183304

ΙΐΕ Ε*. ΑΙ.ΙΡ
». 1929—νθΐ..
XV.
Χο. 5283.
5Ε0ΤΙΟΝ Τ\Ο
ΥθΤίκΤ^ΫΡΐλΚΗ, 13 ϋΚΤΜΒΡΙΟΥ. 19~~
ΕΤΟΣ ΔΕΚΛΤΟΧ Π ΕΜ
II
ΤΟΝ.— Άοιθμός 5283.
Η ΠΛΗΘΩΡΑ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΧΑΛΑΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΝΟΜΟΤΑΓΕΙΑΝ
(Ά-ί την Άμερικανικήν —νάίβλ-
βον θΓαρΙιίο)
Παοά πολλοί νόμοι είναι έξ ί-
4ϋ& ί.τιβλαβεΐς όσον καί οί παρά
.το/ν ολίγοι.
ΙΙαρά πολλή άστυνομική δύνα¬
μις είναι τόσον κακόν δσον σχεδόν
Οεωρεΐτο ή εδρα της άναπτύξεως,
ζατέστΊ) καί πάλιν γελοία άποκλεί-
σασα το θεατρικύν έργον τοΰ Βυ·
γενίου Ο' Νηλ, τό άριστοΰργημά
τού είς τα άνθρώπινα σνναισθή-
ματα: «Τό Παράδοξον Μεσοσκή-
νιον».
Ή Ιδία πόλις άπέκλεισεν άπό τα
βιβλιοπωλεΐά τη; Ιργα τινά των! την ποτοαπαγόρευσιν.
Άποτέ
6ολ·; τϊβ
; εν π η-1 διασημοτέρων συγγραφέων τοϋ Άποτέλεσμα τούτου ήτο ή μετα- ,των Πολιτειών είναι περίπλοκοι, οί χώρα εδέχετο τόν όρον δυνάμει τού
ίας χώρας της έ-! δέ πολίται παρακωλύονται είς τοΰς οποίον δλοι οί νόιιοι οί όποΤο
Είναι καί ή ,ταντελίι; ελ}πιι·ις νό-
μ<λ· τοιούτον ώστε νά δημιονο- ί κόσμον. '.ια ποίας μησε δέν ετάφη υπό τάς καταπτώ-. τρόπον μέ τον οτοϊον πρκπει "εις των όπαγορεντικών γιόνοον ι σκέπτωνται οί Βοστ<·>ν«ϊοι
καί των περιορισμόν, έκτός αν ι- * " '
,εγεαθτί ό λαός μέχρι τού σ>|μείου
Εη: αναστατώσεω; κατά των ά-
:ν.ότων τοΰτίον περιορισμόν.
τα των Άμερικανικών άποικιών, ό¬
σον ένεργοΰν αί αστυνομικαι έξοι>
σίαι καί τα διάχρορα δικαστήρια
κατά των πολιτών της σήμερον.
Ή Κυβέρνησις τοΰ'λαοΰ μ' άλ-
λους λόγους καταντα είς πολλάς
περιπτώσει; είς Κυβέρνησιν τοϋ
λαόν διά τής άστννομίας καί διά
ποίαν ύπόσχεται τό Σύνταγμα των
Ήνωμένων Πολιτειών.
Τό προφανες διάβημα είς τό ο¬
ποίον πρέπει νά προβή ό λαός είναι
ή κατάργησις μεγάλου μέρους των
απειραρίθμων νόμων.
Διότι είναι πέραν πάσης αμφι¬
βολίαι άλη-θές ότι ή έθνική Κυ
βέ ί Κβή δλ
ποστήριξιν εί; την άλλην είς άν-
τάλλαγμα τή; υποστηρίξεως των
ίδίων της μέτρον.
Καίτοι οί νόμοι ούτοι είναι ή
άχρηστοι ή καταστρε.ττικοί καί ρί-
πτουν είς σύγχυσιν την λειτουργίαν
τη; δικαιοσύνης, έπιτρέπονται νά
παραμένωσιν έν ίσχίϊ.
βέρνησΐς καί αί Κυβερνήσεις δλων ι "Αν εκάστη νομοθεσία έν τρ
ρρμ
ρ άξιωματίσκοι των δη-
Μσίων θέσεων είς τάς Ηνωμένας
Πολιτπας ανέλαβον κατ' ά'ποκο-
«ΐν την εξουσίαν όπως καί>ορίζω·
5ΐ, πώ·; θά διαιτώνται οί γεννηθέν¬
τες έλενθεροι Άμερικανοί πολίται.
11 »α είπουν καί τί δέν θά είπουν.
Γι είναι πρέπον καί τί δέν είναι
ΐιοεπον δι' αύτούς νά πίωσι. Τί νά
νου,'..νται -/αί τί νά,άναγινώσκουν.
υ,..>.
μος είναι άντιδημοτικσς, καταστςα
τηγεϊται τίκτικά. "Ολοι γνο>ρί-
ζονν ότι άπέτνχε- Καί^δμως άκόμη
Ι καί πρόσωπα κατέχον'τα τόσον ύ-
όποΤοι είναι
εις ; νόμον;, διά νόμων, νόμων, νόμων.' άνεφάρμοστοι ή δέν τηροϋνται επί
Νόιιοι διά τούτο, νόμοι διά έ- περίοδον δύο έτών. νά άνακαλών-
;.εϊνο, νόμοι εναντίον τούτου, νόμοι ται αυτομάτως, θά εγίνετο μεγάλη
εναντίον τού άλλον. Νόμοι οί όποΐ- πρόοδος διά την προστασίαν τον
οί δίδουν εί&κά προνόμια είς τι- Αμερικανικόν λαόν.
νας τάξεις. Νόμοι οί όποΐοι εξυ- ί Αί ναμοθεσίαι πρέςτει έπίβης νά
αιιεσον κτυπημα κατα των Οεμελι Ι ψηλήλΓ-^σιν δοον „· γΡοονσιασταί
ών τής Κυβερνήσεως χαριν τοον ο ; τώ'ν Ήνωμένων Πολίτριών προσ-
.τοιων οί πολίται τηςΒοστωνης ε- π(ΧΟθνται δτι έκπλήσσονται διά τα;
Οι·σιασαν κατα τα τέλη τον οεκιχ-
του όγδόον αιώνος τάς πε'ρι·>··τ'"-
καί τίιν ζωήν των.
Ή νέα 'Λμερικΐίνική Κυΐιευνη-
σις εγκατεστάθη μόνον ,.αί ιιόνον,
δ'.ότι ή παλαιά κι«6έρνησις τή; Αγ
γλία; ήτο πολύ περιορισθή κατ·Ί
τή; έλει?θερίας τού άτομον.
'Αλλ' »ι Αγγλία ονΛέποτε ένα'ιρ-
είς οριστικήν ενέργειαν
ί ερι δ
μνοΰν τάς ίδέας μισώλοδόξων τ;-' ποοβοΰν
νών κατά τ»Ίς εΰΐτνκρισίας καί τώ» 'ό'πως προΛΌίίσουν περι δημοψηφι-
φιλελενθέρων ΐδεών των αλλων συάπον επί τοιούτων νόμων οί ό-
παοαβιάσεις τοΰ νόιιοι·.
Κατι τι χρϊΐάόΐεται δπως
Είς κάθε Πο/ατειακη>' Νομοθε-, ποΐοι ήθελον Ιπι,ρεάση τάς πλειο-
σίαν δπως καί είς τό 'Βθνοσννέ-' νοψηφίας τού λαόν καί οί όποΐοι
δριον, οί ανδρες οί όποίοι έκλέγον-' είναι προφανώς άντιδΐ]μοτικοί.
ται είς τα νομαθετικά άξιώιιατ.);, ι Τα μέτρα ταύτα θά
γίν)ΐ ύποβάλλουν νομοσχέδια .τρός προα' τό δικαίωμα τη; αύτοκνβ-
διά νά επιστρέψη ή χώρα είς την | γωγήν των ίδίων μικροουμφεοόν-' ή όποία τόσον άδόξως έχ
αλήθεκ/ν καί την δικαίαν συναλλα-
γήν.
Κάτι τό οποίον θά Επαναφέρη
είς τόν Αμερικανικόν λαόν την
II
Βοστώνη, ή όποία γΤ/.'οτρ γ.- ' γησε ιιέ τό ήμισυ τη; ανί>η6είας κ ι»' «ειλογίαν τής έλενθερία-;» την ύ-
των καί περιονσιων. ί τό παρόν άδέξιον σΰστημα. Είναι
Δυστυχώς πολί.ά των νομοσχεδΐ-1 ίκποδειξεις αι οποίαι δέον νά προ-
ων τούτων και&ίστανται νόμοι διά' καλέσονν την προσοχήν ολοιη* των
τής συνεργασίας όιιάδων πολιτεν-' πατριωτών οί ήποΐοι * * τή
των, έκήστης ΰποσχομένης τί]ν ν· 'πς την ευημερίαν τή,
(£»«·/«« έχ τής 1ης -λίϊος)
Χ^ΙΊ1 το σχοινί καί άπείράσισε νά
το χοψ,, άμεσος. Πρός μεγάλην
εκπλη-ιν τοϋ Σικάγου ή Ίσαμπέλ-
'■«, χωρί; την Ιλαχίστιιν προειδο-
■τοιι,σιν, ^παρουσιάσθη ποό" τίνων
ημεοων είς τό δικαστήριον τοϋ Σι-
"«γου καί εζήτησε διαζνγιον άπό
τον Ρομπερτ Κοΰρτις. Εξέλεξε
την ημέραν, κατά την οποίαν 6-
,ι ελειπον άπο το Σικάγον κατά
"IV
οποίαν δλο'ι οί φίλοι καί γνω-
"ΤΟΙ Τΐΐ" Ο111ι/τ->η*·νΠ ?— _ί._ ?Ϋ-_..Λ —
εο·ΐμοι.
Γΐκάγου
ά καί ποία οιληθώς ταχιτης
των Σικαγινών δικαστηρίων! Την
Μίαν ημέραν υπέβαλε την αίτησίν
της η Ισαμπέλλα, λέγουσα ότι ά-
τει πλ™ν νά ζήση μέ ενα τό-
ν ώς ό Ρόμ-
&7 * '
« Κοϋρτ,ς ,αί
Ρ«ν το δικαστήριον
την
πόφασίν τού υπέρ ατής
Τό διαζύγιον ελήφθη άψε —
σβνσε. Οντε δισταγμοί, σί'τε λιπο-
•δνμίαι, όντε φασα.ρίαιΓ ώσάν τα
παντρολόγια της αδελφ!):; τη;. Μιά
σφοΓγγαριά καί εί«0ϋς "έσβνοθησαν
δώδεκα ετη συζυγικοϋ' βίον.
Ή Μαίρη κ«ι ή μήτηρ τ )ς. ή¬
σαν είς τό Λονδινον. Ό πατήρ εί¬
χεν αποθάνη πρό ολίγων έτών, ά-
φήσας είς εκάστην έκ των δνο θυ-
γατέρων τού περίπου εν τρίτον έ-
κατομμ·ρίου ιδολλάρια καί ή Μαί¬
ρη παοαλαβοΰσα τό =μερίδιόν ντης
ν.αί ολ«ς τάς διαδόσεις περί των άλ
λεπαλλήλων άρραβώ^ον τη; καί!
την φήμην της ώς έγκαταλειπού-
σης τούς γαμβρθύς είς τα '/ρΰα,
μετέβη καί εγκατεστάθη είς τίν
Αγγλικήν πρωτεύοΐ'σαν. Μαζύ της
επήγε καί ή μήτηρ της. ·
Τό διαζύγιον τής Ίσαμπέλλα;
' α ■ Χ τόσην ησυχίαν καί άπο-
ΐ)τα, Λστε αύτί) δεν έκά
Αί σιν, ώς γίνεΐαι συνήθως είς πα¬
ρομοίας περιστάσεις, τό οικογενε,ι-
ακόν συμβούλιον προτοΰ νά εκδοθή
ή απόφασις τοΰ ΛικαστΓ,ρίον, διά
τής οποίας έτεοματίσθη ό συζυγι-
κός της βίο;.
Άλλ* ώ Θεοί τοΰ έλέονς! Τό Σι¬
κάγον υέτ* Ιπρόφθασε νά συνέλθ[ΐ
άπό την έκπληξιν διά τό βιαστικόν
καί. άστραπΐιάον αύτό διαζύγιον,
δταν μετά μίαν ημέραν — φρικτόν
ειπείν! -— ή Ίσαμπέλλα ύπανδρεν-
θη έκ νέου άλλον άνδρα βεβαίοος.
Τούλά'χιστον αντό μαρτνροΰν τα
δημοσία εγγραφα. Ή μέραν Πα¬
ρασκευήν εξεδόθη ή απόφασις τοΰ
διαζυγίαυ. Ημέραν Σάββατον, την
επαύριον, εβόθί} ή αδεία -διά·τόν
νέον γάμον της Ίσαμπέλλα:: μέ τόν
ΓΕντουϊν Ούέλς, πωλ^τήν1 )μιάς
^ταιρείας χά?α<6ος. Την Κυριακήν έγινεν ό· γάμος καί την Δευτέραν τό ζεΰγος έταξείδευε διά τόν μή- να τοϋ μέλιτος είς τόν δροσερόν Καναδαν, μακράν τίς: ^έστη; τον Σικάγου. Αύτό θ/ά πή γΐ*ναι ί-κι ο. κκ|·αοι- στι/ότης ν.«ί δχι σάν έσένα Μαίρη, δπου κάθε φορά πού έγγίζει ή ο>-
-οα νά ε'ιπρ; ενώπιον τού ίερέως τύ
«Νβί», σέ πιάνουν οί άναγοϋλες
καί [οιράζεις χυλόπηττες είς λόρ-
δους καί κόμητας, είς Άμερικα-
νοιΐ»; Άγγλσυςκαί Γιουγκοσλαΰ-
ους. ·
Άρά γε θά ώφελι,θΐί τώρα άπα
τό παράδειγαα τής άοελς-ης της
Ίσαμπέλλας ή θά κατοληφθη άπό
μεγαλειτέρον φόβον καί θά κρυβε-
ται εί; τό άκοικτμα τοΰ γαμβροϋ —
ή σκιάζαρη; ·
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ
σκαλίαν των '-ΕΧληνίκων καί τής
λσγικής διά. την άν'ά,ττυξιν των
νεαρών Ιγκεφάλων. Σήμερον 6
Κι/_πάτρικ καί ό Ντιούη ΐσχνρί-
ζονται ότι τα ανωτέρα μα-θήματ»
δέν πρέπει νά είναι ύποχρεωτικα
δτι η σπουδή της ίστορίας δύναται
νά ενισχύση τίιν ν/έψιν εξ ίσον,
αν οχι καλλίτερον άπό.-._.
