοφόρον πλοϊόν τη;, ιιΐ)-
τάς πατρικάς των οικίας και φεύ- >.ονς 4δ ποδών, μέ τό οποίον /χά
·>,Όυν /ρυφα είς την 9ά?χισσαν. *Ε-! νικα" είς πο/Λούς θαλασιηνοκ άγΛ-
ιος τώρα το πράγμα αύτό ήτο πςο-1 νας. Τόν παρελδόντα Ίοι,Μον η
ΓΟμιον μόονν τών αρρενων. Την δεσποινίς Μ.τάί.ντονϊν, έλαβε ιιε-
ιρώτην στιγμήν δποΐ)ή δασκάλα έ- ρος είς τούς αγώνας τον Μτεαο
κακομίλει τόν μαθιιτήν της, έκεΐνος! Μάσυνταιν έν τώ ποταμώ Χιυ^ιο-
ί'ρριχνε τα 6ι6λία τού είς τόν τενε- νι καί απέδειξεν ότι μέλλει να γίνη
γενακως
άποπλεύσΐ]_____, ,_____, ______
Χόγ/. - Κόγκ ή τάς Νοτίου; Θα- ά/.όμη καί διά μίαν κόρην, δέν είναι
ιάααας η τι'ιν Νότιον Άαεοικήν.' νΡαάτον «πό «ομαντκά είδχιλ?Λα
κανονικό; θα-
■ αν είναι άνήο
νή, π.ρέπει ν' ανέλθη τα; οαθιιι
εις; Τί αλλο παρά νά σ/εφίϊη κα
ι. γή, ρ
δ'ας ΰψηλή;, πολύ .υψηλή;
νο:
Αί γι»ναϊκες εσχάτως
Χ
όσαι ν.τ:οατοΰν ειιδο- ρας καί τό παιγνίδι τών ζαριών,
ή - ναΰτης ήιιπο-
Π »ΠΙΓ» Ιί Ι·ίΤΙ
ι.
V
ΤΛ1ΙΤΛΙ- ΤΙΙ/
ρεϊ ώραιότατα νά τρίψη Ιν άκάθαρ
τον κ«τάστρωμα καί νά βάψη εν
ξεθωριασμένον κιγκλίδαχια.
Δέν είναι πολύς καιρός άφ' δτον
μία νέα τής οποίας ό πατήρ ήτο ύ-
, ποπλοίαρχος ενός φορτηγοΰ ατμο¬
πλοίου κατέπληξε τόν φιλολογικόν
, όσιιον διά των φανταστικών διηγή
! σειόν της περί μιάς κόρης συμπίρι-
! λαμβανομένης είς τό έξ άνδρών
1 πλήρομα ένό; πί.οίου Ό κόσίιο:
σέλθ*} είς τό πλοΐον κρυφίως καί
νά ένωθή μετά τοΰ έκ γυνα κων
πληρώματος της «'Αλκυόνος», εν«·
θα τό δνΐλασσινόν έπάγγελμα δ>·
δάσκετ«ι Ικ τοΰ κατωτάτου κατα-
στρώματο; καί άνω.
^ Άλλ' ή ζωή είς την πλωτήν αυ¬
τήν ναντικήν σχολήν δέν είναι μό¬
νον πλύσιμον τών καταστοωμάτων,
διότι ύπάρχοι.·ν έν αύτη /.αί τάξει ς
ναΐ'σιπλοΐα;, ιιετΡίορολογία; καί
είς μίαν εργασίαν έν τοί
δίοις, την οποίαν πρότερον
μόνον ανδρες. Τα μεγάλα νρ^
άνεια άτμόπλοια μεχρι πρό δλιΥ0
έχρησιμοποίοι>ν μόνον άνδοας σ?!>-
βιτόρους είς τάς αιθούσας τοΰ <Γα; γητοϋ των. Πρό ολίγων μηνων » διει?θύνοντΕς την έτα ρείαν Γκρ^' Λάιν εσκέφθησαν ότι θά ηδύναντο ίσως νά χρησιμοποιήσοι*ν δια τ'Ι1 (Σονέχε'.α είς την 8τ^—^";3(
ΑΠΟ ΤΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥΣ ΤΟΥ
ΚΟΡΙΤ2ΙΑ €ΠΙΔΙΔΟΛ€ΝΑ €ΙΞ ΤΟ
ΛΑΣΞΙΝΟΝ ΕΠΑΓΓΕΛ/ΛΑ
•χΚΤΟΣ ΤΗΝ ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΝ, ΑΙΤΙΝΕΣ ΠΡΟΣΑΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΝ Τ «Ν ΜΕΓΑΑΩΝ ΑΤΜΟΠΛΟΙΩΝ, ΤίϊΡΑ ΤΑ ΚΟΡ|.
ΤΣΙΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΟΑΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΑ ΔΟΥΣ ΤΗΣ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΙΙΙΗΣ ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΕΧβΜΕΝ ΘΗΛΥΚΟΥΣ
ΝΑΥΤΑΣ ΚΑΙ ΟΗΛΥΚΟΥΣ ΠΛΟΙΑΡΧΟΥΣ ΔΙΑΠΑΕΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ «ΚΕΑΝΟΥΣ.- Η ΝΕΑ ΟΦΙΣ ΤΛΝ ΥΠΕΡΏΚΕΑΝΕΙ&Ν.
Ι
Αί γΐτ~αϊχες — ό θίός νά ταΐ;
χβ^ίζ*} ίγείαν — καΐέρχονται τώ-
ρα είς την θάλασσαν μέ πλοΐα. "Ο¬
χι μέ λε{ώονς λεμβοδρομιών ή μέ
^1βΐ.οφόρα όπως .κερδίσουν κανέν ε-
πα&λον πρός στολισμόν-ττών οΐκων
~οτ. "Οχι, οχι. Γίνονται τέλειες
^<ηηϊές.'Πν®άίπι·3ΐιι ϊ τρ-ιΐστ*- ">ς "βκδΰνα «Άλκυών», ή όποία τε¬
λευταίως παρέλαβε πλήόρωμα έκ
Ί'ναιπων χαΐ ή όποία τάς έκγυμνά-
_η §πως γίνουν ναΰται μέ οίπλο
ιια. Καν«νθι.<μούμ£δνα τόν άγαθόν 'έρω - Μακώλεϋ, όστις είς πολλοχις τήιονς εγραψε περιασότερα διά ■.ην Ιστορίαν τής Αγγλίας άπό δ- οανίγνώριζον πλεΐστοι αν&οωπο·,.ί Προί τή; βασίλειος τοΰ Καοόλου Μαχβτ^εΰ εγραψε ._^ _ λΤ""- τό ναυτικόν' χβδ-Κπ /ενεΐςκαίι θαλασσινΓΐ, οαα οί )α/.ι*0θ.νο δένι ήσαν εύγενεΐς καί οί εύγ.ενεΐς δέν ήσαν ·θαλασσινοί>. Τί θά έλεγεν ό
άφελής γέρίιτν ιστορικόν άν εγνώ¬
ριζεν ότι σήμερον ύπάρχουν καί
Οαλασσινοί, οί όποΐοι είναι... γυ-
ναΐκες; Αί σκέψ?ις τον ίσως θά έ-
πήγαινον είς τάς άρχαίας «σάγ-
γας τής Νοςοηγίας καί τή; Σονη-
- δία; — είς την παλαιάν εκείνην ί--
1 ποχήν κχχτά την οποίαν οί Βάϊκοι
διέτρίχον τάς -θαλάσσας μεταχει-
• ριζόμενοι τό άσθενές φΰλον είς τόν
χειρισμόν τών πλοΐων των, τό ά-
σθενές φΰλον, τό οποίον απεδείχθη τάσιν τοον, γίνονται
έξ ϊσου ισχυρόν μέ τούς άνδρας έ- ζονσαι τα μαθήματο
δεκταί, άρχί-
. _ . μαθήματα υπό την άρ-
πΐ τοΰ καταστρώματος. χήν, καθαρίζουσαι τα πατώματα
Ή Μεγάλη ΒΓ€τανία -/αί ή οτιλβώνουσαί τα όρειχάλκινα άντι-
Φαίνεται δέν έλαττον υπό σοβαράν |
εποψιν την κάθοδον τών γχ·'α>κών Κάποιος γέρω - ναύτης τής πα-
εϊ ςτήν θάλασσαν. Καί οικ»ς έξ ο- /αιάς σχοί.ής, νρατών μέ τρέμου-
Ι^,ν τών σχετικών πληροφοριών Οαν χείρα τό ποτήριον μέ τόν ζΰθον
έξάγεται ότι αί γι·ναϊ/ες κατέρχον- /η σκουπίζων τόν αφρόν έκ τοΰ
ται είς την θάλασσαν καί δή μέ ο- γίνείου τού, -θά είπη π θανώς μέ <Ί- /.ην την καρδίαν των, έγκαταλεί- ιαστεναγμούς ότι παρή^.θεν ή πα- ποΐΌαι τάς πα/.αιάς πα,ραδόσειςι /αιά α>ραία θαλασσινί) ζωή. Ναί,
/αί μαν&άνονσαι όλας τάς έργασί-| παρήλθεν άλλά καί ποίος ήμπ°9εΐ
υς τών ναυτών άπό τοΰ /ύτονς τοΰ | νά είπΓ) ότι ή νέα θαλασσινή ζωή
πλοίου μέχρι τοΰ πηύα>.ίου και τοΰ δέν είναι ωραιοτέρα τής παλαιάς;;
χ αιτιλιακοϋ χάρτου. Ι Είναι άσχημον νά βλέπη κανείς
Η ναιτική σχο/.ή «'Αλκνών»1 [ ?Ίς τα στρογγιλά παράθυρα τοΰ
ήγκυροβολημέ'νη νυν είς τόν λιμε- πλοίου ά'σπρα δαντελ/^νια κουρτι-
να τής Νταϊβίλ, τής Γα/ΐίας, είναι νάχια; Είναι κακόν άν αί κρεμα-
ϊ δθϋ ώ Ό
*Ω, ποίοι (1.-ΐοχαι-
ρετισμοί θά λαμ-
6άνοτ.Ύ χο'ιραν είς
τάς άπο^άθρας, δ-
ταν τα πλοϊα θ' ά-
ναχωροϋν μέ πλή-
ρ<ομα άπό κορίτσια άντι ναυτών' Έν πο<ότοις δέν θά 6λί πωμεν πλέον τό πλήθος έκεϊνο των έρ<ι)μ£Λ'ων, αΐτινες συνήθως σπεύδοιτν | νά κατευοδώσοι·ν τούς άναχωοοΰντας ναύτας, άλλά το πράγμα ίσως δέΛ· Θά είναι τόσον εύ- Ι ^ ) /άριστον διά τα κο- Ι οίτσια, δταν θά % πλύνουν τό κατά- στρωμα άλά-ναότη, ώς^ δεικνύει ή πρός τα δεξιά εικών. π>οϊον διεθνοΰς μορφώσεως. Ό
πλοίαρχος Χέρμπερτ, πρώην κα-
Οτ,γητής τής σωματικής {»γιεινης,
. οπς πρό τοΰ πολέμου οιηύθι.τε τό
ι>λητ»κόν Λνκειον τών Ρημών.
!:ΐαι ό μόνος άνήρ επί τοΰ σνά-
<{ους. Ή σύζι>γός τού, κ. Χέρ-
ιι τ. οτ είναι ή επισήμας συνοδός
"Ολαι αί νεαν δές άπό 16 ι-
σται κ/.Ιναι τοΰ πληρώματος είναι
από χρωματ.σ-τά κρετόνια άντι νά
είναι άπό χονδρά καραίβόπανα; Ά-
ά δέ θά ί ώ έ
χρ ρ;
ρά νε δέν θά είναι τώρα ωραιοτέρα
ή ζωή επάνω είς τα κύματα τοΰ ώ-
κεανοϋ. Βεβαίως τό μικρό βαμβά-
κινο μαξιλαράκι τή; ποΰδρας θ'
άντικαταστήσ]] τόν μαστροπόν τοΰ
;υρίσματος, τό πόκερ της γεφί-
Η
α αεγάλα
κ, όεν εΐ-
ντα νεα αλλ' δν ή,
ιδεα της τριιστιοΐ'
σχοΰνας «Άλκτ'ώνϊ
ί.-ηκρατι')<—, ίά ε /.ο>-ιι-ν γιτναϊκα; είς
ο/οι-ς τού; κλά-
!-τολλών αλλων ιιαθημάτων,
ίρων θαλασσινός
ι πρόκειτα. πεοί ^
κιμης, της οποίας την ά^η/^
ι μέν έ'ν ζεΰγος Οιασωτών της σωυα.
Ι τική: νγεία; χαί ή όποία ύτίστη'όί-
ενός πληρώματο; έξ ^
ν καί ^άπονηρεΰτων εανί-
6ων, αίτινες άντήλλαςΐη τα τγοοε.
ί1010^ Ιιόδα' όι" τών ν-χν/
"-«Ι τ* χηδάλιον τοΓ
δια τον πηοαλίου ι >0 Ί/(
^υ. "Ολαι αύται αι νεαν δ.
' πρόσκ/.ι,^ιν τής
ις αο
π/.οιαρχος πΐ;δαλιουχίϊ η
1 /.αμηγόν τοΰ πατρός των, ίτοιαα-
!^011,5^ Αναλαβουν τα ώ
των ναλασσινά ταξείδια δια υΐατα-
■ νών ύποστηριζομένων ύ.ιο ιραγ·
ι ματική; αδείας π).οιά«/(;ΐ ιρ;
ίτ·Ί -ταηάσχη ε''? αντάς το <δ / α^ ι- διαπλίΰσουν τάς ίιτ ι ι)α· /.ασσα; ι)7.01· Ή ' , , /εί μίαν εΊκ^νή γνναΐκα είς τό πεδίον τών τ -
«κδειξε ποΰ επνεεν ό ανεμος» καί γατέρα τοΰ Ουΐλλιαμ Μπα/νντουιν
ότι δέν είναι πλέον τα άγόρια μό- έκ. Πελχαμ, ή όποία διεϋ^ι·?ι ΐϋ
νόν, Ικεΐνα τα όποΐα ργκαταλεί.τοι·ν ι μ.κρόν ιστιοφόρον πλοϊόν τη;, ιιΐ)-
τάς πατρικάς των οικίας και φεύ- >.ονς 4δ ποδών, μέ τό οποίον /χά
·>,Όυν /ρυφα είς την 9ά?χισσαν. *Ε-! νικα" είς πο/Λούς θαλασιηνοκ άγΛ-
ιος τώρα το πράγμα αύτό ήτο πςο-1 νας. Τόν παρελδόντα Ίοι,Μον η
ΓΟμιον μόονν τών αρρενων. Την δεσποινίς Μ.τάί.ντονϊν, έλαβε ιιε-
ιρώτην στιγμήν δποΐ)ή δασκάλα έ- ρος είς τούς αγώνας τον Μτεαο
κακομίλει τόν μαθιιτήν της, έκεΐνος! Μάσυνταιν έν τώ ποταμώ Χιυ^ιο-
ί'ρριχνε τα 6ι6λία τού είς τόν τενε- νι καί απέδειξεν ότι μέλλει να γίνη
γενακως
άποπλεύσΐ]_____, ,_____, ______
Χόγ/. - Κόγκ ή τάς Νοτίου; Θα- ά/.όμη καί διά μίαν κόρην, δέν είναι
ιάααας η τι'ιν Νότιον Άαεοικήν.' νΡαάτον «πό «ομαντκά είδχιλ?Λα
κανονικό; θα-
■ αν είναι άνήο
νή, π.ρέπει ν' ανέλθη τα; οαθιιι
εις; Τί αλλο παρά νά σ/εφίϊη κα
ι. γή, ρ
δ'ας ΰψηλή;, πολύ .υψηλή;
νο:
Αί γι»ναϊκες εσχάτως
Χ
όσαι ν.τ:οατοΰν ειιδο- ρας καί τό παιγνίδι τών ζαριών,
ή - ναΰτης ήιιπο-
Π »ΠΙΓ» Ιί Ι·ίΤΙ
ι.
V
ΤΛ1ΙΤΛΙ- ΤΙΙ/
ρεϊ ώραιότατα νά τρίψη Ιν άκάθαρ
τον κ«τάστρωμα καί νά βάψη εν
ξεθωριασμένον κιγκλίδαχια.
Δέν είναι πολύς καιρός άφ' δτον
μία νέα τής οποίας ό πατήρ ήτο ύ-
, ποπλοίαρχος ενός φορτηγοΰ ατμο¬
πλοίου κατέπληξε τόν φιλολογικόν
, όσιιον διά των φανταστικών διηγή
! σειόν της περί μιάς κόρης συμπίρι-
! λαμβανομένης είς τό έξ άνδρών
1 πλήρομα ένό; πί.οίου Ό κόσίιο:
σέλθ*} είς τό πλοΐον κρυφίως καί
νά ένωθή μετά τοΰ έκ γυνα κων
πληρώματος της «'Αλκυόνος», εν«·
θα τό δνΐλασσινόν έπάγγελμα δ>·
δάσκετ«ι Ικ τοΰ κατωτάτου κατα-
στρώματο; καί άνω.
^ Άλλ' ή ζωή είς την πλωτήν αυ¬
τήν ναντικήν σχολήν δέν είναι μό¬
νον πλύσιμον τών καταστοωμάτων,
διότι ύπάρχοι.·ν έν αύτη /.αί τάξει ς
ναΐ'σιπλοΐα;, ιιετΡίορολογία; καί
είς μίαν εργασίαν έν τοί
δίοις, την οποίαν πρότερον
μόνον ανδρες. Τα μεγάλα νρ^
άνεια άτμόπλοια μεχρι πρό δλιΥ0
έχρησιμοποίοι>ν μόνον άνδοας σ?!>-
βιτόρους είς τάς αιθούσας τοΰ <Γα; γητοϋ των. Πρό ολίγων μηνων » διει?θύνοντΕς την έτα ρείαν Γκρ^' Λάιν εσκέφθησαν ότι θά ηδύναντο ίσως νά χρησιμοποιήσοι*ν δια τ'Ι1 (Σονέχε'.α είς την 8τ^—^";3(
2 ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
Ε_ΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ Γ
Ιήθοποιός τοϋ κινηματογράφον,
ρρυν Κοώουφορδ, μέ ςρόρεμα
ν» άπό τα άλλα. Τό ποό-
μερος τού περιστηθίον είναι
μσμα μέ ασπρα και κόκκινον σχέ-
Καπελλσν άπό μαύρον κετσέν.
Εύτυχής είναι ή γυνή, ήτις ημπορεί νά κατασκευ-
άζτι τα φορέιιατά της μόνη της. Ή τοιαύτη γυνή
ήμαοοεϊ νά κατασκευάζη φσρεμα άξίας 50 εως 60
δολλαρίων μέ δαπάνην μόνον 25 δολλαοίων, δσα
δηλαδή χρειάζονταΑ δι άτήν αγοράν τού ύλικοΰ.
