181121
Αριθμός τεύχους
4856
Χρονική Περίοδος
1928
Ημερομηνία Έκδοσης
12/8/1928
Αριθμός Σελίδων
40
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Ιίίϋ$ΤΗλΤΕΟ
ΜΑΕΑΖΤΝΕ 8Ε0ΊΊ0Ν
Τνθ 5ΕΟΤΙΟΝ5
8Ε(7ΠΟΝ ΤΥΟ
5Ι.Μ>ΑΥ, ΑΙΤ.υΚΤ 32, 1ί>28.— ΌΤ>.
XIV.
Νο. 4856.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 Α'ΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΈΤθΣ ΔΕΚΛΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άριθμός 4856.
Κ7*Ι
Γ.'ναι άπό τούς πειό Οελκτ'.κωτί-
ρο,ς ·ζΰθους τής ά;χα:ότητος είνα·
•κα', ό έρως τοϋ Άλ<ρε·.'δ πρός την -'Λ:τςμ·.δα κατ' άρ·χάς '/.αί κατόπιν τλ%ζ την ακόλουθον ταύτης Άγουσαν. Ώς γνωστόν, γιά νά αποφύγη ή "Αιτεμις την άνιαρά ένόχλησι τοϋ • άγ^τώντος αύτην Άλγΐ'.οϋ, τοΰ !< 11 'ν.ζζγί^ι κάποτε συγ·λα·;άθεσιν στόν ε:οτά τού, καί τόν εκάλεσε οέ κά- γ:·7 έορτή τη,ς, στοΰς Λετρίνους. ■ '7 νΰ/.τα «τελϊ/νοφώτιστο. Έκεί η -/,:"ργος θεά, συνοδευομένη ά-τό ./· άκ:λούΟους της, των οποίων I- '/Ζ'ΐζ τό πρόισω'πόν των, όπως καί -ο ιδικόν τητ μέ πηλό, εκάλεσε τόν Υλίε-.ό νά άνχ/αλύψη μετας!) τώ^ την ερωμένην -?ου "Αρτεμΐι' :νή οάσ/.α). Ό Θοστυχτ,ς ε;ς μάτην -/ύτταζε μέ προσοχήν 5- /2ς τάς νίζΛφας—■ήσαν δλες πανο- μοιότυπες—μέ τό ίδιο άνάσττμα 7.7: το ΐδ'.ο πρόοωπο! "Επείτα άπό τΰ Γάθτλά τού αύτό έφυγε^ άφοϋ ώρ- ν.'σθη έκδίκτιτιν κατά τής 'Αρτέμ·- ίος.. Ή Θεά, &έδαια, είρωνεύετο Γ-'ντο3 "/αί πάντοτε τόν άτυγή Άλ- ^:'ό, σε μιά δέ συνάντησιν της, τίς "/εγε:: «Μή μέ «έμπαίζεις άλλτ), ΰ- πςςήφχ/ος Θεά των ΐατών καί το3 '/..,τγ'':υ γιά τό πάθημά μου στ:ύς "Λετρίνους. Αέν σε συνχντώ σήμερα εδώ στής γραφιχές Άρ'/.αΪΓ/ές δεί ?/δες γίατί τό θελω, άλλά ιδιότ: Ι άθλιος υιός τής .Κυπρίας ("Ερως) ; : ν.ατέστησεν άνίχανο νά σκευ'Οώ ~οϋ πηγαίνω, καί τί πρέπει νά πρά- -ο. Μή μέ έμπαίζεις, λοιπόν, Θεά. "'ατι ό "Ερως -είναι πχντοδΰναμος τας παρχ'/λήσεις των ι. Ή &εά σιυνϋδευομένη τό τάς άχολούθους της, άπεί. Ο, τραπειτα πρός τον γετιατο χυ- ί"' η°Τ'- 'Ερύμα<9ον. Έτσ! είχον εκατόν νά αποφύγη τόν όλεθρον ν.α', ^"Γ/?ε·νως νά κατορθώση έκβΐνο "--» 5-εΰ6χ«ι ή θλιαμένη τού καρ- ί'α. Τού τ^νέττησε νά ερωτευθή την ^ρίθοοααν, μίαν των καλλί—ων μίαν των ν·ϋμ.φών καίτήν πειο ά- γα—φ,ένην ακόλουθον τής Άρτέαι- ^ς. Ο Άλφειος αέ ανακούφισιν έ- ςε7.θη την σ-μ,βονλήν, /αί κινούαϊ- νος ά-ο χεϊσμα χρός την νΑρτεμ.(ν, ηρχιτε να έρωτεύεται μ.έ ποί&ος την Αρέθ-ουσαν. Ή "Αρτεμις όμως, κα- "/■θζηλος θεά, έχροφύλαττε την Ά- ρεθο·αταν μέ έχ'.ιχέλείαν, άνό τάς έ- ^-'.Οίτείς τοΰ Άλφβιοϋ. Ήτο κάχω; ίρικτο γ>.' 3-ύτή νά χάση τευς «-
ραιθ'ος 3μνοϋς ποί» τής προτεφερεν
λή ά Ιρωτευμ,ένος αα-
ς ρμς
της Άλφειός. "'Εττι περνοΰσε ^
ρός Μιά μερά όαως ή νύμοη έ
Μι
ά μερά όαως ή νύμ,οη έ-
9°?ητο καύίτωνα. Σοναντά νερά χϋ-
Ρ-ς τζιραχή κΐνούμενχ, 8ιαΰγή ·/-»!
^αφατ/-ή μέχρι το5 πν&μένος, τό·σον
ωΐτε μ-αροϋσε -/.βνείς νά άρι&χηΓί
"Ούς φαινς',λένους δτι έκινοϋντ& χά-
/!"·'-ας. Μερ-.κές γέρι-Αις ΐτιές και
πανι>·^η/.ες λεϋκες έ'ρρ'.^ναν τή;
;'λ -02',οΰ της —ο νερό καί επε-.τα
εως το γόνυ. Τί ά-ατη/ό *αί ααγτ,-
ν;υτ·.κο -ού εινχι το νερό! Τ^ εύ-
>χ?!τ-ηυι ττού ^ίτθάνθί-,ν,ε στό γαρ-
,ίςι^το νερό, τ:ου τότο ήϊΐ/χα ν.^-
ειτάνω *έ μ.ιά ■Αυοττι ίτιά. καί
Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΠΟΤΑΓΠΟΝ.» ΑΠΟ ΤΑΣ ΠΟΙΗΤΙΚΑΣ ΣΚΗΝΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗ
ΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ.
γυμνή, ο^ως ήτο, -βυθίζεταΐ στήνΐ
άλά |
άριαλίά τοϋ γαργαρ'.ττοΰ νερο·3.
Άλλ' ένω έ-/£λύα6α ν.α; έχιτΰ^α τα
νερά μέ τα τρ·ϋ·φερά ιχίλη τοΰ σώ-
ματός της, ρίγη·5έ 3νγ/.:νήτεως κ*-
τελάμ,δανεν αυτήν μέ την θωπείϊν
τοϋ νεροΰ καί οί ίραχί&νές της
σθάνοντο γωκύτατα φιλήιματα έκ
μεραις των μιχρών κί/ιάτων χοίι έ-
δταιούργει τί) -αρθεν.κόν άειΰαλές
της σώαα έρ"/έι,χενον εις έτ»5ην μ,έ
το στοί·χείον τοϋ θείοι> Π
ΐ^ ί ί
αίφνης ψίθυρον είς το
μέσον τοΰ νερΌϋ. Τρομάςατα άνέρ-
χετα; χρος την πλησιεστεραν ξηρά1*,
ότε άκούει βροτχνώϊη φωνήν έ/, των
υδάτων νά τής λέγϊ): «Π&ϋ φεύγεις
Άρέ&ουσα, χοϋ φεύγεις;» ΤΗτο 6
Άλφειός. "Οπως ήτο γυμνή ή νία-
φη φεύγει. καίότον τα λενχά της
ί^-^χτα τ,ιαν είς την άντίπε?ί·>
όχθηιν, ό δέ ίιών.της της την έτςλη-
σίαζε μέ -αραφαράν, γιατί γ^μνή
όχως ήτο εφαίνετο είς ιόν ερωτευ¬
μένον »έον τερίσσότ&ρον ώραία ή
-ρίν.
"Ετσι αύτη έ'τρεχε. καί ούτος
την ·Λατεϊί&)κεν. "Ο^ως δέ φεύγθϋν
α! άθώαι ζεριστεραί τόν αίμοχαρή
Ιίρζν,χ, ούτω -Λαί ή Ά,ίέθ&υσα εφεΐ;-
γε τόν ·Α3τ3δ{ώ7.Όντα 8Ϊ>τήν Αλφει
όν. Πέρασε τρέχοντας τάν Άρκα-
3ί.ν.όν 'Οιρχα/ενόν, την Ψωφίϊα, τό
Άρκορϊι/Λν όρος Κυλλήνη, τής ι:λα!
γιές τοΰ δρ ούς Μαινάλου, τον ιΐυ-
χρόν Έρί(χαν&ον, καί τέλος δρέθη-
7.αν ττήνιάπέραντον ιτεδιάδα τή,ς θεί¬
ας "Ηλΐ'δος. Ύ-έμ,ενεν ή νύμ,φη καί
Ή Δνίς Μαίρη
Στούαρτ "Ονταμ,
μοδέλον καλ.λιτέ-
χνου, ή όποία ζητεϊ_
75.000 δολλ. ώς
βάλσαμον καρδίας
άπό τον Τόμας Φ.
Χίντζ, χημικόν.
ρή
ίς*
θεόν, άνήγαγε την Άρέθο:>σαν είς
ΊΤτΤγήν, κυλιομένην Ιτλ ττ? Ίτρζ-
σίνης -(-ής -/.οίί παίζο'ΛΤ'ν έκτοτε, ·ά-
μέρ'.μνα μέ τοίις λεοκ&ΰς χαλΓλ.»;.
Μόνη δέ αύτη ΐξ δλων των ΐηγων
τής θείας γής έ'^ει τί) τέλος ττ}5 .
ί της ν.ατ' αυτόν τόν τρό"»
ένη νπο την θάλασσαν ,'καίΐ
μή έρχομένη είς έοταφήν μέ ττ^ άλ-ι
μρά ερωμένην τοϋ ί:«5ά
Ποσειϊώνος. Έζέρχε-.αι
καί δρισϊρή, παίζουσα ί:χρ%$ς είς
την χράσινη άκτή τής ΣΓ/.ελίίς.
Ό Άλφειός μεταδληθείς είςΐΕ,Ρ*
ταμόν ά—3 το μεγάλο τ;υ τα χάθος
πρός την νύμςην Άρέθθϋΐταν έ'-Λλα:ι
οιαρκώς είς τή»; άν.ρι,γιαιλιά 'το·3
έρατείνοΰ πελάγοιις. Τα δάχ.ρϋά4τό·^
έφερεν ό μεγ<ά*θ-Γα.θς Ζέφι:ρος μ«-/ρι τής Λϊδώης, δπτχ» χλ^ροφορηθεϊΐϊ τα ίιατρέχο-ντα ή θεά 'Αρτεμ,ις, έ'- τρεςε πλησίον τού καί τί/ν ήλευ^έ- ρωσε, <Γ^γ-Λατατεθε?σαί ίέ είς ·η* έρωτά τού, τον συνέστησεν, ίνα 3η>
'.&υργήση πρός χάριν της "Αλσος,
-που ύ.οκ 'Θά συνηντώντθ. Ό Άλφβί·
ός ύτςήΐ'Λθυτε, Χ'αί -έχιττρέψας έκεΐ
ά ν.οντά είς την θείχ/ -θάλατ-
, έίηΓΑ'.οΰργησε μέγ3 άΐλιτος το
οποίον 7.αί ώνοχάτθη «"Αλσος Άλ-
φειωνίας Άρτέμ'3ος» το σχοϊθ"^ καί
όΙΙ Χν'τανίας ί'.εργίαενςς έ-ΑείΟεν,εδ
εν είς καλήν κατάστασιν.
ΐος, 1928.-,
'Αγγελος
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Ή Νατιεσα—Λαμπερά Μάτια—δεκαεπταέτις Ίνδο-Άμερικανική καλλονή.
ετοεχε. Τό αΐσβτμα ττς# παρθεν-
ν.ής αίδ&ϋς έγέμιζε μέ ίύναμ-.ν^ τα
τ:υ.οε:ά μέλη της. Έ;?εχε κ*<. ε- ■/ι'είνος άλλ' δτι ταχυτέρα της νι^.- φης. Ένω ομιος έτρεξαν είς την πείιάδα τής θείας "Ηλιίος και ?ί- χτ/ τόν ήλ-.ον είς τα νώτά των, εί¬ δεν ή νύ^φη νά πρ&πορ-ΰεται χ σκ:/ τοϋ ί-.ώχτου της Άλφε'Λϋ. Δέν ε·.-/ε χεποί&ησίν 5ν ίτ? χραγ/ιατΐν.α γ, άγχ,αλ ή σκιά τού ή δτμιοΐιργημα της φαν- τασίας έκ τοΰ φ^ου της. Λιγο ο- μως κατόπιν καί ΐδείαιώ3η, ότι αυ¬ τόν ήτο, καθ" δσον^τό άσθαα τοϋ στόματός τού σάν πύρινες γλώσσες έ'/.αιε την είς τόν άέρα άνεμ'.ζοτ.-.έ- ν«ν κόμτ.ν της. 'Βςηντλημένη χλέ- γ χρ η, φ «δ·οήΟησ·έ με Άρτεαις! Είμαι ή ά- νόλ&υ'&ός <τοο Άρέ&χσα στήν όποιαν είωτες τόίΤίς φερες τα τέςα σου καί την γ&ιάτη δέλη _φερέτρα σθ'ο. Βοήθησί με!» Μόλις είχεν έπ-.στρέ- ψει άπό την Π άφο ή θεά. Συνεν.'- νήθη μέ τί) ά'κουτμα τής φωνή·ς τής έάλ ήθη μ μ ή φή ^μφης καί σπευσαυα την έκάλυφε μέ λευκή όμ-ίγλη ή ό-ποία ώς πέ· πλος την έπρΌϊ'όλαττεν »πο τα δλκ;- αυρά δλέμματα τοϋ Άλφειού. Πρός στιγμήν ό Άλφειός χά^ει τα "£>
της. Δέν άπελπίζεται όαως, άλλά
—.ριέρχεται διαρκώς χοντά στή νε-
ςελη ν.αι με τρυφερα φωνη την ν.α-
λεί: «Ποΰ εΐσαι Άρ'έδουσα; Π ού
εί'σαι;» Τότε συνέιδη στήν νύυ-φηδ,τ:
σ^μ,δαίνε! στήν άμνά·δα, όταν ακούση
λύκους βιρυχωμένους κοντά στήν ΰ-
ψηλή μάΛ^5ρα τοϋ ν.ο-αί'.οϋ, ή είς
τόν λαγον ό οποίος κρυμμένος στήν
οτ-ΓΟ, ?'.α·Λρίνε·. τα έχθρικά των
τ/.ύλλων σ-.όμϊτα %λ <ϊέν μ~ο;ε; νά κάμη 7.?αμ·.ά απολύτως κίνησ·. άπό τό ΰπε;δ&λικο κτοποκάρϊι. Ό Άλφε-.ος σαν νά ησθάνθη την τα ραχή της, έςαχολουθεϊ νά τριγνρ'ϊ καί νά περΐϊφίγγη έ'τ'. περισσότερο τό μέρος έ'νθα ήτο κρ^μμένη ή Ά- ρέθουσα. Αίφνης άρχί',ει νά κατα- λαμδάνη τό σώμά της κρύος ίϊρώς καί υλμ,'μυχι σταγόνες χύνονται άπό όλον της τί) σώμα. "Οταν κινή τα πόοια της άί,χϊίσως σχημ.ΛτίΓ4εται λί- μνη, άπό ·δέ την ξεπλε ^£νητ< 7.όμτ· της πί~τουν σταγόνες ζωογά^θο δρο σ;ας. Τέλος σωρίάζετα'. έκ'δάλλου- σα μυστηριώίη φωνή άγωνίας ν.α': ήΐυπαθϊίας. Ό Άλφειός άναγνωρί- ζει τό θύμά το·; καί ·άφίνω^ τό αν¬ δρ ιχόν τα» σχήμα, μεταίάλλετχι είς ! ΰδατώϊη όγκον, ίνα άναμ.ιχδ'ή μετά | τής νΰμφης. Τα συμδαίνοντα πλη- ροφορε'-ται ή "Αρτεμις ν αί είς φθό- | νχν πρός ττν τέως έραστήν τηις 3ι· ανοίγει τό θείον τίς "Ηλβος όία- φ·ος καί ίι' αύτοϋ φυγαβεύβι την νύμ- φην είς τα σκοτεινά ίζσίλεια τής Όί, ήτις εΐττνω*αο»»1*τα την λαιμητόμος έν λει- -:ουργία«.. ^ Είς τό Μπριζόν τής Γαλλίας έ>'
γένετο πρό τριών ημερών είς τάς 5
τό πρωΐ, ή Θανατ'.-χή έ'/τέλεσ'.ς διά·
λαιμητίμου έμζρός είς την είσοδον
τής φυλακής ούο 3ολ:ιφ<.νων, τδΰ Άλλιέ καί τοϋ Μονταγίάν. Ό Μονταγίόν κα-ί ό Άλλιέ, μίαν νύκτα τοϋ Απριλίου τΛ/> παρελθόν-
τος έ'τους, εφόνευσαν, διά νά λη-
ττε^τουν τόν Μασόν, όπλοποιόν, είς
την κωμόπολιν ΜπΌεν.
Μετά τό έγκληλά των οί κζ-
■Αθϋργοι ίρριψτί τό πτώμα είς εν
ϋπόγΐ·ΐθν δπ&υ ανευρέθη μετά ίύο η¬
μέρας χατχφαγωμένον χπο τοΰς τ»ϋ
τιν.οΰς.
'Ο Μαιτόν ήτο θδϊος τού ΆλλιΙ.
Οί^ ·ΛΧΑθϋργο: ύ'£?> ήδη αποπείρας
καί άλλας δυο φτιράς νά τόν φονεί-
σουν, άλλά δέν τό κατώρθωσαν χλ
ρά μόνον την τρίτην φοράν.
^ Π λήθος κόσμου ειχε οπεόσει, δ;1
νά παρευρέθη είς την 'θανατικήν έκ>
τέλεσιν.
"Ερριψε τό —-αιδί της μέ-
σα είς τόν βόρβορον.
Τό κακί^ργιοδ'.-Λείον τοϋ Αϊάς
κατθδίκαττεν είς 20 έτών χατχ^αγ-
χαυτι/,ά έ'ργα μίαν γ^αί/.α όνόματ:
Ντολλάντ χατ-'γςμένην άπό τ5 χω¬
ρίον Κωσσύ. πλησΐΌν ττς Τοίρ.·
Η Ντ;λάντ έδαρύνετο άπό ιμτ>
φρίχώϊη κατηιγορίαν ή όποία άπε-
ίείχθη ζ,ατά την δίχην ά.ληιθής. 'Μί-
αν ήμέρτ^ είχε ρίψει τό διετές παι·
δάχι της είς τον βό.ρ>δ&ρον τής οί-
ν.ίας της, ΐπεϊδή εκλαιεν...
Άν καί ή φρι-Λαλέα χ3τη πρά¬
ξις διεπράχθη ν.ατά την δίάρ^ΕίΧ^
μιας ^οίνο-οσίας είς την όποίχ^ κα
τα την ημέραν εκείνην είχε πζρα-
ίοθη ή κατηγορθΛΐένη μαζύ μέ την
μητέρα της καί την πί/Οεράν, ή ά-
νάκ-ρισις άπέ8ε:ξ·εν, δτ: ύπήρ·χε π.?ό-
θΐσις φόνου, έπει§ή ή μέγαιρα έρ¬
ριψε τό παΐϊί της άχι 6,',ς τόν ιδικόν
της βόθρον, διά τόν όποίο»; εγνώρι¬
ζεν, δτ: ήτο χενός, άλλ' είς τόν δό·
Ορον ενός γείτονος, ό οποίος ώς ε¬
γνώριζεν ήτο πληρης.
ΜΑΕΑΖΤΝΕ 8Ε0ΊΊ0Ν
Τνθ 5ΕΟΤΙΟΝ5
8Ε(7ΠΟΝ ΤΥΟ
5Ι.Μ>ΑΥ, ΑΙΤ.υΚΤ 32, 1ί>28.— ΌΤ>.
XIV.
Νο. 4856.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 Α'ΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΈΤθΣ ΔΕΚΛΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άριθμός 4856.
Κ7*Ι
Γ.'ναι άπό τούς πειό Οελκτ'.κωτί-
ρο,ς ·ζΰθους τής ά;χα:ότητος είνα·
•κα', ό έρως τοϋ Άλ<ρε·.'δ πρός την -'Λ:τςμ·.δα κατ' άρ·χάς '/.αί κατόπιν τλ%ζ την ακόλουθον ταύτης Άγουσαν. Ώς γνωστόν, γιά νά αποφύγη ή "Αιτεμις την άνιαρά ένόχλησι τοϋ • άγ^τώντος αύτην Άλγΐ'.οϋ, τοΰ !< 11 'ν.ζζγί^ι κάποτε συγ·λα·;άθεσιν στόν ε:οτά τού, καί τόν εκάλεσε οέ κά- γ:·7 έορτή τη,ς, στοΰς Λετρίνους. ■ '7 νΰ/.τα «τελϊ/νοφώτιστο. Έκεί η -/,:"ργος θεά, συνοδευομένη ά-τό ./· άκ:λούΟους της, των οποίων I- '/Ζ'ΐζ τό πρόισω'πόν των, όπως καί -ο ιδικόν τητ μέ πηλό, εκάλεσε τόν Υλίε-.ό νά άνχ/αλύψη μετας!) τώ^ την ερωμένην -?ου "Αρτεμΐι' :νή οάσ/.α). Ό Θοστυχτ,ς ε;ς μάτην -/ύτταζε μέ προσοχήν 5- /2ς τάς νίζΛφας—■ήσαν δλες πανο- μοιότυπες—μέ τό ίδιο άνάσττμα 7.7: το ΐδ'.ο πρόοωπο! "Επείτα άπό τΰ Γάθτλά τού αύτό έφυγε^ άφοϋ ώρ- ν.'σθη έκδίκτιτιν κατά τής 'Αρτέμ·- ίος.. Ή Θεά, &έδαια, είρωνεύετο Γ-'ντο3 "/αί πάντοτε τόν άτυγή Άλ- ^:'ό, σε μιά δέ συνάντησιν της, τίς "/εγε:: «Μή μέ «έμπαίζεις άλλτ), ΰ- πςςήφχ/ος Θεά των ΐατών καί το3 '/..,τγ'':υ γιά τό πάθημά μου στ:ύς "Λετρίνους. Αέν σε συνχντώ σήμερα εδώ στής γραφιχές Άρ'/.αΪΓ/ές δεί ?/δες γίατί τό θελω, άλλά ιδιότ: Ι άθλιος υιός τής .Κυπρίας ("Ερως) ; : ν.ατέστησεν άνίχανο νά σκευ'Οώ ~οϋ πηγαίνω, καί τί πρέπει νά πρά- -ο. Μή μέ έμπαίζεις, λοιπόν, Θεά. "'ατι ό "Ερως -είναι πχντοδΰναμος τας παρχ'/λήσεις των ι. Ή &εά σιυνϋδευομένη τό τάς άχολούθους της, άπεί. Ο, τραπειτα πρός τον γετιατο χυ- ί"' η°Τ'- 'Ερύμα<9ον. Έτσ! είχον εκατόν νά αποφύγη τόν όλεθρον ν.α', ^"Γ/?ε·νως νά κατορθώση έκβΐνο "--» 5-εΰ6χ«ι ή θλιαμένη τού καρ- ί'α. Τού τ^νέττησε νά ερωτευθή την ^ρίθοοααν, μίαν των καλλί—ων μίαν των ν·ϋμ.φών καίτήν πειο ά- γα—φ,ένην ακόλουθον τής Άρτέαι- ^ς. Ο Άλφειος αέ ανακούφισιν έ- ςε7.θη την σ-μ,βονλήν, /αί κινούαϊ- νος ά-ο χεϊσμα χρός την νΑρτεμ.(ν, ηρχιτε να έρωτεύεται μ.έ ποί&ος την Αρέθ-ουσαν. Ή "Αρτεμις όμως, κα- "/■θζηλος θεά, έχροφύλαττε την Ά- ρεθο·αταν μέ έχ'.ιχέλείαν, άνό τάς έ- ^-'.Οίτείς τοΰ Άλφβιοϋ. Ήτο κάχω; ίρικτο γ>.' 3-ύτή νά χάση τευς «-
ραιθ'ος 3μνοϋς ποί» τής προτεφερεν
λή ά Ιρωτευμ,ένος αα-
ς ρμς
της Άλφειός. "'Εττι περνοΰσε ^
ρός Μιά μερά όαως ή νύμοη έ
Μι
ά μερά όαως ή νύμ,οη έ-
9°?ητο καύίτωνα. Σοναντά νερά χϋ-
Ρ-ς τζιραχή κΐνούμενχ, 8ιαΰγή ·/-»!
^αφατ/-ή μέχρι το5 πν&μένος, τό·σον
ωΐτε μ-αροϋσε -/.βνείς νά άρι&χηΓί
"Ούς φαινς',λένους δτι έκινοϋντ& χά-
/!"·'-ας. Μερ-.κές γέρι-Αις ΐτιές και
πανι>·^η/.ες λεϋκες έ'ρρ'.^ναν τή;
;'λ -02',οΰ της —ο νερό καί επε-.τα
εως το γόνυ. Τί ά-ατη/ό *αί ααγτ,-
ν;υτ·.κο -ού εινχι το νερό! Τ^ εύ-
>χ?!τ-ηυι ττού ^ίτθάνθί-,ν,ε στό γαρ-
,ίςι^το νερό, τ:ου τότο ήϊΐ/χα ν.^-
ειτάνω *έ μ.ιά ■Αυοττι ίτιά. καί
Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΠΟΤΑΓΠΟΝ.» ΑΠΟ ΤΑΣ ΠΟΙΗΤΙΚΑΣ ΣΚΗΝΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗ
ΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ.
γυμνή, ο^ως ήτο, -βυθίζεταΐ στήνΐ
άλά |
άριαλίά τοϋ γαργαρ'.ττοΰ νερο·3.
Άλλ' ένω έ-/£λύα6α ν.α; έχιτΰ^α τα
νερά μέ τα τρ·ϋ·φερά ιχίλη τοΰ σώ-
ματός της, ρίγη·5έ 3νγ/.:νήτεως κ*-
τελάμ,δανεν αυτήν μέ την θωπείϊν
τοϋ νεροΰ καί οί ίραχί&νές της
σθάνοντο γωκύτατα φιλήιματα έκ
μεραις των μιχρών κί/ιάτων χοίι έ-
δταιούργει τί) -αρθεν.κόν άειΰαλές
της σώαα έρ"/έι,χενον εις έτ»5ην μ,έ
το στοί·χείον τοϋ θείοι> Π
ΐ^ ί ί
αίφνης ψίθυρον είς το
μέσον τοΰ νερΌϋ. Τρομάςατα άνέρ-
χετα; χρος την πλησιεστεραν ξηρά1*,
ότε άκούει βροτχνώϊη φωνήν έ/, των
υδάτων νά τής λέγϊ): «Π&ϋ φεύγεις
Άρέ&ουσα, χοϋ φεύγεις;» ΤΗτο 6
Άλφειός. "Οπως ήτο γυμνή ή νία-
φη φεύγει. καίότον τα λενχά της
ί^-^χτα τ,ιαν είς την άντίπε?ί·>
όχθηιν, ό δέ ίιών.της της την έτςλη-
σίαζε μέ -αραφαράν, γιατί γ^μνή
όχως ήτο εφαίνετο είς ιόν ερωτευ¬
μένον »έον τερίσσότ&ρον ώραία ή
-ρίν.
"Ετσι αύτη έ'τρεχε. καί ούτος
την ·Λατεϊί&)κεν. "Ο^ως δέ φεύγθϋν
α! άθώαι ζεριστεραί τόν αίμοχαρή
Ιίρζν,χ, ούτω -Λαί ή Ά,ίέθ&υσα εφεΐ;-
γε τόν ·Α3τ3δ{ώ7.Όντα 8Ϊ>τήν Αλφει
όν. Πέρασε τρέχοντας τάν Άρκα-
3ί.ν.όν 'Οιρχα/ενόν, την Ψωφίϊα, τό
Άρκορϊι/Λν όρος Κυλλήνη, τής ι:λα!
γιές τοΰ δρ ούς Μαινάλου, τον ιΐυ-
χρόν Έρί(χαν&ον, καί τέλος δρέθη-
7.αν ττήνιάπέραντον ιτεδιάδα τή,ς θεί¬
ας "Ηλΐ'δος. Ύ-έμ,ενεν ή νύμ,φη καί
Ή Δνίς Μαίρη
Στούαρτ "Ονταμ,
μοδέλον καλ.λιτέ-
χνου, ή όποία ζητεϊ_
75.000 δολλ. ώς
βάλσαμον καρδίας
άπό τον Τόμας Φ.
Χίντζ, χημικόν.
ρή
ίς*
θεόν, άνήγαγε την Άρέθο:>σαν είς
ΊΤτΤγήν, κυλιομένην Ιτλ ττ? Ίτρζ-
σίνης -(-ής -/.οίί παίζο'ΛΤ'ν έκτοτε, ·ά-
μέρ'.μνα μέ τοίις λεοκ&ΰς χαλΓλ.»;.
Μόνη δέ αύτη ΐξ δλων των ΐηγων
τής θείας γής έ'^ει τί) τέλος ττ}5 .
ί της ν.ατ' αυτόν τόν τρό"»
ένη νπο την θάλασσαν ,'καίΐ
μή έρχομένη είς έοταφήν μέ ττ^ άλ-ι
μρά ερωμένην τοϋ ί:«5ά
Ποσειϊώνος. Έζέρχε-.αι
καί δρισϊρή, παίζουσα ί:χρ%$ς είς
την χράσινη άκτή τής ΣΓ/.ελίίς.
Ό Άλφειός μεταδληθείς είςΐΕ,Ρ*
ταμόν ά—3 το μεγάλο τ;υ τα χάθος
πρός την νύμςην Άρέθθϋΐταν έ'-Λλα:ι
οιαρκώς είς τή»; άν.ρι,γιαιλιά 'το·3
έρατείνοΰ πελάγοιις. Τα δάχ.ρϋά4τό·^
έφερεν ό μεγ<ά*θ-Γα.θς Ζέφι:ρος μ«-/ρι τής Λϊδώης, δπτχ» χλ^ροφορηθεϊΐϊ τα ίιατρέχο-ντα ή θεά 'Αρτεμ,ις, έ'- τρεςε πλησίον τού καί τί/ν ήλευ^έ- ρωσε, <Γ^γ-Λατατεθε?σαί ίέ είς ·η* έρωτά τού, τον συνέστησεν, ίνα 3η>
'.&υργήση πρός χάριν της "Αλσος,
-που ύ.οκ 'Θά συνηντώντθ. Ό Άλφβί·
ός ύτςήΐ'Λθυτε, Χ'αί -έχιττρέψας έκεΐ
ά ν.οντά είς την θείχ/ -θάλατ-
, έίηΓΑ'.οΰργησε μέγ3 άΐλιτος το
οποίον 7.αί ώνοχάτθη «"Αλσος Άλ-
φειωνίας Άρτέμ'3ος» το σχοϊθ"^ καί
όΙΙ Χν'τανίας ί'.εργίαενςς έ-ΑείΟεν,εδ
εν είς καλήν κατάστασιν.
ΐος, 1928.-,
'Αγγελος
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Ή Νατιεσα—Λαμπερά Μάτια—δεκαεπταέτις Ίνδο-Άμερικανική καλλονή.
ετοεχε. Τό αΐσβτμα ττς# παρθεν-
ν.ής αίδ&ϋς έγέμιζε μέ ίύναμ-.ν^ τα
τ:υ.οε:ά μέλη της. Έ;?εχε κ*<. ε- ■/ι'είνος άλλ' δτι ταχυτέρα της νι^.- φης. Ένω ομιος έτρεξαν είς την πείιάδα τής θείας "Ηλιίος και ?ί- χτ/ τόν ήλ-.ον είς τα νώτά των, εί¬ δεν ή νύ^φη νά πρ&πορ-ΰεται χ σκ:/ τοϋ ί-.ώχτου της Άλφε'Λϋ. Δέν ε·.-/ε χεποί&ησίν 5ν ίτ? χραγ/ιατΐν.α γ, άγχ,αλ ή σκιά τού ή δτμιοΐιργημα της φαν- τασίας έκ τοΰ φ^ου της. Λιγο ο- μως κατόπιν καί ΐδείαιώ3η, ότι αυ¬ τόν ήτο, καθ" δσον^τό άσθαα τοϋ στόματός τού σάν πύρινες γλώσσες έ'/.αιε την είς τόν άέρα άνεμ'.ζοτ.-.έ- ν«ν κόμτ.ν της. 'Βςηντλημένη χλέ- γ χρ η, φ «δ·οήΟησ·έ με Άρτεαις! Είμαι ή ά- νόλ&υ'&ός <τοο Άρέ&χσα στήν όποιαν είωτες τόίΤίς φερες τα τέςα σου καί την γ&ιάτη δέλη _φερέτρα σθ'ο. Βοήθησί με!» Μόλις είχεν έπ-.στρέ- ψει άπό την Π άφο ή θεά. Συνεν.'- νήθη μέ τί) ά'κουτμα τής φωνή·ς τής έάλ ήθη μ μ ή φή ^μφης καί σπευσαυα την έκάλυφε μέ λευκή όμ-ίγλη ή ό-ποία ώς πέ· πλος την έπρΌϊ'όλαττεν »πο τα δλκ;- αυρά δλέμματα τοϋ Άλφειού. Πρός στιγμήν ό Άλφειός χά^ει τα "£>
της. Δέν άπελπίζεται όαως, άλλά
—.ριέρχεται διαρκώς χοντά στή νε-
ςελη ν.αι με τρυφερα φωνη την ν.α-
λεί: «Ποΰ εΐσαι Άρ'έδουσα; Π ού
εί'σαι;» Τότε συνέιδη στήν νύυ-φηδ,τ:
σ^μ,δαίνε! στήν άμνά·δα, όταν ακούση
λύκους βιρυχωμένους κοντά στήν ΰ-
ψηλή μάΛ^5ρα τοϋ ν.ο-αί'.οϋ, ή είς
τόν λαγον ό οποίος κρυμμένος στήν
οτ-ΓΟ, ?'.α·Λρίνε·. τα έχθρικά των
τ/.ύλλων σ-.όμϊτα %λ <ϊέν μ~ο;ε; νά κάμη 7.?αμ·.ά απολύτως κίνησ·. άπό τό ΰπε;δ&λικο κτοποκάρϊι. Ό Άλφε-.ος σαν νά ησθάνθη την τα ραχή της, έςαχολουθεϊ νά τριγνρ'ϊ καί νά περΐϊφίγγη έ'τ'. περισσότερο τό μέρος έ'νθα ήτο κρ^μμένη ή Ά- ρέθουσα. Αίφνης άρχί',ει νά κατα- λαμδάνη τό σώμά της κρύος ίϊρώς καί υλμ,'μυχι σταγόνες χύνονται άπό όλον της τί) σώμα. "Οταν κινή τα πόοια της άί,χϊίσως σχημ.ΛτίΓ4εται λί- μνη, άπό ·δέ την ξεπλε ^£νητ< 7.όμτ· της πί~τουν σταγόνες ζωογά^θο δρο σ;ας. Τέλος σωρίάζετα'. έκ'δάλλου- σα μυστηριώίη φωνή άγωνίας ν.α': ήΐυπαθϊίας. Ό Άλφειός άναγνωρί- ζει τό θύμά το·; καί ·άφίνω^ τό αν¬ δρ ιχόν τα» σχήμα, μεταίάλλετχι είς ! ΰδατώϊη όγκον, ίνα άναμ.ιχδ'ή μετά | τής νΰμφης. Τα συμδαίνοντα πλη- ροφορε'-ται ή "Αρτεμις ν αί είς φθό- | νχν πρός ττν τέως έραστήν τηις 3ι· ανοίγει τό θείον τίς "Ηλβος όία- φ·ος καί ίι' αύτοϋ φυγαβεύβι την νύμ- φην είς τα σκοτεινά ίζσίλεια τής Όί, ήτις εΐττνω*αο»»1*τα την λαιμητόμος έν λει- -:ουργία«.. ^ Είς τό Μπριζόν τής Γαλλίας έ>'
γένετο πρό τριών ημερών είς τάς 5
τό πρωΐ, ή Θανατ'.-χή έ'/τέλεσ'.ς διά·
λαιμητίμου έμζρός είς την είσοδον
τής φυλακής ούο 3ολ:ιφ<.νων, τδΰ Άλλιέ καί τοϋ Μονταγίάν. Ό Μονταγίόν κα-ί ό Άλλιέ, μίαν νύκτα τοϋ Απριλίου τΛ/> παρελθόν-
τος έ'τους, εφόνευσαν, διά νά λη-
ττε^τουν τόν Μασόν, όπλοποιόν, είς
την κωμόπολιν ΜπΌεν.
Μετά τό έγκληλά των οί κζ-
■Αθϋργοι ίρριψτί τό πτώμα είς εν
ϋπόγΐ·ΐθν δπ&υ ανευρέθη μετά ίύο η¬
μέρας χατχφαγωμένον χπο τοΰς τ»ϋ
τιν.οΰς.
'Ο Μαιτόν ήτο θδϊος τού ΆλλιΙ.
Οί^ ·ΛΧΑθϋργο: ύ'£?> ήδη αποπείρας
καί άλλας δυο φτιράς νά τόν φονεί-
σουν, άλλά δέν τό κατώρθωσαν χλ
ρά μόνον την τρίτην φοράν.
^ Π λήθος κόσμου ειχε οπεόσει, δ;1
νά παρευρέθη είς την 'θανατικήν έκ>
τέλεσιν.
"Ερριψε τό —-αιδί της μέ-
σα είς τόν βόρβορον.
Τό κακί^ργιοδ'.-Λείον τοϋ Αϊάς
κατθδίκαττεν είς 20 έτών χατχ^αγ-
χαυτι/,ά έ'ργα μίαν γ^αί/.α όνόματ:
Ντολλάντ χατ-'γςμένην άπό τ5 χω¬
ρίον Κωσσύ. πλησΐΌν ττς Τοίρ.·
Η Ντ;λάντ έδαρύνετο άπό ιμτ>
φρίχώϊη κατηιγορίαν ή όποία άπε-
ίείχθη ζ,ατά την δίχην ά.ληιθής. 'Μί-
αν ήμέρτ^ είχε ρίψει τό διετές παι·
δάχι της είς τον βό.ρ>δ&ρον τής οί-
ν.ίας της, ΐπεϊδή εκλαιεν...
Άν καί ή φρι-Λαλέα χ3τη πρά¬
ξις διεπράχθη ν.ατά την δίάρ^ΕίΧ^
μιας ^οίνο-οσίας είς την όποίχ^ κα
τα την ημέραν εκείνην είχε πζρα-
ίοθη ή κατηγορθΛΐένη μαζύ μέ την
μητέρα της καί την πί/Οεράν, ή ά-
νάκ-ρισις άπέ8ε:ξ·εν, δτ: ύπήρ·χε π.?ό-
θΐσις φόνου, έπει§ή ή μέγαιρα έρ¬
ριψε τό παΐϊί της άχι 6,',ς τόν ιδικόν
της βόθρον, διά τόν όποίο»; εγνώρι¬
ζεν, δτ: ήτο χενός, άλλ' είς τόν δό·
Ορον ενός γείτονος, ό οποίος ώς ε¬
γνώριζεν ήτο πληρης.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΊΌΥ, 1928.
ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Είς τό Κεϊπ Τάουν τής Άφρι-
κής ζή είς ανθ'ρωπος, όστις κατά
την παιδικήν τον ηλικίαν ανετρά¬
φη υπό πιθήκων. Ό ανθρωπος αύ-
τός όνομάζεται Λονκάς, εχρειιίσθη
δέ είκοσιν έχη δΐ'δασκαλίας, όπως
μάθη νά ομιλή, νά ένδύεται καί νά
περιπατί) ώς ανθρωπος. Ό Λσυ-
κάς λοιπόν διηγεϊται τώρα τάς
παιδικάς τού άναμνήσεις έκ της
μετά των πιθήκων συμβιώσεώς τον
προκαλών τό γενικόν ενδιαφέρον,
εως ότου ή ίστορία τού έδηιιοσιεύ-
Φη εις τάς στήλας τοϋ Εΰρωπαϊκοϋ
καί τού Αμερικανικόν Τύπον.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΣΤΟΡΓΗ ΑΓΡΙΑΣ ΜΗΤΡΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΝ ΥΪΟΝ Ι -/αί έντός
ΤΗΣ— ΤΟΝ ΕΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΑΡΚΟΒΟΡΑ βΗΡΙΑ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ.- ΤΩ ΕΦΕ-
ΡΕ ΜΑΣΗΜΕΝΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ, ΡΙΖΑΣ ΚΑΙ ΕΝΤΟΜΑ ΜΕΣΑ ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ
ΤΗΣ— ΤΟΝ ΕΔΙΔΑΞΕ ΝΑ ΕΥΡΙΣΚΗ ΦΩΛΕΑΣ ΠΤΗΝΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΡΩΓΗ
ΤΑ ΟΑ.~ ΤΟΝ ΕΤΙΜ&ΡΕΙ ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΟΤΑΝ ΠΑΡΗΚΟΥΕΝ ΕΙΣ ΤΑΣ
ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΗΣ— ΕΝ ΤΕΛΕΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ "ΠΙΟΗΚΟΣ" ΣΥΝΕΛΗ-
ΦβΗ ΚΑΙ Ε'ΗΜΕΡΩΘΗ.- ΤΙ ΕΝΘΥΜΕΙΤΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ.
τα σνμπαθητικά ώτα τής θηλνκής
πιθήκον, ή όςτοία προηγονμένως
θά εϊχε χάση τό τέκνον της. Οί
επι
ίσταται των ζωοτροφειων συχνα-
Ε^τών διηγησεων χον παραδο- κις διττγοϋνται πώς'βί πίϊτηκοι μη-
ξον αυτού άν-θρώπου εγνώσθη ότι
τα π·ρΛτα έ'τη τής ζθ)ής τον τα διήλ
θεν είς τα δάση τής Άφρικής, υπό
την όδηγίαν καί προστασίαν μιάς
θηλείας πιθήκον έκ τού εϊδους των
μπαμποϋν. Ή βάρ^αρος θετή μή¬
τηρ τού Αονκά τόν έ·ο'ύζαξρ· ηατά
Την νηπιακήν ηλικίαν τον καί βρα¬
δύτερον τοϋ εδειξε ποΐοι καρποί
καί ποΐαι ρίζαι ήχταν καλαί διά φά-
γωμα, συνάμα δέ τόν έδίδαξε πώς
νά σκαλίζιι τό χώμα πρός εΓ-ρεσιν
ενγέστων έντόμων.
Ή ιδία πολλάκις τόν έρράπισεν,
δταν αύτός έν τη άμαθεία τον εθε-
τεν είς τό στοα α τού
δ·π ποάγματα, τα
τέρες πενθούν διά τόν θάνοτον
των τέκνον των καί πόσον δύσ¬
κολον είναι ν' άποσπάση τις τα
νεκρά σώματα των τελενταίων έκ
των άγκαλών των. Την έπσμέντγν
ή τεθλιμιιένη μήτηρ είσήλ-
είς τό έρττίΐοιιένον γωρίον καί
εκείνη εν.
της όσμής διέκρινεν ότι ήσαν έπι-
βλαβή. 'Ο Λουκας βεβαίως θά ήτο
μεγ(ίλον βάρος είς την θετήν τού
μητέρα, ή όποία έξ ύπερβολικής
εΰρε τό κλαυδΗιηρίζον βρέφβς. "Ηρ
πασε τότε αύτο διά τής μιάς χει¬
ρός της καί βαδίζονσα διά των λοι-
πών τριών άκρον της επέστρεψεν
είς τό δάσος.
Βεβαίως οί λοιποί πίθηκοι θά
άπεδοκίμασαν τό πράγμα, δταν εί¬
δον την όμόφυλόν των νά βνΐαίνη,
τό άνόητον ζώον, τό οποίον δέν εί¬
χεν άρκετήν κρίσιν νά κρατήται
άπό την μητέρα τον, άλλ' ήτο ανάγ
κη νά φέρηται ύπ' αυτής ώς ά'χρη-
στον βάρος. Μόλα ταύτα θεωρεΤται
βέβαιον ότι πολλάκις ό Λουκας κα-
μιχο<Λ αύτη, τριόιν μηνών, εύρεθτι ίγκαταί.ελειμένη είς τόν διάδρομον ιί ί έθ ί ό ή έθέ Νί Μέ μηρ, ή ξ ρής βέβαιον ΟΤΙ πολλάκις ό Λουκας κα| Ή μιχο<Λ αύτη, τριόιν μηνών, εύρεθτι ίγκαταί.ελειμένη είς τόν διάδρομον στοργής πρός τα τέκνα ανέλαβε ν | τα την μικράν τού ηλικίαν έσω#η ' μιας οικίας καί μετεφέρθη είς τό τμήμα έκθέτων τού Νοσοκομείου Μπέλλβιου. άΑ«αθρέ·ι|>π εν τόσον άνόητον καί ξε- υπό τή- θετης μητρός τού έκ των!
νόν παιδίον. ΤΗτο όμοις άφτοσιω- σιαγόνων πεινα?.έων ύαινών καί|
μένη καί γνωστική μήτηρ *αί πάν- 'αΐλαχν σαρκοβόραη' θηρίων των δα-! εν ετ0?α
ό βύλ ί ό λό | "" ! προσπα
τοτε τόν συνεβούλευεν είς τό καλόν, | σών.
οσακις
?α μγ κατεβλήθησαν
ν. ! προσπαθειαι πρός εξημερωσιν τού.
μ> <· ' < · ' ' Με πολλάς δι>σκολια: τον εσυνηθι-
Μίαν ημέραν, πρό εικοσι περι- , * . , &, * , , ' -
» » 'ΐ ' ' °αν να φορη ενουματα, ν άπαντα
ηζ εφιππου > , ^ ^ν ^ , 1 η (
τού
Ιαουν, πε-
και εν τελ.ει να
ριπολοϋντα είς την νοτιοανατολι-1 ^ ^γ ^
κην επαρχίαν είδον ομαδα πι3η-[ ,Λ *_.«..„_... „-
κων και ηρχισαν να πνροβολονν | ,
μακρόθεν κατ' αυτών. Τα ζώα ήρ- ε
χισαν νά τρέχονν εως ότου έξηφα-
νίσθησαν είς τό δάσος. Έξηφανί-
ις παρήκονε τάς |
ίς της, πάντοτε άπέβαινε
πρός κακόν τού. Απόδειξις τούτον
είναι εν μεγάλο κνκλοτερές σημά-
δι επί τής κεφαλής τοϋ Λουκά,
προξεντιθέν έκ τοϋ ποδός μιάς
στρσυΓτοκαμήλου, δταν ό Λονκάς
παρήκονσε την σνμβονλήν της θε-
τής τον 'μητρός >α προφυλάσσεται
άπό τάς στρουθοκαμήλους, έπεώή
τα ζώα αύτά
Λονκάς δέν
στρουθοκάμηλος
τάν φονεύση
καιον. Αί- στρον^θοκάμηλοι είναι τ^αι>ματισμένος, δταν ομως έπλη-|είς τάς αρχάς ησθάνετο κατά των
Ή ίστορία τού
όν τό πραγματικόν
τε θά γνωσθή, εχει
αρχήν τη; είς την τραγωδίαν ενός ; περίπον πέντε ετών. Τό σώμά τον τρών καί νά τό μεταφέρη είς
έμφνλίου πολέμου μεταξύ των Κ ά-1 ήτο γεμάτον άπό σημάδια. "Οταν, στάσιν δέκα μιλίων χωρίς νά στσ-
φρων. Είναι γνωστόν ότι εν μι- ( ί|θελησαν νά τόν συλλάοονν, έδάγ-1 θτ) είς τόν δρόμον. Ό Τδιος άρέ-
κρόν χωρίον Κάφρων προσεβλήθη κανε τάς χείρας των καί έπάλσιε σκεται μεγάλως νά γυρίζη τόρνον
ΐιτό έχθρικής φυλής μίον νύκτα,' μέ πολλήν δυναμιν καί εύκινησίαν. όλην την ημέραν. Σννάμα είναι
ότι οί ανδρες καί αί γραϊαι γν- ( Επί τέλονς οί δύο χωροφύλακες καλώς μηχανικός. Καθτμενος επί
ναϊκες εφονεύθησαν καί ότι αί νέ- κατοορθωσαν νά τόν συλλάβονν καί των ίσχίων τού παρατηρεϊ μετά
όμιλτ) καί δύναται νά κρατη μα¬
κράν σννομιλίαν Άγγλιστί. '&
Ο7.άτως μάίαστα φαίνεται ότι ήρ¬
χισαν νά αρχωνται είς την μνήμην
τού σκηναί εκ της παιδικής τον ή-
τη; γής καί νά τρώγη
ά>αα ωα!. Τα πτηνά βεβαίου διε-
μαρτυροντο, άλλά ποίος τα ψ.ον*
εν; Αντά δέν ήσαν «μπέρ.τ». Τα
νοστιμώτερα έξ δλων των έ(δ·,^[.
μων ήσανοί γρύλλο», ή δέ υΐμ-ηο
έ&ί&αξε τόν αγαπητόν θετόν υϊόν
τη; πί·*ς νά τονς συλλιηιίκίνη σν.α-
λίζων είς τα φύλλα καί είς την
γήν.
^ Ό Λονκάς ενθυμείται πολλά
ά/ΐα παράδοξα έπεισόοια τή; πρω.
της ζωής τού, ώς λ. χ. δταν ηθέλη¬
σε νά παίξημέ μίαν στρονθο/αμη.
λον καί έκείνη τόν έκτύπησεν είς
την κεφαλήν προξενήσασα σο&α-
ρόν τρανμα. "Αλλην φοράν πάλιν
ένιτΐίμεϊται ότι αύτός καί μερικοί
ά/^οι πίθηκοι έκαμαν έπιδρομήν
εί; τα λαχανικά ενός άνθρώιου,
τού χειροτέρο υ άπό οκά τα
«μγέρπ» τοϋ κόσμον. Ένθυ.'ΡΪται
άκόμη ότι ανθρωποι πολλάκις έ-
πνροόολησαν καί εφόνευσαν .-τιί)ι'Γ
κου; χωρίς προφατνη αιτίαν. Τα
περισσότερα σί{μάδια τού σοόαατό;
τού προε'ρχονται άπό τονς οδόντας
νεσρών πιθι'|κων, οί όποίοι, ώς ΓΓαί
νεται, τόν εζήλει·ον διά την ιδιαι¬
τέραν περιποίησιν, ής ό μωρός /αί
άσχημο; αύτός πίθττκος έτύ^'χανεν
έκ μέροτ>ς των γβνέων των.
Τόν μεγα/^ίτερον φόβον τή;
ζωής τού ό Λουκας ησθάνθη οτιΐν
συνελήφθη νπό των χωροσ/υλά-
κων. Τότε άσφαλόος έφοβήθί| ότι
έμελλε νά φαγω&δ ζωντανός.
Είς τό φρενολογικόν τμήμα τού
νοσοκομείον, δπον εκροτήθΐ] επί ?»
ετος, δ Λοιν.άς διαρκώς είχε την
συναίσθησιν ότι ήτο πίθηκο; ί('Χ"
ιιαλωτισμένος καί μόνον τότε τω ε¬
πήλθεν ή σκέι[»ι; δτι ήτο κ«1 αϊτός
ά'νθρωπος, οταν εμαθε νά ένδΰρ-αι
καί νά περιπατή. Έν πραγμα υεν
λικιας, όταν εζΐ] έν μέσω των πι-
των μετά μεγάλης προσοχη
Σμιθ, Ιδιοκτητάς '.ιεγάλης φάριιας
φη ρ
ώτεραι καί μερικά έκ των παιδίων , νά τόν δέσουν.
ροσοχής τόν κ. Σμί-θ λύοντα και
έ ή θ
ρχής μ
άπήχ8ησανώς αΝμάλωτοι. Πιοτεύ1 Ό μικράς αιχαάλ<ι>τος μετεφερ- <δένοντατ μηχανήν, μεθ' δ μιμεϊται ετοι ότι εν μικρόν παιδίον διέφτη'ε ' θη είς την έγγυτέραν πόλιν καί ακριβέστστα όί>ας τάς κινήσει;
την προσοχήν των νικητών καί την | έκεΐ ένεκλείσίΗ} έντός κλωβοϋ ώς τοϋ κυρί'ου τού ρί ά
μρ φη η η γγρ ρ ς ς ή;
την προσοχήν των νικητών καί την | έκεΐ ένεκλείσίΗ} έντός κλωβοϋ ώς τοϋ κυρί'ου τού, χωρίς νά παρα-
Ε7Γαι'ν)ΐον οί ίΝ.'ν'ιΐτοί κλαι·ί)ιιηοισιιοί ! πθίΐναοτι,κιν- ττίθττκητ. Έ-/ί?ϊ!ι1ίν ο»- λε-ίτπ οντρ τη πΓτ,ίίΙιιητη ηί,τΐ τη-
λεάν μέ τάς παοειάς της φουσκ(ο-
μένας καί γεμάτα; άπ»Λαοπού.-,
μοΰρα καί εΐ'/ηΉους οίίας. δλα νη- Ο'ι Ί«τροί άδυνατοϋν νά ένν
ειδή γαρι-
Λοσαλάτας;, μέ ολίγα έκλεκτά φα-
γώσιμα εντομα.
τα
Οί Κάφροι θεωρονν
ποϋν, τα όποία συγγενενουν μέ τον
Βραδύτερον ό Λουκά; ώθηγή-1 πανίσχνρον γορίλλαν, ώ; προσεγ-
νά έξέρχηται είς αναζήτησιν γίζοντα πολν πρό; τόν άνθρωπον,
τροφής διά τόν έοντόν τον.' Όσά-1 ωστε ο^νονται. κάποιαν ου.ι.
κι; εύρισκε κανέν δτ|λητηριώδες
ΐ'οον,
τομον, ή θετή μήτηρ τού έξέβα/.λεν
αγρίαν φωνήν «μγεέρπ!», προειδο-
πΟΙΟΊ»σί! ΠΐΓΤην νη ιιτι τλ #νν#-ΐ·..^ .^1
^ε"^ πρός «ντά. Λέγουν οη υ-η-
λι*καί μπαιιπονν σνχνακις κλεπτο
παιδία καί οί άρσεηκοί άπάγουν
μεγάλα κοοίτσια Κάφρων Π
■ - - " έθ
αντον να μή τό φάγτ), ά).- ' ετι διηγοϋνται
ΟΤΙ
ς τόν μικρόν 'άνύη-' μπααπούν μέ τάς τρίχας τουσω-
ευδε νά αφήση άμέ- ' ματός των μαδΐΐμένα;, ζητουντα
χειρών τον. Βαηέίσ νά είσέλττονν είς τα χωρία. Οί ι-
λοι μονον δέ εί
τον άν δέν έ'σπευδε
σως έκ των χειρών τον. 'Βαοείσ [ νά είσέλττονν είς τα χωρία
γ χειρ τη; παραδόξου μητρό; ε-1 θαγενείς πιστεύουν δτι οί πιθηκοι
πιπτεν επί τής κεφαλής τού. οίΓΓοΐ ιιπποϋν τά^ τοίγας των ελπι-
Υ*}; κεφα/.7|ς τού. αύτοι μαδοϋν τάς τριχας ^
Η ιδία τον έδίδαξε νά ευρίσκη ζοντε;'νά γίνουν δεκτοί ώ; ανβρ<ι>-
φωλεά; πτηνών επί των δένδρώνποι
^ιλιάδες νέων άφήνουν κάθε Ιούλιον καί Αυγουστον τάς εργασίας των καί πηγαίίνουν είς τα διάψορα Μιλιταϊβυ Τβαίηνιγ>ι Κάμπ; διά πολίτας. Έδώ ψαίνονται σκηναί άπό την ζωήν τα>*
ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Είς τό Κεϊπ Τάουν τής Άφρι-
κής ζή είς ανθ'ρωπος, όστις κατά
την παιδικήν τον ηλικίαν ανετρά¬
φη υπό πιθήκων. Ό ανθρωπος αύ-
τός όνομάζεται Λονκάς, εχρειιίσθη
δέ είκοσιν έχη δΐ'δασκαλίας, όπως
μάθη νά ομιλή, νά ένδύεται καί νά
περιπατί) ώς ανθρωπος. Ό Λσυ-
κάς λοιπόν διηγεϊται τώρα τάς
παιδικάς τού άναμνήσεις έκ της
μετά των πιθήκων συμβιώσεώς τον
προκαλών τό γενικόν ενδιαφέρον,
εως ότου ή ίστορία τού έδηιιοσιεύ-
Φη εις τάς στήλας τοϋ Εΰρωπαϊκοϋ
καί τού Αμερικανικόν Τύπον.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΣΤΟΡΓΗ ΑΓΡΙΑΣ ΜΗΤΡΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΝ ΥΪΟΝ Ι -/αί έντός
ΤΗΣ— ΤΟΝ ΕΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΑΡΚΟΒΟΡΑ βΗΡΙΑ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ.- ΤΩ ΕΦΕ-
ΡΕ ΜΑΣΗΜΕΝΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ, ΡΙΖΑΣ ΚΑΙ ΕΝΤΟΜΑ ΜΕΣΑ ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ
ΤΗΣ— ΤΟΝ ΕΔΙΔΑΞΕ ΝΑ ΕΥΡΙΣΚΗ ΦΩΛΕΑΣ ΠΤΗΝΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΡΩΓΗ
ΤΑ ΟΑ.~ ΤΟΝ ΕΤΙΜ&ΡΕΙ ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΟΤΑΝ ΠΑΡΗΚΟΥΕΝ ΕΙΣ ΤΑΣ
ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΗΣ— ΕΝ ΤΕΛΕΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ "ΠΙΟΗΚΟΣ" ΣΥΝΕΛΗ-
ΦβΗ ΚΑΙ Ε'ΗΜΕΡΩΘΗ.- ΤΙ ΕΝΘΥΜΕΙΤΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ.
τα σνμπαθητικά ώτα τής θηλνκής
πιθήκον, ή όςτοία προηγονμένως
θά εϊχε χάση τό τέκνον της. Οί
επι
ίσταται των ζωοτροφειων συχνα-
Ε^τών διηγησεων χον παραδο- κις διττγοϋνται πώς'βί πίϊτηκοι μη-
ξον αυτού άν-θρώπου εγνώσθη ότι
τα π·ρΛτα έ'τη τής ζθ)ής τον τα διήλ
θεν είς τα δάση τής Άφρικής, υπό
την όδηγίαν καί προστασίαν μιάς
θηλείας πιθήκον έκ τού εϊδους των
μπαμποϋν. Ή βάρ^αρος θετή μή¬
τηρ τού Αονκά τόν έ·ο'ύζαξρ· ηατά
Την νηπιακήν ηλικίαν τον καί βρα¬
δύτερον τοϋ εδειξε ποΐοι καρποί
καί ποΐαι ρίζαι ήχταν καλαί διά φά-
γωμα, συνάμα δέ τόν έδίδαξε πώς
νά σκαλίζιι τό χώμα πρός εΓ-ρεσιν
ενγέστων έντόμων.
Ή ιδία πολλάκις τόν έρράπισεν,
δταν αύτός έν τη άμαθεία τον εθε-
τεν είς τό στοα α τού
δ·π ποάγματα, τα
τέρες πενθούν διά τόν θάνοτον
των τέκνον των καί πόσον δύσ¬
κολον είναι ν' άποσπάση τις τα
νεκρά σώματα των τελενταίων έκ
των άγκαλών των. Την έπσμέντγν
ή τεθλιμιιένη μήτηρ είσήλ-
είς τό έρττίΐοιιένον γωρίον καί
εκείνη εν.
της όσμής διέκρινεν ότι ήσαν έπι-
βλαβή. 'Ο Λουκας βεβαίως θά ήτο
μεγ(ίλον βάρος είς την θετήν τού
μητέρα, ή όποία έξ ύπερβολικής
εΰρε τό κλαυδΗιηρίζον βρέφβς. "Ηρ
πασε τότε αύτο διά τής μιάς χει¬
ρός της καί βαδίζονσα διά των λοι-
πών τριών άκρον της επέστρεψεν
είς τό δάσος.
Βεβαίως οί λοιποί πίθηκοι θά
άπεδοκίμασαν τό πράγμα, δταν εί¬
δον την όμόφυλόν των νά βνΐαίνη,
τό άνόητον ζώον, τό οποίον δέν εί¬
χεν άρκετήν κρίσιν νά κρατήται
άπό την μητέρα τον, άλλ' ήτο ανάγ
κη νά φέρηται ύπ' αυτής ώς ά'χρη-
στον βάρος. Μόλα ταύτα θεωρεΤται
βέβαιον ότι πολλάκις ό Λουκας κα-
μιχο<Λ αύτη, τριόιν μηνών, εύρεθτι ίγκαταί.ελειμένη είς τόν διάδρομον ιί ί έθ ί ό ή έθέ Νί Μέ μηρ, ή ξ ρής βέβαιον ΟΤΙ πολλάκις ό Λουκας κα| Ή μιχο<Λ αύτη, τριόιν μηνών, εύρεθτι ίγκαταί.ελειμένη είς τόν διάδρομον στοργής πρός τα τέκνα ανέλαβε ν | τα την μικράν τού ηλικίαν έσω#η ' μιας οικίας καί μετεφέρθη είς τό τμήμα έκθέτων τού Νοσοκομείου Μπέλλβιου. άΑ«αθρέ·ι|>π εν τόσον άνόητον καί ξε- υπό τή- θετης μητρός τού έκ των!
νόν παιδίον. ΤΗτο όμοις άφτοσιω- σιαγόνων πεινα?.έων ύαινών καί|
μένη καί γνωστική μήτηρ *αί πάν- 'αΐλαχν σαρκοβόραη' θηρίων των δα-! εν ετ0?α
ό βύλ ί ό λό | "" ! προσπα
τοτε τόν συνεβούλευεν είς τό καλόν, | σών.
οσακις
?α μγ κατεβλήθησαν
ν. ! προσπαθειαι πρός εξημερωσιν τού.
μ> <· ' < · ' ' Με πολλάς δι>σκολια: τον εσυνηθι-
Μίαν ημέραν, πρό εικοσι περι- , * . , &, * , , ' -
» » 'ΐ ' ' °αν να φορη ενουματα, ν άπαντα
ηζ εφιππου > , ^ ^ν ^ , 1 η (
τού
Ιαουν, πε-
και εν τελ.ει να
ριπολοϋντα είς την νοτιοανατολι-1 ^ ^γ ^
κην επαρχίαν είδον ομαδα πι3η-[ ,Λ *_.«..„_... „-
κων και ηρχισαν να πνροβολονν | ,
μακρόθεν κατ' αυτών. Τα ζώα ήρ- ε
χισαν νά τρέχονν εως ότου έξηφα-
νίσθησαν είς τό δάσος. Έξηφανί-
ις παρήκονε τάς |
ίς της, πάντοτε άπέβαινε
πρός κακόν τού. Απόδειξις τούτον
είναι εν μεγάλο κνκλοτερές σημά-
δι επί τής κεφαλής τοϋ Λουκά,
προξεντιθέν έκ τοϋ ποδός μιάς
στρσυΓτοκαμήλου, δταν ό Λονκάς
παρήκονσε την σνμβονλήν της θε-
τής τον 'μητρός >α προφυλάσσεται
άπό τάς στρουθοκαμήλους, έπεώή
τα ζώα αύτά
Λονκάς δέν
στρουθοκάμηλος
τάν φονεύση
καιον. Αί- στρον^θοκάμηλοι είναι τ^αι>ματισμένος, δταν ομως έπλη-|είς τάς αρχάς ησθάνετο κατά των
Ή ίστορία τού
όν τό πραγματικόν
τε θά γνωσθή, εχει
αρχήν τη; είς την τραγωδίαν ενός ; περίπον πέντε ετών. Τό σώμά τον τρών καί νά τό μεταφέρη είς
έμφνλίου πολέμου μεταξύ των Κ ά-1 ήτο γεμάτον άπό σημάδια. "Οταν, στάσιν δέκα μιλίων χωρίς νά στσ-
φρων. Είναι γνωστόν ότι εν μι- ( ί|θελησαν νά τόν συλλάοονν, έδάγ-1 θτ) είς τόν δρόμον. Ό Τδιος άρέ-
κρόν χωρίον Κάφρων προσεβλήθη κανε τάς χείρας των καί έπάλσιε σκεται μεγάλως νά γυρίζη τόρνον
ΐιτό έχθρικής φυλής μίον νύκτα,' μέ πολλήν δυναμιν καί εύκινησίαν. όλην την ημέραν. Σννάμα είναι
ότι οί ανδρες καί αί γραϊαι γν- ( Επί τέλονς οί δύο χωροφύλακες καλώς μηχανικός. Καθτμενος επί
ναϊκες εφονεύθησαν καί ότι αί νέ- κατοορθωσαν νά τόν συλλάβονν καί των ίσχίων τού παρατηρεϊ μετά
όμιλτ) καί δύναται νά κρατη μα¬
κράν σννομιλίαν Άγγλιστί. '&
Ο7.άτως μάίαστα φαίνεται ότι ήρ¬
χισαν νά αρχωνται είς την μνήμην
τού σκηναί εκ της παιδικής τον ή-
τη; γής καί νά τρώγη
ά>αα ωα!. Τα πτηνά βεβαίου διε-
μαρτυροντο, άλλά ποίος τα ψ.ον*
εν; Αντά δέν ήσαν «μπέρ.τ». Τα
νοστιμώτερα έξ δλων των έ(δ·,^[.
μων ήσανοί γρύλλο», ή δέ υΐμ-ηο
έ&ί&αξε τόν αγαπητόν θετόν υϊόν
τη; πί·*ς νά τονς συλλιηιίκίνη σν.α-
λίζων είς τα φύλλα καί είς την
γήν.
^ Ό Λονκάς ενθυμείται πολλά
ά/ΐα παράδοξα έπεισόοια τή; πρω.
της ζωής τού, ώς λ. χ. δταν ηθέλη¬
σε νά παίξημέ μίαν στρονθο/αμη.
λον καί έκείνη τόν έκτύπησεν είς
την κεφαλήν προξενήσασα σο&α-
ρόν τρανμα. "Αλλην φοράν πάλιν
ένιτΐίμεϊται ότι αύτός καί μερικοί
ά/^οι πίθηκοι έκαμαν έπιδρομήν
εί; τα λαχανικά ενός άνθρώιου,
τού χειροτέρο υ άπό οκά τα
«μγέρπ» τοϋ κόσμον. Ένθυ.'ΡΪται
άκόμη ότι ανθρωποι πολλάκις έ-
πνροόολησαν καί εφόνευσαν .-τιί)ι'Γ
κου; χωρίς προφατνη αιτίαν. Τα
περισσότερα σί{μάδια τού σοόαατό;
τού προε'ρχονται άπό τονς οδόντας
νεσρών πιθι'|κων, οί όποίοι, ώς ΓΓαί
νεται, τόν εζήλει·ον διά την ιδιαι¬
τέραν περιποίησιν, ής ό μωρός /αί
άσχημο; αύτός πίθττκος έτύ^'χανεν
έκ μέροτ>ς των γβνέων των.
Τόν μεγα/^ίτερον φόβον τή;
ζωής τού ό Λουκας ησθάνθη οτιΐν
συνελήφθη νπό των χωροσ/υλά-
κων. Τότε άσφαλόος έφοβήθί| ότι
έμελλε νά φαγω&δ ζωντανός.
Είς τό φρενολογικόν τμήμα τού
νοσοκομείον, δπον εκροτήθΐ] επί ?»
ετος, δ Λοιν.άς διαρκώς είχε την
συναίσθησιν ότι ήτο πίθηκο; ί('Χ"
ιιαλωτισμένος καί μόνον τότε τω ε¬
πήλθεν ή σκέι[»ι; δτι ήτο κ«1 αϊτός
ά'νθρωπος, οταν εμαθε νά ένδΰρ-αι
καί νά περιπατή. Έν πραγμα υεν
λικιας, όταν εζΐ] έν μέσω των πι-
των μετά μεγάλης προσοχη
Σμιθ, Ιδιοκτητάς '.ιεγάλης φάριιας
φη ρ
ώτεραι καί μερικά έκ των παιδίων , νά τόν δέσουν.
ροσοχής τόν κ. Σμί-θ λύοντα και
έ ή θ
ρχής μ
άπήχ8ησανώς αΝμάλωτοι. Πιοτεύ1 Ό μικράς αιχαάλ<ι>τος μετεφερ- <δένοντατ μηχανήν, μεθ' δ μιμεϊται ετοι ότι εν μικρόν παιδίον διέφτη'ε ' θη είς την έγγυτέραν πόλιν καί ακριβέστστα όί>ας τάς κινήσει;
την προσοχήν των νικητών καί την | έκεΐ ένεκλείσίΗ} έντός κλωβοϋ ώς τοϋ κυρί'ου τού ρί ά
μρ φη η η γγρ ρ ς ς ή;
την προσοχήν των νικητών καί την | έκεΐ ένεκλείσίΗ} έντός κλωβοϋ ώς τοϋ κυρί'ου τού, χωρίς νά παρα-
Ε7Γαι'ν)ΐον οί ίΝ.'ν'ιΐτοί κλαι·ί)ιιηοισιιοί ! πθίΐναοτι,κιν- ττίθττκητ. Έ-/ί?ϊ!ι1ίν ο»- λε-ίτπ οντρ τη πΓτ,ίίΙιιητη ηί,τΐ τη-
λεάν μέ τάς παοειάς της φουσκ(ο-
μένας καί γεμάτα; άπ»Λαοπού.-,
μοΰρα καί εΐ'/ηΉους οίίας. δλα νη- Ο'ι Ί«τροί άδυνατοϋν νά ένν
ειδή γαρι-
Λοσαλάτας;, μέ ολίγα έκλεκτά φα-
γώσιμα εντομα.
τα
Οί Κάφροι θεωρονν
ποϋν, τα όποία συγγενενουν μέ τον
Βραδύτερον ό Λουκά; ώθηγή-1 πανίσχνρον γορίλλαν, ώ; προσεγ-
νά έξέρχηται είς αναζήτησιν γίζοντα πολν πρό; τόν άνθρωπον,
τροφής διά τόν έοντόν τον.' Όσά-1 ωστε ο^νονται. κάποιαν ου.ι.
κι; εύρισκε κανέν δτ|λητηριώδες
ΐ'οον,
τομον, ή θετή μήτηρ τού έξέβα/.λεν
αγρίαν φωνήν «μγεέρπ!», προειδο-
πΟΙΟΊ»σί! ΠΐΓΤην νη ιιτι τλ #νν#-ΐ·..^ .^1
^ε"^ πρός «ντά. Λέγουν οη υ-η-
λι*καί μπαιιπονν σνχνακις κλεπτο
παιδία καί οί άρσεηκοί άπάγουν
μεγάλα κοοίτσια Κάφρων Π
■ - - " έθ
αντον να μή τό φάγτ), ά).- ' ετι διηγοϋνται
ΟΤΙ
ς τόν μικρόν 'άνύη-' μπααπούν μέ τάς τρίχας τουσω-
ευδε νά αφήση άμέ- ' ματός των μαδΐΐμένα;, ζητουντα
χειρών τον. Βαηέίσ νά είσέλττονν είς τα χωρία. Οί ι-
λοι μονον δέ εί
τον άν δέν έ'σπευδε
σως έκ των χειρών τον. 'Βαοείσ [ νά είσέλττονν είς τα χωρία
γ χειρ τη; παραδόξου μητρό; ε-1 θαγενείς πιστεύουν δτι οί πιθηκοι
πιπτεν επί τής κεφαλής τού. οίΓΓοΐ ιιπποϋν τά^ τοίγας των ελπι-
Υ*}; κεφα/.7|ς τού. αύτοι μαδοϋν τάς τριχας ^
Η ιδία τον έδίδαξε νά ευρίσκη ζοντε;'νά γίνουν δεκτοί ώ; ανβρ<ι>-
φωλεά; πτηνών επί των δένδρώνποι
^ιλιάδες νέων άφήνουν κάθε Ιούλιον καί Αυγουστον τάς εργασίας των καί πηγαίίνουν είς τα διάψορα Μιλιταϊβυ Τβαίηνιγ>ι Κάμπ; διά πολίτας. Έδώ ψαίνονται σκηναί άπό την ζωήν τα>*
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΑΙ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑΙ ΚΝΗΜΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ 60 ΕΤΩΝ!
Η «ΙΙΣΤΙΙ-ΚΕΤΤ, ΤΟ ΕΙΔΩΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ, ΑΝ ΚΑΙ 60 ΕΤΠΝ, ΕΧΕΙ ΤΑΣ ΩΡΑΙΟΤΕ¬
ΡΑΣ ΚΝΗΗΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΕΩΤΑΤΗ.
τοαια
Τί, ά,άιιη
"ς την εποχήν αύτην τη; συν-
: ναί συντομής είς τό κά)θε
Τί, ά,άιιη καΐ εί: την ομιλιαν, δεν
ίίναι ταράΗενον αν ή Γαλλική Ά-
χαδπιία των Έπιστηικον περιλά-
βη ίΐ; το λΐξικδν τίγν λέξιν Μιστιγ-
ρ^έττ. ιιέ τΰν όρισμόν:
«ΑΙισπγ/έττ: πρόσωπον τό οποί¬
ον ιιναι εΐδωλον, πρόσωπον τού ό-
ΐτοίοι- το Οέλγητρον είναι τοιούτον,
βστΓ ό/οί σσοι ερχονται είς επαφήν
μέ αιτό 1?.κονται πρός μίαν σφαί¬
ραν θείας άπλότητος καί είλικρι-
νεία;, ήτις είναι εί7.σοίστη>σις· χρη-
οιιιο ΌΐΡΪται έπίσης διά νά δηλωστι
οωικιτι/ήν τελειότητα».
Π ρίν γελάση κανεί; διά τό έγ-
Κώιιιον αύτό μιάς ολίγοι· γνα>σττ|ς
ένταΓθτχ γυναικός, δς ά^ή
Εί; τι Η)ώτημα:
11 «αι γνναϊκες σήμερον, ήλικί-
Έν τούτοις δς ποοχωρτ'|σοι;<ιεν καί άς κττ,αήσ'-Λΐεν την θΰραν. Μιά βαθειά φωΛ-ή φωνάϊίε!. «έμποός!» 'ΕΓ^ηϊτλωμένη στό διβάνα ή περί II νις Ρα[η Χάρρις, ή όποα όφείλει Ι" « μέρος τής επιτυχίας της ώς χο- Ι,ιι Γ'.ιια, είς την υποστήριξιν της Μιστιγκέττ. μ η στό διβάνα ή περί- φημη Μ'στιγκέττ. Χιλιάδες ωραί¬ ον (ΓνλάϊΓερς Όά ?διδαν τό πάν διά να εχονν τττοιας κνήμας. Είναι α¬ δύνατον ή κσποχός των να είναι σχεδόν έξήντα έτών. Αί κνημαί της τελίΐαι, Ρν*ιικτρΐ5'αί είς κάθε λεπτομερειθΛ', έπνδερ.μίς <}>ραία.
Κί άλ δ' ? έύ
ο, ΠΟ έτών, κυριοτρχοϊν Άς τον κό-
' ' ν αυτόν, ,ΐπου νεότη::, τνπική,
'' ιστΐκη καλλονή καί σώμα ση-
περισσότερον άπό καθ* τι
' <ιπουν ί1|ον Η ίχοή ΡΊς τ0 δνατρον είναι ά- 'τΓ/κα(_!ί>ος χπ είλικρινή;, άλλά
1 >>Γνά άλλον δέν ίφι^οαέζΐτται με
ι~ψ' άιιρριμνησίαν -,·αί σκληρόν
-.ρι'νίκχν τό «ύ βασιλεύς άπνθα-
·ήτο^ ό βασίλειον Άστέρες
υν είς τό θεατοικόν στεοεω-
καί ίΕαφανίΙονταΓαι-
,ολινον ή ?λ~ι«|ης γί^ται αί-
Οινη. ν«ί ουδενός επί πολύ.
'ναι ό'ιιο)ς ό άστήρ τή; Μιστιγ-
''τ,τ εζα/ο?.ονίΐ νά μ^σοιιοανή.
Η Μιστιγ-/.έττ ρξακολοι ί}εΐ
'Μ«ιι6 ,',,, ε;ς το ΜοΪΛέν Ρ
ιΐ Τα δωυατιά τχψ. τίνα!
,χά τής Μιστιγκέττ —
κολλιτρχνημάτων'.
κπ Ρπιπλα, επιπλα Γαλλι-
2 | ^Χ'Ίς Λουδοβίκου
XIV
„ " «α .«ονΐίίοί τίήτηττς. Καί ανθ»]
-α% "ί0 ' 'Ι(ΚΤ'ονιχ»ς άνββκη-
σαλήνι Λοινδοδίν,ον
νά
των
- !
' Ι
σΐγσΐ.ά είς Τί νααιαοίΐΊ της.
ίαι μισοανοι/.τή κα'. νά
κνΓρισι, πυϋ φαίνονται
//οε,,αααέναι άπό τό ανοον
θΓ/νΐθΰ
σΚν-Γιποιαν
Καί άοκραιλισμεναι δι' ?ν έχατομαν-
ριον δολλάβια! Αι ακριβώτεραι ν.νή
μαι τοΰ κόσμον.
«Ή ζα)ή[ αου — λέγει ή Μιστιγ¬
κέττ, ή Μίς;, δποις την ιρωνάζονν
χαΊ>ενηκά εί; τό Ποχ,ίισι — είναι
τό Παιρίσι, οί φίλοι μου, ό χορό;
μσυ».
Φαντασθήτε την καταπληκτικήν
αύτην ντνΐΒΌ. των βθ έτών νά, χο-
ρεΰη κουραστΐϊΌΰς χορούς, όπως
είναι ό χορός τη; «'Η Καταιγί».
Ή Μιστιγκέττ κατάγετοα έκ τοϋ
λαοϋ καί είναι υπερήφανη δι' αιτό.
Δέν τό κρνπτει ότι τή; ό,ρέσει νά
ομιλή την γλ'οοσαν των πιεζοήρβ-
μίυον. άπό τα όττοϊα πιροήλίΚ·ν.
Καί διιω; ή Μιστιγζέττ εχει πε-
ριπατήστι μέ βαΛΐλρΐς, εχρι συνομι-
λήση ιιέ πλή&η -/.αί ακόμτ» 5*οτηοίί
τ«; άρρτά; της.
Είς την ζωήν τη; εχει δοκιμάση
ίθίος; όλας τάς σΐ'γ/ινησει;, περισ¬
σότερον άπό κάθι άλλην γννονν.α.
Τό ποτήριον της εχει υπερπλη¬
ρωθή άπό ρρωτα καί ροχίάντοΐα, ε¬
χει δοκιμάση "/αί τό 7.πτακ«θί<5·μ«- τα τή; Ρυτ7ία; — "/αί διιω; χα- μογελά άνόιιη. Και ίνιά την ζωήν της δέν θέλει νά όυιλήστ». Είς αύτό είναι τνπκή Γαλλίς. Ό κόσιιος γενικώς; ένθ-υιιεϊται την Μιστιγκρττ ώς σύντροφον τοί Μ"Χ>ϊ; Σετιαίλιέ, τόν οποίον άπ<> α-
σημον, <ΛνΡιΐι|?ν αίτή εί; άστόρα. Οταν ατας οιεν.ρίθη. ό Μωρίς ά- Λϊμακρυνθη άπό την Μιοτιγκεττ. Ή Μιστιγκέττ έσνγχώρηοεν, άλ/.ά 5γ»' ΙληοιιόνηίΤΓν. Ό Σεΐδαλΐί εχει ήδη )ΐ]σαονήοει τό ε"δ<η?.ον το,ν Παρισίίον, τύ οποίον τοΐ·τ ε ρης έχειρσκρότηπαν έντίνην, ή όποία, μέ τόν Μάξ Νττ'ίαρ/^υ έδηιιι- ονργ—σε τόν ,τερίφΐΊμον χορ>*ν τα>ν
ίχπάχηδων, όστι; ?χει διαδοθΓ, είς ό¬
λον τόν κόσιιον.
Καί ό'ικος οίίτε δ χαιρόε, όντε αί
εστειιαέναι κίφαλαΐ, οΡτε τίποτε
δέν δνναται νά την άλλάξη, διότι
είναι ή Μιστιγτ.έττ!
ΠΟΙΚΙΛΑ
'Η περίφημη Μιστιγκέττ, τής οποίας αί κνήααι Ο^οοοι-νται αι ώυαΜ>τε,ρ<χι τοϋ κόσμου, καί Ιχοττν αξίαν 1.000.000 δολλαρίων, είναι τώρα έξήντα έτών, άλλ' έξακολουθεΐ νά φαίνετοα νεωτάτη. Γαί?1ίς και δεύτερον, διότι είναι φεοε την φφιην, την γνναΐ/α Γ; ό- Μιστιγτ.έττ. Τίποτε δέν εΪΛ·αι πολύ ποία .τΜρεζάλεσί· προ<κϋπιν.;ος τόν καλόν δι' όσους άγαπα. "Οοοΐ'ς ίνεν ρ ρ Βασιλεα της 'ίητιηνίσς ί·π*ρ τοΓ Σ·:6α)ΐί, ·ί)ΐά νά έτητύχη την ανταλ¬ ό Γ , χη η λαγήν τού (ϊπό ρνα Γερ4ΐανι.τ»ν άποστρεφετσι, τους περ>φρθΛ"ε!.
Π ροσωπικότης καί ίκανύτης
τί|ν ωδήγησαν άπό υεγάλης είς αε-
αΊχιια·>ώτο)ν ν-ατά τόν γαλειτέραν επιτυχίαν.
Ι ή όί έ Ή άλ Γΐ
δία; εύρίσνετο ρίς τό Καζΐνο.
Ή διει'<·ΉηΌΐς ήθελεν όπως πα- ρουσιασΐ/ίί ή Μιςς. «"Οχι», απήν¬ τησεν Ικείνη. «'Η Μς Χάορις εί¬ ναι πολύ ναλή καί τής άξΚει να παροΐ'σιορσθή καί άπόι|ι?, οπιος ν.αί ι'Λλε; νι''ντ¥ρ>. Καί ή άρ>ρις; ίχό-
ί ί η έ
πόλεμον. Την γυναίκα ή όττοία «έ- 'Η αεγτίλη Γκαμπΐ' Ντελύς ν.αί ρετ.·σε καί κανεί; δεΛ' την έχειοο-
δηιιιοΰργησε» την Σ
η ΜιστιγτίΕττ ένοαί-οντο σΐ7νά άν-
Ό Σ οολιε εΐ>'(π τώοσ σύζνγος Ι τίίΤηλοι. Καί δμοις; αι·το δέν Ρτο ά-
τή" Ύοοννης Βάλλ. ", " Ιληθές. Οί δρόμοι τοη- ι>αν ί>κχφο-
Ειναι ί) ΛΙιστιγ/έττ ΐδιόρρι»&-
μο;; Ναί. Πρώτον διότι είναι
,,^'^^έςίτίχν, σέκΛτο.αν
ι)(- ν«ν .ΤΑατ-ρ, ή 6πο!α γρήγοοα
ΐα. ' Ί π-ριφημος χάρις είς α£>-
ροι. "Ησαν πολΰ φίλαι ν.αί κανεί;
»^έν έΟ5.'6η περισσότερον άπό την
Μιστιγ/έττ όταν ή Γκιΐμπν απτ-
'. . τής στ.ηνη=.
Ψυχρααχία και πρακτικοτης ε-
<αιιαν την <τΜίςς> μίιν άπό τα;
.τλ,οΐ'σκιηέρα; γυναϊνας; της Γα/.)ί-
ας. Τό περίφημον Μοΐ'λέν Ρονζ
οέν θά υπήρχεν εάν δΐν ήτο ή Μι-
στιγνέττ.
Είναι γνωστή καθ' όλην την Εΰ-
ρίόπην διά τα; κνή'^α; καί τό ιιει-
5ία[κί τη; καί τόν χοοόν της. Μία
ί)ικαιολογτ|ΐιέΛ η ίδιοτηι,π'ία τή"; Μι-
στιγκεττ νά διαλρ'γΐ) πάντοτε μόντ|
τα; άντικαταστατρια; τη;.
Μία ά'πό αίτά; ευρίο-'εται επι
τού παρόντο; εί; την Αμερικήν, ι
Ρΐναι ή Αίς Ραίη Χάοοις, η όποία ]
επί τέσσαρα ?τη Γ'το π^τη απηίλ-1
λερίν« τοί} Καζινό ντε Παηί. |
Εί; ιιίαν εποχήν, ή Μιστιγκέττ
δέν ηδυνήθη νά παρθΊίσιασΌή κ«-
ποτε εί; τό Κοτζΐνο. Ή διενθΐ'νσι;·
ί>εν ήϊίνρε τί Λ"ά κοριιι. «Τί νά /Λ-
μιομεν;» ήοώτησε την Μιοπγκεττ.
«Βάί.τε την Δίδα Χάορις στφ' 9ί-
I
σι ιιοΐ1», άπήλΎησ: ή Μιστιγχεττ
Ι "Εαεινιεν τρία λεπτά διά νά άνυ-
' τ|>(';τ/-?ί ή αγλαία. Ή λί; Χάρρι;
παροτ'σιάσθη καί επί τέσσαρα ?τη
ιιόνη αιτή άντικα&ίστα τ>|ν Μι-
στιγν.εττ.
Καί δχι αόνον αϊτό, άλ).' ή Μι-
στρ/νέτ ?πτιιεινεν οτο''ς: ή διενθνν-
1 σι; κρατήση ιιονίμακ την Λίδ·ΐ
Χάρρις. Λέν ύπάρχονν πολλοί άστέ
κρό-πισε ';α)ηρότί:ρα άπό την Μι-
στιγνέττ.
Τί <3ΐκεπττται ή Αίς Χάρρι; δια τΐήη· Μίςς; «Θανιμαοία γτ.«ναΐ/α — λε-,τι. ·—■ Άκούραστη είς την εργασίαν της. πιτντοτε τοί' -κου την τέχνην της···. Πο?λσ ετη =χουν παρέλθη άφ' ό¬ του ή Μίςς εν.αυε την εμφάνισιν της; είς την Γαλλικήν σκηνήν και πολλαί εστειψρναι -/ΐφαλαί τ% Ει'- γν^ϋντες τόν Λενίν; Ένας άτΑΟλο-Λος τ^ς ίςρεσ^είας, έν Π αριτί-οις, είχε 7:ρο? τελευταίως είς μίαν γειτϊ- ιτα^λ'.ν ε.ίς κάπ1; όν των Παρισίων. Είς τόν τον ανέμενεν ενα αυτοκίνητον τό ο¬ ποίον τόν μετ-έφερΐ-ν είς την Ιπα>λ5>>
τοϋ ςιίλο-ο τού.
ΚαΘώς έπερναχΐε τό χ'ατώφλι,
ενας σνώλλος ηρχ'.^ε νά γοτ/γίζ"Π
υιέ τόσην [Αανίαν καί εδειζε τα 3όν-
τι α τού τότον τζ<.φττ/τ:'/Λ, ώστε ό ΐ'.ττλωμάττ.ς ίττ.ευσε νά έ~ι■στρεψγ} είς το αύτοχίντ,τον. Ό ίξϋΐίτρ'^ων τού έγέλασε μέ τή"-» δειλίαν τθ'ο αύττν καί είχεν είς τόν ξςνον τού, διά νά τόν "/.α^ητ>χά"7η:
αΔέν ξίρετε την παρ&ςχίαν: Σκόλ
λος ποΰ γαιτ^ίζει 2έν Ϋϊγκώνει;»
«Την ξέρω», «ττηντηοεν ό
μος Κιν^ζΐς. «Άλλά ό κατ:
νος ούτος σ/.ύλλος την ςέρει τί
Ρί*τΓθθ6 αγνοούντες
είναι ό Λενίν.
Άναμφιδόλω-ς ίά'> έρ<<ϊττ)6σατε ό- πθ'.ον3ήί™}τε, ότ~ι>Βτ,·—<ο,τϊ χαί όζΰτζ- 2ήτ:οτε: ((Ποίος είναι ό Λενίν;» 0·λ έλαμδάνατε ■άαέ-σως ά~άντησ'.ν είς τό έρώτημά σας. Εινοϋ έκτός άα- φιέολίας, ότι δλοι τΐν γνΐώρ.ίζ«ιν, ί'ότι 3λοι Μττά -?όν ενα * τόν άλλον τρόπον, εχουν άχ.ού—ι νά νίν«τ;αι λό- γος Τΐιρί τοΰ ί3ρ«τθΰ ττς Ρωστί'χ.ης] Σαβιετικης Δημοχρα—ίας. Καί ομως! Μέσα είς αύ-ίην την Ρωασίχ;, τό Σόδιετ τής κ<ί(ίΐί7αόλε«ς ΚρΌΗ"<άγ!3 Χόρντα, όταν ίλχΐζ τελευταίως 3ι- νά όργανώστ) εορτάς, έχ' εύχαιρία της έχετείο:) τ<ϊΰ Θοτ/άτο^ τεϋ Λενίν, ιάτηνττρ^ τς.χρ2ρομ.!αώς είς τό έχαϊχίοηών Σάίιετ. «Έχειϊή 3έν εχομεν Ύ.τήνζ στοι¬ χείον περί τοϋ Λενίν -Λαί δέν γνω- ρΐζομ,εν ποίος είναι αΰτός ό όίνϊρω- ττος, αίς παρακχλοϋμεν, όπως Ιχη- ■κ την ^Λλωσόνηιν ν ά α«ς ά νώσητε τα σχετικά μ,έ Λύτόν Μή νοαί—τε ότι τό έπε αύτό είναι άταϊχύτμα της ·φαντατίας. 'Η Ίταστ,μος Σ^ έΐ της Μάΐχας, «Π^ώβ8α», τό φέρει τελευταίως. Π οίος &ά έχίστεοεν, ότι κατά το έ'τος 1928, Θά ήτο 3ρ.Λ>αΓΟν νά ύπά
είς την Ρωσσίαν ά
»ϊλαιμαχος ήθοποτό; τής σκηνής, ετ^αΐ'ματισθη σοβαρώς,
*< άεροπλάνον τοϋ οποίον έπεβαινεΎ. Έδώ φαίνεται ό Στόν αέ την κόρην τού Ντόροθν.
ΑΙ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑΙ ΚΝΗΜΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ 60 ΕΤΩΝ!
Η «ΙΙΣΤΙΙ-ΚΕΤΤ, ΤΟ ΕΙΔΩΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ, ΑΝ ΚΑΙ 60 ΕΤΠΝ, ΕΧΕΙ ΤΑΣ ΩΡΑΙΟΤΕ¬
ΡΑΣ ΚΝΗΗΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΕΩΤΑΤΗ.
τοαια
Τί, ά,άιιη
"ς την εποχήν αύτην τη; συν-
: ναί συντομής είς τό κά)θε
Τί, ά,άιιη καΐ εί: την ομιλιαν, δεν
ίίναι ταράΗενον αν ή Γαλλική Ά-
χαδπιία των Έπιστηικον περιλά-
βη ίΐ; το λΐξικδν τίγν λέξιν Μιστιγ-
ρ^έττ. ιιέ τΰν όρισμόν:
«ΑΙισπγ/έττ: πρόσωπον τό οποί¬
ον ιιναι εΐδωλον, πρόσωπον τού ό-
ΐτοίοι- το Οέλγητρον είναι τοιούτον,
βστΓ ό/οί σσοι ερχονται είς επαφήν
μέ αιτό 1?.κονται πρός μίαν σφαί¬
ραν θείας άπλότητος καί είλικρι-
νεία;, ήτις είναι εί7.σοίστη>σις· χρη-
οιιιο ΌΐΡΪται έπίσης διά νά δηλωστι
οωικιτι/ήν τελειότητα».
Π ρίν γελάση κανεί; διά τό έγ-
Κώιιιον αύτό μιάς ολίγοι· γνα>σττ|ς
ένταΓθτχ γυναικός, δς ά^ή
Εί; τι Η)ώτημα:
11 «αι γνναϊκες σήμερον, ήλικί-
Έν τούτοις δς ποοχωρτ'|σοι;<ιεν καί άς κττ,αήσ'-Λΐεν την θΰραν. Μιά βαθειά φωΛ-ή φωνάϊίε!. «έμποός!» 'ΕΓ^ηϊτλωμένη στό διβάνα ή περί II νις Ρα[η Χάρρις, ή όποα όφείλει Ι" « μέρος τής επιτυχίας της ώς χο- Ι,ιι Γ'.ιια, είς την υποστήριξιν της Μιστιγκέττ. μ η στό διβάνα ή περί- φημη Μ'στιγκέττ. Χιλιάδες ωραί¬ ον (ΓνλάϊΓερς Όά ?διδαν τό πάν διά να εχονν τττοιας κνήμας. Είναι α¬ δύνατον ή κσποχός των να είναι σχεδόν έξήντα έτών. Αί κνημαί της τελίΐαι, Ρν*ιικτρΐ5'αί είς κάθε λεπτομερειθΛ', έπνδερ.μίς <}>ραία.
Κί άλ δ' ? έύ
ο, ΠΟ έτών, κυριοτρχοϊν Άς τον κό-
' ' ν αυτόν, ,ΐπου νεότη::, τνπική,
'' ιστΐκη καλλονή καί σώμα ση-
περισσότερον άπό καθ* τι
' <ιπουν ί1|ον Η ίχοή ΡΊς τ0 δνατρον είναι ά- 'τΓ/κα(_!ί>ος χπ είλικρινή;, άλλά
1 >>Γνά άλλον δέν ίφι^οαέζΐτται με
ι~ψ' άιιρριμνησίαν -,·αί σκληρόν
-.ρι'νίκχν τό «ύ βασιλεύς άπνθα-
·ήτο^ ό βασίλειον Άστέρες
υν είς τό θεατοικόν στεοεω-
καί ίΕαφανίΙονταΓαι-
,ολινον ή ?λ~ι«|ης γί^ται αί-
Οινη. ν«ί ουδενός επί πολύ.
'ναι ό'ιιο)ς ό άστήρ τή; Μιστιγ-
''τ,τ εζα/ο?.ονίΐ νά μ^σοιιοανή.
Η Μιστιγ-/.έττ ρξακολοι ί}εΐ
'Μ«ιι6 ,',,, ε;ς το ΜοΪΛέν Ρ
ιΐ Τα δωυατιά τχψ. τίνα!
,χά τής Μιστιγκέττ —
κολλιτρχνημάτων'.
κπ Ρπιπλα, επιπλα Γαλλι-
2 | ^Χ'Ίς Λουδοβίκου
XIV
„ " «α .«ονΐίίοί τίήτηττς. Καί ανθ»]
-α% "ί0 ' 'Ι(ΚΤ'ονιχ»ς άνββκη-
σαλήνι Λοινδοδίν,ον
νά
των
- !
' Ι
σΐγσΐ.ά είς Τί νααιαοίΐΊ της.
ίαι μισοανοι/.τή κα'. νά
κνΓρισι, πυϋ φαίνονται
//οε,,αααέναι άπό τό ανοον
θΓ/νΐθΰ
σΚν-Γιποιαν
Καί άοκραιλισμεναι δι' ?ν έχατομαν-
ριον δολλάβια! Αι ακριβώτεραι ν.νή
μαι τοΰ κόσμον.
«Ή ζα)ή[ αου — λέγει ή Μιστιγ¬
κέττ, ή Μίς;, δποις την ιρωνάζονν
χαΊ>ενηκά εί; τό Ποχ,ίισι — είναι
τό Παιρίσι, οί φίλοι μου, ό χορό;
μσυ».
Φαντασθήτε την καταπληκτικήν
αύτην ντνΐΒΌ. των βθ έτών νά, χο-
ρεΰη κουραστΐϊΌΰς χορούς, όπως
είναι ό χορός τη; «'Η Καταιγί».
Ή Μιστιγκέττ κατάγετοα έκ τοϋ
λαοϋ καί είναι υπερήφανη δι' αιτό.
Δέν τό κρνπτει ότι τή; ό,ρέσει νά
ομιλή την γλ'οοσαν των πιεζοήρβ-
μίυον. άπό τα όττοϊα πιροήλίΚ·ν.
Καί διιω; ή Μιστιγζέττ εχει πε-
ριπατήστι μέ βαΛΐλρΐς, εχρι συνομι-
λήση ιιέ πλή&η -/.αί ακόμτ» 5*οτηοίί
τ«; άρρτά; της.
Είς την ζωήν τη; εχει δοκιμάση
ίθίος; όλας τάς σΐ'γ/ινησει;, περισ¬
σότερον άπό κάθι άλλην γννονν.α.
Τό ποτήριον της εχει υπερπλη¬
ρωθή άπό ρρωτα καί ροχίάντοΐα, ε¬
χει δοκιμάση "/αί τό 7.πτακ«θί<5·μ«- τα τή; Ρυτ7ία; — "/αί διιω; χα- μογελά άνόιιη. Και ίνιά την ζωήν της δέν θέλει νά όυιλήστ». Είς αύτό είναι τνπκή Γαλλίς. Ό κόσιιος γενικώς; ένθ-υιιεϊται την Μιστιγκρττ ώς σύντροφον τοί Μ"Χ>ϊ; Σετιαίλιέ, τόν οποίον άπ<> α-
σημον, <ΛνΡιΐι|?ν αίτή εί; άστόρα. Οταν ατας οιεν.ρίθη. ό Μωρίς ά- Λϊμακρυνθη άπό την Μιοτιγκεττ. Ή Μιστιγκέττ έσνγχώρηοεν, άλ/.ά 5γ»' ΙληοιιόνηίΤΓν. Ό Σεΐδαλΐί εχει ήδη )ΐ]σαονήοει τό ε"δ<η?.ον το,ν Παρισίίον, τύ οποίον τοΐ·τ ε ρης έχειρσκρότηπαν έντίνην, ή όποία, μέ τόν Μάξ Νττ'ίαρ/^υ έδηιιι- ονργ—σε τόν ,τερίφΐΊμον χορ>*ν τα>ν
ίχπάχηδων, όστι; ?χει διαδοθΓ, είς ό¬
λον τόν κόσιιον.
Καί ό'ικος οίίτε δ χαιρόε, όντε αί
εστειιαέναι κίφαλαΐ, οΡτε τίποτε
δέν δνναται νά την άλλάξη, διότι
είναι ή Μιστιγτ.έττ!
ΠΟΙΚΙΛΑ
'Η περίφημη Μιστιγκέττ, τής οποίας αί κνήααι Ο^οοοι-νται αι ώυαΜ>τε,ρ<χι τοϋ κόσμου, καί Ιχοττν αξίαν 1.000.000 δολλαρίων, είναι τώρα έξήντα έτών, άλλ' έξακολουθεΐ νά φαίνετοα νεωτάτη. Γαί?1ίς και δεύτερον, διότι είναι φεοε την φφιην, την γνναΐ/α Γ; ό- Μιστιγτ.έττ. Τίποτε δέν εΪΛ·αι πολύ ποία .τΜρεζάλεσί· προ<κϋπιν.;ος τόν καλόν δι' όσους άγαπα. "Οοοΐ'ς ίνεν ρ ρ Βασιλεα της 'ίητιηνίσς ί·π*ρ τοΓ Σ·:6α)ΐί, ·ί)ΐά νά έτητύχη την ανταλ¬ ό Γ , χη η λαγήν τού (ϊπό ρνα Γερ4ΐανι.τ»ν άποστρεφετσι, τους περ>φρθΛ"ε!.
Π ροσωπικότης καί ίκανύτης
τί|ν ωδήγησαν άπό υεγάλης είς αε-
αΊχιια·>ώτο)ν ν-ατά τόν γαλειτέραν επιτυχίαν.
Ι ή όί έ Ή άλ Γΐ
δία; εύρίσνετο ρίς τό Καζΐνο.
Ή διει'<·ΉηΌΐς ήθελεν όπως πα- ρουσιασΐ/ίί ή Μιςς. «"Οχι», απήν¬ τησεν Ικείνη. «'Η Μς Χάορις εί¬ ναι πολύ ναλή καί τής άξΚει να παροΐ'σιορσθή καί άπόι|ι?, οπιος ν.αί ι'Λλε; νι''ντ¥ρ>. Καί ή άρ>ρις; ίχό-
ί ί η έ
πόλεμον. Την γυναίκα ή όττοία «έ- 'Η αεγτίλη Γκαμπΐ' Ντελύς ν.αί ρετ.·σε καί κανεί; δεΛ' την έχειοο-
δηιιιοΰργησε» την Σ
η ΜιστιγτίΕττ ένοαί-οντο σΐ7νά άν-
Ό Σ οολιε εΐ>'(π τώοσ σύζνγος Ι τίίΤηλοι. Καί δμοις; αι·το δέν Ρτο ά-
τή" Ύοοννης Βάλλ. ", " Ιληθές. Οί δρόμοι τοη- ι>αν ί>κχφο-
Ειναι ί) ΛΙιστιγ/έττ ΐδιόρρι»&-
μο;; Ναί. Πρώτον διότι είναι
,,^'^^έςίτίχν, σέκΛτο.αν
ι)(- ν«ν .ΤΑατ-ρ, ή 6πο!α γρήγοοα
ΐα. ' Ί π-ριφημος χάρις είς α£>-
ροι. "Ησαν πολΰ φίλαι ν.αί κανεί;
»^έν έΟ5.'6η περισσότερον άπό την
Μιστιγ/έττ όταν ή Γκιΐμπν απτ-
'. . τής στ.ηνη=.
Ψυχρααχία και πρακτικοτης ε-
<αιιαν την <τΜίςς> μίιν άπό τα;
.τλ,οΐ'σκιηέρα; γυναϊνας; της Γα/.)ί-
ας. Τό περίφημον Μοΐ'λέν Ρονζ
οέν θά υπήρχεν εάν δΐν ήτο ή Μι-
στιγνέττ.
Είναι γνωστή καθ' όλην την Εΰ-
ρίόπην διά τα; κνή'^α; καί τό ιιει-
5ία[κί τη; καί τόν χοοόν της. Μία
ί)ικαιολογτ|ΐιέΛ η ίδιοτηι,π'ία τή"; Μι-
στιγκεττ νά διαλρ'γΐ) πάντοτε μόντ|
τα; άντικαταστατρια; τη;.
Μία ά'πό αίτά; ευρίο-'εται επι
τού παρόντο; εί; την Αμερικήν, ι
Ρΐναι ή Αίς Ραίη Χάοοις, η όποία ]
επί τέσσαρα ?τη Γ'το π^τη απηίλ-1
λερίν« τοί} Καζινό ντε Παηί. |
Εί; ιιίαν εποχήν, ή Μιστιγκέττ
δέν ηδυνήθη νά παρθΊίσιασΌή κ«-
ποτε εί; τό Κοτζΐνο. Ή διενθΐ'νσι;·
ί>εν ήϊίνρε τί Λ"ά κοριιι. «Τί νά /Λ-
μιομεν;» ήοώτησε την Μιοπγκεττ.
«Βάί.τε την Δίδα Χάορις στφ' 9ί-
I
σι ιιοΐ1», άπήλΎησ: ή Μιστιγχεττ
Ι "Εαεινιεν τρία λεπτά διά νά άνυ-
' τ|>(';τ/-?ί ή αγλαία. Ή λί; Χάρρι;
παροτ'σιάσθη καί επί τέσσαρα ?τη
ιιόνη αιτή άντικα&ίστα τ>|ν Μι-
στιγν.εττ.
Καί δχι αόνον αϊτό, άλ).' ή Μι-
στρ/νέτ ?πτιιεινεν οτο''ς: ή διενθνν-
1 σι; κρατήση ιιονίμακ την Λίδ·ΐ
Χάρρις. Λέν ύπάρχονν πολλοί άστέ
κρό-πισε ';α)ηρότί:ρα άπό την Μι-
στιγνέττ.
Τί <3ΐκεπττται ή Αίς Χάρρι; δια τΐήη· Μίςς; «Θανιμαοία γτ.«ναΐ/α — λε-,τι. ·—■ Άκούραστη είς την εργασίαν της. πιτντοτε τοί' -κου την τέχνην της···. Πο?λσ ετη =χουν παρέλθη άφ' ό¬ του ή Μίςς εν.αυε την εμφάνισιν της; είς την Γαλλικήν σκηνήν και πολλαί εστειψρναι -/ΐφαλαί τ% Ει'- γν^ϋντες τόν Λενίν; Ένας άτΑΟλο-Λος τ^ς ίςρεσ^είας, έν Π αριτί-οις, είχε 7:ρο? τελευταίως είς μίαν γειτϊ- ιτα^λ'.ν ε.ίς κάπ1; όν των Παρισίων. Είς τόν τον ανέμενεν ενα αυτοκίνητον τό ο¬ ποίον τόν μετ-έφερΐ-ν είς την Ιπα>λ5>>
τοϋ ςιίλο-ο τού.
ΚαΘώς έπερναχΐε τό χ'ατώφλι,
ενας σνώλλος ηρχ'.^ε νά γοτ/γίζ"Π
υιέ τόσην [Αανίαν καί εδειζε τα 3όν-
τι α τού τότον τζ<.φττ/τ:'/Λ, ώστε ό ΐ'.ττλωμάττ.ς ίττ.ευσε νά έ~ι■στρεψγ} είς το αύτοχίντ,τον. Ό ίξϋΐίτρ'^ων τού έγέλασε μέ τή"-» δειλίαν τθ'ο αύττν καί είχεν είς τόν ξςνον τού, διά νά τόν "/.α^ητ>χά"7η:
αΔέν ξίρετε την παρ&ςχίαν: Σκόλ
λος ποΰ γαιτ^ίζει 2έν Ϋϊγκώνει;»
«Την ξέρω», «ττηντηοεν ό
μος Κιν^ζΐς. «Άλλά ό κατ:
νος ούτος σ/.ύλλος την ςέρει τί
Ρί*τΓθθ6 αγνοούντες
είναι ό Λενίν.
Άναμφιδόλω-ς ίά'> έρ<<ϊττ)6σατε ό- πθ'.ον3ήί™}τε, ότ~ι>Βτ,·—<ο,τϊ χαί όζΰτζ- 2ήτ:οτε: ((Ποίος είναι ό Λενίν;» 0·λ έλαμδάνατε ■άαέ-σως ά~άντησ'.ν είς τό έρώτημά σας. Εινοϋ έκτός άα- φιέολίας, ότι δλοι τΐν γνΐώρ.ίζ«ιν, ί'ότι 3λοι Μττά -?όν ενα * τόν άλλον τρόπον, εχουν άχ.ού—ι νά νίν«τ;αι λό- γος Τΐιρί τοΰ ί3ρ«τθΰ ττς Ρωστί'χ.ης] Σαβιετικης Δημοχρα—ίας. Καί ομως! Μέσα είς αύ-ίην την Ρωασίχ;, τό Σόδιετ τής κ<ί(ίΐί7αόλε«ς ΚρΌΗ"<άγ!3 Χόρντα, όταν ίλχΐζ τελευταίως 3ι- νά όργανώστ) εορτάς, έχ' εύχαιρία της έχετείο:) τ<ϊΰ Θοτ/άτο^ τεϋ Λενίν, ιάτηνττρ^ τς.χρ2ρομ.!αώς είς τό έχαϊχίοηών Σάίιετ. «Έχειϊή 3έν εχομεν Ύ.τήνζ στοι¬ χείον περί τοϋ Λενίν -Λαί δέν γνω- ρΐζομ,εν ποίος είναι αΰτός ό όίνϊρω- ττος, αίς παρακχλοϋμεν, όπως Ιχη- ■κ την ^Λλωσόνηιν ν ά α«ς ά νώσητε τα σχετικά μ,έ Λύτόν Μή νοαί—τε ότι τό έπε αύτό είναι άταϊχύτμα της ·φαντατίας. 'Η Ίταστ,μος Σ^ έΐ της Μάΐχας, «Π^ώβ8α», τό φέρει τελευταίως. Π οίος &ά έχίστεοεν, ότι κατά το έ'τος 1928, Θά ήτο 3ρ.Λ>αΓΟν νά ύπά
είς την Ρωσσίαν ά
»ϊλαιμαχος ήθοποτό; τής σκηνής, ετ^αΐ'ματισθη σοβαρώς,
*< άεροπλάνον τοϋ οποίον έπεβαινεΎ. Έδώ φαίνεται ό Στόν αέ την κόρην τού Ντόροθν.
Ι ΤΑΤΪΕΡΪ ΕΡΩΤΟΣ ΙΔΕΩΔΗ ΤΟΤ ΓΛΥΠΤΟΥ Ε]
Η ΧΑ'ΓΔΕΥΜΕΝΗ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ ΗΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ ΔΙΟΤΙ
ΔΕΝ ΗΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΥΡΗ ΤΟ ΙΔΕΩΔΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩ¬
ΤΟΣ, ΟΠΩΣ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΤΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΕΙΣ ΤΑ ΠΕΡΙΦΗ-
ΜΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΡΟΝΤΕΝ.
"Ολη ή Γαλλία τρ εΰθνμο;.
Δύο ήαέραι ά/όμη κ-αί έφθανεν ή
έοοτή των έοοτών της, ή Ήμέοα
τής Βαστί/λης. Τα Παρισινα 6ου-
λεβαρτα ήσαν ζωηρότατα άπό κάθε
άλλην φοράν, γειχάτα άπό γε?ών-
τας άνδρας καί φαιδράς νέα;, ντυ-
μένος αέ τα λεπτά καλοκαιρινό φο-
υα ενα περίστροφον καί ηύτοκτό-
νησεν.
Επάνω είς τό τραπέζι της ήτο
μία φωτογραφία τοϋ περιφήυου
έργου τοΰ Ροντέν, τό «ΦίΛη·μα». | ^
Οί Παοισινοί δπμοσιογραφοι δέ ν
τό εθεώρησαν σπουδαίον αύτό. Μέ-
σα είς ενΛ συρτάρι ήσαν αί φωτο-
δέν άνή/ει στόν πό/εμο».
Κατόπιν άκολουθοΰν σύντομοι
παραγαα<ροι, όμιλοΰσαι διά την ευτυχίαν αντήν μέσα στό πένθιμο Παρίσι. «Πήγαμε στό Δάσος /θε; την νύκτα. Ή σελήνη βγήκε άργά ά ύ ήη γή ργ Ούρανιον. Δεν μπορώ νά πιστεύσω αδεία είναι τόν Αυγουστο. "Εως ι Άρμάνδου σχίσθηκε Ή εί/' -τήι-ο Α^>ηιπηιιίκ ιιλι, "ίΐ',ηίΛ ότι θά βρίσκεται πάντοτ1
μσυ, αλλά δέν μπορώ α ίηοα
νά βλέπω τό πρόσα-τον τοι 1
ήμερα—είναι πάρα 7Ολυ φ
πισω πάρα πολλά πραξία'
πω πάρα πολύ καθαρα τα
τοτε, αγαπημενε μου ΰευρω ότι
εϊσαι άσφαλή;. Είμεθα καί οί δυο
στ ά/έρια τοΰ Θεοΰ. Τκποτε αλλο
δέν μποροΰσε νά είναι».
Την 2αν Ιουλίου φαίνεται μία
σύντομη, τραγική φράσι
θέ ήλθ
μη, ργή φρς
«Τό ανακοινωθέν ήλθε σήμερα.
ρ
συμπεράσϋοτα είς
ρεματα τής μόδας. Έξαφνα οί ι γραφίαι δύο άϊλων περιφήμων ερ-
άπογευματινές έφημερίδε; έβγή-, γων τοϊ5 Ροντέν, ή «"Ανοιξις» καί
καν είς τού; δρόμους, ξεφωνίζου-
σαι μίαν τραγωδίαν. Ή Τζέννυ
Γκόλδερ, τό εΐδω?ον τής Γαλλικής
σκηνής, είχεν αυτοκτονήση.
Τό Πορίσι έταράχθη, έσιώπη-
σεν, άπελιθώ-θη γιά μισή ώρα. Κα¬
τόπιν οί περιπατηταί των βουλε-
βάρτων άνεσήκωσαν τούς; ώι»οχ>ς.
«"Ε, μπιέν», ηθεΛί νά πεθάνΐ].
Πταίει ό έρως». Αί φαιδραί προ-
ετοιιιασίαι διά την ίορτιΐν ξ
ή «Ή χείρ τοΰ Θεοΰ». Ή Τζέν-
νυ Γκόλδερ, καλλιτεχνις ή ιδία, ή-
γάπα τάς τέχνας.
Είς τό κομψό διαμέρισμα τής
ι';θοπθΊθΰ είς Ντωβίλλ, μία στενή
φίλη τής Τζέννα» ηύρεν ενα ημε¬
ρολόγιον. Τό έξεφύλλισε χ-χά ή
μοσία των τριών έ/^ίνων φ
γραφιών των έργων τοϋ Ροντέν
κατέστη φανερά.
Τό ημερολόγιον αύτό είναι ενα
ή ση-
φωτο-
Ρέ
λούθησαν. Αί έφη.μερίδες ϋ.ψμό-Ι άπο· τα πλέον καταπληκτικά χειρό-
νησαν την Τζεννχ» Γκόλδερ.
φηι^ερίδες παρημέλησαν την άλη-
θι.ντ]ν ιστορίαν, την αιτίαν διά την
οποίαν ή γυναϊνα, ή ποία είχεν ό-
λό>0^ον την Ευρώπην πρό των
ποδών της καί έσχεδίαζεν ενα θρι-
ομβευτικόν γΰρον είς; την Αμερι¬
κήν, ηντο/τόνησεν. Άν%·ρεραν ότι
είχε λάβη ενα γράμμα άπο ενα
γραφα τοΰ αιώνος μας. Άποκαλΰ-
πτει την ερωτικήν ζωήν μιάς ώ-
ροίας γι>ναικός. ή όποία έλάτρευεν
Ινα Ίοεώδες τής καλλονής τοϋ ε-
ρωτο; καί όταν τό ίδεώδες αΐτδ
κατέπεσεν, έτροτίιαηοΐ νά αποθά¬
νη παρά νά άντιμετωτίση μίαν ζω¬
ήν γεμάτην μόνον άπογοητευσεις.
Άποκαλΰπτει τόν ά'νδρα, ό οποί¬
ος έ'στειλεν είς την Τζέννυ Γκόλ-
πλσύσιον θαυμαστήν, ενα εύγενές Ι ι>ερ τό τελευταίον έκεϊνο γράμμα
καί δηκτικόν σημειωμα, την επι-1 όχι ώς τόν έραστήν της, άλλ' ώς
σφράγισιν μιάς σειράς φιλονικιών, ι ενα άνδρα—ενα άπό πολλοΰς αν
σχετι/ώς μέ τό εί; "Αμερικήν τα- δρ·α?—τόν οποίον δέν ήμποροΰσε
ξείδιον. Ελέγετο ότι ή Τζέννυ, μία νά αγαπήση. Όμιλεϊαέ απλήν, ώ-
Αύστραλή, ή όποία εϊχε γίνη πε-
ρίφηιιος ίϊς τα; Φο/.ί Μ-τερ^έρ,
ί·δ·ιάβσσε τό γράμμα, επήρεν ή'ρε-
ραίαν γλώσσαν, ·δι' ενα σύντομον
διαλειμμα εύδαιμονίας καί τελείου
έ'ρωτο; μέ ενα Γάλλον αξιωματι¬
κόν, τόν οποίον έγνώρισεν είς τό
Παρίσι τώ 1917. Όμιλεΐ διά τόν
θάνατον τοΰ άξιωματικοΰ είς το
πεδίον τής τιμής, διά την βαθείαν
■θλίψιν της καί διά την επανάληψιν
μιάς πυρετώδους ερεύνης διά τόν
τέλειον ερωτα, τόν οποίον εζήτει
Ή φιλή της Τζέννυ Γκόλδερ
απεκάλυψε τό περΐοχόμενον τοΰ ή
μερολογίου, ώστε νά διαψευσθοΰν
το δημοσιεύματα των εφημερίδων
ότι ή Τζέννυ ηυτοκτόνησε κατό¬
πιν μιάς; απογοητεύσεως είς μίαν
κοινήν ερωτικήν υπόθεσιν μέ ενα
' πλούσιον Παρίσι νόν.
Ι «Ό κόσμος πρέπει νά αά-9-η—
είπε—την αλήθειαν περί τής Τζέν¬
νυ, ότι εζήτει τό υψηλοτέραν ϊδεώ-
δες, πρός τό οποίον δύναται νά
άτενίση μία γνναΐκα, τόν τέλειον,
αληθή έρωτα. Τον ηΰρε μίαν φο¬
ράν καί όταν δέν κατώρθωσε νά
τόν εύρη καί πάλιν, ηυτοκτόνησε
μάλλον, παρά νά υποκύψη είς τα;
ήλιθιότητας ενός άπε/θοΰ; κυνι-
σμοΰ, όστις ησθάνετο ότι έκυαέρ-
να τον κόσμον σήιιερον».
Ή διήγησι; τοΰ ήμερο?ογίου
άρχίζει ενωρίς τώ 1917, όταν ή
Τζέννυ έ'ποιζεν είς ενα ασηιιον θέ¬
ατρον των Π αρισίων καί ήτο γνω-
στή ώ; «ή νέα μέ την ώραιοτεραν
ράχιν» εις τό Παρίσι.
Ή παράγραφος, ή όιοία ομιλεί
διά τό άνθισμα τοΰ είδυλλίου, ίξ-
ηγεΐ άμέσως την σημασίαν των
φωτογρσφιων των έργων τοΰ Ρον¬
τέν. 'Υπό ήμερομηνίαν 23 Απριλί¬
ου, 1917, ή Τζέννυ Γκόλδερ εγρα-
φεν
«"Ανοιξις— ή άνοιξις τής Ζω-
ής! "Ηξευρα πάντα πώς θά ήτο
κάτι τέτοιο. Νά σκέπτωααι ότι ό¬
«Ή Χείρ τοϋ θεοΰ», τό περίφημον έργον τοΰ γλύπτου Ροντέν.
Ή Ζάν Λέ Μπρέν, ήθοΛθΐός,^ ή όποία
)μ''Τϋκτόνιισε διότι Ι<το6εΓτο ό'τι μ*τ" τόν θάνατον τοΰ έραστοΰ της δέν θά εύρισκε ποτέ πλέον τέλειον Ιρωτα. ταν πρωτοεΐδα τό αγαύ-μα δέν τό κατάλαβα, αάλιστα τό νόμισα λιγά- κ' «το?.μηρό!» Τι λέξιν θέλησα νά συνδέσω μέ την τέχνην! "Οταν τό είπα στόν Άρμάνδον, γέλασε καί συνεφώνησε μαζύ μου. Είπεν ότι δ έρως μας ήταν έ'τσι—τό ωραίον ανθισμίϊ τής ανοίξεως, δίδον ύπο- σχέσεις διά μεγαλειτέρας δόξας είς το μέλλον. Πόσον γεμάτος ποίησιν καί ζωήν είναι, πόσον ψυχραυιιος καί γενναΐος. Ή αδεία τού τελειώ- νει σέ δέκα ημέρες. Δέν μπορώ νά τό σκέπτωμαι. Είναι δικός μου— πως μπορεϊ νά ύπάρξΐ] έ¬ ρως σάν τόν δικο μας. Βεβαίως ό Θεός δέν μπορεΐ νά αφήση ενα θαΰμα, σάν τόν Ιροκά μας, νά καταστραφίί. "Εξ ήμέρες άκόμη, πρίν ό Άρμάνδος ξαναγχιρίσΐ] στό μέτωπον. Σέ παρακαλώ, Θεέ». Καί επειτα: «Μιλήσαμε μέ τόν Άρμάνδον γιά τό ά'γαλμα τοΰ Ροντέν, «Τό Φίληιια·». Συμφωνήσαμεν ότι συγ- κεφ^σιώνει είς όλην τού την ώ- ραιότητα τόν ε'ρωτά μας. Είναι τό ούιβοίόν μας—τό σύμβολον κάθε τινος ποΰ είναι ωραίον στάς σχέ- σεις μας. "Οταν έβγήκαμε άπό τό μουσείον πλαν»]θ-ήκα^ιε στοός δρό¬ μους κροτοΰμενοι άπό τό χέρι. Οί ανθρωιοι εΐχαν άλλόκοτες, τρο- μαγμένες εΛφράσει·; στά μάτια των. θόλα).ιε νά τούς φανερώσωμε πιστει-ω». την ευτυχία ιιας. Τα δίομάτια τοΰ Άρΐίάνδου είναι τόσο άπλά καί γν- ιινά. Τοΰ είπα ότι χρειάζονταν τό ί Ε γμ μιάς γυναίκας. 'Εγέλασε δυνατά. "Εχει κατάλευν.α δόντια. 'Αργη,σα νά μεταβώ στό θέατρο. Νομίζω πώς μέ μάίνωσαν, άλλά δέν ά'κουσα». Την 14ην Μαΐου ό τέλειος έρα- στής είχεν επιστρέψη είς τό μέ¬ τωπον. Καί ή Τζέννυ ε'γροφεν: «Έ*ορνιζάρισα τό «Φίληαα». Είναι πλάγι στήν είκόνα τού—εί¬ ναι τό σύμβολό μας. Ή α/Λη τού Λέν Έτσι ήλθΐν ή είδησις είς την Τζέννυ ΓκόΛδερ, ότι ό έραστής της δέν ύπήρχε πειά. Ή είδησις κατεστρεψε την πίστιν της, ίσως, άλλ' ενα πράγμα τής εμεινε. Τόν Δεκέμβριον τοΰ ίδίου έ'τους έ'γρα- φε, μέ γραφικόν χαρακτήρα πα¬ ραδόξως ήλί.αγμένον—κάποτε τρε- ί Μ /Ι ό Φιίηιια», άλλο περί(<ημον ίργον τοΰ Ροντέν, το ο"«*ιΛ Ι-' μοιολιαστόν, κάποτε σταθεράν: νο κομαάτι τοΰ μαρμάρου, «^^ «"Εγινε. Ή φωτογραφίσ τοϋ τοΰ Θε,οΰ» Φισι/.ά δ:ν μ -
Η ΧΑ'ΓΔΕΥΜΕΝΗ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ ΗΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ ΔΙΟΤΙ
ΔΕΝ ΗΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΥΡΗ ΤΟ ΙΔΕΩΔΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩ¬
ΤΟΣ, ΟΠΩΣ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΤΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΕΙΣ ΤΑ ΠΕΡΙΦΗ-
ΜΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΡΟΝΤΕΝ.
"Ολη ή Γαλλία τρ εΰθνμο;.
Δύο ήαέραι ά/όμη κ-αί έφθανεν ή
έοοτή των έοοτών της, ή Ήμέοα
τής Βαστί/λης. Τα Παρισινα 6ου-
λεβαρτα ήσαν ζωηρότατα άπό κάθε
άλλην φοράν, γειχάτα άπό γε?ών-
τας άνδρας καί φαιδράς νέα;, ντυ-
μένος αέ τα λεπτά καλοκαιρινό φο-
υα ενα περίστροφον καί ηύτοκτό-
νησεν.
Επάνω είς τό τραπέζι της ήτο
μία φωτογραφία τοϋ περιφήυου
έργου τοΰ Ροντέν, τό «ΦίΛη·μα». | ^
Οί Παοισινοί δπμοσιογραφοι δέ ν
τό εθεώρησαν σπουδαίον αύτό. Μέ-
σα είς ενΛ συρτάρι ήσαν αί φωτο-
δέν άνή/ει στόν πό/εμο».
Κατόπιν άκολουθοΰν σύντομοι
παραγαα<ροι, όμιλοΰσαι διά την ευτυχίαν αντήν μέσα στό πένθιμο Παρίσι. «Πήγαμε στό Δάσος /θε; την νύκτα. Ή σελήνη βγήκε άργά ά ύ ήη γή ργ Ούρανιον. Δεν μπορώ νά πιστεύσω αδεία είναι τόν Αυγουστο. "Εως ι Άρμάνδου σχίσθηκε Ή εί/' -τήι-ο Α^>ηιπηιιίκ ιιλι, "ίΐ',ηίΛ ότι θά βρίσκεται πάντοτ1
μσυ, αλλά δέν μπορώ α ίηοα
νά βλέπω τό πρόσα-τον τοι 1
ήμερα—είναι πάρα 7Ολυ φ
πισω πάρα πολλά πραξία'
πω πάρα πολύ καθαρα τα
τοτε, αγαπημενε μου ΰευρω ότι
εϊσαι άσφαλή;. Είμεθα καί οί δυο
στ ά/έρια τοΰ Θεοΰ. Τκποτε αλλο
δέν μποροΰσε νά είναι».
Την 2αν Ιουλίου φαίνεται μία
σύντομη, τραγική φράσι
θέ ήλθ
μη, ργή φρς
«Τό ανακοινωθέν ήλθε σήμερα.
ρ
συμπεράσϋοτα είς
ρεματα τής μόδας. Έξαφνα οί ι γραφίαι δύο άϊλων περιφήμων ερ-
άπογευματινές έφημερίδε; έβγή-, γων τοϊ5 Ροντέν, ή «"Ανοιξις» καί
καν είς τού; δρόμους, ξεφωνίζου-
σαι μίαν τραγωδίαν. Ή Τζέννυ
Γκόλδερ, τό εΐδω?ον τής Γαλλικής
σκηνής, είχεν αυτοκτονήση.
Τό Πορίσι έταράχθη, έσιώπη-
σεν, άπελιθώ-θη γιά μισή ώρα. Κα¬
τόπιν οί περιπατηταί των βουλε-
βάρτων άνεσήκωσαν τούς; ώι»οχ>ς.
«"Ε, μπιέν», ηθεΛί νά πεθάνΐ].
Πταίει ό έρως». Αί φαιδραί προ-
ετοιιιασίαι διά την ίορτιΐν ξ
ή «Ή χείρ τοΰ Θεοΰ». Ή Τζέν-
νυ Γκόλδερ, καλλιτεχνις ή ιδία, ή-
γάπα τάς τέχνας.
Είς τό κομψό διαμέρισμα τής
ι';θοπθΊθΰ είς Ντωβίλλ, μία στενή
φίλη τής Τζέννα» ηύρεν ενα ημε¬
ρολόγιον. Τό έξεφύλλισε χ-χά ή
μοσία των τριών έ/^ίνων φ
γραφιών των έργων τοϋ Ροντέν
κατέστη φανερά.
Τό ημερολόγιον αύτό είναι ενα
ή ση-
φωτο-
Ρέ
λούθησαν. Αί έφη.μερίδες ϋ.ψμό-Ι άπο· τα πλέον καταπληκτικά χειρό-
νησαν την Τζεννχ» Γκόλδερ.
φηι^ερίδες παρημέλησαν την άλη-
θι.ντ]ν ιστορίαν, την αιτίαν διά την
οποίαν ή γυναϊνα, ή ποία είχεν ό-
λό>0^ον την Ευρώπην πρό των
ποδών της καί έσχεδίαζεν ενα θρι-
ομβευτικόν γΰρον είς; την Αμερι¬
κήν, ηντο/τόνησεν. Άν%·ρεραν ότι
είχε λάβη ενα γράμμα άπο ενα
γραφα τοΰ αιώνος μας. Άποκαλΰ-
πτει την ερωτικήν ζωήν μιάς ώ-
ροίας γι>ναικός. ή όποία έλάτρευεν
Ινα Ίοεώδες τής καλλονής τοϋ ε-
ρωτο; καί όταν τό ίδεώδες αΐτδ
κατέπεσεν, έτροτίιαηοΐ νά αποθά¬
νη παρά νά άντιμετωτίση μίαν ζω¬
ήν γεμάτην μόνον άπογοητευσεις.
Άποκαλΰπτει τόν ά'νδρα, ό οποί¬
ος έ'στειλεν είς την Τζέννυ Γκόλ-
πλσύσιον θαυμαστήν, ενα εύγενές Ι ι>ερ τό τελευταίον έκεϊνο γράμμα
καί δηκτικόν σημειωμα, την επι-1 όχι ώς τόν έραστήν της, άλλ' ώς
σφράγισιν μιάς σειράς φιλονικιών, ι ενα άνδρα—ενα άπό πολλοΰς αν
σχετι/ώς μέ τό εί; "Αμερικήν τα- δρ·α?—τόν οποίον δέν ήμποροΰσε
ξείδιον. Ελέγετο ότι ή Τζέννυ, μία νά αγαπήση. Όμιλεϊαέ απλήν, ώ-
Αύστραλή, ή όποία εϊχε γίνη πε-
ρίφηιιος ίϊς τα; Φο/.ί Μ-τερ^έρ,
ί·δ·ιάβσσε τό γράμμα, επήρεν ή'ρε-
ραίαν γλώσσαν, ·δι' ενα σύντομον
διαλειμμα εύδαιμονίας καί τελείου
έ'ρωτο; μέ ενα Γάλλον αξιωματι¬
κόν, τόν οποίον έγνώρισεν είς τό
Παρίσι τώ 1917. Όμιλεΐ διά τόν
θάνατον τοΰ άξιωματικοΰ είς το
πεδίον τής τιμής, διά την βαθείαν
■θλίψιν της καί διά την επανάληψιν
μιάς πυρετώδους ερεύνης διά τόν
τέλειον ερωτα, τόν οποίον εζήτει
Ή φιλή της Τζέννυ Γκόλδερ
απεκάλυψε τό περΐοχόμενον τοΰ ή
μερολογίου, ώστε νά διαψευσθοΰν
το δημοσιεύματα των εφημερίδων
ότι ή Τζέννυ ηυτοκτόνησε κατό¬
πιν μιάς; απογοητεύσεως είς μίαν
κοινήν ερωτικήν υπόθεσιν μέ ενα
' πλούσιον Παρίσι νόν.
Ι «Ό κόσμος πρέπει νά αά-9-η—
είπε—την αλήθειαν περί τής Τζέν¬
νυ, ότι εζήτει τό υψηλοτέραν ϊδεώ-
δες, πρός τό οποίον δύναται νά
άτενίση μία γνναΐκα, τόν τέλειον,
αληθή έρωτα. Τον ηΰρε μίαν φο¬
ράν καί όταν δέν κατώρθωσε νά
τόν εύρη καί πάλιν, ηυτοκτόνησε
μάλλον, παρά νά υποκύψη είς τα;
ήλιθιότητας ενός άπε/θοΰ; κυνι-
σμοΰ, όστις ησθάνετο ότι έκυαέρ-
να τον κόσμον σήιιερον».
Ή διήγησι; τοΰ ήμερο?ογίου
άρχίζει ενωρίς τώ 1917, όταν ή
Τζέννυ έ'ποιζεν είς ενα ασηιιον θέ¬
ατρον των Π αρισίων καί ήτο γνω-
στή ώ; «ή νέα μέ την ώραιοτεραν
ράχιν» εις τό Παρίσι.
Ή παράγραφος, ή όιοία ομιλεί
διά τό άνθισμα τοΰ είδυλλίου, ίξ-
ηγεΐ άμέσως την σημασίαν των
φωτογρσφιων των έργων τοΰ Ρον¬
τέν. 'Υπό ήμερομηνίαν 23 Απριλί¬
ου, 1917, ή Τζέννυ Γκόλδερ εγρα-
φεν
«"Ανοιξις— ή άνοιξις τής Ζω-
ής! "Ηξευρα πάντα πώς θά ήτο
κάτι τέτοιο. Νά σκέπτωααι ότι ό¬
«Ή Χείρ τοϋ θεοΰ», τό περίφημον έργον τοΰ γλύπτου Ροντέν.
Ή Ζάν Λέ Μπρέν, ήθοΛθΐός,^ ή όποία
)μ''Τϋκτόνιισε διότι Ι<το6εΓτο ό'τι μ*τ" τόν θάνατον τοΰ έραστοΰ της δέν θά εύρισκε ποτέ πλέον τέλειον Ιρωτα. ταν πρωτοεΐδα τό αγαύ-μα δέν τό κατάλαβα, αάλιστα τό νόμισα λιγά- κ' «το?.μηρό!» Τι λέξιν θέλησα νά συνδέσω μέ την τέχνην! "Οταν τό είπα στόν Άρμάνδον, γέλασε καί συνεφώνησε μαζύ μου. Είπεν ότι δ έρως μας ήταν έ'τσι—τό ωραίον ανθισμίϊ τής ανοίξεως, δίδον ύπο- σχέσεις διά μεγαλειτέρας δόξας είς το μέλλον. Πόσον γεμάτος ποίησιν καί ζωήν είναι, πόσον ψυχραυιιος καί γενναΐος. Ή αδεία τού τελειώ- νει σέ δέκα ημέρες. Δέν μπορώ νά τό σκέπτωμαι. Είναι δικός μου— πως μπορεϊ νά ύπάρξΐ] έ¬ ρως σάν τόν δικο μας. Βεβαίως ό Θεός δέν μπορεΐ νά αφήση ενα θαΰμα, σάν τόν Ιροκά μας, νά καταστραφίί. "Εξ ήμέρες άκόμη, πρίν ό Άρμάνδος ξαναγχιρίσΐ] στό μέτωπον. Σέ παρακαλώ, Θεέ». Καί επειτα: «Μιλήσαμε μέ τόν Άρμάνδον γιά τό ά'γαλμα τοΰ Ροντέν, «Τό Φίληιια·». Συμφωνήσαμεν ότι συγ- κεφ^σιώνει είς όλην τού την ώ- ραιότητα τόν ε'ρωτά μας. Είναι τό ούιβοίόν μας—τό σύμβολον κάθε τινος ποΰ είναι ωραίον στάς σχέ- σεις μας. "Οταν έβγήκαμε άπό τό μουσείον πλαν»]θ-ήκα^ιε στοός δρό¬ μους κροτοΰμενοι άπό τό χέρι. Οί ανθρωιοι εΐχαν άλλόκοτες, τρο- μαγμένες εΛφράσει·; στά μάτια των. θόλα).ιε νά τούς φανερώσωμε πιστει-ω». την ευτυχία ιιας. Τα δίομάτια τοΰ Άρΐίάνδου είναι τόσο άπλά καί γν- ιινά. Τοΰ είπα ότι χρειάζονταν τό ί Ε γμ μιάς γυναίκας. 'Εγέλασε δυνατά. "Εχει κατάλευν.α δόντια. 'Αργη,σα νά μεταβώ στό θέατρο. Νομίζω πώς μέ μάίνωσαν, άλλά δέν ά'κουσα». Την 14ην Μαΐου ό τέλειος έρα- στής είχεν επιστρέψη είς τό μέ¬ τωπον. Καί ή Τζέννυ ε'γροφεν: «Έ*ορνιζάρισα τό «Φίληαα». Είναι πλάγι στήν είκόνα τού—εί¬ ναι τό σύμβολό μας. Ή α/Λη τού Λέν Έτσι ήλθΐν ή είδησις είς την Τζέννυ ΓκόΛδερ, ότι ό έραστής της δέν ύπήρχε πειά. Ή είδησις κατεστρεψε την πίστιν της, ίσως, άλλ' ενα πράγμα τής εμεινε. Τόν Δεκέμβριον τοΰ ίδίου έ'τους έ'γρα- φε, μέ γραφικόν χαρακτήρα πα¬ ραδόξως ήλί.αγμένον—κάποτε τρε- ί Μ /Ι ό Φιίηιια», άλλο περί(<ημον ίργον τοΰ Ροντέν, το ο"«*ιΛ Ι-' μοιολιαστόν, κάποτε σταθεράν: νο κομαάτι τοΰ μαρμάρου, «^^ «"Εγινε. Ή φωτογραφίσ τοϋ τοΰ Θε,οΰ» Φισι/.ά δ:ν μ -
υ εΛαν την καλλονην να αυτοκτονήση]
τιΐιν Ήμην πθλύ εύτν
/ιιατησί» τό «Φίληιια».
^. τι τέλους, δέν άπο-
Γ >
-π αςι; υπέροχον γεν-
| [ 1 ^εννυ Γκόλδερ, ή
ήθοποιός, ε-
"Ηξευρεν
οιιΐ] καλλονή εις τον
, ιι/ον άκόμη ίδεώδη.
ι ο τω καί αν δέν ύ-
ιοτορία* έκτοτε
Έί
- - Ηια;
:ήΐ|- Επί εξ ετη, ένω
την έχειροκρότει, ή
'ιδ ν εζήτει, εζήτει τόν
τόν οποίον εΐχί
νοτιον- Είς τό ήμερολό-
(ταΐΜΐνται συχνά παρά-
αι·Ρ|
11 ΐν,έραλδ ήτο άλή-
υ Αλλ' επρεπε να
ι ' ι; βασίζεται στήν
ρινιον μόν—μποροΰσε νο την άν-
οίΕτι στρρφων τ« ττόμολο—ν.αί νο
με κατηγορήση γιά χίλια δυό πράγ-
ματα, διότι βρίσκονταν έκεΐ ό δι-
ευντή; μου—"Ω! δέν θά μποροΰ-
σσ νά τόν έκτιμήσω πειά, οΰτε νά
έκτψήσω τόν εαυτόν μου, αν πή-
γαινα μοζύ τού. Φυσικά, κατά την
γνώμην τού, επρεπε νά είμαι ντυ-
μένη, άλλ' ενας διει^θιΐντής είναι
ενας διευθυντής στό θεατρον καί
δέν πρέπει νά τόν θεωρί) κανείς ώς
ανθρώπινον δν. Θά ήτο προσβλητι-
κόν, ά'ν δέν ήτο γελοΐον. Οΰτε με
ένδιαφέρει ότι οί κορίστρες γέλα-
σαν, διότι τοΰς κυνήγησα καί, τοϋς
δυό εξω στόν οιάδρομο, όταν ήμην
σχεδόν όλόγυμνη. Μιά γάτα μπορεϊ
νά γελάση κυττάζουσα ενα ά'στρον.
Άλλά θά κρύψω την φωτογραφία
καί δέν θά την βγάλω πειά».
"Εφνγεν άπό τό Παρίσι, άλλ'
επέστρεψεν. Τω 1922 ήλθεν ή με-
κή πόλις ήτο πρό των ποδών της.
Τί έσκέπτετο γιά την έξαφηκή
της έπιτυχία φαίνεται στό δερμά-
τινο ηαερολόγιό της, τό οποίον δέν
ήνοιγε καποτε επί εξ μήνας. -
«Συνεβη καί πάλιν— ε'γραφε.
Εΐδα κάποιον ποϋ μοιάζει τόν Άρ-
μάνδον. Πόσος πολύς καιρός εχει
περάση άφ' ότου ήμην 17 έτών
καί στον Παράδεισον! 'Α)1' ΐσως
—ποίος ξεύρεΐ; Λέγουν μερικοί έ-
πιστήμονες, ότι ή ψυχή ενός αν¬
θ ρώ.ιου μπορεϊ νά εμβτι σέ ενα αλ-
λο σωμα.,.'Ίσως νά τόν ξαναδώ
πάλιν». ·. . ^, -
Μία αποκάλυψις των άτυχών γε-
γονότων, τα όποΐα ωδήγησαν την
ηθοποιόν είς την τελευταίαν της
απόφασιν, περιλαμβάνεται εις τάς
τελευταίας σελίδας τοϋ βιβλίου, τό
οποίον εϊχε πάντοτε μαζύ της είς
όλας τάς θριαμβευτιν.άς περιοδεί-
ας; της. Υπήρξαν πολλά έπεισόδια.
Μερικά διήρκεσαν /^επτά μόνον;—
αρ%ετά διά νά κνττάξτ} ή Τζέννυ
μέσα στά μάτια ενός άνδρός—αλ-
λα διήρκεσαν έβδομάδας.
Την νύκτα τής 11ης Ιουλίου ή
Ή Μαρία Μον-
τερο, Ίσπανίς
χορεύτρια, ή
ιτοία ηύτοκτόνη-
σεν έν Νέα 'Υ-
όρκτι. δταν ηυ-
Ή Ρετζίνα Φλορύ, ή περίφημος Πα-
ρισινίι ήθοποιός, ηΰτοκτόνησεν έπειδή
ήγάπα χωριό νά άνταγαπάται.
Ή Τζέννυ Γκόλδερ, ή χαιδευμένη τοΰ
Παρισιοΰ, ηυτοκτόνησε διότι δέν κα¬
τώρθωσε νά εύρη τόν Ιδεώδη ερωτα,
τόν οποίον εγνώρισε μίαν φοράν καί
εβλεπε νά εκδηλούται τελεία είς τα
εργα τοΰ Ρσντέν.
δύναμιν καί διά τόν οποίον δύνα¬
μις εσήμαινε τό παν.
Ή Τζέννυ Γκόλδερ έδιάβασε τό
γράμμα. Ένώ ό γραια,μοτύς εστρέ-
φετο νά φύγη, ή Τζέννυ έρριψε
μιά ματιά στό «Φίληιμα», έχαμογέ-
λασε καί τράτ3ΐ)ξε τό συρτάρι, δ-
που εΐχε τό περίστροφον...
ερωτος
ό ίδεώ-
δης έρως της ή¬
το μάταιος.
<>/ι
ζηλοτυπίσ. γάλη της έπιτυχία είς τό Καζινό
τοΰ κ έ Πί Ή &ά λ
ζέννυ Γκάλδερ επέστρεψεν είς τό
Παρίσι. Εΐδοτοίησϊ τόγ έοα-
στήν της ότι ευρίσκετο έκεΐ. "Ελα¬
βεν ενα γράμμα—ενα εύγενές, δη-
κτικόν, επίσημον σημείωμα—τό έ¬
φερεν ό γραμματεύς τοΰ έραστον
της. Δέν εΐ/εν άλλάξτι στάσιν. Ή-
ης ^ ξ)
το άκόμη !Τας πλούσιος άνθρωπος,
ό ο λΰ ή
γη ης έχ ς ζ μη ς ς ρ
τοΰ καμα- ντέ Πορί. Ή φαι&ρά, μεταπολεμι-1 διά τόν οποίον πλοΰτος εσήμαινε
—Ή γή στρέφ^ται ^ιέ ταχΰτητα
2.000 ο->ορές μεγαλείτερη άπό τό |
γρηγορώτερο τορπιλλικό.
—^Αί π»ροσβεστικαί αντλίαι ή¬
σαν γνωσταί καί είς τοΰς άρχαί-
ους.
—Τα καβσύρια διαφΐρουν κατά
τούτο άπό τα άΐλα όστρακόδερμα,
ότι εχουν δυ5ι μύτες άντί μιας.
—Τα άστρα φαίνονται καί την
τιμέρα όταν κυττάζετε μέσα σ' ενα
[ βα-ίτυ πηγάδι.
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
"Ενα Άλπινιστικόν δυ-
βτύχημα.
Τροαερόν ΆλπινιστΐΑΟν δοττύχη-
μα έλαβε χώρ-αν είς τό δρος Μχελ-
λαντόννα, των Γαλλικών Άλχεων.
Τρείς άλχινισταί, έν. Λϋώνος, ό κ.
Ρεγκάρ οδοντοϊατρός, 28 έτών, ή
σύΐζυγός τοι> 25 έτών καί άφιλος
τοι)'Αν^ρ■έας Γ/ινέ, είχον άναχωρή-
σει πρό τΓ«ον ημερών είς
έκδρομήΛτ, χροτί'θέιαενθ! νά άναρρι-
χη&οϋν επί της άχοκρήμνου κοροιφής
το5 Μχελλαντόννα.
Π ράγΜ.ατ'., μετά 5ιήμ.ερον άνα:-
έφθασαν έχί τς 7.ορ^φ*τ;ς
;ί έκεΐ ό ν.. Γ/,ινέ ήθέλ'ζ/τε νά φω-
τογραφήτη την Καν Ριγκάρ ε>ίς τό
χεί>.ος ενός β-ράχου. Αίφνης, ένώ
έχα:ρνε την τχζαν της ή Κα Ρεγ-
ν.άρ, έγλύττρησε, 7αί ε'^ατϊ την ί-
«ρροχίαν τ/·ς ν.αί έιτετεν είς ενχ
βάθ·οος 200 ϊΑετρων.
Εντρομ.ο^ ο σόζυγός -ής ό οποίος
παρητκ,ολο^θΐί την σκηνήν τής φω-
τογραφήτεως, οτχν τή/ εΓ?ε ναχλ>
νίζεται ώ,ρμησε χλησίςν της, ·3ίά
νά την σϋγ/.ρατηιτη, άλλά παρϋσύί-
Οη κ,αί έχεσε χαί αύτός είς τόνκρί^-
μνόν.
Τα δύ-ο ιϊτώοατα άνβι,'ρ-'ΐθησαν τό
έσχέρας άπο τοΰς χωρι^ΰς τοΰ γε;-
τονι/,ο5 χωρίον τοΰς ό—)έους εί-ϊο-
ιτοίησεν ό α. Γνινέ.
Οί 4τϊιχειρηματίαι τοΰ Μ,~
ρωτος.
Είς Παρισινός άηννεμικος <υ>-
έλα&ε χρό ημερών μιίβσ οίς Ινα με'
γάλο καφενειον των κεντ>ρι-/.ών 6ϊγ>
λε'&άρτων κάχοιον Βέλ^ον ύχηνιεον,
ονόματι 'Υ&όν Γκε.ραίτς, 31 έτών,
διαμένοντα είς κάχο·-!·»
τής χρωτ«Χ)>>σης καί
ώς έμχοοικόν άντιχρόσωχον.
Ό νέ'ς αύτός ό όχ·θ'<ς είναι χρ- χετά ώ,ραΐος καί εύγλ&νττος, εί·χε την είίονότηιτα νά ύχόσχεται γάμ-;ν είς νεαράς άχάρξεις, νά τάς χείθη νά το^ έμ.χι·7τε!>9οΰν τα χρήματά
των ή τα ν.οσμήματά των, καί εχοι-
τα νά έξαφ·2νί"εται.
Είς την Γαλλίαν είχε σημ^ιώαΐνΐ
τ;λέον των 15 τοιούτων άχα'τών, α¬
σφαλώς 3ε ίέν ίχνχ/ Ιττοδάλε! υη-
ν&τεϊς εναντίον το^ 5λα τα $ιοι~ϊ
τού. Π3>λί·; ίζίνΓ,ς ίτχάιας
δ'.αχράξει %αί είς τό Βέλγιον
/.αταζητεΐνΜ νρό καιρ·>5.
Μΐτά την σύλληψιν τοι> καί την
μετΛφ&ράν τού είς την άστονΐιυ,ίχ·/,
άχειδείχυη, δτι το δία-δατηριόν τού
καί τα χκττ&ιτοιητικΛ το« ήσαν χλα-
<πά.
τιΐιν Ήμην πθλύ εύτν
/ιιατησί» τό «Φίληιια».
^. τι τέλους, δέν άπο-
Γ >
-π αςι; υπέροχον γεν-
| [ 1 ^εννυ Γκόλδερ, ή
ήθοποιός, ε-
"Ηξευρεν
οιιΐ] καλλονή εις τον
, ιι/ον άκόμη ίδεώδη.
ι ο τω καί αν δέν ύ-
ιοτορία* έκτοτε
Έί
- - Ηια;
:ήΐ|- Επί εξ ετη, ένω
την έχειροκρότει, ή
'ιδ ν εζήτει, εζήτει τόν
τόν οποίον εΐχί
νοτιον- Είς τό ήμερολό-
(ταΐΜΐνται συχνά παρά-
αι·Ρ|
11 ΐν,έραλδ ήτο άλή-
υ Αλλ' επρεπε να
ι ' ι; βασίζεται στήν
ρινιον μόν—μποροΰσε νο την άν-
οίΕτι στρρφων τ« ττόμολο—ν.αί νο
με κατηγορήση γιά χίλια δυό πράγ-
ματα, διότι βρίσκονταν έκεΐ ό δι-
ευντή; μου—"Ω! δέν θά μποροΰ-
σσ νά τόν έκτιμήσω πειά, οΰτε νά
έκτψήσω τόν εαυτόν μου, αν πή-
γαινα μοζύ τού. Φυσικά, κατά την
γνώμην τού, επρεπε νά είμαι ντυ-
μένη, άλλ' ενας διει^θιΐντής είναι
ενας διευθυντής στό θεατρον καί
δέν πρέπει νά τόν θεωρί) κανείς ώς
ανθρώπινον δν. Θά ήτο προσβλητι-
κόν, ά'ν δέν ήτο γελοΐον. Οΰτε με
ένδιαφέρει ότι οί κορίστρες γέλα-
σαν, διότι τοΰς κυνήγησα καί, τοϋς
δυό εξω στόν οιάδρομο, όταν ήμην
σχεδόν όλόγυμνη. Μιά γάτα μπορεϊ
νά γελάση κυττάζουσα ενα ά'στρον.
Άλλά θά κρύψω την φωτογραφία
καί δέν θά την βγάλω πειά».
"Εφνγεν άπό τό Παρίσι, άλλ'
επέστρεψεν. Τω 1922 ήλθεν ή με-
κή πόλις ήτο πρό των ποδών της.
Τί έσκέπτετο γιά την έξαφηκή
της έπιτυχία φαίνεται στό δερμά-
τινο ηαερολόγιό της, τό οποίον δέν
ήνοιγε καποτε επί εξ μήνας. -
«Συνεβη καί πάλιν— ε'γραφε.
Εΐδα κάποιον ποϋ μοιάζει τόν Άρ-
μάνδον. Πόσος πολύς καιρός εχει
περάση άφ' ότου ήμην 17 έτών
καί στον Παράδεισον! 'Α)1' ΐσως
—ποίος ξεύρεΐ; Λέγουν μερικοί έ-
πιστήμονες, ότι ή ψυχή ενός αν¬
θ ρώ.ιου μπορεϊ νά εμβτι σέ ενα αλ-
λο σωμα.,.'Ίσως νά τόν ξαναδώ
πάλιν». ·. . ^, -
Μία αποκάλυψις των άτυχών γε-
γονότων, τα όποΐα ωδήγησαν την
ηθοποιόν είς την τελευταίαν της
απόφασιν, περιλαμβάνεται εις τάς
τελευταίας σελίδας τοϋ βιβλίου, τό
οποίον εϊχε πάντοτε μαζύ της είς
όλας τάς θριαμβευτιν.άς περιοδεί-
ας; της. Υπήρξαν πολλά έπεισόδια.
Μερικά διήρκεσαν /^επτά μόνον;—
αρ%ετά διά νά κνττάξτ} ή Τζέννυ
μέσα στά μάτια ενός άνδρός—αλ-
λα διήρκεσαν έβδομάδας.
Την νύκτα τής 11ης Ιουλίου ή
Ή Μαρία Μον-
τερο, Ίσπανίς
χορεύτρια, ή
ιτοία ηύτοκτόνη-
σεν έν Νέα 'Υ-
όρκτι. δταν ηυ-
Ή Ρετζίνα Φλορύ, ή περίφημος Πα-
ρισινίι ήθοποιός, ηΰτοκτόνησεν έπειδή
ήγάπα χωριό νά άνταγαπάται.
Ή Τζέννυ Γκόλδερ, ή χαιδευμένη τοΰ
Παρισιοΰ, ηυτοκτόνησε διότι δέν κα¬
τώρθωσε νά εύρη τόν Ιδεώδη ερωτα,
τόν οποίον εγνώρισε μίαν φοράν καί
εβλεπε νά εκδηλούται τελεία είς τα
εργα τοΰ Ρσντέν.
δύναμιν καί διά τόν οποίον δύνα¬
μις εσήμαινε τό παν.
Ή Τζέννυ Γκόλδερ έδιάβασε τό
γράμμα. Ένώ ό γραια,μοτύς εστρέ-
φετο νά φύγη, ή Τζέννυ έρριψε
μιά ματιά στό «Φίληιμα», έχαμογέ-
λασε καί τράτ3ΐ)ξε τό συρτάρι, δ-
που εΐχε τό περίστροφον...
ερωτος
ό ίδεώ-
δης έρως της ή¬
το μάταιος.
<>/ι
ζηλοτυπίσ. γάλη της έπιτυχία είς τό Καζινό
τοΰ κ έ Πί Ή &ά λ
ζέννυ Γκάλδερ επέστρεψεν είς τό
Παρίσι. Εΐδοτοίησϊ τόγ έοα-
στήν της ότι ευρίσκετο έκεΐ. "Ελα¬
βεν ενα γράμμα—ενα εύγενές, δη-
κτικόν, επίσημον σημείωμα—τό έ¬
φερεν ό γραμματεύς τοΰ έραστον
της. Δέν εΐ/εν άλλάξτι στάσιν. Ή-
ης ^ ξ)
το άκόμη !Τας πλούσιος άνθρωπος,
ό ο λΰ ή
γη ης έχ ς ζ μη ς ς ρ
τοΰ καμα- ντέ Πορί. Ή φαι&ρά, μεταπολεμι-1 διά τόν οποίον πλοΰτος εσήμαινε
—Ή γή στρέφ^ται ^ιέ ταχΰτητα
2.000 ο->ορές μεγαλείτερη άπό τό |
γρηγορώτερο τορπιλλικό.
—^Αί π»ροσβεστικαί αντλίαι ή¬
σαν γνωσταί καί είς τοΰς άρχαί-
ους.
—Τα καβσύρια διαφΐρουν κατά
τούτο άπό τα άΐλα όστρακόδερμα,
ότι εχουν δυ5ι μύτες άντί μιας.
—Τα άστρα φαίνονται καί την
τιμέρα όταν κυττάζετε μέσα σ' ενα
[ βα-ίτυ πηγάδι.
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
"Ενα Άλπινιστικόν δυ-
βτύχημα.
Τροαερόν ΆλπινιστΐΑΟν δοττύχη-
μα έλαβε χώρ-αν είς τό δρος Μχελ-
λαντόννα, των Γαλλικών Άλχεων.
Τρείς άλχινισταί, έν. Λϋώνος, ό κ.
Ρεγκάρ οδοντοϊατρός, 28 έτών, ή
σύΐζυγός τοι> 25 έτών καί άφιλος
τοι)'Αν^ρ■έας Γ/ινέ, είχον άναχωρή-
σει πρό τΓ«ον ημερών είς
έκδρομήΛτ, χροτί'θέιαενθ! νά άναρρι-
χη&οϋν επί της άχοκρήμνου κοροιφής
το5 Μχελλαντόννα.
Π ράγΜ.ατ'., μετά 5ιήμ.ερον άνα:-
έφθασαν έχί τς 7.ορ^φ*τ;ς
;ί έκεΐ ό ν.. Γ/,ινέ ήθέλ'ζ/τε νά φω-
τογραφήτη την Καν Ριγκάρ ε>ίς τό
χεί>.ος ενός β-ράχου. Αίφνης, ένώ
έχα:ρνε την τχζαν της ή Κα Ρεγ-
ν.άρ, έγλύττρησε, 7αί ε'^ατϊ την ί-
«ρροχίαν τ/·ς ν.αί έιτετεν είς ενχ
βάθ·οος 200 ϊΑετρων.
Εντρομ.ο^ ο σόζυγός -ής ό οποίος
παρητκ,ολο^θΐί την σκηνήν τής φω-
τογραφήτεως, οτχν τή/ εΓ?ε ναχλ>
νίζεται ώ,ρμησε χλησίςν της, ·3ίά
νά την σϋγ/.ρατηιτη, άλλά παρϋσύί-
Οη κ,αί έχεσε χαί αύτός είς τόνκρί^-
μνόν.
Τα δύ-ο ιϊτώοατα άνβι,'ρ-'ΐθησαν τό
έσχέρας άπο τοΰς χωρι^ΰς τοΰ γε;-
τονι/,ο5 χωρίον τοΰς ό—)έους εί-ϊο-
ιτοίησεν ό α. Γνινέ.
Οί 4τϊιχειρηματίαι τοΰ Μ,~
ρωτος.
Είς Παρισινός άηννεμικος <υ>-
έλα&ε χρό ημερών μιίβσ οίς Ινα με'
γάλο καφενειον των κεντ>ρι-/.ών 6ϊγ>
λε'&άρτων κάχοιον Βέλ^ον ύχηνιεον,
ονόματι 'Υ&όν Γκε.ραίτς, 31 έτών,
διαμένοντα είς κάχο·-!·»
τής χρωτ«Χ)>>σης καί
ώς έμχοοικόν άντιχρόσωχον.
Ό νέ'ς αύτός ό όχ·θ'<ς είναι χρ- χετά ώ,ραΐος καί εύγλ&νττος, εί·χε την είίονότηιτα νά ύχόσχεται γάμ-;ν είς νεαράς άχάρξεις, νά τάς χείθη νά το^ έμ.χι·7τε!>9οΰν τα χρήματά
των ή τα ν.οσμήματά των, καί εχοι-
τα νά έξαφ·2νί"εται.
Είς την Γαλλίαν είχε σημ^ιώαΐνΐ
τ;λέον των 15 τοιούτων άχα'τών, α¬
σφαλώς 3ε ίέν ίχνχ/ Ιττοδάλε! υη-
ν&τεϊς εναντίον το^ 5λα τα $ιοι~ϊ
τού. Π3>λί·; ίζίνΓ,ς ίτχάιας
δ'.αχράξει %αί είς τό Βέλγιον
/.αταζητεΐνΜ νρό καιρ·>5.
Μΐτά την σύλληψιν τοι> καί την
μετΛφ&ράν τού είς την άστονΐιυ,ίχ·/,
άχειδείχυη, δτι το δία-δατηριόν τού
καί τα χκττ&ιτοιητικΛ το« ήσαν χλα-
<πά.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΤΌΥΣΤΟΥ, 1928.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΟΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΤΟ ΓΛΕΝΤΙ
8 Ρ Ε Ε Κ
Δ·>ο ώρες μαλώνανε γίά την Έλ¬
λην ι,κή γλώτσα. Ό ενας ελεγ<εν ότι δπου πάς καί δπου τταθής άκούεις Έλλην ικά άπό τό στόμα των Άμε- ριν.ανών, ό αλλος ισχυρίζετο ότι τό¬ σα χρόνια πού είναι στήν Άμε-ρική, ποτέ τθ·ο δέν άκουσε τόν Άμερικανό αύτοβούλως νά έκφέρη μίά Έλληνί- κή λέξι, καί ότι δτες φορές ήκουσε την λέξιν (ΐΐ'θρΤί, την ήκο·.*σεν 5 τ αν παρουσιάσθη γ:ά κααμιά δοολειά, 8- ■* τε ο! ύπάλληλοι άναγκα>ττ:%ως άνέ-
ψερζν την έθνικότητά τ«>: (ΐΐ'θίΊί.
Ή κουδεντα εχα'.ρνε /.αί έδ'.'δε,
καί δλοι ο! Γρα·/.οί γύρισαν στά ν.α-
θίσματά των, άφίνοντβς την χρέφα
καί τό τάδλι στό καφφενείον όποο
γινότανε ή συζήτησι, καί μέ άνοικτό
στόμα παρα·/.θΛοι>9οί>σ<αν το σχοοδ-αίο ζήτηαα. «Αςν λέγω ότι δέν λέν οί Ά,μερι- κτ;οί Έλλην.κές λέςεις» έ"λεγεν ό δεύτερος, «άλλά μή μέ λέτε βτι I- χο,/ν στό στόμα των σάν ψωμ! καί τ>ρί τα Έλληνικά, γιατί τό παρ·α-
χ.άνατχε.))
Σύμπτωσίς νά βρίτκωμαι. κ' έγώ
στο καφφενείω γίά μιά δΌυλείά, καί
νά άκοάτω την σ>ζήτησί. Έ—ειδή έ-
τοχε νά είμα: γνωστός είς τούς <πε- ζητοϋντας, πήρα το ^άρ-ρος κι' έ- πλησίασα κχ! είπα στόν 3ε·άτερΰ σι- γά-σ:γά. «θελε:ς νά μά'θης άν λέν οί Άμερικαν»! Έλλ-.,νίκά πολλές φορές την έδίομάϊα, ή άν χαίρνη καί δίνη ή λέξις θΓΡβίί στό στό<Αα των; Τότε έ'λα αΐίριο η μιεσημέρι, νά χίτχε μέσα σ' Ινα κύκλο Άμερι- κανών, καί &ά ιδής άν έχης 8ί-/.ηο ή αίΥλθ.» Πράγματί την επαύριον το με- ■"'σημέρι μ' έπερίμίεν·ε έ'ξω άπό το γρ·α- φείόν μ■ο^, τόν επήρα καί ν.αί -ρον έ- χηγα άπέναντι σ' Ινα έστιατόριο φυ- τοφαγίας, τα κο:νώς ■βετζετάριαν Ρέστωρ'3τ;τς, τα όποία έγέμισα»; τε¬ λευταίως την Νέαν Υόρκην. Δέν προφ4·άσαμε ν ά ·κατ)ησ<ομε μέ- αα στο πολ'>3νχναο·το έστιατόρ-ιο, 7-αί
μάς •όπϊδέχ'Οη όμοδροντιΊα τής λέξε¬
ως ΟΓββΙί.
ΟΓββΙί 8α1ίΐΛ! ΟΓββΙί δαΐαά'
Έλληνική σαλάτα! Έλληνική σα-
λάτα, κα! δόστί α! παραγγελιαι έδί-
δ&ντο άπό τούς σερδιτόρ-οος καί ε-
βγαιναν νομίζεις σάν σννΐθηματα
στρ·α~ιωτ:κά άπό τα στεντόρια στή-
&η των ΰπαλλήλων.
ρώτησεν ό αερ^ιτόρος μόλις ν.αθήτα
|Α'ε. —«Κάτι τι φρέσν.ο», «είπεν ό τύν-
Τα θέλγητρα τής μοναξιας
ρφ; ν
—ΟΓββΙί 8α1αά? ή*ρώτηΒ·ε.ν ό ΰ-
πάλληλος.
—Γβ8, νβίί, θΓθβΙί 8ίΐ1αα, ά-
ηνττίσεν ϋχερηφάνως ό σϋνοϊός μου,
ό οποίος Ιχεί^ετο άπό τής έκατο-
στϊς έ-ΛεΓνες παραγγελί'ες ότ; ή ' έ¬
ξις ΟΓβθΙί βίναι ή τ.ΐ'.Ό ε
είς τα ... έστ:ατόρ:7 τής
κή-ς. 'Οποία τα-.ριαα-τή σύ^
ν> Ο ΓΙΑΧΝΙΚΟΣ
ηηιιπ
Μ-:τά τ^ "Ελλη Πετρέλλη, Ιρ-
ται ή "Ελλη Π α·— έλλη.
* * *
* * *
Ή ιτρύτη Μοτιληνιά ζ-πτ^ προ
ίύο μηνών δραβεϊον καλλονής.
* * *
Ή ϊεύτερη- Μυτιλτ^ιά, μ?Θή-
τρια Δημοσίου Σχολείον της Νέας
'Τόρκηις, έζήρΐ τό γρντο μ^τάλλ'θ
των Έκ-Οέσεων ε·!ς ττν ίιαγωνισμον
των Θ.»γατέρων τής Άμερ:κανικής
Έ3χπά®ϊ(ύς, «ίς τόν όχοίον έ-
ηρ μίρος ολα τα Δημοσία Σχο-
λίία της χ«ρ·χ?·
* * *
Δ'Λϊίως {—ερηιρτ/εύονταί όϊ Μυ-
τιληναίοι Ύΐά τα κουρτσέλία των.
Ο ΑΡΟΓΡΑΙΟΣ
Έκλεκτά 6ι6λία ίχει μόνον τό Β*·
Ιλιοπωλείον τοΰ «Έθνικοϋ Κήρι·κος>.
—εν εχω '/.εφ: γ;α οοολεια,
χαλ: μέ ·5έρνιε! τεμχελιά
-/.αί κάθομαί στό στρώμ.α. .
Βρ'.σκω τό <τώμά ρυοο δαρύ κι' ολ' ή γή ·δέν μέ χω·ρεϊ κι' ό οόρΌνος άκόμα. * · * ά νομίζω τα καλά Κα: 6λέπτο μια στά κα! μ:ά κ^τώ άχάνω. Σ' αυτόν τόν κόσμ-ο τόν χαζό άς ήμτςοροϋσια ν άμή ζώ, μά .. οΊ'χως ν' άποΐδάνω! Γ. ΣΟΥΡΗΣ Λιάλογος —Βλέχω δτ>. σοΰ λεί·πεί άνά—α>
<πς. — Π ώς τό γ Φ ρμ ■—Ναί, ήμην 3ύο έίβομάίες είς τα δρηι. —"ΚΖψζς είς 3ενσ5·οχείον; ι—Έζητα βέ«αιχ νΗτ>ε.λιες νά ·π>ε-
ά
—Δέν ήμΐΓ&ρΰδτες να
ό ή
;
—"Οχι, είχα άΰιτνίαν.
τΗτο^ ΰί',-Γ,λά τό ξχ ;
—'Έξ -/·λ:ά3ας ποίας ύχέρ τη
έπιφάνδΐαν τής θαλάσσης.
Π ώς ευρισκες ·πγ; τροφττίν;
? —^Εΐσερχότλενος είς την τρ·α-εζα-
ρίαν.
— Ήτο ή κοι^ίνα τού καλη.
—Δέ ν ■εμπήκα ποτέ μέ«7α.
■—•Έζ'^τες μέ ττρι γυν,αΤχά σο-ο
κατά Εΰρω-α'ίκόν τρόπον ή κατά Ά-
τρόπον;
;ιέ τττν Τά
κατά τρόπον Με-ξ
■—Τί έννοείς ;
—Έμαλώναμεν πάντοτε.
Ο. Α.
Δαιμανισιιένος τί]
ένο αι'τές κυττάζουν
στό σταυροόρόμι άχόρταγα
έκεϊνο ποϋ θαυμάζουν.
ΒΛΑΜΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΜΤΕΣ
101ΛΑΝΤΡΥ
Ά, δλα κι' 2λα, καί τα
πάντα. Στόχ, ρέ δημοσιογράφί.,
ρέ άττννομία 'χαί ίημ&ϊ-.α ά»φάλεια.
Είπ,ϊ ν.-αί ίπανα/.αμέά"/ω. Στοχ χ.αί
πάλι στόπ. Δέν έπίτρέπω ποσώς λ€-
ςι. άπαγορεύω τό 2'.ο τροπάρι χαί
τοποθετώ «λογοκριτία παρί τα γρα-
Τώρα Θά μοΰ πής:
—Γιατΐ, •/.ύρΐιε Νώντα, άγρίβψες
πάπα>^, καί γ:ατί έ'γΐνες πί>ρ χ,αί
Οβϊο, γίατ: ά-ειλείς τό Κρότον τόν
λαόν;
Νά σοΰ άπαντησω ρέ άναγνώ~η,
κα' νά σοϋ τα πώ:
— Πρ·Γ>ν.ε!ται ένν·οείς τκρί διά
τόν νέο--ι Λαν3ρύ όπερ ανεκαλύφθη
στήν Γαλλία-;. Έσν.ότωνε τής γα-
ναΓχες -/.α! τής έ'θζβΐ στό σπίτ: τθ->.
Τό λθ'.-ς» γ:ατί ρέ νά τόν βρίζουν*
τόν ά·^0·ρωπο; Γιατί νά λένε έν αν¬
τ: ν τόσα -/.αί τόσα; Έγώ τάσσομιϊ:
5—έρ τόν νέον Αοενίρν. "Ετσ: τ>ελο-'>-
νε Ά γυναί-Λες. Ή γυναίκα με&έν
μέ τό· γάντ!. ΔΙΐϊέν μέ τό καλό. ^Ι·ε-
■οέν τα πάντ^ Ξύλο τό λοιπον θέλοο-
νε οί γϋναα,ες γ·ά νά εί'/α: έν τάςί1..
^Ι'ήττες, φάτ«ς, χνίχτες, σκότ6>σέ
τες. Τό οποίον γιά νά ξεργίς δηλα-
ϊής ο3τω πως "μτκζι τα ζητήματα.
ί
Ο ΝΩΝΤΑΣ
ΜΙΚΡΕΣ ΑΑΗΘΕΙΕΣ
άληθεια χαρ'αμέν-ει
^/ρι τέλοος.
—Ή καλλονή δέν είναι τίποτε
άλλο πχρά υ.:ά σ:ωαηλή άπάτη.
—Ο! έργάτα: των μεγίστω'/Άαα/ϋν
'/1^ καλλίτερα χώς νά τα ά-
ρ
—Ή ζωή δέν είναι χαρά τό όνεφο
μ:άς σκιάς.
-—Τα έλαττώμιαιτα είναι κάχΓθτβ
τό αρωμα τής άρετής. Όλίγη άλα-
ζονεία, ολίγη ματαιοδοςί·α -Λαί όλί-
γος έγωϊσμος κάμνουν χολλά θαά-
ματα.
—Τό κάλλος είναΊ εϊνοια τής
θεότητος.
—Τό καλ"ά"; καί τό κακόν είνα: ή
δεξΐά καί ή άρκττερά τοϋ πλάστο·ο
ΙΛΕΕΣ ΚΑΙ ΓΝίϊΜΕΣ
—Π:στίύετατ: ότι ό σύζ-οσγος εί¬
ναι ό αΐΛέντης. Το· 6έ"βα»ν είναι δτ:
ό έραστής είνα: τΰρα-;νος ά'^οΰ πρώ-
τί<"/ έςε-οτελΐσθτ, ώς —'^άδβς. —ΔΙή μ:τείτί τοίις καα&ύς: Είναι δϋστυχεΐς αν^ρωπο; τοας όποίονς δέν άγάπησε κ'ανείς. —^Ή νεότης δέν εχει δύναμίν νά χαρηγορχστ) τοϋς χον»εμέν·οος. Καί τουτο, 5:ότ: δέ·»1 ϋπέΐφ-εραν άρ"/.ετά. —Έφό—ν ή -/.αιρίίά είν,αι νέα μή χερΐΓθ-ένετε νά γηρΛση τό πνεϋμα. —Αί στιμε3'.ναί γαναίκες Ι/ονν μίαν καί μόνην φ!λο·δοςίαν:Πώ; νά καςΐκΓ/ύσοον είς τόν ερωτα —Το παρελθόν είναν ή μόνη χραγματ'ν.ότης τής ζωής. —'Εόμ'<τα πίντ^τε ότι το μόνο λογιν.ό πράγι;α.α ήταν ή άναζήτησις ϊής "/^ζ-ν —Στόν Ιρωτα μιά γυναϊκα δέν χαρίζετα;. Δτ/είζεταί μσΛ>ν.
ι—Πϊ«-ϊι πάντο-τε νά ν.ρ2τοί>ο.ε
την δρεςίν μας νά γελάτονμε μεθαΰ-
ρ» γ:ά τής ίδέες πού ·ζ"γχΜ γβίς.
—'Η ττμή 2 έν έπ·ίΐεχεται σϊμβ!-
6
"Αν τα ροόαλά τα μάγου/να είναι ση-
μεϊο ττ"ις νγείας, θά 'πϋ πώς τα περισ-
σότερα κοοίτσια είναι ύγια μόνον στό
μισό τό ποόσωπο.
Κάτω άπ' τό παράθυρο
Το τζάτΛΐ της χτνκώ
κ·αί περιμένω γιά νά
3οο λόγια νά τής χω.
Κι' έχ*ί ποί> επερίμενα
μ.έ τόσο καρ3ιοκτ!/»ι
άκοόω άναστεναγμό
μέχ' άπ' τό χλ
Δέν την αφίνον, σχ.έφτηκ·»,
■καί την κρατοάν στό σχίτι
Σχαλών' άπ' τό πα-ράθυρο
χρΌ·βάλλω μέ τή μύτη.
Καί £λέπω μέσια. Τί νά ΐδώ;
Μέσ·α στήν άγκαλ'.ά της
Μεβοϋσεν εν άς λοχαγιός
Κ' Ιπατρνε τα φ:λιά της.
Ο. Γ.
Η ΚΑΪΑΡΑ
Καί &ελε: νά μέ χαντρ-εντή...
, τ: σνλλογάσαι;. . .»
-—«Γ:ά γάί« άκάμα είτα: μιν^Τ),
Κατα-ραμ-ένη- νίσαι!...»
«Μ·—»μτ:5, ή μάννα τού γ·αμπρ·οό
Μιά ώιοριφη Άελαχρο-.νή
Δίνε: χϊ' ίύτή χή^/ «3ε.^
"Αντρας μοο ό γυ:ός της νά γενή.
Μπόμπα, τί συλλογάσαι;»
—■«Άν ^ίνα: ή μάννα ώμορφη·,
Εΰλ&γημένη νϊσα:!. . .»
Ο ΤΖΟΓΒΣ
Αί χερκ-τώτεις κάμνοο^
ώ
ΙΆΤΕΚ5ΟΝ, Ν. ϊ.
Ό <ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ3> καί δλα.
αί έκδόσεις τού πωλοθνται παρά τοί
άντιποοσώ,αου μας κ. Π. Σμιοπούλοιι,
234 ΜαΓΐΕΘΐ 51., ίνθα γίνονται δεκταί
καταχωρίσεις μιχρών άγγελιιον, κα·
•ώς καί έγγρα«ρ«ϋ συνδρομητών.
Αύτοι ποϋ λέν ότι ή γυναΐκα χάνει τό
θάρρος της πρΓ.τει νά 6ρετ)οϋν σέ κα-
νένα διαγωνισμό τής καλλονής.
'Εχωφελείται τής εΐχ,αιρί
—-Δεν γο&ηη τόν χατ^
χοο δεν ιτηγαινΐΐΐς σχολειό;
—Μ-α, σή>Α6ρα έχει σχ
χερι τα>.
* ♦ «
Πρσφορικως!
Ή Λιλή γράφει €ίς τον ,Λ
«Π ρώην άγαχημένε μο», 8έν *
λω πε:ά νά σέ ξαν,αιδώ, τ,α! ή -ό?τ,
μου θά μείνιν χάντα -Λλεκττή γι|
«ν«, γιά λόγοις, τους όπαους -Ι
σοό έξήν ϋ
^—Οά μοϋ έχ'.τρέψγ,ς νά σοϋ ζτ|
τήσω Ινα τάλλνρο δανειχό;
—Ευχαρίστως. Μοό χρ.' "
χα.ράν χού μχορώ νά σ' έξ
τήσω.
—Τότε δώσέ μα> εν α έν.α
ρικο.
* * *
Ή σαζι/γος: —'Εχήγ» ττο
τρά· έτώτταξΐ τή γλόΐΐά μο»:
μοί 'διώρίσί Ινα δί«γ;ς:''/ό.
' ^Όυύζϊγος:—"Οχ'ι γ·ά τή
σά σθϋ, έλπίζω, Ι;
* * *
Αύτός ήταν ό λόγος.
—Σάς είδα νά κλε'ίςτ: στϊ ψ
τια καί ...
•—Κυρίε, μέ χρΰσοα/.λς-ί!
—·Μή φωνάζετε! Θλ ιϊς ελε·
νά
Δέν είχεν ιδέαν
—Μοΰ εηκς ότι τα έχάλ»7:ς
τόν ανηΊττήρά σθΌ, έτειϊή έ
α ίά
ήρ , ή μ
η τα αίϊθηματά σ:υ άπ«ν
τού. Τότε γ:ατί δέ·; τ;3 ΐτεστρει
τό λί;
—Μήπως νομίζεις δτι ν^^
θησαν τα *κτθημ·α·τά μ» ™ **
νχηι τού δαοιτυλΐ'διοίί:
* * *
Έ%εινος»------- ι .
—Τί Ικαμιες δταν σ' έφιλησεΜ
—'Εφώναξα τον χτατέρα μ»- «
—Γιατί δέν έοώναςες την
τερ-α σοι>;
—Έπειδή αύτη ί
ένφ έκβΐνος; ελ'εΐΛτε.
* * *
θς, σίς ΐ5?
κτοπίτε τόσο 5'ονατά τα π
τοΰ π άνοο.
—Μή σίς νο-άζεί, %χκ «
γητά, γ:'ατί ίέν είναι 5:λο μ^ί'
έ εί
μέ ενοίκιον.
σουν αύτά τα
"Ενα τόννον
—Καί ότιν &
— Π όσο φαντάζετα: "αν &
υν αύτά τα ύ
"Ενα τόν
—Καί ότ
ήλεκ-τρ-κμό;
* + *
Κο-ηγόρησαν χίητοτί τον φ
ν 'ΑντκΛένι,ν όν. (ρνανεττί
ώ Σν « *
φόν
πονηροΰς ά
αΰτό, εί~ε:
τούς
αύτβί ίέν χρ?
* * *
. Σιν «
—Προτέχετε
γιατί «ά σάς δάλω σττ,
θά ή ΐ ^"
γ:·ατί
ό π
* * *
Τί ελειχε
—Γκαρσόν ν>
!
