181080

ΜΑ6ΑΖΙΝΕ 3ΕΙΠΊ0Ν
Ιίίυ$ΤΗλΤΕΟ
5Ε0ΤΙΟΝ8
Τί_Ε. 2ΛΑΓΓΓ
Τνθ
Μ Ι)ΛΥ, ΑΙΤ.υίίΤ Γ>, 1028.— ΥΟΕ.
XIV.
Νο. 4849.
ΝΕλΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άριθμός 4849.
ΠΑΛΑΙΑ ΖΚ-ΑΙ ΠΝΓ Ε Α.
ο
ΕΝ τώ
τοΝ
ΤΑ ΧΟΡΤΑΣΜΕΝΑ ΟΗΡΙΑ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΕΥΜΑ ΤΩΝ.- Ο ΛΕ¬
ΟΝΤΙΔΕΥΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΦΑΓΗ, ΕΠΕΙΔΗ Ο ΔΑΝΙΗΛ ΕΙΝΑΙ ΠΕΤΣΙ ΚΑΙ
ΚΟΚΚΑΛΟ— ΜΑΟΗΜΑΤΑ ΚΑΛΗΣ ΑΝΑΤΡΟΦΗΝ ΔΙΑ ΜΕΡΙΚΟΥΣ
ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ..- ΤΟ ΘΑΥΙΥ3Α.
1ΙΡΟΣΩΠΑ: Λέων, Λέαινα,
Λίοντίϊεύς, Διαγγελεύς, Δανιήλ,
Πλτ,τ)5ς.
ΣΚΗΝΗ: Τρα-εζρία καί σάλα
μαζύ έν τώ διαμερίααατι τού Δεόν¬
τως. Είναι έτπέρα καί ό λέων μετά
τής Λεαίνης άν—ταύοντχι κατόπιν
έτ'.πόνου εργασίας καθ' δλη^ν την
μέραν. Κρού-ετα! ή θύρα.
ΛΕΑΙΝΑ: Πήγαινε νά (δης ποί¬
ος ε'ναι είς την θύραν, Λέων.
'ΛΕΩΝ Πήγαινε έσύ.
ΛΕΑΙΝΑ: (Μετα·δι·ίνει είς την
ί'^ραν γογγύζ'ν-χτα). ΚάΘε μίία τα
ί: α! Λέν εχω μ'.άς στιγμής ήτυχί-
ν< "Αν δέν είναι ή έμπρατθία θύρα, Οά =;ναι ή όπ-.αθία! *Άν 8εν είναι τό τηλέφωνον, θά «ίνα-ι ό άνελκυττήρ τή; 7.ο-.ζίνας! Διατί βέν έμέναμεν είς τό δάτος, ο~ου είχαμε την ^" '/ίαν ;χας, παρά ήλθεμβν νά *ατοι- •/.Γ,ΐωμ,εν είς την χόλιν; (Άνοίγβι ή Οόρα.Ί ΔΙΑΓΓΕΛΕΥΣ: Πααετον διά αϊζ. 'Υπογ,ιάφετε έδώ. ΛΕΑΙΝΑ: Τί είναι; ΔΙΑΓΓΕΛΕΥΣ: Είναι ό Δανιήλ. ι Ό Δανιήλ ε'υέρχεται καί ί?τ·α- '.τ μετά δειλίας.) ΛΕΩΝ: Τί είναι Κορνηλία; ΛΕΑΙΝΑ: Άγνοώ! (Πρώτον Λ'τγ-'ελέα.) Διατί τέν εφερες έ·δώ; ΔΙΑΓΓΕΛΕΥΣ: Δέν^ γνωρίζω. Δ'ετάχθην καί σάς τόν φέρω. 'Υχο- γράψατε. ΛΕΑΙΝΑ: Π ού νά ί-ογ?άψω; ΔΙΑΓΓΕΛΕΥΣ: 'Εϊώ. Κιί έϊ« ν.άτω. Καί είς τό χλάγι. Τώρα είς το χλλο αέρος. Καί έδώ ν.άτω. Καί ο~ιτΟ·εν. Αΰτό είναι όλον. Χαίρετε. (Άχέρ-χεται σ.>?ίζων τόν -σκοπόν
~λ~ι ασματος: «Μ'.ά άχλή άνάμνη-
σις»Λ
ΛΕΩΝ: Π οϊος «ίναι αύτός;
ΛΕΑΙΝΑ: Ό Δχνιηλ.
ΛΕΩΝ: Ποίος Δανιήλ;
ΛΕΑΙΝΑ: Δέν γνωρίζω. Νά ό
Δχνΐη,λ! Δέν άρτιςεί τουτο;
ΛΕΩΝ: Δέν εχεις έ-πίββτον, παλ-
λην.άρι μω;
ΔΑΝΙΗΛ (Εντόνως): Ούαί ι>
μϊν ιτμερον!
ΛΕΩΝ: Ά»—βό! Είνη είς έξ
»·ότών των χροφητών! Φ6γε, φύγε'
ΛΕΑΙΝΑ (-κα·ρατηρθ!>σα έταστι-
ν,ως1): Φαίνεται άδΰνχτος. "Ολοι
αύτοι οί ·κροφήται είναι άϊύνατοι.
Τούς έπο«Λ(χάζοον φανατικούς. (Κο-
λαν,εοτικως) Είσαι σανατ'.κός, χαλ-
λτ,καράν.1:
ΔΑΝΙΗΛ: "Ερχεται ήμ.έ?α, ή-
μερα όργής, όργής καί έρτ,μώσίως.
ΛΕΩΝ: Στο·.χτ.ματίζω οτ^τό έ-
~άγγελμά το.) είναι νά γράφη ΰποτί-
'λος. Τί κρίμ,α! Καί φαίν·εται καί
τόσον καλός...
ΛΕΑΙΝΑ: "Αιμχμ*! Ό μικράς
λλαίει.
ΛΕΩΝ: Π ώς νά μή *^'η 'Α"
γθϋ τον β&αλες νά κοψ,ηθη χωρίς
ο?ο5το;
ΛΕΑΙΝΑ: Πρέχε·. νά έχωςιε τά¬
ξιν είς τί) σπίτι μας.
ΛΕΩΝ: Το καύμένο! Πβινά
-ός χο^ τον Δανιη·λ.
ΛΕΑΙΝΑ 'όργίλως): θέλεις νά
^*0η τό "θμάχ'. τού: θέλεις νά φά-
ΥΤ1 Ιηρο-ροφήττ); Βίσαι λδ|*προς
Κϊττέρχς!
_, : Καλά,
*αλά. Έγώ δταν ήμο^ μιν.?ός, ε-
τρωγα προφήτας, τώρα δμως έχά-
^ακ ή παροϋσα γενβά. Έπαραχαϊ-
°^τη/.ε. Αύτό είναι.
ΛΕΑΙΝΑ: "Αν ησουν ολίγον ·προ-
σεν.τ',τ,ώτ-ερος είς την τροφ-ήν σου,
δταν ησο νέος, ίεν θά εϊχβζ τόσα
χαλαΐμένα οόντια τώρα.
ΛΕΩΝ: Τα δόντ-.α μα> είναι -πο-
λΰ νιαλά. Μόνον ολίγα γεμίϊματα,
ν.ιί ολίγα χρ^σά <Γ*ε-πάσματα χρει- άζ&νται. ΛΕΑΙΝΑ: Καί ή χαίτη στ» άρ- χιτε νά χέφτη είς την κορ^φήν... ΔΑΝΙΗΛ: Ά·πό γενεάς βϊς γε¬ νεάν ή χχτάρχ Οά μεταδί'ϊεται. Καί είς αύτά ετι τα άγέννητα 6ρέφη... ΛΕΩΝ: "Ω, πάψε. (Πρός την Λέαιναν) "Ιτως εν τεμάχιον Δϊ^ νιήλ 5έν θά τόν εδλατττε·. "Έν αΰτί ίτως. Τί λένεις; (Μετά τινάς στιγ- αάς) : Λεο·;τ'.3εϋ! "Ελϊ έδώ μίι// στιγμήν. "Ελα είς τόν μ-τμιτά σοα! (Ό ΛεοντιΒεύς εΐϊίρχεται.) ΛΕΑΙΝΑ: Τό ^«λάκι ίχου! Τί εχεις χ;·Λ-ό μο·>;
ΛΕΟΝΤΙΔΕΥΣ: Πεινώ! θέλω
νά φάγω!
ΛΕΩΝ: θέλεις ολίγον Δανιήλ;
ίΠρός τον Δτ;:τ,λ έξτ,γούμβνος)
Δέν τονερίζετα'. 6έ6α!Ζ. Πρέπει να
εύχιριστώμεν τα μιν.ρα.
ΛΕΟΝΤΙΔΕΥΣ: Τί; αυτόν;
Δέν τόν θέλω.
ΛΕΑΙΝΑ: Μή τ>υμώνεις, Λεον-
τβϊίυ!
ΛΕΩΝ (θωπεΰτι-λώςΊ: "Ελα,μι¬
κρ ό μοί)! "Ενα κομμάτι μόνον. Εί¬
ναι καλο ξιά σέ!
ΛΕΟΝΤΙΑΕΥΣ: Δέν βέλω, ίέν
θέλω!
ΛΕΑΙΝΑ: Αί>τός ίέν είναι τρο¬
φός. Λεοντι5·εΰ. Π ώς θά μεγαλώ-
'3"0;, νά γίντ,ς ώραΐος καί μεγάλας
λέων ώτάν τόν μτ?το.-ά <του, αν 5έν τρώγι^ς; ΛΕΟΝΤΙΔΕΥΣ: Δέν τον «έλω' τό πόδί σου κατ' αυτόν τον τρό- ■χον, Λε«τιδεΰ. "Ατακτο τχ'Λ'ι* ΙΠ ρός τόν Δανιήλ): Σννήθως δέν φέρ-εται ν.ατ' αυτόν τόν τρόπον. Νο- μίζω ότι δέν αίσθάνεται καλά είς την υγείαν το;. Είναι το ιτουλάκι ά' χ ΛΕΑΙΝΑ: Π ότε νά μή λεγης "Οχ'., δταν σοϋ δίνουν, Λϊθντιί·εΰ. Ή μητέρα ξεΰρει καλλίτερα. Δάγ- ολίγον. ΛΕΟΝΤΙΔΕΥΣ: 'Οχι, 8χι ΛΕΑΙΝΑ: Δέν χρέττει νά <5χι! μ ρρ; ΛΕΟΝΤΙΔΕΥΣ: "Ω, ξε?ο?τώ- σθ!» μ ε! ^ ΛΕΑΙΝΑ: Τα καλά τα -αιβιβ δέν όμ'.λολ είς την μητέρα κατ' αυ¬ τόν τόν τρόπον. ΛΕΩΝ: Όφείλε·.ς περκττότερον σε^α'ϊμόν είς την μητέρα σο·ο. ΛΕΟΝΤΙΔΕΥΣ: "Ω, σχάσε καί σύ! ΛΕΩΝ (-Λτερτ,Γΐάνως): Νά αΑ χαρώ έγώ. Τέλειος υιός τελείο·> χα-
τρός, ε, Δανιήλ;
ΔΑΝΙΗΛ: Αί άμαρτίαι τοϋ πα¬
τρός 6αΐύνκ»ν τα τέκνα.
ΛΕΩΝ (έν άγχ;χΑτή>ει): θά
ζϊ ν.τ/ΐ:ήσω είς τό χρόο-ωπον.
ΛΕΑΙΝΑ: Γιιτί, χριιαό μου, δέν
Οέλε-.ς νά φάγης ολίγον χροφήτη;
Φάγε.
ΛΕΟΝΤΙΔΕΥΣ: "Ω, είναι πε-
τϊί καί κόν,καλο.
ΛΕΑΙΝΑ: Ή μαμά «ά τόν πα¬
χύνη διά τόν μπέμπη.
" ΛΕΟΝΤΙΔΕΥΣ: Δέν τόν 6έλω.
ΛΕΩΝ: "Ω, -είλέ τον^ νά κοι-
μτ,'&ί,. Βαρέθη7.α νά τόν ά-χούω. Πή-
γΐ'.νε νά κθιμηθής! Πηγα-.νε γρή-
γορα!
(Ό Λεοντ'.Βεύς φεύγει).
ΛΕΑΙΝΑ: Έχρεπβ νά ντρεχε-
σα; νά μαλώνης τό μΐΆρό -Λατ' αυτόν
τόν τρέχον, θά τού δώσης κακήν ά-
νντροοήν.
ΛΕΩΝ: θά τοϋ δώσω κάτι χει-
ρότερον άχό αύτό. (Δ'.π)νώνει την
έφτίχερίία τκ> ν. α ι -/ατ,λάται) ^Ένύ-
σταζ·α. Ναιίζω Οά πλαγιάσω. "Εχω
άλλην έ~ί~ονον ημέραν αυριον.
ΛΕΙΝΑ: Κλείο-ε καλά την όπι-
3·θία«; θύραν χίοτοϋ νά ελθης επάνω.
ΛΕΩΝ: Καλά.
ΛΕΑΙΝΑ: Κιί άδε-.ασε καί τόν
τενε-λέ ν.άτω άχό τό άης μπάξ.
Αί τρίδνμοι άδελφαί Χόνυ, Χίλ.δα κα'ι Ροϋθ Γουιρτόνεν, χορεντριοα, έξ
γίου Φραγκίσκον, έπιστρέφουσαι έξ Εύρώπης.
ΛΕΩΝ (θωχευτηαός): Καλά,
καλά.
ΛΕΑΙΝΑ: Τί θά κάνουμβ τόν
Δανιήλ έ·δώ;
ΛΒ'ΩΝ: Θά ή;;.ι:οροί>τα νά φάγω
εν μέρος ά-ό αυτόν.
ΛΕΑΙΝΑ: Γνωρίζεις ότι^ δέν
πρέττει νά τρώγης την ώρα ποΰ Οά
•/.οι,ιη'Οτίς. Θά ιδής άίχημα ονει-
ρα.
ΛΕΩΝ: "Ας τμ αφήσωμε δια τό
χρόγενμα.
ΛΕΑΙΝΑ: Δέν ε!ναι-/.τ/;ή ίίέα.
ί Αυ
ρου) Π ώς σάς φαίνεται καί αύτό;
Οί λέοντες δέν τΐώγουν τόν Δανιήλ.
ΦΩΝΑΙ: Θαϋμα! θαΰμα!
Δανιήλ: Οιαωγα; άν.ο^θήσο'/ται
έν ταίς ίίϊβί;, Ο, ήνοι ϊά. των στεγών
των οίκιών.
ΛΕΩΝ: Βο>βάιτοι> έτΐι έκεί κά-
τω. θίλαχεν νά -/.ο:'χτ'0ώ;χεν.
ΛΕΩΝ: Μή φύγεις, Δανιήλ. Θά
τέ ίδωμεν τ: χρωΐ.
ΛΕΑΙΝΑ: Π ώς Οά τόν τ>;λες:
ΛΕΩΝ: Μέ αΐτ;ά μάτΐα είς την
σχάρα, άλ).ά ξίρ^η-μιχένον, μή λη-
ομονείς ξερθ<}ιτμ(χένον. ΛΕΑΙΝΑ: Καλά, άγαχητέ μοο Καλήν νύκτα, Δανιήλ. ΛΕΩΝ: Καλήν νόχτ», Δχνιήλ. Θά σέ ίδω τό χρωΐ. (Ό Λέων καί ή Λέαινα εξέρχον¬ ται). Πλήθος (δλέπον έκ τοΰ χαραθύ- ΑΥΕΤΑΙ ΕΝ ΓΜΗΑ ΤΟ ΖΙτΤΗΜΛΤΗΐρΚιβ Κατά τό νομοσχέδιον περί ο'ι- κοδομών έν Γα^ϋα πρός λύσιν το'ΰ ζητήματος τής ν.ατοικίας, ή Κυ¬ βέρνησις θά οΐκοδομήση 200,000 λαϊκάς οικίας καί "60,000 πολνκα- τοικί«ΐ, τάζ όποίους 9ά πτχιλήττι είς τούς μή έχοντος κατοικίαν ή κατοι- κοΰντας εις ανθυγιεινάς οικίας, άν- τί έτηοί(ον δόσρων. Αί οικίαι αύ¬ ται κατά την διαβεβαίωσιν τοΰ ύ- πονργοϋ Λουσέρ, θά στοιχίσουν 1,300—1,400 φράγκα κατά δω¬ μάτιον. Ή εξόφλησιν θά γίνη έν- τόζ δρκαπενταετίας. Ό άγοραστής δέν θά δύναται νά μεταπωλήση την οικίαν τού ή μόνον μετά εΐκοσι πέντ. έτη. Κατά τό νομοσχέδιον ή έξθΓρλησις δύναται νά γίντ) καί με¬ τά εϊκοσι ετη, εάν συντρέχουν πε- οιστάσεις τινέ,ς. Ο ΣΤΗΚΣΜΟΣΤΙιΤ ΣΙ-ΠΗΣ Μ'.ά έ'ξυπνη ν,αί χαριτωμένη ά- ηδ'.ασμένη άπό τόν άνυπόφορο θό- ρυδο^τής σημερινής ζωτχ:, έ ν ά ιδρύση έναν σόνδϊσ-χον Καί μέ... Άι,χερικχν'.κήν το ά'ρχιτε τε,λευταιίως νά χραγν.ατ-0- ποιή την σκέψιν της αυτήν. Διχ9ό- το·>σα μίγάλην περιουσίαν χροσείλ-
ν.-χτε πολ'λά μέλη στό τό'/δεσμό της,
τα ό~οία μΐ φανατισμόν χροπαγαν-
δίζων υπέρ τής...σ·.ο)πής. "Ετσι "-
να -,:ωΐ, πρό μηνός οί Νεοϋορκέζο·.
είιδαν μ' εν,πληξί τους τρία άερο-
πλάνα νά σ/.ορπίζο^ν πάνω άχό την
πόλι μο/.ρά κό·/.κινα χαρτιά, έπάν<»>
| 3τά όποϊα ήταν χαραγμένο τό έξη";:
«Σ'.ωχή! Σιωπή! Μόνον τότε Οά
εύτνχήσϊΐ ό ανθρωπος δταν πά«)
ά κάνη θό,ρ^δο!»
"Οχως καταλαδ'αίνερε, ή
■ληιρύςεις αύτές προήρχοντο άχό
τόν Σύνδεσμον τής Σιωπης.
Μεταξύ των πρώτων αρ-Ο^ων τού
τού
Λ '-
Δνι»
Παίη», ««β* άθλήτρια, τή; Γυνεακείας Άθλητικής Λίσχης Γεομανίδων, νικώσα είς τόν δρόμον
" ι ΐών 800 μ^τρων ε(ς Βερολινον.
ηής
Βερολινον.
περιλα^βάνςται καί ή -Λατάργηρις
τοΰ... χιάνοο!...

Ο- ΚΗΡΥΞ».— ΚΎΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΙ υΥΣΤΟΥ-, 1928.
Λ..
Ι4ΙΟΡΡΥ@ΜΟ1
ΕΞδϋΕΥΒΝ ΕΗ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΝ 4Ι«5δ» ΑδΡΕΑΝ ΕΙ2ΙΤΗΡΙΑ ΔΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ
"Ενας άνθρωπος στέκεται «,Ϊ·!-»ΕΔΓΑΡ Β. ΜΤΑΙΒΙΣ ΕΞ3ΔΕΤΣΕΝ ΕΝ ΕΚΑΤβΙτΗΙΙΥΡΙΟΝ ΔΟΑΛΑΡΙΑ ΔΙΑ ΝΑ ΠΑΡ9ΥΣΙΑ-
**§ "έΤ*ς _τών &ίΛ ώ τ'ωνάζων· ΣΗ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑΝ ΤΗΣ ΜΕΤΕΜνΥΧίΖΣΕΙΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΗΙΠΡΟΝΤΓΟΥΑΙΗ.
« Η ψυχή ίΐιας γυναικός θα αγαπή¬
ση ττν ψυχήν ενός άνδρός διά μέτοι»
δλων των ζίώνων αίωνως!»
Κάτ<·> ενας ίχλος, φερόαενος ί-
ολοΐ οί οχλοι: σ'/.ώπτει, μο-
καί ταυτοχρόνως έπωφε-
)ατα: τής γεννα«ίω.ρ:ας τοο.
■ 'Έτσι, άλληγορίκά, ϊΐως, άλ)'
οχι όλιγώτίίθν άληθινά έκτυλίσ-
' σεται τέ ^ρόίμα τοϋ Έογαρ Β.Νταί-
·6:ς, έκα τ θϊακρ ; ο 6 χ ο ι>, ή
«Κλΐμαί». τέ οποίον νοϋ έττοίχιτε
1 -ΙΟΟ.ΟΟΟ δ-ολ., ν.αί τοϋ κυνικοϋ,
μυκτηρίζοντος έχλου τοϋΜπρόντγου
αιη, ό οποίος εσπεοσε νά ίδη τέ
έργον δωρεάν.
«Ή Κλϊααξ» παίζεται επί ί03
τώρα έ'τη· τα καθίϊμΛ-α τοϋ θεά-
τροο είναι τάντοτε γεμάτα" πλεί-(
στθ! έμϊΐνα-', πολλάκις, ίξω άπέ τέ
&έατρ·3ν, μή κατο-ί-Οώσζντες νά εύ¬
ρουν θέσιν είναι τέ παλαιοτέραν ά-
τλ ολα τα έ'ργα ποϋ έπιδεικνΰετΐί:,
είς τέ Μπρόντγο-ΐαιη κα:
οίκ:νου.ικώς υπήρξεν ή τ'/1ο/
καετηρίοος.
Περυσι τΐν Νοέμβριον,
έργον 3έν είλκ^ε πολλαίς οίτε 20
Οεβτά; την νύ:'.τα, ό Νταίδΐς, 5 Ίνδική άρχιτεχτονηκή, τα σχέδια τής οποίας λίγεται ύποδεικνΰουν την βεοιρίαν τής μετεμψι·χο)σεως.
ΰχοστηρικτής τού. άνή-,'γε'.λεν αί^-Ι--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------_^
νιδίως, ότι ολα τα είτιτήοια Οά -2:-| οϋγος ό Οποίος έ'γει ζήσει είς Τ;-
ίοντο "υ λ
ήν&ίχθησαν.
Άπό τό'τε τέ θέατβον έγένιιίεν εί
τον
Μπρέκτίν,
Αί θορ«: Ι ξ^ ΣΟϋμάτραν καί
κοίνον τρΜ-ύ,-φτ,. Μ*ςς., —βτίλά εν
| β^λλάρια, 2ιά ν'ά το επιδείξη
καβε παραστατσ'ν. Πλήθη τα ό-οίι' ,^ χ
εΤλκ^εν ή ΐίέχ τοϋ νά ίίίυν χάτ: Ι ·Τι
Ε
Εν ζρωτοις, ειναί ενα έργον, το
ανθρωπθ'ο ϊιά των ϊιανορων μ,ετεν-
φβαίνει τέλος εις Ν·ΐ-
ένςϋτοϋ μέ άλλας ψυ-
ρ
βαναν,
φός, παλαιάς μ«6ητής τοΰ Έ5γΐί?
Νταιδίς. Ό "Εϊγαρ ΧτΛΐ'δις «ν
ηντησεν έκ νέο^ τον παΐί'.κόν
φίλον είς Τέξας, άκριίώς, άψού
Άρκ,ετά παραδόξως, ζ,ατά -ήν Ι
έκ ν«ο επί πλτ;ρ^Αή -α5ά
στάσιν, χρ-,τήλ&εν άίχβτέν' πλή^ς . Ζ/;τε'
Οί <τ;0;ω-θί. επειτά άχό 5ύο ετ<; εύρον τής άρ*σ;νείας των το έργον, 'λληΛ.ας ίιά μέτοο ενας κ?&?τ·της—ί- -ην -αοβί—ΟΗΓΐν τοό εργο,ι, την 22ζ;Ι πτώοΐν είς τοϋς πάγους τοϋ 'Αρκτ:- Οκ.τωδρκϋ, 1926, οί -/^-γ/χ! έστε- /-&0. όχυ τόν ειχε στείλει ή εφημε¬ ρίς το,ί, πρός ΐυνάντητιν τ^ύ Γίήρ-ο «Τί «βμ/ίΐς τώ;α;») ηρώτησεν ό κς έκ—νίωρ^ϋχ'ος 7ι·οβίς ν'ά κά ' ό εκττα; „. , , . ■ γ--!-.-■ ι . λόγον διά τέ ξύλινον πόΐί τοϋ εεαφος είς το 3Ιπρόντγο03ί!Τι_ ^ ς,'χ,α, τ, πεφάνδηίΓβτ, κΓίάϊ< τό ^ είς την ίηαοτνέτητα. γίνεν άισϊντολοί Είνα', ότι αί 5ΐ»ν- 0<τως καί άν έχη το πράγ'ία, ^'-ζ μϊτεμψυνώσεις ίΙ·< είναι, πα- γε-Λ-,ος είναι, ότι έ'πεΐτα'άπό ε- ?? 6α!δι.·ί5ς;ς >.:ϊς /.λ:μ»χος. 1·Λ
έρχεται^
Τί εΓ
εΐωτηο-ητε, ωστε
> εινα·.
ενας
αύτό; θά
λοϋ είς ϊ'.άίορα Άσιατικά ίέγματθ'
•/.αί έπ-.κρατεϊ είς τάς Ίνδίας, ί-
που π^τΐ'οεται. ότι
Σνάυντερ
επί
Ό "Εδγας) Κ. Χταϊβις, ό ίκατομμνριοΓ'χος, ό οποίος ε'£ιόδπ'σκν εν ίκατομ-
μΰρια δολλάρια διά νά παοουσιάβιι την θεο>ρ<αν τής μετί·μ|Η'χο)σεως είς τό ΜΛροντγουαίη. Α'.ν οαως :εν εΐλκ>?ε τί πλήθι- '(}
ι> ^αιηοις απο^ασυμενςς να ν.-λήση.
:μίσθωσεν ενα !κχ·;όν -ρά/τ;ρα τΓ,',
ΐημοτιότητος καί προσέφερΐ 20»)
οολλάρια τί;ν έ£3οχά3-'. δι" έκθέ-
σεις επί τοϋ έ'ργοο. Τέ έργον άν;-
Οεωρηθη πολλάκ'.ς. Νέοι ή8οπ/.:ι
προσελή^θη-αν. παλα;οί ήιθοπΐ'θί ί:-
ενάχθησαν νά αλλάξοον ΰφος.
Ή θλΐβερά ίστο;ίζ ττ.ς Ρ^Ί
τβ5 Τζόν'ί Γκραιη,
έπλήρωσα·; 5ιά τέ ί-;κληνΐ.ά τιον
τής ΤίλεκτρΓΛής καρ«κ.λας τ'/ο
.;. άπετέλει -/-άποτε μέρος
τής «Κλ!μ5Ε-/.Γ;ς». Μετ' ολίγον 5-
μως άφΐ};έθη, διωρβώθη, μετε,ν.ο:-
φωθη, ώστε νά μή άναγνωρίζετ?:
πλέον. Ή διόρθωτις αύτη εγένετο
ν.αθ' υπόδειξιν ίίλων τοϋ Νταίδ'.ς,
έκ Νέας Αγγλίας.
Καί πάλιν δ.χως τέ έργον έςηκο-
Ίλ'Άι'. νά αή προσελ-κύη τα πλήΧΐη.
Καθε μέσον π:ος ίιαφητΑΐσιν τοϋ έ'ρ-
γοο εχρησιμοποιήθη, άλλά ματαίως.
Καί τότδ ό Νταϊδις Γλαδε τή;
πρωτ&φανή καί καταπλτκτικήν άχο-
φατιν, νά δίδη τάς πα^αστάσεις ?ω-
ρεάν. Καί άξΐέσως τέ Ι.'έατρον ήρ
χισε νά γεμίζτ). Ή άνζγγελία είς
τάς εφημερίδας έλεγεν.· «Είσοδος'
ελευθέρα κατά την περκ'δον τής
αναθεωρήσεως.» 'Η περίοΪΌς αυτή
διηρχεσεν άκρίίώς έχτά αή/νας. Τώ
τα, ώς φαίνετα!, τέ έργον είναι τέ-
λειον, ανβΓθείύιρηιιχένον, δί<ο.;ι9ιωμένον καί έτοιμον, όπως έλπίζει ό Ντα:· δίς, νά στ;ιείώση επιτυχίαν. Τέ θεατρικέν αυτόν πειραια είνε Ι χαρακτηριστΐκέν τοϋ άνθρωπον, τοϋ | "Βίγαρ Β. Χταίβις. Ό Νταίϊ;;| έχει δημιοργήση δΰο χεριουσίας, | καί έ'χε; σπαταλήσει γενναι&ίώρω; την μίαν. Την έμοίρασεν είς τού; ςίλθ'ος τού. Καί ενας ς-.ίλος τοιι είνε ό συγγραφεύς τής <ιΚλίμακος>;
οοραν ήρχισε νζ ρχαταλά την ι
ρ!0!>;ιαν τ:^ χάριν των φίλων τ
Ετηλεγράφησε·; είς την εταιρείαν
χζγμεος των Ή-ν. Πιλιτειών. Ή
εταιρεια τοϋ χροκατέδ«λε 30 ένα-
τοαμύρια ■2·ολλάρ!_α, δια νά ΐπεξε"«.
γασδή την (?-·σινήν αύτην πηγήν^,
πλοότοϋ. Λησμονήσας τέ άνά
νοσμον ταξείδιον τοο, ό
•/τ:χ.ός ούτος άνθρωπος, ήρχισεν Ι-
μεσως νά έργαζηται, διά νά ιμ^
εις έχίτυχίαΝ την νέαν αυτή-, έίι-
•/είρη—ν. 'Ρ^πλήρίϋσεν Γλα τα χρίή
τθ'ο, συνήθροιεε 2 έκατίμμ'^ρΐί Εολ-
λάρια καί κατόπτν—είωκε τα χε-
ΐιστότερα είς ^!ούς καί θυγατερας
ΐτλων τού καί έξη·κολοί;θτ1σε τό «-
ςβιϊί τού άνά τόν κόνμον.
ΦΌάσας μετά καιρόν &ίς Νέαν
Ύόρ-κτ,ν, ευρέθη έξαφνα άχίντχρος.
Άμέσως. τότε έπώλησϊ τα έπιπλϊ
τοϋ γραρειθΰ τού, τα αδιτοκίνητϊχαί
:,τι ά'λ>Λ ειχε-καί έήεαίνησε διά
τάς πετςελαιοφέρο^ς γαίας το3 Τΐ-
Ηας—πεχειστχ-ένός, ότι Οά έξ^ναγί-
νετ>3 "γρήγύρα κλούτκίς.
■εν Ινα αερίίιον είς μία>
οον εκτατιν. Εταιρείαι!
τφ χροϊέφί&αν τρία έ-
δολλάρια ο>' αΐπό. Ό
Νται'β'.ς εκίνησε περιφ-ρονητικί τδ
■Λεφάλι καί ήρνή»ϊη νά πωλήση δ·»
τόσον μΐϊ^όν τ.τ>σιόν! Μετ' όλίγΐν
επώλει τέ μϊρίθιόν τού άντί 12 »-
•/Λτομμ-ορίων ?ολλαρ«'ων.
Οί φίλοι πό άνέπνε^σαν μέ άνχ-
κούφισιν. Ό Νταίδις ί»« ι^νο τώρα
προσεκτηιώτδρ·ος. 'Αλλ' ό Νταίέις
είχεν άλλας ίδέα-ς. ΤΗσαν αί Ιδιαι
ίδέ*;, τάς ό—οίας ε;χε καί «ρίν Καί
ήρχισε νά τάς δέτη είς έφαρ(Αθγήν.
"Ε3ωκε δύο έκατ|ομί«^<ρια θολλάρι·.< ώς δώρον είς τοΰς σνντρόγ€ος τχ«. "Εδωκεν εν έ^τζΐΐίΐύ^ί-βν είς την Πολιτείαν τχϋ Τ-έζας διά γεωργι- Γνας καί εχάρισε μίαν 5ε- κολ^μέηματος είς ττιν Ϊ3ι· τ~> πατρίδα Μιπρόχτον.
ίί!5 ΜΙΝΙΜ
Στο
Στο -ττ#αμπ» άφ7Υ
ΤοΟ κνιττταλλεΛΐου σο» κϋΗΜ«Ι;!ΓΊ
Τά-ν πϊτα?Λ*α ϊίδα -τόν ια>ηο οο
Τάν πϊτα?Λΐ*α ϊίδα
1 λίμνη ύβράργιτρου νά πβφτιι.
Καί Νά νρρά τ«υ ίθολωθτι»ιηνε
ϊ
- Άπό ν.-ρ-ώδας
■/.τον.
όχοία τού άπέφερεν
25,000 2&λλάρια τέ έ'τος.
"Ηοχισϊ τέν γϋρον τοϋ κόσμον
Είς την Σουμάτραν ειΐε μεγά'λς/;
πιθανότητας είς τα ίάση κόμμ,εος.
ΡΟΚΤ ϋΗΕ^ΤΕΚ, ΡΑ.— Ό « Κ"
ϋνιχός Κηρυξ», ήμερήσιο; Κυριαχα-
πχος καί Μηνιαϊος ΕΊχονογραφημί-
ο; παίλοΰνται παρά τοϋ άντΐΛροββ-
-τού ιιας Α. ΒίΐΓηοννχΙίΥ, 10. 50.
Μ 3ΐ π 51.
Ίζαίη
ή μς
Νταί&ις, έημοσιθγρά-
Ή Κάρολ Μάκ Κόμας, ή όποία πρωταγωνισιιί ιίς τό έργον «Ή

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1928.
Η ΔΗΛΗΤΗΡΙΟΔΗΞ ΚΑΚΟΓΛΟΞΞΙΑ
ΔΕΜ ΞΕΒΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ
δάκι της. Ή βασιλεία είναι κάτι
αμφίβολον. Καί οιΐίος ή Ελένη εί¬
ναι συνδρδεμένη τόσον μέ την 6α-
σιλικήν παράδοσιν, ωστε ή σνναί-
σττηχπς της τιμής της, τής ευγενεί-
I
α5 ττις, την κάμνουν νά ποοοφέ-
οη τόν ιιόνον υίόν της υπέρ τής
Βασίλειος. Δέν τολιΐα νά άγνοήση
τάς συνθήκας. Λέν γνωρίίει τίποτ'ε
«πό την ελευθερίαν τής Άμερ>κα-
ί νίδος. Είναι δεμένη άπό την συνή¬
θειαν, τάς Βασιλικάς ύπαχ.ρ«-'α>οΐεις,
την παράδοσιν.
Καί ώσάν νά μή ■δϋτέφερίν άρ-
κετά, ή τύχη τής κΐαταφέρει τώρα
νέ«ν ρβτιοΛΐα υπό μορφήν έΐιθΐ'σε-
ο>; κοτό τοΰ υιού της. ΑιοδίΒκται
ότι γίνονται <ΰτηίσιαι πολιτικαί ά- πό^Εΐ-ριαι ό:*>ς ίξρΐ'τίλιυθή ό μι-
κοός Βασιλεύς τ,ρό των υίτηο'.όων
τού καί ζο>γραφ:σΐίΗϊ ίί>ς ί)λί.θιος ή
έλαττίοιιατικιός. Μρρι-/οί εχουν ιΐ-
πε! ότι είναι κω<ρός· αλλοι ότι δέν ή£εύρει νά ομιλήση καί ό,τι δσα λε- γονται περί τής εΰφυίας ται· είναι Ό μικράς βασιλεύς Μιχαήλ, τής Ρου- μανίας, κατά νκο- τάτην ί αν τού. Πριγκιπισσα "Ελένη, ή ώραία καί Μιχαήλ τής άτνχής μητέρα το ϋμικροϋ βασιλέως Ρουμανίας. Πόσον άξίζει τό νά είναι κα- ν^Ί; Ηασιλει·ς; Η ί.ταρχιιότισσα νοιν.οκιι«ρά ρ- -ΐητιι (Ίπύ ενα πολνάσχαλο πρωΐ !'? τόν πινακοπλύτην, την σκοΰπα -ιαι τ6 μπιή'ΐο τ«Τ>ν παιδιών, πέφ-
Τίΐ κοι»ρα·σμένη ίττήν πειό μαλακή
~ολι·ί>ρ.όλ'α τής βεράντας της και
ο;·<6<ί;ει με φθόνον καί ζήλειαν ν "τολιτελΓ) παρε9>ασιν των 6ασι-
"«' ιιέσα είς τάς σελίδας τής ί
οοί
ιδά'Ζει για την 'Αμεοιχανίδα
νΐψίονόιιον ποΰ παίζει καί ψαοεΰ-
ει γιά τί]ν εννοια τοΰ Πρίγταπος
"<% 0ίλί Ο Πρΐνκίψ της Ον-αλλίας εί¬ ναι έ'νας 7.αλός νέος, μέ ξ«Λ-τ>ά ίΐαλ
λ'Η χωοίς τίποτε τό εξαιρετικόν,
μέ κάθε άλλον καλοανατε-
νον, £ανθόν νεον —.Ά/λά
ϊιναι Πρίγκηψ. Τό κνανοΰν αΐμα
ολοκλήιΐΜον γενεών Βασιλέοίν ρέει
ν1"ς Ψλέησζ ττ>υ αΤι*«·
Είς^μίαν άλλην (τελίόα δια6«ζει
"ιά την άριστοκρ«Γίΐδ« καλλον'ήν
και κλι;οον(>(.ιθΓν. ποϋ (ίλληλοαπή-
Ζ^Ι μέ ενα Κόμητα. Ό ΚόιΐΓ,ς εί¬
ναι τπΛχός, δέν ?χ?ι ΐΗαίρίτ114"
πΟ«τ·ρρήμΓ,τα ,^' ε|ναι οττΑισμέ-
ρήμ
νο:: μέ ενα τίτλον.
11 αρ«κιίτο) «να-χαιλι·ΐΓτει αία ώ
^«ια^φΐοτογραφία τής Πριγκιπίσ-
°7)ζ "Ελένης τής Ροιιμανίας. "Ά!
^,α |'1(Χ γνναϊκα ποϋ ?χει ύλα ΰσα
■"(Ι ΐ||<ποροβοε ν^ά ρπίτΗϊίήση μιά γιη'αϊκα — νράτητα, κώλονήν, πλοϋτον. Κό>η Βαο-ι^ω=. αδελφ»)
έίΐί;, έγγό·η ενός Γερμπνοϋ
δισεγγονή ίνός
Τσάιρου Πασών των Ρωοκηών ·κκχί
μητερα ενός ωραίον μικροϋ Βασι¬
λέως.
Καί δαο>ς ή Π ριγκιί-τισσα 'Ε-
λένη είναι μί« άπό τάς πλέον — ε-
άν δέν είναι ή πλέον — άπ'χ«ϊ;
γυναίκας τής Εύρώπης.
Καταιθτί·«θ!ΐενη άπό μίαν κακήν
τύχην, άφ' ότου ύπανηρεύθ'η τόν
— · ■ ' ' ΐήν
„ ■,'ήν
τοΰ σύζυγον τη; μέ τόσην ?ίρεμον
άξιοπρ-τ'τριαν, ωστε Ρ^έρδκκ ™ν
ρον ολόκληρον τοΰ κόσμον.
Ή κατανωγή της,^ ή καλλονή
της, ή νεότης καί ύγεία της θά ε-
φαίνοντο «ρ*ετά προσόντα ■«" νο
Ή Πριγκίπιοοα 'Βλένη ή ά____
νττέιιεινεν όλα της τό άτυχήνιατα
] μέ ήο·ευίαν καί «|ιοπ;ρέτΕΐαν εχει
το>ρα εξεγέρθη τε/^μυς άπό τα;
συκοφανίίας αντάς κ«τά τοΓ< υίοϋ Τό νεον αντό πλργμα της είναι σχεδόν άννπώρορον καί εχει διαβε- βαιώσει τοί»ς συνγρνεΐς κηα φίλου; της ότι είναι άποφασισμένη νά ά- νοονισθτΊ Μ^7.9ι τελονς ίϊπέρ τοΰ Μιχαήλ. Καί είναι ί·ποχρ£ϋ)ΐιίνη νο άγίονισθη μόνί Ό ΠρΙγ&ανΙ Κάρολος, ό σύζιτγό; τ^ις, '.γκπτέ- λειψε την θέσιν τον τό ] 925, άπαρ- νοι'·.μ£νο; διά τρίτην φοράν τα επι τον θρόνον δικακόιιατά τού. "ΕΙφυ- γεν άπό την χώραν μέ την Μάγόαν Λοΐίπέσκον, ιιίαν γι>ναϊκα τής οποί¬
ας ό χαρακττ|ρ δύναται νά κριθή
καλά άπό τό γεγονός (ίτι έοημίΐσί-
υσίν επί πληρωπη είς ιιίαν έφ»|με-
ρίδα τή; Νέο; Υόρκης τπ/ν ζοχήν
της ιιέ τόν Κά,ροΑον.
Μία στενή φίλΐ] τής Ελένη;, ή
Πριγκίπισσα Μά(νθα Μπιμπέσκο.
εχρι σηλώσει ότι ό γάμος τής 'Ρλέ-
νη; καί τοΓ· Καρόλου ήτο ποσημα-
τι γάμος ιξ εροττος είς την αρχήν.
Άκόυη καί ή Βαοάλισσα Μαρία
έοήλο>σε τότε ότι ό Κάιρολος ήιΐο
πολν έρ*ϋτ£νιιένος μέ τψ Έλένι^ν.
Ένα ετος μετά τόν γάιαον της
μέ τόν Κάρολον, έγενντίθη ό υίός
της. Ήτο ή /ορίονίς τής είτνχίας
της. "Ερίος, εύτνχία καί ?νας νίός
καί θιάδοχος τοΰ θρόνον. Άλλ' ή
τννη είχεν αλλα σχέδια. Κο?0ϊ τι τέ¬
λη ον τί;ν προκΐαλεΐ. "Ολίγον μετά
την γέννησιν τοϋ ΜιχΌή/λ, ή ευτυ¬
χία, ή οίκογενειακή ναλήνη τής Ε¬
λένης, συΛ'ετρίβη. Άν.άμη ν.αί τό
στέμμα τή; άφιιριεθη άΐώ τόν 13δι-
όν ρκεΐνον, ό οποίος; τής τό
λοΰσε, ωστε ποέτε.ι νά ιιρίν— π>
ς, άκόμη λιγάκι. Ό Ιερεύς
Μίαν ενδιαφέρουσαν περιγρα- δι«6άζει κά'τι, ό θεϊο; Νικόλαος
τής τελετής κατά την οποίαν | καί οί νηρατιοί κι'ιριοι πεονοϋν, ό
ό Μιχαήλ ανεκηρύχθη Βασιλείς ενας μιετά τόν άλλον, έμπρϋς άπ(>
~" τό τραετίζι καί λε'νηνν κατι ιιέ τα
χέρΐα τ(ον επάνω εί; το αεγιίί.ο 6ι-
τη; Ρουιιανίας, /ΟΜνε
πισσα Μπιαπέσκο.
;
Πιθίγκί-
χρ
6λίον. Τ·όρ«
γ
καί ό Μιχα¬
έ
ρ χ
ήλ ιιπορϊΐ νά φΰγϊΐ. Ή ιιητέοα τού
τϊ,ν π:'ρ·νει άτό τό χ*-ρι. Προχώρει
τής 'δχίχιουν ό,τι θά ίίθελε. Α/Α«
δέν εχε: τίποτ? πραγιιατι-χίος ίδι-
κ4ν της. Τα πλέον Εο4«ίτε-ρα μυ
πό κΐ'οιους
ούς
της έξέδρας τοΰ θρ·όνου ύ-
πάοχει ιιία χαμτΐ.οτέρα ϊΐέύηα.
γριιάτη απο «Ηΐίομί>.τΐ"/.οί·ς έν στο-
λή. 'Αριστκρά είναι οί ί*πβι.'ργοι,
ντιραιοί κΰριοι, τού; οποίον; γνω-
ί :. Ευρίσκονται Ε3ο-
«Ένα μικρό παιδάκι κ«ίθΐεται ε¬
πί τοί ί)ρόνον -— γ-ράφΐΐ -— ένα
πολύ κα/.ό παιδικκι καί γιττήΖ,ΐΐ τό
ποό αύτοΰ θεαμα. Λι' αντόν, ό ό- μα:1ν τον ?<»- την άκρα τη; .-ξ?- ποϊος εχει ζήσει αόνον εξ ?ττ καί ορας. Τόν κιοατεΐ οφικτά Ίπο τό τοΰ οποίον τα πκ!5<α δέν μποροΰν χέρί. Κσί οί δΰο κάμνουν άκόη,ιη ε- νά φΜσουν τό πιίτωιια, όπως ιί-1 να βηαα πρό; τα £Ηπρι>ς. 'Η μητε-
ναι καθισιιένος ίί; τόν θρόνον, ή οα τον» τοΰ ι|η.νίτΐΌί!ΐει '/ατι στό αΌ-
ονΜ'ίϊία είναι είς την αΐθονοαν. τί — κά'τι οάν αίτό:
Τό ώιφιθϊατρον είναι γεαάτον ά- «Μιχαήλ, μικρούλη μόν, μή ξβ-
χνι/ς πρέιπει νά χοιςι-τήσης'.».
'Όί.οι φοροΰν επίσημον «ιτο- | «Καί ό μικρός φέρρι τί; χέρι οτό
λήν καί τα πώλά των ποβράσιιμα , ιιετωπον, δπϊνς τόν ?·χο·ν διδοξη,
είναι σικεπασμέν« ιιέ μαΰρο κρεπ. όπιο; ?χει κιήιει πολλάκις όταν παί-
'ζτ| το<>ς στρατιώτας. Άλλ' ό ναι-
ρ'?τισμός τού αντή τή φοοά φαίνε-
ται νά έπροκ(ϊλ*σε ?ν« εΤδος κοτα-
στροφης. "Ολοι οί κΐ'ίΜοι ποΰ γε-
μίζουν την αΙ&οι»0α. σάν ν'ά τι'ι έ'-
χαισαιν σέ ιιιά στινιιη. Άρχίζουν νά
αχονάζονν όλοι μαζύ. Κιτποΰν τα
χέρια των. Κ«μνο·Λ' τρομερόν θό-
ρίζει εξ
σης ρκεϊ αί κυρίαι τιιιή; της μη¬
τρός τοι, «τινάς γνίορίζε* ν.αλά.
Πλί ^
«Πλησίον τής εξάρας
ή μι,-τέρα τον, όρθΐο, ιιέ τό πρό·<«')- πον κατάλεντ/ον κάτΌ άπο τον \αν- ρον πτπλον. Έφ' όσον ή μητέ.ρα τού Γύρίον.εται κοντά τον, ό Μιχα¬ ήλ δέν φοβείται τίποτε. »Ή ιϊ-ρα περνα και τίςτοτε σπου- δαΤον δέν γίνεται. Οντε θέατοον, όντε γελοιτοπΐοί! Ό ιιικροΰλΓ,ς θίί ήθελε πολί· νά αρχίση νά κινίί τα πά?»ια τού, ά?ιλά δέν τολαα νά τό κάμη, διότι ή μητέρα τού τοϋ έ- χρ ουβον: Ζήτω! Ζήτω! Ζήτίι> ό
Βασιλείς Μιχαήλ1 Ζήτω ό Μιχαήλ,
ό Βασιλεύς ιια;!*
»"ΙΊξο^ κ,ροτοΰν τα τηλε&ίίλα. Ρί-
πτονται 101 κανονιοιδολισιιοί, αί ό-
ποίοι άναγν,'έλλονν είς τόν λαόν ότι
ό νρο; Βασίλεύ; εξήλθε τοΰ Κοινο-
βονλίου. Έτσι, την 20ην "Ιουλίου
τοϋ 1927 ή Πριγκιπισσα Ελένη
άφιέρωαε τόν ενα καί μόνον νίόν
ψιί^ΰρισεν είς τό αύτί, ένώ τόν φι- "Έθνος».
είς την μοναρχίαν καί είς τό
Ό Πρϊγκιψ Κάρολο;
της Ρουμανίας, πρίν
άΐίαρνηθΐί τόν θρόνον
ΐ ΰγίΐ Κ« τίΐν Μά:
καΐ φΰγίΐ Κ« τΐ :
γδαν Λοιητέσκου, με
τάν μικρόν υίόν τού
Μιχαήλ, τόν νυν 6α-
σιλέα ττίς Ρουϋανίας.
στικά της είναι είς την δ; α* σιν
τοΰ κοίνον. Άκόμη καί ή Λνπη τη:
πτρεπει νά έκτεθϊ! εις τας
σελίδας τοΰ παγκοσμίου
πρός Ικανοποίησιν της περι _ .
τοϋ'κοινοϋ. Ό μικράς ι·5ός της, η
ιιβνη τη; παι»ϊ|νορία, είναι αφιε-
ΓΜομρνος είς τόν. θρόνον τηο ΙΌυ-
μανίας.
Ή Ποιγζίπιοοα είναι δυστν-
ντ>ς. Π<^ θά ποθτί πολλάκις να " μέ τόν ιίόν της σέ ναποια γονία τής γ,^?. μακΐίυα άπύ τα άίίιάχριτα βλί-μικττπ '-'-"1 «ρλυαρονς γλώσσας. Πιθανόν ι- σως νά ήτο α(>όθι·!«Κ να ·ίλΑ<ιξτ| ί}ρ<πν μέ τΐ)ν ρπαοχιώτισσαν νοικο- κυοάν, εάν αί·τό θά Ιδιδεν ειρι,νην, κ«ί εντνχίαν εις αντήν και το παι-

το π;~:ρΐ_:ι
ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΠΑΡΙΣΙΝΟΙ ΟΙΚΟΙ ΦΟΡΕΑΙΑΤΩΝ ΖΗΤΟΥΝ
ΝΙΟΔΕΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗΝ.- ΞΑΝΘΑΙ ΚΑΙ Μ Ε-
ΛΑΧΡΟΙΝΑΙ ΕΞ ΙΣΟΥ ΕΙΣ ΖΗΤΗΣΙΝ.
άν τό μοδέλο
Δ'.αοάζομεν πολλά είς τάς εφη¬
μερίδας περί των δοσκολιών ποΰ έ'-
χε: ενας άνδρας ϊιά νά κρατήση μί¬
αν ωραίαν σύζογον, έστω κ,αί αν ό
άνδρας έχη έκατομ.μ.όρ:α. Ή ίστο-
ρία των αστέρων των Ροΐΐΐθβ καί
αλλων χερ'φήμων μοσικών έπιθε-
ορήτεων άποϊεικνύ-ί τό γβγονός ό¬
τι είναι δύσκολον νά κρατήση τις
ενα ώ:ζϊο ποολί, ά-λέμη καί είς εν α
χρ'ατο κλοοβί.
Άλλά τώρα ό Ζάν Πατοό, ό πε-
ρίφημος ράπτης των Παρισίων, μας
μεταί;'2ει την καταπληκτικήν πλη¬
ροφορίαν ότι είναι δοσκολώτ'ϊρον ά-
/.όμη νά κρατήση κανβίς Ινα μοίέλο
είς τέ Τίζρί
νά είναι Άμερικανίς.
Μέ άλλας λέΡεις, ό κ. Πατο!)
ανεκάλυψεν 3τ! ένώ α-'ι Παρισΐνα
6ανμά>ζθΌν τα ώραΐά τοο φορέματα
οί Παρισιοι θα,μάζοον τα μοίέλα
τα όποία έχίέοικνύοον τα φορ'έματα
Το άποτέλςσμα είναι ευνόητον.
Αί Παρισινα! πέρνοον τα φορέ·
ματα καί οί Παρισΐν&ί χέρνο/ν τα
μο3έλα!
Πέροσι, ό κ. Πατου παρεκάλεσε
τον ·α. Ζήγκφτ,λδ νά τοό στείλιο τα
εξ ωραιοτέρας νέας τοό θεάτρου τού,
διά νά ποζάρουν ώς μοδέλα.
' ΟΖήν/,φηλδ, πρ«τ)ϋμος καί ι>
χοχρεωτ:κός ιτάντο-τ>ε, βστειλεν ά
(Αεσως τάς νέας.
Στίμερον, όλαι αύται αί νέαι εξη¬
φανίσθη τ αν!
Πο·3 είναι;
Κριχωέναι πί-σω &πο τοίις συζύ-
γοος των.
Έταιισαν πειά α είναι μοδέλα
καί ·>(.ανείς δέν ΰά άκΌύστ) τίποτε γι'
αύτάς, μέχρις ότθ'ο άποφασίσα/ν νά
κ,αταλλήλοος καλλονάς, διά νά τάς
στείλγ; είς την Ευρώπην.
«Άλλά, κορίτσια — θά τάς είπη
ό Ζηγκφηλδ, ένω θά τάς άχοχαι-
ρετά — γιά δνθιο.α τού Θεοΰ μή παν- |
δρε^εσθε άμέσως, γιατί δέν μπορώ |
νά χάνω εξ καλλονάς κάθε χρόνο!» , ,
"Ετσι λο-πόν, διεξάγεται μία νέα |
έ'ρευνα διά καλλονάς. "Αλλην μίαν ιν
^ορ-άν τό Π αρίσι ζητεί άχο την Νέ-
Ή Μοΰρρελλ Φίν-
λευ είναι ή «χρυ¬
σή» κόρη, ή όποία
εξελέγη μεΐαξύ 25
χιλ. ξανθώ·» καλλο-
νώτ,
«ΛΑοτε ωρα^τέρας Α
(Γταλή έπίσης.
Όέ
δας.
ά™ Φ Νέαν■■•'Αρ'χηνΓίΙΓίϊ:
αφεροοσα. Εχει έξαγ5τ;ε. ν,β. .
πό την άστ/,οότητα -/.αί τας 67«.',£
μει π*?ιφήμοος, δημιο.».-,^" ΙΜ.
υζύ
Ή Κάθερ. Μπε'ργκ
μαν είναι ή καλλο-
νή μέ τα μαχρυά
μαλλιά.
αν Υόρκην τάς ωραιοτέρας της νέ¬
ας, γ(ά νά επιδείξη τα τελευταία
Παρισινά δημιοοργήματα τής μό-
δας. ^
Κ α' ποίος άλλος άπό τόν Ζήγκ-
φηλδ θά ηδύνατο νά εύρη τάς Ιξ ω¬
ραιοτέρας νέας τού Μπρόντγουαίη;
Αύτάς είναι ό είδικός της καλλο-
νής. Άλλά βεβαίως θά διισκολε
πολύ, προσπαθών ν ά δίαλέξη- εξ
ΐα άπο τόσας καλλονάς.
Αύτη είναι ή χρώτη φαρά, κατά
την ότοίαν ό Πατοΰ ζητεί τα μοδέ-
λ* τοο είς το &έατρον. "Εως τώρα
τα έξέλεγεν ά—έ τα γραφεία, κατα-
3
ε-
φηλδ.
Στείλέ μόν δύο υψηλάς, πολϋ λί
πτας νεας, μίαν υπέροχον ξ^θήν
Χαι α.-, υπέροχον μίλ"ανχρο[ντ;ν.
λτείΤΛΐΜ» επισης δ^ 6ψ-χ^ μ&^.
λα, καπως περισσότερον παγοολά,
μια ξανθη·κα| μίαμελαγχρ,ο!^. χ7
εχίσης και δι>ο μοδέλα μετρίοο άνα-
στηματος, μιχ ξανθή καί μία μελα-'-
ΧΡθίνη. Ό Πατού χρέ-εί νά έν'τ
τας καλλονάς αύτάς, διά νά έχ·5--' '
ϊνΛΜ,^ χ*λλί«χνιχί τοο άρ
""τα είς τάς 'Λ--------■'-
. τού.
«Αί Παρισίναί έ'χοον
ίριν οΜο, —λέγε. ό Γίατου'—'
αλλ « Παρισιναί δέν δύνανται νά
φερουν την έμ-,β —{ν> ή όποία δηαι-
ο^ΡΤει την Αμερααν-κήν μόδαν. Έ-
πβμβνως Χρ,επε( ν^ ^ ,,
δ»ς ώς μοδέλα διά νά δή,
5ες δι' Άμερίκανίδας.»
Ό Φλώ "'
ή το διαζύγιον, η νά κβτέλ-
Οουν είς την πολιτικην.
Άλλ' έν τώ μεταξύ ό κ. Πατού
άντιμετωιτίζεί πρόβλημα.
Πο5 νά ε3ρη τα μοδελ— διά νά
έχΐιδβίξη τής νέες τοα μόδες;.
"Αλλην μίαν φοράν έτηλεγράφη-
σεν είς τον Ζηγκφηλδ καί άλλην μί¬
αν φοράν ό τελεοταίος ζητεί τάς εξ
στήματα η κολ/,εγΐα. ._......„.
δΐδε τάς νέας καλλονάς των Οεά-
τρων τοό Ζηγκφηλδ, επείσθη ότι ή¬
σαν α! ωραιοτέρα! τού κόσμον.
Ήρχισε λοιπον τάς τηιλεγραφι-
κάς ΐρνεννοησείς τοο μέ τον Ζηγκ-
Η Μάρτζορη Κΐγκ
«ναι μία θαυμασία
μελαχροινί,
»-
νά έξετάζη τάς καλλονάς τού. Ά
πό τήν^ έπίθεώρησίν τού «δηοτν
Βθ3ί)) εδιάλεξα τή«/ μελαγχροινήν
Μαρτζορη Κίγκ, χρώην ήθοΐ" '
τοό •/.ινηματο-^ράφθΌ.
Κατόπιν έδ'ιάλεξε την Κάθερ ιν
Μχερκ, άχο την επιθεώρησιν τοο
«Κθ83ΐίβ)>. Ή Κάθεριν είναι μία
ώραία μελαγχροινή.
Κατό-ίν ήλθεν ή — ιρά των ξαν-
Οων. Ή Μοϋορελ Φίνλ·ο, ή «Χρ>
ση Νέα», ή όχοία εξελέγη μετάξύ
2ο,000 ξανθών είς το Χόλλυγοϋντ,
υπο τοΟ Χίνρν Κλάι-β, τοό καλλί-
τεχνοο, ώς ή ωραιοτέρα ξανθή το5
κό-ΐοο,^α άχοσταλη πρός τον Πα-
τοιο. Θά επιστρέψη έν τούτοις εγ¬
καίρως^ διά νά λάβη μέρος είς την
προσέχη επιθεώρησιν των Γο11ίβ8.
Μία( ά).λη ξανθή καλλονή, ή ό-
θά αποσταλή είς τό Πατριίσί,
ή Χαϊζελ Φόρμπς. Αί άλλαι
ξανθαι είναι ή Κά'θεριν Μχέργκίθ.α·^
μι^α καλλονή μέ μα%ροά μαλλιά.
τής^ έπ-θεωρησεως «Βοκα1ΐο>ι, και
ή Νόελ Φράνσις.
( Ή Βιργινία Μπίδΐλ, μελαγχΐο--
νη καλλονή το5 «δΐιονν Βοαίυ'θά' ζα,
Ή
ταστ:κά είίί
ερχονται είς την
μάται φίλ<Μία γίνουν μιεγάλα-. χνιϊες καί 6λέ«ον οί των άχραγμ*""1 γοον εις ώς ΛαίπλασίΧΟτης ρος χερ:β>σία 8ι' β
'Ο Π «ώ Ιψ
ρικήν καί,
Άπό αυτα,
πρώτας τοο £
άχο τάς ώραί

ΤΓΟ ΜΠΡΟΝΧΓΟντίΪΗ
αιτο
^
':5«0-·
<,:"0; Σ.ιαρτ, η Α Ι μαντΐτμός ν.ζ καλλοναί των Κοΐ- Πββ. "Εχομεν τόβα χαρχϊοίγματα Ι —την ΓΙέγ-ο Τζόος,' Τ;έτσ:*α Μχράυν, Ντόροτ).) Μακαίηλ, καί άλλας. :οτι ή Ντόρο- Οί τίτλοι ιδιαιτ ι ιδιαιτέρως φαίνοντο! νά ζητοάν χάντοτε καλλ&νάς των Ροΐΐΐβ». Δούκες -/.αί Λόρίοι, έ-ι- σκεχτόαενοι το Μχρόντγοναίη, <χιγ- , ΐλαλωτίζονται άπτΐ τάς αάλλονάς ι ι τοο. Πολλαί των καλλονών ήλ6αν ΐιτο μικρά χωρία καί ηϋραν φήμην ι ν.τ. πλουτη, χάρις είς την καλλονήν των. Ι "Οταν ό Σ:νιορ Λουζα έστάλη πέ- ρ·>ϊΐ ϊιά νά ϊιΛλέξτ) τάς καλλονάς.
έλϊβε την παραγγελίαν νά μή δια-
λέςη τάς καλλονάς άπο το θέαττρ&ν.
Κ αί ό Σινιόρ έϊ^κολε'ίθη πολύ νά
εύρη είς τή·^ Νέαν 'ΥέρΆΤ,ν καλλο¬
νάς, αί οποίαι νά ήΐΑ-π&ροϋν νά συνα-
μέ τάς -/.αλλονάς τής
ά
ΕΙΣ ΤΟΝ Α. ΜΙΧΑΗΑΙΔΗΝ
Χαριτωμτνο πρόσωπο, ποιό χάδι
λ
σν.ηνής. Άπδ τάς εκατοντάδας των - ■ - -- , ,
κΐ/./.ονων,α^ οποίαι ηλΰαν να τον Το —«μ-,^ „- δγγι|ε> σχά μάγου-
ιϊολ, εις απάντησιν μιάς αγγελιας [ λ ά σου άπλώθη ·
την όπ&ίχ^ ε'χε ϊημοσ'.είκι, ηυρεν Ι Δέν ε'νατ, σχι, χαμόγελο, φώς, είναι
ολίγας, τόσον ώοαίας όσον -/.αί αί'
καλλοναΐ των ΡοΙΙϊθβ.
ΤΟ ΣΠΙΤΙ... ΤΠΝ ΧΗΡΠΝ
Στή Φρ-αγκ.9θΐ>ρ"ϊϊ) ιδρύθη έσχά
τως τό «Σπίτι των -χήρων». Δέν
ιτράχ,ειτια 6έδαια περί κανε>«ς φι-
λανθρωπικοό Βρύμ.ατος γιά το^ις
Το <(«-ιτι» αυτΌ π·5υ είνε ενα χραγματικό χαλάτι, βρύθτ) 2ιά των -/ρητχάτων ^νος δοτθυπλοΰτοο τραπε- ζίτοο 7,αί χπο&λέπει ττήν προςττασία Λί.αί άνατροοή των αι-Α:ών ποϋ έ'χα- ταν τής αητέρες το^ς. Κάθε χήρΐς τ.οΰ εχει παιί'.ά μΐ5:·ρεΐ νά τα έμ- πκΓτεαίή στούς -/.αλούς πΌϋ3·αγωιγτ>υς
τού ίο'ρύμ.ατος, πλτίρώνονν άναλό-
νως των πόρων τοο η καί έωρεάν
ςφ' όδ^ν δέν βχει χρηματα. Τα ι11.-
/ρά αΰτά &ρίσν.οαν μέτι: <ττο «Σπι- τι των χηρων» όλη τη στι&ργή -/.αί τίς φροντί^ιϊς ποί) δέν 6ά υ.τορο5- σαν νά βροΰ"^ <ττό βχίτι τους καί δι- δάσκονται, αναλόγως τής -/.λίισεως τχ>ΰ θά δείξ)ονν, βιάφΌιρα ■έχαγγέλυ.α-
τα.
μ,νστνχή,
στή-ν δψι <του τ' άντί- φεγγό τού κλώθϊι Στά ιιάογελα ματάκκι σον— ΤΩ κό- σιιοι .τί.αν-εροί'—■ Μιάς άΗ«|ΐς όλοεύωδης βλεπω τα λύ άλλ Καί &λέπω άνάρεια ·νά κινοΰν άνέμοι δροσεροί, "Όχι μίθλνάοαα, άνθόκλνθίνα, στό ώραΧό σου κ«<ράιλι. Κι' άκόμα. κα.τοιο κίνημα στά χέρια σου θο>ρο),
Στοχαστικό έΛ'α κίνημα, κι' &χι ασκοπο
καί πλάΛΌ,
Σάν νά μοϋ δείχντις τ' οϋραναϋ τό
Γιά νά μΛντέψω δτ' δζτ,σες κιίίτοτε
στ' ά<ηρα απάνω. Κι' άλήθεια, μόλις τα γλυκύ λογάκια οοι» γροικώ, —ΚιελώδηιμΛ πού τό σκορποϋΛ· τα χειλ.η σον, οί προδάτίς— θαρρώ καί τό ροδόσταμα ρουςρώ τό μαγχό Τής γλώσσας τής αί9τ<>ι.ας τού θα
μιλοΰσες τάτϊ....
ΜΙΛΤ. ΜΑΛΑΚΑΣΗΣ
ρθΥΕΚ, Ν. Η. — Ό «'ΕΟνικός
Κηρυξ» πωλιϊται παρά τ ο» άντιπρο-
σο'ιπφ μας, κ. Αθαν. Κωσταράκη, 351
ϋεπΐΓΗΐ Ανθ., όστις δέχεται μικράς
καί μεγάλας άγγελίας, καθώς χαί έγ·
γραφάς συνδρομητών.
71 ""ι; τύπος τής μίλαχροινίίς καλλονής
»2'." /"° τα χρωτα μοβελα της
2 ' «ν.ης. 'Ανεχώρτ/σ€ λοιχόν
II
"*?ίτ:, έμεινεν έ-/.εί Ινα έ-
[ - 'ΐοίέλον, χΧ χατά την έχι-
I
·η: ϋπανϊρειΛη τον "Ε3ο^
I
;α^ Μ—έλλ, καί ζή τώρα
*> ι ,^ΐν τ!"* 6'ς τίΐν Κ<νί1" ." "·^ δτχν χ[ χ,αΧλον^ —5 .," _ ^^ φεύγ&'ον γιά το Πα- Β-> γ' ι!' ^43ίν 'Υόρκ,τΛ» μοναι
7.ανενα
. '' '·"η ν.αί ρωμαντιομός είναι
Ι,ι χ'/.<^?'<ΐται χαί ό Ζήγκφτ,λδ V, ;?^ τ3ν εκλογήν τών εξ °; των ώραιοαέρων. Ρω- Ή Κάθεοιν Μπέργκ, μία έξαισία αε- λαχροίνή κα?.λονή, τής οποίας τό σωμα · θεωρεϊται τέλειον Ή Χαΐζελ Φόομπς, ώραία ξανθή καλλσνή

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».-- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 19!8.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΤΟ ΓΛΕΝΤΙ
ΟΙ
Πήγε χροχθές σ-έ μιά δ-εςίωσι
χ δέν έ'μεινε εΰχαρίστημένος.
ά έί
δέν
μ χ
«Βρέ ά$ελφε, χ-ερίμενα %ά-ι ~·. έχί
τέλθ'ος, αν όχ: θαύματα. Περίμενα
να ά/.οιχτω άχό χον φίλοοενονντα /.αί
ύχοϊεχόμενον δύο τής χροκοχής 'Ελ-
ληνί/.ά, καί μ;ά τά-ξι, άφ' ού μάλι-
στα επρόκειτο χερί άνθρώπων χοΰ έ-
τγτγο-ύ'ίατ-αν έ3ώ καί χήραν τα Άαβ-
βικζνΐκά ήτ)η καί έθιμα. Τί κατά¬
στασις! Νά υ.ή εχωμεν Ινα μέρος
,τής χροκοχής κοτζάτο. Νέα 'Υόρκη,
νά ,Μχοροϋμεν άξιοχρεχώς κ αι επι¬
βλητικόν νά δεχθοίμε Ινα άνθρωχο,
μ;ά αποστόλη! Δέν χάμε καλά.»
Δέν ήμο·«ν είς την δϊςίωτί, ν.αι
Βέν μχοριϊ) νά πώ τίχοτα. Όσον ά-
φ-ο-ρΟΕ δαως τό χαράπονα τοό γρινιά-
ρη, μχορώ νά τού πώ ότι έκεϊ'/ο τό ό-
χρειαζόμενα ττήν Νέα Ύόρκη
II
ΕΛΛΗΝ, ΓΑΠΣΣΑ
Άχό αίαν περιγραφήν μιάς έκ-
δρθμής άχοσχώμεν τα εξής;
ε κΰριε
Την 22αν ένβστώτος μηνός Ιου¬
λίου τοϋ 1928. Ιλαδε χώρχν πρωτο¬
φανές γεγονος είς τα χρονικά' τής
Αδελφότητος ημών. Σύμπασα ή ό-
λομέρια των χαροίκων εώρτασε τό
ά—ο χολλοΰ προαναγγελτ)έν φαιδρόν
χικνίκ·., είς την εύρτχωρον κ.αί βα-
ΘύτκΜν φάρμ,αν τοο λάμπρου όμογε-
νοϋς, γνωττοϋ δέ τοίς πάσι λδβεν-
τανθρώχο-ο κ. Π ασχατιάδου.
'Ήδη άχό των χρωινών ώρών έξ-
εκ,ίνησαν οί έκδρομείς άχό τα σαλι-
τδ-όρια 5πτΛ ^ανέμενον αύτοΰς το μι;ώ-
αες καί διά ά
ή
λάΐας έφθ·α·σ«ν είς τό έπΐ
8·έν είνα! Ινα
μιηροόν νά έρχωντ'ϊΐ δλοΐ οί Έλ-
λγ,νες κζί νά άκούοαν τούς καλοΰί , *«
ν.α! τώς έχλεκτοϋς τής φ/λής μ^
Τέτοιο ώραίο πράτγμ,α: •πρεχ'ΐΐ νά τί>
ίτατεντάρωαε. νά τό κ3τμωμ5 ό
ά ά) ό ά
της
ράϊτεντ,
,μόνο γ:ά μβρ1.-
ί ! λλί
ρ
κους, γιά λίγονς ποί> είναι ο! ν.αλλί-
τεροι, τ) τουλάχιστον χού χρό
αυτους θ:α
"Αδελφότητος, ειπών τό ώς εύ
στής.
II
ολκ-όργανος οργ,τρτρζ μέ διό¬
ργ ρχρ
λ:ά σ^νοίευόμενα «πό μχουζο
ρί. διβσκέδϊζον τοΰς έκδρο-
, -λοτ)' όλην την διάρκειαν τθ5
νά β?5%3ν ΪΓ/.αίως ή άβίκως μεσα [πικνικίο·; . εγένετο δέ ίκαύ&ϊ'οσις λο-
/έ των αυτοεκλεκτών, -/.α: τϊρίας, ό εΰτ^/ής άριθαος τοθ όποί-
νά ίώσωμ- μάλιστ* κα·ί τό όνομα
στήν όργάνωσι αύτη: Ε. Ε., ήτοι
Έί Έλ ί ί α
ή ργ η , ή
Έταιρεία Έκλεκτών, καί είς τα
μέλη Έκλεκτοί Έταίρθ1..
Σκοπος τής έταιρείας των έκλε-
«,τών θά είναι δχως δίδεται Ινας
χορός κάθε χρόνο, μετημφιεσμένων
κατά προτίμ,ησ'.ν, μέ τ'.-Λεττο ·λθ(λμ!ά
δ'εκαριά τάλλαρα, γ;ά νά Ιρχωνται
μόνον οί έκλεκτο!, κ.α: γίά νά μή
μχοροΰν νά ίδουν τούς μετη£ΐφ'.εα;Αέ-
νους οί μή έκ)*κτθί καί τούς άνακα-
ί ά
έ'χεΐεν'δίς τόν κύρί-ον Χα'οταλεά-
συν ν^να!Γι -/.αι τε-
ραν, όστις άφίχθ·η
κνοις αυτού άιτδ την πλησ'.σχωρον
χόλ'.ν όπως τΐίχήντ; ?ιά της χαροα-
ί έή
τι κοαμακτια είναι.
Τότε θά βλέχιτ,ς νά σηκώνβται μέ ι .
τα άσχρα γάντια ό τζρΌζ&ρνς καί νά | Μάτην.
έξαγγέλλη έν μέσω χε'.ροκροτημά-
των των Έκλεκτών Έταίρων ότι
ή κοινωνική κατάστασις ευρίσκεται
σίας αυτού την έκδρομήν.
'Άαα ώς άφίκοντο οί έκδρ-ομείς
εξήγαγον άχό τάς αχ;σκέτας αυ¬
τών -καί άχό τα μχόςια τω»^ τα χλοά-
σία καί λοτκοάλλεία έδώδιμά των,
άκρατας δέ έ'ρρεατεν ό ζί/θος ν.α: ή
τζίντζ'.ρελα, την όχοίαν έδώρησαν
οί έρίτψΛί κ. κ. Άδελφοί Σαχθ!;-
Ϊ ο'.ατηροϋντες άριστον,ρα-
ί είς την οδόν
Ό δημΛρχος τής πόλεως έντιμώ-
τατος κ. Φρήλαχαν μή δονηθείς νά
αυτοπροσώπως, έξαχέ-
είς τό κατακόρυφον, άφ·ο·5 δλοι οί στειλε τόν αντιπρόσωπον αύτοΰ έντι-
'■" ίιχεδύθησαν τόν ρό-|μώτατον Μάκ Σανσόνετ, ό οποίος
διά χροσλϊλίίς Θα^μασίας επλ-εξε
θεσ—έσιον έλεγείον τού Έλληνος έν
Άμερική πέριξ τοϋ ό^ελίου άμνοΰ,
τόν οποίον εψηνον ύχό τα δένδρ·α άν-
λον των έχιτυχώς, καί ότι
-ληροΰνται δλα μας τα άναγκαΤα.
Αύτη είνα', τουλάχιστον ή αντίλη¬
ψις των έκλεκτών.
Ο ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ
ρ
τ!·/.ρι> τής χ-ορκαικας, την όχοίαν εί-
—-Λιάδασες στην εφημερίδα ότι βρτ]»αν μέσα οτό όράμο μίά
μεγάλης άξίης φορευιά σνρον 'ΐηοοΗε με χρνοό;
—Καλέ άιντε! Δέν ηρώιηκιν 'όηοια ΐμαν αύτη νά ξεντν&ή στο
10-3
«"Οχι πώς τόν άγοαιώ, μά δ ΐΦλιος νά μη βγάλϊ] σνιε μ*ά λέξι
ά.το ίο αιόμα τον οίαν με εϊδε!
χον στησει οί έκδρομείς.
" Κύριε Διεοθυντα Παρα-
καλείϊθε όπως 7.αταχωρίσετε αύτού-
σιον την ανωτέρω χεριγρα^οήν. διότι
οί ανωτέρω κυρίαι τογχάνοοσί χελά-
ται μας είς την μπίζινές μου. —*Λ.
Ό οίλος "/.αί τακτικός ·άναγνώ-( όκτώ!
στής σας.
ΧΡ. Π. ΣΑΧΛΑΜΠΑΧΗΣ
Διά την άντιγραφήν
Κ. ΠΑΛΗΟΚΟΓΒΕΝΤΑΣ
ργ,ς, τώ λέγει, έχείδή ϊ,ργηνχ. Μέ
χερν-ΐένείς αχό χ&λλήν ώραν;
_υ Ιι,χκ: Ογι αγαχητη μοο, μο-λις
ήλθον πρό χέντε λε~τύν τής ώρας.
Ή Μαίημχελ: "Αθλίΐ! Καί μοϋ
έθ ότι 6ά ίμο έδώ άχό τάς
ΒΛΑΜΙΚ.ΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ
Τό οποίον πι'υω χολίτες! Το>θόμ-
χερ πρόκβιται χερί διά τό τοιούτον.
Εγώ έτοιμάζο^Λ.7! καί εϊμαι έντός
τής ήαέρας παρών μέ τής α-φεντό-
«ςστήν χλατεια Ψ)ρρτ,. Τοοθοτο,χεΐ
τό όχοίο·/ ίηλαϊής χρόκειται χερί τ'ό
θέμα όπερ μέ απησχόλησε πρ'οψές
άπό την χαρόν ττήλην. Δηλοίής
χερί μονομαχία τό πρά^α. Πλερό-
ψορτβ-ηγ.2 επισήμως πώς ότι ό ύ-
χοοργάτορς τής Δικαιοσύνης το ά-
δρεφάκί ο θΐ'δωρής ό Τοορν.οβατί-
Λης^ί—εδα/.ε νοαοτχέϊιον περί μονο-
μαχία. 'Έγρα-Ιια χροψές δτ: αύτό
είνα: έν τάςει.Άλλά τώοα τα χ:ά·ο.-' —
Ο
Μεσ' στόν δοϋρκο τόν ω
νά^ χηβά χολλά χαλούκια
καί νά τόν χειροκροτοΰνβ
τα άνόητα ύ
Μέσ' στής άναιΟομ.ιάσείς
μ.·έ-' στό ·6·οίρκο, μέσ' στής λέ-
μυρωίια χοτε δεν χή
ά ή
γιά τής άσχημες τής μέρες
Καί μίά μερά, 'κεί
Ινα είς τόν άλλο
ν2,^τό»^ δλέχω καρφωμένο
τ' Ινα χάσταλο μεγάλο.
Τώρα; τώρα καρφωμένος
ΕΪΤΡΠΕΐι
Ή «ιίβ: _'Εχε(ς χαν,
καυμο:
Ή 'Ανεψ,ά: Οχ(. Οχ
<*«« ότι ο καίμός μο« εϊναι 'θα χ^ρβθ ' .1Οϋ ^ . τωρα ενα στρογγυλό χ^ α»ΐΛ>ατη
η
—Εί-ϊες
, —- Ν«. Έ
ο κοΐΜτνος.
* * *
γος: —Τί ε·ΒΒ
Δ
^ά
φλ~τχερς;
Ό Μή-ος: — "Οχ, ^
ντεμχ<>.οταντ είναι ή ?λ»-6?
νά ί ά
^το σ—κειωματάριον
τας έχτα Αόγούττο.
Γεώργο στή 3ιασαέ3:..
ασα μέ τον Μήτσο.
* * »
Ό πατέ>ς; —Τό
είνα! -κολύ κοντό, ζρίτν. να τό|
κρόνης. ^
κόρϊ): —Τό ξεύρω, «λ
ναι τής μητέρβς ι γχ.,
νά τό χαλάαω.
* ♦ *
Εαει'ν-ϊ, χρός τόν
ΧάΌηχα, κ·όρκ α~ν.
ς
£( αύτό. "Ολαι
χαμένες.
α!
τό /αχέλλο έέώ μέσζ
Έκείν^: —Τό εί-/* άγορ«5|
καί δέκα χρένια. Πρό έ—ϊΐέτΛ
είχα έχιδιαρθώσε!. Πρό τρών]
&«φει την ψάθα τοο, «ΐϊ μβλιβ
λει>ταί«*ς δτχα θέσε! χαινοίργιοΙ
οο. Τό ε/ασα έδώ, 5*οο μοί
ραν κατά λάθος. Παραχϊλΰ;
ώατέ με.
* * *
γω στάς Κάννας· γλ
καλλίτερη άρρώττϊΐα ^
σύζυγός μοί» άλλοιώς δ
λει.
"Ενας, „-
κης λέγει ότι ο
* * *
οί
πε:ό
τεροος. ,
—Κ<*τ' ανάγκην ν._ Ή μιά φωνή 8γάζει μ«γάλη μιά τσίμχίία ίκετεόει .Γ-,--- „. άχ' τόν δοΰρκο νά τόν δγάλγ). λο σαχοϋνι. ς ^ τό μχάνιο: —Για την βεού, Γιάννη, μή '^0 τραγοοδήςτόν'Αητο·ίΓ^ χρ μ&ο καί έαχάν.τα χώς ότι τογχάνουν χολλοί. Κανέν* μάτσο έκατομ/ο.άρία. Τό λο:~όν ?έν μέ σν,ι- φέρε: νά επανέλθη ή μονοααχία. Ε:- μα: χαλληικαράς καί χολίι χαλλη- καράς καί δέν ΰχοχωράω. Άλλά τί θά γίνω εάν πλακώσουν δλοι μαζύ αύ να τους σκοτώνω. χωράω. Άλλά τί γίνω εάν πλακώσουν δλοι μαζύ ι οί έχθροί μο^; Δέν χροφτάνω ώ Τό λοιχόν κάτω ή ό λοιχόν κάτω ή μ^ομαχία. Κατω ο Τοορκοβασίλης. Άλλά ζτ- γΐίμα·.. Είχα, ξε'-α. Ξηγ-έυ.α- α^- νομα ηγ-έυ.α- Ο ΝΩΝΤΑΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ §: θέλεις ν* αΛ%ς χό- σοΐ €!ν·αι οί κάτοικοι τής Νέα'ς Υ¬ όρκης; Λάδε τό ημίσο τού άρίθί των και δίχλασίασέ το. * * * "Αλλη: Άν ή φωΝή1 τής χ <χ<χς δεν συμφωνη μέ το·ος ηχους τού πίονο·ο, δοκιμάσατέ την μέ τοϋς ή- χουςτής γκάίδοίς ^ Ή Μαίημχέλ έρχεται είς το-' τότον της συνανττνσεως είς τάς 9 χαρά τέταρτον καί εϋρ-ίσκει τόν Τζάκ άναμένοντα. Νά μέ σογχω- Τότε Λβν αιεφτ' ό Άψόζ πά' στών μηαρμπονρούν τψ και οΜαρφαλώναμε ημείς τιάνω στά δένόρα μ' άφοδιά.