κά. Ή βασική ίδέα είνε δτι
ρον καί άντίληψι; |κ μέοους τοΰ
μαθητοΰ είναι άνΐο^'καϊα, εάν θ'λι,
νά προσπορισθη ούτος τό πλι.ρ^-
στατον εΐίργέτημα τού «αθήιιατος
Π εκααιδευσις διατελεί άκόαη
Ις το δοκιμαβτ'' ' ?
το
"' . . Ι " Λ ,ν ' οί κοι«ονισλόγοι
>1·^5χεΐϊ εκ της 3ης τελίΐος) ^δεικνύουν ότι τό π
των, θα παρήγε γε-εαν μέ σοβαοω, νει ποΐ.ύ περΐσσότερα , ,«„
τε,οας σκεψεις και ότι μονον αν-μής Ιφα^ήν μάλλον,
δρες είναι .κανχΑ να έπιφερονν -^ ίαοχ08ωτικής άπ,
μεταβολήν, επειοή «πολλαί έκ των' ή -
σημερινήν διδασκάλισσα^-
αροονται μόνον διά την . ,
/.αί σχι διά τάς αρχάς». Προ
- -τντε έτων οί 'Αιιγ '
•οί συνίστοχν τή
παοα έκ
'τ,ον.

«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΟΚΤΟΒΡΙΟΥ, 1929.
Ε
Α ΕΞΗ ΤΗΣ
Ωραίον ςρόρεμα άπό κρέπ χρώμα-
τος μπέζ, διά παχείας γυναίκας.
Ή έντεγνος χρήσις τοΰ γράιιματος
V
κάμνει την γυναϊκα ν ά φαινεται
ύψηλοτέοα.
Τα γουναρικα είναι .πολύ τής ιιό-
δας τώρα είς τα ΐρορέματα καί τα
καπϊ)?α των γΐ'ναικών. Άνωτίο<« <|!βίνεται ωραίον γυναικείον φόρε μα προπάτοΐ' τή- τι/ιι·τ<ΐιης μόδας Μαζύ μέ τό μάκρυσμα των φουστανιών βρχεται καί ή έπέκτα οις των γι')οων των καπέλλων διά τό φθινόπωρον, λέγει ή Πα- ι.ι (Γίνη μόδα των γΐτνοικιόν. Τα επανωφόρια γίνονται ολίγον κοντότερα. Ωραίον γυναικείον άνσάμπλ μέ ρικά. κολλάρον καί μανίκια άπό γοηο- ΐ4Τ* Αριστεροί, άπογευματινή γυναικεία Ινδυμασία έκ μαύρου 6ελού- θου μ εμικρόν φιόγκον έκ γουναρικοΰ είς τόν ώμον. Είς τό μέ¬ σον αλλη γυναικεία ένδυμασία έκ δύο τεμαχίων μέ ολίγον πε¬ ριθώριον έκ γουναρικοΰ είς τόν γΰρον τής μπλούζας. Λε|ιδ, έ- σ.τΓρινη γυναικεία ένδυτιοσία μέ όλίγην γονναν, 6ώ τον λόγον ως λέγεται, τοϋ ότι οί γουναράβες Ιχοιτν απεργίαν. Ωραίον σπόρτικο γυναικείον ρεμα τής έποχής.

γυό ί>Ε(;τΐθΝδ
8ΕΟΤΙΟΝ ΤνΥΟ
13, 1929.—ΥΟΕ.
XV.
Νο. 5283.
ΝΕΥν" ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ.— Άοιθμός 528»,
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΝ ΖΩΗΝ
ΑΑΜΒΑΝΕΙ ΔΙΑΖΥΓΙΟΝ ΚΑΙ ΞΑΝΑΠΑΝΤΡΕΥΕΤΑΙ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΝ ΤΑΧΥΤΑΤΑ
ΣΝΩ Η ΜΑΙΡΗ ΛΑΝΤΩΝ ΜΠΑΙΚΕΡ ΔΙΣΤΑΖΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΛ
ΘΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΩΜΟΝ ΚΑΙ ΑΦΗΝΕΙ ΕΙΣ ΤΑ ΚΡΥΑ ΤΟΥ
ΛΟΥΤΡΟΥ. ΤΟΝ ΕΝΑ ΜΕΤ Α ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΤΟΥΣ ΔΙΑ-
ΦΟΡΟΥΣ ΥΓίΟΨΗΦΙΟΥΣ ΓΑΜΒΡΟΥΣ ΕΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΚΑΙ ΛτΤίΕΓ-ίΚΗ. Η ΥΠΑΝΔΡΟΣ ΑΔΕΛΦΗ ΑΥΤΗΣ
ΙΣΑΜΠΕΛΛΑ ΡΟΜΠΕΡΤ ΚΟΥΡΤΙΣ ΠΑΡΕΧΕΙ
ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΠΟΦΑΣΙ-
ΣΤΙΚΟΤΗΤΟΣ ΚΛΙ ΤΑΧΕΙΑΣ ΑΛΛΑΓΗΣ
ΣΥΖΥΓΩΝ— ΕΙΝΑΙ ΚΟΡΑΙ ΠΛΟΥΣΙΟΥ
ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ.
Κ'α'!·ις δέν θά νπώπτευεν υτι ή|τοΰς οφθαλμούς, ότι πράγματι θά
Ισαμπέλλα Μπαϊκερ Κοΰρτις ήτο ίυτανδρειετο τόν δυστυχή και πα-
άδελ'φή τής Μαίρη.; Λάντων Μπαί ρτμελν,μένον "Αλλιστερ καί τρείς
κερ, γνωστής διά τόν μεγάλον δι- [ — ή ΐσως τέσβαρας — φοράς κάτι
σταγμόν της, δταν επρόκειτο νάι συνέβάινε την τελευταίαν στιγμήν
εί,-ΐτι τό «Ναί». " ' ! καί ό γάμος ποτέ δέν εγένετο.
Τό δνομα τής Μαίρις Λάντων Ή κωμωδία συνεχισθή άπό την
Μπαϊκερ άντήχει επί ετη έν Εόρώ-1 Καλιφόρνιαν μέχρι τοΰ Λονδίνον,
πτι καί έν Άμερική. Ή άρχή εγι- μέσον Σικάγου. Τό πρώτον έπεισό-
νε πρό πολλών έτών, δταν μίαν ή- ( Οίον έλαβε χώραν τόν Ιανουάριον,
μέραν ή Μαίρη, ντυμένη μέ τα νυ- ό'ταν <> γαμ'δρος εγκατελείφθη είς
φικά της, ένώ ή Τετάρτη Π ρεσ-
ουτεριανή Έκκλησία τού Σικάγου
ήτο γεμάτη άπό προσκεκλι<ιιένους, ■τ&'ναθροισθέντας έκεϊ όπως ίδουν τόν γάμον της μέ τόν ."Αλλιστερ Μάκ Κόρμικ, κατελήφθη υπό λι¬ ποθυμίας καί δέν άνέλαβεν εί μή τρείς ώρας μετά τόν διά την τελε- χήν όρισθέντα χρόνον. Τό κακόν δέν θά ήτο μεγάλον, εάν αυτή ήτο ή μόνη φορά κατά την οποίαν ανεβλήθη ό γάμος. Άλ- λά τρείς φοράς ή ζωηρά Μαίρη υ¬ πεσχέθη, σχεδόν μέ δάκρυα είς τόν βωμόν καί οί προσκεκλημένοι μέ τάς έορτασίμους ένδυμασίας το*ν έμειναν περιμένοντες είς τα στασίδιβ - των. 'Ηλθε κατόπιν ό Σεπτέμβριον όπότ* πλέον, ό -γά¬ μος εθεωρήθη ώς βέβαιος. Οί προσ κεκλημένοι μέ τα; έορτινάς των έν- δυμασίάς συνήλθον καί πάλιν είς τόν ναόν, άλλά καί πάλιν ό γάμος δέν εγεινε. Ή Ίσαμπέλλα Μπαΐκερ είς δλα αύτά ήτο μαζύ μέ την διστακτικήν νεώτερον άδελφήν της. Αύτη ήτο ήδη νπανδρευμένη τόν μεσίτην λασσε' Λαντίον Μ'ΐ«'«ερ, γνωστή είς Ευρώπην καί Αμερικήν διά τό άν- Υΐτθν χαΡ?κτ'10«5 της προκειμένου νά ύ-ΐανδοειτθή Τρείς ή τέσ- ί ή ς ρη μρή ^ «Υΐτθν χα.Ρ?κτ'10«5 της. προκειμένου νά ύ.-ΐανδοειτθή. Τρείς ή τέσ- ν??."* α;ΤΕ5.απισε νά ΰπανδρευθτί, άλλά την τελευταίαν στιγμήν ήλ- νωμτΐν και αίπ^β τόν γαμβρόν νά περιμένη ε'^ των δωιιόν. Τώρα ζή ί Ή τέως κ. Ίσαμπέλλα Ρύμπερτ Κοΰοτις, άδελ.φή τής Μαρής Λάντων Μπαϊκ.ερ, ή όποία απέδειξεν «τι εχει πνεϋ- μα σταθεράν καί δύναται νά εκτελή τάς άποφάσεις^ της χωρίς τόν ελάχιστον δισταγμόν. Απεφάσισε λ. χ. νά χω- ρίσΐΐ τόν σύζυγον της καί τό έπραξεν άμέσως. Απεφάσισε νά πάρβ άλλον σύζυγον, τόν επήρε άμέσω;—νόλα αύτά έντός δύο ήμεραΛ·. είς τό Λονδίνον. Ρόμπερτ Μ. Κοϋρτις, τόν σύζυγον της είς τό μακρυνόν ταξείδιον τής αδελφής της έκ τού ενός άκρου τής Άμερικής εις τό άλλο, ή Ίσαμπέλ¬ λα ήτ° μαζύ της προσπαθοϋσα νά την βοηθήση όπως κάμ»^ την από¬ φασιν της καί ανακτησισ τό θάρρος της, δπερ έκείνη εΐχε χάση άπό τοϋς κόπους καί τάς προετοιμασίας δι' ενα γάμον, περί τού όποίου δέν ήτο βεβαία αν τόν ήθελεν ή δχι. Φαίνεται ότι ή Ίσαμπέλλα έ'μαθε πολλά κατά την διάρκειαν των ν- στερικών αυτών ταξειδίων, δτανή οίκογένειά της ε'στειλεν έν σπουδή την Μαίρην είς τό Λονδίνον δπως ακολουθήση τόν "Αλλιστερ καί τε- λέστι τόν γάμον έν Εύρώπτ). Ή Ί¬ σαμπέλλα έγινεν άποφασιστική. Αντά τα ναί καί οχι τής αδελφής της δέν τής ήρεσαν. "Αν άπεφάσι- ζε λ. χ. νά λάβη διάζύγιον, θά τό έλάμΰανεν άμέσως. Καί αν ήθελε νά ύπανδρευθη έκ νέου θά ΰπαν- δρεΰετο χωρίς την παραμικράν ς:α- σαρίαν. ΕΓις τίΓ'Σικά^ον δμως κα- ·εί; δέν έπερίμενε τόσην άποφα- σιστικότητα άπό την Ίσαμπέλλαν, ή όποία ήτο άφωσιωμένη μητέρα εις τα δύο παιδία της /αί ή όποία πάντοτε ευρίσκετο παρά τό πλευ¬ ρόν τής Μαίρης, ετοίμη νά την έν- θαρρύνη διά των συμβουλών τη;, δταν έκείνη ηρνείτο έν τέλει νά ύ- πανδρευθτ) τόν "Αλλιστερ ή δέν ή¬ θελε νά ύπανδρευθτ) τόν "Αγγλον η τόν Πολωνόν διπλωμάτην ή ά'λ- λον τινά "Αγγλον έφοπλιστήν. "Οταν ό "Αλλιστερ Μάκ Κόρ¬ μικ βεΰαΐίαθείς ότι ή παλαιά έρω- μενη τού Μαίρη δέν είμε σκοπόν νά τόν ύπανδρευθη, ένυμφεΰθη την Τζόαν Τάϊντελ Στήβες έκ Λον¬ δίνου, εκυκλοφόρησαν πολλαί δια¬ δόσεις περί άρραβώνων τής Μαί- ς,ης μέ τόν ενα καί τόν άλλον ύπο- ψηφιον. Είς έξ αυτών ήτο δ λόρ- δος Κάρμαρθεν, υιός τοΰ Δουκός τοΰ Λήδς. Αύτός ήγάπησε την πλου οίαν Άμερικανίδα, άλλ' έ/.είν») την! τελευταίαν στιγμήν πάλιν εχασε τό ι θάρρος της καί δέν προσήλθεν είς Ι τόν βωμόν. Επικολούθησεν ό Τώνυ Κιουνάρ, έκ τής γνωστής οικογε¬ νείας των "Αγγλων έφοπλιστών, άλλά καί αίτός δέν έ'καμεν αλλο τι Τι νά προσθέσχι τό ό'νομά τού είς τόν κατάλογον των διαδόχων τοΰ "Αλ¬ λιστερ Μάκ Κόρμικ, χωρις νά γί¬ νη σύζυγος τή; δειλής Μαίρης. Αι- εδόθη κατόπιν μετ' επιτάσεως ότι η Μαίρη θά ύπανδρεύετο τόν Κό- μητα Πούριτζ, άνήκοντα είς την υπηρεσίαν τ»ΰ επί των εξωτερικών ύπουρ-γείου τή.; Γιουγκοσλαυΐας. Ή Μαίρη μετέβη είς τό Βελιγρά¬ διον καί εμεινε ένεΐ επί ενα χειμώ- να. Τό άποτέλεσμα καί πάλιν ήτο μηδέν. "Επηκολούθησαν άλλαι δια¬ δόσεις περί άρραβώνων τής Μαί¬ ρης μέ τόν λοχαγόν Ράλφ Πέτρο, ούτινος ή πρώην σύζυγος ήτο έξα- δέλφη τής Δουκίσσης τοΰ Ροϋτ- λαα, ά/.λά ή δειλή, ή διστακτική, ί; έντροπαλή Μαίρη — μάλλον ή παιγνιδιάρα Μαίρη — ούκ ί^βουλή θη συνιέναι. Τό πραγμα κατήντη¬ σε διεθνέ; σκάνδα?.ον. Ή κοι·ωνία, είχε νά κάμη μέ αυτήν είς τό Σι-' κάγον, είς τό Λονδίνον, εις τό Βί- λιγράδιον. Αί, λοιπόν ολα αύτά δέν ηρεσαν είς την Ίσαμπέλλαν. "Αν θά κάμης, κάμε το, ρίοεμή μην άνα κατεύεσαι. Τα γοογό καί χάριν ε¬ χει. "Αν θά ύπανορευθης. ίνπαν- δοεύσου άμέσως. Καί αν θά ιιίρρ: διάζύγιον, πάρε το άμέσως. Τα λό- για καί αί διαδόσεις; είναι ά/.ρΐ)- στα. Ή Ίσαμπέλλα απεφάσισε νΓι ·:τ,ν

κΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΓΑΚΗ, 13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1»29.