/ρ ν
—Γ',ατί κύριβ; Σας ^
υνι, **%*?-: ■
ατε. Τί«« }βΙ
τά-λι,
χαρά νά
Τ
μρ
Νά τό κάμετ* τι;
ύν
* * *
Πολλαί γυναίκβς
β-άνο^ν μυ()ούς άνί
ή άλλον τρόπον.^ ^
^■1 '*
ι ή
τα χαχοοτσια
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΟΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΤΟ ΓΛΕΝΤΙ
8 Ρ Ε Ε Κ
Δ·>ο ώρες μαλώνανε γίά την Έλ¬
λην ι,κή γλώτσα. Ό ενας ελεγ<εν ότι δπου πάς καί δπου τταθής άκούεις Έλλην ικά άπό τό στόμα των Άμε- ριν.ανών, ό αλλος ισχυρίζετο ότι τό¬ σα χρόνια πού είναι στήν Άμε-ρική, ποτέ τθ·ο δέν άκουσε τόν Άμερικανό αύτοβούλως νά έκφέρη μίά Έλληνί- κή λέξι, καί ότι δτες φορές ήκουσε την λέξιν (ΐΐ'θρΤί, την ήκο·.*σεν 5 τ αν παρουσιάσθη γ:ά κααμιά δοολειά, 8- ■* τε ο! ύπάλληλοι άναγκα>ττ:%ως άνέ-
ψερζν την έθνικότητά τ«>: (ΐΐ'θίΊί.
Ή κουδεντα εχα'.ρνε /.αί έδ'.'δε,
καί δλοι ο! Γρα·/.οί γύρισαν στά ν.α-
θίσματά των, άφίνοντβς την χρέφα
καί τό τάδλι στό καφφενείον όποο
γινότανε ή συζήτησι, καί μέ άνοικτό
στόμα παρα·/.θΛοι>9οί>σ<αν το σχοοδ-αίο ζήτηαα. «Αςν λέγω ότι δέν λέν οί Ά,μερι- κτ;οί Έλλην.κές λέςεις» έ"λεγεν ό δεύτερος, «άλλά μή μέ λέτε βτι I- χο,/ν στό στόμα των σάν ψωμ! καί τ>ρί τα Έλληνικά, γιατί τό παρ·α-
χ.άνατχε.))
Σύμπτωσίς νά βρίτκωμαι. κ' έγώ
στο καφφενείω γίά μιά δΌυλείά, καί
νά άκοάτω την σ>ζήτησί. Έ—ειδή έ-
τοχε νά είμα: γνωστός είς τούς <πε- ζητοϋντας, πήρα το ^άρ-ρος κι' έ- πλησίασα κχ! είπα στόν 3ε·άτερΰ σι- γά-σ:γά. «θελε:ς νά μά'θης άν λέν οί Άμερικαν»! Έλλ-.,νίκά πολλές φορές την έδίομάϊα, ή άν χαίρνη καί δίνη ή λέξις θΓΡβίί στό στό<Αα των; Τότε έ'λα αΐίριο η μιεσημέρι, νά χίτχε μέσα σ' Ινα κύκλο Άμερι- κανών, καί &ά ιδής άν έχης 8ί-/.ηο ή αίΥλθ.» Πράγματί την επαύριον το με- ■"'σημέρι μ' έπερίμίεν·ε έ'ξω άπό το γρ·α- φείόν μ■ο^, τόν επήρα καί ν.αί -ρον έ- χηγα άπέναντι σ' Ινα έστιατόριο φυ- τοφαγίας, τα κο:νώς ■βετζετάριαν Ρέστωρ'3τ;τς, τα όποία έγέμισα»; τε¬ λευταίως την Νέαν Υόρκην. Δέν προφ4·άσαμε ν ά ·κατ)ησ<ομε μέ- αα στο πολ'>3νχναο·το έστιατόρ-ιο, 7-αί
μάς •όπϊδέχ'Οη όμοδροντιΊα τής λέξε¬
ως ΟΓββΙί.
ΟΓββΙί 8α1ίΐΛ! ΟΓββΙί δαΐαά'
Έλληνική σαλάτα! Έλληνική σα-
λάτα, κα! δόστί α! παραγγελιαι έδί-
δ&ντο άπό τούς σερδιτόρ-οος καί ε-
βγαιναν νομίζεις σάν σννΐθηματα
στρ·α~ιωτ:κά άπό τα στεντόρια στή-
&η των ΰπαλλήλων.
ρώτησεν ό αερ^ιτόρος μόλις ν.αθήτα
|Α'ε. —«Κάτι τι φρέσν.ο», «είπεν ό τύν-
Τα θέλγητρα τής μοναξιας
ρφ; ν
—ΟΓββΙί 8α1αά? ή*ρώτηΒ·ε.ν ό ΰ-
πάλληλος.
—Γβ8, νβίί, θΓθβΙί 8ίΐ1αα, ά-
ηνττίσεν ϋχερηφάνως ό σϋνοϊός μου,
ό οποίος Ιχεί^ετο άπό τής έκατο-
στϊς έ-ΛεΓνες παραγγελί'ες ότ; ή ' έ¬
ξις ΟΓβθΙί βίναι ή τ.ΐ'.Ό ε
είς τα ... έστ:ατόρ:7 τής
κή-ς. 'Οποία τα-.ριαα-τή σύ^
ν> Ο ΓΙΑΧΝΙΚΟΣ
ηηιιπ
Μ-:τά τ^ "Ελλη Πετρέλλη, Ιρ-
ται ή "Ελλη Π α·— έλλη.
* * *
* * *
Ή ιτρύτη Μοτιληνιά ζ-πτ^ προ
ίύο μηνών δραβεϊον καλλονής.
* * *
Ή ϊεύτερη- Μυτιλτ^ιά, μ?Θή-
τρια Δημοσίου Σχολείον της Νέας
'Τόρκηις, έζήρΐ τό γρντο μ^τάλλ'θ
των Έκ-Οέσεων ε·!ς ττν ίιαγωνισμον
των Θ.»γατέρων τής Άμερ:κανικής
Έ3χπά®ϊ(ύς, «ίς τόν όχοίον έ-
ηρ μίρος ολα τα Δημοσία Σχο-
λίία της χ«ρ·χ?·
* * *
Δ'Λϊίως {—ερηιρτ/εύονταί όϊ Μυ-
τιληναίοι Ύΐά τα κουρτσέλία των.
Ο ΑΡΟΓΡΑΙΟΣ
Έκλεκτά 6ι6λία ίχει μόνον τό Β*·
Ιλιοπωλείον τοΰ «Έθνικοϋ Κήρι·κος>.
—εν εχω '/.εφ: γ;α οοολεια,
χαλ: μέ ·5έρνιε! τεμχελιά
-/.αί κάθομαί στό στρώμ.α. .
Βρ'.σκω τό <τώμά ρυοο δαρύ κι' ολ' ή γή ·δέν μέ χω·ρεϊ κι' ό οόρΌνος άκόμα. * · * ά νομίζω τα καλά Κα: 6λέπτο μια στά κα! μ:ά κ^τώ άχάνω. Σ' αυτόν τόν κόσμ-ο τόν χαζό άς ήμτςοροϋσια ν άμή ζώ, μά .. οΊ'χως ν' άποΐδάνω! Γ. ΣΟΥΡΗΣ Λιάλογος —Βλέχω δτ>. σοΰ λεί·πεί άνά—α>
<πς. — Π ώς τό γ Φ ρμ ■—Ναί, ήμην 3ύο έίβομάίες είς τα δρηι. —"ΚΖψζς είς 3ενσ5·οχείον; ι—Έζητα βέ«αιχ νΗτ>ε.λιες νά ·π>ε-
ά
—Δέν ήμΐΓ&ρΰδτες να
ό ή
;
—"Οχι, είχα άΰιτνίαν.
τΗτο^ ΰί',-Γ,λά τό ξχ ;
—'Έξ -/·λ:ά3ας ποίας ύχέρ τη
έπιφάνδΐαν τής θαλάσσης.
Π ώς ευρισκες ·πγ; τροφττίν;
? —^Εΐσερχότλενος είς την τρ·α-εζα-
ρίαν.
— Ήτο ή κοι^ίνα τού καλη.
—Δέ ν ■εμπήκα ποτέ μέ«7α.
■—•Έζ'^τες μέ ττρι γυν,αΤχά σο-ο
κατά Εΰρω-α'ίκόν τρόπον ή κατά Ά-
τρόπον;
;ιέ τττν Τά
κατά τρόπον Με-ξ
■—Τί έννοείς ;
—Έμαλώναμεν πάντοτε.
Ο. Α.
Δαιμανισιιένος τί]
ένο αι'τές κυττάζουν
στό σταυροόρόμι άχόρταγα
έκεϊνο ποϋ θαυμάζουν.
ΒΛΑΜΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΜΤΕΣ
101ΛΑΝΤΡΥ
Ά, δλα κι' 2λα, καί τα
πάντα. Στόχ, ρέ δημοσιογράφί.,
ρέ άττννομία 'χαί ίημ&ϊ-.α ά»φάλεια.
Είπ,ϊ ν.-αί ίπανα/.αμέά"/ω. Στοχ χ.αί
πάλι στόπ. Δέν έπίτρέπω ποσώς λ€-
ςι. άπαγορεύω τό 2'.ο τροπάρι χαί
τοποθετώ «λογοκριτία παρί τα γρα-
Τώρα Θά μοΰ πής:
—Γιατΐ, •/.ύρΐιε Νώντα, άγρίβψες
πάπα>^, καί γ:ατί έ'γΐνες πί>ρ χ,αί
Οβϊο, γίατ: ά-ειλείς τό Κρότον τόν
λαόν;
Νά σοΰ άπαντησω ρέ άναγνώ~η,
κα' νά σοϋ τα πώ:
— Πρ·Γ>ν.ε!ται ένν·οείς τκρί διά
τόν νέο--ι Λαν3ρύ όπερ ανεκαλύφθη
στήν Γαλλία-;. Έσν.ότωνε τής γα-
ναΓχες -/.α! τής έ'θζβΐ στό σπίτ: τθ->.
Τό λθ'.-ς» γ:ατί ρέ νά τόν βρίζουν*
τόν ά·^0·ρωπο; Γιατί νά λένε έν αν¬
τ: ν τόσα -/.αί τόσα; Έγώ τάσσομιϊ:
5—έρ τόν νέον Αοενίρν. "Ετσ: τ>ελο-'>-
νε Ά γυναί-Λες. Ή γυναίκα με&έν
μέ τό· γάντ!. ΔΙΐϊέν μέ τό καλό. ^Ι·ε-
■οέν τα πάντ^ Ξύλο τό λοιπον θέλοο-
νε οί γϋναα,ες γ·ά νά εί'/α: έν τάςί1..
^Ι'ήττες, φάτ«ς, χνίχτες, σκότ6>σέ
τες. Τό οποίον γιά νά ξεργίς δηλα-
ϊής ο3τω πως "μτκζι τα ζητήματα.
ί
Ο ΝΩΝΤΑΣ
ΜΙΚΡΕΣ ΑΑΗΘΕΙΕΣ
άληθεια χαρ'αμέν-ει
^/ρι τέλοος.
—Ή καλλονή δέν είναι τίποτε
άλλο πχρά υ.:ά σ:ωαηλή άπάτη.
—Ο! έργάτα: των μεγίστω'/Άαα/ϋν
'/1^ καλλίτερα χώς νά τα ά-
ρ
—Ή ζωή δέν είναι χαρά τό όνεφο
μ:άς σκιάς.
-—Τα έλαττώμιαιτα είναι κάχΓθτβ
τό αρωμα τής άρετής. Όλίγη άλα-
ζονεία, ολίγη ματαιοδοςί·α -Λαί όλί-
γος έγωϊσμος κάμνουν χολλά θαά-
ματα.
—Τό κάλλος είναΊ εϊνοια τής
θεότητος.
—Τό καλ"ά"; καί τό κακόν είνα: ή
δεξΐά καί ή άρκττερά τοϋ πλάστο·ο
ΙΛΕΕΣ ΚΑΙ ΓΝίϊΜΕΣ
—Π:στίύετατ: ότι ό σύζ-οσγος εί¬
ναι ό αΐΛέντης. Το· 6έ"βα»ν είναι δτ:
ό έραστής είνα: τΰρα-;νος ά'^οΰ πρώ-
τί<"/ έςε-οτελΐσθτ, ώς —'^άδβς. —ΔΙή μ:τείτί τοίις καα&ύς: Είναι δϋστυχεΐς αν^ρωπο; τοας όποίονς δέν άγάπησε κ'ανείς. —^Ή νεότης δέν εχει δύναμίν νά χαρηγορχστ) τοϋς χον»εμέν·οος. Καί τουτο, 5:ότ: δέ·»1 ϋπέΐφ-εραν άρ"/.ετά. —Έφό—ν ή -/.αιρίίά είν,αι νέα μή χερΐΓθ-ένετε νά γηρΛση τό πνεϋμα. —Αί στιμε3'.ναί γαναίκες Ι/ονν μίαν καί μόνην φ!λο·δοςίαν:Πώ; νά καςΐκΓ/ύσοον είς τόν ερωτα —Το παρελθόν είναν ή μόνη χραγματ'ν.ότης τής ζωής. —'Εόμ'<τα πίντ^τε ότι το μόνο λογιν.ό πράγι;α.α ήταν ή άναζήτησις ϊής "/^ζ-ν —Στόν Ιρωτα μιά γυναϊκα δέν χαρίζετα;. Δτ/είζεταί μσΛ>ν.
ι—Πϊ«-ϊι πάντο-τε νά ν.ρ2τοί>ο.ε
την δρεςίν μας νά γελάτονμε μεθαΰ-
ρ» γ:ά τής ίδέες πού ·ζ"γχΜ γβίς.
—'Η ττμή 2 έν έπ·ίΐεχεται σϊμβ!-
6
"Αν τα ροόαλά τα μάγου/να είναι ση-
μεϊο ττ"ις νγείας, θά 'πϋ πώς τα περισ-
σότερα κοοίτσια είναι ύγια μόνον στό
μισό τό ποόσωπο.
Κάτω άπ' τό παράθυρο
Το τζάτΛΐ της χτνκώ
κ·αί περιμένω γιά νά
3οο λόγια νά τής χω.
Κι' έχ*ί ποί> επερίμενα
μ.έ τόσο καρ3ιοκτ!/»ι
άκοόω άναστεναγμό
μέχ' άπ' τό χλ
Δέν την αφίνον, σχ.έφτηκ·»,
■καί την κρατοάν στό σχίτι
Σχαλών' άπ' τό πα-ράθυρο
χρΌ·βάλλω μέ τή μύτη.
Καί £λέπω μέσια. Τί νά ΐδώ;
Μέσ·α στήν άγκαλ'.ά της
Μεβοϋσεν εν άς λοχαγιός
Κ' Ιπατρνε τα φ:λιά της.
Ο. Γ.
Η ΚΑΪΑΡΑ
Καί &ελε: νά μέ χαντρ-εντή...
, τ: σνλλογάσαι;. . .»
-—«Γ:ά γάί« άκάμα είτα: μιν^Τ),
Κατα-ραμ-ένη- νίσαι!...»
«Μ·—»μτ:5, ή μάννα τού γ·αμπρ·οό
Μιά ώιοριφη Άελαχρο-.νή
Δίνε: χϊ' ίύτή χή^/ «3ε.^
"Αντρας μοο ό γυ:ός της νά γενή.
Μπόμπα, τί συλλογάσαι;»
—■«Άν ^ίνα: ή μάννα ώμορφη·,
Εΰλ&γημένη νϊσα:!. . .»
Ο ΤΖΟΓΒΣ
Αί χερκ-τώτεις κάμνοο^
ώ
ΙΆΤΕΚ5ΟΝ, Ν. ϊ.
Ό <ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ3> καί δλα.
αί έκδόσεις τού πωλοθνται παρά τοί
άντιποοσώ,αου μας κ. Π. Σμιοπούλοιι,
234 ΜαΓΐΕΘΐ 51., ίνθα γίνονται δεκταί
καταχωρίσεις μιχρών άγγελιιον, κα·
•ώς καί έγγρα«ρ«ϋ συνδρομητών.
Αύτοι ποϋ λέν ότι ή γυναΐκα χάνει τό
θάρρος της πρΓ.τει νά 6ρετ)οϋν σέ κα-
νένα διαγωνισμό τής καλλονής.
'Εχωφελείται τής εΐχ,αιρί
—-Δεν γο&ηη τόν χατ^
χοο δεν ιτηγαινΐΐΐς σχολειό;
—Μ-α, σή>Α6ρα έχει σχ
χερι τα>.
* ♦ «
Πρσφορικως!
Ή Λιλή γράφει €ίς τον ,Λ
«Π ρώην άγαχημένε μο», 8έν *
λω πε:ά νά σέ ξαν,αιδώ, τ,α! ή -ό?τ,
μου θά μείνιν χάντα -Λλεκττή γι|
«ν«, γιά λόγοις, τους όπαους -Ι
σοό έξήν ϋ
^—Οά μοϋ έχ'.τρέψγ,ς νά σοϋ ζτ|
τήσω Ινα τάλλνρο δανειχό;
—Ευχαρίστως. Μοό χρ.' "
χα.ράν χού μχορώ νά σ' έξ
τήσω.
—Τότε δώσέ μα> εν α έν.α
ρικο.
* * *
Ή σαζι/γος: —'Εχήγ» ττο
τρά· έτώτταξΐ τή γλόΐΐά μο»:
μοί 'διώρίσί Ινα δί«γ;ς:''/ό.
' ^Όυύζϊγος:—"Οχ'ι γ·ά τή
σά σθϋ, έλπίζω, Ι;
* * *
Αύτός ήταν ό λόγος.
—Σάς είδα νά κλε'ίςτ: στϊ ψ
τια καί ...
•—Κυρίε, μέ χρΰσοα/.λς-ί!
—·Μή φωνάζετε! Θλ ιϊς ελε·
νά
Δέν είχεν ιδέαν
—Μοΰ εηκς ότι τα έχάλ»7:ς
τόν ανηΊττήρά σθΌ, έτειϊή έ
α ίά
ήρ , ή μ
η τα αίϊθηματά σ:υ άπ«ν
τού. Τότε γ:ατί δέ·; τ;3 ΐτεστρει
τό λί;
—Μήπως νομίζεις δτι ν^^
θησαν τα *κτθημ·α·τά μ» ™ **
νχηι τού δαοιτυλΐ'διοίί:
* * *
Έ%εινος»------- ι .
—Τί Ικαμιες δταν σ' έφιλησεΜ
—'Εφώναξα τον χτατέρα μ»- «
—Γιατί δέν έοώναςες την
τερ-α σοι>;
—Έπειδή αύτη ί
ένφ έκβΐνος; ελ'εΐΛτε.
* * *
θς, σίς ΐ5?
κτοπίτε τόσο 5'ονατά τα π
τοΰ π άνοο.
—Μή σίς νο-άζεί, %χκ «
γητά, γ:'ατί ίέν είναι 5:λο μ^ί'
έ εί
μέ ενοίκιον.
σουν αύτά τα
"Ενα τόννον
—Καί ότιν &
— Π όσο φαντάζετα: "αν &
υν αύτά τα ύ
"Ενα τόν
—Καί ότ
ήλεκ-τρ-κμό;
* + *
Κο-ηγόρησαν χίητοτί τον φ
ν 'ΑντκΛένι,ν όν. (ρνανεττί
ώ Σν « *
φόν
πονηροΰς ά
αΰτό, εί~ε:
τούς
αύτβί ίέν χρ?
* * *
. Σιν «
—Προτέχετε
γιατί «ά σάς δάλω σττ,
θά ή ΐ ^"
γ:·ατί
ό π
* * *
Τί ελειχε
—Γκαρσόν ν>
!
/ρ ν
—Γ',ατί κύριβ; Σας ^
υνι, **%*?-: ■
ατε. Τί«« }βΙ
τά-λι,
χαρά νά
Τ
μρ
Νά τό κάμετ* τι;
ύν
* * *
Πολλαί γυναίκβς
β-άνο^ν μυ()ούς άνί
ή άλλον τρόπον.^ ^
^■1 '*
ι ή
τα χαχοοτσια
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ι
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΟΥ ΩΡΑΙΟΥ ΦΥΛΟΥ
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ Η ΑΣΧΗΜΟΤΕΡΑ ΓΪΝ1Α ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
[^ΡΙΦΗΜΟΣ ΓΕΡΜΑΝΙΣ ΔΟΥΚΙΣΣΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΤΥΡΟΛΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΤΗΣ.»
Ι ΑΣΧΗΜΙΑ ΤΗΣ ΗΤΟ ΠΡίΙΤΑΚΟΥΣΤΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗΝ ΤΗΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΕΡΠ-
ΤΟΜΛΝΙΑ ΤΉΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕΝ ΟΡΙΑ.» Η ΙτΙΟΡΦΗ ΤΗΣ ΑΠΗΣΧΟΛΗΣΕ ΤΟΝ ΧΡβ-
ΣΤΗΡΑ ΔΙΑΣΗΜίϊΝ ΖΩΓΡΑΦΑΝ.- ΑΛΛΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΓΥΝΑΪΚΕΣ ΟΝΟ-
ΙΥΙΑΣΤΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΣΧΗΜΙΑΝ ΤΩΝ.- Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΓΑΛΛΙΣ ΗΘΟ-
ΠΟΙΟΣ, ΠΟΛΑΙΡ, ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΣΑ ΤΟ ΡΕΚΟΡ ΤΗΣ ΑΣΧΗΜΙΑΣ-
ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΓΓΑΙΣ ΑΣΧΗΜΟΜΟΥΡΑ.
πρωτότν—>ν, οΰ.λά υπολειποαένην | προεβλήθησαν υπό μαύρης πα-
έκείνον κατά τόν βαθτιόν τής ά.παι-1 νώλονς, κατεστρεψάσης τα πέντε
σιότητος. Τινές; λέγουν δτι ό ΤΥννι | Ικτα τοϋ πλη&υσυοΰ πολλών πό-
ελ δέν τ{θελε νά ζωγραφίση τόσην | λεων. Συνάμα έπισυνεβησαν πολ-
άσχημίαν. "Αλλοι λέγουν δτι δέν ή-1 λοί φοβεροί σεισμοί εις τάς ρηθεί-
δύνατο. ^ ι σας ουο έπι-κρατείας καί τέλος αί
Δυστυχως φαίνεται δτι προκει-! τρείς κυριώτεροι πόλεις τοϋ Τυ-
μενον περί της Δουκίσσης Μαρ .*α-1 ρόλου κατεστράφησαν υπό πυρκαϊ-
ρίτας έφαρμόζεται τελείως τό άρ- άς, εως ότου οί προληπτικοί κάτοι-
χαίον Ελληνικόν ρητόν, δτι «οϊα κοι ίκίΰτζνΰαν δτι αί ε'ιρημέναι
η μορφή τοιάδε καί ή ψυχή», διότι ■ φοβεραί θεομηνίαι ώφείλοντο είς
η ίστορία διέσωσε πεοί αυτής πολ- τάς παρανομίας των άρχόντων
ο//ά γ/.0™ ΥΡαΦΠ οσον α^ο'
τή «αιι,α'ΐίτο ή ωραιοτέρα γυ-
ί ν * Τ « ΪΤ7»
" τή ιοτορια». Αν ήτο η
IV
τον Μινελ'άου, ή Φρΰνη, ή
ή ίδη Χάμιλτ<ον, ή Ά- ήα π Γ' ΙΙερικλέους ή αλλη τις ν ί/ατοντάδος ίστορικων ,νιΤ/ν ΟΊ συγγραφεΐς καί οί τοΐΗΐη οάφοι αμιλλώνται είς ιιά: Ίί:ριγράφουν δια των γ (ι όν (τράσεων τό κάλλος ηοιιιί^ ·)· των καί όμως έν τω ώ τι ι τω έΐησαν καί ζοϋν ετι σι ι ΐΗ.ν ά'σχηαοι γυναΐκες, όιιι 11 ή ίστορία καί έν γένει Ιράπι. η ιΐι έξ ϊσου ένδιαφέρου- ιι των ώραίων. ια π ι αυτή διάσημος άσχημία ι ι 'ΐσσα Μαργαρίτα της •ι ι: /αί τοΰ Τνρόλου. ή «ά- ■<■!"( Μ'νή τοΰ κόσμον», ζή- τι»ιι ι ίακοσίων περίπου έ- ιΐ\ Ρίναι ή περίφημος ι,ιΐητοιός, δέσποινας Κλων- ι/κιι,>. ή όποία διεκδικεΐ τα
της σύγχρονον γυναικεί-
άσ/ι ιι (ι; άν καί όμολογουμέ-
' πΐι/ ηρται κατά πολΰ τής
»: Ιν/,τός τή-ς Πολαίρ 6ε-
ΐ'Ίΐΐ(_>χουν πλείσται άλλαι,
ιιμ μ '(( ναταί.ιίβουΛ' έπιφανή
ή [(Τ» Π<χνθέω της Γνναι- ^ /Ί'ΐίας, άλλά θά περιο- '" ι" ι; τάς διασηιμοτέρας. νωνισσα Μαργαρίτα άπε- ■«"·<. ™ ετος 1378, έν ήλικία ^ 1 ί αφάνταστος άσχημία 1 ^ αισιθη ί·τό τοϋ 7ρ·Χ'οτΓ| Γ(1! Ίν.αμανδοΰ ζωγράφου, ^1Λ λΙατσύ, τοϋ όποίου ή :ν-ε- «ς Η/(ον «ί] άσχημοτέρα γυ- 'ου» έποο/.ήθη εσχάτως ι^ι> )ΐ/.ιάδωνύολλαρίων 'Βχ.
Τί// /,|ι% ' ' 3 ί
""- ?κεινης εικόνος άνΐέ-
^ Τ'| «ασχημην γυναϊκα» δ
Χ? "- Ντά Βίντσι. Ή νεω-
ο>"Πι Η/.ών φυλάσσεται έν
ΤΡοι .ι) τοΰθύΐνδσωρ έν Άγ-
^ Ί πν.ών, έργον τού καλ-
"/-/.αρ, επί τή βάσει τοΰ
" <"">τοτύπον, φυλάσσεται
ι; ^ τώ αύτω φρουρίφ, άλλ'
?("ί Τ'« «η δασίλισσα τής'Γύ-
Τγ1"·| ρΊ; τόν καιρόν τού!
^ «ι βασιλεύς τής Αγγλίας !
)/ρ-ο ρι; φιλικάς σχεσεις
"«γματικήν £—;ι-------
""ο;.
ή ρ ής
λά γεγονότα μαρτυροϋντα ότι ή
δράσις της ανταπεκρίνετο τελείως
πρός τα χαρακτηριοτικά τοΰ προ-
σώπου της. Μία κοινή έπωνυμία,
άποδιδομένη είς αύτην, όταν εζη,
ρμ ρχ
των. Ή Μαογαρίτα ομως δέν έ¬
διδε προσοχήν είς αύτά καί μετά
τίνα ετη έβαρΐ'νθη καί τόν δεύτε¬
ρον σύζυγον της. Ό Λουδοβΐκος
άτί·θαν;ν αΐφνΐ'δίωί ?·/. δηλητήριον.
ήτο, ώς θά ελέγαμεν σήμερον, ή Πολλοί επίστευσαν τότε ότι ό θά-
βλό ό
ή, ς γμ
«τσονβαλοστόματη».
Ή Μί
νατό; τού ήτο έργον τής άσχήμου
ζ Μ' λί έθ
Ή Μαργαρίτα ήτο ή μοναχο- ] ονζΰγου τού. Μετ' ολίγον απέθανε
κόρη καί κληρονάοος τοϋ πατρός | καί τό μόνον τέκνον των καί δλοι
της, όστις έξουσίαζε μεγάλην ?κ-! {>π:ώπτενσαν δτι καί αύτό ήτο ερ-
τασιν γης έν Γερμανία. Κατά συν-1 γον τή; μητρός τού.
έπειαν αύτη ήτο περιζήτητος ώς ι Οί κάτοικοι τής Καρινθίας καί
νύμφη διά τοΰς φιλοδόξους ήγε-] τοΰ Τνρόλου τότε επονεστάτησαν.
μονάς τοΰ καιρού εκείνον. Δοοδεκά- Ή Μαργαρίτα ετέθη υπό περιορι-
δε; έξ αυτών 'ί,σαν πρόθττμοι νά, σμόν, εω; ότου εύρεθίί νέο; μονάρ-
τήν νυμφευθοϋν παρά την τρομε- χης. Ό Δούξ Ροδόλφο; Άψβοΰρ-
ράν καί άποκροι»στικήν ασχημίαν. γος ετρεξε τότε είς την πρωτεΰον-
της. Τινές έξ αυτών απλώς συγ- σάν της καί κατέλαβε τόν θρόνον,
κατετί-θεντο νά την πάρουν ώς σΰ- ] Ή Δούκισσα ηναγκάσθη νά ύπο-
ζυγον, ΰπείκοντες είς τα οίκονομο- ( γράψη την παράίτησίν της, νπο-
λογικά σχέδια των γονέων των., χρεω9·εΐσα νά ζι"| είς εν φρούριον
Ή κυριώτερα έργαοία των Γερ-| νωρίς εξουσίαν επί τής υπόλοιπον
μανών βασιλέων τής έποχής έκεί-1 χώρας. Άλλ' ή σταδιοδρομία τΐ]ς
νης, ώ; καί πολλών αλλων βασιλέ-1 δέν έληξεν.
ών μέχρι τής σήμερον, ήτο νά δια- ] Μέ την πάροδον των έτών ή ά-
πραγιματεύωνται έπικερδή συνοικέ-: σχηιμία τής Μαργαρίτας ηϋξανεν
σία χάριν των τέκνων των, έπειδή όλονέν μέχρις άπείαισίας. Αί γυ¬
ναΐκες έλιποθύμουν επί τίί θέα της
καί τα παιδία εφευγον κλαίοντα.
' δ?.α ταυτα ή Μαργαρίτα κα-
όλόκληροι χόόραι ένίοτε περιήρχον-
το είς την* κυριότητά των διά τοϋ
μέσοι,' αντοϋ.
Έν ήλικία 12 έτων ή ασχημη
νεαρά Δούκισσα ϋπανδρεΐ'θη τόν
πρίγκιπα 'Ρωάννην, υϊόν τοΰ βασι¬
λέως τή; Βοτνιιίας, δστις ήτο κατά
τρία ετη μεγαλειτέρας της. Αύτός
υπετίθετο δτι θά εγίνετο μετ' αυ¬
τής συγκυρίαρχος της χώρας της.
Ή Μίλλη Χόδσαν,
Άγγλ'ις κολυμβή-
τρια, ή όποία επε¬
χείρησε νά κολυμ-
βήση την Θάλασ¬
σαν τής Μάγχης,
προγυμνάζεται διά
τα Μαραθώναον κο-
λύμβτιμα Ρίγκλυ.
τενχετο υπό φοβεράς ερωτομανίας,
τό ίιέ περίεργον είναι δτι ευρίσκον¬
το ανδρες έχοντες τόσι^ν γενναιό-
τητα, ωστε νά άνιαπσκρίνωνται
είς τό πά#ος της, άνταμειβόμενοι
δι' αντό πλουσιοπαρόχως. Ή ίστο¬
ρία άναφέρει ότι ή ασχημος Δοΰ-
1 εΐΊ
Ιτΐ,ν
ς χς
βασίλισσαν
|Λ
Δέν παρήλθον δμως πολλά ετη καί; κισσα ήγάπα μανιωδώς τούς ρω-
ή Μαργαρίτα έβαρννθη τόνσΐ-ζν·; μαλέονς χωρικοΰς γείτονάς^ της,
γόν της καί μίαν ημέραν άπλβν- είς τούς όποίους παρεχώρει ώς άν-
στατα τόν «δίωξεν έκ τοϋ άνακτό- ταμοιδήν μικρά κτήματα καί τί-
οου της. Κατόπιν ή ιδία έΕρδωσεν, τλονς εύγενείας. Πολλαί πλονσιαι
απόφασιν, διά τϋς οποίας έκήρν- οικογένειαι τού Τυρόλου σημερον
Εε τόν γά|ΐον εκείνον άκνρον καί διεκδικονν καταγωγήν έκ των άρ-
"Λαβε δεύτερον σύζυγον, τον πρίγ- χοίων έκείνων ήοώων.
κιπα ΛοΓ5ο5ϊκον, υϊόν τοϋ Αΰτο- Σα,ζονται άκόμη τα ποακτικά
κράτοβος τής ζερμανία;, φέρον-
"»'; νεωτεοους χρόνους,
; -ωγραφος, Σέρ Τζών! τος τότε τόν τίτλον τοϋ «Άγίου
>τρσκίΐ«—ν ■ϊλλην εί-! Ρωμαίου ΑΐΓτοκράτορος».
Τ ερμανίδος Δ<Λ^κίσσης, | Κατά τα έπακοί,ουθήσοΛ'τα τρία Ι)ΙΟΙ<ν· μίν το παλαιόν ετη ή Καρινθία καί τό Τυρόλον τής επί διαζυγίω δίκης, ήν ήγειρεν ί| Δούκισσα Μαργαρίτα κατά τού πρώτον σύζυγον της. Ταύτα περιέ- χουν φοβεράς άποκαλύψεις όσον άφορά την διαγωγιγν της. Αί μαρ- τυρικαί καταθεσεις καί αί λεπτομέ¬ ρειαι της δίκης δέν είναι δημοσι- ενσιμοι σημερον, καίτοι είς γνω- στός Γερμανός ίστορικος, ό Δρ. Φονχτγουάγκερ, εσχάτως προσεπά¬ θησε νά δικαιολογήση την Δοΰκισ- 1 σαν, ίσχνρισθείς δτι όλαι οί μικραί ι Γ/ΕΪναι παρεκτροπαί της ιοφτίλαν- ι το είς την εύαίστίητον ψυχήν της, , ή όποία οιαρ/-ώς εζήτει νέας περι- ' πετείας όπως λησμονή την άσχημί- ι αν της. Ι Ή σύγχρονος ασχημος γΐ'νή τής Γαλλίας, ή δεσποινίς Πολαίρ, Ι διεκδικεϊ τό ρεκόρ τής σημερινάς γυναικείας άσχημίας, καίτοι πόρ- ρω άπέχει τοΰ νά όμοιάζτι την Μα/ί γκχρίταν. Τό στόμα της Πολαίο έκτείνεται σχεδόν μεχρι των ώτων της, οί όφθαλμοί της είναι μικροί, ή κόμη της ύπόξανθος, όμοιάζονσα πρός άκάθαρτον σφοιη'γαρόπανον καί -·τό άναστηαά της κολτόν. Ε¬ σχάτως έκτυπηθη υπό αυτσΛΐνι^- τον, ένήγαγε δέ τόν ίδιοκτήτην τοϋ όχν^ματος, ζητούσα αποζημίωσιν, επι τω λόγ(0 δτι έστερή-θη τής .... Νεάνιδες συμμετέ- χουσαι τοϋ έν Λός "Άντζελες διαγω- νισμοΰ, πρός άνακά , λυψιν της τελειοτέ- ρας πλάτης. άσχημίας της, τοΰ κνριωτερου προ- σόντο;, είς τό οποίον όφείλει την μεγάλην δημοτικότητά της! Επί τέλους φαίνεται, δτι καθώς αί ώραΐαι γυναΐκες διά τής καλλο- νής των, ούτω καί αί ασχημοι διά τής άσχημίας; των ελκύονν έραστας καί ένίοτε καλονς συζυγους, οσά¬ κις οί τελευταϊοι προτιμοΰν αγα¬ θήν, έρωτόληπτον καί χρήσιμον άσχημον κόρην άπό μίαν χαλασμέ- νην, έγωϊστικήν καί κρύαν καλλο- νην. Είναι αξιοσημείωτον δτι τινές έκ των πλέον αγαπημένον γυναι- κών έν τή Ιστορία ήσαν κατά τό μάλλον ασχημοι. Ή κυρία Ντέ Μαιντενών, ή όποία ήγαπήθη υπό τοϋ Βασιλέως Λουδοβίκου 14ου, άφοϋ ούτος διήλθε την ζίθήν τσυ έν μέσω τόσων καί τόσων καλλο- νών, ήτο κατ' θυσίαν ασχημος. Ή Δούκισσα Άννα τοϋ Κλήθς, τετάρτη σύζυγος τού Βασιλέως Έρρίκου 8ου, έπίση; ήτο ασχημος. Έν Αγγλία εσχάτως μία γυνή διεξεδίκησε τόν τίτλον τής άσχη- μοτέρας γυναικός της Αγγλίας. Αυτή όνομάζίται κυρία Μαίρυ Α. Μπήβαν καί εχει πελώριον πρόσω¬ πον, ανλακωμένον υπό ρυτίδωτ'. 'Ελϊ τέλους τό Αμερικανικόν Ίπ- ποδρόμιον την προσέλαβε καί την επιδεικνύει είς τό κοιναν «ώς την άσχημοτέραν γυναϊκα τοΰ κόσμου», Τό οποίον σημαίνει δτι καί αί α· σχημοι εχουν τάς χάριτος των. >
Γλυ/.ά ματάκΐα μή υ.οϋ „
μεγάλτ, χάρ-ι σ&ΰ ζτίτώ*
χοΐΐς ·σ' έ'τϊαλε νά μέ πι
οΐΐς σ έτϊαλε νά μέ
έ τό γλυαύτερο πιοτό;
ά λογάκια μην άργίσης
αοΐ) χι' άλλη φορά
<τ' έδαλε νά μέ οκ μέ την τρ5Γ;ότερη ά ΔεΓξε μ·οο μΤτος καί κι' άγά-Γ, αν έχης ο~ήν Μέ τή βαθύτερη ύί γιατί μέ κάνας Γ. ΑΘΑΝΑ-
ι
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΟΥ ΩΡΑΙΟΥ ΦΥΛΟΥ
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ Η ΑΣΧΗΜΟΤΕΡΑ ΓΪΝ1Α ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
[^ΡΙΦΗΜΟΣ ΓΕΡΜΑΝΙΣ ΔΟΥΚΙΣΣΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΤΥΡΟΛΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΤΗΣ.»
Ι ΑΣΧΗΜΙΑ ΤΗΣ ΗΤΟ ΠΡίΙΤΑΚΟΥΣΤΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗΝ ΤΗΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΕΡΠ-
ΤΟΜΛΝΙΑ ΤΉΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕΝ ΟΡΙΑ.» Η ΙτΙΟΡΦΗ ΤΗΣ ΑΠΗΣΧΟΛΗΣΕ ΤΟΝ ΧΡβ-
ΣΤΗΡΑ ΔΙΑΣΗΜίϊΝ ΖΩΓΡΑΦΑΝ.- ΑΛΛΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΓΥΝΑΪΚΕΣ ΟΝΟ-
ΙΥΙΑΣΤΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΣΧΗΜΙΑΝ ΤΩΝ.- Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΓΑΛΛΙΣ ΗΘΟ-
ΠΟΙΟΣ, ΠΟΛΑΙΡ, ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΣΑ ΤΟ ΡΕΚΟΡ ΤΗΣ ΑΣΧΗΜΙΑΣ-
ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΓΓΑΙΣ ΑΣΧΗΜΟΜΟΥΡΑ.
πρωτότν—>ν, οΰ.λά υπολειποαένην | προεβλήθησαν υπό μαύρης πα-
έκείνον κατά τόν βαθτιόν τής ά.παι-1 νώλονς, κατεστρεψάσης τα πέντε
σιότητος. Τινές; λέγουν δτι ό ΤΥννι | Ικτα τοϋ πλη&υσυοΰ πολλών πό-
ελ δέν τ{θελε νά ζωγραφίση τόσην | λεων. Συνάμα έπισυνεβησαν πολ-
άσχημίαν. "Αλλοι λέγουν δτι δέν ή-1 λοί φοβεροί σεισμοί εις τάς ρηθεί-
δύνατο. ^ ι σας ουο έπι-κρατείας καί τέλος αί
Δυστυχως φαίνεται δτι προκει-! τρείς κυριώτεροι πόλεις τοϋ Τυ-
μενον περί της Δουκίσσης Μαρ .*α-1 ρόλου κατεστράφησαν υπό πυρκαϊ-
ρίτας έφαρμόζεται τελείως τό άρ- άς, εως ότου οί προληπτικοί κάτοι-
χαίον Ελληνικόν ρητόν, δτι «οϊα κοι ίκίΰτζνΰαν δτι αί ε'ιρημέναι
η μορφή τοιάδε καί ή ψυχή», διότι ■ φοβεραί θεομηνίαι ώφείλοντο είς
η ίστορία διέσωσε πεοί αυτής πολ- τάς παρανομίας των άρχόντων
ο//ά γ/.0™ ΥΡαΦΠ οσον α^ο'
τή «αιι,α'ΐίτο ή ωραιοτέρα γυ-
ί ν * Τ « ΪΤ7»
" τή ιοτορια». Αν ήτο η
IV
τον Μινελ'άου, ή Φρΰνη, ή
ή ίδη Χάμιλτ<ον, ή Ά- ήα π Γ' ΙΙερικλέους ή αλλη τις ν ί/ατοντάδος ίστορικων ,νιΤ/ν ΟΊ συγγραφεΐς καί οί τοΐΗΐη οάφοι αμιλλώνται είς ιιά: Ίί:ριγράφουν δια των γ (ι όν (τράσεων τό κάλλος ηοιιιί^ ·)· των καί όμως έν τω ώ τι ι τω έΐησαν καί ζοϋν ετι σι ι ΐΗ.ν ά'σχηαοι γυναΐκες, όιιι 11 ή ίστορία καί έν γένει Ιράπι. η ιΐι έξ ϊσου ένδιαφέρου- ιι των ώραίων. ια π ι αυτή διάσημος άσχημία ι ι 'ΐσσα Μαργαρίτα της •ι ι: /αί τοΰ Τνρόλου. ή «ά- ■<■!"( Μ'νή τοΰ κόσμον», ζή- τι»ιι ι ίακοσίων περίπου έ- ιΐ\ Ρίναι ή περίφημος ι,ιΐητοιός, δέσποινας Κλων- ι/κιι,>. ή όποία διεκδικεΐ τα
της σύγχρονον γυναικεί-
άσ/ι ιι (ι; άν καί όμολογουμέ-
' πΐι/ ηρται κατά πολΰ τής
»: Ιν/,τός τή-ς Πολαίρ 6ε-
ΐ'Ίΐΐ(_>χουν πλείσται άλλαι,
ιιμ μ '(( ναταί.ιίβουΛ' έπιφανή
ή [(Τ» Π<χνθέω της Γνναι- ^ /Ί'ΐίας, άλλά θά περιο- '" ι" ι; τάς διασηιμοτέρας. νωνισσα Μαργαρίτα άπε- ■«"·<. ™ ετος 1378, έν ήλικία ^ 1 ί αφάνταστος άσχημία 1 ^ αισιθη ί·τό τοϋ 7ρ·Χ'οτΓ| Γ(1! Ίν.αμανδοΰ ζωγράφου, ^1Λ λΙατσύ, τοϋ όποίου ή :ν-ε- «ς Η/(ον «ί] άσχημοτέρα γυ- 'ου» έποο/.ήθη εσχάτως ι^ι> )ΐ/.ιάδωνύολλαρίων 'Βχ.
Τί// /,|ι% ' ' 3 ί
""- ?κεινης εικόνος άνΐέ-
^ Τ'| «ασχημην γυναϊκα» δ
Χ? "- Ντά Βίντσι. Ή νεω-
ο>"Πι Η/.ών φυλάσσεται έν
ΤΡοι .ι) τοΰθύΐνδσωρ έν Άγ-
^ Ί πν.ών, έργον τού καλ-
"/-/.αρ, επί τή βάσει τοΰ
" <"">τοτύπον, φυλάσσεται
ι; ^ τώ αύτω φρουρίφ, άλλ'
?("ί Τ'« «η δασίλισσα τής'Γύ-
Τγ1"·| ρΊ; τόν καιρόν τού!
^ «ι βασιλεύς τής Αγγλίας !
)/ρ-ο ρι; φιλικάς σχεσεις
"«γματικήν £—;ι-------
""ο;.
ή ρ ής
λά γεγονότα μαρτυροϋντα ότι ή
δράσις της ανταπεκρίνετο τελείως
πρός τα χαρακτηριοτικά τοΰ προ-
σώπου της. Μία κοινή έπωνυμία,
άποδιδομένη είς αύτην, όταν εζη,
ρμ ρχ
των. Ή Μαογαρίτα ομως δέν έ¬
διδε προσοχήν είς αύτά καί μετά
τίνα ετη έβαρΐ'νθη καί τόν δεύτε¬
ρον σύζυγον της. Ό Λουδοβΐκος
άτί·θαν;ν αΐφνΐ'δίωί ?·/. δηλητήριον.
ήτο, ώς θά ελέγαμεν σήμερον, ή Πολλοί επίστευσαν τότε ότι ό θά-
βλό ό
ή, ς γμ
«τσονβαλοστόματη».
Ή Μί
νατό; τού ήτο έργον τής άσχήμου
ζ Μ' λί έθ
Ή Μαργαρίτα ήτο ή μοναχο- ] ονζΰγου τού. Μετ' ολίγον απέθανε
κόρη καί κληρονάοος τοϋ πατρός | καί τό μόνον τέκνον των καί δλοι
της, όστις έξουσίαζε μεγάλην ?κ-! {>π:ώπτενσαν δτι καί αύτό ήτο ερ-
τασιν γης έν Γερμανία. Κατά συν-1 γον τή; μητρός τού.
έπειαν αύτη ήτο περιζήτητος ώς ι Οί κάτοικοι τής Καρινθίας καί
νύμφη διά τοΰς φιλοδόξους ήγε-] τοΰ Τνρόλου τότε επονεστάτησαν.
μονάς τοΰ καιρού εκείνον. Δοοδεκά- Ή Μαργαρίτα ετέθη υπό περιορι-
δε; έξ αυτών 'ί,σαν πρόθττμοι νά, σμόν, εω; ότου εύρεθίί νέο; μονάρ-
τήν νυμφευθοϋν παρά την τρομε- χης. Ό Δούξ Ροδόλφο; Άψβοΰρ-
ράν καί άποκροι»στικήν ασχημίαν. γος ετρεξε τότε είς την πρωτεΰον-
της. Τινές έξ αυτών απλώς συγ- σάν της καί κατέλαβε τόν θρόνον,
κατετί-θεντο νά την πάρουν ώς σΰ- ] Ή Δούκισσα ηναγκάσθη νά ύπο-
ζυγον, ΰπείκοντες είς τα οίκονομο- ( γράψη την παράίτησίν της, νπο-
λογικά σχέδια των γονέων των., χρεω9·εΐσα νά ζι"| είς εν φρούριον
Ή κυριώτερα έργαοία των Γερ-| νωρίς εξουσίαν επί τής υπόλοιπον
μανών βασιλέων τής έποχής έκεί-1 χώρας. Άλλ' ή σταδιοδρομία τΐ]ς
νης, ώ; καί πολλών αλλων βασιλέ-1 δέν έληξεν.
ών μέχρι τής σήμερον, ήτο νά δια- ] Μέ την πάροδον των έτών ή ά-
πραγιματεύωνται έπικερδή συνοικέ-: σχηιμία τής Μαργαρίτας ηϋξανεν
σία χάριν των τέκνων των, έπειδή όλονέν μέχρις άπείαισίας. Αί γυ¬
ναΐκες έλιποθύμουν επί τίί θέα της
καί τα παιδία εφευγον κλαίοντα.
' δ?.α ταυτα ή Μαργαρίτα κα-
όλόκληροι χόόραι ένίοτε περιήρχον-
το είς την* κυριότητά των διά τοϋ
μέσοι,' αντοϋ.
Έν ήλικία 12 έτων ή ασχημη
νεαρά Δούκισσα ϋπανδρεΐ'θη τόν
πρίγκιπα 'Ρωάννην, υϊόν τοΰ βασι¬
λέως τή; Βοτνιιίας, δστις ήτο κατά
τρία ετη μεγαλειτέρας της. Αύτός
υπετίθετο δτι θά εγίνετο μετ' αυ¬
τής συγκυρίαρχος της χώρας της.
Ή Μίλλη Χόδσαν,
Άγγλ'ις κολυμβή-
τρια, ή όποία επε¬
χείρησε νά κολυμ-
βήση την Θάλασ¬
σαν τής Μάγχης,
προγυμνάζεται διά
τα Μαραθώναον κο-
λύμβτιμα Ρίγκλυ.
τενχετο υπό φοβεράς ερωτομανίας,
τό ίιέ περίεργον είναι δτι ευρίσκον¬
το ανδρες έχοντες τόσι^ν γενναιό-
τητα, ωστε νά άνιαπσκρίνωνται
είς τό πά#ος της, άνταμειβόμενοι
δι' αντό πλουσιοπαρόχως. Ή ίστο¬
ρία άναφέρει ότι ή ασχημος Δοΰ-
1 εΐΊ
Ιτΐ,ν
ς χς
βασίλισσαν
|Λ
Δέν παρήλθον δμως πολλά ετη καί; κισσα ήγάπα μανιωδώς τούς ρω-
ή Μαργαρίτα έβαρννθη τόνσΐ-ζν·; μαλέονς χωρικοΰς γείτονάς^ της,
γόν της καί μίαν ημέραν άπλβν- είς τούς όποίους παρεχώρει ώς άν-
στατα τόν «δίωξεν έκ τοϋ άνακτό- ταμοιδήν μικρά κτήματα καί τί-
οου της. Κατόπιν ή ιδία έΕρδωσεν, τλονς εύγενείας. Πολλαί πλονσιαι
απόφασιν, διά τϋς οποίας έκήρν- οικογένειαι τού Τυρόλου σημερον
Εε τόν γά|ΐον εκείνον άκνρον καί διεκδικονν καταγωγήν έκ των άρ-
"Λαβε δεύτερον σύζυγον, τον πρίγ- χοίων έκείνων ήοώων.
κιπα ΛοΓ5ο5ϊκον, υϊόν τοϋ Αΰτο- Σα,ζονται άκόμη τα ποακτικά
κράτοβος τής ζερμανία;, φέρον-
"»'; νεωτεοους χρόνους,
; -ωγραφος, Σέρ Τζών! τος τότε τόν τίτλον τοϋ «Άγίου
>τρσκίΐ«—ν ■ϊλλην εί-! Ρωμαίου ΑΐΓτοκράτορος».
Τ ερμανίδος Δ<Λ^κίσσης, | Κατά τα έπακοί,ουθήσοΛ'τα τρία Ι)ΙΟΙ<ν· μίν το παλαιόν ετη ή Καρινθία καί τό Τυρόλον τής επί διαζυγίω δίκης, ήν ήγειρεν ί| Δούκισσα Μαργαρίτα κατά τού πρώτον σύζυγον της. Ταύτα περιέ- χουν φοβεράς άποκαλύψεις όσον άφορά την διαγωγιγν της. Αί μαρ- τυρικαί καταθεσεις καί αί λεπτομέ¬ ρειαι της δίκης δέν είναι δημοσι- ενσιμοι σημερον, καίτοι είς γνω- στός Γερμανός ίστορικος, ό Δρ. Φονχτγουάγκερ, εσχάτως προσεπά¬ θησε νά δικαιολογήση την Δοΰκισ- 1 σαν, ίσχνρισθείς δτι όλαι οί μικραί ι Γ/ΕΪναι παρεκτροπαί της ιοφτίλαν- ι το είς την εύαίστίητον ψυχήν της, , ή όποία οιαρ/-ώς εζήτει νέας περι- ' πετείας όπως λησμονή την άσχημί- ι αν της. Ι Ή σύγχρονος ασχημος γΐ'νή τής Γαλλίας, ή δεσποινίς Πολαίρ, Ι διεκδικεϊ τό ρεκόρ τής σημερινάς γυναικείας άσχημίας, καίτοι πόρ- ρω άπέχει τοΰ νά όμοιάζτι την Μα/ί γκχρίταν. Τό στόμα της Πολαίο έκτείνεται σχεδόν μεχρι των ώτων της, οί όφθαλμοί της είναι μικροί, ή κόμη της ύπόξανθος, όμοιάζονσα πρός άκάθαρτον σφοιη'γαρόπανον καί -·τό άναστηαά της κολτόν. Ε¬ σχάτως έκτυπηθη υπό αυτσΛΐνι^- τον, ένήγαγε δέ τόν ίδιοκτήτην τοϋ όχν^ματος, ζητούσα αποζημίωσιν, επι τω λόγ(0 δτι έστερή-θη τής .... Νεάνιδες συμμετέ- χουσαι τοϋ έν Λός "Άντζελες διαγω- νισμοΰ, πρός άνακά , λυψιν της τελειοτέ- ρας πλάτης. άσχημίας της, τοΰ κνριωτερου προ- σόντο;, είς τό οποίον όφείλει την μεγάλην δημοτικότητά της! Επί τέλους φαίνεται, δτι καθώς αί ώραΐαι γυναΐκες διά τής καλλο- νής των, ούτω καί αί ασχημοι διά τής άσχημίας; των ελκύονν έραστας καί ένίοτε καλονς συζυγους, οσά¬ κις οί τελευταϊοι προτιμοΰν αγα¬ θήν, έρωτόληπτον καί χρήσιμον άσχημον κόρην άπό μίαν χαλασμέ- νην, έγωϊστικήν καί κρύαν καλλο- νην. Είναι αξιοσημείωτον δτι τινές έκ των πλέον αγαπημένον γυναι- κών έν τή Ιστορία ήσαν κατά τό μάλλον ασχημοι. Ή κυρία Ντέ Μαιντενών, ή όποία ήγαπήθη υπό τοϋ Βασιλέως Λουδοβίκου 14ου, άφοϋ ούτος διήλθε την ζίθήν τσυ έν μέσω τόσων καί τόσων καλλο- νών, ήτο κατ' θυσίαν ασχημος. Ή Δούκισσα Άννα τοϋ Κλήθς, τετάρτη σύζυγος τού Βασιλέως Έρρίκου 8ου, έπίση; ήτο ασχημος. Έν Αγγλία εσχάτως μία γυνή διεξεδίκησε τόν τίτλον τής άσχη- μοτέρας γυναικός της Αγγλίας. Αυτή όνομάζίται κυρία Μαίρυ Α. Μπήβαν καί εχει πελώριον πρόσω¬ πον, ανλακωμένον υπό ρυτίδωτ'. 'Ελϊ τέλους τό Αμερικανικόν Ίπ- ποδρόμιον την προσέλαβε καί την επιδεικνύει είς τό κοιναν «ώς την άσχημοτέραν γυναϊκα τοΰ κόσμου», Τό οποίον σημαίνει δτι καί αί α· σχημοι εχουν τάς χάριτος των. >
Γλυ/.ά ματάκΐα μή υ.οϋ „
μεγάλτ, χάρ-ι σ&ΰ ζτίτώ*
χοΐΐς ·σ' έ'τϊαλε νά μέ πι
οΐΐς σ έτϊαλε νά μέ
έ τό γλυαύτερο πιοτό;
ά λογάκια μην άργίσης
αοΐ) χι' άλλη φορά
<τ' έδαλε νά μέ οκ μέ την τρ5Γ;ότερη ά ΔεΓξε μ·οο μΤτος καί κι' άγά-Γ, αν έχης ο~ήν Μέ τή βαθύτερη ύί γιατί μέ κάνας Γ. ΑΘΑΝΑ-
ΤλΥΟ 5ΕΟΤΙΟΝ8
Αυαυδτ 12, 1928.— υοε. χΐν. χ0. 48->6.
ΧΕΥΥ ΥΟΗΚ, ΚΫΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΙΌΥΪΤΟΥ, 1928.
ΕΊΌ2 ^ΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ^
0-41
Ο ΓΑΜΟΣ ΚΑΙ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΥΤΥΧΙΑ
«■Ύπάρχονν πολλαί ελτίνστικαίΐ γον τού «'Όιποις Σάς Άρέκκι:».
γιη'αϊνες είς τόν κό'Ηΐον. Αΐτό; εί¬
ναι ό λόγος ποΰ δέν πανΛρεύθ·η;κα
"Ολος ό ν.όαμοζ είναι σκηΛ'ή κα
δ?οι οί άν'δρες -/αί γυνχΐ/ες απλώς
Ι ή'ίί'οποιοί. Έχουν τάς είσόδους καί
Αυτή είνε ή καταπλι,-κτική οήλίοσις | έξσδους των. Καί ενας ά'νϋρωπος
ποτε*.
Χς την οποίαν προέβη προ τού τρα¬
>ΰ -θανατον τού ό 'Ά^ερΐ' Χόπ-
γουντ, συγγραφεύς πο/,λών μοναι·
κων κωμωδΐών '/αί δραμάτ/'ϋν.
Καί ή δήλωσις είναι άκόμη πε¬
ρισσότερον /αταπ'ληκτινή διότι ό
Κόπγονντ εγνώριζε την
είς τόν καιρόν τού παιίίΐί πολλούς
ρόλον::».
Ό κι'ριος ρό/ος τόν οποίον ά'ν-
δρι.-ς καί γυναίκας παί-ουν είναι έ-
■/εϊνο; 6 οτοϊγ;:: άφορά τύν έ'ριυτα
Οί ιιε,Άοι ηρωες Ίναι πεοίφη-
ιιοι διά τάς νί/ας χολ' είς τόν πό'>£-
Ρίχε αελετηση την άνθρωτίλην , μόν.
ίρύσιν ίνα την παροΐ'αιάση Λαταλ· Οί ιΐΡ-νάλοι έφειιρέται κτοδίϋουν
λήλο)ς είς τα "ργα τού. άθάνατον φήιιην διά τάς έφευρί-
"Οτι έφθανεν είς ορ-θά συιιπε- σεις τ<ον. ράσματα άτοδρΓ/νύεται άπό την Πολιτι/οί καί ρκποροι παίζουν έπιτνχίον των έργων τον. σιουΏαίονς ρόλους ι)νΊΐττύσσο·τες 'Α)λ' ατυχώς, ένο ό ίκαινός αί-' τόν κάσαιον καί -/αιθιστώντε,ς αυτόν τος δρα'ΐατογραφος εγνώριζε κώς Ι·/«λλίτερον διά τούς άνθοώπους. νά δημιουργή δοάιιατα, τα ό-τοΐ« Ι ΡήτΟρες ^ισΓηιιοντ:, ήθοπο,οί. σνντκίνουν καί πλήί)η, δέν ηδυνήθη νά είσα^ άγι ής την ιδικήν τού ζίθήν τό οτοιγ;α- | .-^οίφηιΐιοι διά την ί/ανότηπά των όν, τό οποίον έ"διδ: ζωήν εις τα να* δι ρ/ρίοουν τάς «ΐσ{)τ>σ-Ί;.
'ζ καί "-ιαλλιτέχναι ζη-
τοιντες; εφήυεοον φψ^ην, γίνονται
ερ·γα τοχ·.
ας: οόλος, είς
Ό Σαίςπηρ ππρο^'σίασ'Γ ιΐ''αν | οποίον δλοι οΐτινες Ιώαιν άΛηι&ινά.
ζωηράν ε'ικόνα τής ^ίοής είς τό ΐ'ρ- κεΓ<δί.ζουν την μεγα/.ειτκς,αν ί^ανο- ποίησιν, τήιν όποιαν δύναται νά προσφέιοη ή ζωή - ενα βραβείον -τολυτιαότεΓον άπό νάίτϊ ά'ιλλην τι- ιιήν, την ό'ποίοιν δυνατόν νκϊ κερδί- σουν. Τό βοαβεϊον αυτι', εΐ^αι ό 6αΟύς ρρίο; ί·Όζ άν"5οΐ>ς διά ;ιίαν ^υνα'/Μ
γ αί ιιιάς γυναι-/ό; δι' [να οήδρα, ο
ό-τοΐος· ίέοως) φ^άνει είς την {,-
ψ.'στην τού έ/δη/ο)σιν είς τόν γο-
ιιον -/αί την δι μιουργίσν οικογενεί¬
ας.
Ό άτνγτ):: 'Α6ερι> Χάπνο·'ντ
7Γαρ&?ειι)'ε νά άναπτΰΗν) τό τνΓ^ιη
αΐαό τη; άγάτης διά ιιίαν γυναϊκκ
μέ το ιάποτέλεσιια δ^ι 'Τν /αί έ-
κέρδισεν ένατοιιμύρια 'λζ δραιιατο-
γράφος, ή ί(θγ τού δεν ήτο ή .'πι-
τΐ7.ί«, ή όποία θά ηδύνατο νο ^ί
ναι.
Ένόιιιζεν ό'τι ΰπήο'/ον παοά
πολλαί }λ*/νατ/.α ύίΙ/ζ- κσί έ-
τσι δέν εζήτησε νά ίτϋι.»·»] την ιιίαν
ελκτκττικήν γυναϊ/π
ντό ή,το σοβαρόν οχράλμα δι'
ενα ά'ν5ρα ^'·ίι οιΙορτ('( τόσον -/ο-
λά τα οτοΐ/τϊα τής ι)νθρίστινΐ]ς ί-
-/Όνί>-τηιή<τρίος ζαί άνθοαχτίνΐ]; ευ- Παρόμοια σφάλματα γίνονται σΐ'νεχώς α]τό άλλον-ς άνδρας, οΐτι¬ νες σ.ταταλονν την νεάτητα καί την ανδρικήν ήλι/ίαν τολ' «μέ πολλάς ελκαιστικάς γΐΎαΐκοι;» -/.αί 6έν /α- τορι%'Λ"ουν νά εύ'ροΐΎ ιτραΗΰ των τοΏϊίΑ' την ιιίαν, ή όποία θά ηδύ¬ νατο νά είν'αι ή ίδειυδης σιλτρο- Φος τής ζωης των Καί ώς ί/ τοίττου χάνι,ιη' π/εον ε£'''χους σΓγ/ινήσρις, τάς όποίιας ϊγΐΐ νά προοηεΐρπ ή ζ'ΰή. Ή ιι°γιστη των σνγ>'ινήσεοη'αΐ¬
τιον °Τναι η σΐΎ7αίνενοις δύο προ-
σωτινοτήτο>ν εις ιιίαν.
Εις τόν ιδεάιήη γιίιιον γίνονται
7<»τι π'^ριοσότερον άπό νομίμους οτζι'^Όνς Καταντοϋν νά σκκπτϊονται μα'ίν. /αι 'ΐσίύ νά αντιιιετί^πίζουν τα ι ον/.ηρά προβλήιαατα τοΐ' νόσιιοι1. Ι Είς αίαν σιΌγο»· τοΰ Κ), ολδους Ιτύτΐοι, ?ν<ας ά'νδρας δύναται νά εί¬ ναι βέβαιος ότι θά εΐ'ρη ενα πύριΌν δυνάιιεως -/αί £ν,Όαρρΐ'λ«συως πάν- τοτε. ι νχατα· νά άποτίχτι είς τάς ορ- ι γιασίας τού. Δυνατόν νά πρθ/ίαλέστ) την έχ- θρότητα των συναγαη'ΐιπίόν τοιΙ Δυνατόν άτ/όμη νά προβή! ράξεις, αί οποίαι τού φ=ροη Ι ί δί Γ πράξεις, αί οποίι σχος καί δινφι^ιίαν. '"Ολα αΐ-τά τα έππόΊια δι»«■ νά υπερπηιδηιΊοϋν, ή Ιωη ί>ηπ|
νά άλτΐιΐΓΓθλτισΒτί 'ΐέ νέαν -αί
πΓ/ραί ήτται δύνανται 1ια ιι?τατ|
ποϋν είς θριαμ&ειτη/ι,*; νι/ι:
την 6οήί)ίιαν τή; σιιιι
άπλής πίστεο>ς ιιιάς ναΛ)]ς γΐ'
κός.
Ό κόημος δΰντται νά ιιαν«ι
ά)1ά δέν 'δνναταιι νά ιιιίίη ^
σον έπΐφανεϊς άνδρκ εφ"»;1
άΐ ΰψη κυρίωί οί ότι ιιβα
Ή μ-γάλη όραή, ή δπ»α 1
τοίις άνδρας πρός τα '"&$>'- Ί
πολύ σΐ7νά ή έ-τιθιιιία τιΐί^
χίας, χάριν μιάς προσφιλϋΐ'; |
'Ού /ου. , _
Ό άνδρας ό οποίος δέν ^ε|
έποχρελΐΓί)>| τοϋ άγαθοϋαυτο"·
οποίον προισφέρει ί, ^ωΐ1· ν.
στής σιη'τροφιάς νη °}<»νΧ'νιιΜ λων στοι/είί.ίν ένόσ ιιγΥ^01'/Ί ληθοϋς ερωτος, άίΜνεί τον £«| τού. ΠΕΖΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟ ΓΙΟΡΤΕΣ Δυο γιοοτές σήμερα νοια>θω
οτήν καρδιά μου- κΛάι|« καί γέλα
πονεμένη μου ψυχή...//λάψε!
Πρέπει νά 6ρώ σήμερα δάν.ρνκι
—τοϋ πόνου, τής λύπτ]ς μου, παι¬
δία. Λάκρυα πολλά πρέπει νά βρώ,
τ)·υχή μου, άπόψε.
Τα κινταρίσσια την προσμένουν
τή γιορτή, προσμένοι.'νε ν ά ποτι-
στοΰν άπό τό δάκρυ γιά νά μπορέ-
σουν νά σταθοϋνε δροσερά πάνω
άπ' τ' άγαπημένο μου κεφάλι.
Μνημόσυνον σήμερα εχουμε γι¬
ορτή.
....Έσύ, άγέρι, πάψε «πέξω νά
μονγγρίζης....μόνοι μας 9ά μοιρο-
λογήσαι*ιιε εμείς μέσα σ' αυτό τό
έρ»]μω,αένο μας τό σπίτι, μέσα είς
τής όρφάνειας τή σιωπή.
Μή δέ μοιρολογάει ή σιγαλιά
μας, μή δέ μοιρολογάει ή σκότει-1
στειλτε άπάι|)ε στου πεθα^μένου ί
μας ΙΙατέρα τή γιορτή· ό'λες ααζΰ
όργιαστι/ά χορει|ηε λύπες. Οϋρλι-
αστε πόνοι Ξεφαντώστε στεναγ-
(.'θί.....
Δΐ'ύ γιορτές νοιώθω σήμερα
στήν καρδιά μοί1, κλάψε καί γέλα,
πονειιενη μου ι[ΐυχή··.
Γέλα!
Πρέπει χηρές σήμερα ναίιρω
—τής εύγν(ο|ΐοσύνης, τοϋ ίδανι-
κον παιδία. Χαρές πολ/ές πρέπει
νά βρή ή ψΐ"χή ιιου ά-ιόι)·ε.
Καί σΰ, σ/έ»|Ί μου, γοργόσυρτη,
έκεΐ ποΰ λου'.οιδιιΰν πνοή άπαλο-
χαιδεύει κάποια άδελφή ψνχοΰλα
στοργικιά, σύρε κηί φέρε τής χα-
ροι'μενές μου νότες... Ψυνή ιιου,
σιγοτέσττ] την ει'τ,ή τή γιορτινή,
ποΰ μέσα σου έ'κλεισε ό πόθος ό
ά'δολος, ό άνείπωτος, ό άγνός.....
Καί σύ, άγέρι μου, τραγούδησε δ-
Ή Κα Βίναεντ Ρί
ϋ επί τοϋ
τσαρίς
οο θελεΐς στό πανηγΰρι τής καρ-1 κοπάς της είς
ρ ρ
((Γαλλία», διά νά 5ιέ/ ()τ, τάί
ά ί Είώ
| κοντυμένη τή ζωή....
Ψυχή μου!
Σιγοπέστη την εύχή μου ποϋ
θω στο στήθός αοι> μέ μιά λαχτά-
ρα Ο~(,πεστο πόσο ιιεγάλο νοιώ-θω
ποθο, ώραιότεχνη εί-τυχία ν άπλω-
θι], γιά παντα στήν ψιτ,οΰλα—ά¬
δελφή μόν».
Πές τού καί σύ, καλή αου σκέ-
ι|'ΐ, άγνή, ογι ε^ρς χιλιοειποομένες,
μο'^Τραγοι'ήια Εύγνωμοσύνης, ποΰ
α'ιώνια, στοργικά, θ' άφήσω αέσα
μοί» /εριά άναφτά νά ιιένονν, σάν
στην είκόνα τής μενάχης μου χα-
ράς ....
Κά&' ά'για ήμέρα, σάν κι' αιτή,
ποϋ θά περνάτ), λουλουοιών πάν-
τα χαρωπές νά ζούν πνοές μέσα
στο περιβόλι τής ζωής τού.
Δυ> Γιορτές σήμερα νοιώθω
οτήν καρδιά μου, κλάψε, ναι, κλά-
ιΐκ ν^.. ....ΐ™^ πονεμ^νη μο^ψ^χή...
ΜΚτΝΑ ΡΧΌΝΝ.
4ΕΝ ΤΟΪ ΒΡΕΣΕ
ΤΟ
< ΡΕΚΊΊΙ ΑλΙΒϋΥ, Ν. ^. _. Ο «Έθνι/ός Κηρυξ» πωλεϊται υ¬ πο τοΰ άντιπροσώπου μας Π Κούτρου, 466 81&1β 81. ι υ Π περιστρόφθ!» ενα υ.αι>?ον' '" ^0
τού ϊρζπ μ 7?ω^ τ0"τ, Ι!
Λλτ;μα το &«ίβν εγιν» ;·^
τής ν.Γλτος, αντελτ)^·. * ο·
Λΐττ,ς ίνίγάΜΚ?*'%']*
ος ώρίλτσε να «λλ*^; ",ί5 :>ΐ
Ό
τιώττ,ς
νά τόν
είς χώς
νεΰς είναι
Το>ρΓ/θϋ,
6ά; είς τό ^
_Ι.υ0ΚΑΡ0.
«Έθνικός Κ
ψ*
την
Αυαυδτ 12, 1928.— υοε. χΐν. χ0. 48->6.
ΧΕΥΥ ΥΟΗΚ, ΚΫΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΙΌΥΪΤΟΥ, 1928.
ΕΊΌ2 ^ΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ^
0-41
Ο ΓΑΜΟΣ ΚΑΙ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑ ΕΥΤΥΧΙΑ
«■Ύπάρχονν πολλαί ελτίνστικαίΐ γον τού «'Όιποις Σάς Άρέκκι:».
γιη'αϊνες είς τόν κό'Ηΐον. Αΐτό; εί¬
ναι ό λόγος ποΰ δέν πανΛρεύθ·η;κα
"Ολος ό ν.όαμοζ είναι σκηΛ'ή κα
δ?οι οί άν'δρες -/αί γυνχΐ/ες απλώς
Ι ή'ίί'οποιοί. Έχουν τάς είσόδους καί
Αυτή είνε ή καταπλι,-κτική οήλίοσις | έξσδους των. Καί ενας ά'νϋρωπος
ποτε*.
Χς την οποίαν προέβη προ τού τρα¬
>ΰ -θανατον τού ό 'Ά^ερΐ' Χόπ-
γουντ, συγγραφεύς πο/,λών μοναι·
κων κωμωδΐών '/αί δραμάτ/'ϋν.
Καί ή δήλωσις είναι άκόμη πε¬
ρισσότερον /αταπ'ληκτινή διότι ό
Κόπγονντ εγνώριζε την
είς τόν καιρόν τού παιίίΐί πολλούς
ρόλον::».
Ό κι'ριος ρό/ος τόν οποίον ά'ν-
δρι.-ς καί γυναίκας παί-ουν είναι έ-
■/εϊνο; 6 οτοϊγ;:: άφορά τύν έ'ριυτα
Οί ιιε,Άοι ηρωες Ίναι πεοίφη-
ιιοι διά τάς νί/ας χολ' είς τόν πό'>£-
Ρίχε αελετηση την άνθρωτίλην , μόν.
ίρύσιν ίνα την παροΐ'αιάση Λαταλ· Οί ιΐΡ-νάλοι έφειιρέται κτοδίϋουν
λήλο)ς είς τα "ργα τού. άθάνατον φήιιην διά τάς έφευρί-
"Οτι έφθανεν είς ορ-θά συιιπε- σεις τ<ον. ράσματα άτοδρΓ/νύεται άπό την Πολιτι/οί καί ρκποροι παίζουν έπιτνχίον των έργων τον. σιουΏαίονς ρόλους ι)νΊΐττύσσο·τες 'Α)λ' ατυχώς, ένο ό ίκαινός αί-' τόν κάσαιον καί -/αιθιστώντε,ς αυτόν τος δρα'ΐατογραφος εγνώριζε κώς Ι·/«λλίτερον διά τούς άνθοώπους. νά δημιουργή δοάιιατα, τα ό-τοΐ« Ι ΡήτΟρες ^ισΓηιιοντ:, ήθοπο,οί. σνντκίνουν καί πλήί)η, δέν ηδυνήθη νά είσα^ άγι ής την ιδικήν τού ζίθήν τό οτοιγ;α- | .-^οίφηιΐιοι διά την ί/ανότηπά των όν, τό οποίον έ"διδ: ζωήν εις τα να* δι ρ/ρίοουν τάς «ΐσ{)τ>σ-Ί;.
'ζ καί "-ιαλλιτέχναι ζη-
τοιντες; εφήυεοον φψ^ην, γίνονται
ερ·γα τοχ·.
ας: οόλος, είς
Ό Σαίςπηρ ππρο^'σίασ'Γ ιΐ''αν | οποίον δλοι οΐτινες Ιώαιν άΛηι&ινά.
ζωηράν ε'ικόνα τής ^ίοής είς τό ΐ'ρ- κεΓ<δί.ζουν την μεγα/.ειτκς,αν ί^ανο- ποίησιν, τήιν όποιαν δύναται νά προσφέιοη ή ζωή - ενα βραβείον -τολυτιαότεΓον άπό νάίτϊ ά'ιλλην τι- ιιήν, την ό'ποίοιν δυνατόν νκϊ κερδί- σουν. Τό βοαβεϊον αυτι', εΐ^αι ό 6αΟύς ρρίο; ί·Όζ άν"5οΐ>ς διά ;ιίαν ^υνα'/Μ
γ αί ιιιάς γυναι-/ό; δι' [να οήδρα, ο
ό-τοΐος· ίέοως) φ^άνει είς την {,-
ψ.'στην τού έ/δη/ο)σιν είς τόν γο-
ιιον -/αί την δι μιουργίσν οικογενεί¬
ας.
Ό άτνγτ):: 'Α6ερι> Χάπνο·'ντ
7Γαρ&?ειι)'ε νά άναπτΰΗν) τό τνΓ^ιη
αΐαό τη; άγάτης διά ιιίαν γυναϊκκ
μέ το ιάποτέλεσιια δ^ι 'Τν /αί έ-
κέρδισεν ένατοιιμύρια 'λζ δραιιατο-
γράφος, ή ί(θγ τού δεν ήτο ή .'πι-
τΐ7.ί«, ή όποία θά ηδύνατο νο ^ί
ναι.
Ένόιιιζεν ό'τι ΰπήο'/ον παοά
πολλαί }λ*/νατ/.α ύίΙ/ζ- κσί έ-
τσι δέν εζήτησε νά ίτϋι.»·»] την ιιίαν
ελκτκττικήν γυναϊ/π
ντό ή,το σοβαρόν οχράλμα δι'
ενα ά'ν5ρα ^'·ίι οιΙορτ('( τόσον -/ο-
λά τα οτοΐ/τϊα τής ι)νθρίστινΐ]ς ί-
-/Όνί>-τηιή<τρίος ζαί άνθοαχτίνΐ]; ευ- Παρόμοια σφάλματα γίνονται σΐ'νεχώς α]τό άλλον-ς άνδρας, οΐτι¬ νες σ.ταταλονν την νεάτητα καί την ανδρικήν ήλι/ίαν τολ' «μέ πολλάς ελκαιστικάς γΐΎαΐκοι;» -/.αί 6έν /α- τορι%'Λ"ουν νά εύ'ροΐΎ ιτραΗΰ των τοΏϊίΑ' την ιιίαν, ή όποία θά ηδύ¬ νατο νά είν'αι ή ίδειυδης σιλτρο- Φος τής ζωης των Καί ώς ί/ τοίττου χάνι,ιη' π/εον ε£'''χους σΓγ/ινήσρις, τάς όποίιας ϊγΐΐ νά προοηεΐρπ ή ζ'ΰή. Ή ιι°γιστη των σνγ>'ινήσεοη'αΐ¬
τιον °Τναι η σΐΎ7αίνενοις δύο προ-
σωτινοτήτο>ν εις ιιίαν.
Εις τόν ιδεάιήη γιίιιον γίνονται
7<»τι π'^ριοσότερον άπό νομίμους οτζι'^Όνς Καταντοϋν νά σκκπτϊονται μα'ίν. /αι 'ΐσίύ νά αντιιιετί^πίζουν τα ι ον/.ηρά προβλήιαατα τοΐ' νόσιιοι1. Ι Είς αίαν σιΌγο»· τοΰ Κ), ολδους Ιτύτΐοι, ?ν<ας ά'νδρας δύναται νά εί¬ ναι βέβαιος ότι θά εΐ'ρη ενα πύριΌν δυνάιιεως -/αί £ν,Όαρρΐ'λ«συως πάν- τοτε. ι νχατα· νά άποτίχτι είς τάς ορ- ι γιασίας τού. Δυνατόν νά πρθ/ίαλέστ) την έχ- θρότητα των συναγαη'ΐιπίόν τοιΙ Δυνατόν άτ/όμη νά προβή! ράξεις, αί οποίαι τού φ=ροη Ι ί δί Γ πράξεις, αί οποίι σχος καί δινφι^ιίαν. '"Ολα αΐ-τά τα έππόΊια δι»«■ νά υπερπηιδηιΊοϋν, ή Ιωη ί>ηπ|
νά άλτΐιΐΓΓθλτισΒτί 'ΐέ νέαν -αί
πΓ/ραί ήτται δύνανται 1ια ιι?τατ|
ποϋν είς θριαμ&ειτη/ι,*; νι/ι:
την 6οήί)ίιαν τή; σιιιι
άπλής πίστεο>ς ιιιάς ναΛ)]ς γΐ'
κός.
Ό κόημος δΰντται νά ιιαν«ι
ά)1ά δέν 'δνναταιι νά ιιιίίη ^
σον έπΐφανεϊς άνδρκ εφ"»;1
άΐ ΰψη κυρίωί οί ότι ιιβα
Ή μ-γάλη όραή, ή δπ»α 1
τοίις άνδρας πρός τα '"&$>'- Ί
πολύ σΐ7νά ή έ-τιθιιιία τιΐί^
χίας, χάριν μιάς προσφιλϋΐ'; |
'Ού /ου. , _
Ό άνδρας ό οποίος δέν ^ε|
έποχρελΐΓί)>| τοϋ άγαθοϋαυτο"·
οποίον προισφέρει ί, ^ωΐ1· ν.
στής σιη'τροφιάς νη °}<»νΧ'νιιΜ λων στοι/είί.ίν ένόσ ιιγΥ^01'/Ί ληθοϋς ερωτος, άίΜνεί τον £«| τού. ΠΕΖΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟ ΓΙΟΡΤΕΣ Δυο γιοοτές σήμερα νοια>θω
οτήν καρδιά μου- κΛάι|« καί γέλα
πονεμένη μου ψυχή...//λάψε!
Πρέπει νά 6ρώ σήμερα δάν.ρνκι
—τοϋ πόνου, τής λύπτ]ς μου, παι¬
δία. Λάκρυα πολλά πρέπει νά βρώ,
τ)·υχή μου, άπόψε.
Τα κινταρίσσια την προσμένουν
τή γιορτή, προσμένοι.'νε ν ά ποτι-
στοΰν άπό τό δάκρυ γιά νά μπορέ-
σουν νά σταθοϋνε δροσερά πάνω
άπ' τ' άγαπημένο μου κεφάλι.
Μνημόσυνον σήμερα εχουμε γι¬
ορτή.
....Έσύ, άγέρι, πάψε «πέξω νά
μονγγρίζης....μόνοι μας 9ά μοιρο-
λογήσαι*ιιε εμείς μέσα σ' αυτό τό
έρ»]μω,αένο μας τό σπίτι, μέσα είς
τής όρφάνειας τή σιωπή.
Μή δέ μοιρολογάει ή σιγαλιά
μας, μή δέ μοιρολογάει ή σκότει-1
στειλτε άπάι|)ε στου πεθα^μένου ί
μας ΙΙατέρα τή γιορτή· ό'λες ααζΰ
όργιαστι/ά χορει|ηε λύπες. Οϋρλι-
αστε πόνοι Ξεφαντώστε στεναγ-
(.'θί.....
Δΐ'ύ γιορτές νοιώθω σήμερα
στήν καρδιά μοί1, κλάψε καί γέλα,
πονειιενη μου ι[ΐυχή··.
Γέλα!
Πρέπει χηρές σήμερα ναίιρω
—τής εύγν(ο|ΐοσύνης, τοϋ ίδανι-
κον παιδία. Χαρές πολ/ές πρέπει
νά βρή ή ψΐ"χή ιιου ά-ιόι)·ε.
Καί σΰ, σ/έ»|Ί μου, γοργόσυρτη,
έκεΐ ποΰ λου'.οιδιιΰν πνοή άπαλο-
χαιδεύει κάποια άδελφή ψνχοΰλα
στοργικιά, σύρε κηί φέρε τής χα-
ροι'μενές μου νότες... Ψυνή ιιου,
σιγοτέσττ] την ει'τ,ή τή γιορτινή,
ποΰ μέσα σου έ'κλεισε ό πόθος ό
ά'δολος, ό άνείπωτος, ό άγνός.....
Καί σύ, άγέρι μου, τραγούδησε δ-
Ή Κα Βίναεντ Ρί
ϋ επί τοϋ
τσαρίς
οο θελεΐς στό πανηγΰρι τής καρ-1 κοπάς της είς
ρ ρ
((Γαλλία», διά νά 5ιέ/ ()τ, τάί
ά ί Είώ
| κοντυμένη τή ζωή....
Ψυχή μου!
Σιγοπέστη την εύχή μου ποϋ
θω στο στήθός αοι> μέ μιά λαχτά-
ρα Ο~(,πεστο πόσο ιιεγάλο νοιώ-θω
ποθο, ώραιότεχνη εί-τυχία ν άπλω-
θι], γιά παντα στήν ψιτ,οΰλα—ά¬
δελφή μόν».
Πές τού καί σύ, καλή αου σκέ-
ι|'ΐ, άγνή, ογι ε^ρς χιλιοειποομένες,
μο'^Τραγοι'ήια Εύγνωμοσύνης, ποΰ
α'ιώνια, στοργικά, θ' άφήσω αέσα
μοί» /εριά άναφτά νά ιιένονν, σάν
στην είκόνα τής μενάχης μου χα-
ράς ....
Κά&' ά'για ήμέρα, σάν κι' αιτή,
ποϋ θά περνάτ), λουλουοιών πάν-
τα χαρωπές νά ζούν πνοές μέσα
στο περιβόλι τής ζωής τού.
Δυ> Γιορτές σήμερα νοιώθω
οτήν καρδιά μου, κλάψε, ναι, κλά-
ιΐκ ν^.. ....ΐ™^ πονεμ^νη μο^ψ^χή...
ΜΚτΝΑ ΡΧΌΝΝ.
4ΕΝ ΤΟΪ ΒΡΕΣΕ
ΤΟ
< ΡΕΚΊΊΙ ΑλΙΒϋΥ, Ν. ^. _. Ο «Έθνι/ός Κηρυξ» πωλεϊται υ¬ πο τοΰ άντιπροσώπου μας Π Κούτρου, 466 81&1β 81. ι υ Π περιστρόφθ!» ενα υ.αι>?ον' '" ^0
τού ϊρζπ μ 7?ω^ τ0"τ, Ι!
Λλτ;μα το &«ίβν εγιν» ;·^
τής ν.Γλτος, αντελτ)^·. * ο·
Λΐττ,ς ίνίγάΜΚ?*'%']*
ος ώρίλτσε να «λλ*^; ",ί5 :>ΐ
Ό
τιώττ,ς
νά τόν
είς χώς
νεΰς είναι
Το>ρΓ/θϋ,
6ά; είς τό ^
_Ι.υ0ΚΑΡ0.
«Έθνικός Κ
ψ*
την
12, 1928.— ΥΟΕ.
XIV.
Νο. 4856.
51'ΝϋΑΥ,
ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άο,ιθαός 4856.
ΖΗΤΗΙνΤΑΤΑ ΤΗΣ
Ή Δνίς Μαίρη Ίακτηφίνα Ρόουλαντ Λάουντερ, ή νεαρά άριστοκράτις
κληρονόμος, ή όποία ήρραδωνίσθη τ6ν .πρωτοπυγμάχον Τζήν Τούννυ.
Ο μικοός εξοχικός οίκίσκος τού Τζήν Τούννυ, είς Στόμφορντ, Κονν.,
τόν οποίον ήγόρασε τελευταίως.
Ό Τζήν Τούννυ, ό άποσυρθείς προ)
τοπυγμάχος τό>ν μεγάλων βαρών
ολοκλήρου τοϋ κόσμου, τοΰ όποίου
άνηγγέλβησαν οί άρραβώνες μέ μί¬
αν ωραίαν νεαρόν άριστοκράτιδα,
κληρονόμον 50.000.000 δθλλαρίων.
Ό βασιλεύς Γεώργιος, τής Αγ
γλίας, κάμνων τόν πρωινόν τού
περίπατον, συνοδείΐ;ι άκολούθου.
Ό Μιγκέλ Πρίμο ντέ Ριβέρα, υΐ--
ός τοΰ Ίσπανοϋ δικτάτορος, δα-
τις παρεπιδημεΐ ενταύθα δι' Ίδιω-
τικάς εργασίας τού.
Ή Δν'ις Μπόμπυ "Ακερ, επί τοΰ "Ηζη Μόνεϋ, νικώσα είς τάς ίπ.τοδρο-
μίας Χέντυ Χώντερς.
Οα 1|μοί(?Χος Γουώκερ, τής Νέας Υόρκης, κατά την άφιξιν τού ένταΰ-
κ,',γ '^ΑΤα -^ τ^°ί Των διακοπών τού, τάς οποίας διήλθεν είς την Λυτι-
"ϊϊνκ ιν, και είς τόν Καναδδν, έν τφ μέσφ τοΰ σταθιιάρχου Μπΐλλ
κ(α τοΰ φίλου τού Ε. Ρόου, είς τόν σταθμόν Π ενσυλβανίας.
Ό Δρ Γκλένν Κίρκγουντ, ό (|ονευ9ρίς υπό της συζϋγου τού κτηνία-
τρος, περιποιούμενος ίνα πάσχοντα σκΰλλον, ολίγον πρό τοϋ τραγι-
κοΰ τέ/ούς τον-
Η Κα Φράνσις Κίργονντ ρ
ται διά τόν ςτόνον τοΰ συζύνοιι
της, τόν οποίον έφόνεΐ'σεν έν στιγ-
μϊί παραγορα; ζηλοτιιπία^.
XIV.
Νο. 4856.
51'ΝϋΑΥ,
ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άο,ιθαός 4856.
ΖΗΤΗΙνΤΑΤΑ ΤΗΣ
Ή Δνίς Μαίρη Ίακτηφίνα Ρόουλαντ Λάουντερ, ή νεαρά άριστοκράτις
κληρονόμος, ή όποία ήρραδωνίσθη τ6ν .πρωτοπυγμάχον Τζήν Τούννυ.
Ο μικοός εξοχικός οίκίσκος τού Τζήν Τούννυ, είς Στόμφορντ, Κονν.,
τόν οποίον ήγόρασε τελευταίως.
Ό Τζήν Τούννυ, ό άποσυρθείς προ)
τοπυγμάχος τό>ν μεγάλων βαρών
ολοκλήρου τοϋ κόσμου, τοΰ όποίου
άνηγγέλβησαν οί άρραβώνες μέ μί¬
αν ωραίαν νεαρόν άριστοκράτιδα,
κληρονόμον 50.000.000 δθλλαρίων.
Ό βασιλεύς Γεώργιος, τής Αγ
γλίας, κάμνων τόν πρωινόν τού
περίπατον, συνοδείΐ;ι άκολούθου.
Ό Μιγκέλ Πρίμο ντέ Ριβέρα, υΐ--
ός τοΰ Ίσπανοϋ δικτάτορος, δα-
τις παρεπιδημεΐ ενταύθα δι' Ίδιω-
τικάς εργασίας τού.
Ή Δν'ις Μπόμπυ "Ακερ, επί τοΰ "Ηζη Μόνεϋ, νικώσα είς τάς ίπ.τοδρο-
μίας Χέντυ Χώντερς.
Οα 1|μοί(?Χος Γουώκερ, τής Νέας Υόρκης, κατά την άφιξιν τού ένταΰ-
κ,',γ '^ΑΤα -^ τ^°ί Των διακοπών τού, τάς οποίας διήλθεν είς την Λυτι-
"ϊϊνκ ιν, και είς τόν Καναδδν, έν τφ μέσφ τοΰ σταθιιάρχου Μπΐλλ
κ(α τοΰ φίλου τού Ε. Ρόου, είς τόν σταθμόν Π ενσυλβανίας.
Ό Δρ Γκλένν Κίρκγουντ, ό (|ονευ9ρίς υπό της συζϋγου τού κτηνία-
τρος, περιποιούμενος ίνα πάσχοντα σκΰλλον, ολίγον πρό τοϋ τραγι-
κοΰ τέ/ούς τον-
Η Κα Φράνσις Κίργονντ ρ
ται διά τόν ςτόνον τοΰ συζύνοιι
της, τόν οποίον έφόνεΐ'σεν έν στιγ-
μϊί παραγορα; ζηλοτιιπία^.
*"£
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΎ,
Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ^ΙΣ^ΓΗΝ ΓΕΝΕΥΗΝ
1913
Αυαυδτ 12, ΐ92«.
Γαι>1ΐ»Ιι«) ϋβΠτ >οιΙ 8οη<1βτ τ ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙ5ΗΙΝΟ ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΙΚ. 140 νν'Γϋ» ιετΗ 5»ΓββΙ Ν— ΥοτΙι. Ν. Υ. Ν10ΗΟΙ>Α8 Ρ. ΤΑΤΑΝΙΣ, ΡΓβί.-Ττβ—.
■5^--"; <3. νΕΝΕΤΟδ, νΐοβ-ΡΓββ. ΟΛΡΠΑΙ. $1ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟ Λάατ«~ι ν»ΤΙ<Ιη8 ειΐβ—ε*11—βειε 5υΒ50ΡΙΡΤΙΟΝ ΚΑΤΕ5: ϋπίΐβα" 8(3ΐβ8 ΡΑΙίΥ Οηβ Υρβγ ...... ΙΙΟ.βε »1Ι.Μ ΚΙχ ΜοηΙΙιι ..... $«.00 (ε.ΟΟ ΤϋΓθρ ΜοηΙΙι»____(«.00 «Μ.00 5υΝΡΑΥ Οηβ Υβ3Γ ....... (7.00 Κίχ ΜοηΙΙΐΒ......(1.50 ΤίΐΓββ ΜοηΙΙιβ . . . (ζ-.ΟΟ ΙΙίυ5ΤΗΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ Οηβ Υβ»Γ ....... (4.00 Κιχ Μοητειβ...... 12.00 »··0β (4.0* *Ι·50 (ϊ.ΟΟ 12.40 ΕΝΤΕΙΙΕΟ Λ5 ϋί.ΟΟΝΟ ΚΑΤΤΕΚ ΑΡΚΙί 8. 1919. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΡΓΙΟΕ ΑΤ ΝΕ¥Τ Ν Γ» ΤΟΒΚ. υΝβΕΙ) ΤΗΕ ΑΟΤ ΟΡ Μ»Β€Η 3. 197»____________ ΡΕΤΒΟ8 Ρ. ΤΑΤΛΝΙ8 ΡουηϋβΓ αηά Οΐι&ίπηαΐι Ογ ϋ. €αΠίηι&ΐιθ5, ΕάίΙοΓ. ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ' ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ Κ·· ΚΥΡΙΑΚΗΝ Ι ΟΡΟΙ ΧΥΝΛΡθΜΟΝι ι ΑΜΕΡΙΚΚΧ Ι ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ ΈττισΙα ... $10.(.0 | 'ΕτιιαΙα .. •Εξαμηνος .. $5.00 ι 'ΕξΛμηνος' ΐΊΗμηνος ... $5.00 Ι ΤβΙμηνο; . ΚΥΡΙΑΚΛΤΙΚΟΣ . $7.00 . . ..._ς .. $3.60 'ΕΕΪμηνος ΓρΙμηνβς ... $1.00 Ι Τρ'ιμηνος ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ ΤϊτηοΙα (11.0» . Ιε.οο . »*··· . Ιε.ο» . $4.00 αντιπροσωπεύση την Έλλάδα είς τί» Συμβούλι¬ ον τής Κοινωνέας. ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 12 Αύγουστον— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθν. Κήρυκος»).— 'Εξ έγκύρου πηγής βεβαιούται δτι κατά τό Συμβούλιον της Κοινωνίας των Εθνών τοί3 προσεχοϋς Σε- πτεμβρίου θά μεταβή έκεΐ όπως αντιπροσωπεύση την Έλλά¬ δα ό κ. Βενιζέλος, υπό την προϋπόθεσιν δτι τα άποτελέσμα- τα των έκλογών θ« άποβοΰν υπέρ των Φιλελεαήτερων, καθώς γενικώς προβλέπεται. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΟΗΝΑΣ Ή έκλογή των Προέδρω ν.— Χ1» ε-πιδόματα των ύ- παλλήλων. ΑΘΗΝΑΙ, 26 Ιουλίου. — | ξει είς τό έν Λευκάδι 'Υποκατά- (4.00 Ιί.Ο» 'ΕτησΙα . . 'Εξάμηνος (0.00 (Χ-ίΟ Αποστέλλβτβ τα £μ6ο.σματά σας δια τ«- δν Ψ{ τραπεζιτικήν έχιταγΛν είς Λολλάρια χληοωτέα είς Νέαν "ΥΑρχήν βια¬ ίας "Ν&ΙΙοπ&Ι ΗβΓ&Ιά". "Επιστολαί χε ριίχουοαι χαβτονομίσματα θέαν να Ληνατελ. λωνται συστημέναι είς διαταγήν 4*ΝαΤΙοη&Ι ΗθΓβΐβ", 140 νβ«ι ιβιΐι δΐΓββτ, Νβ» ΥογΙι, Ν. Υ., άλλως δέν φ<«ομεν ΐ4·»νην βνάπολρ σ* ώα ι ν. ΧΕ1ΡΟΙ ΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑ« ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ «•Εθνιχοϋ Κήουχοο έν ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ τε. Είς την Έφιγΐίρίδα. τής Κυβερ¬ νήσεως εδημοσιεύθη ό νόμος 3617 περί κυρώσεως τοϋ Ν. Δ. περί «δήμων χαί κοινοτήτων». Δι' αύ- τοϋ έπέρχονται αί κάτωθι τροπο- ποιήσεις είς την νομοθεσίαν πε¬ ρί «δήμων καί κοινοτήτων». Ούτως έπιτρέπεται ή ά'νευ δη- μοπρασίας έκμίσθωσΐς τής κατά τό προηγούμενον άρθρον έπιβαλ- λομένης αυξήσεως τοϋ δημοτικοϋ ι'; κοινοτικοϋ φόρον είς τούς ηδη μισθωτάς αυτού επί άναλόγω αύ- ξήσει τοϋ συνωμολογημένου ένοι- κιου. Η ΖΗΛΟΤΥΠΟΣ ΣΥΖΥΓΟΣ 3ΕΝ ΗΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΝ Τρομερά ζηλότυχος ή κορΐα Τοχλζέ 30 Ιτών δέν ηθέλησε νά έ- τςιτρέψτ) είς τον σύζι/γόν της νά έ^:- Κήρν μετά τόν θάνατόν της. Πά· Γτχοι>σα έκ τρ<μερ·άς νόσοο καί χλινή- ρης άτο τίνων ημερών έ δΟΟ φράγκα είς μ,ταν της διά νά τής αγοράση έν φον ·Αρατοϋσα τα ρέστα. 'Η την κυρίαν της έν περίστροφον ν.α: ΐί.ιάντα σφαίρας καί το έσπ'έΰας νΐ5- τέδη είς εν ντανσιγκ, μετά τοΰ φίλου της διά νά διασ/β'δά~) μέ τα 300 φράγκα τα όχοία της έμειναν. "Ο- ταν χερί τί) μβο-ονύκτιθ-,' έ εύρε τόν 7-ύριόν της ν€->φον
ϋ ό λί
ρ ρ της ν€>φον πα^ά
τοϋς χόδας τής κλίνης της κ^ρία;
Ε ί
της.
τήν,
εϊτεν, είς τον
τόν σκοχόν νά
ή, τ.
άλλά κατόχιν εσκέφθην ότι ήτο χΐ-
ριττόν. Οί <χ-ρ<λ 3έν μόν δίδουν η •ηριών ημερών ζωήν. ΕΙμαί εύτι/χης, Β'.ότ! είς τοϋς οάρανοός 6ά μέ ανα¬ μένη τώρα ό καλός μοο Κάρολος!- Η ΑΥΤΐίΜΡΚΑΐΑ ι ΤΩΝ ΑΑΣΟΝ Αί πυρκαϊά! των δατών την ίτη- χην αύτην είνε <τ·τ£*α καί ώς έχί το Γλεϊστον άχοδίίονται είς έμχρη<7τάς, οί όχοίοι, άλλο>ς τε, οϋθέ-ποτε άπο-
καλύπτονται. "Ενας Γάλλος δασο-
λόγος άχοδεικνύει, έν τούτοις, ότι
αί αΰτοαάτως έκδηλοόμεναί χ^ρ-
ί των ίασών είνε ττεό
ρρ
η οτον τάς φανταζόμ,εθα. Άρκεί,
λέγει, τό ύάλΐνΌν χώμα μιάς φιάλης
εάρισκόμενον έν μέσω ξηρών φ-
λων διά νά άνάψη την παρικ,αϊάν είς
?ά! Ή έί
Αί έκ της άπαγορεΰσεως είσα-
γωγης άλλοδαπών έμπορευ>μάτων
κατά την διάρκειαν τοΰ οίκον, ε-
τους 1925—26 αΐτήσεΐς μισθωτών
τοϋ υπέρ των φιλανθρωπικων ί-
δρυμάτων των δήμων δημοτικοϋ
φόρου τοΰ ώς άνω ετους. περί μει-
ώσεως τοΰ μισθώματος. κρίνονται
ώς όρίζει τό άρθρον 67 τοΰ Ν.
•Λβήναις | -· τής 27ης Αύγοΰστου 1925 πε¬
ρί τροποποιήσεως κλπ. τής περί
δήμων καί κοινοτήτων νομοθίσίας.
Τό κατά τό άρθρον 1 έδάφιον 2
τοϋ Ν. Δ. τής 21ης Απριλίου 19-
26 «περί επιβολής δημοτικων φό-
ρών δι' εκτέλεσιν έργων υδρεύσε¬
ως κλπ., τής πόλεως Ξάνθης» έ-
πιβληίθέν ειδικόν δημοτικόν τέλος
επί τοΰ είσαγομενου είς τόν δή¬
μον Ξάνθης οίνου, ζύθου, οίνοπνεύ
ματος καί οίνοπνευματα)δών πο-
των έπεκτείνεται καί είς πάσας
τάς κοινότητος τής 'Υποδιοικήσε-
•ς ΞάνΟης πρός ενίσχυσιν των
πόρων αυτών.
'Η 'βββαίωσΐς καί είσπραξις τού
ειδικόν τούτου κοινοτικοϋ τέλους
υπό της οίκείας κοινό¬
τητος είτε άπ' εύθείας δι' ύπαλλή-
λων αυτής, είτε δι' ενοικιάσεως.
"Αλλαι διατάξεις
Τό κατά τό άρθρον 9 τοϋ ΣΚ
ΣΤ' της 28ης Απρίλιον 1867,
ώς έτροπαποιήθτ] υπό τοΰ άρ-θρον
Γτοΰ Νόμον ΓΝΔ' της 6 Ιουλί¬
ου 1872 είσπραττόμενον, υπό τόν
τίτλον άδικον δικαίωμα ή πρόσθε¬
τον τέλος εξαγωγής, έν ττ| έπαρχία
Λευκάδος αυξάνεται άπό δύο τοΤς
ίκο,τόν είς δύο καί ήμισυ. 'Επιτρέ-
πεται δέ ή αύξησις αύτοΰ είς τρία
τοίς εκατόν δι' αποφάσεως τοΰ
επί των Εξωτερικών Ύπουργοΰ.
Αί έκ τοΰ δικαιώμετος τούτου
εϊσπ-ράξεις κατατίθενται είς το έν
Λευκάδι Ύποκατάστημα τής Έ-
θνικής Τραπέζης τής Ελλάδος διά
λογαργιασμόν των κοινοτήτων έκ
των περιφέρειαν των οποίων εγεί¬
νετο εξοτνχογή. διατίθενται δϊ εί;
εκτέλεσιν έργων συγκοινωνίας καί
υδρεύσεως αυτών.
Υπέρ των αυτών κοινοτήτων
καί πρός τόν αυτόν σκοπόν κατα¬
τίθενται καί τα μέχρι τοΰδε είσ-
πραχθεντα.
Τό έκ τής ώς άν» *~
ς αυξήσεως άναλογοϋν είς την
στημα της Έθνικής Τραπέζης υ¬
πέρ τής κοινότητος Λευκάδος καί
τής κοινότητος Βασιλικής *αΑ δι¬
ατίθενται αποκλειστικώς πρός φω¬
τισμόν των ώς είρηται κοινοτήότων.
Ή κατά κοινότητος διανομή τοΰ
κατά τό άρθρον 2 τοΰ άπό 4 Δε¬
κεμβριού 1925 Ν. Δ. «περί αντι¬
καταστάσεώς δι' ενιαίον φόροιι
κλπ», ώς άντικατειστάθη διά τοΰ
άρθρου 1 τοΰ άπό 24 Φεβρουάρι¬
ον 1928 Ν. Δ. «περί αποδόσεως
είς τούς δήμους καί κοινότητος
κλπ., έκ των είσπράξεων τοΰ ένι-
αίου έγγείου φόρου τοΰ καπνού»
ανήκοντος χρηματικού ποσοΰ είς
τα δυνάμει των νόμων ΓΤΝΗ' καί
2691 ώς μεταγενεστέρως έτροπο-
ποιήθησαν συσταθεντα έν Αίτω-
λοακαρνανία ειδικά ταμεΐα ένερ-
γεΐται, άπό τής έφαρμογης τοϋ
είρημένον Ν. Δ. της 24 Δεκεμβρι¬
ού 1925, δι' αποφάσεως τοϋ Ύ¬
πουργοΰ των 'Εσωτερικών επί τη
■βάσει τοΰ ποσοΰ τοϋ κατά κοινότη-
τα πωλουμενου καπνοΰ καί της τι-
μής πωλήσεως αύτοϋ.
Τό ύπ' αριθμόν 3 έδάφιον τοΰ
άρθρον 1 τοϋ Ν. Δ. τής 12 Ιου¬
λίου έ. ε. «περί τροποποιήσεως των
κείμενον Φιατάξεων1 περί ποσο-
στών των οικονομικων ύπαλλήλων
κλπ.» άντικαθίστανται ώς εξής:
«3. Ή καταοολή τοϋ διά τοΰ
ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ
Ο ΚΑΤΑΡΤΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΑΝΤΙΒΕΝΙΖΕΑΙΚβΝ
ΙΥΝΔΥΑΣΜΟΝ ΕΙΣ ΟΛΑΙ ΤΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΙ
ή τοϋ διά τοΰ
παρόντος Ν. Δ. οριζομένου έπιδό-
ωατος υπέρ των διοικητικων ύΐταλ-
λήλων θέλει παύσει άπό της 1 Φε¬
βρουάριον 1927 διά τό προσωπι¬
κόν των Νομαρχίαν -/αί 'Υποδιοι-
κήσεων, εν αίς δέν ήθελον έκδικα-
σθί| όλοι οί παρ' αυταΤς κατά την
ϊσχΰν τοΰ παρόντος έκκρεμοϋντες
άπολογισμοί των κοινοτικόν ταΜεί-
ων μέχρι τέλους Ίανσυαρίου
1927. Πλήν δέ τούτου ό μέν Δι-
ευθνντής τής Νομαρχίας κοί ό δι-
εξάγων την υπηρεσίαν των δή-
μίον καί κοινοτήτων γραμματεύς
είσάγονται υπό τοϋ υπουργόν των
'Εσωτερικών ή τοϋ Γενικοΰ Διοι-
κητοΰ είς τό Συμβούλιον τής Δι-
οικητικής Υπηρεσίας καλούμενοι
είς απολογίαν πρός απόλυσιν, κα¬
τά τα περί οίκονομικών υπαλλή-
λα>ν ίσχόοντα, τό λοιπον προσω¬
πικόν τής Νομαρχίας ή Ύποδιοι-
κήσεως τιμωρεΐται πειθαοχικώς.
ΑΘΗΝΑΙ, 23 Ιουλίου.—
Ή τβροεκλογική κίνησις τής άν-
τιβενιζελικης παρατάσεως συντχί-
'Οζτολ. κανονικόν, εύοβονμένοον των
σι»νεννοήοτ<τ>ν διά τ«>ν καταοτισαύν
των διαφόρων σννΐδυασ^ιών, οί ο¬
ποίον -Ού άρχίσουν ϊπισήμους ά-
ναγγελλόιιενοι έντός τής εβδομά¬
δος.
Είς την Κρήτην θά γίνουν άν-
τιβενιζίΡ.ικοί συνουασμοί ύζ τάς;
πλείστας έπερχίας. Είς τί|ν >Ηπει-
ρον έπίση·;. Είς τα Ίωάννινα σιτγ-
κΒκρΐ|ΐενο)ς ό συνδχασμός των /.κ.
Γοι'ΐδά καί Χρ4Λτοβ«σίλιι θ?<ορεΐ- ται υπό των Βενιζελικων ίσχυ- ρός, δεδοιΐϊλΌν ότι {Ιά κιαταοτι- σθουν έιχίϊ δύο δημσχρατυκχ)ί συν- δυασμοί, ό φιλελευθεςος {τπό τόν κ. Μπιότσαρην καί ό τΓρ υπό τόν κ. Μυλωνάν. Είς την Καρδίτσαν επετεύχθη π σύμπραξις τοΰ λαϊκοϋ ·Λ«ρίου 'Ράρα μετα τοΰ έλευ<)ερό<ρρονος κ. Ταλιαδονρου. Είς τα Τρίκ-,:αλα έπίσης; ή ταρτίζει συνδυασμόν μετά καταρτίζει συνδυασμό.ν μετά άλ- λατν άντιβενιζελικών στοιχείων. Ης τόν Βόλον ό κ. Καρταλης; καταρτίζει ισχυρόν σννδυαοιιόν με¬ τά άλλχον άντιβενιζελικών στοιχεί¬ ον. Ό σΐ'ν<διιασμός τοΰ λαϊκοϋ κόμ- ΛΐΐυεαΛ, ιΐνΐκνν&ιται πειιταρχικως.! ,,ατος Λακ«ϊ>νίιας θά καταρτισττΓ|
Περί ευθυνής τοϋ Νομάρχου καί α'μα τή ^ίξρ,. ^ Εΰρ<ήττΓρ τού τής υπηρεσιακτ>; τού έπαρκείας ,:_ Μαυρομιχάλη, δστις θά συνερ-
άποφαή-εται τό Ύπον-ργικόν Συμ- γαο^ ιιετ' ^Ια,γ άναιοενιζελικών
βοΰλιον μετά πρόΐο'σιν τοΰ 'Υ-Ι--------:------
ψη η ρ ς
ενα ·?άσος! Ή έστία τού π-ορος, ή ί-
~οία σχτ,ματίζε-.αί διά τοΰ κ;ι>στάλ-
λου, είνε ίκα*«] έντός ώρών τίνων
νά άνάψτ) τα ξτρά γΰλλχ. Πρός α¬
πόδειξιν άνανίρει τα άΛλέ
μελετών είς τάς όχοίας ρη
πρός έξακρίδωαν της αΐτίας ζο).-
λ«ν χυοκαϊών έν^χγεισών είς δάση
ίέντός ττ;ς τελευταίας δεχαετίας.
}ς ξή γ ς η
κοινότητα Λευκάδος εσοδον θέλει
διατεθή αποκλειστικώς πρός ήλε-
κροφωτισμόν αυτής. Πάσα άναγ-
καία λεπτομέρεια κανονισθήσεται
διά Διατάγματος.
Άπό τής ίσχύος τοϋ παρόντος
οί υπέρ των λιμενικ.ών τομείων
Λευκάδος καί Βασιλικής είσπρατ-
τόμενοι φόροι είς τούς όμωνύμους
λιμένος αί'ξάνονται κατά 30 0)0.
μ
μετά πρότοΌΐν τοΰ Ύ
πουργοϋ των Έσωτερικών, ·6πο-
χρεουμενον νά είσαγάγη είς τό
Υπουργικον Συμβουλιον την υπό¬
εσιν κατά την πρώτην μετά ην
θέσιν κατά ττ|ν πρώτην μετά την
βεβαίωσιν τής μή έκδικάσεως των
άπολογισμών σιτνεδρίασιν.
Εις τούς δημοτικοΰς στρατολό-
γους παρέχεται υπό των δήμων
πρόσθετον μηνιαίον έπίδομα ίσον
πρός τα τρία δέκατα εκτα τοϋ μι-
σθοϋ αυτών.
Ή έκλογή πρόεδρον
Ή κατά τό πρώτον έδάφιον τοΰ
άρθρον 52 τοΰ ΔΝΖ' νόμον, ώς
τουτο συνεπληρώθη διά τοΰ άρ¬
θρον 3 τοΰ νό.ο,ου 1076, έκλογί;
προέδρων κοινοτήτων διά την δευ¬
τέραν Ινιαύσιον περίοδον τής τρε-
ή
κοινοτικής πεοιόίον
θή Δ
θέλει ενεργηθή. Διά την δευτέραν
ταύτην ένιαυσίαν πΐρίοδον π^ρα-
τείνεται ή ύπηρεσία των άπό έγ-
καταστάσεως των τελευταίως άνα-
δθ
.ταραγόντο'ίν.
Ό άντι6Εινιζκλ»ν.ός σννδυασμός
Ναούσης—Βεριοοίας θά άπαυτι-
σθτ) εκ των κ.κ. Αόνγον, Μαγγρι-
ο'ηη καί έτέοων δύο.
Είς την Φλώριναν ό κ. Φ. Δρα-
γούμης λέγεται ότι ί)ά συνεργασθϊί
μετά τοΰ κ. Χάσου καί τοϋ κ.
Γσαουσάνη.
Ό τέως βοχ'λεντής ν.. Χατζΐ-
σκος εΐχε γθές μακρόν συνεργα¬
σίαν μετά τοϋ κ. Τσαλδάρη διά
τόν καταρτισμόν τοΰ συνδνασμοΰ
Φ9ιώτι|δος καί χατόπιν έντολής αν¬
τοϋ Γ/.ά?ι£σεν ένταΰι^α διαφόρους
παράγοντος διά τόν τελικόν καταρ¬
τισμόν τοϋ οτνδνασμοΓ».
Είς Λοκρίδα φαίνεται μάλλον
πιθανόν δτι δέν θά έκθεστ Α—
[ ιΐτηφιότητα ό κ. Λ ι). Εντα
πιφυιλασσόΐίενος διά τάς γε
στικός εκλογάς. Κς την αντήν
-ώς '—■-'
καταρτισθοϋν »·θανώτ<ιτα οί κά¬ τωθι συνδτασμοί: ΒενιζίλΐΛΐ ς (/. των κ.κ. Π. Φί.έ<τσα «αί Κωσ- ποΆου, των 6οχπλο<ρρόνων γλ τ κ,ν. Κ. Λυκονρεζον "/.αί Πγοι τη. Καί έτερος άντιδημοκρΐττ; <ος έκ των :ι.:ι. Σχινάχαί Παπαφλίσα. Λέγεται δέ ότι κ«ταρτί-εται /αί ίτειιπτος σννσυασαός των Π οοο- δευτικών ·πό τόν κ. Μά Τό προόο^ευτικ ^ Ό κ. Καιφαντάρης άναχιυηίΐ τό Σάββατον είς προεκλονιχΓ]ν πΐ- ριοδπ'αν άνά την ιδιαιτέραν τού περιαέρ«αν Ενρυτανίαν, θά ί^ι- στοέτΐ»η δέ έντός τριήμερον. Κατά άνατ.οίνί'Κΐιν τοΰ ■/-■ Κα¬ φαντάρη, οί συλδνασμοί τοΰ /όμ- ματός τού θ' άναγγίΑΟοΐ'ν »-πι- σήιιαχ: έντός της εβοοαάιδος ν.αί πιθανώτατα μεχρι τής Πέμ.ττη:. Έγνί.·>σθη χθίς την νί»κτα ί·'τι »
κ. ΚΐΓφανταρι^ απέκλεισε τοϋ ιρο-
οτϋπικοϋ τοΰ συνδΐ'αστίθϋ ϊ.ν(η'τα-
νίας τόν τέως 6οινευτήν τοϋ /ΐ'!1-
ματός τού κ. Τον/γόλην, προοε-
τωρισθείς τόν ελει»ΐ)νρό(ρρονα το-
πικόν πχΐρόγοντα κ. Τσιτοάοαν. (
Τό γεγονός ίσχοίααΤετο ?ΐ του
πολιτικοϋς κΰκλοι<ς , έδ τής τάοτως τοϋ ά-ρχιγγοΰ τού" οδτϋτικοϋ κάιΐϋζτος στ*11; σφαλίσ»| ®αον το δυνατόν *-α~ τεραν κατά τάς εκλογάς ξιν αετά των φίλων τού /· ταξά, π:«ος; τόν σκοπόν τή: ..·'___ * .>___ .< ».. »= ιιί χισεως τοιτηζ και ιν ση 6ονλη. ΕΐΛ'ε ηδη γνιοστό>' ότι
ό π«οοίν£ντικός τέως βονλίντη; «·
Μπανιάς θά συίυτράξτ; ε1^ τιΊν
μετά τοΰ
μ
νος κ. Τ<τ·οικον. Ό κ. Παπαναστασίου άναχί'<ρί' την Τρίτην διά έκλογιχή ^^'0" δείαν άνά την Άρ-,Μδίαν. ψ χόμενος εί; Αθήνας κατόπιν ί Μδί χμς ; ή ιιεταιτη) κίς Μακίδονίαν. ί) να- τητος άν^16εν.ζ,λ.-/ός όν έκ- νασέκος «έ πρόγραμμα ^ ,; ι - 5ϊ-» / » * ο - _ . = —·~ ι.ι ιΐ7 ",νιιυί-νιι,ΐΛΐκοε όν Ι ί-ΐιτ, Αι εκ της αυξήσεως ταύτη; προ-δειχθεισων κοινοτικόν άρχών έκ- νασέκος. «έ ποόγοαμι,Γ^"άν'ρο;^" οοδοι κατχΐτιθενται αμα τί) εισπρα-λεγεντων προέδρων, ' βς Τ> £*;>,}* ^2 ~ α ;
ΕΊς την επαρχίαν1 Καλαμών Οά
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΎ,
Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ^ΙΣ^ΓΗΝ ΓΕΝΕΥΗΝ
1913
Αυαυδτ 12, ΐ92«.
Γαι>1ΐ»Ιι«) ϋβΠτ >οιΙ 8οη<1βτ τ ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙ5ΗΙΝΟ ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΙΚ. 140 νν'Γϋ» ιετΗ 5»ΓββΙ Ν— ΥοτΙι. Ν. Υ. Ν10ΗΟΙ>Α8 Ρ. ΤΑΤΑΝΙΣ, ΡΓβί.-Ττβ—.
■5^--"; <3. νΕΝΕΤΟδ, νΐοβ-ΡΓββ. ΟΛΡΠΑΙ. $1ΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟ Λάατ«~ι ν»ΤΙ<Ιη8 ειΐβ—ε*11—βειε 5υΒ50ΡΙΡΤΙΟΝ ΚΑΤΕ5: ϋπίΐβα" 8(3ΐβ8 ΡΑΙίΥ Οηβ Υρβγ ...... ΙΙΟ.βε »1Ι.Μ ΚΙχ ΜοηΙΙιι ..... $«.00 (ε.ΟΟ ΤϋΓθρ ΜοηΙΙι»____(«.00 «Μ.00 5υΝΡΑΥ Οηβ Υβ3Γ ....... (7.00 Κίχ ΜοηΙΙΐΒ......(1.50 ΤίΐΓββ ΜοηΙΙιβ . . . (ζ-.ΟΟ ΙΙίυ5ΤΗΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ Οηβ Υβ»Γ ....... (4.00 Κιχ Μοητειβ...... 12.00 »··0β (4.0* *Ι·50 (ϊ.ΟΟ 12.40 ΕΝΤΕΙΙΕΟ Λ5 ϋί.ΟΟΝΟ ΚΑΤΤΕΚ ΑΡΚΙί 8. 1919. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΡΓΙΟΕ ΑΤ ΝΕ¥Τ Ν Γ» ΤΟΒΚ. υΝβΕΙ) ΤΗΕ ΑΟΤ ΟΡ Μ»Β€Η 3. 197»____________ ΡΕΤΒΟ8 Ρ. ΤΑΤΛΝΙ8 ΡουηϋβΓ αηά Οΐι&ίπηαΐι Ογ ϋ. €αΠίηι&ΐιθ5, ΕάίΙοΓ. ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ' ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ Κ·· ΚΥΡΙΑΚΗΝ Ι ΟΡΟΙ ΧΥΝΛΡθΜΟΝι ι ΑΜΕΡΙΚΚΧ Ι ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ ΈττισΙα ... $10.(.0 | 'ΕτιιαΙα .. •Εξαμηνος .. $5.00 ι 'ΕξΛμηνος' ΐΊΗμηνος ... $5.00 Ι ΤβΙμηνο; . ΚΥΡΙΑΚΛΤΙΚΟΣ . $7.00 . . ..._ς .. $3.60 'ΕΕΪμηνος ΓρΙμηνβς ... $1.00 Ι Τρ'ιμηνος ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ ΤϊτηοΙα (11.0» . Ιε.οο . »*··· . Ιε.ο» . $4.00 αντιπροσωπεύση την Έλλάδα είς τί» Συμβούλι¬ ον τής Κοινωνέας. ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 12 Αύγουστον— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθν. Κήρυκος»).— 'Εξ έγκύρου πηγής βεβαιούται δτι κατά τό Συμβούλιον της Κοινωνίας των Εθνών τοί3 προσεχοϋς Σε- πτεμβρίου θά μεταβή έκεΐ όπως αντιπροσωπεύση την Έλλά¬ δα ό κ. Βενιζέλος, υπό την προϋπόθεσιν δτι τα άποτελέσμα- τα των έκλογών θ« άποβοΰν υπέρ των Φιλελεαήτερων, καθώς γενικώς προβλέπεται. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΟΗΝΑΣ Ή έκλογή των Προέδρω ν.— Χ1» ε-πιδόματα των ύ- παλλήλων. ΑΘΗΝΑΙ, 26 Ιουλίου. — | ξει είς τό έν Λευκάδι 'Υποκατά- (4.00 Ιί.Ο» 'ΕτησΙα . . 'Εξάμηνος (0.00 (Χ-ίΟ Αποστέλλβτβ τα £μ6ο.σματά σας δια τ«- δν Ψ{ τραπεζιτικήν έχιταγΛν είς Λολλάρια χληοωτέα είς Νέαν "ΥΑρχήν βια¬ ίας "Ν&ΙΙοπ&Ι ΗβΓ&Ιά". "Επιστολαί χε ριίχουοαι χαβτονομίσματα θέαν να Ληνατελ. λωνται συστημέναι είς διαταγήν 4*ΝαΤΙοη&Ι ΗθΓβΐβ", 140 νβ«ι ιβιΐι δΐΓββτ, Νβ» ΥογΙι, Ν. Υ., άλλως δέν φ<«ομεν ΐ4·»νην βνάπολρ σ* ώα ι ν. ΧΕ1ΡΟΙ ΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΑ« ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ «•Εθνιχοϋ Κήουχοο έν ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ τε. Είς την Έφιγΐίρίδα. τής Κυβερ¬ νήσεως εδημοσιεύθη ό νόμος 3617 περί κυρώσεως τοϋ Ν. Δ. περί «δήμων χαί κοινοτήτων». Δι' αύ- τοϋ έπέρχονται αί κάτωθι τροπο- ποιήσεις είς την νομοθεσίαν πε¬ ρί «δήμων καί κοινοτήτων». Ούτως έπιτρέπεται ή ά'νευ δη- μοπρασίας έκμίσθωσΐς τής κατά τό προηγούμενον άρθρον έπιβαλ- λομένης αυξήσεως τοϋ δημοτικοϋ ι'; κοινοτικοϋ φόρον είς τούς ηδη μισθωτάς αυτού επί άναλόγω αύ- ξήσει τοϋ συνωμολογημένου ένοι- κιου. Η ΖΗΛΟΤΥΠΟΣ ΣΥΖΥΓΟΣ 3ΕΝ ΗΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΝ Τρομερά ζηλότυχος ή κορΐα Τοχλζέ 30 Ιτών δέν ηθέλησε νά έ- τςιτρέψτ) είς τον σύζι/γόν της νά έ^:- Κήρν μετά τόν θάνατόν της. Πά· Γτχοι>σα έκ τρ<μερ·άς νόσοο καί χλινή- ρης άτο τίνων ημερών έ δΟΟ φράγκα είς μ,ταν της διά νά τής αγοράση έν φον ·Αρατοϋσα τα ρέστα. 'Η την κυρίαν της έν περίστροφον ν.α: ΐί.ιάντα σφαίρας καί το έσπ'έΰας νΐ5- τέδη είς εν ντανσιγκ, μετά τοΰ φίλου της διά νά διασ/β'δά~) μέ τα 300 φράγκα τα όχοία της έμειναν. "Ο- ταν χερί τί) μβο-ονύκτιθ-,' έ εύρε τόν 7-ύριόν της ν€->φον
ϋ ό λί
ρ ρ της ν€>φον πα^ά
τοϋς χόδας τής κλίνης της κ^ρία;
Ε ί
της.
τήν,
εϊτεν, είς τον
τόν σκοχόν νά
ή, τ.
άλλά κατόχιν εσκέφθην ότι ήτο χΐ-
ριττόν. Οί <χ-ρ<λ 3έν μόν δίδουν η •ηριών ημερών ζωήν. ΕΙμαί εύτι/χης, Β'.ότ! είς τοϋς οάρανοός 6ά μέ ανα¬ μένη τώρα ό καλός μοο Κάρολος!- Η ΑΥΤΐίΜΡΚΑΐΑ ι ΤΩΝ ΑΑΣΟΝ Αί πυρκαϊά! των δατών την ίτη- χην αύτην είνε <τ·τ£*α καί ώς έχί το Γλεϊστον άχοδίίονται είς έμχρη<7τάς, οί όχοίοι, άλλο>ς τε, οϋθέ-ποτε άπο-
καλύπτονται. "Ενας Γάλλος δασο-
λόγος άχοδεικνύει, έν τούτοις, ότι
αί αΰτοαάτως έκδηλοόμεναί χ^ρ-
ί των ίασών είνε ττεό
ρρ
η οτον τάς φανταζόμ,εθα. Άρκεί,
λέγει, τό ύάλΐνΌν χώμα μιάς φιάλης
εάρισκόμενον έν μέσω ξηρών φ-
λων διά νά άνάψη την παρικ,αϊάν είς
?ά! Ή έί
Αί έκ της άπαγορεΰσεως είσα-
γωγης άλλοδαπών έμπορευ>μάτων
κατά την διάρκειαν τοΰ οίκον, ε-
τους 1925—26 αΐτήσεΐς μισθωτών
τοϋ υπέρ των φιλανθρωπικων ί-
δρυμάτων των δήμων δημοτικοϋ
φόρου τοΰ ώς άνω ετους. περί μει-
ώσεως τοΰ μισθώματος. κρίνονται
ώς όρίζει τό άρθρον 67 τοΰ Ν.
•Λβήναις | -· τής 27ης Αύγοΰστου 1925 πε¬
ρί τροποποιήσεως κλπ. τής περί
δήμων καί κοινοτήτων νομοθίσίας.
Τό κατά τό άρθρον 1 έδάφιον 2
τοϋ Ν. Δ. τής 21ης Απριλίου 19-
26 «περί επιβολής δημοτικων φό-
ρών δι' εκτέλεσιν έργων υδρεύσε¬
ως κλπ., τής πόλεως Ξάνθης» έ-
πιβληίθέν ειδικόν δημοτικόν τέλος
επί τοΰ είσαγομενου είς τόν δή¬
μον Ξάνθης οίνου, ζύθου, οίνοπνεύ
ματος καί οίνοπνευματα)δών πο-
των έπεκτείνεται καί είς πάσας
τάς κοινότητος τής 'Υποδιοικήσε-
•ς ΞάνΟης πρός ενίσχυσιν των
πόρων αυτών.
'Η 'βββαίωσΐς καί είσπραξις τού
ειδικόν τούτου κοινοτικοϋ τέλους
υπό της οίκείας κοινό¬
τητος είτε άπ' εύθείας δι' ύπαλλή-
λων αυτής, είτε δι' ενοικιάσεως.
"Αλλαι διατάξεις
Τό κατά τό άρθρον 9 τοϋ ΣΚ
ΣΤ' της 28ης Απρίλιον 1867,
ώς έτροπαποιήθτ] υπό τοΰ άρ-θρον
Γτοΰ Νόμον ΓΝΔ' της 6 Ιουλί¬
ου 1872 είσπραττόμενον, υπό τόν
τίτλον άδικον δικαίωμα ή πρόσθε¬
τον τέλος εξαγωγής, έν ττ| έπαρχία
Λευκάδος αυξάνεται άπό δύο τοΤς
ίκο,τόν είς δύο καί ήμισυ. 'Επιτρέ-
πεται δέ ή αύξησις αύτοΰ είς τρία
τοίς εκατόν δι' αποφάσεως τοΰ
επί των Εξωτερικών Ύπουργοΰ.
Αί έκ τοΰ δικαιώμετος τούτου
εϊσπ-ράξεις κατατίθενται είς το έν
Λευκάδι Ύποκατάστημα τής Έ-
θνικής Τραπέζης τής Ελλάδος διά
λογαργιασμόν των κοινοτήτων έκ
των περιφέρειαν των οποίων εγεί¬
νετο εξοτνχογή. διατίθενται δϊ εί;
εκτέλεσιν έργων συγκοινωνίας καί
υδρεύσεως αυτών.
Υπέρ των αυτών κοινοτήτων
καί πρός τόν αυτόν σκοπόν κατα¬
τίθενται καί τα μέχρι τοΰδε είσ-
πραχθεντα.
Τό έκ τής ώς άν» *~
ς αυξήσεως άναλογοϋν είς την
στημα της Έθνικής Τραπέζης υ¬
πέρ τής κοινότητος Λευκάδος καί
τής κοινότητος Βασιλικής *αΑ δι¬
ατίθενται αποκλειστικώς πρός φω¬
τισμόν των ώς είρηται κοινοτήότων.
Ή κατά κοινότητος διανομή τοΰ
κατά τό άρθρον 2 τοΰ άπό 4 Δε¬
κεμβριού 1925 Ν. Δ. «περί αντι¬
καταστάσεώς δι' ενιαίον φόροιι
κλπ», ώς άντικατειστάθη διά τοΰ
άρθρου 1 τοΰ άπό 24 Φεβρουάρι¬
ον 1928 Ν. Δ. «περί αποδόσεως
είς τούς δήμους καί κοινότητος
κλπ., έκ των είσπράξεων τοΰ ένι-
αίου έγγείου φόρου τοΰ καπνού»
ανήκοντος χρηματικού ποσοΰ είς
τα δυνάμει των νόμων ΓΤΝΗ' καί
2691 ώς μεταγενεστέρως έτροπο-
ποιήθησαν συσταθεντα έν Αίτω-
λοακαρνανία ειδικά ταμεΐα ένερ-
γεΐται, άπό τής έφαρμογης τοϋ
είρημένον Ν. Δ. της 24 Δεκεμβρι¬
ού 1925, δι' αποφάσεως τοϋ Ύ¬
πουργοΰ των 'Εσωτερικών επί τη
■βάσει τοΰ ποσοΰ τοϋ κατά κοινότη-
τα πωλουμενου καπνοΰ καί της τι-
μής πωλήσεως αύτοϋ.
Τό ύπ' αριθμόν 3 έδάφιον τοΰ
άρθρον 1 τοϋ Ν. Δ. τής 12 Ιου¬
λίου έ. ε. «περί τροποποιήσεως των
κείμενον Φιατάξεων1 περί ποσο-
στών των οικονομικων ύπαλλήλων
κλπ.» άντικαθίστανται ώς εξής:
«3. Ή καταοολή τοϋ διά τοΰ
ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ
Ο ΚΑΤΑΡΤΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΑΝΤΙΒΕΝΙΖΕΑΙΚβΝ
ΙΥΝΔΥΑΣΜΟΝ ΕΙΣ ΟΛΑΙ ΤΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΙ
ή τοϋ διά τοΰ
παρόντος Ν. Δ. οριζομένου έπιδό-
ωατος υπέρ των διοικητικων ύΐταλ-
λήλων θέλει παύσει άπό της 1 Φε¬
βρουάριον 1927 διά τό προσωπι¬
κόν των Νομαρχίαν -/αί 'Υποδιοι-
κήσεων, εν αίς δέν ήθελον έκδικα-
σθί| όλοι οί παρ' αυταΤς κατά την
ϊσχΰν τοΰ παρόντος έκκρεμοϋντες
άπολογισμοί των κοινοτικόν ταΜεί-
ων μέχρι τέλους Ίανσυαρίου
1927. Πλήν δέ τούτου ό μέν Δι-
ευθνντής τής Νομαρχίας κοί ό δι-
εξάγων την υπηρεσίαν των δή-
μίον καί κοινοτήτων γραμματεύς
είσάγονται υπό τοϋ υπουργόν των
'Εσωτερικών ή τοϋ Γενικοΰ Διοι-
κητοΰ είς τό Συμβούλιον τής Δι-
οικητικής Υπηρεσίας καλούμενοι
είς απολογίαν πρός απόλυσιν, κα¬
τά τα περί οίκονομικών υπαλλή-
λα>ν ίσχόοντα, τό λοιπον προσω¬
πικόν τής Νομαρχίας ή Ύποδιοι-
κήσεως τιμωρεΐται πειθαοχικώς.
ΑΘΗΝΑΙ, 23 Ιουλίου.—
Ή τβροεκλογική κίνησις τής άν-
τιβενιζελικης παρατάσεως συντχί-
'Οζτολ. κανονικόν, εύοβονμένοον των
σι»νεννοήοτ<τ>ν διά τ«>ν καταοτισαύν
των διαφόρων σννΐδυασ^ιών, οί ο¬
ποίον -Ού άρχίσουν ϊπισήμους ά-
ναγγελλόιιενοι έντός τής εβδομά¬
δος.
Είς την Κρήτην θά γίνουν άν-
τιβενιζίΡ.ικοί συνουασμοί ύζ τάς;
πλείστας έπερχίας. Είς τί|ν >Ηπει-
ρον έπίση·;. Είς τα Ίωάννινα σιτγ-
κΒκρΐ|ΐενο)ς ό συνδχασμός των /.κ.
Γοι'ΐδά καί Χρ4Λτοβ«σίλιι θ?<ορεΐ- ται υπό των Βενιζελικων ίσχυ- ρός, δεδοιΐϊλΌν ότι {Ιά κιαταοτι- σθουν έιχίϊ δύο δημσχρατυκχ)ί συν- δυασμοί, ό φιλελευθεςος {τπό τόν κ. Μπιότσαρην καί ό τΓρ υπό τόν κ. Μυλωνάν. Είς την Καρδίτσαν επετεύχθη π σύμπραξις τοΰ λαϊκοϋ ·Λ«ρίου 'Ράρα μετα τοΰ έλευ<)ερό<ρρονος κ. Ταλιαδονρου. Είς τα Τρίκ-,:αλα έπίσης; ή ταρτίζει συνδυασμόν μετά καταρτίζει συνδυασμό.ν μετά άλ- λατν άντιβενιζελικών στοιχείων. Ης τόν Βόλον ό κ. Καρταλης; καταρτίζει ισχυρόν σννδυαοιιόν με¬ τά άλλχον άντιβενιζελικών στοιχεί¬ ον. Ό σΐ'ν<διιασμός τοΰ λαϊκοϋ κόμ- ΛΐΐυεαΛ, ιΐνΐκνν&ιται πειιταρχικως.! ,,ατος Λακ«ϊ>νίιας θά καταρτισττΓ|
Περί ευθυνής τοϋ Νομάρχου καί α'μα τή ^ίξρ,. ^ Εΰρ<ήττΓρ τού τής υπηρεσιακτ>; τού έπαρκείας ,:_ Μαυρομιχάλη, δστις θά συνερ-
άποφαή-εται τό Ύπον-ργικόν Συμ- γαο^ ιιετ' ^Ια,γ άναιοενιζελικών
βοΰλιον μετά πρόΐο'σιν τοΰ 'Υ-Ι--------:------
ψη η ρ ς
ενα ·?άσος! Ή έστία τού π-ορος, ή ί-
~οία σχτ,ματίζε-.αί διά τοΰ κ;ι>στάλ-
λου, είνε ίκα*«] έντός ώρών τίνων
νά άνάψτ) τα ξτρά γΰλλχ. Πρός α¬
πόδειξιν άνανίρει τα άΛλέ
μελετών είς τάς όχοίας ρη
πρός έξακρίδωαν της αΐτίας ζο).-
λ«ν χυοκαϊών έν^χγεισών είς δάση
ίέντός ττ;ς τελευταίας δεχαετίας.
}ς ξή γ ς η
κοινότητα Λευκάδος εσοδον θέλει
διατεθή αποκλειστικώς πρός ήλε-
κροφωτισμόν αυτής. Πάσα άναγ-
καία λεπτομέρεια κανονισθήσεται
διά Διατάγματος.
Άπό τής ίσχύος τοϋ παρόντος
οί υπέρ των λιμενικ.ών τομείων
Λευκάδος καί Βασιλικής είσπρατ-
τόμενοι φόροι είς τούς όμωνύμους
λιμένος αί'ξάνονται κατά 30 0)0.
μ
μετά πρότοΌΐν τοΰ Ύ
πουργοϋ των Έσωτερικών, ·6πο-
χρεουμενον νά είσαγάγη είς τό
Υπουργικον Συμβουλιον την υπό¬
εσιν κατά την πρώτην μετά ην
θέσιν κατά ττ|ν πρώτην μετά την
βεβαίωσιν τής μή έκδικάσεως των
άπολογισμών σιτνεδρίασιν.
Εις τούς δημοτικοΰς στρατολό-
γους παρέχεται υπό των δήμων
πρόσθετον μηνιαίον έπίδομα ίσον
πρός τα τρία δέκατα εκτα τοϋ μι-
σθοϋ αυτών.
Ή έκλογή πρόεδρον
Ή κατά τό πρώτον έδάφιον τοΰ
άρθρον 52 τοΰ ΔΝΖ' νόμον, ώς
τουτο συνεπληρώθη διά τοΰ άρ¬
θρον 3 τοΰ νό.ο,ου 1076, έκλογί;
προέδρων κοινοτήτων διά την δευ¬
τέραν Ινιαύσιον περίοδον τής τρε-
ή
κοινοτικής πεοιόίον
θή Δ
θέλει ενεργηθή. Διά την δευτέραν
ταύτην ένιαυσίαν πΐρίοδον π^ρα-
τείνεται ή ύπηρεσία των άπό έγ-
καταστάσεως των τελευταίως άνα-
δθ
.ταραγόντο'ίν.
Ό άντι6Εινιζκλ»ν.ός σννδυασμός
Ναούσης—Βεριοοίας θά άπαυτι-
σθτ) εκ των κ.κ. Αόνγον, Μαγγρι-
ο'ηη καί έτέοων δύο.
Είς την Φλώριναν ό κ. Φ. Δρα-
γούμης λέγεται ότι ί)ά συνεργασθϊί
μετά τοΰ κ. Χάσου καί τοϋ κ.
Γσαουσάνη.
Ό τέως βοχ'λεντής ν.. Χατζΐ-
σκος εΐχε γθές μακρόν συνεργα¬
σίαν μετά τοϋ κ. Τσαλδάρη διά
τόν καταρτισμόν τοΰ συνδνασμοΰ
Φ9ιώτι|δος καί χατόπιν έντολής αν¬
τοϋ Γ/.ά?ι£σεν ένταΰι^α διαφόρους
παράγοντος διά τόν τελικόν καταρ¬
τισμόν τοϋ οτνδνασμοΓ».
Είς Λοκρίδα φαίνεται μάλλον
πιθανόν δτι δέν θά έκθεστ Α—
[ ιΐτηφιότητα ό κ. Λ ι). Εντα
πιφυιλασσόΐίενος διά τάς γε
στικός εκλογάς. Κς την αντήν
-ώς '—■-'
καταρτισθοϋν »·θανώτ<ιτα οί κά¬ τωθι συνδτασμοί: ΒενιζίλΐΛΐ ς (/. των κ.κ. Π. Φί.έ<τσα «αί Κωσ- ποΆου, των 6οχπλο<ρρόνων γλ τ κ,ν. Κ. Λυκονρεζον "/.αί Πγοι τη. Καί έτερος άντιδημοκρΐττ; <ος έκ των :ι.:ι. Σχινάχαί Παπαφλίσα. Λέγεται δέ ότι κ«ταρτί-εται /αί ίτειιπτος σννσυασαός των Π οοο- δευτικών ·πό τόν κ. Μά Τό προόο^ευτικ ^ Ό κ. Καιφαντάρης άναχιυηίΐ τό Σάββατον είς προεκλονιχΓ]ν πΐ- ριοδπ'αν άνά την ιδιαιτέραν τού περιαέρ«αν Ενρυτανίαν, θά ί^ι- στοέτΐ»η δέ έντός τριήμερον. Κατά άνατ.οίνί'Κΐιν τοΰ ■/-■ Κα¬ φαντάρη, οί συλδνασμοί τοΰ /όμ- ματός τού θ' άναγγίΑΟοΐ'ν »-πι- σήιιαχ: έντός της εβοοαάιδος ν.αί πιθανώτατα μεχρι τής Πέμ.ττη:. Έγνί.·>σθη χθίς την νί»κτα ί·'τι »
κ. ΚΐΓφανταρι^ απέκλεισε τοϋ ιρο-
οτϋπικοϋ τοΰ συνδΐ'αστίθϋ ϊ.ν(η'τα-
νίας τόν τέως 6οινευτήν τοϋ /ΐ'!1-
ματός τού κ. Τον/γόλην, προοε-
τωρισθείς τόν ελει»ΐ)νρό(ρρονα το-
πικόν πχΐρόγοντα κ. Τσιτοάοαν. (
Τό γεγονός ίσχοίααΤετο ?ΐ του
πολιτικοϋς κΰκλοι<ς , έδ τής τάοτως τοϋ ά-ρχιγγοΰ τού" οδτϋτικοϋ κάιΐϋζτος στ*11; σφαλίσ»| ®αον το δυνατόν *-α~ τεραν κατά τάς εκλογάς ξιν αετά των φίλων τού /· ταξά, π:«ος; τόν σκοπόν τή: ..·'___ * .>___ .< ».. »= ιιί χισεως τοιτηζ και ιν ση 6ονλη. ΕΐΛ'ε ηδη γνιοστό>' ότι
ό π«οοίν£ντικός τέως βονλίντη; «·
Μπανιάς θά συίυτράξτ; ε1^ τιΊν
μετά τοΰ
μ
νος κ. Τ<τ·οικον. Ό κ. Παπαναστασίου άναχί'<ρί' την Τρίτην διά έκλογιχή ^^'0" δείαν άνά την Άρ-,Μδίαν. ψ χόμενος εί; Αθήνας κατόπιν ί Μδί χμς ; ή ιιεταιτη) κίς Μακίδονίαν. ί) να- τητος άν^16εν.ζ,λ.-/ός όν έκ- νασέκος «έ πρόγραμμα ^ ,; ι - 5ϊ-» / » * ο - _ . = —·~ ι.ι ιΐ7 ",νιιυί-νιι,ΐΛΐκοε όν Ι ί-ΐιτ, Αι εκ της αυξήσεως ταύτη; προ-δειχθεισων κοινοτικόν άρχών έκ- νασέκος. «έ ποόγοαμι,Γ^"άν'ρο;^" οοδοι κατχΐτιθενται αμα τί) εισπρα-λεγεντων προέδρων, ' βς Τ> £*;>,}* ^2 ~ α ;
ΕΊς την επαρχίαν1 Καλαμών Οά
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥ2ΤΟΥ, 1928.
ΜΙΚΡΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΙ
ΕΝΑΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ
Ή Ελλάς όλόκλη<ες γνωρίζε.Ι χοίησις είλ/.ι>τε πλειόιερον αυτόν,
, Γθΐητήν τού "Γμνου τής Έλ*·> καί δ^ηρμήνεοσε διά τ>5 μ'έλους -Αατ'
. „-., Λίρνιία-'.ον Σολωαόν. Δέ/· ά-αρά,ιιλλον τοόχον ταίς ϋ'ΐττλά_
τΐ>
Οςο ας>»,
Διονΰσ'.ον Σολωμόν. Δέ/·
λ.^/— Έλληνεκά χείλη τα όχοίλ
ν.^ ςτραγούδησαν τό «Άχ' τα κίκ-
ν,α/ 2 βγαλαένη των Έλλήνων τα
υρα» καί την <(Φαρμαλωμένη» τοΰ ΐίθ'ητοϋ όστις υπήρξεν ό δηαιοοβγός —--~" ·""· χοίήσεως. Είς ρ τρόπον τας ύψηλά, των €/.κλησ!3«τικών άσμ.άτων έννοί- ας, τα όχοϊα 2ίί3ητοχο;οϋν τα ονν- ταράσσοντα ττ*θη, ίιέχεον την χα¬ ράν «νέβαλλον είς τα μ^ ή ράν «νέβαλλον την είς τα μ^χια τής όϊύνην, »;.ΐ- έ έ ί|ς νεωτέρας^μας ττν Ό-ταρίαν δμως τής βχαναστα- ί Ι άλ τ /ή ί-τάρχει καί Ινας ό ά δέ άλ- /ής τχης ρχ ■ Σολωμός όστις «άν δέν χατέ-/*) θέ ό μεγάλας πο-ητής έν μ θέσιν ό μεγάλας πο-ητής, έν ο'ς, άχήλαοσε καί οώτός φή 3ταοτικόττ)τος χλΟ' δλην την Ό )ς η η Ό Γεώργιος Σολω- ό έλέ γ τ Ί -ζ ρ μ.ος οπήρξε μοοσικός, έργ αι -ψ Εκκλησιαστικήν Μουσικήν υϊ .γένβτο εις των μεταρρίΛμιστώ" ί/^ΓΓς Άλλά σννέθεσε καί χατρι- <υ- /α τραγούδια καί ώ εροτ'λά τοιαϋτα, τα άχοία έφέρον- Τ3 ,''ς τα στόματα δλων των νέι»ν ια των νεανίδων τής ργ νης -ενεάς. Υπήρξεν έχίσης ένιτς τι ~ε-3 ιειργοτέρων τυχών της Κε- ςα// ί^ίας, καί ένώ ηδύνατο νά 8:- α-;.1τη είς ανώτερον κύκλον τής Τ./"/ής, χεριωρίσθη είς τόν μετρ:- όίί'^α ρόλον τοϋ χιαλλιτέχνο.» τοϋ ο-- ;ο τό έργον έκάλ^4*ν ή τα/ά το/ γοόνων. 1) Γεώργιος Σολωμός έΊζησε κα: α-.) αν εν είς τό 'Αργοστόλιον εί" V / αν 77 «των. "Οτβν ά~ί-φοίτη- ο-/ λχο τό Λύκείθν, έχείόθη έξέμ- φτ-ο·.ι ττήν καλλιέργειαν τής Μοο- σ/^ς Ή Έπτάνησος κοττά τόνχα- ο./ '>οντα( αίώνα ήτο ή κατ' έξο-
/τ Λθοΐίχ,ή χώρα τής Ανατολή ς
Ε ς αύτην <τυνε3·τηιθτ"αν λορικά θέ- 2το2 αχό των χρώτων γρόνων τής έα;α^<τεως τού μδλα5ρ·αματος, ού¬ τω ~ος δέ τό μουσΊκόν αίσθημα εί- Υ: -νκευθη είς αινητν Έκεί ί- δρ^τ,τχν αί ·χρώταϋ μουσικαί έτβ'- ρ: 7 α: όχοίαί ίπρομ.τβ&ινχν μθν«- <γ /'^; άχι μόνον είς τ<>ν 'ΕΙλλάδα,
α/1 χ Λαί χαθ' όλην η Ό
ν/ν_ «ύτοχιρατορίαν.
κ~/-:ίον ο! πΐρώτοι "Ε/,ληνες μου-
ϊ' συνθέτοκ καί ίιε'Λυντοτί άο-
/ -:ων, χρός δέ καί αύτοι άκ·ά;ΑΤ)
Γ · 'τ/οπαίκται, καί ά-ό Έχτα-
"■■ ^ς_άιτηρτ3ζθντο οί χοροί των
νΐ-//·κών μελο3·ρςςα.άτί·>ν τα όχοϊα
Τ:/^το είς την 'Ελλάδα. "Ενπς
^ -ο^ μοοτοαργών τούτων ήτο ν αί
0-7λωαός τάν οποίον ή φώσις τςίΑ
ν0Γ3'-"' -ίξαιρέτικως. "Εχυσεν είς
ή τού τό
^--/ν-.κον αίσθημα, τόν είχε δέ
κ:ί'/.ί~[ ή φύαίς διά φωνής άληθϋς
δαθύτατα μελετητής τής
Ι)> ^-τέχνης^ίεχλάσθη μ6στης τοϋ
ρ τού διά της γλώσ-
3'ά τής όχοίας δεσιτοζει τής
ΐΟή ημών ζωής, ώς
ρζ η ρη νην, ;ΐ
τέδιίον την Φ(λοστ>φοΰ7αν σκέψιν, έ-
ζωγρ·ά>ρίΐζθΓ; τάς «ςελ'υσομένας είλό
ν άς μεθ' όλων των λεπτόν των
άχοχρώσεων διά μβσοϋ των λαλοόι»-
των ροθμών καί ηχων. Είς την 6α-
■Οδϊαν αύτην αντίληψίν καί εχφνρα
ής τέχνης όφείλετα ή
φρ
σιν τής τέχνης όφείλεται ή άκα-
τανίκητος γο/-ε:'α χούιέξησχΐί αΚε-
ςαλλήν ψά)της κ^ί ή εημοτ-.κότης
την όχοίαν άχηλα:ι>εν. Ή φημη
μάλιστα ήτο τοιαύτη, ώστε δ'τάν ή-
την ι
γήν κότμ·α>. Είς τάς 'έκκληςπ'αστ:
ν άς εορτάς ή χαροΐλτία τοο χ:οσ:-
3ι&εν έχ'.σημότητα καί χάριν. Έ-
τ σειράν έτών υπήρξε τό καλλ'.-
τεχνικόν καύχττια τής Κεφαληνίας,
ή φήμη τού δέ ειχε διαίράμε! καθ7
οληρ/ την Έπτάνηιτον ναί είς ωρι¬
σμένας εορτάς πολλαί .....______
τού μετέβαινον έκ των λοιπών Ί-
ονίων νήσων, όπως άκ,ούσωσ'.ν αυτόν.
Εις Γερμανός^ πε^Εηγητής ά-
χτας κάτοτ* αυτόν ψάλλοντα, είς
τοιαύτην τ'νά έοιρ-τήν, ε'μεινε κατά-
πληκτος μέ την ίδίόρρ.ΐ'Θαϋν
κήν τ&υ καί ίίίως μέ
τ:κήν τα> φω·^, άφιέ;
άς σελίδας είς τάς
με-
Ή Ζωή λΐπεκλεν, ή γνωστή δημοσιογράφο-ς, ή δποία εξετέλεσε μίαν πτήσιν άπο Νέας "Υόρκης είς Μεξικόν, κατα-
θέτουσα στέφανον επί τοϋ τάφου τοϋ φονευθέντος Μεξικανοΰ άεροπόρου, Αϊμιλ.ίου Καρράνζα.
πεντήκοντα έτών ήχοόσ'.ν ή βαγκίνησίς ήτο άχερίγραπτος.
είς τα ώτά μου ώς μία έχουρανίχ 'Αλλ' ό Γεώργιος Σολωμός δέν
θλίδερα μελωδια. Έξύφραζεν δλα ήτο απλώς* μεταρρυθμκττής ί·ε·ροψάλ
ταύτα μετά χάθους 5δ!άΧο·;τος καί της. Π ιστεύων είς την θεωρίαν, ότι
τού ς ε δ 18 ε#ν εξαιρετικήν χρο-.- α! τέχναι χρέχει νά χαρακολουθοϋν
άν ή γλί>κεΐα αυτού ^ωνή. ΤΗτο ε- τάς πνευματικάς καί τάς κοινων·-
πανακττάτΓ,ς καλλιτέχνης. Δέν έδε-| κάς μεταβολάς, ειργάσθη, όπως αε-
ί>πό τοϋ ου^χρόνου μοοσ'.- ταβάλτ) καί την μοοσι-κήν συμφώνως
Τό βυθισθέν Ίτα/αχόν ύποβρύχιον Ρ—14, προ της συγκρουσες τού με έν καταδροαικόν.
τού διά τον μετρίόφρονα αυτόν (!/άλ-
την. Κατά την χαίϊικ,ήν μου ηλι¬
κίαν ε!»ρ«τ)τ;ν μ'αν μεγάλην έδδομά-
είς τό Άργο—όλιον καί χαοη-
ύ την άκ.ολθ'ϋ6ίαν τής Μ.
Π αρασκευής, ή όποία μ ού μένει ά-
ό Τ άί
λττίμόνητος έκτοτε. Τα
«Τάδε λέγει Κΰριος τοίς Ίουδαίθ"ί,
λαός αου», «ΟΊ νομοΌέται τοϋ Ί
σραήλ Ίο^αίο: κ,αί Φ,χρ'.σαίο1.», τό
«"ΙΕφριςεν ή γή» καί ιδίως τό «Σή-
μερον κρεμάται «έχί
0 εν ϋ-
κοΰ καθεστώτος. "Αφινε την
τασίαν τοο Χ!>ρία·ριχον νά
κατά την άτομική-/ τού φαντασίαν
έμ—*εοσιν. Ενθυμούμαι, ότι, όταν
κατά την στιγμήν ν.αΐθ ήν ό ίερείς
εξήλθε μετά τοϋ Τιμίοο Σταοροό
είς την Ω:αί« Πύλην, ή μελω-
ί:κή φ-ωνή τοϋ έμπνε,/σμένου ψάλ-
του ηκούετο έν μέσω ν^Αρ'.κής σ'.γής
τ; γοητεία δέ την όχοία·ί έ'ξήστΛε',
ήτο άληθ-ώς τεραστία. "Ολον τό
συνηγμενον έκεϊ χλήθος εφαίνετο
___»____ .'._! _^__;-ι— __ __
χρός τάς νέας 53έας. Βίστπ'^- ν»ί«
μέλη συμ.φν<;ϋντα χοός τάς ίδβας τού ταύτας. Έκ χοό τούτου αί σονθί- σεις τοο έγιναν δημοτ'.κώτατα!. μέλη τοϋ Σολω ό Τα μη μ είναι «ντ*λώς χρωτότυχα, έκ τοό- τον (■δίως υχερ·εχει τό «Δ; εαεοί- ? τέχνη. Ή έκκλησίαστικτίασ! την γήν χ,ίεμάσας», καί μετζ ν.ρεμάμενον άχό τα χείλη τού κα: ΤΗτο τουτο άφ(&ρ<ομένΐ(ν χράς την Ελληνικήν σημαίαν, τό ό—ο'ον έλησμονήθη σήμερον καί οί Έ—τα- νήσ-ο: μχ^τ,ταΐ δέν τό άδουσι πλέον όπως άλλοτε είς τα σχολεϊζ. Ίό τραγούϊί αύτό εχει ο3τω: «Σέ μεγάλε Σταυρε πρθχΐκυνοΰσιν οί π'.στοί των Έλλήνων λαοί, Σέ σημαία λαμπρά χα'ρετοϋσι τής Ελλάδος τα άρη χι' ή γη. * * * Σέ βαρεία κόρη ΰμνοϋσι . των Έλλήνων οί Θεΐοτ χοροί, Μει3ιάς κι' οί λειμώνες άνθούσι, [π:<;στατεΰε:ς κι' ή γή εύφορεΐ.» Α. Λε6ίν «ώ ή Μαΐαπελ Μπόλλ. ή Βασίλισσα των άοαμάντα,ν, παραθερίζοντε, * τ. Ντω6λλλ. ' Οί στίχοι ^ «μ^τος ΤΟ^· σοτ/το τα ίμάτιά μου» καί τό «Ααός μου τ· έχοίησά σοι». » Κατά τοΰς αγώνας των Έπτο- νησίων ύπέο τής ενώσεως αυτών μετά τής Έλλάί'ας, ό Σολωμές, €ερμός χατριώτης καί νεώτατος τότε, εγένετο ΐός των έθ < ένθοοτιώϊης άο;- τούτ6)ν οχΛΐάτων. τ ω. 'Εσχττχάτισί λαμπράς χορω&ίας %αί έςετελει τα ασματα τοϋ Νικολάίν) μ Τζανή, τοό Π έτροο ΣΛαρλάτοο καί τοϋ Γεωργίου Λαμπίρη, τα όποία έκ Κεφαλλην'ας μετείκοντο είς Ο¬ λην την Έπτάνησον, ήκούοντο ?ε ταυτα είς το Πλατί» Καντοϋνι τής Κερκύρας καί είς τούς δρόμα>ς τής
Ζχκύνθοο άδΐμενα ΰχό των ένθου-
/α ·άχό τα χα-
τριωτ'.κά αύτά τραγούδία τα όχοϊα
επί πολλά ετη μετά την έπ'.τελε-
οτλείσαν ένωσιν 4§ηκολούθοτν άί?ό-
έέ
μενα, μοϋ έχανέρχεται είς την μνή¬
μην, ή δέ υ,ελω-ϊία αυτών πριςσχα'
ή ρς
ζει ώς είς «τα μαραννέ^α χείλη
ΤΗ υ ά
ίέν είναι δ&δαίως έξαιρετ'.κής τέ-
-/νης. "Οταν δμως ό χορός τοΰ Σο»
λωμοϋ, λέγει ό Γερμανός πεο'.ηγη·
τής, έτραγοοδοϋσεν αΰτοΰς, δέν ε-
μενεν άέάκ,ρυτον μάτι. Καί δταν χά-
λιν^|ν τώ Άργοστολίω την ήμ&ραν
τοΰ Εύανγελ'σμοϋ, τοϋ 1861, έτε-
λέσ'θη μντ,μόσΛον υπέρ των θυτιά-
των των πρώ-.ων ύπέο τής 'Ενώ-
οεως έξεγέρσεων, ό χορός τοϋ Σο-
>Λ)μοϋ έτραγούδησεν είς τ^ εκκλη¬
σίαν τό άκόλοοβον άσν-α:
«Ξημε.ρώνε: αιτ,'ή των Θαυμάτων,
Αύγή δόξης, αύγή λεαθερ'.άς,
Καί τοΰς τάφοος των πρώτων θα-
μάτων
Στειφανώνει μ' άκτίνες ^ρυσές.»
Τό πατρ*ωτ'κόν αύτό άσμα άχό
την εκκλησίαν τοϋ Άργοστολίοΐ) δ'-
ε·χτθη είς όλην την 'Εχτάνησον, καί
δλοι βκεΐνο! οί όποίοι συνεκεντρΌϋν-
το είς τόν Πατριωτικόν Σύλλογον
τβϋ «Ρτίγα)), είς την Κέρκοραν, τέ
έτραγθ'οίοϋσοτ^ κάτω άπό τα παρά-
θυρα τοϋ Άγγλου άρμοστοϋ. "Εττ:
τα τραγούδ'.α αύτά τοϋ Γεωργίο.)
Σολωμοϋ, τα άπ)^ΐ καί άπέρϊττα,
ένέχνεον τοίις >άγων!στάς οί όχΌΪο.
εζήτουν νά σογχωνεύσοον, την χολι-
τικήν των ΰπαοξιν μετά τού έλευ-
θ;ρ«) μικροϋ 'Ελληνι.χε'ί Κράτοος.
Τα τραγο>?!α δέ αύτά εχουν την
θέσιν τους είς την ιστορίαν των ά-
γώνων τής Ενώσεως τής Έχτα-
νήσου, οίτινες διήρχ<εσαν άμεί<ι>το:
επί τόσα έτη.
Τό"^ ψάλτην τώ*/ βκχλησιαστ:κων
ψαλμωβΐών καί των έ-Θνικών τ3·Χ-
γουδιών δέν τόν έληστλόνησαν είς
την Κεφαλληνία";. Είς τάς έκ,κλη-
σίας της ά-Αθύονται ά/Λμη τα χα-
θητϊκά ά'/τίφωνα καί είς τα καν-
τούνΐα των χβωτε:χ«σών των Ίονί-
ατ> πόλεων άνττιχοϋσι πάντοτε άχέ
τοϋς νι>κτερ!νοος κ^ταδόροος τ ά
ώραία μέλη των έρωτίκών άσμάτων
■/.αί συγχ,ινοϋν άχόμη τάς μηλοφθάλ-
μους νεοτ^δας δ'ά τάς οποίας άδον-
ται υπό τούς ήχοος των μανϊολίνων
καί τής -/.ιθάρας.
ΘΕΟΔ. ΒΕιΛΙΑΝΓΓΗΣ
Η ΝΕΑ ΜΟοΊΙ ΕΧΕΙ
Ι
Είς τόν Π άπαν υπεβλήθη νέα
αίτησις ύχογεγραμμέν·/) ΰχό 5ί>.
000 «χκττών» ζητοΰντων την έττέμ-
δασΐν τού εναντίον τής σημερινήν
μόϊας. Οί ΰπς,ρ τής μόδας δμως Θΐ-
ωροϋν την αναφοράν αυτήν μίζν τατ·
τα<ρανή των ζητοίντων ό ρή / ζη την τροχοτοίησ'.ν τής μόίας. «'Ε· ά έ έ ής μς χρη, λέγουν, δεκαέξ μής δ'.ά νά ευρεθούν είς έν Κράτος 40 ί- ν.ατο;χμϋρίων χ,ατοίκων 50 χιλ'.άδες χ/θρωττοι διά νά ύπογράψοον μίαν αίτησιν πρός τόν Π άτ:χν κατά τής μόδας. Ή σημερ'.νή μόϊα εχει πολ- λού-ς θαυμαστάς καί ή μεταβδολή της είνε δ>»σχερεστάτη>).
Έκλεχτά βιβλία εχει μόνον τό Βν-
μόν τού «Εθνικον Κήρυκος»,
ΜΙΚΡΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΙ
ΕΝΑΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ
Ή Ελλάς όλόκλη<ες γνωρίζε.Ι χοίησις είλ/.ι>τε πλειόιερον αυτόν,
, Γθΐητήν τού "Γμνου τής Έλ*·> καί δ^ηρμήνεοσε διά τ>5 μ'έλους -Αατ'
. „-., Λίρνιία-'.ον Σολωαόν. Δέ/· ά-αρά,ιιλλον τοόχον ταίς ϋ'ΐττλά_
τΐ>
Οςο ας>»,
Διονΰσ'.ον Σολωμόν. Δέ/·
λ.^/— Έλληνεκά χείλη τα όχοίλ
ν.^ ςτραγούδησαν τό «Άχ' τα κίκ-
ν,α/ 2 βγαλαένη των Έλλήνων τα
υρα» καί την <(Φαρμαλωμένη» τοΰ ΐίθ'ητοϋ όστις υπήρξεν ό δηαιοοβγός —--~" ·""· χοίήσεως. Είς ρ τρόπον τας ύψηλά, των €/.κλησ!3«τικών άσμ.άτων έννοί- ας, τα όχοϊα 2ίί3ητοχο;οϋν τα ονν- ταράσσοντα ττ*θη, ίιέχεον την χα¬ ράν «νέβαλλον είς τα μ^ ή ράν «νέβαλλον την είς τα μ^χια τής όϊύνην, »;.ΐ- έ έ ί|ς νεωτέρας^μας ττν Ό-ταρίαν δμως τής βχαναστα- ί Ι άλ τ /ή ί-τάρχει καί Ινας ό ά δέ άλ- /ής τχης ρχ ■ Σολωμός όστις «άν δέν χατέ-/*) θέ ό μεγάλας πο-ητής έν μ θέσιν ό μεγάλας πο-ητής, έν ο'ς, άχήλαοσε καί οώτός φή 3ταοτικόττ)τος χλΟ' δλην την Ό )ς η η Ό Γεώργιος Σολω- ό έλέ γ τ Ί -ζ ρ μ.ος οπήρξε μοοσικός, έργ αι -ψ Εκκλησιαστικήν Μουσικήν υϊ .γένβτο εις των μεταρρίΛμιστώ" ί/^ΓΓς Άλλά σννέθεσε καί χατρι- <υ- /α τραγούδια καί ώ εροτ'λά τοιαϋτα, τα άχοία έφέρον- Τ3 ,''ς τα στόματα δλων των νέι»ν ια των νεανίδων τής ργ νης -ενεάς. Υπήρξεν έχίσης ένιτς τι ~ε-3 ιειργοτέρων τυχών της Κε- ςα// ί^ίας, καί ένώ ηδύνατο νά 8:- α-;.1τη είς ανώτερον κύκλον τής Τ./"/ής, χεριωρίσθη είς τόν μετρ:- όίί'^α ρόλον τοϋ χιαλλιτέχνο.» τοϋ ο-- ;ο τό έργον έκάλ^4*ν ή τα/ά το/ γοόνων. 1) Γεώργιος Σολωμός έΊζησε κα: α-.) αν εν είς τό 'Αργοστόλιον εί" V / αν 77 «των. "Οτβν ά~ί-φοίτη- ο-/ λχο τό Λύκείθν, έχείόθη έξέμ- φτ-ο·.ι ττήν καλλιέργειαν τής Μοο- σ/^ς Ή Έπτάνησος κοττά τόνχα- ο./ '>οντα( αίώνα ήτο ή κατ' έξο-
/τ Λθοΐίχ,ή χώρα τής Ανατολή ς
Ε ς αύτην <τυνε3·τηιθτ"αν λορικά θέ- 2το2 αχό των χρώτων γρόνων τής έα;α^<τεως τού μδλα5ρ·αματος, ού¬ τω ~ος δέ τό μουσΊκόν αίσθημα εί- Υ: -νκευθη είς αινητν Έκεί ί- δρ^τ,τχν αί ·χρώταϋ μουσικαί έτβ'- ρ: 7 α: όχοίαί ίπρομ.τβ&ινχν μθν«- <γ /'^; άχι μόνον είς τ<>ν 'ΕΙλλάδα,
α/1 χ Λαί χαθ' όλην η Ό
ν/ν_ «ύτοχιρατορίαν.
κ~/-:ίον ο! πΐρώτοι "Ε/,ληνες μου-
ϊ' συνθέτοκ καί ίιε'Λυντοτί άο-
/ -:ων, χρός δέ καί αύτοι άκ·ά;ΑΤ)
Γ · 'τ/οπαίκται, καί ά-ό Έχτα-
"■■ ^ς_άιτηρτ3ζθντο οί χοροί των
νΐ-//·κών μελο3·ρςςα.άτί·>ν τα όχοϊα
Τ:/^το είς την 'Ελλάδα. "Ενπς
^ -ο^ μοοτοαργών τούτων ήτο ν αί
0-7λωαός τάν οποίον ή φώσις τςίΑ
ν0Γ3'-"' -ίξαιρέτικως. "Εχυσεν είς
ή τού τό
^--/ν-.κον αίσθημα, τόν είχε δέ
κ:ί'/.ί~[ ή φύαίς διά φωνής άληθϋς
δαθύτατα μελετητής τής
Ι)> ^-τέχνης^ίεχλάσθη μ6στης τοϋ
ρ τού διά της γλώσ-
3'ά τής όχοίας δεσιτοζει τής
ΐΟή ημών ζωής, ώς
ρζ η ρη νην, ;ΐ
τέδιίον την Φ(λοστ>φοΰ7αν σκέψιν, έ-
ζωγρ·ά>ρίΐζθΓ; τάς «ςελ'υσομένας είλό
ν άς μεθ' όλων των λεπτόν των
άχοχρώσεων διά μβσοϋ των λαλοόι»-
των ροθμών καί ηχων. Είς την 6α-
■Οδϊαν αύτην αντίληψίν καί εχφνρα
ής τέχνης όφείλετα ή
φρ
σιν τής τέχνης όφείλεται ή άκα-
τανίκητος γο/-ε:'α χούιέξησχΐί αΚε-
ςαλλήν ψά)της κ^ί ή εημοτ-.κότης
την όχοίαν άχηλα:ι>εν. Ή φημη
μάλιστα ήτο τοιαύτη, ώστε δ'τάν ή-
την ι
γήν κότμ·α>. Είς τάς 'έκκληςπ'αστ:
ν άς εορτάς ή χαροΐλτία τοο χ:οσ:-
3ι&εν έχ'.σημότητα καί χάριν. Έ-
τ σειράν έτών υπήρξε τό καλλ'.-
τεχνικόν καύχττια τής Κεφαληνίας,
ή φήμη τού δέ ειχε διαίράμε! καθ7
οληρ/ την Έπτάνηιτον ναί είς ωρι¬
σμένας εορτάς πολλαί .....______
τού μετέβαινον έκ των λοιπών Ί-
ονίων νήσων, όπως άκ,ούσωσ'.ν αυτόν.
Εις Γερμανός^ πε^Εηγητής ά-
χτας κάτοτ* αυτόν ψάλλοντα, είς
τοιαύτην τ'νά έοιρ-τήν, ε'μεινε κατά-
πληκτος μέ την ίδίόρρ.ΐ'Θαϋν
κήν τ&υ καί ίίίως μέ
τ:κήν τα> φω·^, άφιέ;
άς σελίδας είς τάς
με-
Ή Ζωή λΐπεκλεν, ή γνωστή δημοσιογράφο-ς, ή δποία εξετέλεσε μίαν πτήσιν άπο Νέας "Υόρκης είς Μεξικόν, κατα-
θέτουσα στέφανον επί τοϋ τάφου τοϋ φονευθέντος Μεξικανοΰ άεροπόρου, Αϊμιλ.ίου Καρράνζα.
πεντήκοντα έτών ήχοόσ'.ν ή βαγκίνησίς ήτο άχερίγραπτος.
είς τα ώτά μου ώς μία έχουρανίχ 'Αλλ' ό Γεώργιος Σολωμός δέν
θλίδερα μελωδια. Έξύφραζεν δλα ήτο απλώς* μεταρρυθμκττής ί·ε·ροψάλ
ταύτα μετά χάθους 5δ!άΧο·;τος καί της. Π ιστεύων είς την θεωρίαν, ότι
τού ς ε δ 18 ε#ν εξαιρετικήν χρο-.- α! τέχναι χρέχει νά χαρακολουθοϋν
άν ή γλί>κεΐα αυτού ^ωνή. ΤΗτο ε- τάς πνευματικάς καί τάς κοινων·-
πανακττάτΓ,ς καλλιτέχνης. Δέν έδε-| κάς μεταβολάς, ειργάσθη, όπως αε-
ί>πό τοϋ ου^χρόνου μοοσ'.- ταβάλτ) καί την μοοσι-κήν συμφώνως
Τό βυθισθέν Ίτα/αχόν ύποβρύχιον Ρ—14, προ της συγκρουσες τού με έν καταδροαικόν.
τού διά τον μετρίόφρονα αυτόν (!/άλ-
την. Κατά την χαίϊικ,ήν μου ηλι¬
κίαν ε!»ρ«τ)τ;ν μ'αν μεγάλην έδδομά-
είς τό Άργο—όλιον καί χαοη-
ύ την άκ.ολθ'ϋ6ίαν τής Μ.
Π αρασκευής, ή όποία μ ού μένει ά-
ό Τ άί
λττίμόνητος έκτοτε. Τα
«Τάδε λέγει Κΰριος τοίς Ίουδαίθ"ί,
λαός αου», «ΟΊ νομοΌέται τοϋ Ί
σραήλ Ίο^αίο: κ,αί Φ,χρ'.σαίο1.», τό
«"ΙΕφριςεν ή γή» καί ιδίως τό «Σή-
μερον κρεμάται «έχί
0 εν ϋ-
κοΰ καθεστώτος. "Αφινε την
τασίαν τοο Χ!>ρία·ριχον νά
κατά την άτομική-/ τού φαντασίαν
έμ—*εοσιν. Ενθυμούμαι, ότι, όταν
κατά την στιγμήν ν.αΐθ ήν ό ίερείς
εξήλθε μετά τοϋ Τιμίοο Σταοροό
είς την Ω:αί« Πύλην, ή μελω-
ί:κή φ-ωνή τοϋ έμπνε,/σμένου ψάλ-
του ηκούετο έν μέσω ν^Αρ'.κής σ'.γής
τ; γοητεία δέ την όχοία·ί έ'ξήστΛε',
ήτο άληθ-ώς τεραστία. "Ολον τό
συνηγμενον έκεϊ χλήθος εφαίνετο
___»____ .'._! _^__;-ι— __ __
χρός τάς νέας 53έας. Βίστπ'^- ν»ί«
μέλη συμ.φν<;ϋντα χοός τάς ίδβας τού ταύτας. Έκ χοό τούτου αί σονθί- σεις τοο έγιναν δημοτ'.κώτατα!. μέλη τοϋ Σολω ό Τα μη μ είναι «ντ*λώς χρωτότυχα, έκ τοό- τον (■δίως υχερ·εχει τό «Δ; εαεοί- ? τέχνη. Ή έκκλησίαστικτίασ! την γήν χ,ίεμάσας», καί μετζ ν.ρεμάμενον άχό τα χείλη τού κα: ΤΗτο τουτο άφ(&ρ<ομένΐ(ν χράς την Ελληνικήν σημαίαν, τό ό—ο'ον έλησμονήθη σήμερον καί οί Έ—τα- νήσ-ο: μχ^τ,ταΐ δέν τό άδουσι πλέον όπως άλλοτε είς τα σχολεϊζ. Ίό τραγούϊί αύτό εχει ο3τω: «Σέ μεγάλε Σταυρε πρθχΐκυνοΰσιν οί π'.στοί των Έλλήνων λαοί, Σέ σημαία λαμπρά χα'ρετοϋσι τής Ελλάδος τα άρη χι' ή γη. * * * Σέ βαρεία κόρη ΰμνοϋσι . των Έλλήνων οί Θεΐοτ χοροί, Μει3ιάς κι' οί λειμώνες άνθούσι, [π:<;στατεΰε:ς κι' ή γή εύφορεΐ.» Α. Λε6ίν «ώ ή Μαΐαπελ Μπόλλ. ή Βασίλισσα των άοαμάντα,ν, παραθερίζοντε, * τ. Ντω6λλλ. ' Οί στίχοι ^ «μ^τος ΤΟ^· σοτ/το τα ίμάτιά μου» καί τό «Ααός μου τ· έχοίησά σοι». » Κατά τοΰς αγώνας των Έπτο- νησίων ύπέο τής ενώσεως αυτών μετά τής Έλλάί'ας, ό Σολωμές, €ερμός χατριώτης καί νεώτατος τότε, εγένετο ΐός των έθ < ένθοοτιώϊης άο;- τούτ6)ν οχΛΐάτων. τ ω. 'Εσχττχάτισί λαμπράς χορω&ίας %αί έςετελει τα ασματα τοϋ Νικολάίν) μ Τζανή, τοό Π έτροο ΣΛαρλάτοο καί τοϋ Γεωργίου Λαμπίρη, τα όποία έκ Κεφαλλην'ας μετείκοντο είς Ο¬ λην την Έπτάνησον, ήκούοντο ?ε ταυτα είς το Πλατί» Καντοϋνι τής Κερκύρας καί είς τούς δρόμα>ς τής
Ζχκύνθοο άδΐμενα ΰχό των ένθου-
/α ·άχό τα χα-
τριωτ'.κά αύτά τραγούδία τα όχοϊα
επί πολλά ετη μετά την έπ'.τελε-
οτλείσαν ένωσιν 4§ηκολούθοτν άί?ό-
έέ
μενα, μοϋ έχανέρχεται είς την μνή¬
μην, ή δέ υ,ελω-ϊία αυτών πριςσχα'
ή ρς
ζει ώς είς «τα μαραννέ^α χείλη
ΤΗ υ ά
ίέν είναι δ&δαίως έξαιρετ'.κής τέ-
-/νης. "Οταν δμως ό χορός τοΰ Σο»
λωμοϋ, λέγει ό Γερμανός πεο'.ηγη·
τής, έτραγοοδοϋσεν αΰτοΰς, δέν ε-
μενεν άέάκ,ρυτον μάτι. Καί δταν χά-
λιν^|ν τώ Άργοστολίω την ήμ&ραν
τοΰ Εύανγελ'σμοϋ, τοϋ 1861, έτε-
λέσ'θη μντ,μόσΛον υπέρ των θυτιά-
των των πρώ-.ων ύπέο τής 'Ενώ-
οεως έξεγέρσεων, ό χορός τοϋ Σο-
>Λ)μοϋ έτραγούδησεν είς τ^ εκκλη¬
σίαν τό άκόλοοβον άσν-α:
«Ξημε.ρώνε: αιτ,'ή των Θαυμάτων,
Αύγή δόξης, αύγή λεαθερ'.άς,
Καί τοΰς τάφοος των πρώτων θα-
μάτων
Στειφανώνει μ' άκτίνες ^ρυσές.»
Τό πατρ*ωτ'κόν αύτό άσμα άχό
την εκκλησίαν τοϋ Άργοστολίοΐ) δ'-
ε·χτθη είς όλην την 'Εχτάνησον, καί
δλοι βκεΐνο! οί όποίοι συνεκεντρΌϋν-
το είς τόν Πατριωτικόν Σύλλογον
τβϋ «Ρτίγα)), είς την Κέρκοραν, τέ
έτραγθ'οίοϋσοτ^ κάτω άπό τα παρά-
θυρα τοϋ Άγγλου άρμοστοϋ. "Εττ:
τα τραγούδ'.α αύτά τοϋ Γεωργίο.)
Σολωμοϋ, τα άπ)^ΐ καί άπέρϊττα,
ένέχνεον τοίις >άγων!στάς οί όχΌΪο.
εζήτουν νά σογχωνεύσοον, την χολι-
τικήν των ΰπαοξιν μετά τού έλευ-
θ;ρ«) μικροϋ 'Ελληνι.χε'ί Κράτοος.
Τα τραγο>?!α δέ αύτά εχουν την
θέσιν τους είς την ιστορίαν των ά-
γώνων τής Ενώσεως τής Έχτα-
νήσου, οίτινες διήρχ<εσαν άμεί<ι>το:
επί τόσα έτη.
Τό"^ ψάλτην τώ*/ βκχλησιαστ:κων
ψαλμωβΐών καί των έ-Θνικών τ3·Χ-
γουδιών δέν τόν έληστλόνησαν είς
την Κεφαλληνία";. Είς τάς έκ,κλη-
σίας της ά-Αθύονται ά/Λμη τα χα-
θητϊκά ά'/τίφωνα καί είς τα καν-
τούνΐα των χβωτε:χ«σών των Ίονί-
ατ> πόλεων άνττιχοϋσι πάντοτε άχέ
τοϋς νι>κτερ!νοος κ^ταδόροος τ ά
ώραία μέλη των έρωτίκών άσμάτων
■/.αί συγχ,ινοϋν άχόμη τάς μηλοφθάλ-
μους νεοτ^δας δ'ά τάς οποίας άδον-
ται υπό τούς ήχοος των μανϊολίνων
καί τής -/.ιθάρας.
ΘΕΟΔ. ΒΕιΛΙΑΝΓΓΗΣ
Η ΝΕΑ ΜΟοΊΙ ΕΧΕΙ
Ι
Είς τόν Π άπαν υπεβλήθη νέα
αίτησις ύχογεγραμμέν·/) ΰχό 5ί>.
000 «χκττών» ζητοΰντων την έττέμ-
δασΐν τού εναντίον τής σημερινήν
μόϊας. Οί ΰπς,ρ τής μόδας δμως Θΐ-
ωροϋν την αναφοράν αυτήν μίζν τατ·
τα<ρανή των ζητοίντων ό ρή / ζη την τροχοτοίησ'.ν τής μόίας. «'Ε· ά έ έ ής μς χρη, λέγουν, δεκαέξ μής δ'.ά νά ευρεθούν είς έν Κράτος 40 ί- ν.ατο;χμϋρίων χ,ατοίκων 50 χιλ'.άδες χ/θρωττοι διά νά ύπογράψοον μίαν αίτησιν πρός τόν Π άτ:χν κατά τής μόδας. Ή σημερ'.νή μόϊα εχει πολ- λού-ς θαυμαστάς καί ή μεταβδολή της είνε δ>»σχερεστάτη>).
Έκλεχτά βιβλία εχει μόνον τό Βν-
μόν τού «Εθνικον Κήρυκος»,
βο—ςϊ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΊΌΥ, 1Π28.