^ σοφόν
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΤΙ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ;
ΕΓΚΕΦΑΑΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΛΗ, ΥΒΑ^ΕΙ ***ζ ΤΟ ΠΝ1£ΤΒΙΑ... -^ „ -,__,_ _
ΕΓΚΕΦΑΛΟΝ ΚΑ. ΠΝ*ΙΥ«ΑΤΟΣ.- ΤΟ ΟΡΓΑΝΟΝ Α* ΤΟΥ ΟΠΟ.ΟΥ ΕΚ·>ΡΑ
ΖΕΤΑΙ Η «ΗΥΧΗ... ΤΙ ΑϋθΦΑΐΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΞΕΝΟ.
Γ; '/λ:αμ ΓζΛέγχορυ, ϊι·
ινττ,ς το. -χηαατος ωγκριτικής
τοαιάς. εί; τέ Αμερικανικόν
Λ ής Ίστορίας,
ττς
£·/£τα·. ίτ· τέ ζήτηξΐα της α-
•'ας 0/ χείνη άΤΛτον. «Είνα!,
.!. ϊτως τί μιΛθλθγικόν αήλςν
εριίο·; /.αί ό πίθος τής Παν-
[«;. Δ:α:·/.ώς θά ϋπάρχουν πεΐ'.
' " Γ/.^γχροΐΛΜ.εναι άντιλή-
:·αρ·/.ώς θά μ.ένη ζνικ>
ι~λ τάς γνώσεις τού έ
Ίναλόγως τοΰ ένδιαφέ-
ς αορφώσεως ■/αί
το-'. θά σχηματίζ»)
: ■/.»: τας αντιληψεις τού.
έςακαλοοΟεΓ ό
οτ: άφοΰ υπάρχον ά'
την γνώμην, ότι ύπάρ'/ε! /.άτι -γ
μ*τα θανατον.
«θεωρώ, λέγει, την ζροσπάΐει τ.
που γινε«:ι πρές κατάλιχτιν τής τ.·.
,ωμ,αν ως /τη-
νη καί άποήνησχομεν ώς κτηνη. τ ό¬
τε έκ,λείχει καθ ε έ νϊ ι..■»«!««»>« -'^'
....,——. ω, λ.ι(»γ,. .ν- απρεπης έπ'στήμων, ίέν εάρί;
τε έκ,λείχει κ,άθε ενδιαφέρον πρός πνεΰμα είς τόν εγκέφαλον διά
έρευναν, καί πιστεύω, ότι είναι α- ^■τιμΐ'χτ-ς των αναλύσεως »11λ
μεταξύ
των
ιατρών,
τ,αί -π» 75!«ύΐ
τα^ δ~ις γρ
κώς, ξτι δέν Ιτ.ίρχν. τίχοτε ·
δάνατον, 3τ! ό. Θά/ατος; είνα: ;ς
άτίλειωτος 3πν«ς. Άλλ' ό κ. Ό-
νόητος, έκ μέροος σοβ^ρών έχιστη-
μόνων, όπως ό κ. Άδθωρ Κέϊτ. ί;
ίςροσπάβεια ποΰ κ.ατ*5άλλο·ϋν πρ!;ς
νείς ί
τέ»6εν
των αναλυσεω
'>?''™:ι τέ
είς ενα
η ρή
: Κ 2: λαμβάνων ΰφες άν-
_ _____
μερος οίου2τί-οτε σώμ,ζτος, κ«! νί
κ«τ«5ικο?ΐμένθί
ν καί όλ
νά συνεννο·»7&ο·3ν
ή ά
ξ}, 5τ: τέ
«•ο αυτόν. Τέ
πηγάζει χ-
άντ,κει είς
ρα ιυ,', /.οιμον ή να
<γα υονον. ότι τέ χνε·3αα έΕα »0ίί να !ή %<χ μετά τέν 2τ:ς. Οί θϊτικοί ο=-λ ιτ: τοΰ έΫάφου -λανώνται στά άστρα.» ρ<α πράγματα Γητής τώρα της Φ-.λοσθ :ι? τε ΚολλέγβθΛ» τής Ν 'Υ- ;λ; Μ:ρρις Κκν. «ς ^τάς ~τ.- μετά θάνατον ·':ί: Λοτζ καί οί όπα3ο ι Ο χ. δ-ί 'ί'Μ-/::·ττ νά ή μετά βάνά ττς γη- ,ί είί<3ί σν,ιας της όπως, ζερίποο, λέ :τταί "Ο ! ά αίωνιότητα, ό έγκέφζλας είς τέν χρόνν/· είναι ά'λλο πραγμα. Ό κ. Κέϊτ δέν έ'χει ·Ααζψ.ίαη κήν βεδαίω—ν υπέρ τοΰ τον.» Οΰτε χχι ό . άλλαι έχει Καί οί ένίσχΰντες τ •α. Λέτιζ, χλί 'Οχ, "Αλ- Κέϊτ και Αότζ Αλλ άς ι;ωμ.εν τι λεγα/ν /.αι μόνοι ττχ>ς οί δύο έπιστή>Λβνες ά-Λ
τίπαλοι, οί ίαχύα·. έδη(ϋ&ύοντ.σαν £
να τόσον μεγάλον θόρυβον 1...
τάς σποοδαίας άπόφεις των.
Ό κ. Άρ#οι;ρ Κέϊτ, δταν τελε'ο-
τα«»ς ώαχ'λτ,-σεν είς τέ Π ανεπιστή-
μιον τοΰ Μά·;τσ·στερ «περί τής Δαρ
£ ")ς ΰεωρίιζς έν σχέσε'. πρές ν·.
καί την ψ3.χην», είπε: «Το
έχει ΰ?>ι*ην βάσιν. Ό έγ
είναι είδος ζώντος
Ή Ύ6όννη Σινκλαίρ,
καλλον ήτου Μπροντ-
γοιχχίη, ύπανδ^εύθη
πρό ημερών τόν άερο-
πήρον "Εβερεττ Τσήν-
τλερ, τόν οποίον έγνώ-
ρατεκατά τίνα πτήσιν
προ πεντε μηνών.
τον αο-
,. [ ^Ρ»γ·
'_ --ττημονικ-ι αξίαν
;"'Ζ: εί ςθέσιν νά
- Αν^ά-'
'/7 .-λ,Λ,
-/.α;
ίέν μχοΐ
Αί
|5λ7 -;-
φαντασ:'ζ:
το σώμ.ά
την γν'ώ-
Γ*·1 --
Ρ-Τ'- .■"',»**? λέγουν οί π:
1 ν' :ν **«««'« ή ι«
[Τ* 'χ- - - «·
" ■'.' ■=&«> -ου_____
'^ θανάτο-) θά
την ο¬
χς ςά νά στερβώσουν ά»>ίει
χβον είς την γηίνην ζωιτν. Όττωτ- έγκέφαλος είνα; διιαδιν.έν
?η7τοτε δ«ν θΐονρεί ώς άϊύνατον την | ο·>νίυα—βς 5?.ης καί ττ
«χόίείξιν τής μετά 6ά·/ατον ζωής, Κά6ε δμως έΓ'.στημ2νίκόν γ
3ιότ! αί επιστημονικαί ^α7.αλύ<1ε:ς γεγονός ένιτχΰε'. την ά—όψιν, ότι ι των ήμείών αας είνα; τότίν γ.ατα-1 ώζ, τό 7Γ^εί3ϋα καί ή ψί^χή είναι πλτριτικαί, ώστε δέν -ρχύρίζει :ζ-' νείς τί ειμπορεί νά χρΛ'.ύψη είς τέ προσεχές μέλλον. «Όχωτίτ7~;τε, λέ ίέ ϊέ 3 έ ™ι, ίέν παρ ή ψοχή είνα: 3τ! τέ πνεΰμ./. /.αί τέ αΰτέ μ,έ τέ σ·ώμα. Π ρ'ές τέ παρέν δέν I- άπσϊεί&:ς, άλλ" ή μελέττ. της φύσεως χαί των πραγμάτων ;.» ώθεϊ ολοέν α καί περισσότερον ~ρ την άποψιν τής αθανασίας τής ι| τ,ι εν.δηλωτεις τοΰ ζώντος έγ/βφχ λοο, τ/.ρ'Λώς όπως ή ελόγα ε?^7! πνε»ατί·λ·ί) έζίήλωσις μ:άς κα:ϊ- αένης; λα,/τάοος. Την οτιγαην τϊύ τέλους, φλόγα κα! πνεϋμα καίον νά εχΐυν ξΐχί>5ΐστήν ύπαρξιν.»
Καί ό
Καί ό Σέρ 'Ολιίερ Λότζ,
τι^έμίνος εναντίον τοΰ σέρ *Α:< όστις ηθέλησε νά καταργήση ψ·.τχήν είς ^.ίαν καί μό;ην στ·γ λέγει αντιθέτως: «Οί ψ Σίγκερ, καθη-1 πε!·δή δέν εΰρΐΓ/ο^ν άποίείξε διά την •ι» > ΐϊ-η-[/.<Λϊ ^ΐγκερ, κανη-|πε!·ίη ίεν ευρισνοκν αποϊείξεις πνε; γητής της Φιλοβτ,φίας είς τέ Π α ' ματος είς τέν εγκέφαλον, διά τή· νεπισττχαιον τής Πεντολ5»ίας, ίρ -/-ημτχ,ς «υ αναλύσεως, πιστευθή χεται, ώς σ^^λήρχοσις των λόγ*ν>' £τ< έγχέφαλος καί ττνεόμα είνα: τ χεται, ώς ?Μ.τ:ή?ωΐ.ς των λόγ*ν>γφς
',-ών ώς αν*) ονναίέλφο,ν τού: «Ό!χαί τέ αύτό. "Αν σ-ι.ιδαίνη
έ "Αθ Κϊ Ιί ή ν; Ι ^
σέρ 'Άρ'θουρ Κέϊτ, λέγει ό κ. Σ>·;
κερ, έστηριξε -.-ήν θεωρίαν «:>, οτ:
τέ πνεύ;χα σ^αποθ·/ήσ7.ε: αετά τή;
ίίλης, ΐποτ^ω είς την γνώμην έΊα-
τέτε δέν 6-άρχεί
ώ ύ ό
,1 7
άλλ' έ-
τέτε δέν 6άρχεί ζητητΛα άλλ έ
γώ π'.στεύω, ότι ίέν σ^δαίνε! έ'τιτ..
Ό έγκέφαλος είναι όργανον τοθ
πνεύματος, άλλά όταν αύτές κατα-
στρ-έφεται, δέν σημαίνει, ότι κατα
στρέφεται καί τέ πνεΰμα.
«Βειδαίως, άν ό έγν.έφαλος χά
λά<~), τέ πνεΰμα δέν ημπορεί νά έρ- γασβ^ί, όπως εάν χαλάση ή τυπο¬ γρ αφική μηχανή, ό τυπογράφος στα ματά, ή ό μο-σΐκές όταν χαλάση· τέ ίιολί τού η άλλο όργανον τού. ΊΓ· ξετάζει κανετς τον μηχανιβμόν το'.1, ναί βλέπει, ότι πίσω άτώ αΰτέν κρύ¬ πτεται ή άλήθεια. Ο! αρνήται δέν τέ δλέποον αύτό, έπειδτ πίστεάο-υν. ΐτι τνεϋμα /.αι έγκε-φαλος είναι τό ·τ?(ον άλλά ή πί—Γ:ς των αύτη ίέν είναι καί ιίιννη (χά;.» Ή -αΐωνιότης τοΰ ΙΜπέρ- ν<αρντ Σόου. Καί γύρω άπέ όλν> αυτόν τέν
•ίάταιον /-αί Ι/.νεϋριστ.ν.έν αγών 2,
των ίιλιστών /.αί των πνευματιστ«ν.
ό πολύς Μπέρναρ.ντ Σόο·.' έσκόρπισΐ
την -δροσ'.ά /.α; -,έ χαριτωμένον τ/.ίίμ
•αα τής ίδ'./.ής τού γ·«όαης: «Τό1
ζήτημα δέν είναι νά άτχ8ε'.·χ(Κί 5ν
ι; ψνχη είνα·. άθά·^·ατος, άλλά τέ
Γθΰ πηγαίνει ι,'.ετά θάνατθ1;. ποϋ ό
νεκρές ζητεί τέ σπίτι τού μέσα εί;
τέ άπειρο·;, ποΰ έγώ, γ Μπεοναοντ
Σόοο, βά πάγΐΛ -/.αί Οά έξςτκολοο-
ΟήΌω νά έχιμενω είς ν.Ιχί αίωνή
τητα ποϋ τέν εψ.πο.ρεί ν ά απαλλαγή
άπο έμενα καί πού 6αρέ«ς θά μέ
πή άρά γε νά πάγω είς τα; ημ
"όν μου καί νώ τοΰ πώ: «θά έχης
-.ήν καλωσύνην νά χετάξης τέ χα-
λασμ-έ-νο βύτέ /.ατασκεύ^^μά μου χά;
νά μέ ξαναττιοτσης, χωρίς αανένα
άχέ τα τόσα έλαττώαζτα τού έ'φε-
ραν τόσες ταρατχές καί σέ μενά καί
στοΰς άλλοις:·» Διότι 6^ω, δέδα'β,
νά έπιζησω, ό/ι όμως όπως είμαι,
άλλά όπως 6 Δίκαιος 9α μέ φτιά*—.
Άλλοιώτικα, περιττεύει κάθε συζή¬
τησις.» ·
ΤΟΥ
ΒΕΗ10Τ ΧΛΙΡΕΤΑ
τηπ
«θά είναι εύχάρ'.στος ή -λατάιστα-
σις ανίή γιά μενά; θά μοΰ έπιτρα-
"";. ότι
'^αα. Δέν γνω
ίς^την ^γην.
έντε-
-Λς
"■^ Κόρνελλ, έχε.
Δύο Πάοισννά μοδε'λα
έπιδεικνύοντα ττ]ς κάλ
τσες τής τελενταίας
μβδας.
Αί Αγγλικαί έφημερίδες άφη-
γοννται τό εξής επεισόδιον, τό ό¬
ϊ ποίον συνέ6η είς τόν Ίνδόν πρίγ-
Ικηπα μαχαραγιάν τοΰ Γκελιορ. Ό
πρΓγκιι]», όστις εύρίοΐκεται σήμίρον
είς τό Λονδίνον, ηθέλησε πρό η¬
μερών νά κάμτ) ενα περίπατον άνά
| την πόλιν εντελώς μόνος. Άφοΰ
■ πε-ρΐΐχλανήθη επί 4ι»χίτήν ώραν
άνά τα κέντρα έπε6ΐ| ενός αύτοκι-
|νητου σνγκοινωνίας διά νά μετα¬
βή είς μίαν λαϊκί|ν οτνοικίαν. "Ο¬
ταν ό εισπ·ράκτωρτοΰ αύτοκινήτου
τοΰ εζήτησε νά πληρώση τό εισι¬
τήριον τού, ό μαχαραγιάς είδεν
ότι έλησμόνησε νά λάβτι μαζύ τού
τό ελάχιστον ποσόν. Οί πρίγκηπες
δταν έξερχωνται δέν φροντίζουν
νά εχουν χρτματα, διότι πληραν
νουν άντ' αυτών οί άκόλουθοί των.
Ό εισπραν.τίορ δια»; όστις δέν τόν
εγνώριζεν, έπέμενεν. Οί επιβάται
ί μετά οϊκτου έβλεπον ενα άνθρωπον
ό -οποίος δέν είχεν όλί,γε·; δεκάρες
νά πληρώση τό εισιτήριον τον.
Τέλος ενας Ιρνάτης τόν ελι»πή;9η
καί έπλήρωσε τό εισττήριόν τού.
Ό μαχαραγιάς παρεκάλεσε τόν
ι εργάτην νά τοϋ δώσΐ] την διεύθυν¬
σιν τοι·. Ό ρργάτΓς ήφνΐίτο λέ¬
γων, ότι δι' όλίγες δεκάρες δέν α-
ξιζε τόν κόπον νά αναμένη, π/α]ρω-
μήν τοΰ χρέους. Ό Μαχαραγιάς
ΐτότε τοΰ άπεκάλιη|·ε τ7]ν ταύτότη-
τά τού, λέγων: «Είμαι ό Μαχαρα¬
γιάς τοΰ Ρκελιορ». Ό εργίίτης,
δ οποίος τόν έΗέλαβεν ώς τρελλον,
ήγέρθΐ| καί μέ μίαν βαθυτάτην ύ-
πόκ/.ισιν τοΰ είπεν· ρϊροητνόμενος:
Ι«Καί έγ ώεΐμαΐ,.ό μαχαρίτης ό βα¬
σιλεύς Αεοπόλδος τοΰ Βελγίου»!
Καί άμί'σως κατήλθε τοΰ αυτοκί¬
νητον, διότι εΙ)£· φθάσει είς τό
'τέρμα τοΰ ταξειδίου 7

«Μ*
Μ
ΑΓ0Γ8Τ ο, 1Π28.— ΥΟΕ.
XIV.
Χο. 4840.
ΝΕΝΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.- '
ΜΙΑ ΣΧΟΛΗ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΑΝΕΥΡΕΣΙΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
ί- Διατί άρά γε κά~ν.ες πλοΰτ'.ο;
^ιλάνθρωζος δέν ΐϊρΰει μίαν Σχο¬
λήν Άγζπης:
ν Έ"/.ατομ;ο.^ρ!α δολλαρίων δίδον¬
ται κατ' έτος δ'.' έπια-ττ'ΐονιν.άς έ-
ρεόνας, δ·.ά την ■"οαγωγήν τής -Λ-
χνης, φιλολ&γίας ν-αί των τοιούτων.
Έ/,ατ&ντίδε; χιλιάίιον έ—ϊ^ορη-
γήτεων ίιπά,ίχουν, διά νά Ιι5άτ/.(ύΐ·
"τα1, ο! ν 4ο ι νέας χαί άο^αίας γλώσ-
σας, φιλοτιμίαν, μαΌη/.ατ'/Λ.ά, κοι-
ν ών. ολογί αν, ίστ&ρίαν ν. α ι ν.άϋε τ:
άλλο.
"Ολχ αΐιτά είναι ενδιαφέρον. 2
μέχρ'. τινός. Μερικά είναι μεγίστης
σπουδαιότητος, διά την ~ρό:δον τή;
9->λής.
Δια ζ,ά-Ο'.ον λόγον ό;λως, τό πλέ¬
ον ενδιαφέρον ν.τ). τό πλέον σπουδαί¬
ον ολων των θίΐ.λάτων άγνοείται.
Τ6 'βςμα αυτό άφορα την σχέσιν
τού άν»3ρος καί της γ'ναιν/,ς είς
">ίτ,ν διατήρησιν αυτής τής βάσεο;
τοΰ πολιτισμόν μ,ας,τή,ς οικογενείας.
Ή Σχολή τίς άγάπης 6ά έπλή-
ρου τό χαίνον αύτό 7.* ν άν είς τί)
έκπαιδεοτ'.κόν μας σύστημΛ.
Θά ήσχολεΐτο μέ την ανάπτυξιν
•/ής ηλ-.κιας. ^ ^
Θά έ'ίιϊεν όρ'θάς διΒαστ,αλίας ·Αα;
όδηγίας είς τό ζήτημα τής λογιν.ή;
νά άντιλαΛΟάντονται πλήόρ-ως την
ζωηρά·^, υπέί^χον χαΐάν τής "ωής
'θά έ'θετεν είς την ί'άθεσιν τής
ν&ας γενεάς τόν πλούτον τίς γνώ
σεως των υψηλοτέραν ίδεωΐδών τί
έ'ρωτος. όπως έ'χε1. άποκτηθή αυτή
διά τής πείρας άνδρύν /.αι γυνο".-
κών διά μέσου των αΐώνων.
Θά ν.ατέρριπτ: μέ Χτιχχιν τή'
ύποτ/,ρισίαν, δί:ων την άλη-θ'.νήν τού
αξίαν είς τό ανθρώπινον σώαα τ
οποίον αν κα! έπλάβΌη 7.ατ' είκόν
τοϋ ΔηΓΐ'.ουργοό τοο, οΊεφ'θαρ'μ.ένΐ'.
τεμ,νότυφθ'. προ-τπαθοϋν νά πΊρχμ-θρ-
/.αί παροιχτιάτο'Λ ώς εΐκόνχ
φρ ν.α1 άν.αθαρσίας.
Το γνωίΑΐχχν α-^ω^εν των ρ
τής Σχολΐς αντή;, θά ήτο ή άζλή
λέξις: ΑΛΗΘΕ1Αν
Μέχρις οτα» άρχίσε'. ή έ·/-αί'2ε>
σ:ς έ-ι τζό ερωτος ν.αι γάμο·ο, μίιζ
μεγάλη πλειονό-ης νέων θά είσέρ-
'/ζ-λ·. είς την ζωήν, κακώς καί ά-
ν.αταλλήλως Ιί£>.'2ιατ;«νη.
θά είναι ήνχριαίμένοι, δπως
τώρα, νά τ/ΛΗ-ΛττθΛ μέτα εις τύ
σ/ότος, είς άναζήτητΐν τής γ·^ι>'ν
σεως ήτις είναι άπχραίτητος είς
την έ—τϋχίαν τ.αί εΰτι/χίαν των.
Π ολλά λαξλχροί στάϊια θά ν.ατα-
ΰ
πο'.ο -/.ατακαίον την ψυχήν έρωτίν-ί).)
άτόχηυ,ϊ—Ινα άτύχττο.α το όχοίον
Οά τβύνατο νά -ρολτ)Τιθη, οτ^ δέν
επεκράτει ή φρικτη αυτή άμάτ)ίΐ3
/.αί ότροια σπουϊαίων ζητη;ιάτων
τα όπ&ϊα έγ-/ίζ|θΰν αύτάς τάς ^ίζας
των άνθρωπίνων συνιχ'.α^ημάτων.
Πολλοΐ άφ&>τ'.ωμέν«ι γονεϊς σή-
'Λΐίον διδάτ/ΛΛ είς τα τέ/,να των
πρά-/ν·ατα τα όπίΐα έπιτρέχ&υν είς
σΰτά νά άποφεΰγουν τα. νεαν.κά
ά"
Χιλιά2ες αϋτσκτονιών Οά
χ
Τραγ-.ζαΐ άιτοϊείξεις τής τοιαύ¬
της καταστάσεως δύνανται νά εΰρε-
Θοά·; είς κάθί σχεδιον έφτ^χερίία, ν.ά-
θε σχεδον ήμέραίν.
"Ανευ έςαιρέσεως, σχεδόν, αί
ίι αύται όφείλονται είς κά-
Είς πολλάς πιερ'ΤΓτώόσε'.ς, οΐύτή
ή παλαιοτέρα --,ενεά δέν έ'-/ε! άρκ*-
άώ
Μία Σχολή Άγά—;ς «ι
είς ττ,ν κατά??ι4"ν τ^ν Μ
(7ύτών, ώ<ττε ή άλήθεϋτ να προσιτη είς όλως, άντ. «Ι κτήχα ολίγων μ«ον τ.οονννΛ Μία τοιαότη Σχολή ύϊ εβε λος «ίς το έπΐ7.?ατο·Λ ν. έ στχ, τγρ _ ριών, ζλβταδιϊομένων χατϊ ^ τρόπον, ώστε νά ?λ*«!" ^ -/'ροίις Οπα'.νιγμ^^ « έ'^ε"' ί ς^ς "Αλλοι γονείς οί &ποίοι έ'χουν τάς άν~ριαίας γνώσεις, διστάζίν- α όΐλΐλήττο1^ πρός τα τέκνα των επί τοιούτων ζητημάτων. 'Βξα-Αθλο.θοϋν ά-Λίρη νά έ(θ'^ την ιδέαν, ότι είναι άτεμνον νά όμ:- λή τις είλί/,ρ'.νώς μέ νεους -/.αί νέ- ας περί των δασ'.-Λών γεγονότων τής οιί'Λογενειακής ζωής. /ρς ίώ:ον τού Δτμι«?ϊ^ -?οί Ορωπότητα, τήν^ ίκϊνκτ,τϊ πά τις και ν·ά άγ^-άται ' θά έτε-.νε νά έλϊττωβΐ μαχταόν άριΜ" ;/·ατ£Ττ οϊκων, κατοκττροιΐίντων,/ δρες *αί Τ^^' ,01 ώθ να εννοηθή Αατώρθω&αν να η είχον την άτιτ/ίχ' ν« ν Μία τοι^τη Σχολι, -/ανε, διότι ή ^ήθ««»,;' Είδλον, είναι «βνιηρ»» πει νά έιτΐΛίαιτρΐ ' όλον ίγον " Ό ΊΐΓπότη; ντέ Λορντά, μοί.ονό- τι δέν απέθανε οίντε σέ ·κ·αμι·ιά κά- 'χη οΓ·τε σέ καυμιά συιιπλακή, απέ¬ θανεν έν τΌΐ'*το^ ήοωΐ'-ιώτατα. Έ- τα£είοενε στή Μάγχη, δταν Εξα¬ φνα τό .τλοΐον εΛ"αχ'άγΐ|σϊ ν.σί οί έ- πιβάται ευρέθινσαν στή θάλαοσα. Ό ντέ Λορντά δ?ν ξενρπ ν.ολι'ιχπι. ΙΕνας ναΐΓτης τόν "Γΐάνεΐ και τόν Γρα6άει εί ςττήν έπιτράνεια. Ή ακτή 6μο>ς; είναι πολν ιιονρα'ά ν.αι ό
ναίαη; α'ισθάνεται νά έξαντλοΰν-
ται αί δυνάαεις τού. ΤΗταν ςανεριο
ότι σέ λίγο θ·α έπι'ίγοντο και οί δν·
Ό. Ό ναύτης καταβά/.λει πάντοτί
■«πεγνο»μένας προσ':ται9ί ίας. Σέ
μιά στιγιιή λέγει στύν ί.τπότη: «Ει-
μϊΐκττε χαιιή'οι. "Αν μ' άφίνατε, ΐ-
σως μποροΰσε νά ύπάριξ^ ν,'ά'ποια
"ελπίς γιά μενά».
- "Ομο; αφηγεϊτο "/ατόπτν δ δια-
■ οω9·είς ναΰτης, ό Ιπ.τότη; ντέ Λορ¬
ντά τύν φήκε αντοστινμει και ή θά
λασσα κατέπιε ετσά έναν λτ(θινό ή-
-ρωα.
* * *
Κατά τάιιεσα τοΰ 10ου ^
ί—ήρν/αν ΓΪ;*τήν Γαλλικήν Αύλήν
πολλά γελοϊα αΒώιιατα. Έν τού-
ας οί κατέχονττς; αντά έτιΐλοφ<1»· "^ » !))./>, σΐιιβουλοι τθν Βασι-(
λεως. Μεταξν τίον Γχλλων άξιοιμά- ]
τοον (τιαφ?ρ¥ται έτιισήιΐίι,ς είς τα
άρχεία τής τότε Αύλής ότι νπηοχρ
και τό άςίθΜΐα τοϋ «σνιιβοιΊλου —
γλο>σσολόγου των γουοουνκον τοϋ
Βασιλέως. Οί έχοντες τό άϊίωμ,α
αυτό εργασίαν εϊχαν νά κυττάζονν
τής γλωσσες των γονρουνιών τοΰ
χοιροτροφείον, μήπως παρα,ταχαί-
ΛΌυν τα γουροΰνια!
* * *
"Ενα διάταγμα τοΰ Έκκλησια-
στικοΰ συμβονλίου τής Μον.όν κα-
θώριζε τα εξής έν σχέσει πρός τόν
σεβασμόν των λαϊκών πτρός τους
κ).ηρικονς:
«"Αν ενα; λαϊκάς σνναΛτήση είς
τόν δρόΐΛθν ενα παττά ή ενα διάκο,
πρέπει νά τοΰ προσφέρτι τόν ωιμό
τού νά σττ>ριχθΐί. "Αν ό λαϊκάς και
ό παΐπας είναι κα ίοί δύο κττβάλλα
σέ ά7.ονο, ό λαϊκός θά σταιιιατήστ)
7ϊαι ·θ·ά χαιρετίσΐ) ιιεττά σεβασμόν).
"Αν ό παπας είναι πεζός και ό λα¬
ϊκός κοΐιβαιλλα, τότε δ λαϊκός θά ν.α-
τέ·6η (Ιπο τό αλογο και δέν ΐΐ' άνέ-
6η πάλι παρά αΐροϋ δ 'Ρ]κ-/.λησια<ττι- κός θά εχη_άπομακρι·ν8·Γ1 άρκετά. "Ο^ριος λαϊκός; ποτρα'βΓ) τάς άνχιττε- ρ«ι) {ιποχρ'ίώοΐΐς, ·8« τί'&εται ν,τό ά- παγάρευσιν Ιφ' όσον καιρόν θά ο¬ ρίση ό Έ.τίοικοπο;». Τό περίεργον αϋτό διάταγμα ΐ- σχνσεν ετΐί μακρόν χοόνσν. * * * Κατά την διάρκπαν μιάς τε/ν?- τή; εις την Τ?«ρκελώνηΛ, ν.ο-'ποιος αγνωστος κατοόρθωσε νά παρεισ- Φρύση μεταξΰ των Πριγκϋτχον και νά τραυματί<Τϊ' σοβαρά; α έ μιά ιια- χαιριά τόν Βασιλέα της Ισπανία; Ό Τίτα της δπε.ρ ας, α, ό έ τον γνωστος άοιδος ;·ικρόν Βραζ-λι- ΦεοΐδινάΛ'δον τόν Γον. Συν?'λα6ον άιιέσοκ; τόν δολθΓρόνον ν.αί τόν ύ- προαί,ον είς βασαΛ'ΐστήρια οιτα νά α,τοι/Λλνψη τούς λόγοΐ'ς διά τονς· όποίοκ; απεπειράθη νά δολοφονή- ση^ τόν Βοοσιλέα. Παρ' α7.ο έν τοίτοις, τα βασανιστήρια. ό δολο- φόνο; έ',τόιενε πάντοτε νά λέγΐ! ό'τι ό μοναδικός λάγος διά τόν οποίον ά.τχφάσισε νά δολοφονηση τόν Φροδινάνδον η·ταν ή άσχ»ιιιία χον, την οποίαν δέν ήμποοοϋσε'νά'ύπο- φέρ ρι — Δέν ?τραι»}.ιάτισα θανοσίμα); τόν Βασιλέα), προσέθεσε. Δηλώ δ- μοι; ϊπ.ισήμως ότι ά'μα άνακτήσο) την έλενθτοίαν μόν, θ« προσ.ταΟ·ή- σω νά άφαιρεσο) την ζο>ήν ί"ός
μθΛ-αΓχου παραπολΰ άσχΓΐμομούρη
διά νά διη·ίτύνη τονς ΊσΐπαΛΌΐίίς!
* * *
Ή γηοαιά αασκησίη ντέ Π ομ-
πινιάν, ή όποία επαιζε πολΰ ά'σχη-
ιι« γαρτιά. ελϊγε ;·'να βριίίνυ ιΐς τόν
κιό|ΐητα Περνέ. ό όποκκ την έ*κέρ-
διϊε πιζντοτε στό παιγνίδι.
— Νά πάρη η ορνή, κι'ιρ4? κό-
μη, πρέπει νά όμοΑογήσετε ότι γΙ-
σθ? ποιλν τν·χΓ,ρ<)ς στά χαρτιά. . . Και τόν π.,.μου νδπαιζα μαζύ σας θά τόν εχανα... τόν αψψα τότε γΐα * ♦ ♦ ιά τού καί τα τηγαινεΛρίχατοιι.^ άπό τάς παρεσς πο«^ Κ νΤπόοοου, τόν &ηαοπικόν και — Δόκτωρ, τοι- '* εί,,αι τρου τής -Κύ(κεχυμη?2 ο?.6γος, ΓΪμαι «αι.?·,*' ιιέχρι των άντΐΛοδων. ■ δότω?ε' Ι νά "Ας ?^?^£01( τα. ετάνο) σέ οΐα«ρο. ϊα ^^ Γ,σαν πολύ της !^ ποήν εκείνην τού £ ποήν εκείνην τού £ και τού Μ««^

5Ε0ΊΊΟΝ ί
!>ΛΥ, Αυθϋ.νΤ 5, 1928.— ΥΟΕ.
XIV.
ΝΌ. 4849.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.—
ΓΙΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΊΑΤΑ ΤΗ-
Ό "Αγγλος λοχαγός, Φράνκ. Τ. Κόρτνεΰ^ δστ
τούς τρείς σνντρόφους τού έσαιθη υπό τοϋ άτμ<Μ Μιννεγουάσκα, δταν τό άεροπλάνον των κατέπε< τί;) μέσιρ τοΰ Άτλαντικοΰ. 'Εδώ φαίνεται καί ι ροπλάνον. >
— >-ντΙ ° Γ*<>Ο1 Ν'^έ.αψυ, ό πρώην παγκόσμιος ποωτοπυγμαχος των μεγάλον 6α-
~./Ι Ι !■ '*"'η> κα1 ή σύζυγός τού, Έστέλλ Ταίϋλοο, κινηματογραφικος αστηο, υπο-
Ιγ 1>ν Μ ν«(ί((οι-ν συμβόλαια, διά νά παοουσιασθοΰν είς εν έργον εΐα της σκηνης.
Ή Βεατρίκη Φρήμαν, ή όποία έπεσεν είς την
Ταχό, τής Καλιφορνίας, όταν άνετράπη ί) λέμ6< καί ό <ητνταγματάρχης Τσάρλς Λίντμπεργκ, ό τ μος άεροπόρος, όστις την έσωσεν. τής Νε:ας 'Υόοκης μεταβαίνοντες νά παοαθερίσουν εϊε Κάιιπ Συί*. Μαραβωνοχορευταΐ είσερχομενικ εις αίαο λεωφορείον, τό οποίον τούς μετέφερε χορεύαντας άπό τό Μαντκτον ΓκάοντεΛί. εί: ΜποίτίΛοοτ. Κονν.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΙΌΥΣΤΟΥ, 1928.
ΤΗΕ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΒΜιΤ
1919
ΑϋΟϋδΤ 5, 1928.
ΓηΙ>||β|ΐ€<Ι ΟβΙΙτ «η<1 Βοηαβτ *>τ Μι«
ΕΝΟ55Ι5 ΡϋΒίΙδΗΙΝΟ ΟΟΜΡΑΝΥ. Ι εκ.
140 \>:Ι ϊβΙΗ ΚΐΓβίΙ
Νβ« ΥοτΙι. Ν. Υ.
ΝΙ0ΗΟΪ.Α5 Ρ. ΤΛΤΑΝΙΣ, ΡΓββ.-Ττββ*.
ί 15. νΕΝΕΤΟΧ, νΐοβ-Ρτ«3.
ΟΑΡΠΑί $100.000.00
Α(3<3γ«ϊ3ι "ΝβΙΙΙκ—14" νΥαΙΙιΙηβ ϊϊΐθ—ϊϊΐΐ—»εΐε 5υΒ50ΚΙΡΤΙθΝ ΚΑΤΕ5: ΟΑΙίΥ Οηβ Υ, ΙίΙΪ. ΑΤ ΤΗΕ Ρ05Τ ΟΡΡΚΕ. ΑΤ ΝΕ»
ΪΟΒΚ. ΝΕ* ΥΟΗΚ. υΗΟΕΒ ΤΗΕ ΑΓΓ Ϊ.Τ
_______________ΜΑΚΟΗ 3. 187»_______________
ΡΕΤΚΟϋ Ρ. ΤΑΤΛΝΙ8
ΡοιιηάβΓ βΐχϊ Ί
Ογ ϋ. ααΗίηιαΙιοβ. ΕάϊΙοΓ.
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ <·*' ™** ΚΥΡΙΑΚΗΝ ι ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡθΜαΝι ' αμερικκζ Ι εχοτεε':κοτ ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ μηος ΤθΙμηνος $10.10 Ι Έτΐ|«1« ... . . $ί.θθ ι Έξιίμ—η .. *··»« . $θ.00 Ι Τοίμηνο: ..· **··· ΚΥΡΙΛΚΛΤΙΚΟΣ $7.08 13.60 $2.00 'Εχηοίβ Τρίμηνβς ΕΙΚΟΧΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ $4.00 ♦ζ.οο $·-β· $ϊ.4β 14.βθ τα έμβάομαχά β«ς βιο ίβ- ίώ Ι χλΐιοωτίιΐ είς Νέον Ύόρϋην 4»»· ..... ·Ν»ϋοηα1 ΗβΓ&Ιά". Επιστολαί Μ φΐίχ»νσαι χαοτονομΐσματα Λίαν νά αΛνοτί*- ϊονται ονστηρένβι είς διαταγίτν "Ν&ΙΙοηβΙ ΗβΓ»Ι<1", 110 νβ8ί ϊ«11> δΐΓββΙ, Νβ»
ΫογΚ, Ν. Υ., άλλως ίέν ^ίοομιν ϊ*»ύν—
6*· Αχ«λ»ο»&οΐν.________________________
ΧΕΙΡΟΙΡΑΦΛ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ ΚΑΛ
ΗΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΟΟΝΤΛΙ ___
/•(ταφΐϊα «ΈΛνιχβϋ Κήριτχβο έν Αθήναις
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ Ι*.
ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ
Απάντησις τού Ύ«ουργο» των Άπθεκιών είς επε¬
ρώτησιν.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 5 Αύγοΰστου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθνικοϋ
Κήρυκος»).— Κατά την χθεσιντΓν συνεδρίασιν της Βουλης
των Κοινοτήτων, ό ύπουργός των Άποικιών. κ. Αηΐ*?Γ>Τ, α¬
παντών είς επερώτησιν της βουλευτίνας τού Εργατικόν κόμ-
ματος, Δδος Ούίλκινσον, εδήλωσεν ότι ή μεγίστη πλειονότης
τοϋ πληθυσμοΰ της Κύπρου άπαρτίζεται έκ Χριστιανών Έλ-
ληνοορθοδόξων. Ό ύπουργός εβεβαίωσεν δτι οΰδεμία δια-
πραγμάτευσις διεξήχθη μετά οίασδήποτε ξένης Δυνάμεως ά-
ναφορΐ'/ώς μέ τό μέλλον τής Κύπρου, συτε υφίσταται -πρόθε¬
σις διεξαγωγης τοιαύτης φύσεως διαπραγματεύσεοη'. Ή
Μεγάλη Βρετανία, κατέληξεν, θά εξακολουθήση νά κυβερνά
την νησον χάριν των γενικων σνμφερόντων τοΰ συνολΓ/ίοΰ
πληθυσμου της. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ
ΑΧΜΕΤ ΖΟΠίΟΪ ΒΑ ΑΝΛΚΗΡΥΧΘΗ
ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΟΝ ΠΡΟΣΕΧΗ ΟΚΤ
τοΰ ΪΙολιτεύμαιτος
ΤΥΡΑΝΝΑ, 5 Αύγούστσι^. — (Ήνωμρνου Ττϊπου). —
Ό Πρόεδρβς Αχμέτ Ζογκοϋ θά άνακηρυχθη βασιλεύς της
Άλ&ανίας τόν προσέχη ΌκτώβρΜη·, κατά τάς υφισταμένας
ενδείξεις. Τό Σύνταγμα $α τροποποιηθϊ) πρός άντικατάοτβ-
σιν τον Δημοκρατικοΰ Πολιτεύματος διά της —ΐΛααγματιχής
Βασιλείας.
ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΝ
ΤΟΝ
ΤΣΑΑ8ΑΡΗ ΚΑΙΡΑΑΑΗ
Είς τόν καταρτισμόν τοΰ
συνδυαβμου Άττικής.
ΑΘΗΝΑΙ, 17 Ιουλίου.— Ό
κατοφτισμός των σννδυασμών τοϋ
λαϊκοΰ κόαιιατος Είς τινάς περιφε¬
ρείας προσκρούει είς δυσχερείας,
όφειλομένας άφ' ενός είς τάς αξι¬
ώσεις των τοπν/.ών παραγόντων καί
άφ' ετέρου είς την έπΐΛογήγ των
προσιόοΐϊιΛ', ίδίοι είς τα μέρη δπου
καταβάλλεται πΊΐοσΒτάθέια διά νά
έπιτΐυχθίί γενικϊοτέρα σΐ'νεργαοχα
των άντιοενιζ^ικών κο·ιμάτων.
Οντω, έξ άφοριιής τοϋ καταρ-
τισμοϋ τοΰ σΐ'νύικΐίϊμοϋ Άττικής,
προεκλήθη διαφωνία μεταξύ τοΰ
λαϊκοΰ κόιιΐΛατος καί τής όιιάδος
τον κ. Βοζίικη, σσγνίεκριαέν"ως δέ
αετο?ξϋ τί>ν κ.κ. ΤσοώΡίάρη καί
Ιωάννου Ρά7Αη, τοϋ δευτέρου ά-
ειώσαντο; πί^ήρη πρωτοβουλίαν
είς τό κλείσιμον τοΰ συν&υασιιοϋ
Άττικής καί αή στέργοντος όπως
περιληψ'^ίϊ ε^ζ ατ-'^όν ώοισμένος
ΰποψήφΐος.
'&τίσΓ^ς; ή ομάς Βοζίκΐ] προέ-
βαλεν ωρισμένας αξιώσεις επί τί¬
νων έκ των έπ«χρχι<ΐκών συνδυα- σμών, τάς οποίας αξιώσεις ό κ. Τσαλδάρης αφήκε νά έννοηθτί δτι 6έν δύναται νά δεχθή είς τό ά»ϊ- ραιον, λόγω των ίιποχρεώσεων τάς οποίας εχει τό κόιιμα τού ελ«ντι ωρισμένων ςρίλων τού. τ% χθεσινης ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ^ΗΣ_ΑΗΣΤΕΙ51 ΤΟΥ ΚΛΡΟΥΣΟΥ Οί συλληφθέντ&ς ώμολόγηααν την ένοχήν των ΑΘΗΝΑΙ, 15 Ιούλιον— Σο- 6αρ*ί)ταται αποναλΰιΐ'ίΐς εγένοντο χΟές έν σχέσει μέ την ληστείσν τοθ ΚαροΰοΌυ έν Ααρίσ»ι. Οί ποοχθές συλληφθέντες ώ; δράσται της λ»- οτϊίας ταΰτης Ν. Χασκ·)ΤΓ;; καί Άλ. ΣανίΐλλαΓιίου έςεταζόιΐΓΛΌΐ εί; τό Γεν. 'Γ[ΐήμα Ασφαλείας <Ί»μολό- γησο.ν την ένοχήν τοιν καϊ άορηγή- θησατ έν πάτΤϊΐ λεττομερεία ΰ-τό ποίας συνθήκα; διεπρκχΡη ΰπ' αυ¬ τών καί νπό των συνπΌχοαν των ή λί πράξιν τής αϊχμαλωσίας ναί ί πευσμέ«ι*ς ανεχώρησαν έ" Λαρί¬ ση; οΓ Αθήνας. Ώμολόγησαν την -ράξίν Προ ήιιερών σι·λ?.ι·)<χ3£·ντες οί Δ. Ζά-κ'-'.α; καί Νταφώλί-ς ίί>ιιολό-
γησαν την πράξιν των καί έ.-τέστρε
ι(>εν έκαστος τό μερίδιον των λύ-
Κό ύ
ή διαφωνία αύτη εξηκολουθεί, έν-
τα>εί€Ϊσα μάλιστα έξ άφοριιΓχ; 'ζω-
ηράς τιΐλεφωντκής σΐ'νεννοήσεως
μεταξύ τοϋ κ. Τσαλδάρη καί τού
κ. Ί." Ράλλη. '
Έν τώ μετσξΰ αί συνίννοήσεις
διά τόν ν/τΓαρτι-αμόν των έπαρχΐΛ-
τόσον τοϋ λαϊκοΰ κόιιιιατος, όσον
Κατάτάς άπο/.ού.ό|':ΐς των ?>ι«ο
ληστών, την ληστείοτν τοθ ΚαροτΊ-
σου (οργνάνωσαν έν Λαρίση οί
Δηιι. Ζά"κτ.ας κα-ί Γ. Νταφώλης οί
όποΐοι καί είχον στλλτιφθη
{V.
των
προοτοον! Έπτιδή όμως οίτοι έγνω-
ρίζοντο καλά μέ τόν Καροϋσον, ν/.-
θον είς σννεννοήσει; ιιέ τον Ν. Χά
σιώτα]ν καί' τόν Σαν.ελλαρίον, οί ό-
ποϊοι εύοίσν.οντο ενταύθα.
Οί δι'ο οδτοι £"δε/8ησαν καί ήλ¬
θον είς συνεννοήσεις ένταΰθα μέ
δχ'ο έγκληιιατιν.άν στοιχεϊα διαιιέ-
Όντ« έν Αθήναις, τα ότοΤα ατ-
λα6θν νά παίξουν τόν ρόλον των
έν.τελεστών είς την υπόθεσιν.
Άηρ°ΰ
την συμφωνίαν
η μφ
μεταξύ των ΐΓετέβηισαν ο^δηρο^ρο-
μικώς εις την Λαρίσση- ό Χασιώτης
καί τα δι<ο έΐ'κ/.ηματικά στοι/ΛΤα — τα όνόματά τ<αν τηροΰνται μν- στικά διότι διαφεΰγουν εισέτι την σύλληι|ΐιν — 4 ΐ|ΐιέρα; πρό τή,' λη- ί στείας. 'Εκεϊ τονς ανέμενεν ό Νταφώ/^ης καί ό Ζάκκας; χαί την ήιιέραν καθ ην διεπράχθη ή ληστεία μττέτνηοαν· καί όνέιαενον τόν Καροΰσσν εξωθί της Λαοίστ}; ό Χταφώλης καί οί δΰο αγνιοστοι έγν7.η}«οττίαι ένδν- θέντες στρατιωτικα; στολάς. Ό Χασιά'της καί ό Ζιίκκας παρΐμει- ναν είς την Λάρισοτν διά νά —αρα- κολονθοΰν τάς κινήσει; των ά-ρχών καί τάς σΐ'νενλΌησει; αί οποίαι θά εγίνοντο διά την παράδοσιν των λντρατν. Μετά την λήι|Ην των λν- τροον (ελαόον ώς γΛ*χΐτόν 300.^00 δροτχμάς), οί λ>?σταί έφΟΛ'ενσαν
τόν Καροϋσον, φ^(6οι'·μενοι ΐτρ' χα-
τάθοσΐν έκ μέροις τοι, άφχιν τόν
έκράτησον αϊχΜάλοιτον είς τον
στα-ΓΛον τοΰ Νταηρο'Λη. Άκολοι'-
7Μχί τοϋ κόμαοττος των έλευθερο-' θχο; έπανήλθον ί!ς την Λάρισαν
κοινιοσ·ί"<ι>ν το>ν
μάτων.
των κομ¬
μρ
ρων. Κατόπιν τούτου ή Χοιρρ
λακή Λαρίση; δι' ίπαντλειμμρνοιν
κρτ·πτογραφικών τηλεγ οαφηι ι άτο> ν
πρός τό Τμήμα Γεν. Ασφαλείας;
Άθηνωα' εζήτησε την σύλληψιν τοΰ
Νλά Χώ Γ Μ
η ζήη η ηψ ΰ
Νικολάου Χασιώτη Γι Μποι-ρο.τού-
λον, την όποιαν τό Τμήμα Ι'Γνικής
Άσφα?.νίας ανέθεσεν είς τόν άνΐΚ-
πομοίραρ/ον κ. Π. Καραμπελό-
ποιλον. Οΰτος μί-τά τέσσαρας ήμε-
ΠΟ*" ίΠΙΛ'Ρ νΛΙ 'ι—
V
Γ* Ι ι-ττ^ ΤΓΑιιη>· -*^. ·, λ.
σιη'εχους ν.αι επιττοΛΌυ παοα-
λόγω ...___
μοίραρχον καί τού μοίραρχον ·/.
Γεο>ργ. Ντάκου κατ' άρ/ά;"ίσχν-
ρίσ^Γ, ότι, προκειαένον νά μεταοϊϊ
είς Λάριοΐαν όι' ατομικήν τού υπό-
ιΤΡίΤΐν ΤΐΛ/ τΤί.Λί-/ί.ϊ<«η'ί. 5. 1 Α ^ ~"Τ Ή Λίσμπεθ Χίγχινς, μία τΰτν πλουοιωτέβων ντεμΜΜπάντ τής χώρας, έγχα- τέλειψε την άριστοκοατίαν χάριν της σκηνής, δπου διακρίνετο! ώς χορεντρια. 'Εδώ φαίνετα* μέ τόν συγχορευτήν της, Τζώρτζ Κλίφφορδ. ιρ τελείως την ταίτό- τητα καί τοϋ δευτέρου των προσώ- πων άτινα έξ Αθηνών είχον μετα- βίί εις Λάρνσαν, καίτ' Γίσον τού πρώτου .τροσόΛΤθυ ή ταί-τότης εϊ- χεΛ- εξακριβωθή εΐ<ίτί«ς άι<α τή οιιλ- λήψει τ»ΰ Ν. Χαοκ·}—ι. Ό τελ^'- τσϊος όντος διά χρΐιμάτων της αίχ μα?.03σίας είχεν «ν·ο(Ηίστ) ο&.Οχε.- δον έν Ι1ερ«στερίω. ?νθα συνέζη μετ1 έθί·χιένης τού, }τρός ανέγερσιν οϊ/ίας, ζαί κατεσχέθησαν τα χρή- ματα τοϋ οίκοπεδον. Ό Αλεξ. Σακεί.λαρίου άπό της στιγτιής τής συλλήι|>εο>ς τθ> τρέ-
μει όλακληρος πρό των σιηΐπειών
τοϋ νάίου καί προσπαθεΐ νά κρα1-
βή όπισθεν τον δθΓ'ΠΓυλου τοι·, ϊ-
σχνριζόαΈη'ος ότι άγνοεί τε>.είανς τα
δνο εξ ΆθηΛΐόν πρόοΌ,πα τα αετα-
βάντα εις ΛάρισαΛ'. Έν γένει άπω
τής στιγμίϊς τής σιΛλή«{)ε(ί*ς τού
εντίσκιεται είς κατάσταισιν παρα-
φροσί»ν»|ς.
Οοΐος ό
Ό Άλ. Σεκελλαρίον ρχει χρη-
αατίσει (5ηόλον8χ)ς διαφόΐροη* πολι¬
τικών προσώπων έν Αθήναις.
Εΐνιαι γνωστότατος έν Αθήναις
έκ τοΰ άρ*<α(ανίον ποραστψΐ'ατός, τού καί της Γρ·ονστανελ).ος την ο¬ ποίαν ένεδόετο κατά τάς εορτάς «τί τάς απόκρεω. Ό Ν. Χασιώτ»|ς, φνσι; οί<τα έ'γκληαατικίι, οί^εμίαν <η^/κίνιισιν π-θΛθΐ-σιπζει έκ τ% τόσον σοβα¬ ράς πράξεως «ν δΐί.τραξί καί των συνρπειών τβρτης. Κατάγεται εξ Αίχααρίνίΐς καί εχΐΛ διοττρ<ίξει €πϊ τσι««'.οκρατίας *ολλά π«ρΟΜθια· εγ/λήματα. Πρό έτών είχε την ύπομονί|ν νά ίργα- σ·^ έπίιιήνας όΡ,οκλήροις μί είι- τίλέσταΐτον ήμερομίσιΤίον ίίς τό χω¬ ρίαν Μίτάκραινα της Λορίσΐ)ς και τα πέριξ χωρία, χαρβδθί:ών όΐαΐ>ς
αίχμαλίοτίκττι εύπορώτατον ΐδισ/.τιΓ
την τής Μνάκραινας, δι' «γνω-
στονς δμο>ς λόγους δέν 'Λττίί-^Οωβε
νά π·οαγματοποπ'|στ| τα σχέδια τού.
"Ηδη υπό τού Τμήματος Γεν.
Ασφαλείας καταβάλλονται Μρ-
γίΐαι πρός σί·λ?.η»|χν «αί «όν ν.το-
λοποιιένων δνο μελών της οτηηοοι-
ας ταύτης.
"Οί σινυ.ιιφθέντες κρατονντοι η-
σετι έν άττομηνώσει είς τό 'Γιιΐ|'"*
Ι^νικης-'Ασφαλείοτ, αή έπ
μένης Είς οΐ-δένα τής έπικοι
μετ" αυτών.
θεσιν
ή
τόν παρεκάλεσε ό Αλεξ. ί
ακελλαρίοι· οχως οδηγήση Γ/εί Ι
δΐο γνωστά τοι< ποόσιοπα τα ό.τοϊ- α νά θέση είς επαφήν μέ τόν Δημ. Ζάκκαν όπερ καί ?π·ραξί προσθέ- [ σας ότι, τουτο, Γλαβΐ χώηαν δι'ο '' η τρ·;1ς ·ΐ|ΐ.ιέρα; κρί, τής α'ιχμαλο)- σίας τοϋ Καροικΐσΐ' άφήο-α; τρό ίϊχον αφίση άφότου είχον στρατιωτικήν στολήν πρός |ρ; ρ ής χμ σίας τοϋ Καροικΐσΐ', άφήο-α;, τρό¬ πον τΐΛ·ά νά υπονοηθή, ότι τα γτοο- σω.τα ταντα διέττραξαν την αιχμα¬ λωσίαν. Έν τω μεταξΰ ό Άνωτε- ρο; διοικητής Χωροφν.·λ(ϊ/.Γ|ς βεσ- σαί.ίας Σννταγματάρχης κ. Βοΐοο; ά5τέΐ-ει/.εν είς Αθήνας τόν ιιοί- ραρχονκ. Π ολ'. Γιανόπουλον. Μό λις ό ν.. ΓιαΛ'νό.τουλος εί~£ν είς τόν Νικ. Χασιώτην λεπτομερείας τγ;; δια-τιροτχθείσης αΐχμαιλωσίας ώμο- λΟΛ,ηκτεν πλήροος τήΐν ένοχήν τού καί τάς λεπτομερείας τής πράξεως; τού. Ή βύλληψις τού Σαχελ- λαρίου. Κατόπιν τής ένεργηθίΐ'σιις συλ¬ λήψεως τοϊ· Ν. Χασιώτη, ό ιιοίοαο χος κ..Ντάκος. έχων πληροφορίας· περί τοϋ Αλεξ. ΣνΓκε>Λαρίοι ά-
νέίίεσβ την σύλλτεψίν τοιιΥις τόν
άνΐ)Η^ο$ιοίρ«ρχον κ. Ί. Καραιιπι-
ναν, όστις καί έπέτι>χε ταντην -Χί)ές
την πρ<οΐαν. Ό μοίραρχος κ. Γιαννόποιλο; ς ιιετά τοΰ ιιοιράρχου κ. Ντάν'.ου, κα- δι^δτ) τόπιν είκοσιτετρ«ώροΐ' έ.τΐμόνόυ ί- διά-ρϊι'-νης ΐν Αθήναι; καί Πειραιεί ΛΑΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΔΙ^ΑΣΜΑ ΚΑΙ ΠΙΑΝΟ ηαΐζονται χ αί είς Μανίολϊνο Βιολί η Πρός 25 692 ΕΛΑ ΜΑΖΥ λ^ "Ε - λ (0ΒΟΛΌ5) 675 Ο ΨΑΛΤΗΣ (Ταηιο) _ Δ. Ζάττα Ψάλτη #ά φέ-ρω'Αρ-χόγγε-λο ΜοάβΓαίο 676 ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ "Αχ'Μο-διστροΰλβμοϋνα-ζά-ρα καί ΕΠΙΣΗΣ ΕΞΕΔΟΘΗΣΑΝ 685 Σιγαρέττο,-Τα Σταφύλια...25ο 674 Τα Μπαβμπεράκια..........25β 696 νοΙ^Λ ^0&Ιπΐ6ηΈλλ.Λίξ.26« 680 ΓΐατΙ?, Λνπητερ6Τραγοΰ{^.25ιι 684 Αετός,-'Η Βοσκοποδλα...25β 678 Πάν'ΗΈλπίδίζ··,· 679'Ελληνο-ί 687 Ό Γέρος, 689 Τ'Άθώα σο« ΐχίόσεις ϊ*ί« γενικόν τι>ιο«στάλονον. ^.
Γράψατι: ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑΙ,Ό, 134140 ΤΓαΙ 26Λ "
677

Αί^^^
ΠΡΒΠΒΙ Η ΓΥΝΗ ΝΑ ΣΥΣΤΑΙΝΗ ΤΟΝ ΜΝΗΣΤΗΡΑ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΗΣ;
,. ^ ;6Γ,~ ν«ιιιιί·-« κνοία δένΙΤΙ ΕΠΑΑΕΝ Η τν»νΐ-«— — _&- .—..._.._____________
- τί) έξη"; καμμιά κνρία δέν
«,έτρι νά συοτηνη τόν μνηστήρά
*. τ,ν,; τόν σύζυγον της.....
Πώ' ' Ν'αί· Τόν Μνιτστ'Π9ά της
*ώ:χ»ν σύζυγον τη;. - εάν, έννο-
^, ί-ΐναι αρκούντως τυχηρα
ά έχη χαΐμνηστήρα καί σΰ-
Γήν συμβουλήν αυτήν δέν την
ίγν,όοι^ η Κάθλιν, σύζυγος τοΰ
•Ά"γ5οι·λοχαγοΰ Ντώγκλας Σκώτ
Μκούόλω ιί αν την ΙγνώριΪ€, ίνέ,ν
' ή
ζΐΓ,'Ο»
αντ0
Είναι πολΰ λι-πημένη.
Ή Κιί'9'λην εγνώριζεν όλην την
έναιΐάτητα τού λοχαγοΰ, ό σποϊο;
«ότι δέν είχεν εϊπη «οχι^ είς τας
ϊδιοτροπίας καί τα;^ άπα.τησεις
ΤΓ,ς. ν·ιϊι οταν μίαν ημέραν, έκεϊ υ-
είς τόν δρόμον υια-
&ν πΡ ς ρμ
1{, ,,ί τόν ιιελλοντα δεύτερον σύζυ-
^ν Γ||;, — προτοΰ άκόμη νά λά¬
βη τ» διαζύγιον — οιτνήντησε τόν
πρώτον <».:ώ.οΐ>στατα τόν ρστηιιά·
Π|ΐ7ΐ: /αί έσύστηστν είς αντόν
χον. ιινηστήρά τη:.
- Ντώγκλας, τω είτε, ήξευρα·
ότι είσαι ττολϋ ν.αλός, <υστε σοΰ νυ- νιστοι άπ' ίδώ τόν κ. Να>ί, μνη-
ΤΙ ΕΠΑΟΕΝ Η ΣΥΖΥΓΟΣ ΕΝΟΣ ΑΓΓΑΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΑΦΕΛΕΙΑΝ
ΝΑ ΣΥΣΤΉΣΗ ΤΟΝ ΜΕΛΑΟΝΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΝ, ΠΡΟ-
ΤΟΥ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΛΑΒΗ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟΝ.- Ο ΑΓΑΟΟΣ ΛΟΧΑΓΟΣ. ΟΣΤΙΣ ΕΛΕΓΕ
"ΝΑΙ" ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΛΗΜΙΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΟΥ, ΕΦΘΑΣΕ ΜΕΧΡΙ
ΤΟΥ ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΞΗ ΠΡΟΣΠΟΙΗΤΗΝ ΑΠΙΣΤΙΑΝ ΔΙΑ ΝΑ ΤΗΣ ΔΩΣΗ
ΒΑΣΙΝ ΔΙΑΖΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ— ΠΩΣ Η ΣΥ-
ΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΜΝΗΣΤΗΡΟΣ ΕΞΗΓΕΙΡΕ ΤΗΝ ΟΡΓΗΝ ΤΟΥ.
Ό Ντώγκλας. μίτεχειοίσίτη παοα-
κλήσεις, καί όταν αί παρακληθείς
Λ<:ν *=ιη>€ η*\* ™ «*/*-η.Ώ .. —. -_. _______. '
δέν έφερον άποτύλεσΐία, ιιετεχειρι-
σίθη νφο; έντονώτερον κ.αταλήξας
εί; υβρείς. Διά τοΰ τρόπου αύτοι
?ξεδήλοχτε την 5νσαρέσκ(ειάν τού
/.αί την άγανοτ/τΓρσίν τού διά την
άγρροίχον καί επίμονον άρνησιν
της σύζυγον τού.
Αύτό ήριχεσεν. Ό σύζυγος ποτέ
δέν πρέπει να μεταχειρίζηται αύ-
—-τ·νη/-».«»» · »1 *Τ» — *«■ —λ- — „ „ — —ι— _. .Λ"- - - - -
νηται. νίϊύβρϋΐη, άκόμη καί νά ρα
πί-η τόν σύζυγον τη;, την στιγμήν
όμ«ς ·κ»θ' ην £-<ί~:ϊνος θά δείξί| ό¬ τι μέσιαι οτάς (ς}>ί6αζ τού ρ·ρει οίμα
εφυγεν εκ της οικ.ι«; και ουτε καν
χαγόν Μακονλω. στζυγόν μου.
Ό λοχαγός π.ράγματι εί'ρεν άρ-
νετήν άγαθότητα την στιγμήν εκεί¬
νην 'οστε. νά ερωτήση:
— Καί πώς είναι δυνατόν να ε-
χτις ιινηστήρα. άφοΰ άκάμη εΐσαι
σΰζΐ'γό; ιιου:
— "Ω, Ντώγκλας! είπεν εκρίνη
όηοαζοαένη.—Γνωρΰ.εις δτι δέν
δίνοιι ν σήμίρα προσοχή είς τέτοια
ποάγιιατα ..
Ό Χτώγκλας χορί; νά δώσιι
προσοχήν είς τού; λόγους τή; οτ-
ίνγιυ τού — λέγομεν σύζυγον τον'
ναίΐόσον είς τα όμματα τιΰ νόμου ή
Κάθλην ήτο σύζυγός τού. μή εκδο¬
θέν™; :'τι τοΰ διαζυγίου — έστρά-
φη πηό; τόν κ. Νωε καί μέ νφος
σαοι/αστιν.ώτατιν τω είπεν:
— "Ιίστε είσθε μνηστήρ τής
σνΓΰγου ιιιυ. Σά; σιτγχαίρω!
Ίνΐινε τότε ευγενώς την κεφα¬
λήν τού ζαί ποιήσας κανονικήν με-
τοβο} ήν άπειιακρανίτη.
Ο ν. Νο>ε έμεινεν έιιΰρόντητος.
— Τί εκαιιες; εϊίϊεν έιπϊπληκτι-
Χ"ι; Ίΐ>ός την Κτίθλην. Θά ιιδ; κά¬
μη 'Γΐΐσαρίέ; τώρα. . .Καλλίτερα
νά ιιι'|ν τοΰ μιλοϋοτς.
— Λνοι/σίαι! εΐπε γεί.ώσα μα-
ν.σοίω; ή Κάθλην. —'Εσΰ δέν τόν
γν·ίοοί;Ρι- 5πτ0- τον Λ>νο»ρίζ(ο εγώ.
Δίν 6?.ΓΛεις δτι τον έκυρίΐευσρ ή
ζηλΗο· α{,τα άποδεικνύει δτι μΐ· ά-
Υα-ΐα πολύ. ΉΐλπορΛ νά τόν ταλί-
5"| ρι: τό αιτίρό μου δάχτιΑο.
-"^τά μίαν έβοομάδα οί 5>ικηγό-
Ρ0|τΐ!: Κάθλινν την ε'ι'δοποίησ«ν δ¬
τι <) σύΖιη'ός -της ^ρι^ μίαν πο- λι) ΙΥυοΛν Αήι'Ατ.·.. όϊ- ,-Λ «™Λ^,,:^ τόν ά—:χαιρ«τησρν οταν ό λοχαγό; άΛΐχώοτ)οΐε διά την Ίσ'παΛ'ίαν. ^ Τό πρώτον πΌάγμα. υπέρ κατά την άπονσιαν τοϋ συζι>ι/ου τη; έ'-
ν ή Κάθλΐ^ν, ήτο νά αναθέση
κΛΌν τη; ε'ις την φροντίδα
ν
τό
είς
δόιϊδαν ρ'ις τα χαοακώ-
ματά των. "Οταν δέ οί Τ^ιοι της έ-
ς>ΐγΐ]<«γ τό πώς καί τί, τότε ήν- ^ψί τ!) ιιέγνχ σφάλμα, απτρ οιέ- ^ί^1^ σνστήσασα τόν μνηκττηρά τΠ; ""!><»; τόν σύΐυγάν της, ποοτοΰ ν« ^βητό οιαζύγιόν της. „. Ίρό δι·ο περϋτου έτών ή Κά- μέλο; " · Μ,ν τη; αρ>στοο<ρατιας το" Λο'ί>ίνοα). έβαρΰνθη νά" διέρ-
ΪΊ^ι τον 6ίον χα^ις σύ'ςυγον, έ-
^">'|
(V-
συνέπεπεν ό'>στε κ«ί ό πα-
τιΐ9 της έ6αρΰνϊτη νά τί); δίδη χρή
ί^τα χάρ δδά άά
χάριν διασκβδάσεων, άπεφά-
',"'* να δί^θή την ποότασιν τοΐ
; /αν°Γι Μακούλω καί χωρίς πολ-
"- «ιατυπώσεΐς εγένετο σιίνγός
τ0'■ Άν εν εΤτο; τό ζεΰγος ?ζησεν
?')νικω;. απέκτησε οέ καί υϊόν,
:-»τι^ ναί>· δλον τό διε·ΡΠ|μα έκίϊνο
«τυ.υγο; δέν ε.ταο,τιε νά λέγη
,.;, αι:Λ π; όλα τα θελτκιατα τη; συ-
ςι7°>,' τού.
Μ' 6 λοχαγό; Μακοι'Άω διε-
α,/.Ί ^ νά μεταβή είς Ίσπανί-
ΐτόν'^1 Η*ικΓΐ, άποστολτί. Είπε >λι·
ι ι; την σύζυγον τού νά τόν συ-
οί,ν ϋ θίΐίνε ν' ακούση κα
Γ;, '/ν <<ναι>> ε·κ τού στόϋατός της
τής
τρό-
νά τρέχη μέσα
ς η
τού πατρό; τη;, μαθ' ό η
τάς παλαιάς 'Μαακίδάσεις την;. Ό
Υ: Νώε ήτο ό άχώριστο: σύντροφό;
της πρός γενικόν σκάνδαλον ολο¬
κλήρου τή; άριστοκριοΐτΐικής -/οινο>-
νίας της Άγγλΐχής π'ροπτνοχ-σης.
.Όταν δέ ό πατήρ της ήρχισε νά
ής κάμτι κάπως ζω-ηροτεΛας παρα-
τηρήσεις σχετικώς ιω τάς σι^νάς
έπ)σκή|«ι; τοΓ· κ. Νώε. ή Κάθλην
άπλοΰστοΓΡα ΙΊρυγεν άπό την οικίαν
τοϋ πατρό; τη;.
Εγνώσθη τότρ ότι ό λοχαγός
Μ.ο*οούλω ειιείλλε νά έπανέλθτι έξ
Ισπανία;, ληξάσΓ,ς τή; αποσταλή;
τού. Ή ΚαίΡ'λην ύπέμνιΐσ£ πρό;
τόν έραστήν τη; ότι ήτο καιρός νά
ΛΌμιμοποιήοτοσι τόν ρρΌτά τιον διά
γάμοΐ'. ιζφοΰ δ}ΐως πρό*?ρον λάδ])
αίιτή διαζι'-γιον.
Ό κ Νώε, ά'ν9ρ<;,<π·ος εΐκριτής καθ·1 ολα τα φαΐΛ'όμενσ, ήννόησΐεν δτι διαζΐ'γιον λαιιτκινόμενον μέ αυ¬ τόν τόν ίδιον ώ; ενοχον ιιοι^είας. θά άπετέλει κηλΐδιαείς τίιν ίντόλη- ι|«ίν τού καί εις την τιμήν τής Κά¬ θλην, εσκέφθη λοιπόν α?ιλο τέχνα- σμα καλλίτερον. «Ποέπει νά αποφύγωμεν τό σ'κάίν^ώ.ον διά παντό; τρόπου, εί¬ πεν πρό; την ερωμένην τοτ'. Πρέ- πϊΐ νά παρακαλέση; τον πατέ'ρα σου νά υπάγη πρό; σΐΛ'άνΐΓ(]σίν τού καί νά τόν πείσ-ϊΐ νά σου δώ¬ ση ούτος αφορμήν· .-ΈνΛΌεϊς: ΠρεΙπϊΐ νά δείξη ό ΐδιος; ά.τιοτίαν». Οί'τω λοιπύν. όταν ό λοχαγός ?- φθαΌΐΡν εί; τόν σιδημοδρομικον στΌτίτιιόν τοϋ Λονδίνου, ό πενθερό; τού τόν ύπεδίχΐΓη άντί τή; οαζύγου τσΐ'. Τω υπέμνησε τΓ,ν μέχρι τοΰί>ε
μεγάλην καλοκαγαθίαν τοχι ά.τΐε-
ναντι τή; συζΰγου τον, τόν παρε¬
κάλεσε νά την λυηηίΚΐ καί λό την
βοηθήση δαως έξέλ·9η άπό την δχ-
Ή Κόμησοα ντέ Ζ<Η, χαταγωγης, τ.κ ό,τοίας τον μ«τα τού γ<ίμον διέλτ« τό Βατικανόν. Η δνΐς Βαρδά^α Γιάγκ, νεαοά «δια νοουιΐΐνη» τοΰ Γκρήνγουϊτξ Βίλλαιτζ, ή ΟΛθία διαβεΑίβοΐ ότι αί σχέοεις της μέ τόν συγγοαφείΐ ΜπόντενχαΙμ ή¬ σαν καθαρώς πλοττωνιχαί. σκολον θέσιν, είς ήν ευρίσκετο, κκχί νά διοσϊράξη μίαν π?^αστήν σττμίαν δποις τή; παράσν(η την νόμιμον βά¬ σιν διά την υπέρ αυτή; έκδοσιν δι- οτοαστοϋ ποσοϋ δι' εξοδα διατρο- φής της καί νά δοθή ή μικ·ρα κόρη είς την μητέρα. Τό τελευταίον 6ε- 6αίίο; θα (Λτνεπηγε την καταβολήν αζννίου, ,άφοΰ ή κόρη τού δέν »'ιμ-' αΊων ε'Ε-όδων έκ με.ρου; τοΰ πα- ποοέΐ νά ΐήο-'Ι πλέον αέ αυτόν. . . ■ τρο; διά την διατροφήν τή; χαρής τιμίαν αϋτΐ|ν καιίτ' Ιαυη|ν, άλλά ρίπε «ναί», μή ·θ^.ο>ν νά φανΓ, ά-
τήν «παροχήν αφοριιής» κκιί άφοΰ ,γενής καί νά δυσαρεστηθή τήν.άγα
έπλη«<ί»θη δσα επρίπϊ, μετέβη ικ-; πημένην τού σύζυγον. Είς αιΊτό τό τα τοΰ λοχαγοΰ ?ίς εν ξενόοοχεΐον | σΓ^ϋείον εί'ρίσκοντο τα πράγματα ϊίς τό οποίον δΐίνυκτέρρυσαν οί δύο χί»ρί; νά κοιμηθθΰν κα λου, έγελων διά την παιζομέΛ-ην κωμωδίαν καί έπαιζον ντόμινο ό¬ λην την νύκτα, την δέ πρωΐοτν έκά- λεσαν θύο έκ των ύπηρετων τοΰ ξε- νοθοχείου απλώς "/αί μόνον δπω; ί^β^,,/.νΑτ. ι, ρντοί τοΰ ίδιον δίοαατί- υ η ή έντός τοϋ ίδίου δ δια·νι·κτίρεν»σΐ; τ<ον! Τό τ<ον.! Τό γεγο- 5ή ΐ νός αυτο, η ιμευοης οΐ^υχ», »^«- οΤία» τοΰ λοχαγοΰ Εχρησιμοποιή¬ θη ΐιπό των δικηγόρον τη: Κά"' ώς βάσις τής άγωγής τη; ι-1 ζύγου διά τη; οποίας ή Κάθλην θ' αφήνετο ελευθέρα νά ζήση τοΰ λοιπού μαΐκοάν ενός τόσον σκληροΰ άν&ρώπου... Τότε όμως έλαβε χώ¬ ραν ή μοιραία: έκείνη συνάντησις χαί ή σύστασις τοΰ μνηστήρος πρό; τόν σύζυγον υπο τής Κάθλην. "Οταν ό λοχαγός άπρμαικρύνθη, εσπΛ,νσε νά συναντή<*π τον δικηγό¬ ρον τού. Εξήτασαν τότε αμφότε¬ ροι διάφορα πρόσακαΐ καί ό τέω; ά- γ«θος υχλ άνύποπτος σύζυγος έμα- Αε Ζπ ή σΰζνγός τού Λρό πολλοΰ μβτά τοΰ κ. Νώε. Είς τό Ετ την άγωγίτν αυτήν ή Κά-|θε ότι ή σύζυγός τού ^ό Λολλοΰ θΑην'Κήτίΐ ν' Ακυρ*»!}» ό γάμος | «ννεζη μβτα τού κ% Νωε Είς το τη: μετά τοΰ λοχαγοΰ ^Ιακοι>λω, δικαστήριον ύ λοχαγός εξέθεσε οΛα
νά τΓποχρεωΐτη ούτος είς πληοο>μην' τα διατοέξαντα ·κ«ι εξηγησεν οτ·.
ή «άπιστύα» τού Γ)τ° πραποιητή,
σχριδιασθβΐσΐα υπό τοΰ πεν*9ϊροϋ
τού εξ συστάοΐεως μετά τής συζύ-
γου τού και τοΰ κ. Νίκ καί ότι
αιττό; Ιλ τή; πολλής άγα!πης, ήν
ησθάνετο πρό; την Κάθλην συγκα-
τετέθη νά τής δώση τό διαζΰγιον.
"ΟτΌίν όμω; ιϊδεν ότι ή συζι>γός
Γοΐ' εφθαισ:^ μέχρι τοΰ σημείοι· ώ-
στε νά τοΰ σΐ'στήστι τόν μελλοντα
δεντίρον σύζυγον της, πρό τοί ιΐ-
κόμη νά λάιβτι τό δια>ζι»γιόν της, έ-
νόμισΐν ότι οέν τόό έπετρώτετο νά
παίζη πρόσοοΐπσν ίλιθίου άχΑ έζήτη>-
σε τί|ν προστασίαν το»ν δικ«ΐ(ϋ«ά-
τ(ον τού.
Τό δικΜστιΊριον άφοϋ εκια»ΐ¥ τάς
σχετικάς παρατηρήοΐΐ; διά τ'ί|ν είς
6άρο; της δικαιοοννη; παιχθτΤσαν
κίομωδίαν, συνρχώρησΡΛ' «ενΐα1 σύ¬
ζυγον τόσον εύγενή καί άγαθυν ω-
στε νά δΐΐχ·θτί νά κηλιδώστ) τό ονο-
ιιά τού διά νά φανή καλός εί; την
σύζυγον τού», ίν τέλει δέ έξέΐνοικε
την απόφασιν σχετικώς μέ τό δια-
ζΰγιον.
Τί τΥγο ή άπόιτασις αί;τη; ΑΙττα
τοθ διαζυγίου ήτο ουχί ό σύζυγος,
άλλά ή σύζυγος, διότι έκείνη π'ράγ-
ματι διέπραξϋν άπιστίαν. "Εξοδα
διατροφη; 6έν δίΐδοντΐατ είς την
Κάθλην. Ή μικρά κόρη παραοίδε-
ται είς τόν πατέρα. Ό κ. Νώε ύ-
ποχρεοΰται νά πληρώση τα εξοδα
τή; δίκης καί.. . νά νιιμφει·9η την
ΚώθΙλην.
ΤΛκουτοτράποος ή Κάθλην £χασε
την ίΐπόσΐσίν της, τό τεκινθν της.
την διατροφήν της. την ύπόίληψίν
τη; ·καί έκτός αυτών γνωοίί'ει τώ¬
ρα ότι ίίλοι γελοΰν είς δάοος της.
Καί δλα αύτά άπό την έπΐΛΟλαιότη
τα της, έπ:;ιδή συνέστι^σε τόν μνη-
στίίρά της πρό; τόν σύζυγον της.
Τό μόνον κερδο; της είναι ότι
θά ύπαη'δρεΐ'&ΐί τόν «(.ινηστήρά
της», ό οποίος «λλως τε είναι ύοτο-
χρεωμένο; εις τουτο, είτε τό θέλει,
είτε οχι.
Ή άριστοκρατία τοΰ Λονδίνου
φαίνεται νά γνωρίζτ) τί οΐκεπτεται
σχετικώς μέ την όλην ύιπό&εσιν δ
κ. Νώε, ό οποίος κατ' αυτάς είναι
πολΰ μελαγχολικώς. Διότι είναι εο5-
κολον είς ενα ανο.ρα νά ΰπόσχεται
είς μίαν γΐ'ναϊκα ότι θά τ?|ν νιιμ-
φη·θό*ι εις τό ο?^ηλον μελλον, εάν
ν.αί δταν αύτΐι >αίτ»η διαζύγιον. Άλ¬
λά την στιγιιήν, κατά την οποίαν ■
πρόκιειται νά την νιμκτευθίί ιιέ τα
οχοστά, τότρ ευρίσκεται ό Ιοιος είς
τ<ήν αυτήν σττνόχ<»>ρον θέσιν είς ήν
καί ό άτιμαζάιΐίνΌ; σύζυγος. Κα-
*ίς δέν γ«(οιρί.ζϊΐ νΐοτλλίτερον άκο
αυτόν δτ< πρόκειται νά λάτχη ώς σύ¬ ζυγον μίαν άτιμον γυναΐίκα νχιι κα- νείς δέν νποπτει'·?ι άσφαλέστερον άπό αυτόν τί τοΰ έπχ<την.άσσίι το μέϊλον. Ή άριστοκρατδα τοϋ Λονδίνου ιτεριμένε! έναγωνίοκ; τώρα ν' άχού- ση την τέλεσιν τοΰ νομίιιου γάμου τοΰ κ. Νώε μέ την Κάθλην. ΒΕΡΜΗ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΓΗΡΑ ΤΙΜ0ΡΙΑ «Είσαι μία π'ανοΐ'κλα ποΰ διαιρ- κώ; π«ρα)6αίνεις τούς νόμους καί κλέπτεις τοΐις άνθριίΛτους ποϋ άγο- ράζουν γάλα άπό σέ διά νά δώ- σουν είς τα πχΐιδιά των τό γάί.α το οποίον χρειαζονταΊ, διά νά διόσουΐν τροφήν εί; τα παιδία των», είπεν 6 πρό;ί>ρος τοΰ άστυνομικοϋ δικχχ-
στηιρίου τοΰ Λονδίνου εί; ενα γα¬
λακτοπώλην τόν όποΤον ή άστυνο-
μία κατήγγριλε διά δευτέραν φο¬
ράν ότι επώλει γάλα νοθίυμενον μέ
5 τοίς εκατόν! !!Μετά την προσφώ-
νησιν αύτΐιν δ δικΌΜτής άνίτ/Π'ειλε
την καταδίκην. Ό γαλακτοπώλην
έτιμχοαήθη μέ τριών μηνων κατα-
ναγκακΓΤΐκά κργα, καί 30 λιρών
πρόστιμον. 'Είΐί πλέον κατεδικάσθη
νά ιπληιοοχτη 60 λίρας, διότι δταν
τού είπον ότι τό γάλα τό οποίον η¬
γόρασεν ενας αικρό; έπιρόκειτο να
δατθί) πρός άνάλνσιν, δ γαλακτοπώ-
λη; ήρπασε τό δοχείον άπό τάς
χείρας τοϋ μικροΰ και ή&έλησΐ να
τό χύση. Ό άση·φΰλαξ δμχος ίπε-
νέΰη έγκαίρω; καί τό γάλα ρμεινεν
είς τό δοχείον.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1328
Έξήντα ετραυματίσθησαν κατά την σύγκρουσιν δύο τραίνων τοΰ έναερίου σιδηροδρόμου τής "Εκ-της" Λεωφόοου, Νέας "Υόρκης. Έδώ ςραίνεται ή μεταφορά των τραυματιών ύ«ο πυροσβεστώτ
είς τα νοσοκομιακά αύτοκίνητα.
Τα σωματεΐα ξνπνοϋν. Αί ερ¬
γαζόμεναι τάξεις, αί φορολογου-
μεναι. αρχισαν νά εξεγείρονται
καί νά πολεμονν έκ τοϋ συστάδην
κατά της άγραμματωσύνης.
Πρώτον φωτεινόν παράδειγμα
ή προχθεσινή άθόρνβος συγκέν¬
τρωσις των Κονιτσιωτων.
Ή ένίλεκ,τή αύτη μερίς τής
ενάν3ρου Ηπείρου ηγε θέ
την πρώτην επέτειον τοΰ σωιυατεί-
ου της καί έν μέσω εκλεκτον κό-
σμαι», των (Ήπειρωτων βονλεν-
τών καί αλλων επισήμων > ανέλαβε
νά μσς διδάξη όλην την Ιστορίαν
της νραφικής πόλεο>; Κονίτσης
καί νά διαμαρτυρηθή συγχρόνως
&ιά την άστοργον εγκατάλειψιν της
άπό μέρσνς τοΰ Ιπισήιμοχ» Κρό¬
τον;, ΰϊτε νά ϊ.χτ αντη αποβή δ"νχτ-
τνχώς τό κέντρον πάσης ληστο-
κρατικης έπιχειρήσεως. Ίδον τί
είπεν έν μέσω γενικών έπενφημι-
ών καί Ιπιδσ/.ιμασιών ό άΌκνος
«ρόεδρος τοΰ σωματείον κ. Νι¬
κόλαος Τσακας. άφοΰ πρώτον ην-
χαριΐοτησε τονς
συνέλευσιν.
τιμησαντας την
Γ&ωγραφία καί Ίστορία
—Ή σηαερνή Κόνιτσα, χύριοι,
•κεΐταιι άμφι·θ<εατρικά>ς τής άρχαίας
! πόλεως Κνωσσον, όμωνύμου τής
Μ ενδόξου "τού Μίνωνος πρωτευού¬
σης, ήτις κατεστράφη ότε οί Ρω-
μαϊοι είσΰαλόντες είς "Ηπειρον καί
. ι κρημνίσαντες 170 ήπειρωτικιάς
' πόλεις ΤίΤί 168 Π.Χ. δέν έφε&Ίτη-
σαν καί αύτη;. Κατά τόν μεσαίω-
να όμως επί των έρειπίων τής
Κνωσσον άνβθορεν ή Κονισσός, ής
ή άνεργεσις ωφείλετο είς τόν Κο-
νιν, ανδιρα όν άνεφέρονσιν τα χρο-
νικά τής Ήπειρον. Τό δνομα Κο-
• νισσοΰ μετέπεσε. διό τη1; έκ τοΰ
χρόνον πχΐραφτσΌρας είς ΚόνισοΌ
καί Κόνιτσα έν τοίς νεωτέρας
χρόνοις. Πρό; δνσμάς τής Κο¬
νίτσης εκτείνεται ώραία καί ευφο-
ρος πεδιάς μήκονς 40 χιλιόμετρον
καί πλάτονς 10. Την πεώιάδα ταύ¬
την διαβρε'χουσιν ό Άώος ποτα-
μ»ς καί δ £% τούτον προερχομένας
παραπότα!μος Βοϊδοιιάτης. ΪΙερι-
βάλλεται δέ ή πεδιάς υπό των ό-
ροσειρων Λιατονβουνίου, Νιεμέρ-
τσικα καί Νύιιφης. Ή Κόνιτσα
διήλ-θε—πολύ ηόλίγον—τάς εκ των
βαρβοτρικών έ.τιδροιιων γνωστάς
περιπετείας της όλης Ηπείρου.
Ό τα 'Ιωαννινα κσχαλαδων
Μουράτ ό Β' (1421 Μ.Χ.) ενω¬
ρίτερον πάσης άλλης 'Ηπειρωτΐνήίς
πόλεως εγένετο κύριος τής Κονί¬
τσης συντελέσαντος εις τουτο τοΰ
έκ Λε<Γκοτ3ικίου άρνησι·θρήσνα<>ν
Ίσαήμ, τον πρώτον μεταιξύ των
Ήπειρωτων άσΛασθέντες τόν 'Ισ-
λαμισμόν.
Χ1 ό εϋφορον έδκχφος
Τό ίδαΐφος της Κονίτσης ενφο-
ρον διά την άφθοηαν των καταρ-
, δεΐΜϊντων αύτην υδάτων έκ των ο¬
ποίων άρδενονται οί περι^άλλοντες
(^ οικίας κήποι, ένθα άλλοτε έ-
ιχρΰπτοντο τα χσ^ρέμια των πλεί-
|οτων Βέηδων τής ΚθΛ'ίτσης. Ή
ι Κόνιτσα εΐχε πολλάς πλουσίας Μοί
ΐίττερμεγέθεις οίΐχοδομας ύν ηνο»
οωζοντα» μεχρι σήμερον προπνλ<»ν Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ, ΟΙ ΛΗΣΤΑΙ ΤΉΣ.» Η ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΚΝΩΣΣΟΣ.-- ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΧΑΡΕ- ΜΙΑ.- ΟΙ ΚΟΝΙΤΣΙ&ΤΑΙ, ΤΟ ΠΑΝΑΘΗΝΑΊ'ΚΟΝ ΣΤΑΔΙΟΝ ΚΛΠ— ΤΑ ΛΗΣΤΡΙ¬ ΚΑ ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ.» ΛΥΤΡΑ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΝ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ. ΕατηργήιΟη, κύριοι, ή άντκαθϊν επ! Τουρκκοκρατίας ί*ποδ«)ί(κησις Κονίτσης δι' οϊκονομίαν ογδοήκον¬ τα χιλιάδων δρ. ετησίως, ποσόν εντελώς ασήμαντον δι' εν κρατος, χωρίς νά ληφθγί νπ' όψιν ή .έίΜ- κή ζημία έκ της καταργήσεως τής ίίποδιοικήσεως ταύτης ήτις είνε ά- παραίτητος είς Κόνιτσαν ώς εί>ρι-
σνΜμένην πλησίον των σννόρων σή¬
μερον φσ,χνομενινχος φίλον %αάτσνς
άλλ' έχθ·ρικον τής αυριον. Κατηρ¬
γήθη ή νκοδιοίκηισις Κονίτσης,
χωρίς νά ληφθή κοίν ΰπ' οι^ιν έ-
πιττροσυΐτιως ή διοικητική άνωμα-
δες δραχ. αΐτινες αίτησίως χαταδάλ
λονται δι' ένοίκια είς διάφορα <λ· ή θά ίί ' α, ΰψηλοί πύργοι ασφαλείας (Κου-1 αλλων ώξιωιιιίτων ,όος ό Μακαριίοΐ'. Λιάμπεη; Σκρουκΰΐουρ- δής /.αί άΓ^οι. Ή Κόνιτσα ιιέχρι τής άπε>.ευθϊρώσεώς της ήτο ίίδρα
ύποιδιοικήσΐ·ως, Πρωαοβικείοι»,
Εΐσαγγελίης Ηρηναδικείου, λίη-
τροπόί^ως ώς καί εδρα ενός συν-
τάγιιατος τοκτικοΰ στρατοΰ μέ
ΐλην ίποΐικον. Αντή, κύριοι, έν ό-
λίγοις ήτο ή Κόνιτσα μέχοι τής
άττελιευθεριίχτεώς της καί τώρα με-
ρικά διά την σημερινήν Κόνιτσαν.
Ή Κρητική άστοργία
—Ή σημερινή Κόνιτσα
λάδες) λουτρώνες, ξΓηΤητς κ«1
άπέραντοι κήόποι μετ« ρεόντων ν-
δάτων έν αυτοίς. Ό πληθυσιιος
άνήρ-χετο εις 7 χιλιάδας, ών μό¬
νον 500 ήσαν Μοι*σουλμάνοι—^Ιία-
ραμονράται νίαΐλούμενοι ώς κατα-
γόμενοι καττά τό πλείστον έκ των
άρνησιθρήισκιων τής περιφερείας,
των άο.τΜσθ¥·ντΐων τόν Μωαμεθα¬
νικόν επί Μουράτ, τί) ενεργεια
τοΰ έκ Λρσκοβικίου Ίσΐαήμ.
Οί Μωαμε··3-ανοι της Κονίτσης
συνετήρουν πέντε τζαμιά με πανν-
•ψηλσυς μιναρέΒες |κ των οποίων
τα τέσσαρα ήσαν χριστιανικαί έκ-
κλησίαι, τό δή κατά την είσοδον
τής πόλεως, όποτ νυν τό Άναγνω-
στοποι'Λειον γΐ'μνάσιον, έκτίσΐθη υ¬
πό Μωάμεθ τοΰ Β' κατά τόΐ458
Μ.Χ. ετος. 'Επίσ"ης σι.·νετήρονν
καί τέσσαρας δημοσίους λουτοω-
νας (χαμάμια) εις διάφορα ση-
μεΐα τής πόλεως. 'Βκ των Κονι-
τσιωτών πολλ.οί άνεθείχθησαν με-
γάλοι ανδρες έκ μέν των οθϊϋαανών
ό Κεμάλ βέης έθλ'ΐκός -τοΐητής τής
Τουρτάας πρό ολίγων ΐτών αποθα¬
νών, ό Χασεκής 6οϊ6όδας των Α¬
θηνών, έξ ου ό έν Αθήναις Βο-
τανικός κηπος φέρει τό δνο*ιά τού
καί αλλοι έκ δέ των 'Ελλήνων, οί
διαφΐ'γόντες την όο^/ήν ίνιπαίΐών
Τούρκων μεγιστάλΐον καί πασάδων.
διεκρίθησαν εις τό έ£<οιτ?ρΊ5'ον καί "ιδίως έν Ρουμανία ένθα έτιμήίτη- ημρή χ 'ζει ό "Λ. Τσάπας δέν παιρουσίάζει ατυχώς ούδειιιίαν αιρόοδον άπό τής άπελειίδ^ρώοΐώς της καί έντεϋ{)εν, καίτοι ποαρήλθον δεκαπίντε περί- που ίτη, ονδέ στασιμότητα άλλά όπισθοδραιιησιν καταφανή. ΗΧς την κατάοττασιν ταύτην όχι ολίγον καί κυρίως συνετέλεσεν τό κράτος τό οποίον άαί νά βοηθήση καί εν¬ ισχύση τόν αξιέπαινον ζη|λον των επί τουρκο^ρατίας Κονιτσιωτών, τουναντίον άδιαφόρησεν μέχρι πα- Ηηή εις πάσαν λογική|' καί δικαίαν αίτησιν ή έαίκλησιν των κατοθκων. Ματαίω; οί κατά και- ροϋς ε5<λί1κτοί τοΰ /.αοϋ κ.κ. πληρε¬ ξούσιοι οιητγγόρουν ΐ'πέρ των α'ι- τημάτίον των Κονιτσκοτών ποηΐον όμως καί πάντοτε εφέρετο ώς δι- καιολ.ογία διά ττ)ν άπόρριτ[)ΐν των αίτηιιάτων τ<αν, πρό ετων μέν αί πολεμικαι επιχείρησις, μετά ταύ- σαν και δι υπουργικχυν ακομη κιαι τας δέ τα οικονομικά τοΰ κράτους. λία χαριν τις οποίας πτωχοι οι- κογενειάρχοη άναγκαζονται πολ- λάκις Ι&ι' Ινα «αί μόνον δρν.ον ν« μεταιοαίνΌΐ·ν εις 'ίωάννανα νά τα- λαιπωροΰνται ημέρας τινάς καί ^ έ|οδεύ(ι>σιν άοκετά.
Περί ληστεία; δέ τί νά είπω;
Τό Κράτος, κύριοι, έπτιδή ά-
πη«υ'νόμαι είς ''Ε)Αι]νας κατ δή
Ήπειρώτας, νά τό είπω καΐ>αρά,
έφερϊϊη μέχρι (ΐημερον ώς κακή
μητρυιά άπέναντι τής Ήπείοου
ένω έκτός τοΰ καθήικοντος εΐχε Ί-
διαιτεραν ί.·ποχρέ|ωσιν νά μεριμνή¬
ση περί αυτής διότι καί μέ τό
αίμα των Σουλιιοτών καί αλλων
Ήπβιρωτών ιϊίτΓελεΐ'θερώίΗι ή μι¬
κρά γωνία άπό τούς Τουρν.ους κα¬
τά τό 21 κα·θώ; δπρεπε νά λονα-
Ελλάς δέν θά «·ΐχε νά ϊπι-
δείξτ] σχεδον τίποτε έξ όσω ν στο-
λίζουν ταύτην καί Ίδί<ος τάς Α¬ θήνας. Μι'ραος τό π«ν1α·θηναϊκόν στσβιον δέν είνε έργον Ήπειρο')- του ή ή σχολή των Εύελπίδων η το ΠσλυτεχνεΓον ή' αι φυλακαί έ- φτ'|6ο)ν καί γυναικων ή τό Καπο- διστριαΐχ.όν Π α^πιστήμιον, η τό Όρφανοτροφεϊον η τό θωρψ.τόν Άβίρίοφ» χάρις είς τό οποίον ά- θί 'Αλ& την σύηιβοΐΗΛν τοΰ έναίρίου έν Νέςι 'Υόρκη.. Άστυφύλακίς καί «υοο- «6έ<ηαι βοηθοβν—ς τους έπι<κ4τας νά κατέλθουν είς τόν δρόμον. η ρα έκατομ;.ι'υ)ρίων αδελφόν ιιας κατά τό 19] 2 καί 1?· τί μήπως καί αυτή ή Έθνική Τρα¬ πέζα τη; Ελλάδος δέν δφείλεται κνριως εις τόν Ήπειρώτην Γεώρ¬ γιον Σταύρον καί τόσα καί τόσα αλλα; τόσα ^, κύριοι, 'ύάγα π·ροϊόντα τον ταπου αας,—τνπορούσΐααεν δ- μως(νά εχωμεν πολύ περισΡότερα, αλλα τι να τα κάμοομεν; 'Εφόσον έξαγνίγή δέν είνε δυνατόν νά γίνη υπο τάς σημερινάς συνθήκας. Δέν εχομεν δρόμονς ένφ εχομεν ληστάς και απο τό κράτος μόνον ύποσχε- σεις. Μια απόδειξις τής άστυργίας ταυκρατοι-ς είνε καί ή άκόλουόος. Λνφ νπαρχει εν Κονίτιτη διοΐΛηττι- κον μεγαρον πρώτης τάξεως του¬ το αφεθη έρημον ^ κατα'ρρεει ά το φη ρημον ^ καταρ καθημερινώς διότι αί διάφοαα π^σιαι στεάζ ί άλ ι {- διάφοααι { ^ στεγάζονται είς άλλα οί- κηματα επι ένοικίο> καί τουτο διάη
οί προϊστάμενο» τούτων στεγάίσυν
ταυτοχρόνως είς τα οίκήματα ταν-
τα χάι τας οικογενείας των άδαπά-
νως. Αι ένεντροοντα πϊρίπου χαιά-
ς
κήαατα θά ίίρκουν είς ι
τοΰ διοικητικόν μεγάρου διά την
στέγασιν δ/.ων των ύπηρεσιίη' '/α-
θώς ήσαν καί επί Τουρκοκοατίας.
Ης όλην αντήν την έλεεινϊ)ν ση¬
μερινήν κατάστασιν, Κύοιοι, ήο
βαίΐως πταίοιιεν καί ημείς οί Κο-
νιτσααται οΐτινες μετα τί)ν £ΐε-
λενθερωσίν μας οτανρίίκτΐΓΑΤΕς τάς
χείρας μας περιμένομεν τα τάντα
άπό τό Κράτος.
Τα «ημερινά της καλά
Καί τώρα τα ολίγα καλά τα δ-
ποία εχει νά επιδείξτ] ο)']μτοον ή
Κόνιτσα είνε ή έκ τοϋ κληροδοτή-
ματος τοϋ αειμνήστου Μιχσ ηλ Ά·
ναγνχοστοπσιν.οι», καί των «καμά-
των ένεργειών τοΰ τότε Μητροπο*
λίτου Κονίσης καί νυν άξιοτίαον
κυρίου Ίωάνου Παρμενίδοι, 'ώρν·
■θϊίσα Γεωργική σχώή, πρότυ-τον
ϊδρυιια κα·θ' όλην τ>ιν 'ΕλλίΙοα αί
120 'μαίθητάς. Έπίσης τό ον-οτρα¬
φείον μέ 80 περίπον» οίΜθτρόφους,
έλ?.ην»ίυν σχολείον, δημοτιχά τοι-
αντα καί νφπαγωγεία 'όντα Η των
παλαιοτέρίον τής περαρερείας.
Αί οδοί της Κονίτσης ά/ανονν
στοι ώς έκ τής τοίΐοθεσίΐσς ^της
πόλεως, κειμένης είς τούς ^οο.τ»-
όας τοΰ λάφον των Ννμφών χστα·
φι'τοΐ' καί καιταπρασίνου εν. οεν-
δρων έλιίτης. ΟΙχίαι, &ύ*
•Αγ. ΝΐϊΜΑάου, Άγίων
λων—καί ' διάφορα χαχα<ψ εχει λαμπρά. Έν τοίς πέριξ τη; πόλεως 'τώίοντΐαι ώραϊαι Βιτ^νττ- ναί μοναι καΐ έκ^.ησίαι— Προφή¬ του Ήλιον, Άγιον Νικόλαον, Παναγίας, Άγίας Ώαϋ<*™# της περικαλ?.ονς μονης Στο τον Άγίον 'Αθανασίου. *"·■ Ιτος περί τα τέλη Σε τελεϊται " έμπορική Λονηγΐ'ρ;; Κονίτση γ«οστή νπό η. ονο ΠαΕοωάτοιΑον, διαρν.εϊ δε/.α μέοας'εν ύπαίϋρω. Η? ,ταΐ'τ σι-ρ«έονν ποί^οί χιλιάδες εμ π«νηγνριστων· έξ Ηπείρου. σαλίας καί Μ.ακεδονίας- Β^ Κονίτσης επί καταφύτον σοίζονταΐι έρείπια φρούριον ^ νώς τηζ άρχαίας Κνωσσού, η ΚΟΛ"ΐτσα"|χει άνε/μετάίΛεντρν Μ" σικόν πλοντον μεγίστης α^.1":· αματικάς ^νάς ώς τού '™%ζ» —Καβασύλων καί άλλας με υδ«ο -θϊΐονχα, άτμονχα, οαδιοια0· '"* ατυχώς ά^ριποίιττα και ανευ ο φησίσεως τόσον ώστε και &* ι ιιας τούς Κονιτσιώτας νά «η ^ άοκούνηος γ^οσταί. Ό»η^ πίώσεις υδάτων ή Κονιτχτα ε^ χαΜάς, καταρράκτας- δέκα **** όν μέτ'θΛον, τον ενός έχ χ*™£ χομεν καί φωτογραφ·^,ι^ 'λ την λΑ-ην μας, ^™£ στ·ντ?λέσονν εις πασάν τν- · ^ βιομηχανικήν εγκατάστασιν, δώοα ταυτα τής φύοτ<ος *α ^ , πηγή πλούτον καί ευδαιμονή; ^ οίανδήποτε ά!λτ>ν χώι«»ν. ^
τοί-ναντίον είς ημάς <^ί£ £ τα νά είνε πηγή σινφορων. άγνοεΤδτι κατ' ετος τόσον ταμός Άώος όσον *α1 ο *& είς