ΤΉΣ
ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΓΟΝΕΙΞ ΔΙΔΑΞΚΟΝΤΑΙ
ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ ΥΠΟ Τ9Ν ΤΕΚΝΟΝ ΤΩΝ
ΕΠΙΤΥΧΗ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΟΔΗΓΙΑΝ ΜΙΚΡΩΝ ΜΑΘΗ.
ΤΩΝ ΟΠΗΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ ΓΛΩΣΣΑΝ
ΚΑΙ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ Α¬
ΓΡΑΜΜΑΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΩΝ.-- ΙΊΩΣ ΒΕΛΊΊΌΥΤΑΙ
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΘΕΣΙΣ ΤΩΝ
ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ
ΤΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΤΩΝ.- ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΑΙ ΣΤΑ-
ΤΙΣΤΙΚΑΙ.
ΟΊ παιδο'γω.γοι τής Νί'ας Υόρ¬
κης είναι τώρα απησχολημέναι με
αλλο πεοίπλοκον πρόβλημα — πρό
βλι,μα δημιονργηθέν υπό των ίδί-
ων. 'ΙΙ άλήυΐια είναι ότι δέν είχον
λόγον ν' αναλάβουν τό πρόσθετον
αύτό βάρο;. Καί τώρα, όσον τό α¬
νέλαβον, όμοιά^ουν μέ τό παιδίον,
τό οποίον εύρε φωλεάν σφηκών.
Δέν τό θέλονν, άλλά καί φο-
ά άή Τ όδλ
, φ
νά τό άφήσουν. Τό πρόδλη
μα είναι ή διδασκαλία των γονέων
ί·πό των τέκνων των.
Άφ' ότου άκόμη οοί άνθρωπο-
πλημμύοαι τής Εΰρώπης είχον κα
Γακλύση. την Νέαν Υόρκην μέ παι¬
δία τοΰ Σχολείον, των οποίων οί
γονείς δέν ηδύναντο νά όμιλοϋν
Άγγλικά, φιλαμαθεΐ; πατέρες καί
μητέρες έμάνιτανον την γλώσσαν
τής θετής πατρίδος των καθήμε¬
νοι παρά τούς πόδας των τέκνων
των. ΊΕκατοντάδες γονέων έδιδά-
χθησαν κατ' αυτόν τόν τρόπον νά
ύμιλοΰν Άγγλικά καί έμαθον πολ-
).ά αλλω πράγματα ώφέλιμα είς αν-
τούς }ν τω πταί υπάρξεως άγώνι.
ΚαΙ άληθώς δόν ήτο ·Λαΰόλον πρό
βλημα, έφ' όσον ήτο υπόθεσις με·
ταξΰ τέ/νων καί γονέων. Άλλ' δ-
ταν τό 'Εκπαιδεντικόν Συμβουλιον
'κρινεν δτι ή νπάθτσις ήτο άξία με-
λέτης, τό πρόβλημα κατέστη ένο
χλητικον γεγονός.
Μαθηταί δέκα δημοτικών σχολεί
ιον ετέθησαν υπο επίβλεψιν έφ' ό¬
σον ΐδίδασκον τούς; γονείς των είς
τάς οικίας των. Καί τώρα. αί σχολι
καί άργαί άμολογοΰν ότι ϊχη άνα-
πτι»χ9ή η ένδΐιθΐρέροΐ'σα κατάστα¬
σις, καθ* ήν πέντε έ/, των σχολεί¬
ων δεικνύουν επιτύχη πειράματα
/.αί αλλα πέντε απόλυτον άποτν-
χίαν.
Τό πείοαμα εγινε παρά τάς συμ¬
βουλάς καί παρά την κρίσιν των εκ¬
παιδευτικήν καί κο νωνικών έργα-
τών. Πολλοί ί)0(:ν συντηρητικοΐ
/.αί ΐφοβοΰντο τό καινοφανές τοΰ
ιράγματος. Οί τοιούτοι ίσχυρίσθη-
σαν ότι ή τυφλή πρός τούς γονείς
πίστις, 6ρχΗι ή έσφαλμε'νΐ}, τίθεται
?ννχινδίνω, άπειλουμένη υπό τοΰ
ΙΙλατωνικοϋ ορθολογισμόν. Είς
αία,γ άνταλλ|οΐγήν ννώσεως οέν δύ
ναται- νά υπάρξη κίνδυνος έν τ|)
ά ή ή έ
η γ, ρς ς
βρέφος μανθάνει νά άναγνωρΚτ)
ορθώς τα πέρ;ξ τού πράγμιατα διά
τής φυσ.κ.ης σχεσεω:
μεταξύ γονέω; καί τέκνον». Ού·
δεί ΐϊεφωτισμένον πρόσωπον ·θά έ'-
λεγ,ε ποτε δτι έν τω οίκω διδασ/.α-
'.ί»τη;; Αγγλικη; γλώσση; «θέτει
τόν γονέα είς κατωτέ'αν θέσιν καί
δίδει είς τό τέκνον οίσθηαα νχζ-
οοχής».
Έν τούτοις οί σννήγοροι όφεί-
<οΐ|ν νά άποδείξουν την Λρίτότητα Ι προφανής. Πολλοί ά'νσ-αες καί γι τής*γνώμης των, όσον καί άν διά¬ κεινται εύνοϊκώς υπέρ εύρντέρα; οιαδόσεως της ΆγγλικΓ};, διά πά¬ σης θυσίας. "Εν νεαρόν τέκνον δέν είναι πάντοτε άντιληπτός. Πρόσω¬ πον ήλικιωθέν είς εντελώς διάφο- ρον κύκλον, θά έναντιθϋται πρός πάν ξένον καί νεον. Άνεπαισθή- τως θά παραστρατί| «κ τής διδα- σκαλίας, όσον τελεία καί άν είναι αυτή. Είναι έπομένως άνάγκη ενός σΐΗΐπαιθητικο,ΰί διδασκάλου. "Εάν Ι τό κατάλληλον πνεϋμα γενναιοφρο- σύνης καί ένθΌυσιασμοΰ έμφυτευ&ϋ Ι είς τόν νεαρόν διδάσ/.αλον, άμφό- | τεροι, διδάσκαλος καί μαθητής, θά | ώφελΐ)θοϋν. Κατά τό νέον αύτό σύ-' στημα ή Πολιτεία διοοίζει «συιι- | βοαιλιον τής εκπαιδενσεω;» όπως «δ δάιξουν τα μαθήμ/ΐΓτα» είς τοΰς | Ό Ούΐνθρωπ Τάλμπωτ, όσχις 1 συνέλεγε σΤατίστικάς πληροφορίας ι περι των έν τη ξένιγ Έν έκ των σπουδαιοτάτων άποτελ εσμάτων τής κατ' οίκον διδασκα/ίίας των γονέων υπό των τέκνων αυτών, ε,Ιναι ή παρατηορουμένη μεγάλη (Τυρροή είς τα νυκτερινά σχολεία. Λί είκόνες αίααί δειχνύοι·ν τόν ζωηρόν πόθον δν εχονν οί έν 'Αμερικΐΐ ζίοντες άλλοδαποί γονείς όπως μάθοιτν την Αγγλικήν γλώσσαν, ό δέ σπόοος όστις έφυτεΰθη είς τα πνεΰματα των ίδίων αυτών τέκνων, αύξάνει είς τάς κοσιιιβριθεΐς νυκτερινάς τάξεις. «μαθητάς - διδασκάλους», οί δποΐ- "Αλλη κατηγορία είναι δτι «οί οί κατόπιν ·θά προσπαθήσουν νά φέρουν τα μα-θήματα αΰτα εί; την οικίαν. Ίδιωματικωτέρα καί ώφελιμω τέρα Αγγλικη γλώσοΐσι διδάσνεται •/.αί όμιλεΐται κατ' αυτόν τόν τρό¬ πον. Καθημερινά άντικείμενα μαν 9άνονται μέ τα όνόματά των είς την νέαν γλώσσαν, ακριβώς ώς γο βέ θά ά άΚ οί μαθΐ)ταί—διδάσκαλοι απεκόμι¬ σαν μεγάλα ώφελήματα έκ τής μέ¬ θοδον ταύτης, διότι τό περϊ εύθύ τό νεαρόν πνεϋμα είναι ολιγώτερον ' νης μάθημΐοι δχι μόνον έκαμεν αύ μαθηταί — διδάσκαλοι εχασαν τό έδέ των». Άλλά καί άν ε'τι πειθαρχικόν καί έχη ολιγώτερον άντοχήν άπό τό ώριμον τοιοϋτον, μία ένθουσιαστική άοχή έκ μέρους των νεαρών διδασκαλων σπανίως θά απέληγεν είς άποτυχίαν, εάν εύ¬ ρισκε την δέουσαν άνταπό/.ρισιν έκ μέροις των ήλικιωμένων μαίΐττ^ των των. τών όνομάτων των. 'Επίσης έΛή- φθη ύπ-' σψιν τό ζήτημα τοΰ χρό | μοί νά βλέπουν τα τέκνα των "έκ νού. Ό λόγο; δι' δν ό άρΐθμος τώ;, λούντα τα εογον», ύπενθνμίζει φοιτώντο>ν εί; τα έσπερινά σχο-,' ρίψ-ιμον τοϋ σδηροΰ έργαλείου ι
λεΐα παρουσιάζει μικράν αύξησιν | τό; τής κινουμενης μηχανή;. Προ ' τοΰ ρητοϋ δτι «ί| παλαιά σχολή ν
άπό τοϋ 1915 έν Νέα'Υόρκη, εΐνα' των άλλίι
τούς καλλιτέρους μαθητάς, άλλσ
/αί εδίδαξεν είς αύτούς την αξίαν
τής ανωτέρας έκπαιδεύσεως. Έ-
ξυπ)}ρέτησε τόν πρώτιστον σκοπόν
της είς τό ν' αυξήση τό ένδιαφέ
ρον υπέρ βελτιώσεως τοϋ πολίτου
ναί άπο/.ατέστησεν εν άμοιβαΐον έν
διαφερον μετίαιξϋ γονέως καί τέ
κνου, τό οποίον γίνεται ύποχρεω-
τικώτερον, έπειδή γεφυρώνει τό
χάσμα μεταξΰ των διαφόρων άντι-
?.ήι|»ρων. Είναι ό παφαδειγματισμος
ρ η γη
λευκών, των Άμερικανόον κεν/άι
καί των μαΰΛάτν κοινων έργιαών
λέγει:
'^Εις τόν εργάτην δίδεται εντυ·
πό δελτίον τής Ιργασίας καί συιυκ
ραίνεται δτι ό έργάτης δύναται ν'
άναγινώσκτ], καί δή όρθώ; λ < μο>ς πλϊι,ροφορίαι παρά ποΛ/οη
ταιρειών, προολαμοανουσών ίΐι·,,
τας, δεικνύουν 6τι έλάχιστοι ι/, των
έρ-γΛτών αυτών δχ'νανται ν' «νσιγι-
νώσκουν καί, φαίνεται, δτι οΐ-δείς
Ιχει άκριβή γνώσιν τοϋ πράγματος
τούτου. Σήμερον μανθάνοαεν την
αξίαν τοΟ ανθρωπίνου μηχανισμοί
γαι δέν δυνάμεθα ν' άνεχθώα?ν α¬
γραμμάτους εργάτας απλώς χ*
ριν της ρωμαλεότητός των. Ες τή»
ευρύτερον' χρήσιν των μηχανων,
χοειάζεται έγκεφαλος». ,
'Ό Τάλμπωτ έμελέτησε τό εμπο-
διον της ύποΛ,ήας, όπερ παρουον
άζει ή άγραμματωβννη, καί έπενο-
ησεν εΰχολα μεσα πρός άνακαλυ·
ψιν τής αληθείας. Μία έκ των εια-
νοήσεών τού αυτών συνδυάζει την
Χην,ιινιι, τϊί^ «νηννίίιΛΡήϊτ 1ΐ£ ΤΓ|'
φαίνεται τόσον διατεθειμένον νΰ
/.αυχηθΐ διά τό κατόρθωμά τού
καί εν ήλικιωμ4νον πρόσωπον γεν-
χ·ηθέν καί άνίοιτραφέν είς
/όσ|ΐον καί άλλην μόρφωσιν
άλλων ώφελημάτων τοΰ άξιε
, παΐνον αυτού συστηματο; τή; δι
χρ
τάθεσιν
την νεαν» με τΐ|ν σνγκα
ν.αί κοινήν προσπάθειαν
δοκιμήν τής αναγνώσεως «ε τμ»
δοκιμήν τοϋ ό^αλμοϋ.Ό μανδι»·
ας αύτός τή; «πι μόνον άγνοίας 5ι>
νσιτόν νά κρύπττ* πολλά λαμποα-
πνεύματα, τα όπτήα -ί,ρχιββν
ίκπαίδευσίν των είς δλλην "
σφαίραν τού παλαιοϋ «όσμου
έλοξοδρόμησαν κατόπιν ενί/ι-
καινοφανείας των Άμε?·χαλ'
μεθόδων. 'Εκπαιδευτιχή[πρόοους -
πιβραδύνεται έπειδή λίίπει ό οττο"
δαιότατος δεσμός.