ΜΙΑ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΗ ΑΘΗΝΑ ΓΚΗ ΔΟ-Α
ΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ ΗΜΕΡΑΙ ΤΟΥ ΜΕΡΑΚΑΗ ΕΙΣ ΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟΙ
ΣΤΡΙΒΕΙ ΤΟ ΜΟΥΣΤΑΚΙ ΚΑΙ ΖΗΤΕΙ... ΑΦΕΣΙΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ -
την ασφαλτο στιϊ
«ττΰα)ροδρόμι τής όδοϋ Σταδίου
χτππχοντας γκάπ-γκσΰπ μέ τή βα¬
ρεία οί εργάται τή; Πάουερ. Τα
οοίαοκίνητα ετρ'^χαν σπάνω-κάτω,
τό ενα πίσω άπό τό αλλλο, σάν
πνεχιιιατα τοΰ Σατανά. Καί ή ζέ-
οτη είχε άποκαρώση την άτμόσφαι-
ρα. Ό πόλισχιαιν έοήκωνε τό χέρι
κι' ενα κϋμα κόσμον εΐχε στα"~
<ΐτήν άν.ρη τοΰ πεζοδροιιίου, ομ ό Ίσραήλ τοΰ Μωϋσέως, νά περά¬ ση άπέναντι. Πλήθος γνναΐκες μέ 6<ηιιμένσ( χείλη, μέ ματόκλαιδα μαυ- ρισμένα άπό κάροουντ), μέ φονστα- νάκια απάνω άπό τό γόνατο καί μέ κοιιμένα ιαολλιά, άφιναν ενα ρεϋμο άπό λογής-λογής άρώματα, άνάμικτα μέ την άπόπνοια τής γν- μλ'ης βαοιχός των. ν' αυλακώνη τή •βεραή πνοή τοϋ μελτεαισΰ. Νέοι καί γεροι. ξυρισμένοι, μέ πσντε- λόνια τσάρλιεοτον, ετρίχαν 6ια- στικοί. Καί ολη αυτή ή ν.ίνησις κάτο» άπό τή σκηνογραφία ο'ικθδο- μών μέ πέντ-ε πατώματα. 'Εοοΰϊζαν τα κλάξον καί έκαυπάνιζαν τα τράμ, ένώ οί ρόδες το>ν έσέρνον-
το στά οάύερα των γραμμών μέ
άνατριχιαστικά ονρλιάσματα. Σέ
μιά τέτοια στιγμή ενας παράξενος
*__β _ί___________~..Λ__ ^ιιβ/ϊι < μ ο'ια'βάτης, γεροντάκος ρ Ρουμελιάχτης μέ τή φαοδομάνικη πονκαμίσα τον, κάτασπρος ά7τό τα μαίλλΐά καί τό μουστάκι «ος τή 6λαχόκαΛτσ·α μέ τίς μοώ-ηιμΗνες φοΰντες των τσαοοιτχιών, έστήρι- ξε τό ραβδί τον καί έστάθηκε μ' ε'να βλέμμα «πογνώσϊως πονλεγε Βά ότι ταχε χάσει καί δέν τολ- ά ά ί ύ μσϋσε νά κάμιι όντε πίσω, ούτ- "μπρός. Ήτοτν ό άπάστρατος δε¬ κανεύς των εύζώνων Δημήτριος Στεργιάποι·λος, ηληάας 83 έτιον, ποΰ επήγαινε στό ταμτΐο νά πάρη ΐή σννταξί τού, έχοντος τα λλ 6 λά δλ Η Κλαυδία Ντέλλ καί ή Χαϊζελ Φόρμπς, χορίστρες τής μουσικής κωμίρδίας «Ροζα?.ί», μέ ενα μικρόν χιμπαντζήν καΐ ενα γορίλλαν. ή ξ χς ρ 6ια» στό σιλάχι τού—δηλαΐδή μέσο στόν κόρφο τού, γιατί τό σιλάχι τό Ιβάραινε πρό πολλού καί τό έπέ- ταξε μαζί μέ δλα τα αλλα διακο σμητικά λοΰσά τον. Έστάθη&ίε α μίλητος κι' έκύτταζε. Λέν τον έπρό- σρξε κανείς. Κανείς δέν τόν 6γλ«(ίι- ο·ιζε άπο όλον εκείνον τόν αθηναϊ¬ κον πλτυδνσαόν. Κανείς δέν ξ τό Μερακλή! Τό ύ * * » Τόσο πολύ άλλάξαμε, λοιπύν; Νολ, κο,νείς δέν εγνώριζε τόν Με- ραίκλήν, άλλά μήΊπως καί δ Με- ρΊχκλής εγνώριζε κανεναν; Τωχει πάρη άπόχρασ· ότι τοΰ ήτα,νε νραιμ- μένο νά πεθάνη αγνωστος μέσο. σέ άγνοχττα ΐΓρόσοίπα καί σέ ά- γΛΌ)στα π!ράγματα. Άπο τόν καιρό ποΰ έ-θιάιαπωσε τό φώς τού—πάνϊ •κΐααιΐιιά δθόαριά χρονια—-τα πάντα άρχισαΐν ν' άίλάνθυν γύρω τού καί νά γίνωνται άγνώριστα. Καί πρώ- τα-πρώτα ά'ρχισε ν' άλλάζτ) αντός ό Εδιος. Τόν πήραν άπό κάτω τα μαΰρα γερατίΐά. Δέν τοΰμεινε ιιαν- τΐεκα για το μουστάκι τσυ, άλλύ. όντε καί κέφι γιά νά στολισθί). Τουφαγε δ ον,άςος σιγά-σιγά τή χρ-οκτοί&ντΓίΑένη κάπα τού. Καί ίίς τό μετας,ύ ό κόσμος δλο έπλη- βαινε. Τα "/.τίρια μίγαλωναν άπότο- μα καί ώριθωναν τονς καινονργιους πανΰψηίλονς τοίχονς των σάν φαν- τάσματα. Τό Ζάπιπειο, τό (χΐσίλειό τον, επΐανσε νά είνε τό απο-ντον της κοσΐιακή; <5υγκΓντρο)σεως τα πρωϊ- νά καί τα άπογεύματα, οί ποι έσκόρπισαν στά μεγάλα '/.έν- τρα, καί αύτός, άποκαμοίμένος άπό την Ιξάντληαι, έζά'ροχίε «στό για- τάχι τον, στ/ίί αικρή ξύλινη 3τα- ράγψ.α τοϋ φύλαν.ος, ϊτοΐ* μόλις τον χί<ιοΐ.ϊ, κρυαιιένη ικάτίο άπό ιάγκαλιές ιδένδρίον, ένίίΐ κόΐποτ· πί- οϊο «πό την Πύλη τοΰ Άδριανοΰ, δπου ξοοτλωιμένυς, λησμονημένος, παντέρτ|ΐος κισί φοιν.αράς, άναττο- Χοϋσε ενα-ενια τα περασυέλ'α μ£γα- ενΕϋχ τού, ένώ άπ' εξω τόν έτραν- τάνιζε καί τον έτράμαζε κάθε τό¬ σο δ θόρυβος των συτοκινήτων ίΐοϋ άνϊΐβακατέθαιιναν στό Φάλη- ' ρο. "Εΐτοι, α αΐαή τΐ)ν τρβτ/ική 'ίταραίσ'θησ!, έξηντλημένος, αρρω- 1 στος φτωχονλης, παρατείνει την ''έ?τραγη ζωή το υμέσα στό καινούρ- ■ γιο πλαίσιο τον μεταΐπολεμικον κό- <τμοι>, περψένοΛαας μέ δλο τό πέν-
^μο καμάρι της παραγνωρισμέ-
νης δόξας, τό θάνΏτο. Είνε δαν-
τν/ός.
Δέν ύαΐάρχει ιιελΌίοείτερη λιτπη
άπό την άνάμνησι των καλών
σέ κοιροΰς
Τάμμα εΐχα νά πόω μιά μερά νά
ιοΐ^)ιρ&(ό τόν Μερακλή. Καί μ'
;'φερε ό δρόιιος χθέ; κατά τό σοί-
ροΐΛΓθ στό λτριέρι τού. Τόν εύρι,-
κα, ή μάλλον ενρήκα τό κάτισχνο
φάσΐια τού, σέ αιά κατάστοσι ά-
ξιοΐοο.'κιρ'ητ,, καί αν<0ΓνΜοττηκα ΰ γιά νά τό σύρω μέ τα δνό |Μ>ΐ
Γξ ό ίν ά ά
ρια Γξω στόν
νά κάτσουμε
ά
σέ οίό οοαρέ/ί.ες δ ενχϊς άπέναντι
στόν αλλλον, καί νά τόν 6άλω νά
μοΰ θιηΓ'ΐγθή. Τό μικροσί/οπο'ό κα-
μσράκι τού, ποΰ έΐαθντε Ρί^λοτΐ ά¬
πό πάστρα ηΑ ώιιορφιά, οπ(ος ό
ίδιος, εχει ρημάξη άπό τΐ)ν έγκα-
τά?.ειψι. Είνε δ Σΐ'οαΛ-ώ ντέ
Μπί--ρζε£'άκ στήν πέμ7αη πρόξι τοϋ
τέλονς τον. Ζωντανός ά'δοξος νε¬
κρά;. Γιά νά ιιή λείπτ] μάλιστα
κ.α·κ«ιά λεϊΓΚΜΐέρεια, έ'χει γτνυίϊγ3\
τό κεφάλι τον, κάποια ννχτα με-
■Ονσαένος έ'Λεσε -/απού κι' ίτοαι-μα-
τίίτθνικΐε. Τα μάτια τον είνε μισό-
κ?.ειστα. Πλάϊ τον μιά χρ<αματι- στή κάρτ-ποστάΡ. μέ τόν Βαοτιλέ'α Γεώργιον τόν Α' καί φνρδην μίγ- δτιν ενα Ευοάορι. ιιιά κον6αηίητοο σε κι' έστεκότανε απροστά ς ^αν&οπλόκαμες γκο^6>ρνάντρς τοΰ
Βορρά νά τίς οτ.·γκινήση μέ τό λι·
γΐθό τού πιαρο«τι^ια.
—"Αϊντε, μωρέ, μην τα λιές
'φτοΰνα καί μ' καϊς την καοδιά!
Ό Μήτσος εκλαιι>ε. κι' έ'βγ-αλε
ενΐΐ χραιιιατιστό μαντή7.ι νά σ/ου-
πίση τα ιιάτια μέ τα τρεμάιΐίνα γ·;-
ροναίοτικα χέρια τον.
♦ * »
Π ότε δέν εϊχε έξαν.ριβίϋιΐή ίως
τώοα ή Οΰί.οι6ής ταντότης καί ί)
6ιογραφία, τοΰ ΛίεραΓ^ή. γιατΐ ό
Τδιος δΐν καταοεχάτανί ν<ί μιλΓ) γιά τόν ίαυτό τοιΐ, άίλλά καί γιατΐ ■Λανένας δέν έτολμοΰσΐρ ν«ά τόν ύπο- 6ό) έ άά ώ σέ άνάκοιοι. αίσθάνεται θ?λε· νιΐι ΐίέ κΐωσΐή—τό θηριό, εχει τό κου- οάγιο "ά καλλωπίζεται τοαί νά μπα- λώ ' λώνεται σ' αιτή την ί ά μόνος έ ή η ϊ μς τού— -νΐαί σαν πϋθάσημα μί'σθι σέ βιτοίνεζ οί «σαρδέ?Λες», τα πορ- τοκοολλιά γαί.όνια τοΰ δεκανεύς, τό· ευσημον πού τοΰ εδοσεν ή πατρίς γιά τάς (υπηρεσίας τού! Τά'χει ά- κσιιιπισιιενα ώς εΐοος ίορόν -/<£ΐαή- )ιον. Μέ τί καμάρι ποϋ τα φο>οοΐ·
σε ά7^.οτε, δταν Γβγοανε νά
ρ
ρ την άνάγκη
τής έ£Γθμολογήσε(.ος στόν πν?ι«ΐϋ.τΐ'
κό. -κάνει τόν άπΌλογισμό τού ενώ¬
πιον τοϋ Θεοΰ. Έγεννή9ΐ|κε τύ
1845 στή Φτέοτι τής Λ«ιάας;, θιι-
μάται πολί* κα?.ά την έ'ξασι τοΰ
"Ο&Υΐ/νο; καί τόν Ιρχουό τοΰ Γεώρ¬
γιον, >καί στά 1865 «?τροϊ6ιι|ε
κλήρο» '/ΐα,ί κατετάχθ ηκ·2 στά εΚο>
ά Αί ί λ
ήρ χ η στά εΚο>
νικά. Αί, οί; σσΐΓ/αλΓ(ισι καί λεβεν-
ά ό ά Κή
τιά όταν
ωρα ποΰ
ί
(
ν αιά Κνρια'κή ποΐυΐ την
ΰ ΟΜΛλαγε ή εκ/·?^χγήα έ(ρά
έ(ρά
υ
γ ή γ, έρά
νηκε στίιν πλατεία τοϋ χωρίου τον
μέ την κοντή εύ'νθΛακή φουστανελ-
λίτ<τα τον καί |.ιέ τό κ.ρεμι?ζί βσίαιενο στραβά ν' ά<(ίνχ ε κχΐτσαρες τού άφέλειες. Άπό τότε κι' όλας τόν π·ρωτοί*ϊ;Εί»ν Μίρα/λή. Καί τουμεινε. Επί έξήντα τρία χοόνια έ'κτοτε δέν όίκοθσε νά τόν τχοναζοι.'ν ά?2οιως. Τ* δνο[ΐά τοι; ηταν νρααμένο ιττά χσρτιά καί άν δέν τό" ξέχασε καί ό ΐδιος, ".ΐν.· γιατί τό άκούει στή θιρίδα τοΰ ταιιείον των σννΤΗξί·ο>ν κάιθε πρώ-
ό
ρ
τη τοΰ ιιηνός. Τό γράοτει ά?7Λ»;
τε τοαΐδίοντας κοί μιά τζίφοα κά-
τ») βόλτα τού στό Ζάπατειο, κιαίΐτω άπό την υπογραφή τον: Τοϋ
αριώντας καί κουνιώντας έπρρνοϊ- τώμαι3ϊ στό λόχο δ δίθΐκητής τον,
δ Π άνος ΚολθΓ/.οτρώνης. τόν έ'βα-
λε κάτίο καί τόν έ'οασάνιζρ ενα ιιή-
να νά ζθΓ/ραφίζη ενα-ενα τα γράμ-
ματα: «Δπιι. Στεργιάπονλος, ύεκ.
?νν.»! Γιατί ό Μρρΐϊ/Λης έχήρί τύ
γαλόνι τού διακριθείς είς τάς πο-
λ':ιμιν.ά; έπιχειρήσεις τοΰ 1878. με*
τα δεκαπενταετή «εί»5όναμον υπη¬
ρεσίαν, δταν μάς ίξεχ^ρήσθη Ή-
πειρος καί Θίκνιο·αλία άπό τό Βε-
ρολίνιον σννέ5ριον. Εΐχε (ΐέλλον
στό στρατο. Στόν τοΪ7.ο τοϋ δωμά¬
τιον ίϊνε ν.ρίμασμίνα πένθιμα τα
κλέη: ή σκονριοοτιένη ξιψολόγχη
καί ή λερή χϋ.ιθίΐ.ταλωιμένη <του- στανελί-α τοι». Π ρίν δΓχιΊϊ) την όλί ά βΰ έ'Η ί ρ δχιϊ) την Λρόσκλησί «όν νά βγοΰμε έ'Η(ι> καί
νά αιλήισονμε, παίρνει την τσατσά-
ρα καί φτιάνει προ'/ΐίρως τα ααλ-
λιά τού, ένα> μέ τα δ"ύο χερια κχχ-
τόπιν άγκιστρώνΐΐ έπιμόνως τό
μπαΐΊίταΐκένιο «ουστάκι τον. καί ή
δψις τού φωτίζεται όλόκληρη άπό
μιά διά:9ε-σι κοκκεταρίας—παληά
τϋαράδοσις τοΰ σϊ/νιατο; των εύ-
ζώνΐαν, όλο)σδιόλον σπαοτιοτικήί.
* * *
—Καί, λοιπόν, ό}Λνευα, πιΐΐς
6οέ9ι;κες στήν 'Αθηνά, Μερακλή;
"Α' 'φτοΰνα. Ποϋ νά
«Άνδραγαθήσας»
Κί ίύ έ
τα
"Α'
στά λεω
εγινα δεκανεύς. Καί δέν ή
ταν α?Λος πόλεμος, α' ί'φιρον στήν
άνακτορική φρουρά. "Οταν επήρα
τίι σι'·ντα'Ξή ιιον, δσαιχμϋ; οεκαεί-
,..' ί&= έιιπΐ &'
κι ε&ηττα,
στό Ζάππειο. 'Ωρέ, ζωή. Άλλά τώ¬
ρα αέ βασανίζρι ού Θεώ; -μά τσ'
άμαρτίες μόν. Ίέχου σκνΓπα, νο-
γσς τί θά πτ};
Ή γόρονπκή άσίΜνεια τοϋ Με¬
ρακλή 'ίΐνε μία άγοία καί αίδιάκοπΐ)
το σ<<>ϋ(ΐ τον.
γ τ σ<>αά ___
Θαρρεϊ ότι έ'χουν τρνπώστι σκνϊ-
πες καί τόν τρώνε μέ,-τα στό σϊμα
τού. Ή πάότηο-ίς τοι» ·ό'ιαω; φΐ»ίνε-
ται ότι προέρχεται μά,',λον άπό τό
Ό Τέξ Ρίχα,η τού τή σί-νταιξη, .ΤΟυ
εχει αύξηιθ-η σιγά-σιγά σέ'όχπϊκό.
σιες 6ραχ]ΐές τόν μήνα, την ξΟ·
δενει στίς ταβέρνες τής Πλάνας.
Δέν πίνει^ όντε γά/.α, οίτε νβφέ]
Ρετσίνα άπό τό πρωί ίσαμε το &.
λοπρωί. Παραπονείται ομο>; ότι
έχάλασαν τα κρασιά τόν τελευταίο
■καιρό.
—Τα σπιρτώνοννε, κακόν καιρό
ναχοννε οί θεομπαϊχτϊς!
Γιά τονς εροιτές τοο, είνε άνέν-
δοτος. Οντε λέξη δέν άφίνει νά
διαφύγη τοΰ ερχονς των οδόντων
τοι·. Άπό την εκφράση πού τταίϋνει
ομως όσάν.ις τθν φέρνο) τή συζη¬
τήση στά εϊδύλλιά τον, φαίνηαι ό¬
τι έγλέντησε καλά τα νεϊτά τού.
Τόν είχαν ϊρωτί1ινί)τί καί κυοίες
τής άνωτάτης τάξεως, ντόπιε; /αί
ξένες, αύλικές καί περπιγήτριες.
Ύπηρ·ξί γόης μέ την πρωτόγονή
τού αφελεία.
—Καί σύ. Μήτοο, δέν εροηεύ·
θηκες καμμιά στή ζωή σοι ποτέ;
—Χάϊ, χάϊ!....
Καί διαΤνθπτόαενος άπό σνσίιτε-
ναγμονς άφίνει τή μνήίιη τον νά
πετάξί) πίσω πολν μαν.ρυά στό ,ταρ-
ίλυόν. καί θ·μάται μέ πόνο τί}
Βασιλική, τή Βασιλικοινλα, στήν
Άτα/.ΟΛ-τη, πον εΐχε μιά φορά ό-
ταν έγύρισε «άνδραγαθι'ισας δε-
Γνίύ;» άπό τόν πύλρμο.
— Ητανε στά χρα·σά ιαιιιε'νη.
Καί αέ γνρετ|»ανε οί μπιαρπαδε;
της. Κορίτσ' σάν τα κρύα νιρά, νι-
ράϊδα σουστή, πρώτο απόϊ, παπα-
δοπούλα τοΰ χουριοϋ, χαμηλοβλε-
ποΰσα, άρφοτνή.
Λέν την επήρε ομως. Δέν την
καταδέχτηκε καί τώρα μετανοεί.Εΐ-
% τό χαμενο δνειρο τής εντν/ίαζ
τον πον ε·πεσε στό δρό[Ό τού κι'
αύτός τό προσπερασε:
—"Ας δ«|·εται όν Λί-/τκ.α·; οί1
Σ?πϋρ'ς. ο ύάρχίατρος. Ίφτοΰνος
δέν μ' αφηοΐ Λ'ά πα-»τριφτ<7> ΛΙή,
αί λιέει, μην τόν κάνεις αντό, ιιί)
μ' τό μοίταλιές. Θά σί χάσοιμε.
Κι' άπότομ, νά ίρμους κί σκότει-
νους, μαγκονφ'ς καί ά'σκ).ηροΐ';>
ποι ό:· Ίγώ, οί Μίτσους οί Στεο-
γιόπ^.ΌνςΌ ίΑΦεραίκλής, τ' "/αμάρι
τ' 6·ζθίνικοΰ. Νά π«ρα1δι'ρνον οαν,
τν' ά'δικια κατάΓ.α, Άγιάννη; οί)
Καλνβίτ'ς στοϋ Ζάππειου...
—Μήπχι;; θό?θελες, Μερακ?.ή, να
φροντίσουμε νά σέ βάΛουμε σέ '*&·
νενα ΝοσοχΌμεϊο νά σέ ηττάξονν
οί γιατροί, στό Γηροζομεϊο νά η-
σΐ7.άση;, σέ κανένα "Ασν/ο:
Ό Μήτσος εθι'-μωσε. προσ!?6/.ιι-
θη πολύ!
— λέν τ' κ'νάου 6ημα. Λέν π»·
ου πονθ'νά. Ίδώ ί)ά μί'^ <ά π»' οαδωσοΐί ψνχή στόν Κύριοι. Λε* μ' ^6αί.αν φύλακα; Κλαρσχι με κ?χιράκι τό'χον φιΑοτναένσ μ^0" νιτ/τα αύτίνα π' βλέπ'ς γύρο,υ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΊΌΥ, 1Π28.
ΜΙΑ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΗ ΑΘΗΝΑ ΓΚΗ ΔΟ-Α
ΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ ΗΜΕΡΑΙ ΤΟΥ ΜΕΡΑΚΑΗ ΕΙΣ ΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟΙ
ΣΤΡΙΒΕΙ ΤΟ ΜΟΥΣΤΑΚΙ ΚΑΙ ΖΗΤΕΙ... ΑΦΕΣΙΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ -
την ασφαλτο στιϊ
«ττΰα)ροδρόμι τής όδοϋ Σταδίου
χτππχοντας γκάπ-γκσΰπ μέ τή βα¬
ρεία οί εργάται τή; Πάουερ. Τα
οοίαοκίνητα ετρ'^χαν σπάνω-κάτω,
τό ενα πίσω άπό τό αλλλο, σάν
πνεχιιιατα τοΰ Σατανά. Καί ή ζέ-
οτη είχε άποκαρώση την άτμόσφαι-
ρα. Ό πόλισχιαιν έοήκωνε τό χέρι
κι' ενα κϋμα κόσμον εΐχε στα"~
<ΐτήν άν.ρη τοΰ πεζοδροιιίου, ομ ό Ίσραήλ τοΰ Μωϋσέως, νά περά¬ ση άπέναντι. Πλήθος γνναΐκες μέ 6<ηιιμένσ( χείλη, μέ ματόκλαιδα μαυ- ρισμένα άπό κάροουντ), μέ φονστα- νάκια απάνω άπό τό γόνατο καί μέ κοιιμένα ιαολλιά, άφιναν ενα ρεϋμο άπό λογής-λογής άρώματα, άνάμικτα μέ την άπόπνοια τής γν- μλ'ης βαοιχός των. ν' αυλακώνη τή •βεραή πνοή τοϋ μελτεαισΰ. Νέοι καί γεροι. ξυρισμένοι, μέ πσντε- λόνια τσάρλιεοτον, ετρίχαν 6ια- στικοί. Καί ολη αυτή ή ν.ίνησις κάτο» άπό τή σκηνογραφία ο'ικθδο- μών μέ πέντ-ε πατώματα. 'Εοοΰϊζαν τα κλάξον καί έκαυπάνιζαν τα τράμ, ένώ οί ρόδες το>ν έσέρνον-
το στά οάύερα των γραμμών μέ
άνατριχιαστικά ονρλιάσματα. Σέ
μιά τέτοια στιγμή ενας παράξενος
*__β _ί___________~..Λ__ ^ιιβ/ϊι < μ ο'ια'βάτης, γεροντάκος ρ Ρουμελιάχτης μέ τή φαοδομάνικη πονκαμίσα τον, κάτασπρος ά7τό τα μαίλλΐά καί τό μουστάκι «ος τή 6λαχόκαΛτσ·α μέ τίς μοώ-ηιμΗνες φοΰντες των τσαοοιτχιών, έστήρι- ξε τό ραβδί τον καί έστάθηκε μ' ε'να βλέμμα «πογνώσϊως πονλεγε Βά ότι ταχε χάσει καί δέν τολ- ά ά ί ύ μσϋσε νά κάμιι όντε πίσω, ούτ- "μπρός. Ήτοτν ό άπάστρατος δε¬ κανεύς των εύζώνων Δημήτριος Στεργιάποι·λος, ηληάας 83 έτιον, ποΰ επήγαινε στό ταμτΐο νά πάρη ΐή σννταξί τού, έχοντος τα λλ 6 λά δλ Η Κλαυδία Ντέλλ καί ή Χαϊζελ Φόρμπς, χορίστρες τής μουσικής κωμίρδίας «Ροζα?.ί», μέ ενα μικρόν χιμπαντζήν καΐ ενα γορίλλαν. ή ξ χς ρ 6ια» στό σιλάχι τού—δηλαΐδή μέσο στόν κόρφο τού, γιατί τό σιλάχι τό Ιβάραινε πρό πολλού καί τό έπέ- ταξε μαζί μέ δλα τα αλλα διακο σμητικά λοΰσά τον. Έστάθη&ίε α μίλητος κι' έκύτταζε. Λέν τον έπρό- σρξε κανείς. Κανείς δέν τόν 6γλ«(ίι- ο·ιζε άπο όλον εκείνον τόν αθηναϊ¬ κον πλτυδνσαόν. Κανείς δέν ξ τό Μερακλή! Τό ύ * * » Τόσο πολύ άλλάξαμε, λοιπύν; Νολ, κο,νείς δέν εγνώριζε τόν Με- ραίκλήν, άλλά μήΊπως καί δ Με- ρΊχκλής εγνώριζε κανεναν; Τωχει πάρη άπόχρασ· ότι τοΰ ήτα,νε νραιμ- μένο νά πεθάνη αγνωστος μέσο. σέ άγνοχττα ΐΓρόσοίπα καί σέ ά- γΛΌ)στα π!ράγματα. Άπο τόν καιρό ποΰ έ-θιάιαπωσε τό φώς τού—πάνϊ •κΐααιΐιιά δθόαριά χρονια—-τα πάντα άρχισαΐν ν' άίλάνθυν γύρω τού καί νά γίνωνται άγνώριστα. Καί πρώ- τα-πρώτα ά'ρχισε ν' άλλάζτ) αντός ό Εδιος. Τόν πήραν άπό κάτω τα μαΰρα γερατίΐά. Δέν τοΰμεινε ιιαν- τΐεκα για το μουστάκι τσυ, άλλύ. όντε καί κέφι γιά νά στολισθί). Τουφαγε δ ον,άςος σιγά-σιγά τή χρ-οκτοί&ντΓίΑένη κάπα τού. Καί ίίς τό μετας,ύ ό κόσμος δλο έπλη- βαινε. Τα "/.τίρια μίγαλωναν άπότο- μα καί ώριθωναν τονς καινονργιους πανΰψηίλονς τοίχονς των σάν φαν- τάσματα. Τό Ζάπιπειο, τό (χΐσίλειό τον, επΐανσε νά είνε τό απο-ντον της κοσΐιακή; <5υγκΓντρο)σεως τα πρωϊ- νά καί τα άπογεύματα, οί ποι έσκόρπισαν στά μεγάλα '/.έν- τρα, καί αύτός, άποκαμοίμένος άπό την Ιξάντληαι, έζά'ροχίε «στό για- τάχι τον, στ/ίί αικρή ξύλινη 3τα- ράγψ.α τοϋ φύλαν.ος, ϊτοΐ* μόλις τον χί<ιοΐ.ϊ, κρυαιιένη ικάτίο άπό ιάγκαλιές ιδένδρίον, ένίίΐ κόΐποτ· πί- οϊο «πό την Πύλη τοΰ Άδριανοΰ, δπου ξοοτλωιμένυς, λησμονημένος, παντέρτ|ΐος κισί φοιν.αράς, άναττο- Χοϋσε ενα-ενια τα περασυέλ'α μ£γα- ενΕϋχ τού, ένώ άπ' εξω τόν έτραν- τάνιζε καί τον έτράμαζε κάθε τό¬ σο δ θόρυβος των συτοκινήτων ίΐοϋ άνϊΐβακατέθαιιναν στό Φάλη- ' ρο. "Εΐτοι, α αΐαή τΐ)ν τρβτ/ική 'ίταραίσ'θησ!, έξηντλημένος, αρρω- 1 στος φτωχονλης, παρατείνει την ''έ?τραγη ζωή το υμέσα στό καινούρ- ■ γιο πλαίσιο τον μεταΐπολεμικον κό- <τμοι>, περψένοΛαας μέ δλο τό πέν-
^μο καμάρι της παραγνωρισμέ-
νης δόξας, τό θάνΏτο. Είνε δαν-
τν/ός.
Δέν ύαΐάρχει ιιελΌίοείτερη λιτπη
άπό την άνάμνησι των καλών
σέ κοιροΰς
Τάμμα εΐχα νά πόω μιά μερά νά
ιοΐ^)ιρ&(ό τόν Μερακλή. Καί μ'
;'φερε ό δρόιιος χθέ; κατά τό σοί-
ροΐΛΓθ στό λτριέρι τού. Τόν εύρι,-
κα, ή μάλλον ενρήκα τό κάτισχνο
φάσΐια τού, σέ αιά κατάστοσι ά-
ξιοΐοο.'κιρ'ητ,, καί αν<0ΓνΜοττηκα ΰ γιά νά τό σύρω μέ τα δνό |Μ>ΐ
Γξ ό ίν ά ά
ρια Γξω στόν
νά κάτσουμε
ά
σέ οίό οοαρέ/ί.ες δ ενχϊς άπέναντι
στόν αλλλον, καί νά τόν 6άλω νά
μοΰ θιηΓ'ΐγθή. Τό μικροσί/οπο'ό κα-
μσράκι τού, ποΰ έΐαθντε Ρί^λοτΐ ά¬
πό πάστρα ηΑ ώιιορφιά, οπ(ος ό
ίδιος, εχει ρημάξη άπό τΐ)ν έγκα-
τά?.ειψι. Είνε δ Σΐ'οαΛ-ώ ντέ
Μπί--ρζε£'άκ στήν πέμ7αη πρόξι τοϋ
τέλονς τον. Ζωντανός ά'δοξος νε¬
κρά;. Γιά νά ιιή λείπτ] μάλιστα
κ.α·κ«ιά λεϊΓΚΜΐέρεια, έ'χει γτνυίϊγ3\
τό κεφάλι τον, κάποια ννχτα με-
■Ονσαένος έ'Λεσε -/απού κι' ίτοαι-μα-
τίίτθνικΐε. Τα μάτια τον είνε μισό-
κ?.ειστα. Πλάϊ τον μιά χρ<αματι- στή κάρτ-ποστάΡ. μέ τόν Βαοτιλέ'α Γεώργιον τόν Α' καί φνρδην μίγ- δτιν ενα Ευοάορι. ιιιά κον6αηίητοο σε κι' έστεκότανε απροστά ς ^αν&οπλόκαμες γκο^6>ρνάντρς τοΰ
Βορρά νά τίς οτ.·γκινήση μέ τό λι·
γΐθό τού πιαρο«τι^ια.
—"Αϊντε, μωρέ, μην τα λιές
'φτοΰνα καί μ' καϊς την καοδιά!
Ό Μήτσος εκλαιι>ε. κι' έ'βγ-αλε
ενΐΐ χραιιιατιστό μαντή7.ι νά σ/ου-
πίση τα ιιάτια μέ τα τρεμάιΐίνα γ·;-
ροναίοτικα χέρια τον.
♦ * »
Π ότε δέν εϊχε έξαν.ριβίϋιΐή ίως
τώοα ή Οΰί.οι6ής ταντότης καί ί)
6ιογραφία, τοΰ ΛίεραΓ^ή. γιατΐ ό
Τδιος δΐν καταοεχάτανί ν<ί μιλΓ) γιά τόν ίαυτό τοιΐ, άίλλά καί γιατΐ ■Λανένας δέν έτολμοΰσΐρ ν«ά τόν ύπο- 6ό) έ άά ώ σέ άνάκοιοι. αίσθάνεται θ?λε· νιΐι ΐίέ κΐωσΐή—τό θηριό, εχει τό κου- οάγιο "ά καλλωπίζεται τοαί νά μπα- λώ ' λώνεται σ' αιτή την ί ά μόνος έ ή η ϊ μς τού— -νΐαί σαν πϋθάσημα μί'σθι σέ βιτοίνεζ οί «σαρδέ?Λες», τα πορ- τοκοολλιά γαί.όνια τοΰ δεκανεύς, τό· ευσημον πού τοΰ εδοσεν ή πατρίς γιά τάς (υπηρεσίας τού! Τά'χει ά- κσιιιπισιιενα ώς εΐοος ίορόν -/<£ΐαή- )ιον. Μέ τί καμάρι ποϋ τα φο>οοΐ·
σε ά7^.οτε, δταν Γβγοανε νά
ρ
ρ την άνάγκη
τής έ£Γθμολογήσε(.ος στόν πν?ι«ΐϋ.τΐ'
κό. -κάνει τόν άπΌλογισμό τού ενώ¬
πιον τοϋ Θεοΰ. Έγεννή9ΐ|κε τύ
1845 στή Φτέοτι τής Λ«ιάας;, θιι-
μάται πολί* κα?.ά την έ'ξασι τοΰ
"Ο&Υΐ/νο; καί τόν Ιρχουό τοΰ Γεώρ¬
γιον, >καί στά 1865 «?τροϊ6ιι|ε
κλήρο» '/ΐα,ί κατετάχθ ηκ·2 στά εΚο>
ά Αί ί λ
ήρ χ η στά εΚο>
νικά. Αί, οί; σσΐΓ/αλΓ(ισι καί λεβεν-
ά ό ά Κή
τιά όταν
ωρα ποΰ
ί
(
ν αιά Κνρια'κή ποΐυΐ την
ΰ ΟΜΛλαγε ή εκ/·?^χγήα έ(ρά
έ(ρά
υ
γ ή γ, έρά
νηκε στίιν πλατεία τοϋ χωρίου τον
μέ την κοντή εύ'νθΛακή φουστανελ-
λίτ<τα τον καί |.ιέ τό κ.ρεμι?ζί βσίαιενο στραβά ν' ά<(ίνχ ε κχΐτσαρες τού άφέλειες. Άπό τότε κι' όλας τόν π·ρωτοί*ϊ;Εί»ν Μίρα/λή. Καί τουμεινε. Επί έξήντα τρία χοόνια έ'κτοτε δέν όίκοθσε νά τόν τχοναζοι.'ν ά?2οιως. Τ* δνο[ΐά τοι; ηταν νρααμένο ιττά χσρτιά καί άν δέν τό" ξέχασε καί ό ΐδιος, ".ΐν.· γιατί τό άκούει στή θιρίδα τοΰ ταιιείον των σννΤΗξί·ο>ν κάιθε πρώ-
ό
ρ
τη τοΰ ιιηνός. Τό γράοτει ά?7Λ»;
τε τοαΐδίοντας κοί μιά τζίφοα κά-
τ») βόλτα τού στό Ζάπατειο, κιαίΐτω άπό την υπογραφή τον: Τοϋ
αριώντας καί κουνιώντας έπρρνοϊ- τώμαι3ϊ στό λόχο δ δίθΐκητής τον,
δ Π άνος ΚολθΓ/.οτρώνης. τόν έ'βα-
λε κάτίο καί τόν έ'οασάνιζρ ενα ιιή-
να νά ζθΓ/ραφίζη ενα-ενα τα γράμ-
ματα: «Δπιι. Στεργιάπονλος, ύεκ.
?νν.»! Γιατί ό Μρρΐϊ/Λης έχήρί τύ
γαλόνι τού διακριθείς είς τάς πο-
λ':ιμιν.ά; έπιχειρήσεις τοΰ 1878. με*
τα δεκαπενταετή «εί»5όναμον υπη¬
ρεσίαν, δταν μάς ίξεχ^ρήσθη Ή-
πειρος καί Θίκνιο·αλία άπό τό Βε-
ρολίνιον σννέ5ριον. Εΐχε (ΐέλλον
στό στρατο. Στόν τοΪ7.ο τοϋ δωμά¬
τιον ίϊνε ν.ρίμασμίνα πένθιμα τα
κλέη: ή σκονριοοτιένη ξιψολόγχη
καί ή λερή χϋ.ιθίΐ.ταλωιμένη <του- στανελί-α τοι». Π ρίν δΓχιΊϊ) την όλί ά βΰ έ'Η ί ρ δχιϊ) την Λρόσκλησί «όν νά βγοΰμε έ'Η(ι> καί
νά αιλήισονμε, παίρνει την τσατσά-
ρα καί φτιάνει προ'/ΐίρως τα ααλ-
λιά τού, ένα> μέ τα δ"ύο χερια κχχ-
τόπιν άγκιστρώνΐΐ έπιμόνως τό
μπαΐΊίταΐκένιο «ουστάκι τον. καί ή
δψις τού φωτίζεται όλόκληρη άπό
μιά διά:9ε-σι κοκκεταρίας—παληά
τϋαράδοσις τοΰ σϊ/νιατο; των εύ-
ζώνΐαν, όλο)σδιόλον σπαοτιοτικήί.
* * *
—Καί, λοιπόν, ό}Λνευα, πιΐΐς
6οέ9ι;κες στήν 'Αθηνά, Μερακλή;
"Α' 'φτοΰνα. Ποϋ νά
«Άνδραγαθήσας»
Κί ίύ έ
τα
"Α'
στά λεω
εγινα δεκανεύς. Καί δέν ή
ταν α?Λος πόλεμος, α' ί'φιρον στήν
άνακτορική φρουρά. "Οταν επήρα
τίι σι'·ντα'Ξή ιιον, δσαιχμϋ; οεκαεί-
,..' ί&= έιιπΐ &'
κι ε&ηττα,
στό Ζάππειο. 'Ωρέ, ζωή. Άλλά τώ¬
ρα αέ βασανίζρι ού Θεώ; -μά τσ'
άμαρτίες μόν. Ίέχου σκνΓπα, νο-
γσς τί θά πτ};
Ή γόρονπκή άσίΜνεια τοϋ Με¬
ρακλή 'ίΐνε μία άγοία καί αίδιάκοπΐ)
το σ<<>ϋ(ΐ τον.
γ τ σ<>αά ___
Θαρρεϊ ότι έ'χουν τρνπώστι σκνϊ-
πες καί τόν τρώνε μέ,-τα στό σϊμα
τού. Ή πάότηο-ίς τοι» ·ό'ιαω; φΐ»ίνε-
ται ότι προέρχεται μά,',λον άπό τό
Ό Τέξ Ρίχα,η τού τή σί-νταιξη, .ΤΟυ
εχει αύξηιθ-η σιγά-σιγά σέ'όχπϊκό.
σιες 6ραχ]ΐές τόν μήνα, την ξΟ·
δενει στίς ταβέρνες τής Πλάνας.
Δέν πίνει^ όντε γά/.α, οίτε νβφέ]
Ρετσίνα άπό τό πρωί ίσαμε το &.
λοπρωί. Παραπονείται ομο>; ότι
έχάλασαν τα κρασιά τόν τελευταίο
■καιρό.
—Τα σπιρτώνοννε, κακόν καιρό
ναχοννε οί θεομπαϊχτϊς!
Γιά τονς εροιτές τοο, είνε άνέν-
δοτος. Οντε λέξη δέν άφίνει νά
διαφύγη τοΰ ερχονς των οδόντων
τοι·. Άπό την εκφράση πού τταίϋνει
ομως όσάν.ις τθν φέρνο) τή συζη¬
τήση στά εϊδύλλιά τον, φαίνηαι ό¬
τι έγλέντησε καλά τα νεϊτά τού.
Τόν είχαν ϊρωτί1ινί)τί καί κυοίες
τής άνωτάτης τάξεως, ντόπιε; /αί
ξένες, αύλικές καί περπιγήτριες.
Ύπηρ·ξί γόης μέ την πρωτόγονή
τού αφελεία.
—Καί σύ. Μήτοο, δέν εροηεύ·
θηκες καμμιά στή ζωή σοι ποτέ;
—Χάϊ, χάϊ!....
Καί διαΤνθπτόαενος άπό σνσίιτε-
ναγμονς άφίνει τή μνήίιη τον νά
πετάξί) πίσω πολν μαν.ρυά στό ,ταρ-
ίλυόν. καί θ·μάται μέ πόνο τί}
Βασιλική, τή Βασιλικοινλα, στήν
Άτα/.ΟΛ-τη, πον εΐχε μιά φορά ό-
ταν έγύρισε «άνδραγαθι'ισας δε-
Γνίύ;» άπό τόν πύλρμο.
— Ητανε στά χρα·σά ιαιιιε'νη.
Καί αέ γνρετ|»ανε οί μπιαρπαδε;
της. Κορίτσ' σάν τα κρύα νιρά, νι-
ράϊδα σουστή, πρώτο απόϊ, παπα-
δοπούλα τοΰ χουριοϋ, χαμηλοβλε-
ποΰσα, άρφοτνή.
Λέν την επήρε ομως. Δέν την
καταδέχτηκε καί τώρα μετανοεί.Εΐ-
% τό χαμενο δνειρο τής εντν/ίαζ
τον πον ε·πεσε στό δρό[Ό τού κι'
αύτός τό προσπερασε:
—"Ας δ«|·εται όν Λί-/τκ.α·; οί1
Σ?πϋρ'ς. ο ύάρχίατρος. Ίφτοΰνος
δέν μ' αφηοΐ Λ'ά πα-»τριφτ<7> ΛΙή,
αί λιέει, μην τόν κάνεις αντό, ιιί)
μ' τό μοίταλιές. Θά σί χάσοιμε.
Κι' άπότομ, νά ίρμους κί σκότει-
νους, μαγκονφ'ς καί ά'σκ).ηροΐ';>
ποι ό:· Ίγώ, οί Μίτσους οί Στεο-
γιόπ^.ΌνςΌ ίΑΦεραίκλής, τ' "/αμάρι
τ' 6·ζθίνικοΰ. Νά π«ρα1δι'ρνον οαν,
τν' ά'δικια κατάΓ.α, Άγιάννη; οί)
Καλνβίτ'ς στοϋ Ζάππειου...
—Μήπχι;; θό?θελες, Μερακ?.ή, να
φροντίσουμε νά σέ βάΛουμε σέ '*&·
νενα ΝοσοχΌμεϊο νά σέ ηττάξονν
οί γιατροί, στό Γηροζομεϊο νά η-
σΐ7.άση;, σέ κανένα "Ασν/ο:
Ό Μήτσος εθι'-μωσε. προσ!?6/.ιι-
θη πολύ!
— λέν τ' κ'νάου 6ημα. Λέν π»·
ου πονθ'νά. Ίδώ ί)ά μί'^ <ά π»' οαδωσοΐί ψνχή στόν Κύριοι. Λε* μ' ^6αί.αν φύλακα; Κλαρσχι με κ?χιράκι τό'χον φιΑοτναένσ μ^0" νιτ/τα αύτίνα π' βλέπ'ς γύρο,υ
■ «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1
Ϊ28.
ΡΡΟΣΩΓΙΑ
ΤΗ2 ΕΒΑΟ1νΊΑΑΟ~
Ό ϋρ ΡόμπεοτΜπάδεν Πάονελλ, ίδρυτής τοϋ Προσκο.ϋχ.οΰ Κινήμα-
τος, ό Λόροος Χάμπτον, πρόεδρος των "Αγγλων Προσκόπων καί ή Λαί-
ί)η Μπάδεν—Πάονελλ, ίπιθεωροΰντες τάς Προσκοπίδας Βουδαΐτέστης.
Άπο τα παιγνίδια των πα-
ραθεριζόντων είς τό Όρος
Ραίηνιερ, θύάσ. Άνδρες
κοά γυναϊκες διασκεδάζουν
γλυστρώντες επί των πάγων.
Ό Τζώρτζ Ν. Πήκ, έκ Σικάγου,
άό ό άή
,ΤΤ > τ-, , ,, ,.. ,' Λ. γεωργικος άρχηγός, όστις άνήγ-
Ή μικρά Γκοαιης Μποδδ, απαχθει γειλεν δτι Μ υποστηρίξη τόν Κυ-
σα προ καιροϋ, λεγεται ότι ζή και βή £ίθ ελά
, γ ζή
ο απαγωγευς της πλησιαζει να
συλληφθη.
ηρξη
£μίθ κατα τας εκλογάς.
'ΥτιΊ/ /.ηλοι τής Έταιρβίας "Εδισον, τοϋ Μποοϋκλυν, διδασκόμεναι τάς τελευΐαίας μεθόδους πρός
των πνι γομένων.
Τα όρςρανά τού όρςτανοτροφείου Νταίδιντ, δροσιζόμενα είς την Δεξαμενήν τού Μπρόνξ.
Άπό την κοσμοαυρροήν τής παρελθού σης Κυριακής είς τό Κόνυ Άιλαντ.
Ή Φράνσις Γουΐλλιαμς, κωμωοΌς της μουσικής έπιθεω
θήσεως «Σκάν^^α», ή όποία θά νυμφευτ>α τόν Τσάρλς
Κάλεϋ, άοιδόν.
Ϊ28.
ΡΡΟΣΩΓΙΑ
ΤΗ2 ΕΒΑΟ1νΊΑΑΟ~
Ό ϋρ ΡόμπεοτΜπάδεν Πάονελλ, ίδρυτής τοϋ Προσκο.ϋχ.οΰ Κινήμα-
τος, ό Λόροος Χάμπτον, πρόεδρος των "Αγγλων Προσκόπων καί ή Λαί-
ί)η Μπάδεν—Πάονελλ, ίπιθεωροΰντες τάς Προσκοπίδας Βουδαΐτέστης.
Άπο τα παιγνίδια των πα-
ραθεριζόντων είς τό Όρος
Ραίηνιερ, θύάσ. Άνδρες
κοά γυναϊκες διασκεδάζουν
γλυστρώντες επί των πάγων.
Ό Τζώρτζ Ν. Πήκ, έκ Σικάγου,
άό ό άή
,ΤΤ > τ-, , ,, ,.. ,' Λ. γεωργικος άρχηγός, όστις άνήγ-
Ή μικρά Γκοαιης Μποδδ, απαχθει γειλεν δτι Μ υποστηρίξη τόν Κυ-
σα προ καιροϋ, λεγεται ότι ζή και βή £ίθ ελά
, γ ζή
ο απαγωγευς της πλησιαζει να
συλληφθη.
ηρξη
£μίθ κατα τας εκλογάς.
'ΥτιΊ/ /.ηλοι τής Έταιρβίας "Εδισον, τοϋ Μποοϋκλυν, διδασκόμεναι τάς τελευΐαίας μεθόδους πρός
των πνι γομένων.
Τα όρςρανά τού όρςτανοτροφείου Νταίδιντ, δροσιζόμενα είς την Δεξαμενήν τού Μπρόνξ.
Άπό την κοσμοαυρροήν τής παρελθού σης Κυριακής είς τό Κόνυ Άιλαντ.
Ή Φράνσις Γουΐλλιαμς, κωμωοΌς της μουσικής έπιθεω
θήσεως «Σκάν^^α», ή όποία θά νυμφευτ>α τόν Τσάρλς
Κάλεϋ, άοιδόν.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΥΡΙΛΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
|€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥΞ!
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ
ΜΙΑΝ πολύ ενδιαφέρουσαν α¬
ποκαλύψιν διεβίβασεν άνά τόν κό¬
σμον ό τηλέγραφος, κατά τάς τε¬
λευταίας αύτάς ημέρας, έκ Παρι¬
σίων. Ό Δρ. Φράνσις Μάρ, ενας
από τούς διασημοτέρους χημικονς
της Γαλλίας, προέβη εις καταπλη-
ντικάς άνακοινώσεΐς είς τάς έκεΐ
εφημερίδας, σχετικώς μέ τα όνο-
μαστά πειράματα επί των άποτε-
λεσμάτων, τα όποϊα επιφέρει τό
οίνόπνευμα είς τόν οργανισμόν των
ζώων, έκ των οποίων άποτελεσμά-
των εξήχθησαν άνάλογα συμπερά-
σματα καί δια τόν οργανισμόν των
άνθρώπων. Πρέπει νά σημειωθή
ότι επί των πειραματισμόν εκείνον
έστηρίχθη κατά μέγα μέρος ή άντι-
ποτική σταυροφορία, ή όποία ήρ¬
χισεν είς αρκετάς χώρας τοϋ κό¬
σμον πρό ενός τετάρτου περίπου
αιώνος.
ΑΣΤΗΡΙΚΤΑ
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
ΑΚΟΥΣΑΤΕ τώρα τι άπακαλύ-
πτει καί βεβαιοί 6 διάσημος Γάλ-
λος επιστήμων. "Οταν ήτο άκόμη
φοιτητΐ]ς τής Ίατρικής ειργάζετο
ώς βοηθός μιάς Ίατρικής έξοχότη-
τος, ή όποία καί τοϋ άνέθεσε την
εκτέλεσιν ένέσεων κάθε εΐδους πο-
τών εις τον οργανισμόν μερικών
ζώων, διά νά καταδειχθή ποία ά-
ποτελεσματα θά επέφερον αί τοι-
οΰται ένέσεις. Είς την διάθεσιν τοϋ
βοηθοϋ ετέθησαν τα έκλεκτότερα
ποτά. Ό νεαρός' δ"μως φοιτητής,
σντί νά χρησιμοποιή τα ποτά εκεί¬
να διά τάς ένέσεις επί των ζώων,
έθεώρησε φρονιμώτερον νά τα πί¬
νη. Διά τα πειράματα άντί ποτών
έχρησΐίμοποχοΰσε καθαρόν οίνό¬
πνευμα. Φυσι*ά αί ίχ καθαροϋ ο'ι-
νοπνεΰματος ένέσεις εσχον κατα-
στρεπτικά άποτελέσματα επί τοϋ
δργανισμοΰ των ζώων καί έκ των-
άποτελεσμάτων αυτών έξήχθη τό
συμπέρασμα ότι καί ή παραμικρά
δόσις ο'ινοπνεύματος άποβαίνει
καταστ0επτική διά τόν ανθρώπινον
οργανισμόν. Ό ϊδιος διάσημος
Γάλλος χημικάς διακηρύττει τώ¬
ρα, ότι μετρία δό/ΐς έκλεκτών πο¬
τών ώφελεϊ τόν οργανισμόν. Επί
τού ϊσχυρισμοϋ αύτοϋ αί γνωμαι
τοϋ Ίατριικοϋ κόσμον είναι διχα-
σμέναι, όπως· είναι διχασμένη καί
ή Άμερική είς «ύγρους» καί «ξη
ρούς». Τό πρόβλημα, όσον άφορά
τόν τελευταίον διχασμον, άναμένε-
ται νά λύσουν τα άποτελέσματα
των προσεχών έκλογών.
ΚΜΕΙΤΥ,ΜΟ.
Ή έκδρομή τής Κ,οινότη-
τος είς τάς 19 Αΰγού
ότου.— ΙΜυστήρια.
Μία
χχνηγυ<ρική ή ρα ήτις άναζθϋφ'σδητητως Οά παρα¬ μείνη άνεξάλδΐπ-κς είς την μνήμην των Έλλήνων τής χαρακίας Κάν- σας Σίτυ, ώς καί πλείστων συμττο- λιτών μας Άμ.€ρΐιχ.ανών, έλθίίε χώ¬ ραν την χαρ·ελτ}οϋσαν Κυριακην, έιτ' εύκαιρία τρητλοΰ αυστηράν τελε- σΦέντος έν τω ένταάθα ίερατι-.αΰ ναώ έν ώ έβαχτίσθησαν τρία εύτρζ- φέστατα ι>ελη της νεοελλην.-χ,ής γε-
νεόίς. Το χαριτωμέντ) άγοράν.ι τοϋ
λαοφιλοϋς έν τί) χαρο;κία μας κ.
Ήλία Κ<Μτν:στοϋ, ούτινος άνάίοχος παρέστη ό χαρά χάντων έχίσης έ τιμώμενος έν τη χαρθΓ/Λ μας χ. Θ Βο·όλγ7ρης, κ.εγαλοεχιχε·.- ^,μς τής χόλεώς μας, ονομά¬ σας αΰτό Ιωάννην, τού κ. Γεώργι¬ ον Ράλλη, το·3 όχοίου χαρ*—η ό χρόεδρΌς τής Άχ·έπα καί έκ των μόΐλλον έρώντων έν τη κοινωνΐ7.ή όώ Κα ΝΕΚΡΟΥΕ ΤΗΣ ΫΜΝΟΣ Τ£-Ν ΕΛΛΗΝΩΝ (Κατά τα άποκαλυπτήρια τοϋ Ήρώου τοϋ Κιλκίς ό ποιητης κ. Κ. Παλαμάς εξεφώνησε τό κάτωθι ποίημα:) Είμαι ή Πατρίδα. Μουσνκή στό διάβα μου τόν άέρα δένει. Ριζώνω δπου σταθώ. Φώς όπου πατώ σπέρνω, καί μιάς αληθείας κβί μίάς χαρής εΐμ' έγώ ή μητέρα, καί ήρθα. Τόν "Υμνο φέρνω. Τόν "Υμνο, φωτοστέφανο, σέ μυστικά θεοφόνεια χυτό άπό μενά, αμάραντο, πειό άπάνου άπ' τα στεςράνια πού φέρνουν γιά νά στεςρανώσουν τό μνημόσυνό σας αρχσντες καί στοατός καί λαός γονατισμένοι έμπρός σας· τόν υμνο στήν είκόνα σας τεχνίτης πού τή λέει γραφτή μέ τό σμιλάρι τού στά μαρμαρένια φΰλλα, τόν δμνο πού τ' άρμονικό τού βούϊσμα τ' άνταμώνει, στμαία, μέ τή 6ου6ή σου άνατριχίλα· τόν υμνο τόν πολύφωνο καί σάλπισμα κι' άηδόνι, φέρνω, νά πάη τί) δόξα σας βαθειά κρυφά δπου καίει τοΰ Γένους ή καρδιά, Καρδιές μου, ήρωες, μάρτυρες, νεκροί, γενναϊοι, ώοαίοι. Μία θεία βουλή καί ό σταυρωμός καί ό λιττρωμός, παιδία! Κόδροι, Λεωνίδες, Καραΐσκοι στούς καιρούς, «κόμ« δσοι μέ τ' δνομα κ«1 ζήτε καί ςρεγγο6ολάτε, κ' έσείς πού σά νά κρύβεστε καί σιωπηλοί πεονάτε, στραττωτες άγνωστοι, άθλητές άνώνυμοι, τό στόμα, πού δέ σας άχολόγησε τό βοοντερό τής Φήμης καί μενετε άλειτούργητοι στήν έκκ.λησιά τής Μνήμης, θυσίες μου, όμολογητές από λογχιά, άπό βόλι, κ' οί γνωρισμένοι κ' οί άγνωστοι δόξες μου, καϊ δμοτα, καί δλοι! Τέτοια ζωντάνια εΐχαν καί τότε όρίζοντες, γή, τόποι, καί ό λάκκος καί ή κορφή. Πίσω άπ* τό μεγαλόκορμο τόν Όρβηλο ή Ροδόπη ξεμύτιζε, κουςρή. Άστραφτεοά, μαυραδερά, θεριεύανε στά μότια βοσκές, χωρία, νερά, ρουμανία, ή λεύκα, ή καστανιά, τα πεΰκα σαν τα έλάτια στυλώνονταν γερά. Ρόδα. Τα πάντα πΰοωνε τό κάμα τοΰ Άλωνάρη, ζώα, λίμνες, λαγτίαδιές, καί τό ποτάμι τό πλατύ καί το παχύ χορτάρι· μαζύ καί τής καρδιίς. Γαυρίαζε πολεμόχαρα σε άπάτητα ταμποΰρια μέ τ' άοματα κι' ό έχθρός. "Ομως άπάνου άπό τα πολυβόλα, άπό τα Θοΰρια, Φούρια ή φωνή μου: Έ μ π ρ ό ς! Δέ σας κρατοϋν πλαγιά, κορφή, στενό, πλάτωμα, πόρος, εγινα μεθ' στά σπλάχνα σας ό θεός ό νικηφόρος, εγινα ό δρόμος πειό λαμπρά πρός την άθαναοία πού πάει μέ τή θυσία. Μέ μιάς καί σά νά γύριζαν οί μισεμένοι χρόνοι τοϋ Διάκου καί τοϋ Μπότσαρη καί τοϋ Κολοκοτρώνη ποΰ καί λαλοϋσε κι' άνθιζε κι' άηδόνι καί λουλοΰδι μονάκριβο μέσ' στή σκλαβιά τό κλέφττκο τραγοΰδι, μέ τη δροσιά τοΰ τραγουδιοΰ οττό φλογισμένο στόμα, μέ τό τραγοΰδι ϊπέφτατε ματώνοντας τό χώμα. κάτου άπό τ' άξιο τ' άλογο, στό άσώπαστο κανόνι, πεζοΐ κβί καδαλλάρηδες, τοϋ Μάη κομμτνοι οί κλώνοι. Βάγια, τρισάγια, Λαχανά, Κιλκίς! ΠροοκτΛτητάρια. Τό αΐμα, ό θάνατος, ή νίκη, οί πέτρες τα χοοτάρια, σκάλες πρός ΰψ>) έπαγγελτά μέ πάτε, ή περηφάνια
ή άρχαία μέ παίρνει, μπάζετε στής Ιστορίας μας πάλι
τή δόξα τα Βαλκάνια,
σά νά διναν τα χέρια λαοί μέσ' στήν άνεμοζάλη,
Ροδόπη, σά νά γύρενες—ποίος ξέρει:—στοϋ πολέμου
τή λύσσα, νύφη, τό φιλί τοϋ 'Ελληνοδόε«στου Αΐμου.
Στο» Χάρου την όλονυχτιά σάς φώτιζα άγιοκίρι, ,
θυσκχιττήρια, Λαχανά, Κιλκίς, ·
στή νύχτα τοΰ δαρμοΰ σάς ήμουν τής αύγής τ' άοτέρι.
Γιά σάς εΐν' ό υμνος μου πλατύς.
Πλατύς εΐν' ό ΰμνος μου άπό σάς, γιατί καί την Πατρίδα
την ίδια εμέ πλατιά σ' ίσάς νά καθρεφτίζεται είδα
σέ θεοφάνεια μυστικά μ' δλα της φεγγοβόλα
τα ίστορικά, τα ίδανικά, τα ριζικά της, δλα.
Δέν πάει ο" έμένα τής φλογέρας ή φιονή, μιά στάλα·
τα μεγαλόφωνα δργονα δοξάζοιτν τα μεγάλα.
Ή Αθηνά, ή Σπάρτη, Ρούμελη, Μωρια! Τετοαπλό φτάνει
καί τ' δνομά σας μοναχά γιά τοΰ ΰμνου τό λιδά-η.
Γή άντρειωμένη, άνταριασμίνη, γή Μαχεδονίο,
στοΰ Γένους τα χρυσόνειρα καΐ τόνος καί άγωνία.
Γύρω σου, 'Ελλάδα ίδεατή, πόσες μέ σάρκα 'Ελλάοες!
Χαϊρε, καϊ των άιιαρτωλών "Ηπειρος καί τού Πύρρου,
των Άλεξάντρων καί ή όρμή κι' ό έξάμττρος τοΰ "Ομήρου!
Βογγάν τα Δωόεκάνησα, ζή ή Κύπρος, οί Κυκλάδες
χοριύοιτν πάντα όλόγυρα στήν άπολλιόνεια Δήλο.
Καί ή πούλια των 'Εφτά νησιών. Καΐ τα σμαράγδια τρία,
Χιό, Λέσόο, Σάμο. Ή θάλασσα, θησανριστής μας, λάμπει,
Καί ή Κοήτη, ήρωϊσσα, πάντα έμποός! Τής θεσσαλίας κ' οί κάμποι
πάντα βαστάν καί τοΰ Άχιλλέα καϊ τοΰ Φεραίου τό θρϋλο.
Τοΰ 'Υδραίου τό χέρι θριαμβικά σέ κυβερνάει, τιμόνι,
τό ξέρουν τοΰ αλησμονήτου Βοσπόρου τα νερά,
γυπάετος τ' άεροπλάνο, ρίζο>μα τό κανόνι,
καποιος Κανάρης πλάθεται—ποίος ξέρει—στά Ψαρά.
Κ' έσύ, ζωή τής Ίωνίας, καί μεσ' στά σάοανά σου
σφίγγοντας εύλα6ητ«ά τ' αγια τα λείψανα σου,
στόν κόρφο μου τό μητρικό ποΰ γύρευες τό μνημα,
γροικάς μιάς νεκρανάστασης νά σέ ξυ—/βη τό κΰμα.
Σκέπη μας άπ' τό Ταίναρο κι' ώς τί] θίσσαλονίκη,
Σόφια, Έργάνη, Πρόμαχος, ή άσπίδα σου, Αθηνά!
Πνέε ε'ιρηνόφορη χαρά, τοΰ ματωμοϋ καί οί λύκοι
ούρλιάστε, δμοια σάς πρέπουνε δοξαστικά Ώσαννά!
ΕΙμαι ή 'Ελλάδα, των πατρίδων ε[μ' έγώ ή κορώνα,
καί των άνθρώπίθν ό βωμός καϊ των Εθνών ή Ελένη,
καί τ' άνταμώνω στών καιρων τα ρέματα ζωογόνα
τα τρόπαχα τής Άράχωβας, τα Δελφικά τεμένη.
Ειρήνη έσύ, ώ πασίχαρη καί ώ πλοντοοότρα Ειρήνη,
Ό ξάστερος έσύ ούρανός καί ή ξεδιψάστρα ή κρήνη,
τόν δλβο τόν·καλεϊς έσύ, την τύχη έσύ την κάνεις,
καλότυχος θνητός ή λαός ποϋ θά τόν ξανασάνης.
Στά πόδια σου άνεργη σπαράζει άπό τα καταχθόναα
καί ή καταλύτοα των εθνών, ή φάγοσσα ή Διχόνοια.
Εύλογημένοι δσοι γιά σέ δουλεύουν καί «σαρκώσου>
κράζουν μέ χέρια ίκετικά πρός τ' άπιαστο όνειρό σου!
Μά έρχεται μερά, 6οή ξεσπςί: «Χτυπάτί πολεμάρχοι!>
Ποίος την άξία της ή ζωή, ποίος δέν αΐσθάνεται ότι
την εχει άπό τό θάνατο; Κι' άν ή Πατρίδα υπάρχη,
τή ζής έσύ, Στρατκότη!
Γιά νά τή ζήσης πολεμας, καίεσαι, νίκας, πεθαίνεις,
γιά νά καρπίστι ή χωραφιά τή σχίζζι κι' ό άργοτόμος,
τέτοιος καί πάντα κι' άπό μιάς άρχής τής Οίκουμένης
γύρω άπό τόν Κυ "Ηλιο της ό άγριος κι' ό άγιος νόμος! Τού νόμου αντοϋ μαυρίζει ό ίσκιος, τ' άστρο τής ημέρας, δρακοντας αΐμα ρηγικό μυρίζεται τό τέρας. "Ομως άπό τα υψη μου Μ' οποίος τόν αντικρύση, προσκυνητής τού θά γενή, θά είπη Πλάστρα ή φωτία τού, * γυφτος, καί τα σφυροκοπ^ στή φλόγα τού έδώ κάτου φύλλα νέου κόσμου καί παλιοϋ σέ Ανατολή, σέ Λύση*. Ίδέες άρνήτρες, τής ψυχής χαλάστρες, φωτιες, πάγοι τυφλης τρομαρας ή κρεμάνε άνάερα τό σπάθι, η πολεμάνε την ψυχή ν' άράξουν δπου άνθεϊ το λησμοβότανο, ίσα έκεϊ ποϋ ζοϋνί οί λωτοφάγοι. Κι' δσα άπό μέ παραδοτά, «θΐμμένα, εύλογημένα, θρησκεια, γί,, πίστη, ίδαν^ά, θυσίες, άγάπες, χρέη, σα βαρετα, σάν ξεγραφτά, προδάλλαντ' €να Ινα. 2-ε 6αθρα, ξοανα βάροαρα, Μεσσίες ώχροί, όρθοί, νέοι. ΕΙμαι ή Πατρίδα· άοάκρντη καί άγέλαστη Μητίρα, σνχνα απ το χρέος πού κυβερνά ίερό τα σωθιχά μου, μου βαξει ατσάλι στήν καρδιό καί στή ματιά <ρο6έρα, το χρέος με δειχνει καί μητρυιά καί σκιάχτρο στά παιδία μου, Λαι μην ξαφνιζεστε δν κρατώ στήν άγριλιά στό χέρι πλεγμένη σέ μαχαΐρι. στην αγκαλιά μου ταιρι«-ές καί οί Χάρες καί οί Γοργόνες, «Η Μαραθωνες_(ιάθετε— γεννούν τούς Παρθενώνες. —Παιδία μου, δσοι, προφήτές μου, στρατιώτες, άρχηγοί, σαν τα λιονταρια στήσατε κορμχά καί σάν τα κάστρα, ™* μεσ' στην Μαχεδονική 'ματοθρεμμένη γή δαλατε την ειχονα μου φερτή σάν άπό χ' αστρα, ότου Λαχανά καί στοΰ Κιλκίς την έκκλτκηά την ρ "νοες κι αν πλαναστε σ' άλλη ζωή, λείν|»ανα κι' αν κοιμάστε, σας λειτουργω -η οόξα ^ Μακαρισμένοι νά 'στε! ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ παιγνίδια των έσχερινών ώρών, ίΛτότί άπαν¬ τες ανεχώρησαν οίκαδε, εΐϋχηθέντες είς τούς γονεΐς καϊ άναδόγους νά χόλεώς αας, κ. Κυρίαν.:; τοίς ζήσουν οί νεοφώτιστοι. Ρούνης, δούς τό ένομα Ιωάννην >*αί -—Λχμχρά χρομηνύεται ή έφβτ-ί·.-
τό άγγίλόαορφς κορίτσάκι τού ·/.. » έκ£ρΌμή τής κοινότητος μας, έ-
Ν. Τσούγια, χαραστάκης ώς άνα- ρ'σθείσα διά την 19ην Αύγοΰστοι.
έόχου τής Κάς Πε^-σεφόνιςς Ά- είς την μαγευτικήν θέσιν \ΆΕ-
λεξίου, όνοααϊάτης αΰτο Δημήτριον. ΝΕΕΐΙ ΟΚ,ΟνΈ ΡΑΙϊΚ, ΰχο τί
Μετά τό μυστήριον 3Ο0 χερίτου ό· χοτχύα-Αΐα καί παΛ;ύψηλα δέ·>/5ρα., Έ-
μ.ογ«νείς «χιβάντες αΰτοκινήτων με- πιτροιταί έξ είδικων ύχν την ήγεσία«ι
τέδησαν είς τό έξωθεν τής χόλεώς
μας κείμενον δρ<»όλοιπ·τον 8\;ΟΡ ΡΑΚΚ ένθα έχλημμύρισαν τό α).- ίος καΐ έσκόρχισαν την χχράν %<χ τα τραγούϊ'.α , ποΐρίΓΑαΟησαντες είς 7:λύύ<Γ!θν γεύμα έν μέσω ύί καί ίιχο τούς ήχους έΌ των. άσμ.ά- ίιάτο,ρ-οι χοροί, ι?ά/ σαν, τοΰ άκοοράστου χροέδ,ρου τής Κο«- νότητός μας, κ. Δ. Τσακοχούλοο χλϊ λοιχών μελών τοΰ Κοινοτικο·} ουμδοολίου, τελείως νΛτηρτιοτιένα. ιτρος άχρΐ'&η εκτέλεσιν :οϋ ολ^ προ- χατος τής «κΐρθΓ/,ής εξελέγη- εκάστη των όχοίων άν«λοτοε μίτά χροθυμίας την εξασφάλισιν ω¬ ρισμένου μέρους αϋτ&ΰ, ούτως ώστε τα χάντα νά διεξα-χ^ώυιν έν τάξει καί οί έχβρτμείς νά δ(έλτ>ω<ί! μίτν αληθώς Έληνπ-'Αμερικανθ'.ήν διχ- σκέ3ασιν, λησμονοϋντες χρός στιν- μήν τον άγώνα τής ζωής. Άγωνί- σματα 'ιΒλ)νηνο'.ά καϊ Άμερικανιχ,ά, χοροί Εύρωπαι«ϊ κ·αί Έλληνικοί| χαίγνίδια καί έκκυβεύσεις άντικ=ϊ- ιχενων ΙΛΥΙΝα ΚΟΟΜ 8ϋΙΤΚ νΐΟΤΚΟΕΑ καί ΚΟΟΑΚ άξίας' 200 δολλαρίων θά λάδοαν χώραν! Ή εί«·οδος είς τό χάίχον θά «?«? ν το>ν εκ-
οωρεαν. Πρός διει/κόλι»νσΐ'
ορομεων όιείνων οίτινες δέν διαθέ-
τονν ρ3(χά των αύτοκίνητα, ή έχι-
τΡ<*ή έξησφβλισε λεω^ορβία ΒΠ- »Ε& τα όχοϊα «ά χαραλ'αμβάνοντ: τους εχίρβαείς £ξω τής έκκλησίας μας, εις τάς 12 την μετ-/τχ€.ρίαν διά τέ μάρκον. Οί έκίρομ^ίς «ά «ρίροον μαζύ την τροφήν των. Π ράς ευκο¬ λίαν ομως ένοείνων οί όποίοι Οά χρε·. ασθώσι τρέ?ιμα, Οά ύχάρχουν είς" τό ά σάνίουίτς, -/.αί μχ>
τς, φ^ούτα /.αί μχ>
Ρ«, ενφ το χαγωτόν Θά οίϊεται'οω-
ρεαν Ολοι, λοιχόν, οί Έλληνβς
τουΚαναας Σίτυ χΛ των χε-ρ-χώοτον
^Γ. ^ΗΒΡΗ, ΊΧ)ΡΕΚΑ ΑΝΟ
ρ
ΊΧ)ΡΕΚΑ
, Ε
8ΒϋΑΕΙΑ, είς την ααν
χοθεσιαν
ευτικ,ήν το
ΐΓνί ί;ν 19ην Α^ο"™*>, δ«ω
δελθωμεν ημέρας χοφά"ς καϊ εθθυ
Ε, Ι. Α
Έλληνόπουλο
είς τα άθλητι
Χκούλ, ώς ουδείς
Ή
.... . ...τοϋ Μιχαήλ
ά—«ροΐτήσαντος εφέτος
Σκοΰλ τοΰ "Οραντζ.
ΡΑΙ.Ι.Α8, ΤΕΧΑ8.--
θνικός Κηρυξ» π^ειτ"
ΟθΗΓηοροΙΐΙβη Νβν β1
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
|€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥΞ!
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ
ΜΙΑΝ πολύ ενδιαφέρουσαν α¬
ποκαλύψιν διεβίβασεν άνά τόν κό¬
σμον ό τηλέγραφος, κατά τάς τε¬
λευταίας αύτάς ημέρας, έκ Παρι¬
σίων. Ό Δρ. Φράνσις Μάρ, ενας
από τούς διασημοτέρους χημικονς
της Γαλλίας, προέβη εις καταπλη-
ντικάς άνακοινώσεΐς είς τάς έκεΐ
εφημερίδας, σχετικώς μέ τα όνο-
μαστά πειράματα επί των άποτε-
λεσμάτων, τα όποϊα επιφέρει τό
οίνόπνευμα είς τόν οργανισμόν των
ζώων, έκ των οποίων άποτελεσμά-
των εξήχθησαν άνάλογα συμπερά-
σματα καί δια τόν οργανισμόν των
άνθρώπων. Πρέπει νά σημειωθή
ότι επί των πειραματισμόν εκείνον
έστηρίχθη κατά μέγα μέρος ή άντι-
ποτική σταυροφορία, ή όποία ήρ¬
χισεν είς αρκετάς χώρας τοϋ κό¬
σμον πρό ενός τετάρτου περίπου
αιώνος.
ΑΣΤΗΡΙΚΤΑ
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
ΑΚΟΥΣΑΤΕ τώρα τι άπακαλύ-
πτει καί βεβαιοί 6 διάσημος Γάλ-
λος επιστήμων. "Οταν ήτο άκόμη
φοιτητΐ]ς τής Ίατρικής ειργάζετο
ώς βοηθός μιάς Ίατρικής έξοχότη-
τος, ή όποία καί τοϋ άνέθεσε την
εκτέλεσιν ένέσεων κάθε εΐδους πο-
τών εις τον οργανισμόν μερικών
ζώων, διά νά καταδειχθή ποία ά-
ποτελεσματα θά επέφερον αί τοι-
οΰται ένέσεις. Είς την διάθεσιν τοϋ
βοηθοϋ ετέθησαν τα έκλεκτότερα
ποτά. Ό νεαρός' δ"μως φοιτητής,
σντί νά χρησιμοποιή τα ποτά εκεί¬
να διά τάς ένέσεις επί των ζώων,
έθεώρησε φρονιμώτερον νά τα πί¬
νη. Διά τα πειράματα άντί ποτών
έχρησΐίμοποχοΰσε καθαρόν οίνό¬
πνευμα. Φυσι*ά αί ίχ καθαροϋ ο'ι-
νοπνεΰματος ένέσεις εσχον κατα-
στρεπτικά άποτελέσματα επί τοϋ
δργανισμοΰ των ζώων καί έκ των-
άποτελεσμάτων αυτών έξήχθη τό
συμπέρασμα ότι καί ή παραμικρά
δόσις ο'ινοπνεύματος άποβαίνει
καταστ0επτική διά τόν ανθρώπινον
οργανισμόν. Ό ϊδιος διάσημος
Γάλλος χημικάς διακηρύττει τώ¬
ρα, ότι μετρία δό/ΐς έκλεκτών πο¬
τών ώφελεϊ τόν οργανισμόν. Επί
τού ϊσχυρισμοϋ αύτοϋ αί γνωμαι
τοϋ Ίατριικοϋ κόσμον είναι διχα-
σμέναι, όπως· είναι διχασμένη καί
ή Άμερική είς «ύγρους» καί «ξη
ρούς». Τό πρόβλημα, όσον άφορά
τόν τελευταίον διχασμον, άναμένε-
ται νά λύσουν τα άποτελέσματα
των προσεχών έκλογών.
ΚΜΕΙΤΥ,ΜΟ.
Ή έκδρομή τής Κ,οινότη-
τος είς τάς 19 Αΰγού
ότου.— ΙΜυστήρια.
Μία
χχνηγυ<ρική ή ρα ήτις άναζθϋφ'σδητητως Οά παρα¬ μείνη άνεξάλδΐπ-κς είς την μνήμην των Έλλήνων τής χαρακίας Κάν- σας Σίτυ, ώς καί πλείστων συμττο- λιτών μας Άμ.€ρΐιχ.ανών, έλθίίε χώ¬ ραν την χαρ·ελτ}οϋσαν Κυριακην, έιτ' εύκαιρία τρητλοΰ αυστηράν τελε- σΦέντος έν τω ένταάθα ίερατι-.αΰ ναώ έν ώ έβαχτίσθησαν τρία εύτρζ- φέστατα ι>ελη της νεοελλην.-χ,ής γε-
νεόίς. Το χαριτωμέντ) άγοράν.ι τοϋ
λαοφιλοϋς έν τί) χαρο;κία μας κ.
Ήλία Κ<Μτν:στοϋ, ούτινος άνάίοχος παρέστη ό χαρά χάντων έχίσης έ τιμώμενος έν τη χαρθΓ/Λ μας χ. Θ Βο·όλγ7ρης, κ.εγαλοεχιχε·.- ^,μς τής χόλεώς μας, ονομά¬ σας αΰτό Ιωάννην, τού κ. Γεώργι¬ ον Ράλλη, το·3 όχοίου χαρ*—η ό χρόεδρΌς τής Άχ·έπα καί έκ των μόΐλλον έρώντων έν τη κοινωνΐ7.ή όώ Κα ΝΕΚΡΟΥΕ ΤΗΣ ΫΜΝΟΣ Τ£-Ν ΕΛΛΗΝΩΝ (Κατά τα άποκαλυπτήρια τοϋ Ήρώου τοϋ Κιλκίς ό ποιητης κ. Κ. Παλαμάς εξεφώνησε τό κάτωθι ποίημα:) Είμαι ή Πατρίδα. Μουσνκή στό διάβα μου τόν άέρα δένει. Ριζώνω δπου σταθώ. Φώς όπου πατώ σπέρνω, καί μιάς αληθείας κβί μίάς χαρής εΐμ' έγώ ή μητέρα, καί ήρθα. Τόν "Υμνο φέρνω. Τόν "Υμνο, φωτοστέφανο, σέ μυστικά θεοφόνεια χυτό άπό μενά, αμάραντο, πειό άπάνου άπ' τα στεςράνια πού φέρνουν γιά νά στεςρανώσουν τό μνημόσυνό σας αρχσντες καί στοατός καί λαός γονατισμένοι έμπρός σας· τόν υμνο στήν είκόνα σας τεχνίτης πού τή λέει γραφτή μέ τό σμιλάρι τού στά μαρμαρένια φΰλλα, τόν δμνο πού τ' άρμονικό τού βούϊσμα τ' άνταμώνει, στμαία, μέ τή 6ου6ή σου άνατριχίλα· τόν υμνο τόν πολύφωνο καί σάλπισμα κι' άηδόνι, φέρνω, νά πάη τί) δόξα σας βαθειά κρυφά δπου καίει τοΰ Γένους ή καρδιά, Καρδιές μου, ήρωες, μάρτυρες, νεκροί, γενναϊοι, ώοαίοι. Μία θεία βουλή καί ό σταυρωμός καί ό λιττρωμός, παιδία! Κόδροι, Λεωνίδες, Καραΐσκοι στούς καιρούς, «κόμ« δσοι μέ τ' δνομα κ«1 ζήτε καί ςρεγγο6ολάτε, κ' έσείς πού σά νά κρύβεστε καί σιωπηλοί πεονάτε, στραττωτες άγνωστοι, άθλητές άνώνυμοι, τό στόμα, πού δέ σας άχολόγησε τό βοοντερό τής Φήμης καί μενετε άλειτούργητοι στήν έκκ.λησιά τής Μνήμης, θυσίες μου, όμολογητές από λογχιά, άπό βόλι, κ' οί γνωρισμένοι κ' οί άγνωστοι δόξες μου, καϊ δμοτα, καί δλοι! Τέτοια ζωντάνια εΐχαν καί τότε όρίζοντες, γή, τόποι, καί ό λάκκος καί ή κορφή. Πίσω άπ* τό μεγαλόκορμο τόν Όρβηλο ή Ροδόπη ξεμύτιζε, κουςρή. Άστραφτεοά, μαυραδερά, θεριεύανε στά μότια βοσκές, χωρία, νερά, ρουμανία, ή λεύκα, ή καστανιά, τα πεΰκα σαν τα έλάτια στυλώνονταν γερά. Ρόδα. Τα πάντα πΰοωνε τό κάμα τοΰ Άλωνάρη, ζώα, λίμνες, λαγτίαδιές, καί τό ποτάμι τό πλατύ καί το παχύ χορτάρι· μαζύ καί τής καρδιίς. Γαυρίαζε πολεμόχαρα σε άπάτητα ταμποΰρια μέ τ' άοματα κι' ό έχθρός. "Ομως άπάνου άπό τα πολυβόλα, άπό τα Θοΰρια, Φούρια ή φωνή μου: Έ μ π ρ ό ς! Δέ σας κρατοϋν πλαγιά, κορφή, στενό, πλάτωμα, πόρος, εγινα μεθ' στά σπλάχνα σας ό θεός ό νικηφόρος, εγινα ό δρόμος πειό λαμπρά πρός την άθαναοία πού πάει μέ τή θυσία. Μέ μιάς καί σά νά γύριζαν οί μισεμένοι χρόνοι τοϋ Διάκου καί τοϋ Μπότσαρη καί τοϋ Κολοκοτρώνη ποΰ καί λαλοϋσε κι' άνθιζε κι' άηδόνι καί λουλοΰδι μονάκριβο μέσ' στή σκλαβιά τό κλέφττκο τραγοΰδι, μέ τη δροσιά τοΰ τραγουδιοΰ οττό φλογισμένο στόμα, μέ τό τραγοΰδι ϊπέφτατε ματώνοντας τό χώμα. κάτου άπό τ' άξιο τ' άλογο, στό άσώπαστο κανόνι, πεζοΐ κβί καδαλλάρηδες, τοϋ Μάη κομμτνοι οί κλώνοι. Βάγια, τρισάγια, Λαχανά, Κιλκίς! ΠροοκτΛτητάρια. Τό αΐμα, ό θάνατος, ή νίκη, οί πέτρες τα χοοτάρια, σκάλες πρός ΰψ>) έπαγγελτά μέ πάτε, ή περηφάνια
ή άρχαία μέ παίρνει, μπάζετε στής Ιστορίας μας πάλι
τή δόξα τα Βαλκάνια,
σά νά διναν τα χέρια λαοί μέσ' στήν άνεμοζάλη,
Ροδόπη, σά νά γύρενες—ποίος ξέρει:—στοϋ πολέμου
τή λύσσα, νύφη, τό φιλί τοϋ 'Ελληνοδόε«στου Αΐμου.
Στο» Χάρου την όλονυχτιά σάς φώτιζα άγιοκίρι, ,
θυσκχιττήρια, Λαχανά, Κιλκίς, ·
στή νύχτα τοΰ δαρμοΰ σάς ήμουν τής αύγής τ' άοτέρι.
Γιά σάς εΐν' ό υμνος μου πλατύς.
Πλατύς εΐν' ό ΰμνος μου άπό σάς, γιατί καί την Πατρίδα
την ίδια εμέ πλατιά σ' ίσάς νά καθρεφτίζεται είδα
σέ θεοφάνεια μυστικά μ' δλα της φεγγοβόλα
τα ίστορικά, τα ίδανικά, τα ριζικά της, δλα.
Δέν πάει ο" έμένα τής φλογέρας ή φιονή, μιά στάλα·
τα μεγαλόφωνα δργονα δοξάζοιτν τα μεγάλα.
Ή Αθηνά, ή Σπάρτη, Ρούμελη, Μωρια! Τετοαπλό φτάνει
καί τ' δνομά σας μοναχά γιά τοΰ ΰμνου τό λιδά-η.
Γή άντρειωμένη, άνταριασμίνη, γή Μαχεδονίο,
στοΰ Γένους τα χρυσόνειρα καΐ τόνος καί άγωνία.
Γύρω σου, 'Ελλάδα ίδεατή, πόσες μέ σάρκα 'Ελλάοες!
Χαϊρε, καϊ των άιιαρτωλών "Ηπειρος καί τού Πύρρου,
των Άλεξάντρων καί ή όρμή κι' ό έξάμττρος τοΰ "Ομήρου!
Βογγάν τα Δωόεκάνησα, ζή ή Κύπρος, οί Κυκλάδες
χοριύοιτν πάντα όλόγυρα στήν άπολλιόνεια Δήλο.
Καί ή πούλια των 'Εφτά νησιών. Καΐ τα σμαράγδια τρία,
Χιό, Λέσόο, Σάμο. Ή θάλασσα, θησανριστής μας, λάμπει,
Καί ή Κοήτη, ήρωϊσσα, πάντα έμποός! Τής θεσσαλίας κ' οί κάμποι
πάντα βαστάν καί τοΰ Άχιλλέα καϊ τοΰ Φεραίου τό θρϋλο.
Τοΰ 'Υδραίου τό χέρι θριαμβικά σέ κυβερνάει, τιμόνι,
τό ξέρουν τοΰ αλησμονήτου Βοσπόρου τα νερά,
γυπάετος τ' άεροπλάνο, ρίζο>μα τό κανόνι,
καποιος Κανάρης πλάθεται—ποίος ξέρει—στά Ψαρά.
Κ' έσύ, ζωή τής Ίωνίας, καί μεσ' στά σάοανά σου
σφίγγοντας εύλα6ητ«ά τ' αγια τα λείψανα σου,
στόν κόρφο μου τό μητρικό ποΰ γύρευες τό μνημα,
γροικάς μιάς νεκρανάστασης νά σέ ξυ—/βη τό κΰμα.
Σκέπη μας άπ' τό Ταίναρο κι' ώς τί] θίσσαλονίκη,
Σόφια, Έργάνη, Πρόμαχος, ή άσπίδα σου, Αθηνά!
Πνέε ε'ιρηνόφορη χαρά, τοΰ ματωμοϋ καί οί λύκοι
ούρλιάστε, δμοια σάς πρέπουνε δοξαστικά Ώσαννά!
ΕΙμαι ή 'Ελλάδα, των πατρίδων ε[μ' έγώ ή κορώνα,
καί των άνθρώπίθν ό βωμός καϊ των Εθνών ή Ελένη,
καί τ' άνταμώνω στών καιρων τα ρέματα ζωογόνα
τα τρόπαχα τής Άράχωβας, τα Δελφικά τεμένη.
Ειρήνη έσύ, ώ πασίχαρη καί ώ πλοντοοότρα Ειρήνη,
Ό ξάστερος έσύ ούρανός καί ή ξεδιψάστρα ή κρήνη,
τόν δλβο τόν·καλεϊς έσύ, την τύχη έσύ την κάνεις,
καλότυχος θνητός ή λαός ποϋ θά τόν ξανασάνης.
Στά πόδια σου άνεργη σπαράζει άπό τα καταχθόναα
καί ή καταλύτοα των εθνών, ή φάγοσσα ή Διχόνοια.
Εύλογημένοι δσοι γιά σέ δουλεύουν καί «σαρκώσου>
κράζουν μέ χέρια ίκετικά πρός τ' άπιαστο όνειρό σου!
Μά έρχεται μερά, 6οή ξεσπςί: «Χτυπάτί πολεμάρχοι!>
Ποίος την άξία της ή ζωή, ποίος δέν αΐσθάνεται ότι
την εχει άπό τό θάνατο; Κι' άν ή Πατρίδα υπάρχη,
τή ζής έσύ, Στρατκότη!
Γιά νά τή ζήσης πολεμας, καίεσαι, νίκας, πεθαίνεις,
γιά νά καρπίστι ή χωραφιά τή σχίζζι κι' ό άργοτόμος,
τέτοιος καί πάντα κι' άπό μιάς άρχής τής Οίκουμένης
γύρω άπό τόν Κυ "Ηλιο της ό άγριος κι' ό άγιος νόμος! Τού νόμου αντοϋ μαυρίζει ό ίσκιος, τ' άστρο τής ημέρας, δρακοντας αΐμα ρηγικό μυρίζεται τό τέρας. "Ομως άπό τα υψη μου Μ' οποίος τόν αντικρύση, προσκυνητής τού θά γενή, θά είπη Πλάστρα ή φωτία τού, * γυφτος, καί τα σφυροκοπ^ στή φλόγα τού έδώ κάτου φύλλα νέου κόσμου καί παλιοϋ σέ Ανατολή, σέ Λύση*. Ίδέες άρνήτρες, τής ψυχής χαλάστρες, φωτιες, πάγοι τυφλης τρομαρας ή κρεμάνε άνάερα τό σπάθι, η πολεμάνε την ψυχή ν' άράξουν δπου άνθεϊ το λησμοβότανο, ίσα έκεϊ ποϋ ζοϋνί οί λωτοφάγοι. Κι' δσα άπό μέ παραδοτά, «θΐμμένα, εύλογημένα, θρησκεια, γί,, πίστη, ίδαν^ά, θυσίες, άγάπες, χρέη, σα βαρετα, σάν ξεγραφτά, προδάλλαντ' €να Ινα. 2-ε 6αθρα, ξοανα βάροαρα, Μεσσίες ώχροί, όρθοί, νέοι. ΕΙμαι ή Πατρίδα· άοάκρντη καί άγέλαστη Μητίρα, σνχνα απ το χρέος πού κυβερνά ίερό τα σωθιχά μου, μου βαξει ατσάλι στήν καρδιό καί στή ματιά <ρο6έρα, το χρέος με δειχνει καί μητρυιά καί σκιάχτρο στά παιδία μου, Λαι μην ξαφνιζεστε δν κρατώ στήν άγριλιά στό χέρι πλεγμένη σέ μαχαΐρι. στην αγκαλιά μου ταιρι«-ές καί οί Χάρες καί οί Γοργόνες, «Η Μαραθωνες_(ιάθετε— γεννούν τούς Παρθενώνες. —Παιδία μου, δσοι, προφήτές μου, στρατιώτες, άρχηγοί, σαν τα λιονταρια στήσατε κορμχά καί σάν τα κάστρα, ™* μεσ' στην Μαχεδονική 'ματοθρεμμένη γή δαλατε την ειχονα μου φερτή σάν άπό χ' αστρα, ότου Λαχανά καί στοΰ Κιλκίς την έκκλτκηά την ρ "νοες κι αν πλαναστε σ' άλλη ζωή, λείν|»ανα κι' αν κοιμάστε, σας λειτουργω -η οόξα ^ Μακαρισμένοι νά 'στε! ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ παιγνίδια των έσχερινών ώρών, ίΛτότί άπαν¬ τες ανεχώρησαν οίκαδε, εΐϋχηθέντες είς τούς γονεΐς καϊ άναδόγους νά χόλεώς αας, κ. Κυρίαν.:; τοίς ζήσουν οί νεοφώτιστοι. Ρούνης, δούς τό ένομα Ιωάννην >*αί -—Λχμχρά χρομηνύεται ή έφβτ-ί·.-
τό άγγίλόαορφς κορίτσάκι τού ·/.. » έκ£ρΌμή τής κοινότητος μας, έ-
Ν. Τσούγια, χαραστάκης ώς άνα- ρ'σθείσα διά την 19ην Αύγοΰστοι.
έόχου τής Κάς Πε^-σεφόνιςς Ά- είς την μαγευτικήν θέσιν \ΆΕ-
λεξίου, όνοααϊάτης αΰτο Δημήτριον. ΝΕΕΐΙ ΟΚ,ΟνΈ ΡΑΙϊΚ, ΰχο τί
Μετά τό μυστήριον 3Ο0 χερίτου ό· χοτχύα-Αΐα καί παΛ;ύψηλα δέ·>/5ρα., Έ-
μ.ογ«νείς «χιβάντες αΰτοκινήτων με- πιτροιταί έξ είδικων ύχν την ήγεσία«ι
τέδησαν είς τό έξωθεν τής χόλεώς
μας κείμενον δρ<»όλοιπ·τον 8\;ΟΡ ΡΑΚΚ ένθα έχλημμύρισαν τό α).- ίος καΐ έσκόρχισαν την χχράν %<χ τα τραγούϊ'.α , ποΐρίΓΑαΟησαντες είς 7:λύύ<Γ!θν γεύμα έν μέσω ύί καί ίιχο τούς ήχους έΌ των. άσμ.ά- ίιάτο,ρ-οι χοροί, ι?ά/ σαν, τοΰ άκοοράστου χροέδ,ρου τής Κο«- νότητός μας, κ. Δ. Τσακοχούλοο χλϊ λοιχών μελών τοΰ Κοινοτικο·} ουμδοολίου, τελείως νΛτηρτιοτιένα. ιτρος άχρΐ'&η εκτέλεσιν :οϋ ολ^ προ- χατος τής «κΐρθΓ/,ής εξελέγη- εκάστη των όχοίων άν«λοτοε μίτά χροθυμίας την εξασφάλισιν ω¬ ρισμένου μέρους αϋτ&ΰ, ούτως ώστε τα χάντα νά διεξα-χ^ώυιν έν τάξει καί οί έχβρτμείς νά δ(έλτ>ω<ί! μίτν αληθώς Έληνπ-'Αμερικανθ'.ήν διχ- σκέ3ασιν, λησμονοϋντες χρός στιν- μήν τον άγώνα τής ζωής. Άγωνί- σματα 'ιΒλ)νηνο'.ά καϊ Άμερικανιχ,ά, χοροί Εύρωπαι«ϊ κ·αί Έλληνικοί| χαίγνίδια καί έκκυβεύσεις άντικ=ϊ- ιχενων ΙΛΥΙΝα ΚΟΟΜ 8ϋΙΤΚ νΐΟΤΚΟΕΑ καί ΚΟΟΑΚ άξίας' 200 δολλαρίων θά λάδοαν χώραν! Ή εί«·οδος είς τό χάίχον θά «?«? ν το>ν εκ-
οωρεαν. Πρός διει/κόλι»νσΐ'
ορομεων όιείνων οίτινες δέν διαθέ-
τονν ρ3(χά των αύτοκίνητα, ή έχι-
τΡ<*ή έξησφβλισε λεω^ορβία ΒΠ- »Ε& τα όχοϊα «ά χαραλ'αμβάνοντ: τους εχίρβαείς £ξω τής έκκλησίας μας, εις τάς 12 την μετ-/τχ€.ρίαν διά τέ μάρκον. Οί έκίρομ^ίς «ά «ρίροον μαζύ την τροφήν των. Π ράς ευκο¬ λίαν ομως ένοείνων οί όποίοι Οά χρε·. ασθώσι τρέ?ιμα, Οά ύχάρχουν είς" τό ά σάνίουίτς, -/.αί μχ>
τς, φ^ούτα /.αί μχ>
Ρ«, ενφ το χαγωτόν Θά οίϊεται'οω-
ρεαν Ολοι, λοιχόν, οί Έλληνβς
τουΚαναας Σίτυ χΛ των χε-ρ-χώοτον
^Γ. ^ΗΒΡΗ, ΊΧ)ΡΕΚΑ ΑΝΟ
ρ
ΊΧ)ΡΕΚΑ
, Ε
8ΒϋΑΕΙΑ, είς την ααν
χοθεσιαν
ευτικ,ήν το
ΐΓνί ί;ν 19ην Α^ο"™*>, δ«ω
δελθωμεν ημέρας χοφά"ς καϊ εθθυ
Ε, Ι. Α
Έλληνόπουλο
είς τα άθλητι
Χκούλ, ώς ουδείς
Ή
.... . ...τοϋ Μιχαήλ
ά—«ροΐτήσαντος εφέτος
Σκοΰλ τοΰ "Οραντζ.
ΡΑΙ.Ι.Α8, ΤΕΧΑ8.--
θνικός Κηρυξ» π^ειτ"
ΟθΗΓηοροΙΐΙβη Νβν β1
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑΠΟ ΤΑ
Γ.
ΘΉΝΑΙ, 26 Ίοιλίου.—
Τούς φιλολογικοϋ; καί καλλιτε-
ννικιτΰς κΰκλους κιροπεί έν συγκι-
νησϊι ή όϊ Πρεβέϊτνς άγγελ·&εϊ«ΐ
ανΓο/τονία τοϋ γνωστόν ν^ον ποι-
ητοϋ Κώστα Καονωτιίκη-.
Ο Καρυωτάκης εγεννήθη εις
την Κρήτην τό) 1895 καί έσπού-
?,ασιν έν "Αθήναι; νομικά, «κολου-
ϋψης δέ τόν διοικητικόν κλάδον
59ΐΐ υπηρετήσας είς διαφόρους πό¬
λεις τή; Ελλάδος έφθασε νεώτατος
ίίς Γόν'οαθμόν τοϋ είοηγητοϋ, εκ-
ταιΛμενος υπό των πιροΐστααένων
νηι τν/ν συναόέλφων τον καί χ >η-
(ΠΐΐΜθΐοάμενος σνχνά δ*1 υπηρε¬
σιακάς αποστολάς είς τό έξωτε-
ρΐ/ΐν.
Ιιμΐίΐωτεον ότι εκ φύσεως δ
<ιΐι>ι.·ητ»κης ι*»™ μελαγχολικώς, κα-
τΐ|ΐι ι»;, σχεοόν νευρασεννής, ή τε-
} ε ι Γαία 'οέ άπάσπασίς τοι· είς
111 ίθεζαν δπου καί ΐθεοτ τέριια
είς την ζωήν τον, τον ενοε μέ την
ΐ|ΐ/ην Γΐληιμμνριοιΐίντιν ίΐπό ιΐπο-
,·ουΓ>-''σιν καΐ προετοιμασμενηη' διά
τολ }ίνατον.
^ Καριωτάκης μετέβη νπό
τοις χειροτέρονς των οΐωνών εις
II
ι 'ίΕίζαν, δποί> έθεσε τέημα είς
τι ;<ιχί]ν τού μετά όλιγόχρονον δι > ιοηρ'.
Ή αυτοκτονί» τού
1) άτι*χής νέος ηϋτοκτόνΐ|σε έν-
τό; το Ο δωμάτιον τον, 6λΐ7&ιί- εις
τ»η χΓφαλήν διά σφαίρας π?ρι-
στ ("ου. Ό Οάνατός; τού επήλθεν
ά/ι* >ιαΓως, «ντός δί. τώλ' -θνλακίων
τοι ΕύρέίΗ] επιστολή πρός τονς οί-
κγ ιΐ·ς τον, διά τής όαοίας τοΐ·ς
έ.τ/ .|οοφόρει διατί προέ·οη είς
τ ιτονενοημενον διάίίημά τού.
Τό έργον τοΰ «οςητοΰ
Ο Κο'ιστας; ΚαρνοτΓίίκης Γτο,
ΐατ ομόθυμον γνώμην τό/ν ςρώο-
λινογικών μας κύκλων, ό καλλίτε¬
ρος των νέων ποιητοχν αας. Σνν-
εΐ'.'Λχσθη είς τα έκλεκτότερα αθη¬
ναι /ά καί έπαρχιακά φιλολογικά
ίΓι|.>ιοδικά, έκέρ·Μσε δέ την έκτν
μησιν των συναδέλφ<ον τον εϋιΗ·ς ώς ΐξέδοοσε την πρώτην ποιητικήν στλ?Λγήν τού ίττό τον τίτλον 5 «Πόνος τοϋ άνθρώπου καί. των ποαγΊΐάτων», κνκλοφορήσασαν τώ Ι^Ρ) καί έ&αντλΓ[διΤσαΛ' πρό πολ- λΐ'ΐ'. Τώ 1921 σιη'εκεντρωστν Ης τΐΛΐον ν?αν σειράν ποιημάτο^' τού ν.τό τόν τίτλον «ΝΐΧίΐΐεΛ'θ'η». Ή δειτι'ρα αχ>τή συλλογή τοΰ Καρυχϋ-
Τ'ί/η ?/.α|ΐε εντελώς έξαϋρετιχ.ήν
καί ε6οαΐ6ΐύθη εις τόν
ιον ποιητικισν διαγωνι¬
σμόν.
, Ι -λος πρό ολίγων αόλις μηνών
0 νεος αοιητή- έλτφάνισε είς τό-
μον νέαν έρνασίΐαν τοι; τί—:ό τόν
τ/ον«'Ελεγεϊα καί σάτυρες», σχο-
Αι,,πΛοΤ-™. β^ρυτατα κα), χρ^εϊσαν
II
ποίί»σις τοϋ Καρυωτάκη ί]το
μ^'Λχολκή, Φρηνώδης, ε'πρόδιδε
ογ ιΙ'ι'Χ'Ίν κονρασιιένην καί άπο-
7,0Γ!Γτνμΐ:'νην. Ό μρλαγχολικός της
οι>ως τόνος ήτο εΐλικο'ινέστθτος,
Γ Τ ι «νέ δέ σινχνά την ?φρα>σιν τής
τΊ^γι^τητος τής μενάλτμ τεχνης".
Απ-ο τα εγεϊα καί· Σάτν-
0^;» «ποσπώίΐεν το κάτωθτ χαρα-
«ηοιστικόν ποίημα:
Ίδανεκοί αύτόχειρες
Ι^'οίίονν τό κλειδί στήν- πόοτα
, ^ (παίρνουν
τ« παλιά, φυλαγμένα γράιιματά
οκχίχ^ουν ηοτ-χα, κι' ?π?ιτα σέρ-
(νουν,
Ί"ι τρλευταία φορά τα βήματά
( (τσνς.
ζοοη τονς> χ^ΐ( τοαγωδία.
«ου, τό φριχτό γίλιο'των άν-
1 . , ίι^θίόυτων,
τ« 'δίχκρυα, δ ίδρώς, ή νοσταλγία
^ν ο^ρανών, ή έρημιά των τόπων.
-τ,,κονται στό παράθυρο, κυττάνε
τ'-ί ο^νδρα, τα παιδία, πέρο τϊ»
(φύσιν,
Ου: ιιά ύ
νε,
τον ίΊ>ιο ποΐ· γιά πάντα θέί.ει
»α, , ίδύοτι.
'"■ τϊλείωσαν. Τό σηιιείίιπια ι
(Τύντομο, άπλό, βαθί», καθΐ,ος ταχ-
(ριά'Ιει,
άδια^ορία, σ>γχώρηση γεμάτο
γιά κίΐνον πού θα κ/.αίη -/αί θά
(διαβάζη.
Βλέπονν τόν καθρεφτη, βλέτιουν
(τή-ν αρα.
ρίοτονν άν είνε τρελλα ταχα ή
(λάθος.
'Βπίΐΐης άποοπάηΐΐν άίώ την ί-
ί>«!Ρν σινί.ογτ|ν τόν «Μιχαλΐόν>, ε-
ν« άληθινό άριστσι'ιργημα:
Ό Μιχαλιός
Τό Μιχοΰαό τόν πήρανε στρατιώτη.
Καΐίαθίοτά ξετάλ'ηοϊ γ.ι' ώραΐα
μέ τό Μαρή καί μέ τόνΠαναγιώτη
Δέ ν μπυοεσί νά [ΐάθτι κάν τό «έπ'
ωαοι»»
"Ολο εμοη^ιούοκζε «Κΰρ-Δ^ν^ανέα
ασε ιΐ£ νά γνρίσα, στό χωριό ιιου».
Τόν άλλο χρόνο, στό νοσοκομεΐο,
άμίλητο; τόν ούρανό κυττοΰσε.
"Εκάριφί'Λΐ περα, σ' ενα σηιμεϊβ,
τό βλέυμα τον νοσταλγχκό καί
πράο.
σά νοίΐεγε, σά νά παρβτΛαλονσε:
«Άφήστέ με στό σπίτι μου νά
πάω».
* * ψ
Κι' ό Μιχαλιός έ.τέθανε στραττι-
ώτη;.
Τόν ξεπρο6ό«%ισαν κάτι <ροητάοοι, μαζύ τους δ Μαρής κι' ό Πανα¬ γιώτης. Απάνω σκεπάστηκεν δ λάκκος, μά τοϋ άφΓΚΚτν ά.τέςω τό πίδάρι: Ήταν λίγο υ.«κσί'ς δ φοιη«ιρ«/Ός. Ό Καρνωτάκης μεΓέφρβ<χ: ·:30- σης ποΐιτιιατα έκί.εκτών Γάί.λων ποιητίον ·κιατά τρό'πιον άριστοχ>ργη-
ματικόν.
Γεενικώς μέ τόν θάνατόν τού τα
ελ/.ηνικα γράιψατα έστ"ρΐτ'Γθ»>οαν
ενός των ηξιωτερίον έογατών των.
.«.Τ.
'Αφβξεις, γάμοι, 6~«τ£-
βεες.
Ή βφημεοίί τής πόλεώς μας,
<;νΑΤΕΚΤΟ\^Ν ΤΙΜΕ8», γοά- φεϊ, ότι έιτέσ'τρεψεν >έξ ό "α. 'Ανδρέ¬
ας Βιναξάς, έκ των ί|δ"'.ΰκτηνΓών των
όύο Χ'.λοχατ)α?ί—ηρίων -/.αί στ-.λβω-
τη:ίων τής χόλεώς αας, εΰρ-«τκ«μ£-
νων είς τα κεντρικώτερα μέρη της
•πόλεως. Ό κ. Βιναξίς έφερε μΐθ'
έαυτοΰ καί τττν νεαράν (χ,αί ωραίαν
σόζ.>γόν τού Εΐίρήνην, το γέ'/ος Τβ1.-
τ<τίβο>ρούντ), ανεψιάν των ένταΰΘα
καλώς έ^κατεοπ—χενων <ΐ)2ελιφών Γργτγορίου. Έτελεσε τοΰς γάμοος ττκ> έν θεσσαλ Π.
Π ατι>·-Όχούλο« έξ "Ωλμπάνυ, Ν. Γ
ονομάσασα την ν€οφώτιο·τον "Ανναν.
"— Ή Κα Ίφιγένεια Χ. Βιναξά
ετεκεν άγοράκι.
ΒΑΑΚΑΝΙΚΟΝ
ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ
4Ο7 %ΥΕ5Τ 38ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕΥΥ ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ
Τηλέφωνον: ^οηβα^Γβ 9897.
ΑΙ.Ε5ΙΑ
ΑΥΓ.
1β
ΒΥΒΟΝ
ΑΥΓ.
1·
5ΑΤυΒΝΙΑ
ΑΥΓ.
18
Δι' αδείας έΛΐστρφοής, ευοεσιν
των όνομάτων σας, δσοι δέν γνω-
ρίζετε πότε ακριβώς ήλθατε κτλ.,
ζητήσατέ μας πληροφορίας.
ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΛΑΞΕΙΔΙΩΤΗΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΛΕΧΟΥΡΙΤΗΣ
•Εκ Πατρών
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΛΙΑΚΕΑΣ
Έκ Καστανέας, Δήμου Λεύκτοου,
Λακωνίας.
Ή Άλμχερτίν·» Ράς, χορεύτρια,
καί ό σύζιτγός της Δημήτριος Τιόμ-
■/.'.·/. ΐ'ολί—ής, έχι—ρέιροντες είς
Νέαν Υόρκην.
Τή ση<ι)ΛΤ)λή σε&άασν 7.αχ τύ &ου6ό της &άρ Μη τίρ· πλτιγτ) πον θέλει νο άδ<ώ»ρι·τα ζ~ας νά Μ' εΰλά6«ια ή -ψυχ'Ί σου έμπρος ής σνον .π»Ύου τό Μυστήο«ο... Μή ξ-εχά- .τώς ή ώμαρφιά Θά οβύβη, β»εί·νη δν κι' είναι τό Μέγα Μιχη«ίθ τής Πλά- Αν σοϋ μιλήση τι»χ>ν ή σνοντή τού,
.τού μ' άγιοσύνη φώς τό <πε«ρ«Γν<όν€ΐ, "ΟμθΜΐ ίτβί δίχως ν' ΟΜθΛΧΠϋ ή φωνη τού. Τό ενγτηχό καρτερβώ τουγόνι άπ' τΐιν φτερούγ« χάτω την γερτή τού κ«?ύ6ει τό 6ολι πού τό θανατώνει. ΜΑΡΙΑ ΖΑΜΠΑ XI. Ή Έλληνεκή Κοινότης δεοργανώνει εκδρομήν ί>πέρ τού Σχολείου κ*1
τής 'Έκκληβέας.
Ή άλματικως ιτροοϊείαχΓα Έλ-
ληνικτ) Κθ'.νότης Κορό>;ας κ.αϊ χε-
ρ'.·χώρων ίιοργανώνει ■έκ.^ρ-ο«χήν ΐ.-
~έρ ένισχύσεος τού νεοομήτοι» Ναού
της καί τού Σχολείον ττ,ς, δχ&ρ χβ-
ρίλαμ.οάνε! ΰπέρ-€δ5ομιΟ>'Λντα ν·°&ΤΓ
τάς καί μαθητρίας, ν.ατά την Κυρι¬
ακην, 19 Αΰγούστου, είς τό Μχελ-
βεντέρε Π άρ%, Νόρτ) Μχητς, Κο-
ρόνας.
Έκ τής μέχρι τοίΗε διαθάτεως
«ίσ'.τηιρίων χροδλέχετα·, ότι ή 1κ-
δρομή αυτή τ)ά άχοτελέστι Ινα αλη¬
θή συναγ&ρμόν των χαροίκων μετα-
βα',νόντων είς τό δροσόλουστσ·^ Πά;
/«ν τού Νόρθ Μχητς νά σι^εορτά-
σουν κ αί συνΒιασαε'δάισουν, άλλα κα:
νά ένισχύσοον τα δύο Κοινοτικά αας
ίϊρύματα, ττρ> Έχκλησί—^ καί τϊ)
Σχολείον. Έλθετε ολοι καί όλαι—--
είς την χαράν τής ζωής, «χό τα
αύροφίλητα οβνδρα τοΰ Πάρκοχ
Μή γλεντι χορ<χ' 'Βλά" η ρ Μή, γλεντι, χορ<χ'· 'Βλά"— θά εϋρεθήτε χρό ώραίων έαχλήξεων. ,ΙΥ. Έλληνεκή Κοινότης «Ό "Αγιος ϋωνατίαντΐνος» 64 50ΗΕΤΛΜΕΡΗΟΚΝ δΤ., Πρόβκληβις Π οοσκαλοΰνται τα τακτυιά μελη τής Κοινότητος είς Γενικήν ΣΐΛτέλευ- σι-ν την προβεχή Δΐντέραν, 13ην τρέ¬ χοντος καί ώραν 8ην μ. μ-, έν τη ΑΊ Θομ~ τής 'Εκκληοίσς. Σκοπος τής Συνελεύσεως αυτής έ¬ σεται ή έΕουοιοδότησις τριών Σνμβου )<ΐ>ν τής Κοινότητος διά την άγοοάν
νέου Σχολικοΰ κτιοίου.
(Έκ τοΰ Γραφείου)
(17474—11—13)
Άγοράζετε τα 6ι6λία βας _ άπό τό
Βιβλιοπωλείον τοϋ «Έθν. Κηρ,υκοί».
ΟΙΚ ΝΟΜΙΚΑ
10ΕΤΙΚ ΚΑΙ ΤΠΡΑ
Ή πώληβες τρα«εζιτικών μετοχών είς το κοινόν εΰ-
ρύνεε την Τραπεζιτικήν έδςο-χτη-οίοιν.— Τί Ιγινε
τ«5» 19» 1__"Εκτοτε.
Πρό -δέαα μόλ;ς έτών, ή χώλη-
σις τρ·αχεζιτι·/ών μετοχών είς τό
κθ!·'ό> ήτο σχε$ον τελείως άγνω-
στος Αί τράττεζα:, είς τό χα-ρελθόν,
άνήκον είς ωρισμένον κύκλον χρη-
ι ατ: στών, μεγ αλοεχ'. χε μρ η;ιατι ώ'·»
/.α*. μ,Γτ-αλίμπόρων. Ο! άντ}ρωχο:
τής μεσαίας τάξεως, ο5τε κάν 8ίβ-
5τ: ήτο δυνατόν νά είναι μέ-
ρχτεζών. Μέτοχο'. μιάς δ·.Ό-
έ έ
χ, μ μρή
ρήσεο>ς, μά9.·.—α. Άλλά
τρχ-ε^ν, -»οτέ! > Τω 1921 χ
Τ'ΐΖτ, ί·χ Θεμ·ελϊώ5η -/«ν&νότα. Τα
εν τττο ή ■/.ίτάχτωτ'.ς των άιςΐών τοϋ
γίτα.α-·/ηηρίου. Τό άλλο ό θάνατος
θβρικών μεγάλον μετόχων Τραχε-
ζών. Τό χρωτον γεγονός, ·3ηλ ή
ά Ι
Κϊώττ/ν φοράν τώ 1921, ο! διοίδ
των ά—ϊθανόντων χαλαι.οϋ
τρ3χεζ:τι·Λών μεγιστάνων, ετ>εσαν τό
τραχεζ'.τΐχόν (%ρ.ί3 έχί ν4ας 6ά-
σεως. Διά τής χωλήσεως τρο~εζι-
τιν.ών μετοχών είς τό χολΰ κοινόν,
ή Τρ χ—ϊζα ήρχισε νά γίνεται κτήμα
τοΰ κοινοΰ. Είς 3ισί.κατομιιύρια άν-
έ τα έντός των τελευταίον
ά έτών κεφάλαια τοό κο<νοΰ, τα ίεντα είς τραχεζιτνκας α.ε- τογάς, ϊίς έκΐτοντάιδας έκαταααυ- ' έ έ θ-ε;—τείας, ·5·ά νέων χρτ,ια.ατ«"'.·/.ών ϊ: άνέων τρατίεζιΤΓκών α,'ε- . Ώς γνωστόν -?έ αί χρ~*ατι- ■ττ'.κ:»" άίτία' έ:?ρτώντα! άφ' ενός αεν έκ τής εύτ'χε,ϊίας των έπΓχ·ε·.ρή- τεων, τας &~5:ας αντιχροσωχευουν ά^ι' έτέροο 3ε έκ τοϋ Ζχ$ημ ύ.χ της με^6^κ>^ της χρηαατοϊοτησ'εως των
έχ'.-χειρησεων· ΧρηματΌδόται δέ εί
ναι οί τροτεζΐτα;. Οί παλαιοί τρα-
πβζίταί ήστ; άνθρ-ωιτοι βνντηρητ'.κοΐ
κατ χεριωρίζοντο είς δά·^ει<ϊ αΰστη- ρωςην-ιΌηβ^ενα και σονο^εικϊχενα υτςο έχεγ-ρων. Άλλ' ή διοτΑηχανική πα- ραγωγη καί ή 'Εμ.«>ρι-Λή κατανά¬
λωσις, μετά τον -κόλε,Λθν, ήρχισ'Τ;
νά δκςάγωντζ! έχί άτοντ;θως εύρ-εί-
ας κ.λ'Λΐο·κ.<;ς %-χι έ·χρ«!άζ!>ντο άο-^νη-
%>ς υ-εταλείτερ-21 κε^άλαια χρός άν-
τιαετωχίΤ',ν των νέων άναγ·Λ.ών καί
έχρε^^ζ'^;ντο φι*πκά, καΐ τραχεζ'.τ:-
καΐ μεΌοδοι σνγχρίί/Μμέναι. Διά
καί ν
των τ:~ϊ5ζών, εύρύαατθΓ/ δέ τό δί-
>ιτ>ον -ρων έοτ'χς'.ρήτεων, είς τό όκΰϊ"-
ΐν μ λε-^όμενα! ΤΓϋβτ Οοπιραηϊββ
— ό νίος τραχεζ'.τ:κός κλάδος —
έύ τα κεφάλαιαι τοΰ κοινοΰ, τα
είς τάς τραχέζ-ας διά τής
γράς Τραχεζιτίκών μετοχών. Τό
μέγα τραχεζίτρχόν Βρυμα' — ή Να-·
εϊοηαΐ Οίτν Β.ιπΙί — διά τής ίδρύ-
τοί.>ς έ·κς έξα;τττχατος αυτής—·
τής ΡΊγβε 8β€ΠΓΪτν Οο.—διέ-
Οετε μέγαν άριΌμόν ξχετοχών της
χαρ ά τφ χ&ινω. Σημερον αί μετο-
χαί της έχον; ίιατόχους κ»0' δλν;ν
την χωρτί, ένω χθές ά-λ«μη &ι>ρί-
σχοντο στά χέρια μερικών χρηματι-
στών τής Ν*έας Υόρκης. Πα<ραλ- ληλως χρός την χώλησιν τ-ραιΐ·εζι- τ·.κών μετοχών είς τό καινόν, άνε- χτύχθη ·Λαι τό σΰστημα των λεγομβ- νων Συνετα'.ρρχών ή Σ Τρ-5— ϊζών, ή άλύσ«ΐων Π αρΛδίίγματα ^Τ^Μ^ τΨ ταλ> Κορχορέσιον, την ΡΪΓβτ Τγοβ*
Βαηΐί Ιπο., καί άλλα ίδρύματα.
Άλλά χ&ρι αυτών άλλοτε.
ΓΙΗδΤ ΤΚΙΙ3Τ ΒΑΝΚ, Ινο.
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Ιεΐερδομέριαμα Αριθ. *£
Το Διοικητικόν Συμβοΰλχον απεφάσισε νά χορηγήστ]
δεύτερον τρίμηνον τακτικόν κερδομέρισμα έκ 12 1)2 ο.
δι' εκάστην μετοχήν τοϋ Κεφαλαίου, έπίσης δέ έκτακτον
τοιούτον έκ 2 1) 2 ο. κατά το κλείσιμον των εργασιών της
1ης Αύγούστου, έ. ε., πληρωτέον την Ιην Σεπτεμβρίσυ,
1928. θά ταχυδρομηθώσιν έπιταγσί.
ΗΑΚΚΥ Ε. ΥΗΕΕΙ.ΕΓΛ
ΡΙΚ8Τ
535 ΡΐίΙη Ανε·,
Νενν Υογκ £ύγ.
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Ή ΡΙΚ5Τ ΤΚυδΤ ΒΑΝΚ, Ιηο. δανείζει χρήμοτα
είς τούς μετόχους της, δεχομένη ώς ένέχυρον τάς μετο¬
χάς της, μέχρι τοϋ ποσοΰ των 75 0)0 επί της άξίας της
άγοράς των.
Ρΐκδτ ΡIδ^Α^ (:οκροκατιον
535 ΡίίΙη Ανβηυε, Νβνν Υογκ
ΜΗ ΜΑΤΑΙΟΠΟΝΕΙΤΕ
Μόνον τα δοκιμασμένα καΐ υπό μεγάλοίν 'Εταιρειών συστηνόαενα
φβομακα τής 'Ετακ?είας ΥνΊΕ5ΟΝ ΡΚΟϋυθΤ8 θά φέρονν θττικά ά-
ποτελέσματα.
1) ΚΟΑΟΗ—ΝΟ—ΜΟΚΕ διά κατσαρίδας, τιμή 1
II)
$2.00, 5 15$ $9.00.
2) ΚΑΤ5—ΝΟ—ΜΟΚΕ διά ποντικοΰς τιμή 1 11) $2.00, 5 155 $9.00.
Τό φάρμακον τουτο βαλσαμώνει ταυτοχρόνως τα θνησιμαϊα κοί δέν
μένει οΰτε ή ελαχίστη όσμή.
3) ΡΕΥ—ΝΟ—ΜΟΚΕ ΟΑδ— διά μΰγες καί €αη<ί,ν Μο11ΐ5 (δρεοϊαΐ Ρ3ΐοπ1β(1 ίθΓ ΟθπίθθΙίοπβΓΪβκ) διά την καταστροφήν των χεταλού- δων τάς οποίας παράγοΐ'ν τα γλυκά, τιμή 1 1*3 $1.25, 5 11)5 $5.50. Αποστέλλομεν παραγγελίας δπουδή-ποτε δμα τή λήι4>ει τοΰ άντιτίμου.
ΡΕ5Τ ΕΧΤΕΒΜΙΝΑΤΙΝΟ 00.,
ΙΟΗΝ ΟΑΙ.Α8, ϋί^ΐΓχΙίΐιΙθΓ
660 ΒίΙΙΕ Ι51.ΑΗΟ ΑΥΕ., (ΚΟΟΜ 3Ο3> ΟΗΙΟΑΟΟ, ΙίΙ-
Τηλέφωνο'ν: Μοπγοο 5526.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑΠΟ ΤΑ
Γ.
ΘΉΝΑΙ, 26 Ίοιλίου.—
Τούς φιλολογικοϋ; καί καλλιτε-
ννικιτΰς κΰκλους κιροπεί έν συγκι-
νησϊι ή όϊ Πρεβέϊτνς άγγελ·&εϊ«ΐ
ανΓο/τονία τοϋ γνωστόν ν^ον ποι-
ητοϋ Κώστα Καονωτιίκη-.
Ο Καρυωτάκης εγεννήθη εις
την Κρήτην τό) 1895 καί έσπού-
?,ασιν έν "Αθήναι; νομικά, «κολου-
ϋψης δέ τόν διοικητικόν κλάδον
59ΐΐ υπηρετήσας είς διαφόρους πό¬
λεις τή; Ελλάδος έφθασε νεώτατος
ίίς Γόν'οαθμόν τοϋ είοηγητοϋ, εκ-
ταιΛμενος υπό των πιροΐστααένων
νηι τν/ν συναόέλφων τον καί χ >η-
(ΠΐΐΜθΐοάμενος σνχνά δ*1 υπηρε¬
σιακάς αποστολάς είς τό έξωτε-
ρΐ/ΐν.
Ιιμΐίΐωτεον ότι εκ φύσεως δ
<ιΐι>ι.·ητ»κης ι*»™ μελαγχολικώς, κα-
τΐ|ΐι ι»;, σχεοόν νευρασεννής, ή τε-
} ε ι Γαία 'οέ άπάσπασίς τοι· είς
111 ίθεζαν δπου καί ΐθεοτ τέριια
είς την ζωήν τον, τον ενοε μέ την
ΐ|ΐ/ην Γΐληιμμνριοιΐίντιν ίΐπό ιΐπο-
,·ουΓ>-''σιν καΐ προετοιμασμενηη' διά
τολ }ίνατον.
^ Καριωτάκης μετέβη νπό
τοις χειροτέρονς των οΐωνών εις
II
ι 'ίΕίζαν, δποί> έθεσε τέημα είς
τι ;<ιχί]ν τού μετά όλιγόχρονον δι > ιοηρ'.
Ή αυτοκτονί» τού
1) άτι*χής νέος ηϋτοκτόνΐ|σε έν-
τό; το Ο δωμάτιον τον, 6λΐ7&ιί- εις
τ»η χΓφαλήν διά σφαίρας π?ρι-
στ ("ου. Ό Οάνατός; τού επήλθεν
ά/ι* >ιαΓως, «ντός δί. τώλ' -θνλακίων
τοι ΕύρέίΗ] επιστολή πρός τονς οί-
κγ ιΐ·ς τον, διά τής όαοίας τοΐ·ς
έ.τ/ .|οοφόρει διατί προέ·οη είς
τ ιτονενοημενον διάίίημά τού.
Τό έργον τοΰ «οςητοΰ
Ο Κο'ιστας; ΚαρνοτΓίίκης Γτο,
ΐατ ομόθυμον γνώμην τό/ν ςρώο-
λινογικών μας κύκλων, ό καλλίτε¬
ρος των νέων ποιητοχν αας. Σνν-
εΐ'.'Λχσθη είς τα έκλεκτότερα αθη¬
ναι /ά καί έπαρχιακά φιλολογικά
ίΓι|.>ιοδικά, έκέρ·Μσε δέ την έκτν
μησιν των συναδέλφ<ον τον εϋιΗ·ς ώς ΐξέδοοσε την πρώτην ποιητικήν στλ?Λγήν τού ίττό τον τίτλον 5 «Πόνος τοϋ άνθρώπου καί. των ποαγΊΐάτων», κνκλοφορήσασαν τώ Ι^Ρ) καί έ&αντλΓ[διΤσαΛ' πρό πολ- λΐ'ΐ'. Τώ 1921 σιη'εκεντρωστν Ης τΐΛΐον ν?αν σειράν ποιημάτο^' τού ν.τό τόν τίτλον «ΝΐΧίΐΐεΛ'θ'η». Ή δειτι'ρα αχ>τή συλλογή τοΰ Καρυχϋ-
Τ'ί/η ?/.α|ΐε εντελώς έξαϋρετιχ.ήν
καί ε6οαΐ6ΐύθη εις τόν
ιον ποιητικισν διαγωνι¬
σμόν.
, Ι -λος πρό ολίγων αόλις μηνών
0 νεος αοιητή- έλτφάνισε είς τό-
μον νέαν έρνασίΐαν τοι; τί—:ό τόν
τ/ον«'Ελεγεϊα καί σάτυρες», σχο-
Αι,,πΛοΤ-™. β^ρυτατα κα), χρ^εϊσαν
II
ποίί»σις τοϋ Καρυωτάκη ί]το
μ^'Λχολκή, Φρηνώδης, ε'πρόδιδε
ογ ιΙ'ι'Χ'Ίν κονρασιιένην καί άπο-
7,0Γ!Γτνμΐ:'νην. Ό μρλαγχολικός της
οι>ως τόνος ήτο εΐλικο'ινέστθτος,
Γ Τ ι «νέ δέ σινχνά την ?φρα>σιν τής
τΊ^γι^τητος τής μενάλτμ τεχνης".
Απ-ο τα εγεϊα καί· Σάτν-
0^;» «ποσπώίΐεν το κάτωθτ χαρα-
«ηοιστικόν ποίημα:
Ίδανεκοί αύτόχειρες
Ι^'οίίονν τό κλειδί στήν- πόοτα
, ^ (παίρνουν
τ« παλιά, φυλαγμένα γράιιματά
οκχίχ^ουν ηοτ-χα, κι' ?π?ιτα σέρ-
(νουν,
Ί"ι τρλευταία φορά τα βήματά
( (τσνς.
ζοοη τονς> χ^ΐ( τοαγωδία.
«ου, τό φριχτό γίλιο'των άν-
1 . , ίι^θίόυτων,
τ« 'δίχκρυα, δ ίδρώς, ή νοσταλγία
^ν ο^ρανών, ή έρημιά των τόπων.
-τ,,κονται στό παράθυρο, κυττάνε
τ'-ί ο^νδρα, τα παιδία, πέρο τϊ»
(φύσιν,
Ου: ιιά ύ
νε,
τον ίΊ>ιο ποΐ· γιά πάντα θέί.ει
»α, , ίδύοτι.
'"■ τϊλείωσαν. Τό σηιιείίιπια ι
(Τύντομο, άπλό, βαθί», καθΐ,ος ταχ-
(ριά'Ιει,
άδια^ορία, σ>γχώρηση γεμάτο
γιά κίΐνον πού θα κ/.αίη -/αί θά
(διαβάζη.
Βλέπονν τόν καθρεφτη, βλέτιουν
(τή-ν αρα.
ρίοτονν άν είνε τρελλα ταχα ή
(λάθος.
'Βπίΐΐης άποοπάηΐΐν άίώ την ί-
ί>«!Ρν σινί.ογτ|ν τόν «Μιχαλΐόν>, ε-
ν« άληθινό άριστσι'ιργημα:
Ό Μιχαλιός
Τό Μιχοΰαό τόν πήρανε στρατιώτη.
Καΐίαθίοτά ξετάλ'ηοϊ γ.ι' ώραΐα
μέ τό Μαρή καί μέ τόνΠαναγιώτη
Δέ ν μπυοεσί νά [ΐάθτι κάν τό «έπ'
ωαοι»»
"Ολο εμοη^ιούοκζε «Κΰρ-Δ^ν^ανέα
ασε ιΐ£ νά γνρίσα, στό χωριό ιιου».
Τόν άλλο χρόνο, στό νοσοκομεΐο,
άμίλητο; τόν ούρανό κυττοΰσε.
"Εκάριφί'Λΐ περα, σ' ενα σηιμεϊβ,
τό βλέυμα τον νοσταλγχκό καί
πράο.
σά νοίΐεγε, σά νά παρβτΛαλονσε:
«Άφήστέ με στό σπίτι μου νά
πάω».
* * ψ
Κι' ό Μιχαλιός έ.τέθανε στραττι-
ώτη;.
Τόν ξεπρο6ό«%ισαν κάτι <ροητάοοι, μαζύ τους δ Μαρής κι' ό Πανα¬ γιώτης. Απάνω σκεπάστηκεν δ λάκκος, μά τοϋ άφΓΚΚτν ά.τέςω τό πίδάρι: Ήταν λίγο υ.«κσί'ς δ φοιη«ιρ«/Ός. Ό Καρνωτάκης μεΓέφρβ<χ: ·:30- σης ποΐιτιιατα έκί.εκτών Γάί.λων ποιητίον ·κιατά τρό'πιον άριστοχ>ργη-
ματικόν.
Γεενικώς μέ τόν θάνατόν τού τα
ελ/.ηνικα γράιψατα έστ"ρΐτ'Γθ»>οαν
ενός των ηξιωτερίον έογατών των.
.«.Τ.
'Αφβξεις, γάμοι, 6~«τ£-
βεες.
Ή βφημεοίί τής πόλεώς μας,
<;νΑΤΕΚΤΟ\^Ν ΤΙΜΕ8», γοά- φεϊ, ότι έιτέσ'τρεψεν >έξ ό "α. 'Ανδρέ¬
ας Βιναξάς, έκ των ί|δ"'.ΰκτηνΓών των
όύο Χ'.λοχατ)α?ί—ηρίων -/.αί στ-.λβω-
τη:ίων τής χόλεώς αας, εΰρ-«τκ«μ£-
νων είς τα κεντρικώτερα μέρη της
•πόλεως. Ό κ. Βιναξίς έφερε μΐθ'
έαυτοΰ καί τττν νεαράν (χ,αί ωραίαν
σόζ.>γόν τού Εΐίρήνην, το γέ'/ος Τβ1.-
τ<τίβο>ρούντ), ανεψιάν των ένταΰΘα
καλώς έ^κατεοπ—χενων <ΐ)2ελιφών Γργτγορίου. Έτελεσε τοΰς γάμοος ττκ> έν θεσσαλ Π.
Π ατι>·-Όχούλο« έξ "Ωλμπάνυ, Ν. Γ
ονομάσασα την ν€οφώτιο·τον "Ανναν.
"— Ή Κα Ίφιγένεια Χ. Βιναξά
ετεκεν άγοράκι.
ΒΑΑΚΑΝΙΚΟΝ
ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ
4Ο7 %ΥΕ5Τ 38ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕΥΥ ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ
Τηλέφωνον: ^οηβα^Γβ 9897.
ΑΙ.Ε5ΙΑ
ΑΥΓ.
1β
ΒΥΒΟΝ
ΑΥΓ.
1·
5ΑΤυΒΝΙΑ
ΑΥΓ.
18
Δι' αδείας έΛΐστρφοής, ευοεσιν
των όνομάτων σας, δσοι δέν γνω-
ρίζετε πότε ακριβώς ήλθατε κτλ.,
ζητήσατέ μας πληροφορίας.
ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΛΑΞΕΙΔΙΩΤΗΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΛΕΧΟΥΡΙΤΗΣ
•Εκ Πατρών
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΛΙΑΚΕΑΣ
Έκ Καστανέας, Δήμου Λεύκτοου,
Λακωνίας.
Ή Άλμχερτίν·» Ράς, χορεύτρια,
καί ό σύζιτγός της Δημήτριος Τιόμ-
■/.'.·/. ΐ'ολί—ής, έχι—ρέιροντες είς
Νέαν Υόρκην.
Τή ση<ι)ΛΤ)λή σε&άασν 7.αχ τύ &ου6ό της &άρ Μη τίρ· πλτιγτ) πον θέλει νο άδ<ώ»ρι·τα ζ~ας νά Μ' εΰλά6«ια ή -ψυχ'Ί σου έμπρος ής σνον .π»Ύου τό Μυστήο«ο... Μή ξ-εχά- .τώς ή ώμαρφιά Θά οβύβη, β»εί·νη δν κι' είναι τό Μέγα Μιχη«ίθ τής Πλά- Αν σοϋ μιλήση τι»χ>ν ή σνοντή τού,
.τού μ' άγιοσύνη φώς τό <πε«ρ«Γν<όν€ΐ, "ΟμθΜΐ ίτβί δίχως ν' ΟΜθΛΧΠϋ ή φωνη τού. Τό ενγτηχό καρτερβώ τουγόνι άπ' τΐιν φτερούγ« χάτω την γερτή τού κ«?ύ6ει τό 6ολι πού τό θανατώνει. ΜΑΡΙΑ ΖΑΜΠΑ XI. Ή Έλληνεκή Κοινότης δεοργανώνει εκδρομήν ί>πέρ τού Σχολείου κ*1
τής 'Έκκληβέας.
Ή άλματικως ιτροοϊείαχΓα Έλ-
ληνικτ) Κθ'.νότης Κορό>;ας κ.αϊ χε-
ρ'.·χώρων ίιοργανώνει ■έκ.^ρ-ο«χήν ΐ.-
~έρ ένισχύσεος τού νεοομήτοι» Ναού
της καί τού Σχολείον ττ,ς, δχ&ρ χβ-
ρίλαμ.οάνε! ΰπέρ-€δ5ομιΟ>'Λντα ν·°&ΤΓ
τάς καί μαθητρίας, ν.ατά την Κυρι¬
ακην, 19 Αΰγούστου, είς τό Μχελ-
βεντέρε Π άρ%, Νόρτ) Μχητς, Κο-
ρόνας.
Έκ τής μέχρι τοίΗε διαθάτεως
«ίσ'.τηιρίων χροδλέχετα·, ότι ή 1κ-
δρομή αυτή τ)ά άχοτελέστι Ινα αλη¬
θή συναγ&ρμόν των χαροίκων μετα-
βα',νόντων είς τό δροσόλουστσ·^ Πά;
/«ν τού Νόρθ Μχητς νά σι^εορτά-
σουν κ αί συνΒιασαε'δάισουν, άλλα κα:
νά ένισχύσοον τα δύο Κοινοτικά αας
ίϊρύματα, ττρ> Έχκλησί—^ καί τϊ)
Σχολείον. Έλθετε ολοι καί όλαι—--
είς την χαράν τής ζωής, «χό τα
αύροφίλητα οβνδρα τοΰ Πάρκοχ
Μή γλεντι χορ<χ' 'Βλά" η ρ Μή, γλεντι, χορ<χ'· 'Βλά"— θά εϋρεθήτε χρό ώραίων έαχλήξεων. ,ΙΥ. Έλληνεκή Κοινότης «Ό "Αγιος ϋωνατίαντΐνος» 64 50ΗΕΤΛΜΕΡΗΟΚΝ δΤ., Πρόβκληβις Π οοσκαλοΰνται τα τακτυιά μελη τής Κοινότητος είς Γενικήν ΣΐΛτέλευ- σι-ν την προβεχή Δΐντέραν, 13ην τρέ¬ χοντος καί ώραν 8ην μ. μ-, έν τη ΑΊ Θομ~ τής 'Εκκληοίσς. Σκοπος τής Συνελεύσεως αυτής έ¬ σεται ή έΕουοιοδότησις τριών Σνμβου )<ΐ>ν τής Κοινότητος διά την άγοοάν
νέου Σχολικοΰ κτιοίου.
(Έκ τοΰ Γραφείου)
(17474—11—13)
Άγοράζετε τα 6ι6λία βας _ άπό τό
Βιβλιοπωλείον τοϋ «Έθν. Κηρ,υκοί».
ΟΙΚ ΝΟΜΙΚΑ
10ΕΤΙΚ ΚΑΙ ΤΠΡΑ
Ή πώληβες τρα«εζιτικών μετοχών είς το κοινόν εΰ-
ρύνεε την Τραπεζιτικήν έδςο-χτη-οίοιν.— Τί Ιγινε
τ«5» 19» 1__"Εκτοτε.
Πρό -δέαα μόλ;ς έτών, ή χώλη-
σις τρ·αχεζιτι·/ών μετοχών είς τό
κθ!·'ό> ήτο σχε$ον τελείως άγνω-
στος Αί τράττεζα:, είς τό χα-ρελθόν,
άνήκον είς ωρισμένον κύκλον χρη-
ι ατ: στών, μεγ αλοεχ'. χε μρ η;ιατι ώ'·»
/.α*. μ,Γτ-αλίμπόρων. Ο! άντ}ρωχο:
τής μεσαίας τάξεως, ο5τε κάν 8ίβ-
5τ: ήτο δυνατόν νά είναι μέ-
ρχτεζών. Μέτοχο'. μιάς δ·.Ό-
έ έ
χ, μ μρή
ρήσεο>ς, μά9.·.—α. Άλλά
τρχ-ε^ν, -»οτέ! > Τω 1921 χ
Τ'ΐΖτ, ί·χ Θεμ·ελϊώ5η -/«ν&νότα. Τα
εν τττο ή ■/.ίτάχτωτ'.ς των άιςΐών τοϋ
γίτα.α-·/ηηρίου. Τό άλλο ό θάνατος
θβρικών μεγάλον μετόχων Τραχε-
ζών. Τό χρωτον γεγονός, ·3ηλ ή
ά Ι
Κϊώττ/ν φοράν τώ 1921, ο! διοίδ
των ά—ϊθανόντων χαλαι.οϋ
τρ3χεζ:τι·Λών μεγιστάνων, ετ>εσαν τό
τραχεζ'.τΐχόν (%ρ.ί3 έχί ν4ας 6ά-
σεως. Διά τής χωλήσεως τρο~εζι-
τιν.ών μετοχών είς τό χολΰ κοινόν,
ή Τρ χ—ϊζα ήρχισε νά γίνεται κτήμα
τοΰ κοινοΰ. Είς 3ισί.κατομιιύρια άν-
έ τα έντός των τελευταίον
ά έτών κεφάλαια τοό κο<νοΰ, τα ίεντα είς τραχεζιτνκας α.ε- τογάς, ϊίς έκΐτοντάιδας έκαταααυ- ' έ έ θ-ε;—τείας, ·5·ά νέων χρτ,ια.ατ«"'.·/.ών ϊ: άνέων τρατίεζιΤΓκών α,'ε- . Ώς γνωστόν -?έ αί χρ~*ατι- ■ττ'.κ:»" άίτία' έ:?ρτώντα! άφ' ενός αεν έκ τής εύτ'χε,ϊίας των έπΓχ·ε·.ρή- τεων, τας &~5:ας αντιχροσωχευουν ά^ι' έτέροο 3ε έκ τοϋ Ζχ$ημ ύ.χ της με^6^κ>^ της χρηαατοϊοτησ'εως των
έχ'.-χειρησεων· ΧρηματΌδόται δέ εί
ναι οί τροτεζΐτα;. Οί παλαιοί τρα-
πβζίταί ήστ; άνθρ-ωιτοι βνντηρητ'.κοΐ
κατ χεριωρίζοντο είς δά·^ει<ϊ αΰστη- ρωςην-ιΌηβ^ενα και σονο^εικϊχενα υτςο έχεγ-ρων. Άλλ' ή διοτΑηχανική πα- ραγωγη καί ή 'Εμ.«>ρι-Λή κατανά¬
λωσις, μετά τον -κόλε,Λθν, ήρχισ'Τ;
νά δκςάγωντζ! έχί άτοντ;θως εύρ-εί-
ας κ.λ'Λΐο·κ.<;ς %-χι έ·χρ«!άζ!>ντο άο-^νη-
%>ς υ-εταλείτερ-21 κε^άλαια χρός άν-
τιαετωχίΤ',ν των νέων άναγ·Λ.ών καί
έχρε^^ζ'^;ντο φι*πκά, καΐ τραχεζ'.τ:-
καΐ μεΌοδοι σνγχρίί/Μμέναι. Διά
καί ν
των τ:~ϊ5ζών, εύρύαατθΓ/ δέ τό δί-
>ιτ>ον -ρων έοτ'χς'.ρήτεων, είς τό όκΰϊ"-
ΐν μ λε-^όμενα! ΤΓϋβτ Οοπιραηϊββ
— ό νίος τραχεζ'.τ:κός κλάδος —
έύ τα κεφάλαιαι τοΰ κοινοΰ, τα
είς τάς τραχέζ-ας διά τής
γράς Τραχεζιτίκών μετοχών. Τό
μέγα τραχεζίτρχόν Βρυμα' — ή Να-·
εϊοηαΐ Οίτν Β.ιπΙί — διά τής ίδρύ-
τοί.>ς έ·κς έξα;τττχατος αυτής—·
τής ΡΊγβε 8β€ΠΓΪτν Οο.—διέ-
Οετε μέγαν άριΌμόν ξχετοχών της
χαρ ά τφ χ&ινω. Σημερον αί μετο-
χαί της έχον; ίιατόχους κ»0' δλν;ν
την χωρτί, ένω χθές ά-λ«μη &ι>ρί-
σχοντο στά χέρια μερικών χρηματι-
στών τής Ν*έας Υόρκης. Πα<ραλ- ληλως χρός την χώλησιν τ-ραιΐ·εζι- τ·.κών μετοχών είς τό καινόν, άνε- χτύχθη ·Λαι τό σΰστημα των λεγομβ- νων Συνετα'.ρρχών ή Σ Τρ-5— ϊζών, ή άλύσ«ΐων Π αρΛδίίγματα ^Τ^Μ^ τΨ ταλ> Κορχορέσιον, την ΡΪΓβτ Τγοβ*
Βαηΐί Ιπο., καί άλλα ίδρύματα.
Άλλά χ&ρι αυτών άλλοτε.
ΓΙΗδΤ ΤΚΙΙ3Τ ΒΑΝΚ, Ινο.
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Ιεΐερδομέριαμα Αριθ. *£
Το Διοικητικόν Συμβοΰλχον απεφάσισε νά χορηγήστ]
δεύτερον τρίμηνον τακτικόν κερδομέρισμα έκ 12 1)2 ο.
δι' εκάστην μετοχήν τοϋ Κεφαλαίου, έπίσης δέ έκτακτον
τοιούτον έκ 2 1) 2 ο. κατά το κλείσιμον των εργασιών της
1ης Αύγούστου, έ. ε., πληρωτέον την Ιην Σεπτεμβρίσυ,
1928. θά ταχυδρομηθώσιν έπιταγσί.
ΗΑΚΚΥ Ε. ΥΗΕΕΙ.ΕΓΛ
ΡΙΚ8Τ
535 ΡΐίΙη Ανε·,
Νενν Υογκ £ύγ.
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Ή ΡΙΚ5Τ ΤΚυδΤ ΒΑΝΚ, Ιηο. δανείζει χρήμοτα
είς τούς μετόχους της, δεχομένη ώς ένέχυρον τάς μετο¬
χάς της, μέχρι τοϋ ποσοΰ των 75 0)0 επί της άξίας της
άγοράς των.
Ρΐκδτ ΡIδ^Α^ (:οκροκατιον
535 ΡίίΙη Ανβηυε, Νβνν Υογκ
ΜΗ ΜΑΤΑΙΟΠΟΝΕΙΤΕ
Μόνον τα δοκιμασμένα καΐ υπό μεγάλοίν 'Εταιρειών συστηνόαενα
φβομακα τής 'Ετακ?είας ΥνΊΕ5ΟΝ ΡΚΟϋυθΤ8 θά φέρονν θττικά ά-
ποτελέσματα.
1) ΚΟΑΟΗ—ΝΟ—ΜΟΚΕ διά κατσαρίδας, τιμή 1
II)
$2.00, 5 15$ $9.00.
2) ΚΑΤ5—ΝΟ—ΜΟΚΕ διά ποντικοΰς τιμή 1 11) $2.00, 5 155 $9.00.
Τό φάρμακον τουτο βαλσαμώνει ταυτοχρόνως τα θνησιμαϊα κοί δέν
μένει οΰτε ή ελαχίστη όσμή.
3) ΡΕΥ—ΝΟ—ΜΟΚΕ ΟΑδ— διά μΰγες καί €αη<ί,ν Μο11ΐ5 (δρεοϊαΐ Ρ3ΐοπ1β(1 ίθΓ ΟθπίθθΙίοπβΓΪβκ) διά την καταστροφήν των χεταλού- δων τάς οποίας παράγοΐ'ν τα γλυκά, τιμή 1 1*3 $1.25, 5 11)5 $5.50. Αποστέλλομεν παραγγελίας δπουδή-ποτε δμα τή λήι4>ει τοΰ άντιτίμου.
ΡΕ5Τ ΕΧΤΕΒΜΙΝΑΤΙΝΟ 00.,
ΙΟΗΝ ΟΑΙ.Α8, ϋί^ΐΓχΙίΐιΙθΓ
660 ΒίΙΙΕ Ι51.ΑΗΟ ΑΥΕ., (ΚΟΟΜ 3Ο3> ΟΗΙΟΑΟΟ, ΙίΙ-
Τηλέφωνο'ν: Μοπγοο 5526.
«ΒΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΓΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1928.
ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΟΣ ΠΤΡΕΤΟΣ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΩΡΑ ΤΑΣ
'Η Ι'ερτροϋδη 'Έ-
δερλη, ή προηη γυ
ναϊκα, ή όποία έ-
κολύμβησε τό Στε-
νόν τής Μάγ'χης.
Ή Κα Νέλλη Τ.
Ρόςς, ποώην Κυ-
βερνήτις τής Γοι>-
αιόαι-'κ.
ΓΥΝΑΪΚΕΣ ΚΑΘΕ ΗΛΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΞΕΛΣ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΟΔΕΥΣΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΙΙΤΑΡ.
ΧΗΝ ΜΠΥΡΝΤ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΤΗΣΙΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΝΟΤΙΟΝ ΠΟΛΟΝ
εχει χαθσράν αντίληψιν τοϋ μέ-
ρους. Δέν ύπάρχει αλλο μέρος είς
ολόκληρον τόν κόσμον, όπου αί
συνθήκαι είναι τόσον αθλιαι. Τό
θεριμόμετρον κατέρχεται κάποτε
εί; 80 καί 90 βαθμούς υπό τό
μηδέν καί ό ά'ν&μος φυσα κάποτε
με ταχύτητα 150 μιλίων την ώραν.
Ήμπορεΐτε νά φαντασθήτε μίαν
γυναΐκα ζώσαν έκεϊ;»
—Άλλ' εάν θέλουν νά διακιν-
δυνεύσουν, διατί δέν τάς δέχεσθε
[ΐαζύ σας;, ήρωτήθη ό άρχιμηχυ>
νικός.
Γυνσΐκες... Γυναϊκες... Χιλιάδες
γ·υναικων...κά·θε ήλικίας, υψους
καί σχήματος ζητοΌν νά σννοδεύ-
σουν είς τόν Νότιον Π όλον την
αποστολήν Μπύρντ. Παρακαλοΰν
αί ΐδιαι, προσωπικάς Παρακα-
Αοϋν δι' έπιστολών. Άλλά τα μέ-
λτ) τής άποστολής παραμένουν άν-
ένδοτα καί στρέφουν την ράχιν
πρός τόν πειρασμόν.
Γυναΐκες....Γυναΐκες... έ'χουν ί-
κετεύσει όπως τονς δοθή ή εύκαι-
ρία νά μεταϋοΰν δέ^α χιλιάδες μί-
λια μακράν τής Νέας Υόρκης.
Άλλά τί περισσότερον φυσικόν
άπύ τό ότι αί ρωμαντικαί καί φίλαι
των περιπέτειαν ν.αρδίοι, ρωμαντι-
κών καί φίλων των περιπέτειαν
γυναικών, ποθοΰν νά μεταβοΰν ά-
Κομη καί εις την ά'κραν τοϋ κόσμου
μΐ. μέλτ) τοΰ αντίθετον φύλου;
Διατί παρακαλοϋν τόσον είς τάς
επιστολάς των, στελλομένας άπο
δλα τα στ)αεΐα τής Άμερικής; Δι-
10.11 έπισκέπτονται τοϋς άνδρας τής
άποστολής *αί προσφέρονται νά
όφήσουν οπίσω τόν πολιτισμένον
κόσμον καί νά ζήσουν είς τα πλέ¬
ον αγρια καί άγνωστα μέρη τής
γίϊς επί δύο μακρά ε'τη;
Είναι διότι θελουν νά δοξάσουν
τό φθλόν των; Είναι διότι καιιαία
γυ ναϊκα δέν εχει πιατή<Τΐ) άκόμη ιϊς τάς άνταρκτικάς χώρας; "Η ίίναι, διότι θελσυν νά ευρίσκων¬ ται κατά τ'ά δΰο αύτά μακρά ετη πλησίον άνδρών τολμηρών, σωμα¬ τικάς τελείων άνδρών; Σκέπτονται αί γυναϊκες «ΐ·ταί την δόξαν την οποίαν θά φέρουν £Ϊς όλας τάς γυναίκας.. -δόίαν. ή όποία θά προστεθη είς τα κατορ- • δώματα τή; Ίωάννας ντ' Άρκ ή όποία περιεζώσθη την πανοπλιαν καί έκαμεν ό, τι καμμιά οίλλη γυ- ναϊκα—ή άνδρας—ηδύνατο τότε νά κατορθώση· είς τα κατορδώμα¬ τα τής Βασιλίσσης Έλισάβετ, τής οποίας ή ίκανότης έκαμεν ολόκλη¬ ρον τόν κόσμον νά ύποπτεύηται ό¬ τι δέν ήτο γυναϊκα, άλλά ά'νδρας· «!ς τα τής Αικατερίνης της Μεγά- λης, ή όποία έκυβέρνησε την Ρωσ¬ σίαν μέ τόσον σιδηράν χείρα, ώστε κανείς άρρην Μονάρχης τής χώ¬ ρας έκείνης δέν έπεσκίασεν άκό¬ μη την δόξαν της; Έπιθνμοϋν αί άτρόμητοι καί ώ- ραΐαι αύται νεαραί γυναϊκες, αί όποϊαι ζητοΰν νά μεταβοΰν είς τόν παγωμένον Νότιον Π όλον, νά προσθέσουν είς τάς δάφνας τοΰ φύλου των, τάς οποίας εχουν κερ¬ δίση ήδη ή Μόλλυ Πίτσερ, τό Τάγμα τοϋ Θ'ανάτου (αποτελούμε¬ νον μόνον άπό γυναίκας) καί τό πλήθος άλλων γυναικείον παρα- δειγ.μάτων, επί τοΰ πεδίου τή; τι- μής; Έπιθυμοϋν νά προσθέσουν λάμψιν ξ?ς τα λάμποντα κατορθώ- ματα τής Γερτρούδης "Εδερλη καί τής κ. Κώρσον, οΐτινες εθριάμβευ¬ σαν ά'νωθεν των κυμάτων τή; "θα¬ λάσσης τής Μάγχης, της 'Αμελί- α; "Ηαρχαρτ, ή όποία κατέκτησε τόν Ατλαντικόν εναερίως, τής Ρούθ 'Έλντερ, "Ελση Μακαίη, τής πριγκιπίσσης Λόουενστην Γουερ- θάϊμ καί αλλων εύγενών κορδιών, αί οποίαι άπετόλμησαν τί) ίδιον; Θά προσέ-θετον είς την αναγνώρι¬ σιν τής οποίας ετυχε τό φΰλόν των, ώς έκ τής Κυβερνητικής ίκανότη- το; τής Γενικής Εισαγγελέως Μαίημπελ Γσυΐλλεμπρανοτ, τής Κι-βεονήτιδος «Μά» Φέογν.Γ'Ζον, καί τή; Κυβερνήτιδος, Νέλλης Τέϋλο Ρόςς; "Η εΐνΰΐ ή πρωτογενής όρμή— ή όρμή τοΰ άχαλινώτου φύλου— ή όποία είναι ή βάσις τής επιθυμί των νά μεταδοΰν είς τόν Άνταρ- ό τόν πλατΰν.....καί ελεύθε¬ ρον; Ό ύποπλοίαρχος Θωμάς Μολ- ρόϋ, άρχιμηχανικός τής Νοτιοπο- λικής άποστολής, είς τόν οποίον α¬ πετάθησαν πολλαί γυνοϊκες θέλου¬ σαι νά συνοδεύσουν την αποστο¬ λήν, ερωτηθείς εζήτησε νά εξη¬ γήση, τουτο. Ό κ. Μολρόϋ ήτο άρ- χιμηχανικός καί τής άποστολής τοΰ Μπύρντ είς τόν Βόρειον Π ό¬ λον καί τής πτήσεώς τού άνωθεν τοΰ Ατλαντικόν. «Μερικαί άπό τάς νέας αύτάς, /έγει ό νεαρος άξιωμ'ατικός τοΰ Ναυτικοΰ, είναι απολύτως σοβα¬ ραί είς την επιθυμίαν των, άλλ' νπάρχουν άλλαι, αί οποίαι ζητοΰν απλώς δωρεάν δημοσιότητα καί θά όπισθοχώρουν, κατά πάσαν πιθα- νότητα, μόλις ΰά έφθάναμεν είς την Νέαν Ζηλανδίαν. »"Οταν μία γυναΓκα ζτ)τ] νά μετα6ί} είς τόν Νότιον II όλον δέν «Είναι ζήτημα εύπρεπείας πρώ¬ τον. Καμμιά γυναϊκα ή κανείς όμι- λος γυναικών, δέν πρέπει νά κλει¬ σθή έκουσίοχ; με πϊνηνΓα πέντε άν¬ δρας επί δύο ετη. "Επειτα τό ζή- τηοα τοϋ ίπποτισμοΰ καί σεβασμοϋ ποός τα; γυναϊκα; δέν ποέόττι νά λησμονηθη. 'Η φυσική όρμή κά- θε λογικοϋ άνδρό; είναι νά προσ- τατεύη την γυναϊκα, άκόμα ν.αί εάν θέλη αυτή νά εκτεθή εί; τόν με¬ γαλειτέρον κίνδυνον. Κανείς λο- γικός άνδρας δέν θά ήθελε την μητέρα τού η την άδελφήν τού νά πΓτάξΐ] είς τάς επικινδύνους έκ- τάσεις τοΰ Νοτίου Π όλον καί έ- πομένως κανείς λογικιός άνδρας δέν θά ηθΐλε νά ίδη την μητέρΰ· η άδελφήν κάποιου άΤιλου νά εκτεθή είς τούς ίδίους κινδύνους». —'Αλλ' εάν μία γυναϊκα είναι πρόθυμος νά ά([ηιφήστ) δλους αύ-ι τούς τούς κινδύνους, καί θά ηδύ¬ νατο νά φανή χρήσιμος είς την αποστολήν, διατί νά μή τής επι¬ τραπή νά την συνοδεύση.;» Ή ερώτησις αύτη εφάνη νά στε- νοχωρί) τόν κ. Μολρόϋ. «Ή απάντησις είς αύτό είναι: Αί γυναϊκες δέν δύνανται νά προ- σφέρουν υπηρεσίαν, την οποίαν νά μή δύναται νά προσφέρτι ενας άν¬ δρας. Απλώς θά μας ημπόδιζαν είς τό έργον μας. Υποθέσωμεν δ¬ ή επρεπε νά υποφέρωμεν κάτι φο¬ βερόν, θά έστενοχωρούμεθα διπλά, σν.επτόμενοι τάς γιτναΐκας. Πι- στεύω ότι ή θέσις τής γυναικός εί¬ ναι καί είς τό σπίτι καί είς την δη¬ μοσίαν ζωήν. Δέν θά συζητήσω έπ' αύτοΰ. Επί πλέον δύναται νά εύ¬ ρη αρκετάς ένσχλήσεις έδοό, διά νά ίκανοποιήση την επιθυμίαν της 6ιά περιπετείας, χωρίς νά μεταβή είς τόν Άνταρκτικόν μέ ενα άν- δρικόν όμιλον. »Τί θά κάμη μιά γνναΐκα έκεϊ, κλεισμένίΐ σέ μιά μικρά καλύ8·η επί μήνας καί μηνός; Κανείς λογικάς άνδρας δέν θά τής έπέτρεπε νά τό κάμη καί καμμιά λογική γνναΐκα δέν θά ή'θελε νά τό κάμη. Μιά γυ¬ ναΐκα ήλθε καί μέ παρεκάλεσε προ- χθές νά φροντίσω ώστε νά ελθ>]
μαζύ μσς. Την ηρώτησα τί μπο-
ροΰσε νά κάμνη. Είπεν ότι ήμπο-
ροΰσε νά μαγειρεύη, νά ράπτη, νά
πλύνη ό, τι δήποτε, άρκεϊ νά ήρχε¬
το! Τής περιέγραψα ακριβώς την
κατάστασιν είς τόν Άνταρκτικόν.
'Αλλ' έκείνη έπέμενεν. Τής είπα
ότι θά επρεπε νά μένη κλεισμένη
στήν καλύβα επί ημέρας, καί μοΰ
απήντησεν ότι έφ' όσον τα ιιέλη
τής άποστολής ήσαν κύριοι, δέν
την έπείραζεν αύτό. Άλλ'ήναγκά-
σθην νά την άποπέμ|>χο, έστω καί
εάν ώργίσθη μαζύ μου. |
^ »"Ε.τειτα ύπάρχει καί μία ,_αλη
άποψις τού προβλήματος. "Ιναχ0
τακτήσΐΐ την φύσιν ό άνδρας πο/
πει νά είναι πρωτσγενής είς τί
τόλμην τού. Ολόκληρον τό πνεΰυ,ί
τού πρεπει να είναι πρωτογενέ-
Ήμπορεϊτε νά εχητε όλα τα έπΐ-
στημονικα δργανα τοΰ κόσμου καί
μ?, 1° τ?λειοποΐί}μένα Ιφόδια"
λλ δ ί
μ?, 1 ?ποΐί}μένα Ιφόδια
αλλ ^ εάν δεν αποφασίσετε νά πο-
λεμήσητε τάς δυνάμεις τής φύσε¬
ως, δεν θά κατορθώσητε τίποτε
Εάν γυνοϊκες ήσαν μαζύ υας, εΐ1
μαι βέβαιος ότι τό πρωτογενέ:
πνεΰμα δεν θά€κα·.ινε την εμφάνι¬
"Εί ίγματι ό
σιν
μ νε την εμφάνι
τού. "Επί παραδείγματι, ό άν¬
δρας ^ ρίπτεται είς την μάχην δί-
πλα είς ά?1ους άνδρας, άλ>,' άν αά-
θη( ότι εις τό τάγμα τού υπάρχον
κσι γχ-ναϊκες καί άμέσως χάνει
την επιθυμίαν τού διά τόν πόλεμον.
Καί δέν ύπάρχει διαφορά μεταξΐ
ίνος στρατοΰ είς τό μέτωπον ν.αί
τοΰ «ικροΰ μας έξερευνητικοΰ όμι¬
λον. Ένας καλός στρατιώτης θέ¬
λει νά πολεαήση διά τάς γυΌΪ>α;
.. · (ίχι μέ τάς γυναίκας.
»Δέν θά είπω περισσότερα, Δέν
πιστεύω ότι είναι άνάγκη δπως αί
γυναϊκες. μεταβοΰν είς τόν Νότιον
Π όλον. "Οταν κανείς άνδρας δέν
θά είναι δυνατόν νά πεισθτ) νά με¬
ταβή έκεϊ, τότε θά είναι κοϊρός διά
τάς νιτναΐ'/.ας νά ΰπάγουη.
Έτσι ή γυναϊκα δέν γίνεται δε-
κτή είς τόν Νότιον Π όλον,—όσον
άφορά τουλάχιστον την έξερευνη-
τικήν αποστολήν τοΰ Μπύρντ.
Δέν είναι αφάνταστον, έν τού¬
τοις, ότι μίαν ημέραν, δχι είς πο-
λύ απώτερον μέλλον, τό ωραίον
φΓλον 0ά έπιδράμτ) είς τα; .τίοι-
οχάς έκείνος των πάγων καί θά
άποδείξϊ), θτι έκτός τοΰ ότι είναι
πλέον έτπκίνδυνον άπό τόν Γ/νοηα,
είναι καί περισσότερον τολυηοόν!
ΤΩ, κ&λοκαΐρι! οί χώρες σου τώρα γιά
. μέ εχονν λεί-ψει,
<-»«ος κ εκΐΪΛΤζ τοϋ Μοτγιοϋ, δέν εχοΐ'ν πειά ώμορ<ριά. Χαίρ« καί οί», χιν«όπωνθ! θ' άνοίξω *ιω θλίΐ τλ, ., *ιχω ΐη ΐυρα μου στόν άπονο Στό δάσο μέστχ τό παϊαϊϊηΊΓό.ϊοας , καί ή άξίνη 2.τρωνουν τοϋ Οεντρου τοΰ Υίρώπινα, ή μοίρα
δικαιοσύνη,
φιλίαν, έφωτα, γκρεανάει κά-
θε ψθ"'ε.
Τό τρνλλο βυνατώτϊρα <πενάζε4. στόν « , , άέοα, ι Λου κλαιει, χτχοτφόο, σάν πεφτει κάτου τό κλαδί, Κι' όντας τή λύρα την ταρώζ' ή δυσ- ι τυχία έδώ πέρα, Κα*ε τραγοϋιδι άλλοιάτικον, άχός εί¬ ναι θΛου σ*εί. Άπαίσΐα ζωή, μερίς φο>ντές Λθΰ ή
πίκρα σ&τ ιιολίύο,
Σας ξΐΛερνώ μά τώρ«. πλ£ΐά μοθ ο«-
γκτε ή καρ·διά,
Πού κι' οΎ φαΛττάζτι πειό λαιιαρή,
ποίος ξέρει! Θά ασωτεΰη
Την ζοφερή πού μοναβεν άλλοτε Οπ'
φωτία.
ΖΑΝ ΜΟιΡΕΑΣ
Λί. Μα).χνχάση)
Η Άμϊλίο Ήαρχαρτ, ήπρώτη γυναίκα ή όποία - Ιπεταξεν άνωθεν τοϋ
Άτλαντικοϋ ώκεανοΰ.
Θάλ.α<τσα ιιελατ^οί.ική, πού οέ σί Εέ- ρω άχόικι Σέ λίγο θά μέ χλίί<της ρ.ίισ' τί]ν .τάχνη σου την άλ<ΜΓθΐ«. ^ Πά στήν ύγρή σου άκραγιαλιά τ' ά- χνάρ»α μου Θ άφι'κ«ο· ΙεχάΛτηττας σέ μιά στιγμή καί ίκ^1 καί στϊρηα. Θάλα<τσα, , τάχα <ττ« ®ό~ ρυ6ό <το£ι "Οταν θά <ρ6ύτε φτά'νοντας στής ά- γριες άίΐμουδίέςέκιεί, θά νανουρίστε μι άκαριδίά τόσο οα- Ίένΐ ριαστηοΊΐέΐ· Πού τώρα μόνον ή ωμο&φιά των ναι1- αγίων την φχαιρκττϊί: ΖΑΝ ΜΟΡΕΑΣ (Μίτόχ(:·ρα<η» Μ. Μολονότι) * * * Τούς θαλασσέ·νν>υς ούρ«νοΰς <ποχ«·- ζομαι, τίς δΐΌΐς Τίς μελιχρές τολ·, τή φριχτίι όλαχτοι- ίνη νΐα> ,
ομη ,
Στή βάρίχα μέαα τόν ψαρα, «λ· "*
€ουρα ρμμ
Τή Νΐνρα, νύφη γαλανη,, τό Γλ«»°-
τδν Πρωτ£α·
Στοχάίομαι τόν πονηρόν άλήτ-Τν, ΟΙΓ0>?
παε'-^
Τόν γένο «πό κατώκρλί τού, °α Αηόκαλ1*· Τόν ξνλσκόπο πού τόν .-ϊέλβίαν Τή χο'ΐνα. τοΰ; θοονδοι-ς ηκ>"*,
δ, τι με «λιΝ^
ΖΑΝ ΜΟΡΕΑΣ
(Μϊτάφ<κιση Μ. Μαλ.αικόιση) Οχι, μί, λέ; ίίν^ ή ξωΐ) Μωρό είναι αύτό καί σέ ψνχή γ ώς; χγ*^ Γιατί κοΐ'ράΐΐίσαι μΐά κ«ρ«ι Γέλα *αθώς την ανο.ξ«ν —ιο5ντ-. οί Κλαίγε κ.αθώς ό Νά σέ μ<Ηρζ χαι Καί λεγρ: Αύτό ίΚο* «ώ ^ βνει ΖΑΝ Μ. Μ4?.
ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΟΣ ΠΤΡΕΤΟΣ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΩΡΑ ΤΑΣ
'Η Ι'ερτροϋδη 'Έ-
δερλη, ή προηη γυ
ναϊκα, ή όποία έ-
κολύμβησε τό Στε-
νόν τής Μάγ'χης.
Ή Κα Νέλλη Τ.
Ρόςς, ποώην Κυ-
βερνήτις τής Γοι>-
αιόαι-'κ.
ΓΥΝΑΪΚΕΣ ΚΑΘΕ ΗΛΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΞΕΛΣ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΟΔΕΥΣΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΙΙΤΑΡ.
ΧΗΝ ΜΠΥΡΝΤ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΤΗΣΙΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΝΟΤΙΟΝ ΠΟΛΟΝ
εχει χαθσράν αντίληψιν τοϋ μέ-
ρους. Δέν ύπάρχει αλλο μέρος είς
ολόκληρον τόν κόσμον, όπου αί
συνθήκαι είναι τόσον αθλιαι. Τό
θεριμόμετρον κατέρχεται κάποτε
εί; 80 καί 90 βαθμούς υπό τό
μηδέν καί ό ά'ν&μος φυσα κάποτε
με ταχύτητα 150 μιλίων την ώραν.
Ήμπορεΐτε νά φαντασθήτε μίαν
γυναΐκα ζώσαν έκεϊ;»
—Άλλ' εάν θέλουν νά διακιν-
δυνεύσουν, διατί δέν τάς δέχεσθε
[ΐαζύ σας;, ήρωτήθη ό άρχιμηχυ>
νικός.
Γυνσΐκες... Γυναϊκες... Χιλιάδες
γ·υναικων...κά·θε ήλικίας, υψους
καί σχήματος ζητοΌν νά σννοδεύ-
σουν είς τόν Νότιον Π όλον την
αποστολήν Μπύρντ. Παρακαλοΰν
αί ΐδιαι, προσωπικάς Παρακα-
Αοϋν δι' έπιστολών. Άλλά τα μέ-
λτ) τής άποστολής παραμένουν άν-
ένδοτα καί στρέφουν την ράχιν
πρός τόν πειρασμόν.
Γυναΐκες....Γυναΐκες... έ'χουν ί-
κετεύσει όπως τονς δοθή ή εύκαι-
ρία νά μεταϋοΰν δέ^α χιλιάδες μί-
λια μακράν τής Νέας Υόρκης.
Άλλά τί περισσότερον φυσικόν
άπύ τό ότι αί ρωμαντικαί καί φίλαι
των περιπέτειαν ν.αρδίοι, ρωμαντι-
κών καί φίλων των περιπέτειαν
γυναικών, ποθοΰν νά μεταβοΰν ά-
Κομη καί εις την ά'κραν τοϋ κόσμου
μΐ. μέλτ) τοΰ αντίθετον φύλου;
Διατί παρακαλοϋν τόσον είς τάς
επιστολάς των, στελλομένας άπο
δλα τα στ)αεΐα τής Άμερικής; Δι-
10.11 έπισκέπτονται τοϋς άνδρας τής
άποστολής *αί προσφέρονται νά
όφήσουν οπίσω τόν πολιτισμένον
κόσμον καί νά ζήσουν είς τα πλέ¬
ον αγρια καί άγνωστα μέρη τής
γίϊς επί δύο μακρά ε'τη;
Είναι διότι θελουν νά δοξάσουν
τό φθλόν των; Είναι διότι καιιαία
γυ ναϊκα δέν εχει πιατή<Τΐ) άκόμη ιϊς τάς άνταρκτικάς χώρας; "Η ίίναι, διότι θελσυν νά ευρίσκων¬ ται κατά τ'ά δΰο αύτά μακρά ετη πλησίον άνδρών τολμηρών, σωμα¬ τικάς τελείων άνδρών; Σκέπτονται αί γυναϊκες «ΐ·ταί την δόξαν την οποίαν θά φέρουν £Ϊς όλας τάς γυναίκας.. -δόίαν. ή όποία θά προστεθη είς τα κατορ- • δώματα τή; Ίωάννας ντ' Άρκ ή όποία περιεζώσθη την πανοπλιαν καί έκαμεν ό, τι καμμιά οίλλη γυ- ναϊκα—ή άνδρας—ηδύνατο τότε νά κατορθώση· είς τα κατορδώμα¬ τα τής Βασιλίσσης Έλισάβετ, τής οποίας ή ίκανότης έκαμεν ολόκλη¬ ρον τόν κόσμον νά ύποπτεύηται ό¬ τι δέν ήτο γυναϊκα, άλλά ά'νδρας· «!ς τα τής Αικατερίνης της Μεγά- λης, ή όποία έκυβέρνησε την Ρωσ¬ σίαν μέ τόσον σιδηράν χείρα, ώστε κανείς άρρην Μονάρχης τής χώ¬ ρας έκείνης δέν έπεσκίασεν άκό¬ μη την δόξαν της; Έπιθνμοϋν αί άτρόμητοι καί ώ- ραΐαι αύται νεαραί γυναϊκες, αί όποϊαι ζητοΰν νά μεταβοΰν είς τόν παγωμένον Νότιον Π όλον, νά προσθέσουν είς τάς δάφνας τοΰ φύλου των, τάς οποίας εχουν κερ¬ δίση ήδη ή Μόλλυ Πίτσερ, τό Τάγμα τοϋ Θ'ανάτου (αποτελούμε¬ νον μόνον άπό γυναίκας) καί τό πλήθος άλλων γυναικείον παρα- δειγ.μάτων, επί τοΰ πεδίου τή; τι- μής; Έπιθυμοϋν νά προσθέσουν λάμψιν ξ?ς τα λάμποντα κατορθώ- ματα τής Γερτρούδης "Εδερλη καί τής κ. Κώρσον, οΐτινες εθριάμβευ¬ σαν ά'νωθεν των κυμάτων τή; "θα¬ λάσσης τής Μάγχης, της 'Αμελί- α; "Ηαρχαρτ, ή όποία κατέκτησε τόν Ατλαντικόν εναερίως, τής Ρούθ 'Έλντερ, "Ελση Μακαίη, τής πριγκιπίσσης Λόουενστην Γουερ- θάϊμ καί αλλων εύγενών κορδιών, αί οποίαι άπετόλμησαν τί) ίδιον; Θά προσέ-θετον είς την αναγνώρι¬ σιν τής οποίας ετυχε τό φΰλόν των, ώς έκ τής Κυβερνητικής ίκανότη- το; τής Γενικής Εισαγγελέως Μαίημπελ Γσυΐλλεμπρανοτ, τής Κι-βεονήτιδος «Μά» Φέογν.Γ'Ζον, καί τή; Κυβερνήτιδος, Νέλλης Τέϋλο Ρόςς; "Η εΐνΰΐ ή πρωτογενής όρμή— ή όρμή τοΰ άχαλινώτου φύλου— ή όποία είναι ή βάσις τής επιθυμί των νά μεταδοΰν είς τόν Άνταρ- ό τόν πλατΰν.....καί ελεύθε¬ ρον; Ό ύποπλοίαρχος Θωμάς Μολ- ρόϋ, άρχιμηχανικός τής Νοτιοπο- λικής άποστολής, είς τόν οποίον α¬ πετάθησαν πολλαί γυνοϊκες θέλου¬ σαι νά συνοδεύσουν την αποστο¬ λήν, ερωτηθείς εζήτησε νά εξη¬ γήση, τουτο. Ό κ. Μολρόϋ ήτο άρ- χιμηχανικός καί τής άποστολής τοΰ Μπύρντ είς τόν Βόρειον Π ό¬ λον καί τής πτήσεώς τού άνωθεν τοΰ Ατλαντικόν. «Μερικαί άπό τάς νέας αύτάς, /έγει ό νεαρος άξιωμ'ατικός τοΰ Ναυτικοΰ, είναι απολύτως σοβα¬ ραί είς την επιθυμίαν των, άλλ' νπάρχουν άλλαι, αί οποίαι ζητοΰν απλώς δωρεάν δημοσιότητα καί θά όπισθοχώρουν, κατά πάσαν πιθα- νότητα, μόλις ΰά έφθάναμεν είς την Νέαν Ζηλανδίαν. »"Οταν μία γυναΓκα ζτ)τ] νά μετα6ί} είς τόν Νότιον II όλον δέν «Είναι ζήτημα εύπρεπείας πρώ¬ τον. Καμμιά γυναϊκα ή κανείς όμι- λος γυναικών, δέν πρέπει νά κλει¬ σθή έκουσίοχ; με πϊνηνΓα πέντε άν¬ δρας επί δύο ετη. "Επειτα τό ζή- τηοα τοϋ ίπποτισμοΰ καί σεβασμοϋ ποός τα; γυναϊκα; δέν ποέόττι νά λησμονηθη. 'Η φυσική όρμή κά- θε λογικοϋ άνδρό; είναι νά προσ- τατεύη την γυναϊκα, άκόμα ν.αί εάν θέλη αυτή νά εκτεθή εί; τόν με¬ γαλειτέρον κίνδυνον. Κανείς λο- γικός άνδρας δέν θά ήθελε την μητέρα τού η την άδελφήν τού νά πΓτάξΐ] είς τάς επικινδύνους έκ- τάσεις τοΰ Νοτίου Π όλον καί έ- πομένως κανείς λογικιός άνδρας δέν θά ηθΐλε νά ίδη την μητέρΰ· η άδελφήν κάποιου άΤιλου νά εκτεθή είς τούς ίδίους κινδύνους». —'Αλλ' εάν μία γυναϊκα είναι πρόθυμος νά ά([ηιφήστ) δλους αύ-ι τούς τούς κινδύνους, καί θά ηδύ¬ νατο νά φανή χρήσιμος είς την αποστολήν, διατί νά μή τής επι¬ τραπή νά την συνοδεύση.;» Ή ερώτησις αύτη εφάνη νά στε- νοχωρί) τόν κ. Μολρόϋ. «Ή απάντησις είς αύτό είναι: Αί γυναϊκες δέν δύνανται νά προ- σφέρουν υπηρεσίαν, την οποίαν νά μή δύναται νά προσφέρτι ενας άν¬ δρας. Απλώς θά μας ημπόδιζαν είς τό έργον μας. Υποθέσωμεν δ¬ ή επρεπε νά υποφέρωμεν κάτι φο¬ βερόν, θά έστενοχωρούμεθα διπλά, σν.επτόμενοι τάς γιτναΐκας. Πι- στεύω ότι ή θέσις τής γυναικός εί¬ ναι καί είς τό σπίτι καί είς την δη¬ μοσίαν ζωήν. Δέν θά συζητήσω έπ' αύτοΰ. Επί πλέον δύναται νά εύ¬ ρη αρκετάς ένσχλήσεις έδοό, διά νά ίκανοποιήση την επιθυμίαν της 6ιά περιπετείας, χωρίς νά μεταβή είς τόν Άνταρκτικόν μέ ενα άν- δρικόν όμιλον. »Τί θά κάμη μιά γνναΐκα έκεϊ, κλεισμένίΐ σέ μιά μικρά καλύ8·η επί μήνας καί μηνός; Κανείς λογικάς άνδρας δέν θά τής έπέτρεπε νά τό κάμη καί καμμιά λογική γνναΐκα δέν θά ή'θελε νά τό κάμη. Μιά γυ¬ ναΐκα ήλθε καί μέ παρεκάλεσε προ- χθές νά φροντίσω ώστε νά ελθ>]
μαζύ μσς. Την ηρώτησα τί μπο-
ροΰσε νά κάμνη. Είπεν ότι ήμπο-
ροΰσε νά μαγειρεύη, νά ράπτη, νά
πλύνη ό, τι δήποτε, άρκεϊ νά ήρχε¬
το! Τής περιέγραψα ακριβώς την
κατάστασιν είς τόν Άνταρκτικόν.
'Αλλ' έκείνη έπέμενεν. Τής είπα
ότι θά επρεπε νά μένη κλεισμένη
στήν καλύβα επί ημέρας, καί μοΰ
απήντησεν ότι έφ' όσον τα ιιέλη
τής άποστολής ήσαν κύριοι, δέν
την έπείραζεν αύτό. Άλλ'ήναγκά-
σθην νά την άποπέμ|>χο, έστω καί
εάν ώργίσθη μαζύ μου. |
^ »"Ε.τειτα ύπάρχει καί μία ,_αλη
άποψις τού προβλήματος. "Ιναχ0
τακτήσΐΐ την φύσιν ό άνδρας πο/
πει νά είναι πρωτσγενής είς τί
τόλμην τού. Ολόκληρον τό πνεΰυ,ί
τού πρεπει να είναι πρωτογενέ-
Ήμπορεϊτε νά εχητε όλα τα έπΐ-
στημονικα δργανα τοΰ κόσμου καί
μ?, 1° τ?λειοποΐί}μένα Ιφόδια"
λλ δ ί
μ?, 1 ?ποΐί}μένα Ιφόδια
αλλ ^ εάν δεν αποφασίσετε νά πο-
λεμήσητε τάς δυνάμεις τής φύσε¬
ως, δεν θά κατορθώσητε τίποτε
Εάν γυνοϊκες ήσαν μαζύ υας, εΐ1
μαι βέβαιος ότι τό πρωτογενέ:
πνεΰμα δεν θά€κα·.ινε την εμφάνι¬
"Εί ίγματι ό
σιν
μ νε την εμφάνι
τού. "Επί παραδείγματι, ό άν¬
δρας ^ ρίπτεται είς την μάχην δί-
πλα είς ά?1ους άνδρας, άλ>,' άν αά-
θη( ότι εις τό τάγμα τού υπάρχον
κσι γχ-ναϊκες καί άμέσως χάνει
την επιθυμίαν τού διά τόν πόλεμον.
Καί δέν ύπάρχει διαφορά μεταξΐ
ίνος στρατοΰ είς τό μέτωπον ν.αί
τοΰ «ικροΰ μας έξερευνητικοΰ όμι¬
λον. Ένας καλός στρατιώτης θέ¬
λει νά πολεαήση διά τάς γυΌΪ>α;
.. · (ίχι μέ τάς γυναίκας.
»Δέν θά είπω περισσότερα, Δέν
πιστεύω ότι είναι άνάγκη δπως αί
γυναϊκες. μεταβοΰν είς τόν Νότιον
Π όλον. "Οταν κανείς άνδρας δέν
θά είναι δυνατόν νά πεισθτ) νά με¬
ταβή έκεϊ, τότε θά είναι κοϊρός διά
τάς νιτναΐ'/.ας νά ΰπάγουη.
Έτσι ή γυναϊκα δέν γίνεται δε-
κτή είς τόν Νότιον Π όλον,—όσον
άφορά τουλάχιστον την έξερευνη-
τικήν αποστολήν τοΰ Μπύρντ.