Άοκεϊ νά γνωρίζη πώς νά μεταχειρίζηται τα ίχνά-
ρια, τα όποϊα ημπορεί ν' αγοράση είς οιονδήποτε
έιιποοικσν κατάστημα. Πολλά έμπορικά καταστή-
ματα μάλκττα δίδουν χαί μαθήματα κοπτιχής χαί
ραπακής δωρεάν. Ανωτέρω, τρία γνναικεϊα φοοί
ματα, τα όποϊα ήμποροϋν νά χατασκευασθοΰν οί
καδε επί τή βάσει των τελευταίαν Παρισινών αον
τέλων. Τό ποώτο καϊ τό τρίτον είναι φορέματα
χορβΰ. Τό μεσαίαν είναι φόρεμα απογευματινής
χρήσεως. Ήμποροϋν νά κατασκευασθοθν ολο 6ι-
λοϋδον, σιφφόν, η δαντέλλαν.
Ωραίον γυναικείον απογευματινόν
φόνεμα τον τελενταίον σνρμοΰ. Ή
μπλοδζα είναι έκ Αευκοΰ βελούδου.
Τό σακκάκι και ή φοΰστα έχ μαύ-
οου βελούδου.
|βαιον γυναικείον χειμερινόν φο-
|ΗΟ τού τελευταίου συρμοΰ. Βε-
Τ "*" και νουναρΐκόν είναι τα σν-
I
στατικά τού.
Τα τελειηαϊα Παοισινά σχέδια των γυναικείον
φορείΐάτων. Ιδιαίτερον γνώρισμα^ είναι η ακρι-
6ής .-ΐροσαρυογή τού ένδΰματος είς τάς φυσικάς
γραμμάς τοϋ σώματος, άπό ανω εως κάτω. Πε-
τσινα παποΰτσια έπαυξάνονν την χάοιν τού ενδυ-
ματος. Άριστερα φορεμα χοροΰ έκ διαφανους
βελούδου μέ παπούτσια τοΰ αυτού χοωματος. Εις
-τό μέσον απογευματινόν φόρεμα άπο κρεπ βαθεος
κυανοϋ χρώματος, τό οποίον <ρορεϊ επί τής σκηνης τοΰ Μΐτροντγουαίη ή ήθοποιό; *Έλση Φέργκου- σων. Σημειώσατε τό μπολεο,ό. Παποΰτσια έκ κυα- νοΰ δέρματος με δερματίνους φιόγκους. Δεξιςί, αλλο ευμοΡφον γυναικείον φόρεμα τοΰ τελευταίου συρμοϋ, άπό μπράουν ΰφασιια, μέ δερματίνην ζώ¬ νην και δερμάτινα παπούτσια, χρώματος σν.ού- οου μπράουν. Γουναρικόν χυησιμοποιούμενον ώς γαρνιτοϋρα γυναικείου έπανωφορί- ου κάμνει ο>στε τό άνάστημα τής
γυναικός νά φαίνεται ύψηλοτερον
τοϋ πραγματικοΰ, ώς δεικνύει τό
ανωτέρω μοντέλον.
Ε_ΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ Γ
Ιήθοποιός τοϋ κινηματογράφον,
ρρυν Κοώουφορδ, μέ ςρόρεμα
ν» άπό τα άλλα. Τό ποό-
μερος τού περιστηθίον είναι
μσμα μέ ασπρα και κόκκινον σχέ-
Καπελλσν άπό μαύρον κετσέν.
Εύτυχής είναι ή γυνή, ήτις ημπορεί νά κατασκευ-
άζτι τα φορέιιατά της μόνη της. Ή τοιαύτη γυνή
ήμαοοεϊ νά κατασκευάζη φσρεμα άξίας 50 εως 60
δολλαρίων μέ δαπάνην μόνον 25 δολλαοίων, δσα
δηλαδή χρειάζονταΑ δι άτήν αγοράν τού ύλικοΰ.
Άοκεϊ νά γνωρίζη πώς νά μεταχειρίζηται τα ίχνά-
ρια, τα όποϊα ημπορεί ν' αγοράση είς οιονδήποτε
έιιποοικσν κατάστημα. Πολλά έμπορικά καταστή-
ματα μάλκττα δίδουν χαί μαθήματα κοπτιχής χαί
ραπακής δωρεάν. Ανωτέρω, τρία γνναικεϊα φοοί
ματα, τα όποϊα ήμποροϋν νά χατασκευασθοΰν οί
καδε επί τή βάσει των τελευταίαν Παρισινών αον
τέλων. Τό ποώτο καϊ τό τρίτον είναι φορέματα
χορβΰ. Τό μεσαίαν είναι φόρεμα απογευματινής
χρήσεως. Ήμποροϋν νά κατασκευασθοθν ολο 6ι-
λοϋδον, σιφφόν, η δαντέλλαν.
Ωραίον γυναικείον απογευματινόν
φόνεμα τον τελενταίον σνρμοΰ. Ή
μπλοδζα είναι έκ Αευκοΰ βελούδου.
Τό σακκάκι και ή φοΰστα έχ μαύ-
οου βελούδου.
|βαιον γυναικείον χειμερινόν φο-
|ΗΟ τού τελευταίου συρμοΰ. Βε-
Τ "*" και νουναρΐκόν είναι τα σν-
I
στατικά τού.
Τα τελειηαϊα Παοισινά σχέδια των γυναικείον
φορείΐάτων. Ιδιαίτερον γνώρισμα^ είναι η ακρι-
6ής .-ΐροσαρυογή τού ένδΰματος είς τάς φυσικάς
γραμμάς τοϋ σώματος, άπό ανω εως κάτω. Πε-
τσινα παποΰτσια έπαυξάνονν την χάοιν τού ενδυ-
ματος. Άριστερα φορεμα χοροΰ έκ διαφανους
βελούδου μέ παπούτσια τοΰ αυτού χοωματος. Εις
-τό μέσον απογευματινόν φόρεμα άπο κρεπ βαθεος
κυανοϋ χρώματος, τό οποίον <ρορεϊ επί τής σκηνης τοΰ Μΐτροντγουαίη ή ήθοποιό; *Έλση Φέργκου- σων. Σημειώσατε τό μπολεο,ό. Παποΰτσια έκ κυα- νοΰ δέρματος με δερματίνους φιόγκους. Δεξιςί, αλλο ευμοΡφον γυναικείον φόρεμα τοΰ τελευταίου συρμοϋ, άπό μπράουν ΰφασιια, μέ δερματίνην ζώ¬ νην και δερμάτινα παπούτσια, χρώματος σν.ού- οου μπράουν. Γουναρικόν χυησιμοποιούμενον ώς γαρνιτοϋρα γυναικείου έπανωφορί- ου κάμνει ο>στε τό άνάστημα τής
γυναικός νά φαίνεται ύψηλοτερον
τοϋ πραγματικοΰ, ώς δεικνύει τό
ανωτέρω μοντέλον.
' ·4
τννο
$1'ΝΊ)ΑΥ, Οί.ΤΟΒΕΙΙ 27, 1929.— "ΟΕ.
XV.
Νο. 5297.
ΝΈ\' ΥΟΗΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ, -'7 ΟΚΤϋΗΡΙΟΥ, 1929
7*πο
τού*
χρήσιν Κ7*ΐ χον
Μέλίς προ χενήντα έτών άνε-, τΗτο είς μήρα.):· πρό τοΰ μεγαθη-
λ^χνιαν.
Έί:τον την ηλεκτρικήν ρίοο τού Μάμμοθ.
! Διά νά Γίθΐτατεί:
έα,ιτόν /.α:
Ό 5τ>μ2?χ<-ς Γοχοκϊρ διέταξεν την οικογένειαν τοο ό ανθρωπος τή; οπω: έορτασθγ; ή έπέτειο; ττρ^ Αε> ημέρας έκείνης. είχε μίαν μεγάλην δτ: Οα γ;ί.'^ατο νά -ρολάόγ; ν.αλ-
τέραν. Καϊ ήτο πράγ-ματ'. εν γεγο- ίε|αμενήν έ^,ίγεΐΛς, τον νοδν τβυ, ί-λί«ρον την άχώλε<χ> τής ζωί,ς ές-
νός άζ·!θν ίτροσοχί,ς. /,αί ίύο έ-'.τηίε'.α μτ,χζν!-/.α κοαΛΐά- Ιερχό,ιενος ε|ω τοό ν.ινϊ'ΙνοΛ Σ^νε-
ΕΤΟ2 ΑΕΚΑΤΟΧ Π ΕΜ
II
ΤΟΝ -Τ^ΓΓ5^
Π'" Ϊ2};
νεκα το^ύτου φωτός ή ανθρω¬
ή ρ
πότης είνε άί-Λετά άτφαλής τώρα.
ά
Το φώς της νε
'. ίε·'ξϊ: ότι ό -
άνθΐωζίνων ν,χάρςε
λ
ημέραν. "Εζων έν κινδύνω ό οποίος
ένεφώλεϋεν είς τα σκοτείνά.
Ό νο·3; τού άνθριίκτο ήρχετο 3ι-
αρν.ώς εί; βοήθειαν το. Τω έλεγεν
τα
ης φής ρ
Δέν χ:ε:άζετα! ζλί?> νά είνε
ένος μέ 3λα «τως έκϊίώξτ,
α θηρία. , '
; νά κατακλίθ^ 7.2τά την
ά
άνθΐωζίνω ρς
θάνατον, την τζλα'.-ω;
σθένειαν ν.ΐί την -τώχε'2·
Έκείνο'. ο: &χοί<ϋ. -^ί1 '■' -:ν ταύτην των «ρα-^ίΐων ό ΑΙ ΑΘΕΜ1ΤΌΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΥΙΟΥ ΠΛΟΥΣΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ 'Σ.>νέχε:χ έκ τής 1ης τελίίοςΚτοΰ 1923 έγινεν ό γάμος τοον εις
Ά λ λ ά κ α ι χ ά λ '. ν ε [> ρ {-
σ γ. ιχ ο έν τ φ σκότει. Σκό-
το; άϊιάκοπον. έκτος μόνον τού φω¬
τός των αστέρων κ,αί τής τελήνης
καί τή·ς μικράς τορζς τθϋ.
* * *
πόρεσε καλλίτερα μέ την δ:α6ε6αί-|
οοσιν ότι ό Σόννυ ήτο καλό παιδί
καΐ τίμιο πα?νλ»)κάρι καί ότι τα πάν
τα θά γίνουν όπως πρεπει.
"Ετσι κήτηρ καί κόριι ηρχισαν.|
νά περιμένουν /.αί νά Ιλπιζουν, Ιφ''
>ί>111
έκ τί.ς 2ας τελίδρς;, &Γ·ντρια των κορ,τσιων
' Ή Μ
σισαν νά οοκιμάσονν. 'Εκλήθ^ ό άνεχώρ>·σεν εκ ΜπροινΛΐ _
άρχισεφοΊτόρος τί|ς «Άγίας Βάρ-!μέν«ς τής; Νοτιον Άμεΐ.ι''·'π'
Είναι ή σκια τής "Εβαν εκείνη ή-
νως σχεδόν ή "Ε6αν έγέννί|σε τόν
καρπόν τοΰ έ'βοπος καί ό Σόννΐ)
ανήγγειλε τού; άραδώνάς τον μέ
την Μαρίαν Νόρτον!
Ή Μαρία Νόρτον,
ρ ρ γ^ρ
τοΰ δικηγόροι· Σέριοαν Σκ Νόρτον
ί/. Νέα; Ύό/.ης, ίχο «κόμη είς τό
σχολείον δταν εγνώρισε τόν Σόν¬
νυ καί τόν ήράσθη. Εί ηκολούθη¬
σεν ?ν ταξείδιον μέ την οικογρνεια-
( "<·' ;μηγόν τοΰ Χάρρι· Παί- »Ρ ι Ί'ΐι-νν, είς τό οποίον ήτο πα- ροΰσα καί ή Μαρία. Τόν Μάρτιον τις εσκότισε τόν όλον εγγαμον 6ίον- τή; Μαρίας καί έν τέλει έξηφάνι- σε τό τελευταίον ΐχνος τής εύτΐ'χί- ας όπερ άπέμενεν είς τό πλούσιον καί νεαρόν ζεΰγος; Καί τώρα όποι» το εΐδΰλλιόν των εξηφανίσθη τελείίος, άρά γε θά οτραφί) ά'παξ ετι ό Σόνντ πρός την κόρην, ή ότοία διατείνεται ότι ί,μ- ποροΰσε νά γίνη σύζυγός τού πολύ προτοΰ νά εμφανισθή) επί τής σκη- νής ή Μαρία Νόρτον; ί ε ν ά κ ο λ <υ θ ο ϋ ν τ ο ϊ» ς κ «- νόνας τούτους. Τινές τρώ- γο^ν -ερ'.τσότερον τοϋ ίέοντος. Τι¬ νές κάμνουν όλ'.γωτεραν γ^ ■/.ήν η όσον εττρεπε. Τινές ίτί ·,; ά άχοίθ! ϊέν είνε τ^"1. Τό φώς της Τ'ώΤ,;ω'/·.ζ;; ..;> καταφ-ανές ε_;ς ο'/Λ^ς »^
των οποίων ό νοίς^' '^^
ρως
«ως. Ενεκα τουτοο όσον αφρρα | χ ο ς τ ο 5 ν α είνε
ταυτα, .τολλοι άνθρωπο: 3ιατελ«ΰν χρονος.
ίΟΡΙΪΪΙΑ ΕΙΑΙΔΟΜΕΙΑ ΕΙΣ ΤΟ 8ΑΛΛΣΣΙΝ0Ν Ε
αλΛων
τους
καΐ
ή ΐ άλ
λωνμερών, -/ώρίς νά ><'3ωσιν είς αυτοίς την εύ·/αίρ!αν νά άαΰθώ Ή έτα.οεία έδαλε μίαν είδοποί- τιναντιακόν φάομακσν /«ι>
ιν είς τάς Ι,ρ^οίδα;. Εζήτει ■ *ά«ι?με--ν «"^«-^
ησιν είς τάς
Εζήτει
την ευκαιρίαν να
♦ * *
Τώρα οί ά'νθρωποι |.
ο -» ν φώς.
Γο φώς ευρέθη ώς εΰλογία είς
18 σερβιτόοας. Την" πρώτην ήμέ-,άπό τ»]ν αλλαγήν ι
ραν έπαροΐκηάσθησαν* 180. Έξ, έν τώ εστιατοοιω·
αυτών Ιξλίγησαν οσαι ίχρειάζον- Οί άργαΐοι "Ελ/>ϊΡ'ί: ί.'' ,,
το, άλλά κατά τάς επομένας πολλαί ή άρχί) είναι τό ήμισυ Τι0''
νεάνιδες έξηκολονθουν νά π;ροσέο-
II
ιθανόν νά είναι ™ ™ιν
χωνται είς τα γοαφεΐα καί νά ζή- δήποτε τώοα οποι* τα
τννο
$1'ΝΊ)ΑΥ, Οί.ΤΟΒΕΙΙ 27, 1929.— "ΟΕ.
XV.
Νο. 5297.
ΝΈ\' ΥΟΗΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ, -'7 ΟΚΤϋΗΡΙΟΥ, 1929
7*πο
τού*
χρήσιν Κ7*ΐ χον
Μέλίς προ χενήντα έτών άνε-, τΗτο είς μήρα.):· πρό τοΰ μεγαθη-
λ^χνιαν.
Έί:τον την ηλεκτρικήν ρίοο τού Μάμμοθ.
! Διά νά Γίθΐτατεί:
έα,ιτόν /.α:
Ό 5τ>μ2?χ<-ς Γοχοκϊρ διέταξεν την οικογένειαν τοο ό ανθρωπος τή; οπω: έορτασθγ; ή έπέτειο; ττρ^ Αε> ημέρας έκείνης. είχε μίαν μεγάλην δτ: Οα γ;ί.'^ατο νά -ρολάόγ; ν.αλ-
τέραν. Καϊ ήτο πράγ-ματ'. εν γεγο- ίε|αμενήν έ^,ίγεΐΛς, τον νοδν τβυ, ί-λί«ρον την άχώλε<χ> τής ζωί,ς ές-
νός άζ·!θν ίτροσοχί,ς. /,αί ίύο έ-'.τηίε'.α μτ,χζν!-/.α κοαΛΐά- Ιερχό,ιενος ε|ω τοό ν.ινϊ'ΙνοΛ Σ^νε-
ΕΤΟ2 ΑΕΚΑΤΟΧ Π ΕΜ
II
ΤΟΝ -Τ^ΓΓ5^
Π'" Ϊ2};
νεκα το^ύτου φωτός ή ανθρω¬
ή ρ
πότης είνε άί-Λετά άτφαλής τώρα.
ά
Το φώς της νε
'. ίε·'ξϊ: ότι ό -
άνθΐωζίνων ν,χάρςε
λ
ημέραν. "Εζων έν κινδύνω ό οποίος
ένεφώλεϋεν είς τα σκοτείνά.
Ό νο·3; τού άνθριίκτο ήρχετο 3ι-
αρν.ώς εί; βοήθειαν το. Τω έλεγεν
τα
ης φής ρ
Δέν χ:ε:άζετα! ζλί?> νά είνε
ένος μέ 3λα «τως έκϊίώξτ,
α θηρία. , '
; νά κατακλίθ^ 7.2τά την
ά
άνθΐωζίνω ρς
θάνατον, την τζλα'.-ω;
σθένειαν ν.ΐί την -τώχε'2·
Έκείνο'. ο: &χοί<ϋ. -^ί1 '■' -:ν ταύτην των «ρα-^ίΐων ό ΑΙ ΑΘΕΜ1ΤΌΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΥΙΟΥ ΠΛΟΥΣΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ 'Σ.>νέχε:χ έκ τής 1ης τελίίοςΚτοΰ 1923 έγινεν ό γάμος τοον εις
Ά λ λ ά κ α ι χ ά λ '. ν ε [> ρ {-
σ γ. ιχ ο έν τ φ σκότει. Σκό-
το; άϊιάκοπον. έκτος μόνον τού φω¬
τός των αστέρων κ,αί τής τελήνης
καί τή·ς μικράς τορζς τθϋ.
* * *
πόρεσε καλλίτερα μέ την δ:α6ε6αί-|
οοσιν ότι ό Σόννυ ήτο καλό παιδί
καΐ τίμιο πα?νλ»)κάρι καί ότι τα πάν
τα θά γίνουν όπως πρεπει.
