180873
Αριθμός τεύχους
4793
Χρονική Περίοδος
1928
Ημερομηνία Έκδοσης
10/6/1928
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΜΑ6ΑΖΙΝΕ 5ΕΕΤΙ0Ν
ΙίίυδΤΗΑΤΕΠ
ΤΥΟ δΕΟΤΙΟΝδ
ΤΗΕί >Τ.Α~ΓΙ^%>,^'ΐ-ΕΙ^ΑΖιΡ
5Ε0ΤΙΟΝ Τννθ
1928.— ΌΕ.
XIV.
Νο. 4793.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΧΙΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΊΌΧ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.—■ Άοιβμός 4793.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑΝ ΒΑΒΥΛΩΝΑ
ΚΑΛΑΥΝΤΗΡΙΑ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΗΝΘΙ2ΑΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 4.000 ΕΤΗ
Ιται
οΐνων,
Τό καλλυντήριον, η κατάστη-
χώλονής (ΒΕΑϋΤΥ ΡΑΚ-
!α)ΚΙ, είναι άρχαιότερον άπό τόν
Άβραάα, τόν Βιβλικόν Πατρι-
αρχην, όστις ωδήγησε τούς προ-
γοναυς τοΰ Ίσροτηλ άπό την με-
γάί.ην κά'-τοτε πόλιν Ουρ. άς την
γήν τής έπαγγελίας. Ή ίδέα τοϋ
ΐαοοΛΐατο; των μαλλιών είναι
ύψιστον ηλικίιας σαράντα αί-
,„.^ν. Καί η περοϋκα — είτε άπλή
διά τοΰς φαΑαν.ροί·;, είτε χρωμα-
τκπή. μεταΕίΐνη ή κοσαηιματοστό-
λιστος διά τάς γυναίκας — ή πε-
ροϊν.α ήτο γνωκττή 2.500 περίπου
£Π) πρίν ή Α'ιγυπτΐα Πθνγκίπιβ-,
αα εύρη τόν μικρόν Μωϋσήν μέ-
οα είς τό κάνιστρον. 'Επίσης οί
!νδοε: τή; Οΰρ, πρίν άπό 4.000
ί φροντίζον περισσότερον διά
την /.αιϋ.ονήν των παρά αί γνναΐ-
κ;
Όυον καί πικιρά καί άν είναι
δία αυτά διά τούς καλλυντάς, οί
ό,τοϊοι προδάλλουν αξιώσεις πρω-
τοτιτίας, άτοοεΐικνύονται δμως ά-
τάς τελευταίας άνακ,αλύψει;
κο/«ο/όγιον είς την περιοχήν τοΰ
Οί ι εις την κχηλάδα τοΰ Τίγρι-
δο; /αί Εύφράτου. ήτις καλείται
■ι ίως τό λίκνον τοΰ πολιτισμοϋ.
ι διαανεδαστικαι αν καί κατα-
αύται άνοδκαλύ»|ΐεις, έ-
[0 τής Ά,υίρικανικής ά-
Ί|; τοϋ Πανεπιστημίου
τι·λΓ)(χνίας, υπό την διευθυν¬
ταί περιφήμου Κβΐθηΐγητοϋ
; ιγο Γοΰϊλυ, έν τω μέσω των
Ι αο/,ΐίίον ναί μνθωδώς πλοϋσίων
ν τοχν Ίστορικών, κατακτη-
ιοναοχών τής άρχαίας Βα-
αυταί κομμώσει; ήσαν
δεμέναι μέ σΰρματα χρυσοΰ καί
στοί.ισμέναι με πολτ.τίμοτ.'ς καί ή-
μιπο?Λτίμους λί-Ουυς, ωστε είναι
πολΰ πιθαΛ'όν, πολλ.οί πολεμισται
ή αύλικοί έφερον κυριολεκτικώς
την πεοιουσίαν των είς την κεφα¬
λήν των. Καί αί κτφαιλαί νεκρών
μοναρχών έδιεί--'Λ"υαν σηι;αεΐα τής
μεγά7νί)ς περιποιήσεως καί επιτη¬
δειότητος των κομμωτών τής έπο-
01 ΒΑΣΙΛΙΚΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΒΑΒΥΛίΙΝΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑ-
ΤΣΑΡΩΜΑ Τ«Ν ΜΑΛΛΙΩΝ ΧΡΟΝΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥ 2.500 Π. Χ. ΚΑΙ ΟΤΙ
ΑΡΧΙΚΩΣ, ΕΣΤΟΛΙΖΕ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΑΣ, ΟΧΙ ΤΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ.
πΌλέμον. Διότι ανεκαλύφθη δτι αί [ _ ^^~^ _. κτίρεΐς οΐκιονομι/.ής δυνάμεως, έρ
γασιών καί πολιτιχών χρησιμεύ-
ουν πυθιανώς ώς άντικαταστάται
διά τόν προσωπικόν καλλιακτισμόν
των πρωτογενών άνορων. Χρεό-
γραηρα. μετοχαί, αύτοκίνητα, έπαύ-
λεις, είναι έπομένως διά τούς συγ-
χρόνους άν&ρας δ,τι τα πτερά καί
6αι|»ίαατα είναι δια τόν 'Αμερικα-
νο - Ίνδόν.
Οί μελιετάοντες την ιστορίαν
προσωπικού κβι^λίοπισιιοΰ βεβαι-
ρης.
Ό
Πρΐγκιψ Μές Καλάμ
εί δί ϊ^
ργψ
Ντόγκ, επί παραδείγματι, ^
μίαν περοΰκαν άπό καθαρόν χρυ¬
σόν. Αύτη 6έ6αιια ^ιπαρεϊ νά θ€-
ωρΓ]&ϊί ό πρόγονος τής χροοαατι-
στης μεταξωτής ΐπ£,ροί·>;ας, την ο¬
ποίαν παρουσίαισε τα Π αρίσι δ-
χι καί π:ρό ποΡ-λοΰ, διά νά σκι:πάση
τα κοιιμένα μαλλιά είς τοι>; χο-
ροί«ς;. Β6ρέ9'ηοταν έπίση; αποδεί¬
ξει; ότι δταν ό Πρΐγκιψ Ντόγκ
καί οί αΐιλικοί τού μετέβαιινον εί;
ί λή ΐ
π/.α!
>·τί> Ο
μ
ιίαν παντηα<ριν η τελετήν, στολισιιένοι όπως ΐσως ό Σολο- μών έν δλη τού τη δόξη. Αί χεϊρε; των ηστραιπτον άπό κοσμήματα <.αί κνά. 'Ελοΰοντο όλόκληιροι μέ ά- ώ νος. Γά α.·τον.αλυφθέντα υπό των έ- ϊ«·ητών γεγοΛ-ότα, φαίνονται νά " ^ι/.νίχ)υν δτι είς τό ζήτ^ια ίτηοίων τούλάχιιστον, ή ΐ- ι άντέγραι|ΐε τελείως εαυτήν. Α»τι ?!ς τα καλλυντήρια τής Οϋρ, "**ι τα φαινό,μενα, οί άνδρες ή- ν.ΐ'υίω; οί πελάται καί αί γυ- ε> ενθΚΓΧΠντθ ΐ'Γ -ηγι Αιίιτιν
«:■
, . , είς την θέσιν,
|ν ΐΓτοίαν ευρίσκονται οί αν-
'«: σήμερον. Αί γυναΐκες. τής
ίΕατΓανισΟΐίσης έκείνης μητροπό-
δι-νατόν νά μή ρίσήρχοντο
■^Ιυντήρια μέ την ίιδίαν
μέ τή*ν οποίαν είσέρ-
>ρΕΐς σήμβρον, άλλ' δ-
- οητοτε, εγίνοντο άντικείμενα
·'■* ΐ' /'Λιγωτέρας προσοχής καί τα
Π°νται οί
τ -
ΖΤ/ι~ί?« καλ?.υντικά ήσαν διά
"Οπ οί ά'νδρες τής Οδρ _
I-
'^ οί Πρίγν.ιπες, άρχηγοί καί
— συνήθιζον νψηλάς
κοιιμώσεις, είναι γνω-
ε άγαλμα καί μνημεΐον
. άναχαλυφθέν είς τήν' Κοι-
ί' Τίγρ-ι5ος καί Εύφράτου,
εικνύει αύτό πέραν πάσης
1101- 'ΛΛ.Λ..ιβ,"-,_ ϊ____< ' »_ Ονθθ' ρώματα. Οί στριατιωται προσεπώ&οΐ'ν νά μιμη&σΰν τοΐις αρχοντας. "Οσοι δέν είχον πΐερούκιας άπό χρυσόν, επλεκον τα μαιλλιά των μέ κο- σμ» ματοστολίστΐαχ'ς χρυσά; άλυσί- δας. . ί ς κ(>ι6ώς δτ1 ο1 &£
αύτοι (ΓυνηίΚζον κοιιμώσεις,
ο,αι ωρισνιέντος θά' ίφερον
^ είναι γνωστόν.
, την εποχήν έκεί-
όν αποκλειστικώς
^ ^^1 Χ
, ότι τα μακρυά, πυκνά
α. τυλιΥμενα ϋψηλά επί
^τ«ϋ οτρατιώτου. ίλάμ
ΕΓις τόν τάφον τοϋ Πρίγκιπος
Ντόγκ οί έξερευνηταί εύρον καί
τα σώματα των σινύγων τού καί
αλλων γυναικών άκολοχ'θων, αί ό
ποΐαι πρΐΐφαλ'ώς είχον αι'τοκτονή-
ση διά νά ταφοϋν ιιαζύ τού, ή εί¬
χον ΐσως •θνο'ΐασΐθτί, οαιιφωνα μέ
καποιο αρχαίον έθιμον. Αί γυναΐ¬
κες τβααν θαιιμεΑΌη. μέ τα ένδύμα-
τα καί στολίσματα, τα όποΐα έφό-
ρουν καί ζώσαι, καί όσον παρά-
δοξον καί άν φαίνεααι σήμερον,
αί περυβολαί των ήσαν πο).ύ κα-
τώτεραι είς πλούτον κοά πολυτέλει-
αν άπό τιάς των άνδρών.
Άντί τής άνορ>κής χρχνσης πε-
ρούκιας, αί γυναΐκϊς έφόρουν μό¬
νον χρυσόπλεκτα δίκτυα είς την
κεφαλήν. Κάθε μιά έφόρει πολύ
μεγάλα σίΐουλαρίκια σχήματος ή-
μισελήνου, σΰμΐβολα τής Σελήνης
τής κυρίας 6>εότηΐτος τοΰ Ουρ,
πρός την όποιαν έπιστεύετο δτι έ-
συγγένευεν ό Πρΐγκιψ. Κάθε μία
επίσης έφόρε* ενα πέπλον, ό οποί¬
ος έκρατεΐτο είς την θέσιν τού μέ
μίαν απλήν χαλκιίνην καρίφίτσαν.
"Επάνω άπό αυτόν ήτο ενας λί-
πτότερος πέπΐλος άπό στενάς λωρί-
δας χρνσοϋ, (ΓΓαυρωμένας είς τ»ιν
κορυφήν τής κεφαλής καί μέ δύο
λωρίδας επί τοΰ μετώπου. Είς με¬
ρικάς περ·ιπτώσεις, άλυσίβες άπό
λαζούρΐα καί όϋλλαυς λθθους ί|σαν
κρρμασμένοτΛ μεταξύ των λο>ρίδων
τοΰ χρυσοΰ, καί μερωά φύλλα
χρνσοΰ έκρέμαντο επί τοΰ μετώ-
άνακά?.ι>ψις καί έπειΕρργασία πό-
λυτίιιοον λίθων, επηκολούθησεν.
Φυσικά δμως διά νά γίνουν δλα
αντά καί νά έλθη καί η σειρά των
καί^υντι^ρίων, παρήλθον φυσικά
αίώνες.
'Αλλ' δ τάφος τοϋ Πρίγκιπος
Μές ΚοΑάμ Ντόγκ καί αί άποκα-
λύψεις τού, ώθησαν τόν πέπνΌν,
όστις καλύιπτει τα μυστήρια τής
αρχαιότητος, μοοκ,ρύτερον άκύμη
πρός τα οΛΪΙσω. Ή γενικώς παραδε
ιϊεγμένη Ιδέα δτι ό Άβραάμ, όσ¬
τις ΐορχ«σε την 'ίΕβραϊκήν ςη.·λήν
«ίς την γήν Χαναάν, 7>λθεν άπό ε¬
να κατά τό μάίΛον καί" ήττον ά'-
γριον, άιαόρφαχτον λαόν, πριεπει νά
(ΐναιθϊωρη'θτ). Υπό τό φώς των τε-
Ίευταίων αυτών άνακαί.ύψεων, ό
πριόγονος αύτός τοΰ Έβραϊκοΰ λα^-
οϋ είχεν όπισθεν τού αίώνας Βα-
6ν)χι)νιαικής μορφώοΐως κα·ί φν-
λετικής πε,ίρας, την όποιαν έχρΐγ-
σιΐΛ&πχ)ίησε καί.ώς, δταν ^θετε τιάς
άσεις τής Ιδικής τού ίστορικής
φυλής: μίαν μόρφωσιν καί πείραν,
τοαλάχιστον τόσον αρχαίαν τότε,
όσον είναι άρχαία ή μόρφακτις ικοί
πϊϊρα τοΰ ΤΕδραϊκοϋ λαοΰ άπό τής
έποχής τοΰ 'ΑΙβραάμ.
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
δονξ
προστασίας.
0 ν^
Γοΰλλν ώ-
τούς βοηθούς
Λ Πί
,^Λ^1 Ντόγκ. όστις Ρ,η πε-
π· Χ. τό μυστήριον έ-
κθμμώσεις
, προσεπά-
ΐι'ΐν ,^' ^ζ^Γιρετήσουν μάλλον
" Ονιΐν, παρά τόν Θεόν τοϋ
που.
Μέ αλλους λόγους, ό τάφος τοϋ
Π ρίγκιπΐυς άπενίιάλυψβν δτι είς την
αία εκείνην εποχήν ιγ/μαζεν
Π ργς
αρχαίαν εκείνην εποχήν ιγ/μαζεν
ρνας έκτε'θηλιιμένος, ποβ.ι> πλούσι-
ό ϋ λλυνττ}ρίου
ρχ
ρνας
ος
Ά
ιμς,
ς τοϋ καλλυνττ}ρίου.
Άπχη ?πίσης δτι έχρησιμο-
ποιοΰτο ποίΐνρες, κοσμητιικά, κοί
κοκκινάδια, ο|ΐοι«! μέ έκεΐνα τα ό¬
ποΐα ευρέθησαν είς αλλους τάφους
τής ιδίας φνλής. Άλλ' είς τελευ¬
ταίον καί πΐλουσιώΐερον αντοϋ τά-
φον ρύρέθινσαν αί άποδείξεις δτι
οί αν&ρες 7|σαν κυρίως οί πελάται
των καλλυντηρίων. Καί δτι καί τό
σγούρωμα τάόν μαίνλιών είχεν ε¬
ξελιχθή είς μεγάλην τέχνην.
'Αλλ' ένώ δλα αύτά δεικνύουν
ότι τα καΐλλυντήρια είναι, τόσον πα¬
λαιά όσον τουλάχιστον καί ή Ιπο-
χή τοΰ Πρίγκιπος Μές Καλά;ι
Ντόγκ, οί ύπόλογισμοί τής έπιοτή-
μης άποδεικνύοτ.'ν επίσης δτι είναι
πιθανώς εκατοντάδας άκόμη ρτών
παλαιότΐερα. Διότι ενας τοιούτος
πλούσιος, μεγάλος πολιτισμός ώς
ό της Βα&υλώνος, δέν ήτο δυνα¬
τόν νά δημιουργηθή είς μίαν η¬
μέραν καί ύποτίθεται δτι τέσσα¬
ρας η πέντε ΐσως αίωνας πρό τοϋ
Πρίγκιπος Ντόγκ, ή Πόλις τής
Οΰρ ήτο τό κεντρον ενός λαοΰ όσ¬
τις έκαλλιέργει την τέχνην καί ε¬
πιστήμην καί είχεν αναπτύξη ενα
πολιτισμόν δυνάμενον νά σνγκρι-
θχί πρός τόν ΑΊγιιπτιακιον καί "Ελ¬
ληνικόν.
Βιολογικαί παρατη.ρησΐΐς ΰπο-
δεικνύουν δτι ό πόθος διά προσω-
πιίκόν στολισμον δέν είναι άπλή
ματαιοδοξία, άλλά μ&λλον μία φυ-
σική ώθίΐσις εκ μέρους των άνθρω-
πων όπως ιεΐπισπάσουν τόν σε6α-
σμόν, — πρώτον ίσα>ς των έχθρων
των ο*ΐί αργότερον των φίλων κ«ί
άντιζήλων των. Καί άρκετά περι-
έργως, ιιεταξ-ύ των π.ρωτογενών
λαών, όπως συμβαίνειι καί μεταξύ
των Ίνδών τής Άμΐρικής, οί αν-
δρες είναι έκεϊνοι, οί όποΐοι φρον¬
τίζουν περισσότερον διά τόν προ¬
σωπικόν των καλλωπισμόν. Αργό¬
τερον, νεώτεροι πολιτισμοί, κατα-
Ή Άννέττα Νταίδ'.ς, ώ?αία
ρεύτρια τού Μχράντγουαΐτ), ή ό
6ά δπάνίρευθγ) τόν Τζών Π αίτον,
Ινα άπό τοίις πλο·>σιωτέροϋς τής
τού Στάμφορντ, Κονν.
οΰν δτι γενικώς ή ανύψωσις των
ψυίυών άπό την άγο,ότητα δύναται
νά μετρη&ή μέ την προοδον των
πρός τόν τελειότερον σωματικόν
στολισιιόν. 'Εκτός μόνον είς τα
ι(τυχρά, ^όρεια, κλίματα, λέγονν,
τα ένδΰματα είναι βασικώς διά
στολισιιόν. Είς την Βαβνλώνα τό
κλΐμα ήτο ήπιον^καί θεριιόν ϊδίω;
είς τα; μιεγάλοίί'πεδιάδας μεταξύ
των δύο άρχαίων ποταιμων.
Οί πρόγονοι τοΰ Πρίγκηπος
Ντόγκ, είς τάς αρχάς τής Βα&υ-
λωνιακης καί Άσσυριακής φιλή;,
δέν έσρόρσυν σχίδόν τίποτε. Μέ
τόν καιρόν ήλθαν ένδύιιατα, κα¬
τόπιν στολίσματα διά τόν λαιμόν,
βραχίονας καί (ϊφνρά. Κατ' αρχάς,
πιθανώς, τα στολίδια ανχά εγίνον¬
το άπό τρχΐΛημένα δστρακα. Τ; ώ-
ραίους λίίθχητς εί'ρε9>έντας τνχαίως
καί σιγά - σιγά, δ7χι αύτά έγιναν
Ιίόραιότερα μέ την βοήθειαν βα-
φών. Ή άνακάλυι|Ης χρυσοΰ, καί
τρόπων έπεξερΐγασίας τού καί ή
ς μίαν μάχην, ό δονξ ντέ
ΛΓπρίσάκ διετάχθ·η νά έ-τι-Τεθη μέ
μίαν μΐρα:ριχίαν ίππικοΰ κατά ί-
σχυροτέρου έχθρικοϋ σώματος.
Μή δυνάιιΐ^νος νά λάβη τα μέτρα
εκΐϊνα πού άσφιαλί.Ζουν την νίκην
η τουλάχιστον μίαν πντιμον ύπο-
χώρησιν, ήρκέσθη νά φωνάξη μέ
φωνήν Στέντορος είς τούς άν¬
δρας τού:
—Ή δεξιά νά μέ ακολουθήση...
ή άριστερά νά μέ άνλδή
τό κέντρον νά μέ ήρ
"Οποίος δέν μέ ακολουθήση, είνε
γυναϊκα'
Καί ώρμησε πρώτΐοις πρός τα
ί μπρός. 'Η με'ραρχία τού τόν ή-
κιοΡ.ούθησε καί τό εχθρικόν σώμα,
μολονότι πιολύ πολυπληθέστερον,
δώθ καί ύπεχώρησε.
"Ενας ΐατρός, ευρι,σκχιιιενος
είς ενα χωριό, επεσκέφθη. τΐ)ν
άσθενή γΐΓναΐκα ενός χωρικόν.
ΦΕύγων έ'δωκΐ; είς τον σύζυγον
της μιά σκόνη καί τού είπε νά δί-
νη είς την γυναΐκά τού τόση. δσο
ήτο τό όάριος ενός άσημένιου
φράγκοι.1.
"Επειτα άπό λίγες ήμέρες ό ί-
ατρός επήγε πάλι είς τό (Τπίτι τοΰ
γωρικοΰ δπου δμα>; τοΰ είπαν δτι
ή άισδϊνής εΐχ« πεθάνη.
—Μά πώς έ'γινε αύτό; έρωτιϊ
τόν άνδρα της. Ή συνταγή ιιου
είνε άλάνθαστη. Μήπως εκανΐίς
λάθος;
—Απολύτως" κανένα, απήντη¬
σαν 6 χωρικός. Μόνον, Ιπειοή δέν
εΐχα άσηιιένΐιο φράγκΛ, επήρα δέ-
κα δεκάρες μπαίΛίρινες πού κά¬
νουν τό Ϊ5ιο1
Μετά τόν θάνατον τοΰ Μολιέ-
ρου ενας ασηωος συγγραφεύς πα-
ροΐΗτίασε εις τόν μεγάλον Κοντέ
ενα Ιπιτάφιον τοϋ μεγάλον Γάλ-
λου σΐ'γγραφέως. Ό Κοντε, ό ο¬
ποίος ΐ)ταν φανατ4κ.ός θαΐ'μαστής
τον Μολιέρου, τοΰ απήντησε μέ
μελαγχολίαν:
-—θά ?προτιμοϋσα· νά ιιοΰ ε-
φερνε ό Μολιέρο; τόν δικό σου
επιτάφιο...
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας άπ4 τί
Βιδλιοπωλίϊον τοΰ «'Εθν. Κήρυκοςχ
ΙίίυδΤΗΑΤΕΠ
ΤΥΟ δΕΟΤΙΟΝδ
ΤΗΕί >Τ.Α~ΓΙ^%>,^'ΐ-ΕΙ^ΑΖιΡ
5Ε0ΤΙΟΝ Τννθ
1928.— ΌΕ.
XIV.
Νο. 4793.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΧΙΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΊΌΧ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.—■ Άοιβμός 4793.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑΝ ΒΑΒΥΛΩΝΑ
ΚΑΛΑΥΝΤΗΡΙΑ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΗΝΘΙ2ΑΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 4.000 ΕΤΗ
Ιται
οΐνων,
Τό καλλυντήριον, η κατάστη-
χώλονής (ΒΕΑϋΤΥ ΡΑΚ-
!α)ΚΙ, είναι άρχαιότερον άπό τόν
Άβραάα, τόν Βιβλικόν Πατρι-
αρχην, όστις ωδήγησε τούς προ-
γοναυς τοΰ Ίσροτηλ άπό την με-
γάί.ην κά'-τοτε πόλιν Ουρ. άς την
γήν τής έπαγγελίας. Ή ίδέα τοϋ
ΐαοοΛΐατο; των μαλλιών είναι
ύψιστον ηλικίιας σαράντα αί-
,„.^ν. Καί η περοϋκα — είτε άπλή
διά τοΰς φαΑαν.ροί·;, είτε χρωμα-
τκπή. μεταΕίΐνη ή κοσαηιματοστό-
λιστος διά τάς γυναίκας — ή πε-
ροϊν.α ήτο γνωκττή 2.500 περίπου
£Π) πρίν ή Α'ιγυπτΐα Πθνγκίπιβ-,
αα εύρη τόν μικρόν Μωϋσήν μέ-
οα είς τό κάνιστρον. 'Επίσης οί
!νδοε: τή; Οΰρ, πρίν άπό 4.000
ί φροντίζον περισσότερον διά
την /.αιϋ.ονήν των παρά αί γνναΐ-
κ;
Όυον καί πικιρά καί άν είναι
δία αυτά διά τούς καλλυντάς, οί
ό,τοϊοι προδάλλουν αξιώσεις πρω-
τοτιτίας, άτοοεΐικνύονται δμως ά-
τάς τελευταίας άνακ,αλύψει;
κο/«ο/όγιον είς την περιοχήν τοΰ
Οί ι εις την κχηλάδα τοΰ Τίγρι-
δο; /αί Εύφράτου. ήτις καλείται
■ι ίως τό λίκνον τοΰ πολιτισμοϋ.
ι διαανεδαστικαι αν καί κατα-
αύται άνοδκαλύ»|ΐεις, έ-
[0 τής Ά,υίρικανικής ά-
Ί|; τοϋ Πανεπιστημίου
τι·λΓ)(χνίας, υπό την διευθυν¬
ταί περιφήμου Κβΐθηΐγητοϋ
; ιγο Γοΰϊλυ, έν τω μέσω των
Ι αο/,ΐίίον ναί μνθωδώς πλοϋσίων
ν τοχν Ίστορικών, κατακτη-
ιοναοχών τής άρχαίας Βα-
αυταί κομμώσει; ήσαν
δεμέναι μέ σΰρματα χρυσοΰ καί
στοί.ισμέναι με πολτ.τίμοτ.'ς καί ή-
μιπο?Λτίμους λί-Ουυς, ωστε είναι
πολΰ πιθαΛ'όν, πολλ.οί πολεμισται
ή αύλικοί έφερον κυριολεκτικώς
την πεοιουσίαν των είς την κεφα¬
λήν των. Καί αί κτφαιλαί νεκρών
μοναρχών έδιεί--'Λ"υαν σηι;αεΐα τής
μεγά7νί)ς περιποιήσεως καί επιτη¬
δειότητος των κομμωτών τής έπο-
01 ΒΑΣΙΛΙΚΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΒΑΒΥΛίΙΝΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑ-
ΤΣΑΡΩΜΑ Τ«Ν ΜΑΛΛΙΩΝ ΧΡΟΝΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥ 2.500 Π. Χ. ΚΑΙ ΟΤΙ
ΑΡΧΙΚΩΣ, ΕΣΤΟΛΙΖΕ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΑΣ, ΟΧΙ ΤΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ.
πΌλέμον. Διότι ανεκαλύφθη δτι αί [ _ ^^~^ _. κτίρεΐς οΐκιονομι/.ής δυνάμεως, έρ
γασιών καί πολιτιχών χρησιμεύ-
ουν πυθιανώς ώς άντικαταστάται
διά τόν προσωπικόν καλλιακτισμόν
των πρωτογενών άνορων. Χρεό-
γραηρα. μετοχαί, αύτοκίνητα, έπαύ-
λεις, είναι έπομένως διά τούς συγ-
χρόνους άν&ρας δ,τι τα πτερά καί
6αι|»ίαατα είναι δια τόν 'Αμερικα-
νο - Ίνδόν.
Οί μελιετάοντες την ιστορίαν
προσωπικού κβι^λίοπισιιοΰ βεβαι-
ρης.
Ό
Πρΐγκιψ Μές Καλάμ
εί δί ϊ^
ργψ
Ντόγκ, επί παραδείγματι, ^
μίαν περοΰκαν άπό καθαρόν χρυ¬
σόν. Αύτη 6έ6αιια ^ιπαρεϊ νά θ€-
ωρΓ]&ϊί ό πρόγονος τής χροοαατι-
στης μεταξωτής ΐπ£,ροί·>;ας, την ο¬
ποίαν παρουσίαισε τα Π αρίσι δ-
χι καί π:ρό ποΡ-λοΰ, διά νά σκι:πάση
τα κοιιμένα μαλλιά είς τοι>; χο-
ροί«ς;. Β6ρέ9'ηοταν έπίση; αποδεί¬
ξει; ότι δταν ό Πρΐγκιψ Ντόγκ
καί οί αΐιλικοί τού μετέβαιινον εί;
ί λή ΐ
π/.α!
>·τί> Ο
μ
ιίαν παντηα<ριν η τελετήν, στολισιιένοι όπως ΐσως ό Σολο- μών έν δλη τού τη δόξη. Αί χεϊρε; των ηστραιπτον άπό κοσμήματα <.αί κνά. 'Ελοΰοντο όλόκληιροι μέ ά- ώ νος. Γά α.·τον.αλυφθέντα υπό των έ- ϊ«·ητών γεγοΛ-ότα, φαίνονται νά " ^ι/.νίχ)υν δτι είς τό ζήτ^ια ίτηοίων τούλάχιιστον, ή ΐ- ι άντέγραι|ΐε τελείως εαυτήν. Α»τι ?!ς τα καλλυντήρια τής Οϋρ, "**ι τα φαινό,μενα, οί άνδρες ή- ν.ΐ'υίω; οί πελάται καί αί γυ- ε> ενθΚΓΧΠντθ ΐ'Γ -ηγι Αιίιτιν
«:■
, . , είς την θέσιν,
|ν ΐΓτοίαν ευρίσκονται οί αν-
'«: σήμερον. Αί γυναΐκες. τής
ίΕατΓανισΟΐίσης έκείνης μητροπό-
δι-νατόν νά μή ρίσήρχοντο
■^Ιυντήρια μέ την ίιδίαν
μέ τή*ν οποίαν είσέρ-
>ρΕΐς σήμβρον, άλλ' δ-
- οητοτε, εγίνοντο άντικείμενα
·'■* ΐ' /'Λιγωτέρας προσοχής καί τα
Π°νται οί
τ -
ΖΤ/ι~ί?« καλ?.υντικά ήσαν διά
"Οπ οί ά'νδρες τής Οδρ _
I-
'^ οί Πρίγν.ιπες, άρχηγοί καί
— συνήθιζον νψηλάς
κοιιμώσεις, είναι γνω-
ε άγαλμα καί μνημεΐον
. άναχαλυφθέν είς τήν' Κοι-
ί' Τίγρ-ι5ος καί Εύφράτου,
εικνύει αύτό πέραν πάσης
1101- 'ΛΛ.Λ..ιβ,"-,_ ϊ____< ' »_ Ονθθ' ρώματα. Οί στριατιωται προσεπώ&οΐ'ν νά μιμη&σΰν τοΐις αρχοντας. "Οσοι δέν είχον πΐερούκιας άπό χρυσόν, επλεκον τα μαιλλιά των μέ κο- σμ» ματοστολίστΐαχ'ς χρυσά; άλυσί- δας. . ί ς κ(>ι6ώς δτ1 ο1 &£
αύτοι (ΓυνηίΚζον κοιιμώσεις,
ο,αι ωρισνιέντος θά' ίφερον
^ είναι γνωστόν.
, την εποχήν έκεί-
όν αποκλειστικώς
^ ^^1 Χ
, ότι τα μακρυά, πυκνά
α. τυλιΥμενα ϋψηλά επί
^τ«ϋ οτρατιώτου. ίλάμ
ΕΓις τόν τάφον τοϋ Πρίγκιπος
Ντόγκ οί έξερευνηταί εύρον καί
τα σώματα των σινύγων τού καί
αλλων γυναικών άκολοχ'θων, αί ό
ποΐαι πρΐΐφαλ'ώς είχον αι'τοκτονή-
ση διά νά ταφοϋν ιιαζύ τού, ή εί¬
χον ΐσως •θνο'ΐασΐθτί, οαιιφωνα μέ
καποιο αρχαίον έθιμον. Αί γυναΐ¬
κες τβααν θαιιμεΑΌη. μέ τα ένδύμα-
τα καί στολίσματα, τα όποΐα έφό-
ρουν καί ζώσαι, καί όσον παρά-
δοξον καί άν φαίνεααι σήμερον,
αί περυβολαί των ήσαν πο).ύ κα-
τώτεραι είς πλούτον κοά πολυτέλει-
αν άπό τιάς των άνδρών.
Άντί τής άνορ>κής χρχνσης πε-
ρούκιας, αί γυναΐκϊς έφόρουν μό¬
νον χρυσόπλεκτα δίκτυα είς την
κεφαλήν. Κάθε μιά έφόρει πολύ
μεγάλα σίΐουλαρίκια σχήματος ή-
μισελήνου, σΰμΐβολα τής Σελήνης
τής κυρίας 6>εότηΐτος τοΰ Ουρ,
πρός την όποιαν έπιστεύετο δτι έ-
συγγένευεν ό Πρΐγκιψ. Κάθε μία
επίσης έφόρε* ενα πέπλον, ό οποί¬
ος έκρατεΐτο είς την θέσιν τού μέ
μίαν απλήν χαλκιίνην καρίφίτσαν.
"Επάνω άπό αυτόν ήτο ενας λί-
πτότερος πέπΐλος άπό στενάς λωρί-
δας χρνσοϋ, (ΓΓαυρωμένας είς τ»ιν
κορυφήν τής κεφαλής καί μέ δύο
λωρίδας επί τοΰ μετώπου. Είς με¬
ρικάς περ·ιπτώσεις, άλυσίβες άπό
λαζούρΐα καί όϋλλαυς λθθους ί|σαν
κρρμασμένοτΛ μεταξύ των λο>ρίδων
τοΰ χρυσοΰ, καί μερωά φύλλα
χρνσοΰ έκρέμαντο επί τοΰ μετώ-
άνακά?.ι>ψις καί έπειΕρργασία πό-
λυτίιιοον λίθων, επηκολούθησεν.
Φυσικά δμως διά νά γίνουν δλα
αντά καί νά έλθη καί η σειρά των
καί^υντι^ρίων, παρήλθον φυσικά
αίώνες.
'Αλλ' δ τάφος τοϋ Πρίγκιπος
Μές ΚοΑάμ Ντόγκ καί αί άποκα-
λύψεις τού, ώθησαν τόν πέπνΌν,
όστις καλύιπτει τα μυστήρια τής
αρχαιότητος, μοοκ,ρύτερον άκύμη
πρός τα οΛΪΙσω. Ή γενικώς παραδε
ιϊεγμένη Ιδέα δτι ό Άβραάμ, όσ¬
τις ΐορχ«σε την 'ίΕβραϊκήν ςη.·λήν
«ίς την γήν Χαναάν, 7>λθεν άπό ε¬
να κατά τό μάίΛον καί" ήττον ά'-
γριον, άιαόρφαχτον λαόν, πριεπει νά
(ΐναιθϊωρη'θτ). Υπό τό φώς των τε-
Ίευταίων αυτών άνακαί.ύψεων, ό
πριόγονος αύτός τοΰ Έβραϊκοΰ λα^-
οϋ είχεν όπισθεν τού αίώνας Βα-
6ν)χι)νιαικής μορφώοΐως κα·ί φν-
λετικής πε,ίρας, την όποιαν έχρΐγ-
σιΐΛ&πχ)ίησε καί.ώς, δταν ^θετε τιάς
άσεις τής Ιδικής τού ίστορικής
φυλής: μίαν μόρφωσιν καί πείραν,
τοαλάχιστον τόσον αρχαίαν τότε,
όσον είναι άρχαία ή μόρφακτις ικοί
πϊϊρα τοΰ ΤΕδραϊκοϋ λαοΰ άπό τής
έποχής τοΰ 'ΑΙβραάμ.
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
δονξ
προστασίας.
0 ν^
Γοΰλλν ώ-
τούς βοηθούς
Λ Πί
,^Λ^1 Ντόγκ. όστις Ρ,η πε-
π· Χ. τό μυστήριον έ-
κθμμώσεις
, προσεπά-
ΐι'ΐν ,^' ^ζ^Γιρετήσουν μάλλον
" Ονιΐν, παρά τόν Θεόν τοϋ
που.
Μέ αλλους λόγους, ό τάφος τοϋ
Π ρίγκιπΐυς άπενίιάλυψβν δτι είς την
αία εκείνην εποχήν ιγ/μαζεν
Π ργς
αρχαίαν εκείνην εποχήν ιγ/μαζεν
ρνας έκτε'θηλιιμένος, ποβ.ι> πλούσι-
ό ϋ λλυνττ}ρίου
ρχ
ρνας
ος
Ά
ιμς,
ς τοϋ καλλυνττ}ρίου.
Άπχη ?πίσης δτι έχρησιμο-
ποιοΰτο ποίΐνρες, κοσμητιικά, κοί
κοκκινάδια, ο|ΐοι«! μέ έκεΐνα τα ό¬
ποΐα ευρέθησαν είς αλλους τάφους
τής ιδίας φνλής. Άλλ' είς τελευ¬
ταίον καί πΐλουσιώΐερον αντοϋ τά-
φον ρύρέθινσαν αί άποδείξεις δτι
οί αν&ρες 7|σαν κυρίως οί πελάται
των καλλυντηρίων. Καί δτι καί τό
σγούρωμα τάόν μαίνλιών είχεν ε¬
ξελιχθή είς μεγάλην τέχνην.
'Αλλ' ένώ δλα αύτά δεικνύουν
ότι τα καΐλλυντήρια είναι, τόσον πα¬
λαιά όσον τουλάχιστον καί ή Ιπο-
χή τοΰ Πρίγκιπος Μές Καλά;ι
Ντόγκ, οί ύπόλογισμοί τής έπιοτή-
μης άποδεικνύοτ.'ν επίσης δτι είναι
πιθανώς εκατοντάδας άκόμη ρτών
παλαιότΐερα. Διότι ενας τοιούτος
πλούσιος, μεγάλος πολιτισμός ώς
ό της Βα&υλώνος, δέν ήτο δυνα¬
τόν νά δημιουργηθή είς μίαν η¬
μέραν καί ύποτίθεται δτι τέσσα¬
ρας η πέντε ΐσως αίωνας πρό τοϋ
Πρίγκιπος Ντόγκ, ή Πόλις τής
Οΰρ ήτο τό κεντρον ενός λαοΰ όσ¬
τις έκαλλιέργει την τέχνην καί ε¬
πιστήμην καί είχεν αναπτύξη ενα
πολιτισμόν δυνάμενον νά σνγκρι-
θχί πρός τόν ΑΊγιιπτιακιον καί "Ελ¬
ληνικόν.
Βιολογικαί παρατη.ρησΐΐς ΰπο-
δεικνύουν δτι ό πόθος διά προσω-
πιίκόν στολισμον δέν είναι άπλή
ματαιοδοξία, άλλά μ&λλον μία φυ-
σική ώθίΐσις εκ μέρους των άνθρω-
πων όπως ιεΐπισπάσουν τόν σε6α-
σμόν, — πρώτον ίσα>ς των έχθρων
των ο*ΐί αργότερον των φίλων κ«ί
άντιζήλων των. Καί άρκετά περι-
έργως, ιιεταξ-ύ των π.ρωτογενών
λαών, όπως συμβαίνειι καί μεταξύ
των Ίνδών τής Άμΐρικής, οί αν-
δρες είναι έκεϊνοι, οί όποΐοι φρον¬
τίζουν περισσότερον διά τόν προ¬
σωπικόν των καλλωπισμόν. Αργό¬
τερον, νεώτεροι πολιτισμοί, κατα-
Ή Άννέττα Νταίδ'.ς, ώ?αία
ρεύτρια τού Μχράντγουαΐτ), ή ό
6ά δπάνίρευθγ) τόν Τζών Π αίτον,
Ινα άπό τοίις πλο·>σιωτέροϋς τής
τού Στάμφορντ, Κονν.
οΰν δτι γενικώς ή ανύψωσις των
ψυίυών άπό την άγο,ότητα δύναται
νά μετρη&ή μέ την προοδον των
πρός τόν τελειότερον σωματικόν
στολισιιόν. 'Εκτός μόνον είς τα
ι(τυχρά, ^όρεια, κλίματα, λέγονν,
τα ένδΰματα είναι βασικώς διά
στολισιιόν. Είς την Βαβνλώνα τό
κλΐμα ήτο ήπιον^καί θεριιόν ϊδίω;
είς τα; μιεγάλοίί'πεδιάδας μεταξύ
των δύο άρχαίων ποταιμων.
Οί πρόγονοι τοΰ Πρίγκηπος
Ντόγκ, είς τάς αρχάς τής Βα&υ-
λωνιακης καί Άσσυριακής φιλή;,
δέν έσρόρσυν σχίδόν τίποτε. Μέ
τόν καιρόν ήλθαν ένδύιιατα, κα¬
τόπιν στολίσματα διά τόν λαιμόν,
βραχίονας καί (ϊφνρά. Κατ' αρχάς,
πιθανώς, τα στολίδια ανχά εγίνον¬
το άπό τρχΐΛημένα δστρακα. Τ; ώ-
ραίους λίίθχητς εί'ρε9>έντας τνχαίως
καί σιγά - σιγά, δ7χι αύτά έγιναν
Ιίόραιότερα μέ την βοήθειαν βα-
φών. Ή άνακάλυι|Ης χρυσοΰ, καί
τρόπων έπεξερΐγασίας τού καί ή
ς μίαν μάχην, ό δονξ ντέ
ΛΓπρίσάκ διετάχθ·η νά έ-τι-Τεθη μέ
μίαν μΐρα:ριχίαν ίππικοΰ κατά ί-
σχυροτέρου έχθρικοϋ σώματος.
Μή δυνάιιΐ^νος νά λάβη τα μέτρα
εκΐϊνα πού άσφιαλί.Ζουν την νίκην
η τουλάχιστον μίαν πντιμον ύπο-
χώρησιν, ήρκέσθη νά φωνάξη μέ
φωνήν Στέντορος είς τούς άν¬
δρας τού:
—Ή δεξιά νά μέ ακολουθήση...
ή άριστερά νά μέ άνλδή
τό κέντρον νά μέ ήρ
"Οποίος δέν μέ ακολουθήση, είνε
γυναϊκα'
Καί ώρμησε πρώτΐοις πρός τα
ί μπρός. 'Η με'ραρχία τού τόν ή-
κιοΡ.ούθησε καί τό εχθρικόν σώμα,
μολονότι πιολύ πολυπληθέστερον,
δώθ καί ύπεχώρησε.
"Ενας ΐατρός, ευρι,σκχιιιενος
είς ενα χωριό, επεσκέφθη. τΐ)ν
άσθενή γΐΓναΐκα ενός χωρικόν.
ΦΕύγων έ'δωκΐ; είς τον σύζυγον
της μιά σκόνη καί τού είπε νά δί-
νη είς την γυναΐκά τού τόση. δσο
ήτο τό όάριος ενός άσημένιου
φράγκοι.1.
"Επειτα άπό λίγες ήμέρες ό ί-
ατρός επήγε πάλι είς τό (Τπίτι τοΰ
γωρικοΰ δπου δμα>; τοΰ είπαν δτι
ή άισδϊνής εΐχ« πεθάνη.
—Μά πώς έ'γινε αύτό; έρωτιϊ
τόν άνδρα της. Ή συνταγή ιιου
είνε άλάνθαστη. Μήπως εκανΐίς
λάθος;
—Απολύτως" κανένα, απήντη¬
σαν 6 χωρικός. Μόνον, Ιπειοή δέν
εΐχα άσηιιένΐιο φράγκΛ, επήρα δέ-
κα δεκάρες μπαίΛίρινες πού κά¬
νουν τό Ϊ5ιο1
Μετά τόν θάνατον τοΰ Μολιέ-
ρου ενας ασηωος συγγραφεύς πα-
ροΐΗτίασε εις τόν μεγάλον Κοντέ
ενα Ιπιτάφιον τοϋ μεγάλον Γάλ-
λου σΐ'γγραφέως. Ό Κοντε, ό ο¬
ποίος ΐ)ταν φανατ4κ.ός θαΐ'μαστής
τον Μολιέρου, τοΰ απήντησε μέ
μελαγχολίαν:
-—θά ?προτιμοϋσα· νά ιιοΰ ε-
φερνε ό Μολιέρο; τόν δικό σου
επιτάφιο...
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας άπ4 τί
Βιδλιοπωλίϊον τοΰ «'Εθν. Κήρυκοςχ
- ΚΥΡΙΑΚΗ. 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928
ΠΩΣ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ
ΑΙ ΑΘΗΝΑΙ ΤΟΥ 1928
ι........·■
(Ό γνωστάς "Αγγλος συγ¬
γραφεύς κ. Ουΐλλιαμ Μίλλερ
εξέδωκε τελευταίως έξαιρετι-
κώς ένδΐ'σφΐρον βιβλίον διά τάς
σΐ)μερινάς Αθήνας, μέ ζωηράς
έντυπώσεις καί πλήθος πληρο¬
φοριών, στατιστικήν, στοιχεϊ-
ων κλπ. Δημοσιεύομεν σήμερον
τάς κάτωθι ώραιοτάτας σελίδας
περΐ τής άναπτύξεως των Α¬
θηνών).
Πολύ ολίγαι πόλεις έχουν σλ-
λάξει τόσον όσον αί 'Αθηνά*. Δέν
έννοώ τα; σημερινάς Αθήνας έν
συγκ,ρίισΕΐ πρός τάς επί τουοκο-
κρατίας τοΰ 1810, τάς οποίας
ήμτοροΰσε νά γυρίση. ενας όδοι-
πόρος μίσα σέ 45 λεπτά, οί·τε
πρός τάς; Αθήνας τού "Οθωνος;,
όταν έγιναν πρωτεύοινται την 13
Δεκέμβριον 1832—«λλά μέ τάς
Αθήνας πού εΐδα γιά πρώτη φο-
ρα κατά τό 1894, ή μέ αύτάς ά-
κόμη τοΰ 1914. "Οσον άφορά
τόν πληθυσμόν καί την έκτασιν,
αί Αθήναι έχουν αΰξηιδΝτ) κατα-
πληΐκτΐκίϋ;.
"Απω 12.000 κατοίκους τό
1813, ό πλη*9υοΊΐός αΐ'ξάνεται εϊς
15.000 τό 1836, είς 26.247 τό
1840. εις 128.735 τό 1896 και
είς 292.991 κατά τί|ν τελευταίαν
απογραφήν τοΰ 1921. Κατόπιν
αί Ά-θηναι επλημμύρισαν άπό τό
μέγα ρεΰμα των προσφύγων, οί¬
τινες, μέ την βαθμιαίαν αύξησιν
των γηγενών κάτοικον καί την
τάσιν των άγροτών νά αρχωνται
πρός την πρωτεύουσαν, ηύξησε!
τόν πληθυσμόν της πόλεως είς
Ρ42.000 Λ?ρίπου καί μαζί μέ τόν
Πει,ρο&ά εί£ ενα ίκατομμύριον
ν.αί πλέον, αν καί τώρα ;π!ρακτι-
κώς αί δύο πόλεις εχουν ένωθί]
καί ή μεγάλη Άθήνα &αΐίνεται
άπό την θαλασισαν τοΰ Πειραιώς
•καί τοΰ Φαλήρον είς την Κηφισ-
σιάν καί τα Πατησια. Σοβαρά,
πί πλέον, είνε ή αΰξηκτις τού πλη-
•δΗχηιθΰ τοΰ Πειραιώς, όστις τό
1834 είχε ίνα μοναδκκόν κτίρίον,
χΧτΓννβην μάΐλλον ,τήν οποίαν ?-
κληρονόμηβΐεν άπό την Λοοκάτο-
χόν τού Τουρκίαν,—τό Ελληνι¬
κόν Τελωνείον.
Ή έκτασις των Αθηνών
Ό Πειραιεί»; έν τούτοις με-
τιρβλήίθη σήμερον είς ενα μέγι¬
στον λιμένα μέ 131.170 κατοί¬
κους τό 1921, νπερτειρήσας την
παλαιάν τού άνταγωνίστριαν Σΰ-
ρον, τόν πρώτον λιμένα τής Ελ¬
λάδος κατά τόν 1845, κ.αίΛχι πο-
λν μικροτέραν άπο την μέ
170.321 καττοί.κους· θεσσαλονί-
κην. Σήμερον, μέ τούς Λρόσφυ-
γας, εχει υπερβή τιάς 20Ό.Ο0Ο
κάτοικον. Έν τούτοις αί Ά·θήναι
καλΰπτοι>ν μίαν μεγίστην περιφε-
ρειαν έδαφονς, την οποίαν πολ¬
λαί πόλεις Μθλι^ηιθΐοτ?ραι δεν
εχαυν.
Τα ςτολυώροφα' σΐτίτια είνε
σπάνια. "Επί πλέον οί δρόμοι εί¬
νε εύρύτατοι. Αί Αθηναι καί.ΰ-
πτοι>ν μεγαλιτέραν περιοχήν καί
αυτοΰ άκόμη τοΰ Παρι,σϊθΰ, διό¬
τι ή έπιφ«ν(εια των ά&ηναϊκών
δρόμων είνε μεγαλειτέρρα άπό
την παρισινήν τοιαύτην. Ε!ί; τα;
Άθήινα; άναλογτϊ εί; κάτοικο; ε¬
πί έξήντα! τετραγωνικων μέτρων.
Είς τό Παρίσι ενας: σέ κώ&ε τέσ¬
σαρα! Αύτό, σνμφωνα μέ την
γνώμην τοΰ κυρίον Καλλιγά, δ-
φείλεται ίίς τό πλάτος* των δρό¬
μων καί εντέυθεν ή δυσκιολία καί
ή μεγίστη δαετάνη διά την έϊπ-
σκευήν των δρόμων αντών, ποΰ
«αλνπτονν χιλίους μέτρων. Εάν
κανείς άνα&ή εί; τόν Λνκθίβητ-
τόν καί ρίξη, μιά ματιά στόν χάρ-
τη των Αθηνών, πού εχει τνυτωθπ
είς την τελευταίαν είκϊοασιν τού
Μπεδ'ρκερ, θά παρετΓη-ρήσνι ότι
«&«ι αί νέαι συνοικίαι εχουν δια-
σπαρί) .τρο; ό7.α τα σημεία τοΰ
όρίζοντο;.
Πλήμμυρχ αύτοκενήτων
Οί παλ»)οί Άθηναΐοι διηγοΰν-
ται ότι πιοό .ολίγων Ιτών πτουια-
τοΰντες είς τή,ν οδόν Σταδίου,
την κυοιωτέέραν οδόν των Αθη¬
νών, εγνώριζον κά9ε δ&ί
Ο ΠΑΗΘΥΣΜΟΣ ΗΥΞΗΘΗ ΚΑΤΑΠΑΗΚΤΙΚΟΣ, ΑΑΑΑ ΚΑΙ Η ΕΚΤΑΣΙΣ
600,000 ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΕΙΣ ΧΠΡΟΝ ΣΑΝ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ!- Ο βΡΙΑΒΙΒΟΣ ΤΠΝ... ΑΥ-
ΤΟΚΙΝΗΤΏΝ.-- ΔΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΟΔΟΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ.
ΤΟΥ ΑΓΓΛΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ κ. ΜΥΛΛΕΡ
Ό μικοος οίχ.ίσκο; είς Σήνταρ "Άϊλαντ, δπου ό Πρόεδρος καί ή Κα Κούλιτζ θά διέλθουν τάς Θερινάς διακοπάς.
πού συναντοΰσαν. Τώρα οί π?ρισ-
σότεροι τού; είνε- αγνώστου. Π ρό
δεν™3τΐβς, αί Αθήναι ήσαν ιιία
-τόιλι;, οί κΐ'ριώτερ'θΐ κάτοικοι της
οποίας ήσαν γνϊιχίτοί μεταΕν των.
Σήμερον είνε μία τεραστία πόλις,
είς ΤΓΐν ό;τοίαν εχουν σνναθροι-
σ8ή οί "ΚΛηνες άπο όλον τόν
κόσμον.
'Η εϊσα,γωγτι των αύτοκινήτων
είς τάς Αθήνας επέφερε μεγά¬
λην αναιστάτωσιν είς τοΰς δρό-
μοΐ'ς (1). Τόν Ανγοι»στοΛ' τοΰ
1842 αί Ά·θηναι δέν είχον ο&τε
άμάξια, οϊίτε κ«ρ.ρα, καί έχριι-
σιμοποιοΰντο γκαιι?Γ'ΐς διά; την
μεταφοράν οαιρεων φορτίων, ό¬
πως συνέΐβαινε άκόμτ] πρό έτών
είς την άπό Ίτέας είς Σάλωνα
διαβρομήν.
Τό 1920 5.147 αντοκίνητα εί¬
χον είσαΐχθήι κβί έν.νκλοΐφάρονν,
(Λ^ιιπΐριλα&^νωη' 942 μον!ιτ-
πχον, ςπού μετέφερον περίπου ήμι¬
συ έίοατομμύριιον έπι^ατοόν ήμΐί-
ρησίως. "Αμαξαι διπλαΐ μόνον
487 ύ.τήρΐχον. 'ΕνθΊκμοΰΐμοίΐ τάς
Αθήνας όταν ηναν μία ησι>χη
.-ΓΟλις. θταν τα τραίν«α έσύροντο
άπό (ΐλογα γύρω άπό την πλατεί¬
αν Σνντάγματος καί μετέφερον
τοΰς κατοίκους; είς την "Ομόνοιαν
όπως έβαΙπτιΊσΐθη ή α/Λη μεγά&.η
άθηναϊκή πλατεϊα τόν Φ"ί&ραιχί-
ριον τοΰ 1863, διότι αροιιγΌυμέ-
νως ελέγετο «ΙΙλατεϊα τοΰ "0-
θωλ'ος». Τας ημέρας έκείνας ή
σσΰστα ιιέ έναν άναϊβάτην ήτο τό
σύνι-θες θεαιια των δρόμων, καί
οί δνοι, φορτωμένοι μέ φροΰτα,
έκιν^.οφοροΰσαν παντον.
_<α>φέρ.... "Ικαοοι
Τώρα αί Αθήναι είνε. ταιρα-
χώ&πς καί θορνΐδωδέσταται. Οί
ο^εΤ- συριγμοι των σοώ.πί-ρ,'ων
των αΐη'<^αν'ητιων νχιί οί ν,ρότοι των ΐ}λεκτίρικών όχιμάτων είς τοΰς δρόμους έρεθίζοΐ'ν πολύ τα βόρεια νεΰρα—διότι στούς με- σημιβρινούς τΟΛους τα νεϋρα τοΰ λαοΰ είνε άόιαίΐέραστα άπό κρό- τους—καί ύπάοχουν σημεϊα είς την κεντρικήν Άθήνα, δ,τβν τό τράμ σταματ<ι πέντε μόνον ό'ϊθας τό ευκοσιτετραωρον. Έδώ μόνον, έκτός ϊσως των Παρισίων, εΕδα τόσον μεγάλην κυκλοφορίαν αί·- τοκινήτων. Είς μίαν ώραν ή άσττ- νομία έμετρησε 1420 όχήματα είς μίαν μόνον διασταΰρωσιν. ΠοΓΊοί δρόμοι είνε ετΝρύτατοι καί δέν εχουν «τόποντς προσφυ- γής». Είνΐ δέ έπική^υνον νά π?- ραΐστις προτοΓ' ή Άστιη'ομία Πό¬ λεων σταματήση τί)ν -Λνλοφορίαν των όχημάτων., Μί)α: γελοιογρα- φία παρουσιαζει ενα πολίτην με- τα).αμβάνοντα καί συντάσΌΌντα την διαθήκίϊν τοΐ', .τροτοΰ διέ?.- Οη την λεωφόρον Πανεπιστημί¬ ου* Έπίσης σΤΛΐβαίνοΐ'ν πάμπολα αι>τσ·/Λνηχτ,κα δυστι^ήματα, διό¬
τι ό "Ελλην σωφέρ όοηγεΐ σαν....
Ίκαρο;. Καί «χω άκοΰοΐι ϊΐναν
άπό αύτοΰς έίκχρραζοντα θαυαα-
σμον πρό; τόν μακαρίτην Βαισι!Α.έ-
α Άλεξαν<5^ον, τοΰ όπιοίου ή ίκα- νότης ώς όδηγοΰ καί ή ταχίτη; ήσαν έκπληκτικαί. Ή προφ)]τεία τοΰ Σέλιεν ότι «άλλη Άθήνα θά ξεΛροβάλη», έχει πραγματοποιηΌΤ]. Τίόρα.— μετά την ςχσιρκχχμήν τή; Κωνστα- τινοινΐΐόίλίω;.—είνε ή πρώτη πό¬ λις τής 'ΕγγίΊ; Άναη-ο/.ίί;. "Οπως τό Λονδίνον, ετσι καί | είς τάς Αθήνας;, τό κέντρον έχει ! ι«εταποπισ&ι">. Ή όδός Άορ»ανοΰ.
| ήτις το 1836 ίττο ή κεντρικωτέρα
λεωφόρος ταιν Ά<θτίνών/«τό ύγι- έστερον καί κα?>λίτε,ρον μέρο;
1 τής ™ί?«ος», δέν εχει πλέον την
παλαιάν αίγλι,ν της. Ή όδό; Κη-
φισσίας -/.αΧ ή Λείΰψόρο.; Άμαλί-
ας εχουν τώοο άριστοΓ/.ρατικώτε-
ρα σθτίτΐα. Ή όδός Πατησίων
εγινε έπίσης πρώτης τάξεως.
Τόν καιρόν της Έπαναστάσε-
ω; τοΰ 1843 ή Μαρί Λι'3ρ ήτο
ή μοναδΐχή μοδίΰτα τή; πόλεως.
Καί οί Κουρεϊς, οί όπΌΪοι έξή-
σκουν σιιγχρόνως καί τό ελεύθε¬
ρον ρπάγγελμα τοΰ όδοντοϊατροϋ
—οί ΐτοία'άριθμοι νυτεροχοι όίνον-
τοϊαιτροί των όπο«ι>ν ή...λαιιτρά
έργασία εφαίνετο είς άρκετά στό-
ματα, ειργάζοντο ΐίεοίφηαα. Διό¬
τι Λρό τον 1882 ή όδοντοϊατρική
Λπστήιιη δέν είχεν έ^τισήμως
γνωσθΐί είς τας Αθήνας. Έπί¬
σης Ης την γωνίαν τής ο&οΰ Αί-
(ϋ.ου νπϊοχε τό περίφημον καιφε-
νεΐον ή «Ώραία ΊίλΛάς», τό κέν¬
τρον των πολιτικών, δπου οί άρ-
γόισχο?Λΐ έττεονοϋσαν τάς! ώρας
των, όπως σήμ&ρον είς τό καφε¬
νειον ΖαχαράτΛη,· καί τ»|ν πλα-
τϊϊαν Σχ»ντάγμίΐτ!ος, σιζηΒοϋντες
περί τής «όμα?^ότητος των πραγ-
μάτων», ναχ άργότερα—κατά
την ϊποχήν τοΰ ζητήματος των
μετΰΡλείων τοΰ Λαυοίου—ιτερί
τοΰ πά>; θά είόρισν.αν μετοχάς είς
μικροτέραν τιμήν. Τώρα, ή όδό;
'Ερμον αν καί εχει τα καίίίτερα
καταστη'ιυατα δια κυρίας, ρ,ΐνε ά-
Λοΰς δροιιίσκο; έν ΐ
ό5ό
ς ρο; έν συγκίριΐΐοΐει
Λρο; την όΙ5όν Σταδίου, ήτις θά
ί^ιθιανε μίίχρι τοΰ Σταδίου, αν
τα άνάκ,τορα δέν άνέκοπτον τόν
δρόμον της.
Πρό πενηντκί έτών ή πρωτεύ-
ουσα τής "Ελλάδος δέν είχε οΰτε
?να κατάστημα. Τώρα τά' κατα-
στΓ£ΐατά της είνε τα κα/λίτερα
τής ΆνατοΙής. Τα σπίτια των ια¬
τρών καίι/Λθηγητών μετε67νήθηοαν
είς Τρ«ι.-ι£ας, |ενοδοχεϊα καί έμ-
πορικά κΏτταστήματα. Ή μετα¬
μόρφωσις ·κόν όδνΐν ·&ά είνε με-
γαίλ.ητέρα δταν είς τόν εΰρΰν χώ¬
ρον των Βασιλικών Στα'ίίΛ)ν έ-
γερ'&ή τό ^ σχεδιαζόμενον μεγα?.ο-
πρθϊς κτίριον. Αί" Ιργα»ίαι' ηρ¬
χισαν γ|5η. Κτίκΐται ^θον άπό
την Μακειδονίαν. "Ανδοον
Κβρυΐηθον. Ξυλουογοί ώ) τ«>ι
Τήνον. * ™
Κατά τα τελευταία ι τη ή
νοικοδόμησις οίκιών ηΰ;Γτ9η
λύ τόσον είς τό κέντρον όσον '„
είς τα προά-στεια. Τό 1924 $
■θηισαν 1.620 αδυιαι οΐνοδομή
ως καί τό 1925 1.621. Εάν'
βωμεν ώς τιμάριθμον (1ί·1Π) ν
100 δραχμάς, τα ένοίκι» ηθ;ή{]
σαν είς 383 τό 1924, εις 376 τί Ι
1925 καί 672 τό 1926. Άπό τής!
1ης δμως "Απριλίου 1ί>27 ηύξ»
ΰησαν είς τό δαΐόεκαπ/.άσιον "
τάς οικίας καί τό δεκαεξα
διά τα καταστήματα, έίο
νων των καταοτημάτων, άτΓνα έ· Ι
πλήρωναν τό 1914 ενοίκιον ΐδθ|
δρχ. μηνυαιόως, τό οποίον ηυξήθη |
είς 1950 δρχ. τό πολΰ. Τό ένοί-1
κιοστάσιον θά παύση, να ισχύϊ) Ι
διά τα καταστήματα την 31 Αΰ-
γούστου 1929 καί διά τάς οικίας Ι
εν ετος αργότερον.
Χ1» «ροάατει*
Πολλαί οικίαι πααιιέγιοται Ι
καί χα>ρισμέναιι ίίς διαμε όμματα,
δπου πολλαί οικογένιαι κατοι-
κοΰν, εχουν την καινοτοι'αν τής
χωρ«π>Γ|ς ε4σΐό&οι< καί /ιΜ'ιια/.ος δι' έκαστον διαμεΐρισμα. Π ολλοί αστοί, χάρις είς τα άν^ττνγιιένα | μέοια: τής σιτγκοινωνίας, Ηνχονται κ«θΐ)μερινως είς την π>7ΐν όττό
τα προάστεια, δχι μόνον ιιατΐΐΐμόν
της πόλεως έντός κανονΐΛΐ!} σιιι-Ι
μέτοου σχεδιον δέν εχει -/ίνα τί-
ποτε. Τό σχέδιον Καί'λ-α τού
1925 νχΓΓΓ3ργήθη τό έςτχηιινόν ε¬
τος άπό την δικτατορίαν. Α; Ά-
{ΐήνατ πτχρσυσιάζονν τίνν^ οτί'ΐν^ πιο-1
λεως, δπου καθενας κτίζει άιως
τον φαίνεται καΡΛίτερον.
' Ηάκ>ρ·ίί6εια τής ζωή: ^ Τα?1
Ά-θ'ήνας εχει αΐ'ξήοει
τα τελευταία ετη.
πρός τάς δημοσιευθείσα- σ™τιΊ
στι·κάς της 'ΕΙίτνικής Τρατε^ηςΙ
τής ΈΛΑάδος, ό τιμάοιυΗιο:, ονγ-Ι
Ηοινόμενος πρός' τό 1914, "ΤΟΙ
7.737 τό 1921, 12.136 το Ι^,-Ι
13.418 τό 1924, 14.850 το 1!)2ο|
καί 17.841 τό 1926. Τόν Ν«£ΐ
βρ«ον τοΰ 1926 είχεν
είς 18.954. . ; Ι
Καί οί μισθοί ττί-ξήντι^ν εΛΐ-Ι
<της, δχι εις την αυτήν 1''^Ι Είνε δνειρον νά φανταΛιι ^ην1 ναΛτίς δή τό 1903 έϊτλήρωνε' νόν δέκα χρυσας δραχμάς ηΐ»1 --■-'■■ διά φαγητόν και ηιν.ημα.| είς_ Ιν^άπο τα καΑλίτερα ξε Χ£ΙΛ' ΟΥΙ-ΛΛΙΑΜ ΜΥΛΛΕΓ (1) Τό πρώτον ™το*'"Ψ εισήχθη τό 1901. Τό 1914 υ.τη χαν μόλις 226 αι'τοκινητα εί, λόκθιηρον την ΈΓ'λάδα. ΙνΤΕ ΛΙΓΑ ΛΟΠΑ τόν Χβριλβον ^, ίι«ι ο χ -Διότι. άπήνττ>σε, οί
άχό χολλούς νόμους.
* * *
Ό Γάλλος ύιπ)ΐ>ργός Δον&"ι €·
τίοντο! το θβρροζ ττις _
έσχ/ήθιζε νά λέγη την α
τον ώμότερον τρόιτον εις τον
λέα Λου5οϊίκ«ν Φίλικχσ'·,
Μιά μερά, β»ζΐίτων μ*ζ» ^
εκοψε τόν 6ήχα, λέγοντβς
μως:
Άμεριχ.ονοί πρόσκοποι άσκοΰμενοι είς την τοςευτικήν, έν Μ.τροθκλν-ν.
σωμε ποτέ εμείς οί ί^»· _ ,
Καί ό βασιλεύς, «ο» «ι» *
ρε-. τελείως το» *ρ*, α«τ.ν^
ταχεινότητα:
—Κι, έγώ οώτέ έσφί ?
Λθϊϊέν, άλλά «ύλάχιττον εγω
έτόλμτ,σα νά σας τό 'πώ.
ΠΩΣ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ
ΑΙ ΑΘΗΝΑΙ ΤΟΥ 1928
ι........·■
(Ό γνωστάς "Αγγλος συγ¬
γραφεύς κ. Ουΐλλιαμ Μίλλερ
εξέδωκε τελευταίως έξαιρετι-
κώς ένδΐ'σφΐρον βιβλίον διά τάς
σΐ)μερινάς Αθήνας, μέ ζωηράς
έντυπώσεις καί πλήθος πληρο¬
φοριών, στατιστικήν, στοιχεϊ-
ων κλπ. Δημοσιεύομεν σήμερον
τάς κάτωθι ώραιοτάτας σελίδας
περΐ τής άναπτύξεως των Α¬
θηνών).
Πολύ ολίγαι πόλεις έχουν σλ-
λάξει τόσον όσον αί 'Αθηνά*. Δέν
έννοώ τα; σημερινάς Αθήνας έν
συγκ,ρίισΕΐ πρός τάς επί τουοκο-
κρατίας τοΰ 1810, τάς οποίας
ήμτοροΰσε νά γυρίση. ενας όδοι-
πόρος μίσα σέ 45 λεπτά, οί·τε
πρός τάς; Αθήνας τού "Οθωνος;,
όταν έγιναν πρωτεύοινται την 13
Δεκέμβριον 1832—«λλά μέ τάς
Αθήνας πού εΐδα γιά πρώτη φο-
ρα κατά τό 1894, ή μέ αύτάς ά-
κόμη τοΰ 1914. "Οσον άφορά
τόν πληθυσμόν καί την έκτασιν,
αί Αθήναι έχουν αΰξηιδΝτ) κατα-
πληΐκτΐκίϋ;.
"Απω 12.000 κατοίκους τό
1813, ό πλη*9υοΊΐός αΐ'ξάνεται εϊς
15.000 τό 1836, είς 26.247 τό
1840. εις 128.735 τό 1896 και
είς 292.991 κατά τί|ν τελευταίαν
απογραφήν τοΰ 1921. Κατόπιν
αί Ά-θηναι επλημμύρισαν άπό τό
μέγα ρεΰμα των προσφύγων, οί¬
τινες, μέ την βαθμιαίαν αύξησιν
των γηγενών κάτοικον καί την
τάσιν των άγροτών νά αρχωνται
πρός την πρωτεύουσαν, ηύξησε!
τόν πληθυσμόν της πόλεως είς
Ρ42.000 Λ?ρίπου καί μαζί μέ τόν
Πει,ρο&ά εί£ ενα ίκατομμύριον
ν.αί πλέον, αν καί τώρα ;π!ρακτι-
κώς αί δύο πόλεις εχουν ένωθί]
καί ή μεγάλη Άθήνα &αΐίνεται
άπό την θαλασισαν τοΰ Πειραιώς
•καί τοΰ Φαλήρον είς την Κηφισ-
σιάν καί τα Πατησια. Σοβαρά,
πί πλέον, είνε ή αΰξηκτις τού πλη-
•δΗχηιθΰ τοΰ Πειραιώς, όστις τό
1834 είχε ίνα μοναδκκόν κτίρίον,
χΧτΓννβην μάΐλλον ,τήν οποίαν ?-
κληρονόμηβΐεν άπό την Λοοκάτο-
χόν τού Τουρκίαν,—τό Ελληνι¬
κόν Τελωνείον.
Ή έκτασις των Αθηνών
Ό Πειραιεί»; έν τούτοις με-
τιρβλήίθη σήμερον είς ενα μέγι¬
στον λιμένα μέ 131.170 κατοί¬
κους τό 1921, νπερτειρήσας την
παλαιάν τού άνταγωνίστριαν Σΰ-
ρον, τόν πρώτον λιμένα τής Ελ¬
λάδος κατά τόν 1845, κ.αίΛχι πο-
λν μικροτέραν άπο την μέ
170.321 καττοί.κους· θεσσαλονί-
κην. Σήμερον, μέ τούς Λρόσφυ-
γας, εχει υπερβή τιάς 20Ό.Ο0Ο
κάτοικον. Έν τούτοις αί Ά·θήναι
καλΰπτοι>ν μίαν μεγίστην περιφε-
ρειαν έδαφονς, την οποίαν πολ¬
λαί πόλεις Μθλι^ηιθΐοτ?ραι δεν
εχαυν.
Τα ςτολυώροφα' σΐτίτια είνε
σπάνια. "Επί πλέον οί δρόμοι εί¬
νε εύρύτατοι. Αί Αθηναι καί.ΰ-
πτοι>ν μεγαλιτέραν περιοχήν καί
αυτοΰ άκόμη τοΰ Παρι,σϊθΰ, διό¬
τι ή έπιφ«ν(εια των ά&ηναϊκών
δρόμων είνε μεγαλειτέρρα άπό
την παρισινήν τοιαύτην. Ε!ί; τα;
Άθήινα; άναλογτϊ εί; κάτοικο; ε¬
πί έξήντα! τετραγωνικων μέτρων.
Είς τό Παρίσι ενας: σέ κώ&ε τέσ¬
σαρα! Αύτό, σνμφωνα μέ την
γνώμην τοΰ κυρίον Καλλιγά, δ-
φείλεται ίίς τό πλάτος* των δρό¬
μων καί εντέυθεν ή δυσκιολία καί
ή μεγίστη δαετάνη διά την έϊπ-
σκευήν των δρόμων αντών, ποΰ
«αλνπτονν χιλίους μέτρων. Εάν
κανείς άνα&ή εί; τόν Λνκθίβητ-
τόν καί ρίξη, μιά ματιά στόν χάρ-
τη των Αθηνών, πού εχει τνυτωθπ
είς την τελευταίαν είκϊοασιν τού
Μπεδ'ρκερ, θά παρετΓη-ρήσνι ότι
«&«ι αί νέαι συνοικίαι εχουν δια-
σπαρί) .τρο; ό7.α τα σημεία τοΰ
όρίζοντο;.
Πλήμμυρχ αύτοκενήτων
Οί παλ»)οί Άθηναΐοι διηγοΰν-
ται ότι πιοό .ολίγων Ιτών πτουια-
τοΰντες είς τή,ν οδόν Σταδίου,
την κυοιωτέέραν οδόν των Αθη¬
νών, εγνώριζον κά9ε δ&ί
Ο ΠΑΗΘΥΣΜΟΣ ΗΥΞΗΘΗ ΚΑΤΑΠΑΗΚΤΙΚΟΣ, ΑΑΑΑ ΚΑΙ Η ΕΚΤΑΣΙΣ
600,000 ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΕΙΣ ΧΠΡΟΝ ΣΑΝ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ!- Ο βΡΙΑΒΙΒΟΣ ΤΠΝ... ΑΥ-
ΤΟΚΙΝΗΤΏΝ.-- ΔΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΟΔΟΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ.
ΤΟΥ ΑΓΓΛΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ κ. ΜΥΛΛΕΡ
Ό μικοος οίχ.ίσκο; είς Σήνταρ "Άϊλαντ, δπου ό Πρόεδρος καί ή Κα Κούλιτζ θά διέλθουν τάς Θερινάς διακοπάς.
πού συναντοΰσαν. Τώρα οί π?ρισ-
σότεροι τού; είνε- αγνώστου. Π ρό
δεν™3τΐβς, αί Αθήναι ήσαν ιιία
-τόιλι;, οί κΐ'ριώτερ'θΐ κάτοικοι της
οποίας ήσαν γνϊιχίτοί μεταΕν των.
Σήμερον είνε μία τεραστία πόλις,
είς ΤΓΐν ό;τοίαν εχουν σνναθροι-
σ8ή οί "ΚΛηνες άπο όλον τόν
κόσμον.
'Η εϊσα,γωγτι των αύτοκινήτων
είς τάς Αθήνας επέφερε μεγά¬
λην αναιστάτωσιν είς τοΰς δρό-
μοΐ'ς (1). Τόν Ανγοι»στοΛ' τοΰ
1842 αί Ά·θηναι δέν είχον ο&τε
άμάξια, οϊίτε κ«ρ.ρα, καί έχριι-
σιμοποιοΰντο γκαιι?Γ'ΐς διά; την
μεταφοράν οαιρεων φορτίων, ό¬
πως συνέΐβαινε άκόμτ] πρό έτών
είς την άπό Ίτέας είς Σάλωνα
διαβρομήν.
Τό 1920 5.147 αντοκίνητα εί¬
χον είσαΐχθήι κβί έν.νκλοΐφάρονν,
(Λ^ιιπΐριλα&^νωη' 942 μον!ιτ-
πχον, ςπού μετέφερον περίπου ήμι¬
συ έίοατομμύριιον έπι^ατοόν ήμΐί-
ρησίως. "Αμαξαι διπλαΐ μόνον
487 ύ.τήρΐχον. 'ΕνθΊκμοΰΐμοίΐ τάς
Αθήνας όταν ηναν μία ησι>χη
.-ΓΟλις. θταν τα τραίν«α έσύροντο
άπό (ΐλογα γύρω άπό την πλατεί¬
αν Σνντάγματος καί μετέφερον
τοΰς κατοίκους; είς την "Ομόνοιαν
όπως έβαΙπτιΊσΐθη ή α/Λη μεγά&.η
άθηναϊκή πλατεϊα τόν Φ"ί&ραιχί-
ριον τοΰ 1863, διότι αροιιγΌυμέ-
νως ελέγετο «ΙΙλατεϊα τοΰ "0-
θωλ'ος». Τας ημέρας έκείνας ή
σσΰστα ιιέ έναν άναϊβάτην ήτο τό
σύνι-θες θεαιια των δρόμων, καί
οί δνοι, φορτωμένοι μέ φροΰτα,
έκιν^.οφοροΰσαν παντον.
_<α>φέρ.... "Ικαοοι
Τώρα αί Αθήναι είνε. ταιρα-
χώ&πς καί θορνΐδωδέσταται. Οί
ο^εΤ- συριγμοι των σοώ.πί-ρ,'ων
των αΐη'<^αν'ητιων νχιί οί ν,ρότοι των ΐ}λεκτίρικών όχιμάτων είς τοΰς δρόμους έρεθίζοΐ'ν πολύ τα βόρεια νεΰρα—διότι στούς με- σημιβρινούς τΟΛους τα νεϋρα τοΰ λαοΰ είνε άόιαίΐέραστα άπό κρό- τους—καί ύπάοχουν σημεϊα είς την κεντρικήν Άθήνα, δ,τβν τό τράμ σταματ<ι πέντε μόνον ό'ϊθας τό ευκοσιτετραωρον. Έδώ μόνον, έκτός ϊσως των Παρισίων, εΕδα τόσον μεγάλην κυκλοφορίαν αί·- τοκινήτων. Είς μίαν ώραν ή άσττ- νομία έμετρησε 1420 όχήματα είς μίαν μόνον διασταΰρωσιν. ΠοΓΊοί δρόμοι είνε ετΝρύτατοι καί δέν εχουν «τόποντς προσφυ- γής». Είνΐ δέ έπική^υνον νά π?- ραΐστις προτοΓ' ή Άστιη'ομία Πό¬ λεων σταματήση τί)ν -Λνλοφορίαν των όχημάτων., Μί)α: γελοιογρα- φία παρουσιαζει ενα πολίτην με- τα).αμβάνοντα καί συντάσΌΌντα την διαθήκίϊν τοΐ', .τροτοΰ διέ?.- Οη την λεωφόρον Πανεπιστημί¬ ου* Έπίσης σΤΛΐβαίνοΐ'ν πάμπολα αι>τσ·/Λνηχτ,κα δυστι^ήματα, διό¬
τι ό "Ελλην σωφέρ όοηγεΐ σαν....
Ίκαρο;. Καί «χω άκοΰοΐι ϊΐναν
άπό αύτοΰς έίκχρραζοντα θαυαα-
σμον πρό; τόν μακαρίτην Βαισι!Α.έ-
α Άλεξαν<5^ον, τοΰ όπιοίου ή ίκα- νότης ώς όδηγοΰ καί ή ταχίτη; ήσαν έκπληκτικαί. Ή προφ)]τεία τοΰ Σέλιεν ότι «άλλη Άθήνα θά ξεΛροβάλη», έχει πραγματοποιηΌΤ]. Τίόρα.— μετά την ςχσιρκχχμήν τή; Κωνστα- τινοινΐΐόίλίω;.—είνε ή πρώτη πό¬ λις τής 'ΕγγίΊ; Άναη-ο/.ίί;. "Οπως τό Λονδίνον, ετσι καί | είς τάς Αθήνας;, τό κέντρον έχει ! ι«εταποπισ&ι">. Ή όδός Άορ»ανοΰ.
| ήτις το 1836 ίττο ή κεντρικωτέρα
λεωφόρος ταιν Ά<θτίνών/«τό ύγι- έστερον καί κα?>λίτε,ρον μέρο;
1 τής ™ί?«ος», δέν εχει πλέον την
παλαιάν αίγλι,ν της. Ή όδό; Κη-
φισσίας -/.αΧ ή Λείΰψόρο.; Άμαλί-
ας εχουν τώοο άριστοΓ/.ρατικώτε-
ρα σθτίτΐα. Ή όδός Πατησίων
εγινε έπίσης πρώτης τάξεως.
Τόν καιρόν της Έπαναστάσε-
ω; τοΰ 1843 ή Μαρί Λι'3ρ ήτο
ή μοναδΐχή μοδίΰτα τή; πόλεως.
Καί οί Κουρεϊς, οί όπΌΪοι έξή-
σκουν σιιγχρόνως καί τό ελεύθε¬
ρον ρπάγγελμα τοΰ όδοντοϊατροϋ
—οί ΐτοία'άριθμοι νυτεροχοι όίνον-
τοϊαιτροί των όπο«ι>ν ή...λαιιτρά
έργασία εφαίνετο είς άρκετά στό-
ματα, ειργάζοντο ΐίεοίφηαα. Διό¬
τι Λρό τον 1882 ή όδοντοϊατρική
Λπστήιιη δέν είχεν έ^τισήμως
γνωσθΐί είς τας Αθήνας. Έπί¬
σης Ης την γωνίαν τής ο&οΰ Αί-
(ϋ.ου νπϊοχε τό περίφημον καιφε-
νεΐον ή «Ώραία ΊίλΛάς», τό κέν¬
τρον των πολιτικών, δπου οί άρ-
γόισχο?Λΐ έττεονοϋσαν τάς! ώρας
των, όπως σήμ&ρον είς τό καφε¬
νειον ΖαχαράτΛη,· καί τ»|ν πλα-
τϊϊαν Σχ»ντάγμίΐτ!ος, σιζηΒοϋντες
περί τής «όμα?^ότητος των πραγ-
μάτων», ναχ άργότερα—κατά
την ϊποχήν τοΰ ζητήματος των
μετΰΡλείων τοΰ Λαυοίου—ιτερί
τοΰ πά>; θά είόρισν.αν μετοχάς είς
μικροτέραν τιμήν. Τώρα, ή όδό;
'Ερμον αν καί εχει τα καίίίτερα
καταστη'ιυατα δια κυρίας, ρ,ΐνε ά-
Λοΰς δροιιίσκο; έν ΐ
ό5ό
ς ρο; έν συγκίριΐΐοΐει
Λρο; την όΙ5όν Σταδίου, ήτις θά
ί^ιθιανε μίίχρι τοΰ Σταδίου, αν
τα άνάκ,τορα δέν άνέκοπτον τόν
δρόμον της.
Πρό πενηντκί έτών ή πρωτεύ-
ουσα τής "Ελλάδος δέν είχε οΰτε
?να κατάστημα. Τώρα τά' κατα-
στΓ£ΐατά της είνε τα κα/λίτερα
τής ΆνατοΙής. Τα σπίτια των ια¬
τρών καίι/Λθηγητών μετε67νήθηοαν
είς Τρ«ι.-ι£ας, |ενοδοχεϊα καί έμ-
πορικά κΏτταστήματα. Ή μετα¬
μόρφωσις ·κόν όδνΐν ·&ά είνε με-
γαίλ.ητέρα δταν είς τόν εΰρΰν χώ¬
ρον των Βασιλικών Στα'ίίΛ)ν έ-
γερ'&ή τό ^ σχεδιαζόμενον μεγα?.ο-
πρθϊς κτίριον. Αί" Ιργα»ίαι' ηρ¬
χισαν γ|5η. Κτίκΐται ^θον άπό
την Μακειδονίαν. "Ανδοον
Κβρυΐηθον. Ξυλουογοί ώ) τ«>ι
Τήνον. * ™
Κατά τα τελευταία ι τη ή
νοικοδόμησις οίκιών ηΰ;Γτ9η
λύ τόσον είς τό κέντρον όσον '„
είς τα προά-στεια. Τό 1924 $
■θηισαν 1.620 αδυιαι οΐνοδομή
ως καί τό 1925 1.621. Εάν'
βωμεν ώς τιμάριθμον (1ί·1Π) ν
100 δραχμάς, τα ένοίκι» ηθ;ή{]
σαν είς 383 τό 1924, εις 376 τί Ι
1925 καί 672 τό 1926. Άπό τής!
1ης δμως "Απριλίου 1ί>27 ηύξ»
ΰησαν είς τό δαΐόεκαπ/.άσιον "
τάς οικίας καί τό δεκαεξα
διά τα καταστήματα, έίο
νων των καταοτημάτων, άτΓνα έ· Ι
πλήρωναν τό 1914 ενοίκιον ΐδθ|
δρχ. μηνυαιόως, τό οποίον ηυξήθη |
είς 1950 δρχ. τό πολΰ. Τό ένοί-1
κιοστάσιον θά παύση, να ισχύϊ) Ι
διά τα καταστήματα την 31 Αΰ-
γούστου 1929 καί διά τάς οικίας Ι
εν ετος αργότερον.
Χ1» «ροάατει*
Πολλαί οικίαι πααιιέγιοται Ι
καί χα>ρισμέναιι ίίς διαμε όμματα,
δπου πολλαί οικογένιαι κατοι-
κοΰν, εχουν την καινοτοι'αν τής
χωρ«π>Γ|ς ε4σΐό&οι< καί /ιΜ'ιια/.ος δι' έκαστον διαμεΐρισμα. Π ολλοί αστοί, χάρις είς τα άν^ττνγιιένα | μέοια: τής σιτγκοινωνίας, Ηνχονται κ«θΐ)μερινως είς την π>7ΐν όττό
τα προάστεια, δχι μόνον ιιατΐΐΐμόν
της πόλεως έντός κανονΐΛΐ!} σιιι-Ι
μέτοου σχεδιον δέν εχει -/ίνα τί-
ποτε. Τό σχέδιον Καί'λ-α τού
1925 νχΓΓΓ3ργήθη τό έςτχηιινόν ε¬
τος άπό την δικτατορίαν. Α; Ά-
{ΐήνατ πτχρσυσιάζονν τίνν^ οτί'ΐν^ πιο-1
λεως, δπου καθενας κτίζει άιως
τον φαίνεται καΡΛίτερον.
' Ηάκ>ρ·ίί6εια τής ζωή: ^ Τα?1
Ά-θ'ήνας εχει αΐ'ξήοει
τα τελευταία ετη.
πρός τάς δημοσιευθείσα- σ™τιΊ
στι·κάς της 'ΕΙίτνικής Τρατε^ηςΙ
τής ΈΛΑάδος, ό τιμάοιυΗιο:, ονγ-Ι
Ηοινόμενος πρός' τό 1914, "ΤΟΙ
7.737 τό 1921, 12.136 το Ι^,-Ι
13.418 τό 1924, 14.850 το 1!)2ο|
καί 17.841 τό 1926. Τόν Ν«£ΐ
βρ«ον τοΰ 1926 είχεν
είς 18.954. . ; Ι
Καί οί μισθοί ττί-ξήντι^ν εΛΐ-Ι
<της, δχι εις την αυτήν 1''^Ι Είνε δνειρον νά φανταΛιι ^ην1 ναΛτίς δή τό 1903 έϊτλήρωνε' νόν δέκα χρυσας δραχμάς ηΐ»1 --■-'■■ διά φαγητόν και ηιν.ημα.| είς_ Ιν^άπο τα καΑλίτερα ξε Χ£ΙΛ' ΟΥΙ-ΛΛΙΑΜ ΜΥΛΛΕΓ (1) Τό πρώτον ™το*'"Ψ εισήχθη τό 1901. Τό 1914 υ.τη χαν μόλις 226 αι'τοκινητα εί, λόκθιηρον την ΈΓ'λάδα. ΙνΤΕ ΛΙΓΑ ΛΟΠΑ τόν Χβριλβον ^, ίι«ι ο χ -Διότι. άπήνττ>σε, οί
άχό χολλούς νόμους.
* * *
Ό Γάλλος ύιπ)ΐ>ργός Δον&"ι €·
τίοντο! το θβρροζ ττις _
έσχ/ήθιζε νά λέγη την α
τον ώμότερον τρόιτον εις τον
λέα Λου5οϊίκ«ν Φίλικχσ'·,
Μιά μερά, β»ζΐίτων μ*ζ» ^
εκοψε τόν 6ήχα, λέγοντβς
μως:
Άμεριχ.ονοί πρόσκοποι άσκοΰμενοι είς την τοςευτικήν, έν Μ.τροθκλν-ν.
σωμε ποτέ εμείς οί ί^»· _ ,
Καί ό βασιλεύς, «ο» «ι» *
ρε-. τελείως το» *ρ*, α«τ.ν^
ταχεινότητα:
—Κι, έγώ οώτέ έσφί ?
Λθϊϊέν, άλλά «ύλάχιττον εγω
έτόλμτ,σα νά σας τό 'πώ.
■ '*'".........Γ**ί*·Μΐυαΐ]ΐιι ■
- ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΟΡΟΫ
ΜΥΣΤΙΚΩΣ ΥΠΑΝΔΡΕΥΘΗ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ
ΙΐΓΝΙΔΙΑ ΤΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΛΟΥΤΗ ΤΑ
3ΙΖΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΤΩΧΕΙΑΝ.
οπου ευρίσκετο καί τό εύνοούμε-
νον άνάκτορον τοΰ Τσάρου καί
πολλά όριστοκρατικά μέγαρσ.
"Ολα τα δώρα έδίδοντο δή-θεν
ίξ όνό<ματος τοΰ Μεγάλου Δου¬ κός Σεργίου, άλλά προήρχοντο πράγματι ?/. τοϋ Τσάρου. Γά μέ- λη τής αύτοκρατορικής οΐκογενεί- ας έφέροντο πρ<:ς αυτήν ώς πρός συγγενή. Κάποτε, ολίγον μετά τόν γάμον τού μέ την Τσαρίναν, ό Τσάρος περιήλθε τόσον υπό την επιρρο¬ ήν τής χορευτρίας, ωστε ήθελε νά έγκατο λείψη τόν θρόνον τού καί νά φύγη μαζύ της. Μεγάλαι προσ¬ πάθειαι κατεβλήθησαν διά νά άλ- λάξη γνώμην, καί λέγεται ότι μό¬ νον ή λογικότης τής χορευτρίας εσωσε τότε την κατάστασιν. Ή θέσις τη; 7|το καταπληκτική. Εξηκολουθεί νά χορεύτι, τα κερ- δη της ήσαν ιμεγιστα: καί δλοι ή- •θελαν νά την ίδουν. Γάλλοι διπλω- μάται, λέγεται, έξησφάλισαν την υποστήριξίν της διά νά επιτύχουν την Γαλλορρωσικήν συμμαχίαν καί τα δώρά των ήσαν ήγεμονικά. Ή Ματίλδη έκαμε την τελ«υταί- <ιν άπό σκηνης εμφάνισιν της ό- ταν ό Πρόεδρος Πουαγκαρέ τής ΓιΛλίας, έπιοτκεπτόμενος τόν Τσά- ρον, παρέστη είς μίαν παράστα- «βευθεΐσα καλλονή τοϋ Μεξικοΰ. .τριγν.ίπισσαν. Ούτως δ Ήτς ήρραβωνίσθη την πριγ αν Άλις τής Έσσης. ιδίαν περίπου εποχήν έ- τόν μοογανατικόν γάμον ^ την Ματίλδην. Ήτο ενσς Χ, όστις ηδύνατο νά διαλυ¬ νά βούλησιν τοΰ Τσάρου, Ιή χορεύτρια ήτο τότε πανευ- ) Τσάρος Άλέξανδρος Γ' ά- ^ αιφνιδίως καί προώρως > Νικόλαος τόν διεδέχθη είς
[ραγικόν τού θρόνον. Ό δε-
Ιόοτιςτόν συνέδεε μέ την Μα-
I»
έ/ό.τη τότε πρό; άπειρον
Ρ τον. Αί κυβερνήσεις τοΰ
■ι1 είχον ειδοποιηθη περί τοΰ
μρ'ου γάμου τού καί εΐκοσι
!ιΙιι?_ρος ιμετά τόν θάνατον
««?ός τοι> ύπανδρεύθη την
[Ηΐοσαν "Αλιξ.
Η τοϋ Τσάρου πρός την
^Υ ^ηκολούθησε πολύ μΐ-
^,Υψον τού, καί είναι άμφί-
(ί«ν ί'χασε ποτέ'τήν στοργήν
^ την μικράν χορεύτριαν.
ογράτΓοι τής Αύλής λέ-
> η χορεύτρια έπέμεινε νά
'-,ησίον τοί Τσάρου κάθι-
ρ™; αυ/.ικά; ΰποδοχάς καί
! σΠς'ν·α! τό ελοβεν. Μό-
™ν;<> Ισάρος εβυθίσθη, 6-
5,./11 *"σα?ίνα, είς τόν κατα-
I
^ν '"9Ί1ο"χΐ;ιυτικόν μυσιτικι-
Μίίσώαιμονίας καί μαγείας,
^ ^«γματικώς άπό την
■'' ,() «τυχής^Τσάρος ά-
τόσον κις τάς μυστικάς
|°; ΡασπουτΙν καί οίλλους ό-
το<ν· ωστε δέν είχε καιρόν )Τ ^-ο. Λέγουν ότι είς .,α9τιοφροσύνης χονδρά ^^Μ^72 ^ τούς όφθαλ- ί .„■ > ενε^μεϊτο την
ΧΨ Μκτικήν χορεΰτρι-
: τον
~
τού μέ την
ξλΰθ
χορευταί-
* δώά
ρ
εις τα βι-
. 'Ανέθεσε λοι
τΐι-
-εργιον ^Μιχαήλο-
"ΐοωνγι £γα τερά-
ι "ής έδώρησεν ε-
αν«κτορον είς την
' Ιμέ πολυτί-
■θησαυρους
Τσάρκοε Σέλο,
ν.ρόασιν. Ό Κορτέζ, άπελπισθεις,
παρεφύλαξε καί παρουσιάσθη εί;
τόν 6«σιλέαν μίαν στιγμήν ποί·
έβγαινε άπό τό άνά&ττορα.
ι—Μεγαλειότατε, το·ΰ εΐπε, όνο-
μάζοιιαι Φε.ρνάι5ος Κορτέζ καί
καιτέκτησα διά την Μεγαί.ειότη-
τά σας περισσότερον; θηοαυ-
οου; άπό οσου; έκί.ηρ'ονόμησε άπό
τόν αύΐοκρώιιοιρα Κάρολον τόν
Ε', τόν πατέρα σας. Καί ?ν τοί'-
τοΐς πεινώ.....
Ό ιβασιλ;ύς συνεκινήθη τόσον
άπό την λαικωνικήν αυτήν διαμαρ¬
τυρίαν τοΰ Κορτέΐ, α>στε τόν έδΐ-
/θ·η άιμεσω; εί; ακρόασιν καί με¬
τέβαλε στάσιν άπέναντί τού.
* * *
Ό κάμη; ντέ Παρβέ, ό όποϊο;
κατεβρόχθισε κιολοσσιαίαν π£ριοι>-
σίαν είς σπήτϊαλον ζωήν, Ιπεσκε¬
φθή μίαν ήιμέραν τόν φίί.ον τού
κάιιητα ντέ ΣΞγ/ί-ίιρ άκτινοβολών
έκ χαρά;;
—Γιατί αι'τή ή χαρά; τόν ή-
ρώτησΐΞ ό κάμης ντέ Σεγκΰρ.
Εΐμαι ό εύτΓυχέστερος των άν-
, άπήντη;σΐε ό ντέ Παρβέ.
, την στι-ι,αιήν ποΰ σοΰ ό-
μιλώ, είμαι, εχί τελους, κατε-
στροιμιιενο;.
Καί προσιέθεσε ίπκιτα:
—Έα>; τοίρα εύρισκόμουν έν
άγωνία, μεταξύ <ρόβου καί έλπί- δος. Σήμερον ποΰ κατεστράφιΐιν, άπηίλί.άγην κάθέ ανησυχίας καί κάιθε φροντίδο;. 1 Οντε Παρβέ εΐχε δε)χι3τ) την άτνχίαν μέ την μεγαλειτέραν ά- πάθειαν. ΤΟ ΦΙΛΗΜΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΗΣ σαλφόντε, σοπράνο της δπερας, γνωστή είς τόν θεατρικόν κόσμον δίν Καρβέσκα, καί ισχυριζομένη ότι άνήκει εις την Ρωσσικην αρι- Η Νίτα Τσαλ ώς Κα Ναδίν , „ στοκρατίαν, συνελήφθη ώς κλέπτρια εις ενΛ καταστημα Περασμενα μεσάνυκτα. Ή καλλιτέχνις άγρυπνεΤ άκό- μη, σκυμιιένη. εί; τα πλήκτρα τού /Λειδοκιιμβάλου της. Γύρω της ίστανται επί βάσεων ύψηλών γΐη[·ιναι θΐαιναι καί θί- οί. Θά &?νεγέ τις ότι καπου προση- >θη ή άθάνατος διάνοιά των,
ν.ά'τι περιμένουν ΐν έκστάσει οί Ό-
λύμπιοι άπόιί'?. Καί τό θλιβερόν
ήμίφως, υπό τό οποίον χάνονται
τα μέτοιπά των, ώσει νέφος ι'πι-
τείνΐΕΐ τής ίδανικότητος τόν πέ-
π?.ον. Τα κράνη φαίνοντοι μεγα-
λείτερα καί τα άκρα των χλαμύ-
ρων μεγαί^απρεπέστερα.