Δέν είναι αφάνταστον, έν τού¬
τοις, ότι μίαν ημέραν, δχι είς πο-
λύ απώτερον μέλλον, τό ωραίον
φΓλον 0ά έπιδράμτ) είς τα; .τίοι-
οχάς έκείνος των πάγων καί θά
άποδείξϊ), θτι έκτός τοΰ ότι είναι
πλέον έτπκίνδυνον άπό τόν Γ/νοηα,
είναι καί περισσότερον τολυηοόν!
ΤΩ, κ&λοκαΐρι! οί χώρες σου τώρα γιά
. μέ εχονν λεί-ψει,
<-»«ος κ εκΐΪΛΤζ τοϋ Μοτγιοϋ, δέν εχοΐ'ν πειά ώμορ<ριά. Χαίρ« καί οί», χιν«όπωνθ! θ' άνοίξω *ιω θλίΐ τλ, ., *ιχω ΐη ΐυρα μου στόν άπονο Στό δάσο μέστχ τό παϊαϊϊηΊΓό.ϊοας , καί ή άξίνη 2.τρωνουν τοϋ Οεντρου τοΰ Υίρώπινα, ή μοίρα
δικαιοσύνη,
φιλίαν, έφωτα, γκρεανάει κά-
θε ψθ"'ε.
Τό τρνλλο βυνατώτϊρα <πενάζε4. στόν « , , άέοα, ι Λου κλαιει, χτχοτφόο, σάν πεφτει κάτου τό κλαδί, Κι' όντας τή λύρα την ταρώζ' ή δυσ- ι τυχία έδώ πέρα, Κα*ε τραγοϋιδι άλλοιάτικον, άχός εί¬ ναι θΛου σ*εί. Άπαίσΐα ζωή, μερίς φο>ντές Λθΰ ή
πίκρα σ&τ ιιολίύο,
Σας ξΐΛερνώ μά τώρ«. πλ£ΐά μοθ ο«-
γκτε ή καρ·διά,
Πού κι' οΎ φαΛττάζτι πειό λαιιαρή,
ποίος ξέρει! Θά ασωτεΰη
Την ζοφερή πού μοναβεν άλλοτε Οπ'
φωτία.
ΖΑΝ ΜΟιΡΕΑΣ
Λί. Μα).χνχάση)
Η Άμϊλίο Ήαρχαρτ, ήπρώτη γυναίκα ή όποία - Ιπεταξεν άνωθεν τοϋ
Άτλαντικοϋ ώκεανοΰ.
Θάλ.α<τσα ιιελατ^οί.ική, πού οέ σί Εέ- ρω άχόικι Σέ λίγο θά μέ χλίί<της ρ.ίισ' τί]ν .τάχνη σου την άλ<ΜΓθΐ«. ^ Πά στήν ύγρή σου άκραγιαλιά τ' ά- χνάρ»α μου Θ άφι'κ«ο· ΙεχάΛτηττας σέ μιά στιγμή καί ίκ^1 καί στϊρηα. Θάλα<τσα, , τάχα <ττ« ®ό~ ρυ6ό <το£ι "Οταν θά <ρ6ύτε φτά'νοντας στής ά- γριες άίΐμουδίέςέκιεί, θά νανουρίστε μι άκαριδίά τόσο οα- Ίένΐ ριαστηοΊΐέΐ· Πού τώρα μόνον ή ωμο&φιά των ναι1- αγίων την φχαιρκττϊί: ΖΑΝ ΜΟΡΕΑΣ (Μίτόχ(:·ρα<η» Μ. Μολονότι) * * * Τούς θαλασσέ·νν>υς ούρ«νοΰς <ποχ«·- ζομαι, τίς δΐΌΐς Τίς μελιχρές τολ·, τή φριχτίι όλαχτοι- ίνη νΐα> ,
ομη ,
Στή βάρίχα μέαα τόν ψαρα, «λ· "*
€ουρα ρμμ
Τή Νΐνρα, νύφη γαλανη,, τό Γλ«»°-
τδν Πρωτ£α·
Στοχάίομαι τόν πονηρόν άλήτ-Τν, ΟΙΓ0>?
παε'-^
Τόν γένο «πό κατώκρλί τού, °α Αηόκαλ1*· Τόν ξνλσκόπο πού τόν .-ϊέλβίαν Τή χο'ΐνα. τοΰ; θοονδοι-ς ηκ>"*,
δ, τι με «λιΝ^
ΖΑΝ ΜΟΡΕΑΣ
(Μϊτάφ<κιση Μ. Μαλ.αικόιση) Οχι, μί, λέ; ίίν^ ή ξωΐ) Μωρό είναι αύτό καί σέ ψνχή γ ώς; χγ*^ Γιατί κοΐ'ράΐΐίσαι μΐά κ«ρ«ι Γέλα *αθώς την ανο.ξ«ν —ιο5ντ-. οί Κλαίγε κ.αθώς ό Νά σέ μ<Ηρζ χαι Καί λεγρ: Αύτό ίΚο* «ώ ^ βνει ΖΑΝ Μ. Μ4?.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1928.
ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΝΗΣΙ ΚΑΤΟ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔ1Α ΜΑΣ
ΟΙ
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, Ιούλιος —
Άπό μακρών χρόνων καί δή
βπό τής έποχη; των μεγάλον ε-
Εησεων καί ανακαλνψεων,
" ΤΗΣ ΕΫΡΩΠΗΣ
Η ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΪΑ ΜΕ ΤΑΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΣ ΚΑΑΛΟΝΑΣ ΤΗΣ
νρ,ίφε1 ?να' <Λ»νεργατης < τοκ ;Κόοαλ» τοϋ Ρρρολινου, οί κα- τ(,./.οι των ενκοάτων και των 6ο- ,1(:ίων ζωνών προσειλκΰοντο απο τύ αυστήριον τοΰ νότου ν.αί μέ ό- κοϋοαστον ζήλον ν.ατηΰθυνον τας ίοΓΐ7·να; των πρό; τάς άχανεΐς νο¬ τίου; έκτάσεις τής γής, ποϋ^τά; έ- Λρηιοοΰσαν στολισμένας μέ ολα τα θ,λγητρα τής φαντασίας καί τοΰ ,τόθον. Πάσα θανματα, κατά την ννι'Μΐην των, 5ΐν ·θα άπεκα/α'*πτον- γ'ο ρΐς τα έ'κθαμβα μάτια των τάξει- ,δ,-,,Γών, ποΰ 'θά ίφθαναν Ας την ,/ντίθετον πλενΓ.άν τ% ΪΠ?' Ο β.ι>: εΐχε δημιουργήση τόν κόσμον
οιά νά τόν αστοίκήασνν οί ανδρω-
,τοι Δέν θα ύπήρχε λοιπόν πέραν
τή; Εϊ-ρώπη; καί τής 'Ασίας γή.
μέ /.ατοικονμένας και εύφόρους £κ-
τ ίσεις, κατοικονμένη άπύ δντα πα-
,),·.[ΐοια μέ έκεΐνα πον εζω'ν ΓΪς_τύν
-;'οστόν κόσιιον; Λέν θά νπήρχε
τουλάχιστον γη άπό ίν.εΐ: Β'ο^αί-
ω;, διότι αίτό άπαιτοΰσε ή φΧ'Λΐκή
,/νάγ/.η τής Ίσοριοοπίας μετ'ζξί
πόν 'δύο ί(ΐί.ισφαιρίων. Οί Πορτο-
"1'λι είχον διασγίοΐΐ τάς "πίί-
κοΐ'ς ικτάσεις των θαλάσσιον άπό
τού άκρωτιιράου τής Καλής Ελ-
πίδο; μρχοι* τοϊ! Μολονκκΐν καί
τα Λ/.οΐα τοΐ «ιεγοβλίΐτέρου των
θαίασσοπόρων Φερδινάνδου Μα-
"ελλάνου είχον δκσι?^ι%ση άχανε-
στ^οο; άκόμη τνγρά; έκτάβεις με-
τα;υ τής Νοτιον Άμερικής και
των ΦιλιΛπίνων νήσων, χίΰρις^νά
σι ναντήσοι-ν τί)ν γήν α'Γπτήν. Ε-
π')ε.τ λοιπόν νά ευρίσκεται^ νοτι-
(ότρρον άπό τάς γραηφάς ποΰ ύχο-
} οίκουσαν. Καί »έ ελπίδας 67.οένα
ιΊνανεουμένας οί τοληηροί Οα).αισ-
-τιλτόροι έξειρεννοϋσαν τα ί^ατα
ί',τΐνα καί προσήγγιζαν εί; ολα
τα νπσιά εις κ«$ε ξηράν, άναζη-
τοϋντες μίαν ακραν, μίαν γωνίαν,
Μ«α κομμάτι τής μεγάλη; Νοτίου
Ήπείοοΐ'.
Τέλος, κατά τόν πτρίΊπλουν τής
γΓ,; ποϋ επεχείρησεν ό Ί*ζαίημς
Κούκ, είς τα &<;πληκτα μάτια των ι'.ηΓΗΰΐιΐιστων, οταν Μαρέπλίον τας ά/.τάς τοΰ Νοτίου πολικοϋ κίνλου ■'αΐά τό 1781—1784. έ^φιίνη τό <Ι άναασιια τοΰ Νότου ποί5 έφρού- ·»ει διά την άνθρω,τόττιτα παν<·>βε-
νας έχ.τάσεις τον νοτίου πολικοΰ κο-
τιιου. Άλλ' έκεΐνο ποϋ ό "Αγγλος
θαλακτσοΛΟοος ?θεωρ'Γ|σεν ο>; ηπι&ι-
οον, -δέν ήτο πΐαρά μόνον ά^Ο'ροιομα
πολλων νήσχον. Μίαν φοράν ευρέ¬
θη ενα ιυεγαλείτερον ταήμα γί|ς
ποϋ παρριιεινεν έκτοτε γνοχΐτόν ω;
πέιιπτη ήπειρο; υπο τό ονοιια «Γή
τοΰ νότου», ή Αΰστοσλία. Όπωσ-
δήποτε ή γή αντή ΐτο τόσον μι-
κοά είς εν.ταισιν, οχττΐε «αί πάλιν
δέν έποαιγιιατοποιεΐτο τό δνιειρον
των ιέ&ερευνητών, τοσοΰτο μά?λον
ν.αι{ΚκΓον τό μεναλΐΓτέρον τμήω.
της ιιικοά; αΐαής τρτιίρον ήτο ά-
■/ατοεκητον, έρημον καί μίλαγχο
λιν.όν.
"Ωφειλον, λοΐΛ<«', οί εξεοεννη- ται νά σντ<9|ίσ<ηιν είς την σκέψιν ότι τα νερά καί ή ξηρά είνε άνί- «»ς κατανρμηαένΐα επί τί|ς γής κ.αί °τι αί θάλ«σσαι νΜταλάμδάνΌυν «ι ινολειτέοαΐ έκτάσϊις άπό ήπεί- Οους. ελανδ. Διότι Όλλανδος, ό*νΑμπελ Τάσμαν, την άντ/.άί.υψε πριο,τος κατά^τό 1642. Άλλά την μεγάλην της έκτασιν καί τό σχήμά τη; διε- πίστωσε πρώτος ό Άγγλος Κοΰκ κατά τόν περίπλουν τού. μετά 130 ετη. Ό Τάσμαν εΐχε γίνη δε- κτό; κατά τίνα απόπειραν προσ&γ γίσεώς τού είς την ψηράν υπό τής της; π{λεμικής (ρυλής των Μαόρι, τόσον κακώς, Γ-ΰστε οί μεταίγενέστε- ροι -θαλασσοπόροι έφοδοΰντο νά πλησιάσοΐ'ν την ξηράν. Τώρα ή Νέα Ζηλανδία αποτελεί κτήσιν τής Αγγλίας. Όαοιάζει ίΐρος; τό γ/,^ι'α μέ ύπόδΓ,μα όπαι; κΐαί ή Ιταλία, ώς νά είνε τό ά/.λο μέρος τοϋ ζεύγους. Μέ την διαφοράν ότι είνε χο>ρισμένη είς δύο, ρ'ις την
Β«ιρ'.ιον καί την Νότιον Ζηλαν-
δίαν, διά τής λεε/ομένης: Λιόδου
τοΰ Κοί»κ.
»Πιθανώς ή Νέα Ζηί>ανδί.3 ά-
ποττλίΐ ύπόίΛΐπον μιάς κατά πολΰ
μεγαλειτέρας ηπείρου ςτού κατεπον-
τίσθη ά7^.οτε είς .τα ίκίίίθη τσΰ Εί-
ρηνικοϋ Ωκεανόν. Είνε όπο>σδή-
ποτε αία των ώοαιοτέρο)ν χω^>ών
τΠί Υήζ καί άπό τάς πλέον ά'ςιο-
θαιιιιάστους.
^ »Ή Βόοριος Ζηλανδία κρνπτε^
ίϊς τού; κόίατους της μίαν μονα¬
δικόν είς τον κόσμον περιοχήν, πού
κείται μεταξΰ τής λίμνης Ροτο-
οούα κιαί τοΰ ήιφαιστΕ,ίου Ταρία·6€-
ρα γα>ρω άπό την μεγαίλιειτέοαν
λθιινην Ταοΰπο. Τό μέρος αύτό εί¬
ναι γεμάτον άπό θερμοπηγάς, άπό
λίμνας πού κοχλάζουν, άπό ρυβκια
πού δράζουν καί άχνίζουν άπό
? καί τέλματα πον εχονν την
ότΓίτα όλων των τχ-ΐ&ΐίών αέχρι
τής «τοΰ ζέοντος ιίδατος». Άπό
ρωγ}ΐάς καί όπά; τοΰ έδάφους άν-
έοχονται λειν.αί στή/^χΐ άτμοί.
Είς την κοιλάδα τού Όρακτΐκορα-
ν.ο 6 ποταμός Βαϊκάτο, ποΰ ρέει
εί; τό βάθος της συνοδεύεται άιπό
άπΗίρους στήλας άτμοΰ. Είς τα
πέριξ τής πεοιοχής, ποΰ κατοι/.εΐ-
ται άπό τούς Μαόρι, εις τό Βακα-
ρεβαρέδα, ό ταξίΐδίώτης εχει την
Ιντύπο)σΐν ότι δλη ή γή είνε κού-
φια ν.αί ότι πεοιπατεΐ ε'πΐάνω εις
ενα λεπτόν καί έπικίνδιηΌν οΤΛέπα-
σμιά τοϋ τεραστίου καζανιοϋ τή;
κολάσεο>ς. 'Απόπνοιαι θρίοχ, 6γαί-
νουν άπο τάς άπάς. εις ταινίας κι-
τρίνας καί πρασίνας. Άπό τοϋ
σηιιείσυ πού στηρί'ζεται τό μπα-
στούνι είς.τό εδαΓρος άναδύονται
κ«πλ«οι. Τό πόδι πρέ-ιει νά πατΰ
μέ προιφ/Λαξιν. 'Ένα παοαπάτΎ,μα
ίιαπορεϊ νά στοιχίση την ζωήν.
Άνά πάν &ί}μα κινδιη'εύει κανοίς
νά πέστι. ιιέσα είς ενα αεγιίΕλο τσον^
κάλι καί νά γίνη βραστός. Γΰρα·
είς τα πετρώδη τμήματα τοΰ έδά¬
φους ΰπάρχουν κοιλώμααα καί δ-
παί αέ τα παραδο'ξότερ·α σ/γ^ιατα,
γειιάται άπό νερό χρώματθΓ γα-
λά'ζιου, έριΐ&ροΰ, πρ^σίνου, πον
6ράζίΐ είς διαφόρους βαιθτιοΐ,'ζ. Οϊ
ί'ίταγενΐϊς τον Βακοιρε6α'ρέι6α χρη-
σιμοποιονν τό φυσικόν αιπ:ό ζεοτύ
νερό διά πολλούς σν.οπούς. ΕΙιδα
είς ενα κοίί.οομα βράχου μίαν δπήν
πλάτοι>; δνο πεοίπου μέτρο>ν ποϋ
π;;ριεΐχ€ νερό τόσον ζεστό, α·στέ
οί Μάορι εοιριχναν μέσα τούς
σφαγιιένους χοίρους γιά νά τοΰς
γδάρουν. Είς ά'λλας τϋαιρομοία;
φυσικάς χύτοας πΌΐρασκευά'ζουν
τα (ραγητά τρον. Κατά τόν -/ΐ-Ίΐιώνα
οί Μαόρι εχοον Οέρμασιν δ<ορεάν καί περνοΰν τό πλείστον τής ημέ¬ ρας βυθισμένοι είς τό ζεστό νερό ιχεχρι λαιμόν, ώς βάτραχοι. »Πο?Λαί άπό τάς θερμοπηγάς αυτάς ο7ηματίνοι*ν πίδαν.ας. Βλέ' πει νίανείς· στήλας ύδατος ποϋ έξα- χνίζονται καί χάνονται, άφοΰ άνα» β·ούσουη· επί πο/λά λεπτά της ύτ ρας. Το ώραιότερον θέαιια τοΰ /'.όσμου, ενα άπό τα θαΰματα τής γής, είναι έκεΐνο πού ημπορεί νά ιδή κανείς είς τα ό'ρη Ταραιδέρα, άνατολιχώς τοΰ Ροτορούα. 'Από τάς κλιτΰς τοΰ δρους καί άπό μίαν μ::Γγάλην πηγήν άνέρχεται πρός τα ϋψη μίσ σειρά πηγών, όλιον των πίοιμέτρων. ποΰ φσυντώνη είς την κορνφήν καί λααδάνει διάφθ' ρα σχήιιιατα. Είνε ενα εϊδος πτρο- τεχνήιι.α'τος άίΐτό...νεη<) καί άχνούς.. Τό ζεοτί; κϊνασ. κατε&αίνει άπό τάς πι^νας; πρός την κοι/ ά',ια καί παρά- γίι άχνούς να/ιοτκτιί>δους λευϊίότη*
τος ποΰ είς ωρισμένα σημεΐα άνα-
ζαττύεται. μέ γώάζιο χρώαα πού
Λροερχϊταιι άτό άχλΌνς διαφόρων
μεταί,λικών νδάτοτν. Καί όλα αι>
τ« μέσα είς ιιίαν ορύσιν ποΰ όργιά-
ζει άπό βλάστησιν, καταπρασίνην
καί ίτα,τάοΐπαρτον άπό εξωτικά αν-
Οη. Ό ουρανός επάνω είνε κατα*
γάλονος καί ιιακρνά οί 6ράχοι κακ-
κΐΛΌ"3ποί. "Ολα αίτά 6μως ύπόκειν-·
ται εις τάς ίδιοτροπ'-ας τής ιιοί'
ρας. Τό δοοςΤ'αΐιαο'έρα' είνε ή<ί'αί- στϊΐον καί οταν εκρανρ, όπχβς συν- έβη κατά τό 1886, καταστρέφΐΐ την αφάνταστον αυτήν ώραιότητα καί τιμ- μεταιβιΐίνλει είς κόλασιν φρίκης. * * * »Άλλά καί ή Νότιος Ζηλα"δία εΪΛ'£ ώρ«ιοτάτη χάρις ν.υρίοος είς τάς Νεοζηϊανδικάς "Αλπιεις, ποΰ , κατά μήκος τής ή άκτής μέχοι καί 3700 μέτρο>ν. Αί
"Αί^Ξΐς αύται συνδυάζουν μέ την
ώμορφιάν τοΰ χιονισμένου τοπίου,
την ώμοριφιάν τοΰ νορβηγικοϋ το-
πίου, μέ τα πολυάριθμα φΐόρδ, μέ
τάς ήρέμσυς έπκρανείας των ΐ'δά-
των ποΰ έκτείνονται κάτωθεν, μό
τοΰς γραχρικούς άντικαταπτρισμοΰς
καί τάς χιονισμένας όψίδάς τχον.
»'Ο ζοχκός πλοϋτο; τής Νέας
Ζη?^αν«δίας είνε έπίσην: μέγας, ώς
ό πλοϋτος της χλωριδος καί της'
γραφι.κότητος.
»Οί Ίθαγενεΐς κάτοικοι τής Νέ-
ας Ζη?οανδίας είνε ή (ρυλή των Μα-
όρι, ενας ίσχυρός καί «εί·γενής»
κλσ^ος τή; μεγάλης πολυνηοιακιής
οικογενεία;. Περί τής ιστορίαν
τοον τίίπ»τε δέν είνε γνωστόν, ο*ό-
τι ή γρπφή ήτο αγνωστος ις αύ-
τούς. Όπωσήήποτε. φ-αίνεται ότι
ή φιτλή αύτη ΐπεκράτηκτεν είς την
αεγα}.ΟΛηισον κατόπιν φονικωτά-
ηον άγίόνιον, κατά τοΰς όπο!αυς
Γπΐαιξε σϊτοηταίον ρό>.ον ή άνθ<χι>-
ποθΐ'σία καί ό καννιΐβαλισμός. Δι-
»ργανώνοΛ·το εκστρατείαι πρός ιΐό-
νον τόν σν.οπόν τής αΐχιιαλωτίσε-'
ως ιΐν&ρίιΚΐίν/ον σφαγίίον.
»Άπ·ητήιτησαν σκληροί άνχ">νες
όπο>ς ·&ποτο?χιθοΰν είς τούς Εύρω-
παίοχς. Σήμερον δμ<»<; οί Μαάρι έ'χουν έπιτίλέση προόίδους είς την εύοοοπαϊκήν _ο)ήν; διατηροΰντες πάντως τάς συνηθείας των καί τα γραφικα ίθιμά των.» , Ν. Η. — Ό «'ΕΟνικΛς Κήρυ|> πωλεΐται παρο. τώ άντιπρο-
σο>πφ μας, κ. Αθαν. Κωσταράχη, 351
ΟεηΐΓαΙ Άνο., όστις δέχεται μικράς
καί μεγάλας άγγελίας, καθώς καί &-ψ*
γΐ>αφάς συνδρομητών.
«"Οχι μακράν άϊτό τό ιιαθΓμα
τικόν σημείον τοΰ Πόλου τοϋ ύ-
Υροΰ αί*τοΰ ήμισφαιρίου—συνεχί-
ζ?ι ό σΐΛ"εργάτης: τοϋ γεομανικοϋ
^οωοικοΰ·—«κείται μία ιΐε^'ίϋλη
νι)σο;. ΕΤνε ή Νέα Ζη?.«νοία χα-
(ΐενη ιιέσα εις τα; άχανεΐ; Ιεκτάσεις
των θα}.αισσων. Άπέχει άπό της
Αύστραλίας. πον ρΐνε ή πλησιέ¬
στερον ■κειμένη γή, όσον άσίέ'χρι τό
οερολϊνον άπό την 'Αφρικήν. ^ζ
τ>]ν έκτασιν δέν ϊίνε μΐί'.ροτρρΐα τής
1τα}.ίας. Α.^ό είνε τϋ μέρος πού
•^'θιίοχΐται είς τάς άντίποοας τής
Δΐ'τικής Κνρώπη::.
*Η Νη« Ζηλανόίη είνε ή γή
τ*1; οποίας τα άξιοθέατα σητιεϊα
ϊινε «νά>.ογα μέ τόν έξωτισμόν
τιΐ;. "Βχεινα κατάπλψ.τος: άπό τάς
^.ονάς της δταν την έπεσκέ-
[ην. Τό δνοιιά της εχΐι λη<ρίτ(ί "ΐν όλλανδικίιν επαρχίαν Δέ- 1 1 Ι ι Ι ι ι ι ι ι Ι ι 1 1 ι Ι 1 ΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑΝ ΣΑΣ! ΙΔΟΥ ΤΙ ΛΕΓΕΙ Β ΜΕΓΑΣ ΑΓΓΛΟΙ ΙΑΤΡΟΣ ΚΟΣ % ΒΟΗΟΟΝ; 1 1 1 1 ι ι Ι Ι Ι Ι Νθ. Α. 916 (έλαφρά) Φανελλες λευκαί μέ κολτά μανί- κια καί έσώβρακα μακρυά. ΕΙΙΙΣΗΣ ΕΧΟΜΕΝ ΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ, ΚΟΡΙΤΣΙΑ. ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΒΡΕΦΗ κατε- Άγγλικά μάλλινα εσωρρουχα, σκευασμένα άπό έκλεκτά μαλλια μικρών άρνιών. άπαλά καί κατάλληλα διά τα δέ Ή ζέστη είναι πολλάκις πε¬ ρισσότερον έπικίνδυνος άπό τό κρύο. Περισσότερα είναι τα θύμα- τα τής Πνευμονίας την άνοιξιν καί τό καλοκαΐρι, άπό τόν χει- μώνα. Ή μόνη άσφάλεια άπό τα α'ι- φ·ίδια κρυολογήματα είναι τα γνήσια μάλλινα εσωρρουχα. ΆπορροφοΰΛ' τόν ΙΛΡΩΤΑ τώρα τό καλοκαΐρι καί διατη- ροϋν χο σώμα δροσερό καί στε- γνό. Είμεθα οί μόνοι "Ελληνες άπ' εύθείας έξ ΑΓΓΛΙΑΣ ε'ισα- γα»γείς τής αρίστης ποιότητος μαλλίνων έσωρρούχων έν Άμε- ρική. Ή ύγεία είναι, πολυτιμοτέ- ρα τοΰ χρήματος. Διά της ύγεί- ας άποκτάται τό χρήμα. Ό μή ρχων υγείαν δέν εχει τίποτε.· : Μικρά δείγματα φανελλών ά- τοστέλλομεν δωρεάν. ΟΝΟΜΑ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ άρνιών τρυφερο>τερα δέρματα.
7ΩΝΑΡΙΑ ΜΑΛΛΙΝΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ $5.00 ΕΚΑΣΤΟΝ, ΔΙΑ
^ ΤΗΝ ΜΕΣΗΝ ΚΑΙ ΝΕΦΡΑ.
1
Νθ. Α 23 (έλαφρά)
Φανελλες λευκαί χωρις μανί-
κια καί έσώβρακα κοντά. 'Επί-
σι^ς ΙΙηΐοη διιίΐδ χωρίς μανί-
κια καί κοντά κως τα γόνατα.
ΠΙ2ΛΟΥΜΕΝ ΜΟΝΟΝ ΑΝΏΤΕ-
ΡΑΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ΕΜ ΠΟ·
ΡΕΥΜΑΤΑ ΕΙΣ ΤΙΜΑΣ
ΩΡΙΣΜΕΝΑΣ.
ΤΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ "Ο ΜΑΡΑΘΩΝ
53-55 ΜΑϋΙδΟΝ 5ΤΡΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΝΗΣΙ ΚΑΤΟ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔ1Α ΜΑΣ
ΟΙ
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, Ιούλιος —
Άπό μακρών χρόνων καί δή
βπό τής έποχη; των μεγάλον ε-
Εησεων καί ανακαλνψεων,
" ΤΗΣ ΕΫΡΩΠΗΣ
Η ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΪΑ ΜΕ ΤΑΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΣ ΚΑΑΛΟΝΑΣ ΤΗΣ
νρ,ίφε1 ?να' <Λ»νεργατης < τοκ ;Κόοαλ» τοϋ Ρρρολινου, οί κα- τ(,./.οι των ενκοάτων και των 6ο- ,1(:ίων ζωνών προσειλκΰοντο απο τύ αυστήριον τοΰ νότου ν.αί μέ ό- κοϋοαστον ζήλον ν.ατηΰθυνον τας ίοΓΐ7·να; των πρό; τάς άχανεΐς νο¬ τίου; έκτάσεις τής γής, ποϋ^τά; έ- Λρηιοοΰσαν στολισμένας μέ ολα τα θ,λγητρα τής φαντασίας καί τοΰ ,τόθον. Πάσα θανματα, κατά την ννι'Μΐην των, 5ΐν ·θα άπεκα/α'*πτον- γ'ο ρΐς τα έ'κθαμβα μάτια των τάξει- ,δ,-,,Γών, ποΰ 'θά ίφθαναν Ας την ,/ντίθετον πλενΓ.άν τ% ΪΠ?' Ο β.ι>: εΐχε δημιουργήση τόν κόσμον
οιά νά τόν αστοίκήασνν οί ανδρω-
,τοι Δέν θα ύπήρχε λοιπόν πέραν
τή; Εϊ-ρώπη; καί τής 'Ασίας γή.
μέ /.ατοικονμένας και εύφόρους £κ-
τ ίσεις, κατοικονμένη άπύ δντα πα-
,),·.[ΐοια μέ έκεΐνα πον εζω'ν ΓΪς_τύν
-;'οστόν κόσιιον; Λέν θά νπήρχε
τουλάχιστον γη άπό ίν.εΐ: Β'ο^αί-
ω;, διότι αίτό άπαιτοΰσε ή φΧ'Λΐκή
,/νάγ/.η τής Ίσοριοοπίας μετ'ζξί
πόν 'δύο ί(ΐί.ισφαιρίων. Οί Πορτο-
"1'λι είχον διασγίοΐΐ τάς "πίί-
κοΐ'ς ικτάσεις των θαλάσσιον άπό
τού άκρωτιιράου τής Καλής Ελ-
πίδο; μρχοι* τοϊ! Μολονκκΐν καί
τα Λ/.οΐα τοΐ «ιεγοβλίΐτέρου των
θαίασσοπόρων Φερδινάνδου Μα-
"ελλάνου είχον δκσι?^ι%ση άχανε-
στ^οο; άκόμη τνγρά; έκτάβεις με-
τα;υ τής Νοτιον Άμερικής και
των ΦιλιΛπίνων νήσων, χίΰρις^νά
σι ναντήσοι-ν τί)ν γήν α'Γπτήν. Ε-
π')ε.τ λοιπόν νά ευρίσκεται^ νοτι-
(ότρρον άπό τάς γραηφάς ποΰ ύχο-
} οίκουσαν. Καί »έ ελπίδας 67.οένα
ιΊνανεουμένας οί τοληηροί Οα).αισ-
-τιλτόροι έξειρεννοϋσαν τα ί^ατα
ί',τΐνα καί προσήγγιζαν εί; ολα
τα νπσιά εις κ«$ε ξηράν, άναζη-
τοϋντες μίαν ακραν, μίαν γωνίαν,
Μ«α κομμάτι τής μεγάλη; Νοτίου
Ήπείοοΐ'.
Τέλος, κατά τόν πτρίΊπλουν τής
γΓ,; ποϋ επεχείρησεν ό Ί*ζαίημς
Κούκ, είς τα &<;πληκτα μάτια των ι'.ηΓΗΰΐιΐιστων, οταν Μαρέπλίον τας ά/.τάς τοΰ Νοτίου πολικοϋ κίνλου ■'αΐά τό 1781—1784. έ^φιίνη τό <Ι άναασιια τοΰ Νότου ποί5 έφρού- ·»ει διά την άνθρω,τόττιτα παν<·>βε-
νας έχ.τάσεις τον νοτίου πολικοΰ κο-
τιιου. Άλλ' έκεΐνο ποϋ ό "Αγγλος
θαλακτσοΛΟοος ?θεωρ'Γ|σεν ο>; ηπι&ι-
οον, -δέν ήτο πΐαρά μόνον ά^Ο'ροιομα
πολλων νήσχον. Μίαν φοράν ευρέ¬
θη ενα ιυεγαλείτερον ταήμα γί|ς
ποϋ παρριιεινεν έκτοτε γνοχΐτόν ω;
πέιιπτη ήπειρο; υπο τό ονοιια «Γή
τοΰ νότου», ή Αΰστοσλία. Όπωσ-
δήποτε ή γή αντή ΐτο τόσον μι-
κοά είς εν.ταισιν, οχττΐε «αί πάλιν
δέν έποαιγιιατοποιεΐτο τό δνιειρον
των ιέ&ερευνητών, τοσοΰτο μά?λον
ν.αι{ΚκΓον τό μεναλΐΓτέρον τμήω.
της ιιικοά; αΐαής τρτιίρον ήτο ά-
■/ατοεκητον, έρημον καί μίλαγχο
λιν.όν.
"Ωφειλον, λοΐΛ<«', οί εξεοεννη- ται νά σντ<9|ίσ<ηιν είς την σκέψιν ότι τα νερά καί ή ξηρά είνε άνί- «»ς κατανρμηαένΐα επί τί|ς γής κ.αί °τι αί θάλ«σσαι νΜταλάμδάνΌυν «ι ινολειτέοαΐ έκτάσϊις άπό ήπεί- Οους. ελανδ. Διότι Όλλανδος, ό*νΑμπελ Τάσμαν, την άντ/.άί.υψε πριο,τος κατά^τό 1642. Άλλά την μεγάλην της έκτασιν καί τό σχήμά τη; διε- πίστωσε πρώτος ό Άγγλος Κοΰκ κατά τόν περίπλουν τού. μετά 130 ετη. Ό Τάσμαν εΐχε γίνη δε- κτό; κατά τίνα απόπειραν προσ&γ γίσεώς τού είς την ψηράν υπό τής της; π{λεμικής (ρυλής των Μαόρι, τόσον κακώς, Γ-ΰστε οί μεταίγενέστε- ροι -θαλασσοπόροι έφοδοΰντο νά πλησιάσοΐ'ν την ξηράν. Τώρα ή Νέα Ζηλανδία αποτελεί κτήσιν τής Αγγλίας. Όαοιάζει ίΐρος; τό γ/,^ι'α μέ ύπόδΓ,μα όπαι; κΐαί ή Ιταλία, ώς νά είνε τό ά/.λο μέρος τοϋ ζεύγους. Μέ την διαφοράν ότι είνε χο>ρισμένη είς δύο, ρ'ις την
Β«ιρ'.ιον καί την Νότιον Ζηλαν-
δίαν, διά τής λεε/ομένης: Λιόδου
τοΰ Κοί»κ.
»Πιθανώς ή Νέα Ζηί>ανδί.3 ά-
ποττλίΐ ύπόίΛΐπον μιάς κατά πολΰ
μεγαλειτέρας ηπείρου ςτού κατεπον-
τίσθη ά7^.οτε είς .τα ίκίίίθη τσΰ Εί-
ρηνικοϋ Ωκεανόν. Είνε όπο>σδή-
ποτε αία των ώοαιοτέρο)ν χω^>ών
τΠί Υήζ καί άπό τάς πλέον ά'ςιο-
θαιιιιάστους.
^ »Ή Βόοριος Ζηλανδία κρνπτε^
ίϊς τού; κόίατους της μίαν μονα¬
δικόν είς τον κόσμον περιοχήν, πού
κείται μεταξΰ τής λίμνης Ροτο-
οούα κιαί τοΰ ήιφαιστΕ,ίου Ταρία·6€-
ρα γα>ρω άπό την μεγαίλιειτέοαν
λθιινην Ταοΰπο. Τό μέρος αύτό εί¬
ναι γεμάτον άπό θερμοπηγάς, άπό
λίμνας πού κοχλάζουν, άπό ρυβκια
πού δράζουν καί άχνίζουν άπό
? καί τέλματα πον εχονν την
ότΓίτα όλων των τχ-ΐ&ΐίών αέχρι
τής «τοΰ ζέοντος ιίδατος». Άπό
ρωγ}ΐάς καί όπά; τοΰ έδάφους άν-
έοχονται λειν.αί στή/^χΐ άτμοί.
Είς την κοιλάδα τού Όρακτΐκορα-
ν.ο 6 ποταμός Βαϊκάτο, ποΰ ρέει
εί; τό βάθος της συνοδεύεται άιπό
άπΗίρους στήλας άτμοΰ. Είς τα
πέριξ τής πεοιοχής, ποΰ κατοι/.εΐ-
ται άπό τούς Μαόρι, εις τό Βακα-
ρεβαρέδα, ό ταξίΐδίώτης εχει την
Ιντύπο)σΐν ότι δλη ή γή είνε κού-
φια ν.αί ότι πεοιπατεΐ ε'πΐάνω εις
ενα λεπτόν καί έπικίνδιηΌν οΤΛέπα-
σμιά τοϋ τεραστίου καζανιοϋ τή;
κολάσεο>ς. 'Απόπνοιαι θρίοχ, 6γαί-
νουν άπο τάς άπάς. εις ταινίας κι-
τρίνας καί πρασίνας. Άπό τοϋ
σηιιείσυ πού στηρί'ζεται τό μπα-
στούνι είς.τό εδαΓρος άναδύονται
κ«πλ«οι. Τό πόδι πρέ-ιει νά πατΰ
μέ προιφ/Λαξιν. 'Ένα παοαπάτΎ,μα
ίιαπορεϊ νά στοιχίση την ζωήν.
Άνά πάν &ί}μα κινδιη'εύει κανοίς
νά πέστι. ιιέσα είς ενα αεγιίΕλο τσον^
κάλι καί νά γίνη βραστός. Γΰρα·
είς τα πετρώδη τμήματα τοΰ έδά¬
φους ΰπάρχουν κοιλώμααα καί δ-
παί αέ τα παραδο'ξότερ·α σ/γ^ιατα,
γειιάται άπό νερό χρώματθΓ γα-
λά'ζιου, έριΐ&ροΰ, πρ^σίνου, πον
6ράζίΐ είς διαφόρους βαιθτιοΐ,'ζ. Οϊ
ί'ίταγενΐϊς τον Βακοιρε6α'ρέι6α χρη-
σιμοποιονν τό φυσικόν αιπ:ό ζεοτύ
νερό διά πολλούς σν.οπούς. ΕΙιδα
είς ενα κοίί.οομα βράχου μίαν δπήν
πλάτοι>; δνο πεοίπου μέτρο>ν ποϋ
π;;ριεΐχ€ νερό τόσον ζεστό, α·στέ
οί Μάορι εοιριχναν μέσα τούς
σφαγιιένους χοίρους γιά νά τοΰς
γδάρουν. Είς ά'λλας τϋαιρομοία;
φυσικάς χύτοας πΌΐρασκευά'ζουν
τα (ραγητά τρον. Κατά τόν -/ΐ-Ίΐιώνα
οί Μαόρι εχοον Οέρμασιν δ<ορεάν καί περνοΰν τό πλείστον τής ημέ¬ ρας βυθισμένοι είς τό ζεστό νερό ιχεχρι λαιμόν, ώς βάτραχοι. »Πο?Λαί άπό τάς θερμοπηγάς αυτάς ο7ηματίνοι*ν πίδαν.ας. Βλέ' πει νίανείς· στήλας ύδατος ποϋ έξα- χνίζονται καί χάνονται, άφοΰ άνα» β·ούσουη· επί πο/λά λεπτά της ύτ ρας. Το ώραιότερον θέαιια τοΰ /'.όσμου, ενα άπό τα θαΰματα τής γής, είναι έκεΐνο πού ημπορεί νά ιδή κανείς είς τα ό'ρη Ταραιδέρα, άνατολιχώς τοΰ Ροτορούα. 'Από τάς κλιτΰς τοΰ δρους καί άπό μίαν μ::Γγάλην πηγήν άνέρχεται πρός τα ϋψη μίσ σειρά πηγών, όλιον των πίοιμέτρων. ποΰ φσυντώνη είς την κορνφήν καί λααδάνει διάφθ' ρα σχήιιιατα. Είνε ενα εϊδος πτρο- τεχνήιι.α'τος άίΐτό...νεη<) καί άχνούς.. Τό ζεοτί; κϊνασ. κατε&αίνει άπό τάς πι^νας; πρός την κοι/ ά',ια καί παρά- γίι άχνούς να/ιοτκτιί>δους λευϊίότη*
τος ποΰ είς ωρισμένα σημεΐα άνα-
ζαττύεται. μέ γώάζιο χρώαα πού
Λροερχϊταιι άτό άχλΌνς διαφόρων
μεταί,λικών νδάτοτν. Καί όλα αι>
τ« μέσα είς ιιίαν ορύσιν ποΰ όργιά-
ζει άπό βλάστησιν, καταπρασίνην
καί ίτα,τάοΐπαρτον άπό εξωτικά αν-
Οη. Ό ουρανός επάνω είνε κατα*
γάλονος καί ιιακρνά οί 6ράχοι κακ-
κΐΛΌ"3ποί. "Ολα αίτά 6μως ύπόκειν-·
ται εις τάς ίδιοτροπ'-ας τής ιιοί'
ρας. Τό δοοςΤ'αΐιαο'έρα' είνε ή<ί'αί- στϊΐον καί οταν εκρανρ, όπχβς συν- έβη κατά τό 1886, καταστρέφΐΐ την αφάνταστον αυτήν ώραιότητα καί τιμ- μεταιβιΐίνλει είς κόλασιν φρίκης. * * * »Άλλά καί ή Νότιος Ζηλα"δία εΪΛ'£ ώρ«ιοτάτη χάρις ν.υρίοος είς τάς Νεοζηϊανδικάς "Αλπιεις, ποΰ , κατά μήκος τής ή άκτής μέχοι καί 3700 μέτρο>ν. Αί
"Αί^Ξΐς αύται συνδυάζουν μέ την
ώμορφιάν τοΰ χιονισμένου τοπίου,
την ώμοριφιάν τοΰ νορβηγικοϋ το-
πίου, μέ τα πολυάριθμα φΐόρδ, μέ
τάς ήρέμσυς έπκρανείας των ΐ'δά-
των ποΰ έκτείνονται κάτωθεν, μό
τοΰς γραχρικούς άντικαταπτρισμοΰς
καί τάς χιονισμένας όψίδάς τχον.
»'Ο ζοχκός πλοϋτο; τής Νέας
Ζη?^αν«δίας είνε έπίσην: μέγας, ώς
ό πλοϋτος της χλωριδος καί της'
γραφι.κότητος.
»Οί Ίθαγενεΐς κάτοικοι τής Νέ-
ας Ζη?οανδίας είνε ή (ρυλή των Μα-
όρι, ενας ίσχυρός καί «εί·γενής»
κλσ^ος τή; μεγάλης πολυνηοιακιής
οικογενεία;. Περί τής ιστορίαν
τοον τίίπ»τε δέν είνε γνωστόν, ο*ό-
τι ή γρπφή ήτο αγνωστος ις αύ-
τούς. Όπωσήήποτε. φ-αίνεται ότι
ή φιτλή αύτη ΐπεκράτηκτεν είς την
αεγα}.ΟΛηισον κατόπιν φονικωτά-
ηον άγίόνιον, κατά τοΰς όπο!αυς
Γπΐαιξε σϊτοηταίον ρό>.ον ή άνθ<χι>-
ποθΐ'σία καί ό καννιΐβαλισμός. Δι-
»ργανώνοΛ·το εκστρατείαι πρός ιΐό-
νον τόν σν.οπόν τής αΐχιιαλωτίσε-'
ως ιΐν&ρίιΚΐίν/ον σφαγίίον.
»Άπ·ητήιτησαν σκληροί άνχ">νες
όπο>ς ·&ποτο?χιθοΰν είς τούς Εύρω-
παίοχς. Σήμερον δμ<»<; οί Μαάρι έ'χουν έπιτίλέση προόίδους είς την εύοοοπαϊκήν _ο)ήν; διατηροΰντες πάντως τάς συνηθείας των καί τα γραφικα ίθιμά των.» , Ν. Η. — Ό «'ΕΟνικΛς Κήρυ|> πωλεΐται παρο. τώ άντιπρο-
σο>πφ μας, κ. Αθαν. Κωσταράχη, 351
ΟεηΐΓαΙ Άνο., όστις δέχεται μικράς
καί μεγάλας άγγελίας, καθώς καί &-ψ*
γΐ>αφάς συνδρομητών.
«"Οχι μακράν άϊτό τό ιιαθΓμα
τικόν σημείον τοΰ Πόλου τοϋ ύ-
Υροΰ αί*τοΰ ήμισφαιρίου—συνεχί-
ζ?ι ό σΐΛ"εργάτης: τοϋ γεομανικοϋ
^οωοικοΰ·—«κείται μία ιΐε^'ίϋλη
νι)σο;. ΕΤνε ή Νέα Ζη?.«νοία χα-
(ΐενη ιιέσα εις τα; άχανεΐ; Ιεκτάσεις
των θα}.αισσων. Άπέχει άπό της
Αύστραλίας. πον ρΐνε ή πλησιέ¬
στερον ■κειμένη γή, όσον άσίέ'χρι τό
οερολϊνον άπό την 'Αφρικήν. ^ζ
τ>]ν έκτασιν δέν ϊίνε μΐί'.ροτρρΐα τής
1τα}.ίας. Α.^ό είνε τϋ μέρος πού
•^'θιίοχΐται είς τάς άντίποοας τής
Δΐ'τικής Κνρώπη::.
*Η Νη« Ζηλανόίη είνε ή γή
τ*1; οποίας τα άξιοθέατα σητιεϊα
ϊινε «νά>.ογα μέ τόν έξωτισμόν
τιΐ;. "Βχεινα κατάπλψ.τος: άπό τάς
^.ονάς της δταν την έπεσκέ-
[ην. Τό δνοιιά της εχΐι λη<ρίτ(ί "ΐν όλλανδικίιν επαρχίαν Δέ- 1 1 Ι ι Ι ι ι ι ι ι Ι ι 1 1 ι Ι 1 ΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑΝ ΣΑΣ! ΙΔΟΥ ΤΙ ΛΕΓΕΙ Β ΜΕΓΑΣ ΑΓΓΛΟΙ ΙΑΤΡΟΣ ΚΟΣ % ΒΟΗΟΟΝ; 1 1 1 1 ι ι Ι Ι Ι Ι Νθ. Α. 916 (έλαφρά) Φανελλες λευκαί μέ κολτά μανί- κια καί έσώβρακα μακρυά. ΕΙΙΙΣΗΣ ΕΧΟΜΕΝ ΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ, ΚΟΡΙΤΣΙΑ. ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΒΡΕΦΗ κατε- Άγγλικά μάλλινα εσωρρουχα, σκευασμένα άπό έκλεκτά μαλλια μικρών άρνιών. άπαλά καί κατάλληλα διά τα δέ Ή ζέστη είναι πολλάκις πε¬ ρισσότερον έπικίνδυνος άπό τό κρύο. Περισσότερα είναι τα θύμα- τα τής Πνευμονίας την άνοιξιν καί τό καλοκαΐρι, άπό τόν χει- μώνα. Ή μόνη άσφάλεια άπό τα α'ι- φ·ίδια κρυολογήματα είναι τα γνήσια μάλλινα εσωρρουχα. ΆπορροφοΰΛ' τόν ΙΛΡΩΤΑ τώρα τό καλοκαΐρι καί διατη- ροϋν χο σώμα δροσερό καί στε- γνό. Είμεθα οί μόνοι "Ελληνες άπ' εύθείας έξ ΑΓΓΛΙΑΣ ε'ισα- γα»γείς τής αρίστης ποιότητος μαλλίνων έσωρρούχων έν Άμε- ρική. Ή ύγεία είναι, πολυτιμοτέ- ρα τοΰ χρήματος. Διά της ύγεί- ας άποκτάται τό χρήμα. Ό μή ρχων υγείαν δέν εχει τίποτε.· : Μικρά δείγματα φανελλών ά- τοστέλλομεν δωρεάν. ΟΝΟΜΑ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ άρνιών τρυφερο>τερα δέρματα.
7ΩΝΑΡΙΑ ΜΑΛΛΙΝΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ $5.00 ΕΚΑΣΤΟΝ, ΔΙΑ
^ ΤΗΝ ΜΕΣΗΝ ΚΑΙ ΝΕΦΡΑ.
1
Νθ. Α 23 (έλαφρά)
Φανελλες λευκαί χωρις μανί-
κια καί έσώβρακα κοντά. 'Επί-
σι^ς ΙΙηΐοη διιίΐδ χωρίς μανί-
κια καί κοντά κως τα γόνατα.
ΠΙ2ΛΟΥΜΕΝ ΜΟΝΟΝ ΑΝΏΤΕ-
ΡΑΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ΕΜ ΠΟ·
ΡΕΥΜΑΤΑ ΕΙΣ ΤΙΜΑΣ
ΩΡΙΣΜΕΝΑΣ.
ΤΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ "Ο ΜΑΡΑΘΩΝ
53-55 ΜΑϋΙδΟΝ 5ΤΡΕΕΤ
ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
••Λ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΌΥΣΤΟΥ, 192&.
ΕΙΝΕ ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΠΚΕΥΜΑΓΟΣ ΤΠΝ ΑΘΝΝΟΙί
>*ΙΙ 'Ελληνική γλώσβα είναι τό όργανον τής πνε>μ.α-
τικής άριατοκρατίας τοΰ κοβμου.
ΥΠΟ Ν. ΚΑΚΟΥΡΗ, ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ
' Παρά τοϋ έν Πίττσμπουργκ
χαθηγητοΰ, κ. Κακούρη, ελάβομεν
την ακόλουθον ωραίαν διατριβήν:
Π ρός τόν προστάτην τής Έλλη-
νικής γλώσσης, «Εθνικόν Κήσυ-
κα»,
Δημοσιεύσατε,
παρακαλούμεν,
άπό των στηλών τής έφ»)μερίδος
σ«ς, ήτις πάντοτε, άπο υψηλού ί-
σταμένη, έκήρυξε τόν απόλυτον
πρός την Όρθόδοξον θρησκείαν
σεβασμόν καί την αγάπην πρός την
Ελληνικήν γλώσσαν την άθάνατον.
Ν αί, ή γλώσσα ή Ελληνική, ή
κατ' εξοχήν γλάκτσα τοΰ Χριστια¬
νισμόν, ή γλώσσα τής Καινης Δι-
ο-θήκης;, ή γλώσσα πάσης έπιστή-
μης καί τέχνης, ή γλώσσα τής πα¬
τρίδος τής ενδόξου, εχει τέχνην
βασίλειον, εχει ένδυθί) μεγαλοπρέ¬
πειαν βασιλικήν. Εισήλθεν εις τα
τείχη τής Τροίας καί άνεπύρα>σε
τούς αγώνας υπέρ τής Ελένης,
ΐεριέγραψε τόν πολιτισμόν τής χώ¬
ρας, έν ή ό Απόλλων έβόσκησε
τάς άγέλας τοΰ Λισομέδοντος, επ¬
ήνεσε τοϋ Όδυσσέως την μεγάλην
ψυχήν, την κυβερνωμένην υπό των
«υμάτων τής δεκαετοϋς τιμωρίας
τής θεάς, έμεγάλυνε τοΰ θαλή «τό
ονσιώδες στοιχείον τής ΰλης», αν¬
έπτυξε τοΰ Άναξιμάνδρου καί τοϋ
Ήρακλείτου «τό άπειρον», ώς αρ¬
χήν των δντων καί την «διηνεκή
ροήν», ηυρυνε την «διακοσμοΰσαν
διάνοιαν» τοΰ Άναξαγόρου κ'αί
τοϋ Έμπεδοκλέους, τοϋ Άν.ραγαν-
τίνου «τα ριζώματα», ΐδρυσε τοΰ
Πυθαγόρα τόν μεγαλοπρεπή να-
στησε τούς σεμνους έκείνους εργά¬
τας τής φιλοσοφίας. Ναί, ή σε-
μνή καί χαρίεσσα αυτή γλώσσα
άνέδειξε περισσότερον φιλόσοφον
τόν Πρωτογόραν, τόν Γοργίαν,
περισσότερον ρήτορα καί περισσό¬
τερον ήθικολόγον καί ποιητήν τόν
Πρόδικον.
Ιδού ό Σωκράτης δι' αυτής κα¬
τέστησε την ψι,·χήν ναόν Χαρίτων,
εγένετο δι' αυτής ίερώτατος θυη-
πόλος τής Φιλοσοφίας. «"Εν οίδα,
ότι ουδέν οίδα». Ιδού τό φως εκ-
χύνει είς τούς οφθαλμούς τής αν¬
θρωπίνης ψυχής διά τής διαυγοϋς
καί άκτινοβόλου Έλληνίσος φω-
νής:. Ίδοΐ' όρμαίτθ:: «ν θείον κσι
ς κοσμημάτων έν ρυθμφ και
η μη ρ
συμθετρία, ψάλλει τοΰ Σωκράτονς
τό ασμα τό εΰστομον καί γλυ*ΰ-
Ήθ Κί
γόρα τόν μεγαλοπρεπή ναμ μ γ
όν «των αριθμών», έχρύσωσε τό! μολπον εν τχ| Ήθικη, τη Κίρκη
των φιλοσόφων, τή κόρη τού ττ|
πνευματικί). Ιδού ό «έκμαιεύσας
τάς διανοίας» ίδρύει άνά την κοι-
. _ . . . . . λάδα τής μητρική; γλώσσης τάς
δέν πάν» καί το<ΰ Ζήνωνος τοΰ Έ-1 παλαίστρος καί τα γυμνάσια της ϊνδΐΗΐια των «παραισθήσεατν» τοΰ Ξενοφάνους καί Παρμενίδου καί απεικόνισε πάσας τάς οψεις των θεωριών, «τό παν μηδέν καί τό ιιη- Ό Δρ Δα6ίδ Ε. Μπόγκινγκαμ, κτηνίατρος τής Οϋασιγκτώνος, είς τόν οποί¬ ον ανετέθη ή έχΛβγή 100 σκύλλων διά νά συνοδίνσοιητ τόν Πλωτάςιχ>|ν
Μπΰρντ, κατά την πτήσιν τού είς ιόν Νότιον Π όλον.
/εάτου καί τοΰ Δημοκρίτου τοϋ έξ
Άβδήρων, διετύπωσε τάς θεωρί¬
ας «των άτόμων».
Ναί, ή γλώσσα ή 'Ελληνική, είς
τό άέτωμα τοϋ Ελληνικόν νοού ε-
φιλοβοφίας τοϋ «άγαθοϋ», τοϋ άπο-
σκοπουντος την
θεοειδή ψυχήν νά γύρωθεν αυτής, φυονται τού θ?ι-[ δου η φιλοσοφια η Ελληνική διδά-
τάξη ώς ανασσαν τοϋ άνττρωπίνου ,' όν Πλατωνος «σα ιδέαι», ορχοο-
5^, Ι μεναι πέριξ και νμνουσαι την α-
Καί έν χη παλαίστρα ταν-, καί θάνατον γλώσσαν, τό όργανον τής
εξαπλώσεως των. «Άθανασια ·ψυ-
χής», «"Ερως Πλατωνικος», «Πο¬
λιτικαί άντιλήψεις», «Νόμοι» κτλ.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ι-ΡΥΟΕΙΣΑ ΤΟ 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Διοιχητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣ0Π0ΥΛ0Σ
Ύποδιοικητής: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΒΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ δρχ. 33Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΝΰ ΤΟΝ...... δρχ. 4.36Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΙ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΓνΙΑΤΩΝ ΚΑΘ* ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΕΝ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7 Ψ/ΑΙ.Ι. 8ΤΡΕΕΤ
ΑΘΗΝΑΙ: ΚεντριχΟΛΓ. Ύποκατάστημα Όδοΰ Μητροπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πραχτορεϊον Νέ-
ας Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγκρατίου. — Άγιος Νικόλαος (Κρήτης), Άγρίνιον ΑΙγι-
ον, Άλεξανδρού.αολις, Άλμυ>ρός, Άμαλιάς, "Αμφιβσα, Άργοστόλιον, "Αρτα, Άταλάντη, Βάμος] Βερ.
ροια, Βάλος, Γρεβενά, Γύθειον, Δημητσάνα, Διδυμότειχον, Δράμα, "Εόεσσα, 'Ελασσών, Ζάκυνθο'ς, Η¬
ράκλειον, Θεσσαλονίκη, θήδαΓ, θήρα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηοοχωρίου—Εύβοίας), Ίωάννινα, Καβάλλα,
Καλά6ρυτα, Καλάιίαι, Καρδίτσα, ΚαρΛενήσιον, Καστορία, Κατερίνη. Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, ΚομΛτι'
νή, Κόρινθος, Κΰθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λα^αδάς, Λαμία, Λάρισσα, Λεβάδεια, Λευκάς, ' Λήμνος,
Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Παξοί Πά-
τραι, Πειραιεύς, Πόρος, Πράδιον, Πρέβεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, 2ητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις. Φλώρινα, Χολκίς, Χανιά, Χίος.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεΐαι έντόκους καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξέ-να νο-
μίσματα (Σννάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, ή διαρκεϊς.
Αί καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονταν είς τό ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεοτς.
Οί τάκοι των καταθέσεων είναι έλεύθεροι φόρου, τό δέ χαρτόοημον τής εκδόσεως
των όμολογιών είναι είς 6 ά ρ ο ς τής Τ ρ απ έ ζ η ς.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεί τα εξής έπιτόκια διά τάς παρ' αύτη καταθέσει-
οκει άπαντας τούς άνθρώπονς τοϋ
πνεύματος είς πασάν την γήν ...
Παρ' ημίν δέ τοίς έν
"Ελλησι πώς έχουσι τα κατ« τψ
Ελληνικήν παιδείαν; Κροταιοϋται
ή σπουδή των Ί
[νίκων
ακτινοοολσΰσι "αί διά της ανρας ι γραμμάτων καθ' έκαστην πε ο ι σ¬
τής Άττικής έκπφπουσι τάς άκτΐ- ηήτροον ΙνίιΊτί.ν- ΧινηιηΐΛνηή .ρ,»,
νας των εις το πνεϋμα παντός τού
-,ιόσμου. Ιδού είς τό μουσείον της
κατάκεινται ΰί πτερωταί νΐκαι τοΰ
Άριστοτέλους.
ΤΩ, πολυΰμνητος γλώσσα τοϋ
"Ελληνος! Σύ, &α της μορφής σου
τής. (ενπρεπεστάτης, διατνπώνεις
τοΰ Σταγειρίτον τάς σκέψεις, σύ,
κοσμεΐς τόν "Ολυμπον των ήθικών
καί πολιτικών ίδεών τού, σύ, μάς
είσάγεις είς την ύπερνψηλον κλί-
μακα των 'ώυοτήτων της ψυχής,
των όργανικών τοϋ σάίματος συν-
θέσεων, τής «χΐωνιότητος τοϋ Δη-
μισυργοΰ, τής κινήσεως τής ΰλης
καί είς πάντα τα αδυτα καί εκλαμ-
πρα τοΰ Άρκττοτελείου κόοΐμου
σκηνώματα, σύ μας όδηγεϊς.
Ό φυσιοδίφης, ό βοτανολόγος
ί λό θό
αι
Ή-
φφη
καί ήττικολόγος θεόφρ<ιστος, σχολαί των Μεγάραχν καί τής λιδος, ή Κννική σχολή, ό Άντισθέ- νης καί Διογένης, ό Κράτης, ό Μένιππος καί Άρίστιππος καί τό- σοι άλλοι ξΰνθοί ποταμοί έπότισαν της σοφίας τάς πεδιάδος. Έκεΐ τα άγλαόκαρπα δένδρα καί ό Ίοστεφής λειμών, έκεϊ τοΰ Έίπι- ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: α') Είς Δραχμάς β') Είς Σννάλλαγμα 'Επί Ν. Υόρκης (Δολλάρια) Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.) 'Επί Παρισίων (Φράγκα) 'Επί Ιταλίας (Λιρέττας) Επί Τουρκίας (Λίρας) < 1)2 ο)ο ετησίως Β 1)2 ο)ο ετησίως 3 1)2 ο)ο ετησίως 2 ο)ο ετησίως 2 1)2 ο)ο ετησίως 2·1)2ο)ο ετησίως 'Επί Γερμανίας (ΙΙοίχΓΐΓϊΐΗΓκ) 3 ο)ο ετησίως γ' Είς αύτούσιον χρυσόν 2 1)2 ο)ο ετησίως ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: 'Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο)ο ετησίως 'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως 'Επί Παρισίων (Φράγκα) 2ο)ο έτησκος 4 1)4 ο)ο ετησίως 41)2 ο)ο ετησίως 5ο)οέτη<ήως ί 1)2 ο)ο ετησίως 6 ο)ο ετησίως 7ο)οέττΐσίωί (Δολ.) ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: α') Είς Δραχμάς Διαρκείας 6 μηνών Διαρκείας 1 ίτους Διαρκείας 2 έτών Διαρκείας 4 έτών Διαρκείας 5 έτών Λιαρκείας 10 έτών καί πλέον β') Είς Συνάλλ: 'Επί Ν. 'Υόοκ 'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγ). ■'- 6 μηνών 4 1)8 ο)ο ετησίως 1 ετους 4 1)4 ο)ο ετησίως 2 έτών 4 1)2ο)οέτησίως 4 έτων 5 ο)ο ετησίως δ έτων χαί τΑέον 5 1)2 ο)ο ετησίως ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΉΡΙΟΥί α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000) β') Είς Συνάλλαγμα: •Επί Νέα; Υόρκης (μί'χρι $2.000) 'Επί Λονδίνον (μί'χρι Λιρ. ,Αγγλ. 400) 'Επί Παρισίων (μέχρι Ργβ. 20.000) ρς Διαρκείας Διαρχειας Διαθκείας Αιαρκειβς 4 1)2 ετησίως ρ μχρ 'Επί Ιταλίας (μέχρι *τ. 20.000) γ') Είς αΰτούσιον χρυσόν (μέχρι Χρ. Δρ. 10.000) 4 ο)« ίτι)«ίε»ς 4 ο)ο ετησίως 3 ο)ο ετησίως 3 ο)ο ετησίως 4 ο)ο ίτησίίος Ή 'Υπηρϊσία τής Τραπέζης είναι είς την διάθεσιν των έν Άμβρικτ) όμογενών δια νά τοίς παράσχη πά παν διτνατήν π>.ηροφορίαν καί δυνατήν ευκολίαν, ήν ήθελον ζητησει. Άπίυθννίήτε δι' έπνστολής η τηλεγρα¬
ΝΑΤΙΟΝΑΙ.
6ΤΒΕΕΤ
ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
ΑΟΕΝΟΥ
ΜΕ%ν ΥΘΒΚ, Μ. γ.
Τεΐβρΐιοηβδ: ΗαηονβΓ 7952, 7953, 7954, 7955
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗϋ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η
ρ οί άδάμαντες καί οί σάπ-
ςρειροι τής ΰλης καί τοΰ πνεύματος
έν τη ήθικχί τού, έκεΐ ό ούρανός
των Στωϊκών καταλάμπεται υπό
τής γνώσεοος της ζωης τοϋ Ζήνω-
νος, «όμολογουμένως τη φύσει
ζΐ|ν», «απέχον καί άνέχου.....·»
Τοιοΰτον επλασε τόν ουρανόν
αύτοΰ τόν νοητόν δ «'Ελληνικός
λόγος». Έκεϊ ή έκλεκτική σχολή
χαράσσει τάς δύο όδούς είς τό στά¬
διον τής οικογενείας των πνευμά-
των, την πρώτην διά τοΰς άρεσκο-
μένους νά γνωρίζωσι μάλλον παρά
νά πιστεύωσι καί την δευτέραν είς
ι τούς εχοντας πνεΰίμα φιλόξενον διά
πάσαν ιδέαν, άλλα μή σταθερούς
έν αύτη.
'Κοΰ ό Πύρρων είς τόν Λυκα-
βηττόν των «Έκλτ.τών Ίδεών»
καθήμενος ελεγε, «αδιάφορον δι'
έ ή ζή ί ό θά Έ ό
οοτερον;
ώς άπαίδειτοι πο?Λ.αχώς καί ιρος
την παιδείαν κ·α·θόλου, δεικνίθιΐρν
αδιαφορίαν καί διαθέτομεν τοί·;
νέους καί τα τέκνα ημών άμί/.έ-
σττ-ρον πρός τούς "Ελληνας συγ-
γραφεϊς καί τό Ελληνικόν πιρΰ-
μα; "Ας απαντήση, έκαστος ημών
είς έαιηόν. Μήπως, εάν ή προη-
γουμένη ερώτησις άληθευτι, έστω
καί διά τούς έλαχίστους, είναι ά-
ληθές ότι κακουργοΰσιν;
Μήπως, εάν ή απάντησις ϊ/μ-
στου των ελαχίστων είναι καταφα-
τική, βραδύτερον ότε ή προσπα¬
θεία των διά την αποκατάστασιν
τής έλλειπούσης 'Ελληντκής συν¬
ειδήσεως είς τα τέκνα των, ολο-
βαίνει άκαρπος....μήπα)ς ή ίωϊ|
ή 'Ελληνική θά όμοιάζτ) τα .
τινάγματα των ποδών τοΰ βατρα-
χου, τιθεμένου υπό την έπίδρασι»
ρτύματος ήλεκτρικοΰ;
Ιδού μία αλή/θεια πτ·κρά, α/ν.ά
ΑΛΗΘΕΙΑ.
Καί δέν πρέπει νά νχΑιίζωμεν οί
Ιλάχΐστοι ότι οφείλομεν νά άκολον-
θήσωμεν τούς πολλούς ώς πρός τΐ|ν
έ·κπαίδευσιν τάνν τέκνων ημών μ-
τά τό 'Ελληνικόν; Ή φωνή
Πατρίδος ύψοΰται καθ' έκαστην
άπό των στηλων τοΰ «'ΒδΗτκσϋ Κ »]-
ρυκος». Οί μεγάλοι τοΰ νέου κό-
σμου συγγραφεΐς σννιστώσι τοιί
πάσι τόν χαρακτήρα τοϋ αρχαί ου
"Ελληνος. Ή σόφια ή Έλληνι/·1
ΰπερέχει τής ανθρωπίνης σοφί«?·
Ή πατρίς 'Ελλάς ήνοιξε είς τού;
όφ&σλμούς της άνΐτρωπότητος το
βιβλίον τής άνδρείας καί τής «'
ρετής. Ιδού ή όδός τής ηρία
ή όό ή δόξ ή όδ
ρής ύ ή ς ής
ή όδός τής δόξης, ή όδός τή
μής τής Έλληνικής Ιδού τό
μής τής
βλί ό
ς ή;
Ιδού τό βι¬
ήμς γ,
εμέ ή ζωή καί ό θάνατος»
σκΓπτικισμός Ε
ώ
ρ
Έκεϊ ό
όλι-
μ ημ,
γώτεραν έπιδετικό; έπανιδρ'·εται
είς τόν Ύμηττόν τής Νέας Άκα-
δημείας. Έκεϊ ό Άλεξανδρινισμός
άνανεωνει τοΰ Νεοπλατωνισμοΰ
τάς ίδέας, έκεϊ ό Πλαχπνος άνα-
κηρύσσει τό «?ν τοΰ Θεσΰ» καί τό
«πολλαπλοΰν τής -υλης», διδάσκει
τής αίσθήσεως τούς «διαδοχικούς
βαθμούς», δι' ών άμυδρώς διορώ-
μεν τάς Ιδέας.
'Εκεΐ....έ*εΐ έν τω πεδίω τής 'Ελ-
λττνικής γλώσστνς 'έστήθη ή κρυ-
στάλλινο: κρητη προχέονσα τό ΰ-
| δωρ αυτής πρός τό άνέρπον πολυ-
| ανθεμον αίγόκλητμα τοΰ Πνεύμο-
τος τοϋ "Ελληνικόν. 'Εκεΐ τής ά-
κανθυλίοος καί τή^ ατίδόνος τό
χαρίεν τής# μητρικής γλώσσης ά-
σμα έξηπλώθη διά τοΰ 'Ελληνικοΰ
αίθερος πανταχοΰ τής γής. "Απας
, ό κόσμος τοΰ πνεύματος τούτου κο-
σμεΐ τάς βιβλιοθήκας %αι τα Π α¬
ι νεπιστήμια παντός τοΰ κόσμου. Ί-
μή ή ηνικής.
βλίον τό Ελληνικόν.
Ούτω σεμνυνόμενοι, ότι την
γλώσσαν των πατέρων ημών αη<>
Ααυνΐάΐονσι πάντες οί αδλλοι. κίί';
ομεν την παρούσαν διατριβήν με
τό δσ»ϋα όπερ εψαλλον πρός αυτήν
^ΐ νεωτέρων φιλοσο-
ά ν
των
φων, διακη^ύξαντες ότι πάν
μα σοφοΰ όνομαστοΰ είς τήν_αν-
θρωπότητα πρέπει νά θεωρ')^11
«Θρίαμβος των Αθηνών». Τοϋ Κι¬
κέρωνος ή ΰπέροχος διάνοια, τού
Ίουβενάλη ή άκαταπράϋντος σφο¬
δρότης, τοϋ Δάντου ή 3ώ·οτ|κΊ
φαντασία, τοΰ Θερβάντου ή εύτρ«-
πελία, αί έπίνοιαι τοΰ Βάκωνος
καί ή μεγαλοφυία τοΰ
πάντες οί ·θρίαμβοι τής άλη^
καί της μεγαλοφυΐας κατά τής δεί-
σιδαιαονίας καί το^ΰ δε<τποτ«σ*-ΐθ|' δπου δήποτε τής γής καί έν ο^'1" ποτε αίώνι, είναι ΘΡΙΑΜΒΟΊ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ. ) Πίττσμπουργκ, Πά., Ιούλιος. Νϊκος Κ. Κακούρης, Κθΐς ____ΑΝΟΕ^Ε5, βνικό; Κηρυξ» πωλείται ίίς οπωλεϊον ό «Όμηρος». Ι35 δΙ., ϊνθα γίνονται δεκταί < σιις άγγελιών καΐ εγγραφαί μητών παρά τοΰ μόνου αι μας κ. Π. Άγιαννιώτον.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΌΥΣΤΟΥ, 192&.
ΕΙΝΕ ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΠΚΕΥΜΑΓΟΣ ΤΠΝ ΑΘΝΝΟΙί
>*ΙΙ 'Ελληνική γλώσβα είναι τό όργανον τής πνε>μ.α-
τικής άριατοκρατίας τοΰ κοβμου.
ΥΠΟ Ν. ΚΑΚΟΥΡΗ, ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ
' Παρά τοϋ έν Πίττσμπουργκ
χαθηγητοΰ, κ. Κακούρη, ελάβομεν
την ακόλουθον ωραίαν διατριβήν:
Π ρός τόν προστάτην τής Έλλη-
νικής γλώσσης, «Εθνικόν Κήσυ-
κα»,
Δημοσιεύσατε,
παρακαλούμεν,
άπό των στηλών τής έφ»)μερίδος
σ«ς, ήτις πάντοτε, άπο υψηλού ί-
σταμένη, έκήρυξε τόν απόλυτον
πρός την Όρθόδοξον θρησκείαν
σεβασμόν καί την αγάπην πρός την
Ελληνικήν γλώσσαν την άθάνατον.
Ν αί, ή γλώσσα ή Ελληνική, ή
κατ' εξοχήν γλάκτσα τοΰ Χριστια¬
νισμόν, ή γλώσσα τής Καινης Δι-
ο-θήκης;, ή γλώσσα πάσης έπιστή-
μης καί τέχνης, ή γλώσσα τής πα¬
τρίδος τής ενδόξου, εχει τέχνην
βασίλειον, εχει ένδυθί) μεγαλοπρέ¬
πειαν βασιλικήν. Εισήλθεν εις τα
τείχη τής Τροίας καί άνεπύρα>σε
τούς αγώνας υπέρ τής Ελένης,
ΐεριέγραψε τόν πολιτισμόν τής χώ¬
ρας, έν ή ό Απόλλων έβόσκησε
τάς άγέλας τοΰ Λισομέδοντος, επ¬
ήνεσε τοϋ Όδυσσέως την μεγάλην
ψυχήν, την κυβερνωμένην υπό των
«υμάτων τής δεκαετοϋς τιμωρίας
τής θεάς, έμεγάλυνε τοΰ θαλή «τό
ονσιώδες στοιχείον τής ΰλης», αν¬
έπτυξε τοΰ Άναξιμάνδρου καί τοϋ
Ήρακλείτου «τό άπειρον», ώς αρ¬
χήν των δντων καί την «διηνεκή
ροήν», ηυρυνε την «διακοσμοΰσαν
διάνοιαν» τοΰ Άναξαγόρου κ'αί
τοϋ Έμπεδοκλέους, τοϋ Άν.ραγαν-
τίνου «τα ριζώματα», ΐδρυσε τοΰ
Πυθαγόρα τόν μεγαλοπρεπή να-
στησε τούς σεμνους έκείνους εργά¬
τας τής φιλοσοφίας. Ναί, ή σε-
μνή καί χαρίεσσα αυτή γλώσσα
άνέδειξε περισσότερον φιλόσοφον
τόν Πρωτογόραν, τόν Γοργίαν,
περισσότερον ρήτορα καί περισσό¬
τερον ήθικολόγον καί ποιητήν τόν
Πρόδικον.
Ιδού ό Σωκράτης δι' αυτής κα¬
τέστησε την ψι,·χήν ναόν Χαρίτων,
εγένετο δι' αυτής ίερώτατος θυη-
πόλος τής Φιλοσοφίας. «"Εν οίδα,
ότι ουδέν οίδα». Ιδού τό φως εκ-
χύνει είς τούς οφθαλμούς τής αν¬
θρωπίνης ψυχής διά τής διαυγοϋς
καί άκτινοβόλου Έλληνίσος φω-
νής:. Ίδοΐ' όρμαίτθ:: «ν θείον κσι
ς κοσμημάτων έν ρυθμφ και
η μη ρ
συμθετρία, ψάλλει τοΰ Σωκράτονς
τό ασμα τό εΰστομον καί γλυ*ΰ-
Ήθ Κί
γόρα τόν μεγαλοπρεπή ναμ μ γ
όν «των αριθμών», έχρύσωσε τό! μολπον εν τχ| Ήθικη, τη Κίρκη
των φιλοσόφων, τή κόρη τού ττ|
πνευματικί). Ιδού ό «έκμαιεύσας
τάς διανοίας» ίδρύει άνά την κοι-
. _ . . . . . λάδα τής μητρική; γλώσσης τάς
δέν πάν» καί το<ΰ Ζήνωνος τοΰ Έ-1 παλαίστρος καί τα γυμνάσια της ϊνδΐΗΐια των «παραισθήσεατν» τοΰ Ξενοφάνους καί Παρμενίδου καί απεικόνισε πάσας τάς οψεις των θεωριών, «τό παν μηδέν καί τό ιιη- Ό Δρ Δα6ίδ Ε. Μπόγκινγκαμ, κτηνίατρος τής Οϋασιγκτώνος, είς τόν οποί¬ ον ανετέθη ή έχΛβγή 100 σκύλλων διά νά συνοδίνσοιητ τόν Πλωτάςιχ>|ν
Μπΰρντ, κατά την πτήσιν τού είς ιόν Νότιον Π όλον.
/εάτου καί τοΰ Δημοκρίτου τοϋ έξ
Άβδήρων, διετύπωσε τάς θεωρί¬
ας «των άτόμων».
Ναί, ή γλώσσα ή 'Ελληνική, είς
τό άέτωμα τοϋ Ελληνικόν νοού ε-
φιλοβοφίας τοϋ «άγαθοϋ», τοϋ άπο-
σκοπουντος την
θεοειδή ψυχήν νά γύρωθεν αυτής, φυονται τού θ?ι-[ δου η φιλοσοφια η Ελληνική διδά-
τάξη ώς ανασσαν τοϋ άνττρωπίνου ,' όν Πλατωνος «σα ιδέαι», ορχοο-
5^, Ι μεναι πέριξ και νμνουσαι την α-
Καί έν χη παλαίστρα ταν-, καί θάνατον γλώσσαν, τό όργανον τής
εξαπλώσεως των. «Άθανασια ·ψυ-
χής», «"Ερως Πλατωνικος», «Πο¬
λιτικαί άντιλήψεις», «Νόμοι» κτλ.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ι-ΡΥΟΕΙΣΑ ΤΟ 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Διοιχητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣ0Π0ΥΛ0Σ
Ύποδιοικητής: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΒΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ δρχ. 33Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΝΰ ΤΟΝ...... δρχ. 4.36Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΙ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΓνΙΑΤΩΝ ΚΑΘ* ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΕΝ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7 Ψ/ΑΙ.Ι. 8ΤΡΕΕΤ
ΑΘΗΝΑΙ: ΚεντριχΟΛΓ. Ύποκατάστημα Όδοΰ Μητροπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πραχτορεϊον Νέ-
ας Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγκρατίου. — Άγιος Νικόλαος (Κρήτης), Άγρίνιον ΑΙγι-
ον, Άλεξανδρού.αολις, Άλμυ>ρός, Άμαλιάς, "Αμφιβσα, Άργοστόλιον, "Αρτα, Άταλάντη, Βάμος] Βερ.
ροια, Βάλος, Γρεβενά, Γύθειον, Δημητσάνα, Διδυμότειχον, Δράμα, "Εόεσσα, 'Ελασσών, Ζάκυνθο'ς, Η¬
ράκλειον, Θεσσαλονίκη, θήδαΓ, θήρα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηοοχωρίου—Εύβοίας), Ίωάννινα, Καβάλλα,
Καλά6ρυτα, Καλάιίαι, Καρδίτσα, ΚαρΛενήσιον, Καστορία, Κατερίνη. Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, ΚομΛτι'
νή, Κόρινθος, Κΰθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λα^αδάς, Λαμία, Λάρισσα, Λεβάδεια, Λευκάς, ' Λήμνος,
Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Παξοί Πά-
τραι, Πειραιεύς, Πόρος, Πράδιον, Πρέβεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, 2ητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις. Φλώρινα, Χολκίς, Χανιά, Χίος.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεΐαι έντόκους καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξέ-να νο-
μίσματα (Σννάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, ή διαρκεϊς.
Αί καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονταν είς τό ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεοτς.
Οί τάκοι των καταθέσεων είναι έλεύθεροι φόρου, τό δέ χαρτόοημον τής εκδόσεως
των όμολογιών είναι είς 6 ά ρ ο ς τής Τ ρ απ έ ζ η ς.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεί τα εξής έπιτόκια διά τάς παρ' αύτη καταθέσει-
οκει άπαντας τούς άνθρώπονς τοϋ
πνεύματος είς πασάν την γήν ...
Παρ' ημίν δέ τοίς έν
"Ελλησι πώς έχουσι τα κατ« τψ
Ελληνικήν παιδείαν; Κροταιοϋται
ή σπουδή των Ί
[νίκων
ακτινοοολσΰσι "αί διά της ανρας ι γραμμάτων καθ' έκαστην πε ο ι σ¬
τής Άττικής έκπφπουσι τάς άκτΐ- ηήτροον ΙνίιΊτί.ν- ΧινηιηΐΛνηή .ρ,»,
νας των εις το πνεϋμα παντός τού
-,ιόσμου. Ιδού είς τό μουσείον της
κατάκεινται ΰί πτερωταί νΐκαι τοΰ
Άριστοτέλους.
ΤΩ, πολυΰμνητος γλώσσα τοϋ
"Ελληνος! Σύ, &α της μορφής σου
τής. (ενπρεπεστάτης, διατνπώνεις
τοΰ Σταγειρίτον τάς σκέψεις, σύ,
κοσμεΐς τόν "Ολυμπον των ήθικών
καί πολιτικών ίδεών τού, σύ, μάς
είσάγεις είς την ύπερνψηλον κλί-
μακα των 'ώυοτήτων της ψυχής,
των όργανικών τοϋ σάίματος συν-
θέσεων, τής «χΐωνιότητος τοϋ Δη-
μισυργοΰ, τής κινήσεως τής ΰλης
καί είς πάντα τα αδυτα καί εκλαμ-
πρα τοΰ Άρκττοτελείου κόοΐμου
σκηνώματα, σύ μας όδηγεϊς.
Ό φυσιοδίφης, ό βοτανολόγος
ί λό θό
αι
Ή-
φφη
καί ήττικολόγος θεόφρ<ιστος, σχολαί των Μεγάραχν καί τής λιδος, ή Κννική σχολή, ό Άντισθέ- νης καί Διογένης, ό Κράτης, ό Μένιππος καί Άρίστιππος καί τό- σοι άλλοι ξΰνθοί ποταμοί έπότισαν της σοφίας τάς πεδιάδος. Έκεΐ τα άγλαόκαρπα δένδρα καί ό Ίοστεφής λειμών, έκεϊ τοΰ Έίπι- ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: α') Είς Δραχμάς β') Είς Σννάλλαγμα 'Επί Ν. Υόρκης (Δολλάρια) Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.) 'Επί Παρισίων (Φράγκα) 'Επί Ιταλίας (Λιρέττας) Επί Τουρκίας (Λίρας) < 1)2 ο)ο ετησίως Β 1)2 ο)ο ετησίως 3 1)2 ο)ο ετησίως 2 ο)ο ετησίως 2 1)2 ο)ο ετησίως 2·1)2ο)ο ετησίως 'Επί Γερμανίας (ΙΙοίχΓΐΓϊΐΗΓκ) 3 ο)ο ετησίως γ' Είς αύτούσιον χρυσόν 2 1)2 ο)ο ετησίως ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: 'Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο)ο ετησίως 'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως 'Επί Παρισίων (Φράγκα) 2ο)ο έτησκος 4 1)4 ο)ο ετησίως 41)2 ο)ο ετησίως 5ο)οέτη<ήως ί 1)2 ο)ο ετησίως 6 ο)ο ετησίως 7ο)οέττΐσίωί (Δολ.) ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: α') Είς Δραχμάς Διαρκείας 6 μηνών Διαρκείας 1 ίτους Διαρκείας 2 έτών Διαρκείας 4 έτών Διαρκείας 5 έτών Λιαρκείας 10 έτών καί πλέον β') Είς Συνάλλ: 'Επί Ν. 'Υόοκ 'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγ). ■'- 6 μηνών 4 1)8 ο)ο ετησίως 1 ετους 4 1)4 ο)ο ετησίως 2 έτών 4 1)2ο)οέτησίως 4 έτων 5 ο)ο ετησίως δ έτων χαί τΑέον 5 1)2 ο)ο ετησίως ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΉΡΙΟΥί α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000) β') Είς Συνάλλαγμα: •Επί Νέα; Υόρκης (μί'χρι $2.000) 'Επί Λονδίνον (μί'χρι Λιρ. ,Αγγλ. 400) 'Επί Παρισίων (μέχρι Ργβ. 20.000) ρς Διαρκείας Διαρχειας Διαθκείας Αιαρκειβς 4 1)2 ετησίως ρ μχρ 'Επί Ιταλίας (μέχρι *τ. 20.000) γ') Είς αΰτούσιον χρυσόν (μέχρι Χρ. Δρ. 10.000) 4 ο)« ίτι)«ίε»ς 4 ο)ο ετησίως 3 ο)ο ετησίως 3 ο)ο ετησίως 4 ο)ο ίτησίίος Ή 'Υπηρϊσία τής Τραπέζης είναι είς την διάθεσιν των έν Άμβρικτ) όμογενών δια νά τοίς παράσχη πά παν διτνατήν π>.ηροφορίαν καί δυνατήν ευκολίαν, ήν ήθελον ζητησει. Άπίυθννίήτε δι' έπνστολής η τηλεγρα¬
ΝΑΤΙΟΝΑΙ.
6ΤΒΕΕΤ
ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
ΑΟΕΝΟΥ
ΜΕ%ν ΥΘΒΚ, Μ. γ.
Τεΐβρΐιοηβδ: ΗαηονβΓ 7952, 7953, 7954, 7955
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗϋ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η
ρ οί άδάμαντες καί οί σάπ-
ςρειροι τής ΰλης καί τοΰ πνεύματος
έν τη ήθικχί τού, έκεΐ ό ούρανός
των Στωϊκών καταλάμπεται υπό
τής γνώσεοος της ζωης τοϋ Ζήνω-
νος, «όμολογουμένως τη φύσει
ζΐ|ν», «απέχον καί άνέχου.....·»
Τοιοΰτον επλασε τόν ουρανόν
αύτοΰ τόν νοητόν δ «'Ελληνικός
λόγος». Έκεϊ ή έκλεκτική σχολή
χαράσσει τάς δύο όδούς είς τό στά¬
διον τής οικογενείας των πνευμά-
των, την πρώτην διά τοΰς άρεσκο-
μένους νά γνωρίζωσι μάλλον παρά
νά πιστεύωσι καί την δευτέραν είς
ι τούς εχοντας πνεΰίμα φιλόξενον διά
πάσαν ιδέαν, άλλα μή σταθερούς
έν αύτη.
'Κοΰ ό Πύρρων είς τόν Λυκα-
βηττόν των «Έκλτ.τών Ίδεών»
καθήμενος ελεγε, «αδιάφορον δι'
έ ή ζή ί ό θά Έ ό
οοτερον;
ώς άπαίδειτοι πο?Λ.αχώς καί ιρος
την παιδείαν κ·α·θόλου, δεικνίθιΐρν
αδιαφορίαν καί διαθέτομεν τοί·;
νέους καί τα τέκνα ημών άμί/.έ-
σττ-ρον πρός τούς "Ελληνας συγ-
γραφεϊς καί τό Ελληνικόν πιρΰ-
μα; "Ας απαντήση, έκαστος ημών
είς έαιηόν. Μήπως, εάν ή προη-
γουμένη ερώτησις άληθευτι, έστω
καί διά τούς έλαχίστους, είναι ά-
ληθές ότι κακουργοΰσιν;
Μήπως, εάν ή απάντησις ϊ/μ-
στου των ελαχίστων είναι καταφα-
τική, βραδύτερον ότε ή προσπα¬
θεία των διά την αποκατάστασιν
τής έλλειπούσης 'Ελληντκής συν¬
ειδήσεως είς τα τέκνα των, ολο-
βαίνει άκαρπος....μήπα)ς ή ίωϊ|
ή 'Ελληνική θά όμοιάζτ) τα .
τινάγματα των ποδών τοΰ βατρα-
χου, τιθεμένου υπό την έπίδρασι»
ρτύματος ήλεκτρικοΰ;
Ιδού μία αλή/θεια πτ·κρά, α/ν.ά
ΑΛΗΘΕΙΑ.
Καί δέν πρέπει νά νχΑιίζωμεν οί
Ιλάχΐστοι ότι οφείλομεν νά άκολον-
θήσωμεν τούς πολλούς ώς πρός τΐ|ν
έ·κπαίδευσιν τάνν τέκνων ημών μ-
τά τό 'Ελληνικόν; Ή φωνή
Πατρίδος ύψοΰται καθ' έκαστην
άπό των στηλων τοΰ «'ΒδΗτκσϋ Κ »]-
ρυκος». Οί μεγάλοι τοΰ νέου κό-
σμου συγγραφεΐς σννιστώσι τοιί
πάσι τόν χαρακτήρα τοϋ αρχαί ου
"Ελληνος. Ή σόφια ή Έλληνι/·1
ΰπερέχει τής ανθρωπίνης σοφί«?·
Ή πατρίς 'Ελλάς ήνοιξε είς τού;
όφ&σλμούς της άνΐτρωπότητος το
βιβλίον τής άνδρείας καί τής «'
ρετής. Ιδού ή όδός τής ηρία
ή όό ή δόξ ή όδ
ρής ύ ή ς ής
ή όδός τής δόξης, ή όδός τή
μής τής Έλληνικής Ιδού τό
μής τής
βλί ό
ς ή;
Ιδού τό βι¬
ήμς γ,
εμέ ή ζωή καί ό θάνατος»
σκΓπτικισμός Ε
ώ
ρ
Έκεϊ ό
όλι-
μ ημ,
γώτεραν έπιδετικό; έπανιδρ'·εται
είς τόν Ύμηττόν τής Νέας Άκα-
δημείας. Έκεϊ ό Άλεξανδρινισμός
άνανεωνει τοΰ Νεοπλατωνισμοΰ
τάς ίδέας, έκεϊ ό Πλαχπνος άνα-
κηρύσσει τό «?ν τοΰ Θεσΰ» καί τό
«πολλαπλοΰν τής -υλης», διδάσκει
τής αίσθήσεως τούς «διαδοχικούς
βαθμούς», δι' ών άμυδρώς διορώ-
μεν τάς Ιδέας.
'Εκεΐ....έ*εΐ έν τω πεδίω τής 'Ελ-
λττνικής γλώσστνς 'έστήθη ή κρυ-
στάλλινο: κρητη προχέονσα τό ΰ-
| δωρ αυτής πρός τό άνέρπον πολυ-
| ανθεμον αίγόκλητμα τοΰ Πνεύμο-
τος τοϋ "Ελληνικόν. 'Εκεΐ τής ά-
κανθυλίοος καί τή^ ατίδόνος τό
χαρίεν τής# μητρικής γλώσσης ά-
σμα έξηπλώθη διά τοΰ 'Ελληνικοΰ
αίθερος πανταχοΰ τής γής. "Απας
, ό κόσμος τοΰ πνεύματος τούτου κο-
σμεΐ τάς βιβλιοθήκας %αι τα Π α¬
ι νεπιστήμια παντός τοΰ κόσμου. Ί-
μή ή ηνικής.
βλίον τό Ελληνικόν.
Ούτω σεμνυνόμενοι, ότι την
γλώσσαν των πατέρων ημών αη<>
Ααυνΐάΐονσι πάντες οί αδλλοι. κίί';
ομεν την παρούσαν διατριβήν με
τό δσ»ϋα όπερ εψαλλον πρός αυτήν
^ΐ νεωτέρων φιλοσο-
ά ν
των
φων, διακη^ύξαντες ότι πάν
μα σοφοΰ όνομαστοΰ είς τήν_αν-
θρωπότητα πρέπει νά θεωρ')^11
«Θρίαμβος των Αθηνών». Τοϋ Κι¬
κέρωνος ή ΰπέροχος διάνοια, τού
Ίουβενάλη ή άκαταπράϋντος σφο¬
δρότης, τοϋ Δάντου ή 3ώ·οτ|κΊ
φαντασία, τοΰ Θερβάντου ή εύτρ«-
πελία, αί έπίνοιαι τοΰ Βάκωνος
καί ή μεγαλοφυία τοΰ
πάντες οί ·θρίαμβοι τής άλη^
καί της μεγαλοφυΐας κατά τής δεί-
σιδαιαονίας καί το^ΰ δε<τποτ«σ*-ΐθ|' δπου δήποτε τής γής καί έν ο^'1" ποτε αίώνι, είναι ΘΡΙΑΜΒΟΊ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ. ) Πίττσμπουργκ, Πά., Ιούλιος. Νϊκος Κ. Κακούρης, Κθΐς ____ΑΝΟΕ^Ε5, βνικό; Κηρυξ» πωλείται ίίς οπωλεϊον ό «Όμηρος». Ι35 δΙ., ϊνθα γίνονται δεκταί < σιις άγγελιών καΐ εγγραφαί μητών παρά τοΰ μόνου αι μας κ. Π. Άγιαννιώτον.
ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΤΟΥΣΤΟΥ 1928.
II
ΟΠΩΣ ΤΟ ΕΙΔΕ ΕΝΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ
ττον κοσμοϋ
Ιούλιος.—
IV,
Λονδίνον είνε σήμερον ή με-
πόλις τού κόπαου.
Ε-
^η
ιδέαν
^ διιαις τοΰ εν Λον-
*[.,,, ανταττοκριτοί της «Βοχι»
ιά-' ,,ί'δει δτ,λα^η «ς οσου; δ*ν
ϊ,ονν ?πισκεφ»ϊ! την .
μ,,ταά,τολιν—μ»τν ακομη
αύτη;.
< ίν είνε κετθόλον παροδοξον— νοάΐιει ό Γερμανός άνπποκριτής --το γιγονός Οτι ν.αθκ Λονδ-ρκ,ος πηι~ σέθεται τόν εαυτόν τού, την Μ 'α',άτολίν τού "/αί την μργάλην τοι, ™τρίδα. όνομάζρι τίγν πρω- ■οΐ'σάν ταυ πρωτεύουσαν τοϋ κό- ,υ Καί αίτή μέν είνε ή άλή- Οπα. Άλλά είς την αλήθειαν αΰ- τΐ| ί·πάοχ¥ΐ καί ν.ατι ποϋ δέν συμ- Φ(.,- ι. Άπό τα ίπτά Γκατομμύρια τΤ.ν /ατοί'κων τοϋ Λονδίνον, παλν ολίγοι είνε Λονορέζοι. ΟΊ περισ- σότί-ροι ΛονδρέΧοι δέν εχονν γεν- νφΙΓι" ΐταρά τόν Τάμεσιν, άλλά κά- ποι-'Ίΐλλον, εις κάποω μακοτνόν μί'οο; τ% γηραιάς Αγγλίας ή τής ,ν,ίοά; Έρίνης—τής «(ΪΚΕΕΝ ΕΚ Ι Ν»—δταος αποκαλονν οί Ίο- λανοο'ι την πατρίδα των ή τη; ό- ρε·νή; Σκωτίας, εις κάποιο τέ- λο; πάντων αέρος τού Ήνίθΐιένου ΒασιΛείου. ΌπίοσδήπΌτρ άοκεΐ νά π/.ικκοση ενας 'Αγγλος, άπό ό- ΐτοινδιρΓοτϊΐ αέρος τής νησιωιΐΐ)<ής 'Λγγ/.ίας ή των άρχαίων κτήσεων 7(ΐΐ νά προέρχεται. τό νοϊκι μιάς ίΐώοαάδος διά μίαν κοπτητίίαν είς το ονδΐνον διά νά χρισθΥι Λον- ί>!> 1ος. Ή πιρωτΓε-υοτΌα τής Άγ-
■/(<>; έξασκΐί επί τοϋ πνεύαατο;
τ" έ παρχιοηών την ιδίαν γοητεϊαν
ποϋ έΞασκοϋν όλαι αί πρωτεύουσαι
των1 /οατών είς τα πνενυαια των
"Λΐτοίκων των αλλα/ν Μόλεοιν καί
τ ν -/(ορια>ν. Πρός τό Λονδίνον
/■ α έσονται οί Σκωτσεζοι νά χρι-
σ'.ιϋν Λονδβΐζοι κσΑ να άναζητή-
(τοι·ν -,«λλιτέριαν τύχην, αδιάφορον
ι» ■ ιγ( έ'πρεπε να είχον συνετΐσθΥι
(' ~ ι τα Μΐραδείγματα τόοχον καί
τ< .τι>ν οτΑΑΐπατρκΰτίϋΐν των ποϋ ΰ-
σ1" «α άπό ολίγων μηνών διαμονήν
ι - τήντ.οσμόπολιν, είδον τάς γρα-
: στολάς των νά κουρελιά;<»ν- /αί νά ι>ίΐίχνουν έκτος τω«ν
" ι νι όν γονάτο>ν των καί αλλα ση-
" ' ι τής οΐαρικΰς τχον. Ε5ς ϊό Λον-
^ΐιον μεταναστιεΰουν πο/.υά(Ηθμοι
Ι ./ «νόοί, μόνον καί μόνον διά νά
νοίΤΓαλγήσονν την πρασίνην πα-
τοιοα τωιν, 1>ίατα<τ>εχ·γοντες είς την
ι;ιΛηί>ικην σιτνοικίαν τοϋ «Άγίου
Ι ^ι·» καί διά νά θρηνήσοιτν την
ϊξοοίαν των «κπι των ποταμών
Λον,δίνοΐ'», παρά τας δγ^θας τοΰ
Γ'ίμέσρως, έργαζόμίΐνοι {οβ; ελοει-
ν«: συνθήκας διά νά έξοΐ3:ον«μή-
σουν τα νανλα τής ρπιστροφης των
Ει: την νπαπ-ρίδα!. Ε£; τό Λονδϊ-
V11
ΐ^^ν ιϊχθεΐ τοΐ>ς "Αγγλους μόνον
Ί /7ις ό'τι 9ά εργασθοΰν, δτι θ«
Λ '.'οίσουν καί ί)ά ζτ'ίΐτουν καλλίτε-
ί"ν. Τοΰς σύρει πρός αχτό ώς
!<<γτφΓης ή έπιθυιιία νά τό ιδούν, ν'< -/ι^θθαϊν εί<^ την άχανη εκτα*τίν τ°ΐ', νά τό κάμουν "ιδικόν τοτν, νά γίνουν ενα μ' α^τό. Τού δίνουν τΐ]ν ^|Γΐιχήν των καί τοϋ χαιρίζουν τον εαυτόν των ώς ρ'ις θυσίαν πρός Ρν« Μολώχ ο,τοτίίρόν καί σναπη- μίνον, ώς νά φρονούν δτι ή άγΟΛη τ,ων καί ή θυσία των νά έίκτψην'τ) «πό τό ΛονδΤνον ποϋ τοϋ ά'ΐτοδν- οοιν ·>1α·χήν—την ι)·υχήν των— καί
»ΐ'·α—τό αΐμά τ«>ν.
Ολοι οί "Αγγλοι γίνονται «ντό-
ιγιοι» Λονδρέίοι, ότοίν καί ύπερη-
Φα-'ΐ ιωνται διά την πόλιν των, «δι-
«Τ0(?θν αν έκφράζωνται εί; διά-
"^•τον ουαλλίαν, κορνουαλλικήν,
β>ίοτικην η ϊρλανδικ,τΛ·. Είνε γνω-
«τον^η, οί -χάτοικοι τοΰ Ήνωμέ-
V
,^ασιλείου δέν άγο-όη·ται με-
τα?υ των. Οί ^κώτοι δέν άγα-
Αγγλους. διά λόγους
1 ιβύ
ι ί
ΤΙ ΕΙΝΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟΝ ΛΟΝΔΙΝΟΝ
Ή Πόλα Νεγκρι, γνωστός κινηματογραφικός άστήα, καί ό σύζυγός της, πρϊγκιψ Μδι&άνι, καί ή Πέγκ
υ Χόπκινς Τζόϋς καί ό Λόρδος Νόρδεσκ, είναι δΰοίρωτευμένα ζεΰγη, τα όποϊα παραθερίζονν είς τό Ντ
ωόίλλ.
τοϋ μεγαλειτέρου Κηάτοχ'ς της γης
είνε καί πρωτρ.ύοιντα τοΐ κόσιιου.
πρός την οποίαν ν.«ιΐιμίίΐα άλλη δέν
είνε ίκαΐνή νά άντυτ«οα6}.τ}ίτ}ί.
Τό Λονδίνον, πού"
τούς 5ενονς. Καμμιά συγκίνησις ξένον, τότε όλα τελειώνονν καλά.
Ό πάγο; τοΰ βρεττανικόν φλέγ-
δέν παρατηρεΐται εί; την δηιιοσι-
ότητα, κα,νένα Σκάνδαλον 6έν --<«ι- τόν πλησίον τον. τόν πΛρατ.αθή- μενόν τού, τόν σννταξειδΐ/ώτην τον. Σΐπανίως τοΰ παρουσιάζετα·. π?ρί- πτοοσις νά ζητήση παρντόν. Σίβε- ται τόν καλόν τοϋ άλλον πρίν πα- τήση. Τηρεΐ πάντοτε την οέουσαν απόστασιν καί άδιαφορεϊ άν ό αλ,- λος έκλάβτι τον σεβασμόν τής ή- συχίας τον ώς ε!λλεΜΐ>ιν ά,βρότη-
το; καα τάκτ.
Ή γιγαντιαία αΐτί) πόλις εΐνδ
καί άπό αλλης άπόιμεως ενδιαα>ε-
ρονσα. "Οπως όλαι αί μεγαλοίθό-
λει;, διατηρεΐ είς τούς κόλπους της;
πλήθο; άντεθέσεων, ποΰ μαρτν-
ρούν πιερί τή; μακραάονος ϊστορ£·
ας τη;. Τό πταλαιόν και τό σύγχρο¬
νον γρονθοκοποΰντοα μέσα της. Ή
έποχή ιιας ίνέν ημπορεί εΐ5κο9.α νά
μεταβάλη είς άνθρακος τονς πα¬
λαίον; θη<>αυρού; τού Λονδίνον.
Τό παλαιόν δέν ■θ.Ό)ρεΐ ντεμοντέ.
ΕΓις τό Λονδίνον ζή ό μεσαίων πα-
ραλλ?'|λθ)ς καί άρμονι/.ά |ΐέ τό
1928. 'ΙΪ πόλις «ντή, πού. ηυξήθη
όργανινώς μόνον σίαφωνα μέ τάς
άνοτγκΐα; τΐς πραγματικότητος καί
■κατά τρόπον εντελώς ο;υσιο?.ογι-
κόν, διετήρησε συνεπεία τούτον
πλρίστας αντιθέσει;. Εί; απόστα¬
σιν τριών βηιιάτων άπό ;ιιάς όδοΰ
έντελώ; σύγχρονον, συναντα -κα-
νείς μίαν θέσιν είίδυί.λιακήΐν, ποϋ
εχει διο·σ(οοη άπό τοΰς παλαιούς
καλοτς χαιροι·; καί ποϋ οέν σκαν-
δοΛίζει τό ιιάτι. Κανενας Λονδρέ-
ζος δέν -θά παρεδέχ^το νά χαίλιΛστί
μιά χ/ΜτεΊα τή; πόλεώς τον διά
νά έγκατΛσταδόνν γκαράζ χιίριν
των αντσκινί'ιτων των ίιοιοκτητών-
τών νέον μ5γά5,(ι>ν μεγιίρων ποΰ
έκτίσθηταν έκεϊ κοντό. Καί ότα·ν
ν.ατά την ά'νοιξιν οί Λονόοέζοι άν-
εΰασαένοι εί; την στέγιγν τάιν τρι-
ωρόφοον ώτοιιπν; βλέπουν νά περ-
να ή πχιτρο.τπρά5οτος ταχυδοο*ιι·κ,ή
ά'ιιαξίϊ, δέν μορ^άζονν.
ματο:
«φορτ) τούς ΊρλαΛ^ονς,
αί διαφοραί τοον μέ
»;. Έν τούτον ολοι
~γν τό ΛονδΪΛΌν. Κανένα; δέν
!, ι- ,η "π^ως αντιπαθεΐ την πρω-
" '^'^αν τού Κράτονς.
τόν ^α1 τί> Λον«^'ον οεν ^Χει
ί,0νΝπ0·ν^Ον Χα?ΟΓκτίί!?α πσϋ εχονν
'Ι «■ Υορκη, τό Παρίσι καί το
90λα'°ν καί εΐνε «άλλον πρω-
'α( τοϋ αγγλικόν κόσμον, ήμ-
701 λεχχ^β, ότι ή πρωτεύουσα
, γ
ται μεταξύ των ΐΓαλ.αιοτέρο>ν έμ-
πορικών πόλκϋΐν "/α1! των αρχαί οτέ-
ρϊΐ>ν έ&ρών Κ^δρρνήσείος, είν«ε λί¬
αν ενδιαφέρον. Έννοπται, ότι <-.έν- διαψίρον» σηιιειώνει ίνταΰιια να.- τι έξαιοετικόν. Ιδιαίτερον χαρα- κτ^ριστικόν τής κοσ»ιοπχ?λ£ως είνε ότι. ππρά τί|ν τιΐριβην τού και την ζωήν ποϋ σφΐ'ζει εί; τα; άρτηρίας τον, ήΐς τϊ)ν πραγι.ιατικ<>τητα' είνε
μία πόλις ψυχρά. Κ; 6/^ς τάς
άλλοις Λύν^ις νοκύθει -Μΐνέ^ς ?να
ς
θρρ;ίότητος, ώς π.χ.—
προκΐΐμήΌΐ· πϊρί 7.οσι«Λαόλρων—■
είς τό Παρίσί, παρ' όλον τό ποοσ-
ποιητόν τού φλέγιια καί τόν ν·"τ'
άττομίμησιν άιιιε^χιορνισμόν τ
άττομίμησιν
ί Β
κατ
τού—
άττομμη ^μ
καί τό Βερολινον. Τό Λονδίνον
είνε παγωμένον' "Οπως αί οί κά¬
τοικον της δλης νήσου. Αί-τήν τοι'-
λάχιστον την ένηνοΰσιν κάμνει είς
κάμνει είς
η, μ ρ
οήγνυται» εί; τον»; δρόμου;. ΟΙ | ται οίκΐΐος, «δικός>.
έ έ ό Λόΐ ί
χαρακτρριστι-
καΐ ό ξίνο; γίνε-|κόν τϊί; βρετα'ντκής μητροπόλε<ος η; ρ ης μηρς εΙνε ότι δέν καταΐβάϊιλει κκΐμιιίαν άθ ό λ Λονορένοι δέν είνε είς" τό Λονόϊ-ί "Αν ή ΐπιφτλακτΓ/.όηι; καί ή Ι ·τοοσ·πάθειαν πρός νόν «σάν στό σ'πίτι τους». Τοΰ δι-; ,|ινχρότης των "Αγγλων είνε έΛάτ-1 -ίΓνίι*ν Γη "·"""" νοτ.·ν μέ την όψιν των τίτν φλε^/μα-; ταχ,ια, εχει όιιο>ς καί τα ηαλά της.
τικίίν καί ι|<υ/ράν, μίαν άλλην δ-1 ΚαΛ·ενας Έγγλίζος δέν ομιλεί είς ι|ην άπό εκείνην πού θά Γπρε.τε νιι | Το -τοαΐιι μενα?νθφο>νως διά τα; ύ-
ρχη διά νά παιοίχτ) τί)ν ΐ.Τ!'·πτι;σιν ι ποθέσεις τον, τάς ρπαγγΓλματι/άς; , „ ,
της οίκειότητος. τή; ίμνικιότΓ,τος. ' κα,1 οίκονΐνΐΐακά::, διά την θείαν! αα.τια τονζ °'7ω' το θΐλουν καί άλ-,
Τό Παρίσι ε·χει
τα υνλγητρά τον καί τα; διασκε-
δάσεις τού χάριν των ςέντ«ν καί
μόνον αντννς ςτοοσπαθεϊ νά εΐ··/α-
διά νά παρέχη τίιν ΐντι'-πτοσιν ! ποθέσεις τον, τάς ρπα-','γΓλιιατι/ά; Ι οιστι1~Ι· ΙΙαροιντκιζεται εις τα.
ή ης ή ρ
Είνε ιιίσα είϊς τό σττίτι των οί <ρι- τοι. λοΗΌνοήιενοι. οί μο·Λ»«ρίρ·ηί)ες. ! τον>
Αντό 6ε6αί<ος άφοοά. εί; ό,τι ιραί- νεται εί; τού- δοόαους καί είς τα | Θεατρον—' ] λ Λογενειαν.άς, διά την θείαν|. τύν άδϊλ<τόν τής" έ^αδέ/.φη; !^·?'ει τ" Χθωματά τού <ος χαμαι- {«ανδρεύθη ίνα" οχοφφέρ λεων, Υ1 α1^^ Το Λονδινον πα- γρ.αμιιήν...Λιιμ. 0ααενει μολυντον άπό την ξί ή Δέ ά * ί ^ τι0α3;· ν.έντοα. Ιοχος ΐτΐς νά είνε τα κ«ί είς τα, Θεάτροι,'—'ΛΐϋττΡ.οκήρτω·ν. Δέν ά-^ τι(οα*· ^τΓΛ ^^ ΰ1νε ορεσει και ο-πίτια τα | πσον.ολεϊ όλον τα ανθρώπινον πε-^ιε.το ~οππ»νω εις τους ξένον; ] γ ίΗΛφορετικιά.' ριεχόίΐενον τοϋ τρ«α έ έ' ό ζή ΰ δζ 'ς: μέ | 7°ν Άλλ'ά είς τού; ξενο^ δέν πσρέ-; τό ζήτημα τοΰ διαζυγίου τη; άνε-| ^««η. οη/.αοη εί; χεται εΐν.αιρήα νά τό διαπιστιίκίοιυν ι ν|'ΐά αϊ>τό. Είνε πολΰ δνσν.ολον είς Ινα
ξένον νά μπί| είς έγγλέζικο σίπίτι.
ΪΙ ρέπ£ΐ νά γίνη πολύ οίκεΐος, πολύ
τοϋ σπιτιοϋ «γιά νά τΰχτ) μιάς
προσκλήσεως». "Οταν δμω; ή
πρόσνλτ)σις διατινπωθί] καί ή πάρ-
τα τού "Αγγ?.θΛ.· άνοί&ιι εις τόν
τού πό υ ει/ε π··αρη ενα με-
καί χαρτοπαίκτην κ.λ.π. Δέν
καΐδνστερεί' όλόκληιρον βαγόνα δκα
νά πΌχαιρί.τίση τόν συνο^ιιλητήν
τού, σννιστών εί; αντόν νά μΐη ξε-
χάση τοΰς χαιρετισμούς τον είς
την ιιητέρα τον καί την κοννιάδαν
τοι>.
II
οτέ ό 'Εγγλέζος δέ,ν ίνοχλεΐ
'/λονς.
Όπωσδήποτε οί
έ ί
χωοις να το επι-
Αγ-
ξένοι τοΰ Λον¬
ή ξ
δίνου, πον δέν είνε Άγγλοι, άν
δικαιολογοΰνταα νά έ^ονν ενα πα¬
ράπονον κατά της άγνλικής πι»<ί>-
τενονσης πού δέν τοΐ1; ςη&ρ ι ποιεί¬
ται Ιδιαιτέρως, πρρ'πει νά την εύ-
ϋ δ' ;
δι' :;να ποάγμα. Δέν
τούς π;-ιρϋτοιεΙτ«ι, άλ/αχ κ»ί δέν
τούς -,Ίδί-'ονει. Ό ζένος είς. τό Λον¬
δίνον είνε «σάν στό σίπίτι τον», δ-
πω; είπαν καί οί Λονδρεζοι, ή
νοιώθει την ξενητειάν τού.
Τό Λονδίνον όμοιάζει ιιέ ενα
ισχυρόν καλε'.δοσκόςτιον. Αί εΐκό-
νες ποϋ βί.έ'πΕΐ κανείς εί; α'τό εί¬
νε τοπικαί. Καί κο?θΐ εΐκίόν τοι»
δέν άποτεί?.εΐ ειμή μίαν μικρογρα¬
φίαν, ενα ιιικρόκοσμον τού κόσμοιΐ
αντοϋ πον λέγεται Λονδίνον.
ΙΚΑΝΒΙΤΟΙΗΣΙ )
*Ω! «ύτ^ιομένος Ιττ! όχως τερνάω
άτ' τή ζωή με μάτ'. σ—ιλωμένο
στή <τυμ.φ«5ά καί πρόθυμ' ώά ίό ώσάν ίικό ττονο ξένο, Μέσ' στήν ψτχή 2έν χαύω νά ρ τή δυστο'χία τώ·) «λλων τό θλ·;χμ«νβ ί ζητώ νά τραγο^Βά ά ά λ Λογικά καί αλθγα προσπαθ·νντα νά ενραυν δλίγην όποιαν είς τονς δρόμονς τής Νέας Ύόρκτκχ. Νά ζώ ετσι θέλω πτπχ, καί να ξέρω υτά εύγενίκά τα μάτια τώ ζητάν>»
νά κλ^ίνε, Ζάχρνα σί·γΛνα νά ^έρω.
Τί κι' άν λΐ>—ί) την «'Λ'χή' μοο δ·έρν
γιά μι«να ό στίχος άρκιετός· καί
ναι
ό στίχος -ονεμένος; ότο ττέΐρνει.
Π Λ. ΒΟΓΤΙΒΡΙΔΗΣ
II
ΟΠΩΣ ΤΟ ΕΙΔΕ ΕΝΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ
ττον κοσμοϋ
Ιούλιος.—
IV,
Λονδίνον είνε σήμερον ή με-
πόλις τού κόπαου.
Ε-
^η
ιδέαν
^ διιαις τοΰ εν Λον-
*[.,,, ανταττοκριτοί της «Βοχι»
ιά-' ,,ί'δει δτ,λα^η «ς οσου; δ*ν
ϊ,ονν ?πισκεφ»ϊ! την .
μ,,ταά,τολιν—μ»τν ακομη
αύτη;.
< ίν είνε κετθόλον παροδοξον— νοάΐιει ό Γερμανός άνπποκριτής --το γιγονός Οτι ν.αθκ Λονδ-ρκ,ος πηι~ σέθεται τόν εαυτόν τού, την Μ 'α',άτολίν τού "/αί την μργάλην τοι, ™τρίδα. όνομάζρι τίγν πρω- ■οΐ'σάν ταυ πρωτεύουσαν τοϋ κό- ,υ Καί αίτή μέν είνε ή άλή- Οπα. Άλλά είς την αλήθειαν αΰ- τΐ| ί·πάοχ¥ΐ καί ν.ατι ποϋ δέν συμ- Φ(.,- ι. Άπό τα ίπτά Γκατομμύρια τΤ.ν /ατοί'κων τοϋ Λονδίνον, παλν ολίγοι είνε Λονορέζοι. ΟΊ περισ- σότί-ροι ΛονδρέΧοι δέν εχονν γεν- νφΙΓι" ΐταρά τόν Τάμεσιν, άλλά κά- ποι-'Ίΐλλον, εις κάποω μακοτνόν μί'οο; τ% γηραιάς Αγγλίας ή τής ,ν,ίοά; Έρίνης—τής «(ΪΚΕΕΝ ΕΚ Ι Ν»—δταος αποκαλονν οί Ίο- λανοο'ι την πατρίδα των ή τη; ό- ρε·νή; Σκωτίας, εις κάποιο τέ- λο; πάντων αέρος τού Ήνίθΐιένου ΒασιΛείου. ΌπίοσδήπΌτρ άοκεΐ νά π/.ικκοση ενας 'Αγγλος, άπό ό- ΐτοινδιρΓοτϊΐ αέρος τής νησιωιΐΐ)<ής 'Λγγ/.ίας ή των άρχαίων κτήσεων 7(ΐΐ νά προέρχεται. τό νοϊκι μιάς ίΐώοαάδος διά μίαν κοπτητίίαν είς το ονδΐνον διά νά χρισθΥι Λον- ί>!> 1ος. Ή πιρωτΓε-υοτΌα τής Άγ-
■/(<>; έξασκΐί επί τοϋ πνεύαατο;
τ" έ παρχιοηών την ιδίαν γοητεϊαν
ποϋ έΞασκοϋν όλαι αί πρωτεύουσαι
των1 /οατών είς τα πνενυαια των
"Λΐτοίκων των αλλα/ν Μόλεοιν καί
τ ν -/(ορια>ν. Πρός τό Λονδίνον
/■ α έσονται οί Σκωτσεζοι νά χρι-
σ'.ιϋν Λονδβΐζοι κσΑ να άναζητή-
(τοι·ν -,«λλιτέριαν τύχην, αδιάφορον
ι» ■ ιγ( έ'πρεπε να είχον συνετΐσθΥι
(' ~ ι τα Μΐραδείγματα τόοχον καί
τ< .τι>ν οτΑΑΐπατρκΰτίϋΐν των ποϋ ΰ-
σ1" «α άπό ολίγων μηνών διαμονήν
ι - τήντ.οσμόπολιν, είδον τάς γρα-
: στολάς των νά κουρελιά;<»ν- /αί νά ι>ίΐίχνουν έκτος τω«ν
" ι νι όν γονάτο>ν των καί αλλα ση-
" ' ι τής οΐαρικΰς τχον. Ε5ς ϊό Λον-
^ΐιον μεταναστιεΰουν πο/.υά(Ηθμοι
Ι ./ «νόοί, μόνον καί μόνον διά νά
νοίΤΓαλγήσονν την πρασίνην πα-
τοιοα τωιν, 1>ίατα<τ>εχ·γοντες είς την
ι;ιΛηί>ικην σιτνοικίαν τοϋ «Άγίου
Ι ^ι·» καί διά νά θρηνήσοιτν την
ϊξοοίαν των «κπι των ποταμών
Λον,δίνοΐ'», παρά τας δγ^θας τοΰ
Γ'ίμέσρως, έργαζόμίΐνοι {οβ; ελοει-
ν«: συνθήκας διά νά έξοΐ3:ον«μή-
σουν τα νανλα τής ρπιστροφης των
Ει: την νπαπ-ρίδα!. Ε£; τό Λονδϊ-
V11
ΐ^^ν ιϊχθεΐ τοΐ>ς "Αγγλους μόνον
Ί /7ις ό'τι 9ά εργασθοΰν, δτι θ«
Λ '.'οίσουν καί ί)ά ζτ'ίΐτουν καλλίτε-
ί"ν. Τοΰς σύρει πρός αχτό ώς
!<<γτφΓης ή έπιθυιιία νά τό ιδούν, ν'< -/ι^θθαϊν εί<^ την άχανη εκτα*τίν τ°ΐ', νά τό κάμουν "ιδικόν τοτν, νά γίνουν ενα μ' α^τό. Τού δίνουν τΐ]ν ^|Γΐιχήν των καί τοϋ χαιρίζουν τον εαυτόν των ώς ρ'ις θυσίαν πρός Ρν« Μολώχ ο,τοτίίρόν καί σναπη- μίνον, ώς νά φρονούν δτι ή άγΟΛη τ,ων καί ή θυσία των νά έίκτψην'τ) «πό τό ΛονδΤνον ποϋ τοϋ ά'ΐτοδν- οοιν ·>1α·χήν—την ι)·υχήν των— καί
»ΐ'·α—τό αΐμά τ«>ν.
Ολοι οί "Αγγλοι γίνονται «ντό-
ιγιοι» Λονδρέίοι, ότοίν καί ύπερη-
Φα-'ΐ ιωνται διά την πόλιν των, «δι-
«Τ0(?θν αν έκφράζωνται εί; διά-
"^•τον ουαλλίαν, κορνουαλλικήν,
β>ίοτικην η ϊρλανδικ,τΛ·. Είνε γνω-
«τον^η, οί -χάτοικοι τοΰ Ήνωμέ-
V
,^ασιλείου δέν άγο-όη·ται με-
τα?υ των. Οί ^κώτοι δέν άγα-
Αγγλους. διά λόγους
1 ιβύ
ι ί
ΤΙ ΕΙΝΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟΝ ΛΟΝΔΙΝΟΝ
Ή Πόλα Νεγκρι, γνωστός κινηματογραφικός άστήα, καί ό σύζυγός της, πρϊγκιψ Μδι&άνι, καί ή Πέγκ
υ Χόπκινς Τζόϋς καί ό Λόρδος Νόρδεσκ, είναι δΰοίρωτευμένα ζεΰγη, τα όποϊα παραθερίζονν είς τό Ντ
ωόίλλ.
τοϋ μεγαλειτέρου Κηάτοχ'ς της γης
είνε καί πρωτρ.ύοιντα τοΐ κόσιιου.
πρός την οποίαν ν.«ιΐιμίίΐα άλλη δέν
είνε ίκαΐνή νά άντυτ«οα6}.τ}ίτ}ί.
Τό Λονδίνον, πού"
τούς 5ενονς. Καμμιά συγκίνησις ξένον, τότε όλα τελειώνονν καλά.
Ό πάγο; τοΰ βρεττανικόν φλέγ-
δέν παρατηρεΐται εί; την δηιιοσι-
ότητα, κα,νένα Σκάνδαλον 6έν --<«ι- τόν πλησίον τον. τόν πΛρατ.αθή- μενόν τού, τόν σννταξειδΐ/ώτην τον. Σΐπανίως τοΰ παρουσιάζετα·. π?ρί- πτοοσις νά ζητήση παρντόν. Σίβε- ται τόν καλόν τοϋ άλλον πρίν πα- τήση. Τηρεΐ πάντοτε την οέουσαν απόστασιν καί άδιαφορεϊ άν ό αλ,- λος έκλάβτι τον σεβασμόν τής ή- συχίας τον ώς ε!λλεΜΐ>ιν ά,βρότη-
το; καα τάκτ.
Ή γιγαντιαία αΐτί) πόλις εΐνδ
καί άπό αλλης άπόιμεως ενδιαα>ε-
ρονσα. "Οπως όλαι αί μεγαλοίθό-
λει;, διατηρεΐ είς τούς κόλπους της;
πλήθο; άντεθέσεων, ποΰ μαρτν-
ρούν πιερί τή; μακραάονος ϊστορ£·
ας τη;. Τό πταλαιόν και τό σύγχρο¬
νον γρονθοκοποΰντοα μέσα της. Ή
έποχή ιιας ίνέν ημπορεί εΐ5κο9.α νά
μεταβάλη είς άνθρακος τονς πα¬
λαίον; θη<>αυρού; τού Λονδίνον.
Τό παλαιόν δέν ■θ.Ό)ρεΐ ντεμοντέ.
ΕΓις τό Λονδίνον ζή ό μεσαίων πα-
ραλλ?'|λθ)ς καί άρμονι/.ά |ΐέ τό
1928. 'ΙΪ πόλις «ντή, πού. ηυξήθη
όργανινώς μόνον σίαφωνα μέ τάς
άνοτγκΐα; τΐς πραγματικότητος καί
■κατά τρόπον εντελώς ο;υσιο?.ογι-
κόν, διετήρησε συνεπεία τούτον
πλρίστας αντιθέσει;. Εί; απόστα¬
σιν τριών βηιιάτων άπό ;ιιάς όδοΰ
έντελώ; σύγχρονον, συναντα -κα-
νείς μίαν θέσιν είίδυί.λιακήΐν, ποϋ
εχει διο·σ(οοη άπό τοΰς παλαιούς
καλοτς χαιροι·; καί ποϋ οέν σκαν-
δοΛίζει τό ιιάτι. Κανενας Λονδρέ-
ζος δέν -θά παρεδέχ^το νά χαίλιΛστί
μιά χ/ΜτεΊα τή; πόλεώς τον διά
νά έγκατΛσταδόνν γκαράζ χιίριν
των αντσκινί'ιτων των ίιοιοκτητών-
τών νέον μ5γά5,(ι>ν μεγιίρων ποΰ
έκτίσθηταν έκεϊ κοντό. Καί ότα·ν
ν.ατά την ά'νοιξιν οί Λονόοέζοι άν-
εΰασαένοι εί; την στέγιγν τάιν τρι-
ωρόφοον ώτοιιπν; βλέπουν νά περ-
να ή πχιτρο.τπρά5οτος ταχυδοο*ιι·κ,ή
ά'ιιαξίϊ, δέν μορ^άζονν.
ματο:
«φορτ) τούς ΊρλαΛ^ονς,
αί διαφοραί τοον μέ
»;. Έν τούτον ολοι
~γν τό ΛονδΪΛΌν. Κανένα; δέν
!, ι- ,η "π^ως αντιπαθεΐ την πρω-
" '^'^αν τού Κράτονς.
τόν ^α1 τί> Λον«^'ον οεν ^Χει
ί,0νΝπ0·ν^Ον Χα?ΟΓκτίί!?α πσϋ εχονν
'Ι «■ Υορκη, τό Παρίσι καί το
90λα'°ν καί εΐνε «άλλον πρω-
'α( τοϋ αγγλικόν κόσμον, ήμ-
701 λεχχ^β, ότι ή πρωτεύουσα
, γ
ται μεταξύ των ΐΓαλ.αιοτέρο>ν έμ-
πορικών πόλκϋΐν "/α1! των αρχαί οτέ-
ρϊΐ>ν έ&ρών Κ^δρρνήσείος, είν«ε λί¬
αν ενδιαφέρον. Έννοπται, ότι <-.έν- διαψίρον» σηιιειώνει ίνταΰιια να.- τι έξαιοετικόν. Ιδιαίτερον χαρα- κτ^ριστικόν τής κοσ»ιοπχ?λ£ως είνε ότι. ππρά τί|ν τιΐριβην τού και την ζωήν ποϋ σφΐ'ζει εί; τα; άρτηρίας τον, ήΐς τϊ)ν πραγι.ιατικ<>τητα' είνε
μία πόλις ψυχρά. Κ; 6/^ς τάς
άλλοις Λύν^ις νοκύθει -Μΐνέ^ς ?να
ς
θρρ;ίότητος, ώς π.χ.—
προκΐΐμήΌΐ· πϊρί 7.οσι«Λαόλρων—■
είς τό Παρίσί, παρ' όλον τό ποοσ-
ποιητόν τού φλέγιια καί τόν ν·"τ'
άττομίμησιν άιιιε^χιορνισμόν τ
άττομίμησιν
ί Β
κατ
τού—
άττομμη ^μ
καί τό Βερολινον. Τό Λονδίνον
είνε παγωμένον' "Οπως αί οί κά¬
τοικον της δλης νήσου. Αί-τήν τοι'-
λάχιστον την ένηνοΰσιν κάμνει είς
κάμνει είς
η, μ ρ
οήγνυται» εί; τον»; δρόμου;. ΟΙ | ται οίκΐΐος, «δικός>.
έ έ ό Λόΐ ί
χαρακτρριστι-
καΐ ό ξίνο; γίνε-|κόν τϊί; βρετα'ντκής μητροπόλε<ος η; ρ ης μηρς εΙνε ότι δέν καταΐβάϊιλει κκΐμιιίαν άθ ό λ Λονορένοι δέν είνε είς" τό Λονόϊ-ί "Αν ή ΐπιφτλακτΓ/.όηι; καί ή Ι ·τοοσ·πάθειαν πρός νόν «σάν στό σ'πίτι τους». Τοΰ δι-; ,|ινχρότης των "Αγγλων είνε έΛάτ-1 -ίΓνίι*ν Γη "·"""" νοτ.·ν μέ την όψιν των τίτν φλε^/μα-; ταχ,ια, εχει όιιο>ς καί τα ηαλά της.
τικίίν καί ι|<υ/ράν, μίαν άλλην δ-1 ΚαΛ·ενας Έγγλίζος δέν ομιλεί είς ι|ην άπό εκείνην πού θά Γπρε.τε νιι | Το -τοαΐιι μενα?νθφο>νως διά τα; ύ-
ρχη διά νά παιοίχτ) τί)ν ΐ.Τ!'·πτι;σιν ι ποθέσεις τον, τάς ρπαγγΓλματι/άς; , „ ,
της οίκειότητος. τή; ίμνικιότΓ,τος. ' κα,1 οίκονΐνΐΐακά::, διά την θείαν! αα.τια τονζ °'7ω' το θΐλουν καί άλ-,
Τό Παρίσι ε·χει
τα υνλγητρά τον καί τα; διασκε-
δάσεις τού χάριν των ςέντ«ν καί
μόνον αντννς ςτοοσπαθεϊ νά εΐ··/α-
διά νά παρέχη τίιν ΐντι'-πτοσιν ! ποθέσεις τον, τάς ρπα-','γΓλιιατι/ά; Ι οιστι1~Ι· ΙΙαροιντκιζεται εις τα.
ή ης ή ρ
Είνε ιιίσα είϊς τό σττίτι των οί <ρι- τοι. λοΗΌνοήιενοι. οί μο·Λ»«ρίρ·ηί)ες. ! τον>
Αντό 6ε6αί<ος άφοοά. εί; ό,τι ιραί- νεται εί; τού- δοόαους καί είς τα | Θεατρον—' ] λ Λογενειαν.άς, διά την θείαν|. τύν άδϊλ<τόν τής" έ^αδέ/.φη; !^·?'ει τ" Χθωματά τού <ος χαμαι- {«ανδρεύθη ίνα" οχοφφέρ λεων, Υ1 α1^^ Το Λονδινον πα- γρ.αμιιήν...Λιιμ. 0ααενει μολυντον άπό την ξί ή Δέ ά * ί ^ τι0α3;· ν.έντοα. Ιοχος ΐτΐς νά είνε τα κ«ί είς τα, Θεάτροι,'—'ΛΐϋττΡ.οκήρτω·ν. Δέν ά-^ τι(οα*· ^τΓΛ ^^ ΰ1νε ορεσει και ο-πίτια τα | πσον.ολεϊ όλον τα ανθρώπινον πε-^ιε.το ~οππ»νω εις τους ξένον; ] γ ίΗΛφορετικιά.' ριεχόίΐενον τοϋ τρ«α έ έ' ό ζή ΰ δζ 'ς: μέ | 7°ν Άλλ'ά είς τού; ξενο^ δέν πσρέ-; τό ζήτημα τοΰ διαζυγίου τη; άνε-| ^««η. οη/.αοη εί; χεται εΐν.αιρήα νά τό διαπιστιίκίοιυν ι ν|'ΐά αϊ>τό. Είνε πολΰ δνσν.ολον είς Ινα
ξένον νά μπί| είς έγγλέζικο σίπίτι.
ΪΙ ρέπ£ΐ νά γίνη πολύ οίκεΐος, πολύ
τοϋ σπιτιοϋ «γιά νά τΰχτ) μιάς
προσκλήσεως». "Οταν δμω; ή
πρόσνλτ)σις διατινπωθί] καί ή πάρ-
τα τού "Αγγ?.θΛ.· άνοί&ιι εις τόν
τού πό υ ει/ε π··αρη ενα με-
καί χαρτοπαίκτην κ.λ.π. Δέν
καΐδνστερεί' όλόκληιρον βαγόνα δκα
νά πΌχαιρί.τίση τόν συνο^ιιλητήν
τού, σννιστών εί; αντόν νά μΐη ξε-
χάση τοΰς χαιρετισμούς τον είς
την ιιητέρα τον καί την κοννιάδαν
τοι>.
II
οτέ ό 'Εγγλέζος δέ,ν ίνοχλεΐ
'/λονς.
Όπωσδήποτε οί
έ ί
χωοις να το επι-
Αγ-
ξένοι τοΰ Λον¬
ή ξ
δίνου, πον δέν είνε Άγγλοι, άν
δικαιολογοΰνταα νά έ^ονν ενα πα¬
ράπονον κατά της άγνλικής πι»<ί>-
τενονσης πού δέν τοΐ1; ςη&ρ ι ποιεί¬
ται Ιδιαιτέρως, πρρ'πει νά την εύ-
ϋ δ' ;
δι' :;να ποάγμα. Δέν
τούς π;-ιρϋτοιεΙτ«ι, άλ/αχ κ»ί δέν
τούς -,Ίδί-'ονει. Ό ζένος είς. τό Λον¬
δίνον είνε «σάν στό σίπίτι τον», δ-
πω; είπαν καί οί Λονδρεζοι, ή
νοιώθει την ξενητειάν τού.
Τό Λονδίνον όμοιάζει ιιέ ενα
ισχυρόν καλε'.δοσκόςτιον. Αί εΐκό-
νες ποϋ βί.έ'πΕΐ κανείς εί; α'τό εί¬
νε τοπικαί. Καί κο?θΐ εΐκίόν τοι»
δέν άποτεί?.εΐ ειμή μίαν μικρογρα¬
φίαν, ενα ιιικρόκοσμον τού κόσμοιΐ
αντοϋ πον λέγεται Λονδίνον.
ΙΚΑΝΒΙΤΟΙΗΣΙ )
*Ω! «ύτ^ιομένος Ιττ! όχως τερνάω
άτ' τή ζωή με μάτ'. σ—ιλωμένο
στή <τυμ.φ«5ά καί πρόθυμ' ώά ίό ώσάν ίικό ττονο ξένο, Μέσ' στήν ψτχή 2έν χαύω νά ρ τή δυστο'χία τώ·) «λλων τό θλ·;χμ«νβ ί ζητώ νά τραγο^Βά ά ά λ Λογικά καί αλθγα προσπαθ·νντα νά ενραυν δλίγην όποιαν είς τονς δρόμονς τής Νέας Ύόρκτκχ. Νά ζώ ετσι θέλω πτπχ, καί να ξέρω υτά εύγενίκά τα μάτια τώ ζητάν>»
νά κλ^ίνε, Ζάχρνα σί·γΛνα νά ^έρω.
Τί κι' άν λΐ>—ί) την «'Λ'χή' μοο δ·έρν
γιά μι«να ό στίχος άρκιετός· καί
ναι
ό στίχος -ονεμένος; ότο ττέΐρνει.
Π Λ. ΒΟΓΤΙΒΡΙΔΗΣ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928
Άπό την διάσωσιν τοϋ Κόρτνεϋ έν τφ μέσω τοΰ Ατλαντικόν. Άριστεοφ τό ΰπερωκεάνειον Μιννεγουάσκα, τό οποίον εσωσε τόν "7
Κόρτνεύ καί τούς τρείς συντρόφους τού, καί τό άεροπλάνον τοΰ Κόρτνεϋ. Είς τό κέντρον φαίνεται ό Κόθτνεύ έντός τοΰ άεοοπλάνου τού, μέ τόν
μηχανικόν, Φοέδ Πήρς. Δεξιςί, ό έπιβάτης καί ύποστηρικτης τής πτήσεως, "Ελγουντ Β. Χόχεμ, Καναδός έκατομμυριοϋχος, καί ή Κα Κόρτνεϋ, σύ-
ζυγος τού "Άγγλου άεοοπόρον.
Γ'
ΑΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΑΡΩΝΙΚΟΝ
ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΜΑΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ
ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΟΗΣΑΝΤΟΕ ΕΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. Κ. ΟΥΡΑΝΗ
[ ΑΘΗΝΑΙ, 12 Ιουλίου.—
Χθες τό άπόγενμα ετελέσθησαν
εν τώ δρμω Ν. Φαλήρου αιί άναγ-
γελθεϊσαι άσκήσεις επιδείξεως των
δι» νέοιν νπ06<)νγί(αν μας «Κα- τσώλ'η» καί «Παπανικολή». Τό πρόγραμα των άσκήσεων αυτών, τάς οποίας παρηκολούθησαν έκ Ν. Φαλήρου καί τή; Καστέλλας χι¬ λιάδας λαοΰ, ήτο τ" εξ*ί?: «'Άμα τ{) άπάοσει. έκαστον ύπσβρύχιον κατενθννεται είς ώρισ|ΐένον αντοθ τσμέα έντός; τοΰ όποίου είς 6«θη πάντως ανωτέρα των 20 μετρων •θέλει εκτελέση επί 46 λεΰΒτα άσκή¬ σεις έν κιαταδύσει, ήτοι άναδύσεις καί καταδύσεΐζ, παραμονήν έν έ- πιφανεία τής βοηθεία πηδαλίων, στοοφάς. Οί τομεϊς αντοι καθο- ρίζονται δι' εί θείας γραμιιής. σχη- ματιζομελ'ης νπό των ε&ριοΐκομένων περίπου όπισθεν τού Άκταίου κα- πνοδόχων, τοΰ «Κατ/σΐόνη» κινού¬ μενον) ανατολικώς ταύτης, τοΰ δέ «Παπανικολή» δυτικώς. Ή ανά¬ λυσις των ΰποβρνχίων θέλει εκτελε¬ σθή ακολούθως καθ' ήν στιγμήν κα-θαιρνθΐ] σφαϊρα ιιεγαλης; απο¬ στάσεως, ύψουμένη επί τοΰ έπιμώ- λου ίστοΰ τοΰ τορ',τι/λο^όλου πεντε λεπτά προηγουμένας. Ή σφαϊ.ρα •θέλει ΐ·παρ·9ή 40 ακριβώς λεΛτά μετά την α'παοσιν των δύο νπΌθ'ρυ- χίων. Διαοκονσης τής καταλύσεως οέν υ^ελουν κατέλθη τα ύπο&ρύχια κάτωθεν των 12 μέτρων, ή δέ τα- χίτης αυτών έν καταδύσει θά είνε τό παλν τεσάρα>ν μιλίων. Μετά
την άνάδυσιν θέλουν σχηματισθή
είς γραμήν παραγωγής καί θελουν
(κατευθυνθή πρός τόν δρμον όπως
άγκυροΰολήοΌυν έν σχηματισμψ ό-
ρισθησομένίο διά σήόματος.
Ή άναγγελία των άχτκήσιεο>ν αυ¬
τών, (ά οποίαι ήσαν κάτι τό εντε¬
λώς νέον διά τόν κόσμον, πΐροσείλ-
κνσαν άπό πολύ ενωρίς τό άπό-
7£Ί.*μα τούς περιέργοτ,ς, δταν δέ
εφάνη εις την έξέδραν τού Ν.
Φαλήιρου περί την 3ην καί ήμί-
σειαν δ άνώτερος ά^χηγός νπο-
όρΐ'χϊ'ων κ. Δειιεστιχας όπως έπι-
$υδασ&τ) τής άναιιενούσης αυτόν
άτμακάτου καί διαπτραιαϊθτ) επί
,;τοΰ άντιτορ'πιλλικοΰ «Προΰσσα»,
ή έξέδρα ήτο ήιδη κατάιιεστος κό-
σμου. Μετά τοΰ κ. Δεμέοτιχα διε·
περαιώθη εις την «Προΰσσαν»,
^ατ&τιν δέ είς τό ύποοούχιον «11α-
ίτανικολής», τοΰ οποίαι: καί παρη¬
κολούθησε τάς άσκήσεις, ό σν.ΐΐρ·-
''νάτης μαις κ. Κ. Ουράνης, τοΰ
ιοποίου δημοσιεύομεν κατα>τέρω
■τάς έντχντώσΐΕΐς.
Μ Ί·λο την Θάλαοβαν
^ "Οταν έκλήθην νάπαρακΌΛου-
35ήσω -ην; άσοοίσεις επιδείξεως, τάς
«3ποίας τα δα» νί'α μας νχοβρνχια
επρόκειτο νά κάμουν είς τόν ορ-
|ΐον τοθ Ν_ίθν· Φαλήοοΐ, έπι6αίν<ιϊν τοΰ ενός έξ αντών, δμολογώ δπη έδοκίμαισα επί τινάς στιγμάς άρκε- τήν συγκίνησιν την ίδιαν την ο¬ ποίαν αισθάνθηκα οταν άνάοηκα &ιά πρώτην φοράν ?ί? την ζ'θήν μου επί άεοοπλάνου. Τό ύποΐ'ρύ- χιον (ϊο δι' εμέ ό,τι δι' δ/.ον τό" κόσιιιον κάτι τό μνση}ριώδες καί τό επικίνδυνον. Διάφοροι πεοινρα- φαί τΓ^ς; δράσεώς των κατά τόν μ# γάίλον πι^λεμον, άλλαι π^ριγραοραι τραγικων ουστι>χηΜάπ;ων τα όποϊα
συνέβησαν είς ύποβρχ'ίχια ευρισκό¬
μενα έν καταδύΛτει καί τϊϋν άγίαντ-
ο>δόόν όσον καί ματταίων προσπα-
θίΐών αί οποίαι ■εγένοντο π»ός διά¬
σωσιν των πληρί'^μάτων των, τα ό-
ποϊα θά εζησαν υπό τί]ν θάλασ¬
σαν τάς ιδίας άλλόψρονας στινμάς
τάς όποίαΐς ,ζοϋν έκεϊνοι οΊ όποϊοι
έτάφησαν κατόπιν ν.Μροφανείας
καί ίςνΰΐνονν αίψνϊγ: εντός τοΰ τά-
φου των. μέ είχαν κάμη νά σκέ-
—'ωμαι την πτθανότητα καταδύ-
σεοχ μέ ΰατσβρύχιον ώς κάιτι τι τό
οποίον δέν ·θά έ'καμα ποτέ εκουσί¬
ως εις την ζωήν μου.
Πραγμα περιε'ργον ομίοζ, δτα,ν
παρουσιάσιΤΓ) ή χ·θεσινή εύκαιαίΐα,
ή άριχική αντή άποστοοφίι εδωσε
άιιέογος ύ¥σιν είς μίαν ανεξήγη¬
τον ελξιν, την ιδίαν εκείνην ελ'^ιν
τί|ν οποίαν αίσ-θάνεται κανεΐς ε)£·-
ρισκόμενος πρό τοΰ χείλους μιάς
ά6ί>σσου. Την ελξΐν νά γΛ'ωρίσω
καί νά ζήσω επί Μ.ΐαν ώραν τό μυ¬
στήριον καί τόν κίνδυνον τοΰ {·πο-
βρυχίου. Νά ίδω επί τό έργον τα
σκάφη αΰτά τα όπ»ΐα Μδρασαν κα¬
τά τόσον ρωμαντικόν καί γενναΐ-
ον τρόπον κατά τόν ιτόλεμον. Ν ά
συιιμερισθώ τηΛ' πυρετώδη ζοοήν
χονς κατά τάς στιγμάς της; καταδυ-
σεως. Νά α/ισθανθώ τό ρϊγος των
πιθανών κινδύνων τού. Νά πλησι-
άσοο τα μάτια μου εις τα μυστηρι-
ώδη πεοισχάπιά των μέ τα όποία
άνιχνενουν την λείαν τους. Νά
ϊδώ, τέί.ος τα ναλάσσια 6ά·£>η καί
νά αισ»θανθώ τόν γλνκύν τρόμον
ότι η<ιοΐ-·ν, ζωντανός, μεσα είς ενα πλέον φέρετρον... Δι' αιητό ευρέθην άττό ενωρίς είς την έξέδιραν τοΰ Ν. Φαλήρου δπου θα σιη'ήντων τόν αρχηγόν τοΰ στολίσκου των ΰττοβρυχιων κ. Δεμεστιχαν ό οποίος επράκΐίΐτο νά μέ Λαιραλάβτ) μοεζί τού. "Ολίγον μετά την ορισθείσαν ώραν ό κ. ΛεΑΐεστιχας ενεφανίζετο ντυμένος πολιτικά καί διά· μιάς άτμοκάτου διεπ£ιραιά>·θΐ]ιμεν είς την «Π ροΰσ-
σαν» ή όποία επρόκειτο νά μάς
μεταφέρ;ι είς τό Κερατσίνι, δπου
•θά συνΓ,ντώμεθα μέ τα δύο ΐπ»-
βρύχια.
Ό φαλ))ρικός δρμος πΌΐυοΐ'σία-
ζε εξαιρετικήν $ηην. Τα πλήιθη
τοΰ κόσχιθυ τα όποΐα είχαν «ρχίσο
νά σι»ρ<)ίοιτν, ή πτΐρουσία διαφό¬ ρων ί!τΙιλΐ|ιΐνιο1τΐ£νο>ν άντιτορπιλλι-
κων καί τοΰ «Άρίίος», οί 6άίρκίς
ιιέ πανιά γλυστροΰοαν πάνω οτά
άνήσυχα νερά τα όπΌΪα τό μελτέ-
μι τα έικαιιε πράσινα καιί άφριομέ-
να, παρεΐχαν μίαν ε'ικόνα έορτΓ|;—
τί'ποτε δέ δέν είνε ώραιότερον καί
γ-ραιφικώτερον άπό μίαν είκόνα θα-
λασσίας εορτής.
Σέ λίι ο, ή «Π ροϋσσα», ί~ι τής
οποίας ευρίσκετο καί ?να μΓίχάνη-
μα κινηματογράφοι- διά Τ()ν κινη-
ιιατογράφησιν των άσκήσείον των
ύποτ3·ρι»χίωΛ' μας. πιερνωντας ανά-
μ'ασΐο; άπό τα αλλα έλλαιεΛασιιένα
άντιτορΐπιλίακά, εβαζε πρώραν
πρός τό Κερατσίνι. Τό κομψόν
σκάφος εσχιζε μέ ταχντητα τα τα-
ραγμενα νερά κι' έιΐλί-παμε νά ξε-
τΐ'λί'νωνται κινηματογραφι-/ά ιΐϊτό
τα μάτια μιας ή Καοτέλλα, ή Πει-
ραϊκή Χερσόνησος κα> ό Πειραι-
ίύς, ενω ό δυνατάς αέρος ί'φερνρ
ώς τό κατάστροΰΐια την άριιόρα
καί τό πιτσίλισμα των άφρώδάη'
νερών....
Μετά λίνη,ν ώραν παραιιονης
είς τό Κεοατσίνι, ε'ιδαμε νά κατα-
ΤΤθΟΛ'θυν άπό τό έσαττερικόν τοΰ
ΝαυστάυΥιου τα &ύο ύποβρύχια.
Τό σχήμα τονς «ρ^τά παράδο-
ξον δι' δπΐοιον τα βλάπει διά πρ(ό-
την φοράν. Μοιάζουν έλάχιστα μέ
τα λοιπά πολεμικά σκάφη·. Χαμη-
λότατα: «αί έπιμήκη, δίδοννΐ ώς
προφίλ την έντόπΐϋσιν τεραστίοίν
ποίιρίαν, τα όοτοΐα έπιπ?.έουν. Ή
γέφυρά τους, είς τό μέσον τοΰ
σκάφους, διαφέρει έπίσης πολύ ά¬
πό τόν τύπον των γεφυρών των
πλοίων. Άντί καπνοδόχοον, των ο¬
ποίων, ώς γνωστόν, στεροΰνται,
προ&άλλονν πάνω άτύ) τ'ητν γέφυ-
ρα τρείς σωλήνες: είνε τα περι-
σν.ό;πια. "Οταν 6λεπτ| κανεΐς την
πρΰμνην των, τό πεπλατυσιιένο
σχήμά της καί τάς δύο τεραστίας
όπάς των δεξιά καί άριστερά, ά¬
πό τάς οποίας έκσφρνδονίζονται
αί τορπί»λαι, φέρνίΐ άμέσως εις
τόν νοϋν την είκόνα μορφης δελ-
φινιοΰ.
Λίγο μετά την ά'φι&ίν των, ή
«Προί5σσα» συνεννοήθη μετ" αν-
τόόν δία μικρων σημαιών, μία μι¬
κρά λέμβος μέ μίτε'φερε έ.τί τοΰ
«ΠαΜανικολή» καί ήγουιιένου τοΰ
«■Κατσώνη* καί ακόλουθον;; της
«II
ροΰσσης;» άρχίσαμεν τόν πλοΰν
πρός τόν φαληρικόν δρμον, οπον
θα έλάίμβανον χώραν αί άσκησις.
» ♦ ·
Φυσικά, τό πρώτον μοί» μέλημα
•ήτο νά έξετάσω τό οτκάφος επί
τοϋ όποίου ευρίσκομην. Εύρήκα
είς τα πρόσωπα τοΰ κν6ερνήτου
τοΰ «Παπανικολή», κ. Βαν8ώρου,
τοΰ ύπάρχου κ. ίϊουτσαρά καί τοΰ
διευιτυντοϋ τοΰ ηλεκτρισμόν κ.
Μπενά, τρείς ύποχοβίοτικωτάτους
άξιωΐματικούς ο! όποϊοι μέ ζί-γένει-
αγ καΐ προθυμίαν έτέθηισαν είς την
διάθεσιν μου διά νά μοΰ δείξου*
τό σκάορος τους. διά τό οποίον αϊ-
σΦάνθηκα ότι )Τ>σαν ΰ.τερήφανοι.
Τό κατάστρο>μα τοΰ ύ-ιο6ρνχίοΐ'
δέν παρουσιάζει κανενα ενδιαφέ¬
ρον. Είνε Εντελώς λεΐον καί νυμνόν
ν.αί τό μόνον ποΰ κώινει έλαύπίοίσιν
εΪΛ-ε ότι είνε στενώτατον. Άλλά
δ',τι είνε καταπληκτικόν καί άξι-
οθα·ΐ'<ιαστον είνε τό εσωτερικόν τού. Κατερχόμ«νος κανεΐς άπό μίαν έκ των όπών αί οποίαι φερουν είς αίπΌ, εΐρίσκεταί έξαφνα μέσα είς ενα ιιακρύτατον καί στενώτα' τον διάδρομον—τόσον στενόν ω- στε νά μή χ(οροΰν Λ'ά περώσουν δύο ανθρωποι—τοΰ όποίου αί δύο πλευραί είναι κατειλημμέναι καθ' δ?.ον τό μήκο; των άπό μίαν απει¬ ρίαν μηχανημάτων. Μηχ'ανηαάτων πολυπλοζοίν καί λεπτοτάτων ποΰ δίνονν στόν άδα'»"{' την παράδο- ξον έΛτΰπϊοσιν ο'τι ευρίσκεται εις την καρδίαν ενός ρολοιγιοΰΐ Θαυ- μάζει κανΐίς καί Ιλλιγια'ταΐτοχρό- νως πρό τοΰ μηχανικοΰ'αι'τοΰ θθί- ματος τό οποίον επενόησϊ ό όνθρώ- πινος νοϋς καί γτ οποίον όναμά- ζεται ύποβρύχιον. 5Δέν ίίτάρχει με'σα ε!ς τόν στενόν αντον διάδρομον μία σπΐιίαμή χώ¬ ρον ή όποία νά είνε κενή, μία σπιθαμή τής οποίας νά μ Ι] έχη επΐιχρελτιδή ή ανθρωπίνη έπινοητΐ· κότη-ς δια νά τοπσθετήσρ μηχανή- ματα—κά·θε ί'να των οποίων" εΐνί πλέον ά|ιοθ·αχ'|ΐσστον τοΰ οίλ/νθΐ διά τόν σκοπόν τόν οποίον έξυπη ρετεΓ. Οντε χώρον, ά>.λ' όντε νέ-
χνικήν μόρφο;σιν διαΰέτω δινη.··
χώς διά νά ίξηγήσω δλα δσα έπε-
νοησε ό α^ρωπος δπως άνταπυ-
«ρ|_-8η ίίς τάς άφαντάστως πολλα·
πλας τεχνικάς ανάγκας τοΰ άνα
δυομένου καί καταίδυομενου αιτοί
σν.αιφους καί είς την τελειοτέραν
εξατηρετησιν των σκοπών αύτοΰ
Μηχανήματα αναδΰσιείος καί κα·
ταδυσεως, μηχαλ'ήματα άνανεώσε-
ως τοΰ αέρος, μηχανήματα παρα¬
γωγήν ηλεκτρισμόν, μττ/ανήματσ
πηοαλΐίον, μ»]χανήματα κινητηρί
ου δυνάμεως, μττχανιίματα περι-
σν.οπιων,—πλείστα ά?.λα μηχανή¬
ματα, καθε ενα των οποίων είναι
αΐτόνομον καί τα όπ»ία έργάϊονται
εν άριμονία δλα ιιαζί διά κοινοϋς
σκοποϋς, άφήνουν κανενα κιατά-
π/.ηκτον καί μετατρέπους τό κύτος
τοΰ ύποβρνχίου είς Ενα έρνοστά-
σιον. Τιποτε τό κοινόν ίδώ ιιέ α
κυτη τ<7>ν αλλ(ην π>.οίοΛ(! "Ό τι
προορΛΐται διά ήν έξΐπηρέηάιν
τού πληρώιιατος—κουκέτες. θαλα·
μιοκοι, νοι·ζίνα, άποχωρητήριοΛ-
κ.τ,λ.—είνε μικροσκοπι,κόν καί πε·
ριοορισιιένον είς τό απολύτως α¬
παραίτητον Λρός τόν σκοπόν δπίος
ό έλάχιστος χώρος τοΰ διάδρομον
διατευ^ διά την έγκατοίστασιν τώ»
μηχανηΐιάτοη'. Κάτω άπό τα
τα ήλίκτρικά φώτα τα όποΐα χν
νούν ενα λενκό καί σκλι^ρό ίτώ^
μεχτα άς αντόν τόν διάδοοιιον-έθ'
γοστάσιον, τό μάτι δέν συνΐΐντιΊ
ςταρά ύ»σλ6ίδ€ς, στρόφιγγες, σωλη-
νες, ιιανόιιετρα, βελόνες πού (δίΐ-
χνοιτν αριθμόν; πιέσείο; αέρος, βα^
θονς. κ/ίσεω; τοΰ ΰίΐοορνχίοιι
πρός τα άνω ή π«ιόΰ τα κατω,
.τρός τα δεξιά η τ' ά"ριοτ;ρά καί
κόκκινα φώτα κάθε ενα των οποίος
δείχνει την κα?:ήν λειτουργίαν αν·
τοΰ ή έκείνου τοΰ μηχανήιιατος.
Δέν ϋ-τάρχει ή παραμικροτί'ρα
θέσις δχι για νά περιπΜΠτήρη κα·
νείς, άϊϊά διά νά κινι^θη άττλω;.
Μέ την παραμΐτίροτέραν κίνι,σιιΐ
σκοντάιφτετ€ έίτάνίο είς ενα «ν·
θρωπον τοΰ πληρώματος έπο.ττεί·-
οντα ενα μηχάνημα, ή σκυμμένον
πάνω αττό ενα μανόμετρον, ή πε4
ρΐστρέιφοντα §να σιδηχ>ίνιον νν-
κλον ιιηχανήματος.
"Ολα αύτά τα μηχανήματα .τρο-
κα?.οΰν όπως είπα. τόν τ5αυ*ιασπόν
διά την καταπληκτικήν άκρίβππν
καί εί«τνίαν ·θά ελεγα μέ τή <»- ποίον λειτουργοΰν. Είνε δμο^ξ 'α} ιιεριαά τα όποΐα σαζ πλημμι)ί?ΐ' ζονν σνγκίντγσιν. ΈνΌώ τα μιΐχα< νήματα έκεΐνα τα όποία εχοι-ν οχΐ' σιν «έ τα δυστι·χήματα τα δΊθϊα ήμποροϋν νά συιιβοΰν είς ενα ίπο- 6ρ·ύχιον: τα μηχα'ήμαίτα τα ο- ποία, καθαρίζουν τόν άέρα—το λο' λντιμότατον αύτό πράγμα δ ώ το έν καταδνσει ευρισκόμενον νΛΟ' βρύχιον—άπό τό άνθραχι*>ν όξν,
καί τα χοηΐπμοποιούι.ιενα διά τον
θάλααιον "τοΰ δύτον. Ό θάλαμοΐ
αύτός είνε μία μεγάλη κτΑινβοικη
όπτ] συνεχομένηι μέ τό χατάπτρω'.ια
τοΰ σκάοροι·ς καί έντός της όποιαί
ταποθετχΤται, είς περίπτωσιν έςω-
τερο-.οΰ ουστυχήιιατος, ενας δίτηί
πρός τόν σκοπόν όπως έξεί^^1""0^
τοΰ κΰτοι>ς ένω τό σκάφος είνε όν-
•Οισμένον κάμη τόν γΰρον τοϋ^'
ταστροχιατος καί άντιληθ^θ!! ΐ1
ονμβαίνει καί ποία δυνατη θί9«'
πειά δύναται νί γίνΐ] εί; το δνστν·
χημα. "Αΐιια ό δύτης ιτντόί.( Ρ Τ
ποίος είνε έχτχοδιαισίμίνος ιιέ αυ·
τόνομον άναπΛ«νστι·χιον μηχά^ι^*·
^ισθτ) μέσα οτήνόπήν αυτήν, ενα
μηχάνημα άρχίζει νά την γΡΜ'-;Ο
θάλασσαν, έτερον δέ μετα&ίδει εις
αττηΛ- την βαρομετρικήνπίεοιν η
όποία είναι άναγκαία δι άνα ε?ου"
δετερώσι·) την πίεσιν της ®α]α^
σης επί τοΰ πώματος της ο*1)*1
οίπως ωστε νά δννη'θϋ όδυτ»]^
άνοί.ξη τό πιου.α καί νά έξι^
τοΰ κύτους.
Έλς νίν πρίιινηιν καί την
ραν τοΰ σκάφους ύπάρχονν
διαμερίσματα ^/οτταφυγης»-
τα διαμερίσματα, είς τα ολ«««. ^
ώ οικπυχήματος καί
είς την 18
Άπό την διάσωσιν τοϋ Κόρτνεϋ έν τφ μέσω τοΰ Ατλαντικόν. Άριστεοφ τό ΰπερωκεάνειον Μιννεγουάσκα, τό οποίον εσωσε τόν "7
Κόρτνεύ καί τούς τρείς συντρόφους τού, καί τό άεροπλάνον τοΰ Κόρτνεϋ. Είς τό κέντρον φαίνεται ό Κόθτνεύ έντός τοΰ άεοοπλάνου τού, μέ τόν
μηχανικόν, Φοέδ Πήρς. Δεξιςί, ό έπιβάτης καί ύποστηρικτης τής πτήσεως, "Ελγουντ Β. Χόχεμ, Καναδός έκατομμυριοϋχος, καί ή Κα Κόρτνεϋ, σύ-
ζυγος τού "Άγγλου άεοοπόρον.
Γ'
ΑΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΑΡΩΝΙΚΟΝ
ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΜΑΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ
ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΟΗΣΑΝΤΟΕ ΕΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ κ. Κ. ΟΥΡΑΝΗ
[ ΑΘΗΝΑΙ, 12 Ιουλίου.—
Χθες τό άπόγενμα ετελέσθησαν
εν τώ δρμω Ν. Φαλήρου αιί άναγ-
γελθεϊσαι άσκήσεις επιδείξεως των
δι» νέοιν νπ06<)νγί(αν μας «Κα- τσώλ'η» καί «Παπανικολή». Τό πρόγραμα των άσκήσεων αυτών, τάς οποίας παρηκολούθησαν έκ Ν. Φαλήρου καί τή; Καστέλλας χι¬ λιάδας λαοΰ, ήτο τ" εξ*ί?: «'Άμα τ{) άπάοσει. έκαστον ύπσβρύχιον κατενθννεται είς ώρισ|ΐένον αντοθ τσμέα έντός; τοΰ όποίου είς 6«θη πάντως ανωτέρα των 20 μετρων •θέλει εκτελέση επί 46 λεΰΒτα άσκή¬ σεις έν κιαταδύσει, ήτοι άναδύσεις καί καταδύσεΐζ, παραμονήν έν έ- πιφανεία τής βοηθεία πηδαλίων, στοοφάς. Οί τομεϊς αντοι καθο- ρίζονται δι' εί θείας γραμιιής. σχη- ματιζομελ'ης νπό των ε&ριοΐκομένων περίπου όπισθεν τού Άκταίου κα- πνοδόχων, τοΰ «Κατ/σΐόνη» κινού¬ μενον) ανατολικώς ταύτης, τοΰ δέ «Παπανικολή» δυτικώς. Ή ανά¬ λυσις των ΰποβρνχίων θέλει εκτελε¬ σθή ακολούθως καθ' ήν στιγμήν κα-θαιρνθΐ] σφαϊρα ιιεγαλης; απο¬ στάσεως, ύψουμένη επί τοΰ έπιμώ- λου ίστοΰ τοΰ τορ',τι/λο^όλου πεντε λεπτά προηγουμένας. Ή σφαϊ.ρα •θέλει ΐ·παρ·9ή 40 ακριβώς λεΛτά μετά την α'παοσιν των δύο νπΌθ'ρυ- χίων. Διαοκονσης τής καταλύσεως οέν υ^ελουν κατέλθη τα ύπο&ρύχια κάτωθεν των 12 μέτρων, ή δέ τα- χίτης αυτών έν καταδύσει θά είνε τό παλν τεσάρα>ν μιλίων. Μετά
την άνάδυσιν θέλουν σχηματισθή
είς γραμήν παραγωγής καί θελουν
(κατευθυνθή πρός τόν δρμον όπως
άγκυροΰολήοΌυν έν σχηματισμψ ό-
ρισθησομένίο διά σήόματος.
Ή άναγγελία των άχτκήσιεο>ν αυ¬
τών, (ά οποίαι ήσαν κάτι τό εντε¬
λώς νέον διά τόν κόσμον, πΐροσείλ-
κνσαν άπό πολύ ενωρίς τό άπό-
7£Ί.*μα τούς περιέργοτ,ς, δταν δέ
εφάνη εις την έξέδραν τού Ν.
Φαλήιρου περί την 3ην καί ήμί-
σειαν δ άνώτερος ά^χηγός νπο-
όρΐ'χϊ'ων κ. Δειιεστιχας όπως έπι-
$υδασ&τ) τής άναιιενούσης αυτόν
άτμακάτου καί διαπτραιαϊθτ) επί
,;τοΰ άντιτορ'πιλλικοΰ «Προΰσσα»,
ή έξέδρα ήτο ήιδη κατάιιεστος κό-
σμου. Μετά τοΰ κ. Δεμέοτιχα διε·
περαιώθη εις την «Προΰσσαν»,
^ατ&τιν δέ είς τό ύποοούχιον «11α-
ίτανικολής», τοΰ οποίαι: καί παρη¬
κολούθησε τάς άσκήσεις, ό σν.ΐΐρ·-
''νάτης μαις κ. Κ. Ουράνης, τοΰ
ιοποίου δημοσιεύομεν κατα>τέρω
■τάς έντχντώσΐΕΐς.
Μ Ί·λο την Θάλαοβαν
^ "Οταν έκλήθην νάπαρακΌΛου-
35ήσω -ην; άσοοίσεις επιδείξεως, τάς
«3ποίας τα δα» νί'α μας νχοβρνχια
επρόκειτο νά κάμουν είς τόν ορ-
|ΐον τοθ Ν_ίθν· Φαλήοοΐ, έπι6αίν<ιϊν τοΰ ενός έξ αντών, δμολογώ δπη έδοκίμαισα επί τινάς στιγμάς άρκε- τήν συγκίνησιν την ίδιαν την ο¬ ποίαν αισθάνθηκα οταν άνάοηκα &ιά πρώτην φοράν ?ί? την ζ'θήν μου επί άεοοπλάνου. Τό ύποΐ'ρύ- χιον (ϊο δι' εμέ ό,τι δι' δ/.ον τό" κόσιιιον κάτι τό μνση}ριώδες καί τό επικίνδυνον. Διάφοροι πεοινρα- φαί τΓ^ς; δράσεώς των κατά τόν μ# γάίλον πι^λεμον, άλλαι π^ριγραοραι τραγικων ουστι>χηΜάπ;ων τα όποϊα
συνέβησαν είς ύποβρχ'ίχια ευρισκό¬
μενα έν καταδύΛτει καί τϊϋν άγίαντ-
ο>δόόν όσον καί ματταίων προσπα-
θίΐών αί οποίαι ■εγένοντο π»ός διά¬
σωσιν των πληρί'^μάτων των, τα ό-
ποϊα θά εζησαν υπό τί]ν θάλασ¬
σαν τάς ιδίας άλλόψρονας στινμάς
τάς όποίαΐς ,ζοϋν έκεϊνοι οΊ όποϊοι
έτάφησαν κατόπιν ν.Μροφανείας
καί ίςνΰΐνονν αίψνϊγ: εντός τοΰ τά-
φου των. μέ είχαν κάμη νά σκέ-
—'ωμαι την πτθανότητα καταδύ-
σεοχ μέ ΰατσβρύχιον ώς κάιτι τι τό
οποίον δέν ·θά έ'καμα ποτέ εκουσί¬
ως εις την ζωήν μου.
Πραγμα περιε'ργον ομίοζ, δτα,ν
παρουσιάσιΤΓ) ή χ·θεσινή εύκαιαίΐα,
ή άριχική αντή άποστοοφίι εδωσε
άιιέογος ύ¥σιν είς μίαν ανεξήγη¬
τον ελξιν, την ιδίαν εκείνην ελ'^ιν
τί|ν οποίαν αίσ-θάνεται κανεΐς ε)£·-
ρισκόμενος πρό τοΰ χείλους μιάς
ά6ί>σσου. Την ελξΐν νά γΛ'ωρίσω
καί νά ζήσω επί Μ.ΐαν ώραν τό μυ¬
στήριον καί τόν κίνδυνον τοΰ {·πο-
βρυχίου. Νά ίδω επί τό έργον τα
σκάφη αΰτά τα όπ»ΐα Μδρασαν κα¬
τά τόσον ρωμαντικόν καί γενναΐ-
ον τρόπον κατά τόν ιτόλεμον. Ν ά
συιιμερισθώ τηΛ' πυρετώδη ζοοήν
χονς κατά τάς στιγμάς της; καταδυ-
σεως. Νά α/ισθανθώ τό ρϊγος των
πιθανών κινδύνων τού. Νά πλησι-
άσοο τα μάτια μου εις τα μυστηρι-
ώδη πεοισχάπιά των μέ τα όποία
άνιχνενουν την λείαν τους. Νά
ϊδώ, τέί.ος τα ναλάσσια 6ά·£>η καί
νά αισ»θανθώ τόν γλνκύν τρόμον
ότι η<ιοΐ-·ν, ζωντανός, μεσα είς ενα πλέον φέρετρον... Δι' αιητό ευρέθην άττό ενωρίς είς την έξέδιραν τοΰ Ν. Φαλήρου δπου θα σιη'ήντων τόν αρχηγόν τοΰ στολίσκου των ΰττοβρυχιων κ. Δεμεστιχαν ό οποίος επράκΐίΐτο νά μέ Λαιραλάβτ) μοεζί τού. "Ολίγον μετά την ορισθείσαν ώραν ό κ. ΛεΑΐεστιχας ενεφανίζετο ντυμένος πολιτικά καί διά· μιάς άτμοκάτου διεπ£ιραιά>·θΐ]ιμεν είς την «Π ροΰσ-
σαν» ή όποία επρόκειτο νά μάς
μεταφέρ;ι είς τό Κερατσίνι, δπου
•θά συνΓ,ντώμεθα μέ τα δύο ΐπ»-
βρύχια.
Ό φαλ))ρικός δρμος πΌΐυοΐ'σία-
ζε εξαιρετικήν $ηην. Τα πλήιθη
τοΰ κόσχιθυ τα όποΐα είχαν «ρχίσο
νά σι»ρ<)ίοιτν, ή πτΐρουσία διαφό¬ ρων ί!τΙιλΐ|ιΐνιο1τΐ£νο>ν άντιτορπιλλι-
κων καί τοΰ «Άρίίος», οί 6άίρκίς
ιιέ πανιά γλυστροΰοαν πάνω οτά
άνήσυχα νερά τα όπΌΪα τό μελτέ-
μι τα έικαιιε πράσινα καιί άφριομέ-
να, παρεΐχαν μίαν ε'ικόνα έορτΓ|;—
τί'ποτε δέ δέν είνε ώραιότερον καί
γ-ραιφικώτερον άπό μίαν είκόνα θα-
λασσίας εορτής.
Σέ λίι ο, ή «Π ροϋσσα», ί~ι τής
οποίας ευρίσκετο καί ?να μΓίχάνη-
μα κινηματογράφοι- διά Τ()ν κινη-
ιιατογράφησιν των άσκήσείον των
ύποτ3·ρι»χίωΛ' μας. πιερνωντας ανά-
μ'ασΐο; άπό τα αλλα έλλαιεΛασιιένα
άντιτορΐπιλίακά, εβαζε πρώραν
πρός τό Κερατσίνι. Τό κομψόν
σκάφος εσχιζε μέ ταχντητα τα τα-
ραγμενα νερά κι' έιΐλί-παμε νά ξε-
τΐ'λί'νωνται κινηματογραφι-/ά ιΐϊτό
τα μάτια μιας ή Καοτέλλα, ή Πει-
ραϊκή Χερσόνησος κα> ό Πειραι-
ίύς, ενω ό δυνατάς αέρος ί'φερνρ
ώς τό κατάστροΰΐια την άριιόρα
καί τό πιτσίλισμα των άφρώδάη'
νερών....
Μετά λίνη,ν ώραν παραιιονης
είς τό Κεοατσίνι, ε'ιδαμε νά κατα-
ΤΤθΟΛ'θυν άπό τό έσαττερικόν τοΰ
ΝαυστάυΥιου τα &ύο ύποβρύχια.
Τό σχήμα τονς «ρ^τά παράδο-
ξον δι' δπΐοιον τα βλάπει διά πρ(ό-
την φοράν. Μοιάζουν έλάχιστα μέ
τα λοιπά πολεμικά σκάφη·. Χαμη-
λότατα: «αί έπιμήκη, δίδοννΐ ώς
προφίλ την έντόπΐϋσιν τεραστίοίν
ποίιρίαν, τα όοτοΐα έπιπ?.έουν. Ή
γέφυρά τους, είς τό μέσον τοΰ
σκάφους, διαφέρει έπίσης πολύ ά¬
πό τόν τύπον των γεφυρών των
πλοίων. Άντί καπνοδόχοον, των ο¬
ποίων, ώς γνωστόν, στεροΰνται,
προ&άλλονν πάνω άτύ) τ'ητν γέφυ-
ρα τρείς σωλήνες: είνε τα περι-
σν.ό;πια. "Οταν 6λεπτ| κανεΐς την
πρΰμνην των, τό πεπλατυσιιένο
σχήμά της καί τάς δύο τεραστίας
όπάς των δεξιά καί άριστερά, ά¬
πό τάς οποίας έκσφρνδονίζονται
αί τορπί»λαι, φέρνίΐ άμέσως εις
τόν νοϋν την είκόνα μορφης δελ-
φινιοΰ.
Λίγο μετά την ά'φι&ίν των, ή
«Προί5σσα» συνεννοήθη μετ" αν-
τόόν δία μικρων σημαιών, μία μι¬
κρά λέμβος μέ μίτε'φερε έ.τί τοΰ
«ΠαΜανικολή» καί ήγουιιένου τοΰ
«■Κατσώνη* καί ακόλουθον;; της
«II
ροΰσσης;» άρχίσαμεν τόν πλοΰν
πρός τόν φαληρικόν δρμον, οπον
θα έλάίμβανον χώραν αί άσκησις.
» ♦ ·
Φυσικά, τό πρώτον μοί» μέλημα
•ήτο νά έξετάσω τό οτκάφος επί
τοϋ όποίου ευρίσκομην. Εύρήκα
είς τα πρόσωπα τοΰ κν6ερνήτου
τοΰ «Παπανικολή», κ. Βαν8ώρου,
τοΰ ύπάρχου κ. ίϊουτσαρά καί τοΰ
διευιτυντοϋ τοΰ ηλεκτρισμόν κ.
Μπενά, τρείς ύποχοβίοτικωτάτους
άξιωΐματικούς ο! όποϊοι μέ ζί-γένει-
αγ καΐ προθυμίαν έτέθηισαν είς την
διάθεσιν μου διά νά μοΰ δείξου*
τό σκάορος τους. διά τό οποίον αϊ-
σΦάνθηκα ότι )Τ>σαν ΰ.τερήφανοι.
Τό κατάστρο>μα τοΰ ύ-ιο6ρνχίοΐ'
δέν παρουσιάζει κανενα ενδιαφέ¬
ρον. Είνε Εντελώς λεΐον καί νυμνόν
ν.αί τό μόνον ποΰ κώινει έλαύπίοίσιν
εΪΛ-ε ότι είνε στενώτατον. Άλλά
δ',τι είνε καταπληκτικόν καί άξι-
οθα·ΐ'<ιαστον είνε τό εσωτερικόν τού. Κατερχόμ«νος κανεΐς άπό μίαν έκ των όπών αί οποίαι φερουν είς αίπΌ, εΐρίσκεταί έξαφνα μέσα είς ενα ιιακρύτατον καί στενώτα' τον διάδρομον—τόσον στενόν ω- στε νά μή χ(οροΰν Λ'ά περώσουν δύο ανθρωποι—τοΰ όποίου αί δύο πλευραί είναι κατειλημμέναι καθ' δ?.ον τό μήκο; των άπό μίαν απει¬ ρίαν μηχανημάτων. Μηχ'ανηαάτων πολυπλοζοίν καί λεπτοτάτων ποΰ δίνονν στόν άδα'»"{' την παράδο- ξον έΛτΰπϊοσιν ο'τι ευρίσκεται εις την καρδίαν ενός ρολοιγιοΰΐ Θαυ- μάζει κανΐίς καί Ιλλιγια'ταΐτοχρό- νως πρό τοΰ μηχανικοΰ'αι'τοΰ θθί- ματος τό οποίον επενόησϊ ό όνθρώ- πινος νοϋς καί γτ οποίον όναμά- ζεται ύποβρύχιον. 5Δέν ίίτάρχει με'σα ε!ς τόν στενόν αντον διάδρομον μία σπΐιίαμή χώ¬ ρον ή όποία νά είνε κενή, μία σπιθαμή τής οποίας νά μ Ι] έχη επΐιχρελτιδή ή ανθρωπίνη έπινοητΐ· κότη-ς δια νά τοπσθετήσρ μηχανή- ματα—κά·θε ί'να των οποίων" εΐνί πλέον ά|ιοθ·αχ'|ΐσστον τοΰ οίλ/νθΐ διά τόν σκοπόν τόν οποίον έξυπη ρετεΓ. Οντε χώρον, ά>.λ' όντε νέ-
χνικήν μόρφο;σιν διαΰέτω δινη.··
χώς διά νά ίξηγήσω δλα δσα έπε-
νοησε ό α^ρωπος δπως άνταπυ-
«ρ|_-8η ίίς τάς άφαντάστως πολλα·
πλας τεχνικάς ανάγκας τοΰ άνα
δυομένου καί καταίδυομενου αιτοί
σν.αιφους καί είς την τελειοτέραν
εξατηρετησιν των σκοπών αύτοΰ
Μηχανήματα αναδΰσιείος καί κα·
ταδυσεως, μηχαλ'ήματα άνανεώσε-
ως τοΰ αέρος, μηχανήματα παρα¬
γωγήν ηλεκτρισμόν, μττ/ανήματσ
πηοαλΐίον, μ»]χανήματα κινητηρί
ου δυνάμεως, μττχανιίματα περι-
σν.οπιων,—πλείστα ά?.λα μηχανή¬
ματα, καθε ενα των οποίων είναι
αΐτόνομον καί τα όπ»ία έργάϊονται
εν άριμονία δλα ιιαζί διά κοινοϋς
σκοποϋς, άφήνουν κανενα κιατά-
π/.ηκτον καί μετατρέπους τό κύτος
τοΰ ύποβρνχίου είς Ενα έρνοστά-
σιον. Τιποτε τό κοινόν ίδώ ιιέ α
κυτη τ<7>ν αλλ(ην π>.οίοΛ(! "Ό τι
προορΛΐται διά ήν έξΐπηρέηάιν
τού πληρώιιατος—κουκέτες. θαλα·
μιοκοι, νοι·ζίνα, άποχωρητήριοΛ-
κ.τ,λ.—είνε μικροσκοπι,κόν καί πε·
ριοορισιιένον είς τό απολύτως α¬
παραίτητον Λρός τόν σκοπόν δπίος
ό έλάχιστος χώρος τοΰ διάδρομον
διατευ^ διά την έγκατοίστασιν τώ»
μηχανηΐιάτοη'. Κάτω άπό τα
τα ήλίκτρικά φώτα τα όποΐα χν
νούν ενα λενκό καί σκλι^ρό ίτώ^
μεχτα άς αντόν τόν διάδοοιιον-έθ'
γοστάσιον, τό μάτι δέν συνΐΐντιΊ
ςταρά ύ»σλ6ίδ€ς, στρόφιγγες, σωλη-
νες, ιιανόιιετρα, βελόνες πού (δίΐ-
χνοιτν αριθμόν; πιέσείο; αέρος, βα^
θονς. κ/ίσεω; τοΰ ΰίΐοορνχίοιι
πρός τα άνω ή π«ιόΰ τα κατω,
.τρός τα δεξιά η τ' ά"ριοτ;ρά καί
κόκκινα φώτα κάθε ενα των οποίος
δείχνει την κα?:ήν λειτουργίαν αν·
τοΰ ή έκείνου τοΰ μηχανήιιατος.
Δέν ϋ-τάρχει ή παραμικροτί'ρα
θέσις δχι για νά περιπΜΠτήρη κα·
νείς, άϊϊά διά νά κινι^θη άττλω;.
Μέ την παραμΐτίροτέραν κίνι,σιιΐ
σκοντάιφτετ€ έίτάνίο είς ενα «ν·
θρωπον τοΰ πληρώματος έπο.ττεί·-
οντα ενα μηχάνημα, ή σκυμμένον
πάνω αττό ενα μανόμετρον, ή πε4
ρΐστρέιφοντα §να σιδηχ>ίνιον νν-
κλον ιιηχανήματος.
"Ολα αύτά τα μηχανήματα .τρο-
κα?.οΰν όπως είπα. τόν τ5αυ*ιασπόν
διά την καταπληκτικήν άκρίβππν
καί εί«τνίαν ·θά ελεγα μέ τή <»- ποίον λειτουργοΰν. Είνε δμο^ξ 'α} ιιεριαά τα όποΐα σαζ πλημμι)ί?ΐ' ζονν σνγκίντγσιν. ΈνΌώ τα μιΐχα< νήματα έκεΐνα τα όποία εχοι-ν οχΐ' σιν «έ τα δυστι·χήματα τα δΊθϊα ήμποροϋν νά συιιβοΰν είς ενα ίπο- 6ρ·ύχιον: τα μηχα'ήμαίτα τα ο- ποία, καθαρίζουν τόν άέρα—το λο' λντιμότατον αύτό πράγμα δ ώ το έν καταδνσει ευρισκόμενον νΛΟ' βρύχιον—άπό τό άνθραχι*>ν όξν,
καί τα χοηΐπμοποιούι.ιενα διά τον
θάλααιον "τοΰ δύτον. Ό θάλαμοΐ
αύτός είνε μία μεγάλη κτΑινβοικη
όπτ] συνεχομένηι μέ τό χατάπτρω'.ια
τοΰ σκάοροι·ς καί έντός της όποιαί
ταποθετχΤται, είς περίπτωσιν έςω-
τερο-.οΰ ουστυχήιιατος, ενας δίτηί
πρός τόν σκοπόν όπως έξεί^^1""0^
τοΰ κΰτοι>ς ένω τό σκάφος είνε όν-
•Οισμένον κάμη τόν γΰρον τοϋ^'
ταστροχιατος καί άντιληθ^θ!! ΐ1
ονμβαίνει καί ποία δυνατη θί9«'
πειά δύναται νί γίνΐ] εί; το δνστν·
χημα. "Αΐιια ό δύτης ιτντόί.( Ρ Τ
ποίος είνε έχτχοδιαισίμίνος ιιέ αυ·
τόνομον άναπΛ«νστι·χιον μηχά^ι^*·
^ισθτ) μέσα οτήνόπήν αυτήν, ενα
μηχάνημα άρχίζει νά την γΡΜ'-;Ο
θάλασσαν, έτερον δέ μετα&ίδει εις
αττηΛ- την βαρομετρικήνπίεοιν η
όποία είναι άναγκαία δι άνα ε?ου"
δετερώσι·) την πίεσιν της ®α]α^
σης επί τοΰ πώματος της ο*1)*1
οίπως ωστε νά δννη'θϋ όδυτ»]^
άνοί.ξη τό πιου.α καί νά έξι^
τοΰ κύτους.