"Ετσι κήτηρ καί κόριι ηρχισαν.|
νά περιμένουν /.αί νά Ιλπιζουν, Ιφ''
>ί>111
έκ τί.ς 2ας τελίδρς;, &Γ·ντρια των κορ,τσιων
' Ή Μ
σισαν νά οοκιμάσονν. 'Εκλήθ^ ό άνεχώρ>·σεν εκ ΜπροινΛΐ _
άρχισεφοΊτόρος τί|ς «Άγίας Βάρ-!μέν«ς τής; Νοτιον Άμεΐ.ι''·'π'
Είναι ή σκια τής "Εβαν εκείνη ή-
νως σχεδόν ή "Ε6αν έγέννί|σε τόν
καρπόν τοΰ έ'βοπος καί ό Σόννΐ)
ανήγγειλε τού; άραδώνάς τον μέ
την Μαρίαν Νόρτον!
Ή Μαρία Νόρτον,
ρ ρ γ^ρ
τοΰ δικηγόροι· Σέριοαν Σκ Νόρτον
ί/. Νέα; Ύό/.ης, ίχο «κόμη είς τό
σχολείον δταν εγνώρισε τόν Σόν¬
νυ καί τόν ήράσθη. Εί ηκολούθη¬
σεν ?ν ταξείδιον μέ την οικογρνεια-
( "<·' ;μηγόν τοΰ Χάρρι· Παί- »Ρ ι Ί'ΐι-νν, είς τό οποίον ήτο πα- ροΰσα καί ή Μαρία. Τόν Μάρτιον τις εσκότισε τόν όλον εγγαμον 6ίον- τή; Μαρίας καί έν τέλει έξηφάνι- σε τό τελευταίον ΐχνος τής εύτΐ'χί- ας όπερ άπέμενεν είς τό πλούσιον καί νεαρόν ζεΰγος; Καί τώρα όποι» το εΐδΰλλιόν των εξηφανίσθη τελείίος, άρά γε θά οτραφί) ά'παξ ετι ό Σόνντ πρός την κόρην, ή ότοία διατείνεται ότι ί,μ- ποροΰσε νά γίνη σύζυγός τού πολύ προτοΰ νά εμφανισθή) επί τής σκη- νής ή Μαρία Νόρτον; ί ε ν ά κ ο λ <υ θ ο ϋ ν τ ο ϊ» ς κ «- νόνας τούτους. Τινές τρώ- γο^ν -ερ'.τσότερον τοϋ ίέοντος. Τι¬ νές κάμνουν όλ'.γωτεραν γ^ ■/.ήν η όσον εττρεπε. Τινές ίτί ·,; ά άχοίθ! ϊέν είνε τ^"1. Τό φώς της Τ'ώΤ,;ω'/·.ζ;; ..;> καταφ-ανές ε_;ς ο'/Λ^ς »^
των οποίων ό νοίς^' '^^
ρως
«ως. Ενεκα τουτοο όσον αφρρα | χ ο ς τ ο 5 ν α είνε
ταυτα, .τολλοι άνθρωπο: 3ιατελ«ΰν χρονος.
ίΟΡΙΪΪΙΑ ΕΙΑΙΔΟΜΕΙΑ ΕΙΣ ΤΟ 8ΑΛΛΣΣΙΝ0Ν Ε
αλΛων
τους
καΐ
ή ΐ άλ
λωνμερών, -/ώρίς νά ><'3ωσιν είς αυτοίς την εύ·/αίρ!αν νά άαΰθώ Ή έτα.οεία έδαλε μίαν είδοποί- τιναντιακόν φάομακσν /«ι>
ιν είς τάς Ι,ρ^οίδα;. Εζήτει ■ *ά«ι?με--ν «"^«-^
ησιν είς τάς
Εζήτει
την ευκαιρίαν να
♦ * *
Τώρα οί ά'νθρωποι |.
ο -» ν φώς.
Γο φώς ευρέθη ώς εΰλογία είς
18 σερβιτόοας. Την" πρώτην ήμέ-,άπό τ»]ν αλλαγήν ι
ραν έπαροΐκηάσθησαν* 180. Έξ, έν τώ εστιατοοιω·
αυτών Ιξλίγησαν οσαι ίχρειάζον- Οί άργαΐοι "Ελ/>ϊΡ'ί: ί.'' ,,
το, άλλά κατά τάς επομένας πολλαί ή άρχί) είναι τό ήμισυ Τι0''
νεάνιδες έξηκολονθουν νά π;ροσέο-
II
ιθανόν νά είναι ™ ™ιν
χωνται είς τα γοαφεΐα καί νά ζή- δήποτε τώοα οποι* τα
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΛΡΙΑΚΗ. 27_ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΝ Ζ0.ΗΝ
ΑΙ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑΙ Τ9Ν ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ
Α ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
ΤΟ ΠΡΟΣΧΗΙΙ1Α ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΞΕΝΑΓΟΙ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΘΑΜΏΝΩΝ, ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
|ΑΥΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕίϊΜΕΝΑΙ ΝΑ ΧΟΡΕΥΟΥΜ ΝΕ ΠΑΝΤΑ ΟΣΤΙΣ ΗθΕΑΕ ΤΑΣ
ΖΗΤΗΣΗ— ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΑΠΟ ΚΑΟΕ ΠΕΛΑΤΗΝ ΔΕΚΑ ΣΕΝΤΣ ΔΙ' ΕΚΑΣΤΟΝ
ΧΟΡΟΝ- ΕΞ ΑΥΤΠΝ ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΚΑ ΤΛΝ- ΤΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΤΙΚΕΤΑ.
Η ζωή μιά? Χθ?ευτοίας τοθ είχον ηλικίαν άπό 18 εως 33 έτών. | ξύ των είς την εύκινησίαν. Ή εδ-
άαηϊ είναι κάίίε άλλο παρα ρο- Ως επί τό πλείστον ήσαν πονηρά ' κινησία ίττο ιιέοοε τη- Γονηπίπ-
Ετοοιογράφοι συνήβως μάς κα /αι όλαι εκαμνον 7ενναίαν χρήσιν 4 των.
ουν να πιστεύωμεν ότι έ'χει. |/.οσμητικών. Αί περισσότεραι εί Πολλαί τοιαύται χορεύτριαι εί-
Ι'Ατι,ντησα είς μίαν ειδοποίησιν ' 7.ον_ τα μαλλιά των βααμένα μέ πε- να* χωρισμέναι άπό τοϋς άνδρας
; 'Γ;ητοΰντο «-ωρίτσια δπω; ροξάίντ, ωστε να φαίνωνται ξαν- τα>ν καΐ είναι ΐποχρεωμίναινά
οΓν /αθήνοντα ξεναγοϋ» ιΐ: ί*«ί- Μεριναί τα είχαν 6αμμένο ϋ ή δύ ά έ
συντηροϋν εν ή δύο, μικοά τέκνα.
.η; ώφειλε ν' αγοράση εν μι- πελατών, έμειδίων προζλητικώς "/αί
όν ιοάσινον τικέτον. Αντό τφ £ρριπτον λαίμαργα βλέμματα πρός
/οσμίου Πολέμου. "Αλλη ειργάζε¬
το ημέραν καί νύκτα δπω; συντη-
Ιζαοισαένη άτό άλλον. Πρό; τόν' ΐήν έκ μέρου; τώνβνδρων προτί-^?δια και ο^;. οταν τα;
οπον αυτόν ό πελάτης ώφειλε νά μησιν, διότι ή μεγαλειτέρα προτί- να_στριφ3γυρι£ουν ει^το πατωμα
ή έσήααινε Μεγαλειτέρον ά- ™» ™}™οε νουι^τε ότι είναι τα
ί έ ώ
η ς η ή μης ή γρ } ^
^Ι; τού. Έχείνη έσύ>-αζεν δλ« ριθμόν πρασίνα-ν τιχέτων κώ συνε ««ον αμεβΐμνα πλασματα εις τον
λάβ έ ώ ίέ ήθ
τό τικετον είς την νεαν τής μησις
λο^Ι; τού. Έχείνη έσύ>-αζεν δλ« ριθμόν πρασίνα-ν τιχέτων κώ συνε ««ον α
τι/ετα, δσα ελάμβανε μέχρι; » ι πώς ΓΓ-ν μεγαί^ιτέραν προμήθειαν! κοθ'1<η'· υ ρ/Αείετο τό κατάστημα, όπότί ' είς; τό τέλος τή; εβδομάδος. Διά να} Οί_ περισσότερον έκ των θσμω- ί τα έςηργύρωνε πρός τρία σέντς | ποοτιμάται μί'α χοεεύτρια όφείλει} νων ίνα* ανδοες; άπό 18 μέχρι 30 ποτον. " ' νά προσ.τοιήται δτϊ είναι ενχαρΐ- έχών. "Ολοι άνήκον είς την τάξιν 'Επί πλέον ό διευθνντή; έξήγη-! στημένη, *ιότι νανεΐ; άνήρ δέν θε- των λεγομένων οεϊχηδων. Ίά μώ- |ν δτι έογάσιαοι ώοαι τ^αν άπό ' /.εί νά γορενση μέ χορίτσι, τό δποΐ- λια των αλειμμενα με ποααδες, τα ■ Ι ιι μ ιϊίνοι τη- Γ μετααεσονΐν ' όν φαίνεται κατσοι-φιασμένον καΐ' μεϊαξωτα των μαν5η/.ια κρεμα- Ιον. "Οτου Ιν τέλει μέ ή ιώττ,-1 χουρασμένον. , ^να άπό τάς επάνω τσέπας τοί | ,. αν δέχαψαι, απήντησα αταφα-1 Π ολλά άπο τα κοοίτσ.α αύτά, έξ βαΧΜΒΜ*ν των. Ολοι ήσαν «ρι- Ιώ; καΐέπί μίαν έβδομάδα εΊη ' οΐκονοιιιχών στενοχώριών, ήσαν ή στ01, Χορενται. Ολ,γΟι ήσαν γεν την ζωήν συνήθους χοαευτρίας ναγνασμένα νά κάμνουν δί>ο Ιργα
Καμπαρέ.
σίο·ς. Πολ}.ά είργά-οντο την ή-
νημένοι είς την Άμε-οικήν,
οί π£ρισσότεροι νσον άλλ^
■ Είς τόχαταστημα ειργάζοντο-έν μέραν είς έργοστάσια καί την νΰ-
εΐ-ίοσι χορεΐπρίαι. Κατ' ον·-
ΐν τό έργον ημών ήτο νά χορεύ-
κν μέ τοΰς άρρενας θαμώνας,
|(0ΐ ήρχοντο χωρίς να συνοοεύοη'-
•/.τα εί; τα χαμπαρέ. Την ώραν τ,σί
κ)^ισίματος τα κοαίτσια αύτά ή¬
σαν κουρασμένα καί δμω; επροσ-
παθοΰσαν νά κρυπτουν την κούρα-
ι υπό γυναικών. Τα «κορίτσια» σιν των συναγωνιζομενα άναμετα
λοο ■πάντων Λατΐνοι. '
καλώς ένδεδυμενοι καν,.... . 4
*ϊχαν ίδικά των πολντελή αύτοκί-
νητα. "Ολοι σχεδον ίφόρουν λον-
στρίνια παπούτσια καί γραόάτε'
ζωτ·ρών χςωμάτων. Αί όμιλίαι των
δέν διέφερον πολΰ ή μία τής; άλ-
λης. Ιδού λ. χ. μία:
«'Εσύ, αικροΰλά μοί1, αδίκω; χά-
νεσαι έδα> μέσα. ΓνωρΓζω ενα με¬
γάλον θεατοώνην καί αν μοΰ εΊπιρ
τό «ναί», θά σέ ύπάγω είς τό γρα¬
φείον τού καί θά σέ συστήσω είς
αυτόν. Ή ίδική σου θέσις, μικροϋ-
λά μοί», είναι είς τό Μποόντγου-
αίη καί έγώ εϊμαι δ αν&ρωπος νο
σέ βάλη έκεΐ!»
ΠολλοΊ έ/ των Οαμώνων είναι
φοιτηταί Κολλεγίων καί Πανε,τι-
οτημίων, οί όποϊοι χορεύο·ν τού< δυσκολωτέρονς χορονς καί συχνυ πΓ,γαίνοι·ν είς τό καπνιστήριον δ- που πίνουν ο-ύίσκυ καί μεθοΰν. Οί μεσόκοποι άνδρες, δσοι συχνάζουν είς τα μέοη αύτά, συνήθως παρ« πονοΰνται δτι δέν εχουν κα)νάς συ- Ή χορεντρια Άνίτα Μπάουλες, ή όποία ανήγγειλεν ότι ύπανδρεύθη «ροένός; μηνός τόν Γουώλτερ Βόλχαρντ, έκατομμβριοθχον άεροπόρον έκ Σιννσινατης. ΑΝΕΚΔΟΤΑ Διονύσιος ό τ-'ρζ^νος των ήΐώττ,τε κά-οτε ϊιαφόρος γοΰς πίϊον ήτο τό καλλί- τερον εϊϊος χ ς ζΰγους. Ό ναθει:, χωρις εξαιρε- τών> '
σιν, λέγει είς τηΎ σνγχορεύτριάν | _η,εν.
τού: «'Εσΰ είσαι πράγματι λαμπρό _Έκείνο -
:ς εξ 2ϋ-
όνοααζόμενΐς, άχήν-
τ:ΰς
-—Πο·.ός άπδ αίς νράφει ττί-
Ό
—Ό άίελφός μου
ς καί :γώ τού γ τ1;^γο^5ώ.
Ε. λί'χόν. ύ.χ> Ιγώ τ-ΐυς; σ?.
τ·;ύς ϊόο
άλλτ,λο:^2·νο.ζΑένο-ς.
ντας των τ^ραννδ-^τονων, το^
Ό Γαδΐιήλ ντ' Άννούντ«:ο
νέλζδί κάποτε την «'.τ,τικήν ι
κοοίτσι. Άχ! πόσον λυποϋμαι δπου κΓν3,ιαν.^ΐ ,
δέν σέ έγνώρισα πρίν νά νυμφενθώ [ ΆρμοΒί(υ*-Λ:
την σύζυγον μου!» 'Εν.είνη, δσο
καί
διιω
που
οπου δέν εϊμαι σύζνγός σου; Άρ-
κεϊ δπου είμεθα φίλοι».
Τα μόνα προσωπα, άπό τόν χο¬
ρόν καί την συντροφιάν των όποί- ] , . _ , .
ών εμεινα ειλικρινώς εύχαριστη-, κ?**' ττί? ""ί1^· ^νω,
μένη
ι Είς ;
κερδί
τοΰ
Μερικαί έ/έρδισαν περισσότεοα. Καρζ'αα Βάλ: ζα^οο
Δέν συνιστώ την εργασίαν αυτήν ηρώτησε: ^ , , , ,
εί μή ώ; έσχατον καταφύγιον. Ή — ^ε'ί ε'^ε "Ονί ^3 Χτ"ετ- *ε-
χοςεύτρια το ϋκαιιποϋοέ πρέπει νά *"Ο εϊώ;
ίίναι γεννηιένηή&οποιός. Πρέπει —^3'·!
Ίρλανϊος,
0:ή-
μοϋ. Είναι
ερχετΐι ά¬
το τγ'.οτο, αζο τ·.;
ν μίαν
φ α^την την
Ό αιϊΐΊίμώτατος ίσ
να ά-
νά γνωρίζη νά μειδιά καί δταν ά-
>όμη ή ψυχή τη; είναι λυπημενη.
*αί
—'Κγώ
ά-ήνττ,ϊεν ό ·—'.ητής, Ι
ος ΐ·σ6ε; Ι Λίηγείτβ -/.αποιθί,
>. ό Κΐ?ζ''α.2 Βάλο, Ά;οερ"Αής, ότι μία τΛλ·.ς είναι >,{-
>όμη ή ψυχή τη; είναι λυπημενη. γ ?ζ ?,, μ
Πρέπει ν' άτενίίτ> μέ αγάπην είς ό λτ;ττγ;ς. 'ΗίΟχ ν* τάς «ώ 2τ; άν νηττ; έχεί 7.άτω. Όλϊ τα ιν.γ.ι. %-
τό πρόσωπον του'ν.αί δταν άχόμη'χ;5·2τθτ·τε ν.χ^χ'ί φο?α τραγ'κάς να- έ- τροχών κ»·, ^«τζίΐΐοντα·
εκεϊνος πατηΐπάνιο είς τά καινούο-( ^-οθότί-.; εϊμϊ·. εί; την 1·όΑζνΙ> κατά^ίδίλτ,ϊΐν. Κα! £·>ας Μ";^^·
για παποΰτσια της. Πρέπει νά ιιήισας. —Ώ?*·ο ^ί/τττμ.*. "Ωττε ά^ ί-
για παποΰτσια της. Πρέπει νά ιιήισας.
προκατάλϊ,ψιν εναντίον, ον<δε-| λ ή θό δό το ττ/ν ν[
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΝ Ζ0.ΗΝ
ΑΙ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑΙ Τ9Ν ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ
Α ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
ΤΟ ΠΡΟΣΧΗΙΙ1Α ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΞΕΝΑΓΟΙ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΘΑΜΏΝΩΝ, ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
|ΑΥΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕίϊΜΕΝΑΙ ΝΑ ΧΟΡΕΥΟΥΜ ΝΕ ΠΑΝΤΑ ΟΣΤΙΣ ΗθΕΑΕ ΤΑΣ
ΖΗΤΗΣΗ— ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΑΠΟ ΚΑΟΕ ΠΕΛΑΤΗΝ ΔΕΚΑ ΣΕΝΤΣ ΔΙ' ΕΚΑΣΤΟΝ
ΧΟΡΟΝ- ΕΞ ΑΥΤΠΝ ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΚΑ ΤΛΝ- ΤΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΤΙΚΕΤΑ.
Η ζωή μιά? Χθ?ευτοίας τοθ είχον ηλικίαν άπό 18 εως 33 έτών. | ξύ των είς την εύκινησίαν. Ή εδ-
άαηϊ είναι κάίίε άλλο παρα ρο- Ως επί τό πλείστον ήσαν πονηρά ' κινησία ίττο ιιέοοε τη- Γονηπίπ-
Ετοοιογράφοι συνήβως μάς κα /αι όλαι εκαμνον 7ενναίαν χρήσιν 4 των.
ουν να πιστεύωμεν ότι έ'χει. |/.οσμητικών. Αί περισσότεραι εί Πολλαί τοιαύται χορεύτριαι εί-
Ι'Ατι,ντησα είς μίαν ειδοποίησιν ' 7.ον_ τα μαλλιά των βααμένα μέ πε- να* χωρισμέναι άπό τοϋς άνδρας
; 'Γ;ητοΰντο «-ωρίτσια δπω; ροξάίντ, ωστε να φαίνωνται ξαν- τα>ν καΐ είναι ΐποχρεωμίναινά
οΓν /αθήνοντα ξεναγοϋ» ιΐ: ί*«ί- Μεριναί τα είχαν 6αμμένο ϋ ή δύ ά έ
συντηροϋν εν ή δύο, μικοά τέκνα.