Αί γωνίαι τοΰ μικροΰ τούτοι,'
βωμοϋ τή; Τέχνη; άπεκρύβησαν
είς τής νυκτός τα σκότη καί ή
τελευταία σπί·θα τή; έστίας έξε-
ι|·ύχισε μέσα ' ς την στάικτην κΐαί
άπίμειναν αίί φλόγες μόνον των
-'.ηρίων, αί οποίαι μόλις κατορθώ-
νουν νά φωτίσαυν την ιοχράν της
ν.αΡΑιτέχνιδος μορφήν.
Γύρω της έρηαία. Είς τής χει-
'ρινη.; αυτής νυκτός την ριγη-
λήν σιγήν ή νέα κόρη μάτην δο-
κιμάζει νά συλλώβτι κά'παια; ρυθ¬
μικώς κινήσεως τόν βναρμόνιον
χρωματισίμον. καπΐοιο αίθΐριον σο-
νέτον, ποΰ όνειροπολεΐ ημέρας
τώρα ή π»ιητική ιΐ'υχή της, καί
νά τό Ιμφυσήση είς τα νεΰοα τής
δευτέρας της ψυχήζ· ειζ τό αγα¬
πητόν τη; κλειδοκΰμβαλον.
Τό μετωπον τη; είνε ΰψωμένον
πρό; τα μειδιώντα ρόδα, τα όποΐα
έλαφρως μυρώνσυν άπό μίαν έτα-
ζέραν την ατμόσφαιραν. Τα μι¬
κρά χείλη της ήιιιίκλειστα· οί όφ-
θαί.μοί της, οί βαδνΛΰανοι. πλα-
νώνται άορίστως, ώς διώκοντιες
τούς άσύλί»ίρττοι«ς ήχους.
ΆκροαταΑ. Είς τα στή;θη της
δρχήοτρα όλη μαγικά τονίζει έμ-
βατήρια. Άλλ' δχι. Δέν τή άρ-
κοΰν ταυτα. θέ?.'Ξΐ ύψηλότερα νά
ψάλη καί γλνκκΰτΐερα έκείνη, είς
τόνους καί είς συμφωνίας, ποΰ
άκόμη δέν ήκούσ'θ'ησαν καί δέν
έψάίλησαν, τό ΰπίρΰτ|·ηιλον συν-
αίσθ-ημα, ποΰ άγιάζει κάθε σκέ¬
ψιν της καί πυϋ φωτίξει κάθε
6ήμά τη; στό ταραχώδες στάδι¬
ον της.
Παρά τού; πόδας της είνε έρ-
ριμιμέναι άνθοδέσ,μαι άπ' τα οχα
νιώτερα καί ϊκλεκτότερα τής έπο-
χή; λουλοΰδια, θυμιάματα ·%|ιει>ο-
αισΐδτ,μάτων. 'ΡύΙ' ή καλλιτεχνι;
οί'τε τα πριοσέχει. Τίποτε δέν είνε
ικανόν νά ΐτποκλέψη τήν'άγνήν
αγάπην της, τίποτε δέν ήμποοΓΪ
νά βε6ν]λώσ»ι την είλικοινή της
αφοσίωσιν πρός την δαιμονιώ'5»)
Τέχνην, πσΰ την ήτχμαίλώΐτισε, διά
νά τη έμπιστειΐθγ) όλα τα μυστι-
κά της.
Στηρίζεΐ' τώρα τό ξανώόν κε-
φάλι είς τό δεξιόν της χέρι, καί
μέ τό αριστεράν έγνίζει άπαλά τα
πλήκτρα. Καί αύτά, έρωτευιιενα
μέ την χάριν, μέ τόν ενθουσια¬
σμόν της, άπαντοΰν γλυκά, σάν
πΐαιδιακίσια χεί>.η προσεχ'χ°.ιιενα—
Ά/Α' ουτ' αύτό δέν εΤνε αρκε¬
τόν γιά την φιλοδοξίαν τί};. Θέ-
Ιίρι θριάμβου;· ·9·έ^ι δόξαν καί
ή Μοΰσα έπιμόνω; τί] άρνεϊται
ιίαν έ'μ^ΐνευσιν υπέροχον άπόψε.
Έγείρεται καί &ηματίζει άορί-
οτω;, ένφ τό πνεΰμά τη; πί.ανά-
ται είς τα κυανά τής σρμονίας
πλατή. "Ατενίζει μέ μελαγχαλίαν
των δεών τα; μορφάς. Βλέπει τόν
Δία σύνοφρυν, άγριωπήν την "Η-
ραν, την "Αρτεμιν άγέρωχον καί
την τρίλλήν τοϋ "Ερωτος δνάδα
σκώπτοι<σαν τούς σοβαρούς μέ την άθάνατν φαιδρότη/τά της. Την ΰλέπει άκόμη, όλονέν βαθύ- τερα. Ή θεά τοϋ κάι*λου; φαίνε- ται κινουμένη· ό υιός της, πάντα .ρωπός, άνήσΐ'χο;, π,αίρνει ζω¬ ήν, χΐ] μειδια μέ πονηρίιαν καί ή κόρη εΛανέρχεται Είς εαυτήν. Στρέφει τό βί^έ'μμα κι' άντικρύζει τόν 'Απά'Λωνα, την "Εμπνευσιν καί την χορείαν των Μου«ών, αί οποίαι τή πραολέπουν μετ1 άγά- ^ς· κι' ύπομειδιά κι' αυτή. Κατι έπτερΰγισε μέσα στά στήθη της... Τρέχει είς τό κλΐΞΐδοκΰμβολον τΓ,ς* κάθηται καί πρίν προφθάση νά έγνίστι τα χαριτωμενα οάκτυ- λά της είς τα πλήκτρα, α'κίθάνε- ται πνοήν γλυκείαν, πλήρη μύ¬ ρων, νά δροσίζη τό ώχρόλευκόν της μέτοιπθν. θροϋς πτερ·ύγων λΰει την σιγήν των παραθ-ύρων τα λεπτά κιαλίιμματα κολποϋνται ■/αί τα φύλλα της λατάνιας φρικι- οϋν. Ή αίθΈρ-ία "Εμπνευσις. τό λευ- καφάοον πνεΰμα, μέ τάς ήμικλεί- στοιυς αιτέρυγας) ώΐλίοΐθηισεν άπό τοϋ στυλοβάτου της καί μειδιώ- σα—τό μειδίαμα των δια.'νθ4,γομέ- νοον ρόδων καί των κρίνων τής αύγή;—έστάθη δίπιοΐθέν της· την έγγίζει έλαφρά επί τοΰ ώμου κι' επί τοΰ άσπίλου της παρθενικοϋ μετώπου άποθέτει φίληΐμα αθανα¬ σίας.... Μετ' ολίγας ημέρας ή οιραία καλλιτειχνις έστεφανοΰτο. ' Ηπεριιπαθής της σύνδεσις «Τό φίίοΤ^α τήις Μούσης» τ») άόπε- δωκε την δόξαν, την οποίαν ώ- νειρει'ετο. Καί τώρα ή ιδία Μοΰσα άντί άσπασμών, δάφτ]ς στεφάνους μό¬ νον τ?ί κσμίζ'3.ι καιθ' εσπέραν. Ή ίέρ'εΐα των Ά-θανότων άπη- θανο,'τίσθη έν τη Τέχντ,. ΣΙΒΫΑΛΑ σιν τής αύτοκρατορικής "Οπερας. Διά την παράστασιν εκείνην ή Μα τίλδη έλαβε 50.000 ρούβλια καί ενα άδαμάντινον περιδέραιον άπο τόν Τσάρον. Πάντοτε έξώδευε μέγα ιμίρος τοϋ πλούτου της χαρ- τοπαίζουσα, 'Επηκολοΰΐτησαν πολλαί συγκι- νητικαί περιπέτειαι κατά^ τόν πό¬ λεμον—ή διαφύγη τη; άπό τοίς Μπολσεβίκους, ό γά,μος της μέ Ι¬ να αύτσκρατορικόν πρίγκιπα και τώρα έρχεται τό τέλος τοΰ μα- κροχρονίου χοροΰ. ΙΣΤΟΡΓΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ Ό μέγας Ίσπανος έξερευνη- τής Φερνάνδος Κορτέζ, δταν^έπε- στρει|·εν άπό τό ΜεΗικον. τό οποί¬ ον κναιτέκ.τησεν, είδεν δτι εΐχε πε- ρ.,πέστι ίίς την δνσμενε^αν ΐου 6ασιλέως Φιλίππθυ τοΰ Β , κα¬ τόπιν διαβολων διαφόρων ■ επιτη¬ δείων. Ή δυσμένεια τοϋ Φιλήτ- 3τΐου ήτο τόσον μεγαλη, ώστε δεν τόν είχεν δεχθίί όντε καν εις α- Ή Κα Αλεξάντερ Χίγκινσον, ή πρώην Μαίρη Νιοϋκομπ, Θεατρικός άστήρ, τής οποίας κοσμήματα α4ιας 25 000 δολλαρίων έκλαπησαν άπό την οικίαν της. — -
- ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΟΡΟΫ
ΜΥΣΤΙΚΩΣ ΥΠΑΝΔΡΕΥΘΗ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ
ΙΐΓΝΙΔΙΑ ΤΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΛΟΥΤΗ ΤΑ
3ΙΖΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΤΩΧΕΙΑΝ.
οπου ευρίσκετο καί τό εύνοούμε-
νον άνάκτορον τοΰ Τσάρου καί
πολλά όριστοκρατικά μέγαρσ.
"Ολα τα δώρα έδίδοντο δή-θεν
ίξ όνό<ματος τοΰ Μεγάλου Δου¬ κός Σεργίου, άλλά προήρχοντο πράγματι ?/. τοϋ Τσάρου. Γά μέ- λη τής αύτοκρατορικής οΐκογενεί- ας έφέροντο πρ<:ς αυτήν ώς πρός συγγενή. Κάποτε, ολίγον μετά τόν γάμον τού μέ την Τσαρίναν, ό Τσάρος περιήλθε τόσον υπό την επιρρο¬ ήν τής χορευτρίας, ωστε ήθελε νά έγκατο λείψη τόν θρόνον τού καί νά φύγη μαζύ της. Μεγάλαι προσ¬ πάθειαι κατεβλήθησαν διά νά άλ- λάξη γνώμην, καί λέγεται ότι μό¬ νον ή λογικότης τής χορευτρίας εσωσε τότε την κατάστασιν. Ή θέσις τη; 7|το καταπληκτική. Εξηκολουθεί νά χορεύτι, τα κερ- δη της ήσαν ιμεγιστα: καί δλοι ή- •θελαν νά την ίδουν. Γάλλοι διπλω- μάται, λέγεται, έξησφάλισαν την υποστήριξίν της διά νά επιτύχουν την Γαλλορρωσικήν συμμαχίαν καί τα δώρά των ήσαν ήγεμονικά. Ή Ματίλδη έκαμε την τελ«υταί- <ιν άπό σκηνης εμφάνισιν της ό- ταν ό Πρόεδρος Πουαγκαρέ τής ΓιΛλίας, έπιοτκεπτόμενος τόν Τσά- ρον, παρέστη είς μίαν παράστα- «βευθεΐσα καλλονή τοϋ Μεξικοΰ. .τριγν.ίπισσαν. Ούτως δ Ήτς ήρραβωνίσθη την πριγ αν Άλις τής Έσσης. ιδίαν περίπου εποχήν έ- τόν μοογανατικόν γάμον ^ την Ματίλδην. Ήτο ενσς Χ, όστις ηδύνατο νά διαλυ¬ νά βούλησιν τοΰ Τσάρου, Ιή χορεύτρια ήτο τότε πανευ- ) Τσάρος Άλέξανδρος Γ' ά- ^ αιφνιδίως καί προώρως > Νικόλαος τόν διεδέχθη είς
[ραγικόν τού θρόνον. Ό δε-
Ιόοτιςτόν συνέδεε μέ την Μα-
I»
έ/ό.τη τότε πρό; άπειρον
Ρ τον. Αί κυβερνήσεις τοΰ
■ι1 είχον ειδοποιηθη περί τοΰ
μρ'ου γάμου τού καί εΐκοσι
!ιΙιι?_ρος ιμετά τόν θάνατον
««?ός τοι> ύπανδρεύθη την
[Ηΐοσαν "Αλιξ.
Η τοϋ Τσάρου πρός την
^Υ ^ηκολούθησε πολύ μΐ-
^,Υψον τού, καί είναι άμφί-
(ί«ν ί'χασε ποτέ'τήν στοργήν
^ την μικράν χορεύτριαν.
ογράτΓοι τής Αύλής λέ-
> η χορεύτρια έπέμεινε νά
'-,ησίον τοί Τσάρου κάθι-
ρ™; αυ/.ικά; ΰποδοχάς καί
! σΠς'ν·α! τό ελοβεν. Μό-
™ν;<> Ισάρος εβυθίσθη, 6-
5,./11 *"σα?ίνα, είς τόν κατα-
I
^ν '"9Ί1ο"χΐ;ιυτικόν μυσιτικι-
Μίίσώαιμονίας καί μαγείας,
^ ^«γματικώς άπό την
■'' ,() «τυχής^Τσάρος ά-
τόσον κις τάς μυστικάς
|°; ΡασπουτΙν καί οίλλους ό-
το<ν· ωστε δέν είχε καιρόν )Τ ^-ο. Λέγουν ότι είς .,α9τιοφροσύνης χονδρά ^^Μ^72 ^ τούς όφθαλ- ί .„■ > ενε^μεϊτο την
ΧΨ Μκτικήν χορεΰτρι-
: τον
~
τού μέ την
ξλΰθ
χορευταί-
* δώά
ρ
εις τα βι-
. 'Ανέθεσε λοι
τΐι-
-εργιον ^Μιχαήλο-
"ΐοωνγι £γα τερά-
ι "ής έδώρησεν ε-
αν«κτορον είς την
' Ιμέ πολυτί-
■θησαυρους
Τσάρκοε Σέλο,
ν.ρόασιν. Ό Κορτέζ, άπελπισθεις,
παρεφύλαξε καί παρουσιάσθη εί;
τόν 6«σιλέαν μίαν στιγμήν ποί·
έβγαινε άπό τό άνά&ττορα.
ι—Μεγαλειότατε, το·ΰ εΐπε, όνο-
μάζοιιαι Φε.ρνάι5ος Κορτέζ καί
καιτέκτησα διά την Μεγαί.ειότη-
τά σας περισσότερον; θηοαυ-
οου; άπό οσου; έκί.ηρ'ονόμησε άπό
τόν αύΐοκρώιιοιρα Κάρολον τόν
Ε', τόν πατέρα σας. Καί ?ν τοί'-
τοΐς πεινώ.....
Ό ιβασιλ;ύς συνεκινήθη τόσον
άπό την λαικωνικήν αυτήν διαμαρ¬
τυρίαν τοΰ Κορτέΐ, α>στε τόν έδΐ-
/θ·η άιμεσω; εί; ακρόασιν καί με¬
τέβαλε στάσιν άπέναντί τού.
* * *
Ό κάμη; ντέ Παρβέ, ό όποϊο;
κατεβρόχθισε κιολοσσιαίαν π£ριοι>-
σίαν είς σπήτϊαλον ζωήν, Ιπεσκε¬
φθή μίαν ήιμέραν τόν φίί.ον τού
κάιιητα ντέ ΣΞγ/ί-ίιρ άκτινοβολών
έκ χαρά;;
—Γιατί αι'τή ή χαρά; τόν ή-
ρώτησΐΞ ό κάμης ντέ Σεγκΰρ.
Εΐμαι ό εύτΓυχέστερος των άν-
, άπήντη;σΐε ό ντέ Παρβέ.
, την στι-ι,αιήν ποΰ σοΰ ό-
μιλώ, είμαι, εχί τελους, κατε-
στροιμιιενο;.
Καί προσιέθεσε ίπκιτα:
—Έα>; τοίρα εύρισκόμουν έν
άγωνία, μεταξύ <ρόβου καί έλπί- δος. Σήμερον ποΰ κατεστράφιΐιν, άπηίλί.άγην κάθέ ανησυχίας καί κάιθε φροντίδο;. 1 Οντε Παρβέ εΐχε δε)χι3τ) την άτνχίαν μέ την μεγαλειτέραν ά- πάθειαν. ΤΟ ΦΙΛΗΜΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΗΣ σαλφόντε, σοπράνο της δπερας, γνωστή είς τόν θεατρικόν κόσμον δίν Καρβέσκα, καί ισχυριζομένη ότι άνήκει εις την Ρωσσικην αρι- Η Νίτα Τσαλ ώς Κα Ναδίν , „ στοκρατίαν, συνελήφθη ώς κλέπτρια εις ενΛ καταστημα Περασμενα μεσάνυκτα. Ή καλλιτέχνις άγρυπνεΤ άκό- μη, σκυμιιένη. εί; τα πλήκτρα τού /Λειδοκιιμβάλου της. Γύρω της ίστανται επί βάσεων ύψηλών γΐη[·ιναι θΐαιναι καί θί- οί. Θά &?νεγέ τις ότι καπου προση- >θη ή άθάνατος διάνοιά των,
ν.ά'τι περιμένουν ΐν έκστάσει οί Ό-
λύμπιοι άπόιί'?. Καί τό θλιβερόν
ήμίφως, υπό τό οποίον χάνονται
τα μέτοιπά των, ώσει νέφος ι'πι-
τείνΐΕΐ τής ίδανικότητος τόν πέ-
π?.ον. Τα κράνη φαίνοντοι μεγα-
λείτερα καί τα άκρα των χλαμύ-
ρων μεγαί^απρεπέστερα.
Αί γωνίαι τοΰ μικροΰ τούτοι,'
βωμοϋ τή; Τέχνη; άπεκρύβησαν
είς τής νυκτός τα σκότη καί ή
τελευταία σπί·θα τή; έστίας έξε-
ι|·ύχισε μέσα ' ς την στάικτην κΐαί
άπίμειναν αίί φλόγες μόνον των
-'.ηρίων, αί οποίαι μόλις κατορθώ-
νουν νά φωτίσαυν την ιοχράν της
ν.αΡΑιτέχνιδος μορφήν.
Γύρω της έρηαία. Είς τής χει-
'ρινη.; αυτής νυκτός την ριγη-
λήν σιγήν ή νέα κόρη μάτην δο-
κιμάζει νά συλλώβτι κά'παια; ρυθ¬
μικώς κινήσεως τόν βναρμόνιον
χρωματισίμον. καπΐοιο αίθΐριον σο-
νέτον, ποΰ όνειροπολεΐ ημέρας
τώρα ή π»ιητική ιΐ'υχή της, καί
νά τό Ιμφυσήση είς τα νεΰοα τής
δευτέρας της ψυχήζ· ειζ τό αγα¬
πητόν τη; κλειδοκΰμβαλον.
Τό μετωπον τη; είνε ΰψωμένον
πρό; τα μειδιώντα ρόδα, τα όποΐα
έλαφρως μυρώνσυν άπό μίαν έτα-
ζέραν την ατμόσφαιραν. Τα μι¬
κρά χείλη της ήιιιίκλειστα· οί όφ-
θαί.μοί της, οί βαδνΛΰανοι. πλα-
νώνται άορίστως, ώς διώκοντιες
τούς άσύλί»ίρττοι«ς ήχους.
ΆκροαταΑ. Είς τα στή;θη της
δρχήοτρα όλη μαγικά τονίζει έμ-
βατήρια. Άλλ' δχι. Δέν τή άρ-
κοΰν ταυτα. θέ?.'Ξΐ ύψηλότερα νά
ψάλη καί γλνκκΰτΐερα έκείνη, είς
τόνους καί είς συμφωνίας, ποΰ
άκόμη δέν ήκούσ'θ'ησαν καί δέν
έψάίλησαν, τό ΰπίρΰτ|·ηιλον συν-
αίσθ-ημα, ποΰ άγιάζει κάθε σκέ¬
ψιν της καί πυϋ φωτίξει κάθε
6ήμά τη; στό ταραχώδες στάδι¬
ον της.
Παρά τού; πόδας της είνε έρ-
ριμιμέναι άνθοδέσ,μαι άπ' τα οχα
νιώτερα καί ϊκλεκτότερα τής έπο-
χή; λουλοΰδια, θυμιάματα ·%|ιει>ο-
αισΐδτ,μάτων. 'ΡύΙ' ή καλλιτεχνι;
οί'τε τα πριοσέχει. Τίποτε δέν είνε
ικανόν νά ΐτποκλέψη τήν'άγνήν
αγάπην της, τίποτε δέν ήμποοΓΪ
νά βε6ν]λώσ»ι την είλικοινή της
αφοσίωσιν πρός την δαιμονιώ'5»)
Τέχνην, πσΰ την ήτχμαίλώΐτισε, διά
νά τη έμπιστειΐθγ) όλα τα μυστι-
κά της.
Στηρίζεΐ' τώρα τό ξανώόν κε-
φάλι είς τό δεξιόν της χέρι, καί
μέ τό αριστεράν έγνίζει άπαλά τα
πλήκτρα. Καί αύτά, έρωτευιιενα
μέ την χάριν, μέ τόν ενθουσια¬
σμόν της, άπαντοΰν γλυκά, σάν
πΐαιδιακίσια χεί>.η προσεχ'χ°.ιιενα—
Ά/Α' ουτ' αύτό δέν εΤνε αρκε¬
τόν γιά την φιλοδοξίαν τί};. Θέ-
Ιίρι θριάμβου;· ·9·έ^ι δόξαν καί
ή Μοΰσα έπιμόνω; τί] άρνεϊται
ιίαν έ'μ^ΐνευσιν υπέροχον άπόψε.
Έγείρεται καί &ηματίζει άορί-
οτω;, ένφ τό πνεΰμά τη; πί.ανά-
ται είς τα κυανά τής σρμονίας
πλατή. "Ατενίζει μέ μελαγχαλίαν
των δεών τα; μορφάς. Βλέπει τόν
Δία σύνοφρυν, άγριωπήν την "Η-
ραν, την "Αρτεμιν άγέρωχον καί
την τρίλλήν τοϋ "Ερωτος δνάδα
σκώπτοι<σαν τούς σοβαρούς μέ την άθάνατν φαιδρότη/τά της. Την ΰλέπει άκόμη, όλονέν βαθύ- τερα. Ή θεά τοϋ κάι*λου; φαίνε- ται κινουμένη· ό υιός της, πάντα .ρωπός, άνήσΐ'χο;, π,αίρνει ζω¬ ήν, χΐ] μειδια μέ πονηρίιαν καί ή κόρη εΛανέρχεται Είς εαυτήν. Στρέφει τό βί^έ'μμα κι' άντικρύζει τόν 'Απά'Λωνα, την "Εμπνευσιν καί την χορείαν των Μου«ών, αί οποίαι τή πραολέπουν μετ1 άγά- ^ς· κι' ύπομειδιά κι' αυτή. Κατι έπτερΰγισε μέσα στά στήθη της... Τρέχει είς τό κλΐΞΐδοκΰμβολον τΓ,ς* κάθηται καί πρίν προφθάση νά έγνίστι τα χαριτωμενα οάκτυ- λά της είς τα πλήκτρα, α'κίθάνε- ται πνοήν γλυκείαν, πλήρη μύ¬ ρων, νά δροσίζη τό ώχρόλευκόν της μέτοιπθν. θροϋς πτερ·ύγων λΰει την σιγήν των παραθ-ύρων τα λεπτά κιαλίιμματα κολποϋνται ■/αί τα φύλλα της λατάνιας φρικι- οϋν. Ή αίθΈρ-ία "Εμπνευσις. τό λευ- καφάοον πνεΰμα, μέ τάς ήμικλεί- στοιυς αιτέρυγας) ώΐλίοΐθηισεν άπό τοϋ στυλοβάτου της καί μειδιώ- σα—τό μειδίαμα των δια.'νθ4,γομέ- νοον ρόδων καί των κρίνων τής αύγή;—έστάθη δίπιοΐθέν της· την έγγίζει έλαφρά επί τοΰ ώμου κι' επί τοΰ άσπίλου της παρθενικοϋ μετώπου άποθέτει φίληΐμα αθανα¬ σίας.... Μετ' ολίγας ημέρας ή οιραία καλλιτειχνις έστεφανοΰτο. ' Ηπεριιπαθής της σύνδεσις «Τό φίίοΤ^α τήις Μούσης» τ») άόπε- δωκε την δόξαν, την οποίαν ώ- νειρει'ετο. Καί τώρα ή ιδία Μοΰσα άντί άσπασμών, δάφτ]ς στεφάνους μό¬ νον τ?ί κσμίζ'3.ι καιθ' εσπέραν. Ή ίέρ'εΐα των Ά-θανότων άπη- θανο,'τίσθη έν τη Τέχντ,. ΣΙΒΫΑΛΑ σιν τής αύτοκρατορικής "Οπερας. Διά την παράστασιν εκείνην ή Μα τίλδη έλαβε 50.000 ρούβλια καί ενα άδαμάντινον περιδέραιον άπο τόν Τσάρον. Πάντοτε έξώδευε μέγα ιμίρος τοϋ πλούτου της χαρ- τοπαίζουσα, 'Επηκολοΰΐτησαν πολλαί συγκι- νητικαί περιπέτειαι κατά^ τόν πό¬ λεμον—ή διαφύγη τη; άπό τοίς Μπολσεβίκους, ό γά,μος της μέ Ι¬ να αύτσκρατορικόν πρίγκιπα και τώρα έρχεται τό τέλος τοΰ μα- κροχρονίου χοροΰ. ΙΣΤΟΡΓΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ Ό μέγας Ίσπανος έξερευνη- τής Φερνάνδος Κορτέζ, δταν^έπε- στρει|·εν άπό τό ΜεΗικον. τό οποί¬ ον κναιτέκ.τησεν, είδεν δτι εΐχε πε- ρ.,πέστι ίίς την δνσμενε^αν ΐου 6ασιλέως Φιλίππθυ τοΰ Β , κα¬ τόπιν διαβολων διαφόρων ■ επιτη¬ δείων. Ή δυσμένεια τοϋ Φιλήτ- 3τΐου ήτο τόσον μεγαλη, ώστε δεν τόν είχεν δεχθίί όντε καν εις α- Ή Κα Αλεξάντερ Χίγκινσον, ή πρώην Μαίρη Νιοϋκομπ, Θεατρικός άστήρ, τής οποίας κοσμήματα α4ιας 25 000 δολλαρίων έκλαπησαν άπό την οικίαν της. — -
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
[ΓΡ ΓΛΕΝΤΙ
(Γροι^χη
Τω καφω έάείνω, άς αρχίσωμε
εττι, γιά νά μή δώσωμεν ύποψία
πότε γένηκε, γάμος εγένετο έν Νέα
'Υόρν.η, καί ήν κάχοιος γνωστός
Υαί φίλος έκ,εΐ.
Άλλ' ένώ ό μέν γ.αί ό δέ έπωφε-
?.ουμενοι τής χοτοαχαγορεύσεως, ε-
6 α φόν τα ν.είλη των μέ τό κρασί τού
γαμ'δροΰ ό όχοίος τό είχε φέρβι μέ
γκαζοτενεκέ'δες στό Χώλλ, ώς δυ~-
εύρετον, ό φίλος έΐεώρτ" καλόν
νά 6άψη τα χείλη τού μέ τό αίμα-
τηρο ζουμί χοίι εσταζεν άχο τα χε;-
λάκ!3 ενός Άμερικανικοϋ τσίκεν τό
οποίον ήτο χ.αί αύτό χ?οσ·Α87Αημένο
ίττόν γάμθ.
θαυμάζω την τόλμην τοΰ άνθρώ-
%?ου, καί δέν μ-ορώ, π»?ά νά τό δι-
ακηρύξω, ότι είναι ό έπ'.τηδειότερος
φίλημχτοκλέχτης χοΰ έκαμεν ό κό-
σμος. Μέια σέ ένενήντα τόσους άν-
θ,ςώχους καλεΐμένους, ·*αί άλλατό-
{τα ά/,άλεττα παιδία, ο άνθρωχος
κατώρθωσε νά πάρη την άχοματίδα
Τθ5 νΛτμο^ καί νά <ρι^.τή<—ττ) σ' Ινα Ϋ.ωρνίρ τού Χώλλ τό τσικινάριον. Άλλ' ή πράξις τού ήτο κλοχή, τδ δέ άδικον οΰκ εΰλογείται. Μόλίς έχανηλθεν είς την επιφάνειαν, άς κο ποίίμβ εττί; τα δλέμματα τοϋ ν.όυμου έστράφτ",σ·αν έχάνω τού. Ό εύλογημένος εΐχε μεταβληθή είς ΐταληάτσον, φορτωθείς άχό την μύτη εως τα χέτα τοΰ νοςτ)?ο, τό όιτ&ϊον φορΌΰσε, δλη την μχογιά ποί» &φερ- ναν μέ την οκά τα χείλη κβί τα ρ,άγοΆα τής φλίχχε,ρ. Εννοείται, ότι ν.άχοιος τόν επλη¬ ροφόρησεν, ότι εΐχε χασσαλε«ρτ}ή ά- •τδ δλο τό ΰλικό έχιεΐνο. Ό άνθρωχος δέν εφρόντισε νά έ- ψοϊιασθτ] μέ κανΐνα σφοϋγγαρόττανο, δπως χαστρ4ψη -ρώτα τό μβρος έ- •ίάνω στό οποίον θά δ&ετε τα χείλη Έν α καφό τό φίλημα ήταν υπόθεσις στιγμής Τ' άρτοόσες όίψε σδυίσε, χωρίς χολΰ νά Μά τώρα πρίν άρπάξτ)ς άτη τα χείλη τό φιλί, Έχεις πολλά νά κάμης. κ*ί νά θίή λύ^ Γιατί άν δέν έτοιμοττθής καί κάμης τέτοια μιά Ξεϋρε, 3-! άντίς γιά τό φιλί, θι άρχάξης τότε... την μγ Ο ΠΑΝΝΙΚΟΣ ΒΛΑΜΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΝΕΡΟ Νομίζω, ά$ρεφέ υ,οι», ότι λίγα είναι τα ζωρια μας. Γιατί, θά ιΐέ ρωτήξτ;ς; Άλλά 4έν μχανίζεις ^τϊ γίνεται χέριξ; Ν^χί'ζεις χώς δτι το σίαπαιν τα έκοχάνισε στά γερά στήν τα!!«ρνα τού Τσο-ρτζτΐυρη κ:' αρ·χισε τα χϊιραχαττριατα. Σεισμός έϊώ, σε!τμ.ος ·έκεΐ, καθίζησις έ?ώ, ν.αθίζησις έκεί, καί δάλτου ρήγανη· Καιρός είναι, ν^ίζω, νά κηρύξη δ'.άλυσί τό μαγαζί. Τί τό θέλουσι, άφοϋ δέν χό^ε κ»λά. Π ώς; Τό 6- χοΐον ήννοεΐς ούτως κώς εχε: τό ζητήματον. Άλλά, σάν νά μή μάς Ιφΐανίν %2Ϊ τα τηλ'.καϋτα γλέντια καί οίρ- χεψε την σημερις ήμέρα νά ϋψώνε- ται κ,αί ή Οάλασσα. Στόν Πειραια άνέδηκεν ώτχερ άττανσέρι καί εχε:- τα κατη)Λε. Στό Ναύχλιο άδρεφέ μου άνέ&ηκε ένάμι^ μέτρα. ΤοιΛόίΐ- χερ, ϊηλώής, γιά νά ξερτ)ς έν τά¬ ξει τα ζητηματα, έφότον άλλ~/οϋ τό 55ωρ άνέδηχε δυόμιση μέτρα. Τοιιτ)όμ.χερ, δηλαδής, γιά νά ξέρη; χάμε χαμένοι, ώσχερ δ γέρω Μα- σούρας. Τα λέω μι>—ηριωδώς;
ΟΝΩΝΤΑΣ
ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ
Ή Οεία διηγουμένη τό χ
1—Μίά ·φορά κι' ένα χαιρό ήτανε
τρείς άρκούδες-
Τό άνεψάκι.—Τρείς άρκο53«ς:
Σε χειό τ>εα.τ,ρο χαράοταινα·^;
* * *
Ό σύζυγος είς τό Θ«ατρο.—*Ε-
χει χολΰ δΰσ'/Λλο μέρος αύτη ήγν-
ναίκα είς τό δρδμα.
Ή ΰύζ^γοζ.—Δύσκολο; '
δέν λΐγει τίχοτε, χώς είναι ;
Ό στίζυγος.—Άκφιδώς. Είναι
τό δασκολώτερο μ&ρος γιά μιά γυ-
ναίκα.
* * *
—Είς τί όφείλετε τα ό-γβάντα
σας χρονίας
—ΐΕΐς την μακρο'ζωιαν κυρία μο;>,
είς την μακροζιωίαιν.
* # *
Έγγονή.—Ότϊν γιαγιά χάς
στόν ούρανό, θά χαίςης την οΐρχα;
Γιαγιά—Ναί, χαιδάκι μοο, θά
παίξω.
Έγγο,νή.—^Γιχτί, λοιχόν δέν άρ-
Αί γυναίκες Ιχοι>ν Ιδέαν ζωγραφικής, γιατί ε-
χουν πάρχι μερικά μαθϊμιατα στό πινελάρισμα.
10 ΜΥΘΟΣ ΜΑΣ
Ο ΑΕΤΟΣ, ΤΉΣ
ΠΟ
Ό γυιος ενός πολεμιστή ΕΤ-
στόν Άητό:
—'Ατ,τέ μοο, έχειδή είαα- «3
χατέρα μου γυιός άληθινός, ·Λ!' :.
χω τό ϊδιο ό·/ομα, θέλω ν' ·>χο)//>
θήσω τα ίχνη τού, γιά νά γίνω ί}.
ρωας κι' έγώ, δχως ήταν: ν.ι' ΐ>
τός. "Οττ^ χεράσω έκείνο τό
&ά ριχτώ στό ϊτεδίο τής μά-ζτ,ς, μ
ϊτά μ>ίράλλια κι' ή νίκη μο ΰτ
δεδαία. "Ομως έσύ. άητέ μοο,
ήρώων χοΆί, χρέχει νά μ:3 Βώϊ
την ύχς-τχεσί σου χρώτα. τώ;
μείνης χλάϊ μου, οσο χείό χιλμ
ρεΐς. *Αν εΐσαι ό ίδ:ος Αητός, «1
τ^νώδε'^ε τόν χατέρβ μ», μεϊνε μ.ι-
ζ-1 μας..·
αι τού—εν ο Αητός:
—Ναί, εομαι αύτός. ό ίΒ'ος.
τόν χατερα σου ΤΛΐώϊ·ε·>σα τττ,ςμί-
■/ες, ν.αί χερη^ανεύ&μαι γ;' χ/τό·
Μά, μαζύ σοο, δέ θαρθώ. Έ.
θησέ με· Δέν έννοώ νά χάθω
μιά δρωμοδουλειά. Γιατί ϊέν είναι
κάθε μερά τού "Αη Γιαννιός... Μά-
λ:στα, αν θέλης νά μ' άκίύσης, τί-
ταξε τό σχαθί 7.αί τιράδα χαιοί μΐϋ,
στή δουλειά σου. Τί ΰΐφρύς; Πώς
ό ήό Ι ώ
χίζεις άχό τώρα τα μ*2ΐθήμ»τα;
Αί τωρινές αί φλάππερς προτοϋ φτωχίνουν τούς άνδρας των, (ρτωχίνουν
πρώτα τούς πατέρας των.
.—Δέν ξεύρεις τί χράγ-
μα είναι τό σίδερο.
Έκείνη.—Βεβαία καί τό ξεάρω.
*Αν δέν τό χροσέςης σοδ καίει τα
ααλλιά.
* ·» »
—Γιαγιά, μχορείς νά μέ βοηθή¬
ση ς στό πρό'όλημθ' ατ>τό;
-—θά μχορονσα χαιδάχ,ι μου, άλ¬
λά δέν φρονώ, 5ττ θϊταν ορθόν.
—Τότε §σχτμ*σέ το νά ιδής.
* * *
Κοίθηγητης.—Φαίνεσαι χολΰ κα-
τα&εδλημέ'/ος.
Φοιτητής.—Μάλιστα. Ή «ύχΛΐ-
ρία χτνκά τόσον χολίι στήν θύρα μοο
ωστε δέν μχορώ νά κοΐζυηιθώ.
Η ΑΓΕΛΑΔΑ ΤΟΥ
Μιά νεα της χόλεως, έκεΐ χοί»
χαρεθίριζε στήν έξσχή, γλοκογνω-
ρίσθη|/-ε μέ Ινα γεωργό. Π άνω κττης
γλυχ.οκουδ4ντες είδον μιά ά*ν·ελάϊα
νά τρί'βτί τη μύτη της έχάνω στή
μούρη ενός $35μΛλιοϋ.
«Μ' έρχεται νά κάμω τό ϊδιο»,
λέγει ό γεωργός.
«'Εϊμχρός)ν, άχοτντά ή νέα" «είναι
δική σο« ή άγελάδα.»
σκΊΓλΤΓμΤτα
Στην Ρωμη ίτυνεληφθη υλχοιο;
χερίεργος εκφολος τού όχο«κ> ό έκ-
φολισΐχός σϋνίστϊτο είς τό νά κ,άμνιτ;
σιιλλογάς μύτες 5Γ/6ρώχων!
* * *
Ό ρινκΜυλλέκτης ούτος, ονόματι
Καχύνι, ώμολόγησε, συλληφθείς,
οτ'. είχε την μανία νά κόπτη τής
μυτες των άνθρώχων ταί νά της
θέτη σέ δάζα μέ άντίτη—πκά, γιά
νά ΐΕλουτίζη την κολλεκσιόν τκ>.
* * *
ΑΙχορεΐ νά είναι άχοτρόχαιη καί
^-Ρί'ερτη αυτή ή μανία τού Κοχόν:,
όλοι όμως θά όμολτ>γτ)σετιε, ότι ΰτ:-
άρχουν μότες στόν κόσμο χοΰ είναι
χράγματ! γιά τό μαΛτεϊο
*
Ή Έτζ'.ρν.χ των Φωνογράφων
Βίκτωρ έπρβκηρυξε διτγων.σμόν με-
τζψ των μθ!>σ!θχ.οχίνθετών τής Ν.
'Τόρκης, καί δωρίζει 40,000 6ολ-
λάρια είς 6ραδεία, είς έκείνους οί
όχοίοι θάσννθέσουν την καλλιτέραν
σύνθεσιν Όρχψτρχς, κχτά χροτίμη-
σιν, τζάζ. Οί μέλλοντες νά λά&ουν
μερος £.ΐς^ τόν διαγωνισμόν χρεπει
νά είναι Άμερικανοί πολίται.
* * *
Είς τόν ίιαγωνισμόν αυτόν άμ-
φιδάλλω αν θά λάδοον μίρος οί τό-:
σοι "Ελληνες μ<»σ!κοσυνθ«ται το5 Νέα> Κόσμον.
* * *
θά σχεύσουν άναααμφιδ«λως νά
δηλώτουν, ότι 8«ν είνχι Άμεριχ,ανοί
χολίτακ.
* * *
Καί ό ΰχοφαινόμενος ό όχοϊος
εγ^αψε δ 6ο σννθέότεις στή ζωή ττκ»,
άχι δμως καί νά τάς έναρμονίσϊ;,
ϊέν θά λάδη μερος, διότι... δέν τού
άρέσεί τό τζάζ.
Ο ΤΤΦΛΟΠΟΝΤΊΚΑΣ
Στήν Γα·λλική 'Εκανάστοκηϊ, ό
Λ»σοί>ρς, καταδικασθείς άχό το έ-
χαναστατικόν δ'.καστηριον είς θά¬
νατον, εφώναξε στούς δικαστάς τθ'^:
ΉεΘαίνω σε μιά έχοχή —οί» ό
ης εχασε τό μυαλό τού. 'Εσείς θά
χεθάνετε την ήμέρα χοίι θά τό ξα-
&ή
ό ήρωϊσμός είναι Ινα χράγμχ τ
χάει άχτϊ τ^ πατίρα στό -;υ:ό, σάν
τ' ό·»μα μιάς ταβέρνας;... Πα?α-
δείγματος 7*Ρίν> κύτταιςε μενά- Ε¬
γώ, /.ατά 6<ίθος άντ'.χροσω^ί'όω τη Νίκη, μά ό γυιός μοο χο!> 2έν ε·χί!
φιλοίοξίες, κνττα στό Ζωολογικο
Κή-ο τί ώιραΐα χού χερνάει. Γικι
ίβ θέλει νά έχμεταλλενθή ^τή $£*
της οίκογε^ίας όδτβ^σκοτίζε'τα'. η
χαρή καμμιά Θέσι στήν Ιστορια τθιι
Κόσμοο ΤΡΙΛΟΥΣΣΑ
Δέν εχω κέφι γιά δουλεώ,
πάλι μέ δέρνει τεμπελιά
καί κάθομβι στά στρώμα.»·
Βρίσκω τό σώμά μου ^αβ^'
κι' ολ' ή γή δέν μέ χωρεϊ
κι' ό ονρανός άκόμα.
Κακά νομίζω τα καλά
καί δλέπω μιά στά χαμηλά
ν.αί μιά κνττώ απάνω.
Σ' αυτόν τόν κόσμο τόν χαζο
άς ήμποροΰσα νά μή ζώ.
μά...&ίχως ν' άποθάνω!
Γ. 20ΥΡΗΣ
—Οί ννχτες γίνονται μεγαλειτέρας Τό εσημείωσε^;
—Ναί. Άπόψε τουλάχιστον θά είναι ή μεναλειτ——
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
[ΓΡ ΓΛΕΝΤΙ
(Γροι^χη
Τω καφω έάείνω, άς αρχίσωμε
εττι, γιά νά μή δώσωμεν ύποψία
πότε γένηκε, γάμος εγένετο έν Νέα
'Υόρν.η, καί ήν κάχοιος γνωστός
Υαί φίλος έκ,εΐ.
Άλλ' ένώ ό μέν γ.αί ό δέ έπωφε-
?.ουμενοι τής χοτοαχαγορεύσεως, ε-
6 α φόν τα ν.είλη των μέ τό κρασί τού
γαμ'δροΰ ό όχοίος τό είχε φέρβι μέ
γκαζοτενεκέ'δες στό Χώλλ, ώς δυ~-
εύρετον, ό φίλος έΐεώρτ" καλόν
νά 6άψη τα χείλη τού μέ τό αίμα-
τηρο ζουμί χοίι εσταζεν άχο τα χε;-
λάκ!3 ενός Άμερικανικοϋ τσίκεν τό
οποίον ήτο χ.αί αύτό χ?οσ·Α87Αημένο
ίττόν γάμθ.
θαυμάζω την τόλμην τοΰ άνθρώ-
%?ου, καί δέν μ-ορώ, π»?ά νά τό δι-
ακηρύξω, ότι είναι ό έπ'.τηδειότερος
φίλημχτοκλέχτης χοΰ έκαμεν ό κό-
σμος. Μέια σέ ένενήντα τόσους άν-
θ,ςώχους καλεΐμένους, ·*αί άλλατό-
{τα ά/,άλεττα παιδία, ο άνθρωχος
κατώρθωσε νά πάρη την άχοματίδα
Τθ5 νΛτμο^ καί νά <ρι^.τή<—ττ) σ' Ινα Ϋ.ωρνίρ τού Χώλλ τό τσικινάριον. Άλλ' ή πράξις τού ήτο κλοχή, τδ δέ άδικον οΰκ εΰλογείται. Μόλίς έχανηλθεν είς την επιφάνειαν, άς κο ποίίμβ εττί; τα δλέμματα τοϋ ν.όυμου έστράφτ",σ·αν έχάνω τού. Ό εύλογημένος εΐχε μεταβληθή είς ΐταληάτσον, φορτωθείς άχό την μύτη εως τα χέτα τοΰ νοςτ)?ο, τό όιτ&ϊον φορΌΰσε, δλη την μχογιά ποί» &φερ- ναν μέ την οκά τα χείλη κβί τα ρ,άγοΆα τής φλίχχε,ρ. Εννοείται, ότι ν.άχοιος τόν επλη¬ ροφόρησεν, ότι εΐχε χασσαλε«ρτ}ή ά- •τδ δλο τό ΰλικό έχιεΐνο. Ό άνθρωχος δέν εφρόντισε νά έ- ψοϊιασθτ] μέ κανΐνα σφοϋγγαρόττανο, δπως χαστρ4ψη -ρώτα τό μβρος έ- •ίάνω στό οποίον θά δ&ετε τα χείλη Έν α καφό τό φίλημα ήταν υπόθεσις στιγμής Τ' άρτοόσες όίψε σδυίσε, χωρίς χολΰ νά Μά τώρα πρίν άρπάξτ)ς άτη τα χείλη τό φιλί, Έχεις πολλά νά κάμης. κ*ί νά θίή λύ^ Γιατί άν δέν έτοιμοττθής καί κάμης τέτοια μιά Ξεϋρε, 3-! άντίς γιά τό φιλί, θι άρχάξης τότε... την μγ Ο ΠΑΝΝΙΚΟΣ ΒΛΑΜΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΝΕΡΟ Νομίζω, ά$ρεφέ υ,οι», ότι λίγα είναι τα ζωρια μας. Γιατί, θά ιΐέ ρωτήξτ;ς; Άλλά 4έν μχανίζεις ^τϊ γίνεται χέριξ; Ν^χί'ζεις χώς δτι το σίαπαιν τα έκοχάνισε στά γερά στήν τα!!«ρνα τού Τσο-ρτζτΐυρη κ:' αρ·χισε τα χϊιραχαττριατα. Σεισμός έϊώ, σε!τμ.ος ·έκεΐ, καθίζησις έ?ώ, ν.αθίζησις έκεί, καί δάλτου ρήγανη· Καιρός είναι, ν^ίζω, νά κηρύξη δ'.άλυσί τό μαγαζί. Τί τό θέλουσι, άφοϋ δέν χό^ε κ»λά. Π ώς; Τό 6- χοΐον ήννοεΐς ούτως κώς εχε: τό ζητήματον. Άλλά, σάν νά μή μάς Ιφΐανίν %2Ϊ τα τηλ'.καϋτα γλέντια καί οίρ- χεψε την σημερις ήμέρα νά ϋψώνε- ται κ,αί ή Οάλασσα. Στόν Πειραια άνέδηκεν ώτχερ άττανσέρι καί εχε:- τα κατη)Λε. Στό Ναύχλιο άδρεφέ μου άνέ&ηκε ένάμι^ μέτρα. ΤοιΛόίΐ- χερ, ϊηλώής, γιά νά ξερτ)ς έν τά¬ ξει τα ζητηματα, έφότον άλλ~/οϋ τό 55ωρ άνέδηχε δυόμιση μέτρα. Τοιιτ)όμ.χερ, δηλαδής, γιά νά ξέρη; χάμε χαμένοι, ώσχερ δ γέρω Μα- σούρας. Τα λέω μι>—ηριωδώς;
ΟΝΩΝΤΑΣ
ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ
Ή Οεία διηγουμένη τό χ
1—Μίά ·φορά κι' ένα χαιρό ήτανε
τρείς άρκούδες-
Τό άνεψάκι.—Τρείς άρκο53«ς:
Σε χειό τ>εα.τ,ρο χαράοταινα·^;
* * *
Ό σύζυγος είς τό Θ«ατρο.—*Ε-
χει χολΰ δΰσ'/Λλο μέρος αύτη ήγν-
ναίκα είς τό δρδμα.
Ή ΰύζ^γοζ.—Δύσκολο; '
δέν λΐγει τίχοτε, χώς είναι ;
Ό στίζυγος.—Άκφιδώς. Είναι
τό δασκολώτερο μ&ρος γιά μιά γυ-
ναίκα.
* * *
—Είς τί όφείλετε τα ό-γβάντα
σας χρονίας
—ΐΕΐς την μακρο'ζωιαν κυρία μο;>,
είς την μακροζιωίαιν.
* # *
Έγγονή.—Ότϊν γιαγιά χάς
στόν ούρανό, θά χαίςης την οΐρχα;
Γιαγιά—Ναί, χαιδάκι μοο, θά
παίξω.
Έγγο,νή.—^Γιχτί, λοιχόν δέν άρ-
Αί γυναίκες Ιχοι>ν Ιδέαν ζωγραφικής, γιατί ε-
χουν πάρχι μερικά μαθϊμιατα στό πινελάρισμα.
10 ΜΥΘΟΣ ΜΑΣ
Ο ΑΕΤΟΣ, ΤΉΣ
ΠΟ
Ό γυιος ενός πολεμιστή ΕΤ-
στόν Άητό:
—'Ατ,τέ μοο, έχειδή είαα- «3
χατέρα μου γυιός άληθινός, ·Λ!' :.
χω τό ϊδιο ό·/ομα, θέλω ν' ·>χο)//>
θήσω τα ίχνη τού, γιά νά γίνω ί}.
ρωας κι' έγώ, δχως ήταν: ν.ι' ΐ>
τός. "Οττ^ χεράσω έκείνο τό
&ά ριχτώ στό ϊτεδίο τής μά-ζτ,ς, μ
ϊτά μ>ίράλλια κι' ή νίκη μο ΰτ
δεδαία. "Ομως έσύ. άητέ μοο,
ήρώων χοΆί, χρέχει νά μ:3 Βώϊ
την ύχς-τχεσί σου χρώτα. τώ;
μείνης χλάϊ μου, οσο χείό χιλμ
ρεΐς. *Αν εΐσαι ό ίδ:ος Αητός, «1
τ^νώδε'^ε τόν χατέρβ μ», μεϊνε μ.ι-
ζ-1 μας..·
αι τού—εν ο Αητός:
—Ναί, εομαι αύτός. ό ίΒ'ος.
τόν χατερα σου ΤΛΐώϊ·ε·>σα τττ,ςμί-
■/ες, ν.αί χερη^ανεύ&μαι γ;' χ/τό·
Μά, μαζύ σοο, δέ θαρθώ. Έ.
θησέ με· Δέν έννοώ νά χάθω
μιά δρωμοδουλειά. Γιατί ϊέν είναι
κάθε μερά τού "Αη Γιαννιός... Μά-
λ:στα, αν θέλης νά μ' άκίύσης, τί-
ταξε τό σχαθί 7.αί τιράδα χαιοί μΐϋ,
στή δουλειά σου. Τί ΰΐφρύς; Πώς
ό ήό Ι ώ
χίζεις άχό τώρα τα μ*2ΐθήμ»τα;
Αί τωρινές αί φλάππερς προτοϋ φτωχίνουν τούς άνδρας των, (ρτωχίνουν
πρώτα τούς πατέρας των.
.—Δέν ξεύρεις τί χράγ-
μα είναι τό σίδερο.
Έκείνη.—Βεβαία καί τό ξεάρω.
*Αν δέν τό χροσέςης σοδ καίει τα
ααλλιά.
* ·» »
—Γιαγιά, μχορείς νά μέ βοηθή¬
ση ς στό πρό'όλημθ' ατ>τό;
-—θά μχορονσα χαιδάχ,ι μου, άλ¬
λά δέν φρονώ, 5ττ θϊταν ορθόν.
—Τότε §σχτμ*σέ το νά ιδής.
* * *
Κοίθηγητης.—Φαίνεσαι χολΰ κα-
τα&εδλημέ'/ος.
Φοιτητής.—Μάλιστα. Ή «ύχΛΐ-
ρία χτνκά τόσον χολίι στήν θύρα μοο
ωστε δέν μχορώ νά κοΐζυηιθώ.
Η ΑΓΕΛΑΔΑ ΤΟΥ
Μιά νεα της χόλεως, έκεΐ χοί»
χαρεθίριζε στήν έξσχή, γλοκογνω-
ρίσθη|/-ε μέ Ινα γεωργό. Π άνω κττης
γλυχ.οκουδ4ντες είδον μιά ά*ν·ελάϊα
νά τρί'βτί τη μύτη της έχάνω στή
μούρη ενός $35μΛλιοϋ.
«Μ' έρχεται νά κάμω τό ϊδιο»,
λέγει ό γεωργός.
«'Εϊμχρός)ν, άχοτντά ή νέα" «είναι
δική σο« ή άγελάδα.»
σκΊΓλΤΓμΤτα
Στην Ρωμη ίτυνεληφθη υλχοιο;
χερίεργος εκφολος τού όχο«κ> ό έκ-
φολισΐχός σϋνίστϊτο είς τό νά κ,άμνιτ;
σιιλλογάς μύτες 5Γ/6ρώχων!
* * *
Ό ρινκΜυλλέκτης ούτος, ονόματι
Καχύνι, ώμολόγησε, συλληφθείς,
οτ'. είχε την μανία νά κόπτη τής
μυτες των άνθρώχων ταί νά της
θέτη σέ δάζα μέ άντίτη—πκά, γιά
νά ΐΕλουτίζη την κολλεκσιόν τκ>.
* * *
ΑΙχορεΐ νά είναι άχοτρόχαιη καί
^-Ρί'ερτη αυτή ή μανία τού Κοχόν:,
όλοι όμως θά όμολτ>γτ)σετιε, ότι ΰτ:-
άρχουν μότες στόν κόσμο χοΰ είναι
χράγματ! γιά τό μαΛτεϊο
*
Ή Έτζ'.ρν.χ των Φωνογράφων
Βίκτωρ έπρβκηρυξε διτγων.σμόν με-
τζψ των μθ!>σ!θχ.οχίνθετών τής Ν.
'Τόρκης, καί δωρίζει 40,000 6ολ-
λάρια είς 6ραδεία, είς έκείνους οί
όχοίοι θάσννθέσουν την καλλιτέραν
σύνθεσιν Όρχψτρχς, κχτά χροτίμη-
σιν, τζάζ. Οί μέλλοντες νά λά&ουν
μερος £.ΐς^ τόν διαγωνισμόν χρεπει
νά είναι Άμερικανοί πολίται.
* * *
Είς τόν ίιαγωνισμόν αυτόν άμ-
φιδάλλω αν θά λάδοον μίρος οί τό-:
σοι "Ελληνες μ<»σ!κοσυνθ«ται το5 Νέα> Κόσμον.
* * *
θά σχεύσουν άναααμφιδ«λως νά
δηλώτουν, ότι 8«ν είνχι Άμεριχ,ανοί
χολίτακ.
* * *
Καί ό ΰχοφαινόμενος ό όχοϊος
εγ^αψε δ 6ο σννθέότεις στή ζωή ττκ»,
άχι δμως καί νά τάς έναρμονίσϊ;,
ϊέν θά λάδη μερος, διότι... δέν τού
άρέσεί τό τζάζ.
Ο ΤΤΦΛΟΠΟΝΤΊΚΑΣ
Στήν Γα·λλική 'Εκανάστοκηϊ, ό
Λ»σοί>ρς, καταδικασθείς άχό το έ-
χαναστατικόν δ'.καστηριον είς θά¬
νατον, εφώναξε στούς δικαστάς τθ'^:
ΉεΘαίνω σε μιά έχοχή —οί» ό
ης εχασε τό μυαλό τού. 'Εσείς θά
χεθάνετε την ήμέρα χοίι θά τό ξα-
&ή
ό ήρωϊσμός είναι Ινα χράγμχ τ
χάει άχτϊ τ^ πατίρα στό -;υ:ό, σάν
τ' ό·»μα μιάς ταβέρνας;... Πα?α-
δείγματος 7*Ρίν> κύτταιςε μενά- Ε¬
γώ, /.ατά 6<ίθος άντ'.χροσω^ί'όω τη Νίκη, μά ό γυιός μοο χο!> 2έν ε·χί!
φιλοίοξίες, κνττα στό Ζωολογικο
Κή-ο τί ώιραΐα χού χερνάει. Γικι
ίβ θέλει νά έχμεταλλενθή ^τή $£*
της οίκογε^ίας όδτβ^σκοτίζε'τα'. η
χαρή καμμιά Θέσι στήν Ιστορια τθιι
Κόσμοο ΤΡΙΛΟΥΣΣΑ
Δέν εχω κέφι γιά δουλεώ,
πάλι μέ δέρνει τεμπελιά
καί κάθομβι στά στρώμα.»·
Βρίσκω τό σώμά μου ^αβ^'
κι' ολ' ή γή δέν μέ χωρεϊ
κι' ό ονρανός άκόμα.
Κακά νομίζω τα καλά
καί δλέπω μιά στά χαμηλά
ν.αί μιά κνττώ απάνω.
Σ' αυτόν τόν κόσμο τόν χαζο
άς ήμποροΰσα νά μή ζώ.
μά...&ίχως ν' άποθάνω!
Γ. 20ΥΡΗΣ
—Οί ννχτες γίνονται μεγαλειτέρας Τό εσημείωσε^;
—Ναί. Άπόψε τουλάχιστον θά είναι ή μεναλειτ——
«ίίθΝΙΚθΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ,
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
ΟΠΟΥ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΞ ΑΠΟΚΤΟγΛΕΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ /ΛΠΑΛΛΕΤΟΜ
ΕΙΣ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ ΑΘΗΝΑΊ'ΜΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ- Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΟΥ ΕΑΑΗ-
ΜΠΑΑΑΕΤΟΥ- ΕΜΤΟΣ ΤΡΙΏΝ ΕΤίΙΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ... ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ.
ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ "Η ΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟΝ.- ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ
ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΗ.
ιΜΐν αουοακσν θεατρον
ώ,, ϊ ν'ά εννοηθή εις τ·τν
";,,.,„; πλουσίαν σκηνο-
{Η-στερημένοι καί αν
-___'.,^-τη ΤίΓ ΤΕ-
>γη;
Ίχα,6 μα; θόατρο. Την
-· ,, ?νας ξένος ο κ.^ Αρ-
έτών, εις το
ϊαοον
τα
ς τδ
ΙΉΑηνι;
δ
ίζετο εις την σκη¬
θεατρον και ειχε
1ά; αη/είας, ε^με θαχ
ίτώοοσιν Οί χοροι, του_ς ο
έχόρεναρ το πρώτο εκεινο
3» Γ, 3-β
09η _' ΤΓς «Κυρίας με την Ερ-
μίνα». τή- <Μ.ρΐΐττας», της «>!«-
«όσας της Φωτιάς», — και με
την έ-οχι,ν ρΐς την όποιαν ανηγον-
το, ε!·/αν ίί'οι έπινοτρθή και 0«>α-
ν&η ά,-το τον κ. Άρντάτωφ και
την συκ,>γάτι5ά τσυ κυρίαν Γι-
θίζοβο. ■
Μετά τΐγν πρώτην τον
«Μχ-άθτιαν, ή όποία ϊδοικε τοοχτν
καλά άτοτρλέοαατα, ό ν- Άρντά-
τωφ Ε-τεδόθΐ] μέ μεγαλήτερον ζη-
Ιον, ν,αι είς έκείνους μετά των ό-
κοίων σΎ?ιργάζετο, εις την τελει-
οποίησιν τοϋ έλληνικοϋ μπαλλέτου.
Σιγά—σιγά άπεμάκρυνε τής ^ξέ-
νε; /οορίτοιες, έγΰμνασε, έδιδα-
ξε, ενοπίαίτ:, άλλ' οί κόποι τού δέν
ίχήγαν χαμένοι. Κατώρθωσε νά
κτταοτίσΐ] ενα μπαλλέτο εύπρόσο^
λο, άην.ετά καλά γνμναομένο και
τό ό.-ωϊον έν,.τληρώνει τελείως σχε-
δόν τόν ν.αλ)ατεχνικόν προοριοτμόν
Τού.
διπλώματα, παρψ-ολούϊτησαν μα-
θήματα μεγάλαι ονδασκάλων τού
χοροΰ, Ρώσσαχν καί Γεομανών.
"Ο.τι έμαθον τό ρμαίταν χάρις εί;
τό τάλσντόν των βεβαίως, αλλά καί
χάρις είς τάς σπουδάς των. Φαίνε-
ται έν τούτοις ότι καί μέ τό τάλαν-
τον μόνον ημπορεί ενα; γορογρα-
φος νά θαυματσνρ-γήβϊ», δταν εν-
νοεϊται τό τάλαντον συνοδεύηται
καί ιιέ -θέλησιν καί μέ Επιμονήν και
μέ άκαταπόνητον έργατικότητά.
'Γρανή απόδειξις τούτου είνε ό ν..
Οίκονόμον, θιασάρχ»}ς καί χορο-
γράφος τοΰ «,Ιντεάλ». Χωρίς νά
ψοιτήση σέ σχολές καί άκαδημίες,
ώς Ινα διάστηιιιχ τουλάχιστον, με
μόνον όδηγ^ καί διδάσκαλο τό φν-
σικό ταλέντο, την θεία φωτία, τό
ελληνικόν δαιμόνιον, κατώρθωσε
νά εξελιχθή είς ενα πρώτην τάξε¬
ως χορογράφο., τόν μοναδικόν, ώς
την άόρα "Ελληνα ποΰ έ'χουμί.
Τό 1923 ό κ. Οϊκονόμου επαι-
ζ? εί; τό θέητρον Παπαΐωάννου.
Κανεί; ί>έν εγνώριζε ότι ιιή άρ-
κοΰιιενο; είς τας επιτυχίας τού ώς
ήθοποιοΰ, εφιλοοόξει καί άλλας ε-
' . 1/-.! Ι
ΤΓΙ/υ.ΙΙΛν/1.·, ςγ.,.^«,>......
πιτνχίας, τοϋ χορογράφου. Καί δ-
^ μως ό κ. Οϊκονόμου ειργάζετο. Κά-
θε 6ράδυ, μετά την παράστασιν,
επήγαινε είς τό «Γκριφφόν», ένΐά-
θ/ητο μόνος σέ μιά γωνιά, καί άπό
έκεϊ, επί ώρας ολοκλήρους παρω.-
κολονθοΰτκ τσύς χορούς. "Ενός
άλλος δέν θά εβγαζε τίποτε άπ'
αύτη την παρακολοΰθησι. Άλλ" δ
κ. Οΐκονόμον είχε ταλέντο. Οί φι-
γονρες των χορων ένετυποϋντο αέ-
σα τον άμεσως καί είχε εμφντον
τό αΐσθημα τοϋ ρυθμού. Μιά μέ-
ρκι, ΰστερα άπό λίγο καιρό, ό κ.
Π—παϊίοάννου ήκουσε την πλέον
άποοσδόκητο πράτασι:
Άναλαμθάνω τοΰ εΐπε ό κ. Οί-
κονόμθΊ', νά διδάξω έγώ τού; χο-
ρούς τοϋ Εργον ποΰ έτοιαάζομε,
τής «Μπαγιαντέρας». Αέν ίτ?λω νά
μοϋ πληρώσετϊ τίποτε.
Ό κ. Παπαΐωάννου δέν είχε νά
χάση τίποτε άπό Ινα πείραμο. Ά-
νέθεσε λοιπόν δοκιμαίστικως είς
τόν κ. Ο'ικονόμου την διδασκαλία
των χορών. Τα άποτελέβματα υ¬
πήρξαν ανωτέρα των προσδοκιών
τού. "Ολοι οί χοροί, άλλά τό σίμι
'ώίως τής τρίτης πράξεως, κατε-!
χίΐροκροτηιττισαν. "Εκτοτε ό κ.'
Οϊκονόμου ανέλαβε σνκττημιατικώς
την διδασκαλία των χορών είς τόν
θίασον Ριτσιάρδτμ 'Εν τούτοις είς
τοί.»; θιάσονς αυτού; δέν ήτο έντε- ι
λώ; έλεί'θΐρος είς την εργασίαν'
τού ώ; χορογράφου καί μόνον πέ-
ρυσι, δταν κατήρτισε Ιδικόν τού1
θίασον, κατοορθωσε νά έργιασθτί|
έντε/.ώς όπως ήθελε. Ε»; δλα τάΐ
ε'ογα 3τον §Λ~ζί 6 θίασό; τού, έ-'
δίδαξΈ « κ. Οϊκονόμου τού; χο¬
ρούς. Άλλά παρ' όλας τάς επιτυ¬
χίας τού, δέν ήτο ικανοποΐΓ,αένος.
Κάτι τοϋ ελεγε ότι είχε πο)Αά ά-{
κόιιη νά διδαχθη, καί ίοίως νά τνχ-1
ροκολονθήστ), διά νά σιιμπληρώσΐΓ
τάς γνώσεις τού, καί ιμέ τάς σκέ-
ι^ι; αύτάς μιά καλή μερά, τόν|
χειμώνα τοϋ 1928, εφνγε γιά τό
Παρίσι. 'Βκεΐ έλ-εγράφη είς την
πτρίφημη σχολή τοΰ Καρτάνο,
είς τίγν όποιαν ?ί·ιοάοΐκον' κει>ηγέ¬
ται ολων των εθνών, δπ.ου ίφοίτη-
σε 3 1)2 μήνας, διδασκόμτνος
κατ' αρχάς επί πληρωμή κατόπιν
δωρεάν καί τέλος διδάσκων είς κα¬
τωτέρας τάξεις.
Είς ερώτησιν μα; περί τό>ν ση-
μερινών προσπαιθειών τον δια την
(βελτίωσιν τοϋ ελληνικόν μπαλλέ-
του, ό Οίκονόμου μα; άπαντα:
ΕΙααορω νά σά; βεβαιώσω ότι
πολϋ γρήγορα τό μπαλλέτο μου θά
παρουσιάστ) Ικπλήξεις, άν έννο-
εΐτιαι μοΰ μείνονν οί χορευτρίας
πού έ'χω καί μπορέτκο νά τής Ικγυ-
μνάσω όπως ργΓ» θέλοι. ΟΙ 'Ε)Λη-
νί&£ς χορεύτριες εχουν μεγάλη άν-
τίλτϊψι. Π αρψΛλόύθησα τα μα-
θήματα τοϋ Κοζινό ντέ Παρί. Λι-
δάσκουν οί καλλίτεροι διδάσκαλοι,
οί δέ μαθήτριε; είνε δλες εξηοκη-
Ό Σινκλαΐο Λιούης, ό περίφημος Άαεδΐκανδς συγγραφεύς, καΐ ή δευτέρα
τού σύζυγος, Ντόοοθυ Τόμψον, δημοσιογράφος, διερχόμενοι τόν μήνα χοδ
..ίΐιτ<ν- γΊγ Αγγλίαν. μένες. Και δμως γιά την διδασκα¬ λία υιός μόνης φιγοΰρας διατίθε- ται μιάμιση τουλάχιστον ώρα. ΟΙ Έλληνίοες χορείτριε; άντιλαμβά- ' νονταχ γρηγοριότ€ΰα, εχσι·ν τα¬ λέντο καί γι' αύτό δέν μόν μένει κ&μμ+ά άμφιβολΛα ότι αν πέσουν σέ χέρια καλών καθηγητών -λοΙ έργαΛ-θοϋν μέ σν(ΓΠ)μα κοτΐ έπιΐλθ- έξ)θϋ σέ πρώτης τά¬ Τί λέγει ο _ . Ό ν.. Άρντάτωφ είνε πολύ εν- χαοιστημενο; άπό τής 'Ελληνίδες '/οκντοιε;. — λΐϊρικές, μας εΐπε, είνε πο- '■!» ν.αλί;. Έχονν χορεντικο ταλέν¬ το, αώιια λεπτό κιαί ενλίγιστο. άν- τΰηι|.ι μεγάλη. Άλλά δυστνχώς οο·/ί;ουν πολύ μεγάλες — 18, 20, 22 /οόνων — τί>ν χορό καί δέν εί¬
νε δυνατόν νό έγκνμνασθυΰν όσον
'^ώ όπως πρέπει. Μία μπαλλαρί-
ν^, γιά νά γ-ίνη τελεία, πρέπει
' ^θχίζϊΐ νά γυμνάζεται άπό τής
ήηκίας τοόν 10 καί 12 ετών. Στήν
Ρωσσία άρχίζονν μικρότερες άκό-
μη· Γι' *{η;ό γίνονται τέλειες. Γιά
V
άποκτήσωμε, έξτ^λονθησε δ
?-. Άρντάτωφ καί έδώ τέλειες χο-
θευτριες, πρέπει νά ιδρύθη 1^α
σχολή χοροΰ. Μόνον στήν σχολή ό
ν.αθηγηχής ήματορ»ίϊ νά παρακολσυ-
νη την έξέίαξι των ,μαθτιτριών τον,
νά τής έγκυμνάζη συστηματικώς,
νά διορθώνη μέ την ρυθ>ιικήν καί
""V
γτ.μναστικήν τα έλαττώματ01
τ*)ν.Τήν σχολήν αντην έλπίζω νο
την 1δοΰσ<ι> έγώ, τόν προσέχη" χει
Ιωνά, δταν γυρίσω άπό την Αΐγυ-
^το- Καί τότε'θά γείνη δυνατόν
^'ά εκτελεσθή κα,ί όλόκληρο χορευ-
ΓΐΧθν ίθνην ιιιιιΛ^ηηιιη ιΐϊ ·ί)πΟθε-
Ενας λ
Ρ*φος, ό κ. Οικονο
Ό κ. Άρντάτωφ δπως κώ ή
ρω Γιούζοοα, είνε έξ έπαγγέλ-
χοοογράφοι. 'Εσπούδασ«ν
ο« ετη ^«σοακοΰζ
έργαΛ-θοϋν μέ σν(ΓΠ)μα κοτΐ έπ
νή, θά έξε).ιχθοϋν σέ πρώτης τά¬
ξεως χορ·:ύτριες. Άπό τάς εως
ώ όδθΐ.'ς των εΐμαι πολύ εύ-
Ό Μπετόβεν, όστις σύοέόποτΐ;
κατά την ζωήν τού υπήρξεν εύ-
τνχής, εγέλα μέ τόν εαυτόν τον α¬
ναλογιζόμενος τάς πΐ-λαιάς στενο-
τώρα προόδους των ιψ,υιι. ,νν^ι/ ~^
χαριστηΐενος. Τώρα έκγυμνάζον-
ται σ' Ινα νέο σΰστημϋ. χοροΰ,
ται σ' ενα_
άγγλικό, των
άγγλικό, των όμοιοιμόοφα>ν καί
ταντοχρόνων κινήσεων, καί όμολο-
γώ ότι είμαι ένθουσιασμένος άπό
την έργασία των, τόσο «Λ'θονσια-
σμίνος, ωστε ιμπορώ νά έγ^/ντυθώ
ότι πολΰ γρήγορα τα έϋ.ηνικά
μπαλί^έτα θά γείνουν έφάμιλλο. των
χωριας τυυ.
Μίαν ημέραν, ένφ δεσποινίς τις
άνέκρουσεν έξαισίως επί τοϋ κλει-
δοκυμβάλου τί]ν «Άπογοήτεΐ'σιν»
σύτός καθήμενος έφ' ενός άναούάν-
τρου καί οιευθίτών την καταπί-
πτουσαν επί των όφθαλμών τού
καέ τον ευρέθη μετοΗΐον αύτοϋ κό-
μην, προσεπάθει νά αναγνώση είς
τοΰ παρελθύντος τας ιτικράς σελί-
ι— ',ίχν *«ΓΓ)<νίαν. Καί τιπόρει ό τού 3ΐΐΑρΐΛυ"ϊ >ν, ν«-, .....Κ..^
δας μίαν ϊντνχίαν. Καί ήπόρει ό
μέγας μαυσουργός πώς πάοαι η}-
σαν ν.ακίοΐί καί ώχραί, τεκμήρια ά-
«"?--. Λ..οΛ/Τν« νπτηΛοοιιϋζ και
εύοωπαϊ-/.ών.
τού
Ή Κι Σελδάνο τού
«Μθντιά.λ».
Καί άπό τ& μπαλλέτο τοΰ «Μον-
άλ» είνε πολύ ευχαριστημένη η
είνε πολύ ευχαριστημένη ή
διδαΐΓίκάλισσά τον, ή Ούγ-
_ιτΓίΐ,- ν·ι»οί« Σιλ6άνο. Τό
τιάλ»
νέα ν<.υ*Λ.κτ·~~--------- γρο—ιταλίς κυρία Σιλτ3άνο. ιιιπα?λέτο τοΰ «Μοντιάλ» άποι ται άπό 14 χορ·:ύτριες, εκ των ο¬ ποίων δνο μόνον είνε ξένε;, μία Ονγγαοέζα καί μία Ρωσσίδα. θλίων ημερών, δακρνων. Άλλ' αΐφντνς, ένφ ή δεσποιν'ις έ'παυσεν άναν.ρούουσα επί τοΰ κϊ,ειδσκυμβάλου, ώς δια μ ή δίδλ οΰ πορελθόντος η μαγείας Τλξ κϊ,ειδσκυμβάλου, ώς δια μαγείας ή δίδλος τοΰ πορελθόντος ηΤλαξε μορφήν κΐσα αί άναμνήσεις πάλιν εύτυχεΐ; καί έςτιθυμηταί παοήλαυ- ., .μορφήν -Λυα αι «.^...,—, 10' εύτυχεΐ; καί έπιθυμηταί παοήλαυ- νον πρό τής άςτορούσης ταΰ μου- ίΰ φαντασίας. ' ό Μπετόβεν δέν ηογηΐσε νά άλή&ίΐαν. Παρετή- ποιων δΐ'ο μονον ξ μ Ουγγαρε-^α και μια Ρωσσιδα. ^^οήο^ -,ήν άλήδ··ϋαν. ΪΙαρετή- ^Δουλευουν ολες γερά, μέ μεγαλη ρησεν/δτι ή Γ^ονσική παριστά τα όρεξι καί και επιμονη, μα; λέγει ^ράγματα |ν τ^ άΐηθεϊ αυτών κα- ή κυρια Σιλδανο, καχ εΐμαι βεβαι- -κ,—ασει κα ,μορφη. Ή άνακρού- α ότι δταν έκγυμνοσθοϋν συστη- ουσα επ1 τ0ν ,Λειοοκινδάλον δε- αατικώς επι αρκετόν χρόνον, θα 0^^, πριν καθήστι προ τοΰ χρωματι*, λ^ιλλ/ι^, ,.ν-..™..,, ___ ε~—------ , . .. ήτο ζωηρά. Πλήν μόλις άνέκρον- καί λνγερά. Φυσικά, αν νπήρχε σε τ0υς πρωτ0υς τόνονς, δ πέπλος μία σχολή χορόν, τα πράγιματΐα θα κατέπεσε καί ή αληθής μορφη της έπήγαιναν πολίι καλλίτερα. Αλλα κθρασΰδος έπεφάνη έν δλη αυτής καί ετσι, με τα άτελή μεοα ποϋ οί- τ^ «^κτχημία. αθέτο^^με, θά έχωμε πολύ γρηγο- Ή μουσίκή είνε ή γυμνή άλη- ρα θαυμασία αποτελεαματα, διο- θεια κα τί) γυμνόν &-ρέσ)(ίΐ. "Ο¬ τι στην^ψυχή τής ιΕλληνιδος ύ- -παν ό ποιητής παρασύρεται έκ των πάρχει εμφυτος ο χορος». άρι:αονιών της ;ψυχτνς τού, τότε έν- "■· Π. νοών την αηδίαν των έγκοσμίων, νίνρτηι ππαισιόδοξος. 'Η ευτυχία πν^υΰΐ«»ι ΤΕ1ΧΑ8. ΐΈθνικός Κηρυξ» πωλείται _.. V ΤΙα1Γ<» ΝβνΥ3 81 ■«-■ΒΙ . ίκ Ρήντιγκ Ή Αν.; 'Εδιθ..Ι^Γ^ινε1ιχην λέμβσν, , την Ν. ΒβΠ'3 Νβνν-3 1118 Οαρίΐοΐ Ανβ, 81αηά, | Άγοράζετε τα διβλία σας άπο τ» Βιβλιοπωλείον τοϋ «'Εθν. Κήρυκος».
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
ΟΠΟΥ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΞ ΑΠΟΚΤΟγΛΕΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ /ΛΠΑΛΛΕΤΟΜ
ΕΙΣ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ ΑΘΗΝΑΊ'ΜΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ- Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΟΥ ΕΑΑΗ-
ΜΠΑΑΑΕΤΟΥ- ΕΜΤΟΣ ΤΡΙΏΝ ΕΤίΙΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ... ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ.
ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ "Η ΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟΝ.- ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ
ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΗ.
ιΜΐν αουοακσν θεατρον
ώ,, ϊ ν'ά εννοηθή εις τ·τν
";,,.,„; πλουσίαν σκηνο-
{Η-στερημένοι καί αν
-___'.,^-τη ΤίΓ ΤΕ-
>γη;
Ίχα,6 μα; θόατρο. Την
-· ,, ?νας ξένος ο κ.^ Αρ-
έτών, εις το
ϊαοον
τα
ς τδ
ΙΉΑηνι;
δ
ίζετο εις την σκη¬
θεατρον και ειχε
1ά; αη/είας, ε^με θαχ
ίτώοοσιν Οί χοροι, του_ς ο
έχόρεναρ το πρώτο εκεινο
3» Γ, 3-β
09η _' ΤΓς «Κυρίας με την Ερ-
μίνα». τή- <Μ.ρΐΐττας», της «>!«-
«όσας της Φωτιάς», — και με
την έ-οχι,ν ρΐς την όποιαν ανηγον-
το, ε!·/αν ίί'οι έπινοτρθή και 0«>α-
ν&η ά,-το τον κ. Άρντάτωφ και
την συκ,>γάτι5ά τσυ κυρίαν Γι-
θίζοβο. ■
Μετά τΐγν πρώτην τον
«Μχ-άθτιαν, ή όποία ϊδοικε τοοχτν
καλά άτοτρλέοαατα, ό ν- Άρντά-
τωφ Ε-τεδόθΐ] μέ μεγαλήτερον ζη-
Ιον, ν,αι είς έκείνους μετά των ό-
κοίων σΎ?ιργάζετο, εις την τελει-
οποίησιν τοϋ έλληνικοϋ μπαλλέτου.
Σιγά—σιγά άπεμάκρυνε τής ^ξέ-
νε; /οορίτοιες, έγΰμνασε, έδιδα-
ξε, ενοπίαίτ:, άλλ' οί κόποι τού δέν
ίχήγαν χαμένοι. Κατώρθωσε νά
κτταοτίσΐ] ενα μπαλλέτο εύπρόσο^
λο, άην.ετά καλά γνμναομένο και
τό ό.-ωϊον έν,.τληρώνει τελείως σχε-
δόν τόν ν.αλ)ατεχνικόν προοριοτμόν
Τού.
διπλώματα, παρψ-ολούϊτησαν μα-
θήματα μεγάλαι ονδασκάλων τού
χοροΰ, Ρώσσαχν καί Γεομανών.
"Ο.τι έμαθον τό ρμαίταν χάρις εί;
τό τάλσντόν των βεβαίως, αλλά καί
χάρις είς τάς σπουδάς των. Φαίνε-
ται έν τούτοις ότι καί μέ τό τάλαν-
τον μόνον ημπορεί ενα; γορογρα-
φος νά θαυματσνρ-γήβϊ», δταν εν-
νοεϊται τό τάλαντον συνοδεύηται
καί ιιέ -θέλησιν καί μέ Επιμονήν και
μέ άκαταπόνητον έργατικότητά.
'Γρανή απόδειξις τούτου είνε ό ν..
Οίκονόμον, θιασάρχ»}ς καί χορο-
γράφος τοΰ «,Ιντεάλ». Χωρίς νά
ψοιτήση σέ σχολές καί άκαδημίες,
ώς Ινα διάστηιιιχ τουλάχιστον, με
μόνον όδηγ^ καί διδάσκαλο τό φν-
σικό ταλέντο, την θεία φωτία, τό
ελληνικόν δαιμόνιον, κατώρθωσε
νά εξελιχθή είς ενα πρώτην τάξε¬
ως χορογράφο., τόν μοναδικόν, ώς
την άόρα "Ελληνα ποΰ έ'χουμί.
Τό 1923 ό κ. Οϊκονόμου επαι-
ζ? εί; τό θέητρον Παπαΐωάννου.
Κανεί; ί>έν εγνώριζε ότι ιιή άρ-
κοΰιιενο; είς τας επιτυχίας τού ώς
ήθοποιοΰ, εφιλοοόξει καί άλλας ε-
' . 1/-.! Ι
ΤΓΙ/υ.ΙΙΛν/1.·, ςγ.,.^«,>......
πιτνχίας, τοϋ χορογράφου. Καί δ-
^ μως ό κ. Οϊκονόμου ειργάζετο. Κά-
θε 6ράδυ, μετά την παράστασιν,
επήγαινε είς τό «Γκριφφόν», ένΐά-
θ/ητο μόνος σέ μιά γωνιά, καί άπό
έκεϊ, επί ώρας ολοκλήρους παρω.-
κολονθοΰτκ τσύς χορούς. "Ενός
άλλος δέν θά εβγαζε τίποτε άπ'
αύτη την παρακολοΰθησι. Άλλ" δ
κ. Οΐκονόμον είχε ταλέντο. Οί φι-
γονρες των χορων ένετυποϋντο αέ-
σα τον άμεσως καί είχε εμφντον
τό αΐσθημα τοϋ ρυθμού. Μιά μέ-
ρκι, ΰστερα άπό λίγο καιρό, ό κ.
Π—παϊίοάννου ήκουσε την πλέον
άποοσδόκητο πράτασι:
Άναλαμθάνω τοΰ εΐπε ό κ. Οί-
κονόμθΊ', νά διδάξω έγώ τού; χο-
ρούς τοϋ Εργον ποΰ έτοιαάζομε,
τής «Μπαγιαντέρας». Αέν ίτ?λω νά
μοϋ πληρώσετϊ τίποτε.
Ό κ. Παπαΐωάννου δέν είχε νά
χάση τίποτε άπό Ινα πείραμο. Ά-
νέθεσε λοιπόν δοκιμαίστικως είς
τόν κ. Ο'ικονόμου την διδασκαλία
των χορών. Τα άποτελέβματα υ¬
πήρξαν ανωτέρα των προσδοκιών
τού. "Ολοι οί χοροί, άλλά τό σίμι
'ώίως τής τρίτης πράξεως, κατε-!
χίΐροκροτηιττισαν. "Εκτοτε ό κ.'
Οϊκονόμου ανέλαβε σνκττημιατικώς
την διδασκαλία των χορών είς τόν
θίασον Ριτσιάρδτμ 'Εν τούτοις είς
τοί.»; θιάσονς αυτού; δέν ήτο έντε- ι
λώ; έλεί'θΐρος είς την εργασίαν'
τού ώ; χορογράφου καί μόνον πέ-
ρυσι, δταν κατήρτισε Ιδικόν τού1
θίασον, κατοορθωσε νά έργιασθτί|
έντε/.ώς όπως ήθελε. Ε»; δλα τάΐ
ε'ογα 3τον §Λ~ζί 6 θίασό; τού, έ-'
δίδαξΈ « κ. Οϊκονόμου τού; χο¬
ρούς. Άλλά παρ' όλας τάς επιτυ¬
χίας τού, δέν ήτο ικανοποΐΓ,αένος.
Κάτι τοϋ ελεγε ότι είχε πο)Αά ά-{
κόιιη νά διδαχθη, καί ίοίως νά τνχ-1
ροκολονθήστ), διά νά σιιμπληρώσΐΓ
τάς γνώσεις τού, καί ιμέ τάς σκέ-
ι^ι; αύτάς μιά καλή μερά, τόν|
χειμώνα τοϋ 1928, εφνγε γιά τό
Παρίσι. 'Βκεΐ έλ-εγράφη είς την
πτρίφημη σχολή τοΰ Καρτάνο,
είς τίγν όποιαν ?ί·ιοάοΐκον' κει>ηγέ¬
ται ολων των εθνών, δπ.ου ίφοίτη-
σε 3 1)2 μήνας, διδασκόμτνος
κατ' αρχάς επί πληρωμή κατόπιν
δωρεάν καί τέλος διδάσκων είς κα¬
τωτέρας τάξεις.
Είς ερώτησιν μα; περί τό>ν ση-
μερινών προσπαιθειών τον δια την
(βελτίωσιν τοϋ ελληνικόν μπαλλέ-
του, ό Οίκονόμου μα; άπαντα:
ΕΙααορω νά σά; βεβαιώσω ότι
πολϋ γρήγορα τό μπαλλέτο μου θά
παρουσιάστ) Ικπλήξεις, άν έννο-
εΐτιαι μοΰ μείνονν οί χορευτρίας
πού έ'χω καί μπορέτκο νά τής Ικγυ-
μνάσω όπως ργΓ» θέλοι. ΟΙ 'Ε)Λη-
νί&£ς χορεύτριες εχουν μεγάλη άν-
τίλτϊψι. Π αρψΛλόύθησα τα μα-
θήματα τοϋ Κοζινό ντέ Παρί. Λι-
δάσκουν οί καλλίτεροι διδάσκαλοι,
οί δέ μαθήτριε; είνε δλες εξηοκη-
Ό Σινκλαΐο Λιούης, ό περίφημος Άαεδΐκανδς συγγραφεύς, καΐ ή δευτέρα
τού σύζυγος, Ντόοοθυ Τόμψον, δημοσιογράφος, διερχόμενοι τόν μήνα χοδ
..ίΐιτ<ν- γΊγ Αγγλίαν. μένες. Και δμως γιά την διδασκα¬ λία υιός μόνης φιγοΰρας διατίθε- ται μιάμιση τουλάχιστον ώρα. ΟΙ Έλληνίοες χορείτριε; άντιλαμβά- ' νονταχ γρηγοριότ€ΰα, εχσι·ν τα¬ λέντο καί γι' αύτό δέν μόν μένει κ&μμ+ά άμφιβολΛα ότι αν πέσουν σέ χέρια καλών καθηγητών -λοΙ έργαΛ-θοϋν μέ σν(ΓΠ)μα κοτΐ έπιΐλθ- έξ)θϋ σέ πρώτης τά¬ Τί λέγει ο _ . Ό ν.. Άρντάτωφ είνε πολύ εν- χαοιστημενο; άπό τής 'Ελληνίδες '/οκντοιε;. — λΐϊρικές, μας εΐπε, είνε πο- '■!» ν.αλί;. Έχονν χορεντικο ταλέν¬ το, αώιια λεπτό κιαί ενλίγιστο. άν- τΰηι|.ι μεγάλη. Άλλά δυστνχώς οο·/ί;ουν πολύ μεγάλες — 18, 20, 22 /οόνων — τί>ν χορό καί δέν εί¬
νε δυνατόν νό έγκνμνασθυΰν όσον
'^ώ όπως πρέπει. Μία μπαλλαρί-
ν^, γιά νά γ-ίνη τελεία, πρέπει
' ^θχίζϊΐ νά γυμνάζεται άπό τής
ήηκίας τοόν 10 καί 12 ετών. Στήν
Ρωσσία άρχίζονν μικρότερες άκό-
μη· Γι' *{η;ό γίνονται τέλειες. Γιά
V
άποκτήσωμε, έξτ^λονθησε δ
?-. Άρντάτωφ καί έδώ τέλειες χο-
θευτριες, πρέπει νά ιδρύθη 1^α
σχολή χοροΰ. Μόνον στήν σχολή ό
ν.αθηγηχής ήματορ»ίϊ νά παρακολσυ-
νη την έξέίαξι των ,μαθτιτριών τον,
νά τής έγκυμνάζη συστηματικώς,
νά διορθώνη μέ την ρυθ>ιικήν καί
""V
γτ.μναστικήν τα έλαττώματ01
τ*)ν.Τήν σχολήν αντην έλπίζω νο
την 1δοΰσ<ι> έγώ, τόν προσέχη" χει
Ιωνά, δταν γυρίσω άπό την Αΐγυ-
^το- Καί τότε'θά γείνη δυνατόν
^'ά εκτελεσθή κα,ί όλόκληρο χορευ-
ΓΐΧθν ίθνην ιιιιιΛ^ηηιιη ιΐϊ ·ί)πΟθε-
Ενας λ
Ρ*φος, ό κ. Οικονο
Ό κ. Άρντάτωφ δπως κώ ή
ρω Γιούζοοα, είνε έξ έπαγγέλ-
χοοογράφοι. 'Εσπούδασ«ν
ο« ετη ^«σοακοΰζ
έργαΛ-θοϋν μέ σν(ΓΠ)μα κοτΐ έπ
νή, θά έξε).ιχθοϋν σέ πρώτης τά¬
ξεως χορ·:ύτριες. Άπό τάς εως
ώ όδθΐ.'ς των εΐμαι πολύ εύ-
Ό Μπετόβεν, όστις σύοέόποτΐ;
κατά την ζωήν τού υπήρξεν εύ-
τνχής, εγέλα μέ τόν εαυτόν τον α¬
ναλογιζόμενος τάς πΐ-λαιάς στενο-
τώρα προόδους των ιψ,υιι. ,νν^ι/ ~^
χαριστηΐενος. Τώρα έκγυμνάζον-
ται σ' Ινα νέο σΰστημϋ. χοροΰ,
ται σ' ενα_
άγγλικό, των
άγγλικό, των όμοιοιμόοφα>ν καί
ταντοχρόνων κινήσεων, καί όμολο-
γώ ότι είμαι ένθουσιασμένος άπό
την έργασία των, τόσο «Λ'θονσια-
σμίνος, ωστε ιμπορώ νά έγ^/ντυθώ
ότι πολΰ γρήγορα τα έϋ.ηνικά
μπαλί^έτα θά γείνουν έφάμιλλο. των
χωριας τυυ.
Μίαν ημέραν, ένφ δεσποινίς τις
άνέκρουσεν έξαισίως επί τοϋ κλει-
δοκυμβάλου τί]ν «Άπογοήτεΐ'σιν»
σύτός καθήμενος έφ' ενός άναούάν-
τρου καί οιευθίτών την καταπί-
πτουσαν επί των όφθαλμών τού
καέ τον ευρέθη μετοΗΐον αύτοϋ κό-
μην, προσεπάθει νά αναγνώση είς
τοΰ παρελθύντος τας ιτικράς σελί-
ι— ',ίχν *«ΓΓ)<νίαν. Καί τιπόρει ό τού 3ΐΐΑρΐΛυ"ϊ >ν, ν«-, .....Κ..^
δας μίαν ϊντνχίαν. Καί ήπόρει ό
μέγας μαυσουργός πώς πάοαι η}-
σαν ν.ακίοΐί καί ώχραί, τεκμήρια ά-
«"?--. Λ..οΛ/Τν« νπτηΛοοιιϋζ και
εύοωπαϊ-/.ών.
τού
Ή Κι Σελδάνο τού
«Μθντιά.λ».
Καί άπό τ& μπαλλέτο τοΰ «Μον-
άλ» είνε πολύ ευχαριστημένη η
είνε πολύ ευχαριστημένη ή
διδαΐΓίκάλισσά τον, ή Ούγ-
_ιτΓίΐ,- ν·ι»οί« Σιλ6άνο. Τό
τιάλ»
νέα ν<.υ*Λ.κτ·~~--------- γρο—ιταλίς κυρία Σιλτ3άνο. ιιιπα?λέτο τοΰ «Μοντιάλ» άποι ται άπό 14 χορ·:ύτριες, εκ των ο¬ ποίων δνο μόνον είνε ξένε;, μία Ονγγαοέζα καί μία Ρωσσίδα. θλίων ημερών, δακρνων. Άλλ' αΐφντνς, ένφ ή δεσποιν'ις έ'παυσεν άναν.ρούουσα επί τοΰ κϊ,ειδσκυμβάλου, ώς δια μ ή δίδλ οΰ πορελθόντος η μαγείας Τλξ κϊ,ειδσκυμβάλου, ώς δια μαγείας ή δίδλος τοΰ πορελθόντος ηΤλαξε μορφήν κΐσα αί άναμνήσεις πάλιν εύτυχεΐ; καί έςτιθυμηταί παοήλαυ- ., .μορφήν -Λυα αι «.^...,—, 10' εύτυχεΐ; καί έπιθυμηταί παοήλαυ- νον πρό τής άςτορούσης ταΰ μου- ίΰ φαντασίας. ' ό Μπετόβεν δέν ηογηΐσε νά άλή&ίΐαν. Παρετή- ποιων δΐ'ο μονον ξ μ Ουγγαρε-^α και μια Ρωσσιδα. ^^οήο^ -,ήν άλήδ··ϋαν. ΪΙαρετή- ^Δουλευουν ολες γερά, μέ μεγαλη ρησεν/δτι ή Γ^ονσική παριστά τα όρεξι καί και επιμονη, μα; λέγει ^ράγματα |ν τ^ άΐηθεϊ αυτών κα- ή κυρια Σιλδανο, καχ εΐμαι βεβαι- -κ,—ασει κα ,μορφη. Ή άνακρού- α ότι δταν έκγυμνοσθοϋν συστη- ουσα επ1 τ0ν ,Λειοοκινδάλον δε- αατικώς επι αρκετόν χρόνον, θα 0^^, πριν καθήστι προ τοΰ χρωματι*, λ^ιλλ/ι^, ,.ν-..™..,, ___ ε~—------ , . .. ήτο ζωηρά. Πλήν μόλις άνέκρον- καί λνγερά. Φυσικά, αν νπήρχε σε τ0υς πρωτ0υς τόνονς, δ πέπλος μία σχολή χορόν, τα πράγιματΐα θα κατέπεσε καί ή αληθής μορφη της έπήγαιναν πολίι καλλίτερα. Αλλα κθρασΰδος έπεφάνη έν δλη αυτής καί ετσι, με τα άτελή μεοα ποϋ οί- τ^ «^κτχημία. αθέτο^^με, θά έχωμε πολύ γρηγο- Ή μουσίκή είνε ή γυμνή άλη- ρα θαυμασία αποτελεαματα, διο- θεια κα τί) γυμνόν &-ρέσ)(ίΐ. "Ο¬ τι στην^ψυχή τής ιΕλληνιδος ύ- -παν ό ποιητής παρασύρεται έκ των πάρχει εμφυτος ο χορος». άρι:αονιών της ;ψυχτνς τού, τότε έν- "■· Π. νοών την αηδίαν των έγκοσμίων, νίνρτηι ππαισιόδοξος. 'Η ευτυχία πν^υΰΐ«»ι ΤΕ1ΧΑ8. ΐΈθνικός Κηρυξ» πωλείται _.. V ΤΙα1Γ<» ΝβνΥ3 81 ■«-■ΒΙ . ίκ Ρήντιγκ Ή Αν.; 'Εδιθ..Ι^Γ^ινε1ιχην λέμβσν, , την Ν. ΒβΠ'3 Νβνν-3 1118 Οαρίΐοΐ Ανβ, 81αηά, | Άγοράζετε τα διβλία σας άπο τ» Βιβλιοπωλείον τοϋ «'Εθν. Κήρυκος».
Καμμιά γυναϊκα δέν ηκτκησε
ποτέ μεγαιλιητέραν δύναμιν , όντε
εκέρδισε Μεγαλειτέρον πλούτον υ¬
πό την παλαιιάν διεφθαρμενην άλ-
λά μεγαλοπρεπή Ρωσσικήν Αντο-
κρατορίαν, άπό την γοητευτικήν
εννοουμένην τοϋ Τσάρου, Ματίλ-
δαν Ξεσίνσκα.
Ή Ματίλδα ήτο ή πλέον μυ-
θωδόός έπιτυχής άπό τάς Ρωσσί-
δας χορευτρίας τοϋ Αύτοκρατορι-
κσΰ μπαλλετου, αί οποίαι προετοι-
μαζόμΐλ'αιι άπό παιδικής ήλικίας,
διά νά θέλγουν, έσπατάλων τόν
πλούτον τής; &ασιλικής οικογενεί¬
ας.