Έλς νίν πρίιινηιν καί την
ραν τοΰ σκάφους ύπάρχονν
διαμερίσματα ^/οτταφυγης»-
τα διαμερίσματα, είς τα ολ«««. ^
ώ οικπυχήματος καί
είς την 18
ΚΗΡΎΞ»— ΚΤΡΤΑΚΗ, Γ2 ΑΥΓ0Υ2ΤΌΤ,
ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΤΑΤΑ ΤΗΣ Ε_ΑΟ]νΙΑΑΟΧ
Ό ΚιΌερνήτης Σμίθ, τής Νέας Υόρκης, είς Ηήκσκιλλ, δπου έπεβεώρησε τό 1>!>υν 2ι·νταγμα τού Μανχάτταν καί τό- 14ον
Σύνταγμα τοΰ Μπροΰκλυν.
Ή Κα Μαργαρίτα Σύλβα, περίφημος Κάρμεν τής δ-
περας, προγιιινάζουσα την Χέλεν Μπόδερικ, σνγγοα-
φέα, ήτις θά ντεμπιττάρχι είς την όπεραν τοΰ Βερο-
λίνου προσεχώς.
.-1
Ή Κα Μπάρτζ κλαίουσα παρά την κλΐνην
τοΰ τραυματισμένου τέκνον της, τό οποίον
υπέστη σοβαρά έγκαύματα κατά τίνα εκρη-
ξιν πυρκαιάς είς Μπροΰκλυν.
Ή Καρά), καί Χοπ Γκίμπελ, νεαραί άριστοκράτιδες,
θυγατέρες τοΰ μεγαλεμπόρου Μπερναρδ Φ. ΓκίμΛελ,
είς τάς Ιπποδρομίας τοΰ Ράν, Ν. Υ.
Ό Τσάρλς Χάρλοου, ναύτης τοΰ Ή Κα Κλάρα Λ. Μπέννεττ, ή
«τιιοπλοίου Μιννεγοΐ'άσκα, ό όποϊ- ρα τοΰ περιφήμου άεροπόρου, Φλό-
ος ,-ιριΰτος διέκρινε τό ΰδροπλάνον >·δ Μπέννεττ, έργάζεται τώρα ώς
ΤθΟ λίϊΥηνΛΓί Τί*ΛΛτ^#€ί«1 οιι τ/Τ» ιιίιτίΛ ιΊιτή 1) υϊΙ η>- ηηη*η ΐΛτΐίίΐΪΓ Ρ.τ<1ιοε^0ι^ τοΰ λοχαγοΰ Λόρτνεύ έν τφ μέσψ τοΰ Άτλαντικοΰ. ΰπάλληλος όσφαλιστικής έταιρείας Η Δνίς "Εβελυν Σερβέννυ, νποψηφία διά τόν τίτλον τής βασλιίσσης Παγκόσμιον "Εκθέσεως Ραδίου, δεχομένη τάς ευχάς τοϋ Δημαρχι τος Νι'ας Υόρκης, Μάκ Κή. βασλιίσσης ^ τής ύον- ΊΙ Μαίοιι Ποομίτος καί ό Τζό Ρίτ>νολδς, οί όποίοι ένίκησαν είς τόν Μαρα«ο.νιον χορόν άπό
Κονν., ιιί^ρι τοΰ Τάϊμς Σχουαίαρ τής Νέας "Υόρκης, πλησιαζοντες το τερμα τού αγώνος
Μπρίτζπορτ,
των.
ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΤΑΤΑ ΤΗΣ Ε_ΑΟ]νΙΑΑΟΧ
Ό ΚιΌερνήτης Σμίθ, τής Νέας Υόρκης, είς Ηήκσκιλλ, δπου έπεβεώρησε τό 1>!>υν 2ι·νταγμα τού Μανχάτταν καί τό- 14ον
Σύνταγμα τοΰ Μπροΰκλυν.
Ή Κα Μαργαρίτα Σύλβα, περίφημος Κάρμεν τής δ-
περας, προγιιινάζουσα την Χέλεν Μπόδερικ, σνγγοα-
φέα, ήτις θά ντεμπιττάρχι είς την όπεραν τοΰ Βερο-
λίνου προσεχώς.
.-1
Ή Κα Μπάρτζ κλαίουσα παρά την κλΐνην
τοΰ τραυματισμένου τέκνον της, τό οποίον
υπέστη σοβαρά έγκαύματα κατά τίνα εκρη-
ξιν πυρκαιάς είς Μπροΰκλυν.
Ή Καρά), καί Χοπ Γκίμπελ, νεαραί άριστοκράτιδες,
θυγατέρες τοΰ μεγαλεμπόρου Μπερναρδ Φ. ΓκίμΛελ,
είς τάς Ιπποδρομίας τοΰ Ράν, Ν. Υ.
Ό Τσάρλς Χάρλοου, ναύτης τοΰ Ή Κα Κλάρα Λ. Μπέννεττ, ή
«τιιοπλοίου Μιννεγοΐ'άσκα, ό όποϊ- ρα τοΰ περιφήμου άεροπόρου, Φλό-
ος ,-ιριΰτος διέκρινε τό ΰδροπλάνον >·δ Μπέννεττ, έργάζεται τώρα ώς
ΤθΟ λίϊΥηνΛΓί Τί*ΛΛτ^#€ί«1 οιι τ/Τ» ιιίιτίΛ ιΊιτή 1) υϊΙ η>- ηηη*η ΐΛτΐίίΐΪΓ Ρ.τ<1ιοε^0ι^ τοΰ λοχαγοΰ Λόρτνεύ έν τφ μέσψ τοΰ Άτλαντικοΰ. ΰπάλληλος όσφαλιστικής έταιρείας Η Δνίς "Εβελυν Σερβέννυ, νποψηφία διά τόν τίτλον τής βασλιίσσης Παγκόσμιον "Εκθέσεως Ραδίου, δεχομένη τάς ευχάς τοϋ Δημαρχι τος Νι'ας Υόρκης, Μάκ Κή. βασλιίσσης ^ τής ύον- ΊΙ Μαίοιι Ποομίτος καί ό Τζό Ρίτ>νολδς, οί όποίοι ένίκησαν είς τόν Μαρα«ο.νιον χορόν άπό
Κονν., ιιί^ρι τοΰ Τάϊμς Σχουαίαρ τής Νέας "Υόρκης, πλησιαζοντες το τερμα τού αγώνος
Μπρίτζπορτ,
των.
14
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡ1ΑΚΗ, 12 ΑΥ1Όν2.ιυΥ, 1928.
ΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ ΜΟΤ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΑΒΟΣ
Κατά την διάρκειαν τής διαμο
νής μου είς τό Νταβος εοόί}η καί
μία παιδική ίορτή, μέ τόν τίτλον
«Παιδική έορτή Κράΐντολφ» άπύ
τό δνομα τοϋ "Ερ/νστ Κράίντολφ.
τοΰ περιφήμου 'Ελ&ετοΰ ζωγράψου
παιδιχών θεμάτων. 'ΕΏόθη τό πρώ-
τον πρωΐ ¥<Ίς μίαν μεγάλην σχο¬ λικήν αίθουσαν συνάνλία. είς την οποίαν μετέσχον καί παιδάκια, ν.αί αυτή απετέλεσε την έορταστικήν έναρξιν τής εκθέσεως των &ργων τοΰ Κράΐντολφ, ή όποία επηκο¬ λούθησεν. "Επειτα τό άττόγει-αα τής αλλης ημέρας έπαΛχθη είς την θεατρικήν αίθουσαν τοϋ μεγάλου ξτνοδοχΐίου «Κουρχάους» ενα λν- ρικόν έργον τοΰ ίδιον τοϋ Κράΐν¬ τολφ μέ μουσικήν τοΰ Μπάλμερ. έ- ποναληφθ'έν καί τής δυο επόμενες βραδυες. Έν τω μεταξΰ εδόθη καί ιιία διάλεξις τοΰ δύκτορο; Βίλελμ Φραϊγκερ, διευθυντού της Βιολι- οτ3*η-κης τοΰ Μαννχάϊμ, περί τοΰ εργου τοΰ Κράιλταλφ μέ προβο- λάς φωτεινών είκόνων άπό τχι «Παοαμΰίίια των λουλουΰιών» τοΰ Έλβετοΰ ζωγράφοι·. Τό Τδ·ο 6ρά- δυ εγεινε οτό «Κουρχάονς» ιιιά χαρούμενη μ σύσι κ ή καί χορευτική δεξίωσις. Ένα άπό τα ωραιοτέρα μέρ·) τής «Παιδική; εορτής Κράϊντολφ» •Γ*το τό πέρασαα εί; τόν κεντρικόν όρόμον τοΰ Νταβός έκαντοτάδων παιδιών, πεξών η επάνω σέ άμά- ξια, κατά όμίλους. μτταμορφωμέ- νων είς λονλούδια, εντομα, πεταλοϋ δες, ιιιά ζωντανή δηλαδή εκτέλεσις των έργων τοΰ διασήμσυ Έλΰετοϋ ζο)γράφου, ό οποίος &γεννι]Οην.ε τώ 186ο εί; την Βέρνην, έποίΐί- νως είνε σήμερα 65 έτών. Θά ι^το δύσκολον νά περιγράι|·τ) κανείς την γσητευτικήν εντύπωσιν ποϋ άφη¬ κεν ή φαντα"σμαγορική έκείνη παο- έλαΌΊς των μικρών έκείνων πλασμά- των, των οποίων ή μετΐΐιφ-ίεσις εις λονλουδια και πεταλοϋδες ϊ*ΐο ά- πιστεύτοος τελεία. Ή παρ&ασις αυτή σννωδεύετο άπό τέσσερες α- ριστες όρχψττριες, ά'ο'χισε δέ στάς 3 τ© άπόγενμα, καί στάς 4 τα παι- οάκια-λουλουδΐα και πητα/.ονδες ε¬ πήραν εί; την αεγάλην τύατε'ιαν τοΰ παγοδρομάου τοΰ Νταβος, δ- που άκολούθτισε μία χαριτα>μέντ>
παι'δική έορτη, ή οποίαι είβάσταξε
εως τάς 7. Τα ποπδάκια έπαιζον
καί έχόρε»|·αν μέ την συνοδ'εία μου-
σικής. Καί τό βράδυ ετελείωσεν
ή «Παιδική έορτή Κράϊνταλφ» μέ
χοροΰς είς τα; αιθούσας τοϋ «Με-
ίλ Ξενοδοχείον» καί τοΰ
έ
ΜΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΚΡΑ'ΓΝΤΟΛΦ, ΤΟΥ ΖΠΓΡΑΦΟΥ ΤΠΝ ΠΑΙΜ
ΚΩΝ ΠΑΡΑΜΥΟΙΩΝ... ΤΑ ΣΠΟΡΤ ΕΙΣ ΤΟ ΝΤΑΒΟΣ.- ΠΑΓΟΔΡΟΜΙΑΙ, ΤΟ ΝΟΡΒΗΓΙ-
ΚΟΝ ΣΚΙ." ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ.- Ο ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΞΕΝΟΝ ΕΙΣ
ΤΟ ΝΤΑΒΟΣ.-- ΠΩΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΣΟΕΝΕΙΣ.- ΕΝΤΥΠΒΣΕΙΣ
ΤΟΥ ΚΟΥ ΑΘΑΝ. Π. ΜΙΧΑ
Ή Ζωή Μπέκλευ, δαμοσιογράφος τής Νέας Υόρκης, καί ό πιλότος "Ερρολδ Μπάλκ γινόμενοι δεκτοί είς Μεξικόν,
μετά την πτήσιν των έκ Νέας Υόρκης.
ρ
Κατά την διάρκειαν τη; εορτής
καί επειτα είχαν έκτ?θή τα έ'ργα
τοΓ· 'Κράϊντολφ, είς πρωτότυπιες
ιΐκουρέλλες καί λίθογραψημένα αν-
τίνραφα. Ιδού μεριν.ά άπό τοΰς
τίτλσυς των: «Παραμύθια των
λουλουδιών» (1895), «στά δένδρα,
ποΰ κοιμοϋνται* (Ί807), «Καλο-
χαιρινά πουλιά» (1909), «τό δ-
νειρο τοΰ κήπον» (1913), «Λου-
λούδια τοϋ βουνοϋ» (1909), «Τό
ον-ΐρο τοϋ κήπον» (1913), «Λον-
λούδια τοΰ βουνοϋ» 1918), «Πα-
ραιχύ·9ια των λονλουδιών των "Αλ-
πεο>ν» (1918), «"Ενα χειιιωνιάτι-
κο παραγιϋθι* 1924·» ·Δι. κλπ.
•Άπό τονς λίγους οτίτού; τίτλους
τοϋ παμμεγίστου ρργου τοϋ Κρίίϊν-
τολφ -θά εΛΎθήχτουτ οί "Ελληνιρς ά-
ναγνώσται την τεραστία ν.α?Λιτε-
χνι.κ·ήν /.αί παιδαγωγΐκτιν τοΐ' ά-
ξίαλ'. Γιοτπ τάιχα κανΐίς άπό τονς
"Ελληνας ζωγράςρου; ν« μην σκε¬
φθή ν' άφιερώστ) τό τα/έντο τοι·
άίκώ; γιά τα παιδία;
♦ * *
Τό Νταήός δέν είνε μόνον τόπος
θτραπείας ασθενών, είνε καί σταθ-
μός τονριστικός. Διά τουτο τό έπι-
σκεπτονται καί πολλοί ξένοι φί-
λαθλοι. Κατά την μικράν μόν εκεϊ
διαμονήν εγένοντο καί διεΰντϊς ά-
γώνίς τεννυ;. Τόν χειμώνα αί πα-
γο&οομίαι .καί αί έκ&ρομ<χί των σκιϊστών εί; τάς κορ<φάς τίΤ»ν γν- ρω βοΐ'νών δίνου*ν καί πίρνουν. Άπό αρθρον τοΰ κ. Έ. Μάρτυ π>.ηροςροροϋμαι, ότι τό πρώτον
παγοδρόαιον ί'γιντν ρϊ; τό Ντα¬
βός τώ 1870 καί τω 1885 τό Κοι»ρ-
φεροϊν ΐδρΐϊσε τό σηυεοινόν #αχ·-
μάσιον παγαδρόμιον, "" ίκτοκΐεως
30000 τετραγωνικων μέτρων. Τώ
δέ 1894 ίδρνθη ή «Διεθνής Λέ-
σχη» παγοδρομίας τοϋ Νταβός, ή
όποία δίδει ταν.τιν.ά διε·θνεϊς αγώ¬
νας, τώ 6έ 192(5 όλυμπιακού::, ιιέ
συμμετοχήν έ ντέ" α κρατών καί τε-
λι.··α]ν νικήτριαν την Έλβετίαν. 'Ε-
πίσης τό σκί, ζό, γνωστόν νορδη-
γικόν σιπόρ, εχει είσαχθί) (Ιπύ το
1883 είς τό Νταβό; και εχει σή-
μτιρον γενικευθή. Είς τούς αγώ¬
νας σκί τοϋ 1909 ό Έλβετός σκιΐ-
στής Κνοϋντσεν κατέρρι·ψε τό παγ¬
κόσμιον ρεν.όρ. πηδήσας 48 μέτ.οα.
Τό καλοκαϊρι εΜίοιι; γίνοντοι σπόρ
τής έπηχής, τέννυς, φοιιτ-^κπώλλ,
ποδΓ^.οποδρομία, κυνή-γι, ψάρειια
καί προ παντός πεΐοπορείαι καί ά-
ναβάσεις είς τα βουνά. Ή άνάοα-
σις είς τάς "Αλπεις ό ά?αινκηιός.
εχει τόσον γενικευθή.
"Οσον- άφορα το συτοκίνη,τον,
διά νά μή γΐνεται σκόνη, είχεν α¬
παγορευθή ή χρήσις τού οχι μόνον
είς τό Νταβός, άλλά καί εί; ολό¬
κληρον τό καντόνιον Γκ§τζουμπύν-
τεν, άπό τοΰ 1911 εως τό 1925.
όπότε επετράαΓη πάλιν. Καί έκτοτε,
είς τόσον μικρόν διάστημα, ή οιά-
δοσίς τού υπίϊρ·5ε καταπλην.τική.
Θανίΐάσιοι περίπατοι νίνονται τώ-
ρα άπό τό Ντατ5ός είς όλα τα περί-
χωρα, είς τό Κλαβαντέλ, την Φλυ-
ελα. τό Μονστάϊν. την Ντρουζοτ-
λά?Λ τό Πνινοτπεργκ καί τόσα υίλ-
λα σηαεΐα.
Οί ΐατροί έπιτρεπουν είς τούς
άρρώοτΌυς των είς τό Νταβος, α¬
ναλόγως βεβαία της καταστάνΐεώ;
ΗιΛ', με-/«ί^ειτίρα; Γ| μικροτέρας
πνευματικάς καί -^^ίιο<ν^ρχνι/.ά^ ά- πασχολήσεις. Κνοίίϋ; τούς έπιτο»:- ποΐ'ν την έκιιάθησιν ίέν<ον γλωσ· , |μ άνθοκομικήν. * * * Τό Νταβος εχει καί πλήρη ορ¬ χήστραν υπό την διεύθυνσιν τοΰ άργιμονσικού "Ιννκερ, ί] όποία δί¬ δει συμφοηακός καί λαϊκάς σΐ'Λ'ευ- λίας. Επίσης σοτοαρώ; συιιβά7^.ουν είς την μουσικήν Βίλλυ Ραΐ<τσε^, καί αί καλλιτέχνιδες τοϋ τοαγου- 5ιοΰ Σόφια "Ιιϊσλεο κοΐ Άννα Στΰτς, αί οποίαι ε?.αβθν μέρος είς συναι»λίας μοΐ'σι/.ής δωμάτιον. 'Επίσης οί αρρο>στοι καί οί £ρ-
χόιιενΌΐ διά σπόρ ξένοι ϋχονν την
ει'ναιοίαν είς τό Νταδός διά ποι¬
κίλας πνευματικάς κοί κ,ηΕ/«Αιτ¥χνι-
κάς άπολαί·σΕΐς. Τό Κά
όργανώννι
μέ λαϊκόν χαρακτήρα, μέ θή
άπ» τάς φυσικάς επιστήμας, την
Ιστορίαν καί την Φιλολογίαν. 'Ε-
πίσΓ,ς <|~ροντιστηιρ«;.κ<ΐ μαθήματα ξ,):'ΛΌ)ν γλωσσών. βιοττχνία;, ρα- διοτίχνάας, φοίτονιχϊφικής, ?,ογι- στικής, στενογραφίας. Άλλά καί 5νατρυ<αί παραστοΛεις δίδονται καί εμφονίσεις ινεγό)Μν καλίατε- χνών τοΰ χορόν. Πρό καΗροΰ εγτινε ^ς τό Ντα¬ βός ·κ«.ί μία σινναχ'λία διά ηριλαν- θροϊτικόν σκοπόν, είς την όΐτοίαν μετέσχεν, παρεπηδημών }γ£~ι καί ό μέγας ιιαθηματικός Άϊνστάϊν ό όποΐίκ: ρπακξε βιολΐ. Τό Νταΐοός εχει καί δύο κινημα- τογράκρους, οί όποϊοι όμως παί- ίονν μόνον δι'ο σρορές την έββομά- δα δια νά μην πηγαίνουν σνχνά οί αρρωστοι. ♦ * * Δίαολα είς τήλ' 'Ελλη,νικήν Π αν- σιόν «Εύγενίοτ» ΐ«πάρχ>;ΐΙ ίϋπος άνί-
φεοα καί άλλον, ϊνα ιιεγάλο Όλ-
λανδικόν Σανατόριον. Τα όλό'ίαν-
θα κορίτσια τής χώρας των κα-
ναλιών, παρ' όλην την ο/μτ^Αχτον
αύστΐ|ρότ»}τα τής διευίίύνσε«>ς τοΰ
σανατορίον, γίνονται αντικείμενον
θαυηασμσΰ έκ ιιέρους τοϋ άρσενι-
κοϋ πλτ|θνσμοϋ τής βίλλας «Εύγε-
'Η Κα 11 άρτυ Κ. ΧόΒσον, ώρ^ία
ΟύγγΡ'ί τ)&οπο:ός, ή ό~ία εκέρδισε
την δίκην διαζυγίου κατά τοϋ Χέν
ρυ Χό2—ν, καί χιθανν- νά ά
200,000 δλλά
νίας», νχχτα τα μικρά χροντκά δια-
λείαματα, τα άποϊα μεοολα-βοϋν ιιε-
ταξΰ των ανσττ)ρών ώρών τής άνα-
παί'σεοκ;. ΈνΌ€Ϊται. ότι αί έκδΐ)λώ-
σεις στκαατοΰν είς ενα άθώον
φΡ.έρτ, καί αι-τό άπό [ΐαχρυά.
'Η 6ε«άττ:ς είνε άνοικτές είς
τον ελενθτροΐ1 άέρα καί βλέίτονν
πρός τόν δρόμον. "Οποίος έπερ-
νοϋσε λοιπόν κάτω άόπό τό Όλλαν-
δικόν Σανατόριον είς τάς α>οας
της άναπαί·οτα)ς ε6λε3εεν ένίϊια-
φ^ροντα πράγιιατα, ίάν ε'στρεφε
τό β&άψα τον πρός τής άναπαυό-
ικνες κόρες τής ΌΛλανδίας, αί
οποίαι, ε-κτός τόίν αλί,ων είς τας
4 τό άπόγενμα εθερτμομετοοΰντο,
άλλά δέν ,ξβαζαν τό θρρμόμετρον
οΓπβ είς αασχιίτλην, όντε είς τό στύ-
μα.
• » ♦
'Έννϊ βράδν, νστϊρα άπό τό γεϋ-
μα, είς την όλάλενκη* τραπκζορί-
αν τής βίΛΑας «Ενγενίας» ό κ. Χα-
οα)Λχΐωνς μόν σννίοτψζ τόν μι-
κραβιολόγον τοϋ Νταβός γ. Φάπε?.
μέ την χαριτοΐμενην σύζυγον τού.
Κχαιΐίν μίαν ιιακριΐιν σννοαιλί-
αν μέ τον κ. Φάπελ 6ιά ζητήματα
τής ευδικότητός τού καί ά?1α έϊα-
σττιιωνΐΛά^ ζητι^ιατα καί ή (ίρα ε¬
πέρασεν είς μίαν συζήτησιν τόσον
ενδιαςρερουσαν, διότι δ σχηΌΐιιλη-
τήίς υ.ας είνΐ άπό τοΰ; ρπτστή.αο-
ν«ς έκείΌυς, οί όποίοι γχβρίεοΐ'ν
νά έκλαϊκεύονν καί νά ικταδίδουν
ο,τι γνακκΈονν.
Ό κ. Φάπελ' υΗείορτΛται μία
αύθεντία αεταξϋ τοΰ έπιστημονικοϋ
κόσμου τοϋ Ντλ<βός, αί λεπτομε- ρέσταται δέ άναλνοτις τον χαοα- κτηρίζονεαι (ος άλάθητοι. Ό^κ, Φάπϊλ, όπως εμα·8α. είχεν νπϊίγη εις τό Νταβός ο>ς «ροω(~-ο; καί
Ρΐργάιοΐθ,ΐι εις τό ωκροΐβιολογικόν
εργαστήριον τοϋ Σανατόρίου
«Σατσάλπ»1 ιιετά δέ τΐ]ν αποκατά¬
στασιν τής νγείας τού Τ&ρνσεν ι¬
δικόν τού μικροβιολογικόν εργα¬
στήριον.
Τό ΝττΒβος δέν θ^ραπεΐίΐ α¬
πλώς τούς άρριόστους, άλλά τονς
κάμνει ίκανούς πρός εργασίαν καί
δράσιν.
* · ·
Είς τό Ντβίθό; ευρίσκονται πε-
ρισσότερον άπό εκατόν "Ελληνες
αρρωστοι. Φνσιικά, οί ίεραΐΛεΐ"ό|ΐ£-
νοι φειτ/σι·ν καί πΐ|γαίνουν ά>1οι.
Οί &αχ{ ρ·ότερον άσ&ρνΐίς ιιενονν
ίίς την πανσνιν «Εί'γενίαν»,'οί 6α-
ρντκρον δέ αριρωστοι πηγαίνουν
είς τό σανατόριον «Σατσά/.Τ» τή
οποϊον μετά τόν θάνατον τού δό-
κορος Λουκίου ΣπΕγκλερ, δΐΐυί+ύ-
νέ ι τά>ρα ό παλαιός τον συνεργά-
της δάκτοίρ Νόϊμαν, η είς τό «σα¬
νατόριον Νταβός Ντόρψϊ., τού ό·
ποίου διενθνντής είνε ό δόκτωρ
Μπελαντ.
Οί Έλληνες αρρωστοι χαίρουν
πολν καλής φηιμης είς τό Νταοός,
άγαπλόωενοι ίόιαιτίρως άπό ταϊ·ς
διεθνεΐς ξένους καί τοΰς έντοπί-
ονς.
Είς τό Νταβός ήτο άπαραίτητος;
ενας "Ε?1ην π>ρό|ενος, νπήρξε δέ
άπό τάς επιτυχίας τής προητ/
νης Κιιβεανήσεως ή ΐδριπΐις
προίςτνείου είς τόν έ/κβετΐίΜ
ματικόν σταθμόν, καί ακόμη.
λειτέρα νπηρξεν ή κυβερ.'μερί^να
είς την έκ?.ογήν τοϋ πΐροσώπου, είς
τό οποίον ανετέθη ή διεύθυνσις
τον πιραξενείου. Διότι τό πρόσωπον
αύτό είνε ό διενθνντής της βίλλας
«Είτγτνίας» κ. Δ. Χαραλάμπους, ό
οποίος άλλως τε καί είς τό παοελ-
■θον νπ:Γ)»ςεν ό άνεπίο-Γΐμος πρό-
ξενος τής "Ελλάδος είς τό Νταώς
καί ποοσέφερε πάντοτε τάς πολυ-
τιμοτέ-ρας υπηρεσίας τού είς 8-
λους τοΰς("ΕΡ1ηνας άρρωστοι-ς, οί
όποϊοι έπέραισαν έ&δ καί δεκαπίν-
τε χρόνια άπό τά-έλοίτικιά οοΐ'νά.
^ Ύπάρχουν ι'ίϋτ]νες άρρωστοι,
οί όποίοι εύρίστ/ονται είς τό Ντα¬
βός δέχ-α περισσότερα χρόνια. Με-
ρικοί άπό αίτοϊις ρχονν γείνει τε¬
λείως καλά, άλλά δέν, ξΐΐκολλοΰν
άπό τό εί&υλλιακόν τοοϊίον. τό ο¬
ποίον τοΐ-ς εγεινε δευτέρα πατρίς.
"Ενας Έλλην αρρ<ι>στος ©χρι κά¬
μη καί γάμον μέ μίαν λαιιπράν
έντοπίαν κόρτ|ν καί δ^ν σχετικαί
ν' άποιι.τΓΓ/ιρυνΟή άπό έτκεΐ.
Μία παρατήρησις, ΐσως θύ &πρε-
πε νά γείνη είς τό σημείον αι;τό,
την άπ»ίαν εΐμαι βέβοαος, ότι θά
λάβη να' δι(Λν καί τό ΎπονρΎείον
των Εξωτερικών. Ό έν Βέρντι
πιρεκϊβεντής μας γνωρίζει καλώς τό
ζήτιηια αΰτο, άλλά πιστεΰω, ΰτι
ό πρό&νός μας διά την βυσκολίαν,
Τψ οποίαν ευρίσκουν οί "Ελλΐ]νιες
είς τό Νταβος, βεβαίως δέ καί είς
όλην την Έλβετίαν, διά νά επι¬
τύχουν ιήιν άοειαν άπό την έλβε-
τικήν Κνβέρνηοιν όπως άον.ήοΌυν
οίον&ήποτε Ιπάίγγελμα. Καί όμως
ή "Ελλάς είνε χωράφι άΓΚριτειχι-
στον, σπου δλοι οί ξέΗ'θΐ ερχονται
καί έργάζονται ελευθέρως είς 6ά-
ρος κάποτε τοΰ ι!*ομιοΰ των εντο¬
πίων. Καί μεταξύ των άλλων κα·
άοκετοί Έλβετοί. Τό ΎπουργίΙ-
ον των Εξωτερικών 0ά ρπρεπϊ
νά μελετήση αντά τα ζητήματα
καί νά έπιτρεπτι την ασκησιν έ-
πστ>,'γέλι«ΓΓος είς τονς ξένους άς
τόν τόπον μας υπό τόν όρον όμοος
της άιιοιβαιότητος. Δηλαδή νά ύ-
πάρ-ξη ή ιδία έλει«θερία καί είς
τούς "Ελληνας νπη*όους είς^ τάς
πατρίδας των ξένων ιιας, οί όποί¬
οι έρνάςονται εδώ. Τό ϊ^ον πρέ-
πει νά γείνη καί μέ την ΈΚβετιαν.
την παινσιόν «■Ενγίνία» ό
κ. ΧαραλάΜπους κατα τας μ--γάλ«ί
ά Χ
εορτάς τοϋ ετους, Χριστονγεννα,
Π ροιτοχρ€νιά, Πάσχα, Έ9νΐ'<ψ Εορτήν, προσκα/.εΐίίς συγκεντρω' οπς έορταστικάς δλους τοΐ·< ^Ελ- ληνας τοϋ Νταβός, Ινα είς την πρόσοψιν τής οίκοδομής κινατι* ^ει ή έλληνΐκή Σ^ίΐιαία. Ό πλέον άγαπηαένος Ιατρός μ«· ταΕν των Έλλήνηη' άρρώστων Εΐνί ό δόκτωρ Ποοχάσκα, διά τον ο¬ ποίον έγραιμα είς προηγ°ιιυε^* αρθρον μου. Δείχνει δι' αντοτ, ίδιαττερον ενδιαφέρον καί γνιοοι- Ζει καλά τόν καΰενα 'βδιαιτ?ρκ<· Μάλιστα κάποτε άσκεί καί αιχπη- ράν έποπτεί,αΛ' είς τα κέντρα τού Νταιβός. δπου σημειώνει κάΛοιον' χοριε'ΐΌντα τάς νυκτερινάς ιδρα^ν διά νά τόν ιιαλ?.ώση έλαφρως την ρπθ}ΐένην. Ό άλτρουίστής ί«Γ{*^ τοΰ Νταβός εχει προσφέρει εις 3λους τονς'"ΕΛληνα-; άρρώστουί νπ»]ρεσίας άνρκτιμήτους. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Π. 3νΗΧΑΣ_ Α ϊ Ι ΡΤΌνΝ ΡΑ Ο «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΒ» Λ^" πας)ά τοϋ άντΐΛροσώΛΗ' μ*ς κ· "·, λούδη, 335 ΗατπίΙΓοπ 51., ενία ·Υ« _! ται δίκταί έγγοαφαί συνδοομΓτων κ«
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡ1ΑΚΗ, 12 ΑΥ1Όν2.ιυΥ, 1928.
ΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ ΜΟΤ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΑΒΟΣ
Κατά την διάρκειαν τής διαμο
νής μου είς τό Νταβος εοόί}η καί
μία παιδική ίορτή, μέ τόν τίτλον
«Παιδική έορτή Κράΐντολφ» άπύ
τό δνομα τοϋ "Ερ/νστ Κράίντολφ.
τοΰ περιφήμου 'Ελ&ετοΰ ζωγράψου
παιδιχών θεμάτων. 'ΕΏόθη τό πρώ-
τον πρωΐ ¥<Ίς μίαν μεγάλην σχο¬ λικήν αίθουσαν συνάνλία. είς την οποίαν μετέσχον καί παιδάκια, ν.αί αυτή απετέλεσε την έορταστικήν έναρξιν τής εκθέσεως των &ργων τοΰ Κράΐντολφ, ή όποία επηκο¬ λούθησεν. "Επειτα τό άττόγει-αα τής αλλης ημέρας έπαΛχθη είς την θεατρικήν αίθουσαν τοϋ μεγάλου ξτνοδοχΐίου «Κουρχάους» ενα λν- ρικόν έργον τοΰ ίδιον τοϋ Κράΐν¬ τολφ μέ μουσικήν τοΰ Μπάλμερ. έ- ποναληφθ'έν καί τής δυο επόμενες βραδυες. Έν τω μεταξΰ εδόθη καί ιιία διάλεξις τοΰ δύκτορο; Βίλελμ Φραϊγκερ, διευθυντού της Βιολι- οτ3*η-κης τοΰ Μαννχάϊμ, περί τοΰ εργου τοΰ Κράιλταλφ μέ προβο- λάς φωτεινών είκόνων άπό τχι «Παοαμΰίίια των λουλουΰιών» τοΰ Έλβετοΰ ζωγράφοι·. Τό Τδ·ο 6ρά- δυ εγεινε οτό «Κουρχάονς» ιιιά χαρούμενη μ σύσι κ ή καί χορευτική δεξίωσις. Ένα άπό τα ωραιοτέρα μέρ·) τής «Παιδική; εορτής Κράϊντολφ» •Γ*το τό πέρασαα εί; τόν κεντρικόν όρόμον τοΰ Νταβός έκαντοτάδων παιδιών, πεξών η επάνω σέ άμά- ξια, κατά όμίλους. μτταμορφωμέ- νων είς λονλούδια, εντομα, πεταλοϋ δες, ιιιά ζωντανή δηλαδή εκτέλεσις των έργων τοΰ διασήμσυ Έλΰετοϋ ζο)γράφου, ό οποίος &γεννι]Οην.ε τώ 186ο εί; την Βέρνην, έποίΐί- νως είνε σήμερα 65 έτών. Θά ι^το δύσκολον νά περιγράι|·τ) κανείς την γσητευτικήν εντύπωσιν ποϋ άφη¬ κεν ή φαντα"σμαγορική έκείνη παο- έλαΌΊς των μικρών έκείνων πλασμά- των, των οποίων ή μετΐΐιφ-ίεσις εις λονλουδια και πεταλοϋδες ϊ*ΐο ά- πιστεύτοος τελεία. Ή παρ&ασις αυτή σννωδεύετο άπό τέσσερες α- ριστες όρχψττριες, ά'ο'χισε δέ στάς 3 τ© άπόγενμα, καί στάς 4 τα παι- οάκια-λουλουδΐα και πητα/.ονδες ε¬ πήραν εί; την αεγάλην τύατε'ιαν τοΰ παγοδρομάου τοΰ Νταβος, δ- που άκολούθτισε μία χαριτα>μέντ>
παι'δική έορτη, ή οποίαι είβάσταξε
εως τάς 7. Τα ποπδάκια έπαιζον
καί έχόρε»|·αν μέ την συνοδ'εία μου-
σικής. Καί τό βράδυ ετελείωσεν
ή «Παιδική έορτή Κράϊνταλφ» μέ
χοροΰς είς τα; αιθούσας τοϋ «Με-
ίλ Ξενοδοχείον» καί τοΰ
έ
ΜΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΚΡΑ'ΓΝΤΟΛΦ, ΤΟΥ ΖΠΓΡΑΦΟΥ ΤΠΝ ΠΑΙΜ
ΚΩΝ ΠΑΡΑΜΥΟΙΩΝ... ΤΑ ΣΠΟΡΤ ΕΙΣ ΤΟ ΝΤΑΒΟΣ.- ΠΑΓΟΔΡΟΜΙΑΙ, ΤΟ ΝΟΡΒΗΓΙ-
ΚΟΝ ΣΚΙ." ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ.- Ο ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΞΕΝΟΝ ΕΙΣ
ΤΟ ΝΤΑΒΟΣ.-- ΠΩΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΣΟΕΝΕΙΣ.- ΕΝΤΥΠΒΣΕΙΣ
ΤΟΥ ΚΟΥ ΑΘΑΝ. Π. ΜΙΧΑ
Ή Ζωή Μπέκλευ, δαμοσιογράφος τής Νέας Υόρκης, καί ό πιλότος "Ερρολδ Μπάλκ γινόμενοι δεκτοί είς Μεξικόν,
μετά την πτήσιν των έκ Νέας Υόρκης.
ρ
Κατά την διάρκειαν τη; εορτής
καί επειτα είχαν έκτ?θή τα έ'ργα
τοΓ· 'Κράϊντολφ, είς πρωτότυπιες
ιΐκουρέλλες καί λίθογραψημένα αν-
τίνραφα. Ιδού μεριν.ά άπό τοΰς
τίτλσυς των: «Παραμύθια των
λουλουδιών» (1895), «στά δένδρα,
ποΰ κοιμοϋνται* (Ί807), «Καλο-
χαιρινά πουλιά» (1909), «τό δ-
νειρο τοΰ κήπον» (1913), «Λου-
λούδια τοϋ βουνοϋ» (1909), «Τό
ον-ΐρο τοϋ κήπον» (1913), «Λον-
λούδια τοΰ βουνοϋ» 1918), «Πα-
ραιχύ·9ια των λονλουδιών των "Αλ-
πεο>ν» (1918), «"Ενα χειιιωνιάτι-
κο παραγιϋθι* 1924·» ·Δι. κλπ.
•Άπό τονς λίγους οτίτού; τίτλους
τοϋ παμμεγίστου ρργου τοϋ Κρίίϊν-
τολφ -θά εΛΎθήχτουτ οί "Ελληνιρς ά-
ναγνώσται την τεραστία ν.α?Λιτε-
χνι.κ·ήν /.αί παιδαγωγΐκτιν τοΐ' ά-
ξίαλ'. Γιοτπ τάιχα κανΐίς άπό τονς
"Ελληνας ζωγράςρου; ν« μην σκε¬
φθή ν' άφιερώστ) τό τα/έντο τοι·
άίκώ; γιά τα παιδία;
♦ * *
Τό Νταήός δέν είνε μόνον τόπος
θτραπείας ασθενών, είνε καί σταθ-
μός τονριστικός. Διά τουτο τό έπι-
σκεπτονται καί πολλοί ξένοι φί-
λαθλοι. Κατά την μικράν μόν εκεϊ
διαμονήν εγένοντο καί διεΰντϊς ά-
γώνίς τεννυ;. Τόν χειμώνα αί πα-
γο&οομίαι .καί αί έκ&ρομ<χί των σκιϊστών εί; τάς κορ<φάς τίΤ»ν γν- ρω βοΐ'νών δίνου*ν καί πίρνουν. Άπό αρθρον τοΰ κ. Έ. Μάρτυ π>.ηροςροροϋμαι, ότι τό πρώτον
παγοδρόαιον ί'γιντν ρϊ; τό Ντα¬
βός τώ 1870 καί τω 1885 τό Κοι»ρ-
φεροϊν ΐδρΐϊσε τό σηυεοινόν #αχ·-
μάσιον παγαδρόμιον, "" ίκτοκΐεως
30000 τετραγωνικων μέτρων. Τώ
δέ 1894 ίδρνθη ή «Διεθνής Λέ-
σχη» παγοδρομίας τοϋ Νταβός, ή
όποία δίδει ταν.τιν.ά διε·θνεϊς αγώ¬
νας, τώ 6έ 192(5 όλυμπιακού::, ιιέ
συμμετοχήν έ ντέ" α κρατών καί τε-
λι.··α]ν νικήτριαν την Έλβετίαν. 'Ε-
πίσης τό σκί, ζό, γνωστόν νορδη-
γικόν σιπόρ, εχει είσαχθί) (Ιπύ το
1883 είς τό Νταβό; και εχει σή-
μτιρον γενικευθή. Είς τούς αγώ¬
νας σκί τοϋ 1909 ό Έλβετός σκιΐ-
στής Κνοϋντσεν κατέρρι·ψε τό παγ¬
κόσμιον ρεν.όρ. πηδήσας 48 μέτ.οα.
Τό καλοκαϊρι εΜίοιι; γίνοντοι σπόρ
τής έπηχής, τέννυς, φοιιτ-^κπώλλ,
ποδΓ^.οποδρομία, κυνή-γι, ψάρειια
καί προ παντός πεΐοπορείαι καί ά-
ναβάσεις είς τα βουνά. Ή άνάοα-
σις είς τάς "Αλπεις ό ά?αινκηιός.
εχει τόσον γενικευθή.
"Οσον- άφορα το συτοκίνη,τον,
διά νά μή γΐνεται σκόνη, είχεν α¬
παγορευθή ή χρήσις τού οχι μόνον
είς τό Νταβός, άλλά καί εί; ολό¬
κληρον τό καντόνιον Γκ§τζουμπύν-
τεν, άπό τοΰ 1911 εως τό 1925.
όπότε επετράαΓη πάλιν. Καί έκτοτε,
είς τόσον μικρόν διάστημα, ή οιά-
δοσίς τού υπίϊρ·5ε καταπλην.τική.
Θανίΐάσιοι περίπατοι νίνονται τώ-
ρα άπό τό Ντατ5ός είς όλα τα περί-
χωρα, είς τό Κλαβαντέλ, την Φλυ-
ελα. τό Μονστάϊν. την Ντρουζοτ-
λά?Λ τό Πνινοτπεργκ καί τόσα υίλ-
λα σηαεΐα.
Οί ΐατροί έπιτρεπουν είς τούς
άρρώοτΌυς των είς τό Νταβος, α¬
ναλόγως βεβαία της καταστάνΐεώ;
ΗιΛ', με-/«ί^ειτίρα; Γ| μικροτέρας
πνευματικάς καί -^^ίιο<ν^ρχνι/.ά^ ά- πασχολήσεις. Κνοίίϋ; τούς έπιτο»:- ποΐ'ν την έκιιάθησιν ίέν<ον γλωσ· , |μ άνθοκομικήν. * * * Τό Νταβος εχει καί πλήρη ορ¬ χήστραν υπό την διεύθυνσιν τοΰ άργιμονσικού "Ιννκερ, ί] όποία δί¬ δει συμφοηακός καί λαϊκάς σΐ'Λ'ευ- λίας. Επίσης σοτοαρώ; συιιβά7^.ουν είς την μουσικήν Βίλλυ Ραΐ<τσε^, καί αί καλλιτέχνιδες τοϋ τοαγου- 5ιοΰ Σόφια "Ιιϊσλεο κοΐ Άννα Στΰτς, αί οποίαι ε?.αβθν μέρος είς συναι»λίας μοΐ'σι/.ής δωμάτιον. 'Επίσης οί αρρο>στοι καί οί £ρ-
χόιιενΌΐ διά σπόρ ξένοι ϋχονν την
ει'ναιοίαν είς τό Νταδός διά ποι¬
κίλας πνευματικάς κοί κ,ηΕ/«Αιτ¥χνι-
κάς άπολαί·σΕΐς. Τό Κά
όργανώννι
μέ λαϊκόν χαρακτήρα, μέ θή
άπ» τάς φυσικάς επιστήμας, την
Ιστορίαν καί την Φιλολογίαν. 'Ε-
πίσΓ,ς <|~ροντιστηιρ«;.κ<ΐ μαθήματα ξ,):'ΛΌ)ν γλωσσών. βιοττχνία;, ρα- διοτίχνάας, φοίτονιχϊφικής, ?,ογι- στικής, στενογραφίας. Άλλά καί 5νατρυ<αί παραστοΛεις δίδονται καί εμφονίσεις ινεγό)Μν καλίατε- χνών τοΰ χορόν. Πρό καΗροΰ εγτινε ^ς τό Ντα¬ βός ·κ«.ί μία σινναχ'λία διά ηριλαν- θροϊτικόν σκοπόν, είς την όΐτοίαν μετέσχεν, παρεπηδημών }γ£~ι καί ό μέγας ιιαθηματικός Άϊνστάϊν ό όποΐίκ: ρπακξε βιολΐ. Τό Νταΐοός εχει καί δύο κινημα- τογράκρους, οί όποϊοι όμως παί- ίονν μόνον δι'ο σρορές την έββομά- δα δια νά μην πηγαίνουν σνχνά οί αρρωστοι. ♦ * * Δίαολα είς τήλ' 'Ελλη,νικήν Π αν- σιόν «Εύγενίοτ» ΐ«πάρχ>;ΐΙ ίϋπος άνί-
φεοα καί άλλον, ϊνα ιιεγάλο Όλ-
λανδικόν Σανατόριον. Τα όλό'ίαν-
θα κορίτσια τής χώρας των κα-
ναλιών, παρ' όλην την ο/μτ^Αχτον
αύστΐ|ρότ»}τα τής διευίίύνσε«>ς τοΰ
σανατορίον, γίνονται αντικείμενον
θαυηασμσΰ έκ ιιέρους τοϋ άρσενι-
κοϋ πλτ|θνσμοϋ τής βίλλας «Εύγε-
'Η Κα 11 άρτυ Κ. ΧόΒσον, ώρ^ία
ΟύγγΡ'ί τ)&οπο:ός, ή ό~ία εκέρδισε
την δίκην διαζυγίου κατά τοϋ Χέν
ρυ Χό2—ν, καί χιθανν- νά ά
200,000 δλλά
νίας», νχχτα τα μικρά χροντκά δια-
λείαματα, τα άποϊα μεοολα-βοϋν ιιε-
ταξΰ των ανσττ)ρών ώρών τής άνα-
παί'σεοκ;. ΈνΌ€Ϊται. ότι αί έκδΐ)λώ-
σεις στκαατοΰν είς ενα άθώον
φΡ.έρτ, καί αι-τό άπό [ΐαχρυά.
'Η 6ε«άττ:ς είνε άνοικτές είς
τον ελενθτροΐ1 άέρα καί βλέίτονν
πρός τόν δρόμον. "Οποίος έπερ-
νοϋσε λοιπόν κάτω άόπό τό Όλλαν-
δικόν Σανατόριον είς τάς α>οας
της άναπαί·οτα)ς ε6λε3εεν ένίϊια-
φ^ροντα πράγιιατα, ίάν ε'στρεφε
τό β&άψα τον πρός τής άναπαυό-
ικνες κόρες τής ΌΛλανδίας, αί
οποίαι, ε-κτός τόίν αλί,ων είς τας
4 τό άπόγενμα εθερτμομετοοΰντο,
άλλά δέν ,ξβαζαν τό θρρμόμετρον
οΓπβ είς αασχιίτλην, όντε είς τό στύ-
μα.
• » ♦
'Έννϊ βράδν, νστϊρα άπό τό γεϋ-
μα, είς την όλάλενκη* τραπκζορί-
αν τής βίΛΑας «Ενγενίας» ό κ. Χα-
οα)Λχΐωνς μόν σννίοτψζ τόν μι-
κραβιολόγον τοϋ Νταβός γ. Φάπε?.
μέ την χαριτοΐμενην σύζυγον τού.
Κχαιΐίν μίαν ιιακριΐιν σννοαιλί-
αν μέ τον κ. Φάπελ 6ιά ζητήματα
τής ευδικότητός τού καί ά?1α έϊα-
σττιιωνΐΛά^ ζητι^ιατα καί ή (ίρα ε¬
πέρασεν είς μίαν συζήτησιν τόσον
ενδιαςρερουσαν, διότι δ σχηΌΐιιλη-
τήίς υ.ας είνΐ άπό τοΰ; ρπτστή.αο-
ν«ς έκείΌυς, οί όποίοι γχβρίεοΐ'ν
νά έκλαϊκεύονν καί νά ικταδίδουν
ο,τι γνακκΈονν.
Ό κ. Φάπελ' υΗείορτΛται μία
αύθεντία αεταξϋ τοΰ έπιστημονικοϋ
κόσμου τοϋ Ντλ<βός, αί λεπτομε- ρέσταται δέ άναλνοτις τον χαοα- κτηρίζονεαι (ος άλάθητοι. Ό^κ, Φάπϊλ, όπως εμα·8α. είχεν νπϊίγη εις τό Νταβός ο>ς «ροω(~-ο; καί
Ρΐργάιοΐθ,ΐι εις τό ωκροΐβιολογικόν
εργαστήριον τοϋ Σανατόρίου
«Σατσάλπ»1 ιιετά δέ τΐ]ν αποκατά¬
στασιν τής νγείας τού Τ&ρνσεν ι¬
δικόν τού μικροβιολογικόν εργα¬
στήριον.
Τό ΝττΒβος δέν θ^ραπεΐίΐ α¬
πλώς τούς άρριόστους, άλλά τονς
κάμνει ίκανούς πρός εργασίαν καί
δράσιν.
* · ·
Είς τό Ντβίθό; ευρίσκονται πε-
ρισσότερον άπό εκατόν "Ελληνες
αρρωστοι. Φνσιικά, οί ίεραΐΛεΐ"ό|ΐ£-
νοι φειτ/σι·ν καί πΐ|γαίνουν ά>1οι.
Οί &αχ{ ρ·ότερον άσ&ρνΐίς ιιενονν
ίίς την πανσνιν «Εί'γενίαν»,'οί 6α-
ρντκρον δέ αριρωστοι πηγαίνουν
είς τό σανατόριον «Σατσά/.Τ» τή
οποϊον μετά τόν θάνατον τού δό-
κορος Λουκίου ΣπΕγκλερ, δΐΐυί+ύ-
νέ ι τά>ρα ό παλαιός τον συνεργά-
της δάκτοίρ Νόϊμαν, η είς τό «σα¬
νατόριον Νταβός Ντόρψϊ., τού ό·
ποίου διενθνντής είνε ό δόκτωρ
Μπελαντ.
Οί Έλληνες αρρωστοι χαίρουν
πολν καλής φηιμης είς τό Νταοός,
άγαπλόωενοι ίόιαιτίρως άπό ταϊ·ς
διεθνεΐς ξένους καί τοΰς έντοπί-
ονς.
Είς τό Νταβός ήτο άπαραίτητος;
ενας "Ε?1ην π>ρό|ενος, νπήρξε δέ
άπό τάς επιτυχίας τής προητ/
νης Κιιβεανήσεως ή ΐδριπΐις
προίςτνείου είς τόν έ/κβετΐίΜ
ματικόν σταθμόν, καί ακόμη.
λειτέρα νπηρξεν ή κυβερ.'μερί^να
είς την έκ?.ογήν τοϋ πΐροσώπου, είς
τό οποίον ανετέθη ή διεύθυνσις
τον πιραξενείου. Διότι τό πρόσωπον
αύτό είνε ό διενθνντής της βίλλας
«Είτγτνίας» κ. Δ. Χαραλάμπους, ό
οποίος άλλως τε καί είς τό παοελ-
■θον νπ:Γ)»ςεν ό άνεπίο-Γΐμος πρό-
ξενος τής "Ελλάδος είς τό Νταώς
καί ποοσέφερε πάντοτε τάς πολυ-
τιμοτέ-ρας υπηρεσίας τού είς 8-
λους τοΰς("ΕΡ1ηνας άρρωστοι-ς, οί
όποϊοι έπέραισαν έ&δ καί δεκαπίν-
τε χρόνια άπό τά-έλοίτικιά οοΐ'νά.
^ Ύπάρχουν ι'ίϋτ]νες άρρωστοι,
οί όποίοι εύρίστ/ονται είς τό Ντα¬
βός δέχ-α περισσότερα χρόνια. Με-
ρικοί άπό αίτοϊις ρχονν γείνει τε¬
λείως καλά, άλλά δέν, ξΐΐκολλοΰν
άπό τό εί&υλλιακόν τοοϊίον. τό ο¬
ποίον τοΐ-ς εγεινε δευτέρα πατρίς.
"Ενας Έλλην αρρ<ι>στος ©χρι κά¬
μη καί γάμον μέ μίαν λαιιπράν
έντοπίαν κόρτ|ν καί δ^ν σχετικαί
ν' άποιι.τΓΓ/ιρυνΟή άπό έτκεΐ.
Μία παρατήρησις, ΐσως θύ &πρε-
πε νά γείνη είς τό σημείον αι;τό,
την άπ»ίαν εΐμαι βέβοαος, ότι θά
λάβη να' δι(Λν καί τό ΎπονρΎείον
των Εξωτερικών. Ό έν Βέρντι
πιρεκϊβεντής μας γνωρίζει καλώς τό
ζήτιηια αΰτο, άλλά πιστεΰω, ΰτι
ό πρό&νός μας διά την βυσκολίαν,
Τψ οποίαν ευρίσκουν οί "Ελλΐ]νιες
είς τό Νταβος, βεβαίως δέ καί είς
όλην την Έλβετίαν, διά νά επι¬
τύχουν ιήιν άοειαν άπό την έλβε-
τικήν Κνβέρνηοιν όπως άον.ήοΌυν
οίον&ήποτε Ιπάίγγελμα. Καί όμως
ή "Ελλάς είνε χωράφι άΓΚριτειχι-
στον, σπου δλοι οί ξέΗ'θΐ ερχονται
καί έργάζονται ελευθέρως είς 6ά-
ρος κάποτε τοΰ ι!*ομιοΰ των εντο¬
πίων. Καί μεταξύ των άλλων κα·
άοκετοί Έλβετοί. Τό ΎπουργίΙ-
ον των Εξωτερικών 0ά ρπρεπϊ
νά μελετήση αντά τα ζητήματα
καί νά έπιτρεπτι την ασκησιν έ-
πστ>,'γέλι«ΓΓος είς τονς ξένους άς
τόν τόπον μας υπό τόν όρον όμοος
της άιιοιβαιότητος. Δηλαδή νά ύ-
πάρ-ξη ή ιδία έλει«θερία καί είς
τούς "Ελληνας νπη*όους είς^ τάς
πατρίδας των ξένων ιιας, οί όποί¬
οι έρνάςονται εδώ. Τό ϊ^ον πρέ-
πει νά γείνη καί μέ την ΈΚβετιαν.
την παινσιόν «■Ενγίνία» ό
κ. ΧαραλάΜπους κατα τας μ--γάλ«ί
ά Χ
εορτάς τοϋ ετους, Χριστονγεννα,
Π ροιτοχρ€νιά, Πάσχα, Έ9νΐ'<ψ Εορτήν, προσκα/.εΐίίς συγκεντρω' οπς έορταστικάς δλους τοΐ·< ^Ελ- ληνας τοϋ Νταβός, Ινα είς την πρόσοψιν τής οίκοδομής κινατι* ^ει ή έλληνΐκή Σ^ίΐιαία. Ό πλέον άγαπηαένος Ιατρός μ«· ταΕν των Έλλήνηη' άρρώστων Εΐνί ό δόκτωρ Ποοχάσκα, διά τον ο¬ ποίον έγραιμα είς προηγ°ιιυε^* αρθρον μου. Δείχνει δι' αντοτ, ίδιαττερον ενδιαφέρον καί γνιοοι- Ζει καλά τόν καΰενα 'βδιαιτ?ρκ<· Μάλιστα κάποτε άσκεί καί αιχπη- ράν έποπτεί,αΛ' είς τα κέντρα τού Νταιβός. δπου σημειώνει κάΛοιον' χοριε'ΐΌντα τάς νυκτερινάς ιδρα^ν διά νά τόν ιιαλ?.ώση έλαφρως την ρπθ}ΐένην. Ό άλτρουίστής ί«Γ{*^ τοΰ Νταβός εχει προσφέρει εις 3λους τονς'"ΕΛληνα-; άρρώστουί νπ»]ρεσίας άνρκτιμήτους. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Π. 3νΗΧΑΣ_ Α ϊ Ι ΡΤΌνΝ ΡΑ Ο «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΒ» Λ^" πας)ά τοϋ άντΐΛροσώΛΗ' μ*ς κ· "·, λούδη, 335 ΗατπίΙΓοπ 51., ενία ·Υ« _! ται δίκταί έγγοαφαί συνδοομΓτων κ«
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1928.
1Γ»
ΑΠΟ.ΤΗΝ ΑΓΝΩΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ
Ο ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΟΥ ΠΙΛΑΤΟΥ
Ο ΡΠΜΑΙΟΣ ΗΓΕΙίΐηΝ, ΟΣΤΙΣ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΑΥΡΏθΗΝΑΙ, ΒΙΕΤΕ-
ΝΟΗΣΕ ΚΑΙ ΕΚΗΡΥΞΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ- ΔΙΑ
ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΑΥΤΟΝ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΚΑΙ ΕΣΤΑΥΡΩΘΗ ΥΠΟ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ ΕΠΙ
ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, ΕΦ' ΟΥ ΕΙΧΕΝ ΑΠΟΘΑΝΕΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ.- ΚΑΤΑΒ1-
ΒΑΣΘΕΙΣ ΕΓΚΑΙΡΩΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΛΗΟΟΥΣ, ΑΠΕΣΤΑΛΗ ΚΑΤΌΠΙΝ
ΕΙΣ ΡΩΜΗΝ, ΕΝΘΑ ΕΣΤΑΥΡΩΟΗ ΕΚ ΝΕΟΥ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ Α Π Ε-
ΚΕΦΑΛΙΣΟΗ ΚΑΤΑ ΔΙΑΤΑΓΗΝ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ.
Εσχάτως εδημοσιεύθη έν Άγ-
γ)ία περίεργον όσον /αί Ενδιαφέ¬
ρον βιβλίον, χαρα/τηριζόμενον ν-
ιγο τολλών ώς νεον Ευαγγέλιον, έκ
μίταφράσεον; άοχαίων χηρογρά-
Γ( ών, άνακαλνφθίνπον εν Αίγνεττω.
Γα χειρόγραφα ταυτα χ.τοτελονν
δι>ο χωριστάς ίστοοίας, έξ ών ή
ποώτη έπιγρανεται «Ό Θρήνος
τής Π αρρένον» καΐ περιέχει δια-
φο>ονς πληροφορίας όσον άφορά
τ»; ττράξεις τής Παναγίας κατά
την διάρκειαν τον Θείον δράματος
έ τί τοΰ Γολγο&σ. Ή δευτέρα £πι-
■ οαφεται «Τό Μαρτύριον τοΰ Π ι-
/ ότου» καί περιέχει άγνώστονς τέ-
>)- πληροφορίας π'. οί των λαβόν-
την χώραν μετά την Ά."άστασιν
το Γ Κΐ'ρίον. Ό Ρωιιαΐος Ήγεμών
>,"ϊτις κατά την Αγίαν Γρα'ϊ'ήν
τιίρρδακίε τόν Ίησοΰν Χριστόν ε4ς
γοι ; Ίον·δαίους υ'.Τίυς τόν σταυρώ-
σοι ν, τταρονσιάζεταν νΰ' νπό νεαν
ολ·ι>; ιιορ<ρήν, διότι, άν πιστεύσω- '^ν τα άνοτ/αλυφθΐΛαα χειρόγοα- 1 α ό Π ιλάτος κατόπιν μετενόησε /αι έ/ήονξε την πίστιν τοιι είς τόν οιστόν. έφ' φ καί έσταυρώθη ο κδιος ιοΐό των Ίουίνΐίων έπ:ί τοΐ αιΐοΰ σταύρον, έττί τοΰ όυτοίου είχε τ<;οαδώστ[ τό πνρΰμα ό ΘεάΌρω- πο; 'Μλά τό πλή'θος έσπευσε καί κα- τ Ι)ί6αοτ-ΐ' έκ τοΰ σταύρον τόν Ή- ν ΐιονα, όστις /αί άπεστά'λη είς 1'ΐΜμην πρός τόν Αϊτοκράτορα Τι- ό οίον. Έν,εϊ ανέμενε τόν Πιλά- γ >ν αλλο φρικτότερον μαρτύριον.
■δ' τι έσταυρώί>η έ1/, νέον καί τέλος
'τ-νεφαί.ίσθτ] χατά διαταγήν τοΰ
Τιθερίοι·.
Τα χειρόγραφα ρίναι γραμυένα
ί'ς γλώσσαν Άραδικήν αί χαρα-
'τήρας ΣνριαθΌΐς. ιιετεΐφ^άσίΐη-
ο" χν δέ υπό τοΰ Σνρου κοβθηγητοΰ
υ ).φόνσον Μιγν.άνα, διρυ0-ι>ντο0
η,; Βιβλιοθηκης της πόλεως Μόν-
Γό πνρί Πιλ«του χειοόγραφον
όονΚει έκ τής; στιγμής κο»σ'"ήν οί
Γ" τσιαρ^ς στρατιώται, οΤτινες έφν-
> 'πσογ τόν τάφον τοΰ Χριστοΰ κα-
Τ" την ώραν τής Άναστάσΐίως. έ-
-' ι,'θ-ησα,ν είς την οικίαν τοϋ Ήγε-
111 ι'ος καί διετάχθτκκτν νά είπουν
π συνβοη έκεΐ.
Οί στρατιώται κατ' αρχάς έπε-
/ ι<*ησ«ν ·ά είπουν ψενιιατα. ώς 7όν όόΐτγηιθΓ] υπό των Άρχιερέ- '> "Οτοον δμο»; άπειιονώθησαν, ό
'Ής εδωσε διάφορον «εοιγοα-
Ί ην τον συμΰάντος. Ό Πιλ·ττος
"Μ πεισθείς1 απήλθεν είς τόν τ«-
(Ι ''■' ό Βδιος όμον, μέ τύ πλήιθος. Έ-
/ ι Γΰρ« τόν τάιρον κενόν, ιιόνον
«V
τα σάβανα!, δι' ών εί-χ^ πεοχτιλι-
/ι)Γ, τό σοχια τοϋ Ίησοΰ, ήχταν έκεΐ.
Οί Ίουδαϊοι, ιιή θέλοντες νά πι-
θΓΜ'σοχ»ν εις τό τελεσθεν θαϋμα τΐ-
πον ότι τό σόίιια τοΰ Ίησ»ϋ ηφρρέ-
^'Ι φτ'σικώς έκ τοΰ τάφον καί' έρ-
(."'ρθ-η είς τον πνθμένα πιοακειμέ-
νου φρεατος. Ό Πιλατοςδιέταξε
'>τ ·ις εύρρδτρτό σοΛΐα αντό καί κο-
ιιισίΗ) ενώπιον τιη·. Τό σκ·Αΐα εί·ρε-
ϋη τ«αί οί Ίουδαΐοι εΐντσν ότι ήτο
το οιΤοαα τοΰ ΊηΜτοΰ. Ό Πιλάτος δι
<τα5ε την βκ νεον ?ναι»9εσιν τοΰ σΐ'ΐιατος έν τΛ τάη)(ο (Λτότρ ό νε- ^οι'κ ανι/ρίΛΠΓος ^ανήλθεν είς την ύ^ήν. ΤΗ·το 6 ληστης. όστις εϊχ? οταΐ'οωβη έκ δεζιών τοΰ Ίησοΰ. Την νύκτα ή σιΧυγος τοΰ Πι- Ίιχον, ΠρόποιΑα, επισκεφθή τόν τ'«Γον όπυ>ς τόν προσκυνήστ-,, άλλ'
«ι Ιοιίδαΐοι στήοαντε; ένέδραν τνλ-
τ· -όν νά στ'λ?.ο1οουοτ, αύτ»]ν καί τόν
οΊ'Ιυνόν της, όπως τούς φονενσω-
σι Τ όσχρδιον άνΡικιοιΐΑ.ι'>φ9·η έγκαί-
(.)<.);■ ναχ ο[ στρατιώται έπιτεί>εντες
> «Ι'ΐτνίυσαν τοίς Ίσι·δαίοι<ς 5ιά τοΰ ζιφονς. 'Αρχηγός των" Ίουδαίων '<Γ0 ό Βσιρνάβάς, γαί.ι6ρός τοΰ Ί- 0111·α καί λίίστής, -ροοριΐσθείς ποτε 'Τ"ς σταυρωθτί. Ό Πιλατος συλ- ' δ αίιτόν τόν κατεδίκασεν όπως θϋ άνάποδα καί ικτά 6αοάνων. Τουτο έγινεν. Όταν ό Ανπ/οκιράτωρ Τιδέριος άνεγνωσρ καί ηκοΐίσε τί ΐ&χρν κΐΑΐΉ οί Ίουΐσαΐοι είς τόν Σίοτήιρα κατά την σταόρωσίν τού, ΐι&αυσΐν έκ τής βαθείας λύπης, ήν ηο^άν&η. "Οταν δέ εφ-Οαστν είς τό αέρος, ένθα -ήσαν τα όνά,ιατα των «ρχη- γών των Ίονδαίων, οΐτινες ήσαν αΐτιοι τής οταυρώοϊως τοϋ Ιησοΰ, ενοεν ότι ιτερικοί εξ αΐ!τών ήσαν μετα£ΐ> έκϊίνων. οΐτινες είχον έλθη
πρός αντόν όπως έ/.θίσοιυν τα πη-
ράπονά χ(ον κατά τοΰ Π ιλάτου. Δι-
έταξε λουοόν όπως φονενί>ωσιν ον-
τοι καί τα σώματά των κΛειιαοδνο-
σιν έ-τί των λόφων οΐτινες Λεριέ-
βαλλον τάς εισόδους τής πόλεως.
ΜριΤ δ ετπεμτ|« άγγελιαιφόρον διά
τόν Πιλάτον /αι έχάΐλρσϊν αντόν έ-
νώ.τιόν τού δποος τώ είπη την αλή-
3ΐΐαν διά τα ·3«ι·ιιατα άτινα σινέ-
6ηααν είς τόν τάφον τοΰ Σωτήρος.
Ό άίπεσταλμένος τοΰ Αΐτοκρά-
τορος ο^θάνει, συνενΎθεϊται αετπ
τοΰ Ήρίάοου καί δοοροοθλεϊται χοτό
των Ίονδαίων όπως μεταχιειρ<σθΓ( κακώς τόν Π ι/.ο-τον. Ό Π ιλστος γιΐινΐϋνοτιαι έκ των ένδΐ4ΐάτ('>ν τού
καί υαοηγώνεται. Οί Ίοΐ'δαϊοι έπι-
πίττουν κατ' αύτοΰ κιαί μεοικοί ιια-
οππγίάνουν αναόν, ένω οίλλοι τόν
κτνποΰν εις τό πρόσωπον. Ο
II
ι-
λατος 7αττά τί]ν διάρικιειαν των
ρΛ τούταν διακηριύπτι δη¬
μοσία την πίστιν τού πρός τόν Ί-
ϊϊσοίν. Κατόΐην δέ ί/Λνών 6ασά-
νο>ν, όντος καί ή σνζνγός τοτ·, ά-
λυσσοδένονται καί ρίπτοντα'ΐ εις
τίιν φυλακήν.
Έν τώ πρταξύ οί 'Τοι«δα7οι ρλε-
χ-είρησαν νά καταστρ6ΐ()σνν τόν τά-
φοΛαοΰ ΊτκκΚ) διά πνρός, άλλ' Ίπε-
τνχον, ίΐτειδή αί φλόνε; δέν ηπτον-
το ούτον. Τότε έπαροιχτάσθτισαν
έκ νεον ενώπιον τοΰ 'Βρώδον καί
τοϋ Πρέσ6ε(ος τοΰ Αύτο/.ρ«ττο-
ρος καί εζήτησαν 3δί ιαν ότταχ;
στα!ΐιρ<ί>σσΐ'ν τόν Πιλατον. Την
στιγίΐήν έν.ρίνην ακριβώς ό δί^Μίϊ-
φΐ'λαξ εϊσηΐ'θε δρομαίως εις την
ν νχά. ικέτευσεν δ*πΐως άΐτο-
τϊ έτ. τής <ρυλακης 6 Π ιλάτος, έ- ή τής στιγμής, κα9' ήν δΐ£- τάξατε την (τη'λαν.ισΐίν α,ύτοΰ Μί της σύζυγον τον. ποτε δέν έμειναν αόνοι, άλλ' είς αυλος ανθρω,τος εί¬ ναι πάντοτΐ μαζύ των, τό δέ <ρώς αύτοΰ είναι έκθαμδωτικώτερον καί άπω τό ςρως τοϋ ηλίου. Τόν κατβρχόίΐενον ο< των ούρανόίν καί έναγκαλιϊιόϋενον αντονς, μεθ' Ό τα δεσιια καί αί άλίοντεις των έν.ί'πη>
σαγ ^αί ό σίδηρος αίηχϋν άναλυ-
θείς ρχνθη ώς ίίδοο έκ των ποοων
των. 'Εντός τούτων ό οτϋλος. έφ'
όν ηκΌν ί>ε;ιενοι, βκλινρ καί π'ροσε-
κίνησε την ατλον έ/ίεήνην νιαρςιν
καί ίίς αντήν τί)ν κατάστασιν ευρί¬
σκεται άκόμη τώρα κλινών ιιεχρι
τοΐ ίδόχτονς».
Οί Ίουδαϊοι τότΓ μετέ&ηκϊθΓν εί;
την φανίυβ'.ήν καί ?λ«6ον τόν Π !λα-
τον καί την σύϋνγόν τοτ' καί έσταύ-
ραοαν τόν Πιλ<ττον έτί τσν «δίου σται»ροΰ ίφ' ου είχο" σταυρώσΐ( τόν Ίησοΰν. Ό ΠιΑΰτος επί τοΰ στατ»ροΰ πάλιν ιέ'πε'δετχΐίωοιε την πί¬ στιν τού ναί ένω ή ούΐνγό; τοΐ -τροση·ι'ιχετο παρά τού; πόδα; τον, προσηΰχετο κοτί αιτός πρός τόν Ί¬ ησοΰ ν. Λνο στέιρανοι κατήλθον τότ.~ εί ονρσνον, ίσοι κχιτά την λόυΐι'ΐν καί τό μεγαλείον κ«ί <ρωνή ή>οι«ι&ΐ|
έ£ ονρανοΰ ?.έγονσα: «Λίάυντι··, (Ι
Πιλάτε καί Ποό/οιΛπ, ότι θό στε
φανοθ'ήτε δι' αντώΛ' των στ φά,
νοον, οΐτινες κατήλθον έξ οχ'θανοΓ",
ένεκα των βασπνων, άς ύ,τρσττντε
6ια τόν Θεόν σας καί την μεγάλην
πίστιν σας είς Αυτόν. Τότε οί δΰο
στίφανοι έξηφανίσϊτησαν άναβάν-
τες πάΐλιν εί; τούς οϊ-ρανούς.
"Οταν τα πλήθ·η είδον τό θαΰμα
τουτο εσ.τευοαν καί κατεόίβαοιαν
τόν Πιλάτον έκ τοΰ σταύρον Ιων-
τα, ίΐέσταναν τότε ί'δωρ δι' α{·τόν
καί επλυναν τό σ^ά τού δι' αΐ»τοϋ.
μσθ' ό ένέδυσαν τα φορφατά τού
καί εψθραν αντόν /αί την ούζνγόν
τσυ Πρόκοι'λαν πρός τον Ποέσ-
βυν τοΰ Αΰτοκράτορος, όστις καί
τόν άπέλνσε.
Τό χειρσνροβρον άναφέρρι πκο-
λοί'&ιος ότι ό Αντο'.ράτωρ Γι'βερι-
ος ιιαΐινον τα σναιοάντα, διέταιξε
τόν Π ιλατον νά 7ταρβ·σΐ'»£ίθη ενώ¬
πιον τού ^ί νά τω δίίχ» ι] αχτοπρο-
σώ.'Κι); τάς σχίΤΐκάς πλη0θ(|Η)ρίας
Ό Π ιλάτος ιιεταβά; είς την Ρώ
μην ενεφανίσθη προ τοϋ Αΰτοκρά-
τορος καί προοΐ·τάί)ηοτ νά ί-|τ|τή-
στ τα σχετΐΛα μέ την σταίοα,σιν
καί την άνάστασιν τοϋ Κνρίου,
άλλ' ό Τιβέριος ΐΑη ΙχαναποιηίΙ'είς
έκ των πληροφοριών τοΰ Πιλάτον
ε&τε πρός αυτόν:
«Βπε μοί άπό ποΰ εΐναιι ό άν-
Ή Κα Στίλλα Α. Καμπίλλ με την κοο»|ν της, Καν Ντόοοθυ Γιάνχ, της ο¬
ποίας ό σύζΐ'γος, πλούσιος έκδότης, ζητεί τό διαζύγιον.
Οροκτος αι'χό; ν α ι άτό ποίον μέρο;
■/αχάνεταη, /αί πιΰ; /αί π»τε νοχήν-
θεν έξ ονρανσΰ, αιστε Τόν εύρον
οί Ίοιΐίαϊοι, Τόν σΐΛ-ελτίθον, Τόν
έοτανρωσαν καί Τόν ίφζ·;<·ϋ'ΐν» Καί ό Αύτοκράττορ άκόατ, είπε : «Καί εας όλον αχτό τό χροντ/?όν δι- άσττϊΐα σϋ έ'βλετΐΜ:; τόν άν&ρίοτον αΐτόν, εϊ,αδε; γνώσιν τ<Ττν {Κχιμά- τωνκαί των ύ)»ΊΗθφυο«οΙ)ν <>ιε.ίανν,
ατηιε εν,^ι,νϊν, καί δέν μ* έπληοο-
φόριισες ΐηερί Αντον »
Καί ό Π ιλάτος ά;η'}ντηβεν: «Είς
την ΐ.οην αον, (Τ) Αίττον.ρατ'ορ -Λαί
Κ»'·ριέ μόν, σοϋ λ^γω ότι /αί)' όλον
αντό τό χρονικόν διόστηιια δέν Τον
είδον, ονττ ήτένισα την αι,ηγ Τγι·.
εί ιιή -/κττά την »|ΐιέραν τή; αταν-
ρο'οσεί*:, όταν οί Ίουδαϊοι τόν ε¬
φρ ραν πρός εμέ ναι Τον Γσταύοα)-
σαν».
Τότε /ατά διαταγήν τοΰ Αντο-
κράτορο: οί στρατιώται οιΐέσ'ος συ-
νέ'λα'βον τόν Π ιλατον καί τόν άπή-
γαγον οπο>ς τόν άπο/.εφαι? ίσουν,
α?λ' ό Αιτονράτωρ πάλιν διέτα·ξι£
νά σταυρ*:?)ΰ α7λ)|ν μίαν φοι,ιαν·
,ττροτοΰ ν' ά.-το/εφα/.ισί)[ί. Τότε τόν
έστατροκϊαν ["ξω τής π»/εί·>ς, τόν
έ-/τι>πτ}σαν επί της -Λ-Ίρο«*% δια
ρα-τοϊ.(ιίν έν καλάαοι·, τόν έκάρ-
ςκοσαν επί τον ξί'λου, διΰΡ-'ρασαν
Ι την π?^ευράν τού δι' άκοντίον. τόν
έβασάνισαν δια ηρο'βερ'ϊ/ν 6ασάνων
•/αί νατόπιν -ροέοηισαν είς τίρ' άπο-
κριφάϊ.ισίν τού.
Ίίφ' όσον εγίνοντο τκητα, δ
Πιλάτος πάλιν διεί/ήρνξΐΕ, δη«.ιοσία'
την πίστιν τον /αί προσφ'τχετο είς
τόν Ίησοϋν. Φί/οι τοΰ ΓΙιλάτοι/
' εφεραν ό σώιιά τον ϊίαίατο είς την
ΊεροΐΌ*αλήιι, άΑ>ά την αΐτήν η¬
μέραν τη; άς~ίΕεώς των, ί·, σι'ίογος
ι ζα-ί τα τε/να τοϋ Πιλάτου ιΐίϋΐθα-
I
νόν, όλό/·λη·ρο; δέ τότε·, ή ο'ικογέ-
' νεια ί'ταΓ-η εί; Γνα τάφον πλησίον
τοΰ τάφον τοΰ Ίησοΰ.
Αναφορικώς των Ίο«%ϊίων το
χειρόγραφον Ηγει ότι «ό Αντοκοά-
τίορ Τιδέριος ρττριι*;^: ί^ιατα-,'άο είς
ΊΓρουσα/.ήιι -/αί ολοι οί Ίουδαϊοι
έφονεόθ·ιισ<ΐν». ΙΤ ηοστίθεται ότι ό Αντονράτοίρ ίϊθϊ/.ησιε νά φονειΊσρ καί τόν Ήθίάδην, ά>λ' ειια·ί>εν ότι
ό Ήρώίης είχεν άπΌ,θάντι πρό τοΰ
Π ύ (ίτοι·»
ΤΟΕΙΤΪΤΒπΓίΟΥΤΥΡΑ
Δύο φωτογραφίαι τής Μαίρης Στούαρτ "Ονταμ, μοδέλου κα?.λιτέχνου, ή όποία ζητεί 75.000 δολλάρια άπό τόν Τό-
μας Χίντζ, χημικόν, διά παράβασιν υποσχέσεως γάμου.
τό τελίΜταϊον φυ)_?Λν της με-
παοισΐΛτϊς φι^Λλογο<ης έΐπΐνω- «ΓΜ·εοικ.ϊ<ρ ντέ Φράνς», ό γν*>-
στός λόγ»ος και ΈλληΜ<ντή.ς κ Φίλε- ας Λεμροχ γβάφει τα εξής κολακεν- τικώτατα όι« τό τελενταϊον έργον τοθ ένλεϊιτοϋ διηγτιματον^άφου μίοος χ. Δημ. Βοντι-ρά. «Ό Δτΐ^οσ·9ΐντ>ς ΒονπΛρβς, ό άτοοϊος
ηδη καπατάσσεται ίίς την πιρωτην
γροαιαί[ν των 'Ελλτ)νων διηγημ<ττ«χνϊ>ά-
μργβφω, χο& τοθ
όεχοίου ό λεπτολόγος ρβαλιο^ιος, μέ
μίαν χροιάν 6α9-είας έ^αΛ·α<ΤΡαΓτι»ότη- τος. ίοβφραζετβΗ. είς γλυκυτάτην δηΐίθ- τιχήν, είς τίιν τελευταίαν «τάτΐ"ο«ν τού «ΜεΊσα ατΐρ; ΚόΛαοη», μίαν σάτυιρο-ν ά/η·9ώς θαροαλ.έίη·, αποοΐΐκνύτταιι είς Ρκ τα>ν· αύθτντοιωαέ-ραΛ· νλτ^ρονόμων
τού ΆρΌτοφάΛθΐ'ς. Έλζ την ΐπρο/τότν-
,ιον αΰττίϊν Κό) ασ.ν, ή ΟΛθία μόνην α¬
ναλογίαν με τί|ν τοθ Δάντου εχ«ι την
άνορμΐφΐ'σ'δτΊπηΓΚΛ· πιρωιτοτιχπίαν των 6α-
σανκττηρίων, ύπάρχοΐ'ν μόνον τέ<τσ«- ρΐς κώιλοι, «ν; τού; όποίους έκδότο» κου. λόγιο», πολΐϊο.οϊ καί ψευδείς μ.- στοί, ίίρεϊς κιαί οιπρθαοαόκΗ, άηατί- ονν τίιν κκχικατι&ιαν πι«ο«ιφροσύντιν των. Ό Βαρ&ούλης, ό ήοως τοΰ κ. Βον- τνο«. ό ύ-τοΐος έ^Λαινεν άπό άνύαν είς τον Παρ·ώ&Λ·σον, έκ<Γπθ(Μζιει μί«ν βα¬ θείαν 6) α>ο·φτ'ΐΜχν καί έπιτυ-^άνΕ» νΛ
σταιλΐί Είς τι']ν Κόλασιν, «τού έ'νας Λΐρό-
θυ ιος ί)ιώ5<χΌς τοθ γ&χριιιιενει ώς άδηγιος, έ<ΐ>ς ότου μέ Γνα κτΐτ—χιια μα-
στνγίον άποβΊΕττειι τοίις φαττεινοΰς Λβ-
ΛΛ/θύς μλι οννύέονν τον «όβμιον μέ τόν
Θεόν.
1Γ»
ΑΠΟ.ΤΗΝ ΑΓΝΩΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ
Ο ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΟΥ ΠΙΛΑΤΟΥ
Ο ΡΠΜΑΙΟΣ ΗΓΕΙίΐηΝ, ΟΣΤΙΣ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΑΥΡΏθΗΝΑΙ, ΒΙΕΤΕ-
ΝΟΗΣΕ ΚΑΙ ΕΚΗΡΥΞΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ- ΔΙΑ
ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΑΥΤΟΝ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΚΑΙ ΕΣΤΑΥΡΩΘΗ ΥΠΟ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ ΕΠΙ
ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, ΕΦ' ΟΥ ΕΙΧΕΝ ΑΠΟΘΑΝΕΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ.- ΚΑΤΑΒ1-
ΒΑΣΘΕΙΣ ΕΓΚΑΙΡΩΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΛΗΟΟΥΣ, ΑΠΕΣΤΑΛΗ ΚΑΤΌΠΙΝ
ΕΙΣ ΡΩΜΗΝ, ΕΝΘΑ ΕΣΤΑΥΡΩΟΗ ΕΚ ΝΕΟΥ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ Α Π Ε-
ΚΕΦΑΛΙΣΟΗ ΚΑΤΑ ΔΙΑΤΑΓΗΝ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ.
Εσχάτως εδημοσιεύθη έν Άγ-
γ)ία περίεργον όσον /αί Ενδιαφέ¬
ρον βιβλίον, χαρα/τηριζόμενον ν-
ιγο τολλών ώς νεον Ευαγγέλιον, έκ
μίταφράσεον; άοχαίων χηρογρά-
Γ( ών, άνακαλνφθίνπον εν Αίγνεττω.
Γα χειρόγραφα ταυτα χ.τοτελονν
δι>ο χωριστάς ίστοοίας, έξ ών ή
ποώτη έπιγρανεται «Ό Θρήνος
τής Π αρρένον» καΐ περιέχει δια-
φο>ονς πληροφορίας όσον άφορά
τ»; ττράξεις τής Παναγίας κατά
την διάρκειαν τον Θείον δράματος
έ τί τοΰ Γολγο&σ. Ή δευτέρα £πι-
■ οαφεται «Τό Μαρτύριον τοΰ Π ι-
/ ότου» καί περιέχει άγνώστονς τέ-
>)- πληροφορίας π'. οί των λαβόν-
την χώραν μετά την Ά."άστασιν
το Γ Κΐ'ρίον. Ό Ρωιιαΐος Ήγεμών
>,"ϊτις κατά την Αγίαν Γρα'ϊ'ήν
τιίρρδακίε τόν Ίησοΰν Χριστόν ε4ς
γοι ; Ίον·δαίους υ'.Τίυς τόν σταυρώ-
σοι ν, τταρονσιάζεταν νΰ' νπό νεαν
ολ·ι>; ιιορ<ρήν, διότι, άν πιστεύσω- '^ν τα άνοτ/αλυφθΐΛαα χειρόγοα- 1 α ό Π ιλάτος κατόπιν μετενόησε /αι έ/ήονξε την πίστιν τοιι είς τόν οιστόν. έφ' φ καί έσταυρώθη ο κδιος ιοΐό των Ίουίνΐίων έπ:ί τοΐ αιΐοΰ σταύρον, έττί τοΰ όυτοίου είχε τ<;οαδώστ[ τό πνρΰμα ό ΘεάΌρω- πο; 'Μλά τό πλή'θος έσπευσε καί κα- τ Ι)ί6αοτ-ΐ' έκ τοΰ σταύρον τόν Ή- ν ΐιονα, όστις /αί άπεστά'λη είς 1'ΐΜμην πρός τόν Αϊτοκράτορα Τι- ό οίον. Έν,εϊ ανέμενε τόν Πιλά- γ >ν αλλο φρικτότερον μαρτύριον.
■δ' τι έσταυρώί>η έ1/, νέον καί τέλος
'τ-νεφαί.ίσθτ] χατά διαταγήν τοΰ
Τιθερίοι·.
Τα χειρόγραφα ρίναι γραμυένα
ί'ς γλώσσαν Άραδικήν αί χαρα-
'τήρας ΣνριαθΌΐς. ιιετεΐφ^άσίΐη-
ο" χν δέ υπό τοΰ Σνρου κοβθηγητοΰ
υ ).φόνσον Μιγν.άνα, διρυ0-ι>ντο0
η,; Βιβλιοθηκης της πόλεως Μόν-
Γό πνρί Πιλ«του χειοόγραφον
όονΚει έκ τής; στιγμής κο»σ'"ήν οί
Γ" τσιαρ^ς στρατιώται, οΤτινες έφν-
> 'πσογ τόν τάφον τοΰ Χριστοΰ κα-
Τ" την ώραν τής Άναστάσΐίως. έ-
-' ι,'θ-ησα,ν είς την οικίαν τοϋ Ήγε-
111 ι'ος καί διετάχθτκκτν νά είπουν
π συνβοη έκεΐ.
Οί στρατιώται κατ' αρχάς έπε-
/ ι<*ησ«ν ·ά είπουν ψενιιατα. ώς 7όν όόΐτγηιθΓ] υπό των Άρχιερέ- '> "Οτοον δμο»; άπειιονώθησαν, ό
'Ής εδωσε διάφορον «εοιγοα-
Ί ην τον συμΰάντος. Ό Πιλ·ττος
"Μ πεισθείς1 απήλθεν είς τόν τ«-
(Ι ''■' ό Βδιος όμον, μέ τύ πλήιθος. Έ-
/ ι Γΰρ« τόν τάιρον κενόν, ιιόνον
«V
τα σάβανα!, δι' ών εί-χ^ πεοχτιλι-
/ι)Γ, τό σοχια τοϋ Ίησοΰ, ήχταν έκεΐ.
Οί Ίουδαϊοι, ιιή θέλοντες νά πι-
θΓΜ'σοχ»ν εις τό τελεσθεν θαϋμα τΐ-
πον ότι τό σόίιια τοΰ Ίησ»ϋ ηφρρέ-
^'Ι φτ'σικώς έκ τοΰ τάφον καί' έρ-
(."'ρθ-η είς τον πνθμένα πιοακειμέ-
νου φρεατος. Ό Πιλατοςδιέταξε
'>τ ·ις εύρρδτρτό σοΛΐα αντό καί κο-
ιιισίΗ) ενώπιον τιη·. Τό σκ·Αΐα εί·ρε-
ϋη τ«αί οί Ίουδαΐοι εΐντσν ότι ήτο
το οιΤοαα τοΰ ΊηΜτοΰ. Ό Πιλάτος δι
<τα5ε την βκ νεον ?ναι»9εσιν τοΰ σΐ'ΐιατος έν τΛ τάη)(ο (Λτότρ ό νε- ^οι'κ ανι/ρίΛΠΓος ^ανήλθεν είς την ύ^ήν. ΤΗ·το 6 ληστης. όστις εϊχ? οταΐ'οωβη έκ δεζιών τοΰ Ίησοΰ. Την νύκτα ή σιΧυγος τοΰ Πι- Ίιχον, ΠρόποιΑα, επισκεφθή τόν τ'«Γον όπυ>ς τόν προσκυνήστ-,, άλλ'
«ι Ιοιίδαΐοι στήοαντε; ένέδραν τνλ-
τ· -όν νά στ'λ?.ο1οουοτ, αύτ»]ν καί τόν
οΊ'Ιυνόν της, όπως τούς φονενσω-
σι Τ όσχρδιον άνΡικιοιΐΑ.ι'>φ9·η έγκαί-
(.)<.);■ ναχ ο[ στρατιώται έπιτεί>εντες
> «Ι'ΐτνίυσαν τοίς Ίσι·δαίοι<ς 5ιά τοΰ ζιφονς. 'Αρχηγός των" Ίουδαίων '<Γ0 ό Βσιρνάβάς, γαί.ι6ρός τοΰ Ί- 0111·α καί λίίστής, -ροοριΐσθείς ποτε 'Τ"ς σταυρωθτί. Ό Πιλατος συλ- ' δ αίιτόν τόν κατεδίκασεν όπως θϋ άνάποδα καί ικτά 6αοάνων. Τουτο έγινεν. Όταν ό Ανπ/οκιράτωρ Τιδέριος άνεγνωσρ καί ηκοΐίσε τί ΐ&χρν κΐΑΐΉ οί Ίουΐσαΐοι είς τόν Σίοτήιρα κατά την σταόρωσίν τού, ΐι&αυσΐν έκ τής βαθείας λύπης, ήν ηο^άν&η. "Οταν δέ εφ-Οαστν είς τό αέρος, ένθα -ήσαν τα όνά,ιατα των «ρχη- γών των Ίονδαίων, οΐτινες ήσαν αΐτιοι τής οταυρώοϊως τοϋ Ιησοΰ, ενοεν ότι ιτερικοί εξ αΐ!τών ήσαν μετα£ΐ> έκϊίνων. οΐτινες είχον έλθη
πρός αντόν όπως έ/.θίσοιυν τα πη-
ράπονά χ(ον κατά τοΰ Π ιλάτου. Δι-
έταξε λουοόν όπως φονενί>ωσιν ον-
τοι καί τα σώματά των κΛειιαοδνο-
σιν έ-τί των λόφων οΐτινες Λεριέ-
βαλλον τάς εισόδους τής πόλεως.
ΜριΤ δ ετπεμτ|« άγγελιαιφόρον διά
τόν Πιλάτον /αι έχάΐλρσϊν αντόν έ-
νώ.τιόν τού δποος τώ είπη την αλή-
3ΐΐαν διά τα ·3«ι·ιιατα άτινα σινέ-
6ηααν είς τόν τάφον τοΰ Σωτήρος.
Ό άίπεσταλμένος τοΰ Αΐτοκρά-
τορος ο^θάνει, συνενΎθεϊται αετπ
τοΰ Ήρίάοου καί δοοροοθλεϊται χοτό
των Ίονδαίων όπως μεταχιειρ<σθΓ( κακώς τόν Π ι/.ο-τον. Ό Π ιλστος γιΐινΐϋνοτιαι έκ των ένδΐ4ΐάτ('>ν τού
καί υαοηγώνεται. Οί Ίοΐ'δαϊοι έπι-
πίττουν κατ' αύτοΰ κιαί μεοικοί ιια-
οππγίάνουν αναόν, ένω οίλλοι τόν
κτνποΰν εις τό πρόσωπον. Ο
II
ι-
λατος 7αττά τί]ν διάρικιειαν των
ρΛ τούταν διακηριύπτι δη¬
μοσία την πίστιν τού πρός τόν Ί-
ϊϊσοίν. Κατόΐην δέ ί/Λνών 6ασά-
νο>ν, όντος καί ή σνζνγός τοτ·, ά-
λυσσοδένονται καί ρίπτοντα'ΐ εις
τίιν φυλακήν.
Έν τώ πρταξύ οί 'Τοι«δα7οι ρλε-
χ-είρησαν νά καταστρ6ΐ()σνν τόν τά-
φοΛαοΰ ΊτκκΚ) διά πνρός, άλλ' Ίπε-
τνχον, ίΐτειδή αί φλόνε; δέν ηπτον-
το ούτον. Τότε έπαροιχτάσθτισαν
έκ νεον ενώπιον τοΰ 'Βρώδον καί
τοϋ Πρέσ6ε(ος τοΰ Αύτο/.ρ«ττο-
ρος καί εζήτησαν 3δί ιαν ότταχ;
στα!ΐιρ<ί>σσΐ'ν τόν Πιλατον. Την
στιγίΐήν έν.ρίνην ακριβώς ό δί^Μίϊ-
φΐ'λαξ εϊσηΐ'θε δρομαίως εις την
ν νχά. ικέτευσεν δ*πΐως άΐτο-
τϊ έτ. τής <ρυλακης 6 Π ιλάτος, έ- ή τής στιγμής, κα9' ήν δΐ£- τάξατε την (τη'λαν.ισΐίν α,ύτοΰ Μί της σύζυγον τον. ποτε δέν έμειναν αόνοι, άλλ' είς αυλος ανθρω,τος εί¬ ναι πάντοτΐ μαζύ των, τό δέ <ρώς αύτοΰ είναι έκθαμδωτικώτερον καί άπω τό ςρως τοϋ ηλίου. Τόν κατβρχόίΐενον ο< των ούρανόίν καί έναγκαλιϊιόϋενον αντονς, μεθ' Ό τα δεσιια καί αί άλίοντεις των έν.ί'πη>
σαγ ^αί ό σίδηρος αίηχϋν άναλυ-
θείς ρχνθη ώς ίίδοο έκ των ποοων
των. 'Εντός τούτων ό οτϋλος. έφ'
όν ηκΌν ί>ε;ιενοι, βκλινρ καί π'ροσε-
κίνησε την ατλον έ/ίεήνην νιαρςιν
καί ίίς αντήν τί)ν κατάστασιν ευρί¬
σκεται άκόμη τώρα κλινών ιιεχρι
τοΐ ίδόχτονς».
Οί Ίουδαϊοι τότΓ μετέ&ηκϊθΓν εί;
την φανίυβ'.ήν καί ?λ«6ον τόν Π !λα-
τον καί την σύϋνγόν τοτ' καί έσταύ-
ραοαν τόν Πιλ<ττον έτί τσν «δίου σται»ροΰ ίφ' ου είχο" σταυρώσΐ( τόν Ίησοΰν. Ό ΠιΑΰτος επί τοΰ στατ»ροΰ πάλιν ιέ'πε'δετχΐίωοιε την πί¬ στιν τού ναί ένω ή ούΐνγό; τοΐ -τροση·ι'ιχετο παρά τού; πόδα; τον, προσηΰχετο κοτί αιτός πρός τόν Ί¬ ησοΰ ν. Λνο στέιρανοι κατήλθον τότ.~ εί ονρσνον, ίσοι κχιτά την λόυΐι'ΐν καί τό μεγαλείον κ«ί <ρωνή ή>οι«ι&ΐ|
έ£ ονρανοΰ ?.έγονσα: «Λίάυντι··, (Ι
Πιλάτε καί Ποό/οιΛπ, ότι θό στε
φανοθ'ήτε δι' αντώΛ' των στ φά,
νοον, οΐτινες κατήλθον έξ οχ'θανοΓ",
ένεκα των βασπνων, άς ύ,τρσττντε
6ια τόν Θεόν σας καί την μεγάλην
πίστιν σας είς Αυτόν. Τότε οί δΰο
στίφανοι έξηφανίσϊτησαν άναβάν-
τες πάΐλιν εί; τούς οϊ-ρανούς.
"Οταν τα πλήθ·η είδον τό θαΰμα
τουτο εσ.τευοαν καί κατεόίβαοιαν
τόν Πιλάτον έκ τοΰ σταύρον Ιων-
τα, ίΐέσταναν τότε ί'δωρ δι' α{·τόν
καί επλυναν τό σ^ά τού δι' αΐ»τοϋ.
μσθ' ό ένέδυσαν τα φορφατά τού
καί εψθραν αντόν /αί την ούζνγόν
τσυ Πρόκοι'λαν πρός τον Ποέσ-
βυν τοΰ Αΰτοκράτορος, όστις καί
τόν άπέλνσε.
Τό χειρσνροβρον άναφέρρι πκο-
λοί'&ιος ότι ό Αντο'.ράτωρ Γι'βερι-
ος ιιαΐινον τα σναιοάντα, διέταιξε
τόν Π ιλατον νά 7ταρβ·σΐ'»£ίθη ενώ¬
πιον τού ^ί νά τω δίίχ» ι] αχτοπρο-
σώ.'Κι); τάς σχίΤΐκάς πλη0θ(|Η)ρίας
Ό Π ιλάτος ιιεταβά; είς την Ρώ
μην ενεφανίσθη προ τοϋ Αΰτοκρά-
τορος καί προοΐ·τάί)ηοτ νά ί-|τ|τή-
στ τα σχετΐΛα μέ την σταίοα,σιν
καί την άνάστασιν τοϋ Κνρίου,
άλλ' ό Τιβέριος ΐΑη ΙχαναποιηίΙ'είς
έκ των πληροφοριών τοΰ Πιλάτον
ε&τε πρός αυτόν:
«Βπε μοί άπό ποΰ εΐναιι ό άν-
Ή Κα Στίλλα Α. Καμπίλλ με την κοο»|ν της, Καν Ντόοοθυ Γιάνχ, της ο¬
ποίας ό σύζΐ'γος, πλούσιος έκδότης, ζητεί τό διαζύγιον.
Οροκτος αι'χό; ν α ι άτό ποίον μέρο;
■/αχάνεταη, /αί πιΰ; /αί π»τε νοχήν-
θεν έξ ονρανσΰ, αιστε Τόν εύρον
οί Ίοιΐίαϊοι, Τόν σΐΛ-ελτίθον, Τόν
έοτανρωσαν καί Τόν ίφζ·;<·ϋ'ΐν» Καί ό Αύτοκράττορ άκόατ, είπε : «Καί εας όλον αχτό τό χροντ/?όν δι- άσττϊΐα σϋ έ'βλετΐΜ:; τόν άν&ρίοτον αΐτόν, εϊ,αδε; γνώσιν τ<Ττν {Κχιμά- τωνκαί των ύ)»ΊΗθφυο«οΙ)ν <>ιε.ίανν,
ατηιε εν,^ι,νϊν, καί δέν μ* έπληοο-
φόριισες ΐηερί Αντον »
Καί ό Π ιλάτος ά;η'}ντηβεν: «Είς
την ΐ.οην αον, (Τ) Αίττον.ρατ'ορ -Λαί
Κ»'·ριέ μόν, σοϋ λ^γω ότι /αί)' όλον
αντό τό χρονικόν διόστηιια δέν Τον
είδον, ονττ ήτένισα την αι,ηγ Τγι·.
εί ιιή -/κττά την »|ΐιέραν τή; αταν-
ρο'οσεί*:, όταν οί Ίουδαϊοι τόν ε¬
φρ ραν πρός εμέ ναι Τον Γσταύοα)-
σαν».
Τότε /ατά διαταγήν τοΰ Αντο-
κράτορο: οί στρατιώται οιΐέσ'ος συ-
νέ'λα'βον τόν Π ιλατον καί τόν άπή-
γαγον οπο>ς τόν άπο/.εφαι? ίσουν,
α?λ' ό Αιτονράτωρ πάλιν διέτα·ξι£
νά σταυρ*:?)ΰ α7λ)|ν μίαν φοι,ιαν·
,ττροτοΰ ν' ά.-το/εφα/.ισί)[ί. Τότε τόν
έστατροκϊαν ["ξω τής π»/εί·>ς, τόν
έ-/τι>πτ}σαν επί της -Λ-Ίρο«*% δια
ρα-τοϊ.(ιίν έν καλάαοι·, τόν έκάρ-
ςκοσαν επί τον ξί'λου, διΰΡ-'ρασαν
Ι την π?^ευράν τού δι' άκοντίον. τόν
έβασάνισαν δια ηρο'βερ'ϊ/ν 6ασάνων
•/αί νατόπιν -ροέοηισαν είς τίρ' άπο-
κριφάϊ.ισίν τού.
Ίίφ' όσον εγίνοντο τκητα, δ
Πιλάτος πάλιν διεί/ήρνξΐΕ, δη«.ιοσία'
την πίστιν τον /αί προσφ'τχετο είς
τόν Ίησοϋν. Φί/οι τοΰ ΓΙιλάτοι/
' εφεραν ό σώιιά τον ϊίαίατο είς την
ΊεροΐΌ*αλήιι, άΑ>ά την αΐτήν η¬
μέραν τη; άς~ίΕεώς των, ί·, σι'ίογος
ι ζα-ί τα τε/να τοϋ Πιλάτου ιΐίϋΐθα-
I
νόν, όλό/·λη·ρο; δέ τότε·, ή ο'ικογέ-
' νεια ί'ταΓ-η εί; Γνα τάφον πλησίον
τοΰ τάφον τοΰ Ίησοΰ.
Αναφορικώς των Ίο«%ϊίων το
χειρόγραφον Ηγει ότι «ό Αντοκοά-
τίορ Τιδέριος ρττριι*;^: ί^ιατα-,'άο είς
ΊΓρουσα/.ήιι -/αί ολοι οί Ίουδαϊοι
έφονεόθ·ιισ<ΐν». ΙΤ ηοστίθεται ότι ό Αντονράτοίρ ίϊθϊ/.ησιε νά φονειΊσρ καί τόν Ήθίάδην, ά>λ' ειια·ί>εν ότι
ό Ήρώίης είχεν άπΌ,θάντι πρό τοΰ
Π ύ (ίτοι·»
ΤΟΕΙΤΪΤΒπΓίΟΥΤΥΡΑ
Δύο φωτογραφίαι τής Μαίρης Στούαρτ "Ονταμ, μοδέλου κα?.λιτέχνου, ή όποία ζητεί 75.000 δολλάρια άπό τόν Τό-
μας Χίντζ, χημικόν, διά παράβασιν υποσχέσεως γάμου.
τό τελίΜταϊον φυ)_?Λν της με-
παοισΐΛτϊς φι^Λλογο<ης έΐπΐνω- «ΓΜ·εοικ.ϊ<ρ ντέ Φράνς», ό γν*>-
στός λόγ»ος και ΈλληΜ<ντή.ς κ Φίλε- ας Λεμροχ γβάφει τα εξής κολακεν- τικώτατα όι« τό τελενταϊον έργον τοθ ένλεϊιτοϋ διηγτιματον^άφου μίοος χ. Δημ. Βοντι-ρά. «Ό Δτΐ^οσ·9ΐντ>ς ΒονπΛρβς, ό άτοοϊος
ηδη καπατάσσεται ίίς την πιρωτην
γροαιαί[ν των 'Ελλτ)νων διηγημ<ττ«χνϊ>ά-
μργβφω, χο& τοθ
όεχοίου ό λεπτολόγος ρβαλιο^ιος, μέ
μίαν χροιάν 6α9-είας έ^αΛ·α<ΤΡαΓτι»ότη- τος. ίοβφραζετβΗ. είς γλυκυτάτην δηΐίθ- τιχήν, είς τίιν τελευταίαν «τάτΐ"ο«ν τού «ΜεΊσα ατΐρ; ΚόΛαοη», μίαν σάτυιρο-ν ά/η·9ώς θαροαλ.έίη·, αποοΐΐκνύτταιι είς Ρκ τα>ν· αύθτντοιωαέ-ραΛ· νλτ^ρονόμων
τού ΆρΌτοφάΛθΐ'ς. Έλζ την ΐπρο/τότν-
,ιον αΰττίϊν Κό) ασ.ν, ή ΟΛθία μόνην α¬
ναλογίαν με τί|ν τοθ Δάντου εχ«ι την
άνορμΐφΐ'σ'δτΊπηΓΚΛ· πιρωιτοτιχπίαν των 6α-
σανκττηρίων, ύπάρχοΐ'ν μόνον τέ<τσ«- ρΐς κώιλοι, «ν; τού; όποίους έκδότο» κου. λόγιο», πολΐϊο.οϊ καί ψευδείς μ.- στοί, ίίρεϊς κιαί οιπρθαοαόκΗ, άηατί- ονν τίιν κκχικατι&ιαν πι«ο«ιφροσύντιν των. Ό Βαρ&ούλης, ό ήοως τοΰ κ. Βον- τνο«. ό ύ-τοΐος έ^Λαινεν άπό άνύαν είς τον Παρ·ώ&Λ·σον, έκ<Γπθ(Μζιει μί«ν βα¬ θείαν 6) α>ο·φτ'ΐΜχν καί έπιτυ-^άνΕ» νΛ
σταιλΐί Είς τι']ν Κόλασιν, «τού έ'νας Λΐρό-
θυ ιος ί)ιώ5<χΌς τοθ γ&χριιιιενει ώς άδηγιος, έ<ΐ>ς ότου μέ Γνα κτΐτ—χιια μα-
στνγίον άποβΊΕττειι τοίις φαττεινοΰς Λβ-
ΛΛ/θύς μλι οννύέονν τον «όβμιον μέ τόν
Θεόν.
ΤΑ'ΧΡΥΣΑΜΗΛΑ'ΝΙΚ(Τ
Η ΝΕΑ ΑΤΑΛΑΝΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΏΡΑΙΑ ΘΥΓΑΤΗΡ ΤΟΥ Κ
ΜΗΣΣΗΣ ΜΕΡΚΑΤΗ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΗΡΑΣΘΗ ΚΑΙ Ηρρ ^
ΟΣ ΛΟΓΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ, Μ|χ ^
ΘΟΣ ΤΗΣ ΟΜΩΝΥΐηθΥ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΡ ^
ΜΕΝΟΥΣ.- Π«Σ ΤΑ ΧΡΥΣΑ Μ ΗΛ Α ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ^
^ ΡΛΤΟΛΗΠΤΟΝ ΝΕΟΝ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΗ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΝ Κ
ΔΑΝΙΑΣΤΟΥ ΝΕΑΣ.- ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΡΜΕΝΙΚΗ ΦΝΛ0Σ0φ|Α
βώνων τού, ό ϊδιος είπε τα εξής:
«Τό δνομα εχει νά κάμη πολύ.
Αύτό ήτο τό πρώτον όπερ μέ έκαμε
νά άγαπήσω την μνηστήν μου. 'Α-
κόμη προτοΰ νά συναντήσω την
Αταλάντην, ήθελον νά μεταχειρι-
σθώ τό δνομά τιις ώς τίτλον ενός
βιβλίου μου».
Τό δνομα τό οποίον εξήσκησε
τοιαύτην επιρροήν επι τού άλλως
άκαταδαμάστου Άρμενίου και έ-
στειλε την φαντασίαν τού είς τα ΰ-
■»|>η τοΰ έβδόμου ούρανοϋ, ύπενθυ-
μίζει την τερπνην και εύχάοιστον
ιστορίαν τής Άταλάντης και τοϋ Ίππόιιένους.
Η Αταλάντη, θυγάτηρ τοϋ Σχοινέως, ήτο
ο-ραια Ελληνίς παρθένος. Είχε κερδίσει τα
πρώτα βραβεΓα είς δλους τούς διαγωνισμούς
καλλους τής έποχής της και έκαμε τούς νεαοούς
ϋλαστούς των εύγενών Άθηναίων νά τρέχουν
όπισθεν της και νά την παρακαλοϋν όπως συγ¬
κατατεθή είς γάμον.
Άλλ' ή Άταλάντη ήτο ύπερήφανος καί είχε
ιδικάς της ίδέας περί γάμου. Μία έκ των ίδεών
συτων ήτο ότι ή γννή πρέπει νά ύπολήπτεται
τον σύζυγον της. Διά τόν λόγον αυτόν ή Άτα-
λαντη ηθελε νά εΰρΙΊ σύζυγον, όστις νά είναι ά-
νωτερος της υφ' όλας τάς έπόψεις. Άλλ' ή εΰ-
ρεσις τοιούτου συζύγου δέν ήτο εΰκολος.
-, Η [ΑΙαλάντι) ψο «κόρη τοΰ ύπαίθρου». Είς
ολα τα διαγωνίσματα, άτινα εκαμνε μέ τούς
συνομηλικας της, αύτη ένίκα πάντοτε. Ιδίως
υπερεϊχεν είς τό τρέξιμον καί ήτο ό «Έλ Ούά-
φη» τής εποχής της. Ή μεγαλειτέρα έπομένως
διασκέδασις της Άταλάντης ήτο νά προκαλτί
τους νεους είς αγώνας δρόμου. Ή ιδία είχεν ό-
ρισει και τό επαθλον τής νίκης. Θά ένυμφεύετο
εκείνον όστις Οά την ^
ένώδλοιοίάλλο..δσοι?
λον να πληρώσοιη· την
των. Όλίγοι τολ,,ηροί
σιη'αγωνισθοΰν π
και οί νεκροθάπτο.1 1(ΓΕϋ
αν θάπτοντες τα σώμ'ατβ]
ταλαντη τούς είχε νιζή~|
μόν. ΤότεπαρουσιάββηβΓ
εϊδε την (όραίαν ' ■ '
η ραίαν ΆτώΜ
τού συνεκλθΛ'ίσθ)]. Ήτο]
δρομεύς, άλλ' εγνώριζεν ?
νικήση την χαριτόβρηον
τού, καί δι' αύτό περιηρ-χΐ
πί εβδομάδος προσπα^ν|
χνασμα όπως επιτύχη τοΐ
δεικννκίμεΛΌς νικΐ)τής! Έν
αν φαεινην ιδέαν κσϊ ά
μίαν άπό τας άλλας <μϋα την, ή όποία είχε γίνει Ο Ή Άφροδίτη τόν ψΛ καί έν τέλει συνεφοηησεν πομέλην όπως νικήση. Τφ| χρυσά μήλα καί βψιθνριο τού. Ό Ίππομέλης ά^ μετέβη πρός συλ'άντΐ]σιν ι την οποίαν καί δέν ήργηο τοιμος όπως διαγωνισιίτ) ί καί την χείρα της. Ό Ίππομέν)]ς έξεχίνη άς ολίγον πρό τής Άτα τρεξεν ολίγα βήματα. εο χρυσών μήλων. Ή ώραίαι θέλχθη. 'Εσταμάτησε πρ ξιμόν της και εσχυψεν Ό Ίππομένης ετρεξε: „ Άταλάντΐ] τόν έφθασεν, Ό^ κ. Μιχαήλ ~Αρλεν, συγγραφεύς πολλών 6ι6λίων καί Θεατρικών έργων, κατά γελοιογραφίαν περιφήμου γελοιογράφοτ». ΟΙ ΑΝΩΤΕΡΟΙ κοινωνικοί κύκλοι της Νέας Υόρκης, τοϋ Λονδίνου και των Παρισίων κατέχονται υ¬ πό ζωηροτάτης συγκινήσεως επί τή είδή- σει ότι ό Αρμένιος συγγραφεύς, κ. Μιχα¬ ήλ "Λρλεν, γνωστός είς τόν φιλολογικόν κόσμον των δύο ήπείρων, ήρραβωνίσθη την κόμησσαν Μερκάτη, 22έτιδα θυγα- τερα τοΰ κόμητος και τής κομήσσης Μερ¬ κάτη. Υπό άλλας περιστάσεις τό πράγμα θά εμενεν άσχολίαστον, άναγραφόμενον α¬ πλώς είς τάς στήλας τί]ς άριστοκρατικής Η χομησσα Αταλαντα Μερκάτη, είχοσιοιβτής Θυγατηρ τού Κομητος καί τή; Κομήσσης Μερ¬ κάτη, εκ.Φλωρεντία;, πρό τινος μνίηστευθείσα τον Αρμενιον λόγιον, χΜιχαήλ Άρλεν. κινήσεως, μαζύ μέ χιλιάδας όμοί- ων γεγονότων, τα όποία συνήθως άναγράφονται την μίαν ημέραν διά νά λησμονηθοϋν την άλλην. Προ- κειμένου δμως περί τοϋ κ. "Άρλεν, ενός έκ των κοσμοπολιτικών χαρα- κτήρων καί μ π ό ν β ι 6 ά ν των προει- ρημένων πόλεων, οί φίλοι τού ένεθουσιάσθη- σαν έκ τού είδυλλίου, εύρόντες έν αύτω την άντανάκλασιν ενός έκ των ρωμαντικωτέρων μύθων της άρχαίας Ελλάδος. Διότι, έκτός τοΰ ότι ή νεαρά μνηστη τοΰ Άρμενίου λογίου φέρει τό σημαντικόν δνομα «Άταλάντη», αυ¬ τή διαπρέπει είς τόν γαλαξίαν των σημερι- νών γυναικών τού σπόρτ, καθώς καί ή άρ- χαία όμώνυμός της διέπρεπεν είς τούς άθλη- τικούς κύκλους τής έ-ποχής της. Συνάμα ή σύγχρονος Άταλάντη ύπερέχει είς τό γκόλφ και τό τέννις, είναι αρίστη ίππεΰτρια καί φη- μίζεται ιδιαιτέρως διά την ταχύτητά τ»ις είς αγώνας δρόμου. Είς τούς περιστοιχίσαντας τόν κ. Άρλεν τό αγγελμα των 5 Ν'ϊ*" "«'·*>«· ««
Η ΝΕΑ ΑΤΑΛΑΝΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΏΡΑΙΑ ΘΥΓΑΤΗΡ ΤΟΥ Κ
ΜΗΣΣΗΣ ΜΕΡΚΑΤΗ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΗΡΑΣΘΗ ΚΑΙ Ηρρ ^
ΟΣ ΛΟΓΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ, Μ|χ ^
ΘΟΣ ΤΗΣ ΟΜΩΝΥΐηθΥ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΡ ^
ΜΕΝΟΥΣ.- Π«Σ ΤΑ ΧΡΥΣΑ Μ ΗΛ Α ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ^
^ ΡΛΤΟΛΗΠΤΟΝ ΝΕΟΝ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΗ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΝ Κ
ΔΑΝΙΑΣΤΟΥ ΝΕΑΣ.- ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΡΜΕΝΙΚΗ ΦΝΛ0Σ0φ|Α
βώνων τού, ό ϊδιος είπε τα εξής:
«Τό δνομα εχει νά κάμη πολύ.
Αύτό ήτο τό πρώτον όπερ μέ έκαμε
νά άγαπήσω την μνηστήν μου. 'Α-
κόμη προτοΰ νά συναντήσω την
Αταλάντην, ήθελον νά μεταχειρι-
σθώ τό δνομά τιις ώς τίτλον ενός
βιβλίου μου».
Τό δνομα τό οποίον εξήσκησε
τοιαύτην επιρροήν επι τού άλλως
άκαταδαμάστου Άρμενίου και έ-
στειλε την φαντασίαν τού είς τα ΰ-
■»|>η τοΰ έβδόμου ούρανοϋ, ύπενθυ-
μίζει την τερπνην και εύχάοιστον
ιστορίαν τής Άταλάντης και τοϋ Ίππόιιένους.
Η Αταλάντη, θυγάτηρ τοϋ Σχοινέως, ήτο
ο-ραια Ελληνίς παρθένος. Είχε κερδίσει τα
πρώτα βραβεΓα είς δλους τούς διαγωνισμούς
καλλους τής έποχής της και έκαμε τούς νεαοούς
ϋλαστούς των εύγενών Άθηναίων νά τρέχουν
όπισθεν της και νά την παρακαλοϋν όπως συγ¬
κατατεθή είς γάμον.
Άλλ' ή Άταλάντη ήτο ύπερήφανος καί είχε
ιδικάς της ίδέας περί γάμου. Μία έκ των ίδεών
συτων ήτο ότι ή γννή πρέπει νά ύπολήπτεται
τον σύζυγον της. Διά τόν λόγον αυτόν ή Άτα-
λαντη ηθελε νά εΰρΙΊ σύζυγον, όστις νά είναι ά-
νωτερος της υφ' όλας τάς έπόψεις. Άλλ' ή εΰ-
ρεσις τοιούτου συζύγου δέν ήτο εΰκολος.
-, Η [ΑΙαλάντι) ψο «κόρη τοΰ ύπαίθρου». Είς
ολα τα διαγωνίσματα, άτινα εκαμνε μέ τούς
συνομηλικας της, αύτη ένίκα πάντοτε. Ιδίως
υπερεϊχεν είς τό τρέξιμον καί ήτο ό «Έλ Ούά-
φη» τής εποχής της. Ή μεγαλειτέρα έπομένως
διασκέδασις της Άταλάντης ήτο νά προκαλτί
τους νεους είς αγώνας δρόμου. Ή ιδία είχεν ό-
ρισει και τό επαθλον τής νίκης. Θά ένυμφεύετο
εκείνον όστις Οά την ^
ένώδλοιοίάλλο..δσοι?
λον να πληρώσοιη· την
των. Όλίγοι τολ,,ηροί
σιη'αγωνισθοΰν π
και οί νεκροθάπτο.1 1(ΓΕϋ
αν θάπτοντες τα σώμ'ατβ]
ταλαντη τούς είχε νιζή~|
μόν. ΤότεπαρουσιάββηβΓ
εϊδε την (όραίαν ' ■ '
η ραίαν ΆτώΜ
τού συνεκλθΛ'ίσθ)]. Ήτο]
δρομεύς, άλλ' εγνώριζεν ?
νικήση την χαριτόβρηον
τού, καί δι' αύτό περιηρ-χΐ
πί εβδομάδος προσπα^ν|
χνασμα όπως επιτύχη τοΐ
δεικννκίμεΛΌς νικΐ)τής! Έν
αν φαεινην ιδέαν κσϊ ά
μίαν άπό τας άλλας <μϋα την, ή όποία είχε γίνει Ο Ή Άφροδίτη τόν ψΛ καί έν τέλει συνεφοηησεν πομέλην όπως νικήση. Τφ| χρυσά μήλα καί βψιθνριο τού. Ό Ίππομέλης ά^ μετέβη πρός συλ'άντΐ]σιν ι την οποίαν καί δέν ήργηο τοιμος όπως διαγωνισιίτ) ί καί την χείρα της. Ό Ίππομέν)]ς έξεχίνη άς ολίγον πρό τής Άτα τρεξεν ολίγα βήματα. εο χρυσών μήλων. Ή ώραίαι θέλχθη. 'Εσταμάτησε πρ ξιμόν της και εσχυψεν Ό Ίππομένης ετρεξε: „ Άταλάντΐ] τόν έφθασεν, Ό^ κ. Μιχαήλ ~Αρλεν, συγγραφεύς πολλών 6ι6λίων καί Θεατρικών έργων, κατά γελοιογραφίαν περιφήμου γελοιογράφοτ». ΟΙ ΑΝΩΤΕΡΟΙ κοινωνικοί κύκλοι της Νέας Υόρκης, τοϋ Λονδίνου και των Παρισίων κατέχονται υ¬ πό ζωηροτάτης συγκινήσεως επί τή είδή- σει ότι ό Αρμένιος συγγραφεύς, κ. Μιχα¬ ήλ "Λρλεν, γνωστός είς τόν φιλολογικόν κόσμον των δύο ήπείρων, ήρραβωνίσθη την κόμησσαν Μερκάτη, 22έτιδα θυγα- τερα τοΰ κόμητος και τής κομήσσης Μερ¬ κάτη. Υπό άλλας περιστάσεις τό πράγμα θά εμενεν άσχολίαστον, άναγραφόμενον α¬ πλώς είς τάς στήλας τί]ς άριστοκρατικής Η χομησσα Αταλαντα Μερκάτη, είχοσιοιβτής Θυγατηρ τού Κομητος καί τή; Κομήσσης Μερ¬ κάτη, εκ.Φλωρεντία;, πρό τινος μνίηστευθείσα τον Αρμενιον λόγιον, χΜιχαήλ Άρλεν. κινήσεως, μαζύ μέ χιλιάδας όμοί- ων γεγονότων, τα όποία συνήθως άναγράφονται την μίαν ημέραν διά νά λησμονηθοϋν την άλλην. Προ- κειμένου δμως περί τοϋ κ. "Άρλεν, ενός έκ των κοσμοπολιτικών χαρα- κτήρων καί μ π ό ν β ι 6 ά ν των προει- ρημένων πόλεων, οί φίλοι τού ένεθουσιάσθη- σαν έκ τού είδυλλίου, εύρόντες έν αύτω την άντανάκλασιν ενός έκ των ρωμαντικωτέρων μύθων της άρχαίας Ελλάδος. Διότι, έκτός τοΰ ότι ή νεαρά μνηστη τοΰ Άρμενίου λογίου φέρει τό σημαντικόν δνομα «Άταλάντη», αυ¬ τή διαπρέπει είς τόν γαλαξίαν των σημερι- νών γυναικών τού σπόρτ, καθώς καί ή άρ- χαία όμώνυμός της διέπρεπεν είς τούς άθλη- τικούς κύκλους τής έ-ποχής της. Συνάμα ή σύγχρονος Άταλάντη ύπερέχει είς τό γκόλφ και τό τέννις, είναι αρίστη ίππεΰτρια καί φη- μίζεται ιδιαιτέρως διά την ταχύτητά τ»ις είς αγώνας δρόμου. Είς τούς περιστοιχίσαντας τόν κ. Άρλεν τό αγγελμα των 5 Ν'ϊ*" "«'·*>«· ««
ΝΕΑ
μιαν νεαν αταλαντην
ΤΗΣ
ιηπο-
ΤΟΝ Ε-
ΤΗΣ Α-
Ιίΐτοζ.
[όν δρόμον,
% ωφει-
ή
να
μην κόρην,
ιον Γργασί-
ειοή ή 'Α-
τόν δρό-
νης. Αύτός
ή καρδία
τος καλός
|ίίδν'ατο νά
όν όνείρων
Ι Αθήνας έ-
]ΐ] χανέν τέ-
του. άνα-
[υνέλαβε μί-
έπισήμως
'Αφροδί-
ομονητικώς
τον Ίπ-
οιπόν τρία
|ς τό ώτίον
ειδιών καί
λάντης, είς
| δτι ήτο ε-
[ιαρδίαν της
άΓΐετηρί-
I
άφοΰ ε¬
ί εν έκ των
>είδε καί έ-
[ην τό τρέ-
τό μήλον.
Ή
ΐΐνος έρρι-
μήλον.
έστάθη
Ι το τέλος ό Ίππομένης έρριψε καί είκόνα τής έρωμένης τού. Διαυγής λογισμός είναι άδύ-
μηλον καί ετρεξεν είς τό τέρμα τοΰ νατος.
1ο αποτέλεσμα ήτο δτι δλοι ηύχαρι- «ΑΊ τέρψεις των Παρισίων δέν εχουν πλέον Οέλγη-
μν. Βεβαίως ή Άταλάντη δέν έγνώ- τρον δι' εμέ, άπέρχομαι δέ πρός νότον, είς τάς δασώ-
>ι Ί Αφροδίτη καί δχι ό Ίππομένης δεις κλιτύς των Πυρηναίων, δπο>ς παραδοθώ είς τάς
νΐκησει, ήτο δέ έξ ϊσου εΰτυχής, ο>ς οόραιοτέρας όνειροπολήσεις τής ζωής. Πρέπει νά με-
Λευταΐος νά ένίκα είς τόν άγωνα τοϋ ταχειρισΰώ αύτό τό νέον καί θαυμάσιον συναίσθημά
«νευ έξωτερικής βοηθείας. μου, καθώς μεταχειρίζεται κανείς έ'να άτίθασσν ϊπ-
ήτο ή ίστορία ή όποία ώς άστραπή πον. Θά τό άφήσω νά τρέξη έ'ως έκεί δπου ήμπορέση.
ι« τοΰ πνεΰματος τοϋ κ. "Αρλεν, δ- Άχαλίνωτος, άσέλωτος, άδέσμευτος ή φαντασία μου
■αρελθόν έτος συνήντησε την κόμ'ησ- θά τρέξη, θά ύψωθΓ), θά περιστραχρϋ δσον θέλει!
ρενετια καί την στιγμήν κατά την ό- «Πρέπει νά είμαι μόνος, διότι ό πραγματικός έ'ρως
Γ "ι«γωνιζόμενα άεροπλάνα των τρι- είναι τόσον μεγάλος, ώστε συστέλλεται καί έξ αυτής ε-
■ν επετων υπεράνω τής κεφαλής τού τι τής έπαφής μετά των άλλων άνθρώπων. Είναι περί-
* έπάθλου τοϋ Σνάϊντερ, ό Μιχαήλ έργον, καί δμως ή μοναξιά διά τόν ερωτευμένον είναι
1 *ώς ήτο δυνατόν νά δα'νεισθή όλί- καλλιτέρα τής συντροφιάς, άκόμη μέ αύτην την έρω-
« Ι'ήλα χάριν τοΰ σκοποΰ τού. Προ- ^ν τον· ^^0™ }^>,™ όποί« ^ον μόνος τού
^ν Γνοριήηίτ^ η - % ' < κανείς δύναται να φθάση. Η χαρα είναι πνευματικη ^ρειασθη τοιαυτα, διότι η σπιν- ^ ^ καί δέν είναι δυνατόν δύο άνθρωποι νά μετά' *. προσωπιχοτης και η. υπερμετρος σχουν συγχρόνως. Δι' αύτό θά φύγω μακράν. ™« είχον κυριεύσει, ώς φαίνεται, "<Ό άνθρωπος πρέπει νά γνωρίση εαυτόν, πρέπει ν' ιαν της νεαράς κομήσσης. Είς τού- άφε9ή ν' άπολαύση τελείως την άπερίγραπτον μέθην συνετέλεσαν έν μέρει καί ή δελεαστι- τοϋ δολίου αύτοΰ δηλητηρίου,— τοΰ έρωτος,—τό όποϊ- 'Ί καί αί γόνδολαι τής Βενετίας. όν είσέρχεται είς την καρδίαν τού (ός κλέπτης έν καιρφ ^ συγγραφέως τοϋ «Πρασίνου Πί- νυκτός, κυριεύει αυτόν ψυχή καί σώματι καί τόν ύψώ- 'λογικών έργων συνήντησαν αυτόν νει είς αίθέρια ΰψη μόνον καί μοΛ-ον διά να τόν ρίψη πά- ΙΙαρισίων, ηθέλησαν νά μάθουν τί λιν είς την γήν καί τόν ύψώνει έκ νέου δπως τόν ρίψτι ^ος- Ό κ. "Αρλεν άπεκρίθη ώς πάλιν, έ'ως δτου αί αίσθήσεις τού καί ολϊ ή ΰπαρξίς |'°ς πλησιάζει τόν Θεόν, άλλά συνά- τού ύποκύπτουν είς τόν φαντασιώδη αυτόν στρόβιλον, ^ωτερον θϋμα τοΰ κόσμ'ου. Ή φιλο- είς τόν οποίον ευρίσκεται καί τότε κατανοεΐ δτι είναι εν Ρα)ζ καί άν είναι ριζωμένη καί δσον άπλοών άτομον έν τφ μεγάλοϊ σχεδίφ τοΰ σύμπαντος». τήζ λογικής, έξαφανίζεται ώς κ,α- Ό κ· "Αρλεν καί ή κόμησσα πρόκειται νά τελέσουν «ϊσθημα κάμνει τόν έοωτευμένον τούζ Υ«μους των συντόμως, κατόπιν δέ θά κάμουν τόν 11 - ν γϋρον τοϋ κοσμου. Συναμα σχεδιαζουν να οιελιτουν εξ Άριστερςί Ό πρϊγκιψ Γεώργιος τής Ελλάδος φαίννεται ίστάμενος μεταξύ τοΰ Κόμητος καί τής Κο- μησσης Μερκάτη. Ή Κόμησσα ήτο πρίν Κυρία Νιοϋμπολντ Λώρυ 'Έντγαρ, έκ Νέας Υόρκης. Ή Ιδία είναι θετή θυγάτηρ τής κ. Τζηρώμ Ναπολέων Βοναπάρτου. |ως, άν ' ζ του άπουσιάζει καί δταν αύτος 0 ονομά της. Αίσθάνεται τόν έαυ- σκώληκα συγχρόνως. Διά νά *μ δύνανται νά όνειροπολοϋν έν πάση ευτυχία καί χωρίς τί]ν ελαχίστη νένόχλησιν. Ή άλήθεια είναι δτι ύστερον άπό πολλάς έροοτικάς [.^,,11^^81 ν« μην είναι έρωτευμέ- περιπετείας ό κ. Άρλεν φρονεί δτι έχει ανάγκην όλί- τι εχει λεχθχί περι ερωτος σκο- γης είρήνης καί ήσυχίας. Ή πραγματική Άταλάντη >η τόν περιορίζει έλαός των όρί- τού δέν είναι ή πρώτη ο)ραία γόησσα, ήτις έκυρίευσε
Οτοοτεφάνου, όστις περιβάλλει ταν την καρδίαν τοΰ κ. "Αρλεν. Μίαν φοράν είχε θεαθΰ μ^ε-
Ή περίφημος έλαιογραφία τοΰ Γκουΐντω Ρένη, παριστάνουσα τό «-
γο>νισμα τοΰ δρόμον μεταξύ τής Άταλάντης καί τοΰ Ίππομένους. Ή
Άταλάντη φαίνεται συλλέγουσα έκ τής γής τα χρυσή μήλα, τα όποϊα
έκεϊνος έρριψεν έπίτηδες δπως την άπασχολήση, διά νά εύρη αύτός
κιαρόν καί κερδίση τ0 στοίχημα.
τα της "Εθελ Μπάρρυμορ, τοΰ γνωστοΰ θεατρικοΰ ά-
στέρος, καί μερικοί έψιθυρισαν τότε δτι ό κ. Άρλεν
την είχεν ερωτευθή, άλλά τό είδύλλιον δέν έπροχώρησε
καταλλήλως καί ό κ. "Αρλεν ηναγκάσθη νά όμολογή-
σ^ ήτταν είς τό άγώνισμα.
ΤΗλθε κατόπιν ή "Ωντρη "Εμερυ καί ή καρδία τοϋ
«Μιχαλάκη» έκτύπησε δυνατά άπό ερωτα. Είς μάτην
δμως, διότι ή "Ωντρη ύπανδρεύθη τόν πρίγκιπα Δη-
μήτριον της Ρωσσίας καί το>ρα έ'χει καί μικρόν υϊόν, ό
οποίος, ώς λέγουν τινές, ένδέχεται νά γίνη Τσάρος
τής Ρωσσίας, άν είς την χώραν εκείνην άποκατασταίτΓ|
πάλιν ή μοναρχία.
Βραδύτερον ό κ. "Αρλεν περιεστοιχίσθη έν Παρισί¬
οις υπό σμήνους θελκτικών γυναικών, μεταξύ των ο¬
ποίων την πρώτην θέσιν είχεν ή Γκαμπριέλ Σανέλ. Επί
εν χρονικόν διάστημα ή έρωτική φλόξ τοΰ κ. "Αρλεν
έ'κανσεν είς τόν βωμόν τοΰτον, έσβέσθη δμως δταν είς
τόν συζυγικόν όρίζοντα έπεφάνη ό περίφημος Παρισι-
νός ράπτης Λουσιέν Λελόγκ, όστις καί ένυμφεύθη την
Δεσποινίδα Σανέλ καί ούτως έματαιώθησαν άπαξ έτι
αί έλπίδες τοΰ κ. "Αρλεν.
Άλλ' αύτά δλα ήσαν πρίν ή ό «Μιχαλάκης» μάθη
τό μυστικόν των χρυσών μήλων. Σήμερον τα πράγμα-
τα εχουν άλλάξτ] καί ή νίκη είναι εξησφαλισμένη είς
τόν νέον Ίππομένην.
ΟΙΚΤΡΟΝ ΤΕΛΟΣ ΙΙΤΟΡΙΚΟΥ ΑΝ&ΡΟΣ
ι,»
Ό περίφημος Πώλ Γκραπέ, ή Σουζάννα Νταγκλαί,
έτερμάτισε κατά τόν τραγίκώτερον τρόπον τόν βίον τού.
Ό Γκραπέ, έπιστρατευθείς κατά τόν πόλεμον καί τραυ-
ματισθείς, απεστάλη είς τό νοσοκομείον καί κατόπιν μέ
άδειαν είς τό Παρίσι. "Οταν απεστάλη καί πάλιν είς τό
μέτωπον, έδραπέτευσεν έκ τής γραμμής τής μάχης καί
εθεωρήθη ώς έξαφανισθείς. Ό Γκραπέ δμως επέστρε¬
ψεν είς τό Παρίσι καί έκεί, άφοΰ επί δύο έτη έκρύβη
έντός τής οικίας τού, εξήλθεν.... ώς γυνή! Κατά τα
δύο αύτά ετη κατώρθωσε διά τής ήλεκτρολύσεως νά α¬
παλλαγή τοΰ μύστακος καί των γενείων καί νά μάθη
νά ομιλή ώς γυνή. Ή μεταμόρφωσις τού ήτο πλήρης,
τόσον, ώστε ευρεν εργασίαν ώς μοδίστα είς εν εργοστά¬
σιον υπό τό δνομα Σουζάννα Νταγκλαί. Άνακαλυ-
φθείς μετά δέκα ετη συνελήφθη, άλλά μετά ενα μήνα
άπελύθη, συμπεριληφθείς είς την γενικήν άμνηστείαν.
"Εκτοτε εζη ώς άνήρ, έπαναλαβοχν τίτν εργασίαν τού -
ώς ήλεκτρολόγος έφαρμοστής. "Επινεν δμως πολύ καί
τελευταίως είχε καταντήση άλκοολικός. Καθ' εκάστην
σχεδον εδερνε την γυναίκά τού καί τό τετραετές παιδί ·
τού. Πρό τινος ή σύζυγός τού, διά νά σώση τό τέκνον
των έκ των χειρών τού, τόν έσκότωσε, άρπάσασα τό πε-
ί έκ των χειρών τού.
μιαν νεαν αταλαντην
ΤΗΣ
ιηπο-
ΤΟΝ Ε-
ΤΗΣ Α-
Ιίΐτοζ.
[όν δρόμον,
% ωφει-
ή
να
μην κόρην,
ιον Γργασί-
ειοή ή 'Α-
τόν δρό-
νης. Αύτός
ή καρδία
τος καλός
|ίίδν'ατο νά
όν όνείρων
Ι Αθήνας έ-
]ΐ] χανέν τέ-
του. άνα-
[υνέλαβε μί-
έπισήμως
'Αφροδί-
ομονητικώς
τον Ίπ-
οιπόν τρία
|ς τό ώτίον
ειδιών καί
λάντης, είς
| δτι ήτο ε-
[ιαρδίαν της
άΓΐετηρί-
I
άφοΰ ε¬
ί εν έκ των
>είδε καί έ-
[ην τό τρέ-
τό μήλον.
Ή
ΐΐνος έρρι-
μήλον.
έστάθη
Ι το τέλος ό Ίππομένης έρριψε καί είκόνα τής έρωμένης τού. Διαυγής λογισμός είναι άδύ-
μηλον καί ετρεξεν είς τό τέρμα τοΰ νατος.
1ο αποτέλεσμα ήτο δτι δλοι ηύχαρι- «ΑΊ τέρψεις των Παρισίων δέν εχουν πλέον Οέλγη-
μν. Βεβαίως ή Άταλάντη δέν έγνώ- τρον δι' εμέ, άπέρχομαι δέ πρός νότον, είς τάς δασώ-
>ι Ί Αφροδίτη καί δχι ό Ίππομένης δεις κλιτύς των Πυρηναίων, δπο>ς παραδοθώ είς τάς
νΐκησει, ήτο δέ έξ ϊσου εΰτυχής, ο>ς οόραιοτέρας όνειροπολήσεις τής ζωής. Πρέπει νά με-
Λευταΐος νά ένίκα είς τόν άγωνα τοϋ ταχειρισΰώ αύτό τό νέον καί θαυμάσιον συναίσθημά
«νευ έξωτερικής βοηθείας. μου, καθώς μεταχειρίζεται κανείς έ'να άτίθασσν ϊπ-
ήτο ή ίστορία ή όποία ώς άστραπή πον. Θά τό άφήσω νά τρέξη έ'ως έκεί δπου ήμπορέση.
ι« τοΰ πνεΰματος τοϋ κ. "Αρλεν, δ- Άχαλίνωτος, άσέλωτος, άδέσμευτος ή φαντασία μου
■αρελθόν έτος συνήντησε την κόμ'ησ- θά τρέξη, θά ύψωθΓ), θά περιστραχρϋ δσον θέλει!
ρενετια καί την στιγμήν κατά την ό- «Πρέπει νά είμαι μόνος, διότι ό πραγματικός έ'ρως
Γ "ι«γωνιζόμενα άεροπλάνα των τρι- είναι τόσον μεγάλος, ώστε συστέλλεται καί έξ αυτής ε-
■ν επετων υπεράνω τής κεφαλής τού τι τής έπαφής μετά των άλλων άνθρώπων. Είναι περί-
* έπάθλου τοϋ Σνάϊντερ, ό Μιχαήλ έργον, καί δμως ή μοναξιά διά τόν ερωτευμένον είναι
1 *ώς ήτο δυνατόν νά δα'νεισθή όλί- καλλιτέρα τής συντροφιάς, άκόμη μέ αύτην την έρω-
« Ι'ήλα χάριν τοΰ σκοποΰ τού. Προ- ^ν τον· ^^0™ }^>,™ όποί« ^ον μόνος τού
^ν Γνοριήηίτ^ η - % ' < κανείς δύναται να φθάση. Η χαρα είναι πνευματικη ^ρειασθη τοιαυτα, διότι η σπιν- ^ ^ καί δέν είναι δυνατόν δύο άνθρωποι νά μετά' *. προσωπιχοτης και η. υπερμετρος σχουν συγχρόνως. Δι' αύτό θά φύγω μακράν. ™« είχον κυριεύσει, ώς φαίνεται, "<Ό άνθρωπος πρέπει νά γνωρίση εαυτόν, πρέπει ν' ιαν της νεαράς κομήσσης. Είς τού- άφε9ή ν' άπολαύση τελείως την άπερίγραπτον μέθην συνετέλεσαν έν μέρει καί ή δελεαστι- τοϋ δολίου αύτοΰ δηλητηρίου,— τοΰ έρωτος,—τό όποϊ- 'Ί καί αί γόνδολαι τής Βενετίας. όν είσέρχεται είς την καρδίαν τού (ός κλέπτης έν καιρφ ^ συγγραφέως τοϋ «Πρασίνου Πί- νυκτός, κυριεύει αυτόν ψυχή καί σώματι καί τόν ύψώ- 'λογικών έργων συνήντησαν αυτόν νει είς αίθέρια ΰψη μόνον καί μοΛ-ον διά να τόν ρίψη πά- ΙΙαρισίων, ηθέλησαν νά μάθουν τί λιν είς την γήν καί τόν ύψώνει έκ νέου δπως τόν ρίψτι ^ος- Ό κ. "Αρλεν άπεκρίθη ώς πάλιν, έ'ως δτου αί αίσθήσεις τού καί ολϊ ή ΰπαρξίς |'°ς πλησιάζει τόν Θεόν, άλλά συνά- τού ύποκύπτουν είς τόν φαντασιώδη αυτόν στρόβιλον, ^ωτερον θϋμα τοΰ κόσμ'ου. Ή φιλο- είς τόν οποίον ευρίσκεται καί τότε κατανοεΐ δτι είναι εν Ρα)ζ καί άν είναι ριζωμένη καί δσον άπλοών άτομον έν τφ μεγάλοϊ σχεδίφ τοΰ σύμπαντος». τήζ λογικής, έξαφανίζεται ώς κ,α- Ό κ· "Αρλεν καί ή κόμησσα πρόκειται νά τελέσουν «ϊσθημα κάμνει τόν έοωτευμένον τούζ Υ«μους των συντόμως, κατόπιν δέ θά κάμουν τόν 11 - ν γϋρον τοϋ κοσμου. Συναμα σχεδιαζουν να οιελιτουν εξ Άριστερςί Ό πρϊγκιψ Γεώργιος τής Ελλάδος φαίννεται ίστάμενος μεταξύ τοΰ Κόμητος καί τής Κο- μησσης Μερκάτη. Ή Κόμησσα ήτο πρίν Κυρία Νιοϋμπολντ Λώρυ 'Έντγαρ, έκ Νέας Υόρκης. Ή Ιδία είναι θετή θυγάτηρ τής κ. Τζηρώμ Ναπολέων Βοναπάρτου. |ως, άν ' ζ του άπουσιάζει καί δταν αύτος 0 ονομά της. Αίσθάνεται τόν έαυ- σκώληκα συγχρόνως. Διά νά *μ δύνανται νά όνειροπολοϋν έν πάση ευτυχία καί χωρίς τί]ν ελαχίστη νένόχλησιν. Ή άλήθεια είναι δτι ύστερον άπό πολλάς έροοτικάς [.^,,11^^81 ν« μην είναι έρωτευμέ- περιπετείας ό κ. Άρλεν φρονεί δτι έχει ανάγκην όλί- τι εχει λεχθχί περι ερωτος σκο- γης είρήνης καί ήσυχίας. Ή πραγματική Άταλάντη >η τόν περιορίζει έλαός των όρί- τού δέν είναι ή πρώτη ο)ραία γόησσα, ήτις έκυρίευσε
Οτοοτεφάνου, όστις περιβάλλει ταν την καρδίαν τοΰ κ. "Αρλεν. Μίαν φοράν είχε θεαθΰ μ^ε-
Ή περίφημος έλαιογραφία τοΰ Γκουΐντω Ρένη, παριστάνουσα τό «-
γο>νισμα τοΰ δρόμον μεταξύ τής Άταλάντης καί τοΰ Ίππομένους. Ή
Άταλάντη φαίνεται συλλέγουσα έκ τής γής τα χρυσή μήλα, τα όποϊα
έκεϊνος έρριψεν έπίτηδες δπως την άπασχολήση, διά νά εύρη αύτός
κιαρόν καί κερδίση τ0 στοίχημα.
τα της "Εθελ Μπάρρυμορ, τοΰ γνωστοΰ θεατρικοΰ ά-
στέρος, καί μερικοί έψιθυρισαν τότε δτι ό κ. Άρλεν
την είχεν ερωτευθή, άλλά τό είδύλλιον δέν έπροχώρησε
καταλλήλως καί ό κ. "Αρλεν ηναγκάσθη νά όμολογή-
σ^ ήτταν είς τό άγώνισμα.
ΤΗλθε κατόπιν ή "Ωντρη "Εμερυ καί ή καρδία τοϋ
«Μιχαλάκη» έκτύπησε δυνατά άπό ερωτα. Είς μάτην
δμως, διότι ή "Ωντρη ύπανδρεύθη τόν πρίγκιπα Δη-
μήτριον της Ρωσσίας καί το>ρα έ'χει καί μικρόν υϊόν, ό
οποίος, ώς λέγουν τινές, ένδέχεται νά γίνη Τσάρος
τής Ρωσσίας, άν είς την χώραν εκείνην άποκατασταίτΓ|
πάλιν ή μοναρχία.
Βραδύτερον ό κ. "Αρλεν περιεστοιχίσθη έν Παρισί¬
οις υπό σμήνους θελκτικών γυναικών, μεταξύ των ο¬
ποίων την πρώτην θέσιν είχεν ή Γκαμπριέλ Σανέλ. Επί
εν χρονικόν διάστημα ή έρωτική φλόξ τοΰ κ. "Αρλεν
έ'κανσεν είς τόν βωμόν τοΰτον, έσβέσθη δμως δταν είς
τόν συζυγικόν όρίζοντα έπεφάνη ό περίφημος Παρισι-
νός ράπτης Λουσιέν Λελόγκ, όστις καί ένυμφεύθη την
Δεσποινίδα Σανέλ καί ούτως έματαιώθησαν άπαξ έτι
αί έλπίδες τοΰ κ. "Αρλεν.
Άλλ' αύτά δλα ήσαν πρίν ή ό «Μιχαλάκης» μάθη
τό μυστικόν των χρυσών μήλων. Σήμερον τα πράγμα-
τα εχουν άλλάξτ] καί ή νίκη είναι εξησφαλισμένη είς
τόν νέον Ίππομένην.
ΟΙΚΤΡΟΝ ΤΕΛΟΣ ΙΙΤΟΡΙΚΟΥ ΑΝ&ΡΟΣ
ι,»
Ό περίφημος Πώλ Γκραπέ, ή Σουζάννα Νταγκλαί,
έτερμάτισε κατά τόν τραγίκώτερον τρόπον τόν βίον τού.
Ό Γκραπέ, έπιστρατευθείς κατά τόν πόλεμον καί τραυ-
ματισθείς, απεστάλη είς τό νοσοκομείον καί κατόπιν μέ
άδειαν είς τό Παρίσι. "Οταν απεστάλη καί πάλιν είς τό
μέτωπον, έδραπέτευσεν έκ τής γραμμής τής μάχης καί
εθεωρήθη ώς έξαφανισθείς. Ό Γκραπέ δμως επέστρε¬
ψεν είς τό Παρίσι καί έκεί, άφοΰ επί δύο έτη έκρύβη
έντός τής οικίας τού, εξήλθεν.... ώς γυνή! Κατά τα
δύο αύτά ετη κατώρθωσε διά τής ήλεκτρολύσεως νά α¬
παλλαγή τοΰ μύστακος καί των γενείων καί νά μάθη
νά ομιλή ώς γυνή. Ή μεταμόρφωσις τού ήτο πλήρης,
τόσον, ώστε ευρεν εργασίαν ώς μοδίστα είς εν εργοστά¬
σιον υπό τό δνομα Σουζάννα Νταγκλαί. Άνακαλυ-
φθείς μετά δέκα ετη συνελήφθη, άλλά μετά ενα μήνα
άπελύθη, συμπεριληφθείς είς την γενικήν άμνηστείαν.
"Εκτοτε εζη ώς άνήρ, έπαναλαβοχν τίτν εργασίαν τού -
ώς ήλεκτρολόγος έφαρμοστής. "Επινεν δμως πολύ καί
τελευταίως είχε καταντήση άλκοολικός. Καθ' εκάστην
σχεδον εδερνε την γυναίκά τού καί τό τετραετές παιδί ·
τού. Πρό τινος ή σύζυγός τού, διά νά σώση τό τέκνον
των έκ των χειρών τού, τόν έσκότωσε, άρπάσασα τό πε-
ί έκ των χειρών τού.
18
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1!>28.
νέον πελώριον άερόπλοιον τό οποίον θά εκτελή την συγκοινωνίαν μεταξύ Βερολίνου καί Παρισίων. Άοιστερά, έξωτερ»τκή άποψις τού άεροπλοιου και Οεξις* ένα άπό τα πολυταή το»
διαμερίσματα, διά είκοσιν επιβάτας.
ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΜΑΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ
Ιχιιν
(Σΐ/νέχεια έκ τϊ*ς 12η, σελίθος.)
ξαντλήισεως κάιθε μέσον
ως. κατ<κτ·ρύγρ-ι καί κί.?'ί-ται τό πλήοωμα διά ν' αναμείνη ή την εκ θεοϋ βοήθειαν ή τόν θάνατον! Έ- κκϊ νντάρχουν αι ςριάλαι τον όξΐ'- γόνον—αί οποίαι είνε τό τελευταϊ- όν άναατνενστικόν μέσον τοϋ πλη· ρώιιατο; όταν εξαντληθη πλέον ό άήρ ό οποίος ύπάθ'χει ?ντός τοΰ κύτοΐ'ς καί. 6 ότΐοϊο: εί<ε άναπνεύ- σιιιος επί τωΐσαρά/θθντα όκτώ ώ¬ ρας. « * * "Οταν τα νποβρϋχια -/ατέπλεν σαν είς τόν φαληρικόν δρμον ό- λό:ίλτ>ρος ή προκυι;αία τοΰ Νέου
Φαλήρον έμαΰρτΠε άπό κόσμον.
Τα δΰο σκά'φη ιΊγκοροβόλησαν εί;
τα έκ των πρστΐοων ώριαιιένα δι'
οτϋτά σημεΐα «ναμένχιντα την άφι¬
ξιν επί τοϋ «Κατσώλ'η» τοϋ υπουρ-
γοί τϊόν Ναυπκών κ. 'Α-ογυροποιί"
. .ί,λον ό οποίος ρΐχ-ε εκφράση την ίπι-
θνμίαν νά .παρίστ'σται έ.π' αύτοθ
κατά την κατάΊδικϊίν τού. Πράιγ-
ματι μία άτμάκατος έφερεν επί
τοϋ <τΚατ<τώνη» τόν νποΐ'ργόν καί μ·ετά ενα τέταρτον άπό της όγκυ· ροβοίλή·σεως εδίδετο άπΰ τόν ν.. Αεμέσιχαν διά ναυτικόν σημάτων ή διαταγή τής καταίΗκτρω;. Τί στιγμή αύτη ίττο άλη'θ 7>ς συγκινη·
τική —τουλάχιστον δι' εμέ. "Ο¬
ταν ακούσθηκε ή φωνή τοΰ κυβερ-
νήτον τοΰ «Παπανικολη*· νά δύδ||
ίίς τϋ πλήρωμά τού τί]ν διαταγήν
«εις τάξιν καταδύοΈως!» αίσθάν-
θηκα ενα έλαφρό ρϊγος, άλ/ά ταύ-
τοχρόνως ή περιεργεια μου διά τα
σφ'&ησάμενα ρπολλαπλασιάσ'θ'η.
Κΐαα τούς παρατετανμένους &ίς
τό κατάστρ:ομα ναΰτας νά τρέχουν
καί νά ές;<(φανίιΙωναι άπό τάς; ό- πάς είς τό κΰτος όπως καταλάβουν καθ'ένα; την προσδιωρισμένητ είς αυτόν θέσιν. Ταυτοχρόνως ήρχι¬ σαν νά καταίβιβάΠουν τού; ίδ-ΰο μι- κροϋς ίσταύς τοΰ ύποβρυχίου, οί όποιοι μέρουν τα σύρματα καί τάς κες·αιίας τοΰ ανευ σύρ|ΐιατ.ος τηλε- γ.ράφου καί νά τούς έξαυΐλώνουν ?.τί τοΰ. κ'αταστρώματος. "Ε1.α; £»αότη; ε&γαλε άπό τόν Ίστόν την σηιοαίαν. αλλος έμάζενσϊ τούς χάρτας, τα τηλεσκπχα κιαί τα ναν- τικά σήιιατα τα όποΐα ευρίσκοντο Γ.τί τοΰ πυργίσκοι» τοΰ υπο&οΐ'χίου. Τοτντοχράνως ό νπ·αρ·χος. ό οποίος είνε ή ι|'υγή τοθ κύτους κατέοηκχ: είς τα μηχαη'ήιιατα διά νά δώστ; της διαταγάς τή; κατα&ύσΐως. Κατέβηκα μαζύ τού. Κάτω, δ διάδροαοτ-έργοστάσι- ον παρονσίοίΐε μίαν εϊχόνα ν.νψί- λης. Όλόκληρον τό έκ 33 άνδρών πλήρωμα—τό ο.τοΐον άττοτελεΤται αποκλειστικώς; άπό μηχανικάς καί ήλεκτρολογίκώς κατηρτισμένους ναύτας, έξαιρουιιένου μόνον ί'νό; ^^«οοιβολητού,—Γίτο τοπαίίετηιαένον πλάί είς τα μηχανήματα,έτοιμον νά ε-κτελεσί] τάς διαταγάς πον θ« _ ίδίόοντο εκάστοτρ. Αί ό.τα τοορα τοϋ καταστροΛ6ατος πΆείσ&ησαν κ«ί μετ1 ολίγον κατήρχετο άπΐό τόν πΌρνίσ&'.ον τον καί ό κνδεονήτης & κλείοον πίοχο τσυ τχ') τελευταίον α¬ νοικτόν πωιια. Άπύ την στιγμήν εκείνην ευρισκόμεθα άποκλϊΐσμένοι άπό τόν εξωτερικόν κόομον καί νά χον ς θτί σ/.άγονζ. "Επί τή -υροβλήΐ-ει τής μργάλης 'ίΓπτΐ); ή ό,τοία θά ρ6ασίλενε ίντόξ όί.ίγου Γγτγο την θάλασσαν ιιέσα είς τό ν.ατάκλπστον κίτος, οί άςΐο^ιβ- τικοί έ'ογαλαν τα σακ/.ιίν.κτ. τονς. τα ν.ο/ΐάηα τονς, άνεσ/οήιπωσην τα ιιανίκια τονς καί χοοοίς νά ξε- χωοίζονν ?ίς τπτοτα. άπό τού- ν«.ύ- τα; κατέϊ-αβαν καί αΰτοί τα; θε- σεις τα>ν. Αί έξακύλινδροι δίχρο-
νοι ιιι»χαν«αί Ντίζελ, α' ό-ιοϊαι ·6ν-
τουν ρίς κίνΓ/σΐν τό σκάίρος, ειργά¬
ζοντο μέ ενα έκκακταντικόν ίΚ>·
ρι·6ον. Μέσα είς τόν -θόρυθον αυ¬
τόν κΐ'δερνήτης καί ν.τ«ρ7.ος ήρ¬
χισαν νά δ?δοι·ν διαταγάς διά των
οοτ;&ών πρό; τα διάφορα. σιμιεϊα
τοΰ κιτους κάθε 6έ διαταγιι έπ»-
νρλαμβάνετο μηχανικώ; άπο ίκρ-
νον πού την εδέχετο διά νά κατα¬
στή βέβαιον ότι εϊχε άκονσθίί κα¬
λώς—διότι εις £να λεπτότατον καί
πολύπλοκον μηχανισμΰν 3πϋ>ς τον
νχΰδσυνΐου μία πτΛρεξήγησι; ί>ια-
ταγής δίναται νά έχη τραγι/ά άπο-
τρίλ.έσμο'-τα. Αί βιαΐταγαί ανταί εΐ-
χαν ώς σκοπόν νά τρθοϊν είς κί¬
νησιν τα αηχανήματα τα όποΐα ά-
νοίγοι»ν τάς πληρώσεις τιον ί)αι? α<τ- οΐεριιάτιον διά νά εισέλθη ή -θά- /ασσα εί; τα στεγανά .-τ}.ία·ρά τοΰ σκιίφους. "Οταν αύτό εγινε, .:οό- θησαν νέαι δι.ατ»γαί καί ίν"ας τρο- μρρο; σΐ'ριστικό; θόρτδος ετύ^τμ.- μύρισε τό κΰτος. ΤΗσαν τα μηχα¬ νήματα τα ό-ΤΒΪα εξήγαγον τον άέρα άπό τα στεγανά διά νά ϋπι- τρί·|>ονν την ε'ισόρτιι,ΰΐν έντος
αί>τών τή; θαλάσσΐ)ς καί έπο;ιέ-
νως, την κατάδυσιν τοϋ σν-άφους.
—Άρχίζει τώρα ή κατάδνσις,
ιιοΰ είπϊ ί·παρχος κ. Βουτσαοάς.
είς τόν πυργίσκον διά νά
την :
είς τόν κλειστόν πυο-
ρίς τόν οποίον, έν ώο« μά-
| χτις, ευρίσκεται ό κυβερνήτη τοϋ
| ί~ο6ρνχίοι·. Είς τόν ποργίσκον
ι αυτόν εθρίσν. ται τό πε^ισκόοπον
ι «της έπχθίσεως», τό πηδιίλιον τή;
| ίΜΕτθύνσΡίος;—τό οποίον είνε άνε-
ι Ηάοτητον των ■πηδαλκον τό. ό ποία
1'Λζνον8ζοι«ν την /ΜΓάουσιν καί ά-
, νάδυσιν ναί καλοννται «πΐ|θάλια
ι τοΰ (κτθοι·;1*— καί ίνα σίστηιια
«διακοπτών» ΐ·|λεκτρικών, ή άπλή
! των οποίων στρο<ρή έπιτρέπει είς Ι τ«ν κυβερνήτην νά εκσφενδονίση. | ιιίαν μίτά την α)λΐιν, τάς εξ τοο- πίλλα;, αί οποίαι τοιοθ'ει εί; τού; εξ τοοπιλ/οβόλου; να; τοϋ ΐτΐτοβρΐ'χκη'. Εί; τόν πυρ¬ γίσκον αυτόν ύπάρχουν έπίσης καί δύο μιν.ροίΓ/ίοπικά ,παράθυρα άπό τα όποΐα βλέπει '/ίαν.Λς έεω στ ήν , θάλασσαν, ϋταν τό ύπο&ρύχΐον ευ¬ ρίσκεται έν καταδύσει. Το.τοθρτηιΐΓνο; ρμποό; είς Έ'να άπό τα παρ-ο&ΐ'ρά/ια αύτά είλε* ι πά την επιφάνειαν των νοάτιον ν' | όνέργ.ετπι όλοένα καί νά σκεπάίζΐ) , τό κατάστρΐομα τοϋ σκάφους ιχέ- ι 7.01 της στιγιιής κατά την όπο'αν ή θά?.α·σσα επληςρ τό τ'Ζάιιι τοί; | παοαθύοου καί τό έσκέτοκίΓ μ' ε¬ να στροβίλισμα άφρών καί ήλιακών ! άκτίνων. Κυο4σΐ'.ό;ΐ£θο πλέον νπό Ι τί|ν επιφάνειαν τής θυ>χίσσης!
] Ή -/ίΐτώδΐΗΐς τοϋ ύ-το'βρατχίου
άπό τής σπγμή; "-ίατά την όποιαν
άνοίγσυν τα «εξοεριστικά^ και εΐσ-
έρχεται τι; τα στεγανά διαιαρρί-
σματα1, ή θοίλασσα διαρκεΐ 40 δευ-
τυρίιλεΐπτα άνρ·υ6(">;. Εύ&ύς αΚ
εύρέθτχΐίν ί«πό την επιφάνειαν, τό
θέαμα τό οποίον ήρχισε νά πα¬
ρουσιάζη ή ■θάλασσα εΐχε κάτι τό
υαγορι·κον.
Ή π?νία τέχνας χατεογάζεται Ιλεγαν οί άρχαίοι καί τα δύο αϋτά μικρά ή-
ποδε-ικνΰοιτν την σοφίαν τοΰ γνωμικοϋ, προσπαθοϋντα νά εύρουν κάποιαν
δροοηάν μέσα είς την άνυπόφορον Πίστην τιΤι τελευταίων ημερών.
Τό ήν.ια,/,ύν φώς, τό οποίον φ
νει ιιέ^Όΐ χ>ο.3όιι; 10 καί πλέον
ιιέτοοον, μά; κπετοεπϋ νά ^ιακοί-
νωμϊΛ' ενα '/υαν)ϋν χρώμα όνειρώ-
οοι>ς γλνκΰτητος >οαΐ οιιοιον μέ τό
κυανοϋν χρόχια τής ψΰοΐχικ κατά
την αι'Λ'ήν ιιέσα εί; τό οποίον ε-
ταιζαν αί χιλιάδ1 ς άστρε; ίρυσσα-
λίΛε; τοϋ αέρος ποϋ έξτ|(κιοι?οθτ'θΐΐ
νά βγαιίνη ό.τό τό {—·ο5ρ·ί*7.ιον τό
οποίον κίαττΐ5ύετο ό/οένα πΐρηκϊά-
τερον. 'Ό,τι μοϋ ρκαιιε εντύπω¬
σιν ήτο ότι οί>5' ·Γπί μίαν στιγιιήν
-/.ατά τα 40 «'-επ,τά τή; αό>ας ποϋ
έκιριάτ»|σε ή κατάθΓθάς μας όΐν εϊ-
ιδα άπό τό ιιικροσικοπικόν παίρόθχ'-
ρον νά περνάτ) έστω καί Ινα ψάρι.
Λέν εβλεπϊ κανε'ις παρα ιιόνον
τό γλτ.·κντατον κυανοϋν γρώμα τη; .
τ>σλάσσ>|; τό οποίον, οταν έφίΚίοα-
ιιρν εί; ί)«υο; έ'νδρχα ;ιρτί*(>>ν. ήρ¬
χισε νά γίνεται σκοτεινότερον, διό¬
τι τό ςρώς των ήλιο-κ.ών άκτίνων
εγένετο άμυδρότερον. Ή ζέστη
κάτω είς τα θάίτη αύτά είχεν αρ¬
χίση νά γίνεται άφόρητο;. Ό ί-
ορώς περιέλοΐ'ρ τύ σώμά μου, συγ-
χρΟΛ'ω; δέ ήσθανόμουν ενα έλα-
φρό βάρος είς την άναπνοήν μου.
Έν τω μεταξύ ενας ναύτης ε-
κλειε μέ σιδηροΰν σκέπασμα τό
μικροσκοπικόν λο ρά&Ν,'ρον, διότι
νάτω των δέκα μέτρων ·υατάρχει
φόβο; νά σπάστ) ή πίεσι; τής "θα¬
λάσσης τό τζαμι καί νά εΐσρεύ-
σουν τα ΰδατα έντός τοΰ κΰτους.
Μή έχων θέσιν νά κινη.θώ, στε-
κο|ΐοι·ν άσθι,ιαίνων άπσ την ζέ-
στην, ένφ τό ιμυαλό μου έπλήττε-
το άκαταπΛΰστως σάν μέ σκεπάρ-
νι άπό τόν άδιάκοπον θόρυβον των
μοτέρ Ντίζρλ. Εύτνχώς εκείνην
την στιγμαί ν ενας άξιωματικός μ'
έκά?.εσε ν άτοποθετη&ώ ενώπιον
τοΰ περισκοπίου. "Ω, ή ώραία εφ¬
εύρεσίς!
Μολις τα μάτια μου έπλησίασαν
τούς &ίχ) φακοΰ; ή εντύπωσις ότι
εύρισκόμουν σκλάβος ρνό; πλίι>-
τοΰ φερέτρου μέσα στά 6άθη τή;
θαλάσσης εσβυσε καί ήσθάνθην
ότι έπανηλθα άποτόμω; είς τόν
επάνω κόσμον. "ΕβλεΛα' μέσα είς
τούς δύο φακοΰς ιμέ θαυμαστήν
διαύγειαν όλόνΐηρον την επιφά¬
νειαν της θαλάσση;! Ήρκει νά
στρίψω τό μηχάνη-μα δεξιά ή ά-
ριστερά, νά τό άνεβάσω ή νά τό
κατεδάσω, διά νά εχω έμπρός μου
πότε την άκτήν τοϋ Νέου Φαλήρου
κατάμεστην κόσιισυ, πότε τό Π«-
λαιάν Φάληρον, είς τό οποίον ε-
βλεπα τα αύτοκίνητα νά πηγαινο-
έρχωνται καί τότε τόν όρμον τοΰ
Φα?νήρου μέ τα έλλιμενισμένα άν-
τιπορπιλ).ικά καί τίς βάρκες μέ τα
ό'σπρα πανιά πού γλυστροΰσαν
πρό; όλας τάς διευθΰνσεις. Τό
περισκόπιον ι'ιμπορεϊ νά μεγαλώστ]
εξ φορές τα πράγματα που %Η-
πεις καί νά τα πλησιάση αλί^ε; τό-
σες.
Στρεφων αύτό πρός τόν «"Α¬
ρην» ή πρό; τάς διερχομένα; εις
απόστασιν άτμακάτου; τοΰ στό-
λου διέκοινα καθαρώτατα τα πρό-
σωπα των πληρα>(.ιάτ(ι>ν των τα ό¬
ποΐα παρηκολοΰθουν μέ ζωηρόν
ενδιαφέρον την κατάδυσίν μας καί
νάποτε κάποτε εβλεπα τα περισκό-
πια τοΰ «Κατσώνη» τα όποϊα εσχι-
ζαν ττ)ν θάλασσαν μέ μικρόν ά·|
φρόν ή ν&ν πυργίσκον αυτού νάΙ
πρσ6ά).η ως θαλάσσιον ζώον εί;|
μίαν στιγμής άναδύσεως...
Ένφ ίγώ διεσκέδαζα μέ τό θέα-|
μα αύτό, κάτω άπό τόν πι<ρ^'ίσνον,[ (ίξκοαατικοί "αί πλήρωμα εξιιχί λοΰθουν μέ μίαν τρομεράν καί σι>·|
νεχή έντασιν προσοχής επί των!
μηχανημάτων των νά έκτ&λοϋνΐ
τάς άσκήσεις τοΰ προ^'ράμματος.Ι
Εξετέλουν στροφά;, κλίσεις αί 6-1
ποϊαι μάς έκαμαν νά χάνωμε ν την!
εύστάθειάν μας καί ν' άκουμπάμεΙ
κάπου διά νά μή πέσωμεν καί απόϊ
καιροΰ είς καιρόν άνέδυαν τύ δ'Ι
ποβρΰχιον μέχρι τής έπιφανείας|
τής θαλάσσης.
Την ανάλυσιν την άντιλαμ^ανά-Ι
μεθα μόνον άπό τό παραθνηώΐ'1|
βλέποντες αποτόμως νά τό πληι
μυρίζουν μέ δίνην άφροί καί ήλιι
κόν φως. Έπλησίαζε σχεθον ώ(]
άπό τής στιγμής άπό την όποία
εΐχε γίνη ή κατάδυσις. Τώρα απόϊ
τό περισ«όπιον εβλεπε κανείς τόν|
ήλιον νά πλησιάζη πρό; την δύ-|
σιν τού, τα 6ουνά των όποί<ι>ν
πλαγίας αρχιζαν νά γεμίζουν σ>
ές, ν.αί τα νερά τα όποΐα έγ^0,.
το σκοτεινότερα. "Εξαφνα ηκο»!
σθη μία διαταγή τοΰ κυβερνήΐΌυ:1
—Έπιφάνεια!
•—Τί συμΰαίνεΐ; έρώτησα.
—Είνε ή διαταγή νά έξέλθσ
με είς την έπιφάνεια. ΑΊ αί
ετελείωσαν, μοϋ είπαν.
Κατόπιν τής δρσταγή; αυτής ™|
πλοΐον άρχισε ν' άνεβαίνη σΐΥ«
τ-οηθοινμενον άπο τα πηδάλ.ια ο
θους. Ταντοχρόνως ηκούσθη
νέου ό τρομερός συριστικός ν<>δ
6ος τής "τουρμπίνα; ή όποία η?1
χισε νά έκδιώκτ» μέ υψηλήν πΐ£1
σιν τοΰ αέρος τα ΰαλαοΌϊθ|ΐα«(
άπό τα νερά, καί εκλείσθη»^ <Η π>.ηρώσεις των θαλασσερματων· Ι
Ή θάλασσα εΐχε πλέον ΐ«8Η
χθη εντελώς άπό τα στεγανα,_ Ι
τικατεστάθη έκ νέου υπό χ<η α1 έοος καί τό ύποβρύχιον ηρβμ εξήλθε όλόκληρον είς την επιφ«| νειαν... Μόλις άνοιξαν τα πώματ» Γσπενσαν ν' άνεβοΰν είς το ^ στρωμα διά ν' άναπνευσσνν θαοόν άέρα—καί κυρίω;--019 καπνίσσυν, διότι χαθ ^^^, διάρκειαν τής κα1[αουι3ε,ϋ^. %.α γορεύεται αυστηρώς ν αναιΐτΐ ^ νείς τσιγάρο έπειδη η ΦΑ7 . σπίρτου είνε ίκανή να ε^ιψ έκρηξιν. ^ , "Οταν έβγήόνα καί έγω οί» ^ τάστρωμα εΐχε πλεσν α σκοτεινιάζχι. Τα σ.ντ11 καί ό άντίκρυ μας ελλ' «Κατσώνης» εΐχαν αναψη τα ν τα των. ' Ηάτμακατος ί1γ'·φ ρίση εις αυτόν διά να αετα^βΐ χον κ. Άργυροπουλον. τελειώσει. Ώ; τόσο, βτήν ι. Ώ; τόσο, η ΰ Ν. Φαλήρου τα ά α ε μαίατοΰ Ν. Φαλήρου ^ έξηκολούθουν άκομα να εΐ« κνά. "Οταν εύρέθηκα εχ ^|
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1!>28.
νέον πελώριον άερόπλοιον τό οποίον θά εκτελή την συγκοινωνίαν μεταξύ Βερολίνου καί Παρισίων. Άοιστερά, έξωτερ»τκή άποψις τού άεροπλοιου και Οεξις* ένα άπό τα πολυταή το»
διαμερίσματα, διά είκοσιν επιβάτας.
ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΜΑΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ
Ιχιιν
(Σΐ/νέχεια έκ τϊ*ς 12η, σελίθος.)
ξαντλήισεως κάιθε μέσον
ως. κατ<κτ·ρύγρ-ι καί κί.?'ί-ται τό πλήοωμα διά ν' αναμείνη ή την εκ θεοϋ βοήθειαν ή τόν θάνατον! Έ- κκϊ νντάρχουν αι ςριάλαι τον όξΐ'- γόνον—αί οποίαι είνε τό τελευταϊ- όν άναατνενστικόν μέσον τοϋ πλη· ρώιιατο; όταν εξαντληθη πλέον ό άήρ ό οποίος ύπάθ'χει ?ντός τοΰ κύτοΐ'ς καί. 6 ότΐοϊο: εί<ε άναπνεύ- σιιιος επί τωΐσαρά/θθντα όκτώ ώ¬ ρας. « * * "Οταν τα νποβρϋχια -/ατέπλεν σαν είς τόν φαληρικόν δρμον ό- λό:ίλτ>ρος ή προκυι;αία τοΰ Νέου
Φαλήρον έμαΰρτΠε άπό κόσμον.
Τα δΰο σκά'φη ιΊγκοροβόλησαν εί;
τα έκ των πρστΐοων ώριαιιένα δι'
οτϋτά σημεΐα «ναμένχιντα την άφι¬
ξιν επί τοϋ «Κατσώλ'η» τοϋ υπουρ-
γοί τϊόν Ναυπκών κ. 'Α-ογυροποιί"
. .ί,λον ό οποίος ρΐχ-ε εκφράση την ίπι-
θνμίαν νά .παρίστ'σται έ.π' αύτοθ
κατά την κατάΊδικϊίν τού. Πράιγ-
ματι μία άτμάκατος έφερεν επί
τοϋ <τΚατ<τώνη» τόν νποΐ'ργόν καί μ·ετά ενα τέταρτον άπό της όγκυ· ροβοίλή·σεως εδίδετο άπΰ τόν ν.. Αεμέσιχαν διά ναυτικόν σημάτων ή διαταγή τής καταίΗκτρω;. Τί στιγμή αύτη ίττο άλη'θ 7>ς συγκινη·
τική —τουλάχιστον δι' εμέ. "Ο¬
ταν ακούσθηκε ή φωνή τοΰ κυβερ-
νήτον τοΰ «Παπανικολη*· νά δύδ||
ίίς τϋ πλήρωμά τού τί]ν διαταγήν
«εις τάξιν καταδύοΈως!» αίσθάν-
θηκα ενα έλαφρό ρϊγος, άλ/ά ταύ-
τοχρόνως ή περιεργεια μου διά τα
σφ'&ησάμενα ρπολλαπλασιάσ'θ'η.
Κΐαα τούς παρατετανμένους &ίς
τό κατάστρ:ομα ναΰτας νά τρέχουν
καί νά ές;<(φανίιΙωναι άπό τάς; ό- πάς είς τό κΰτος όπως καταλάβουν καθ'ένα; την προσδιωρισμένητ είς αυτόν θέσιν. Ταυτοχρόνως ήρχι¬ σαν νά καταίβιβάΠουν τού; ίδ-ΰο μι- κροϋς ίσταύς τοΰ ύποβρυχίου, οί όποιοι μέρουν τα σύρματα καί τάς κες·αιίας τοΰ ανευ σύρ|ΐιατ.ος τηλε- γ.ράφου καί νά τούς έξαυΐλώνουν ?.τί τοΰ. κ'αταστρώματος. "Ε1.α; £»αότη; ε&γαλε άπό τόν Ίστόν την σηιοαίαν. αλλος έμάζενσϊ τούς χάρτας, τα τηλεσκπχα κιαί τα ναν- τικά σήιιατα τα όποΐα ευρίσκοντο Γ.τί τοΰ πυργίσκοι» τοΰ υπο&οΐ'χίου. Τοτντοχράνως ό νπ·αρ·χος. ό οποίος είνε ή ι|'υγή τοθ κύτους κατέοηκχ: είς τα μηχαη'ήιιατα διά νά δώστ; της διαταγάς τή; κατα&ύσΐως. Κατέβηκα μαζύ τού. Κάτω, δ διάδροαοτ-έργοστάσι- ον παρονσίοίΐε μίαν εϊχόνα ν.νψί- λης. Όλόκληρον τό έκ 33 άνδρών πλήρωμα—τό ο.τοΐον άττοτελεΤται αποκλειστικώς; άπό μηχανικάς καί ήλεκτρολογίκώς κατηρτισμένους ναύτας, έξαιρουιιένου μόνον ί'νό; ^^«οοιβολητού,—Γίτο τοπαίίετηιαένον πλάί είς τα μηχανήματα,έτοιμον νά ε-κτελεσί] τάς διαταγάς πον θ« _ ίδίόοντο εκάστοτρ. Αί ό.τα τοορα τοϋ καταστροΛ6ατος πΆείσ&ησαν κ«ί μετ1 ολίγον κατήρχετο άπΐό τόν πΌρνίσ&'.ον τον καί ό κνδεονήτης & κλείοον πίοχο τσυ τχ') τελευταίον α¬ νοικτόν πωιια. Άπύ την στιγμήν εκείνην ευρισκόμεθα άποκλϊΐσμένοι άπό τόν εξωτερικόν κόομον καί νά χον ς θτί σ/.άγονζ. "Επί τή -υροβλήΐ-ει τής μργάλης 'ίΓπτΐ); ή ό,τοία θά ρ6ασίλενε ίντόξ όί.ίγου Γγτγο την θάλασσαν ιιέσα είς τό ν.ατάκλπστον κίτος, οί άςΐο^ιβ- τικοί έ'ογαλαν τα σακ/.ιίν.κτ. τονς. τα ν.ο/ΐάηα τονς, άνεσ/οήιπωσην τα ιιανίκια τονς καί χοοοίς νά ξε- χωοίζονν ?ίς τπτοτα. άπό τού- ν«.ύ- τα; κατέϊ-αβαν καί αΰτοί τα; θε- σεις τα>ν. Αί έξακύλινδροι δίχρο-
νοι ιιι»χαν«αί Ντίζελ, α' ό-ιοϊαι ·6ν-
τουν ρίς κίνΓ/σΐν τό σκάίρος, ειργά¬
ζοντο μέ ενα έκκακταντικόν ίΚ>·
ρι·6ον. Μέσα είς τόν -θόρυθον αυ¬
τόν κΐ'δερνήτης καί ν.τ«ρ7.ος ήρ¬
χισαν νά δ?δοι·ν διαταγάς διά των
οοτ;&ών πρό; τα διάφορα. σιμιεϊα
τοΰ κιτους κάθε 6έ διαταγιι έπ»-
νρλαμβάνετο μηχανικώ; άπο ίκρ-
νον πού την εδέχετο διά νά κατα¬
στή βέβαιον ότι εϊχε άκονσθίί κα¬
λώς—διότι εις £να λεπτότατον καί
πολύπλοκον μηχανισμΰν 3πϋ>ς τον
νχΰδσυνΐου μία πτΛρεξήγησι; ί>ια-
ταγής δίναται νά έχη τραγι/ά άπο-
τρίλ.έσμο'-τα. Αί βιαΐταγαί ανταί εΐ-
χαν ώς σκοπόν νά τρθοϊν είς κί¬
νησιν τα αηχανήματα τα όποΐα ά-
νοίγοι»ν τάς πληρώσεις τιον ί)αι? α<τ- οΐεριιάτιον διά νά εισέλθη ή -θά- /ασσα εί; τα στεγανά .-τ}.ία·ρά τοΰ σκιίφους. "Οταν αύτό εγινε, .:οό- θησαν νέαι δι.ατ»γαί καί ίν"ας τρο- μρρο; σΐ'ριστικό; θόρτδος ετύ^τμ.- μύρισε τό κΰτος. ΤΗσαν τα μηχα¬ νήματα τα ό-ΤΒΪα εξήγαγον τον άέρα άπό τα στεγανά διά νά ϋπι- τρί·|>ονν την ε'ισόρτιι,ΰΐν έντος
αί>τών τή; θαλάσσΐ)ς καί έπο;ιέ-
νως, την κατάδυσιν τοϋ σν-άφους.
—Άρχίζει τώρα ή κατάδνσις,
ιιοΰ είπϊ ί·παρχος κ. Βουτσαοάς.
είς τόν πυργίσκον διά νά
την :
είς τόν κλειστόν πυο-
ρίς τόν οποίον, έν ώο« μά-
| χτις, ευρίσκεται ό κυβερνήτη τοϋ
| ί~ο6ρνχίοι·. Είς τόν ποργίσκον
ι αυτόν εθρίσν. ται τό πε^ισκόοπον
ι «της έπχθίσεως», τό πηδιίλιον τή;
| ίΜΕτθύνσΡίος;—τό οποίον είνε άνε-
ι Ηάοτητον των ■πηδαλκον τό. ό ποία
1'Λζνον8ζοι«ν την /ΜΓάουσιν καί ά-
, νάδυσιν ναί καλοννται «πΐ|θάλια
ι τοΰ (κτθοι·;1*— καί ίνα σίστηιια
«διακοπτών» ΐ·|λεκτρικών, ή άπλή
! των οποίων στρο<ρή έπιτρέπει είς Ι τ«ν κυβερνήτην νά εκσφενδονίση. | ιιίαν μίτά την α)λΐιν, τάς εξ τοο- πίλλα;, αί οποίαι τοιοθ'ει εί; τού; εξ τοοπιλ/οβόλου; να; τοϋ ΐτΐτοβρΐ'χκη'. Εί; τόν πυρ¬ γίσκον αυτόν ύπάρχουν έπίσης καί δύο μιν.ροίΓ/ίοπικά ,παράθυρα άπό τα όποΐα βλέπει '/ίαν.Λς έεω στ ήν , θάλασσαν, ϋταν τό ύπο&ρύχΐον ευ¬ ρίσκεται έν καταδύσει. Το.τοθρτηιΐΓνο; ρμποό; είς Έ'να άπό τα παρ-ο&ΐ'ρά/ια αύτά είλε* ι πά την επιφάνειαν των νοάτιον ν' | όνέργ.ετπι όλοένα καί νά σκεπάίζΐ) , τό κατάστρΐομα τοϋ σκάφους ιχέ- ι 7.01 της στιγιιής κατά την όπο'αν ή θά?.α·σσα επληςρ τό τ'Ζάιιι τοί; | παοαθύοου καί τό έσκέτοκίΓ μ' ε¬ να στροβίλισμα άφρών καί ήλιακών ! άκτίνων. Κυο4σΐ'.ό;ΐ£θο πλέον νπό Ι τί|ν επιφάνειαν τής θυ>χίσσης!
] Ή -/ίΐτώδΐΗΐς τοϋ ύ-το'βρατχίου
άπό τής σπγμή; "-ίατά την όποιαν
άνοίγσυν τα «εξοεριστικά^ και εΐσ-
έρχεται τι; τα στεγανά διαιαρρί-
σματα1, ή θοίλασσα διαρκεΐ 40 δευ-
τυρίιλεΐπτα άνρ·υ6(">;. Εύ&ύς αΚ
εύρέθτχΐίν ί«πό την επιφάνειαν, τό
θέαμα τό οποίον ήρχισε νά πα¬
ρουσιάζη ή ■θάλασσα εΐχε κάτι τό
υαγορι·κον.
Ή π?νία τέχνας χατεογάζεται Ιλεγαν οί άρχαίοι καί τα δύο αϋτά μικρά ή-
ποδε-ικνΰοιτν την σοφίαν τοΰ γνωμικοϋ, προσπαθοϋντα νά εύρουν κάποιαν
δροοηάν μέσα είς την άνυπόφορον Πίστην τιΤι τελευταίων ημερών.