.η; ώφειλε ν' αγοράση εν μι- πελατών, έμειδίων προζλητικώς "/αί
όν ιοάσινον τικέτον. Αντό τφ £ρριπτον λαίμαργα βλέμματα πρός
/οσμίου Πολέμου. "Αλλη ειργάζε¬
το ημέραν καί νύκτα δπω; συντη-
Ιζαοισαένη άτό άλλον. Πρό; τόν' ΐήν έκ μέρου; τώνβνδρων προτί-^?δια και ο^;. οταν τα;
οπον αυτόν ό πελάτης ώφειλε νά μησιν, διότι ή μεγαλειτέρα προτί- να_στριφ3γυρι£ουν ει^το πατωμα
ή έσήααινε Μεγαλειτέρον ά- ™» ™}™οε νουι^τε ότι είναι τα
ί έ ώ
η ς η ή μης ή γρ } ^
^Ι; τού. Έχείνη έσύ>-αζεν δλ« ριθμόν πρασίνα-ν τιχέτων κώ συνε ««ον αμεβΐμνα πλασματα εις τον
λάβ έ ώ ίέ ήθ
τό τικετον είς την νεαν τής μησις
λο^Ι; τού. Έχείνη έσύ>-αζεν δλ« ριθμόν πρασίνα-ν τιχέτων κώ συνε ««ον α
τι/ετα, δσα ελάμβανε μέχρι; » ι πώς ΓΓ-ν μεγαί^ιτέραν προμήθειαν! κοθ'1<η'· υ ρ/Αείετο τό κατάστημα, όπότί ' είς; τό τέλος τή; εβδομάδος. Διά να} Οί_ περισσότερον έκ των θσμω- ί τα έςηργύρωνε πρός τρία σέντς | ποοτιμάται μί'α χοεεύτρια όφείλει} νων ίνα* ανδοες; άπό 18 μέχρι 30 ποτον. " ' νά προσ.τοιήται δτϊ είναι ενχαρΐ- έχών. "Ολοι άνήκον είς την τάξιν 'Επί πλέον ό διευθνντή; έξήγη-! στημένη, *ιότι νανεΐ; άνήρ δέν θε- των λεγομένων οεϊχηδων. Ίά μώ- |ν δτι έογάσιαοι ώοαι τ^αν άπό ' /.εί νά γορενση μέ χορίτσι, τό δποΐ- λια των αλειμμενα με ποααδες, τα ■ Ι ιι μ ιϊίνοι τη- Γ μετααεσονΐν ' όν φαίνεται κατσοι-φιασμένον καΐ' μεϊαξωτα των μαν5η/.ια κρεμα- Ιον. "Οτου Ιν τέλει μέ ή ιώττ,-1 χουρασμένον. , ^να άπό τάς επάνω τσέπας τοί | ,. αν δέχαψαι, απήντησα αταφα-1 Π ολλά άπο τα κοοίτσ.α αύτά, έξ βαΧΜΒΜ*ν των. Ολοι ήσαν «ρι- Ιώ; καΐέπί μίαν έβδομάδα εΊη ' οΐκονοιιιχών στενοχώριών, ήσαν ή στ01, Χορενται. Ολ,γΟι ήσαν γεν την ζωήν συνήθους χοαευτρίας ναγνασμένα νά κάμνουν δί>ο Ιργα
Καμπαρέ.
σίο·ς. Πολ}.ά είργά-οντο την ή-
νημένοι είς την Άμε-οικήν,
οί π£ρισσότεροι νσον άλλ^
■ Είς τόχαταστημα ειργάζοντο-έν μέραν είς έργοστάσια καί την νΰ-
εΐ-ίοσι χορεΐπρίαι. Κατ' ον·-
ΐν τό έργον ημών ήτο νά χορεύ-
κν μέ τοΰς άρρενας θαμώνας,
|(0ΐ ήρχοντο χωρίς να συνοοεύοη'-
•/.τα εί; τα χαμπαρέ. Την ώραν τ,σί
κ)^ισίματος τα κοαίτσια αύτά ή¬
σαν κουρασμένα καί δμω; επροσ-
παθοΰσαν νά κρυπτουν την κούρα-
ι υπό γυναικών. Τα «κορίτσια» σιν των συναγωνιζομενα άναμετα
λοο ■πάντων Λατΐνοι. '
καλώς ένδεδυμενοι καν,.... . 4
*ϊχαν ίδικά των πολντελή αύτοκί-
νητα. "Ολοι σχεδον ίφόρουν λον-
στρίνια παπούτσια καί γραόάτε'
ζωτ·ρών χςωμάτων. Αί όμιλίαι των
δέν διέφερον πολΰ ή μία τής; άλ-
λης. Ιδού λ. χ. μία:
«'Εσύ, αικροΰλά μοί1, αδίκω; χά-
νεσαι έδα> μέσα. ΓνωρΓζω ενα με¬
γάλον θεατοώνην καί αν μοΰ εΊπιρ
τό «ναί», θά σέ ύπάγω είς τό γρα¬
φείον τού καί θά σέ συστήσω είς
αυτόν. Ή ίδική σου θέσις, μικροϋ-
λά μοί», είναι είς τό Μποόντγου-
αίη καί έγώ εϊμαι δ αν&ρωπος νο
σέ βάλη έκεΐ!»
ΠολλοΊ έ/ των Οαμώνων είναι
φοιτηταί Κολλεγίων καί Πανε,τι-
οτημίων, οί όποϊοι χορεύο·ν τού< δυσκολωτέρονς χορονς καί συχνυ πΓ,γαίνοι·ν είς τό καπνιστήριον δ- που πίνουν ο-ύίσκυ καί μεθοΰν. Οί μεσόκοποι άνδρες, δσοι συχνάζουν είς τα μέοη αύτά, συνήθως παρ« πονοΰνται δτι δέν εχουν κα)νάς συ- Ή χορεντρια Άνίτα Μπάουλες, ή όποία ανήγγειλεν ότι ύπανδρεύθη «ροένός; μηνός τόν Γουώλτερ Βόλχαρντ, έκατομμβριοθχον άεροπόρον έκ Σιννσινατης. ΑΝΕΚΔΟΤΑ Διονύσιος ό τ-'ρζ^νος των ήΐώττ,τε κά-οτε ϊιαφόρος γοΰς πίϊον ήτο τό καλλί- τερον εϊϊος χ ς ζΰγους. Ό ναθει:, χωρις εξαιρε- τών> '
σιν, λέγει είς τηΎ σνγχορεύτριάν | _η,εν.
τού: «'Εσΰ είσαι πράγματι λαμπρό _Έκείνο -
:ς εξ 2ϋ-
όνοααζόμενΐς, άχήν-
τ:ΰς
-—Πο·.ός άπδ αίς νράφει ττί-
Ό
—Ό άίελφός μου
ς καί :γώ τού γ τ1;^γο^5ώ.
Ε. λί'χόν. ύ.χ> Ιγώ τ-ΐυς; σ?.
τ·;ύς ϊόο
άλλτ,λο:^2·νο.ζΑένο-ς.
ντας των τ^ραννδ-^τονων, το^
Ό Γαδΐιήλ ντ' Άννούντ«:ο
νέλζδί κάποτε την «'.τ,τικήν ι
κοοίτσι. Άχ! πόσον λυποϋμαι δπου κΓν3,ιαν.^ΐ ,
δέν σέ έγνώρισα πρίν νά νυμφενθώ [ ΆρμοΒί(υ*-Λ:
την σύζυγον μου!» 'Εν.είνη, δσο
καί
διιω
που
οπου δέν εϊμαι σύζνγός σου; Άρ-
κεϊ δπου είμεθα φίλοι».
Τα μόνα προσωπα, άπό τόν χο¬
ρόν καί την συντροφιάν των όποί- ] , . _ , .
ών εμεινα ειλικρινώς εύχαριστη-, κ?**' ττί? ""ί1^· ^νω,
μένη
ι Είς ;
κερδί
τοΰ
Μερικαί έ/έρδισαν περισσότεοα. Καρζ'αα Βάλ: ζα^οο
Δέν συνιστώ την εργασίαν αυτήν ηρώτησε: ^ , , , ,
εί μή ώ; έσχατον καταφύγιον. Ή — ^ε'ί ε'^ε "Ονί ^3 Χτ"ετ- *ε-
χοςεύτρια το ϋκαιιποϋοέ πρέπει νά *"Ο εϊώ;
ίίναι γεννηιένηή&οποιός. Πρέπει —^3'·!
Ίρλανϊος,
0:ή-
μοϋ. Είναι
ερχετΐι ά¬
το τγ'.οτο, αζο τ·.;
ν μίαν
φ α^την την
Ό αιϊΐΊίμώτατος ίσ
να ά-
νά γνωρίζη νά μειδιά καί δταν ά-
>όμη ή ψυχή τη; είναι λυπημενη.
*αί
—'Κγώ
ά-ήνττ,ϊεν ό ·—'.ητής, Ι
ος ΐ·σ6ε; Ι Λίηγείτβ -/.αποιθί,
>. ό Κΐ?ζ''α.2 Βάλο, Ά;οερ"Αής, ότι μία τΛλ·.ς είναι >,{-
>όμη ή ψυχή τη; είναι λυπημενη. γ ?ζ ?,, μ
Πρέπει ν' άτενίίτ> μέ αγάπην είς ό λτ;ττγ;ς. 'ΗίΟχ ν* τάς «ώ 2τ; άν νηττ; έχεί 7.άτω. Όλϊ τα ιν.γ.ι. %-
τό πρόσωπον του'ν.αί δταν άχόμη'χ;5·2τθτ·τε ν.χ^χ'ί φο?α τραγ'κάς να- έ- τροχών κ»·, ^«τζίΐΐοντα·
εκεϊνος πατηΐπάνιο είς τά καινούο-( ^-οθότί-.; εϊμϊ·. εί; την 1·όΑζνΙ> κατά^ίδίλτ,ϊΐν. Κα! £·>ας Μ";^^·
για παποΰτσια της. Πρέπει νά ιιήισας. —Ώ?*·ο ^ί/τττμ.*. "Ωττε ά^ ί-
για παποΰτσια της. Πρέπει νά ιιήισας.
προκατάλϊ,ψιν εναντίον, ον<δε-| λ ή θό δό το ττ/ν ν[
απο την θεατρικην ζωην το ΜΟΥΛΕΝ ΡΟΥΖ ΤΩΝ ΙΐΩ
ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟΝ < ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙηΝ ΔΕΠΝ ΚΑ! ΘΑ Κλ] ΠΕΡΙΗΓΗΤΑΙ ΤΑ ΠΑΡΙΣ|Ν»] Μοιν της; Λά Ί <>ρια.
Ή Μιστι·· ■ τ ε(κλσυ(
.,, >·, ν. > γ-, /αι τιη
Ι -όν νεανίαν, τόν ιηιΐην
1 '/ε τ-1 ιπιν/ '-Έι
κατόπιν εί; τα υΐ|·ΐ| τϋν
νών ώδείων. Έ/τοη τα ι
τίνα συνεδέθυ,σαν π;
Ι'ούζ, δέν άνέ/τι σα·
ΓΐΙνή φήμην. ;/α το]
Ροΰζ έξηκολούί)ΐ|σ( να ι
Ι οιά την αφθονίαν /ι;
Ι τητα των γυναι/Ηο,ν
'διασιιιιοκ
Ι!: /ΠΜ/Π
νικοι
, τάς Παοισινο; 7ΐιυοι;Α:
ι χούν οί φρονούντες ότι ή:
Ι σις τοΰ 'Μουλέν ΙΰΙ 6φί
Ι το' γεγονος ότι το Λι
θέατρον εχει δαν.ισίΚ]
ι/ τής Γαλλικής έ.-ιιθκοοήσ
, „ τε ύπερέβαλε /.αί αΐτας τα
Ή Φλώοενς, μία έκ των δημοφιλεστερων χορευτριών τοΰ όμιλον Χόφφμαν, μέ βαρείαν ενδυμασίαν, εμφανίζομεν!) ε,'ις την σκηνήν τοΓ· Μοιν.εν *;'η'ν> 0:βινα- παΑαστάσπ; /.αι (Ι
των Παρισίων. Έντός κύκλον ό κ. Ζίντλερ, ό περιώνυμος υιός κρεοπώλου, όστι: έγινεν ό ιιεγαλείτεοος θτατο<όνης τής Εΰρώπης, να ο ο-τοϊβς (δόν- ,· - -. ~ , · σε το Μου / εν Ρουι-. ' Το Μουλέν Ροΰζ, τό περίφημον | λίγας δαντέλλας μέ πολλήν χάοιν ί' μσΐ'σικόν κέντοοντη-ς Μοντμάρτρΐ|;, φερεν εί; τό Μοΐ'λέν Ροΰζ παγκό- τό οποίον ϊ'χει άφήσΐ] Ιστορίαν εις σμιον φήμην -/.αί δόξαν, την νυκτερινήν ζωήν των Παρι- Γυμναί κνήμαι καί σώματα επι σίων, θά γίνη ομιλών κΐνηματογρά | τή; άργυρά; όθόνης — έστω καί φός. Ή ίστορική αΐθονσα τοΰ χο-| μέ χρώματα - ήμποροΰν νά είναι ροΰ τί]ν οποίαν δέν έ'μεινε περιη-1 καλά διά την Αμερικήν, είς τό γητή; των Παρισίων, όστις νά μή Μποόντγουαίη, όπσο; όμω; πη- τήν επισκεφθή, ή εδρα τοΰ «κάν - γαίνει είς τό Παρίσι, αύτός θέλει κάν» τοΰ σκανδαλώδους έκείνου χο-1 την διασκέοασιν ζωνταν7]ν, — ο- ροΰ τοΰ 1890 καί μετέπε,τα, όστι; χι είς την όθόνην τοΰ κινηματο- συνετάοαξε τάς ·ψυχάς τής τότε γε¬ νεά;, πρό/.ειται νά γίνη εν εκ των πραγμάτων Ικείνων, -τερί ών οί πα- λαιότεροι όμιλοΰν καμύοντες τόν όφθαλμόν, καί κάτι .τερί οΐ' ή νε- ωτέρα γενεά δέν θά γνωρίζη τί- γράφου, άκόμη καί άν αί είκόνες δμιλοΰν. Άλλ' αν τό Παρίσι έξακολον- ιτΐ]στ] νά μιμήται τό Μπρόντγουαίη εί; τάς διασκεδάσει;, ύπάρχει πι- θανότης ότι οί Νεοϋορκέζο:. ο! ό- ποτε. Ι ποίοι πηγαίνοΐΎ είς τό Παοίσι "Εν έκ των περιφήμων θεάτρων' πρός διασκεδασιν — καί δταν λέ- τών Παρισίων πρόκειται νά ριφθγίΙ νούν διασκεδασιν ϊννοοΰν κάτι τι είς τόν καιάδαν, δπου ιθίπονται τύ ι διάφορον, τό οποίον θά τοΰς ίκα- αχρηστα πράγματσ — «χρηστα άλ | νοποιήση έν μέρει τουλάχιστον διά ί λά μηδέποτε λησμονούιιενα. Διότι (εξοδα τοΰ ταξειδίου — θά εύρουν ι •ύπάρχουν πολ/.οί «περιηγηταί», οί-|πράγματα πολΰ περισσότεοα όμο.ά-! τίνες είδον τα φώτα τοΰ Μουλέν | ζοντα πρός τό Μπρόντγσυαίη έν' Ρούζ σβυνόμενα καί έ'πειτα «περι-1 Παρισίοις, παράέν Άμερικί). πάτησσν επί τής λοφοσειςάς μεχρι ^ Άπό »ιμέρας είς ημέραν ν.αί υφ' όλας τάς «πσψεις τό Παρίσι παύ- τής Ίεράς Καοδίας, οΐτινες είδον άπ' έκεΐ τί,ν ήλιον άνατέλλοντα επί εί νά είναι τό παλαιόν Παρίσι. Τό ά'γγελο; τής Μοντμάρτρης:, όπως τό Μουλέν Ροΐιζ, ονττε'εί; τό Κα- ποοσει-χηθοΰν ϊκεΐ μέ την έλπίδα | ζΐνο των Π αρισίων. 'Έπί ετη ό με- οτι αυριον θά γυρίσουν τό φύλλον ταβαίνων εί; το Π αρίσι δέν ήκου- καί θά άφήσουν διά παντό; την εν ά1>ο εί μή την συιϊβουλήν νά
ρ ή
εν ά1>.ο εί μή την συιϊβουλήν νά
μή χύχ^ καί φύγιι «πό'τό ΠαρίΊ
καί θά άφήσουν διά παντός την
ναν.τερινήν ζωήν των Παρισίων, μή χί^ κα! φΰγιιάπό'τό ΠαρίσΊ
"Οταν δμως είς ά'νθιηωπος άπο- χωοίς νά Ίδη τόν Σιεβαλιέ. «Ό~Σι-
ναιρετά την Μοντμάρτρην έκ τής εβα)ι.ιέ είναι μέγας, εξοχος. Δέν θά
Ίεράς Καρδίας, νά είσθε βεβαιοί Ι ήμπορΐ|ς νά εϊπης δτι εΐδες τό Πά-1
δτι θά επανέλθη είς την Μοντμάρ- ρίσι, άν δέν ιδής τόν Σιεβαίαέ.'
Τ'θ-ην — καί άν άναβά/.η την Ιπί- ] Π ρέπει νά τόν Ιδής χοορίς α/.λο
σκέψιν τού αύτην είς τό επόμενον1 καί νά προσέξτις τί νέα τραγούδια
έ'τος, θά δεήσΊΐ νά έρευχήση πρός) θά είτί) εφέτος νά μοΰ τα είπί^ς,
ανακάλυψιν ά7).ου τόπον διασκεδά-Ι δταν -θά έπιστοέψης. Έλπίζω δτι
σεως — διότι ουτε είς την ζωηρο-1 τα Γαλλικά σου είναι άρκετά καλά
ώστε νά τα κατοι/.αβαίνης».