«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΤΌΥΣΤΟΥ. 1928.
Ή Κα Μαδελάϊν Μάο-
σαλλ Ρίτσμαν, ή όποία
ζητεί τό διαζύγιον κοΐ
78.000 δολλάρια τό ετος
διά διατροφήν άπό τόν
δραματογράφον σύζυγον
της, μέ τόν μικρόν υίόν
της.
Ό Τζήν Τούννυ, ό πρωτοπυγμάχος των μεγάλων 6αρών, άποχαιρίτών τόν Τέξ Ρί
καρντ, κατά την αποχώρησιν τού άπά τοΰ πυγμαχικοΰ σταδίου.
Ή Κα θιοδώρου Ροΰζβελτ, χήρα
τού περιφήμου Πρόεδρον, ίπι-
έ έξ Εύρώπης.
Ό Τζήν Τούννυ, ό άποχωρών πρωτπουγμάχος των μϊγάλων 6α«}ών,
έν τφ μέσω φίλων τον
Ή Δνίς Μπέττυ 2άιμον, ίκ Μιλ-
γουώκης, Γουισ., ή μόνη γνναϊκα
είς την έν Σικάγφ αγοράν 6ουτύ-
οου καί ώών, ή ό^τοία διβχειρίζε-
ται μίαν επιχείρησιν 40.000.000
δολλαοίων τό ετοο
Ό Ιωσήφ Τ. Ρόκερ, είδικός φ<ι>τογράφος, όστις θά συνοδίύσρ τόν Πλοι
τάρχην Μπύρβ είς τ>ν Νότιον Π όλον, μέ την σύζυγον καί τα τέκνα τυυ

κΐϋΎΒ»·— ΚΥΡΙΑΚΉ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1328.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
εθΝΡΚΟ* ΚΗΡΥΞ
ΠΑΛΑΙΟΝ ΖΗΤΗΜΑ
Η ΕΠΙ ΤΗΣ Μεταναστείσ-εως
Έιπτροχή της Καλιφορνίας άνεκί
νηοκ καί χάλιν τό ζήτημα τής Ία
—ωνικής Μ·£τανορστεύιχ£ως. ΎτίΙχ-
λεν είς την Γερουσίαν αίτησιν,
—ως ά—οκλειο^γ. απολύτως ή είς
την Καλιφόρν.αν μετανάστεικπς Ί-
κώνων. Διά νά έπιτει/χβϊ; τούτο, χω
ρίς νά θιγη τέ γόητρεν των 'Ια-
ίτώνων, συνυτάτα·. ή ςφα^μογη τού
νόμον τής μίτανοκττευτικης άναλο-
γίας χλι έτί τής Ίατΐωνίας. Έ
τοιαύτη περιπτώσει δέ^ θά είχον ·%
δικαίωμα νά μίτανθΜΤειχτοσν είς τάς
Ήν. Πολ'.τείας πλέον των διακο-
σΐ'ων Ίαχώνων τό «τος. "Οπως είνε
γνωστόν δμως, ή μετανθΜτεοτίΓΛή ά-
ναλογία Ιψ^ρμ-όζεται μόνον επι τώ»
χ·ω·ρών έ'κβίνων των οποίων οί ύπή
κοοι δύνανται νά γίνουν "Αμερικήν.:
~ολΐτ»ι. Είς την κατηγορίαν αυτήν
δέν συμπεριλαμδάνονται οί Ίάτ<,)- νες, είτε ιδή άνήι·/.ουν είς την κιτρί- νην φυλήν. ΕϊΓαναφέρεται, δηλαίή, τέ αιώνιον ζτ}τηχα τής μβταναστεύ- σεως το όχοίον έπιβκιάζει ά τάς σχέσεις της Άμερ'.Λης %χι τής Ίαπωνίας. Ο ΓΕΡΟΝΤΟΤΕΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΘΟΓΣΑιΝέΜο- μάβα έφθασεν είς την Ν·εαν Υόρ¬ κην ό γερΌντότεοος μετζνοτστης ές όσων άχεδιβάσθησάν χ>τε είς τά'
Ήν. Πολ'.Ρϊίας. Προέρχετχί έκ
Λι'θοικχνίας καΐ 'διανύϊΐ τέ 105ον
ετος τής ήλικίας τού. 'Ονομάζετα'.
Σκεντέρης, όνομα χοΰ μιτο;ε: νά
έλ καί ώς Ελληνικόν, δ
ό
φ η,
είναι τα χεριοπότερα Λιθοοανι%ά ο¬
ό ά ά
ρ
νόματι. Κατιά την διάρκειαν η
υχερω'Λεανείου ταξειδίου τού,ό ύχερ
εν-ατοντούτης μετανάσ-της, ΐέή
ώ "Ο
δί^χυτι-λώτο'τ'&ς. "Ολας τάς ημέ¬
ρας τοϋ ταξειδίου τάς έιτέ,ρασε μέ
τραγούδια καί χορούς. Είς την άπΐ-
δώθ,ρΌίν τόν έττΐ-ρ ίμενε καί τόν παρέ-
)α!δεν ό !>ίός τα» ό όχοίος είναι ά-
στνφύλαξ τής Νέας Υόρκης. Ό
γέρω Σιιεντίρης εβεβαίωσεν, δ::,
εάν τοϋ άρεστ) ή ζωή τής 'Αμε?'-
χής, &ά <ρερτ) καί την γραίάν τού, ή όχοία είναι μόνον 67 έτών %α": Οά έγκ,ατασταΌή μονΐμιος είς την χώραν τοϋ Κολόμδου. θά τοϋ άρέ- στ) δμως ή ζοή τής Άυερικής; ΘΑ ΕΠΙΤΥΧΩΜΕΝ, ΟΙ ΟΛΓΜΠΙΑΚΟΙ άγώνε; τοϋ Άμττ&ίδαμ ηρχισαν καί συνε- χίζονται έχί ημέρας χω,ρίς άκόΐ'η ή ΰψωσις τής Κυανολε~!·Λ&υ νά αναγ¬ γείλη "Ελλην«.ήν νίκην, χαρ όλο; δτι συμτΑετέσχ&ν είς τ«υς αγώνας οί άριστεϊς των "Ελ,λήινων άβληιτίΊν. Οίτε καί δικα'.ολογούν, ϊυστυχώς, καμμίαν έλ.·—ί3α νίκης α'< έχιδόσε'.ς των άχ-εναντι των γιγάντων ηΐ ΐαγχθομίοο άτ)λητισμοΰ, οίτινες ϊ:- εκίικοϋν τό γέρας τής νίκης. Πρέ- κει νά είμβθα εινχαριστημενθί, έά^ οί άθληταί μας έξασίαλίσθον εί; την Έλλά3/ 6έσ!ν ανωτέραν των «ίλλων χωρών τής Βαλκανικής. Καί τούτο θά είναι κάτι διά τή <>
ται άνταξίαν τού Έλληνιχοϋ
«αίεί άριστίύειν καί 'όχείροχον εμ-
μεναι άλλων» μέ το οποίον όΐ«ι>·;
άς «ρ£θντί<7ωμ€.ν νά άνταιιοκρι6ώμεν εις τό μέλλον. Καί 6α το έχιτύχω μέν, διότι ή φολή μας έχει την άχαίτχομένην ρώμητν καί κότητα. ΤΒ ΘΕΡΟΣ ΤΗΜΡΗ ΟΡΦΑΝΟΝ Ή καλοκαγαθία καί φιλανθρωπία τού διευθυντού της <άατυνομίιας τού Αόγκ ΛΙπήτς, κ ΙόΟΐυΐ^ 8 Χάρις είς τα εΰγε-νή καί φιλάν- Ορωτα αίσθημθ'τα τού Διευόιιντοϋ τής άοτΰνομίαις τού Λόγκ Μπίτς, κ. ΙνΟΙΠδ 5Α^ΤΖΜΑΝ, πλέον των 600 ορψανων και παιδίων άχηλαιχταν την χαφάν τή? οροσερας παραλίας καί τού ζω^ό- νο^ ηλίου. Την είς την μαγειιτ'.7.τ,ν παραλίαν έκ&ρΌΐΑήν των μ(Άίών έρ- φανών ώργάνωσεν ό φιλάτ«Θ·ρ<>>πος
Σύνδεσμος τού Κουήνς. Τα άτυχή
ίςλάβματα έ·στάλητταν εις τψ λου-
τρόχολιν τού Αόγχμπιτς δι' αύτο-
κ(νήτ6>ν. Κατά την άφιξιν τ<ον τα Απεδέχθη ό ΔιείΛυνής τής έ·/£( ά- στυνομίας, κ. Σάλτζμαν, όστις χαί τα σΜνώδειχκν είς τέ Ξενοδοχείον Μπράϊτον τ«ΰ όποίοο τιτ^χανει κα: τα- ί·ϊιοκτήττις. Έχεί τα ργ ρεκάυηιταν είς πλούτιθν γεύμα τέ όπθΓον δέν ελειψεν τέ τρι>φε(χ;ν
όρνίθιον.
Κατόιτιν οί μικροί έιτεδόβησαν
είς δίά<ρορ>α ά^λητικά -αιγνίοΊα, έ-
ιΐΐσΓΛειφθησαν τα ϊιάφορα Θεαματα
καί τό έσχέρ·ας αφοθ ίφαγαν χάλιν
<»ρ6«να σάνϊ-ουϊτς, αύγά καί γλον.ύ- οματα τα έποϊα διενεμήθησαν είς αύτά ό κ. Σάλτζμαν, έχέστρεψαν είς τέ Κουήνς καταγοητεϋαένα κα' •ΛΛτεν^ουσιασμ^να άπό την άιτολαν- στιχήν τμίραν ποΰ έπέροττα·^ χάρις είς την καλωσύνην τοό διεούυντοί της άστυνοαίας τού Λόγκ Μχί", κ. 8ΑΕΤΖΜΑΝ. ΝΕΗ ΥΟΗΚ ΟΙΤΎ Δευτέρα έκδρομή τού Συλλόγου των Κ,υ- ριών « Ό Πανάγιος Τα φός». Αί Κυρίαι τού Σωματείου «ό Πα- νάγιος Τάςρος>, προσκαλοθοι τοϋς εν-
λαβεϊς χρκττιανούς Νέβς 'Υοβν.ης κβϊ
τειριχώρων, όπως στ>μμ«τάσχωσιν είς
την δευτέραν ετησίαν έκδρομήν τοΰ έν
λόγφ Σωματείου συν γνναι|ί καί" τέ¬
κνοις, γενησομένην την 5ην Αύγού-
στου, ήμέρ«ν Κυριακήν, είς την περί¬
φημον, έξοχικήν καί παραθαλάοχηον
ί^αυλιν τοΰ «Άκταίου» (Οϊίί Ηου86),
5ΐ»ίβη Ιδΐαηά, όπου συχνάκις γίνον-
ται σνγχίντρώσΐΐς φίί.ων καΐ οίκογβ-
νείών δι' έ|οχι«άς δϊοσκεδάσεις, ένθα
καί εΰρύχωρον εστιατόριον ύπάρχει.
Πόΐντίς δσοι Θά σιι^ίΐετάσχοιτν είς
την έν λόγω έκδοομήν θά είναι π^οτι-
μιάτερον νά έςρσδιασβώσιν μέ κ«τάλ·
ληλα τής άρεοκείας των φαγητά. 'Ε-
κεΐ δέ κβτά την ώραν τής .*ταιδαισίας
ά έ
ΒΥΡ5ΪΓΜ0Σ
Ό χρόνος, κβΐ ή δκταής μοενΐα των
ά
άνίμων
Καί των χ«ιμώνων ή πνοή, κ' ή λύσσα
των πολϊμίον,
Αίώνας ήδη κ«ΐ κιαιρούς την Κόρννθον
μοστίζουν
Π λήν όέν τήτν σείουν Θύελλαι, σεΛΛμοί
' δέν την κλονίξιουν,
Έλευθηρίας προνόμιον, ακράδαντος,
~ - . , , ^ανος
Άις γήν, ήτις ανεκτησΐ τό παιλαιόν
της κλέος
μεχρι νε<ρελο>ν τό γαορον μέ¬
τωπον της
&
Και δύο δρέχονν
η
θά τέρ.ταηται δια
'Βλλη-
νικής μουσικής, ή ό.τοάχ καθ* όλην την
διάρκειαν τής συγκεντρώσεως ταύτης
δέν ΰά λεί-ψτ) παίζοικτα όιάφορα έκλε-
κτά ττμάχιοι, ίνα ποιχίλη κοά ήδύνη
ΐτ διασκέδασιν των έκδρομέων. Τττν
έκόι?ομήν θΐλει τιμήοει διά της παρου-
σίας τού ή αυτού Σεβασμ<ότης ό Άρ- χιεπίοκοπος κ. Παντελεήμων, άντι- .-τρόοχοπος τοΰ Μαχαριοηάτου Πατρι¬ άρχου Ίεροσολύνω-ν κ. κ. Δαμιανοΰ. 'Επίσης δέ κοί αΧλα έπίλίτίτα ποόσω- πα τής παροικίας μος ΰά είναι παρόν- τα. Ή συγκέντρωσις των έκ·δςομέων έχη χαρακτηρα οίκογενειακόν καί Οά δοβή εϋκαιρία πρός γνωριμίαν άλ- λήλοϊν, ήτις τυγχάνει άπαραίτητος καί πολντιμος πο^άκις είς την ξένην ταύ¬ την χώοβν. Δέν αμφιβαλλομεν δτι πάν¬ τες οί πνευματικώς ηνωμένοι μέ τόν Πανάγιον Τσκρον καί άγαπώντες την εξοχήν θά συμμετάσχουν είς την οίκο- ή ώ ή γενε*αχήν ονγκέντροκη,ν , 1.1. Ή τακτική συνέλευσις τής Κοινότητος. Μή γενομένης ά—άρτιας κατά την τελευταίαν γενικήν συνέλευσιν της Κοινότητος, προσκαλούντα: 6- λοι οί "Ελληνες τής Κορόνας καί —ιριχώρων, εις την συνεδρίασιν, την γενησ&μένην την Δευτέραν, 6 Α6- ούστοο ώρίν 830 μ μ έν τή αί γούστοο η 8.30 μ. μ., έν τή αί- Μό γ, ρ μ μ ή Οούστ; τής Έκκλησίας ή «Μεταμόρ¬ Σή Θά β ς φωσις τού Σωτήρος». ά ό έ ήρς ρη όο·α3ηποτε μέλη καϊ αν *α- ή ή γρ ταύτην, μή φβιδόμενοι των ολίγων έ- ξόίων. Ή τιμή τοϋ εισιτήριον ωρίσθη είς εν δολλάφον. Παιδία κάτω των δέκα έτών δωρεάν. Ε1οττή«ρια οί δουλόμε- νο» δύνανται νά προμηθενβώο»ν άπο τό Μετόχιον τοΰ Παναγίου 382 ΡΪΓδί Ανθ., (16ί1ι — 17(1ΐ Ν. Υ. Οί7, ένθα καί ό νοώς τού «Ά- γίον Ιωάννου τοΰ Βαπτιστοΰ». 'Επίσης είσιτήρια πωλοΰνται είς τό υσοχοΐαν τοΰ κ. Γ. Παπαγεωργίου, 618 Εϊδ&ΙΙι Ανβ., είς τό βιβλιοπωλεί¬ ον καί κατάστημα μουσΐικών όρ-γάνων τοΰ κ. Προδρομίδου, γωνίχχ 40ής όδοΰ καί Είρΐιίίι Αν6., άς τό βιβλιοπωλείον τοΰ κ. Χρηστου Μαραγκοπούλοΐ', 468 δίχΐΐι Ανθ., (2811ι —291Ιι δΐβ.), είς τα 6*6λ»οπωλείον τ«ΰ κ. Καφαδαγλίδη, 48 Μαάϊβοη 81-, καί Ης τό βιβλιοπω¬ λ ό "Άλ Μ 8 λείον «ό "Άτλαςι, 2ό 8ί., ίπί<της δέ θά πωλώνται εάητήρια είς τό «Άκταίον> κατά την ήαε'ραν της
Γκδρομής.
Όδηγίαι πρός μετάβασιν είς τό «Ά-
κτβϊον:
Άπό τό δοπίΐι Ρβιτν μέ δίΛίεη
Ρθγγτ μεταβαίνετε ής τό δί.
, δΐΗΐβπ ΙβΙίΜΐΊ, εκείθεν δέ
μέ τό δοαΙΙι Βθβοΐι Οηγ Νο. 2 γίνί-
ται ή μετάβασις είς τό Οϊίί δ Ι., ένθα
χαί τό «Άκταϊον».
('Εκ τοΰ Γραφείον τοθ Σωματείου)
(17320—26—3)
ΓΑΤΚΒ5ΟΝ, Ν. 3.
Ό «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» καί δλσ>
αί έχδόσεις τού πωλοΰνται πτχνά τ οί
άντι.τροσώπου μας κ. Π. Σψοπούλον.
234 Μίΐΐ-ΐίθί δί., ένθα γίνονται δίχταί
ί μικρών άγγϊλιών, χά·
ϊ δώ
χρς μρ
Ιώς χαί ίγγραςραϊ
·9·ό9.α<κ«ιι τα των ποδών της. Ί υ ων ποδών της. Καί (ραί-νονται τα κΊμ«τοι αυτών, ώς νά ποθώσι Να ΐρβξωσι πιρός άλλτ>1α κοχ νά ουν-
ενωθώοί.
Και σννωθοΰνται καί πολύν άγώνα
_____ϊχακΛ'
Άλλ' είς την γήν θ-ρορυόμενα οπίσω
πάλ*ν τρέχοιη·.
Αλλ αν το αΐμα, τό χύθεν άπό άν-
θρ<ΰ7Μι>ν ψόνον,
'Βδω, βτερι τητν γήν αύτην, έκ ηα-
ηάτων
Άκρου τοΰ Τ<μολέοντος ό ±1 α»ρον εί'δεν εις αύτα ό Ξένξης τα «ελάγη, ύ χτ < Λυαομε-νον, Αν εχ τής γής άνε&λοζί μυρ«>ναύττ|ν
στόλον,
ό
τουτο
(<ι / „ τουτο οΧο Ό ρυοιξ, .δστις εμιελλεν έντενβΐν ν ποσχ ■Η&ϊλεν άπαν τοϋ '1<τ9ιμοΰ τό ρ ν "&ν καλύψει. Η άν των οσο»ν είλα-χον βδώ νά φο- θώ , , νευθώσιν ΜΟνναντο τα κοκΐκιαλα ήμοΰ νά σω- ΡίτΛώοιν, Η πυρ«ΐΛς Θα έφθανεν αύτη είς τόν ιθέρ —ιρα σε κ«ί μωρ ζ, ήτις τα νέ'φη ίξ , χξΐις τοΰ ουρβν«ΰ τόν θόλον νά έγγίξτις. Ι. ΚΑΡΑΣΟΥΤΣΑ ΧΑΡΙΣΜΕΝΟ ΣΤΗΝ Καλώς άγαοτηαϊνη, αγΛ'ο λοινΛΰδι 'πό μακρυσ^νη χώο<χ· »α>-ί»τ μ<ις ήλθες χαχά νά σκοβπίση- γελοκχ, τρ«γο«δ««, άπ' τό γλνκό σου γλνκό σου στόμα. Κβλώς μβς τ>λθ*ς, σάν τή γλ«<«<ϊ αύγοϋλα με ρ^ςμη με χά^ ζηλεντή «αι με τό *είο πότκ^ια μτττέρο- τι- μημενης- ή 5οαλο>ς μας ηλθ-ες οβόνη καστανή.
Καλώς μάς ηλθες κόρη, μα
Διν μοτόζουνε τα
**"»
<τέ μάτ«ι ά , ματι Λ»υ γίΛΐομενα σαν δυο αστέρια νά λάμπο'ν μΟΛΐον σ" ίθέ γμ νά λάμπο'ν ρια σ" αίθέρια νυχτιά. Καλώς μάς ηλθες κάρη άγαπημϊνη στόν τά-το αύτό καί σκόΐρπισες χαςά νικροίΛα νά οέ Εδοιν* στολΐνσμίνη μ* ο-ΰντνθφο πού νά σοΰ μοιόζη στή·ν καρδιά. ΦΑΙΔΡΑ Β1Τ2ΕΙΝΓΣΟΥ Έκλεκτά βιβλία Ιχει μόνον τό Βι¬ βλιοπωλείον τού «Έθνικοΰ Κήηι»θΓ%. %. ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΦΩΤΙΣΜΟΥ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ ΤΟΥ Η( Τί» τεΰχος τού Ιουλίου τού «'Εθνικοΰ Κήρυκος» ε$. ναι £ν<α καλλχτεχνικόν πανοροψυα.— "Απειραι ί νες άπό την Ελληνικήν ζωήν. Πλουσιώτατον ίίς ύλην επιστημονικήν, λογοτεχνικήν, κοινωνικήν καί είς ρξόχους είκόνας, κυκλοφορεϊ τό τενχος τοϋ Ιουλίου τοΰ Μιν. νιαίου «Έθνικοΰ Κήρΐ'κος». Μεταξύ των περιεχομένων είναι: Τύποι Άμεριχανίδων Γυναιχών. ^ Ή ζαχη τοϋ Άλφρεντ Σμίθ. Ή σταδιοδρομία τοΰ 'Όμπρεγκον. . Ή σημασία τοΰ Δελφικοϋ Κινήματος. Οί "Ελληνες είς την πολιτικήν ζωήν της Άμερικης. Ή θεωρία τής άνανεώσειος τοϋ άνΟροΉιου. Τα άριστουργήματα τής Νορ6ΐ)γικής φιλολογίας. Αί πληγαί τής σημερινης κοινωνίας. Ό βασιληάς των Γραικών. Ή δράσις των 'Ελλΐ|νίδων Άλεξανδρείας. Οί Άμερικανοί καί οί Εύρακιαίοι. Οί "Ελληνες Δόκιμοι έν Άμερικη. Τα στοιχεϊα τοΰ σημερινοΰ πολιτισμοΰ. Αί Έλληνίδες ώς νπάλ?.ηλοι. Ταξείδια.άνά την 'Ελλάδα. Σελίδες άπ ότήν 'Ελληνοαμερικανικήν ζωήν κλπ. Τό τεΰχος κοσμείται άπό απειρίαν καλλιτεχνικων εϊκόνιαν, πολ/.αΙ των οποίων όλοσέλιδοι, είναι παρμεναι άπό την Ελληνικήν ζωήν. Εις την πρώτην σελίδα ή τελευταία φωτογραφία τοΰ κ. Βενιζέλου. Χάνει οποίος δέν παρακολουθεΐ τό έξαίσιον αύτό καλλιτεχνικόν πανόραμα. Έξασφαλίσατε τό τεϋχος πρίν έξαντλτ|θη. Ζητήσατε το άπό τα Πρακτορεϊα, ή γρ<ίψατε πρός τόν «Εθνικόν Κήρυκα». Τιμ ήτου τευχους 35 σέντς. 'Ετησία έγγραφή $4.00. Είς τόν ·ποτιχμόν Χώντοον με Έλλην. Θαλαμηγόν. Δέν ■όχάο'χει μαγευτίκώτε^ος χε- ρίχιατος άπό μίαν έκίρεμήν άνά τό·' —ηαμον («ΗϋϋδΟΝ» τοΰ όχοίου α< κατάκρντοι όχθαι ·χ.αί οί έχ' αυ¬ τών διεο-χ&ρχιου-ένοι συνοικισμοί ζα- ροιοσιάζον1/ Ινα άπό τα ρ<ύμα7τικώ- τερα θεάμ.ατα. Τώρα μάλιστα α.έ τάς ημέρας τού άφορήτου καύσωνος ενας τοίθϋτος χερίχατος είναι ά- χαραιτητος οια την αναχ'/οη*^ ορο- σε^ού καί καθοοροΰ αέρος. Τόν χε- ριχατον αυτόν τώρα ειμπορεί ν ά ■/.άμτ) -ΛΟΘε 'Ελληνική οτΑθγένίία /.αί κάτ)ε όμογενής μέ την θαλαμη¬ γόν «υΤΙίΙΤΥ» την έχοίαν ήγό- ρασορ^ χρος έξιιχηρέτ'/ϊσιν τής χα- ροικίας οί όμογενείς επιχειρηματί¬ αι κ. κ. Ευάγγελος Βα^ιλάτος, Γϊ- ράσα«>ς Αν(αράς, χλοίαρχος ν.τ.
ι ερασιμος Κο^ταβάς μητχανικ*;.
Είναι ενα σκάφος κατάλληλον 3:χ
τον σκοτον αυτόν χαί ίφωϊιαομιΓνθν
μέ ολχ τα χρειώίη ϊι' έκδρςμάς.
Άχοχλέεΐ χάθ* δΰάδυ είς τάς 7:30
άπό την άχοδά&ραν τής 96ης όδου,
έχί τού Χώδσον, είς τάς 8 άπό την
άχοδάΌραν τίϊς 158ης όϊού χαί είς ι
τάς 8:30 άχο έ-χείνην τού ϋΥΟΚ-
ΜΑΐΝ 8Τ., καί έχιστρίφει είς τά^
11:30. Τό εισιτήριον στοιχίζει 50
σεντς. Δι' έκδρομάς Σωματείων :-
οίαίτερ'αι συμφωνίαι. Είς την δημο-
σιειοομένην αγγελίαν τοϋ ημερησίως
«'Εθνικοΰ Κηρυκος» οί
μενοι δλέχουν σχετ»Λς
ρείας.
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ
'Υπό Τζάκ Λόντου. "Εργον πλή-
ρες γοητείας καί περιπετειών. Ζων-
τανή ζωγραφιά τής ζωής των θα-
λασσών. Τιμάται βεδεμένον $1.00.
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
140 »¥. 2βΤΗ 8Τ·, ΝΕ*ν ΥΟΒΚ
ΑΚΟΥΕΑΤΕ
Τό προξενοϋν την μεγίστην αί¬
σθησιν μυστήριον!
"ΤΗΕ ΡΕΚΡΕΟΤ
ΟΚΙΜΕ"
"ΤΟ ΤΕΑΕΙΟΝ ΕΓΚΛΗΒΙΑ"
•Έκτακτος ταινία τής Ρ. Ο._
μέ τόν Οίνε Βγοοκ, ΐΓεπβ Ηι
καί ΤιΐΗγ Μ;ιγχ1ι;ι1Ι. ■
Άπό τό μυθιστόρημα τοΰ
νίΠ «ΤΉΕ ΟΚΕΑΤ
ΜΥ5ΤΕΚΥ».
Μέ φωνητικόν ποόλογον καί !.«·-
λόγον.
υΝΙΤΕΟ ΑΚΤΙ8Τ5
ΒΓοβίΙνναγ 31 49ΐ1ι
«Ηθ»ΙΙν
ΚΑΤΟΠΙΝ ΑΠΑΪΤΗΣΕΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΒΑ ΕΠΙΑΕΧΒΗ
ΕΙΣ ΤΟ ΡΑΡΕΜΟϋΝΤ
Η ΤΑΙΝΙΑ
.Α ΝΕΟΡΙ
1*1 Ε ΤΗΝ
ΟΡ ΑΝ Α0ΤΠΕ55"
Χάριν των χαιάδων οίτινες Λέν ύδυνήθησαν νά ίδουν τό μουσικ.ον αυ-
τό είδύλλιον είς τύ ΡϋΓαηιουηΙ την παρελθοΰσαν έδδομάδα, έπιδει*νν-
εται ή ανωτέρω ταινία ήδη είς τό ΒΪ3ΐΙϋ επί ωρισμένον διάστημα-
ΜΗΝ ΑΜΕΛΗΣΗΤΕ ΝΑ ΙΔΗΤΕ ΤΗΝ ΑΣΥΝΗΘΗ ΜΕ ΗΧΟΥΣ
ΤΑΙΝΙΑΝ
ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΝ —ι - - - —. __ ΤΙΙΛ-8.
ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΩΝ Ν Ι Α ι Τ Ο

<«βΝΊΚ0Σ ΚΗΡΥΞ>._ ΚΥΡΙΑΚΗ. 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ,
1023.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Τί ΕίϊΕΤΕΑΕΣΑΝ ΟΙ ΕΚ ΤΟΥ ΧΠΡΙΟΥ ΣΟΥΑΟΥ,
ΤΗΣ ΜΜΗ,ΜΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΕΔΑ ΤΩΝ
♦ Επηκολούθουν τ*5 προσ-αθ&έας των υπέρ τοΰ άν».
—ητοθ των χωρίου Χούλου.
ί, 1£Α_&— Πρός ά-
ιτίντϊς τούς έν Άμερη<.·ί) ευρισκομέ¬ νους ν.ϊϊ έκ της κοινότητος Σοΰλου τής Μεγβλοπόλεως κα-ταγομένοος, Άναχ·κίτθ'. Σ^χιεατριωται: Γνωρίζομεν ότι προ 25βτίας πε- . ρ'τΛ> ν. χρώτοι μετβνά—ΓΧΐ έν. τής
ήόμ»τέο-ας κοινότητος έ-γκατεστάθη-
ΰτ> έν Σικάγω καί Βοστώνη, καί
χτΐθ τής έχοχής έτί.είνης χον—ς
γνωρίζομεν τόν διακαή πόθον των
σψχζςριωτών μας τρΌς έξωρ'αΐσμον
το5 χωρίου <ΑαςΣούλου,·3:ά νά τοϋίο- 8ή ^ϊϊ «χορ-φη κχι κατ*ΐτ·ί] ΐΛτερήφα- νον ;ίς τάς άλλας γε'.τονίκάς κωμο- τ.ί'/.ί-.ζ 3:ά τα φιλοχάτρίία τέκνα τα μακράν εΰρι-σχόμενα. Κατά τό Ιτος 1902 εθεώρησαν καλόν καί ενήργη¬ σεν έρανον μεταξΰ των ταί χεριετκ- ν_:7')ϊ; τί) νεκρ«τα?&«ν? τό οποίον γ.τ. ί:ά χρο-ΠιΜΓΐκής έργχτίας των έκεϊ τ.ϊτοίκων έκαλλωχίίθη 8ίά στ?Λ:ωτών δια&ρόμων, φυτΓ,Λέντων έχ.ατε;ω#»ν κ,'θΜ?α·ρΜματΐλως
πρό; τόν χαλλωχΜμόν τοο χάρις
εις τ* φιλΌ-τάτριδα τέ/.να τού τα
μικράν εόρ:7·ΛΟμ.ενα κα: μή ληβμο-
νήΐϊντα την γίνέτειρχν Κοινότητά
των καί τάς έλλΐίψβις άς εχει ό τό-
τ·^1 είς τόν όχοϊο·; εγεννήθησαν καί
Ι ~Χ/νϊα,βϊ^ττ άδέλφίαμας γνωρίζουν
άνάγνωκτιν κα! γραφήν. Εάν δέ ϋ-
στ€ρη3·3'(χϊν ημείς είς -αι&ίαν χά!
μάθτ·—ν, τ)ά ίδωμεν τουλάχιστον την
μεταγενέστερον γενεάν είς —*'-
γρ γ ίς
μαρφώ—ως πολϋ όφτ;λότερον.
Κατά το Ιτος 1920 οί έν Βοστώ-
ώ έ
ρή χολΰς καιρος άχο
τής ίχοττερ·ατώσΐίως των ανωτέρω
έργων καί οί έν Βοστώνγι εΰριτχό-
[«•ενν. τχιχϊτρί-ώται άχε.φορΐισαν την
«νίγίρσιν τχολικοΰ κτιρίου, τοΰ ό-
Κ''θυ εττερ-ϊίτο ή Κθίνότης (ένεκα
ξε τής ελλείψεως ταύτης πλείστοι
^■5'ναν άγράξψΛ—οί) καϊ διά κβινοΰ
£;;'ν α·_. μετά των έν Σο.άγω άνηγέρ-
^Τ; τί τχολίκον κτίριον μετά <τονεχο- Ρ {/ϊκητιατος διά τον δι·ϊάσ7.χ- ή κ,λίμ.ας β-πικοινωνεί με- όδοδ Μβγαλοζό- χίνης. Τοΰ Σχολείον τ^ γη-ε?^ έ'ϊ'ωρήθη ύχο των κ-, κ. ι κϊι Χρηστου ώτραγ- θιτινες είνατ άξ»ι «νγχαρητη- I ο κτίριον αύτό, ίιά το οποίον, εάν ε·Ατί^τ!> νκό τάς σημερινάς <πν- »;. Οά «πητοΰντο άνω των 250. 'Ρΐχμών, &8ωρηΐθη είς την Κ>-
*, ήτις «νηργησε 6ιά την λβ'.-
σημ^ρον
νη σ^μxxτρ·.ώται έ.,™Υ>#,ιΝ,Λ, νιι ν
Κοινοτιχος ναός «"Αγίος Γεώργι¬
ος», εΰρί—κτο έν άθλία κατίστάφει
εΐωτερί-Λως κα! εξωτερικώς, ;χγ
ει>ρ·^χ(ι>ρ«ς διά το έκχλτ/τίι—τχα ν.α!
άνευ ■Αω^ωνοστα7ίθ·>. Δ'.ά τουτο άπε-
<ρ»τίϊθη σχως ίι' έράνοι» δλων των σνΑΧ2τρ:ωτών έν Άυ.εριχη κ»! Έλ- λάί; γίνη νέον κτίριον έ—! νέου σχε-1 δι ου, εύρύτε,ρον καί μετά κω3ω'/ο- ο-τασίου. Άλλά τό έργον τουτο δέν έχετελ&ϊθη δνστυχώς, ένεκα! της ά- κατατταβΐ'ας της χατρίίος κα! τής ί»κερτκΐ*η5εως των οίκοβομησίμων ύ- λών χατ ένεκα τής μή ·!Γροθ!)μί2ς *χ μΐρ-οος τής άρτι διορισθείσης έπι- τροχής ό^ως έξατκ-ολουθήτ·-} ό ίρχ- νος χρ^ςσ>λλογήν τοϋ άχα'.του'μενου
τχαοΰ διά την άχοχ«ράτωσιν τοϋ ε?-
γου. 'Β8βωρη6η όμως ν.αλιον όπως
ϊομηθη ίδιαίτε,ρον κωίωνοστά-
~ον.
Κατά τάς τελ·ευταί'ας πληροφο¬
ρίας άς Ιχομεν χαρά τής ε—ιτροχής,
το έργον έ3όθη είς άρχιτέχντονα
πρός τελεΐΌχοίησιν κα! 6ά χαραϊοθη
χ'ρ&τεχώς άντ! 80 χιλιάδων δραχ-
μών, έατάς τής τροφοδΌσίας των έρ-
γολάδων καί των προσωχικων των
έργαχτιών, άς οί ιαίτοικοι θά χροσ-
φέρουν. Ήαείς όν.ως κοκ μακράν
τής φίλτατος πατρίδος μας, χάντο-
τε τοΰς πζρτκολονθοϋμδν, «τμεθα
δέ χρόθ-^οι νά σννεισ·ι?έρωμεν κα!
νά τυνϊράμωμεν δι' δλων των δυνα-
μεών μας χιάθώς κα! νά έπαινέο-ω-
μ»ν καθ* εύγβνή κα! ωφέλιμον πρά¬
ξιν διά την *ήν πρόοδον καί 6ύημε-
ρίϊν τοϋ τόχοΐ) μας. Καί δι' δλα τα
άνωτ-:ρω κατ&ρθώματχ καί μεγαλο-
χρεχή Ιργα, πρέχει νά είμεθα εύ-
τυχείς. διότι χάρις εις το εΐΕτκρα-
-τρτ> χνεϋμα όμονοίας και συνϊΐαλ-
λαγης έχανήρχησβν είς διαφόρους
χερυτάτεις « ερανο'. κα! κατωρθώ-
Θησχν, ώς ·δλέχ<«ν οί αναγνώσται, εργα κα! ^ύχί λόγια. Δια τοΰτο^ ή έν Β&ττώνζ' Ιπιτροπή, 6λεπο·>σα ότι
κατο·ίθοϋντ3τι εργα και ουχί λογια,
εχε'. την τιμήν καί καθήκον άπαρ-αί-
τητον όττως καί ίημοσιως εκφραστ)
τάς εύχαριστία-ς της κα! σφίγγει
την χείρα έξ δλης καρδίας έκείνων
οίτινβς όχω^ήιτοτε βίργάσθησαν καί
εσττ,ριξαν τοΰς ανωτέρω εράνοος.
Ιδιαιτέρως οί φιλοχάτρίδες όμο-
γενείς είναι βξΐοι «γχ*?τίτη?ίων.
Γνωρίζομεν ότι χάρ!? «ΐ? τα <ριλαν- Ορωχ-.κά των αίσθήμ1"* έδοηθησαν καί χίκχτ&φε,ρ-αν μεγάλας ήθτκάς χον ΰλί-κάς ύπηρΐσίας είς πάντας τους έρχ^ονς, κϊ! διά τοντοέχαναλ·αΐχδα- νομεν έκ δάθονς %<χρΖίοις <ί^γ« «'? τοΰς φιλοπάτριίας όμογενείς, ευγ« είς τοΰς Σο·>λέο:>ς τής Άμβρι'κης)).
'Ες-?ετικώς συγχαίρομεν τους
%ατοί·κους τής ήμετέρ·ας Κοινότη¬
τος διά τάς προσφερθείσας μεγάλας
υλικάς κ*ί προσωπικάς ΐΜτιηβεσιαί
είς όλα τα ανωτέρω
τα με^ζλοχρεχή εργα. Πρίν κλεί-
σωαεν,'χγαχητοι σ^χατριώται, τάς
ευχαριστίας μ3(ς τχύτας, έρχόμβθα
να ίίχενθ'ομίτωμιεν «ίς δλους τούς
Σουλέονς, ότι δέν χρέπει νά λησμο-
νήσωμεν ότι χρειαζόμεθα μίαν άλ¬
λην γενικήν εκστρατείαν πρός έρα¬
νον διά την έχ-.—«υήν τοό ναού μας
«Άγιος Γεώργιος)), ό οποίος, ώς
γνωρίζομεν, ε^ίσχεται έν άθλία κα-
τΛττάτει, έσωτερεκώς καί εξωτερι¬
κώς, καί την τοπθ&ετησιν φανών είς
όλας τάς κβντρικάς ό&ούς τοΰ χω¬
ρίον μας. Δι' όλων τούτων ή Κοι-
ν-ότης^μας Σοδλον τ)ά καταστή μία
άπο τάς καλλιτερίς λόγω τοΰ καλ-
λωχϊσμοδ της άπό 6λας τάς γ·ειτονι-
κάς κο'-νότητας. Τα χοσά άτινα έ-
ττάλησαν έξ Άμερικής καί τα έκ
τού έράνου των κατοίκων τής Κοινό¬
τητος μας έχον/ ώς εξής:
Έκ των κατοίκων τής Κοινότη¬
τος μας 12,345 Ζραχινί. Έκ Σι¬
κάγου 19.968 δραχμαί. Έκ Βίστώ-
νης δραχμάς 40,000. Τό όλον 72,
313 ϊραχμαί.
Ό έρανος έςζχολονθεί δ'.ά τόν
ιερόν ναόν καί την τοποθέτηοην των
φανών.
Έχομεν χεποίθησιν άκράι3α·«ον
οτ'. κανείς <τομχατριώτης μας δέν Θά πϊραλείψ·») όπως χροσφέρτ) τό κατά δύναμιν χαί την φοράν ταύτην διά τοιαΰτα ίβρά ί?"{^. Οί επιθυμούντες νά ελθωσιν άρω- γοι^ύνανται νά άπΐστείλωσ; τάς δω- Ρ'εάς των άχ' εύθβίας είς την έχι-, ~ρον'.;> τής ήμετέρας Κοινότητος,
ή όχο.'ζ άχαρτίζεται ώς εξής:
Β. Κ. ΆχοστολόποιΛος, Ν. Β.
Άγοορά'/ος, Εύστάθ. Ήλιόπο«?Λς,
ιερεύς, Δ. Γ. Κχριότης, Δ. Α.
Στράγγας,
ή χρός την έν Βοστώνη επιτροπήν.
Μ-εθ' υπολήψεως,
Η ΕΝ ΒΟΣΤΩΝΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΆλέςχΛρος Π. ΚθϋασόπθΛος, Π.
Χ. Στράγγας, Ιωάν. Χ. Στράγγας,
Άτ). Π. Κουτσόχβυλος, Στ. Γ. Κα-
Ρ'.ότης, Άργ. Β. Στοάγγας, Γρηγ.
Γ. Καριότης.
Ό "Ελλην καλλιτέχνης
θά πΛραστήση είς τό Θε¬
ατρον Λώ.
Ό διακε.κρ'.μένιος "Ελλην ήθοπθ'.-
ός, κ. Μάριος Κονιδάρηις, αφίκετο
ενταύθα μετά τοΰ ν.αλλιτεχνιχοΰ
τα> ό;χίλο·ο, Θά πα5ασττ>5ΐ(1 δέ είς το
Θέατρον «ΒΚιΟΑΪ)». Ή π^ίψτμος
«ΜΑΚΙΝΟ ΑΝϋ ΜΟΝΑ ΕΕ-
νϋΕ» σνΛαρχάζει κυριολεκτικώς
τΌύς θεατάς μας μέ τα χεταχτα
τραγο63'.α της καί τοΰς «ξωτικούς;
χορο-ύς της. /
Ώς γωστόν, ό ν-. Κονιϊάρης 9ά
ζαίξη είς όλα τα έν Άμερική καί
ΚακΛαδά ιθιέατρε; τής Έτα'.ρείας
ΜΑΕΟυδ ΙΧ)Εν, κατά τον Ό-
κτωδριβν δέ προτίθετα: νά μετΐδ-Γ,
είς Άθιχ,ιας, όπως δώση καί έχε:
"Η ΒΥΣΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΛΣ'ν
Είναι ενα θαυμάσιον διήγημα τδί
οποίον δημοσιεύεται είς τό τελευ¬
ταίον τεΰχος τοΰ Άιθηναΐκοΰ περιο-
δ'.κοΰ «Οίκογένεια». 'Επίσης ή «Κου
κλίτσα» Ινα άριστούργημα τήςΓαλ-
λικής λογοτεχνίαις καί ό «Πρΐγ-
κιψ των ληστών» άχό τα χεριχε-
τειωδέστερα άστυνομικά άνβγνώ-
σματα. 'Η «Οϊκογένεια» είνα« τό
έβιδομαδιαίον 'Αθτνναϊκόν χεριοδΊ,κο^
τό όχοίον εΰρτ'ιτκεί άνοικτην την θύ¬
ραν κάθε 'Ελλην'κής οοχογενβ-ία;
καί την σοντροφεύει μέ τα ώραίά
τού πειριεχόμεα.
'Η έτησία συνδρομή τού είναι
«άντε δολλάρία.
Γενικός άντιπ^ότωχος διά την
κήν είναι ό κ.
Ό. 8ΤΕΟϋΜΒΟ8,
261 λν. 85ΤΉ 8Τ.,
ΝΙΕΛΥ ΤΟΚΚ ΟΙΤΤ
ΚΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ ΖΟΗΣ
•Υπό Χ. Α. ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗ
Τρίπροκτβν ήίογ(><ΐφ»κόν δοαμα παρμένο άπό τήΎ σύγχρονον κοινω- νικήν ζωήν. Χαγτόδίτον τΗΐάται 50 σέντς. Γράψατε: "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑΙΛ" ΐ4ο νν. 2βτΉ 5Τ., Νενν υο«κ ΠΒδΤ ΤΚυ$Τ ΒΑΝΚ, ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Κερδομέρεβμα 'Αρεθ. « Τό Διοικητικόν Συμβούλιον απεφάσισε νά χορηγη<ηΐ "•ΑΊτερον τετράμηνον τακτικόν κερδομέρισμα εκ 12 )ί ο. οι' εκάστην μετοχήν τοϋ Κεφάλαιον, έπίοης δέ έκτακτον τοιούτον έκ 2 1)2 ο. κατά τό κλείσιμον των εργασιών της !;ΐ; Αύγούστου, έ. ε., πληρωτέον την Ιην Σεπτεμϋριου, Π)28. θά ταχυορομηθώσιν έπιταγαί. ΗΑΚΚΥ Ε. ΥΗΕΕΙ.ΕΚ >:>·Γ'
ΙμΓΜι Ανο-,
Νενν Υογκ ΟιΙν.
ΡΙΒ8Τ ΤΒ08Τ ΒΑΝΚ, Ι.ο.
ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚ Η ΑΝΡΝΥΜΟΣ ΕΤΑ1ΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
ΕΡΓΑΤΑΙ, ΕΜΠΟΡΟΙ, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ,
ΠΡΟΣΕΞΑΤΕ
ΤΑ ΓΕΓΟΗΟΤΑ ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΟΥΝ. ΟΤΙ,
Τί λέγει ό κ.
Κ Η. ΗβΓΓί-
—βη, Τραπεζί-
της: '
«Ή τοποθέτη-
σις μικροί5 ποσοϋ
χρημάτων είς μί¬
αν καλήν επιχεί¬
ρησιν άξίζει πε¬
ρισσότερον άπό
τάς ο'ικονομίας μι
άς ολοκλήρου ζω-
12 Νέαι Τράπεζαι, αί οποίαι ήρχισαν εργασί¬
ας είς την Μητρόπολιν Νέαν Υόρκην απο τό
1926 μέχρι τοΰ 1928, εχονν πολλαπλασιάαει τό
Κεφάλαιον των. "Ολων αί Μετοχαΐ ηυξήθη¬
σαν είς μεγαλειτέρον αξίαν καί 3 τούτων έτρι-
πλασίασατν καί ΐτετρβπλαοΐασαν τττν άρχικήν α¬
ξίαν των Μετοχών των.
Α) Ή ΟΟΙΤΝΤΥ ΤΚ^5Τ 00. ήβχιβεν ερ¬
γασίας τόν Μάρτιον τοϋ 1926, μέ άρχικήν α¬
ξίαν των Μετοχών της είς $135, ΣΗΜΕΡΟΝ
αί Μετοχαί της τιμώνται $750 εκάστη.
Β) Ή Γ.ΕΑΓΛΕΜΟΝΤ ΝΑΤΙΟΝ^ ΒΑΝΚ
ήρχισεν .έργ,ασίας τόν Απρίλιον τοΰ 1927 μέ
άρχικήΛτ- αξίαν των Μετοχών της είς $130, ΣΗ-
ΜΕΡΟΧ αί Μετοχαί της τιμώνται $370 εκά¬
στη.
Υ) 'Η 8ΙΧΤΗ ΑνΕ. ΒΑΝΚ ήρχισεν εργα¬
σίας τόν Ιανουάριον τοΰ 1928, μέ άρχιχήν α¬
ξίαν των Μετοχών της είς $160, ΣΗΜΕΡΟΝ,
ήτοι μόνον έντός 6 μηνών, αί Μετοχαί της άν-
ήλθον είς $220 εκάστη.
Τί λέγει ό πρύ
τανις των Τραπε-
ζιτών, Κΰριος ^.
Ρ.
«Ή βάσις τοδ
πλοΰτου είναι ή
τοποθέτησις των
πρώτων 100 δολ-
λαρίων είς τό κε¬
φάλαιον καλής έ-
πιχειρήσεως».
Ι
Ι
Τί σημαίνει ή συμμετοχή σας είς ενα οργανισμόν ώς ή ΡΙΚ5Τ ΤΗϋ8Ί
ΒΑΝΚ, Ιηο., ήτις συμμετέχει ηδη 26 Τραπεζιτικών Κολοσβών, μέ άρμοδί-
αν άδειαν νά άνοίγχ), άγοράζχι καί κυριαρχή άλλων Τραπεζών, άπολαμβά-
νουσα έξ ϊσου των σημαντικωτατων κερδών των, πάντοτε μέ την προσήκου-
σαν Ασφάλειαν ήτις περιβάλλει τα Τραπεζιτικά 'ίδρΰματα.
Ι
Άιτοφασίσατε
Σήμερον, όπότε ή προσφορά της ΡΙΚ5Τ ΤΚΙΙδΤ ΒΑΝΚ Ιηο. είνε πρός
$22.50 ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΜΕΤΟΧΗΝ (τού κεοαλαιου)
Τάς οποίας δύνασθε νά άγοράσητε τοίς μετρητοίς, ή διά μηνιαίων δόσεωΊ1,
πρός ευκολίαν σας.
Γράψατε ελευθέρας δπως γνωρίζετβ,
διά νά σάς κρατήσωμεν ενα αριθμόν τών*
Μετοχών μας, ή "διά πληροφορίας Έλ¬
λην!—ί, ή Άγγλιστί, άποστέλλοντες τό
παραπλεύρως Δελτίον είς τούς Τραπεζι-
τικούς Άντιπροσώπους μας ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΡΙΒ8Τ ΡΙδΟΑί ΟΟΗΡΟΒΑΤΙΟΝ
535 ΓΙΓΤΗ ΑνΕ., ΟΕΡΤ. Α.,
Ν Ε
V*
ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
ΓΙΚ8Τ ΓΙδΟΑί ΟΟΒΡΟΒΑΤΙΟΝ
535 —51η ΑνΕ., (ΌΕΡΤ. Α)
ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
Όνομα
Διεύβυνσις
Πόλις ...
Ν. Η. 5

,ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΕκ— ΚΥΡηΚΗ, " ΛΥΓΟΥΣΤΟΥ,
Ί
Γ Α Λ Λ Ι Κ Η
ΣΚΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Ό κ. καί ή κ. Τζού
λίαν Στρήτ, τής
Άμερι-ϊανικής άρι-
στακρατίας, έπιο-
τρέφοντες έξ Εύ-
ρώπης.
Ήταν νύχτα. Μία ννχτα αϊθρίΐα
καί μνρωμένη τοϋ Ίουνίου: Ό
ονρανό; ήταν καθαρός λές καί ·η-
ταν μερά. Οντε φύλλο δέν5οου δέν
κοννιόνταν. "Ολα τα ποιλιά ήσυ-
γά-οΐν. Ό Ροΰέρτος Νεροίλ, ά-
κονμπισιιένος στό παράΊτυρό τού
ώνειροπολοΓχτε μΓ τό ϋλέμιια, καρ-
φωμένο στήν άντι/ρυνή ε.τανλι
τγοΟ χανΟΛταν ι.ιγ ατίς ά'τέραντ*;
τριανταφυλλιέ;.
Ξαψνικά ή καρδιά τού ντύπηκΐε
δυνατά.
Λΐία γυναικεία σ:?οιέττα φάνη-
κε στό σνοιγμα τοΰ ϊΐαρσ>θ·όρου πο?
χωριζόταν άπό τό διχό τού άπό
μιά δενδροστοιχία άπό άνα-/ίες.
"Ειιεινε ορθί), μί- τό οαορφο
καί νεανικό της πρόσωτΌ γεμιϊτο
ϋή. ΆφοΓ' ατά^ψ£ λιγο ά/ίνητη,
δεξιά, άριστερά νι' όταν
είδε τόν γείτονά της αϊσβάν-
θτκε ξαφνιν.ά μιά αεγάίη χαοά.
Λνο μήνες είχον περάσει άφ
δτοιΐ ό Ρσθϊρτος ΝερΓηλ /ατοι/ον-
σε στή χαριτχοαέντ^ έ/είνη έξο/ικί)
έϊΓαΆι ττεριτριγνρισυρνη μέ τριαν-
τακρυλλιές, καί δόο μήνες τώρα ά-
γα-ποϋσρ τρ?λλά την γυναΈκα έκιεί.-
νη πχ>ΰ δέν τόν άπεθπρρυνρ στήν
άγάτΐη τον
Υιός επαρ·χια7θν σι«6ολαιογρά-
φου είχεν έ'λθει στό Παοίσι γιά
νά σΐτονοάση Νοιιινά γιά να μπυρι]
άργότερα νά διαδεχθή υιήν έργο-
σία τόν ποτέρα τού ^ατ^ρώντας
δλη τού τί)ν πελατεία. Πρό τής
«ναιχο>ρήσεώς τού δ πατέρας τού
τοΰ εΤχε γειιίσει τό κεφάλι μέ <τυμ- 6οι·λές ναί αυστηράς σνστάσεις.. . —Τό Παοίσι, ή πόλις των δια- σκεδάστων, των ήδονών, επ-ε πολν £πικίνδυο....Πρίπει νά εΥη κανείς γερή καιο^ιά, τό πνεΰμο ίσορρο- πηιιένο γιά νά μπορή νά άνα·θέξτ| στή προσέλκα σι των θαράθρων ε¬ κείνον τη; διατρθσρας ν,αί τής κατακσ'χύνης. —Κι' ή πειό άγαθές ναρίιές, ελεγε ή μητέρα τού, γίνονται ρκεΐ κές, τίς νυριεΐει ό έγωισμός. Έ- Γ τα παιδία ξεχνοΰν τού; γονεΐς ζη τί το)ν σάν νά εΐχαν φάει ό λονς. "Αχ! παιδί ιιου ναλο ιιον, παιδάκι, μή [ΐάς Ηε-χνάς ποτέ! Γιά νά τοϋς κιΐβησνχόση ό Ρο- βερτος έγκα*εστιίθΐ|/ϋε άμέσγος στά ~?ρίχο>ρα το{· Παρισιοι· ότου ώς
έκ τ3'αιιιΐΛατος είχε 6ρεΐ την έξο-
χι-/ήν ίίκείνηΐΛ' επανλιν. Πήρ« νιά
ύπηρ«"-'τρια αιά γρηά καί τόσο ά'-
σχημη γυταΐκα πθΓ1 μόλις; μ-τοροϋ-
σαν νά την άντικρ·ύσουν τα νεανικά
τού ιιάτια, ποϋ δΐι|»οϋ<;αν γιά δ- μαρϊριά καί νειάτα. Κρι Ίδοΰ πώς πχΐρ' δλες έκείνες τίς προφυλάξρις αρχιζε νά γνωρί¬ ζ ί π"ρ<7'τες νεανικές όριιές. τόν ¥νώ σιτγχοόνως δο/.ί|.ια£ε ?να τροαερό ααρτΰριο νοντά στύ οποίον τα ααοτι'ρια τοΰ Ταντάλοι» δέν τταν πσ'ρά παιχνίδι. Ή νεα έκείνι> γυναΓκα, ή τόσο
ώραΐα τόν κατ®μάγει>σε. Π όσες
φορές τόν είχε καπαλσβει ή τρώ¬
η έπιθτ,ιιία νά τρέξη νά την πΑησι-
άστ|, καί νά, τής ιέξοιιοι>.ογη|ΐ;·Γ| τό
τάθος τού Ά» ά θιιιόταν τίς συ-
στάσεΐς; τοΰ ποπρός τού, τα παρα-
/άλια τής μάννας τοι>.
Ποί^ές φορΐς ε16?-ε7τε νά πηγαί¬
νη "/οντά της Ινας ανθρωαΌς μΐ
|·αρά μα?Αιά και μέ έκφρασιν
τροσώπου ττολΰ λνπηαίνην. "ΕοΑν-
βε απάνω της οπ νά ήθίΛε ν«ά την
φιλήση. Έ-'.είνη σή/.(ονε επάνα) τα
ώρ«ιΤα ρόδινα χέρια της καί σκέ-
ταζε τό ττροσωτάκι της ιιέ αντά
Ό Ροόίρτος άκουγ·ε στή σιγα-
λιά τής νί«χτας τό χαριτωμενο και
άτρλείοοτο γελοιο τη^. ΤΗταν ή αί-
ρα ποϋ έ"φευγε ό ανθρα>πος ι»ε τα
ψιαρα μαλί.ιά τοαί μέ τό 'πολΰ λυ-
πηαενο υφος.
Κι' έκείνη ξαναηραινόταν στό ά'-
νοινμα τοΰ παράθυρον σδν ?να μα-
ρααένο λουλοΰδι.
■—^ΔΐΗττυχισυένε αγγελε, σ-,'.επτό-
ταν ό Ρθι>έρτος ώ γλχτκειά μου
όπτασία' Ποίος ξα'ιρΗΐ ποία αί-
τΐΛ σ' Μίαιαε νά παΛτρεφτής τόν
ζηλιάρτ} Γκεϊνο γερο ποϋ σέ κρα-
τεϊ αίχαάλοοτη καί κα·9ι.στά την
ριξί σο-υ σου δυστυχιομένη.
Καί τίς γιορτινρς ήμέρε;, τίς
Π έ'μπτες καί τίς Κνρια/ές: ό Ρο-
βερτος την ε<>λεατε πάντοτε στό πα-
ρά"θι·ρό της. Την άγαποΰσε -/.αί
Ιπασγε διότι ήτεφερε ναί ί/εινη.
Τό νατολάβαινε αύτό. Ώ
λοΓοϊ να φύγη. ^ <Τι'1ΥΪ1 !Ρ^ ιιαΐί της. λίλια σχέδια ρ(ομαντΐ/'ά, ίπποτικά στρώνονταν στό ιιιαλό τού. ' Ενα πθίοΐ τίδε νι νατεβάΓουν «- το την ό'σπρη ?παι·λι άπέναντι άπο- ονευές Πλΐ|()θίρορήϋΐ|/ΐε ά^ό την ί·πηοετρ»ά τοι· ιοΐ· ηταν όλΐγάογη τώς εφεΐ"/αν έπειδή €Ϊ/αν ρ>ϊτρι
ή πιαι'·σρις.
Ο Ρο&έρτος αϊσΒΟΛΐβηνε -'άτι
χϊ σ·Αΐχ τΐ|ν καοδιι; τού νάτι
τοΰ έ'σκριγ^'ε τόν λα·μό, τόν ί'τνι
γε σχκδόν,
"Ολο τό ά,τόγεΐ'μα τό τίρασί
/ΛειοΊένο; στό δωνίάτ'ό τοι. Τοϊ'
ι'ταν αδύνατον νά εργασθή. "Οταν
σνοιγε ίνα θιβλίο ή /έξεις χορο-
πΊ]δοϋσαν ϊΐυτρό; τοϊ', εχαιρναν
ιιιά ί'ορισμένη διάταίι καί σ/η-
Ή Κορδηλία Ν<ζί·ψ.·κερρΊ καί ή Άμελία "Ήστμαν, αί οποίαι ήλθ^ν χεζή έκ Χιοΰστον, Τέξας, είς Νέαν Υόρκην, διά νά χαιρεπτσουν τον Κι>
βερνήτην ΣμίΘ.
μάτιζαν την είν.όνα της ς
τής ωραίας έ/είνης καί ξανθιάς
αγνώστου.
"Οταν δμως- νύχταχτρ, ήλθε κι'
ονμ.τησε στό παράύ·ρό τού. Ξα-
φνιν« νόμισε τάς θά τέθαιν'ε, τό
σο ή συγκίνησις τοι. ήταν μεγάλη.
Έκείνη, ή ξανθιά όπτασία ή¬
ταν εκεΐ μτ»οστά το>, στά κάτα
σ«ρα ντι.μενη. Γελοΰσε, γ£?.οϋσε
άτελείωτα... Ήταν μόνη λοιπόν.
Στή ο1κε·ψι ένείνη, νόυιοΐ πώς τό
κεφάί.ι τού γύριζε. σηνιόθηικρ, 6γή-
κε εξο>, δτέο7·σε γλήγορα τα λίγα
σ7.αλοπάτια τής άνθισμένηΰ έξ,ο-
χινής έτταύλεοις, ατηνϊ ιιέσ' τό δ<υ- μάτιο καί την εϊδε. Ήταν ι|ιλή, λυγερή. Τοΰ φάνη,κε αυλη σγεδον μέ την αγγελική της ένείνιι μορ- ψη; ι ι Ό Ροβέοτος νόμιζρ πώ; ώνει- ρεν«ότΐαΐν, τοόό αϊοΐίϊανόταν τόν έ- αυτό τού σέ μιά είπυχία άπίστεΐ'- τη. θΐϊκιά. 'Αλλ όταν έκείνη τόν παρετήρησε, εθγαΡ,ε ιιιά δΐ'νατή φωνί) καί πηγε να ξαπ?.ωι9ϊ( στό ντιβάνα. Έκεΐνος την πληοιαισε. γονάτι- ΰΐ, φίλησε τό υετ«ξωτό ςρόόρειιά της κ' επειτα ά'νοιξε την ναρδιά τού σ' αυτήν κίαί υέ λόγΐα γλικά τρυο^ερά τή; ,ομολόγησε τό πάθο; πον είχε γι' αύτή,ν. "Οικυς έκείνη Ιξακολοι*θο5σε Ό Γκέοαρδ. Γουέ- νερ, τεσσάρων έ- τών, ό οποίος έπε¬ σεν είς ενα φεγγί- την καί έμειναν έ- κεϊ άρχετήν ώραν, μέχρις ότου ή άστν νομία είίρίΐ ενα άν¬ θρωπον άρκετά Ισ- χναν διά νά κατέλ¬ θη είς το στενόν ά- νοιγμα καϊ σώσχ τόν μικρόν. νά τόν κυττάζη μέ τα ώροΐα τ»ις γαλοΕια μάτια, ίνω ΐ^Μ^ρο χαμό- γελο διαγραφόταν στά χείλη της. Τα ώραΓά της ν.άταστοα χί-'ρια τοϋ έκαμαν Ιδιαιτέραν έντύ.τΐ'1'σι. Έπειτα αηό λίγο τα σ»]κωσε κείνη καί ένρυψε μ" αύτά τό παρθτνικό της πρόσαντο, ένό) τα κοραλίνια χείλη της τ)^θνρισαν τίς περίεργες αντές συλλαβές:.... —'Εγώ.... ζή.... δχι.... δχι.. κα- κός..... Κάποιος μπήκε στό δίι>ιιάτιο καί
πλησίασε τόν Ροβ'.ρτο. Τοϋ άγ-
γιξε έλαχρρά τόν ώμο λεγοντα;:
— Παιδί μου, παιδί μου, σή/Λ>.
Δέν ξεύρεις πως....δυστΐ!7ΐσμένο
3Γαι8ί;...Ή νεα αυτή κοπεΐλίχι είνε
άθώα.,.βουβή καί...σχεδόν τρελ-
λή. Είσθε 6 τρίτος νοινάριις τής
«κΐΌΐνής ΐΊΐαύλείύς....» στό ν οποίον
σνμβαίνει αί>τό...Είνε τόσον ώραί-
α.... τόσον ώραίοι. ..
Ό Ροιβέρτος ση7.(ί>τ>)ΐκε άπογοη-
τε·μενοί. Τό κεφά7νΐ τού γι'»ριί.ε.
"Εφυγε τρικλίζοντας. Ή σ·Ό5ός
της καταλυπημενη τόν έ'βγαλε ε-
ίος την πόρτα.
—'Ε^τρτεπε νά σάς προειδοποι-
ήσουν.,.Τί μεγά?.η δνστιιχία.,.Κ-
κοσι ίτών!...Καί τόσον άπότοιια!..
ΛιηΐγΌΰντΐαι πώ·ς ενας ςίινγράορος
πολΰ ώμορφος...Ά! ή νεότης...<Τ)' ή νεότη;!...ό δυστι^ΐ-Λΐενο; πατέ¬ ρας της ποΰ τή,ν είχε ιιονάκριβη. οέν ιωτορεϊ νά παρηγορτϊθη...Ή ά παιδί μου, ήσυχάστε... Ό Ροβέρτος Νερβίλ επτσε αρ- ρωστος τί|ν άλλη ήμερα κι' ή άρ- ρώστεια τού διήρ7οεσε όκ,τώ αέρρς. Πολλές φορές παραληροϋσε. "Οταν δμως σηκοίθηικε, πη,γρ στό Παρίσι ιιέ την καρδιά συν¬ τριμμένη. Μποροΰσε πειά τοορα νά ζήση στήν πόλι των διασκίΐδάσεων καί των ήδθινών, στήν έπιηνδυνη έκείνη πόλι. Δέν είχε νά φοοτ,/ΐτΓι τίποτε έτΐειτα άπό την οΤ/Ληριή αιύ- τή δοκιμαοάα τού. Ήλΐτιίε πως στό Παρίσι θά μποροΰσε νά γΐα- τρεύση την πληγή τού τουλάχιστον, αν δέν θά μποροΰσε νά λησμονήση την σκιά τής γι·ν*αίκας ποΰ τόν είχε κάμει νά ννίυρίσΓ, δ,τι εχει ό ρρως πειό άγνό καί πειό τροαερύ μα£ί. Μέσ' την ήσυχη καί σχ'δον πέν- θιμη είπαυλι, κοντά τί; άνθισμίνε; τριανταηρχνΐλιές, ή άθα)α Γ/είντ] κόοη εκλα·ι|« γιά την άνατ/ιόοιτσ1· τοΐ γειτονιά της. Αίσθανότσν ιιιά Ιδιαίτερη εύχίτρίστηισι νά βλίπι>
τό ώραΐο τού κεφόΊ'Λ μέ τα ααϋιχχ
μαλΐιά,
Τό γυναικίϊο ?ν·στικτό ττΐ; -τνι-
γοντας την πνευαατιτήν τγέ κ«-
τάστασι. της έδιδε νά καταλάοη
.τχος ·κάπ·οιος την άγαποΰ<ίε,( 'Μ^ αντο ήταν άρκετό γ|« νά βρίσκε- ται σέ διαρκή ευτυχία. 3 _ Τώρα τό παοαθχ'ρόφυλλο εκίι- νο εκί.εισρ- ινα παράξρνο ρΐγος δι- έτρεχε τό σώιια τής νέας έκίΐνης. Ένώ αυτή ι|κθνριζρ άργά ιιέ μισοσβυσμένη: — Εγώ.... δχι.... δχι.... δχι.... Κι' οί δια^άτες στα>ιατον<ΐαν πάλι ιιπρός σ' αύτην την πΐναίΊ'δα, ποΰ είνε άρ/ετά ααννη^'ϊο τρ«Υ- ιια στην έποχή «άς: «Ενοικιασ¬ ταί ή επαυλις>
ό ΚρίσμουΟ της Αγγλίας, ο
νιίβιος "Οσκαρ Σάτμχρ, ¥-^ιαζ
126 χρ^ων καί ή καρία Φ"λ,^'
Σάγιαρς, τό γ«νος Πίλμον,ηλ1--
/.ίας 118 χρόνον έώρτασίτν προ μΐ"
νός επισήμως την έχατονταετηρι^
τοί γάμου των!....ιΜεταξϋ των
κεκλημένων παρ ίσταντο 712
γονοί των!....
ΕΤ,ΌΟΚΑϋΟ, ΑΚΚ.
«'Εθνικός Κηρυξ» πωλεΐται εις
την Οοΐιβη'δ ΝΘνν Αβη^
ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΑΙΑΤΗΡΗΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΑΠΑΣΤΡΑΠΤΟΝΤΑ ΤΑ ΣΚΕΥΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΝ "Η ΟίΚΙΩΝ ΣΑΣ
ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΖΕΣΟΕ
ΤΗΝ
ΑΡΙΣΤΗΝ ΜΑΡΚΑΝ
ΜΕΤΑΙ.
1 ΟΙ. οαπ ..$0.75
1 €ιΆ]. 03Π $1.50
5 ΟβΙ. 03π $5.75
δανεκ λ ροννοεκ
1—5
"5ΤΑΥ5-ΒΚΙΟΗΤ"
κ<*. υ. 5. ρ3ι. ο« βΐΙνβΓ, ΐηβίβΤ, ρονπίβΓ ροΙί$1ΐ6$ αειγματα απρεαν ΤΗΕ δυΡΕΚΙΟΚ ΟΗΕΜΙΟΑί €0. 309-311 ΡίΛΗ Ανβ. Ν. Υ. Οϊίγ αειγματα ΑΰΡΕΑΝ ..$1.50 1)2 ^οζ. 5 11)8 $6.00 1 ιΐοζ. 5 11)5 . .$10.00 Γ". Ο. Β. Ν. Υ. ΟΙΤΥ. ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΟΤΑΝ Η ΓΑΛΛΙΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΗ

ΟΡΠΑ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΧΟΡΟΝ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΦΟΡΟΥΣΑΙ, ΑΝΤΙ ΕΝΔΥΜΑΤΑΝ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΦΥΛΛΑ ΣΥΚΗΣ.- ΑΛΛΑΙ Ε-
ΧΟΥΝ ΖίΙΓΡΑΦΙΣΙίΙΕΝΑ ΤΑ ΕΝΔΥΜΑΤΑ ΕΠΙ ΤΗΝ ΣΑΜΑΤΩΝ ΤΗΝ.-- ΑΝΔΡΕΣ ΕΝΔΕ-
"- ΔΥΜΕΝΟΙ «Σ ΓΟΡΙΛΛΑΙ, ΧΙΜΠΑΝΤΖΗΔΕΣ ΚΑΙ ΟΥΡΑΚΟΤΑΓΚΟΙ ΚΑΤΑΔΙΙ2.
ΚΟΥΝ ΤΑ ΗΜΙΓΥΜΝΑ ΙίΙΟΝΤΕΛΑ.- Ο ΧΑΡΡΥ Κ. ΟΩ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΔΕΚΤΟΣ
ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΗΤΟ ΑΡΚΕΤΑ ΜΕΤΗΜΦΙΕΣΜΕΝΟΙ, «ΣΤΕ ΝΑ ΟΜΟΙΛΖΗ
ΙΥΙΕ ΠΙΟΗΚΟΝ... ΤΙ ΕΓΙΝΕΤΟ ΠΡΟ 30 ΕΤ1ΪΝ ΚΑΙ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΗ¬
ΜΕΡΟΝ.- ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Όσοι δέν πήγαν οτό Παρίσι -
τι λέγοιιεν,- "0<7θΐ δ*έν εΐησσν είς π'|ν σννοΐικίαν τοΰ Καρτιέ Λατέν ναί δέν έλαβον μέρο; εις τάς ίορ- τά; τού δέν δύνανται νά φαντα- ιτθοϋν τό μέγεθος τής όασιλευσύ- σης έχεϊ ελευθερίας τής ϊοϊης — έ/λι'ιοΐως των ήθών. ώς την άπθκα- λοϋν οί λεγόμενοι άναιιορηχοταί τής κοινωνίας, — ή όττοία θά εϊναι ναί ϊό σπουδαιότερον χααακτηρι- (ττΐ7.όν τής Γαλλικής ποωτενούση;. Μία τοιαύτη έορτή, είς την όποιαν οτορέουν θεοταί έκ διαφόρων με- σών τής Ενρώπηϊ καί έξ Άμερι- νής, είναι ό λεγ^μενος >ορός των
ΤΓ/νών, διδόμιενο; υπό των σπσυ-
(δαστών των διαφόρων τΐχνων. των
νατοινούνκον εισ την σννοικ.ίαν έ-
/είνην. Παράλληλος πρός τόν χο¬
ρόν αυτόν λΑ Ιφάμιλλος είς την ά-
•χολασίαν τού είναι ό χορός των
Φοιτητων τής Ίατριν.ής. καίτοι ο¬
λιγώτερον προσιτός είς τονς άμυή-
τους, γνο>στός δέ υπό τό δνομα
Χορός των τοΰ Οίκοτρο'ρείου.
Εφέτος κατεβλήθησαν προσπά¬
θειαι νπό διαφόρων Γαλλικον σω-
ματείων, ιδίως υπό τής «Φωνής
των Νέοον» πρό; περιορισιιόν τής
νατ' ετος επικρατούσης άκολασίας
εί; τονς χοροΰς αντονς, αλλ' ανεν
χίαί. Ό άγ<ον ήτο άνισος καί ή νίκη απέβη υπέρ τϋν Σπουδα- στών καί Φοιτητών, παρ' ολα τα /(ούοΊα αι'γά ατινε έρρί^θησον όϊ παρ' όλας τάς σκηνάς αΐτινες Ηδΐ|ΐιιουογή9ησαν νπό των ά"α- ιιορφωτών εις τού; χοοονς των πρώτίον. Ό Χορός των ΣπΌνδαστών τον- / αχιστον διεξήχθη τελείως ν.ατά τό άρχικόν πρόνραμμά τού μέ ιιόνην την διαφοράν ότι ήτο πό/ υ σειινο- τρρος άφ' δ,τι άρχΐΛος είχε σγεδια τ8τ καί οί χορευταί βλαβον όδηγί- «: νά έκτελρσουν ιδημοσίςι τάς πλέ¬ ον ά άξ έ ως Βαλζάβαρ είναι δόλόγυιινοι. Αό άδ γ άντιδριαστΐ''.ά>ν
ί ήτο ό Γε-
Ό Γ
οί
άναισχνντσυς πράξει^ έκ της
πς των. . πιΰήνοη·. Είς μάτην
άναμορφωταί εζήτησαν δπο>;
ιιιι/.ρννθονν όλίγοΛ' τα φορέμάτα
των γυναικών! Ταύτα άντ! νά ;ια-
/ρνν&οϋν έκοντεύιτησαν καί είς τι-
π^ριστάσεις κοπ^ργήθησαν τε-
ς. Τα δργια. άτινα είς τό πεΐ-
σμα των ήθικολόγων, ρτελετθησαν
εφέτος είς τόν χορόν αντόν, ί^πιε-
'β ά ύ
πάντα τα προηγούιιενα.
Αί έορταί αύται σιτηιΟθ)ί δι¬
α νοΰν ό?,ην τί}ν γνχχα παρατεινό-
^εναι πολυ πέραν τής άνατολής
το[. ηλίου, οί δέ δρόμοι τοϋ Καρτιέ
Αατέν, οί ώραΐίΐ κήποι τοϋ Λοΰ-
εριΐιδουργ -/αΐ α7;.α δημοσία μέρη
ΐτληροΰνται ά>τό «φίλους τής ν.αλλι-
τρχνι>ής έλΡΐηΤϊρίαςί» διατΓλοϋντας
^'ΐς όλα τα στάδιά της γυμ^ητος
ναί τή; μέ^ϊτης. Κατά θίϊ»ρίαν ό
"/όρος είναι ίδιωτικός,. τουτο δέ
ιΐίγάλως αΰξάνει τάς δυσχολίας
των άναμοοςχοτών πρός δελτίωσιν
Τηϋ χαρακτήρος τού" Τ6 βέβαιον
^ϊν'αι ότι τα είσιτήρια πο>?.(>ϋνται
ρις ΐ'πτρόγκοκς τιμάς, καί πηζ δ·
"τις (αναι ίκανός νά τα αγοράση
δύναται νά εισέλθη έλευθερως.
Πολλοί Άιιερικανοι χρηματομεσΐ-
τ«ι παρέστησαν είς τόν εφετεινόν
'/ορόν χαρακτηρισθεντρς ο>ς ί
οι Λ έλθ
;ς ιτρχνικής έλείθ?ρί«ς?.
Οί.οι οί λαβόντες μέρος εις τόν
Χ^ν διετάχθησαν νά έμφανι-
σίΐΏθν ιΐίτημφ'ιεσέναι είς . . πιιτη-
νους. Μόνον γορίλν,αι, χιμπαντζή-
Ρ' καί οι'ραγκουτάγχοι εγίνοντο
Ή ίνδνμασία τ&>ν ϊ;5?ι ν'
άπό τρίχας, πο?^-ας
ας, καί τίποτε αλ/.ο η σχεδόν
7 δλλο Ώς γενικόν ΐπό5ειγμα
Τ)ΐ; ;Λη; εορτής ^ξ
ήττο ύποχρεωμένος αποκλειστικώς
νά μεταμφιεσθή είς πίθι,κον. Με-
ρικοί δέν Ιχρδΐάέοντο ·αετα·ιφίεσιν.
Αί γυναΐκες είοοποιήθησαν ότι η¬
δύναντο νά ηίφανιπίθοϋν ώς νύμ-
φαι των διαχτών διωικόμεναι υπό ___ ___,__.
γοοιλλών. Παν εΐδος ιιεταΜκριέσε- νά Λροστΐϋα. Ευθύς ομ'οχ; νκψόυαί
2>ς ήτο δεκτόν, άρκβΐ νά ΰοτενθύμι- θησεν εξέγερσις εί; τό Καρτιέ Λα-
Αρχηγό; των
■/.ατά την ί έ ή
ρουσιαστής Μ.τ!ερανζέ. Ό Γρα,μ-
τεϋς τοϋ Χοραϊ· καί ή Σάρα Μπρά¬
ουν καΐΓεδινάοθησαν είς όνοααστι-
ζ(οήν τα>ν δριιιων /αί νσ αντέ¬
βαινε πρός τάς τετριμμένας Ιδέκχς
τής σεανότητος. 'Επιτροπή Ιν να?.-
λιτεχνών έπεΒεώρει όλοι>ς τοίς ε¬
πισκέπτας, ίδίίος τα; γυναίκας, καί
Γ<μπόύιζε την ρϊσο·δον είς όσους 5-/αναιοίουν τάς ΐδέας τιγς ^ ραι (Τχ-είδόν γΐΊΐνοί εγίνοντο δε/τοί Αθ, έπειδή συνέτεινον ισχυ¬ ά έ άό τέν, ή ότοία·6λίγον ρ?ειψε νά γί¬ νη πραγιιατική έπανάτ'τασις Πάν τες οί θιασώται τή; καλλιτεχνική; έλει·θρρίας ί-Λήθησαν «1-αος π«- ρελάσσυν πρός ουι·ναν τοΰ «ίεροϋ αγώνος» τονν. Το σηιισι, 5>ιά τοΰ ό-
ποίου Γιιελλον νά διακρίνωνται
πάντες ο! έρσσταί της τέχνης ή¬
το άπ?ώ; «?ν αιιπ:) όφι·λλον ιρορού-
ρως εις το να παρεχουν ατιιοσφαι- ιιενον
ρ ρχ
οαν ζωή; Άφρικανικων δαοών. Ό
Χάρρυ Κ. Θό> έπεχείρΐ|σε ντ' ειοβλ-
θ·η, αλλ' ήμποδίσθη, ϊσως πτριδη
δέ ώίζ άρκετά πρός πίίτ»ν
η
δέν ώ|ΐοία;ζεν
χον
Οί σοτουδασταί την τεχνών κατ'
αρχάς έ.τεχ^ίρτ{σαν νά κ,ρι ιιινίσουν
την οικίαν τοϋ Μπερανζέ. "Οταν
ή αστυν ομία άνΕχαίτισε την έξέ-
γε'.σιν αυτήν τής καλλιτρχνικής έ-
Μεταξύ αλλων οί χορευταί ?ξε- 'λεΐ'Οτρβας, ή όρΛ'ή τώνσποϋδαιστών
τέλεσαν σκηνάς [.ιεταμοσχεύσεω; ά-
δένο>ν πρός επαναφοράν της νεό-
τητος εις τοΰς νέροντας κατά την
μέθοδον τοϋ Βορονωφ. Οί π·αρι-
στόΛ'οντες πιθήκους έδεί/Λ'υον πατν-
τομιμη-κήν περιφρόνησιν π»ός τοϋς
άνδρας. Κατ' θυσίαν ή όλη έορτή
ήτο ιιία άτεϊ^ύτητος σειρά άσί-
πράξεων.
Προ το«ίκοντα έτών
εστράφη εναντίον τν' φνίΛνχαν
τής κοινής ήσνχία- Οί ταοαξίαι
ετεγείρησαν νά πτρπολήσουν τό
άοτυνοιιι/όν νατάστημα ναι-«τίΓ1-
κρονσθησαν διά ξΐΓροιν καί ρ<υτά- λων Νέαι ταοσχαι ρλάα6α:νον χώ¬ ραν ταθ' εκάστην ί)ΐμέραν εις διά- φορα ιιέρη των Παρισίων. Πρό; ή 5έ έβήθ ε φρ ρη στιγαήν ή Κν5έρνησς έηΌβήθη ε¬ πανάστασιν Γχρειάσ&ηοχΐν δέ δύο και ©Αη άπόπειρα πρός άν'αιιάρ- Γβόομάδες ανστηροτάτης στρατιον φωσιν τού Χοροίτών'Τεχνων ά).- τι/ή^ διοικήσεως 'ώαος - - '" ήτο! σθή ° κινδυνος "Έ>τοτε δι/»; ό Χοοός των Τε-
-/νών άτό έ'του; είς ετος ν.αθ'Ότα-
το ιέλευθεριώτερος καί άαεηνότε-
ρος. Αέγεται ότι σΰΐυγοι καί θι·γα
τέρες ενΰπολήπτων Ράλλίυν -/αί Ά-
φ
λά ζα τότε τό ι ή
άρνητικ,όν. Κατά την εποχήν εκεί¬
νην ό Γραμματεύς τοΰ Χορόν, ό¬
στις έπεμρλεΐτο των ά'ΐφιέσεων,
καί ή Σάρα Μπράουν, τό εύνοούμε-
νον μοντέλον τοϋ Καιριόλου Ντον-
ράν, έφνλακίσ9Ύΐσαν επί ςτροστοΌλ])
των δη}ΐο<τίων ήθών. Η Σάρα Μπράουν έ'φόρει ενδυ- αα έξ άραιοτιάτου διϊατ5οιι ναΐ διά νά δώση ευκαιρίαν είς τόν καθένα 8ή ναλλίτερον τό πτριήλ'θΐ: την αίθουσαν τοϋ χο->οΓ
κ«6άλλα είς ώρίαϊον λεννών όνιίιρι-
ον. Πολλα άπό τα μοντέλα ιφό-
ρουν ένδήιατα, άντιγραιφέντα άπ»
την προσφάτως -/ατασκε·ασθϊΤοιαν
τότε είκόνα τοΰ Ροσενκρόσσε λ'Η
Πτώσις τής Βαβυλώνος».
Οί Ίδόντες τό κολοσ^ιαΐον έ-
κεϊνο καλλιτέχνημΜ θά ρνθυιιοϋν-
ται ότι αί εύνοονμεναι τον Βασιλε- φιν.
μερΐΓ/ανοιν άπείιλανώντο ^
όπως λάδοιν μέρος είς τόν χορόν,
όπον πλέον ή σεμνότης τιον σοβα¬
ρώς προσεβαλλετο
Εί; ενα πρόσ<τ·ατον χορόν τό γε¬ νικόν ΐτρόγραμμα τιτο ή 'Ζωή τής Άρχαιίΐις ΚαρχΓ,οόνος», ώ; περι- γράφεται είς τό ιη>9υτόρη;ια τοϋ
Φλο>(ΐπέρ «Σαλάιιπω». Ποιλίά ι»ον-
τέλα ιιετέβησαν είς τόν χ°ο°ν ε-
χοναα άναί ένδύιιιατος, πτριτυλιγιιέ-
νους είς τό σώιιά τ(ον μόνον δφεις
έκ πττιεσηένου χάρτου πρό; τιμήν
τής Σαλάιιπως, ή όποίια ΐγτο πΡ.ριτν-
λιγμενη μόνον ιιέ ενα ζο>ντ«νόν ο-
Ή Ρούθ Ντοννέλυ, ή&οΐΐοιός καί συγγραφεύς, ή όποία ήρραδωνίσθη τόν
Ζοζέ, Κόμητα τοΰ Τσέσα, έξάδελφον τοΰ βασιλέως τής Ίσΐτανίας.
' η- - Υ Ήατααν καί ό Θωιιάς "Εδισων εις την πρώτην ένδειξιν των
, „ '° Τςωβτζ. "Γ^ντ.αατογραφίκών ταινιών είς την οικίαν τού Ηστμαν.
Κ>νόΐιτον δτι ό καθίίς δέν νέων έγχο<.>μων κινηματογραψ
Ή επί των ένδυμαοΜών εΛΐτροπή
διέταξεν ότι καημία γυνή δέν πρέ-
πει νά φοοή κΐίλτσες, έπειδή είς
την αρχαίαν Καρχν|δόνα όέν υπήρ¬
χον ρργοστάσια π?€/τι.κής. "Οοσι
γυναϊκες έπαοονσιάσθιΐισαν ιιέ κάλ
τσες Γ|ναγνάσ'θηΓϊαν νά τάς έ/6ά-
λουν. Έν έ/ των σοβαρωτέραν πα-
ς'σπόνων ατινε διετνπώθτισαν ένα,ν-
τίον τή; έπιτοοπής, ·?ίτο ότ' οί α¬
ποτελούντες αυτήν εσχιζον τα φο-
ρέυατα ναί τάς κιί}.τ.σες των γυ-
ναικων, άντί νά τα έ^κΛά7.ονν. Αέ¬
γεται ότι πολλαί εί'''·τό?.ιιπτοι •■-υρί-
αι ΰπέστΓιοαν την ταίτρίνωσιν ταν-
την.
Ή ΓνίΙόρια, ή ότοία σήαερον
είναι εν έκ των διαισηιΐιοτέρο-ιν μον-
τέλων, έφόρει έλα<ρρ«ν Γνδι>αησί-
αν, ζωγραφισμένην επι των νώτων
τη;. 'Η Γιασμήνη. άνήκοιΐσα είς
τό στούντιο τοϋ Ζουλιάν. προι'κα-
λροε τί,ΐν γενικήν προσοχήν -ροοοΰ-
σα άντί ύλλης ένδυμασίας εν ποαγ-
ματυ/όν φι·λ?.ον συν.ϊίς!
Δρκα χιλιάδ^; πρόοωπα έλαβον
ϋέρος εις τόν χορόν έ/εΐνον. Τάσ'α
περίπου )αιιβάνοιν αέρος κατ' ?τοί
είς τόν χορόν. Οί περισσότεροι έκ
των θεατών προσέρχονται μεθυ-
οιιένοι καί άτχηιιονοΰν ναθ' ό)ην
τΐ]ν διάρκειατν τοΰ χοροΰ. Τό πρώ¬
τον βραβείον ίδόΉι, είς την δεσποι-
νίιδα Σον·ίΙν, ή όποία κατά την διάρ¬
κειαν των όργίων έ'χασεν ίίλα τα
ένί>ύ4ΐατά της.
Εφ' όσον ή νυξ επροχώρει, ο< χορευταί καί αί χορεναριαι ήρ- χ,κταν νά περιχύνουν 5 είς τόν άλ¬ λον οέ σαιιπανιαν, εως ότου όλοι οί χρωματισμοί, οΐτινες απετέλουν τα πτρισσότερα έκ. των ένΰυιιάτων των, έξΐίφανίσιθησαν. "Ολίγον με- τά τί|ν αι'ιγήν οί όογιασταί εξήλ¬ θον είς παρόλασιν διά των κ.εντρι- νωτέοων οίκον τή; πρωτευούσης. Καίτ' εβόν τα μοντέλα έφίλουν ό¬ σον; άστΓφν7ανας άπήντο^ν. Έν τέλει οί όργπσταί εστΐισαν εις την μεγάλην δημοσίαν βρύσιν 8ν τν, Πλατείσ τής Όαονοίας καί ΐΐ έλαβον εν δροσιστι;/όν λουτρόν. Κατόιιν όλίγο,ν άκόαη ι|'ρων μετέ&Γισο'ν είς την μεναλο- πιρεπή Σχολήν των'Ωρσίων 'Γε- γνών δηιιόιηον κτίριθν έν τή σν- νοικία Καρτιέ Λατέν, έκεΐ δέ έν τϊί αι'Αή έλαβον έτερον λουτρόν. Αύτη ή τελευταία επίσκεψις είναι ονα- ■τόσπ'αστον μέρος τοΰ προγράμμα- το; παναός χοροΰ. Σήαερον οί κα?Λιτεχναι καί οί σνμπράτοντε; ιιετ' αυτών {«πό τό πρόσχηιια τής τέχνης εΐνοιι περισ¬ σότερον άναίσχνντοι παιρά είς την εποχήν τής Σάρας'Μπραουν. "ΟΑα έκεΐνα καθ' ών οί άνα·ιορφο)ταΊ έ- ναντιοΰνται Ισχί'ρως, σνγτθΡΛ-ροΰν ται ρίς τόν μέγαν χορόν τολ' Τε- χνων. 'Η κατάστασις π'εριπλέκεται πεοισσότερον όταν οί σποΐ'δασταί τής ΐίιγενοΰς τέχνης τής Ίατρικής, οί ιιέλλ.οντες διδάκτορα; τοΰ Γσλλι κου "Β&νους, διοργανώνουν χορόν όστις είναι έξ ΐσου ασειινος, νπό τινάς άπόι|εις θττοΐιαδ::στεργ>ς. Συ-
νήθεια έπι/ρατεϊ καθ' έκαστον ε¬
τος είς τόν χορόν των φθΐτηΓώ-ν
τής Ίατρικής νά γίνεται κδτοιος
άπρεπής άστε'ισμός περί τής σκιο)-
λη/οα-ΐίδοΰς άποφί'σίω; τοΰ «νθρώ-
που. Είς ενα χορόν; οί φοιτηταΐ ε-
ίρθαΌΌΓν μεχρι τοΰ νά πιάισουν αίαν
ωραίαν γορεύτριαν, την δρσετοιν'ίιδα
Ρενέ Πελεοίν, νά την έξαπλώσσυν
επί χΓΐρουργική; τρα-π:έζης έν μέ-
σί·> τής αίίΚϊύσης τοϋ γοροΰ καί νΛ
τής «φαιρέσοιτν την σκυΑηκοεκ|
άοτόφιχΐι ν.
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
Ενας μικοός μέ
βίαν <ρωνήν. Είς τό Λονδίνον ύπάρχει ενας | μικρά; ήλικίας δέκα έπτά έτών, τοΰ όποίου ή φωνή θεωρεΐται θαΰμα γλυκύτητος καί δυνάμεως. Ό μι- κρός αύτός, ονόματι Λούχ, είναι υιός πτωχών νονέων, άλλά ό άρχι- επίσκοπο; τοΰ Λονδίνον άνέλαβεν δλα τα εξοδα τής σπουδής τού καί τόν προσέλαβεν είς τόν χορόν τής έκκλησίας Τέμπλ Τσώρτς τοΰ Λον¬ δίνον. Ό Λούχ ·ψάλλει μόνος τόν περίφημον τοΰ Μέντελσον ΰμνον: «"Ακουσε την προσευχήν μου» μέ τόσην γλνκύτητα, ώστε την Κνρια- κήν οί πιστοί διά νά τόν άκούσουν μεταβαίνονν άπό βαθείας ννκτός είς την εκκλησίαν διά νά έξασφα- λίσουν μίαν θέσιν. Ό ναος Τέμπλ, όστις |!νει τό αποκλειστικόν προ¬ νόμιον τής πωλήσεως δίσκων γραμ- μοφώνου μέ τόν υμνον αυτόν ψαλ- λόμενον υπό τοΰ Λουχ, δχι μόνον καλνπτει διά τής πωλήσεως αυτής τα εξοδα τής έκπαιδεύσεαχ; τοΰ μικροΰ, άλλά καί έ'χει εν άσφαλές εσοδον. Χάρις είς τα κέρδη αύτά θά έξακολονθήστ] παρέχων τα εξ¬ οδα τή; έκπαιδεύσεώ; τον καί τώ- ρα, ότε ή φωνή τοΰ Λούχ λόγω τής ήλικίας άρχίζει νά μεταβάλλεται. Έκλεκτά 6ι6λία εχει μόνον τό Βι- Ιλιοπωλεϊον τοΰ {ΈθνικοΟ Κηρ,υκος».