Τό ήν.ια,/,ύν φώς, τό οποίον φ
νει ιιέ^Όΐ χ>ο.3όιι; 10 καί πλέον
ιιέτοοον, μά; κπετοεπϋ νά ^ιακοί-
νωμϊΛ' ενα '/υαν)ϋν χρώμα όνειρώ-
οοι>ς γλνκΰτητος >οαΐ οιιοιον μέ τό
κυανοϋν χρόχια τής ψΰοΐχικ κατά
την αι'Λ'ήν ιιέσα εί; τό οποίον ε-
ταιζαν αί χιλιάδ1 ς άστρε; ίρυσσα-
λίΛε; τοϋ αέρος ποϋ έξτ|(κιοι?οθτ'θΐΐ
νά βγαιίνη ό.τό τό {—·ο5ρ·ί*7.ιον τό
οποίον κίαττΐ5ύετο ό/οένα πΐρηκϊά-
τερον. 'Ό,τι μοϋ ρκαιιε εντύπω¬
σιν ήτο ότι οί>5' ·Γπί μίαν στιγιιήν
-/.ατά τα 40 «'-επ,τά τή; αό>ας ποϋ
έκιριάτ»|σε ή κατάθΓθάς μας όΐν εϊ-
ιδα άπό τό ιιικροσικοπικόν παίρόθχ'-
ρον νά περνάτ) έστω καί Ινα ψάρι.
Λέν εβλεπϊ κανε'ις παρα ιιόνον
τό γλτ.·κντατον κυανοϋν γρώμα τη; .
τ>σλάσσ>|; τό οποίον, οταν έφίΚίοα-
ιιρν εί; ί)«υο; έ'νδρχα ;ιρτί*(>>ν. ήρ¬
χισε νά γίνεται σκοτεινότερον, διό¬
τι τό ςρώς των ήλιο-κ.ών άκτίνων
εγένετο άμυδρότερον. Ή ζέστη
κάτω είς τα θάίτη αύτά είχεν αρ¬
χίση νά γίνεται άφόρητο;. Ό ί-
ορώς περιέλοΐ'ρ τύ σώμά μου, συγ-
χρΟΛ'ω; δέ ήσθανόμουν ενα έλα-
φρό βάρος είς την άναπνοήν μου.
Έν τω μεταξύ ενας ναύτης ε-
κλειε μέ σιδηροΰν σκέπασμα τό
μικροσκοπικόν λο ρά&Ν,'ρον, διότι
νάτω των δέκα μέτρων ·υατάρχει
φόβο; νά σπάστ) ή πίεσι; τής "θα¬
λάσσης τό τζαμι καί νά εΐσρεύ-
σουν τα ΰδατα έντός τοΰ κΰτους.
Μή έχων θέσιν νά κινη.θώ, στε-
κο|ΐοι·ν άσθι,ιαίνων άπσ την ζέ-
στην, ένφ τό ιμυαλό μου έπλήττε-
το άκαταπΛΰστως σάν μέ σκεπάρ-
νι άπό τόν άδιάκοπον θόρυβον των
μοτέρ Ντίζρλ. Εύτνχώς εκείνην
την στιγμαί ν ενας άξιωματικός μ'
έκά?.εσε ν άτοποθετη&ώ ενώπιον
τοΰ περισκοπίου. "Ω, ή ώραία εφ¬
εύρεσίς!
Μολις τα μάτια μου έπλησίασαν
τούς &ίχ) φακοΰ; ή εντύπωσις ότι
εύρισκόμουν σκλάβος ρνό; πλίι>-
τοΰ φερέτρου μέσα στά 6άθη τή;
θαλάσσης εσβυσε καί ήσθάνθην
ότι έπανηλθα άποτόμω; είς τόν
επάνω κόσμον. "ΕβλεΛα' μέσα είς
τούς δύο φακοΰς ιμέ θαυμαστήν
διαύγειαν όλόνΐηρον την επιφά¬
νειαν της θαλάσση;! Ήρκει νά
στρίψω τό μηχάνη-μα δεξιά ή ά-
ριστερά, νά τό άνεβάσω ή νά τό
κατεδάσω, διά νά εχω έμπρός μου
πότε την άκτήν τοϋ Νέου Φαλήρου
κατάμεστην κόσιισυ, πότε τό Π«-
λαιάν Φάληρον, είς τό οποίον ε-
βλεπα τα αύτοκίνητα νά πηγαινο-
έρχωνται καί τότε τόν όρμον τοΰ
Φα?νήρου μέ τα έλλιμενισμένα άν-
τιπορπιλ).ικά καί τίς βάρκες μέ τα
ό'σπρα πανιά πού γλυστροΰσαν
πρό; όλας τάς διευθΰνσεις. Τό
περισκόπιον ι'ιμπορεϊ νά μεγαλώστ]
εξ φορές τα πράγματα που %Η-
πεις καί νά τα πλησιάση αλί^ε; τό-
σες.
Στρεφων αύτό πρός τόν «"Α¬
ρην» ή πρό; τάς διερχομένα; εις
απόστασιν άτμακάτου; τοΰ στό-
λου διέκοινα καθαρώτατα τα πρό-
σωπα των πληρα>(.ιάτ(ι>ν των τα ό¬
ποΐα παρηκολοΰθουν μέ ζωηρόν
ενδιαφέρον την κατάδυσίν μας καί
νάποτε κάποτε εβλεπα τα περισκό-
πια τοΰ «Κατσώνη» τα όποϊα εσχι-
ζαν ττ)ν θάλασσαν μέ μικρόν ά·|
φρόν ή ν&ν πυργίσκον αυτού νάΙ
πρσ6ά).η ως θαλάσσιον ζώον εί;|
μίαν στιγμής άναδύσεως...
Ένφ ίγώ διεσκέδαζα μέ τό θέα-|
μα αύτό, κάτω άπό τόν πι<ρ^'ίσνον,[ (ίξκοαατικοί "αί πλήρωμα εξιιχί λοΰθουν μέ μίαν τρομεράν καί σι>·|
νεχή έντασιν προσοχής επί των!
μηχανημάτων των νά έκτ&λοϋνΐ
τάς άσκήσεις τοΰ προ^'ράμματος.Ι
Εξετέλουν στροφά;, κλίσεις αί 6-1
ποϊαι μάς έκαμαν νά χάνωμε ν την!
εύστάθειάν μας καί ν' άκουμπάμεΙ
κάπου διά νά μή πέσωμεν καί απόϊ
καιροΰ είς καιρόν άνέδυαν τύ δ'Ι
ποβρΰχιον μέχρι τής έπιφανείας|
τής θαλάσσης.
Την ανάλυσιν την άντιλαμ^ανά-Ι
μεθα μόνον άπό τό παραθνηώΐ'1|
βλέποντες αποτόμως νά τό πληι
μυρίζουν μέ δίνην άφροί καί ήλιι
κόν φως. Έπλησίαζε σχεθον ώ(]
άπό τής στιγμής άπό την όποία
εΐχε γίνη ή κατάδυσις. Τώρα απόϊ
τό περισ«όπιον εβλεπε κανείς τόν|
ήλιον νά πλησιάζη πρό; την δύ-|
σιν τού, τα 6ουνά των όποί<ι>ν
πλαγίας αρχιζαν νά γεμίζουν σ>
ές, ν.αί τα νερά τα όποΐα έγ^0,.
το σκοτεινότερα. "Εξαφνα ηκο»!
σθη μία διαταγή τοΰ κυβερνήΐΌυ:1
—Έπιφάνεια!
•—Τί συμΰαίνεΐ; έρώτησα.
—Είνε ή διαταγή νά έξέλθσ
με είς την έπιφάνεια. ΑΊ αί
ετελείωσαν, μοϋ είπαν.
Κατόπιν τής δρσταγή; αυτής ™|
πλοΐον άρχισε ν' άνεβαίνη σΐΥ«
τ-οηθοινμενον άπο τα πηδάλ.ια ο
θους. Ταντοχρόνως ηκούσθη
νέου ό τρομερός συριστικός ν<>δ
6ος τής "τουρμπίνα; ή όποία η?1
χισε νά έκδιώκτ» μέ υψηλήν πΐ£1
σιν τοΰ αέρος τα ΰαλαοΌϊθ|ΐα«(
άπό τα νερά, καί εκλείσθη»^ <Η π>.ηρώσεις των θαλασσερματων· Ι
Ή θάλασσα εΐχε πλέον ΐ«8Η
χθη εντελώς άπό τα στεγανα,_ Ι
τικατεστάθη έκ νέου υπό χ<η α1 έοος καί τό ύποβρύχιον ηρβμ εξήλθε όλόκληρον είς την επιφ«| νειαν... Μόλις άνοιξαν τα πώματ» Γσπενσαν ν' άνεβοΰν είς το ^ στρωμα διά ν' άναπνευσσνν θαοόν άέρα—καί κυρίω;--019 καπνίσσυν, διότι χαθ ^^^, διάρκειαν τής κα1[αουι3ε,ϋ^. %.α γορεύεται αυστηρώς ν αναιΐτΐ ^ νείς τσιγάρο έπειδη η ΦΑ7 . σπίρτου είνε ίκανή να ε^ιψ έκρηξιν. ^ , "Οταν έβγήόνα καί έγω οί» ^ τάστρωμα εΐχε πλεσν α σκοτεινιάζχι. Τα σ.ντ11 καί ό άντίκρυ μας ελλ' «Κατσώνης» εΐχαν αναψη τα ν τα των. ' Ηάτμακατος ί1γ'·φ ρίση εις αυτόν διά να αετα^βΐ χον κ. Άργυροπουλον. τελειώσει. Ώ; τόσο, βτήν ι. Ώ; τόσο, η ΰ Ν. Φαλήρου τα ά α ε μαίατοΰ Ν. Φαλήρου ^ έξηκολούθουν άκομα να εΐ« κνά. "Οταν εύρέθηκα εχ ^|
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΎΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1928.
ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ
ΜΙΚΡΟΝ ΧΟΑΑΥΓΟΥΝΤ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΕΝ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΑΣΤΡΏΝ— "ΜΑΡΙΑ Η ΠΕΝΤΑΓΙ&ΤΙΣΣΑ",
ΜΙΑ ΕΑΛΗΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΠΥΡΕ-
ΤΏΔΠΣ— ΠΟΙΑ ΟΑ ΓΙΝΗ ΑΜΑΛΙΑ;- Π«Σ ΠΡΟΠΟΝΟΥΝ-
ΤΑΙ ΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΤΗΣ ΟβΟΝΗΣ.
ΛΘΗΝΑΙ. Ιούλιος.—
Δέν ί)ά ίτθέλατε νά ενοεθήτε
χάότοτε, έστω καί δι' (Αίγας μόνον
οπγιιάς. μεταξύ κινιιματογρατρι-
»Ό "αστέρων; Λοιπον, νϊΐάοχει
τοότος νά τό έπιτνχετε χωρίς νά
τοΏΐ<διεύσετ!ε είς τό Λός Άντζε- Ιο: Παίρνετε τό....τ^αμ 14, κα- τίοχίσβΐ στό πεδίον τοϋ "Αρεως |γαί έντός δύο τριών λεταον τής ίβρος ενοίσκεσθε άνάμεσα είς άστε- Ρ«ς έγχχαρίου προελεύσεως, περί τού αεγέθονς καί της λάμ,ψεως των πολλαί δυνατόν νά νπάιρ- ]{ πούσκλησις της νεοσυστα- Κιιγ'ι; ν.ινημαπογρ«φικής Έταχρεί- α: ανέφερεν ότι οί αθηλ'αικοί κι- νΐ|>ιατογραφικοί άστέρες τοΰ |ΐελ-
Ιοντο;, θά ήσαν συγκεντ>ρο:>μένοι
ί'ιςτηχ Ίππεντικήν Σχολήν. Παίρ-
νοιν έκεΐ μαθήιματα ίππασίας, κα-
ΰ σοι κινηματογραφιν.ά «στοα,
χ<ι <>ι; νά ξέρουν νά ιΛΐεύουν, νά
οί «ι ωουν, να ξιφομαχοϋν κτλ. θά
ήτο ο δυνατόν νά λάιι«οιιν εις το
χ(//.ιτεχνικόν στερέακια. 'Εκτός
τοι τιιυ οί «θιγναϊκίΐί άστέρες προ-
κπ 11 ε νόν νά χρησαμοΛ:οιν|ύν)ΰν είς
τι <γΰρισαα» της έλ/.ηνακής ται- ιι _ «ΛΙαρία. Πενταίγιώτκτσα» δ- π»ΐ' Μκρανίζ'εται καί ή άεΰμνΓΐστος Β«σΐί ισσα Άιιοί.ία εφιππος μετύ τί συνοδιείας της ήτο άπαραίττ,- τι· νά ιιάθουν καβάλλα. Ό διευ- ιή: τής Έταιρείας κ. Μαδράς ΐ'τιν σχετικής αίτήισεο'ος είς τό ν-ΐ'ΐπ,'εΐον των Στρατιωτικών, έ- ,ΐττ'-'ίν όπως ή διδασκαλία των γΛ~' "*ν γίν»] δωριτάν νπο όζιω- υν εις τΐ|ν Ίίτπειτκκήν Σχο- Ι'.ν μέ^ω των ίΜϊθψηφίων Κιμ Ιδού έν μέσω δέκα περίπου εκνίΚιν, αίτλαχροινών, κακπαλών, ν >/ιι>ν, κονταΐ'ν, καί κατα τό πλεΐ-
οτ<' ^στρουιιπουλών άστέ^ωΛ'. Ώσθε άστρο, δεσποινίς; . Μώαστα....Δηλαδή, δέν ξέρω Ι ο «υ ά'ν Α" ' " -"ζ τό εΰχοααι! Καί σείς ό,τι &πι-δ%ι>μεΐτε'.. ·
—1<«ί τί ρόλον πρόκειται νά Την Βασίλισσα Άααλία!.... Δ' ()ρίσκετΐε ότι τής μοιάΐω. -Δέν έστρόφδΥισα, ξέρετε νά Ρ||ν ννωρίσω την μακαρίτισοΐι.... ο! «ου >Λνΐ ότι τής μοιάίΐω κα-
|τατληκτΐκα!....·Αφοΰ στό σπίτι μέ
Ι'ί<'ν«ζουν Άμαί.ία.... [ "—^σθε γενομένη, 6ηλαδη, γι' αι γι τον ρόλο... ς Π πράγμα. δεσποινΊς; Ο^ ΐέ θλ γμ Ίς; ς αΐτές θελοι»ν νά κάνουν Τ||* Αμαλία! Καί ή συνομιί.ήτριά '<η·——αστρον εδε.ξε δλας τάς ολ¬ '-"; αντιςήλους της. .,,"7^^ ανησυχεπε, 6εσ~οινίς!... « ουοιοτης «ΐς μέ την Βασίλισ- ?' -}^[α &ν *ΐνε δυνατόν νά μή ψ... ■—Καί δ**; λενε ότι €ΐμαι πολύ Γ,ΟνΓΤ> Γ'αι άδύνατη γιά Άμ«λία....
1'°Χ«η ημπορεί νά ?νη αύτο;
Μηρβος καί ή Γχλόρια Σ^υάνσον,
| Μαιη Μώαοαιη καί τόσα αλλα
«οτρα δρν εΐνε κοντές;
Βεβαίως!
, Ναι!...Αΰτό τόν μπόγο! θι'λει
(?ι «πή νά κάνη, τι'.ν Άμαί.ία!.. .
λ'«"γγκϊ για 6ασίλισσα!:. .
μεταξυ των ίλλων
ξύ
των ά
άστοί,>ν,
δύο. Μία ΐ-
ονη ?9ή μέ πο?ύ Ρν5ι«φερου-
ν ν.αι ευγενικήν φι·σιογνωμίαν—
'^0 Χθυσά μαλ>.ιά της είνε
ί ,ι(α χαριτω.^ ^
,ι(α
Ρ( - .**** /«!/<· ι«Λ«.νη κπ.1- -/-,; ''αϋτ™% Ή πρώτη'χαβαλλι- ' °ι ~ί?»φη!ΐα. Ή δευτέρα, δέν τα καταφέρνίι καλα άκόμη. Τό κα¬ κόν είνε ότι δλοι οί άστέρες πρέ¬ πη νά μάθουν καβάλλα μ' ρνα μόνο αλονο κιαί ενα έπί<της έκγυμΛΐαστή. Π αρίίπονα καί διαμαρτνρίες α¬ κούονται. —Έγώ δέν θά καθαλήσω σή- μερα; —ΓΛατι είνε τόση ωρα χαβάλλα έκείνη; —'ΐίιεις, βλέπεις, δέν εχουμε ΰ- ποστηριχτές; Ό κ. νοι^αρχος πού εχει άνα- λά6ει τΐ|ν έκπΐαί5ενσιν των αστέ¬ ρων άθιαιφορεΐ διά την δυσφορίαν καί τα παρΟΛονα ποϋ άκχη»ντ)αι γι'^ρω τον. Καί επί ωρα καλπάζει μαζί μέ την καλλιτέραν μΐαθήτρι- άν τού, ή όποία είναι ή λιγηρβκορ- μος ξανθή, ή όποίο διατηρίΐ άκί- ραιον τΰν ■θησαυρόν των χρνσών της μαλ)αών. Τί μαθαίνουν Οί «αστέρίς» δέν μαθαίνουν μό¬ νον ίππασία άλλό καί χορόν. Καί ειδικώς τόν «τσαμικο». γνοχτΓθϋ όντως, ότι ή μανοαρίτκτσα Μαρία ή Πενταγιώτισσα δέν έχόρενε τσάρλεχττον. Ποία έξ δλων θά υποδυθί| τό πρόσωπον τής Άμαί.ίας, δέν καθω¬ ρίσθη άκάμη. Ή όρ«ΐτική απόφα¬ σις ·9α ληφθίί μετά την επάνοδον έξ Εύρώτιης τού διευθυντού της κι- ή έΊρήο¥>ς;
Την Μαρίαν
II
ενταγιώτισσα
θά ύποδι·θί| ή σνζι^-ος τοΰ κ. Μα-
δρά κ. Φρίντσα: ΙΙσ·Λελίν. Είνε
μιά νυναΐΜα γεμάτη ζωήν νΚα ένβρ-
γητικότητα τής οποίας ή έιαράνι-
σις καί έν γένει τα ντυσιμο δια-
κρίνονται διά την ΙδιοτροπίίΓν των.
Ή παράδοσις φέρει την Μαρίαν
Πενταϊγιώτισαν ώς τΐηΐν ώραιο-
τέραν γυναϊκα ολοκλήρου της Στε¬
ρεάς. Κατά πόσον ή κ. Π ουΐτελΊν
είς τόν ρόλον τής Πεν'ΤΛενιώτισ-
σας θά δυνηθή νά στερεώοη την
φήμην αυτήν τής ωραίας Μαιρίοϊ;,
είνε κάΛως πράγμα δύισκολον.
Ό όπερατέρ όστις τΜ «γυρίσ>-ι>
την ταινίαν τής ΆΙαρίιας Πεντα-
γιώτισσας» είνε Γερμανός, αφι¬
κνείται δέ προσεχώς μαζί μέ τόν
κ. Μαίνρά, οοτις εχει γρά^ΐει καί
τό σενάριο.
Π άντως ή ταινία δέν πρόκειται
νά τελειώση τόσον σνντομα! καί
είνε ζήτημα άν οί ΆΟηναΐοι θά την
Ιδουν Λρθβαλλομένην τόν ερχόμε¬
νον χειμώνα.
' Ιδιοτροπίαι
Ή παοάκλησις όπως ποζάροι»ν
προ τής φωτσγραφικής μηχανης
μου οί Άθηναϊν.οί «αστέριες» εγέ¬
νετο άσιιεΛ"ως άποδίκτή.
—Γιατί δέν μέ τραβατί κπΐ με¬
νά απάνω στό αλογο; διαμαρτνρε-
ται ή καταπληκτικώς όμοιοβζονσα
μέ την άείμνηστον 'Αμαλίαν κοντή
καί άδι'τνατη οε<5·ποίνίς. -Μ ά ίπ&τικό ή «άίσητέρες» θά 'Εκεΐνες γιατί τίς πηρες α¬ πάνω στό αλογο; —^Γιά πυΐ-κιλία! —Θέλω κΐ' έγώ απάνω στό αλο¬ γο! —Αδύνατον! —Θ& κλάψω! —'Ελιενα, κύριε, λέγει ά7.λη, δέν θέλω νά μοΰ γράψετε τό δνομά μου! —Γιατί; —^Δέν θ&ω νά έκτίΐδνο! —Μά άφοϋ θά παίξετε στόν κι- νηματογράφο; —Αΐτό είνε δική μόν δουλεια! —"ϊ^ιένα θέλω νά μοΰ τνπώσί- τε τό δνοιιά μου μέ μβ'/άλαι γράμ- ματα! —·Μέ κεφαλαϊα' Καί νά μέ βάλετε πρώτη, π·ρώ- Τί Ιδιότροτΐα πλάσΐιατα πού σοϋ είνε καί αύτοι οί «άοηέρες» τέλος 5τάντων! ΤΜΑΜΟ. ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ 1928 ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928 ΠΟΑΥΤΕΑΕΣΤΑΤΟΝ - ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚΩΤΑΊΌΝ - 0ΝΕ1ΡΩΔΕ2 Είναι ό άόπαραίτητος σΰντροφος κάθε Έλληνικής οικογενείας ή άτόμου, έπιθυ- μοΰντος νά εύρίσκηται είς επαφήν μέ την πραγματικήν παγκόσμιον κοινωνικήν, ε¬ πιστημονικήν καί οικονομικήν εξέλιξιν. Είναι τό πολυτιμότερον 'Εγκόλπιον κάθε άνθρώπου, οίασδήποτε μορφώσεως και τάξεως, διότι περιέχει τόν μεγαλειτέρον θησαυρόν των άνθρωπίνων γνώσεων· ΣΕΛΙΔΕΣ 448-ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΑΙ - ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΑΙ ΜΕ ΑΠΕΙΡΙΑΝ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ Διά νά μή μείνη κανείς χωρίς νά τό αποκτήση, (όρίσαμεν την τιμήν τού είς εν Δολλαριον μόνον, μέ επί πλέον τα ταχυδρομικά τέλη έξ 25 σέντς. Η ΣΤΕΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΑΣ "Οσοι δέν τό άπεκτήσατε άκόμη, σπεύσατε νά στείλητε άμέσως την παραγγελί¬ αν σας, διότι έλάχιστα άντίτυπα εχουν μείνΐ]. ΕΠΩΦΕΛΗΘΗΤΕ ΤΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΝΑ ΓΙΝΗΤΕ ΚΑΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕ- ΓΑΛΕΙΩΔΕΣΤΕΡΟΥ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΚΟΛΟΣΣΟΥ ΤΟΥ 1928. Ταχυδρομήσατε σήμερον το παραπλεύρως δελτίον. ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ ΥοΛ, Ν. Υ. ΗΕΚΑ^^ ΡΚΙΝΤΙΝΟ 140 ννείΐ 2611ι δΐΓββΙ, Άξιότιμοι Κύριοι:— Σας έσωκλείω οολλ. 1.00, έίά πλέον κβΐ τα ταχυβοομιχα τέλη, ϊ| άπο- στείλατέ μοί ϋ. Ο. Ό., τόΕΓΚΥΚΛθΠΑΙΔΙΚθΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928, μέ την συμφωνίαν ότι εάν δέν μείνω τελείως εύχαριστημένος θά σας τό έπιστρέψω έντός δύο ημερών καΐ οεΐς ΰποχρεοΰσβε νά μοϋ έπιστρέψητε τα χρήματά μόν άμέσως. "Ονομα .... Διεύθιτνστς ,. Πόλις ......................... Πολιτεία ......................... Τα ταχυδρομικά τέλη, ίίτοι 25 σέντςδι'( έκαστον αντίτυπον, είναι είς 6ά- ρος τοΰ άγοραστοΰ. Άναλαμβάνομεν νά τό ταχυδρομήσωμεν ημείς, διά λο¬ γαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μέρος τοΰ χόσμου.
ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ
ΜΙΚΡΟΝ ΧΟΑΑΥΓΟΥΝΤ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΕΝ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΑΣΤΡΏΝ— "ΜΑΡΙΑ Η ΠΕΝΤΑΓΙ&ΤΙΣΣΑ",
ΜΙΑ ΕΑΛΗΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΠΥΡΕ-
ΤΏΔΠΣ— ΠΟΙΑ ΟΑ ΓΙΝΗ ΑΜΑΛΙΑ;- Π«Σ ΠΡΟΠΟΝΟΥΝ-
ΤΑΙ ΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΤΗΣ ΟβΟΝΗΣ.
ΛΘΗΝΑΙ. Ιούλιος.—
Δέν ί)ά ίτθέλατε νά ενοεθήτε
χάότοτε, έστω καί δι' (Αίγας μόνον
οπγιιάς. μεταξύ κινιιματογρατρι-
»Ό "αστέρων; Λοιπον, νϊΐάοχει
τοότος νά τό έπιτνχετε χωρίς νά
τοΏΐ<διεύσετ!ε είς τό Λός Άντζε- Ιο: Παίρνετε τό....τ^αμ 14, κα- τίοχίσβΐ στό πεδίον τοϋ "Αρεως |γαί έντός δύο τριών λεταον τής ίβρος ενοίσκεσθε άνάμεσα είς άστε- Ρ«ς έγχχαρίου προελεύσεως, περί τού αεγέθονς καί της λάμ,ψεως των πολλαί δυνατόν νά νπάιρ- ]{ πούσκλησις της νεοσυστα- Κιιγ'ι; ν.ινημαπογρ«φικής Έταχρεί- α: ανέφερεν ότι οί αθηλ'αικοί κι- νΐ|>ιατογραφικοί άστέρες τοΰ |ΐελ-
Ιοντο;, θά ήσαν συγκεντ>ρο:>μένοι
ί'ιςτηχ Ίππεντικήν Σχολήν. Παίρ-
νοιν έκεΐ μαθήιματα ίππασίας, κα-
ΰ σοι κινηματογραφιν.ά «στοα,
χ<ι <>ι; νά ξέρουν νά ιΛΐεύουν, νά
οί «ι ωουν, να ξιφομαχοϋν κτλ. θά
ήτο ο δυνατόν νά λάιι«οιιν εις το
χ(//.ιτεχνικόν στερέακια. 'Εκτός
τοι τιιυ οί «θιγναϊκίΐί άστέρες προ-
κπ 11 ε νόν νά χρησαμοΛ:οιν|ύν)ΰν είς
τι <γΰρισαα» της έλ/.ηνακής ται- ιι _ «ΛΙαρία. Πενταίγιώτκτσα» δ- π»ΐ' Μκρανίζ'εται καί ή άεΰμνΓΐστος Β«σΐί ισσα Άιιοί.ία εφιππος μετύ τί συνοδιείας της ήτο άπαραίττ,- τι· νά ιιάθουν καβάλλα. Ό διευ- ιή: τής Έταιρείας κ. Μαδράς ΐ'τιν σχετικής αίτήισεο'ος είς τό ν-ΐ'ΐπ,'εΐον των Στρατιωτικών, έ- ,ΐττ'-'ίν όπως ή διδασκαλία των γΛ~' "*ν γίν»] δωριτάν νπο όζιω- υν εις τΐ|ν Ίίτπειτκκήν Σχο- Ι'.ν μέ^ω των ίΜϊθψηφίων Κιμ Ιδού έν μέσω δέκα περίπου εκνίΚιν, αίτλαχροινών, κακπαλών, ν >/ιι>ν, κονταΐ'ν, καί κατα τό πλεΐ-
οτ<' ^στρουιιπουλών άστέ^ωΛ'. Ώσθε άστρο, δεσποινίς; . Μώαστα....Δηλαδή, δέν ξέρω Ι ο «υ ά'ν Α" ' " -"ζ τό εΰχοααι! Καί σείς ό,τι &πι-δ%ι>μεΐτε'.. ·
—1<«ί τί ρόλον πρόκειται νά Την Βασίλισσα Άααλία!.... Δ' ()ρίσκετΐε ότι τής μοιάΐω. -Δέν έστρόφδΥισα, ξέρετε νά Ρ||ν ννωρίσω την μακαρίτισοΐι.... ο! «ου >Λνΐ ότι τής μοιάίΐω κα-
|τατληκτΐκα!....·Αφοΰ στό σπίτι μέ
Ι'ί<'ν«ζουν Άμαί.ία.... [ "—^σθε γενομένη, 6ηλαδη, γι' αι γι τον ρόλο... ς Π πράγμα. δεσποινΊς; Ο^ ΐέ θλ γμ Ίς; ς αΐτές θελοι»ν νά κάνουν Τ||* Αμαλία! Καί ή συνομιί.ήτριά '<η·——αστρον εδε.ξε δλας τάς ολ¬ '-"; αντιςήλους της. .,,"7^^ ανησυχεπε, 6εσ~οινίς!... « ουοιοτης «ΐς μέ την Βασίλισ- ?' -}^[α &ν *ΐνε δυνατόν νά μή ψ... ■—Καί δ**; λενε ότι €ΐμαι πολύ Γ,ΟνΓΤ> Γ'αι άδύνατη γιά Άμ«λία....
1'°Χ«η ημπορεί νά ?νη αύτο;
Μηρβος καί ή Γχλόρια Σ^υάνσον,
| Μαιη Μώαοαιη καί τόσα αλλα
«οτρα δρν εΐνε κοντές;
Βεβαίως!
, Ναι!...Αΰτό τόν μπόγο! θι'λει
(?ι «πή νά κάνη, τι'.ν Άμαί.ία!.. .
λ'«"γγκϊ για 6ασίλισσα!:. .
μεταξυ των ίλλων
ξύ
των ά
άστοί,>ν,
δύο. Μία ΐ-
ονη ?9ή μέ πο?ύ Ρν5ι«φερου-
ν ν.αι ευγενικήν φι·σιογνωμίαν—
'^0 Χθυσά μαλ>.ιά της είνε
ί ,ι(α χαριτω.^ ^
,ι(α
Ρ( - .**** /«!/<· ι«Λ«.νη κπ.1- -/-,; ''αϋτ™% Ή πρώτη'χαβαλλι- ' °ι ~ί?»φη!ΐα. Ή δευτέρα, δέν τα καταφέρνίι καλα άκόμη. Τό κα¬ κόν είνε ότι δλοι οί άστέρες πρέ¬ πη νά μάθουν καβάλλα μ' ρνα μόνο αλονο κιαί ενα έπί<της έκγυμΛΐαστή. Π αρίίπονα καί διαμαρτνρίες α¬ κούονται. —Έγώ δέν θά καθαλήσω σή- μερα; —ΓΛατι είνε τόση ωρα χαβάλλα έκείνη; —'ΐίιεις, βλέπεις, δέν εχουμε ΰ- ποστηριχτές; Ό κ. νοι^αρχος πού εχει άνα- λά6ει τΐ|ν έκπΐαί5ενσιν των αστέ¬ ρων άθιαιφορεΐ διά την δυσφορίαν καί τα παρΟΛονα ποϋ άκχη»ντ)αι γι'^ρω τον. Καί επί ωρα καλπάζει μαζί μέ την καλλιτέραν μΐαθήτρι- άν τού, ή όποία είναι ή λιγηρβκορ- μος ξανθή, ή όποίο διατηρίΐ άκί- ραιον τΰν ■θησαυρόν των χρνσών της μαλ)αών. Τί μαθαίνουν Οί «αστέρίς» δέν μαθαίνουν μό¬ νον ίππασία άλλό καί χορόν. Καί ειδικώς τόν «τσαμικο». γνοχτΓθϋ όντως, ότι ή μανοαρίτκτσα Μαρία ή Πενταγιώτισσα δέν έχόρενε τσάρλεχττον. Ποία έξ δλων θά υποδυθί| τό πρόσωπον τής Άμαί.ίας, δέν καθω¬ ρίσθη άκάμη. Ή όρ«ΐτική απόφα¬ σις ·9α ληφθίί μετά την επάνοδον έξ Εύρώτιης τού διευθυντού της κι- ή έΊρήο¥>ς;
Την Μαρίαν
II
ενταγιώτισσα
θά ύποδι·θί| ή σνζι^-ος τοΰ κ. Μα-
δρά κ. Φρίντσα: ΙΙσ·Λελίν. Είνε
μιά νυναΐΜα γεμάτη ζωήν νΚα ένβρ-
γητικότητα τής οποίας ή έιαράνι-
σις καί έν γένει τα ντυσιμο δια-
κρίνονται διά την ΙδιοτροπίίΓν των.
Ή παράδοσις φέρει την Μαρίαν
Πενταϊγιώτισαν ώς τΐηΐν ώραιο-
τέραν γυναϊκα ολοκλήρου της Στε¬
ρεάς. Κατά πόσον ή κ. Π ουΐτελΊν
είς τόν ρόλον τής Πεν'ΤΛενιώτισ-
σας θά δυνηθή νά στερεώοη την
φήμην αυτήν τής ωραίας Μαιρίοϊ;,
είνε κάΛως πράγμα δύισκολον.
Ό όπερατέρ όστις τΜ «γυρίσ>-ι>
την ταινίαν τής ΆΙαρίιας Πεντα-
γιώτισσας» είνε Γερμανός, αφι¬
κνείται δέ προσεχώς μαζί μέ τόν
κ. Μαίνρά, οοτις εχει γρά^ΐει καί
τό σενάριο.
Π άντως ή ταινία δέν πρόκειται
νά τελειώση τόσον σνντομα! καί
είνε ζήτημα άν οί ΆΟηναΐοι θά την
Ιδουν Λρθβαλλομένην τόν ερχόμε¬
νον χειμώνα.
' Ιδιοτροπίαι
Ή παοάκλησις όπως ποζάροι»ν
προ τής φωτσγραφικής μηχανης
μου οί Άθηναϊν.οί «αστέριες» εγέ¬
νετο άσιιεΛ"ως άποδίκτή.
—Γιατί δέν μέ τραβατί κπΐ με¬
νά απάνω στό αλογο; διαμαρτνρε-
ται ή καταπληκτικώς όμοιοβζονσα
μέ την άείμνηστον 'Αμαλίαν κοντή
καί άδι'τνατη οε<5·ποίνίς. -Μ ά ίπ&τικό ή «άίσητέρες» θά 'Εκεΐνες γιατί τίς πηρες α¬ πάνω στό αλογο; —^Γιά πυΐ-κιλία! —Θέλω κΐ' έγώ απάνω στό αλο¬ γο! —Αδύνατον! —Θ& κλάψω! —'Ελιενα, κύριε, λέγει ά7.λη, δέν θέλω νά μοΰ γράψετε τό δνομά μου! —Γιατί; —^Δέν θ&ω νά έκτίΐδνο! —Μά άφοϋ θά παίξετε στόν κι- νηματογράφο; —Αΐτό είνε δική μόν δουλεια! —"ϊ^ιένα θέλω νά μοΰ τνπώσί- τε τό δνοιιά μου μέ μβ'/άλαι γράμ- ματα! —·Μέ κεφαλαϊα' Καί νά μέ βάλετε πρώτη, π·ρώ- Τί Ιδιότροτΐα πλάσΐιατα πού σοϋ είνε καί αύτοι οί «άοηέρες» τέλος 5τάντων! ΤΜΑΜΟ. ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ 1928 ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928 ΠΟΑΥΤΕΑΕΣΤΑΤΟΝ - ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚΩΤΑΊΌΝ - 0ΝΕ1ΡΩΔΕ2 Είναι ό άόπαραίτητος σΰντροφος κάθε Έλληνικής οικογενείας ή άτόμου, έπιθυ- μοΰντος νά εύρίσκηται είς επαφήν μέ την πραγματικήν παγκόσμιον κοινωνικήν, ε¬ πιστημονικήν καί οικονομικήν εξέλιξιν. Είναι τό πολυτιμότερον 'Εγκόλπιον κάθε άνθρώπου, οίασδήποτε μορφώσεως και τάξεως, διότι περιέχει τόν μεγαλειτέρον θησαυρόν των άνθρωπίνων γνώσεων· ΣΕΛΙΔΕΣ 448-ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΑΙ - ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΑΙ ΜΕ ΑΠΕΙΡΙΑΝ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ Διά νά μή μείνη κανείς χωρίς νά τό αποκτήση, (όρίσαμεν την τιμήν τού είς εν Δολλαριον μόνον, μέ επί πλέον τα ταχυδρομικά τέλη έξ 25 σέντς. Η ΣΤΕΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΑΣ "Οσοι δέν τό άπεκτήσατε άκόμη, σπεύσατε νά στείλητε άμέσως την παραγγελί¬ αν σας, διότι έλάχιστα άντίτυπα εχουν μείνΐ]. ΕΠΩΦΕΛΗΘΗΤΕ ΤΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΝΑ ΓΙΝΗΤΕ ΚΑΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕ- ΓΑΛΕΙΩΔΕΣΤΕΡΟΥ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΚΟΛΟΣΣΟΥ ΤΟΥ 1928. Ταχυδρομήσατε σήμερον το παραπλεύρως δελτίον. ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ ΥοΛ, Ν. Υ. ΗΕΚΑ^^ ΡΚΙΝΤΙΝΟ 140 ννείΐ 2611ι δΐΓββΙ, Άξιότιμοι Κύριοι:— Σας έσωκλείω οολλ. 1.00, έίά πλέον κβΐ τα ταχυβοομιχα τέλη, ϊ| άπο- στείλατέ μοί ϋ. Ο. Ό., τόΕΓΚΥΚΛθΠΑΙΔΙΚθΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928, μέ την συμφωνίαν ότι εάν δέν μείνω τελείως εύχαριστημένος θά σας τό έπιστρέψω έντός δύο ημερών καΐ οεΐς ΰποχρεοΰσβε νά μοϋ έπιστρέψητε τα χρήματά μόν άμέσως. "Ονομα .... Διεύθιτνστς ,. Πόλις ......................... Πολιτεία ......................... Τα ταχυδρομικά τέλη, ίίτοι 25 σέντςδι'( έκαστον αντίτυπον, είναι είς 6ά- ρος τοΰ άγοραστοΰ. Άναλαμβάνομεν νά τό ταχυδρομήσωμεν ημείς, διά λο¬ γαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μέρος τοΰ χόσμου.
20
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΑΥΓΟΥΣΊΌΥ, .Ϊ928.
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΣ" ΑΝΐ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΚΑΔΙΑΝ
ΠϋΙ Μ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ
ίστορική της εξέλιξις.— Τα θαύματια τοΰ οικιβτου
της, ίεραμονάχου Αεοντίου.
1 Έχιδλητίκώτατα έωρτάσθη κ*·
εφέτος είς την νεώτερον Βλαχέρ-
ναν, τί> μεσαιωνικόν Μπίζενίν.ν, το
-γεμάτο 'θρνλονς άναδλύζοντας άπο-
τής δρασερές πηγές τού ν.αί ν,άθΐ
τον λι&άρι, ή έορτή τής άνα-/.«ΐ!-
, οής των λείψανον τον Άγιον Α¬
θανασίαν.
Πρωτότνπος όμως, όπως καί ο:
κάτοικοί της, κα! εύεργετικός νπή?·
ξεν ό έαρτατμός. Διότι οί διδάσαα-
λοιΒλαχέρνας, τη προκοδθολία της
«ροϊτταμένης άρχης των, νπεχρέω-
σαν τονς πθ'μένας της περιφερείας,
καί κρός ανέγερσιν τού Σχολείον
επί σχεδιον τοΰ ΰπονργείον καί προσέ
φερ·εν έκαστος μέ ·π,ρω.θφανή προ¬
θυμίαν άνά εν σφάγιον, ή άξία των
οποίων, πωλη&έντων υπο τής Κο:-
νοτικής άρχής μετά την θείαν λε;-
τονργίαν, ανήλθεν είς 5,0ΌΟ δρχμ
Δ-έν είναι ή πρώτη φορά καθ' ήν οί
γενναιοφρΌνες κατοικοι της
Βλα-
χερνας φερονν εις πέρας τοσούτον
άξιοζηλεντον έργον πρωτοστατονσώ·,
των κο'.νοτικων αυτής αρχων.
"Εν
ενγε όφείλεται είς τοΰς φιλοπροό-
2οι>ς Βλαχερνιώτας.
ί ...
Προ ημερών ήρχισεν επί σχεδιον
ή άνέγε·ρ<7ΐς τοΰ νέον Νεκροταφείον της Κοινότητος Βλαχίρνας υπό την εργολαβίαν τοΰ καλλιτέχνου Χρή- στου Χριστοδούλου, Μα·λε·?όνος, !>-
«δ τοϋ ό—οίονι όλόκληιρος ό τέως δή-
Ό λλ
μος Όρχομεν&ϋ ε'χει
(χέ παράχοια ά-ριατοτεχνικά Ιργα.
Ή ανέγερσις τοΰ νεκροταφείον γί-
νεται δαπάνη των «ν Άμερική Βλα-
χερνι·ωτών οί όποίοι προσεφέρον καί
πάλιν τον άνεκτίμητον οβολόν των
πρός άνοι/ιθδόμησιν τοιούτον !&3θ5
Πονλχερίας, κατ' ίλλονς δέ επί
της δασιλείας Λέοντός -οΰθρακ·ός.
Μετά ταυτα καί έν Π ε-
λοπονηστρ οί Χριστιανόν φ
τοΰς ναοΰς των είίώλων καίέπ' αυ¬
τών ώχο3όμησαν τοΰς 'ερ«ΰς ναοίς
Έκ τής φήμης δέ τοΰ ώς άνω εί-
ρημένον να^ϋ Βλαχερνων ΚωνΝι πό¬
λεως έκτίσθη καί έντα.#α ή Μονή
Βλαχειρνών 'έπί τής κορνφής τοΰ ο-
ρονς 'Καστανιίς κείμενον πρόςΒορ-
ράν της Κοινότητος κα* στολίσΐλέ-
νον μέ πρίνια, ελατα καί /ιέδ,ρονς
καί επί άχο:'.ρήμνον δράχου.
Την μονήν ταύτην ίν.τισεν ό έκ
Στεμνίτσης ίερομόναχος Λεόντιος;.
Ό "Αγιος ούτος κατήγετο έκ
Στεμνίττης, έκ της των ΠασΌαε-
ναίων οικογενείας, τα-λήτευσεν «ν
χφ δρε: τοΰ χωρίου Βΐζενίχον τής;
Βλαχέρνας τής επαρχίας Μαντ·.-
νείας, πλησίον τοΰ χω,ρίον, καί επί
ΰ ό ί ή έ έ
, η χρ,
τοΰ όρ-ευς ίΐΓή'Ρχε μονή έν ή ■διέμε-
νεν ό άσκητής. Τώρα μόνον λείψα¬
να τής παλαιάς Μονής ευρίσκονται.
'Υπάρ'χει δμως Μ·ονή (Βλαχέρνα;
η όποία 'έπί των νεωτέρων γρν>ΐύ·
έχον ιδρύθη. Τό όρος τί) -όποιαν όνο-
μάζεταί Καττανια, ώς καί τα πλη¬
σίον τού μέρη, λέγοιτ/, Οτι ήσαν ΐ-
ί ί ό εί δ 2Γ
Ό "Αλ Κ»πόν^ ό γνωστος συμ[Α0?('της τοϋ Σικάγου, καί τό ^όπλοστ όσιον το·ο άπο τί) ότπ/ίον επήλθε το,Ι
&πλον, το οποίον €φόνΐ·>τε τον άλλον σ^μ^ιαρίτηιν, Φράνκ Γαίηλ, δττις φαίνεται κάτω, άμέσως ιμχι *
τον φόνον τοΐ>. Δεξιά, ή ήλεκτρική καθέκλα, δπου χΛανόν νά κατα λήιξη ό φανβύς τ»3 Φράνκ Γάίτ}λ.
ρ καί μ.ό'^ον επί τοϋ δρους, 2Γ
λεπτά μακρά·^ τίς Μονής, ΰ
καί ύπάρ·χε; πηγή ί-δατος.
Έπ'ειϊή άπό τοΰς πρόποΒας
ορους διήρχετο ό3ός ν.αί οί ί
ται €—εροΰντο δδατος, ®ιά τουτο ό
μετέφερεν εκ της εαΕΐ πηγης
Κωρ είς τόν δρόμον, ίνα πίνωσι·»
ύ διαδάται. Έκεί (έν τφ δρόμω^
/άτωΐθεν μεγάλον δένδρον είχε καί
'πιθάρι) όν διά τοΰ άσκοϋ δ;'
?όν έγέαιζε,
ένθα -άναπαΰοντα! τα όστί
των πατέ,ρων των, των οποίων α!
εύχαί 6α '&οτ/Θωσιν αύτούς είς -άσα;
τάς εργασίας καί τάς έπιχειρητε'.ς
των. Τα Βλαχε,ρνιωτίπαιδα είναι
ώ'ξια χολλών έχαίνων διά τον θερ¬
μήν ζήλον όν τρέφουν τ-ρός την τ.ϋ-
τρίδα των, 8ϊότι έφερον διά τής ν.-
Ι//ονομ'.κής «νισχύσεώς των είς πέ¬
ρας Σχολείον, άριστον ύδραγωγείον
ικαί τέλ-ος τό Νεκροταφείον.
Διά τα εργα^αύτά ή Κοινότης
έ έκφ,ρςΐζε·. πρός τα
έ
μ,τ4?3|5β
' 4έ
γενναία τέκνα της την ρ
αυτής εύγνωμ>:*τύνην καίτάς π·»λλάς
της ευχαριστίας.
Ή ένορίαχή έπιτ,ροπτ) Βλαχέρ¬
(Μπεζενίκου) άπεν&ύνει τάς χ-
ευχαριστίας της πρός τ.ΐ
ΰ έ Ά ά
ειχε και πο¬
τήριον. Ή πράξις αυτή ήτο ου μό¬
νον άγαθοεογός άλλά καί εύε.ργε-
τ:κή. Ήκούσαμεν χαρά τοΰ Γέρον-
τος Καλλίνίκου δ'.ηγονμένον πολλά
θαυματα τον άγιον τοντον, Ί<ξ ϊα>
έ'λεγε καί τα εξής :«Έίς το σπήλαιον
τής διατχονής τού, ολίγα 'δήματα ά-
Λ'έχει τής Μονής Βλαχέρνας, ύπήο-
χον πολλοί άρονραίοι καί μίαν φο¬
ράν ήφανίσθηταν, μετά παρέλενσίν
σχεδον δνο έτών άνειφάνη.ταν καί τά-
λιν. Ό "Αγιος άπορών διά τί» τσι-
οϋτον, έδεήθη π>;ός τόν θεόν ίνα
άπανταχοΰ έν Άμε.ριχή άποδημοϋν·
τα Βλαχερνιωτόπαιδα διά την πρώ¬
την κ.αί δεντέραν σννε>σφοράν σνγ-
σνγχ,ίμένη έξ 835 δολλαρίων προ;
ικατασκ&νήν τοΰ νέον Νεκροταφείον.
'ΛΙ ένορίαχ,ή έπιτροπή πεπεισμένη
είς τα παιδία της, δτι αύτά θά
φέρονν πολΰ γρήγορα είς π4.ρας καί
τρισνπόττατον εκκλησίαν.
Η ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠϊΙ
Τ. Σ. Κοντοράδδης Ιερεύς, Πανα¬
γιώτης Τζ'ώλας, Τρύψων Κολλ:
νίζας.
'ΙΙ ίβτορία των
νών.
Ή ίστορία των Βλτχε^νών εχε:
Όυτω:
Καταπιεσουσης
τής Ορησκεία;
των είδώλων καί άνυψω^ίσης τής
β,ρησκείας τοΰ Χριστοΰ μας είς ό¬
λην την ΰ^ηλιον, ήρχισαν οί χιστοί
βύτοΰ νά άνεγείρο'ον ν.ατά τόποος,
πόλεις χ,αί χωρία ίεροΰς ναούς πρός
λατιρ.είαν ού μόνον τή.ς 'Αγίας Τρι-
ώδος, άλλά κα: τής 'Αγίας Πα-
νάγνον καί Άε'.παρθέ-«ν Μαρίις,
Μήτρος αΰτοΰ, ώς καί ?ών Άγίω^
'Ατ&στόλων ν.αί ίίίως μετά την ί-
1} 'σημον αναγνώρισιν ώς επισήμου
Ορησκείας υπο τοΰ Μεγάλον Κων¬
σταντίνον.
Ό Νβτδς Βλοτχερνών έκτίσθη έν
Κων) πόλει ίιχό Μαρκιανΐΰ κ αί
φανε,ρωση αντ όν, παν ήσαν προτέρον
οί άροι;.ραίθ'.. Έ>τπέ,ραν τινά μετά
την σννηθη πρΐσενχήν τον, κανα-
κ.λιΌείς επί της στρω^χνής τον, εί¬
δεν «ν όράματι ωραίον τίνα δίΐζ-
τάσσοντα τοΰς άρονραίονς, όντας
άναριθμήτονς νά άπέλθωισίν ε ? ς
την θεσσαλίαν πρός καταστροφήν
των έκ,εί έσπαρμένων άγ.ρών, καί
επειτα στ,ραφΐίς π,ρος τον "Αγιον,
τοΰ είπεν: «'Κοΰ καί πάλιν, ώς καί
πρότερον διά τάς άμαρτίας των έ-
χιεί άνθρώπων άποττέλ.λονταΓΐ ο! ά-
ροι>ραίθί πρός καταστροφήν των ά-
γρων των.» Τεταραγμένος έγερΰεί:
ό όσίος καί άπορών διά τα όρα'θέν-
τα, «δόξασε τόν θεόν. Ταυτα άνί·
κοίνωσε την επομένην πρός τίνα φί¬
λον τον ποΐ(ΐ4να όστις έκόμιζεν είς
θίύτόν άρτον ν.αί εί τι αλλο χρήσι¬
μον. Ό πθίμήν δίηγηθη ταυτα είς
τοΰς χωριανοΰς οί όποίοι έμαθον,
δτι κατ' έκεΐνο τό ετο; κατεστρί-
φησαν σί άγροί των θΐσσαλων υπό
των άροοραίων. 'Αλλη παράδοσις
μάς άναφέρει τα εξής: «Είς τοΰς
πρόποδας τοϋ ίρο^ς Καστανιά, έ·φ"
&ϋ καί ή Μονή, νπήρχε χω:ι·ό όνο-
μαζόμενον ΙΙαληονχώρί ώς '·/.ιαί έκ-
κλησία ή όποία σώζετα:, ετιδέκα:
έρείπια τοΰ χωρίον σ-ώζονται.»
Περί της εξαφανίσεώς τον χω¬
ρίον αντοΰ άναφέροντα: τα έξη;:
«Ό όσιος νοτήσας τό Μέγα Σάδβα-
τον καί έννοήσας τόν Οά*^ατό*> τον,
κατά την αγάπην τοΰ Π άτχα,
όλην την άονναμίαν τον, έξηλ'θί
σπήλαιον έν φ έμενε, χαί άνελθώ>
επί πλϊίτίον κείμενον ύψηλού δ^ά-
χον, εφώναξε τρδς τ&ΰς χορ·εύσντας
λατοίκους τοϋ έν λόγω χωρ ιω, λέ-
γεται δέ, ότι τδν χορόν τόν άχε-
τέλουν 40 άν'3,;όγυνα έξ ών τα ?·8
ένέπαιξαν τα )-Λγια τ>ό ότίοα, τα
δέ σιτ;επάθτ·σαν. Τΐύς έ·/άλει ό
οσιος ίνα ΰζάγουν νά τόν νε·/.ροο·τ·3-
λίσοον. Τα 38 άνδρόγννα καταρα-
σθέντα, «πέθοπ'θ'ν επάνω στό
τα άλλα ίΰο ε^ησαν. Καί
οΰν τώ χρόνω ΙξηιΦαν.σ'&η τόχω-
ριό. Άιφ·οϋ οντοι ήίιαφόρησα»^ πρός
τα λόγια τοό ότίον, ούτος Ιπανήλ-
'θεν είς τί) σπήλαιον έντός τοΰ 6-
τΛΐον ΐ*ίαις χερσί είχε κτίσϋ τον
ά τού ό οποίος μέχρι τψ.ίρτ'
Ή
•Λατασκε·νη αυτού ε-
γ&ι οΰτως: "Εχει κτίτει υπέρ την
έπιφάνβιαν τής γής οίκ,ίτκον ούτως
ι ή ! έ ί ίί
φ ή γή
ειπείν μ,ή/Λυς $!/ι μέτρων 7.αί ίίψονς
0,90 μ., όστις σκβπάζίται διά θό-
λον είς τό ανω μέρος καί είς το
μέσον εχει άφήσει μιχ,ράν τινά '.-
πήν δία τής οποίας θά εξήρχετο ή
Α έ ϋά
ή
ϋπάρχε!
ά
ΎΊ/Α 5 μρ ρχ
μικρά ®!>ρα δι' ής εισήλθε πρός θά¬
νατον. Είς τό άλλο μέρος τοΰ μνή-
ματος έχει λαξεντον μέρος άνάλο-
γσ^, ίνα άπσ&ίσ^) την ν.εφ-αλήν τον.
Καί ούτω βλέπομεν τόν ίε,ρΌΤΑΟ
χον Λεό*/τ!θν τελεντώντ,α τί)»/
σθέντες 5ιά τδ τοιοΰτοΛ» ηχητ
καί ί»ψωσαν την κάραν τοΰ όσίο*ι.
7-αί άμεσως κατεπανσεν ή καταστρΐ
πτϊχή 6,ροχή._
Ό ναός τοΰ Αγ. Δημήτρ 'νη έν ω
έφνλάσσοντο τα όστα, ν,ατ' αρχάς,
ήτο μία μικρά &Χίκλησία καϊ συν
τω χράιτω έτελειοποιέίτο, έν τφ πί-
ρατί τον ό ναός ήτο επί τής Αικα¬
τερίνης τής Β'. επί τής οποίας
έξερράνη έπανάστζτις Μετά την
άποτνχίαν ταύτης ο! Άλδανοί έλν-
μαίνοντο τψ χώραν, καί πάν τό
χρήσιμον καί πολντιαον άιφήρπασα').
Μεταξΰ των πολντίτχων ήτο καί ή
κάρα τοΰ ότίον Λε&ντίου, περ.ιβε-
δλέ δέ ^^
ρ
δλημένη δέ
ί
, ρ
-Λαλνμαατος
ί
ημη ^ρ^ μς
%αί νΛομημένη διά δαροτίμων λ·-
6ων^ιετέφερ&ν δέ ε.ίς Πρ·έδ«ζα
την έπώληστ/ είς τινάς «/βϊ
στιανούς οί όποίοι μετά την ·χα—ά-
πανσιν των ταραχών, έπειδή ή κά¬
ρα δφερεν επιγραφήν, «γνωστοχοΙ-
ηιαν τοντο εις τους μ3ναζ(//:ις ι
τή Μονή ^ πάτερ άς. Έν-ιχα -ής
•/.αταστατίας κϊί τοΰ ςό&οο
έτόλ/χηρε νά νπάγη.
ΙΙερί τής κοιμήσεως τοδΐ
όαίου.
Περί της ν.οΐτχήσεως τώ
άναφέρεταί τό εξής: ΊΕ-ειδήόί
ένότησε καί ·έπρόχείτο να ά
ό προρρηΰείς ποιμήν .έφερεν
τον ολίγον γάλα. Ό &τιος έττΐίϊΐ
δέν είχε ποΰ νά έκι·/ιενώτη τ
χείον, εΐπε πρός το1; ποιμένα,
έλθη την έχομ«ένηιν νά λά5τ)
Την επομένην ιέχανελθίΐν ό η
εύρε τόν όσιον νεχ,ρον, ν.αί χ
τοϋ είχεν είπη ό Λεόν-ίος νά
οντω ν.αι επρ?ς£.
Γεώργιος Σ. Κοντο.ράί-οτ;ς, ν>
καί δημοέιδάσκαλος.
*'Εκ?.εκτά 6ι6λία εχει μόνον τ5
βλιοπωλεϊον τοΰ «Έθνικού Κηρΐ'
τον.
άγία κάρα τοϋ Λεοντίον
υπό τοΰ φίλον τού
ί έ
ρη φ
είς τό χωρίον τον έν τω ναφ ό "Α-1
γ«>ς Δημήτριος. |
Ό ποιμήν ούτος ήτο ΰπη,ρ'έτηςΐ
είς τόν Γ. Κατσούλην φνλάττων τό
γίμό τον, τοΰ οποίον τό γά·
λα έμοσχαδόλει καθ' ήν ώραν το ι
ήμελγεν. Ημέραν τινά ό ποιμήν
μετέβη είς την Στεμνίτσαν πρός τόν
έ ό όποίο-ς είχε ί
Κατόπιν σοζητήσεως ό υιός
ρεν είς τόν πατέρ-α τον, ότι τό γά¬
λα τοΰ κνρίΰν τοο έμοσχοδόλα. 'ί)
~2τ·ηρ παραξενενθείς διά τό τοιοί-
τον, προέτρεψε νά παρχ/Λλο·^9ή την
τροφήν τοϋ ποιμνίον τοϋ ·κϋρίον τον.
Πράγματι ό ι>ίός οτοη επανήλθεν
είς τό ποίμνιον τοΰ κν,ρίον τον, πα¬
ρηκολούθησε τουτο κατά την δοσν.ή^
μετά προσοχί,ς. Μίαν ημέραν δλέ·
πει μίαν αίγα νά κατατδαίνη ·έκ τοί
άποκρήμνου 'δρ-άχον καί νά είσέρ-
χεται έν τω σπηλαίω όπου 6/ιείτο
ό τάφος τοϋ 'όσίον ν.αί νά γλύφη τα
όστά τον. Κατ' άλλονς λέγεται, δτ·.
έκ τής όπης ή όποία ήτο άνωθεν
τοΰ^μνηματος εξήρχετο έλαστός τόν'
οποίον ετρωγεν ή αίς ν.αί διά τοΰ·1
το τό γάλα έμοσχοδόλα. Έκ τοντοι;'
ό ποιμήν ή·/νόησεν, ότι ό Λεόντιος
ήγίασε, /.αί μετέφερε τα άγια πλέ-!
όν λείψανα είς τόν Ναόν τοΰ Αγ
Δημητρίον τής πατρίδος τον. Ό|
τάφος τον σώζεται ά-λέραιος ώς κα' < η πχτε-ρίτΐα τον ν.<χ ή τρο·φή τα,,Ι όμοίάζο-οσα ώσάν κεχρί. | Διά τί) Θαΐ/ματονργόν των όστέων τοΰ όσίυ άναφέρεται /.αί τό εξής. Γενομένης ποτέ ραγδαίας, β,χχ^ς μετά ^χαλάζης ν.αί έξακολονθούσης Ι πολλάς ήτχ-έ,ρας, πολλοί χάνία/.ες! μετεδλη/θησο'ν είς χειμάρ,ρΌνς, ώ;' φαίνεται καί τα άντίπερα μέρος τον1 όρονς Ζατοννης, Οί έκεϊ μοναχοί άπ» ΑΓΓΛΟ^ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΛΛΗΝΟ^ΑΓΓΛΙΚΟΝ Φέρομεν είς γνώσιν των πολυπληθών αναγνωστών καί συνδρομητών μας, δτι ή νεωτάτη εκδοσις τοΰ ΑΓΓΛΟ - ΕΛΛΗΗΙΚθν ΟΙ ΕΛΛΗΝΟ-ΑΓΓΛΙΚΟΥ μας τσέπης, άναθεωρηθεΐσα και «τυμπληρωθείσα π τοΰ έν τφ Κολλεγίφ Νέας Υόρκης, Καθηγητού· *. (]3ΓΓθΠ ΒΓθλνη, παρελήφθη, όλαι δέ αί παραγγελιαι έκτελοϋνται μετ' ακριβείας καί αυθημερόν. Κανέν»ι α¬ πολύτως άλλο Άγγλο—Ελληνικόν καί 'Ελληνο-; ΑΥ" γλικον Λεξικόν έξ δλων των μέχρι τοΰδε έκδοθεντων δύναται νά παραβληθή μέ την νέαν έπηυξημένην <*δο- σίν μας. ΒΙΕ ΔΥΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ, ΕΙΣ ΣΧΗΒΙΑ ΕΥΧΡΗΣΤθΝ· ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΑ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΔΙΑ ΔΕΡΛΙΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΧΡΥΣΟΥ Τιμαται ..:...,-.................,.. Δολλ. 3.00 Ή ζήτησις τού είναι καταπληκτικη. Ζητήσατέ το οη^ μερον προτοϋ έξαντληθτ], συμπληροΰντες τό κατω δελτίον. ΔΕΛΤΙΟΝ ΛΕΞΤΚΟΥ οτειλ ληνικ _..,._ .......__ Κολλεγίω Νέας 'Υόρχης 'Καθηγητοΰ' κ. ΟηγγοΙΙ Όνομα.............................. Διεύθυνσις..........................., Πόλιί ..................... Πολιτεία
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΑΥΓΟΥΣΊΌΥ, .Ϊ928.
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΊΚΟΣ" ΑΝΐ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΚΑΔΙΑΝ
ΠϋΙ Μ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ
ίστορική της εξέλιξις.— Τα θαύματια τοΰ οικιβτου
της, ίεραμονάχου Αεοντίου.
1 Έχιδλητίκώτατα έωρτάσθη κ*·
εφέτος είς την νεώτερον Βλαχέρ-
ναν, τί> μεσαιωνικόν Μπίζενίν.ν, το
-γεμάτο 'θρνλονς άναδλύζοντας άπο-
τής δρασερές πηγές τού ν.αί ν,άθΐ
τον λι&άρι, ή έορτή τής άνα-/.«ΐ!-
, οής των λείψανον τον Άγιον Α¬
θανασίαν.
Πρωτότνπος όμως, όπως καί ο:
κάτοικοί της, κα! εύεργετικός νπή?·
ξεν ό έαρτατμός. Διότι οί διδάσαα-
λοιΒλαχέρνας, τη προκοδθολία της
«ροϊτταμένης άρχης των, νπεχρέω-
σαν τονς πθ'μένας της περιφερείας,
καί κρός ανέγερσιν τού Σχολείον
επί σχεδιον τοΰ ΰπονργείον καί προσέ
φερ·εν έκαστος μέ ·π,ρω.θφανή προ¬
θυμίαν άνά εν σφάγιον, ή άξία των
οποίων, πωλη&έντων υπο τής Κο:-
νοτικής άρχής μετά την θείαν λε;-
τονργίαν, ανήλθεν είς 5,0ΌΟ δρχμ
Δ-έν είναι ή πρώτη φορά καθ' ήν οί
γενναιοφρΌνες κατοικοι της
Βλα-
χερνας φερονν εις πέρας τοσούτον
άξιοζηλεντον έργον πρωτοστατονσώ·,
των κο'.νοτικων αυτής αρχων.
"Εν
ενγε όφείλεται είς τοΰς φιλοπροό-
2οι>ς Βλαχερνιώτας.
ί ...
Προ ημερών ήρχισεν επί σχεδιον
ή άνέγε·ρ<7ΐς τοΰ νέον Νεκροταφείον της Κοινότητος Βλαχίρνας υπό την εργολαβίαν τοΰ καλλιτέχνου Χρή- στου Χριστοδούλου, Μα·λε·?όνος, !>-
«δ τοϋ ό—οίονι όλόκληιρος ό τέως δή-
Ό λλ
μος Όρχομεν&ϋ ε'χει
(χέ παράχοια ά-ριατοτεχνικά Ιργα.
Ή ανέγερσις τοΰ νεκροταφείον γί-
νεται δαπάνη των «ν Άμερική Βλα-
χερνι·ωτών οί όποίοι προσεφέρον καί
πάλιν τον άνεκτίμητον οβολόν των
πρός άνοι/ιθδόμησιν τοιούτον !&3θ5
Πονλχερίας, κατ' ίλλονς δέ επί
της δασιλείας Λέοντός -οΰθρακ·ός.
Μετά ταυτα καί έν Π ε-
λοπονηστρ οί Χριστιανόν φ
τοΰς ναοΰς των είίώλων καίέπ' αυ¬
τών ώχο3όμησαν τοΰς 'ερ«ΰς ναοίς
Έκ τής φήμης δέ τοΰ ώς άνω εί-
ρημένον να^ϋ Βλαχερνων ΚωνΝι πό¬
λεως έκτίσθη καί έντα.#α ή Μονή
Βλαχειρνών 'έπί τής κορνφής τοΰ ο-
ρονς 'Καστανιίς κείμενον πρόςΒορ-
ράν της Κοινότητος κα* στολίσΐλέ-
νον μέ πρίνια, ελατα καί /ιέδ,ρονς
καί επί άχο:'.ρήμνον δράχου.
Την μονήν ταύτην ίν.τισεν ό έκ
Στεμνίτσης ίερομόναχος Λεόντιος;.
Ό "Αγιος ούτος κατήγετο έκ
Στεμνίττης, έκ της των ΠασΌαε-
ναίων οικογενείας, τα-λήτευσεν «ν
χφ δρε: τοΰ χωρίου Βΐζενίχον τής;
Βλαχέρνας τής επαρχίας Μαντ·.-
νείας, πλησίον τοΰ χω,ρίον, καί επί
ΰ ό ί ή έ έ
, η χρ,
τοΰ όρ-ευς ίΐΓή'Ρχε μονή έν ή ■διέμε-
νεν ό άσκητής. Τώρα μόνον λείψα¬
να τής παλαιάς Μονής ευρίσκονται.
'Υπάρ'χει δμως Μ·ονή (Βλαχέρνα;
η όποία 'έπί των νεωτέρων γρν>ΐύ·
έχον ιδρύθη. Τό όρος τί) -όποιαν όνο-
μάζεταί Καττανια, ώς καί τα πλη¬
σίον τού μέρη, λέγοιτ/, Οτι ήσαν ΐ-
ί ί ό εί δ 2Γ
Ό "Αλ Κ»πόν^ ό γνωστος συμ[Α0?('της τοϋ Σικάγου, καί τό ^όπλοστ όσιον το·ο άπο τί) ότπ/ίον επήλθε το,Ι
&πλον, το οποίον €φόνΐ·>τε τον άλλον σ^μ^ιαρίτηιν, Φράνκ Γαίηλ, δττις φαίνεται κάτω, άμέσως ιμχι *
τον φόνον τοΐ>. Δεξιά, ή ήλεκτρική καθέκλα, δπου χΛανόν νά κατα λήιξη ό φανβύς τ»3 Φράνκ Γάίτ}λ.
ρ καί μ.ό'^ον επί τοϋ δρους, 2Γ
λεπτά μακρά·^ τίς Μονής, ΰ
καί ύπάρ·χε; πηγή ί-δατος.
Έπ'ειϊή άπό τοΰς πρόποΒας
ορους διήρχετο ό3ός ν.αί οί ί
ται €—εροΰντο δδατος, ®ιά τουτο ό
μετέφερεν εκ της εαΕΐ πηγης
Κωρ είς τόν δρόμον, ίνα πίνωσι·»
ύ διαδάται. Έκεί (έν τφ δρόμω^
/άτωΐθεν μεγάλον δένδρον είχε καί
'πιθάρι) όν διά τοΰ άσκοϋ δ;'
?όν έγέαιζε,
ένθα -άναπαΰοντα! τα όστί
των πατέ,ρων των, των οποίων α!
εύχαί 6α '&οτ/Θωσιν αύτούς είς -άσα;
τάς εργασίας καί τάς έπιχειρητε'.ς
των. Τα Βλαχε,ρνιωτίπαιδα είναι
ώ'ξια χολλών έχαίνων διά τον θερ¬
μήν ζήλον όν τρέφουν τ-ρός την τ.ϋ-
τρίδα των, 8ϊότι έφερον διά τής ν.-
Ι//ονομ'.κής «νισχύσεώς των είς πέ¬
ρας Σχολείον, άριστον ύδραγωγείον
ικαί τέλ-ος τό Νεκροταφείον.
Διά τα εργα^αύτά ή Κοινότης
έ έκφ,ρςΐζε·. πρός τα
έ
μ,τ4?3|5β
' 4έ
γενναία τέκνα της την ρ
αυτής εύγνωμ>:*τύνην καίτάς π·»λλάς
της ευχαριστίας.
Ή ένορίαχή έπιτ,ροπτ) Βλαχέρ¬
(Μπεζενίκου) άπεν&ύνει τάς χ-
ευχαριστίας της πρός τ.ΐ
ΰ έ Ά ά
ειχε και πο¬
τήριον. Ή πράξις αυτή ήτο ου μό¬
νον άγαθοεογός άλλά καί εύε.ργε-
τ:κή. Ήκούσαμεν χαρά τοΰ Γέρον-
τος Καλλίνίκου δ'.ηγονμένον πολλά
θαυματα τον άγιον τοντον, Ί<ξ ϊα>
έ'λεγε καί τα εξής :«Έίς το σπήλαιον
τής διατχονής τού, ολίγα 'δήματα ά-
Λ'έχει τής Μονής Βλαχέρνας, ύπήο-
χον πολλοί άρονραίοι καί μίαν φο¬
ράν ήφανίσθηταν, μετά παρέλενσίν
σχεδον δνο έτών άνειφάνη.ταν καί τά-
λιν. Ό "Αγιος άπορών διά τί» τσι-
οϋτον, έδεήθη π>;ός τόν θεόν ίνα
άπανταχοΰ έν Άμε.ριχή άποδημοϋν·
τα Βλαχερνιωτόπαιδα διά την πρώ¬
την κ.αί δεντέραν σννε>σφοράν σνγ-
σνγχ,ίμένη έξ 835 δολλαρίων προ;
ικατασκ&νήν τοΰ νέον Νεκροταφείον.
'ΛΙ ένορίαχ,ή έπιτροπή πεπεισμένη
είς τα παιδία της, δτι αύτά θά
φέρονν πολΰ γρήγορα είς π4.ρας καί
τρισνπόττατον εκκλησίαν.
Η ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠϊΙ
Τ. Σ. Κοντοράδδης Ιερεύς, Πανα¬
γιώτης Τζ'ώλας, Τρύψων Κολλ:
νίζας.
'ΙΙ ίβτορία των
νών.
Ή ίστορία των Βλτχε^νών εχε:
Όυτω:
Καταπιεσουσης
τής Ορησκεία;
των είδώλων καί άνυψω^ίσης τής
β,ρησκείας τοΰ Χριστοΰ μας είς ό¬
λην την ΰ^ηλιον, ήρχισαν οί χιστοί
βύτοΰ νά άνεγείρο'ον ν.ατά τόποος,
πόλεις χ,αί χωρία ίεροΰς ναούς πρός
λατιρ.είαν ού μόνον τή.ς 'Αγίας Τρι-
ώδος, άλλά κα: τής 'Αγίας Πα-
νάγνον καί Άε'.παρθέ-«ν Μαρίις,
Μήτρος αΰτοΰ, ώς καί ?ών Άγίω^
'Ατ&στόλων ν.αί ίίίως μετά την ί-
1} 'σημον αναγνώρισιν ώς επισήμου
Ορησκείας υπο τοΰ Μεγάλον Κων¬
σταντίνον.
Ό Νβτδς Βλοτχερνών έκτίσθη έν
Κων) πόλει ίιχό Μαρκιανΐΰ κ αί
φανε,ρωση αντ όν, παν ήσαν προτέρον
οί άροι;.ραίθ'.. Έ>τπέ,ραν τινά μετά
την σννηθη πρΐσενχήν τον, κανα-
κ.λιΌείς επί της στρω^χνής τον, εί¬
δεν «ν όράματι ωραίον τίνα δίΐζ-
τάσσοντα τοΰς άρονραίονς, όντας
άναριθμήτονς νά άπέλθωισίν ε ? ς
την θεσσαλίαν πρός καταστροφήν
των έκ,εί έσπαρμένων άγ.ρών, καί
επειτα στ,ραφΐίς π,ρος τον "Αγιον,
τοΰ είπεν: «'Κοΰ καί πάλιν, ώς καί
πρότερον διά τάς άμαρτίας των έ-
χιεί άνθρώπων άποττέλ.λονταΓΐ ο! ά-
ροι>ραίθί πρός καταστροφήν των ά-
γρων των.» Τεταραγμένος έγερΰεί:
ό όσίος καί άπορών διά τα όρα'θέν-
τα, «δόξασε τόν θεόν. Ταυτα άνί·
κοίνωσε την επομένην πρός τίνα φί¬
λον τον ποΐ(ΐ4να όστις έκόμιζεν είς
θίύτόν άρτον ν.αί εί τι αλλο χρήσι¬
μον. Ό πθίμήν δίηγηθη ταυτα είς
τοΰς χωριανοΰς οί όποίοι έμαθον,
δτι κατ' έκεΐνο τό ετο; κατεστρί-
φησαν σί άγροί των θΐσσαλων υπό
των άροοραίων. 'Αλλη παράδοσις
μάς άναφέρει τα εξής: «Είς τοΰς
πρόποδας τοϋ ίρο^ς Καστανιά, έ·φ"
&ϋ καί ή Μονή, νπήρχε χω:ι·ό όνο-
μαζόμενον ΙΙαληονχώρί ώς '·/.ιαί έκ-
κλησία ή όποία σώζετα:, ετιδέκα:
έρείπια τοΰ χωρίον σ-ώζονται.»
Περί της εξαφανίσεώς τον χω¬
ρίον αντοΰ άναφέροντα: τα έξη;:
«Ό όσιος νοτήσας τό Μέγα Σάδβα-
τον καί έννοήσας τόν Οά*^ατό*> τον,
κατά την αγάπην τοΰ Π άτχα,
όλην την άονναμίαν τον, έξηλ'θί
σπήλαιον έν φ έμενε, χαί άνελθώ>
επί πλϊίτίον κείμενον ύψηλού δ^ά-
χον, εφώναξε τρδς τ&ΰς χορ·εύσντας
λατοίκους τοϋ έν λόγω χωρ ιω, λέ-
γεται δέ, ότι τδν χορόν τόν άχε-
τέλουν 40 άν'3,;όγυνα έξ ών τα ?·8
ένέπαιξαν τα )-Λγια τ>ό ότίοα, τα
δέ σιτ;επάθτ·σαν. Τΐύς έ·/άλει ό
οσιος ίνα ΰζάγουν νά τόν νε·/.ροο·τ·3-
λίσοον. Τα 38 άνδρόγννα καταρα-
σθέντα, «πέθοπ'θ'ν επάνω στό
τα άλλα ίΰο ε^ησαν. Καί
οΰν τώ χρόνω ΙξηιΦαν.σ'&η τόχω-
ριό. Άιφ·οϋ οντοι ήίιαφόρησα»^ πρός
τα λόγια τοό ότίον, ούτος Ιπανήλ-
'θεν είς τί) σπήλαιον έντός τοΰ 6-
τΛΐον ΐ*ίαις χερσί είχε κτίσϋ τον
ά τού ό οποίος μέχρι τψ.ίρτ'
Ή
•Λατασκε·νη αυτού ε-
γ&ι οΰτως: "Εχει κτίτει υπέρ την
έπιφάνβιαν τής γής οίκ,ίτκον ούτως
ι ή ! έ ί ίί
φ ή γή
ειπείν μ,ή/Λυς $!/ι μέτρων 7.αί ίίψονς
0,90 μ., όστις σκβπάζίται διά θό-
λον είς τό ανω μέρος καί είς το
μέσον εχει άφήσει μιχ,ράν τινά '.-
πήν δία τής οποίας θά εξήρχετο ή
Α έ ϋά
ή
ϋπάρχε!
ά
ΎΊ/Α 5 μρ ρχ
μικρά ®!>ρα δι' ής εισήλθε πρός θά¬
νατον. Είς τό άλλο μέρος τοΰ μνή-
ματος έχει λαξεντον μέρος άνάλο-
γσ^, ίνα άπσ&ίσ^) την ν.εφ-αλήν τον.
Καί ούτω βλέπομεν τόν ίε,ρΌΤΑΟ
χον Λεό*/τ!θν τελεντώντ,α τί)»/
σθέντες 5ιά τδ τοιοΰτοΛ» ηχητ
καί ί»ψωσαν την κάραν τοΰ όσίο*ι.
7-αί άμεσως κατεπανσεν ή καταστρΐ
πτϊχή 6,ροχή._
Ό ναός τοΰ Αγ. Δημήτρ 'νη έν ω
έφνλάσσοντο τα όστα, ν,ατ' αρχάς,
ήτο μία μικρά &Χίκλησία καϊ συν
τω χράιτω έτελειοποιέίτο, έν τφ πί-
ρατί τον ό ναός ήτο επί τής Αικα¬
τερίνης τής Β'. επί τής οποίας
έξερράνη έπανάστζτις Μετά την
άποτνχίαν ταύτης ο! Άλδανοί έλν-
μαίνοντο τψ χώραν, καί πάν τό
χρήσιμον καί πολντιαον άιφήρπασα').
Μεταξΰ των πολντίτχων ήτο καί ή
κάρα τοΰ ότίον Λε&ντίου, περ.ιβε-
δλέ δέ ^^
ρ
δλημένη δέ
ί
, ρ
-Λαλνμαατος
ί
ημη ^ρ^ μς
%αί νΛομημένη διά δαροτίμων λ·-
6ων^ιετέφερ&ν δέ ε.ίς Πρ·έδ«ζα
την έπώληστ/ είς τινάς «/βϊ
στιανούς οί όποίοι μετά την ·χα—ά-
πανσιν των ταραχών, έπειδή ή κά¬
ρα δφερεν επιγραφήν, «γνωστοχοΙ-
ηιαν τοντο εις τους μ3ναζ(//:ις ι
τή Μονή ^ πάτερ άς. Έν-ιχα -ής
•/.αταστατίας κϊί τοΰ ςό&οο
έτόλ/χηρε νά νπάγη.
ΙΙερί τής κοιμήσεως τοδΐ
όαίου.
Περί της ν.οΐτχήσεως τώ
άναφέρεταί τό εξής: ΊΕ-ειδήόί
ένότησε καί ·έπρόχείτο να ά
ό προρρηΰείς ποιμήν .έφερεν
τον ολίγον γάλα. Ό &τιος έττΐίϊΐ
δέν είχε ποΰ νά έκι·/ιενώτη τ
χείον, εΐπε πρός το1; ποιμένα,
έλθη την έχομ«ένηιν νά λά5τ)
Την επομένην ιέχανελθίΐν ό η
εύρε τόν όσιον νεχ,ρον, ν.αί χ
τοϋ είχεν είπη ό Λεόν-ίος νά
οντω ν.αι επρ?ς£.
Γεώργιος Σ. Κοντο.ράί-οτ;ς, ν>
καί δημοέιδάσκαλος.
*'Εκ?.εκτά 6ι6λία εχει μόνον τ5
βλιοπωλεϊον τοΰ «Έθνικού Κηρΐ'
τον.
άγία κάρα τοϋ Λεοντίον
υπό τοΰ φίλον τού
ί έ
ρη φ
είς τό χωρίον τον έν τω ναφ ό "Α-1
γ«>ς Δημήτριος. |
Ό ποιμήν ούτος ήτο ΰπη,ρ'έτηςΐ
είς τόν Γ. Κατσούλην φνλάττων τό
γίμό τον, τοΰ οποίον τό γά·
λα έμοσχαδόλει καθ' ήν ώραν το ι
ήμελγεν. Ημέραν τινά ό ποιμήν
μετέβη είς την Στεμνίτσαν πρός τόν
έ ό όποίο-ς είχε ί
Κατόπιν σοζητήσεως ό υιός
ρεν είς τόν πατέρ-α τον, ότι τό γά¬
λα τοΰ κνρίΰν τοο έμοσχοδόλα. 'ί)
~2τ·ηρ παραξενενθείς διά τό τοιοί-
τον, προέτρεψε νά παρχ/Λλο·^9ή την
τροφήν τοϋ ποιμνίον τοϋ ·κϋρίον τον.
Πράγματι ό ι>ίός οτοη επανήλθεν
είς τό ποίμνιον τοΰ κν,ρίον τον, πα¬
ρηκολούθησε τουτο κατά την δοσν.ή^
μετά προσοχί,ς. Μίαν ημέραν δλέ·
πει μίαν αίγα νά κατατδαίνη ·έκ τοί
άποκρήμνου 'δρ-άχον καί νά είσέρ-
χεται έν τω σπηλαίω όπου 6/ιείτο
ό τάφος τοϋ 'όσίον ν.αί νά γλύφη τα
όστά τον. Κατ' άλλονς λέγεται, δτ·.
έκ τής όπης ή όποία ήτο άνωθεν
τοΰ^μνηματος εξήρχετο έλαστός τόν'
οποίον ετρωγεν ή αίς ν.αί διά τοΰ·1
το τό γάλα έμοσχοδόλα. Έκ τοντοι;'
ό ποιμήν ή·/νόησεν, ότι ό Λεόντιος
ήγίασε, /.αί μετέφερε τα άγια πλέ-!
όν λείψανα είς τόν Ναόν τοΰ Αγ
Δημητρίον τής πατρίδος τον. Ό|
τάφος τον σώζεται ά-λέραιος ώς κα' < η πχτε-ρίτΐα τον ν.<χ ή τρο·φή τα,,Ι όμοίάζο-οσα ώσάν κεχρί. | Διά τί) Θαΐ/ματονργόν των όστέων τοΰ όσίυ άναφέρεται /.αί τό εξής. Γενομένης ποτέ ραγδαίας, β,χχ^ς μετά ^χαλάζης ν.αί έξακολονθούσης Ι πολλάς ήτχ-έ,ρας, πολλοί χάνία/.ες! μετεδλη/θησο'ν είς χειμάρ,ρΌνς, ώ;' φαίνεται καί τα άντίπερα μέρος τον1 όρονς Ζατοννης, Οί έκεϊ μοναχοί άπ» ΑΓΓΛΟ^ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΛΛΗΝΟ^ΑΓΓΛΙΚΟΝ Φέρομεν είς γνώσιν των πολυπληθών αναγνωστών καί συνδρομητών μας, δτι ή νεωτάτη εκδοσις τοΰ ΑΓΓΛΟ - ΕΛΛΗΗΙΚθν ΟΙ ΕΛΛΗΝΟ-ΑΓΓΛΙΚΟΥ μας τσέπης, άναθεωρηθεΐσα και «τυμπληρωθείσα π τοΰ έν τφ Κολλεγίφ Νέας Υόρκης, Καθηγητού· *. (]3ΓΓθΠ ΒΓθλνη, παρελήφθη, όλαι δέ αί παραγγελιαι έκτελοϋνται μετ' ακριβείας καί αυθημερόν. Κανέν»ι α¬ πολύτως άλλο Άγγλο—Ελληνικόν καί 'Ελληνο-; ΑΥ" γλικον Λεξικόν έξ δλων των μέχρι τοΰδε έκδοθεντων δύναται νά παραβληθή μέ την νέαν έπηυξημένην <*δο- σίν μας. ΒΙΕ ΔΥΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ, ΕΙΣ ΣΧΗΒΙΑ ΕΥΧΡΗΣΤθΝ· ΠΟΛΥΤΕΛΕΣΤΑΤΑ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ ΔΙΑ ΔΕΡΛΙΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΧΡΥΣΟΥ Τιμαται ..:...,-.................,.. Δολλ. 3.00 Ή ζήτησις τού είναι καταπληκτικη. Ζητήσατέ το οη^ μερον προτοϋ έξαντληθτ], συμπληροΰντες τό κατω δελτίον. ΔΕΛΤΙΟΝ ΛΕΞΤΚΟΥ οτειλ ληνικ _..,._ .......__ Κολλεγίω Νέας 'Υόρχης 'Καθηγητοΰ' κ. ΟηγγοΙΙ Όνομα.............................. Διεύθυνσις..........................., Πόλιί ..................... Πολιτεία
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΤΌΥΣΤΟΥ, 1928.
21
ΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
ϋΐΕΙΣ ίί Έ «ΝΙΚ
Ή άναδημιουργία
ΙΣΠΑΡΤΗ, Ιούλιος, 1928 —
Ξενητενμένος ήμην κι' έγώ!_ Ά-
, τό χωριό μου ελειπα περίπου
δ χρόνια. Γυρίζοντας οπίσω ένό-
Ιζβ'δτι μόνον έρείπια θά ευρι-
ι στό χωριό, στήν χώρα, ποΰ
ωτοεϊδα τό φώς. 'Εφανταζόμουν
, ή πρωτοφανές έθνική συμφο-
ποΰ έκλόνισε τό εθνος μας έκ.
ιελίων, έ'χει άφίσει άθεράπευ-
„ τί); πληγές τής οίκονσμικής,
Ρνωνι/.ής καί πολιτικής ζωής τοϋ
υ.
λλά. ποία άπάτη! Τί ευχάριστη
Αηξι!
Η παροιμία ποΰ λέει «νστερα
ι την πυρκαϊά βγοάνει τ»1 πειό
ατό βλαστάρι», άληθεύει καθ'
γκ την γραμμήν είς την περίπτω-
[τήν Ιδικήν μας. Τό γενικόν σΰν-
|μα Εοώ είι αι: 'Εργασία, Π ρό-
ς. Καί άλη&ώς!
τόπος μας άπ' άκρου είς α-
παρονσιάζει τό φαινόμενον
„., νέ άς κοσμογονίας. Παντοΰ
κρνουν. Παη'ΐαχοΰ ή φιλότιαη
οσπάθεΐα ποίος θά έχη τα καλ-
ερα "αί περισσότερα φυτώρια.
ραχες, οί πλο^γιές εχουν φυτευ-
άπό νέα δενδρα, συκιές, εληές
ι. Διά τα κοινωφελή εργα ή προ-
•πική εργασία των κατοίκων καί
εύεργετική συνδρομή των πα-
ιωτοόν Έλλΐ)νων τής Άμερικής
ουν κάμη θαΰμοιτα.
Ή συγκοινωνία προώδευσε τό-
, ωστε σέ δποιο χωριό τοΰ Νο¬
ύ μας κι' άν βρεθή* κανείς εχει
όχειρα τα αύτοκίνητα νά ταξει-
5ση ή νά μεταφέρη τό έμπόρευ-
του.
Αί τρώγλαι ποΰ μιά ςρορά μα-θαί-
Ιμε γράμματα άντικατεστάθησαν
Ι»ερα άπό ύγιεινά καί εύρύχοορα
Ιολεΐα.
[Σήμερα τόν Θεόν δέν τόν λα-
ύουμε^ πειά σέ καλύβες, όπως
ότε, άλλά σέ μεγαλοπρεπή καί
ίιπρά ο'ικοδομήματα.
Η άν&όάσωσις των κοινοτικόν
άσεων σκορπίζει στή φΰσι τό'
'σινο χρώμα αφθονο, ένω άφ'
*Ή> τα νε"α ύδραγωγεϊα μέ τό
?ο καί άφθονο νερό τους χα-
λ· την ΰγεία καί την χαρά.
•' Οί άναδημιουιργοί
Προτοΰ κλείσω τόν μακρόν κά-
Κ <Ληον πρόλογον, ποΰ Ίσχύει « ολα τα χωρία τής Λακωνίας, <ο ύποχρ-έωσι νά δμολογήσω, ά· μα μιά φορά, δτι δ) η αυτή ή ά- οημιουργία είναι εί>γον της συν-
"θυ προσωπικάς εργασίας των
οικων, άλλά πρό πάντων τής
λοπατρίσς των 'Ελλήνων τής Ά-
Ρ15<ής, οί δποίοι μέ τάς ε'ισφοράς >ν, λίανσημαντικά.;, καί τό άξιο-
μητον ενδιαφέρον των για την
ητέρα Πατρίδα άποδεικνΰουν
'νηγυρικώτατα, δτι ή 'Ελληνική
Φ, δπου δήποτε τής γής καί
ευρίσκεται, ουδέποτε είναι δυ-
κον νά χάση τόν Εθνικόν της
Ϊ'Ρακτήρα, άλλ' δπως ήταν, είναι
ϋα Μείνη 'Ελληνική.
Καθήκον μου έπίσης είναι νά
οεβαιώσω τοΰ; ενγενεΐς αντονς
αΙ τής νέας πΰτης κοσμογο-
°ζ. ότι ή πρός αΰτούς εύγνωμο-
-^ τή; παρούσης καί μελλούσης
ε«ς θά είναι αίωνία.
μας, ό Βοου-
Σελλαοίας.— Τό
βχολικόν μέγαρον.
Καί τωρα οί φίλοι άναγνώστατ
ι μοϋ έπιτρέψουν νά μερικεύσω
ί>εμα καί νά περιορισθώ στό
ί«?ιο μόν, τόν περίβλεπτον Βρου-
χ. γιά νά έξάρω την ώφελψότη-
του ανεγειρομένου -νΐου σνολι-
', μεγάρου.
'Οοοι έγνώρισαν τάς άθλίας
"^ας υπό τάς δποίας έμάνθα-
τα πρώται γράμματα τα παιδία
Κοονλιά. είς την τρώγλην έ-
ην της π^Λτείας ποϋ" ώνομάζε-
"Κλίΐο, μέ πολλή δνσκολία σή-
α5 μπορουν νά συγκρατήσουν
ενιϊουσιασιιόν τονς καί Ινα έ-
Λνιιυ« χαρας, δταν άντικρύ-
περαττουμενον έντός δλί-
σ^ολικόν μέγαρον είς ττιν
περιβλεπτον θέσιν τοΰ χωρίου μας,
Κοτρώνια.
'Εκεϊ δ καθαρός άέρας καί δλη-
μερίς ό ηλιος θά δίνουν ύγεία καί
χαράστούς μικροΰς μαθητάς μας,
ένω άφ' ετέρου ό άπεραντος δρί-
ζων καί τό ωραίον θέαμα τής φύ¬
σεως ποΰ απλώνεται έμπρός στήν
κοιλάδα τοΰ Εύρώτα, γιάά σβύ-
ση |κεΐ κάτω στό Γύθειο, στή θά-
λασσα, πλαισιωμένο άπό τή-ς χιο-
νισμένες κορυφογραμμές τοϋ Ταί>
γέτου μέ τα ώμορφα χωρία τού,
θά έξάπττ) την φαντασία των μι-
κρων καί θά γεννήστ) εις την τ4τυ-
χ ήτους την επιθυμίαν τής αλη·
θοϋς γνώσεως καί τής ανωτέρας
μορφώσεως, ένω τούτοχρόνως θά
διατηρ-η άσβεστον τό αίσθημα τής
φιλοπατρίας.
Ή μεγάλη έκτασις γΰρω τοΰ
ο'ικήματος θά αποτελέση τό προ¬
αύλιον τοΰ σχολείον, μέ τό γυμνα¬
στήριον, ύπόστεγον, λουτρώνας,
άποχωρηττήρια καί αλλα χρειωδη,
άμέσως δέ πάρα πέρα δ σχολικός
κήπος θά είναι τό δεύτερο έκεΐνο
σχολειό, όπου μικροί καί μεγάλοι
θά μαθαίνουν πώς καλλίτερα, πα-
ραγωγικωτερα καί έπιστημονικώ-
τερο! νά καλλιεργοϋν ,τά κτήματά
των.
Ώς πρός τό καθ' έαυτό κτίριον
δ έπισκέπτης μένει ένί3ουσιαοιμε-
νος. Έκεΐ δπον άλλοτε ήσαν, δνο-
μα καί πράγμα, άλώνια καί κοτρώ¬
νια, σήμερα επί τη βάσει τοΰ επι¬
σήμου σχεδείου τοΰ υπουργείον Ι¬
να τεράστιο μεγαρο οϊκοδομεΐται,
σΰμφωνα μέ δλους τοΰς κανόνας
τήζ τϊχνης καί τής σχολικής ύγι-
εινης. "Οπως μοϋ έλεγεν δ κ. έπι-
θεωρητής* άπό τα 29 σχο?,εϊα ποΰ
έγιναν είς την περιφέρειά τού, τό
ώραιότερο καί μεγα).οΐτρεπεστερο
είναι τό δικό μος. Τουτο θά άπο-
τελήται άπό δύο όρόφους, ε-κασχος
των οποίων θά περιλαμβάντι τρεΤς
εύρυχωροτάτας αιθούσας διοασκα-
λίας καί γραφείον, ό άνω δέ δρο-
φος θά περιλαμοάνη εν άκά,ιη δω¬
μάτιον διά τα δργοΛ'α τοΰ σχολεί¬
ον.
Οί διάδρομοι καί αΐθουσαι της
διδασκαλίας έκτός τής εΰρυχωρίας
των είναι άρκετά εύάεροι καί εΰή-
λιοι, ώστε άπό έκεΐ μέσα νά μή
βγαίνονν πλέον πΌιιδιά καχεκτικά
καί αρρωστα άπό την βρώμα καί
την παγωΛαά, όπως άπό τό παληό
σχολειό, άλλά παιδία υγιή καί σω-
ματικώς καί πνευματικώς.
Εΐμαι πολύ εύτυχής άναγγέλλων
είς τούς συμπατριώτας μου δτι δ
πρώτος δροφος τοΰ σχολείον μας
σχεδόν ?τελείΐ')σρ. Πρό τινΐον ί]ΐιε-
ρών έγιναν δημοπροισιες γιά τής
πόρτες «αί τα παράθνρα, τό σο-
φάτισμα καί διά την κατασκευήν
τοΰ δάπεδον έκ μαρμαροπηγοΰς
τσιιμεντόπλοκας. Προχθές έχνθη
ή πλάκα τοϋ μπετόν άρμέ τοΰ πρώ¬
τον πατώματος. Ελπίζομεν δέ τόν
Σ) βριον νά στεγασθοΰν ασφαλώς
μέν τα δημοτικά σχολεία αρρενων
καί θηλέων, πιθανόν δέ αν έπαρ-
κέσουν τα χρηματικά μέσα καί
προλά&ομεν, καί τό Ελληνικόν
Σχολείον.
Μέ ευχαρίστησιν έπίσης μανθά¬
νομεν δτι κατ' αυτάς προκηρύσσε-
ται δημοπρασία διά την τοιχοποί-
ησιν τοΰ δεντέρου όρόφου καί την
σκεπήν. Ή πληροφορία αυτή γνω¬
σθείσα γεμίζει άγαλλίασι την ψυ¬
χήν των συγχωρίων μας, είς τα
πρόσωπα των οποίων καταφανώς
διαγράφεται ή έκδήλωσίς της.
Οντω, λοιπόν, πλησιάζει ή ή-
μέρα δπου τό χωριό μας θά απο¬
κτήση πραγματικώς, όπως είπεν ό
κ. Έπιθεωρητής, τό ώραιότερον
Σιχολικόν μέγαρον τοΰ Νομοΰ Λα¬
κωνίας, όπως πάντοτε εΐχε τοίς
καλλιτέρους έπιτττήλμονας.
"Εκκληαις
"Ηδη ή υπόθεσις τοϋ σχολείον
ευρίσκεται είς τό κρισιμώτερον ση¬
μείον. Σήμερον, περισσότερον άπό
άλλοτε, πρέπει νά συνδράιμωμεν
την Σχολικήν επιτροπήν, ήτις άπο-
τελεΐται άπό τοΰς κ. κ. Βρασ. Δε-
λακοΰραν, ιδημοδιδάσκαλον, πρόε¬
δρον, Λεων. Τσαπάοαν, άντιποόε-
Ή διάσωσις τοΰ λοχαγοΰ Φράνκ Κ όρτν^ καί των σοντρόφων τ&υ «χά το άερ&πλάνον των, έν τώ μέσφ τού
Άτλαντίκοδ, επί μι άς ναυαγοσωστικής λέμβοο τού άτμ οχλοίοο Μιννεγσ^άσκα.
δρον, 'Ελευθ. Μανιάτην, ταμύαν
καί Γεώργ Τερζήν, ίνα δυνηθτί αυ¬
τή καί φέρη είς πέρας τό βαρύ,
πράγματι, έργον, τό οποίον ή κοινή
έμπιστοσύνη καί έκτίμησις των έν-
ταΰθα κο έν Άμερικτ] πατριωτών
ανέθεσεν είς αύτην.
Δέν φαντάζομαι ποτέ δτι ή φι-
λοδοξία μας—νά εχωμεν τό καλλί¬
τερον σχολειό—θά άμαυρωθτ| καί
θά μαραντη") δ ζήλος υμών, όπως
συμβάλλετε είς έργον τοιαύτης κοι-
νωνικής ώφεί^είας, έργον τό οποί¬
ον μέλλει νά καταστήση την Ιδι¬
αιτέραν πατρίδα μας τό κεντρον
των κοινοτήτων Σελλασίας καί Ο'ι-
νοϋντος άπό πνευματικής άπόιρε-
ως. Σήμεβον, ώς προείπα, παρί-
στατσι άμεσος άνάγκη εξευρέσεως
χρημάτων. Δυστυχώς τό Κράτος
δέν σννεισέφερε τίποτε, πασά τάς
ΰποσχέσεις τού. Συνεπώς εναπό-
κειται είς την γενναιοδωρίαν καί
την φιλοπατρίαν δλων μας νά μή
αφήσωμεν τό έργον ήιμιτελές.
Μανθάνω δτι τα χρήματα διά
θρανία καί διά την αποπεράτωσιν
τοΰ δίυτέρου όρόφον είναι άνε-
παρκή.
Πιστεύω ακραδάντως δτι εμείς
οί Βρουλΐώτες δέν θά ύστερήσω-
μεν είς πατριωτισμόν των λοιπών
χωρίων τής Λακωνίας, θελω δέ
νά έλτίζω ότι αί κατά τόπους έο«-
νικαί έπιτροπαί θά σπείκτουν νά
ένισχύσουν τό έργον, άποστέλλου-
οιολ τα διαθέσιμα χρήματα είς την
Σχολικήν επιτροπήν, πάντες δέ,
μεγάλοι καί μικροί, πλούσιοι καί
πτωχοί, άδιακρίτως, οίς δώσωμεν
δ, τι δ κα-θένας εύαρεστεϊται.
Καί δταν ιμίαν ημέραν τό έργον
τελειώστ|, τότε ύπερι^φανα δ-'κΛ'θέ-
νας άς ύψώστι τό μέτωπο, ίκανο-
ποιημένος δτι σνντέλεσεν είς την
πρόοδον καί την ευημερίαν τοΰ
χωρίου τού, τοΰ οποίον ή πρός
τούς εργάτας τοΰ μεγαλείου τού
ευγνωμοσύνη θά μείνη Αίωνία.
Ντΐνος Ν. Τσαπάρας
Δικηγόρος
Υ. Σ. Κατ' αύτάς δημοσιεύετκη
ό άπολογισμός τοΰ πρώτου δρόφου,
θά κυκλοφορήσουν δέ έπ' εΰκαιρία
άναμνηστικαί φωτογραφίαι τοΰ
ανεγειρομένου Σχολείον.
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας Απδ το
ιβλιοπωλεΐον τοΰ «'Εθν. Κήρυχοο.
ΚΕΑΝΙΚΟΙΕΡΟΤΕΙ
•Υπό Άλεξ.^ Δουμά (υιού). Εί¬
ναι Ινα ά>ϊο τα άθάνατα εργα τοΰ
μεγάλου Γάλλου συγγραφέως. "Ε¬
χει μεταφρασΰχ] είς όλας τάς
γλώσσας τοΰ κόσμον. Τιμάται δε-
δεμένον ................ $1.00
"ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
14Ο νν. 26ΤΗ 8Τ.. ΝΕΥν ΥΟΙΙΚ
Ο ΣΩΣΣΙΑΣ
'Υ.τό θ. Ντοστογιέφσκη. "Ερ-
γον μεγαλό.τνοον. Άρκεϊ δτι εξήλ¬
θεν άπό την σφραγίδα τοϋ έξοχω-
τάτου των Ρώσσων μυθιστοριο-
γράφων, διά νά διαβασθχί άπό δ-
λους. Τιμαται δεδεμένον .. $1.00
"■τΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ"
140
«V.
2βΤΗ 8Τ., ΝΕνΥ ΥΟΗΚ
ΕΚ ΤΙΑΜΑΝΤΑ ΗΠΕΙΡΟΥ
Άπό των άρχών τοΰ παρελθόν-
τος Μαΐου μέχρι πρό εβδομάδος
ουοέ σταγών βροχής έπότισε τό
ατχμηρόν ?δ·αφος τοΓ· όρεινοΡ τού¬
τον 'Ηπειρωτικοΰ τμή.ματος. Εύ-
τυχώς έν άρχί) τής προηγουμένης
εβδομάδος αί δμβριαι τής Φύσε¬
ως δυνάμεις εξεδήλωσαν τί]ν πρός
ημάς εΰμίνή των διιίθεσιν ν.αί ή ε¬
πί διήμερον κατά δια?.είι;ματα πΕ-
σοΰσα εν?ργετική βροχή έδρόσισί·
δη|'α).εαν ά'ρο'ραν. '.ΏΛ κοί ό
«αστεροπητής» Ζεύς μέ δμοβρον-
τίας κεραυνων καί άστραπών, δι-
αυλακωνουσών κατά τό διάστημα
τής οροχής τόν «αΐπΰν ουρανόν»
μετ' έκκωφαντικών ήχων καί ζωη-
ρών λάμψεων, εχαιρέτησε την παρ'
ημίν έπιθυμητήν έπίσκε-ψιν τής
β'ροχης. Δυστυχώς πλημιιελήςχει-
ρισμός των ονρανίων πυροβόλων
διηΰθυνε "αί μίαν καταστρεπτικήν
βολήν έντός τής κώμης. Κεραυνός
πέσων είς την οικίαν τοϋ Χρ. Μπί-
νιον κατέστρεψε την καπνοδόχην
καί επέφερε καί τινάς άλλας ζη¬
μίας είς την οικοδομήν. Κατά κα¬
λήν τύχην οί ενοικοι ουδέν επαθον
πλήν τοΰ υπερβολικόν φόβου, δν
έπροξένησεν αυτοίς ή επίσκεψις
τοΰ κεραννοΰ.
Ή επί δίμηνον παραταθεϊσα ά-
διακοΐτος άνομβρία ε6λαι[« ΐτολίι
την γεωργικήν παραγωγήν, ήτις
ούδ' εις τό ήμισυ τής περυσινής
■θά φθάση. 'Επιπροσθέτως συντε¬
λεί είς την επί πλέον έλάττοχην
τής εσοδείας καί ή πρό τινος εμ¬
φανισθείσα ενταύθα καί είς το γει-
τονικόν χωρίον Άπροκειλήσι α¬
κρίς.
Τό δέ κράτος, άντί νά καταργή-
ση τόν φόρον τής δεκάτης, τόν ο¬
ποίον έθέσπισε πέρυσιν έκτάκτως
μόνον δι' εν ετος, ώς είχεν υποσχε¬
θή τότε διά των ΰπουργών τού, ε¬
φέτος, άντιθέτίος, ηύξησε τό πο¬
σόν τοΰ καταθλιπτικοΰ τούτον φό¬
ρον άνοτθέσαν καί πάλιν την είσ¬
πραξιν τού είς τα Κοινοτικά συμ-
βοΰλια.
Άλλά καί άλλο μέτρον, τό οποί¬
ον ελήφθη διά την εν τινι μέτρω
ανακούφισιν τοΰ οίκονομι*ώς δυσ-
πραγοΰντος λαοΰ, ήστόχησεν έν τίί
έφαρμογί) τού έπενεγκον άποτελέ-
σματα όλως άντίθετα των προσδο-
κωμένων. 'Εννοώ την σύμβασιν
τοΰ Δημόσιον μετά τής 'Εθνικής
Τραπέζης περί προμηθείας άραβο-
σίτου διά τα άραβοσιτοφάγα όρει-
νά μέρη της Ηπείρου καί τίνων
αλλο>ν έπαρχιών είς εύθηνοτέ'ραιν
τιμήν η είς όσην έπωλεϊτο προη¬
γουμένως. Δυστυχώς τό ώς εύερ:
γετικόν ύποτεθέν τουτο μέτρον, δ-
χι μόνον ανακούφισιν οικονομικήν
δέν έφερεν είς τόν λαόν, άλλά συν-
ετέλεσε καί νά μή ευρίσκη όντος
τον άναγκαϊον πρός άρτοποιΐαν ά-
ραβόσιτον, μέ όσην ευκολίαν καί
αφθονίαν τόν παρεΐχε προηγσΐΛΐέ-
νως τό εμπόριον, έστω *αί είς τι¬
μήν κάτι τι ανωτέραν. Μετά την
υπογραφήν καί εφαρμογήν της
συμβάσεως οί εμποοοι έπαυσαν φέ¬
ροντες άραβόσιτον, ή Τραπέζα δέν]
έπρόφθασε νά φέρη άμέσως έπαρ·
κή ποσότητα, κατόπιν, έκραγείσης'
τής άπεργίας, ή μεταφορά επί η¬
μέρας καί εβδομάδος επαυσεν εν¬
τελώς καί ούτω διά τι χρονικόν
διάστημα έζήσαμεν τάς άπαισίας'
ημέρας τοΰ άποκλεισμοΰ τοϋ 1916^
δπότε οί έκ πείνης θάνατοι υπήρ¬
ξαν πολυάριθμον Διά τουτο οί
πρόεδροι των Κοινοτήτων τοϋ τμή'
ματός μας, ένθα ή έλλειψις τοΰ ά-·
ρα^οσίτου εγένετο |παισθη.τοτέρα;-
άνεφέρθησαν πρός τόν πρωθυποΐ)ΐο'
γόν τηλεγραφικώς, διεκτραγωδοϋν]
τες τί)ν κατάστασιν καί «ικετεύον¬
τες όπως ληφθή πρόνοια υπέρ πει»
νώντος λαοϋ!» Ούτω λοι~ον τό]
πρός τόν λαόν δώρον τής προηγου*
μένΐ]ς κυβερνήσεως άπεόη αδωρον{
Καί δμως τετο τόσον ενκολον ν' ά-· ··
ποβη όντως ευεργετικόν, άν μόνον]
κατϊ]ργεΐτο ό επί τοΰ άραιβοσίτοιΐ
εϊσαγωγικιος δασμός έκ δρχ. 7.80;
κατ' όκά"ν καί αφίνετο ελεύθερον!
το εμπόριον νά φέρη τόν άναγ··-
καΐον άραβόσιτον, ωστε τότε θ«ϊ
έαωλεΐτο φυσικά είς τιμήν κατωτέ*
ραν κατά δρχ. 7.80 καί ούτως ά'
λαός θά ετρωγε τόν άρτον τού εις;
εύθηνοτέραν τιμήν, χωρίς νά κιν*
δυνεύη ν' αποθάνη έκ πΐίνης! Άλπ
λά τα άπ^.ούστατα των πραγμάτωγί
πολλάκις ή κυβερνητική γραφειο*
κρατία περιπλέκει καί κα·θιστα άν*
οκρελή διά τόν λαόν, έστω καί αν]
ύπαγορεύη ταυτα άγαθή καί εύερ*
γετική διάθεσις, ώς έν προκειμέ··
νω. ·;
Ή έν Γοϋστερ, Μαςς., φιλόμου»
σος καί πατριωτικως δρωσα Ά>·
δελφότης των Τσαμαντιωτών, «'0(
"Αγιος Γεώργιος», έπροίκισε την]
σχολήν μας διά ραπτομηχανηςξ
Σίγγερ. Τοιουτοτρόπως τα κόρον»
σία θά δύνανται άπό τοβ προσεπ
χοΰς σχολικοΰ ετους νά διδάσκων»
ται καί τό χρησιμώτατον μάθημ<ί της ραπτικής έν τ\ πϊρικα).λεϊ νε·« οδμήτω Δημ. Σχολη μας, ήν ΐδρυ» σεν ή ειρημένη "Αδελφότης καί ής]1λ τα έγκαίνια πρός κανονικήν λει>*
τουργίαν πρόκειται νά τελεσθώσί
πανδήμως κατά τόν προσέχη Σε-·
πτέμθριον. ( ,.
Μέ όλως Ιδιαιτέραν πατριωτι»·
κήν ευχαρίστησιν σημειώ δτι ήΊ
φάλαγξ των λογίων καί μορφωμέ*
νων, ή όποία ήτο τόσον άραιά αλ*
λοτε ένταΰθα, ήρχισεν έπαισθητώς)
νά πυκνοϋται. "Εφέτος άπεφοίτη*
σαν έκ τοΰ έν Ίωαννίνοις Μονοτα·*
ξίου Διδασκαλείον οί όμοχώριοί
μας, κ. κ. 'Ηλ. Σ. Ζούλας καί Νικ^
Σ. Μπούλλιος, λαβόντες τό δίπλαχ
μά των μέ βαθμΛν επίζηλον. Ύπάρ-·
χει πεποίθησις δτι οί νέοι ούτοι!
διδασκαλισταί θά εκπληρώσωσι
προσηκόντως καί μέ ιερόν ζήλον
τί; πατριωτικόν παιδαγωγικόν ερ-»
γον, δι' δ ειδικώς έμορψώθι^σαν.
Ν. Νίτσος ;
δΤΑΜΡΟΚΟ, ςθΝΝ.— Ό «Έθνη-,
κός Κηρυξ» πωλεΐται παρά τοΰ άντι-
προσώπου μας Άθ. Μΐιΐλλου, 73|
ΜΙΙ 5(
21
ΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
ϋΐΕΙΣ ίί Έ «ΝΙΚ
Ή άναδημιουργία
ΙΣΠΑΡΤΗ, Ιούλιος, 1928 —
Ξενητενμένος ήμην κι' έγώ!_ Ά-
, τό χωριό μου ελειπα περίπου
δ χρόνια. Γυρίζοντας οπίσω ένό-
Ιζβ'δτι μόνον έρείπια θά ευρι-
ι στό χωριό, στήν χώρα, ποΰ
ωτοεϊδα τό φώς. 'Εφανταζόμουν
, ή πρωτοφανές έθνική συμφο-
ποΰ έκλόνισε τό εθνος μας έκ.
ιελίων, έ'χει άφίσει άθεράπευ-
„ τί); πληγές τής οίκονσμικής,
Ρνωνι/.ής καί πολιτικής ζωής τοϋ
υ.
λλά. ποία άπάτη! Τί ευχάριστη
Αηξι!
Η παροιμία ποΰ λέει «νστερα
ι την πυρκαϊά βγοάνει τ»1 πειό
ατό βλαστάρι», άληθεύει καθ'
γκ την γραμμήν είς την περίπτω-
[τήν Ιδικήν μας. Τό γενικόν σΰν-
|μα Εοώ είι αι: 'Εργασία, Π ρό-
ς. Καί άλη&ώς!
τόπος μας άπ' άκρου είς α-
παρονσιάζει τό φαινόμενον
„., νέ άς κοσμογονίας. Παντοΰ
κρνουν. Παη'ΐαχοΰ ή φιλότιαη
οσπάθεΐα ποίος θά έχη τα καλ-
ερα "αί περισσότερα φυτώρια.
ραχες, οί πλο^γιές εχουν φυτευ-
άπό νέα δενδρα, συκιές, εληές
ι. Διά τα κοινωφελή εργα ή προ-
•πική εργασία των κατοίκων καί
εύεργετική συνδρομή των πα-
ιωτοόν Έλλΐ)νων τής Άμερικής
ουν κάμη θαΰμοιτα.
Ή συγκοινωνία προώδευσε τό-
, ωστε σέ δποιο χωριό τοΰ Νο¬
ύ μας κι' άν βρεθή* κανείς εχει
όχειρα τα αύτοκίνητα νά ταξει-
5ση ή νά μεταφέρη τό έμπόρευ-
του.
Αί τρώγλαι ποΰ μιά ςρορά μα-θαί-
Ιμε γράμματα άντικατεστάθησαν
Ι»ερα άπό ύγιεινά καί εύρύχοορα
Ιολεΐα.
[Σήμερα τόν Θεόν δέν τόν λα-
ύουμε^ πειά σέ καλύβες, όπως
ότε, άλλά σέ μεγαλοπρεπή καί
ίιπρά ο'ικοδομήματα.
Η άν&όάσωσις των κοινοτικόν
άσεων σκορπίζει στή φΰσι τό'
'σινο χρώμα αφθονο, ένω άφ'
*Ή> τα νε"α ύδραγωγεϊα μέ τό
?ο καί άφθονο νερό τους χα-
λ· την ΰγεία καί την χαρά.
•' Οί άναδημιουιργοί
Προτοΰ κλείσω τόν μακρόν κά-
Κ <Ληον πρόλογον, ποΰ Ίσχύει « ολα τα χωρία τής Λακωνίας, <ο ύποχρ-έωσι νά δμολογήσω, ά· μα μιά φορά, δτι δ) η αυτή ή ά- οημιουργία είναι εί>γον της συν-
"θυ προσωπικάς εργασίας των
οικων, άλλά πρό πάντων τής
λοπατρίσς των 'Ελλήνων τής Ά-
Ρ15<ής, οί δποίοι μέ τάς ε'ισφοράς >ν, λίανσημαντικά.;, καί τό άξιο-
μητον ενδιαφέρον των για την
ητέρα Πατρίδα άποδεικνΰουν
'νηγυρικώτατα, δτι ή 'Ελληνική
Φ, δπου δήποτε τής γής καί
ευρίσκεται, ουδέποτε είναι δυ-
κον νά χάση τόν Εθνικόν της
Ϊ'Ρακτήρα, άλλ' δπως ήταν, είναι
ϋα Μείνη 'Ελληνική.
Καθήκον μου έπίσης είναι νά
οεβαιώσω τοΰ; ενγενεΐς αντονς
αΙ τής νέας πΰτης κοσμογο-
°ζ. ότι ή πρός αΰτούς εύγνωμο-
-^ τή; παρούσης καί μελλούσης
ε«ς θά είναι αίωνία.
μας, ό Βοου-
Σελλαοίας.— Τό
βχολικόν μέγαρον.
Καί τωρα οί φίλοι άναγνώστατ
ι μοϋ έπιτρέψουν νά μερικεύσω
ί>εμα καί νά περιορισθώ στό
ί«?ιο μόν, τόν περίβλεπτον Βρου-
χ. γιά νά έξάρω την ώφελψότη-
του ανεγειρομένου -νΐου σνολι-
', μεγάρου.
'Οοοι έγνώρισαν τάς άθλίας
"^ας υπό τάς δποίας έμάνθα-
τα πρώται γράμματα τα παιδία
Κοονλιά. είς την τρώγλην έ-
ην της π^Λτείας ποϋ" ώνομάζε-
"Κλίΐο, μέ πολλή δνσκολία σή-
α5 μπορουν νά συγκρατήσουν
ενιϊουσιασιιόν τονς καί Ινα έ-
Λνιιυ« χαρας, δταν άντικρύ-
περαττουμενον έντός δλί-
σ^ολικόν μέγαρον είς ττιν
περιβλεπτον θέσιν τοΰ χωρίου μας,
Κοτρώνια.
'Εκεϊ δ καθαρός άέρας καί δλη-
μερίς ό ηλιος θά δίνουν ύγεία καί
χαράστούς μικροΰς μαθητάς μας,
ένω άφ' ετέρου ό άπεραντος δρί-
ζων καί τό ωραίον θέαμα τής φύ¬
σεως ποΰ απλώνεται έμπρός στήν
κοιλάδα τοΰ Εύρώτα, γιάά σβύ-
ση |κεΐ κάτω στό Γύθειο, στή θά-
λασσα, πλαισιωμένο άπό τή-ς χιο-
νισμένες κορυφογραμμές τοϋ Ταί>
γέτου μέ τα ώμορφα χωρία τού,
θά έξάπττ) την φαντασία των μι-
κρων καί θά γεννήστ) εις την τ4τυ-
χ ήτους την επιθυμίαν τής αλη·
θοϋς γνώσεως καί τής ανωτέρας
μορφώσεως, ένω τούτοχρόνως θά
διατηρ-η άσβεστον τό αίσθημα τής
φιλοπατρίας.
Ή μεγάλη έκτασις γΰρω τοΰ
ο'ικήματος θά αποτελέση τό προ¬
αύλιον τοΰ σχολείον, μέ τό γυμνα¬
στήριον, ύπόστεγον, λουτρώνας,
άποχωρηττήρια καί αλλα χρειωδη,
άμέσως δέ πάρα πέρα δ σχολικός
κήπος θά είναι τό δεύτερο έκεΐνο
σχολειό, όπου μικροί καί μεγάλοι
θά μαθαίνουν πώς καλλίτερα, πα-
ραγωγικωτερα καί έπιστημονικώ-
τερο! νά καλλιεργοϋν ,τά κτήματά
των.
Ώς πρός τό καθ' έαυτό κτίριον
δ έπισκέπτης μένει ένί3ουσιαοιμε-
νος. Έκεΐ δπον άλλοτε ήσαν, δνο-
μα καί πράγμα, άλώνια καί κοτρώ¬
νια, σήμερα επί τη βάσει τοΰ επι¬
σήμου σχεδείου τοΰ υπουργείον Ι¬
να τεράστιο μεγαρο οϊκοδομεΐται,
σΰμφωνα μέ δλους τοΰς κανόνας
τήζ τϊχνης καί τής σχολικής ύγι-
εινης. "Οπως μοϋ έλεγεν δ κ. έπι-
θεωρητής* άπό τα 29 σχο?,εϊα ποΰ
έγιναν είς την περιφέρειά τού, τό
ώραιότερο καί μεγα).οΐτρεπεστερο
είναι τό δικό μος. Τουτο θά άπο-
τελήται άπό δύο όρόφους, ε-κασχος
των οποίων θά περιλαμβάντι τρεΤς
εύρυχωροτάτας αιθούσας διοασκα-
λίας καί γραφείον, ό άνω δέ δρο-
φος θά περιλαμοάνη εν άκά,ιη δω¬
μάτιον διά τα δργοΛ'α τοΰ σχολεί¬
ον.
Οί διάδρομοι καί αΐθουσαι της
διδασκαλίας έκτός τής εΰρυχωρίας
των είναι άρκετά εύάεροι καί εΰή-
λιοι, ώστε άπό έκεΐ μέσα νά μή
βγαίνονν πλέον πΌιιδιά καχεκτικά
καί αρρωστα άπό την βρώμα καί
την παγωΛαά, όπως άπό τό παληό
σχολειό, άλλά παιδία υγιή καί σω-
ματικώς καί πνευματικώς.
Εΐμαι πολύ εύτυχής άναγγέλλων
είς τούς συμπατριώτας μου δτι δ
πρώτος δροφος τοΰ σχολείον μας
σχεδόν ?τελείΐ')σρ. Πρό τινΐον ί]ΐιε-
ρών έγιναν δημοπροισιες γιά τής
πόρτες «αί τα παράθνρα, τό σο-
φάτισμα καί διά την κατασκευήν
τοΰ δάπεδον έκ μαρμαροπηγοΰς
τσιιμεντόπλοκας. Προχθές έχνθη
ή πλάκα τοϋ μπετόν άρμέ τοΰ πρώ¬
τον πατώματος. Ελπίζομεν δέ τόν
Σ) βριον νά στεγασθοΰν ασφαλώς
μέν τα δημοτικά σχολεία αρρενων
καί θηλέων, πιθανόν δέ αν έπαρ-
κέσουν τα χρηματικά μέσα καί
προλά&ομεν, καί τό Ελληνικόν
Σχολείον.
Μέ ευχαρίστησιν έπίσης μανθά¬
νομεν δτι κατ' αυτάς προκηρύσσε-
ται δημοπρασία διά την τοιχοποί-
ησιν τοΰ δεντέρου όρόφου καί την
σκεπήν. Ή πληροφορία αυτή γνω¬
σθείσα γεμίζει άγαλλίασι την ψυ¬
χήν των συγχωρίων μας, είς τα
πρόσωπα των οποίων καταφανώς
διαγράφεται ή έκδήλωσίς της.
Οντω, λοιπόν, πλησιάζει ή ή-
μέρα δπου τό χωριό μας θά απο¬
κτήση πραγματικώς, όπως είπεν ό
κ. Έπιθεωρητής, τό ώραιότερον
Σιχολικόν μέγαρον τοΰ Νομοΰ Λα¬
κωνίας, όπως πάντοτε εΐχε τοίς
καλλιτέρους έπιτττήλμονας.
"Εκκληαις
"Ηδη ή υπόθεσις τοϋ σχολείον
ευρίσκεται είς τό κρισιμώτερον ση¬
μείον. Σήμερον, περισσότερον άπό
άλλοτε, πρέπει νά συνδράιμωμεν
την Σχολικήν επιτροπήν, ήτις άπο-
τελεΐται άπό τοΰς κ. κ. Βρασ. Δε-
λακοΰραν, ιδημοδιδάσκαλον, πρόε¬
δρον, Λεων. Τσαπάοαν, άντιποόε-
Ή διάσωσις τοΰ λοχαγοΰ Φράνκ Κ όρτν^ καί των σοντρόφων τ&υ «χά το άερ&πλάνον των, έν τώ μέσφ τού
Άτλαντίκοδ, επί μι άς ναυαγοσωστικής λέμβοο τού άτμ οχλοίοο Μιννεγσ^άσκα.
δρον, 'Ελευθ. Μανιάτην, ταμύαν
καί Γεώργ Τερζήν, ίνα δυνηθτί αυ¬
τή καί φέρη είς πέρας τό βαρύ,
πράγματι, έργον, τό οποίον ή κοινή
έμπιστοσύνη καί έκτίμησις των έν-
ταΰθα κο έν Άμερικτ] πατριωτών
ανέθεσεν είς αύτην.
Δέν φαντάζομαι ποτέ δτι ή φι-
λοδοξία μας—νά εχωμεν τό καλλί¬
τερον σχολειό—θά άμαυρωθτ| καί
θά μαραντη") δ ζήλος υμών, όπως
συμβάλλετε είς έργον τοιαύτης κοι-
νωνικής ώφεί^είας, έργον τό οποί¬
ον μέλλει νά καταστήση την Ιδι¬
αιτέραν πατρίδα μας τό κεντρον
των κοινοτήτων Σελλασίας καί Ο'ι-
νοϋντος άπό πνευματικής άπόιρε-
ως. Σήμεβον, ώς προείπα, παρί-
στατσι άμεσος άνάγκη εξευρέσεως
χρημάτων. Δυστυχώς τό Κράτος
δέν σννεισέφερε τίποτε, πασά τάς
ΰποσχέσεις τού. Συνεπώς εναπό-
κειται είς την γενναιοδωρίαν καί
την φιλοπατρίαν δλων μας νά μή
αφήσωμεν τό έργον ήιμιτελές.
Μανθάνω δτι τα χρήματα διά
θρανία καί διά την αποπεράτωσιν
τοΰ δίυτέρου όρόφον είναι άνε-
παρκή.
Πιστεύω ακραδάντως δτι εμείς
οί Βρουλΐώτες δέν θά ύστερήσω-
μεν είς πατριωτισμόν των λοιπών
χωρίων τής Λακωνίας, θελω δέ
νά έλτίζω ότι αί κατά τόπους έο«-
νικαί έπιτροπαί θά σπείκτουν νά
ένισχύσουν τό έργον, άποστέλλου-
οιολ τα διαθέσιμα χρήματα είς την
Σχολικήν επιτροπήν, πάντες δέ,
μεγάλοι καί μικροί, πλούσιοι καί
πτωχοί, άδιακρίτως, οίς δώσωμεν
δ, τι δ κα-θένας εύαρεστεϊται.
Καί δταν ιμίαν ημέραν τό έργον
τελειώστ|, τότε ύπερι^φανα δ-'κΛ'θέ-
νας άς ύψώστι τό μέτωπο, ίκανο-
ποιημένος δτι σνντέλεσεν είς την
πρόοδον καί την ευημερίαν τοΰ
χωρίου τού, τοΰ οποίον ή πρός
τούς εργάτας τοΰ μεγαλείου τού
ευγνωμοσύνη θά μείνη Αίωνία.
Ντΐνος Ν. Τσαπάρας
Δικηγόρος
Υ. Σ. Κατ' αύτάς δημοσιεύετκη
ό άπολογισμός τοΰ πρώτου δρόφου,
θά κυκλοφορήσουν δέ έπ' εΰκαιρία
άναμνηστικαί φωτογραφίαι τοΰ
ανεγειρομένου Σχολείον.
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας Απδ το
ιβλιοπωλεΐον τοΰ «'Εθν. Κήρυχοο.
ΚΕΑΝΙΚΟΙΕΡΟΤΕΙ
•Υπό Άλεξ.^ Δουμά (υιού). Εί¬
ναι Ινα ά>ϊο τα άθάνατα εργα τοΰ
μεγάλου Γάλλου συγγραφέως. "Ε¬
χει μεταφρασΰχ] είς όλας τάς
γλώσσας τοΰ κόσμον. Τιμάται δε-
δεμένον ................ $1.00
"ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
14Ο νν. 26ΤΗ 8Τ.. ΝΕΥν ΥΟΙΙΚ
Ο ΣΩΣΣΙΑΣ
'Υ.τό θ. Ντοστογιέφσκη. "Ερ-
γον μεγαλό.τνοον. Άρκεϊ δτι εξήλ¬
θεν άπό την σφραγίδα τοϋ έξοχω-
τάτου των Ρώσσων μυθιστοριο-
γράφων, διά νά διαβασθχί άπό δ-
λους. Τιμαται δεδεμένον .. $1.00
"■τΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ"
140
«V.
2βΤΗ 8Τ., ΝΕνΥ ΥΟΗΚ
ΕΚ ΤΙΑΜΑΝΤΑ ΗΠΕΙΡΟΥ
Άπό των άρχών τοΰ παρελθόν-
τος Μαΐου μέχρι πρό εβδομάδος
ουοέ σταγών βροχής έπότισε τό
ατχμηρόν ?δ·αφος τοΓ· όρεινοΡ τού¬
τον 'Ηπειρωτικοΰ τμή.ματος. Εύ-
τυχώς έν άρχί) τής προηγουμένης
εβδομάδος αί δμβριαι τής Φύσε¬
ως δυνάμεις εξεδήλωσαν τί]ν πρός
ημάς εΰμίνή των διιίθεσιν ν.αί ή ε¬
πί διήμερον κατά δια?.είι;ματα πΕ-
σοΰσα εν?ργετική βροχή έδρόσισί·
δη|'α).εαν ά'ρο'ραν. '.ΏΛ κοί ό
«αστεροπητής» Ζεύς μέ δμοβρον-
τίας κεραυνων καί άστραπών, δι-
αυλακωνουσών κατά τό διάστημα
τής οροχής τόν «αΐπΰν ουρανόν»
μετ' έκκωφαντικών ήχων καί ζωη-
ρών λάμψεων, εχαιρέτησε την παρ'
ημίν έπιθυμητήν έπίσκε-ψιν τής
β'ροχης. Δυστυχώς πλημιιελήςχει-
ρισμός των ονρανίων πυροβόλων
διηΰθυνε "αί μίαν καταστρεπτικήν
βολήν έντός τής κώμης. Κεραυνός
πέσων είς την οικίαν τοϋ Χρ. Μπί-
νιον κατέστρεψε την καπνοδόχην
καί επέφερε καί τινάς άλλας ζη¬
μίας είς την οικοδομήν. Κατά κα¬
λήν τύχην οί ενοικοι ουδέν επαθον
πλήν τοΰ υπερβολικόν φόβου, δν
έπροξένησεν αυτοίς ή επίσκεψις
τοΰ κεραννοΰ.
Ή επί δίμηνον παραταθεϊσα ά-
διακοΐτος άνομβρία ε6λαι[« ΐτολίι
την γεωργικήν παραγωγήν, ήτις
ούδ' εις τό ήμισυ τής περυσινής
■θά φθάση. 'Επιπροσθέτως συντε¬
λεί είς την επί πλέον έλάττοχην
τής εσοδείας καί ή πρό τινος εμ¬
φανισθείσα ενταύθα καί είς το γει-
τονικόν χωρίον Άπροκειλήσι α¬
κρίς.
Τό δέ κράτος, άντί νά καταργή-
ση τόν φόρον τής δεκάτης, τόν ο¬
ποίον έθέσπισε πέρυσιν έκτάκτως
μόνον δι' εν ετος, ώς είχεν υποσχε¬
θή τότε διά των ΰπουργών τού, ε¬
φέτος, άντιθέτίος, ηύξησε τό πο¬
σόν τοΰ καταθλιπτικοΰ τούτον φό¬
ρον άνοτθέσαν καί πάλιν την είσ¬
πραξιν τού είς τα Κοινοτικά συμ-
βοΰλια.
Άλλά καί άλλο μέτρον, τό οποί¬
ον ελήφθη διά την εν τινι μέτρω
ανακούφισιν τοΰ οίκονομι*ώς δυσ-
πραγοΰντος λαοΰ, ήστόχησεν έν τίί
έφαρμογί) τού έπενεγκον άποτελέ-
σματα όλως άντίθετα των προσδο-
κωμένων. 'Εννοώ την σύμβασιν
τοΰ Δημόσιον μετά τής 'Εθνικής
Τραπέζης περί προμηθείας άραβο-
σίτου διά τα άραβοσιτοφάγα όρει-
νά μέρη της Ηπείρου καί τίνων
αλλο>ν έπαρχιών είς εύθηνοτέ'ραιν
τιμήν η είς όσην έπωλεϊτο προη¬
γουμένως. Δυστυχώς τό ώς εύερ:
γετικόν ύποτεθέν τουτο μέτρον, δ-
χι μόνον ανακούφισιν οικονομικήν
δέν έφερεν είς τόν λαόν, άλλά συν-
ετέλεσε καί νά μή ευρίσκη όντος
τον άναγκαϊον πρός άρτοποιΐαν ά-
ραβόσιτον, μέ όσην ευκολίαν καί
αφθονίαν τόν παρεΐχε προηγσΐΛΐέ-
νως τό εμπόριον, έστω *αί είς τι¬
μήν κάτι τι ανωτέραν. Μετά την
υπογραφήν καί εφαρμογήν της
συμβάσεως οί εμποοοι έπαυσαν φέ¬
ροντες άραβόσιτον, ή Τραπέζα δέν]
έπρόφθασε νά φέρη άμέσως έπαρ·
κή ποσότητα, κατόπιν, έκραγείσης'
τής άπεργίας, ή μεταφορά επί η¬
μέρας καί εβδομάδος επαυσεν εν¬
τελώς καί ούτω διά τι χρονικόν
διάστημα έζήσαμεν τάς άπαισίας'
ημέρας τοΰ άποκλεισμοΰ τοϋ 1916^
δπότε οί έκ πείνης θάνατοι υπήρ¬
ξαν πολυάριθμον Διά τουτο οί
πρόεδροι των Κοινοτήτων τοϋ τμή'
ματός μας, ένθα ή έλλειψις τοΰ ά-·
ρα^οσίτου εγένετο |παισθη.τοτέρα;-
άνεφέρθησαν πρός τόν πρωθυποΐ)ΐο'
γόν τηλεγραφικώς, διεκτραγωδοϋν]
τες τί)ν κατάστασιν καί «ικετεύον¬
τες όπως ληφθή πρόνοια υπέρ πει»
νώντος λαοϋ!» Ούτω λοι~ον τό]
πρός τόν λαόν δώρον τής προηγου*
μένΐ]ς κυβερνήσεως άπεόη αδωρον{
Καί δμως τετο τόσον ενκολον ν' ά-· ··
ποβη όντως ευεργετικόν, άν μόνον]
κατϊ]ργεΐτο ό επί τοΰ άραιβοσίτοιΐ
εϊσαγωγικιος δασμός έκ δρχ. 7.80;
κατ' όκά"ν καί αφίνετο ελεύθερον!
το εμπόριον νά φέρη τόν άναγ··-
καΐον άραβόσιτον, ωστε τότε θ«ϊ
έαωλεΐτο φυσικά είς τιμήν κατωτέ*
ραν κατά δρχ. 7.80 καί ούτως ά'
λαός θά ετρωγε τόν άρτον τού εις;
εύθηνοτέραν τιμήν, χωρίς νά κιν*
δυνεύη ν' αποθάνη έκ πΐίνης! Άλπ
λά τα άπ^.ούστατα των πραγμάτωγί
πολλάκις ή κυβερνητική γραφειο*
κρατία περιπλέκει καί κα·θιστα άν*
οκρελή διά τόν λαόν, έστω καί αν]
ύπαγορεύη ταυτα άγαθή καί εύερ*
γετική διάθεσις, ώς έν προκειμέ··
νω. ·;
Ή έν Γοϋστερ, Μαςς., φιλόμου»
σος καί πατριωτικως δρωσα Ά>·
δελφότης των Τσαμαντιωτών, «'0(
"Αγιος Γεώργιος», έπροίκισε την]
σχολήν μας διά ραπτομηχανηςξ
Σίγγερ. Τοιουτοτρόπως τα κόρον»
σία θά δύνανται άπό τοβ προσεπ
χοΰς σχολικοΰ ετους νά διδάσκων»
ται καί τό χρησιμώτατον μάθημ<ί της ραπτικής έν τ\ πϊρικα).λεϊ νε·« οδμήτω Δημ. Σχολη μας, ήν ΐδρυ» σεν ή ειρημένη "Αδελφότης καί ής]1λ τα έγκαίνια πρός κανονικήν λει>*
τουργίαν πρόκειται νά τελεσθώσί
πανδήμως κατά τόν προσέχη Σε-·
πτέμθριον. ( ,.
Μέ όλως Ιδιαιτέραν πατριωτι»·
κήν ευχαρίστησιν σημειώ δτι ήΊ
φάλαγξ των λογίων καί μορφωμέ*
νων, ή όποία ήτο τόσον άραιά αλ*
λοτε ένταΰθα, ήρχισεν έπαισθητώς)
νά πυκνοϋται. "Εφέτος άπεφοίτη*
σαν έκ τοΰ έν Ίωαννίνοις Μονοτα·*
ξίου Διδασκαλείον οί όμοχώριοί
μας, κ. κ. 'Ηλ. Σ. Ζούλας καί Νικ^
Σ. Μπούλλιος, λαβόντες τό δίπλαχ
μά των μέ βαθμΛν επίζηλον. Ύπάρ-·
χει πεποίθησις δτι οί νέοι ούτοι!
διδασκαλισταί θά εκπληρώσωσι
προσηκόντως καί μέ ιερόν ζήλον
τί; πατριωτικόν παιδαγωγικόν ερ-»
γον, δι' δ ειδικώς έμορψώθι^σαν.
Ν. Νίτσος ;
δΤΑΜΡΟΚΟ, ςθΝΝ.— Ό «Έθνη-,
κός Κηρυξ» πωλεΐται παρά τοΰ άντι-
προσώπου μας Άθ. Μΐιΐλλου, 73|
ΜΙΙ 5(
«ΕΘΝΙΚΌΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΓ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 117,000,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
1,600,000,000
ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράη)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
(Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡ0ΥΠ0ΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΥΠΟ
ΒΥΤΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
_ΤΗΜ
ΛΑΜΙΑ
▼ ^ Α Δ^
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθήροτν)
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΠΡΕΟΕΖΑ
ΓΥθΕΙΟΝ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΠΥΛΟΣ
ΔΑΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΠΥΡΓΟΣ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίας)
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΔΙΓΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΛΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΟΡΟΒΙΤΣ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΣΠΑΡΤΗ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΚΙΑΊΌΝ
ΝΆΥΠΑΚΤΟΣ
ΣΥΡΟΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΤΡΙΚΚΑΛΑ
ΘΗΒΑΙ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΙΘΑΚΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΕΑΝΘΗ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΓΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχωρι)
ΚΥΜΗ
3ΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΥΔΡΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΠΑΤΡΑΙ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΓΣ
ΧΑΝΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡβ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΟ.ΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
3/4%,
ΕπΙ
Έν δψεε, ήτοι είς πρώτην ζήτηβιν
οεκαττονθήμερον «ροειδοποίηαιν
προθεβμία β μην&ν ..;......ι....
9 9 Τ ίτοος............
καταθέσεις είναι ελβύθεραι φοροχ» καΐ τί» χαρτόσημον
»
»
Κ έτών
.. »*%
β«ρος τής
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχβται ωσαύτως καταθέαεες έν δψβι «αί 4«1 προθεσμίαι &1$ Δολλάρια, Αίρας
■ ικάς Αερέττας, άποδοτέας είς το (διον νόμιομα είς τό όποΐ όν έγινεν ή κατάθεσις.
, 4>ράγκα Γαλλίκα *αΙ
ΑΤΗΕΝδ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ
ΟΟι^ΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ, Β08Τ0Ν, ΜΑ58.
Τεΐβρίαοηε: Ηαπεοοΐι 0675 &ηά 057*
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΒΙΙδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΛΤΑΘΕΪΕΙΪ είς Αολλάρινχ, Δραχμάς χαΐ «λλα ξένα νομι'αματ*.
ΚΑΤΘΕ_ΕΙ_ £πί άναιτοκ&ομφ. : 1 -.
ΤΡΚΧΟΥΛΙΕΐνΟΙ ΑΟΓΑΡΙΑΣΛΙΟΙ (€^ΒΕθ£Μΐν €2 ΑΟΟΟϋΤβ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΤΛΧΠΡΟΜΙΚΛΙ χ»1 ΤΗΛΕΓΡΑΦ ΙΚΑΙ έντοΧαΙ είς Δραχμάς χαί Αολλάρι».
-ΠΕΧΙΑΛ Τ-ΕΚΪ είς Δολλάρια ελευθέρας άγορας κ αί είς Δραχμάς.
ΕΟΙΊΓΑΓΑΙ καί ΕΛΤΟΑΑΙ είς Αολλάρια, «ληρωτέαι έν 'Ο,Χάδ: είς *οτού«ον *Αμερικανικ5ν νομισμ».
ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ-ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΑΝ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΕΩΓΡΑΦΑ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΡυδΤ 00.
205 «Εβτ 33»0 8ΤΚΕ6Τ ΝΕΝ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ΤΗΛΕΦΩΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΗΙΝ6 6271 . Ο
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΓ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 117,000,000
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
1,600,000,000
ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράη)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
(Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡ0ΥΠ0ΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΥΠΟ
ΒΥΤΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
_ΤΗΜ
ΛΑΜΙΑ
▼ ^ Α Δ^
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθήροτν)
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΠΡΕΟΕΖΑ
ΓΥθΕΙΟΝ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΠΥΛΟΣ
ΔΑΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΠΥΡΓΟΣ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίας)
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΔΙΓΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΛΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΣΟΡΟΒΙΤΣ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΣΠΑΡΤΗ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΚΙΑΊΌΝ
ΝΆΥΠΑΚΤΟΣ
ΣΥΡΟΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΤΡΙΚΚΑΛΑ
ΘΗΒΑΙ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΙΘΑΚΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΕΑΝΘΗ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΓΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχωρι)
ΚΥΜΗ
3ΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΥΔΡΑ
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΠΑΤΡΑΙ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΧΑΛΚΓΣ
ΧΑΝΝΙΑ
ΧΙΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΚΑΙΡΟΝ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΕΝ ΚΥΠΡβ:
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΟ.ΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
3/4%,
ΕπΙ
Έν δψεε, ήτοι είς πρώτην ζήτηβιν
οεκαττονθήμερον «ροειδοποίηαιν
προθεβμία β μην&ν ..;......ι....
9 9 Τ ίτοος............
καταθέσεις είναι ελβύθεραι φοροχ» καΐ τί» χαρτόσημον
»
»
Κ έτών
.. »*%
β«ρος τής
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχβται ωσαύτως καταθέαεες έν δψβι «αί 4«1 προθεσμίαι &1$ Δολλάρια, Αίρας
■ ικάς Αερέττας, άποδοτέας είς το (διον νόμιομα είς τό όποΐ όν έγινεν ή κατάθεσις.
, 4>ράγκα Γαλλίκα *αΙ
ΑΤΗΕΝδ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ
ΟΟι^ΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ, Β08Τ0Ν, ΜΑ58.
Τεΐβρίαοηε: Ηαπεοοΐι 0675 &ηά 057*
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΒΙΙδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΛΤΑΘΕΪΕΙΪ είς Αολλάρινχ, Δραχμάς χαΐ «λλα ξένα νομι'αματ*.
ΚΑΤΘΕ_ΕΙ_ £πί άναιτοκ&ομφ. : 1 -.
ΤΡΚΧΟΥΛΙΕΐνΟΙ ΑΟΓΑΡΙΑΣΛΙΟΙ (€^ΒΕθ£Μΐν €2 ΑΟΟΟϋΤβ).
ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΤΛΧΠΡΟΜΙΚΛΙ χ»1 ΤΗΛΕΓΡΑΦ ΙΚΑΙ έντοΧαΙ είς Δραχμάς χαί Αολλάρι».
-ΠΕΧΙΑΛ Τ-ΕΚΪ είς Δολλάρια ελευθέρας άγορας κ αί είς Δραχμάς.
ΕΟΙΊΓΑΓΑΙ καί ΕΛΤΟΑΑΙ είς Αολλάρια, «ληρωτέαι έν 'Ο,Χάδ: είς *οτού«ον *Αμερικανικ5ν νομισμ».
ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ-ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΑΝ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΕΩΓΡΑΦΑ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΡυδΤ 00.
205 «Εβτ 33»0 8ΤΚΕ6Τ ΝΕΝ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ΤΗΛΕΦΩΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΗΙΝ6 6271 . Ο
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΌΥΣΤΟΥ 1928.
23
ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ
,ΙΒΕΡΙΟΣ ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ, Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΚΟΥΡΣΑΡΟΣ
ΙΠεη'ι των άφορμων, αί -------
Ιήγηϊΐ<(ν τον Λιβέιριον Γερακά- |ν ε;; την πειρατείαν άναιαοέρον- χπί τ« εξής. (Τχετικά πάντοτε τάς έριδος μετσξΰ τ<ον οί- ,ΰν Γερακάρη. καί Στεφα- Ιμλ. (ό; «ΛιμΛΕρακης» αετα Μοιραίαν συνάντησιν τού μέ ωραίαν κόρην τοΰ Στεφανά- ί, καί τροτοΰ ?κδηλ(»9ϋ είς όλην 1·'τήν Γιίι'τητα ό ιχεταξύ των δνο *-----ιών πόλεμος, εξεδήλωσεν ακτθήματα πρός την Ια- Γκνοιηιή Ίατροϋ. έκ τής ιττι Γ|.- οίκογενεία; των Μεοί- Αι οικογένειαι Ίατροϋ καί ] συνεδέοντο φιλικως καί ό «Λιμπεράκη;», παρά όν ακτθηιια πού έ'τρεφε . .,,., Μαρίαν, ευρισκομένην είς το 1"»ον έ'τος της ήλικία; "τκρυγι χ.άιθ£ εκδήλωσιν ϊί |Εογεΐ'ΐν πού ήμποροΰσε νά ψυ- τά; σχέσεις των δύο οίκο¬ ν ή νά δΐ)μιοι>ργήστ: ζή-
|ματα ΐίΓΤαξΰ των.
νε/Όίν(ι)σε λοιπήν είς τόν —-
τού τά πρό; την κόρην τοΐ·
Ιακοπιή Ιατροϋ αΐσθηματά τού,
ϊι ό Κα-τετάν Χαραλάμπΐ};· άνέλα-
1 νά ναμη την σχετικήν Γυρότασιν
ί τψ οικογένειαν τής νέας.
ΙΌ Για/ίθΐιιή; Ίατροϋ ί|κοο»οτ
Ιν πρότασιν μέ ενδιαφέρον καί
[ν άπείΐι'χθη. Κατά τά εθιμα δέ
Ις κτονής έκίίνης, άπεχρααίσίΐη ό
:6(ον χο>ρίς νά έρωτηθή καί ή
ιη της κόρης, ή όποία ήτο ΰ-
ιχρεο .ιιενη χά σέκΐβται τα; πειρί
Ιτής ητοφάσιεις τοΰ πατρός.
ΤΑλλά απεδείχθη έκ των ίχττέ-
ιν, δή καί ή Μαρία Ίκτροΰ έ·-
φεοίτο έξΐσου διά τόν νεαρόν
εθνικήν.
ΙΟί άορατχονε; έγιναν μετά δΰο
%)ί(ίί)ες είς το Οΐτυλον έν πάσι,
γώοπρίπεία. Τό γεγονος ότι ή-
>9ηΡαν διά σι<γγί-νικών δεσμών ^««ι ΐσ/ποότεςΝαι οικογένειαι τοΰ ' ε/.ινΓ-οϊ τό ενδιαφέρον δ- *ήρο>· τής Μάνης κοί κατ' έ-
ήν τής οικογένειαι Στρφανά-
^ ή ότοία έβλεπεν, ότι οί σντί-
ίη]ς
ΟΙ ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ ΤΟΥ ΛΙΒΕΡΙΟΥ ΓΕΡΑΚΑΡΗ ΙΥ1Ε ΤΗΝ ΜΑΡΙΑΝ ΓΙΑΚΟΥΜΗ ΙΑΤΡΟΥ.-ΤΟ
ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΛΕΜΠΗΟΑΚΗ.- ΑΠΑΓΏΓΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ... ΕΙΣ ΤΗΝ
ΚΑΡΥΑΝ... ΔΥΟ ΠΟΛΕΙΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΔΙΑ ΤΟΝ ΕΞ0ΝΤ5ΠΊΚ0Ν ΑΓίΙΝΑ.-
ΟΠΛΙΣΜΟΣ 1600 "ΦΑΜΕΓΙΩΝ" ΚΑΙ ΦΙΑΠΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΕ-
ΦΑΝΑΚΟΥ..- Η ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΠΕΤΑΝ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΝ ΓΕΡΑΚΑΡΗΝ.- ΜΙΑ ΕΠΙΔΕΙΞΙΣ.
Μία. άπαγχογή
Ι'Ο ταρός ΓερανΛτρης δέν έ-
Ι^'^ν ότι δια την καρδίαν της
ΐΉοτιις τού ένδιαφέοετο ,τρό ,-ϊθί·.-
Ιι· ν.«ί ό Μιχαήλ Λεμί^άκη; έκ
κ (ατιποιλθ!, οικογενείας των
^ Πράγματι ό Λεμη-
-'Κ ήτο τρείλά έο<«>τει>με'νο; μέ
Μα9~ν Ίατροϋ* .^.λά δέν τη;
«ν (ΐν-ατ-οινώαη έπισι'|μο;ς τόν
σε^όιιενος τοα·ς νό>ισυς
""1=. Πο?ύ δέ ηοο των άρ-
«.►ν τής κόρης μέ τόν Γερα-
ρΐν ο ΛενιηίΜχης επεσκέφθη
Κ ν'^ι^τής Μαρία; καί νπεβα-
I
τ>|ν πρότασιν όπως νυμφίΐ-θή
Λ)ο..ν των. Ή αίτησις τού ά-
Ην, διά τόν λόγον -^υριως
'Ι ένωσις αΐτή υά έιμύχραινε
'εσεις τής οϊ,κογενείάς μέ
β "
Λεαηΐ^ακη- 6θ?ώρησ.ε προσ-
"'ΐν την άπόριριχ^ν τής αίτή-
^01', καί όταν έπλτ>ροφοοι'ί&η
•ιΐ, Μαρ,α επρόκειτο νά νυιιΥεν-
()ν εκ των έχ;&ρϋ)ν τΟυ Λι6έ-
1 ερακαιρητν, απεφάσισε νά έκ-
'-'^'ματι ολίγα; ήμεθα- |Κτά
««•οραιδωνας, „ Λεμτίθάκης
, *· ·|Α' ιι*·^ υιο,χιϊ ι (Χ-,
^μερικοις συγγενεϊς τού εί;
5 ο.-ΗΗους ι!νεκοίνο>σε τϊιν <1πό- ου να απαγάγΐ] ΐίτν μνΐ|- του Γερακάρι,, ΚαΙ μολονότι 1 Υν<ΰστον, ότι ή πραγιιατο.ιοί- ;5 τού σχεδίου αί·τοΰ θό πΰοε- «ναστατωσιν χα^ ΐμφ^^ν νιιλ" δχι ιιόνοΛ' μεταξν των καί των Γερακσρη- καί όλον των άλλα>ν
των σον*οεομένοον ό-
τιιν άπαγτογήν μέτοα.
ή εις την Μόνην,
τΓις ?ποχή; εκρίνι^ς.
. τβΐκλή ο/1 μόνον διά
-ΊνογΗΐίΐαν Τ0[; άπαγομίν)υ
, ναί <^ιά κ/άτε τί- ν^ΐονι,,π,ν Κο1 ή ε}ώ^1|σι- Γ'τ<-ΐ?ίίρτο μόνον εναντίον τοΰ Μ'Ύμογ Λ.ν,,. ..λ Ά^χ^υ ■ των αιτ α>.λα
Ή Κα Βίκτωρ Μπροός, γνωοτη Άγγλίς άθλήτρια. προετοιμάζεται νά καταρρίψιι τό ρεκόο ταχύτητος
νων κατά μίαν πτήσιν άνωθεν τής θαλάσσης της Μά
γενών τού.
έζβί«ον οί όςτοΐ-
γ
οι ίΜ έ'σπ,ϊΊδον νά τόν
ξθί»ν δημοσία καί νά
ιΐέ τον; άλτιτεαλους τοι;.
Ό
Ό
κ.ίΐς καί
οί όαταήοϊ
τοι; ίφθαοχχν εις τό Οίτυί.ον αέ μ»-
ρίας προφΐ'λάξ^ις καί παρίμόν.,α·-
σαν πλησίον ρι; ιααν· πηγήν, οπ»ι
ο·νενθιζε νά πΐ(γαίνη κίϊθρ οπό-
γειιια ή Μαρία Ιατρόν διά την
προπή8ϊΐαν νεροϋ. Επερίμεναν ί-
κεΐ (οαί.'σίΐένϋΐ δλην την νιτζτα καί
τί|ν ρπχχιενην ?ο>ς τό άό
ί
| η γμ
Καί την στιγμήν που ό ήν.ιο; ήρ¬
χισε νά χάνεται πί«ο άπο τοις κο-
ριχτας των νειτολΐκών βοννων. έ-
νε|φανίισ|ί(τ) αρχομένη άπο τόν δρό¬
μον τοι· Οίπλου ή Μαρία Ίατροϋ
αί μίαιν {<δ»ίίη' είς τόν άριστερϊιν ώμον. Ή θε α τβοων ώπλιο^ιένοον άν- δρων δέν την έτρόμαξί,. 'Ε5περί;ιενε ά7^ύ>ς τε κατά τά εϋιμα τής έπηχή;
έκείνης—τα οοβομι διατηροΓ'νται
κηί σήμερον είς την Μανίαν—νά
απθμακρι'Λ'θοϋν άπό την πηγ^ν.
ίλλά πρός ιιε^άλην κατάπληΕίν
κανείς δέτ ήό ά η θ
τού.
Ή Μαρία
την μεγαί.η
ιιέσα είς τό ήαίί|<ι>ςτΓ); ό>ρα;
νης. Ό Λεμηθάκης την παρετήρη¬
σε επί μεριν.ά λεπτά χαχ>ίς νά ό-
μ^.ι^τη. Ή Μαρία ηναγκάσθη νά
στα<ιατήστ) είς απόστασιν πεννήν¬ τα περύΐου μέτρίΰν, μΐ τό ποόσω- πον έστραμμένον πρός την αντίθε¬ Κ άέ ά ά ρμμ ρ η τον διεντΚ'νσιν, άνα^ιένονσα νά ά- πομακριιθοΰν άπό την πηγήν οί ώ-|τό κάιιιις αντό, σκ€ΐ|'θτ< τό π/ισΐ(ένοι νέοι | Ό άρρ^ολονιαοτικό; μοί» δέ | Ό άρρ^ολονιαοτικό; μοί» δέν θά σ' 1 ^ νά ζήσης. Βά γίνη ιιεγπΡ.ο Θ ί ΐό Σέ π/.ισΐ(ένοι νέοι. Άλ).ά ό Λεμ*|·ί}άκ-ηι:, μά/ας: όντε-1 φ^ ήη γ γ ληφθή τούς δισταγμους της:, προ-1 κακό. Θά γίνη μακε/ΐζιό. ΣκέιΐΌυ χα)ρησε αέ βήιιατα ατοφαηιστικα ' το καλά. "Αφησέ με τώρα νά γκμί- μόν μεταξύ των δυο οίκογενειών. Την προσβολήν άφ' έτός τοΰ Περακάρι> πρό; την Κοιρ*Κ'αν Στϊ-
<ρανά·/.θ\ καί την άπαγίογήν έξ ιΤλ- λου τής μνηστης τοΰ Γερακόρη υ¬ πό τού Λ€μηθακη. Μετά ιΐίρικάς ήι»ρρας ή Καρνα καί τό Οίτΐ'λον εί'θίσκοντο έν άνα- στατο'ισει. Ό γέρω Χτεφανακος σΐ'νεκά/.εοτν ολους τού; αροΐνας σνγνε.νεΐ:; κα'ι φίλοο; τού, πεοίπου 1600 άνδρας, καί τοΰ; διεταξε να όπλισθοΰν. προκειμΓνοχι νά γίνη έ- πιδοομή ν.ατά τοΰ Οττύλου διά να έξοντο>ί)οΓ·Λ' οί Γερακαραϊοι καί οί
συγγενεΤς τού.
?Ό νεαρό; 1>ρακαρης έΕ οίλλου
μόλις _έπληρο<ϊΌρήθη την άπαγο>
γήν τή; μνηοτής τ^υ υπό τοΰ φα-
νατικίβ-τροιι τού Εχθρόν, έξίΐκχντ).
Δέν ήμποροΰσε νά άλΐχΰιί οίαε την
προσβολήν οί'τε τα ΓΓ/.ώα·αατα των
συμπατριωτονν τον. "Οπομ καί όν
επήγαινε τίν.ουε νά γίν«εται λόγος
διά την άπαγωγήν. Τό ζήτ^ια τι-
το σο&αροοτατον. "Επρεπϊ νά ρ/Αι-
κηθίί καί όσον τό δυνατόν τό ταχύ¬
τερον. "Αλλως τοΰ ήτο αδύνατον
νά παραμείνη] είτ τό ΟΤτνλον. Τοΰ
τό άπηγόρευεν ή άνδρική τού α-,
ξιοπρέπεια.
Τη; ιδίας γνώμης ίιταν καί ό
Καπττάν Χαιραί.ιίιιτη;, 6 πατέρος
τού Λιμπεράκη, ό όποΤος ώσάν -/νή
σιος Μανιάτης ποΰ ήτο καί πάλαι-
πρός την νεαν, άφοί προη /οι·μί-! σο> τό σταμνί μου καί νά φν·/ω. | °? κουρσαρος, οεν ^"α επετρεπε
ν<ο; άς-ήτ^ είς την οίζαν ένό; σ«ν- Καί επεχείρησε νά ποοχωοήση ! να '"τε°ασΤ1 άτιμ<ι;ρητι ή πρ<«>τοφα-
" Ιό β άλλ ό Λ9ά %>Τ^ τροσβολη που έγινεν εις 5α
Καί επεχείρησε νά ποοχωοήση ! 1 μρη ή ρφ
Ιπ»ός την βρνσιν, άλλά ό Λεμ..ι9ά- %>Τ^ τροσβολη που έγινεν εις 5α-
το δπλον τοΐ'.
το
τού
—Μαρία Ίατροϋ: "Εζήτησα άπό |
τβν ππτερα σου νά σέ παντρευθα»,!
]
Ή Μαρία ^^^(ρθεΤσΌ, ότι
ήτο ματαία ν.άθε άντίστασίς
έίθ ά ύ άλ
ρ ρή μ ς
ά?7.ά απερριψε την πρότασιν μου ] της, έδίχθη νά τού; άκολοι·θι')σ»).
καί σέ άριοαβώνιαοε (.ιέ τόν ε-χθ·ρρύ ! Καί προσε·9τσε:
ό Λ ά | _Αέν άντιστεκοιιαι γιατί δΐ»
άθ
γ
καμα,ιά διάθεσιν νά νποστώ
τόν Λιμπεράκη Γεραν.άοη.
Λέν ξει'ρω άν τόν άγαππς. Αέν'
ξΐύρίο έπίσι-ις αν μπο{% νά ιι' ά-]τ&{.ς εξτυτελισμούς σας. Ά/λά
γη,πήσΐ]ς. Άλλά αύτό ποί: έ'γιν^ τό πβ.ηρώσετε α5<·ρ4.τ>ά σι'-τό.
είνε γιά μενά ιιεγάν> προστ>ολή; ΚαΓ προπορευομένου τοΰ Λε-
ατροΰ, δ παα-έρας τής άπαχ3ϊίσης
νέας. Και χο>ρίς &)Χας διατνπο)-
σεΐς αί δυο προστ3?.ηθϊ7σα' οικο¬
γένειαι, άπεφόχτισαν να δε·χ·{)οϋν
τόν έξοντοτικόν πόλεμον πον τονς
έκήρνσσαν οί Στεα/ανακοι.
Ε3ς την οικίαν τοϋ Κοσμ« Στε-
φανά/.θυ ύπηρχ? μεγάλη κίνησις.
"Ολοι οί ·φαιιεγιοι» τής ο'ιν.ογε- δπο)ς έκα).οΰλτο οί στενοί τήν δι>1ωσιν τοΰ Λρμηθόία). Άλλά οί συγγεν?ις της
κατιί>ρθο>σί νά οι^,'κρατι·»9Γ|. Εις ' νά χαιρετησοΐ'ν την
την αρχήν δέν απήντησεν π«ρακο-
ιιε^·αί.ην καταπχηΕιν της κατιί>ρθο>σί να σΐ",'κρατηθΓ|. Ινς ' να χαιρετησθή την 03πα7&νΤσ«ν.
,' ϊ·κινήιτη άπό την θέ(Ην την αρχήν δέν απήντησεν π«ρακο-' Ή Μαοία δμωί άπέφυγε νά ό-
λοι-θοΡσα αέ ί·φο; κάπως πίθΐφρο- μιλήιττη ιιέ τοί-ς επκτ/^ςττ'α; τ»}ς. Ι
ιρία ήτο ώραιοτι/τη μ? νητικον τόν (ϊνθροπκν πη{: τΐχε Έ/άθΐ)σε εί; αίαν γωνίαΐν τοΰ σιω-
'.οποεπή σι?Λυίττ<»ν· της, την τόλμην νά τής άπε.ιί)ί'«νπ μίαν υατίου καί ένλαιε. Κατόπιν οί ά'ν- ΓΟ ήιιίφίι>ςτΓ)ς: ό>οα; ε-ίεί- τόσην μεγάλην ιϊπειλήν. Κατόπιν. 5οε- άπεσΰητίτησαν καί εί; τό δω-
σιν των ώπί.ισιιένων καί αντελήφθη
ο7.α τά σχεδια τοΰ Λεμηθάκη, εΐτϊ:
—Έγώ άρνονιιαι νά σ' άκολου-
' Αναβραβμός
"Εχοιιεν λοιπόν δυο σποΐ'δαΐα
θήσα). Δέν πιοτενίο νά τολμήοτι; ι γεγονότα, τα όποΐα δικαιολογοΰσαν
νά ιι' άπανάγης διά τής δία;. Άν Ι απολΰτια>; τόν εμφύλιον σϊταραγ-
ως. Άπεφασί<τθη επι<ης ί>πίος πρό
της επιδείξεως αυτής ιιεταίοΰν ά-
οπλοι, <·/.αχη τόν Νόιιον, εί; τό Οΐ- "ηί.ον ενας άπό τούς τΐϊπεινοτέ-ρους τής οικογενείας καί ένας *φαιιε- γιος», διά νά άνακοινώσουν έτπσ»- αως είς τόν καπετόν Χαιρσί.ιήιπφ', ότι άπό τής :"π»μένης θά η(>χιίεν
ό πό?.ειιος ίΐεταξν των δύο οίνογε-
νειών. Κατά τούς νόμοι— τής επο-
χή; έ/είν-»]ς οί «κήρυκες» ηοχΐν σε-
βαστοί μεταξύ των έχθρών καί «-
μ
ατελάιβανον
περιποιήσεων
θ έ
ΓΗ
ιτά
Ιον
ρή
όταν ευρίσκοντο επί εχθρικόν έδά-
φους.
ΠΡΟΣΕΧΩΣ:
Ό πόίίμος μεταξύ των οϊκο-
γΐΛ^ιίϊν Στειφανάνχιη' -/αί Γε-
ρακαοηιδ<ΐ>ν.— Ό Γερακάρη; ά-
ποφαοίζει νά γίντ) πειρατής.
ΝΟΣΤΑΛΜΡΑΣΤΙΚΕΣ
Γνναίκες, χού «άς *ίδα σ' Ινα τραΓντ)
τη -ττ:γμή ιτοΰ έκινοϋσ* σ' αλλβ μέ- *
ι γυναί·Λ· ς χοί» σάς εΐδβ <γ' άλλων χερι α,έ γίλοιο νά χερνάτε £Οτι>χ!~χένο.
Γυναίκες σέ μχβλκόνεα νά
είς το νΛ^Λ μέ 6λίαα« Β^ι
η άχί ενα χλοίο ςεκ'.νημένο
μ' ενα μαντήλι «ογό νά χο«.ρ<ετΟΓτ€. Νά ςίρϊτε, "μέ ·πό~η νο~3ολγί« ττά &ιλινά τά βροχερά %& χρύυ σάς ξανβφβρνω στήν άνάμντ,σί μος>.
"Ω, έσεϊς ττοΰ έ~ϊράσατε μίαν ώραν
3γχ' τή ζωή «λκ υ.έσϊ, καί πού τώρα
ο
οταν τό
ινν Τ Κόοτνευ καί οί τοϊϊς σΰντροφοί τού άΛΐσιν^>|θ"ν ε.τί τού ίι.-ΐϊ4>ιοκί:ανείου Μιννεγουάσκα, -. .----- »„-■■
των κ«τέπεσιν έν τώ μέαφ τού Άτλαντικοΰ, κατά την φαντασίαν τού καλλιτέχνου ςρωτονοαιτου συνδθθμητων.
στά ξένΐ Ιχετε τάρ·ει την ψυ^ή ν-θ"!
_____________Κ. ΟΥΡΑΝΗΣ
Ό «ΕΟΛί. ΚΗΡΥΞ»
τϊωλεΐται παρα των άντι-
—ροαώπων μας ΤΗΕ
1Ο3 8Ο. ΛΚΛΙ6Ι»
8Τ., ΟΑΙ,Ι^Αδ, ΤΕ·,
ΧΛδ, οΐτινες δέχονται
κ*γγελί<ας και
23
ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ
,ΙΒΕΡΙΟΣ ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ, Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΚΟΥΡΣΑΡΟΣ
ΙΠεη'ι των άφορμων, αί -------
Ιήγηϊΐ<(ν τον Λιβέιριον Γερακά- |ν ε;; την πειρατείαν άναιαοέρον- χπί τ« εξής. (Τχετικά πάντοτε τάς έριδος μετσξΰ τ<ον οί- ,ΰν Γερακάρη. καί Στεφα- Ιμλ. (ό; «ΛιμΛΕρακης» αετα Μοιραίαν συνάντησιν τού μέ ωραίαν κόρην τοΰ Στεφανά- ί, καί τροτοΰ ?κδηλ(»9ϋ είς όλην 1·'τήν Γιίι'τητα ό ιχεταξύ των δνο *-----ιών πόλεμος, εξεδήλωσεν ακτθήματα πρός την Ια- Γκνοιηιή Ίατροϋ. έκ τής ιττι Γ|.- οίκογενεία; των Μεοί- Αι οικογένειαι Ίατροϋ καί ] συνεδέοντο φιλικως καί ό «Λιμπεράκη;», παρά όν ακτθηιια πού έ'τρεφε . .,,., Μαρίαν, ευρισκομένην είς το 1"»ον έ'τος της ήλικία; "τκρυγι χ.άιθ£ εκδήλωσιν ϊί |Εογεΐ'ΐν πού ήμποροΰσε νά ψυ- τά; σχέσεις των δύο οίκο¬ ν ή νά δΐ)μιοι>ργήστ: ζή-
|ματα ΐίΓΤαξΰ των.
νε/Όίν(ι)σε λοιπήν είς τόν —-
τού τά πρό; την κόρην τοΐ·
Ιακοπιή Ιατροϋ αΐσθηματά τού,
ϊι ό Κα-τετάν Χαραλάμπΐ};· άνέλα-
1 νά ναμη την σχετικήν Γυρότασιν
ί τψ οικογένειαν τής νέας.
ΙΌ Για/ίθΐιιή; Ίατροϋ ί|κοο»οτ
Ιν πρότασιν μέ ενδιαφέρον καί
[ν άπείΐι'χθη. Κατά τά εθιμα δέ
Ις κτονής έκίίνης, άπεχρααίσίΐη ό
:6(ον χο>ρίς νά έρωτηθή καί ή
ιη της κόρης, ή όποία ήτο ΰ-
ιχρεο .ιιενη χά σέκΐβται τα; πειρί
Ιτής ητοφάσιεις τοΰ πατρός.
ΤΑλλά απεδείχθη έκ των ίχττέ-
ιν, δή καί ή Μαρία Ίκτροΰ έ·-
φεοίτο έξΐσου διά τόν νεαρόν
εθνικήν.
ΙΟί άορατχονε; έγιναν μετά δΰο
%)ί(ίί)ες είς το Οΐτυλον έν πάσι,
γώοπρίπεία. Τό γεγονος ότι ή-
>9ηΡαν διά σι<γγί-νικών δεσμών ^««ι ΐσ/ποότεςΝαι οικογένειαι τοΰ ' ε/.ινΓ-οϊ τό ενδιαφέρον δ- *ήρο>· τής Μάνης κοί κατ' έ-
ήν τής οικογένειαι Στρφανά-
^ ή ότοία έβλεπεν, ότι οί σντί-
ίη]ς
ΟΙ ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ ΤΟΥ ΛΙΒΕΡΙΟΥ ΓΕΡΑΚΑΡΗ ΙΥ1Ε ΤΗΝ ΜΑΡΙΑΝ ΓΙΑΚΟΥΜΗ ΙΑΤΡΟΥ.-ΤΟ
ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΛΕΜΠΗΟΑΚΗ.- ΑΠΑΓΏΓΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ... ΕΙΣ ΤΗΝ
ΚΑΡΥΑΝ... ΔΥΟ ΠΟΛΕΙΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΔΙΑ ΤΟΝ ΕΞ0ΝΤ5ΠΊΚ0Ν ΑΓίΙΝΑ.-
ΟΠΛΙΣΜΟΣ 1600 "ΦΑΜΕΓΙΩΝ" ΚΑΙ ΦΙΑΠΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΕ-
ΦΑΝΑΚΟΥ..- Η ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΠΕΤΑΝ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΝ ΓΕΡΑΚΑΡΗΝ.- ΜΙΑ ΕΠΙΔΕΙΞΙΣ.
Μία. άπαγχογή
Ι'Ο ταρός ΓερανΛτρης δέν έ-
Ι^'^ν ότι δια την καρδίαν της
ΐΉοτιις τού ένδιαφέοετο ,τρό ,-ϊθί·.-
Ιι· ν.«ί ό Μιχαήλ Λεμί^άκη; έκ
κ (ατιποιλθ!, οικογενείας των
^ Πράγματι ό Λεμη-
-'Κ ήτο τρείλά έο<«>τει>με'νο; μέ
Μα9~ν Ίατροϋ* .^.λά δέν τη;
«ν (ΐν-ατ-οινώαη έπισι'|μο;ς τόν
σε^όιιενος τοα·ς νό>ισυς
""1=. Πο?ύ δέ ηοο των άρ-
«.►ν τής κόρης μέ τόν Γερα-
ρΐν ο ΛενιηίΜχης επεσκέφθη
Κ ν'^ι^τής Μαρία; καί νπεβα-
I
τ>|ν πρότασιν όπως νυμφίΐ-θή
Λ)ο..ν των. Ή αίτησις τού ά-
Ην, διά τόν λόγον -^υριως
'Ι ένωσις αΐτή υά έιμύχραινε
'εσεις τής οϊ,κογενείάς μέ
β "
Λεαηΐ^ακη- 6θ?ώρησ.ε προσ-
"'ΐν την άπόριριχ^ν τής αίτή-
^01', καί όταν έπλτ>ροφοοι'ί&η
•ιΐ, Μαρ,α επρόκειτο νά νυιιΥεν-
()ν εκ των έχ;&ρϋ)ν τΟυ Λι6έ-
1 ερακαιρητν, απεφάσισε νά έκ-
'-'^'ματι ολίγα; ήμεθα- |Κτά
««•οραιδωνας, „ Λεμτίθάκης
, *· ·|Α' ιι*·^ υιο,χιϊ ι (Χ-,
^μερικοις συγγενεϊς τού εί;
5 ο.-ΗΗους ι!νεκοίνο>σε τϊιν <1πό- ου να απαγάγΐ] ΐίτν μνΐ|- του Γερακάρι,, ΚαΙ μολονότι 1 Υν<ΰστον, ότι ή πραγιιατο.ιοί- ;5 τού σχεδίου αί·τοΰ θό πΰοε- «ναστατωσιν χα^ ΐμφ^^ν νιιλ" δχι ιιόνοΛ' μεταξν των καί των Γερακσρη- καί όλον των άλλα>ν
των σον*οεομένοον ό-
τιιν άπαγτογήν μέτοα.
ή εις την Μόνην,
τΓις ?ποχή; εκρίνι^ς.
. τβΐκλή ο/1 μόνον διά
-ΊνογΗΐίΐαν Τ0[; άπαγομίν)υ
, ναί <^ιά κ/άτε τί- ν^ΐονι,,π,ν Κο1 ή ε}ώ^1|σι- Γ'τ<-ΐ?ίίρτο μόνον εναντίον τοΰ Μ'Ύμογ Λ.ν,,. ..λ Ά^χ^υ ■ των αιτ α>.λα
Ή Κα Βίκτωρ Μπροός, γνωοτη Άγγλίς άθλήτρια. προετοιμάζεται νά καταρρίψιι τό ρεκόο ταχύτητος
νων κατά μίαν πτήσιν άνωθεν τής θαλάσσης της Μά
γενών τού.
έζβί«ον οί όςτοΐ-
γ
οι ίΜ έ'σπ,ϊΊδον νά τόν
ξθί»ν δημοσία καί νά
ιΐέ τον; άλτιτεαλους τοι;.
Ό
Ό
κ.ίΐς καί
οί όαταήοϊ
τοι; ίφθαοχχν εις τό Οίτυί.ον αέ μ»-
ρίας προφΐ'λάξ^ις καί παρίμόν.,α·-
σαν πλησίον ρι; ιααν· πηγήν, οπ»ι
ο·νενθιζε νά πΐ(γαίνη κίϊθρ οπό-
γειιια ή Μαρία Ιατρόν διά την
προπή8ϊΐαν νεροϋ. Επερίμεναν ί-
κεΐ (οαί.'σίΐένϋΐ δλην την νιτζτα καί
τί|ν ρπχχιενην ?ο>ς τό άό
ί
| η γμ
Καί την στιγμήν που ό ήν.ιο; ήρ¬
χισε νά χάνεται πί«ο άπο τοις κο-
ριχτας των νειτολΐκών βοννων. έ-
νε|φανίισ|ί(τ) αρχομένη άπο τόν δρό¬
μον τοι· Οίπλου ή Μαρία Ίατροϋ
αί μίαιν {<δ»ίίη' είς τόν άριστερϊιν ώμον. Ή θε α τβοων ώπλιο^ιένοον άν- δρων δέν την έτρόμαξί,. 'Ε5περί;ιενε ά7^ύ>ς τε κατά τά εϋιμα τής έπηχή;
έκείνης—τα οοβομι διατηροΓ'νται
κηί σήμερον είς την Μανίαν—νά
απθμακρι'Λ'θοϋν άπό την πηγ^ν.
ίλλά πρός ιιε^άλην κατάπληΕίν
κανείς δέτ ήό ά η θ
τού.
Ή Μαρία
την μεγαί.η
ιιέσα είς τό ήαίί|<ι>ςτΓ); ό>ρα;
νης. Ό Λεμηθάκης την παρετήρη¬
σε επί μεριν.ά λεπτά χαχ>ίς νά ό-
μ^.ι^τη. Ή Μαρία ηναγκάσθη νά
στα<ιατήστ) είς απόστασιν πεννήν¬ τα περύΐου μέτρίΰν, μΐ τό ποόσω- πον έστραμμένον πρός την αντίθε¬ Κ άέ ά ά ρμμ ρ η τον διεντΚ'νσιν, άνα^ιένονσα νά ά- πομακριιθοΰν άπό την πηγήν οί ώ-|τό κάιιιις αντό, σκ€ΐ|'θτ< τό π/ισΐ(ένοι νέοι | Ό άρρ^ολονιαοτικό; μοί» δέ | Ό άρρ^ολονιαοτικό; μοί» δέν θά σ' 1 ^ νά ζήσης. Βά γίνη ιιεγπΡ.ο Θ ί ΐό Σέ π/.ισΐ(ένοι νέοι. Άλ).ά ό Λεμ*|·ί}άκ-ηι:, μά/ας: όντε-1 φ^ ήη γ γ ληφθή τούς δισταγμους της:, προ-1 κακό. Θά γίνη μακε/ΐζιό. ΣκέιΐΌυ χα)ρησε αέ βήιιατα ατοφαηιστικα ' το καλά. "Αφησέ με τώρα νά γκμί- μόν μεταξύ των δυο οίκογενειών. Την προσβολήν άφ' έτός τοΰ Περακάρι> πρό; την Κοιρ*Κ'αν Στϊ-
<ρανά·/.θ\ καί την άπαγίογήν έξ ιΤλ- λου τής μνηστης τοΰ Γερακόρη υ¬ πό τού Λ€μηθακη. Μετά ιΐίρικάς ήι»ρρας ή Καρνα καί τό Οίτΐ'λον εί'θίσκοντο έν άνα- στατο'ισει. Ό γέρω Χτεφανακος σΐ'νεκά/.εοτν ολους τού; αροΐνας σνγνε.νεΐ:; κα'ι φίλοο; τού, πεοίπου 1600 άνδρας, καί τοΰ; διεταξε να όπλισθοΰν. προκειμΓνοχι νά γίνη έ- πιδοομή ν.ατά τοΰ Οττύλου διά να έξοντο>ί)οΓ·Λ' οί Γερακαραϊοι καί οί
συγγενεΤς τού.
?Ό νεαρό; 1>ρακαρης έΕ οίλλου
μόλις _έπληρο<ϊΌρήθη την άπαγο>
γήν τή; μνηοτής τ^υ υπό τοΰ φα-
νατικίβ-τροιι τού Εχθρόν, έξίΐκχντ).
Δέν ήμποροΰσε νά άλΐχΰιί οίαε την
προσβολήν οί'τε τα ΓΓ/.ώα·αατα των
συμπατριωτονν τον. "Οπομ καί όν
επήγαινε τίν.ουε νά γίν«εται λόγος
διά την άπαγωγήν. Τό ζήτ^ια τι-
το σο&αροοτατον. "Επρεπϊ νά ρ/Αι-
κηθίί καί όσον τό δυνατόν τό ταχύ¬
τερον. "Αλλως τοΰ ήτο αδύνατον
νά παραμείνη] είτ τό ΟΤτνλον. Τοΰ
τό άπηγόρευεν ή άνδρική τού α-,
ξιοπρέπεια.
Τη; ιδίας γνώμης ίιταν καί ό
Καπττάν Χαιραί.ιίιιτη;, 6 πατέρος
τού Λιμπεράκη, ό όποΤος ώσάν -/νή
σιος Μανιάτης ποΰ ήτο καί πάλαι-
πρός την νεαν, άφοί προη /οι·μί-! σο> τό σταμνί μου καί νά φν·/ω. | °? κουρσαρος, οεν ^"α επετρεπε
ν<ο; άς-ήτ^ είς την οίζαν ένό; σ«ν- Καί επεχείρησε νά ποοχωοήση ! να '"τε°ασΤ1 άτιμ<ι;ρητι ή πρ<«>τοφα-
" Ιό β άλλ ό Λ9ά %>Τ^ τροσβολη που έγινεν εις 5α
Καί επεχείρησε νά ποοχωοήση ! 1 μρη ή ρφ
Ιπ»ός την βρνσιν, άλλά ό Λεμ..ι9ά- %>Τ^ τροσβολη που έγινεν εις 5α-
το δπλον τοΐ'.
το
τού
—Μαρία Ίατροϋ: "Εζήτησα άπό |
τβν ππτερα σου νά σέ παντρευθα»,!
]
Ή Μαρία ^^^(ρθεΤσΌ, ότι
ήτο ματαία ν.άθε άντίστασίς
έίθ ά ύ άλ
ρ ρή μ ς
ά?7.ά απερριψε την πρότασιν μου ] της, έδίχθη νά τού; άκολοι·θι')σ»).
καί σέ άριοαβώνιαοε (.ιέ τόν ε-χθ·ρρύ ! Καί προσε·9τσε:
ό Λ ά | _Αέν άντιστεκοιιαι γιατί δΐ»
άθ
γ
καμα,ιά διάθεσιν νά νποστώ
τόν Λιμπεράκη Γεραν.άοη.
Λέν ξει'ρω άν τόν άγαππς. Αέν'
ξΐύρίο έπίσι-ις αν μπο{% νά ιι' ά-]τ&{.ς εξτυτελισμούς σας. Ά/λά
γη,πήσΐ]ς. Άλλά αύτό ποί: έ'γιν^ τό πβ.ηρώσετε α5<·ρ4.τ>ά σι'-τό.
είνε γιά μενά ιιεγάν> προστ>ολή; ΚαΓ προπορευομένου τοΰ Λε-
ατροΰ, δ παα-έρας τής άπαχ3ϊίσης
νέας. Και χο>ρίς &)Χας διατνπο)-
σεΐς αί δυο προστ3?.ηθϊ7σα' οικο¬
γένειαι, άπεφόχτισαν να δε·χ·{)οϋν
τόν έξοντοτικόν πόλεμον πον τονς
έκήρνσσαν οί Στεα/ανακοι.
Ε3ς την οικίαν τοϋ Κοσμ« Στε-
φανά/.θυ ύπηρχ? μεγάλη κίνησις.