'Αλλ εφέτος, Μόν Ντιέ! Ό Σ.-
εβαλιέ ήτο εί; τό Χόλλυγουντ, δ-
κέτ, άξία; ενός έκατομμυρίου δολ- που έκαμνεν Αμερικανικόν ται-ν'-
λαοίίον, την προσωπικότητα τοΰ αν. Καίή πρώτη τού Άμερικανινή
Μωρίς Σιεβα/αέ, ώξίας ενός δισε- κινηματογράφικη εικών έπεδεικνΐ-
/ατομμυρίου δολλαρίων, την πεταχ- ετο είς τό θέατρον Παραμάονντ
τέραν φαλ-τασίαν -θά δννη{η~] ποτε
ομιλών κ.νηματογοάφος νΐάνττικα-
ταστή9".;-τ·άς >:νήμας τΐ|ς Μιστιγ-
την γηινοτητα των χορεΐ'τριων
τή"; ομάδος Χόφφμαν ή την κα?-
λίγραμμθΛ' καί μεστίικιέχ'ην γυμνό-
τών Παρισίων, ϊγγί»; τής "Οπε-
ρας. δποί' συχνάζουν οί, 'Αμερικα-
νοϊ, δτανττνάϊ'έΐ; τό Παρίσι. Π έν
τητα των Γ<*λλίδων χορευτριών, ι τε 9.α δέ/α φράγκα τα καθίσμα- τών ό.ΐοίων ή τέχνη δπω; φοροϋν τα, αν εύαοίστήσθε, μέ ώραϊα παι- ; νπ όϊιιι ιί)ον έκ μαργαριτών καί ό- διά λτυιιένα στολα; άνοικτοΰ κνα- νοϋ χρώματος, τα όποΐα σάς όδη-' γοΰν μέ ύποκλίσεις μέχρι τής θέ¬ σεώς σα;, είς απταιστον Αγγλικήν γλώσσαν. Κρΐμα εί; τα 250 φράγ¬ κα, τα όποΐα ίξωίιεύσατε διά νά εμ'βητε είς τό Καζΐνο νά ίδητε τόν Σιεβαλιέ την τελευταίαν φοράν δ- που είσθε είς τό Παρίσι! Καί τό Μουλέν Ροΰζ; Τό Μου¬ λέν Ροΰζ τό πεςσσμένον θέρος ε¬ δείκνυε τα «Μανροπούλια» τοΰ Λι- οΰ Λέσλη, την ζωηρότερον μου¬ σικήν επιθεώρησιν άπό μαύροι: Άμερικανούς, ή όποία έπαίχθΐ} ά¬ πό έτών είς τό Μποόντγοι·αίη. Άν ο"ι Γά/Λοι ήσαν είς τό Παρίσι, θά εμενον πολύ ενχα9ιο'1Γ>ιμένοι άπ<: την Νεοϋορκέζικην αυτήν παρά¬ στασιν, άλλ' δλοι οί Παρισ,νοί εί¬ χον φιη'ΐ) άπό τύ Παρίσι ηδη άπό τόν πεοασμένον Μάϊον, δταν ήρχι¬ σεν ή συρροη των Άμρρι/ανών καί οί Άμερικανοί είς τό Παρί'-ι εζήτουν κάτι τι «ΊΙαρισινόν». Τό Μουλέν Ροΰζ είς τό πά.ε - θόν πάντοτε έχορηγοΰσε αύτό τ,· «κάτι τ, Γαϊθακόν» διά τόν 'Λιιηη κανόν περιηγητήν. ΤΗτο τό πνευματικόν τέκνον τοΰ κ. Ζίντλερ ν.αί δταν τόν "Οκτώ¬ βριον τοϋ 1889 ήνοιξε τάς πύλας τού έν τή ΛενκΓι II λατί ία, «πί τοΰ ! άρ. 82 Μπουλεβάρ Ντέ Κλ σΰ, ό' «Κόκ/.ινος Μύλος», τό Μουλέν | Ροΰζ, — ως άνάμνησις των ιιύλων οΐτινες είς τα παίναιά χρόνια ευρί¬ σκοντο είς τοΰς λόφους τής Μοντ-1 μάρτρης — άμέσως απέκτησε παγ¬ κόσμιον κέντρον των ΙΙαο σίων. Τό Μουλέν Ροΰζ ήτο καμπαρέ, αΐ- θουσα χοροΰ καί θέατρον ποικιλι- ώλ'. Μερικαί έν. των περιφημοτέ- ρων ντεμι - μοντσίν των Παρισί¬ ων είναι δημοφιλεϊς ιεκεΐ. Μεταξύ αι'-τών συμπεριελαμβάνετο ή Λά Γκοΰλ ί ή άπληστος), μία χωριατο ποΰλα μέ μαΰρα μαλλιά. ή όποία ;ιέ τούς χοροι'ις τ·|ς /.αί μέ τα ποία δ- που έπί.νεΓκάτέκτΓ,σε τάς καοδίας των Παρισινών. Είς τό Παρίσι δταν είς μίαν χορεύτριαν προστε- θή καποιον παρατσοΰκλι, αυτή ά- μέσω; γίνεται δημοφιλής. Ό κό- σμο; σπανιοοτατα μανθάνει τό πραγματ.κόν τη; δνομα ναί αύτη γίνεται γνο>στή εί; όλον τόν κόσμον
μέ την νέαν έπωνυμίαν τη;.
Ή Λά Γκούλ έφημίζετο διά την
ναταπ/.ηκτικήν τη; ίκανότητα είς
ιί περίίριμοι κνήμαι τής Μιιστιγκέτ, ήσναλισμέναι Ι·"00 '"'
Ιιστιγκετ, διάσημος χορεύτρια τής Μοντάρτοης, ϊ£ναι τΐ'ΐ'-';
έξακολονθεϊ νά χορεύιι είς τό Καζΐνο των Παθ"»10 ·
την κρασοκατάνι»ξιν. Εις έ|αιρε; σιν τοΰ ^"δοι
τΐκάς τινάς "" περιστάσεις η Λά *<■'"«'■"' Γκούλ περιήρχετο όλας τάς τραπέ¬ ζα; καί άδειαζεν δλα τα έπ' αυτών ευρισκόμενα ποτήρια πρός μεγάλην '- αι'"Τ0' δάσεων Έν τούτοις λά Ίδιαίτερα έ λά Ίδιαίτερα χαρ Γαλλικής έπι»εωδ'ί«ρ(»; ύίδέν/ο.κ'^; -^_---— |--— -^- ..υ . ΐ|νι νιν ,^υν^ Γ**1-* 1 ν*** ' ϊ υΗΙ'ΐτ *·"|^ Γϊ|* κπληξιν αμα καί λύπην των θα- ρεύτριαί της 6ε»' /.°-', , ώνων, οί όποϊοι φυσικώς ήσαν ή-' ρεΐ αί γυναΐκε; δι«4 ('- ' αγν.ασμένο. νά παραγγείλσυν άμέ |ώς τοΰ Τίλλερ /-«<■ τοι_' ως άλλο /εασι διά τόν εαυτόν | ίμφανίζωνται επι τ>|-
οιν. ι νΐίιιηρν τού: ζ(ι)ϊ>201'-!' .
έκπληξιν αμα καί λύπην των θα-'
μ ώνων
να
σω:
τοιν. Ι νάμουν τούς ϋ> .
Αί χίρη'ΐτριαι έκεΐναι συν τώ των, άλλ' έν γ&νει
χρόνω ρξηφανί^,οντο. {»πανδρει>ό- τής Γαλλικής έ.τιθε11
μεναι κάνοιον κοασέμπορον τή: φ8άσ|ΐ εις τό &-
Νοτίου Γαλλία: "Ολίγαι έξ αυτών δπου δέν τάς φθάνι
; λ
. / ■ 1
!*
!£"
ίνοιν μ-
ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟΝ < ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙηΝ ΔΕΠΝ ΚΑ! ΘΑ Κλ] ΠΕΡΙΗΓΗΤΑΙ ΤΑ ΠΑΡΙΣ|Ν»] Μοιν της; Λά Ί <>ρια.
Ή Μιστι·· ■ τ ε(κλσυ(
.,, >·, ν. > γ-, /αι τιη
Ι -όν νεανίαν, τόν ιηιΐην
1 '/ε τ-1 ιπιν/ '-Έι
κατόπιν εί; τα υΐ|·ΐ| τϋν
νών ώδείων. Έ/τοη τα ι
τίνα συνεδέθυ,σαν π;
Ι'ούζ, δέν άνέ/τι σα·
ΓΐΙνή φήμην. ;/α το]
Ροΰζ έξηκολούί)ΐ|σ( να ι
Ι οιά την αφθονίαν /ι;
Ι τητα των γυναι/Ηο,ν
'διασιιιιοκ
Ι!: /ΠΜ/Π
νικοι
, τάς Παοισινο; 7ΐιυοι;Α:
ι χούν οί φρονούντες ότι ή:
Ι σις τοΰ 'Μουλέν ΙΰΙ 6φί
Ι το' γεγονος ότι το Λι
θέατρον εχει δαν.ισίΚ]
ι/ τής Γαλλικής έ.-ιιθκοοήσ
, „ τε ύπερέβαλε /.αί αΐτας τα
Ή Φλώοενς, μία έκ των δημοφιλεστερων χορευτριών τοΰ όμιλον Χόφφμαν, μέ βαρείαν ενδυμασίαν, εμφανίζομεν!) ε,'ις την σκηνήν τοΓ· Μοιν.εν *;'η'ν> 0:βινα- παΑαστάσπ; /.αι (Ι
των Παρισίων. Έντός κύκλον ό κ. Ζίντλερ, ό περιώνυμος υιός κρεοπώλου, όστι: έγινεν ό ιιεγαλείτεοος θτατο<όνης τής Εΰρώπης, να ο ο-τοϊβς (δόν- ,· - -. ~ , · σε το Μου / εν Ρουι-. ' Το Μουλέν Ροΰζ, τό περίφημον | λίγας δαντέλλας μέ πολλήν χάοιν ί' μσΐ'σικόν κέντοοντη-ς Μοντμάρτρΐ|;, φερεν εί; τό Μοΐ'λέν Ροΰζ παγκό- τό οποίον ϊ'χει άφήσΐ] Ιστορίαν εις σμιον φήμην -/.αί δόξαν, την νυκτερινήν ζωήν των Παρι- Γυμναί κνήμαι καί σώματα επι σίων, θά γίνη ομιλών κΐνηματογρά | τή; άργυρά; όθόνης — έστω καί φός. Ή ίστορική αΐθονσα τοΰ χο-| μέ χρώματα - ήμποροΰν νά είναι ροΰ τί]ν οποίαν δέν έ'μεινε περιη-1 καλά διά την Αμερικήν, είς τό γητή; των Παρισίων, όστις νά μή Μποόντγουαίη, όπσο; όμω; πη- τήν επισκεφθή, ή εδρα τοΰ «κάν - γαίνει είς τό Παρίσι, αύτός θέλει κάν» τοΰ σκανδαλώδους έκείνου χο-1 την διασκέοασιν ζωνταν7]ν, — ο- ροΰ τοΰ 1890 καί μετέπε,τα, όστι; χι είς την όθόνην τοΰ κινηματο- συνετάοαξε τάς ·ψυχάς τής τότε γε¬ νεά;, πρό/.ειται νά γίνη εν εκ των πραγμάτων Ικείνων, -τερί ών οί πα- λαιότεροι όμιλοΰν καμύοντες τόν όφθαλμόν, καί κάτι .τερί οΐ' ή νε- ωτέρα γενεά δέν θά γνωρίζη τί- γράφου, άκόμη καί άν αί είκόνες δμιλοΰν. Άλλ' αν τό Παρίσι έξακολον- ιτΐ]στ] νά μιμήται τό Μπρόντγουαίη εί; τάς διασκεδάσει;, ύπάρχει πι- θανότης ότι οί Νεοϋορκέζο:. ο! ό- ποτε. Ι ποίοι πηγαίνοΐΎ είς τό Παοίσι "Εν έκ των περιφήμων θεάτρων' πρός διασκεδασιν — καί δταν λέ- τών Παρισίων πρόκειται νά ριφθγίΙ νούν διασκεδασιν ϊννοοΰν κάτι τι είς τόν καιάδαν, δπου ιθίπονται τύ ι διάφορον, τό οποίον θά τοΰς ίκα- αχρηστα πράγματσ — «χρηστα άλ | νοποιήση έν μέρει τουλάχιστον διά ί λά μηδέποτε λησμονούιιενα. Διότι (εξοδα τοΰ ταξειδίου — θά εύρουν ι •ύπάρχουν πολ/.οί «περιηγηταί», οί-|πράγματα πολΰ περισσότεοα όμο.ά-! τίνες είδον τα φώτα τοΰ Μουλέν | ζοντα πρός τό Μπρόντγσυαίη έν' Ρούζ σβυνόμενα καί έ'πειτα «περι-1 Παρισίοις, παράέν Άμερικί). πάτησσν επί τής λοφοσειςάς μεχρι ^ Άπό »ιμέρας είς ημέραν ν.αί υφ' όλας τάς «πσψεις τό Παρίσι παύ- τής Ίεράς Καοδίας, οΐτινες είδον άπ' έκεΐ τί,ν ήλιον άνατέλλοντα επί εί νά είναι τό παλαιόν Παρίσι. Τό ά'γγελο; τής Μοντμάρτρης:, όπως τό Μουλέν Ροΐιζ, ονττε'εί; τό Κα- ποοσει-χηθοΰν ϊκεΐ μέ την έλπίδα | ζΐνο των Π αρισίων. 'Έπί ετη ό με- οτι αυριον θά γυρίσουν τό φύλλον ταβαίνων εί; το Π αρίσι δέν ήκου- καί θά άφήσουν διά παντό; την εν ά1>ο εί μή την συιϊβουλήν νά
ρ ή
εν ά1>.ο εί μή την συιϊβουλήν νά
μή χύχ^ καί φύγιι «πό'τό ΠαρίΊ
καί θά άφήσουν διά παντός την
ναν.τερινήν ζωήν των Παρισίων, μή χί^ κα! φΰγιιάπό'τό ΠαρίσΊ
"Οταν δμως είς ά'νθιηωπος άπο- χωοίς νά Ίδη τόν Σιεβαλιέ. «Ό~Σι-
ναιρετά την Μοντμάρτρην έκ τής εβα)ι.ιέ είναι μέγας, εξοχος. Δέν θά
Ίεράς Καρδίας, νά είσθε βεβαιοί Ι ήμπορΐ|ς νά εϊπης δτι εΐδες τό Πά-1
δτι θά επανέλθη είς την Μοντμάρ- ρίσι, άν δέν ιδής τόν Σιεβαίαέ.'
Τ'θ-ην — καί άν άναβά/.η την Ιπί- ] Π ρέπει νά τόν Ιδής χοορίς α/.λο
σκέψιν τού αύτην είς τό επόμενον1 καί νά προσέξτις τί νέα τραγούδια
έ'τος, θά δεήσΊΐ νά έρευχήση πρός) θά είτί) εφέτος νά μοΰ τα είπί^ς,
ανακάλυψιν ά7).ου τόπον διασκεδά-Ι δταν -θά έπιστοέψης. Έλπίζω δτι
σεως — διότι ουτε είς την ζωηρο-1 τα Γαλλικά σου είναι άρκετά καλά
ώστε νά τα κατοι/.αβαίνης».
'Αλλ εφέτος, Μόν Ντιέ! Ό Σ.-
εβαλιέ ήτο εί; τό Χόλλυγουντ, δ-
κέτ, άξία; ενός έκατομμυρίου δολ- που έκαμνεν Αμερικανικόν ται-ν'-
λαοίίον, την προσωπικότητα τοΰ αν. Καίή πρώτη τού Άμερικανινή
Μωρίς Σιεβα/αέ, ώξίας ενός δισε- κινηματογράφικη εικών έπεδεικνΐ-
/ατομμυρίου δολλαρίων, την πεταχ- ετο είς τό θέατρον Παραμάονντ
τέραν φαλ-τασίαν -θά δννη{η~] ποτε
ομιλών κ.νηματογοάφος νΐάνττικα-
ταστή9".;-τ·άς >:νήμας τΐ|ς Μιστιγ-
την γηινοτητα των χορεΐ'τριων
τή"; ομάδος Χόφφμαν ή την κα?-
λίγραμμθΛ' καί μεστίικιέχ'ην γυμνό-
τών Παρισίων, ϊγγί»; τής "Οπε-
ρας. δποί' συχνάζουν οί, 'Αμερικα-
νοϊ, δτανττνάϊ'έΐ; τό Παρίσι. Π έν
τητα των Γ<*λλίδων χορευτριών, ι τε 9.α δέ/α φράγκα τα καθίσμα- τών ό.ΐοίων ή τέχνη δπω; φοροϋν τα, αν εύαοίστήσθε, μέ ώραϊα παι- ; νπ όϊιιι ιί)ον έκ μαργαριτών καί ό- διά λτυιιένα στολα; άνοικτοΰ κνα- νοϋ χρώματος, τα όποΐα σάς όδη-' γοΰν μέ ύποκλίσεις μέχρι τής θέ¬ σεώς σα;, είς απταιστον Αγγλικήν γλώσσαν. Κρΐμα εί; τα 250 φράγ¬ κα, τα όποΐα ίξωίιεύσατε διά νά εμ'βητε είς τό Καζΐνο νά ίδητε τόν Σιεβαλιέ την τελευταίαν φοράν δ- που είσθε είς τό Παρίσι! Καί τό Μουλέν Ροΰζ; Τό Μου¬ λέν Ροΰζ τό πεςσσμένον θέρος ε¬ δείκνυε τα «Μανροπούλια» τοΰ Λι- οΰ Λέσλη, την ζωηρότερον μου¬ σικήν επιθεώρησιν άπό μαύροι: Άμερικανούς, ή όποία έπαίχθΐ} ά¬ πό έτών είς τό Μποόντγοι·αίη. Άν ο"ι Γά/Λοι ήσαν είς τό Παρίσι, θά εμενον πολύ ενχα9ιο'1Γ>ιμένοι άπ<: την Νεοϋορκέζικην αυτήν παρά¬ στασιν, άλλ' δλοι οί Παρισ,νοί εί¬ χον φιη'ΐ) άπό τύ Παρίσι ηδη άπό τόν πεοασμένον Μάϊον, δταν ήρχι¬ σεν ή συρροη των Άμρρι/ανών καί οί Άμερικανοί είς τό Παρί'-ι εζήτουν κάτι τι «ΊΙαρισινόν». Τό Μουλέν Ροΰζ είς τό πά.ε - θόν πάντοτε έχορηγοΰσε αύτό τ,· «κάτι τ, Γαϊθακόν» διά τόν 'Λιιηη κανόν περιηγητήν. ΤΗτο τό πνευματικόν τέκνον τοΰ κ. Ζίντλερ ν.αί δταν τόν "Οκτώ¬ βριον τοϋ 1889 ήνοιξε τάς πύλας τού έν τή ΛενκΓι II λατί ία, «πί τοΰ ! άρ. 82 Μπουλεβάρ Ντέ Κλ σΰ, ό' «Κόκ/.ινος Μύλος», τό Μουλέν | Ροΰζ, — ως άνάμνησις των ιιύλων οΐτινες είς τα παίναιά χρόνια ευρί¬ σκοντο είς τοΰς λόφους τής Μοντ-1 μάρτρης — άμέσως απέκτησε παγ¬ κόσμιον κέντρον των ΙΙαο σίων. Τό Μουλέν Ροΰζ ήτο καμπαρέ, αΐ- θουσα χοροΰ καί θέατρον ποικιλι- ώλ'. Μερικαί έν. των περιφημοτέ- ρων ντεμι - μοντσίν των Παρισί¬ ων είναι δημοφιλεϊς ιεκεΐ. Μεταξύ αι'-τών συμπεριελαμβάνετο ή Λά Γκοΰλ ί ή άπληστος), μία χωριατο ποΰλα μέ μαΰρα μαλλιά. ή όποία ;ιέ τούς χοροι'ις τ·|ς /.αί μέ τα ποία δ- που έπί.νεΓκάτέκτΓ,σε τάς καοδίας των Παρισινών. Είς τό Παρίσι δταν είς μίαν χορεύτριαν προστε- θή καποιον παρατσοΰκλι, αυτή ά- μέσω; γίνεται δημοφιλής. Ό κό- σμο; σπανιοοτατα μανθάνει τό πραγματ.κόν τη; δνομα ναί αύτη γίνεται γνο>στή εί; όλον τόν κόσμον
μέ την νέαν έπωνυμίαν τη;.