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΛΙΤΩΣ
/ υομενον, δύναται >α επιφερη σπο·;
ίΟΠΛΜΕΜΗΝϊΚΙι
ρλεΰθεροι. "Αλλοι εχονν πανιοπο> ι σου κωμικοΰ βαθμοΓ·, -- λέγουν
λεϊα, μαγαζιά ή χειρηιμάξια, διά τα αλλοι.
δαίας μεταβολάς είς την οΐκονομι
κήν καί ν.οινωνακήν ·θεσ ν τών ά
αία διά την εκτέλεσιν τοθ πειοά-) ΟΙ χλευασταί έξαλθλοχ·Οτ)ΰν να
ολίγοι έμειναν
"Ετερον έπιχείρημα κατά τού εύχαοιστη>ιένοι άπό τα μαθι,ιαε.1
ίσυ αύτοι1 πειραματος είναι ότι!— είς εν κεντρον μόνον εξ άπό
) διδασκαλία μιας γλώσσης είναι ( τον; τεσσαράκοντα έπτά έξηχολού-
νϊσυ
διδασκαλία μιά; γλώσσης είναι
ούσκολος καί
Οεται είς πρόσωπα στερούμεν:ΐ της
δεούσης πρίοας». Άλλ' οί υποστη¬
ρικταί τής μέθοδον τή; διδασ/.αλί-
; τεσσαρακοντα έπτά έξηχολού·
ν' άνατί- Οησαν τό ενδιαφέρον των. Είς ταϋ-
ύαενΤ.1 τή: τα δίδεται ώς απάντησις ή δήλω¬
σις δτι άν οί ήλικιωιΐ£Ό! αύτοι μα¬
θηταί ήθελον νά μάθουν Άγγλικά.
α; των γονέων υπό των τέκνων Ι- Οά έφοίτων καί -θά έλάμβΐαίνυν τύ
σχυρίζονται δτι καί πεπειραμένος ανώτατον όριον τής ωφελείας έκ
ιΊνόμι, διδάσκαλος ί|ΐηορεΐ νά μή ιής διδασ-καλία; τών τέ/.νων των.
άντιτάσσουν οί αλλοι, ηδύνατο νά
διορ-δωθί) διά τή; έκλο^'ής .ταιδίων
ίκανων όπως δ δαξουν, δχι μόνον
λόγφ τής ήλικίας των, αλλά καί
χάρις είς την ιδιαιτέραν ίδιοφυΐαν
τι·νν. Έν παιδίον, τό οποίον δύνα¬
ται νά μεταδώσρ. την στοιχειώδη έόι
πίοίσενσιν είς τους γονείς τού συιι-
φώνως πρός τάς όοηγίας τών «συμ
βοίλων» δέν είναι «πολύ μικρόν ό¬
πως καταστήση τό έργον άξιον λό
γου>.
Έκεΐνοι τών οποίων τό πεί,ρα-
μα απεδείχθη ?π τν/έ; /ήοι·ν θτι
ευρίσκουν
παοασκευασθούν διά νέας θέσεις,
"άν χάσουν τάς παλαιά; των έργα1-
οίας, Ιπειδή οί ίργοδόται θέλονΛ
άνΦρώπους δυναμένου; ν' άναγνώ-
σκουν τα σημεία τών κινδύνων
προειθοποιητ κάς συμβουλάς κσΐ
άλλας έντύπους όδηγίας. Οί τοιοΰ-
ται ευρίσκονται είς την -θέσιν τοΐ
ναύτου, δστις «δ=ν βλίπει γήν», ι
οσάκις πρόκειται νά εύρουν έογΐο
σίαν Ιφ' όσον είναι άγράμματοι.
Χοορίς τό πρώτον βήιια, τί>.ν γνώ
σιν τή; γλώσσης τού λαοϋ έν αέσω
τοϋ όποίου μέλλει νά ζήση τις, ου¬
δείς δύναται νά £λπίστ| καλ?ατέρει·-
σιν τή; κοινωνικής ή οΙχονΜΐικής
ΓΜ/'Ι-' |-
- ίγϊί Γ'Ι
μ,τράτσβ
•Αναπανό(ι«στ? μέ τα μάτια
σμένα- ή σιωτη είναι βαθεια
άπό την κοίτη μας. Νύχτες ανε.<"ΐ -' στες το καλοκαι^ιοΰ1 "Ομίος ικ*ι νομίζοντας πώς αΛοκοιμήθηκα τό ζεστό της χέρι απάνω στο μ ιιου. , Ψιθυοίζει: «Βιλιτώ, κοιμάσαι;» καρδιά μου χτυπάει, άλλά χωρις ν απαντήσω άνασαίνω κανονικα σα υ γυναίκα ποΰ όνειρεύται. Τότε αθ/' ζει νά μιλσ. - . " «Άφοΰ δέν μ' άκοΰς...ψι*»'Ρ1('ε1· πόσο σ' άγαπώ^ Καί ξανα/ε-Β ονοιιά μου: «Βιλιτώ... Βιλιτώ...» "£ μ' άγγίζει μέ τα τρέχοντα ακροό χτυλά της. _ , , χ «Είναι δικό μου αΰτο το βτομτι κό μου μονάχα. 'Υπάρχει «>"" τ" ιια
λιά;...»
κ τον.

Α.ΪΡ1ΑΑ.Η. 13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 1929.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
Δ1ΕΦΘΕΙΡΑΝ ΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΣΣΑΣ ΤΌ ΠΝΕΥΜΑ
ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ;
,,Γίίναι σκέψις γνναικεία. Οί
-ΙοΊ γ,,ί αί νέαι τής Άμερικης εΐ-
Ε νήτια Ιμπρός είς τού; νεσνς
Ιαί τας νέας της αύλη; ηλικιας και
ά£ειιΓ των Εύρωπαικών χωρων,
Ι^οΓδε καί πολλαί εξ αυτών πα-
ραμενοι-ν νήπια κα& όλην -Π|λ
'°Με αυτάς τάς ) έξεις καταδ.κά-
•εΓτο σύγχρονον Αμερικανικόν
' ■ ; ό καθηγητΐ)ς Ρ. Ε. Ρο-
■««, όστις μίαν φοράν Ιδωσε
Ιπιοοΐ'/ήν είς τού; άπαφοιτωντας
, Τή; Σγολής τής Τεχνολογία; νά
ΙΙναι «άςΐοπρεπεΐς» οπω; ε,πιτν-
ν ρί; την ζωήν. Καί έν.φέρει
/ρϊρι; αυτάς κατά τοιούτον
ιιη επιδεχόμενον άντίρρη-
ημ -τοίος πταίει Ή γυνή πά¬
η -ΐληοωνει τό τίμΓμα τής «γυ-
«ι/οτι,τοΓ» της. "Ημισυ; αίών δι-
^ασνα/ίας υπό γυναικών διδασκή-
-~< έχει δη^ουργήστ) εν κοινόν αόν νά σκεφθή πολιτικώς καί ιοί|ΐ/ίως, πνευματΛκά νεροκο- .„. υνδα, ιιεΎαλοσώμσυς, άλλά όλι- (ομιιώου; άνδοοχ' ντά είναι ΐα τροιόντα των ισσών. Έφ δσον αι ^ ι αΐ/Ίς. κατά τόν ,Λ Μασσαχουβέ.τϊ)ς καθηγητήν εί- ιαι νατωτεραι τοΰ άνδρας, προκει- )ΐ' τερί έποικοδομητικής οτ.6- ,νο«;, έτειδή «είναι άσθενεϊς υπό ίρΐΐΐ/ιιν Εξέτασιν» ή Άμερικανα- ΐη νεο/αία δέν δύναται νά άναπτνν |4ή είς αλλο τι εί μή είς «εΰήθει; ίνδοας /.αί γυναίκας», άν πρόκε»- αι α ι,'χτι ώς δοδάσκαλόν της τό άσθενε; φϋλον». Άλλ' ό -τ,ρόεδρος Χένρυ Νόμπλ α/. Κράκεν τοΰ Βάσσαρ Κόλ- κ£, νπομιμνήσκει είς τόν είρη- [ένον χαί%ητήν δτι «όλαι αί γυ- (αϊ·/ε; δέν είναι δμοιαι». Ό κόσμος ιΰτό; άποτελεϊται άπό άνθρωπον; ΐαντο; είδους. Ύπάρχουν" τόσοι ^ναιχ.ΕΪοι τύπ<κ, δσοι καί άνδρικοί. κδαίως είς άνήρ, δστις εϊχε την υκαιρίαν νά Ιδη τόσας νεαράς γυ- ""Ία;, όσας ό Δρ. Μάκ Κράκεν τό Βάσσαρ, άναγκαίίι); θά εί- «ι εις θέσιν νά κρίνη ορθώς περί |Κ ίν.ανότητος των γυναικών διά ο διδασκαλιών επάγγελμα. Ό »ιος λέγει 6τι δ άνήρ δέν διαφέρει ολυ απο σωματικής άπόνΐ'εως τής ρ'-4 της πλευράς τού κατασκενα- ,σης Ευας» χαί δτι εν ούστημα ξ αρρενων διδασκάλων μόνον δέν ' « μετεβαλλβ ριζικώς την σημεοι- 1^1 την μέλουσαν γενεάν. τοΰ λόγον τού καθηγητού »; σννάγομεν δτι ή έπαμφο- ·σα στάσις είναι τό οίιιεσον &Λ .^>^;. ήν έ-
, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑΙ ΔΗΑίΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ, Ρ. Ε. ΡΟΤΖΕΡΣ.- ΤΙ Α-!
ΠΑΝΤΑ Ο ΔΙΕΥβΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΛΑΕΓΙΟΥ ΒΑΣΣΑΡ, ΔΡ ΧΕΝΡΥ ΚΟΜΠΛ ΜΑΚ
ΚΡΑΚΕΝ... ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΑΑΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΕΙΣ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑ-
ΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ... ΑΡΘΡΟΝ ΥΠΟ ΦΡΕ Υ'ΝΤΑΣ ΦΑΊ'Ν ΕΙΣ ΑΜΕ-
ΡΙΚΑΝΙΚΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
Τ 5-1 ΐ Χί·Μ
Ι
/.ατα τα τελευταία 42 ετη. Λίαν
πρωφανώς συ|ΐφωνεϊ μέ τον πρόε¬
δρον τον Βάσσαρ Κόλλετζ «δτι ν-
πάοχουν γι-ναϊκε; όλω ν των
ταξϋ τοον μεγίστων πειραματ.στών
τή; έκπ^ιδεύσεως, δέν κάμνουν διά
κρίσιν μεταξυ διανοονμένου άν-
| δρό; καΐ διανοουμένης γυναικός.
ί Είναι άληθές δτι νπάρχουν ώρισμέ-
I
να στάδια, είς τα όποΐα ό άντ}ρ καί
Ι ή γννή δέ νδύνανται ν' άλλαξουν
ί θέσεις. Άλλ' αντό όφείλεται είς
παλα-.άς συνηθείας και άχι άποκλει-
ετικώ; είς φυσικήν ίκανότητα. Ύ¬
πάρχουν άκόμη άνδρε; οΐτινε; θά
εί-' ι^ελον την γυναίκα -Λεριοριζομέ-
νην είς τα (κκιακα Ιργα ναί είς τ-ι
Άλλ' ί ί
] τοΰ
η ς ργ
Ή γυνή δέν εχει πλέον άνάγ/.ην , νεσιμον. Άλλ' αί σί-γχρονοι έ
νά ελθτ) ιίς υπεράσπισιν τον εάν-1 ί-εσεις καί τα ήλεκτρικά σ/εύ.]