"Ολοι οί ·φαιιεγιοι» τής ο'ιν.ογε- δπο)ς έκα).οΰλτο οί στενοί τήν δι>1ωσιν τοΰ Λρμηθόία). Άλλά οί συγγεν?ις της
κατιί>ρθο>σί νά οι^,'κρατι·»9Γ|. Εις ' νά χαιρετησοΐ'ν την
την αρχήν δέν απήντησεν π«ρακο-
ιιε^·αί.ην καταπχηΕιν της κατιί>ρθο>σί να σΐ",'κρατηθΓ|. Ινς ' να χαιρετησθή την 03πα7&νΤσ«ν.
,' ϊ·κινήιτη άπό την θέ(Ην την αρχήν δέν απήντησεν π«ρακο-' Ή Μαοία δμωί άπέφυγε νά ό-
λοι-θοΡσα αέ ί·φο; κάπως πίθΐφρο- μιλήιττη ιιέ τοί-ς επκτ/^ςττ'α; τ»}ς. Ι
ιρία ήτο ώραιοτι/τη μ? νητικον τόν (ϊνθροπκν πη{: τΐχε Έ/άθΐ)σε εί; αίαν γωνίαΐν τοΰ σιω-
'.οποεπή σι?Λυίττ<»ν· της, την τόλμην νά τής άπε.ιί)ί'«νπ μίαν υατίου καί ένλαιε. Κατόπιν οί ά'ν- ΓΟ ήιιίφίι>ςτΓ)ς: ό>οα; ε-ίεί- τόσην μεγάλην ιϊπειλήν. Κατόπιν. 5οε- άπεσΰητίτησαν καί εί; τό δω-
σιν των ώπί.ισιιένων καί αντελήφθη
ο7.α τά σχεδια τοΰ Λεμηθάκη, εΐτϊ:
—Έγώ άρνονιιαι νά σ' άκολου-
' Αναβραβμός
"Εχοιιεν λοιπόν δυο σποΐ'δαΐα
θήσα). Δέν πιοτενίο νά τολμήοτι; ι γεγονότα, τα όποΐα δικαιολογοΰσαν
νά ιι' άπανάγης διά τής δία;. Άν Ι απολΰτια>; τόν εμφύλιον σϊταραγ-
ως. Άπεφασί<τθη επι<ης ί>πίος πρό
της επιδείξεως αυτής ιιεταίοΰν ά-
οπλοι, <·/.αχη τόν Νόιιον, εί; τό Οΐ- "ηί.ον ενας άπό τούς τΐϊπεινοτέ-ρους τής οικογενείας καί ένας *φαιιε- γιος», διά νά άνακοινώσουν έτπσ»- αως είς τόν καπετόν Χαιρσί.ιήιπφ', ότι άπό τής :"π»μένης θά η(>χιίεν
ό πό?.ειιος ίΐεταξν των δύο οίνογε-
νειών. Κατά τούς νόμοι— τής επο-
χή; έ/είν-»]ς οί «κήρυκες» ηοχΐν σε-
βαστοί μεταξύ των έχθρών καί «-
μ
ατελάιβανον
περιποιήσεων
θ έ
ΓΗ
ιτά
Ιον
ρή
όταν ευρίσκοντο επί εχθρικόν έδά-
φους.
ΠΡΟΣΕΧΩΣ:
Ό πόίίμος μεταξύ των οϊκο-
γΐΛ^ιίϊν Στειφανάνχιη' -/αί Γε-
ρακαοηιδ<ΐ>ν.— Ό Γερακάρη; ά-
ποφαοίζει νά γίντ) πειρατής.
ΝΟΣΤΑΛΜΡΑΣΤΙΚΕΣ
Γνναίκες, χού «άς *ίδα σ' Ινα τραΓντ)
τη -ττ:γμή ιτοΰ έκινοϋσ* σ' αλλβ μέ- *
ι γυναί·Λ· ς χοί» σάς εΐδβ <γ' άλλων χερι α,έ γίλοιο νά χερνάτε £Οτι>χ!~χένο.
Γυναίκες σέ μχβλκόνεα νά
είς το νΛ^Λ μέ 6λίαα« Β^ι
η άχί ενα χλοίο ςεκ'.νημένο
μ' ενα μαντήλι «ογό νά χο«.ρ<ετΟΓτ€. Νά ςίρϊτε, "μέ ·πό~η νο~3ολγί« ττά &ιλινά τά βροχερά %& χρύυ σάς ξανβφβρνω στήν άνάμντ,σί μος>.
"Ω, έσεϊς ττοΰ έ~ϊράσατε μίαν ώραν
3γχ' τή ζωή «λκ υ.έσϊ, καί πού τώρα
ο
οταν τό
ινν Τ Κόοτνευ καί οί τοϊϊς σΰντροφοί τού άΛΐσιν^>|θ"ν ε.τί τού ίι.-ΐϊ4>ιοκί:ανείου Μιννεγουάσκα, -. .----- »„-■■
των κ«τέπεσιν έν τώ μέαφ τού Άτλαντικοΰ, κατά την φαντασίαν τού καλλιτέχνου ςρωτονοαιτου συνδθθμητων.
στά ξένΐ Ιχετε τάρ·ει την ψυ^ή ν-θ"!
_____________Κ. ΟΥΡΑΝΗΣ
Ό «ΕΟΛί. ΚΗΡΥΞ»
τϊωλεΐται παρα των άντι-
—ροαώπων μας ΤΗΕ
1Ο3 8Ο. ΛΚΛΙ6Ι»
8Τ., ΟΑΙ,Ι^Αδ, ΤΕ·,
ΧΛδ, οΐτινες δέχονται
κ*γγελί<ας και
24
«ΚΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΠΡΩΤΟΤΥΠΕΣ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
'Εϊχα αρχίση νά σννέρχίΰαιαι. Εί-
χα αρχίση νά έννοά) άορίστω; τα
πράγιΐατα, ώσάν έν.τάοΐΐ; σκοτει-
νον κήπου ποΰ φωτΕονται κάπον
κάπον άπό λάμι|'εις άστριοβπής. Αί-
ϋίνς επέρασαν. Χο)ρί; αμφιβολίαν,
ευρίσκομην εις ενα κρρβάτι, εί;
ενα λενκό δωμάτιον, δωμάτιον νο¬
σοκομείον, εσκέφθην, καί έκρα-
τοΰιιην άκίνητη. Γιατί τάχα οέν
ί|μποροΰσα νά κινηθώ;
Ναί, ήτο δωμάτιον Νοσοκοιΐΐί-
οι·, καί νά καί ;ιία λευκοφοροΰσΗ
νοσοκόμο; ποϋ κρατονσρ ενα πο-
τήρι μέ ενα κηρτόν σωλήνα μέοια.
«Πιέ το αίιτό, καί μί> προσπα¬
θή; νά κινητ)ν|ς η νά ομιλήση;.
Πρέπη νά κοιμηθή;·».
Νέον σνότο; καί έ'πειτα μία αλ-
λη λάαψις φωτός. ΘκμΜηνα' Τό
θέατρον! Άλλά πον'εϊνα: ό Παΰ-
λος; Ήτο μαζύ μου στά πασατΛί-
νια τό βράδυ έκεϊνο τής πρώΐη;
παράστασις. Ό κόομο; ι'το δι-
κός μόν. Μεγαλειτέρον κόσιιο; ά¬
πό εκείνον ποΰ ώνειρενθη ό Κό,ιης
τοΰ ΜΟΛτε Κρίστο. "Ερως! Ευτυ¬
χία! 'ί>ήμη! Θρίαβο;! ίίο>; :ϊχα
παί)ΐ]ισΓ| την στιγμήν εκείνην. Πό¬
σον σοβαρά εΐχα μΓλΡτήση, ρργα-
ΓτΓ/ίϊ τελειοποι ήση την τεχνΐ|ν μόν.
Εάν 7>το ποτέ κανείς ετοιιιο; δι-α
μίαν ευκαιρίαν, >^ιιην έγώ. "Ημην
φιλόδοξο; /ιαά δ·.' £μέ κ«ί οιά τόν
Παϋλον. Ό Παΐ5.ο; αέ άγαποΰσε
καί πίστεν; σέ μενά, καί νά δικαιο¬
λογήση) την γνώμην τού αυτήν, δ-
σκ>ν καί οιά νά ίκανοπυιήσα1 τΰν έ-
πι9ι<μίαν μόν δι" επιτυχίαν, είχα ρργαρ#Γ| -/.αί κοπιάοη. Κοί ρπΐΐτα ίίλθΐ ή ιιεγάλη ζν- καιοι'α, δπω; έ'ρχεται πάντοτε όι' ρνα ποΰ παρακαλεΐ καί έργά^εται διαρκω;. Ή πρωτπΐγί>>νίστρ!α ή-
πθένησε κια! έκλή·θ·ην νά την άλτι-
καταοτήσω. Ά! ι>ά έ'οειχνα είς δ-
λον; τί μποροΰσα νά κά;κο. Λγλ· έ-
((-«ντάζοντο πόσον καλά
μασμένη ημην.
Μέ τρέμοντα δάκτ.ι·?ια
<τι< τό φόοεμά μου, διώρθοσα τα; πτνχώσρΐ; τοι. Προσεπα·9·ΐ|σα νά ήσνχάοΐι·, άλλ' ?ίμ»]ν τρελί.ή ϋθίίι χαράν γιά τή-ν εν/ΐαιριίον αΊ'τήν. Καί όιι»υ; ηΐιην βι.ιβαία ότι μόλις θά πατοϋσα είς την σκηνήν όά ή¬ μην κνρία τοϋ εαντοϋ μόν καί τη; καταστάσε'.ος. Επί τέίλον; έόόίη τό σΰνθι^μα κ«ί γιεΐιιάτη ανυποιιονΓίίσίαν ετρε- ξα εξω. Καί έξαφνα Γνα γΰρισμια — ?να πέσιμο — δι νατοί πόνοι — ή φίονίι τοΰ Παΰλον — κ«ί <γ/λ- το;. "Ώστε αί-τΛ τιτο! 'ΕΆίΙ, «ιωνά; Μοϋ ε'δίϋκε κάτι νά πιώ καί προ- σ?πάθησα νά όμιλήσχο. «Ποΰ εϊμαΐ; Γιατί είιιαι έοώ: Τί <ηη-6η;» «ΈπΓσε;· στραγγοΰλιοτς την ράχι σον Κάν·α|ΐε ό.τι ιιπορούσ<χμρ επί τοϋ παρόντος;. Πιέ αντό χαι προσπά9ΐ}(τε νά κοιμηί>ής».
"Ε/-λεισα τα μάτια. Αί άναιιτ|-
σεΐς μέ οιτνετοιβαν. Ή μργάλη μοί·
ει:α«ρία νά τελειώσρ είς την τοο-
μεοάν αι'τήν καταίστροφήν. Άνε-
σήνχοσα έπαναστστικα τόν ώμον
νισΐ έγόγννσα ά'ί)'.ί?.α, εν·ο 6άκρι»α
ετοεχαν άπό τα σφικτο/Λ'Ρΐσμένα
μάτια ιιοι».
«Μή κινεϊσαι, μικρή ιιοι·. Πιέ
Ό καίιιιενος Παϋλο;· τόσο θλι^ι-
μένος γιά την άτι·χίια μου κα'ι δ-
μω; 㣫.ιάτος θάρρος καί φαιδρό-
τητα γιά ιιπή.
«Οί γιατροί λέγουν πιϊκ; θά ?ί-
σαι -/αλα, σέ τρείς ή τέσσαρας μή¬
νας, Καθ. Τι είναι τρείς ή τέοσα-
ρες ιιήνε;;·»
Ή Γκρΐτίης; ήργ.ετο σχεοόν το>
συν συχντι όσον καί ό Πώλ. Ή
ΓκραίΓς γαιάτη ρΰτυχίαν γιά τί]ν
έπιττ,^ίον τΓ,ς σέ ίνα νΐον εριγον.
Καί ην ν.αί έ'κρι»πτε την ευ&ΐΜία
τη^ καί ήτο γρμάτη φθοντίδα καΐ
οι·ΐιιπά·&ειαν γιά |%ιένα, δέλ μταροϋ-
σα νά μή νοιώθΐο μιά κρυφή ζ·(λο-
τυπία.
κολούθουν νά μέ έπιοτκώττων'ται τα-
'ΚΗτμτλίοιιένη δ.τα>; ήμην μέ μι-
σόκλειοτα μάτια, τό ολέμμα ιιου ε-
πιπτε πάντοτε στό ϊοιο σημείον τοΰ
τυίχου. "Ολα μέΊ'Τα είς τό δίι»ιάτιον
ήσαν κατάλεν/α. "Αν ίΐχαν χρ(όμα
τα θα διαον.έδα'Ια σχηιιατίζονσα
είχόνας ιιέ τό δλέμμα μο>. Μιά
νύκτα, ρλίΤ) ήμην έα.ΐ|ττλοχΐίνη α-
νρι·—·η, π«ιρετήρι>ο'α μιά σκιά έπΐά-
νω στόν ιιισοφώτιστο τοΐχο. "0-
πτος οέν ιιπορονσα νά γυρ/ίσθ) 5έν
ήξευρα τί εροιπτε τί|ν σκιάν αύ¬
την, χαί έ'πειτα άπό λίγο δέν ιιέ έν-
οιέφερρ αύτό. Ή σκιά ειϊλκυε τώρα
όλον μου τό έν'διαφέρον.
ρρ ρη ξημ,
σ' ενα ί-ψηίλό, στενό κρεδότι, δε-
μρνη κο,που -/.αί (Γ/,ίνητη. Λέν ί>σθα
νόιιην πόνθΛχ;, ιιό^ον ως; νά ήμην
/■αρφοχιήτ) κάτΐυ άτό ενα τρομε-
ρ·6ν ΰάΐρος. Μποροΰσα νά κΐΛ'ηθώ
ί)ιόλοι>; Έκ«Ία μία προσπαθεία
νά σηχΛισω τό άριστερό ιιου γέρι.
Ή λεπχηφορονσα νοσι-κόιιος εσκν-
ι|ι? έτάνω ■.«ου. "Ηνοιξα μέ πχίνον
τα μάτια. γιά νά την ρρωτήσ<<)· δέν ΐιποροϋσα νά όιιιλήσω. «■"Ολα είναι καλά, άνοπητή υου ·—ιΜι'ΐ φο*5ρϊσαι, "/αί πρό πα.ντοζ ιιή ϊίΐνίϊσαι». ^ Τόν είδα νά κυττάζη την Γκ.ραίης μέ τέτοιο βλέμμα λατοείας, ποϋ ποτέ δέν εΐχα ξαναδϋ στά μάτια τού. .- Ι αίηό καί κοιμήσου». Την ςροράν αΐ>τήν ηπια καί κοι-
μήθηκα.
Εξύπνησα στωϊκή. Ή κατάστα¬
σις δέν ιιποροΰσε νά διαρν.ίσΐ)
πολί», καί άνίί νά στενο/ωοοϋιιαι
γιά ό.τι εγινΐε, επρεπϊ να προο'πα-
θήσω νά γίνοο γρήγορα καλά. Ε
πί τέλονς τίιιην νεα, καί ή ν^ηρ
είναι πάντα γεμάτη ϋλπίδες;. ''.λίν-
λαι εύκαιρίαι θά ηοχοντο. Άγα-
ποΰσα παρά πολύ την εργασίαν
μόν, γιά νά φαντασ'θιΤ) τό μέλλο ν
κενόν. Εύτυχώς ?>έν εϊχε νά στε.νο-
χωροΰιιαι γιά χρή'ΐατα. Ό μακα-
οίτης πατίρα; μοί· εΐχρ φροντίσιι
γι' αντά.
Ό Παϋλο: π^ιρίιΐίνε νά μέ 5ίί.
Οί Ιατροί ήρχοντο, ρπιτι^ειοι,
καί.οί ανθρωποι, καΐ μέ έυασάνιΊαν
μέ τα; έξετάσει; των καί ■θΐοαπ'α-
ΠΓ Τίι^ν Έτ/|7. Ι νΐΓϊν τΆ ίίίΐ]
ό'ροικ.
Φίλοι ήογοντο. Λέν ■ίίξίπιρ.α ότι
ή ό ΰ 4
ΑΓΓΛΙΚΗ ΤΧΟΛΗ ΤΒΙΟΗΑ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1914
Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασκαλία άτομική, Άγγλιστί—'Ελληνι-
στί, παρ' Άμερικανίδος, κατόχου τής 'Ελληνικής. Άνοικτή άπό 10
π. μ. ε ως ΧΟ μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξΰ 40—41ης Όδοϊ-) ΝΕνΥ ΥΟΒΚ
ΚΑΤΟΧΟ! θΙΚί>ΠΕΔΩΝ
ΕΥΚΑΙΡΙΑ όπω; άποκτήσητε ιδιόκτητον οικίαν έναντι ε¬
λαχίστης προκαταβολής. Τιμαί δολλαρια 2750 καί ίϊνω υπον-
δήποτε. Διά περισσοτέρας π?.ηροφορία; άποταθητε:
. 8. ΡΑΙ.ΑΤΟ8 & Ο Ο.
ΒϋΙίΡΕΒ5 ΑΝΡ ΟΟΝΤΒΑΟΤΟΚ5
4709 ν*ΗΙΤΕ Ρ^ΑIΝ8 ΑνΕ., ΝΕν ΥΟϋΚ, Ν. Υ.
Τβΐβρήοηβ: ΓβΪΓΐόόαηΙίδ 1248.
υπήρχαν τοσοι ποΰ. . _Τ.5..._
γιά την νοατάοτασί μου. Τό δομά-
τιόν αον οτο πάντοτε γευάτο άνί
Μοΰ έ'φρρ«ν καί μόν εστειλαν κ αί
είδον; φανταστικά δώρα — κον-
κλε;, '6ι(3λία, παιγνίδια, ό,τιδι'|πο-
τε. ποΰ κατά Την γνώιιην τ(·>ν θά
με όιθΜΓ/.έδαζε.
Έτσι οί μέοες περνονσον σχε¬
τικώς γρήγορα. Κατοτ. ,τήν νύκτα,
ιίταν δέν μποροΰσα νά κοιιιηθώ,
κοί τό σώυά μοί πονοΰσε πολν. ε-
κί.αια. Ά)λά πάλιν προοΛα^οΰσα
νά .τία'ρ·ηνορη;9ώ καί έν.αιμνα (Τχέδια
διά τό μέλλο". Μοϋ είπαν όργότε-
ρ·α ότι χρ·εθ)στοϋσ{« την '^ήν μοί;
εί; τό ότι ύπήκουσα είς τοΰς ια¬
τρόν; καί δέν ΓΊ.Ί>οσεπΓί9ιονΛ ν« κι-
νηθώ. Ή άλήθεια είναι 5τι οέν ή-
σ·θανόια|ν πόνον; παιοά ιιόνον δ¬
ταν προσεπάθουν νά κινηιδώ. Καί
έ'τσι οέν τολμονσα νί κιντ,θώ γιά
νά ιιή ν.τοφέρω τοίι; τρομερο·ς
έκείνους πΟΛΌΐ»;.
Υπηρχϋ,ν στιγμαί ποϋ καί ή ελ¬
πίς ιιέ ίγν.ατέλειπε. καί θύ εθετα
τέλο; εί; τΐ|ν ζωήν μοί. άν εΐχα κια¬
νένα κατάλληλον μέσον δι" αύτό.
'ΕΟδοιιάοΡ; επέρασαν δι'ο μή-
νε;· τρεϊ; -ιήνε;. Οί ϊατοοί ιΊρναΰν
το νά μοΰ πονν κάτι όρ·ΐ'στιν.όν.
"Ισω; μρτά ενα ιιήνα. άν τίιιην
7.α)τ, καί δέν παρουσιάζοντα περι-
πν.οκιαί.
Ό Παίλος καί ή Γκρβτίης ίςη-
Τάς ννκτορς, δταν δέν έκοιμώ-
ιιην, άκο3.οι·θο€σα μέ τό βλέμμα
μου τάς γραμμάς τής σκιάς 'νααί
προσπαθοΰοα νά δημιουργηθή) (ραν
ταστικά σχνΐ|ΐατα. Αίτό εξηκολού¬
θησεν επί Γθδομάδ<«;. Κατόπιν, ε- πειτα άιό ιιίαν ά7.ληιν γενικήν ε¬ ξέτασιν ντό των ιατρών, ευρέθην 6ΐ'9·ισιιένη είς ττ|ν άπελπισΐαν. Μι- σοΓ'οΐα την ιινοοΑιά των άντισηπτι- κών, τάς λεν/οφορονσας νοσοκό- ιιο:>ς καί Ίοττρού; τό 'ι£Χ-λο δίι>μά-
τιον.
«λεν 8ά πατήοω ποιέ οέ λεννίόν
δωμάτιον^. εί/Τα στήν νοχτοκόμον
μόν. «Μισώ χά 9ε τι λενκίόν. Καί
>Ί τροιιερή αντη μυρωδιά τοΰ αίθέ-
ρος. Θά την ιιυρίξω, θαρρίο, σ' δ-
λη ιιου την ζωή».
Η νοσο/.άμος άκούμβησε τό χέ-
ρι της στό ]ΐετο·πό μου. «Πιέ λι-
ι'άκι απο ττ· ν.ιορτοκαλλάδα αντήν.
Ι ην εκαμα μόνη μόν».
_ Ακούιι^ιισε στά χείλη μσι τό πο-
τήοι ιιέ τό νσωί.ήνα. Πά»; τα μι-
σοϋσα δλα αντά. Νά μένη) ςαπλω-
μένη έκεΐ άκίνητη, καί νά μέ τοέ-
φοι·ν σαν παιδί. "Εσφΐξα τα χεί-
λτ· ιιου μέ πεΐσμα. Ή νοσοκόμο;'ιιέ
έκια-ταξε μέ συμπάθειαν.
«'Αγατητό μοί· παιδί, τό ξενρο-
μεν ότι αί-τό είναι τρομερά νιά σέ-
να, καί πόσον γενναία φάνηκε;.
Μή μά; έγκαταλπ'πει; τώρα. Άν
μα; βοηθήστ];. δν εξανολονθι'|σης
να εΤσαι γενναία, εϊιιαι ^(βαία δ-
τι θά νικήσωμεν*.
«Αν είχα τουλάχιστον ενα σπΐ-
τι», εϊτχΐ αέ δάκριια." «"Αν μποροΰ-
οα νά σέ πάρω μαζύ μου σ' ε'νασπί
τι, θά μτοροΰσα νά ύποφέρο) άκό-
μη ολίγον».
«Αίττό δέν θα ήτο τό καλλίτερο
γιά σένα. καλή μου. 'β^ α
με να σε πρριποιη9οϋ!.,ε ΐτολ{.
λίτερα. "Ωοτε προσπάί}^ ν< μης ΰποαον>)ν κάί νά ξανο
γενναια». "
Την νύκτα εκείνην ή σχιά ?)
οριστικόν σχτϊιια. Έγινεν ενα
τι- ενα οτπίτι μέ "'ογί
μεγά?Λ παρά9ι·ρα. Γολλικέ-
ρρς, πρασινάδε; καί ήλιον πα
Σέ λίγο άπεκοιμπ9 6)9
τό πρωΐ.
Ή νοσοκόο: 7:τ0 κατεν
μένη. Ο Δρ. Μούρ, Ρνας λσ
Λταρο; χειροΰργο; ποΐ ή'οχετο
μέ ετ5λεπε τακτικά, ήτο έτίση
λύ εύχαριστηίΐιέΛΌ;.
ρ,
μόν χαμογέλασε.
Άνυπομονονσα νά δώ τόν ΓΙο
λον. ' Η'Μα νά τον μιλοΰσα γιά Ι
θνά
και ή ά.τογοήτευσί: μου ηχ» ,«,
λη δταν έβράΐδνασε χοιρΐ: ό Πό
λο; νά μοϋ -καιιτ) την τακτική
πίσκεψι.
ΕΓναι αλήθεια ότι τελευταίως]
καανε κάποτε άποι·σίκ, άλλά .'.
παρεποΛΐθηΐκα. Είχε πο^έε έον|
σίες. Είχε προαχ9τ] τεί.εντα;ο>ς;
εΐργάιζετο πολύ.'Αλλ' ρ·/ε'ινψ χ.
•ημέσιχν τ/θίλα νά τόν οώ. Άλλ'
νύκτίοσε καί 6 Παΰλος δέν Μ
Εγύρισα στό φανταστιχό βκΐύ
κι ιΐον.
Τη,ν ω>Λη μερά ό Παΐλο
καί τννθρ καί ή Γκοαίης.
αιιέσΐί'ΐ; ηρχισα:
«Ρ05α ενα τόοο ωραϊο στιιτά
Πανλε. Πρέπει νά τό κτίσκ||
μάλι; γχνρίσω οτόν κόσμον. "Ήρί
σα νά περιγράφω τό σπιτά-<ι μα εω; ότου ή σκοπή τού μέ έν» σητκώσω τα μάτια μόν. Τόν νά κιττάζτ] την Γν.ραίης ιχί τ 6λέμαα /.ατρείας. ποΰ ποτέ δέν ι χά ξαναδίϊ ο^ά ί·άτια τού. Σιγά. σιγά έ'στοει|α τό 6λέιι μου πρό; την Γκροΐίπ;, έν Παΐλο; άντιληφθ·ε1; την σι« μου ήριχισε νά λέγη: «Ποίος ίνιαφέρεται γιά σ"πίτια, Καθ. τοσέ; δοινυειέ; καί φροντίιοες; 1 νέ καλά καί 0« σοϋ δα'ξωμε ραιάτρρα άπάρτμεντ στήν Ν| Ύόρντη. Κτίζονν κατι καινονργ στο{< 63 δρόμον; ποΰ είναι.. "Ενα έλαφρό -χτίτη,μα αχψ ρα τόν διέκοι|)ε, καί ό Δρ. Μο ί/θε (ΐέσα. Άλλ' δταν εί^ε το επισκέπτας μόν, εφνι'ε γ·>>ΤΥο?
Ό Π ανλοζ έξηκοι?.ονί)Γ|σε ι
μιλή, ό)} ά. οέν έπρόσεχα. Ή
διά μονι ήτο κο(ΐ)ΐατιασκένη. ^
Οάρρο; μου μέ εϊχε έγ>Όταλει<( καί ιιόνον ή ί<περηφάνειά . ^ ε'βο/νθησε νά μή κλάι|·ο;, νά ιΐ'Ι« δείξω τίίποτε. Από δ7.α δσα εΐχα πρ'ιν λίγον; μ?{να;. φήμΐΊν, ?!?('^ τΐ'χί«ν, θρίαιιθον,-μόνον 6 ε.Λ μοΰ εΐχε ιιείν»|. καί τώρα ή ι^.Μ τ);, πού είχεν δλα τα αλλα, μ· πάρη καί αίτό. Τό <3ράδυ έκεΐνο οτ>|ν άπδλπισίο: ζαί εχρί ;
δλοι αί φοοντίδε; τή; νοου«ιη
καί τοΰ Λρο; Μονρ, διά νά μ? *<* ιττ)σΐίχάσοϊ·ν. "Αν ιιποροΰσα «« ' θ&τα τότε τέλο; εις δλα. Ή '^'Λ σ"ίία ιιου ήτο πλι'|ρι>?.
'Επέροσεν άρκετός καιρο; >
αίσθανθτ"υ πά7.ιν ένδιαιαρ-Ρον
την σκιάν. Άδυνατοϋσα 6ισφ,
Είχα κατο,ντήσ») σκελττό-: κα
φαίνϊτο ότι μόνον τό β|ΙΟΟ?
γν!(»μ καί των έ'πώέσμων (ι
τονσαν στήν γή.
(Σννέχεια είς τό φύλλον τΐ]ί
σεχοΰς
ΌΑ^Α8, ΤΕΧΑ8- ?Γ !
θν,κό; Κηρυξ» πωλείται εί, ι
0θ5ΐηοροΙΐΙαη Νβνβ &» 1
Ο απα
ΝΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ Ζ0|
•Υ.ιό Χ. Α. ΓΕΡΟΠΑΝΝΗ
Τρ%,ρ
παρμένο άπό την
ζωήν.
ν τνάται 50
14Ο %¥. 2βΤΗ βΤ.,
«ΚΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΠΡΩΤΟΤΥΠΕΣ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
'Εϊχα αρχίση νά σννέρχίΰαιαι. Εί-
χα αρχίση νά έννοά) άορίστω; τα
πράγιΐατα, ώσάν έν.τάοΐΐ; σκοτει-
νον κήπου ποΰ φωτΕονται κάπον
κάπον άπό λάμι|'εις άστριοβπής. Αί-
ϋίνς επέρασαν. Χο)ρί; αμφιβολίαν,
ευρίσκομην εις ενα κρρβάτι, εί;
ενα λενκό δωμάτιον, δωμάτιον νο¬
σοκομείον, εσκέφθην, καί έκρα-
τοΰιιην άκίνητη. Γιατί τάχα οέν
ί|μποροΰσα νά κινηθώ;
Ναί, ήτο δωμάτιον Νοσοκοιΐΐί-
οι·, καί νά καί ;ιία λευκοφοροΰσΗ
νοσοκόμο; ποϋ κρατονσρ ενα πο-
τήρι μέ ενα κηρτόν σωλήνα μέοια.
«Πιέ το αίιτό, καί μί> προσπα¬
θή; νά κινητ)ν|ς η νά ομιλήση;.
Πρέπη νά κοιμηθή;·».
Νέον σνότο; καί έ'πειτα μία αλ-
λη λάαψις φωτός. ΘκμΜηνα' Τό
θέατρον! Άλλά πον'εϊνα: ό Παΰ-
λος; Ήτο μαζύ μου στά πασατΛί-
νια τό βράδυ έκεϊνο τής πρώΐη;
παράστασις. Ό κόομο; ι'το δι-
κός μόν. Μεγαλειτέρον κόσιιο; ά¬
πό εκείνον ποΰ ώνειρενθη ό Κό,ιης
τοΰ ΜΟΛτε Κρίστο. "Ερως! Ευτυ¬
χία! 'ί>ήμη! Θρίαβο;! ίίο>; :ϊχα
παί)ΐ]ισΓ| την στιγμήν εκείνην. Πό¬
σον σοβαρά εΐχα μΓλΡτήση, ρργα-
ΓτΓ/ίϊ τελειοποι ήση την τεχνΐ|ν μόν.
Εάν 7>το ποτέ κανείς ετοιιιο; δι-α
μίαν ευκαιρίαν, >^ιιην έγώ. "Ημην
φιλόδοξο; /ιαά δ·.' £μέ κ«ί οιά τόν
Παϋλον. Ό Παΐ5.ο; αέ άγαποΰσε
καί πίστεν; σέ μενά, καί νά δικαιο¬
λογήση) την γνώμην τού αυτήν, δ-
σκ>ν καί οιά νά ίκανοπυιήσα1 τΰν έ-
πι9ι<μίαν μόν δι" επιτυχίαν, είχα ρργαρ#Γ| -/.αί κοπιάοη. Κοί ρπΐΐτα ίίλθΐ ή ιιεγάλη ζν- καιοι'α, δπω; έ'ρχεται πάντοτε όι' ρνα ποΰ παρακαλεΐ καί έργά^εται διαρκω;. Ή πρωτπΐγί>>νίστρ!α ή-
πθένησε κια! έκλή·θ·ην νά την άλτι-
καταοτήσω. Ά! ι>ά έ'οειχνα είς δ-
λον; τί μποροΰσα νά κά;κο. Λγλ· έ-
((-«ντάζοντο πόσον καλά
μασμένη ημην.
Μέ τρέμοντα δάκτ.ι·?ια
<τι< τό φόοεμά μου, διώρθοσα τα; πτνχώσρΐ; τοι. Προσεπα·9·ΐ|σα νά ήσνχάοΐι·, άλλ' ?ίμ»]ν τρελί.ή ϋθίίι χαράν γιά τή-ν εν/ΐαιριίον αΊ'τήν. Καί όιι»υ; ηΐιην βι.ιβαία ότι μόλις θά πατοϋσα είς την σκηνήν όά ή¬ μην κνρία τοϋ εαντοϋ μόν καί τη; καταστάσε'.ος. Επί τέίλον; έόόίη τό σΰνθι^μα κ«ί γιεΐιιάτη ανυποιιονΓίίσίαν ετρε- ξα εξω. Καί έξαφνα Γνα γΰρισμια — ?να πέσιμο — δι νατοί πόνοι — ή φίονίι τοΰ Παΰλον — κ«ί <γ/λ- το;. "Ώστε αί-τΛ τιτο! 'ΕΆίΙ, «ιωνά; Μοϋ ε'δίϋκε κάτι νά πιώ καί προ- σ?πάθησα νά όμιλήσχο. «Ποΰ εϊμαΐ; Γιατί είιιαι έοώ: Τί <ηη-6η;» «ΈπΓσε;· στραγγοΰλιοτς την ράχι σον Κάν·α|ΐε ό.τι ιιπορούσ<χμρ επί τοϋ παρόντος;. Πιέ αντό χαι προσπά9ΐ}(τε νά κοιμηί>ής».
"Ε/-λεισα τα μάτια. Αί άναιιτ|-
σεΐς μέ οιτνετοιβαν. Ή μργάλη μοί·
ει:α«ρία νά τελειώσρ είς την τοο-
μεοάν αι'τήν καταίστροφήν. Άνε-
σήνχοσα έπαναστστικα τόν ώμον
νισΐ έγόγννσα ά'ί)'.ί?.α, εν·ο 6άκρι»α
ετοεχαν άπό τα σφικτο/Λ'Ρΐσμένα
μάτια ιιοι».
«Μή κινεϊσαι, μικρή ιιοι·. Πιέ
Ό καίιιιενος Παϋλο;· τόσο θλι^ι-
μένος γιά την άτι·χίια μου κα'ι δ-
μω; 㣫.ιάτος θάρρος καί φαιδρό-
τητα γιά ιιπή.
«Οί γιατροί λέγουν πιϊκ; θά ?ί-
σαι -/αλα, σέ τρείς ή τέσσαρας μή¬
νας, Καθ. Τι είναι τρείς ή τέοσα-
ρες ιιήνε;;·»
Ή Γκρΐτίης; ήργ.ετο σχεοόν το>
συν συχντι όσον καί ό Πώλ. Ή
ΓκραίΓς γαιάτη ρΰτυχίαν γιά τί]ν
έπιττ,^ίον τΓ,ς σέ ίνα νΐον εριγον.
Καί ην ν.αί έ'κρι»πτε την ευ&ΐΜία
τη^ καί ήτο γρμάτη φθοντίδα καΐ
οι·ΐιιπά·&ειαν γιά |%ιένα, δέλ μταροϋ-
σα νά μή νοιώθΐο μιά κρυφή ζ·(λο-
τυπία.
κολούθουν νά μέ έπιοτκώττων'ται τα-
'ΚΗτμτλίοιιένη δ.τα>; ήμην μέ μι-
σόκλειοτα μάτια, τό ολέμμα ιιου ε-
πιπτε πάντοτε στό ϊοιο σημείον τοΰ
τυίχου. "Ολα μέΊ'Τα είς τό δίι»ιάτιον
ήσαν κατάλεν/α. "Αν ίΐχαν χρ(όμα
τα θα διαον.έδα'Ια σχηιιατίζονσα
είχόνας ιιέ τό δλέμμα μο>. Μιά
νύκτα, ρλίΤ) ήμην έα.ΐ|ττλοχΐίνη α-
νρι·—·η, π«ιρετήρι>ο'α μιά σκιά έπΐά-
νω στόν ιιισοφώτιστο τοΐχο. "0-
πτος οέν ιιπορονσα νά γυρ/ίσθ) 5έν
ήξευρα τί εροιπτε τί|ν σκιάν αύ¬
την, χαί έ'πειτα άπό λίγο δέν ιιέ έν-
οιέφερρ αύτό. Ή σκιά ειϊλκυε τώρα
όλον μου τό έν'διαφέρον.
ρρ ρη ξημ,
σ' ενα ί-ψηίλό, στενό κρεδότι, δε-
μρνη κο,που -/.αί (Γ/,ίνητη. Λέν ί>σθα
νόιιην πόνθΛχ;, ιιό^ον ως; νά ήμην
/■αρφοχιήτ) κάτΐυ άτό ενα τρομε-
ρ·6ν ΰάΐρος. Μποροΰσα νά κΐΛ'ηθώ
ί)ιόλοι>; Έκ«Ία μία προσπαθεία
νά σηχΛισω τό άριστερό ιιου γέρι.
Ή λεπχηφορονσα νοσι-κόιιος εσκν-
ι|ι? έτάνω ■.«ου. "Ηνοιξα μέ πχίνον
τα μάτια. γιά νά την ρρωτήσ<<)· δέν ΐιποροϋσα νά όιιιλήσω. «■"Ολα είναι καλά, άνοπητή υου ·—ιΜι'ΐ φο*5ρϊσαι, "/αί πρό πα.ντοζ ιιή ϊίΐνίϊσαι». ^ Τόν είδα νά κυττάζη την Γκ.ραίης μέ τέτοιο βλέμμα λατοείας, ποϋ ποτέ δέν εΐχα ξαναδϋ στά μάτια τού. .- Ι αίηό καί κοιμήσου». Την ςροράν αΐ>τήν ηπια καί κοι-
μήθηκα.
Εξύπνησα στωϊκή. Ή κατάστα¬
σις δέν ιιποροΰσε νά διαρν.ίσΐ)
πολί», καί άνίί νά στενο/ωοοϋιιαι
γιά ό.τι εγινΐε, επρεπϊ να προο'πα-
θήσω νά γίνοο γρήγορα καλά. Ε
πί τέλονς τίιιην νεα, καί ή ν^ηρ
είναι πάντα γεμάτη ϋλπίδες;. ''.λίν-
λαι εύκαιρίαι θά ηοχοντο. Άγα-
ποΰσα παρά πολύ την εργασίαν
μόν, γιά νά φαντασ'θιΤ) τό μέλλο ν
κενόν. Εύτυχώς ?>έν εϊχε νά στε.νο-
χωροΰιιαι γιά χρή'ΐατα. Ό μακα-
οίτης πατίρα; μοί· εΐχρ φροντίσιι
γι' αντά.
Ό Παϋλο: π^ιρίιΐίνε νά μέ 5ίί.
Οί Ιατροί ήρχοντο, ρπιτι^ειοι,
καί.οί ανθρωποι, καΐ μέ έυασάνιΊαν
μέ τα; έξετάσει; των καί ■θΐοαπ'α-
ΠΓ Τίι^ν Έτ/|7. Ι νΐΓϊν τΆ ίίίΐ]
ό'ροικ.
Φίλοι ήογοντο. Λέν ■ίίξίπιρ.α ότι
ή ό ΰ 4
ΑΓΓΛΙΚΗ ΤΧΟΛΗ ΤΒΙΟΗΑ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1914
Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασκαλία άτομική, Άγγλιστί—'Ελληνι-
στί, παρ' Άμερικανίδος, κατόχου τής 'Ελληνικής. Άνοικτή άπό 10
π. μ. ε ως ΧΟ μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξΰ 40—41ης Όδοϊ-) ΝΕνΥ ΥΟΒΚ
ΚΑΤΟΧΟ! θΙΚί>ΠΕΔΩΝ
ΕΥΚΑΙΡΙΑ όπω; άποκτήσητε ιδιόκτητον οικίαν έναντι ε¬
λαχίστης προκαταβολής. Τιμαί δολλαρια 2750 καί ίϊνω υπον-
δήποτε. Διά περισσοτέρας π?.ηροφορία; άποταθητε:
. 8. ΡΑΙ.ΑΤΟ8 & Ο Ο.
ΒϋΙίΡΕΒ5 ΑΝΡ ΟΟΝΤΒΑΟΤΟΚ5
4709 ν*ΗΙΤΕ Ρ^ΑIΝ8 ΑνΕ., ΝΕν ΥΟϋΚ, Ν. Υ.
Τβΐβρήοηβ: ΓβΪΓΐόόαηΙίδ 1248.
υπήρχαν τοσοι ποΰ. . _Τ.5..._
γιά την νοατάοτασί μου. Τό δομά-
τιόν αον οτο πάντοτε γευάτο άνί
Μοΰ έ'φρρ«ν καί μόν εστειλαν κ αί
είδον; φανταστικά δώρα — κον-
κλε;, '6ι(3λία, παιγνίδια, ό,τιδι'|πο-
τε. ποΰ κατά Την γνώιιην τ(·>ν θά
με όιθΜΓ/.έδαζε.
Έτσι οί μέοες περνονσον σχε¬
τικώς γρήγορα. Κατοτ. ,τήν νύκτα,
ιίταν δέν μποροΰσα νά κοιιιηθώ,
κοί τό σώυά μοί πονοΰσε πολν. ε-
κί.αια. Ά)λά πάλιν προοΛα^οΰσα
νά .τία'ρ·ηνορη;9ώ καί έν.αιμνα (Τχέδια
διά τό μέλλο". Μοϋ είπαν όργότε-
ρ·α ότι χρ·εθ)στοϋσ{« την '^ήν μοί;
εί; τό ότι ύπήκουσα είς τοΰς ια¬
τρόν; καί δέν ΓΊ.Ί>οσεπΓί9ιονΛ ν« κι-
νηθώ. Ή άλήθεια είναι 5τι οέν ή-
σ·θανόια|ν πόνον; παιοά ιιόνον δ¬
ταν προσεπάθουν νά κινηιδώ. Καί
έ'τσι οέν τολμονσα νί κιντ,θώ γιά
νά ιιή ν.τοφέρω τοίι; τρομερο·ς
έκείνους πΟΛΌΐ»;.
Υπηρχϋ,ν στιγμαί ποϋ καί ή ελ¬
πίς ιιέ ίγν.ατέλειπε. καί θύ εθετα
τέλο; εί; τΐ|ν ζωήν μοί. άν εΐχα κια¬
νένα κατάλληλον μέσον δι" αύτό.
'ΕΟδοιιάοΡ; επέρασαν δι'ο μή-
νε;· τρεϊ; -ιήνε;. Οί ϊατοοί ιΊρναΰν
το νά μοΰ πονν κάτι όρ·ΐ'στιν.όν.
"Ισω; μρτά ενα ιιήνα. άν τίιιην
7.α)τ, καί δέν παρουσιάζοντα περι-
πν.οκιαί.
Ό Παίλος καί ή Γκρβτίης ίςη-
Τάς ννκτορς, δταν δέν έκοιμώ-
ιιην, άκο3.οι·θο€σα μέ τό βλέμμα
μου τάς γραμμάς τής σκιάς 'νααί
προσπαθοΰοα νά δημιουργηθή) (ραν
ταστικά σχνΐ|ΐατα. Αίτό εξηκολού¬
θησεν επί Γθδομάδ<«;. Κατόπιν, ε- πειτα άιό ιιίαν ά7.ληιν γενικήν ε¬ ξέτασιν ντό των ιατρών, ευρέθην 6ΐ'9·ισιιένη είς ττ|ν άπελπισΐαν. Μι- σοΓ'οΐα την ιινοοΑιά των άντισηπτι- κών, τάς λεν/οφορονσας νοσοκό- ιιο:>ς καί Ίοττρού; τό 'ι£Χ-λο δίι>μά-
τιον.
«λεν 8ά πατήοω ποιέ οέ λεννίόν
δωμάτιον^. εί/Τα στήν νοχτοκόμον
μόν. «Μισώ χά 9ε τι λενκίόν. Καί
>Ί τροιιερή αντη μυρωδιά τοΰ αίθέ-
ρος. Θά την ιιυρίξω, θαρρίο, σ' δ-
λη ιιου την ζωή».
Η νοσο/.άμος άκούμβησε τό χέ-
ρι της στό ]ΐετο·πό μου. «Πιέ λι-
ι'άκι απο ττ· ν.ιορτοκαλλάδα αντήν.
Ι ην εκαμα μόνη μόν».
_ Ακούιι^ιισε στά χείλη μσι τό πο-
τήοι ιιέ τό νσωί.ήνα. Πά»; τα μι-
σοϋσα δλα αντά. Νά μένη) ςαπλω-
μένη έκεΐ άκίνητη, καί νά μέ τοέ-
φοι·ν σαν παιδί. "Εσφΐξα τα χεί-
λτ· ιιου μέ πεΐσμα. Ή νοσοκόμο;'ιιέ
έκια-ταξε μέ συμπάθειαν.
«'Αγατητό μοί· παιδί, τό ξενρο-
μεν ότι αί-τό είναι τρομερά νιά σέ-
να, καί πόσον γενναία φάνηκε;.
Μή μά; έγκαταλπ'πει; τώρα. Άν
μα; βοηθήστ];. δν εξανολονθι'|σης
να εΤσαι γενναία, εϊιιαι ^(βαία δ-
τι θά νικήσωμεν*.
«Αν είχα τουλάχιστον ενα σπΐ-
τι», εϊτχΐ αέ δάκριια." «"Αν μποροΰ-
οα νά σέ πάρω μαζύ μου σ' ε'νασπί
τι, θά μτοροΰσα νά ύποφέρο) άκό-
μη ολίγον».
«Αίττό δέν θα ήτο τό καλλίτερο
γιά σένα. καλή μου. 'β^ α
με να σε πρριποιη9οϋ!.,ε ΐτολ{.
λίτερα. "Ωοτε προσπάί}^ ν< μης ΰποαον>)ν κάί νά ξανο
γενναια». "
Την νύκτα εκείνην ή σχιά ?)
οριστικόν σχτϊιια. Έγινεν ενα
τι- ενα οτπίτι μέ "'ογί
μεγά?Λ παρά9ι·ρα. Γολλικέ-
ρρς, πρασινάδε; καί ήλιον πα
Σέ λίγο άπεκοιμπ9 6)9
τό πρωΐ.
Ή νοσοκόο: 7:τ0 κατεν
μένη. Ο Δρ. Μούρ, Ρνας λσ
Λταρο; χειροΰργο; ποΐ ή'οχετο
μέ ετ5λεπε τακτικά, ήτο έτίση
λύ εύχαριστηίΐιέΛΌ;.
ρ,
μόν χαμογέλασε.
Άνυπομονονσα νά δώ τόν ΓΙο
λον. ' Η'Μα νά τον μιλοΰσα γιά Ι
θνά
και ή ά.τογοήτευσί: μου ηχ» ,«,
λη δταν έβράΐδνασε χοιρΐ: ό Πό
λο; νά μοϋ -καιιτ) την τακτική
πίσκεψι.
ΕΓναι αλήθεια ότι τελευταίως]
καανε κάποτε άποι·σίκ, άλλά .'.
παρεποΛΐθηΐκα. Είχε πο^έε έον|
σίες. Είχε προαχ9τ] τεί.εντα;ο>ς;
εΐργάιζετο πολύ.'Αλλ' ρ·/ε'ινψ χ.
•ημέσιχν τ/θίλα νά τόν οώ. Άλλ'
νύκτίοσε καί 6 Παΰλος δέν Μ
Εγύρισα στό φανταστιχό βκΐύ
κι ιΐον.
Τη,ν ω>Λη μερά ό Παΐλο
καί τννθρ καί ή Γκοαίης.
αιιέσΐί'ΐ; ηρχισα:
«Ρ05α ενα τόοο ωραϊο στιιτά
Πανλε. Πρέπει νά τό κτίσκ||
μάλι; γχνρίσω οτόν κόσμον. "Ήρί
σα νά περιγράφω τό σπιτά-<ι μα εω; ότου ή σκοπή τού μέ έν» σητκώσω τα μάτια μόν. Τόν νά κιττάζτ] την Γν.ραίης ιχί τ 6λέμαα /.ατρείας. ποΰ ποτέ δέν ι χά ξαναδίϊ ο^ά ί·άτια τού. Σιγά. σιγά έ'στοει|α τό 6λέιι μου πρό; την Γκροΐίπ;, έν Παΐλο; άντιληφθ·ε1; την σι« μου ήριχισε νά λέγη: «Ποίος ίνιαφέρεται γιά σ"πίτια, Καθ. τοσέ; δοινυειέ; καί φροντίιοες; 1 νέ καλά καί 0« σοϋ δα'ξωμε ραιάτρρα άπάρτμεντ στήν Ν| Ύόρντη. Κτίζονν κατι καινονργ στο{< 63 δρόμον; ποΰ είναι.. "Ενα έλαφρό -χτίτη,μα αχψ ρα τόν διέκοι|)ε, καί ό Δρ. Μο ί/θε (ΐέσα. Άλλ' δταν εί^ε το επισκέπτας μόν, εφνι'ε γ·>>ΤΥο?
Ό Π ανλοζ έξηκοι?.ονί)Γ|σε ι
μιλή, ό)} ά. οέν έπρόσεχα. Ή
διά μονι ήτο κο(ΐ)ΐατιασκένη. ^
Οάρρο; μου μέ εϊχε έγ>Όταλει<( καί ιιόνον ή ί<περηφάνειά . ^ ε'βο/νθησε νά μή κλάι|·ο;, νά ιΐ'Ι« δείξω τίίποτε. Από δ7.α δσα εΐχα πρ'ιν λίγον; μ?{να;. φήμΐΊν, ?!?('^ τΐ'χί«ν, θρίαιιθον,-μόνον 6 ε.Λ μοΰ εΐχε ιιείν»|. καί τώρα ή ι^.Μ τ);, πού είχεν δλα τα αλλα, μ· πάρη καί αίτό. Τό <3ράδυ έκεΐνο οτ>|ν άπδλπισίο: ζαί εχρί ;
δλοι αί φοοντίδε; τή; νοου«ιη
καί τοΰ Λρο; Μονρ, διά νά μ? *<* ιττ)σΐίχάσοϊ·ν. "Αν ιιποροΰσα «« ' θ&τα τότε τέλο; εις δλα. Ή '^'Λ σ"ίία ιιου ήτο πλι'|ρι>?.
'Επέροσεν άρκετός καιρο; >
αίσθανθτ"υ πά7.ιν ένδιαιαρ-Ρον
την σκιάν. Άδυνατοϋσα 6ισφ,
Είχα κατο,ντήσ») σκελττό-: κα
φαίνϊτο ότι μόνον τό β|ΙΟΟ?
γν!(»μ καί των έ'πώέσμων (ι
τονσαν στήν γή.
(Σννέχεια είς τό φύλλον τΐ]ί
σεχοΰς
ΌΑ^Α8, ΤΕΧΑ8- ?Γ !
θν,κό; Κηρυξ» πωλείται εί, ι
0θ5ΐηοροΙΐΙαη Νβνβ &» 1
Ο απα
ΝΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ Ζ0|
•Υ.ιό Χ. Α. ΓΕΡΟΠΑΝΝΗ
Τρ%,ρ
παρμένο άπό την
ζωήν.
ν τνάται 50
14Ο %¥. 2βΤΗ βΤ.,
ΕΓθ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΤΑ
ΕΡΓΑ
ΓΟ
της ηροβλήψκ-
λλ
η
τάς έταιρείας.
ΑΘΗΝΑΙ, 13 'ύουλίου. — >
Ό 'Υτουργό; τή; Σνγκοινωνι-
-ίό σινεργ«σ{Ι?ι οήιιερον, ώς ό-
ΐίθΐνωστ, μετά τού" κ. Βενιζέλου,
τρο/ειμέλΌυ νά καθορισθή το Κυ-
οητι/.όν πρόγραμμα διά την έκ¬
θεσιν των άποξηραντικών καί
^ιτών εο<Γων Στρυμόνος,"— ίίίςη:τ-ί·>ν — Θε.σ<ταλίας "/αί Ή- ίίρου. Υπουργός θά προβί) εις ΕΪσήγησιν ενώπιον τοί κ. νιζέλου επί των Ικκρεμουσών τααϊων Φαονντεσιον — 'Εργο- τι/ή; — Ονλρν — Μόν* καί οίντ, ί/Μτων δέ τάς έν προκει- φίίσϊΐ'; τού, ΰά τονίση (Γ « εϊιιεθα είς θέσιν νά γνωρί- εν, την ανάγκην όπως τόν όρον συντταιρικής άντεπιστασίας, 1 ότοίον προέτεινεν ή Έταιρεία οΐ'ντεσιον — Έργοληπτική καί τοϋ οποίον πάσα ύπερδασις προΐΒΤολογισμοϋ εκτελέσεως ΐο·"ων βαρύνει την ανάδοχον Εταιρείαν καί ούχι ώς εγένετο μέ ~Αας 'Εταιρείας είς τό παρελθόν, Κοάτος. [πί τού σημείον αύτοι ό κ. ρίοπστοιιανος αποδίδει μεγίστην ΐιιασίαν, αφ' ενός μέν διότι μέ- οι τούιδε διάφοροι "Εταιρείαι ΰ- β είς τό Υπουργείον Συγ- ίΐνοονίας έξωγκωμένους λογαρια- οΰς, τούς όποίους ήτο ύποχρεω- Ιίο τουτο έκ των σχετικών συμ- 'ν νά έγκρίντι, άφ' ετέρου δέ ιοτι ιδία τοϋ μέσον αι'τοΰ παοεί- το νοίοσσιαϊοι ιμισθοί είς .βάρος ι φορολογουμένων, πρός άνωτέ- ίααλλήλους των Έταιρειών, /οί των οποίων έτύγχανον πρώ- ' ίτα/ληλοι τοϋ Υπουργείον καί ίτινες έ τί ττ) προόψει μεγαλητέ- "; «ιιοιοής, παρητονντο τής ·θέ- '' ην ν.ατεϊχον είς τό Ύπουρ- *Β«3ΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡ1ΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1928. 25 δέ εσχάτως παρετηρή- ιγα/.η διαρροή ύπαλλήλων τον νργείου Συγκοινωνίας έκ τής «νΐι) αιτίας, ό κ. Χρηστομάνος 'μνινεν έρώτημα πρός τό Νο- ν Συμβούλιον, αν δύνανται πνοΐ ύπάλληλοι επί ΰποσχέσει "'ητερου μισθόν, νά παραι- »ιπαι τής ^θέσεως των -/αί νά με- ο- η>ν είς έτέραν, έπιχειρήσε-
"'ΐ'ΠΐΛον μέν, άλλά των όποί-
τα ιιισθολόγια, πρός πληρωμήν
εν ;όγφ νπαλλήλων, «αρυνουν
Η«ίτι/ό προϋπολογκτμόν.
ΐ Π
ί!Γ/Ιλια νΗχον°ι*<«οΛλβι·. Πλήρη» ησις δλων των θανμάτβν ττ»; ««μητορος Παναγίας, μέ ολα: τό{ Γ*·ο νας Ι0° '£λληννη,ιι>3 η·1 έε
« Η έ-ιτι>χί« τού Αιώνος».
ΕΧΕΤΕ
Πιτυρίέα, φα-
γοΰραν η τρι-
| χοφάγον σ τ 6
κεφάλι, ή άλ¬
λην έπιδερμι-
κήν πάθησιν;
—Είσθε φαλα-
Ρα,.ον κρός;
ίΟΤΕΖΗΊΉΣΑΤΕΤΟ
φυοτριχον
ΤΓβ(ΐβ ΜαΓΐί
^-5 είναι το μόνον φάρμακον, το
ΙλΤ '^' άχ0τι»ϊχ«ν«' «πό τοί
βτί!ερβΛε"η ™'"*ς τά? 5νω %Λ'
ι Δ
β! οΐνόπνεομα.
θ Πλεί-
την κόμην των
Γάψ«έβ
,,
4. 8 ούγγ. |2
. ΡΆΙΛΑαθδ
2811, 3ί., Νβ-ΊΓοτΙ
Λ^ 5525
αηα
ι
50% ΕΚΠΤΩΣΙΣ 50%
—•ΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚϋΙΡΙΑ δπως μ& την σπανίαν αυτήν προσφοράν
αποκτήση κάθε Έλληνικό σπίτι είς τό ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΐΑΣ ΤΩΝ, τάς
Τ ϊ3 Ε Ι
(ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΑΕΜΑ), ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΤΗΖ ΕΛΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καπνός στόν άνεμο, στάχτη τα μίση
ΕΜΒΛΤΗΡΙΟΝ *
Στίχοι Ι. Πολέμτε-Μοκηχη Δ. Λανβ4γχ<ι * · · ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ &χίνησ' άπ' την Ίλλυρία τίι μακρυντι ΚΟΧ ΤΒΟΤ—5ΗΙΜΜΥ Ύιό θ. ΜΟΝΤΕΡΝΛ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ Ένα βάλς εΐν' ή ζωή μας κι' άς άο- (χίση ό χορός ΟΠΕΡΕ1ΤΑ ΎπΑ Ν. Χοτζηαποσΐο)αν ΛΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ «αοχο Ζ' εχα χυμπαοηιη) ια, πουλί μου, μην άκοΰς τού κόσμον, πάντα α' αγαπώ, ΟΠΕΡΕΤΤΑ ·Υπ*Ν. Χ«πζηοΛ0<πο)οι, ΑΧ! ΕΛΑ αΔΙΑ ΦΑβ "Αχ! ελα πέτα δω στή μοναξιά μόν, • · · ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΛΙ 'Εδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνα; (καστανης ΤΑΝΟΟ Μοναχί) χ»! ΣτΙχοι Α. Βώτ.., • · · ιΝΕ ΟΗΕΗΟΗΕ ΑΡΗΕ5 ΤΙΤΙΝΕ Γαλλιστί καί ΈλληναστΙ ΓΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ • * * Η ΚΟΡΗ ΤΑΝ ΚΥΜΑΤΒΝ Κόρη πάνω άπό τδ δράχο σαν πουλί (μοναχό ΚΟΜλΝΟΕ · «αί Μοικηχή θ. Ι. ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ' Μή λησμονησης, άν μακρυά μου εΐσαι Ποίηβις Λ. Βιτά) η—Ηουβιχή Ε. αι Οβρυι εΕΝΥΧΤΙΔΕΣ Πώς 9ές νά κλείσω μάτι πειά. Μοιχπχή Ε. Πίγγη ΕΑΑ—ΕΑΑ ΝΙθμΐ <ίΑ βΡΑθμ) Ιίίέσ' στή θερμή σου άγκάλη Στιχοι Ν. Βλυσσι*·» ■ · · ΓΙΑΤ1 Γιβτ» λυπητερό τραγοΰδι λέν τα που· (λιά πρωϊ ,πρωΐ ■^ Μοι-σιχή Τ. Ξανθοπβύλου ... ΓΙΟΖΕΦ. ΑΧ Γ.Ι0ΖΕΦ (ΟΠΕΡεΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟθαΐΙ) Νοιο')θω τί) λαχτάρα άλήθεια Πά; <χ τοϋ Γίβμονι^οδ ΙΚΗ Σ' ΕΜΑΑΠΙ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ! ΙΙές μ' άγάπη μου τί εχεις Γ. Λ«μ."«<8·»—ΜοΐΜΐχή Όϊ ΟοπγΙιι ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ (ΓΑΕΝΤΙ ΤΡΕΛΛΟ) Μέ γλένττ καί μέ φλέρτι τή ζωή περνώ 8ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΠΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μοτύρ' εΐν' ή νύχτα στά 6ουνά, ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΧ ΕΓΙΑ ΜΟΛΑ "Εγια μόλα, εγια λέσα, ■Λ"φύσηξε 6οοηά, Πβ.'η<η; Μ> Σΐαμακλαν—Μοι'αιχή Κολβμοίίί
...
ΜΗ Μ' ΕΡΠΤΑΣ
(ΜΑΜΟΥΡΙΧΜΑ)
μή μ' έρωτς/ς γιατί 9ρτ)νώ
ΛΙή μ' έρωτ(<ς γιατί πονώ Ποίησι; Γ. Ααμπβιηι&ου—Μανοιχή Ν. Μ-ιΑλίη ... ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝ&Ν (ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ) "Οταν σ' έ.ιρωταντίκρυσα, δταν σί (πρωτοείδα Μέσ' στήν ψυχή μου ενοιωσα καποια (κρυφϊ) έλπίδα ΟΠΕΡΕΤΤΑ "Υπο Ν. ζ 51! ΚΑΤΕΡΙΝΑ Ά πό μικοο παιδί είχα μιά μελαγχολία στήν καρδιά όδυνπ)ρή, τί φο6ερή! (τί τρομερή! ΟΝΕ 5ΤΕΡ ΤΙΤΙΝΑ 'Αλήθεια εΐμαι σαστισμένος κι' άπ' δλους σας παρντόν ζητ» Γιατ* ?χω χάση ό καύμένος ιΈκεϊνο ποίχα λατρεντό. ΓΟΧ ΤΒΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ • · · Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ Τόν κόσιιο γνρα τόν «ρέρνω καί γν· (ρίζω ' καί κ.αθενός διαδάζω 'γώ τη μοίρα ή Τ. Μωβαιτίνη—Μβυσιχή Ι. ΟΙχσνομάχο· ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ Έγώ τό πίνω καί τό λέω, ^ γίνουμαι στουπΐ Μονσιχή Ε. Πύγγη ... Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΑΙΑ Μιά ιιΧΗ~ικιά έλπίδα, φώς μου, εχω έδώ μέσα στήν καρδιάι ΣΕΡΕΝΑΔΑ Τώοα ποΰ τό σκοτάδι άπλώθηκε στί| (γήν Ήλθα νά τραγουδήσω ώς νά πθοδάλ' (ήαΰγή Μουσιχη Σ. Σαμάβα • · · ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Σέ δίχτυα άγάπης σάν δρεθοΰν μέσ' τής ζωής τό κϋμα ΟΠΚΡΕΤΤΑ ·Υιό Ν ΧοΐζηβΛββτίλ·» • · · Ο' Ε5ΡΑ6ΝΕ Εα ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΠΟΛΥΜΝΙΑ Ο ΓΈΡΟ ΔΗΜΟΣ Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό- (νους κλέφτης Πςιηβις Βολοωριτου—Μανσιχή Π. Καφθ(»ΐ) ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡ« Άσε νά γύρω μέσ' τη θερμή την <$γ- (καλιά σου καί την καρδιά σου ελα ν' ανοίξη; (μυστικά ... Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ (λνηαΐΑ τραπεζιου) "Οσφ γυρίζ' ή σςταϊρα χαί στής ταδέρνες φρίσκεται κραβΐ Ι.· ΟΗΙΕΝΤΑΙ.Ε Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά σένα, ρέ σκ>.ΐ)οόκαρδη και πλδ·
(βμα άρειμάνιο,
Αίγο μυαλό μοΰ εμεινε κι' αύτό είναι
(βιδάνιο
Ιΐονοιχΐ) Α.
Η ΞΕΑΟΓΙΑΣΤΡΑ
"Αχ! ξελογιάΌτρα, μ' ά.τονιόι
ό δόλιος τί σοΰ φταίω
Μουαιχή Ν. Χοΐϊηαποστίλοι,
Ιιιιΐινή Α. Κ α β Ι « ι Ι ·
«ΙβΟίΕΤΤΕ
"Έδιωξε πειά τώρα ή
ίσα εΐχε ή 'μέρα 6άρη
ροχ τεοτ
ΕΡΠΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ
<Τ0 ΤΡΑΓΟΥΑΙ ΤΗΖ ΛΑΤΕΡΜΑΧ) Μόνο μέσ' στί(ν ταδέρνα μού φεύγει (τό |ΐεράκι, . * · ΕΞΟΜΟΑΟΓΗΣΙΣ Παπά, μιά κόρ' άγάπησα κα'ι μ' άγα· (ποϋσε σάν τρε?.λή Ποίηβι; Ι. Πολίτη—Μονσιχή Σ Σαμά«« ΕΝβΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ Ένθυμήσου σκληρά τήνώραίαβραδυο ... ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ ΠαντρΓμένος πρίν πάω στά ξένα νύφη άκόμα ξανθούλα μικρή Ποίησις Γ. Δο<κή·η—Μουσιχή Σ. Σ ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ (ΟΕΛΟ ΙΑΜ ΠΡΠΤ») Θέλω σδγ πρωτα στήν άγκάλη σου (νά γέρνω " ... ΟΙ ΕΡαΤΕΥΜΕΝΟΙ «ΑΓΑΠΗΧ ΛΟΓΙΑ) Τούς πόνοχκς, τής πίκρες.* καϋμοΰ; λησμσνω καί γελώ τ' ώραϊό σου στόμα γλυκά σάν φιλώ. ■ ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ. ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΑΑΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ ΔΟΛΛ. 3.00 50Τ» Συμπληρουντες το πα¬ ραπλεύρως δελτίον, άπο- κόπτβτε κ*1 μάς τό ταχυ- δρομεΐτε, ημείς δέ άνα- ·λ«αμβάνομεν την άποβτο- λήν δι* λογαρι*«»μον σας, 8ι* οιονδήποτε μέρος τον ΔΕΛΤΙΟΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΝΑΤIΟ^Ά^ ΗΕΚΑΙ.Ό (Βοοΐί 81θΓβ) 140 "ννβδΐ 26ίΐΐ 81., Νβνν ΥογΙϊ Έσοικλείστως ευρίσκετε δολλ. 8.00, μέ την παράκλησιν όπως μοί άποστείλητε τάς τρείς Μουσικάς Συλλογάς. "Ονομα.......................,........................ Διεύθυνσις.............**.—...4........................ Πόλις..................... Πολιτεία...................
ΤΑ
ΕΡΓΑ
ΓΟ
της ηροβλήψκ-
λλ
η
τάς έταιρείας.
ΑΘΗΝΑΙ, 13 'ύουλίου. — >
Ό 'Υτουργό; τή; Σνγκοινωνι-
-ίό σινεργ«σ{Ι?ι οήιιερον, ώς ό-
ΐίθΐνωστ, μετά τού" κ. Βενιζέλου,
τρο/ειμέλΌυ νά καθορισθή το Κυ-
οητι/.όν πρόγραμμα διά την έκ¬
θεσιν των άποξηραντικών καί
^ιτών εο<Γων Στρυμόνος,"— ίίίςη:τ-ί·>ν — Θε.σ<ταλίας "/αί Ή- ίίρου. Υπουργός θά προβί) εις ΕΪσήγησιν ενώπιον τοί κ. νιζέλου επί των Ικκρεμουσών τααϊων Φαονντεσιον — 'Εργο- τι/ή; — Ονλρν — Μόν* καί οίντ, ί/Μτων δέ τάς έν προκει- φίίσϊΐ'; τού, ΰά τονίση (Γ « εϊιιεθα είς θέσιν νά γνωρί- εν, την ανάγκην όπως τόν όρον συντταιρικής άντεπιστασίας, 1 ότοίον προέτεινεν ή Έταιρεία οΐ'ντεσιον — Έργοληπτική καί τοϋ οποίον πάσα ύπερδασις προΐΒΤολογισμοϋ εκτελέσεως ΐο·"ων βαρύνει την ανάδοχον Εταιρείαν καί ούχι ώς εγένετο μέ ~Αας 'Εταιρείας είς τό παρελθόν, Κοάτος. [πί τού σημείον αύτοι ό κ. ρίοπστοιιανος αποδίδει μεγίστην ΐιιασίαν, αφ' ενός μέν διότι μέ- οι τούιδε διάφοροι "Εταιρείαι ΰ- β είς τό Υπουργείον Συγ- ίΐνοονίας έξωγκωμένους λογαρια- οΰς, τούς όποίους ήτο ύποχρεω- Ιίο τουτο έκ των σχετικών συμ- 'ν νά έγκρίντι, άφ' ετέρου δέ ιοτι ιδία τοϋ μέσον αι'τοΰ παοεί- το νοίοσσιαϊοι ιμισθοί είς .βάρος ι φορολογουμένων, πρός άνωτέ- ίααλλήλους των Έταιρειών, /οί των οποίων έτύγχανον πρώ- ' ίτα/ληλοι τοϋ Υπουργείον καί ίτινες έ τί ττ) προόψει μεγαλητέ- "; «ιιοιοής, παρητονντο τής ·θέ- '' ην ν.ατεϊχον είς τό Ύπουρ- *Β«3ΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡ1ΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1928. 25 δέ εσχάτως παρετηρή- ιγα/.η διαρροή ύπαλλήλων τον νργείου Συγκοινωνίας έκ τής «νΐι) αιτίας, ό κ. Χρηστομάνος 'μνινεν έρώτημα πρός τό Νο- ν Συμβούλιον, αν δύνανται πνοΐ ύπάλληλοι επί ΰποσχέσει "'ητερου μισθόν, νά παραι- »ιπαι τής ^θέσεως των -/αί νά με- ο- η>ν είς έτέραν, έπιχειρήσε-
"'ΐ'ΠΐΛον μέν, άλλά των όποί-
τα ιιισθολόγια, πρός πληρωμήν
εν ;όγφ νπαλλήλων, «αρυνουν
Η«ίτι/ό προϋπολογκτμόν.
ΐ Π
ί!Γ/Ιλια νΗχον°ι*<«οΛλβι·. Πλήρη» ησις δλων των θανμάτβν ττ»; ««μητορος Παναγίας, μέ ολα: τό{ Γ*·ο νας Ι0° '£λληννη,ιι>3 η·1 έε
« Η έ-ιτι>χί« τού Αιώνος».
ΕΧΕΤΕ
Πιτυρίέα, φα-
γοΰραν η τρι-
| χοφάγον σ τ 6
κεφάλι, ή άλ¬
λην έπιδερμι-
κήν πάθησιν;
—Είσθε φαλα-
Ρα,.ον κρός;
ίΟΤΕΖΗΊΉΣΑΤΕΤΟ
φυοτριχον
ΤΓβ(ΐβ ΜαΓΐί
^-5 είναι το μόνον φάρμακον, το
ΙλΤ '^' άχ0τι»ϊχ«ν«' «πό τοί
βτί!ερβΛε"η ™'"*ς τά? 5νω %Λ'
ι Δ
β! οΐνόπνεομα.
θ Πλεί-
την κόμην των
Γάψ«έβ
,,
4. 8 ούγγ. |2
. ΡΆΙΛΑαθδ
2811, 3ί., Νβ-ΊΓοτΙ
Λ^ 5525
αηα
ι
50% ΕΚΠΤΩΣΙΣ 50%
—•ΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚϋΙΡΙΑ δπως μ& την σπανίαν αυτήν προσφοράν
αποκτήση κάθε Έλληνικό σπίτι είς τό ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΐΑΣ ΤΩΝ, τάς
Τ ϊ3 Ε Ι
(ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΑΕΜΑ), ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΤΗΖ ΕΛΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καπνός στόν άνεμο, στάχτη τα μίση
ΕΜΒΛΤΗΡΙΟΝ *
Στίχοι Ι. Πολέμτε-Μοκηχη Δ. Λανβ4γχ<ι * · · ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ &χίνησ' άπ' την Ίλλυρία τίι μακρυντι ΚΟΧ ΤΒΟΤ—5ΗΙΜΜΥ Ύιό θ. ΜΟΝΤΕΡΝΛ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ Ένα βάλς εΐν' ή ζωή μας κι' άς άο- (χίση ό χορός ΟΠΕΡΕ1ΤΑ ΎπΑ Ν. Χοτζηαποσΐο)αν ΛΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ «αοχο Ζ' εχα χυμπαοηιη) ια, πουλί μου, μην άκοΰς τού κόσμον, πάντα α' αγαπώ, ΟΠΕΡΕΤΤΑ ·Υπ*Ν. Χ«πζηοΛ0<πο)οι, ΑΧ! ΕΛΑ αΔΙΑ ΦΑβ "Αχ! ελα πέτα δω στή μοναξιά μόν, • · · ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΛΙ 'Εδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνα; (καστανης ΤΑΝΟΟ Μοναχί) χ»! ΣτΙχοι Α. Βώτ.., • · · ιΝΕ ΟΗΕΗΟΗΕ ΑΡΗΕ5 ΤΙΤΙΝΕ Γαλλιστί καί ΈλληναστΙ ΓΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ • * * Η ΚΟΡΗ ΤΑΝ ΚΥΜΑΤΒΝ Κόρη πάνω άπό τδ δράχο σαν πουλί (μοναχό ΚΟΜλΝΟΕ · «αί Μοικηχή θ. Ι. ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ' Μή λησμονησης, άν μακρυά μου εΐσαι Ποίηβις Λ. Βιτά) η—Ηουβιχή Ε. αι Οβρυι εΕΝΥΧΤΙΔΕΣ Πώς 9ές νά κλείσω μάτι πειά. Μοιχπχή Ε. Πίγγη ΕΑΑ—ΕΑΑ ΝΙθμΐ <ίΑ βΡΑθμ) Ιίίέσ' στή θερμή σου άγκάλη Στιχοι Ν. Βλυσσι*·» ■ · · ΓΙΑΤ1 Γιβτ» λυπητερό τραγοΰδι λέν τα που· (λιά πρωϊ ,πρωΐ ■^ Μοι-σιχή Τ. Ξανθοπβύλου ... ΓΙΟΖΕΦ. ΑΧ Γ.Ι0ΖΕΦ (ΟΠΕΡεΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟθαΐΙ) Νοιο')θω τί) λαχτάρα άλήθεια Πά; <χ τοϋ Γίβμονι^οδ ΙΚΗ Σ' ΕΜΑΑΠΙ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ! ΙΙές μ' άγάπη μου τί εχεις Γ. Λ«μ."«<8·»—ΜοΐΜΐχή Όϊ ΟοπγΙιι ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ (ΓΑΕΝΤΙ ΤΡΕΛΛΟ) Μέ γλένττ καί μέ φλέρτι τή ζωή περνώ 8ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΠΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μοτύρ' εΐν' ή νύχτα στά 6ουνά, ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΧ ΕΓΙΑ ΜΟΛΑ "Εγια μόλα, εγια λέσα, ■Λ"φύσηξε 6οοηά, Πβ.'η<η; Μ> Σΐαμακλαν—Μοι'αιχή Κολβμοίίί
...
ΜΗ Μ' ΕΡΠΤΑΣ
(ΜΑΜΟΥΡΙΧΜΑ)
μή μ' έρωτς/ς γιατί 9ρτ)νώ
ΛΙή μ' έρωτ(<ς γιατί πονώ Ποίησι; Γ. Ααμπβιηι&ου—Μανοιχή Ν. Μ-ιΑλίη ... ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝ&Ν (ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ) "Οταν σ' έ.ιρωταντίκρυσα, δταν σί (πρωτοείδα Μέσ' στήν ψυχή μου ενοιωσα καποια (κρυφϊ) έλπίδα ΟΠΕΡΕΤΤΑ "Υπο Ν. ζ 51! ΚΑΤΕΡΙΝΑ Ά πό μικοο παιδί είχα μιά μελαγχολία στήν καρδιά όδυνπ)ρή, τί φο6ερή! (τί τρομερή! ΟΝΕ 5ΤΕΡ ΤΙΤΙΝΑ 'Αλήθεια εΐμαι σαστισμένος κι' άπ' δλους σας παρντόν ζητ» Γιατ* ?χω χάση ό καύμένος ιΈκεϊνο ποίχα λατρεντό. ΓΟΧ ΤΒΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ • · · Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ Τόν κόσιιο γνρα τόν «ρέρνω καί γν· (ρίζω ' καί κ.αθενός διαδάζω 'γώ τη μοίρα ή Τ. Μωβαιτίνη—Μβυσιχή Ι. ΟΙχσνομάχο· ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ Έγώ τό πίνω καί τό λέω, ^ γίνουμαι στουπΐ Μονσιχή Ε. Πύγγη ... Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΑΙΑ Μιά ιιΧΗ~ικιά έλπίδα, φώς μου, εχω έδώ μέσα στήν καρδιάι ΣΕΡΕΝΑΔΑ Τώοα ποΰ τό σκοτάδι άπλώθηκε στί| (γήν Ήλθα νά τραγουδήσω ώς νά πθοδάλ' (ήαΰγή Μουσιχη Σ. Σαμάβα • · · ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Σέ δίχτυα άγάπης σάν δρεθοΰν μέσ' τής ζωής τό κϋμα ΟΠΚΡΕΤΤΑ ·Υιό Ν ΧοΐζηβΛββτίλ·» • · · Ο' Ε5ΡΑ6ΝΕ Εα ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΠΟΛΥΜΝΙΑ Ο ΓΈΡΟ ΔΗΜΟΣ Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό- (νους κλέφτης Πςιηβις Βολοωριτου—Μανσιχή Π. Καφθ(»ΐ) ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡ« Άσε νά γύρω μέσ' τη θερμή την <$γ- (καλιά σου καί την καρδιά σου ελα ν' ανοίξη; (μυστικά ... Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ (λνηαΐΑ τραπεζιου) "Οσφ γυρίζ' ή σςταϊρα χαί στής ταδέρνες φρίσκεται κραβΐ Ι.· ΟΗΙΕΝΤΑΙ.Ε Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά σένα, ρέ σκ>.ΐ)οόκαρδη και πλδ·
(βμα άρειμάνιο,
Αίγο μυαλό μοΰ εμεινε κι' αύτό είναι
(βιδάνιο
Ιΐονοιχΐ) Α.
Η ΞΕΑΟΓΙΑΣΤΡΑ
"Αχ! ξελογιάΌτρα, μ' ά.τονιόι
ό δόλιος τί σοΰ φταίω
Μουαιχή Ν. Χοΐϊηαποστίλοι,
Ιιιιΐινή Α. Κ α β Ι « ι Ι ·
«ΙβΟίΕΤΤΕ
"Έδιωξε πειά τώρα ή
ίσα εΐχε ή 'μέρα 6άρη
ροχ τεοτ
ΕΡΠΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ
<Τ0 ΤΡΑΓΟΥΑΙ ΤΗΖ ΛΑΤΕΡΜΑΧ) Μόνο μέσ' στί(ν ταδέρνα μού φεύγει (τό |ΐεράκι, . * · ΕΞΟΜΟΑΟΓΗΣΙΣ Παπά, μιά κόρ' άγάπησα κα'ι μ' άγα· (ποϋσε σάν τρε?.λή Ποίηβι; Ι. Πολίτη—Μονσιχή Σ Σαμά«« ΕΝβΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ Ένθυμήσου σκληρά τήνώραίαβραδυο ... ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ ΠαντρΓμένος πρίν πάω στά ξένα νύφη άκόμα ξανθούλα μικρή Ποίησις Γ. Δο<κή·η—Μουσιχή Σ. Σ ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ (ΟΕΛΟ ΙΑΜ ΠΡΠΤ») Θέλω σδγ πρωτα στήν άγκάλη σου (νά γέρνω " ... ΟΙ ΕΡαΤΕΥΜΕΝΟΙ «ΑΓΑΠΗΧ ΛΟΓΙΑ) Τούς πόνοχκς, τής πίκρες.* καϋμοΰ; λησμσνω καί γελώ τ' ώραϊό σου στόμα γλυκά σάν φιλώ. ■ ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ. ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΑΑΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ ΔΟΛΛ. 3.00 50Τ» Συμπληρουντες το πα¬ ραπλεύρως δελτίον, άπο- κόπτβτε κ*1 μάς τό ταχυ- δρομεΐτε, ημείς δέ άνα- ·λ«αμβάνομεν την άποβτο- λήν δι* λογαρι*«»μον σας, 8ι* οιονδήποτε μέρος τον ΔΕΛΤΙΟΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΝΑΤIΟ^Ά^ ΗΕΚΑΙ.Ό (Βοοΐί 81θΓβ) 140 "ννβδΐ 26ίΐΐ 81., Νβνν ΥογΙϊ Έσοικλείστως ευρίσκετε δολλ. 8.00, μέ την παράκλησιν όπως μοί άποστείλητε τάς τρείς Μουσικάς Συλλογάς. "Ονομα.......................,........................ Διεύθυνσις.............**.—...4........................ Πόλις..................... Πολιτεία...................
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.—- ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
Γ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 Αύγουστον.—- Φω-
τίιου καΐ Άνοοίτου μαρτύρων.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 13 ΑΐΓγούστου.— Μαξί-
μου τοθ όαολ, Εύύακίας καί Είρήνης.
Γ
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
'Επί Ελλάδος 1.30 1)2ο ή όραχμή.
'Επί Λονδίνον $4.87 7)8 ή λίρα.
Επί Παρισίων 3.93 5)8ο τό φράγκον.
'Επί Ιερμανίας 23.92 1)2ο τό μάρκον.
'Επί Ιταλίας 5.26 3)4ο ή λιρέτο.
•Επί Σερβίας 1.76 1)40 τό οηνάρίθτ.
'Επί Ρουμανίας 0.62ο τό λέϊ,
'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9615ο -Λ κοο
Ι
ΤΡΑΠΕ7ΗΣ ΑΒΗΝΠΝ
205 %νΕ3Τ 33ΚΟ δΤΒΕΕΤ
Άίραε 'γ·( ι ··—ι — —
Γαλλ. Φράγκα 3.93%
Λραχμαί εις την καλλι¬
τέραν τιμήν.
Τηλεφωνήβατε δι» τι
μάς:
Τηλέφωνα: ΠιίοΙίβΓίηβ 6271—6.
ΜΑΪΟΝ 5ΤΛΤ»7 ΒΜΚ
ι ιοο ΡΛηκ κονν
ί ΝΕΥν ΥΟΚΚ (:ΐΤΥ
; (Πλησίον τής Όδοϋ ΜαάΊβοπ)
'Εκδίδομεν έπιταγάς είς Δραχμά;
Ιπϊ δλων των πόλεων τής Ελλάδος
Είς τάς καλλιτέρας τιμάς τής ημέρας
|λί(Γ- νΥθΓΙΓ. 2945, 6, 7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ πρός αγοράν
βθ3ΐ & ταοοοη Ιηϊΐ ρΐαΐθβ. Άπστα-
ΙΗίτΐ : 254 ν. 4131 δί., Ν. Υ. Οιν
Τ/ηλέφ. Ρβηηδνναηϊα 8771
_________________(17463—10—16)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ πρός άγοοάνΓΐ>3ΐ)ν
'ββίΐΐ ρΐαΐβδ. Β.νΓοη Βίΐηΐϋχ, 107 ν.
2611» δι., Ν. Υ. Οΐν.
(17446—9—11)
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΓΕΡΜΑΝ1Σ νοσοκόμος, όμιλοϋσα
(την "Ελληνικήν, αναλαμβάνη την πε-
Οϋποίηβΐν άβθΐνών, ή λεχοϋς. Τηλεφω-
ντ'ισατε: Λοβάεΐην 0320. (4—15)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟ2ΟΧΗ
ΕΙΜΕΘΑ ΪΌ ΜΟΝΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΔΙΑ
ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΚΑΛΩΣ ΤΗΝ ΤΕΧ¬
ΝΗΝ ΤΟΥ Κ Ο Υ Γ £ - Σ.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ — ΕΚΜΑ-
ΘΗΣ12 ΤΕΛΕΙΑ.
ΝΕνν δΥδΤΕΜ ΒΑΚΒΕΠ δΓΉΟΟί
βόί 811ι Ανε. (ΓΩΝ1Α 28ης ΟΔΟΥ),
ΝΕΥΥ ΥΟΙίΚ ΟΙΤΥ.
(17447—8—88)
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
Κατάλληλος εύκαιρία όπως μάθετ»
ίιίαν κατάλληλον τέχνην έντός τεσσά-
ρων έβδομάδων, ή όποία είναι χοήσν-
(ϊος χαί διά την πατρίόα σας. Δίδαχτρο
μόνον $25.00.
ΟΟί.υΜΒΙΑ ΒΑΒΒΕΚ ΟΟΜ ΕΟΕ
Β50 ΕίϊΜΙι Ανβ. Νβν» Υογι
ΜρΤ<ϊΕι· 27η;· να ί«η; οδοί"·. ΚΥΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΗΝ ΓΛΩΣΣΗΣ Οί θέλοντες νά διδαχθώσι κατ' οί¬ κον 'Ελληνικά ί) Άγγλικά ενμεθόδως καί πρακτυοώς, άς άποταθώσι δι' έπχ- οτολής ποός τόν άακττοΰχον καί πολύ- ηειοθν 6ιδάσκαλον Κωνστ. Χ. Θεοδο- οίου. Τα δΐδακτρά τού είναι λογικά. Διεύθυνσις: 275— 6(1ι Αν&., ο)ο Κ&άϊο δΐιορ Νενν ΥογΚ- α ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ^ί V ΖΗΤ0ΥΜΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟ) )|("~ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ ρ 4—7 δωματίων, 5ΐίρ1ε ρΒΪπΙθά, μέ λουτρώνας, θερμόν ύδωρ, ηλεκτρικόν, 5ΐβ3ΐπ ΓΐεαΙ καΐ μέ δλας τάς ευκολί¬ ας. Ενοίκιον $44 εως $70. 60 —70 Υθ5ΐ 109111 δ*., 4—10 Υν'. 10151 δί. Άπβταθήτε: Έμμανονίιλ Καστρινός, 259 νΥοβί 112ίη 51. (17471—11—12) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρά "Ελληνικ>Ί οίκογενεία, άνευ τέκνον,
διά εν άτομον ή άνδρόγυνον. Ημπο¬
ρεί νά μεταχειρΐσίΗ) καί κουζίναν, μέ
θέρμανστν καί λουτρόν. Εΰάερο, γω-
νιαΓο, μέ δλας τάς ευκολίας. Άποτα¬
θητε : Λεωνίδαν Κονλούρην, 27—58
271η δί.. (γωνία Ογ3Π(1 Ανε.), Α-
5ίθΓΪα, Ε. Ι. (17470—11—13)
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ!
ΕΡΓΑΣΙΑΣ [
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ χϊΐρισταί καί χειρί-
στριαι γονναρικών. Άποταθητε:
ΟοπκΙαπίίιιοιι αηά Ρηίΐΐρ, 230 Υ/.
2όΐΐι δι., ν. υ. αΐν/.
(17462—10—16)
Λ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ έλαιοπωί.εϊον «αί ηαν-
τοπωί.ΐϊΛν, σαστηθτν Λρό δεκαετίας.
354 Ε. 32ηά δι., Ν. Υ. Οΐν-.
(17476—11—13)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ κυρία όπως περιποιή-
ται μίαν γνναϊκα |ΐέ τό παιδί της,
ηλικίας ενός ετους. Π002 —81η Αν»;.,
Βϊ-οοΐίΐ—ι. Χ. Υ.
(17458—10—12)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δύο δωμάτια
καινουργή, εϋήλια, καθαρά, ήσνχα,
ενρύχωρα, διά δύο ή δι' εν άτομον,
είς εύβ-ηνήν «.μην. 611 ΑΥ. 136111 5*.,
Αρί..51, Ν. Υ. Οϊίγ.
(17459—10—1?)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ μέρος κατάλλτ»-
λο διά Ευηοΐι ν3£θη. παραπλεύρως
(ϊϋ^οΐίηθ δίΛΐϊοη. Μακροχρύνιον ένοι-
κιαβττκΜιθν. Ενοίκιον $50 μηνιαίως.
Γ.οο Βρθ Ο&8 δΐαϋοπ, 2991 Αίΐαηίΐο
Ανο., (γω-νία ΕΐΙοπ δί-), ΒΓθθΚΙνη,
Χ. Υ. (17450—9—15)
ΕΝΌΙΚΙΑΖΕΊΆΙ δωμάτι<Λ·, , κβιλώς έ™πλωμέν«ν, εί; εΙβνίΐιθΓ 3ρτ., (Βίνβτϊάάθ). 'Ενούκίθν $ϋ έδθομα- διαίως. 'Αιπιοταθτίτιε: 600 ν. 133π1 δτ.. (αρί. 61) Ν. Υ. Οίγ. (17451—9—11) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ μέοος κατάλ.λη- ν διά Ι-,πηοΙι Κοοπι καί δο<1η Ροιιπ- Ιίΐϊη, ύποσχόμενον μ«γάλα κέρδη είς τόν κατσν.ληλθΎ. Εύρίο'κεται άς τό τΙίδΐαθ δΐ3{;ϊοη τού Εοη^ 1&ΐ3ηά Κ. Κ., μέ οικαίωιμανά ανοίξη παράθυ¬ ρον. 'ΕΛΌΐκιον λογικόν. Ά5ΐοταβτίτε: ΚΓββΓ ΗΪ1Ι8 Κεαΐίτ Οο.. 9601 Μβ- (χοροΐϊτ&η Ανβ., ΡθΓβΒΐ Ηΐΐΐδ, Ι*. Ι. Τηλέφ.: ΒαυΙθνβΓα 3924 (17438—8, 10—11) ΒΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ^ φωτεινόν κβϊ ευ¬ ήκοον δωιιάπον μέ όλας τάς ευκολίας .τοοο' 'Βί'^ινιχτ) οίίοογενείο;, πλησίον τοΓ' οταθμοϋ .Ιοηπι&Ι δα,αηπ;. Άπό- ^ 1ό λΐΛτών τής ώρας άπό τό Τϊηΐθβ δή. 84^—86 Κοπιαϊηβ Ανθ., .Τίΐν, Ν. Ι. Τηλ. Βεπ?βπ 9457 (7—14) ΖΗΤΕΙΤΑ! ΕΡΓΑΣΙΑ ΙΕΡΕΥΣ χοτνσγικός, μέ καλάς <τυ- στάσΐς, ζητεί θέοχν είς κβΛήΛ- Κοι- νότητα. Ή ποεσδιπέοα, χττ-'ΐονΎος δι- δασχάλκκι», ΟΛΌί.α}ΐιτ)άνει δ«ύ9νΌΐν «τχολείου. 'Απσταθητε: Ρ. Ο. Βοχ 862, Οιβ.νοηηο, νννοΐηίη^. (17444—0—13) ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΣΣΑ διπλωματοϋχος καί πβπειραμένη ζητεί θέσιν εν τινι 'Ελληνιχή Κοινότητι. ΓράιΙ'βτε: Καν Φανην Γιαννάκη, 3Γ>02 δί. ΕθΐιΪ8
Ανε., δί. Εουίχ, Μο.
(17422—7—13)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέο; γνυνρίζαη· διπλ.ογρβ-
φιαν. ΆποτΜΛ"ί}τε μ<ετά τίχ' 12ττ>' μ^'
σ»»ιι6βινην: .Ιοΐιη Ι). Αηίοηορουΐοδ,
Ρίιτ δί8ί:ΐ)ρ οί' ΙΛΙιβι-Ιν, ΒβΙίΡΓν
ΡαΗί, Ν. Υ Χ'ΐΙν. (17477—11)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ροοΐ Κοοπι μ έτέσ-
σβρα τραπέζια, μέ καρέκλαν κουρείον,
μέ μόστρες διά σιγάρα καί σιγαρέτ-
τα καί γλυκά. "Ανωθεν τοΰ κοτταστή-
ματος » Οωμάτια έπιπλωμένα. Αίτία
πο>λ.ήο£θ)ς, άναχώοηοι; τοϋ ΐδίοκτήτον
ϊίς πατρίδα διά οικογενειακάς τον ύ-
πο&έσεις. Άποταθητε: 311 δ. ΡγοπΙ
51., ΡΓεΐηοπί, ΟΗϊο.
(17473—11)
λτ, είς τόν αΧϋο
5ύ.. Κοο1ΐθ8ΐεΓ, Ν. Υ.
07445—9-
Τ
εντη) εκ λεοχωοίου
να την αποστειί.τ) είς τόν
Τριτσην, 28 Ε. 18Πι 5[.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ραφτάδικο (ν^ΐν.ιΐιΐιι^
οηά Π>ΐπ§/' κάμνον καλάς εργασί¬
ας. Άποταθητε: 86—24 Ο,υεεηβ
Β!νά., ΐιεαΓ Ογεπο1 δί., ΕΙηιηαΓβ*-
Ι>. Ι._______ (17460—10—12)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νεος όπως ένΎθ£*τ«
είς 5θί1ί» ΡοηητΛΪη άπό τάς 11 π. μ.
μέχοι 3. μ. ιι. Πρΐ.τει λ ά γνωρίζη
»αλώς την έρνασίοτν. Μΐΐιει·ν« Τ^2
Βοοαί, 575 ΒΓοηιΙντίΐν. Χ. Υ. Οτν.
(17464—11—12)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ πρίότης τάξεως Ζαχα¬
ροπλαστείον, άπέναντι νέον σοδηρο-
| δοομιζοθ <πα&μοΰ μέ όλα τα χρ€ΐώδη. | Εϊσ.τράξεις ετήσιαι $14,000. Παχλεϊ- I τα» άντί $6,000, μέ μετρητά μόνον | $1500, τοϋ Ιδιόκτητον άναχωροϋντος ι ινεκΐν αποοόίττον διντυχτμιβτος διά ( τί)ν ίύιαιτέροη' πατο«<>α τον. Άποταθη¬
τε : 225 δΕβνΪ8οιι Ανο.,, ΕνηάΙιΤΐΓβΓ.,
| Χ._^______ (174.55—ΐ 0—19)
ΖΗΤΟΥΧΤΑΙ .τληβωματ-. διά τα
'ΕΑλπνικά ίπΐρωο'.'εά-νηα. Καιιαρότοι,
('.θι^ώδΕς, ναΐϋται ν,ιλ. Άποταθήτΐ:
Κόκ-<ι·νοΎ.·, 48 Κοββ δ Ι-, (πλησίον Νβνν Οΐιαπιΐ)β~ δί), Ν. Υ. Οίίγ. (17479—11—14) ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ ναθται, λαδάοες, κα- μαοότοι, '/.τ).., διά τα "Εί.ληνικά ϋπε- &ωκεώνιε*α. 'ΑΛσταθήτε: Ζαχαιρίαν Γαδαλιάν, 81 ^ηΐθβ 8(., Ν. Υ. Οϊτγ. (17478—11—13) , ΙΙΩΛΕΙΤΑΙ έπιδιορθωτήριον ΰπο- διγμάτίθΛ', με&' όλοτν των μηχανημά- τ'ολ· καί μαρ,μαρίνης στάντζας διά δΐιϊηρ, είς τό ήΗ·συ της άξίας τού. Πρέ-τει νά πωληθη έντός τής εβδομά¬ δος, τού Ιδιόκτητον άναχωροϋντος διά Καλιφοφνίαν. Άποταθητε: 1661 ΓβΪΓ- ίίοΐ,ι ατ0._ Βι·ϊίΐ8θρθΓ(:, Οοηη. (17431—8—10) ΖΗΤΕΙΤΑΙ δ<^άσ/αλνθς παρά τή Κοινότηττι Ι)8ν{οη, Ο. Δέον νά είναι ίκανός νά εκτελή -α(ά χοέη ίε'ροψάλτου. Ά.τοταστ'ιτω ΰπο6άλλο*·ν π&ασνννα. ναχ άο«Μ.τΐ}σ«ις: Οΐ"θβ1ί ^ηιπιιιηϊΐγ, 15 δ. ΚοθθΓί Βΐνα., Οαγίοη, Οΐιϊο. (17456—10—15) ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΛΕΙΠΝ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πωληταί έν 53θ1ιιΐ56ΐΐ8, νά πωλώσιν άνδρικάς έν- δυμασίας άπ' εύθείας είς τούς πελά¬ τας έκ τοϋ καταστι'ιματος. Δέν χρει- άζεται νά εχουν πείραν, ύμεϊς τούς όδηγοϋμεν μέ τό τελειότερον σύστημα ΐεδπιεπδΐιίρ. Θέλομεν έργατικούς, καί θά άσφαλίσουν μισθόν 50 δολλ. έβδομαδιαίως. "Εχομεν 52 ΒΓΒηοηεδ εί ςτάς μεγαλειτε!οας πόλ.εις. Γράψα- τε η ελθετε προσιοπικώς. Άποταθη¬ τε: ϋΐ-ε-νν ΤαϊΙθΓΪη^ (^ογρογβΙϊοπ, Κοοπι 1207 ΜεΐΓθροΗΙαπ Βΐάβ., 260 ΤΓθΐποηί δ»., ΒοδΙοπ, Μ35». (17467—10—12) ΟΗΑΗίΕδ ΒΑΟΙΘΑίυΡΟ, ΙΝΟ. γβΜ·« χαοα τ( Έλληνιχΐ ·θβ*·*6{<ρ Έ—λησΙα Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΖ .ΖΗΤΕΙΤΑΙ ύποδηματοποιός, έργα- σία διαοκής καί μισθός καλάς. Άπο-, ταθήτ-ε: Γεώργιον ΙΙι·ρήνη·ν, 389 Βά, Β3>Όηηο, Ν. ^.
(17465—10—12)
ΒΕΑί Ε8ΤΑΤΕ
Α5ΤΟΒΙΑ, ί. Ι.
ΜΕ $1.000
Άγοράζετε οικίαν 1 οικογενείας
άξίας §7.950.
ΜΕ $1.500
Άγοράζετε οικίαν 2 οικογένειαν,
άξίας $10350.
ΜΕ $2.500
Άγορίϋςε-Τ€ αϊχίαν 4 οίκογεΛΈΐων
άξίας $16.000.
Είς την καλλιτέραν "Ελληνικήν συν¬
οδίαν τής Άστόριας. Ναϋλος 5
σεντς. Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Γραφείον τοΰ εϊδους αυτόν καί Θά εύ-
χαριστηθώμεν νά σάς έξυπηοτεήσω-
μεν εί>.ικρινώς κα'ι τιμίως.
Επισκεφθήτε μας ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΤΗΕΟϋΟΚΕ ΚθϋΡΑδ
2709 ΡοΙΙθγ Ανο., (23Γί1 Ανε.)
Τεΐ. Ββνεηχνοοά 0992.
ΠΩΛΟΥΜΕΧ καί άγορά- ,
ζομεν ϊπΐπλα στιλδωτηρί- Ι
ών καί ύποδηιιατοποιείο»ν, Ι
είς πολύ λογικάς τιμάς! Ι
Μία επίσκεψις θά σάς πεί- '
ση· Γοάψατε ή τηλεφωνή-
σατε: ΕΜΡΙΚΕ ΒΟΟΤ
428
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό~
δι«ί>θι^νσΐν τοΰ ΕεΜοφώντο; Μβ^οο^Ι
γιαννάρίη, νά την άποστώη Η- τ4»|
έξάδίλφόν τού Γΐώ&γχη, ΜανοιΧυΒ.1
νωλάκην, Ρ. Ο. Βοχ 161. Οι.-ιΙΙθΟηΓ '
(17440—8—10)
Π ΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό^^ί
οιεύθννοιν (ή ο,τι δήποΐί σχπιώγΗ
τού ΡοΙθγ Μβηοβ, ίϊ Πετοοι· Κτεκλα-1
αάνου, ά>.λοΓε διαμένοντος έν Φι!α.|
δελφίία κ 3ί καταγομένοι· ίξ Άβη-1
νών, νά έπυοοινωνήση μέ τόν χ. ]ο!ιιι|
Ραρρ3β, ο)ο Νβΐίοηηΐ Η
ν. 2Ζ& 51., Ν. Υ. (]κν.
.ιε<*ί οΐκογτνίΐαοοϊς τού (Δ4—10) Π ΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό £ι·ίΐ·θννσιν τον Ίωάννοιι Ν. νά ττγ· αποστείλη είς τόν αδελφόν το»| Δημΐ'ΐτριον Χ. Καλλέργττν, χωρίοι Λούτρα, Ρ€£>ύμνου, Κρήτης.
(Δ5—10)
ΠΛΡΛΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίςων ΐή,Ι
ι'Όννσίν τού Εύαγγέλσυ Γ. ΚακΛ·|
χάχ~, νά την άπΌσΐίίλη είς τ»ν Νι
κόλαον Γ. Κατονκάχην. χηο^η Αο»>ϊ
τρα, Ρεθι'·μνου, Κρήττις. (Δϋ^
Π ΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τήτ|
διεύθι·νστν τού κ. Γεωργίου '1ωάνϊο»|
Τσιοώνιι, έκ Σκοπέλου, άλλοτε διαμέ-1
νοντος είς δαναηΠ3ΐι, 0η., νά την Ι
άποστ-είλυ είς τόν κ. Γεώργιον Κ. Ι
Άποστολέρην, νπάλληλον ΔιευίΊ/νσ6-3
ως Σιόηοοδρόιιων Θεσσαλίας, είς Ββ.
λον, Οτρεοε.
(3—1
Π ΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρι'ζων τή»|
διενβννσΐν τοΰ ΚοινσταντίΛΌιΐ Πμιι-Ι
σοίτηοίου, διαμέΎο-πΌς είς Νέαν 'Υβρ-1
χχγ:, ν<Ί χήν (Ι,τοστείλη είς τόν ϊ£όδλ <"Ρ<η· τίΗ' Βασ. ΚόλΊαν, 455 9Ι1ι Αν&,ϊ Χ. Υ. Οίΐν. (Δ. 2—10) , ΜΑ88.— Ο «Αν, βνικός Κηρυξ» πωλεϊται υπό τοδ άντιπροσοόπου μας Ν. ΧιονοΛον·^ λου. 24 Μαΐ-ΙίβΙ 81. Ο ΣΩΣΣΙΑΣ •Υπό Θ. Νττκττογιέφίτχη. "Ε«- γον μεγβΛόπνοον. Άοχεϊ δή έξήλ- θεν άπό την σφραγϊδα τού έξοχω- τάτον των Ρώσσων μυβιβτορι»· γράιτων, διά νά δια6ασΐ>η άιώ ί-
λβυς. Τιμαται δεδεμένσν .. $1·Μ
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕ
14β
V».
2βΤΜ 8Τ., ΝΕ* ΥθΒΚ
ΕΑΟΚ δυΡΡΕΥ
--3ΓΟ1 Ανο., Ν. Υ.
Τηλεφ.: ΕθχΙπΕΓοη 8231
"ΥΛβχοταστήματα Κίντ{
208 10 8ρΓΐηε 81 Ι 28 Μυ11>θΓΤ $1.
Τηλ. Οΐηοΐ 9816, 9817, 0665.
ΑΓΓΑΟ-ΕΑΑΗΝΙΚΟΙ
ΔΙΑΛΟΓΟΙ
ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΙΣ "ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΖ~
Τό ορθώς όιαλέγεσθαι είναι ίδιον άνε—νγμένου καί καλώς άτατε-
θροψμένου άνθρωπον. Εκάστη όμως γλώσσα ϊχβκ καί διαφορετικήν
τρόπον τού έχφράζ,εοθαι. Ίόίβς δέ είς την Άγγλι*τ)ν γλώσσαν,
I-
νεκβ τής δυ«<όλου προφοράς κβί των ιτολλατν σνντετμημένων λεξ»- ων καί Ιδιχοτισμών, μάς είναι πολλάκις δύσκολον νά έννοήοωμεν δ- πακρ*6ώς τό πνΐθμο τοΰ οννομιλητοϋ μας, ϊ) νά μεταφράσοομεν,, εάν ίέν γνωο'ιζομτν τό μικχτικόν, ούτως ειπείν τής Άγγλικής σνν&ιαλέ· ξεως. Καί τό ποόβλημα το&το σάς λΰει τΛ νέον βιβλίον νΛ «Έθννχοβ Κή- ρνκος>, «Οί Άγγλο-'Ελληνικοί. Διάλογοι», τό οποίον περιγβάφει μ«-
θοδικώς την Αγγλικήν φρασεολογίαν, μέ την εξήγησιν έκάστης φρά-
σεως, καί την γνησίαν Άμερικανικην προφοράν, δι* Ελληνικήν χά-
ρακτήρων. "Επί παραδείγματι:
Διευθννβτΐ, παραχαλά, τάς έπκττολάς μου είς την οιενθυνσνν
ταύτην.
4Ρ1θ35ε ίθΓνν3Γί 8Π^ ΙρίΙεΓϊ ίθΓ ΓΠβ ίθ Ιΐΐΐί ΛάάηβΛ.
Πλ-ήξ φόργουορά έν-ι λέίερς φόρ μΐ τού Μς αίρές.
Μέ τουε Άγγλο-'Ελληνικοΰς Διαλόγονς τού «ΈθνικοΟ Κήουκος> θά
μάθετβ να συνβιαλέγίσθϊ εϋχϊρως καί άπταίστ€»ς.
ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚαΖ ΔΕΔΕΜΕΝΟΙ ΤΙΜΙ2ΝΤΑΙ ... , , ..... ·1.2β
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑ^^
140 ν¥Ε3Τ 28ΤΗ 5ΤΠΕΓΤ ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ άαέΐΗιΐς ζαχαοο,τ/.άοτης
.τϊ.τειραιιέΛΐος. Μισθάς ΊκαΛΧκτοιητικός
καί έρ-γθΜτ'α δ<4Κηικι>:. Άιτοταθητε:
Ο Μ. Μο.
(1Υ453—10—12)
ϋΑΧΙΕΧδθΧ, ΟΟΝΝ.— Ό «'Ε-
Ονικός Κήρυς» πωλεϊται ί,αρά τοΰ άν-
ηπροσώπου μα; Γ. Μπέρ(/η, 81 Μβΐ.ι
δίΓεεΙ.
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Υπό Τζάχ Λόντου. "Εργον Μ
ρες γοητείας καί περιπετειών. Ζων-
τανή ζωγραφιά τής,ζωης «>ν Μ-
λασσών. Τιμαται δεδεμενον «.Ι.»»·
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΙίΑίΟ"
140 %ν. 26ΤΗ 5Τ.. ΝΕΥΫ ΥΟ
ΖΗΤΟΥΧΤΑΙ μηχοΛ-ικοί διά γοννα- ί
οικά. Άποταθήαε: ΕοιΠ8 Τβϊϋηίΐδ
189—191 611ι Ανβ., Ν. Υ.
(17449—9—11)
|
ΖΗΤΕΙΤΑΙ —υχιοΰχος διδΟΛχ,α/.ος Ι
διά τό σχολείον τής 'ΕλληνικΓις Όρβο- !
όόςου Κοννόττττος Μίρμϊνχαμ^ Άλα
Δά έ
ς ς ρμχμ^ Άα
Διά πί·ρισσ«>τέρας πληροφορίας άπο-
ταίΗττί άς τα Κοινοτινά Γρα^ίϊα:
Ηΐϊ Ο
Οτΐΐκ,ίΐοχ ΓΐιαΓοΛ. 113 1)2
Ν. 2181 δτ., ΒΪΓΐηίηίΓΐΐίΐηι, Άΐ3.
_______ (17442—8—10)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος πεπειραιμέΛ^ πρός
κατασν.ενί>ν παγωτών, «»ννσμα δέ καί ,
πώλησιν σόδας. Ό Ματάλ.ληλος μόνον ,
ΠΛοταττηττο): Βγοοοππι, ^Λ7ιΐί;ΐιΐυ^[ου
& δβοοηα Ανο., Αβιοηβ', Ε. Ι. Ι
(17427—7—12)
Κ. ΙΙΑΣΛΠΑΝΝΗ
Φιλολογικόν χαΐ Εγχνκλ
Ήμίρολόγιον μΐτά τολλών
καΐ ποωτοτύπων διηγημάτον
ιΥΕΛΝΙΚΟΙ ΕΡΠΤΕΣ
Υπό Αλεξ. Δονμά (υίοϋ). Εί¬
ναι ενα ά:ϊό τα άθάνατα εργα τοϋ
μεγάλον Γάλλου συγγραφέως. "Ε-
χει μεταφρασΰτί εις δλας τάς
γλώσσας τού κόσμον. Τιμάται 8ρ-
δεμένον ................ $1.00
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ "
140 »ν. 26ΤΗ 3Τ.. ΝΕΥν ΥΟΗΚ
ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΝΟΡΒΗΓΟΥ
ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΝ
ε—»■
Η ΠΕΙΝΑ
Τό περίφημον βιβλίον τοΰ μάγου συγγραφ^'
τό οποίον περιγράφεται μέ τόσην δύναμιν καί σνναρπ
στικότητα αύτην την νεανικτγν ζωήν τού, την ζωην *
δυστυχίας τού. Είναι τό πρώτον έργον τού ποϋ τόν αν-
έδειξεν είς μεγάλον συγγραφέα καί διέσπειρε την φντ
μην τού άνά τόν κόσμον. Ή ζωή τοϋ Χαμσούν είναι ε-
να άληθινό μ.·θιστόρημα ποΰ" συ^'κινεί βαθειά τί)ν ^
χήν καϊ συνταράσσει την σκέψιν. Ή μεγάλη έπιτνχ10
τοϋ εργου καταφαίνεται έκ των αλλεπαλλήλων ί^ο-
ο-εών τού καί είς την Ελληνικήν. Σελίδες 250.
Χρυσόδετον τιμάται.................... $1·^
Γράι|)ατε σήμερον όπως σάς αποσταλή 0. Ο. Ι)·»
V
έμβάσατβ:
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ
140 %νΕ8Τ 26ΤΗ 8ΤΗΕΕΤ ΝΕ·¥ ΥΟΒΚ. »·· ¥'
Γ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 Αύγουστον.—- Φω-
τίιου καΐ Άνοοίτου μαρτύρων.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 13 ΑΐΓγούστου.— Μαξί-
μου τοθ όαολ, Εύύακίας καί Είρήνης.
Γ
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
'Επί Ελλάδος 1.30 1)2ο ή όραχμή.
'Επί Λονδίνον $4.87 7)8 ή λίρα.
Επί Παρισίων 3.93 5)8ο τό φράγκον.
'Επί Ιερμανίας 23.92 1)2ο τό μάρκον.
'Επί Ιταλίας 5.26 3)4ο ή λιρέτο.
•Επί Σερβίας 1.76 1)40 τό οηνάρίθτ.
'Επί Ρουμανίας 0.62ο τό λέϊ,
'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9615ο -Λ κοο
Ι
ΤΡΑΠΕ7ΗΣ ΑΒΗΝΠΝ
205 %νΕ3Τ 33ΚΟ δΤΒΕΕΤ
Άίραε 'γ·( ι ··—ι — —
Γαλλ. Φράγκα 3.93%
Λραχμαί εις την καλλι¬
τέραν τιμήν.
Τηλεφωνήβατε δι» τι
μάς:
Τηλέφωνα: ΠιίοΙίβΓίηβ 6271—6.
ΜΑΪΟΝ 5ΤΛΤ»7 ΒΜΚ
ι ιοο ΡΛηκ κονν
ί ΝΕΥν ΥΟΚΚ (:ΐΤΥ
; (Πλησίον τής Όδοϋ ΜαάΊβοπ)
'Εκδίδομεν έπιταγάς είς Δραχμά;
Ιπϊ δλων των πόλεων τής Ελλάδος
Είς τάς καλλιτέρας τιμάς τής ημέρας
|λί(Γ- νΥθΓΙΓ. 2945, 6, 7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ πρός αγοράν
βθ3ΐ & ταοοοη Ιηϊΐ ρΐαΐθβ. Άπστα-
ΙΗίτΐ : 254 ν. 4131 δί., Ν. Υ. Οιν
Τ/ηλέφ. Ρβηηδνναηϊα 8771
_________________(17463—10—16)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ πρός άγοοάνΓΐ>3ΐ)ν
'ββίΐΐ ρΐαΐβδ. Β.νΓοη Βίΐηΐϋχ, 107 ν.
2611» δι., Ν. Υ. Οΐν.
(17446—9—11)
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ
ΓΕΡΜΑΝ1Σ νοσοκόμος, όμιλοϋσα
(την "Ελληνικήν, αναλαμβάνη την πε-
Οϋποίηβΐν άβθΐνών, ή λεχοϋς. Τηλεφω-
ντ'ισατε: Λοβάεΐην 0320. (4—15)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟ2ΟΧΗ
ΕΙΜΕΘΑ ΪΌ ΜΟΝΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΔΙΑ
ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΚΑΛΩΣ ΤΗΝ ΤΕΧ¬
ΝΗΝ ΤΟΥ Κ Ο Υ Γ £ - Σ.
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ — ΕΚΜΑ-
ΘΗΣ12 ΤΕΛΕΙΑ.
ΝΕνν δΥδΤΕΜ ΒΑΚΒΕΠ δΓΉΟΟί
βόί 811ι Ανε. (ΓΩΝ1Α 28ης ΟΔΟΥ),
ΝΕΥΥ ΥΟΙίΚ ΟΙΤΥ.
(17447—8—88)
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
Κατάλληλος εύκαιρία όπως μάθετ»
ίιίαν κατάλληλον τέχνην έντός τεσσά-
ρων έβδομάδων, ή όποία είναι χοήσν-
(ϊος χαί διά την πατρίόα σας. Δίδαχτρο
μόνον $25.00.
ΟΟί.υΜΒΙΑ ΒΑΒΒΕΚ ΟΟΜ ΕΟΕ
Β50 ΕίϊΜΙι Ανβ. Νβν» Υογι
ΜρΤ<ϊΕι· 27η;· να ί«η; οδοί"·. ΚΥΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΗΝ ΓΛΩΣΣΗΣ Οί θέλοντες νά διδαχθώσι κατ' οί¬ κον 'Ελληνικά ί) Άγγλικά ενμεθόδως καί πρακτυοώς, άς άποταθώσι δι' έπχ- οτολής ποός τόν άακττοΰχον καί πολύ- ηειοθν 6ιδάσκαλον Κωνστ. Χ. Θεοδο- οίου. Τα δΐδακτρά τού είναι λογικά. Διεύθυνσις: 275— 6(1ι Αν&., ο)ο Κ&άϊο δΐιορ Νενν ΥογΚ- α ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ ^ί V ΖΗΤ0ΥΜΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟ) )|("~ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ ρ 4—7 δωματίων, 5ΐίρ1ε ρΒΪπΙθά, μέ λουτρώνας, θερμόν ύδωρ, ηλεκτρικόν, 5ΐβ3ΐπ ΓΐεαΙ καΐ μέ δλας τάς ευκολί¬ ας. Ενοίκιον $44 εως $70. 60 —70 Υθ5ΐ 109111 δ*., 4—10 Υν'. 10151 δί. Άπβταθήτε: Έμμανονίιλ Καστρινός, 259 νΥοβί 112ίη 51. (17471—11—12) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρά "Ελληνικ>Ί οίκογενεία, άνευ τέκνον,
διά εν άτομον ή άνδρόγυνον. Ημπο¬
ρεί νά μεταχειρΐσίΗ) καί κουζίναν, μέ
θέρμανστν καί λουτρόν. Εΰάερο, γω-
νιαΓο, μέ δλας τάς ευκολίας. Άποτα¬
θητε : Λεωνίδαν Κονλούρην, 27—58
271η δί.. (γωνία Ογ3Π(1 Ανε.), Α-
5ίθΓΪα, Ε. Ι. (17470—11—13)
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ!
ΕΡΓΑΣΙΑΣ [
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ χϊΐρισταί καί χειρί-
στριαι γονναρικών. Άποταθητε:
ΟοπκΙαπίίιιοιι αηά Ρηίΐΐρ, 230 Υ/.
2όΐΐι δι., ν. υ. αΐν/.
(17462—10—16)
Λ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ έλαιοπωί.εϊον «αί ηαν-
τοπωί.ΐϊΛν, σαστηθτν Λρό δεκαετίας.
354 Ε. 32ηά δι., Ν. Υ. Οΐν-.
(17476—11—13)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ κυρία όπως περιποιή-
ται μίαν γνναϊκα |ΐέ τό παιδί της,
ηλικίας ενός ετους. Π002 —81η Αν»;.,
Βϊ-οοΐίΐ—ι. Χ. Υ.
(17458—10—12)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δύο δωμάτια
καινουργή, εϋήλια, καθαρά, ήσνχα,
ενρύχωρα, διά δύο ή δι' εν άτομον,
είς εύβ-ηνήν «.μην. 611 ΑΥ. 136111 5*.,
Αρί..51, Ν. Υ. Οϊίγ.
(17459—10—1?)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ μέρος κατάλλτ»-
λο διά Ευηοΐι ν3£θη. παραπλεύρως
(ϊϋ^οΐίηθ δίΛΐϊοη. Μακροχρύνιον ένοι-
κιαβττκΜιθν. Ενοίκιον $50 μηνιαίως.
Γ.οο Βρθ Ο&8 δΐαϋοπ, 2991 Αίΐαηίΐο
Ανο., (γω-νία ΕΐΙοπ δί-), ΒΓθθΚΙνη,
Χ. Υ. (17450—9—15)
ΕΝΌΙΚΙΑΖΕΊΆΙ δωμάτι<Λ·, , κβιλώς έ™πλωμέν«ν, εί; εΙβνίΐιθΓ 3ρτ., (Βίνβτϊάάθ). 'Ενούκίθν $ϋ έδθομα- διαίως. 'Αιπιοταθτίτιε: 600 ν. 133π1 δτ.. (αρί. 61) Ν. Υ. Οίγ. (17451—9—11) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ μέοος κατάλ.λη- ν διά Ι-,πηοΙι Κοοπι καί δο<1η Ροιιπ- Ιίΐϊη, ύποσχόμενον μ«γάλα κέρδη είς τόν κατσν.ληλθΎ. Εύρίο'κεται άς τό τΙίδΐαθ δΐ3{;ϊοη τού Εοη^ 1&ΐ3ηά Κ. Κ., μέ οικαίωιμανά ανοίξη παράθυ¬ ρον. 'ΕΛΌΐκιον λογικόν. Ά5ΐοταβτίτε: ΚΓββΓ ΗΪ1Ι8 Κεαΐίτ Οο.. 9601 Μβ- (χοροΐϊτ&η Ανβ., ΡθΓβΒΐ Ηΐΐΐδ, Ι*. Ι. Τηλέφ.: ΒαυΙθνβΓα 3924 (17438—8, 10—11) ΒΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ^ φωτεινόν κβϊ ευ¬ ήκοον δωιιάπον μέ όλας τάς ευκολίας .τοοο' 'Βί'^ινιχτ) οίίοογενείο;, πλησίον τοΓ' οταθμοϋ .Ιοηπι&Ι δα,αηπ;. Άπό- ^ 1ό λΐΛτών τής ώρας άπό τό Τϊηΐθβ δή. 84^—86 Κοπιαϊηβ Ανθ., .Τίΐν, Ν. Ι. Τηλ. Βεπ?βπ 9457 (7—14) ΖΗΤΕΙΤΑ! ΕΡΓΑΣΙΑ ΙΕΡΕΥΣ χοτνσγικός, μέ καλάς <τυ- στάσΐς, ζητεί θέοχν είς κβΛήΛ- Κοι- νότητα. Ή ποεσδιπέοα, χττ-'ΐονΎος δι- δασχάλκκι», ΟΛΌί.α}ΐιτ)άνει δ«ύ9νΌΐν «τχολείου. 'Απσταθητε: Ρ. Ο. Βοχ 862, Οιβ.νοηηο, νννοΐηίη^. (17444—0—13) ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΣΣΑ διπλωματοϋχος καί πβπειραμένη ζητεί θέσιν εν τινι 'Ελληνιχή Κοινότητι. ΓράιΙ'βτε: Καν Φανην Γιαννάκη, 3Γ>02 δί. ΕθΐιΪ8
Ανε., δί. Εουίχ, Μο.
(17422—7—13)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέο; γνυνρίζαη· διπλ.ογρβ-
φιαν. ΆποτΜΛ"ί}τε μ<ετά τίχ' 12ττ>' μ^'
σ»»ιι6βινην: .Ιοΐιη Ι). Αηίοηορουΐοδ,
Ρίιτ δί8ί:ΐ)ρ οί' ΙΛΙιβι-Ιν, ΒβΙίΡΓν
ΡαΗί, Ν. Υ Χ'ΐΙν. (17477—11)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ροοΐ Κοοπι μ έτέσ-
σβρα τραπέζια, μέ καρέκλαν κουρείον,
μέ μόστρες διά σιγάρα καί σιγαρέτ-
τα καί γλυκά. "Ανωθεν τοΰ κοτταστή-
ματος » Οωμάτια έπιπλωμένα. Αίτία
πο>λ.ήο£θ)ς, άναχώοηοι; τοϋ ΐδίοκτήτον
ϊίς πατρίδα διά οικογενειακάς τον ύ-
πο&έσεις. Άποταθητε: 311 δ. ΡγοπΙ
51., ΡΓεΐηοπί, ΟΗϊο.
(17473—11)
λτ, είς τόν αΧϋο
5ύ.. Κοο1ΐθ8ΐεΓ, Ν. Υ.
07445—9-
Τ
εντη) εκ λεοχωοίου
να την αποστειί.τ) είς τόν
Τριτσην, 28 Ε. 18Πι 5[.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ραφτάδικο (ν^ΐν.ιΐιΐιι^
οηά Π>ΐπ§/' κάμνον καλάς εργασί¬
ας. Άποταθητε: 86—24 Ο,υεεηβ
Β!νά., ΐιεαΓ Ογεπο1 δί., ΕΙηιηαΓβ*-
Ι>. Ι._______ (17460—10—12)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νεος όπως ένΎθ£*τ«
είς 5θί1ί» ΡοηητΛΪη άπό τάς 11 π. μ.
μέχοι 3. μ. ιι. Πρΐ.τει λ ά γνωρίζη
»αλώς την έρνασίοτν. Μΐΐιει·ν« Τ^2
Βοοαί, 575 ΒΓοηιΙντίΐν. Χ. Υ. Οτν.
(17464—11—12)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ πρίότης τάξεως Ζαχα¬
ροπλαστείον, άπέναντι νέον σοδηρο-
| δοομιζοθ <πα&μοΰ μέ όλα τα χρ€ΐώδη. | Εϊσ.τράξεις ετήσιαι $14,000. Παχλεϊ- I τα» άντί $6,000, μέ μετρητά μόνον | $1500, τοϋ Ιδιόκτητον άναχωροϋντος ι ινεκΐν αποοόίττον διντυχτμιβτος διά ( τί)ν ίύιαιτέροη' πατο«<>α τον. Άποταθη¬
τε : 225 δΕβνΪ8οιι Ανο.,, ΕνηάΙιΤΐΓβΓ.,
| Χ._^______ (174.55—ΐ 0—19)
ΖΗΤΟΥΧΤΑΙ .τληβωματ-. διά τα
'ΕΑλπνικά ίπΐρωο'.'εά-νηα. Καιιαρότοι,
('.θι^ώδΕς, ναΐϋται ν,ιλ. Άποταθήτΐ:
Κόκ-<ι·νοΎ.·, 48 Κοββ δ Ι-, (πλησίον Νβνν Οΐιαπιΐ)β~ δί), Ν. Υ. Οίίγ. (17479—11—14) ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ ναθται, λαδάοες, κα- μαοότοι, '/.τ).., διά τα "Εί.ληνικά ϋπε- &ωκεώνιε*α. 'ΑΛσταθήτε: Ζαχαιρίαν Γαδαλιάν, 81 ^ηΐθβ 8(., Ν. Υ. Οϊτγ. (17478—11—13) , ΙΙΩΛΕΙΤΑΙ έπιδιορθωτήριον ΰπο- διγμάτίθΛ', με&' όλοτν των μηχανημά- τ'ολ· καί μαρ,μαρίνης στάντζας διά δΐιϊηρ, είς τό ήΗ·συ της άξίας τού. Πρέ-τει νά πωληθη έντός τής εβδομά¬ δος, τού Ιδιόκτητον άναχωροϋντος διά Καλιφοφνίαν. Άποταθητε: 1661 ΓβΪΓ- ίίοΐ,ι ατ0._ Βι·ϊίΐ8θρθΓ(:, Οοηη. (17431—8—10) ΖΗΤΕΙΤΑΙ δ<^άσ/αλνθς παρά τή Κοινότηττι Ι)8ν{οη, Ο. Δέον νά είναι ίκανός νά εκτελή -α(ά χοέη ίε'ροψάλτου. Ά.τοταστ'ιτω ΰπο6άλλο*·ν π&ασνννα. ναχ άο«Μ.τΐ}σ«ις: Οΐ"θβ1ί ^ηιπιιιηϊΐγ, 15 δ. ΚοθθΓί Βΐνα., Οαγίοη, Οΐιϊο. (17456—10—15) ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΛΕΙΠΝ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πωληταί έν 53θ1ιιΐ56ΐΐ8, νά πωλώσιν άνδρικάς έν- δυμασίας άπ' εύθείας είς τούς πελά¬ τας έκ τοϋ καταστι'ιματος. Δέν χρει- άζεται νά εχουν πείραν, ύμεϊς τούς όδηγοϋμεν μέ τό τελειότερον σύστημα ΐεδπιεπδΐιίρ. Θέλομεν έργατικούς, καί θά άσφαλίσουν μισθόν 50 δολλ. έβδομαδιαίως. "Εχομεν 52 ΒΓΒηοηεδ εί ςτάς μεγαλειτε!οας πόλ.εις. Γράψα- τε η ελθετε προσιοπικώς. Άποταθη¬ τε: ϋΐ-ε-νν ΤαϊΙθΓΪη^ (^ογρογβΙϊοπ, Κοοπι 1207 ΜεΐΓθροΗΙαπ Βΐάβ., 260 ΤΓθΐποηί δ»., ΒοδΙοπ, Μ35». (17467—10—12) ΟΗΑΗίΕδ ΒΑΟΙΘΑίυΡΟ, ΙΝΟ. γβΜ·« χαοα τ( Έλληνιχΐ ·θβ*·*6{<ρ Έ—λησΙα Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΖ .ΖΗΤΕΙΤΑΙ ύποδηματοποιός, έργα- σία διαοκής καί μισθός καλάς. Άπο-, ταθήτ-ε: Γεώργιον ΙΙι·ρήνη·ν, 389 Βά, Β3>Όηηο, Ν. ^.
(17465—10—12)
ΒΕΑί Ε8ΤΑΤΕ
Α5ΤΟΒΙΑ, ί. Ι.
ΜΕ $1.000
Άγοράζετε οικίαν 1 οικογενείας
άξίας §7.950.
ΜΕ $1.500
Άγοράζετε οικίαν 2 οικογένειαν,
άξίας $10350.
ΜΕ $2.500
Άγορίϋςε-Τ€ αϊχίαν 4 οίκογεΛΈΐων
άξίας $16.000.
Είς την καλλιτέραν "Ελληνικήν συν¬
οδίαν τής Άστόριας. Ναϋλος 5
σεντς. Είμεθα τό μόνον Ελληνικόν
Γραφείον τοΰ εϊδους αυτόν καί Θά εύ-
χαριστηθώμεν νά σάς έξυπηοτεήσω-
μεν εί>.ικρινώς κα'ι τιμίως.
Επισκεφθήτε μας ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΤΗΕΟϋΟΚΕ ΚθϋΡΑδ
2709 ΡοΙΙθγ Ανο., (23Γί1 Ανε.)
Τεΐ. Ββνεηχνοοά 0992.
ΠΩΛΟΥΜΕΧ καί άγορά- ,
ζομεν ϊπΐπλα στιλδωτηρί- Ι
ών καί ύποδηιιατοποιείο»ν, Ι
είς πολύ λογικάς τιμάς! Ι
Μία επίσκεψις θά σάς πεί- '
ση· Γοάψατε ή τηλεφωνή-
σατε: ΕΜΡΙΚΕ ΒΟΟΤ
428
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό~
δι«ί>θι^νσΐν τοΰ ΕεΜοφώντο; Μβ^οο^Ι
γιαννάρίη, νά την άποστώη Η- τ4»|
έξάδίλφόν τού Γΐώ&γχη, ΜανοιΧυΒ.1
νωλάκην, Ρ. Ο. Βοχ 161. Οι.-ιΙΙθΟηΓ '
(17440—8—10)
Π ΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό^^ί
οιεύθννοιν (ή ο,τι δήποΐί σχπιώγΗ
τού ΡοΙθγ Μβηοβ, ίϊ Πετοοι· Κτεκλα-1
αάνου, ά>.λοΓε διαμένοντος έν Φι!α.|
δελφίία κ 3ί καταγομένοι· ίξ Άβη-1
νών, νά έπυοοινωνήση μέ τόν χ. ]ο!ιιι|
Ραρρ3β, ο)ο Νβΐίοηηΐ Η
ν. 2Ζ& 51., Ν. Υ. (]κν.
.ιε<*ί οΐκογτνίΐαοοϊς τού (Δ4—10) Π ΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό £ι·ίΐ·θννσιν τον Ίωάννοιι Ν. νά ττγ· αποστείλη είς τόν αδελφόν το»| Δημΐ'ΐτριον Χ. Καλλέργττν, χωρίοι Λούτρα, Ρ€£>ύμνου, Κρήτης.
(Δ5—10)
ΠΛΡΛΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίςων ΐή,Ι
ι'Όννσίν τού Εύαγγέλσυ Γ. ΚακΛ·|
χάχ~, νά την άπΌσΐίίλη είς τ»ν Νι
κόλαον Γ. Κατονκάχην. χηο^η Αο»>ϊ
τρα, Ρεθι'·μνου, Κρήττις. (Δϋ^
Π ΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τήτ|
διεύθι·νστν τού κ. Γεωργίου '1ωάνϊο»|
Τσιοώνιι, έκ Σκοπέλου, άλλοτε διαμέ-1
νοντος είς δαναηΠ3ΐι, 0η., νά την Ι
άποστ-είλυ είς τόν κ. Γεώργιον Κ. Ι
Άποστολέρην, νπάλληλον ΔιευίΊ/νσ6-3
ως Σιόηοοδρόιιων Θεσσαλίας, είς Ββ.
λον, Οτρεοε.
(3—1
Π ΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρι'ζων τή»|
διενβννσΐν τοΰ ΚοινσταντίΛΌιΐ Πμιι-Ι
σοίτηοίου, διαμέΎο-πΌς είς Νέαν 'Υβρ-1
χχγ:, ν<Ί χήν (Ι,τοστείλη είς τόν ϊ£όδλ <"Ρ<η· τίΗ' Βασ. ΚόλΊαν, 455 9Ι1ι Αν&,ϊ Χ. Υ. Οίΐν. (Δ. 2—10) , ΜΑ88.— Ο «Αν, βνικός Κηρυξ» πωλεϊται υπό τοδ άντιπροσοόπου μας Ν. ΧιονοΛον·^ λου. 24 Μαΐ-ΙίβΙ 81. Ο ΣΩΣΣΙΑΣ •Υπό Θ. Νττκττογιέφίτχη. "Ε«- γον μεγβΛόπνοον. Άοχεϊ δή έξήλ- θεν άπό την σφραγϊδα τού έξοχω- τάτον των Ρώσσων μυβιβτορι»· γράιτων, διά νά δια6ασΐ>η άιώ ί-
λβυς. Τιμαται δεδεμένσν .. $1·Μ
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕ
14β
V».
2βΤΜ 8Τ., ΝΕ* ΥθΒΚ
ΕΑΟΚ δυΡΡΕΥ
--3ΓΟ1 Ανο., Ν. Υ.
Τηλεφ.: ΕθχΙπΕΓοη 8231
"ΥΛβχοταστήματα Κίντ{
208 10 8ρΓΐηε 81 Ι 28 Μυ11>θΓΤ $1.
Τηλ. Οΐηοΐ 9816, 9817, 0665.
ΑΓΓΑΟ-ΕΑΑΗΝΙΚΟΙ
ΔΙΑΛΟΓΟΙ
ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΙΣ "ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΖ~
Τό ορθώς όιαλέγεσθαι είναι ίδιον άνε—νγμένου καί καλώς άτατε-
θροψμένου άνθρωπον. Εκάστη όμως γλώσσα ϊχβκ καί διαφορετικήν
τρόπον τού έχφράζ,εοθαι. Ίόίβς δέ είς την Άγγλι*τ)ν γλώσσαν,
I-
νεκβ τής δυ«<όλου προφοράς κβί των ιτολλατν σνντετμημένων λεξ»- ων καί Ιδιχοτισμών, μάς είναι πολλάκις δύσκολον νά έννοήοωμεν δ- πακρ*6ώς τό πνΐθμο τοΰ οννομιλητοϋ μας, ϊ) νά μεταφράσοομεν,, εάν ίέν γνωο'ιζομτν τό μικχτικόν, ούτως ειπείν τής Άγγλικής σνν&ιαλέ· ξεως. Καί τό ποόβλημα το&το σάς λΰει τΛ νέον βιβλίον νΛ «Έθννχοβ Κή- ρνκος>, «Οί Άγγλο-'Ελληνικοί. Διάλογοι», τό οποίον περιγβάφει μ«-
θοδικώς την Αγγλικήν φρασεολογίαν, μέ την εξήγησιν έκάστης φρά-
σεως, καί την γνησίαν Άμερικανικην προφοράν, δι* Ελληνικήν χά-
ρακτήρων. "Επί παραδείγματι:
Διευθννβτΐ, παραχαλά, τάς έπκττολάς μου είς την οιενθυνσνν
ταύτην.
4Ρ1θ35ε ίθΓνν3Γί 8Π^ ΙρίΙεΓϊ ίθΓ ΓΠβ ίθ Ιΐΐΐί ΛάάηβΛ.
Πλ-ήξ φόργουορά έν-ι λέίερς φόρ μΐ τού Μς αίρές.
Μέ τουε Άγγλο-'Ελληνικοΰς Διαλόγονς τού «ΈθνικοΟ Κήουκος> θά
μάθετβ να συνβιαλέγίσθϊ εϋχϊρως καί άπταίστ€»ς.
ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚαΖ ΔΕΔΕΜΕΝΟΙ ΤΙΜΙ2ΝΤΑΙ ... , , ..... ·1.2β
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑ^^
140 ν¥Ε3Τ 28ΤΗ 5ΤΠΕΓΤ ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ άαέΐΗιΐς ζαχαοο,τ/.άοτης
.τϊ.τειραιιέΛΐος. Μισθάς ΊκαΛΧκτοιητικός
καί έρ-γθΜτ'α δ<4Κηικι>:. Άιτοταθητε:
Ο Μ. Μο.
(1Υ453—10—12)
ϋΑΧΙΕΧδθΧ, ΟΟΝΝ.— Ό «'Ε-
Ονικός Κήρυς» πωλεϊται ί,αρά τοΰ άν-
ηπροσώπου μα; Γ. Μπέρ(/η, 81 Μβΐ.ι
δίΓεεΙ.
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Υπό Τζάχ Λόντου. "Εργον Μ
ρες γοητείας καί περιπετειών. Ζων-
τανή ζωγραφιά τής,ζωης «>ν Μ-
λασσών. Τιμαται δεδεμενον «.Ι.»»·
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΙίΑίΟ"
140 %ν. 26ΤΗ 5Τ.. ΝΕΥΫ ΥΟ
ΖΗΤΟΥΧΤΑΙ μηχοΛ-ικοί διά γοννα- ί
οικά. Άποταθήαε: ΕοιΠ8 Τβϊϋηίΐδ
189—191 611ι Ανβ., Ν. Υ.
(17449—9—11)
|
ΖΗΤΕΙΤΑΙ —υχιοΰχος διδΟΛχ,α/.ος Ι
διά τό σχολείον τής 'ΕλληνικΓις Όρβο- !
όόςου Κοννόττττος Μίρμϊνχαμ^ Άλα
Δά έ
ς ς ρμχμ^ Άα
Διά πί·ρισσ«>τέρας πληροφορίας άπο-
ταίΗττί άς τα Κοινοτινά Γρα^ίϊα:
Ηΐϊ Ο
Οτΐΐκ,ίΐοχ ΓΐιαΓοΛ. 113 1)2
Ν. 2181 δτ., ΒΪΓΐηίηίΓΐΐίΐηι, Άΐ3.
_______ (17442—8—10)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος πεπειραιμέΛ^ πρός
κατασν.ενί>ν παγωτών, «»ννσμα δέ καί ,
πώλησιν σόδας. Ό Ματάλ.ληλος μόνον ,
ΠΛοταττηττο): Βγοοοππι, ^Λ7ιΐί;ΐιΐυ^[ου
& δβοοηα Ανο., Αβιοηβ', Ε. Ι. Ι
(17427—7—12)
Κ. ΙΙΑΣΛΠΑΝΝΗ
Φιλολογικόν χαΐ Εγχνκλ
Ήμίρολόγιον μΐτά τολλών
καΐ ποωτοτύπων διηγημάτον
ιΥΕΛΝΙΚΟΙ ΕΡΠΤΕΣ
Υπό Αλεξ. Δονμά (υίοϋ). Εί¬
ναι ενα ά:ϊό τα άθάνατα εργα τοϋ
μεγάλον Γάλλου συγγραφέως. "Ε-
χει μεταφρασΰτί εις δλας τάς
γλώσσας τού κόσμον. Τιμάται 8ρ-
δεμένον ................ $1.00
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ "
140 »ν. 26ΤΗ 3Τ.. ΝΕΥν ΥΟΗΚ
ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΝΟΡΒΗΓΟΥ
ΚΝΟΥΤ ΧΑΜΣΟΥΝ
ε—»■
Η ΠΕΙΝΑ
Τό περίφημον βιβλίον τοΰ μάγου συγγραφ^'
τό οποίον περιγράφεται μέ τόσην δύναμιν καί σνναρπ
στικότητα αύτην την νεανικτγν ζωήν τού, την ζωην *
δυστυχίας τού. Είναι τό πρώτον έργον τού ποϋ τόν αν-
έδειξεν είς μεγάλον συγγραφέα καί διέσπειρε την φντ
μην τού άνά τόν κόσμον. Ή ζωή τοϋ Χαμσούν είναι ε-
να άληθινό μ.·θιστόρημα ποΰ" συ^'κινεί βαθειά τί)ν ^
χήν καϊ συνταράσσει την σκέψιν. Ή μεγάλη έπιτνχ10
τοϋ εργου καταφαίνεται έκ των αλλεπαλλήλων ί^ο-
ο-εών τού καί είς την Ελληνικήν. Σελίδες 250.
Χρυσόδετον τιμάται.................... $1·^
Γράι|)ατε σήμερον όπως σάς αποσταλή 0. Ο. Ι)·»
V
έμβάσατβ:
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ
140 %νΕ8Τ 26ΤΗ 8ΤΗΕΕΤ ΝΕ·¥ ΥΟΒΚ. »·· ¥'
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΣΤΗΛΗ )
ΕΑ5Τ ΒΕΙΙΕγ
■ ΙΙ1.ΙΙΙ· ι····»· ..— — -—-
ΙηΜΟΓΕΝΕΙΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΓΤΈ-
12*1" ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
■ ΑΓθν Ν Α ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡα
ΙτΓΚΤΚΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ-
Ιλογον^αφορ^γ^οκλειστι.
Παοα-χαλοΰνται οί Γδιοι, ^ καί τ!
|«ο)ρΛοντές τι περΐ βύτών νά έηχΜ-
ϊωντ'ΐΓονη μετά της ΝβαΓ ΕββΙ Ββ-
Ιΐίεί διά νά λάβωσι συμπληρίοματιχα;
| κληό<"Ρθ°ίαί:· δΐϊυθννοντες τας βπιστο. ίζ τ-ην"ώί εξής: ΝΕΙηΊ ΕΑ3ΤΙΕΙΙΕΡ 151 ΡΐίΊη Ανβ., Νβνν Υογκ ΑΐΓβΠίΐθΠ ΡθΓ90Ι)8ΐ 5 Πϊνι
θεσσαλοίκτι θείας τού Κάς Κυριακού.
λα; Μ,τανίκα.
Ό κ. Παΰλος Βάνης. έξ Άϊβαλή
τής Μ. Άσίας.
Ι Ό κ. Νίκος Χάλικας. ποώην διαμέ·
νω έν Νβ* Ι-οηάοη, Οοπη., υπό τ*};
ίν Χίω μητρός τού, κ.. Τερψιχόρης
| Χάλιχα.
Ό έκ Σμύρνης κ. Ιωάννης Ιωαν.
νίδης, πρό χαιοοδ διαμε'νανν
ίν ΝβννρθΓΐ Νθτνβ, Ϋ3., υπό τής έ>
θΐσσαλο-νίχτΐ θείας τού. χ. Κυριακού-
λα: Μπανίκα.
Ό κ. Κων. ΚατσικίΛης, έκ ΤκραρεΙ·
ου της Καλλιπόλεοκ. θράχης, υπό το9
ίν Λνών τής Γαλλίας ά&ελφοθ τον κ.
ΓΕοιογίου Κατσικίδον.
Ό λ.. Δημ. Π αναγιωτίδη;, προ χαι-
ροΓ διαμέν'ων έν ΟΗνβΓ 5ί., τής Νέ-
Ι άς Υόρκης, υπό τοΰ *ν Κανβία, Κρή"-
τη; τατςός τού κ. Τα-ναγιωτίδο».
Ό χ. Ανδρέας ΤΒΛΐανός, πρό καν
Ι ροΰ διαιιεΛων έν Νβνν ΒγϊτηΙιι, Οοππ.
χαι χαταγόαενος εκ ΠεργάμΛυ τή; Μ.
Άσίας, δπως παραλάβη επιστολήν
οοίοχομένηνέκ τής μητρός αυτού κ.
Βαγιας Ταλιάνον.
Οί έκ Π. Φωκέας, Σμύρνης, χ. χ.
Κωνσταντίνος, Νικόλαος καί Ανάστα-
σία Τσϋ.δάρη, υπό τή: έξσδέλφης αυ¬
τών Κάς Αφροδίτης Μιχάρη, έκ Ραν.
τοσίίΐ α τής θεσσαλίας καί συζύγοβ
ΐοϋ / Δημητρίοιι Γαλανοπούλου.
Ό ί% Σαΰρνης κ. Γεώργιος Πατα-
λιδης προ καιροϋ διαϋένων έν 'Αγίφ
Φηπγ/ίσκφ, Καλ. υπό των έν Άθή-
νο : άδελφών τού Εύαγγελίας καί Δε-
<"ι ιντι ς Π αταλίδου. Ό κ. Π. Βατάλης, πραίην δοαμέ- νοη εν Οΰασιγκτώνι. υπό τής έν Ά *' ί ζ αδελφής τού. ΤΒΟΙΤ, ί*ΙΙ«Γ II. — Ό «Έθνικός Κηρυξ», καθώς καί δ'λαι <χΙ έκδόν οε:ς τού, πωλοΰνταε παρά το> άντιτΐροσώττου μας, κ.
Μ. ΛΊπουταικάρη, ΚΟ4
ΜΟΝΙ^ΟΕ ΑΊ/Ε.
ε. ο.
Τό
«'Εθνικοΰ Κήρυ¬
ξις» άναλακμβάνει ν«
"άς αποστείλη οιονδή¬
ποτε βιβλίον τής άρε-
ΠΑζίι.ζ σας 4ντός των
■Ινωμένων Πολιτεεών
<^. Ο. Β. Δεν εχετε εί- !λή νιχ μάς δώαητε την παραγγελίαν σ<χς, τό «- νομα κα.1 διεύθυνσιν ι*ς, δεβαιος δντες δτι Οά έκτελεαθή μέ απόλυ¬ σιν ακρίβειαν. 27 ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΝΕ1ΪΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ- ΤΑΡΙΟΝ ΛΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΛΟ* Πϊρι^—,ν τα Κεκραγάρια τα Αναστασιμα τού "Εσ.ιερινοΰ Όρ- «0ου καί Λειτουργίας κατ' ήχον Ι«τα χών Άναστασίμων Εύλογηΐ χ"οιων, Άναστασίμων Έξαποστει- '<.ριων, Έωθινών Είρμολογικών ώοξολογιών, Μανουήλ Πρωτοψάλ- του καί τόν πεντάφωνον βαρύν ή- /ον Ιεωργίου τού Κρητός. Δεδε- Μνον στερεώς, τιμάται ... $4.00 ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΓΙΟΝ ΛΝΔΡΕΟΥ ΤΧΙΚΝΟΠΟΥΛΟΥ „„ 'Γ1£^ν Κατα6«σ''«ς. Κοντά- Λ'ί"*"» *αί Πεντηχοστάρι- ^· Δεδεμενον στερεώς .... $3.00 ΝΤ'°Ν 2βΤΗ 8Τ.. ΝΕνν ΥΟΗΚ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ££ΑΙΡΕΤΙΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ. ΠΑΡΕΧΟΜΕΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙ- -ΤΟΝ ΔΟΚΙΜΗΝ. ΕΙΊΙΣΚΕ ΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΤΟΥ ΚΑ¬ ΜΕΤΕ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΓΟ¬ ΡΑΝ (ΓΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, εύκολοδούλε»· τον. Τέλειον καθ' δλα. 'Εκλβχτή τοποβεσία καί έπικβροής. ΙΟετές έ- νοικιαστι'ιριον. Ενοίκιον $200. Είσ¬ πραξις $1000—-1100 έβδοααδιαί- ως. Τψή 110,000, μέ $4,000 μ«- τρητά. ΒΕ5ΤΑϋΚΑΝΤ. Τό μόνον είς προνομιούχον τθΛθθεσίαν. Τέλειον καθ' όλα. Εΐσπράξετς $1600 έδδο- μαδιαίως. Παρ' ενδνχοϋ ευκόλως δύναται νά εισπράξη $2500 έδδο- ιιαδιαί<Λς. 'Ενοτκταστήριον 13 έτών. Ενοίκιον μετά 12 δωματίων $375. Γι«ιή $27,000, μέ $10,000 μετροττά. ΒΕ5ΤΑϋΚΑΝΤ, τέλίΐον καθ' δλθί. Εΐσπράξεις $2,500 έ6δομαόι- αίως. Ιόετές ένοικιαστήνΗθν. Ενοί¬ κιον $200 μτΓνιαίως. Τιμή $38,000, μέ $15,000 αετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ. ΕίσπράΙίΐς $550 —600 έδδοικχδιαίως. Τιμη $2,000, αέ $1,000 μετρητά. ΟΗΟΡ ΗθυδΕ. Είβπράξετς I- βδοααδιαΐακ. $1100. 7ετές ένοιχια- ο*τήο<ον, Ενοίκιον $360 μηνιαίως. Τιμή $8,500, μί $4,000 μετρτττά. ΚΕδΤΛϋΗΑΝΤ, έν Νβνν Ιβτ- βεν. Είσπράξεις $700 /.αί ανω, ευ¬ κόλως αΰξάνουοαι. Ενοίκιον $225. Τιμή $7,000, μέ $3,000 μετρητά. ΕϋΝΟΙ, Είσ.τράξεΐς $750—800 έβδοιιαδιαίως. Ενοίκιον $95. Τιμή $6,000, μέ $3,000 μετρητά. αθΡΡΕΕ ΡΟΤ ΕΙσπράξενς έ- δδοααδιαΐαι $1,300—1,400. Τιμή $12,000, μέ $6,000 μίτρητά. ΟΑΓΕΊΈΚΙΑ. Είτπράδίΐς $1500 —ΐεθθ έδδομα-διαίως. Τιμή $15, 000. ιιέ $6,000 μετρητά. αΚΟΟΕΚΥ—ΓΚϋΙΤ. Εΐσπρά¬ ξεις $1,200—1,100 έβδομαδιαίως. Τιμή $15,000, μ| $8,000 μϊτρητα. ίϋΝσΐΕθΝΕΤΤΕ. Εϊσπράξεις $1,600—1,700 έδδομβδιαίως. Τιμή $18,000, μέ $8,000 μίτρητά. €ΟΡΕΟΤΙ ΟΝΕΒ Υ—ΡΒϋΙΤ. ΕΙσπρόξεις $800 έδδομαδιαίως. Τν- μή $9,000, μέ $4,000 μετρητά. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ. Είσπρά- ξεΐς $400—δθθ έ6δο*ια?Ηαίως. Τι¬ μή $"),500, μέ $2,100 μετρητά. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ. Εΐσπρά¬ ξεις $1,100 έδδοααδναίως. Τιμή $25,000, ιιέ $7,000 ιιετσητά. 5ΤΟΒΕ5 ΡΟΒ ΒΕΝΤ. Σάς ί- ξασφαλίζοιιεν μακρά ένοικιαστήρια καταστ>«ϋστων είς έκλεκτάς τηπο-
θεσίας, πληοίσν σταθϊΐών, 9«άτρων
κτλ. διά οιανδήποτε έργοισίαν.
ΗθϋδΕδ ΡΟΚ δΡΕθυίΑΤΙθΝ.
"Εχο黀ν πάντοτε μοναδικάς ενκαι-
ρίας πρός αγοράν οΐκιών μέ έ£η-
σφαλισαένα κέγδη 16 0)0, είς εχ-
λεκτάς τοποθεσίας μέ λαμπρόν μέλ-
λθΛ·.
ΕΟΝΟ ίΕΑδΕδ. Μέ ολίγα κε-
φάλαια σάς έξασφα?.ιΐοαεν γωνι-
αΐα κτίρια μέ μακρά ένοικιαο-τήριβ
καί έπικίρδή ένοίκια. 21—43 καί
63ετή ένοίκιαστήρια μέ αΰθηχην
τιόν κ*ρδό>ν σας. Είναι ιδικόν σας
έ νά ιιδς επισκεφθήτε ποο-
ά ή εί
συμφέρον ν ς φή
τοΰ κάμ€τε αγοράν ή ενοικίασιν.
"Ελθετε, γράψατε, η τηλεςχονήβα-
"δΗθΕ 5Η1ΝΕ, ΒεροΙΗηε 8ηά
ΗηΙ Οβαηΐπε· Κεντρικωτάτη το·
ποθεοία. 5ετές ένοικιαστηριον. Εϋ-
θηνόν ενοίκιον. Είσπράξεις $1,200
μηνιαίως. Άξίας $5,000, θυστάξβ- ,
ται άντί $3,200, μέ μετςητά $1,200.
ΕυΝΟΗ ΒΟΟΜ, έ^.λεκτή τα—-
θεσία τού Βγοιιτ. 5ετές ένοικιαστή-
ρΐον, ενοίκιον δέν πληρώνει καί είβ-
πράττει καί 125 μηνιαίως έξ όπεγ·
οικιάσεων. Τιμή $6,000, μέ μετρη-
[ά $3,000.
0ΗΗΙ5Τ05 ϋ. νΒΕΤΤΟ%
1482 Βτοαάνταγ (Βοοτη 609)
(ΒβΙ. 42(1 3Π(1 43<1 8ΐΓββΙβ) (Τΐΐτΐί·8 8ιιιΐ3Γβ) Ν. Υ. ΟίΙγ. Τβΐ. ΒΓνβπί 86*1 Γ) 548». ΩΡΑΙΑ ΕΚ ΓΟΥΝΑΣ ΕΠΑΝΩ ΦΟΡΙΑ ΠΡΟΣ $3Γ..0Ο. ΓΝΗΣΙΑΙ ΑΛΕΠΟΥΔΕ-Σ ΟΛΟΝ ΤΩΝ ΧΓΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣ $10.00. ΓΥΝ4ΙΚΕΙΑ ΦΟΡΕ3ΙΑΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΜΟΔΑΣ. 8 Α Ι. Ι. Υ ' 8 35 ΥΥ". 48(1ι δΤΒΕΕΤ, ΝΕν ΥΟΒΚ αΤΥ. (17288—21—Α21) ("διευθυνσεισ ιερεων ΚΟΙΝΟΤΗΣ Α5ΤΟΒΙΑ, ί. Ι. <ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ» ΟθΓπβΓ Εΐηι δι. 8η(1 2ηά Ατεηαβ Τηλέφωνα: Ημέρας ΑδΙθΓΐβ 3989. Νυκτός: ΗανειτιαγβΓ 0614. αΐΐαΑοο. ιιλ~ ΤοΟ ΑΙδ. Κώστα Χ"Δημητρ(ο». Διδασκάλου τού Οικουμενικού θρόνσε, ή μέν Βιεύθυνβτς είναι: 7539 ΒΜι?β Βΐντΐ., τό βέ τηλέφωνον! Κ Ρ 0051. ΝΕΥΥ ΥΟΒϋ. Ν. Τ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ» Διεύθυνσις: 451 Υν*. 891α δΐΓεεΙ. Έφημέριος: Άοχιο. ΚΥΡΙΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΑΚΗ2 Τηλέφωνον: Ρβπηϊνΐνβπίβ (444. ΕΚΚΛΗΣΙΑ «Ο ΕΥΑΓ1 ΕΛ1ΣΜΟ2 ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» •08—812 ννε
(Άρχιεπισκοπής)
273 Εΐΐτι δΐ., ΑϊΙθΓΐβ
Έψι^ιέοιος : Γ. Μέν εξόπουλος.
Τηλέφωνον: ΑβΙθΓΪ» 1658.
Κατοικίσς: Ηίΐνρπ>ονΡΓ 2870.
ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗ3
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
»«ί ΡΙΓ5» Ανβ., μεταξϋ 16 καί 17 Χ*
Ν Υογκ ΓΛΧγ.
δ 7386.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ
^ΑΓIΟ^; ΝΙΚΩΝ»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Δΐίΰθυνσις Ίερέως Άρχ. Δαυίδ
Λεοντα^ίδοη καί 'Εκκλτνσίας:
103 Ε. 841η δΐ.. Νβνν Υογ* Γ
Τηλέ«τ'ονον: Ι.βΧΪηβΙθΠ 679Ϊ.
ΝΕνΛΆΚΚ, Ν. ^.
Έχχλησία ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟλΑΟΪ
655 Ηί§τι δΐΓεεΙ.
Τηλίφ. 'Εχκ)ησίας: Μιι11)β.Γ7 62Κ
Κατοιχία Ίερέως:
83 Μπίιϊΐβν Ανβπαβ.
Ττιλέ». Ίΐοίωί: Ε«<·χ ΟΚ^ΑΗΟΜΑ ΟΙΤΥ. ΟΚίΛ. Διεύθυνσις τού ποοϊσταμένου έφηιι*- ρ(ου τής Κοινότητος θΐίΐαηοτη» ΟΙ- »Υ, θΐίΐη., είναι: 102 Ν. Βγοβο 3ί Τηλέφωνον: Μβρΐβ 8105. ΝΕν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ «ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ» 860 ννβδΐ 1251Η δΐΓεεΙ ΑΙδεσ. Νικ. Άνδρεόπουλος. Τηλέφωνον 'Εκκλησίας: Μοηιικβηΐ 9845 Κατοικία Ιερέως: 501 νν. 135ιγι 5ΐ- Τηλέφ. ννκτός: ΒΓ8(1ϊΐΓΓ8ί 8636. ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΣ «Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ» Έφημέριος Ιερεύς: Κωνσταντίνος Γαρουφάλης. 1275 Ηοβ Ανβ., Βγοπχ, Ν. Υ. Τηλέφ. ΙηΙεΓνβΙβ 2171. ΕΛΛΗΧΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΙ "Εχομεν τάς καλλιτέρας "ενκαιρία; -τρός πώλησιν καί έγθίκταβιν^ καταβτη- μόπων. Άναλαμβάνοαεν ΰπευθύνω; -ά αά: εξασφαλίσωμεν οίθΛ·ίήΛ°τε έ- τιχείρησιν, διά την οποίαν είσθε είδι- /ός. Ιδιαιτέρως προσέχοαεν άς τα ?νοικιασΐήο<α καί τάς τοποθεσίας. Σάς άσφαλ.ίζομΐν ά>ό δυστυχήιιϋτα.
Άναλ·θΛΐ6άνο«ιεν νά σάς πωλήσωμεν
τό μέρος σης έντός ολίγων ημ«β«ν
ΑΙ οτ.«α6ουλαί μας δίδονται πάντοτβ
δωρεαν.
Μία επίσκεψις #ά σας πτίσγι διά τίτν
εΊδικότητα καί εΐλικοίνηάν μαε.
'Ε.τι<τκΐφ9τίτέ μας, Ρ, γράιΐκιτε: ϋΟΗΝ Γ! Μ. ΚΧΤΑΤΕ ΑΝΙ) ΟΕΝΕΒΑί ΙΝ51ΤΒΛΝΓΕ »36 Ιΐιτβοη Ανβ·, ^^ΓΜ3^ 011». ). Οπΐ' οΐοοκ οίί ^οιιΓη^I !*<—. βΓβ δΐαΐίοη. Τηλέφωνον: ϋβΙβννβΓε 2661. Έκλεκτά βιβλία Ιχει μόνον τό Βι ολιοπωλεϊον τοθ «'Εθνηκοίι Κήρυκος». ΟΑΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΑΙΑ ΐΤΙΑΒΟΤΗΡΙΑ Πρίν !^ άποφαθ>'-
σετε νά άγοράσι
τε, επισκεφθή!»
<ό μεγαλειτέρον χατάστημα τοβ κόσμον είς τα ΐΐ· 5η έπίπλαιν διά ιτιλβωτήρια, πι· οχαΰαρισ τ ή ο* α /αί Π 5οί1εΓ5. Δέν ,ιωλοϋμεν επί Μονον τοίς: >ιετρητοϊς.
"Εχομεν κάμει έγκαταστασεις καί
προσφερομεν τα είβη μας «Ις τα κά¬
τωθι καταστήματα:
Ν. Υ. ΡΓθάιιοβ ΕχοΙιβηβε. Ν Υ
ΡβηηβνΙνΗπί» ΒΙιΙβ., Ν. Υ.
Ποΐβΐ Ι.ΐηοοΐη, Ν. Υ.
ΡαΓΐί ΟεπΐΓαΤ Ηοΐεΐ, Ν. Υ.
Ηοΐεΐ Αΐ&βΓΐ, Ρηΐτπ ΒβΛοΐι. Ρΐα
καί εί ςπλεΐστα αλλα καταστήματα.
υΝΙΤΕΟ ΒΟΟΤΒίΑΟΚ $υΡΡίΥ 00.
ΟΡΡΙΟΕ ΑΝϋ δΗθΥ ΒΟΟΜδ
1035 ΤΙηΐΓά Ανβ., Ν. Υ. Οι«3Τ
ΤβΙ. ίβΐιίβΐΐ 4181.
ΡΑΟΤΟΒΥ 214 ΕΑδΤ Π41Η 8Τ
ΝΕν ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
Τεΐβρΐιοηβ: ίεΐιϊςΐι 2933
ΤΑ ΘΑΥΑ1ΑΤΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Υπό Ήλία ΙΛχονομοπούλον. ΙΙληοτ-ι
ΙΙιστόοησις 8λων των θανμάτων τή;
θεομήτορος Παναγίας, με (λα; τα;
ίϋρισχομένα; χαΐ σημερον (τι (ίς δι»
φόρους μονάς τού '£λληνιπ»ο;) Μ·ί *»
Άγίω "Οο·ι Ιό
--0 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
—ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ 300 ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΕΤΩΝ
—Μ ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΟΙ ΑΥΗΑΤΟΙΗΕ0ΕΛΛΗΝ1Κ0Ι
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
ΟΙ "Ελληνες μετανάσται των τριών τελβυταίων <αίώ« νων, ώς έκπολιτισται των ξένων χωρών καί τη^ Ελλάδος. ΥΠΟ Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ Είς τάς 400 <τελίίας τού νέοο αικοϋ σογγράμμοττος, τοΰ Άρχιαυντά. *του τού «Έθνικοΰ Κηροκος», εχβτε ώς έν κινηματογραφική ταινία ϋ· λοκληρβν ίποποιΐαν άγώνων των έν τώ Πβλαιφ χ«ι Νέω Κόσμω Έλ- λτ>.ων, ώς βαυμασίων σκατβνέων τού πολιτιβμοϋ. Έκτίθεται ή ζώή κβΐ
ή δράσις μεγάλων άνίρών μας άνά την Ευρώπην καί την Αμερικήν. ΟΙ
ίυνατοί αύτοι χαρα/.τήρες κβί έν πολέμω *αί έν ειρήνη, ώς ή'ρωες κβΐ
μάρτυρες, ώς ίμχοροι καί επιχειρηματίαι, ώς λόγιοι καί επιστήμονας,
ως σνγγρχ,ρείς κα! ώς ίιίάσκβλοι κα! άνβμορφωταί τού εί)νους, άντ«->
προσωχεύοον ίλας τάς χώρας τού Ελληνισμόν. Έξηλ^ άπο τί*
Πελοπόννησον κα! την Στερεάν, την θεσσαλίαν, την "Ηπειρον καί τή»
Μακείονίαν, την Κρήτην καί τάς άλλας νησους.
Είς τούς Δυατούς Νεοελληνΐκούς Χαρακτήρος των άνδρών, χοί
έίόξασαν καί τάς Οβτάς των χατρίίας καί τό "ΕΟνος, ευρίσκομεν όλοι
θαυμασία ύποίείγματα, διά νά άντλήσωμεν νέον βάρρος καί νέαν έμπνε»·
«ιν είς τον άγώνα τής επιτυχίας καί τής προόδου. Πάμπτωχοι καί ά-
σημοι μετανάσται, ίγιναν μέ την «ιλεργίαν των καί την τιμιότητά των
ϊιάοττ,μοι καί άνεδΐίχθησαν κ.αί οί μέγιστοι των εύβργετών τής Έλλάίοβ,
Είς η 6ι«λίον αύτο θά ώρετε πώς ενας "Ελλην, χατά τί» 1700, άν*
χωρήσας άνυπόϊητος άπδ την ύπόδονλον πατρίία το^, έγινεν ό Ζ>
χάρωφ τής έποχής τού, δαρώνος τής Αύστριακής Αάλής, καί όμοτρά-
«ζος ^τοδ Αύτοκράτορος καί Ιιιτ-ηρψι τόν Έλληνιομόν τού καί αόβ
καί τα τέκ'/ατ τοα καί τα έγγονια τού.. "Αλλος πτωχός "Ελλην
ό εό έ έ ά
κατερίνην τη/ Β' καί έγινεν ήγεμών των χωρών τής Κασπίας θβ
βης. Τοΰ άνίρός αυτού εχομεν τώρα τόν άνϊρ'.άντα είς Αθήνας. Άλ-
λος ίαυμάίΐος μετανάστης εγινε πρωθ^πουργος είς την Ρουμανίαν καί
έμεινεν "Ελλην την ψυχήν, εύεργίτήσας τ"ην Έλλάία. Παρελαύνουν
χολλοί άλλοι θαομάσιοι τυποι μεταναστών. "Εχετε έμπρός σας περι-
γραφομένους μέ ζωηρά χρώματα τοΰς πρωτεργάτας τής Φιλιχ,ής Έ-
ταιρείας, τοΰς μεγάλοος νεοέλληνας πολϊτικοίις καί στρατιωτικοός και
κληρικούς καί οΐκονομολόγονς καί συγγρα·φϊίς καί άναμορφωτάς. νί?-
χετε καί μορφάς Έλληνίδων, σπανίων έν τή ίο-τορίοί τοΰ κόσμου. Καί
έχετε άκόμη τάς ηθικάς φχϊΐογνωμίας κορ,,φαίων φιλελλήνων καί δή
Άμερικανών, όπως είναι ή χαρακτηριστική μορφή τοΰ Σαμοοήλ Γκρίν-
τλυ Χάου, τού Οπάτου των ίν τω κόσμω φιλελληνων, ενός άληθώς Ά-
μερικανοΰ Λοτφαγιέτ τής Έλληνικής έπαναστά<7εως. Μελετώντες τοί»ς Δυνατοΰς Νεοελληνικοίις Χαρακτήρας, μανθάνομεν λεπτομερώς την ί·στορίαν τοΰ νεοελληνικοΰ πολιτίσμοϋ καί των μεγάλον τοΰ 'Ελληνιομοΰ εικργετών καί κατ' αυτόν τόν τρόπον θά ημπορούμε» νά έπιίεικνύωμεν καί είς τοΰς Άμερικανοΰς, ότι δέν εχομεν μόνον προ- γόνους ένίόξοος τής παλαιάς έποχής, τής περιόδου τοΰ Περικλέους, «ού τοΰς γνωρίζουν ©Ι ξένοι πολΰ καλά άπό τα σχολείά των, άλλ' εχο¬ μεν .καί ημείς οί νεώτιροι "Ελληνες νά παρουσιάσωμεν μεγάλους χαρακτή καί γενναΐα Ιργα τοΰ πολιτισμοΰ άντάξια των αλλων πολιτισμένων συγχρόνων έθ*^ών. Όλα αύτά τα θχυμάσια «θληματα «αραμένουν άγνω· Λ είς τοΰς ξένους καί είς πολλοΰς άκόμη άπό ημάς τοΰς "Ελληνας. Τό βιβλίον αντό έκ 400 σίλίδων, ίεμένον καί καλλιτεχν.κώς τυπω- (ΐένον, μέ άναριθμήτους είκόνας, μάς ϊιϊάσκει νά είμεθα ΰχϊρήφοτνοι ,ιέ την ιστορίαν μας των 300 τελευταίων έτών. Μορφώνει καί φρονηματίζει χαι άν:*ψώνει. Πάρετέ το διά τόν εαυτόν σας, διά τάς οικογενείας σας, ίιά τα παιδία σας, ίιά τούς ίίικούς σας είς την πατρίδα, διά τα Έλ« ληνόπουλα των Σχολείων μας. Π ρέπει να γίνιτι τό εθνικόν καί κοινωνι¬ κόν έγκόλπιον κάθβ "Ελληνος. Είναι βττ,ριγμα τής ζωής μας, των έ«- τυχιών μβς, των προόδων μας. Φώς Έλληνικβν καί ΰπιρηφάνειβ 'Ελληνική. Ή μίλέτη των ένδόξων νβοελληνικών χαρακτήρων τονών«ι βλοιις μας. Διβίάσατε τό έργον καί διηγηθήτ* είς τα παιδία σας τό τ! γράφει, διά νά τα κάμετε καί αύτά ύπερηφβνα, δτι εγεννήθησαν Έλλΐ)» νόπουλα. ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΕϋ 140 ννΈδΤ 26ΤΗ 5Τ. ' ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ. Ταχυίρομ,ήσατί τό νέβν σνγγραμμα: «*Ελ).ηνιβ«)ς Πολιτισμός: ΔΥΝΑ- ΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡ-ΕΣ» οεμένιτν. 'Εσωοιλεί» την άζια* —υ Δολ. 2.75. "Η οτβίλττέ το *Ονομα......... Διεύθυνσις ............... Πόλις .... ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΖΟΛΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΟΙ ΤΕΣΣΑΡΕΣ ΗΜΕΡΈΣ ΤΟΥ ΠΑΝΝΗ ΓΚΟΥΡΑΟϋ Τό θαυμάσιον αντό διήγημ· τοθ ηεοιφημου Γάλλον μυθκποοτογοαφον Αΐμιλίσυ Ζολα, μτταφρασθέν είς την έχφραστνχή δημστιχή μας γλωσ- σα υπό τοθ όδοντοϊατροθ χ. ΐίϋαγγέλον Δεακότον, είμεθα βεβαιοί, ότι θά θέλξτι τούς αναγνώστας τού. Σύντομον καί μελοοραματνκόν τΑ Εργον τουτο θά ©«γείρη την προ· <κ>χήν τοϋ αναγνώστου μέχρις δτου ούτος άναγνώστ) καί την τελευ¬
ταίαν τού λέξιν διά νά Ιχανοποιήσπ την ονεγϊρθεϊσαν επιθυμίαν το·
(πχας 1·β τό ιέλος μι,άς δροομοπχής ενώσεως δύο νεαρων ύπαρξβατκ.
ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΝ ΤΙΜΑΤΑΙ 81.00
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙ.Ο
14Ο ¥ΤΕ8Τ 26ΤΗ δΤΒΕΕΤ ΝΕν ΥΟΚΚ, Ν. Τ.
ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΣΤΗΛΗ )
ΕΑ5Τ ΒΕΙΙΕγ
■ ΙΙ1.ΙΙΙ· ι····»· ..— — -—-
ΙηΜΟΓΕΝΕΙΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΓΤΈ-
12*1" ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
■ ΑΓθν Ν Α ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡα
ΙτΓΚΤΚΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ-
Ιλογον^αφορ^γ^οκλειστι.
Παοα-χαλοΰνται οί Γδιοι, ^ καί τ!
|«ο)ρΛοντές τι περΐ βύτών νά έηχΜ-
ϊωντ'ΐΓονη μετά της ΝβαΓ ΕββΙ Ββ-
Ιΐίεί διά νά λάβωσι συμπληρίοματιχα;
| κληό<"Ρθ°ίαί:· δΐϊυθννοντες τας βπιστο. ίζ τ-ην"ώί εξής: ΝΕΙηΊ ΕΑ3ΤΙΕΙΙΕΡ 151 ΡΐίΊη Ανβ., Νβνν Υογκ ΑΐΓβΠίΐθΠ ΡθΓ90Ι)8ΐ 5 Πϊνι
θεσσαλοίκτι θείας τού Κάς Κυριακού.
λα; Μ,τανίκα.
Ό κ. Παΰλος Βάνης. έξ Άϊβαλή
τής Μ. Άσίας.
Ι Ό κ. Νίκος Χάλικας. ποώην διαμέ·
νω έν Νβ* Ι-οηάοη, Οοπη., υπό τ*};
ίν Χίω μητρός τού, κ.. Τερψιχόρης
| Χάλιχα.
Ό έκ Σμύρνης κ. Ιωάννης Ιωαν.
νίδης, πρό χαιοοδ διαμε'νανν
ίν ΝβννρθΓΐ Νθτνβ, Ϋ3., υπό τής έ>
θΐσσαλο-νίχτΐ θείας τού. χ. Κυριακού-
λα: Μπανίκα.
Ό κ. Κων. ΚατσικίΛης, έκ ΤκραρεΙ·
ου της Καλλιπόλεοκ. θράχης, υπό το9
ίν Λνών τής Γαλλίας ά&ελφοθ τον κ.
ΓΕοιογίου Κατσικίδον.
Ό λ.. Δημ. Π αναγιωτίδη;, προ χαι-
ροΓ διαμέν'ων έν ΟΗνβΓ 5ί., τής Νέ-
Ι άς Υόρκης, υπό τοΰ *ν Κανβία, Κρή"-
τη; τατςός τού κ. Τα-ναγιωτίδο».
Ό χ. Ανδρέας ΤΒΛΐανός, πρό καν
Ι ροΰ διαιιεΛων έν Νβνν ΒγϊτηΙιι, Οοππ.
χαι χαταγόαενος εκ ΠεργάμΛυ τή; Μ.
Άσίας, δπως παραλάβη επιστολήν
οοίοχομένηνέκ τής μητρός αυτού κ.
Βαγιας Ταλιάνον.
Οί έκ Π. Φωκέας, Σμύρνης, χ. χ.
Κωνσταντίνος, Νικόλαος καί Ανάστα-
σία Τσϋ.δάρη, υπό τή: έξσδέλφης αυ¬
τών Κάς Αφροδίτης Μιχάρη, έκ Ραν.
τοσίίΐ α τής θεσσαλίας καί συζύγοβ
ΐοϋ / Δημητρίοιι Γαλανοπούλου.
Ό ί% Σαΰρνης κ. Γεώργιος Πατα-
λιδης προ καιροϋ διαϋένων έν 'Αγίφ
Φηπγ/ίσκφ, Καλ. υπό των έν Άθή-
νο : άδελφών τού Εύαγγελίας καί Δε-
<"ι ιντι ς Π αταλίδου. Ό κ. Π. Βατάλης, πραίην δοαμέ- νοη εν Οΰασιγκτώνι. υπό τής έν Ά *' ί ζ αδελφής τού. ΤΒΟΙΤ, ί*ΙΙ«Γ II. — Ό «Έθνικός Κηρυξ», καθώς καί δ'λαι <χΙ έκδόν οε:ς τού, πωλοΰνταε παρά το> άντιτΐροσώττου μας, κ.
Μ. ΛΊπουταικάρη, ΚΟ4
ΜΟΝΙ^ΟΕ ΑΊ/Ε.
ε. ο.
Τό
«'Εθνικοΰ Κήρυ¬
ξις» άναλακμβάνει ν«
"άς αποστείλη οιονδή¬
ποτε βιβλίον τής άρε-
ΠΑζίι.ζ σας 4ντός των
■Ινωμένων Πολιτεεών
<^. Ο. Β. Δεν εχετε εί- !λή νιχ μάς δώαητε την παραγγελίαν σ<χς, τό «- νομα κα.1 διεύθυνσιν ι*ς, δεβαιος δντες δτι Οά έκτελεαθή μέ απόλυ¬ σιν ακρίβειαν. 27 ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΝΕ1ΪΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ- ΤΑΡΙΟΝ ΛΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΛΟ* Πϊρι^—,ν τα Κεκραγάρια τα Αναστασιμα τού "Εσ.ιερινοΰ Όρ- «0ου καί Λειτουργίας κατ' ήχον Ι«τα χών Άναστασίμων Εύλογηΐ χ"οιων, Άναστασίμων Έξαποστει- '<.ριων, Έωθινών Είρμολογικών ώοξολογιών, Μανουήλ Πρωτοψάλ- του καί τόν πεντάφωνον βαρύν ή- /ον Ιεωργίου τού Κρητός. Δεδε- Μνον στερεώς, τιμάται ... $4.00 ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΓΙΟΝ ΛΝΔΡΕΟΥ ΤΧΙΚΝΟΠΟΥΛΟΥ „„ 'Γ1£^ν Κατα6«σ''«ς. Κοντά- Λ'ί"*"» *αί Πεντηχοστάρι- ^· Δεδεμενον στερεώς .... $3.00 ΝΤ'°Ν 2βΤΗ 8Τ.. ΝΕνν ΥΟΗΚ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ££ΑΙΡΕΤΙΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ. ΠΑΡΕΧΟΜΕΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙ- -ΤΟΝ ΔΟΚΙΜΗΝ. ΕΙΊΙΣΚΕ ΦΘΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΤΟΥ ΚΑ¬ ΜΕΤΕ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΓΟ¬ ΡΑΝ (ΓΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, εύκολοδούλε»· τον. Τέλειον καθ' δλα. 'Εκλβχτή τοποβεσία καί έπικβροής. ΙΟετές έ- νοικιαστι'ιριον. Ενοίκιον $200. Είσ¬ πραξις $1000—-1100 έβδοααδιαί- ως. Τψή 110,000, μέ $4,000 μ«- τρητά. ΒΕ5ΤΑϋΚΑΝΤ. Τό μόνον είς προνομιούχον τθΛθθεσίαν. Τέλειον καθ' όλα. Εΐσπράξετς $1600 έδδο- μαδιαίως. Παρ' ενδνχοϋ ευκόλως δύναται νά εισπράξη $2500 έδδο- ιιαδιαί<Λς. 'Ενοτκταστήριον 13 έτών. Ενοίκιον μετά 12 δωματίων $375. Γι«ιή $27,000, μέ $10,000 μετροττά. ΒΕ5ΤΑϋΚΑΝΤ, τέλίΐον καθ' δλθί. Εΐσπράξεις $2,500 έ6δομαόι- αίως. Ιόετές ένοικιαστήνΗθν. Ενοί¬ κιον $200 μτΓνιαίως. Τιμή $38,000, μέ $15,000 αετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ. ΕίσπράΙίΐς $550 —600 έδδοικχδιαίως. Τιμη $2,000, αέ $1,000 μετρητά. ΟΗΟΡ ΗθυδΕ. Είβπράξετς I- βδοααδιαΐακ. $1100. 7ετές ένοιχια- ο*τήο<ον, Ενοίκιον $360 μηνιαίως. Τιμή $8,500, μί $4,000 μετρτττά. ΚΕδΤΛϋΗΑΝΤ, έν Νβνν Ιβτ- βεν. Είσπράξεις $700 /.αί ανω, ευ¬ κόλως αΰξάνουοαι. Ενοίκιον $225. Τιμή $7,000, μέ $3,000 μετρητά. ΕϋΝΟΙ, Είσ.τράξεΐς $750—800 έβδοιιαδιαίως. Ενοίκιον $95. Τιμή $6,000, μέ $3,000 μετρητά. αθΡΡΕΕ ΡΟΤ ΕΙσπράξενς έ- δδοααδιαΐαι $1,300—1,400. Τιμή $12,000, μέ $6,000 μίτρητά. ΟΑΓΕΊΈΚΙΑ. Είτπράδίΐς $1500 —ΐεθθ έδδομα-διαίως. Τιμή $15, 000. ιιέ $6,000 μετρητά. αΚΟΟΕΚΥ—ΓΚϋΙΤ. Εΐσπρά¬ ξεις $1,200—1,100 έβδομαδιαίως. Τιμή $15,000, μ| $8,000 μϊτρητα. ίϋΝσΐΕθΝΕΤΤΕ. Εϊσπράξεις $1,600—1,700 έδδομβδιαίως. Τιμή $18,000, μέ $8,000 μίτρητά. €ΟΡΕΟΤΙ ΟΝΕΒ Υ—ΡΒϋΙΤ. ΕΙσπρόξεις $800 έδδομαδιαίως. Τν- μή $9,000, μέ $4,000 μετρητά. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ. Είσπρά- ξεΐς $400—δθθ έ6δο*ια?Ηαίως. Τι¬ μή $"),500, μέ $2,100 μετρητά. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΒΥ. Εΐσπρά¬ ξεις $1,100 έδδοααδναίως. Τιμή $25,000, ιιέ $7,000 ιιετσητά. 5ΤΟΒΕ5 ΡΟΒ ΒΕΝΤ. Σάς ί- ξασφαλίζοιιεν μακρά ένοικιαστήρια καταστ>«ϋστων είς έκλεκτάς τηπο-
θεσίας, πληοίσν σταθϊΐών, 9«άτρων
κτλ. διά οιανδήποτε έργοισίαν.
ΗθϋδΕδ ΡΟΚ δΡΕθυίΑΤΙθΝ.
"Εχο黀ν πάντοτε μοναδικάς ενκαι-
ρίας πρός αγοράν οΐκιών μέ έ£η-
σφαλισαένα κέγδη 16 0)0, είς εχ-
λεκτάς τοποθεσίας μέ λαμπρόν μέλ-
λθΛ·.
ΕΟΝΟ ίΕΑδΕδ. Μέ ολίγα κε-
φάλαια σάς έξασφα?.ιΐοαεν γωνι-
αΐα κτίρια μέ μακρά ένοικιαο-τήριβ
καί έπικίρδή ένοίκια. 21—43 καί
63ετή ένοίκιαστήρια μέ αΰθηχην
τιόν κ*ρδό>ν σας. Είναι ιδικόν σας
έ νά ιιδς επισκεφθήτε ποο-
ά ή εί
συμφέρον ν ς φή
τοΰ κάμ€τε αγοράν ή ενοικίασιν.