Ή Λά Γκούλ έφημίζετο διά την
ναταπ/.ηκτικήν τη; ίκανότητα είς
ιί περίίριμοι κνήμαι τής Μιιστιγκέτ, ήσναλισμέναι Ι·"00 '"'
Ιιστιγκετ, διάσημος χορεύτρια τής Μοντάρτοης, ϊ£ναι τΐ'ΐ'-';
έξακολονθεϊ νά χορεύιι είς τό Καζΐνο των Παθ"»10 ·
την κρασοκατάνι»ξιν. Εις έ|αιρε; σιν τοΰ ^"δοι
τΐκάς τινάς "" περιστάσεις η Λά *<■'"«'■"' Γκούλ περιήρχετο όλας τάς τραπέ¬ ζα; καί άδειαζεν δλα τα έπ' αυτών ευρισκόμενα ποτήρια πρός μεγάλην '- αι'"Τ0' δάσεων Έν τούτοις λά Ίδιαίτερα έ λά Ίδιαίτερα χαρ Γαλλικής έπι»εωδ'ί«ρ(»; ύίδέν/ο.κ'^; -^_---— |--— -^- ..υ . ΐ|νι νιν ,^υν^ Γ**1-* 1 ν*** ' ϊ υΗΙ'ΐτ *·"|^ Γϊ|* κπληξιν αμα καί λύπην των θα- ρεύτριαί της 6ε»' /.°-', , ώνων, οί όποϊοι φυσικώς ήσαν ή-' ρεΐ αί γυναΐκε; δι«4 ('- ' αγν.ασμένο. νά παραγγείλσυν άμέ |ώς τοΰ Τίλλερ /-«<■ τοι_' ως άλλο /εασι διά τόν εαυτόν | ίμφανίζωνται επι τ>|-
οιν. ι νΐίιιηρν τού: ζ(ι)ϊ>201'-!' .
έκπληξιν αμα καί λύπην των θα-'
μ ώνων
να
σω:
τοιν. Ι νάμουν τούς ϋ> .
Αί χίρη'ΐτριαι έκεΐναι συν τώ των, άλλ' έν γ&νει
χρόνω ρξηφανί^,οντο. {»πανδρει>ό- τής Γαλλικής έ.τιθε11
μεναι κάνοιον κοασέμπορον τή: φ8άσ|ΐ εις τό &-
Νοτίου Γαλλία: "Ολίγαι έξ αυτών δπου δέν τάς φθάνι
; λ
. / ■ 1
!*
!£"
ίνοιν μ-
'Ν ΙΐΩΝ ΘΑ ΓΙΝΗ ΟΜΙΛΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
ΙθΥ ΣΥΝΗΘΠΣ ΕΔΕΙΚΝΥΕΤΟ Η ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΓΥΜΝΟ·
γΠΟΧΠΡ-' -εΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΙΝ ΤΩΝ ΝΕίίΝ Ι- '
ΘΥΡΑΣ ΤΟΥ.- ΦΛΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ1
,ΟΠΘΙΟΥΝΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΜΕ ΟΣΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΕΙΣ
, ΔΙΟΤΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑ-
*... ΤΙ ΗΤΟ ΤΟ ΜΟΥΛΕΝ ΡΟΥΖ.
- ___έκτος ίσω; είς ιΐί-ρικΐ' έκαμον τα ιΙιλοιομη ιί-ιη^; κυν
επιίτεωρήσεων διάσημα και αί ό-
ποΐ«ι, (Ό; τάξις:, ήμποροΰν νά ζοΰν
,„....._ θέατρα τοΰ λΐπρόντ-
ι'η κατά τα τελευταία ετη. Ό
«ε ινα.
Γ ΓαλΛΐ/η σ/.ηνή άκόι;ι, . .
κ περισσοτέραν γινμνωσιν ά-|
[την 'Λμερι/ανικήν. Δέν ϊχονν
γορεντικούς νόμσυς εί; τό 11 ιι-.
.καί τα πάντα επιτρέπονται -
την πόλιν τη; άπολαύπειι
ιά τελευταία ετη.
Τί; οίδεν, ίσω; τύ ΙΙαρισι 6εν· < τΐθελε νά είναι τό νέντουν τής Εύ- ρωπαι/ης ακολασίας. Ισιο; απο- 1 κροΉ την Ϊ6έο.ν τοϋ νά είναι ή πό- [ιεί νά είναι καλλιτεχνικά Γ) πριο '-ΐ; των άτΐΓ-Γ -πιήνη· ίϊιηπνίϊχί- ινη. Τό μόνον ποαγμα, είς" τό' οεων. όν τό 'Αμερικανικόν θεατρον| Τό παοί/.ι?υ οερο·; ϊ^ιρ,εοιΤιι ιι- |:ε δέν θά ήμπορεσΐ] νά ουναγοο- λι.θ-ής θίιλνα δημοσίας γνοομι>; έ-
[γγ) το· Γαλλικόν, ρφ' όσον 6ασι-' ναντίον ενός θεατρικοϋ έργον, τό
ϊι ,ό νόμος τοϋ Βόλστεντ, είναι, οποίον, απαγοΐϊυθέν έν Αγγλία,
Ιϊθουσα τοΰ χοροϋ καί τοΰ .ΐ€0·.- ί>ιεφιψίζετο εί; τούς δ-ρόμου; των
όν. Έκεϊ είναι θέατρον έντό, Παυισίιον ώ; «τό άπι,γ«ρενμένον
λ Τό εν είναι κατοοτΓΐ,κιν θεατυικον έργον 1ν "Αγγλία*,
ιιηδενός άνευ τοϋ ετέροι 'ΚπΊ πολλά; δεκαετηρίί>α; τό
ϊπΊ. τή; σκ)|νή; ύπάρχει ε{νυχι- Μονλέν Ροί·; καί τό Φολή ΛΙπε»-
Βιά τούς όφ&α/Λΐοί·;. άλλά τά' »έρ σι νΐ|γο^νίζολτο άν.'.μεταΗύ των
ράνοντα χώραν είς τα διαλεία- ω; αί άγρειότεραι Παρισιναί έπι9ε
|έντευ·/αήοιόν τ(ον αί μητινέτ-1 ιευτριών. (ΐλ/.ά διά την χαταπληκτι
Γμέ τα γκαμέν. Άνάμεσα είς τα ι κήν ά.τοισίαν τοιοι'τιυν άμ<ΐιΐσεων τα της καί νά τής δακτητ: ωράγκα όιά την ώραν, τι . Γάλλοι, άείαοτε πονηροί είς 5 σκ£ΐ«εις των, εισήγαγον την Ιίαν διέρχεται μαζύ σας, άλλ* ή (πονηρίαν καί είς; τά;ίτιτΐΗι>ρ»ισεις.
Ιία εΐνοιπρόθφος νά ποίοάσχ>ι] 'Ήξρ'υραν ότι εν ττ,αγμα. δπετρ ά-
ι είναι αί γυναΐκες αΤτ.ν>; Ι λυψίς τού. Βάσις λσ πόν δλων των | παραστάσεων αυτών ήτο ή γυμνό-
.-ΐρογραιιματος, έξ εκείνων τα όποϊα οί Άμεοικανοί περιηγηταί άγοράζουν
προγράιιματα περιίχοι·ν προκλητικωτάτας εικόνος των διαφόρων χορευ-
πρώτα όνόματά των—αλλη παλαιά συνήθεια τής Γαλλικής σκηνής.
---------------ι της είς μέρη άνέλπιστα.. Όμάς χο
ι ρευτριών άνέρχεται συττ|θω; επί
τής σκηνής, ένδεδημένη κατά τό
φαινόμενον μέ μακράς έσθήτος
Ι τής ϊποχής; τής; αίτοχ.ρατορίας. Κα
θώς; δμως στοέφονται τριγι·ρο>, αί
χορεΰτριαι δεικνι'·ουν τα νώτά των
τα ό.τοϊα είναι έντε/ι,ώς γυμνά.. Ή
εκπληςι:, κατά τσΰς Γά?ί.οι.';, εί¬
ναι τό άρτΓμα τής ποικιλία;.. "Η
είς άλλην περίστασιν τό ήμισυ μέ-
I
ρο; τοΰ σώματος ημπορεί νά είναι
| τελείως σκεπασμένον διά φοοίμά-
ΐ των. καί τό αλλο εντελώς γυμνόν
[ΐκτός: ένύς ζωστήρος εκ πετραδί-
ιων. Πρό πέντε έτών ή Τζώ
ΐ Άί
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
σύ;
Ό Θϊ'ϋστοκλής ήνωχλε^τΐ ν.7-1
—Χά'χτς -/άΐι ~ου ΐισϊ'. ΆΟη-'
ν χίος κχί γ-.χ τούτο ε·σχ: ίνϊοςος.,
— Ν'αί, είπεν ό Οίν'-'τον.λήις.'
"Εχΐ'ς ϊ;·Λ?!θν. "Άν ημ.ο>ν ά—ο την
Σέριοον ίέν θά έγ'.νόμην ενϊοςος,
άλλ' οΰτε 7.2! σό αν τ>70 'Αθηνχίος.
ρ ή φ
Μπαΐκερ, Άμεριν.ανίς χορεύτοια
,ίκ Νέας Ύόρκ>;ς κατέπληξε τούς
Ι Παρισίους μέ τό χορόν της Τσάρ-
ι λεστον, τόν οποίον «χόρευσε γνμνή Ι
ι εκτό; μικράς γιρλάντας έκ πτερών
εί; την μέσην χχζ,. Τό Παοίσι ε-
μι-πΐ εκθαμβον πρό τή; Άμερικα-
1 νίκης; γυμνότΐ'το;, διότι ή Παρι-
σινή γυμνότι^ς συνήί><ικ; δεικνύεται είς ζώσα; είκόνας, ένω αί χορεΰ- τριαι χορεύουν καί ή πρώτη τοϋ χοροΰ ενίοτ? φορεΐ πολλά φορεμα- τα χάριν άντιθέσεως. Τό κ/^ίσιμον τού Μονλέν Ρονζ ιιστεύεται υπό τίνων ώ; σημαϊνον τό τέλο; των τοιούτου είδον»; επι- θε<ι>2ησεο>ν έν Π αρισίοι; καί ώ;
σιωπηρά όμολογί-α ίκ μέρου; των
Παρισίων ότι ένικήίτησαν-υπό τή;
ι Νέα; Υόρκης εις τό ίδιόν των α¬
ί *, ιόνισμα. 'Επι τοΰ παρόντος τό Φο-
>ή Μπερζέρ και τό Καζΐνο των
Παρισίων είναι τα μόνα δύα θεα-
τρα έν τρ Γαλλικρ πρωτευοΰσιι, ά¬
τινα είναι πιθανόν νά στεγάσουν
την παγκοσμίου φήμη; «Γαλλι·κήν
Επιθεώρησιν».
Ό εγγονβς τοϋ
ΙΔ',
λ
γγ ,
έ?ω·ςηθΐΐς ζαρ' αϊιτοϋ -οίον ήδελεν
^ τού, η
—Τον Φοπερτόυ.'
—Άλλ* χΐτΐτζ, τςαιί: αο^. εινα·.
(>>'/1
1'>>υ», (ό; ήτο πρό ετών, δταν ήτο τό κεντρον τής νυ-
κτεοινής ζωής τΛν Παρισίίθν.
Έκλεκτά βιδλία εχε-. υίνον το
Β'.δλιο-ωλεϊον τοϋ «Έθν!/.ο3 Κή-
χί
-—Οΐίτε κατά φα
—ΕΙνα·.. σοό λέγω. άφο3 ή μ.τ,τε-
το^ είναι γνωστή διά τα αίρετι-
της ίΐονημθίτα. Δέν ήα,^ορεΤς
εχγ;; τετο·.5ν ^ίνθ:ω^ον Ο
Άλλά, υ,ΐγαλε'.ότατΐ,
όί) δέν εΐνϊ! αίρετικός.
έ ΰ
ό Φο-
Αύτάς |
Γ^ ό Χοΰδερ.
^λικανός, εί¬
χεν ό γέρων εν αέΐω καγχα3;ιών
είς βάρος το ΰμέλλοντος Προέϊρου.
ΙΙΚΙΟΙΙΤΟ «ΟΙ
Στή·/ •/.λεισ,χένη καμάρα μθ'ο
'/.άΟε ίρχϊ^ μονχχός,
Κάθομχ· μιτίθστά στον , τοίχο
Κ;1 Ττ/.ιοος κχμνω μέ τό ογχ. τί θχ
Ή ώ:ίί
κτικώτερον
μών άλλά
ε?ν?·. ό τ,χ
είναι τί Φε/-
έντρ^γΤ,μ.χ των όοθαλ-
ή γλΛκυτίρζ ά:α.ονίι
ζ της ςωνής έκείνης
ώ
Το
τής 'ρν
πον 5εν χ
ζϊο -/έρ'. είνχ;
ν.ίς, είναι τό θέλνητρο,
χχν.ετα·. ~οτέ. ν.χ; πρό ζχν-
τος είναι μέσον γοητείχς -ου -ότι
ϊέν άποτογνχνε!.
"Ενχς ?'^τ)ρω~ος μέ θέλησιν 7.x-
ί ά έ
νει
τί-τίρα Γράγμχτχ,
η
-ιζ? ϊέ-
ρ ρ
/ζ !:ά τής 6·χς.
ΙθΥ ΣΥΝΗΘΠΣ ΕΔΕΙΚΝΥΕΤΟ Η ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΓΥΜΝΟ·
γΠΟΧΠΡ-' -εΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΙΝ ΤΩΝ ΝΕίίΝ Ι- '
ΘΥΡΑΣ ΤΟΥ.- ΦΛΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ1
,ΟΠΘΙΟΥΝΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΜΕ ΟΣΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΕΙΣ
, ΔΙΟΤΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑ-
*... ΤΙ ΗΤΟ ΤΟ ΜΟΥΛΕΝ ΡΟΥΖ.
- ___έκτος ίσω; είς ιΐί-ρικΐ' έκαμον τα ιΙιλοιομη ιί-ιη^; κυν
επιίτεωρήσεων διάσημα και αί ό-
ποΐ«ι, (Ό; τάξις:, ήμποροΰν νά ζοΰν
,„....._ θέατρα τοΰ λΐπρόντ-
ι'η κατά τα τελευταία ετη. Ό
«ε ινα.
Γ ΓαλΛΐ/η σ/.ηνή άκόι;ι, . .
κ περισσοτέραν γινμνωσιν ά-|
[την 'Λμερι/ανικήν. Δέν ϊχονν
γορεντικούς νόμσυς εί; τό 11 ιι-.
.καί τα πάντα επιτρέπονται -
την πόλιν τη; άπολαύπειι
ιά τελευταία ετη.
Τί; οίδεν, ίσω; τύ ΙΙαρισι 6εν· < τΐθελε νά είναι τό νέντουν τής Εύ- ρωπαι/ης ακολασίας. Ισιο; απο- 1 κροΉ την Ϊ6έο.ν τοϋ νά είναι ή πό- [ιεί νά είναι καλλιτεχνικά Γ) πριο '-ΐ; των άτΐΓ-Γ -πιήνη· ίϊιηπνίϊχί- ινη. Τό μόνον ποαγμα, είς" τό' οεων. όν τό 'Αμερικανικόν θεατρον| Τό παοί/.ι?υ οερο·; ϊ^ιρ,εοιΤιι ιι- |:ε δέν θά ήμπορεσΐ] νά ουναγοο- λι.θ-ής θίιλνα δημοσίας γνοομι>; έ-
[γγ) το· Γαλλικόν, ρφ' όσον 6ασι-' ναντίον ενός θεατρικοϋ έργον, τό
ϊι ,ό νόμος τοϋ Βόλστεντ, είναι, οποίον, απαγοΐϊυθέν έν Αγγλία,
Ιϊθουσα τοΰ χοροϋ καί τοΰ .ΐ€0·.- ί>ιεφιψίζετο εί; τούς δ-ρόμου; των
όν. Έκεϊ είναι θέατρον έντό, Παυισίιον ώ; «τό άπι,γ«ρενμένον
λ Τό εν είναι κατοοτΓΐ,κιν θεατυικον έργον 1ν "Αγγλία*,
ιιηδενός άνευ τοϋ ετέροι 'ΚπΊ πολλά; δεκαετηρίί>α; τό
ϊπΊ. τή; σκ)|νή; ύπάρχει ε{νυχι- Μονλέν Ροί·; καί τό Φολή ΛΙπε»-
Βιά τούς όφ&α/Λΐοί·;. άλλά τά' »έρ σι νΐ|γο^νίζολτο άν.'.μεταΗύ των
ράνοντα χώραν είς τα διαλεία- ω; αί άγρειότεραι Παρισιναί έπι9ε
|έντευ·/αήοιόν τ(ον αί μητινέτ-1 ιευτριών. (ΐλ/.ά διά την χαταπληκτι
Γμέ τα γκαμέν. Άνάμεσα είς τα ι κήν ά.τοισίαν τοιοι'τιυν άμ<ΐιΐσεων τα της καί νά τής δακτητ: ωράγκα όιά την ώραν, τι . Γάλλοι, άείαοτε πονηροί είς 5 σκ£ΐ«εις των, εισήγαγον την Ιίαν διέρχεται μαζύ σας, άλλ* ή (πονηρίαν καί είς; τά;ίτιτΐΗι>ρ»ισεις.