«5ΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
Ί
ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΡΟΝΤΒΑΛΝΤ
ι·
Ό δόκτωρι Σο,ν.ρ, ναθ·ηγητής φι
λόλογος ίοΰσε μόνος τον χο>ρίς
«τχέοΐεις καί χοοβΐς φίλους. Λέν εϊ-
χε ποτέ τού άποφασίσει νά παν-
τί>ηπί) καί αν κάτι άγαποϋβε από
τα χοσμΐκα -ράγματα, »τ|ταν τό κά¬
λι» φαγί, καί Ιδιαιτέρως ή ψητή χή-
να. Όσάκις τα οϊκονομικά τού τοΰ
τό επέτρεπον, (οί καθηγηταί όποος
ξεοετε, είνε πτωχοί ανίτροκτοι, Ι ά-
γόφαζε μιά χή·νπ. πθχί ή δε<~:οινίς "Εμμα. οίχ.ονόμο; ύχτ^ρ-ετρια κ,α'ι μοτγΐψισσά τού, γνώριζε νά διβρ- θώντι αέ τις πεοίψτμες αΰεϊνεζ σάλ- τσες ποΰ ήταν ή ϋπερτάτη απόλαυ¬ σις τοϋ καθηνητον. Ή βεσποινίς "Εμμα, έξήντα έ- τών, όλοστρόγιΛη. σχεδόν χ«>ρ1ς
μαλλιά, ήταν πρότυαο ν^κοκυοας,
αν καί βρωμοϋσε διαρκώς κρεμιιύ-
δια. Ζύγιζε μέ τό χερι της; την
σφαγμένη και μαδημενη χηνα, την
6ρηκε καλή καί την κοειιαβε ρξο)
άπό τό ;ταράίΗ»ρο γιά ν' αρρισθίί
ολη τή νύκτα. Τό πρωί θά την μα-
γείρειτ ·κατά τα γαϋστα τοΰ κυ-
βίου της κχτί ποΛεξωψί.οΰσε από
τώρβ τα σνγχαρητήριά τοι·.
—Θά σάς κάνοο ψαί γιά βασιλι-
κό τραττεζι! ελεγε μέ ένθουσιασμό,
■&ά δήτε κ. Σωκρ!
■— Π ρό πάντων λίγα κρτυμνδια.
παοανήοιγΡε ό κα.βτ,τ/ητής. ϊα πολ-
λά είνε πολΰ βλοβερά στοΰς διανο-
ονμενους.
Ή "Εμμα κάτι μουριιού«ισ€ "/αί
εφιτγ*, έν<7> ό καθηγητήν διώρθω-
νε τα γι<αλιά τού καί χάΐδίυε τα μακοα<ά ξανθόλευκα γενεια τού. Τί θά χάμχ), ςτού θαυρισ'κε ιιια "Ειιιια:; ©υτέ σέ όλη τή ΓερΓίανία.. * * * Τό ττοίοΐ ή "Εμμα ικτήκε οάν κεραννος στό δωμάτιο τοΰ καθη¬ γηταί Σώκρ, πον την κύτταζε φο- 6ισμένος...Τι έσήμαιναν αΐ·τά; Ή "Βμμα, κατακόκκινη, λαχανιασιιε- νη, κριατο-ϋοιε άπό τόν λαιμό μιά σκοτοχιενη γάτα καί την κοιη"οΰσε επάνω άπό τό κεφάλι τοϋ φοβιοιιέ- νου κα,ι<τηγητοΓ —·Κύο«£ Σώνρ! Κύρΐε Σάτ/.ρ! —·Μά τί σνμβαίνει λοιπΰν, 'Έμ- ιια; Λέγε πρός ·&εοϋ! —Κνριε Σώκΰ Μιά ψάφια. γάτα! __"Ε. τί νά την κάμω· επτ? ό καιτηγιμής πον «ρχισε νά στινο- χοΜΐέται. —Μιά ψάφια γάτα κ. Σώκρ, την 6ρή-/α οτό παρ*ίυΗ»οο! — Πέταξέ ΤΓ,ν! εΐπρ ττυμο)}ΐένος ό καθτ,τνητής. —Νά την πεχάξ,ω: —Έ. τότρ μαγρίροφέ την* Ή "Εμμα έ'γ'νε άνάστατη. —Μά'δ'έν καταλοίαίνί-τΕ λοιπόν ίΊ τί ενινε: Άχ. Μ μ,^^ καθτίγηταί δέν ξέροιτν τί.τοτϊ οΛ- λο, άπό τα γριίιι«ατά τονς'.. Δέν κοπα} αβαίνετε τί εγινε; —Λέν καταλατ3<ΐίνω. εΐπΕ Σοτκφ. —Νά!..εΤϊΐιε ή "Εμιια, ποοτεί- νοντας τό χέρι μέ την σ^οτωμένη γάτα, ιδοΐ'. . . αίτή/ν τί|ν γάτα την βρϊΤ/'.α τό ^.ηοή οτί>ν θέσι...της
Ό καθ-ηγητής πήβηβε απο την
θέσι τού.
—Τι είπες; τί εϊττες; Ή
Ή χήν«;.....
—Ποάει ή χψα.,.
—4ίαί ή γάτα:
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ
ΙΑΡΥβΕΙΓΑ Τβ 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Διβιχητής: Ιβ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
Ύποδιοικητή;: ΑΛΕΞ. Γ. ΚΟΡΙΖΗΣ
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΑΑΙΑ δρχ. 330.000.000
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΑΝΰ Τ0Ν...... δρχ. 4.36Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗ ΜΑΤΟΝ ΚΑΘ' ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7
ΑΘΗΝΑΙ: Κεντρικόν. 'Υποκατάστημα Όδοΰ Μητροπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πρακτορείον Νέ-
ράκλειον, θεσσαλονίκη, Θη6αι, θηρα, ΊΟάκη, Ίστιαία, (Ξηροχωρίου—Εύβοίας), Ίωάννινα, Καβάλλα,
Καλάβρυταν Καλάιιαι, Καρδίτσα, ΚαρπενιΊσιον, Καστορία, Κατερίνη, Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι-
νή, Κόρινθος, Κύθηρα, Κύμη, 'Κυπαρισσία, Λαγκάδος, Λαμία, Λάρισσα, Λεβάδεια, Λευκάς, Λήμνος,
Μΐγαλόπολις, Μεσολόγγισν, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Πσξοί, Πά-
τραι, Πειραιεύς, Π όρος, Π ράδιον, Πρέβεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθΰμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλκίς, Χανία, Χίος.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεται έΛ-τόκους καταβε'σεις είς δραχμάς καί είς ξένα νο-
μίσματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, ή διαρκείς.
Αί καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τό ίδιον -νόμισμα, είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεσις.
Οί τόκοι των καταθέσεων είναι έλεύθεροι φόρον, τόδέ χαρτόσημον τής εκδόσεως
των όμολογιών είναι είς βάρος τής Τρ αι έ ζ η ς.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεϊ τα εξής έπ-.τάκια διά της παρ' ούττί καταθέσει;.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Είς Δραχμάς
β') Είς Συνάλλαγμα
Επί Ν. Υόρκης (Δολλάρια)
'Επΐ Λονδίνου (Λίρ.^Άγγλ.)
'Επί Παρισίων (Φράνκα)
'Επΐ Ιταλίας (Λιρέττας)
Επί Τουρκίας (Λίρας)
'Επΐ Γερμανίας (Κείί'
γ' Είς αύτούσιον χρυσόν
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
'Επΐ Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο) ο ετησίως
'Επΐ Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως
'Επί Παρισίων (Φράγκα) 2 ο)ο ετησίως
3 1)2 ο) ο ετησίως
3 1)2 ο)ο ετησίως
3 ΐ)2ο)ο ετησίως
2 ο)ο ετησίως
2 1)2 ο)ο ετησίως
2-1)2 ο)ο ετησίως
3 ο)ο ετησίως
2 1)2 ο)ο ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
α') Είς Δραχμάς
Διαρκείας 6 μηνών 4 1)4 ο)ο ετησίως
Διαρκίίας 1 ?τοος 4 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 2 έτών 5 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 4 έτών δ 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείος 5 έτών 6 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 10 έτών κβί πλέον 7ο)οέτησίωο
Ρ') Είς Συνάλλ: 'Επέ Ν.*'Υόρκ. (Δολ.) -
'Επΐ Λονδίνου (Λίρ. Αγ).
Διαρκείας 6 μηνών
1 ετους
2 έτών
4 έτών
Διαρκείας
Διαρκείας
Διαρκείας
Διαρκείας
4 1)8 ο)ο ετησίως
4 1)4ο)οΙτησί«ες
4 1)2 ο)ο ετησίως
, , . , , 5ο)οέτησί«ς
& ίτων και πλέον δ 1)2 ο)ο ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000) 4 1)2 ετησίως
IV)
Είς Συνάλλαγμα:
'Είΐί Νέα; Υόρκης (μέχρι $2.000) 4 ο)β έτησίβς
'Επί Λονδίνου (μεχρι Λιρ. ,Αγγλ- 400) 4 ο)ο ετησίως
'Επΐ Παρισίων (μεχριΡΓβ. 20.000) 3 ο)ο ετησίως
'Επί Ιταλίας (μέχρι Ι-.Γ. 20.000) 3 ο)ο έτςσίως
γ') ΕΧς αύτούσιον χρυσόν (μεχρι Χρ. Δρ. 10,000) 4 ο)ο ετησίως
Ή Ύπηοεσία τής Τραπέζης είναι είς την διάθεσιν των έν Άμεριχΰ όμογενών διά νά τοίς παράσχη ηά-
ραν διτνατήν πληοοφοοίαν καΐ δυνατήν ενκολίαν, τ{ν ήθελον ζητήσίΐ. Άπενθυνθητε βι' έπιστολής η τη).εγρα-
Φΐκως.
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
7 ¥/*ίί 8ΤΒΕΕΤ ΑΟΕΝβΥ ΜΕ«ν ΥΟΚΚ, Μ.
V.
Τεΐορΐιοπβδ: ΗβηονβΓ 7952, 7953, 7954, 7955
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ. ΕΛΛΑΔΟΣ
ΕΝ
γχηός τοϋ γέοω-Γιούγχ ητον ,χ.
φτης. Τα πνεΰματα δέν εΐχαν ^Λ
ψίμ,ιατα. ' Οδράστης Τναν ^
Χάνς. το πϊΛ»|άταιδο αίηό ποΰ ?.
φαγε ·η> χήνα μαζί ι« τους ^,
λους τον, σ' ενα έξοχι/.ό κ4ντ()ο.
ΏρνΛισ&φί νά έκδικηΐΐή την 'ξ.
λεεινή έ^ίνη πού τόν κοτηγουοϋ-
σε γωρίς άττοδίίξεις. Καί ενα βοά-
δυ π»ΰ ή "Ε;υ.ΐα κοιμόταν ησυ^ι,
ότκουσε εΛΤβν κρότο στί|ν —όρτα
της....
Τινάχτηχ* τρ
■—Σεΐς εΐστίε κ.
μέ «γανή φ»ονή.
Καν?ίς δμ'ος δέν άπαντονσϊ. Σέ
λίγο οί ·ΛτνΛθΐ ξανάργκΐαν κα'ι ή
'Έμιχα —Εθίτοοαη χωθή** ιΐίοα
στό κΛίτίβίΓΓΐ τη; καί εοτόνσε τό
φώς. /
Τό π»ίι>ΐ τ« δΐΓτγ-ήδ^ιΚίε όλα στον
■κ. ΣΟΛίρ. 'Γ·>ρΤνο; "γινε Γξω ({:οϊ-
νών.
—Ήντνματα! τί άνοΐίττίί; ιΐνε
αντές; ΠιοΛτόεις λουοΐ>ν
ιυτοοοΰν νά κτι-^οΰν στήν πόοτ
οον τα τη'ενικπ'α;
—Μά, κ. Σ«άκ».....τά ακουοα.
Πατί δέν τοί·ς μίληστς;
ΦβΉ
ότι
ΦοβτρΉγκα.
^Καλά, είτε ό κα&ητγητής. "Αν
9 νά με είδοποιήσης. Τι
!
Ή Χέλεν Γοι>τ)λς, η
Άμερικανίς ρί
νις, έχιστρίφθϋΐσο «ξ
τέν-
—Νά ή γάτα!
—Μά...ήχήνα;
—Αένϊχουιιε χήνα, είτε πηελπι-
., ή "Ιήιμα.
-Μά πως εγιν* αντό; Π ώ; έ'-
γινε αιυτό; ρώτηαε ό κάθίγγ»|τής
χηνκϋντας μέ την —ιαλάιΐ^ τού ε¬
πάνω στό τρα.τείι. · .
ι —Νά τό όοίτχα, <*τό στόμα τής γάτας, είτε ή Έ,άμα, δίδοντας στόν κ, ενα τυλιγμίνο χαρτί. —Στό σττκίΛ της γάτας·; —Ό Σώκο διάΰασε τό χαρτί: —«Δέσποινας ΊΕμμα, τΛ πνει'- ματα πού καλέσατε χθές τό βριί&ΐ/ στό τραπεζάΐκι πήρσν την χήνα καί σάς ά'φισαν μιά γάτα. "Αν προταίάτε, τί]ν μαγειρεύετε άντί τής χήνας....Κάιΐιν€ΐ τό ίδιοϊ. _'Ο καθτ)γητής ήταν εξο) φρε- νων. ■-—Μά τί σημίϊίνει αί·τό: τί ση- ιιαίνιει οπτό, "Εμ**; Αϋτο εΐνί άνηί9ΐ3αότης!...Κι' επριτα φταίς ε- σύ! "Αν κύτταζες τή κουζίνα σοα· άντί νά ένδιαφερεσαι γιά τίς ά- νοησίες τοϋ πνευματιουοϋ, δέν θά μας σιονέβαινε αίτό! —Θά μαΐθω ποίος την πηρε! εΐπε ή "Εμμα μέ άποφαισιστικό- τητα. —Θά τόν τιμωρήισϊο παιραΐδριγ- μοπΓΐικως! φώναξε ό Σώκρ. θν'ί τόν καειιάσω' Τα κιόΐκκινα γένεια τού σηκώ- ^αν, καί τα χέρια τού ετρεμαν 'ΰ την άγανάκτησι. Ά,ικοϋ έκεϊ νά χάστ) την χήνα! * * * Γύρω στό πνενματιστικό τραπε- ζάκι είχον άκουμπήσΐΕΐ μέ άνοι- κτές τίαλοαχΕς τέσισεριες γτ.»ναΓκες, μαζί ίά τον γε'ρω Γιούγκ, τόν βιβλχοπώλη ΐκοά 6ιάση|«> πι-ευμα-
τιστγγ "Αρχισαν νά ρωτοΰν τό
τραΐπεζαο4ΐ.
ν —Μποοεΐς νά μάς πής ποίος
εκλρτΐϊ την χήνα τού καθη|γ~:ον:
Τό πνεί-μα απήντησε «ναί» μέ
έναν κτνπο. Τστερα άπό πολλά
*νοχ» καί πολλά «οχι» κατώρθω¬
σαν νά έξαικΐριόώοουν δπ ή νλο-
πήτής χήνας ήταν εργο τοΰ ννιοΰ
τον πνη<ματΛστοϋ Χάνς Γιοιτ'κ ματθητοϋ τοϋ '/ααθττνητοϋ Σώκρ! ' —Δέν είνε αλήθειαι Λίν μπορ?Τ νά είνε άλή-δϊεια, είπε ό 'γέρω- Γιοΰγκ. Τα πνεύματα άσπεΓεν- ονται. Ή 'Έμμα δμίος είχε άπόλιτον πεποίθησι στό τρ«πτζάν.ι ποτέ δέν την είχε άΐυατη<τει. τΗτον λοιπον ο_Χανς,.τό παληάπαιδο αίτό ποϋ της εΐχε κάμει τό ασχ»)ΐΐο εκεΤνο παιγνιδι; Ό Χάνς δμως δταν τόν άλλην ΐεΛΐίρα ίίΐοι ίίξευραν 'δτι Τ άνοησίε;, Θεε ιιοι*! Τα πν?·.ιατα ξαναήίθαν. Ή "Εμμα ποόγ$σχΐΐ νά χ<ύθή .ταλι κόττο άπα τα <τκεΛΟΛΐατα, :«η δέν εΐχε ςρατνίι για να ·»αν«;η τόν κι»οιό τΐ).ς. Αίτεή τή φοοα δέν τοΰ είπε τίπηττ. • · · 'Ένα &αών όΐκουσε βή^ιατα στόν κφ». "Εσκυψε άπό τό π»- οάίίτυοο 5οαί είδτ τόν ϊδιο τόν κ. Σώοιρ νά πίριφέοεται στόν κψη, πταν μΐσάνναχα. Τόν φώναΗί. Ό κ. Σόχχο κοννιισΐΕ τα Μϋ/κινα γέ- νεια το· χωοίς νά απαντήση κπί τότε ή "Βμιια φών»ξε δυνατώτε- οα: —Μά δέν άνϊβαίνετε Ι.τχί«ι), κΰ- ριε; ·9« τίρυώσετε! Μιά «τοη«Γ5. ί> ίρωνή τοϋ «ραγιια-
τικοΡ Γώκρ, τής άπιίντησε άπό χο
(&3.ο δωιιάτιο:
—ΤΊ" ίχεις *Έμ«α; Σοΐ σ<ιΐ- βαίνει τίπότε;. Κ«ί σέ λίγο δ καθηγηττΓς V™** στό δοχιάτιό της μέ τα νιτκτικα τοτ·. Ή "Βμιια δέν Τφύε να λϊ ι>γ στά μάτια της.
-—Δέν εΐσαστε στόν
—' Οχι, απήντησε ό κιτιγη
Αέν κουνή»ίτιρ4α διόλου άπό τό κ(?£β-
βάτι ιΐον...Τί σοϋ συμ6«ίνει:
. Ή Έιι,ιια ε«κυψε «άλι αΛο το
παοάθυρο, άλλά τό φάντϊκηια εϊιχε
έξ
α^ανισθΓ;.
—Χ(Μστος χι' ή Πανοτ/ιβ'
Κρο.
Ό κ. Στδβα» δέν 6ο»τονοτ τια.
Π ήρε τό πιστόλι τού καί κατΐ'θ»^
γρήγορα στόν κηπθ. Δέν όο*:ψε
ν' άνακοΑνι1- τόν Χάνς πίοχ» <&ο τό δένβρο. «^ —Σΰίΐσαι, νχηε&γάίΜ στόν αα»η.τή τον- "Ελα Καί ή "βιμα βεΰαΐη τό «πνεΰμα» μέ τα προσθίτά '^' κινα γεν*— ήτο ό ιιπεοΜίνπ)- «; κΐΐνος γιηός τοϋ ■γ κλέφτης τής χήνας. — Θάυδΰ πληρώση την φώναξε ή 'Έιιμα. θ« ι««ε ^ ση την χήνα!Ε!δέ μή, λονμε φυλακή! Ό Χάνς ύ.τΕσχέθηΐκε νά ρ/χτη 67-α. Άίΐο π«είνην την όμως ή "Βμαα δέν ξ«ναΐ στόν γέρω-Γιοί-ν ν.αί όντε στόν πνεΊ-ματισυό χαί στ« κά τού τοαπτΙο»κια. ., —'Ας' μοϋ λεΓπη. 9βντ· % Μ(» νά χάσω κι' «λτ» χ«να· η ζίΰή είνε οήμερα τόσο άή °τί1' 'Β*«—ρέφεται είς ττ> 'Ελλάία
Άό βτη1^
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΤ
όδός Σωκράτους αριθ. 31 Α»η]~
θ1ναπ€ύοντ«ι ασφαλώς *»' »Τ ώ
νως παθολογιχά, γννα-ιολογιχα χ*
δερματικά νοοΐ'ιμαΐτα.
Μέθοδος νίωτάτη-____^-

.«ΚβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. 1928.
II
ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΛΛΟΤΕ ΥΠΗΡΧΑΝ ΜΟΝΟΝ ΕΡΗΜΙΕΣ ΑΜΜΟΥΔΙΕΣ
_. *%*___. _*.____ /. ΓΙϋ ιΐΓΓ_ε_»>ι«ι ——. · —_________ κ
Κϊθώς διαιτχίζομβν την παρά-
νν> «ωβόρβν καί ανακράζομεν α-
«ο μακ3!>ά τόν μυχον της Γλυφα-
ίαςι τί,ν βλέπομεν σάν ραντιομβνον
ρρϊίχΡ»*·» χΡμ
ιτληΐ'.ά;ομβν, τα άντικβιμίναμε
γαλώ^ν, παίρνονν σχ-ήμα, καί 31 α¬
φίνομεν περίχτερα, σιτ'.τβχι», κ»ν-
ίνες', τϊ?άΐτιες ό·Λδρΐλλες, τέντες
κόίτεγ* ΐΓθλιίμθζφ* **' «λύχρω.
α. 'Κκεί, δχου εως ττέρντι δέν
(οϋολα, ~ο« «χρησιμί&χο'.ουντΐ) __
χοδ^τηρ'.ι των λουομένων, τώρα δλέ
κιμ) Ινα μικρόν παράδεισον, —'■
/.-.ν. χαράν καί άνεσιν ειίς τού;
ς. Έκεΐ ότου
έ/άμζτε τό μποτνιο σα; μέ την άνε-
πίθ6;ο.ητη χαρέα των υποζύγιον τοϋ
ατρατο], μέ τοΰς άναβάτας των, μ!
τοίις άρχμχάβες χοίι μετέφερον τόν
χοσμάκί| άχό όλους τοΰς συνοικί¬
ας των χερϊχώρων, χοΰ έξαπλώ-
νετθε επάνω σέ μιά άαμουδίά ύχό-
πτου χαθαρ'.ότητος, τώρα μπορείτε
νά /.ολομχησετε καί νά διασκβδά-
αετί. γνωρίζ&ντες έκ των προτέρων
Εθΐοι>ς καϊ τί θά συνα/ττχτετε.
II
Φαληρική άκτή, εύ-ηι^
είναι άρκετά έκτεταμένη-, δ·.ά
60ρτ) ό 7-ϊθένας, αναλόγως τής ϊ:-
αθί<7£ώς τού, Ινα δράχο, Ινα κα λοίσ/.'.5 ή καί μποτ/ίέρα νά κάμη τό λουτρό τού. "Οσο< χάλ· θίλουν νά άχοοίγουν. την θαλασσ&θε.ραπεί.3ν |*έ τα χρωτογενή μέσχ καί θέλοιτ' χαί τας άχολαΰσείς τοϋ λουτρϊΰ, μέ όλίγτ/ν άνεσιν, θά π2νε στόν κόλ- χο τί; Γ/.^ά·δας, δχου κατώρθωσεν ή ο 'Ετακρεία των Λί>ντίών Γ*υ-
Φθτδας» νά υίάς δώση Ινα ίλίκρο κομ-
μάτ; μικράς χολίτιοτχένης
ΐόλεως. Μέ τάς έγ/κατα<Γτάσε'.ς εχαμ.ΐν έκεΐ, λύβται τό /?_ της / τθττχερίνής έκδίομής, διότι χερ: ί//5ρομής χίχον πρόκείται, 5- ταν ςε/.ινάαε άχό τάς Ά'θηνας κ»ί δ'.αν^ωμ,εν 20 χ'.λιόμ,ετρα, γιά νά νά Ιδού, λοιπον, το έςωραϊστ'.κον έργον τής έταιρείας. Έκαθάρ'.ϊε την ά;/.μα>διά χαί είς άχόστασιν ο¬
λίγων Μέτρον άπό την θάλασσαν ί-
■/-ίτ-ν 65 ξύλινα ΐΓαραχτ/γματα.
Άλλα είναι 5 1)2 καί άλλα'9 τε-
τραγωνικών μέτρων. Τό ικαθένα ει-
0!! κςίχψό, ίδιόρρ'ϋθζΐο" δαμμένο μέ
«ΐΛφορετικά χρώματα, καί τοϋ ό-
ΐΜΐου ΛΟιθε διακότμησ'.ς έχαφίεται
ε!? την καλαισθησίαν τοϋ ένοικια-
«ττοΰ των. Τα σχττάν,ια αύτά έκ-
τεινονται κατά μήκος τής χαραλί-
«ζ, μέχρι χερίχοο τής άκ,ρας το3
κκρωτηρίου, είς διχλτ// σειράν. Έ-
ως τωρα εχουν διατεθή τα χερκχσό-
διά την σαιζόν.
5 '/.άθε σχιτάκι, δχου μποροΰν
χερ:λΎ)ί>θοΰν "δυΐ κρείάτια έκ-
'*""'ας, εχει χρό τής είσόϊοο Ινα
χώρον ό όχοίος «άν περι-
μέ τέντες, χρησιμοχοιείται
ωζ ίευτερον δωμάτιον.
Αλλά έκτός των χεριπτέρων
χου ενοϋ-.ιάζονται δι' ολόκληρον την
Θερινήν χερίοίον, όπάρχουν άλλα
ΕΜΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΑ ΜΠΑΝΙΑ ΤΗΣ ΓΑΥΦΛΔΑΣ.- ΤΡΕΑΑΕΣ ΕΠΑΝΠ ΣΤΑ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ-
ΡΙΚΑ ΝΕΡΑ.~ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΟΤΗΣ.
μικρότερα τα όποία ένοικιάζονται
μέ την ώραν.
Είς τό κέντρον άκρ'.δώς των έγ-
καταστάσεων κτίζεται Ινα διώροφον
έστΐϊτόριον, μέ δεράντα, αίθουσαν
χοροΰ κτλ., τό ό—}ΐον θά λε«τουργή
χειμώνα-καλοκαϊρι. Κοντά «ίς αύ-
-ί ντάρτχίΐ ηδη Ινα Μπάρ, ίιπό την
ϊ'.εύθυνσιν τού ρεκτοο κ. Γ. Νι>.ο-
λαΐδη, τοΰ γνωστοϋ μας συμχαθοϋς
ίι-ευθυντοΰ, άλλοτε, τοϋ «Καπρίς».
Ό κ. Νικολαΐδης ό οποίος είναι
καί πατήρ^ της έχ'.χεφήσεως των
λουτρών, εχει την γενικήν; δ'εΰθυν-
σ;ν τής δλης εργασίας των έγκ?-
ταστάσεων.
Κονστά στό Μπάρ, υπο την —Λ¬
άν μιάς μεγάλης, πολύχρωμον τέν-
τας, οί λουίμενοι χαίονουν τό όρε-
κτικό των ή τρώγονν, ώς έπίσης
•/.αί είς τό
Ή Κα Άννέττα
Τάττερσαλ Τόμ-
σον, μητέρα τής
Κάς Φράνσις Φίλ¬
λιπς, συζύγου το»
αποθανόντος· ήοω-
ος των οκανδάλων
των όχετών, ήτις
καταζητεΐται μετά
τοΰ συζύγου της
υπό των άρχών.
ρρ; γ
Τό μενού είναι πλοοτιώΐατον, ή *οϊ-
ί έ ό
χροσωπα.
Πείό χέρα είναι
τιαχεζάκια, τό
σκορχΐσμενα
χ*>ριστά,
χό την προστασίαν θολωτής τέντας.
'Ανάμεσα είς τα μικρά αύτά περί-
υχαρ»χε·. ενας
άχό τσιμέντο, δχου χοοενϊ1**
μέ τα ααγιί των.
Δεξιά τοϋ άνεγειρθζχενου κεντρ:-
7θΰ κτιρίου έκτείνοντα'. τα κο:νά ά-
χοδντηρια, λ'.θόκτ'.στα, χατά τό τύ-
στημα ποϋ έφαραόζεται είς τάς Αΐ>-
στριακάς λουτροχόλδΐς, δχοο ές»·-
ν.&νομοϋντα·, περίχου, χίλιο·. λουό-
μενο«. Είναι Ινα ειδος ■&εστ·.α:ίων,
μέ μικρά ντουλάπια, δχη> ό κα^ένας
χωριστά τοχοθετίί τα έ^ϊΰματά τού
Είς τα άχσΒυτήρια αύτά, δχου Οά
ν.αί κοαρεϊσν, ΰχάρχουν ϊι-
όμίλοας καί άθλη-
τικοΰς συλλόγους.
Θά γι'%Λυν <καί άλλα: ; αί όχοία'. θά ήσαν ήδη Ιτοιμαι, εάν δέν διεΛΟχτοντο, ώς γνωστόν, |χί δίμηνον αί εργα¬ σίαι τής έταιρείας. Πρόκειται,3τ>
" ή(, νά γίντΐ άν.·ά;ιη κολ^χδητική
σταιθμός χρώτ:ν δοηθε-.ών,
διά τα ττχόν δυσ-
α, έςέδραι διά κολυμδητι-
κο'ίς αγώνας, τερραίν γ ι ά φούτ<· κλχ. Άλλά καί αΰτά χοΰ ηδη δ-.αθετει η έταιρεία, ειν»! άρκετά, γ:ά νά εύρτ) δχοιος έ-/3ράμη μέχρις^ έκβί, -/χζον καί άνεσιν. Διότ. καλή είνε τί ρωμάντζα, εύεργετίκό τό θαλάσ- σιο άεράκι, δροσιστικό τό μχανι,ο, άλλά ή ά«όλαιυσ!ς δλων αυτών των αγαθών χάνεται καί μεταδάλλεται είς μαρτύριον, δταν μετά τό^ κολύμ- X!, δέν εχ'ετε σκιάν, δχου νά κατα- φΰ'γετε, ή Ινα άναψυκτικό νά δρο- ή , , Όλα αύτά τα χροειδεν ηεται- ρείχ των έγχ.αταστ(*τεων καί μάς ^ δλα τα μέσα, γιά νά χε- ράσωμεν όχι μόνα^ όλίγες ώρες, άλλά ολόκληρον την ^ημέραν μας άνετα καί εύχάρκ—α. *Ετ<τι άς πά- δσοι 3-έν πρόκειται νά ξενη η δική μας αΰτοκίνητ-ί λουτρόπολι. Την ώρα τοΰ Είνα». μεσημέρι. Τα καταιφθάνοον τό Ινα .κατόπιν τοϋ όίλλου καί οί συντροφ'.ές ξεχΰνοντα' στής καμπίνες, στά σπιτάκια, στά άχοΐϊυτήρια. Ό καθ έν άς τρυπώνει όχο·^3ήχοτε, γιά νά απαλλαγή όσον τό δυνατόν γρηγορώτερον άχά την χεριδολήν τού, χοΰ όσον %αί αν είν<ι έλαφρά, άχό σατακρούτα ή άράχνι- νη μέταξα, φαίνεται Ιαρν.α καί μοιάζει μέ παραφωνια επάνω οτη·* άμμοϋδϊά καί κοντά στοΰς άλλοο; τοΰς ήμ'.γύμνους χού ςόρ&ταη άπο τό χρωΐ τό μαγιό των. Όλοένα τό πλήθος σφ χλάζ καί στην θάλασ- σα γίνετα·. χνκνότερον. "Εχουν συγ- κεντρωθή έκεί δλοι οί γνωστοί Ά- θηναίοι καί εχουν μεταβληθή σέ Ά- δών^δας, Τρίτωνας, Σατύρους, ποΰ είναι Ιτοιμο: νά «ερικιικλώσουν τάς νΰμφας, τάς νηρηίδας καί νά 5ώ- σουν τα χέρια είς Ινα Διονυσιακον χορόν. Π ώς τοΰς άλλαζίΐ ολους το κοστοϋμι, ό άέρας, ή θάλαο-α τι περτδάλλον. Τονς ·5λέπετε, Θαρρεϊς, χωρίς αάσκα. Τα μάτια σπ'.&οδί- λοϋν, τα κορμ'.ά λυγίζςυν καί κάθε ματιά καί κάθε τσάκισμα είναι μ:ά έξομολόγησις. "Ολοι έχουν συνην¬ τήθη, λές, ό-^ί, γιά Ινα χανηγυ- ρισμα τής ζωής.( Μαζΰ με της =ν ίυμασίες των πέταξχ; οί χανηγο· ρισταί τής χρολήψε:ς των, τα κο«- τσομχολ-.ά των, τόν μπλαζε.ρισμον ■των, %αί χ^ραδίδονταί άμ«ρ!μνο:. άξέγνθίαττθ!, μακάριοι στή ζωη, με μιά μένη φροντίς νά την χαροϋν. "Ολοι παίζιυν, γε.λοϋν,_>:ατακλίνον-
ται, όμιλοϋν οοαί κινοϋνται είς τόν
ρυθμόν τής μοοο-ικής τού κύματος,
είς τόν ο<Λ;ΑΟν των νεόρων. Βσυτοϋν μέσα στη θάλατσα, χαί- ζουν μέ τόχ;α, ίχχεύουν έχιχλέοντα έν'.α "/.ητη, ά>λοι τροτδοϋν
υχκρύτερα στ' ά-^θ'.ικιτά καί κάανονν
ί τής κολυμδτ/τ'.κής των δει¬
νότητος, άλλοι 4χι·δίϊονται σέ γυ-
μναιττικές άσν.ή— ις, ·καί δο-τερον
ερ'χονται νά ροφήοτχιν Ινα άναψυ-
κτικό είς τή-^ σκιά τοϋ μπάρ, είς
α ιδι λά δό ά
, περνο3'.οτδαίνουν μέ τα
γιό των.
"Ενας γνωβτός γλύχτης χαρακο-
λοαθεί την παρέλασ·ιν, αάν νά δλέ-
χη μα/τέλα τ:ού χερνοϋν άχό τό ά-
ταλιέ τού καί μονολογεί: (ίΜεθάει
κανβίς ατη τόν ήλιο καί·δέν προ-
σεχεί την αίσθητικη. Τό ξεγύμνωμα
έχ'.τρέπετα'. μεχρι μ!άς ώρι^χένης
τλικίας». Τό Οαϋμα " είναι, όμως,
ότι οί χερυτότερθ'. ή α: περκι»χότε-
ραι, κατορθώνουν καί έξαφανίζοον
το όριον τής ωρισμένης ήλ'-κίας.
Τί συντελεί νά φαίνωνται νέ* δλα
τα κορμιά; Άπλούττατα, είναι ά-
χοτέλεβμα τής ρυθμικώς γυμναΗττι-
κής, τοϋ χοροϋ, των άθλητ'.κών ά-
σκήβεων, των σχόρτ. Μή λησμονοϋ-
μεν, δτί χρό μηνός άκόιη χαρηκθ-
λοοθηυαμεν άχό τής <τκην·ής των 6ε- άτρων έχ'.ίείξεις χορών καί ροθμι- κής γ-ομναστικής, δτι είς τούς στύ- 6ους των ντανσιγκ χορεύονν άκόμ/] ν ιτυμχολΐταί υ άς, ότι στό Στάδιον τέλος έκαμάρωσε νέους καί νέας, σέ χίλιες-δ-νό άθληττικές παιδία;. Καί τώρα εχομεν όλοφ-άνερο έαπρός μας τό άχοτέλεσμα. "Οσοι εγου·; ένο'.κιοταμένα σχιτά- κια στην αμμουΐίΐα, χερνοαν ολο; την τ&ϋφχ ντυμένθ'. με τό ααγιό των. Ασφαλώς δέ ή άεροθεραχεία αύτη είναι περισσότερον ζωογόνος άχο την ήλιοθεραχεια καί Θαλαχτσοθερα- πείβ. Έννοείται, ότι ή μόδα εχει προχωο-ησει καί είς την χερ·.·δολην τοϋ λουτροΰ, κι' ετσι δλέχθιεν κομ- ψότατα κοστούμ.ία, χοΰ ξεφεύγουν ά- πέ κοινόν ίχττλα των όμοιοτύχων μχγ/ιό, πού -^ωλοϋνται στά ικαταστή- ματα. Πολλαί κυρίαι άχό σεμ'/ότηττΛ ν, άχό κοκϊταρία χερ'.^έ^οντα* ~<- λτγμέναί σέ χολυτε)^έστατα μχουρ- νοίζια. Τα φανταχτερά χρώυ.ΐ7τά τους δίνθ'^ εν? ζωηρά, εΰχάριττο τόνο στήν άίχμώδη εκτατ'.. Μερικαϊ μθίάζουν μέ άλη&τνά φ'.γουρίνια, τό¬ σον κομψό είναι τό κοστοϋμί των, ή σκοόφϋ, τα σοτΛδάλια, καί τό μχοορνοΰζι. Ή έμφάν!·σίς των 5.·νε στόλίσμα τής χλάζ. Π έρυσι «κάμη μιλοόναμε γιά την ραγδαία έξέλιςι τώ-^ ήθ"ών μας καί την 'καθ'.έρωσ'.ν των μχαίν-μίξτ. Έ- οέτος οίτε κάν μάς άχασχολεΐ ή σκέψις, ότι άνζρες καί γοναΐκες έ- ςημβρωθησαν καί δττ συλλούονται μέ άχόλοτον αφέλειαν, μέ οίκειό- τητα, μέ άρμο·*:3Γ/ είς τ-ρ-όχους, ο έ γαλήνην είς τα νεϋρα καί μέ ίσορ- ροχίαν είς τα χνεύμοττα! Τώρα άφίναμ.εν τόν έπιχειρηυΛ- τίαν νά συ',ί.δαδίση μέ την χρόοδον των ήθών μας καί νά ίκανοποιήσ^ τα γοϋστά μας καί τάς ίδιοτροχίας μας. Εάν σκεφθή ΐκανείς, δτι οί ξένοι έχιχειρηματίαι φτιάνονν τε- χνητά θαλάσσ'.α λουτρά μέ τρ·ικ*>-
μίες καί κψ,ατα, δτι κατασκευά-
ζοον ΰπογείοος δεξαμενάς, άντί ο<- θ'Λδήχοτε άλλου διασκείαστ'.κοϋ κέν- τροιι, οί "Ελληνες έ—·χεφηματίαι, οί όπθίθ( δέν εχονν νά σνναν^ήσουν παρομοίας τεχνικάς δι>ϊκολίας, π^έ-
ά ϋ
ΑΙΜΙΛΙΑ ΚΑΡΑΒΙΑ
τα ιδιαιτέρα θολωτά χΛδιγιόν, γιά, , , -
νά έχιστρε'^ουν σέ ^λίγο, χάλι στή π5! ν* ^•,Γ^.**^6^:
θάλασσα καί συνεχίσθ'υν τό χαίςιμο
στήν ΰγρή άγκαλιά της, ή χαραδο-
θοΰν στήν ήλ'.οθε^απδία.
Καί ετσι γίνεταί μία αέναος
γ μ
. Γκναίκες, κορίτΐια, νέοι, με-
, ΜΑ55.—Ό «'Ε-
Ονιχός Κηρυξ» πωλεΐται παρά τοΰ άν-
τιπροσώπου μας ΓΓωργίου Άνανα-
γνώστου, 1785 Μβΐιι δΐ.
ΔΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΑΝΑΓΝΟΣΜΑΤΑΡΙΟΝ
Ο ΓΕΡΟΣΤΑΘΗΣ
Είναι τό καλλίτερον καί τερπνότατον ώς Άναγνωσακδν της
Αης χάξεως, τό οποίον διαπλάσσει καί μορφώνει έλληνοπρεπώς
την καρδίαν τού μικροϋ μαθΐ)τοϋ.
Συνιστάται υπό τοϋ Ύηυνργείου της Παιοείας. Οί τρείς τύ·
μοι χρυσοδεμένοι είς Ινα καλλιτεχνικως, ττμώνται δολλ. 1.00,
ΓράτΐΝΐτβ:
ΙΣ
•40
26ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
ΝΕτΥ ΥΟΗΚ. Ν.
V.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΑΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ
ΛΙΒΕΡΙΟΣ ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ, Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΚΟΥΡΣΑΡΟΣ
-~|— -/«τ-. » - .» . . . . .. __.____________________ ^"^
''*" (Επί τη βάσει ενός παλαί¬
ον ελληνικόν βιβλίον, έκδοθέν-
τος πρό δνο αίώνων είς την
Βενετίαν καί τό οποίον <ρίλο; τής «Πατρίδος έθεσεν εις την διάθεσιν μας. «ρχίζομεν «πό σήμερον την αφήγησιν τής δράσεώς των μεγάλων πκιρα- τών τοΰ Αίγαίον. οί όποΤοι ΐίκ- μασαν κατ'ά τα πρό τής έλληνι- κής 'Επαναιστάσεως ετη, λυμαι- νόαενοι τάς ελληνικάς θαλάισ- σας, ληστεύοντες καί οίιχμαλω- τίζοντες τάς παρθένοΐς των άρχοντικών οίκογενειών δια νά τάς έμπορευΰοϋν είς τα άνθρολτοπάζαρα της Σνρίας, τής Αΐγι'ιπτον η τής Άλγεΐοίας. Τό ελληνικόν κοινόν Γχει μίαν άόριστον καί συγκεχυμένην ι¬ δέαν περί τοΛ' κσνρσάρων τή; έ^ττχής ετ/ίείνη;. Τούς φαντά- ζεται γενΐ'/ώς κακούργον; και α!μοχαιρεΤς. Ή ίστορία δικος άποδεικννει ότι ιιεταξΰ των Έλλήνων κονράρων νπηρχον ποίλοί, οί σποϊοι τγ/αχνίΤΙοντο υπέρ ενγενών ιδεών καί ένε- πνεοντο άπό αίσθήαατα ~ανώ- τερα, ν.αί οίλλοι οί άτοίοι έξν- πηρετητταν μ: ν τόν ελληνικόν όγώνα, άλλά δέν δύνανται νά Η ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΧΡΟΝΟΎΣ— ΤΟ ΑΙΓΑΙΟΝ ΚΕΝ ΤΡΟΝ ΤΗΣ ΔΙΕΟΝΟΥΣ ΠΕΙΡΑΤΕ1ΑΣ— ΚΟΥΡΑΣΟΙ ΚΑΚΟΥΡΓΟΝ ΚΑΙ ΚΟΥΡΣΑΡΟΙ ΙΔΕΟΛΟΓΟΝ— Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΕΡΑΚΑΡΗ.- ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΕΠΙ ΤΗ ΒΑΣΕΙ ΠΑΛΑΙΑΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ. καταταχθοΰν είς την σειράν των έ-θνικών άγονιστών. λόγω τής γεντκίΐς των δράσεώς. Με- ταξύ αυτών είνε καί ό Λιβε- ριος Γερακώρης, ό τρομερά» ■ τερος κοτιρισά.ρος των ίλληνι- , κων θαλασσων. Λιά τή; κατωτέρφ άφηγή- •νως δίδεται είς τού; αναγνώ¬ σται; μία άΥκιχττος καί έςαι- ,βετνκών ένδιαφέρονσα σελί; της πειρατικής δράσεώς εί»; τας ελληνικάς θαλάσσας, κατά την σκοτεινήν περίοδον της > τονρ·κοκρατίας.)
Είς τό πρώτον καί δεύτερον
<3σμα τοΰ «Κουρσαρου·» τού ό λόρ- 1ος Βύρίον δίδει την Ικχρρ τέραν είΜΟνα τοϋ πειρατοΰ .«,. χρόνων τής τοΊ·ρκοκρατίας. Τόν φαντάζεται περισσότεςον ρωυαν- τικόν, παρά νϋτ/.ονογον. Τόν αν- τιμετϊαπίζει ώς άγϊονισττ|ν μιά"; ί- δεολογίας, δημιονργη.μα μοιραίον των σκοτεινων χρόνων, πειθαρχι- κης ιδίας, άλλά καί φίλος των Τούρκων, καί συνεργάτης των Βε- νετών. "Αλλοι "Ελληνες πειραταί τή; 16ης καί 17η; εκατονταετη- ρίβος παρέμεινεν έπίσης διά την Ιστορίαν αίνιγματικοί όσον άφορα την εθνικήν των σννεΰνησιν. Την εξήγησιν πρεςτει ν' άναζη- τήσωμεν είς τάς συνθήκας της έποχής έκείνης: ή Ελλάς ήτο ύ- πυδονλιομένη εις τούς Τοΰρικους, άλλά καί διαρκώς έπαναστατημένη εναντίον τοΰ δννάστον της. Ωρισμένα τιιήιιατά της, ή νότν >; Πελοπήννησος κατ' εξοχήν, δέν
εγνώρισαν κατά τονς τέσσ^ας αΐ-
ώνας τής τονρκοκρατίας όντε μί¬
αν στιγμήν ήσυχίας. Π ολεμοΰσαν
εναντίον των Το,όρΐκων, των 'Α,οά-
6ων. 'Α?.λά πολεμονσαν καί μετα-
ΗιΊ τχον οί "Ελί.ηνε; τοΰ Μο>ρηα.
Οί ρμκρύλιοι πόλρμοι παοακολ.ου-
θοΰσαν καί ικ.ατέστοε<ραν κάθε ω¬ ραίαν προσπάθειαν. ΦιλόδοΕοι ό¬ σον καί ΰότερήφανοι οί "Ελληνες των έποχών εκείνων είρθανϋιν ουν- ήθ έ ί χώ εκων ερθανϋιν ουν ήθω; μέχρι τοϋ σημείον ωστε νά θέτονν είς την π·ρώτην γραιιμήιν των γενικωτϊ'ρων έθνικων προσ- παθειών την σφραγΐδα τής προσω- πι.κή; των ΐ'περοχής. Απόδειξις, ή άπειρία των «κατετανάτων» καί των άρχηγών. Κανείς δέν άνεγνώ- ριζε τόν αΐλλον ώς ανώτερον ται». Ή ίστορία των τριών μέχρι τήζ ετίαναστάσϊονς έν.ατθΛα άΛ·αορερει παραΐδείγιιατα Ε^ήνων άρχηγών, οί 07Τοΐοι προσέ<ρεραν μεγάλας ·ΰ03ττ/ρεσία; είς την έθνι- προσπάθειαν, καί οί όποΐΌι είς των κοατατον" είς τους Ιδιαιτερονς νό- μους τοΐ', ?κτιμώντα κατά την ιδι¬ κήν τού Κρίσιν την ιδέαν της ελευ¬ θερίας. «Στών ώκεανών τού; κοιιπους μέ (τα κΰιιατα π' άφρίζουν «τρέχει άδοΰλωΐΤη ή ψυχή μας σάν τ' όγέρια πού σψυρίζουν. <"Οπου φτάνει νά ξ τ' ά- ξρώντ) τ ά (γεριάκι τα ςρτερά τού, «"Οττου φτάνουν άφρισμένα τ' α- )γρια κνιι«τα, ώ; κΐεΤ ν.άτω «Κ' ή πατρίδα των κ ("Οσοι μπρός τους άΛαντονε. «Γήν παντί έ ρα μας, σάν σκτρττρο (τα—!εινά την ΐτροσκυνάνε....» Ό Βύρων έξνμνεΐ τόν "Ελλη- να κουρ<τάρο των πρό της άν€- ξαρτησία; χρόλ*)ν. Είνε ό «άριαΛ- τωλό~> της θαΛ,άσσης:. Λέν είνε
πειρατής μέ τα κακοϋργα) ενστικτα.
τώιν ΜπΌρ.ταρέζων, των Άράβων ή
των Τούρικων. Οί κουρ<τάροι των τη>νατηνχΤ>ν καί μεταβι€αντινών
χρόνων, όσοι ηρχοντο μέ τίς γαλέ-
ρες τϊον είς τό εί<τι«χισμε'νο ΑΊγαίον διά νά σν.οτοοσονν. νά ληστενσουν χαί λ'ά αϊχμα?νωτίσουν τα κορίτστα των άρχοντικών οϊκογενειων, α>στε
νά τα πονλήσουν ΰστερα είς τα
άνθρωϊΓοπάζαιρα της Δαμασν.οΰ,
της ΑΊγίνττου καί τής 'Αλντρίας,
δέν εχουν καμμιά σχέσι μέ τούς
κροά έλλώ ά
κονροάιρσΐ'ς των έλί.ηνιζων νησιών
καί των άκτών τοΰ Μωρηα ποϋ
«?6γαιναν στά πανιά» γιά νά έκ-
δικηΐθοΰν, τί νάάγωνισθοϋν υπέρ
τής ϊδεας της έ?.εν8ερίας.
Είχαν άνε'.ττυγτιένην την έ9·νι-
κήν συνείδησιν οί "Ελληνες κουρ-
σάροι; Ασφαλώς ναί. Είντ "1·Λ-
Οεια, ότι ή ίστορία
ωρισμένας στιγμάς ψυχικής άδυ-
ναιιίας δέν έδίστασαν νά συιΐϋ«-
χήσουν μέ τσύς· {τποι'Λους επιδρο-
αεΤς της Βενεττκής Δηιιονίριατία'·;
εναντίον των συυπατριοίτών των μέ
αντικειμενικόν σκοϋΐόν νά έξασφα-
λίσοι>ν την προσωαικήν των ύπε-
ροχι'ιν.
Οί μεγαίνείτεροι κουρσάροι της
ελ?.ηνικής ίστορίσς προερχοντα;
άπό την Μόνην. Κατά τό δεύτερον
ίίμισυ τοί5 3 6ου αίώνοΓ, ότε είχεν
ένταΦη ή δράσις των στρατεΐ'μά-
των τής Ένετικής Δημοκρατίας
είς τα έλληνικά έδάφη, ή πειρα-
τεία εψθασεν είς τόν ανώτατον
6«0μόν τής άκιιτίς της. Οί Μανια-
ται ευρισκόμενοι εις διαρκή εμ¬
πόλεμον κατάστασιν μέ τονς Τούρ-
κοι<ς καί χωρΐς νά έλπίζουν εί; την βοήθειαν των δΓ»ι%ν έλενθε- ρΐοτών έπιδρομέων Χριστιανών, ευρισκχΐν ώς ^ιοναι&κόν κατατρύγι- ον διά την σωτηρίαν των, άλλά καί διά την συνέχισιν τού οιμετώπου ονσιαστικώς αγώνος των. την πει- ρατΐείαν. Καί έπειδή την εποχήν εκείνην ετϊεΐδίδοιντο είς την πελα¬ τείαν καί οί Τούρκαι καί οί Βε- νετοί—μέ "ιδιαιτέραν ό καθένας αν¬ τίληψιν τής ίδέας τής ΐκιρατείας —τό Αίγαΐον είχε μεταβληθή είς μέγιστον πειρατΐκόν κέντρον. Οί Ή Μαρία Λότζόϋ Σόττον, ή δεκαεξαέτις νέα τού "Ιρβιγκτον, ή όποία υΐοθε- τήθη άπο την θείαν της καί είναι τώρα εύτυχής. θωσε νά έ|ιχνιάστ| τα αίσΐΗτματα κΐαιί την ψυχήν τού. Δέν κατώρ¬ θωσε ν« τόν τοποθετήστ| όντε είς την σειράν των άγωνίστών τή; έλί.ηνικής ΐδ^α-τ, ουτε είς την σει¬ ράν των μεγάλων κχΐκονργων. Άπό οίσημος ναντης τοϋ ένετι- κοΰ στόλον, ένε<τΌΛ'ίσθη μίαν όμέ- ραν άρχτρ,'ός ίσχι·ροτάτης τικτ>-; Άρμάδας. διά νά
ό ΰ ό ί
κα¬
; ρμς φη
τόπιν, ΰστκρια α.τό μίαν αφάντα¬
στον πΕριπεΤΕΚ0(,(ΐ ζοοήν είς τό ά-
ξί ΰ ήό ή Μ
χρονογ,ρόγοι της έποχη; άναφέ-
ρον', δτι κιατά τα; αρχάς τής
17ης έκαΛαοταίτηρίδος, οί στόλοι
των έν Μάλτηι 'ϊωαννιτών ίππο-
τών, τής Νεαπόλεως καί της Φλω-
ρεντίας, διατρέχοντες τάς ελληνι¬
κάς θαλάσσας, Ιλε^άτουν τάς πα-
ραλιακάς πόλεις καί ηχμαλώτιζαν
τούς Τούρ'κους κατοίκους. Διά νά
έξν.τηρετήσουν τα ίδιαίτερα σχέ-
διά των ενέσπειραν είς τονς "Έλ-
ίι,ηνας την ιδέαν τί]ς έπττναστάσε-
ως μολονότ ο!ιώ δέ ί
ξίωμα τοΰ ήγεμόνΌ; τή; Μάν)|ς.
Τόν βλέποιιεν άι/Ληλοδιαδόχως, δι-
ώκτην των Τούρκων, φίλον τοϋ
Σονλτάνον, αρχηγόν τοΰ τονρκι-
κοΰ στόλιον, εξολοθρεντήν πάλιν
των μοχΐμεΟαΛ'ών έπιδρο^ιΟΜν, διώ-
κτην κΐαί συνερ^/άτην των Βενε-
τών, «γενερά7.ην» τοϋ στόλον τής
Δημοκρατίας τής Βενετίας, άνίκη-
τον, άσύίλλ.ηπτον, νπερήφανον, φι-
λόδοξον, τρομερόν κονρσάρον έμ-
πΛ-ε'οντα τόν τρόμθν είς την πανί-
σχνρη Άρμάδα τοΰ Σουλτάνοι» Κ)αί
τίς γαλερε; των Βενετών.
Ό Γερακάρης η «Καπετάν Λι-
βεράκηςχ δέν ι'',ρμηϋ·εν εί; τού;
αγώνας τού μέ τη,ν πεποίθησιν νά
προσφίΐρτ) τάς νπηρεσίίΚ τον είς
την προσπάθειαν τοϋ ί'π»δού/.ου
έλληΛ'ΐσμοΰ, δπο^ς άποτινάξτ] τόν
ζυγόν τοΰ δννώστοτ. Δημιούργημα
μιάς έρίοττκης περιπετείας, ή ό¬
ποία προεκάλεσε τόν εμφύλιον πό-
σσλέον άγώνα έν«ντίον τον Λαν-
τός. Τό αίσιθη}.ια τής έ»δικτ|σεως
τόν είχεν ύποδονλώστι μέχρις ά-
ατάσ βαθμόν. 5Έτ<τι, κατώιρ- ί τόν πανικον δχι ύ κατά τα μετά την άλωσΐν ετη, α- πογνώσεως ή σποία τόν ήνάγν'ασε νά έπικαλεσθτί την βοήθειαν τοθ Βατικανοΰ. Ή έπιστολή προϊρχεται άπο τούς Μανιάτα; καί εχει ο>ς ί^ής:
αχρΐώ' (1582) Αύγουστον Γ'
Ταιιώτοτον καί άξιώτατον
κ. Π άπαν τη; Ρωμη;· άρχιεοέα
τόν Χριστιανό· πολλά σέ ποοπκυ·
νοϋ}ΐί· Τώ έ?αμπροτάτω σοϋ ν.οο-
μί· εμείς οί μανιδτες ολοι μινροΐ
καί μεγώ,οι ίερεΐς καί γέροντες
ποϊλά προσν<υΛ·ονε τή βαοιλεία σου πεθημότας καί ζητόντα; τί] 6α σιλεία σου· έσΐΛΐαζόχτηκαν ο?ος ό λαός καί γρό<ρον.ε της 6αοι?.είας σου κα·ί στέλνομε τό νιχάλ,α τοΰ προιτόπχττα τοΰ μουρίιϊκου τόν υϊ¬ όν. δ/Τθυ είλ"ε δ πατέρα; τού χου- βερΛΉίιδονρο; ησέ όλη την [ΐάνη, ησέ-τριοΐχόσια χωρία καί ησε-ξήν- τα χώρες. διά νά σοΰ είπίΐ .τοά. ματα δούλεψη, τοΰ θεοϋ καί αλης τής χρίστιαλ'ϋΚΓύνης χαί πθρσκα- λονμε τή βασιλεία σου >■« γοά,^ς
τοί ρτιγός διότι τώρα ήποροϋμε
νά .τάροχιε τον Μορέαι νά καταβι·
κάσονμε τόν μεγάλον άγα'ρινόν.....>
Ή επιστολή προχώρει εί; τό αύ·
τό νφο; καί {«πογράφεται άπό τούς
.τοοεστούς της Μάνης. Όπωσδή-
ποτε οί ΧΜστιανοί «σωτήοε» έ'.
(ρθαχταν είς την 'Ελάδα, άλλά κα«
τα πόσον έξινίηρετησαν τόν έλ«
?.ηνικόν άγιόνα, ομιλεί ή ίοτοοω,
'Εττί δεν-αετηρίδας ϊτολ^.άς αί γα«
λέρες τχ»ν έλνμαίνοντο τα ίίληνΐ/ώ
νησιά καί τα; παραλιακάς πόλεις.
Κ; τα -τλοίά των ύπηρετονσαν
καί πολλοί *Έληνες, <ι>ς γνωσταί
των θαλασσών. Μεταξύ αύτϋ>ν ν|το
1 δ Καΐετάν Χ^τραλαμπος Γε
και
ρκ) τόν πανικον δχι
μόνον είς τού; προσωπικού;· τον
έχθρονς, άλλσ είς τάς κυβερνήσει;
κιαί τούς ισχυρόν; στόλους τή; έ¬
ποχής. Ή ίστορία δέν άναφέρει
κουρσαρον, ό άποΐο; νά εσημείωσε
τόσον τρομαν.τικήν δράσιν γ.ολ νά
εγνώρισε τόσας οόξας, δσον ό Λι-
βέριο; ΠεραΙκάρης. ό ά
κουροαρος τής Μάνης.
Ό ρρης
...-Ή σημαίαι της Γα>.ηνοτσ.της
Δημοκρατίας της Β ενετίας έκυμά-
τιζεν είς τα φρούρια τής Μάνης.
Οί Χριστιανοί «έλευ&ερωτίαι» κα-
τήρχοντο πρός την νότιον Πελο-
πΰννηοιον διά νά προστατεΰσονν
λεμον μεταξύ των δΐο ίσχυροτέ-
ρ<ον καί ευγενεστέρων οΐκογενει- ων Στϊιρανοιπούλων, παρεσύρθη χωρίς ύπολογισμοϋς είς ενα λυσ- δη-θεν τονς δυναοτευομένοιι; "Ελ¬ ληνας. Τνποι φιλοδόξωΛ' τυχοδιω- κτών οί «γενερόίλοι» καί «μ«ρκέζοι» τής Δημφρατία:;, εί'οισνχιν είς την 'ΕΙλλάδα τό κατάλληλον έ'δα- ςρος διά μίαν δρασιν περισσότερον ληστρικήν, δ.τοκ ηυΝελαν νά την παρονσάζ Πί ηρή, δ.τ παρονσιάζοιη'. Τ την τού _____>.. »χΛ.<-;χυΐΗΛΐν τολ>ς
Τούρκους, άλλά καί σνμμαχοΰσαν
μαζί τοον ,δτσν τό επέβαλλον τα
συμς>ε'ρολαά π<Α'. Ό στόλο; των άπετελεΐτο είς την π'ραγματΐ'κότη- τα άπό πϊΐρατικά πλοΐα. Αί γα- λέρες της ΝεαίΛΟλεοΐς καί τής Βε< νετίας, έσκόριπιϊαν είς τα έλληνικά ουρ αλή , ή ίρΐα άλαγκάϋεΤαϊ « (παιιατήστ) έμπρό; είς ώρισμέ- νες μεγάλες πειρατικες φυσιογνω- μίες. Δυσκολεύεται λόγον χάριν νά κρίνχι τόν μεγαλειτέρον "Ελλην» ' πϊιρατήν των χρόνων τή; τουρν.ο- χρατίας τόν Καπετάν Λιβέριο Γε- ρακ.άρη. Διότι δ Γερακάρης ύητηρ- Είν είς ωρισμένα; περιόδονς· τής ηε-^ΐΜ &γω>νιστής τής {λληνν
ης ην ν τί]ς έπττναστάσε
[ως. μολονότι οι!·σιαστικώς δέν είχαν
την πρόθεσιν να βοηθήσουν· την
Έλλάδα δπως άνακτήση την α-
νεξαιρτηισίαν της.
Οί λιμένες της Μάνης τ>σαν έ-
/^ύθεροι είς τού; Χριστιαντκοΰς
στόλοΐ'ς οί δπΌϊοι τούς χρησιμοποι-
οϋσαν ώς σταθίιούς καί ορμητήριά
των.
Είς μίαν τοιαύτην στιγμήν άνα-
αΏΐιοΰ καταστροφής και εξοντώ¬
ίθ ?& ί ή
ρ ρφής και εξο
σεως ένεφανίίνθ'η, ?&ροισ€ καί ήκ
μασεν ί> μεγαλείτερος πειρατής των
έλληνικών υνχλασσών, ό Μανιάτης
Λιβάριος Περακάρης.
Φν«ιογνωμία οάνιγματιχή. Μν-, ..,. _..
στηο»«ί*5ης. Ή ίοτορία δέν κατώρ- λιτ*ίας.
'Η Κα Μακουντράο Ράτκ, άπό
τάς Ίνϊίας, μέ τα ίιαμάντια της
εις την μότην καί τα αύτιά, ,χαι
την άφιξιν της είς τάς Ήν. Π;
παράλια τόν θαΛΌτον καί την κα¬
ταστροφήν, πότε είς τούς Τούρ-
κονς καί πότε είς τοίς "Ελ.ληνας.
Τα κοράτσια των άρχοντικί)ΐν οί-
κογενειων ήχμοί.ωτΛζοντο διά
τούς άρχτΓ/ονς.
Παρ' δλα ταυτα οί "Ελληνες
τής Πελοποννήσου, οί όττοΐΌι δεν
ειταυσαν Οντε μίαν στιγμήν άπό
τής επομένης τη; άλώσεκς τή;
Κωνσταντινουπόλεως νά άγωνί-
ζωνται εναντίον των Τούρκων,
τούς έβλεπον μέ σχετικήν συιιπά-
θειαν. "Η9.πιζαν ότι σάν Χριστι-
ανοί ποΐ' ή-ίαν θά τονς βοηθοΰσαν
νά άνι«κτήο'ονν την ελευθερίαν
των. "Αλλως τε άόπό έτων παλλών
είχαν ζητήση την βοήθειαν των.
'Η κατυίτερω έπιστοιλή, ή σποία
σώζετσχ είς τα άρχτία τοΰ Βα-
τικανοΰ, δίδει μίαν εϊκόνα τής ά-
πογνώσεο>ς εκ την οποίαν είχε πε-
ωΆ»%· Α .-«-ι- ΙΑληνισμος
___, _Α.— Ό
.„ Κηρυξ» πωλείται είς
την Οοΐιβη Νβννβ Α^βηον.
ρακάρης, άπό τό Σν.ονταρι τής
Μάνης, ό οποίος έχρημάτισε .τρο-
ιτ/ονμένως πί^οηγός τοΰ τονρκικοΰ
στόλου ίοαί κατόπϊν μετατατ/θείς
είς τους Βενετούς, προήχθι{ είς
<γενεραλην». Ό Γΐ-ρακάρης «Σατα- νας», Ή «■κογένεια Γερακάΐρη έδέ- σςτοζε είς τό Σΐκούταρι τής Μάό'ης καί τα —?ριξ. Υπό τάς διαταγάς τοΰ Κα—τάν Χοίραλάμίτου ευρί¬ σκοντο δΰο εως τρείς χιλιάδες Μα- νιατΐων, προθνιϊων νά θνσιάσουν την ζωήν των εις μίαν διαταγήν τοΰ αρχηγόν. Ή οίκογένεια Γ1ε· ρεβκάρη ή Κοσιιά ήτο μεγάλη καί ίσχι»ρά, άλλά δχι καί άρχοντική. Αντιθέτως είς την γειτονικήν Καρνσύϊΐολιν έδέσποζεν ή οίκογέ¬ νεια των Στεφανατκων η Στεφανο- πονλων, ή όποία κτττήγετο άπό τ ούς Αύτοκ*ριάτορα); Κομνηνούς τής Τραατεζοΰντος, άπόγονοι τκον όποί· ο)ν είχον έγκαταστοτθη πρό ίκα* τονταετηρίδών είς την Πίλοπόν- νησον. Τάς δύο αχΐτάς Ισχυράς οίνί^· γενείας έχώριζεν άνεκαθεν 6αίη) μΤσος, τό οποίον κατέληξεν είς εμ- οχνΐιον πόλειιιον μέχρ/ς &ξοντά-σ&" ο>ς, χάρις είς μίαν ερωτικήν πΕρ»*
πέτειαν τοΰ νεαρόν Λιθερίου Γε>
οακάρη μέ την ώοαίαν κόρην των
Στεφανοπούλων.
Ό Λιβεριος Γερακάιρτκ; εγεν¬
νήθη τό 1630 καί έπειδή ό τοκετός
ήΐτο δυσχερέστατος καί παρ' <*£ γον θά έφόνεΐ'ε την σύζυγον τού Καπττάν· Χ«ράλααπου, οί^ιιονια- ται απεκάλεσαν τόν νεογέννητον Λιβεράκην «σατανάν». Ή .τροσω- νι^ιία αντή τοΰ έμεινεν είς δλτ,ν χι την ζωήν. Ό Καπεΐάν Χαοάλαιιπος, % «Λοροίιιπιλε Κοοοάρο» σπχος τοΥ άποκαλοΰσαν οί Βενετοί, άπέδω- σε την ύβριστικήν αυτήν ποοοχο- ντ'μίαν τοΰ παιδιοΰ τού εί; ενερ¬ γείας τής έχθρικής τού οικογενείας των Στεφανάΐκοον καί δέν Λσρελε1" \κ νά έμπνενσΤΙ είς τον Λι6ε'ριον τό αίσθήμα τής εκδικήσεως κ"^ της ο'ικογεΛΐίας αΐτης. Πράγιιατι ό Λιβέριθς, #μ** ήρχισε νά αίσθάνεται τόν κόιτμον, έστράφη μέ σ^τνατισμόν καί μ<σ<)? κατά τής οΐ-/»γενε1ίας των Στεφα- νάκων. Καί είς μίαν πε
σον μεγάλου ι(τυχικοΰ ά
έγνώρισεν νπ» συνθήκας
γονς την μοναχοκόρην της ,
κης τού ώΐΑγενήαζ, την ^
Κουζίναν.
τϊ>

/ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΙΌΥΣΤΟΥ, 1928.
ΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΙ ΕΞΕΤΑΣΒΙΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΔΡΑΣΙΣ ΑΥΤΩΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΜΑθΗΤΩΝ
,χά τρωτα το3 βυοτήματος τούτου καΐ ή ανάμιξις των
άδαημόνων είς καθαρώς έκπαιο'ευτικαι. ζητήματα.
Σεβομένη τής πθλύτιμες σελίδες
τοΰ άγαπητοΰ φύλλον σας, άπό τής
οποίες; τόσο άνεκτίμητα καί έξυψω-
τικά ποάγματα διδασκόμεθα, άπέ-
ψυγα κάτι νά πώ κι' έγώ μέ τονς
άγαπητοΰς συνάδελφον; μου διδα¬
σκάλους, ποϋ μέ άκούραστο, πα-
τρικό ενδιαφέρον θέλουν νά έξονυ-
χίσουν τό κάθε έκπαιδευτικό ζή-
τημα. Καί έπιτρέψατέ μου, σας
παρακαλώ, ναχω την γνώμην μου
όσον άφορα τό ζήτημα των έξετά-
σεων, γιά τό οποίον πσρατηρω γί-
νεται όλόκληρη διαμάχη μεταξν
Κοινοτήτων, γονέων θέλω νά πώ,
και διδασκάλου.
Επεκράτησε άπό τα παληά τα
χρόνια, ποΰ ό καθένας μποροϋσε
νά κάνη τό δάσκαλο, ή συνήθεια
νά γίνωνται έξετάσεις: νά φέρνω-
με οηλσ.δή τα παιδία μπροστά σέ
κόσμο και νά τα βασανίζωμε μέ τό
νά θέλίομε νά μάς ποϋν δ, τι εδιδά-
χθησαν δλο τό σχολικό ετος. Αύ·
τό, κατά την γνώμην μου, και κατά
τούς δρους τής παιδαγωγικής δέν
είναι διόλου σωστό.
Νά, γιατί:
Ιον. Τό παιδί έξεταζόμενο ενώ¬
πιον κόσμον χάνει την ψυχική τού
άταραξία καί μπορεϊ, ένω είναι α-
ριστος μαθητής, νά φανή (είς τάς
έξετάσεις) τελευταΐος και τάνά-
παλιν.
2ον. Ή κομπσστική αύτη έξέ-
τασι; έπώρά σπουδαίω; στόν χα-
ρακτήρα τοϋ παιδιοϋ. Τοΰ διδάσκο-
με μ' αύτό την ύποκρισία καί την
■ψεντιά καί δέοαια νποχρίνεται ό
μαθητής, δταν λέγη πράγματα ποΰ
τής περισσότερες φορές δέν τα
ξέρει, άλλά τα άπεοτήθισε νιά νά
τα πή δίκην παπαγάλου στάς έξ¬
ετάσεις.
3ον. Μαθαίνει μ' αύτό, πραγμα
ποΰ πολύ τό χτνπα ή παιδαγωγική,
ότι, οσα στό σχολειό εμαθε, τα ε-
μαθε δχι γιά δοτλα μιάς έντίμου
ζωής, ποϋ μετέπειτα θά ακολου¬
θήση, άλλά γιά έπίδειξι και τό
άποτέλεομα θδναι ότι τό σχολειό
θά μάς; αποδώση ενα μαθητή έπι-
πόλαιο, ποΰ εια·θε *άτι δχι γιά θε-
τικό σκοπό, ώς •θαπρεπε, άλλά γιά
έξωτερικό έπίχρισμα.
Διαμορφώσετε τόν χαρακτήρα
τοϋ παιδιον, μή γιαμίζετε μέ κού-
<ρια λόγια τό μυοίλό τού, ήσαν τα λόγια τοΰ σεΰαστοΰ μου κα-θηγη- τοϋ, κ. Μιχαλοπούλου, παιδαγο γοΰ. Καί 6έ&αια, τί άλλο παρά έμ- μέσω; προετοιμάζουμε κούφους μαθητάς, έπιπόλαια καί αστατα Ιμελη της κοινωνίας, μέ τό νά μή στρρεο,τοιοίμε στήν τώρα ϊνπλα- οτη τ(Γυχή τοϋ παιδιοϋ τή κάθε γε- ρή μάθ-ηση, τό κάθε τι ποΰ θά τοΰ χρησιμεύστι γιά έφόδιο στή ζωή, άλλά έπιπόλαια τό διδάσκομε γιά νά παρουσιασθή μέ τή πειό άγέρω- χη στάσι καί μέ τή πε'ιό μονότονη καί έκνευριστική δΰναμι τής φωνής τού νά μάς άρεδιάστ, διάφορα πράγιιατα. ποΰ μέ καταστρε:πτι-'ό έγωϊσμό τα μαθαίνει γιά νά φανή στά; έξετάσίις. Άγαπητοί γονεΐς, θι' δνομα τοΰ Θεοΰ, άφήλσατε τούς διδασκάλους πού ξέρουν καί ποΰ γερά κρατοΰν στά χέρια τους την έπιστήμη τής παιδαγωγικής νά διαπλάσουν τα παιδία σας μ' δσα αυτή ή παιδα- γωγική διδάσκει καί μ' δσα ή δύσ- τροπη φύσις τοϋ παιδιοϋ άπαιτεΐ, άφήσατε τούς ■διαμορφωτάς αΰτούς της —αιδικής ·»;Λ·χή"; άνενόχλητα καί άνεπιτήδευτα, όπως άπαιτεϊ ή σννείδησις τοΰ διδασκάλου νά δι«>-
μορφώσουν καί παραδώσονν στήν
κοινωνία γερούς στόν χαρακτήρα
ανδρε; καί γερές στόν χαρακτήρα
μητέρρς.
> Δέν είναι τα λθγια καί ή άψθο-
νία τ,ον ^Ά'ώσέων ποϋ ναλλιεργηνν
"αί έξνψώνουν τα παιδία σας. Ά-
φησατε άν«νοχλήτους τούς διδα¬
σκάλου;, ποϋ μέ παραγνωρισμένη
άπό όλον; θνσία βιοπαλαίοι,ιν πρώ-
τα γιά την διάπλασι καί διαμόρ-
φωσι των παιδιών σας καί ΰστερα
γιά την δική τους αύτοσννττιρησι.
'Αφήσατέ τονς άνενοχλήτους καί
μην έπιδάλετε νά διδάσκουν καί
τα παιδία σας μ'
δσα ό σημερινάς έκφυλιστικός έ-
γωϊσμός άπαιτεΐ.
Ξέρει καλά ό διδάσν.αλο;, πώς
οί κΰριοι δροι τοϋ σχολείον είναι
η μόρφωσις καί ή μάθησι;. Κι'
άκόμα τεχνικά κι' άκούραστα ξέ¬
ρει νά είσαγάγη στήν ψυχή τ°ϋ
παιδιοΐ· τού; δρους αυτού;, όλλά
έπειδή εδά) στήν Άμερική, ποΰ τα
παιδία μας μορφώνονται καί μ»-
θαίνουν δσα οί κοινωνικέ; συ,νθή-
κες άπαιτοΰν, οί δροι αύτοι ύποτί-
θεται δτι έκπληροϋνται στό Άμε-
ρικανικό σχολειό καί δένμένει στόν
έδω διδάσκσλο παρά νά συνεχίση
κ-αί συμπληρώση την (. όρφωσι τοϋ
παιδιοϋ άλ.'.ά κ-υρίως έπιβάλλρται
είς αυτόν νά διαθέση τάς ώρας
ποΰ στά χέρια τού κράτει τό 'Ελ-
ληνόπουλο είς τό νά τού έμφυτεύση
καί έξυψώση καί άναζωπυρήση
στήν ψν/Π ^Ινα ποΰ δχι ιιόνο δέν
διδάσκεται, άλλά καταπολεμεΤται
καί κατασβύνεται στό Άμερικανι-
κό σχολειό—τό Έλληνικό αίσθημα,
την Έλληνική άγωγή, τόν 'Ελληνι-
κόν 'Εθντσμόν. Αύτό άρμόζει νά
είναι ό κΰριος σΉχπός, είς τόν ο¬
ποίον πρέπει νά περιστρέφεται ή
ίουλειά τοΰ έν Άμερικί) διδασκά¬
λου. Δυστυχώς, τα έδώ παιδία ε-
χουν νιχρκωμένο καί άστατο τό έ-
θνικό τονς φρόνημα, την έθΛ-ική
φυλετική τους καταγωγή, την έ¬
θνική 'Ελληνική ύπερηφάνεια. "Ας
άφι>σουν ?Λΐπόν οί γονεϊς τόν δι-
δάσκα)νθν νά εμπεδώθη καί ενισχύ¬
ση στήν ντ'χή τοΰ παιδιοϋ την ά-
γάπη πρός τόν Ελληνικόν έθνι-
σμόν, πρός την Έλληνική ύπερη-
φάνεια *αί άξιοπρέπεια, την άγά-
πη πρός την Έλληνική πατρίδα,
μέ τό νά τοΰ διδάσκη Γ/μεταλλευό-
μενος τόν ύπερήφανον πλούτον ποΰ
[εμάς παρέδωσε ή Έλληνική μας ί-
στορία, άντί νά κατασπαταλα τόν
χρόνον τού νά γιομίζη μέ κούφιε;
γνώσεις τό μναλό τοΰ παιδοΰ, ποϋ
κουράζουν, βλάπτουν άντί νά ώ-
φελοΰν καί ποϋ μόνον γίνεται ή
δουλειά ωύτή γιά νά ρεκλαμαριστή
στήν παρέλασι των εξετάσεων.
Άς μάθχ) τό παιδί στό έδώ σχο¬
λειό την έθνολογική μα; ύπόστασι,
τή; έθνικές μας παραδόσεις, α;
έμφυτεύση στήν καρδιά τού την
Έλληνική ύπερηφάνεια καί τότε
τό σχολειό θά μάς παροδώση αν¬
θ ρώπους άνθρωπιστικά μορφωμέ-
νους ποΰ σ*έπτονται καί δροϋν ώς
"Ελληνες, ποΰ γνωρίζουν την δλό-
λευκη έθνική τού καταγωγή καί
ποΰ ή μάθησις αυτή θά τούς χρη-
μιμεΰση ώς δπλον εναντίον τοΰ ση-
μερινοϋ έκφυλισμοΰ ποϋ ή εξέλι¬
ξις φέρνει.
Τελειώνω μέ την παράκλησι νά
μοϋ έπιτρέψουν οί άξιότιμοι γο-
νεΤ; καί ίδρυταί των σχολείων νά
ΰπενθυαίσω είς αύτοΰς δτι μεγά¬
λην προσοχήν πρέπει νά δίδουν είς
την εκλογήν τοΰ διδοισκάλου των.
Τόν σπουδαιότερον ρόλον στήν
μόρφωσι τοΰ παιδιοϋ τόν παίζει ό
δάσκαλος. Ό δάσκαλος θά δώση
την άλάνθαστον κατεΰθυνσι στό
παιδί, αυτός μέ την θεοτική τοϋ
διδασν.αλοντέχνη Οά ναρνώση στήν
ψυχή τού τό κάθε ποταπό ΛΪσθημα
■ί)ά έ^ενγενίση τα τΐ'γ.όν ίί-
Ό Πρόεδρος Κάγιες, τοΰ Μεξικοΰ, καί ή Ζωή Μπέχλεϋ, Άμερικανίς οτυγ-
γραφεύς, ή όποία ποοσεκλήθη ΰπ' αύτοΰ είς πρόγευμα, μετά την ΐττήσίν της
έκ Νέας 'Υόοκης είς Μεξικόν.
θρωπιστικά μορφωμένος, άΐλως θά
συντελέση είς τό νά 6γη τό πα«·δί
χειρότερο άπ' δ, τι ήτο δταν μπη-
κε στό σχολειό.
Κρυσταλλία Ε. Κακα).άκη
Πρωτοβάθμιο; διδασκάλισσα τοΰ
Άρσακείου Αθηνών.
και
γρια α'ισθήιιατα ποΰ θαχη. Ό δά-
οκαλος θά μεταδώση στήν ·ψνχή
τοϋ παιδιοΰ, την ίδια την ψυχή
τού, γι' αύτό άνάγκη νά είναι άν-
Ύπάρχουν ά'νίτρωποι οί όποΐοι
εχουν καιρόν νά χάνοΐ'ν. "Ενα;
έξ αΐτών Βραζιλιανός Ιατοό; δι-
ήλθε δύο ετη μελετών άνατοιιικώ;
την Άφρόδίχην τής Μήλου. Συιι-
πένκΐσμα τής μρλέτης τού αύτη;
Ηβώ δ ή ύ
οί όφθαί.μοί τη; Θεας δέν είναι
συμμετρικοί, άλλ' £χοη· μίαν κλίσιν
πρός τα άριστερά κατά ίπτά χιλιο-
στόμετρα. Ή κλίσις αίίτη δέν οια-
ν.ρίνεται. 'Λλλά χ.αί δέν είναι μριο-
νέκτημα ποοσθέτει ό ίδιος χασο-
ιιέοης ίατρό;. Ό όποΤοςουνεχίΙθ)ν
τάς ερεννας τού άνεκάλυι|<εν δτι δ- οι οί ανθροχποι π.άσχονν <χπύ άσυμ- ιιετράαν. "Α/Αος ΐ~/ΐ. τόν οεξιόν πόδα μακρύτερον τοΰ άριστρροΰ τ καί τάνάπα/αν. "ίύΧος τί|ν οεξιάν χείρα. "Αλλο; τόν δε;ιόν δφθαλ- ιιόν με-Ί'αλείτερον κατά τίνα χιλι- οστόιιετρα τοϋ άριστεροϋ. Έν γέ¬ νει οί-δΐίς ί}ΐχπορίϊ νά κανχηθτί δτι είναι τέλειος άπό άπό[>εως σικιμε-
τοίας.
έκΐσμα^ τής μέης τού ύη;Άγοράζετε τα 6ι6λία σας άπο τ4
ήτο νά ίΗακριβώση δτι ή αύτη καί Βιβλιοπωλείον τού «Έθν. Κήρυκος».
ΑΤΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑΝ
ΜΕΓΑΣ ΑΓΓΛΟΙ ΙΑΤΡΟΣ ΝΕ ΙΛί, ΕΟΙΟΝι
Ή ζέοτη είναι πολλάκις πε¬
ρισσότερον έπικίνδυνος άπό τό
κρύο.
Περισσότερα είναι τα θυμα-
τα της Πνευμονίας την άνοιξιν
καί τό καλοκαίρι, άπό τόν χει-
μώνα.
Ή μόνη άσφάλεια άπό τα αί-
φνίδια κρυολογήματα είναι τα
γνησια μάλλινα έσώρρουχα.
Άπορροφοΰν τόν ΙΔΡΩΤΑ
τώρα τό καλοκαίρι καί διατη-
ροΰν τό σώμα δροσερό καί στε-
γνό. Είμεθα οί μόνοι "Ελληνες
άπ' εύθείας έξ ΑΓΓΛΙΑΣ είσα-
γωγεϊς τής αρίστης ποιότητος
μαλλίνων έσωρρούχων έν Άμε-
ρικη. Ή ύγεία είναι πολυτιμοτέ-
ρα τοΰ χρήματος. Διά της ύγεί-
ας άποκτάται τό χρήμα. Ό μή
έχων υγείαν δέν εχει τίποτε.
ΝΟ. ΑΓ 916 (έλαφρά) ^ ^ Μιχρά δ;ίγμαϊ(χ φανελΛών ά-
Φανέλλες λευκαί μέ κοντα μανι- | ;τθστέλλομεν δωρεάν.
κια καί έσώβρακα μακρυα.
ΕΠΙ-ΗΓ ΕΧΟΜΕΝ ΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ,
ίίΟΡΙΤΣΙΑ, ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΒΡΕΦΗ
Άγγλικά μάλλινα έσώρρουχα, κατε-
σκευασμένα ά-πό έκλεκτά μαλλια μικρών
άρνιών, άπαλά και κατάλληλα δια τ«
τρυφεροότερα δέρματα..
7ΩΝΑΡΙΑ ΜΑΛΛΙΝΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ $5.00 ΕΚΑΣΤΟΝ, ΔΙΑ
Λ" ΤΗΝ ΜΕΣΗΝ ΚΑΙ ΝΕΦΡΑ.
: ονομα
ίΔΙΕΥΘΥΝΣΤΣ ...................
ΠΟΛΙΤΕΙΑ
Γί
ΝΟ. Α 23 (έλαφρά)
Φανέλλες λευκαί χωρίς μανί-
κια καί έσώβρακα κοντά. 'Επί-
σης ΙΙηίοη διιϊΐδ χωρις μανί-
κια καί κοντά εως τα γόνατα.
ΠΩΛΟΥΝΕΝ ΜΟΝΟΝ ΑΝΩΤΕ¬
ΡΑΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ΕΜΠΟ-
ΡΕΥΝΑΤΑ ΕΙΣ ΤΙΜΑΣ
ΩΡΙΣΜΕΝΑΣ.
ΤΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
53-55 ΜΑΡΙδΟΝ 8ΤΡΕΕΤ
Ο ΜΑΡΑΘΩΝ"
ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ

»ι5ΘΝΙΚ0Σ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΔΟΞΑΣ ΜΑΣ
ΧΡΩΜΑΤΙΣΟΓΝ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝ1ΚΑ ΑΓΑΑΜΑΤΑ
Μεοι-χά έκ των έν τοϊς Άμερι-
κανικοΐς Μουσείοις αηιλασσυμενων
ϊντιτύπων άρχαίων 'Ελληνικών καί
Ρωααϊκών άγαλμάτων έχρωματί-
ο·8Ί7σ·αν εσχάτως διά των χρωμά-
των, τα όποϊα αρχικώς έκόσμονν
η ύποτίθεται ότι έχοσμουν αύτά,
τα δέ άποτελέσματα είναι δντα>ς
"θαυμασία εις βαθμόν ώστε σννέ
γίνεται τώρα περί χρωιιατισμοθ
5λων των σωζομένων άρχαίων μαρ-
μάρων.
'Εάν γίνη αντό, αντί των σημε-
ρινών φαιών ή λενκοφαίων σωμά-
των μέ τάς οόχράς και νεκρικάς δ-
.]«ις των άρχαίων θεών καί ήρώων
οί {τησν.επ'τόιιενοι τα Μουσεϊα θά
ολέΐτουν αύτούς μέ τα φΐ'σΐκά των
χράψαπα, <Ί>ς τούς κατΓσκεύασαν
οί τεχνίται τ(ον καί ώς τούς έβλε¬
πεν οί άρχαΐοι Έλληνες καί Ρω-
μαΤοι.
Ώς γνωστόν οί άρχαΐοι έζωγρά-
ριζον τα μαρμάρινα άγαλματά των
δίδοντες είς αύτά κΛ,νχνοΰς, μαύ-
ιοους, καστανοϋς ή πρασίνσυς ό-
ψθΰλμοΰς καί ένίοτε έ'χρύσωνον
άς χόρας κάμνοντες αύτάς; νά λάμ-
πουν. Σννάμα έδιδον είς τάς κόμας
:ών μαρμαρίνων άγα'λμάτο>ν τό πο¬
θούμενον χρώμα είς δέ τα σώπατα
χροιάν ζώσης σαρκός καί είς τα
ενίΗ'ϊΐατα, εάν έςρόρονν τυιαΰτα
λαμπ'ρονς χρωματισιιοίς.
Ό Δρ·. "Εδοναρδ Ρόμπινσον,
οιευθνντής τοϋ ΚαλλιτεχνΓ/.οΰ Μου
σΐίον τής Νέας Υόρκης, εγραψε
βιβλίον περί τού ζητήιιατο;; τούτου
είς τό οποίον, λέγει ότι πάντα τα
«ρχαία άγάλματα ήσαν χρο>ματι-
αμενα καί περιγράΓΓΐΐ μετά πολ-
λής τε'χνης τό ύπέρλαιιπρον κάλλος
αί·τών. Έξ αλλου η δεσποινίς Γκί-
€«λα Ρίχτερ έπίι»ελήτρια των 'Ελ-
ληνίκών άγαλμάτων έν τώ είρημέ-
νω Μουσείο). έκαμεν εσ'χάτως ίπι-
σταιιενην μελέτην τοΰ ζητί>ματος.
'Ή ιδία συιΐφωνεΐ μ?τά τοϋ Λρ.
* Ρόμπινσον ότι σχεδόν όλα τα '!&-
ληνκκά άγάλιιατα ήσαν λαιοποώς
(θιοματισμένα καίτοι δέν είναι έξη-
κριβίομένα τα χρώματά των ώστε
νά καταστί) δυνατός ό άναχρωμα-
τισμός των.
Ο ΕΡΜΗΣ ΤΟΥ ΠΡΑΞΙΤΕΛΟΥΣ, Η ΑΘΗΝΑ, Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΉΣ ΜΗΑΟΥ ΚΑΙ ΑΛΑΑ ΕΝΔΟ-
ΞΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΝΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ ΜΕ
ΧΡβΙίΙΑΤΙΣΤΑΣ ΑΜΦΙΕΣΕΙΣ, ΕΝΠ ΟΙ 0ΦΟΑΑΜ0Ι ΤΙΖΝ, Η ΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΙ ΣΑΡ-
ΚΕΣ ΤΛΝ ΧΡ22ΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΦΥΣΙΚΑ ΧΡΩΝΑΤΑ.-ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ Ο ΧΡΛ
ΜΑΤΙΣΜΟΣ ΟΑίΙΝ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΌΝ ΑΓΑΛΜΑΤ12Ν ΕΙΣ ΤΑ ΔΗ¬
ΜΟΣΙΑ ΜΕΡΗ.-ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η ΕΠΙΜΕΛΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ.
Έξ 6ασιλιχοΐ πρίγκιπες τοϋ βασιλικόν οίκου τής Σουηδίας. Έξ άριστεοών πρός τα δεξιά: Πρϊγκιψ Κάρλ Τζοχάν,
νετερος υιός τοϋ Δκχδόχου Γουσταύου Αδόλφου- πρϊγκιψ Κάρλ, νειότερος υιός τοΰ πρίγκυΐος Καρόλου τής Σουηδίας·
πρΐγκιψ Μπερτόλδ, τής Βάόης, ανηστήρ τής κόρης τοΰ διαδόχου, πριγκιπίσσης "Ιγκριδ- πρϊγκιψ Μπέρτιλ, τρίτος
υιός τοΰ διαδόχου· πρΐγκιψ Σιγκδάρδ, δεότερος υιός τού διάδοχον καί πρϊγταψ Γουίλλιαμ, αδελφάς τοΰ διάδοχον.
κσί επί των σανδαλίοον ευρέθη χρυ¬
σουν χριοιια.
»"Οχ; μόνον τα άγά7.ματα έν
τοΤς 'Βλ)ηνικοΐς ναοΤς ή^ΐαν νραχια
έ λλ ί ί ί
ς η ή ρ
τισαένα «λλά καί αύτοι οίτοι οί
καί ε
ιισχζν
ι. Ά-
«Τό ζήτημα1 είναι περίπλοκον,
λέγει ή δεσποινίς Ρίχτερ, καί πολ-
λά δύνανται νά λεχθώσιν υπό των
άντιφ.ρονοντων. αλλ' ή έπικρατοΰ-
σα γνώιιη είναι νπέρ τοϋ χρωματι-
σιιοΰ. Πλείστα 'Ελληνικά άγάλ ιπ-
τα διαττιροΰν ΐχνη χρωμάτων καί
πρό πάντων δσα διεφυλάχθησαν
υπό περιστώσεΐς έπιτρεπούσας την σοΰ καί έλέφαντος άγΏλιιατα, άτινα
διάσωσιν τοΰ χρωματισμοΰ. Τ'οι- οί "Ελληνες κατεσκεύαζον, ήσαν
αΰτα φανερό Τχνη χρωματισΐίθΰ έν μερρι χρίύματισμένα,
διακρίνονΤαι επί τοΰ περιφήμου ά- »Λέν αμφιβάλλω ότι τα γνωοτά
γάλματος τοΰ Έρμοΰ τοΰ Προϊι- άριστονργήματα τής *""■
τέλου;. Ή κόμη είναι έρυ9ρ<υπή ■»·«οί, κατά την -,'νώμην ιιοΐ', χροΜΐατΐσιΐίΛΌΐ ' ί ϊ κο·ίη· και αι·το τα πολντιμα: « χρν- πολντ ρργήμ ής ηή γ?Λ—τι·κής τεχνη;, ο')ς ή 'Αψοοόίτη τΓκ; Μηλου, ή Άφροίνίτη τίον Με- δίκων, ή "ΑίΓτερος Νίκη. κ. λ. π., ιΤ}σαν λσ'.πΕοώς χραχιατκτιιένα. τέρ- ■τοίΤο: δ'ά τοΰ χροιι.ϊτισμοϋ το>ν
τονς οφθαλμούς των φιλοκάλων
'Ε^Λήνων.
^Ή άλή'θεια είναι ότι δέν έγκρί
νω τόν χρωατισμόν όλο~>ν των έν
τοίς; Μουσείοις οΌοζομενων 'Ελλη-
νικών άγαλμάτων κατά τόν Ελλη¬
νικόν τρόπον, έπειδή εις πολλάς πε-
ρυττο>σεις δέν γνο>ρίζομεν άκριβίος
-τως ηραν ταυτα χρωματπσμένα ή
σν έ'χοΗΐεν ολίγα Τχνη εκ των άρχι-
κών χρ<οματιοιαών των, ταυτα είνε εντελώς άνεπαρκή δπΐΰς σχηι,ιατί- σωμεν τελείαν ιδέαν. Θα ήτο ίπο- μένως αφά/^ια νά τα χρα>ιιατί.ιω-
μεν όία. Τό ορθόν Οά 7»το νά χρω-
ματίθΊϋΐίεν αΛ·τίτι»πα των άρχαίοον
όγαλμάτων μόνον δταν γνωρίζωμεν
άκρ*6ώ; τόν άρχικον χρωαατισιιόν
των, να παριστάΛΌχΐίν δέ δι' είκό-
νων τΜ-ς πΐθανοΐς χρωιιατιοικηις
των αλλιοιν.
»Θά Γττό καλόν, αν ·»|δυνάιΐίθα
νοο τόν χρωματιπμόν ολ(»ν των έν
τής γλι·—ικη; τέχνης, δσο είναι
προωρισμένα απκος κοσμοΰν τα δη¬
μοσία μερη μας. Ή άκοοτροφί| ■μι
ή άδια?φορία αΐτινες σι^νάκις ρπι-
δεικνύθντα» πρό; τα δι,μόσια ημών
άγάλματα οφείλεται έν μέρει είς
την φαιάν. μανρειδερήν Γ; ιιονότο-
ΛΌν χροιάν τ<ον. Καταλλήλΐινς; χρω- ιΐίττισμένα άγάΡ.ματα {Μ ετερπον τούς Άμερικανούς, ώς ετερ.τον τούς "Ελληνος, καϊ ΰ« ηνξανον την ενχαρΐ<τττ|σιν τής ζαχης». ^φ; πρός τα αΛωτέρω έ- γνώαϋΐ) ότι ή Ζωηφόρος επί τού •Ανατολικοΰ 'Αετο-Κΐατος; τοΰ Παρ- θενώνος, όστις; εχει κτισθϊί κατ ά- πομίμ))θ"ΐν τοΰ Έλληνικοΰ Παιρ- θενώνος εν τη πόλει ΝάσΤ5:λλ τής Πολιτείας Τεννεσσή, έχοοχιατί- €?9η τελευτακΰς μέ δίάίρορα νρωμα- τα συμφωνίας πρός τό ίττόοειγμα τοϋ προαΛ<θΓφερί)?Λ'τος Καλλιτεχνι- ■κοϋ Μουσείον τΓ]ς Ν«ας Ύόρκι^;. "Αλλα χρ<ι)ματισιιίνα ά^/ώματα έ- δό ή χρμ μ πιδει-/νυόιιενϊΐ σήμερον έν Άμερι- κί"| καί παρέχοντα ϊί>έαν τής άρχι-
κής λθΛΐ.τρότΐ|τος αυτών, δταν έ-
Εή7θ των χειρών των ένδό'Ξων
'Ε
τρχνιτών των. είναι δ 'Ερμήί τοΰ
Πραξιτέλονς μ? —ΐ'ρρόξσΛ'ίΐον κό¬
μη ν, ή Άφροοίτη τής Μή/θι- μέ
ξανθήν κό+ιην καί ρο6όχροι.>ν έσΚ|
τα, ή Ά&φ'α μέ κυανην .'·σ·θ'Γ|τα
καΐ χρυσήν άσπίδα, ό Ρί'Χίαϊος
Αντοκράτχορ Τραϊανό; καί αλ/οι.
Τα γυμνά αέρη των οχ>>4»άτων
των «γαλιιάτ'.ον αίτών είναι χοο>
ματισμενα μέ φυσικά χρ»Λ»ιαταήέί
ματισμένα μέ ψυσι»όν χ θώμα, ή
δέ Λαραγοιιένη έντν3«ίκΗς είναι όν¬
τως Φανμασία.
Η
έκ της 4ης σ«λέδος)
ΓθΛΟλιτσα. άφανίζουν ογρούς καΐ
άμχέλσνς μέ τό όρμητικόν ρεϋ(ΐα
χΐύν πρός οόξαν ημών των Κονι-
τσιωτο>ν καί τοϋ κράτσι»ς μας.
Την Επαρχίαν Κονίχφγ; άπό-
τελοΰσι 59 χωρία ιιέ
40 χιλιάδων ΥΜτοίαύν
Ή
..Ό σκοοτός τοΰ οχ·νδέσιιοΐί ιια;
είνε ή άφνπνιοτς έκ τοΰ λη')άρ-
γου είς δν ευρίσκονται οί πλίΓστοι
τιΰν έν Κονίτση Κονιτσι<'>τώΛ', τό
ί ώ
των έν τί} ξέντ) Κονιτσιωτών
ς συσΌχ.ααάτο>σιν νπέο
πίκχσοχής, τή βοιγθεία πάντοτε των
άξιοτίμων -/αί άγαπητών κ.κ. 6ου-
λευτ<Τ>ν ιιας. Ό Σΐ'νδεσμός μας πε¬
ρί επαρχίας καί έπαοχιακϋόν ΐιγ
τηιμάτων δέν προόλέπει ίιιότι δό-
ξα τώ Θεώ, ή έπαρχία Κονίτ'Της
άπό όλας τάζ α)Αας Ήπειρίοτικάς
ί ί
επαρχίας, όλλά χ<ορίς Οί 'Κονιτσιώται διαικρίνοντσι εΊς|λ/σ?ως τοΰ άοναδικοΰ σνίίίόν εο-ι 7·ατ' εξαίρεσιν καί των σλλων Έ5^- τί|ν ξένην, ένθα ύΐπέρ τιις δ^'-ο χι- νου' τσί συνδ€σΐ|ίθυ τοΰ ν.ηύο^'- ι'ληνικών ίτταρ^κοΛ', εχει νιχ ?πΐ- !.λ_- *...-:-... ^ ι-------------.·_. ^(ο. το,ηέ(ηι -ζ Κον{ση- ήηλ. Ι δείξη τελείαν σοψατικήν όργάντο- 7Μτσα·χενη καί έπισκει-ίι όδών.' σιν άριθμοΰσαν υπέρ τα δ.σχίλια | η λιάΐδας βιοΰσιν ί'ος έ~χειρ·ηματί«ι χαρακτηοι,ζόιιενοι ώς τίμ«χ καί ίδ Καί τώρα, Κύριοι. ό/ίγα πίρί Ιδύ Υ ρ ρ γ ρ της Ιδρύσεως καί τΥ>ΰ σκοποΰ τοΰ
Συνδέσιιου μας.
Χ1 ό ζήτημα της όδοποιιας
Τό ζήτημα τής όδοποιΐας έν
'Ε/Λαδι καί ή χάρις των ένεργκί-
ών των άξιοτίΐ).ι/ι>' κ.κ. ^ιληρεξον-
σίων τοϋ νο}.ιο·ΰ μας και "ιδιαιτέ¬
ρως των κ.κ. Μΐ'λωνά καί Βότσα-
ρη. έξαιρετική εύίΐενεια τοΰ ύ-
πουργικοΰ συμβοΐ'λίου καί δή τοΰ
επι της Συγκοινωνίας ύπουργοΰ
διά επαογίαν Κο*ιτσ»!ς, άνΓγν(»>-
(>ίσθη ή όδός Κολ'ίτσης - 'Ανασελί-
τσΤ|ς - Φλίι>οιί'νης ώ; έθνική όδός ή¬
τις μετά 3 α 4 ετη — συν θεώ
— θό παροιδο·»/] είς κοινήν χρήσιν.
Γό άπό τάΌης ά5τό|«ως εχχήριστον
τουτο γεγθΛ"ός διά την Κονιτσαν, '
τό οποίον ι9ά μεταβάλιι ριζικώ; '
τίιν έμΛοοικήν κατετ>θννχτ< ν τής ι Κονίτσης, κατιδόντες οί έν Άθή- ν«ις Κονιτσιώται ϊδρυσαν τόν σνν- δεο^ιον εις τοΰ όποίοι» την πρώτην | Ι—ετειον ,πα'ριστάμείτα αίτί|ν την στιγιιήν. Ή ε&ρα τοϊ- σννύέσμοι; Μας είνε αί "Αθηναι καί μελη οί «να την ύφήόλιον (ΐιεσκορ7Γΐσ|ίέν«ι νπερδκτχίλιοι Κονατσιιυται καίΚο; κ«1 οί έν Αθήναις των όποίο>ν οί
·?ρΐσοι σπ"οΐ"δασταΐ χάριν των ό-
ίων κτρίως ό σι'νδεσμος διατη-
ϊ την /.εσχ»|ν ταύπ|ν πΌος ψινχα-
, ι'.ιγίαν αυτών καί τώι λοιπων με-
ίίόν τοΰ συνδεσιιου.
καταοκειή καί έπισκει-ή
πλπτειών, υδραγοινίίοΐ'καί λθιπών' μέλη καϊ τοιαντη είνε π Πανε-
καί τής π:αρα1κολοχ>ί}ήσεως; Ιη'ΐσΰ-, παΐρχιακή 'ΈΛΐοσις Κονίτσ·ίΐς;, ήτις
θα παντός άναφΐΌαένου τυντικοίΐνπό την δεξιάν 'δ/ΐεύΟννΌΐ.' καί
ζ'ς χρήζοντο; ^ιαιτιερας πψοεδρίαν! τοΰ άϊιοτίμου *ρίλο«.'
Ι·κ. Δημαρ«του μέ άριστον επιτε¬
λείον συνεργάτην, ώς ό κ. Γκόσιο-
ος προκύπτει, προοδενει καί 6αδί-
ζει πΐίντοτε έΐί-τρός. ©ά ^0 παοά-
λειψις αν καπτά τΤ|ν στιγμήν ταύτην
δέν άνεφερα ένταΰθα τό γεγονός
ότι ή π£^ΐ-α■ρχιακή "Ενιοσις' Κο-
νιτσης διά των προσ.τοτθειών της
σΐ'νετέλεσε ποί.ύ πρός είβδοσιν
τοΰ ζητήματος τής όδοποιϊας Κο-
νιτσΓ,ς. Εις την δνναιιιν τής Πα-
νεπαοχιακής "Ενώσρώς Κονίτστ)ς
ανΐ|κοι»ν καί τα μέλη τοΰ ήμετέ-
ρου σι^δρσιιου κα»«,); ν.άι ό σύνδε-
σμος μας ϊσταται παντοτε παοα
το πλει>ρον ατ.'·της.
, ,,Λί'ΐ—'^ε' χρημάτων, Κυοιο».
και ανευ αντΰ,ν οίδεν δυνατόν νε-
ν-εσ-θαι των δεόντων. Τον οΐκονο-
μιχον το.ντον σκόπελον οί ίδουτα!
τού συννδεσαου άίΌγνωρΚοντε- έκ
των προτέΓ^ν δέν α.ΤΓ>δωχ.αν"αε-
Υαλην σψσοΐαν, ά)1ά βασιίόμίνοι
εις τα γενναία καί παχριωτϊκά αί-
τσιωτωνΜαδ,αανίμ^Α-ώ ™.
τυρα δέ ότι δέν έψεύσ,^οαν'έ'νουν
να επ,δειΐοαν τόν τΙ.ϋί,τ1χόν .τίνα
τας στήλας τού εξ Κοοψζ %
^εος. '0 Σύνδεσιιος ιια- Μ
ίΜν & ?
'Αστυφύλακες ουλλαμόάνοντες ύφαντάς άπεογΛίκ είς Ν. Μπίδφοβδ, Μασσ.
μας
-/ι'.ριοι, τόν
οίκα.ον νά
άπό τής υ¥σως ταύτης τα (ν/ΐ]
αίσιθήματαί δύο τετιμτ»ι?ν»:ον τέ-
κνων τής Ηπείρου τοΰ άξιοτίμου
κυρίον Πέτρου Μ. Μττάκα έκ
Κονίτσης καί τσΰ έοτίο-ης άξιστί-
μου κυρ-ίου Αλεξ. Μελο έξ Ί(ο-
αηίνων τοϋ μέν προ>του δ<ϋθή- σαντος· είς μέν την άνεγειρομε'νην κα?Λιμάρμαρον σχολήν Κονίτσης δραχιιάς δέκα χιλιάίνας, διά δέ την αγοράν κτήματος πρός πνεγίρΛν σιν οικοτροφείου δραχμά; εκατόν χιλιάδας. Τοΰ δεΐΊρ'ρον κ» ΆλΜύά δωρήσαντος διά μέν την ί»π' «»νε- γεροΐν σχολήν Κονίτσης δραχμάς ογδοήκοντα χιλιάδας, είς δέ τό οί'κοτροφίΓθΛ' Κονίτσης έδο>οηηα-
το δρχ. είκοσι χιλιάδας, πιοό; α¬
γοράν !«οι-ιηον"όργάνων. Τα ο-
λ'όαιατα των δύο τούτον μεγάλιον
δοορηχων οί Κονιτσιώται Ητγνο-
μονονντες θά γράψιοσιν Γν ταίς
ζαρδίαις αΓτών,"" δ δί σύν-ινεσμος
ίϊτιφινΐάσσίται νά άπονπμη αυ¬
τοίς τιμητικοΰς τίτλοΐ'ς π?ρί των
οποίων ό σύνδεσμΌς μας δλ
πει.
ΗΟϋδΤΟΝ, ΤΕΧΑδ. — Ό
«Έθνικός Κηρυξ» πωλεϊται είς
την Ν. ΒεΠ'8 Νθλνβ 81βηο",
1118 ΟβρΐΙο! Ανβ.
ΟΙ ΤΡΕΙΣ
ΣΟΜΑΤΟΦΥΑΑΚΕΣ
Άλεξάνορου Δοτ»μα (πβτοός). —
Μέ τάς χαλλιτίχννχωτάτας εΐκόνας
γ«Ϊ5 Ιδίας Γολλικής εκδόσεως, επί-
Γηβίς σταλείσας έκ ΠαβναΙν*. Τ4
καγκοσμίου φήμης πεγαλοι-ογημβ,
τό άθάνατον βιβλίον, τό μυίιστόρη-
ιιβ δλοον των έποχων, βλων των ή-
(.ιχιών, βλων τί34ν κοινωνιχά^ν τάξί-
ε»ν. Τιμάτοι χρυσοδετον___$2.50
"ΝΑΤΙΟΝΑ1. ΗΕΒΑίΟ"
14Ο
«V.
28ΤΗ βΤ., ΝΕνν ΥΟΗΚ

«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» — ΚΥΡΙΑΚΗ. 5 ΑΥΤΌΥΣΤΟΥ, 1928.
ΗΚΗ
'
Έλ, νώριζα αΰτό τό ίΐεγοβλο παιδί
ποϋ ?εγ!κοτνε Ρενέ ντέ Μπο-υονε-
6ά? ΤΗταν κοινωνι/ός ονθθίοπο
ειχε τό ϋφος λίγο θλιμμίνο, κι' η-
ξερε ν' άποδιώχντ) τίς κοσιιικέ;
ύτηοεσίιρς. Σύνηθες ίπανελάμόα-
νε: «Δέν ύπάρχουν τίμιοι ανθρω-
ποι» ΚίχΡ δύο άδελφές, τίς ν.υαί-
ες ντέ Κουρσέλ τίς οποίες δέν εδλε-
ΐκ καθόλου. Εγώ τόν θείοροϋσα
γιά όμογάλαικτον αδελφόν τον, έ-
ττρ 15η μοΐΛ&τνε τα όνόμα·τά τους.
Μοϋ είνανε πβ/λέ; φορές εϊπεϊ
ότι κάποια παραμένη ίστορία εΐχε
συ>ι6εΐ Ό, αυτήν τή>ν_ οίχογένεια,
νορις ο«ιως νά μοΰ ποΰν καί λεπτο¬
μερείς. Αύτάς ό άν»>ρ<)νΓθ; κου ηταν εχν/.άριστο; καί γρηγορα νι- νή/αιιε φίλοι. Ένα 6ράδυ, πάνχι) στό γεϋιια ποϋ μοϋ πρόσφερε σπή¬ τι τού, τοΰ εΐπα ετσι τυχαύος: «Γΐτννηθήκατε άπ' τόν πρώτον η άπ' τόν δεύτερον γχίμον τής κιυρία; μητέρας σας;» Τόν εί^α νά γί- ντται λίγο ('Χ/.ρός κι' νστερα νά /Ό/κινίζη. Έαεινε μεριχα δΐντε- ηοίεπτα άιιίλητος αέ ττσι·ερτ| ά- μιΐχανία Κατόπιν έαεώίασε ;ι' ε- Λΐί γλινό καί μελαγχολικό τρόπο ποΰ τόν έχαρακτήριίΐε, καί είτε: « γαπητέ αου φίλε, αν δέν σάς στενοχωρτ) αντό, τότε νά σάς <δχο- σω πολύ ένδιαφέροΐΌα; λεπτομε- ρειες σχετικώς μέ την καταγωγή μου. Σσς ξερω γιά ΐξτ·πνο άνθραν- πο, κι' ίίααι 6έ6αιος ότι ή φιλία στις δέν θά δοκιμάση καμαία άνία ' .ν οννε&αινε αντο τότε δέν θά σά; εΤχα καί φίλον Ή αητερα μου ή κυοία ντέ Κουοσέλ, τίταν κια σεανή γυναικοιν.α, πον ο αν- τοας της την παντρεύττρίε γιά τα ?Γπτά τ»];. "Ολη τη; ή '^Λχή ήιταν Ινα ιιαρτύριο. Ψνχή πονετική, φο- βισιιένη, λεπτή, δθ/'ί.μοΛϊ την πειό σνΐηρ-ή άντίδρασι άπ' αί·τόν ποΐ ι3α νινότανε πατερας μου, άπό ?ναν /οντράλ'θρίοπο, ειτγενή έταρχΐίότη οτοκ λένε. Δέν πέραοιε ενα μήνας ϋστερα άπ' τό γχάιο αυτόν κι' ρ- "τιασαν «μέσως σχεοΐΐς μέ μίαν ΰ- πΐ]ρετοια μέ την οποίαν μάδ,ιστα οίκουσαν. |Βκτός άπ' αύτην εΐχε εροομενες τίς γι·ναϊ/ες καί τα κο- οιτσια των κηπουρων τον. Αύτό οΐ'θ); δ^ν τόν έμπόδισε νά κάνιΐ) <δΰο παώιά μέ την νόμιμη γυναΐκα τού- «πρέπει ομα>ς νά λογαοιάττις
τοια, 5ν βάί.ης καί υένα "μαΕί».
Η αητερα ιιου δέν ελεγε τίίίτοτα.
/οϋσε π·άντα μίσ' στό σΛητάκι τη;
"<<ν τα .τοντίκΐα πού φωλιάζουν ιΐίτσ' στά επιπλα. Χααίνοι, άποαο- ναηιενοι άπ' τόν νόσ,Ό κντταζε τού; άνθρώπους μέ μίίτια ανήσν- 7'< κα) φωτεινά, πού δέν τ' οίφηνε τοτέ ό φό6ος νά ήσι-χάσοΐΎ. Ώς τόσο ομο)ς ή^αν ώραία, όλόΗανΟη, ν(»ι μέ τα ααλλιά π?>αισΐί»α€να.
"εταΗύ των φθων τοΰ κχ'-ρίου
ντε Κοκρσέί. πού έρχόντοιπταν στόν
ΙΤνργο, ·»τ,ταν κι'^να; ποληος ά-
ίΐί'Ηΐατικύς τοΰ 1π~ικοϋ χήρος. αν-
ά'«τόληπτος. τοικρβρος
6)αιος, ίικανος γιά τίς πειό έ-
^γη,τικές άποφάοιεις. Αύτό; τΊ-
ταν ό κνριος ντέ Μπουβερνάλ, τοϋ
οτοίον φέρω τ' δνοιια. ΤΗταν ψιν
'ο; άδΰναιτος καί μέ παχειά μαϋ-
οα αουστάκ,ια Ακριβώς ?τσι. Αν¬
το; ό ανθρα»Γος ητανε διαιβαο^ιένος
ναι δ£ν σκεπτότανε σάν τούς ό)*.-
'θυ; τή; τάξεως τού. Ή προιιάμη
τοΐ' {■πήρξε φ,'λη τοϋ Ρουσσώ, καί
^αί λέγανε —ϊς εΤχε κάτι κλι>ρονο-
(ΐησει άπ' αυτόν τόν σΐνδεσμον τής
Κορίστρες τ ο ΰ
Μπροντγβυαίη είς
τάς σνυλλοδρομίας
τοΰ Ντόγχαν Χίλλς
Στ. -Αϊλαντ.
προγονης τού. Εΐχε άποστηι&«σει
το «:Κοιν£ι>νικον δίκαιον» την «Νέ¬
αν Έλοίΐα» κι' αλλα φιλοηοφικά
βιθλία ποΰ προετοίμίίιαν το μέλλον
τή; άνθρα>πάΓητος.
Αγοττοϋοΐ την μητέρα τού, φαί-
ν-εται, κι' άγαπιότανε άπ' αίτήν.
Αυτή ή σχέσις ?ιιεινε τόσο μυστι-
κή πού δέν την ύποιπτεύθηκε κα-
νε'^. Η φτ(οχή αντγ> γυναΐκα, εγ-
νατεί.ειαιιένη καί θλιιιμενη, δτως
ηταν, οτττ;οκΓΐώητηκε σ' αυτόν ιιέ τόν
πειό άπελπιστικό τρόπο. Καί στίς
<τχέσ"ει; της, οτυτές αεταχειρίσθη- νε όλους τοΰς τράπους των σο'έψε- ών της, των θεωριών τοϋ ίλευθέ- γιά νά παραστοΰυε στήν άνά- γνν>σι.
Αυτή τή οτηνή τη ίΗηιαμαι σάν
νά γίνηκε χθές. Ήταν μίγαλειώ-
δης δραματινή, ναταπλτικτΐΛή.
Αϋτός ποϋ νόμίίΐε πώς ηταν τα-
τέρα; μου, ύχο, οί άδελφοι μόν, πέ-
ρίμεναν άαίλητοι στά καϊΚαματά
τονς. Ό π'»ριος ντέ Μπουρνεοάλ
πού ΓΪχε Τ'λητ^η ιί' αϋτο;, ΜΕΐφ'ε
καί κά&ισε άπό πίσω μου τΗταν
χακιεν«ος ικσα στήν ρενδιγνότα
τού ώχρός, καί δάγκί'η'ε τό μου-
στάκι τού Περύιενε χωρίς άμφι-
βολία τί θά συνέΐχΐινε
Ό συιιοολαιιογράφο; εκλεισε
Ή Λίλλιαν Ρόθ, ήβοποιός, είς την έκθεσιν πολεμικήν τροπαίων τής Άμερι
κβνικής Λεγϊώνος.
ρον αίσθήιιατος, τίιν τόί.αη τοΐ α¬
νεξαρτήτου ερωτος. Άλί,ά ετσι σ-
πως ίταν οειλή σέ σημείο ποΰ νά
μή τολμα νά μιλάη σέ δυνατό το-
νο, ό έρως ?μ?ινε πάντα κρι-φός
κ' άγνωστος ιιέσ' στήν καρδιά της
Οί άδελφοι μου τής φαινόντουσαν
σκληοοί, σάν τόν πατε'ρα τους.
Ποτέ τους δέν την χαιδεύανε ναι
συνηθισμένοι νά την ' βλεπονν
πάντα μέσ' στό σπήτι την μεταχει-
ριζόντοα-σαν σαν ύπηρέτοιά τους.
Έγώ ηΐιοιτνα ό μόνος ποι> την α-
γαάτοΐσα. Καί υ' αγαΛθΰσε ί' αΰ-
Πέθοτνε. Τότε ηιιουνα δεκα ο-
-χτ»ο νρονών. Ό (η«.ιτ3ολαιογρά<ρος μάς είδοτοίησε δτι ύπήρχε στόγρα- φεϊο τού ή διαθήκη της. Κι' ήρ- τήν πόρτα κι' αρχισε τό διάβαισαα, άφοΰ ποοηγοιΐΜ£ν«ως εσχισε ιιπρο- στά μας τό φά/ελο, τοϋ 6π(»ίου ά- γνοοΰσε το πεοιεχόμενο. Άποτόιιως δ φίλο; μου σηκώίΗϊ/ε, κατόπιν, π%ε στύ γοα- σ">είο ναί πήρε ενα παληό χαρτί, τό
ΗεδίατίοοσΕ, τό ςρίλησε κι' έπανελα-
βε: Αύτη εϊν£ ή διαίτήικη τής ά-
γαπηιιενης μου μητέρας:
«Έγώ ή ΐΒΓθγεγριαιμαένη "Άννα-
Κατερ«ν«-Γενεοιέ6ι> Ματίλδη ντέ
ΚροΐΌλί'ς νόμιμος σύίΐυγος; τοϋ
Ίωάντου - Αεοπόλδου - 'Τ(οσήφ
Γνοντράν ντέ Κοχ'ρσέλ ύγιής τό
σώμα καί το .τνϊϋμα, έκδΓ/λώτει έ-
δώ τίς τελευταίες της θε).ήσεις.
Ζητώ ποωτον
άπ
τόν Θεόν, ταχ κατόπιν άπ' τόν ά-
γατητοΛ' μοιι υίόν Ρενέ διά την
τοαξιν την όιοίαν διέπραςα. Τό
πχχιδί μου θά έχ|] αεγάλη νοτρσΐά
γιά νά |ΐέ "/Όταίάβτ] κβί νά μέ
ή έ '
χ[ή φρ ρρ |
θη/.α, παρβγνωρίστηκα, άπατήιτη-
/α πολλές φορές άπ' τόν σνζυγό
ιιου.
Τόν οτη'χονρώ, άλλά δέν τοι ό'Γ*?ι-
ίο τί-τοτα Τα ιιενάλα ιιου παιδία
δέν ίΐ' άγάπησαν -'(ύ μέ μιετα/ϊΐ-
ρίσ~γκαν σάν νγχ μην ήμοΐ'να αη-
τέρα τοΐ'ς
Γι' αι τού;, έν δσιο ζοϋσα, τίιιου-
να ό,τι εποετΐ: νά εΐιιαι ?πε·τα άπ'
τόν θάνατόν μου δέν όφείλίο τί-
ποτε ναί σ' αυτού; Οί δεσμοί τοΐ
αϊ'ΐαττο; δέν ύπάρχουν χωοί; τί)
σταθερή άγάπη. Είνε πηοιδί άχά-
οιστο, είνε τό ΐ&ιο μ' ί'ναν ξένΌν,
είνε ενοχος. διότι ί>έν ενει τό δι-
ναίωιια νά είνε άδιάφορο; ιΐτρός;
την μητέρα τού. Πάναα ?τρεαα
ιιπρός στοΰ; ανδρε;, μπρός στοΰς
νόιιους τού;, τίς συνι,θειές τους,
τίς προλή|«ι; τους. Μπρός στόν
Θεό δέν φοβοΰιιαι πειά. ΓΤρ&αιιιιέ-
ν·η τώρ« πού είααι άποβιίλΑω την
ντοοίπαλή ΐηΓΌΐκρισία. Τολμώ νά
είπω τή σκέ·ψι μου, νά όμολονήσω
καί νά υπογράτ|α> τό μιχΐτιχό τής
καρδίας ιωυ.
Λοιπόν, άφίνω τό μερίδιον τής
περιουσίας μοί», τό οποίον ό νόμος
μοϋ έπιτρέπει νά διαθέσω είς τόν
άγαπημένο μου ίοαστή Πιέρ-
Ζεριιόρ-Σιμόιι ντέ Μποι»ρνε6άλ διά
νά περιέλθη κατόπιν εί; τόν ά-
γαχητόν μας υίόν Ρενέ!
Καί έλ'ώπιον τοϋ ανωτάτου Κρι-
τοϋ ό οποίος αέ άκούει, δτίίώ ότι
θά εΐχα καταραστίϊ τόν ονοανόν
καί την νπαΐχΕι, εάν δέν συναν-
τοϋσα 6αί'ειά, ά(τ·(»σια)ΐΐ£ν·η ^αί
τοΊΊψερή σγάπη τού εραστοϋ μοί,
εάν δέν ρννοιω&α ιιεσ' στί]ν άγν.α-
λιά μου ότι ό ημιονργός έ'νανε τα
οντα τού γιά ν' άγαπι ονται, νά ν-
ποστηρΕζονται, νά —ρηνοροϋνται
ναί νά κλαΐνε ααζί τίς πνρες τ-)υ;
ώρες.
Τα δι·ό μεγαλήΐτερα παιδία ιΐου
εχουν κατέοα τόν κύριο ντέ Κουρ-
σέλ, κι' ό ΡεΛ-έ μόνον όφείλει την
Γυτοτρξί τόι» στόν κύριον ντέ ΜΛουρ-
νειβάλ Π αρακα/ ώ τόν Κνρ»ον των
άνθιρϋΜαον καί των πε-τρ<ί>μενων
ταυς νά το~>θετή<ΐτι υπεράνω των κοινίοντκών προλήΐ|·εων τόν πατέ- ρα ·κ«ί τόν υίόν νά τούς^ κάνη, ν^ άνοΒπΛνται μεχρι θανάτου, καί ν' άγαποϋν καί ιιενα. Αυτή είνε ή τελευταία μου σκί- 5 κι' ή τβλενταία μου έπιθυμία» Ματθιλδη Κροΐ'αλύς» Ό Κύριος ντέ Κοι«οσέλ σηκώ- > καί φώναξε: «Αύτη είνε δι-
αθήνη αι ά; τρείΛής'» Τύτε ό /ΰ-
ριος ντί. Μπουρνε6άλ, ε/Μνε ενα
οήαα νι έίή}ι<ύοε μέ μιά δυνατή φωντ|: «. Εγώ ό Σιαόν ντέ Μτωυρ- νεβά7, δηλίάνω ότι αύτη ή διαθή¬ κη λεει την άλήθεια. Ειμαι δέ ?τοι ιιος νά τό άποδίίξω άτ' τα γριίμ- ματα πού ίχω.» Τότε ό νύριος ντέ Κουρσέλ ε- /ανε αίρινά βτ'ιαατα Πιστειχο π<Τ·; θά κτι«πιόντουσαγ. Τίταν έ- ν.εΐ "ψηλά κι' οί ?ύο, ό ενα; παχνς κι' ό άΐλος άδί'νατσς. Ό σνζυγος τή; μητέρα; μόν εΤατε: «£ίσ>θε [νας
ά&λιο;'» Ό αλ/οςέποόφερε στόν
ίδιο τόνο: Θά ξανασυναπΌντηθοϋ-
με κόριε.
"Υοτερα γΰρισε πρός εμένα:
«Είσθε παιδί μου Θέλετε λό μέ
άκολοι»θήσρτε; Δέν εχω τό δικαί-
ο)μα νά σας πάο<ο αν θέλετε νά μ' άκολοΐΜτήσετε, τό δ^/αίοχια αν¬ τό τό ε/ω » Τοϋ εσφιξα τό /έρι χωρι; ν' απαντήση. Κα) 6γήκα- ιΐ£ ααζί όλοι. "Ημουνα .τχεδ-όν τρελλός! Λύο αέρε; άργότερα ό νύριος ντέ Μπουρνε'βαλ έοτοότωαε σέ αο- νομαχία τόν κύριον ντέ_ Κο»ρ<ϊέλ Οί άδελ(Γθί μου, άπό φόβο κανενός σκανδάλου, άπεφΐ'γαν νά ιαλήσουν, καί δέχθηκην τή μισή περιουσία ποΰ αοϋ αφηηε ή μητέρα μου. Επήρε τ' ?>νομα τοΰ πραγματι-
κού μου πατέρα ό οποίος πέθανε
πρό πέντε χρονίϋν.
Σηκώθη/ε, εκανε μερικά 6»'μια-
τα, ναί μοϋ είπε: «Αοιπόν Ετχω τή
γνώιιη ότι ή διαθηκη τής μητέρας
ασι> αοϋ αοε<76 πολύ Τι λΐτε, Τοϋ ετεινα ναί τα διό αον χίρια «Ναί, 6ε6αίίο; φίλε μου» Έκλεκτά 6ιΓ>λία εχει μόνον τό Βν-
(λιοπωλεϊον τοϋ «ΈτΚικον Κ
Γενιχή άποψις των
στρατιωτικών νυ-
μνασίων είς Φορτ
Γουάδσγουοι?θ, Στ.
"Αιλαντ.
κ'Η έχιτυχία τού Αιώνος».
ΕΧΕΤΕ
Π ιτ^ρίία, β*-
γώϋραν η τρι-
χο^άγον » τ ο
Κ*φάλι, ή άλ¬
λην έπιϊερμι-
κην
—Ε1σΐ)«
ΤΟΤΕ ΖΙΓΓΗΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΐΊΜΐβ ΜεγΙε
όπερ «!να« τό μόνον βάρμβχον, το
όχοί&ν ϊεν άχβτογχανβι άχο τού
ΰ ά ά ά
νά θβραιτεΰΤι πάίΐας τάς άνω τα-
βήσεις. Δέν περιέγει οίνόχνβυμα
Πλείστοι έθεροητευθκισαν. Πλεί¬
στοι άπέκτησαν την χόμην των
Διατί όχι καϊβϊίς; Γράψατέ μου
ή βχι«κβφθήτέ με. Τιμή φιάλης
16 ούγγ. ?4. 8 ούγγ. ?2.
Ν. ϋ. ΡΑΚΑΟΟ3
Έφβυρέτης αα·. κατασκίυαστή'ς
230 Υ. 28τ1ι δι., Νεντ ΥογΙ;
Ρΐιοηβ: ^Η^IκανΛ'ηηηΕ 5525
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΙΣ,
πωλείται καί χ»ρά τώ μεγάλφ
καταστήματι:
ΜαΓ8ΐΐ3ΐ1 Γΐβΐά αηά

ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.- ΚΥΡΤΛΚΗ. ■'. ΑΥΙΌΥΣΤΟΥ.
«** ΒΠΒΣ_ί1ί_~ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ ΑΤΙΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ ΜΙΑΝ ΓΥΝΑΪΚΑ
[ι
Ο ΝΙΟΡΤΟΝ ΧΟ'Υ'Τ, ΝΕΛΡΟΣ ΛΡΙΣΤΟΚΡΑΤΗΣ ΤΗΣ ΟΥΑ-
ΣΙΓΚΤΩΝΟΣ, ΕΠΗΔΗΣΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΝ ΑΠΟ
ΕΝΑ ΥΠΕΡΩΚΕΑΝΕΙΟΝ, ΟΤΑΝ ΗΙΙΑ ΝΕΑΡΑ ΣΥΜΠΑ-
ΤΡΙΩΤΙΣ ΤΟΥ ΗΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ
ΝΑ ΤΟ ΙΊΡΑΞΗ.
Τί, ειμπορεί νά ώθι;ση ενα άν¬
θρωπον είς τό νά χηίΫ,στ; μέσα είς
τόν ωκεανόν; Ή σίλήνη; Τ6 ·>.ι-
Βύσι; Ό οωμαντιταός; 'Η νεότη*
■ ίψηιΐροϋσα τα στοιχεία τής φύσεως;
Άπερίγραπτοι έρμαί ποί> ζϊ/ϊθϋν
I-
ξαφν'κ,ήν, ταχείαν δράσιν; Μ''α ύπο-
τονείίητος τάσις είς την αύτοοιτο-
ίίαν; "Η τί ;
, Ό Μ άρτον Χόυτ, νεαρός άριστο-
, (ΐράττ,ς της Ούασιγ-λτώνος, φαίνε-
. ται νά έ'χη ιδιαιτέραν κλίσιν είς
, τα πηδηματα. "Ελ« πήδημα άπό
ϊ£ παράθιοα τής οί/.ίας τοο δευ-
Ή Δνίς "Ελση "Εκεγκοεν, ή δποία
Ισχυςιίζεται ότι ό Μόρτον έπήδησεν
είς τόν ωκεανόν ΐφός χάριν της.
τεροο χιατωματος, επι ^ης
ροο ΦλώριΒϊς είς Ούασι
. είναι σχετικώς μηβαμινόν ποάγμα!
' "£5να πηιΒηαα άπό τό έ'νατον πάτωμα
τοϋ Ξενοδοχείον Ρίτζ, τής Νέο-ς
Υόρκης—αί, αύτό είναι κάπως
οχοοο α ι ότε ο όν. Αλ,λά ενια πηοηΐλνί
'άπό τό ύπίρων.εάνειον Ροσαμτώ, έν
τω μέσω τοΰ ώκεανοϋ!
Ό νεαρός Χόϋτ, 29 έτών, είνα'
ό σύζυγος (ή ήτο μέχρι τοΰ τελευ¬
ταίον τοι> ταξειδίου εί- Εΰρ6^πη'/
1 τής Τζήν Μπάνκχεντ, αδελφής τής
1 ?τε.ρ(φ-ΐ7χοι> Ταλλοολά ν.αί ά2ελ©ος
τής Νάνσιι Χόϋτ ΓΛχκνν, τής μυθι-
στοριογράφοϋ ν.αί τής "Ελινορ Χόϋτ
Μπέννεττ, εξ ίσ&> γνωστής νεαρίς
• άριστθΥ-ράτ'.ίος. Ό πατέριας τού ή¬
το ό Χένρυ Χόϋτ όστις είχεν ύπη-
ρετησει ώς γ εν κώς εισαγγελεύς
τής Άμερι/.ής επί τής Προε'Βριας
τοϋ Τάφτ.
Ό μόνος υιός κ-αί άίελφός
οικογενείας αυτής είναι ενας έξχι-
ρετικώς λαμπράς νέος ·3ιά τόν οποίον
τα πιε.ρίσσότ·ερα χράγαατα τής κα-
Οτ-,μερινής ζωης είναι κοινά κ-αΐ τε-
τριμμένα. Δέν κρόχτε·., ότι ή ζωή
γενικώς τόν στενοχωρεί καί χρ&τ
χαΰεί χάντοτε νά ευρίσκεται έκε:
οποι» ύπάρχει πιθανότης ποικιλιας
κ αί εύ^ιμίας. Είναι λοπόν άπιθαν/1
νά ύχάρχτ) μία τάσις πρός την αΰ-
τοκτονίαν, είς ενα τοιοΰτον χαρα-
κτήρα;
Τα χηϊήματά «ο
τατι άχό την χρό τοϋ γάμοι» τίϋ
Γθχην. χαί πιθανόν πάλιν νά εί1
μία περίπτωσις «προγαμιαίας έχιρ-
ροήςΐ) ή κάτΐ τέτοιθ'.
IX
ρ·ο τού γάμο^ το·^ ό Χόοτ εζ»)
ίμε οοο αΛλθ'^ς νεους ε-.ς το πρώτον
μ:5ς οικίας -ής Οΰοσιγ-
Καί οί τρείς ί^ταν νέοι γ.<χ %α οταν ό ενας ή ό αλλ<;Γ ε μίαν ή δύο ·?; τρείς νι^ ; /.τας ·ΛΟττοτε, ν.ανε'.ς δέν άντ?τύχε! Άλλά μίαν νό·/.τα τοϋ /ειμωνος ε- λαδε χώραν μί» μεγάλτ. τ?αγωίί·ζ, ές αίτίας τής συνηθείας αι>τής των
νέων.
'θ Χέΰντ καί ό ενα; άπό το^ς
άλλοος δύο νέους έγάρ'.σαν ενα 6οά-
δ^ είς τό σχίτι καί είρον. ότι ό τ?ί-
τος ά—}οσίαζεν Αύτό δέν τούς έ-
στενοχώρησε τόσον, όσον τό γεγονός
ότι ενα άζο τα παράθΐ)ΐα η~ όρ-
6άνοικτον καί το κρύο ήτο ΰχερβο-
>ιν*όν. Κατ3'ρωι).εν<;ΐ την ίητηρέτρια-ι οί νέθ! &κλε(.σαν τό π«αρά8ι>ρον >.ο:'
έπήγαν νά -/.οιρ τ^ίσν.
Άλλά'τό άλλο χρωί1, πρός μεγά¬
λην τω«^ φρί-λην άνε,κάλυψαν, δτι 5
τρίτος νέος είχεν ελθε; πρίν άπ3
ύύ έ ύ
ς την τρ
νύκτα
άζί
ς η ρηγμτ
είχεν άνοίςε·. το παράΰνρν* καί πέ-
Γει έ'ξω. Κατά ττ,ν πτώσιν έκτύπτ,-
σεν έλαφρά ν αί έιζαλίσθτ), άλλά
μείνας έ'ξω όλό/ληρον την ψά
έ/είνην νύκτα, έιτάνωΐε καί
θχνε.
Καί ά^ο τότε ήρχισεν ό Μ-όρτο-'
ά ΐΐτβάΐ
Σ^ονιτθως δο.ως ϊέν π<·,ϊά άλτ,Ο'.νά. Γλ>ττρά έςω άπό τό παράθυρον
ύ έ
χ^ατουμενος με
κατεβα:-
ει σιγά-σιγά. οταν τό κε·φάλι τού
να μή <ρα:νετα: πλέον άπό τό ■δωμάτιον, άρχΓζει νά καλή βο¬ Ό νεαρός Μόρτον Χόϋτ άνασιιρόμενος άπό τα κύμοτα τοϋ Άτλαντικοϋ. τηγοΰ Χάϊνζίλζλον είς Ούασιγκτώ να, καί δέν ευρέθη .-λανείς ν ά τον Εύ έ ίθ ί τίποτε ιίλλο έκτός άχο ενα τού ποδός. Καί τώρα έρχεται τό τϊλε'>τα:-
όν τοι> πτ)δημα έν τω μέσω τοΰ '·>-
κεανοΰ, άπό τό ύπερω>!.εάνε!ον «Ρθ-
ώ την νύκτα τής 6ης Ιο.:-
μίαν ό(Α:-/λώ?η ν
/.ι μίαν Οελ-
ήθειαν. Καί συ/ήθως ή «[,.,(,:« ^
χεται. Αλλά 7.άποτε σνμβαίνει ·*λ
τό εναντίον.
Π ρίν άπό ίζ ετη ό Χόϋτ απε¬
πειράθη ν ά πηδήση άπό ενα παρά
τοϋ ένάτου
σαμπω»,
λίοο.
Φαντατθήτε
■/τα εί; την θά,
ν.τ:7.·ήν ίεσποινιία
άπό μίαν σχολτ/ τής Ελ¬
βετίας καί έχιττρέ:ρα*7αν είς Ούζ-
/.αί τόν νι-αρίν Χόύτ νά
στέκωΛ;τα: επί τής γεΛύρας καί νά
7.·>ττάζουν νερά, όνειρ^ομενοι—τ>ς
οίίέ τι. "Ισως νά έστέ/.οντο στενο-
απο την μονοτονιαν.
ελ¬
πίζοντες /.αί εύιχιόμενν. νά συμβή
■•/.άτι, οιά νά ίιτσκεδάσο^ν. *Η χοο-ϊ-
ά λύ 1
πατωματος, το·ν: .„
ς νά λύτ^σιν 1χιστηυ.ονι-
'- 7-ά το πρόβλτ,μα, τοό εάν 6ά έχ»εί-
Ρίτζ, τής Νέας Ύό:/.ης. Ή τί Γ-"
ζ«γός τού εισήλθεν είς τό -ϊωμάτ·ον εΐΓ'Χ
ζ«γός τού εισήλθεν είς τό -ϊωμάτ·ον
ακριβώς, ένω ^^η5ανίζετο ό Μόρ¬
τον, /.αί άρπόΊθ'οσα τ'< χέριο- το.ί ήρχισε νά καλή βοηθεία^/. Κατο>ρ·
Οωσε νά τόν σ^γχρατήισί/, εως ότου
ί% ό Χόύτ εσώθη.
Ήτο σύνηθες δ'.' αυτόν νά
στρα άπό τό Ινα ή άλλο παράθυρον
τής έν Ούατιγκτώνι οΐ/.ΐί'ς το.<. Τό¬ σο·^ σύνη'θεί μάλιστα, (*νστε ά ύ ό η μ, ηκούετο /.ίαυγτ; πρός βοήθειαν, τ σύζυγός τού άνεπήϊα φωνά-.ουσα. «Είναι ό Μορτον πάλιν!» καί έτοε- χαν ολοι είς βίήΦϊ'.αν, διά νά τόν ό άό ά ά άπό χάχοιο πα ρ ρρ Άλλά τό 1924, ό νεαρός Χόϋτ, έκαμεν ενα άλτ/θινόν ;Γη£ημα άτα ίνα χαράθ'θιΐον τής οίπ'ας τοΰστρα- μεγάλη προσπαθεία, διά νά κανείς είς τα ν·οά Ί- •/.εινα. Καί ενα λεπτόν αργότερον, -λάο. μέσα στά νερά ό νέος! Καί /' ί ό ό ά οιασχίζο^σι τόν νον.τερινόν άέρα. Τό πλοίον έσταμάττ,σε 7^αί ν.ατεδιδάσθη μία λέμβος, διά νά σώ-ση τόν πε- σόντα. Μισό μ,ίλι μακρύτερα ό νεαρός Χόϋτ ευρέθη εξηπλωμένος ίπτ-Λ'-, επί των κυμάτων, έξηηλημένος ά¬ πό τόν άγώνά τού μέ -όν ωκεανόν. Καί τό νπόλοιπον τοΰ ταξειδίου 5 νεαρός Χόυτ- τό επέρασεν είς τό νο¬ σοκομείον τοϋ πλοίοο. «Τό έκαμε γιατί τόν έπροκάλε σα!» λέγει η 17έτις Δνίς "Ελση νΕκεν-ρ<.ρεν. «Άστειευόμουνα μαζό Η Ταλλουλά Μπάνκχεντ, γυναικαδΐ'λφη τοΰ Μόρτον Χόΰτ, μία άΐώ τάς ωραιοτέρας ήθοποιοϋς τής Άμερικής. εμεινα τοι>. Καί όταν
τάχλτ)κτη!))
Πρός τοις ίημοσιογράφθί^ς είς
την αποβάθραν είχεν, ένω τα μά-
τια της έσχινβηροδολοΊσαν: «'Ητο
κάτι 6αυμασίως γενναίον, ίέν νομί-
μόνον ήξευρε ιώαζζ βο;νς
πρίν ό νεαρός Χόρτον ειχε πη6ή·σιε.,
χο>ρίς νά τόν τρο-λαλέστ; κανείς!
"Οσον διά τον ίδιον Μόρτον, άρ-
νείται ότι ή Δνίς Έλση είχε καμ¬
μίαν σχέσιν μέ τό πήο'ημά τού.
«Έν μέρει άνεξητητος όρμή, έν
μέρει άνοη&ίζ». είναι ή έξήγησίς
τού.
«Έγνωριοα την Δίδα Ί
επι τοϋ πλοίου. είχεν ό Μόρτον. Έ-
όειπ'/ήσαμεν -Ααί κατόχιν άνεέή'καμεν
είς την γέ-φυραν.
«ιΕίπια: ότι εάν δέν ήτο ή όμίχλκ:,
οίοσίήοτοτε θά ίιμχορούσε νά κο·λι«.-
βή<τη είς τόν <1κε.ανόν. "Ενας άτκ, τους άλλοις άνδρας συνεφώνησε μα¬ ζύ μου. «Δέν ξεύρω τί μέ κατέλαίεν, αλλ' εδγαλα τό σακκάκι μόν καί έχη?ησα. Δέν αντελήφθην χαρά μΐ- νόν, οταν ηρχισα νά κολυμβά, ότι σύτό τό οποίον εκαμα ήτο άνόητ:ν. Μετά την διάίωβ-ίν μο-^ μία πολύ ώραία νέα έ^όναξεν άπό μίαν καα- πιναν: «Ώ, ήλί&ιε!» Είς ενα μόνον σημείον «.αί ό Μίρ τον καί ή "Ελση στιμφωνοϋν απολύ¬ «Δέν τμ.ην ζαλισαένος.'. λέγε: ό Μόρτον. «Αεν ήτο έιόλου ζαλισμένοςι, λέ-γει ή Έλση. «Εάν ήτο, οέν 0:< ί^/ωμιλοΰσα μαζύ τού.·) "Ωττε αύτό τούλάχΐΓτον τό ση- μείον είναι 6έβαιον. Έπειτα ή νύ¬ κτα ϊέν ήτο σεληνοφωτιστη. Κ α! οίτε «χταιε τό μεθύσ·. Καί ατί ?ίτί·α ήτο ό ρωμαντισμός. Ήτο ή νεότης χεριφρονοϋσα -χ στοιχεία τής φύσεως; 'Η-το ή ά"- ρίγραπτος έκείνη όρμή δι' αΐφν'ίί- 3ς, 6ια«·ας πράξεις; ΤΗτο μία ϋπ:- ί-^/είίητος τάσις χρός ή·ν αύτον.τί.- νίαν; ΤΗτο ή προγαμι^ία έπιρροη τοϋ θανατον τοϋ σιτνοίνιου τού; Ή ήτο δ,τι ό ί5ιος Μόρτον έδή- >ωσεν—«ν μέρει άνεξήγητος ό:υ<; >αί έν μέρει ά?λή ανοησίαι
"Εάν δέν ύπήρχε τό Μπολσεβι-
κιχόν πο?.ίτ{·υμα είς ττ?ν Ρθ)σσίαν
όλοι οί κάτοικοι τον ιιιχροΰ /ωοίου
Λάμποΐίγκ παοά τό Όνοΰν. νΫι ε¬
ί 1
νινοντο μΐ'.'Κϋδώς π?.οΰσιοι.
"Εξωιΐι τοΰ χίορίου αίαοΰ ν.τάρ-
χει μία λίΐινη ιιέ {ίδατα ύφά/.ιιΐ'οο.
Δύο έκ των κατοί,-/(ι)ν τοΰ χωρίου
άλιεΰοντες ιιει'Ιδιη. τα όποια ε'ιςτήν
λίμνην εκείνην άφθθΛ-οϋν κα< είναι ασυΎφΉον διαστάσεων, εΓίον ιιε μεγάλην τοιν έκπληξιν δτι όλα σχί- δόν πρριεϊχον μαργαοίτα; οι!οό- λως διαιτρέοοντας των μαργαοιτών ποΰ «νευρίσκονται μεσο ε Γ- τα οστροκα τή; Πολυνήσία; /αί α).- λων αερών. Οί χωρτ/.οί εσπϊισΐιν νά Ίναφέ- ροχ.'ν τα πιράγμα εις τάς Σο6ι:-τι- κάς αρχάς, αί όίτοΐαι άνέΌί.Γαν την εξέτασιν τίΤη- μαργαριτών είς ε¬ πιτροπήν έπιστημόνοον καί μαονα- ριτειηόθίι>ν. ' "
"Οταν οΓτοι απεφάνθησαν ότι
επρόκειτο πράγιιαττι περί μαο«αοι-
τών γΛΐ)σίων, αί Σοβιετιναί
χονς προ; δφε/ος τοΰ Κράτονς.
ύποκόμης 'Ολιβιέ ντέ Γ-/.αογ/»ψ
άη'λυσε τό έργον τον ποιητοΰ άνπ-
γνώσας διαφόρους ση^ιειώσεις τοΰ
Ζαίν, τοΰ κριτικοΰ των μνΰΐον τού
Λαφονταίν.
Αχολού8ο>ς ό κ. Κάν Γ>οντον«
άτή[γΛ'ειλε τό ποή]μα «ΛόΕα εις
τόλ ΛαφονταΗ'» τον Δρο; Ν·πν.α-
στ?λ καί ή τελετ'ή ?ληΕεν έν μιο"<ο γεναίή: σι·γκινήσΓως. Εις τάς 8 ΊοιΗον ό "οιο; ΣΛ- λογος θά ίορτό-ση εί; τό δάσος ττ)ς Βοιΐ>.οονΐ|Γ την ρ.τετειον τής ^ν-
νήσεοί; τοΰ ποιητοΰ.
των.
Οί φίλοι τού Ααφονταίν
Κά9·ε χρόλΌν τα μελη τοΰ Πα-
ριοινοΰ Σι-λλόγον «Οί Φίλοι τού"
ΛαφονΓαιν» αυνηδ&ουν νά τελονν
μνημοσι.νον υπέρ άναπαύσϊως ,ή-
Η'ΐ'χης τον λαϊκωτάτου τοίτου Γά>-
Αθυ ποιητοΰ.
'Ρ:.Γέτο; τα μελη τού Σύλλογον
ουνρΓ,€νΤρωίτησαν έπΐ χο- τ(.< τού ποιητοϋ, ενρκτ/.ομή-ο,, εις τό ν«χροτ~ρ€,ον τοΰ Πέο Λα^α,'ζ Μία λι»πηρά τραγο^δία ν.ρατπ έν σι·γκη'ήσπ τ»ν ίίοτχον -/.οινωνι- αν τής Γαλ/.ικής κ(οαοταάλί(ος Τ^^-' τα. 'Η κυρία 1'οναεν, 30 έτών, ?ι- χε φι'^/η :τρό τινος άπό τίτν συζΐ'Υ1" κήν έστίαν σι»ΐ3Γαραλα6οι~σα και τα τρία τέκνα της. ρξ ών τό μεγαλή¬ τερον ήτο πέντε ετχΰν.- 5 , "Εκτοτε ή κ. Ροντέν δΐν ί^' στοεψενεις την οικίαν της. ' Ο οί*· ζυγός τι^ς είόοποίησκ τό έ<*πϊ6^? την αστυνομίαν καί αί Ι'ρετναι ηρ¬ χισαν άμεσως. Άλλ' ονδαμον «νευ- ρίσκοντο τα Γχνκ| της ^αφ σης καί των τοιών ιιικραΛ' π Τέλος, ρπεϊτα άπό δί·ο ή είς τό γειτονικόν χωρίον Λοριαν .ιιεριχ.ά παιδία πΐ^ζοντα: ίί; τΤΙν ΰχ8ην τής ήιώρυγος Νάντης ε&°ν έπιπλέουσαν επί των νδάτων μι«ν κονκλαν. Την άνέσι«ρην ν.αΐ ϊ&ν^ σαν νά την παροτδώσουν ίίς τον σταί>ΐίόν χοοοφχν.οηίής.
ΊΙ κοϊ>/λα αΐτή άνε^.)ριο«η
(ός άνήκουσα είς τό μεγαί.είτερ°ν
κοοιτσάκι τΐς μυρίας Ροντεν^. ι
,Εκ τούτου κράτει ή γνώμτ, δτι η
: ξαφανισίίΐΜτα εΐτεσίν είς την Λ·<ο- ουγα καί έπνίγη μοτίύ μέ τό τΙ'|α τέκνα της. Σημειοπτεον δτι ή κνί?ια Ροντέν ε'πασχέν έκ θεν£ΐας

__ ____ 'ί.ΘΝΊΚΟΣ
ΠΑΜ^Κ^ΛίΟΝΓίπ^
_.„.■■>■ ΆΙΩΨΥ ΪΙΑΙ εί Τ7>ιιιιι » ..._____
17
ΕΙΣΕΡΧΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΠΕΡΑΝ
Ν ΜΑ,ΡΗΝ ΑΙΟΥΖ ΚΑ. Η ΤΖΑ.ΗΝ ΚΑΡΡΟΛΛ, ΠΡ«ΗΝ ΚΑΛΛΟΝΗ Τ*Ν Ρ0Ν.Ι.ΙΕ5 ΚΑ, ΑΖΤΗΡ «ΟΥΣ,ΚΗΖ
Κη-ΙΠΔΙΑΣ, ΠΡΟ_ΑΑ«,ΒΑΝΕΤΑ. ΕΙ Σ ΤΗΝ «ΙΕΤΡΟΠΟΑΙΤΑΝ ΟΠΕΡΑΝ.
ι1(κ0το.ις τι,: Μεχοο-
Ιτρ,.ς. ό .ίνΡοΌπο: ο ο-
ΗΧο ιιί/?ον της Λμε-
ΙίΟα:. »ϊ; Χείρας το»·.
Ι τί|ν Λίαίρην Λιουης,
οί
ιρ
τφαλίιν /αι
την χ
τί·χ'}ι γ'ά ι»ια
,1 ΙΚ^ί. Αΐτό οέν
η] ιοτ. πειά·».
ιιέ την πρόσλίΐ-
,αήτ Καορολλ, προ')ην
[ίΙνϊ·'(>Ι>Ι ΙΚίί /αί όστε-
ιιι. ιδία;, /.αί ') κ.
ΙΙά-ιι ^ατέρριψε τόν ά-
„/ ιο ο οποίος επί ?'τη
; ΙΙ' Ι Γ'/Ι|' /ΟΚΚθδία" ύ-
),} («ιεράν,
ότι ή π?-
Ιής | ιιρης Λιούης 5ίν
στΐ| τινη, άλλ' άληθινή
ις ότι ή 'Λμερικβνική
: ΐτοι ΰπιο; νά άναγνχιν
|ά},)|ί)ινί|ν αξίαν, δπου
(ΊΤΙΪΙ.
ΐ/ήων έτών ίΐίΐίωρβΐ-
Ιιον ιδΐι'ί ιιίαν Άυερικη-
γ νά είσέλθ»ι είς
το6άλΐ| τόν Ά-
|όν τΐ(ν ΜετέΡαινεν είς
ζ«.το ι (ι ν «λλ ην ε ύρω-
α τη Αμερικανικόν
και έ-
;ΰ έσπούδαζεν
ι: οθ-ηγητά;, έ'κα-
|ράνισι της εις τό Μιλά-
3ιετι /αί έπέστρεφεν
ί'ρωταικ.
'ΐίαν συναινα'αν
λά έλκνστι την
'θΊΐνσίοθς τής δ-
Ιίτάδελ -/ρειάζοντα τιό-
ν4ς μέ 'Αμερικα-
γ/η ασας εΰκαιοίας
(ΐσσοτέρα;) τώρα δκις
|νη.
ς £χ
τό λΐρτροτόλιτ—ν. διά
ος Ή Πέρί Μπε-
«ΐ ή Ρ'οαίης ΓΜτειοάϊν
ι έχ >_ι σιννάτη;. Ή οίζ
Λ εν Εν·ριί>π»|
ή
μοαι.
'ά/οιιπο, ν.ατάγί-
Μιχςς., κατ ε'ιργιί-
την η'περαν Σάν
τέσσαρας Άμερυκανί-
ΐ: Ντεβάιν, ή όποία έ-
Τ'ιν δπερα Σάν Κάρ-
?ος.
' 1ν
ρμση
/.«Ι αί δ,'χ) ?ν Εΐ-
δ λοιπόν
•"Ι·τοίαν έ
δέν δΰνα-
Ηνν ^ , ---· •"Γρο|'όν
--ι- διότι |>ει ^ργα.
Κ,ν |Υ Κ<Ό(ί«Ίν. "Οχι' δ- Γ!νι>-"ίκϊν, «ΐλλ' ως.
■"^«^ εις το Κ'ίζϊ-
|ττ Ι|£ την περίφημον
°; τι1^ Νβος Κάοοολλ
51
^ την Ά-
«Π1ΪΕΕΝ-
1<Έυ> ΚΟΟΑΒ8», /αί κατόπιν
εφθαοτν είς την ελαφρών δπεοαν,
(άς ΟνγκέτΓ εις τό «ΤΗΕ ΆΟΑ-
ΒΟΝΙ) ΚΙΝίί». .
Ή Γζαίην εΐχε καλλονήν. 'Ρ^χό-
ρευε θαυμασία, καί είχε χαλήν ιγοι-
ντ']ν. Ή φίονή δέν είχεν ανακαλυ¬
φθή, έν όσα> παροι·σκτζετο ώ; γρ-
οεΰονσα καλλονή. Κατόπιν -/.οποί¬
ος (ϊνϊκάλΐψΕν'δη ή Τΐαίην ήμπο-
ροΰσε νά τραγουίνη. ΤΓκ; εδόθηιίαν
οόλοι άοιδοΓ' ν.αί ρ'ις τό «ΊΉΚ νΑ-
ΟΑΒΟΝΙ) ΚΙΝ(ί», έσημείωοε
Μεγάλην επιτυχίαν.
Ήτο μαθήτρια της Έστέίλας
Λίμπλιγκ, καί επί δίχ> έτη ψελε-
τησε σκί.ηρά, προρτοιμαζομέ^] διά
τήν μεγάλην οπτρα.
Κατά τα τεληταϊα δι>ο ετΐ) ή
Μάρκον Τάί^λεϋ. μί« α7νλη Άμερι-
χανίς, εγινϊ ί
ή
τ»ιν
νήν της.
Ή Μαίρη Λιοι'ης, ή πρώτη καλ¬
λονή των Κθυ>ΙΚ'8, ή άποία εΊ-
σηλθεν εί: την οπχραν, έγινε πΌλύ
δη}.ιθ<τ)ΐλής. Ή Τζαίην Κάρρολλ, πρώην καλλονή των Γθΐΐϊοβ καί άστήρ μιουσνκης κω- μωδίας, ή όποία Θά έμφανισθχΐ έφέ- το' ει? 'Γ*1ν Μετροπόλιταν δπεραν. Ή Κλάρα Τζάκοιιπς, μία άλλη Άιιερικανίς άοιδός τής όπερας, εκ Λώ- ρ«νς, Μασσ. Καί τώρα άρχεται ή 'Γζαίην Κάρρολλ, ή όποία 3ά άκονσθΓ; το προσεχές ?Ί; την Λ(ετροπΛιταν. Χάριν -τοί» δίκαιον πρ·έ·πΕΐ να λε- χβή ότι ό Γ/^νττι Καίΐάζία, ό τσά- ρ'ος τής Μετυοπόλιταν οπε-ρα;, ε- νεθάορυνε πάντοτε τό Αμερικανι¬ κόν τάλαντον. *έν πρεπει όμ«; νί'ι λ»>σ|«ονιΐυπ
ότι η Άαερΐ/ή είναι άκόμη τό νη-
πιον τού ν.όσιιο»», εί; τό ζήτημα της
ΰπτρας. "Εως πρό ολίγο» έτών, ο-
ταν ήθε?.ε ν« σποι^άοη κανεΐς μον-
σιν.ήν, ρ.τρεπρ νά ί'πάντι είς την
Είοώπιι,ν/Σή!ιερόν οί καλλίτεροι
μονοτ/ρί καί διδάσ/αίοι έ'ρ/ονται
εις Αμερικήν. ( ,
Ύπήρ'ίαν έν τούτοις ν.αι Αι«ε-
οί/.αΛ'ίδεν άστερί; τής; δπερας_-—
ή Ρόία Πονσέλί.ε καί ή Τζίραί.διν
Φαροάρ. Καί αί δνο"είναι δημοφι-
/ρσταταΊ καί αί δι'ο Άμ?ου«ανιΛρς.
Βεο«ίως ή Ρόζα Πονσέ/Λί εί¬
ναι Ίταλικής καταγίογής καί έφε¬
ρεν εις τήν οπψχ· μίαν πλοι·ηιαν
ηχανίιν, ιιίαν ζωηράν προσι.κπκο-
τητα καί ετη πϊίρα; ίπί τη; σκη-
νης τού βώντετπλλ. ΊΙ ·χνπ|^οις
της είς άστέρα τής δπερας ήτο η
φυσΐκή ίξελιξις το? στοδιου της.
Ή Τζεραλ&ίν ^ιρ·ραρ, κορη ί¬
να: πΕρΓφη}<ον παίκτου ιιπρισ- ιϋπώίΛ ηγωνίσθη σνλι,ρά, πριν γί¬ νη άστήο τής Μετροπόλιταν ο--- ρας. Ή -ΛΧ/Λονή τηΰ. »Ί οραιιατικη της μργαλοφι-ΐα, ή ίωηρά τη; προ- σωπϊ"/ότης. περίσσότεπον ιαως α- πό τίιν φωνήν της, τής έφερον τό¬ σην φήμφ'. , Ή Φαρράο είναι ΐσυος »« »(>ν»1
Άιιερικανίς αο*δό= τής *&&* η
ύποία καί ίν Εύρώπα *αί £ν Αμ€-
ρικί) ί·χαιθΐτίαΰΎ ώ; άληθές Άμ*-
ρικανικόν προϊόν.
Αί δύο αύται Άμεριν.ανίδες ά-
ποδει/Λα'οΐϊν ότι ί] ΊΙδιοφυισ, τό τά¬
λαντον, «ναγνωρίζονται πάντοτε.
Άλλά εις.τό πηρΐλθόν ίλάχισται
Άιιερι.νχχνίδρς διεκρίθ)·κταν είς το
δπρρΏτικόν στάοιον.
Άλλά τοορα τα έμπόδια δέν ν-
πάριχουν Λλέον καί κάθε νέα, ί ό¬
ποία έ'χε; φΐονί,ν, δύναται ν«ά πραγ-
ματοτοιήση τα δνειρα ν.αί τάς <ρι- λοδοξίας τη;. Πολλαί «πον.τοϋν φι^ιιην εί; μί¬ αν νύκτα, διά νά ληοηονηβονν την επ;οιιένί>ν. "Α>λαι άνέρχονται 6ρα-
δ«ος, άλλ' άτ<χν ασχηιως. «Τόσο τό /αλ^.ίτερο γιά τούς γν- ναικάδος, είπε κάπΐοτε περί σΐτής ό σατυρ·κός Μπενσεράντ. Άφοΰ άγαίπάει ενα τέτοιο σνθ'ρωπο, θ' αγαπήση ε^καλα καί <·<άθ? άλλον». Ο ΜΠΕΡΟΒΙΤΣ ΚΑΙ ί.Ι ΒΪΡΑΙ ΙίΙΑΣΤΗΡΙΟΪ Ό Ιωάννης Μπέροβιτς υιός ε¬ νός έμπορον είς Σο·νμπ·ότι/.α τής Σλα'θονίας. εΐχε καταίδικασθή έσχά «>>; είς φυλάκισιν δύο ημερών καί
πρόστιμον εκατόν δηΛ'αρίων, διότι
έξερχόμενος ενός δημθιθΐίου γρα-
φε'ίου άς;ήοίε τήν θύραν άνοικτήν.
Ή άμέΤλειά τού αντη εγένετο πρό-
ξηΌς μτγάλης ζημίας, διότι τό
σχηματισθέν ρεΐίμα άνήρπασε πλεί¬
στα Γγνραφα. Πολλαί ύα/^οπίνα-
κες ΐ'πίσης έθραύοιθησαν. Ή ποινή
ή επιβληθείσα εις τόν Μπ·έρο6ιτ;
έΰεαιρή'θη δικαία, άλ?' ό Μπερο-
βιτς δέν ήτο της αυτής γνχόιιης
καί απεφάσισε νά έκδικηθή. Μίαν
ημέραν εισήλθεν είς τα δικαοτή-
ρια κατά τήν ώραν της συνεδριά¬
σεως και ήρχισε νά κλείη την μίαν
μετά τήν άλλην όλας τάς εσοκερι-
κάς Οΐ'ρας. Οί δικασταί νοιιίζον-
τες ότι αί θί·ραι εν,λείοντο υπό τι¬
νος νπαλλήλου δέν εδωσαν προσο¬
χήν. Αλλ' ό Μ'πϊροβιτ; ε/ί.ειε τάς
θύρας ιιέ τα κλειδιά καί όταν οί
δικασταί καί οί νπάλληλοι Γ|Οίλη-
σαν νά ρξέλθονν ίΰρον τάς !}νρα;
κλειοτάς. Μόνον μετά δι'·ο ήμέρα;
άνίν.ολύιρθη ότι δράστης τοϋ κλει-
σίματο; των 3νρών Γ;το ό Μπέρο-
βιτ;. ό οποίος σημειωτέον πληρώ-
νει διά νέας φυλακίσεω; τό αστεί¬
ον τον.
ΝΕΑΙ ί!Ρ001 ΤΗΣ
ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. ^. —
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλείται ν-
πό τού άντιπροσώπου μας Π.
Κούτρου, 466 δΐβΐβ 81
ΑΊ Αγγλικαί Ιφηιιερίδες άγ-
γελλουν νέαν πρόοδον τή; τηλεο-
ρ«οτίι>;. Ό έφευρί'της τοί Αγ¬
γλικόν σνστήματος τή; τηλεοράστ-
ως έ'/.αιιε τάς ημέρας αυτάς Ενώ¬
πιον ί'πιστι,μόνων πΣΐράματα τ»ιλε-
οράσεοχ; μετά χρωμάτων. Κατά τό
πείρομα έίρωτογραφήθη είς των
παρισταιιένων καί ή εικών τού έ-
ν*εφανίσθη είς τόν άποδέκτην έ£ α¬
ποστάσεως δέκα μέτρίον μέ τα φΐ'-
σικά χρ(ί>ματα τοΰ πρόσωπον τού
καί των ένδι·μάτο>ν τού. Τό πϊίρα-
μα πΓανελήφθη εις διαφόροιι; στά-
σεις. Ό φΐυτογοαφοι!νενθζ ίν"?φα-
νίζετο ιιέ ανοικτόν στόμα. Είς τήν
περίπτωσιν αΐτήν διεκρίνοντο οί
λευ/.οί όδόντες τού. "Οταν ηνοιγε
πολϋ τονς οφθαλμούς διεκρίνετο
τό λευκόν των βολΰών. Ή τελειο-
ποίη·σίς αυτή της ΐηλεφωτογραφί-
ας θεωρεΐται σπονδαιοτάτη. "Ηδη
θά γίνουν πειράματα έγχρώμοι τ>|
λ£φ(ΐίτοη·ραφίΐας έκ μεγώης άπθ-
στάσεως.
Ή Πέρλ Μ.-ιεσοΰνερ, άοιδός τής δ-
περας, έκ Σινσιννάτης.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΑΙ ΑΝΑΣΚΑΦΑΙ11
Θά γίνουν τμηματικώς.—
Ό κ. Κ.άΐτς άρνεΐται νά.
διοιθέση ολόκληρον τό
«Οθόν.
ΑΘΗΝΑΙ. 13 Ίονλίου.— ^
Πληροφορούμεθα ότι ό ηφι-·
χθΐίς πρΟΕΐδρος τής έν ΆμερικΓι έ-
πιτροπης έράνων κ. Κάϊΐπς δή'α-
ται νά διαθέση ποσόν πεντε ίκα-
τομμυρ'ίων δολλαρίων διά τάς α¬
νασκαφάς των αρχαίαν Αθηνών,
οΰδεί.ιία όμως εχει γίνει συμφωνία
όντε κάν προεαταρκτική πιρί τής
οράσεως καί το5 τρόπου τής διε¬
νεργείας των άνσχτ/.αΐφων.
Κατά τάς άπόψεις τοϋ κ. Κάπϊτς
δέον νά ένκεργι^θτ) προηγονμένως
παρά τής έλληντκής Κυβερνήσεως
ή άπαιλλοτρίακίΐς ολοκλήρου τοϋ .
κα&ορισθίντο; άνασκαΐπτέου χο>
ρου των άρχαίων Άθηινάνν, ή δέ
άναονΐαφήι νά άνατεθΐί είς αίαόν
τμημοιιτικώς. Υπό τόν όρον αυτόν
βεβαιοί τήν διάθεσιν όλον τοΰ πο¬
σόν τοΰ απαιτηιΟ-ηισΌμένου διά τήν
όλοκλήρωσιν τή; άπΌζημιώχτεως;
των κατοίκων τοϋ ά'νχο χώρον.
Θα γίνουν τμηματικιϋς
Τό υπουργείον άφ' ετέρου δέν
είνε διετεθειμένον νά δεχθή τήν
πρότο'σΐν ταύτην τοΰ κ. Κάππς.
Ώς ό κ. ΰπουργός τής Παιδείας
μάς ανεκοίνωσε χ'&ές ή Κυβίρνησις
θά απαλλοτριώση έκτασιν άνάί.ο-
γον πρός τόν ποσόν των χρημά-
των τό οποίον θά άποφασίτη <>ιά
νά διαθέση ό κ. Κάππς.
Δέον όμως ν« στ,μειωθτί ότι τό¬
σον ό κ. ύπουργός όσον καί ή αρμο¬
δία άρχαιολογική ύπηρίσία τονί-
ζουν είς τόν κ. Κάππς ότι καί δι'
Ώλονς λόγουςσι·μφέρει ή άπό τού¬
δε διάθεσις ολόκληρον τοΰ ποσοΰ
διά τήν άμεσον άπαλλοτρίωοΊν τοΰ
αρχαί όλον 1-/.ΟΪ5 χώρου κι>ριά«:ατα
δέ διότι αργότερον ή άξία των
πέΏοη' τον χώρου θΊΐ νπϊδτιαά-
ται. Παρά ταυτα όαίο;, -/ατά τάς
πλι^ροφορίας ιιας, ό κ. Κάππς άρ-
ν?Τται νά συζητήση επί τής 6ά-
σεοκ τής διαΌέσεοχ"; όλοκλήρσΐ' τοΰ
διά τήν άπαί.λοτράοοισιν τοΰ χώρου
ποσοΰ. Κατόπιν τούτου αί σννρν-
νοήσεις διε'Ξά,'ονται διά τήν ενέρ¬
γειαν τμηιιατΐ/ίώς τιολ' άναά άπα}.-
λοτραοθοΰ' έν άρχή περί τάς 20
μόνον οικίαι, αί οποίαι θά καττεοα-
φΐσ'θοΰΛ' διά τήν εΚ'αιρξιν των άνα-
σκαφών.