"Ελθετε, γράψατε, η τηλεςχονήβα-
"δΗθΕ 5Η1ΝΕ, ΒεροΙΗηε 8ηά
ΗηΙ Οβαηΐπε· Κεντρικωτάτη το·
ποθεοία. 5ετές ένοικιαστηριον. Εϋ-
θηνόν ενοίκιον. Είσπράξεις $1,200
μηνιαίως. Άξίας $5,000, θυστάξβ- ,
ται άντί $3,200, μέ μετςητά $1,200.
ΕυΝΟΗ ΒΟΟΜ, έ^.λεκτή τα—-
θεσία τού Βγοιιτ. 5ετές ένοικιαστή-
ρΐον, ενοίκιον δέν πληρώνει καί είβ-
πράττει καί 125 μηνιαίως έξ όπεγ·
οικιάσεων. Τιμή $6,000, μέ μετρη-
[ά $3,000.
0ΗΗΙ5Τ05 ϋ. νΒΕΤΤΟ%
1482 Βτοαάνταγ (Βοοτη 609)
(ΒβΙ. 42(1 3Π(1 43<1 8ΐΓββΙβ) (Τΐΐτΐί·8 8ιιιΐ3Γβ) Ν. Υ. ΟίΙγ. Τβΐ. ΒΓνβπί 86*1 Γ) 548». ΩΡΑΙΑ ΕΚ ΓΟΥΝΑΣ ΕΠΑΝΩ ΦΟΡΙΑ ΠΡΟΣ $3Γ..0Ο. ΓΝΗΣΙΑΙ ΑΛΕΠΟΥΔΕ-Σ ΟΛΟΝ ΤΩΝ ΧΓΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣ $10.00. ΓΥΝ4ΙΚΕΙΑ ΦΟΡΕ3ΙΑΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΜΟΔΑΣ. 8 Α Ι. Ι. Υ ' 8 35 ΥΥ". 48(1ι δΤΒΕΕΤ, ΝΕν ΥΟΒΚ αΤΥ. (17288—21—Α21) ("διευθυνσεισ ιερεων ΚΟΙΝΟΤΗΣ Α5ΤΟΒΙΑ, ί. Ι. <ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ» ΟθΓπβΓ Εΐηι δι. 8η(1 2ηά Ατεηαβ Τηλέφωνα: Ημέρας ΑδΙθΓΐβ 3989. Νυκτός: ΗανειτιαγβΓ 0614. αΐΐαΑοο. ιιλ~ ΤοΟ ΑΙδ. Κώστα Χ"Δημητρ(ο». Διδασκάλου τού Οικουμενικού θρόνσε, ή μέν Βιεύθυνβτς είναι: 7539 ΒΜι?β Βΐντΐ., τό βέ τηλέφωνον! Κ Ρ 0051. ΝΕΥΥ ΥΟΒϋ. Ν. Τ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ» Διεύθυνσις: 451 Υν*. 891α δΐΓεεΙ. Έφημέριος: Άοχιο. ΚΥΡΙΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΑΚΗ2 Τηλέφωνον: Ρβπηϊνΐνβπίβ (444. ΕΚΚΛΗΣΙΑ «Ο ΕΥΑΓ1 ΕΛ1ΣΜΟ2 ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» •08—812 ννε
(Άρχιεπισκοπής)
273 Εΐΐτι δΐ., ΑϊΙθΓΐβ
Έψι^ιέοιος : Γ. Μέν εξόπουλος.
Τηλέφωνον: ΑβΙθΓΪ» 1658.
Κατοικίσς: Ηίΐνρπ>ονΡΓ 2870.
ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗ3
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
»«ί ΡΙΓ5» Ανβ., μεταξϋ 16 καί 17 Χ*
Ν Υογκ ΓΛΧγ.
δ 7386.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ
^ΑΓIΟ^; ΝΙΚΩΝ»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Δΐίΰθυνσις Ίερέως Άρχ. Δαυίδ
Λεοντα^ίδοη καί 'Εκκλτνσίας:
103 Ε. 841η δΐ.. Νβνν Υογ* Γ
Τηλέ«τ'ονον: Ι.βΧΪηβΙθΠ 679Ϊ.
ΝΕνΛΆΚΚ, Ν. ^.
Έχχλησία ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟλΑΟΪ
655 Ηί§τι δΐΓεεΙ.
Τηλίφ. 'Εχκ)ησίας: Μιι11)β.Γ7 62Κ
Κατοιχία Ίερέως:
83 Μπίιϊΐβν Ανβπαβ.
Ττιλέ». Ίΐοίωί: Ε«<·χ ΟΚ^ΑΗΟΜΑ ΟΙΤΥ. ΟΚίΛ. Διεύθυνσις τού ποοϊσταμένου έφηιι*- ρ(ου τής Κοινότητος θΐίΐαηοτη» ΟΙ- »Υ, θΐίΐη., είναι: 102 Ν. Βγοβο 3ί Τηλέφωνον: Μβρΐβ 8105. ΝΕν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ «ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ» 860 ννβδΐ 1251Η δΐΓεεΙ ΑΙδεσ. Νικ. Άνδρεόπουλος. Τηλέφωνον 'Εκκλησίας: Μοηιικβηΐ 9845 Κατοικία Ιερέως: 501 νν. 135ιγι 5ΐ- Τηλέφ. ννκτός: ΒΓ8(1ϊΐΓΓ8ί 8636. ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΣ «Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ» Έφημέριος Ιερεύς: Κωνσταντίνος Γαρουφάλης. 1275 Ηοβ Ανβ., Βγοπχ, Ν. Υ. Τηλέφ. ΙηΙεΓνβΙβ 2171. ΕΛΛΗΧΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΙ "Εχομεν τάς καλλιτέρας "ενκαιρία; -τρός πώλησιν καί έγθίκταβιν^ καταβτη- μόπων. Άναλαμβάνοαεν ΰπευθύνω; -ά αά: εξασφαλίσωμεν οίθΛ·ίήΛ°τε έ- τιχείρησιν, διά την οποίαν είσθε είδι- /ός. Ιδιαιτέρως προσέχοαεν άς τα ?νοικιασΐήο<α καί τάς τοποθεσίας. Σάς άσφαλ.ίζομΐν ά>ό δυστυχήιιϋτα.
Άναλ·θΛΐ6άνο«ιεν νά σάς πωλήσωμεν
τό μέρος σης έντός ολίγων ημ«β«ν
ΑΙ οτ.«α6ουλαί μας δίδονται πάντοτβ
δωρεαν.
Μία επίσκεψις #ά σας πτίσγι διά τίτν
εΊδικότητα καί εΐλικοίνηάν μαε.
'Ε.τι<τκΐφ9τίτέ μας, Ρ, γράιΐκιτε: ϋΟΗΝ Γ! Μ. ΚΧΤΑΤΕ ΑΝΙ) ΟΕΝΕΒΑί ΙΝ51ΤΒΛΝΓΕ »36 Ιΐιτβοη Ανβ·, ^^ΓΜ3^ 011». ). Οπΐ' οΐοοκ οίί ^οιιΓη^I !*<—. βΓβ δΐαΐίοη. Τηλέφωνον: ϋβΙβννβΓε 2661. Έκλεκτά βιβλία Ιχει μόνον τό Βι ολιοπωλεϊον τοθ «'Εθνηκοίι Κήρυκος». ΟΑΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΑΙΑ ΐΤΙΑΒΟΤΗΡΙΑ Πρίν !^ άποφαθ>'-
σετε νά άγοράσι
τε, επισκεφθή!»
<ό μεγαλειτέρον χατάστημα τοβ κόσμον είς τα ΐΐ· 5η έπίπλαιν διά ιτιλβωτήρια, πι· οχαΰαρισ τ ή ο* α /αί Π 5οί1εΓ5. Δέν ,ιωλοϋμεν επί Μονον τοίς: >ιετρητοϊς.
"Εχομεν κάμει έγκαταστασεις καί
προσφερομεν τα είβη μας «Ις τα κά¬
τωθι καταστήματα:
Ν. Υ. ΡΓθάιιοβ ΕχοΙιβηβε. Ν Υ
ΡβηηβνΙνΗπί» ΒΙιΙβ., Ν. Υ.
Ποΐβΐ Ι.ΐηοοΐη, Ν. Υ.
ΡαΓΐί ΟεπΐΓαΤ Ηοΐεΐ, Ν. Υ.
Ηοΐεΐ Αΐ&βΓΐ, Ρηΐτπ ΒβΛοΐι. Ρΐα
καί εί ςπλεΐστα αλλα καταστήματα.
υΝΙΤΕΟ ΒΟΟΤΒίΑΟΚ $υΡΡίΥ 00.
ΟΡΡΙΟΕ ΑΝϋ δΗθΥ ΒΟΟΜδ
1035 ΤΙηΐΓά Ανβ., Ν. Υ. Οι«3Τ
ΤβΙ. ίβΐιίβΐΐ 4181.
ΡΑΟΤΟΒΥ 214 ΕΑδΤ Π41Η 8Τ
ΝΕν ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
Τεΐβρΐιοηβ: ίεΐιϊςΐι 2933
ΤΑ ΘΑΥΑ1ΑΤΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Υπό Ήλία ΙΛχονομοπούλον. ΙΙληοτ-ι
ΙΙιστόοησις 8λων των θανμάτων τή;
θεομήτορος Παναγίας, με (λα; τα;
ίϋρισχομένα; χαΐ σημερον (τι (ίς δι»
φόρους μονάς τού '£λληνιπ»ο;) Μ·ί *»
Άγίω "Οο·ι Ιό
--0 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
—ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ 300 ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΕΤΩΝ
—Μ ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΟΙ ΑΥΗΑΤΟΙΗΕ0ΕΛΛΗΝ1Κ0Ι
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
ΟΙ "Ελληνες μετανάσται των τριών τελβυταίων <αίώ« νων, ώς έκπολιτισται των ξένων χωρών καί τη^ Ελλάδος. ΥΠΟ Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ Είς τάς 400 <τελίίας τού νέοο αικοϋ σογγράμμοττος, τοΰ Άρχιαυντά. *του τού «Έθνικοΰ Κηροκος», εχβτε ώς έν κινηματογραφική ταινία ϋ· λοκληρβν ίποποιΐαν άγώνων των έν τώ Πβλαιφ χ«ι Νέω Κόσμω Έλ- λτ>.ων, ώς βαυμασίων σκατβνέων τού πολιτιβμοϋ. Έκτίθεται ή ζώή κβΐ
ή δράσις μεγάλων άνίρών μας άνά την Ευρώπην καί την Αμερικήν. ΟΙ
ίυνατοί αύτοι χαρα/.τήρες κβί έν πολέμω *αί έν ειρήνη, ώς ή'ρωες κβΐ
μάρτυρες, ώς ίμχοροι καί επιχειρηματίαι, ώς λόγιοι καί επιστήμονας,
ως σνγγρχ,ρείς κα! ώς ίιίάσκβλοι κα! άνβμορφωταί τού εί)νους, άντ«->
προσωχεύοον ίλας τάς χώρας τού Ελληνισμόν. Έξηλ^ άπο τί*
Πελοπόννησον κα! την Στερεάν, την θεσσαλίαν, την "Ηπειρον καί τή»
Μακείονίαν, την Κρήτην καί τάς άλλας νησους.
Είς τούς Δυατούς Νεοελληνΐκούς Χαρακτήρος των άνδρών, χοί
έίόξασαν καί τάς Οβτάς των χατρίίας καί τό "ΕΟνος, ευρίσκομεν όλοι
θαυμασία ύποίείγματα, διά νά άντλήσωμεν νέον βάρρος καί νέαν έμπνε»·
«ιν είς τον άγώνα τής επιτυχίας καί τής προόδου. Πάμπτωχοι καί ά-
σημοι μετανάσται, ίγιναν μέ την «ιλεργίαν των καί την τιμιότητά των
ϊιάοττ,μοι καί άνεδΐίχθησαν κ.αί οί μέγιστοι των εύβργετών τής Έλλάίοβ,
Είς η 6ι«λίον αύτο θά ώρετε πώς ενας "Ελλην, χατά τί» 1700, άν*
χωρήσας άνυπόϊητος άπδ την ύπόδονλον πατρίία το^, έγινεν ό Ζ>
χάρωφ τής έποχής τού, δαρώνος τής Αύστριακής Αάλής, καί όμοτρά-
«ζος ^τοδ Αύτοκράτορος καί Ιιιτ-ηρψι τόν Έλληνιομόν τού καί αόβ
καί τα τέκ'/ατ τοα καί τα έγγονια τού.. "Αλλος πτωχός "Ελλην
ό εό έ έ ά
κατερίνην τη/ Β' καί έγινεν ήγεμών των χωρών τής Κασπίας θβ
βης. Τοΰ άνίρός αυτού εχομεν τώρα τόν άνϊρ'.άντα είς Αθήνας. Άλ-
λος ίαυμάίΐος μετανάστης εγινε πρωθ^πουργος είς την Ρουμανίαν καί
έμεινεν "Ελλην την ψυχήν, εύεργίτήσας τ"ην Έλλάία. Παρελαύνουν
χολλοί άλλοι θαομάσιοι τυποι μεταναστών. "Εχετε έμπρός σας περι-
γραφομένους μέ ζωηρά χρώματα τοΰς πρωτεργάτας τής Φιλιχ,ής Έ-
ταιρείας, τοΰς μεγάλοος νεοέλληνας πολϊτικοίις καί στρατιωτικοός και
κληρικούς καί οΐκονομολόγονς καί συγγρα·φϊίς καί άναμορφωτάς. νί?-
χετε καί μορφάς Έλληνίδων, σπανίων έν τή ίο-τορίοί τοΰ κόσμου. Καί
έχετε άκόμη τάς ηθικάς φχϊΐογνωμίας κορ,,φαίων φιλελλήνων καί δή
Άμερικανών, όπως είναι ή χαρακτηριστική μορφή τοΰ Σαμοοήλ Γκρίν-
τλυ Χάου, τού Οπάτου των ίν τω κόσμω φιλελληνων, ενός άληθώς Ά-
μερικανοΰ Λοτφαγιέτ τής Έλληνικής έπαναστά<7εως. Μελετώντες τοί»ς Δυνατοΰς Νεοελληνικοίις Χαρακτήρας, μανθάνομεν λεπτομερώς την ί·στορίαν τοΰ νεοελληνικοΰ πολιτίσμοϋ καί των μεγάλον τοΰ 'Ελληνιομοΰ εικργετών καί κατ' αυτόν τόν τρόπον θά ημπορούμε» νά έπιίεικνύωμεν καί είς τοΰς Άμερικανοΰς, ότι δέν εχομεν μόνον προ- γόνους ένίόξοος τής παλαιάς έποχής, τής περιόδου τοΰ Περικλέους, «ού τοΰς γνωρίζουν ©Ι ξένοι πολΰ καλά άπό τα σχολείά των, άλλ' εχο¬ μεν .καί ημείς οί νεώτιροι "Ελληνες νά παρουσιάσωμεν μεγάλους χαρακτή καί γενναΐα Ιργα τοΰ πολιτισμοΰ άντάξια των αλλων πολιτισμένων συγχρόνων έθ*^ών. Όλα αύτά τα θχυμάσια «θληματα «αραμένουν άγνω· Λ είς τοΰς ξένους καί είς πολλοΰς άκόμη άπό ημάς τοΰς "Ελληνας. Τό βιβλίον αντό έκ 400 σίλίδων, ίεμένον καί καλλιτεχν.κώς τυπω- (ΐένον, μέ άναριθμήτους είκόνας, μάς ϊιϊάσκει νά είμεθα ΰχϊρήφοτνοι ,ιέ την ιστορίαν μας των 300 τελευταίων έτών. Μορφώνει καί φρονηματίζει χαι άν:*ψώνει. Πάρετέ το διά τόν εαυτόν σας, διά τάς οικογενείας σας, ίιά τα παιδία σας, ίιά τούς ίίικούς σας είς την πατρίδα, διά τα Έλ« ληνόπουλα των Σχολείων μας. Π ρέπει να γίνιτι τό εθνικόν καί κοινωνι¬ κόν έγκόλπιον κάθβ "Ελληνος. Είναι βττ,ριγμα τής ζωής μας, των έ«- τυχιών μβς, των προόδων μας. Φώς Έλληνικβν καί ΰπιρηφάνειβ 'Ελληνική. Ή μίλέτη των ένδόξων νβοελληνικών χαρακτήρων τονών«ι βλοιις μας. Διβίάσατε τό έργον καί διηγηθήτ* είς τα παιδία σας τό τ! γράφει, διά νά τα κάμετε καί αύτά ύπερηφβνα, δτι εγεννήθησαν Έλλΐ)» νόπουλα. ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΕϋ 140 ννΈδΤ 26ΤΗ 5Τ. ' ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ. Ταχυίρομ,ήσατί τό νέβν σνγγραμμα: «*Ελ).ηνιβ«)ς Πολιτισμός: ΔΥΝΑ- ΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡ-ΕΣ» οεμένιτν. 'Εσωοιλεί» την άζια* —υ Δολ. 2.75. "Η οτβίλττέ το *Ονομα......... Διεύθυνσις ............... Πόλις .... ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΖΟΛΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΟΙ ΤΕΣΣΑΡΕΣ ΗΜΕΡΈΣ ΤΟΥ ΠΑΝΝΗ ΓΚΟΥΡΑΟϋ Τό θαυμάσιον αντό διήγημ· τοθ ηεοιφημου Γάλλον μυθκποοτογοαφον Αΐμιλίσυ Ζολα, μτταφρασθέν είς την έχφραστνχή δημστιχή μας γλωσ- σα υπό τοθ όδοντοϊατροθ χ. ΐίϋαγγέλον Δεακότον, είμεθα βεβαιοί, ότι θά θέλξτι τούς αναγνώστας τού. Σύντομον καί μελοοραματνκόν τΑ Εργον τουτο θά ©«γείρη την προ· <κ>χήν τοϋ αναγνώστου μέχρις δτου ούτος άναγνώστ) καί την τελευ¬
ταίαν τού λέξιν διά νά Ιχανοποιήσπ την ονεγϊρθεϊσαν επιθυμίαν το·
(πχας 1·β τό ιέλος μι,άς δροομοπχής ενώσεως δύο νεαρων ύπαρξβατκ.
ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΝ ΤΙΜΑΤΑΙ 81.00
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙ.Ο
14Ο ¥ΤΕ8Τ 26ΤΗ δΤΒΕΕΤ ΝΕν ΥΟΚΚ, Ν. Τ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ> — ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΧΌΥΣΤΟΥ, 1928.
ΜΑ0Ι30Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
2494
Τηλέφ.
2497
ΑΝΕΓΝΟΡΙΣΜΕΝΗ
ιΊΟΛΙΤΈΙΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ
Τηλεγραφ. Διεύθυνσις
«Χ,υΑΚΙΝΙΟΟ»
ΝΕΛΥ ΥΟΚΚ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΑΝΩ ΤΩΝ
$3,250,000.00
1ΟΟ ΡΑΡΚ
Α Π ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜυΝΙΟΙΡΑΙ. ΒυΐΙΛ)ΙΝΟ
Αειτουργουαα. κχτα. τους νόμους καί υπό τόν έλεγ¬
χον της Πολιτείας Λίέας Υόρκης.
ΑΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ:
Ανοίγει ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΌΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ—Οιιβοΐίΐηβ ΑοοουπΙβ
—καί πληοώνει τόκον 2 0)0 διά τα ύπόλοιαα.
Δέχεται ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ είς Δραχμάς καί Δολλάρια επί άνατοκισμφ πρός ]
4% ετησίως—δρβοϊβΐ ϊπΙθΓθ^Ι ΑοοοιπιΙβ—είς προ'ιτην ζήτησιν. Ι
'Εκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μ* την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ-
νονται άμέσο>ς άπό τοϋς έν "Ελλάδι «ντιπροσώπους μας, την!
ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρίς καμμίαν,
προμήθειαν ή άλλην επιβάρυνσιν.
'Εκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δολλάρια μέ ελαχίστην προμι'ιθειαν.
Ι Άνοίγει ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ—θ£(Η($—παρ' Άμερικανικαϊς καί ξέναις Τρα-
' πεζαις καί δίδει προκαταβολάς χοημάτων επί έμποοευμάτων
Άγοράζει ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—Ρΐιΐιίϊο ϋίίΙίΗβδ Βοπίΐβ—καί τοποΦετεΐ
χρήματα ασφαλώς είς άκίνιιτα επί πρώτη ή δευτέρα ύή
ΡΪΓδΙ ΟΓ δεοοηά ΜθΓΐβίΐββ—διά λογαριασμόν πελατών της.
'Ενοικιάζει ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΑ—δβίβιγ Βοχρχ—άντί Δολλ. 5.00,
7.50, 10.00, 15.00 καί 20.00 ετησίως, μέ κάθε ευκολίαν καί ασφά¬
λειαν.
ΤΑΧΥΤΗΣ - ΤΑΞΙΣ - ΑΣΦΑΑΕΙΑ
ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΓνΙΑΤΑ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ
ΔΙ' ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑ-
ΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ
ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ
δίπίβ ΒηιίΙ.
1ΟΟ ΡΑΒΚ Βθνν, ΝΕνΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΤΡΑΠΕΖΑ
Μΐ ΕΛΛΆΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕίΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ¬
ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ-
ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργοΰνται παααι λΙ τρατϊβζιτικαί έργα-
βίαι, χάρις δέ είς τό εύρύ δίκτυον των ύποκατα-
βτημάτων καέ άντατ&οκριτών αυτής, ή Τραπέζα
έξοπηρ&τεΐ λίαν 4-πιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩΐΓ&££τΆ
ΤΗΕ οΟΜΜΕΒΓΜ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ Ι™
4 Ι_ΟΝϋΟΝ ννΑίί Βυΐ-ϋΙΝ(38, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΖ ΕΝ ΚΑΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την είδικίιν αυτής διά τον κλάδον τοϋ-
τον όογανωσιν, έξυπηρετοΰνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δΓ αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι* άλληλο-
γραφίας.
ΠΠΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ
"Ολοι παραπονούμεθα δτι δέν
ύπάρχει Ελληνικόν Θέατρον, δτι
φθίνει καί έγκαταλείπεται είς τΐ)ν
τύχην τού, καί ζητούμεν άπε-
ννι·>σ»ιέν(ι>ς δοΐς,ιά ·»η σριστεοά τόν
οωτήρά τσυ. Κοί ομως τώρα τε¬
λευταία άρχίζει νά σνντελήται μία
σωστη άναγέννησις τής: ρλλητνικής
Σκηνής τείνουσα ν' άνα6ιώ·ση τα
ταλαιότΐρια. κλέΐ] ΠΚ—χωρίς νά
γίνεται δι' αίιτήν την ωραίαν επα¬
νάστασιν ό παραμικρότερο; θόρν-
6ος;. Πίσυ) άπό...τα παρασν.ήνια
τής ίλπιδοφόραυ αυτή; μεταβο¬
λάς έογάζετα> μέ φιλότιιιον ζήλον
ρνα; άνθροιπος πού αγ «πά άλη-
θτνά τό θέατρον, ό κ. Γ. Χέίλμης.
Ό κ. Χε'λμης, ποΰ μέ την ένεργόν
πρόσω—κήν τού ανάμιξιν είς τάς;
ιιΥατρικάς επιχείρησις εχυσε νεον
αΐιια καί πρό παΛτός ..χρηιια, χά¬
ριν τής άνα-στηλώσεως τοϋ )εά-
Ό Χέλμης έ'χει άφιερωθτί όλτ]
λί'ΐιχί) είς την νέαν σταδιοδρο-
μίαν βοη-θούμενος άπό την σύζυ¬
γον1 τον, την μοναΰιν.ήν μας τρα-
νοδόν κ. Μαρίκα ν Κοτοπούλη, ή
δποία παραπλεύρως προ; τό άσύγ-
κριτόν της τάλαντον ευρήκε έ'να
άκάματον όδηγητήν.
Την στιγμήν αντήν οί θεατρικαί
επιχειρήσας Χίλμη—Κοτοπούλη
άντιπροσωπεχ'υουν ί-;να ισχυρόν
καλλιτεχνικόν σΐ'γκοότημα καί εν«
οικονομικόν κολοσσόν. Τρείς κλά-
δοι τοΐ' διαπρέπουν σήμερον ταυ¬
τοχρόνως είς Ά&ήνα; καί Αλε¬
ξάνδρειαν κΐ'ριαρχοϋντες κα&' ό¬
λην την σαιζόν. νο τμήματα, τό
?να μοισικόν καί τό αλλο δρα-
ματι/τ»ν, ευρίσκονται άατό μηνών
εί; Αίγνπτον, δπου εδωσαν καί τι-
ιιητικήν παράστασιν έν ενκαιρίβ
| τή; άφίξεοο; των άεροπόρίον μας.
Ι Τοΰ δραματικοϋ προίσταται αί
τοπροσο',πως η κ. Κοτοποι'λη ιιέ ίίκ
λεκτοϋς συνεργάτας, τοΰ δέ μσυ-
σικοϋ ιΐΓτεχονν στοιχεία οιαν.εκρι-
ιιένα, ώς ή δνίς Φρόσοο Κόν.κου,
ί'ψίφίονος τοϋ Ελληνικόν Μελο-
δρώιιατος κτλ. Τρίτον, τέλος, με-
ρο; τή; ιδία; επιχειρήσας είνε ό
πλουσιώτατος θιάσο; όπεο'εττών
καί έπ:ι·Ο;ιωριήσε(!>ν τή; συιιπαθε-
στάτης κ. Όλιναπίας Καντιώτη
Ριτσιάρδη καί τοΰ καλλιτέχνου
οκηνοθέτου κ. Αλέξη Άρντάτωφ,
ό οποίος γ^άει κόσμο καυΝε βριίΐδι:
μέ τάς αλλεπαλλήλους έπιτΛ'/ίας
τον εί; τό ένταϋθα θέατρον Κοτο¬
πούλη παρά την Όμόνοιαν. Ή κ.
Κοτοπούλη, προσκληιθεΐίτα έπισή'
μο); υπό τίίς διοργανοίτικί|ς εΐα-
τροπής τής Διε&νοϋς Εκθέσεως
τής Θεσσαλονήίκης", θά μεταΐβΓ, έ-
κεΐ την 1(ίην ποοσεχοΰς Σοττεμ-
βρίου ίνα δώση σειράν παράστα¬
σιν ρνκαινιάζουσα την χειμερινήν
περίοίδον μετά τοΰ θιάσου της.
« Ή Πριγκί'πιβαα τού
Ίτϊτ,οδρομίου».
Σπανίως θεατρικόν σύνολον πα-
ροΐ'σίακτί αρτιότητα, τόσον πλοϊτον
καί πολυτέλειαν Γκτΐ',ν ό θιάσος Ρι¬
τσιάρδη—Άργτάτακρ, ό δποϊος
παίζΐΐ άπό τινος τΐιν «Π ηιγν.ήττισ-
σαν τοϋ Ίπποδίίθΐιίοχ·», τό μουσι-
■κόν αντό άοιστούργημα τοΰ 6ιεν-
νέζου ιιονσικοϋ Κάλχιαν, είς την
πρωτεύουσαν. Ή οίκηνοόεσία τοϋ
εργου παρουσίασεν είς φαντΐααιια-
γορικότητα τό απίστευτον. Καί οί
ήθοποιοι είνε ό ενας κα>Λιτέχνη}ς
άπό τον άλλον. Τό ΐοιον έργον ά-
Λ-εβΐ'βάσΰη ΐτρό τινος είς Βον/γα-
ρίαν καί ό κ. Β. Βεκιαοέλλης. ό
οποίος παρέτΐ'/εν είς τάς παραοτά-
σεις τού, βεβαιοί ότι δέν είνε δυ¬
νατόν νά γίνεται σύγκρισις ώς
πρός την εκτέλεσιν, αν καί οί καλ-
λιτέχναι τή; Σόφιας είνε όνομαστοί
άλλά κα ίτό Βουλγαρικόν θέα¬
τρον ιιέ κρατικήν έπιχορήγησιν.
Δέν είνε μόνον ή χάρις καί ή ςχο-
νη καί αί του^έττες της πρωτα-
γωνιστρίας -καί τα έξαίρετα σκη-
νικά καί ή τελεία δρχήστρα. Κα-
'να άπό τα ιιέλη τοϋ θιάοου δέν
νστερεΐ ιίς τίποτ:. Ή νεαρά Στελ-
λα Χριστθ'ρορίδου έξελίσσεται είς
σοΐ'μπρέτταν .τρώτης γραμιιής μέ
την παιδικιη; σχεδόν φρεσκώα της.
'Ο τΓνόρος γ. Κωνσταντίνου οια-
μορφοονεται ίΐς ήί>οποι6.ν μέ πολλά
(ρυσικά καί Ιπίκτητα χ/τρίσματα!
Καί ό κ. Μήτσο; Καντιώτης απε-
Ένα ά·π6 τα ωραιοτέρα εκθίτα τοϋ Κίγν.ς
Χόπιταλ.
ν νχ»μικοϋ γειιάτος
σβελτετσα καί ί>,τοκρ*τικήν επ'δε-
ξιότητα. ' Η «Π ριγχήπισσα τοΰ
Ίπποδροιιίου» σΐΓν>τεντρώνει >;·ϊ)θε
6ράδυ την καλλιτέραν μερίΛα της
κοινωνία; -/.αί Γραίν;τπ.ι δτι ·θά ν.οα-
■η(στι τό ποόγοαιμμα συνεχώς μκχρι
των μέσατν τού έρ/ομένοχ' αηνός.
ΟΟδέποτε ίϊτιτοχίοο &ί)γου {·π.Γ|ρξε
τόισον πανηγυρικ,ή, πράγμα ποϋ ά-
ποδεικΛαΐΐ πόσον έκτιμά την ποιό-
τητα ίκαί την εύσυνειδησίαν τό
α·ΐσ9ητήριον τοϋ Κοινοϋ.
Τα Έλληνικα έργα
Π ρέπει νά σημειω'θτ) δτι ή προσ¬
παθεία των ·θεατρικων «πιχειρήσε-
ων Χέ1λ«η—Κοτοπούλη άποβί.έπΕ!
είς την διά παντός μέσου νπχ>στή-
ριξιν καί άνάδει'ξιν τής έγχωρίου
θεατρικής παραγωγης καί εΰνοεΐ
"ιδιαιτέρως τό άν<;ί6αοιαα έλλτ>Λΐκών
εργθΛ' επί σΐκηνης. Άπό τον διά-
σον Ριτσιάριδι]—Άρντάτοχρ έιαί-
χθησαν ήδη δύο έλληνικαί όπτ.ρέτ-
ται. ή «Φρύνη» καί ή «Δούκισσα
των Αθηνών^, διά την επιτυχίαν
των όποίοον ή έπιχΐίρηοΊς δέν έ-
φτίσθη όντε κύπων, ούτε δαπα-
νών. "Ηδη μά/.ιστα, καί προτοϋ
άνεβαοτθτί ή νπό μελέτην «Μία ιιο-
νάκριβη νύχτα». νιοηάτχ] όπεοέτ-
το3 τοί5 Στόί.τς, #ά άνεβασίίή καί
έλλη,νική έπιτ%ο>ρησις, ή «Βαβνλω-
νία» των κ.κ. Αίμ. ΔραγάτσΓ,, Λαί-
λιου, Καρακάση, Συλβίου κοί, Γρ.
ΚωνσταντινΡδη, έπιθεώΛΓ,ιπς 6α-
σιζοιιενη έκτός τής άφίΜστου ΰεα-
ματικάτητός της καί ειίς τιγν σά-
τι>ραν, .διά τ»ιν οποίαν εγγυώνται
τα όνόματα των συγγραφίων τηΐς.
Χάριν τής «1$α6υλ.'»νίας», είς την
οποίαν θά μετάσχουν αί κ.κ. Μη-
λιάδου, Μπονέλ/.ι, Κοΐβαί.έφσνα', αί
Δνίδες Στέλλα Χριστοφοριδου,
ΚοίΛα Ι^κιοχ-ζέπτη, οί ::."/.. Μιχ.
Κωνσταντίνου, Κα!ντιώτης πατήρ
καί υιός, Νΐκος Μϊιλιάδης, Τιίκης
Χατζτκρήοτος, Μαυρέας τκαί ΰλοι
οί κιαλλιτέχναι τοϋ θιάσου, θά
ποοστεθή έπίσΐ]ς καί έπι>^ουρία κα¬
θαρώς ίπιθεωοησιακή, ιΌς ό δη-
μοφιλέστατος κ. Άγγελος Χρνσο-
μα/ΐης, ή κ. Άθανασία Μουστά-
ν.α^ καί μπαΛέττα πί.οι·σιώτατ« μέ
ί'πί κεφαλής τόν σκ»ινοθετην κ. Ά-
λίξ. 'Αρντάντωφ.
Είς τό ν.το πραγματοποίησιν εύ-
ρντατον πρόγραιιμα των θεατρι-
κών έπιχειρήσεών Χε/^η—Κοτο-
ποόλη περιλαιώάνεται καί ή άνέ-
γερσις νέων θεάτροον, Ιδίοις είς
την πρωτεύουσαν. "Ηδη έχη άπο-
περατωθή ή μείλέτη τή; οίκοδυμή-
σεως ενός πείχορίου ΰεάτρου -9ε-
οίνου πλησίον τον Ζχππεϊοι γ(ΰ·
ρητικότητος 4.000 θέσεων, τοΰ
όποίθΐ' τα ,ΐΡμέϊ.ια θά τεθονν εφ£·
το; κάί ή άποπι ράτωσις καί / ρι-
τοΐ'ργία τού ΰπολογίζεται νατι τό
1930. Τό νέον θέατρον θά η«
τό μεγαλειτέρον τή; Ανατολή; "/.αι
ί] ανέγερσις τού θα έαιτευχίΚί διά
μετοχών, θά ?^ε δέ. αλ.τ|θ1π= ν.αΛ-
λιτεχνικός ναός τοϋ λαοί, μέ άιι-
φιθέατρον, μπάρ καί έστιατόοια,
μέ μουσικά μόνον εργα καί πγ τι¬
μάς είσοδον άπό 20 Ρο; δθ δ[>αχ-
ιιών. Έντός τοντοι» επίσης Ιχη ά-
ποφασιο·9ί) καί ή ίδρυσις ίτ'άτηοΐ!
τέχνης, άπό τής σκηνάς τοΐ όιοι-
(τυ. πλουτιζοιιενης μέ όλας τα; νι·
«πέρας μηχανικά; έγκαταΌτάσρς,
Ο'ά παίζη ή κ. Μαρίκα Κοτοποι'λη
άπακί.ειστικώς.
Δέκα έκ»τομμύρ:α ετη¬
σίως.
Ό έτήσιος προίνπολογισυός των
Όεατρικων έπιχειρήπεοον Χό^'Ίτ'
Κοτοποι'λη κινεϊταί άπό τοΰδρ ^ν-
τός πλαισί'ου 5έκα έκαπομιιυοιατ»
δραχιιών, καί μέχρις »ρ«ς ^ διειί'
■θι·ν>σίς των, άν καί δέν «οαΥ!-"1"
τοποιεϊ κέρδη, εΐν« άρνΐετά ε «Χ*
ριστημένη'καί έν-θ'αρρύνΐται ε¬
παρκώς ώστε τα-χόως ν] ω<3αν τόν κι'ΐ7.λον τή; ενεργεια; τη,· ΠρΟΦΐται περί ενός τεοασ;«>«
κετλλιτεχνικοϋ τράστ διά τόν τόπον
ά ί »ηκ>»ν **""
κετλλιτεχνικοϋ τράστ δ
μας, χάρις εί; την το«ι».;ηκ>»ν ,**""
τοβουλίαν τοϋ οποίον ενός ολοχΑ^
ρος τοόσαοί βιοπαλαΐίττών, }·^
■Οΐατρικό- ευρίσκει πόΐ·ον (,ω^ »»
τσυτοχρόνος" δλο; μα^ι « ™™°]
τής Έΐΐάδο; εΛτρυφάε1; /Τ
ώ'έ
ωργανωμενην αησ'ιτΓιτιν.ιιν ",%.
σιν.' "Ετσι μόνον μπορεί να -'1°.
τό θέΓχτρον,'άφοΰ τό Κρ«το: α '
φορεϊ ενώπιον τής κρισεως
μαστίζει κο'ί οί κριτι.κοί τού
Οενται μέχρις έξ(
ΠΑ
ΗΕίΕΝ ΚΑδδΑΡΙ
ΜΑΙΑ
ΑιΛ>.ωματοΰχος τού
Δέκα πέντε έτών πείθ*·
Άμοιδή συγχαταβαΐ»-* ^
156 Ε381 341Η 51-,
Τηλ.
6*7»
ΈρκΓ
Αμερικανικόν
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΪ
όδος Σωκοάτοι-ς αριθ. 31 ^^,
θίραΛίύονται ασφαλώς κ» , ^
νως πα&ολογιχά, γυναιχθλογιχ<» δραατικά νοοήι«α.ια Με'θοδος νεωτάτη.
ΜΑ0Ι30Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
2494
Τηλέφ.
2497
ΑΝΕΓΝΟΡΙΣΜΕΝΗ
ιΊΟΛΙΤΈΙΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ
Τηλεγραφ. Διεύθυνσις
«Χ,υΑΚΙΝΙΟΟ»
ΝΕΛΥ ΥΟΚΚ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΑΝΩ ΤΩΝ
$3,250,000.00
1ΟΟ ΡΑΡΚ
Α Π ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜυΝΙΟΙΡΑΙ. ΒυΐΙΛ)ΙΝΟ
Αειτουργουαα. κχτα. τους νόμους καί υπό τόν έλεγ¬
χον της Πολιτείας Λίέας Υόρκης.
ΑΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ:
Ανοίγει ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΌΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ—Οιιβοΐίΐηβ ΑοοουπΙβ
—καί πληοώνει τόκον 2 0)0 διά τα ύπόλοιαα.
Δέχεται ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ είς Δραχμάς καί Δολλάρια επί άνατοκισμφ πρός ]
4% ετησίως—δρβοϊβΐ ϊπΙθΓθ^Ι ΑοοοιπιΙβ—είς προ'ιτην ζήτησιν. Ι
'Εκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μ* την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ-
νονται άμέσο>ς άπό τοϋς έν "Ελλάδι «ντιπροσώπους μας, την!
ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρίς καμμίαν,
προμήθειαν ή άλλην επιβάρυνσιν.
'Εκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δολλάρια μέ ελαχίστην προμι'ιθειαν.
Ι Άνοίγει ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ—θ£(Η($—παρ' Άμερικανικαϊς καί ξέναις Τρα-
' πεζαις καί δίδει προκαταβολάς χοημάτων επί έμποοευμάτων
Άγοράζει ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—Ρΐιΐιίϊο ϋίίΙίΗβδ Βοπίΐβ—καί τοποΦετεΐ
χρήματα ασφαλώς είς άκίνιιτα επί πρώτη ή δευτέρα ύή
ΡΪΓδΙ ΟΓ δεοοηά ΜθΓΐβίΐββ—διά λογαριασμόν πελατών της.
'Ενοικιάζει ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΑ—δβίβιγ Βοχρχ—άντί Δολλ. 5.00,
7.50, 10.00, 15.00 καί 20.00 ετησίως, μέ κάθε ευκολίαν καί ασφά¬
λειαν.
ΤΑΧΥΤΗΣ - ΤΑΞΙΣ - ΑΣΦΑΑΕΙΑ
ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΓνΙΑΤΑ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ
ΔΙ' ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑ-
ΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ
ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ
δίπίβ ΒηιίΙ.
1ΟΟ ΡΑΒΚ Βθνν, ΝΕνΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΤΡΑΠΕΖΑ
Μΐ ΕΛΛΆΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕίΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ¬
ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ-
ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργοΰνται παααι λΙ τρατϊβζιτικαί έργα-
βίαι, χάρις δέ είς τό εύρύ δίκτυον των ύποκατα-
βτημάτων καέ άντατ&οκριτών αυτής, ή Τραπέζα
έξοπηρ&τεΐ λίαν 4-πιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩΐΓ&££τΆ
ΤΗΕ οΟΜΜΕΒΓΜ ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ Ι™
4 Ι_ΟΝϋΟΝ ννΑίί Βυΐ-ϋΙΝ(38, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΖ ΕΝ ΚΑΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την είδικίιν αυτής διά τον κλάδον τοϋ-
τον όογανωσιν, έξυπηρετοΰνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δΓ αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι* άλληλο-
γραφίας.
ΠΠΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ
"Ολοι παραπονούμεθα δτι δέν
ύπάρχει Ελληνικόν Θέατρον, δτι
φθίνει καί έγκαταλείπεται είς τΐ)ν
τύχην τού, καί ζητούμεν άπε-
ννι·>σ»ιέν(ι>ς δοΐς,ιά ·»η σριστεοά τόν
οωτήρά τσυ. Κοί ομως τώρα τε¬
λευταία άρχίζει νά σνντελήται μία
σωστη άναγέννησις τής: ρλλητνικής
Σκηνής τείνουσα ν' άνα6ιώ·ση τα
ταλαιότΐρια. κλέΐ] ΠΚ—χωρίς νά
γίνεται δι' αίιτήν την ωραίαν επα¬
νάστασιν ό παραμικρότερο; θόρν-
6ος;. Πίσυ) άπό...τα παρασν.ήνια
τής ίλπιδοφόραυ αυτή; μεταβο¬
λάς έογάζετα> μέ φιλότιιιον ζήλον
ρνα; άνθροιπος πού αγ «πά άλη-
θτνά τό θέατρον, ό κ. Γ. Χέίλμης.
Ό κ. Χε'λμης, ποΰ μέ την ένεργόν
πρόσω—κήν τού ανάμιξιν είς τάς;
ιιΥατρικάς επιχείρησις εχυσε νεον
αΐιια καί πρό παΛτός ..χρηιια, χά¬
ριν τής άνα-στηλώσεως τοϋ )εά-
Ό Χέλμης έ'χει άφιερωθτί όλτ]
λί'ΐιχί) είς την νέαν σταδιοδρο-
μίαν βοη-θούμενος άπό την σύζυ¬
γον1 τον, την μοναΰιν.ήν μας τρα-
νοδόν κ. Μαρίκα ν Κοτοπούλη, ή
δποία παραπλεύρως προ; τό άσύγ-
κριτόν της τάλαντον ευρήκε έ'να
άκάματον όδηγητήν.
Την στιγμήν αντήν οί θεατρικαί
επιχειρήσας Χίλμη—Κοτοπούλη
άντιπροσωπεχ'υουν ί-;να ισχυρόν
καλλιτεχνικόν σΐ'γκοότημα καί εν«
οικονομικόν κολοσσόν. Τρείς κλά-
δοι τοΐ' διαπρέπουν σήμερον ταυ¬
τοχρόνως είς Ά&ήνα; καί Αλε¬
ξάνδρειαν κΐ'ριαρχοϋντες κα&' ό¬
λην την σαιζόν. νο τμήματα, τό
?να μοισικόν καί τό αλλο δρα-
ματι/τ»ν, ευρίσκονται άατό μηνών
εί; Αίγνπτον, δπου εδωσαν καί τι-
ιιητικήν παράστασιν έν ενκαιρίβ
| τή; άφίξεοο; των άεροπόρίον μας.
Ι Τοΰ δραματικοϋ προίσταται αί
τοπροσο',πως η κ. Κοτοποι'λη ιιέ ίίκ
λεκτοϋς συνεργάτας, τοΰ δέ μσυ-
σικοϋ ιΐΓτεχονν στοιχεία οιαν.εκρι-
ιιένα, ώς ή δνίς Φρόσοο Κόν.κου,
ί'ψίφίονος τοϋ Ελληνικόν Μελο-
δρώιιατος κτλ. Τρίτον, τέλος, με-
ρο; τή; ιδία; επιχειρήσας είνε ό
πλουσιώτατος θιάσο; όπεο'εττών
καί έπ:ι·Ο;ιωριήσε(!>ν τή; συιιπαθε-
στάτης κ. Όλιναπίας Καντιώτη
Ριτσιάρδη καί τοΰ καλλιτέχνου
οκηνοθέτου κ. Αλέξη Άρντάτωφ,
ό οποίος γ^άει κόσμο καυΝε βριίΐδι:
μέ τάς αλλεπαλλήλους έπιτΛ'/ίας
τον εί; τό ένταϋθα θέατρον Κοτο¬
πούλη παρά την Όμόνοιαν. Ή κ.
Κοτοπούλη, προσκληιθεΐίτα έπισή'
μο); υπό τίίς διοργανοίτικί|ς εΐα-
τροπής τής Διε&νοϋς Εκθέσεως
τής Θεσσαλονήίκης", θά μεταΐβΓ, έ-
κεΐ την 1(ίην ποοσεχοΰς Σοττεμ-
βρίου ίνα δώση σειράν παράστα¬
σιν ρνκαινιάζουσα την χειμερινήν
περίοίδον μετά τοΰ θιάσου της.
« Ή Πριγκί'πιβαα τού
Ίτϊτ,οδρομίου».
Σπανίως θεατρικόν σύνολον πα-
ροΐ'σίακτί αρτιότητα, τόσον πλοϊτον
καί πολυτέλειαν Γκτΐ',ν ό θιάσος Ρι¬
τσιάρδη—Άργτάτακρ, ό δποϊος
παίζΐΐ άπό τινος τΐιν «Π ηιγν.ήττισ-
σαν τοϋ Ίπποδίίθΐιίοχ·», τό μουσι-
■κόν αντό άοιστούργημα τοΰ 6ιεν-
νέζου ιιονσικοϋ Κάλχιαν, είς την
πρωτεύουσαν. Ή οίκηνοόεσία τοϋ
εργου παρουσίασεν είς φαντΐααιια-
γορικότητα τό απίστευτον. Καί οί
ήθοποιοι είνε ό ενας κα>Λιτέχνη}ς
άπό τον άλλον. Τό ΐοιον έργον ά-
Λ-εβΐ'βάσΰη ΐτρό τινος είς Βον/γα-
ρίαν καί ό κ. Β. Βεκιαοέλλης. ό
οποίος παρέτΐ'/εν είς τάς παραοτά-
σεις τού, βεβαιοί ότι δέν είνε δυ¬
νατόν νά γίνεται σύγκρισις ώς
πρός την εκτέλεσιν, αν καί οί καλ-
λιτέχναι τή; Σόφιας είνε όνομαστοί
άλλά κα ίτό Βουλγαρικόν θέα¬
τρον ιιέ κρατικήν έπιχορήγησιν.
Δέν είνε μόνον ή χάρις καί ή ςχο-
νη καί αί του^έττες της πρωτα-
γωνιστρίας -καί τα έξαίρετα σκη-
νικά καί ή τελεία δρχήστρα. Κα-
'να άπό τα ιιέλη τοϋ θιάοου δέν
νστερεΐ ιίς τίποτ:. Ή νεαρά Στελ-
λα Χριστθ'ρορίδου έξελίσσεται είς
σοΐ'μπρέτταν .τρώτης γραμιιής μέ
την παιδικιη; σχεδόν φρεσκώα της.
'Ο τΓνόρος γ. Κωνσταντίνου οια-
μορφοονεται ίΐς ήί>οποι6.ν μέ πολλά
(ρυσικά καί Ιπίκτητα χ/τρίσματα!
Καί ό κ. Μήτσο; Καντιώτης απε-
Ένα ά·π6 τα ωραιοτέρα εκθίτα τοϋ Κίγν.ς
Χόπιταλ.
ν νχ»μικοϋ γειιάτος
σβελτετσα καί ί>,τοκρ*τικήν επ'δε-
ξιότητα. ' Η «Π ριγχήπισσα τοΰ
Ίπποδροιιίου» σΐΓν>τεντρώνει >;·ϊ)θε
6ράδυ την καλλιτέραν μερίΛα της
κοινωνία; -/.αί Γραίν;τπ.ι δτι ·θά ν.οα-
■η(στι τό ποόγοαιμμα συνεχώς μκχρι
των μέσατν τού έρ/ομένοχ' αηνός.
ΟΟδέποτε ίϊτιτοχίοο &ί)γου {·π.Γ|ρξε
τόισον πανηγυρικ,ή, πράγμα ποϋ ά-
ποδεικΛαΐΐ πόσον έκτιμά την ποιό-
τητα ίκαί την εύσυνειδησίαν τό
α·ΐσ9ητήριον τοϋ Κοινοϋ.
Τα Έλληνικα έργα
Π ρέπει νά σημειω'θτ) δτι ή προσ¬
παθεία των ·θεατρικων «πιχειρήσε-
ων Χέ1λ«η—Κοτοπούλη άποβί.έπΕ!
είς την διά παντός μέσου νπχ>στή-
ριξιν καί άνάδει'ξιν τής έγχωρίου
θεατρικής παραγωγης καί εΰνοεΐ
"ιδιαιτέρως τό άν<;ί6αοιαα έλλτ>Λΐκών
εργθΛ' επί σΐκηνης. Άπό τον διά-
σον Ριτσιάριδι]—Άρντάτοχρ έιαί-
χθησαν ήδη δύο έλληνικαί όπτ.ρέτ-
ται. ή «Φρύνη» καί ή «Δούκισσα
των Αθηνών^, διά την επιτυχίαν
των όποίοον ή έπιχΐίρηοΊς δέν έ-
φτίσθη όντε κύπων, ούτε δαπα-
νών. "Ηδη μά/.ιστα, καί προτοϋ
άνεβαοτθτί ή νπό μελέτην «Μία ιιο-
νάκριβη νύχτα». νιοηάτχ] όπεοέτ-
το3 τοί5 Στόί.τς, #ά άνεβασίίή καί
έλλη,νική έπιτ%ο>ρησις, ή «Βαβνλω-
νία» των κ.κ. Αίμ. ΔραγάτσΓ,, Λαί-
λιου, Καρακάση, Συλβίου κοί, Γρ.
ΚωνσταντινΡδη, έπιθεώΛΓ,ιπς 6α-
σιζοιιενη έκτός τής άφίΜστου ΰεα-
ματικάτητός της καί ειίς τιγν σά-
τι>ραν, .διά τ»ιν οποίαν εγγυώνται
τα όνόματα των συγγραφίων τηΐς.
Χάριν τής «1$α6υλ.'»νίας», είς την
οποίαν θά μετάσχουν αί κ.κ. Μη-
λιάδου, Μπονέλ/.ι, Κοΐβαί.έφσνα', αί
Δνίδες Στέλλα Χριστοφοριδου,
ΚοίΛα Ι^κιοχ-ζέπτη, οί ::."/.. Μιχ.
Κωνσταντίνου, Κα!ντιώτης πατήρ
καί υιός, Νΐκος Μϊιλιάδης, Τιίκης
Χατζτκρήοτος, Μαυρέας τκαί ΰλοι
οί κιαλλιτέχναι τοϋ θιάσου, θά
ποοστεθή έπίσΐ]ς καί έπι>^ουρία κα¬
θαρώς ίπιθεωοησιακή, ιΌς ό δη-
μοφιλέστατος κ. Άγγελος Χρνσο-
μα/ΐης, ή κ. Άθανασία Μουστά-
ν.α^ καί μπαΛέττα πί.οι·σιώτατ« μέ
ί'πί κεφαλής τόν σκ»ινοθετην κ. Ά-
λίξ. 'Αρντάντωφ.
Είς τό ν.το πραγματοποίησιν εύ-
ρντατον πρόγραιιμα των θεατρι-
κών έπιχειρήσεών Χε/^η—Κοτο-
ποόλη περιλαιώάνεται καί ή άνέ-
γερσις νέων θεάτροον, Ιδίοις είς
την πρωτεύουσαν. "Ηδη έχη άπο-
περατωθή ή μείλέτη τή; οίκοδυμή-
σεως ενός πείχορίου ΰεάτρου -9ε-
οίνου πλησίον τον Ζχππεϊοι γ(ΰ·
ρητικότητος 4.000 θέσεων, τοΰ
όποίθΐ' τα ,ΐΡμέϊ.ια θά τεθονν εφ£·
το; κάί ή άποπι ράτωσις καί / ρι-
τοΐ'ργία τού ΰπολογίζεται νατι τό
1930. Τό νέον θέατρον θά η«
τό μεγαλειτέρον τή; Ανατολή; "/.αι
ί] ανέγερσις τού θα έαιτευχίΚί διά
μετοχών, θά ?^ε δέ. αλ.τ|θ1π= ν.αΛ-
λιτεχνικός ναός τοϋ λαοί, μέ άιι-
φιθέατρον, μπάρ καί έστιατόοια,
μέ μουσικά μόνον εργα καί πγ τι¬
μάς είσοδον άπό 20 Ρο; δθ δ[>αχ-
ιιών. Έντός τοντοι» επίσης Ιχη ά-
ποφασιο·9ί) καί ή ίδρυσις ίτ'άτηοΐ!
τέχνης, άπό τής σκηνάς τοΐ όιοι-
(τυ. πλουτιζοιιενης μέ όλας τα; νι·
«πέρας μηχανικά; έγκαταΌτάσρς,
Ο'ά παίζη ή κ. Μαρίκα Κοτοποι'λη
άπακί.ειστικώς.
Δέκα έκ»τομμύρ:α ετη¬
σίως.
Ό έτήσιος προίνπολογισυός των
Όεατρικων έπιχειρήπεοον Χό^'Ίτ'
Κοτοποι'λη κινεϊταί άπό τοΰδρ ^ν-
τός πλαισί'ου 5έκα έκαπομιιυοιατ»
δραχιιών, καί μέχρις »ρ«ς ^ διειί'
■θι·ν>σίς των, άν καί δέν «οαΥ!-"1"
τοποιεϊ κέρδη, εΐν« άρνΐετά ε «Χ*
ριστημένη'καί έν-θ'αρρύνΐται ε¬
παρκώς ώστε τα-χόως ν] ω<3αν τόν κι'ΐ7.λον τή; ενεργεια; τη,· ΠρΟΦΐται περί ενός τεοασ;«>«
κετλλιτεχνικοϋ τράστ διά τόν τόπον
ά ί »ηκ>»ν **""
κετλλιτεχνικοϋ τράστ δ
μας, χάρις εί; την το«ι».;ηκ>»ν ,**""
τοβουλίαν τοϋ οποίον ενός ολοχΑ^
ρος τοόσαοί βιοπαλαΐίττών, }·^
■Οΐατρικό- ευρίσκει πόΐ·ον (,ω^ »»
τσυτοχρόνος" δλο; μα^ι « ™™°]
τής Έΐΐάδο; εΛτρυφάε1; /Τ
ώ'έ
ωργανωμενην αησ'ιτΓιτιν.ιιν ",%.
σιν.' "Ετσι μόνον μπορεί να -'1°.
τό θέΓχτρον,'άφοΰ τό Κρ«το: α '
φορεϊ ενώπιον τής κρισεως
μαστίζει κο'ί οί κριτι.κοί τού
Οενται μέχρις έξ(
ΠΑ
ΗΕίΕΝ ΚΑδδΑΡΙ
ΜΑΙΑ
ΑιΛ>.ωματοΰχος τού
Δέκα πέντε έτών πείθ*·
Άμοιδή συγχαταβαΐ»-* ^
156 Ε381 341Η 51-,
Τηλ.
6*7»
ΈρκΓ
Αμερικανικόν
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΪ
όδος Σωκοάτοι-ς αριθ. 31 ^^,
θίραΛίύονται ασφαλώς κ» , ^
νως πα&ολογιχά, γυναιχθλογιχ<» δραατικά νοοήι«α.ια Με'θοδος νεωτάτη.
♦ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».—· ΚΥΡΙΛΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1928.
29
ι^ Ο ΚΑΤΜΟΣ ΤΗΣ ΓΥ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΌιηΉΐ
Ιτης,
Ιβίΐ ι"ά
Ή
Ιμοτικα
Ρενέ Ντωμπρανύ εΐχε πά-
έντελώς τραγική στάση.
α τη;, πού εΐχε γίνει θελη-
1 Ιξέταίζε έρευνητι-
Ιματιχά ηρή. ψ
*ά (ίλο της τό ποόσωπο, ο.τ
ΤΛ τταοουσίαίε ό ν.αί>ρεπτης.
όπως της
Ούτε ή χειρότερη άντΐζηλός της
ν ίτά έξέταζε μέ τόση προσοχή
[τίς παρΐομικρόηε'ρες^ άτέλειές της.
Έτέντοχτέ πρός τα πίσω τα κομ-
ιιίνα μαΛλιά κ' εκανε έ'τσι νά φαί-
Ινωνται πιό εύδιώ/.ριτα ή λίγες ρυ-
τίθίς Λθΰ αύλάΐκωναν τό μέτω,τό
'Εκεί κάτω άπ' τή μύτη, δνό
Ιρομιιές λεπτές άλλά καλά χαραγμέ
Ινες, πού έμάχραιναν κάθε χρόνο
ατέθαιναν πρός τίς πτνχές τού
|<ΓΤΟματο;. "Ω, χα)ρίς άμφΐ6ο>άα, τα χρόνια
ϊΐ>ν«ΐ·σαν κι' ά'ρχι'ζαν ν' άφήνονν
ϊανη τοϋ περάσ^ιατός τους απά-
1 τη
Ή
Γ/.αταστροφή μόλις
άρχιζε.
ρφή μ
|Αλλά, κά·ε>ε μερά πού Οά πϊρνοΰσε
χοόνο; θ' αψηνε απάνω της ζω-
ΐρότροα τα σημοθδια τοτ'. 'Αλλοί-
ονο, πώ; νά μή σι-μ6?ί αιτό; Τόν
λο μηνα Οατανε πειά σαοάντα
ρ
Σαοάντα χρόνοη·! Αδύνατον....
Π ώς επέρασαν ετσι γρήγορα τα
ϊ ώ
χρόνια' Ή άλήιθεια δμ(ι)ς εϊλ'ε πώ;
ίταν κ-ίοσι χρόνια τώρα παντρεμ-
Η Ρελ'έ έρρίγησε, καί την ξια-
νάτιασαν οί φόβοι της.
Τό ίδιο έκεΐνο πρωΐ, έ'τσι όπως
'τϊ'/ε νά ξητνήση άπότομα, παρα-
ΐίσε, χ(ι>ρίς. νά θ?ϊ.η, πως ό
οας τί]; την έκύττα'ζε στούς
■ .άορους μέ μιά π&ράξενη έπι-
0 Πώλ έτγύρισε γρήγορα τα
τιι« τού άλλοϋ, ή 6ίΐα τού όμως
'ίνη εκθΜε τή Ρενέ ν' άνησυχή-
ι χ-ρισνότερο. Έσηκώθηκε τότΐ
"ί^ω; ν.αί πήγε στό ιιπουντου-
1<: τί):, ('ίπου εννοιωσε τόν χρώτο "'Ί ί>'ο πόνο...
Ιτους ν.ροτάίρου;. ποΰ λίγα λε^
τ» τοοτήτερα τοΰς έν.ύτταίΐε μέ
τι<ί; τοοσοχή ό σλ·το«ς της, μπό- 0;Γί νά διακοΐν»ι επί τέλονς μερι- "^λρςττές άσηιιένιες τρίχες.... Δ' Γιατί ΓΓ/.εΐνος, πού τόν άγα- "ρινρ ποώτος τό σημαιδι σύτό των "* Τ» κοκό δ?ν ηταν 6έ6αια άνε- . Μιά έλαφρή 6αφή θά δλα..."Ο,τι και ναΛανε ς ή Ρενέ δέν θά ν.«το';ο9ωνε η τόν Πώλ την α- .Ό, γΛ' α^τας 5έ6α!α κχε τα 46 χρονάκια τού 5θα1 .ώ τού εΐχαν περισσότερο στοΰς νροτάφοι·ς..Γ.Γιά τσυς ς δμως είνε ;τάτα πιό έπι- ικ·ς ο κόσμος. Απ τον ανδ.ρα ιιποοεΐ ν' άπαι- ανείς ν^ είνε Γξυετνο: κι' ηανείς ό Γξυετνο: κι τόν κολατ^'ύει. "Αν τοϋ ά- σ,ι δμω; νιΐναι διαρκώς ώ- ' ';, ο-ύτό ιιπορεί νά θεωρηθή . Γ/: δόν ώς 6λακόό5ες...Άφίν«τυν, /(τ(ΐν τον ,3!νδρα νά παραμελί| τον νά σ·ημαντικα την ο)μορφ(ά τού προ- σίΐχπου τού, χοίοί; νιά τούτο" να τόν έκτιιιοΰν λιγώτερο. ^ Γιά τή γΐ'ναίκα δμως τό· πράνιια.^ Τσακίζει εύερα. ή γυναϊκα άπ' τόν ανδρα, λέγουν δ7.οι. Κ' ή γυναϊκα, γι' «·ύτό είνε ίντοχςεοχιενη νά παρακολουθή 6ή- μα πρός βήμα την έΗελιξι της φνσιν.ής της εΐιΐιορ<ριάς. Μ' δλο της λοιπ.η- τό δίκηο ή Ρενέ εϊχε κνοι-ιιθΓ) τώοα άπό ά- πείνπισία. θά έοχόταν γρήγορα ή ήμέρα πού ό Πώλ, ό άγαΐχημένος της σνζυγος θά ίΐπαυε νά προσέχη την χωρίς θελνητρα π. ι ά σύντρο- φο τής ζο)ής τοΐ... Αντό θά ήταν γιά έκείνη, τον- νοιωθε καλά, ενας άν'υιχόφοοος πό- νος. Καί μόνο ποΰ τό σΐ'λλογιζότσΛ', τής έρχόντουσαν δάνρυα στά μά- τια, δάκριΐα ποΰ έσκοτρίνιαζαΐν την είκόνα της στόν καθρέφτη... "Αξαηρνα αίπ' την πλαγινή κά- μαοη μιά άν-δρική φωνή άκοΰστη- κε: —Τι κάνει:, λοιπτ'η·: Δέν σέ ά- κουω πειά. Ξεχνάς π*ι)ς σέ μισή ώρα φεύγονμε; —Ναί!....ναί'....εψιθύρισε άνα- .τηδώντας ή Ρενέ. Άρχισε *άμέσω; νά ντύνεται βισστικα. Τό καλοκαιρινό έν.εΐνο &ρά/5ν, ί3ά έδειπΛΌΪ-σοτν ε£ω, μαζύ μέ μΉρι/οις φίλοις τονς καί θά πήγαιναν επειτα στό θέατρο. "Ε- πρκπε λοι.τόν πθοβγυατικώς Λ'ά έ- τοιμαοΌΓι δσο μποροΰσε γρηγορώ- τερα. • * * Ξαιφνικά ή φοη-ή τοϋ κυρίον Ντα>μπρινιν άντήχηαε πάλι άνυπό-
μονη.
-Είιιαι ετοίμη, ελα, άιπάντηισε
Ή διάσωσις των Πολωνών άεροπόρων, Κουμπάλα καί Ίτζικόβσκι, υπό τού Γερμανικοΰ ατμοπλοίου «Σάμος»,
πως την φαντάζεται ό καλλιτέχνης ςρωτογράφος.
κε άδι'νατη νά συγκροτήση μιά
χιρανγή έκπλή^ως.
— Μά τί εϊν' οτΰτό, σΐ παρακα-
λώ:
—Ποιό; ρώτΐ]σιε ή
τομος, κι' ή Ριρνέ αϊσίΐάνίτηκε με-
Λ άί^ έ α λό
κατάπλι^ι μέ τα λόγια τοιν
-—^Γιά τό φόρεμα μου μιλας έ'¬
τσι;
—Τό φόρεμα σου...τό φορεμά
Ό Άμεοικανικός δμιλος τέννις έπιστρέςτων άπό τούς Όλυμπιακούς αγώνας. "Εξ άριστερών πρός τα δεξια φαι-
νονται Γουίλμπεο Κόεν, Φοάνσις Χόντερ, Γουΐλλιμ Τίλντεν, Τζών Χεννεσση, Τζαιη Γουαιαρ κ.αι Τζώρτζ Λοττι.
αυτή.
ενω έτακτοπίίΐοϋοΐ νίνρικά "Οσο κι' αν ήταν φυπι-^ή
αυτή. ενχο έτα
τα μσλ?.ιά της, πού τα εϊχε νάηχας
Σχ'ίδόν άμέσίος τότε τράνψ^ ό
Πο>λ ΝτωμποΐΛΤ. Μόλις δμω; άν-
τίκρυσε την γνναΐκα τού έστάθη-
εκ-
.-ε/.ηξί τ»|ς, ό Ντο*.ι.τρινϊι τής ξα-
ναπε:
—Αΐτό τό παληοκούρΡλο πού
έ'χεις στ ήν πλατή σου!
Ό Πώλ δέν ήταν ποτέ τού άπό-
νό
"^τ(?ιΥέν
ό Κράνφοοδ, Ν. Ι., άεροπλάνον τοΰ όποίου έπέοαινεν ό Στάρο Στάίγκερ, ηεοίφημος Γερμα-
εδ«ίν «Ι,ίηί,ν τ>άν«τον κατά ττιν πτώσιν. 'Επίσης ό σύντρο<τος και μαθητης τού, Κολλιγκγουντ ^Υ ^ρά τό Κράναοοδ, Ν. Ι., άεροπλάνον τού όποίου 1 "«οοπορος, όστις εύρεν οικτρόν θάνατον κατά την πτώσιν. Έπίσης Χάρριε. άπεκεοραλίσθη υπο τοΰ ελικος. σον! Τό λές φόοεμα. ά?.ήί)εια; Μά αι'τό είνε ενα κοιιματάκι παν'ι. πό πονκαμιοάκι. ό.τι θείλϋεις έϊχί τελους, μόνο φόοεμα δέν είνε! Τα χείλια τής Ρενέ έν.ινήί>ηκαν
μέ κάατοΐαι νεΐ'θΐκή τρεμοίίλα και
μιά άμνδρά λάμ|ις έφώτισε τα
μάτια της. Ός τόσο δέν εδειξε
πώς εΐχε θυμώσει καβόλου. Έχα-
μογέλασε μόνον /αί ΐίπε:
—Και νά μή θέλη; φίλε μου,
φόρεμα ιείνε....
Ή έπιπόλαιη αίτή άπάνβΓ,ση
δυστι.'χώς εηρερε τό χειοότερο άπο-
τέλεσιια, εΐκανε
Ντα*ιπρινν.
εξω φρίνών τό
—Μή.τίος μέ τταίρνρις γιά κανέ-
ναν ηλί·9ιο ηα. νοαιίζεκ; πωζ θ«
μπορ£θ"τ£ νά βγτίς μαζν ιιου ετσι;
"Αν είνε αντό άλήιθεια, είσοι πολύ
άπατημενη -χ»λή μου!
—^Μά ίϊτί τε'λου; τί έ'παίθες, φί¬
λε μου; ρωτησε μέ τή συνειθισμένη
της πάντα καλωσύνη ή Ρενέ. Δέν
μποοω νά νοιώσω γιατί δέν σ' ά-
ρέοΐΐ αΐ«τό τό φόριειια. Είνε ΐσιοί-ΐ-
Έχεις κώποιο σΐκ,
σία πολΰ σίκ.
—Ναί, ναι.
αλ?ά πολύ...πώς νά σοΰ τό πώ;....
Είδικο!
—Τι θέλει; νά πτ|ς;
Νά..ενα σικ ποΰ ταιριάΐει σέ
γυναϊκα τοϋ
—Πώλ...
σαι
ίΐοΰ δέν καταλα'6αίνεις< νά σοΓ· μιλήσω καθαρά. ΘαΙ άδΊ^;, 6έθαια, ά'ν σν-ί.ττε- νά 6γτΓ; εξω γδυτίή, εύτ·* χώς, εϊμαι έοώ. Ι —Ε[>ταιΐ έοω; εΐπε παλι,ή Ρενέ.
ΐ»ν«ώ τόν έττύτταζε ■δ'αοιρίτά πόλιν
—Ναί. Γιά νά σ' έμςτοι5ίσω ά
κάνης αιτή την ασχημη ρέ
Είσαι γυναίκά μοΐ', ναί η οχι;
—^Μέ τί ί'κρο; μΐλος; γιά τα δι*
καιώιιατα τή; ίδιον.τησίας μόν: ι
Αύτό; ό;ιο;; είχε .τάει έν τω μβ-
ταξΰ κοντά ττ]ς και μέ νευρι·κί|'
κΐίνησι τί|ν έ'.τιασε ά~' τα χερια. ι
—"Ε λοιπόν, ναί. Δέ μοϋ άρέοτϊ
αΰτό τό φόρεμα! "Ακον μοΰ εΐνβ
άνυπόφορο, «λήθεια. νά σέ κνΐτά-
ζουΎ οί άνδρε; μ' εύχαρίστη*»
καί νά τού; πρσκαλίί; μέ την ?!ΐ«
ςράνισί σον!....
- · ¥ , ' '
Άναιζητοΰσε τα μάτια τής γι,Μ
ναικος τοι;, γιά νά &ει6ακϋ·9ή ποιάνΐ
έλ'τύπωση τή; ϊκαναν τα λόγια
τού, «κείνη όμ<ι>; τύν άπέφετγ?· '
—Άφθν πρόκειται γιά ζήτημα
έγωΧσιιοϋ, δέν είνε τόσο βό
τό πράνμα! τοΰ ΐΐπε γελαστή.
Μή λέ; τίίΤοτε, μή γελά;, σοδ.
άπαγορευ<ι> νά γελας!...
Έκείνη τί] στιγτιή διεοτανρώ·
η τα μάτια τους, κι' ή ματιά
τοϋ Ντωμπρινύ ηταν τόσο (Γλο^Έ··
ρΐή, τόσο γεμάτη πόνο, ώστε ή γυ«
ναϊκα τον εννοιωθΐ πι«)ς τής ρλε«·
όλ ί άλήθ
Λ,ιε όλη τί|ν άλήθεια....
Την ϊζήλενε λοιπόν, δπο)ς την
ρζήλευε καί τα πρώτα χρόνια τού
γάιιου τους.... ' >
—Μ' άγαπάς, λοιπόν,
χρυσέ μου; τόν ερωτήση. *
Άντί νά τής ιΐπαντήστ] ό Π ώλ
την Γσ'ρε οτήν άγκα?.ΐίί τού α' ίνα
άττάτομο κίνημα καί κάρκΐχοοι- τέ(
χεΊλη τού στά δικά της. }
Δυνο,τό; ρϊγο; την σιτνε-'λόνισεΐ
Ό Ντωμ^οινΰτό άπτδακ'.ε στό χά.
δ Η 5 λέ
μ
δι τού. ΤΗταΐν
χ
γελαισμένος,
ά Ή ό
μζ γμς,
Ή Ρεν-έ ίτριεμε άπό χαρά. Ή δόι
κιμασία. στήν δποία εΐχε ύποβάνι
λει στόν ανδρα τη;, εΐχε ξεπερά··
σει κάΦε έλπίδα τη;, άλι'γθΐια. 'γ|
ά-)'άπη τοί5 Πώλ της ήταν άπό έ-^
νεϋνες ποΰ δέν σο'ύνουν ευκολα,
Κι' αν άκόμα μιά μερά εΤχαΛ'ε τή
μεγάλη τη; έ'ντασι, δέν 0« εσβυν'
έντϊλΛ>ς. θά τί>ν διατιιροϋσε πάν»
τα τι ένθύμησΐ; των ώραίατν π&< ρΐακτμελ'(ον καιρων... ά ή μ ρ Ή άγοΛη αιτή, τϊ|ς φαινόταν| τώρα, πιος εΐχε κάποια γλιν>α εν¬
τελώς ξεχωριστή. Καί, παρηγο-Ί
ρημένη εντελώς, αλλαξε α|ΐεσως!
φόρεμα, ένώ ό άντΐρας της τίΓ»",
πηρ<ΐ3£αλουθΛ)σε μέ μάτια πού |< λαιΐΛαν άπό χαοά. ' Ι^ΡΙΚΕΤΓΗ ΛΑΓΚΛΑΝ ,
29
ι^ Ο ΚΑΤΜΟΣ ΤΗΣ ΓΥ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΌιηΉΐ
Ιτης,
Ιβίΐ ι"ά
Ή
Ιμοτικα
Ρενέ Ντωμπρανύ εΐχε πά-
έντελώς τραγική στάση.
α τη;, πού εΐχε γίνει θελη-
1 Ιξέταίζε έρευνητι-
Ιματιχά ηρή. ψ
*ά (ίλο της τό ποόσωπο, ο.τ
ΤΛ τταοουσίαίε ό ν.αί>ρεπτης.
όπως της
Ούτε ή χειρότερη άντΐζηλός της
ν ίτά έξέταζε μέ τόση προσοχή
[τίς παρΐομικρόηε'ρες^ άτέλειές της.
Έτέντοχτέ πρός τα πίσω τα κομ-
ιιίνα μαΛλιά κ' εκανε έ'τσι νά φαί-
Ινωνται πιό εύδιώ/.ριτα ή λίγες ρυ-
τίθίς Λθΰ αύλάΐκωναν τό μέτω,τό
'Εκεί κάτω άπ' τή μύτη, δνό
Ιρομιιές λεπτές άλλά καλά χαραγμέ
Ινες, πού έμάχραιναν κάθε χρόνο
ατέθαιναν πρός τίς πτνχές τού
|<ΓΤΟματο;. "Ω, χα)ρίς άμφΐ6ο>άα, τα χρόνια
ϊΐ>ν«ΐ·σαν κι' ά'ρχι'ζαν ν' άφήνονν
ϊανη τοϋ περάσ^ιατός τους απά-
1 τη
Ή
Γ/.αταστροφή μόλις
άρχιζε.
ρφή μ
|Αλλά, κά·ε>ε μερά πού Οά πϊρνοΰσε
χοόνο; θ' αψηνε απάνω της ζω-
ΐρότροα τα σημοθδια τοτ'. 'Αλλοί-
ονο, πώ; νά μή σι-μ6?ί αιτό; Τόν
λο μηνα Οατανε πειά σαοάντα
ρ
Σαοάντα χρόνοη·! Αδύνατον....
Π ώς επέρασαν ετσι γρήγορα τα
ϊ ώ
χρόνια' Ή άλήιθεια δμ(ι)ς εϊλ'ε πώ;
ίταν κ-ίοσι χρόνια τώρα παντρεμ-
Η Ρελ'έ έρρίγησε, καί την ξια-
νάτιασαν οί φόβοι της.
Τό ίδιο έκεΐνο πρωΐ, έ'τσι όπως
'τϊ'/ε νά ξητνήση άπότομα, παρα-
ΐίσε, χ(ι>ρίς. νά θ?ϊ.η, πως ό
οας τί]; την έκύττα'ζε στούς
■ .άορους μέ μιά π&ράξενη έπι-
0 Πώλ έτγύρισε γρήγορα τα
τιι« τού άλλοϋ, ή 6ίΐα τού όμως
'ίνη εκθΜε τή Ρενέ ν' άνησυχή-
ι χ-ρισνότερο. Έσηκώθηκε τότΐ
"ί^ω; ν.αί πήγε στό ιιπουντου-
1<: τί):, ('ίπου εννοιωσε τόν χρώτο "'Ί ί>'ο πόνο...
Ιτους ν.ροτάίρου;. ποΰ λίγα λε^
τ» τοοτήτερα τοΰς έν.ύτταίΐε μέ
τι<ί; τοοσοχή ό σλ·το«ς της, μπό- 0;Γί νά διακοΐν»ι επί τέλονς μερι- "^λρςττές άσηιιένιες τρίχες.... Δ' Γιατί ΓΓ/.εΐνος, πού τόν άγα- "ρινρ ποώτος τό σημαιδι σύτό των "* Τ» κοκό δ?ν ηταν 6έ6αια άνε- . Μιά έλαφρή 6αφή θά δλα..."Ο,τι και ναΛανε ς ή Ρενέ δέν θά ν.«το';ο9ωνε η τόν Πώλ την α- .Ό, γΛ' α^τας 5έ6α!α κχε τα 46 χρονάκια τού 5θα1 .ώ τού εΐχαν περισσότερο στοΰς νροτάφοι·ς..Γ.Γιά τσυς ς δμως είνε ;τάτα πιό έπι- ικ·ς ο κόσμος. Απ τον ανδ.ρα ιιποοεΐ ν' άπαι- ανείς ν^ είνε Γξυετνο: κι' ηανείς ό Γξυετνο: κι τόν κολατ^'ύει. "Αν τοϋ ά- σ,ι δμω; νιΐναι διαρκώς ώ- ' ';, ο-ύτό ιιπορεί νά θεωρηθή . Γ/: δόν ώς 6λακόό5ες...Άφίν«τυν, /(τ(ΐν τον ,3!νδρα νά παραμελί| τον νά σ·ημαντικα την ο)μορφ(ά τού προ- σίΐχπου τού, χοίοί; νιά τούτο" να τόν έκτιιιοΰν λιγώτερο. ^ Γιά τή γΐ'ναίκα δμως τό· πράνιια.^ Τσακίζει εύερα. ή γυναϊκα άπ' τόν ανδρα, λέγουν δ7.οι. Κ' ή γυναϊκα, γι' «·ύτό είνε ίντοχςεοχιενη νά παρακολουθή 6ή- μα πρός βήμα την έΗελιξι της φνσιν.ής της εΐιΐιορ<ριάς. Μ' δλο της λοιπ.η- τό δίκηο ή Ρενέ εϊχε κνοι-ιιθΓ) τώοα άπό ά- πείνπισία. θά έοχόταν γρήγορα ή ήμέρα πού ό Πώλ, ό άγαΐχημένος της σνζυγος θά ίΐπαυε νά προσέχη την χωρίς θελνητρα π. ι ά σύντρο- φο τής ζο)ής τοΐ... Αντό θά ήταν γιά έκείνη, τον- νοιωθε καλά, ενας άν'υιχόφοοος πό- νος. Καί μόνο ποΰ τό σΐ'λλογιζότσΛ', τής έρχόντουσαν δάνρυα στά μά- τια, δάκριΐα ποΰ έσκοτρίνιαζαΐν την είκόνα της στόν καθρέφτη... "Αξαηρνα αίπ' την πλαγινή κά- μαοη μιά άν-δρική φωνή άκοΰστη- κε: —Τι κάνει:, λοιπτ'η·: Δέν σέ ά- κουω πειά. Ξεχνάς π*ι)ς σέ μισή ώρα φεύγονμε; —Ναί!....ναί'....εψιθύρισε άνα- .τηδώντας ή Ρενέ. Άρχισε *άμέσω; νά ντύνεται βισστικα. Τό καλοκαιρινό έν.εΐνο &ρά/5ν, ί3ά έδειπΛΌΪ-σοτν ε£ω, μαζύ μέ μΉρι/οις φίλοις τονς καί θά πήγαιναν επειτα στό θέατρο. "Ε- πρκπε λοι.τόν πθοβγυατικώς Λ'ά έ- τοιμαοΌΓι δσο μποροΰσε γρηγορώ- τερα. • * * Ξαιφνικά ή φοη-ή τοϋ κυρίον Ντα>μπρινιν άντήχηαε πάλι άνυπό-
μονη.
-Είιιαι ετοίμη, ελα, άιπάντηισε
Ή διάσωσις των Πολωνών άεροπόρων, Κουμπάλα καί Ίτζικόβσκι, υπό τού Γερμανικοΰ ατμοπλοίου «Σάμος»,
πως την φαντάζεται ό καλλιτέχνης ςρωτογράφος.
κε άδι'νατη νά συγκροτήση μιά
χιρανγή έκπλή^ως.
— Μά τί εϊν' οτΰτό, σΐ παρακα-
λώ:
—Ποιό; ρώτΐ]σιε ή
τομος, κι' ή Ριρνέ αϊσίΐάνίτηκε με-
Λ άί^ έ α λό
κατάπλι^ι μέ τα λόγια τοιν
-—^Γιά τό φόρεμα μου μιλας έ'¬
τσι;
—Τό φόρεμα σου...τό φορεμά
Ό Άμεοικανικός δμιλος τέννις έπιστρέςτων άπό τούς Όλυμπιακούς αγώνας. "Εξ άριστερών πρός τα δεξια φαι-
νονται Γουίλμπεο Κόεν, Φοάνσις Χόντερ, Γουΐλλιμ Τίλντεν, Τζών Χεννεσση, Τζαιη Γουαιαρ κ.αι Τζώρτζ Λοττι.
αυτή.
ενω έτακτοπίίΐοϋοΐ νίνρικά "Οσο κι' αν ήταν φυπι-^ή
αυτή. ενχο έτα
τα μσλ?.ιά της, πού τα εϊχε νάηχας
Σχ'ίδόν άμέσίος τότε τράνψ^ ό
Πο>λ ΝτωμποΐΛΤ. Μόλις δμω; άν-
τίκρυσε την γνναΐκα τού έστάθη-
εκ-
.-ε/.ηξί τ»|ς, ό Ντο*.ι.τρινϊι τής ξα-
ναπε:
—Αΐτό τό παληοκούρΡλο πού
έ'χεις στ ήν πλατή σου!
Ό Πώλ δέν ήταν ποτέ τού άπό-
νό
"^τ(?ιΥέν
ό Κράνφοοδ, Ν. Ι., άεροπλάνον τοΰ όποίου έπέοαινεν ό Στάρο Στάίγκερ, ηεοίφημος Γερμα-
εδ«ίν «Ι,ίηί,ν τ>άν«τον κατά ττιν πτώσιν. 'Επίσης ό σύντρο<τος και μαθητης τού, Κολλιγκγουντ ^Υ ^ρά τό Κράναοοδ, Ν. Ι., άεροπλάνον τού όποίου 1 "«οοπορος, όστις εύρεν οικτρόν θάνατον κατά την πτώσιν. Έπίσης Χάρριε. άπεκεοραλίσθη υπο τοΰ ελικος. σον! Τό λές φόοεμα. ά?.ήί)εια; Μά αι'τό είνε ενα κοιιματάκι παν'ι. πό πονκαμιοάκι. ό.τι θείλϋεις έϊχί τελους, μόνο φόοεμα δέν είνε! Τα χείλια τής Ρενέ έν.ινήί>ηκαν
μέ κάατοΐαι νεΐ'θΐκή τρεμοίίλα και
μιά άμνδρά λάμ|ις έφώτισε τα
μάτια της. Ός τόσο δέν εδειξε
πώς εΐχε θυμώσει καβόλου. Έχα-
μογέλασε μόνον /αί ΐίπε:
—Και νά μή θέλη; φίλε μου,
φόρεμα ιείνε....
Ή έπιπόλαιη αίτή άπάνβΓ,ση
δυστι.'χώς εηρερε τό χειοότερο άπο-
τέλεσιια, εΐκανε
Ντα*ιπρινν.
εξω φρίνών τό
—Μή.τίος μέ τταίρνρις γιά κανέ-
ναν ηλί·9ιο ηα. νοαιίζεκ; πωζ θ«
μπορ£θ"τ£ νά βγτίς μαζν ιιου ετσι;
"Αν είνε αντό άλήιθεια, είσοι πολύ
άπατημενη -χ»λή μου!
—^Μά ίϊτί τε'λου; τί έ'παίθες, φί¬
λε μου; ρωτησε μέ τή συνειθισμένη
της πάντα καλωσύνη ή Ρενέ. Δέν
μποοω νά νοιώσω γιατί δέν σ' ά-
ρέοΐΐ αΐ«τό τό φόριειια. Είνε ΐσιοί-ΐ-
Έχεις κώποιο σΐκ,
σία πολΰ σίκ.
—Ναί, ναι.
αλ?ά πολύ...πώς νά σοΰ τό πώ;....
Είδικο!
—Τι θέλει; νά πτ|ς;
Νά..ενα σικ ποΰ ταιριάΐει σέ
γυναϊκα τοϋ
—Πώλ...
σαι
ίΐοΰ δέν καταλα'6αίνεις< νά σοΓ· μιλήσω καθαρά. ΘαΙ άδΊ^;, 6έθαια, ά'ν σν-ί.ττε- νά 6γτΓ; εξω γδυτίή, εύτ·* χώς, εϊμαι έοώ. Ι —Ε[>ταιΐ έοω; εΐπε παλι,ή Ρενέ.
ΐ»ν«ώ τόν έττύτταζε ■δ'αοιρίτά πόλιν
—Ναί. Γιά νά σ' έμςτοι5ίσω ά
κάνης αιτή την ασχημη ρέ
Είσαι γυναίκά μοΐ', ναί η οχι;
—^Μέ τί ί'κρο; μΐλος; γιά τα δι*
καιώιιατα τή; ίδιον.τησίας μόν: ι
Αύτό; ό;ιο;; είχε .τάει έν τω μβ-
ταξΰ κοντά ττ]ς και μέ νευρι·κί|'
κΐίνησι τί|ν έ'.τιασε ά~' τα χερια. ι
—"Ε λοιπόν, ναί. Δέ μοϋ άρέοτϊ
αΰτό τό φόρεμα! "Ακον μοΰ εΐνβ
άνυπόφορο, «λήθεια. νά σέ κνΐτά-
ζουΎ οί άνδρε; μ' εύχαρίστη*»
καί νά τού; πρσκαλίί; μέ την ?!ΐ«
ςράνισί σον!....
- · ¥ , ' '
Άναιζητοΰσε τα μάτια τής γι,Μ
ναικος τοι;, γιά νά &ει6ακϋ·9ή ποιάνΐ
έλ'τύπωση τή; ϊκαναν τα λόγια
τού, «κείνη όμ<ι>; τύν άπέφετγ?· '
—Άφθν πρόκειται γιά ζήτημα
έγωΧσιιοϋ, δέν είνε τόσο βό
τό πράνμα! τοΰ ΐΐπε γελαστή.
Μή λέ; τίίΤοτε, μή γελά;, σοδ.
άπαγορευ<ι> νά γελας!...
Έκείνη τί] στιγτιή διεοτανρώ·
η τα μάτια τους, κι' ή ματιά
τοϋ Ντωμπρινύ ηταν τόσο (Γλο^Έ··
ρΐή, τόσο γεμάτη πόνο, ώστε ή γυ«
ναϊκα τον εννοιωθΐ πι«)ς τής ρλε«·
όλ ί άλήθ
Λ,ιε όλη τί|ν άλήθεια....
Την ϊζήλενε λοιπόν, δπο)ς την
ρζήλευε καί τα πρώτα χρόνια τού
γάιιου τους.... ' >
—Μ' άγαπάς, λοιπόν,
χρυσέ μου; τόν ερωτήση. *
Άντί νά τής ιΐπαντήστ] ό Π ώλ
την Γσ'ρε οτήν άγκα?.ΐίί τού α' ίνα
άττάτομο κίνημα καί κάρκΐχοοι- τέ(
χεΊλη τού στά δικά της. }
Δυνο,τό; ρϊγο; την σιτνε-'λόνισεΐ
Ό Ντωμ^οινΰτό άπτδακ'.ε στό χά.
δ Η 5 λέ
μ
δι τού. ΤΗταΐν
χ
γελαισμένος,
ά Ή ό
μζ γμς,
Ή Ρεν-έ ίτριεμε άπό χαρά. Ή δόι
κιμασία. στήν δποία εΐχε ύποβάνι
λει στόν ανδρα τη;, εΐχε ξεπερά··
σει κάΦε έλπίδα τη;, άλι'γθΐια. 'γ|
ά-)'άπη τοί5 Πώλ της ήταν άπό έ-^
νεϋνες ποΰ δέν σο'ύνουν ευκολα,
Κι' αν άκόμα μιά μερά εΤχαΛ'ε τή
μεγάλη τη; έ'ντασι, δέν 0« εσβυν'
έντϊλΛ>ς. θά τί>ν διατιιροϋσε πάν»
τα τι ένθύμησΐ; των ώραίατν π&< ρΐακτμελ'(ον καιρων... ά ή μ ρ Ή άγοΛη αιτή, τϊ|ς φαινόταν| τώρα, πιος εΐχε κάποια γλιν>α εν¬
τελώς ξεχωριστή. Καί, παρηγο-Ί
ρημένη εντελώς, αλλαξε α|ΐεσως!
φόρεμα, ένώ ό άντΐρας της τίΓ»",
πηρ<ΐ3£αλουθΛ)σε μέ μάτια πού |< λαιΐΛαν άπό χαοά. ' Ι^ΡΙΚΕΤΓΗ ΛΑΓΚΛΑΝ ,
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΠΡΎΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, Υ2 ΑΥΓΌΥΣΤΟΥ, Γ928.
ΓΕΝΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ
ΥΠΟ ΘΑΝΟΥ "ΜΑΥΡΟΝΕΡΗ", 8Ρ0ΚΤΙΝ6 ΕΟΙΤΟΗ
ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ 9ΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ
ρχ «ρώτας, ή ήθική ομο>ς νίκη κ»ταιλογ£ζεται.6 ρ τής
πρώτας νίκας είς τούς Δρόμους καί είς τό Δέκαθλον.— Ή Αγγλία
ύ—έστηοίαν δεινήν ήτταν.— Οί "ΐίλλην&ς δέν έσημεάοχχαν νίκην.
Οί Διεθνεϊς ΌλυμπιακοΙ Άγώ-
νες τής Άμστερνταμ, "Ολλανδίας,
ετερματίσθησαν, καί τί]ν στιγμήν
ποϋ κυκλοφορεΐ ή παροϋσα "Επι¬
θεώρησις δέν παραμένουν ειμή
τριεύσντά τίνα άγωνίσματα καί ή
έπίσημος βαθμολογία των διαφό¬
ρων εθνών υπό τής Διεθνοϋς Ό-
λυμπιακής 'Επιτροπής, τί)ν οποίαν
έπιφυλασόόμεθα νά δημοσιεύσω-
μεν έν καιρώ. Τα μέχρι τσϋδε δη¬
μοσιευθέντα υπό τοϋ Τύπου βαθ-
μολογικά άποτελέσματα είναι άνε-
πίσημα, κανονισθέντα υπό διαφό¬
ρων είδικών καί άνταποκριτών έφ-
ημερίδαη·, κατά τό ιδικόν των με-
τρικόν σύστημα, τό οποίον πιθα¬
νόν νά μή απέχη, καί πολύ άπό έ-
κεΐνο ποϋ θά εφαρμόση ή 'Επι-
τροπή, άλλ' εις τό οποίον θα κα-
ταδεικννεται ή θέσις όλων των 46
ρ-ίτνών, ποϋ μετέσχον των μεγάλων
άγώνων.
Έπίσης έπιφυλασσόμεθα
να
δημοσιεύσωμεν καί τα αύθεντικά
άποτελέσματα των πνγμαχικών α-
γώνων, τα όποΤα καθ1 ήν ώραν έ-
γράφοντο αί γραμμαί αύται δέν
είχομεν εις χείρας μας.
Είς τοϋς αγώνας Στίβον, Δρό-
μων καί Κονίστρας, οί όποΐοι εί¬
ναι και τό πάν της Όλυμπιάδος,
πρώτη εις βαθμολογίαν έρχεται
μέχρις ώρας ή Άμερική, ή όποία
άντεπροσωπεύθη υπό μιάς κραται-
ας άθλητικής ομάδος. Ή πραγμα-
τική δμως ήθική νίκη άνήκει είς
την μικράν Φιλανδίαν, ή όποία
διά της όλιγαρίθμου ομάδος της
εσημείωσε τάς περισσοτέρας πρώ¬
τας νίκας είς τούς Δρόμους καί
είς τό Δέκαθλον, καί διά μιάς τε-
λικής έφόδου ύπεσκέλισε τσύς Βρε
τανοϋς καί κατέλαβε δευτέραν θέ¬
σιν. Περί τής πραγματικής έπι-
δείξεο>ς των διαφόρων έθνικοτή-
των, αναλόγως τοϋ άριθμοΰ των
άθλητικών των όμάδων, καθώς καί
περί της θέσεως των Έλλήνων ά¬
θλητών, οί όποΐοι Επέστησαν κυρι-
ολεκτικήν εξαφάνισιν, θα επανέλ¬
θωμεν έν καιρώ είς προσέχη φύλ-
λα, όπότε θά έρευνήσωμεν καί
την όλην Ελληνικήν άθλητικήν υ¬
πόθεσιν έντός καί έκτός τής Πα¬
τρίδος μας.
Τα πλήρη άποτελέσματα της 'Ε-
νάτης Όλυμπιάδος εχουν ώς ε¬
ξής:
Σφαιροβολία (16 λιτρών).—
Νικητής ό Άμερικανός, Τζών
Κώκ, έκ Κάνσας, μέ επίδοσιν 52
ποδών 11—16 ίντσών (νέον παγ¬
κόσμιον ρεκόρ). Δεύτερος ό Άμε¬
ρικανός Χέρμαν Μπρι καί τρίτος
ό Γερϋανός Έμίλ Χίρσφηλντ.
—"Αλμα υψους- μετά φοράς:—
Νικητής ό Άμερικανός Ρόμπερτ
Κίγκ, μέ επίδοσιν 6 ποδών καί 4
3)8 ίντσών. Δεύτερος ό Άμερικα-
Έναεριος ςτωτογραψία τού ,-κ.λωρίου Σταδίου τής "Άμστερνταμ, τό οποίον κατασκευασθή έπίτηδες διά τοϋς Όλυαπι-
ακοϋς αγώνος, ληφθεΓσα την στιγμήν ποΰ ήοχιζεν ή μεγάλη παρέλασις των άθλητών 46 εθνών επί τού Στίβον.
νός Μπέν Χέτζες
Γάλλος Μ. Μενάρδ.
καί τρίτος ό
—Δρόμος 10.0000 μέτρων. Νι¬
κητής ό περίφημον Φιλανδός Πά-
αβο Νοΰρμι, διαγωνιζόμενος διά
τρίτην φοράν είς Όλυμπιακούς,
μέ χρόνον 30: 18 2)5 (νέον 'Ο-
λυμπιακόν ρεκόρ). Δεύτερος ό Φι-
λανδύς Γουΐλλυ Ριτόλα καί τρίτος
ό Σουηδός "Εντβιν Γουϊντ. Ό φη-
μισμενος Άμερικανός δρομεϋς,
Τζό Ραίη, έτερμάτισεν εκτος.
—Δρόμος 100 'άετρων. Νικητής
ό Καναδός 19ετής δρομεύς, Π.
Γουΐλλιαμς, μέ χρόνον 10" 8. Δεύ¬
τερος ό Άγγλος Λόντον καί τρί¬
τος ό Γερμανός, Λάμμερς. Ό Ά-
μερικανικός ασσος, Γουΐκίκρφ, έ-
τερμάτισε τέταρτος.
—Δρόμος 400 μετρων μετ" έμ-
ποδίων. Νικητής ό "Αγγλος λόρ-
δο; Μπώργκλυ, μέ χρόνον 53. 4.
Δεύτερος ό Άμερικανός, Κοϋελ
καί τρίτος ό Άμερικανός, Ταίϋλορ.
—Σφυροβολία (16 λιτρών).
Χικητής ό Ίρλανδός, "Ο Κάλα-
χαν, μέ επίδοσιν 168.57 ποδών.
Δεύτερος ό Σουηδός, Σκόλντ καί
τρίτος ό Άμερικανός, Μπλάκ, έκ
Νιοϋαρκ.
—Δρόμος 800 ιμέτρων.— Νικη¬
τής ό Άγγλος, Ντοϋγκλας Λώε,
μέ χρόνον 1: 51 4)5 (νέον Όλυμ-
πιακόν ρεκόρ). Δεύτερος ό Σουη¬
δός, Έρικ Μπύλεν καί τρίτος ό
Γερμανός, Χέρμαν "Ενγκλεχαρντ.
—"Αλμα άπλοϋν μετά φοράς.
Νικητής ό "Εδουισρδ Χάμΐμ, μέ
επίδοσιν 25 ποδών κ«ί 4 3)4 ίν¬
τσών, (νέον Όλυμπιακόν ρεκόρ).
Δεύτερος ό έκ Χαϊτής, Σ. Κάτορ
καί τρίτος ό Αμερικανόν "Αλ-
φρεντ Μπαίητς.
—Δρόμος 100 μετρων διά γυ¬
ναίκας. Νικήτρια ή Άμερικανίς,
Φαίνη Ρόζενφελντ, με χρόνον 12"
1)5 (νέον ρεκόρ).
—Δισκοβολία διά γυναΐκχϊς. Νι-
■η'ΐτρΐα ή Πολωνίς, Χαλίνα Κονο-
πάκ.α, μέ επίδοσιν 129 ποδών καί
11 ίρτσών.
—Δρόμος 200 μέτρων. Νικητής'
ό Καναδός, Πέρσυ Γουΐλλιαμς, μέ
χρόνον 21" 4)5. Δεύτερος ό "Αγ¬
γλος Ράνγκελεϋ καί τρίτος ό Άμε¬
ρικανός, Σολτζ.
—Δρόμος 110 μέτρων μετ* έμ-
ποδίων. Νικητής ό Νοτιοαφρικια-
νός, Σίδνευ "Ατκινσον, μέ χρόνον
14" 4)5 (ίσοφάρισις Όλυμπια-
κοΰ καί παγκοσμίου ρεκόρ). Δεύ¬
τερος ό Άμερικανός, Στέφεν "Αν-
τερσον καί τρίτος ό Άμερικανός
Τζών Κόλλιερ.
—"Αλμα ΰψους επί κοντω. Νι¬
κητής ό 'Αμερικανός, Σάμπιν
Κάρρ, μέ έπώοσιν 13 ποδών καί
9 6)16 ίντσών, (νέον Όλυμπιακόν
ρεκόρ). Δεύτερος ό Άμερικανός,
Γσνΐλλιαμς Ντρωγκεμοϋλλερ κοί
τρίτος ό Άΐμερικανός, Τσάρλς Μάκ
Γκίννις.
—Δισκοθολία. Νικητή; ό καί
πρών Όλυμπιονίκης, Άμερικανός,
λΐπώντ Χάουζερ, μέ επίδοσιν 155
ποδών καί 3 ίντσών (νέον Όλυμ¬
πιακόν ρεκόρ). Δεύτερος ό Φιλαν¬
δός, Κίβι καί τρίτος ό Άμίρικανός,
Τζαίημς Κώρσον.
—Δρόμος 1.500 μέτρων.— Νι¬
κητής ό Φιλανδός, Χάρρυ Λάρβα,
μέ χρόνον 3:53 1—5 (νέον Ό¬
λυμπιακόν ρεκόρ). Δεύτερος ό
Γάλλος, Τζοΰλς Λαντουμερκ, καί
τρίτος ό Φιλανδός, Έμο Πόρζη.
—"Αλμα τριπλοϋν μετά φοράς.
Νικητής ό Ιαπων, Μίκιο "Οντα,
μέ επίδοσιν 49 ποδών καί 10 13-
16 ίντσών. Δεύτερος ό Άμερικα¬
νός, Λέβη Κέσση, καί τρίτος ό
Φιλανδός, Βίλη Τοΰουλοο.
—-Άκοντιοβολία.— Νικητής δ
Σονηδός, Ε. Λοΰντγκουϊστ, μέ ρί-
ψιν 218 ποδών καί 6 1)2 ίντσών,
(νέον Όλυμπιακόν ρεκόρ). Δεύ¬
τερος ό Ούγγρος, Ζέπες καί τρί¬
τος ό Νορβηγός, Σοϋντε.
Δρόμος 800 μετρων διά γυναί¬
κας.— Νικήτρια ή Γερμανίς, Λί-
να Ράντκε, μέ χρόνον 2:16 4-5.
Δευτέρα ή Ίαπωνίς, Κινουέ Χι_
τόμι καί τρίτη ή Τζέν Τόμπσον,
Καναδίς.
■—Δρόμο; 400 μέτρων.— Νικη¬
τής ό Άμερικισνός, Ραίη Μπαρμ-
ποϋττι, μέ χρόνον 47" καί 4)5.
Δεύτερος ό Γερμανός Τζοακίμ
Μπώχνερ καί τρίτος ό "Αγγλος
Ρίγκελ.
—Δρόμος 5.000 μέτρων. Νικη¬
τής ό Φιλανδός, Γουΐλλη Ριτόίνα,
μέ χρόνον 14:38. Δεύτερος ό μέ¬
γας Φιλανδός, Παάβο Νοϋρμι καί
τρίτος ό Σονηδό;, "Εντβιν Γουΐντ.
Τόν άγώνα τοϋτον "ατεφάνη §-
Τσώρτσιλλ, 7417 111
Τζόνσων, 7286.28
"Ολοι οί αλλοι άθληταί των δια¬
φόρων εθνών ύπελείφθησαν κατά
πολΰ ^είς τάς επιδοθείς των άπό
τούς εξ νικητάς ποΰ σημειώνομεν
ανωτέρω.
—Είς τό Πένταθλον νικητής
ανεδείχθη ό Σουηδός, Σ. Θύφελντ
και δεύτερος ό έπίσης Σοι-ηδός,
Β. Λίντμαν. Οί Άμερικανοί εί;
τό άγώνισμα αύτό κιατέλαβον 15ην,
19ην καί 20ήν θέσιν.
—"Αλμα ΰψους μετά φοράς,
διά γυναίκας. Νικήτρια ή Κανα-
δίς, "Εθελ Κάθεργοιτντ, μέ επίδο¬
σιν 5 ποδών καί 3 ίντσών (νέον
παγκόσμιον ρεκόρ). Δευτέρα ή
Όλλανδίς, Γκίσμπ καί τρίτη ή
Άμερικανίς, Μίλντρεντ Γουίλλυ.
—Δρόμος 400 μέτρων (δευτε-1
ρεϋον άγώνισμα). Νικητής ό Ά¬
μερικανός, Φ^,>κ Γουΐκοφφ, μέ
χρόνον 41'' (ίσοφάρισις τοϋ παγ¬
κοσμίου ρεκόρ).
—Δρόμος 1600 μέτρων (δευτε-
ρεΰον άγώνισμα). Νικητής δ Ά-
μερικαν5ς, Τζώρτζ ΜπαΙρντ, μέ
χρόνον 3' 14" καί 1)5 (νέον
παγκόσμιον ρεκόρ).
Ό Μαραθώνιος
Τελευταϊος δλων των άγώνων
δράμου καί ή έπιστεφάνωσις αυ¬
τών, ήτο ό μέγας Μαραθώνιος
",Εξοχος φωτογοαφία, ληφθεϊσα κατά τό τέρμα τοϋ αγώνος δρόμου των 100 μέτρων, είς τό Στάδιον τής Άμ¬
στερνταμ, τοϋ οποίον νικητής ανεδείχθη ό άγνωστος μεχρι τής στιγμής έκείνης 19ετής Καναδός μαθητής, Πέρ-
συ Γουΐλλιαμς. Ό ίδιος τιιν έποαένην ένίκη<τρνείς τόν άγώνα δρόμου^200 μέτρων, άναδειχΰπς ό κράτιστος τοΰ Χόσμου σπρίντερ. Έξ αριστεράν πρός τα δεξιά: Γουίκωφφ καί Μάκ Άλιστερ, Άμιρικανοί, Λόντον, Άγγλος, ό νικητής, Γουΐλλιαμς, ό 1'ερμανός, Δάμμερς καί ό Νοτιοαφρικανός^ Λέγχ, τι ηδύνατο νά κερΰίστι ευκόλως δ Νοϋρμι, άλλ, έπέτρε·ψεν είς τόν συμπατριώτην τού νά άναδειχθη νικητής. —Δρόμος 3.000 μέτρων μετ1 έμποδίων. Νικητής ό Φιλανδός, Λσυκόλα, μέ χρόνον 9 λεπτών καί 21.8 δευτ. (νέον Όλυμπιακόν ρε¬ κόρ). Δεύτερος ό Φιλανδός, Παά¬ βο Νοϋρμι καί τρίτος ό έπίσης Φιλανδός, Άντερσον. Ό Σουηδός "Εκλοφ έτερμάτισε τέταρτος, δ Γάλλος, Νταρτίγκ, πέμπτος καί ό Γάλλος Ντουσκέν, εκτος. Ό αγών αύτός υπήρξεν δ μεγαλείτερος θρί- αμβος διά τούς Φιλανδούς καί εση¬ μείωσε την χειροτέραν ήτταν των Άμερικανών καί "Αγγλων. Τό Λέχχθλον Είς τό μέγα άγώνισμα τοϋ Δε- κάθλου εσημειώθη ενας άκόμη Φι- λανδικός θρίαμβο;. Ό στιβαρός ά- ■θλητης, Πάαβο Ύρτζόλα, εξήλθε νικητής τοΰ μακροΰ καί πολυσυν- θέτου άγωνίσματος, μέ βαθμολογί- αναν 8.053.29 (νέον παγκόσμιον ρεκόρ). Δεύτερος ήλ-θεν ό έπίσης Φιλανδός, Άχιλλεΰς Τζαρβίνεν καί τρίτος δ Αμερικανόν Κέν Ντώ- χερτυ. Τέταρτος ήλθεν ό Άμερι¬ κανός Στιοΰαρτ, πέμπτος ό Άμε¬ ρικανός, Τσώρτσιλλ καί εκτος ό Σουηδός, Τζάνσων, Ή βαθμολογία των άθλητών τοΰ Δεκάθλου έ'χει ώς εξής: Ύρτζόλα, 8053.29 Τζαρβίνεν, 7931.50 Ντώχερτυ, 7706.65 ϋ 1624.13 Ή ώραία Καναδέζα Ανίς ^: Κάθεργουντ, ή όποία ενίκησεν εί, αλμα νψους'κατά τούς Όλυμ^ μέ επίδοσιν 5 ποδών καί 2 5)8 ινι δρόμος, μέ τό πλέον επίζηλον ?*- αθλον τής δλης Όλυμπιάδο:. ^1' κητής ανεδείχθη ενας μαυρο; ^" γερινός, όίγνωστος μέχρι τηχ Ψ>
ρα; έκείνης, ό "Ελ Ούαφι,_διαγ«;
νισθείς Γμέ τα χρώματα της 1
λίας, τής δποίας είναι ύ,τ.|χοο,·
Ό Ούάφι, ενας μικροσωμο; *»
άσθενικό; τύπος, εδετξε %^
αν άντοχήν καί καλήν
κήν, κατορθώσας νά ν^^
όλους τούς άρίστους ορομει; τ ι>
ύδρογείου μετά των οποίων ο Γ
γωνίσθη. Την ίκανότητα τού ^
δοομεύς την άπέκτησεν εις τα-
ξεις τοϋ Γαλλακοΰ στρατόν εν .
ρόκκω, δπου ύπηρέτησεν (*, ^
δεσμος καί άγγελιαφορος. % Ο ^
άφι, διανύσας την Ι^^Ι^ ^
στάσιν των 26 μιλίων κ«ι ό0 ,,
αρδών είς 2 ώρας 32 «αί ^
επέδειξε καί τουτο τό «^
είς δλα τα δρομικαι χρονν«α
σμου, ότι ούδε καν Αρ*
ί
)
ΓΕΝΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ
ΥΠΟ ΘΑΝΟΥ "ΜΑΥΡΟΝΕΡΗ", 8Ρ0ΚΤΙΝ6 ΕΟΙΤΟΗ
ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ 9ΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ
ρχ «ρώτας, ή ήθική ομο>ς νίκη κ»ταιλογ£ζεται.6 ρ τής
πρώτας νίκας είς τούς Δρόμους καί είς τό Δέκαθλον.— Ή Αγγλία
ύ—έστηοίαν δεινήν ήτταν.— Οί "ΐίλλην&ς δέν έσημεάοχχαν νίκην.
Οί Διεθνεϊς ΌλυμπιακοΙ Άγώ-
νες τής Άμστερνταμ, "Ολλανδίας,
ετερματίσθησαν, καί τί]ν στιγμήν
ποϋ κυκλοφορεΐ ή παροϋσα "Επι¬
θεώρησις δέν παραμένουν ειμή
τριεύσντά τίνα άγωνίσματα καί ή
έπίσημος βαθμολογία των διαφό¬
ρων εθνών υπό τής Διεθνοϋς Ό-
λυμπιακής 'Επιτροπής, τί)ν οποίαν
έπιφυλασόόμεθα νά δημοσιεύσω-
μεν έν καιρώ. Τα μέχρι τσϋδε δη¬
μοσιευθέντα υπό τοϋ Τύπου βαθ-
μολογικά άποτελέσματα είναι άνε-
πίσημα, κανονισθέντα υπό διαφό¬
ρων είδικών καί άνταποκριτών έφ-
ημερίδαη·, κατά τό ιδικόν των με-
τρικόν σύστημα, τό οποίον πιθα¬
νόν νά μή απέχη, καί πολύ άπό έ-
κεΐνο ποϋ θά εφαρμόση ή 'Επι-
τροπή, άλλ' εις τό οποίον θα κα-
ταδεικννεται ή θέσις όλων των 46
ρ-ίτνών, ποϋ μετέσχον των μεγάλων
άγώνων.
Έπίσης έπιφυλασσόμεθα
να
δημοσιεύσωμεν καί τα αύθεντικά
άποτελέσματα των πνγμαχικών α-
γώνων, τα όποΤα καθ1 ήν ώραν έ-
γράφοντο αί γραμμαί αύται δέν
είχομεν εις χείρας μας.
Είς τοϋς αγώνας Στίβον, Δρό-
μων καί Κονίστρας, οί όποΐοι εί¬
ναι και τό πάν της Όλυμπιάδος,
πρώτη εις βαθμολογίαν έρχεται
μέχρις ώρας ή Άμερική, ή όποία
άντεπροσωπεύθη υπό μιάς κραται-
ας άθλητικής ομάδος. Ή πραγμα-
τική δμως ήθική νίκη άνήκει είς
την μικράν Φιλανδίαν, ή όποία
διά της όλιγαρίθμου ομάδος της
εσημείωσε τάς περισσοτέρας πρώ¬
τας νίκας είς τούς Δρόμους καί
είς τό Δέκαθλον, καί διά μιάς τε-
λικής έφόδου ύπεσκέλισε τσύς Βρε
τανοϋς καί κατέλαβε δευτέραν θέ¬
σιν. Περί τής πραγματικής έπι-
δείξεο>ς των διαφόρων έθνικοτή-
των, αναλόγως τοϋ άριθμοΰ των
άθλητικών των όμάδων, καθώς καί
περί της θέσεως των Έλλήνων ά¬
θλητών, οί όποΐοι Επέστησαν κυρι-
ολεκτικήν εξαφάνισιν, θα επανέλ¬
θωμεν έν καιρώ είς προσέχη φύλ-
λα, όπότε θά έρευνήσωμεν καί
την όλην Ελληνικήν άθλητικήν υ¬
πόθεσιν έντός καί έκτός τής Πα¬
τρίδος μας.
Τα πλήρη άποτελέσματα της 'Ε-
νάτης Όλυμπιάδος εχουν ώς ε¬
ξής:
Σφαιροβολία (16 λιτρών).—
Νικητής ό Άμερικανός, Τζών
Κώκ, έκ Κάνσας, μέ επίδοσιν 52
ποδών 11—16 ίντσών (νέον παγ¬
κόσμιον ρεκόρ). Δεύτερος ό Άμε¬
ρικανός Χέρμαν Μπρι καί τρίτος
ό Γερϋανός Έμίλ Χίρσφηλντ.
—"Αλμα υψους- μετά φοράς:—
Νικητής ό Άμερικανός Ρόμπερτ
Κίγκ, μέ επίδοσιν 6 ποδών καί 4
3)8 ίντσών. Δεύτερος ό Άμερικα-
Έναεριος ςτωτογραψία τού ,-κ.λωρίου Σταδίου τής "Άμστερνταμ, τό οποίον κατασκευασθή έπίτηδες διά τοϋς Όλυαπι-
ακοϋς αγώνος, ληφθεΓσα την στιγμήν ποΰ ήοχιζεν ή μεγάλη παρέλασις των άθλητών 46 εθνών επί τού Στίβον.
νός Μπέν Χέτζες
Γάλλος Μ. Μενάρδ.
καί τρίτος ό
—Δρόμος 10.0000 μέτρων. Νι¬
κητής ό περίφημον Φιλανδός Πά-
αβο Νοΰρμι, διαγωνιζόμενος διά
τρίτην φοράν είς Όλυμπιακούς,
μέ χρόνον 30: 18 2)5 (νέον 'Ο-
λυμπιακόν ρεκόρ). Δεύτερος ό Φι-
λανδύς Γουΐλλυ Ριτόλα καί τρίτος
ό Σουηδός "Εντβιν Γουϊντ. Ό φη-
μισμενος Άμερικανός δρομεϋς,
Τζό Ραίη, έτερμάτισεν εκτος.
—Δρόμος 100 'άετρων. Νικητής
ό Καναδός 19ετής δρομεύς, Π.
Γουΐλλιαμς, μέ χρόνον 10" 8. Δεύ¬
τερος ό Άγγλος Λόντον καί τρί¬
τος ό Γερμανός, Λάμμερς. Ό Ά-
μερικανικός ασσος, Γουΐκίκρφ, έ-
τερμάτισε τέταρτος.
—Δρόμος 400 μετρων μετ" έμ-
ποδίων. Νικητής ό "Αγγλος λόρ-
δο; Μπώργκλυ, μέ χρόνον 53. 4.
Δεύτερος ό Άμερικανός, Κοϋελ
καί τρίτος ό Άμερικανός, Ταίϋλορ.
—Σφυροβολία (16 λιτρών).
Χικητής ό Ίρλανδός, "Ο Κάλα-
χαν, μέ επίδοσιν 168.57 ποδών.
Δεύτερος ό Σουηδός, Σκόλντ καί
τρίτος ό Άμερικανός, Μπλάκ, έκ
Νιοϋαρκ.
—Δρόμος 800 ιμέτρων.— Νικη¬
τής ό Άγγλος, Ντοϋγκλας Λώε,
μέ χρόνον 1: 51 4)5 (νέον Όλυμ-
πιακόν ρεκόρ). Δεύτερος ό Σουη¬
δός, Έρικ Μπύλεν καί τρίτος ό
Γερμανός, Χέρμαν "Ενγκλεχαρντ.
—"Αλμα άπλοϋν μετά φοράς.
Νικητής ό "Εδουισρδ Χάμΐμ, μέ
επίδοσιν 25 ποδών κ«ί 4 3)4 ίν¬
τσών, (νέον Όλυμπιακόν ρεκόρ).
Δεύτερος ό έκ Χαϊτής, Σ. Κάτορ
καί τρίτος ό Αμερικανόν "Αλ-
φρεντ Μπαίητς.
—Δρόμος 100 μετρων διά γυ¬
ναίκας. Νικήτρια ή Άμερικανίς,
Φαίνη Ρόζενφελντ, με χρόνον 12"
1)5 (νέον ρεκόρ).
—Δισκοβολία διά γυναΐκχϊς. Νι-
■η'ΐτρΐα ή Πολωνίς, Χαλίνα Κονο-
πάκ.α, μέ επίδοσιν 129 ποδών καί
11 ίρτσών.
—Δρόμος 200 μέτρων. Νικητής'
ό Καναδός, Πέρσυ Γουΐλλιαμς, μέ
χρόνον 21" 4)5. Δεύτερος ό "Αγ¬
γλος Ράνγκελεϋ καί τρίτος ό Άμε¬
ρικανός, Σολτζ.
—Δρόμος 110 μέτρων μετ* έμ-
ποδίων. Νικητής ό Νοτιοαφρικια-
νός, Σίδνευ "Ατκινσον, μέ χρόνον
14" 4)5 (ίσοφάρισις Όλυμπια-
κοΰ καί παγκοσμίου ρεκόρ). Δεύ¬
τερος ό Άμερικανός, Στέφεν "Αν-
τερσον καί τρίτος ό Άμερικανός
Τζών Κόλλιερ.
—"Αλμα ΰψους επί κοντω. Νι¬
κητής ό 'Αμερικανός, Σάμπιν
Κάρρ, μέ έπώοσιν 13 ποδών καί
9 6)16 ίντσών, (νέον Όλυμπιακόν
ρεκόρ). Δεύτερος ό Άμερικανός,
Γσνΐλλιαμς Ντρωγκεμοϋλλερ κοί
τρίτος ό Άΐμερικανός, Τσάρλς Μάκ
Γκίννις.
—Δισκοθολία. Νικητή; ό καί
πρών Όλυμπιονίκης, Άμερικανός,
λΐπώντ Χάουζερ, μέ επίδοσιν 155
ποδών καί 3 ίντσών (νέον Όλυμ¬
πιακόν ρεκόρ). Δεύτερος ό Φιλαν¬
δός, Κίβι καί τρίτος ό Άμίρικανός,
Τζαίημς Κώρσον.
—Δρόμος 1.500 μέτρων.— Νι¬
κητής ό Φιλανδός, Χάρρυ Λάρβα,
μέ χρόνον 3:53 1—5 (νέον Ό¬
λυμπιακόν ρεκόρ). Δεύτερος ό
Γάλλος, Τζοΰλς Λαντουμερκ, καί
τρίτος ό Φιλανδός, Έμο Πόρζη.
—"Αλμα τριπλοϋν μετά φοράς.
Νικητής ό Ιαπων, Μίκιο "Οντα,
μέ επίδοσιν 49 ποδών καί 10 13-
16 ίντσών. Δεύτερος ό Άμερικα¬
νός, Λέβη Κέσση, καί τρίτος ό
Φιλανδός, Βίλη Τοΰουλοο.
—-Άκοντιοβολία.— Νικητής δ
Σονηδός, Ε. Λοΰντγκουϊστ, μέ ρί-
ψιν 218 ποδών καί 6 1)2 ίντσών,
(νέον Όλυμπιακόν ρεκόρ). Δεύ¬
τερος ό Ούγγρος, Ζέπες καί τρί¬
τος ό Νορβηγός, Σοϋντε.
Δρόμος 800 μετρων διά γυναί¬
κας.— Νικήτρια ή Γερμανίς, Λί-
να Ράντκε, μέ χρόνον 2:16 4-5.
Δευτέρα ή Ίαπωνίς, Κινουέ Χι_
τόμι καί τρίτη ή Τζέν Τόμπσον,
Καναδίς.
■—Δρόμο; 400 μέτρων.— Νικη¬
τής ό Άμερικισνός, Ραίη Μπαρμ-
ποϋττι, μέ χρόνον 47" καί 4)5.
Δεύτερος ό Γερμανός Τζοακίμ
Μπώχνερ καί τρίτος ό "Αγγλος
Ρίγκελ.
—Δρόμος 5.000 μέτρων. Νικη¬
τής ό Φιλανδός, Γουΐλλη Ριτόίνα,
μέ χρόνον 14:38. Δεύτερος ό μέ¬
γας Φιλανδός, Παάβο Νοϋρμι καί
τρίτος ό Σονηδό;, "Εντβιν Γουΐντ.
Τόν άγώνα τοϋτον "ατεφάνη §-
Τσώρτσιλλ, 7417 111
Τζόνσων, 7286.28
"Ολοι οί αλλοι άθληταί των δια¬
φόρων εθνών ύπελείφθησαν κατά
πολΰ ^είς τάς επιδοθείς των άπό
τούς εξ νικητάς ποΰ σημειώνομεν
ανωτέρω.
—Είς τό Πένταθλον νικητής
ανεδείχθη ό Σουηδός, Σ. Θύφελντ
και δεύτερος ό έπίσης Σοι-ηδός,
Β. Λίντμαν. Οί Άμερικανοί εί;
τό άγώνισμα αύτό κιατέλαβον 15ην,
19ην καί 20ήν θέσιν.
—"Αλμα ΰψους μετά φοράς,
διά γυναίκας. Νικήτρια ή Κανα-
δίς, "Εθελ Κάθεργοιτντ, μέ επίδο¬
σιν 5 ποδών καί 3 ίντσών (νέον
παγκόσμιον ρεκόρ). Δευτέρα ή
Όλλανδίς, Γκίσμπ καί τρίτη ή
Άμερικανίς, Μίλντρεντ Γουίλλυ.
—Δρόμος 400 μέτρων (δευτε-1
ρεϋον άγώνισμα). Νικητής ό Ά¬
μερικανός, Φ^,>κ Γουΐκοφφ, μέ
χρόνον 41'' (ίσοφάρισις τοϋ παγ¬
κοσμίου ρεκόρ).
—Δρόμος 1600 μέτρων (δευτε-
ρεΰον άγώνισμα). Νικητής δ Ά-
μερικαν5ς, Τζώρτζ ΜπαΙρντ, μέ
χρόνον 3' 14" καί 1)5 (νέον
παγκόσμιον ρεκόρ).
Ό Μαραθώνιος
Τελευταϊος δλων των άγώνων
δράμου καί ή έπιστεφάνωσις αυ¬
τών, ήτο ό μέγας Μαραθώνιος
",Εξοχος φωτογοαφία, ληφθεϊσα κατά τό τέρμα τοϋ αγώνος δρόμου των 100 μέτρων, είς τό Στάδιον τής Άμ¬
στερνταμ, τοϋ οποίον νικητής ανεδείχθη ό άγνωστος μεχρι τής στιγμής έκείνης 19ετής Καναδός μαθητής, Πέρ-
συ Γουΐλλιαμς. Ό ίδιος τιιν έποαένην ένίκη<τρνείς τόν άγώνα δρόμου^200 μέτρων, άναδειχΰπς ό κράτιστος τοΰ Χόσμου σπρίντερ. Έξ αριστεράν πρός τα δεξιά: Γουίκωφφ καί Μάκ Άλιστερ, Άμιρικανοί, Λόντον, Άγγλος, ό νικητής, Γουΐλλιαμς, ό 1'ερμανός, Δάμμερς καί ό Νοτιοαφρικανός^ Λέγχ, τι ηδύνατο νά κερΰίστι ευκόλως δ Νοϋρμι, άλλ, έπέτρε·ψεν είς τόν συμπατριώτην τού νά άναδειχθη νικητής. —Δρόμος 3.000 μέτρων μετ1 έμποδίων. Νικητής ό Φιλανδός, Λσυκόλα, μέ χρόνον 9 λεπτών καί 21.8 δευτ. (νέον Όλυμπιακόν ρε¬ κόρ). Δεύτερος ό Φιλανδός, Παά¬ βο Νοϋρμι καί τρίτος ό έπίσης Φιλανδός, Άντερσον. Ό Σουηδός "Εκλοφ έτερμάτισε τέταρτος, δ Γάλλος, Νταρτίγκ, πέμπτος καί ό Γάλλος Ντουσκέν, εκτος. Ό αγών αύτός υπήρξεν δ μεγαλείτερος θρί- αμβος διά τούς Φιλανδούς καί εση¬ μείωσε την χειροτέραν ήτταν των Άμερικανών καί "Αγγλων. Τό Λέχχθλον Είς τό μέγα άγώνισμα τοϋ Δε- κάθλου εσημειώθη ενας άκόμη Φι- λανδικός θρίαμβο;. Ό στιβαρός ά- ■θλητης, Πάαβο Ύρτζόλα, εξήλθε νικητής τοΰ μακροΰ καί πολυσυν- θέτου άγωνίσματος, μέ βαθμολογί- αναν 8.053.29 (νέον παγκόσμιον ρεκόρ). Δεύτερος ήλ-θεν ό έπίσης Φιλανδός, Άχιλλεΰς Τζαρβίνεν καί τρίτος δ Αμερικανόν Κέν Ντώ- χερτυ. Τέταρτος ήλθεν ό Άμερι¬ κανός Στιοΰαρτ, πέμπτος ό Άμε¬ ρικανός, Τσώρτσιλλ καί εκτος ό Σουηδός, Τζάνσων, Ή βαθμολογία των άθλητών τοΰ Δεκάθλου έ'χει ώς εξής: Ύρτζόλα, 8053.29 Τζαρβίνεν, 7931.50 Ντώχερτυ, 7706.65 ϋ 1624.13 Ή ώραία Καναδέζα Ανίς ^: Κάθεργουντ, ή όποία ενίκησεν εί, αλμα νψους'κατά τούς Όλυμ^ μέ επίδοσιν 5 ποδών καί 2 5)8 ινι δρόμος, μέ τό πλέον επίζηλον ?*- αθλον τής δλης Όλυμπιάδο:. ^1' κητής ανεδείχθη ενας μαυρο; ^" γερινός, όίγνωστος μέχρι τηχ Ψ>
ρα; έκείνης, ό "Ελ Ούαφι,_διαγ«;
νισθείς Γμέ τα χρώματα της 1
λίας, τής δποίας είναι ύ,τ.|χοο,·
Ό Ούάφι, ενας μικροσωμο; *»
άσθενικό; τύπος, εδετξε %^
αν άντοχήν καί καλήν
κήν, κατορθώσας νά ν^^
όλους τούς άρίστους ορομει; τ ι>
ύδρογείου μετά των οποίων ο Γ
γωνίσθη. Την ίκανότητα τού ^
δοομεύς την άπέκτησεν εις τα-
ξεις τοϋ Γαλλακοΰ στρατόν εν .
ρόκκω, δπου ύπηρέτησεν (*, ^
δεσμος καί άγγελιαφορος. % Ο ^
άφι, διανύσας την Ι^^Ι^ ^
στάσιν των 26 μιλίων κ«ι ό0 ,,
αρδών είς 2 ώρας 32 «αί ^
επέδειξε καί τουτο τό «^
είς δλα τα δρομικαι χρονν«α
σμου, ότι ούδε καν Αρ*
ί
)
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,— ΚΥΡΙΑΚΗ. 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1928.
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
ΦΙΛΑΘΛΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΙ Κΐ ΕΚΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΘΑΗΤΑΣ
Ιιηλα ■
Μιά τρύπα στό νερό
Έχανε καί εφέτος ή ' Ελλάς μιά
Ιτοΐ'πο μέσα στό νερό στοΰς Όλυμ-
{ς αγώνας, όπως ανεμένετο,
ίναι εντροπή, αλήθεια, ή Μήτηρ
οί ιω"/ )}τισμοϋ νά πέση τόσο χα-
μα στον παγκόσμιο στίοο καί νά
Ι μτοροϋν οί άθληταί μας δχι μό-
■'νά -ίερδίσουν, άλλ' όντε νά λά¬
βη- μέρος είς τούς προκριματι-
ούς Καί ή Φιλανδία, μιά χώρα
η ι πρα τής Ελλάδος, νά πέρνη
οα τολλά βραβεΐα, <δστε νά ερ- τ ι δευτέρα μεταξν δλων των Ονων .τού ελαβαν μέρος. Γιά την κατάστασιν αυτή άπό ήν μκι μεριά παραπονείται ό Γερ- ανΰς προπονητής, ποΰ εΐχε προσ- <τΌή Εσχάτως γιά νά έκγυμνάση ι: άϊλητάς «άς, όστις λέγει ότι :ις την Όλυμπιάδα απεστάλησαν (ί,Ίΐτιίλληλοι Άπο την αλλη με- |ΐα. ίίιιεθα βέοαιοι, πώς θάλθουν τες τόν άθλητισμόν μ<<: <πΐ|ν πατρίδα, γιά νά παραπο- |γίίϊ< Γ'· εναντίον τοΰ Γερμανοΰ προ- |ιομ]Τ( ΰ ποΰ δέν κατώρθωσε μέσα |ργ 4 ιιήνες διά της μέθοδον τον Ινα τροπαρασκευάσιΐ Όλνμπιονί- Ιχα. Μία τοιαύτη άξίωσις έγειρο- Ιμ, ν γ, ίηό των διευθυνόντων τα έ- Ικϊ (ίίΐλητικά μας εναντίον τοΰ |Γ?ι ι νοϋ προπονητοΰ θά ήτο δχι ' ν ταιδαριώδης,— διότι μέσα Ι γ ί ιιήνες δέν είναι κατορθωτά ■ τ γ α τράγματα— άλλά καί θά Ια- ίνι/νυε <χύτούς ότι δέν «σ*αμ- Ιπιυ ι ν», άπό τέτοιου εΐδους δουλει- |{ς |ΙΙώί «γίνβται» έ'νοις δρο- μεύς. Ι νιις άθλητής χρειάζεται περί- «ιν π α χρόνο γιά την άνάπτυξι Χαι οι -τλασι τοΰ σώματός τού είς ΠΙ(|- Στόν πρώτον χρόνο ό νέ- ιιι)/ητή; δέν μπορεΐ νά παρον- £ση τί.-ΐοτε τό αξιον λόγον. Ά- ως θάρχίο"η να γυμνάζεται. Στό ^■ος τοϋ χρόνον θαρχίση νά έπι- ιντ»> εί; τόν δρόμον διαφόρων
11 στιισεωΛ', εως δτον καταφανϊ)
: τοιον άγώνισμα δοόμου δείχνει
:ρ«χδον. Καί τότε πειά ε'ιδικεΰε-
"το ϋγάηισμα ούτό, στό όποίο
την πάροδον τοϋ νρόνου κάνει
:ρύδου;.
, Παρακολουθωντας την άθλητι-
;Ί στ«διοδρομία δλων των ξακου-
<υν δρομέων, δέν βλέπομεν κα- 0 οποίος ίντός των δύο πρώ- Τι , των τοΰ στάδιον τον παρονβί- 11 τι τό άξιόλογον. "•'-οιος κυνηγα. —ολ,λους λαγούβ,.Ι.» . ' ["οατηρεϊται, δυστχ-χώς. μετα- *■ ' "ν άθλητών μας μιά άκατανό- 'Ι11 - '-αιμαργία γιά βραβεΐα καί " " "·ι«. Βλέπομεν, λοΐΛ·5ν, δρο- 11 (>! όποϊοι'είναι...καί πυγμάχοι
ΐίχλαισταί καί δισκοβόλοι καί
0 ί αλλο θέλετε, νά τρέχουν. νά
"'Ίσκοτώνονται καί στό τέλος νά
ί'Ί ιαρουσιάζουν τίποτε τό νπολο-
'" "'ον. Έχομεν έδώ παλαιστάς,
['| ια0ι?ι *ά ήσαν άξίας εάν έπεδί-
'' λτ.° ^τιμεί-έστερα καί εΐδικώτεοο
Τ ' 'ΐγωνΐσμά τους, νά προσπαθοΰν
" .^ρδισουν ενα μπρούτζινο με-
α//'ο °έ άγώνα ορόμον γιά νά
τΡ^τογροφηθοϋν μέ αύτό καί δη-
Ίιγ"' ν^ ΤΦωτογραφία στής έφη-
^'ί'Ί,' ^ τ'Ιν σχετική παραττ|-
°τι ό τάδε πάλαι στής ήλθε
- -.τον ταδε άγώνα τοϋ δρό-
Κ«ί ετσι χάνονη· την είδικό-
1 τ°ι·:. Πρέπει νά
Αί όμάδες μας τού μ«έ-
ϊ
δρ
' ™ροι·ιία «ή παπδς παπ&ς, η
'1 ^Γ·άς>>' έφα&'-ιόζεται ίδι-
είς αύτοος. "Ας'.τροσπα-
" πΡ°™νώνται εις τό ά
π°ϋ «δικεύωνται καί τό-
α ^^ν καλ)^ίτεΡα άποτελε-
ν;*0 ?κεϊνα ποϋ παοουσιά-
στ'|ν Θ' Όλυμπκίδα. '
τα
οα,.Γ ν;
"Εχομεν δύο νιχιττρίας; ομάδος
τοΰ μπαίηζμπωλλ, μίαν τού «Περι-
κλέους» τής Νέας Υόρκης καί
την των «Δελφύν» τοϋ Νιοΰαρκ.
Κατά τάς δΰο τελευταία^ σνναντή-
σεις ιιεταξύ των νικητρία ανεδεί¬
χθη ή τοΰ Νιούορκ. Πρός την ό-
μάδα των «Δελφών» εχομεν νά συ-
στήσωμεν όπως δώση καί άλλην
μίαν ευκαιρίαν είς την όμαδα τής
Νέας Υόρκης, ίνα είς την νεωτέ-
ραν συνάντησιν άναδειχθσΰν οί τε-
λειωτικοί νικηταί. Έξ αλλου μία
τοιαύτη συνάντησις; θά 6οτρτιΊσ(]
πολύ ήθικώς καί ΰλικώς τάς όμά-
δας μας αύτάς.
Οί «ΑελφθΙ»
"Αν καί πρό καιροΰ συστ/^αμε
στά παιδία τοΰ άθλητικοϋ μας συλ-
λόγου «Αελφοί» όπως ένεργήσουν
νά έξεΰρουν κατάλληλον μέρος διά
Γυμναστήριον των, μ' ό?.α ταυτα
τίποτε δέν ακούσθηκε οέγρι σή-
μερα σχετικο μέ τάς ενεργείας των.
Διατί τόση άδράνεια;
Διάφορχ
-—Ό δρομευς μας άντοχής Βα-
σιλόπουλος, π^ροπονεϊται τελευταΤα
γιά δρόμους μικρών αποστάσεων,
οί όποΐοι άπαιτοΰν ταχύτητα. Δυσ-
τυχώς τό στομάχι τού τοϋ φέρν?ι
πολλά έμπόδια.
—Ό Βο.—]ρίτσας; άκούσαμε
πώς προετοιμάζεται νά επανέλθη
στόν σΐίόο.
—Ό Άνδρομΐ}δας λαμ>6ανει μέ¬
ρος σέ διάφορα άγωνίσαατα πρό |
πάντων στό δίσκο καί πήδημα, δ-
που παρουσιάΧει καλάς έπιδόσεις. |
—Οί πνγμάχοι μας εχουν άρ-1
γίτα. |
—Ό "Ελλην διενθυντής πνγ-'
μαχιών καί προγυαναστής, Κωνσ.
Λούκας, έχων πολλούς Άμερικα-,
νοΰς πυγμάχους, προσ.ταθεϊ νά φέ-1
ρη τοΰς Π. ΓβωργακόποιΛον ΐ
Τί. Τζώρτζ καί Λούην Μαίην,
■ίούς «πό την Άϊο>5α "Ελληνας!
πυγμάχους, είς; την Νέον Υόρκην.'
Τοΰ ευχόμεθα καλήν επιτυχίαν.
—Ό Γεώργιος; "Έλλην, διευθνν- (
τής πυγμαχιών, ζητεί νά άρη τόν
πυγμάχο τού, Κοχ»6άρην, ό οποίος
εγινε αφαντος. {
—Πολ?Λΐ παρα.·τονοϋνται, για-
τι ό Νικ. Μέρσης ζητεί νά πάρη
άκόμη δάφνας στΐ]ν πχ'γμοχία καί,
δέν της άφήνει γιά ά7Αοις.
—Οί θανμασταί καί φίλοι τοϋ
μικροΰ .τΛτγμαχου μας. 'Αντ. Άγ-
γέλου διεροχτώνααι τί επαθε καί δέν
άκοΰγεται;
—Καί έπειδή ό λόγος περί Άγ-
γέλου τί εγινε ό θεΐός τού, Ιωάν¬
νης Άγγελον, ή Χαγιάλας; Ποϋ
είναι;
ΠΑΝ Ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ
Ο Ίκανός πυγμάχος τής" κλάσεως των
175 λιτζ>ών, ό οποίος προσεχώς θά
συναντηθή μέ τόν πρωταθλητήν των
μέσων βαρών, Μίκη Γουώκερ.
Ο ΣΤΑΊ'ΝΚΕ ΚΑΙ Ο ΧΑΓΚΕΝ
Ό Δημητρέλης
ψε τόν Βάργκα
ΒΑΚΚΕ,.ΡΑ. —
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται υ¬
πό τοϋ άντιπροΐϊώ.του μας Γεωργ.
Μπογδάνου, 72 Ε. Μαΐ'ΙίβΙ 81.
Είς τοΐις τελειταίους αγώνος
^άλης τους διεξαχθεΛ'τας είς την
κονίστραν τοΰ Νΐοΰ Ρίτζγουντ
Γκρόβ, τής Λόγ" Άϊλαντ,.ό Γερ-
μανός πρωταθλητής. Χάνς Στάϊκε
ίάναγνωριζόμενος ώς παγκόσμιος
πρωτο.-τα?ναιστής είς την Πολιτεί-
αν τή; Νέος Υόρκης) καί ό διεκ-
δικητή; τοϋ παγκοσμίου πρωτα-
θλήματος, Άμερι/.ανός Τζώρτζ
Χάγκεν, εθριάμβευσαν άπέναντι
των αντίπαλον των.
Ό μέγας Στάίνκε άνεμέτρησε
τάς πελωρία; δυΛ'άμεις τού μέ έ-
κείνας τοΰ παλαΐιμάχου Πολωνοΰ
γίγαντος, Στανισλάου Ζμπΐ'σζκο,
τόν οποίον καί "ατέρρι-ψεν είς διά-
στημα 12 λεπτών καί 20".
Ό Τζώρτζ Χάγκεν, ό οποίος ε-
χει κυριολεκτικώς συνταράξει τε¬
λευταίως την παλαίστραν μέ σει¬
ράν περιλάμπρων νίκων, κατέρρι-
ψε τΟΛ' Σονηδόν πρωτοπαϊχιιστήν,
Τζών Φρέμπεργκ, είς διάστι^μα μό¬
νον 27 δευτερόλεπτον!
Την ιδίαν εσπέραν ό Έλλην 6ε-
τεράνος καί πρώην πρωτσθλητής
μας. Βασ. Δημητρέλης, εκάρφωσε
τάς ωμοπλάτας τοΰ αντίπαλον τον,
Τζό Βάογκα, .ζνγίζοντος 205 λί-
τρας άπέναντι των 197 τοϋ "Ελλη¬
νος, είς διάστημα ·9 λε^τών καί
15". Την φοράν αύτην ό Δημη-
τρέλη; ένεθι·μήθη τα παλαιά έν-
δοξα χρόνια τού, ποϋ κατέρριπτε
τοΰ; βαρυτέρονς αντίπαλον; τον
μετά τοιαύτης ευκολίας, ώστε ητ°
γνωστός υπό τό όνοαα «Ό "Ε?1ην
Δαί.μων».
Ό Ιταλός πρωτα&λητής, Ρενά-
το Γκ,αρντίνι, ε*ηρΐΓχτ>η νικητής
εί; πόϊντς κατόπιν ήμιώρον άγώ-
νο; άπέναντι τοΰ Άομενίου Μάϊκ
Ναζαριάν, ό δέ Φργκ Τζώντσον
εκηρύχθη κατά παρόμοιον τρόπον
νικΐ}τής άπέναντι τοΰ Βλάντεκ Ζμ-
τί'σζκο, κατόιτιν ά^'ώνος ήμισειας
ώρας. Ή οραδυά ούτή ήτο πολΰ
ασχημη διά τ ο ν ς άδελφοϋς
Ζμΐ'σζσκο.
ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΤΕΑΕΣΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΕΝΛΤΗΪΜΠΙΙ1Ι0Σ
(Σ.'νέχεια έκ τής 30τ}ς σελίδος)
σον δροσερός καί φρέσκος ήτο είς
τό τέρμα τοΰ αγώνος καί κατά την
στιγμήν τοΰ μεγαλειτέρον θριά.ι-
6ου τής ζωής τού, ωστε ήπόρει διά
τάς ερωτηθείς καί τάς περιποιή-
σεΐς ποϋ προσεφέρθησαν νά τοΰ
η.άμοι·ν οί ςκλοι καί θαυμασταί
τού. Δεύτερος έτερμάτισεν ό Χιλι-
«νός δρομεύς, Μικέλ Πλάζα, τρί-
τος ό Φιλανδός, Β. Μαΐτελίν, τέ-
ταρτος ό Ιάπων, Κ. Γιαμαντα,
πέμπτος ό Άμερικανός, Τζό Ραίη
καί εκτος ό Ιάπων Σ. Τσοΰντα.
—Κολνμοημα 400 μέτρον διά
γνναϊκας. Νικήτρια ή άκαταγώνι-
στος Άμερικανίς, Μάρθα Νορέλι-
ους, μέ χρόνον 5: 42 καί 4)5 (νέ¬
ον παγκόσμιον ρεκόρ). Δεντέρα έ¬
τερμάτισεν ή Όλλανδίς, Μαρή
Μπρήν καί τρίτη ή Άμερικανίς,
Τζοζεφίν Μάκ Κήμ.
—Κολυμοημα 1.500 μέτρων.
Νικητί|ς ό Σονηδές Έρνη. Μπόργ
μέ χρόνον 19: 51 κ«ί 4)5 (νεον
παγκόσμιον ρεκόρ). Δεν'πτερος ό
Αύστραλός, "Αντριον Τσάρλτον
καί τρίτος ό Άμερικανός, Κλά-
ρενς Κράμπ.
-—Κολνμβημα καταδΰσεως. Νι¬
κητής ό Άμερικανός, Πήτερ Ντε-
σαρντάϊνς, δεύτερος ό Γερμανός,
Πλωμανς καί τρίτος ό Καναβός,
"Αλφρεντ Φίλιψ.
—Κολ^ημα 200 μέτρίΟΛ'. Νι-
κ7τής ό Ιάπων, Τσουροΰτα, μέ
χρόνον 2:50 καί 3)5.
Οί νικηταί των «αλαιβτι-
κών άγώνων.
Τα «ποτελέ<ΐματα των πάλαι στι- κών άγώνων τής 9ης Όλυμπιάδος έχονν ώς εξής: Κλάσις 118 λιτρών. Νικητής ό φώονδός Μακίνεν. Κλάσις 128 λιτρών. Νικητής ό Άμερικανός Μόρρισον. Κλάσις 135 λιτρών. Νικητής ό έξ Έσθονίας, Κάππ. Κλάσις 145 λιτρών. Νικητής ό φιλανδός, Χααβίστο. Κλάσις 158 λιτρών. Νικητής 6 Έλ,βετός, Κιμπονρζ. Κλάσις 175 λιτρών. Νικητής ό Σον»)δός, Σόεστεντ. Κλάσις μεγάλων βαρόον. Νικη¬ τής ό Σονηδός, Ρίχτοςκρ. Ό "Ελλην παλοιστί^ς, Θεόφ. Το^ιατζος, ή μόνη ελπίς μας εις τό άγώνισμα τουτο, τό ιδιαιτέρως συμπαθέ; είς ήαά"ς, άνήκων είς την κλάσιν των 158 λιτρών, ήττή- θη είς τούς προκριματικοΐις καί ' συνεπώς υπελείφθη των τελειωτι- κών. Έξ ίσον σημαντική ήτο4 καί ή ήττα ποΰ υπέστη ό τής ιδίας κλάσεως Άμερικανός πρωταθλη- τής, "Αππλετον, ό οποίος εθεωρεί¬ το ώ; έχων τάς μεγαλειτέρα; ελ¬ πίδας νίκης. Γενικά ή ήττα τής Ά- μερικανικ·Γ]ς ομάδος πάλης, κρα- τοΰτης κατά κανόνα τα Όλνμπια- κά έ'παθλα έπροξένησεν έκπληξιν. Τό ·έφετεινόν γενικ,αν ετΐαθλον των Όλυμπιακών άγο>νων πάλης, απε¬
νεμήθη είς τούς Φιλανδοΰς.
ΓΕΚΙΚΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ
Ό Τζών Ρουμπϊνο (αριστεράν καί ό Λοόης Μαρϊνο, ποοπονοΰμενοι είς την λίμνην Όντάριο, διά^τόν μέγαν κολυμ-
βητικόν Μαραθώνιον (Ιίς την ιδίαν λίμνην) ποΰ θά γίνΒ τί,ν 29ήν Αι-γούστου δια τό μέγα επαθλον Ριγκλη.
-—Ό Νεοζηλανοος πνγμάχος
των μεγάλων ·6αρών, Τόμ Χήνυ,
όστις άντεμετώπισε εσχάτως τόν
Τζήν Τοΰννυ, ήττηθείς πανηγυρι-
κώς, αγγέλλεται ότι πρόκειται νά
πνγμοχήση προσχως μετά τοΰ "Αγ
γλου πρωτοπυγ·μάχου, Φίλ Σκόττ,
έν Λονδίνω, είς τό Στάδιον Γουΐμ-
:ώη. Ό Χήνυ εζήτησε 50.000 δολ,
διά την πυγμαχίαν αυτήν, έν άνάγ-
κη δμως θά δεχθτ| καί μέ ολιγώ¬
τερα, διότι θέλει νά τοΰ δοθή ή
εύκαΐφία νά αποπλύνη μίαν ήτταν
ποΰ υπέστη πρό έτών έκ μέρους
τοΰ Σκόττ, είς μίαν πυγμαχίαν εξ
20 γύρων.
—Ό διενθυντής των Κα,ναδων
άθλητών τής θ' 'Ολυμπιάοος, Μ.
Μ. Ρόμπινσον, εδήλωσεν ότι ό Κα-
ναδάς δέν θά αποστείλη πλέον ά-
θλητάς είς τούς Όλυαπιακους, δ-
ΐτου δήόποτε καί αν γίνουν ούτοι.
Ό λόγος τής άποχής ταύτης είναι
διότι, όπως είπεν ό κ. Ρόμπινσον,
οί Άμερικανοί «θληταί άπολαιιβά-
νονν ίδιαιτέρων εύνοιών άπό τονς
των αλλων εθνών, πράγιμα τό ο¬
ποίον οί Κανοδοί χαρακτηρίζον»*
ώς προσ&λητικόν, δεδομένου ότι οί
Όλυμπιαχοί πρέπει νά άπΐΐελοΰν
ϊλεύθερον καί ισότιμον στάδιον,
δράσεώς των φιλάθλων, άνεξαρττ»·
τως φνλής ή καταγωγής.
—Ό εΛίδοξος διά τόν παγκό¬
σμιον πρωτοίτυγμαχίκόν τίτλον των
ελαφρών τϊαρών, Τζίμμυ Μάκ
Λάρνιν, έσι^ιείωσε ενα ακόμη θρί-ι
αμ6ον είς τό ενδοξον ί^έχρι τούδε
ενεργητικόν τού. Πνγμαχήσας ε¬
σχάτως έν Ντητρόϊτ μετά τοΰ ισχυ¬
ρόν καί έπιτηοείου έκ Χιλής πνγ·«
μάχου, Στανισλάον Λοάϋζα, ενίκη¬
σεν αύηον διά νάκ αουτ είς τόν τέ¬
ταρτον γΰρον.
—Την 18ην Αύγουστον θά δι*
εξαχθσϋν μεγάλοι κολνμδητικοί ά*
γώνες είς τόν ποτομόν Χώντσον
/αί π?.ησίον της πόλεως Πουκήψυ,
διά τό πρωτάθλημα τής πόλεως Ν.
Υόρκης. Μέχρι τούδε εχουν δη-
λώσει συμμετοχήν πλέον των 70
κολυμβητίιν.
—Ό Τζό Γκλίκ, διεκδικτιτής'
τοΰ παγκοσαίου π^οτοπνγμαχικοϋ
έπάθλον των ελαφρών -βαρών, ένί-
κησε τόν αντίπαλον τον, Τζό Γκάρ*
σία είς τόν πρώτον γΰρον διά ναΗ
αοντ, κατά μίαν πνγμαχίαν 6ιεξσ>
χθεϊσαν είς τό Ντέζτερ Πάρκ τοΰ
Μπροΰκλυν. Ό Γκλίκ θά συναντη.
θΰ προσεχώς μέ τόν ικανόν πυγ-
υάχον, Λόπ Τενόριο.
•—Ό Τόμμν Μίλλιγκαν, Εύρω-
παϊος πρωτοπυγμάχος των μέσων
6αρών, ενικήθη διά νάκ ά'ουτ είς"
τόν πρώτον γΰρον υπό τοΰ Ούαλ-
λοΰ, Φράγκ Μονντν, κατά μίαν
πυγμαχίαν διεξαχθεΐσαν έν Γκ).α-
σκώόη ενώπιον 40.000 θεατών.
Ή ήττα αυτή τοΰ πρωτοπυγμά-
χον έντός ολίγων λεπτών επροκά¬
λεσεν αληθή κατάπληξιν μεταξύ
τοΰ δγκου των φιλάθλων ποΰ πα¬
ρηκολούθησαν τόν άγώνα.
-—Έξ "Αμστερνταμ τής Όλ-
λανδίας άγγέλί^ετατ ότι υπό τής1
Λιε-ιτνονς Έπιτροπής των Όλυμπι-
ακών σνζητεϊται πρότασις, όπως
άπσκλεισυ'οϋν τα γνναικεϊα άγωνΐι
σματα άπό τάς προσεχεϊς Όλυμ-
πιάδσς. Την πρότασιν ταντην υπ¬
εστήριξαν έκθύμίος ή Γαλλία καΐ
ή Φιλανδία. Αί Ηνωμεναι Πολι¬
τειαι εκηρύχθησαν όπως παραμεί-
νονν οί γυναικεϊοι άγώνες Στίβον,
άλλά νά περιορισθοϋν μόνον είς εξ,
καταργονμένου πρωτίστως τβδ
δρόμον των 800 μέτρων.
—Οί "Αγγλοι ά&ληταί της θ'
Όλυμπιάδος, έπιστρέ·ψαντες είς*
Λονδίνον, ετνχον άποθεωτικής ύ-'>.
ποδοχής. Ό νακιττής τοΰ δρόμον
των 400 μέτρων μετ* έμποδίιον,
Λόρδος Μπώργκλυ, καί ό νικητής
τοϋ δοόμου των 800 μέτρων,
Ντοϋγκλας Λή, έπει^ημήθησαν
μέ εντελώς ιδιαιτέραν ζωηρότητα.
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
ΦΙΛΑΘΛΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΙ Κΐ ΕΚΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΘΑΗΤΑΣ
Ιιηλα ■
Μιά τρύπα στό νερό
Έχανε καί εφέτος ή ' Ελλάς μιά
Ιτοΐ'πο μέσα στό νερό στοΰς Όλυμ-
{ς αγώνας, όπως ανεμένετο,
ίναι εντροπή, αλήθεια, ή Μήτηρ
οί ιω"/ )}τισμοϋ νά πέση τόσο χα-
μα στον παγκόσμιο στίοο καί νά
Ι μτοροϋν οί άθληταί μας δχι μό-
■'νά -ίερδίσουν, άλλ' όντε νά λά¬
βη- μέρος είς τούς προκριματι-
ούς Καί ή Φιλανδία, μιά χώρα
η ι πρα τής Ελλάδος, νά πέρνη
οα τολλά βραβεΐα, <δστε νά ερ- τ ι δευτέρα μεταξν δλων των Ονων .τού ελαβαν μέρος. Γιά την κατάστασιν αυτή άπό ήν μκι μεριά παραπονείται ό Γερ- ανΰς προπονητής, ποΰ εΐχε προσ- <τΌή Εσχάτως γιά νά έκγυμνάση ι: άϊλητάς «άς, όστις λέγει ότι :ις την Όλυμπιάδα απεστάλησαν (ί,Ίΐτιίλληλοι Άπο την αλλη με- |ΐα. ίίιιεθα βέοαιοι, πώς θάλθουν τες τόν άθλητισμόν μ<<: <πΐ|ν πατρίδα, γιά νά παραπο- |γίίϊ< Γ'· εναντίον τοΰ Γερμανοΰ προ- |ιομ]Τ( ΰ ποΰ δέν κατώρθωσε μέσα |ργ 4 ιιήνες διά της μέθοδον τον Ινα τροπαρασκευάσιΐ Όλνμπιονί- Ιχα. Μία τοιαύτη άξίωσις έγειρο- Ιμ, ν γ, ίηό των διευθυνόντων τα έ- Ικϊ (ίίΐλητικά μας εναντίον τοΰ |Γ?ι ι νοϋ προπονητοΰ θά ήτο δχι ' ν ταιδαριώδης,— διότι μέσα Ι γ ί ιιήνες δέν είναι κατορθωτά ■ τ γ α τράγματα— άλλά καί θά Ια- ίνι/νυε <χύτούς ότι δέν «σ*αμ- Ιπιυ ι ν», άπό τέτοιου εΐδους δουλει- |{ς |ΙΙώί «γίνβται» έ'νοις δρο- μεύς. Ι νιις άθλητής χρειάζεται περί- «ιν π α χρόνο γιά την άνάπτυξι Χαι οι -τλασι τοΰ σώματός τού είς ΠΙ(|- Στόν πρώτον χρόνο ό νέ- ιιι)/ητή; δέν μπορεΐ νά παρον- £ση τί.-ΐοτε τό αξιον λόγον. Ά- ως θάρχίο"η να γυμνάζεται. Στό ^■ος τοϋ χρόνον θαρχίση νά έπι- ιντ»> εί; τόν δρόμον διαφόρων
11 στιισεωΛ', εως δτον καταφανϊ)
: τοιον άγώνισμα δοόμου δείχνει
:ρ«χδον. Καί τότε πειά ε'ιδικεΰε-
"το ϋγάηισμα ούτό, στό όποίο
την πάροδον τοϋ νρόνου κάνει
:ρύδου;.
, Παρακολουθωντας την άθλητι-
;Ί στ«διοδρομία δλων των ξακου-
<υν δρομέων, δέν βλέπομεν κα- 0 οποίος ίντός των δύο πρώ- Τι , των τοΰ στάδιον τον παρονβί- 11 τι τό άξιόλογον. "•'-οιος κυνηγα. —ολ,λους λαγούβ,.Ι.» . ' ["οατηρεϊται, δυστχ-χώς. μετα- *■ ' "ν άθλητών μας μιά άκατανό- 'Ι11 - '-αιμαργία γιά βραβεΐα καί " " "·ι«. Βλέπομεν, λοΐΛ·5ν, δρο- 11 (>! όποϊοι'είναι...καί πυγμάχοι
ΐίχλαισταί καί δισκοβόλοι καί
0 ί αλλο θέλετε, νά τρέχουν. νά
"'Ίσκοτώνονται καί στό τέλος νά
ί'Ί ιαρουσιάζουν τίποτε τό νπολο-
'" "'ον. Έχομεν έδώ παλαιστάς,
['| ια0ι?ι *ά ήσαν άξίας εάν έπεδί-
'' λτ.° ^τιμεί-έστερα καί εΐδικώτεοο
Τ ' 'ΐγωνΐσμά τους, νά προσπαθοΰν
" .^ρδισουν ενα μπρούτζινο με-
α//'ο °έ άγώνα ορόμον γιά νά
τΡ^τογροφηθοϋν μέ αύτό καί δη-
Ίιγ"' ν^ ΤΦωτογραφία στής έφη-
^'ί'Ί,' ^ τ'Ιν σχετική παραττ|-
°τι ό τάδε πάλαι στής ήλθε
- -.τον ταδε άγώνα τοϋ δρό-
Κ«ί ετσι χάνονη· την είδικό-
1 τ°ι·:. Πρέπει νά
Αί όμάδες μας τού μ«έ-
ϊ
δρ
' ™ροι·ιία «ή παπδς παπ&ς, η
'1 ^Γ·άς>>' έφα&'-ιόζεται ίδι-
είς αύτοος. "Ας'.τροσπα-
" πΡ°™νώνται εις τό ά
π°ϋ «δικεύωνται καί τό-
α ^^ν καλ)^ίτεΡα άποτελε-
ν;*0 ?κεϊνα ποϋ παοουσιά-
στ'|ν Θ' Όλυμπκίδα. '
τα
οα,.Γ ν;
"Εχομεν δύο νιχιττρίας; ομάδος
τοΰ μπαίηζμπωλλ, μίαν τού «Περι-
κλέους» τής Νέας Υόρκης καί
την των «Δελφύν» τοϋ Νιοΰαρκ.
Κατά τάς δΰο τελευταία^ σνναντή-
σεις ιιεταξύ των νικητρία ανεδεί¬
χθη ή τοΰ Νιούορκ. Πρός την ό-
μάδα των «Δελφών» εχομεν νά συ-
στήσωμεν όπως δώση καί άλλην
μίαν ευκαιρίαν είς την όμαδα τής
Νέας Υόρκης, ίνα είς την νεωτέ-
ραν συνάντησιν άναδειχθσΰν οί τε-
λειωτικοί νικηταί. Έξ αλλου μία
τοιαύτη συνάντησις; θά 6οτρτιΊσ(]
πολύ ήθικώς καί ΰλικώς τάς όμά-
δας μας αύτάς.
Οί «ΑελφθΙ»
"Αν καί πρό καιροΰ συστ/^αμε
στά παιδία τοΰ άθλητικοϋ μας συλ-
λόγου «Αελφοί» όπως ένεργήσουν
νά έξεΰρουν κατάλληλον μέρος διά
Γυμναστήριον των, μ' ό?.α ταυτα
τίποτε δέν ακούσθηκε οέγρι σή-
μερα σχετικο μέ τάς ενεργείας των.
Διατί τόση άδράνεια;
Διάφορχ
-—Ό δρομευς μας άντοχής Βα-
σιλόπουλος, π^ροπονεϊται τελευταΤα
γιά δρόμους μικρών αποστάσεων,
οί όποΐοι άπαιτοΰν ταχύτητα. Δυσ-
τυχώς τό στομάχι τού τοϋ φέρν?ι
πολλά έμπόδια.
—Ό Βο.—]ρίτσας; άκούσαμε
πώς προετοιμάζεται νά επανέλθη
στόν σΐίόο.
—Ό Άνδρομΐ}δας λαμ>6ανει μέ¬
ρος σέ διάφορα άγωνίσαατα πρό |
πάντων στό δίσκο καί πήδημα, δ-
που παρουσιάΧει καλάς έπιδόσεις. |
—Οί πνγμάχοι μας εχουν άρ-1
γίτα. |
—Ό "Ελλην διενθυντής πνγ-'
μαχιών καί προγυαναστής, Κωνσ.
Λούκας, έχων πολλούς Άμερικα-,
νοΰς πυγμάχους, προσ.ταθεϊ νά φέ-1
ρη τοΰς Π. ΓβωργακόποιΛον ΐ
Τί. Τζώρτζ καί Λούην Μαίην,
■ίούς «πό την Άϊο>5α "Ελληνας!
πυγμάχους, είς; την Νέον Υόρκην.'
Τοΰ ευχόμεθα καλήν επιτυχίαν.
—Ό Γεώργιος; "Έλλην, διευθνν- (
τής πυγμαχιών, ζητεί νά άρη τόν
πυγμάχο τού, Κοχ»6άρην, ό οποίος
εγινε αφαντος. {
—Πολ?Λΐ παρα.·τονοϋνται, για-
τι ό Νικ. Μέρσης ζητεί νά πάρη
άκόμη δάφνας στΐ]ν πχ'γμοχία καί,
δέν της άφήνει γιά ά7Αοις.
—Οί θανμασταί καί φίλοι τοϋ
μικροΰ .τΛτγμαχου μας. 'Αντ. Άγ-
γέλου διεροχτώνααι τί επαθε καί δέν
άκοΰγεται;
—Καί έπειδή ό λόγος περί Άγ-
γέλου τί εγινε ό θεΐός τού, Ιωάν¬
νης Άγγελον, ή Χαγιάλας; Ποϋ
είναι;
ΠΑΝ Ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ
Ο Ίκανός πυγμάχος τής" κλάσεως των
175 λιτζ>ών, ό οποίος προσεχώς θά
συναντηθή μέ τόν πρωταθλητήν των
μέσων βαρών, Μίκη Γουώκερ.
Ο ΣΤΑΊ'ΝΚΕ ΚΑΙ Ο ΧΑΓΚΕΝ
Ό Δημητρέλης
ψε τόν Βάργκα
ΒΑΚΚΕ,.ΡΑ. —
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται υ¬
πό τοϋ άντιπροΐϊώ.του μας Γεωργ.
Μπογδάνου, 72 Ε. Μαΐ'ΙίβΙ 81.
Είς τοΐις τελειταίους αγώνος
^άλης τους διεξαχθεΛ'τας είς την
κονίστραν τοΰ Νΐοΰ Ρίτζγουντ
Γκρόβ, τής Λόγ" Άϊλαντ,.ό Γερ-
μανός πρωταθλητής. Χάνς Στάϊκε
ίάναγνωριζόμενος ώς παγκόσμιος
πρωτο.-τα?ναιστής είς την Πολιτεί-
αν τή; Νέος Υόρκης) καί ό διεκ-
δικητή; τοϋ παγκοσμίου πρωτα-
θλήματος, Άμερι/.ανός Τζώρτζ
Χάγκεν, εθριάμβευσαν άπέναντι
των αντίπαλον των.
Ό μέγας Στάίνκε άνεμέτρησε
τάς πελωρία; δυΛ'άμεις τού μέ έ-
κείνας τοΰ παλαΐιμάχου Πολωνοΰ
γίγαντος, Στανισλάου Ζμπΐ'σζκο,
τόν οποίον καί "ατέρρι-ψεν είς διά-
στημα 12 λεπτών καί 20".
Ό Τζώρτζ Χάγκεν, ό οποίος ε-
χει κυριολεκτικώς συνταράξει τε¬
λευταίως την παλαίστραν μέ σει¬
ράν περιλάμπρων νίκων, κατέρρι-
ψε τΟΛ' Σονηδόν πρωτοπαϊχιιστήν,
Τζών Φρέμπεργκ, είς διάστι^μα μό¬
νον 27 δευτερόλεπτον!
Την ιδίαν εσπέραν ό Έλλην 6ε-
τεράνος καί πρώην πρωτσθλητής
μας. Βασ. Δημητρέλης, εκάρφωσε
τάς ωμοπλάτας τοΰ αντίπαλον τον,
Τζό Βάογκα, .ζνγίζοντος 205 λί-
τρας άπέναντι των 197 τοϋ "Ελλη¬
νος, είς διάστημα ·9 λε^τών καί
15". Την φοράν αύτην ό Δημη-
τρέλη; ένεθι·μήθη τα παλαιά έν-
δοξα χρόνια τού, ποϋ κατέρριπτε
τοΰ; βαρυτέρονς αντίπαλον; τον
μετά τοιαύτης ευκολίας, ώστε ητ°
γνωστός υπό τό όνοαα «Ό "Ε?1ην
Δαί.μων».
Ό Ιταλός πρωτα&λητής, Ρενά-
το Γκ,αρντίνι, ε*ηρΐΓχτ>η νικητής
εί; πόϊντς κατόπιν ήμιώρον άγώ-
νο; άπέναντι τοΰ Άομενίου Μάϊκ
Ναζαριάν, ό δέ Φργκ Τζώντσον
εκηρύχθη κατά παρόμοιον τρόπον
νικΐ}τής άπέναντι τοΰ Βλάντεκ Ζμ-
τί'σζκο, κατόιτιν ά^'ώνος ήμισειας
ώρας. Ή οραδυά ούτή ήτο πολΰ
ασχημη διά τ ο ν ς άδελφοϋς
Ζμΐ'σζσκο.
ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΤΕΑΕΣΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΕΝΛΤΗΪΜΠΙΙ1Ι0Σ
(Σ.'νέχεια έκ τής 30τ}ς σελίδος)
σον δροσερός καί φρέσκος ήτο είς
τό τέρμα τοΰ αγώνος καί κατά την
στιγμήν τοΰ μεγαλειτέρον θριά.ι-
6ου τής ζωής τού, ωστε ήπόρει διά
τάς ερωτηθείς καί τάς περιποιή-
σεΐς ποϋ προσεφέρθησαν νά τοΰ
η.άμοι·ν οί ςκλοι καί θαυμασταί
τού. Δεύτερος έτερμάτισεν ό Χιλι-
«νός δρομεύς, Μικέλ Πλάζα, τρί-
τος ό Φιλανδός, Β. Μαΐτελίν, τέ-
ταρτος ό Ιάπων, Κ. Γιαμαντα,
πέμπτος ό Άμερικανός, Τζό Ραίη
καί εκτος ό Ιάπων Σ. Τσοΰντα.
—Κολνμοημα 400 μέτρον διά
γνναϊκας. Νικήτρια ή άκαταγώνι-
στος Άμερικανίς, Μάρθα Νορέλι-
ους, μέ χρόνον 5: 42 καί 4)5 (νέ¬
ον παγκόσμιον ρεκόρ). Δεντέρα έ¬
τερμάτισεν ή Όλλανδίς, Μαρή
Μπρήν καί τρίτη ή Άμερικανίς,
Τζοζεφίν Μάκ Κήμ.
—Κολυμοημα 1.500 μέτρων.
Νικητί|ς ό Σονηδές Έρνη. Μπόργ
μέ χρόνον 19: 51 κ«ί 4)5 (νεον
παγκόσμιον ρεκόρ). Δεν'πτερος ό
Αύστραλός, "Αντριον Τσάρλτον
καί τρίτος ό Άμερικανός, Κλά-
ρενς Κράμπ.
-—Κολνμβημα καταδΰσεως. Νι¬
κητής ό Άμερικανός, Πήτερ Ντε-
σαρντάϊνς, δεύτερος ό Γερμανός,
Πλωμανς καί τρίτος ό Καναβός,
"Αλφρεντ Φίλιψ.
—Κολ^ημα 200 μέτρίΟΛ'. Νι-
κ7τής ό Ιάπων, Τσουροΰτα, μέ
χρόνον 2:50 καί 3)5.
Οί νικηταί των «αλαιβτι-
κών άγώνων.
Τα «ποτελέ<ΐματα των πάλαι στι- κών άγώνων τής 9ης Όλυμπιάδος έχονν ώς εξής: Κλάσις 118 λιτρών. Νικητής ό φώονδός Μακίνεν. Κλάσις 128 λιτρών. Νικητής ό Άμερικανός Μόρρισον. Κλάσις 135 λιτρών. Νικητής ό έξ Έσθονίας, Κάππ. Κλάσις 145 λιτρών. Νικητής ό φιλανδός, Χααβίστο. Κλάσις 158 λιτρών. Νικητής 6 Έλ,βετός, Κιμπονρζ. Κλάσις 175 λιτρών. Νικητής ό Σον»)δός, Σόεστεντ. Κλάσις μεγάλων βαρόον. Νικη¬ τής ό Σονηδός, Ρίχτοςκρ. Ό "Ελλην παλοιστί^ς, Θεόφ. Το^ιατζος, ή μόνη ελπίς μας εις τό άγώνισμα τουτο, τό ιδιαιτέρως συμπαθέ; είς ήαά"ς, άνήκων είς την κλάσιν των 158 λιτρών, ήττή- θη είς τούς προκριματικοΐις καί ' συνεπώς υπελείφθη των τελειωτι- κών. Έξ ίσον σημαντική ήτο4 καί ή ήττα ποΰ υπέστη ό τής ιδίας κλάσεως Άμερικανός πρωταθλη- τής, "Αππλετον, ό οποίος εθεωρεί¬ το ώ; έχων τάς μεγαλειτέρα; ελ¬ πίδας νίκης. Γενικά ή ήττα τής Ά- μερικανικ·Γ]ς ομάδος πάλης, κρα- τοΰτης κατά κανόνα τα Όλνμπια- κά έ'παθλα έπροξένησεν έκπληξιν. Τό ·έφετεινόν γενικ,αν ετΐαθλον των Όλυμπιακών άγο>νων πάλης, απε¬
νεμήθη είς τούς Φιλανδοΰς.
ΓΕΚΙΚΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ
Ό Τζών Ρουμπϊνο (αριστεράν καί ό Λοόης Μαρϊνο, ποοπονοΰμενοι είς την λίμνην Όντάριο, διά^τόν μέγαν κολυμ-
βητικόν Μαραθώνιον (Ιίς την ιδίαν λίμνην) ποΰ θά γίνΒ τί,ν 29ήν Αι-γούστου δια τό μέγα επαθλον Ριγκλη.
-—Ό Νεοζηλανοος πνγμάχος
των μεγάλων ·6αρών, Τόμ Χήνυ,
όστις άντεμετώπισε εσχάτως τόν
Τζήν Τοΰννυ, ήττηθείς πανηγυρι-
κώς, αγγέλλεται ότι πρόκειται νά
πνγμοχήση προσχως μετά τοΰ "Αγ
γλου πρωτοπυγ·μάχου, Φίλ Σκόττ,
έν Λονδίνω, είς τό Στάδιον Γουΐμ-
:ώη. Ό Χήνυ εζήτησε 50.000 δολ,
διά την πυγμαχίαν αυτήν, έν άνάγ-
κη δμως θά δεχθτ| καί μέ ολιγώ¬
τερα, διότι θέλει νά τοΰ δοθή ή
εύκαΐφία νά αποπλύνη μίαν ήτταν
ποΰ υπέστη πρό έτών έκ μέρους
τοΰ Σκόττ, είς μίαν πυγμαχίαν εξ
20 γύρων.
—Ό διενθυντής των Κα,ναδων
άθλητών τής θ' 'Ολυμπιάοος, Μ.
Μ. Ρόμπινσον, εδήλωσεν ότι ό Κα-
ναδάς δέν θά αποστείλη πλέον ά-
θλητάς είς τούς Όλυαπιακους, δ-
ΐτου δήόποτε καί αν γίνουν ούτοι.
Ό λόγος τής άποχής ταύτης είναι
διότι, όπως είπεν ό κ. Ρόμπινσον,
οί Άμερικανοί «θληταί άπολαιιβά-
νονν ίδιαιτέρων εύνοιών άπό τονς
των αλλων εθνών, πράγιμα τό ο¬
ποίον οί Κανοδοί χαρακτηρίζον»*
ώς προσ&λητικόν, δεδομένου ότι οί
Όλυμπιαχοί πρέπει νά άπΐΐελοΰν
ϊλεύθερον καί ισότιμον στάδιον,
δράσεώς των φιλάθλων, άνεξαρττ»·
τως φνλής ή καταγωγής.
—Ό εΛίδοξος διά τόν παγκό¬
σμιον πρωτοίτυγμαχίκόν τίτλον των
ελαφρών τϊαρών, Τζίμμυ Μάκ
Λάρνιν, έσι^ιείωσε ενα ακόμη θρί-ι
αμ6ον είς τό ενδοξον ί^έχρι τούδε
ενεργητικόν τού. Πνγμαχήσας ε¬
σχάτως έν Ντητρόϊτ μετά τοΰ ισχυ¬
ρόν καί έπιτηοείου έκ Χιλής πνγ·«
μάχου, Στανισλάον Λοάϋζα, ενίκη¬
σεν αύηον διά νάκ αουτ είς τόν τέ¬
ταρτον γΰρον.
—Την 18ην Αύγουστον θά δι*
εξαχθσϋν μεγάλοι κολνμδητικοί ά*
γώνες είς τόν ποτομόν Χώντσον
/αί π?.ησίον της πόλεως Πουκήψυ,
διά τό πρωτάθλημα τής πόλεως Ν.
Υόρκης. Μέχρι τούδε εχουν δη-
λώσει συμμετοχήν πλέον των 70
κολυμβητίιν.
—Ό Τζό Γκλίκ, διεκδικτιτής'
τοΰ παγκοσαίου π^οτοπνγμαχικοϋ
έπάθλον των ελαφρών -βαρών, ένί-
κησε τόν αντίπαλον τον, Τζό Γκάρ*
σία είς τόν πρώτον γΰρον διά ναΗ
αοντ, κατά μίαν πνγμαχίαν 6ιεξσ>
χθεϊσαν είς τό Ντέζτερ Πάρκ τοΰ
Μπροΰκλυν. Ό Γκλίκ θά συναντη.
θΰ προσεχώς μέ τόν ικανόν πυγ-
υάχον, Λόπ Τενόριο.
•—Ό Τόμμν Μίλλιγκαν, Εύρω-
παϊος πρωτοπυγμάχος των μέσων
6αρών, ενικήθη διά νάκ ά'ουτ είς"
τόν πρώτον γΰρον υπό τοΰ Ούαλ-
λοΰ, Φράγκ Μονντν, κατά μίαν
πυγμαχίαν διεξαχθεΐσαν έν Γκ).α-
σκώόη ενώπιον 40.000 θεατών.
Ή ήττα αυτή τοΰ πρωτοπυγμά-
χον έντός ολίγων λεπτών επροκά¬
λεσεν αληθή κατάπληξιν μεταξύ
τοΰ δγκου των φιλάθλων ποΰ πα¬
ρηκολούθησαν τόν άγώνα.
-—Έξ "Αμστερνταμ τής Όλ-
λανδίας άγγέλί^ετατ ότι υπό τής1
Λιε-ιτνονς Έπιτροπής των Όλυμπι-
ακών σνζητεϊται πρότασις, όπως
άπσκλεισυ'οϋν τα γνναικεϊα άγωνΐι
σματα άπό τάς προσεχεϊς Όλυμ-
πιάδσς. Την πρότασιν ταντην υπ¬
εστήριξαν έκθύμίος ή Γαλλία καΐ
ή Φιλανδία. Αί Ηνωμεναι Πολι¬
τειαι εκηρύχθησαν όπως παραμεί-
νονν οί γυναικεϊοι άγώνες Στίβον,
άλλά νά περιορισθοϋν μόνον είς εξ,
καταργονμένου πρωτίστως τβδ
δρόμον των 800 μέτρων.
—Οί "Αγγλοι ά&ληταί της θ'
Όλυμπιάδος, έπιστρέ·ψαντες είς*
Λονδίνον, ετνχον άποθεωτικής ύ-'>.
ποδοχής. Ό νακιττής τοΰ δρόμον
των 400 μέτρων μετ* έμποδίιον,
Λόρδος Μπώργκλυ, καί ό νικητής
τοϋ δοόμου των 800 μέτρων,
Ντοϋγκλας Λή, έπει^ημήθησαν
μέ εντελώς ιδιαιτέραν ζωηρότητα.
1
2 5ΕΟΤΙΟΝ5
8ϋΝΙ)ΑΥ, ΑυθυδΤ 12, 1928.— νΟΕ.
XIV.
Νο. 4856.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤ
ΡΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
11 Ιε,ςαι: ί κοανα, ΐ| ν%ο)σεΐ| οΐρνυΐ'τρ,α νι»κτερινών λισχων, ο.το»ς
παρουσιάσθη τελευταίως είς το δικαστήριον, ένδεδυμένη κατάμαυρα, ά-
στειζομένη μέ όλους καί προσπαθοϋσα νά μαντεύση τό μελλον με την
βοήθειαν των χαρτιών.
Ό Μΐτί'ρναο Μάκ Φάδδεν, ό γνωστός έκδότης, καί ή σύξυγός τού, ύποδεχόμενοι τόν "Ερρολδ Μπάλ καΐ
την Ζωήν Μπέκλεϊ·, έπιστρέψαντας έκ Μεξικοΰ, μετά μίαν πτήσιν των έκεΐ.
Ή Καθολική καλογραϊα, Μαρία Κονθεπθιόν Άτσεβέδο δέ λά Λάτα, ή ΟΓθία, λίγεται, παρεκίνησε τόν Γιοζέ
Ιοράλ, νά δολοφονήση τόν στοατηγόν Όμπρεγκον, άνακρινομένη υπό τού Με|ικανικοΰ Δικαβτηρίου.
Γο γιγαντιαϊον άίροπλάνον «Φλόυντ Μπίννετττ», μρ τό οποίον 6
τάρχης Μπτ·ρντ θά πετάΐιι είς τόν Νότιον
II
όλον.
Ό Εισαγγελεύς των Ήνωμένων Πολιτειών, Τζαίημς Μάκ Κάρ·&υ, Μ
τόν άκτοφύλακα, Τζαίημς Μάκ Γκούκιν, όστις κρατεϊται διά τάν φο-
νον τοϋ Λ. Μπόυς.
Τό ήφαίστειον Μαίγιον, των Φιλιππίνων, ίν δλη τί τρομερότητι τη,
τελευταίας έχοήΪΓο'); τού.
"Εκτακτος άμαξοστοιχία τού 'ΕρυΟροϋ Στρυροΰ μεταφέθ<Λ«α, ' ([ νίλας ίατρούς καί νοσοκόμους είς τάς υπό τής εκρη|εως τοΰ ηψ»1 ου Μαίγιον καταστραφείσας πόλεις των Φιλιππίνων.
2 5ΕΟΤΙΟΝ5
8ϋΝΙ)ΑΥ, ΑυθυδΤ 12, 1928.— νΟΕ.
XIV.
Νο. 4856.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤ
ΡΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
11 Ιε,ςαι: ί κοανα, ΐ| ν%ο)σεΐ| οΐρνυΐ'τρ,α νι»κτερινών λισχων, ο.το»ς
παρουσιάσθη τελευταίως είς το δικαστήριον, ένδεδυμένη κατάμαυρα, ά-
στειζομένη μέ όλους καί προσπαθοϋσα νά μαντεύση τό μελλον με την
βοήθειαν των χαρτιών.
Ό Μΐτί'ρναο Μάκ Φάδδεν, ό γνωστός έκδότης, καί ή σύξυγός τού, ύποδεχόμενοι τόν "Ερρολδ Μπάλ καΐ
την Ζωήν Μπέκλεϊ·, έπιστρέψαντας έκ Μεξικοΰ, μετά μίαν πτήσιν των έκεΐ.
Ή Καθολική καλογραϊα, Μαρία Κονθεπθιόν Άτσεβέδο δέ λά Λάτα, ή ΟΓθία, λίγεται, παρεκίνησε τόν Γιοζέ
Ιοράλ, νά δολοφονήση τόν στοατηγόν Όμπρεγκον, άνακρινομένη υπό τού Με|ικανικοΰ Δικαβτηρίου.
Γο γιγαντιαϊον άίροπλάνον «Φλόυντ Μπίννετττ», μρ τό οποίον 6
τάρχης Μπτ·ρντ θά πετάΐιι είς τόν Νότιον
II
όλον.
Ό Εισαγγελεύς των Ήνωμένων Πολιτειών, Τζαίημς Μάκ Κάρ·&υ, Μ
τόν άκτοφύλακα, Τζαίημς Μάκ Γκούκιν, όστις κρατεϊται διά τάν φο-
νον τοϋ Λ. Μπόυς.
Τό ήφαίστειον Μαίγιον, των Φιλιππίνων, ίν δλη τί τρομερότητι τη,
τελευταίας έχοήΪΓο'); τού.
"Εκτακτος άμαξοστοιχία τού 'ΕρυΟροϋ Στρυροΰ μεταφέθ<Λ«α, ' ([ νίλας ίατρούς καί νοσοκόμους είς τάς υπό τής εκρη|εως τοΰ ηψ»1 ου Μαίγιον καταστραφείσας πόλεις των Φιλιππίνων.