"Οταν ό Τσνίρος απέθανε, τα
περισσότερα μέλη τής οίκογίνεί-
ας τού είτε εύρον τρομερόν θάνα¬
τον είτε κατεστράκρησαν, άλλ' ύο-
κετά παραδόξως, ή ΜατίλΙδα, ε¬
πηκολούθησε νά ζή πλσυσία και
τιμωμένη, ή σύζυγος ενός μεγά¬
λον δουκός -/αί κάτοχος τοϋ τίτλου
Π ριγκη>πίσσης.
Και τώρα, άφοΰ διέφυγεν ό-
λους τούς κινούνθ'υς ο! όποϊοι κα-
τκ<η)ρεψαιν την οικογένειαν τοϋ Τσαρσί», ή Ματίλδα είρεν την κα¬ ταστροφήν ' είς· τάς χαρτοπαικτι- κάς τραπεζας τοΰ Μόντε Κάρλο. Καί συγχρόνα>ς μέ την δημοσί¬
ευσιν τής δυστυχίας της άποκαλν-
πτεται διά πρώτην φοράν ότι ήτο
ή μοργανατική σύζυγος τοϋ με-
γάίλου προστάτου της, Τσάρου Νι¬
κόλαον. Ό γάμος ήκυρώθη μετά
λΰπης υπό τοΰ Τσάρου. οταν κα¬
τέστη άνάγκη, νά ύπανβρβυθΐί οΐ-
τος την 11 ριγκήπισσαν "Αλιξ τής
"Εσ,σης &ιά λόγους τοϋ Κράτους.
Ή χορεντρια εζη είς τό ωραίον
άνάκτοιρον τή; Πετρουπόλεως, τό
οποίον τής έχάρισεν ό Τσάρος,
όταν έξεριρά'γη ή έπανάστασις τοΰ
1917. 'Ένα πλήθος έξαγριωμέ-
νων, πεινώντων Μπολσεβίκων, άν-
δρών κιαί γνναικων, ε!)σΓ]ίλ.θεν διά
της '6ίας είς τό άνάκτορον τής
χορευτρίας. 'Βγύμνωσαν την ω¬
ραίαν εννοουμένην τοϋ Τσάριου
άπό κασμήματα καί ένδόματα. Ά-
Λεσπ&σαν τα δακτνιλίδΐα ουτό τα
δάΐκτυλά της. Την επτυσαν καί
την ΰδρισαν χον&ροίΐΐδως. Άφή-
ρΦοΐοΒν άπό τό άνάκτοιρον τα στολί-
σματα καί κιαλλιτΐ-χνικσύς θηισαυ-
ροΰς τού. < Ή Ματίλδη δέν προε'ααλε καμμί¬ αν αντίστασιν χαί έφέέρ·θη μέ πολϋ τάκτ καί -ψνχο^μίαν. Χάρις εις την στάσιν της αι'ιτήν εσωσε την ζωήν της. Άργότΐιρον έχρηισιμΛΐπ»ί.η-σε τα άκαταμάχητα θέϊλγητρά της κπί τοϋ πανισχΰρου Μπσλσε'&>κσυ Νι¬
κόλαον Λενίν, καί κατώρθωσε νά
λάβη "οπίσω τα περισσότερα κο-
σμήματά της. Ή έξαιρετική αυτή
χάρις τής εγένετο επί τω λόγω
ότι ήτο οίαλλιτέχνι; και τ)δ'ναίτ>ο
νά διαισκεδάζιι τσϋς κΌΤ.ιρασ'μένΌυς
εργάται;. Εδνέ γνωστόν δτ»Γ. οί
ΜποιλοΰΙδϊκοι, οί όποϊοι έΐκραξαν
τόσονς έν Ρωσσία όττό την Ρωσσι
κήν Αύτοκρατοοικήν ο'ικογένειαν
καί άριστακρατίαν, εφάνησαν πο-
λύ έπΐΉκιεΐς .τρό; τάς ωραίας κοώ.-
Ιλ.ιτεχνιδας, τάς εύνΌθΐΤ-ΐένα; των
άριστοκρατών.
Ό Μέγας ΔοΰΗ Ανδρέα·;, ό
έξ«δει/.ιφος τοϋ Τσάρου. ήτο ά-
φωσκομένος εί; την Ματίλοην πρό
τής 'Εχαναστάσεω;. Ή θ«ρροι>.έ-
α στάσις τη; κατά την λήοτενσιν
τοΰ άνκκτάρου της, τόν κατέκτη-
σε τελείως. Μαζΐ' δίΐΞφνγον έν.
Ρωσισίας καί ·ίντανδρεύ8η<ταν εις ' την Γαλλίαν. Δι' αυτόν, ή φυγ'1 έκ Ρωσσίας ήτο 6ΐ6αίοος σίοτηρία διότι ολίγον κατόπιν, όΐλοι οί με- γάι',οι δούκες, οί ΐτα'ραιμένοντες εις Π ?τριοΰπΌλιν έδολοφονήθηοταν. Ή ΜατίΙλιδα εΐχε συγ»ρι·9·Γ| μέ τάς άλλας εκείνας μεγάλας εύνο- ουμενας βασιλέων, με τήιν Μαν- τάμ δέ Ποαπιαιδούρ καί Μαντάμ ντύ Μπαρρύ. Οί περισσότεροι γνο>ρίζουν πώς ή Μαντάμ ΠομΛα-
δούρ, άφοΰ έπηρέαϋΐε τάς τύχας
της Εύρώπΐ|ς ('ος ή εύνοουμένη
τοΰ Βασιλέως, κατήλ-θεν εί; τόν
τάφον, έγκατσΐλελειμμέ'νη καί χω-
ρίς τιμάς. Ή διάίδοχός της, ή
Μαντάμ ντύ Μπαρρΰ είχεν οκό-
μη περισ·σιάτ<ερον τραγικήν τύχτιν. ΆΪφοΰ άπίΕ'σΰριτη άΐΓΟ την αί'λην πλσυσιωτάτη, έσύρθη από ~'· ·■"- γαιρόν της, ά^ό τοΰς Έπαν τας, άπεγυμνώθτί] τής περιουο >.
της ·κ,α:ί έκαρατοιμή|θη κΡ,αίουσα
καί ζητούσα έλΐεος.
Ή Π ριγν.ήπισκτα Ξενίσκια ώ-
μοίαζε περισσότερον πρός τής πΐ-
ριορήμους αΐτάς γυναίκας άπό κά-
■9ε ά^λην σύγχρονίαν γυναϊκπ. Ή¬
το έϊτί ολίγον καιρόν ή πραγμα-
τική βασίλισ'σα τής Ρωσσίας καί
νπάρχουν πΰίΊλοί κατεστρα).ιμέΌΐ
Ρώσσοι άρ«ττο)κρ(χται, οί όποΤοι
πιστει'ιουν ότι θά ήτο ν.αλλίτερον
διά την χώραν, εάν εξηκολουθεί
νά 6ασιλεντι ή Ματίλδη. Ετιμάτο
πάντοτε εις την Ρωσσίαν, αν καί
δέν ήτο γενικώς γνωστόν εις την
άριστοκραπΌν Πετρουπόλεως ό¬
τι ήτο ύπαν&ρενμενη μέ τόν Τσά-
ρον.
Ή γηραιά Τσαρίνα Μαρίια, ή
μτγτέρα τοΰ Τσάρου, έξΐτίμα την
Π ριγκήριχσισαν Ξεσίνσκα 7ΐ(Αν,
καί προετίμα λέγεται -αυτήν διά
σύντροφον τοΰ1 υίοΰ τηζ, παρά
την Τσαρίνΐαν. Ό πλοΰτος τής
Ματίλδης ήτο μυ8ώδης. Είχε δύο
άνάικτορα καί τόοιας βίλλας, όσας
επεθύμει. Τα διαμάντια καί ά7^να
κοσμήιματά της εξετιμήθησαν κά-
ποτε άντί 10.000.000 6ολλαρίων.
Ήμπσροϋσε νά εχτι ό,τιδήπ·οτε έ-
,-ΐϊ'9-ιιμει έν Ραχτσιο.
Ό Μέγας Δοΰξ Ανδρέας, ό¬
στις την ύιπανίίρεύθη μετά την
φυγήν των εις Γαλλίαν, ήτο πρώ¬
τας έξάβιρλφος τοϋ Τσάρου, Π ρίγ
κη|? μεγίστης σιπΌυδαιότητος υπό
τό Τσαρικόν καθεστώς. Είνε νίώ-
τερος άδελφός τοΰ Μεγάλον Δου¬
κός Κυρίλλου, όστις θεωριεϊται τώ¬
ρα ώς Τσάρος υπό των Ρώσσων
μοναρχικών. Ό μ3γας Λούξ Αν¬
δρέα; είχε την και/.ήν τύχην νά
στείλίι πολλά των -/οσμ^ιάτων τού
εξω τή; Ρωσσία; ποο τή; 'Εΐτανα-
στάοΐως.
Ή σύζυγός τού ήτ° έξ ϊσου
τι>χηοά μέ τα κοσμήιιατά της.
ΟΊ δύο έποιμίνως ι'σαν εις θέ¬
σιν νά ζβϋν παλιτελώς είς την έ-
ξορίαν.
"Εΐι,ισαν κατά τό πλείστον είς
την ωραίαν 6:λλαν τοο·ν είς Νί-
καιαν, ά'.λ' έσύχναζον εις; τα Πά-
ριοΊνα κέντρα.
Ή Πριγκΐ}πισοΓα Ξεσίνσκα, ό¬
πως ;ΐνε γενικώς γνιοβτή, είνε τώ¬
ρα μία γηραιά κυρία, ενδεκα ετη
μεγαλίΐτέρα άπίο τόν σύζυγον της
ιιλλ' εως τελευταίως γεμάτη φαι-
δρότη-πα καί την χαράν τής ζω-
ής της. (
Ατυχώς δι' αυτήν εΐχε παντο-
τε τό πάθος τής ^α,ρτοπαιξίας
καί ή πρασίνη τραπέζα την κα-
τέστρείρε, άφοΰ δΐί<ρι·γε τούς κιν- δύνονς έπαναιστα(σ¥θ>ς καί ραδι-
ουργιών.
"'Εγινε γνωστόν εις την Νίκαι-
αν τελΐΞ'υταίως ότι ή ΜατίΡ.δη και
ό σύζυγός χιγ; ηναγκάσθησαν νά
ύποθ·η«εύοΧ)νν την (ίϊραίαν βίλλαν
των καί νά θέσ»υν είς ένέχυρον
τα κοσμήματια καί όίλλα1 υπάρχον-
τά των, διά νά πληοώσουν τά χρέ-
η των. "Ολη ή περιοιχτία των έ-
χάθη είς τάς χαρτοπαι-κτιΐ/ώς τρα-
πέζας τοΰ Μόντε-Κάρλο.
Ή γυναϊκα ή ΟΛθία εμαΌΕ νά
χορεύη είς ήλικιίαν §ΐ·/α έτών. καί
έχόρευε καθ' όλην την ζωήν της,
άκάμη καί δταν κατέρρευσε μία
Η ΩΡΑΙΑ ΜΠΑΛΛΕΡΙιΝΑ Η ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΕΓΟΗτ^
ΤΣΑΡΟΝ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΝ, ΧΑΝΕΙ ΕΙΣ ΤΥΧΗ
ΟΠΟΙΑ ΕΙΧΕΝ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ,
πα-νίσχυρος Αντοκρατορία, εχει ε¬
πί τέλους ελ·θει είς τό τελος τοΰ
χορόν της.
Κατά τάς διαδικασίας διά τα
χρέη τοί5 ζεύγους, ίΰηλώ&η ότι
ήΜιατίλδη εΐχε πράγματι νΰμφ;ιιι-
Οτ) τόν Τ'σάρον, τοϋ όπυίου αί
στεναί σχέσεις μαζύ της ήσαν γνω
οταί καιθ όλην την Ευρώπην.
Ό Νι,κόλαος Ι ί5γνά·ιρισε τή.ν
Ματίλδην, οταν ήτο άκάμη ό Τσά-
ρββιτς καί νεώτατος. Ό οιάΐδοχος
τοΰ Ρώσσικου θρόνου ύπηρετών
ώς άξιια,μΐατικός τής Φροχιράς, ευ¬
ρίσκετο είς Βα'οσο&ίαν, δτιαν ε¬
γνώρισε την Ματίλδην Ξεσίνσκα,
μίαν ·θ·εΓε-αΐικήν» συλφίδα δεκαέξ
Ιτϊύν.
. Άνη,κεν είς τό μααλλέτον τή;
Αύτσκρατορικής δπιερας εις Βαιρ-
σοβίαν.
Ό Διάδσχος ί'ύρίσκετο είς τό
■θ«ορεΐόν τού, όταν την προσο¬
χήν τού εΐλκυσεν ή θελκτική νέα
ή όπΌάα τόν κατεγοήτευσ'εν. Είνε
δύσ;κ.ολον νά έξηγήστ] τις τά θελ-
γητρα τής χορευτρίας αυτής. Αέν
είνε αύστηριώς ώραία, άλ?.ά την
εποχήν νια&' ήν Ινατέν.τησε τόν
Τσάρεβιτς, εΐχε θαυμάσιον κτώμα
καί ό χορός της ήτο ύπϊροχος.
"Ο2οι έφάντ,ισαν πρόίτυμοι νά
βοηθήσουν τόν Τσάρεβιτς είς την
πιε'ρ'ίπτωσίΐν εκείνην. "Οταν έπε-
ρ^0^- Γο"ίλα,π60·, σΰζυγος τοϋ ύπουργοΰ των Ναντικών καί ή
. Μακ Δόναλδ, εις μίαν αριστοκρατικήν εορτήν τή; θύασιγκτώνος.
Μαθηταί καί μαθήτριαι της ύπ1 άρΐθμον 14 Δημσπχής Σχολής, είς την ετησίαν άνοιξιάτιχήν των πανήγυριν στέκον
τες την «Βασιλισσαν τής Πανηγύρεως». ««νιιγυμιν, στεφον-
στρΐ;·ψεν είς Πετροΰπολιν, ή Μα-
τΛ&η ύπήγε μαίζΰ του κα £γ·/Μΐε_
στα'θη εις μίαν ωραίαν βίλλαν, είς
ενα αριστοκιρατι.κον προάστειον
της πρωτευούσης.
'Από τότε ήρχισε μιά ζωή λαμ-
πρατητος, πολυτελείας «αί διασκε-
οασεων διά την μικράν χορΐεύτρι-
αν, ή άποία δέν έτελείωοΐΓ παιοά
μοα-ον όταν έσίπιατάλη,σε τά λείψα¬
να τής πειριουσίας της υΐς τό Μόν
τε Κάρλο.
"Ολίγον μετά την ?νω<τίν της με τον Τσαρεθιτς, ή θέσις της 1- κινύυνευσεν, άίλλά κατώρθωσε νά εξεΛ.·Οη τη-ς δυσκολίιας. * Ό τότε Γσαρος· Άιλέξανδρος Γ'. κατηγα- νακτηοΐεν, δτιαν ανεκάλυψε την με γαλην επιρροήν την όποιαν έξή- ψει ή χορεύτρια επί τοΰ υίοΰ τού. ι Ητο κόίποτε μάλιστα 6· ατε- θειμενος να την στείλη είς Σιβη- Ι*αν και αντψ, κ«ί όλόκληοον την οικογεΛί£,ιαν της, 6ιά νά σώση την αξιοπρέπειαν τής Αΰτοκρατοοι- κης οι.'κογενΐΐας. , 'ΑΛλ' ί( Ματίλδη εξήλθε νι- κητρια άπο την επικίνδυνον αυ¬ τήν κρίσιν, καί τό περίεργον είνε Ή Σινιορίτα Λούξ ΓΛτοιΐμαν Γκ ότι ώφειλε την «τωτηοίαν τη;) την σύζυγον τοΰ Τσάρον, ι Τουρίνον Μαρίαν, 'ίΐ μικρά ρίύταΓα κατώΓθΐθωσε νά γοητ ■χαί την Τουρίνον, ή ότοία σθη ότι πληνσίον ^ τή;^ Ματί/ί| ό υίός της εζη- μίαν ησΐ'χ ΰγιά οιϋκονενΐειαΐκην ζωήν, ( άπό την ασωτον ζωήν των π£ρ σοτέρων ΜίγάΤλων Λονκών ^ : Π ριγκήπων. Ά ργότερον^ ή ; ρα Τσαρίναι, είνε γνωστόν ότι' οτΐνιεψιλιώθη ποτέ με τήν_νίψ της, την Τσαιρίναν Ά/ίϊάνδ άλλά ήτο πάντοτε φ την μικράν χορεύτριαν. Ό Νικιαλιαος ύπεφερρν ά.το ι ρικήν άδυτΑΙμίαν, ή όποία ε* νο9ώγεϊτο άκά την εποχήν ήν, είς ηλικίαν 12 έτών. εΕ άΐκοωτηισιιασμένον σώμα τοΐ ^ ποϋ του|" Τσάρου Αλεξάνδρου Ι τό άποϊον έ'πίεσΐε θΰμα των^ Μηο| ών. Ή Το-αρίνα Μαο>ι«/3νι
νιστών. Ή Το"αρίνα -—. , ,
κάλυψιν ότι μόνον ή Χ0^-!
εΐγε την δύναμιν νά ν.ατΌ.-ΐοατ'
τόν υϊόν της. Καί ήτο πο/Λ Τ
οικον διά μίαν μητέρι-ΐ να δ;^
οιονδήποτε μέσον δια την «οΓ
ρίαν τοΰ υίοΰ της. } ,
Ό Τσαϋρος έν τούτοι; ε^Ι'
νεν ότι ό υιός τού ε1π!ρ£-τ« να ·
μη τόν περίφημον τώρα γυρον ι
τοΰ κόσμον, ίνα γνωρίζη χ ν
έπερίμενεν δταν θά· εγίνετο ι»
ρος. Κατά την πΐροδείαν ΐου
ΤσόΙ^βιτςί εβέχττη ενα κτ"
ξίφους άηύ ενα Ίάπωνα
τικόν, τό οποίον έχειροτερευοχ
έγκεφαλικήν τού κατάστασιν. ^
τά την επιστροφήν τού άφω^
άκόμη περισσότερον είζ ^Ην ;
τίλδην. Δέν «ά ύπήρχε τβγο«,
οποίον δέν ·9-ά τής έδιδε, 9^
Ματίλδη εφέρετο μέ Λθλλην
πτότητα ένόσφ έκεΐνος Φ°
Ή Ματίλδη έγινε μητέθ* '
νίών καί οί δύο των ο^^
βον τίτλους ιεύγενείας, % ε<5ί , σαν είς την στρατιωτικην ΰ%^ καί ήσαν διακεκριμένα μελη ^ ριστοκρατίας τής Πέτρου"* πρό τοΰ πολέμου. , Στενοί φίλοι τοΰ ΝικολοχΜ1 γουν δτι ικέτευσεν ούτος %0,'ν τέρα τού νά ονομάστι τ^ν νεω^ ^ αδελφόν τού Διάδοχον %α, να τρέψη εις αυτόν νά αΛοσυ&οΐ) νά ζήστι εύτυχής ώς σύζνγθϊ ' Ματίλδίίς. Ό Τσάρος δμω^ *° άμετάπειστος καί εττέμεινίν ό υίός τού ύπανδρευθτί μι°ν
ποτέ μεγαιλιητέραν δύναμιν , όντε
εκέρδισε Μεγαλειτέρον πλούτον υ¬
πό την παλαιιάν διεφθαρμενην άλ-
λά μεγαλοπρεπή Ρωσσικήν Αντο-
κρατορίαν, άπό την γοητευτικήν
εννοουμένην τοϋ Τσάρου, Ματίλ-
δαν Ξεσίνσκα.
Ή Ματίλδα ήτο ή πλέον μυ-
θωδόός έπιτυχής άπό τάς Ρωσσί-
δας χορευτρίας τοϋ Αύτοκρατορι-
κσΰ μπαλλετου, αί οποίαι προετοι-
μαζόμΐλ'αιι άπό παιδικής ήλικίας,
διά νά θέλγουν, έσπατάλων τόν
πλούτον τής; &ασιλικής οικογενεί¬
ας.
"Οταν ό Τσνίρος απέθανε, τα
περισσότερα μέλη τής οίκογίνεί-
ας τού είτε εύρον τρομερόν θάνα¬
τον είτε κατεστράκρησαν, άλλ' ύο-
κετά παραδόξως, ή ΜατίλΙδα, ε¬
πηκολούθησε νά ζή πλσυσία και
τιμωμένη, ή σύζυγος ενός μεγά¬
λον δουκός -/αί κάτοχος τοϋ τίτλου
Π ριγκη>πίσσης.
Και τώρα, άφοΰ διέφυγεν ό-
λους τούς κινούνθ'υς ο! όποϊοι κα-
τκ<η)ρεψαιν την οικογένειαν τοϋ Τσαρσί», ή Ματίλδα είρεν την κα¬ ταστροφήν ' είς· τάς χαρτοπαικτι- κάς τραπεζας τοΰ Μόντε Κάρλο. Καί συγχρόνα>ς μέ την δημοσί¬
ευσιν τής δυστυχίας της άποκαλν-
πτεται διά πρώτην φοράν ότι ήτο
ή μοργανατική σύζυγος τοϋ με-
γάίλου προστάτου της, Τσάρου Νι¬
κόλαον. Ό γάμος ήκυρώθη μετά
λΰπης υπό τοΰ Τσάρου. οταν κα¬
τέστη άνάγκη, νά ύπανβρβυθΐί οΐ-
τος την 11 ριγκήπισσαν "Αλιξ τής
"Εσ,σης &ιά λόγους τοϋ Κράτους.
Ή χορεντρια εζη είς τό ωραίον
άνάκτοιρον τή; Πετρουπόλεως, τό
οποίον τής έχάρισεν ό Τσάρος,
όταν έξεριρά'γη ή έπανάστασις τοΰ
1917. 'Ένα πλήθος έξαγριωμέ-
νων, πεινώντων Μπολσεβίκων, άν-
δρών κιαί γνναικων, ε!)σΓ]ίλ.θεν διά
της '6ίας είς τό άνάκτορον τής
χορευτρίας. 'Βγύμνωσαν την ω¬
ραίαν εννοουμένην τοϋ Τσάριου
άπό κασμήματα καί ένδόματα. Ά-
Λεσπ&σαν τα δακτνιλίδΐα ουτό τα
δάΐκτυλά της. Την επτυσαν καί
την ΰδρισαν χον&ροίΐΐδως. Άφή-
ρΦοΐοΒν άπό τό άνάκτοιρον τα στολί-
σματα καί κιαλλιτΐ-χνικσύς θηισαυ-
ροΰς τού. < Ή Ματίλδη δέν προε'ααλε καμμί¬ αν αντίστασιν χαί έφέέρ·θη μέ πολϋ τάκτ καί -ψνχο^μίαν. Χάρις εις την στάσιν της αι'ιτήν εσωσε την ζωήν της. Άργότΐιρον έχρηισιμΛΐπ»ί.η-σε τα άκαταμάχητα θέϊλγητρά της κπί τοϋ πανισχΰρου Μπσλσε'&>κσυ Νι¬
κόλαον Λενίν, καί κατώρθωσε νά
λάβη "οπίσω τα περισσότερα κο-
σμήματά της. Ή έξαιρετική αυτή
χάρις τής εγένετο επί τω λόγω
ότι ήτο οίαλλιτέχνι; και τ)δ'ναίτ>ο
νά διαισκεδάζιι τσϋς κΌΤ.ιρασ'μένΌυς
εργάται;. Εδνέ γνωστόν δτ»Γ. οί
ΜποιλοΰΙδϊκοι, οί όποϊοι έΐκραξαν
τόσονς έν Ρωσσία όττό την Ρωσσι
κήν Αύτοκρατοοικήν ο'ικογένειαν
καί άριστακρατίαν, εφάνησαν πο-
λύ έπΐΉκιεΐς .τρό; τάς ωραίας κοώ.-
Ιλ.ιτεχνιδας, τάς εύνΌθΐΤ-ΐένα; των
άριστοκρατών.
Ό Μέγας ΔοΰΗ Ανδρέα·;, ό
έξ«δει/.ιφος τοϋ Τσάρου. ήτο ά-
φωσκομένος εί; την Ματίλοην πρό
τής 'Εχαναστάσεω;. Ή θ«ρροι>.έ-
α στάσις τη; κατά την λήοτενσιν
τοΰ άνκκτάρου της, τόν κατέκτη-
σε τελείως. Μαζΐ' δίΐΞφνγον έν.
Ρωσισίας καί ·ίντανδρεύ8η<ταν εις ' την Γαλλίαν. Δι' αυτόν, ή φυγ'1 έκ Ρωσσίας ήτο 6ΐ6αίοος σίοτηρία διότι ολίγον κατόπιν, όΐλοι οί με- γάι',οι δούκες, οί ΐτα'ραιμένοντες εις Π ?τριοΰπΌλιν έδολοφονήθηοταν. Ή ΜατίΙλιδα εΐχε συγ»ρι·9·Γ| μέ τάς άλλας εκείνας μεγάλας εύνο- ουμενας βασιλέων, με τήιν Μαν- τάμ δέ Ποαπιαιδούρ καί Μαντάμ ντύ Μπαρρύ. Οί περισσότεροι γνο>ρίζουν πώς ή Μαντάμ ΠομΛα-
δούρ, άφοΰ έπηρέαϋΐε τάς τύχας
της Εύρώπΐ|ς ('ος ή εύνοουμένη
τοΰ Βασιλέως, κατήλ-θεν εί; τόν
τάφον, έγκατσΐλελειμμέ'νη καί χω-
ρίς τιμάς. Ή διάίδοχός της, ή
Μαντάμ ντύ Μπαρρΰ είχεν οκό-
μη περισ·σιάτ<ερον τραγικήν τύχτιν. ΆΪφοΰ άπίΕ'σΰριτη άΐΓΟ την αί'λην πλσυσιωτάτη, έσύρθη από ~'· ·■"- γαιρόν της, ά^ό τοΰς Έπαν τας, άπεγυμνώθτί] τής περιουο >.
της ·κ,α:ί έκαρατοιμή|θη κΡ,αίουσα
καί ζητούσα έλΐεος.
Ή Π ριγν.ήπισκτα Ξενίσκια ώ-
μοίαζε περισσότερον πρός τής πΐ-
ριορήμους αΐτάς γυναίκας άπό κά-
■9ε ά^λην σύγχρονίαν γυναϊκπ. Ή¬
το έϊτί ολίγον καιρόν ή πραγμα-
τική βασίλισ'σα τής Ρωσσίας καί
νπάρχουν πΰίΊλοί κατεστρα).ιμέΌΐ
Ρώσσοι άρ«ττο)κρ(χται, οί όποΤοι
πιστει'ιουν ότι θά ήτο ν.αλλίτερον
διά την χώραν, εάν εξηκολουθεί
νά 6ασιλεντι ή Ματίλδη. Ετιμάτο
πάντοτε εις την Ρωσσίαν, αν καί
δέν ήτο γενικώς γνωστόν εις την
άριστοκραπΌν Πετρουπόλεως ό¬
τι ήτο ύπαν&ρενμενη μέ τόν Τσά-
ρον.
Ή γηραιά Τσαρίνα Μαρίια, ή
μτγτέρα τοΰ Τσάρου, έξΐτίμα την
Π ριγκήριχσισαν Ξεσίνσκα 7ΐ(Αν,
καί προετίμα λέγεται -αυτήν διά
σύντροφον τοΰ1 υίοΰ τηζ, παρά
την Τσαρίνΐαν. Ό πλοΰτος τής
Ματίλδης ήτο μυ8ώδης. Είχε δύο
άνάικτορα καί τόοιας βίλλας, όσας
επεθύμει. Τα διαμάντια καί ά7^να
κοσμήιματά της εξετιμήθησαν κά-
ποτε άντί 10.000.000 6ολλαρίων.
Ήμπσροϋσε νά εχτι ό,τιδήπ·οτε έ-
,-ΐϊ'9-ιιμει έν Ραχτσιο.
Ό Μέγας Δοΰξ Ανδρέας, ό¬
στις την ύιπανίίρεύθη μετά την
φυγήν των εις Γαλλίαν, ήτο πρώ¬
τας έξάβιρλφος τοϋ Τσάρου, Π ρίγ
κη|? μεγίστης σιπΌυδαιότητος υπό
τό Τσαρικόν καθεστώς. Είνε νίώ-
τερος άδελφός τοΰ Μεγάλον Δου¬
κός Κυρίλλου, όστις θεωριεϊται τώ¬
ρα ώς Τσάρος υπό των Ρώσσων
μοναρχικών. Ό μ3γας Λούξ Αν¬
δρέα; είχε την και/.ήν τύχην νά
στείλίι πολλά των -/οσμ^ιάτων τού
εξω τή; Ρωσσία; ποο τή; 'Εΐτανα-
στάοΐως.
Ή σύζυγός τού ήτ° έξ ϊσου
τι>χηοά μέ τα κοσμήιιατά της.
ΟΊ δύο έποιμίνως ι'σαν εις θέ¬
σιν νά ζβϋν παλιτελώς είς την έ-
ξορίαν.
"Εΐι,ισαν κατά τό πλείστον είς
την ωραίαν 6:λλαν τοο·ν είς Νί-
καιαν, ά'.λ' έσύχναζον εις; τα Πά-
ριοΊνα κέντρα.
Ή Πριγκΐ}πισοΓα Ξεσίνσκα, ό¬
πως ;ΐνε γενικώς γνιοβτή, είνε τώ¬
ρα μία γηραιά κυρία, ενδεκα ετη
μεγαλίΐτέρα άπίο τόν σύζυγον της
ιιλλ' εως τελευταίως γεμάτη φαι-
δρότη-πα καί την χαράν τής ζω-
ής της. (
Ατυχώς δι' αυτήν εΐχε παντο-
τε τό πάθος τής ^α,ρτοπαιξίας
καί ή πρασίνη τραπέζα την κα-
τέστρείρε, άφοΰ δΐί<ρι·γε τούς κιν- δύνονς έπαναιστα(σ¥θ>ς καί ραδι-
ουργιών.
"'Εγινε γνωστόν εις την Νίκαι-
αν τελΐΞ'υταίως ότι ή ΜατίΡ.δη και
ό σύζυγός χιγ; ηναγκάσθησαν νά
ύποθ·η«εύοΧ)νν την (ίϊραίαν βίλλαν
των καί νά θέσ»υν είς ένέχυρον
τα κοσμήματια καί όίλλα1 υπάρχον-
τά των, διά νά πληοώσουν τά χρέ-
η των. "Ολη ή περιοιχτία των έ-
χάθη είς τάς χαρτοπαι-κτιΐ/ώς τρα-
πέζας τοΰ Μόντε-Κάρλο.
Ή γυναϊκα ή ΟΛθία εμαΌΕ νά
χορεύη είς ήλικιίαν §ΐ·/α έτών. καί
έχόρευε καθ' όλην την ζωήν της,
άκάμη καί δταν κατέρρευσε μία
Η ΩΡΑΙΑ ΜΠΑΛΛΕΡΙιΝΑ Η ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΕΓΟΗτ^
ΤΣΑΡΟΝ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΝ, ΧΑΝΕΙ ΕΙΣ ΤΥΧΗ
ΟΠΟΙΑ ΕΙΧΕΝ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ,
πα-νίσχυρος Αντοκρατορία, εχει ε¬
πί τέλους ελ·θει είς τό τελος τοΰ
χορόν της.
Κατά τάς διαδικασίας διά τα
χρέη τοί5 ζεύγους, ίΰηλώ&η ότι
ήΜιατίλδη εΐχε πράγματι νΰμφ;ιιι-
Οτ) τόν Τ'σάρον, τοϋ όπυίου αί
στεναί σχέσεις μαζύ της ήσαν γνω
οταί καιθ όλην την Ευρώπην.
Ό Νι,κόλαος Ι ί5γνά·ιρισε τή.ν
Ματίλδην, οταν ήτο άκάμη ό Τσά-
ρββιτς καί νεώτατος. Ό οιάΐδοχος
τοΰ Ρώσσικου θρόνου ύπηρετών
ώς άξιια,μΐατικός τής Φροχιράς, ευ¬
ρίσκετο είς Βα'οσο&ίαν, δτιαν ε¬
γνώρισε την Ματίλδην Ξεσίνσκα,
μίαν ·θ·εΓε-αΐικήν» συλφίδα δεκαέξ
Ιτϊύν.
. Άνη,κεν είς τό μααλλέτον τή;
Αύτσκρατορικής δπιερας εις Βαιρ-
σοβίαν.
Ό Διάδσχος ί'ύρίσκετο είς τό
■θ«ορεΐόν τού, όταν την προσο¬
χήν τού εΐλκυσεν ή θελκτική νέα
ή όπΌάα τόν κατεγοήτευσ'εν. Είνε
δύσ;κ.ολον νά έξηγήστ] τις τά θελ-
γητρα τής χορευτρίας αυτής. Αέν
είνε αύστηριώς ώραία, άλ?.ά την
εποχήν νια&' ήν Ινατέν.τησε τόν
Τσάρεβιτς, εΐχε θαυμάσιον κτώμα
καί ό χορός της ήτο ύπϊροχος.
"Ο2οι έφάντ,ισαν πρόίτυμοι νά
βοηθήσουν τόν Τσάρεβιτς είς την
πιε'ρ'ίπτωσίΐν εκείνην. "Οταν έπε-
ρ^0^- Γο"ίλα,π60·, σΰζυγος τοϋ ύπουργοΰ των Ναντικών καί ή
. Μακ Δόναλδ, εις μίαν αριστοκρατικήν εορτήν τή; θύασιγκτώνος.
Μαθηταί καί μαθήτριαι της ύπ1 άρΐθμον 14 Δημσπχής Σχολής, είς την ετησίαν άνοιξιάτιχήν των πανήγυριν στέκον
τες την «Βασιλισσαν τής Πανηγύρεως». ««νιιγυμιν, στεφον-
στρΐ;·ψεν είς Πετροΰπολιν, ή Μα-
τΛ&η ύπήγε μαίζΰ του κα £γ·/Μΐε_
στα'θη εις μίαν ωραίαν βίλλαν, είς
ενα αριστοκιρατι.κον προάστειον
της πρωτευούσης.
'Από τότε ήρχισε μιά ζωή λαμ-
πρατητος, πολυτελείας «αί διασκε-
οασεων διά την μικράν χορΐεύτρι-
αν, ή άποία δέν έτελείωοΐΓ παιοά
μοα-ον όταν έσίπιατάλη,σε τά λείψα¬
να τής πειριουσίας της υΐς τό Μόν
τε Κάρλο.
"Ολίγον μετά την ?νω<τίν της με τον Τσαρεθιτς, ή θέσις της 1- κινύυνευσεν, άίλλά κατώρθωσε νά εξεΛ.·Οη τη-ς δυσκολίιας. * Ό τότε Γσαρος· Άιλέξανδρος Γ'. κατηγα- νακτηοΐεν, δτιαν ανεκάλυψε την με γαλην επιρροήν την όποιαν έξή- ψει ή χορεύτρια επί τοΰ υίοΰ τού. ι Ητο κόίποτε μάλιστα 6· ατε- θειμενος να την στείλη είς Σιβη- Ι*αν και αντψ, κ«ί όλόκληοον την οικογεΛί£,ιαν της, 6ιά νά σώση την αξιοπρέπειαν τής Αΰτοκρατοοι- κης οι.'κογενΐΐας. , 'ΑΛλ' ί( Ματίλδη εξήλθε νι- κητρια άπο την επικίνδυνον αυ¬ τήν κρίσιν, καί τό περίεργον είνε Ή Σινιορίτα Λούξ ΓΛτοιΐμαν Γκ ότι ώφειλε την «τωτηοίαν τη;) την σύζυγον τοΰ Τσάρον, ι Τουρίνον Μαρίαν, 'ίΐ μικρά ρίύταΓα κατώΓθΐθωσε νά γοητ ■χαί την Τουρίνον, ή ότοία σθη ότι πληνσίον ^ τή;^ Ματί/ί| ό υίός της εζη- μίαν ησΐ'χ ΰγιά οιϋκονενΐειαΐκην ζωήν, ( άπό την ασωτον ζωήν των π£ρ σοτέρων ΜίγάΤλων Λονκών ^ : Π ριγκήπων. Ά ργότερον^ ή ; ρα Τσαρίναι, είνε γνωστόν ότι' οτΐνιεψιλιώθη ποτέ με τήν_νίψ της, την Τσαιρίναν Ά/ίϊάνδ άλλά ήτο πάντοτε φ την μικράν χορεύτριαν. Ό Νικιαλιαος ύπεφερρν ά.το ι ρικήν άδυτΑΙμίαν, ή όποία ε* νο9ώγεϊτο άκά την εποχήν ήν, είς ηλικίαν 12 έτών. εΕ άΐκοωτηισιιασμένον σώμα τοΐ ^ ποϋ του|" Τσάρου Αλεξάνδρου Ι τό άποϊον έ'πίεσΐε θΰμα των^ Μηο| ών. Ή Το-αρίνα Μαο>ι«/3νι
νιστών. Ή Το"αρίνα -—. , ,
κάλυψιν ότι μόνον ή Χ0^-!
εΐγε την δύναμιν νά ν.ατΌ.-ΐοατ'
τόν υϊόν της. Καί ήτο πο/Λ Τ
οικον διά μίαν μητέρι-ΐ να δ;^
οιονδήποτε μέσον δια την «οΓ
ρίαν τοΰ υίοΰ της. } ,
Ό Τσαϋρος έν τούτοι; ε^Ι'
νεν ότι ό υιός τού ε1π!ρ£-τ« να ·
μη τόν περίφημον τώρα γυρον ι
τοΰ κόσμον, ίνα γνωρίζη χ ν
έπερίμενεν δταν θά· εγίνετο ι»
ρος. Κατά την πΐροδείαν ΐου
ΤσόΙ^βιτςί εβέχττη ενα κτ"
ξίφους άηύ ενα Ίάπωνα
τικόν, τό οποίον έχειροτερευοχ
έγκεφαλικήν τού κατάστασιν. ^
τά την επιστροφήν τού άφω^
άκόμη περισσότερον είζ ^Ην ;
τίλδην. Δέν «ά ύπήρχε τβγο«,
οποίον δέν ·9-ά τής έδιδε, 9^
Ματίλδη εφέρετο μέ Λθλλην
πτότητα ένόσφ έκεΐνος Φ°
Ή Ματίλδη έγινε μητέθ* '
νίών καί οί δύο των ο^^
βον τίτλους ιεύγενείας, % ε<5ί , σαν είς την στρατιωτικην ΰ%^ καί ήσαν διακεκριμένα μελη ^ ριστοκρατίας τής Πέτρου"* πρό τοΰ πολέμου. , Στενοί φίλοι τοΰ ΝικολοχΜ1 γουν δτι ικέτευσεν ούτος %0,'ν τέρα τού νά ονομάστι τ^ν νεω^ ^ αδελφόν τού Διάδοχον %α, να τρέψη εις αυτόν νά αΛοσυ&οΐ) νά ζήστι εύτυχής ώς σύζνγθϊ ' Ματίλδίίς. Ό Τσάρος δμω^ *° άμετάπειστος καί εττέμεινίν ό υίός τού ύπανδρευθτί μι°ν
«ΕΘΝΙΚ02 ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928
Ε
ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ
• ι ιηπνννννν* ·τ· ηΐίτ.ητπιπτηΊ
'Απλότης χαοακτηρίζει τό
•{όρεμα αύτό, τό καταλληλο
γιά σπόρτ, για χον δρόμο, η
γιά ταξείδι. Γίνεται άπο 6α-
θύ μπλέ μεταξωτό μουαρέ,
μ« μπλαστρόν άπό λευκό με-
ταξωτό πικέ. Ό μακρϋς γι-
ακάς ποϋ τελειώνει είς την
μέσην μέ Ινα κουμβί, προβ-
θέτει νψος είς την σιλου-
έτταν.
Ώοαίο καί ποακτιχό είναι τί
κοστοΰμι αύτό, άπό κρέπ ντί
σιν, ποϋ κουμόώνει είς το
πλάγι. Τό πανταλόνη είναι
άρκετά φαρδύ, ώστε νά κά¬
μνη περιττο τό μεσοφόρι.
Τό λευκό, μόνο τού, ή είς συνδυασιιούς, κατακτ^
διαρκώς Ιδαφος, έφ' οοολτ πλησιάζαμεν πρός τό κα'
λοκαίρι. Λευκό κα'ι (ΐανρο καί λευκό καί 6αθύ μπλέ,
είναι οί δύο συνηθεστεροι συνδυασμοί. Συνειθίξονται
έπίσης κόκκινα για τα σπόρτ, άνοικτά ποάσινα γιά το
βρά&υ, καί πολλά γκρί, σννδνασμένα συνήθως αέ
μπράουν, μπλέ, κίτρινο, κόκκινο καί πράσιο. Τό ΓΙα-
ρίοι σννειθίζει πολύ τα κίτρινα καί φυσικά μέ τα
μΛεξ· ΟΙ χρωματισμοΐ μώς άρχίζουν έπίσης να συν-
ειθίζωνται, άλλά μέσα σέ δλα διακρίνει κανείς τα
λευκά.
Βαθΰ μπλέ καί λευκόν είναι ε/νας Ιδιαιτέρως ώοαϊ-
ος σννδυασμός Ιδίως διά τάς νέας, καί έδώ άριστε-
ρή φαίνεται Ινα λ«υκό φόρεμα σπόρτ άπό κρέπ ντέ
σιν, τι Γαλλική φανκέλλα, μέ δαθειά μπλέ ζακέτα καί
τό άπαραίτητο μανδήλι, λευκό καί μπλέ Τό μονά-
γοαμμα, ή μικοο μοτιφ, σννειθίξεται πάλιν φυοτκά,
καί είναι κεντημένο ή άπλιχέ. Ή τουαλέττα αύτη
συμπληρώνεται μέ λενκά. δερμάτινα σχαρπννια.
Ή χωριστή δλοΰζα, ή όποία ήρχιοε τό στάδιον
της μάλλον αϋστηρά εφέτος, μας παρουσιάζει κάθε
τόσο έκπλήξεις. "Ενα άπό τα τελευταία μοδέλα είναι
μία άληθινα Ρωσσική 6λσΰζα, όπως φαίνεται έδώ είς
τό κέντρον. Αυτή έδώ γίνεται άπό κατακόκκινο κοεπ
ντέ σιν καί ή μόνη γαρνιτοΰρά της είναι τα κουμβάκια
των ώμων. Γιά την υψηλήν καί λεπτήν νέαν είναι
ώραιοτάτη. , ι
Τό άπογευματινο φόρεμα της εικόνος ποοτιμςι τον
σ>νδυασΗΟν μαΰρου καί λευκοϋ—(ΐαϋρον μεταξωτον
καί λευκό τξωρτζέτ, μέ όριζοντίας χρυσάς γραμμάς.
Ε
ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ
• ι ιηπνννννν* ·τ· ηΐίτ.ητπιπτηΊ
'Απλότης χαοακτηρίζει τό
•{όρεμα αύτό, τό καταλληλο
γιά σπόρτ, για χον δρόμο, η
γιά ταξείδι. Γίνεται άπο 6α-
θύ μπλέ μεταξωτό μουαρέ,
μ« μπλαστρόν άπό λευκό με-
ταξωτό πικέ. Ό μακρϋς γι-
ακάς ποϋ τελειώνει είς την
μέσην μέ Ινα κουμβί, προβ-
θέτει νψος είς την σιλου-
έτταν.
Ώοαίο καί ποακτιχό είναι τί
κοστοΰμι αύτό, άπό κρέπ ντί
σιν, ποϋ κουμόώνει είς το
πλάγι. Τό πανταλόνη είναι
άρκετά φαρδύ, ώστε νά κά¬
μνη περιττο τό μεσοφόρι.
Τό λευκό, μόνο τού, ή είς συνδυασιιούς, κατακτ^
διαρκώς Ιδαφος, έφ' οοολτ πλησιάζαμεν πρός τό κα'
λοκαίρι. Λευκό κα'ι (ΐανρο καί λευκό καί 6αθύ μπλέ,
είναι οί δύο συνηθεστεροι συνδυασμοί. Συνειθίξονται
έπίσης κόκκινα για τα σπόρτ, άνοικτά ποάσινα γιά το
βρά&υ, καί πολλά γκρί, σννδνασμένα συνήθως αέ
μπράουν, μπλέ, κίτρινο, κόκκινο καί πράσιο. Τό ΓΙα-
ρίοι σννειθίζει πολύ τα κίτρινα καί φυσικά μέ τα
μΛεξ· ΟΙ χρωματισμοΐ μώς άρχίζουν έπίσης να συν-
ειθίζωνται, άλλά μέσα σέ δλα διακρίνει κανείς τα
λευκά.
Βαθΰ μπλέ καί λευκόν είναι ε/νας Ιδιαιτέρως ώοαϊ-
ος σννδυασμός Ιδίως διά τάς νέας, καί έδώ άριστε-
ρή φαίνεται Ινα λ«υκό φόρεμα σπόρτ άπό κρέπ ντέ
σιν, τι Γαλλική φανκέλλα, μέ δαθειά μπλέ ζακέτα καί
τό άπαραίτητο μανδήλι, λευκό καί μπλέ Τό μονά-
γοαμμα, ή μικοο μοτιφ, σννειθίξεται πάλιν φυοτκά,
καί είναι κεντημένο ή άπλιχέ. Ή τουαλέττα αύτη
συμπληρώνεται μέ λενκά. δερμάτινα σχαρπννια.
Ή χωριστή δλοΰζα, ή όποία ήρχιοε τό στάδιον
της μάλλον αϋστηρά εφέτος, μας παρουσιάζει κάθε
τόσο έκπλήξεις. "Ενα άπό τα τελευταία μοδέλα είναι
μία άληθινα Ρωσσική 6λσΰζα, όπως φαίνεται έδώ είς
τό κέντρον. Αυτή έδώ γίνεται άπό κατακόκκινο κοεπ
ντέ σιν καί ή μόνη γαρνιτοΰρά της είναι τα κουμβάκια
των ώμων. Γιά την υψηλήν καί λεπτήν νέαν είναι
ώραιοτάτη. , ι
Τό άπογευματινο φόρεμα της εικόνος ποοτιμςι τον
σ>νδυασΗΟν μαΰρου καί λευκοϋ—(ΐαϋρον μεταξωτον
καί λευκό τξωρτζέτ, μέ όριζοντίας χρυσάς γραμμάς.
Γι ίΐΕ Ι"1 ΑΙ. Γ>
ΝΕΥ ΥΟΗΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, ίθ ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928
7~νΤ Λ ΤΤ7-ν " Αη.Λ..Α. »
ΓΤΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΗΣ, ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΚΑΙ ΠΤΩΧΟΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ
ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΤ ΝΟΜΟΙ
Αί γνναϋκες άπεί&ηβησαίν ίσαι
πρός τούς άνδρας έν Νέα Ύόρκτ)
'ΕάΌ Ό
ς ρς έν Νέα Ύόρκτ).
ΕχρειάσΌη ενα Όρκωτόν Δικα¬
στήριον τοΰ "Ωλμπάνυ διά νά ά-
ποδίίίη τό ζήτημα· καί είναι πολύ
καλόν δι' δλσΐ'ς, ότι οί δώδεκα αί·
τοί ά'νδρε; έΐφρρίΐησαν όπως έψέρ
ί)ησαν.
Ή άπόφεισις αφεώρα την επίση¬
μον στο,ΰιο&ρομίαν μιας έπιφα-
νον; γυναικός.
Είχεν ί'Ικλεγτ} εί; μίαν άπό τάς
ανωτάιτιας ■θέσϊΐ; της Πολιτειακήν
Κυβερνήσεως.
Κατεχράσθη τής έμττιστοσύνης
πρός,τήν^κε&αιότητά της, καΐ α¬
πεδείχθη ότι ημάρτησεν. *
"Εγινεν άρικιετός θόρνβος, όπως
μή τιμωρηθή ή γι«ναίκα αύτη, διό¬
τι ήτο γνναΐκαι. ' - , .... .-,
^ ΈΙ^ΐίλώδίί ότι ήτο ?ν£χος'τών ί-
δίοον έγκλημάτων/ τα όποία δια-
πράττουν πολλοΐ αλλοι έπίση,ιιοι.
'Αλλ' εάν, πρό των πείση*ών
χαΐ ςρσνρρών άπο&είξείον. ή γυ-
ναΐκα αύτη ήθωοΰτο, θά έπτδοκι-
μάζοντο ίντα τοΰ δικαστήριον, επι¬
σήμως αί καναιχςτησεις της.
___οημάσιο; νπ«λλι;λο; θά ε¬
θεώρει, κατόπιν τούτου, ελεύθερον
τόν ίαυτόν τού, νά άροτάστ] δσα
ηδύνατο.
Παρά πολύ χαλαρότης έπικρα-
τεϊ είς κά/θε τμήμα τη·; Κυβερνή¬
σεως μας.
Με'ιλη ένό; Προεδρικον Συμ¬
βουλιον κατηγορήιθησαν ότι έχρη-
ματίΓοντο εί; 6άρος τοΰ κοινοΰ
Κνβερνήται καί νομοθέται ά νέ
κολύφθ'ησαν άναμιγννόμενοι εις
έγκλκιατικά; πράξει;, τα; πλέον
άποτρ.οίπΐαία;.
'Αρχηγοί πόλίΐίον <π·ντ/.ήφθ·ησαν κλέπτοντες τα χρήματα τοθ κοι νοΰ. Μερικοί έξ αυτών δι&ρυγαν την τιμωρίαν. Μερικοί, δι' επιτηδείων διικη- γόρων, διέφυγον άκόμη καί την δίκην. 'Εχρεκίσθη μία άποφασιστική ενεργεια όπως ή τοΰ Όρκωτοΰ Λι- ν/τίΛτ-^ιίο^, Τοΰ "Ωλμπάνυ, διά νά ., τό κοινόν ότι τα συμφερον- τά τού οέν είχον π:αραΙδουν, τελεί¬ ως εί; τάς άκαΐθάρτονς χείρα; ά- πΐστων άξιωματούχων. Ή ετχ>μηγορία αίίτη ,τρέπρι νά
ένθαρρύντ) κά-θε τάιιον δημόσιον
κατήγορον νά έκκαθαρίση τάς
βρίομεράς; ύποθϊισιεις, αί ό;τοίαι
τοΰ άναφέροντιαι.
Ή ύ
φρ.
Ή δύναμις τϊγ; κοινης γνώμης
εύρίσκ?ται ατισ'δε'ν τον.
Τ« δικαστήρια δύνανται καί
θά έφαρμόσοΐ'ν τοΰς; νόμον;, διά
νά προστατεύσουν τό κοινόν.
Ή ι%ό8εσις τοΰ "Ωλμπάνυ άπε-
δειξΐν ότι κοινωνΐκή ·θ·ε·σις: καί πο-
λιτικά μέσα δέν ρπηρ€Οζοι·ν την
ά.τόιοτ«σι.ν ενός έντίμου δικίαιστοΰ
καί Ιντίμων ένόρκων.
Άπό πολλοΰ επι/.ρατεΓ ή γνωιιη
ότι οί π/.ούσιοι διαφευγουν ςτάντο-
τε την τιμωρ'ίιαν όταν παραβοΰν
τόν νόμον, καί ότι οί πτωχοί τιιιω-
ροΰνται πάλτοτε.
Αύτό είναι έν μέρει άλΐ)ιθες άλλ'
οχι πάντοτε
'Επειδή ίϊτάρχοΐ'ν σχετικώς όλί-
Ι'θΐ Λλονσιοι, είναι φυσικόν, ολί¬
γοι πλοΰσιοι νά παραΐοαιίνουν τόν
νόμον, ϊδίιος τόν έγκληματικόν.
ΚάΙθί ςροά ά
γηματικόν.
ΚάΙθί ςροράν, κατά. την οποίαν
?νας ηΐ^ύσιος άνδρας ή ΐ
ονρθή εις τα δικαστήρια, ϊξεγεί
ρεται τό γενικόν ενδιαφέρον.
Εάν τοιΐαντα: πρόσωπα άθοχο
θοΰν, ή τιμωρηθοΰν έλαφρώς, ό
λος ό κόσμος τό μανθάνει.
'Αλλ' ύπάρχουν χιλιάδε; άση-
ιια>ν προσώπιων, τα όποΐα έπίσης
διαφιεύγουν την τιμωρίαν, και διά
τα όποία ο-ιιδεποτε δαιλεΐ ό Τύπος.
Σιτχνά δια.τίράττοΐΛ' ποίάά έγ-
κίλήιματα, (Τχεόόν άνενόχλητα.
Μία ταΐΐαΰτη ττεριΊπτίοσις εγινε
γνχικττή τελενταίως. "Ητο ή περί¬
πτωσις ενός άνθιρώπου, δίστις εί-
χε δικασθτ) έννεα φορά; δι' εγκλή-
ματα καί δμως παρέμενεν έλένθε-
ρο; καί είς τό τελ έ
μ αί δμως παρέμενεν έλένθε-
ρο; καί είς τό τελος έφονεύιτη ύ-
Λά τινος αστυνομικον.
ΚαΛί ^ύ
Μετά τό τέλο; τοΰ * »
νικοΰ πολέμου τοΰ 1870 ΛυΐΜΐκι,ν-
άσ&ησαν διά λογαργιασμόν τής
Γερμανική; Κυβερνήσεως 200.000
ξύλινα πόδια γιά τοϋς αναπήρους.
Δέν ϊ'χει εξακριβωθή ό άριθμός
των γυάλινων ματιών καί των
χεριών άπό φελλό ποΰ κατασκενά-
στηκαν γιά τόν ΐδιο σκοπό.
* * *
Ή Παλαιά Διαθήκη άποτελεΐ-
ται άπό 39 βιβλία, 929 κεφάλαια,
33,214 παραγράφον;, 592,439
λέξει; καά 2.728.100 γράμματα.
Ή δέ Καινή Διαθήκη άποτελεϊ-
ται άπό 27 βι'βλία, 260 κεφάλαια,
7050 παραγράφον;, 181.258 λέ-
ξεις καί 828.580 γράμματα.
* * *
Ή πρώτη εφημερίς στή Γαλ¬
λία εξεδόθη τό 1605. <ττη Βέλ- Ι ο κακόν εΙν«ι Ζτ, » « χ φΰγουν οί έχιόΝροί τή; κοι«ονίας. Ατυχώς έχομεν τόσην πληθώ· ραν^νόιιων, προττγουμενων, τεχνι- κοτητων, κ. λ. π., ά>στε ν.άθε "εϊ-
οοι»; παραθιασταί τοΰ νόμον νΛ·
ταριθωνουν συχνα νά μενουν Ι'ξω
τής φυλακής.
"Ο,τι χρευάζΓται δέν είναι ενας
ισχΐ'ρ.ότερος νόμος διά νά σιΤ'-οα-
τ?ϊ τούς πλονσίου; κακοιποιοϋς,
άλλ' ενας νάιιο;, όστις θά ίφαρμό-
ζεταη, είς κά·8ε περίπτωσιν, μέ την
δικαιοσύνην καί άμερολη|ΐ|ΐίαν. ήτις
απεδείχθη είς την νπόθεσιν ΝάιιΓ,
_ Έκτός εάν έφαιρμοσ'δγΐ ενα τοι-
οΰτον σύστημα, τα δικαστήρια ιιας
θά έπικρίνωνται πάντοτε. Καί ο-
ταν τα δΐΓ/.αστήρια δέν άποδίδοι'ν
δικαιοσύνην μέ άμεροληψίαν τό
δηαοκοατι,κόν μας σικπημα κινδι>-
νενει —^ καί ό κίνδννος αίιτός ρΤ-
ναι πολΰ μεγελίίτερο; 4τό τάς
Ιφλυαρίας των άέργων, οί όποίοι
ομιλοΰν περί άνατροπών κνθερνή-
οιεων. Διότι δέν πρέπει νά λησμο-
νηται. ότι:
Μία Κυβέρνησις ήτις είναι δι-
ι, δέν δύναται νά άνατραπί].
γιο το 1606, στή Γερμανία τό
^5, στψ Αγγλία τό 1622, ση'ιν
1690, στήν Αυστρία τό 1700,'στή
Ρωσσία τό 1703, στήν Ονγγαρί-
α τό 1721, στή Νορβηγία τό 1763,
στήν 'Ελλάδα τό 1818, στήν Τουρ-
κία τό 1825, καί στή Σεοβία τό
1841.
νΐα Τ^' Γ ^ ΚαλιΤό°-
Τα δάση τής Εύρώπης καλΰ-
πτουν 1.500.000.000 στρέμματα
αυτής, ήτοι τα 2)10 τή; εκτάσεως
τη;.
τη;.
* * *
Ή μηνιαία ϋνιγ!ΐμάττς στήν
ίνα άνέρχεται ενα έκατομμύριο
"Αμα μελανωθ^ κανενα σας
οοοουχο πάρτε ά
ασ-
ενα κ
Οί Άγγλοι, μόλον πον είνε
φοοεροι τεϊποται, πίνουν κατ' &-
τομο 1 καί 1)8 λίτρας καφέ 1
Γερμανοί 4 λίτρας, * * ^' α
-Π 2, οί κατοικοι των Τ
7, οί Γάλλοι
1)2.
τόσ») ·,
—
σαν άπό αντιά 9 τεραστίονς σάκ·
κους.
* * *
Ύπηρχε μέχρι τοΰ 1853 ενα
εθι-μο περίεργο στά; Ηνωμένος
Πολιτείας. Εί; ενα δωμάτιο τοΰ
Λενκοΰ Οίκον έφνλάσσοντο έντός
ΐΌΡ.ΐνων προθηκιών αί τρίχες της
ν.εφαλής 61ων των "*ηη-------'
/ο
των —
„ -Λ------ «««^ιουο ΟΤΙ ή
χει εςαφανισθή εντελώς
* * *
Οί Μογγόλοι για νά μετοοΰν
τονς σκοτωμενους στόν πόλεμο
εχθρους των, τούς Ι,κοβαν τ' αύ-
ΤΙη ™,.-_ Κατά τί|ν ε1σ6ολήν χα)ν
ι θΤΠί ττίδιιίδρ- τί.- Τ>__'
* * *
15.000 ? Ίνδοί πε-
.Λϋΐ. χρόνο άπό δαγκώ-
ματα φειδιών.
* * *
Ζϊί άκόμη στήν Βάδη εναι; γε-
ρος ποΰ επί πολλά χρόνια ώς μό-
νη τού δοννΐ'ίβ ά εΤχε ν' ανοίγη τα
παπούτσια τοΰ Αντοκράτορος τής
Αυστρία;. Δηλαδή πρΐν ό Αΰτο-
- φορέσει καινούργια πα-
πουτσια τα φοροΰσε έκεΐνο; εως
ότου άνοίξουν ικαίστρώσονν. Κα¬
τόπιν τα φοροΰσε ό'Αύτσκράτωρ,
ο οποίος ήταν στά παπούτσια πο-
Λ" μίζερος. Μέχρι μάλιστα τής
πτώσεως των Άι]>βούργων ό γε-
Ρ°ς έπαιρνε καί σύνταξη γιά τή
δουλειά τού αύτη.
* * *
Ό Πάπας Λέων ΙΓ' ήτανπολύ
καλος ποιητής. Κατά τής ώρες τηί
σΖ°λής τού εγραφε λατινικοϋς στι-
Χ°νς, των οποίων οί περισσότεροι
ήσαν θρησκευτικοί καί έξνμνοΰ-
»αν την δόξα τοΰ Δημιονργοΰ.
Καποτε δέ, κατά τάς εορτάς τον
Πασχα, Ιδώρησε σέ κάθε ·καρδι-
ναλιο κ' ?να ποίηιμα τό όποίο ι-
ξυμνοΰσε την δόξα κ' ενός άγιον·
'Εκλεκτά 6ι6λία έχει μόνον τδ
ολιοπωλεϊον τοθ «Έθνικοΰ Κήοτ»
ΝΕΥ ΥΟΗΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, ίθ ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928
7~νΤ Λ ΤΤ7-ν " Αη.Λ..Α. »
ΓΤΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΗΣ, ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΚΑΙ ΠΤΩΧΟΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ
ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΤ ΝΟΜΟΙ
Αί γνναϋκες άπεί&ηβησαίν ίσαι
πρός τούς άνδρας έν Νέα Ύόρκτ)
'ΕάΌ Ό
ς ρς έν Νέα Ύόρκτ).
ΕχρειάσΌη ενα Όρκωτόν Δικα¬
στήριον τοΰ "Ωλμπάνυ διά νά ά-
ποδίίίη τό ζήτημα· καί είναι πολύ
καλόν δι' δλσΐ'ς, ότι οί δώδεκα αί·
τοί ά'νδρε; έΐφρρίΐησαν όπως έψέρ
ί)ησαν.
Ή άπόφεισις αφεώρα την επίση¬
μον στο,ΰιο&ρομίαν μιας έπιφα-
νον; γυναικός.
Είχεν ί'Ικλεγτ} εί; μίαν άπό τάς
ανωτάιτιας ■θέσϊΐ; της Πολιτειακήν
Κυβερνήσεως.
Κατεχράσθη τής έμττιστοσύνης
πρός,τήν^κε&αιότητά της, καΐ α¬
πεδείχθη ότι ημάρτησεν. *
"Εγινεν άρικιετός θόρνβος, όπως
μή τιμωρηθή ή γι«ναίκα αύτη, διό¬
τι ήτο γνναΐκαι. ' - , .... .-,
^ ΈΙ^ΐίλώδίί ότι ήτο ?ν£χος'τών ί-
δίοον έγκλημάτων/ τα όποία δια-
πράττουν πολλοΐ αλλοι έπίση,ιιοι.
'Αλλ' εάν, πρό των πείση*ών
χαΐ ςρσνρρών άπο&είξείον. ή γυ-
ναΐκα αύτη ήθωοΰτο, θά έπτδοκι-
μάζοντο ίντα τοΰ δικαστήριον, επι¬
σήμως αί καναιχςτησεις της.
___οημάσιο; νπ«λλι;λο; θά ε¬
θεώρει, κατόπιν τούτου, ελεύθερον
τόν ίαυτόν τού, νά άροτάστ] δσα
ηδύνατο.
Παρά πολύ χαλαρότης έπικρα-
τεϊ είς κά/θε τμήμα τη·; Κυβερνή¬
σεως μας.
Με'ιλη ένό; Προεδρικον Συμ¬
βουλιον κατηγορήιθησαν ότι έχρη-
ματίΓοντο εί; 6άρος τοΰ κοινοΰ
Κνβερνήται καί νομοθέται ά νέ
κολύφθ'ησαν άναμιγννόμενοι εις
έγκλκιατικά; πράξει;, τα; πλέον
άποτρ.οίπΐαία;.
'Αρχηγοί πόλίΐίον <π·ντ/.ήφθ·ησαν κλέπτοντες τα χρήματα τοθ κοι νοΰ. Μερικοί έξ αυτών δι&ρυγαν την τιμωρίαν. Μερικοί, δι' επιτηδείων διικη- γόρων, διέφυγον άκόμη καί την δίκην. 'Εχρεκίσθη μία άποφασιστική ενεργεια όπως ή τοΰ Όρκωτοΰ Λι- ν/τίΛτ-^ιίο^, Τοΰ "Ωλμπάνυ, διά νά ., τό κοινόν ότι τα συμφερον- τά τού οέν είχον π:αραΙδουν, τελεί¬ ως εί; τάς άκαΐθάρτονς χείρα; ά- πΐστων άξιωματούχων. Ή ετχ>μηγορία αίίτη ,τρέπρι νά
ένθαρρύντ) κά-θε τάιιον δημόσιον
κατήγορον νά έκκαθαρίση τάς
βρίομεράς; ύποθϊισιεις, αί ό;τοίαι
τοΰ άναφέροντιαι.
Ή ύ
φρ.
Ή δύναμις τϊγ; κοινης γνώμης
εύρίσκ?ται ατισ'δε'ν τον.
Τ« δικαστήρια δύνανται καί
θά έφαρμόσοΐ'ν τοΰς; νόμον;, διά
νά προστατεύσουν τό κοινόν.
Ή ι%ό8εσις τοΰ "Ωλμπάνυ άπε-
δειξΐν ότι κοινωνΐκή ·θ·ε·σις: καί πο-
λιτικά μέσα δέν ρπηρ€Οζοι·ν την
ά.τόιοτ«σι.ν ενός έντίμου δικίαιστοΰ
καί Ιντίμων ένόρκων.
Άπό πολλοΰ επι/.ρατεΓ ή γνωιιη
ότι οί π/.ούσιοι διαφευγουν ςτάντο-
τε την τιμωρ'ίιαν όταν παραβοΰν
τόν νόμον, καί ότι οί πτωχοί τιιιω-
ροΰνται πάλτοτε.
Αύτό είναι έν μέρει άλΐ)ιθες άλλ'
οχι πάντοτε
'Επειδή ίϊτάρχοΐ'ν σχετικώς όλί-
Ι'θΐ Λλονσιοι, είναι φυσικόν, ολί¬
γοι πλοΰσιοι νά παραΐοαιίνουν τόν
νόμον, ϊδίιος τόν έγκληματικόν.
ΚάΙθί ςροά ά
γηματικόν.
ΚάΙθί ςροράν, κατά. την οποίαν
?νας ηΐ^ύσιος άνδρας ή ΐ
ονρθή εις τα δικαστήρια, ϊξεγεί
ρεται τό γενικόν ενδιαφέρον.
Εάν τοιΐαντα: πρόσωπα άθοχο
θοΰν, ή τιμωρηθοΰν έλαφρώς, ό
λος ό κόσμος τό μανθάνει.
'Αλλ' ύπάρχουν χιλιάδε; άση-
ιια>ν προσώπιων, τα όποΐα έπίσης
διαφιεύγουν την τιμωρίαν, και διά
τα όποία ο-ιιδεποτε δαιλεΐ ό Τύπος.
Σιτχνά δια.τίράττοΐΛ' ποίάά έγ-
κίλήιματα, (Τχεόόν άνενόχλητα.
Μία ταΐΐαΰτη ττεριΊπτίοσις εγινε
γνχικττή τελενταίως. "Ητο ή περί¬
πτωσις ενός άνθιρώπου, δίστις εί-
χε δικασθτ) έννεα φορά; δι' εγκλή-
ματα καί δμως παρέμενεν έλένθε-
ρο; καί είς τό τελ έ
μ αί δμως παρέμενεν έλένθε-
ρο; καί είς τό τελος έφονεύιτη ύ-
Λά τινος αστυνομικον.
ΚαΛί ^ύ
Μετά τό τέλο; τοΰ * »
νικοΰ πολέμου τοΰ 1870 ΛυΐΜΐκι,ν-
άσ&ησαν διά λογαργιασμόν τής
Γερμανική; Κυβερνήσεως 200.000
ξύλινα πόδια γιά τοϋς αναπήρους.
Δέν ϊ'χει εξακριβωθή ό άριθμός
των γυάλινων ματιών καί των
χεριών άπό φελλό ποΰ κατασκενά-
στηκαν γιά τόν ΐδιο σκοπό.
* * *
Ή Παλαιά Διαθήκη άποτελεΐ-
ται άπό 39 βιβλία, 929 κεφάλαια,
33,214 παραγράφον;, 592,439
λέξει; καά 2.728.100 γράμματα.
Ή δέ Καινή Διαθήκη άποτελεϊ-
ται άπό 27 βι'βλία, 260 κεφάλαια,
7050 παραγράφον;, 181.258 λέ-
ξεις καί 828.580 γράμματα.
* * *
Ή πρώτη εφημερίς στή Γαλ¬
λία εξεδόθη τό 1605. <ττη Βέλ- Ι ο κακόν εΙν«ι Ζτ, » « χ φΰγουν οί έχιόΝροί τή; κοι«ονίας. Ατυχώς έχομεν τόσην πληθώ· ραν^νόιιων, προττγουμενων, τεχνι- κοτητων, κ. λ. π., ά>στε ν.άθε "εϊ-
οοι»; παραθιασταί τοΰ νόμον νΛ·
ταριθωνουν συχνα νά μενουν Ι'ξω
τής φυλακής.
"Ο,τι χρευάζΓται δέν είναι ενας
ισχΐ'ρ.ότερος νόμος διά νά σιΤ'-οα-
τ?ϊ τούς πλονσίου; κακοιποιοϋς,
άλλ' ενας νάιιο;, όστις θά ίφαρμό-
ζεταη, είς κά·8ε περίπτωσιν, μέ την
δικαιοσύνην καί άμερολη|ΐ|ΐίαν. ήτις
απεδείχθη είς την νπόθεσιν ΝάιιΓ,
_ Έκτός εάν έφαιρμοσ'δγΐ ενα τοι-
οΰτον σύστημα, τα δικαστήρια ιιας
θά έπικρίνωνται πάντοτε. Καί ο-
ταν τα δΐΓ/.αστήρια δέν άποδίδοι'ν
δικαιοσύνην μέ άμεροληψίαν τό
δηαοκοατι,κόν μας σικπημα κινδι>-
νενει —^ καί ό κίνδννος αίιτός ρΤ-
ναι πολΰ μεγελίίτερο; 4τό τάς
Ιφλυαρίας των άέργων, οί όποίοι
ομιλοΰν περί άνατροπών κνθερνή-
οιεων. Διότι δέν πρέπει νά λησμο-
νηται. ότι:
Μία Κυβέρνησις ήτις είναι δι-
ι, δέν δύναται νά άνατραπί].
γιο το 1606, στή Γερμανία τό
^5, στψ Αγγλία τό 1622, ση'ιν
1690, στήν Αυστρία τό 1700,'στή
Ρωσσία τό 1703, στήν Ονγγαρί-
α τό 1721, στή Νορβηγία τό 1763,
στήν 'Ελλάδα τό 1818, στήν Τουρ-
κία τό 1825, καί στή Σεοβία τό
1841.
νΐα Τ^' Γ ^ ΚαλιΤό°-
Τα δάση τής Εύρώπης καλΰ-
πτουν 1.500.000.000 στρέμματα
αυτής, ήτοι τα 2)10 τή; εκτάσεως
τη;.
τη;.
* * *
Ή μηνιαία ϋνιγ!ΐμάττς στήν
ίνα άνέρχεται ενα έκατομμύριο
"Αμα μελανωθ^ κανενα σας
οοοουχο πάρτε ά
ασ-
ενα κ
Οί Άγγλοι, μόλον πον είνε
φοοεροι τεϊποται, πίνουν κατ' &-
τομο 1 καί 1)8 λίτρας καφέ 1
Γερμανοί 4 λίτρας, * * ^' α
-Π 2, οί κατοικοι των Τ
7, οί Γάλλοι
1)2.
τόσ») ·,
—
σαν άπό αντιά 9 τεραστίονς σάκ·
κους.
* * *
Ύπηρχε μέχρι τοΰ 1853 ενα
εθι-μο περίεργο στά; Ηνωμένος
Πολιτείας. Εί; ενα δωμάτιο τοΰ
Λενκοΰ Οίκον έφνλάσσοντο έντός
ΐΌΡ.ΐνων προθηκιών αί τρίχες της
ν.εφαλής 61ων των "*ηη-------'
/ο
των —
„ -Λ------ «««^ιουο ΟΤΙ ή
χει εςαφανισθή εντελώς
* * *
Οί Μογγόλοι για νά μετοοΰν
τονς σκοτωμενους στόν πόλεμο
εχθρους των, τούς Ι,κοβαν τ' αύ-
ΤΙη ™,.-_ Κατά τί|ν ε1σ6ολήν χα)ν
ι θΤΠί ττίδιιίδρ- τί.- Τ>__'
* * *
15.000 ? Ίνδοί πε-
.Λϋΐ. χρόνο άπό δαγκώ-
ματα φειδιών.
* * *
Ζϊί άκόμη στήν Βάδη εναι; γε-
ρος ποΰ επί πολλά χρόνια ώς μό-
νη τού δοννΐ'ίβ ά εΤχε ν' ανοίγη τα
παπούτσια τοΰ Αντοκράτορος τής
Αυστρία;. Δηλαδή πρΐν ό Αΰτο-
- φορέσει καινούργια πα-
πουτσια τα φοροΰσε έκεΐνο; εως
ότου άνοίξουν ικαίστρώσονν. Κα¬
τόπιν τα φοροΰσε ό'Αύτσκράτωρ,
ο οποίος ήταν στά παπούτσια πο-
Λ" μίζερος. Μέχρι μάλιστα τής
πτώσεως των Άι]>βούργων ό γε-
Ρ°ς έπαιρνε καί σύνταξη γιά τή
δουλειά τού αύτη.
* * *
Ό Πάπας Λέων ΙΓ' ήτανπολύ
καλος ποιητής. Κατά τής ώρες τηί
σΖ°λής τού εγραφε λατινικοϋς στι-
Χ°νς, των οποίων οί περισσότεροι
ήσαν θρησκευτικοί καί έξνμνοΰ-
»αν την δόξα τοΰ Δημιονργοΰ.
Καποτε δέ, κατά τάς εορτάς τον
Πασχα, Ιδώρησε σέ κάθε ·καρδι-
ναλιο κ' ?να ποίηιμα τό όποίο ι-
ξυμνοΰσε την δόξα κ' ενός άγιον·
'Εκλεκτά 6ι6λία έχει μόνον τδ
ολιοπωλεϊον τοθ «Έθνικοΰ Κήοτ»
ΤΤΤ-τ* ΑΤ.Ί-.
5Ε0ΤΙ0Ν ί
δΙ'ΝΠΑΥ, .ΤΙ'ΝΕ 10, 1928.— ΌΪ..
XIV.
Νο. 47Ρ3.
ΝΕΥ ΥΟΕΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, ι ο 1ΟΥΝΊΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άοιθιιος 4793.
ΚΑΙ ΖΗΤΗΙΥ1ΑΤΑ ΤΗΣ
Τό άεροπλάνον «Κολόμπια» τοΰ Τσάρλς Λεβίν ιιέ τό οποίον θά πετάξη ή Δνίς Μαίμπελ Μπο/ λ,
έτοιμαίόμενον διά ι ".ν ύπερωκεάνειον πτήσιν. ,
•τ» ,, « ινιαιμπεΛ. :νιποΑΑ, η «οασιλισσα των αθαιιαντων>, ή όποία έτοιμάίΐεται <>ι«ι ιιια^ ι-τεβωνεά-
β Μαιμπελ Μπόλλ, ή γνωστή ώς «βασίλισσα των όδαμάντων», ή όποία έτοιμάζεται διά μίαν νειον πτήσιν, μέ τούς δύο πιλότους της, "Ολιβερ Λέ Μπουτιλλιέ και "Αρθουρ "Άργκλ, καί ιιέ.
υπερωκεάνειον πτήσιν, άποφασισμενη νά προηγηβη τής Δδος "Ηαρχαρτ. τόν Τσά©λς Λεβίν, όστις τής δανείζει τό άερο,-τ) άνον τού «Κολόμαια» διά την πτήσιν.
Δύο άπόψεις τού γιγαντιαίου άεροπλοίου Κ^—100, τό όποιαν τελειοποιεϊται έν Αγγλία. Ή πρώτη πτησις τού &« γίνΐ) άνωβε,ν τοΰ Ατλαντικόν.
5Ε0ΤΙ0Ν ί
δΙ'ΝΠΑΥ, .ΤΙ'ΝΕ 10, 1928.— ΌΪ..
XIV.
Νο. 47Ρ3.
ΝΕΥ ΥΟΕΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, ι ο 1ΟΥΝΊΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άοιθιιος 4793.
ΚΑΙ ΖΗΤΗΙΥ1ΑΤΑ ΤΗΣ
Τό άεροπλάνον «Κολόμπια» τοΰ Τσάρλς Λεβίν ιιέ τό οποίον θά πετάξη ή Δνίς Μαίμπελ Μπο/ λ,
έτοιμαίόμενον διά ι ".ν ύπερωκεάνειον πτήσιν. ,
•τ» ,, « ινιαιμπεΛ. :νιποΑΑ, η «οασιλισσα των αθαιιαντων>, ή όποία έτοιμάίΐεται <>ι«ι ιιια^ ι-τεβωνεά-
β Μαιμπελ Μπόλλ, ή γνωστή ώς «βασίλισσα των όδαμάντων», ή όποία έτοιμάζεται διά μίαν νειον πτήσιν, μέ τούς δύο πιλότους της, "Ολιβερ Λέ Μπουτιλλιέ και "Αρθουρ "Άργκλ, καί ιιέ.
υπερωκεάνειον πτήσιν, άποφασισμενη νά προηγηβη τής Δδος "Ηαρχαρτ. τόν Τσά©λς Λεβίν, όστις τής δανείζει τό άερο,-τ) άνον τού «Κολόμαια» διά την πτήσιν.
Δύο άπόψεις τού γιγαντιαίου άεροπλοίου Κ^—100, τό όποιαν τελειοποιεϊται έν Αγγλία. Ή πρώτη πτησις τού &« γίνΐ) άνωβε,ν τοΰ Ατλαντικόν.
«ΕΘΧΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΛΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
ΤΙ ΊΤΙΟΝαΙ ΗΕηΊοΤ
1915
51ΙΝΡΑΥ, .ΠΙΝΕ 10, 1928.
«πά
ΕΝΟ5515 ΡυΒΙ_Ι5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΜ&
110 νΡ5( ίβΙΗ 5ΐΓβ«1
Νβτ» ΥθΓΚ.. Ν. Υ.
ΝΙΓ.ΗΟΪ_Α!> Ρ. ΤΑΤΑΝΙΣ, ΡΓββ.-Ττββ—
ίΟΙΙΝ ϋ. νΕΝΕΤΟΚ, νΐοβ-ΡΓΜ».
ΟΑΡΠΑΙ. $100.000.00
Τ«ιβρ1ιοηρ«: νναΙΚΙηβ 8210—ίϊΐΐ—-βεΐε
5υΒ50ΒΙΡΤ1θΝ ΒΑΤΕ5:
υπΗθά 513163
ΡΑΙίΥ
Οηε Υοπγ ...... ίιο.00
5)χ ΜοηΙΗΊ ..... 15.00
ΤΙΐΓθε Μοη11ΐ3 .... 18.09
βΙΙΝυΑΥ
Οηβ Υο»γ ....... Ι>·00
Μχ ΜοηΙΙΐΒ.....$3.50
Τΐιιεβ ΜοηΙΙΐδ ... «2.00
ΙΙΙ_υ5ΤΚΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ Υβ&Γ ....... «Ι.οη
ίϋχ ΜοηιΙΐ3...... $2.00
$12.00
$«.00
$1.00
$8 00
$1.00
$2.50
$5.00
$1.50
ΕΝΤΕΙΙΕΓ3 Αδ ϋΡΟΌΝθ 0Ι.Α55 ΜΑΤΤΕΚ ΑΡΚΙ:.
Ι 1915. ΑΤ ΤΗΕ ΡθδΤ ΟΓΓΚΕ. ΑΤ ΝΕ*
ΝΕ* ΥΟΒΚ ϋΝΟΕΒ ΤΗΕ ΑΟΤ ΟΤ
3. 1879___________.
ΡΕΤΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8
ΡουηάβΓ αηά 01ΐ8ΐΓΐη»η
Ργ ϋ. αβ1Η_β1ΐ05, ΕαίΙθΓ.
"ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ Κ»'
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΖΥΝΔΡθΜηΝι
ΑΗΕΡΙΚΗΙ Ι ΕΖΠΤΕΡΙΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ
Έτηοία ... $10.Τ Ο Ι Έτ.ισΙβ ... ·}*■··
•Εξάμηνος .. $5.00 Ι ΈξΛμηνβς .. ···<>»
ΤρΙμτρος ... $5.00 Ι Τρίμηνος ... ·«···
ΚΥΡΙΑΚΑΤΤΚΟΣ
Έτησΐα .... $7.00
Έϊάμιτνος . $9.50
ΤοΙμηνος . . . ίϊ.00
•ΕτηΟΙα
ΤθΙμηνος
$
»4.0β
$*·»·
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ
ΈτηοΙβ___$1.00 ύ ΈτηοΙα ...
•Εϊ*μηνος .. $2.
_________ «50β
Έξάμηνος .. $ϊ.8β
Άποστέλλρτΐ χά ίμβάοματά σας ίια τα-
χυδρομιχών ή τραπεζιτικών έπιταγ&ν είς
Αολλάρια «ληοωτία ΐΐς Νέαν 'ΥΛοκην ίια
ταγή "ΝαΙΙοηαΙ ΗεΓ»1<Ι". "Επιστολαί Μ οιέ/ουοαι χαοτονομϊσματα δέον νά α*οστέλ- λωνΐαι σνοτημέναι είς διαταγήν "Ν»11οη»Ι ΙΙΐΓαΙά", 140 νβ3ΐ 2ί11ι ΚΐΓββΙ. Νβ~ ΥογΚ, Ν. Υ., άλλως ίεν φέρομεν εύβυνην βν άπολροΑώπιν._________________________ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΛΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ Γ<>α—[α «Έβνιχοϋ Κήονχοα έν ΆΛήναις
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ τε.
"Επάνω άπό τα νεανι*α κεφάλια ό ΙΜΙατοούκας άνε-
μίζε: την σημαίαν τού.— Επήγε να βυγκινήση, αΧ-
λά συνεκινήθη.
ΑΘΗΝΑΙ, 21 Μαΐου. —■ Είς
την Σχολήν των Δοκίμων εγινε
προχθές μία έορτή. Ό Διοικητής
της πλοίαρχος κ. Λούντρας εΐχε
καλέσει τόν Ματσούκαν νά γνωρί-
ση τούς δοκίμους. Ό ποιητής^ α¬
πεδέχθη την πρόσκλησιν καί ολί¬
γον πρό μεσημβρίας τό αυτοκίνη¬
τον τού Διοικητοΰ άπεβθοαζεν είς
"ιό προαύλιον τής σχολής τόν Μα-
τσούκαν με την ίδιόρρνθμον έκ
χακί στολήν τού καί τό άναπόσπα-
στον είς τα; περιστάσεις αύτάς
ταγάρι τού.
Ή άφιξις τοΰ ποιητοΰ είς την
Σχολήν των Δοκίμων σννέπεσε νά
γίνη καθ" ήν στιγμήν παρήλαυνον
μϊ την μουσικήν επί κεφαλής ύ-
κερπεντακόσιοι νο,ϋται μηχανικαί
κατενθυνόμενοι είς τό παρά την
Σχολήν ειδικόν γήπεδον πρός εκ¬
τέλεσιν γυμνασίων.
— θέλω νά τοίς μιλήσω! εΐπε
ό Ματσούκας, παρακολουθών μέ
στοργικσν βλέμμα την ωραίον πα-
ρέλασιν των ναιπομηχανικών.
Ό κ. Λούντοιας διεβίβασε την
παράκλησιν τοΰ ποιητοΰ είς τούς
συνάδελφον; τού πλο»άρχου; καί
κυβερνήτας τής «Λήμνου» καί τοΰ
«Κιλκίς» κ. κ. Νικοτσάραν καί
Τζώρτζην, οί όποϊοι ευχαρίστως
την απεδέχθησαν.
Καί μετ' ολίγον ό Ματσούκας
ΠΕΖΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Δ Α Κ Ρ Υ
Ρόδα δλαστάνουν ά*' τα μει-
διάμιοπα των ΧερουβεΙμ- κι' άπό
τό δάκρυ τό ανθρώπινον γεννών¬
ται μαργαρΐται. ...
Διανγέστατον τό δάκρυ άναβλύ-
ί,'Γΐ καί άδιόρατον έκπνέει. Άπο
τό σκιόφως τής όδύνΐ}ς τό προΰ-
κάλεσε ν.αποιος 6ίαιος παλμός. Θά
μρταλλάξη σχήμα κου μορφήν διά
νά φθάσ»! πέραν εςί τοός παρα-
στάτας τοϋ μεγάλον θρόνον, δια
τόν οποίον ή τννχή μας τό προώ-
ρισεν.
Φεύγει καί σιγοκλέπτει άπό τό
κουρασμενον στήθός μας καποιον
μεγάλου κύματος, όρμητικοΰ, τδν
άπειλητΐκ3.ν αφρόν. Ό "Ηλιος,
ζηλότιυτος, θά τό θωπεύση μέ την
δολοφόνΌν περιπά&αάν τον, καί
σύτό — μιοιργαριτάρι τής ■ψνχής,
τοΰ πόνου ροδοστάλαγμα, της χα-
ράς τό άκτινοόΛΙον αστρον — ά-
ναλύεται υπό τάς περιπτνξεις τον,
ά<ροΰ προηγουμένως περιτνλιχΰι] είς τόν Λολύχρωμον καί διαφανη τής "Ιριδος πέπί,ον. Τοΰ Φοί<3ου αί ξανθόμοάί,οι θν- γοπέρε; — αί άκτΐνες — ε&ρεξαν τα φλογισμένα χϊίλη τϊον άπ>λή-
στως είς την δρόσον του' καί κά-
θε μία των τώρα κράτει κι' εν μό-
ριόν τού. Τό κομίζει μέ εύλάβει-
αν θρησκεντικήν -— τοΰ πόνου
Χοηφόρος εύσεβής καί της χαράς
τραγουδιστής περιπαθής —-"έκεΐ,
είς την μεγάλην δακρνδσχον κόγ¬
χην των θεών, έκ τον πυθμένος
τής οποίας θ' άναζητηθί} 6ρ»ιδϋ-
τ?ρον εν μόνον, τό είλικρινεστε-
ρον.
Κάτω, τό κϋμα τής άκρογΐ€Λι-
άς καί τοΰ απέραντον σαφειρίνου
κάμπου τό άγέρι τοΰ τονίζουν ε¬
πικήδειον ώδήν ένφ επάνω, είς
τας κυανάς τής αθανασίας πύλας
τό προσμενει ενας τεθλιμμένος
άγγελος νά τό ύποδεχθη: ή Μοΐ-
ρ«·
Άπό τό βα'ρύτιμον διάδημά της
λείπει φωτοστέφανο; ώχρος. Θα
τόν υφάνη ή άπογοήτευσις καί ό
άπελπισμός καί θά τόν άποτελειώ-
σουν αί θυσίαι τής χαράς, τής
εντνχίας μας. Τό δάκρυ τάς άνα-
ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ
ΤΕΛΕΤΗ ΕΙί
ΝΕΑ ΜΟΝΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟΛΟΥ
Τό καταδρθιμικόν «νΑρης»
νικα ΰ
εές τα Έλλ»
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 10 Ίοπνίου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθ^
ρυκος»).— Τό είς τα Γαλλικά ναυπηγεϊα της ΛυώνοΓ
πηγηθέν νέον Ελληνικόν καταδρομικον «νΑρης» συ-
ρωσεν ήδη τόν έξοπλισμόν τού καί άτοπλέει κατ' αύτά,
τα Έλληνικά ΐδατα. Τό νέον τουτο σκάφος θά χρησιμευοΗ
ώς έκπαιδευτικόν των πληρωμάτων τοϋ στόλου και θά συμ¬
μετάσχη των προσεχών γυμνασίων τής καταρτισθείσης ποί-
ρας. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΆΣ
ΤΙ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΐΊβ" ΤΗΣ ΤΤΑΜΟΥΡΠΛΣ
Χό Συμβούλιον της ϋοινωνίας άπέφυγε ν* άνχ-
θ
Ό Χάρρυ Κ. Θώ, ό Άμερικανός
έκατομμ.υριτ>ϋχος, τον όχ&ίον ή Αγ¬
γλία απέκλεισε τοϋ έδάφοος της.
»ρώην "ΐϋΐψος αρχιστράτηγόν κ.
Λεων. Π αρασκευοπονλοΐ' περί τής
επισήμου επισκέψεως τον κατά τό
1919 νϊς τί]ν Κα>νσταντινοι·πολιν,
τή; γενομένη; είς αυτόν άποθεθί-
σν.αρφαλίομένο; επάνω είς ενα! τική; ύποδοχής, κλπ., σελίδας αί
μονδρότοιχον έξεδίπλωνε την κν- οποίαι 9ά επρεπε, ώ; είπε ν' άπο-
ανόλευκον καί ένεθσυσίαζε μέχρι ι τελέσοτ'ν τό μοναδικόν άναγνωστι-
δακρνων τα ναυτάκια" τα όπεία'κόν βιβλίον των 'Ελληνοπαίδων.
Σηκώνρται άπό την θέσιν τού
κατόπιν ό Ματσοίν.ας καί άφοΰ ά-
νεμνήσθη των ένδόξων νεκρών
άσυγκράτητα έξέσπασαν εί; απέ¬
ραντον; ζητωκραυγάς:
— Ζήτω ή Πατρίς !
Ή ομιλία αύτη τοΰ Ματσούκα,
ήτο., έκτό; προγράμματο;. Δέν
εΐχε καμμίαν σχέσιν μέ την επί¬
σκεψίν τού εις την Σχολήν των
Δοκίμων. Ήσυχάζει ομως ποτέ ό
Ματσούκας;
Καί όταν κατάκοπος ό ποιητής,
— πόσον παθαίνεται ό ά'νθρωπο;
αύτό; όταν ομιλή στό πλήθος ! —
άνεπαύετο είς τό γραφείον τοΰ
Διοικητοΰ τής Σχολής, οί δόκιμοι
συνεκεντροΰντο μέ την απλήν στο¬
λήν τοΰ ναυτον ·είς την μεγάλην
αίθουσαν.
Δέν εχρειάσθησαν περισσότερα
υπό δέκα λεπτά διά νά σννέλθτ)
ό Ματσούκας καί νεανικώτερος νε-
ανίου να εισβά/.η — αύτη είναι ή
>:υρ'ολεξία ■— εις; την μεγάλην
αίθουσαν τής Σχολής δπον έκτός
των δοκίμων τόν ανέμενον καί οί
άξιωματικοί. τής Σχολής.
Τόν έπαρουσίασο μέ ολίγα ά-
πλά καί ώραΐα λόγια ό Διοικητής
κ. Λούντρας.
— Σά; ίΒαρονσιάζω, είπε, τόν
εθνικόν μας βάρδον Σπϋρον Μα-
τσούκαν. Δέν ύπάρχει κανείς ό¬
στις νά τόν άγνοτ) τόσον άπύ τα
λόγιίι τον, όσον καί άπό τάς πρά-
ξεις τού !
Καί πρίν δώση τόν λόγον είς
τόν ποιητήν , ό Διοικητής τής Σχο-
λης ανέγνωσεν εί; τού; δοκίμου;
τού την περίφι^μον έκθεσιν τοΰ
πληρώνει....
Είνε μόλις ?να συν€φάκι τοΰ
μεγάλου τής ζωης μας ούρανοΐ,
διαφανές κιο* ώραιότατον καί ό-
μως περικλείει όνειρον ολόκληρον,
τόν στνλοόάτην καί τόν άνδριάντα
τοΰ φιλτέρον αας Ίδανικοϋ τελεί¬
ως.... έθρυμματισμένον. !
Τό παρακολονθώ άθόρνδα άνα-
λυόμενον καί πικρομειδιώ.
Τί θ' άπογίνη, σκέπτομαι.. Καί
τό 6ω6όν αύτό ξε|ηόχισμά τού μοΰ
νπτνυιμ:·ζει «ί'λον θάνατον λευκόν
μζ
τής μαργαρίτας. Την άποφνλλίζο-
μεν άστόργω; ώς την χρησμοδό-
τειραν των αίσθημάτων των ά-
γαπημένων φίλων μας. Τίς οίδεν
αν καί ό Πλάστης δέν άποφυλλι-
ζη ούτω την καρδίαν μας άπο-
σπών, άντί πετώλων άπαλών, τα
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 10 Ίοννίου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έ*ν. Κή-
ρυκος»).— Έξ έγκύρου πηγής της Γενεύΐ]ς βεβαιούται ότι
τό Συμβούλιον της Κοινωνίας των Εθνών απεφάσισε νά μή
προβή είς άλλην τινά ανάμιξιν επί τοϋ ζητήματος των άξι-
ώσεων των Άλβανών τής Τσαμουργιάς, άλλά νά έκφράστ)
μόνον την ευχήν, όπως ή διαφορά αυτή διακανονισθή φιλι-
κώς μεταξύ των δυο ΚυβερΛ'ήστων.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
τού ναυτικόν, α ιεικονες των οποί¬
ων είνε άνηοτημεναι είς την με¬
γάλην αϊθονσαν, πί.έκει είτα ά-
ληθινόν {«ινον είς την Ελληνικήν'
νεότητα καί αρετήν.
Ό Ματσούκας δέν άργει νά
■/.αταληφ-θτ| απ& τόν οίστρον τον ι
ί έ λί λά λόλ ή
ΕΝΪΒΣΜΙίΣ ΛΙ1ΗΣ
'Είάν δέν ύπήρχΐ τό μπολσεβι¬
κικόν πολίτενμα εί; την Ρωσσίαν,
όλοι οί κάτοικοι τοϋ μικρόν χω¬
ρίου Λάμπσεγκι παρά τό Όνοΰκ
θά εγίνοντο π>.ούσιοι. "Εξωθεν
τοΰ χοαρίου αντον υπάρχει μία λι¬
μ νη μ^ ϋΏωρ ύφάίαινρον. Λύο
χωρικοί ά7.ΐ£ΐθΛτ:ες μήδια. τα ό-
π|οία εί; την λίμνην εκείνην είνε
άσΐΛ'ήθων διαστάσεων, εϊδον μέ
νϋενόλτρ τχολ' "έκπληξιν ότι όλα
σχεδόν περΐΐί*χον μαργαρνΛΐς ού-
δ<>?αι>; διαφέροντας των μαργα-
ριτών των όστρακων τής Πολν-
νησία; καί των αλί,ίιτν μ&ρων. Οϊ
χωρ".ΐχ.οί ανέφελον τό πράγμα είς
τάς σοιδιετικιάς αρχάς, αί οποίαι
άνέδΈοαν την εξέτασιν των μαρ-
■^ιαριτΟΛ' είς επιτροπήν ρπιστημό-
·ων καί έμπόκθων μαργαριτών.
'Όταν οντοι άπε(ράνί}η<ταν ότι ε¬ πρόκειτο πράγματι πδρί μαργα¬ ριτών φυσικών, αί σο'5ΐΐ:τικαα αρ¬ χαί απεφάσισαν νά παρ«χα>ρή-
σουν την έκμ.ΐτΟ!λλευσιν τή; μ«ρ-
γαρΐΓ.ί-χρόιρ':Ι^ λίμνης εις ξένους
κεφα/.αιονχοΐ'ς προ; ('^φίλο; τοΰ
Κράτους. Οί γ/ορικοϊ έοέχττη,σαν
έν τούτοις τα σι^/χαρητήοκι τής
Κυβερνήσεως των Σ€»διέτ διά τίιν
άνακάλυ·>{·ίν τοον.
ΙΡ8ΛΥΙ0Η, ΑΙΑ88.— Ό «Έ-
Ονικός Κηρυξ» πωλεΐται υπό τοΰ
αντιπρόσωπον μα; Ν. Χιονοποΰ-
λου, 24 Μ&Ηίβί 81.