τοϋ τη;. Π εντη/ονταετ^; {»πηρε-! μαγειρείου άντικατέστησαν την
σία εις διάφορα στάδια κοινωνι-' ναρδάραν τοΰ βοντνρον. Καί ή
κης δοάσεως αποτελεί ονσιώδη α-' βΰγχρονος γνντ, δέν είναι πλέον
πόδε ξιν υπέρ τής δν,λώσεως ταϋ τα τλάο>ΐα των άσ(&ενων γονάτων
Δρ. Μάκ Κρα/εν. Ήτο γυναικείαΙ "Όϊ τοΰ άσθενοϋς πνεύιιατος, ό-τοί-
διανονρ-ικύτη; «κείνη ήτις έποαγ- «ν την έζο>γρόφιζεν 6 Σοπενχάο»
ματοιοίησεν εν σχέδιον 8.000.000 «-ρ- Κατά πάσαν π θανότητα οί έπι-
δολλαρίων <Αον εΐΌΐ {) Λέσχη των' οτήμονες; προσφειγουν είς τα κρο.- εμπ&ρευομένων ηα τής κ Κιουρή τής πεοιωνυ ρφγ ρ τής κ. Κιουρή, τής πεοιωνυ- Γαλλίδος έφευρέτιδο; τοΰ ρα- ή Σό ή Ά έμπορευομένων. Καί δμω; ή "Αννα Μόργκαν | δέν είναι ή μόνη περίπτο>σι; άλη-'δ'-Ο14, ή τή; κ. Σνόουντεν, τής Άγ-
' θοΰς, ή, ώς θ/ά έλεγεν ό άνδρικός' γλίδος οίκονομολόγου, μετά τόν θά
κόσμο;, τή; «άνδρική; διανοήσε-1 ν«τόν των. δπω- άποδείξουν δτι ό
ω;. Πολιτικόν πνεΰμα δέν είναι τα Ι άνδρικός έγκέφαλος "είναι βαοΰτε-
νατ'εξοχήν δώρον της φύσεωςπρός | ροζ «αί οννεπώς πολυτΐΑΐότερ»;
τόν ανΐδρα μόνον. Ή Μώντ Ουέτ-'διά πνευματικούς σκοπους.^
μωρ, ποόεδρο; τή; Γυναικεία; Έ-' 'Αλλ' είς τόν λόγον τού ό καθη-
θν κης Ρεπουμπλικανικής Λέσχης,' ΥηττΚ Ρότζερς κάμνει
μετένει ένεργώς πολλών άστικών Ι δήλωσιν. Ή γυνή εχε
ή χη,
μετέχει ένεργώς πολλάη' άστικών
καί πατριωτικών σο>ματείων. Έ.:-
ό ύ ιδί ί
μ η
γυνή εχει. καί αλλο
ρ μ σοβαρόν πλημμέλημα εναντίον ταΰ
ό; τούτου ή ιδία είναι πρόεδοος | εαυτόν της. Τα παιδία, είπεν, ε-
τοϋ τμήαατο; τής Έίτνικής Άστι- χούν νέα; θεωρία;, άνέτρεψαν τάς
κης Όμοσπονδίας παλαιάς ϊδέας περι γυναικειου φυ-
μή; ής
κης Όμοσπονδίας.
«Ή γΐ'νή είναι άσθενής εί; κρι-
κήν έΐε'τασιν» δί ό
τικήν εξέτασιν», διατείνεται ό κα¬
θηγητής Ρότζερ;.
Τό εβνον τής Ί
λου, περί ποτών καί περϊ χαρτοπαι-
Εί;. Εΰκολ'α καί πςακτικότη; κυ-
ά ά ί
Ό καθηγητής Ρ. Ε. Ρότζερς, είς έκ των ανωτέρων παιδαγωγών τής συγ¬
χρόνου Άμερικής, δστ^ έπιτίθεται λαύρως εναντίον των γυναικών διδασκά-
λων, λέγων δτι αύται ίχουν δημιουργήση την σημερινΐ)ν
Άμερικανικήν κοινωνίαν.
δνευ Θελήσεως
η^ μόρφωσις χών νέ·
„ Γ όπερ συμβαίνει είναι
* τα μικρά παιδία ερνονται εί:
, αι
να γινχονται
γυναΐκες, έπιτρέ-
δί άέ
ξνξ2Π!α
. ^^,αυτοϋ δέν παοέν5ται
5 τ« παώ^ τό 'ε&ογέτηαα" τιϊ-
ν φθασωστν είς ώριμον^ήλικ αν
ναι ανιχανα νά σκεφθουν λογι-
ί^^ητικως. «'Αλλα»,
Τ.ξ'1ας 8·0(
γε η συγχρονος
δολλ.,
ά Μ ί,-
^ν αί
πρός δν-
ότι
Ι; «^έρχεται
,1^111 τα 14. }
ε^ββωμεν τον
?» «οβαρώς, αβ
5 δοχιμών
φ ό δνϊρο>
Ιτους
έ'τι την μικράν ποσότητα τοϋ εγκέ¬
φαλον, μέ την οποίαν γεννώμεθα
Ή γννή πάντοτε εΧκονΚεται ώ;
άσθενεστέρα τοΰ άνδρός. Όσάκι;
ή
εν καί αί-το
λάμπη είς την αίθουσαν τής ΰπο-
δοχή;, εκτό; δν ήτο πολύ άτν^ής
ώστε νά είναι προωρισμένη διά τάς
βανανσονς εργασίας τοίί οίκου. Ό
επεχείρησε νά εΐσχωρήσΐ) εις ?ν νέ-' συγγραφεύς τοΰ «Α'ιμ λίου» εγρα-
ον στάδιον δράσεώς, πάντοτε εί^ι ] ψε πολλά περί της μαοφώσεως τοΰ
ζωηράν αντίστασιν. Είναι π.ροφα-1 άνδρός άπό τής στιγμή; τής γεν-
νές ότι θά χρειασθί) πολύς χρό-
νος όπως πεισΰτ) τό «ίοχυρόν φϋ¬
λον» δτι ή γυνή, δταν τή/ς δοθή ή
εύκαιρία, δύναται νά σκέπτεται κα'ι
νά δ,ρφ μετά τή; αυτής λογικότη-
τος, ως καί δ άνήρ. Σήμερον ακρι¬
βώς $π ρρίπτεται εί; την γυναϊνα
Η εύθΰνη περί τοΰ τοόπου καί τής
ίκανότητος τοΰ σκέπτεσΰαι ενός ο¬
λοκλήρου εθνους. 'Εάν «ή νεοηέρα
γενεά άδννατή νά σκ£πτηται επί
τή βάσει στοιχειωδών καί θε^ιελιω
δών Ίδεών είς αντό πταίει ή διδα¬
σκάλισσα».
Δραμ|;/τικοί κριτικοί έξεφράσθη-
σαν δυσμενέστατα, δταν εξήτασαν
τό θεατοικόν έργον «Ίρλανδικόν
Τριαντάφυλλον τοΰ 'Έιμπη». Καί
δμως τό έργον έκεΐνο παρέμεινεν
είς τό Μπρόντγοναίη επί πεντε ετη.
Δύναται ν άλεχθή δτι ό κόσμος δ>>
τις έπί*)γε νά τό ιδή καί όστις τό
άπήλαυσεν, ήτο προιόν «γνναικεϊ-
ας διδασχαλίας;» Θά άποδεικνύετο
τό έργον έκεΐνο ολιγώτερον λαϊκόν,
εάν άνδρες ήσαν οί μέντορες των
τέκνον μας; Φρονεί δ καθηγητής
Ρότζερς δτι τό επίπεδον τής διανο¬
ήσεως θά άνυψοΰτο, άν αί γνναί·
κες έστέλλοντο οπίσω είς τάς οίκι-
ακάς τχον άσχολίας;
Κατά τόν δέκατον 6'γδοον αίώνα
ό Τζών Τζάκ Ρονσσώ ί'γρα^ν εν
βιβλίον, είς τό οποίον περιέγρα·ψεν
μίαν Ιδεώδη μέθοδον διά την διδα¬
σκαλίαν τοΰ πά δός. Κατά την ε¬
ποχήν εκείνην ή γυνή; ήτο μόνον
νήσεο>ς μέχρι τής ένηλικιώσεως αύ
τοΰ. Ώς άποτέλεσμα τή; φνσικής
>.αί βαθμιαίας άναπτύξεα>ς ό παίς
έξελίσσεται είς εύφτ.« καί οιανοοι'-
μενον άνθρωπον.
Καί αΰτά μέν περί τοΰ άνδρός!
Ή γννή επρεπε νά διδάσκηται πώ;
νά άρέση είς τόν ά'νδρα. Είς τό ση
μεϊον αύτό ό Ρουσσώ καί δ Σοτεγ-
χάει*ρ, δ Γερμανός φ λόσικρος, ή¬
σαν έν πλήρει συμφωνία.
Εις την «Σοφίαν» άναγινώσκο-
μεν: «Ή δλη έκπαίδευσις τή; γυ
ναικό; ώφειλε νά είναι σχετική
πρός τοΰς ανδ ο άς. Ν' άρέση είς
αΰτοΰς, νά έπισνρουν τόν Γρωτα
καί την εκτίμησιν των, νά τούς έκ-
παιδεΰη δταν είναι νεοι, νά φρον¬
τίζουν δι' αΰτοΰς δταν είναι ήλικιω·
μένοι, — αΰτά είναι τα καθ-ήκοντα
των γυναικών». Τό οποίον δεικνύει
δτι καί είς εκείνην άκόμη την προ')-
την περίοδον τής γνναι/.είας χει-
ραφετήσεως ή γυνή εθεωρείτο ώς
ίκανή διδάσκαλος διά τούς νέον;.
"Επειτα άνεφάνησαν πολλαί ένερ-
ΐητικαί γΐΎαϊκες δπω; πείσουν
τούς πολεμίους τής διδασκαλίσση;
δτι δ έγκέφαλος της γυναικός δέν
είναι κατωτέρας ποιότητος.
Ό Έπιθεωοτ,τής των Σχολείων
Όσήα λέγει δτι τα σχολεΐα έπιτε-
λοΰν καλλίτερον Ι'ργον άπό πρίν,
«πι^οετοιμάζ^ντα τούς μαθητάς διά
τόν κόσμον, έντός τοΰ δποίου πρό-
κειται νά ζήσουν». Ό κ. Όσή«
εΤχε την ευκαιρίαν νά παρακολου
εν στόλισμα, γυαλιζόμενον δπωςθήση την έξέ).ιξιν των σχολείων
βερνοϋν τάς αποφάσει; των, είπεν.
,., . ! Έπειδή ή γυνή δΐΓ,-ύθυνε τα άσχτ|-
ναστοϋ, αποτελεί άν4αϊνής' *ά™α ^ά **** ««* *}* ~-
κατηγοόία; ταίηψ. Ε?τά ^^ , ^-ταιαν πεντηκονταετιαν, Οι νεοι
• τνΛ τντ' "^ Έ .„ , και αι νεαι ημών είναι νιιπια εα-
η ^αν Νο£ρις έλαβε μεταλλιον κα, . ε1 τοΰ; νέον; καί τάς ν:α;
διπλωμα δια διακεκριμενας «ηοο- ^.^ ^^ ν τώ ^,—01!
— .-«» Εκθεσιν Παναμα—-1 7^ Ββ £λιϊ λέξεΐς ή ^«1 ήαων
είναι τόσον κακή, δσον είναι σήιιε-
ρολ', έπειδή «τό μεγαλειτέρον μερος
τή; Άμεοικανική; νεολαία; εχει
ϊκπαώευθηΰπό γυναιχών διδασνά-
λων>,
Ό καθηγητής Ρότζερ; φαίνε-
ται φρονών δτι ή διδασκαλίΐσ των
άρχών καί των ποοβλημάτ,ων τής
ήθιχής καί τής συμπεριφοράς, άν-
τί τής έφαρμογή; των άρχών θυ¬
σίας είς την -----,..„
Ειρηνικόν. Είς τα 1923 ή ιδία συ
νεπλήρωσε τετράμηνον γύρω τοί
κόσμου περιοδείαν, κατά την όποι¬
αν έμελέτησε τόν τ£Οπον, μέ τόν
οποίον έφέροντο πρό; τα; γυναί¬
κας, τάς παραβαινούσα; τόν νόμον,
αί αρχαί τοΰ Άλγερίου, τή; Αί¬
γυπτον, τή; Κίνας καί τής Ίάβας.
Π ου θά κατέτασσεν άρά γε ό κα-
θΓ,γητής τοιαύτην διανοητικότητα:
Μεγά?νθΐ παιδαγωγοί, ώς 5
Τζών Ντούη, σνγκατελεγόμενοί με'(Σονί'χεα είς την 8ην σελίδα)
Ό Δρ Χενρυ Νομπ/ Μάκ ΐνρα/εν, ΙΙρόεδρος τοΰ Βάσσαρ ίνα//ιτ,, όστις
γνωρίζει καλώς τό γυναικείον πνεϋμα, καί λέγει δτι άνδρες διδασκάλου δι ν
νά μετέ6α/.λον τόν χαρακτήρα τοϋ Άϋ

ΙΤ'
.........
*""*""Α»ιΤ
περασμενα ΜΕΓΑΛΕΐΑ γο ΧΑΡΤΟΠΑΙΚΤΙΚΟΝ ΒΑΣΙΛΕΐη
Β
■"ΪΓΪΊΤ· — ά-9 Β^ 9
ι βιβάζσνται βιαστικοί έκ τοϋ ατμό¬
πλοιον διά 24 ώρας, είς την περί¬
φημον οδόν τοΰ Γκράντ Κορνίς,
I-
νώ αί αλλοι ήμίσει; δοκιμάζουν την
τύχην των είς τάς τραπέζας τοϋ
χαρτοπαιγνίου μέ τα τελευταία
των ολίγα δολλάρια — ελπίζοντες
νά «σπάσοιτν την μπάνκα» μέ μίαν
μάρ·/αν δέ/.α φράγνων.
Τοιούτου είδον; χαρτοπαϊκτα·
δέν ί^σαν έκεΐνοι, οΐτινες έ'/αμον
τό Μόντε Κάρλο ώτοιον ήτο άλλο¬
τε. Αύτοι έ'ίρεραν τό πρώην ύπε-
ρήφανον ΛΙόντε Κάρλο είς την ση¬
μερινήν αθλίαν κατάστασιν τού
καί τό κατήντησαν νά είναι ό τό-
πος ενός διεθνονς; πικ - νικ διά
τούς περαστι/οί>; άστού; τής Ά-
μερική;, οί ύποΐο, άναγνώσαντε;
τόν «Κομητα ΛΙόντε Χρίστον» θε-
λουν νά ίδουν το χαρτοπαικτιχόν
καταγώγιον» τής; Εύρώπΐ|ς.