1β
ίΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1988.
Ο
ΤΑ ΨΥΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΤΩΝ ΕΡΕ;
ΒΘΗ ΑΝΑΤΡΘΠΗ Τ»Ν ΥΛΙΣΤΙΚΩΝ ΘΕΩΡΙΑΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑΣ— Η ΣΥΓΧΥΣΙΣ
ΜΕΤΑΞΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΣηΐΟΥ ΚΑΙ ΣΥΧΙΚΗΣ ΕΠΙΧΤΗΜΗΣ.- ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ
ΥΠΑΡΞΕ8Σ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ... ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑΣ ΔΙΟΡΑΣΙΣ— ΤΗΛΕΚΙΝΗΣΙΑ.- Η
ΑΘΑΝΑΣΙΛ ΤΗΣ «·»ΥΧΗΣ.
ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ ΜΈ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΝ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡ. ΨΥΧΙΚΟΝ ΕΡΕΥΝΩΝ κ. ΤΑΝΑΓΡΑΝ
Γναχττόν καί ευλογον είνε τό εν¬
διαφέρον όλων μας διά την επιστη¬
μονικήν προσπάθειαν ήτις άπό τί¬
νων έτών αρξαμένη καταβάλλεται
Γ}5η καί έν Ελλάδι πρός εξήγησιν
παραδόξων δσα>ν ν.αί άσυνήθων
φαινομένων της ζωής, τα όποΐα
πρό ολίγων άκόμη έτών άπό τονς
μορφωμένους άνθρωπον; κατετάσ-
σοντο μεταξύ των δεισιδαιμονιών.
κα-θήσουν γύρω είς Ινα τοαπεζάκι
διά
Μ.
— Ευχαρίστως θά σάς όμιλήσω
ά νά έλθουν τα πνεύματα τού γι' αύτά μέ την έλπίδα, ότι καποι-
. Αλεξάνδρου, τοΰ Νιτπολέον- ος έκ των αναγνωστών σας θα ω¬
ς, τού Άοκττοτέλους διά νά τού; φεληθτί, θά ξυπνήση ν.αί θά θε-
τά χρε-όγραφα είς τό Χρηματηοτη-
ριον και περΐ τοϋ ποία; εκλει|>ε τό
ι|*αλιδάτ.ι τής τάδε μο5ιστροή>ας.
των προλήψεων ή των παραισθή-Ι Ιδιαιτέρως τό. . πνεϋμα τοϋ Ίπ-
σεων και των συμπτωσεων, εάν και
τελείως δέν ήμφισβητεϊτο ή πραγ¬
ματικότης των. Τα φαινόμενα τού
ποκράτους φαίνεται νά οργιάζη είς
τάς ομοίας συναθροίσεις ύπαγο-
ρεϋον εναντίον πάσης νόσου καί
τα άποτείονν ηδη αντικείμενον των πάσης μαλακίας -συνταγάς, τάς ό-
Ψυχικών Έρευνών, μέ την διαπί-1 ττηίηΓ ίνίητρ ΛΛ ηττηην^τη νπί ττοίιν
στωσίν των δέ, την εξερεύνησιν
ποίας ένίοτε θά ηρ ρ
τοετής (ροιτητής τής ίατρικής. Καί
των
κη μενει ανισχνιρος
μεγάλων μαστίγων ποϋ βασανίζονν
την άνθρωπότητα: τοϋ καρκίνου,
ή ά δ
η ρηρ
τής φνματιάκτεως, των μεταδοτι-
κων νοσηματων κτλ. Μεθ ολα ταν
των καί τήν μελέτην άσχολεΐται ώ; δμίος μεθ' όλην την σεπΐήν έπέμ-
γνωστόν, έν Ελλάδι ή Εταιρείαι βάσιν τοϋ Ίππσκράτσνς, ή ιατρι-
τών ψυχικών Έρευνών περιλαμοά- -Α ··---■ ~·--------- χ------·'-- -"-■
νονσα μεταξύ των μελών τη; κα¬
θηγητάς τοϋ Πανεπιστημίου, δι-
«κεκριμένονς επιστήμονας καί δι-
ανοουμένους.
Ό διει»θυντής τή; έταιρείας κ.
"Αγγ. Τανάγρα; ευχαρίστως πα¬
ρέσχεν έν συνεντεύξει πρός συν¬
τάκτην της «Πρωίας» πληροφορί¬
ας περί τής έν γένει προόδου των
•ψυχικων έρευνών καί περί των ερ¬
γασιών τή; 'Ελληνικής έταιρεία;.
— ΤΊ σκοπόν εχει ή «Ψυχική
ίρευνα» ή ή «Ψυχοφυσιολογία» ό¬
πως τήν ονομάζομεν;
— Ευχαρίστως σά; άπαντα), λέ¬
γει ό κ. Τανάγρα;: Τον γενικόν
σκοπόν της επιστήμη;. Τήν ερεν-
ναν των πέριξ ημών μυστηρίων
ν.αί τήν διά της ερεύνης αυτής
πρόοδον τοΰ άνθρωπον. "Ολοι οί
-/.λάδοι τής έπιστημονικής ερεύνης
ουνεγάρζονται διά τό ίδιον άπο-
ιέλεσμα καί δλοι εύτυχώς φαίνον-
ται συγκλίνοντες επί τό αύτό.
— Καί ποίον είνε τό σημείον
τό μέλλον μα;.
Είς; αυτόν τόν άγιονα άσχολοΰν-
ται καθ" όλον τόν κόσμον αί Εται¬
ρείαι ψυχικών Έρευνών καί ή Ίδι-
κή μας άπό πενταετία;, έ/.δίδσυσα
τακτικώς καί μηνιαίον περιοδικόν,
τάς «Ψυχικάς "Ερεύνας», ν.αθρέ-
πτην πιστόν τής ομοίας κινήσεως.
Ό ύλ'.βμός κ»τέιτεο*
—· Καί πρώτον μοί3 ώμιλήσατε
περί άνατροπή; των ύλιστικων θε-
ο>ριων.
— Εύχαρίστω δτι προτάσσετε τό
ζήτημα.. Λοιπόν, δχι άνατροπή;,
"Λ ' συντριβή;, άλλά όλοσχεροΰ;
- Εξαφανίσεώς. Ύλισμός δέν ύπάο-
ν1 ^ ά ά άνθ
1
1
μ
διά πάντα άνθρωπον πα-
ή
ρ
τα πηγαινετε να γεμισετε τό μυα-1 ρακοχο^ο0ντο τήν επιστήμην. Αν-
"............... έ έ έδίζ ά ΐ ά
τουτο;
— Ή έκ βόθρων άνατροπή
των ύλιστικων θεωριόόν καί νέα πά¬
ρη γορητική καί ελπιδοφόοος; άπο¬
ψις διά τόν διανοούμενον άνθρω¬
πον. Έννοά") εκείνον ποΰ δέν Ζΐι ·ιό-
νον δια νά τρώγτ) καί ν" άπολαμ-
(5άνη δ,τι δήποτε καί δι" οιουδήπο¬
τε μέσον, άλλ' εκείνον ποϋ ευρίσκει
καιρόν νά σκέπτεται τί είμεθα, ά¬
πό ποϋ ερχόμεθα, ποΰ πηγαίνομεν.
— Καί ημπορεί σημερον νά δο¬
θή κάποΐα απάντησις είς τα ερωτή
ματα αύτά; Δέν είνε αί άπαντή-
σεις απλώς δογματικαί καί άνεξέ-
λεγκτοι δοξασίαι διά νά παρηγο-
ροΰν τούς άφελεΐς;. . Φανταστικοί
Παράδεισοι μέ ούρί, μέλι καί γά-
λα, όσον καί κολάσεις μέ βράζοντα
καϋάνΐα γεματα πίοσπν, 'ίπον Σα-
τανάδες μέ πελώρια πηρούνια δο-
κιμάζουν την σάρκα των πιστών;
— Αοιπον ακριβώς αύτάς τάς
νπερβαλάς έρχεται νά πατάξη ή
επιστήμη. Ύπερβολάς είτε έκ δογ-
ματικων μύθων άρκετών μόνον διά
τοΰς άφελεΐς είτε άπό πεπλανημε-
νας δογματικάς θεωρίας, όπως τόν
ί'λισμόν, δστις έφερεν ακριβώς τόν
άνθρωπον είς χειρότερον, αντίθε¬
τον άποτέλεσμα: Τρομεράν ηθι¬
κήν άναρχίαν δπον τό ανθρώπινον
ν.τηνοζ έξαπολυμένον είς τα θηρι-
ίόδη πρωτόγονα ενστικτά τον, η¬
πείλει νά όπκτθοδρομήστ] τόν κό¬
σμον είς αγρίαν κατάστασιν, δ¬
πον νά μην υπάρχη κανείς χαλινός
είς την βίαν τον ισχυρότερον καί
οπου άνακοπτομένου τον πολιτι¬
σμόν νά σταματήση είς άληθινόν
χάος ή ανθρωπίνη εξέλιξις.
Ό «νευματεαμός καΐ τα
ζά
λό των φανατικών.
— Άλλά ποΰ άποδίδετε τήν α>α-
νατικήν πίστιν των, είς τόν πνεν-
ματισμόν;
— Άπλοΰστατα διότι αί συνε¬
δριάσει; ανταί γίνονται πάντοτε
μέ'βάσιν εν μεντιουμ τό οποίον ά¬
πό καιροΰ είς καιρόν δίδει κανέν
φαινόμενον Τηλεπαθείας. Διορά-
σεως, Π ροαισθηματος. Αύτό λοι¬
πόν άρκεΐ ωστε οί παριστάμενοι,
στεροχιμενοι τό>ν άναγκαίίον έπι-
στημοντκών γνώσεων, νά τ' άπο-
δώσσνν είς.. πνεϋμα.
-— Άλλά δέν είνε μόνον αύτό..
εί; όμοία; περιπτώσεις μέγα μερο;
παίζει καί ό άνθρώπινος αίσθημα-
τισ|ΐό;. Ό κάθε άδαής, ευρισκόμε¬
νος πρό ενός άνεξττγήτον δι" αυ¬
τόν φαινόμενον, π. χ. μιά; άπλή;
Τηλεπαθείας, καί άκούίαν τό μέν-
τιουμ νά τοΰ λέγπ τό δνομα της
μητρός τον, τό οποίον μόνον αύ¬
τάς γνωρίζει, πείθεται άμέσως δ¬
τι είναι πράνιιατι τό πνεϋμά της
καί φαντάζεται καί δνσαρεστεΤται
δταν προσπαθοϋν νά τόν πείσονν
δτι ατυχώς δέν πρόκειται περί αυ¬
τόν.
-—■ "Ωστε ή Ψυχική ερεννα δέν
πιστενει είς κάποιαν άλλην ένδε-
χομένην ζωήν;
— Κάθε άλλο! Άλλά άντί νά
φθάνη είς ομοίας ενδείξεις μέ μω-
ροπιστία; καί δογματισμούς, προ¬
χώρει βαδίζονσα είς στερεάν έ'δα-
φος. Είς δεδομένα τής πειραματι-
κής έπιστήμης.
— Αύτά τα δεδομένα έπεδχιμουν
νά μοϋ σαφηνίσετε ποία είνε καί τί
ώτοδεικννονν. Τΐ ημπορεί τέλος
πάντων νά πιστεύστ) ό σημερινό;
ά'νθρωπος, ό ξεφορτωνόμενο; τού;
δο^'ματισμούς καί περιμενα>ν τήν
πίστιν τον μόνον άπό τήν επιστή¬
μην;
ρ ή ήμη
τέ δέν έμποδίζει φυσικά τοΐ>ς ά-
σνγχρονίστους, τούς έπιπολαίους,
τονς πάλαι ϊκοί·; ποϋ ιιενονν
όκόμη (^ιέ τάς γνώσει; τοϋ παρελ-
θόντος αίώνο;, νά σάς λέγονν:
Ό Δρ Πίδρο ΖίΛίδα, ό Σωκοάτης Λανΐινο και ό Ι'υυοταΰυο;
έβ ί Μξό δά ά ζή
ρ ρ , ης οταΰυο;
καραγουοίοι, μετέβησαν είς Μεξικόν, διά νά ζητήσουν την βοήθε
ξικανιχής Κυδίρνήσεως ΰπίρ τού οτρατηγοΰ Σαντίνι, τον -'
Έ.ταναστατών της Νικαράγνοας.
ν.αί διέποντο; τό σύιυταν υπό τό υ¬
λικόν σώμά μας, είμεθα μέρος τοΰ
κά πλατή. Την Τψ.επά9£Κ
Λιόρασιν, τό Προαίο"
στοιχείοχι αύτοϋ. Άπό αύτό έρχό- Τη?.εκινησίαν. "Αλλοτε με
μεθα καί είς αύτό έπιστρέςρομίν. | λιτισιιοί τα είχον έν έπισι_
Είμεθα μορφή ενεργείας συμπα- τικϋ, χρήσει μέ τα υαντε'ώ.
! άδελφέ. ... έγώ εϊμαι νλι- γή;, δυναμισμό; ύλοποιημένος. "Α
στής. Λέγοντε; τούτο δμως δέν(ρα.. ποϋ είνεπλέον ό ύλισμός;..
δποπτεύονν ότι λέγουν: Είμαι άμα-; Τό υλικόν άτομον, τό αιώνιον, τό
θής καί έπιπόλαίος. | άφ-θορον, τό άδιαίρετον τοϋ παρελ-
Λοιπόν τόν παρελθόντα αϊώναΐθόντος αιώνος;..
ένομίζετο δτι τό υλικόν άτομον ήτο Καί άκόμη βαθύτερον, νενικώ-
αιώνιον, άφθορον, άδιαίρετον, έν τερον συμπέρασμα άν θελετε. Άφ'
ένί λόγω ή μονάς τοΰ σύμπαντος. ού άποδεικνυόαεΑα μέρη τοΰ παγ-
Σήμερον λοιπόν μέ τήν ραδιενέο- κοσμίου δημιονργικοϋ στοιχείον,
γειαν είνε απολύτως άποδβοειγμέ-! δέν είνε δυνατόν καί μετά την δι-
νόν δτι τό περίφημον αύτό άτομον
είνε άπλή σΰνθεσις. Άποτελεΐται
άπό θετικόν καί άρνητικόν ηλεκτρι¬
σμόν, Πρίοτόνια καί Ηλεκτρόνια,
τα όποΐα καί αύτά είνε δυναμοστρό-
βολοι ενεργείας. Άποκτοΰν δηλαδή
ύλικήν σι'»στασιν διά πεοιστροφι-
κή; κινήσεοο; ίνός α>1ον μνστηριώ-'
δούς δυναμικοϋ στοιχείον, τόν ο¬
ποίον άλλοι όνομάζουν Αιθέρα,
άλλοι άλΚέ-ως. Τό δυναμικόν αύτό
στοχεΐον, τό Αποΐον εχει ύπερνοη-
τά; ίδιότητα; διά τήν σχρτικήν δι¬
ανόησιν μας, σνγχέεται τήν σήμε-
"~ μέ την αντίληψιν τη; παγκο-
άλνσιν τής {ίακής μα; ύποστάσε-
0)ς νά παύσωμεν νπάρχοντες. Α¬
πλώς θά έξακολουθήσωμεν ΰπάρ-
χοντε; ώ; μέρος τού δημιονργικοϋ
στοιχείου. Πάντοτε δμως ύπάρχον-
τε;, διότι τό αντίθετον θά έσήμαι-
ν? θάνατον μέρους τοϋ θείου, τό
οποίον άντίκειται είς τάς απολύ¬
του; Ιδιότητας τάς οποίας είμεθα
ήναγκασμένοι νά άποδώσωμεν είς
αύτό. Ίδιότητα; άνάρχου, αιωνί-
ον, πανίοδυνάμου, παντογνώστσι».
Διότι άν δέν τάς άποδώσωμεν είς
τό δημιονργικόν στοιχείον, πρέπει
- , . - ..... νά τάς άποδώσωμεν είς τήν πηγήν
σμιου δημιονργικη; δυνάμεο-);: τοΰ τον. Καί ούτω διαρκώς θά μεταθέ-
Θεοΰ. Τό στοιχείον αύτό αποτελεί Ι τωμεν βαθύτερον τό ζήτημα.
Η ψυχη και ή άθανααία
—■ "Εοτω διά τόν ΰλισμόν, άφ'
ού μας τό κηρνττπ πλέον ή Φι·σι-
κτι, ποίας δ(ΐα>ς άλλας ενδείξεις
παριχει ^ ή Ψιχική ί'ρΓΐ;να
οί ά τα δύο μεγάλα προ-
βλήματα ι|*χης καί Αθανασίας:
καί διέπει τό σύμπαν, διαρκώ; έξα-
ϋλούμενον, ως απέδειξεν ό 'Αϊνστά-
IV
θεσα; τόν νόμον: "Οτι εί; τήν
πλάσιν διαρκώ; ή μάζα μεταβάλ-
λεται εί; ενέργειαν 'διά τή; ραδι-
ενεργείας) καί ή ενεργεια είς μά
ζαν (διά τή; αυξήσεως τή; ταχύ-
τήν επιβολήν τοϋ χριστιανι
δεισιδαιμονία τ' άπέδί
γεία; καί σατανικά
καί άπλούστατα εκαιεν ί,τί ι
ρά; τα άτνχή μέντιοτ'μ, ό!
τα έξήγησε διά χατοιον >
μαγνητισμοΰ», οί πνετηιοτκτ
τόπιν τα έξήγησαν διά
των», εως ου άπό τόν Κ»
παρέλαβεν ή ρπιστήαα ή
έξηγεΐ καθημερινώς
τοΰ ·θείου δηαιονργικού <πι τό· οποίον αποτελεί τό αί" Εί; τούς πλείο-τεα'; των ά ή εξωτερίκευσις τών' ίδιοτήτ των δέν είνε δυνατή, ΰπώΐ μως κα'ι όργανισμοί τινε; οι| δέον νά θεωρηθοΰν ώ: ^ ράδια, εί; τα όποία τούτο >
θοϋται. Αΐτά είνε τα μέ^"1
άρχαΐαι Πτ»θίαι, τα; όπ(
σήμερον ή επιστήμη άναδι
τό παλαιόν ύπό6αί>οόν των, ι
ληθινούς μεσάζοντας μετα,νΐ
γνωστόν καί ημών,
τητος).
Τό συμπίρασμα τώρα δλων αυ¬
τών: Άφοΰ άνελύθη τό υλικόν ά¬
τομον εί; ενέργειαν, αί λέξεις ύλι-
σμιός κάι νλι στής άνΊ]κουν πλέον
είς τήν ιστορίαν, δπως καί οί έπι-
πόλαιοι οί μεταχειριζόμενοι αύτάς.
Ώραια:
Πολύ
φενγω άπό τήν τελευταίαν απόδει¬
ξιν τής λογικής διά νά ελθω εις ά-
πτάς πειραματικά; άποδίξεις. Τήν
οήμερον ή Ψυχοφυσιολογία άπο-
£εικνύει πειραματικώς μερικά 6α-
— Καί ή Ψνχική ερεννα εχει
καμμίαν σχέσιν μέ τόν λεγόμενον
πνενματισμόν;
—· Απολύτως καμμίαν καί ού
μόνον τοντο, άλλά καί διεξάγει έν¬
τονον προσπάθειαν δπως καταδεί-
ξγ διά τής έπιστήμη; την αφέλει¬
αν των δογιιατισμών τού. Φαντα-
σθητε δτι νπάρχουν άκόμη δχι μό¬
νον δχλος, άλλά καί σοβαροί άν-
Ορωποι πιστενοντες δτι άρκεΐ νά
Όταν ό λίδης ενός πλοίου έξεοράγη παρά τό ^ταϊτεν "Αίλανδ, είς μηχανικό- /(ΐι ού
ωλλοί αλλοι ετραυματίσθησαν. Εδά» φαίνοντο* μιρικοΐ έξιτάζοντες τήν^ (ίάσιν
,οντες την 6αοην τοϋ
ί<(ονει'·«?)σηιν καί ίκοαγίντος λέβητος. — Είνε δυνατόν νά γράψετε έν συνόψει τ ά < ποϋ άνεφέρατε;.. , _ Βεβαίως-. Πρώτον*.] πάθεια ήτις κατέρρη)* την αν τοΰ Τλισμοΰ. «Ουδέν ι διανόησιν άν μη πρώτον Η αίσνήσει;». Καί δα<^ αι ρον, ?ν των κοινοτέοον νων, άποδεικη'·ει _ Λ£'? την ιιεταβίβασιν τή άνθρωπου είς άνθρωπον, ι μάλιστα αποστάσεως, "'' κνύουν καί τα τελευταία κά πειράματα Άθην«;ν -■■' σι'α>ν — Βιέννης - "ΛΑί'
α;, περί ών
περιοδικόν «ψυχικαί
ετους τούτου. Σημε'
ττ|ν Τΐ)λεπάθειαν ουδείς
νεϊται έκτός ενός
σκληρωτικών καθ
οι'»ντων μέ δ,τι_
α
«<" χ τλον το>ν,
τλον τ, ρ ^
ματισθοΰν άκομη· 5 ? 'ό
κ«νμέπείστ,ς»αυτ
«ά των- Ή *ρ<Χ>δ<>:
'ύ δ ίονεπα
Μπουγιώ,δς,
τόν.. φωνογρ«Φ°ν· ΤΛ
ί,τις εισήχη ,,Α
έν έγρηγόροε1) ε1,
ώδφος
ταξύτώνδφς;
α,λοπροόδων,αθ ^ ά
:·).«« νά σας ο->ΐιϊ|( Λ
Πρό ενός πε ί
™ν δμοια ιρ
βακείω Λ
είς

«ΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΒ;.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
!2 ΕΗΩΔΕΥΕΙΣ
Ν ΖΩΗΝ ΣΟΥ;
ίν τα ... .
·;τι χά άποκτωαεν
,-τηι είναι οί*ονομι·
,ςοδεύουσι τα ^ρή
αδιαφορίαν,
ωρισμένον
νάίΗ
α ϊθήματα εύκο-Ιλά σοφοώνως χαί περισκπιμένως.
*·" - "— ' Μέ τοιοΰτον πρόγρ-σμμα, δΰνα-
ταί τις νά έξοδεύη τάς ενεργείας
τού πάντοτε έπωφελώς. Δυναμώ-
νει, ζωογονεΐταί τις καί είναι ετοι-
μος νά άντιιμετωπίστ) την μετέπίΐ-
τα ζωήν ποΰ άποκαλεΐται μέση.
Είμεθα 6έ6αιοι, ότι νπάρχει κα-
τηφορική περίοδος έν τχ) ζωτ), κα-
τά την οποίαν οί μυώνες έξασθε-
νοϋν. Άλλ' ή περίοδος αυτή δύνα¬
ται κάλλιστα νά καθυστερηθΐμ Τό
νήρας δύναται τις νά ρίτ(τ{] πολθ
«λ,- ,Α λ-.' — Α.'-----Λ. - -τ-α.
πολύ προσεκτικοί κα
,Λ,Ρν τα φυσικά άγαθά
ΓΕ/.τιιιού'ν την ζωήν πα-
ΊΓ νά την διατη-
έ
α-/η»)ν της
Ι' Ιΐο/λοί δμως είναι α-
/.ο'ι κ-τοόσΓκτοι είς τέ
,ονο, την >»'τν των χω-
ι διά τό μέλλο».
είς τήν Τράπε-
ι μεγάλα ποσά
τοις εαυτούς μας οί
- -ΐτατευοαένονς'. Τό
■αιον δρν ."χίΐ
■ ϊ'χοω
ι. ιδέν είμεθα έφ-
^ |ΐί ■ ΐ| υσιν,όν κεφάλαι-
ΐλεϊται ΥΙΈΙΑ.
|ο τιιΐιΐπίΐ περισσότερον
■μ ταντοϋ ευρίσκει
Ιιογ; ίίοδεύοντας |γ-
; τό πολύτιμον τουτο ά-
Λ
Νέας Υόρκης,
Συ.!&, χαίζων γκόλφ
Μ-αίης, Λ. Α.
φυσικόν εύεογέτψα.
να θ έ
ρφ μέ
των είδικών. 'Απο-
θεο>ροΰν
; να τήν
ίιχοσιν ώς ούτοι έπιθν-
4------είς τήν
'ϊ^'ν την συνήθειαν τή;
"■τ·· μικράς ήλικίας.
-10; μικρόν ποσόν χρη-
Ιτ'|ν Τράπεζαν κατά μι-
*««. Σιγά—-σιγά, άλλ'
■ «ρχι,ουν ν' άποταΐμιευ-
■* σ,ι'σωρρεύωσι κολοσσι¬
αίας ν.αί κατά τα γεί-
Με'ι- ν ^ των, δχι μό-
■^ ιΗσιν νά ζώσιν άνα-
Ι-'·" *αί πάσας τάς έ-
των να ίκανοποιονν.
ΤΟΙ: "το/Λοι, άποκτώντες
*Ρΐουσίας καί οϊκονομι-
Ρτΐ|σιαν ν.αί σταθερότη-
*0ϊφούσιν ένθΛσιωδως
£*$**» Τή; ζωής χά-
' υγείαν και συνεπώς
ις ΰί:σιν νά χαίρωνται
τοϋς πραγ-
τών ,ιροσπαθει-
- -ι ούτοι έξ-
Υηράσκουν ποοώ-
'" ότι εχομεν ώρι-
19
ι ν).Ί ι"ΙΛΊ μ«ς καί αάς
"^ονομ,κότητος. 'Βφ'
1 ""^«ν καί κατ' ετος
ο»ιμΐι
Υίίος
μ
αν °ε φθάσω-
δηλαδή άν-
!"·Η·εν να ϊ
τής
πρός τα οπίσω. Δύνασθε νά είσθε
ζωηρος^καί ένεργητικός επί ετη
πολλά, έστω καί πέραν τοϋ σημεί-
οί ποϋ, ώς γνωστόν, άρχίζει τό
Υ»1ρας·( Τούτο δμως εξίσταται έκ
τον τρό.του διά τοϋ οποίον έξοδεύ-
εις την ζωήν σοι>. Τό .τώς «έξοδεΰ-
ί'ζ τά-χρήματά σου», είναι ΐσως
ένδιαφέροι»σα ερώτησις, άλλ' ή α¬
πάντησις εις τήν ερώτησιν «Πώς
έξοδεύεις την ζωήν σου;», είναι
πολύ περισσότερον ένδιαφερουσα
τής πρώτης. Πρέπει νά κανονίζη
τις τάς συνηθείας καί τάς έξεις
τού, ούτως ωστε νά έπανακτά καί
πάλιν δ, τι χάνει καθ* ημέραν ήί
καθ* έδδομάδα. Ή ζωή είναι τοι- ]'
ουτοτρόπως διαρρυθμισμένη, ωστε
δύναται τις νά έξοδεΰτ) καί έν τού¬
τοις νά εχτ» καί πάλιν δ, τι είχεν,
ετι περισσότερον δέ νά προσθέττ)
είς τάς δυνάμεις τού καί είς τήν
ένεργητικότητά τού. Πρέπει νά!
γνωρίζωμεν ότι δυνάμεθα νά προσ-;
θέτωμεν είς τό στοιχείον τής ζω¬
ής. Ή γνώσις, ήτις είναι άναγ-
καία, διά νά δύναται τις νά δίδη
την έλαστικότητα καί ζωτικότητα
ίς τό σώμα, πρέπει νά γίνη κα¬
λώς αντιληπτή καί νά τίθεται είς
εφαρμογήν πκττήν.
Ή άσωτεία καί" ή άδιαφορία
πρός την ζωήν, πάντοτε καταδι-κ,ά-
ζεται. Ό οίκονομικώς ασωτος πο-
λ{· σπανίως δύναται νά εύχαριστη-
θΓ) εί; την ζωήν. Ό εξοδεύων καί
σ.ταταλών τό κεφάλαιον τής ύγεί-
ας, κατευθύνεται εις καταστροφήν
ασφαλή. Δέν ύπάρχει όντε ίχνος
έλπίδος δι* αυτόν. Άδυναμία, χσ-
χεξία, άσθένειαι καί τέλος ό θά-
νατος τόν άντι-μετωπίζουν....
Διά τουτο έξοδεύαστε τήν ζωήν
σας προσεκτικά καί λογ«χά. Σας
εδόθη διά νά τήν έξοδεύσητε. Δέν
δι·ναοθε νά τήν άπ»ταμιε«σητι
καί νά την θέσητε είς αποθήκην,
ώ ς-θά έπράττετε έν περιπτώσει
χρηαάτων.
" "Ολα ταυτα δμως χρειάζονται
λογικότητα καί τακ.τικήν άσυνήθη.
Σκοπός δέ πάντων τούτων πρέπει
νά είναι ή έπιθυμία -τής δημιουρ-!
νίας στιβαροϋ καί ύγιοΰς σώματος! Ι
ΡΚΟΡ. Ρ. ΡΑΝΑΟΑΚΙΧ
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΕ ΕΥΦΥΕΠΈΡΟΣ,
Ο ΑΝίΡΑΣ_Ί)
II
ΓΥΝΑΕΚΑ
Τό Γαλλικόν περιοδικόν «Ήμέ-
ρα καί Νί'ξ» άπηνθυνεν είς τοίς
αναγνώστας τού τό εξής έρώτημα:
Ποίος είναι εί·φυέστϊρος, ό ά'ν-,
δρας ή ή γι-λΌΪκα; Ή απάντησις [
επρεπε νά σΐ'ναδεύεται καί μέ κα-1
ποίον δικηιολογητικόν, ρνα γεγο-
νός Ιστορικόν ή τοϋ καθι»-ΐερινοϋ
βίου, τό οποίον νά έδικαιολογοϋοε |
τήν γνώμην τοΰ γράιροντος. Αί ά-'
παντήσεις ύΐΓήρξαν περίεογοι. Ή
γυναΐκα, γράφονν πολλαί, δέν ποά-
ζει τόν ίδιον ρόλον είς την ζ<οήν καί είς την κοινωνίαν καί έπομί- νως δέν εχει τήν αίτήν εύφτ.'ίαν. Ή γυναΤκα .είναι έπίσης ίο^υρα είς τόν τρόπον τής σκέψεως τόν ιδικόν ■ της, όπως ό άνδρας είς τόν Ιδικόν |του τρόπον τοϋ σκέπτεσθαι. «Ή γΐ'- ναΐκα, γράφει ενας ίερ<>αμένος, εί¬
ναι συγχρόνως ανωτέρα καί ν.ατ<ϋ- τέρα τοΰ άνδρός·». «Ή γυναΐκα δέν ?χει φαντασίαν^·, γράφει ςνας οίλ- λος. «Τό παρατηρούμεν αίτό, προ- σθϊτει ό άναγνώστης αντός, όστις φ«ίντται ότι είναι νεχ'ρολόγος, κιαί είς τα ΝοσοκομεΤα. Ήπαριίφρων γυνί) εις τό παραλήρημά της δέν έπινοβΐ τύτοτε, δέν δημιουργεΓ τί- ποτε διά της φβντασίας τΐ)ς». Γ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ -■> <■ - 1928 ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928 ηΟΛΪΤΕΛΕΣΤΑΤΟΝ - ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚΟΤΑΤΟΝ - ΟΗΕΙΡΩΔΕ2 Είναι ό άπαραίτητος σύντροφος κάθε 'Ελληνικής οικογενείας ή άτόμου, έπιθυ- μοϋντος νά εύρίσκηται είς επαφήν μέ την πραγματικήν παγκόσμιον κοινωνικήν, ε¬ πιστημονικήν καί οίκονομικίγν εξέλιξιν. Είναι τό πολυτιμότερον Έγκόλπιον κάθε άνθρώπου, οίασδήποτε μορφώσεως και τάξεως, διότι περιέχει τόν μεγαλείτερον θησαυρόν των άνθρωπίνων γνώσείον- ΣΕΛΙΔΕΣ 448-ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΑΙ - ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΑΙ ΜΕ ΑΠΕΙΡΙΑΝ ΧΡΟΜΑΤΙΣΤΩΝ ΕΙΚΟΝΟΝ Διά νά μή μείνη κανείς χωρίς νά τό άποκτ»']ση, ο')ρίσαμεν την τιμήν τού είς εν Δολλάριον μόνον, μέ επί πλέον τα ταχυδρομικά τέλη έξ 25 σέντς. Η ΣΤΕΡΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΑΣ "Οσοι δέν τό άπεκτήσατε άκόμη, σπεύσατε νά στείλητε άμέσοος την παραγγελί¬ αν σας, διότι έλάχιστα άντίτυπα εχουν μείνη. ΕΠΟΦΕΛΗΘΗΤΕ ΤΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΝΑ ΓΙΝΗΤΕ ΚΑΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕ- ΓΑΛΕΙίϊΔΕΣΤΕΡΟΥ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΚΟΛΟΣΣΟΥ ΤΟΥ 1928. Ταχυδρομήσατε σημερον τό παραπλεύρως δελτίον. Ι ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ ΗΕΚΑΙΛ) ΡΚΙΝΤΙΝΟ δΥΝϋΙΟΑΤΕ 2611ι δΐΓββΙ, Νετν Υογκ, Ν. Υ. Άξιότιμοι Κϋριοι:— ' Σάς έσωκλείω δολλ. 1.00, επί πλέον καΐ τα ταχυδρομικα τέλη, η όπο- στείλατέ μοί Ο. Ο. Ώ., τό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928, μέ τήν συμφωνίαν δτι εάν δέν μείνω τελείως εύχαριστημένος θά σας τό έπιστρέψω έντός δύο ημερών καΐ σεΐς υποχρεούσθε νά μοϋ έπιστρέψητβ τα χρήμοτά μου άμεσως. "Ονομα Λιεύθννσις..............................·.......................... Πόλις ......................... Πολιτεία ......................... Τα ταχυδροιιικά τέλη, ήτοι 25 σίντς ίι' έκαστον αντίτυπον, είναι είς 6ά· ρος τοΰ άγοραστοΰ. 'Αναλαμόάνομεν νά τό ταχυδρομήσωμεν ημείς, διά λο¬ γαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μέρος τοΰ κόσμου. 3

20
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΙΌΥΣΤΟΥ, 1928.
Τό 6ράδυ εκεΐνο καθήμην στήν
^ Ξράντα, άπολοτμ&άνσυσα την ήρε-
μη ώαορφιά τής νύκτα;, δταν δΰο
κορίτσια πέρασαν άπό τόν σεληνο-
ψωτισμένο δρόμο. Τό μεγάλο, πα¬
ληό μόν σπίτι είναι άρκΓτά μακρυά
άπό τόν δοάμο, άλλ« οί νεανικέ;
φωνές των εΐϊΌαναν καθαρά ώς έ-
μένα. ■ .
ι «Ή Δΐς "Λμπερ "Αλλερτον :
εδα>, εϊπε ή μία. «Λέγουν δτι ήταν
§ πειά ώραία νέα τη; πό?.εως».
( «Τό ξέρ<ι> — είπεν ή σλλη —-· εΐ-
γαι άκόμη άρκετά ώμορφη, άλλά
μβραιιένη. Λέν είναι παράξενο νά
μή ερωτευθή ποτέ ;*
«Νά μή ερωτενθώ ποτέ!» Έγώ,
|ίης οποίας ή ζωή κατεστράφη άπύ
|τόν ερωτα, 9πως μιά ειρηνική κοι-
||ιας καταστρέφεται άπό την καται-
γί.
Ι 'Ήμην μοναχοκόρη ενός πλου-
'σίου δικηγόρον μια; μικράς πόλε¬
ώς. Ή μητέρα μου απέθανε δταν
ημην δώδεκα χρόνων καί ή Οεία
-"Εμα, ή άδελφή τοϋ πατέρα, ήλθε
νά ικίντι μαζύ μας. Ή θΐία "Εμμα
|ητο μία καλή γνναΐκα, αγαθή. άν
>ίαί αί·στηρά, άλλ' ήτο μία άδιόρ-
'9ωτη. φλύαρη καί τρομερά καχϋ-
}ποπτη.
*Έμε8α — εΤπε στόν πατέρα ε-
!να βρίίιδυ — ότι κάτι ξένοι εχονν
αγοράση τό κτήμα τοϋ γερο - Γουΐλ
λετ. Τό οναμά τους είναι Βίσερ
ναι ερχονται άπό τό Ρίτσαοντ, ]3α.
'ΊΕααθα ότι ·9ά άρχίσουν· μία νέα
!&7τηρεοια λεωφορείων, νιά όλόκλη-
'ρη την Πολιτεία. Τρ·έλλα. αύτό!
-ΊΕχουν δΰο άγόοια, ενα δεκαεπτά
5ίαι ενα δώδεκα χρόνων. "Εχω Ίδη
ή γυναίκα, καί αν ιιέ ρωτήση.
λλί άύ έ'
τοιον ρόλον στΐ)ν ζωήν ιιου, ποΰ θά
ιιέ ρν.αμνε νά δοκιμάσω τόσον π»-
νον καί αγωνίαν.
■ίνΕλα, "Αμπϊρ, πηγαίΐτ)Μΐενϊ>,
είπεν ή θεία "Εμμα άπότομα.
«"Ω, άχι, δ'ις "Α7Λερτον», 5ιε-
μαρτιρτ'νβ·η ή κ. Βίσϊρ. «Άφήστε
τόν Λάρρυ νά ΐτάρη την ά·η!'ΐάν
οας εξο> νά τής &ί§η τόν κήπον.
Είναι άλήθεια άρν.ετά ώοαΐσς».
■Β&ίστασα. ά)1' ή θ?ία "Εμ· ι α
ξανοΐβυ&ίΌ'ΐΗ^κε στήν πολυθρόνα.
καί ό Λαιρρτ» μέ επήρε μαζύ τού.
«Λέγε με Αάρρυ — μοϋ είπϊ -—
καί θά σέ λέγω "Α·.ιπνρ».
«Ά^ιπειρ'» 'έπανέλαιβε. «Τόσο ώ-
ραΐο δνομα! Σοΰ ταιριάζει. Τα μά-
τια σου είναι σ<ΐν τό ηλεκτρο. «- νΌΐκτόχρυσα, μέ 6α9ειές σκιές. νΕ- στί]ν παροΐδοσι. <χ>>λά σχεδόν πάντα
μέ εσ^ερνε στό σπίτι.
Σχεύόν πάναα μέ ε.τερνε στοΰ;
χορονς τοΰ σχολείου. Άλλά ποτέ
δέν ήξευρα, ώς την τελευταία
στιγίΐή, αν θά πήγαινα στόν χορό
η οχι, γιατί ποτέ δέν επρρνε τόν
κόπο νά ιιέ προσκαλέστ» ργκαίοίος.
"Ηρνετο απλώς στό σπίτι όταν ό
χορό; ϊΐχε πειά αρχίση καί τό θτ-
ωρονσε βέδαιον ότι θά τόν π&ρί-
μενα.
Κάποτε, θτμοίήιαι, 7(ταν ?νας
Μαγιάτικος χορό; καί ίΐχα ενα
νέυ ςρόρεμα, ενα ηράρ^μα ποϋ εμοια-
ζε μέ ρόδινο σϋνΛ'εφο. 'Υπρ&Ετα
φι·σικά, ότι ό Λάρρυ θά ηρ'χίτο νά
μέ πάρη, καα εΐχα άρνηιί·η δνο
προσκληθείς άπό δνο άλ).α παιδία.
δεσμο άπό τό κεφάλι τού καί εΐπε
ότι θά ήρχετο έ'δώ. Ό γιατρός λέ¬
γει δτι πράτίΐ νά ρθητε. Είναι σο¬
βαρόν!»
Φυσικά, π?ϊγα και ηί>ρα τόν
Λάρρυ πολΰ ωραίον καί άχρόν μέ
ματοοαένον έπίδίσ{«ον στό κεφαί.ι
καί [ΐέ άστράπτοντα τα μανρά τού
μάτια.
«Άγαπημένη μου, — μοΰ εΐπε
— μπθΓίϊς νά πάρτ); τό κεΌ,ιάλι
μόν καί νά τό "/.τυπήσβς στόν τοΐ-
χο!»
Τό φθινόττωρο έκεΤνο 6 παττριας;
άπέθανί καί ό Λάρρυ εφνγε νιά
τό Κολλέγιον. Πέρασα Γνα πολί·
δνστυχισμένον χρόνον.
Τα γράμματα τοϋ Λαρίου &έν
&όί ίκανοποιητικά, καί
^ή γ,
{►έν είναι καλλίτερη άπύ οσο έ'πρειπε
^να είναι. Βαμμένη ν.αί ντυμένη
3>αν νά είναι ή κόρη της».
•, Τό άλλο άπύγευμα (ϊτολισθήκα-
•με, ή ■Φεία "Εμμα μέ τό μαΰρο με-
γα'ξωτό της φόρΓ.μα κιαί έγώ μέ ε-
γα άνοικτσπράσινο ό'ργανδι, ν.αί ε-
$»α μεγάλο, ροδοστολισμένο ι|'άθινο
ϊθαπιέλΛ,ο, καί έπήγαμε νά ίπισ/.ε-
φθοϋμ^ τούς Βίσερς.
•. Μία ύπηριετρια, μέ λιενκή ποδιά
]κ)αί σκούφια ήνοιξε την θύρα —
|ίιά και-νοτυμία γιά την μυκρ-η μας
όλ
ι > «Τί πόζα!» μουριμοΰ'ρισε ή θεία
^Εμιια, ίνω άκολοι*3οϊ·σρ την νπη-
^έ
1 -Οί Βίσερς δέ ν είχον άκόμη τα/.το
^οιηθη- Μεγάλες γ.άΰΐζ καί κιβώ-
"Ι^α γί'ιιιζαν τό δωμάτιον. Άλλ' όλα
ΪΠ/ό σπίτι των μοΰ έκαμαν την εν¬
τύπωσιν ότι ήσαν σπάνια, έξο>τικά
^νοητευτικά. Τα άπαλά Άνατολίτι-
ί(α χαλιά ποϋ ήσαν σ'/ορΐπκτμένα έ-
'Βω ν.ι' έκεϊ ό πελώριος χάλκινος
ΪΒούδδας, τα μεγάλα Κινέζΐ/Ό 6ά-
%α καί οί δφ&ονες ΐταράξετες λάμ-
^αες άπό πορ·σελάνην Γι χαλκόν.
Ή κ. Βίσερ μας εδεχθη φοροΐ-
'ο*α ενα )&ραϊο βερυκοκί νεγ7ί>.ιζέ,
ίΤθϋ αφηΛΐε νά φαίνεται μέγα μερο;
,το{; γΘμάτου, μιελαίχροινον λαιιιοΰ
Της. τΗτο μιά ειμοι.χτη χαι'νη γμ-
>«Τκα, αφ-9ονα πσιΐδραιρι«ηιενη, κα-
ΐά τ·ήν σι>νήί>εια τού Σάουθ καί
3α γυώιστερά, κατιτμαυρα μαί^χά
ΐης ήσαν κτενισιιένα Οαιηιάσια —
ίσάν νά επρόκειτο νά {<πάγτ) στόν χορό. "Ηκουα γοητημένη, τί)ν σι- γαλή, τΰ^ονσία φο>νή της, τό φαι-
δρό της γελοιο («γέλοιο σραπίνας»
^ϊπε κατόπιν η ΰεία νΕιιμα). Έκ-
ΤΛ»ίτησ·ρ ενΐι κονοΌυνά&ι άπό σκαλι-
στό έ)^φαντοκόκκαλο καί είδοποί-
Ιτκτρ την ί»πηρέτρια νά φέρη τ«
ϊσάϊ. «Πτς στόν κ. Λώρανς Λ'ά κα-
Χ5η τής; είπεν.
Τόν εΐδα νά κατεόαίντι' νψηλός,
έ ά7
«Ό γυιός μου, Λάρρνχ, είπεν ή
& Βίσερ. «ΑΓ μικρούλη μόν, —■
*τοΰ εΐ-τε χαμογελώσα — τώρα ποΰ
ΐ'ώρισε; την δί?α "Αιιπϊρ, θά πα-
[,ς πίσω δσα εϊπες, δτι δέν ΰπάρ-
)υν όχιορφα κορίτσια ίδ·:ο».
«*Ω, βεβαία τα πϊ'ρνω πίσω»,
«υτ€ν ιέκίΐνος, μέ ενα χαμόγελο π»ΰ
Ιαφησε «χ φανονν τα κιίτασπρα ί>όν
τια τον. Ύπεκλίθη μπροστά ;.ιον
μέ τρΛτον, ποΰ ιιέ εν.αιιε νά νομίσω
δτι μέ είρο.ηνϋετο, καί ενοιιοσα δτι
Ιγινόιιην κατακό/ϊκινη.
Καί έ'τσι έγνώρισα τόν Λο>ραν;
Βίισεο, τόν νέον ποΰ Οά νπαιζε τέ-
ιτήγα, καί ηδρβ τόν Λάρρο χολί» ώραι όν καί ώχρόν...
λα έδώ». Μέ ωδήγησε στό θερμο-
κήτπο.
«■Θέλω νά σοϋ τριαγουδήσω,
"Αμπερ!»
«Ώ. οχι!» εΐ"α καί ('ιπισ&οχα')-
σα. Έκεΐνο; έκάβηοε σ' ίνα μικρό
ΜΡρήτ/Λ. κοντά μου καί πηρε τα χέ-
ρια μου στά δικά τοΐ'.
«Γιατί ^έν θέλοις-νά τραγουδή-
σο> »
«λέν — δέν — δίν ξέρ'ο», έ-
τραίΛισα.
«Έγοό ξρΰρωϊ·, μοΰ είπε, ένω μέ
έκντταζε κατάματα καί ήρχισε νά
γ
«Άν σέ τί> Λω, 0ά ελθης,
»Άν σέ τό πώ, θά φί>γΡί'
λ-Είσαι δική μου, καί σέ πέονω
»Μές στήν καρδιά μου, καί στό
σ'π'ίτι μου.
>;Θά σέ κρατώ πάντα σΐρικτά,
»Δέν θά σ' αφησω ποτέ νά φύ-
γης,
χΕΓσαι δική μοί· καί σέ κατέχω
>/Όσο οαστάζει ό ζωή μοί».
«Τό πιστευεις αύτό;» μ>: ροπησε.
«Τό — τό πτστεύοκ, εΐπα τρο-
μαγμένη καί έκεΐνο; μέ τράβηξε
κοντά τού καί μέ φίλησε στό στό-
ιια. Πόσον κα?.ά την Λυμοϋμαι —
την ημέρα ποΰ ό είρω; μπην.ε στί]ν
καρδιά μου. στό μικρό ήλιοσ/ωτι-
σμένο θερμοκήπιο, πρίν άπό τόσα
χρόνια!
Κατόπιν ανοιξε τό σχολειό καί
εβλεττα τόν Λάρρυ κάΐθε μερά, Ή¬
το τελειόφοιτος καί έγώ μιά τάξι
παρακάτω, ώστε δέν Ιβλό
"Οί?ι.η Την ήμέρα περίαενα άνυπό-
ιιονα τόν Λάορΐ'. Ώς τάς 8 τό
βοάδυ δέν είχε άκόμη φανή, άλλ'
έφόρ'οσα τό καινούργιο ιιοα» φόρε-
μα καί περ>ίυ.ενα. "Ειγινρν ή όόρα 9.
10'. άλλ' άκόμη ό Λάρρυ. ΚόΦε
νέα ποΰ είχε καετήστι μόνη. ντυμένη
ενα καινίιύργιο, ,οραϊο φόοε{ΐο:. καί
πϊριιιένει καποιον νά έλθη καί νά
την πάρη στόν χορό. θά καταλάΰ»)
τί ύ-τέφερα.
Στό;; 11 άνέΤδηκα στό δθΜΐάτιό
μόν, έ'ογαλα τό α>όρεμά ιιου κάί τό
έκρειιασα καί έ/.άθη'σα στό πΐτρά-
ίΗ.'ρό αου. «Λαρίου Βίσερ — ι|ίΐ9ΐ'-
ρισα, αέσα ά.τό σφιγμένα ί)όντια —
εχω τείλειώσει μαζΰ σου! Δέν άεί-
ζίΐ;!» Καί έκείνη την νύκτα άπο-
κοιμήθηκα μέ τα δάκρνα στά μά¬
τια.
Άργότεοα εμαι&α ότι είχί πάριι
στόν χορό μιά ξένη.
Επί αία έβδομάδα δέν τόν εΐδα
καί επειτα ή μητέρα τού μέπροσε-
κάλεσε στό σπίτι τ'ον. Ό Λάρρν
'είχε πέστ) άπό τό Γζλογο καί ρίχε
τραΐ'αατισθή σοβαρά, καί |ΐέ φώ-
ναζε διαρί/.υός.
«Πήτέ τον ότι δέν μπορώ νά
ε?.θω^-, άπι'ρτησα ^»υ^οά,
Όί.ίγα λεπτά άργότεοα. ό Τσέτ,
ό μικρος άδελφό; τού λάρρυ. ήόλθε
στό σπίτι. 'ΕγαίΛΐτο τρομα-^ιένος
καί εκλαιε.
«"Ω, δίς "Αμπερ, σά; παρακα-
λώ, ^άτε στό σ·.τίτι! Ό Λάρρυ εί¬
ναι πολΰ ασχημα. "Οταν ακονσί ό¬
τι δέν θά ερθήίε έτρά'6»|ξε τόν επί-
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΒΙΟΗΑ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1914
Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασκαλία άτομική, Άγγλιστί—'Ελληνι-
στί, παρ' Άμερικανίδος, κάτοχον τής 'Ελληνικής. Άνοικτή" άπό 10
π. μ. εως 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ Ανε. (Μεταξύ 40—41ης Όδοΰ) ΝΕ%Υ ΥΟΒΚ
όταν ηρχοντο. "Οπως πολλοί ζοτη-
ροί ανθρωποι. δέν είχε τό χάρισμα
νά γράφη καί.ά, καί τα γραμματά
τού ήσαν τνπικά, ξηρά. Ήσθανό-
μην μιά ζήλίΐα γιά δλα τα αγλχι>
στα κορίτσια ποΰ θά Γγνόρι^ε βε¬
βαία ό Λάρρτ. Είς τό τέλος, επει-
σα την θεία Έιιμα νά ιιέ ά<ρΊ'ισρ νά ύπάγο) στό Γδιο Κολλέγιον. Ηγωνίσ9ην σκληρά γιά νά την πείοχο. άλλά παρεκάλεσα τόοον, καί ό θάνατο; τοΰ πατέοα μέ είνε κα- ταοα/^τ) τσοον, ωατ$ στό τέλος, μοΰ εοοΜε την αδειαν. Ή ζωή μου στό Κολλέγιον δέν ήτο πολύ ευτυχή;, διότι πενθοϋσα άκόμη. Δέν μποροΰσα νά νπιίγω στους χορονς καί ό Λάρρυ "πεονε αΐ'τό ώς δικαιολογίαν, γιά νά πη¬ γαίνη μέ αλλα κορίτσια. 'Εφ' όσον δμως δέν έ'περνε πάντα την ιδία νέα, προσπαθ,οΰσα νά μή στενοχω- ροϋμαι. Ό Λάρρυ έφαένρτο πολΰ περήφανος γιά μενά, καί εφερνε δλους τού; φίλους τού νά μέ έπι- σκεψθοΰν. καί τούς προσέ'βαλλίν, άν τοί.μοΰσοτν νά μέ επισκεφθούν δευτέραν φοράν. Την τελευταία 6ραδυά τοΰ σχο- λείου δ Λάρρυ καί έγώ έκατ>τ]με·θα
σέ ενα μικρό, πετεινό παγκάκι, ίπχϊ
νω σ' ενα λόφον, καί κυττάζαμΐ τον
ηλιο νά διότι.
«νΑ|ΐπερ, — μοΰ *πζ — ό θαυ-
μάσιος χρόνο; μα; εχει τελειώστ).
Δέν {«ποφέρω τό τέλος τού. Τό ΰπο-
φέρεις;»
«Άλλά θά ε?>θτ| κι' αλλος χρό-
νος», τοΰ είτα.
«"Οχι, αί·τό; είναι ό τ??.ευταίό;
μόν χρόνο; εννϋ. Τοΰ χρόνον, θά
ύπάγω στήν Ίατρΐκή σχολή».
Εγύρισα στό σπίτι καί κμεινα.
Εϊπα· στήν ύ^εία "Ειιμα π/υς οέν θά
ξαΐ'αγυρνοϋσ'α στό Κολλέγιον.
Καί εξαχρνα ή/·θε τό μΐγάλο κα-
κό. Σνν)'}ντ»}σα την ΜοΛ Ντούαρ
στόν 6ρό(Λθ. «Τό ξενρεις πώς ό
« Ω, ναί. τόν
τ^α>ί μ.τροστά ί(ιυ τ
Ηταν με την Καίτην Μ
^Λενετόλμησανάάπα
γι<ρισα καί εφιη-α Έμιΐα ϋταν ν · «'^αί'νϊσαι άρρο^ «^Εχω κεφα},ό;τονο» « Ακονσε αΰτό - "Εμ|ΐα, καί μοΰ Γδειςε χ1 ?0δα. «Ό κ. Λώοαν; βϊ στρηΐΐ σήμερον τό από4 Σικοο/ον, άφοΰ διήλτ>Λ Λ
μάδα πίνησίον των γον?ών
κ. καί τής; κ. Ρόλαντ Βί0
Π αϊν Στρήτ».
ναι; — Ηκολούθησε ή
μα. Νά ιιείνη μιά όλόκλτϋ
μο?δα καί νά μην έ7,θη
Τι νά πή;. ήταν πάντα Ι
Δέν εχασε; καί πολι'».
Κατώρί^ωσα νά χαμ
άνέβηκα έςταΛ'ω.
'Από τότε ρίχθ .,..„ .,
<τηιν κοινωνική ζωή. "£« ί)ιαφ>όρθ)ν λεσχών, γαΐ ημ',
στά; διαον.εδάσεις. "Ημπ
καη μόν ελεγαν δτι ρμηνίΐΙ
άπό κάθε αλλη φοοά, ΟΓ
μέ τρίγι,'ρνοΰσαν διαηχώί
ί.'εθάορυναδλον;. "Εταιζί
οτικά τό παιγνί&ι τοθ ?|
δι·ό - τρείς καί επειτα
6ρέθΐ}κα όρρα(6ωνΊασ[ΐέν.
Γοι·(7;ρ»ρεν Σίλλερ, τόν έ>4
έφηΐίερίδθ; μα;.
Οί Σίλλερ ν>σον μία πι
λή οϊκογένεια. καί ο Ρουω|
ωρεϊτο ό καλλίτερος γα
παχεοας τού ήτο τραΐΕ
πλουσιώτατος καί μιά ιιία
ώρρεν θά ήτο άπό τού; ™
ρους άνϊρώπου; τής ]
"Εγινα τό κέτρον ,'ορτώ»
οΐκίδάοΐεΛίν καί επεισα τί
μου δτι ήμην ευτυχή;. ΉΙ
μα ήτο πανευτνχή:.
Ό Γοινόρρεν ήιΐελ
γάμος άμέσως. — «Δεν Ι
ήσΐ7.ο;, παρά ιιόνον δτιΐνΙ
λείοκ δική μου».
Μία μερά συν ήντηοα
σερ στά καταστήιιατα.
«*Ω, "Αμπερ, πόσον 3.
σέ βλέπω. Έμαθα ότι ιΐαΐ
θί·; νρι'ιγορα. Ή εΰτιχία
ριάζε'ι πολϋ, άγαπιιτή μ< Βίλλερ είναι πολύ τνχ οεις δτι ό Λάρρυ ερχετα Φόβον) ιαχ δτι ή είδηοιςΊ τόν ταράξη πολν. Φι«πκα| λάώ^ άλ?ά ό ληάπαώο^ άλά μ ώ, 6ιάζ?σαι; 'ΊΙα νά μ< όσω θά είναι έ.δώ ό Λ«9ί Τόν σΐ'νήντησα στό άι| την επομένην. Πόσον άυι'τνατο; ?<) σδν νά ζοΰοτ μιά α Γουωοιρεν ήτο ^ολυ ι· τώρα.*'Αλ?ά τό χ«μ^ ί'ΐχε άλλάξη. Κί·χαοισττ' λν'δτανίϊσα δτι ή ψ^ ετρεμε, οταν τόν ρώτησαΐ «Θά μεήτις Λολϋ δδοΛΊ «Μόνο μιά εβδομάδί σωτερικός Ίατρός τώρα πορώ νά μείνω πολν. 11 νά σέ ίδώ;» «Λέν ϊει'ρω. Ε·!101 Βλέ|ό μ^ τόν Γοι·ωροεν ^ σέ δΰο έβδομάδε;.» Μιά φλόγα ά""1 λαμψε στά ματκ πανδρευ&τ}; τόν γά. αν εχχΐ, «Πολν πονσιάζει κείνη την νύκτα. πο?νύ ώραίο */·"1 ε τον δείξω τί εχαοϊ. άπό ροΰζ, ^α νπερηφ«νεια ότι χραιμη δταν τον Α _Είναι -·"""■ θώ έδώ ε(ΐς

1928.
ΣΤΟΛΟΥ Μ ΑΣ
ΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤ Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ- ΥΠΟΒΡΤΧΙΑ1
. _ . Λ... .._._ _1 ——————————___________ Τ
: την
;ΐοι
μας ά-
προσοχή τοϋ
πρός την ένί-
οτι -οί; μας μέ νποβρύ-
χα ίη'-ο κύρια μίλήματα
ΜΜ·ν άμνντικών μας
ι·,Τ,ν. Ό μεγάλος πόλε-
-[. την ΰπεροχήν των
νκον οπλων, υπέρ την
τ,, τίιν θάλασσαν. Καί
π]ς, ινίό σνζητεΐ περί
π',σιιοϋ είς τά διάφο-
η/υ. συνίδρια, παράγει
■ οάνμα: «Εάν έπιθυ-
ν παρα0κ£υά£ου Λρος
-',: ιιας είς τα άερο-
ΐ, τίίευταίως περίλαμ-
ια των άποτελεσμάτων
ΊΠ'/άαιν τοΰ ίναερί-
-τίρ την Μεσόγειον.
ίίμως εύτυχύς καί
ν.τι^ι'Γ/ια. Άπό μσκροΰ
οί ιΐΗΐΊΗΐατικοί τοϋ ναυτι¬
και τάτλΐ]ρώματα έκπαΐδεύ
ΕΪδι/ιϊ: είς τάς μεγάλας
ί£ >τερικοϋ. Αυτήν την
πάνοπλα είς χεϊ-
α ΰποβρύχια σκά-
ρμημέντί ιά τα δνόματα των
ιϊτότο ",ητών ν.αί νατμάχων
οτί'ηα; Ίστορίας ιιας, τόν
Λΐ|ν» /αί τόν «Παπανικο-
_, χατασνρνά'ΙθΛται δέ είς τό
|{ι καί τέσαοα άκάμη δμοια
μάς ιαοαδοθοΰν βραδάι*-
άπό μνθολογικά
τοϋ θρύλου των έλλη-
1 <}α/ ασσών: ό «Τρόπον», ό ϊκος», ό «Νηοεύς» καί δ «πίΐ'ίΛ Είς τό μεταΐ&ύ, είς τόν ιταθμ°ν γίνεται μία όλόκλη- Α^ίοοία εγκατάστασις &ά- τών {ιτο6ρΐ7.ίων μας. σύμ- πρό: όλας τάς ύποοΊείξεις |βί)μ£ρηίν έπιεαημσνΐκών ά- Ιη τού «Καχσώνψ θά ιτ τή αττόγενμα μία συγκι- τελετίι. ε1ς τήν οποίαν ε- Μ»οσΛ)|θΓ| οί έπίσημοι: θ' "™ι<|ί; ή σημαία τοϋ σκάφους, Φ'έτ> ίδιοχείρίος άπό τά
"α τής; Λειβαιδιας, της ί-
Μ' πατρίδος τοΰ θριΑικοϋ
.ου ινατσωντ}, τον τίρωος
ΙΛνεντοσίας μας. Καί υΐεθαν-
Κνριακήν, τα δύο μας
- ΰ «ίΚατσΐώνης» καί ό
θά
κάμουν την
άά ή
ιςέτΕίδειξιν κατά μήρως
. Ί-'ής παρα>Λας τοΰ Σα-
^έτ/Τίλοΰντα γΐ|ΐνώσια κα-
ενώςαον τοϋ Κοίνον.
τάξε(ος ε·καιρία
ξ
ετσι
τό λαϊκόν
^ τα πολεμικιά οργανα
*αί νά δοκιμάση την
ι τΊ'υν ύπε>ρη(ράνεΐα ή
συν
γειδηισιςτ. Ό ίλληνικος
νά( γνωρίζη καί νά
τρόοδον ποΰ σι»ντε-
11 τού, νά παρακολουθϊί,
^ΙΥι
ν τοϋ Κράτους καί
= τοϋς παλμσύς τού
μό·ον
_ συνό-
.ΕνιαιΛν κατεύθννσϊν «αί
1 ή πεποίθηισις έΐπί
'ζ άπέναντι των μν-
Τό μέγα μονοπλάνον Γκρέτερ Ρόκφοοδ, τό οποίον ώς έκ τοΰ μεγάλου βάρους τού κατέπεσεν ολίγον μετά την ανύ¬
ψωσιν τού δια μίαν πτήσιν είς Στοκχόλμην, φαίνεται έδώ ολίγον μετά τό άτύχημα. Οί έπιβαίνοντες αύτσϋ έσθησαν
ώς έκ Θαύματος.
σωπα καί πράγματα ε^ουν γίντι
άγνώοιστα άπο την νέαν μεταβο¬
λήν. Ένα όλόν^ν,ρον κτίριον εχίΐ
δΌ Β Τ δ
διατιεΌτί Β™ τα γραφεΤα τής διοι¬
κήσεως 'ύπο'βρνχίων μέ αρχηγόν
τόν παλαιόν καί διακεκριμένον
π?Λίαιρχον κ. Δευέστιχαν, μετά τού
όποίου οττνεπλεύσαμεν άπό τόνΐΐει-
ραιά μέσα είς μίαν τεαραχώδη
θάλαισσαν τοϋ στενοϋ της Σαλαμΐ-
νος καί, περιερχόμενοι άπό τό
άτίθασον κϋμα, ΟΛΐμγήσθημΕν
μέ θλΐψν έν^δόξχον άναμνήσεων πε-
ρασμενΐι>ν ημερών.
'Η βάκης των ΰποβρνχίων είς
τόν Νανσταθμον απέκτησε καί
προκυμαίαν της, μίαν χωριστήν
αποβάθραν, κάτω άπό την σκιάν
των πεΰκων, μέ κρηίπι δώματα καί
κπνϊ&ια άπό μαίτόν-άριιέ, μέ ι¬
διαιτέρα οίκοδομήμ'σΐτα μτβτανο-
στασίων καί δλα τα άπαιτούμενα
διά τόν μεγάλον ττρς π'ρορισμόν.
Ή «Άμφιτρίτη·», ή πα?ναιά θαλα-
μηγός Γεωργίου τού Α', πού εΐ-
χε μΐετκίβληθίί κατά τους πρώτονς
πα?Αιοι»ς μας είς π?Λ)τον νοσοκο¬
μείον, έλλιμενισμένη τώρα, χρη-
σνμεύτι ('ος μόνΐ|.ιον κέντρον ό?ιθ)ν
αυτών των κινήσεων. Καί. παρα¬
πλεύρως της, σάν δ-ελφίντα ποϋ
εχουν 6γη νά στ^'ώοχη.'ν στούς
άφρους, άραίγμένα τα δΐΌ νποβρΐ'-
χια, ό «Κατσο'>νης» καί ό «Πα-
πατ3'.οΙλής?>, δέχονται τίς φροντι-
δες των πληρωμάτων τονς—νΰφιες
φρε<Λ>τοίι.ουσμενες, πού τίς στολί-
ζουν καί τίς τρατγου&οϋν.
Καί τά δύο είνε εντελώς δμοια
μεταξύ
ε ς μ
πανομοιότυπα. Ανο
ό
λεπιδωτά νοροχαρη, μοί/ροστενα,
-η-ϊ,ίηηΐίττη τίνϋ βι>θοϋ. Ιτοιαα να
ύποβρύχια. Καί
μην
ϊα- 'ΡρεΐΛ
; ν
ηης
μ' ?να φα-
δέν π«ρουσιάσθη
πολύ
Καί
παρττνοοον
ί ^ί σέ
μέ
νομΐζομϊν
? ό
τό
τά
«σιν
ν ^ ς ?
περα ως
ιασμοϋ των κατα-
πλάσματα τοΰ βυθσϋ,
όρμήσουν σάν σαίτες καί νά κατα-
δυθσϋν. Τό έκτόπισμά τους είνε
605 τόνν<ον έν έπιφανεία καί773 έν νποπλεύσει, καί ή ταχύτης των 9 μίλια τήν ώραν έν ύποπλευσϊΐ καί 13 3)2 εί ςτήν επιφάνειαν. Εΐνε έφωδιασμένα χαθένα μέ^εξη τορπιλλοβητικόύς σωληνα:, πού ξε- χίορίζουν σάν παρθενικοί μαστοι, άνα δύο στήν πρΰμνη καί άνά τ?σ- σαρες στήν πΚώοη τους. Κπισης εχουν καί άπό ενα καΛ«νά·κιτων 76 πρός συμπλήρωσιν τοϋ οπλι- σμοϋ.'Άλά έκεϊνο πού παρέχει τη,ν έντ/ύπωστ τοΰ χι·κ«όνος: είνε το ε- σωτεριν.βν τους μέ δαηδαΐ?.ωδες και σοφόν στρίμωγμα των πολυοτχι- δών μηχανικών τονς ίγχιαταατα- σεων.' Καί θά κατέβουμε σε λιγο, θά χαχθοϋμε στό κυτος τονς, V άναπνεύσουμε στή οτενοχοορημε- νη τους άτμόΐσφαιθ«· Κνίβερνήτης τοΰ «Κ'στσώνη» είνε 6 άντιπλοίαρχος «. Άρβανηης, μέ ίπαρχον τόν πλωταρχην κ. Ζαγ- χαν, μέ τόν ΰποπλοίαχτ/ον χ. Πά- παγιάννην, τόν μηχ«νικον αξιω¬ ματικόν κ. Μαρίνον, αε αο^αα- τιστάς καί ααραΛ'χα άν^ρων πληρω- »α, ύΛαξιωματικών χαΐ η™0** πΐΌθβολητών καί πάσης αλλης ει- δικότητος. Ληλαύή τό πληρωμα α- ποτελεΐται άπό 30 άνδρας καί τεσ- σαοακοστος είνε ό απαραίτητον μάγειρος. Τό ΐδιο καί στον «Πα- πανιικολή», τοΰ όποίου είνε ό άντιπλοίαρχος κ- σαιράς, καί άξιωματτκός ό κ. Μπε- νάς, ΰϊτοπλοίαρχος. Σέ κάθε ύπο- βρί-χιον ίαάρχουν άπό 3 «φιλα- καί». δη?.αίι>ή βάρδια τής φροχ'ρας.
καί κάθε τέτοια βάρδια άπαιτεϊ
άπό 13 πρόσΐι>π!α γ>ά τό εί/.οσιτε-
τράωρον, ήτοι 39. Τό πΐλήροψα
δέν μπορεϊ ποτέ νά είνε οντΕ περυσ-
σότερο, οϋτε όλιγώτερο. Στά ύπο-
6α· τό παν εΐνε ύπολογισμένο
μηιχατιταΤχ:. ΊΙ κατάδυσίς των
γίνεται σέ 45 δευτερόλεπττα, ήτοι
σέ τρία τέταοτα τοϋ λεπτοϋ. Χέ-
ρια, στόαα καί μναλό δσΐ'λεΰουν
σάν άσπτραΐπή. Τΐποτε τό περιττον.
Καμ^ιία άπολιτως διαχοσΐιητική
λΐτπτομερεια'. Κάθ(Εΐ πορ^^ειψις
είνε κίνθυνος καί κάθε κίνδυνο;
σημαίνει θάνατον καί καταστρο¬
φήν.
* ν *
Ένα ύπο6ρύχιον διακρίνΐται ώς
σκάφος εί; δύο μέρη, τό ε'ξοπερι-
κόν καί τό εσωτερικόν. Αΰτό, δη-
λαδή, πού βλεποιιεν άπ' εξω. άπο-
τελεϊται άπο τά λεγάμενα «θιαλ^αισ-
σεριιατα», έξογκιόσϊΐς προίιΐριοαε-
νες νά γεμίζωνααι άπό νΐριο, ό'κντε
τό κΐπος νά βαραίνη καί νά -/«τα-
δΰεται. Τό φοβερόν είναι τό εσωτε¬
ρικόν τοιι, τό όλοστρόγγτ.ίΙο στεγα-
νό διαιμερισμα, χοορας παρά'ιτυρα.
πού δέν τό βλίίπει ποτέ ό ηλιος, καί
δ άηαχτφαιριικός άέρας τρα>πώνει
μέοΐοί μέ τό (ΠΛτνονόιιετρο. Κατε-
οαίνοινμε άπύ μιά καταπαν.τή, καί
είνε θαϋμα πώ κατορθώνουαε νά
μή μθΊΛΓζουροτθοΰμε καίθόλου. Με-
τά τό τ&ος τής έπΐ-σκεψεως 66γή-
καιιε εξω ποα.γματινΑ...άσπροπρό-
σοοποι. Συργιανίζοι>μ£ άπό τή μιά
δκρη εως την αλλη τό έ(.ΐ)βαδόν τοΰ
νπο6ιρυχίου κα'&' δλον τό μήκος
τού, διότι πλάτυς δέν έ'^ει τό ύπο-
βρι'·χιο. Μόνο ενας-εν«ας μποροϋν
νά κνκ?νθςχ>ροΰν οί ανθρωποι, γχα
άν ποτε κανείς πεση, γίνεται γιά
τού; άλλους έ|.ιπά3ιον άνυπέοίίλη-
τον. Άΐπό τής στιγμής ποΰ ρίπάτη-
σ« τό πόδι μου μέσα, ζωντανεύουν
μπροστά μου δλες οί τρειιερές βί-
κόνες άπό τό βιβλίον τά>ν πολε-
μικών άναιινήοΐεοιν ταϋ κυβερνήτοΐ'
τού ϋ 19» καί μέ καταλαμδάΛ'ει
παραίσθησις ότι πλέομεν κάτω άπό
την ατχυσσο τοϋ ώκεανοϋ.
Μία στενή, στενώταιτη /.ωρίδα
διαβάσεως είνε όλο-δλο το {<π»6ρΰ- χιο. Μία λωρίδα μϊ πυρετώδη κί- νησι άξιοχιατικιων καί ναυτών, για- τί τό ΰποβρχιιχιο είνε μϊΐχάνημα λΐε- πτότατο ποΰ άπαιτεΤ συνεχη παρα- κολσύθηβι, δοιΛειά ά>>ύπητη καί
προσεκτική, σι^ντήρησι των όργά-
νχον τοχι ■κάΦε δευηεροίί^πίΓθ. Σχό
πάτϊομα, στό ταβάνι, οτά πλάγια,
παντοΰ, έΚτΌπτόιιεθα σχεδόν σέ χι-
λιάδες άνεξιχνίαστες βίδες κα'ι σω-
λήνες καί διακόπτες, πού καδΐνα
άπ' αύτά τά άπαΌτράπηΌντα καί
μνστηοια-Λα πρΐοτ/ιιατάκια ύΊΤη-ρε-
τεϊ καί άπο ενα σοβαρά προορίσμό.
Άναπνεονιιε κάπως δνΌΤ/ολα. Φαν-
ΓΟζοιιαι τί θά γίνεται έν ωρα κατα-
δύσεως. Ύπάρχουν μΐποτίλλιες μέ
όξιτγόνον που άνανΐώνουν τεχνη-
τως τόν άερα καί ζωογονοϋν την
άτμόσφαιρα. ΊΒπίσης μέ άνάΐλογιες
μποτίλλιες εκκενώνουν πεπιεσμένον
άέρα, μέ την δύναμιν τοϋ όποίου
τό σκάιφος έλαιφρα·ίν€ΐ, διώχΛ<ει τα νερα άπό τά «θαλασσέριματα» καί Ή Κα Μποϋς χήθ« τοΰ Λήο Μπόβς, 30 έτών, φορτωτοΰ, ό οποίος έφονενθη £ ΧοΗΛΟκ— Ν- Ι., »ώ πβακτόρων της πβτοαπαγοοεύσίως, μέ τά τρία λ«ι~~~ ^^ της καί τόν άνδροδελςρόν της. τό σνίάφος άνα/δλ-εται σΐην έπΐΓ{ νει. Τά δωμάτια τώλ' άξιοχιατ κων είνε τρυπίτσες καί τά κρεί τάκια τού πληρώματος έ'χουλ' έ'£ο6 κονομηίθη κατα τρόπον πού δέν το^ φαντάζίται κανείς, άνόιμεσα σέ μιτνι χανήματα. !(< Τό κέντρον τοϋ νπ:ο6ρυχίου ί'χεξ τόν πνργον, όπου μένει θ>έ
νος ό κυβερντιτης ν-αί η
τό πάντΚάτω ακριβώς εΐνε ή
σις τοϋ υπάρχον, ό όποΓος ίκτελε|
ϊάθε διαταγήν ύπ' ευθύνην το
'Εκεϊ κοντά εΐνε καί τά πΐεσισκάπκ
τρία τόν αριθμόν. Τά μαγικά ύ
μάτΐα πηύ πιρο!βά7Λονν στήν οκρι
τής επιφανείας καί δείχνουν ύλ((
κάθαρα όλα τά συμβαίνοντα εί
τόν γνρω όρίζοντα. Δί'Λλα εΐνε
άσύρματος, ενας άσύρματος είς χ{
μή περαιτέρω τής τελειοποιήσεώΐ
τού, ποΰ δονλενει, ένώ τό σκάφθί
διασχίζει τους βυθονς. Καί τό ά
κουστικόν» ποϋ διακρίνει κ
ΐί|χον καί τόν προδί'δει, είτε (Ίχ
νω, είτε κάτω άπό τή θάλαο"σα
νεται. Σιγά-σιγά συνηθίζονμί κ)
στήν άτιιάσφαιρα καί άνοτπ"εου
νί Θηρία εΐ^ αί
έ
ρ ηρ
ναί Ντίζελ έσωτερικής
μέ τάς οποίας κινεϊται τό ρ
χιον. Έν ύποπλεύσει δι»(ΰς θ«τί
είς κίνησιν αλλα θηρκτ, τάς ήλεΐχ
τρομηχανάς τού μέ γεμάτοτς συα
σωρεχτάς, γιά την }δόι
των οποίων χτίζεται ?Εω ο^ή βάο
Νάθ έάί
τοϋ Ναυστάιθμου ή έγκατάοτασιί
τής φορτώσεως». Χάος πλη·ροφο
ριων ποΰ δέν εΐμαι
νος νά τό χΐαταίλάΐβω καί συνεπκΐχ
δέν τάς συγκρατώ πιά στή
μου.
* * *
Αντά είνε τά δνο μα
χια. ΚοχιοΐδκΛΐένα στήν έντίλίΐ
Μέ τό προσωκικό τους όλο άπό σ:π
γυμνασμένες στήν
ποϋ Μ εκπαιδΐύσουν
τοΰς («λλοτ.'ς έδώ.
σιγά-σιγ
' 0%. Δι
μέστιχας μοΰ λϊ'ει μϊιριν.ά λόγι
γεμάτα άπό ένθουσιαισμό:
— Τό ναυτικόν μέλί.ον τής Έλ
λάδος, μαζί μέ τά άεροτπίϊάνα, ί
στηρίζεταιι παρά αόνον εις τά χν
βρύχιοτ. Διότι εννοεΐται
έν γένει τοπικών συνθηκών ή δο< σίς των. Καί διότι ενα κράτος κρόν δέν άντέχϊΐ είς τάς δαπάν( ι»Ικτησ!εως καί συντ γάί?Λ)ν σκχοφων. Είτυχώς' ότι προσπαθεία μας μάς κανοποιητικώτατα άποτελέο^ιατο] έπιδόσεω.ς Άνεβαΐίννυμε. "!Ενα τσιγάρο θΰς στά χείλτι, κ;αθ<5)ς οί ούται ι λις βγοϋν στήν έπιφάντια. Δηϊι κάτω άπαγορεύεται Μπορεϊ νά προκαλέση Γύρ<α κίνησι εκκοχραντιικη άξι ματικών καί νΌν'των. Καί τά ·Υί νπο&ρύχια: καμαρίονοιη' διπλαρχιιμ να. ένώ τό κυματάκι τά χαϊδίύ καί τά σινοχορενει στά χέρια τού Είνε ή Έίλλάς ποΰ αιωνίως θά ρίξη τή δόξα καί τήν άοψή στή θά)χισσα. Μέ τό νανοΰρ<σιμ<ί των κχηιάτων διηγεΐται τΐηΐν !στ<Λ ρία της. Κ. ΑΘ. ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ Π0ΤΑΜ01 Είς ενα παραπόταμον τοϋ ΡήΊ νού παρά την Γκόμπλεντζ ενας ά νόματι Μπόρετς, ένώ έλούετο εύ« ρεν εί; τόν βυθόν μίαν φιάλην καμ·. πανίτου. 'Ενθαρρυνθείς άπό τό εΰ< ρημά τού αύτό, έκαμε καί αλλη| βουτιά καί όταν εξήλθεν έκ τοϋ ΰ)ί δατος «κράτει ά71ην φιάλην. Έ κίμασε την μίαν επί τόπον, καί θεν ότι περιεΐχεν οίνον πρώτης ^ ξεως. Ό Μπόρετς είδοποίησε τοΰςΐ φίλους τού καί έκτοτε παρά τή^ όχθην τοΰ παραποτάμου δσοι ήμ| ποροϋν νά κάμουν βουτιά διέρχονί ται την ημέραν των άλιεύοντες φΜ όλας καμπανίτου, αί ^οϊαι κΐε«| νοΰνται επί τόπον. Ή άστυνομία; την τρίτην ημέραν απεφάσισε ν« επέμβη, άλλά μέχρι της ημέρας έ^ κείνης είχον έξαχθη πεντακόσιαι; φιάλαι καμπανίτου έκ τοΰ ύδατος.. Ύποτίθεται ότι είχον ρκρθη έκεΐ κατά τόν πόλεμον υπό έμπορον δ>>
στις κατόπιν άγνωστον διά ποΐογ
λόγον δέν τάς άνεζήτησε. /

εΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΖ>.—- ΚΥΎΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 117,000,000
ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχράτι)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
(Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕ3ΑΝΔΡ0ΥΠ0ΛΙ2
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώοι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΌΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίας)
ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
1,600,000,000
"ΜΛ? ~ Ι ~ *——*
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΧΑΛΚΙΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυ*ήο<~) ΧΑΝΝΙΑ ΠΡΕΟΕΖΑ ΧΙΟΣ ΠΥΛΟΣ Π ΥΡΓΟΣ ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ: ΡΕθΥΜΝΟΣ ΛΟΝΔΙΝΟΝ - ΣΑΜΟΣ (Βαθύ) ΣΕΡΡΑΙ ΕΝ ΑΙΓΎΠΤΩ: ΣΟΡΟΒΙΤΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΣΟΥΦΛΙΟΝ ΚΑΙΡΟΝ ΣΠΑΡΤΗ ΠΟΡΤ ΣΑ-ΙΔ ΣΥΡΟΣ ΤΡΙΚΚΑΛΑ ΕΝ ΚΥΠΡίϊ: ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ ΛΕΜΕΣΣΟΣ ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ ΛΕΥΚΟΣΙΑ ΥΔΡΑ ΦΛΩΡΙΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ Έν δψει, ζτοε είς πρώτην ζήτηβεν 3%% Επί Λΐέ. δεκαπβνθήμερον προειδοποίησιν Ά&% » ■Επί προθεβμία β μην&ν ........ι... > £ 1. ίτους............
£^1 καταθέβεις είναι *>λε>ύθ&ραι φόρον καΐ τό χαρτοβημον
.......>*..«-
βάρος της Τραπέζης
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ωσαύτως καταιθέσεες έν δψεβ κ*1 4«1 προθεομίί* εΐς Δολλάρι», Αίρας · Αγγλίας,
• χχας Αιρέττας, άποδοτέας είς τό Ιδιον νομιβμα είς τό ογ.ο* όν έγινεν ή κατάθεσις.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19
Γαλλικ* **1 'Ι**'
5ΤΗΕΕΤ, Β05Τ0Ν. ΜΑ53.
Τίΐερηοηο: Ηαηοοοΐι 0675 αηά 067*
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡυδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
είς Αολλάρια, Δραχμάς ΧβΛ «λΧα ξένα νομ£βμ«τ».
ΚΑΤΛΟΕΣΕΙΪ επί άναιτοκιαμφ.
ΐ λογαριασλιοι (·_ΗΕ·ζ;ΐ4.ΐΐν »κ Αοοουτβ).
ΕΠΙΤΛΓΛΙ ΤΛΧ1ΊΡΟΜΙΚΛΙ καί ΤΗΛΕΙ'ΡΛΦ ΙΚΑΙ έντολαΐ είς Δραχμλς καΐ Δθλλάριαι.
ΧΠΕ-ΙΛΛ ΤΧΕΚΧ είς Δολλάρια έλενθέρ*ς άγορδς μ χ είς Δραχμάς.
ΕΠΙΤΑΓΑΙ και ΕΛίΧΌΛΑΙ είς Αολλάρια, πληρωτεα: έν *£λλάδι είς αύτού«ον Άμεροκανικόν νοι»*βι»Λ.
ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ-ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΟΝ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΞΟΓΡΑΦΑ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΡΙΙ5Τ 00.
205 ννεδτ 33"° 3ΤΡΕΕΤ
ΤΗΑΕΦ2ΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΚΙΝ6 6271 - β
ΝΕνν ΥΟΡΚ. Ν. Υ