Ο, ΟΗΙΟ.— Ό «Έδνι-
ς Κηρυξ» πωλεΐται παρά τού αντι¬
πρόσωπον μας Π. Άντωνελλου. 704
ΒοΙϊναΓ Κθ3(1.
ηφ| ρ
καί σέ λίγα λεπτά ολόκληρον ή τε¬
ραστία αϊθονσα τής Σ-/ολής άν-
τηχρϊ άπό την ρταϋ.ο ιενην άπό
σνγκίνΐ]σιν κβί ορμήν μεταλλικήν Ι
φωνήν τού.
Οί δόκιμοι χλωμοί άπό την σνγ-
κίνησιν ποΰ το!>ς μεταδίδουν οί
στίχοι τον ποιητοϋ, είνε κρ-;μα-
σμένοι σπό τα χείλη τού.
Ό Ματσούκας βγαίνει άπό τό
ταγάρι τού μιά τεραστία σΐ)μαία
καί την κόβει στή μέση:
— Πάρτε την μισή έσεϊς! λέ¬
γει στούς δοκίμον:. Την άλλη· μι-|
σή θά την δώσα) στούς Ενέλπιοας!;
Καί θά την ένώσετε επάνω σέ μιά
ώραία καί μεγάλη νίκη!
Ό Ματσούκας άπαγγέλλει κα¬
τόπιν στίχους τον, τονς όποίους
εχει άφιερώσει είς τονς Δοκίμονς
καί μοιράζει εί; τό τέλος 6ιβλία
τον καί λίγα μαντήλια ποΰ εφερε
μαζύ τον γιά δωρα !
Αί ζητωκραυγαί ι«αί τα χειρο-
Λροτήματα των δοκίμ(ι>ν άντηχονν
επί ώραν. Ό Διοικητής τής Σχο¬
λής κ, Λούντρας άναγγέλλει είς
τόν Ματσούκαν, ότι μεταξύ των
αξιωματικών καί των δοκίμων τή;
Σχολή;, θά ενεργηθονν ερανοι δι¬
ά νά προικίση ό «Λευκό; Σταν-
ρός» δυο όρφανάς εις μνήμην των
έν πολέμω πεσόντων αξιωματικών
ώ
Λ νατ,'τών.
Ό Ματσονκας
άποχεραιτών
ί
ς χρ
τονς δοκίμονς, γεμάτος συγκίνησι
καί δάκρυα τοΰς εΐπε:
— 'Ηλιθα νά σβς συγκινήσω,
άλλά μέ σνγκινήσατε !
Ό Διοικητής τής Σχολής παρβ-
θεσεν ακολούθως πρόγευμα πρός
τιμήν τον Ματσούκα. Καί ή ώραία
ίορτη ετελείωσεν άφοϋ ό ποιητής |
περιήλθεν όοηγονμενος υπό τοΰ κ. |
ΛούντρΌ. δλα τα διαμερίσματα καί
τάς τεχνικάς έγκαταστάσεις τής
Σχολής των ΝαντΛκών Δοκίμων.
ΑΧΕΠΑ ΕΜΒΑΤΗΡ.ΟΝ
Εξεδόθη καί κυκ?.οφορεΐ ό νεο; Ρόλλος Πιάνου καί τιμάται:
(Μέ τάς λεξεις) .. . $1.00 (Χωρίς λέξεις) .... $0.75
Εάν θέλετε νά έ'χετε τόν άνιοτέρω Ρόλλον διεσκευασμένον
(ΑΓΓ&π^εα) παρά τοΰ Ίδίου συνθέτου, κ. Λ. Καθβαδία, ζητή-
σατέ τον μέ τό κάτωθι «Λέίμπελ».
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ
ΑΝΤΙΠΡθΣα-
ιμη εκτοε
ΤΗΣ ΝΕΑΣ
ΥΟΡΚΗΣ.
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΑΧΕΠΑΣ
Διά μανδολΐνο, μαζύ μέ τάς λέξεις.................$0.35
Διά πιάνο ................................... $0.50
Διά μεγάλην ορχήστραν.........................$1.50
Μόνον αί λέξεις δωρεάν. Άποταθήτε:
ι. ΟΑνΑΟΙΑδ ΜΙΚΙΟ 00.
241 ΕΑ8Τ 42ΝΟ 5ΤΠΕΕΤ ΝΕ>ν ΥΟΗΚ. Ν. Υ·
Τηλέφωνον: ΜΐΐΓΡ&γ ΗΠ1 2291.
8ΑΝ ΓΚΑΝΟΙ8ΟΟ, ΟΑΙ;.—
Έθό Κηξ
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται ύ-
δά%ρυά μας; _____ |πό τοϋ άντιπροσώπου μας Π
ΣΙΒΤΑΛΑ Μπελίντι. 300 —3Γά 81.
Εάν Θέλετε εξοχήν όπως τής Πατρίδος, νά κερδίσητε την υγείαν σας,
στείλατε τάς οίκογευνείας σας είς την Φάρμαν μας. Ένοοαάζομεν ο<ο- μάτιο εύρύχωρα. εύήλια καί εύάεοα κατάλληλα διά όλόκληοον οικογέ¬ νειαν, περιστοιχισμένα άπό πεΰχα καί «λατα. ΕΞΟΧΟΣ ΤΟΠΟΘΕ2ΙΑ επί των δοσωδών λόφων τού Νβν ^^Γ5€^^ ΚΛΙΜΑ ΞΗΡΟΝ, είς Υ¬ ΙΌΣ 1500 ΠΟΔΩΝ ή εί ά άμί επί των δοσωδών λόφων τού Νβν ^^Γ5€^^ ΚΛΙΜΑ ΞΗ ΙΌΣ 1500 ΠΟΔΩΝ ανω τής επιφανείας τής θαλάσσης, άνεγνω νον παρά των ιατρών ώς τό ΥΓΙΕΣΤΕΡΟΝ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΝΕνΥ ^ΕΒ- 8ΕΥ. "Υδωρ φυσικόν έκ πηγής (πιηηϊηβ νναΙεΓ), κατάλληλον δώ το στομάχι σας. Παραχωρονμεν ιδιαιτέρα οΐχιακά σχενη καί πάσαν οίκια- κήν ευκολίαν ήτοι κουζίναν, έπίσης αίθουσαν διασκεδάσεως μέ ΡΪ3ΠΟ καΐ Φωνογράφον μέ 'Ελληνικούς καί Άμεριχανικούς Δίσκους.— 2«ς προμηθεύομεν όλα τα προϊόντα τής έξοχής, γάλα, αύγά, βούτυοον, σ*- νάκια, κοτόπουλα, κλπ. Διά περισοοτέρος πληροφορίας γράψατε: ΙΤΟΗΕί Β. Γ. Ο. ΝΟ. 1, ΟΑΙ.ΙΓΟΝ, Ν. ^
ΤΙ ΊΤΙΟΝαΙ ΗΕηΊοΤ
1915
51ΙΝΡΑΥ, .ΠΙΝΕ 10, 1928.
«πά
ΕΝΟ5515 ΡυΒΙ_Ι5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΜ&
110 νΡ5( ίβΙΗ 5ΐΓβ«1
Νβτ» ΥθΓΚ.. Ν. Υ.
ΝΙΓ.ΗΟΪ_Α!> Ρ. ΤΑΤΑΝΙΣ, ΡΓββ.-Ττββ—
ίΟΙΙΝ ϋ. νΕΝΕΤΟΚ, νΐοβ-ΡΓΜ».
ΟΑΡΠΑΙ. $100.000.00
Τ«ιβρ1ιοηρ«: νναΙΚΙηβ 8210—ίϊΐΐ—-βεΐε
5υΒ50ΒΙΡΤ1θΝ ΒΑΤΕ5:
υπΗθά 513163
ΡΑΙίΥ
Οηε Υοπγ ...... ίιο.00
5)χ ΜοηΙΗΊ ..... 15.00
ΤΙΐΓθε Μοη11ΐ3 .... 18.09
βΙΙΝυΑΥ
Οηβ Υο»γ ....... Ι>·00
Μχ ΜοηΙΙΐΒ.....$3.50
Τΐιιεβ ΜοηΙΙΐδ ... «2.00
ΙΙΙ_υ5ΤΚΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ Υβ&Γ ....... «Ι.οη
ίϋχ ΜοηιΙΐ3...... $2.00
$12.00
$«.00
$1.00
$8 00
$1.00
$2.50
$5.00
$1.50
ΕΝΤΕΙΙΕΓ3 Αδ ϋΡΟΌΝθ 0Ι.Α55 ΜΑΤΤΕΚ ΑΡΚΙ:.
Ι 1915. ΑΤ ΤΗΕ ΡθδΤ ΟΓΓΚΕ. ΑΤ ΝΕ*
ΝΕ* ΥΟΒΚ ϋΝΟΕΒ ΤΗΕ ΑΟΤ ΟΤ
3. 1879___________.
ΡΕΤΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8
ΡουηάβΓ αηά 01ΐ8ΐΓΐη»η
Ργ ϋ. αβ1Η_β1ΐ05, ΕαίΙθΓ.
"ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ Κ»'
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΖΥΝΔΡθΜηΝι
ΑΗΕΡΙΚΗΙ Ι ΕΖΠΤΕΡΙΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ
Έτηοία ... $10.Τ Ο Ι Έτ.ισΙβ ... ·}*■··
•Εξάμηνος .. $5.00 Ι ΈξΛμηνβς .. ···<>»
ΤρΙμτρος ... $5.00 Ι Τρίμηνος ... ·«···
ΚΥΡΙΑΚΑΤΤΚΟΣ
Έτησΐα .... $7.00
Έϊάμιτνος . $9.50
ΤοΙμηνος . . . ίϊ.00
•ΕτηΟΙα
ΤθΙμηνος
$
»4.0β
$*·»·
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ
ΈτηοΙβ___$1.00 ύ ΈτηοΙα ...
•Εϊ*μηνος .. $2.
_________ «50β
Έξάμηνος .. $ϊ.8β
Άποστέλλρτΐ χά ίμβάοματά σας ίια τα-
χυδρομιχών ή τραπεζιτικών έπιταγ&ν είς
Αολλάρια «ληοωτία ΐΐς Νέαν 'ΥΛοκην ίια
ταγή "ΝαΙΙοηαΙ ΗεΓ»1<Ι". "Επιστολαί Μ οιέ/ουοαι χαοτονομϊσματα δέον νά α*οστέλ- λωνΐαι σνοτημέναι είς διαταγήν "Ν»11οη»Ι ΙΙΐΓαΙά", 140 νβ3ΐ 2ί11ι ΚΐΓββΙ. Νβ~ ΥογΚ, Ν. Υ., άλλως ίεν φέρομεν εύβυνην βν άπολροΑώπιν._________________________ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΛΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ Γ<>α—[α «Έβνιχοϋ Κήονχοα έν ΆΛήναις
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ τε.
"Επάνω άπό τα νεανι*α κεφάλια ό ΙΜΙατοούκας άνε-
μίζε: την σημαίαν τού.— Επήγε να βυγκινήση, αΧ-
λά συνεκινήθη.
ΑΘΗΝΑΙ, 21 Μαΐου. —■ Είς
την Σχολήν των Δοκίμων εγινε
προχθές μία έορτή. Ό Διοικητής
της πλοίαρχος κ. Λούντρας εΐχε
καλέσει τόν Ματσούκαν νά γνωρί-
ση τούς δοκίμους. Ό ποιητής^ α¬
πεδέχθη την πρόσκλησιν καί ολί¬
γον πρό μεσημβρίας τό αυτοκίνη¬
τον τού Διοικητοΰ άπεβθοαζεν είς
"ιό προαύλιον τής σχολής τόν Μα-
τσούκαν με την ίδιόρρνθμον έκ
χακί στολήν τού καί τό άναπόσπα-
στον είς τα; περιστάσεις αύτάς
ταγάρι τού.
Ή άφιξις τοΰ ποιητοΰ είς την
Σχολήν των Δοκίμων σννέπεσε νά
γίνη καθ" ήν στιγμήν παρήλαυνον
μϊ την μουσικήν επί κεφαλής ύ-
κερπεντακόσιοι νο,ϋται μηχανικαί
κατενθυνόμενοι είς τό παρά την
Σχολήν ειδικόν γήπεδον πρός εκ¬
τέλεσιν γυμνασίων.
— θέλω νά τοίς μιλήσω! εΐπε
ό Ματσούκας, παρακολουθών μέ
στοργικσν βλέμμα την ωραίον πα-
ρέλασιν των ναιπομηχανικών.
Ό κ. Λούντοιας διεβίβασε την
παράκλησιν τοΰ ποιητοΰ είς τούς
συνάδελφον; τού πλο»άρχου; καί
κυβερνήτας τής «Λήμνου» καί τοΰ
«Κιλκίς» κ. κ. Νικοτσάραν καί
Τζώρτζην, οί όποϊοι ευχαρίστως
την απεδέχθησαν.
Καί μετ' ολίγον ό Ματσούκας
ΠΕΖΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Δ Α Κ Ρ Υ
Ρόδα δλαστάνουν ά*' τα μει-
διάμιοπα των ΧερουβεΙμ- κι' άπό
τό δάκρυ τό ανθρώπινον γεννών¬
ται μαργαρΐται. ...
Διανγέστατον τό δάκρυ άναβλύ-
ί,'Γΐ καί άδιόρατον έκπνέει. Άπο
τό σκιόφως τής όδύνΐ}ς τό προΰ-
κάλεσε ν.αποιος 6ίαιος παλμός. Θά
μρταλλάξη σχήμα κου μορφήν διά
νά φθάσ»! πέραν εςί τοός παρα-
στάτας τοϋ μεγάλον θρόνον, δια
τόν οποίον ή τννχή μας τό προώ-
ρισεν.
Φεύγει καί σιγοκλέπτει άπό τό
κουρασμενον στήθός μας καποιον
μεγάλου κύματος, όρμητικοΰ, τδν
άπειλητΐκ3.ν αφρόν. Ό "Ηλιος,
ζηλότιυτος, θά τό θωπεύση μέ την
δολοφόνΌν περιπά&αάν τον, καί
σύτό — μιοιργαριτάρι τής ■ψνχής,
τοΰ πόνου ροδοστάλαγμα, της χα-
ράς τό άκτινοόΛΙον αστρον — ά-
ναλύεται υπό τάς περιπτνξεις τον,
ά<ροΰ προηγουμένως περιτνλιχΰι] είς τόν Λολύχρωμον καί διαφανη τής "Ιριδος πέπί,ον. Τοΰ Φοί<3ου αί ξανθόμοάί,οι θν- γοπέρε; — αί άκτΐνες — ε&ρεξαν τα φλογισμένα χϊίλη τϊον άπ>λή-
στως είς την δρόσον του' καί κά-
θε μία των τώρα κράτει κι' εν μό-
ριόν τού. Τό κομίζει μέ εύλάβει-
αν θρησκεντικήν -— τοΰ πόνου
Χοηφόρος εύσεβής καί της χαράς
τραγουδιστής περιπαθής —-"έκεΐ,
είς την μεγάλην δακρνδσχον κόγ¬
χην των θεών, έκ τον πυθμένος
τής οποίας θ' άναζητηθί} 6ρ»ιδϋ-
τ?ρον εν μόνον, τό είλικρινεστε-
ρον.
Κάτω, τό κϋμα τής άκρογΐ€Λι-
άς καί τοΰ απέραντον σαφειρίνου
κάμπου τό άγέρι τοΰ τονίζουν ε¬
πικήδειον ώδήν ένφ επάνω, είς
τας κυανάς τής αθανασίας πύλας
τό προσμενει ενας τεθλιμμένος
άγγελος νά τό ύποδεχθη: ή Μοΐ-
ρ«·
Άπό τό βα'ρύτιμον διάδημά της
λείπει φωτοστέφανο; ώχρος. Θα
τόν υφάνη ή άπογοήτευσις καί ό
άπελπισμός καί θά τόν άποτελειώ-
σουν αί θυσίαι τής χαράς, τής
εντνχίας μας. Τό δάκρυ τάς άνα-
ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ
ΤΕΛΕΤΗ ΕΙί
ΝΕΑ ΜΟΝΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟΛΟΥ
Τό καταδρθιμικόν «νΑρης»
νικα ΰ
εές τα Έλλ»
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 10 Ίοπνίου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθ^
ρυκος»).— Τό είς τα Γαλλικά ναυπηγεϊα της ΛυώνοΓ
πηγηθέν νέον Ελληνικόν καταδρομικον «νΑρης» συ-
ρωσεν ήδη τόν έξοπλισμόν τού καί άτοπλέει κατ' αύτά,
τα Έλληνικά ΐδατα. Τό νέον τουτο σκάφος θά χρησιμευοΗ
ώς έκπαιδευτικόν των πληρωμάτων τοϋ στόλου και θά συμ¬
μετάσχη των προσεχών γυμνασίων τής καταρτισθείσης ποί-
ρας. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΆΣ
ΤΙ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΐΊβ" ΤΗΣ ΤΤΑΜΟΥΡΠΛΣ
Χό Συμβούλιον της ϋοινωνίας άπέφυγε ν* άνχ-
θ
Ό Χάρρυ Κ. Θώ, ό Άμερικανός
έκατομμ.υριτ>ϋχος, τον όχ&ίον ή Αγ¬
γλία απέκλεισε τοϋ έδάφοος της.
»ρώην "ΐϋΐψος αρχιστράτηγόν κ.
Λεων. Π αρασκευοπονλοΐ' περί τής
επισήμου επισκέψεως τον κατά τό
1919 νϊς τί]ν Κα>νσταντινοι·πολιν,
τή; γενομένη; είς αυτόν άποθεθί-
σν.αρφαλίομένο; επάνω είς ενα! τική; ύποδοχής, κλπ., σελίδας αί
μονδρότοιχον έξεδίπλωνε την κν- οποίαι 9ά επρεπε, ώ; είπε ν' άπο-
ανόλευκον καί ένεθσυσίαζε μέχρι ι τελέσοτ'ν τό μοναδικόν άναγνωστι-
δακρνων τα ναυτάκια" τα όπεία'κόν βιβλίον των 'Ελληνοπαίδων.
Σηκώνρται άπό την θέσιν τού
κατόπιν ό Ματσοίν.ας καί άφοΰ ά-
νεμνήσθη των ένδόξων νεκρών
άσυγκράτητα έξέσπασαν εί; απέ¬
ραντον; ζητωκραυγάς:
— Ζήτω ή Πατρίς !
Ή ομιλία αύτη τοΰ Ματσούκα,
ήτο., έκτό; προγράμματο;. Δέν
εΐχε καμμίαν σχέσιν μέ την επί¬
σκεψίν τού εις την Σχολήν των
Δοκίμων. Ήσυχάζει ομως ποτέ ό
Ματσούκας;
Καί όταν κατάκοπος ό ποιητής,
— πόσον παθαίνεται ό ά'νθρωπο;
αύτό; όταν ομιλή στό πλήθος ! —
άνεπαύετο είς τό γραφείον τοΰ
Διοικητοΰ τής Σχολής, οί δόκιμοι
συνεκεντροΰντο μέ την απλήν στο¬
λήν τοΰ ναυτον ·είς την μεγάλην
αίθουσαν.
Δέν εχρειάσθησαν περισσότερα
υπό δέκα λεπτά διά νά σννέλθτ)
ό Ματσούκας καί νεανικώτερος νε-
ανίου να εισβά/.η — αύτη είναι ή
>:υρ'ολεξία ■— εις; την μεγάλην
αίθουσαν τής Σχολής δπον έκτός
των δοκίμων τόν ανέμενον καί οί
άξιωματικοί. τής Σχολής.
Τόν έπαρουσίασο μέ ολίγα ά-
πλά καί ώραΐα λόγια ό Διοικητής
κ. Λούντρας.
— Σά; ίΒαρονσιάζω, είπε, τόν
εθνικόν μας βάρδον Σπϋρον Μα-
τσούκαν. Δέν ύπάρχει κανείς ό¬
στις νά τόν άγνοτ) τόσον άπύ τα
λόγιίι τον, όσον καί άπό τάς πρά-
ξεις τού !
Καί πρίν δώση τόν λόγον είς
τόν ποιητήν , ό Διοικητής τής Σχο-
λης ανέγνωσεν εί; τού; δοκίμου;
τού την περίφι^μον έκθεσιν τοΰ
πληρώνει....
Είνε μόλις ?να συν€φάκι τοΰ
μεγάλου τής ζωης μας ούρανοΐ,
διαφανές κιο* ώραιότατον καί ό-
μως περικλείει όνειρον ολόκληρον,
τόν στνλοόάτην καί τόν άνδριάντα
τοΰ φιλτέρον αας Ίδανικοϋ τελεί¬
ως.... έθρυμματισμένον. !
Τό παρακολονθώ άθόρνδα άνα-
λυόμενον καί πικρομειδιώ.
Τί θ' άπογίνη, σκέπτομαι.. Καί
τό 6ω6όν αύτό ξε|ηόχισμά τού μοΰ
νπτνυιμ:·ζει «ί'λον θάνατον λευκόν
μζ
τής μαργαρίτας. Την άποφνλλίζο-
μεν άστόργω; ώς την χρησμοδό-
τειραν των αίσθημάτων των ά-
γαπημένων φίλων μας. Τίς οίδεν
αν καί ό Πλάστης δέν άποφυλλι-
ζη ούτω την καρδίαν μας άπο-
σπών, άντί πετώλων άπαλών, τα
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 10 Ίοννίου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έ*ν. Κή-
ρυκος»).— Έξ έγκύρου πηγής της Γενεύΐ]ς βεβαιούται ότι
τό Συμβούλιον της Κοινωνίας των Εθνών απεφάσισε νά μή
προβή είς άλλην τινά ανάμιξιν επί τοϋ ζητήματος των άξι-
ώσεων των Άλβανών τής Τσαμουργιάς, άλλά νά έκφράστ)
μόνον την ευχήν, όπως ή διαφορά αυτή διακανονισθή φιλι-
κώς μεταξύ των δυο ΚυβερΛ'ήστων.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
τού ναυτικόν, α ιεικονες των οποί¬
ων είνε άνηοτημεναι είς την με¬
γάλην αϊθονσαν, πί.έκει είτα ά-
ληθινόν {«ινον είς την Ελληνικήν'
νεότητα καί αρετήν.
Ό Ματσούκας δέν άργει νά
■/.αταληφ-θτ| απ& τόν οίστρον τον ι
ί έ λί λά λόλ ή
ΕΝΪΒΣΜΙίΣ ΛΙ1ΗΣ
'Είάν δέν ύπήρχΐ τό μπολσεβι¬
κικόν πολίτενμα εί; την Ρωσσίαν,
όλοι οί κάτοικοι τοϋ μικρόν χω¬
ρίου Λάμπσεγκι παρά τό Όνοΰκ
θά εγίνοντο π>.ούσιοι. "Εξωθεν
τοΰ χοαρίου αντον υπάρχει μία λι¬
μ νη μ^ ϋΏωρ ύφάίαινρον. Λύο
χωρικοί ά7.ΐ£ΐθΛτ:ες μήδια. τα ό-
π|οία εί; την λίμνην εκείνην είνε
άσΐΛ'ήθων διαστάσεων, εϊδον μέ
νϋενόλτρ τχολ' "έκπληξιν ότι όλα
σχεδόν περΐΐί*χον μαργαρνΛΐς ού-
δ<>?αι>; διαφέροντας των μαργα-
ριτών των όστρακων τής Πολν-
νησία; καί των αλί,ίιτν μ&ρων. Οϊ
χωρ".ΐχ.οί ανέφελον τό πράγμα είς
τάς σοιδιετικιάς αρχάς, αί οποίαι
άνέδΈοαν την εξέτασιν των μαρ-
■^ιαριτΟΛ' είς επιτροπήν ρπιστημό-
·ων καί έμπόκθων μαργαριτών.
'Όταν οντοι άπε(ράνί}η<ταν ότι ε¬ πρόκειτο πράγματι πδρί μαργα¬ ριτών φυσικών, αί σο'5ΐΐ:τικαα αρ¬ χαί απεφάσισαν νά παρ«χα>ρή-
σουν την έκμ.ΐτΟ!λλευσιν τή; μ«ρ-
γαρΐΓ.ί-χρόιρ':Ι^ λίμνης εις ξένους
κεφα/.αιονχοΐ'ς προ; ('^φίλο; τοΰ
Κράτους. Οί γ/ορικοϊ έοέχττη,σαν
έν τούτοις τα σι^/χαρητήοκι τής
Κυβερνήσεως των Σ€»διέτ διά τίιν
άνακάλυ·>{·ίν τοον.
ΙΡ8ΛΥΙ0Η, ΑΙΑ88.— Ό «Έ-
Ονικός Κηρυξ» πωλεΐται υπό τοΰ
αντιπρόσωπον μα; Ν. Χιονοποΰ-
λου, 24 Μ&Ηίβί 81.
Ο, ΟΗΙΟ.— Ό «Έδνι-
ς Κηρυξ» πωλεΐται παρά τού αντι¬
πρόσωπον μας Π. Άντωνελλου. 704
ΒοΙϊναΓ Κθ3(1.
ηφ| ρ
καί σέ λίγα λεπτά ολόκληρον ή τε¬
ραστία αϊθονσα τής Σ-/ολής άν-
τηχρϊ άπό την ρταϋ.ο ιενην άπό
σνγκίνΐ]σιν κβί ορμήν μεταλλικήν Ι
φωνήν τού.
Οί δόκιμοι χλωμοί άπό την σνγ-
κίνησιν ποΰ το!>ς μεταδίδουν οί
στίχοι τον ποιητοϋ, είνε κρ-;μα-
σμένοι σπό τα χείλη τού.
Ό Ματσούκας βγαίνει άπό τό
ταγάρι τού μιά τεραστία σΐ)μαία
καί την κόβει στή μέση:
— Πάρτε την μισή έσεϊς! λέ¬
γει στούς δοκίμον:. Την άλλη· μι-|
σή θά την δώσα) στούς Ενέλπιοας!;
Καί θά την ένώσετε επάνω σέ μιά
ώραία καί μεγάλη νίκη!
Ό Ματσούκας άπαγγέλλει κα¬
τόπιν στίχους τον, τονς όποίους
εχει άφιερώσει είς τονς Δοκίμονς
καί μοιράζει εί; τό τέλος 6ιβλία
τον καί λίγα μαντήλια ποΰ εφερε
μαζύ τον γιά δωρα !
Αί ζητωκραυγαί ι«αί τα χειρο-
Λροτήματα των δοκίμ(ι>ν άντηχονν
επί ώραν. Ό Διοικητής τής Σχο¬
λής κ, Λούντρας άναγγέλλει είς
τόν Ματσούκαν, ότι μεταξύ των
αξιωματικών καί των δοκίμων τή;
Σχολή;, θά ενεργηθονν ερανοι δι¬
ά νά προικίση ό «Λευκό; Σταν-
ρός» δυο όρφανάς εις μνήμην των
έν πολέμω πεσόντων αξιωματικών
ώ
Λ νατ,'τών.
Ό Ματσονκας
άποχεραιτών
ί
ς χρ
τονς δοκίμονς, γεμάτος συγκίνησι
καί δάκρυα τοΰς εΐπε:
— 'Ηλιθα νά σβς συγκινήσω,
άλλά μέ σνγκινήσατε !
Ό Διοικητής τής Σχολής παρβ-
θεσεν ακολούθως πρόγευμα πρός
τιμήν τον Ματσούκα. Καί ή ώραία
ίορτη ετελείωσεν άφοϋ ό ποιητής |
περιήλθεν όοηγονμενος υπό τοΰ κ. |
ΛούντρΌ. δλα τα διαμερίσματα καί
τάς τεχνικάς έγκαταστάσεις τής
Σχολής των ΝαντΛκών Δοκίμων.
ΑΧΕΠΑ ΕΜΒΑΤΗΡ.ΟΝ
Εξεδόθη καί κυκ?.οφορεΐ ό νεο; Ρόλλος Πιάνου καί τιμάται:
(Μέ τάς λεξεις) .. . $1.00 (Χωρίς λέξεις) .... $0.75
Εάν θέλετε νά έ'χετε τόν άνιοτέρω Ρόλλον διεσκευασμένον
(ΑΓΓ&π^εα) παρά τοΰ Ίδίου συνθέτου, κ. Λ. Καθβαδία, ζητή-
σατέ τον μέ τό κάτωθι «Λέίμπελ».
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ
ΑΝΤΙΠΡθΣα-
ιμη εκτοε
ΤΗΣ ΝΕΑΣ
ΥΟΡΚΗΣ.
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΑΧΕΠΑΣ
Διά μανδολΐνο, μαζύ μέ τάς λέξεις.................$0.35
Διά πιάνο ................................... $0.50
Διά μεγάλην ορχήστραν.........................$1.50
Μόνον αί λέξεις δωρεάν. Άποταθήτε:
ι. ΟΑνΑΟΙΑδ ΜΙΚΙΟ 00.
241 ΕΑ8Τ 42ΝΟ 5ΤΠΕΕΤ ΝΕ>ν ΥΟΗΚ. Ν. Υ·
Τηλέφωνον: ΜΐΐΓΡ&γ ΗΠ1 2291.
8ΑΝ ΓΚΑΝΟΙ8ΟΟ, ΟΑΙ;.—
Έθό Κηξ
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται ύ-
δά%ρυά μας; _____ |πό τοϋ άντιπροσώπου μας Π
ΣΙΒΤΑΛΑ Μπελίντι. 300 —3Γά 81.
Εάν Θέλετε εξοχήν όπως τής Πατρίδος, νά κερδίσητε την υγείαν σας,
στείλατε τάς οίκογευνείας σας είς την Φάρμαν μας. Ένοοαάζομεν ο<ο- μάτιο εύρύχωρα. εύήλια καί εύάεοα κατάλληλα διά όλόκληοον οικογέ¬ νειαν, περιστοιχισμένα άπό πεΰχα καί «λατα. ΕΞΟΧΟΣ ΤΟΠΟΘΕ2ΙΑ επί των δοσωδών λόφων τού Νβν ^^Γ5€^^ ΚΛΙΜΑ ΞΗΡΟΝ, είς Υ¬ ΙΌΣ 1500 ΠΟΔΩΝ ή εί ά άμί επί των δοσωδών λόφων τού Νβν ^^Γ5€^^ ΚΛΙΜΑ ΞΗ ΙΌΣ 1500 ΠΟΔΩΝ ανω τής επιφανείας τής θαλάσσης, άνεγνω νον παρά των ιατρών ώς τό ΥΓΙΕΣΤΕΡΟΝ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΝΕνΥ ^ΕΒ- 8ΕΥ. "Υδωρ φυσικόν έκ πηγής (πιηηϊηβ νναΙεΓ), κατάλληλον δώ το στομάχι σας. Παραχωρονμεν ιδιαιτέρα οΐχιακά σχενη καί πάσαν οίκια- κήν ευκολίαν ήτοι κουζίναν, έπίσης αίθουσαν διασκεδάσεως μέ ΡΪ3ΠΟ καΐ Φωνογράφον μέ 'Ελληνικούς καί Άμεριχανικούς Δίσκους.— 2«ς προμηθεύομεν όλα τα προϊόντα τής έξοχής, γάλα, αύγά, βούτυοον, σ*- νάκια, κοτόπουλα, κλπ. Διά περισοοτέρος πληροφορίας γράψατε: ΙΤΟΗΕί Β. Γ. Ο. ΝΟ. 1, ΟΑΙ.ΙΓΟΝ, Ν. ^
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥ.ΡΙΑΚΗ, ι υ ιυΥΝΙΟΥ, 1928.
Τό χαθέν πηδαλιονχονμενον «Ιταλία», ίπτάμενον άνωθεν τοϋ Κίγκς Μπαίη, και ο Διοικητής τού, στρατηγος Ούμβέρτος Νόμπιλε.
ΕΙ! ΑΠΑΙΣΙΟΣ
ΕΙ; τί,'ν πόλιν Έλ Ντοράντο
τΓ|ς ΙΙολιτάας Κάνσας είς Άμερι-
νανος νέος 17 έτών, εχει καταδι-
/ασ&ή είς ίσόδων φυλάν.ισιν ώς
φσνεΰσας τόν πατέρα τού, την μη-
τίρα ταν, δύο αδελφάς και τρείς
άδελψούς τού. Όνομάζεται "Οου-
εν "Ομπερστ και κατ' αρχάς μέν
()ΐιο)ι)γι)σί τό εγκλημα, επειτα δέ
ΐ|ονη·0η και τέλος τό ώμολόγησε
τα/ιν πρός [ΐεγάλην απορίαν των
ίαι υΐκαοιτικών άρχών.
Είς την κατάΊθεσίν τσυ ό νεαρος
'ορούμενος είπεν ότι έφιλονί-
ΐί τον πατέρα τού οιά τό
νψον τής οικογενείας, έ-
ήίΜε νά νπάγϊΐ είς "/οποίον
/οηον μέ τό αυτοκίνητον και ό
τατι'ιρ τού ηρνείτο νά τοϋ τό πα-
(?α/ω(>ήοτ). Ό Όονεν τότε εγέ-
κισεν ιν όπισθογεμές δπλον σύμ-
ί'ονα μέ την κατάΐυΝεσίν τού, εί-
ΰϊγ^ϊν ί|ίς τό μαγειρεΐον τής οΐοά-
α; των κιαλ έκεΐ έκιάλεσε τοίς
τοΐΐ; μικιροτέρονς άδελφούς τού
Έομπιερτ, έτών 10, Χαχτ; 8 νχα.
Ρα/φ Ο ναί την μικράν άδελφήν
τού Εντιθ, έτών 4 τούς όποιους
Επυοοδάλτισε τον ενα κατόπιν τοϋ
άλλον.
Η μήτηρ τού και ή μεγαλει-
τε?α άίνελφή, Ντώροθυ, έτών 16,
"Όύοχχσαι τοΰς πυοοβολισιμονς ε-
ω^αν νά ίδουν τί συμβαίνη. Ή
λτώοοθυ έφθασε πρώτη είς τό
'Κϊ-ειριεΐον άλλ' εδεχθη μίαν
σφαίραν είς την καρδίαν ν.αι επκ-
% -'ατο) Ό φονεύς τότε έπνροβό-
'Ί^ν έ* τής θύρας εναντίον της
^ΐτρος τον, ένψ έκείνη ετρεχεν
ε* τής τραπεζαοίας. Τούτου γε-
ΐαιένου, ό "Οονεν, ώ; είπεν. ?θε-
Τ^ τα πτώματα των ά&ελφών τού
Γο ι-ν επί τοϋ άλλον, είς τό πάτω-
ΐΐ τοϋ μαγειρείον.
Το ΐττοχΐα της μητρός έμεινεν έ^
^ι οπον έπεσεν είς την τραπεϊα-
Γ1"ν. Μετο- ήμίσειαν περίπου ώ-
',1ν εθεάθη δ πατήρ ερχόμενο;
Γ1-" την οικίαν. Ό "Οαυεν λέγει
'" ^οοοολησε κοί κατ' αΰτοϋ έκ
Τ|Κ θύρας τοϋ μαγειρείου και τόν
^Τονεν
ε.
'Εσυρε τότε και τό πτώαα τοϋ
^■τ^ος τού επί τοϋ σωοού των
7*» πτοιιάτων και άφοϋ άφή-
' ί(Τε εν τοΰ θνλακίου τοϋ πατρός
™ν το πορτοφό>.ιον μέ 40 δολ?.άρι-
% τα εΐβρεξεν 5?^ μέ άφθονον πε-
^αιον και άνάιΐας στιίοτον ι-
ν^" φωτία. Τό αίττό ?πραξε. ώς
V
Ρ· οιά τό -τώιια τής μητρός τον
/Τ,(>; της τραπεζαρίας. "Οταν αί
)^Υ«: εϊνον ΐτροχοορήση άρτιετά,
•■φονεύς ίξ{ρεν* ^ΐοωοΓτήν
απάντησιν
ΔΕΚΑΕΠΤΑΕΤΗΣ ΝΕΟΣ ΕΝ ΤΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΝΣΑΣ ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΟΤΙ ΕΦΟΝΕΥΣΕ ΤΟΝ
ΠΑΤΕΡΑ, ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΕΝΤΕ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΑΣ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΦΟΥ
ΕΣΩΡΕΥΣΕ ΤΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟ ΕΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ, ΕΘΕΣΕ ΠΥΡ ΚΑΙ ΤΑ ΕΚΑΥ-
ΣΕ.- ΒΡΑΔΥΤΕΡΟΝ ΗΡΝΗΘΗ ΤΗΝ ΕΝΟΧΗΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΙΊΕΙΤΑ ΠΑΛΙΝ ΩΜΟΛΟ-
Ι*ΗΣΕ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΕΙΣ ΕΙΣ ΙΣΟΒΙΟΝ ΦΥΛΑΚΙΣΙΝ__ΑΙ ΔΙ-
ΚΑΣΤΙΚΑΙ ΑΡΧΑΙ ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΠΡΟΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.
ΑΛΛΑ ΠΑΡΟΜΟΪΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ.
"αΐ
τού αντοβανήτου μετέδησαν
είς την γίΐτονιχήν πόί.ιν Φλώρ€νς,
δποα> ί|γόρασ«ν είσιτήρια και έ^τη-
γαν είς τόν νανηματογράφον. Με-
τά την παράστασιν καί οί τρεϊς
μετέθησαν είς τόν χορόν, τόν ο¬
ποίον ό "Οουεν έξ άρχής έσχεδί-
αζε.
Περί τό μεσονύκτιον ό "ΟουΕν
έπέστρεψίν είς τό Έλ Ντοράντο.
"Οταν έπλησίασεν είς τό μέρος
έ'νιθα εκειτο ή οί κια και πρό τοϋ
άκό^η νά την ίδη συνήντηοΐν ρ-
να έν. των γειτόν(ι>ν ταυ καί τόν
ηρώτησε άν έκάη ή οίν.ία τού.
Βραδύτερον είς νεκροΐτομπος,
όστις εΐχε ^ταρΐοτ/χίιοη τα άπηνθρα-
κωμενα πνώματα ον&ος τα προε-
τοιμά'ση διά τόν έντ<χφιασιιόν, εί¬ πεν ότι τα κοανία αλων ήσαν τε- ν"?ϋαισιιένα καί πολίλοί πιστενουν ό¬ τι ό "Οονεν τα συνέτρι»|'ε διά πε- λέχΐεοχ; μετά τούς πυροβολισιιοίις π'ρος περισσοτέραν θεβαίοχτιν πε¬ ρί τοΰ θανάτου των. "Οταν οί γείτονες έπλησίασαν την καιομένην οίκί«ν δέν εγνώρι¬ ζον ότι τα έπτά πτώαατα ενρίσκον το έντός αυτής, αί 6έ φλόγες ού¬ τω έμειναν έλεύθεραι νά άποτε- λειώσουν τό έργον των. Καί κατ' αργάς μέν δ Όουϊν είπεν ότι δέν εγνώριζε τί&υοτε, οΐ'χ ήττον αί αρ¬ χαί συνελαβον ύΐτονοίας κατ' αν- τοϋ διά πολλούς λοη'ους. Έν πρώ¬ τοις ή πυρκαϊά ελα6ε χώραν την εσπέραν, ήτο δέ παράξενον :νω* κανείς έκ των ένοίν.ων δέν ί{δυνή- θη νά σίθθη. "Εκρηξις δέν σννέβη έςτΕϋδτη ή οίΐκία δέν εΐχε θερΜαντι- κήν εγκατάστασιν. "Επειτα τό πορτοφόλιον τοΰ πατρός; ευρίιΤη έντός τοϋ αντοκινήτου, καί ό "Οου- εν ώμολό^'ησεν ότι εΐχε δαπανήση 27 δολλάρια την νύκτα της τρα- γίΰδίας καί ·Π|ν επομένην ημέραν. Ή πρώτη έξομολόγησίς τού εγι- νε δραεματικώς. Αί διναστικαί αρ¬ χαί είχον άποφαισίση νά παΰσουν π?έον τάς άνακρίσΐι;, έτειδή δέν ά ύ άδί' ηδύναντο νά ενρονν •άποδείξεΐς ε¬ ναντίον τού. Διά τό πορτοφόλιον τού πατρός τον είπεν ότι τουτο εΐ¬ χε πίσγι έκ τοϋ θυλαίκίον τοϋ πα¬ τρός τον, τα δέ χρήιιατα τα όποϊα ούτος έξώ?>ενσε προήρχοντο έκ τή"
(.γασίας τον.
Τυτε είς έκ των δικαστικάη' ύ-
παλλήλων τόν εχτύπησε δύναται
διά τοϋ γοόνθον τον είς τήν·χεΐ- νας.
ρα, όπότί έκϊΐνος καταληφθείς ύοτο
οέους ώμο?.όγη<Τί: τό Γγκλτμια. Ά- ποτέί^σαα τούτου ήτο ή προορυλά- νισίς τού καί ή παραπομ.πή τον είς δίκην. Παλλοί έν. των γειτόνο>ν τού
ηρνούντο νά πκττεύσονν την έξο-
μολόγηΌΐίν τού, (ρρονοΰντε; άσυ¬
λον ότι ό "ΟοιΚν προσεττάθει "ά
κρύψη τόν πίοα^,'ματινόν φοντα Γ|
ότι ή έξομολόγησίς τον ήιτο άποτε-
λεσμα οίας έκ μερονς των δικ,αστι-
κών ύπαλλΐ}λων. ΑΙ διαδόσεις αν-
ται ες^&οβσαν είς τα ώτα τοΰ δικα-
οτοΰ Τζώρτζ Μπένσων, όστις ε-
με)λε νά ε(/.φέρτ> την κατοοδικαστι-
κήν απόφασιν. Ό δικαστής; τότε
διώριοΐ:ν όκταμελή επιτροπήν ό¬
πως έξετάιση ιδιαιτέρως τόν κατη-
γορούιιενΌν καί νά Ιδη όν ή έξομο-
λόγησις ·ητο βιαία ή έκουσίαι.
Ή επιτραπή αποτελούμενη 'χ.τό
ίεοεϊς, ιδικηιγιάρους καί έπΛΐρανή
μελη τής κοινότητος άνε/ρινε τον |
νέον περίπου επί μίαν ίόδομάδα.
Ό "Οονεν είπεν είς αύτούς ότι ή
όαολογία τού ν.το ά).ηυής καί έκου
σία καί ότι δέν εΐχε συν?νόχο>υς
Ό 'Αγγλίΐς λοχαγος Μπύ>? Λέ-
ϋτον ό όχοίος —εΰϊει -είς την Κι-
ΰ έ
ϋτον ό όχοίος ς η
ναν, δκως δοτ,θήοτη τοΰς έθνικιπα
ώς άερ·δομάΊδιας πρό τοΰ φόνου
τής οικογενείας "Ομπερστ, δ πα¬
τής, ή μήτηρ καί τρία μινρότερα
άδέλφΐα τοΰ νεαρόν Μίλλερ είχον
καή είς μίαν μικττηριώδη πι»ρ/'.αϊ-
άν, άιποτεφρώσασαν την άγροτι-
κήν κατοικίαν των, κειμένην είς
απόστασιν ολίγων μιλίων έκ τϊ|ς
οικίας των πρώτων.
Ό Χάριβν Μϋΐερ έκρατεΤτο είς
την φυλσακην τότε, κατττγοροΐΗ^τ-
νος διά τόν φόνον ενός σιδη,ρο-
δοομικοΰ φύλακος. Π ροηγοΐ'με-
να>ς εΐχε κατηιγορη'θ'η δι' ηλλην 6-
μοί·αν ύπΛΐθεσιν. Τό μννοπήριον της
πτ.<ρ)χαϊάς, ήττις είχεν άποτεφρώση πέντε μέΧΐ] της οικογενείας τού, ουδέποτε οιελευκάνϊττ). Οίτχ ήττον πο}-λοί δΐίρωτώνται μήπως δ "Ο¬ ουεν ένέχιεται είς τοΰς θ<η"άτους τής οικογενείας Μίλλτ,ρ. 'Έτερον μικρόν παιδίον έν 'Ελ Ντοράντο άπην&ρατ/ώθη ϊϊς μίαν πνρικαϊάν καταιστρέ[«ΐσα,ν τή[ν οι¬ κίαν τού κατά τόν αντόν χρόνον. Τα αλλα παιδία εσώθησαν ώς έκ θαύματος. Και ή πυρκαϊά έκείνη έμεινεν άνεξήγητος. Κς άλλην γειτονι-κήν οίκίαν δι>
ο ιιικρα παιοιά μόλις εσώθησαν
ιπρ' ενός διαθάτον έπιοαίνοντος
αί'τοκινήτον, όσης ετυχε νά διέρ-
χεται πλησίον. Ή μήτηρ των παι-
διών ελίΐπεν έκ τ»~)ς οτκίας την ώ¬
ραν εκείνην. Ή άρχή της πυρκα-
ιάς έκείνηις όιιοίως μένει αγνω-
στος.
Τέσσαρι:ς άλλαι οικίαι εκεΐ πλη¬
σίον έγΐΛΌντο εσχάτως παιρανάλω-
υα τοϋ πυρός. Ή πϊρίτ,ργος αύτη
σεΐ ρά πνρικαϊων κάμνει πολί^οί'ς νά
σκΐπτωΛ'ται μήπως όλαι αίταί εί¬
ναι έργον ενός καί τοΰ αυτού πρό¬
σωπον, αί δέ αρχαί καταιγίνονται
τώρα νά άνχχκαλύ|κη*ν αν δ "Οου-
εν "Ομπερστ ένέχεται είς αύτάς
ή αν κανέν αλλο άνθροόιπινον τέρας
κατοική εις την άλλως ήσυχον πό¬
λιν τοϋ 'Ελ Ντοράντο, όπερ έσχε-
δίασε καί εξετέλεσεν δλα αντά τα
φοβερά κα^ουργήματα, μεταχει-
οισθέν τόν "Οοινν "Οιιπερστ (ός
δογανον, άν σχι είς δλα τουλάχι¬
στον είς μερικα έξ αυτών.
ΒΚΤϋΟΕΡΟΚΤ, ΟΟΝΝ. —
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται υ¬
πο των άντιπροσώποον μας, ΜθΙ&3
αηά Ρογθζ, 853 Μαίη 81.
Τό χαθέν πηδαλιονχονμενον «Ιταλία», ίπτάμενον άνωθεν τοϋ Κίγκς Μπαίη, και ο Διοικητής τού, στρατηγος Ούμβέρτος Νόμπιλε.
ΕΙ! ΑΠΑΙΣΙΟΣ
ΕΙ; τί,'ν πόλιν Έλ Ντοράντο
τΓ|ς ΙΙολιτάας Κάνσας είς Άμερι-
νανος νέος 17 έτών, εχει καταδι-
/ασ&ή είς ίσόδων φυλάν.ισιν ώς
φσνεΰσας τόν πατέρα τού, την μη-
τίρα ταν, δύο αδελφάς και τρείς
άδελψούς τού. Όνομάζεται "Οου-
εν "Ομπερστ και κατ' αρχάς μέν
()ΐιο)ι)γι)σί τό εγκλημα, επειτα δέ
ΐ|ονη·0η και τέλος τό ώμολόγησε
τα/ιν πρός [ΐεγάλην απορίαν των
ίαι υΐκαοιτικών άρχών.
Είς την κατάΊθεσίν τσυ ό νεαρος
'ορούμενος είπεν ότι έφιλονί-
ΐί τον πατέρα τού οιά τό
νψον τής οικογενείας, έ-
ήίΜε νά νπάγϊΐ είς "/οποίον
/οηον μέ τό αυτοκίνητον και ό
τατι'ιρ τού ηρνείτο νά τοϋ τό πα-
(?α/ω(>ήοτ). Ό Όονεν τότε εγέ-
κισεν ιν όπισθογεμές δπλον σύμ-
ί'ονα μέ την κατάΐυΝεσίν τού, εί-
ΰϊγ^ϊν ί|ίς τό μαγειρεΐον τής οΐοά-
α; των κιαλ έκεΐ έκιάλεσε τοίς
τοΐΐ; μικιροτέρονς άδελφούς τού
Έομπιερτ, έτών 10, Χαχτ; 8 νχα.
Ρα/φ Ο ναί την μικράν άδελφήν
τού Εντιθ, έτών 4 τούς όποιους
Επυοοδάλτισε τον ενα κατόπιν τοϋ
άλλον.
Η μήτηρ τού και ή μεγαλει-
τε?α άίνελφή, Ντώροθυ, έτών 16,
"Όύοχχσαι τοΰς πυοοβολισιμονς ε-
ω^αν νά ίδουν τί συμβαίνη. Ή
λτώοοθυ έφθασε πρώτη είς τό
'Κϊ-ειριεΐον άλλ' εδεχθη μίαν
σφαίραν είς την καρδίαν ν.αι επκ-
% -'ατο) Ό φονεύς τότε έπνροβό-
'Ί^ν έ* τής θύρας εναντίον της
^ΐτρος τον, ένψ έκείνη ετρεχεν
ε* τής τραπεζαοίας. Τούτου γε-
ΐαιένου, ό "Οονεν, ώ; είπεν. ?θε-
Τ^ τα πτώματα των ά&ελφών τού
Γο ι-ν επί τοϋ άλλον, είς τό πάτω-
ΐΐ τοϋ μαγειρείον.
Το ΐττοχΐα της μητρός έμεινεν έ^
^ι οπον έπεσεν είς την τραπεϊα-
Γ1"ν. Μετο- ήμίσειαν περίπου ώ-
',1ν εθεάθη δ πατήρ ερχόμενο;
Γ1-" την οικίαν. Ό "Οαυεν λέγει
'" ^οοοολησε κοί κατ' αΰτοϋ έκ
Τ|Κ θύρας τοϋ μαγειρείου και τόν
^Τονεν
ε.
'Εσυρε τότε και τό πτώαα τοϋ
^■τ^ος τού επί τοϋ σωοού των
7*» πτοιιάτων και άφοϋ άφή-
' ί(Τε εν τοΰ θνλακίου τοϋ πατρός
™ν το πορτοφό>.ιον μέ 40 δολ?.άρι-
% τα εΐβρεξεν 5?^ μέ άφθονον πε-
^αιον και άνάιΐας στιίοτον ι-
ν^" φωτία. Τό αίττό ?πραξε. ώς
V
Ρ· οιά τό -τώιια τής μητρός τον
/Τ,(>; της τραπεζαρίας. "Οταν αί
)^Υ«: εϊνον ΐτροχοορήση άρτιετά,
•■φονεύς ίξ{ρεν* ^ΐοωοΓτήν
απάντησιν
ΔΕΚΑΕΠΤΑΕΤΗΣ ΝΕΟΣ ΕΝ ΤΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΝΣΑΣ ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΟΤΙ ΕΦΟΝΕΥΣΕ ΤΟΝ
ΠΑΤΕΡΑ, ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΕΝΤΕ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΑΣ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΦΟΥ
ΕΣΩΡΕΥΣΕ ΤΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟ ΕΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ, ΕΘΕΣΕ ΠΥΡ ΚΑΙ ΤΑ ΕΚΑΥ-
ΣΕ.- ΒΡΑΔΥΤΕΡΟΝ ΗΡΝΗΘΗ ΤΗΝ ΕΝΟΧΗΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΙΊΕΙΤΑ ΠΑΛΙΝ ΩΜΟΛΟ-
Ι*ΗΣΕ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΕΙΣ ΕΙΣ ΙΣΟΒΙΟΝ ΦΥΛΑΚΙΣΙΝ__ΑΙ ΔΙ-
ΚΑΣΤΙΚΑΙ ΑΡΧΑΙ ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΠΡΟΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ.
ΑΛΛΑ ΠΑΡΟΜΟΪΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ.
"αΐ
τού αντοβανήτου μετέδησαν
είς την γίΐτονιχήν πόί.ιν Φλώρ€νς,
δποα> ί|γόρασ«ν είσιτήρια και έ^τη-
γαν είς τόν νανηματογράφον. Με-
τά την παράστασιν καί οί τρεϊς
μετέθησαν είς τόν χορόν, τόν ο¬
ποίον ό "Οουεν έξ άρχής έσχεδί-
αζε.
Περί τό μεσονύκτιον ό "ΟουΕν
έπέστρεψίν είς τό Έλ Ντοράντο.
"Οταν έπλησίασεν είς τό μέρος
έ'νιθα εκειτο ή οί κια και πρό τοϋ
άκό^η νά την ίδη συνήντηοΐν ρ-
να έν. των γειτόν(ι>ν ταυ καί τόν
ηρώτησε άν έκάη ή οίν.ία τού.
Βραδύτερον είς νεκροΐτομπος,
όστις εΐχε ^ταρΐοτ/χίιοη τα άπηνθρα-
κωμενα πνώματα ον&ος τα προε-
τοιμά'ση διά τόν έντ<χφιασιιόν, εί¬ πεν ότι τα κοανία αλων ήσαν τε- ν"?ϋαισιιένα καί πολίλοί πιστενουν ό¬ τι ό "Οονεν τα συνέτρι»|'ε διά πε- λέχΐεοχ; μετά τούς πυροβολισιιοίις π'ρος περισσοτέραν θεβαίοχτιν πε¬ ρί τοΰ θανάτου των. "Οταν οί γείτονες έπλησίασαν την καιομένην οίκί«ν δέν εγνώρι¬ ζον ότι τα έπτά πτώαατα ενρίσκον το έντός αυτής, αί 6έ φλόγες ού¬ τω έμειναν έλεύθεραι νά άποτε- λειώσουν τό έργον των. Καί κατ' αργάς μέν δ Όουϊν είπεν ότι δέν εγνώριζε τί&υοτε, οΐ'χ ήττον αί αρ¬ χαί συνελαβον ύΐτονοίας κατ' αν- τοϋ διά πολλούς λοη'ους. Έν πρώ¬ τοις ή πυρκαϊά ελα6ε χώραν την εσπέραν, ήτο δέ παράξενον :νω* κανείς έκ των ένοίν.ων δέν ί{δυνή- θη νά σίθθη. "Εκρηξις δέν σννέβη έςτΕϋδτη ή οίΐκία δέν εΐχε θερΜαντι- κήν εγκατάστασιν. "Επειτα τό πορτοφόλιον τοΰ πατρός; ευρίιΤη έντός τοϋ αντοκινήτου, καί ό "Οου- εν ώμολό^'ησεν ότι εΐχε δαπανήση 27 δολλάρια την νύκτα της τρα- γίΰδίας καί ·Π|ν επομένην ημέραν. Ή πρώτη έξομολόγησίς τού εγι- νε δραεματικώς. Αί διναστικαί αρ¬ χαί είχον άποφαισίση νά παΰσουν π?έον τάς άνακρίσΐι;, έτειδή δέν ά ύ άδί' ηδύναντο νά ενρονν •άποδείξεΐς ε¬ ναντίον τού. Διά τό πορτοφόλιον τού πατρός τον είπεν ότι τουτο εΐ¬ χε πίσγι έκ τοϋ θυλαίκίον τοϋ πα¬ τρός τον, τα δέ χρήιιατα τα όποϊα ούτος έξώ?>ενσε προήρχοντο έκ τή"
(.γασίας τον.
Τυτε είς έκ των δικαστικάη' ύ-
παλλήλων τόν εχτύπησε δύναται
διά τοϋ γοόνθον τον είς τήν·χεΐ- νας.
ρα, όπότί έκϊΐνος καταληφθείς ύοτο
οέους ώμο?.όγη<Τί: τό Γγκλτμια. Ά- ποτέί^σαα τούτου ήτο ή προορυλά- νισίς τού καί ή παραπομ.πή τον είς δίκην. Παλλοί έν. των γειτόνο>ν τού
ηρνούντο νά πκττεύσονν την έξο-
μολόγηΌΐίν τού, (ρρονοΰντε; άσυ¬
λον ότι ό "ΟοιΚν προσεττάθει "ά
κρύψη τόν πίοα^,'ματινόν φοντα Γ|
ότι ή έξομολόγησίς τον ήιτο άποτε-
λεσμα οίας έκ μερονς των δικ,αστι-
κών ύπαλλΐ}λων. ΑΙ διαδόσεις αν-
ται ες^&οβσαν είς τα ώτα τοΰ δικα-
οτοΰ Τζώρτζ Μπένσων, όστις ε-
με)λε νά ε(/.φέρτ> την κατοοδικαστι-
κήν απόφασιν. Ό δικαστής; τότε
διώριοΐ:ν όκταμελή επιτροπήν ό¬
πως έξετάιση ιδιαιτέρως τόν κατη-
γορούιιενΌν καί νά Ιδη όν ή έξομο-
λόγησις ·ητο βιαία ή έκουσίαι.
Ή επιτραπή αποτελούμενη 'χ.τό
ίεοεϊς, ιδικηιγιάρους καί έπΛΐρανή
μελη τής κοινότητος άνε/ρινε τον |
νέον περίπου επί μίαν ίόδομάδα.
Ό "Οονεν είπεν είς αύτούς ότι ή
όαολογία τού ν.το ά).ηυής καί έκου
σία καί ότι δέν εΐχε συν?νόχο>υς
Ό 'Αγγλίΐς λοχαγος Μπύ>? Λέ-
ϋτον ό όχοίος —εΰϊει -είς την Κι-
ΰ έ
ϋτον ό όχοίος ς η
ναν, δκως δοτ,θήοτη τοΰς έθνικιπα
ώς άερ·δομάΊδιας πρό τοΰ φόνου
τής οικογενείας "Ομπερστ, δ πα¬
τής, ή μήτηρ καί τρία μινρότερα
άδέλφΐα τοΰ νεαρόν Μίλλερ είχον
καή είς μίαν μικττηριώδη πι»ρ/'.αϊ-
άν, άιποτεφρώσασαν την άγροτι-
κήν κατοικίαν των, κειμένην είς
απόστασιν ολίγων μιλίων έκ τϊ|ς
οικίας των πρώτων.
Ό Χάριβν Μϋΐερ έκρατεΤτο είς
την φυλσακην τότε, κατττγοροΐΗ^τ-
νος διά τόν φόνον ενός σιδη,ρο-
δοομικοΰ φύλακος. Π ροηγοΐ'με-
να>ς εΐχε κατηιγορη'θ'η δι' ηλλην 6-
μοί·αν ύπΛΐθεσιν. Τό μννοπήριον της
πτ.<ρ)χαϊάς, ήττις είχεν άποτεφρώση πέντε μέΧΐ] της οικογενείας τού, ουδέποτε οιελευκάνϊττ). Οίτχ ήττον πο}-λοί δΐίρωτώνται μήπως δ "Ο¬ ουεν ένέχιεται είς τοΰς θ<η"άτους τής οικογενείας Μίλλτ,ρ. 'Έτερον μικρόν παιδίον έν 'Ελ Ντοράντο άπην&ρατ/ώθη ϊϊς μίαν πνρικαϊάν καταιστρέ[«ΐσα,ν τή[ν οι¬ κίαν τού κατά τόν αντόν χρόνον. Τα αλλα παιδία εσώθησαν ώς έκ θαύματος. Και ή πυρκαϊά έκείνη έμεινεν άνεξήγητος. Κς άλλην γειτονι-κήν οίκίαν δι>
ο ιιικρα παιοιά μόλις εσώθησαν
ιπρ' ενός διαθάτον έπιοαίνοντος
αί'τοκινήτον, όσης ετυχε νά διέρ-
χεται πλησίον. Ή μήτηρ των παι-
διών ελίΐπεν έκ τ»~)ς οτκίας την ώ¬
ραν εκείνην. Ή άρχή της πυρκα-
ιάς έκείνηις όιιοίως μένει αγνω-
στος.
Τέσσαρι:ς άλλαι οικίαι εκεΐ πλη¬
σίον έγΐΛΌντο εσχάτως παιρανάλω-
υα τοϋ πυρός. Ή πϊρίτ,ργος αύτη
σεΐ ρά πνρικαϊων κάμνει πολί^οί'ς νά
σκΐπτωΛ'ται μήπως όλαι αίταί εί¬
ναι έργον ενός καί τοΰ αυτού πρό¬
σωπον, αί δέ αρχαί καταιγίνονται
τώρα νά άνχχκαλύ|κη*ν αν δ "Οου-
εν "Ομπερστ ένέχεται είς αύτάς
ή αν κανέν αλλο άνθροόιπινον τέρας
κατοική εις την άλλως ήσυχον πό¬
λιν τοϋ 'Ελ Ντοράντο, όπερ έσχε-
δίασε καί εξετέλεσεν δλα αντά τα
φοβερά κα^ουργήματα, μεταχει-
οισθέν τόν "Οοινν "Οιιπερστ (ός
δογανον, άν σχι είς δλα τουλάχι¬
στον είς μερικα έξ αυτών.
ΒΚΤϋΟΕΡΟΚΤ, ΟΟΝΝ. —
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται υ¬
πο των άντιπροσώποον μας, ΜθΙ&3
αηά Ρογθζ, 853 Μαίη 81.
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
ΑΓΙΟ ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟΝ ©ΙΒΕΤ
ΖΗΤΟΫΝ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΝ ΤΩΝ ΑΠΟ ΤΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
ΓίνεΐσΑ μία έπχχνάστα<σις είς τό θιβέτ. Οί ά'νδρες εχουν έπαναστα- τήσει, καί ζητοϋν τα δικαιώματα, τα άποΐα τοΰς στεροΰν αί γυναΐκες. Εξεγείρονται κατά Της γυναικΐί άς κυριαιρχίας καί τοϋ άρχαίου συ- οτήιιατος κατά τό οποίον, μία γυ- ναΐκα ύπανδρε-ύεται 67.σι.νς τούς άνδρας μιας οικογενείας καί τούς κυ&ερνα ιιέ σιδηράν πυγμήν. 'Η ίστορία αύτη έρχεται ά.τό ίνα ανταποκριτήν έν Άσία, δστι; βλετει είς τό κίνημα αύτό την α¬ πειλήν μισς έπαναστάσεως. ήτις θά ταράξη την κυριαρχίαν τής γυναικός είς Θιβέτ. Διά νά εννοή- ση -,οανΐίς την κατάσταισιν, πρέπει νά στραφή οπίσω είς την αρχαίαν ίστορίαΐν τής αγνώστου καί ξένη; έκείνης χώρας τοΰ Θι6έτ, περί τής οποίας παλλά ε χούν γράφη, άλλ' ολίγα νατανοιτιδτ) ύτώ χον ίίάσιιοΐ! τής Λύσεως. "ΟΙλα οοίο: είναι γνωστά περί τοΰ Θΐ'βέτ μέχρι τοϋ έ6<δόιμου αιώ- νο μετά Χριστόν, είναι παραδό- σεις συλλεγεϊσαι άπό ΚινεζΓ/άς πηγάς. Ταξεώιώται διη-γοΡνται ποίλά; σνγκρσυομένα; ίσταρίας ίπερί της ζωης των κάτοικον τοϋ Θιβέτ, καί της άΙΛοκότου θρησκεί¬ αν, την οποίαν ήγούνται οί Λάμας. Ό Χόκ ·ζαί ΓκάΊιτετ, οί Ίηισου'- τσι ίεριαπάοιτο)οι, διηγοϋνται πολ- } ά περί των περιπέτειαι ν των, μέ¬ χρις ότου φθάσουν εί; Λάσα, καί όμιλοϋν περί τής πολν-γαιιίας, ώ; Λε,ρί ανεγνωρισμένου έθίμου τοΰ θι&ετ. Έξηγοΰν την ανάγκην ό¬ πως ε'νας άνδρας ύπανδρΐ'νεται πολλάς γνναϊναΐς;, λέγοντες ότι έ- πειδή πολλοί ά'νδρίς γίνονται μο¬ ναχοί, ύπάρχει πληθώρα γυναι- νών, καί έπομένως ή πολυγαμία καθίσταται άναγκαία. Άλίλ' αι'τό άλη'θεΰει μόνον οι' ολίγας άπό τάς άγρΐας φυλάς τοϋ θιβέτ, αέ τάς οποίας ήλθον είς επικοινωνίαν οί ίεραπόστολαι. Τό αντίθετον αποδεικνύεται τώ- ς>α ότι συμβαίνει είς πολλά μέρη
τοΰ ΘιβίΤ. Δέν εΐναιΐ οί ά'νδοες,
οί δποΐοι ύπανδρεύονται πολλάς
γυναίκας, άλλ' αί γυναΐκες αί όποϊ
αι ΰπανδρεΰοιντορι ποίλλους ά'νδρας
ναΧ κυριαρχοϋν εκίΐ.
Τό έθιμον αΰτό άνάγεται είς
τούς προισταρι-κσύς χρόνου;. όπως
άπσδεικνύεται άπό τάς άρχαιοτέ-
ρα' παραδόσΕις, είς τάς οποίας αί
Π ριΐγκίπισσαι τοϋ Θιβέτ όνομά-
ζονται «Λάμο», ■θεαι, καί οί ποω-
τοι Βασιλείς έφερον τό ό'νομα τής
μητρός- των, ώς &ΐγμα· τής κατα-
γωγτίς των.
"Οίπΐως έπΐκρατεΐ τώρα, ή πο-
λυανδρία είναι τελείως άδελφική
είς Θι6έτ. Δηλαδή, ή γυναΐκα. ή
όποία ύπανθρεύεται τόν πρεσβύ-
ΤΡΐρον υίόν μιάς οικογενείας, πρέ-
πει νά ύαανδρευυ'ή «αί δλους τοίις
άδελφούς τού. άκόμη καί έκείνους,
οί όποΐοι πυθτχνον νά γενντ(θοϋν
μετά τόν γάμον τη£ μέ τόν μεγα¬
λειτέρον. 'Η γυναΐ-κια υπανδρεύε-
ται συνήΐυι>ς όταν είναι 16 έτών,
έ-κλέγουσα ενα παιδίον 10 έτών,
καί λαμ£άνουσα εις την κατοικίαν
της καί τού; νΐωτέρους ά&ελφοΰς
τοι». "Ολοι οί σύζυγσί της πρέπει
νά έργάζωνται δι' αυτήν και νά
ύπσκύπτσυν είς την θέλησίν της.
"Οταν ή σύζνγος έπιθυμή νά εύ-
νοήστι ενα των συζύγο>ν της, κρε-
μά απλώς ενα ενδυμά τού είς την
θύραν, καί οί αλλοι σΰζυγοι έ;α-
ψαινίζονται. καί άσχολοϋνται είς
τάς εργασίας; των, φροντίζοντες
νά κερΐδίισωσι τα πρός τό ζήν διά
την σύζυγον των και τα τέκνα τή;
κοινης οικογενείας. Οί ά'νδρες ε-
χουν ίτποκύι[«ι είς τό σύστηιχα αΰ-
τό έ-τί αΐάη'ας, χωρί; παράπονα,
άπ»δ€χόμεΌΐ τό έθιμον ώς κάτι τό
όπΌΪον επρεΛε νά υπάρχη.
Τό γεγονός εΐναιι ότι οί περΊσ-
σότεροι κάτοινοι τού 0ι&έτ είναι
έξαιρετι/ά πτυηιρί. Ύπάρχει ελά¬
χιστον έιιπόριον, καί ελάχιστον χρή
μα έν νννλοιρορία. Οί περισσότε-
I
ροι ΚυβερνητικοΙ ς>όροι πληρώ-
νονται εΓις εΐδο; καί κτήνη. "Οχι
μόνΌν ποίΛοί των άνδρών γίνον¬
ται μοναχοί καί Ζο9ν είς μοναστή-
ρια. άλ?.ά πϊρισσότεραι ά/όμη γυ-
ναΐκε; γίνονται μοναχαί, γχη οΰτο>ς
6 άριθιιό; των γυνατ/ών έλαττοΰ-
ται κοοτά ποιλϋ, καί τό έθιμον τής
ίτολι,'ανδρία; ΐγα κΐαταντηοΐΕΐ ά-
ναγκαϊον εί; μερικάς ςηΛάς, δπϊος
'ΕΝΑΣ ΣΥΖΥΓΟΖ ΑΡΚΕΤΟΣ ΔΙΑ ΚΑβΕ ΓΥΝΑΙΚΑ!" ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟΝ ΣΥΝΟΗΜΑ
ΤΩΝ ΆΝΔΡΏΝ ΤΟΥ ΟΙΒΕΤ, ΕΝ» ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΙΨΙΝ
ΤΗΣ ΠΟΛΥΑΝΔΡΙΑΣ- ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΝ ΕΘΙΜΟΝ, ΚΑΤΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΜΙΑ ΣΥΖΥ-
ΓΟΣ ΕΧΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΥΖΥ-
ΓΟΥΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΥΣ ΤΩΝ.
τό έθιμον της πολυγαμίας ήτο ά-
ναγκαΐον είς άλλας.
Αί τελιευΓαϊαι απειλαί έξεγέο-
σεως των καταπ-ΐεζομένων άνδρών
έ'ρχονται άπό τΐιν περιοχήν ήτις
ί ί<ρ:'Ισκεται υπό την ήγεμονίαν τής Κινεζικής έπαρχία; Σϋεσουέν, [ γνωστήν {-πό τό δνοιια Καμντό. Ε¬ Ι δώ ή πολυανδρία ρπινριατεΐ άπό αί- ώνων, καί δυσαιρέσνεια ήρχισε νά εκδηλούται άπό μηνών. Οί -καταδυναο'τειό'Γνοι σύζν- γοι έσχημάτισαν μίαν ί'νωσιν καί Γ)00 έξ αυτών έβάοισαν κατά τής Λάίσα, ζητοΰντε; δικαιώματα δια τοΰς άνδρας — νά λαμβάνουν μί¬ αν σύζυγον, καί νά ζοΰν μίαν α¬ νεξάρτητον ζωήν, έιλεΰθεροι τή; γυναικείας κυριαρχίισς. Άρχηγός τοΰ κινήαατος είναι νστοιος Άιιονκί, όστις ρβα.ρ'ύνθη τόν δεσποτισιιόν της συζύγου τού, καί ιδίως την προτίιυοίν της δι' ενα των άΐ^ελφων τού. Τό μόνον τό όποϊον ευιρασ/εν εί; την ζ(ΐ>ήν
ήτο σκληρά έργασία, χω.ρ!ς διό-
λου αγάπην, 'ϊσχν-ρίϋεται ότι επί
δέκα μακρά ετη ειργάσθη <τκ(ληρά, φέρων δλα τα κέρδη τού είς την σύζυγον τού, ή οποίαι τόν εστελ- λεν είς-μακρυνά ταξπδια, ωστε ευ¬ ρίσκετο εί; την οικίαν τού μίαν μόνον φοράν κά&ε εν Γ| δύο Γτη. Κατά τόν νόμον όμως δέν ήιιπο- ροϋσε νά κάμη τίποτε. Έπρεπε νά είναι καλός, αλλο)ς θά εξεοιώκετο τελείο);. Ό Άμουκί δμως δέν ή¬ το άνόητος. ΕΓις τα ταξείδια τού παρετήρει τί συνέβαινε γύρω τού, καί πρό; μεγάλην τού έκπληξιν εί¬ δεν δτι είς αλλα μέρη τής χώρ«; οί ά'νδρες ί^αν νΰριοι καί ^ιερικοί είχον πολλάς συζύγους, άντί νά μοιράζωνται μίαν σύζυγον μέ απ¬ λούς. Ό Άμοιτκί έποίλει δέρματα είς τα διάφορα μέρη, όπως καί πνίλλοί αλλοι συμπατρ·ιώταί τον. "Οταν κατενόησε την αδικίαν τής σύζυγον τού, έξτ,ΐγέριθη. Ε*δεν ό¬ τι οί ανδιρες τής φνλής τού κοιτε- πιέζοντο αδίκω; καί δτι ή μόνη ελ¬ πίς σωτηρίας ή|το μία έπανάστα- σις. 'ΑΛείφάσισΐε νά γίνη αΰτός ό έ- λευθερωτής της φυλής τού, καί ήρχισε νά διαδίδη τα; θεωρίας τού. Άπέΐκτησεν όπαδούς, οί όποΐ¬ οι μέ την σειράν των ήρχισαν νά πριοΐπαγανΐδίζουν. Άπό τόν τεί^ευ- ταϊον Όκτώδριον τό έργον -προ¬ χώρει, καί τέλος εφάνη είς τόν Ά- Ή πλουσιοιτέρα ο'ικογένεια τοΰ κόσμου, ή Βαρώνη Κλαρίςς ντέ Ρότσιλδ καί τα δΰο τέκνα της, Βαρώνος Άλμπερτ καί Βαρώνη Μπερρίνα. μοχ»κί δτι εορθοχτεν ή ώοα τής δρά¬ σεώς. Χιλιάθες καταπιεζομένων συζύγων ίίσαν μέλη τής μνστικής τού ενώσεως, διότι όλα ρπρεπε νά τηρηθοϋν άπίοΛ.ύτα>; μυστικά, διά
τόν φόβον των γυναικών. Ό μό-
νο; τρόπο; ενεργεια; ήτο νά άπο-
ταθοΰν εί; Λάσα, ότου εχει τη,ν
ίδραν τη; ή Λεντρική Κυοέρνησις.
Κατά τάς είδήσεις, αιί οποίαι
έ'ίΤ'ϊτασαν εί; την Αμερικήν, ή ά-
,τοστολή της Ενώσεως έφερεν ενα
μέγα λάβαιοον, μέ τί]ν επιγραφήν
«Οί Άπτργούντε; Σί^υγοι τοϋ
Θιβέτ·>>, καί όίίλίλα μικρότερα. Ένα
έξ αυτών ίφερε τή επιγραφήν,
«Κάτίο αι Τι«>αννικαί Γυναϊκες!»
'Ένα αίΛο: «Οϊ άΛ'δρίς ςτοεπει νά
έ'χουν οικονομικήν άνεξαρτησΐίαν'»
"ΕνΌο άΤΙο: «Κάτω ή πολνανδρί-
α!» Καί άκάιιη Εν; «"Ενα; σύζυ-
γος είναι άρχΕ'τό; διά κάθε γυ-
ναϊκα'»
Ένω ίΐβιάΐδιζαν πρό; τίιν πρωτΐύ
ουσαν, αί άιντιπρόσαχτοι τΐγς 'νώ-
σεως πιροσείλ/α.χ>ν νέοι»; δπαδοΰς.
' Οταν ί'φθαΐσαν εί; Λάισα, παρου-
σάιαΐσαν την αίτησίν των εί; τού;
Λαμάς, οί όποΐοι είχον την δύνα¬
μιν νά πραγματοποιήσουν τάς επι¬
θυμίας των. Άλλ' οί Λαμάς δέν ή¬
σαν πρόθυμοι νά τό κάμουν. Κα¬
τά την γνώμην των. ήτο φρονιμώ-
τερον νά σιτνεννοηθοΰν μέ τάς γυ¬
ναίκας, αιί οποίαι είχον τό πάν είς
τάς χείρας των, καί εστειλαν τα-
χείς άγγελιαψόρους διά νά εΐδο-
ποιήσουν τάς γυναίκας περί των
γεγονότων, έ\Τ> εκρότουν τοΐ1;
άνδρας έκεΐ υπό διάφορα προσχή-
ιιατα. Δέν άντίλήφθηοαν δτι ήτο
πολύ άργά δια νά έμποδίσουν την
ίπανάσταΐτιν. Οί άνορες ήσαν πο-
λΰ π'ερισσότεροι των γυναικων καί
ήσαν άπσφασισμένοι νά λάβουν δ,
τι εζήτουν.
Ό Άμουκί, όστις εΰρίισκ?)το ε¬
πί κεφαλής δ?ϋθ>ν, παρουσιάσθη είς
τάς Κυβερνητικάς άΐρχάς, καί ε¬
δήλωσεν δτι ί'άν δέν εγίνετο δ,τι
εζήτουν, οί ά'νδρες δέν ·9ά έπε-
στρεφον είς τάς βνζνγονς των. 'Ε-
άν αί είδήσεις εκ. Πεκίνου είναι
αληθής, δ Άμουχί αΰτός ·θά εί¬
ναι θατνιιάσιος ανθ·ρωπο;, δεχόμε¬
νον δτι άνε'πτύχ9ί) υπβ- τοιαύτας
οα'νθήκας. 'Οχι μόνον έπέΐυιειξε
?Λμπράν δχΊναμιν όργαινώσεοχ,
σχηματίσας την «Ένωσιν των Σν-
ζΰγ<ι)ν», ο?^λ εγνώριζε καί πκό; νά αντιμετωπίση τάς μηχανορρα- φίας ττο,ν Λαμάς. Ιδού τό ψη/ρι- ο^ια, τό οποίον συνέταξεν ό Ά¬ μουκί : «Παιτέ,ρες κβίί Άδελφοί, »'Ε1τί ετη κΰπτομενΰπό την γυ¬ ναικείον κυριαρχίαν. Μάς θεω- ροΰν ώς κτήνη καί ΐππους. Αί μι- αραί των πράΕεις είναι τόσον πολ¬ λαί, ωστε είναι αδύνατον νά άνα- γράφουν όλαι. 'Αλλ' Ιδού μερικαί: »Τ1 ο&τον. Μία γυναΐκα λαΐμβά- νει παλλοΰς συζυγοα,';. "Εάν δέν την εύχαιριστοϋν τοΰς έγκαταλεί- π*^ Οί σι>ζυγοι δέν τολμοΰν νά
άντι,στοϋν. Ιδού πώς τό γυναικεί¬
ον φϋλον μάς περιφρονεϊ.
»Δεύτ£ΐρον. Υπό γυναικείον κυ-
ριαιρχί.αν εργαζόμεναι ημέραν καί
Λ'ύκτα είς διάφορα μέρη της χώ¬
ρας. Κερδίζομεν χρήιματα δία τοΰ
ιδρώτος τού προσώιπου μας. ΑΙ
γυναϊκες δέν ένσ-ιαφέρονται ποτί
νά μάς δώσονν τέκνα, ή νά έλα-
φρΰνουν τα βάρη μας. Εάν δέν
ε'χωχιεν έπικερδή εργασίαν, μάς
έκΐδιώκουν καί μάς έγκαταλρίπουν.
Τι δαΰλοι ποΰ είμεθα!
^Τρίτον. Αί γυναΐκες είναι έ-
Ρνεύθεραι νά ΰπανδρεΰοίνται έκ νέ-
ου, άλλ' ημείς είμεθα υποχρτωμέ-
νοι νά μένωμεν χήιρο:ΐ, εάν ή ο*ύ-
ζυγός μας αποθάνη. Άκό|ΐη έαν
μία μνηστή αποθάνη πρό τοΰ γά-
μου, ό μνηστί)ρ δέν έςτιτρέπετιαιι
νά ·ίιπανδριευθ^. Μόνον ίνα πράγ-
μα μας μένει: νά ξυρίσωμεν τάς
κεφαλάς μας καί νά γίνωμεν μονα¬
χοί. Ημείς οί άνορες. ν,ι
ποδών, πρέπει νά ύπομένωμεν"
τό τό αϊσχος έν σιωπη>
Επί πλνέον οί άντιπρόσωποι τής
ένώσίως έζή(τηισαν καί ®1α άΖ
μη άπό τάς αρχάς, είς Λάσα 'Ε-
πιμενουν όπως ή Κυβέρνησις α¬
ναγνωρίση έπισή|ΐως την ?νωσίν
των. Ζητοϋν δίτως δαι αί γνη-αί-
κες εχσνν ενα σύζυγον, καί ότι £ν
περιπτώσει ■θανατον ενός των σν-
ζΰγων,( ό έπιζών νά έχη τό δι/.αί-
ωιια νά ύπανδριευθή εκ νέον.
Ζητοϋν επί πλέον ότως καί ό
άνδρας καί ή γυναιΐκα έργάζωηαι
διά τό κοινόν καλόν, καί ότι καμ-
μία σύζνγο; δέν πρέπει νά έχη τό
ιδία. "Οτι οταν ό σινυγο;
τρείς η οΐλιγοοτέοους άδρλφοΐς/'ή'
σίίυγος δέν πρέπει νά τούς αν αγ-
νάζη Λ-ά γα'ωνται μοναχοί. Ζητοτν
ϊσα δικαιώιιατα: δτι εάν μία νν-
ναϊκα παραΰαίνη τοί>ς γα'ιη^ίόνς
όρκονς της, ό σύζυγος νά'ε/η το
δικαίωμα νά πράξη τό ίδιον. Ό
ι; πρέπει νά έχη τα "δια δι·
καιωιιατα μέ τί^ν σύζυγον.
Τό Θιβέτ είναι άνάστατον ιιί τό
ριζοσπΏΐίΤτΐϊίόν αυτό -κίνηιια, νσί
αί γυναϊκες εχοιτν έξαγριωθή.
-κατάστασις περιπλέ/ΐται
άτό τό γ:γονός δτι ένώ ή Κ ίνα ΐ·-
ποτίθιεται δτι έξουσΐάίΐει τό Βιοέτ,
αί ταραχαί έντός της Κίνα; έχοΐ'ν
έξαΐσθ'ενήσΐει την δύνσίΐίν τη;. Ή
έξοα.κίίαΐ ευρίσκεται εί;
τάς χεΐριας των Λαμσ;, οί ότοΐοι
φυσι/ά είναι συντΐίΐρητι-/Όί. 'Εάν
όλό/ί.ηρον τό σύστημα τοϋ γάιιου
άνατραπί}, τί ήιιπορεϊ αρά γε νά
συα&Γ| καί είς αύτοΰς τούς Λσαά;
καί είς ολόκληρον τό θρησν.ίυτι·
χον σύστηιμα, τό οποίον κριατεΐ τα;
μάΕας είς απόλυτον ύτοταγήν καί
βαθείαν άμάυν<αν: Τό σύστημα τη; παλιιανθρία; δέν είναι τό μό¬ νον τό οποίον εχ?ι ανάγκην άνα- μοριφώσ.Ιως. Πτωχοί όπως είναι οί νάτοικοι τοΰ Θτβέτ βαρύνονται μέ ύπερόγκους φόρον; υπό των Λαιιάς καί τκον μοναχών Ό άριΐθ- μό; ·9ιρησκευτικων παρασίτων εί¬ ναι τρομερός. Ή θρησκείΛ των ί- ^/««,γ,,^ιο;^^ τας δβισιδαιμονία; των Λν καί βοηθεΐ είς την νατά- ιςιν της π>θιΐιδείας καί προοδον.
Καί δμονς, τό ζήτημα αύτό μιας
συζύγου διά κάιθε σύζυγον, πιθα¬
νόν να είναι τό μέσον τού έκπο?ι-
τισιιοΰ ολοκλήρου τοΰ Θιβέτ, εάν
^τύχουν οί άπεργοΰντε; σύζυγοι.
Πιθανόν νά έπηιρ€άΐσγ( την θρη¬
σκείαν καί νά αναπτύξη νέον πνεϋ-
μα είς την χώραν αύτην τής ύπερ-
βολικής σιτντηιρητικότΐίΐτος καί^ ά-
μαθείας. Ό πλοϋτος τίϋν δρέων
της δυνατόν επί τέλους^νά χρηο"1"
μοποιηθη δια νά πλουτίσπ τό Θι·
6έτ. 'Η κατάργησις της πολυαν»·
δρίας εΓις ΘιΙβέτ πιθανόν να έπι-
δριάση επί τοΰ παιρανόμου έθιμον
είς τάς πλησίον Ίνδίας καί αλλα
μέρη τοϋ κόσμου, δπου έπικρατει
άκομη τό σί'οτημα της ποίλυανδρι-
αις. "Ο,τι έπικρατϊϊ σηιιεοον ει?
τό Θι&έτ είναι >^ίιΐ>ανον ενός ε*.-
μου, τό όποϊον ί>το γενικόν ει?
άρχαίους χρόνους, όπως ^ άπεοει-
χ#η άπό τάς άρ/αιολογΐ'/'άς ερεύ¬
νας. Ή έΐτανάΐστββις των σνδρων
τοΰ Θιβέτ είναι μία εικών τοΰ ι·
συνέΐ6η εις πολλάς χώρα;, «Γ1
πρίν αρχίση νά γράφεται ή ι<: ρία.____________ Τ'ΊΤϊρ Τοΰς βάτους ξερριζώνονν στό χέρσο τό χωράφι. Περαστικός έστράφη Γιοπί; ■—θά σπείοωμβ λουλούδια, καί, πρίν έκεΐνα άνοίξουν οί 6άτοι θά τα πνί|ουν χ' οί κλώνοι οί άγκαθωτοΐ- Κ' έπεραο* δ διαβάτης κουνώντας τό κειράλι καί λέει μονάχος πάλι ένφ —Μεθ' στττν καρδιά μόν οί χειρότεροι άπ* τούς βάτους· κι' δμως άνάμ«τά τους ή έλπίδα άνθοδολςί. ^^ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΟΛΕΜΗ3
ΑΓΙΟ ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟΝ ©ΙΒΕΤ
ΖΗΤΟΫΝ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΝ ΤΩΝ ΑΠΟ ΤΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
ΓίνεΐσΑ μία έπχχνάστα<σις είς τό θιβέτ. Οί ά'νδρες εχουν έπαναστα- τήσει, καί ζητοϋν τα δικαιώματα, τα άποΐα τοΰς στεροΰν αί γυναΐκες. Εξεγείρονται κατά Της γυναικΐί άς κυριαιρχίας καί τοϋ άρχαίου συ- οτήιιατος κατά τό οποίον, μία γυ- ναΐκα ύπανδρε-ύεται 67.σι.νς τούς άνδρας μιας οικογενείας καί τούς κυ&ερνα ιιέ σιδηράν πυγμήν. 'Η ίστορία αύτη έρχεται ά.τό ίνα ανταποκριτήν έν Άσία, δστι; βλετει είς τό κίνημα αύτό την α¬ πειλήν μισς έπαναστάσεως. ήτις θά ταράξη την κυριαρχίαν τής γυναικός είς Θιβέτ. Διά νά εννοή- ση -,οανΐίς την κατάσταισιν, πρέπει νά στραφή οπίσω είς την αρχαίαν ίστορίαΐν τής αγνώστου καί ξένη; έκείνης χώρας τοΰ Θι6έτ, περί τής οποίας παλλά ε χούν γράφη, άλλ' ολίγα νατανοιτιδτ) ύτώ χον ίίάσιιοΐ! τής Λύσεως. "ΟΙλα οοίο: είναι γνωστά περί τοΰ Θΐ'βέτ μέχρι τοϋ έ6<δόιμου αιώ- νο μετά Χριστόν, είναι παραδό- σεις συλλεγεϊσαι άπό ΚινεζΓ/άς πηγάς. Ταξεώιώται διη-γοΡνται ποίλά; σνγκρσυομένα; ίσταρίας ίπερί της ζωης των κάτοικον τοϋ Θιβέτ, καί της άΙΛοκότου θρησκεί¬ αν, την οποίαν ήγούνται οί Λάμας. Ό Χόκ ·ζαί ΓκάΊιτετ, οί Ίηισου'- τσι ίεριαπάοιτο)οι, διηγοϋνται πολ- } ά περί των περιπέτειαι ν των, μέ¬ χρις ότου φθάσουν εί; Λάσα, καί όμιλοϋν περί τής πολν-γαιιίας, ώ; Λε,ρί ανεγνωρισμένου έθίμου τοΰ θι&ετ. Έξηγοΰν την ανάγκην ό¬ πως ε'νας άνδρας ύπανδρΐ'νεται πολλάς γνναϊναΐς;, λέγοντες ότι έ- πειδή πολλοί ά'νδρίς γίνονται μο¬ ναχοί, ύπάρχει πληθώρα γυναι- νών, καί έπομένως ή πολυγαμία καθίσταται άναγκαία. Άλίλ' αι'τό άλη'θεΰει μόνον οι' ολίγας άπό τάς άγρΐας φυλάς τοϋ θιβέτ, αέ τάς οποίας ήλθον είς επικοινωνίαν οί ίεραπόστολαι. Τό αντίθετον αποδεικνύεται τώ- ς>α ότι συμβαίνει είς πολλά μέρη
τοΰ ΘιβίΤ. Δέν εΐναιΐ οί ά'νδοες,
οί δποΐοι ύπανδρεύονται πολλάς
γυναίκας, άλλ' αί γυναΐκες αί όποϊ
αι ΰπανδρεΰοιντορι ποίλλους ά'νδρας
ναΧ κυριαρχοϋν εκίΐ.
Τό έθιμον αΰτό άνάγεται είς
τούς προισταρι-κσύς χρόνου;. όπως
άπσδεικνύεται άπό τάς άρχαιοτέ-
ρα' παραδόσΕις, είς τάς οποίας αί
Π ριΐγκίπισσαι τοϋ Θιβέτ όνομά-
ζονται «Λάμο», ■θεαι, καί οί ποω-
τοι Βασιλείς έφερον τό ό'νομα τής
μητρός- των, ώς &ΐγμα· τής κατα-
γωγτίς των.
"Οίπΐως έπΐκρατεΐ τώρα, ή πο-
λυανδρία είναι τελείως άδελφική
είς Θι6έτ. Δηλαδή, ή γυναΐκα. ή
όποία ύπανθρεύεται τόν πρεσβύ-
ΤΡΐρον υίόν μιάς οικογενείας, πρέ-
πει νά ύαανδρευυ'ή «αί δλους τοίις
άδελφούς τού. άκόμη καί έκείνους,
οί όποΐοι πυθτχνον νά γενντ(θοϋν
μετά τόν γάμον τη£ μέ τόν μεγα¬
λειτέρον. 'Η γυναΐ-κια υπανδρεύε-
ται συνήΐυι>ς όταν είναι 16 έτών,
έ-κλέγουσα ενα παιδίον 10 έτών,
καί λαμ£άνουσα εις την κατοικίαν
της καί τού; νΐωτέρους ά&ελφοΰς
τοι». "Ολοι οί σύζυγσί της πρέπει
νά έργάζωνται δι' αυτήν και νά
ύπσκύπτσυν είς την θέλησίν της.
"Οταν ή σύζνγος έπιθυμή νά εύ-
νοήστι ενα των συζύγο>ν της, κρε-
μά απλώς ενα ενδυμά τού είς την
θύραν, καί οί αλλοι σΰζυγοι έ;α-
ψαινίζονται. καί άσχολοϋνται είς
τάς εργασίας; των, φροντίζοντες
νά κερΐδίισωσι τα πρός τό ζήν διά
την σύζυγον των και τα τέκνα τή;
κοινης οικογενείας. Οί ά'νδρες ε-
χουν ίτποκύι[«ι είς τό σύστηιχα αΰ-
τό έ-τί αΐάη'ας, χωρί; παράπονα,
άπ»δ€χόμεΌΐ τό έθιμον ώς κάτι τό
όπΌΪον επρεΛε νά υπάρχη.
Τό γεγονός εΐναιι ότι οί περΊσ-
σότεροι κάτοινοι τού 0ι&έτ είναι
έξαιρετι/ά πτυηιρί. Ύπάρχει ελά¬
χιστον έιιπόριον, καί ελάχιστον χρή
μα έν νννλοιρορία. Οί περισσότε-
I
ροι ΚυβερνητικοΙ ς>όροι πληρώ-
νονται εΓις εΐδο; καί κτήνη. "Οχι
μόνΌν ποίΛοί των άνδρών γίνον¬
ται μοναχοί καί Ζο9ν είς μοναστή-
ρια. άλ?.ά πϊρισσότεραι ά/όμη γυ-
ναΐκε; γίνονται μοναχαί, γχη οΰτο>ς
6 άριθιιό; των γυνατ/ών έλαττοΰ-
ται κοοτά ποιλϋ, καί τό έθιμον τής
ίτολι,'ανδρία; ΐγα κΐαταντηοΐΕΐ ά-
ναγκαϊον εί; μερικάς ςηΛάς, δπϊος
'ΕΝΑΣ ΣΥΖΥΓΟΖ ΑΡΚΕΤΟΣ ΔΙΑ ΚΑβΕ ΓΥΝΑΙΚΑ!" ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟΝ ΣΥΝΟΗΜΑ
ΤΩΝ ΆΝΔΡΏΝ ΤΟΥ ΟΙΒΕΤ, ΕΝ» ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΙΨΙΝ
ΤΗΣ ΠΟΛΥΑΝΔΡΙΑΣ- ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΝ ΕΘΙΜΟΝ, ΚΑΤΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΜΙΑ ΣΥΖΥ-
ΓΟΣ ΕΧΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΥΖΥ-
ΓΟΥΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΥΣ ΤΩΝ.
τό έθιμον της πολυγαμίας ήτο ά-
ναγκαΐον είς άλλας.
Αί τελιευΓαϊαι απειλαί έξεγέο-
σεως των καταπ-ΐεζομένων άνδρών
έ'ρχονται άπό τΐιν περιοχήν ήτις
ί ί<ρ:'Ισκεται υπό την ήγεμονίαν τής Κινεζικής έπαρχία; Σϋεσουέν, [ γνωστήν {-πό τό δνοιια Καμντό. Ε¬ Ι δώ ή πολυανδρία ρπινριατεΐ άπό αί- ώνων, καί δυσαιρέσνεια ήρχισε νά εκδηλούται άπό μηνών. Οί -καταδυναο'τειό'Γνοι σύζν- γοι έσχημάτισαν μίαν ί'νωσιν καί Γ)00 έξ αυτών έβάοισαν κατά τής Λάίσα, ζητοΰντε; δικαιώματα δια τοΰς άνδρας — νά λαμβάνουν μί¬ αν σύζυγον, καί νά ζοΰν μίαν α¬ νεξάρτητον ζωήν, έιλεΰθεροι τή; γυναικείας κυριαρχίισς. Άρχηγός τοΰ κινήαατος είναι νστοιος Άιιονκί, όστις ρβα.ρ'ύνθη τόν δεσποτισιιόν της συζύγου τού, καί ιδίως την προτίιυοίν της δι' ενα των άΐ^ελφων τού. Τό μόνον τό όποϊον ευιρασ/εν εί; την ζ(ΐ>ήν
ήτο σκληρά έργασία, χω.ρ!ς διό-
λου αγάπην, 'ϊσχν-ρίϋεται ότι επί
δέκα μακρά ετη ειργάσθη <τκ(ληρά, φέρων δλα τα κέρδη τού είς την σύζυγον τού, ή οποίαι τόν εστελ- λεν είς-μακρυνά ταξπδια, ωστε ευ¬ ρίσκετο εί; την οικίαν τού μίαν μόνον φοράν κά&ε εν Γ| δύο Γτη. Κατά τόν νόμον όμως δέν ήιιπο- ροϋσε νά κάμη τίποτε. Έπρεπε νά είναι καλός, αλλο)ς θά εξεοιώκετο τελείο);. Ό Άμουκί δμως δέν ή¬ το άνόητος. ΕΓις τα ταξείδια τού παρετήρει τί συνέβαινε γύρω τού, καί πρό; μεγάλην τού έκπληξιν εί¬ δεν δτι είς αλλα μέρη τής χώρ«; οί ά'νδρες ί^αν νΰριοι καί ^ιερικοί είχον πολλάς συζύγους, άντί νά μοιράζωνται μίαν σύζυγον μέ απ¬ λούς. Ό Άμοιτκί έποίλει δέρματα είς τα διάφορα μέρη, όπως καί πνίλλοί αλλοι συμπατρ·ιώταί τον. "Οταν κατενόησε την αδικίαν τής σύζυγον τού, έξτ,ΐγέριθη. Ε*δεν ό¬ τι οί ανδιρες τής φνλής τού κοιτε- πιέζοντο αδίκω; καί δτι ή μόνη ελ¬ πίς σωτηρίας ή|το μία έπανάστα- σις. 'ΑΛείφάσισΐε νά γίνη αΰτός ό έ- λευθερωτής της φυλής τού, καί ήρχισε νά διαδίδη τα; θεωρίας τού. Άπέΐκτησεν όπαδούς, οί όποΐ¬ οι μέ την σειράν των ήρχισαν νά πριοΐπαγανΐδίζουν. Άπό τόν τεί^ευ- ταϊον Όκτώδριον τό έργον -προ¬ χώρει, καί τέλος εφάνη είς τόν Ά- Ή πλουσιοιτέρα ο'ικογένεια τοΰ κόσμου, ή Βαρώνη Κλαρίςς ντέ Ρότσιλδ καί τα δΰο τέκνα της, Βαρώνος Άλμπερτ καί Βαρώνη Μπερρίνα. μοχ»κί δτι εορθοχτεν ή ώοα τής δρά¬ σεώς. Χιλιάθες καταπιεζομένων συζύγων ίίσαν μέλη τής μνστικής τού ενώσεως, διότι όλα ρπρεπε νά τηρηθοϋν άπίοΛ.ύτα>; μυστικά, διά
τόν φόβον των γυναικών. Ό μό-
νο; τρόπο; ενεργεια; ήτο νά άπο-
ταθοΰν εί; Λάσα, ότου εχει τη,ν
ίδραν τη; ή Λεντρική Κυοέρνησις.