Ή μικροτέςα άντξάρτητο; ήγε-
μονία τή; Εύρώπης είναι καταόι
κασμένη εί ςθάνατον, Ικτός αν κα¬
τά τούς τελευταίον; ολίγους μήνας
δέν γίνη κανέν θανμα νεκραναστά-
Τό Μονα/ό είναι ήθΰρα πρός
την Γαλλίαν κα ίπρός την Ιταλί¬
αν. Είς τό παρελθόν υπήρξεν ίδιο¬
ν τησία καί των δύο αυτών εθνών.
Σήμερον είναι υπό την προστασί¬
αν τής Γαλλίας, άλλά κατ' θυσίαν
είναι άνεξάρτητος ήγεμονία, διοι-
κονμένη υπο τοΰ Π ρθγκιπος Λου¬
δοβίκου 2ου καί τελευταίον άρρι
νος γόνου τοΰ περιφήμου οΐκου τού
Γκογιών Ντέ Ματιναών Γκριμάλ-
ντι. Κειμένη επί των λόφο,ν υπο
κάτω μιας προστατευτική; πτέρυ-
γος των Άλπεων, ή μικρά αυτή
ήγεμονία μόλις έχουσα έκτασιν όκ-
τώ μιλίων, εγκαίρως κατέλαβε θέ¬
σιν είς την καρδίαν τοϋ κόσμον.
Αί μαρμαίρουσαι λευκαί οικίαι της
έκτισμέναι πέριξ τοϋ περιφήμου
Καζίνου της, φέρσυν άναμνήσεις
είδυλλίων, τας οποίας σπανίω; φέ¬
ρσυν οίλλαι τοποθεσίαι.
Τό άνοικτο* - πράσινον χρώμα
των έλαιοδένδρων, ό λαμπρός κυα
νοΰς οίιρανός καί ή έξαιρετική με¬
γαλοπρεπεία τής Μεσογείου άνα-
μιγνύονται είς εν πανόραμα ώραι-
ότητο;, διιοια τοϋ οποίον μόνον είς
νακό ήτο ή <έληά» τής Δυτικής Μεσόγειον. Ή λάμψις τοϋ Μονακό έγκειται εις τό παρελθόν τού, διότι το μέλ- λον τού είναι άμυδρόν, έκτός αν τό Μονακό δννηυΥ] νά εξέλθη της προσωρινάς καταπτώσεως τον καί άπαξ ετι ν' αρχίση νά ζή έκ τοΰ χρήματος των πλουσίων. Ή άριστο κρατία δέν •θα ΰπάγη είς τό Μονα¬ κό χάριν ιδιασκεδάσεως, οταν ΰ- πάρχη ΐτιθανότη; ότι είς τό διπλα¬ νόν κάθισμα τής τοαπέζι]ς τοϋ χαρτοιαιγνίου νά κάθηται ό 4ός τοϋ ρακοσυλλέκτου τής πόλεως, όσ¬ τις απέκτησε χρ»'}(.ιατα πωλών πα- ληοσίδερα, διαρκοϋντος τοΰ Πο¬ λέμου Ή άριστοκρατία θέλει την διασ/'.έδασι ν άπθ/Άειστι/ήν διά τόν εαυτόν της. Λέν θέλει τόν χασάπιιν /αί τόν α|ιωμάν καί τόν κοίνον τε- χνίτι,ν νά .τ>ιγαίνσι·ν εις τα σπίτια
των καί νά διηγοϋνται πόσα ίνέρ-
δΐσε ό είς καί πόσα εχομεν ό άλ-
λος είς την ρουλέτταν. Αύτά τα
Λράγματα πρέπει νά τα γνωρίζουν
μόνον τα μελη μιας καί τής αυτής
λέσχης. "Αν θά καυχι>θη ή αν ·θα
κλάψη κανείς, πρέπει νά τό κάμη
μόνον μεταξΰ φίλων. Ό χασάπης
δέ καί ό ψωμάς δέν πρέπει νά γνω-
ρζουν πότε εν χρέο; δέν έπληρώ-
θη είς την ώραν τού.
Τό Μόντε Κάρλο κατήργησε την
άπαγόρευσιν δταν έπέτρεψεν είς
τόν καθένα νά εΐσέρχεται είς τό
Καζΐνον. Άλλά διά τοΰ τρόπου
αύτοΰ κατηργήθη καί ή άποκλει-
στικότιις, τό π,ράγμα τό οποίον ι¬
διαιτέρως $τεζήτει ή πλουσία τά¬
ξις. Αύτό έν όλίγοις είναι τό μυστι¬
κόν τής καταπτώσεως τοϋ Μόντε
Κάρλο
Κατά τα τελευταία ολίγα ετη
ανεδείχ·θησαν αλλα δντμοφιλή κεν-
τρα διασκεδάσεα>ς, διά τοΰς πλουσί
ανς, τό Νταϊβίλ, το Αίντο καί αί
Κάνναι. Τα χαρτοπαικτεϊα των με-
ρων αυτών έσμίκρυναν τα νέρδη
τοΰ Μόντε Κάρλο. Άλλά τό σο¬
βαρώτερον πλήγμα κατά τοϋ Μόν¬
τε Κάρλο κατηνέχθη τό παρελθόν
έ'τος, δταν ή ήσηυχος μικρά Δη-
μοκρατία τη; Άντόρρας, υψηλά
είς τα Πι,'ρηναΐα επί τή; όροθετι-
κής γραμμής μεταξΰ Γαλ?νίας καί
Η ΑΛΛΟΤΕ ΠΛΟΥΣΊΑ
ΠΝΟΗΝ ΛΑΤΚΗΣ
ΛΙΑΝ ΚΑΙ Η ΣΥ2
ΟΕΙΑΣ ΠΡΟΣ
ζινου, ένεκα]
ΚΤΙΚΠΝ
ών
κον κεντρον.
'Ο Μουσσολίνι κατόιι; έν
ποιησε τ)]ν ρουλέττα έν ν
μω, το οποίον έγινεν ΓΖλ/0-,
νιστής τοϋ Μόντε Καο/Λ"
νειή κατάστασις ήτο ά "
Ο
ι^χουνχρήα.™
ξιμον παντα εϊνΐοι έτοιμοι
ρουν νέα πεδία πρός ,ατα
υλοι αιτοι συνέρρρ^
νε^σύστατα χαρτοπαι/τι/αϊϊ
οπουτόχρήμαήτονεον/αΊΙ
Ό Σέρ Μπαζίλ Ζαχάρωφ, πρόεδρος καί μεγαλείτερο; μέτοχος τοΰ Καζίνου
τοΰ Μόντε Κάρλο, όστις παραπονείται ότι οί σΰγχο,ονοι Άμερικανοί επισκέ¬
πται μέ τα δεκάψραγκα πουνταρίσιιατα, άν τί των προτέρω μεγαλων ποσών,
άτινα έπαίίοντο είς τάς τοατΐ:£ας τής ρουλέττας κα ίτοΰ χαρτοπαιγνίου, έπέ-
φερα την σημερινήν κατάπτωσιν των εργασιών καί την άπειλουιιένην εξα¬
φάνισιν τοΰ ποώην ένδόΕου χαρτοπαικτικοϋ κέντοου. Παραπλ.ειΊρ<ο;, ιιάρκα ρουλέττας μικράς άξίας, έξ εκείνον μί τας όιοίας οί περιηγηταί δονιιιάζονν την τύνην των είς τό Καζΐνον. Ή χή,να, οπου έγεννοΰσε τα χρυσά αύ*ι'ά διά τό Μονακό, ξε- ψυχα. Ό άριιτμό; των περιηγη- τών, χάριν των οποίων έσχεδιάσ'&η καί έκτίσθη τό Καζΐνο τοϋ Μόντζ Κάρλο υπό τοϋ Τσάρλε; Γκάρνερ είς τα 1878, ηύξησε μέχρι τοιού¬ τον 6ατ>μοΰ ώστε άπειλεΐ νά πνί-
ξη την μικράν ήγεμονίαν τοϋ Μο¬
νακό.
Τό Μόντε Κάρλο, τό άλλοτε λαμ
πρόν καί άριστοκρατικόν θερινόν
διαμονητήριον επί τής Ριβιέρα;,
κ,ς(ΐά-τά τε/^υταϊα ετη, Ιδίως μετά
τόν ί,τόλεμον, υπέστη σχεδόν τελεί¬
αν κατάπτωσιν.'Ή κοινοτης είναι
νυριολΐχ.τικως είς "τα οπλα κατά
τοϋ γρεοκοπημενον κράτουςτης. Οί
20.000 κάτοικοι έξανέστησαν καί
α.τήτΐ)σαν παρά τοϋ Ήγεμόνος τού
Μονακό, Λουδοβίκου, 1ου, 8πα>; τό
Καζΐνον αναγκασθη νά πληρώνη
τα έ'ξοδα τοϋ Κράτοι;, καταργου-
μένης τή; φορολογίαν. Τό Καζΐ¬
νον, οπου κατά τα; τελενταία; δέ
καετηρίδας, όλόκληροι περιουσίαι
έσχηματίσίτησαν ή έχάθησαν μέ
την στροφήν ενός τροχοΰ, ΐσχυρΐ-
ζεται ότι άπειλεϊται υπό π.τωχεύ-
σεως ε'νε/α τοΰ άνταγωνασμοΰ άλ¬
λον γειτονικών θερινων κεντρων,
τα όποϊα εχουν ιδρύθη άνταγωνι-
στικώς πρός την Βασιλίδα δλων
των Χαρτοπαικτικών Πόλεων.
Ό περΐί,γητής, ίδίω; ό Άμερι-
κανός περιηγηΐη,;, σκοτώνει τό
Μόντε Κάρλο. Ή ώραία αυτή πό-1
^ μέ παραδόσει; ανω τών-^6ίαί
αίωνων," κοτείχτ^ιίφη'ΰπΰ των όρ
δών των ξένων περιηγητών, οΐτι
νες περιδιοίβάζουν, έφ' όσον διέρ-
χονταΐ διά τή; Εύρώπη-; /αί άιο

III
ρια δολ.λαρίων
χείρας
1Ισπανί«5 ^δ
δά
-· ^ ϊ^Τ 1ί5 ^δ δόν της μέ
, απορον ότι το Μο- [ εν συνδικάτον ό,ΟΟΟ.ΟΟΟ δολλαοί-
νόν. Τό Μόντε Κάρλο
Φοράν, άφ' ότου ήνοιξεν,

ΜΠΕΖΙΛ ΖΑΧΑΡΩΦ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΝ ΠΑΡΑΚΜΗ
ΓγΕΜΟΤΠΑ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕ ΚΑΡΛΟ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑΝ
Ο ΗΓΕΙΪΐηΝ ΑΛΜΠΕΡΤ 20Σ ΕΦΥΓΕΝ ΕΙΣ ΓΑΑ-
ΙρΐΓΚΐΠΐΣΣΑ ΤΣΑΡΑΟΤ, ΚΑΤΑΒΑΛΑΕΙ ΠΡΟΣ Π Α-
| τον ΚΙΝΔΥΝΟΥ- Η ΚΑΤΑΠΤΠΣΙΣ ΤΟΥ ΚΑ-
ΑΛΑΠΝ ΝΕΩΤΕΡΠΝ ΧΑΡΤΟΠΑΙ-
ΠΕΝΙΧΡΑ ΠΟΥΝΤΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΝ ΑΜΕ-
ΠΕΡΐΗΓΗΤίΙΝ. _
™αά-
Ι "■* Ι ι ' *
«ζίνο ι,το ο μονος υ _
[Ού Κοάτους. Το σννδικα-
Ιλήρωνεν ετήσιον ενοίκιον έχ
"δολλαρίίον και επι πλέον
ιά Η
ν καθαρών κερ-
ύ
ζιά Η Φ
τόν ήγρμΟΛ'α· 'Βκτός τού-
'δημόσια φιλανθρωπικά κα-
ματα νι Ί αί έκκλησίαι συνε-
' Ιο κατά .μέγα μερος έκ των
■ τοϋ Καζίνου.(
στιγμήν κατά την οποίαν
Εκατόν ήρχισε νά χάντι χρή
>".τισσα Τσάρλοτ, τής οποίας
ι ^Οΐ6«λλ'ΰό !
17 "ου, ναίί ή όποία τώοα κα-
κη^Κί^ω(ίμ^ας "Οοσπαθείας,
^«Ο το»ς έξεγερθέντας
γεμονίας. " *
Ι^β-τριος παρημελήθη καί οί
Κ" Ιης ηΥεμονίσις (εξηγέο-θη-
|Τ ,αΙα!«^ήσει. ΊσχϋοίσθΐΓ
1 εν«) ο ηγεμών ελάμβανε το
μεριδιο ντου έκ των κεο-
τον
. ο ηγεμών έγκατέστησε τό
^Γ'-τροΐον σύστημα εις
·,5ε^_άνάκτοράτουκαι
„το πλείστον τοΰ χρόνον
*&' όλην την Ευρώπην, ο!
^2^χωρίςτά;άπα'του
ν"""""' χωρί; νερό, χω-
, τ-2ό Ολίγον οί πολίται τοϋ
^ησαναπηλλαγμένοΐφοοο
«κεινο, λι
των Θαλασ-
Κ^^θωνε^νά Γαρ^^&ρβ.