Ιία εΐνοιπρόθφος νά ποίοάσχ>ι] 'Ήξρ'υραν ότι εν ττ,αγμα. δπετρ ά-
ι είναι αί γυναΐκες αΤτ.ν>; Ι λυψίς τού. Βάσις λσ πόν δλων των | παραστάσεων αυτών ήτο ή γυμνό-
.-ΐρογραιιματος, έξ εκείνων τα όποϊα οί Άμεοικανοί περιηγηταί άγοράζουν
προγράιιματα περιίχοι·ν προκλητικωτάτας εικόνος των διαφόρων χορευ-
πρώτα όνόματά των—αλλη παλαιά συνήθεια τής Γαλλικής σκηνής.
---------------ι της είς μέρη άνέλπιστα.. Όμάς χο
ι ρευτριών άνέρχεται συττ|θω; επί
τής σκηνής, ένδεδημένη κατά τό
φαινόμενον μέ μακράς έσθήτος
Ι τής ϊποχής; τής; αίτοχ.ρατορίας. Κα
θώς; δμως στοέφονται τριγι·ρο>, αί
χορεΰτριαι δεικνι'·ουν τα νώτά των
τα ό.τοϊα είναι έντε/ι,ώς γυμνά.. Ή
εκπληςι:, κατά τσΰς Γά?ί.οι.';, εί¬
ναι τό άρτΓμα τής ποικιλία;.. "Η
είς άλλην περίστασιν τό ήμισυ μέ-
I
ρο; τοΰ σώματος ημπορεί νά είναι
| τελείως σκεπασμένον διά φοοίμά-
ΐ των. καί τό αλλο εντελώς γυμνόν
[ΐκτός: ένύς ζωστήρος εκ πετραδί-
ιων. Πρό πέντε έτών ή Τζώ
ΐ Άί
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
σύ;
Ό Θϊ'ϋστοκλής ήνωχλε^τΐ ν.7-1
—Χά'χτς -/άΐι ~ου ΐισϊ'. ΆΟη-'
ν χίος κχί γ-.χ τούτο ε·σχ: ίνϊοςος.,
— Ν'αί, είπεν ό Οίν'-'τον.λήις.'
"Εχΐ'ς ϊ;·Λ?!θν. "Άν ημ.ο>ν ά—ο την
Σέριοον ίέν θά έγ'.νόμην ενϊοςος,
άλλ' οΰτε 7.2! σό αν τ>70 'Αθηνχίος.
ρ ή φ
Μπαΐκερ, Άμεριν.ανίς χορεύτοια
,ίκ Νέας Ύόρκ>;ς κατέπληξε τούς
Ι Παρισίους μέ τό χορόν της Τσάρ-
ι λεστον, τόν οποίον «χόρευσε γνμνή Ι
ι εκτό; μικράς γιρλάντας έκ πτερών
εί; την μέσην χχζ,. Τό Παοίσι ε-
μι-πΐ εκθαμβον πρό τή; Άμερικα-
1 νίκης; γυμνότΐ'το;, διότι ή Παρι-
σινή γυμνότι^ς συνήί><ικ; δεικνύεται είς ζώσα; είκόνας, ένω αί χορεΰ- τριαι χορεύουν καί ή πρώτη τοϋ χοροΰ ενίοτ? φορεΐ πολλά φορεμα- τα χάριν άντιθέσεως. Τό κ/^ίσιμον τού Μονλέν Ρονζ ιιστεύεται υπό τίνων ώ; σημαϊνον τό τέλο; των τοιούτου είδον»; επι- θε<ι>2ησεο>ν έν Π αρισίοι; καί ώ;
σιωπηρά όμολογί-α ίκ μέρου; των
Παρισίων ότι ένικήίτησαν-υπό τή;
ι Νέα; Υόρκης εις τό ίδιόν των α¬
ί *, ιόνισμα. 'Επι τοΰ παρόντος τό Φο-
>ή Μπερζέρ και τό Καζΐνο των
Παρισίων είναι τα μόνα δύα θεα-
τρα έν τρ Γαλλικρ πρωτευοΰσιι, ά¬
τινα είναι πιθανόν νά στεγάσουν
την παγκοσμίου φήμη; «Γαλλι·κήν
Επιθεώρησιν».
Ό εγγονβς τοϋ
ΙΔ',
λ
γγ ,
έ?ω·ςηθΐΐς ζαρ' αϊιτοϋ -οίον ήδελεν
^ τού, η
—Τον Φοπερτόυ.'
—Άλλ* χΐτΐτζ, τςαιί: αο^. εινα·.
(>>'/1
1'>>υ», (ό; ήτο πρό ετών, δταν ήτο τό κεντρον τής νυ-
κτεοινής ζωής τΛν Παρισίίθν.
Έκλεκτά βιδλία εχε-. υίνον το
Β'.δλιο-ωλεϊον τοϋ «Έθν!/.ο3 Κή-
χί
-—Οΐίτε κατά φα
—ΕΙνα·.. σοό λέγω. άφο3 ή μ.τ,τε-
το^ είναι γνωστή διά τα αίρετι-
της ίΐονημθίτα. Δέν ήα,^ορεΤς
εχγ;; τετο·.5ν ^ίνθ:ω^ον Ο
Άλλά, υ,ΐγαλε'.ότατΐ,
όί) δέν εΐνϊ! αίρετικός.
έ ΰ
ό Φο-
Αύτάς |
Γ^ ό Χοΰδερ.
^λικανός, εί¬
χεν ό γέρων εν αέΐω καγχα3;ιών
είς βάρος το ΰμέλλοντος Προέϊρου.
ΙΙΚΙΟΙΙΤΟ «ΟΙ
Στή·/ •/.λεισ,χένη καμάρα μθ'ο
'/.άΟε ίρχϊ^ μονχχός,
Κάθομχ· μιτίθστά στον , τοίχο
Κ;1 Ττ/.ιοος κχμνω μέ τό ογχ. τί θχ
Ή ώ:ίί
κτικώτερον
μών άλλά
ε?ν?·. ό τ,χ
είναι τί Φε/-
έντρ^γΤ,μ.χ των όοθαλ-
ή γλΛκυτίρζ ά:α.ονίι
ζ της ςωνής έκείνης
ώ
Το
τής 'ρν
πον 5εν χ
ζϊο -/έρ'. είνχ;
ν.ίς, είναι τό θέλνητρο,
χχν.ετα·. ~οτέ. ν.χ; πρό ζχν-
τος είναι μέσον γοητείχς -ου -ότι
ϊέν άποτογνχνε!.
"Ενχς ?'^τ)ρω~ος μέ θέλησιν 7.x-
ί ά έ
νει
τί-τίρα Γράγμχτχ,
η
-ιζ? ϊέ-
ρ ρ
/ζ !:ά τής 6·χς.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- κνΡΙΑΚΗ. 27 ΟΚΤΟΒΡΙΟΥ, 1320
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΤΙ ΙΕΡΙ...
Ή πα:έα συζητάει στόν καφενέ
γιά το θαϋμα το νέο. γιά το νερο,
έηλαδή, ποί) άναυλίζει άχό την γή
είς την Κολθκυνθοΰ.
—Τί ϊιάολο νε·ρό είναι πάλιν αΰ-
τό; ρωτάΐΐ ό Κατσαμπρόκος ό μχ?-
ώή
/.ωματης.
—
II
οτάαι- θά εΐναι ποΰ ήλθε νά
μάς πάρη. Μιά φορά είνε γνωστό,
ότι θά μάς πάρη το ποτάμι! λεει
4 ό ΛάΘουρας καλαμπουρίζοντας.
Καλά, μά ποϋ νά δγαίντ) αύτό
τέ νΐ.:ό... Π ετάγίταί ό Καραλά-
ΙαΜ τσ0? νούμερο δύο.
(2 :—Αύτό τδ νερό, βρέ παιδία, λέ«
πώς ύπάρχει χρόνια κάτω άχό την
Κολοκυθοϋ. Στό μέρος αύτό ποϋ
βγαίνει τό σημερον στήν άρχα·.ότητο
υπήρξε Ινα γαλατάδικο λεω έγω.
—"Ασε τα άστεία ΐέ Τζωγέ μου.
Στήν άρχαίότητα δέν νοθεύανε το
γάλα μέ νερό, λεει ό Λάθουρας.
Σήμερΐς μόνο τό κάνουνε αΰτό.
—Γιατί, ρέ σύ;
Την σήμερον δέν νοθεύουνε τό
γάλ~* μέ το νερό.
—Άλλά; '
—Άλλά καί ξεαλλά.Σημερα νο-
θεΰ&υνε τό νεΐό μέ γάλα! Τό γάλα
το σημερις ενα γαλωαενο νερο είνε
καί^ τίποτ' άλλο. ., ..
^-Τα νερό, «έ *αισ*4/ λένε οί
έ?ημερίίες, πετάγεται ό κύρ Μα-
νώ),ης ό κ»φ**ζής. ότι δρωμάει καί
ότι είναι σάν €οΰρκος! ·
— -Βρωμάει; Σάν δοϋρκο;: Σί-
γουρα τής Ουλεν νά είναι! Νά ποί»
γρ ης
ζητάγαμε τόση ωϊ3*τήν προ:λει»ί
τού... Τώ,ρα μοναχά βνα πράγμα
υπολείπετο:! νά μάς τί) πιστοποιήση
αύτδ, λέε! ό Νίκοορ3ας.
—Τί πράμμα.κίιρ Νίκο>?δα;
Άνάμεσα σ' αύτβ το νερδ (ιχάο-
—Γι«ί;
^ατί 3ν γίνουνται τρύπες. Ι
αύτές χου κάνει... ή ()υλεν
στό νε.ρό...
ρωμη .τού κα/;αμχουριου ϊντήχησε
στά, σδέρκο τοϋ Νίκοΐίρδ» ή όποίο
τελεία στήγ, κουόεντΛ...
' : θ" ΤΖΟΓΕΣ
'Βκ^.εκτά βιβλία έχη μόνον τδ Βι¬
βλιοπωλείον τού «Εθνικον Κήρυκος>.
Ή άνχτνεΰπτική άνεπάρκειι, ΐί
κ^κλοφοριτχ.αί ίιαταραχαί καί πολ-
λά νε>ρικά φαινόμενα μχοροΰν νά ί-
ΐτρεΰθοΰν μέ ενα μέσο Οεραχευτικόν,
ά-^λοΰν και εΰχάρυτον, τί) τραγοδδι.
Τό 5τμα αποτελεί1 την πλέον ω-
φςλ'μον άναπνεοστικήν γυμναστικήν
Π ροσϊί$ει. μεγαλήτερον εΰρΰτητο
είς τα; κ:ν"ήσε'.ς τού δια?ράγματο< κ*1 έπ(?έρε' σπουϊαίας μετς«δολάς είς την κυκλοφορίαν. Λύτά λέγει ή έπιστήμη. Τραγο·-' ϊάτε, λοιπόν, γιά νά είσθε καλά ΤραγουΒάτε, έστω ύ.λι... φάλτσα ΕΒΡΑπΟΤΒπΕΣ Ό Μπλέχ πάει καί ΐρίσκει τό | Μωύο-ή -Α2Ϊ ζητάει,νά τού μιληση --- Τί τρίχει Μχλόχ; φαίνεσα πολί» ταραγμένος. —'Ναί, εχω νά σοΰ χώ κάτι σο- ία«. — Ποΐ> με ά^θρά:
— Πο3 σέ άοορά.
—Θεέ μοί/, τί μ;
—Άκου, λο:πόν: Ό τααίας σοϊ
ι Μτλούμ...
—Τί !χ<ζνε: Λέγε γρηγοφα για ονομα τοΰ θεοΰ. — Τόν ε?3α χθές τό ί-ράδυ νά μιταίνη στό τάδε ςενοίοχείο μαζύ μέ την γυνϊϊκά σου! —Ά! θίέ μου! πώς μ' εκανες νά τρομάξω, Μπλόχ! θάρρεψα πώς άϊειασε τό γρη;χατοχ.ιδώτιό μο^ ααί τώτκασε! ΤΙΝΟΣ ΝΑ ΤΟ "Εχω μιά ζ,ροφή άρρώστε:α —Ποιό είναι τό γιατρικό; Πειός μχορεϊ νά μέ λοτρώση Ά ό μυστικό; * # * ΚΓ ε·ν' ή άρρώστεια μου ή άγάπη! —κώς νά γιατρευτώ; ]Ιοϋ τό Οάνατο μονάχα εχε'ι ή Άγάχη λκτρ-ωμό; ΚΓ £?·/ ό πόνος μου μεγάλας —Τινος νά τό κώ; Ποίος θά μέ πιστέψη τάχα πώς πεθαίνω γίατ! άγαπώ. ΑΙΜ. ΒΕΑ/ΚΗΣ —Π ότε δα μέ ζητήσας είς γά- μον; —Δέν θέλω τΦτο γρηγορα να καταστρέψω την ευτυχίαν μας. ΠΡΕ1 Ν^ΞΕΥΡΕΤΕ ΟΤΙ —^Τά -χυροδέ·λα ο αν είς -ήν Ευρώπην διά ..,_—, ράν τα ετος 1521 άχό τούς Ί- —χ/οί»ς οί όχοίθί έμαθον την χρή¬ σιν των άχό τοΰς "Αραδας. - -Τα γνωστό παιγνίίι «ντςμινο» ευΐέ^θη άπό -ούς μοναχους τής Ίταλ'.κής Μονής τού Μόντε—Κασ- σΐνο, οί τποίοι έπαιζον σύμψωνα μέ τόν κανονιομέ, χωρίς νά μιλοϋν δι- όλου. Μονάχα στό τέλος τοϋ ιτοι- ίδκΰ έκε'νος ποί» έχέρ·ϊιζε έφΛΰ- Ιε Λατινιστί την χερίκοπήν των ψαλμών ποί» λέε!: «Ντίξι ντόμινους ντόμινο μέο» (Είχεν ό Κύρ;ος τώ Κυρίον μου). Καί άχά την φράσ1. αΰ τή ττ.06 τό παι^ίδι τό όνομά τού.. 'Ερχομαι άγάλ:-άγάλι. σάν τό φείϊι στά λειδάοΊ. "Ερχομαι τή μάνϊρβ-μάνίρα, κ·3ΐ σ* βρίσκω μ' άλλον άντρα. Ερχθμα; νά ΐϊώ τί κάνε:ς, ϊκϊάζομαι νά μην πεθάνης. Έρχ'-μαι κοτ: ϊέν σέ 6ρίτκω, άναλώ καΐ άχτθνήσκω. "Έρχομ^ι στόν τοίχο-τοίχο. κα·. σέ έρίακω με τόν Μίχο. 'Υπάργουν τυπογρΛφιν,ά λάθη τα όζοία άλλ·ο'.ωνουν εντελώς καί 3;α- στρέοουν την έννοιαν τοΰ κειμένου κατά σατανικήν άληθινά τ-ρόπον. Π αρτθέτομεν μερικά άπό αΰτά νο- στιμώτατα, παρμένα άπό 'Ελλην.- κές έφη;ίερίίες παλαιοτίρας έπο- ή —"Α' είσθε λοι¬ πόν φοιτητής! Καί γιά ποία έπτστήμη πηναίνετε στό Πα- νεπιστήμιο; —Γιά τα άθλη- τικά. «Ό: Οεϊται ίυσαρεσττ/Θέντες, έ- ξόρισαν, (άντί έσύρϊξαν) τοΰς ήθο- ποιούς.» «Δύο μάτια, (άντί ίωμάτια) πρός ενοικίασιν, απευθυντέον είς τόν...» «Είναι γνωστή είς δλους ή τρυ- φε?ά σ·.·μχάτ)εια ην τρέφει πρός τάς εύειϊείς υπηρετρίας τό σώμα των πρεσ-ίευτών,^ (άντί πυροσδεστών)». Οί ίέ ΐπίτροποι τής έκκλησίας έν κατανΰΒει καϊ εύλαδεία έσύναζον τάς ξεκάρας των πιοτών, (άντί ·λ·- στών)». «Άαηλλάγησαν των παρά τω σω^ρονηστηρίω, άντί φροντιστηρίφ τής Φιλ:σο·;!-Λής Σ·χολής καθηκόν- των των οί καθηγηταί, κλπ.» ΤΟ _έ μ:ά μιβότρι@η κου- τβθμηόλα. "Ολα^ τα ςένα μυστικά τα λές, με τί κακία σοο, μόνο αίώνιο μυστΐκό κρ»τ5ς την... ήλικία σουΐ ΑΑΤΚΑ Βλέπετε πώς πΐθαίνομε κα! σ' ά)λο κίβμο άν εχετε κάναν χ 6-'άλτε τον νά τόν Στόν "Αδη με πηγαίνο-νε, κ;" ολ' οί νεκροΐ φωνάζουν, ίέ θέμε μεΐς έϊώ ψυχές νά δαϊυανεστενά'ο^ν. * · * Πόσες οορές σ' έρώττσα. αν εΐΐαί παντρεμμίνη. και μούιτες... ειμα·. «λεΰτερη μέ την καρδιά καϋμένη. Σάν V άμΰγδαλα τής Χί«υ είναι τα γλυκά σου μάτια, τα αορά/.ινά σου χείλη φώς ·ιου μςκαναν κομμάτιΐ. ΕΥΘΥΜΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ Ή σύ;^γος.—Βλε-ίΐς :·Αε^ ^χεί- νόν τόν χΰρι&ν μέ τόν Σταύρον το' II αν-^ίου Τοίοοι»; Μέ είχε ϋηττσ=' νά με ζαρη. '() ύ σέ π ϊέν βερ» τδν Στχ>?όν «Ο
- ^Κυτταςε, φΐΛε μου, την -όρι¬
ον Κ.,, λέν» πώς είν;» ά^ό — ;-,_
Είναι κυρίο μεγάλης άςίας.
—-Πράγματι τό πρόσωπον της
όμοΐάζει σάν περγαμηνή.
Είς τδ ξχί:
$—-Ό γίβτρός μοϋ <ίπε νά άρ- γ'ιΖ,ΐύ ζάντοτε μ' ενα άλμυρό. Ί; εχε;ς νά μοΰ ς-ερης; —·Τότβ νά <τοϊς -φίρω 19 λογαρ:· ασμό τίώτα' Άπάθανε νά σ' άγαζώ, καί ζηέ ν ά μή σέ θελω. . Δέν μ' εχασες νά μέ πονής, Μά νά αέ χάστ,ς καί νά ?ής... —'Πθίός το3!τγαλε τό μάτ·. σου; ό ίίκός τού, γι' αΰτο —ΰ τώδγαλε 6α9ειά. ■ —-"Οταν σέ κατατρέχη ό θεός, αάθου. δτα·> οί άνθρωτςο:, πΐρχάτιε.
—ΐΕίπε καί ό γάϊδαρος τόν πε¬
τεινό αεφάλα.
—Τό δικό μου τΟνομα, νάτο τ!»
γε'.τόνισσα.
Κόρακας κοράκου μάτια δέν 6γά-
νε·..
—'Εχύλησε ό τέντζ,ερες καί ί?τΓ
κε τό κα~άκι.