Κατά τάς είδήσεις, αιί οποίαι
έ'ίΤ'ϊτασαν εί; την Αμερικήν, ή ά-
,τοστολή της Ενώσεως έφερεν ενα
μέγα λάβαιοον, μέ τί]ν επιγραφήν
«Οί Άπτργούντε; Σί^υγοι τοϋ
Θιβέτ·>>, καί όίίλίλα μικρότερα. Ένα
έξ αυτών ίφερε τή επιγραφήν,
«Κάτίο αι Τι«>αννικαί Γυναϊκες!»
'Ένα αίΛο: «Οϊ άΛ'δρίς ςτοεπει νά
έ'χουν οικονομικήν άνεξαρτησΐίαν'»
"ΕνΌο άΤΙο: «Κάτω ή πολνανδρί-
α!» Καί άκάιιη Εν; «"Ενα; σύζυ-
γος είναι άρχΕ'τό; διά κάθε γυ-
ναϊκα'»
Ένω ίΐβιάΐδιζαν πρό; τίιν πρωτΐύ
ουσαν, αί άιντιπρόσαχτοι τΐγς 'νώ-
σεως πιροσείλ/α.χ>ν νέοι»; δπαδοΰς.
' Οταν ί'φθαΐσαν εί; Λάισα, παρου-
σάιαΐσαν την αίτησίν των εί; τού;
Λαμάς, οί όποΐοι είχον την δύνα¬
μιν νά πραγματοποιήσουν τάς επι¬
θυμίας των. Άλλ' οί Λαμάς δέν ή¬
σαν πρόθυμοι νά τό κάμουν. Κα¬
τά την γνώμην των. ήτο φρονιμώ-
τερον νά σιτνεννοηθοΰν μέ τάς γυ¬
ναίκας, αιί οποίαι είχον τό πάν είς
τάς χείρας των, καί εστειλαν τα-
χείς άγγελιαψόρους διά νά εΐδο-
ποιήσουν τάς γυναίκας περί των
γεγονότων, έ\Τ> εκρότουν τοΐ1;
άνδρας έκεΐ υπό διάφορα προσχή-
ιιατα. Δέν άντίλήφθηοαν δτι ήτο
πολύ άργά δια νά έμποδίσουν την
ίπανάσταΐτιν. Οί άνορες ήσαν πο-
λΰ π'ερισσότεροι των γυναικων καί
ήσαν άπσφασισμένοι νά λάβουν δ,
τι εζήτουν.
Ό Άμουκί, όστις εΰρίισκ?)το ε¬
πί κεφαλής δ?ϋθ>ν, παρουσιάσθη είς
τάς Κυβερνητικάς άΐρχάς, καί ε¬
δήλωσεν δτι ί'άν δέν εγίνετο δ,τι
εζήτουν, οί ά'νδρες δέν ·9ά έπε-
στρεφον είς τάς βνζνγονς των. 'Ε-
άν αί είδήσεις εκ. Πεκίνου είναι
αληθής, δ Άμουχί αΰτός ·θά εί¬
ναι θατνιιάσιος ανθ·ρωπο;, δεχόμε¬
νον δτι άνε'πτύχ9ί) υπβ- τοιαύτας
οα'νθήκας. 'Οχι μόνον έπέΐυιειξε
?Λμπράν δχΊναμιν όργαινώσεοχ,
σχηματίσας την «Ένωσιν των Σν-
ζΰγ<ι)ν», ο?^λ εγνώριζε καί πκό; νά αντιμετωπίση τάς μηχανορρα- φίας ττο,ν Λαμάς. Ιδού τό ψη/ρι- ο^ια, τό οποίον συνέταξεν ό Ά¬ μουκί : «Παιτέ,ρες κβίί Άδελφοί, »'Ε1τί ετη κΰπτομενΰπό την γυ¬ ναικείον κυριαρχίαν. Μάς θεω- ροΰν ώς κτήνη καί ΐππους. Αί μι- αραί των πράΕεις είναι τόσον πολ¬ λαί, ωστε είναι αδύνατον νά άνα- γράφουν όλαι. 'Αλλ' Ιδού μερικαί: »Τ1 ο&τον. Μία γυναΐκα λαΐμβά- νει παλλοΰς συζυγοα,';. "Εάν δέν την εύχαιριστοϋν τοΰς έγκαταλεί- π*^ Οί σι>ζυγοι δέν τολμοΰν νά
άντι,στοϋν. Ιδού πώς τό γυναικεί¬
ον φϋλον μάς περιφρονεϊ.
»Δεύτ£ΐρον. Υπό γυναικείον κυ-
ριαιρχί.αν εργαζόμεναι ημέραν καί
Λ'ύκτα είς διάφορα μέρη της χώ¬
ρας. Κερδίζομεν χρήιματα δία τοΰ
ιδρώτος τού προσώιπου μας. ΑΙ
γυναϊκες δέν ένσ-ιαφέρονται ποτί
νά μάς δώσονν τέκνα, ή νά έλα-
φρΰνουν τα βάρη μας. Εάν δέν
ε'χωχιεν έπικερδή εργασίαν, μάς
έκΐδιώκουν καί μάς έγκαταλρίπουν.
Τι δαΰλοι ποΰ είμεθα!
^Τρίτον. Αί γυναΐκες είναι έ-
Ρνεύθεραι νά ΰπανδρεΰοίνται έκ νέ-
ου, άλλ' ημείς είμεθα υποχρτωμέ-
νοι νά μένωμεν χήιρο:ΐ, εάν ή ο*ύ-
ζυγός μας αποθάνη. Άκό|ΐη έαν
μία μνηστή αποθάνη πρό τοΰ γά-
μου, ό μνηστί)ρ δέν έςτιτρέπετιαιι
νά ·ίιπανδριευθ^. Μόνον ίνα πράγ-
μα μας μένει: νά ξυρίσωμεν τάς
κεφαλάς μας καί νά γίνωμεν μονα¬
χοί. Ημείς οί άνορες. ν,ι
ποδών, πρέπει νά ύπομένωμεν"
τό τό αϊσχος έν σιωπη>
Επί πλνέον οί άντιπρόσωποι τής
ένώσίως έζή(τηισαν καί ®1α άΖ
μη άπό τάς αρχάς, είς Λάσα 'Ε-
πιμενουν όπως ή Κυβέρνησις α¬
ναγνωρίση έπισή|ΐως την ?νωσίν
των. Ζητοϋν δίτως δαι αί γνη-αί-
κες εχσνν ενα σύζυγον, καί ότι £ν
περιπτώσει ■θανατον ενός των σν-
ζΰγων,( ό έπιζών νά έχη τό δι/.αί-
ωιια νά ύπανδριευθή εκ νέον.
Ζητοϋν επί πλέον ότως καί ό
άνδρας καί ή γυναιΐκα έργάζωηαι
διά τό κοινόν καλόν, καί ότι καμ-
μία σύζνγο; δέν πρέπει νά έχη τό
ιδία. "Οτι οταν ό σινυγο;
τρείς η οΐλιγοοτέοους άδρλφοΐς/'ή'
σίίυγος δέν πρέπει νά τούς αν αγ-
νάζη Λ-ά γα'ωνται μοναχοί. Ζητοτν
ϊσα δικαιώιιατα: δτι εάν μία νν-
ναϊκα παραΰαίνη τοί>ς γα'ιη^ίόνς
όρκονς της, ό σύζυγος νά'ε/η το
δικαίωμα νά πράξη τό ίδιον. Ό
ι; πρέπει νά έχη τα "δια δι·
καιωιιατα μέ τί^ν σύζυγον.
Τό Θιβέτ είναι άνάστατον ιιί τό
ριζοσπΏΐίΤτΐϊίόν αυτό -κίνηιια, νσί
αί γυναϊκες εχοιτν έξαγριωθή.
-κατάστασις περιπλέ/ΐται
άτό τό γ:γονός δτι ένώ ή Κ ίνα ΐ·-
ποτίθιεται δτι έξουσΐάίΐει τό Βιοέτ,
αί ταραχαί έντός της Κίνα; έχοΐ'ν
έξαΐσθ'ενήσΐει την δύνσίΐίν τη;. Ή
έξοα.κίίαΐ ευρίσκεται εί;
τάς χεΐριας των Λαμσ;, οί ότοΐοι
φυσι/ά είναι συντΐίΐρητι-/Όί. 'Εάν
όλό/ί.ηρον τό σύστημα τοϋ γάιιου
άνατραπί}, τί ήιιπορεϊ αρά γε νά
συα&Γ| καί είς αύτοΰς τούς Λσαά;
καί είς ολόκληρον τό θρησν.ίυτι·
χον σύστηιμα, τό οποίον κριατεΐ τα;
μάΕας είς απόλυτον ύτοταγήν καί
βαθείαν άμάυν<αν: Τό σύστημα τη; παλιιανθρία; δέν είναι τό μό¬ νον τό οποίον εχ?ι ανάγκην άνα- μοριφώσ.Ιως. Πτωχοί όπως είναι οί νάτοικοι τοΰ Θτβέτ βαρύνονται μέ ύπερόγκους φόρον; υπό των Λαιιάς καί τκον μοναχών Ό άριΐθ- μό; ·9ιρησκευτικων παρασίτων εί¬ ναι τρομερός. Ή θρησκείΛ των ί- ^/««,γ,,^ιο;^^ τας δβισιδαιμονία; των Λν καί βοηθεΐ είς την νατά- ιςιν της π>θιΐιδείας καί προοδον.
Καί δμονς, τό ζήτημα αύτό μιας
συζύγου διά κάιθε σύζυγον, πιθα¬
νόν να είναι τό μέσον τού έκπο?ι-
τισιιοΰ ολοκλήρου τοΰ Θιβέτ, εάν
^τύχουν οί άπεργοΰντε; σύζυγοι.
Πιθανόν νά έπηιρ€άΐσγ( την θρη¬
σκείαν καί νά αναπτύξη νέον πνεϋ-
μα είς την χώραν αύτην τής ύπερ-
βολικής σιτντηιρητικότΐίΐτος καί^ ά-
μαθείας. Ό πλοϋτος τίϋν δρέων
της δυνατόν επί τέλους^νά χρηο"1"
μοποιηθη δια νά πλουτίσπ τό Θι·
6έτ. 'Η κατάργησις της πολυαν»·
δρίας εΓις ΘιΙβέτ πιθανόν να έπι-
δριάση επί τοΰ παιρανόμου έθιμον
είς τάς πλησίον Ίνδίας καί αλλα
μέρη τοϋ κόσμου, δπου έπικρατει
άκομη τό σί'οτημα της ποίλυανδρι-
αις. "Ο,τι έπικρατϊϊ σηιιεοον ει?
τό Θι&έτ είναι >^ίιΐ>ανον ενός ε*.-
μου, τό όποϊον ί>το γενικόν ει?
άρχαίους χρόνους, όπως ^ άπεοει-
χ#η άπό τάς άρ/αιολογΐ'/'άς ερεύ¬
νας. Ή έΐτανάΐστββις των σνδρων
τοΰ Θιβέτ είναι μία εικών τοΰ ι·
συνέΐ6η εις πολλάς χώρα;, «Γ1
πρίν αρχίση νά γράφεται ή ι<: ρία.____________ Τ'ΊΤϊρ Τοΰς βάτους ξερριζώνονν στό χέρσο τό χωράφι. Περαστικός έστράφη Γιοπί; ■—θά σπείοωμβ λουλούδια, καί, πρίν έκεΐνα άνοίξουν οί 6άτοι θά τα πνί|ουν χ' οί κλώνοι οί άγκαθωτοΐ- Κ' έπεραο* δ διαβάτης κουνώντας τό κειράλι καί λέει μονάχος πάλι ένφ —Μεθ' στττν καρδιά μόν οί χειρότεροι άπ* τούς βάτους· κι' δμως άνάμ«τά τους ή έλπίδα άνθοδολςί. ^^ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΟΛΕΜΗ3
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 138».
Β
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ή Μαρία Κονέσα, Μεξικανίς χορεύτρια, ή όποία συνελή¬
φθη κατηγορουμένη ότι διε,ξήγε λαθρεμπόριον μεταξωτών
Λπό τό μνημόσυνον πρός τιμήν των πεσόντων ναυτών τής χώρας, είς
Φόρτ Χάμιλτον Πάρκ, τοϋ Μπροϋκλυν
Τα μονοπλάνον Μπελλάνκα, επί τού όποίου ό Σεζάρε Σαμπέλλι, Ίταλδ:
ΐίροπόρος, ό Ρότζερ Γουΐλλιαμς καί ό Πατρο Μπονέλλ.ι θά άποπειρα
θοϋν νά πετόξουν προσεχώς είς Ρώμην.
Οί Γεοουσιασταί Σάα Μ,τ«άττον καί Φρέδερικ Σέϊγου ερ, μέλη τής Έπιτροπής τής Γερουσίας,_έ|ετάζοντε;
τον Τζώρτζ Γκόρδον Μπάττλ, δικηγόρον τής Νέας 'Υ όρκης, όστις συνεισεφερε $3.000 υπέρ τού Αλ Σμιθ.
Η-"τοδηλατική ομάς Πενσυλβανίας, παίζουσα πόλο μέ την όαάδα τής Νέας Ίεοσέης,
... Στάρλαϊτ Πά«κ, τού Μ—~Λ
εις
Άπό τοϋ- αγώνας Πόλο τού Γκόβερνορς "Αϊλαντ, ιιεταξύ τής στρατιωτικής ομάδος τοϋ Γιώ-
* Τ δεανοος "Αιλαντ καϊ τής >μάδος τού 101 ιππικου.
Β
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ή Μαρία Κονέσα, Μεξικανίς χορεύτρια, ή όποία συνελή¬
φθη κατηγορουμένη ότι διε,ξήγε λαθρεμπόριον μεταξωτών
Λπό τό μνημόσυνον πρός τιμήν των πεσόντων ναυτών τής χώρας, είς
Φόρτ Χάμιλτον Πάρκ, τοϋ Μπροϋκλυν
Τα μονοπλάνον Μπελλάνκα, επί τού όποίου ό Σεζάρε Σαμπέλλι, Ίταλδ:
ΐίροπόρος, ό Ρότζερ Γουΐλλιαμς καί ό Πατρο Μπονέλλ.ι θά άποπειρα
θοϋν νά πετόξουν προσεχώς είς Ρώμην.
Οί Γεοουσιασταί Σάα Μ,τ«άττον καί Φρέδερικ Σέϊγου ερ, μέλη τής Έπιτροπής τής Γερουσίας,_έ|ετάζοντε;
τον Τζώρτζ Γκόρδον Μπάττλ, δικηγόρον τής Νέας 'Υ όρκης, όστις συνεισεφερε $3.000 υπέρ τού Αλ Σμιθ.
Η-"τοδηλατική ομάς Πενσυλβανίας, παίζουσα πόλο μέ την όαάδα τής Νέας Ίεοσέης,
... Στάρλαϊτ Πά«κ, τού Μ—~Λ
εις
Άπό τοϋ- αγώνας Πόλο τού Γκόβερνορς "Αϊλαντ, ιιεταξύ τής στρατιωτικής ομάδος τοϋ Γιώ-
* Τ δεανοος "Αιλαντ καϊ τής >μάδος τού 101 ιππικου.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΧΙΟΥ, 1928.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
[€ΘΝ)ΚΟ* ΚΗΡΥΞ|
ΑΝΑ ΤΑΣ ΗΠΕΙΡΟΥ!
ΑΙ φάλαγγες των καταικτητών
των αίθερων γίνονται όλονέν πυ-
■κνότεραι καί νέοι ήρωες έμφανί-
ζονται καθημερινώς μέ την εύγε-
νή φιλοδοξίαν τής ΰπερνικήκΐεως
τοΰ άχανοϋς διαστήματος διά μα¬
κρών καί ριτ|«κινδύνων πτήσεων
άνά τους ώκεανοΰς.
ΆμΗ,ρικανοί άεροπόροι δι-
έσχισαν προσφάτως τόν Ειρη¬
νικόν πετάξαντες μεχρι τής Αΐ-
στραλίας καί άλλαι όμάδες ετοιμά-
ζονται διά νά δίαισχίσουν τόν Α¬
τλαντικόν. Είς τσυς εΰγενεϊς αί-
τονς αγώνας υπέρ τής άναπτύξε-
ω; τής άεροπορίας δέν καθυστε-
ρεΐ τό άσθενές φίλον, ή συμμρτο-,
νή τοϋ όποίου προσδίδει είς αΐιτσύς α9 να , , - ,,, -, _
-*.!.. . _/____ ν________ ι_. _._.?! νιστας εντος ολίγων ί,των.
ΑΙ ΕΞΕΤΑΣΒΣ ίΙΙΑΝΰΥ, ΤΩΝ
■—ΒΗΤΡΜΜ ΤΗΣ Κ«< Τό άπόγευμ* τής «ροβε χους Κυριακήν είς τό ήδ Χώλλ. Τό άπόγευιια τής προσεχούς Κυοιακής, 17ης Ίουνίου, είς τό θυΠ_) ΗΑΙΧ' τοϋ κτιρίου Στάΐνγσυαιίη, 113 Λυτική 57η ό- δός, θα γίνουν αί έξετάσεις πιά- νου των μα&ητριών τής γνωστής 'Ελληνί'δθ; καλλιτέχνιδος, Κυρίας Πόλιας Μελίδου - 'Ερμείδου. ΚάυΝε ετος κατά την εποχήν αύ- τήν. ή κ. Έρμείδον μάς καλεΐ νά ακούσωμεν τάς μαθητρίας της καί νά κρίνοΛΐεν τάς προόδους των αί οποίαι πράγματι είναι αξιέπαι¬ νον Υπό την ικανήν διδασκαλίαν τής κ. Έρμείδοιυ είδομεν ααθητρί- ρ'ι; ίκανάς πια- Κα1 περισσότερον ρωμαντισμβν και ι τονώνει τό υπέρ τής άεροπορία; | ενδιαφέρον τοϋ κοινοϋ τό οποίον , , ■- „ -^,^ Γ - - , , / χ το ωοαιον, ότι δίδουν την με αγωνίαν τας πε- - ' *· ριπετείας καί τονς κινδύνους των έπιχειρουμενων πτήσεων ανά τάς Ηπείρου; τής Γής. ΠΡΟΕΚΛΟΠΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΜΕ την έναρξιν τοΰ συνεδρίου τοϋ Ρεπουμπλικανικοΰ Κοιιματος έντός τής τρεχούσης έ6δομάδο; άργίίζει επισήμως ή μεγάλη προε- κλογΐΜΓΐ περίοδος ή όποία θά πα- ραμερίση κάθιε αλλα γεγονος μέ- χρι τοΰ προσεχούς Νοεμ6ρίοι>. Ε¬
άν κρίνη κανείς άπό τα ονγκεν-
τρωθέντα μέοι τοΰδτ στοιχεΐα των
συνεδρίων των δύο Κομιιάτων, δύ-
ναιται νά θεωρηθή ώ; βέβαιον μέν
την υπόδειξιν τοΰ ΚυβερΛίήτου
Σμίθ ώς ύπσψηφίου Προεδρου
τοΰ Δημσκ.ρατικοΰ Κόμματος (ός
συγκεντρώνουσαν δέ τάς μεγαλει¬
τέρας πα·θανότητας, την υπόδειξιν
τοϋ κ. Χοϋβερ ώς ΰποψηιφίου τοΰ
Ρεπουιιπλικανικοΰ Κόμιιατος δ* ά
τό (Ιδιον άξίωμα· —'ζ τα συνέδρια
δμως των Άμεριτιανικων Κομιιά¬
των λαιιβάνουν χώραν καί άαρο-
σδόΐίητα τα όποΤα άνατρέπουν κά-
θ'2 υφισταμένην ιπ.ρ'ό·6λεψιν. · Τό
μόνον τό οποίον δύναται νά λε-
τί μετά βε(6αιότητο; είναι ότι ό
σιν αΐκιογενειακιης σι»γκρντρώσεως,
ό ί ί δέ
αί νεαραί πιανίσται δέχον-
ται τάς συμιβονιλάς της διδασκα-
λίσσης των καί, τα χειροκροτήιια-
τα των ακροατών, καί λαμβάνουν
τα ηνάλογα 6ραβ·εϊα.
Είς τό τέλος των Ι^ετάσεων, ή
κ. 'Ερμείδου, έκτελοϋσα περυσινήν
της ·ύπόσχεσιν, θά παίξη έπίσηο
αβρικα έκλεκττά ιιοιχπκά κομμάτια.
Δέν ύπάρχ£ΐ άμφιβολία ότι ολοι
οί φιλόμουσοι θα σπΐόσουν νά ή-
κοίντουν τάς νεαράς μαθητρίας την:
κ 'Εοιιείδου, ένθαρρύνολτες αν-
τάς διά της παρ<η.>σίας των εις τό
μουστκόν των στά&ιον.
Αί έξετάσεις ·θά άρχίσουν α¬
κριβώς την 4ην μ. μΤ Ή εΤσοδος
είναι έλενθέρα δι' όλους.
, ΜΑ55.
χ) μ ;
κ. Κούλιτζ άποσύρεται οριστικώς
.τής πο&ιτικής.
Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΜΑΖΥ «έ τα αλλα άπαραίτητα
έφάδια ποϋ χρειάζονται εις την ε¬
ξοχήν κατά τό διάστημα των θε-
ρινών διακοΐΓών είναι άναΐΐιφισβη-
τήτως καί τα «τεριπνά βιβλία». Μέ
την συντραφίάν ενός τρεπνοϋ 6ι-
βλίθυ ό πχχραιθεΛίζων μακράν τσΰ
ίϊορχιβοΐ) των πόλεων πέρνη" εύχαρ-ί-
στους ώρας άνοτποτυόμενος εΤτε πα-
ρά την άκτήν τής θαλάσσης, είτε
υπό τα σκιερά φυλλώματα τοϋ δά-
σους. Τοΰς άπαραιτήτους αύτοΰί
συντρόφους των θερινων σας δια-
κοπιών ημπορεί νά σας προμη-θειό-
ση τό £ιΐβλιοπιω?.·εϊον τοΰ «'Εθνι-
κού Κήόρνκος» μέ την πί.ουσίαν
σινΐλογήν τού των νεώτερον καϊ
των πλέον έκλεκτών
σας κατα τού όμοφύλου
ΗΟϋδΤΟΝ, ΤΕΧΑ8.— Ό
«'Εθνικός Κηρυξ» πωλεΐται είς
την Ν. ΒβΙΓδ ΝβΛνδ 81βη(1,
1118 Οβρίίοΐ Ανβ.
Ή εφημερίς «"Ηδν.γκ
γράφ£ΐ, ότι συνελήφθη ό Δημ.οσ4ένης
Άντωνόχθϋλος καττ,γορούμενος ώς
Κ'.φοδολήιτας ·κατά τοϋ Γεώργιον Ά-
λεξανϊροχοΰλου καί φονεύσας αυτόν.
Ό Άντωνόχουλος, λέγεται, ότι έ-
π-υρο&όλησε καί κατά τής Κάς Ά-
λεξανδροχούλου ή όπΐία ευρίσκεται
είς -κρίσιμον θέσιν. Ό 8ετής υιός
των έπλττγώβη ίτί-σ-ης. Ό Άντωνό-
πουλος έιτοοΰβόλησε κατόπιν φιλο-
νιχ,ίας ίι' ενα ξενιζόμενο»^ είς την
οικίαν.
Όνομάξομαι. Ξενχχρών Βαραλής.
Τυγχάνω βαρέως άσθίΛ-ης καί <ττ«ιρού- μ«ιν»; των πάντοίν, κοά αύτοΰ άκόμη τοΰ «πιονσίου αρτου. Ποωϋμαι έίοολη- ονν ΐορός τοϋς άπαντβχοΰ φίλους κβί ς μόν, οταας ιιέ δοηθήκκύστν ΟΛθ<ηέλλοντίς τόν όδολόν τ«*ν. Κατάε γοθαι έκ Σμ.ΰρνης "<τυνοικία Φαβουλά) κιαΐ ε^αι θϋμα τής πρό έτών σιμ6ά· ιτης καταχτρσςρής, έξ αΐτί«ς τής οποί¬ ας επαθσν έκ Λ·πΌ«σθϊΛ€ίας, κο>φώ-
«ως κΐί. παθήοϊως των όθλ
Παραχαλω παιλύ κό)8« ριΰσηγ
χναν άνβιρωιπον όπως μέ βοήθήστι, άπο-
στέλλων κάτι π εκ τοϋ .περΜΚΐιεύματός
τού, ΟΛθΊβινόΐμτνος ώς εξής:
ΧΑ ΒΙ ΡΙ
ΧβηοτΑοπ
ς ξής
ΡβΙπΐϊΓα, Μΐεΐι.
(Δ. 10—26)
ΕΛΛΗΝ Ο—ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ
Μία σκηνή άα ότό δράμα «Ίππόλυτοε» τοΰ Ευριπίδου τό οποίον παρέστησαν είς την Αγγλικήν οί «ροιτηταί τού
Πανεπιστημίου τής Καλιςρορνίας, ύ.τό την διεύθυνσιν τής ΜΪ85 Ενεΐγη .Τηοπΐ35. Τό έργον τουτο, ομού μέ τού;
«Πέροας» τοϋ ΑΙσχύλου καί την «Άντιγόνην» τοϋ Σοςροκ>^ους, την «Ιφιγένειαν^ καί <"Αλκηστιν> τοΰ Ευριπίδου,
μετεφράσθησαν είς την Αγγλικήν υπό τού Καθηγητού, Γκίλμ.τερτ Μώρρη.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΚΑΑΙΑΝ
Έκκλη«κς πρός
«ανταχοΰ της
κης υέ
νετβιώτας
τούς ά-
Άμερι-
Γρα-
ΑθΛΗΤΙΚΑ
(Ννμφαισία, Γορτυνίας).
'Αί
Ύη πατριώται.
Ώς καί ίιαι-Ις οί ΐδιοι
γνώσιν καί εκ τής χωρισ·τά είς ε-
να έκαστον άποσταλείσης έγγρά-
φου δια?κοινώσεοος. υπό τής έκτα¬
κτον έκ σημαινόντων καί σεβα-
στών ποοσώπων (και&ηγηττών, ίε-
ρέων, έμπόρων). σχιμιατισ9ιείστις
πρός τουτο έπιτροπής. Πρός ά-
νακονφισιν ποχτχαυσών καί δεινΐός
δοκιμαζοαενων υπό τής διτσπραγί-
ας, άνο4ΐαλιών καί άκαταοτασίας;
καα των <&}μ>χ αϊτίων των οποίων
λεπτομερώς ο"άς εκθέτουσιν έν τώ
έγγράιφ<ρ αυτών έν τφ όποί<)> το-
σοϋτον άνλγεινως διατραγυοδεΐται
καί ζοογραφίζεται ή ά.ταισία εικών
καί τό φρικτόν κατάντητια τής ζ,ω-
ής έν.εΐ κοττω, ο>ς καί ή ά—τ/νω-
σμενη καί απτλπις πάλη των δνστυ
χοιηαων καχ ούδαμόθεν εχόντων
βοήθειαν άν&ρωπωΛ·.
Δι' όπερ ύοτενθυμίΐω υμίν, ότι
π·ρόπΕΐ νά φανώμβν έν πράξεσιν
άθεί.ιφοί Χρκττιανοί, έν εργοις θε-
ράΐτοντες ΐίδν ταλαιπωριών αυτών
δίδοντες βοηθείας χείρα είς τόν
σκληρότατον αυτόν άγώνα ώς κα-
λοί Σ«»αρεϊται.
Προσφερομεν την (νσπλαχνί-
Προκήρυξιν τελικών άγών<ον πάλης και πρός άνάδειξιν των μελλόντων νάι άν σοΰν την Έλλάδα άθλητών είς τούς τής Ολλανδίας. ' 1217 δΙΙΗΓ ΑνΕΝϋΕ, ΟΟΝΕΥ Ι5ίΑΝΟ, Ν. Υ. . ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ ΟΟΝΕΥ ΙδίΑΝϋ 4395. Οί επισκεπτομενοι την πεφημισμένην Λουτρόπολιν καί επι¬ θυμούντες νά άπολαύσουν ό,τι άριστον εχει ή 'Ελληνο—Άμε- ρικανική Κουζίνα, επισκεφθήτε τό ανωτέρω Εστιατόριον. Ύ- λικά, κουζίνα καί περιποίησις πρώτης τάξεως. * Κατάλληλον διά Γάμους, Βαπτίσεις, Γενματα, χοροϋς και άλλας διασκεδάσεις. αν καί τό ελεος ('ος τα της Μαγδα- ληνη; μύρα εις τούς πόδα; τοΰ Ε¬ Ι σταυρωμένου θεού τής φιλαλλη- |λίας καί των αγαθών αί χάαεΐ; έ- γ χρε; τούς δίδοντας έπιστρεφουσν. Πρός δέ άς μή λη<ηχονύ>μεν τόν
ίπποτικόν ,είτγενή καί φίλότιμον
χαψαιτηοα. των πατριωττων· μας
διότι διά νά άναγκαισθώοιν νά
στρέι|·04ΐεν πρός ημάς ίκετευτι-
κως τα βλέμιιατά των καί νά εκ-
τείνοχτιν μετ' έλτίδος την χεΤοα ή
άνάγκ»)* θα είναι έτητακτι-Λη" καί
χρήίΐει άμεσου ενεργείας· ν.αί είναι
νομίζομεν αρκούντως τιμητικαί
παρόμωαι θυσιαι.
Πιστεύω όθεν ή φωνή αυτή έμον
τοΰ ιδιαιτέρως ύ.τό της σετοαα'τής
έ!πιτροπής πρός τουτο έπι,φορτι-
σθεντος νά φΜση διά μέσου της
φΛης «φημερΐδο; πολύ ά
φΛης «φημερίδο; πολύ μακράν
και έκεϊ άόκόιιη όπου ά'χοι τονβε ε¬
πεκράτει άδαφορία. Στέίλατε λοι-
.τον έκαστον τό εμβασμά τού εΐ; ι
Οί ανω άγώνες θά τελεσθοΰν
έν τφ Γυμναστηρίω τοΰ Συλλό-
γου, 313 Τν". 53ΚΙ) 8Τ. ΝΕν
ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ, την Δευτέραν, 11
Ίουνίου καί ώραν 8ην μ. μ.
ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ
1) Π υγμαχία:
Των κλάσεων 112, 147 καί 160
λιτρών.
2) Ελευθέρα Πάλη:
Των κλάσεων 134, 145, 158
καί 160 λιτρών.
ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΝ
ΟΊ μέλλοντες νά συμμετάσχωσι
άθληταί δικαιοϋνται νά δηλώσωσι
την συμμετοχήν των είς τούς ά-
γωνα; μεχρι τής εσπέρας τής τε-
λέσεως τούτων.
Οί άθληταί οφείλουσι νά άπο-
δείξουν την φίλαθλον αυτών Ίδι-
ότητα παρουσιάζοντε; πιοτοποιη-
τικόν τοϋ Α. Α., ϋ. (ΚΕΟΙ-
8ΤΚΑΤΙΟΝ ΟΑΕϋ).
Οί
γωνας, |άν οδτοι θεωρηθώσι παρά
της τεχνικής έπιτροπής αξιοί τού¬
του.
Βραβεϊα δέν θά άπονϊμηθώσιν,
ειμή διπλώματα τιμής καί τα ?ξ-
οδα τής άποστολής των είς τοΰς
Όλυμπιακοϋς Αγώνας.
"Επαθλα γίνονται δεκτά έκ μέ-
ρους άθλοθετών διά τα διάφορα
άγωνίσματα.
'Ελ?.ανοδίκαι Πάλη;
Άλίξανδρος Χατζηχαιπέοη;,
Λεωνίδας Γάϊγκλ, Κωνστ. Σαο-
δέλλης, Μιχ. Δώριζας, (Όίυμπι-
ονίκης), Δημ. Τόφαλο; ΓΟλνιι-
πιονίκης).
'Ελλανοδίκαι Πυγμα/κις
Νικ. Δήμας, Νικ. Μέρσΐ|ς κ«ι
Νικ. Ζάχος.
Κρααί
Θ. Ματσοΰκας, Βίκτ. Βουτνρι-
τσας καί Ν. Παπαγεωργίου.
Χρονομετρη;
Γ. θωράκος.
Διά την επίσημον· έπικνρωοιν
των άποτελεσμάτων των ανω ο-
γώνων ί>ά παρευρεθίί ό (-^°Ψ^
σντιπρόσωπος τού Συνδέσμου των
Έλληνικών Γυμναστικών Σωμα
τιίων τής Ελλάδος κ.
Μπράουν, γενικός γραμ^
τοΰ Νάσιονολ Κόνσιλ των Υ. Μ·
°· Α' · *'
Τό εΊ<ΐπραχθησόμενον ποοον ^ λει συμπληρώστ) τό υπόλοιπον τη>
άποστολής των άθλ)}τών είς το«?
Όλυμπιακούς.
ΕΙσοδο; Γενική δολλ. 1,
κρψενη δολλ. 2.
Γ Ο
ης φίλαθλοι,
Π ροσερχόμενοι την
ά θ ϋ
ρρχμ η
των άγοινων θά συντεϋστΓτε
οί ·Έλληνες άθληταί ά
ί ύ Όλ
ο; «να'
ης η
είς τού; Όλυμπιακού; προ; «να
δειξιν τοΰ 'Ελληνικοϋ ονόματι*·,
('Βκ τοϋ γραφείον τού 5λ<μ° γου). ΟΙ ΕΡΙΤΕΣ Τ«Ν έρωτικαί «λίίες <£»■ αί ένίιαφέρ^ ί την οικίαν επιτροπήν υιΑ βοηθη- σατε τοδνιον^ργονοίττής ™ ( οίττής έκλεκτά άνείκίοτα κτλ. «Άγωνία». "Ενα ληνη«ν 3ιήγημα τώ %■ ■ τίου, δτ^οσιεύεται είς το τβΰχος τοϋ «Μπτκηοέτοο», χίζεται καί το μΛιστόρην μου «Τό Φάντ»3υ·χ», μέ λά καί ίιάφορα τ*«ΛΓνά ν* τι___' .·....« *.,: τα 86ο ρια. Γενικάς άντι·ΐορόσωιτο? ': 261 τ»: ϋ. 8ΤΚΟϋΜΒ08, ν. 851η δι., Ν. Τ.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
[€ΘΝ)ΚΟ* ΚΗΡΥΞ|
ΑΝΑ ΤΑΣ ΗΠΕΙΡΟΥ!
ΑΙ φάλαγγες των καταικτητών
των αίθερων γίνονται όλονέν πυ-
■κνότεραι καί νέοι ήρωες έμφανί-
ζονται καθημερινώς μέ την εύγε-
νή φιλοδοξίαν τής ΰπερνικήκΐεως
τοΰ άχανοϋς διαστήματος διά μα¬
κρών καί ριτ|«κινδύνων πτήσεων
άνά τους ώκεανοΰς.
ΆμΗ,ρικανοί άεροπόροι δι-
έσχισαν προσφάτως τόν Ειρη¬
νικόν πετάξαντες μεχρι τής Αΐ-
στραλίας καί άλλαι όμάδες ετοιμά-
ζονται διά νά δίαισχίσουν τόν Α¬
τλαντικόν. Είς τσυς εΰγενεϊς αί-
τονς αγώνας υπέρ τής άναπτύξε-
ω; τής άεροπορίας δέν καθυστε-
ρεΐ τό άσθενές φίλον, ή συμμρτο-,
νή τοϋ όποίου προσδίδει είς αΐιτσύς α9 να , , - ,,, -, _
-*.!.. . _/____ ν________ ι_. _._.?! νιστας εντος ολίγων ί,των.
ΑΙ ΕΞΕΤΑΣΒΣ ίΙΙΑΝΰΥ, ΤΩΝ
■—ΒΗΤΡΜΜ ΤΗΣ Κ«< Τό άπόγευμ* τής «ροβε χους Κυριακήν είς τό ήδ Χώλλ. Τό άπόγευιια τής προσεχούς Κυοιακής, 17ης Ίουνίου, είς τό θυΠ_) ΗΑΙΧ' τοϋ κτιρίου Στάΐνγσυαιίη, 113 Λυτική 57η ό- δός, θα γίνουν αί έξετάσεις πιά- νου των μα&ητριών τής γνωστής 'Ελληνί'δθ; καλλιτέχνιδος, Κυρίας Πόλιας Μελίδου - 'Ερμείδου. ΚάυΝε ετος κατά την εποχήν αύ- τήν. ή κ. Έρμείδον μάς καλεΐ νά ακούσωμεν τάς μαθητρίας της καί νά κρίνοΛΐεν τάς προόδους των αί οποίαι πράγματι είναι αξιέπαι¬ νον Υπό την ικανήν διδασκαλίαν τής κ. Έρμείδοιυ είδομεν ααθητρί- ρ'ι; ίκανάς πια- Κα1 περισσότερον ρωμαντισμβν και ι τονώνει τό υπέρ τής άεροπορία; | ενδιαφέρον τοϋ κοινοϋ τό οποίον , , ■- „ -^,^ Γ - - , , / χ το ωοαιον, ότι δίδουν την με αγωνίαν τας πε- - ' *· ριπετείας καί τονς κινδύνους των έπιχειρουμενων πτήσεων ανά τάς Ηπείρου; τής Γής. ΠΡΟΕΚΛΟΠΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΜΕ την έναρξιν τοΰ συνεδρίου τοϋ Ρεπουμπλικανικοΰ Κοιιματος έντός τής τρεχούσης έ6δομάδο; άργίίζει επισήμως ή μεγάλη προε- κλογΐΜΓΐ περίοδος ή όποία θά πα- ραμερίση κάθιε αλλα γεγονος μέ- χρι τοΰ προσεχούς Νοεμ6ρίοι>. Ε¬
άν κρίνη κανείς άπό τα ονγκεν-
τρωθέντα μέοι τοΰδτ στοιχεΐα των
συνεδρίων των δύο Κομιιάτων, δύ-
ναιται νά θεωρηθή ώ; βέβαιον μέν
την υπόδειξιν τοΰ ΚυβερΛίήτου
Σμίθ ώς ύπσψηφίου Προεδρου
τοΰ Δημσκ.ρατικοΰ Κόμματος (ός
συγκεντρώνουσαν δέ τάς μεγαλει¬
τέρας πα·θανότητας, την υπόδειξιν
τοϋ κ. Χοϋβερ ώς ΰποψηιφίου τοΰ
Ρεπουιιπλικανικοΰ Κόμιιατος δ* ά
τό (Ιδιον άξίωμα· —'ζ τα συνέδρια
δμως των Άμεριτιανικων Κομιιά¬
των λαιιβάνουν χώραν καί άαρο-
σδόΐίητα τα όποΤα άνατρέπουν κά-
θ'2 υφισταμένην ιπ.ρ'ό·6λεψιν. · Τό
μόνον τό οποίον δύναται νά λε-
τί μετά βε(6αιότητο; είναι ότι ό
σιν αΐκιογενειακιης σι»γκρντρώσεως,
ό ί ί δέ
αί νεαραί πιανίσται δέχον-
ται τάς συμιβονιλάς της διδασκα-
λίσσης των καί, τα χειροκροτήιια-
τα των ακροατών, καί λαμβάνουν
τα ηνάλογα 6ραβ·εϊα.
Είς τό τέλος των Ι^ετάσεων, ή
κ. 'Ερμείδου, έκτελοϋσα περυσινήν
της ·ύπόσχεσιν, θά παίξη έπίσηο
αβρικα έκλεκττά ιιοιχπκά κομμάτια.
Δέν ύπάρχ£ΐ άμφιβολία ότι ολοι
οί φιλόμουσοι θα σπΐόσουν νά ή-
κοίντουν τάς νεαράς μαθητρίας την:
κ 'Εοιιείδου, ένθαρρύνολτες αν-
τάς διά της παρ<η.>σίας των εις τό
μουστκόν των στά&ιον.
Αί έξετάσεις ·θά άρχίσουν α¬
κριβώς την 4ην μ. μΤ Ή εΤσοδος
είναι έλενθέρα δι' όλους.
, ΜΑ55.
χ) μ ;
κ. Κούλιτζ άποσύρεται οριστικώς
.τής πο&ιτικής.
Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΜΑΖΥ «έ τα αλλα άπαραίτητα
έφάδια ποϋ χρειάζονται εις την ε¬
ξοχήν κατά τό διάστημα των θε-
ρινών διακοΐΓών είναι άναΐΐιφισβη-
τήτως καί τα «τεριπνά βιβλία». Μέ
την συντραφίάν ενός τρεπνοϋ 6ι-
βλίθυ ό πχχραιθεΛίζων μακράν τσΰ
ίϊορχιβοΐ) των πόλεων πέρνη" εύχαρ-ί-
στους ώρας άνοτποτυόμενος εΤτε πα-
ρά την άκτήν τής θαλάσσης, είτε
υπό τα σκιερά φυλλώματα τοϋ δά-
σους. Τοΰς άπαραιτήτους αύτοΰί
συντρόφους των θερινων σας δια-
κοπιών ημπορεί νά σας προμη-θειό-
ση τό £ιΐβλιοπιω?.·εϊον τοΰ «'Εθνι-
κού Κήόρνκος» μέ την πί.ουσίαν
σινΐλογήν τού των νεώτερον καϊ
των πλέον έκλεκτών
σας κατα τού όμοφύλου
ΗΟϋδΤΟΝ, ΤΕΧΑ8.— Ό
«'Εθνικός Κηρυξ» πωλεΐται είς
την Ν. ΒβΙΓδ ΝβΛνδ 81βη(1,
1118 Οβρίίοΐ Ανβ.
Ή εφημερίς «"Ηδν.γκ
γράφ£ΐ, ότι συνελήφθη ό Δημ.οσ4ένης
Άντωνόχθϋλος καττ,γορούμενος ώς
Κ'.φοδολήιτας ·κατά τοϋ Γεώργιον Ά-
λεξανϊροχοΰλου καί φονεύσας αυτόν.
Ό Άντωνόχουλος, λέγεται, ότι έ-
π-υρο&όλησε καί κατά τής Κάς Ά-
λεξανδροχούλου ή όπΐία ευρίσκεται
είς -κρίσιμον θέσιν. Ό 8ετής υιός
των έπλττγώβη ίτί-σ-ης. Ό Άντωνό-
πουλος έιτοοΰβόλησε κατόπιν φιλο-
νιχ,ίας ίι' ενα ξενιζόμενο»^ είς την
οικίαν.
Όνομάξομαι. Ξενχχρών Βαραλής.
Τυγχάνω βαρέως άσθίΛ-ης καί <ττ«ιρού- μ«ιν»; των πάντοίν, κοά αύτοΰ άκόμη τοΰ «πιονσίου αρτου. Ποωϋμαι έίοολη- ονν ΐορός τοϋς άπαντβχοΰ φίλους κβί ς μόν, οταας ιιέ δοηθήκκύστν ΟΛθ<ηέλλοντίς τόν όδολόν τ«*ν. Κατάε γοθαι έκ Σμ.ΰρνης "<τυνοικία Φαβουλά) κιαΐ ε^αι θϋμα τής πρό έτών σιμ6ά· ιτης καταχτρσςρής, έξ αΐτί«ς τής οποί¬ ας επαθσν έκ Λ·πΌ«σθϊΛ€ίας, κο>φώ-
«ως κΐί. παθήοϊως των όθλ
Παραχαλω παιλύ κό)8« ριΰσηγ
χναν άνβιρωιπον όπως μέ βοήθήστι, άπο-
στέλλων κάτι π εκ τοϋ .περΜΚΐιεύματός
τού, ΟΛθΊβινόΐμτνος ώς εξής:
ΧΑ ΒΙ ΡΙ
ΧβηοτΑοπ
ς ξής
ΡβΙπΐϊΓα, Μΐεΐι.
(Δ. 10—26)
ΕΛΛΗΝ Ο—ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ
Μία σκηνή άα ότό δράμα «Ίππόλυτοε» τοΰ Ευριπίδου τό οποίον παρέστησαν είς την Αγγλικήν οί «ροιτηταί τού
Πανεπιστημίου τής Καλιςρορνίας, ύ.τό την διεύθυνσιν τής ΜΪ85 Ενεΐγη .Τηοπΐ35. Τό έργον τουτο, ομού μέ τού;
«Πέροας» τοϋ ΑΙσχύλου καί την «Άντιγόνην» τοϋ Σοςροκ>^ους, την «Ιφιγένειαν^ καί <"Αλκηστιν> τοΰ Ευριπίδου,
μετεφράσθησαν είς την Αγγλικήν υπό τού Καθηγητού, Γκίλμ.τερτ Μώρρη.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΚΑΑΙΑΝ
Έκκλη«κς πρός
«ανταχοΰ της
κης υέ
νετβιώτας
τούς ά-
Άμερι-
Γρα-
ΑθΛΗΤΙΚΑ
(Ννμφαισία, Γορτυνίας).
'Αί
Ύη πατριώται.
Ώς καί ίιαι-Ις οί ΐδιοι
γνώσιν καί εκ τής χωρισ·τά είς ε-
να έκαστον άποσταλείσης έγγρά-
φου δια?κοινώσεοος. υπό τής έκτα¬
κτον έκ σημαινόντων καί σεβα-
στών ποοσώπων (και&ηγηττών, ίε-
ρέων, έμπόρων). σχιμιατισ9ιείστις
πρός τουτο έπιτροπής. Πρός ά-
νακονφισιν ποχτχαυσών καί δεινΐός
δοκιμαζοαενων υπό τής διτσπραγί-
ας, άνο4ΐαλιών καί άκαταοτασίας;
καα των <&}μ>χ αϊτίων των οποίων
λεπτομερώς ο"άς εκθέτουσιν έν τώ
έγγράιφ<ρ αυτών έν τφ όποί<)> το-
σοϋτον άνλγεινως διατραγυοδεΐται
καί ζοογραφίζεται ή ά.ταισία εικών
καί τό φρικτόν κατάντητια τής ζ,ω-
ής έν.εΐ κοττω, ο>ς καί ή ά—τ/νω-
σμενη καί απτλπις πάλη των δνστυ
χοιηαων καχ ούδαμόθεν εχόντων
βοήθειαν άν&ρωπωΛ·.
Δι' όπερ ύοτενθυμίΐω υμίν, ότι
π·ρόπΕΐ νά φανώμβν έν πράξεσιν
άθεί.ιφοί Χρκττιανοί, έν εργοις θε-
ράΐτοντες ΐίδν ταλαιπωριών αυτών
δίδοντες βοηθείας χείρα είς τόν
σκληρότατον αυτόν άγώνα ώς κα-
λοί Σ«»αρεϊται.
Προσφερομεν την (νσπλαχνί-
Προκήρυξιν τελικών άγών<ον πάλης και πρός άνάδειξιν των μελλόντων νάι άν σοΰν την Έλλάδα άθλητών είς τούς τής Ολλανδίας. ' 1217 δΙΙΗΓ ΑνΕΝϋΕ, ΟΟΝΕΥ Ι5ίΑΝΟ, Ν. Υ. . ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ ΟΟΝΕΥ ΙδίΑΝϋ 4395. Οί επισκεπτομενοι την πεφημισμένην Λουτρόπολιν καί επι¬ θυμούντες νά άπολαύσουν ό,τι άριστον εχει ή 'Ελληνο—Άμε- ρικανική Κουζίνα, επισκεφθήτε τό ανωτέρω Εστιατόριον. Ύ- λικά, κουζίνα καί περιποίησις πρώτης τάξεως. * Κατάλληλον διά Γάμους, Βαπτίσεις, Γενματα, χοροϋς και άλλας διασκεδάσεις. αν καί τό ελεος ('ος τα της Μαγδα- ληνη; μύρα εις τούς πόδα; τοΰ Ε¬ Ι σταυρωμένου θεού τής φιλαλλη- |λίας καί των αγαθών αί χάαεΐ; έ- γ χρε; τούς δίδοντας έπιστρεφουσν. Πρός δέ άς μή λη<ηχονύ>μεν τόν
ίπποτικόν ,είτγενή καί φίλότιμον
χαψαιτηοα. των πατριωττων· μας
διότι διά νά άναγκαισθώοιν νά
στρέι|·04ΐεν πρός ημάς ίκετευτι-
κως τα βλέμιιατά των καί νά εκ-
τείνοχτιν μετ' έλτίδος την χεΤοα ή
άνάγκ»)* θα είναι έτητακτι-Λη" καί
χρήίΐει άμεσου ενεργείας· ν.αί είναι
νομίζομεν αρκούντως τιμητικαί
παρόμωαι θυσιαι.
Πιστεύω όθεν ή φωνή αυτή έμον
τοΰ ιδιαιτέρως ύ.τό της σετοαα'τής
έ!πιτροπής πρός τουτο έπι,φορτι-
σθεντος νά φΜση διά μέσου της
φΛης «φημερΐδο; πολύ ά
φΛης «φημερίδο; πολύ μακράν
και έκεϊ άόκόιιη όπου ά'χοι τονβε ε¬
πεκράτει άδαφορία. Στέίλατε λοι-
.τον έκαστον τό εμβασμά τού εΐ; ι
Οί ανω άγώνες θά τελεσθοΰν
έν τφ Γυμναστηρίω τοΰ Συλλό-
γου, 313 Τν". 53ΚΙ) 8Τ. ΝΕν
ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ, την Δευτέραν, 11
Ίουνίου καί ώραν 8ην μ. μ.
ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ
1) Π υγμαχία:
Των κλάσεων 112, 147 καί 160
λιτρών.
2) Ελευθέρα Πάλη:
Των κλάσεων 134, 145, 158
καί 160 λιτρών.
ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΝ
ΟΊ μέλλοντες νά συμμετάσχωσι
άθληταί δικαιοϋνται νά δηλώσωσι
την συμμετοχήν των είς τούς ά-
γωνα; μεχρι τής εσπέρας τής τε-
λέσεως τούτων.
Οί άθληταί οφείλουσι νά άπο-
δείξουν την φίλαθλον αυτών Ίδι-
ότητα παρουσιάζοντε; πιοτοποιη-
τικόν τοϋ Α. Α., ϋ. (ΚΕΟΙ-
8ΤΚΑΤΙΟΝ ΟΑΕϋ).
Οί
γωνας, |άν οδτοι θεωρηθώσι παρά
της τεχνικής έπιτροπής αξιοί τού¬
του.
Βραβεϊα δέν θά άπονϊμηθώσιν,
ειμή διπλώματα τιμής καί τα ?ξ-
οδα τής άποστολής των είς τοΰς
Όλυμπιακοϋς Αγώνας.
"Επαθλα γίνονται δεκτά έκ μέ-
ρους άθλοθετών διά τα διάφορα
άγωνίσματα.
'Ελ?.ανοδίκαι Πάλη;
Άλίξανδρος Χατζηχαιπέοη;,
Λεωνίδας Γάϊγκλ, Κωνστ. Σαο-
δέλλης, Μιχ. Δώριζας, (Όίυμπι-
ονίκης), Δημ. Τόφαλο; ΓΟλνιι-
πιονίκης).
'Ελλανοδίκαι Πυγμα/κις
Νικ. Δήμας, Νικ. Μέρσΐ|ς κ«ι
Νικ. Ζάχος.
Κρααί
Θ. Ματσοΰκας, Βίκτ. Βουτνρι-
τσας καί Ν. Παπαγεωργίου.
Χρονομετρη;
Γ. θωράκος.
Διά την επίσημον· έπικνρωοιν
των άποτελεσμάτων των ανω ο-
γώνων ί>ά παρευρεθίί ό (-^°Ψ^
σντιπρόσωπος τού Συνδέσμου των
Έλληνικών Γυμναστικών Σωμα
τιίων τής Ελλάδος κ.
Μπράουν, γενικός γραμ^
τοΰ Νάσιονολ Κόνσιλ των Υ. Μ·
°· Α' · *'
Τό εΊ<ΐπραχθησόμενον ποοον ^ λει συμπληρώστ) τό υπόλοιπον τη>
άποστολής των άθλ)}τών είς το«?
Όλυμπιακούς.
ΕΙσοδο; Γενική δολλ. 1,
κρψενη δολλ. 2.
Γ Ο
ης φίλαθλοι,
Π ροσερχόμενοι την
ά θ ϋ
ρρχμ η
των άγοινων θά συντεϋστΓτε
οί ·Έλληνες άθληταί ά
ί ύ Όλ
ο; «να'
ης η
είς τού; Όλυμπιακού; προ; «να
δειξιν τοΰ 'Ελληνικοϋ ονόματι*·,
('Βκ τοϋ γραφείον τού 5λ<μ° γου). ΟΙ ΕΡΙΤΕΣ Τ«Ν έρωτικαί «λίίες <£»■ αί ένίιαφέρ^ ί την οικίαν επιτροπήν υιΑ βοηθη- σατε τοδνιον^ργονοίττής ™ ( οίττής έκλεκτά άνείκίοτα κτλ. «Άγωνία». "Ενα ληνη«ν 3ιήγημα τώ %■ ■ τίου, δτ^οσιεύεται είς το τβΰχος τοϋ «Μπτκηοέτοο», χίζεται καί το μΛιστόρην μου «Τό Φάντ»3υ·χ», μέ λά καί ίιάφορα τ*«ΛΓνά ν* τι___' .·....« *.,: τα 86ο ρια. Γενικάς άντι·ΐορόσωιτο? ': 261 τ»: ϋ. 8ΤΚΟϋΜΒ08, ν. 851η δι., Ν. Τ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ,
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
-•ι
ΊΙ θρι%μββτ>τική διάλεξις τού κ. Σ. Σκ£·πη είς
--χροικί*νμ<χς.— 'Μ ώραι* εέαηγη—ς τής 'ΕΧληνί δος λο㣫ς, Ιεΐχς Ίφεγβνεόσχς Κοπάση. Ο ττοιητης κ'. Σ. Σκίχης το αντικείμενον έξχίρβταιών ί«π·ϊο- ν_ώ; χτη τώς "Ελληνας Ν«ας Αγ¬ γλίας. Αί ·?Μτλ&£εις τοι είς την Βοττώνην, είς το Χαίδερχιλλ καί ε-; το ΜαηοΙΊββΙβΓ, υπήρξαν θρι- ^ό^τΓχαί. "Οπως <τάς έγρ^ψα^κζί την προηγουμένην μου την «»τ/υτγ α'> ■—ΐ-ρΙ τοΰ ερ'γ'βο τού τοκητΌΰ την
έ'/^εν έδώ ή 'Ελληνίς λογία καί
σ,γγ;ζ?ευς κ. Ίβτγένβια Κοχά£η.
».ιερόν σάς ττέλλω ολόκληρον τον
ό:χ·ιν λόγον τής έχλβιτής ^Έλλη¬
ν;;;, ή όχ«Λ 2!Χ5 τα έςης:
θά θεωρονσα πραγ»ατι*ή πα-
οιΐ/^ι|Η άν, ΰστερα άπό τα ώραΐα
/ο,ιί μέ τα όποΐα μάς παρουσία-
η- ■ ό α!δ. Π. Λημητριάίίης τόν
ά; ιΆογον καί γνωστόν μοί· ποιη-
την κ. Σαϊτήρην Σκίπην, δεν σα;
μι/ οΓ'θα γιά λίγα λεπτά γιά τό ερ-
"ο τοΰ ποιητβΰ ποΰ, πλσύσιο είς
ίΊιτνενσι ικαί παραγάγη, συνεκι'-
νησεν δχι μόνον την διανοουμέ¬
νων Έλλα&α άλλά καί τοΰς κορυ-
ίπ<ίους Εύρωπαίονς φ^λαίίόγοιος οί υτοΐοι εγ,ρα-ψαν εναενέστατα περι <<· τοΰ. 'Εκεϊνο ποΰ σννετέλεβεν * ς τόν θρίαιαοον αυτόν — ή λέξις ϊιμ ιιοΰ φαίνεται τολμηοά β' αν- την την περίπτωσι — είναι δχι μό- ι · ή νψηλή εμπνενσις ν,αί ό ολ(Ρ· < ιι/λος λχ>ρισμός τοϋ χαραχίη-
-ι τό όλον εριγον τοϋ Σκίπη. άλ-
' ' /αί ή άριιονία τοΰ στίχου έν
■ δυασμώ ιιέ μιά γλώσσα δηί*ο-
Τ ') άλλά ά6ίαιστη. την μόνη γλωσ
ι ποΰ ταιριαζιει στήν ποί*)σι.
Νέα 'Ελληνική Ποίησιν αν ύ-
Ύ ιο/η, δηλαοή ποίηοΊ; μέ καποω
'ΐ'/ι>') ή μεγάίλο γνιόρισιια ι^αίτε-
)> δικό της, αυτήν πρέπει νά την
-ιιτήσωμε 5χι στήν στρυφνότητα
> «την ΟΚΙΟΙΝΑΙ,ΙΤΕ εκείνην
τοϋ Ηρφεί>γει άπό τα δρια τής ποι-
'τι/ής άδείιας, ά>1ά στόν σωστό
'Τΐ/0. ποΰ ξεδιπλώνεται άβίαστα,
ι ι ιίρμονία μουσΐκιή δσο γοργή
ί «ν είναι ή Ι^τνευΛς τοϋ ποιη»·
Ο ποιητής, τό ||Ε|χωρστό ααηο
>ν πΌΰέμείνϊεται άπό κάθ« τι ποΰ
"νει α*ΐιο έμπνεύσεοκ, ποΰ μα-
' ) ϊίνει^ τόν ποανματικό πίνακα,
«υ βλεπει τα π»άγματα μέσα άπό
ι > οικό τού πρϊσμα, άπό άπόστα-
" /αι άπό ψη^λά, ποΰ μέ τί^ν πνοή
' μ1 (ίν-αρριπέει τό κάθρ τι ποΰ ή-
'·': &λίίποιμε νεκρό άπό τα χρόνια
"ΐ'ι τί|ν συμιαιορα, ό ποιητιις, λέ-
ϊ<": γιά νά είναι μεγάλος όφείλει -τ,ί-ωτα - πρωτα νά είναι καταλη- -ττος. 'Απο τή μοΰσά τού περιμέ- οιιε την παράιστασι τής νπαρξ|=- ("5 Μ^"ζ, άπό αυτήν τόν καιβρέπτη τή; έποχης μας χαί την εί^αρί- οτησι ν^ι έννοήσίουε τα τρα^Όύδια ϊς πρίν άπό αλλες μέ>1ου-
γΐνεές.
11' α{·τό, ,-υόση εύγν·α)μοσι'Γνη
ορν χρεωστοΰυ* τοϋ Σκντή. δταν
'ιέσα στοΰς στήχο·ς τού, γραυαέ-
νους οε γλώσσα άριιονΐκη, βλεπο'ψε
«αν σέ καιθρέφτη, τα συναισθήμα-
τα ποΰ συνταρβζουν τί) νζο>ή)ν
!«ς, τα δνειρα ποϋ έ^αυκα>.ισ«ν
την νεότητά μας, τα Ιδανικά πού
ιγ>ούχησαν τή νφυλή μας. τονς
•ιοββυς τής Ελλάδος ιιας ποΐ· σω-
ΟκισθκΛχν, τές ^πίδε; της παΰ
-υναολαστάνοιτν, δλες έν γένει,
τε; ΐτροσπάθίΐες τοΰ άτόιιου καί
τ<>υ Β&νονς, σαν πολντιμα μαρ-
^ι'αριταρια ςτεραβΐμενα στήν μετά-
ι--ινη κλω—ή μι5ς ίτολΰτοοπης φαν-
τασιας. *
Μία είναι ή ποίησις, άλιγθινά-
Η'ιι είναι ή Άρχή ττηο, άναΐιφι-
σοητητο- μά -^ ^^ διαφορε'τικά
Τ αν ρωτεται κά»ε τόσο άπό τούς
^τσΰς της»
«■ ατοαική πρωτοη»πία ποΰ
/«ίϊακτηρΙζΕΐ §να εύνοηιιένο παι-
11 τ'ΐς; Λύρας τόν Σωτήοη Σκίπτι.
μάς τόν παρουσιάζει ώς ΜΑΙ-
ΤΉ,Ε. "Αν τό αικιρό στερέωμα τής
Ελλάδος μα; έχη την πλειάδα των
π»».ητων τοι.·,. μέ πάση ϋπερΓ>φά-
νεια καί συγκίνησι. έγώ ποΰ έγνώ-
ριοα εί; τούς φιλολογικονς ϊά'-
κΑους των ΆΊ^ηνών καί των Πα-
ρκκΐον τόν Σ>3πη. ποΰ τόν ήκου¬
σα, τόν έδιάδασα, καΐ τόν εννοιω-
σα, ερχομαι νά σάς ξξ—ό, ότι άπό-
ψε, Κυρίαι καί Κνριοι. εχ«ίεν την
εντι^ίαν καί την τιμήν νά «ριλο-
ξετβϋμε ενα άστέρα τη; π?.ειά5ος
αί&της. μπορώ νά πώ τόν φωτςΐΛ'ό-
τερο! Τα ποιήματά τον· μιλοϋν γιά
τόν ξεχωριστό τρόπο μέ τόν οποί¬
ον δενεται ό ποιητής μέ τα "δια τού
πλάσματα στήν ζωή.
Ή αιπνευσις των άναβριζει ά¬
πό ενα τ|ΐΓ/ικό κεντρο, μέ μιά όοαή
συγκοατ»}«ρντ7, αέ μιά άντίλττψι 6α-
θτΐα της ζωης καί των άνθραχπων,
μ' Ινα θϊλγητρο τόσο λεπτό ωβτε
στό δασίλειο τής ποιήσεο>ς ποΰ ό
πβιητης σι·ντ'|θως πατθτσταΐΓαΐι σαν
ενός γεοιργό; κρατων σκαπάνην
καί δρεΛανον καί χύνων ίδρΐΜτα;
γτά νά χοΐράξη τό αίνΐάκι τής αθα¬
νασίας τοΐ' στό βασίλειο αντό, έ-
γώ ^Ϊβκιο τόν Σκάπη νά δρέΐτη ά-
ορότατα τα άπ<ρθαντα οίνβη τοΰ ώ- ραίοτ,ι καί μέ τα πέταλά τα>ν νά
στρώντ) τό [ΐονοπάτι τής οόΗης
τού — άθ-άρνοα, σιωττηίά. γαλή-
νια, ιιέ τίτν πίστιν εκείνην ποΰ δέν
ζητεί ώς άνταλλαγμα τίποτγ καί
ποΰ οέχεταα νά καταναλώστι. τα δύ-
ο τρίτα της άνθοοιπίνης ζ(<>ής γιά
νά δρέψη τοΐι; αϊωνίοΐ'ς καρπαύ;
της.
Ό Σκίπης είναι ό άνώτερος
καλλιτέχνην ποΰ ιιέσα στήν φλό-
γα τής φαντασίας τού ρίχνει χ»φο-
6α, τόν λογισμό, την άγάπη, τό δ-
νειρο, τόν παλμό, την πικρία. Ρί¬
χνει τέ; άναμνήσεις καί τές δό-
ξε; των Πατέρων μα·;. Καί άπό
τόν άχόρταγο' κΛατηοα τή; δημι-
ουργιικιότϊ)τιό; τού, ζωντανά, άραο-
νικά, ΰπερωραία ξεπηδοΰν δλα τα
ανδνχβΗΐνα . συναισθήματα. .. ή
λαγτάρα, τό καρδΐοχτί·πι, ή έλπί-
οα, ή άπ:ανοήτ£υσι, τό θάροος. ο
πόλ&ιο;, ή μάχη, μέ μιά λέξι ή
Ζοη β« δ?4^ς της τές μορφές καί
σέ δλε; της τές έκκράνσεις!
Μέ«α στά σττ}8^> τοϋ τα τιμη-
μβνα άπό άριστεϊα. εναο ιιοναδι-
κός πα!?-μός: ή Μοϋσα. Μέ τα φτε-
ρά τιτς ■κάμνει τόν άτελείωτο γΰρο
τή; άνίτρωπίνης ψυχής καί ι|·άλ-
λει, ώ τόσο γλυκά! τές άδυναμίιες
της: καί τα φτερουγίσματά της.
Μάς δίνει τό 1900 τό πρώτό
τοιι ποιητικό δοκίμιο καί μετά 20
πϊρίπου ετη, στεφοτνώνει την πλου-
σία ποιητΐκτ) παραγοτι'ή τού. όπου
κχ»ριαρχεΐ ό «Άπέθαντος»1 μέ τό
άρισ-ροΊΌγημά τσ» τό «Άπολλώ-
νιον ΤΑσιια» κ«π ολίγον άρ^'ότε-
ρα τί^ν «Αϊολική "Αρπα», τα όποΐ¬
α άμφότεοα βραβ?ύονται.
'Αλλο ό Σολωμδς λέγει:
«Τα σπ-λάγχνα μας κ' ή ·9·άΐΑασσα
Ποτέ δέν ησνχάίΐουν»
καί ό Σκίπης, μέ την δίψα τοΰ α¬
γνώστου "/αί τοΰ τελεΐσυ ποΰ γι·-
ρ£οντας τβν κόσμο δέν κατορθώ-
νει νά στ3νση,_δέν ήσυχάζει, διαρ¬
κώς ζητεί τό κάτι τι ποΰ δέν ηΰρεν
άκόιιη στήν ζωή — ποΰ ΐσως δέν
ν,τάρχει — καί ποϋ σπρώχνει τη-ν
Άργα> τού άπό τόν Ινα γΐαλό
στον ά7Λο μέ την άλύγιστη πίστι
στό ποιητικό πεπρωμένον τού.
Άλλά. άν ι[·άΜτι τί]ν πολι»θόρ·-
6η ΟΑΝΝΕΒΙΕΚΕ τη; Μασσα¬
λίας, αν άΛ-αζητί) τό φάντασμα
τοϋ ^ΑΝ ΜΟΙΪΕΑ55 στην τα-
6*ονα τοϋ ΜΟϋΝΤΡΑΚΝΑίδΕ
στό Παρίσι, αν όκουαπνηιένος
στό γιαλό της Σ|ηνρνης τραγου-
δή τές δραματικές περιπέτειε; τη;
Ίη.ν.τις μας! δ πόσο πιό πΐολύ άνα-
καιΐ Ι1»ναγιώτης Γε.ωργίου
γνοιρίζοαε- τόν Σκίπη όταν αά;
τραγουδή την Άθήόνα τον. την
Άθήν« μ«;! Αΐτός, 6 νοσταλγό;
τή; Π' ντέλτ)":, των άττιχων 6ον-
νών, τή; 'ΒΓίλ. φύσεως;, πόσες νο-
σταλγί?ς; δέν μά; δίνε' όταν λέτι:
«Έ.λΑ(.Ί".α, όλοΰ&ε εΐσαι
τραγοόοι οΐχίος σωίιό. . ;>
■») ότι:
«Τα ί'^ι'χνικά Γκεΐνα
,το>τέ δέ,ν στΐΐαεύοννρ,
ποτέ, έν-όσφ ύπάρχει
γύθίο ιια; ή Ά'θιίν-σ. . »
ή άκόιιη:
«Τή·; Άττικής ή Όλι'μπια,
ή μαιχιαρε'νΛα ή ενφραιση
είναι ή μόνη μα; β?ά!
"Α; ί1 <ορ»τθ'Χιιιεν είτΐ'χεΐς, Κυ¬ ρίαι καί Κΰριοι, διότι 6 έκλεκτός Ποιητή; μας, έρχεται νά μάς ύ- -πενθΐ'ΐιίσϊ] ότι ύπάρχει καί ο'λλη ζωή. πνπ.'Ί.ια'Π'κή. ποΰ πέφτει σάν πολιΙήτΐ|τ)ΐ δροσιά μέσα στήν λανρα των καθημερινων ά-,'ώνων μας ναί άς τόν ενχαριστήσοχιεν ά¬ πό τώρα γιά την πνεινατικήν παν¬ δαισίαν ποΰ θά μάς προσφέιρτι μι- λώντα; γιά Την ποίησι μέ τόν λιν ρ<<κιό ποΰ τον χαραικτηρί-ζει καί άακχγγέίλοντας μερικά ποιήιιατά τού τα οποίαι εχει οχροαγίση για πάντα ιιέ τή νσφραγΐοα τής μεγά- λη; τού άτομικότητος.___________ ΕΗΕίΤ ΡΑίί5. ΜΟΝΤ. Άγοράζετε τα 6ι6λία σας > άπό τό
Βί6λιο-τ<ο)εϊον τού «Έθν. Κήρυκος>.
Ό θάνα-Λ>ς
δύ ^
. Ι Παναγ- Τεντέ, οΐκογ. Άλ»ξ. Γδ-
•"ράνΐοα, οϊιτ.ογ. Ι. Γερΰτ/ι&υ, Γ. Ν.
Γεράνί-ος, Ανδ. ΠλχπΛΐόδης, Μγβ:
τ^ ΡΓβάάν Οοΐΐΐη», Μΐ88 Α. δπιίΐΐι,
ΜθββΓ, ΜΪΒ8 Ηθΐβΐΐ
. , ΟΐηεβΓ, Εαπιιΐν Εα.ΕτϊθΒοη, Ρα-
ρρ _*»*τος π Ι ί ριη1ιβΓτν ραΐΓιϋ_ τ.
λων τεχ»ων τού κ.
IV
ρ Π
1ε-.
Δι·χτί ό τόσον
των τζραν _
ωργίοιι καί κ.
ράνιΐο>; Δ'.ατί
μόνον Βύο τέκνα, τό έν -Λθτόχίν τού
άλλουΓ είς ολίγον διάΐτημα άτπηλ-
&^ βίς την δχΐιλείαν ΐών Ούρ>α-
νών, άφή<;αντ2 άχΐρηγορήτοος γο- νείς, φλ μν>χς τάς άνΜμνήσιεις, τα
ώραίά '&ΐζ ΐ3>ιήϋ.2-2, τα όχοίι» άηχ-
ήγγείλαν είς την χοροεσπερ^α πρός
όφε.λος τής Κοινότητος;
Ή χα-ροϊκία αίς μένει
■·. οΰδείλίχι» λ·εξΐν δύνχτα! νά
;, εί μή μόνον εΰχεται είς
τόν "Ύψιστον διτως χ··>σϊ] δάλσ^χον
ΝΕΙΜ ΥΟΒΚ ΕΙΤΥ ν !
ι Σύλλογος Καλ'χ.δρυτινών
«Το Αάβαρον τοΰ «1»
Γενική Συνέλευσις.
Καλοΰνται είς γενικήν σι»νέλΐυ-
σΐν την 14 τρεχ. αηνός Ιούνιον, η¬
μέραν Πέμπτην καί ώραν 8ην
Άγιος
-είς
βνβ-
των γο'/έων.
ττοξις τοϋ νοός έ»εψε?ί· τάν θάνατον
τού Τετοϋς Πανζγι**τα>, την 8ην
Ίχνο«ζρί·ου. Ή μ·.·Λ?ςτ άδλίχρτ, τού,
Μαρία, λυπηθεί—: διά τόν χωριοιχό'
τού -κροτφιλοϋς άιϊ'ΐλγθΰ της, μάλις
5^ έτών, ααί μή ίονα^Αένη νς» ζη-
τη ά·;ευ αΰτοΰ, άχήλθε χρ«ς άνεΰ-
359
έν
ι Ύόρκη, Μπροϋκλυν κοί τοίς πε-
| ριχώροις διαμέΛ'οντες: Καλαβρυτι-
I
νοί ένγραφέντες ώς μέλη τοΰ Σνλ-
I
λόγου καί μή τοιοΰτοι καί άσχέτως
πάσης πρό; έγγραφήν υποχρεώσε¬
ως. Ή παρουσία των Καλαδρυτι-
| νών καθίσταται άναγκαιοτάτη,
►καθόσον
Ο ΣίΙΣΣΙΑΣ
Υπό θ. Ντοστογιέφσκη "Εο
γον μεγαλόπνοον. Άρκεϊ ότι εξήλ¬
θεν από την σφραγΐδα τοϋ εξοχοι-
τάτου των Ρώσσων μυθιστοοιο-
γράφοιν, δία νά διαβασθίΊ άπό δ
λους. Τιιιάται δεδεμένον .. $1.00
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ"
140
V».
26ΤΗ 8Τ.ι ΜΕνν ΥΟΒΚ
ς -;οης της
τόν άγαχητόν της ΠανχγιώτηΜ.
Στεφάνο>ς έκ φ'ϋσίκών άνΐθέων
■Αζτέθεσϊν &ίς την βορόν ή Έλληνι-
κή Κο'.νότης ΟΓβαί Καΐΐβ, οί-κσγ.
βεοβ. ΜίΐΛβΙΙ, θΓαηη^, Καρ,.
Βαλάνας, Παναγ. Δημητρίου. Μγβ.
Βαλά".ια, αίχ,ογ. Κων—. Μαλούχου,
οΐκογ. Δ. Καρ3ξΑχέττο.ι, οίκογ. Ι.
Σούπου, Βμ. Μαδρίτης, Παν3γ.
Κ»ραχ·ά<λΐΌς, Διιτλ Σ—*ρόιτοί>λος,
οίκογ. ΆΌ. Χορε^τή, οίκογ. Βαυ.
Άλεξοχοόλοο, οίκογ.ν Κωχττ. Σό-
. Νικ. Λοάρθ'θ, οίκογ.
; καταστατικο^/
^ πρός άπαντας
Ιγεγονο; βαρυνον ατομικω; άπαν¬
τας ήμά; τούς Καλαβρντινοΰς. Οί
μή τνχόν προσελθόντες θά ΰπέ-
τι τοον ενταύθα Καλαβρυτινών καί
(ΐπέναντι τής ιδία; των πατρίδος
ίκαστος καί συνολικώς άπέναντι ο¬
λοκλήρου τής επαρχίας μας.
Έκ τή; έπιτροπης
(8—12)
'Εχλεχτά όιβλϊα Εχει μόνον τδ Βν-
βλιοπωλεϊον τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυχος»,
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
-•ι
ΊΙ θρι%μββτ>τική διάλεξις τού κ. Σ. Σκ£·πη είς
--χροικί*νμ<χς.— 'Μ ώραι* εέαηγη—ς τής 'ΕΧληνί δος λο㣫ς, Ιεΐχς Ίφεγβνεόσχς Κοπάση. Ο ττοιητης κ'. Σ. Σκίχης το αντικείμενον έξχίρβταιών ί«π·ϊο- ν_ώ; χτη τώς "Ελληνας Ν«ας Αγ¬ γλίας. Αί ·?Μτλ&£εις τοι είς την Βοττώνην, είς το Χαίδερχιλλ καί ε-; το ΜαηοΙΊββΙβΓ, υπήρξαν θρι- ^ό^τΓχαί. "Οπως <τάς έγρ^ψα^κζί την προηγουμένην μου την «»τ/υτγ α'> ■—ΐ-ρΙ τοΰ ερ'γ'βο τού τοκητΌΰ την
έ'/^εν έδώ ή 'Ελληνίς λογία καί
σ,γγ;ζ?ευς κ. Ίβτγένβια Κοχά£η.
».ιερόν σάς ττέλλω ολόκληρον τον
ό:χ·ιν λόγον τής έχλβιτής ^Έλλη¬
ν;;;, ή όχ«Λ 2!Χ5 τα έςης:
θά θεωρονσα πραγ»ατι*ή πα-
οιΐ/^ι|Η άν, ΰστερα άπό τα ώραΐα
/ο,ιί μέ τα όποΐα μάς παρουσία-
η- ■ ό α!δ. Π. Λημητριάίίης τόν
ά; ιΆογον καί γνωστόν μοί· ποιη-
την κ. Σαϊτήρην Σκίπην, δεν σα;
μι/ οΓ'θα γιά λίγα λεπτά γιά τό ερ-
"ο τοΰ ποιητβΰ ποΰ, πλσύσιο είς
ίΊιτνενσι ικαί παραγάγη, συνεκι'-
νησεν δχι μόνον την διανοουμέ¬
νων Έλλα&α άλλά καί τοΰς κορυ-
ίπ<ίους Εύρωπαίονς φ^λαίίόγοιος οί υτοΐοι εγ,ρα-ψαν εναενέστατα περι <<· τοΰ. 'Εκεϊνο ποΰ σννετέλεβεν * ς τόν θρίαιαοον αυτόν — ή λέξις ϊιμ ιιοΰ φαίνεται τολμηοά β' αν- την την περίπτωσι — είναι δχι μό- ι · ή νψηλή εμπνενσις ν,αί ό ολ(Ρ· < ιι/λος λχ>ρισμός τοϋ χαραχίη-
-ι τό όλον εριγον τοϋ Σκίπη. άλ-
' ' /αί ή άριιονία τοΰ στίχου έν
■ δυασμώ ιιέ μιά γλώσσα δηί*ο-
Τ ') άλλά ά6ίαιστη. την μόνη γλωσ
ι ποΰ ταιριαζιει στήν ποί*)σι.
Νέα 'Ελληνική Ποίησιν αν ύ-
Ύ ιο/η, δηλαοή ποίηοΊ; μέ καποω
'ΐ'/ι>') ή μεγάίλο γνιόρισιια ι^αίτε-
)> δικό της, αυτήν πρέπει νά την
-ιιτήσωμε 5χι στήν στρυφνότητα
> «την ΟΚΙΟΙΝΑΙ,ΙΤΕ εκείνην
τοϋ Ηρφεί>γει άπό τα δρια τής ποι-
'τι/ής άδείιας, ά>1ά στόν σωστό
'Τΐ/0. ποΰ ξεδιπλώνεται άβίαστα,
ι ι ιίρμονία μουσΐκιή δσο γοργή
ί «ν είναι ή Ι^τνευΛς τοϋ ποιη»·
Ο ποιητής, τό ||Ε|χωρστό ααηο
>ν πΌΰέμείνϊεται άπό κάθ« τι ποΰ
"νει α*ΐιο έμπνεύσεοκ, ποΰ μα-
' ) ϊίνει^ τόν ποανματικό πίνακα,
«υ βλεπει τα π»άγματα μέσα άπό
ι > οικό τού πρϊσμα, άπό άπόστα-
" /αι άπό ψη^λά, ποΰ μέ τί^ν πνοή
' μ1 (ίν-αρριπέει τό κάθρ τι ποΰ ή-
'·': &λίίποιμε νεκρό άπό τα χρόνια
"ΐ'ι τί|ν συμιαιορα, ό ποιητιις, λέ-
ϊ<": γιά νά είναι μεγάλος όφείλει -τ,ί-ωτα - πρωτα νά είναι καταλη- -ττος. 'Απο τή μοΰσά τού περιμέ- οιιε την παράιστασι τής νπαρξ|=- ("5 Μ^"ζ, άπό αυτήν τόν καιβρέπτη τή; έποχης μας χαί την εί^αρί- οτησι ν^ι έννοήσίουε τα τρα^Όύδια ϊς πρίν άπό αλλες μέ>1ου-
γΐνεές.
11' α{·τό, ,-υόση εύγν·α)μοσι'Γνη
ορν χρεωστοΰυ* τοϋ Σκντή. δταν
'ιέσα στοΰς στήχο·ς τού, γραυαέ-
νους οε γλώσσα άριιονΐκη, βλεπο'ψε
«αν σέ καιθρέφτη, τα συναισθήμα-
τα ποΰ συνταρβζουν τί) νζο>ή)ν
!«ς, τα δνειρα ποϋ έ^αυκα>.ισ«ν
την νεότητά μας, τα Ιδανικά πού
ιγ>ούχησαν τή νφυλή μας. τονς
•ιοββυς τής Ελλάδος ιιας ποΐ· σω-
ΟκισθκΛχν, τές ^πίδε; της παΰ
-υναολαστάνοιτν, δλες έν γένει,
τε; ΐτροσπάθίΐες τοΰ άτόιιου καί
τ<>υ Β&νονς, σαν πολντιμα μαρ-
^ι'αριταρια ςτεραβΐμενα στήν μετά-
ι--ινη κλω—ή μι5ς ίτολΰτοοπης φαν-
τασιας. *
Μία είναι ή ποίησις, άλιγθινά-
Η'ιι είναι ή Άρχή ττηο, άναΐιφι-
σοητητο- μά -^ ^^ διαφορε'τικά
Τ αν ρωτεται κά»ε τόσο άπό τούς
^τσΰς της»
«■ ατοαική πρωτοη»πία ποΰ
/«ίϊακτηρΙζΕΐ §να εύνοηιιένο παι-
11 τ'ΐς; Λύρας τόν Σωτήοη Σκίπτι.
μάς τόν παρουσιάζει ώς ΜΑΙ-
ΤΉ,Ε. "Αν τό αικιρό στερέωμα τής
Ελλάδος μα; έχη την πλειάδα των
π»».ητων τοι.·,. μέ πάση ϋπερΓ>φά-
νεια καί συγκίνησι. έγώ ποΰ έγνώ-
ριοα εί; τούς φιλολογικονς ϊά'-
κΑους των ΆΊ^ηνών καί των Πα-
ρκκΐον τόν Σ>3πη. ποΰ τόν ήκου¬
σα, τόν έδιάδασα, καΐ τόν εννοιω-
σα, ερχομαι νά σάς ξξ—ό, ότι άπό-
ψε, Κυρίαι καί Κνριοι. εχ«ίεν την
εντι^ίαν καί την τιμήν νά «ριλο-
ξετβϋμε ενα άστέρα τη; π?.ειά5ος
αί&της. μπορώ νά πώ τόν φωτςΐΛ'ό-
τερο! Τα ποιήματά τον· μιλοϋν γιά
τόν ξεχωριστό τρόπο μέ τόν οποί¬
ον δενεται ό ποιητής μέ τα "δια τού
πλάσματα στήν ζωή.
Ή αιπνευσις των άναβριζει ά¬
πό ενα τ|ΐΓ/ικό κεντρο, μέ μιά όοαή
συγκοατ»}«ρντ7, αέ μιά άντίλττψι 6α-
θτΐα της ζωης καί των άνθραχπων,
μ' Ινα θϊλγητρο τόσο λεπτό ωβτε
στό δασίλειο τής ποιήσεο>ς ποΰ ό
πβιητης σι·ντ'|θως πατθτσταΐΓαΐι σαν
ενός γεοιργό; κρατων σκαπάνην
καί δρεΛανον καί χύνων ίδρΐΜτα;
γτά νά χοΐράξη τό αίνΐάκι τής αθα¬
νασίας τοΐ' στό βασίλειο αντό, έ-
γώ ^Ϊβκιο τόν Σκάπη νά δρέΐτη ά-
ορότατα τα άπ<ρθαντα οίνβη τοΰ ώ- ραίοτ,ι καί μέ τα πέταλά τα>ν νά
στρώντ) τό [ΐονοπάτι τής οόΗης
τού — άθ-άρνοα, σιωττηίά. γαλή-
νια, ιιέ τίτν πίστιν εκείνην ποΰ δέν
ζητεί ώς άνταλλαγμα τίποτγ καί
ποΰ οέχεταα νά καταναλώστι. τα δύ-
ο τρίτα της άνθοοιπίνης ζ(<>ής γιά
νά δρέψη τοΐι; αϊωνίοΐ'ς καρπαύ;
της.
Ό Σκίπης είναι ό άνώτερος
καλλιτέχνην ποΰ ιιέσα στήν φλό-
γα τής φαντασίας τού ρίχνει χ»φο-
6α, τόν λογισμό, την άγάπη, τό δ-
νειρο, τόν παλμό, την πικρία. Ρί¬
χνει τέ; άναμνήσεις καί τές δό-
ξε; των Πατέρων μα·;. Καί άπό
τόν άχόρταγο' κΛατηοα τή; δημι-
ουργιικιότϊ)τιό; τού, ζωντανά, άραο-
νικά, ΰπερωραία ξεπηδοΰν δλα τα
ανδνχβΗΐνα . συναισθήματα. .. ή
λαγτάρα, τό καρδΐοχτί·πι, ή έλπί-
οα, ή άπ:ανοήτ£υσι, τό θάροος. ο
πόλ&ιο;, ή μάχη, μέ μιά λέξι ή
Ζοη β« δ?4^ς της τές μορφές καί
σέ δλε; της τές έκκράνσεις!
Μέ«α στά σττ}8^> τοϋ τα τιμη-
μβνα άπό άριστεϊα. εναο ιιοναδι-
κός πα!?-μός: ή Μοϋσα. Μέ τα φτε-
ρά τιτς ■κάμνει τόν άτελείωτο γΰρο
τή; άνίτρωπίνης ψυχής καί ι|·άλ-
λει, ώ τόσο γλυκά! τές άδυναμίιες
της: καί τα φτερουγίσματά της.
Μάς δίνει τό 1900 τό πρώτό
τοιι ποιητικό δοκίμιο καί μετά 20
πϊρίπου ετη, στεφοτνώνει την πλου-
σία ποιητΐκτ) παραγοτι'ή τού. όπου
κχ»ριαρχεΐ ό «Άπέθαντος»1 μέ τό
άρισ-ροΊΌγημά τσ» τό «Άπολλώ-
νιον ΤΑσιια» κ«π ολίγον άρ^'ότε-
ρα τί^ν «Αϊολική "Αρπα», τα όποΐ¬
α άμφότεοα βραβ?ύονται.
'Αλλο ό Σολωμδς λέγει:
«Τα σπ-λάγχνα μας κ' ή ·9·άΐΑασσα
Ποτέ δέν ησνχάίΐουν»
καί ό Σκίπης, μέ την δίψα τοΰ α¬
γνώστου "/αί τοΰ τελεΐσυ ποΰ γι·-
ρ£οντας τβν κόσμο δέν κατορθώ-
νει νά στ3νση,_δέν ήσυχάζει, διαρ¬
κώς ζητεί τό κάτι τι ποΰ δέν ηΰρεν
άκόιιη στήν ζωή — ποΰ ΐσως δέν
ν,τάρχει — καί ποϋ σπρώχνει τη-ν
Άργα> τού άπό τόν Ινα γΐαλό
στον ά7Λο μέ την άλύγιστη πίστι
στό ποιητικό πεπρωμένον τού.
Άλλά. άν ι[·άΜτι τί]ν πολι»θόρ·-
6η ΟΑΝΝΕΒΙΕΚΕ τη; Μασσα¬
λίας, αν άΛ-αζητί) τό φάντασμα
τοϋ ^ΑΝ ΜΟΙΪΕΑ55 στην τα-
6*ονα τοϋ ΜΟϋΝΤΡΑΚΝΑίδΕ
στό Παρίσι, αν όκουαπνηιένος
στό γιαλό της Σ|ηνρνης τραγου-
δή τές δραματικές περιπέτειε; τη;
Ίη.ν.τις μας! δ πόσο πιό πΐολύ άνα-
καιΐ Ι1»ναγιώτης Γε.ωργίου
γνοιρίζοαε- τόν Σκίπη όταν αά;
τραγουδή την Άθήόνα τον. την
Άθήν« μ«;! Αΐτός, 6 νοσταλγό;
τή; Π' ντέλτ)":, των άττιχων 6ον-
νών, τή; 'ΒΓίλ. φύσεως;, πόσες νο-
σταλγί?ς; δέν μά; δίνε' όταν λέτι:
«Έ.λΑ(.Ί".α, όλοΰ&ε εΐσαι
τραγοόοι οΐχίος σωίιό. . ;>
■») ότι:
«Τα ί'^ι'χνικά Γκεΐνα
,το>τέ δέ,ν στΐΐαεύοννρ,
ποτέ, έν-όσφ ύπάρχει
γύθίο ιια; ή Ά'θιίν-σ. . »
ή άκόιιη:
«Τή·; Άττικής ή Όλι'μπια,
ή μαιχιαρε'νΛα ή ενφραιση
είναι ή μόνη μα; β?ά!
"Α; ί1 <ορ»τθ'Χιιιεν είτΐ'χεΐς, Κυ¬ ρίαι καί Κΰριοι, διότι 6 έκλεκτός Ποιητή; μας, έρχεται νά μάς ύ- -πενθΐ'ΐιίσϊ] ότι ύπάρχει καί ο'λλη ζωή. πνπ.'Ί.ια'Π'κή. ποΰ πέφτει σάν πολιΙήτΐ|τ)ΐ δροσιά μέσα στήν λανρα των καθημερινων ά-,'ώνων μας ναί άς τόν ενχαριστήσοχιεν ά¬ πό τώρα γιά την πνεινατικήν παν¬ δαισίαν ποΰ θά μάς προσφέιρτι μι- λώντα; γιά Την ποίησι μέ τόν λιν ρ<<κιό ποΰ τον χαραικτηρί-ζει καί άακχγγέίλοντας μερικά ποιήιιατά τού τα οποίαι εχει οχροαγίση για πάντα ιιέ τή νσφραγΐοα τής μεγά- λη; τού άτομικότητος.___________ ΕΗΕίΤ ΡΑίί5. ΜΟΝΤ. Άγοράζετε τα 6ι6λία σας > άπό τό
Βί6λιο-τ<ο)εϊον τού «Έθν. Κήρυκος>.
Ό θάνα-Λ>ς
δύ ^
. Ι Παναγ- Τεντέ, οΐκογ. Άλ»ξ. Γδ-
•"ράνΐοα, οϊιτ.ογ. Ι. Γερΰτ/ι&υ, Γ. Ν.
Γεράνί-ος, Ανδ. ΠλχπΛΐόδης, Μγβ:
τ^ ΡΓβάάν Οοΐΐΐη», Μΐ88 Α. δπιίΐΐι,
ΜθββΓ, ΜΪΒ8 Ηθΐβΐΐ
. , ΟΐηεβΓ, Εαπιιΐν Εα.ΕτϊθΒοη, Ρα-
ρρ _*»*τος π Ι ί ριη1ιβΓτν ραΐΓιϋ_ τ.
λων τεχ»ων τού κ.
IV
ρ Π
1ε-.
Δι·χτί ό τόσον
των τζραν _
ωργίοιι καί κ.
ράνιΐο>; Δ'.ατί
μόνον Βύο τέκνα, τό έν -Λθτόχίν τού
άλλουΓ είς ολίγον διάΐτημα άτπηλ-
&^ βίς την δχΐιλείαν ΐών Ούρ>α-
νών, άφή<;αντ2 άχΐρηγορήτοος γο- νείς, φλ μν>χς τάς άνΜμνήσιεις, τα
ώραίά '&ΐζ ΐ3>ιήϋ.2-2, τα όχοίι» άηχ-
ήγγείλαν είς την χοροεσπερ^α πρός
όφε.λος τής Κοινότητος;
Ή χα-ροϊκία αίς μένει
■·. οΰδείλίχι» λ·εξΐν δύνχτα! νά
;, εί μή μόνον εΰχεται είς
τόν "Ύψιστον διτως χ··>σϊ] δάλσ^χον
ΝΕΙΜ ΥΟΒΚ ΕΙΤΥ ν !
ι Σύλλογος Καλ'χ.δρυτινών
«Το Αάβαρον τοΰ «1»
Γενική Συνέλευσις.
Καλοΰνται είς γενικήν σι»νέλΐυ-
σΐν την 14 τρεχ. αηνός Ιούνιον, η¬
μέραν Πέμπτην καί ώραν 8ην
Άγιος
-είς
βνβ-
των γο'/έων.
ττοξις τοϋ νοός έ»εψε?ί· τάν θάνατον
τού Τετοϋς Πανζγι**τα>, την 8ην
Ίχνο«ζρί·ου. Ή μ·.·Λ?ςτ άδλίχρτ, τού,
Μαρία, λυπηθεί—: διά τόν χωριοιχό'
τού -κροτφιλοϋς άιϊ'ΐλγθΰ της, μάλις
5^ έτών, ααί μή ίονα^Αένη νς» ζη-
τη ά·;ευ αΰτοΰ, άχήλθε χρ«ς άνεΰ-
359
έν
ι Ύόρκη, Μπροϋκλυν κοί τοίς πε-
| ριχώροις διαμέΛ'οντες: Καλαβρυτι-
I
νοί ένγραφέντες ώς μέλη τοΰ Σνλ-
I
λόγου καί μή τοιοΰτοι καί άσχέτως
πάσης πρό; έγγραφήν υποχρεώσε¬
ως. Ή παρουσία των Καλαδρυτι-
| νών καθίσταται άναγκαιοτάτη,
►καθόσον
Ο ΣίΙΣΣΙΑΣ
Υπό θ. Ντοστογιέφσκη "Εο
γον μεγαλόπνοον. Άρκεϊ ότι εξήλ¬
θεν από την σφραγΐδα τοϋ εξοχοι-
τάτου των Ρώσσων μυθιστοοιο-
γράφοιν, δία νά διαβασθίΊ άπό δ
λους. Τιιιάται δεδεμένον .. $1.00
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ"
140
V».
26ΤΗ 8Τ.ι ΜΕνν ΥΟΒΚ
ς -;οης της
τόν άγαχητόν της ΠανχγιώτηΜ.
Στεφάνο>ς έκ φ'ϋσίκών άνΐθέων
■Αζτέθεσϊν &ίς την βορόν ή Έλληνι-
κή Κο'.νότης ΟΓβαί Καΐΐβ, οί-κσγ.
βεοβ. ΜίΐΛβΙΙ, θΓαηη^, Καρ,.
Βαλάνας, Παναγ. Δημητρίου. Μγβ.
Βαλά".ια, αίχ,ογ. Κων—. Μαλούχου,
οΐκογ. Δ. Καρ3ξΑχέττο.ι, οίκογ. Ι.
Σούπου, Βμ. Μαδρίτης, Παν3γ.
Κ»ραχ·ά<λΐΌς, Διιτλ Σ—*ρόιτοί>λος,
οίκογ. ΆΌ. Χορε^τή, οίκογ. Βαυ.
Άλεξοχοόλοο, οίκογ.ν Κωχττ. Σό-
. Νικ. Λοάρθ'θ, οίκογ.
; καταστατικο^/
^ πρός άπαντας
Ιγεγονο; βαρυνον ατομικω; άπαν¬
τας ήμά; τούς Καλαβρντινοΰς. Οί
μή τνχόν προσελθόντες θά ΰπέ-
τι τοον ενταύθα Καλαβρυτινών καί
(ΐπέναντι τής ιδία; των πατρίδος
ίκαστος καί συνολικώς άπέναντι ο¬
λοκλήρου τής επαρχίας μας.