Ι τα μεσα τής: (ηηη-ηηήη^,.^ &,
εύδοκίας έν Μονακώ. 'Επί εν καί
πλέον £τος έλαβον χώραν μικραι
έπαναστάσεις. Πυροβολισμοί αν¬
τηλλάγησαν. Μία. έπιτροπή έστάλι)
πρός τόν ήγεμόνα. "Αλλοι εξ. μή-
νες παρήλθον. ΑΙ ΰποχέσεις έμει¬
ναν άνεκτέλεστοι. Άλλη έπανάστα-
σις. Τό Μονακό άντιμετωαίζει κρί¬
σιν. Ένώ ή ςραινθΛΐενική αίτία εί¬
ναι ί) άνιτ.ανότης τοΰ Καζίνου ό¬
πως θϊρίζΐ'ΐ έκατομμιρια, ή άφα-
νής κατάπτοοσις τοΰ Μόντε Κάρλο
δύναται νά άναχθή είς Εν παλαιόν
έρωτικόν είδύλλιον τοΰ Πρίγκι-
πος Λουδοβίκου 2ου, συμβάν κατά
την νεανικήν ηλικίαν τού, πρό τρι-
άκοντα καί πλέον έτών.
Κατά την εποχήν εκείνην δ διά
δοχος διήρχετο περίπου τό 25ον
ετος τής ήλικίας τού. Ηκολούθει
πιστώς τό παράδειγμα τοΰ πατρός
τού, Πρίγκιπος Άλβέρτου Ιον,
τοΰ δποίου τα έρωτικά έπεισόδια
καί ή διπλή προσωπικότης είχον
καταπλήξει την Ευρώπην. Άφ' ε¬
νός εφαίνετο ότι ήτο είς έρωτομα-
νής Δόν Ζουάν, άλλ' έξ άλλου
εύφυής επιστήμων, συγγραφεύς
πολλών βιολίων παρασημοφορη-
θείς υπό τής 'Εθνικής Γεωγραφι
κης Έταιρείας καί τής 'Εθνικής
Άκαδημίας της 'Επιστήμης διά
τάς πε.ρί ώκεανοΰ μονογροίψίας
τού καί τάς άνακ,αλύψεις τού είς
τον κύκλον της ώκεανογραφίας. Ό
πωσδήποτε δ Πρϊγκιψ "Αλμπερτ
ένυμφεύ9η την Λαίοην Ντωγκλα;
Χάμιλτων, στερεώσας οΰτω τάς
διεθνείς σχέσεις τού καϊ ςρυτεύσας
ενα καλόν γενεολογικόν δένδρον
δια τους πογόνοι>ς τού.
Ή Πριγκίπισσα Τσάρλοτ καί δ
σύζυγός της απολαύουν πολί.ής ά
γάΐτης έν Μονακώ καί εως τώοα
κατώρ·θο">σαν νά ματαιώσουν τίιν
επανάστασιν, ώς καλώς άντιλαμβά-
νονται, θά είχε πολΰ δνσαρέστοι·;
συνεπείας. Άλλ' είς την σύγχρο¬
νον αύτην εποχήν 20.000 άνθρο;
ποι τ>μποροΰν νά επιτύχουν τοϋ
σκοποΰ των μέ κάθε τρόπον, εάν
δέν έπέλθΐ] συαβιδασμός. Τοιον
ο
- !
τος συμβιβασμός ειυς τώρα δέν ε¬
ί ι πήλ·θε καί ή πρόσφατος άσθένεια
^ τής Πριγκιπίσσης Τσάρ?.οτ επέ¬
τ^συντηρηόεως διά
λάς. "ΟταντόΚαζϊνονέ
, οί .-τολΐται υπέφεοαν κα
το τελ<>ς τής ειρήνη; κα
φερεν είς την ήγεμονίαν μεγάλην
αναστάτωσιν. Επί τέλσυς οί κάτοι-
κοι άπαυδήσαντες νά περιμένουν
τή,ν επιστροφήν τοΰ Πρίγκιπος
Λουδοβίκου, όστις διέμενεν έν Πά
ρισίοις έπαοουσιάσθτ^σαν πρό τής
Πριγκιπίσση; Τσάρλοτ, φέροντες
τελεσίγραφον. Ή Π ριγκίπισσα ή
γέρ-θη άμέσω; «κ τής κλίνης της.
δπου εκειτο άσθίνής. "Εί.αβε τό
έγγραφον και έ'τρεξε είς Παρι¬
σίους. "Οταν έπέστρεΛ|?ε μέ την α¬
πάντησιν, εΰρε μίαν επιτροπήν, ά-
ναμένουσαν αύτην εναγωνίως. Ή
έπιτροπή ήπείλησεν άμέσως επα¬
νάστασιν, την όποιαν είχε γράψτ,
6 θετός πατήρ της καί ο.ά τής δ-
ποίας «δίδοντο νέαι νποσχέσεις πΡ.-
ρί μεταορι-θμίσεων. Ή ιδία προσέ¬
θεσεν ότι θά μεριμνήση αυτοπρο¬
σώπως διά την εκτέλεσιν των ύ-
ποσχέσεων εκείνον. Κατόπιν δ-
λονυκτίου συζητήσεως οί άντιπρό-
σωποι τοϋ λαοΰ απεφάσισαν νά δω
σουν είς την Π ριγκίπισσαν καιρόν
πρός εκτέλεσιν έκείνων, τα δΊποΐα
6 Ήγεμών δέν είχε έκτΛέστ^.
Έν τω μεταξύ τό 'Εθνοσυμβοΰ-
λιον ανέλαβε την;όλην υπόθεσιν
όπως έξεύρτι ενα οριστικόν τρό¬
πον πρός βελτίωσιν τής κακής κα¬
ταστάσεως καί επαναφοράν τοΰ
Καζίνου είς την προτέραν αίγλην
τού.
Ή πρώτη χειρονομία τοΰ συμ-
βουλίου εγένετο "υπό τοΰ Μπαζίλ
Ζαχάρωφ, τοΰ μεγαλειτέρου μετό-
χου τοΰ Καζίνον, όστις προσπαθεία
νά φέρτ) τόν Άντρέ, τόν 6ασι?4α
τοΰ Καζίνου των Καννών, είς τό
Καζϊνον τοΰ Μόντε Κάρλο' μέ την
έλπίδα ότι ουτοος θέλει άνακτη-θχι
τό άπολεσθέν μεγαλείον. Έν πά-
στ) περιπτώσει ή ένοικίασις τοΰ Κα
ζίνσυ είς τό παρόν συνδικάτον δι-
σρκεϊ μέχρι τοϋ έ'τους 1934, αύτά
δέ τα ^πολειπόμενα ετη δυνατόν
νά σημάνουν ζωήν ή -θάνατον διά
τό Μόντε Κάρλο. Άρά γε θά σω-
ΰί) δ άσθενής ή τό Μόντε Κάρλο
σύντομα θά καταστϊί άπλή άνάμνη-
σις;
δείχνων τό βφωνον μτ,χά·;ηαα είς1
τόν ■βοηθόν τού, εΐπε: ;
— Τώ:α, δέν θά βγή ν.ανεις εξω '
άχ' έ?ώ, αν δέν μιλήϊτ, 5ϋτό τό μη-|
Γ'.ά ν.αλή· τύχη το-ϋ βοηθοϋ, το;
ωμίλησε!
* * *
Ό Βεσ-ασιανός, άντ:λααδ;νόμ5-'.
νος 2τ: ολίγαι ώραι ζωής τοΰ ίιπε-
λείποντο, είπεν «ΐρωνεϋόμϊνος τους
Ρωμαίους, οί ό-οΐθ'. 4θεοζοίο·ϋν τους
αάτοκράτοράς των μετά θάνατον: |
■—^Αίτθάνοααι 2τ: άρχίζω νά γί-
νωμαι θεό;.
Ό ποιητής Φίλ:π-ος. εΰνοοάμε-|
νος το3 Λ;7ψ.άχοΰ, ενός των ΐιαϊέ-!
χων τοϋ Μεγάλον ΆλεΗάνϊρου, εί¬
χε την πεποίθησιν, ότι είναι ϊυσν.ο-'
λον ζρίγμα νά /.?ατη ν.τηΐς τα αιι-
στ'.κά τοΰ /.ορίοο τον. Διά τουτο 3-
ταν ό Λ-ασίμαχο: τον ηρώτησε τί θά
έ-εθόμε: περισσότερον, απήντησεν:
—"Ο,τΐ θέλετε, β:σ·.λεΰ. πλήν
των μυττίχών σας.
* * *
Διαρν-ο.'σης τής έ"/.ί;7.άσεως μι-
άς υποθέσεως, ενας διν.αστής είχεν
άπο·/.ο:μηθί| είς την εϊραν τού. Ό
03τ:ς τονεΑεςε τας
;οος των ν.ν.αστων, εζήτησε */.αι
την ϊίιχήν τού.
—"Ας τό"' κρεμάτουν! απήντησεν
ό ί'./.αστής.
— Μά έ;ύ π:ό·/.ε:τα: ::" εν2 ά-
- - Ε! τοτε άς τον Βε
* * *
Ένας περίεργος τόπος "Αγγλοο
έί-ειχνε αέ όχληρον τρόπον την θεο-
σέβε:άν τοο είς την εκκλησίαν. Σο-
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Ειναΐ γνωστόν πό-σ&ν ό "Είισων
είναι ιέργατικο; κα! έπίμονος, λη-
τμ,ονών πολλάχις καί το φαγητον
■/.α; τον 5—;2ν είς την εργασίαν τού.
"Οταν ειργάζετο είς την εφεύρεσιν
τοΰ φωνογράφον κατά το 1876, με¬
τά μακράς και έπ'.μόνο^ς 2οτ.!μάς,
εισήλθε μίαν ημέραν είς τό
στήριόν τθϋ έκλείίωσε την δυρα"^, έ-
δαλε τό κλειδί στήν τσέπη τού, καί,
?
ξε~αζ&ύτσ:α
οώναξε-
ναμος!
"Ανω, ή σύζυγος τοΰ Προέδρου τοϋ
Καζίνου, ή όποία αποδίδει την σημερι¬
νήν οικονομικήν στενοχωρίαν τοΰ Μόν
τε Κάρλο είς τύ πενιχρόν παίξιμον
των Άμερικανών περιηγητών. Κάτω,
όπισθία κ.αί έιιπροσθινί) δψις δεκα-
(ρράγκου μάρκας, τοϋ ιακροτέρου πον-
τάοίσματος, δπε ρέπιτρέπέται είς τό
Καζϊνον, καί' τοΰ όποίου συνήθως κά¬
μνουν χρήσιν οί Άμεοικανοί παίκται.
ιήθως έπανελάμδανε μεγαλοφώνως
και είς όχ: καταλλήλου; στιγμάς
την άναφώνη-σιν:
-—-Δόξα ναχη ό Μεγαλοϊΰναμος!
Ή παπαΒίά τής έ·/.7.λησί;ς ξιά
νά τον πείστ; νά μή δ-αν.ό-ττ; την
τελετήν, τοϋ άγόρατε ενα ζε^γάρι
χαπ^τσια, μέ την σύστασιν νά μή
'αλέγη- την έ~ίζ.λησ;ν το;. Ό θε-
οσεβής έκρατήθη μιά, δϋό. τρείς φο-
' ρές. άλλ «5εν ήμπόρεσε πλέον:
ξ
ίός7 ναχη ό Μΐ-'2λ5?·>
"Ενας μέλλων μνηστής, Γ/αγε
πρός την χενθεράν το^:
-—■ Σ«ς βεδαιώ, κ,υρία μοο. ότι ό
έρως μου πρός την δεσπθινίϊα Καί-
την είναι έρως άνε'-1 -σομφερόντων
/.α: χρηματ:ν.ών {ιπολογιστλών. Δέν
είναι άνάγκη νά αοΰ δώσετε την
προϊ-λά της. Δώσατέ την «Αλούστα-
τ? είς τοίις ΐανειστάς μου.
ΡΑΤΕΚδΟΝ. Χ. .Τ.-"Ολαι αί έκ-
οόσε*ς τού «,Εδνικ.οϋ Κι'(ρι·κος» .πω-
/.ούνται παοά τοΰ ·/.. Σιιιο.τούλον, 444
"--'-"' 5ΪΙ., όστις δέχεται μιχοάς καί
^Β^βπβεβΜεβεβεεππ··»*βίεε]εππβ>εβιεβ^ . | ΜαΛοΙ ίίΐ., ίκΐτις διτχεται μιχο<ις καί &&ΛΛ.-"χοΰ Καζίνου, δεικνύουσα την τρλτεζαν, επί τη; οποίας όλόκληροι .-ΐεοιονσίαι. ίνίοτε δέ καί! μεγά/.α; άγνελίας. ώς καί έννοαττά; ι ' άνθρώΓΓΐναι ύπάοξεις ετερματίσθησαν μέ την στροφήν ενός τρογοϋ. σννθοοιιητων. ^^/ η ___________________________________________________________________________^---=1£|

«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΟΚΤΟΒΡΙΟΥ, 1»2»·
ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ
ΗΒΕΤΙ
Ή άχηρέτριζ τού άντικρονοΰ ~ί-
τΐοϋ πέτα|ΐ αέσα στόν ποταμό δ:»
μικροσκθΛΐκά νεογέννητχ γατάκ-.α.
Π ώς θρηνούσανε! Σέ λίγο, άπό τόν
αύλόγ>:ο τοΰ σπιτιοϋ πετάχτηκε μ·.ά
άσπρη γατί'τσα. σάν τρελλή, κύττα-
ξβ άπ' έδώ κι' άχ' έκεΐ άνήσ^η κα:
χηδηξε άπΐΐ-ασιστικά στό δρόμο.