ΥΠΕΙΝΗ
—Ποτέ μή δίνετε τσά'ι καί καφέ
στά παι2:ά σας.
— Ποτέ μην άποκόίετε τα χαιδ:
σας στώς μήνας τού καλοκαιριθΰ,
αχό τον Μάη εως τόν Σεπτέμβριον.
—-Πότε μην τό κάνετε μχάνιο
ά
—·Μόλις πονέίΓΤ) ό λαψϋός τού,
■ρωνάςετ* γ',ατίό, γιατί Οπάρχει κίν-
ίυνος ίί,γΟ;ρ:τί2ος.
—Νά κρατήτε τα χαιδιά σας 3-
σο μχορείτε οτόν ηλιο καί τόν ά«ρα,
ό ή*λι·ος τρέβει οσο καί τό ψωμί καί
τό ολΙ.
α, τι θά πή πεθερά,
— Έγώ ϊέν σοϋ ε'ι-α δςώυ.ί·/.2
λ&για ν» μή λες;
• * *
Ό ίάσκαλος.—Γί<«α>.ρΐτού·ο.ε'
να έχεις Τοτό:
Τοτός.— Δαό -.: :--;·;ο και-τήν
κ^ιωλία.
• * *
Ό παχυς κύρος την σηκωσ:, ϊιΐ
να χορεψουν τό φοξ καί τό Χ03ί'·:σ:
ύαέμεινϊ χαρτερικώτατα. Τό ί,κρε
καί ό Τϊιος πώς ό χορός το·; ήτο α-
λυ πτω ' ' Καθώς ίτρσνωρο!)·
σε λα-/- .% της λέγει:
-—·Εϊσύΐ «λύ «ΰγενής ϊεΐπο'.νίς,
άφοΰ έϊεγθήκατε νά χαρέψετε αί
;.·έν», ποί» είαα! ό γ«ιρότε:ος χο-
■ ρβυ τής μίσο στή σάλα.
Στήν 5ίιο στιγμή "ού τής μ;λο>
σε τής «δ«4ε καί την ογδόην -ατ:-
σ:ά, *.αί το κορίτσι άχεκρίθη:
, —'Καλέ, τί λέτε; Μηπως τ.>
τάτι χαθό/Λυ «τδ πάτκμα:
• · ·
•—Νά σοΰ πώ Γιάννη, αί* πώς
ό καπνός μο-· τελε:ώνε'.^ πολΰ γ?^-
γερα άχό την ήμέ-:α ποϋ σ' επήρα.
Μηπως: ι ν
—"Οχι, άφβντικό, μή δάζτις »■
δικΐ ΰποψία στό νού σου. Είχα ν··
κον&μήσ»ι 4ς μία οκά άπό «ν τχ-
ληό μου άφεντη καί 0x^.0 δέν μ,ο-ι
έτελϊίωσε.
'Εχν.εκΐά βιδλία εχει μόνον τδ Β»-
6λτοπωλεϊον· τού «'Εθνικον Κηρΐ'κος».
—- Μά πώς αΰτό;
Έγώ ένόμιζα πά»ς
άγαποΰσεν άκόμη
καί κάθε τρίχα της
κεφαλής τού.
—Ναί, άλλά μέ¬
χρις ότου ανεκάλυ¬
ψε μιά γνναικεία
τρίχα στόν ώμό
τού.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΤΙ ΙΕΡΙ...
Ή πα:έα συζητάει στόν καφενέ
γιά το θαϋμα το νέο. γιά το νερο,
έηλαδή, ποί) άναυλίζει άχό την γή
είς την Κολθκυνθοΰ.
—Τί ϊιάολο νε·ρό είναι πάλιν αΰ-
τό; ρωτάΐΐ ό Κατσαμπρόκος ό μχ?-
ώή
/.ωματης.
—
II
οτάαι- θά εΐναι ποΰ ήλθε νά
μάς πάρη. Μιά φορά είνε γνωστό,
ότι θά μάς πάρη το ποτάμι! λεει
4 ό ΛάΘουρας καλαμπουρίζοντας.
Καλά, μά ποϋ νά δγαίντ) αύτό
τέ νΐ.:ό... Π ετάγίταί ό Καραλά-
ΙαΜ τσ0? νούμερο δύο.
(2 :—Αύτό τδ νερό, βρέ παιδία, λέ«
πώς ύπάρχει χρόνια κάτω άχό την
Κολοκυθοϋ. Στό μέρος αύτό ποϋ
βγαίνει τό σημερον στήν άρχα·.ότητο
υπήρξε Ινα γαλατάδικο λεω έγω.
—"Ασε τα άστεία ΐέ Τζωγέ μου.
Στήν άρχαίότητα δέν νοθεύανε το
γάλα μέ νερό, λεει ό Λάθουρας.
Σήμερΐς μόνο τό κάνουνε αΰτό.
—Γιατί, ρέ σύ;
Την σήμερον δέν νοθεύουνε τό
γάλ~* μέ το νερό.
—Άλλά; '
—Άλλά καί ξεαλλά.Σημερα νο-
θεΰ&υνε τό νεΐό μέ γάλα! Τό γάλα
το σημερις ενα γαλωαενο νερο είνε
καί^ τίποτ' άλλο. ., ..
^-Τα νερό, «έ *αισ*4/ λένε οί
έ?ημερίίες, πετάγεται ό κύρ Μα-
νώ),ης ό κ»φ**ζής. ότι δρωμάει καί
ότι είναι σάν €οΰρκος! ·
— -Βρωμάει; Σάν δοϋρκο;: Σί-
γουρα τής Ουλεν νά είναι! Νά ποί»
γρ ης
ζητάγαμε τόση ωϊ3*τήν προ:λει»ί
τού... Τώ,ρα μοναχά βνα πράγμα
υπολείπετο:! νά μάς τί) πιστοποιήση
αύτδ, λέε! ό Νίκοορ3ας.
—Τί πράμμα.κίιρ Νίκο>?δα;
Άνάμεσα σ' αύτβ το νερδ (ιχάο-
—Γι«ί;
^ατί 3ν γίνουνται τρύπες. Ι
αύτές χου κάνει... ή ()υλεν
στό νε.ρό...
ρωμη .τού κα/;αμχουριου ϊντήχησε
στά, σδέρκο τοϋ Νίκοΐίρδ» ή όποίο
τελεία στήγ, κουόεντΛ...
' : θ" ΤΖΟΓΕΣ
'Βκ^.εκτά βιβλία έχη μόνον τδ Βι¬
βλιοπωλείον τού «Εθνικον Κήρυκος>.
Ή άνχτνεΰπτική άνεπάρκειι, ΐί
κ^κλοφοριτχ.αί ίιαταραχαί καί πολ-
λά νε>ρικά φαινόμενα μχοροΰν νά ί-
ΐτρεΰθοΰν μέ ενα μέσο Οεραχευτικόν,
ά-^λοΰν και εΰχάρυτον, τί) τραγοδδι.
Τό 5τμα αποτελεί1 την πλέον ω-
φςλ'μον άναπνεοστικήν γυμναστικήν
Π ροσϊί$ει. μεγαλήτερον εΰρΰτητο
είς τα; κ:ν"ήσε'.ς τού δια?ράγματο< κ*1 έπ(?έρε' σπουϊαίας μετς«δολάς είς την κυκλοφορίαν. Λύτά λέγει ή έπιστήμη. Τραγο·-' ϊάτε, λοιπόν, γιά νά είσθε καλά ΤραγουΒάτε, έστω ύ.λι... φάλτσα ΕΒΡΑπΟΤΒπΕΣ Ό Μπλέχ πάει καί ΐρίσκει τό | Μωύο-ή -Α2Ϊ ζητάει,νά τού μιληση --- Τί τρίχει Μχλόχ; φαίνεσα πολί» ταραγμένος. —'Ναί, εχω νά σοΰ χώ κάτι σο- ία«. — Ποΐ> με ά^θρά:
— Πο3 σέ άοορά.
—Θεέ μοί/, τί μ;
—Άκου, λο:πόν: Ό τααίας σοϊ
ι Μτλούμ...
—Τί !χ<ζνε: Λέγε γρηγοφα για ονομα τοΰ θεοΰ. — Τόν ε?3α χθές τό ί-ράδυ νά μιταίνη στό τάδε ςενοίοχείο μαζύ μέ την γυνϊϊκά σου! —Ά! θίέ μου! πώς μ' εκανες νά τρομάξω, Μπλόχ! θάρρεψα πώς άϊειασε τό γρη;χατοχ.ιδώτιό μο^ ααί τώτκασε! ΤΙΝΟΣ ΝΑ ΤΟ "Εχω μιά ζ,ροφή άρρώστε:α —Ποιό είναι τό γιατρικό; Πειός μχορεϊ νά μέ λοτρώση Ά ό μυστικό; * # * ΚΓ ε·ν' ή άρρώστεια μου ή άγάπη! —κώς νά γιατρευτώ; ]Ιοϋ τό Οάνατο μονάχα εχε'ι ή Άγάχη λκτρ-ωμό; ΚΓ £?·/ ό πόνος μου μεγάλας —Τινος νά τό κώ; Ποίος θά μέ πιστέψη τάχα πώς πεθαίνω γίατ! άγαπώ. ΑΙΜ. ΒΕΑ/ΚΗΣ —Π ότε δα μέ ζητήσας είς γά- μον; —Δέν θέλω τΦτο γρηγορα να καταστρέψω την ευτυχίαν μας. ΠΡΕ1 Ν^ΞΕΥΡΕΤΕ ΟΤΙ —^Τά -χυροδέ·λα ο αν είς -ήν Ευρώπην διά ..,_—, ράν τα ετος 1521 άχό τούς Ί- —χ/οί»ς οί όχοίθί έμαθον την χρή¬ σιν των άχό τοΰς "Αραδας. - -Τα γνωστό παιγνίίι «ντςμινο» ευΐέ^θη άπό -ούς μοναχους τής Ίταλ'.κής Μονής τού Μόντε—Κασ- σΐνο, οί τποίοι έπαιζον σύμψωνα μέ τόν κανονιομέ, χωρίς νά μιλοϋν δι- όλου. Μονάχα στό τέλος τοϋ ιτοι- ίδκΰ έκε'νος ποί» έχέρ·ϊιζε έφΛΰ- Ιε Λατινιστί την χερίκοπήν των ψαλμών ποί» λέε!: «Ντίξι ντόμινους ντόμινο μέο» (Είχεν ό Κύρ;ος τώ Κυρίον μου). Καί άχά την φράσ1. αΰ τή ττ.06 τό παι^ίδι τό όνομά τού.. 'Ερχομαι άγάλ:-άγάλι. σάν τό φείϊι στά λειδάοΊ. "Ερχομαι τή μάνϊρβ-μάνίρα, κ·3ΐ σ* βρίσκω μ' άλλον άντρα. Ερχθμα; νά ΐϊώ τί κάνε:ς, ϊκϊάζομαι νά μην πεθάνης. Έρχ'-μαι κοτ: ϊέν σέ 6ρίτκω, άναλώ καΐ άχτθνήσκω. "Έρχομ^ι στόν τοίχο-τοίχο. κα·. σέ έρίακω με τόν Μίχο. 'Υπάργουν τυπογρΛφιν,ά λάθη τα όζοία άλλ·ο'.ωνουν εντελώς καί 3;α- στρέοουν την έννοιαν τοΰ κειμένου κατά σατανικήν άληθινά τ-ρόπον. Π αρτθέτομεν μερικά άπό αΰτά νο- στιμώτατα, παρμένα άπό 'Ελλην.- κές έφη;ίερίίες παλαιοτίρας έπο- ή —"Α' είσθε λοι¬ πόν φοιτητής! Καί γιά ποία έπτστήμη πηναίνετε στό Πα- νεπιστήμιο; —Γιά τα άθλη- τικά. «Ό: Οεϊται ίυσαρεσττ/Θέντες, έ- ξόρισαν, (άντί έσύρϊξαν) τοΰς ήθο- ποιούς.» «Δύο μάτια, (άντί ίωμάτια) πρός ενοικίασιν, απευθυντέον είς τόν...» «Είναι γνωστή είς δλους ή τρυ- φε?ά σ·.·μχάτ)εια ην τρέφει πρός τάς εύειϊείς υπηρετρίας τό σώμα των πρεσ-ίευτών,^ (άντί πυροσδεστών)». Οί ίέ ΐπίτροποι τής έκκλησίας έν κατανΰΒει καϊ εύλαδεία έσύναζον τάς ξεκάρας των πιοτών, (άντί ·λ·- στών)». «Άαηλλάγησαν των παρά τω σω^ρονηστηρίω, άντί φροντιστηρίφ τής Φιλ:σο·;!-Λής Σ·χολής καθηκόν- των των οί καθηγηταί, κλπ.» ΤΟ _έ μ:ά μιβότρι@η κου- τβθμηόλα. "Ολα^ τα ςένα μυστικά τα λές, με τί κακία σοο, μόνο αίώνιο μυστΐκό κρ»τ5ς την... ήλικία σουΐ ΑΑΤΚΑ Βλέπετε πώς πΐθαίνομε κα! σ' ά)λο κίβμο άν εχετε κάναν χ 6-'άλτε τον νά τόν Στόν "Αδη με πηγαίνο-νε, κ;" ολ' οί νεκροΐ φωνάζουν, ίέ θέμε μεΐς έϊώ ψυχές νά δαϊυανεστενά'ο^ν. * · * Πόσες οορές σ' έρώττσα. αν εΐΐαί παντρεμμίνη. και μούιτες... ειμα·. «λεΰτερη μέ την καρδιά καϋμένη. Σάν V άμΰγδαλα τής Χί«υ είναι τα γλυκά σου μάτια, τα αορά/.ινά σου χείλη φώς ·ιου μςκαναν κομμάτιΐ. ΕΥΘΥΜΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ Ή σύ;^γος.—Βλε-ίΐς :·Αε^ ^χεί- νόν τόν χΰρι&ν μέ τόν Σταύρον το' II αν-^ίου Τοίοοι»; Μέ είχε ϋηττσ=' νά με ζαρη. '() ύ σέ π ϊέν βερ» τδν Στχ>?όν «Ο
- ^Κυτταςε, φΐΛε μου, την -όρι¬
ον Κ.,, λέν» πώς είν;» ά^ό — ;-,_
Είναι κυρίο μεγάλης άςίας.
—-Πράγματι τό πρόσωπον της
όμοΐάζει σάν περγαμηνή.
Είς τδ ξχί:
$—-Ό γίβτρός μοϋ <ίπε νά άρ- γ'ιΖ,ΐύ ζάντοτε μ' ενα άλμυρό. Ί; εχε;ς νά μοΰ ς-ερης; —·Τότβ νά <τοϊς -φίρω 19 λογαρ:· ασμό τίώτα' Άπάθανε νά σ' άγαζώ, καί ζηέ ν ά μή σέ θελω. . Δέν μ' εχασες νά μέ πονής, Μά νά αέ χάστ,ς καί νά ?ής... —'Πθίός το3!τγαλε τό μάτ·. σου; ό ίίκός τού, γι' αΰτο —ΰ τώδγαλε 6α9ειά. ■ —-"Οταν σέ κατατρέχη ό θεός, αάθου. δτα·> οί άνθρωτςο:, πΐρχάτιε.
—ΐΕίπε καί ό γάϊδαρος τόν πε¬
τεινό αεφάλα.
—Τό δικό μου τΟνομα, νάτο τ!»
γε'.τόνισσα.
Κόρακας κοράκου μάτια δέν 6γά-
νε·..
—'Εχύλησε ό τέντζ,ερες καί ί?τΓ
κε τό κα~άκι.
ΥΠΕΙΝΗ
—Ποτέ μή δίνετε τσά'ι καί καφέ
στά παι2:ά σας.
— Ποτέ μην άποκόίετε τα χαιδ:
σας στώς μήνας τού καλοκαιριθΰ,
αχό τον Μάη εως τόν Σεπτέμβριον.
—-Πότε μην τό κάνετε μχάνιο
ά
—·Μόλις πονέίΓΤ) ό λαψϋός τού,
■ρωνάςετ* γ',ατίό, γιατί Οπάρχει κίν-
ίυνος ίί,γΟ;ρ:τί2ος.
—Νά κρατήτε τα χαιδιά σας 3-
σο μχορείτε οτόν ηλιο καί τόν ά«ρα,
ό ή*λι·ος τρέβει οσο καί τό ψωμί καί
τό ολΙ.
α, τι θά πή πεθερά,
— Έγώ ϊέν σοϋ ε'ι-α δςώυ.ί·/.2
λ&για ν» μή λες;
• * *
Ό ίάσκαλος.—Γί<«α>.ρΐτού·ο.ε'
να έχεις Τοτό:
Τοτός.— Δαό -.: :--;·;ο και-τήν
κ^ιωλία.
• * *
Ό παχυς κύρος την σηκωσ:, ϊιΐ
να χορεψουν τό φοξ καί τό Χ03ί'·:σ:
ύαέμεινϊ χαρτερικώτατα. Τό ί,κρε
καί ό Τϊιος πώς ό χορός το·; ήτο α-
λυ πτω ' ' Καθώς ίτρσνωρο!)·
σε λα-/- .% της λέγει:
-—·Εϊσύΐ «λύ «ΰγενής ϊεΐπο'.νίς,
άφοΰ έϊεγθήκατε νά χαρέψετε αί
;.·έν», ποί» είαα! ό γ«ιρότε:ος χο-
■ ρβυ τής μίσο στή σάλα.
Στήν 5ίιο στιγμή "ού τής μ;λο>
σε τής «δ«4ε καί την ογδόην -ατ:-
σ:ά, *.αί το κορίτσι άχεκρίθη:
, —'Καλέ, τί λέτε; Μηπως τ.>
τάτι χαθό/Λυ «τδ πάτκμα:
• · ·
•—Νά σοΰ πώ Γιάννη, αί* πώς
ό καπνός μο-· τελε:ώνε'.^ πολΰ γ?^-
γερα άχό την ήμέ-:α ποϋ σ' επήρα.
Μηπως: ι ν
—"Οχι, άφβντικό, μή δάζτις »■
δικΐ ΰποψία στό νού σου. Είχα ν··
κον&μήσ»ι 4ς μία οκά άπό «ν τχ-
ληό μου άφεντη καί 0x^.0 δέν μ,ο-ι
έτελϊίωσε.
'Εχν.εκΐά βιδλία εχει μόνον τδ Β»-
6λτοπωλεϊον· τού «'Εθνικον Κηρΐ'κος».
—- Μά πώς αΰτό;
Έγώ ένόμιζα πά»ς
άγαποΰσεν άκόμη
καί κάθε τρίχα της
κεφαλής τού.
—Ναί, άλλά μέ¬
χρις ότου ανεκάλυ¬
ψε μιά γνναικεία
τρίχα στόν ώμό
τού.