Έκ τή; έπιτροπης
(8—12)
'Εχλεχτά όιβλϊα Εχει μόνον τδ Βν-
βλιοπωλεϊον τοΰ «Έθνικοΰ Κήρυχος»,
ΈΟΧϊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ.-·- ΚΥΡΙΑΜΙ. 10
Έϊ ΤΝΓ11_. Ε Σ
ΗΜΕΡΑΙ ΑΝΟΙΞΕΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗΝ
ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΛΙΚΝΙΖΟίΥίΕΝΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΓΑΛΑΝΑ
ΚΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ.» ΚΑΙ ΟϊΥΙΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΗ.
Ύπάιοχουν ανίτρωςΓθΐ πού μέ
τή σόφια τονς πα'ρέΰω'.αν τα δ-
ναμά τους στούς αίώνες. Ύπάρ-
χουν πόλεις όμαρφες πούν έμπνέ-
ουν τό ά>ραΐο στού; επισκεπτες
τους ιιέ τα άθάνατά τονς μνη-
μεΐα. Είνε καί ά'λλε; πού γίνονται
σωροί ά'μορφο' έραπίων, -θτμα-
τΐα σρισιιων, όπιο; ή σηα&ρ,ινή
Κόρινθο;. 'Αλλ' ύπώρχ-ουν καί τό-
ποι δμορφοι, πού ήσαν καί είνε
δμορφοι, χωρίς νά δοκιμάσουν τή
μανία των στοιχίων τής φύσεως.
Ά,πό τα παληά τα χρόνια τό
νΐΐσί Μιιτιλήνη είνε -ξακοοστό
οτήν 'ΕλλοΙδα νχη παντοΰ, νιά
τού; σοφσύς της, καί ττειό πολύ
φημισμένο γιά την μεγάλη ποι-
ήτρια των αϊώνα>ν Σαπκρώ τή Λε-
βί
βία.
Μά ή Λέσ6ος τί Μυτιλήόνη, που
έγέννι,σε τόσο μεγάλα τοΰ πνεΰ-
ματΌς παιδία όπως θά Ίδονμε στή
σννέχεια, που έγαλούχησ'ε στούς
κολπόνς της τα γράμματα καί τή
σόφια, "είνε ενα σπάνιο δώρο της
φύσ.-ως, πλουτιομένο μέ εκτακτρς
όμοριφ-ιέ; πού πολύ οΰσκολα θά
ουναντ/ρτ] κανείς σέ αλλονς τό¬
πον;.
Ή φΰαις, ό μεγάλο; καί τί-
λειος αύτό; ζωγράφος, έτρ<ί.6η- ςε τί; ώραιότόερε; καί τίς πειό ίΐμπνεησιιένες πχινελιές. 'Ετρά,οτι- £ε γύρω-γόρω στό νησί τίς πειό όμαλές, τίς πειό άπαλές γραμ- μές της. Καΐ άπετελέσθηκαν τα άσφαίλίν, λιμάναα τής Μυτΐλήνης καί τής Γέιριας οί μικροί δρμοι. τα ηρεμα λιμάνιια, άλλα καί τα πλρ- |ν άπότομα, δπου σπάζει τό κί>-
μα σάν ό Ποσειδωνας μπουρι-
νιακτμένος άναταράζη μέ την τρί-
αινά τού τα σπλάγχνα τοΰ Αίγαί-
ου. "Επτιτα τα βουνά της, τα πειό
■ψηλά, δοκος είνε ό "ΟΛ,υμπος μέ
την κορφή το ΰ"Αη-Λιά. είνε τό¬
σον όμοΛά, τόσο πράσινα, γεμά-
τα άπό δένδιοα έληών καιι δλλων
όπα>ροφόιρων, στίς πλαγιές των
*όποίθ)ν βόσκοιτν τα πρόβατα καί
τα άλλα ζώα τό παχύ χορτάρι
των. Κοί οί χαοάσρες; Καί οί
βράχοι: Καί τα αφθονα κρ-ύα νί-
ρά, πού άπ' τοϋς μαστού; των
θουνιον τρέχονν, σάν γάλα τρο-
φή! "Ω! πόσο σοφή είνε ή φΰ-
σι; στά χρώματα τα διακοσμητι-
κά τοΰ μεγάλου αύτοϋ ταυπλώ
καί πόσο πΛονσια δεί'χτη'κε στή
Μνηλήνη·!
Τύ νησί Μνπλήνη συγκεντρώ-
νε,ι ολα δσα πρέπει νά ϊ'χτι έ'να;
τόσω; νιά νά λέγεται ώθαΤος, τό-
πος Έδέμ. (^άλααθχ «ρΛωμέντ>·
άπέραντα έμι.τρος τη;, βουνά, πε-
διάδε; μιΐκρές, κοιλα&ε; ν.αί όρο-
πέδια θαυμασία, πλαγιέ; κατάψυ-
τε;, νερά αφδονα πού τρεχουν
παντοΰ άπ' τα βουνά σάν ιδρώ¬
τος τοΰ προσώπου τοΰ άνθροόπθυ
ποΰ τρέχει στά μά'γοΐ'λα! Καί
οένδιρα ά'φθονα, χρυσό; πραγμα-
τικός, δένδρα λογής-ί.ογΓι; καί
κτηνοτροφ.'α οίφθονη. Άκρογιά-
λια; "Ω! τα Μιπτληναϊκά άκρο-
γιάλια τί άπαλά καί τί διιορςρα,
Ιδίως έκεϊνα τα βράδχ'σ μέ τό γιο-
μάτο φεγγάρι!! Καί λίγο αϊτεναν-
τί της ή Μικραΐσιατική γή πού
τόσο καθαρα φαίνεται στόν διά-
φανο όρίζοντα.
"Ολα τα εψι ή Μυτιλήνη. Κοί
πόλεις κουκλιτσες; μέ δική τοΓς
ζωή καί κωμοστόλει; καί χωρία
μέ τα δικά τού; ηθη καί εθιμα
τών^, κατοί,ν.ωΛ' καί μέ πλούσιε; καί
ξέχωρε; «μοιρφιές. Οί ικχίτονκοί
της τόσο κα?-οί, τόσο φιλόξενοι.
Είνε άκώμη άκοίμητοι φρονροί
οί Μντιλτινιοι τά>ν έθνικών ϊδα-
νικων. ΤΑρ« γε είνε άνάγκη νά
■δΗ^ιίσοχιιιιε σ' δίλου; τό πατριωτι-
ο<ό τού; αΐσθ-ηιια1, όπως δείχτη- κε1 στό 12 κοί 13 η νά ύπενθυ- μίσονμε τοΰς άναρεκοιμένους τής Μερ*αρχίΛς Ά.ρχυΓρλά'γοι.'ς τοΰ 1916 καί 1917 καί σπου άργότε- ρα σ*τή ΜικθΌτσία. άγίονίστηικαν; Άπό τό πλοϊο, ποϊ> έρχεται άπό
τη Χί°> ό τα&ειδιώτης άναπαχ·ει
τα μάτια τού άριστερά μέν στόν
απειοο όρ·ίζοντα καί στί>ν άπέραν-
τη θάλασσα, δεζιά δ; στί; μικρα-
σιατικές άκτές, ο.του κατά μήκος
βρίσίκονται χωρία */αί άπ' οποι·
έπεδΐιβάσθτραν όσα στρατεύμαΓα
■/.ατα>ρΰο>σ!αν νά σωθοΰν νστερ'
άπο τή μι,κιρασιατική κσταστρο-
φή. Νά η Μακαρο>νεία ί» Δικίλίς,
ό Άτζανός, τα τόσο γνωστά χω¬
ρία τής άκρογιαλια;. "Οσο πλη-
σηάΖει κανεί; στή μεγαλόνησο
Μυτιλήνηι—είνε, αν δϊν ά,τατιθ-
μαι, ίι τρίτη μετά την Εχ!&ίι·ια—
τόσο .καί πειό ομορφη την 6λέ-
τχει νά ξαπλώνρται μ.τροστά στά
μάτια τον. Λίξιά, κατά την εϊσο-
ί>ο σΐήν πόλι, είνε τα τκιορφα-
Τσαμάν.ια, οεν*5·ροφυτενμένο αέ¬
ρος, τό πειό ώραίο μερο; τή; πό-
λεω; Μυτιλήνης καί όπ«υ β'θί-
οκονται ή νομαρ'/ία, τό ορφανο¬
τροφείον -χαί τα οικαστήρια·. Λρ-
ξιώτερα δέ τούτων τό Ενετικά
φρο-ι'οιο. όπου ύπάρχουν καί σή-
μερα μερικά σίπΐτια. Άριστ·ρά
της εϊσόδου τοϋ λιμένος είνε ή
κατάφυτη .ταραλία- μέ τά|
ίβ ά
φη ρ μ | μρη
Κριίτιβος, Νράπολις, μικραί σνν-
οικισμοί χηΜΐρνοι στά δένδρα, ή
Βαρεία, τό Καίγιάνι λίγο |>ηλό-
τειρα, ήΆγίαι Μαρίνα καί τό
Ρκόγκο ?ί Λ" Άηληδιοΰ» κι' άκό-
μα ψηίΐότϊιρά των ό ά'νω, '/.άτω καί
μεσαΐος Χάλυκας. Άπ' δλην την
έκτασι τής άκρογκυ?.ιά;. δση· μπο-
ρεϊ ν' άγκαλιάζη τό μάτι τοΰ .τε-
ριπλέοντος τί|ν νήσο όί>.<.|κληρη, μιά άτέλειωτη (ριττεία, ποΰ φτά- νει ώς τα ιΙ'ηλότερα βουνά, φυ- τείαΐ γεμάτη ά,τό ελαιόδενδρα καί ά1ϋ>.αι όπωροφόρα δένδρα. Καί τί
ΐΛτερο'χα ξ,αφνιάσμα»Γα έκεϊνα τ'
άΐκρογιάλια της Μυτι)>ήνης μέ τίς
σέ διάΐφορα σχήματα γλοΛσΌίτσες
τήζ γής, πού είσχωροΐ'ν στήν ύ-
γρή άγκαί.ιά, πού άπό παντοΰ την
άγκαλιάΐζει έ'νας λαίδύρίν^θος άιπό
σχήματα ποικίλης (ρόρμας, μιά ά-
τελειοοτη σει<ρά όριμίσκκον, πθύ έ¬ ά"ό ό άί η ρ ρμ, γιναν άπ"τό τα'κτικό φάγωίια της •θαλάσσης. Πλοιάρια μικρά καί ■ψαρόιβαρκε; μ' άπλα>}.ιένα τα ζα-
νιά ψαρενουν ά7.λες μαΓ/ιρνά στό
πέλαγος καί αλ?-εΓ πειό κοντά καί
κατά μήικο; των α.κρογισλκ7>ν τή;
πανώρηας Μνητιλήνης. Ή αΐ:ρα
φέρνει άπΛ μακρυά άκόιια' την
εύίίβιία , άν9ισμένϊον κήϋων καί
λονλοιιδιών των δουνών, που μέ
•τίς γλ(ο·σσε; των φτάνουν ώς τις
άκρογιαλιές, προδισθέτοντας τόν
ξένο. τόν κάθε ταξΒδιώτη}. εύ-
χάριστα τόσο. άκττε νά νοιιίζτ|
πώς τό νησι όλόκί.ηρο είνί &νας
παιιμέγιστο; άνθχϋνας, στόν οποί¬
ον φι«ονται τα ττειό ξωτικά οέν-
δρα κ'αί τα Λειό είαβιασμρ'να λον-
λοόδια. Τόσΐ] είνε ή βλάστησι
στήν όποία άνα.ταίεται ή ματιά
τοΰ άν&ρώπου καί τόο·η ή Λά
ποΰ φέρνει ή ανρα ή' καί τό
μιΐκρό άερατκι. πού έρχεται ϊσια
άπ' τή Μιτηλήνη καί τα δασωμέ-
να
μρ] της.
Τό φρούριον ποΰ χτίσττ,δίε
ό έή
φρρ
οτόν καιρό της ένετικής ρρ
χίας καί τό οποίον 6ρίσκεται στό
δξό έ όλ ά ή
χ ρ
δεξιό μέρος τής πόλεως, κατά τήιν
Μία άποψις τοϋ Κόνυ Άιλαντ, κατά την τελευταίαν ηλιόλουστον Κυριακήν.
ί.ΐσοδο στό λιμάνι, στέκεται έκεΐ
σάν Μΐ'θικος Δράκ.αντας. νά φυ-
τήνάμορφιά τοΰ ώραίου νη-
σιον.
Ή φύσις, μιεγά?>η τεχνίτρα στά
μυστήριά της καί
μεγάί'.ος1 ',ω-
νράφος στά χρώματα, ?δ(ο/.ε στή
Μυτιλήνη όλη τόσην όμορφιά. κΐ'
άκόμα φάνηκε τόσο π?>ούσια σέ
δαιρα. 'Ειυτιστεύστηκε τα φύτρα
τής ζωής σ' όίιόκληρο τό νησί, άπ'
την άκρογιαίλ.ιά ώς τό ψηλότρρο
μέριος τοΰ 6ουνοΰ Όλΰμπου. στόν
οποίον φτάνουν τα έλαιό?,ι;ναρα
καί οί όξιές, μέ δλην εκείνην την
όμαλότ^τα κΰ,ί την ττράσινη 6λά-
στησι τοΰ χορταριοΰ, ώστε νά
φτάνουν ώς έ-Λεΐ κο.τάδια :ιπό
πρόβατια γι« νά 6»ασκοΰν τό πλού-
σιο καί παχύ χορτάιρι τοι·ς. Ό-
λόκληρο τό νησί είνε κνας άΐΐέ-
βαντος ναός, &ίου ή ζωή των άν-
θρώπιον ΊεροΐΊργΕ'ΐ μέ την εΰλο-
γιά τής φύσεως.
.Τα δίχτι.<α τόον ψαράδων στή θάΛιαισσα π"αίρνουν άπ' αυτήν τόν ί3η;σ>αυρό της ζωής χιλιάδων άτό-
μων. Χιλιάδες οκάδες ψάρια ά-
λιεΰονται καθημερινώς άπ' τή
Μυτιληιν'αϊκήι 'θΐοίλασσα γιά νά
πλημμυρί,σοΐ'ν την άγορά τής Μυ-
τιλήνης καί των αλλων μερών της
καί αλλα ςταστωμένα στις κάσσες
νά απόστολον ν σ' άΐ/λων μακρν-
νών πόλεων άγορές, αλ?.ων με-
ρών μαΐκρύτερον.
Τό έργατιν.ό χέρι των φιλέρ-
γων κατοίκων τής Μνπλήνης όρ-
γώνει καί σκτίιαιει τή γ Γ}, πϊρι
εϊται τα άναρίθιιητα δέ
μέ τό τραγοϋδι στήν καρδιά καί
στά χείλη μαζεύει τόν καρπό των
κάτων τού, τψ ζωή. Καί τί δέ ν
;·χει ή Μυιτιλήνη!1 Άπό τα ρξ
ψάρια, πού τα δίνει ή θώαα
στούς ξακουστοΰ; Μυτιληινιοί,·;
άδ ώ ό έ
φημ« για τόν εύωδιασμενο χ
τους άχλάΙδΓ.Ιαι τής 'ΑγΐάϊΓσοι·, μή-
λα, καρΰδια, κάοτανα πού εΐν?
τόίσο ?^πτ€ΐφλοια καί τόσο γλυ-
κά! Καί νΛντά σ' αύτά τα δώρα
τοϋ φιττικοΰ βαισιλείου ,έκεΐνα τα
ΐκορΊΊτοτ.ια τής νήσου Μυτιλήνη;,
μέ τα κόκκινα μάγονλα, μϊ τα με-
γά?να μάτια, όμοριφιές ζωντανές,
γειμάτες άπο χνμό ύγίίας.
Ή άνοιξις στή Μντιλήνη δέ ν
είνε όπως στά αλλα μερη τής όΕλ-
λάδος. 'Βδώ ή άνοιξις είνε κάτι
πού μεθ'θΕι. "Αφθονα λου,λού^ια,
κέκκινα, κίτρινα, ασπραι, μαδιά,
τριαντάφυλλα δλων των ειπών καί
χρωυάτων, Λού εύω&ιάζουν τόν ά-
έ Τ ά λλδ
έρα. Τι άΛεραντη λουλουδιασίμε-
νη χώρα! Ένας πραγματικάς άν-
θώνας γίιαχος άπό τα πειό ώ-
ρΚζϋαι καί εύώβη λουλοίβια.
Γιά νά νοιώση, κανείς άνοιξι
θά Λρέπ£ι νά όρεθγ) αύτη την έ-
ποχή στή Μυτίλήνη κα,ΐ τρα&ών-
τας γιά τό έσωτεριρώ της νά χα-
Λή μέσα στίς φυσικές της ώιιορ-
>ιέ;. Θά μπορεση τά'χα νά αφήση
φΐές
ό
καί]
ς ξ; ηι;
ψαράδες, ώς την χρυσοφόρο έ-
ληά. Δβνδρα όπωροφόρα, εληές
κ«ί τα ξακουοττά τής Μντιλήνης
λάδια, πα·χιά σάν τό βούτυρο.
Σιτάρι, κριθάρι, έΓ/εϊνα τα περί-
φς μρη τχα νά άφήστΐ
τό ντρι αντο γιά νά γυρίση στό
μέρο; άπ' τό όποΤον ξεκίνησε
χωρί; νά άφήστ) την καρδιά τσυ
σέ '/άποια όιιοριφια' φνσική. αν
ήττϊρα μπόΐρεσε νά ξεφύΛ/
προτήττϊρα μπόΐρεσε νά ξεφύ/π
άπ' τα φλογισμένα μεγάλ.α μαΰοα
μάτια κ,άποιας ΜυτιληΛ»αϊκής νε-
ράϊδες. Οί άνοιξιάτικε; περι-
πλανήσΈΐς δλων έκείνων ποΰ αί-
οδήνΌντα· τό ώραΐο μιάς εποχής,
πρέπει ν' άρΐχίζουν άπ' τή Μν¬
τιλήνη •/.αί πιστεχΐίο ηώ; άπ' έδο>
θά δίνονν, καί δεΰτΐΐρη φορά Ιρ-
χόμρνοι, τό σύνδ%|ΐΐα τοΰ τέΐλονς
τής άνοιξιάτικήις τ)ων περιπλανή-
σεω:. Γιΐατί ή Μυτιλήνη δλη είνε
πηγή όμορφιάς καί άκόμα ενδαι-
Ι ΙΠΛ(ι Π^ τ-Ζ^ ΚΤί — .......ίϊ ^ ^ . *·
μένος στή χώρα μαςΓ Γιατί
λως δεν ΰά εΐχε έπκτκέπτα-
τους «κατά λάθος»! "Αν τα .τϊ>αγ-
ιιατα ήταν καπως άίΐοιώς, ή Μι-
τιλήνη ι3"ά κραχοΰσε κοντά της
περιηγητάς, Ιδίως ξένους, πον
ζητοϊν νά ζήσουν λίγο καιοό σέ
θερμά κάπως κλίματα καί άνάιιτ-
σα σέ παμμεγιστους φχΐσικοϊ'; άν-
θών€;, όπου τό πάν τραγουδεί τό
ώραΐο τής φύσίως-. "Αν ή Ελλάς
είνε ό θανμασιώτερος τόπος τοϋ
κόσμον, ή νή>σος Λέο'οο; είνε
«υΥΐος» τόπος. "Οσοι εριχονται ιιε-
σ(ρ ΚωνσταντινονΜΟίλεακ: ή Ά?.ε-
ξ,ανδρείας, ή τής Δωδεκανήσοι,
2σνν στό δοξασμενο φώς τοΰ ελ-
ληηκοϋ ορίζοντος. Ή νήσο; Μν-
τιλήνη, ποΰ πβοσφέρει τό ώοαίο
τής φύσεως συγκϊρασμένη μέ τό
άθάνατο πνεΰμα των σοφών τη;
ποΰ εζησαν σ' αύτί}ν, με^α την
υχή καί την αΙχμα?Λ>τίζει. Τί
ά είπη Ιταλία καί τί γαλλική η
|χή η χμ
θά είπη Ιταλία καί τί γαλλική η
ίταλική Ρυβιέρα; Στήν μυτιλη-
ναϊκήν άκρογιε4?αώΙ| κατεοαίνουν
τα «Εΐο ταιριαστά διακοσμητικά
δ€Λ·δ.ρα, ή άσΓΐμενια έλι,ά, τό
πρ«γματι.κο είιλογημένο ίερό ^
τό δένύιρο. Θεέ μο'υ! τί έρωτιν.η
άνται?Λαγή Ιβλίμμάτων Λού είνε
τό άλληί}ΛκύτταΓγμα τής Ο.ψ·:
της θΛ^.ασσας, τοΰ πενκου^ τού
β^άχου, τοϋ οΰρανοΰ, τοϋ ηλίου
η τοΰ (ρεγγαριοϋ κατά τα ορα·
δυα, δταν κδνεις τα 6λ?Λ(ΐ κ«^'
σμένος σέ μιά βάρνΐα·, φ -«Ον ο¬
λα μιά μονοΐΛσμεν-η ΐυχάοιστη
Ιωή·....
ΘΩΜΑΣ^ΙΝΤΚΙΟΥ
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
εκ συμπτώ.σεως
Στοατ,ώται τοΰ Δεκατου "Εκτου Πεζ,κοΰ, προετοιμαζόμενοι διά τάς γυμναα,α τϊκ ι β
της 16ης
Τζαίη.
Κατά την πρώτην παράστασιν
τή; «Μερόπ.ης» τοΰΐ Βολταίοοι1,
τό Κοι«όν έκαλεοΐν εις τΐίν ΜΆ'
νήν τόν συγγρίαφία. Ό Βολται-
ρος, €Λευφημού|Μενος καί^ χει9°'
κροτούιιενος, τ')ΐρνήι>η νά έμφ«νι;
α'δΐ). Τόν ζητοΰν παντοΰ άς τα
παραιοΐκήνια, τόν ευρίσκουν. 1°ν
βγάνουν άιπό μιά μικρή "
πού είχε ζαρώοη}.
Τόν φέρνουν έν θ'ριάμΐοο)
θεωρεί}>ν τής δουκίσσηι; "Λ
πού παρ^-οοίλ.ούθ'ίΐ την ^
σιν μέ την νύμφην της. 1όν ^'
ζουν, χωρίς νά τό θέλη, μεττι<-υ των δύο αυτών κυρίων, έκτε#ΐΐιι£' νόν εις κοινήν θέαν. —Κυρία δοΰκ,ισσα Βι?-λα?· φΐ" λήστε τόν συγγραφέα! φωνα^1 καποιος άπό την πλατεΐα. ι Χίλιες φωνές έπο.να}.α!μο«λ"(η'ν αυτήν τ»),ν <ρρασιν. Η στενοχωρηιιίνη καί σ στήν άρχή, ένδίδει επί προ96μως εις την άξίίοσιν τοΰ1 Κοινοΰ. Καί τα ψ?^Ζ ματα καί αί φωναί αί ναι διπλασιάζονται δια νά ριστί'ΐισουν την ωραίαν ν α ι νίκην κυρίαν πού σηκώ' ' λόρ·Ο·η καί εδίοκε στόν συγγραΐ-ρέα Ινα βκαοτο μερεΐ'ς τοΰ «κροτηιρίο^^ δΗΚΕνΕΡΟΒΤτΓΤ^1 <Έ«νικός Κήουξ» πίολείται την ΟοΙιβη Νον8 ο- ν-
Έϊ ΤΝΓ11_. Ε Σ
ΗΜΕΡΑΙ ΑΝΟΙΞΕΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗΝ
ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΛΙΚΝΙΖΟίΥίΕΝΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΓΑΛΑΝΑ
ΚΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ.» ΚΑΙ ΟϊΥΙΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΗ.
Ύπάιοχουν ανίτρωςΓθΐ πού μέ
τή σόφια τονς πα'ρέΰω'.αν τα δ-
ναμά τους στούς αίώνες. Ύπάρ-
χουν πόλεις όμαρφες πούν έμπνέ-
ουν τό ά>ραΐο στού; επισκεπτες
τους ιιέ τα άθάνατά τονς μνη-
μεΐα. Είνε καί ά'λλε; πού γίνονται
σωροί ά'μορφο' έραπίων, -θτμα-
τΐα σρισιιων, όπιο; ή σηα&ρ,ινή
Κόρινθο;. 'Αλλ' ύπώρχ-ουν καί τό-
ποι δμορφοι, πού ήσαν καί είνε
δμορφοι, χωρίς νά δοκιμάσουν τή
μανία των στοιχίων τής φύσεως.
Ά,πό τα παληά τα χρόνια τό
νΐΐσί Μιιτιλήνη είνε -ξακοοστό
οτήν 'ΕλλοΙδα νχη παντοΰ, νιά
τού; σοφσύς της, καί ττειό πολύ
φημισμένο γιά την μεγάλη ποι-
ήτρια των αϊώνα>ν Σαπκρώ τή Λε-
βί
βία.
Μά ή Λέσ6ος τί Μυτιλήόνη, που
έγέννι,σε τόσο μεγάλα τοΰ πνεΰ-
ματΌς παιδία όπως θά Ίδονμε στή
σννέχεια, που έγαλούχησ'ε στούς
κολπόνς της τα γράμματα καί τή
σόφια, "είνε ενα σπάνιο δώρο της
φύσ.-ως, πλουτιομένο μέ εκτακτρς
όμοριφ-ιέ; πού πολύ οΰσκολα θά
ουναντ/ρτ] κανείς σέ αλλονς τό¬
πον;.
Ή φΰαις, ό μεγάλο; καί τί-
λειος αύτό; ζωγράφος, έτρ<ί.6η- ςε τί; ώραιότόερε; καί τίς πειό ίΐμπνεησιιένες πχινελιές. 'Ετρά,οτι- £ε γύρω-γόρω στό νησί τίς πειό όμαλές, τίς πειό άπαλές γραμ- μές της. Καΐ άπετελέσθηκαν τα άσφαίλίν, λιμάναα τής Μυτΐλήνης καί τής Γέιριας οί μικροί δρμοι. τα ηρεμα λιμάνιια, άλλα καί τα πλρ- |ν άπότομα, δπου σπάζει τό κί>-
μα σάν ό Ποσειδωνας μπουρι-
νιακτμένος άναταράζη μέ την τρί-
αινά τού τα σπλάγχνα τοΰ Αίγαί-
ου. "Επτιτα τα βουνά της, τα πειό
■ψηλά, δοκος είνε ό "ΟΛ,υμπος μέ
την κορφή το ΰ"Αη-Λιά. είνε τό¬
σον όμοΛά, τόσο πράσινα, γεμά-
τα άπό δένδιοα έληών καιι δλλων
όπα>ροφόιρων, στίς πλαγιές των
*όποίθ)ν βόσκοιτν τα πρόβατα καί
τα άλλα ζώα τό παχύ χορτάρι
των. Κοί οί χαοάσρες; Καί οί
βράχοι: Καί τα αφθονα κρ-ύα νί-
ρά, πού άπ' τοϋς μαστού; των
θουνιον τρέχονν, σάν γάλα τρο-
φή! "Ω! πόσο σοφή είνε ή φΰ-
σι; στά χρώματα τα διακοσμητι-
κά τοΰ μεγάλου αύτοϋ ταυπλώ
καί πόσο πΛονσια δεί'χτη'κε στή
Μνηλήνη·!
Τύ νησί Μνπλήνη συγκεντρώ-
νε,ι ολα δσα πρέπει νά ϊ'χτι έ'να;
τόσω; νιά νά λέγεται ώθαΤος, τό-
πος Έδέμ. (^άλααθχ «ρΛωμέντ>·
άπέραντα έμι.τρος τη;, βουνά, πε-
διάδε; μιΐκρές, κοιλα&ε; ν.αί όρο-
πέδια θαυμασία, πλαγιέ; κατάψυ-
τε;, νερά αφδονα πού τρεχουν
παντοΰ άπ' τα βουνά σάν ιδρώ¬
τος τοΰ προσώπου τοΰ άνθροόπθυ
ποΰ τρέχει στά μά'γοΐ'λα! Καί
οένδιρα ά'φθονα, χρυσό; πραγμα-
τικός, δένδρα λογής-ί.ογΓι; καί
κτηνοτροφ.'α οίφθονη. Άκρογιά-
λια; "Ω! τα Μιπτληναϊκά άκρο-
γιάλια τί άπαλά καί τί διιορςρα,
Ιδίως έκεϊνα τα βράδχ'σ μέ τό γιο-
μάτο φεγγάρι!! Καί λίγο αϊτεναν-
τί της ή Μικραΐσιατική γή πού
τόσο καθαρα φαίνεται στόν διά-
φανο όρίζοντα.
"Ολα τα εψι ή Μυτιλήνη. Κοί
πόλεις κουκλιτσες; μέ δική τοΓς
ζωή καί κωμοστόλει; καί χωρία
μέ τα δικά τού; ηθη καί εθιμα
τών^, κατοί,ν.ωΛ' καί μέ πλούσιε; καί
ξέχωρε; «μοιρφιές. Οί ικχίτονκοί
της τόσο κα?-οί, τόσο φιλόξενοι.
Είνε άκώμη άκοίμητοι φρονροί
οί Μντιλτινιοι τά>ν έθνικών ϊδα-
νικων. ΤΑρ« γε είνε άνάγκη νά
■δΗ^ιίσοχιιιιε σ' δίλου; τό πατριωτι-
ο<ό τού; αΐσθ-ηιια1, όπως δείχτη- κε1 στό 12 κοί 13 η νά ύπενθυ- μίσονμε τοΰς άναρεκοιμένους τής Μερ*αρχίΛς Ά.ρχυΓρλά'γοι.'ς τοΰ 1916 καί 1917 καί σπου άργότε- ρα σ*τή ΜικθΌτσία. άγίονίστηικαν; Άπό τό πλοϊο, ποϊ> έρχεται άπό
τη Χί°> ό τα&ειδιώτης άναπαχ·ει
τα μάτια τού άριστερά μέν στόν
απειοο όρ·ίζοντα καί στί>ν άπέραν-
τη θάλασσα, δεζιά δ; στί; μικρα-
σιατικές άκτές, ο.του κατά μήκος
βρίσίκονται χωρία */αί άπ' οποι·
έπεδΐιβάσθτραν όσα στρατεύμαΓα
■/.ατα>ρΰο>σ!αν νά σωθοΰν νστερ'
άπο τή μι,κιρασιατική κσταστρο-
φή. Νά η Μακαρο>νεία ί» Δικίλίς,
ό Άτζανός, τα τόσο γνωστά χω¬
ρία τής άκρογιαλια;. "Οσο πλη-
σηάΖει κανεί; στή μεγαλόνησο
Μυτιλήνηι—είνε, αν δϊν ά,τατιθ-
μαι, ίι τρίτη μετά την Εχ!&ίι·ια—
τόσο .καί πειό ομορφη την 6λέ-
τχει νά ξαπλώνρται μ.τροστά στά
μάτια τον. Λίξιά, κατά την εϊσο-
ί>ο σΐήν πόλι, είνε τα τκιορφα-
Τσαμάν.ια, οεν*5·ροφυτενμένο αέ¬
ρος, τό πειό ώραίο μερο; τή; πό-
λεω; Μυτιλήνης καί όπ«υ β'θί-
οκονται ή νομαρ'/ία, τό ορφανο¬
τροφείον -χαί τα οικαστήρια·. Λρ-
ξιώτερα δέ τούτων τό Ενετικά
φρο-ι'οιο. όπου ύπάρχουν καί σή-
μερα μερικά σίπΐτια. Άριστ·ρά
της εϊσόδου τοϋ λιμένος είνε ή
κατάφυτη .ταραλία- μέ τά|
ίβ ά
φη ρ μ | μρη
Κριίτιβος, Νράπολις, μικραί σνν-
οικισμοί χηΜΐρνοι στά δένδρα, ή
Βαρεία, τό Καίγιάνι λίγο |>ηλό-
τειρα, ήΆγίαι Μαρίνα καί τό
Ρκόγκο ?ί Λ" Άηληδιοΰ» κι' άκό-
μα ψηίΐότϊιρά των ό ά'νω, '/.άτω καί
μεσαΐος Χάλυκας. Άπ' δλην την
έκτασι τής άκρογκυ?.ιά;. δση· μπο-
ρεϊ ν' άγκαλιάζη τό μάτι τοΰ .τε-
ριπλέοντος τί|ν νήσο όί>.<.|κληρη, μιά άτέλειωτη (ριττεία, ποΰ φτά- νει ώς τα ιΙ'ηλότερα βουνά, φυ- τείαΐ γεμάτη ά,τό ελαιόδενδρα καί ά1ϋ>.αι όπωροφόρα δένδρα. Καί τί
ΐΛτερο'χα ξ,αφνιάσμα»Γα έκεϊνα τ'
άΐκρογιάλια της Μυτι)>ήνης μέ τίς
σέ διάΐφορα σχήματα γλοΛσΌίτσες
τήζ γής, πού είσχωροΐ'ν στήν ύ-
γρή άγκαί.ιά, πού άπό παντοΰ την
άγκαλιάΐζει έ'νας λαίδύρίν^θος άιπό
σχήματα ποικίλης (ρόρμας, μιά ά-
τελειοοτη σει<ρά όριμίσκκον, πθύ έ¬ ά"ό ό άί η ρ ρμ, γιναν άπ"τό τα'κτικό φάγωίια της •θαλάσσης. Πλοιάρια μικρά καί ■ψαρόιβαρκε; μ' άπλα>}.ιένα τα ζα-
νιά ψαρενουν ά7.λες μαΓ/ιρνά στό
πέλαγος καί αλ?-εΓ πειό κοντά καί
κατά μήικο; των α.κρογισλκ7>ν τή;
πανώρηας Μνητιλήνης. Ή αΐ:ρα
φέρνει άπΛ μακρυά άκόιια' την
εύίίβιία , άν9ισμένϊον κήϋων καί
λονλοιιδιών των δουνών, που μέ
•τίς γλ(ο·σσε; των φτάνουν ώς τις
άκρογιαλιές, προδισθέτοντας τόν
ξένο. τόν κάθε ταξΒδιώτη}. εύ-
χάριστα τόσο. άκττε νά νοιιίζτ|
πώς τό νησι όλόκί.ηρο είνί &νας
παιιμέγιστο; άνθχϋνας, στόν οποί¬
ον φι«ονται τα ττειό ξωτικά οέν-
δρα κ'αί τα Λειό είαβιασμρ'να λον-
λοόδια. Τόσΐ] είνε ή βλάστησι
στήν όποία άνα.ταίεται ή ματιά
τοΰ άν&ρώπου καί τόο·η ή Λά
ποΰ φέρνει ή ανρα ή' καί τό
μιΐκρό άερατκι. πού έρχεται ϊσια
άπ' τή Μιτηλήνη καί τα δασωμέ-
να
μρ] της.
Τό φρούριον ποΰ χτίσττ,δίε
ό έή
φρρ
οτόν καιρό της ένετικής ρρ
χίας καί τό οποίον 6ρίσκεται στό
δξό έ όλ ά ή
χ ρ
δεξιό μέρος τής πόλεως, κατά τήιν
Μία άποψις τοϋ Κόνυ Άιλαντ, κατά την τελευταίαν ηλιόλουστον Κυριακήν.
ί.ΐσοδο στό λιμάνι, στέκεται έκεΐ
σάν Μΐ'θικος Δράκ.αντας. νά φυ-
τήνάμορφιά τοΰ ώραίου νη-
σιον.
Ή φύσις, μιεγά?>η τεχνίτρα στά
μυστήριά της καί
μεγάί'.ος1 ',ω-
νράφος στά χρώματα, ?δ(ο/.ε στή
Μυτιλήνη όλη τόσην όμορφιά. κΐ'
άκόμα φάνηκε τόσο π?>ούσια σέ
δαιρα. 'Ειυτιστεύστηκε τα φύτρα
τής ζωής σ' όίιόκληρο τό νησί, άπ'
την άκρογιαίλ.ιά ώς τό ψηλότρρο
μέριος τοΰ 6ουνοΰ Όλΰμπου. στόν
οποίον φτάνουν τα έλαιό?,ι;ναρα
καί οί όξιές, μέ δλην εκείνην την
όμαλότ^τα κΰ,ί την ττράσινη 6λά-
στησι τοΰ χορταριοΰ, ώστε νά
φτάνουν ώς έ-Λεΐ κο.τάδια :ιπό
πρόβατια γι« νά 6»ασκοΰν τό πλού-
σιο καί παχύ χορτάιρι τοι·ς. Ό-
λόκληρο τό νησί είνε κνας άΐΐέ-
βαντος ναός, &ίου ή ζωή των άν-
θρώπιον ΊεροΐΊργΕ'ΐ μέ την εΰλο-
γιά τής φύσεως.
.Τα δίχτι.<α τόον ψαράδων στή θάΛιαισσα π"αίρνουν άπ' αυτήν τόν ί3η;σ>αυρό της ζωής χιλιάδων άτό-
μων. Χιλιάδες οκάδες ψάρια ά-
λιεΰονται καθημερινώς άπ' τή
Μυτιληιν'αϊκήι 'θΐοίλασσα γιά νά
πλημμυρί,σοΐ'ν την άγορά τής Μυ-
τιλήνης καί των αλλων μερών της
καί αλλα ςταστωμένα στις κάσσες
νά απόστολον ν σ' άΐ/λων μακρν-
νών πόλεων άγορές, αλ?.ων με-
ρών μαΐκρύτερον.
Τό έργατιν.ό χέρι των φιλέρ-
γων κατοίκων τής Μνπλήνης όρ-
γώνει καί σκτίιαιει τή γ Γ}, πϊρι
εϊται τα άναρίθιιητα δέ
μέ τό τραγοϋδι στήν καρδιά καί
στά χείλη μαζεύει τόν καρπό των
κάτων τού, τψ ζωή. Καί τί δέ ν
;·χει ή Μυιτιλήνη!1 Άπό τα ρξ
ψάρια, πού τα δίνει ή θώαα
στούς ξακουστοΰ; Μυτιληινιοί,·;
άδ ώ ό έ
φημ« για τόν εύωδιασμενο χ
τους άχλάΙδΓ.Ιαι τής 'ΑγΐάϊΓσοι·, μή-
λα, καρΰδια, κάοτανα πού εΐν?
τόίσο ?^πτ€ΐφλοια καί τόσο γλυ-
κά! Καί νΛντά σ' αύτά τα δώρα
τοϋ φιττικοΰ βαισιλείου ,έκεΐνα τα
ΐκορΊΊτοτ.ια τής νήσου Μυτιλήνη;,
μέ τα κόκκινα μάγονλα, μϊ τα με-
γά?να μάτια, όμοριφιές ζωντανές,
γειμάτες άπο χνμό ύγίίας.
Ή άνοιξις στή Μντιλήνη δέ ν
είνε όπως στά αλλα μερη τής όΕλ-
λάδος. 'Βδώ ή άνοιξις είνε κάτι
πού μεθ'θΕι. "Αφθονα λου,λού^ια,
κέκκινα, κίτρινα, ασπραι, μαδιά,
τριαντάφυλλα δλων των ειπών καί
χρωυάτων, Λού εύω&ιάζουν τόν ά-
έ Τ ά λλδ
έρα. Τι άΛεραντη λουλουδιασίμε-
νη χώρα! Ένας πραγματικάς άν-
θώνας γίιαχος άπό τα πειό ώ-
ρΚζϋαι καί εύώβη λουλοίβια.
Γιά νά νοιώση, κανείς άνοιξι
θά Λρέπ£ι νά όρεθγ) αύτη την έ-
ποχή στή Μυτίλήνη κα,ΐ τρα&ών-
τας γιά τό έσωτεριρώ της νά χα-
Λή μέσα στίς φυσικές της ώιιορ-
>ιέ;. Θά μπορεση τά'χα νά αφήση
φΐές
ό
καί]
ς ξ; ηι;
ψαράδες, ώς την χρυσοφόρο έ-
ληά. Δβνδρα όπωροφόρα, εληές
κ«ί τα ξακουοττά τής Μντιλήνης
λάδια, πα·χιά σάν τό βούτυρο.
Σιτάρι, κριθάρι, έΓ/εϊνα τα περί-
φς μρη τχα νά άφήστΐ
τό ντρι αντο γιά νά γυρίση στό
μέρο; άπ' τό όποΤον ξεκίνησε
χωρί; νά άφήστ) την καρδιά τσυ
σέ '/άποια όιιοριφια' φνσική. αν
ήττϊρα μπόΐρεσε νά ξεφύΛ/
προτήττϊρα μπόΐρεσε νά ξεφύ/π
άπ' τα φλογισμένα μεγάλ.α μαΰοα
μάτια κ,άποιας ΜυτιληΛ»αϊκής νε-
ράϊδες. Οί άνοιξιάτικε; περι-
πλανήσΈΐς δλων έκείνων ποΰ αί-
οδήνΌντα· τό ώραΐο μιάς εποχής,
πρέπει ν' άρΐχίζουν άπ' τή Μν¬
τιλήνη •/.αί πιστεχΐίο ηώ; άπ' έδο>
θά δίνονν, καί δεΰτΐΐρη φορά Ιρ-
χόμρνοι, τό σύνδ%|ΐΐα τοΰ τέΐλονς
τής άνοιξιάτικήις τ)ων περιπλανή-
σεω:. Γιΐατί ή Μυτιλήνη δλη είνε
πηγή όμορφιάς καί άκόμα ενδαι-
Ι ΙΠΛ(ι Π^ τ-Ζ^ ΚΤί — .......ίϊ ^ ^ . *·
μένος στή χώρα μαςΓ Γιατί
λως δεν ΰά εΐχε έπκτκέπτα-
τους «κατά λάθος»! "Αν τα .τϊ>αγ-
ιιατα ήταν καπως άίΐοιώς, ή Μι-
τιλήνη ι3"ά κραχοΰσε κοντά της
περιηγητάς, Ιδίως ξένους, πον
ζητοϊν νά ζήσουν λίγο καιοό σέ
θερμά κάπως κλίματα καί άνάιιτ-
σα σέ παμμεγιστους φχΐσικοϊ'; άν-
θών€;, όπου τό πάν τραγουδεί τό
ώραΐο τής φύσίως-. "Αν ή Ελλάς
είνε ό θανμασιώτερος τόπος τοϋ
κόσμον, ή νή>σος Λέο'οο; είνε
«υΥΐος» τόπος. "Οσοι εριχονται ιιε-
σ(ρ ΚωνσταντινονΜΟίλεακ: ή Ά?.ε-
ξ,ανδρείας, ή τής Δωδεκανήσοι,
2σνν στό δοξασμενο φώς τοΰ ελ-
ληηκοϋ ορίζοντος. Ή νήσο; Μν-
τιλήνη, ποΰ πβοσφέρει τό ώοαίο
τής φύσεως συγκϊρασμένη μέ τό
άθάνατο πνεΰμα των σοφών τη;
ποΰ εζησαν σ' αύτί}ν, με^α την
υχή καί την αΙχμα?Λ>τίζει. Τί
ά είπη Ιταλία καί τί γαλλική η
|χή η χμ
θά είπη Ιταλία καί τί γαλλική η
ίταλική Ρυβιέρα; Στήν μυτιλη-
ναϊκήν άκρογιε4?αώΙ| κατεοαίνουν
τα «Εΐο ταιριαστά διακοσμητικά
δ€Λ·δ.ρα, ή άσΓΐμενια έλι,ά, τό
πρ«γματι.κο είιλογημένο ίερό ^
τό δένύιρο. Θεέ μο'υ! τί έρωτιν.η
άνται?Λαγή Ιβλίμμάτων Λού είνε
τό άλληί}ΛκύτταΓγμα τής Ο.ψ·:
της θΛ^.ασσας, τοΰ πενκου^ τού
β^άχου, τοϋ οΰρανοΰ, τοϋ ηλίου
η τοΰ (ρεγγαριοϋ κατά τα ορα·
δυα, δταν κδνεις τα 6λ?Λ(ΐ κ«^'
σμένος σέ μιά βάρνΐα·, φ -«Ον ο¬
λα μιά μονοΐΛσμεν-η ΐυχάοιστη
Ιωή·....
ΘΩΜΑΣ^ΙΝΤΚΙΟΥ
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
εκ συμπτώ.σεως
Στοατ,ώται τοΰ Δεκατου "Εκτου Πεζ,κοΰ, προετοιμαζόμενοι διά τάς γυμναα,α τϊκ ι β
της 16ης
Τζαίη.
Κατά την πρώτην παράστασιν
τή; «Μερόπ.ης» τοΰΐ Βολταίοοι1,
τό Κοι«όν έκαλεοΐν εις τΐίν ΜΆ'
νήν τόν συγγρίαφία. Ό Βολται-
ρος, €Λευφημού|Μενος καί^ χει9°'
κροτούιιενος, τ')ΐρνήι>η νά έμφ«νι;
α'δΐ). Τόν ζητοΰν παντοΰ άς τα
παραιοΐκήνια, τόν ευρίσκουν. 1°ν
βγάνουν άιπό μιά μικρή "
πού είχε ζαρώοη}.
Τόν φέρνουν έν θ'ριάμΐοο)
θεωρεί}>ν τής δουκίσσηι; "Λ
πού παρ^-οοίλ.ούθ'ίΐ την ^
σιν μέ την νύμφην της. 1όν ^'
ζουν, χωρίς νά τό θέλη, μεττι<-υ των δύο αυτών κυρίων, έκτε#ΐΐιι£' νόν εις κοινήν θέαν. —Κυρία δοΰκ,ισσα Βι?-λα?· φΐ" λήστε τόν συγγραφέα! φωνα^1 καποιος άπό την πλατεΐα. ι Χίλιες φωνές έπο.να}.α!μο«λ"(η'ν αυτήν τ»),ν <ρρασιν. Η στενοχωρηιιίνη καί σ στήν άρχή, ένδίδει επί προ96μως εις την άξίίοσιν τοΰ1 Κοινοΰ. Καί τα ψ?^Ζ ματα καί αί φωναί αί ναι διπλασιάζονται δια νά ριστί'ΐισουν την ωραίαν ν α ι νίκην κυρίαν πού σηκώ' ' λόρ·Ο·η καί εδίοκε στόν συγγραΐ-ρέα Ινα βκαοτο μερεΐ'ς τοΰ «κροτηιρίο^^ δΗΚΕνΕΡΟΒΤτΓΤ^1 <Έ«νικός Κήουξ» πίολείται την ΟοΙιβη Νον8 ο- ν-
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1925.
ΤΑ ΔΡΑΜΑΤΑ ΤΟΝ ΩΚΕΑΝΩΝ
ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟΝ ΤΟΥ "ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΑΦΑΛΙΟΥ"
ΕΝΑ ΠΑΟΙΟΝ ΚΑΤΑΠΟΝΤΙΖΕΤΑΙ ΕΝΤΟΣ ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΗΜΙΣΕΟΣ ΛΕΠΤΟΥ- Η ΤΡΑΓΙΚΗ
•συγκρουσισ εισ: την μαγχην... δωδεκα ουματα τού υγρου θανατου.-
ολαι αι λεπτομερειαι τησ φοβερασ τραγωδιασ.
θάλασσα λεβεντοπνίχτρα
φαιρμακερή,
ά ό
αν, πού «άνεις τό νησί μας
πάντα μαΰρα νά φορ||...,
*έν έχόρτασε; άκόμη
ιΊάλοχτσια , τόσον καιρο,
άπό τα κορμιά πού πνίγει
τ' άλμυρό σου τό νερό...
Έτσι τραγουσησε ό ποιητής
τ#ύ; βαρειοϋ; κανμού; τής θά¬
λασσα; καί τό τραγοϋδι αύτό δλοι
0; #αλ'ασσινοί "Ελληνες νηβιώ-
τν - τα τραγουδοΰν στά γλέντια
των, τό τραγ©χιδοΰν καί στής λΰ-
,-τες -/.αί στής χαρές των, .τότε μοι-
οω.ογώντας τόν ά'δικο χαιμό των
.ϊροσφιΛίον των καί πότε ίκετευ-
τι/.ά σάν νά θέλουν νά γλυκάνουν
τοΐ·; θυμού;* των πικράλμνρων
κοντκ,ν, σάν νά παραικα?.οΰν τα
τΕ/.άγη νά γαλι]νέι|»ουν καί ή ύ-
γοή άγκαλιά των νά γίνη τριτφε-
ρί| σάν άγκαλιά μητέρας καί δχι
σάν ορεπάνι τοϋ χάρον...
Μά ή θάλασσα ?χει την ψνχή
της σά'ν μιά γυναϊ,κα'. Στό γαλή-
νριιά τη; δείχνει διάπλατα τα κάλ-
}η σάν μιά πανώρηα νυφοΰλβ καί
αφίξει νά 6ουτηχ9οϊν στά τόσα
τα θΐλγητρά τη; οί γέρω λΰκοι!!..
Καί έξαφνα ή άν.ακη αύτη νν-
ρα, σκορπάει τόν δλεθ,ρο καί κα-
ταπίνκ άχόρταγα στόν μανιοίκό
σάλο της, όλα δσαι μιά ώρα πρίν
εΐχε περιοαλει μέ την άγοέτη της,
μέ τή στοργή της, μέ τό λάγνο
άγκάλιασμα καί τα τρυφερά φι-
λήματά της.....
Έτσι, ή οόαστη πικροκνματοΰ-
σα έρωμένη σκοτώνει τούς πι-
στονς της έραιστάς, ξεκληρίζει ό-
λόκληρα σπήταα καί ντύνει τα ώ-
ραΐα νησιά μας στά μαΰρα...
Πράτεροτ. ό θυμός της ξέσπα-
σε στά Άφρικανικά παράλια τοϋ
Ατλαντικόν, κατάπιε αΰτανδρη
τή «Μαργαρίτα» τοΰ ΜαΚρή καί
έ'ντυσε στά μαϋρα την κοσμοξά-
κουστη Κεφαλλωνιά!. Πέρυσι έ-
ΐτλήρωσε τόν τραγικό φόρο,πρώ-
τα ή Ίθοί/Ο) μέ την αυτανδρη ά-
;τώ?ίΐα στήν Μεσόγειο τοΰ «Ό-
δυσσεως» τοΰ Δρακοΰλη καί ρπΐει-
τα ή γραιφική ΆΛ-δρος μέ τό άπό
σίη'κ(?01Όι δραματικό -^ ναΰαγιο
των «Στεννιώιν» τοΐ5 Βογιατζ'ιδη
στ ι) ν Αγγλία..
Ή όαγή τάον α>κεαΛ'ά)ν δέν ?-
έκτοτε νά ϊητίί καινούργΐί;
Ό «ΊοχίνΎης Φαφα>.ιός», Γνα
ώραΐο Χιακό φορτηγό άτμάπίΛΐο,
δέν ΐπάρχει πλέον!"..Καί μαζύ μ'
αντό χάθηκαν καί δωδε,/α θα/νασ-
σοπούλια....
—ΉσΐΓ/.ος καί νανουρισιιενος
άπό τό γλυικό τραγοΰδι τοϋ γα-
λήνιον,ι κύματος, άς είνε ό αίώνι-
ός τίιτν νπλ'ος....
Ή πρώτη είδησις
Ή σύγκρσΐ'σις εγένετο την
11ην καί 15' ΐτρωϊνήν τής Πα-
ρασκενής 4ης τρ. μηνός Μαΐου
είς θέσιν πλάτους 50—08 Β καί
μήν.ου; 2—05 Λ ήτοι 20 μίλια
νοαίοος τοΰ 8Τ ΑΙ^ΒΑΝ8
ΗΒΑΓ) καί ακριβώς μεταξ-ύ
Πόρτλαντ καί Βενμονθ. Ή :τρώ-
τη εϊοησις μ£τ-ε)6ι6άσθ'η εί; την
Αγγλίαν άι,τό τόν άσόριιατον τοΰ
άλΰ ^& Β'
γγ
άγγλιοίθΰ
ώς εξής:
Π
ρ
«Βο'ί:χος>
φοϋλ.α ποΰ σκορπάει μέ περίσσια|τή ζωή τού την ϊδιοτραπία των
ασιαντροπιά τή; χάρες της, τα νερών τής τρι^Λΐσμενης Μαγ-
χάδια της, περνει την άγοια 'ί'ψι Χ1?'......
ιιΐα; γυναίκας τρομϊοής, μιάς γυ- Αύτη την φορά τό μαυροντυ-
ναί/.α; πού θέλη ν' άπιστήση καί μενο νησί μας είνε ή Χίος!!.
Ησι ταραγιιένη, ετοι φοοερή Σ' αύτ»]ν εσΐεσε έΐφέτο; ό μαΰ-
ϊ'τσι πολχ>6οη καί άφανιστική, ρο; λαχνό; τοϋ φρικτοϋ λαχείου
γζοεμίζει
«Πολεμικόν «Βάΐκχος»: "Ωοα
ΙΙ.Ιδ' π'.μ· 8.0.8. βέ<5ΐς κίνδυ¬ νον μας Π λ. 50—08Β καί μήκ. 1—5Α. Συνΐ:|κ,ρούσθηιμεν πρός αγν"ωστον άτιιόπλοιον. τό οποίον , καί κατεποναίσθη έντό; ένό; καί τροφή^ της...Τό θηοίο [ ήΜ,ί—ο>ς λεπτοΰ. "Ανθρωποί εύ-
καί πάλιν καί οώδίκα
νοτυτάιουλά μας έπλήραχταν μέ
φή
(Τ&ύνει δνει- της; σι,'μφορά; καί τοΰ πένθονς!...
ρίσκονααι είς τί^ν θάλασσαν.
Σταματήσαντες ςτερισνλλεγομιεν
νηιναγού^. "Υδατα εισρέονν είς
τα κύτη μας έκ τή; ,τρώρας.
Δεύτερον ραβ>μα έκ τοΰ «Βάκ¬
χου»· «Τό άγνωστον χλοϊον, ό-
κατεβυθίσαιΐεν έκ τής συγ-
εϊν; τό Γλληνικον φορ-
τΐ]γόν «Ιωάννης Φαΐφα)αός» Διε-
σώσαιιεν τό πί.ήρωμά τού φέρο¬
Ό Κλάρενς Τσάμπερλιν, ό ΰπερωκεάνειος άεροπόρος, ό οποίος διωρίσθη
άεροναυτικός μηχανικός τής πόλεως ίίέας Υόρκης, έπιθεωςών χάρτας διά,
τ»|ν ίδρυσιν νέων άεροδρομίων.
μεν ομως μέγα ρηγμα εις την
πρώράν μας».
Τρίτον ραίδιογράρημα ίΐκ τοΰ
«Βάκχου» Ξ.Ο.8. τα ν.ήτη μας
κατοΓ/λίζονται. Διεσωθησαν 10
"Ελλην*; ναυαγοί, οΐτινες δμως
έ-πεδησαν έκ νέον λέμβου μέ 45
άνδρας μας. Π ροβληαατική ή
συγκρότησις τοΰ «Βάκχου» εί;
την επιφάνειαν. Πλέομεν ούχι
μέ την πρώραν, άλί.ά μέ την ττρύ-
~μνην».
Είς βοήθειαν τοΰ κινδννεύον-
τος «Βάκχου» καί των 'Ελλήνων
ναυαιγών ΕΌϊΐιευσαν το Αγγλικόν
άνιχΛΐυτικόν «Ήγρις», τό ρυ-
ΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑΝ ΣΑΣ!
ΙΔΟΥ ΤΙ ΛΕΓΕΙ
II
ΜΕΓΑΣ ΑΓΓΛΟΙ 1ΑΤΡ0Σ
Ι
1
1
ι
ι
ι
Ι
1
Ή ζέστη είναι πολλάκις πε¬
ρισσότερον έπικίνδυνος άπό τό
κρύο.
Περισσότερα είναι τά"*θ-ύμα-
τα της Πνευμονίας την άνοιξιν
καί τό καλοκαϊρι, άπό τόν χει-
μώνα.
Ή μσνη άσφάλεια άπό τα αί-
φνίδια κρυολογήματα είναι τα
γνήσια μάλλινα έσώρρουχα. .
Άπορροφοϋν τόν ΙΔΡΩΤΑ
τώρα τό καλοκαίρι καί διατη-
ροϋν τό σώμα δροσερό καί στε-
γνό. Είμεθα οί μόνοι "Ελληνες
άπ' εύθείας έξ ΑΓΓΛΙΑΣ είσα-
γωγείς τής αρίστης ποιότητος
μαλλίνων έσωρρούχων έν Άμε-
- Ή ύγεία είναι πολυτιμοτέ-
τοΰ χρήματος Διά της ύγεί-
ρική γ
ρα τοΰ χρήματος. Διά της ύγεί-
ας άποκταται τό χρήμα. Ό μη
έχων υγείαν δέν εχει τίποτε.
Μικρά δείγματα φανελλών ά-
ποστέλλομεν δωρεάν.
:ΟΝΟΜΑ
ΝΟ. Α. 916 (έλαφρα)
Φανέλλες λευκαΐ με κοντά μανί-
κια καί έσώθρακα μακρυά.
ΕΠΙΣΗΣ ΕΧΟΜΕΝ ΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ,
ΚΟΡΙΤΣΙΑ, ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΒΡΕΦΗ
Άγγλικά μάλλινα έσώρρουχα, κατε-
σκευασμένα άπό έκλεκτά μαλλια μικρων
«ρνιών, άπαλά καί κατάλληλα διά τα
τρυφερώτερα δέρματα.
ΖΟΝΑΡΙΑ ΜΑΛΛΙΝΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ $5.00 ΕΚΑΣΤΟΝ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΑ* ΑΠΟ
ΤΗΝ ΜΕΣΗΝ ΚΑΙ ΝΕΦΡΑ.
. ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ
: πολιτεια
εΐΰρομον 8ΑΙΛΙΟΝΤ καί τό
Αγγλικόν ύπίρωΓ/ΐϊάνειον· «ΒΑ-
ΚΟΝ ΜΑΟΤΑΥ».
1
ι
1
ι
1
Ι
ι
ι
ι
1
ι
1
1
ι
ΝΟ. Α 23 ,(έλαφρά)
- Φανέλλες λευκαί χωρις μανί-
χ.ια καί έσώβρακα κοντά. 'Επί-
οης υηϊοη δυϊΐδ χωρίς μανί-
κια καί κοντά εως τα γόνατα.
Τό
Ό «Βάνΐχος» είχε δυνηθτ) νά
περισυλλέξτι ευθύς μετά τΐ|ν σύγ¬
κρουσιν δώδεκα ναυαγούς τοϋ
«Ιω. Φαφαλιοϋ», δύο δμως έξ
αντών ήσαν βαρΰτατα τραχνιιατι-
σμενοι καί απέθανον καθ1 δν
χρόνον τό Αγγλικόν 6οηθη|τικόν
έπλεε κυπιωδώς πρός τό ΓΙάρτ-
λαντ μ« την πρύιινην, διότι ή
πρώρά τού ήτο κατασνντετρψμέ-
νη, δύο δέ των πρωραίων 6ιαμε-
ρισμάτων ήσαν πλήρη νδατος.
Ή βνθισις τοϋ ελληνικόν επήλ¬
θε τόσον ταχέως (90 δευτερό-
λειττα), διότι πλήν τοΰ μεγάλον
ρήγιιατος τό σν.άφος ρφερε καί
φορτίον 5000 τόννων σιδηρομΐε-
ταλ}.εύιιατος έκ! Χουέλβας οιά
Λονγκέρκην, ήρκουν δέ νά ΐείσ-
ρεΰσονν ολίγοι τόννοι {ύδατος διά
νά έπιφέρουν την βύθισιν. Οί δέ-
/.α πνιγέντες ί)σαν οί τού προσω¬
πικού των μηχανών κατά τό πλεί¬
στον. Ούτοι μή προλαιβόντε; ν' ά-
νέλθουν είς τό κατάστρωιμα καί
νά ριφθοΰν εις την θάλαχΐσαν,
συμπ·αρεσύρ(θησαν μετά τοΰ πλοί-
ον> είς τόν βυθόν.
Ή σύγχρουσις ήτο ατΓΟρροια
τής κροτούσης είς την ΜάΎχην
πτ.ν.νοτάτηίς όμίχλτν;. Ή σφοδρό¬
της τοΰ κ·π.ΐπ:ήματος ήτο τρομερά.
Τό κττύοτηιμα έ)δό9η διά της π.ο<ό- ρας τοΰ «Βάκχου» είς την αρι¬ στεράν πλευρόν τοΰ «Φαφαλιοϋ» καί ακριβώς είς τό ύπ' αριθ. 3 κίττος. Τό ρηγμα ήτο τρομοτνίτι- κών διαστάσεων, ό δέ σν^Λλονα- σι»ός τοΰ σκάφονς φοβι-,ρος. Ή πρωρα τοϋ $.Βάκχου» ϊνε.σφηνο')- θη είς τό κι'τος τοΰ Γλληνικοϋ. Λύο ή τρείς "Ελληνες ναΰται ε¬ πήδησαν ί.ΐιί τον άγγλίκον διά να οϊοθόϋν. Άρικετοί ρριρΐφθησαν είς την θάλασσαν. Ό «Βάκχος» έρριψεν άαεσως τάς λέμβους, ά- πηλλάγη .τής ένοχρηνώσεω; αέ τόν «Φαφαλιόν» καί περισυνέλε- |ε, δσαΐ'ς ναυαγσύς άνεϋρεν είς ΠΩΛΟΥΜΕΝ ΜΟΝΟΝ ΑΝΩΤΕ¬ ΡΑΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ΕΝΙΠΟ- ΡΕΥΜΑΤΑ ΕΙΣ ΤΙΜΑΣ ΩΡΙΣΜΕΝΑΣ. ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ "Ο ΜΑΡΑΘΩΝ" 53-55 ΜΑΟΙ8ΟΝ 8ΤΗΕΕΤ ΝΕ«ν ΥΟΗΚ ΟΙ ΟΙΤΥ 1 ι ι Ι ι ι Ι ι Ι Γ|| εΐχε πλήρωμα 22 άνδρών καί ήτο δ|| | νηολογΓ^ιένον είς την Χίον. Λΰ© Η||| ημέρας μετά τό ναυάγιον αφίκετο εΙ;_Πειραια έχ Χίον ό Γτερος βΐς την 24ην τε.λ!3α) γ θάλασσαν, ήτις ήτο γαληνιαία. Ποίον τό οκά<ρος Ό «'ΐωάννηςΦαφαλιος* (πρώ- ττν Ιταλικόν «ΒΐυΗηάα») "είχεν ά- γορασθΐί :πιαρά των άδελφών Σ. καί Λ. Φαιφαλιοΰ τό 1024 άντί 12.000 λιρων^ "Εκτοτε έπισκεν- ασθέν έξετέλει διαφόροΐ··ς ύπε- ριοκεανείους πλόας, ήτο δέ ήσφσ- λισμένον ε'ιγ τό Αγγλικόν Λοϋδ άντί ποσοϋ 14.000 λιρών. Είχε ναυπηγηθή τφ 1908, τό έκτόπι- σμά τού ήτο 3.212 τόννων γκρός, ή δέ χοιρητικότης 5650 τόννων, ΐ λή άδώ ί ή
ΤΑ ΔΡΑΜΑΤΑ ΤΟΝ ΩΚΕΑΝΩΝ
ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟΝ ΤΟΥ "ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΑΦΑΛΙΟΥ"
ΕΝΑ ΠΑΟΙΟΝ ΚΑΤΑΠΟΝΤΙΖΕΤΑΙ ΕΝΤΟΣ ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΗΜΙΣΕΟΣ ΛΕΠΤΟΥ- Η ΤΡΑΓΙΚΗ
•συγκρουσισ εισ: την μαγχην... δωδεκα ουματα τού υγρου θανατου.-
ολαι αι λεπτομερειαι τησ φοβερασ τραγωδιασ.
θάλασσα λεβεντοπνίχτρα
φαιρμακερή,
ά ό
αν, πού «άνεις τό νησί μας
πάντα μαΰρα νά φορ||...,
*έν έχόρτασε; άκόμη
ιΊάλοχτσια , τόσον καιρο,
άπό τα κορμιά πού πνίγει
τ' άλμυρό σου τό νερό...
Έτσι τραγουσησε ό ποιητής
τ#ύ; βαρειοϋ; κανμού; τής θά¬
λασσα; καί τό τραγοϋδι αύτό δλοι
0; #αλ'ασσινοί "Ελληνες νηβιώ-
τν - τα τραγουδοΰν στά γλέντια
των, τό τραγ©χιδοΰν καί στής λΰ-
,-τες -/.αί στής χαρές των, .τότε μοι-
οω.ογώντας τόν ά'δικο χαιμό των
.ϊροσφιΛίον των καί πότε ίκετευ-
τι/.ά σάν νά θέλουν νά γλυκάνουν
τοΐ·; θυμού;* των πικράλμνρων
κοντκ,ν, σάν νά παραικα?.οΰν τα
τΕ/.άγη νά γαλι]νέι|»ουν καί ή ύ-
γοή άγκαλιά των νά γίνη τριτφε-
ρί| σάν άγκαλιά μητέρας καί δχι
σάν ορεπάνι τοϋ χάρον...
Μά ή θάλασσα ?χει την ψνχή
της σά'ν μιά γυναϊ,κα'. Στό γαλή-
νριιά τη; δείχνει διάπλατα τα κάλ-
}η σάν μιά πανώρηα νυφοΰλβ καί
αφίξει νά 6ουτηχ9οϊν στά τόσα
τα θΐλγητρά τη; οί γέρω λΰκοι!!..
Καί έξαφνα ή άν.ακη αύτη νν-
ρα, σκορπάει τόν δλεθ,ρο καί κα-
ταπίνκ άχόρταγα στόν μανιοίκό
σάλο της, όλα δσαι μιά ώρα πρίν
εΐχε περιοαλει μέ την άγοέτη της,
μέ τή στοργή της, μέ τό λάγνο
άγκάλιασμα καί τα τρυφερά φι-
λήματά της.....
Έτσι, ή οόαστη πικροκνματοΰ-
σα έρωμένη σκοτώνει τούς πι-
στονς της έραιστάς, ξεκληρίζει ό-
λόκληρα σπήταα καί ντύνει τα ώ-
ραΐα νησιά μας στά μαΰρα...
Πράτεροτ. ό θυμός της ξέσπα-
σε στά Άφρικανικά παράλια τοϋ
Ατλαντικόν, κατάπιε αΰτανδρη
τή «Μαργαρίτα» τοΰ ΜαΚρή καί
έ'ντυσε στά μαϋρα την κοσμοξά-
κουστη Κεφαλλωνιά!. Πέρυσι έ-
ΐτλήρωσε τόν τραγικό φόρο,πρώ-
τα ή Ίθοί/Ο) μέ την αυτανδρη ά-
;τώ?ίΐα στήν Μεσόγειο τοΰ «Ό-
δυσσεως» τοΰ Δρακοΰλη καί ρπΐει-
τα ή γραιφική ΆΛ-δρος μέ τό άπό
σίη'κ(?01Όι δραματικό -^ ναΰαγιο
των «Στεννιώιν» τοΐ5 Βογιατζ'ιδη
στ ι) ν Αγγλία..
Ή όαγή τάον α>κεαΛ'ά)ν δέν ?-
έκτοτε νά ϊητίί καινούργΐί;
Ό «ΊοχίνΎης Φαφα>.ιός», Γνα
ώραΐο Χιακό φορτηγό άτμάπίΛΐο,
δέν ΐπάρχει πλέον!"..Καί μαζύ μ'
αντό χάθηκαν καί δωδε,/α θα/νασ-
σοπούλια....
—ΉσΐΓ/.ος καί νανουρισιιενος
άπό τό γλυικό τραγοΰδι τοϋ γα-
λήνιον,ι κύματος, άς είνε ό αίώνι-
ός τίιτν νπλ'ος....
Ή πρώτη είδησις
Ή σύγκρσΐ'σις εγένετο την
11ην καί 15' ΐτρωϊνήν τής Πα-
ρασκενής 4ης τρ. μηνός Μαΐου
είς θέσιν πλάτους 50—08 Β καί
μήν.ου; 2—05 Λ ήτοι 20 μίλια
νοαίοος τοΰ 8Τ ΑΙ^ΒΑΝ8
ΗΒΑΓ) καί ακριβώς μεταξ-ύ
Πόρτλαντ καί Βενμονθ. Ή :τρώ-
τη εϊοησις μ£τ-ε)6ι6άσθ'η εί; την
Αγγλίαν άι,τό τόν άσόριιατον τοΰ
άλΰ ^& Β'
γγ
άγγλιοίθΰ
ώς εξής:
Π
ρ
«Βο'ί:χος>
φοϋλ.α ποΰ σκορπάει μέ περίσσια|τή ζωή τού την ϊδιοτραπία των
ασιαντροπιά τή; χάρες της, τα νερών τής τρι^Λΐσμενης Μαγ-
χάδια της, περνει την άγοια 'ί'ψι Χ1?'......
ιιΐα; γυναίκας τρομϊοής, μιάς γυ- Αύτη την φορά τό μαυροντυ-
ναί/.α; πού θέλη ν' άπιστήση καί μενο νησί μας είνε ή Χίος!!.
Ησι ταραγιιένη, ετοι φοοερή Σ' αύτ»]ν εσΐεσε έΐφέτο; ό μαΰ-
ϊ'τσι πολχ>6οη καί άφανιστική, ρο; λαχνό; τοϋ φρικτοϋ λαχείου
γζοεμίζει
«Πολεμικόν «Βάΐκχος»: "Ωοα
ΙΙ.Ιδ' π'.μ· 8.0.8. βέ<5ΐς κίνδυ¬ νον μας Π λ. 50—08Β καί μήκ. 1—5Α. Συνΐ:|κ,ρούσθηιμεν πρός αγν"ωστον άτιιόπλοιον. τό οποίον , καί κατεποναίσθη έντό; ένό; καί τροφή^ της...Τό θηοίο [ ήΜ,ί—ο>ς λεπτοΰ. "Ανθρωποί εύ-
καί πάλιν καί οώδίκα
νοτυτάιουλά μας έπλήραχταν μέ
φή
(Τ&ύνει δνει- της; σι,'μφορά; καί τοΰ πένθονς!...
ρίσκονααι είς τί^ν θάλασσαν.
Σταματήσαντες ςτερισνλλεγομιεν
νηιναγού^. "Υδατα εισρέονν είς
τα κύτη μας έκ τή; ,τρώρας.
Δεύτερον ραβ>μα έκ τοΰ «Βάκ¬
χου»· «Τό άγνωστον χλοϊον, ό-
κατεβυθίσαιΐεν έκ τής συγ-
εϊν; τό Γλληνικον φορ-
τΐ]γόν «Ιωάννης Φαΐφα)αός» Διε-
σώσαιιεν τό πί.ήρωμά τού φέρο¬
Ό Κλάρενς Τσάμπερλιν, ό ΰπερωκεάνειος άεροπόρος, ό οποίος διωρίσθη
άεροναυτικός μηχανικός τής πόλεως ίίέας Υόρκης, έπιθεωςών χάρτας διά,
τ»|ν ίδρυσιν νέων άεροδρομίων.
μεν ομως μέγα ρηγμα εις την
πρώράν μας».
Τρίτον ραίδιογράρημα ίΐκ τοΰ
«Βάκχου» Ξ.Ο.8. τα ν.ήτη μας
κατοΓ/λίζονται. Διεσωθησαν 10
"Ελλην*; ναυαγοί, οΐτινες δμως
έ-πεδησαν έκ νέον λέμβου μέ 45
άνδρας μας. Π ροβληαατική ή
συγκρότησις τοΰ «Βάκχου» εί;
την επιφάνειαν. Πλέομεν ούχι
μέ την πρώραν, άλί.ά μέ την ττρύ-
~μνην».
Είς βοήθειαν τοΰ κινδννεύον-
τος «Βάκχου» καί των 'Ελλήνων
ναυαιγών ΕΌϊΐιευσαν το Αγγλικόν
άνιχΛΐυτικόν «Ήγρις», τό ρυ-
ΑΣΦΑΛΙΣΑΤΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑΝ ΣΑΣ!
ΙΔΟΥ ΤΙ ΛΕΓΕΙ
II
ΜΕΓΑΣ ΑΓΓΛΟΙ 1ΑΤΡ0Σ
Ι
1
1
ι
ι
ι
Ι
1
Ή ζέστη είναι πολλάκις πε¬
ρισσότερον έπικίνδυνος άπό τό
κρύο.
Περισσότερα είναι τά"*θ-ύμα-
τα της Πνευμονίας την άνοιξιν
καί τό καλοκαϊρι, άπό τόν χει-
μώνα.
Ή μσνη άσφάλεια άπό τα αί-
φνίδια κρυολογήματα είναι τα
γνήσια μάλλινα έσώρρουχα. .
Άπορροφοϋν τόν ΙΔΡΩΤΑ
τώρα τό καλοκαίρι καί διατη-
ροϋν τό σώμα δροσερό καί στε-
γνό. Είμεθα οί μόνοι "Ελληνες
άπ' εύθείας έξ ΑΓΓΛΙΑΣ είσα-
γωγείς τής αρίστης ποιότητος
μαλλίνων έσωρρούχων έν Άμε-
- Ή ύγεία είναι πολυτιμοτέ-
τοΰ χρήματος Διά της ύγεί-
ρική γ
ρα τοΰ χρήματος. Διά της ύγεί-
ας άποκταται τό χρήμα. Ό μη
έχων υγείαν δέν εχει τίποτε.
Μικρά δείγματα φανελλών ά-
ποστέλλομεν δωρεάν.
:ΟΝΟΜΑ
ΝΟ. Α. 916 (έλαφρα)
Φανέλλες λευκαΐ με κοντά μανί-
κια καί έσώθρακα μακρυά.
ΕΠΙΣΗΣ ΕΧΟΜΕΝ ΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ,
ΚΟΡΙΤΣΙΑ, ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΒΡΕΦΗ
Άγγλικά μάλλινα έσώρρουχα, κατε-
σκευασμένα άπό έκλεκτά μαλλια μικρων
«ρνιών, άπαλά καί κατάλληλα διά τα
τρυφερώτερα δέρματα.
ΖΟΝΑΡΙΑ ΜΑΛΛΙΝΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ $5.00 ΕΚΑΣΤΟΝ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΑ* ΑΠΟ
ΤΗΝ ΜΕΣΗΝ ΚΑΙ ΝΕΦΡΑ.
. ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ
: πολιτεια
εΐΰρομον 8ΑΙΛΙΟΝΤ καί τό
Αγγλικόν ύπίρωΓ/ΐϊάνειον· «ΒΑ-
ΚΟΝ ΜΑΟΤΑΥ».
1
ι
1
ι
1
Ι
ι
ι
ι
1
ι
1
1
ι
ΝΟ. Α 23 ,(έλαφρά)
- Φανέλλες λευκαί χωρις μανί-
χ.ια καί έσώβρακα κοντά. 'Επί-
οης υηϊοη δυϊΐδ χωρίς μανί-
κια καί κοντά εως τα γόνατα.
Τό
Ό «Βάνΐχος» είχε δυνηθτ) νά
περισυλλέξτι ευθύς μετά τΐ|ν σύγ¬
κρουσιν δώδεκα ναυαγούς τοϋ
«Ιω. Φαφαλιοϋ», δύο δμως έξ
αντών ήσαν βαρΰτατα τραχνιιατι-
σμενοι καί απέθανον καθ1 δν
χρόνον τό Αγγλικόν 6οηθη|τικόν
έπλεε κυπιωδώς πρός τό ΓΙάρτ-
λαντ μ« την πρύιινην, διότι ή
πρώρά τού ήτο κατασνντετρψμέ-
νη, δύο δέ των πρωραίων 6ιαμε-
ρισμάτων ήσαν πλήρη νδατος.
Ή βνθισις τοϋ ελληνικόν επήλ¬
θε τόσον ταχέως (90 δευτερό-
λειττα), διότι πλήν τοΰ μεγάλον
ρήγιιατος τό σν.άφος ρφερε καί
φορτίον 5000 τόννων σιδηρομΐε-
ταλ}.εύιιατος έκ! Χουέλβας οιά
Λονγκέρκην, ήρκουν δέ νά ΐείσ-
ρεΰσονν ολίγοι τόννοι {ύδατος διά
νά έπιφέρουν την βύθισιν. Οί δέ-
/.α πνιγέντες ί)σαν οί τού προσω¬
πικού των μηχανών κατά τό πλεί¬
στον. Ούτοι μή προλαιβόντε; ν' ά-
νέλθουν είς τό κατάστρωιμα καί
νά ριφθοΰν εις την θάλαχΐσαν,
συμπ·αρεσύρ(θησαν μετά τοΰ πλοί-
ον> είς τόν βυθόν.
Ή σύγχρουσις ήτο ατΓΟρροια
τής κροτούσης είς την ΜάΎχην
πτ.ν.νοτάτηίς όμίχλτν;. Ή σφοδρό¬
της τοΰ κ·π.ΐπ:ήματος ήτο τρομερά.
Τό κττύοτηιμα έ)δό9η διά της π.ο<ό- ρας τοΰ «Βάκχου» είς την αρι¬ στεράν πλευρόν τοΰ «Φαφαλιοϋ» καί ακριβώς είς τό ύπ' αριθ. 3 κίττος. Τό ρηγμα ήτο τρομοτνίτι- κών διαστάσεων, ό δέ σν^Λλονα- σι»ός τοΰ σκάφονς φοβι-,ρος. Ή πρωρα τοϋ $.Βάκχου» ϊνε.σφηνο')- θη είς τό κι'τος τοΰ Γλληνικοϋ. Λύο ή τρείς "Ελληνες ναΰται ε¬ πήδησαν ί.ΐιί τον άγγλίκον διά να οϊοθόϋν. Άρικετοί ρριρΐφθησαν είς την θάλασσαν. Ό «Βάκχος» έρριψεν άαεσως τάς λέμβους, ά- πηλλάγη .τής ένοχρηνώσεω; αέ τόν «Φαφαλιόν» καί περισυνέλε- |ε, δσαΐ'ς ναυαγσύς άνεϋρεν είς ΠΩΛΟΥΜΕΝ ΜΟΝΟΝ ΑΝΩΤΕ¬ ΡΑΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ΕΝΙΠΟ- ΡΕΥΜΑΤΑ ΕΙΣ ΤΙΜΑΣ ΩΡΙΣΜΕΝΑΣ. ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ "Ο ΜΑΡΑΘΩΝ" 53-55 ΜΑΟΙ8ΟΝ 8ΤΗΕΕΤ ΝΕ«ν ΥΟΗΚ ΟΙ ΟΙΤΥ 1 ι ι Ι ι ι Ι ι Ι Γ|| εΐχε πλήρωμα 22 άνδρών καί ήτο δ|| | νηολογΓ^ιένον είς την Χίον. Λΰ© Η||| ημέρας μετά τό ναυάγιον αφίκετο εΙ;_Πειραια έχ Χίον ό Γτερος βΐς την 24ην τε.λ!3α) γ θάλασσαν, ήτις ήτο γαληνιαία. Ποίον τό οκά<ρος Ό «'ΐωάννηςΦαφαλιος* (πρώ- ττν Ιταλικόν «ΒΐυΗηάα») "είχεν ά- γορασθΐί :πιαρά των άδελφών Σ. καί Λ. Φαιφαλιοΰ τό 1024 άντί 12.000 λιρων^ "Εκτοτε έπισκεν- ασθέν έξετέλει διαφόροΐ··ς ύπε- ριοκεανείους πλόας, ήτο δέ ήσφσ- λισμένον ε'ιγ τό Αγγλικόν Λοϋδ άντί ποσοϋ 14.000 λιρών. Είχε ναυπηγηθή τφ 1908, τό έκτόπι- σμά τού ήτο 3.212 τόννων γκρός, ή δέ χοιρητικότης 5650 τόννων, ΐ λή άδώ ί ή
~~
το
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ,
ΑΠΟ ΤΑ
τον Ηλίου
Ό ζωοδότης ήλιος είνε άστήρ
έν πυρακτώσει; Πόθεν προέρχε-
ται ή άκτινοΰολίοο τού; Σήμερον
ή έπιστήμη γνωρίζει τοσα περί.
φωτός καί ηλίου ώστε έκεΐνοι οί
όποϊοι θεωροΰν τόν (ρωτοδότην ή¬
λιον ώς «σφαίραν πεπυρακτωμέ-
νην» νά θεωροϋνται άνθρωποι μέ
παλαιάς προλήψεις. Έν πρώτοις
αί θεωρίαι περί φωτός; είνε σ*ήμε-
ρον τοιαύται ωστε έκεϊνο τό οποί¬
ον θ:ωροΐιιεν φώς δέν είνε αλλο
άπό μόρια ΰλης άποσπώμενα ά-
Λο τόν ήλιον, ό οποίος άποσυντι-
θέμενος σνντηρεΐ τα τέκνα τον !
Οί άρχαΐοι έβλεπον τόν ήλιον
άς μίαν φοχτοΐ30λον σφαίραν ή ό-
ποία ύπάρχει ΐίς τόν ουρανόν διά Ι ουδείς γναχρίζει.
λιος δέν είνε έκεΐνος τόν οποίον
ημείς φοβοΰμαθα ! Δέν είνε δηλα-
δή φλεγομένη σφαϊρα !
Όπωσοήποτε ή τρομερά λάμ-
ψις τού ηλίου δέν μά; έπιτρέόπει
νά τόν μίλετήσωαεν καλλίτερον.
Τό φώς τού είνε έκτυφλωτικόν καί
επί τής επιφανείας τού δέν βλέ¬
πομεν παρά ενα ωκεανόν «πυρός»·
Τό οποίον όμως δέν είνε, λέγουν,
πύρ άλλά ή κίνησις, ή καταιγίς
των «τονίων», τα όποΐα έκπέμπον-
ται εκ τού" δγκου τού. Πέραν τοϋ
ώκεανοϋ αυτού τοϋ πυρός τίποτε
δέν διακρίνομεν. Ένίοτε άναφαί-
•νοντοκ μερικαί κηλΐδες δν-κάκις με-
γαλήτεραι της Γής. Τί είνε αυταί,
νά φωτίζη τούς άνθρώπους και
νά τούς θέρμαίνη. Σήμερον ύπάρ¬
χει επιστήμων, Ιταλός αύτός ό ο¬
ποίος ύποστη.ρίζει ότι ό ήλιος είνε
ούράνιον σώμα διάφορον τής γής
καί τό οποίον ίσχος κατοικεΐται !
Π ώς είνε οί κάτοικοι τοΰ ηλίου,
δέν έτόλμτρεν έν τούτοις νά τούς
πειριγράψτ). Π ερ*03ρίσθ'η μόνον δι
ά διαφάρω νσυλλογισμών ε^πστττμο
νίκων καί διαφόρων μαθηματικήν
ύπολογισμών νά άποδείξτ) ότι ό ή-
Άλλά περιεργότερα άκόμη άπό
δσα εγράφησαν περί ηλίου είνε
Ό Πρόεδρος τής Περιφερείας Κουήνς, Β. Μ. Πάττεν,δεχόμενος την επίσκεψιν ιιαθητών τής Χάϊ Σκοΰλ Κοι · ς.
οί όποίοι ήλθον νά τόν παρακαλέσονν νά τούς βοηθήση είς τάς σπουόάς των.
καί εάν ένίοτε παοετηρήθη δι- είχεν ηδη δύσει δια τόν άπό τοΰ
τά φαινομενα τά όποΐα παρουσια-; =***» τουτο όφείλεται εί; την άν- έέάφους παρατηρητήν. Έγώ εΐ-
ζει ένίοτΤό ήλιος. Καί εν των φ«ι-, τ«νακΑ"σΐν' η εΐς αλλαυς μυστηρΐ~ χΟν ι^™*1»™ ?Ρ°? ανατθλα>
νομένων αυτών έκαμε πολλοί>ς νά|ωοει? λογους.
'____£ 'ΊΊ___. 'Λ-. £ £Ί.Λ- .-Τ.». ϊ? Ι ΛίίίΥν ΤΓί ΟΙ νί>Γ ΙΐΤ)ΤΠ
άμφιτιάλλουν, εάν ό ήλιος είνε ε-
ΛΛΐτυν, ίΐχν ν ΐ|Λΐυι, είνε ε-1 ·■-.—. ■•-ε·ι,-τ·ι -----.... , , > α' - ϊ' - .ί.
νος η εάν είνε δύο «ίδυμα, των ί ηλίου δίδει ό άεροπόοος Ντελόζ: λαυσω το *-ια τού *ι«ντος η-
όποίων ή σΰγκρουσις επέφερε την Την 5ην απογευματινήν τψ 20 , λιου «πό τού υψσυς ιαον Είδον το-
τομΐιύρια έκατοιιμ·ι*ρίο>ν έτών καί
ή όποία τίς οίδε πότε θά ο*6εσθτ|!
Άλλ' ό ήλ ί ί ί ό
φρ η η
έ*ί έχα:!'Οοιτωβοίον,
διηοχόμην,
1 ΐνλ Γ Ι «'
διά τοϋ>(Χ>πΛάνου μου υπεράνω ψ"*>
ί λί έ εξαφ
υ δισκου
καί
κα¬
ς |
Άλλ' ό ήλιος είνε είς καί αόνος τοα>ν. Ό ήλιος όστις μέ έφώτιζεν
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
'_Ι»Υ·ΕΙ_Α Τα 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Η ΓνιΟιΝΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙνΙΙΟΥΧΟΣ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔ!
στήλη εσχηματίβθη έντος τοϋ α-
λω κατά γραμμήν πρός τό ΖενίίΚ
αναχωρούσα άπό τοΰ ή>.ιακοϋ δί-
καί μίαν στιγμήν εστρεψα την κε- σκου. Ή γρα|Λμή ήτο τόσον φω-
ΜΊαν περιγο:ιφήν τοϋ διπλοϋ Ι φαλήν πρός δυσμάς διά νά άπο- τείνη -ώστε εφαίνετο ώ; μία προ-
■ ·- ■" '■ " '"· " '■ ' α1----- --" $Λ------- ~ έκτασις τοΰ ήλίοτ. Τόν δλο)
τιΐν στήλην διεδέχιτη π:ρίοδο;
ταιγΓδων. Ή στήλη αίίτη έσχηιι«-
τίσθ-η, κατά την εξήγησιν τοΰ Γκα-
σόν, έκ μυρ!ων κρυσττίλλων πά-
γσι» αίο>ροα·μένων εί; την άτιιό-
σφαιραν καί έντό; των όπβίίθχ,άν-
τηνακλάτο τό φώς τοϋ ηλίου.
Μία π·3ΐρομοία στήλη παρετη¬
ρήθη καί τόν Απρίλιον τοΰ 1901
άλλά την <ροράν αυτήν εδιχάζετο πλησίον τής κορνφης εις σχήμα σχεδόν σταυρού. Τά φαινομενα αύτά εΐνε έκ των ώοαιοτέρων τοΐ5 οί'ρανοΰ καί διά πολύν χρόνον πα- τοϋ Μαιντενβν είς ί'ψος χιλίων μέ- Διοικητής: ΑΛΕΞ. Ν. ΔΙΟΜΗΔΗΣ Συνδιοικητης: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ "Υποδιοικητής: ΕΜΜ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ* ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΑΑΙΑ δρχ. 315.000.000 ΚΑΤΑΒΕΣΕΙΣ ΑΝΟ ΤΟΝ...... δρχ. 4.360.000.000 ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘ' ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7 «ΑΙ.ι. 8ΤΒΕΕΤ ^τ*ννΓ.€.»υν, υιυυΐΜ.ιι,ΐΛΓ|, ^,|ν#«Α», ^^γ|^ιλ, χυτΛΊ,|, ιυ .ϋΛΙ«Λ, ν^->|νυΛίυνιτ'υ----1^1'υυιΙΛς) , ΙΙυίΛΛ^ΊνΟ. Λ01Ο01Λ/.(Ι
Καλάβρυτα, Καλάααι, Καρδίτσα, Καρπενήσιον, Καστορία, Κατερίνη, Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι'
νή, Κόρινθος, Κϋθηρα, Κΰμη, Κυπαρισσία, Λαγκαδάς, Λαμία, Λάρισσα, Λε6άδεια, Λευκάς, ' Λίιμνος,
Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Παξοί Πά-
τραι, Πειραιεύς, Πβρος, Ποάβιον, Πρέδεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, 2έρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκα^,α, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλ.κίς, Χανιά, Χίος.
Η ΒΘΝΙΚΗ. ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεται ίΛτάκους καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξέ·α νο-
μίσματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, ή διαρκϊΐς.
ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τό ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον ?γινρν ή κατάθεσις.
Ον, τόκοι των καταθέσεων είναι έλεύθεροι φόρον, τόδέ χαρτόσημον τής εκδόσεως
των όμολογιών είναι είς 6 ά ρ ο ς τής Τρα.ιέζης.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεί τα εξής έπιτόκια διά τα; παρ' αύτη καταθέσεις.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Είς Δραχμάς ί 1)2 ο)ο ετησίως
β') Είς Συνάλλαγμα
'Επί Ν. "Υόρκης (Δολλάρια) ί 1)2 ο)ο ετησίως
"Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.) 3 1)2 ο)ο ετησίως
'Επί Παρισίων (Φράγκα) 3 1)2 ο)ο ετησίως
'Επί Ιταλίας (Λιρέττας) 2 1)2ο)ο ετησίως
"Επί Τονρκίας (Λίρας) 2-1)2 ο)ο έττ^σίως
'Επί Γερμανίαν (ΚβϊδΐιΐηαΓΐί) 3 ο)ο ετησίως
ρμν ης
γ' Είς αϋτοΰσιβν χρυσόν 2 1)2 ο)ο ετησίως
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
'Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάιριβ) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως
"Επί Παρισίων (Φράγκα) 4 ο)ο ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
α') Είς Δραχμάε
Διαρκείας 6 μηνών
Διαρκείας ■ 1 ϊτους
Διαρκείας 2 έτών
Διαρκείας 4 έτών
Διαρχείας 5 έτών
Διαρκείας 10 έτών καί πλέον
β') Είς Συνάλλ: Επί Ν. 'Υόοκ. (ΔολϊΓ
"Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγ). 'Επί ΪΙαρ. φράγ.
Διαρκείας 6 μττνών 4 1)8 ο)ο ετησίως
1 έτους ......
2 ίτών
4 έτών
4 1)4ο)ο ετησίως
4 1)2 ο)ο ετησίως
5 ο)ο ετησίως
δ 1)2 ο)ο ετησίως
6 ο) ο ετησίως
7 ο)ο ετησίως
Διαρκείας
Διαρκείας
Διαρκείας
Διαρκείας
4 1)4 ο)ο ετησίως
4 1)2ο>ο ετησίως
δ ο)© ετησίως
5 έτών καί πλέον 5 1)2 ο)ο ετησίως
4 1)2 ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000)
(Γ) Είς Συνάλλαγμα:
'Επί Νέας "Υόρκης (μέχρι $2.000) " 4 ο)ο ίτηβίως
Επί Λονδίνου (μίχρι Λιρ. ,Αγγλ. 400) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Παρισίων (μέχρι Ργβ. 20.000) 4 ο)ο ετησίως
•Επί Ιταλίας (μέχρι Ί,τ. 20.4)00) 4 ο)ο ετησίως
γ') Είς αντούσνον χρυσόν (μεχρι Χρ. Δρ. 10.000) 4 ο)ο ετησίως
Ή "Υπηοίσία τής Τραπέζης είναι εΐο την διάθεσιν των έν Άμεριχό όμογενών διά νά τοίς παράσχη η&
»αν βννατήν πληροφορίαν καί δυνατήν ευκολίαν, ην η»ϊλον ζητήση. Άπει.>θννΗΗϊτε δι* έπκττολής % τηλεγρο-
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
6ΤΚΕΕΤ ΑΟΕΝΟΥ ΝΕτν ΥΟΚΚ. Ν. γ.
Τεΐορΐιοηβχ: ΗβηονβΓ 7952, 7953, 7954, 7955
Άντιπροσωπεία έν Σικάγφ:
ΡΠ15Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΒΕϋΟ, 5ϋΙΤΕ 744,
80. (ΧΑΚΚ 5Τ., Ο
εξαφανίση όπισθεν μιάς γραμ-
μής όμίχλη;, ένφ τό ανώτερον μέ-
ρος ήκ.τινοβόίίΐ άκόμη. Άλλά συγ¬
χρόνως δεξιά τοϋ -»ΙΛίου καί εί; α¬
πόστασιν δύο δ«ψετρων τοΰ ιγ,ια-
κοϋ δισκου ήτο άλλος ήλιος ομοι-
ος τοΰ πρώτου άλλά δχι λαμπρό-
| τερος. Τό φαινόμενον αύΐα διήρ-
κεσεν άρκετά λεπτά της ώρας.
Έν τώ Ιμετ&ξΐι ή όμίχλη διελύθη
καί οί δύο ήλιοι άπήστραπτον μέ
την αυτήν 'λάμψιν κατερχόμ:νοι
μετά τής αύτη;
πρός την δυσιν των.
Τό φαινόμενον των δύο ήλίων
είνε σπσνιώτατον. Τό 1902 πα¬
ρετηρήθη την 4ην πρωϊνήν την
7ην Αύγούστου είς Τερνοντώ τής
"Ολλανδίας. Την φοράν αυτήν ό
δεύτερος ηλιος ήτο άσθενέστερος
καί μικρότερος.
• "Αλ).ο περίεργον φοινόμενον
, ρέμενον άνεξήγητα. Είς πΌ'θόιιοια
μϊγαλοπρεπειας ςραινόμενα όφείλονται Ϊσως πο/.λι'ι
θαυματα τοΰ , ούρανοΰ, τά όποϊα
ανα'φ-ερονται εις την Τστρίαν, ό¬
πως ή φαινοϋενική διο-κοπή τή;
κινήσει»; τοΰ ή?άου καί ή εμφάνι¬
σις τής Σελήνη- — άλλον ώχρο-
τέρου ΐσως ηλίου — είς τό αντί¬
θετον μέφος. Διότι άναφέρονται δι-
ρργ φ
τοϋ ηλίου είνε ή στήλη ή αί ^
λαι φωτός, οραινόμενον τό οποί¬
ον άναφέρει καί ή γράφη. Μία
τοιαύτη στήλη φωτός ωδήγησε κα¬
τά την Αγίαν Γραφήν, τούς 'Ε-
βραίους είς τόν δρόμον το/ διά
τής έρημον. Τό φαινόμενον τουτο
περιγράφει θαυμασία ενός Γάλ-
λος στρατηγός.
«Διέσχιζον, γράφει, επί κεφα¬
λής ενός συνΐάτ,ματος τοΰ Λεγεώ-
νος των Ξένων τό έσίοτερικόν τοϋ
νοτίου '0·ράν, τό όττοϊον τότε μάς
ήτο άκόμη ά'γνίοστον. Έπειδή ό
καύτκον ήτο τρομερός, ή πορείαήρ-
χιζε κατά τάς πρώτας εσπερινάς
ώρας.