τΗταν τόση ή ταραχή της, ώσ-
ϊώ εΐχε χάσει την ΐσορ-
ί ύ ό άλ
ρ&πία της και κτυπηισε το κεφαλ:
κατβ γί,ς. 'Εκανε δυό φοϋρλες ζζ-
λΐ·*Ιένη, ένω τά γατάκια νιαούρ;-
ζαν πάντα μέ τής σα^δλ-ε·ρ'ές <ρω- νήτσές τους. Όταν σονηρθε, 6ρέ- Οηκε, μ' ενα σάλτο κοντά τους, μύρ-ισ-ε, τάγλ·.χ]ιε, πί}ρε τό ενα άχι τό σβέρκο, έ'κανε νά τό ψζτΐ^ίρ^ σχίϊΐ, μά μετάνοιωσε. Τό βλλο έ- κλίτιγε πάντα. Ξαναγύρισε δϋσταχτική, κοντο- ιΐτάθηκε λίγο, καί παίρνοντας τέ- λος άπόφασ:, τράδηξε γά τό σπίτί. Σέ ϊνό λ&φτά «:χ-ε ξαναφέρεΐ τά μικρά της ΐ-.ή φωληά. ΣΤΟΝ ή φη ή γειτόνΐσσα θά τα ξο?- ναπετάξϊ), π&λΐι μχκρύτερα, ?σως ν ά τα ζεματΐση, γιά νά μην τα ξανχύ- (X ΐ .αΤ-ρα των. Οί άνθρωποί χε- τοϋνβ τα ϊσ.ά ττχις τα παιδία κα: θά λυπη9ο5ν τα γατάκια! ΛΑΖΑΡΟΣ ΤΡίίΟϊίΙΑΤΟΪΓΑΜΟΪ ν Ασπρο τταφύλι ροζακί κα·. κόχ,κινο κεράσι τ' άνί'ρό-ρνο πό"» Ιγινε νά ζήση νά γεράση. Ννφη μοϋ καλορρίζίκα νά ζήσης νά γε,ράσης 0Χ ταΐρι ποΰ σοΰ δώσανε ζωή θά την χε-ράσης. Νά ζήσ' ή νύμφη κι' ό γαμπρός νά ζήση κι' ό κο'ομχάρος ά κάμουν κι' άλλοος γάμους. 'Εδώ ό μέν κο^μπάρος φουσκώ- νει σάν διάνος, οί δέ συμχεθέρες σφο^γγίζ^ν τά ίάκρυά τους μέ τά ττεμπέρια το^ς. Σημερχ χαίρει ούρανός Σητχερα χαίρει μερά 'Απόψε Θά στεφανωθη Αητός μέ περιστερα. Άζο τής έπισκέψεις τής «ολλές, —ού εκανε; σ^χνά στή Μίτιλήνη, ζϊλί'ττηκες καί τάχασες καί λές τώ; θίτζν Τούρκίκη νςαλό νά γίν*;. ♦ # · Κι' απάνω στήν ζαλάϊα την πολλή κα: τή μεγάλη κα! τρ-ανή σοΰ ζήλβΐα μιά τρομερή μάς γραφείς άπειλή ν. αί την πετάς μαζύ μέ μ ι ά μχοτίλι-2. ♦ ♦ · Την δρήκαν ομως οί Μυτιληνΐοί κα: τή ;χ"·οκάλα τώρα τή φ^λβνε καί όλθ! άντρες, γεροι, μά κα: νηο μέ ζόθο νά σέ ίδουν ο*έ καρτεράνε. Καΐ μόλις πάς «ίς τό νησί ξανά σνόν κέρφο σου ιτειά τ6τε οΐίτβ ψυλ- (λος αύτηνε τήμπο^κάλα—κί' άς πονά— 6ά στήν τοχοθετήσουν κατα)Λήλω'ς. ♦ * · Καί τ&τε, πλοίαρχέ μθϋ, συμφορά, άμεσοος θά σέ πιάσθϋνε ζαλίίες καί θε νά ίί»ίς καί ίΰ 6ρέ φουκαρί πώς αίΜντίληνιοί 3έν είν' λαλάϊβς! (Άτ' το σατι»ρικο «Λοδ'.τούρΛ») Η ΠΟΙΗΣΙΣ ΜΟ_ΤΧΡΟΜλ τ' άεράκι μ' άνάλαφρη φόρα Καί τής τριανταφΛλιές άργά <τα- λεύει -τίς κ3>ρϊ:ές καί στήν πλάσι 6ασι
ύ
Ό "Ερωτας κάμνει τούς άνδρας νά
νομίξοι·ν ότι μιά γυναΐκα βιαφέρει άπό
την άλλην.
ΜΕΡΑΚΙΑ
Ό Μίτσος,τό
ϊΐδ! τή; παρέας μας, έ'χει άγρια
μεράκιζ άπόψε. Άναστεναγμοί κάρ-
γα
έτσί;
-Τι εχείς, ρέ Μίτσο κι' είσαι
^—Έχίχλοκή, μωρ' άίελφέ
ή ϊή ίλά
Ράϊ
λεύει
ίνο σούρουπο, ώρα ι,υροφόρα,
ρη θυμητικύν όν-είρων ώρβ,
Π οί» ή ψ;ιχή τή γαλήνη ζρομαντει>ει
Την αίών:α γαληνη κι' άγ"^αντευε!
Σά γιά ττερνή φορά κάθε της γ*^ώ-
ρα
χη ξανβές κρινοτραχηλες
Άγάχες, γαλανά ίασιλεμβνα
Μάτια όγρά καί φιλιά κι' άνατρι-
χίλβς
Καί ίάκρ^χ πλάνα ίώρα ζηλίμένα
της 'ζήσης τού άχνο*δόν«τ»ι καί τβ-
λειώνει.
«άν τό τ)αμ« για>λί πού όλοβνα λϋώ-
νβΐ.
Α. ΜΑΒΙΛΗΣ
'Εχλεκτά βιδλία εχίι αίνον τί
β;δλ!θπωλείον τοΰ αΈθνικοίί Κτ}-
στήν καρϊίακή
ί Ζ
ίλαρά, πόνος
ό έ
ΜΙΑ ΣΙΐρΟΠΙ
Είς την Ζαρίχην ««υληθη τ*-
λευταίως ενα μ^?ος τής μεγαλη-
τί^2ς σϋλλογής γρτμματοσημων
ιής Ευρώπας, τής περιφήμου σ^λ-
λογής Φεράρι, ή όζοία ε·.χε κατα-
σχεθη είς την Γαλλίαν κατά την
διάρκειαν τού πολέμου, διότι ό ίδι-
εκτήτης ττ)ς Φεράρι ήτο Γερμχνος
ΰχήκοος.
Ή πώλησις άχέφερε ζερί τά 5
έκατομμόρια φράγκα.
Τό χωληθέν αέρος τής σΛλογής
άε την ώ
μρμ η ρρ
σειράν Έ).ληνι·/.ών γραμματοσημων,
ττωληθείσαν άντί 600.000 φράγκων.
"Οταν ό ΔαρείΌς έστενοχωρήθη
άχό -ήν έπέλασιν των θριααίευτών
Μακεδόνων τοΰ Μίεγάλου "Αλεξάν¬
δρου, απεφάσισε νά ζητήση την συν¬
δρομήν των μιτθοφόρων 'Έλλήνων
τής Ίωνίΐας. Ένα τοίθϋτο σώμα
δΐωργάνωσε καί ό στρατηγός Μέ¬
μνων ιδιακ,ρίθείς είς πολλάς εναν¬
τίον των Μακεδόνων μάχας, άλλά
ΕΪΟΪΜΕΣ ΚΟΥΒΕιΝΤΕΣ
Ή
Νεοπλουτίδου
ρ
άιργά σέ μά «ναΛία. Μ
Οητε στή τ>έΐ! της. έρωτά
χοΰ καθ:- · - -.
■/ Ι
«χαίζαν.
—•Την ένάτη «ιμβωνίβ τή; ά-ϊν.
ά ή ίων ης
τά ή γείτων της.
Τί Ι
—Τί -Λρίνβ! λέ«{ τότε ή %^,Λ
νΤεοπλο^τίδθϋ. "Έχατα της ϊχτ(^
ά
ς μο» γιάνά μάθχ·,α ,5
ποία πόλι θά παιθά·«>ω.
—Είσαι άνόητος. ΚΓ ά
θαινες σέ τί θά ώφελοίσε;
—Άχλούστατα θά φ;όντ
μή... πατήσω χοτέ σ' αύτη -τ
* * ·
—Λίνετε την χά: γ, τ·/; ; ,ν
«ν κύριον; Αύτός ίχβνί-*έντε ν:
νιβ
—Τόν άθλιο! Μοί εΐπε -ο: .
'. κάν»! μόνον ίύο.. όσον ■/.■ -.
τίχοτε
Καί γιά τό γκαρσόν: ί-:< ., ύρ; -Τί πρά ά ί ρή μ ρ, ς ρί-πηχος. Ζωντχ/ος χωρΐσμός. Δέ φ τονε ι ποι» την άγαπάω καί λ^ώνω γ-.ά δαύτην:... καί έκείνη έγει άλ- λονε... άλλά τώρα μοϋ φβύγει. —Τέ βάσανο οίύγει; Φύ έ άέ γ; ι—Φεύγεΐ, μωρέ άδερφέ μο γε, καΐ^ μ' άφίν»ι μονάχο. Δέ Οά τή δώ δλο ~ο •Λαλο-ΛαΓρ!. Πάει γιά άν*ψ!>χή ή μ'Χ-ρή, ίλέπβις, πάει.νά
καί μένανε μέ καρά—
Οερίζει ό
—-Δέ
της.
έ
ης
ρέ οτ>! 'ίΕν«.ι ό
Κρασί ία
ρ, ρ τ>
θεός καί γΐά <τένα. Κρ-ασί ά^Οθ'/ο καλά νά είσαι νά πι' ρχ ^, καλά νά είσαι, νά πι'νης καί νάξεχνάς^ τόν χόνο της... Μετ)ϋσι άχό τήν^ ωρα ποίι θά φύγη καί νά ξ^α;χεθύσ·ης, δταν θά ξαναγϋρίιη;! —Αεν μοθ κάνει τί ό Τ ά αΰτό τό μ αΰτό τό ό. Τα μ&ράκια μου δέν τ,>{-
^ μέσα στ» κρασί τ' άφΐλότι-
μα, μάθανε χολύτ/χι άιτό τής πολ-
λες ά-όπϊΐρς ί ^ ά α ί
νά τα πνί-
λές άπόχΐΐρες ποί»
Ιω κι' άν&ίαίνουνε στόν άφρό...
—'Ενει, ρέ Μίτσο, κι' βλλο για-
^ έσυ. "Εχεις την η
φοντάς ττ;; τραγονδάκα,
λίγοΛβκι... 'Ε^ίΐς τι—-τα νβ* νά
ϋ
μή κατορθώσας νά σώση τόν Δαρεί-
ον «κ της κατζστροφής. Μίαν ημέ¬
ραν ό Μέμνων, ένώ έπεθεώρει τοίις
ΐτρατιώτας πβρετήρησεν ότι είς
φωνακλάς έκ των μ,ισθοφόρων έδη-
μηγόρει ύ&ρίζων τόν Αλέξανδρον
καί έκφέρων κατ' αυτού δε-.νάς λοι-
ΐορίας. Ό Μέμνων τόν επλησίασε
ναΐ τόν εδωσε μΐά πλαδαρΐά μέ την
λίγχην το^. «Έγώ, τού εΐ-πε, σέ
τρέφω γιά νά παλεμήσης τόν Αλέ¬
ξανδρον, άχι <5μως νά τόν νδρίζης». —,Κάθε έπιμονή είναι αδύνατον νά μή έχιφίρη άμεσον τό άχοτέλε- ομά της. "Οϊοι έπίμόνως έπεδίωξαν κατ'., τό επέτυχον. —"'Οποι* ύπάρχει ίιά9εσις χ>ρός
πβλιτίκολογίαν, δέν είναι δυνατόν
νά υπάρχη εφεσις πρός «ργβσίαν.
—'ΙΙ κΐσμική κίνησις σκοτώνει
την χνβ^ματικήν χαραγωγήν.
Κ·αί αί άδυναμίαι είναι άπα-
—Βρέ ά%ρφέ, τί σβύπα :"<■ αύτη; Μ^ρίζίΐ χετρβλαιο. — Πε-ίρέλαιο μυρίζε; · Ί ,-. ναι ψαρόσθυβΑ. Ή κρεατόσοιι-2 υ. ρίζε: σατόν**;* Σ ^;.« τα /,ϊωγθ:ϊϊα, /.. ό κύρ'.ος είε;·τον διπλανόν τοο, -:: βλέχων είρβνικώς χονδρήν κ^ί;2 γίνοντα; ϊεχτοί1 ·/■>! έλέφοτ/τε;, '
πως καί στ τον τού Νωε
—'Νατί, άπαντα εκείνΐ}, άλλά γ
νΐνται δεκτοί καί γαΐδούρια!
* * «
— Πίΐω, κύριε, -δέν έπιτ:;"-
νά χροχωρηστβς!
— Μά είμαι ρζπίΜΑ''
Αά των ματιών σοο τό χαττιρι
Κλαίω καί ίλίδοομαι, ρέ σιί,
Στάζει τό δάκρϋ στό χοτήρι'
Κα( μοΰ νερώνει τό κρασι'.'
Διά την άντιγροτφή,
Ο ΤΖΟιΓΕΣ.
το ι_Ηίη
Το μερος πό"» σέ πρωτοείδα
τέ φιίλαξβ βλσος ίερό,
γιβτί βύτοϋ είχα γνωρίσει
τόν Ιρωτ* μοο τόν βληήινό.
κιρνάω
Κβί
ϊτβκοματί, σάν νά -"
/.{ ό τοτός λές καϊ ΦιΘμι^ι
την πρώτη λέξι σ' άγ~!ω.
Π ΛΑΤΑΝΗΣ
Ό λόγος πού άλλάζουν αί
γνναίκες τακτικά τά φοοε
ματά των είναι διότι πρέ¬
πη νά εχουν τακτικά θέ-
ματα δι' όμιλίαν.