!ΑΝΝΗΣ ΧΑΤΖΗΣ, Ο ΑΙΜΑΤΗΡΟΣ ΛΗΣΤΑΡΧΟΣ
α άτομρ^
λλτ/νιάς, επί μίαν δωδβ-
Λΐγε εξα^ρνβ: ή χορτα, και
ς όπλοφόρων, ενεφανίζετο,
ύ κάτοιχοι ειχαν
ά
ρατούλ χ
ξαναδεί τάς άδράς <ρυσ«ο ής τπχνόπλου ομάδος. Τον τής μακράς άτέλειω- <*"' ^^ αυτ0'' Τα 1<ές. |<κ» έσείοντο, μ άν.αθόριστο: Ι «νεα«ς, τα ^αδίσματα τού ϋ 3:άιάτ·ου. Καί μόνον τα λ».α::'-νά δράίυα όταν έ- όλοι' είς την πλατείαν, ψιθυρίζοι/ν τα όνόαατά ίέν είχε χβρά νά βξαχ.5λοι*θηση ττ; άμέρτμνον ζωτ;^ τού. Άλλά έν «ιτρό- βατον» ευρέθη είς τόν δ,ρόμον τού. Καί τό άγαθόν τετιά—>?ον—ώς
νά έκρύχτβτο ο σατανίς—τόν χο·-
ρέ-συρεν είς την καταΐτροφήν. Τί
έκ)Λψε. Ζωοκλοχτ). Οί άγροφύλχ
κες έχι^Οησαν. Θά συνελαμ-δάνβτϊ
θά έ-χλή^ωνε χχ^ένα χρόϊτιμον, θά
ϊφυλοτκ,ίζετο μερ«ιάς ημέρας κα:
Οά ξαναγΐΒΐ^ κάλιν είς τό χώρας:,
την γυναίκο: χαϊ τα χαΐίιά τού. Άλ¬
λά ό Χατζής έ-—βτβΑησε, ?ιά νά
ή λλ ά α
μή
ά
νά «χαρή τα
α ά
Ι,χ/ζ, Καλαιφάτης
..ιοίντης. Τα χεχραγμένα
χκος απετέλεσαν μιά πυ
|η όποία μέ τό ξηρόν δια»
]ος Τγ;ς άπαριθμεί τούς τρό
Γήν 20ην Ίτχίνίοΰ, 1916
;άνΟ:ΐυπο/.τσνίας κ,ατά τώ
Γ. ΛυσανδράτΌυ
Καίτοι χυίθ·
ες. αναΐ-έρει ή διχο-γροτφία
τχ/αίως, τραυματκΐθέν
-ύ Γ. Λυσανδράτου. 2)
ψ Δεκετ^δρίου, 1918, είς
ι/χειλησαντες
βινον Π απαβίτον, άφηρε-
Ιβιγας. 3) Τή·; Ιην 'Αχρι-
|18. είς θέσιν «Αγ. Ίω-
|«ι' όπλων χλ<;ρ«ν χυρίτ: σ:ϊ·ρών (5<ρος!) άχειλή- Γ. Καραντίνον, άφηρε- ο "χρηματοφυλάκιόν τοκ Ιιί ττλ τόν γιάίδαρόν τού 50 ■τυρι Ί) Την ΙΟη^ Ίογ/οο- |918 νέρρτ&τν τό «ν Αγ. τοπω/^.ί&ν, άφαιρέσαν- ζ εν αύτω τερ εχομεν 7τν Δεκεμδρίου, 1919, έ- 8ι' άμ-δλέων όργά- καί τό ώτίον αΰ- Μαρτίου, είς θέ- μα:·ά>ι. βα-τανίσαν^ς ς
λό 47 άρνία. 7) Την
>^ 1920, είς θέσιν
■«?ϊ·'. ϊςετέλεσαν άνθρω-
«τα των Σταύρον χά:
χυροβολήσαν-
ης «—«στάσεως. 8)
/Ι>ε6ρουαρίου, 1921, είς
επανον», είς την «ιίκίαν
οϊσανίταντες τούς
15,000
Φ
«Ρ'ϊϊέ
' Φει&ρουαρίοΰ, 1921.
^'τουρατα, χερί ώραν
:σαντες την σύζυγον τχ
ΰεντουρατου, άπε·γύμνω
>πωλείον κτλ.» ' ''
ά/χμη τουλάχιστον άλ-
ι κατάθεσις των μαρ-
"^ των άλλων χερκττα-
?ϊ!· δτ: οί ανωτέρω, άν
!, εχικε-Αηρυγΐ;.ένοι
οντο... έπ' αύτο·Α(-
έκλογιχην κίνησιν,
^-ηΛώτεων εν Κε-
γμ
των έγχληαάτω·;
Είναι τα συνει-
ν<ώ7-α. Αίνμα- ο?η, «ίτχσι; λΰτρων. ς χοίμένίών, φόνος τ?3 *- !·«-«, 2«βρ?ήςε.ς, έ*. Α /ιΥ?7τεί« «ιν-ϊ μονότονος «ς. νώσ·Λ τού λη~;ριι/.ής χε?:. κ«' τάς ύ-ίλ'οί- ί τον αναγκασαν είναι ένβί ? τού Χατζή άνήμερο θ?Κ ι', τή μή η^ή, ρή , νά έγκαταλεί'ψτ; τα τ.ά'ηα. 'Αχε- χαιρέτησε το^ς ίικούς τού καί =■/.. τοτε (/.ατίστη ό τρόμος της Κε«αλ- ληνίας. Έκεί έχάνω, είς τόν άζί κρητχνσν Αίνον, συνηντήθη μέ άλ- >ο·ος. Μέ τόν Κν^ιπή, Καλοτφά-
τη, Φραγ7.ίτχο. Δεχού/τη. "Εγινε
ΓυμμΛρίττ,ς. Π ανταχοϋ παρων, %<χ χάντοτε έ'νο^ς. Δ'.ότι, σ-/αμορίτης Ο σαι μέτοχος ν αί άλληλέγγυος. I- ) ).ων το>ν ο;αχ;αττομ.ενων υπο της
ρμ ης
ουμμορίας. Σ*)ρεία ίγκλημάτων,
ληστείαι, φόνοι, 6«ΰνο^·ν τόν Χα-
'>·ζην. Άλλά άνΐμφισβητητως έα-
<ραν£ζεται ό ίϊιθ; ώς οί··»εύς τή··» 4 •—5 ΣβΓτεαδ.ριου, 1920, είς τή.- θέσιν «Κρήνη» των άίελφών Ζοχρε:- ράτοο. Μετέχε: καί είς τόν φόνον τού Τοολιάτου, χοϋ 4ιά την Ικτα- κτον αγριότητι τού σννεν.λόνισε την Κεφαλληνία-,». Μετά τού ρό -χι> Κθ'Λγιανοΰ, γαταδϊωχόμενος
τα άχοσχάαματα, χΛτορ·βώνει νά φυ-
γαϊευθη είς την Ιταλίαν. Άλλά
εί ίαν ύέ οΰ έα:
μίαν
ποΰ χε
τη
, μ μρ
άτφαλης, άγνωττος, άτΛε
αντάται -Λβτά ζρότωχο; μέ
5 όχοΪΌς τόν άχ'.λεί είς την γ
τής χατρί'ϊος τοιι. Εί-'-αι ό ζ
σωχος της Έλλητ/ικης οικαιοσύνης.
Άξνωματικος τής καταδιώςεως.
Καί ό Χατζής συλλαμίάνετζί ?έ-
ομιος άχό την Ιταλίαν, διά νά ϊώ-
ση λόγον των χράξϊών τού είς τ5
Δικοτστη^ιον Π οπτίών.
Ή Κα Λύδια Τζόνσον, 19 έτών, σύζυγος τοί5 κληρονόιμου των έκατυμμνρ,ί-
ων Παλμόλιβ, έξερχομενη άπό τό δικαστήριον, δπου εκλήθη, καχηγορουμένη
επί παραβάσει τοΰ περί όπλοφορίας νόμου Σώλλιϋαν.
μοιάζε;—ό θ«ός άς μέ ονγχωοηρτ;
—μέ τόν Γερμανόν φιλόστχρον Φρί:-
ΐερίκον Νίτσε. Τό ίδιον χροτετοι-
μένον μέτωχον, τα ίδια κατεδαστά,
άγρΐ6>χά μοοστάκια, τό Ώιο εντονο
ίό ίίβ
ρ ίίφοβ.
—Είνα1. χί,ρίφημος η
-οιός -/.αι άμέαττΐΐι ϊιαγωγής, το>
).άχιττο·> έδώ 4.ίς τάς ά
λέγει ό ίίξ
έ Ι
Ή δίκη τού
Μία 6ίκη χεριχετειώδης,άτί
'/■^ώτ^μος διεξάγεται. Τα
τής κα-~νγορίας είναι
. Φόνοι,
τής ?γρς
ληστείαι, ,κλοχαί, διβρρήξεις. Οί
•/ατ^ορούμενο; τρείς: Ό Χοττζής.
ό ί ό Κλά
ό Κσυγιανός χαί ό . .
Ποιό καί τί εγκλ^μα _δαρΰ-;ει
είίικώς τόν κατίνα δέν είναι ε·3-
κολον νά ξεκαθαρισθή. Ή συμμορία
είναι είδος έταιρείας. Κ·έρ?η ν.α:
ζημίαι. Π αίρνεις, άλλά *>αί χλη-
ρώνεις δι' δλους. Είσαι μέτοχος. ^
Ή διαδι/.ασία,^ αϊφ-.'ης, ?ιά τόν
τοΰ Τουλιάτον ι.εριπλέ·Αετα·.
είς τό ζήττχια τοΰ ι«;οίως αΰτουρ-
γοΰ. Γεγονός είναί, 2 π οί^τρβις
μ?ζύ συνέλαδον τόν άτυχή Ιουλι¬
ανόν μέσα άπό τό σχίτ. τού. ΈΖτ-
τησαν λΰτοα' ν.αί δτ·αν ό άέελφΐίς
γ φ
Μέ Ινα δήθεν άμέρςχνο 6ημα χλη
σιάζω, έττεξείγάζομαι τα κατασκ-:υ-
έ ύχό '&ήίχτχ. Ό Χατζήί.
, μέ την φαλτσέτα, χο)^-
μάει ενα ν.ο:χμ.άτι χβτσί.
-—Χατζη, τκβχ χρόνια είσαι με«ο;
—Ένα ((τϊχτώ», χωρίς νά ση¬
κώση τό κε-φάλι τού., είναι ή ά
χάντησίς τού. Άϊιάφορη,
—'Οχτώ ^
—'Οχτώ.
—Καταδικασμένος είς θάν»το·^;
"Ένα «μάλι—α» τό ϊίιο σάν τό
-^ου η-Αθυε:
«Μ' εφαγαν άίελφουλη'μου»
ό μάρτυς αντελήφθη, ότι έ<τφ: τόν άδελφό·^ τού. Άλλά χοίος τον ■ ραξεν; Ό Χβτζής; ό ΙΛ-------'' έτημανεν ή ίιάλυσις τής ημ Τα κε·φάλα-.α τής κατηγορίας είν*ι άλλως τε τό(Γ0, ώ·στε ό καθενας εχει άοκετά είς τό παθητικόν «ο. Κίάζοντΐί είς θάν—ον Κ"- ΐί είς θάν—ον. άό _ · . -ι <.ολι τής Κεβαλλη- νή/- 'Τ-Ι ι ','· π συμχεοιφοοα ήλιχίας των *22 'έ- ._ 'Εχαλλιίρ- τ*ο, έχήρε κοομον ό Χατζτ,ς, ό άμέριμνος άγροτης_, ο- που κάχοτε είχε χωράφι, γυναικα, χαιίιά, είναι σήμερον, δχως όνομα- ζονται μέ τη-^ 'δίάλεκτο^ τής φυ>α·
-.ής, %ά>τά3'./.ος «θανατηφόρος».
Είς τας φυλακάς Συγγροΰ
Ό Ιωάννης Χατζής;, μέλος τής
τετράδος χοΰ έτρ·ομοκϊάτησε γ>;>
Κεφαλληνίαν, είς σημείον, ώστε νά
σταλοΰ·^ πρός ν.ατα·δίωςίν των %ν.
ίίίαίτερα χ«λεμη«ί, ι·/,ρατείται εις
τάς <ρϋλα;Αάς Συγγ^ού. Είναι κα· ταδικατμένος είς θανατον. Ο -ε- σμοφύλχξ μέ οδηγεί είς τόνθάλα- μον τήις ^υλακής δχου_ εργάζοντα' γ·: ν.'ττϋί'/Λΐ. Ξολουοηί, ΰχοδημα- )ς ^ ^ οί κατάϊι-ΛΟ!. Ξυλουρ^ί, ύχο5ημα- τοχοιοί, ράιττβι, καί μοό υποδεικνΐ)- ε; εν α έξ αυτών. Βλεχω κοντά είς τό τον έπαγγελματ προηγμ —^Όχτώ χρόνια ?έν είναι χολλά; —Δηλαϊή, σά νά χ<-ϋμε—χρ&ϊ- Οέτω μέ ιχΐάθε έχι·φύλα?'.ν—ιτολλά, γιά νά περιμένη -Λανείς ενα τέτοιΐ! Έ5ώ ό Χατζής σην.ώνει τό ν.ε- τού καί μέ άτενίζει όρθά κί- μέσα στά μάτια, "/ω στό τρ'ϊχέζι καί άχο-
οα^ίζει μόνο νά χαρατηρήση 7-αλ-
>ίτερα τόν ανθρωχο -χοί» τοΰ άχέ-
τεινε μιά τόση χαράξενη έ'
"Ακρα έχι·φυλ*/.τ'.7Λτης. μ
άχάνττ/ΐΐς. Άντιλαμ&άνοαθ!, ότι ί>-
τγο τό 6α;ι» τεταμένον μέτωχον τ;ϋ
Χατζή έ^ρόνιοσε άσε-.στος ή άχε-
ρία χερί τοΰ χοΌσώχΐο μου. «Τί ?:-
άβολο μέ θέλει;» δίερωτάται. Τϊ
έλέμμα τκ> καρ·φώνετα! χότε έχάνο>
μα>, χότε είς τόν ίεσμ&ςυλακα χθ'ο
χαρίσταται σιωχηλός.
. Τέλος *αίρνει μιά άχόφαο·! -/-«ι
ά α ϊ
ς ρ μ φ
άργά, βαρεία, ϊιατυχώνει την άχο-
ί
άργ
ία
ρία τού.
σιν.
—Γιοττί δλα, οώτά;
Δέν εύρίσκω πρόχειρον άχάντη-
Άλλά έχείνος, ώς νά χρο&ξο-
την σιωπή·^ μου αυτήν, εξα·φνα
Τόν βλέχω γ.άτ**χρον.
—-Νά μέ κόψουν τό γληγορώτε-
ρον, χαρακαλώ.
—"Οχι δέν τρό/δΐτα: περί αύτο·3,
κάθε άλλο, σχεύδω νά τονίσω.
—Νά μέ κόψουν. Δέν άντέχουμε
χειά. Είναι έχτώ χρόνα .. σχτύ χον
τό λένε και τό ξαναλένε καί καθε
μερά χοί»....
Έχει Βίκηο. Κατόρθωμα τής
Έλλην ι κης Δίχαιοσύνης είναι νά
έχη είν-ηο ό έγχλημζτίας ούτος.
' ό ά ά
έχη
που'
τόσα άδίκηματα νά
που ρ
γίνΐβ άξίθλύχη-κς, συαχαθής.
—...Κάθε μερά χοΰ χεθαί
προσθέτει ό Χατζής.
Δλδ ώ«:
—Τί ρωτάς, ίέν τα ξέρεις;
— Π ου νά τα ξέρω.
—Τόν χρώτο ααιρό, είχαμε: αΰ
ριο θά γίνη. Ξημ.έρω'σε, τίχοτα. Μϊ-
Θαύριο. Τίχοτο:. Περασε μήνας....
Χρόινος ενας, δυό..., ζωή,
ή! ά ό ό ξέ
ϊωή!
ί έ
τόσο τό ξαναφέ-
ά έ
μρη ή φ
ρουν στί; μέΐη. «θά έ"λ.:ΐλεστοΰνε»,
λέγουν. Καί 5"ερα απΑ όγτώ χρό-
ν:α, χάλι τα ΐίια χίσω νά μας χό-
ψων. Τί νά σοϋ χώ;
δέν μοΰ λες, τώς τα ν.α
ό έ
τάφερες ετσι; τόν έρωτώ.
Δλδή
ηή;
—Νά, τή ζωη σου.
—Αί, τί τα θέλβις, δέν τα χα-
!
ρατάς!
—Δέ.ν σ
ματα γιά χρίν
γιά τα έγ%λή-
τί έκ^ες; χοϋ ή-
σουν; χώς ζοΰτες;
—Γεωργός ημοι>ν ιχάτω στην Κε-
^αλλονιά.
—Αί, χώς οχύρΐθε τότε ή ίδέα
ά
νά....
—Ν ά μην χάνΐβς τό χρώττ;. Αΰ-
τό είναι: Τό χ ρ ώ τ ο ! ί
λαδες;
-"Οχι.
—Ζωοχλοχή νά τοίο-ε,
νεις ενα ξένο πράμμα. Σέ ηγ
οί χω,ροφώλακες. Π αί;νεις τα -βου
νά, Άαί χάϊί τ/α^η γαΐτάνι. Π ώς
γίνηκες ληστής, δστερ·α καί ού ό
ίϊιος 6έν τό χβταλαβαίνεις. Στό
έ ά
Π
α:ρ-
χρέχει νά φά"ς. Ξαναχχίρνεις.
μόνος πή. Άνταμώνεσαι ά'
άλλους σάν χ.αί σενα...
—^Τόν Κουγιανό, Καλ*φάτη, Δ:-
η
—Μ' αύτούς ή καί μ' άλλους.
Σέ βάναΛΐ μχρός τα άποσχάσματθί
Σέ μαρ·κ>ροΰν οί χωριν.θί'. βέλ>ον
σΎ.'.άξίμο. Χτ^χάς κανένα. Πρέχε;
νά σέ χάρουν άπό φ6&0. Νά μην ά-
γ νά σκοτώνης όλοένα.
Καμμιά φορά τό φέρνει ό βιάβολο;
■αι' αύτό! Άγριεύετς. Τα μετράς,
7.ί' ε'χΐίυν σωριαστη χολλά, άΐϊό έ-
κείνο τ ό χρώτο, σκοινΐ γαϊτάνι,
χολλά. Νά ματοτγορτσης δέν μπί-
ρείς.
—Καί ν.είνο τό χρώτο τό δικό
σου χοιό ήταν;
—"Ενα πρόδατο.
Κάϊ ό Χ-Λτζής είναι βαρεία φορ-
τωμένος, εχει χολλά είς δάρος τοο'
άχό έκεΐνο τό «χρόδΐτοι διά μέπυ
κλοχών, έκβιαβμων καί διαρρήξεων
έφθασεν είς την άν%ωχθΜΛτ>νίαν.
—Δέν έτυχί. νά μετκνΐΐωσης γιά
μιά τέτοια ζωής
—Τώρα, ναί. Τότε δέν ετχα και-
ρό, εχρεχε, δλέχεις, οπαζξ καί πή-
ρα τέτοιο &ρόμο νά τα ί,γάνω χέ^?.
Τώρα λέω: χώς κατάντησα.
—-Άργά *Αν σ' άφηναν «λεόθερί)
τί θάκανες;
Πρό τοΰ διανοιγομένου ορίζοντίς
ό έγκληματίας μένει σιωχηλός, ϊι-
στάζΐΐ,—τί Θάκανα; διερωτάται,
χοιός ξίρει; Θά γινόμουν... τσα-ριά-
ρης. Κ*ί άχό τό τραχεζι τοο χαί-ρ-
νει ενα άχό τα %*τοκΓΑευ·Λίζόμϊνα ΰ-
Π αχο·.τσής.
εια; Ποίος ξίρει; Οΰτε
κι' οτΰτός ό ίδ'.ος.
Τού άχοτείνω ιχλι μίαν παράίΌ-
ξον έρώτη-σιν.
— Ποίος είναι γιά την ίδ·έα 70^
ό χοιό άτιμος όνθ,ρωχος; ,.
Άλλά, έϊώ, χω·ρίς οισταγμόν,
μχιΰ δείχνει κ<ττ<ο είς το €άθος τοΰ θαλάμου ενα έκ των ·Ααταδί·/ων. —Αΰττός. Είναι κατά8·./.ος. Καλοντυιιενος. μ, μέ μετας(ύΤΟ >
μ «τσάρλεστον» χαντελό·;!,
«φιρώδες μανττ,λάκι, ό'ψογος. Τό
μόνο χοϋ μέ «ανδ ι νά ΰχςιθέτω, 5τι
ό «Κΰριος» έχει κάπτοια σχέσιν μ«
τάς φΆααάς είναι, 6Ηι δέν <ραρεΐ κολλάρο. — Ποίος είναι; Ή άτάντητις τοΰ ίεό 75?ολαμ6άνει κάποια τοΰ Χατζή. —"Ενας ν.αταχραστής. —Ναί ούτος χρΌσΟέτει ό διχασμένος είς θάνατον. Ώς δέ νά απεφάσισε, ότι άρκετά είχε ξανα/άθεται είς τό τετράγωνο χοντρρκομμένο τριητέζι ποίι τού χρη- σιμεΰει, γιά νά φτϊάνη παιΐούτσΐί!. Παίρνει χίτω την φαλτσέτα και γίνετα: χάλιν ό άίιάιφορος έχαγγε'-" ματίας των φολχλών Συγγροϋ. Πό σην φρίκη,ν. χόσα θύμαια άναλογί- ζομαι έανΛρχισεν ό φαί-κμενι-κώς ά- μέριμνος άνθρα—ο·ς χτχ» είχω άπέ- ναντί μου. "Εγινε ληστης, μέλος τής τετ,ράΐος, φό&ος Άαί τράαος των φ!λ·ί)τύχων ■χ.ατοίκων τ*ήις Κε- φαλληνίας. Είναι ιχαΐοίδικαομένος είς θάνατον. Σωστά! Άλλά είνοπ •/αί κατα3ικ.ασμένος στην Βέα τ»ΰ Οανάτου, ότι θα τόν'«κόψουν ΰ ώ ό ό Πά ψ ρ, όχτώ όλόκληρα χρόνια. Πάει χολύ. Ή εκτέλεσις χεριττεύεί. Άν γίν/; ν.αθως ιχελετά" τό ΰχΌυργείον τίτε ^ά αΛντηση άχό ενας άνθ -ΑατΛντηση άχό ενας ρ ληστης, θΰμα τής Έλληνικής 5ι- ι·/,αιοσύνης. Καί θά είναι. ΑΥΤΟ Π ΤΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ Ι Η ΒΛΣΙΛΙΣΣΑ ΜΑΡΓΟ ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΙΣ "ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ" Το φιλολογνχόν χοά συν"γητι»(Ατατο·» μυθκπόρημβ τοΟ Γάλ- λαυ μ«γα7.ου συγγραφεύς 'Αλ. Αο«»>α, διά τό όαΐοΕον ί ουγγραφεύς
6—βηφοτνεύττο, όνομάζ«νν αύτοι <Ή ϋαργώ μου>.
Ό Δουμα; διά τοϋ αρισΐουονήματός τού τούτου Αποχαλύπτει
την έγκλημαηβοην καί έξηχρικΒμβνην αΑλήν, ήτις βέν διστάζα είς
μίαν χα'ι μόνην νύκτα νά χατασφάςχι χιλιάδας Ονγενόττον,
ό ώ θώ ί δ όέξ
μη φςχι χς γ
οίσμ προσωπιχών 'παθών χαί κτηνωδωγ όρέξεων.
*ΙΙ νύξ τού Άγίου Βαρθολομαίον, τα ο-τυγϊρά 6ργ«« τ<)ς *ϊ«θβς 'ΚΓτάσεως, ϊρωτβς, μίση, άγταβετίαι, προδοσίοα, όολοφονιαι, άλλα και ήρωϊομοί, αντοθνσία χαί άδελφΐΜη άγάπη, ιταρελθΓύνουν διά τΰη 460 σελίδων τοϋ άριστσυργήμαβος τοντου, τό οποίον τέοπβι, —γκινΐΐ χαί διβάσκει τόν άν-γνώβτ—'. 'Επί &^.στ<η> χάρτου μετά καλλιτβχννχων ολβ~λ(δων ιίκόνσιν
μ! κολλιτεχνιχΔς δεδεμένον, -ματα............... Δολλ. ΧΛ9
Γράψατι:
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑ^^
140
26ΤΗ 8ΤΗΕΕΤ
ΝΕ%¥ ΥΟΗΚ, Ν. Τ.

24
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΤΑ ΨΥΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΚΑΙ Η ΕΠΪ2ΤΗΜ0ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΕΡΕΐ
(Σ·υνέ·χεια έκ τ·ξς 18ης σελίδας.)
τής δ' καί α' τάξεως, τής μέν ώς
ποιιπον, τής δέ ώς δεκτόν 6πό των
καθηγητών κ. κ. Χουσανθακοπού-
λου καί Παπαναστασίου.
Οί μαθηταί τής δ' τάξεως ήτέ-
νιοχιν επί 5 λΓπτά επί τοϋ πίνακος
σμόν τού ό Χαΐκελ,
Ή
— Καί ή Διόρασις;. .
— Είς την διόρασιν αί Ιδιότη-
τες τοϋ μέρους τοϋ δημιουργικοΰ
στοιχείου όπερ αποτελεί τό σώμά
μας, είνε άκόμη καταπληκτικώτε-
σχήμα τετράγωνον ένώ οί τής α' ί ραι. Δώσατε είς την Έλπινίκην,
τάξεως συνεκεντροϋντο τί θά ε-' *··'"· —~«~·· ..~αα·™·~« £-τ.^ ^^^η.
λάμβανον. Ή έπιτυχία υπήρξε κα-
ταπληκτική. Εις; την δ' τάξιν δμ<ος συμμετέσχεν ώς δέκτης καί ό κα¬ θηγητής κ. Κατσαράς όστις, ού μόνον εΐδε τό τετράγωνον, άλλά καί μορφήν μα-θητοΰ έντός αύτοϋ. Λοιπόν ό μαθητής αύτός. τόν οποίον άνεγνώρισε κατόπιν «αέσως ό κ. Κατσαράς, ήτο ό χαράξας τό τετράγγωνον επι τοϋ πίνακος καί τόν οποίον, φυσικά, ήτένιζον οί συμμαθηταί τού. Ιδού λοιπόν τό ' γεγονός τό οποίον σάς άναφέρω ανευ σχολίων διά την απόδειξιν τής τηλεπαθείας. Ή τηλεπάθεια δμως άποδεικνύει διά τής μεταβιβάσεως τής σκέψε- ΰ άλ καποιου άνλον ργς ς αγνώστου Έρ- ' τσιανοΰ κύματ.ος διατρυπώντος τα ' ύλικά έμπόδια καί μή γνωρίζοντος ων. την ΰπαρεΐν παράγοντος είδος ΰ ύ την νεαράν μαθήτριαν ήτις συνερ- γάζεται μέ θαυμαστήν άφιλοκέρ- δειαν καί ζήλον μέ την εταιρείαν, ενα κλειστόν φάκελλον περιέχοντα έντός άδιαφανοΰς χάρτου μίαν λέ- ενα κλειστόν φάκελον περιρχοντα μεταξύ 50 όμοίων ωστε νά μή γνωρίζετε όντε σεϊς, ουτε κανείς την έμπεριεχομένην λέξιν. Ή Έλπινίκη ύπνωτισμένη θέτει τόν «ϊ'όζί'λον εις τό μετωπον της, συγκεντροΰται 1—2 λεπτά καί σάς λέγει την λέξιν αυτήν. Τάς τε¬ λευταίας ημέρας των εργασιών τής έταιρείας παρέστησαν μάρτυρες τοϋ φαινόμενον πειραματισθεντες οί ίδιοι, ό καθηγητής κ. Λιβιερά- τος, ό ίατρός κ. Χάρτ, ό πρόεδρος τής άντιφυματικής έταιρείας κ. Π. Παμπούκης, ό πλοίαρχος κ. Π. Βούλγαρης, διοικητή; τής ά- εροπορικής αμύνης, ή κ. Διον. Λο- ' άποστάσεις. Αύτό ακριβώς ηρνείτο | 6έρδου κλπ. κλπ. έπιμόνως εις τόν ύλιστικόν μονι- Π οίαν εξήγησιν, δμως εχει τό φαινόμενον αύτό; Δέον ό άλλο; παράγων, όν άνε· φέραμεν, νά έξωτερικευθτί έκ τής ύποστάσεως τής Έλπινίκης, δια- τρνπών ώς άκτΐνες Χ τόν φάκε- λον, ν' αναγνώση την λέξιν καί έ- πιστρέφων νά την ανακοινώση εις τό ένσυνείδητον τής κόρης ώστε ά μας την ειπτ). Βλέπομεν λοιπόν παράγοντα αυτόν ν' άμέσως τόν άναπτύσση περιεργοτάτας ύπερανθρώπους Ι¬ διότητος Ή τηλεκινησία Άλλά είς την Τηλεκινησίαν θά τόν ίδωμεν άναπτύσσοντα άκόμη σπουδαιοτέρας. Καί πρώτον: Τί είναι «Τηλε- κινησία»; —-Τηλεκινησία είναι ή υπό των μέντιουμ μετακίνησις αντικείμενον άνευ ούδεμιάς απολύτως έπαφής. Τονίζώ δέ τουτο διότι ή έλαφροτέ- ρα έπαφή άν γινεται, τό πράγμα δέν εχει καμμίαν απολύτως αξίαν, όπως μέ τα συνήθη τραπεζάκια. Είς τό ζήτημα αύτό ημην έξαι- ρετικώς έπιφυλακτικός καί δΰσπι- στος καί έγοά, εως ου ηύτύχησα νά πτισιθω απολύτως περί τοΰ πράγ- ματος προπέρνσι εί; τό Ήρά- κλειον τής Κρήτης μέ την νέαν ΑΓΓΛΟ-ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ί ΕΛΛΗΝΟ-ΑΓΓΛΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΤΣΕΠΗΣ Υπό τοΰ Καθηγητοϋ της Έλληνικης έν τφ Κολ- λεγίφ Νέας Υόρκης Κου Ο. Ν. ΒΐΌννη. Ο ΤΗΛΑΥΓΗΣ ΦΑΡΟΣ Τό Λεξικάν κυρίως είναι ό δξων πέριξ τοϋ όποίου στοέ· ΐχαι πάσα μάθησι; καί πασά Ιπιστήμη. Τ4 Λεξικόν είναι τό^ αΐωνόδιον μνημρίον χαί τό άνέσπερον φώς, ό τηλαυγή; φαρός, ^στις έορώτισε, ιρωτίζίΐ χαΐ βά φωτίζτΐ την άνθριο- «ότητα, μέχρις ότου καί μία μόνη ζώσα ψυχή θά υπάρχη έ.ιί τοΰ πλάνη τού μας. ΟΙ ΛΕΞΙΚΟΓΡΑΦΟΙ ΟΙ μεγαλείτεοοι λεξικογράφοι τού κόσμου, ό ,ΐθδβρΐι Ε. νΥοΓθθδΙθΓ, ό ί>απιυβΙ .Ιοΐιηϊοη, ό ννηι ϋννϊβΗΙ νήϊΙ·
ηβν, ό Όγ Μιιττογ, δ Νοαή λΥοβδΙβΓ, ό ΡγοΓ. δΐεναηί
καί άλλοι κατηνάλωσαν τό πλείστον της ζωής των διά την
τελειοποίησιν των Αγγλικών Λεξικών.
ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΑΙ
Έξ βύτών ό «'Ε9ν. Κηρυξ», μέσψ των διαπρεΐτεστέ'ρΜν
κα#ηνητών Άΐιερικανών καί 'Ελλήνων, έσταχυολόγηβί τό
ΆγγλοΓλληνικόν καί 'Ελληνοαγγλικόν Λεξικόν, πρός χρήσιν
τού "Ελληνος ιιετανάστου, τοΰ 6ιοπαλαιστοΰ, τοΰ ίμπόρου,
τοΰ σπουβαστοϋ, τό δ.τοϊον περιλαμβάνπ 50,000 περισσοτί-
ρας λέξεις άπό οίονβήποτε δλλο Λεξικόν τού είδους τού. 'Ε-
κάοτη λέξις σννοδενεται καί μετά τή£ γνησίας Άμερικανι-
κής προφορά; δι' 'Ελ.ληνικών χαρακτηρων καί τής βημασία;
αυτής. ΑΙ λέξεις εχουν καταταχθή κατ' άλφαβητικήν τάξιν
καί ευκόλως δύναται τι; νά εΰρΕ την ζητοιιμένην άνευ χρο-
νοτριβής.
80.000 ΛΕΞΕΙΣ
Διά πρώτην φοράν είς τα έκδοτικά χρονικά παροι·βιάζεται
ίνα τόσον τέλειον καί πλούσιον Λεξικόν τής Τσέπης. Καίτοι
«ίνσι οτχήματος μικοοΰ, έν τούτοις περιλαμβάνει ί'.νω των
80,000 λεξετον, αίτινες ϊχουν κατανεμηίΗί καί τα!,ινομηθή
μέ τέχνην απαράμιλλον, υπό τού Καθηγητού χ. ΟβΓΓθΙΙ Ν.
ΒΓοννη.
100 Ο)θ
Εκατόν τοίς εκατόν είναι ανώτερον καί άπό πολλά με·
γάί.α λεξικά, χαί πολλάς λέξεις^ τάς οποίας βέν *ά εδρητε
άναγεγραμμένα; είς- αΰτά, θά τάς άναχαλύψητε είς τό νέον
μας Άγγλο—Ελληνικόν κα'ι 'Ελληνο—Αγγλικόν Λεξιχόν
Τσέπης, μέ την γνησίαν Άμερικαντκήν προφοράν των, άπο-
θΐδομενην δι' 'Ελληνικών χαραχτήρων.
ΑΓΓΛΙΣΜΟΙ
Τα ονχΛωδέΌτεοα καί άναγκαιότερα στοιχεϊα, ώς φρασΐο-
Ιογία, παραφράβεις, ΆγγλισμοΙ κλπ., οΐΓνελέγησαν άπό τα
μεγαλείτίρα Άγγλικά Λεξικά, άτινα συνέταξαν οί μεγα-
λείτεροι λεξιχογράφοι τοΰ χόαμου, χοί έταξίνομήθησαν αε
μεγάλην προσοχήν χαΐ μεθοβικότητα είς τό νέον μας Λ».
ξικόν τής Τσέπης.
ΑΔΥΝΑΤΟΝ
"Ανευ τοϋ νέο» μας Άγγλο^—Ελληνικόν καί 'Ελληνο-—
Άγγικοΰ ΛεξιχοΟ ττ)ς Τ<τέ~τ)ς, είναι αδύνατον νά μεταφρά- οητε έκ τής Αγγλικη^ είς την "Ελληνικήν καί τάάλ !| η άνεπαοχη. Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΧΑΡΤΗΣ Τό Άγγλο—Ελληνικόν χβΐ 'Ελληνο—Αγγλικόν Λεξιχό* τής Τσέπης τοΰ «'Εθντκοΰ Κήρυκος» είναι καλλιτεχνικόν; 8(· ββμένον διά μαλοκοϋ δέρματος, μέ βύο εΰρετήρια, καί τόν παγκόσμιον χάρτην. ΤΑΧΥΔΡΟΚΙΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ Νηΐίοπδΐ ΗβΓ3ΐ(1, 140 ΥΥ". 26ΐΗ δι., Ν. Υ. ΟΗγ, Σδς ίσωκλείω $3 μέ την παράκλησιν άπω; μοδ άπο- στείλητε τό «Νέον Άγγλο—Ελληνικόν καί 'Ελληνο— Αγγλικόν Λεξικόν Τσέπης», τοϋ Καθηγητοϋ Κου ΟαΓΓθΙΙ Ν. ΒΓοννη. Όνοαα.................. . Διεύθυνσις.............................. Πόλις καί Πολιτεία .................... Ή Φράνσις Ράυεφ, ζαία /.ατϊ/γορβί τόν Τέρρας Λή, &εα-ρομ£σίττ}ν, επί επιθέσει. Κωνσταντίνον Καλοδίκη (Φιλοδί- κην), ώς εδημοσιεύθη έν έκτάσει είς τάς «Ψυχικάς ερεύνας» τοϋ 1925—26. —Καί είναι πολύ ισχυρόν τό μένηουμ αύτό; ■"Ισως εν έκ των ίσχνροτέρων γνωστών είς τόν κόσμον, διότι πα- ρέχει τα πολυσχιδέστερα φαινόμε- να. —Καί πώς δέν έξ ηκολούθησε πειραματιζομένη μαζύ της ή Έ- ταιρεΐα; 'Βφό·σον μέν ?*το ύπηρέτρια έν Ηρακλείω είς τού χημικοΰ κ. Πλάτωνος, φυσικά έκ λεπτότητος δέν ηδυνάμεθα νά τό προτείνωμεν. Καί βραδύτερον όμως ότε ή έται- ρεία τήν εφερε μετά τοΰ άδελφοΰ της είς Αθήνας δαπάν»! τοΰ έν Ή- η ρακλείφ Μ ς δικηγόρου ί ρφ φίμ ηγρ κ. Μ. Ζεη, δέν Ματωρθοόσααεν τί- ποτε περισσότερον, διότι ή νέα αυ¬ τή, άγνοοΐσα τί]ν σημασίαν τοΰ ταλάντου της καί έπιδεξίως παρα- πειθομενη. χρησιμοποιεΐται ώς ά- πί.ή ύπηρέτρια υπό άσήμου τινός ραπτρίας εις εν χαμόγειον, τηρου- μένη επιμελώς μακράν πάσης έπα- φης μετά τής 'Εταρεία- πρός ζημί¬ αν καί αυτής καί τή; ήΓΐστήμης. Φαντάζεται δέ κανείς ποίαν έντύ- ποοσιν θά εκαμνον όμοια άποδεικτι- κά πειράματα είς τό περυσινόν έν Παρισίοις διεθνές συνέδριον, όπσυ ή άνόητη θά εκαμνε την τύχην της. Τόσον έπιμελής δέ είναι ή απο¬ μόνωσις της άπό την Εταιρείαν καί τόσον έπιδεξίως καλλιεργεΐται ή άποστροφή πρός συνεργασίαν μετ" αυτής, ώστε καίτοι επανειλημ¬ μένας προσεπάθησεν ή Έταιρεία νά έλθη διά κυρίων, οίαι αί κυρίαι Ζούζουλα, ,Αρ. Λύδη, Μακώλαιϋ καί αλ?ναι, είς ουδέν άποτέλεσμα έφθασε καί τί|ν έγκατέλειψεν είς την τί»χην της. Ό κάθε άνθρωπος είναι άξιος τοΰ μναλσΰ τού. Κρΐμα, αλήθειαι Καί ποία εί¬ ναι τα συμπεράσματα τής Τηλεκι- νησίας; —-"Οτι Ό κ. Τανάγρας ένέλα, — Ακριβώς, έδώ είναι χνο.... Λοιπόν εχω την , σιν νά σάς είπω ότι ή - τεχει καί άκολουθεΐ ομοιον ίχνο;...Τόλη.^ν χομετρικόν φαινόμενον» , με άκόμη μεγαλειτέρον έ{, σιν σάς άναγγέλλω^οτι ί, δεικνύΐ) καί ή Έλπινίν.η ρίτσι αύτό, εάν Ιξακολον... εξέλιξιν τού καί έργάζεται ίδιον ζήλον, θά καταστή παγκοσμίου φήμης, θα ^ την Ελλαδα κατά τό προ, διεθνές συνέδριον Ψυχοφι άς, όπερ θά γίνη κατά" την τοΰ 1930 έν Αθήναις, ό*. σης της Έλληνικης Κυοερνΐ Χάρις είς αύτην καί τήΙ «ν Κωνσταντίαν την *-' φιλοκερδώς έργαζομένην ύ.. Έταιρείας, θά δυνηΰώιιεν ρατάξωμεν εργα καί οχι ; πρό των ξένων σοφων, έν είναι καί κορυφοί τής δ πιστήμης, ώς ό άντιπρόο Χαίκελ, καθηγητής Ντριέ,Ι θηγητής τής φιλοσοφίας '■ ράϊχ, ό καθηγητής τής ι Βιέννη. Τίρριγκ κτλ. Διά νά επιτρέψωμεν; τό ψυχομετρικόν ν ό μ ε ν ο ν, τούτο άπχ πειραματικως ότι εμποτίζ ι|·υχικτ) διεγέρσει εύρκ αντικείμενον, όπερ ιιέ κάποιαν ραδενέονειαν.: έκπομπήν. Τόν ίδιον ά ϋ| π α ρ ά γ ο ν τ α, τόν ε φέραμεν καί ό οποίος παρ μονίμως είς αύτό καί μετά τον τοΰ άτόμου χρησιμεΰει' διά νά περιγράι(ηι ρελθόν. Κάτι δηλαδή όπως ή τριβή τοϋ μαγνήτου επί τσ' ρου, ήτις μεταβάλλει ·καί | είς μαγνήτην. "Ωστε μένει ν.άτι άπό το1 θανάντα επί τοΰ άψύχου άν νού; Τό κάτι αύτό είναι δητον ή απλώς αΰτοματι πλάξ φωνογράφου έπα νουσα μόνον τήν σκηνήν χικής διεγέρσεως καθ' ην φήθη τό αντικείμενον; Ίδ βλήματα περί ών θά 'ΐιάς στ) τό μέλλον. Π ρ ο σ ω 91 τό φαινόμενον ν ε ι. μ Αύτό μάς είναι 0 α^·ος παράγων τόν οποίον άνιχνεύσαμεν είς τήν Τη¬ λεπάθειαν καί τήν Διόρασιν, έκ- πεμπόμενος τοΰ σώματος, όπως π. χ., ό ήλεκτρισμός ή ό μαγνητισμός, ενεργεϊ μέ κόίποιον ένσυνείδητον. Είναι τό ένσι-νείδητον αύτό αίτο- ματικόν καί απλώς μηχανικόν ή πραγματικώς καί ανεξαρτήτως αύ- τοσυνπδητον; Ή πΐΤρα εΐνκα υπέρ τού δευτέρου. Καί ε'τσι φθάνομεν είς αϋλόν τίνα παράγοντα έκπεμπόμενον τοϋ σώματος καί κατέχοντα ύπεραν¬ θρώπους ιδιότητος. Τα φαινόμενα ταυτα αντελήφθη άνέκαθεν ή αν¬ θρωπότης, διείδε, διτισθάνθη καί διεπλασε την άντίληψιν μέ τήν λέ¬ ξιν Ψυχή. Ιδού ότι έφθάσαμεν είς τήν έ- πιστημονικήν άνίχνευσιν τής Ψυ- χής έντός τού σιόματος. Τό ψυχομετρικόν φαινό¬ μενον . ·—Εύτατε: Έντός τοΰ ζώντος σοματος; Καλά δι' αντό. Άλλά πέραν τοΰ ζώντος σώματος; ... Ύ- παρχει καποια έπίσης πειραματική επιστημονική ένδειξις διά τό πέραν αυτο, τό γεμάτον άορίστους φό- 6ους καί μυστήρια καί τό οποίον ακριβώς έπέτρεφεν είς τάς δια¬ φόρους δογματικάς θρησκείας νά πλάσουν, όπως εϊπατε τοΰς Πορα- δείσου; μέ τα ούρί καί τήν κόλασιν μέ τα καζάνια καί τοΰς πηοουνο-'.«, φόρους διαβόλους; μας άνοίγει ενα φωτεινόν τα γεμάτον ελπίδας επειτοπ σκοτεινόν χάος τοΰ ύλισμοιι Δέν εχω καιρόν, όντε ά* συνεντευξι; άρκετή διά ^^ άς τοΰ «Ψνχομετρικοΰ^ νού», περί τοϋ όποίου ε>
ιιασίας άνακοινώσε1; είς τ»
σινόν συνέδριον έν Παοιβι
καθηγητής τής νευρολογιας Ι
Πανεπιστημίω Πραγα;, Χ·1 ......
Παραπέμπω τούς πεδιερν(βΐιΐ(π^, Γ
Τλν τΑπον τοΰ 1925 των <Μ κσϊ τόν τόμον τοΰ 192 κων Έρευνών». "Οσα πειραματικά άποδείξιμα δμως σά; είπα. μίζετε ότι είναι άρκετα να 'σονν τήν περιέργειαν καϊ+ε ητικοΰ άνθρωπον, δια τοις Ι ορίζοντος ποΰ μάς «νοιΥει" στήμη; Δέν είναι ελεεινολογήσγι κ( ρη τούς αδιάφορον; >
ούς, είτε Κράτη είναι
ατομα, οί όποΐοι δεν τ*
; χ.αι
δτομα, οί ό
νά ίδουν τήν αλήθειαν
ώτα ίνα μή άκούωσι >
ύϊή^ν
-/.αι ι
καί
•Υπό Θ.
γον μεγαλόπνοον ^
θεν άπό την σφραγ'δ»
τάτου των Ρ^
γράφων, διά νά
λους. Τίμάται δ
'ΝΑΤΙΟΝΑί
140 *¥. 2βΤΗ 6Τ,
ΗΕίΕΝ ΚΑ55ΑΡΙ
Λίκα πέντί έτών
συγ>"""
δι-.
Τηλ.
σσα-

ΕΘΜΚΟΤ ΚΗΡΥΞ,- ΚΥΡΤΑΚΗ. δ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ .«28.
ΤΟΥ ΤπΜΟΤΠΙ
ϊΠαν
Λα·/«ν(ίκης είναι Ενός τύ-
1.^«ίρογος. "Εχει κλείση,
Ια^'Ί ****** ε°
κι' ενα Ίδανικσ.
|&'ί»ΐ«* μα^μ'οντά
Ε.ί~ Γ»· /ίίΐ ΓΤγΡ'^λ "* Λ*
ΐΜανι/ο τού κ. Λαχανάκη εί-
[ά κόοη ζ«νθί), γεματη καλ-
έλγ~Ί|τριΐ, ποϋ μονο ενα ψε-
ΙΊΙ-Ϊέν ύπάρχει. "Ομως
τα βηλνκα ποϋ είδε στή
^ βε6.ιοί ό κ. Λαχανάκης,
ι χοϋ αρεσε.
ό ΐδιος, οταν τ*τταν
άρι 20 χοονών, την ώνόμα-
στημη. κι' άπό έκείνη
ΐίοα, το?χει κοντά της, δέν
■γά> (Ηό τό νοϋ τού. Καί
■ {ταν καπνίζη την πίππα τού,
|ι τά μιίπα τού καί μιαγεμμε-
^οεί πώς βλέ.πει τή Χρυ«ό-
(ΐ πρριδια·6άζτ> μέσα
ι χλοίρό κι' άνθόσπαρτβ λει
^χι'ΐ άίΐΐΐ νά περπατά σατ>
„ άπ' τόν ποταμό, ή σάν
κνα στή Οιίλασσα....
Γν ποτέ /.νένας φίλος ή γνω-
Ριατ'ι δι ν παντρείΐσαι;
ΚΪνος ίΐταντά·
_[χήν Χρυσόοτομη ή καμμιά
^σιιο! Γιά μενά δέν ύπάρχει
'αντή. "Ολες οί αλλες γυναϊ-
ΐοθ είναι άδιάφορες.
|ί ά/.ήθεια, ή μόνη γυναϊκα
αάΐΐ στο σπιτάκι τού είναι
ιυλίτσα κοιττσή καί λίγο «αμ-
ποΰ έρχεται καί ποΰ τού
:ι, τοΰ πλένει τά ροΰχα καί
ίΐ Λΰτός δέν γυρίζει νά
ίποτέ την ήμέρια, μά σάν 6ρα·
Ρΐ κι' άτό τό μισόκϊ.ειστο πα-
ιρο (ααίνει ενα φώς άδΰνατο,
ρ, ν αί 6?λ γύρω ουθίζονται
■ λίγο στό σκοτάδι, τότε την
ίλιγώτερο ασχη^ια καί κα^-
ρά 1 ιγώτερο καμπούρια καί
νοντσή.
: £»νάζεται ή (ραντασία τού.
Ιφαντάΐεται πώς εχει μπρός
™ήν ι ήν ιδία τί) Χρυσόστο-
Λ'· ιοΰ τοΰ λέει:
Ι ανθρωπος ποΰ θά φιλήστ»
Π μου, Ηίοι σ υ,
11 σ ύ, καλέ μου, καί θά
<>αΐτί; βγαίνει άπ' τα στή-
1 ιηαστεναγμός καί σιγά—
Ιο-χΊυνΗ τό χέρι τού καί ψά-
Βαν νά γυρείτΐ) κάτι μές σ' «ύ-
I
σ/οτεινιά,
Ι αϊτόν τόν τρόπο ό δύστυχος
^"χανπ/.ης διατηοεϊ όλην την
1_του γιά τό Ίδανικό τού!....
? ,ϊ'όο μαυρίζει τά κρέατα
οι'Λα~ «™ τής τσιμπιές κι'
«α μΓι>α την παντρευτη.
Ί άπληατία
": τήρε μιά χού<ρτα λάσπη [ ' '^-το θρωμερό, επλασε /|( '«ι τή φύσηξε στό πρό- '^'ΐα σάλεψε μονοστιγμίς 1. 7Γ,τι?™ι απάνω ό χριστια- I ~ «νοιξε τα μάτια καί βρέ- 15 ,(ιν χόσμο, σάν ενας ποϋ "Τ« δαδ-ύν ιανο. υ__ τ} δλέπεις είναι δικό σου, Γ ο Θεός, -/αί μττορεΐς νά /ί,'/Τν^'Πΐς γ·ά δφελός Ε, :,''- νελεΐς. 2οϋ δίνω τή ^"^Ι,τηΘάλασσα. "Ολαστά ""νο τόν Ούρανό, γιατί ^ |Ό'μα, εΐπ' ό Τδάμ, πα- "-"ρ^· Κΰί^ είναι τόσος ώ- ΓΟ,ρανό; "Ελα, δόςμου Γ ^τονκαντ,ς σύ;....? 1^ |{ ΤΡΙΚΟΓΛΙΔΗΣ ---------__ ?να ίί,το < ,ου*ια (υιού). ΕΙ- οσα-""-"001) ε>ι5 δλας ' τάς
ΚοΝ υ κόσμου. Τιμάται δέ-
50% εκπτωσισ 50%
ΕΥΚΑΙΡΙΑ ^">ς ν&- τ)]ν σπανίαν αύτην προσφοράν
αποκτήση κάθε Έλληνικό σπίτι είς τ6 ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ, τάς
Τ ΤΡ ΕΙΣ
II
(ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΑΣΜΑ). ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΤΗΣ ΕΛΛ. ΔΗΗ0ΚΙ>ΑΤΙΑε
Καπνός στον άνεμο. οτάχτη τα μίση
ΕΜέΛΤΗΡΙΟΝ » - Γ
ϊτΐϊ« Ι. Πβλίμη—Μουοιχή Λ. Λ<πκ>ίγχ*
ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
&κίνησ' άπ' την Ίλλυρία τή μακρννη
ΚΟΧ ΤΒΟΤ—ΚΗΙΜΜν
ΎχΛ β. Χα«λλα«ί»ου
• · ·
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ
"Ενα βάλς είν' ή ζωή μας κι' άς ά§-
(χί°Τ1 ό χοοος
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Ύ.ιό Ν. Χζ&ΐ
ΑΠΑΧΗΔΕΕ ΤΩΝ Α6ΗΝ1ΙΝ
(ΠΟΙΟ Ζ· ΕΧβ ΧΤΜΠΛ·ΗΣΗ>
Αόγια, πουλί μόν, μην άκοΰς τού
κόσμου, πάντα σ' άγαπώ,
ΟΠΕΡΕΤΤΑ ·νΛό Ν. Χατζ<)<ΐ.ιο<ηό)βν ΑΧ! ΕΛΑ ΟΝΟΗΚΛΙΑ ΦΑΟΡΑΧ) "Αχ! ελα πέτα δώ στή μονα|ιά μου, • · ·>
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΑΙ
'Εδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνας
(καστανης
ΤΑΝΟΟ Μονσιχή χαί Σΐίχ« Λ. Βώττη
• · ·
,ΙΕ ΟΗΕΒΟΗΕ ΑΡΒΕ5 ΤΙΤΙΝΕ
Γαλλιστί καί ΈλληναστΙ
ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ
• · ·
Η ΚΟΡΗ ΤΗΝ ΚΥΜΑΤΑΝ
Κόρη πάνω άπό τό βράχο σάν πουλΐ
(μοναχό
ΗΟΜΑΝΟΕ
χαΐ Μοναχή θ. 1. Σαχΐλλα$ί}βν ί
ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ
Μή λησμονηστις, άν μαχρυά μου εΐσαι
Ποίηοις Δ. Βπά) η—Μοι^ιχή Ε. <Ι1 Ορυ» ε> · *
ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΣ
Πώς θές νά χλείσω μστι πειά.
Μουσιχή Ε. Πίγγη ~
ΕΛΑ—ΕΛΑ
< β^ΝΙΟίΑ <ί» β^ΑΟΑ 4έσ' σπ) θϊομή σου άγκάλη Σιίχοι Κ. Βλυοσίδιηι ... ΠΑΤΙ Γιβτι λυπητίρό τραγοίδι λέν τά που- (λιά 3ΐρωϊ-πρωϊ 4ν» Μ»ι·οιχ}| Τ. Εανίοχούλο» ΙΊΟΖΕΦ, ΑΧ ΓΙΟΖΕΟ (ΟΠΕΡεΤΤΑ ΜΑΟΑΜε ΡΟΜΡΑΒθυΐΙ) ιώ&ω τί) λαχτάρα άλήθεια Π <χ τον Γίομοννχοί ΜΗ Σ' ΕΜΑΛαΣ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ! ΙΙές μ'άγάπη μου τί εχεις Ποΐηοις Γ. Λβμπβιτνίδου—Μουσική Γ)β ΟοιιγΗ] ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ (ΓΑΕΝΤΙ ΤΡΕΑΑΟ) Μέ γλέντι καί μέ φλέρτι τή ζωή περν» ί,ΗΙΜΜΥ — ΓΌΧ ΤΒΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μαύρ' είν' ή νύχτα στά βουνά, ΕΜΒΑΤΉΡΙΟΝ ΕΓΙΑ ΜΟΛΑ ' "Εγια μόλα, εγια λέσα, */ 'φύσΐ)|ε δοοηά, Πο'ηβι; Μ. Σΐαμοιίλοβ—Μο*οιχή Καλβμ»1« ΜΗ Μ' ΕΡ12ΤΑΣ (ΗΛΜθΥΡΙΧεΐΑ) μή μ' ίρωτά'ς γιατί θρηνώ Μή μ' έρωτάς γιατί πβνώ Ποίηοις Γ. Λον*«ννί8ον—Μουβική Ν. . ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΠΝ ΑΘΗΝ&Ν <ΧΑΗ ΟΗΕΙΡΟ) "Οταν σ' έπρωταντίκρυσα, δταν σέ (πρωτοεϊδα Μέσ' στήν ψι>χή μου ένοιωσα κάποια
(κρυφή έλπίδα ^
ΟΠΕΡΕΤΤΑ "Υπό Ν. Χοτζηο-·ΐι»σι»λβι/
ε) ■ ·
Κ! ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Άπό μικρό παιδί είχα μιά μελαγχολΐα
ατην καρδιά όθυνηρή, τί φοβερήΐ
(τί τροιιεοή! -~~
ΟΝΕ 5ΤΕΡ
ε> · ·
_ ΤΙΤΙΝΑ
Άλήθεια εΐμαι σαστισμένος
κι' άπ' δλους σας παρντόν ζητΛ
Γιατ' εχω χάση ό καϋμένος
.Έκετνο ποίχα λατρεντό.
ΓΟΧ ΤΚΟΤ - 5ΗΙΜΜΥ
• * ·
Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ
Τον κόσμο γύρα τόν φέρνω καί γ»Ρ
(ρίζω Ι
καί καθενδ; διαδάζω 'γώ τή μοίρα
Ζαχβι Τ. Μω«αϊτ<·νη—Μβυοική Ι. Ο1χ»νβμ*ι~ • · · ΟΙ ΜΕΟΥΣΜΕΝΟΙ Έγώ τό πίνω καί τό λέω, ^ γίνουμαι στουπΐ Ε. Πίγγη • · · Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ Μιά μυοτικιά έλπίδα, φώς μου, ?χα) έδώ μέσα στήν καρδιο^^ • · · ΣΕΡΕΝΑΔΑ Τώρα ποΰ τό σκοτάδι άπλώθηκε στη) Ήλθα νά τραγουδήσω ώς νά προοάλ! (ήαύγή Μουσιχή Σ. Σομββα ε> · ·
ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Σέ δίχτυα άγάπης σάν 6ρε9οϋν
μέσ' τής ζωης τό κϋμα
ΟΠΒΡΕΤΤΑ 'Υτ4 Ν. Χοΐζηοπβ<Β<λο« ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΠΟΛΥΜΝΙΑ Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό- (νους κλέφτης Ποίηοις Βαλοιαοίτον—Μβυσιχή Π. Καββινΐ) ΑΖΕ ΝΑ ΓΥΡ« ΓΑσε νά γύρω μέσ' τή θερμη την άγ- ^ (καλιά σου χαι την χαροιά σου ελα ν' ανοίξη; (μυστικά • ·. Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ (^ΥαΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) "Οσω γνρίζ' ή σφαίρα χαί στής ταβέρνε; φρίσκτται κραοΐ ... ■.' ΟΗΙΕΝΤΑίΕ Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά σένα, ρέ σκληρόκαρδη καί πλά- (σμα άρειμάνιο, Αίγο μυαλό μοΰ εμεινε κι' αΰτό είναι (διδάνιο χίι Α. Μαοτο«<νη Η ΞΕΛ0ΠΑΣΤΡΑ "Αχίξελογιάοτρα, μ' άπονιά ό δόλιος τί σοϋ φταίω Μοικηχή Κ. ΧατΕηαΑοατόλο* Ιιοοχιΐή Λ. Κ · « β « » Ι · ... ΟΙβΟίΕΤΤΕ "Έδιωςε πετά τώρα ή νυχτιά δσα εΐχε ή 'μέρα 6άρη γοχ τροτ • · · ΕΡβΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ «ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΙ ΛΑΤΕΡΜΑΖ) ΜόνΌ μέσ' στί]ν ταδέρνα μοΰ φενγεΐ (τό μεράκι, ... ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ Παπά, μ,ιά κόρ' άγάπησα καί μ' άγα· (ποϋσε σάν τρελλή Ποΐηβις Ι Πολίτη—Μονσιχή Σ. Σαμάοα ΕΝΘΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ 'Ενθυμήσου ονληρά τ»ινώραία6ραδυά ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ Παντρρμένος πρΐν πάω στά ξένα νύφη άχόμα ξαν9ούλα μτκρή ·>
Πβίηβις Γ. Δοασιλ-η—Μβυβηη Σ. Σαμί^α
...
ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΛΙΔΟ
«ΟΕΛβ ΓΑΝ ΠΡΠΤΑ)
Θελω σάγ πρώτα στήν άγκάλη σου
(νά γέρνω ^
% · ·
ΟΙΕΡηΤΕΥΜΕΝΟΙ
«ΑΓΑΠΗΧ ΑΟΓΙΑ)
Τοϋς πόνονς, τί)ς πίκοες'.'1" καϋμον;"
λησμονώ και γελώ
τ* ώραΐέ σου στόμα γλιικά σάν φιλώ.ϊ
ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ
ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ.
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ
ΔΟΛΛ. 3.00
Συμπληρουντες το πα¬
ραπλεύρως δελτίον, άπο-
κόπτετε κ*ί μάς τό ταχυ-
δρομείτε, ημείς δέ άν<α- λαμβάνομεν την αποστο¬ λήν δια λογ*ρι*βμο* σας, Πι' οιονδήποτε μέρος τοδ ΔΕΛΤΙΟΝ ΛΙΟΥΣΙΚΗΣ ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑΙ.Ό (Βοοΐί 81θΓβ) 140 ΛνβΒΐ 26111 81., Νενν ΥογΚ Οΐίν. Έσωκλείστως ευρίσκετε δολλ. 8.00, μέ την παράκλησιν όπως μοί άποστείλητε τάς τρείς Μουσικας Συλλογάς. "Ονομα .. ■ Διεύθυνσις Πόλις ·.....................Πολιτεία *♦

«ΕΘΝίΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 192«.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Λ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 Αύτ^ύστου.— Εύγε-
νίου μάρτυρος,
ΔΕΥΤΕΡΑ, 6 Αύγουστον».— Η ΜΕ¬
ΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Λ
•Επί Ελλάδος 1.30 Ι)2ς· ή δραχμή.
'Επ'ι Λονδίνον $4.87 7)8 ή λίβα.
•Επί Παρισίων 3.93 5)8ο τό φράγκον.
"Επί Γερμανίας 23.92 1)20 τό μάοκθν.
•Επί Ιταλίας 5.26 3)4ο ή λιρέτο,
"Επί Σερβίας 1.76 1)4ο τό δττνάριον.
Επί Ρουμανία: 0.62ο τό λέϊ.
•Επί Ίσεχοσλοβακία; 2.9615ο Λ κοο
ί
ΤΡΑΗΕ7ΗΣ ΜΗΗ9Ν
205 1ΤΥΕ8Τ 33«θ 5ΤΒΕΕΤ
ΚΟίΝΩΝΙΚΑ
Την παρελθούσαν Δ«ντέο«Γν, 23τρν
Ιουλίου, ή δνεΐς Καπ— ΆΌ
ά Α
(ζΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΐ) (^ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ
Μολάρων.
θ
, ή ς γγ
λου, θιτγά-~ο τοΰ χ. Αθαν. Άγγελο-
πούλου, έιιπάοιον τής Κάηω Πόλεως
Νέοκς Υόρκης, «νβδέξβ.ιυ ΐκτής νϊθάς
λβ'^ς τό θυγάτριον τού κ. Νι-
ί ό
ρ γγ
Γαλλ. «Φράγκα. 3
Δραχμαι είς την κ**λ,6-
(τέραν τιμήν.
Τηλεφωνήσατε δι» τι-
μας:
Τηλέφωνα:
6271—6.
ΜΑΟΙ50Ν 5ΤΛΤ17 ΙΑΙ
• 100 ΡΑΚΚ ΚΟνΥ
Ι ΝΕνΥ ΥΟΡ.Κ 0ΙΤΥ
(Πλησίον τής Όδοϋ Μ3(1Ϊ8θη)
Έκδίδομεν έπιταγάς είς Δραχμάς
ίπί δλων των πόλεων τής Ελλάδος,
είς τάς καλλιτέρας τιμάς της ημέρας.
Τηλεφ. λΥθΓΐΙΐ 2945, 6, 7.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
κ-ολάιου Δα©α.'τσά3<η, ίϊΐΛοτ>ο<^ρουΐτου, ό- ■νθϋάσασα αύ>ΓΟ θάλίΐ—'—Σοφίαν. Τό
μυστήριον έτελεο'θη έν πάση μιγαλο-
πρβπϊία ΰ,-τό τοϋ ίβρέως ο&δ. κ. Γεωρ-
γίβυ Δ<χ.'τ*α. Είς τούς γονεΐς καί την μικράν άνώ5θ3ρον βύχόμβθα νά τοίς ζή¬ ση- Ν. Υ. Οί τ ν. ____________Α. Α. 'ΒργοϊθΐΊα κατ' οίκον. Άΐτβταθήτε: Η. ναοαΐΓθ, 146 νν. 2άϋι δι., Ν. Υ. αΐγ. (17412— 5—6) ΠΩΛΟΥΧΊΆΙ έπιπλα διά Οοίίθβ Οίίοο Ηοιΐ9θβ, ΚββίβυπιηΙβ, κτλ., οηλαόή Γηη^θβ, Γβ£ΓΪ£εΓαίθΓ8, 8ΤΧΉ111 ΤΛΐ)1ββ, ί)1ΐθν Ο1368, (Πβΐΐθβ, ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ πασά ,μεγάλτκ ϊται-' θϋνβτννίπο, οοτΐθο υηΐ3, κτλ., μετα- : ροφίμων δΐ·ο "~3Κ«§σ.·ΐϊΛ«κ πω- , Ζειοισμενα και καΐΛ*Η«ργή· Τιμαί πολυ γν·ωρ2ζανττ«ς τα εϊδη ΒίϋίβΓν-, Χ®^!"- Άπαταθήτε: 335 XV. 39ι1ι Κ*·8ί5ιυπιη8 κ«1 5<χΙα Ροηη-Ρ<·. Ν. Υ. υτ.ν. (17409—4-10) θε·:α λ ΕΥΧΜΉΡΙΟΝ Την Κι-.ρ·ι(ΐκ7'|ν, 22 Ιουλίου, εχελέ- ^ > έ ΗΐϊΙΙ
^γ0
, οί γώιιοι τοϋ άγαπιττοϋ «ου έξ-
αδέλκρόυ κ. Γεωργίσυ Π. Π ανταζελου,
ΐιχ. Γειοογιχ-σίιον, Σπάρτης κιοπατγομέ-
νου, ν.αί )^ιαν εύ&αηάμως Γ·ταί^α βμ-
ά ί
Ε Υ Κ Α Ι Ρ Ι Α
ΜΙΣΘΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟι1ΗΘΕΙΑ
πωλήτριοα
έ την
Ζητοννται πωλητοά
εί ή όί
δι' ρταιριείαν, ή όπβία χατέχει
πρώτην Θέσιν είς τάς
Κοα ϊοτιπ<3θγ8, α&νβΐο- |>θΐ>> ν.<ή ΒιιΐΙιΙθΓβ. Άποτασήτε: προ¬ σωπικάς καθ* έκόχττην 9 π. μ., εως 6 μ. ιι. Ζητήσοττε Οΐνίδϊοη Μ«η8?εΓ8 "■""■ — ΗΑΚΚΙδ, ϋηΐίοα •ροΓϋΙϊοη, 570 (611ϊ £1οογ). __________________(17410—4—6) ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ ΓΕΡΜΑΝΊΣ νοσοκόμβς, όμιλοϋσα (Την "Ελληνικήν, άναλαμ5άν«. την πε- 0υποΙΐ)σιν ασθενών, η λεχοϋς. Τηλεφω- νήσατε : Αοαάβτηγ 0320. (4—15) 7ΐη Ανβ., Ν. Υ. αετά τής σειινίϊς καί με- ίρΐΚ ■δνίδος Μ^Ίθίας &εοφ. Π<»παγ€α)^γα3«ο.·ΐούλου, «κ Λογκανί- άτη;, κΛι ·έν ΗανβτΜΠ δι·αε- προσφιλοΰς 6έ ά·νετ|*<ίς τοΰ κον, ,ς πλτ(ραφοιρίας ΚκΙιπιοηά 2039 (17414--5) ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ γυνή μηχανικάς διά τβ- μάχια γονναβικϋΛ·. Ά.-τοτβθιΤτε: 265 νν". 27111 δι., Χ. Υ. ΟίΓ.ν. (17406—4) ΠΩΛΕΙΤΑΙ ιιρ Ιο όβίβ αηά ΚβΗΐαιΐΓηηΙ, μέ έηισίας είσπρά ξεις $40.000 καί άνω, τιμή λίαν λογι- κή. Παρέχεται οιαδήποτε δοκιμή καϊ έξέτασις. Άποταΰήτε: 376 (ΐΓβοηννίοΙι Οοηη. (17390—3—9) Ανθ., ΟΛΙΓΟΜΕΛΗΣ οίκογίνεια τής Νέ- ας Υόρκης ζητεί 'Ελληνίδα γνωρί-1 ζουσαν τάς οίκογενειοικάς εργασίας, | συμπεριλαμ6αΛΌ(ΐενου καί μαγειρενμα- ΠΩΛΕΙΤΑΙ αοπίοοΙϊοπβΓν Ιοβ οαιη ίίίθΓβ, τοθ ίέιοκτήτου άσχο- λοι·ιιίνον είς εφεύρεσιν (ίηνβπΐΐοη) ιδικήν τού. "Ετήσιαι ίά τος. Καλή επκαιρία διά τί)ν κατάλλη- ροφορίαι είς τό Τμήμα Μικρών Άγ- μβ"ι»«λοτπιχη<>η(ΐιατίου καί κα/οοϋ πά-1 γελιών τοϋ «'Εθνικοΰ Κηρυκος».
σχο^.είου επί τοϋ
Είς
χ ς
τόν γρι'ιγορον αγοραστήν θυσιάζεται
Ι αντι
!ποταθτ]τε: ΗίΐχοΙιαΓί, 119 ΑΙΙβηΙΐε
Ανο., Ε>-π5ΐ-οο1ί, Ε. Ι. Τηλέφωνον:
τρ«οτου κ. Ο. Ρ. Νϊοΐιοΐδ. Τούς νυμ-
ςρι/ιοϋς <ττ>ΒςρΟΜους άντηλλβξίν ό έ
νέος κ. Σταΰρος Γείας ΟοπιβΙοβ Βγο»..
Είς τόεί·00ΐο<Γΐιον καΐ εύτνχές ξεϋ- γος των νβονύμςρων ΐΰχαμβι. έκ μέ<—(ς ίς βίον 67»6ιον καέ ίΐεοτόν οτ«ντό< έ ά Κ ς ί < άγΐίθο», είς δέ τόν ικΜυμπάρον —Κοα άς τα δκώ τού. Ό έξάι&ελφος, ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. Α'ΝΔΡΙΑΝΟΣ (17416—5) ΠΡΟΣ ΑΓΟΡΑΝ ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ ΟΐΓαοιιΙ, ΜηγπιοΙ & Βαί>.ν δ
ν 8οα1 Ρΐαίβ». Υνοΐίί & Βαωΐ,
24 Υν. 25ί1ι 81., Ν. Υ. Οίίγ.
(17366—31—6)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΧΟΧΗ
ΕΙΜ1ΪΘΛ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
2ΧΟΛΚΙΟΝ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΔΙΑ
ΚΑ ΜΛΘΕΤΕ ΚΑΛΩΣ ΤΗΝ ΤΕΧ¬
ΝΗΝ ΤΟΥ Κ Ο Υ 1% Ε Ο Σ.
Δ1ΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ — ΕΚΜΑ-
ΘΗΪΙΣ ΓΕΛΕΙΑ.
8Υ8ΤΕΜ ΒΑίίΒΕΚ
Σ ΥΛΛ ΥΠ ΗΤΗΡΙΟΝ
"Επί τφ θανάτφ της προσφιλ^οϋς θν-
γατ)ς, έχ-
!άζιθΓμιεΛ· τα έγκάρ'δια ημών συλλχντητ
τήρνα, ει'οχόμιενοι αύτοϊς την έξ ΰψους
παοηγορίαν.
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ Α'ΝΑ<ΣΗΆ2ΙΑΔΟΥ ι. Υ. ΟϊΙν. (1741'5—5) (17395—3—5) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΈλλτγνΙς όπως ά-να?-«- ά ύί Μ9ύ 6τι γς ίθς ς χαλός. Άπ>οτα9ητε: Κ(ι*νστανττνίοης,
160 8ί1 Α Ν Υ Ο Τλ^
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΒΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ
ηί είς
κολττν τοποΨ«ή«.ν τού ΒΓΪ£ΐι1»η, κβ-
τάλλ.ηλον διά Οαηύγ—Ιθθ οπβαΐη Ρηγ-
Ιογ, η άλλην έργαοϋαν· Ά
'Ιδιόκτητον, 130·2 Ανβ. Β, χ,
Ν. Υ., ή τηλΕφωνήσατε: Οβντον 0597
(
(17413—5)
δι'
ΒΝΌΙΚΙΑΖΕΤΑΙ μενος
έ^γίΜτίαν, μέ ρΓθΙβοϋου. χαί ή(?
κόν φώς. 'ΑποταΦήτε: &θο. 1)θϋΐηίΐ8,
250 νν. 2·3τ_ δί., Ν. Υ. αΐχ.
(17401—4—6)
160— 8ί1ι Ανο., Ν. Υ. ΟίΙ.ν.
ν3θϋπ8 10385 (17382—2—3)
ΥΠΑΛΛΗΛΟ1 ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ δυΐλωματοΰχος δ«δά-
σκβλσς διά τό Κοινοτο«Λ· Σχολείον
ΑΜαπτα, Οα. Ό έχων τα Ετροσόγτα
αποταθήτω πρός τόν -α. Κ. Άθανα-
σόΰτοι,ώΛν, 525 0«ηί:πι1 Ανθ., δ. ν.
Αίΐαηία, ίΐα., «%θέτων καί τάς άξιώ-
σεις τού. (17403—4—6)
ΖΗΤΕΓΤΑΙ χ>ειρι<πής ,μηχανϊκ; γον- ναρίχών μέ μ**ραν ικϊοαν. ΆΐΛθταθή- τε: ΑπΙΪΓΟβ Βπ>β., 258 ν. 41βΙ 81.,
Ν. Υ. θΕν. (1740Θ—-4)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μηχανικάς γονναρικών
πεπείραιιένος οιά ηηττιπιΐ ηπιΐ ΙθΙ οιιί
ννοΛ. Άποταθήτε: δΛνναΓτζ Α
ΒΐπεβΙβίη, 101 Υν'. 30·Οι 8(-, Ν. Υ.
0ϊΐ (17398—3)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μηχανι,κος ό»ά γοιτνοορι-
■χά (ρϊ«?β8). Άθ Ο Μϊ
18Ο8, 49 λν.
Ν. Υ. Οίν.
γρ
ή Οοο~θ Μϊ-
27Λ 8τ,, (Βοοτη 503),
(17397—3—6)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ π&,τίΐοαμένος 8οάα
ϋΪ8ρ(?η50Γ, έργασία διαρκής. Απευ¬
θυντέον: ΡείεΓ Ραΐ1ίθ5, Οά
Εΐ ^^ Μί1
(17387—3—7)
ΕΝΟΓΚΙΑΖΕΤΑΙ δ«οιιι«Γΐσν ρ
κή οίκογΐΎείο;, μέ όλα τα χοβ-
θΔί Άλίδ 70
ηή γ;, μ χ
ώδη. Άποταθητε: Δίς Άγττλίδου, 70
\ 109ίΙι· 51.. (αρί. 42) Ν. Υ. Οϋγ.
(Δ----4—10)
Β59 8(1» Ανβ. (ΓΩΧ1Α 28ης ΟΔΟΥ),
ΝΕΥΥ ΥΟΙίΚ ΟΊΤΥ.
(16908 8
Α8)
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
_ Κατά>^.ηλος ΐύχαιρία όπως μ
μίαν χατάλλη^^ον τέχνην έντός τίοσά-
οων έδδομάδτον, ή όπαΐα είναι- Χβήβι-
Ιος χαί διά την πατρίδα σας. Δίόαχτοο
ό
ς η
μόνον $25.00.
ΟΟΤ.ϋΜιίΙΑ ΒΑΚΒΕΠ
Β50 Είκΐιίη Ανβ. Νβ
ΜεταΕύ 27ϊΐς χοΐ 28τν; οδοί·.
ΕΟΕ
ΕΥΜΚΘΟ6ΟΧ ΔΙΔΑΣΚΑΛ11
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
ΚΑ.1 ΑΓΓΛΙΚΙΙΣ ΓΛΩΣΣΙϋ'
ΟΊ θέλοντες νά διδαχθώσι χατ' οί¬
κον 'Ελληνικά η Άγγλϋ(ά εύμίτίόδονς
(αί ηρακτιχτβ;, ά: άποταθώσ· δι' έχ>
■τολίίς πρός όν όριστονχον καί πολ»>
■ειρον δώάσχαλον Κωνστ. Χ. θΐο&ο-
οίον Τα δίδακτρά τι.τ είναι λογιχά:
Δΐίύθυνσιςί
275— 6γιι Ανβ. ο)ο Κη<1ίο δΐιορ Νβ- ΥοιΙε ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΔΕΙΏΝ ΟΗΑΒίΕδ ΒΑΟΙΟΑΐυΡΟ, ΙΝΟ. Έ«>γολά6ο<; Άνεννωοιομενβς ηαοα τ{ Έλληνιχ* Όρθοβόξ» Έ—λησί» Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΪ *Υκοχαταστήματα Ι Κρντο. ΓοαφεΤον 108 10 *>ργ1πϊ 51 Ι !8 ΜυΙΙ>βΓχ 51.
Τηλ. ΟβπαΙ 9816, 9817, 0665.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δύο δωμάτια,
κατάλληλα διά δύο άτομα, ιιέ όλας
τάς ευκολίας, καί μέ χρήοιν κουξίνας.
Άποταθήτε: 611 ν. 136111 31-,
Αρί. 51, (μετα|ύ ΒΓθαάνναγ αηά
«ΐνεΓ5ί(1ο ϋΓΪνβ), Ν. Υ. Οϋγ.
(17393—3—5)
ΕΝΟΙΚΙΛΖΕΤΑΙ δωμάτιον αέ ρ
μανσιν καί λουτρόν. 'ΑΛ»τ>αθ>ίτϊ: 265
Υ. 4181 δι., (πιρώτον πάτοχμα. ά Οί ένδιαςτερόμενοι δς άπευθννθοΰν
είς τα Γραφεΐα τοΰ κ. Ιωάννου. Αν¬
τωνόπουλον, 2 δουΐΐι 81., Ν. Υ.
________ (17394—3—5)
ΡΡ,
Υ>'. 26Γ11 δι., Ν. Υ.
ί ον>»γιενει«κής τού
ΙΙΩΛΕΙΤΛΙ
έ
δΐοΐβ.
Ι ϋοηίβίΓίΌηειν δΐοΐβ.
Δέον νά .τωλ-ηθή ίντός τής εβδομάδος.
Τα εΛΐπλα έστοίχκχτν $16000 θύ
Τα
ής μ
έστοίχκχτν $16,000.
ή
^ χχτν $16,000. θύ
πύ>λη*οΰν ενς τιμήν εί'θη-νοτάτην. Ά-
ιοταθ1« ΕβΓ8 Λ ΜθΓοΙιηητβ
Ιπο., 20 8. Μίίϊη
Ι ΤΡ
δτ,, Ργτορογε, Ε. Ι. Τοΐ.:
(17383—2—4)
ΙΙΩΛΩ εν έκ των δΰο μου στιλ6α>-
τηρίων καί ύποδηματοίκκείων, κειμέ¬
νου είς κεντρικωτάτην θίσιν τής πό¬
λεως, ελλείψει ύπαλλήλων. Ό οονλό-
μενος άποταθητω: Ι. ΟΙΐΓΪδΙορηβΓ,
140 Οα&οΙ 8ί., ΒθνεΓΐγ, Μαχβ.
(17379—2—8)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΚοβΐΒΠΓβηΙ μέ ή
ίάξ $10 ΐ ά
οίας είσποάξεις $100 καΐ άτω. Ενοί¬
κιον $125 αηνταίως. Ά.-τοταθήτε: Βαβν
Βββ ΗββΐΑϋΓΕπί, δ«1ϊ8ΐ)αΓ3Γ, Μα.
(17376—1—3)
ΠΕΑΙ_ Ε5ΤΑΤΕ
Α5Τ0ΚΙΑ, Ι.. |.
Προσψε'ροιιεν πρός πώλησιν οικίας
Ιίΐνη, Ν. Υ. Τηλ. διιπδθί 8081.
(17391—'3—5)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπϊΐραιαρ·ος πΐολητής
βόδας. Δέον νά ννωοίξη ν.-αλως την
Άγγλοίήν. ΆΛοταθήτε: ΕχοθΗαηΙ:
Ο^ δΐιορ, 1365 ΒΓθ3(1«·αν, Ν. Υ.
___________(17370—1—3)
ΕΝΌΙΚΙΑΖΕΤΑΙ άπάρτιΐίν-τ έκ 4
δ&ΜΜΤτίων άντί $?5 μηνιιαίως. 'Επίσης
πωλοΰνται τα ε.ιιπλα. 'Αποταθήτε μ«-
τά τάς 6 μ. μ- : 316 ΥΥ. 3911» δι., Ν.
Υ. Ου. (17371—1—3)
ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ 5 εύάερα καί
εύήλια δωμάτια μέ ελευθέραν πρόσο-
ψΐν τοΰ ποταμ«ν χαί πληβίον τοϋ Α-
έ ί
η
8ΐοΓΪα ΡίΐΓΐί, μέ όλας τάς ευκολίας.
Άποταθήτε: 21 —19 81ιογο Β1τ<1., Α8ΐοιϊβ, ι,. Ι. Τηλεφ.: Αβΐοηα 7641. 5ΤΛΜΡΟΠΟ, ό Κη Ό «'Ε6νι- , ςΝΝ. Ό «Ε6νι *·ός Κηρυξ» πωλεϊται παρά τοϋ άντι- πιοσώπου μος ΆΘ. ΜΙΙ δΐ. Μ,-ιελλου, 73 ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια, μι¬ κρά καί μίγάλα, έπνπλωμενα, μέ ζεστό καί κρύο νερό είς έκαστον δα>αάτιον.
Ενοίκιον $4, $5, $8, $9 έβδομαόια-ί-
ως. Άποταθήτε: 300 Υ. 11511» δτ.,
Ν'. Υ. αΐγ. (17140— 6—Α6)
ΟΕΤΒΟΙΤ, ΛΙΙΟ1Ι.
_-'Ο «Έθνβκός Κηρυξ»,
καθώς καί όλαι <χΙ έό ΰ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ είς ό'λους τούς κλάόους, μέ πολΐ'ετή πεϊοαν, δι- ενθτίνων ιδικόν τοιι ζαχαροπλαστείον επιτυχώς επί δεκαετίαν, μέ εργασίας άνω των §100.000 ετησίως, ζητ-εϊ νά| έργασθίι είς κατάλληλον μέρος, μέ την προϋπόθεσιν νά γίνη συνετοιρβς, ή νά αγοράση τό μέρος είς τό προσε¬ χές μελ,λον. Ε. Ο., 510 —911ι Ανε., ιιένονν ηδη 600 ΕΛΛΗΧΙΚΑΓθΙΚΟ- ΙΈλΈΙΑΙ έ λ ηη 60 ΕΛΛΗΧΙΚΑΓθΙΚΟ- ΙΈλΈΙΑΙ, μέ σχολείον καί εκκλησίαν. ΑΡΙΣΤΗ ΣΥΓΚΟΙΝΟΧΙΑ 1·> λεπτά τής ("ιρας μόνον, καί ναϋ-
λος ΠΕΝ'ΤΕ ΣΕΝΤΣ. Παρέχομεν
πάσαν δννοτήν ει'ΐκολ.ίβν. Άποταθήτε ·
ΤΗΕΟΟΟΚΕ ΚΟϋΡΑδ
Διεύθυνσις Γραφείον: 2709 ΡοίτβΓ
Ανο., ΑβίοΓΪα, Ε. Ι. Ρ&οιιβ: Κανεηβ-
ννοοιΐ 0992.
ΔιεύίΗτνσΐς οίκία;: 1914 ΡοΚθγ Ανθ.,
Αιτοηα Ε Ι Ρί Α
ς
Αι,τοηα. Ε. Ι.
ΑβΓοηα 8997.
Νβντ ΥογΙι.
(17378—-2—4)
ΙΙΩΛΟΥΜΕλ και άγορά-
ζομεν επιπλα στιλβωΐηρί-
ων καί ΰποδηιιατοποιείων,
είς πολΰ λογικάς τιμάς.
Μία επίσκεψις θά σάς πεί¬
ση- Γοάψατε ή τηλεφωνή-
σατε: ΕΜΡΙΗΕ ΒΟΟΤ
ΒίΑΟΚ δϋΡΡΕΥ, 4Μ
—3γο· Ανο., Ν. Υ. αΐτ.
Τηλέιρ.: ΕβΣΐη<;(οη 82*9 ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ ό γνωρίία>ν|
δκόΦυνσίν τοϋ Ίβκή-νοΐ' Ν. Κο
νά τ>ν άποστείλπ είς τόν άδελφάί|
Δΐϊ*ήτρ>ον Ν. Καλλέργη·ν, χω
Λοντρα, Ρΐεθυμνον,
Κρι'ττης.
(Δ5-ΚΚ
Π ΑιΡΑ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γντορίζ»ν|
δι«ύ9ΐΛ-β»ν τοϋ Εύαγγΐ'/οΐ' Γ. Κα
κάκ·". νά την αποστείλη ίί; τόν]
/χύαχη Γ. Κα-ΐ»ικάκ<}ν, /(οί τρα, ΡείΚΐΐνον, Κρήτης. (Α5- ΖΗΤΕΓΓΑΙ ό ΓεώοΎιο; Δ. Κ<| ζτί?, έξ "Αοτους, ίΐρό ίνεκαετίίΐς ι μότων άς Ηορεννοΐΐ, Π λ,είται ό < λ,είται ό ννωρ<» τ όπως την αποστείλη πρός την οτ τού Μαρί-/οαν Β. Καρόζη, 564 βττίηδίοη Ανβ., Ββΐΐβνίΐι^, Ν. ' (17408- ' ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζακν ΟΪ Βΐ8^ τοϋ λμα Ηοίβΐ νναίιβΓ, να η *ΐς τόν Ι)βηηΐ5 ΚοηηΜ Ι "81. (Γΐΐβη. Ανθ), Ι.οΐι&Ι81| Ε. Ι. Ν. Υ. ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρϊωνΙ διεύθιητσιν τοΰ κ. Γεώργιον Ι®* Τσιρών»), έκ Σκοπτλου, άλλοτε ομ νοντος είς δαναηπαΐι, 1·3·, να άποστείλτι είς τόν κ. Ι'«»βΤ«*| Άποοτολ.έρην, ί-πάλληλον Διί"*1· ως Σιδηροδρόμιον θεσσαλΐας, εις λον, Ο ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ όστις την διεύ&υνσιν τοΰ Γεώργιον Μι 6ίνου, Ναυπαχτίου, νά την α""1 [όν Μ. δρΐιββΐοδ, 286 ΠΑΡΑΚΔΛΕΠΆΙ ό διεύτΚνβιν τοΰ Κ<ι»νστανπνου υι» ν τ—_·ν«ν . μ> ^—■— - , -. χ]
κτΤ', νίι την ΓΪΛοστϊΐλη είις_τον ε.
,«τν τ<«> Βασ. Κόλλεαν, 45.. 911»
Χ. Υ.
(Δ. 2-
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό
ίηεύθυνσ.ν τή; "Ολγας
ΙΙλομαρίου, Μυηληΐνης.
λ είς τάν *
ίδ
(ΕΛΛΗΝ Ζαχαρο.τλάο-της, πεΛειρα- Βιΰλιο
μένος είς ολους τούς κ>.ώοους τής ζα- ■_____
χαροπί.α<η«ίής, 1κ—ος να βοη-δήστι είς _ όλας τάς εργασίας ζαχαρατ/.α- στείου, κβί έν ΐλλνείψει άρχετης εργα¬ σίας είς την ίβατασκϊΐ'ήν γλυκιομάτων. Πρόΐυμος νά μεταβή είς, οιονδήποτε μέρος τής Άμεροίτί- δι' ίδίων τού έξό- δων. Διά πλτιροφορίας γράψατε : Αΐοχ ΚαΓ38, 6310 (ΪΓββηνν-οοα Ανθ., Ϊ Ποογ, ο) ο δβηαο—), Οΐ Άνοράζετε τα Οιθλία οας απ4 τί βλιοποιλείον τοθ «'Εθν. Κή .τοη ς νιον Λι-δανίδην, ■** ι Λ — _ τεΓ, Μντιλήνης. (17362— ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή δΐ£ύ·9ννσις τ Κ. Λεβέντη, έξ Άμαλ.ια6θν » 140 Υ. 26ί1ι •3.00'ΛΕΞΙΚΟΝ $3.10 σεις τού, πωλοΰνται παρά τού αντιπρόσωπον μας, κ. Μ. ΛΙπουτβικάρη. ΚΟ ΐνΐίΟΈ Αν Ε. ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΖΟΛΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΛΓΛΠΗ ΟΙ ΤΕΣΣΑΡΕΣ ΗΜΕΡΈΣ ΤΟΥ ΠΑΝΝΗ ΓΙΕΟΥΡΑΟί| Τό «ιΛμάσιον β*τβ δτήγημα τοθ «ονφήμου Γάλλβυ ΑΙμιλίον Ζολά, μεταφρασθέγ είς την έχφρασηχή β^^ βα ύτώ τοθ όοο-ντοϊατροθ κ. Εύαγγέλβν ΔεοΛΟτου, είμεθα θά θέλξγ] τούς αναγνώστας τον. ΣύντομχΛ· καί μελοβραματχκόν «5 Ιονον τουτο ♦* οοχήν τοϋ αναγνώστου μέχοις δτον οθτος άναννώσ-η ταίαν τού λέξιν διά νά Ικανοποιήστ, την Λ«γ«ρθείσαν βπως («χι τό τέλος μιδΐς οραμβηχης ίνώβεως βόο νεαρ&ν ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΝ ΤΙΙΗΑΤΑΙ 91.00 χ0$ 140 %¥Ε9Τ 2βΤΗ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕτΥ

ΙργΤτφυπκη στηλη
ΕΛ5Τ ΗΕΙΙΕΡ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ.— ΚΥΡΙΛΚΗ, δ
27
νται οί Ιβιοι, «ι κβί ιΐ
π *Ερ1 αυτών νά έπιχσι-
'ά τής ΝββΓ ΕβϊΙ Ββ-
,Ί6(ιηλ συμπληρωματικά;
ννίεύνογτες τάς έπιστο.
1ΕΪ5ΤΕΕ
ΙρίίΚ! νρ , Νβνν ΥοΛ αΐ
Ιΐίπΐίοη ΡΡΓβοοβΙ 5β—Ιο·
ΙηϊτΜοπ. ΡοΓεΙ^π υβρΐ.
Γ «Ιωάννης Τζόνοβιτς Άλεξά-
Ειχίας τίοίτου 80 έτών. έργα.
£ί ίτπν ε!; οουχεια τη; Π"
ιώκ ζητιίτοι υπό τοΰ έν Βα·
'βΟ τοι> κ. Αντώνιον Τζό·
ί .ίΕώνη.
|Κα ·Αν«στβσ(α Άστράνη προ
Ι ί,αιιίΜ««» έ* Υουη«8ΐονπι,
ι τη: έν Αθήναις συγγενοδ;
Πέοοη.
. Απόστολος ΜΛανικας έξ
τής Μ. Άσίας, υπό τής έ>
ί θείας τού Κα; Κυοιακού-
ίχα.
. Πααος Βάντκ. έξ Άϊβαλή
, 'Αοίας.
Νϊχο; Χάλικας·. ποωπν όιαμέ-
Νβ<ν Ι,οηάοη, Οοππ., υπό τής μητρί-ς τού, κ, Τό ι ίμι'ονηί *· "Ιωάννης Ί«—. πρό καιρόν διαμένων νθΓΐ .'θώ·8, νβ., υπό τή; Ι» ί θείας τού. χ. Κυριακού- «,ανίχα. >,Κω. Κατσικίδης, έκ ΤιφαρίΙ-
Καϊϊιπο/Εως, θράκης, υπό τοβ
Αγ τή; Γα'λίας άδελφοΰ τοι· χ.
|ίοι· Κατσιχίδον.
ι Δημ· Παναγιωτίδην, πρό καν-
ιμΚω_ έν ΟΠνβΓ 5γ.. τής Νέ-
ρχης, ί το τοΰ *ν Κανβία, Κρ-ή-
ίτ?ό; τού χ. Τα-ναγιωτίδον.
. Ανδρέας Ί"αΛΐανός, πρό και-
ιιΐΕναη έν λ'βνν ΒγΓΙβΙπ, Ο>αη.
γόυηο; έκ Περγάμου τής Μ
, όπως παραλάβη, επιστολήν
Ηίένην έκ τής μητρός αυτού κ.
Τ'ά
Π. Φωκέβς, Σαύρνης, κ, κ.
ηϊη-, Νικόλαος καί "Ανάστα-
ΐιλδόριι, ότό τή; έξαδέλφης αύ-
β; "Αφροδίτης λίιχάρη, έκ Ραν-
ι τή; θίσσαλίας καί σύζυγον
[ Δημητοίοη Γαλανοπούλου.
ι Σιιίονη; κ. Γεώργιος Πατα-
|ιιοο χαιροδ διαιιένων έν 'ΑγΙβ
Α Καλ. υπό των έν Ά·η·
τώγ τού Εύιιγγελίας καΐ Δε-
, |Κ Πατη'ίοΌυ
!,■»■ Π. Βατάλης. ποώην οιαμέ-
'β ..'?σ Υ'τώνι. υπό τής έν Ά
τού.
1ΜΕΡ0Ν
■ πρός τό βιβλιοπω-
τού «Έθν. Κήρυ-
1 παραγγελίαι έκτβ.-
μ.έ απόλυτον ά-
ί προσοχήν,
έ
[ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ. "Ολθί
"Τ^ΥΥελίας α<χς τ<» βιβλιοπωλείον ί' εί? τί> ««οίον θα
' ,„, "Ρόθυμον -~'-
!!Ρ γλιπηι
ΙΙλ,',οης, συντε-
τι1-6ασει των νεωτά-
Δεδεμέ-
ί0°
.50
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ.
ΠΑΡΕΧΟΜΕΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙ-
ΣΤΟΝ ΔΟΚΙΜΗΝ. ΕΠΙΣΚΕ
ΦβΗΤΕ ΜΑΣ ΠΡΟΤΟΥ ΚΑ¬
ΜΕΤΕ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΓΟ¬
ΡΑΝ
ΟΟΡΡΒΕ ΡΟΤ, ίύκολοδούλευ-
τον. Τέλειον καθ" όλα. 'Εκλτκτή
τοποθρσία κοί έπικΐροής. ΙΟετές έ-
νοοίΐοοτήριον. "Ενοίκιον $200. Είσ-
πράξε»; $1000—1100 έδδοααδιαί-
ως. Τιμή $10,000, μέ $4,000 μβ-
τρητά.
ΒΕ5ΤΑυΒΑΝΤ. Το μό«>ν είς
ιτρονομΐΛϋχον τοποβϊσίαν. Τέλει™
χβ»" όλα. ΕΙσπράξεις $1600 έδδο-
μοΛιοίως. Π<ιο" εΐδικοϋ εύκόλακς δύναται νά εΐσπράξτι $2500 έ«δο- ιιβδιαίως. Ένοο«αστήριον 13 έτών. 'Ενοίχιον μ—ά 12 δωιιατίανν $375. Γΐίΐή $27,000, μέ $10,0β0 μίτρτιτά. ΒΕδΤΑϋΒΑΝΤ, τίλϊΐον καθ" δλβ. Είσπράξεις $2,000 έβδομαδι- «ίως. 15ε-τές εΛΌΐκιαστήριον. "Ενοί¬ κιον $200 μτ^νιβίως. Τιμή $38,000, μέ $1.-,,000 αετρητά. ΟΟΙ'ΡΕΕ ΡΟΤ. ΕίσποάΙΐΐς $550 —600 έβδοιΐΛΛαίως. Τιμή $2,000, μέ $1,000 μετρητάι ΟΗΟΡ ΗθυδΕ. Κσ«ράξε»ς I- βδοααδιαϊαι $1100. 7ετές ένοωια- στήριον, 'ΕΛΌίκιον $360 μηνιαίως. Τΐφΐή $8,500, μέ $4,000 μετρητά. ΒΕδΤΑϋΒΑΝΤ, έν Νβτν ίνΐ- «β.ν. ΕΜτπράξεις $700 καί άνω, εά- χόλω;; αύξάνουσαι. "ΕΛ"θίκιον $225. Τιμή $7,000, μέ $3,000 μετρητά. ΕϋΧΟΗ, ΕΙσπρτίξεΐ; $750—800 έβδοιιαδιαίως. «Ενοίκιον $95. Τιμή $6,000, μέ $3,000 μίτρητά. - ΰΟΡΡΕΕ ΡΟΤ Είσπράξεις έ- 6δοιια*ίαίαι $1,300—1,400. Τιμί) |]$12,000, μέ $6,000 μετρητά. ΟΑΡΕΤΕΒΙΑ. ΕίΓπρόΗε'ς $1500 —1600 έβδομαδιαίω-. Τιμή $15, 000, -αέ $6,000 μετρητά. ΟΒΟΟΕΒΥ—ΓΚϋΓΓ. · Είσπρά¬ ξεις $1,200—1,100 έβδομαδιαίως. Τιμή $1ό,0θ0, μέ $8,000 μετρητα. ΕϋΧΟΗΕθΧΕΤΤΕ. Εΐσπράξεις $1,600.-1,700 έβδομοοδιαίως. Τιμή $18,0ΘΟ, μέ $8,000 μ«τρητά. αοχρΕοηοχΕκγΡΒυΐτ. Είσπράξεις $800 έβδοιιαδιαίως. Τι¬ μή $9,000, μέ $4,000 ιιετρητά. ΟΟΧΡΕ€ΤΙΟΝΕΒΥ. Είβ.τρά- 1«ις $400—300 έβδοααδιαίως. Τι¬ μή $5,500, μέ $2,100 μετρητά. ΟΟΧΡΕΟΤΙΟΧΕΒΥ. Είοπρά- ξεις $1,100 έδδομαδιαίως. Τιμή $25,000, μέ $7,000 ϋετρητά. 5ΤΟΒΕ5 ΡΟΒ ΒΕΧΤ. Σάς έ- ξασφαλίζομεν μακρά ένοικιαστήρια καταστημάτων είς έκλεκτάς τοηο- θεσίας, πλησίον σταθμών, θεοντρων κτλ. βιά οιανδήποτε εργασίαν. ΗΟΙΙ8Ε5 ΡΟΒ δΡΕθυΕΑΤΙθΝ. "Εχοιιεν πάντοτί μοναδικάς ενχ/α- ρίας πρός αγοράν οΐκιών μέ Ιξη- σφαλιο-αενα κέρίη 16 0)0, είς έκ- λεκτάς τοποθεσίας μέ λαμπρόν μελ- λον. ίθΧΟ ίΕΑδΕδ. Μέ ολίγα κί- φά?Λΐα σάς έξασφαλίζοιιεν γωνι- αία κτίοια μέ μα^ά ένακιοκττήρΜΐ καί έπικβ&δή ένοίκιοι. 21—43 καί 63ετή ένοικιαστήρια μέ αδθηβιν των κ«ρδών βας. Είναι ιδικόν σας συμΤ-ίΟθν νά μάς έπιθ"κε<ρθτΓ« προ- ■ροΟ κάμ*τε άγοοάν ή ενοικίασιν. "Ελθίτε, γράψατε, η τηλϊ·φωνήσα- 5ΗΟΕ δΗΙΝΕ, Ββρα1Ηη? λγμϊ ΗίΐΙ Οββηίηε. Κεντρικωτάτη το- ποθεσία. δετές ένοικιαβτήοΗίν. Εΰ- βηνΌν ενοίκιον. Εσΐτράξΐΐς $1,200 μηνιοίως. Άξίας $5,000, θυσιάξΐ- ται άντί $3.200, μέ μίτςητά $1,200. ίΙΙΝΟΚ ΒΟΟΜ, ένλβχτή τΟπο- θίθΐα τού ΒγοπΧ. δετές ένχΗκιαβτη- ριον, ενοίκιον δέν πληρώνη καί εΐσ- πράττει κοί 125 μηνιαίως έξ ύπεν- οικιάσεο»ν. Τιμή $6,000, μέ μετρπ- ΟΐΪΒΙδΤΟδ ϋ. νΒΕΤΤΟ& 1482 ΒΓοα«1·νν3ν (Βοογπ 609) (ΒεΙ. *2ά βπσΓ 43<1 δΐΓββΙβ) (ΤΪΓΠΡ5 δςυ»Γβ) Ν. Υ. ΟΐΐΥ· ΤοΙ. ΒΓνβπΙ 8641 ϊϊ 548». ΩΡΑΙΑ ΕΚ ΓΟΥΧΑΣ ΕΠΑΝΩ ΦΟΡΙΑ ΠΡΟΣ $35.00. ΓΝΗΣΙΑΙ ΑΛΕΠΟΥΔΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣ $10.00. ΓΥΝΆΙΚΕΙΑ ΦΟΡΒΜΑΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΧ ΕΙΔΩΝ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΜΟΔΑΣ. δ Α ι ι Υ' 5 $5 Υν 48ίΙι δΤΒΕΕΤ, ΝΕν υοβκ ατγ. (17288—21—Α21) ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤ-1Α1 "Εχομεν τάς καλλιτέρας εύκαιριας πρός πώλησιν καί ενοικίασιν κατοκττη- μάτων. Άναλαμβά-νομτν υπενθυνω; νά σδς εξασφα>α<ταΗΐεν οιανδήποτε ε¬ πιχείρησιν, διά την όποιαν είσθε είοι- κός. Ιδιαιτέρως προσέ^ομεν εις τα Γνοιν.ιαστή>α καϊ τάς τόπ»θίσιας.
Σάς άσφβλίζοαεν άπό δι·στυχημ«τα.
Άναλαϊΐ6άνο«ιεν νά σάς πωλησωμεν
ΐό μέρος'σβς έντός ολίγωΎ ήμβοΛν.
ΑΙ συμβο^οί ί*01^ δίδονται, παντστ*
δωρΐάν. ,
Μία έπίβκεψις θά σδς πείση ο<α τίρ» ίΐδικότητα καί ειλικρίνειάν μας. •Επισκεφθήτε μας, 5) γραψατε: ϋΟΗΝ «Γ Μ- ΕδΤΑΤΕ ΑΝΟ ΙΝδυΒΑΝΟ ι ο β ΒβΓβοη Αν«·. ίβΓ«Τ ^·1ϊ· Ν .1. Οοβ 51οοίί οίί ,ΙοιΐΓηαΙ >>αιι·
•Γβ δΙΗοη
Ιηλίφωνονΐ
ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΑδΤΟΒΙΑ, _ Ι
«ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ>
ΕΙπι δΐ. οηά 2η<1 Ανβηαβ φίθΛα: Ήαέρας ΑβτοΓΐα 3939. Νυκτός: ΙίανθτηαγβΓ 0614. ΟΗΙΟΑΟΟ. 1ΙΧ. ΓοΒ Αΐβ. Κώστα Χ"Δημητο(—. Διδασκάλου τού ΟΙκουμενικοό θρόν~. ή μέν βιεύβννοτς είναι: 7539 Βίά~ ΒΙνα1., το βε τηλέφωνον ι Β ΡβΓΐτ 0051. ΝΕνν ΥΟΚΧ. Ν. Τ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΠΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ» Αΐίΰβννσις: 451 Υ»'. *9(α 51γ«Λ Έφημέριος: •Λ<*ΐ[ΐ. ΚΥΡΙΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΛΚΗ2 Τλέ: ΡβηπχνΊνΒηίβ 6444. ΕΚΚΛΗΣΙΑ «Ο ΕϊΆΠΈΛ1ΣΑΐυ2 ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» 108—312 ννβίί 54!Η δ»., Ν. Υ. Οι7 'Ιίθίΰς: ΑΙ». Νι>ολαο; Λάζαρη:
Διβάχτιηρ τής θεολογίας.
Τηλέφ. Έχχλησ^ Γο1πγπγ)Η5 ίίβλ
ΤτΑ. ίξοχτίί: Ποϋηπ ΗΙΙΙϊ 10*4.
Α5ΤΟΚ1Α. ι. ^
ΕΚΚΛΙΙΣΙΑ
»ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ>
(Άρχιεπισκοπής)
273 ΕΙγπ δΐ., ΑβΙθΓΐα
Έφι υέοιος : Γ. Μενιξόπουλος.
ΤΐΑέςρωνον: ΑδΙθΠί» 1658.
ΚοτηιχίαΓ: ΤΤηνρΐπρνεΓ Ϊ87Ο.
ΠΡΟΔΟΜΕΝΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ
ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΊΆΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
ϊβί ΡΙγχΙ Ανρ.. μετπδΰ 16 καί 17 5
Νβν? ΥογΙτ ΓΛΧγ.
δ 738β.
·£χλεκτά βιβλία ?χει μόνον τό Βν
1λιβπ»λϊίον τού «Έθνικοΰ Κηουκοο.
4.ΛΛ.
«ΑΠΟΪ ΝΙΚΩΝ»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
ΔιεΰτΗ.·νσις Ίερέως Άρχ. ΔανΙβ
Λεονταρίδου καί 'Εκχλτκττας:
103 Ε. 841γι δ».. Νβν? ΥοΓΐί ΓΛη
Ττιλέίτοινον: Ι^Χ'Πβίοπ 8793.
ΛΕνΥΑΙΙΛ, Ν. ί.
Έχκλησία Α1ΊΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟ2
655 ΗΪ8Π 51Γ661.
Τηλέφ. 'Εκκληοίας: Μυ1τ)6·Γ7 6211.
Κατοιχία Ίερέα>ς< 83 υηΠΒΐβγ Ανεπαβ. Ττιλέα. Ίΐοέω;: Εμμ 86ΪΤ. ΟΚΕΑΗΟΜΑ ΟΙΤΥ. διεύθυνσις τού προϊσταμένου έφηα» ρ(ου τής Κοινότητος θϊΐίΐΓΐοπΐΒ ΟΙ- «Γ. ΟΛβ., είναι: 102 Ν. ΒΓΟβά δΐ Τηλέφωνον: Μαρ1$ 8105. ΝΕν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ «ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ» 360 ννβδΐ 12511ϊ δΐΓββΙ ΑΙδεσ. Νικ. Άνδρεόπουλκς. Τηλέφωνον 'Εκκλησϊαςί ΜοηιΐΓ-βηΙ 9845 Κατοικία Ιίρέως: 501 Υν. 135«ι 5ί- Τηλέφ. νυκτός: Βγο(1ιιγ.Γ31 8636. ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΓΝΟΤΗΣ «Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ» 'Εφημέριος Ιερεύς: Κωνστβντίνος Γαρουφάλης. 1275 Ηοβ Ανβ., Βγοπχ, Ν. Υ. Τηλέφ. ΙηΙβΓνβΙβ 2171. Γ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ έκ τ% 20ής σελίδος.) τι μόΰ φαίνονταν πάντα σάν σπί- τι μου. "Ερριψε μιά ματιά στήν 6ι6λιο- θήκη. Τα περισσότερα βιδλία μοϋ τα εΐχε δώσει αύτό;. Κατόπιν κά- θησε σέ μιά πολυθρόνα καϊ αρχι- σε νά μιλϊ| γιά κοινούς φίλους, κοι γιά την ζωή μας στό Κολλέγιο, ώ- σάν νά μιλοΰσε σέ ενα ξένον. Τί άνόητη ποϋ ήμην νά νομίσω ότι θά ένδιεφέρετο γιά μενά. Ή δραδυά ίίτο πολν πληκτική. Τό ρολό^/ι εχτύπησε δέκα καί οηκώθηκε. —Πρεπρι νά φ'γ<'). Εΐιιαι κουρασμένο; άπόψε. "Εφευγε ετσι! ΧωρΙς λέξι. Χω- ρίς.κάν νά μοϋ σφίξ]] τό χέρι! Στα- μάτησε στό πιάνο καί ξεφύλλισε τής νότες, χωρίς καν νά τής κυτ- τάζη. "Εξαφνα κάθησε κοί αρχι- σε νά παίζη. —Τό θυμάσαι αύτό, "Αμπερ; Τό τραγούδησα την πρώτη μερά ποϋ σέ γνώρισα, "Εννοιωθα σάν κάτι νά μοϋ ε- αφιγγε τόν λαιμό. Δέν μπόρεσα νά συγκρατηθώ. "Ερριψα τό κεφάλι χέρια τού στους οι·ονς μόν. Σηκώθηκε καί άκοΰμπησε τα χέρια χέρια τού στούς ώαους μόν. —Τρελλή, τρελλή, μικρή μου, Άμπερ! Νόιιισες, άλήθεια, πώς θά σ' αφΐρ'α νά ιιοΓ ς?ύ/τις; Δέν ξέρεις πώς θά γινόμουνα κακοϋρ- γος, πρίν άφήσω ενα άλλον ά'ν- ορα νά σέ πάρη; Τό ξέρεις πώς μ' άγαπας. Πάντα μ' άγάπησες καί πάντα θά μ' άγαπάς. —Ό/ι, Λπροι·, μή'. 'λ/' ο|ίυ ρα ότι τα λόγια τού ήσαν άληθινά. Γιά μενά δέν ήτο δννατόν νά υ¬ πάρξη αλλος άνδρας. Μέ πήρε στήν άγκαλιά τού, ε- νωσε τα χείλη τού στά δικά μου. —Θά γράλ|η]ς τώρα στόν Σίλ- λερ, ιριθχιρισε, καί θά τοϋ πί)ς πώς δέν θά τόν πανδρευθίίς, γιατί θά πανδρευθίίς έμένα. Καί έγραψα, ένω ύπηγόίοευεν: «Άγαπητέ, Γουωρρεν.— Λυ- ποϋμαι ποϋ σέ θίγα), άλλά δέν ήμ- πορώ νά σέ πανδρευθω. Θά παν- δρ*ι·9ώ τόν Λάρρν Ρίσερ. "Α }ρ Ό Λάρρν έταχυδρόμησε την επιστολήν τό ϊδιο βράδυ. Ό γάμος θά εγίνετο μετά μιά έβδομάδα, όταν πήγε σέ ενα γεϋ- μα στής "Αμυς Λώρανς. "Εφθασα «όπως άργά καί ένω έ'μπαινα εν- νοιωσα μιά παράξενη άτ'μόσφαιρα. Γυναΐκες ήσαν μαζωμένες σέ μι- κρούς όμίλους καί μιλοΰσαν ζωη¬ ρά, αλλ' όταν εμπή'Ία όλίς στϊιμά- τησαν άπότομα. Ή Μώδ Ντοΰαρ δέν μπόρεσε νά περιμένη. —Λοιπόν, "Αμπερ. Πώς σοϋ φαίνεται ό γάμος τοΰ Λάρρυ Βί- σερ; Φαντάζοϋαι πώς θά ξεύρης όλες τής λεπτομερειες. "Ενα παγωμένο χέρι μού εσφιγ- γε την καρδιά, άλλά κράτησα τό κεφάί.ι μου ύψηλά. —Δέν μπορώ νά σάς πώ τάς λε- πτομρρείας, ρΐτα. Θά ελεούν γρή- γορα καί ό Λάρρυ θά σάς τα κ) όλα. Έξηκολούθησα νά μιλώ καί νά γ?λώ. Ό γάμος τοϋ Λάρρυ ήτο τό μοναδικόν θέμα συζητήσεως έ- κείνη την ήμέρα. Τό γεϋμα ήτο άτελείωτον κοί ε- πειια παίξααε καί χαρτιά— όλό- κληρος α'ιών. Αΐτό είναι όλον —ή ίστορία ιιιάς τρελ?ίίς γνναικείας προδομε- νης καρδίας. ΛΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑΡ10Ν Ο ΓΕΡΟΣΤΑΘΗΙ Είναι τ* χαλλΐτερον καί τερπνότατον ώς Αναγνωστικόν τής Αης Τάξεως, τό οποίον διαπλάσσει καί μορφώνει έλληνοπρεπώς την καρδίαν τοΰ μικροΰ μαθητοΰ. Συνιστάται υπό τοΰ Υπουργείον της Παιδείας. ΟΙ τρείς τό- μοι χρυσοδεμένοι είς ίνα καλλιτεχνικώς, τιμώνται δολλ. 1.00. Γράψατε: 140 τΥΕδΤ 26ΤΗ 8ΤΚΕΕΤ ΝΕιΥ ΥΟΒΚ. Ν. V. ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ Α!Α ΪΤΙΑΒΠΤΗΡΙΑ ΙΙρΙν V) άποφασ·" σετε νά Λγοοάσι ιό μεγαλείτίροι χ,ατάστημα τβί κόσμον.είς τα ή- | {πίπλων δια πιλβωτήρια, λ» ,__________________ /α! ΙιοΙ βΙββΓΠ 5οϊ1βΓ5. Δέν πωλοδμεν επί «ιστώσει. Μονον τοίς ρετσητοίς. "Εχομεν κάμει έγκαταστάββις και προσφερομεν τα ϊΐοη μβί "ί τβ χα" τωβι καταστήματα: „ Ν. Υ. ΡΓθάιιοβ ΕχΛβηββ. Ν- *· Ρβπηϊγΐνβπιβ ΒΙσβ·> ''· ■·
ΙΙοΙεΙ Οποοΐπ Ν. Υ.
ΡαΓΐί ΟεπΐΓίΐΙ ΗοΐοΙ, ί<· *· Ηοΐεΐ ΑΙΙχίΓί. ΡπΙγπ Ββ3€ΐΐ, Π»- καί εί ςπλείστα «λλα ναταστηιιατα. ϋΝΙΤΕΟΒΟΟΤΒίΑΟΚδυΡΡίΥΟΟ. ΟΡΡΙΟΕ ΑΝϋ ί>ΗΟλν ΒΟΟΜδ
2085 ΤϊιίΓ€ΐ Ανβ., Ν. Υ. <-Η3Γ· ΤβΙ. —ϊΓίίίίϊ» 4181. ΡΑΟΪΟΒΥ 214 ΕΑδΤ Π4ΙΙ3 8Τ ΝΕν ΥΟΒΚ, Ν. Υ. Τθΐβρ&οηβ: ίβ1ιΐ£ΐι 2933 _.____ΛΤΕΧΑ8.-Ό«Έ- θνικός Κηρυξ» πωλειται εις την Νβνν8 81&ηα, Α1ίαΓ(1 818. ΙΕ ΥΠΟ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΑΣΤΟΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΣΠ. ΧΕΛΜΗ ΕΊ; τό βιβλίον αύτό δ Λέων Τολστόη περιγράφει αντοβιο- γραφικώς την ιδίαν τού εξέλιξιν ώς: φιλοσόφου, ώς σνγγραφέ- ως, ώς άνθρωπον, ώς οϊκογενειάόρχου, ώς μέλους τής Ρωσσι. κής άριστοκοατίας, ώς έπαναστάτου, ώς νεο-χριστιανοϋ. Ο Λέων Τολστόη, ό παγκόομιος αύτός γίγας τής σκέψεως καί τής λογοτεχνίας, περιγράφει εαυτόν. Ύπάρχει κανείς ποΰ δέν <ν« ήθελε νά άπολανβτ) τό βιβλίον αύτό καί νά Λιδαχθη άπό τό πε¬ ριεχόμενον τού; Τό περιπετειωδέστερον καί τερπνότερον καί διδακτικοκερον των μυθιστορημάτατν δέν θά ειμπορούσε να κατακτήση καί νά αΐχμαλωτίση τόν άναγνώστην, δσον ή έπι- κή αυτή περιπέτεια τής ψυχής καί τής διανοίας τοΰ Λέοντο; Τολστόη, μιάς έκ των μεγαλειτέρων φυσιονγνωμιών |ν τ»ί ί¬ στορία τοΰ άνθρωπον. Τιμάται χαρτόδετον $0.75. Άποστέλλε- ται πανταχοϋ αίαα τγ| λή»|«ι τοΰ άντιτίμου. Γράι|ιατε σημερον,σιιμπληροΰντες τό κάτωθι δελτίον. · ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΡ Π ΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΒΑΙΛ), 140 νν. 261Η Χ»., Νβν Υογκ, Ν. Υ. Σάς έοωκλείω $0.75, μέ την παράκλησιν όπως μοϋ ΟΛθστεί- λητε τό βιβλίον «Η ΕΞΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΤΟΛΣΤΟΗ*. "θνομα................................................ Διεύθυνβις............................................. Πόλις ...................... Πολιτβία .................

28
«Ε.ΟΙΜ1ΚΟ2,
ΚΥ1ΊΑΚΗ, 5 ΑΥ1 ΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ΜΑ0Ι30Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
Τηλέρ.
ΑΝΕΓΝΠΡΙΣΜΕΝΗ
ΠΟΑΙΤΕΙΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ
Τηλεγραφ. Διεύθυνσις
ΝΕ νΥ ΥΟΚΚ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΑΝΩ ΤΩΝ
$3,250,000.00
1ΟΟ ΡΑΡΚ
Α Π ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΙΡΑΙ.
Λειτουργοδβα καίτοι τους νόμους καί υπό τόν
χον της Πολιτείας Τ¥έας Υόρκης.
ΕΝ7*—- Νεοσ
ΑΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑ! ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ:
Ανοίγει ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ—ΟΙιβοΙπηβ
—καϊ πληρώνει τόκον 2 0)0 διά τα ύπόλοιπα.
Δέχεται ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ είς Δραχμάς καί Δολλάρια επί άνατοκισμω πρός |
4% ετησίως—8ρβοΪ3ΐ ϊπΙβΓθδΙ ΑοοοαπΙ»—είς προ>την ζήτησιν, ι
'Εκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μέ την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ-
νοντβι άμέσωί άπό τούς έν Ελλάδι άντιποοσώ.-ΐους μας, την'
ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρίς καμμίαν
προμήθειαν ή άλλην επιβάρυνσιν.
'Εκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δολλάρια μέ ελαχίστην προμήθειαν.
Άνοίγει ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ—ΟοάΉβ—παρ' Άμερικανικαϊς καί ξέναις Τρα-
πέζαις καί δίδει προκατα6ολάς χρημάτων επί έμποοευμάτων
Άγοοάζει ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—ΡτιρΠο υΐϊΐιΐΐοδ Βοτκΐδ—καί τοποΦετεϊ
χρήματα ασφαλώς είς άκίνητα επί πρώτπ ή δευτέρα ύποθήκη—
ΡΪΓδί ΟΓ 8β00Π(1 ΜθΓί83§ε—διά λογαριασμόν ,-τελατών της.
'Ενοικιάζει ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΑ—$3ίοίγ Βοχβδ—άντί Δολλ. 5.00,
7.50, 10.00, 15.00 καί 20.00 ετησίως, μέ κάβε ευκολίαν καί ασφά¬
λειαν.
ΤΑΧΥΤΗΣ - ΤΑΞΙΣ - ΑΣΦΑΛΕΙΑ
ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΑ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ
ΔΙ' ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑ-
ΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ |
ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ
Κ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ
«Έλεγεΐες κ-α ι Σάτυρες»
Νά μιά νέα ποιητΐκή οτλλογή,
ποΰ περικλείει την έποχή μας, τί]
μεταπολεμιχιή έποχή, τή ασιχΊια-
σ?ιένη αυτή έποχή, ποθ δταν δέν
την εμπνέη ή Έπανάσταση, την
άπελπίζει τό θεαμα τοΰ κόσμον·.
Τό νά σατυρίζη κανείς την έπο¬
χή τού ή ?χει πολύ δύναμη καί
στέκιεται κτριαρχικά πιό πάνω της,
η εχει πολύ πικρία καί την πικρία
τοχ· εξωτερικει'ει ιιέ τραγικά μειδι-
άματα. Αύτη την τελευταία πικρία
θέλει να ιιός μεταδωση κι' 6 ποιη-
τής των «Έλεγείων καί Σατυρών».
Είτε σατυρίζει, είτε πενθεΐ νιά
την ϊωή, ποτέ δέν ξτφεύγει όπο
την κυρίαρχη ίδεα ποΰ δεσπόζει
στή σκεψη τού: ά,το την άπογο-
ήτενση γιά τό ϋέαμα τοΰ κόσμου
κι' άπό την ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ. Ό
ποιητης ιια; εχει πάντοτε κά'τι ά-
ληθινό νά μάς άποκολΰψει: την
ει'·γενικιά τού ψνχή, την ενγενι-
νιά τού διαθέση μπροστά στήν
τραγΐτοότητφα τής ζωης. Γιατί ή
«Σάτνρες κι' ή 'ΕλεγεΤες» τοΰ Κα-
εΐνε γιομάτες άπό την
Ί
Α 8
ιΐτχή τού, είνε γΐομάτες σιγκίνη-
α( καί αισθήτα είνε τέλος νιομά-
I
τες ννμνή άληιθεια. Κι' αύτό άπο-
| τέλει μιά μοναδική έξοίιρεση μίσα
[ στίι σύγνρονπ γενικώς τ?χνη, ποΰ
έπιδιο>κει ;<χι την είλικιρίνεια άλ- λά την ΐΐκζήτηιση. Ή τέχνη τοΰ Καρνωτάκΐ| δέν ννωρίζει νά ιί>εύ-
δεται- δέν ίΐτιτεϊ νά ίΡίτττίΊτήηα·
Ό Τζών Βούρχις, πρόεδοος τοϋ Έκλογικον Συμβουλιον Νέας Ύόι
πτων τό γλύκισμα κατά τί)ν 99ην επέτειον των γενεθλίων —
οεται- οεν ι,ητε·. Λ«ά έξητπατήσει·
δέν έπι<διώκει μιά τίτχνινή μόνον Ί- κανοποίηση. Βγαίνει εντελώς αύ- 1ΟΟ ΡΑΒΚ Ηθνν, ΝΕνΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ. γ ς αύ ηη με'σα άΐτό την \ντ/χ τού. Είνε πικραιιέ'νηι, πρριντνιιένη ν πια καί λοισ|ΐενη στά δάκρΐ αίτο ή Φλί .τΐα'9τ]τική έκιΐΓίνενιση βοίσκεται ό κατ' εξοχήν ΙΓΡΩ.Ι.ΣΜΟΣ : Άπό χαρτί π1λα<ηιένοι κι' άπό δισταγμό άνδρεύκιελα στΓ>ς Μοίρας τα διχ>
Χορεΰουμε, δεχόααιστε τόν.ειιπαιγ-
μο.
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
__.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕίΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ¬
ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι· ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ¬
ΚΟΥ.
πάσαι αί τραπβζιτε·καί εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς τό εύρύ δίκτυον των ύ—οχατα-
ατημάτων καε άντ<α?ϊθκρετών αυτής, ή Τραπέζα εξυτϊηρετει Χίαν επιτυχώς την πελατείαν της. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ' Ενβργουνται εν λονδίνω ΤΗΕ βΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΛδΤ ι" 4 ίΟΝΟΟΝ ννΑίί ΒυΐίΟΙΝΟδ. Ε. Ο. 2 ΜΕΘ' ΥΠ>ΤΟΧ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχονν
συμφέρον νά προκαλωσι την αποστολήν των μέσορ της
ΕΜΓΤΌΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
Καίτοι ή Φιλοσοφία της ζο>ής,
δπ">ς την τταιρουσιάϋΗ ή Καρυωτά-
κης είνε άπογοητρυτική. δμως ή
άπογοήτευση αττή διά τής τέχνης
τού δέν αα- θλί6ει οί:τρ μάς άπελ-
πίζει. Ή φιλοσοφία, η φιλοσοφία
τή; ματαιότητος άντί να μάς γιο-
! μίσει άΓ?δία μας πληαμυριεΤ α%α
, μιά έγκαρτερηση, άτό μιά πα·ί>>ίτι-
κότητα, άπο ιιιά λυτρωτική άδιαφο-
I
ρία. Μας ?έγει Λίος ή ζοοή καίτοι
τέτοια πλΐ'γυ,μ'ΐ'ρισ'ΐένη θάνατο καί
πόνο, άξίζει άκόμη νά την παοιατεί-
| νονιμε, ·δχι γιά τις έκπλή&ις της,
ά?^.ά γι' αίτοΰ; τούς άπογοητευτι-
κούς πειρασμούς της. Κατά 6άί>ο;
ό Καρ·ιιωτάικ.ης είνε μαί)ητή; τοΰ
Σοπεν'χάονεο, χωρίς δμως νά (ΐά;
,τιοοτί>έπει τε?.ειοντικώς στήν αι'το-
κτονίσ. Ξέρει ιιέ μίαν έπιτηίϊιειότη-
Τα ζη/?χυτίι, [ΐέ μιά αΐσΊ^ηαατική
ιιαεστρία νά παρα/.άμπτει την ή-
ρω'ίκή αυτή χειρονομία καί νά μάς
παρασύ&ει σέ ιιΐά λύστ. τά^ο κχομι-
•/.ΐ| σιτήν έ.ιιοτάνεια δσο καί
γίνη στό 6άι9ο; της. Στοί*; «Ί
κου; αύτόχειρας» (σελ. 58) σν^ι-
ατονα κοιτώντας παθητικά τάστέ-
ρια.
Μανρινή χαρά είνε γιά μά; κάιθε
λά [ΐπορεϊ κανΐίς νά νιοίη
τή τί|ν άσυ·ειδϊ]σία αυτή τή!
τέλη κενότητα γ;ά νά ζήοΊ|
στιγιιές χαρ«ς; Είνε λ-
ή Χα°ά μας νάνε σΐ'νυφα
[ΐέ πάδος ή ιιέ την άοτ.·νεώ
ΓΙ 'Ό! Ύά
/«οα,
ή έλπΐίδα κι' ή Λ'εότης εννοιη ά-
φηρημένη,
παρα
δίποιος πατάει άπάνιω ιιας
διαβαίνει.
Ύστερα άπ' αίιτή την ,.
έκιΐΓ,δέν:^ δέν μένϊΐ τίατοτΐί οοιθιο
μέσαι σΐή ο*υνείΐ?κΤ)ο»η τοΰ .τ»η|Τη.
Οί Πατρίδες: (δ Μανωλιός σελ.
Μ) ή 'Μρνθερία:(Τό Άγαλμα
τής Ελευθερίας σελ. 551 χό Κρά-
(ί Λ
ρς
τος: (οί Ληιιΐ(>σιοι
65) ό Σ
ρ
σελ.
η )τ^.οι σελ.
65) ό Στρατός (Ώ£ή ε'^ Κάλ-
( σελ. 65) ή Τέχνη (οί Δώ-
σελ. 70)
δλη ή ιιεταπολειακή Τ-
χοσννθεση στό ζήττμια τής α{·το-
χριρίας, ίι ψυχοσύνθεσπ αντί:, ή
τόσο κουοασμένη. ποί· δέν τολμα
καί ποΰ διιω; θίελρι, ποΰ δέν ά-
τοφασίιζει καί πον μόνο μρ τή «ταν-
τασία πειραΐ|ΐατίζρ,ται. "Ολοι αι'ιτο)
οί νιχ.ημενοι τής ζίοη;, δλοι ποΰ
φ-θάνονν στό τοαγικό αί·τό σημεΤο
οταματοΰν άναπθφασιστοι: γνο^ρί
'Γουν ττώς ·9ΐάΌ3βα7.ηνν την αίαο-
τττονία γιά ιιιάν αλ).] φορα, ποΰ
δ?ν θά πιαρονσια'σ'θεΤ ποτέ :
Βλρ·πον»ν στόν κα-ιτρέπτη. 6λε-
πουν την ωρα, ρίοτοϋν <)ίν είνε τρέλ- λα ταχα: ί<αί λοτθος. «"Ολα τελείω- σαν ι{'ΐΐ>ι>ρίζοι.·ν το>ρα...» πο>; θά-
νσΛά?.οι»ν βεβαιοί κατά 6ά6ος.
Ή οοοκιική αχκί] άνα'βολή έπι-
τείνει τό πάθος κι' ή εϊν.όνα κατα-
λήγει σενα βοτθΐτερο καί τραγικ·ο
άποτ?λεσιια.
Ό ποιητής δέν θε'τει προιβλήμα-
τα <ττήν ποίησή τού. Δέν πρρνει στάση μεσα στή διαπάλη των δι- σταγιιών. Ποτέ δέν προτρέπει. Ή ·φιλοσοφία τού βναίνει μέσΌ άπό τούς ΤΎΠΟΥΣ τού κια·! σαύ· τό βρίσκεται ή ύψηλότερη άρετή τού: δημιθιιρ·,'εϊ τΰπους άντικειιιε- νικοΰς;, ποΰ μας επιθτίλλθΛται χω- ρις: νά μάς {•ποδεικνΰοΐ'ν. Μάς έπι- >ντοι διά της άξιοπρεπίίας
τού πόνου των. δι άτής έγκαρτερή-
σ?'·>ς τοον ιιπ;οοστά στή ί>)ή. δκ'/
τής ρκιμηδενίσεα); τής υπάρξεώς
το>ν μπροστά στή δία "/αί τή σνλη-
ρόττττα. Τό μορρτύρΐο ττ|; ζωτ|ς
αΰτό κα·9' αΐτό είνε μαρτυριο χω¬
ρίς αλλη ΙΙ.τεξήγΓ)στι καί ιιε'σα στίι
.. .;. ΟχιΓΎ^χίΐ
ενας κόσμος, ενας υύο όνος Ι
"ΐ' ήσυχίας, ποΰ ν.αταφ^
την κοΰραση καί την
άναοτΑΈθΐνμε γιά λίγο τή γλίΐ
ζωής. Κι' αίτό; ό /.όσιιος ε1[
άποΜονώσεαις. τή; ηρρμης ■
ή ηρμη
την ψυχή τού καί |
λιναρκείας μρσα στϋ διίσος
στ?ι οοτ·νό. Ό ποιητή: ιιό
άνχχπαυει την ψνχή τοι1 •/
ραση. ΜΟΛΌν ρκα αια^Ιό
έαντό τού άσφαΡ.ή ν.αί
ή '
φικές έοοτές σελ.. 7θ') σατι>ρ-ίζον-
ται μέ μιίαν επιφιλαξη μοναδικί|
στή γλωσσά μας μέ μίαν Γΰγϊνεια,
ιιε μιά πικρία λεπτοτάτη. Ό πχκ-
ητη; δέν θέλει νά πλήξή. Λέν εί¬
νε έΐπαναστάτης άπό έκίίνους ποΰ
διεγείρουν τό μΐσος ή την άναιπά-
Η1α ^ν ^"Υν^ο-τη. Π ηό παντός
είνε Γνας σκεπτικό;." ενα; άναοχι-
κο;, ενας λεπτός -κα1! ποντμένος
■τ-'νθροίπος, ποΰ δέν πιστεύει σττιν, , - . ,-
πρόοδο, καί ποΰ περιι,ένε, ?να7ά-Ι ν& ο^-'0»^ *%
προσίσόκητο θάνατο. Όϊ ποοσ.Ι ίΤ'^^^Τ!!1-!
τει παρα:
*Ένα (Λητοκι
Στό δείί.ι, στόν έλιιί>να|
μιά "/«ΛΐαροίΡ.α
' μιά βαθειά
μιά κόρη, ποΰ στοχαστι?ή
τόν οαρανό κοιτάει,
ώ. μιά ζθΛ|, πού χ1""
καί μέ τόν "Ηλιο πάη.
Ώ; ποιητής ό ΚαοΐΌκά
ν« εναςΧΑΡΑΚΤΉΡΑΣ|
ατομο γενικά ενας
Ορωπος. Άντί νά έ
ρε τή λνρα τού
ι ;ΐ'τς·
λν—ητερά τίς χορ^-έ; ττ):.|
κάνει νά σιιιιπαθοΰ|ΐρ ρ
- ■- - νά ιιειδιοϊ'Ι
ιιιά
ματα τΐ|; ςωη;,
κρά αποοστά σέ
νά οΐν.τείρουμε μαίί τού μ|
..........» _____:____„ ν,' ?^ηι Λ
των
~) μσζών ?>έν τόν συγκι-
νοΰν' Πλήν τοΰ πόνον δέν -'—-'-
ρο; μέσα
λ
μεταξΐ
στό Σιλι,παν. Π οός τί λοιπόν ή
ποοκίπάίθεια, άφοΰ θά καταλήξου-
ιιε τόαί πάλιν στήν ιδία άφΐτηοία;
Κοτά τό ποιητή μας μόνον ή άσι>
νειδηισία. μόνον ό ήδονισιιός κι' ή
νποκρισία ιιποοοΰν νά πωρατρίν ουν
τή ζοΛήι τουττι τοΰ πόνου καί της
δυστυχίας, ποΰ κυριαρχεΐ παΛ'τοΰ.
«Προνομιοΰχα πλάσιιατα» ι·ΐνε οί
«ιοΛΓωννκές κονχλες» οί μεταξοφο-
ριεμένες μισοπαρθενε; των Νταν¬
σιγκ καί των συνανλιών, των 'ίϊ-
δείων καί τοΰ Ντορέ. «*Ω νά
μποροΰσε» άνακράζει ό ποιητής.
«"Ω νά μποροΰσε ετσι κιανεΐς νά _..,
θάλλη χι'" Ισας, μέγα ρόδο, κά'ποι-1 ^"^Γ μεγάλα; αγγλί¬
ας ώρας χρυσής* (σελ. 61). Άλ- καί έγγραφάς σννδρομηΐ»*·
δ,τι κνρίως πρέπει νάΙ
'ά ά λ
ειρηνικα. να μα; ν/.Γ/
πόνο, νά ιια; μ£τριάζιει τ
νά μάς άνακουφίζπ. "^
γελο διαφεύγκι άπό τα Ί^1
δταν κ}>είσοχιΐ€ τό βιβλίο
"Ετσι ή Σάτι-ρά τού αν™1
την 'Βλεγεία τσι1 γιά το
θεαιια τοϋ κόσμον.
ΦΑ ΝΗΣ ΜΤΧΑ ΑΟ Π ΟΥ·1
ΤΑΚΡΟΝ 5ΡΚΙΝΟ5"
ιΈθνικό; Κηρυξ», ή|
κάτικος, καθώς κα'ι ο
νος, πωλοδνται ""^^^
κου μ<χς, κ. Λονκά ηου μ<χς, κ. Λον Ν. 53ΓΓθΓ(1 Ανβ., δστις ά άλι δεχε1 ΚΑΤΟΧΟΙ ΟΙΚΟΠΕΔΩΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ δπως άποκτήσητε Ιδιόκτητον οί^ λαχίστης προκαταβολής. Τιμαί δολλάρια 2750 καί «νω δήποτε. Διά περισσοτέρας πληροφορίας άποταθήτε: ϋ. 8. ΡΑΙ_ΑΤθδ & ΒϋΙίΡΕΒβ ΑΝΡ ΟΟΝΤΒΑΟΤΟΒ^ 4709 ΛνΉΙΤΕ ΡΕΑΙΝ8 ΑνΕ., ΝΕ^ν ΥΟΙίΚ. Ν· Τβΐβρΐιοηβ: [9: ν,' Ι .·,-■■= 0- λ'·^^με 1248.

«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1328.
εγκληματοσ
;ΝΑ ΚΕΝΤΡΟΝ ΤΗΣ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΩΣ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
βΣ ΠΕΡΝΑ ΤΑΣ ΠΡΑΣ ΤΟΥ ΕΝΑΣ ΑΑΑΟΚΟΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.
ΧΑΣΙΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ.- ΑΡΓΑ ΤΗΝ ΝΥΚΤΑ...
απ-'τέρω παρατι%ται π-ερινρα-
'-ύ ■■·> Δίαπετσώνι «ντρου τής
'-ο, -/.',ρά-Ρήνης. Τό κέντρον
ί'^ί σημειωμένον άπο^ την %·
κ'Λ) Πειραιώς,^ ανχνάζουν δέ
αντο χατά προτίμησιν
— Πάμε! εί—, χαί δλβι μ
τωρα, έπιταχύνατμε τ0 6ήμά μας.
Το «ίπιταχύνααε δή
μα·ζό
ρ,
Το
το δήαα μ*ς»
■""/ίμε χάνε.1 οΰτε δέκι 6ή-
τ? τ?. το άντρον έκείνο των κα-
ίταν ε-φθατανστ' αύτ'άμας
οί ηχοι των ίδ:ορ·ρύθμων
. όργάνων τού, ποΰ ξανάρχι-
/>6ίλαν τή «5άρ?(Τ»—μίς
ό Φίλι—τας—καί τό γλέν-
τι
νετσι
τ,τ7 χωρίς νά — αματήσω.
μοί άχζντί ό Φίλι—τ*ς,
τα παιδία, καί δάροϋν
η άπότομα. Γι>ρι«τατ
· ετσι άουνϊΐΐήτως χαί
;ος την διεύθυνσι τού %α*-
"Α! τα χράγιιατοΓ ήσαν
ά Ά άά
-ντέ;·
ργ
ά. Άχό τής
χς γ/ ηοάίες τού σανιίένιου —ΐ-
τ·-/π 2 τις έχΰνονταν στή γΰρω
ντ ί'/ΐΜΐ ζωη^ές άνταύγε'.ες
τ^ οωτές. Οί τ/χο'. των τρ<ύ- όά ΰ ί 7όνων οςγανων τού '< τώρα μέ καταπληκτικήν την βεδαρυιιένην άτμόσφαπ- «ν χ. α ι έφθανον στ' βύτιά μας, »? ;^2τ&ί ώστε πρόςστιγμήν νό- -ι ς τα δργανβ χτυ—οΰσζν δί- -,.' Οί -■/.''.'λχτλ τοΰ κζτζγωγίου, μοΰ μέ είνε τρόπος τοϋ λέγειν, γκΕτϊ στήν π.ρ5Γγματ!.κοττ;τα 45ϊ·3ίζ: ττμειωτόν. "Ε—; μάς έ ίαιϊ'.ζοοαϊ οί βράχθ! π&ΰ ήσαν '° ^ζ?ζ στ0 ο^λιό έκεΐνο μονοπάτ και οί όχοΓοι έπαίζαν τον ρόλο τής νά ρ "Υστβρα άτώ είκοσ: λε—των άγω- νιωδη -ορείαν έφ&άσαμβ έ'ξω αχέ κΰ—ο:βν ά-δε—οχρκτμένη χα-ράγχα :βν ά-δε—οχρμη μχροχτά στην οποίαν καί σκότος. ταν 6Λ:σμβνη βτό σκότος. Την περΐέβΐλλε μί» χερίφοδη κ» μτ-τηριωϊης «-ιγή, -ού μάς σννειτί- ε!}ε τα οίητ©— σάν'γρικτος έ<ριάλτης. ά ί ί (Ό κ. Οίκονοαάκος 6μως φαίνετα; πτος Ιχει συνηθίσε: άπό πολλών έτών μέτά ήθη καί ίβψ,α των «θαμώνων τοΰ κ^αττ7Ττ»ίτ)> τού» τταί ντ' λΊ·™
χωρ! ς πολλάς
ρτσε άδίτταικτ-/, ένφ ήταν δύο μετά
τα μ4σάν.*κτα, καί χτύπησε την πόρ-
Άμέσως τό έτωτεριαον· τοΰ
κα! σέ λίγες στ».γ-
μές άν οί §ε ή πόρτα καί πρότ>αλε
Ινα γυναικείον πρότωπον, άνήκον
κονομχχ^ο.
τώρα γόρω ·άχό τό περίερ-
ά έ
ς/Λ ςμέ σάν έ"να μαγκάλι
εβί ι.ττ, 'ζ^ν. Ταυτοχρόνως τα όρ-
|ί"'ατΛζουν, «νώ θυο-τρία άπό τα
«λανάν.·.3 τής Δρ·ατετσώ^ς, τχ,ΰς
Γίχλτματίας δηλαδή τής ■άμέσου αδ-
*"£'*' *> ττλίς ξωτιικούς χ—τι-
ς ξς χ
ούς των. Οί χοροί
περισσότερον ή£
μάτια των χασισο—>-
άζ ά ά
^ Μτ.άζε: μχρϊττά ττά
ΐ' η &ν-ι/Α£νη άχο τό δηλ»—-ρ-ιο
α"? ί των!
στ ^Λ^ΐίΐχΛυς που
τετοκτ καταγώ-
καί μ«5-
σέ άοκβτές
νε ηή
των ίηλη-
μοί «Τ-αν, οί άστ·>-
ύ δλα <χύτά. τους ^;χε μερ-ικές Γθϋντρε- ,η—- . .....στα ηρωι- ξίνίτν"α-, ,'Γης -^Ρ^^ώνος γιά νά -? το ά-^νοίεύόε;. μά την ίτ^ -/αι *^0ι7τ). 'ΤΛ,.Ι. « ' .» γ >;" 0Α«λ ό Κά
έ-
■όκληρΌν τό Κράτος νΆ
'ν/λλες, μα παρ·α
άντ>ώ-
χώς
νά
Ι
"-■>
άί «ίι-
μού-ε
έ-
— Μά κανέναν, κύρκ
έν ίΤβ^ «ν^, —^ς τ-ν
Δέν σα.
αυτή τή
ε:χα
είχε
ή η !
μένη ή οτ&'.οχίς είς
νιχην. Όρίστε νά ΐίήτε!
Μόλ
ρφ
έλλη-
ρ ή!
^ Μπηκ—χβ όλοι χραγματικά μέ
ενα ίωμΛτιο άνεκτης ίχωσδηπ
σ ενα
έαφανίτεως
άνεκτης η
Παρ&τηίησα ν.ά-ως
ίέ ί
^ ρηησα ν.άως
καλλίτερα καί ίιέκριν.ι: 5ί-λα σ'ενα
άρκετά καίαρό κρείάτι έναν άν4:α
Ήταν
μετριοο
χνος, το ίε χρώμα τού
τχ» πτωαατώ.3ες. Μόνον
ά
'κγ-
γο·> ερρ:χν.αν
ψ ή όί
τα μάτ'.α
αγρίαν λ»ι-
ό ά
ρρχ γρ
ψιν, ή ό-οία δμως ίέν βτόλ;ια νά
εκδηλωθή καλά.
Αύτη τή Φοοά εί·χα καί έγώ
^'ί°γ:2τι ^^ ενας κα': ^ν
τολλοί.
Ό κ. Οίκονοαάκος τοϋ
μέ κάφθ!'2, σνγκϊτάβΐτι, μίϋ έχεξτ;-
γησε δέ ότι ήτο σύζυγος της «κορί-
ας». Κύτταξα· π-ραγ^-ατ-χά χίτω υ.οο
κτλ ί'.έ-κρινζ την «κ^ρίαΜΜ. ή όί
μέ περιειργάζετο σάν χανένα
ίξ έ Προφανώς
Ο!
Ο 5ΐ(1ηβγ δπο'νν, έξερευνητής καί φωτογράςρος, είς την κινηιιατογραφι-
κήν ταινίαν «Ι-,ο$1 ίπ Ιηβ Αγοιϊο», ή όποία έπιδεικνύεται είς τό θεατρον
«Γκάγετι» έπϊ τοΰ Μπροντγουαίη καί 4όου δρόμου.
ζωή μοο είχα Ιδή γυναίκα. μέ τέτοιο
χρώμ*.
Ό χ. Οΐκονου.άκος με «σύττησε»
χαί στούς δύο, στοΰς όχοίοι>ς εί—
χοχς ήμουν χρο?γυ,2|τ'.χά. Μέ Ιν.-λη-
ς' μ ίχιως οΊ-ειπττωσα δτ: ένώ κα-
τάλαίαν χολΰ καλά τί ήμθ!>ν, ίέν
εϊ·»ιξαν καϊ^Λΐά Ειαίτερη σνγκίνησι,
δχως <Γ>μ6αίν5ΐ μέ όλο τον «ϊλλο
όσμο, χοΰ θορ>δείται καί διαμαρ-
ύρ-ετΐ·: ίχτι ·κ50χειτ2·. νά μχγ; στήν
εφημερίδα μιά νπϊ'.ο/5-φϊατϊ. «τομ"χ.ή
τα» ύπόιθ'εοΊ'ς.
Καί <;·χΐϊχ.άΙΎ νά φούνταν; Μην τοί>ς χαλάΐω τή όΊαγωγή; ...
—Άχό χοϋ 5!<ται; «ίχα στήν ϋ'.ο- κτήτρια. — ΈΖχίΧΐ ά-ό την -ατρίϊα τοΰ ! μοΰ άιτήντησβ. έή έ ί Έγώ δα«?. έ—€'.3ή φ ·καί πολί» ·άχο την απάντησιν (/ύ- τήν, έζήτη·τ« νά μοΰ κάμ.τ) ψ-.λά αύ¬ τη την ζερίψδασι. 'Μούπε χώς είνε ά Κάλ ί Μ Ά' ό φ ρφς έγώ τής ήμΛον ξενος. Ο! αστυνο¬ μικαί κ>αί ό λωχοίύτης μ.ας τής η
σαν -/.άτι καρ απάνω άχό γν<οστοϊ. Την κύτταξα καί έγώ καί είδα πώς ήταν μ'ά γυναϊκα %4α ΐλέν, άλ- λά ζΐτρ^ομένη Χναί γηροτσμένη χολύ Ε λίθό ά χαί η . Εχε ε>» πλτίθωρικό πάχος
τ ό χρώμα τοΰ χρ-οσώπου τη;
ί Πόά ή
χρμ ρ
ήταν «αελιτζανί». Πρότη·φορά στή'
η ρψ ς
την Κουτάλια τίς Μ. Άκ'ας, ό-
τγ ! ό Κοι>τχλ:ανός
Τό γράφω χωρίς νά άναλαμδάνω κ3".
την εύιθύνη. .
— Κα·ί ό «άνδρας» <γο>;
— Άπό την Πόλ'. !
— Δεν μοδ λές, χαχν^ρς έσΰ:
— Π α! Πά! Πά! Μέ ζαλίζβι!
..Μόνον ό Μρζς μου καπνίζει!
—ιΚαί τ)έλε:ς έσϋ νά καπνίζη;
— Δέν θέλω, μά ίέν μχορω καί
νά τοδ τέ ά-αγορ*ύ>τω. θά τ-χκω-
νώμαστε διαρκώς! Καί έγώ δαρυέ-
μοτ' τήγ/^ίνιο:!
— ΦαβάσαΊ μτ σέ δείρει; είχα έ-
Ό κ, Οία.ονομάκ.ος όμως μοΰ α-
—Γ/Λτησεν άντ' αυτής, ότι ή Ρήνη εί¬
νε (ά—3 τής γνναί-λες έκείνες χού δέν
«ο^έρνθ'/τα!» άλλά «δέρνονν!»
— Έσύ π^λίν τί ·καταλαβα:νε·.ς
ώ
ς
ποΰ χαΐχνίζεΐις· έρώτησα τα·/ άνίρα
της
ος δέν ;.ι.ο ίη
θέλεις νά πίν^
ή νά μην πίνη;
— "Οχι! δχ'.! Θέλ*> νά πίνη! είτε;
—>ρίτρομη σάν νά επρόκειτο νά την
άποκεφαλήοχύμε!
^ — Καλά ! Τώρα ποΰ τόν εχεις
τό «λουλά»! (τόν ίίιόρρυ6ζχο δηλαΐή'
να,ργιλέ, άπό τόν οποίον μποροΰν νά
χαχνίζουν καί έέχα μαζΐι χασ-.σοπ*.
τ-αι).
— Μά δέν είχαμε! Δέν έχω πειά}·
Τα πετάξαμε δλα τα σύνε^γα!
Ό Φίλιππας τότε, γιά νά τοΰς έν»
θαρρύνη, έπενί€η στή συζήιτησι άπρό»
σκλητος, ε'δγαλε άπό -Λατω άχό τίί
σα/,κάκι τού έναν μικρό λουλά καί
ποΰ είχε γιά ατομικήν τού χρήσιν καί
είπε στήν δυστροποΰσαν
σαν:
—Δείξτον! Δέν πειράζει! ____
ψε εχουμε χάρι! Νά -/αί ό διχόςμου!
Τόν ά'^τρόγυ'ίθν των χασισοποτών,
ένΒαμοο·; την
^ ρ
λη τοο συσκευήν την οποίαν καί κα*
τέτρωγε μέ άπερ'ιγράχτως λαίμαο*
γα μάτια.
—Μά.... Δέν εχουμε, είποτ^ καί
δ!
οί
δι»!...
Εις τό σημίίον αύτό εκρίναμεν^
ότι ή μετααεσονύν.τιος επίσκεψις ί-
πρεπε νά λήξϊ), έν.αλοιυ-/τίσαμε ν^ί
έκινηθημεν πρός την έξοίον.
Δέν έ1κάλ/αρ.εν δμως οΰτε πιεντβ
(ήμ,ατιχ, ότοτ; μάς κατεφτ)ασεν άσ6-«
μαίνουσα ή χασ:<Λ»πότ:σσα μέ τδ[ πλη&ωρικό πάχος καί μάς έξώρ?.>
σεν είς θ&ούς καί δ«ίμονας νά
άφήσουμε τόν Φίλ——α, τόν
τη μας. _ '
—'Αφτίστέ τον, τώριε δίθΐχητ^
ελεγε πρός τόν Οΐ·κιθνομ5κον, γιατί
δ)Λυς έμάς τοός άλλους δέν μΐ?
έλχ,γάριαίίεν ογ; ζοΰμε ή πεθαίνουμε|
Είναι νηστικός ασφαλώς. Καί 3-
στερα δέν 0ά έχη ποΰ νά ■κοιμηιθή'.
Ποΰ νά τρέχη τώρα στά <(ία-;όνιχοί καί στής «σπηληές». θά τόν κοα- τή<ιιΐ>υμε άπόψε έδώ! θά τού δώσοιπ
με νά φάη καί νά κοιμηθή.
Στάς παρ<αν.λήσεις τής χασιτθ>-
πότισσας ήνωσε τώρα καί τάς ϊικάς"
τού, ό Φίλιππας, γιατί προμηι/ύε-.τ|
πανδαίσία.
Όλαι αύται αί -αροΐκλήσεις τ]·
σαν τόσον έπίμονοι καί έξαντλητ'·»
•/αί, ώστε άναγκασθήχαμε καί η¬
μείς οί 3λ)λοι ν ά ποόμε στόν κ. Οί-
κονομάκον νά τό"; αφήση! ·
Κατόπιν τούτου ό κ. Οΐχονομάκος
έχάμφθη, μέ^ -Λα-κήν τοο όμως καο-
διβ, καί επέτρεψε νά μείνη ό Φίι
λ ι·;—άς. |
—"ερετε, μάς είπε, γιατί εγινί
δλη αυτή ή ίστορία; Γιατί δέν ε«
χούν πραγματιζα σ' αύτό —>υς τίί
σπίτι πού ο».άτ)ονται «λουλά» και
δταν τόν είδον στά χέρια τοϋ Φί-
λιππα,^ άναψαν οί καυμένοι καί θέ-
λουν νά καπ·;ίσουν!...
Άς είναι καί ετσι, είχαμε καί
ξεκινήσαμε, τέσ^ε,ρες τώρα, γιά τής1
χερίώ·λυμες «Σπηληέςτής Δρα-ετσί)
νος». Τής ΰχόγείες δηΐλαδή τρώ-
γλες που είναι είς τοϋς λόνρους τής
Δραπετσώνος καί οί οποίες χρησί-
μεύουν γιά νά κοιμώντα. α·ί φάλαγ-
γες των άστ·εγων καν.ο—>ΐών της.
Π.ΚΑΤΗΦΟΡΗΪ}
ΠΩΣ ΘΑ ΜΕΤΑΒΟΥΝ ΑΠΟ
ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ
Ή μετάβασις τον άμαξηλάτοτί
Χάρατμαν ά.-τό Βερολίνου είς Πα¬
ρισίους διά τής άμάςης τού καί ή1
άνταΐντάδοσις τής επισκέψεως παρά
των ΓάΑλων δι' ενός αυτοκίνητον
τοϋ 1876 προΓκά?.εσε τόν ζήλογ
πολλών, οί όποϊοι ζητοϊν Λ·α έκτελε-
σουν τό αντό ταξείδιον κατά τον
πλε'ον —-ρίεργον τρόπον. "Εναις νε-
ος ανέλαβε νά μεταβτ} άπό Βερο-
λιίνου είς Παρκττοΐ'ς πτζός σ^ρωγ
ενδυμα έσϊτερίδος καί 6αδίζων δ-
πως ό Τσάρλυ Τσάπλιν. Ένας; Γαλ
λος θά κάιη τό αντίθετον ταξείδι¬
ον φε'ρων ύηίθδήμαται των κυρίων
της Αύλής τοΰ Λουδοβίκου ΙΕ' μέ
νπτρτρ[η.νΙα τακοΰληα. Τελος ?νας *
Πομερανός θά μεταβτ: έκ Βερολί-
νου είς Παρισίους κάιινων θΰο
βήμοπα έμπρός καί εν οίΐπσ'υνν! Ό
ν*5ος αντός στοιχημ—ίζει δτι θ« εύ-
ρίοκεται είς Παρισίους την Ιην
2όί

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΛΚΗ. 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 1928.
ιΙ,
τ'
!
ΓΕΝΙΚΗ ΕΒΔΟΜΛΔΙΑΙΑ
ΥΠΟ ΘΑΝΟΥ "ΜΑΥΡΟΝΕΡΗ
ΜΙΑ ΑΓΡΙΑ ΠΛΛΗ
, ΜΑΟΝΤΟΪΚΑΙΣΤΗΑ
Ό αγών δεακόπτεται υπό
βροχήν χαιε συνεχίζετα,ε
υπό στέγην μέ τόν Λόν-
τον νικητήν είς ί£ ώρας
καί ££ 1 λεπτά.
Είς έφτ(μερίδα τής γειτονικής
πόλεως Φιλαδελφείας άναγινώσκο
μέν εκτενή περιγραφήν μιάς πά
λη; διεξαχθείσης εσχάτως έν τί)
πόλει ταύτη μεταξύ τού "Ελληνος
πρωτοπαλαιστού των μεγάλων 6α
ρών, Δ. Λόντου καί τοϋ έκ Κάλι
φορνίας πρωταθλητοϋ, Ραίη Στί)λ
Ό αγών διεξήγετο είς την ύπαί-
•θριον κονίστραν τής πόλεως, ένω
δέ εϊχε διαρκέσει 1 ώραν καί 40
λεπτά, δυνατί] δροχή ήρχισε νά
πίπττ). Οί άντίπαλοι έξηκολοΰθουν
διαγωνιζόμενοι, άδιάφοροι πρός
την πίπτουσαν βρσχήν, άλλ' ό πα
ριστάΐοΐενος πρόεδρος τής Π ολιτει
οκής Άθλητικής 'Επιτροπής, κ
Γά δέξ ό Έλλ
Γουάϊνερ, διέταξε τόν Έλλανοδί-
κην Μπίλλυ Χέρμαν νά σταματή¬
ση τόν άγώνα καί νά άνακηρύξη
τούς άντιπάλους Ίσοπάλους. Του¬
το όμως δέν ηύχαρίστησε καθόλου
τόν "Ελληνα πρωτοπαλαιστήν, ό
οποίος άπητησεν απα>ς συνεχισ9ή
ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΗΓΟΥΝΤΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
ΤΗΣ ΕΝΑΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ
Οί Βρετοινοί «ερδίζουν επίζηλον θέβιν, ένώ Γερ>μ*νο£, ΣουηΠοί, Καναδοή κ*ί
Φιλανδοί διαγωνίζονται νά ύπερτερ^βουν αλλήλους.— 'ίίχρά ε-πίδείξις
Γάλλων, Ίταλών Ίβηανών ν.ηλ Ίαπώνων.— Οί "Κλληνες ~"
φαίνονται πουθενά....
Παρ' όλον ότι οί Άμερικανοί
άθληταί τής β' Όλυμπιάδος ύπέ
στησαν σοβαρά; ηττας είς άγωνί
ο'ματα τα όποΐα εκρότουν Ιπί δέ
καετηρίδας δικαιωιατικώς σχεδόν
ηρς αωνιατικώς σχεδόν,
έν τούτοις ί»ά θαυμάσιον συνεχών
έπιδόσεων ευρίσκονται την στιγ¬
μήν ταύτην επί κεφαλής των Ιν τώ
Στίβω τής "Αμστερντομ διαγωνι
ζομένων όμάδων 46 εν όλω Εθνών
Δευτέραν θέσιν κατέχουν οί "Αγ
γλοι, οί όποΐοι εσημείωσαν σημαν
τικάς νίκας καί πολϋ πλησίον των
Άγγλων διεξάγουν σφοδρόν άγώ¬
να διά τρίτην -θέσιν Σουηοοί, Γερ-
μανοί καί Φιλανδοί. Ή έπίδειξις
των όμάδων Γαλλία;. Ιταλία;, Ί-
απωνίας, Όλλανδία; καί Αυστρί¬
υπήρξε }ΐ*χρι τούδε πολΰ πτω-
Ή έ 34 λώ λ
ό αγών άλλοΰ υπό στέγην, κατόπιν
ιδΐ βραχείας συσκέψεως μεταξύ
των επισήμων αντιπρόσωπον καί( 1>ικη
τοΰ διοργανωτοΰ τοΰ αγώνος, κ. | ι^ωκ
Αύρηλίου Φαμπιάνι, απεφασίσθη'
όπως γίνη δεκτή ή αίτησις τοΰ
■Λόντου. Πολλοί έκ των θεατών,
μή γνωρίζοντας ότι ό αγών θά
συνεχισθή είχον άπέλθει μέ την
εντύπωσιν ότι ούτος έληξεν έν ίσο-
παλία, όπως αρχικώς ανεκοινώθη.
"Οσοι όμως έκ των θεατών είχον
την υπομονήν νά μείνουν έκεϊ, πα-
ρά την θροχήν, ηκολούθησαν τούς
«ντιπάλους οταν άπήλθον όπως
έπαναλάβουν τόν άγώνα είς εν μέ¬
γα χώλλ. Υπό στέγην πλέον καί
έν άσφαλεία ή πάλη εσυνεχίσθη
μετά περισσοτέρας ή πρό τής δια-
κοπής της αγριότητος. Ό Στήλ,
άδιάλλακτος έχθρός τοϋ Λόντου,
έπέ&ειξεν άπαξ ετι τό κατ' αύτοϋ
μΤσός τού καί έξέσπα εναντίον τοΰ
"Έλληνος ώς αγρίαν θηρίον. "Ολη
δμως ή φοβερά δύναμις τοϋ Στήλ
καί όλη ή λύσσα των έπιθέσεών
τού οέν επέτυχον νά κάμψουν τόν
σιδηροϋν "Ελληνα πρωταθλητήν,
τοΰ όποίου ή τακτική τή; αμύνης
καί ή άντοχή τού είς καταπονητι-
κάς λαβας εχουν καταπλήξει τόν
φίλαθλον κόσμον ολοκλήρου τή
χή. Ή έκ 34 μελών αποτελούμενη
'Ελληνική ομάς δυστυχώς δέν ε¬
σημείωσε τίποτε άκόμη καί είς τόν
πίνακα των νίκων δέν φαίνεται
πουδενά.
Τα άποτρλε σματα των ποώτων
πέντε ήμερο>ν τής Όλυμπιά6ος ϊ-
χούν ώς εξής:
Σφαιροβολία
Νικητής ό
χ Κάνσας,
11—16
(10
λιτρών).—
, ,- ^^
επίδοσιν 52
(νέον παγ-
(νέον Όλυμπιακόν
τε^ος ό Ούγγρος,
τος ο Νορβηγός, _υνιε
Δρόμος 800 μέτρων δία
κάς.- Νικήτρια ή>εομα,
να Ραντκε, με χρόνον
Δευτέρα ή Ίαπωνίς,
ς
Ή βαθμολογία των
εθνών μεχρι τής Π
ρας είχεν ως εξής
Ήνωμ. Ποίατεΐοα
Φινλανδία
Μεγ. Βρετανία
Σουηδία
Καναδάς
Γεμαρνία
Ίαπωνία
Νότιος Άφρική
Ίρλονδία
Γαλλία
Νορδηγία
Ούγγαρία
Χαϊτή
Ιταλία
Φιλυπτΐναι
Όλλανδία
Ελβετία
128 1)2
48
37
31
28
27 1)2
Ή Δνίς 'Ελίζαμπεθ Ρόμπινσον, έκ Σικάγου, ή όποία ενίκησεν είς τόν γυναι¬
κείον δρόμον των 100 μέτρων, κατά τοός Όλνμπιακονς αγώνας.
ΓουΐΜιαμς, μέ χρόνον 10" 8. Δευ¬
τέρ 6 Άλ Λό
τέρα; 6
το; ό
ς, μ χρόον 10 8. Δευ
Άγγλος Λόντον καί τρί
Λάμμερ;. Ό Ά-
Άμερικής, ώς μοναδικαί καί άπα-
ράμιλλοι. Έν τη άμύνΐ] τού ό Λόν¬
τος πολλάκις ευρέθη είς τό μετ-
αίχμιον της ήττης, άλλ' είς τοιαύ¬
τας στιγμάς τό Ελληνικόν θηρίον,
τανύον τούς χαλυβδίνους μυώνάς
τού έξετίναζε τόν αντίπαλον τού
μακράν καί ε&ραυε τάς ισχυράς
λοιπάς τού. Τέλος, μετά 2 ώρας
51' καί 20'' πείσμονος καί φρι-
"χιαστικοϋ αγώνος, ό Λόντος έκα¬
με την συνειθισμένην τού έπέλα-
σιν, πρό τής οποίας ουδείς
δύναται νά σταθϋ την σήμερον ορ¬
θώς έμπρός τού. Έφαριιόσας σει¬
ράν πεταχτών κεφαλοκλειδωμάτων
κατά τοΰ Στήλ, κατεζάλισε καί
ίξήντλησεν αυτόν, δι' ενός δέ τε-
λευταίου άποςρασιστικοϋ τινάγμα-
τος τόν έκάρφωσεν επί τής παλαί-
οτρας ήμιαναίσι^ητον καί ήττημέ-
νον. Ή νίκη τοΰ πρωταθλητοϋ
μας έχαιρΐτίσθη φρενιτιωδώς υπό
τοΰ πλήθους των θεατών.
Μετά τόν άγώνα 5 Λόντος εδή¬
λωσε τα εξής πρός τόν Τύπον:
«Εϊμαι εύχαριστημενος, διότι ό
α. Γσυάϊνερ διέταξε την συνέχισιν
τού αγώνος, μετά την διακοπήν
τερματισε τέταρτος.
—Δρόμος 400 μέτρων μετ1 έμ-
.-τοδίων. Νικητής ό "Αγγλος λόρ-
όος Μώλ έ ό
όος Μπώργκλυ, μέ χρόνον 53. 4.
Δευτερος ό Άμερικανός, Κοϋελ
καί τρίτο; ό Άμερικανός, Ταίϋλορ.
-—Σφυροβολία (16 λιτρών).
Νικητής ό Ίρλανδός, "Ο Κάλα-
γλος Ράνγκελευ καί τρίτος ό Άμε-
ρι"ανός, Σόλτζ.
—Δρόίΐος 110 μέτρων μετ' έμ-
ποδίων. Νικητής ό Νοτιοαφρικια-
νός, Σίδνε13 "Ατκινσον, μέ χρόνον
14" 4)5 (Ίσοφάρισι; Όλυμπια-
κοϋ καί παγκοσμίου ρεκόρ). Δευ
τερος ό Άό Σέ "Α
Γερμανία
Ήνωμ. Πολιτειαι
Καναδάς
Π ολωνία
Σουηόία
Ίαπωνία
Αυστρία
έπιδόσεις
16
14
10
8
5
1
Ο
Ό Έν Χάμμ, φοιτητής τής Τεχνικής
Σχολ.ής τής Πολ.ιτείας Γεωργίας, όσ¬
τις ένίκησε κατά τούς Όλυμπιακούς
είς τό αλμα άπλοθν μετά φοράς.
ο γώνος, μετά την διακοπήν
τού ί»πο τής τ5ροχης. Δέν πιστεύω
ότι Μ ώφέλει πολύ την φήΐμην μου
μία ίσοπαλία μετά τοϋ Στήλ την
κόσμιον ρεκόρ). Δεΰτερος ό Άμε¬
ρικανός Χέρμαν Μπρι καί τρίτος
δ Γεραανός 'Εμίλ Χίρσφηλντ.
—"Αλμα νψους μετά φοράς:—
'Νικητης ό Άμερικανός Ρόμπερτ
Κίγκ, μέ επίδοσιν 6 ποδών καί 4
3)8 ίντσων. Δευτερος ό Άμερικα¬
νός Μπέν Χέτζες καί τρίτος ό
Γάλλος Μ. Μενάρδ.
—Δρόμος 10.0000 μέτρων. Νι¬
κητής ό περίφημος Φιλανδό; Πά-
αβο Νοϋρμι, διαγωνιζόμενος διά
τρίτην φοράν είς Όλυμπιακούς,
μέ χρόνον 30: 18 2)5 (νέον Ό-
λΐΑυτιακόν ρεκόρ). Δεύτερος ό Φι-
λανδός Γουίλλυ Ριτόλα καί τρίτος
ό Σουηδός "Εντβιν Γουΐντ. Ό φη-
μισμένος Άμερικανός δρομεύς,
Τζό Ραίη, έτερμάτισεν εκτος.
—Δρόμος 100 μέτρων. Νικητής
6 Καναδός 19ετής ορομεύς, Π.
τερος ό Άμερικανός, Στέφεν "Αν-
τερσον καί τρίτος ό Άμερικανός,
Τζών Κόλλιερ.
—Άλμα ΰψους επί κοντώ. Νι-
, ι3 ^^-------,, ^ ,ι^". ι κητης ό Άμερικανός, Σάμπιν
χαν, μέ επίδοσιν 168.57 ποδών.! Κάρρ, μέ επίδοσιν 13 ποδών καί
Δευτερος ό Σουηδός, Σκόλντ καί'|9 6)16ίντσών, (νέον Όλυμπιακόν
τρίτος ό Άμερικανός, Μπλάκ, έκ [ρεκόρ). Δεύτεοος ό Άμερικανός,
Νιοΰαοκ. - ι γ-—«ν-
—Δρόμος 800 ιιιέτρων.— Νικη¬
τής ό Άγγλος, Ντοΰγκλας Λώε,
μέ χρόνον 1: 51 4)5 (νέον Όλυμ¬
πιακόν ρεκόρ). Δευτερος ό Σουη¬
δός, Έρικ Μπύλεν καί τρίτος ό
Γερμανός, Χέρμαν Ένγκλεχαρντ.
—"Αλμα απλοϋν μετά φοράς.
Νικητής ό !Έδουσρδ Χάμ^ι, μέ
ίδοσιν 25 δώ ί 3)
Ντρωγκεμοΰλλερ
ς, Τσάρλς Μάκ
ής
25 ποδών
μ^
4 3)4
οδών αί 4 3)4 Ίν
τσών, (νέον Όλυμπιακόν ρεκόρ).
Δευτερος ό έκ Χαϊτής, Σ. Κάτορ
καί τρίτος ό Άμερικανός "Αλ
ής, Κ
καί τρίτος ό Άμερικανός,
φρεντ Μΐταίητς.
Δό
ρ
Αλ-
ταίητς.
—Δρόιιος 100 μέτρων διά γυ¬
ναίκας. Νικήτρια ή Άμερικανίς,
Φαίνη Ρόζενφελντ, μέ χρόνον 12''
1)5 (νέον ρεκόρ).
—Δισκοβολία διά γυναικός. Νι-
τήτρια ή Πολωνίς, Χαλίνα Κονο-
πάκα, μέ επίδοσιν 129 ποδών καί
11 Ίτ15
Ίντ<κ15ν. κ5ν. —Δρόμος 200 μέτρων. Νικητής ό Καναθός, Πέρσυ Γουίλλιαμς, μέ χρόνον 21" Λχκ Α-'------' "' χρόνον 21 ΓΌυΐλλιαμς τρίτος ό ' Γκίννις. -—Δισκοβολία. Νικητής ό καί πρών Όλυμπιονίκης, Άμερινανός, Μπώντ Χάουζερ, μέ επίδοσιν 155 ποδών καί 3 Ίντσων (νέον Όλυμ¬ πιακόν ρεκόρ). Δευτερος ό Φιλαν¬ δός, Κίβι καί τρίτος ό Άμερικανός, Τζαίημς Κώρσον. —Δρόμος 1.500 μέτρων.— Νι¬ κητής ό Φιλανδός, Χάρρυ Λάρβα, μέ χρόνον 3:53 1—5 (νέον Ό¬ λυμπιακόν ρεκόρ). Δευτερος ό Γάλλος, Τζούλς Λαντουμέρκ, καί τρίτος ό' Φιλανδός, "Εμο Πόρζη. —"Αλμα τριπλοΰν μετά φοράς. Νικητής ό Ιάπων, Μίκιο "Οντα, μέ επίδοσιν 49 ποδών καί 10 13- 16 Ίντσων. Δευτερος ό Άμερικα¬ νός, Λέβη Κέσση, καί τρίτος ό Φιλανδός, Βίλη Τούουλος. —Άκοντιοβολία.— Νικητής ό Σουηδός, Ε. Λούντγκουϊστ, μέ ρί- ΤΗΝ ΠΥΓΜΑΧΙΑΝ "Εχει άρκετα χρήμ καε θα επιδοθή είς Τρα· πεζιτικας επιχείρησιν Ό Τζήν Τούννυ, ό όσμ1»; στιγμήν αύτην ποϋ ενρίσκομαι είς την ύψίστην έντασιν τοϋ παλαιστι- κσΰ μου σταδίου καί είμαι τόσον πλησίον τοϋ παγκοσμίου πρωτοπα- λαιστικοϋ τίτλου των μεγάλων 6α- ρων>.
4)5. Δευτερος δ Άγ-
ψιν 218 ποδών καί 6 1)2 ίντσων,
Ό νικητής τού δλματος Ρψους είς τί,ν 9ην Όλυμπιάδα
τητης τού Πανε-στημίου Στά,κ,οοντ Γκ
μς Ρψους είς τί,ν 9ην
τού Πανε-στημίου Στά,κ,.οοντ,
ποωτοπυγμάχος των μεγά?.(ον βα·
ρών, έϊχοσε την τελειταίίτν ιιαχΐ'
τού ε*-ί τής πυγιιαχικής ν.ονίστοα;
— επί τής οποίας έοοΗάσΟη —
τϊ|ν 26ην Ιουλίου, ότε χατενίχηβ
τόν Νεοζηλανδόν, Τόα Χήη'·
Είς γενιια τό οποίον > παριίί··
ν είς πεντηκοντάδα φίλο>ν τομ
ν.αί Ιδημοσιο^ράφων τί;ν ιιεσηαδοι-
αν τής παοΐλθοι'-σης Τρίτίΐς, ο
Τούννυ έκαμεν ΕπΐίΤΐκιον δη?ωσιν·
ότι άποχωρίΐ δριστΐ7.α;ς έ'-'. τού ^7
μαχικοϋ στίβου, ίνα έττιδοθτί «ί
τραπε'Οτικά; έτπχειρήσεις. Ή α'
ναγγάία αί'τη κατέπλη|ε κυριοΑε-
κτικΐϋς, τόσον τοϋς φίλον; τού, ο*
σον καί τούς δΓ,ιιοσιογρ(ίφοι»ς. οί ο-
ποΐοι έπίστεΐΌν ότι δλαι^ αι π?°"
ηγούμεναι 5ιαΐ)όσεις π?ρί α.τηχ**·
ρήσεως τού πρωτοπυγμάχοΐ' εσιϊ-
ροϋντο θετιν.ότητος. Μα£ΰ με^η*
δήλονσίν του ταύτην ό Τοτννυ, ε**"
τη9είζ περί τού ποίος δι«βΐοι'ϊαι
νά τόν διαδεχθή είς τό χατ^™
πιρί.πάυν.ημα, άπήντηΐίεν ότι &
ει κανενα ποϋ νά_προχσ>·» ™
ένδιαιφερον τοϋ κοινοϋ καί ότι (
καλλίτερον ποΰ πρεπει νά γίνη εί¬
ναι νά διεξαχθοϋν πνγμγ.1™ α'
γώνες μεταξύ δλθΛ' των ?3τιδο;^
τοΰ παγκοσμίου τίτλου ν.αι ν« ?.
να,οειχί>Γ, ό'αριστος ώς δι«ΰ%7
τοι·». Ό Τ'Ιάκ Σάρκυ, ό ΤΟ'^' Γ
σκο -/αί ό Παολίνο Οί^Κ
ναι οί κυριώτεροι μνιιστόθ5.,.
ποωτα»λήματος. ( Πολλοί οί»»»
φοονοΰν ότι ό ΝτέιπΙ>υ είναι ° ί
δε'δειγιΐΐνο; Λ"ά ά
τσάιΐϊτιον.
_______________ΰΑ^-,1
βνικό; Κήονξ» πωλεϊται ί^'η
οπωλεϊον ό «"θμηρος>. 1,3<)Χν,,.0(ηίιτ 81., Ινθα γίνονται δεκταί β^** οει; άγγελιών καί εγγραφαί ονν ^ μητών παρά τού μόνου αντιηοο·» ς κ. Π. Άγιπννΐ('ιτου^___ Λ1.ΕΕΝΊΌνΝ, ΡΑ. Ο «ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥ2» ιταρά τοΰ άντιπροσωΛου μ"^ λοΰδη, 33ϋ Ηαηιϊΐτοη 51. ται δεκταί εγγραφαί οτπ ; άγγελιών,