^ »Αϊφνης είδον πρί» έμοΰ πί.η-
σίον τοΰ ορίζοντος μίαν στήλην
πυρός;, ?να σίφωνα φωσφορίζον-
τα. Άλΐ]θεΐς στήλσι πχ»ρός περι-
στρεφόμεναι περί τόν αξονά των
ομοιαι ;προ; έκείνας, τάς οποίας ά-
ναφερει ή Γοαφή καί αΐτινες ώ-
δήγουν τάς δοίδεκα φυλάς τοΰ
Ίσραήλ. Πράγματι αί στή).αι αυ¬
ται ώδήγουν καί εμέ διευθυνόμε¬
νον πρός νότον. Δέν είχον ή νά
τάς άκολουθήσω.
»Έπειδή δέν εΐμαι οΰτε 'Αα-
ρών, οΰτε Μωϋσης, έζήτησα κά¬
ποιαν ^εξήγησιν τοϋ φαιναμενου
την οποίαν νο|μίζω ότι εύρον.
Την στιγμτιν ποϋ ό ήλιος δύει, ή
θερμοκρασία είς την έρημον πί-
πτει αποτόμως. Σχηματίζονται ού¬
τω μετά των λεπτοτάτων μορίων
αμμσυ στήλαι περιδινούμεναι αί
οποίαι γίνονται φωτειναί. Έπειδή
τό ρεϊίμα τοϋ αέρος ώθεΐται πρό;
τας έξωχάς τοϋ έδάφους. φυσικόν
είνε νά διευθυνωνται καί αί στη-
λαι τοϋ φωτός πρός τούς λόφους
καί οί όδουτόροι της έρημον δι-
ευθΰνονται πάντοτε άπό λόφου είς
λόφον διά νά μή ευρίσκωνται επί
των χθαμιΐλων μερών δπου ή ερη-
μος είνε περισσότερον έπικίνδυ-
νος».
Πλήν των στηλών αυτών ύπάρ¬
χει καί μία αλλη στήλη φωτός,
φαινόμενον τό οποίον είνε τόσον
σπάνιον.'Η στήλη άναφαίνεται
ϊντός τον α^ω ό οποίος σχηματί-
ζ ί
ς ^ω ό οποίος σχηματί
ζεται ένίοτε πέριξ τοΰ ηλίου. Κα¬
τά την παρατήρησιν την γενομέ¬
νην υπό τοΰ κ. Γκοσόν την 16
ΌκτωΙόρίου, μία πορτοκαλλόχ{>ους
πλοϊ καί τριτ&οϊ η
πολύ ό εί; τοϋ άλλον.
ηλιοι,
λ
Άλ/.ο
φαινόμενον περιεργοτα-
τον τοϋ ή/.ίου εΐνε ό «Κύκλος τού"
'Επισκόπου». Πρόκειται πΐρί δι-
λ ΐ
; τ>η'
ρ;
ί]λιον. Διπλοΰ Στέμματος όπως
γεται. Ό πρώτος κίνΐος εΐνε άο-
γυρόχρονις μέ κυανάς άποχρώσει;
ί έ ύ^ αύτοΰ, έν-
ήλιος φίννεται
υ
καί πέριξ τοΰ
τΐ>ς τοϋ οποίου ό
ώς πορτοκαλλόχρους σφαϊρα, ευ¬
ρίσκεται όίλλος έρυθρός ώς χάλν|>
καί τοΰ όποίσυ τό χρώμα είνε ά-
σθενέστ;ρον πρός τόν ουρανόν και
ζωηρότερον πρός τόν πρώτον κύ¬
κλον. Τό φαινόμενον αύτό είνε
σπανιώτατον καί διά* λόγοι·ς άνε-
ξηγήτους άκόμη π»ρατηρεϊται μο¬
νον κατόπιν μεγάλης ήφαιστεια-
κής έκρήξεως είς μεγάί.ην από¬
στασιν άπό τού έκραγέντος ήφα'-
στίίου. Άρα ό λόγος τοΰ φαινο-
ιμένου αύτοΰ είνε γήϊνος δπο>; άλ¬
λως τε καί των αΐλων ήλιακ.ων
φαινομένων. Τό περίεργον δμωξ
εΐνε δτι ό Κύκλος τού 'Επισκόπου
παρατηρεϊται δύο ή τρίσι ετη ]&~
τά την εκρηξιν τοϋ ί|φαιστείου
καί τό πραγμα αύτό δέν δύνανται
νά έξηγήσουν μεχρι τοΰ·5ε ο* ^1'
στήμονες. Άκόμη δέ ^εριεργότί-
ρον είνε δτι άπαξ μόνον μετά έ¬
καστην μεγάλην εκρηξιν παρου-
(Τΐάζεται -ώ φαινόμενον τουτο.
ΗΕίΕΝ ΚΑ88ΑΡΙ
ΜΑΙΑ
Αιπλωμβτοϋχος τοϋ ΒεΗβνυβ
Δέκα πέντε έτων —ίρ·.
Άμοιβή συγκαταδατική.
1·β Ε381 8411» 51., Νβν ΥθΓ-
Τηλ. Οβΐβίΐοηίβ 627·
ΜΑΟΕΤΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΝ
ΚϋϋΤΟΥ 1Η ΚΥΡΙΟΝ
(ΗΑΙΗ ΟΗΕ55ΕΒ)
Είς την μοναδικήν Σχολήν τσΰ
Γεωργ. Ψαρροϋ, 6ρα6ευβέντος εις
Παρισίους. Διδάσκεται όλόκληοος
ή έργασία είς τιμάζ λογικάς. Με¬
τά την έκμάθηστν παρέχεται ερ-
γασία.
Γράψατε η τηλεφωνήσατε μας:
6Ε0Η0Ε Ρ5ΑΒΗΟ9
1547 ΒΚΟΑΟννΑΥ, Ν. Υ. Ο'ΤΥ
Ρηοηε: Οηΐο1ί6ΓΪηβ 6432.
το
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ,
ΑΠΟ ΤΑ
τον Ηλίου
Ό ζωοδότης ήλιος είνε άστήρ
έν πυρακτώσει; Πόθεν προέρχε-
ται ή άκτινοΰολίοο τού; Σήμερον
ή έπιστήμη γνωρίζει τοσα περί.
φωτός καί ηλίου ώστε έκεΐνοι οί
όποϊοι θεωροΰν τόν (ρωτοδότην ή¬
λιον ώς «σφαίραν πεπυρακτωμέ-
νην» νά θεωροϋνται άνθρωποι μέ
παλαιάς προλήψεις. Έν πρώτοις
αί θεωρίαι περί φωτός; είνε σ*ήμε-
ρον τοιαύται ωστε έκεϊνο τό οποί¬
ον θ:ωροΐιιεν φώς δέν είνε αλλο
άπό μόρια ΰλης άποσπώμενα ά-
Λο τόν ήλιον, ό οποίος άποσυντι-
θέμενος σνντηρεΐ τα τέκνα τον !
Οί άρχαΐοι έβλεπον τόν ήλιον
άς μίαν φοχτοΐ30λον σφαίραν ή ό-
ποία ύπάρχει ΐίς τόν ουρανόν διά Ι ουδείς γναχρίζει.
λιος δέν είνε έκεΐνος τόν οποίον
ημείς φοβοΰμαθα ! Δέν είνε δηλα-
δή φλεγομένη σφαϊρα !
Όπωσοήποτε ή τρομερά λάμ-
ψις τού ηλίου δέν μά; έπιτρέόπει
νά τόν μίλετήσωαεν καλλίτερον.
Τό φώς τού είνε έκτυφλωτικόν καί
επί τής επιφανείας τού δέν βλέ¬
πομεν παρά ενα ωκεανόν «πυρός»·
Τό οποίον όμως δέν είνε, λέγουν,
πύρ άλλά ή κίνησις, ή καταιγίς
των «τονίων», τα όποΐα έκπέμπον-
ται εκ τού" δγκου τού. Πέραν τοϋ
ώκεανοϋ αυτού τοϋ πυρός τίποτε
δέν διακρίνομεν. Ένίοτε άναφαί-
•νοντοκ μερικαί κηλΐδες δν-κάκις με-
γαλήτεραι της Γής. Τί είνε αυταί,
νά φωτίζη τούς άνθρώπους και
νά τούς θέρμαίνη. Σήμερον ύπάρ¬
χει επιστήμων, Ιταλός αύτός ό ο¬
ποίος ύποστη.ρίζει ότι ό ήλιος είνε
ούράνιον σώμα διάφορον τής γής
καί τό οποίον ίσχος κατοικεΐται !
Π ώς είνε οί κάτοικοι τοΰ ηλίου,
δέν έτόλμτρεν έν τούτοις νά τούς
πειριγράψτ). Π ερ*03ρίσθ'η μόνον δι
ά διαφάρω νσυλλογισμών ε^πστττμο
νίκων καί διαφόρων μαθηματικήν
ύπολογισμών νά άποδείξτ) ότι ό ή-
Άλλά περιεργότερα άκόμη άπό
δσα εγράφησαν περί ηλίου είνε
Ό Πρόεδρος τής Περιφερείας Κουήνς, Β. Μ. Πάττεν,δεχόμενος την επίσκεψιν ιιαθητών τής Χάϊ Σκοΰλ Κοι · ς.
οί όποίοι ήλθον νά τόν παρακαλέσονν νά τούς βοηθήση είς τάς σπουόάς των.
καί εάν ένίοτε παοετηρήθη δι- είχεν ηδη δύσει δια τόν άπό τοΰ
τά φαινομενα τά όποΐα παρουσια-; =***» τουτο όφείλεται εί; την άν- έέάφους παρατηρητήν. Έγώ εΐ-
ζει ένίοτΤό ήλιος. Καί εν των φ«ι-, τ«νακΑ"σΐν' η εΐς αλλαυς μυστηρΐ~ χΟν ι^™*1»™ ?Ρ°? ανατθλα>
νομένων αυτών έκαμε πολλοί>ς νά|ωοει? λογους.
'____£ 'ΊΊ___. 'Λ-. £ £Ί.Λ- .-Τ.». ϊ? Ι ΛίίίΥν ΤΓί ΟΙ νί>Γ ΙΐΤ)ΤΠ
άμφιτιάλλουν, εάν ό ήλιος είνε ε-
ΛΛΐτυν, ίΐχν ν ΐ|Λΐυι, είνε ε-1 ·■-.—. ■•-ε·ι,-τ·ι -----.... , , > α' - ϊ' - .ί.
νος η εάν είνε δύο «ίδυμα, των ί ηλίου δίδει ό άεροπόοος Ντελόζ: λαυσω το *-ια τού *ι«ντος η-
όποίων ή σΰγκρουσις επέφερε την Την 5ην απογευματινήν τψ 20 , λιου «πό τού υψσυς ιαον Είδον το-
τομΐιύρια έκατοιιμ·ι*ρίο>ν έτών καί
ή όποία τίς οίδε πότε θά ο*6εσθτ|!
Άλλ' ό ήλ ί ί ί ό
φρ η η
έ*ί έχα:!'Οοιτωβοίον,
διηοχόμην,
1 ΐνλ Γ Ι «'
διά τοϋ>(Χ>πΛάνου μου υπεράνω ψ"*>
ί λί έ εξαφ
υ δισκου
καί
κα¬
ς |
Άλλ' ό ήλιος είνε είς καί αόνος τοα>ν. Ό ήλιος όστις μέ έφώτιζεν
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
'_Ι»Υ·ΕΙ_Α Τα 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Η ΓνιΟιΝΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙνΙΙΟΥΧΟΣ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔ!
στήλη εσχηματίβθη έντος τοϋ α-
λω κατά γραμμήν πρός τό ΖενίίΚ
αναχωρούσα άπό τοΰ ή>.ιακοϋ δί-
καί μίαν στιγμήν εστρεψα την κε- σκου. Ή γρα|Λμή ήτο τόσον φω-
ΜΊαν περιγο:ιφήν τοϋ διπλοϋ Ι φαλήν πρός δυσμάς διά νά άπο- τείνη -ώστε εφαίνετο ώ; μία προ-
■ ·- ■" '■ " '"· " '■ ' α1----- --" $Λ------- ~ έκτασις τοΰ ήλίοτ. Τόν δλο)
τιΐν στήλην διεδέχιτη π:ρίοδο;
ταιγΓδων. Ή στήλη αίίτη έσχηιι«-
τίσθ-η, κατά την εξήγησιν τοΰ Γκα-
σόν, έκ μυρ!ων κρυσττίλλων πά-
γσι» αίο>ροα·μένων εί; την άτιιό-
σφαιραν καί έντό; των όπβίίθχ,άν-
τηνακλάτο τό φώς τοϋ ηλίου.
Μία π·3ΐρομοία στήλη παρετη¬
ρήθη καί τόν Απρίλιον τοΰ 1901
άλλά την <ροράν αυτήν εδιχάζετο πλησίον τής κορνφης εις σχήμα σχεδόν σταυρού. Τά φαινομενα αύτά εΐνε έκ των ώοαιοτέρων τοΐ5 οί'ρανοΰ καί διά πολύν χρόνον πα- τοϋ Μαιντενβν είς ί'ψος χιλίων μέ- Διοικητής: ΑΛΕΞ. Ν. ΔΙΟΜΗΔΗΣ Συνδιοικητης: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ "Υποδιοικητής: ΕΜΜ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ* ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΑΑΙΑ δρχ. 315.000.000 ΚΑΤΑΒΕΣΕΙΣ ΑΝΟ ΤΟΝ...... δρχ. 4.360.000.000 ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘ' ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7 «ΑΙ.ι. 8ΤΒΕΕΤ ^τ*ννΓ.€.»υν, υιυυΐΜ.ιι,ΐΛΓ|, ^,|ν#«Α», ^^γ|^ιλ, χυτΛΊ,|, ιυ .ϋΛΙ«Λ, ν^->|νυΛίυνιτ'υ----1^1'υυιΙΛς) , ΙΙυίΛΛ^ΊνΟ. Λ01Ο01Λ/.(Ι
Καλάβρυτα, Καλάααι, Καρδίτσα, Καρπενήσιον, Καστορία, Κατερίνη, Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι'
νή, Κόρινθος, Κϋθηρα, Κΰμη, Κυπαρισσία, Λαγκαδάς, Λαμία, Λάρισσα, Λε6άδεια, Λευκάς, ' Λίιμνος,
Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Παξοί Πά-
τραι, Πειραιεύς, Πβρος, Ποάβιον, Πρέδεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, 2έρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκα^,α, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλ.κίς, Χανιά, Χίος.
Η ΒΘΝΙΚΗ. ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεται ίΛτάκους καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξέ·α νο-
μίσματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, ή διαρκϊΐς.
ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τό ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον ?γινρν ή κατάθεσις.
Ον, τόκοι των καταθέσεων είναι έλεύθεροι φόρον, τόδέ χαρτόσημον τής εκδόσεως
των όμολογιών είναι είς 6 ά ρ ο ς τής Τρα.ιέζης.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεί τα εξής έπιτόκια διά τα; παρ' αύτη καταθέσεις.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Είς Δραχμάς ί 1)2 ο)ο ετησίως
β') Είς Συνάλλαγμα
'Επί Ν. "Υόρκης (Δολλάρια) ί 1)2 ο)ο ετησίως
"Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.) 3 1)2 ο)ο ετησίως
'Επί Παρισίων (Φράγκα) 3 1)2 ο)ο ετησίως
'Επί Ιταλίας (Λιρέττας) 2 1)2ο)ο ετησίως
"Επί Τονρκίας (Λίρας) 2-1)2 ο)ο έττ^σίως
'Επί Γερμανίαν (ΚβϊδΐιΐηαΓΐί) 3 ο)ο ετησίως
ρμν ης
γ' Είς αϋτοΰσιβν χρυσόν 2 1)2 ο)ο ετησίως
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
'Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάιριβ) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως
"Επί Παρισίων (Φράγκα) 4 ο)ο ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
α') Είς Δραχμάε
Διαρκείας 6 μηνών
Διαρκείας ■ 1 ϊτους
Διαρκείας 2 έτών
Διαρκείας 4 έτών
Διαρχείας 5 έτών
Διαρκείας 10 έτών καί πλέον
β') Είς Συνάλλ: Επί Ν. 'Υόοκ. (ΔολϊΓ
"Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγ). 'Επί ΪΙαρ. φράγ.
Διαρκείας 6 μττνών 4 1)8 ο)ο ετησίως
1 έτους ......
2 ίτών
4 έτών
4 1)4ο)ο ετησίως
4 1)2 ο)ο ετησίως
5 ο)ο ετησίως
δ 1)2 ο)ο ετησίως
6 ο) ο ετησίως
7 ο)ο ετησίως
Διαρκείας
Διαρκείας
Διαρκείας
Διαρκείας
4 1)4 ο)ο ετησίως
4 1)2ο>ο ετησίως
δ ο)© ετησίως
5 έτών καί πλέον 5 1)2 ο)ο ετησίως
4 1)2 ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000)
(Γ) Είς Συνάλλαγμα:
'Επί Νέας "Υόρκης (μέχρι $2.000) " 4 ο)ο ίτηβίως
Επί Λονδίνου (μίχρι Λιρ. ,Αγγλ. 400) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Παρισίων (μέχρι Ργβ. 20.000) 4 ο)ο ετησίως
•Επί Ιταλίας (μέχρι Ί,τ. 20.4)00) 4 ο)ο ετησίως
γ') Είς αντούσνον χρυσόν (μεχρι Χρ. Δρ. 10.000) 4 ο)ο ετησίως
Ή "Υπηοίσία τής Τραπέζης είναι εΐο την διάθεσιν των έν Άμεριχό όμογενών διά νά τοίς παράσχη η&
»αν βννατήν πληροφορίαν καί δυνατήν ευκολίαν, ην η»ϊλον ζητήση. Άπει.>θννΗΗϊτε δι* έπκττολής % τηλεγρο-
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
6ΤΚΕΕΤ ΑΟΕΝΟΥ ΝΕτν ΥΟΚΚ. Ν. γ.
Τεΐορΐιοηβχ: ΗβηονβΓ 7952, 7953, 7954, 7955
Άντιπροσωπεία έν Σικάγφ:
ΡΠ15Τ ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΒΑΝΚ ΒΕϋΟ, 5ϋΙΤΕ 744,
80. (ΧΑΚΚ 5Τ., Ο
εξαφανίση όπισθεν μιάς γραμ-
μής όμίχλη;, ένφ τό ανώτερον μέ-
ρος ήκ.τινοβόίίΐ άκόμη. Άλλά συγ¬
χρόνως δεξιά τοϋ -»ΙΛίου καί εί; α¬
πόστασιν δύο δ«ψετρων τοΰ ιγ,ια-
κοϋ δισκου ήτο άλλος ήλιος ομοι-
ος τοΰ πρώτου άλλά δχι λαμπρό-
| τερος. Τό φαινόμενον αύΐα διήρ-
κεσεν άρκετά λεπτά της ώρας.
Έν τώ Ιμετ&ξΐι ή όμίχλη διελύθη
καί οί δύο ήλιοι άπήστραπτον μέ
την αυτήν 'λάμψιν κατερχόμ:νοι
μετά τής αύτη;
πρός την δυσιν των.
Τό φαινόμενον των δύο ήλίων
είνε σπσνιώτατον. Τό 1902 πα¬
ρετηρήθη την 4ην πρωϊνήν την
7ην Αύγούστου είς Τερνοντώ τής
"Ολλανδίας. Την φοράν αυτήν ό
δεύτερος ηλιος ήτο άσθενέστερος
καί μικρότερος.
• "Αλ).ο περίεργον φοινόμενον
, ρέμενον άνεξήγητα. Είς πΌ'θόιιοια
μϊγαλοπρεπειας ςραινόμενα όφείλονται Ϊσως πο/.λι'ι
θαυματα τοΰ , ούρανοΰ, τά όποϊα
ανα'φ-ερονται εις την Τστρίαν, ό¬
πως ή φαινοϋενική διο-κοπή τή;
κινήσει»; τοΰ ή?άου καί ή εμφάνι¬
σις τής Σελήνη- — άλλον ώχρο-
τέρου ΐσως ηλίου — είς τό αντί¬
θετον μέφος. Διότι άναφέρονται δι-
ρργ φ
τοϋ ηλίου είνε ή στήλη ή αί ^
λαι φωτός, οραινόμενον τό οποί¬
ον άναφέρει καί ή γράφη. Μία
τοιαύτη στήλη φωτός ωδήγησε κα¬
τά την Αγίαν Γραφήν, τούς 'Ε-
βραίους είς τόν δρόμον το/ διά
τής έρημον. Τό φαινόμενον τουτο
περιγράφει θαυμασία ενός Γάλ-
λος στρατηγός.
«Διέσχιζον, γράφει, επί κεφα¬
λής ενός συνΐάτ,ματος τοΰ Λεγεώ-
νος των Ξένων τό έσίοτερικόν τοϋ
νοτίου '0·ράν, τό όττοϊον τότε μάς
ήτο άκόμη ά'γνίοστον. Έπειδή ό
καύτκον ήτο τρομερός, ή πορείαήρ-
χιζε κατά τάς πρώτας εσπερινάς
ώρας.
^ »Αϊφνης είδον πρί» έμοΰ πί.η-
σίον τοΰ ορίζοντος μίαν στήλην
πυρός;, ?να σίφωνα φωσφορίζον-
τα. Άλΐ]θεΐς στήλσι πχ»ρός περι-
στρεφόμεναι περί τόν αξονά των
ομοιαι ;προ; έκείνας, τάς οποίας ά-
ναφερει ή Γοαφή καί αΐτινες ώ-
δήγουν τάς δοίδεκα φυλάς τοΰ
Ίσραήλ. Πράγματι αί στή).αι αυ¬
ται ώδήγουν καί εμέ διευθυνόμε¬
νον πρός νότον. Δέν είχον ή νά
τάς άκολουθήσω.
»Έπειδή δέν εΐμαι οΰτε 'Αα-
ρών, οΰτε Μωϋσης, έζήτησα κά¬
ποιαν ^εξήγησιν τοϋ φαιναμενου
την οποίαν νο|μίζω ότι εύρον.
Την στιγμτιν ποϋ ό ήλιος δύει, ή
θερμοκρασία είς την έρημον πί-
πτει αποτόμως. Σχηματίζονται ού¬
τω μετά των λεπτοτάτων μορίων
αμμσυ στήλαι περιδινούμεναι αί
οποίαι γίνονται φωτειναί. Έπειδή
τό ρεϊίμα τοϋ αέρος ώθεΐται πρό;
τας έξωχάς τοϋ έδάφους. φυσικόν
είνε νά διευθυνωνται καί αί στη-
λαι τοϋ φωτός πρός τούς λόφους
καί οί όδουτόροι της έρημον δι-
ευθΰνονται πάντοτε άπό λόφου είς
λόφον διά νά μή ευρίσκωνται επί
των χθαμιΐλων μερών δπου ή ερη-
μος είνε περισσότερον έπικίνδυ-
νος».
Πλήν των στηλών αυτών ύπάρ¬
χει καί μία αλλη στήλη φωτός,
φαινόμενον τό οποίον είνε τόσον
σπάνιον.'Η στήλη άναφαίνεται
ϊντός τον α^ω ό οποίος σχηματί-
ζ ί
ς ^ω ό οποίος σχηματί
ζεται ένίοτε πέριξ τοΰ ηλίου. Κα¬
τά την παρατήρησιν την γενομέ¬
νην υπό τοΰ κ. Γκοσόν την 16
ΌκτωΙόρίου, μία πορτοκαλλόχ{>ους
πλοϊ καί τριτ&οϊ η
πολύ ό εί; τοϋ άλλον.
ηλιοι,
λ
Άλ/.ο
φαινόμενον περιεργοτα-
τον τοϋ ή/.ίου εΐνε ό «Κύκλος τού"
'Επισκόπου». Πρόκειται πΐρί δι-
λ ΐ
; τ>η'
ρ;
ί]λιον. Διπλοΰ Στέμματος όπως
γεται. Ό πρώτος κίνΐος εΐνε άο-
γυρόχρονις μέ κυανάς άποχρώσει;
ί έ ύ^ αύτοΰ, έν-
ήλιος φίννεται
υ
καί πέριξ τοΰ
τΐ>ς τοϋ οποίου ό
ώς πορτοκαλλόχρους σφαϊρα, ευ¬
ρίσκεται όίλλος έρυθρός ώς χάλν|>
καί τοΰ όποίσυ τό χρώμα είνε ά-
σθενέστ;ρον πρός τόν ουρανόν και
ζωηρότερον πρός τόν πρώτον κύ¬
κλον. Τό φαινόμενον αύτό είνε
σπανιώτατον καί διά* λόγοι·ς άνε-
ξηγήτους άκόμη π»ρατηρεϊται μο¬
νον κατόπιν μεγάλης ήφαιστεια-
κής έκρήξεως είς μεγάί.ην από¬
στασιν άπό τού έκραγέντος ήφα'-
στίίου. Άρα ό λόγος τοΰ φαινο-
ιμένου αύτοΰ είνε γήϊνος δπο>; άλ¬
λως τε καί των αΐλων ήλιακ.ων
φαινομένων. Τό περίεργον δμωξ
εΐνε δτι ό Κύκλος τού 'Επισκόπου
παρατηρεϊται δύο ή τρίσι ετη ]&~
τά την εκρηξιν τοϋ ί|φαιστείου
καί τό πραγμα αύτό δέν δύνανται
νά έξηγήσουν μεχρι τοΰ·5ε ο* ^1'
στήμονες. Άκόμη δέ ^εριεργότί-
ρον είνε δτι άπαξ μόνον μετά έ¬
καστην μεγάλην εκρηξιν παρου-
(Τΐάζεται -ώ φαινόμενον τουτο.
ΗΕίΕΝ ΚΑ88ΑΡΙ
ΜΑΙΑ
Αιπλωμβτοϋχος τοϋ ΒεΗβνυβ
Δέκα πέντε έτων —ίρ·.
Άμοιβή συγκαταδατική.
1·β Ε381 8411» 51., Νβν ΥθΓ-
Τηλ. Οβΐβίΐοηίβ 627·
ΜΑΟΕΤΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΝ
ΚϋϋΤΟΥ 1Η ΚΥΡΙΟΝ
(ΗΑΙΗ ΟΗΕ55ΕΒ)
Είς την μοναδικήν Σχολήν τσΰ
Γεωργ. Ψαρροϋ, 6ρα6ευβέντος εις
Παρισίους. Διδάσκεται όλόκληοος
ή έργασία είς τιμάζ λογικάς. Με¬
τά την έκμάθηστν παρέχεται ερ-
γασία.
Γράψατε η τηλεφωνήσατε μας:
6Ε0Η0Ε Ρ5ΑΒΗΟ9
1547 ΒΚΟΑΟννΑΥ, Ν. Υ. Ο'ΤΥ
Ρηοηε: Οηΐο1ί6ΓΪηβ 6432.
II
ΙΣΤΟΙΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙβΐνΐΑΤΑ
Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΞ
'Εγο·Λφη **"·
ή δύο" τέο>; άνώτεροι λητα
Τοϋ ν.οάτου; ΐΑήθησαν νά
οουν αν είνε η δχι α&εαι. Δε
ί εί; την ακρίβειαν
"1 Λρα
Λΐείσθτι δ
ληταυργοι
ά δηλώ
η
Δεν
ώ-
πν
της
ίτωοτως. ς > ρ
μάλλον πεοί καταδιώξεως επί
μτισικό, κατά τό σχετικόν
ά Πά
μΐτισικ, χ
5ηι}οον τοΰ σνντάγματος. Πάν¬
τως "αν επραγματοποιείτο ή σκε-
,ΐιι' 9ά Ρ&συον-όμεθα ενώπιον νέας
Λροσ6ο> Πς" τον αίωνίου^καί άθα-
>ητου οάγαατος^ της «&ενθ·ερίας
τής ο-/.Ηρεα>;», ήτις ελευθερία τό
ίθώτον ανεπτύχθη ε»ς την άτμό-
οφοποαν αύτην τοϋ οαιμονίου
Λθοου τοϋ Ίοστεφάνου α-
Έν Άμερικη δυνατόν νά σνγ-
ιγοιχ.γ,; μετά τινος έ.τί τοιακον-
τοΓΡτίαν ν.αί νά μή -μ·**!}; ποτέ
Ης ποίιιν θρησκείαν άνήΊκει. Δέν
ρν/ο νΐιΐ'ΐίαν προκαΓΓΟ).ηΛ[Λν καί έ-
γϊ) διά τα θρτι<Β'.εΜ:ικά φρονή- ματα τίον ο&-?Λ>ν, Έν τούτοις; έ-
πηγα εις τα Ίεροσ&ιυμα καί έ-
πρόσκύνησα τόν τάφον εκείνον,
δίτι; ■/ατεπάτησΐε τας προλήψεις
καί έ-δίί>αξ^ την άνθ'ρω.'τότητα ό¬
τι δέον νά έπικοινωνη μέ τό θ;Τον
όίνευ. διαμέσων, μέ την ελευθερί¬
αν τή; σκέψεως. "Εγραψα αά-
Ιίΰτα καί έξέδωκα έργον «Διά
τί>ν Σιών», τό οποίον ετυχεν έν-
ίίοΐΌΐώδβα*; ύποδοχής άπό τα
II
α-
«καρχεϊα. Εύρον επί πάσιν έκεΤ
τότε διευθυντήν τής άκμάζούσης
θεολογιχής σχολής τοϋ Σταυροϋ
καί πεφωτισμένον κήρυκα τής έ-
κοτηιιονικής αληθείας τόν ηδη
αρχηγόν τής έκτκί.ησίας μας. 'Αλ-
>.ά τής έπιστημονικης αληθείας
ή ζήτησις ςτροϋατοθέτίΐ πάντως έ-
λΡιΐ8ι?ρίαν σκέψεως. "Ας μοί έπι-
τοαΐηί /ούτον νά τονίσω την κοι-
νοτοπίαν δτι ή ελευθερία αί'τη
δέν άνέγρται πολλονς περιορι¬
σμόν; «ν θέλωμεν νά ?,εγώμεθα
χοάτο; πολιτισμένον καί σωφρο-
νοΰν.
Κατά σύμπτωσιν αύτάς τα; ή-
μρηα; (ηΐΐγινώσκω σύγγραιιιια
περισ.τοι'βαστον τοΰ κ. Δημ. Π.
Πασνάρ.η. ^ 3ΐεριγράφον -γίλαφυ-
ρως •/αί πίλήρως την απαισίαν σε-
Μα τοϊ· δραματι,κοϋ θρησκευτι-
^ί οιωγμοϋ ενός φιλοσόφον, τού
θεοφίλου Καΐρη, ·&τί βασίλειος
τοί 'Όθωνος. Αί Κνκλάδες δέον
ΐ'α ειΐ ύπίερήφανοι διά τόν κ.
ΛσΖ^1ν δση? έκδώσος παντο-
; ν.υ/λαδικάς μελέτας, και
τ^τοιιον Ιστορίαν της νΑν-
', εχασϊ την σύνταξίν τοτυ ναί
υγείαν τού, τώρα δέ μετά
αζοντο έτών έξόχο>ς «αρπο-
φορον ίργασίαν κινδχ'νεύει νά
'/α ί τσύς όφθοΛμοΰς τον.
λ
είς τάς τραγι-
^^ σελίδας τού «Θ. Καΐ-
Ρη» τα κού.ογηοι,κα πάθη. ήναγ-
ασίΗ,ν νά κάμω τήν άκόλ,η^θον
"«Ρατηοησιν. "Οτι, αντιθέτως
^Ι™^ διώκτας, ό διωχθείς ή-
Γ? ανυΐοωπος κατ' εξοχήν έϋνι-
'% ™ν*[ΐησας άκαταολήτως καί
διά την πατρίβα. Κα-
χός τφ 18υι έσπούδα-
' Ιταλία φιίλοσοφικάς καί
^(Χ έήμς καί κατόπιν
Παρισίοις μέχ^ τοϋ 1810,
)** ηγαπή&η θερμώς υπό τού
ν(!^'Κ κλτνθείς δέ ΐκό των Σ»ιυρ-
αιων νΜ) τών Κχ^ωνιίων νά
,Ι'*υνη τάς σχοίλά ςΤΟίν πρου-
τας Κυ6ο>νίας,"έκεΐ δί δ«χ-
/ ? ατ6ν βενιαμίν τόν Λέσβι-
• μ θαι-μαζομενος υπο τοϋ πα-
^ηνηου Πδξ τήν μΕγί-ην
του άξ{«ν χαΐ άπα-
ρ 15ρύσας τχα»-
χαΐ μεταοοάλ.ών τό σχο-'
δί Ιπιστημονι-
*1819 ^ Κυ-
Τ;>ν , ° Α,οιοτϊίδης Παυΐάς
. 'μυησεν εις τα τής φιλικής
;-^-α;, αμα δέ τ* έχοήξίί
ί ΨαοΤ^' ί^*^ & Καΐρης
901 ε^σιάΛίς; τούς ψα-
είς Άνδρον,
η ί
ς
821 ^ς· Τόν Νοέμβριον
- ί(νΙντΕ«ν της εκστρατείας
υ>*μΛον ΐ άδ^θΐ
ΘΕΟΦΙΑΟΣ ΚΑ'Ι'ΡΗΣ ΚΑΙ ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο ΕΞ ΟΙΚΟΝΟΜ11Ν.- ΛΠΕΙΑΗ ΝΕΩΝ 8ΡΗ
ΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΔΙΩΓΜΩΝ... Ο ΠΑΛλΙΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΊ'ΡΗ ΚΑΙ Η ΔΡΑ-
ΣΙΣ ΤΟΥ.- ΑΝΗΚΟΥΣΤΑ ΚΑΛΟΓΗΡΙΚΑ ΠΑΘΗ.
Ό Γουλιέλμος Μαρκόνπ, δ έφευρέτης τού άσυρμάτου, καί ή σύζυγός του, γινόμενοι δεκτοί υπό τοΰ βασιλέως Άλ-
φόνσου τής Ίσπανίας, κατά την τελευταίαν έπίρίεψιν τοΰ Ίατλοΰ εφευρέτου είς Ισπανίαν.
τόν Μάρτιον τοΰ 1822 μετ" αλ-
λων όπίλαρχτνγών είς Μακεδονίαν
προσ«επιά9ησε νά εξεγείρη τούς
εντοπίους όπλαρχηγους είς γενι¬
κήν έπανάχπΜσιν. 'ΕΙχεΐ εν "τΤνα
μαχη Όμ&ϊ. τρείς πληγάς -/αί διά
τών Χασίων χωρίων καί τοϋ 'Α-σ-
προποτά'ΐιου μετά φρικτά; περι-
πετΐίας έφθασε είς Ναΐ>-τατ/.τον,
άποί.έσια; διά παντός τήν υγείαν
του άπό τα π·ι>ρ·ροοϋντα τραύμα-
τα. "ίί'.τοτε (ΐόλις οχ·νηθείς νά
βαδίση έμερίμνα διαρκώ; πϊρί
τών δυσττχών προσφύγων κα) ε¬
λάμβανε αέρος εις τα; εδνικα;
συνεΐλείισεις ώς άντιπρόσωπος τή;
"ΑΛΐδρον, ςτροσφ^ονησχις αυτό; έξ
όνόματο; τοΰ εθνους τω 1ί?28
τόν Κ«ποδί<ττριαν. Ευθύς υ€ τότί, άρο>γίί καί τοΰ
κυβερνήτου ϊδονοΐε τό έν νΑν5ρω
όρφανοτροφΐϊον χάριν τή; εν-
παιδενσεως και, άνατροφης τών
άπόρων προσφυγοπαίδων, σνγ-
κενΐρώΐσας είσφορά; καί,^ έχ-ται-
δευτΐκά δργανα έκ τών εύρωπαϊ-
κων κοατών δ περιήλθε μεχρι
τοϋ 1831. Τώ 1845 ό^Οθχον τώ
άπέΛ"εΛΐμε παράισημον, όπερ δέν έ-
οέχθη, '!>; οέν εδέχθη "<«« ™ 1837 τήν έδραν τής φιλοοοφία; ':ν τώ .ιανεπιστηαίω, προτιμήσας νά διευθΐ»νη μετά τής αδελφής του, της περιφήμου λογίας Βυ- ανθίαι;, τό φ'.λανθρωπικόν του ΐ- 'Αλλά δέν έδράδτνε ό μέγας φι%νος νά ύποσκάψη τό &ργον τχχυ, έΐχϋξας ώ; όργανον φίλον παλαιών τοΰ Καίρη, τόν Κων¬ σταντίνον Οίκονόμον τόν έξ ΟΊ- ν.ονόμων, ίίοτις δμως κατά τήν έθνεγιερσίαΓν επέδειξε δράσιν ό¬ λως διάφορον. Διΐότι μόλις ν.ατά τό 1821 έξίΐρράγησατν έν Κων- σταΛτΐλΌυπόλει όγλ. ταραχαί, ολί¬ γας ημέρας πρό τοΰ απαγχονι- σμοΰ τοϋ πατριάρχου, απήλθε κρ-υφά «ίί ΌδηοΙσον καί έκεΐ έκ τοϋ άοχραλοϋς έξεφώνεΐ πατρίίο- τικωτάτον; λόγους, μεγίστου δν- τω; -ρητορικοϋ τα^νάντου. Ένφ δέ ^Λι ίτνίανίξοντο έν ^Ελλάθι, ύφιστάμΓΛΌΐ φρικώδει; στερήσεις' καί κινδΰνους αοτός έδέγΰη πρόσ¬ κλησιν τοϋ Τσάρου είς Πετρού- πάχ-ν καί Ίσόι&ιον έκεϊ σύνταξιν. Καί μόλις δτκΐν ή Ελλάς εγινε βαΐσϋ^ειον επέστρεψεν ό ΟΊκονό- μος1 διά Γειρμα'νάας καί Ρώμης είς Νίΐύπλιον καί Άθ-ήνας όπου έξΓ/κολούθ'ηοΐ3 τόν βίον -ένδόξαι· συγγραΐρεω; ν.αί ρήτορος μέχρι τοΰ 18Γ>7, ότε απέθανε.
Έτέρ<ύ9εν ό πολυπαίτή; κατά τόν άγώνα Κΐαΐρΐτς1 μόλις είδεν επί κεφαλής τοϋ εθνοτ»; βασιλέα, τόν "Οθωνα, ενόμισεν ότι ^ξε π>^Iον τό έργον τών μαχών καί
ότι ήρξατο ή περίιοδος τής έπι-
στηξ.ωνικής δράσεώς. ΕλέΛων
λοιπόν είς ττ> σχολήν του συγκεν-
τρωμενους 600 μοοθητάς εκρινε
καλόν νά δΐιδάσκ,τ) είς την ανω¬
τάτην τάξιν φιλοσοφφιά συστή-
ματ«, ίσ·τορ!αν "τά>ν θρησκειών,
φυσικήν, άστρονομίαν, ΰποστηρί-
ξης μάλιστα δτι οί πλανήταΐι πι¬
θανόν καί νά κοϊτοιΐκώνται. Βά¬
σιν τής φιλοσοφίας του έθεσε τό
Θεόν Σέ&συ, τήν πο?.ΰκροτον δη-
λο£>ή θΕοσέ'βκιαν, όπερ κάθε <ίΧ).ο προδί&ει παοα διδάοίκαιλον άσεοή, όσονδήποτε καί αν άπέφενγΐν έκ πλάνης νά διδάοΐκ.τ την δογματι- ν.ήν' τής ό,ρ>θοιδαξίας, αφοΰ ρίσει έν Κων-
σταντινουΛΟλει τήν έΛανάιστασιν,
έμπν'εοιιενο; ί^δη υπό τοΰ Κ. Οί-
κονόμσυ τοϋ έξ Ο'ικονό|ΐίΰν. μέ
όργανον δημοσιογραφικόν τόν
«Αιώνΐα» τοΰ Φιλήμονος, θεπνόν
άπό τοΰ 1839 διεξήγοτ/ε κατά
Γθϋ Καΐρη διωγμόν. ΑΙ μετριοπα-
θίΐς άπολογίαι τού δέν ελήφθη¬
σαν νπ' όψει, ούοέ τω έπετράηη
νά διαΓΛ'στ) τό ορφανοτροφείον
του καί νά άπέλ·θη εί; Ευρώπην.
Σιίληκρίτεί; ό Καΐρης υπό τοΰ
Κανάρη έκσμίσθη είς Αθήνας,
ένθα τόν 'Οκτώβριον 1839 ή
Η Κα
-)Λτη.,- τοϊ· άεοοπλάνοι», Σίτυ δφ Νιού Γιόρκ, τό οποίον σχεδιάζει μίαν πτήσιν πέριξ τού
πι}.οτου. τοι ^,, π/ ,
κόσμου έντός 23 ημερών,
σννοδος τόν ν.αθι^ρεσε κιοΑ τόν ά-
φώριοΈ παρά τόν γενόμενον μέ-
γοτν θόρυβον καί τήν υπεράσπι¬
σιν της «Αθήνας», εκδιδομένης
υπό τοΰ Έμμ. Άντωνιάδου, όστις
καί κατά τό 1834 ύπερήσπιοτ τόν
Κολοκοτρώνην «αί τόν Πλαπού-
ταν καί κατεδιώχθη διά τα φύ.~
ελενθερα του φρονήματα.
Ό καττάδικος έστάλη είς Σκί-
σθον είς εν ύΜΟγειιον κελλι, όπου
φανατικός ήγούμενος τόν κατετυ-
ράννησε. Τό άρφανοτροφεΐον
I-
κίλίίσθη, ό δέ ίδρντής του πάσχων
δεινώς έκ των πα?.α.ιών πληγών
μετεφέρθη εις Θ/ήραν, μόλΐ; δέ
τό 1842 τω έΐκτράπτ) ν' απέλθη
ΡΪς Είιρώστην.
Έκεί ό Καΐρης ετνχεν άν«τέ-
οίον τίμιον υπό ημέτερον ν.αί Εέ-
νων, έπιανήλθΐε «έ είς1 Έλλά5α,
χάρις είς τήν προστασίαν τοΰ
Κωλετη, τω 1844. μετά τήν σνν-
ταίγματΛκήν άνα^/νώρισιν τής έ-
λευθερίας τής ο·υΛ"ειδησ<είος. Ά- νοίξας δέ καί πάί.ιν δι' ολίγους μαθητάς τό ορφανοτροφείον έν "Άνθρω, εξηκολούθησεν άθορΐ·- βοος τήν διοασικαλίαν του. Δνστυ- χώς ότε τω 1847 απέθανεν ό Κω- λέτης ήρχισε «αί πάλιν ό διωγ- μός, Λρωτοστατοϋντος τοΰ Οϊκο- νόμου καί τοΰ Φιλήμονος, ή δέ σύνοδος ένήνργει διαιρκώς άνανορί- σ«ις 5ιά τήν έπιλή-νΐΛμον «θεοσέ- βειαν». Τίλο; την 21ην Λεκειι- βράου τοϋ 1852 ό Καΐρης έ&ικά- σΐθη υπό τοΰ ^&ι^μμ^ελ)Ξ:ιου■ιϊκ£ίου Σύρου, μετ1 αΤλων τιριών όΐταοών τού, παρά δέ τήν συνηγορίαν τοΰ Σαρυϊόλου καυεΐδικάιο1θ>η εις διε-
τή φιλάν.ισιν κατθειργ^θείς είς δαΐ-
σώδε; δωμάτιον τών φυλαικών
Σΰρου, εκεΐ δέ πολυτρόπως 6ασα-
νιζόμενος απέθανε τή|ν 9ην Ία-
νουαρίου 1853 είς τάς άγκάλας
τοΰ άιδελφοϋ του, εις δν δμως δέν
εδόθη τό πτώμα πρός ταφήν. Αί
ΐ-ζχϊ αρχαί καί ό έπίσκοπος έρρι¬
ψαν την έποιιενην ικιρύφα τό πιτώ-
μα άκλαυστον είς ενα λάκκον
τοΰ λοιμοκαθαρτηρίου «ϊνευ ΐε-
ρουργίας, καί τήν ύστεραταν ρ-
ξέθαψιαν τό πτώμα, ήνοιξαν τήν
κοιίλίοτν του καί τήν εγέμισαν
άσβέστη, διά νά λυώση καί πϊι-
σθη ό άμαθής κόσμος δτι δή-θΐεν
Λεοί άθέου όδελύγματος επρόκει¬
το!
Δέν χρειάζονται σχόλΐα πρό
τοιαύτης με^ΐΐοϊίωνικης' αγριότη¬
τος. Εύτυχώς όκτώ ημέρας κατό¬
πιν ό Άρειος Πάγος συγκροτη-
θείς άπό τόν περίφημον δικαστί|ν
τής οίκης Κολοκοτρώνη Α. Πο-
λυζίοίδην, τούς νομοδιδασ'-?άλοχ»ς
Βασ. Οϊκονομίίδη.ν καί Πέτρον
Π απαρηγόπουλον, ιιχροεδρ?ι'ίθν-
τος τοΰ Γ. Ρώλη, άνηρεοτε τήν
άπόφσχη,ν καί ηθώωσε τόν πεθαμ-
μένον πλέον Καίρην καί τοΐ>ς ό-
παιδους του. Τώ έπβφυλάσσετο δ¬
μως καί νεα αντίδρασις κα9,ογηρι-
κή καί έπισκοπική διότι επί δεν.α-
οκταΕτίαν άπηγορεχιετο νά στηθη
ή προτομή του έν "Ανδρω, μί-
χρις οδ τω 1912 έπέτριει|'ε τουτο
ώς ύοτουογός ό Έμμ- Ρέπονλης.
'Ενθχ'μούμενοι τόν οιωγιιόν τοΰ
Σοτ-ιράτους καί τοϋ Γαλιλαίιου,
τοΰ Βολταίρου καί τοϋ Τολστόΐ
κ?ατ., θά ήτο τελείως άναχρονι-
στικόν νά μολύνωμεν καί πάλιν
τόν τόπον μας μέ ζήΜον εύσεδεί-
ας, όστις συνήίθως καταλήγει είς
άνήιθικΐα άποτελέσματα, διότι ε¬
ξαίρει τούς δκοκομένους είς τά¬
ξιν μαιρτύρων, χωρίς πολλάκις νά
δικαιοϋνται τοιούτου αθλου.
Ή όρ-θοδοξία οιήΊλθε πολλάκις
-τολ.Γ/θ»μκίΐντους εποχάς %γλ πρό
τής άλώοϊως τής Κωνσταντινον-
πόλΕΐοος καί επί Τουρκον.ρατίας,
καί δμως δέν ΰπέναηΙ«. Τό νά φο-
βούμέ'θα ϊ-οιπόν δτι κινδυνεύει
τώρα άπο προσηλχ'τισμόν ΐδεολό-"
γων είνε καθαρά ουτοπίαι.
"Ας τονς αφήσωμεν νά μαται-
οπονοΰν μέ τα δυοακτικα, ζητήμα-
τα, δτότι, ώς είνε κοτθολικως γνω¬
στόν, κανείς δέν υπάριχει έν 'Ελ-
λάΐδι τόσον μεγάλος, όίστε νά άν-
τιμΕΐΛοπίστί θρηοτιεΐιτηΐκον πρό»
6λη|μα μέ κοινήν έπιδοκιμασίαν.
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΛΗΑΩΡΟΣ
ΙΣΤΟΙΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙβΐνΐΑΤΑ
Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΞ
'Εγο·Λφη **"·
ή δύο" τέο>; άνώτεροι λητα
Τοϋ ν.οάτου; ΐΑήθησαν νά
οουν αν είνε η δχι α&εαι. Δε
ί εί; την ακρίβειαν
"1 Λρα
Λΐείσθτι δ
ληταυργοι
ά δηλώ
η
Δεν
ώ-
πν
της
ίτωοτως. ς > ρ
μάλλον πεοί καταδιώξεως επί
μτισικό, κατά τό σχετικόν
ά Πά
μΐτισικ, χ
5ηι}οον τοΰ σνντάγματος. Πάν¬
τως "αν επραγματοποιείτο ή σκε-
,ΐιι' 9ά Ρ&συον-όμεθα ενώπιον νέας
Λροσ6ο> Πς" τον αίωνίου^καί άθα-
>ητου οάγαατος^ της «&ενθ·ερίας
τής ο-/.Ηρεα>;», ήτις ελευθερία τό
ίθώτον ανεπτύχθη ε»ς την άτμό-
οφοποαν αύτην τοϋ οαιμονίου
Λθοου τοϋ Ίοστεφάνου α-
Έν Άμερικη δυνατόν νά σνγ-
ιγοιχ.γ,; μετά τινος έ.τί τοιακον-
τοΓΡτίαν ν.αί νά μή -μ·**!}; ποτέ
Ης ποίιιν θρησκείαν άνήΊκει. Δέν
ρν/ο νΐιΐ'ΐίαν προκαΓΓΟ).ηΛ[Λν καί έ-
γϊ) διά τα θρτι<Β'.εΜ:ικά φρονή- ματα τίον ο&-?Λ>ν, Έν τούτοις; έ-
πηγα εις τα Ίεροσ&ιυμα καί έ-
πρόσκύνησα τόν τάφον εκείνον,
δίτι; ■/ατεπάτησΐε τας προλήψεις
καί έ-δίί>αξ^ την άνθ'ρω.'τότητα ό¬
τι δέον νά έπικοινωνη μέ τό θ;Τον
όίνευ. διαμέσων, μέ την ελευθερί¬
αν τή; σκέψεως. "Εγραψα αά-
Ιίΰτα καί έξέδωκα έργον «Διά
τί>ν Σιών», τό οποίον ετυχεν έν-
ίίοΐΌΐώδβα*; ύποδοχής άπό τα
II
α-
«καρχεϊα. Εύρον επί πάσιν έκεΤ
τότε διευθυντήν τής άκμάζούσης
θεολογιχής σχολής τοϋ Σταυροϋ
καί πεφωτισμένον κήρυκα τής έ-
κοτηιιονικής αληθείας τόν ηδη
αρχηγόν τής έκτκί.ησίας μας. 'Αλ-
>.ά τής έπιστημονικης αληθείας
ή ζήτησις ςτροϋατοθέτίΐ πάντως έ-
λΡιΐ8ι?ρίαν σκέψεως. "Ας μοί έπι-
τοαΐηί /ούτον νά τονίσω την κοι-
νοτοπίαν δτι ή ελευθερία αί'τη
δέν άνέγρται πολλονς περιορι¬
σμόν; «ν θέλωμεν νά ?,εγώμεθα
χοάτο; πολιτισμένον καί σωφρο-
νοΰν.
Κατά σύμπτωσιν αύτάς τα; ή-
μρηα; (ηΐΐγινώσκω σύγγραιιιια
περισ.τοι'βαστον τοΰ κ. Δημ. Π.
Πασνάρ.η. ^ 3ΐεριγράφον -γίλαφυ-
ρως •/αί πίλήρως την απαισίαν σε-
Μα τοϊ· δραματι,κοϋ θρησκευτι-
^ί οιωγμοϋ ενός φιλοσόφον, τού
θεοφίλου Καΐρη, ·&τί βασίλειος
τοί 'Όθωνος. Αί Κνκλάδες δέον
ΐ'α ειΐ ύπίερήφανοι διά τόν κ.
ΛσΖ^1ν δση? έκδώσος παντο-
; ν.υ/λαδικάς μελέτας, και
τ^τοιιον Ιστορίαν της νΑν-
', εχασϊ την σύνταξίν τοτυ ναί
υγείαν τού, τώρα δέ μετά
αζοντο έτών έξόχο>ς «αρπο-
φορον ίργασίαν κινδχ'νεύει νά
'/α ί τσύς όφθοΛμοΰς τον.
λ
είς τάς τραγι-
^^ σελίδας τού «Θ. Καΐ-
Ρη» τα κού.ογηοι,κα πάθη. ήναγ-
ασίΗ,ν νά κάμω τήν άκόλ,η^θον
"«Ρατηοησιν. "Οτι, αντιθέτως
^Ι™^ διώκτας, ό διωχθείς ή-
Γ? ανυΐοωπος κατ' εξοχήν έϋνι-
'% ™ν*[ΐησας άκαταολήτως καί
διά την πατρίβα. Κα-
χός τφ 18υι έσπούδα-
' Ιταλία φιίλοσοφικάς καί
^(Χ έήμς καί κατόπιν
Παρισίοις μέχ^ τοϋ 1810,
)** ηγαπή&η θερμώς υπό τού
ν(!^'Κ κλτνθείς δέ ΐκό των Σ»ιυρ-
αιων νΜ) τών Κχ^ωνιίων νά
,Ι'*υνη τάς σχοίλά ςΤΟίν πρου-
τας Κυ6ο>νίας,"έκεΐ δί δ«χ-
/ ? ατ6ν βενιαμίν τόν Λέσβι-
• μ θαι-μαζομενος υπο τοϋ πα-
^ηνηου Πδξ τήν μΕγί-ην
του άξ{«ν χαΐ άπα-
ρ 15ρύσας τχα»-
χαΐ μεταοοάλ.ών τό σχο-'
δί Ιπιστημονι-
*1819 ^ Κυ-
Τ;>ν , ° Α,οιοτϊίδης Παυΐάς
. 'μυησεν εις τα τής φιλικής
;-^-α;, αμα δέ τ* έχοήξίί
ί ΨαοΤ^' ί^*^ & Καΐρης
901 ε^σιάΛίς; τούς ψα-
είς Άνδρον,
η ί
ς
821 ^ς· Τόν Νοέμβριον
- ί(νΙντΕ«ν της εκστρατείας
υ>*μΛον ΐ άδ^θΐ
ΘΕΟΦΙΑΟΣ ΚΑ'Ι'ΡΗΣ ΚΑΙ ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο ΕΞ ΟΙΚΟΝΟΜ11Ν.- ΛΠΕΙΑΗ ΝΕΩΝ 8ΡΗ
ΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΔΙΩΓΜΩΝ... Ο ΠΑΛλΙΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΊ'ΡΗ ΚΑΙ Η ΔΡΑ-
ΣΙΣ ΤΟΥ.- ΑΝΗΚΟΥΣΤΑ ΚΑΛΟΓΗΡΙΚΑ ΠΑΘΗ.
Ό Γουλιέλμος Μαρκόνπ, δ έφευρέτης τού άσυρμάτου, καί ή σύζυγός του, γινόμενοι δεκτοί υπό τοΰ βασιλέως Άλ-
φόνσου τής Ίσπανίας, κατά την τελευταίαν έπίρίεψιν τοΰ Ίατλοΰ εφευρέτου είς Ισπανίαν.
τόν Μάρτιον τοΰ 1822 μετ" αλ-
λων όπίλαρχτνγών είς Μακεδονίαν
προσ«επιά9ησε νά εξεγείρη τούς
εντοπίους όπλαρχηγους είς γενι¬
κήν έπανάχπΜσιν. 'ΕΙχεΐ εν "τΤνα
μαχη Όμ&ϊ. τρείς πληγάς -/αί διά
τών Χασίων χωρίων καί τοϋ 'Α-σ-
προποτά'ΐιου μετά φρικτά; περι-
πετΐίας έφθασε είς Ναΐ>-τατ/.τον,
άποί.έσια; διά παντός τήν υγείαν
του άπό τα π·ι>ρ·ροοϋντα τραύμα-
τα. "ίί'.τοτε (ΐόλις οχ·νηθείς νά
βαδίση έμερίμνα διαρκώ; πϊρί
τών δυσττχών προσφύγων κα) ε¬
λάμβανε αέρος εις τα; εδνικα;
συνεΐλείισεις ώς άντιπρόσωπος τή;
"ΑΛΐδρον, ςτροσφ^ονησχις αυτό; έξ
όνόματο; τοΰ εθνους τω 1ί?28
τόν Κ«ποδί<ττριαν. Ευθύς υ€ τότί, άρο>γίί καί τοΰ
κυβερνήτου ϊδονοΐε τό έν νΑν5ρω
όρφανοτροφΐϊον χάριν τή; εν-
παιδενσεως και, άνατροφης τών
άπόρων προσφυγοπαίδων, σνγ-
κενΐρώΐσας είσφορά; καί,^ έχ-ται-
δευτΐκά δργανα έκ τών εύρωπαϊ-
κων κοατών δ περιήλθε μεχρι
τοϋ 1831. Τώ 1845 ό^Οθχον τώ
άπέΛ"εΛΐμε παράισημον, όπερ δέν έ-
οέχθη, '!>; οέν εδέχθη "<«« ™ 1837 τήν έδραν τής φιλοοοφία; ':ν τώ .ιανεπιστηαίω, προτιμήσας νά διευθΐ»νη μετά τής αδελφής του, της περιφήμου λογίας Βυ- ανθίαι;, τό φ'.λανθρωπικόν του ΐ- 'Αλλά δέν έδράδτνε ό μέγας φι%νος νά ύποσκάψη τό &ργον τχχυ, έΐχϋξας ώ; όργανον φίλον παλαιών τοΰ Καίρη, τόν Κων¬ σταντίνον Οίκονόμον τόν έξ ΟΊ- ν.ονόμων, ίίοτις δμως κατά τήν έθνεγιερσίαΓν επέδειξε δράσιν ό¬ λως διάφορον. Διΐότι μόλις ν.ατά τό 1821 έξίΐρράγησατν έν Κων- σταΛτΐλΌυπόλει όγλ. ταραχαί, ολί¬ γας ημέρας πρό τοΰ απαγχονι- σμοΰ τοϋ πατριάρχου, απήλθε κρ-υφά «ίί ΌδηοΙσον καί έκεΐ έκ τοϋ άοχραλοϋς έξεφώνεΐ πατρίίο- τικωτάτον; λόγους, μεγίστου δν- τω; -ρητορικοϋ τα^νάντου. Ένφ δέ ^Λι ίτνίανίξοντο έν ^Ελλάθι, ύφιστάμΓΛΌΐ φρικώδει; στερήσεις' καί κινδΰνους αοτός έδέγΰη πρόσ¬ κλησιν τοϋ Τσάρου είς Πετρού- πάχ-ν καί Ίσόι&ιον έκεϊ σύνταξιν. Καί μόλις δτκΐν ή Ελλάς εγινε βαΐσϋ^ειον επέστρεψεν ό ΟΊκονό- μος1 διά Γειρμα'νάας καί Ρώμης είς Νίΐύπλιον καί Άθ-ήνας όπου έξΓ/κολούθ'ηοΐ3 τόν βίον -ένδόξαι· συγγραΐρεω; ν.αί ρήτορος μέχρι τοΰ 18Γ>7, ότε απέθανε.
Έτέρ<ύ9εν ό πολυπαίτή; κατά τόν άγώνα Κΐαΐρΐτς1 μόλις είδεν επί κεφαλής τοϋ εθνοτ»; βασιλέα, τόν "Οθωνα, ενόμισεν ότι ^ξε π>^Iον τό έργον τών μαχών καί
ότι ήρξατο ή περίιοδος τής έπι-
στηξ.ωνικής δράσεώς. ΕλέΛων
λοιπόν είς ττ> σχολήν του συγκεν-
τρωμενους 600 μοοθητάς εκρινε
καλόν νά δΐιδάσκ,τ) είς την ανω¬
τάτην τάξιν φιλοσοφφιά συστή-
ματ«, ίσ·τορ!αν "τά>ν θρησκειών,
φυσικήν, άστρονομίαν, ΰποστηρί-
ξης μάλιστα δτι οί πλανήταΐι πι¬
θανόν καί νά κοϊτοιΐκώνται. Βά¬
σιν τής φιλοσοφίας του έθεσε τό
Θεόν Σέ&συ, τήν πο?.ΰκροτον δη-
λο£>ή θΕοσέ'βκιαν, όπερ κάθε <ίΧ).ο προδί&ει παοα διδάοίκαιλον άσεοή, όσονδήποτε καί αν άπέφενγΐν έκ πλάνης νά διδάοΐκ.τ την δογματι- ν.ήν' τής ό,ρ>θοιδαξίας, αφοΰ ρίσει έν Κων-
σταντινουΛΟλει τήν έΛανάιστασιν,
έμπν'εοιιενο; ί^δη υπό τοΰ Κ. Οί-
κονόμσυ τοϋ έξ Ο'ικονό|ΐίΰν. μέ
όργανον δημοσιογραφικόν τόν
«Αιώνΐα» τοΰ Φιλήμονος, θεπνόν
άπό τοΰ 1839 διεξήγοτ/ε κατά
Γθϋ Καΐρη διωγμόν. ΑΙ μετριοπα-
θίΐς άπολογίαι τού δέν ελήφθη¬
σαν νπ' όψει, ούοέ τω έπετράηη
νά διαΓΛ'στ) τό ορφανοτροφείον
του καί νά άπέλ·θη εί; Ευρώπην.
Σιίληκρίτεί; ό Καΐρης υπό τοΰ
Κανάρη έκσμίσθη είς Αθήνας,
ένθα τόν 'Οκτώβριον 1839 ή
Η Κα
-)Λτη.,- τοϊ· άεοοπλάνοι», Σίτυ δφ Νιού Γιόρκ, τό οποίον σχεδιάζει μίαν πτήσιν πέριξ τού
πι}.οτου. τοι ^,, π/ ,
κόσμου έντός 23 ημερών,
σννοδος τόν ν.αθι^ρεσε κιοΑ τόν ά-
φώριοΈ παρά τόν γενόμενον μέ-
γοτν θόρυβον καί τήν υπεράσπι¬
σιν της «Αθήνας», εκδιδομένης
υπό τοΰ Έμμ. Άντωνιάδου, όστις
καί κατά τό 1834 ύπερήσπιοτ τόν
Κολοκοτρώνην «αί τόν Πλαπού-
ταν καί κατεδιώχθη διά τα φύ.~
ελενθερα του φρονήματα.
Ό καττάδικος έστάλη είς Σκί-
σθον είς εν ύΜΟγειιον κελλι, όπου
φανατικός ήγούμενος τόν κατετυ-
ράννησε. Τό άρφανοτροφεΐον
I-
κίλίίσθη, ό δέ ίδρντής του πάσχων
δεινώς έκ των πα?.α.ιών πληγών
μετεφέρθη εις Θ/ήραν, μόλΐ; δέ
τό 1842 τω έΐκτράπτ) ν' απέλθη
ΡΪς Είιρώστην.
Έκεί ό Καΐρης ετνχεν άν«τέ-
οίον τίμιον υπό ημέτερον ν.αί Εέ-
νων, έπιανήλθΐε «έ είς1 Έλλά5α,
χάρις είς τήν προστασίαν τοΰ
Κωλετη, τω 1844. μετά τήν σνν-
ταίγματΛκήν άνα^/νώρισιν τής έ-
λευθερίας τής ο·υΛ"ειδησ<είος. Ά- νοίξας δέ καί πάί.ιν δι' ολίγους μαθητάς τό ορφανοτροφείον έν "Άνθρω, εξηκολούθησεν άθορΐ·- βοος τήν διοασικαλίαν του. Δνστυ- χώς ότε τω 1847 απέθανεν ό Κω- λέτης ήρχισε «αί πάλιν ό διωγ- μός, Λρωτοστατοϋντος τοΰ Οϊκο- νόμου καί τοΰ Φιλήμονος, ή δέ σύνοδος ένήνργει διαιρκώς άνανορί- σ«ις 5ιά τήν έπιλή-νΐΛμον «θεοσέ- βειαν». Τίλο; την 21ην Λεκειι- βράου τοϋ 1852 ό Καΐρης έ&ικά- σΐθη υπό τοΰ ^&ι^μμ^ελ)Ξ:ιου■ιϊκ£ίου Σύρου, μετ1 αΤλων τιριών όΐταοών τού, παρά δέ τήν συνηγορίαν τοΰ Σαρυϊόλου καυεΐδικάιο1θ>η εις διε-
τή φιλάν.ισιν κατθειργ^θείς είς δαΐ-
σώδε; δωμάτιον τών φυλαικών
Σΰρου, εκεΐ δέ πολυτρόπως 6ασα-
νιζόμενος απέθανε τή|ν 9ην Ία-
νουαρίου 1853 είς τάς άγκάλας
τοΰ άιδελφοϋ του, εις δν δμως δέν
εδόθη τό πτώμα πρός ταφήν. Αί
ΐ-ζχϊ αρχαί καί ό έπίσκοπος έρρι¬
ψαν την έποιιενην ικιρύφα τό πιτώ-
μα άκλαυστον είς ενα λάκκον
τοΰ λοιμοκαθαρτηρίου «ϊνευ ΐε-
ρουργίας, καί τήν ύστεραταν ρ-
ξέθαψιαν τό πτώμα, ήνοιξαν τήν
κοιίλίοτν του καί τήν εγέμισαν
άσβέστη, διά νά λυώση καί πϊι-
σθη ό άμαθής κόσμος δτι δή-θΐεν
Λεοί άθέου όδελύγματος επρόκει¬
το!
Δέν χρειάζονται σχόλΐα πρό
τοιαύτης με^ΐΐοϊίωνικης' αγριότη¬
τος. Εύτυχώς όκτώ ημέρας κατό¬
πιν ό Άρειος Πάγος συγκροτη-
θείς άπό τόν περίφημον δικαστί|ν
τής οίκης Κολοκοτρώνη Α. Πο-
λυζίοίδην, τούς νομοδιδασ'-?άλοχ»ς
Βασ. Οϊκονομίίδη.ν καί Πέτρον
Π απαρηγόπουλον, ιιχροεδρ?ι'ίθν-
τος τοΰ Γ. Ρώλη, άνηρεοτε τήν
άπόφσχη,ν καί ηθώωσε τόν πεθαμ-
μένον πλέον Καίρην καί τοΐ>ς ό-
παιδους του. Τώ έπβφυλάσσετο δ¬
μως καί νεα αντίδρασις κα9,ογηρι-
κή καί έπισκοπική διότι επί δεν.α-
οκταΕτίαν άπηγορεχιετο νά στηθη
ή προτομή του έν "Ανδρω, μί-
χρις οδ τω 1912 έπέτριει|'ε τουτο
ώς ύοτουογός ό Έμμ- Ρέπονλης.
'Ενθχ'μούμενοι τόν οιωγιιόν τοΰ
Σοτ-ιράτους καί τοϋ Γαλιλαίιου,
τοΰ Βολταίρου καί τοϋ Τολστόΐ
κ?ατ., θά ήτο τελείως άναχρονι-
στικόν νά μολύνωμεν καί πάλιν
τόν τόπον μας μέ ζήΜον εύσεδεί-
ας, όστις συνήίθως καταλήγει είς
άνήιθικΐα άποτελέσματα, διότι ε¬
ξαίρει τούς δκοκομένους είς τά¬
ξιν μαιρτύρων, χωρίς πολλάκις νά
δικαιοϋνται τοιούτου αθλου.
Ή όρ-θοδοξία οιήΊλθε πολλάκις
-τολ.Γ/θ»μκίΐντους εποχάς %γλ πρό
τής άλώοϊως τής Κωνσταντινον-
πόλΕΐοος καί επί Τουρκον.ρατίας,
καί δμως δέν ΰπέναηΙ«. Τό νά φο-
βούμέ'θα ϊ-οιπόν δτι κινδυνεύει
τώρα άπο προσηλχ'τισμόν ΐδεολό-"
γων είνε καθαρά ουτοπίαι.
"Ας τονς αφήσωμεν νά μαται-
οπονοΰν μέ τα δυοακτικα, ζητήμα-
τα, δτότι, ώς είνε κοτθολικως γνω¬
στόν, κανείς δέν υπάριχει έν 'Ελ-
λάΐδι τόσον μεγάλος, όίστε νά άν-
τιμΕΐΛοπίστί θρηοτιεΐιτηΐκον πρό»
6λη|μα μέ κοινήν έπιδοκιμασίαν.
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΛΗΑΩΡΟΣ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
Η ΖΩΗ ΚΑΙ Ο ΟΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΗΡΩΟΣ;
Ο
"ΕΙπεσε λοιπόν — όπως εΐδαμε
στό προηγσύμενο φΰλλο — αίχ-
μάλωτος στά χέρια των Τούρ--<ων ό επικος ήρως Χατζηχρήστος, καί άποχαιρετώντας τούς συντρόιφους τού νόμιζε ότι πήγαινε στό θάνα- το. Άλλ' ο ΊμβραύΛ Πασσάς, συγ- κρατώντας την όργή τού, θελησε νά τόν πάρη μέ τό μέρος τού και νά τόν κάνη προδότη και Έλληνο- μάχο. Έκεΐ λ/>ιπόν π°ύ ό ΧθΓίζη··
χρήστος έπερίμενε τό δήμιο μέ τή
σπάθα γυμνή βρέθηκε άπέναντι σ'
ενα τραπέζι πλούσια στρωμενο, μέ
τα πειό διαλεχτά φαγητά:
— Κάθησε νά φαμε, Χατζη-
χρήστο ! τοϋ εΐπε ό 'Ιδραΐιι. Θά
τα κουβεντιάσουμε; και θά ίδη;
πώζ θά ξαναγίνοιιαε φίλοι, όπως
άλλοτε στή Μ1 δίνα.
— Φίλος μέ τού; Τούρκους δέ
θά ξανογίνω ποτέ ! άπάντησε μέ
εϊλικρίνει,α ό αίχμαλοκος άοχηγός.
Διατάξετε νά μέ θανατώσουν !
— "Οχι, δέ θά σέ θανατώσω.
Θά σέ ρίξω στή φυλα/.ή, όσο ποΰ
νά βάλης γνώσι, είτε θυμωμένος ο
Σερασκέρη;.
Σέ μ,ιά οιαταγή τοϋ Ίμβραΐμ,
οί σίοιματοφύλοικες τού ώρμησαν
νά τόν δέσουν, άλλ' ό στιΐβαρός
Χατζττ/ρήστος στρέψας γύρω τα
φλογώδη τού μάτια, βλέπει ενα
λοστό, τόν άρπάζει, χτυπΜ έναν
άπ!> το!>ς σωματοφΰλακες, τόν σω-
ριάζα χάΙ,ιου και γννζταχ >κατά
την πόοτα. Προψθαίνονν όμως
άλλοι Τοΰρκοι, τόν δομάζουν και
τόν σέρνονν σέ μιά ύπόγεια, ΰ"ο-
λωτί] και σκοτεινή φνλακή. Ό
Χατζητοήστος, εύλογώντας τό δ-
νομα τοϋ Θεοϋ και τής Πατρίδος,
έζοΰσε μέ ύπθμονή μεσα στή ψιτ-
λακή τού, τρεφόμενος μέ ξερό ψω-
μί και νερό ν.αί πλαγιάζοντας επά¬
νω σέ μιά πΐλτιά ψά-θα.
Μιά μερά, καΦώς κοιμόταν ϊν-
νοιωσε κατι (ΐιαλακό και γλυστερό
νά σέρνεται απάνω τού. Πετάγε-
ται έντρομος και βλέπη μρός τού
?να τεράστιο φεϊδι ! Ό βιογρά-
φος τοϋ ήρωας μας, δίνει την ά-
κόλονθη σχετική έξήγησι γιά τδ
φεϊδι: «Ό δφις ούτος, γράφβι,
πρό πολλών έτών, φαίνεται, κατα¬
πέουν έκ τής είς την κορυφήν τοΰ
θόλου δπής, καί μή δυνάμενος νά
εξέλθη, διαιτώμενος δέ έκεϊ έδρα-
κοντίσθη» (Δηλαδή έγεινε δράκον-
τας, έθέριεψε). Έντρομος τότε
ό Χατζηχρήστος, επεκαλέσθη τη
βοηθεία τοΰ Θεοϋ, καΐ ό τρόμος
δ ΐ
Ο ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ.» ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΦΕΙΔΙ ΤΟΝ ΕΠ Ι ΣΚΕΠΤΕΤΑΙ.- Α-
ΚΟΥΕΙ ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΑΥΜΑΧΙΑΣ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥί-0 ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΙ
Ο ΑΜΙΛΤΩΝ.- Ο ΗΡΩ'ΓΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΩΝ 9ΗΒΩΝ ΠΟΣΟ ΖΥΓΙΖΕΙ
ΕΝΑ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΕΦΑΛΙ.» Ο ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΚΛΠ.
Ό νεκρίς το-3 Μπίγτ, Μπίλλ Χέύ γοι/ντ, τοί Άμε·ρ'.-/ιανοΰ ΚομμουΜΐσ τ&3, όστις απέθανεν έν Μόσχα. Χι-
λιάϊες Κο μμουνιστα! παρήλασαν χρο τοΰ φβ ρΐτρου τοο.
δτι τώρα πειά δλοι οί αϊχαάλωτοι κρά τμήματα, τό πεζικό τοϋ Γιώρ-
Λ' ΛτΓΓΐί,^ο^.νΛΛ^Λ. ΐγη Σκουρτανιώτη επτασε τα μέρη
άπό τα δποϊα θά μποροΰσαν νά ξε-
φύγουν οί Τοΰρκοι* καί δ Χατζη¬
χρήστος μέ τό Λάβαρό τού καί
λίγους διαλεχτούς οίνδρες τού, έ-
κράτησε την πειό έπικίνδυνη θέ¬
σι, την όίμυνα των Θηβών. Ή μα-
Πράγ/'αοτι, δταν ήρθε στήν ά-
πεί.ειβΰροομένΐ] πειά 'Ελλάδα, κυ-
6ερνι'(της ό Καποδίστριας, οί
Τοϋρκοι παρέδωσαν άναγ^αζόμε-
νοι άπο τόν Μαιζώνα, δλους τού;
αιχμαλώτους;. Ό ΰποναΰαρχος Σα-
χτοΰρης επήγε κσί επήρε τόν Χα-
ζή έ λ λ
χρης ήγ
τζητχρήστο μέ
πλοΐο τι-
του ά'ργισε νά μετριάζεται δταν εΐ-
δε τό φεϊδι νά σέρνεΐαΗ. μαλακά,
μέ ταποΐνοσΰνη στά πόδια τού, νά
θέλη νά τοΰ δείξη μιά πρωτάκου-
στη άγάπη. Κι' ετσι δ Χριστιανός
αϊχιιιάλωτος καί τό φυλακι,ο1ΐ£νο
φεϊδι γενήκαν σνντροφοι στή δυ-
στνχία Ι
Στό μεταξΰ ή γνναΐκα τοΰ Χα-
τζηχρήστου, ή πιστή Μαρία ζοΰ-
σε στύ Ναΐύπλτο, μέ προσενχέ; καί
μετάνοιε; γιά τόν άγαπημένο τη;
αντρα. Ό φιλέλην "Αγγλος ναύ-
αρχος "Αμιλτων, έκτιμώντα; τό
φυλακισμένο ήρωα, έταξείδεψε έ-
πίτηδες στήν Με-θώνη, εζήτησε ά¬
πό ΐθί>ς Όθωμανούς την άσφάλεια
τής ζωής τού, τοΰ εστειλε τρόφιμα
καί χρήιιατα κοί, κατώρθωσε νά ε¬
πιτύχη τή μεταφορά τού σέ άν-
θρωπινώτερη ψυλακή, στόν λεγό¬
μενον «έπιθάλάσσιον προιαχώνα».
Στής 18 "Οκτώβριον 1827 δ
Χατζηχρήστος άκούει αξαφνα
βρόντους ποΰ έρχόνταν άπόμα-
κρυά. Τό γυ'ΐνασμένο οντί τού,
τον είδοποίησε δτι ήταν κανονιές.
, Γινόταν; ή τρ^ομερή ναυμαχία τοΰ
Ναυαρίνου, άλλ' ό φυλακισμένος
δέν τό ήξερε. Εκατάλαβε μόνο δ¬
ι τι κατι μεγάλο, κά'τι έ'κτακτο συμ-
βαίνει. "Εξ '^ρνα, Ιβΐλέπει νά μπαί-
νουν οί Τούρκοι στή φνλακή τού
κ' έτοιμάστηκε νά πουλήστ) άκρυβά
τή ζωή τού, άρπάζοντας ενα άπό
ι τα δπλα τού;. Άλλ' οί φρουροί
τόν έπράλαβαν, φωνάζοντάς τον
ίριλικά: /
1 —· Χαΐρτιρ, Χατζή καπετάν !
Χαΐρτιρ ! (Δη?αδή: «Γιά τό κα-
λό σου είνε, Χατζή κα&τετάνιε, γιά
1 τό καλό σου '»
Έτσι έπλησίασαν τοΰ διηγηθη-
ν δτι οί τρ*:.ίς ναΰαρχοι εκαψαν
|ΐοΐν Ταυρκοαιγυπτιακό στόλο καί
μητικως καί τόν μετέφερε σττν
ΑΙγινα. Ή προκνμαία ήταν γε-
μάτη άπό τα παλληκάρια τού ποϋ
έΤητωκραύγαζαν, ποΰ ί'κλαιγαν καί
τοΰ φιλοΰσαν τα χέριο. Μέ τέτοιον
ένθουσιασμό καί πνροβολισμούς
τόν συνώδεΐ'σαν στό σπίτι τοΰ Κα-
ποδίστρια, δπου ό Κυβερνήτη; τόν
έδέχτηκε μέ χαρά, τόν άγκάλιασε,
τόν εφίλησε καί τον ώνόμασε στρα-
τηγό.
νε;
Άναρίθί^ητα είνε τα κατορθω-
ματτα τής προσωπικής άνδρείας τοΰ
Χατζηχρήστου, ποΰ ενας ποιητής
τής περασμένης γενεάς τόν όνομά-
ζει Άχιλλέα.
Άλλ' άν αί δυνάμεις εκήρυξαν
έλενίθ'ερτι την ΊΕλ>.άδα, ή Τονρκία
δέν ήθελε νά την άναγνο>ρίο'ΐ|. ΤΗ-
ταν λοιπόν άνάγκη νεων άΛ('ών(ον.
Καί ό Κυβερνήτης στέλνει τό Χα-
τζηχρήστο στή Βοιοκία, δ-του τό
στράτευιια τσΰ Σιλιχτάρ Μπότα
κατέβαινε άπίίΐλητικό. Κοντά στάς
ΘήοΙας δόθηκε άποφασιστική μά-
χη. Μό?ις εΐδε τούς ΐχθρούς ό
Χατζηχρήστος διέταξε νά ξεδι-
πλώσοιτν την πολυτελή σι^ααία ποΰ
τοΰ εί,νρ δ<όσει ό κυβερνήτη;. Οί έλληνικές σάλπιγγες καί τα τύμ- πανα έσήμαναν ^-ήν ε'φοδο. Τό ίτπικό διαιρέθΐ]κε άμέσα>; σέ μι-;
η μ η
χη ά'ρχισε άμέσως. Οί
ρίχτηκαν κοιτά τοΰ έχθροΰ ρ
τητοι. Οί Τοΰρκοι έμειναν κατά-
πληκτοι. "Αλλοι έ'τρεχαν νά σ<ο- θοϋν, αλλοι έτοιμάζονταν νά παρα- δοθοΰν. Οί 'Έλληνε; δμως χτυ- ποΰσαν, έ'σφαζαν, άκόντιζαν, κα- ταΛοτοΰσαν, κατεδίωκαν, αϊχμα- λώτιζαν. Ό κάμπος ήταν σάν κα- ταχνιασιιεΛΌς; άπότού; καΐτνού; τής μπαρούτης, άπό τόν κουρνιαχτό ναί τού; άχνού; των αίμάτων. Ό Χατζηγι>ήστος έ'τρεχε έπάνα)—κά-
τω σά φτεροκό;, οίνοναας σέ ό¬
λον; την όρμή τού Σέ μιά στιγ-
μή βλέπΉ εναι στρατιώτη του,τό
Γκόργΐ) Νισ?.ή, :τοϋ εΐχε -/ουρασθή
η εΐχε δειλιάσει. Μέ μιά σπαθιό,
τόν ρίχνει κάτω καί τρέχει. Βλέ¬
πει έναν αλλο τό Γώγο ποΰ στε
κότανε σά δειλιασμενο; κι' αύτός
— Έμπρός, μωρέ Γώγο ! φω
νάζ'ει, σφάζε ΤσύρκΛυς γιατί σ
εσφαξα !
Καί τόν άναγκάζει νά ριχτί) στή
άη
μπρός τού κ' ενας Τουρκαλβανός,
άλτιθινός γίγαντας, δεύτερος Γο-
λια&. Στήν κρίσιμη έκείνη στιγ
μή έ'σωσε τόν ήρωά μας τό πολεμΐ
νώτατο αλογό τού. Τό ά'τι αίιτό
ήτανε ξακουστό, ενα δέ άπό τα
προτερήματά τού ήταν καί τουτο:
"Αμα ό έχθρός έπλησίαζε σέ άπό-
στοισι ξιφομαχίας καί μάντευε κίν-
δυνο γιά τόν άνα'βάτη τού, έλύγιζί
τό κοομί τού, εφεολ'ε βόίτες, ώρ-
μοϋσε ά'ξαφνα καί δά^/κωνε θα-
νατερά τόν άντίπαλο, ΰψώνοντας
δέ συγχρόνως τα στι(5αρά καί πε-
λώρια πόδια τού καί πέφτονϊσς
απάνω Ιαέ τό θωρακώδε; στήθός
τού γκρέμιζε κάτω τό άντίπαλο ά-
λογο καί τόν ίππέα τού καί τούς
ποδοπατοΰσε μέ λΰσσα!
Στήν περίστασι λουϊόν αυτή, τό
ά'τι έβοήθησε τό Χατζηχρήστο νά
ναταφΐρτι μιά γερή σπαΐθίά στό
μέτωπο τοΰ γίγαντο; Τούρκου καί
νά τόν γκρεμίστ} ν.κρό άπό τ' &-
λογό τού. Μετά τή μάχη, ό Χατζη-
νρ_ήστος διέταξε νά %σ[Όνν τό πε-
λώριο κεφάλι τοΰ γίγαντος αύτοΰ
Την στιγμή έκείνη φάνηικε ενα
σώμα διαλεχτών Τοΰρ7ων, οί δ-
ποϊοι έχί'θησαν μέ φανατισμό ν
άρπάξουν την 'Ελληνική Σιμ-ΐαία
Τότε ό Χατζηχρήστος &δειξε δ-
λη τού την άντρεία. Μέ γυμνό τό
σπαθί στάθηκε μπροστά, ίιονομα-
χοΰσε μέ κάθε Τοΰκο ποΰ έπλησί-
αζε καί τόν εκοβε. Φτάνει έΊαφνα
Ό Ρέν- Γ-Λράνζ, ό 7"?ί
νος δ Χατζηχρήστος επήγε στάς
Ά·9ήνα; και, κατα την 'Εθνική Σι>
νέ?.ευσι τοΰ 1843 διετέλεσε πληρε-
ξούσιο; των ύποδούλων Έλλήνων
τή; Θράκης καί τής Σερβίας. Ό
"Ο-θων τόν έκτιμοΰσε γιά τα κα-
τορθώμοπτά τού, άλλά καί γιά την
παροιμιώδη είλικρίνειά τού. *Ηταν
έκεϊνο ποϋ λέμε «ντόμπρος άνθρω-
πο;». Στά γεράματά τού δ Χα¬
τζηχρήστος ύπττρέτησε τό βασιλέ-
α τού ώς ύπασπιστής και επειτα
την Πατρίδα ώς Γερουσιαστής.
Ό "Ο-θίον τόν έτίμησ'ε καί μέ τό
Μεγσλόσταυρο τοϋ Σωτήρος.
Καί τώρα μερικά άνέκδοτα ά-
( τή ζωή τού:
"Αιια εφτασε στ' Άνάκτορα ή
είδησις δτι ή άνταρσία τοΰ Κρι-
ε.ώτη στίρ' ΕαίΒοτα διαλύθηκε μέ
μιά ιΐιόντ) κανονι« ποΰ έ'σπασε τό
χέρι τοΰ Κριεζώτη καί χωρϊς νά
χυ&ί] αλ?.ο αίμα, οί βασιλείς ήταν
καίτισμένοι στό τραπέζι. Βιαστι-
ηο; καί γειμάτος χαρά μπήκε ενας
ανλικός καί είτε την ΐΐδησι. Ολο;
οί αυλικοί ποΰ ηταν μπροστά δέν
μποροΰσαν νά κρύψουν'τή χαρά
τους. Ό Χωτζηχρήστος όαως ξσ>
φνιάστηκε τόσο ποΰ τοϋ έπεσε τ^
κοντάλι άπό τό χέρι.
, — Τι συμβαίνει, στρατηγέ; ρώ-
τησε ή Άμαλία. Σάς κακοφάνψί
ή είδησις;
Καί ό^Χατζηχρήστο;, δ 'Ελληνο
σέρβος ήρίος, μέ τα ίδιόρρνθμα
'Ε?Ληνικά τού άηήντησε:
— Κρϊαα, κρϊμα, π&ιντί μόν
βασίλισσα ! Κεΐνο τό χέρι έκοψε
Τοΰρκου;, ?δωκε λίυτεριά έμας καί
τρώμε έντωπέρα.. Κα/ό, κακό νά
γελάμε. . Μά τί νά πώ ν αί γώ;.,
Γκριεζώτη παλληκάρι ήτανε, μυα-
λό γιόκ !..
Τό γε^οιο πάγωσε στά χείλη
των αύλικών. Ό "Οθων καί ή Ά·
μοι/άα νατέοασαν τα Μθΰτρα κ' &ι
-ταιΐχχν νά ρωτάνε.
δέν
Μιά μερά δ Χατζη·χρήστοο, ώς
ΐπασ-τιστι'ις, παρονσιάζεται στόν
"ΟθωΓα ποΰ έργαζότανε στό γρα-
φεϊό τού καί τοΰ· λέει μέ τί] σννη-
θιοιμένη τού αφελεία:
Έκ· ϊνο τό Φατηοΰλα θέλει
νά μπή μέσα.
Ό "Οθων ήταν άξιοπρεπής καί
"' τοΰ ά'ρεσε νά προσβάλλσυν
νπονργούς τού. Μέ τόνο λοι»
πόν αύστηρό, ρωτάει:
— Ποίος Φαταούλας;, κνριε &»
Λασπιστά;
— Ποιό αλλο Φαταοΰλα εχοι>
με !.. Νά έκεϊνο τό Ταραιιπο?ί·
τσοί ίέκεϊνος ποϋ είνε άπδ την!
Τριπο?αστά).
Ποίος Ταραυ,πολίτσα;; λέ»
εί δ "Ο-θων αύστηρότερα. Θέ?εΛ
τε νά πήτε δ κύριος ΡΐΓ,'ας Παχ
λαμή5ης, νπουργοις των Έσωτε-
ρικών; -
— "Α, έγώ ετσι πάντα τό γνώ«
ριζα: Φαταοΰλα.
(Μέ αλλα λόγια: «δ1 ιι' ένδια-
«έρει έμένα άν εγινε νπουργός τ|
οχι. Έγώ Φαταοΰλα τονε ξέρω»,
δηλαδή καταχραστή τοΰ δημοσΐ·
ου πλούτον.).
ΛΓΡΙΛ ΕΚΑΙΚΗΣΙΣ ΕΓΚΑΤΑ-
ΛΕΙΦΒΕΝΤΟ^ΕΡΑΣΤΟΥ
Εις τό χωρίον Σαίν Πώλ τΰ»
ρά την Νίκαιαν ενας Ιταλός, 6*
νόματι Κοσσάρι, έ£εδικήθη κατ"φ
τόν σγρίώτκριον τρόπον την έρίύΙ»
μένην τού, ή οποία τον έγκατ»
λειψεν άκ(Λουθήσασα αλ?ον κα]ι
η , ή
λειψεν άκ(Λουθήσασα αλ?ον κα]ι
>3ατόατιν ηϋτοκνόνησεν. Ό Κοσ^
σάρι, ήλινίας &2 έτων, συνεζη α>
πό διετίας μετά τής χήρας Λ0>
λΐΐιου, ή όϊτοια! δμως τελευταιίΐα)^
τόν έγκατέλειψε προτιμήσασ'α 6»
να, δνάματι Λομπάρντιι. Ό Κ
σάρι είαείλ-θχΰν μίαν ΐΓρωΐαν
την ο'κίαν 1% έρωμένιις τού
ί ΰ ά
η % ρμι
ΐτυροδόΊησεν εναντίον τοΰ άντε»
ραστοΰ τσυ, τής ερωμένην το>
κια ίτή; ·δννιατρός τής τελενταύαί
καί ,να!τ(>πι^ ηντοκτόνη/«ε. Το< τραύματα των θυιιάτων του^ Ϊ ό ποί,ν Λομπάρντΐ σφαιίρας. σοβαρά, έδέ μολονότι γ τέοΌΐαρας; ΟΙ ΝίϊΙΪΠΓΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΪΡΓΟΙΓΓΟΥ ΑΐΙΕΑ "Ενα ■θεατρον ποικιλτών εΐς(Τ0 Παρίσι προσέλαβε τε)έντίωχϋ9 Μ τάς παραστάχχεις τον καί^ ενά( Κασον νάνων έξ εΐκοσιτεσσάρων! προσώπων. Ταυς νάνου; αντούί *δτρι^ΐ ινας γίγας, όστις είνε κα<ι ι υ%ατρών>ίς των. Κα'&' έκάστττν
ι νάνοι υπό την όδηγίαν τοϋ γί*
ντος περυέρχονται τούς Ποίρΐ»
αίονς, γινόΐμενοι άντΐΓ/είαενον
ί ό ίά
γμ
ριεργείας.. αϊρός· ρεκίάιιαν ; μ
δΐεάτρον, τό άπ»ΐον τού; εμίσι3ίιϊ*
οΐεν. Ό ΰ»(η)?ϋότερος των νάνω*ί
δέν ύπερβαίνει το εν μέτρον. Ό
γίγας ρχει ν^ος δύο μέτρων
««V
δώδεηΐ έκατοκττών. Αί πα»ιοΐντΐΙ
έφηιΐίΐρίοες- δημοσιΐεύονν εί
των νάνων μετα τοϋ δδηγοΰ
νάτωδ'εν τοϋ πιΊρΎου τοΰ "Α
τοΰ δποίιον ννΐυμάζουν τό...{Η'°?
Η ΖΩΗ ΚΑΙ Ο ΟΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΗΡΩΟΣ;
Ο
"ΕΙπεσε λοιπόν — όπως εΐδαμε
στό προηγσύμενο φΰλλο — αίχ-
μάλωτος στά χέρια των Τούρ--<ων ό επικος ήρως Χατζηχρήστος, καί άποχαιρετώντας τούς συντρόιφους τού νόμιζε ότι πήγαινε στό θάνα- το. Άλλ' ο ΊμβραύΛ Πασσάς, συγ- κρατώντας την όργή τού, θελησε νά τόν πάρη μέ τό μέρος τού και νά τόν κάνη προδότη και Έλληνο- μάχο. Έκεΐ λ/>ιπόν π°ύ ό ΧθΓίζη··
χρήστος έπερίμενε τό δήμιο μέ τή
σπάθα γυμνή βρέθηκε άπέναντι σ'
ενα τραπέζι πλούσια στρωμενο, μέ
τα πειό διαλεχτά φαγητά:
— Κάθησε νά φαμε, Χατζη-
χρήστο ! τοϋ εΐπε ό 'Ιδραΐιι. Θά
τα κουβεντιάσουμε; και θά ίδη;
πώζ θά ξαναγίνοιιαε φίλοι, όπως
άλλοτε στή Μ1 δίνα.
— Φίλος μέ τού; Τούρκους δέ
θά ξανογίνω ποτέ ! άπάντησε μέ
εϊλικρίνει,α ό αίχμαλοκος άοχηγός.
Διατάξετε νά μέ θανατώσουν !
— "Οχι, δέ θά σέ θανατώσω.
Θά σέ ρίξω στή φυλα/.ή, όσο ποΰ
νά βάλης γνώσι, είτε θυμωμένος ο
Σερασκέρη;.
Σέ μ,ιά οιαταγή τοϋ Ίμβραΐμ,
οί σίοιματοφύλοικες τού ώρμησαν
νά τόν δέσουν, άλλ' ό στιΐβαρός
Χατζττ/ρήστος στρέψας γύρω τα
φλογώδη τού μάτια, βλέπει ενα
λοστό, τόν άρπάζει, χτυπΜ έναν
άπ!> το!>ς σωματοφΰλακες, τόν σω-
ριάζα χάΙ,ιου και γννζταχ >κατά
την πόοτα. Προψθαίνονν όμως
άλλοι Τοΰρκοι, τόν δομάζουν και
τόν σέρνονν σέ μιά ύπόγεια, ΰ"ο-
λωτί] και σκοτεινή φνλακή. Ό
Χατζητοήστος, εύλογώντας τό δ-
νομα τοϋ Θεοϋ και τής Πατρίδος,
έζοΰσε μέ ύπθμονή μεσα στή ψιτ-
λακή τού, τρεφόμενος μέ ξερό ψω-
μί και νερό ν.αί πλαγιάζοντας επά¬
νω σέ μιά πΐλτιά ψά-θα.
Μιά μερά, καΦώς κοιμόταν ϊν-
νοιωσε κατι (ΐιαλακό και γλυστερό
νά σέρνεται απάνω τού. Πετάγε-
ται έντρομος και βλέπη μρός τού
?να τεράστιο φεϊδι ! Ό βιογρά-
φος τοϋ ήρωας μας, δίνει την ά-
κόλονθη σχετική έξήγησι γιά τδ
φεϊδι: «Ό δφις ούτος, γράφβι,
πρό πολλών έτών, φαίνεται, κατα¬
πέουν έκ τής είς την κορυφήν τοΰ
θόλου δπής, καί μή δυνάμενος νά
εξέλθη, διαιτώμενος δέ έκεϊ έδρα-
κοντίσθη» (Δηλαδή έγεινε δράκον-
τας, έθέριεψε). Έντρομος τότε
ό Χατζηχρήστος, επεκαλέσθη τη
βοηθεία τοΰ Θεοϋ, καΐ ό τρόμος
δ ΐ
Ο ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ.» ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΦΕΙΔΙ ΤΟΝ ΕΠ Ι ΣΚΕΠΤΕΤΑΙ.- Α-
ΚΟΥΕΙ ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΑΥΜΑΧΙΑΣ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥί-0 ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΙ
Ο ΑΜΙΛΤΩΝ.- Ο ΗΡΩ'ΓΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΩΝ 9ΗΒΩΝ ΠΟΣΟ ΖΥΓΙΖΕΙ
ΕΝΑ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΕΦΑΛΙ.» Ο ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΚΛΠ.
Ό νεκρίς το-3 Μπίγτ, Μπίλλ Χέύ γοι/ντ, τοί Άμε·ρ'.-/ιανοΰ ΚομμουΜΐσ τ&3, όστις απέθανεν έν Μόσχα. Χι-
λιάϊες Κο μμουνιστα! παρήλασαν χρο τοΰ φβ ρΐτρου τοο.
δτι τώρα πειά δλοι οί αϊχαάλωτοι κρά τμήματα, τό πεζικό τοϋ Γιώρ-
Λ' ΛτΓΓΐί,^ο^.νΛΛ^Λ. ΐγη Σκουρτανιώτη επτασε τα μέρη
άπό τα δποϊα θά μποροΰσαν νά ξε-
φύγουν οί Τοΰρκοι* καί δ Χατζη¬
χρήστος μέ τό Λάβαρό τού καί
λίγους διαλεχτούς οίνδρες τού, έ-
κράτησε την πειό έπικίνδυνη θέ¬
σι, την όίμυνα των Θηβών. Ή μα-
Πράγ/'αοτι, δταν ήρθε στήν ά-
πεί.ειβΰροομένΐ] πειά 'Ελλάδα, κυ-
6ερνι'(της ό Καποδίστριας, οί
Τοϋρκοι παρέδωσαν άναγ^αζόμε-
νοι άπο τόν Μαιζώνα, δλους τού;
αιχμαλώτους;. Ό ΰποναΰαρχος Σα-
χτοΰρης επήγε κσί επήρε τόν Χα-
ζή έ λ λ
χρης ήγ
τζητχρήστο μέ
πλοΐο τι-
του ά'ργισε νά μετριάζεται δταν εΐ-
δε τό φεϊδι νά σέρνεΐαΗ. μαλακά,
μέ ταποΐνοσΰνη στά πόδια τού, νά
θέλη νά τοΰ δείξη μιά πρωτάκου-
στη άγάπη. Κι' ετσι δ Χριστιανός
αϊχιιιάλωτος καί τό φυλακι,ο1ΐ£νο
φεϊδι γενήκαν σνντροφοι στή δυ-
στνχία Ι
Στό μεταξΰ ή γνναΐκα τοΰ Χα-
τζηχρήστου, ή πιστή Μαρία ζοΰ-
σε στύ Ναΐύπλτο, μέ προσενχέ; καί
μετάνοιε; γιά τόν άγαπημένο τη;
αντρα. Ό φιλέλην "Αγγλος ναύ-
αρχος "Αμιλτων, έκτιμώντα; τό
φυλακισμένο ήρωα, έταξείδεψε έ-
πίτηδες στήν Με-θώνη, εζήτησε ά¬
πό ΐθί>ς Όθωμανούς την άσφάλεια
τής ζωής τού, τοΰ εστειλε τρόφιμα
καί χρήιιατα κοί, κατώρθωσε νά ε¬
πιτύχη τή μεταφορά τού σέ άν-
θρωπινώτερη ψυλακή, στόν λεγό¬
μενον «έπιθάλάσσιον προιαχώνα».
Στής 18 "Οκτώβριον 1827 δ
Χατζηχρήστος άκούει αξαφνα
βρόντους ποΰ έρχόνταν άπόμα-
κρυά. Τό γυ'ΐνασμένο οντί τού,
τον είδοποίησε δτι ήταν κανονιές.
, Γινόταν; ή τρ^ομερή ναυμαχία τοΰ
Ναυαρίνου, άλλ' ό φυλακισμένος
δέν τό ήξερε. Εκατάλαβε μόνο δ¬
ι τι κατι μεγάλο, κά'τι έ'κτακτο συμ-
βαίνει. "Εξ '^ρνα, Ιβΐλέπει νά μπαί-
νουν οί Τούρκοι στή φνλακή τού
κ' έτοιμάστηκε νά πουλήστ) άκρυβά
τή ζωή τού, άρπάζοντας ενα άπό
ι τα δπλα τού;. Άλλ' οί φρουροί
τόν έπράλαβαν, φωνάζοντάς τον
ίριλικά: /
1 —· Χαΐρτιρ, Χατζή καπετάν !
Χαΐρτιρ ! (Δη?αδή: «Γιά τό κα-
λό σου είνε, Χατζή κα&τετάνιε, γιά
1 τό καλό σου '»
Έτσι έπλησίασαν τοΰ διηγηθη-
ν δτι οί τρ*:.ίς ναΰαρχοι εκαψαν
|ΐοΐν Ταυρκοαιγυπτιακό στόλο καί
μητικως καί τόν μετέφερε σττν
ΑΙγινα. Ή προκνμαία ήταν γε-
μάτη άπό τα παλληκάρια τού ποϋ
έΤητωκραύγαζαν, ποΰ ί'κλαιγαν καί
τοΰ φιλοΰσαν τα χέριο. Μέ τέτοιον
ένθουσιασμό καί πνροβολισμούς
τόν συνώδεΐ'σαν στό σπίτι τοΰ Κα-
ποδίστρια, δπου ό Κυβερνήτη; τόν
έδέχτηκε μέ χαρά, τόν άγκάλιασε,
τόν εφίλησε καί τον ώνόμασε στρα-
τηγό.
νε;
Άναρίθί^ητα είνε τα κατορθω-
ματτα τής προσωπικής άνδρείας τοΰ
Χατζηχρήστου, ποΰ ενας ποιητής
τής περασμένης γενεάς τόν όνομά-
ζει Άχιλλέα.
Άλλ' άν αί δυνάμεις εκήρυξαν
έλενίθ'ερτι την ΊΕλ>.άδα, ή Τονρκία
δέν ήθελε νά την άναγνο>ρίο'ΐ|. ΤΗ-
ταν λοιπόν άνάγκη νεων άΛ('ών(ον.
Καί ό Κυβερνήτης στέλνει τό Χα-
τζηχρήστο στή Βοιοκία, δ-του τό
στράτευιια τσΰ Σιλιχτάρ Μπότα
κατέβαινε άπίίΐλητικό. Κοντά στάς
ΘήοΙας δόθηκε άποφασιστική μά-
χη. Μό?ις εΐδε τούς ΐχθρούς ό
Χατζηχρήστος διέταξε νά ξεδι-
πλώσοιτν την πολυτελή σι^ααία ποΰ
τοΰ εί,νρ δ<όσει ό κυβερνήτη;. Οί έλληνικές σάλπιγγες καί τα τύμ- πανα έσήμαναν ^-ήν ε'φοδο. Τό ίτπικό διαιρέθΐ]κε άμέσα>; σέ μι-;
η μ η
χη ά'ρχισε άμέσως. Οί
ρίχτηκαν κοιτά τοΰ έχθροΰ ρ
τητοι. Οί Τοΰρκοι έμειναν κατά-
πληκτοι. "Αλλοι έ'τρεχαν νά σ<ο- θοϋν, αλλοι έτοιμάζονταν νά παρα- δοθοΰν. Οί 'Έλληνε; δμως χτυ- ποΰσαν, έ'σφαζαν, άκόντιζαν, κα- ταΛοτοΰσαν, κατεδίωκαν, αϊχμα- λώτιζαν. Ό κάμπος ήταν σάν κα- ταχνιασιιεΛΌς; άπότού; καΐτνού; τής μπαρούτης, άπό τόν κουρνιαχτό ναί τού; άχνού; των αίμάτων. Ό Χατζηγι>ήστος έ'τρεχε έπάνα)—κά-
τω σά φτεροκό;, οίνοναας σέ ό¬
λον; την όρμή τού Σέ μιά στιγ-
μή βλέπΉ εναι στρατιώτη του,τό
Γκόργΐ) Νισ?.ή, :τοϋ εΐχε -/ουρασθή
η εΐχε δειλιάσει. Μέ μιά σπαθιό,
τόν ρίχνει κάτω καί τρέχει. Βλέ¬
πει έναν αλλο τό Γώγο ποΰ στε
κότανε σά δειλιασμενο; κι' αύτός
— Έμπρός, μωρέ Γώγο ! φω
νάζ'ει, σφάζε ΤσύρκΛυς γιατί σ
εσφαξα !
Καί τόν άναγκάζει νά ριχτί) στή
άη
μπρός τού κ' ενας Τουρκαλβανός,
άλτιθινός γίγαντας, δεύτερος Γο-
λια&. Στήν κρίσιμη έκείνη στιγ
μή έ'σωσε τόν ήρωά μας τό πολεμΐ
νώτατο αλογό τού. Τό ά'τι αίιτό
ήτανε ξακουστό, ενα δέ άπό τα
προτερήματά τού ήταν καί τουτο:
"Αμα ό έχθρός έπλησίαζε σέ άπό-
στοισι ξιφομαχίας καί μάντευε κίν-
δυνο γιά τόν άνα'βάτη τού, έλύγιζί
τό κοομί τού, εφεολ'ε βόίτες, ώρ-
μοϋσε ά'ξαφνα καί δά^/κωνε θα-
νατερά τόν άντίπαλο, ΰψώνοντας
δέ συγχρόνως τα στι(5αρά καί πε-
λώρια πόδια τού καί πέφτονϊσς
απάνω Ιαέ τό θωρακώδε; στήθός
τού γκρέμιζε κάτω τό άντίπαλο ά-
λογο καί τόν ίππέα τού καί τούς
ποδοπατοΰσε μέ λΰσσα!
Στήν περίστασι λουϊόν αυτή, τό
ά'τι έβοήθησε τό Χατζηχρήστο νά
ναταφΐρτι μιά γερή σπαΐθίά στό
μέτωπο τοΰ γίγαντο; Τούρκου καί
νά τόν γκρεμίστ} ν.κρό άπό τ' &-
λογό τού. Μετά τή μάχη, ό Χατζη-
νρ_ήστος διέταξε νά %σ[Όνν τό πε-
λώριο κεφάλι τοΰ γίγαντος αύτοΰ
Την στιγμή έκείνη φάνηικε ενα
σώμα διαλεχτών Τοΰρ7ων, οί δ-
ποϊοι έχί'θησαν μέ φανατισμό ν
άρπάξουν την 'Ελληνική Σιμ-ΐαία
Τότε ό Χατζηχρήστος &δειξε δ-
λη τού την άντρεία. Μέ γυμνό τό
σπαθί στάθηκε μπροστά, ίιονομα-
χοΰσε μέ κάθε Τοΰκο ποΰ έπλησί-
αζε καί τόν εκοβε. Φτάνει έΊαφνα
Ό Ρέν- Γ-Λράνζ, ό 7"?ί
νος δ Χατζηχρήστος επήγε στάς
Ά·9ήνα; και, κατα την 'Εθνική Σι>
νέ?.ευσι τοΰ 1843 διετέλεσε πληρε-
ξούσιο; των ύποδούλων Έλλήνων
τή; Θράκης καί τής Σερβίας. Ό
"Ο-θων τόν έκτιμοΰσε γιά τα κα-
τορθώμοπτά τού, άλλά καί γιά την
παροιμιώδη είλικρίνειά τού. *Ηταν
έκεϊνο ποϋ λέμε «ντόμπρος άνθρω-
πο;». Στά γεράματά τού δ Χα¬
τζηχρήστος ύπττρέτησε τό βασιλέ-
α τού ώς ύπασπιστής και επειτα
την Πατρίδα ώς Γερουσιαστής.
Ό "Ο-θίον τόν έτίμησ'ε καί μέ τό
Μεγσλόσταυρο τοϋ Σωτήρος.
Καί τώρα μερικά άνέκδοτα ά-
( τή ζωή τού:
"Αιια εφτασε στ' Άνάκτορα ή
είδησις δτι ή άνταρσία τοΰ Κρι-
ε.ώτη στίρ' ΕαίΒοτα διαλύθηκε μέ
μιά ιΐιόντ) κανονι« ποΰ έ'σπασε τό
χέρι τοΰ Κριεζώτη καί χωρϊς νά
χυ&ί] αλ?.ο αίμα, οί βασιλείς ήταν
καίτισμένοι στό τραπέζι. Βιαστι-
ηο; καί γειμάτος χαρά μπήκε ενας
ανλικός καί είτε την ΐΐδησι. Ολο;
οί αυλικοί ποΰ ηταν μπροστά δέν
μποροΰσαν νά κρύψουν'τή χαρά
τους. Ό Χωτζηχρήστος όαως ξσ>
φνιάστηκε τόσο ποΰ τοϋ έπεσε τ^
κοντάλι άπό τό χέρι.
, — Τι συμβαίνει, στρατηγέ; ρώ-
τησε ή Άμαλία. Σάς κακοφάνψί
ή είδησις;
Καί ό^Χατζηχρήστο;, δ 'Ελληνο
σέρβος ήρίος, μέ τα ίδιόρρνθμα
'Ε?Ληνικά τού άηήντησε:
— Κρϊαα, κρϊμα, π&ιντί μόν
βασίλισσα ! Κεΐνο τό χέρι έκοψε
Τοΰρκου;, ?δωκε λίυτεριά έμας καί
τρώμε έντωπέρα.. Κα/ό, κακό νά
γελάμε. . Μά τί νά πώ ν αί γώ;.,
Γκριεζώτη παλληκάρι ήτανε, μυα-
λό γιόκ !..
Τό γε^οιο πάγωσε στά χείλη
των αύλικών. Ό "Οθων καί ή Ά·
μοι/άα νατέοασαν τα Μθΰτρα κ' &ι
-ταιΐχχν νά ρωτάνε.
δέν
Μιά μερά δ Χατζη·χρήστοο, ώς
ΐπασ-τιστι'ις, παρονσιάζεται στόν
"ΟθωΓα ποΰ έργαζότανε στό γρα-
φεϊό τού καί τοΰ· λέει μέ τί] σννη-
θιοιμένη τού αφελεία:
Έκ· ϊνο τό Φατηοΰλα θέλει
νά μπή μέσα.
Ό "Οθων ήταν άξιοπρεπής καί
"' τοΰ ά'ρεσε νά προσβάλλσυν
νπονργούς τού. Μέ τόνο λοι»
πόν αύστηρό, ρωτάει:
— Ποίος Φαταούλας;, κνριε &»
Λασπιστά;
— Ποιό αλλο Φαταοΰλα εχοι>
με !.. Νά έκεϊνο τό Ταραιιπο?ί·
τσοί ίέκεϊνος ποϋ είνε άπδ την!
Τριπο?αστά).
Ποίος Ταραυ,πολίτσα;; λέ»
εί δ "Ο-θων αύστηρότερα. Θέ?εΛ
τε νά πήτε δ κύριος ΡΐΓ,'ας Παχ
λαμή5ης, νπουργοις των Έσωτε-
ρικών; -
— "Α, έγώ ετσι πάντα τό γνώ«
ριζα: Φαταοΰλα.
(Μέ αλλα λόγια: «δ1 ιι' ένδια-
«έρει έμένα άν εγινε νπουργός τ|
οχι. Έγώ Φαταοΰλα τονε ξέρω»,
δηλαδή καταχραστή τοΰ δημοσΐ·
ου πλούτον.).
ΛΓΡΙΛ ΕΚΑΙΚΗΣΙΣ ΕΓΚΑΤΑ-
ΛΕΙΦΒΕΝΤΟ^ΕΡΑΣΤΟΥ
Εις τό χωρίον Σαίν Πώλ τΰ»
ρά την Νίκαιαν ενας Ιταλός, 6*
νόματι Κοσσάρι, έ£εδικήθη κατ"φ
τόν σγρίώτκριον τρόπον την έρίύΙ»
μένην τού, ή οποία τον έγκατ»
λειψεν άκ(Λουθήσασα αλ?ον κα]ι
η , ή
λειψεν άκ(Λουθήσασα αλ?ον κα]ι
>3ατόατιν ηϋτοκνόνησεν. Ό Κοσ^
σάρι, ήλινίας &2 έτων, συνεζη α>
πό διετίας μετά τής χήρας Λ0>
λΐΐιου, ή όϊτοια! δμως τελευταιίΐα)^
τόν έγκατέλειψε προτιμήσασ'α 6»
να, δνάματι Λομπάρντιι. Ό Κ
σάρι είαείλ-θχΰν μίαν ΐΓρωΐαν
την ο'κίαν 1% έρωμένιις τού
ί ΰ ά
η % ρμι
ΐτυροδόΊησεν εναντίον τοΰ άντε»
ραστοΰ τσυ, τής ερωμένην το>
κια ίτή; ·δννιατρός τής τελενταύαί
καί ,να!τ(>πι^ ηντοκτόνη/«ε. Το< τραύματα των θυιιάτων του^ Ϊ ό ποί,ν Λομπάρντΐ σφαιίρας. σοβαρά, έδέ μολονότι γ τέοΌΐαρας; ΟΙ ΝίϊΙΪΠΓΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΪΡΓΟΙΓΓΟΥ ΑΐΙΕΑ "Ενα ■θεατρον ποικιλτών εΐς(Τ0 Παρίσι προσέλαβε τε)έντίωχϋ9 Μ τάς παραστάχχεις τον καί^ ενά( Κασον νάνων έξ εΐκοσιτεσσάρων! προσώπων. Ταυς νάνου; αντούί *δτρι^ΐ ινας γίγας, όστις είνε κα<ι ι υ%ατρών>ίς των. Κα'&' έκάστττν
ι νάνοι υπό την όδηγίαν τοϋ γί*
ντος περυέρχονται τούς Ποίρΐ»
αίονς, γινόΐμενοι άντΐΓ/είαενον
ί ό ίά
γμ
ριεργείας.. αϊρός· ρεκίάιιαν ; μ
δΐεάτρον, τό άπ»ΐον τού; εμίσι3ίιϊ*
οΐεν. Ό ΰ»(η)?ϋότερος των νάνω*ί
δέν ύπερβαίνει το εν μέτρον. Ό
γίγας ρχει ν^ος δύο μέτρων
««V
δώδεηΐ έκατοκττών. Αί πα»ιοΐντΐΙ
έφηιΐίΐρίοες- δημοσιΐεύονν εί
των νάνων μετα τοϋ δδηγοΰ
νάτωδ'εν τοϋ πιΊρΎου τοΰ "Α
τοΰ δποίιον ννΐυμάζουν τό...{Η'°?
,ΈβΝΓΚθΣ ΚΗΡΥ3».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΊΟΥ, 1ί».
ΡΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ
ΤΗΣ
Ή Κα Γουΐλμερ Στόλτζ, σύζυγος τοϋ άεοοπόοου όσ¬
τις μέ την Δίδα Ήαοχαρτ καί τόν Λοϋ Γκόρδον, έ-
τοιμάζεται νά πετά|η άνωθεν τοϋ Άτλαντικοΰ
"Αποψις τής συνελεύσεως ήτις εγένετο πρό τοΰ Θησαυροφυλακίου Χέας "Υόρκης, παρά τάς όδούς Γσυώλλ καί Νάσσω, πρός
εξέγερσιν τοΰ ένδιαφέροντος διά την σχεδιαζομίνην "Εκθεσιν θΰαοτγκτώνος κατά τό 1932.
Ή Δνίς 'Ελίζαμπεθ Γουώρνερ, άδελφή τοϋ ύφυπουρ-
γοϋ των Ναυτικων, ή όποία έλαβεν άδειαν πύ.ότου.
Ή Καίτη Μποΰφφα, κρατοΰσα την μικοοΰλαν Ρόζη
Ναπολι, ή όποία υπέστη έγκαύματα κατά τίιν πυρκα-
ιάν είς την ύπ1 άοιθμον 157 οικίαν τίκ όδοΰ Φοοσάιιθ.
ν
Από τάς προετοιμασίας διά τα πολεμικά γυμνασια, τα όποία «ά γίνουν είς Γκόδερνορς "Άϊλαντ, την 16 Ίουν.
Η Δνίς Ίσαδέλλα Γουάλδνερ, ή όποία εξελέγη ως
«Δνις Μείζων Νέα 'Υόρκη» καί έστάλη είς Γκάλβε-
στον Τεξας. διά νά συμμετάσχη τοϋ διεθνονς διαγω-
νισμοϋ καλλονή;.
Μερ,κα των 6000 όρ,ανών τοΰ Μ,τροϊ^. Ο,ββκεδ«>ν τα ε!, τό Λοΰν« Πά,κ. τοό Κόνεο "Αιλαντ
ΡΡΟΧΩΠΑ ΚΑΙ
ΤΗΣ
Ή Κα Γουΐλμερ Στόλτζ, σύζυγος τοϋ άεοοπόοου όσ¬
τις μέ την Δίδα Ήαοχαρτ καί τόν Λοϋ Γκόρδον, έ-
τοιμάζεται νά πετά|η άνωθεν τοϋ Άτλαντικοΰ
"Αποψις τής συνελεύσεως ήτις εγένετο πρό τοΰ Θησαυροφυλακίου Χέας "Υόρκης, παρά τάς όδούς Γσυώλλ καί Νάσσω, πρός
εξέγερσιν τοΰ ένδιαφέροντος διά την σχεδιαζομίνην "Εκθεσιν θΰαοτγκτώνος κατά τό 1932.
Ή Δνίς 'Ελίζαμπεθ Γουώρνερ, άδελφή τοϋ ύφυπουρ-
γοϋ των Ναυτικων, ή όποία έλαβεν άδειαν πύ.ότου.
Ή Καίτη Μποΰφφα, κρατοΰσα την μικοοΰλαν Ρόζη
Ναπολι, ή όποία υπέστη έγκαύματα κατά τίιν πυρκα-
ιάν είς την ύπ1 άοιθμον 157 οικίαν τίκ όδοΰ Φοοσάιιθ.
ν
Από τάς προετοιμασίας διά τα πολεμικά γυμνασια, τα όποία «ά γίνουν είς Γκόδερνορς "Άϊλαντ, την 16 Ίουν.
Η Δνίς Ίσαδέλλα Γουάλδνερ, ή όποία εξελέγη ως
«Δνις Μείζων Νέα 'Υόρκη» καί έστάλη είς Γκάλβε-
στον Τεξας. διά νά συμμετάσχη τοϋ διεθνονς διαγω-
νισμοϋ καλλονή;.
Μερ,κα των 6000 όρ,ανών τοΰ Μ,τροϊ^. Ο,ββκεδ«>ν τα ε!, τό Λοΰν« Πά,κ. τοό Κόνεο "Αιλαντ
———■
14
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΧΤΗΜΑΙ
ΙΒδΕΝ: ΒΒΑΝϋ
— Πλουμιστή πεταλουδούλα
Μέ γραμμές λογιων—λογκϋν,
θά σέ πιάσω στό διχτάκι
Των γλυκών μου τραγουδιών.
—Μικρή κι' ώμορφη αφησέ με
Στής δροσιές των λουλουδιών
Μαζύ μου ελα, αν θές, καλέ μου,
Τής χαρές των παιγντδιών.....
—Μά, χρυσό πεταλουδάκι,
Γύρω σου εστησα άπλωτό
Τό διχτάκι μου, καί τώρα.....
Μέσα τωρα εΐσαι σ' αϋτό.
—Λαμπερής πεταλουδούλας
Μην την χό&ης τή χαρά·
Στό διχτάκ* οον άφοΰ, μ' εχεις
Μή μ' άγγίζεις τα φτερά.
•
■—"θχι· άνάλαφρα ?τσι, φώς μόν
θά σέ κλείσω στήν καρδιά,
Σέ παντοντεινή νά. παίζης,
"Οσο ζής, καλοκαιριά.....
Η Ε Ί' Ν Ε
Καί τα μικρ" άνθηα αν ήξεραν
Π όσο πονεϊ ή καρδιά μου
Τούς πόνους νά μοΰ έγιάτρευαν
θά έκλαίγανε σιμά μου.
Κι' αν τάηδονάκια εγνώριζον
Μαράζι πώς μέ λυώνει,
Δροσοτραγοΰδι πρόσχαρο
θά μουλεε κάθε άηδόνι.
Κι' όν ήξεραν τόν πόνο μου
Τα χρυσαφένια. άστέρια
Νά μέ παρηγορούσανε
θ' άφηνανε τα αΐθέρια.
Μά έκείνη μόνο άπ' δλα τους
Τόν ,τόνο μου γνωρίζει....
Ναί, έκείνη την καρδοΰλα μου
Π ού αλύπηπα ξεσχίξε*β>...
Η ΜΑΓΕΜΜΕΝΚ ΒΡΥΣΙ
'Εκεΐ ψηλά, ποϋ τραίνεται τα μαΰρο
κυπαρίσσι
Καί πάρα πέρα ενας γκρεμνός, έκεΐ
είναι καί μιά βρύσι
,Σ' αύτην διαβάτες πιοηικοί γυρνοδ-
σαν νύχτα μερά,
Κι' δκουγες νύχτα "μερά έκεΐ τρα-
γοϋδι καί φλογέρα.
Μιά μερά, ποΰ ροδολαγα άπό τ'
απάνω πλάι,
Είδα μιά κόρη πώσκυψε κ' ήπιε νε-
ρό καί πάει.
Πηγά κ' έγώ νά πιω νερό. Άγάλ-
λιασα στήν ώρα,
Καΐ φτερωτός, χαρούμενο; κατε-
6αινα στή χώρα.
Τόσος άπερασε καιρός μά άπό τή
μερά έκείνη,
"Αχ! Ενας πόνος γκαρδια-κός ήσυ-
χο δέν μ' άφήνει.
Βολαίς μέ κάνε> νά γελώ, βολαίς ν'
άν αστενάζω,
Βολαίς νά κλαίω, καί βολαίς τρα-
γούδια ν' άραδιάζω.
Κάποτε μ' είδον στό χωριό σέ μια
μεγάλη οκόλη,
Κ' όσθι έμαθον γιά τό νερό τό κα-
ταριώταν δλοι.
Κ' ή δόλια ή δρύσι έρήμαξε. Κι'
ολ' τότε νύχτα μερά,
Οντε τραγοΰδι άκοΰς έκεϊ, όντε
καμμιά φλογέρα.
Κι' οποίος διαβαίνει άπ' τό χωοιδ,
ψηλά στό κυπαοίσσι,
"θλοι τού δείχνουλε κοί λέν: ο")
Μαγεμμένη Βρΰσι».
Τί εφταιξε ή 6ρΰσι; "Εφταιξεν ή
μάγκτσα ή παρθένα,
"Οπου τή 6ρύσι έμάγεψε κ' έμάγε¬
ψε κ' έμένα.
Άν ερθτ] τωρα ή μορφονιά, ποϋ
έμόγεψε τή 6ρύστ,
Καί μ' ενα ξόρκι της γλ.υκό τα μ&-
γΐα της μοΰ λύση;
Θά γιάνη ό πόνος ποΐ' μέ τρώει
βαθ-ειά καί μέ μαραίνεΐ,
Καί 8έ νά πάψουνε νά λέν τή 6ρύ-
σι μαγεμμένη.
Κ. Δ. Κρυστάλλης
*_ πλόσκα, πλόσκ' άγαπητή,
Πώς ή ψυχή μου οέ ζητεί!
ΤΩ πλόσκα λατρευτή μου,
Χορά μου καί ζωή μου!
Κοντά μου δταν είσαι σΰ
Καί μέ προ<ρθάΛ|)ς μέ χρασί, Κακό δέν συλΛθγοΰϊΐαι Κανένα δέν φοθούμαι. Είς τό λαιμόν μου, δροβερή, Μέ τό χονδρότερο λωρί Καλά Θά σέ κοεμάσω, Ποτέ νό μή οέ χάσω. Καί μερά νύχτα κρΐμαστή Καί τρίγκα πάντα γεμιστή Νά βρίσκεται κον-ΐά μου, Γλνκειά παρηγοριά μου. Καί δταν φθάση φοβεράς Ό άμελέτητος καιρός, Στό νετκροκράδατόν μου Θά σ' εχ« στβλισιιόν μου. Καί σάν ιιέ θάφτοΐΎ είς την γή Μεγάλη δί%ω προσταγή, Κρασί νά σέ γεμίσουν, Μαζύ μου νά σέ κλείσουν. Α. Κατακουζηνος Στόν χόσμο £τοΰτο, 'Αγάπη μου, σ' είσαι Ινα δαχτυλίδι Ποΰ έμένα εχεις πετράδι σου κι' άχώριστο στολίδι· Στά χείλη δροοερής ίηγγής σ' είσαι τό χορταράκι Κ' έγώ δροσούλ' άνάλαφρη στό κάθε σου φυλλάκι Σ' εΐσοι στόν κλώνο μιάς μηλιάς μονάκριδο ενα μήλο Καί έγώ σ<μ<ί σου ίνα- μ»κρό καί πράσινό σου φΰλλο.... Μά τρέμω τό χινόπωρο μην ΙΧθει χέρι ξένο Καί μάς χωρίσε» άλύπητα καί πέ- σω μαραμένο! Γιάννης Π«ργιαλίτης Χάρης_ Άκτή «Γυναϊκες είς τόν "Αδην>, φανταστικόν έργον, υπό Φρέδερικ Άρνολδ Κοϋμιιερ.
ΓΪΡΕ ΒΟΡΡΗΑ
Γΰρε Βορρηά,
ϊεκούρασε τα κουρασμένα χέρια σου,
Όλόχρυβες προβάλλουνε κοπελλες
Αχτϊδες —-άπό τόν ούρανό.
Συννεφοσπάστρες—
Λούλουδα— τοϋ ούρανοΰ στολίδια,
Πάνω στά άφρόλίυκα νερά
θά στήσονν τόν χορό.
_,Κι' Ινα τραγοΰδι.
δέννοιβγο, τοϋ ναύτη, ποϋ σχιβμενα,
Πανιά μαζεύει καί σχοινιά,
Κομμένα άπ' την όρμή σου,
Γιά σννοδειά τους,
ϊ' άνιηχή στούς βράχους, στ' άκρο-
νέρια,
Τοαγοϋδι εΐρήνης κο! δονλειάς,
Βγαλμέ<ο άπό την βοη οου. Γ6ι?ε, Βορρηά, Εεκούρασε τα κουρασμένα χίρια σου, Τα γαλανόλενκα νερά, ποϋ ή διάΰα σου λιγοϋσε, Σηκώνουνε θριαμ6εντή, Τόν θαλασσόλυκο, Ποϋ τής ζωής την φλόγα φέρνει στα στήθη τον, Φλόγα ποΰ άδικα έπάλεψαν τής φύσης τα βτοιχειά. ΑίοΊνκι κι' άτέλίΐωτη εΐν *ή ζωή! Νέα 'Υόοκη, Μιχαήλ Τσουκας ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ Ό Μαρμοντέλ εξέδωκε καποτε μ'ά σειρά άνοήτων «Διηγημάτων». Ό ντ' Έόν, ό οποίος ήταν τότε λογοκριτής, άςτοϋ τα έδιάβασε, εΤ- γ·; την πονηρία νά συντάξτ) ώς ε¬ ξής τό αίτιολογικό τής εκθέσεως τού: «Τα διάβασα κατά διαταγήν τοΐ κ. Καγκελλαρίου καί δέν βρήκα τί- ποτε σ' αύτά... .» Ό αθλιος, είχε παραλείψη νά προσθέστ]: «. .. .τό έπιλήψιμον !>
* * *
Στήν πρώτη παράσταση τού με-
λοδράματος τοϋ Γκλοΰν. «"Αλκη-
στις», κάποιος μουσικός κριτικός,
περίφημος γιά την έχθρότητα ποϋ
εδειχνε στής κριτικές τού εναντί¬
ον τοϋ Γκλούκ, έφώναζε δυναπα
ατή διάρκεια καποιου οιαλείμμα-
τος:
— Είνε άπαίσιο εργο !.. Άμ'
σ-ύτή ή πρίμα, ή δϊσποινις Λεβασ-
σέρ, τί σας λέει;.. Μονχει πάρει
τάφτιά ιμέ τής φωνάρες της !..
— Θά ήτο εύτυχημα γιά σάς
κίριε, τού είπεν τότε ό ντ' Άριτέρ,
πιοϋ ετυχε νά τόν ακούση, εάν είς
αντικατάστασιν των άφτιών ποΰ
σάς πηρε σάς εδινε έκεΐνα ποΰ σάς
Λΐριάζουν. Γαϊδουρινά δηλαύή!
* * *
Κάποιος νέος επεσκέφθη καπο-
;ί τόν ποιητή Κρεμπιγιόν καί τοΐ
'δωσε 2να ποίημά τού γιά νά τό
διαδάστ). Την ωρα δμως ποΰ δ
Κρεμπιγιόν τό έδιάβαζε, έγλύστρη-
σε έξαφνα άπό τα χέρια τού και
1'πεσε στΐ] φωτία. 'Ο νέος έταρα-
— Μην άνησνχεΐτε ! τοΰ είπε
παρτ,γορητικά ό Κρεμπιγιόν. Εδ-
τΐ'χώς πρόφθασα καί τό διάτοασα.
— Καί πώς σας φάνηκε;
— Μά. ..φλογερώτατον! α¬
πήντησεν ό ποιητής δείιχνοντας τό
χειρόγραφο ποϋ είχε φουντώσει
μέσα στό τζάκι.
* * *
Ή δνις Κλαιρόν ήταν μία άπό
τής μεγαλήτερες καλλιτέχνιδες άλ-
λά καί άπό τής περιφημότερες,
γιά τα δργιά ττες, έτοίρες τού
18οι> αιώνος. "Οταν έιιφαν^όταν
στίι σκηνή γιά νά τραγουδήση, ή-
λέκτριζε μέ την όμορφιά της τό κοι.
νόν. Οί ιιεγάλε; της δμο>ς θεατρι-
κές έπιτυχίες τής εΐχαν σηκώσει
τα μυαλά. "Ηθελε τοϋς θαυμαστάς
της νευρόσπαστα, δσύλους της.
Καποτε, μετΐαξύ αλλων εγινε ε-
ξω φρενών έπειδή ό έντεταλμένος
την «άστυνομία των θεαματων» αΰ-
λικύς δέν έδιωξε άπό τόν θίασο
όπως είχε τό δικαίωμα, ενα ήθο-
ποιό ό οποίος ίΐχε την άτυχία νά
μην είνε συμπαθής. Θινωμένη γιά
τόν λόγον ούτον ή Κ).αιρόν ηρνή¬
θη νά παίξη έκεΐνο τό δρ,άδυ. Την
έπομένη δ βασιλεύς την έτιμώρη-
σε μέ μηνιαία έγκά&ειρξη στό
«Φόρ λ' έδέκ». "Οταν ό επί των
θεαματων αύλικός τής τό ανήγγει¬
λεν αύτό ή Κλαιρόν τού είπε με
μεγαλοπρεπεία:
— Ύποκύπτω στήν βασιλικήν
«β&τήν άξίωοι. Ό Βασιλεύς ΐΐνε
κύριος τής ζοοης μσυ, τής ελευθε¬
ρίας μοιο ηαί τής περιουσίας μου,
οχι δμως τής τιμής μου.
— Συυφωνώ απολύτως, άπήν-
τσεν ό αύλικός. Στόν βασιλέα
δέν άνήκουν παρα πράγματα ν-
παρκτά μόνον. "Οχι καί.... άνύ-
παρκτα !. ...
* * *
Στήν τετάρτη πράξη τής τρα-
γωδίας τοΰ Μαρμοντέλ, «Κλεοπά-
τρα», ενεφανίζετο επί σκηνής ενα
.... φεΐδι, το οποίον χι»αοϋσε σφυ-
ρζοντας, επάνω στήν αμοιρη βα-
σίλισσα της Αιγυπτου καί την κα-
τεσπάροζε.
— Πώς σάς φαίνϊται τό ?ργο;
ερώτηοαν καποιον θεατή, στήν
πρώτη παράστασχ τής «Κλεοπά-
τρας».
— Συμφωνώ. ... μέ τό φεΤδι!
απήντησεν ό εξυπνος θεατής.
"Οταν ή καμπάνα τοΰ μοιραίου ση-
μά~η τόν δρθρον κάποιας νέας ζο>ής
κοί τα κουρασμένα βλέμματα στρα-
ςροϋν γύρω σάν κάποια τελειωτική
θωπεία δλων, δσα έθιξαν τής τελευ-
ταίες νότες στά πλήκτρα τοΰ άρμονι-
κοΰ όργάνου, ποΰ σέ λίγο πειά δέν θά
νΤυπίΙ καί κάποιος Οολός άτμός θ'
.ιχίση νά σιγανεδαίνη άπό τ' άκρο-
γιάλια των τελευταίων ήδονών καί
των ύστάτων στεναγμών, ήθελα νά-
ξίρα τ' άτοννσμενο βλέμμα σέ τί τε¬
λευταία θά θελήση ν' άναπσυθϊί· μέσα
στά 6ύθη των ματιών ποϋ θά περά-
σουν γιά μιά στιγμή κόσμοι όλόκληροι
περασμένων, πειά είκόνα θά κλεισθή
την τελευταία στιγμή.
"Οταν ή μουσική συμφωνία τής στ-
ωπής θ' αρχίση ν' άρπάζνι τής πρώ-
τές της νότες—ενα φρικιαστικό πρε-
λούντιο—στής χορδές των τύμπανον,
κοί ό σβυσμένος άντίλαλος τόσων πε-
θαμμένων πραγμάτων καί ήχιον θά
μείνη ώς σκέψις πλέον καί κάποιοι
τσνοι δραπέται θά γλυστρήσουν ώς
των άδύτοιν τΐ)ν ναρκωμένην ήχώ, τί-
θελο ναξερα ποιδς φ(ί5νης ό στερνός
«όνος θά θελήση νά ταράξη την νί-
κρική ήρεμΧα των άδροτνών^ χορ ς
6λι6ερές και φ6βισμέν:ς φεύ>/οιν
στής πονεμένης σου ψι·χής τα 6ά-
ίη;
ΧΑΡΗΣ
Είναι γραφτό. "Αθελα στήν
άγκαλιά τής λύατης πεφτομε. Κθν·-
ράζει αιώνια χαρά. Πόσε; φοι,ες
νά ξαποστάση θέλει ^ή ψυχή <.ο μιά ομορφιά. ποϋ μα-/.ρι>ά ικ>;
φτερουγίζει, ποΰ αγγιξε στό .ιν-
ταμά της τή ζωή μας μιά στιγι.ή
καί ή τρελλή ή ςχχντασία αίωΜιχ
την ζητ«, παντοϋ στή φι'ισι, στι.^
τέχνη μεσα. μέσα στόν ί'οωτα!
ΑΚΤΗ
Ό εοο>ς δέν άοκεί;
ΧΑΡΗΣ
Καί τί άλλο είναι ή ζωή; "Ολα
μί πάθος τ' άγκαλιάζει, μέ άγά-
πη, μέ λαχτάρα. Αυτή ή λύπη τί
άλλο είνε παρα άγάπη; Άγάπΐ]
Γηΐφικτη·, τρίλλή, ώνειρεμένη, Κι<'- τι ποϋ πάντοτε ζητεί ό ά'νθρωπο; καί ΰστερα άπό χίλιες περιπλα- νήσεΐς γέρνει σέ μίαν άγχάλη α¬ πάνω καί πάντα πσθεΐ καί καίε- ται. ΑΚΤΗ Στοΰ ερωτος τή ζεστασιά δλα νό σβύνουν ήλπισα. "Ολ' άπό φώς ν ά πλημμυροϋνε. Τή ζωή ώνειρεύ- θηκα χαρά παντοτινή. Νά σταμα- τα γιά μιά στιγμή, καί πάλι πειό τρελλή ν' άρχίζτ) καί πειά εύτνχι- I σμένη. Ή ευτυχία είναι άστατη, ίαγνωστη στά μάτια μας, ποΰ δέν μπορονν νά φθάσουν έκεΐ ποϋ φθάνουν τα μάτια τής ψυχήζ. ΧΑΡΗΣ Πές μόν, σ' Ιφερε ποτέ τό 6ή- μά σου εμπρός σ' έρημοκκλήσι; Άσημο, έρημικό, μοναχεμενο, ποΰ δέν άκούει λϊΐτονργιά, οίίτε τό θυμιατό ταράσσει τή γαλήνη τού, οΰτε ποτέ μνστήριο σκορπα καμπάνα γύρω τού, σέ κάνει πο- νετικά νά σταματήση;:, νά ξανα- πλάστ)ς στή μοναξιά τού μέσα σβυσμένο Ινα δνειρο, τό δνειρο Το αΐώνΐο τής ζωης. Στόν έρημον αύ¬ τό 6ωμό Ινας αγιος λατρεύθηκε.' Καί τό λιβάνι Γΐ'ώ'διαζε στήν είκό¬ να τού έμπρός, κι' έρχόταν ό πι- οτός τό τάιιαα τού νά ςρΐρη μρ^είκ λάτ3εια, μέ άγάπη. Κοί τώοα άκο- μη, στή θλιβερή σιγή τού θ' άκοΰ- σης ήχο θλΓβερό.. Καί στή ζωη μα; μεσα, σέ κάθε άνθρώπου τή ζωή, είν' Ινα έρημοκκλήσι. Μιά ψαλμωδία, ποΰ μόλις την άκοϋμε, σάν μιά ςρωνή άπόκοσμη, μάς σνγ- κινεΐ, μαγεύει την ψυχή· Θαμμε- νης μας άγάπης τό τραγοΰδι:.. Χθές βράδυ τό στήθος της άγα- πης μου μέ ροδοδάφνης ανθια ε- στόλισα. Όλόγιομο τό φεγγάρι, μέ δγιο φως έφώτιζε τό μονοπά- τι. 'Η θάλασσα έκεΐ κάτα>, μακρυ-
ά, σάν πλανεμένη, άκίνητη, νε-
κρή. Σ' ενα ποτηρι ηπ<αμ« η- °€ι δυό τής άγάπης τό κρασί. Και ή μορφή της ώμορφη, λυπημένη, αγ¬ γελική στό σΐηθός μου απάνω γερ- νει, γυρεύει ζεστασιά. Χΰνονται απάνω μου τα όλόξανθα μαλλια της. Καί θάφτομε την άγάπη μ«5 ο' ενα φύ.ί. Γιατί κυλοϋνε σκέ»|«ΐί θλιοε- ρές μέσ' τή ματιά μου καί φοοι- σμενες φεΰγουν στής λυπημενηζ μου ψυχης τα ·6άθη; ΑΚΤΗ Ά, γιατί ή άγάπη νά πονή; ΚΙΜΩΝ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ μιά βέν Θά διασχίζη π?.έον πνοή καϊ ιοΰ νεκροϋ μετάλλου αί δονήσεις με- λωδίαν πειά δέν θ' άναδώσουν καΐ μόνον τα χείλη θά μείνρνν αίωρημέ- να είς μίαν έκφρασιν προσπαθείας— αλλοίμονον τής ύστάτης—ποία δύνα¬ μις θά γαλδανίση., ποία σκέψις θα κάμτι τα νεκρόν άντηχεϊον νά άναδώ- ση την κύκνειον στροφήν; τΑρά γε νά ίλπίσω; Α131Α8 5ΕΚΕΝΑ5
14
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΙ-ΕΠΙΧΤΗΜΑΙ
ΙΒδΕΝ: ΒΒΑΝϋ
— Πλουμιστή πεταλουδούλα
Μέ γραμμές λογιων—λογκϋν,
θά σέ πιάσω στό διχτάκι
Των γλυκών μου τραγουδιών.
—Μικρή κι' ώμορφη αφησέ με
Στής δροσιές των λουλουδιών
Μαζύ μου ελα, αν θές, καλέ μου,
Τής χαρές των παιγντδιών.....
—Μά, χρυσό πεταλουδάκι,
Γύρω σου εστησα άπλωτό
Τό διχτάκι μου, καί τώρα.....
Μέσα τωρα εΐσαι σ' αϋτό.
—Λαμπερής πεταλουδούλας
Μην την χό&ης τή χαρά·
Στό διχτάκ* οον άφοΰ, μ' εχεις
Μή μ' άγγίζεις τα φτερά.
•
■—"θχι· άνάλαφρα ?τσι, φώς μόν
θά σέ κλείσω στήν καρδιά,
Σέ παντοντεινή νά. παίζης,
"Οσο ζής, καλοκαιριά.....
Η Ε Ί' Ν Ε
Καί τα μικρ" άνθηα αν ήξεραν
Π όσο πονεϊ ή καρδιά μου
Τούς πόνους νά μοΰ έγιάτρευαν
θά έκλαίγανε σιμά μου.
Κι' αν τάηδονάκια εγνώριζον
Μαράζι πώς μέ λυώνει,
Δροσοτραγοΰδι πρόσχαρο
θά μουλεε κάθε άηδόνι.
Κι' όν ήξεραν τόν πόνο μου
Τα χρυσαφένια. άστέρια
Νά μέ παρηγορούσανε
θ' άφηνανε τα αΐθέρια.
Μά έκείνη μόνο άπ' δλα τους
Τόν ,τόνο μου γνωρίζει....
Ναί, έκείνη την καρδοΰλα μου
Π ού αλύπηπα ξεσχίξε*β>...
Η ΜΑΓΕΜΜΕΝΚ ΒΡΥΣΙ
'Εκεΐ ψηλά, ποϋ τραίνεται τα μαΰρο
κυπαρίσσι
Καί πάρα πέρα ενας γκρεμνός, έκεΐ
είναι καί μιά βρύσι
,Σ' αύτην διαβάτες πιοηικοί γυρνοδ-
σαν νύχτα μερά,
Κι' δκουγες νύχτα "μερά έκεΐ τρα-
γοϋδι καί φλογέρα.
Μιά μερά, ποΰ ροδολαγα άπό τ'
απάνω πλάι,
Είδα μιά κόρη πώσκυψε κ' ήπιε νε-
ρό καί πάει.
Πηγά κ' έγώ νά πιω νερό. Άγάλ-
λιασα στήν ώρα,
Καΐ φτερωτός, χαρούμενο; κατε-
6αινα στή χώρα.
Τόσος άπερασε καιρός μά άπό τή
μερά έκείνη,
"Αχ! Ενας πόνος γκαρδια-κός ήσυ-
χο δέν μ' άφήνει.
Βολαίς μέ κάνε> νά γελώ, βολαίς ν'
άν αστενάζω,
Βολαίς νά κλαίω, καί βολαίς τρα-
γούδια ν' άραδιάζω.
Κάποτε μ' είδον στό χωριό σέ μια
μεγάλη οκόλη,
Κ' όσθι έμαθον γιά τό νερό τό κα-
ταριώταν δλοι.
Κ' ή δόλια ή δρύσι έρήμαξε. Κι'
ολ' τότε νύχτα μερά,
Οντε τραγοΰδι άκοΰς έκεϊ, όντε
καμμιά φλογέρα.
Κι' οποίος διαβαίνει άπ' τό χωοιδ,
ψηλά στό κυπαοίσσι,
"θλοι τού δείχνουλε κοί λέν: ο")
Μαγεμμένη Βρΰσι».
Τί εφταιξε ή 6ρΰσι; "Εφταιξεν ή
μάγκτσα ή παρθένα,
"Οπου τή 6ρύσι έμάγεψε κ' έμάγε¬
ψε κ' έμένα.
Άν ερθτ] τωρα ή μορφονιά, ποϋ
έμόγεψε τή 6ρύστ,
Καί μ' ενα ξόρκι της γλ.υκό τα μ&-
γΐα της μοΰ λύση;
Θά γιάνη ό πόνος ποΐ' μέ τρώει
βαθ-ειά καί μέ μαραίνεΐ,
Καί 8έ νά πάψουνε νά λέν τή 6ρύ-
σι μαγεμμένη.
Κ. Δ. Κρυστάλλης
*_ πλόσκα, πλόσκ' άγαπητή,
Πώς ή ψυχή μου οέ ζητεί!
ΤΩ πλόσκα λατρευτή μου,
Χορά μου καί ζωή μου!
Κοντά μου δταν είσαι σΰ
Καί μέ προ<ρθάΛ|)ς μέ χρασί, Κακό δέν συλΛθγοΰϊΐαι Κανένα δέν φοθούμαι. Είς τό λαιμόν μου, δροβερή, Μέ τό χονδρότερο λωρί Καλά Θά σέ κοεμάσω, Ποτέ νό μή οέ χάσω. Καί μερά νύχτα κρΐμαστή Καί τρίγκα πάντα γεμιστή Νά βρίσκεται κον-ΐά μου, Γλνκειά παρηγοριά μου. Καί δταν φθάση φοβεράς Ό άμελέτητος καιρός, Στό νετκροκράδατόν μου Θά σ' εχ« στβλισιιόν μου. Καί σάν ιιέ θάφτοΐΎ είς την γή Μεγάλη δί%ω προσταγή, Κρασί νά σέ γεμίσουν, Μαζύ μου νά σέ κλείσουν. Α. Κατακουζηνος Στόν χόσμο £τοΰτο, 'Αγάπη μου, σ' είσαι Ινα δαχτυλίδι Ποΰ έμένα εχεις πετράδι σου κι' άχώριστο στολίδι· Στά χείλη δροοερής ίηγγής σ' είσαι τό χορταράκι Κ' έγώ δροσούλ' άνάλαφρη στό κάθε σου φυλλάκι Σ' εΐσοι στόν κλώνο μιάς μηλιάς μονάκριδο ενα μήλο Καί έγώ σ<μ<ί σου ίνα- μ»κρό καί πράσινό σου φΰλλο.... Μά τρέμω τό χινόπωρο μην ΙΧθει χέρι ξένο Καί μάς χωρίσε» άλύπητα καί πέ- σω μαραμένο! Γιάννης Π«ργιαλίτης Χάρης_ Άκτή «Γυναϊκες είς τόν "Αδην>, φανταστικόν έργον, υπό Φρέδερικ Άρνολδ Κοϋμιιερ.
ΓΪΡΕ ΒΟΡΡΗΑ
Γΰρε Βορρηά,
ϊεκούρασε τα κουρασμένα χέρια σου,
Όλόχρυβες προβάλλουνε κοπελλες
Αχτϊδες —-άπό τόν ούρανό.
Συννεφοσπάστρες—
Λούλουδα— τοϋ ούρανοΰ στολίδια,
Πάνω στά άφρόλίυκα νερά
θά στήσονν τόν χορό.
_,Κι' Ινα τραγοΰδι.
δέννοιβγο, τοϋ ναύτη, ποϋ σχιβμενα,
Πανιά μαζεύει καί σχοινιά,
Κομμένα άπ' την όρμή σου,
Γιά σννοδειά τους,
ϊ' άνιηχή στούς βράχους, στ' άκρο-
νέρια,
Τοαγοϋδι εΐρήνης κο! δονλειάς,
Βγαλμέ<ο άπό την βοη οου. Γ6ι?ε, Βορρηά, Εεκούρασε τα κουρασμένα χίρια σου, Τα γαλανόλενκα νερά, ποϋ ή διάΰα σου λιγοϋσε, Σηκώνουνε θριαμ6εντή, Τόν θαλασσόλυκο, Ποϋ τής ζωής την φλόγα φέρνει στα στήθη τον, Φλόγα ποΰ άδικα έπάλεψαν τής φύσης τα βτοιχειά. ΑίοΊνκι κι' άτέλίΐωτη εΐν *ή ζωή! Νέα 'Υόοκη, Μιχαήλ Τσουκας ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ Ό Μαρμοντέλ εξέδωκε καποτε μ'ά σειρά άνοήτων «Διηγημάτων». Ό ντ' Έόν, ό οποίος ήταν τότε λογοκριτής, άςτοϋ τα έδιάβασε, εΤ- γ·; την πονηρία νά συντάξτ) ώς ε¬ ξής τό αίτιολογικό τής εκθέσεως τού: «Τα διάβασα κατά διαταγήν τοΐ κ. Καγκελλαρίου καί δέν βρήκα τί- ποτε σ' αύτά... .» Ό αθλιος, είχε παραλείψη νά προσθέστ]: «. .. .τό έπιλήψιμον !>
* * *
Στήν πρώτη παράσταση τού με-
λοδράματος τοϋ Γκλοΰν. «"Αλκη-
στις», κάποιος μουσικός κριτικός,
περίφημος γιά την έχθρότητα ποϋ
εδειχνε στής κριτικές τού εναντί¬
ον τοϋ Γκλούκ, έφώναζε δυναπα
ατή διάρκεια καποιου οιαλείμμα-
τος:
— Είνε άπαίσιο εργο !.. Άμ'
σ-ύτή ή πρίμα, ή δϊσποινις Λεβασ-
σέρ, τί σας λέει;.. Μονχει πάρει
τάφτιά ιμέ τής φωνάρες της !..
— Θά ήτο εύτυχημα γιά σάς
κίριε, τού είπεν τότε ό ντ' Άριτέρ,
πιοϋ ετυχε νά τόν ακούση, εάν είς
αντικατάστασιν των άφτιών ποΰ
σάς πηρε σάς εδινε έκεΐνα ποΰ σάς
Λΐριάζουν. Γαϊδουρινά δηλαύή!
* * *
Κάποιος νέος επεσκέφθη καπο-
;ί τόν ποιητή Κρεμπιγιόν καί τοΐ
'δωσε 2να ποίημά τού γιά νά τό
διαδάστ). Την ωρα δμως ποΰ δ
Κρεμπιγιόν τό έδιάβαζε, έγλύστρη-
σε έξαφνα άπό τα χέρια τού και
1'πεσε στΐ] φωτία. 'Ο νέος έταρα-
— Μην άνησνχεΐτε ! τοΰ είπε
παρτ,γορητικά ό Κρεμπιγιόν. Εδ-
τΐ'χώς πρόφθασα καί τό διάτοασα.
— Καί πώς σας φάνηκε;
— Μά. ..φλογερώτατον! α¬
πήντησεν ό ποιητής δείιχνοντας τό
χειρόγραφο ποϋ είχε φουντώσει
μέσα στό τζάκι.
* * *
Ή δνις Κλαιρόν ήταν μία άπό
τής μεγαλήτερες καλλιτέχνιδες άλ-
λά καί άπό τής περιφημότερες,
γιά τα δργιά ττες, έτοίρες τού
18οι> αιώνος. "Οταν έιιφαν^όταν
στίι σκηνή γιά νά τραγουδήση, ή-
λέκτριζε μέ την όμορφιά της τό κοι.
νόν. Οί ιιεγάλε; της δμο>ς θεατρι-
κές έπιτυχίες τής εΐχαν σηκώσει
τα μυαλά. "Ηθελε τοϋς θαυμαστάς
της νευρόσπαστα, δσύλους της.
Καποτε, μετΐαξύ αλλων εγινε ε-
ξω φρενών έπειδή ό έντεταλμένος
την «άστυνομία των θεαματων» αΰ-
λικύς δέν έδιωξε άπό τόν θίασο
όπως είχε τό δικαίωμα, ενα ήθο-
ποιό ό οποίος ίΐχε την άτυχία νά
μην είνε συμπαθής. Θινωμένη γιά
τόν λόγον ούτον ή Κ).αιρόν ηρνή¬
θη νά παίξη έκεΐνο τό δρ,άδυ. Την
έπομένη δ βασιλεύς την έτιμώρη-
σε μέ μηνιαία έγκά&ειρξη στό
«Φόρ λ' έδέκ». "Οταν ό επί των
θεαματων αύλικός τής τό ανήγγει¬
λεν αύτό ή Κλαιρόν τού είπε με
μεγαλοπρεπεία:
— Ύποκύπτω στήν βασιλικήν
«β&τήν άξίωοι. Ό Βασιλεύς ΐΐνε
κύριος τής ζοοης μσυ, τής ελευθε¬
ρίας μοιο ηαί τής περιουσίας μου,
οχι δμως τής τιμής μου.
— Συυφωνώ απολύτως, άπήν-
τσεν ό αύλικός. Στόν βασιλέα
δέν άνήκουν παρα πράγματα ν-
παρκτά μόνον. "Οχι καί.... άνύ-
παρκτα !. ...
* * *
Στήν τετάρτη πράξη τής τρα-
γωδίας τοΰ Μαρμοντέλ, «Κλεοπά-
τρα», ενεφανίζετο επί σκηνής ενα
.... φεΐδι, το οποίον χι»αοϋσε σφυ-
ρζοντας, επάνω στήν αμοιρη βα-
σίλισσα της Αιγυπτου καί την κα-
τεσπάροζε.
— Πώς σάς φαίνϊται τό ?ργο;
ερώτηοαν καποιον θεατή, στήν
πρώτη παράστασχ τής «Κλεοπά-
τρας».
— Συμφωνώ. ... μέ τό φεΤδι!
απήντησεν ό εξυπνος θεατής.
"Οταν ή καμπάνα τοΰ μοιραίου ση-
μά~η τόν δρθρον κάποιας νέας ζο>ής
κοί τα κουρασμένα βλέμματα στρα-
ςροϋν γύρω σάν κάποια τελειωτική
θωπεία δλων, δσα έθιξαν τής τελευ-
ταίες νότες στά πλήκτρα τοΰ άρμονι-
κοΰ όργάνου, ποΰ σέ λίγο πειά δέν θά
νΤυπίΙ καί κάποιος Οολός άτμός θ'
.ιχίση νά σιγανεδαίνη άπό τ' άκρο-
γιάλια των τελευταίων ήδονών καί
των ύστάτων στεναγμών, ήθελα νά-
ξίρα τ' άτοννσμενο βλέμμα σέ τί τε¬
λευταία θά θελήση ν' άναπσυθϊί· μέσα
στά 6ύθη των ματιών ποϋ θά περά-
σουν γιά μιά στιγμή κόσμοι όλόκληροι
περασμένων, πειά είκόνα θά κλεισθή
την τελευταία στιγμή.
"Οταν ή μουσική συμφωνία τής στ-
ωπής θ' αρχίση ν' άρπάζνι τής πρώ-
τές της νότες—ενα φρικιαστικό πρε-
λούντιο—στής χορδές των τύμπανον,
κοί ό σβυσμένος άντίλαλος τόσων πε-
θαμμένων πραγμάτων καί ήχιον θά
μείνη ώς σκέψις πλέον καί κάποιοι
τσνοι δραπέται θά γλυστρήσουν ώς
των άδύτοιν τΐ)ν ναρκωμένην ήχώ, τί-
θελο ναξερα ποιδς φ(ί5νης ό στερνός
«όνος θά θελήση νά ταράξη την νί-
κρική ήρεμΧα των άδροτνών^ χορ ς
6λι6ερές και φ6βισμέν:ς φεύ>/οιν
στής πονεμένης σου ψι·χής τα 6ά-
ίη;
ΧΑΡΗΣ
Είναι γραφτό. "Αθελα στήν
άγκαλιά τής λύατης πεφτομε. Κθν·-
ράζει αιώνια χαρά. Πόσε; φοι,ες
νά ξαποστάση θέλει ^ή ψυχή <.ο μιά ομορφιά. ποϋ μα-/.ρι>ά ικ>;
φτερουγίζει, ποΰ αγγιξε στό .ιν-
ταμά της τή ζωή μας μιά στιγι.ή
καί ή τρελλή ή ςχχντασία αίωΜιχ
την ζητ«, παντοϋ στή φι'ισι, στι.^
τέχνη μεσα. μέσα στόν ί'οωτα!
ΑΚΤΗ
Ό εοο>ς δέν άοκεί;
ΧΑΡΗΣ
Καί τί άλλο είναι ή ζωή; "Ολα
μί πάθος τ' άγκαλιάζει, μέ άγά-
πη, μέ λαχτάρα. Αυτή ή λύπη τί
άλλο είνε παρα άγάπη; Άγάπΐ]
Γηΐφικτη·, τρίλλή, ώνειρεμένη, Κι<'- τι ποϋ πάντοτε ζητεί ό ά'νθρωπο; καί ΰστερα άπό χίλιες περιπλα- νήσεΐς γέρνει σέ μίαν άγχάλη α¬ πάνω καί πάντα πσθεΐ καί καίε- ται. ΑΚΤΗ Στοΰ ερωτος τή ζεστασιά δλα νό σβύνουν ήλπισα. "Ολ' άπό φώς ν ά πλημμυροϋνε. Τή ζωή ώνειρεύ- θηκα χαρά παντοτινή. Νά σταμα- τα γιά μιά στιγμή, καί πάλι πειό τρελλή ν' άρχίζτ) καί πειά εύτνχι- I σμένη. Ή ευτυχία είναι άστατη, ίαγνωστη στά μάτια μας, ποΰ δέν μπορονν νά φθάσουν έκεΐ ποϋ φθάνουν τα μάτια τής ψυχήζ. ΧΑΡΗΣ Πές μόν, σ' Ιφερε ποτέ τό 6ή- μά σου εμπρός σ' έρημοκκλήσι; Άσημο, έρημικό, μοναχεμενο, ποΰ δέν άκούει λϊΐτονργιά, οίίτε τό θυμιατό ταράσσει τή γαλήνη τού, οΰτε ποτέ μνστήριο σκορπα καμπάνα γύρω τού, σέ κάνει πο- νετικά νά σταματήση;:, νά ξανα- πλάστ)ς στή μοναξιά τού μέσα σβυσμένο Ινα δνειρο, τό δνειρο Το αΐώνΐο τής ζωης. Στόν έρημον αύ¬ τό 6ωμό Ινας αγιος λατρεύθηκε.' Καί τό λιβάνι Γΐ'ώ'διαζε στήν είκό¬ να τού έμπρός, κι' έρχόταν ό πι- οτός τό τάιιαα τού νά ςρΐρη μρ^είκ λάτ3εια, μέ άγάπη. Κοί τώοα άκο- μη, στή θλιβερή σιγή τού θ' άκοΰ- σης ήχο θλΓβερό.. Καί στή ζωη μα; μεσα, σέ κάθε άνθρώπου τή ζωή, είν' Ινα έρημοκκλήσι. Μιά ψαλμωδία, ποΰ μόλις την άκοϋμε, σάν μιά ςρωνή άπόκοσμη, μάς σνγ- κινεΐ, μαγεύει την ψυχή· Θαμμε- νης μας άγάπης τό τραγοΰδι:.. Χθές βράδυ τό στήθος της άγα- πης μου μέ ροδοδάφνης ανθια ε- στόλισα. Όλόγιομο τό φεγγάρι, μέ δγιο φως έφώτιζε τό μονοπά- τι. 'Η θάλασσα έκεΐ κάτα>, μακρυ-
ά, σάν πλανεμένη, άκίνητη, νε-
κρή. Σ' ενα ποτηρι ηπ<αμ« η- °€ι δυό τής άγάπης τό κρασί. Και ή μορφή της ώμορφη, λυπημένη, αγ¬ γελική στό σΐηθός μου απάνω γερ- νει, γυρεύει ζεστασιά. Χΰνονται απάνω μου τα όλόξανθα μαλλια της. Καί θάφτομε την άγάπη μ«5 ο' ενα φύ.ί. Γιατί κυλοϋνε σκέ»|«ΐί θλιοε- ρές μέσ' τή ματιά μου καί φοοι- σμενες φεΰγουν στής λυπημενηζ μου ψυχης τα ·6άθη; ΑΚΤΗ Ά, γιατί ή άγάπη νά πονή; ΚΙΜΩΝ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ μιά βέν Θά διασχίζη π?.έον πνοή καϊ ιοΰ νεκροϋ μετάλλου αί δονήσεις με- λωδίαν πειά δέν θ' άναδώσουν καΐ μόνον τα χείλη θά μείνρνν αίωρημέ- να είς μίαν έκφρασιν προσπαθείας— αλλοίμονον τής ύστάτης—ποία δύνα¬ μις θά γαλδανίση., ποία σκέψις θα κάμτι τα νεκρόν άντηχεϊον νά άναδώ- ση την κύκνειον στροφήν; τΑρά γε νά ίλπίσω; Α131Α8 5ΕΚΕΝΑ5
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» — ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
1.1
Ή μεγα/.η αιικ>υσα οπου ι)α γινγι ιι £,,ηΐ/Ί|
Συν έλευσις είς Χάουστον, ϊε^ας
ΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΕΠΕΤΕ1ΟΣ
Ο "ΠΑΠΠΟΥΣ" ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ
ΓΡΟΥ
Τό έλληνικιον θέατρον, σημαιο-
■ ολιστον, έορτοζει τα έβόομηντα
τεντε χρόνια άπό τής εμφανίσεως
εί; την σ/ηνήν τού Διονυσίου Τα-
6<>υλάρη.
Ποίος δέν εγνώρισε καί ποίος
ι/τό τού; <«γεροντοτέροι>ς» δέν έ-
ιΐαυμασε τόν παλαίμαχον ήΦοποι-
ον, είτε "Ελλην ήτο τοΰ έσωτερι-
οΰ ή τΓες Άιιεοτ/ίής, η τή; Αίγΰ-
του, ή τής Ρωσσία;, τής Αγγλίας
, ή ή; ή γ
των ΊνίΗών, διότι καί μέχρις ε-
πτου
ΕΝΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΕΑΝΙΚΗΣ Ζ-ΗΣ.- Ο «ΜΙΚΡΟΣ ΖΑΚΥΝΟΙΟΣ ΠβΥ ΠΡΟΩΡΙΖΕΤΟ!κχταλείψη.'Εξήλθα στό ρμ
1 ΕΧοα τοϋς άρ«θμο^ς των δύο οω-
ί "Εξ έά "Ε
ΓΙΑ.... &1ΚΗΓΟΡΟΣ ΚΑΙ ΕΓΙΚΕ ΗΟΟΠΟΙΟΣ.- ΔΙΑϋΡΕΠΕΙ ΕΙΣ.... ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥΣ
ΡΟΑΟΥΣ.- ΑΕΓΕΤΑ1 ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΤΑΒΟΥΛΑΡΗΣ.- ΕΝΑΣ
ΑΣΠ8ΝΔΟΣ Φ1Λ3Σ: Ο ΑΡΙΟΜΟΣ 13.
φεΐον "Οταν έΰαΛτίσθην.α μέ ώ- Ρώσση. ό όαεοΐος ενεθουσιάσθη νβί το νά 6γτ) είς τό θέατρον. Τό θε-
νάμ«οΐοη'. . . Νικόλαον. Καί αί,τιΐ .τ· ροσεκαλεσε τόν «θίασόν» ιι'ος νά ωροΰβαν άτιμωτικόν Καί ή πρώ-
ϊΐναι τό πραιγματικό/τιου δνουα. Το', ίκίκτ^ παραστάσεις είς τό. σπί-,τη γυναΐκα ποϋ ενεφανίσθη στήν
"' ' ' έλξέ ή Έλλάδ ά
μ
ματίων ιιου. "Εξη και έπτά. "Ε-
καμα ποόσθεσι χαί εμεινα έμΰρόν-
τητος. "Εξη καί έπτά ίσον. . δε-
κατρία!
Άπό έκτίνη ομως την ήμέρα τα
δεκ.ατρία αρχισε νά μέ. . εύνοη
σκανδϋιωδώς. Όσάκις Ισυναντοΰ-
οα αυτόν τόν άριθμό έατετύγχοΛα
είναι τό πραγματικστιου δνουα. Το, οωσγι, παραστασεις; εις το. σπι-,τη γυναΐκα που ενεφανίσθη στην , ,-"™^· 5~
ϋθνύσιο; ή Νιόνιος μοΰ προοετέ- τι τού Κατόαιν «άς έφιλοξένησί μετεπανΏστατικήν Έλλάδα άπό τ% ^α, "^^ 'Τ°ν,α?'
■ίτη άργότερα δταν άΐβέ^θανε ό συνο-' μονίμως καί μάς Ιδωσε τα σκηνι- σκηνης θεάτρου, ήτο μία Ίΐολίς, ν ' ,υ* ί11
νόματο- π,άππος μόν. Μέ άνέθρΐ- κα μέσα γιά μίαν εύπρόσωπον έμ- ναλλΐΓΕ|χνις τοΰ ιιελαοράίΐατος. εις Ι., " " ";^ . . ^
.Ϊ ^ ι ^ ■■■ ^ ^ € / ^ ι ^ ^^ τ § ^^1 Μ^ϊ ίΏΠ ίλ^* ^* Λ_ίϊ^ε^Ρ Ι04"ν
ρ^
Ψ?^ μ«δ««οοά. Π ι-
Ο# αοιθμβς ΛεχατριιΙ
ν οος μου φΛος.
— θα τ> δήτε
πνιγττκα οτί) Μαύρη Θάλ'οσα τα- .
ταρο
ττι;, κατώρθωσε νά
α μέ την θλίψιν
σεως, καί την απέραντον
τή; επι τιμίας;
Ο «πκγτ πους» τοΰ Ελληνικόν θε
ΐιτρου ^ίναι δ νεαρώτερος γέρων
τϊ,ς 'Β?.}άδος. Είναι
των, ενα:
σιό, ιιέ
ποΰ σκεπάζ,ουν
ριζαν υερα ννχτα στό κεφάλι μσυ,
ί ί ^ά
ρ ρ χ
στίχοι, τραγουοια καί π^ά ποιτι-
>ίονδΐνος ό Διον Χαριάτης, δ Δι¬
ονύσιος Γερουλάνος, ό Φρειδ. Κα-.
Τα οέρ νοατόϋον νομάρχης ν.αί βουλευ¬
ί νά ι της Ζακν-νθου ό Σπύρος -Ταβου-
έψπαξα «θέατρον» εις τό Ισόγειον' είς τού; δύο υίους τοΰ Ι
τατος χαι έ'χει τεραστίαν μνι,μην. το- —ΧΙΟικο{:, <Γπιτ.ιΟυ μου είς τό Ρώσση Αντώνιον ,καί Άλέξαν- χ ρ μμη Τόν είϊρΓ{κα είς τό σπίτι τού ϋΐιδροΰ τού κ. 'Εδμ. Φύρστ επι της όδοϋ Σμύρνης. ΤυλιγμένΌς με το λευνό μεταξο>τό κασκόλ τσυ, μέ
ύπεδέχθη εις τό ιμικρό τρυ σα).ονά-
πρόθτμος ν' απαντήση στάς έ-
τήις μου.
— Έν πρώτοις, κΰριε Τ>-1?ου-
'''οη, θέλω νά μοί πητε, πώς κα-
ή τ» μχΗττικόν τής μακρο-
όποΤον έκα,λοΐΌαμεν φιλικέ; ο'ι·/ο-
έά
δρον "Οτε μετ1 όλί^α ετη^ επήγα
ή Κύλ ώ ά
όποΤον έκ,λοΌαμ φ; ρ μ ^ η^ ή
γένειες -καί «έδιοάσκαμΐν» τα ερ- στήν Κωνσταν^ιν^ύπολιν, ώς άνε
γα. Τό πρώτο ποΰ 'ε'παιξα στή ζωή Ι γνωρισμένος ήθοποιός πλέον, ώρ
μου ήτΐ^ ή «Θυσία τοΰ Ά·δραάμ» [ γάνωσα έκεΐ Ινα θνασον τοΰό
γ
δ «Χάσης» τοΰ Γρυζέλη.
η ρη
Είς τούς προσκεκλημένους είχα¬
με κάποτε καί τόν επί προστασί-
ας γενικόν είσαγγελέα Μάρκο
μσΰστακο πρόσωπό μου μ
θοΰσΐε νά παίΐω μ' επιτυχίαν τοτς
-ς ρόλους. Την εποχήν ε¬
ιιιιιά γυναΐκα δέν έδέχε-
γς ρ η
κείνην νοιιιιιιά γυναΐκα δέν έδέχε-
— Ημαι ένενηντα έτών καί έ-
νινύυνευσα πολλές φορές νά πεθα-
ν<ο, απήντησε μέ την διαυ/γή φο>-
νήν τού ό «^^απποϋς^ Π ροχθές ά-
νΓμη αν·έρΐ(χι>σα άπό σοβαράν βρογ
■/οτνεικιονδατν, ποΰ μ' ΐ.κράτησε έ-
."Τί σαράντα ήμέρες στά κρεβάτι.
Άλ7.ά φαίνεται δέν τ)λθε άκάμη ή
ο>οα μου. Ή υακροζωΐα έξασφα-
? ίζ'εται μόνον μέ έναν τρόπον: την
τακτικήν ζωήν. Λέγουν ότι οί ή-
ττο-τοιοί, αφοΰ εΐνΌι, έκ τοΰ έπαγ-
γέλματάς των, ήναγκασμενοι νά
ρργάζωνται την νίκκτα καί νά ξη-
[ΐ€ρώνωνται συχνά μετά τό θέα-
τοο εα>ς τό ποωί, δέν ζοϋν πολλά
χρόναα 'Έπέρασα κι' έγώ την μάλ¬
λον ποϊ.νκν'μαντον, άλλά καί την
^ε"'ϊ> νοικοκυρεμένην ζωι'ιν. 'Εξε-
νν/τοΰσα, καί έκαμιόμουν τό πρ<ι>-
ι. ά>λά ήιιουν είς τάς ώρας τοΰ ΰ-
πνου καί τοΰ φαγητοϋ μου άκρι-
ον}ς σάν ρολάί. Έ/ίθΐμώμονν τάν-
τοτε έξη ώρες καί ποτέ δέν εφα-
γα περισσότϊερο άπό όσον έχρειά-
ζετο τό στομάχι μου Λέν ηπια
•τοτέ οίνοπνευματώδη ποτά «λΊ
δέ ν εναμα καταχρήσεις.
— Καί ή πολυκύμαντος ζωή
οας,
— Έγεννήθην.α ενα χειμωνι-
ατι^ο βράδυ τοΰ Ίανουαρίου 1840
στή Ζάκυνθο. δταν τό ώραΐο νησί
Μας τ^,ταν άγ-'λικό. Ό πατέρα; ιιου
Παναγιώτης Το-βουλάρης ήταν
δι/.ηγόρος καί έχάρη πολύ δταν έ-
γενηιθτίκα, διότι εξησφάλισε τόν
οιάδοχον ποΰ θά τοΰ «εκρατούσε»
'ψγότερα τό δικηγορικόν τού γρα-
ξειδεύοντας άπό την Ποία στήνί
Κωνστάντζα καί στήν Όδησοσ.
Εΐχα στή ζωή ι»ου πολλά δρά-
Όταν έταξείδευσα, γιά πρώ-
συτνομιληταί τού τα χάνουν .μέ τή
ζωτικότητα καί τή φλογερή υγεί-
ν€(Η
γ
τη φορά, στήν 'Αμ-Λΐκή,
«άσ-βην έκεϊ μέ περιουσίαν είκοσ*-1
έ δ όλί
«άσβην έκεϊ μέ περιουσίαν είκοσ*-1 ^ ^ ,?^ Υ , Ύ
πέντε δραχ^ών! Άλλά όλίγες πά- Χ·*™ θεατρο κυριε ΤαβΑΐλαρτί
άς στα; οποίας συνέρρεανΙ . ~ Για ^συγχρονο θΐατρο δεν
ί δϊ άΰ! «««Ρι ««
άθρόοος οί δμογενεϊς μας, άρκοΰ-|
σαν γιά νά έξέλθω άπό τή οεινή
αΊτκονομική μου κατάστασι.
Ό προβφιλής τού
μς
Ύπέστην είς τόν βίον μου τρείς ρ
πυρκαιές καί τρείς φορές έ
ό ϋ έ ό
Καί ό «παπποΰς» τοΰ έλλη.νικοΰ
Οϊάτρου κατεβάζει μέ θλϊψι τό κά-
τασπρο κεφάλι τού. .
ΝΥΧΤΑ
•Η Κα
"οΰΐιτζ
Γουίλσων, γήρα τοΰ Προέδοου Γουΐλσων, καί ό Πρόεδοος
ή θέ ύ «εμελίον λίθον τού νεου «ι-
ω Γουίλσων, γήρα τοΰ Προέδοου Γουΐλσων, ρ
ήν τελετήν της χαταθέοεως τού «εμελίον λίθον τού νεου
'ί,ίου τοϋ Έρνθοοΰ Σταυροΰ, εί ςθυασιγκτωνα.
γυμνός στοϋς ΐτέντε δρόμονς. Στ»ιν
Πόλι μοΰ έκάη τό θένΐτ'ρον Να¬
ούμ, τό 1870 Στή Σμνρνη τό θέ¬
ατρον Καμαράνον, τ!> 1884 Στήν
πυρκαϊά αύτη πΌρετήρησα ότι με
κατεδίωκε ή Χρίτι^ καί ό αραιώς
δΓ/ΐΐτρίαΐ Τό έργον .τοΰ έπαίζαμε
έκεΐνο τό βρά&υ ήτο ό «Λάζαρος
6οσ-/ός» καί ήταν ήμέρα Τρίτη,
δεκατρεΐς τοΰ μηνός. "Αν μετρή-
σετε τα ·>('ηφία τοΰ τίτλου «Λάζα¬
ρος θοσκός», θά ίδητε ότι είνε &:-
κατρία. Κατά την διάρκειαν της
—ΐ'ρκαιάς επέρασαν έμαρός άπ*
τό θέατρο δεκατρεΐς καμήλες.
Άπό εκείνην την ημέραν ό ά-
ριθμός δεκατρία μέ κ'&τεδίο>κε
παντοΰ. "Οταν την επομένην εφυ-
γα, γυμνός, άπό την Σμίνρνην ■ε¬
πάνω σ' ενα πλοιάριο γιά την Πό-
ί.ι, εΒδα ότι ύχα στήν τσέπη μου
. . &~·κατρία γρόσια. Έβγττκα
στίιν Πά>.ι, δπου άνεζήτησα ξε-
νοδοχεϊο. Μέ εβαλΰτ στό ιιόνο ά-
δειο δωμάτιο. Έκν>τταξβ τί?ν
μό τού: δεκατρία!
"Εφυγα πανικόβλητος. Οίκονό-
μησα λίγα χρήματα καί έμπαρκα-
ρίστηκα γιά την Όσησσό Έκϊϊ
παρονσιάστικα στόν πρόξενο κ.
Βουτσινα δ οποίος μσΰ έκαμε με-
γαλες περιποιήσεις καί μ' επήγε
σέ ξ.νοδοχεϊο. Τόν ίκέτενοα να
μή μέ τοποθετηθή σέ δίαμάτιο μέ
άριθαό δετκατρία, γιατί έκινδύνευ-
α νά καταντήσω νευρασθενικός.
Λΰτός μοΰ ένοίκιασε Ινα διομέρι-
σμα μέ δύο δωμάτΐα. Έκύτταξα
τόν άριθμό. "Έξη Δόξα σοι ό Θε-
ός! 'Εσώ&ηκα. ΈκοιμήΟ·η/(α ήσυ-
χος τή νύκτα, άλλά τί]ν αλλη αέρα
δέν Ιπίστευα κι' έγώ ό ϊδιος ότι δ
άριθμος'δεκατρία μέ είχε πειά ^γ-
Σκοτάδι μ' εντνσες »αλά, τόσο κα-
λά χθές δοάδυ,
ποδ σά σκοτάδι έ<ράνταζα κι' έγδ» >ι*σ' στό σκοτάδι,
ώς ποϋ μέ :ΐήο·ε τα.' εσδιισε στ" ά-
χνόψεγγο τής μέρας
μαζύ με σέ σά σύννεφο ό πρωϊνδς
άέρας.
ΤΩ, νύχτα, πόσο σ' άγαπώ στά
μαΰρα, δταν ντυμένη
;ς επάνω άηό γ ής θαρβια σνν-
νεφιασμένη
ΐοοΗ. δβίχνης τής άσβολΓ^ής, άνΐοιρια-
σμένης Π λάσης
τί Θ' απομείνη μιά φορά σάν δέ θά
ξεβραδυάσχις...
ΜΙΧ. ΜΑΛΑΚΑΣΗΣ
Τα μάττα, ποΰ μέ μάγει|κ— έδασι-
λέψαν τώρα,
σέ κάποιον ΟΛ'ειρόκοσμο, σέ μίαν
ούοάνια χώρα.
Τα δάχτυλα, ποΰ φίλησα, χλωμά
καί παγωμένα,
χάρου πνοί) τα μώδησε, σάν κρίνα
μαραμένα.
Τα όλΛτυκνα μακρυά μαλλιά, μαϋ-
ρο ςρτερο κοράί«ου,
στολ ίζοιιν κάποιο σκέλεθρο στά 6ά-
θη αραχνΌυ λάκκου.
"Εσδι>σε κ' ή χρυσή φωνΐ), των ΐΜ-
ο»ν ρι»θμων ή βρύση,
στό 6ου6ό κόαα τή> Σιωπης κΛί
πλϊΐά δέν ** άντηχιιστ).
Μά ή καταλΰτρα Δύναμι δϊν μπό-
ρεσεν άχομα,
καί την ψνχή, «ου άγαπησα νά λϋ-
ώα|) μές στό χώμα.
Μ. Σιγοϋοος
1.1
Ή μεγα/.η αιικ>υσα οπου ι)α γινγι ιι £,,ηΐ/Ί|
Συν έλευσις είς Χάουστον, ϊε^ας
ΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΕΠΕΤΕ1ΟΣ
Ο "ΠΑΠΠΟΥΣ" ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ
ΓΡΟΥ
Τό έλληνικιον θέατρον, σημαιο-
■ ολιστον, έορτοζει τα έβόομηντα
τεντε χρόνια άπό τής εμφανίσεως
εί; την σ/ηνήν τού Διονυσίου Τα-
6<>υλάρη.
Ποίος δέν εγνώρισε καί ποίος
ι/τό τού; <«γεροντοτέροι>ς» δέν έ-
ιΐαυμασε τόν παλαίμαχον ήΦοποι-
ον, είτε "Ελλην ήτο τοΰ έσωτερι-
οΰ ή τΓες Άιιεοτ/ίής, η τή; Αίγΰ-
του, ή τής Ρωσσία;, τής Αγγλίας
, ή ή; ή γ
των ΊνίΗών, διότι καί μέχρις ε-
πτου
ΕΝΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΕΑΝΙΚΗΣ Ζ-ΗΣ.- Ο «ΜΙΚΡΟΣ ΖΑΚΥΝΟΙΟΣ ΠβΥ ΠΡΟΩΡΙΖΕΤΟ!κχταλείψη.'Εξήλθα στό ρμ
1 ΕΧοα τοϋς άρ«θμο^ς των δύο οω-
ί "Εξ έά "Ε
ΓΙΑ.... &1ΚΗΓΟΡΟΣ ΚΑΙ ΕΓΙΚΕ ΗΟΟΠΟΙΟΣ.- ΔΙΑϋΡΕΠΕΙ ΕΙΣ.... ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥΣ
ΡΟΑΟΥΣ.- ΑΕΓΕΤΑ1 ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΤΑΒΟΥΛΑΡΗΣ.- ΕΝΑΣ
ΑΣΠ8ΝΔΟΣ Φ1Λ3Σ: Ο ΑΡΙΟΜΟΣ 13.
φεΐον "Οταν έΰαΛτίσθην.α μέ ώ- Ρώσση. ό όαεοΐος ενεθουσιάσθη νβί το νά 6γτ) είς τό θέατρον. Τό θε-
νάμ«οΐοη'. . . Νικόλαον. Καί αί,τιΐ .τ· ροσεκαλεσε τόν «θίασόν» ιι'ος νά ωροΰβαν άτιμωτικόν Καί ή πρώ-
ϊΐναι τό πραιγματικό/τιου δνουα. Το', ίκίκτ^ παραστάσεις είς τό. σπί-,τη γυναΐκα ποϋ ενεφανίσθη στήν
"' ' ' έλξέ ή Έλλάδ ά
μ
ματίων ιιου. "Εξη και έπτά. "Ε-
καμα ποόσθεσι χαί εμεινα έμΰρόν-
τητος. "Εξη καί έπτά ίσον. . δε-
κατρία!
Άπό έκτίνη ομως την ήμέρα τα
δεκ.ατρία αρχισε νά μέ. . εύνοη
σκανδϋιωδώς. Όσάκις Ισυναντοΰ-
οα αυτόν τόν άριθμό έατετύγχοΛα
είναι τό πραγματικστιου δνουα. Το, οωσγι, παραστασεις; εις το. σπι-,τη γυναΐκα που ενεφανίσθη στην , ,-"™^· 5~
ϋθνύσιο; ή Νιόνιος μοΰ προοετέ- τι τού Κατόαιν «άς έφιλοξένησί μετεπανΏστατικήν Έλλάδα άπό τ% ^α, "^^ 'Τ°ν,α?'
■ίτη άργότερα δταν άΐβέ^θανε ό συνο-' μονίμως καί μάς Ιδωσε τα σκηνι- σκηνης θεάτρου, ήτο μία Ίΐολίς, ν ' ,υ* ί11
νόματο- π,άππος μόν. Μέ άνέθρΐ- κα μέσα γιά μίαν εύπρόσωπον έμ- ναλλΐΓΕ|χνις τοΰ ιιελαοράίΐατος. εις Ι., " " ";^ . . ^
.Ϊ ^ ι ^ ■■■ ^ ^ € / ^ ι ^ ^^ τ § ^^1 Μ^ϊ ίΏΠ ίλ^* ^* Λ_ίϊ^ε^Ρ Ι04"ν
ρ^
Ψ?^ μ«δ««οοά. Π ι-
Ο# αοιθμβς ΛεχατριιΙ
ν οος μου φΛος.
— θα τ> δήτε
πνιγττκα οτί) Μαύρη Θάλ'οσα τα- .
ταρο
ττι;, κατώρθωσε νά
α μέ την θλίψιν
σεως, καί την απέραντον
τή; επι τιμίας;
Ο «πκγτ πους» τοΰ Ελληνικόν θε
ΐιτρου ^ίναι δ νεαρώτερος γέρων
τϊ,ς 'Β?.}άδος. Είναι
των, ενα:
σιό, ιιέ
ποΰ σκεπάζ,ουν
ριζαν υερα ννχτα στό κεφάλι μσυ,
ί ί ^ά
ρ ρ χ
στίχοι, τραγουοια καί π^ά ποιτι-
>ίονδΐνος ό Διον Χαριάτης, δ Δι¬
ονύσιος Γερουλάνος, ό Φρειδ. Κα-.
Τα οέρ νοατόϋον νομάρχης ν.αί βουλευ¬
ί νά ι της Ζακν-νθου ό Σπύρος -Ταβου-
έψπαξα «θέατρον» εις τό Ισόγειον' είς τού; δύο υίους τοΰ Ι
τατος χαι έ'χει τεραστίαν μνι,μην. το- —ΧΙΟικο{:, <Γπιτ.ιΟυ μου είς τό Ρώσση Αντώνιον ,καί Άλέξαν- χ ρ μμη Τόν είϊρΓ{κα είς τό σπίτι τού ϋΐιδροΰ τού κ. 'Εδμ. Φύρστ επι της όδοϋ Σμύρνης. ΤυλιγμένΌς με το λευνό μεταξο>τό κασκόλ τσυ, μέ
ύπεδέχθη εις τό ιμικρό τρυ σα).ονά-
πρόθτμος ν' απαντήση στάς έ-
τήις μου.
— Έν πρώτοις, κΰριε Τ>-1?ου-
'''οη, θέλω νά μοί πητε, πώς κα-
ή τ» μχΗττικόν τής μακρο-
όποΤον έκα,λοΐΌαμεν φιλικέ; ο'ι·/ο-
έά
δρον "Οτε μετ1 όλί^α ετη^ επήγα
ή Κύλ ώ ά
όποΤον έκ,λοΌαμ φ; ρ μ ^ η^ ή
γένειες -καί «έδιοάσκαμΐν» τα ερ- στήν Κωνσταν^ιν^ύπολιν, ώς άνε
γα. Τό πρώτο ποΰ 'ε'παιξα στή ζωή Ι γνωρισμένος ήθοποιός πλέον, ώρ
μου ήτΐ^ ή «Θυσία τοΰ Ά·δραάμ» [ γάνωσα έκεΐ Ινα θνασον τοΰό
γ
δ «Χάσης» τοΰ Γρυζέλη.
η ρη
Είς τούς προσκεκλημένους είχα¬
με κάποτε καί τόν επί προστασί-
ας γενικόν είσαγγελέα Μάρκο
μσΰστακο πρόσωπό μου μ
θοΰσΐε νά παίΐω μ' επιτυχίαν τοτς
-ς ρόλους. Την εποχήν ε¬
ιιιιιά γυναΐκα δέν έδέχε-
γς ρ η
κείνην νοιιιιιιά γυναΐκα δέν έδέχε-
— Ημαι ένενηντα έτών καί έ-
νινύυνευσα πολλές φορές νά πεθα-
ν<ο, απήντησε μέ την διαυ/γή φο>-
νήν τού ό «^^απποϋς^ Π ροχθές ά-
νΓμη αν·έρΐ(χι>σα άπό σοβαράν βρογ
■/οτνεικιονδατν, ποΰ μ' ΐ.κράτησε έ-
."Τί σαράντα ήμέρες στά κρεβάτι.
Άλ7.ά φαίνεται δέν τ)λθε άκάμη ή
ο>οα μου. Ή υακροζωΐα έξασφα-
? ίζ'εται μόνον μέ έναν τρόπον: την
τακτικήν ζωήν. Λέγουν ότι οί ή-
ττο-τοιοί, αφοΰ εΐνΌι, έκ τοΰ έπαγ-
γέλματάς των, ήναγκασμενοι νά
ρργάζωνται την νίκκτα καί νά ξη-
[ΐ€ρώνωνται συχνά μετά τό θέα-
τοο εα>ς τό ποωί, δέν ζοϋν πολλά
χρόναα 'Έπέρασα κι' έγώ την μάλ¬
λον ποϊ.νκν'μαντον, άλλά καί την
^ε"'ϊ> νοικοκυρεμένην ζωι'ιν. 'Εξε-
νν/τοΰσα, καί έκαμιόμουν τό πρ<ι>-
ι. ά>λά ήιιουν είς τάς ώρας τοΰ ΰ-
πνου καί τοΰ φαγητοϋ μου άκρι-
ον}ς σάν ρολάί. Έ/ίθΐμώμονν τάν-
τοτε έξη ώρες καί ποτέ δέν εφα-
γα περισσότϊερο άπό όσον έχρειά-
ζετο τό στομάχι μου Λέν ηπια
•τοτέ οίνοπνευματώδη ποτά «λΊ
δέ ν εναμα καταχρήσεις.
— Καί ή πολυκύμαντος ζωή
οας,
— Έγεννήθην.α ενα χειμωνι-
ατι^ο βράδυ τοΰ Ίανουαρίου 1840
στή Ζάκυνθο. δταν τό ώραΐο νησί
Μας τ^,ταν άγ-'λικό. Ό πατέρα; ιιου
Παναγιώτης Το-βουλάρης ήταν
δι/.ηγόρος καί έχάρη πολύ δταν έ-
γενηιθτίκα, διότι εξησφάλισε τόν
οιάδοχον ποΰ θά τοΰ «εκρατούσε»
'ψγότερα τό δικηγορικόν τού γρα-
ξειδεύοντας άπό την Ποία στήνί
Κωνστάντζα καί στήν Όδησοσ.
Εΐχα στή ζωή ι»ου πολλά δρά-
Όταν έταξείδευσα, γιά πρώ-
συτνομιληταί τού τα χάνουν .μέ τή
ζωτικότητα καί τή φλογερή υγεί-
ν€(Η
γ
τη φορά, στήν 'Αμ-Λΐκή,
«άσ-βην έκεϊ μέ περιουσίαν είκοσ*-1
έ δ όλί
«άσβην έκεϊ μέ περιουσίαν είκοσ*-1 ^ ^ ,?^ Υ , Ύ
πέντε δραχ^ών! Άλλά όλίγες πά- Χ·*™ θεατρο κυριε ΤαβΑΐλαρτί
άς στα; οποίας συνέρρεανΙ . ~ Για ^συγχρονο θΐατρο δεν
ί δϊ άΰ! «««Ρι ««
άθρόοος οί δμογενεϊς μας, άρκοΰ-|
σαν γιά νά έξέλθω άπό τή οεινή
αΊτκονομική μου κατάστασι.
Ό προβφιλής τού
μς
Ύπέστην είς τόν βίον μου τρείς ρ
πυρκαιές καί τρείς φορές έ
ό ϋ έ ό
Καί ό «παπποΰς» τοΰ έλλη.νικοΰ
Οϊάτρου κατεβάζει μέ θλϊψι τό κά-
τασπρο κεφάλι τού. .
ΝΥΧΤΑ
•Η Κα
"οΰΐιτζ
Γουίλσων, γήρα τοΰ Προέδοου Γουΐλσων, καί ό Πρόεδοος
ή θέ ύ «εμελίον λίθον τού νεου «ι-
ω Γουίλσων, γήρα τοΰ Προέδοου Γουΐλσων, ρ
ήν τελετήν της χαταθέοεως τού «εμελίον λίθον τού νεου
'ί,ίου τοϋ Έρνθοοΰ Σταυροΰ, εί ςθυασιγκτωνα.
γυμνός στοϋς ΐτέντε δρόμονς. Στ»ιν
Πόλι μοΰ έκάη τό θένΐτ'ρον Να¬
ούμ, τό 1870 Στή Σμνρνη τό θέ¬
ατρον Καμαράνον, τ!> 1884 Στήν
πυρκαϊά αύτη πΌρετήρησα ότι με
κατεδίωκε ή Χρίτι^ καί ό αραιώς
δΓ/ΐΐτρίαΐ Τό έργον .τοΰ έπαίζαμε
έκεΐνο τό βρά&υ ήτο ό «Λάζαρος
6οσ-/ός» καί ήταν ήμέρα Τρίτη,
δεκατρεΐς τοΰ μηνός. "Αν μετρή-
σετε τα ·>('ηφία τοΰ τίτλου «Λάζα¬
ρος θοσκός», θά ίδητε ότι είνε &:-
κατρία. Κατά την διάρκειαν της
—ΐ'ρκαιάς επέρασαν έμαρός άπ*
τό θέατρο δεκατρεΐς καμήλες.
Άπό εκείνην την ημέραν ό ά-
ριθμός δεκατρία μέ κ'&τεδίο>κε
παντοΰ. "Οταν την επομένην εφυ-
γα, γυμνός, άπό την Σμίνρνην ■ε¬
πάνω σ' ενα πλοιάριο γιά την Πό-
ί.ι, εΒδα ότι ύχα στήν τσέπη μου
. . &~·κατρία γρόσια. Έβγττκα
στίιν Πά>.ι, δπου άνεζήτησα ξε-
νοδοχεϊο. Μέ εβαλΰτ στό ιιόνο ά-
δειο δωμάτιο. Έκν>τταξβ τί?ν
μό τού: δεκατρία!
"Εφυγα πανικόβλητος. Οίκονό-
μησα λίγα χρήματα καί έμπαρκα-
ρίστηκα γιά την Όσησσό Έκϊϊ
παρονσιάστικα στόν πρόξενο κ.
Βουτσινα δ οποίος μσΰ έκαμε με-
γαλες περιποιήσεις καί μ' επήγε
σέ ξ.νοδοχεϊο. Τόν ίκέτενοα να
μή μέ τοποθετηθή σέ δίαμάτιο μέ
άριθαό δετκατρία, γιατί έκινδύνευ-
α νά καταντήσω νευρασθενικός.
Λΰτός μοΰ ένοίκιασε Ινα διομέρι-
σμα μέ δύο δωμάτΐα. Έκύτταξα
τόν άριθμό. "Έξη Δόξα σοι ό Θε-
ός! 'Εσώ&ηκα. ΈκοιμήΟ·η/(α ήσυ-
χος τή νύκτα, άλλά τί]ν αλλη αέρα
δέν Ιπίστευα κι' έγώ ό ϊδιος ότι δ
άριθμος'δεκατρία μέ είχε πειά ^γ-
Σκοτάδι μ' εντνσες »αλά, τόσο κα-
λά χθές δοάδυ,
ποδ σά σκοτάδι έ<ράνταζα κι' έγδ» >ι*σ' στό σκοτάδι,
ώς ποϋ μέ :ΐήο·ε τα.' εσδιισε στ" ά-
χνόψεγγο τής μέρας
μαζύ με σέ σά σύννεφο ό πρωϊνδς
άέρας.
ΤΩ, νύχτα, πόσο σ' άγαπώ στά
μαΰρα, δταν ντυμένη
;ς επάνω άηό γ ής θαρβια σνν-
νεφιασμένη
ΐοοΗ. δβίχνης τής άσβολΓ^ής, άνΐοιρια-
σμένης Π λάσης
τί Θ' απομείνη μιά φορά σάν δέ θά
ξεβραδυάσχις...
ΜΙΧ. ΜΑΛΑΚΑΣΗΣ
Τα μάττα, ποΰ μέ μάγει|κ— έδασι-
λέψαν τώρα,
σέ κάποιον ΟΛ'ειρόκοσμο, σέ μίαν
ούοάνια χώρα.
Τα δάχτυλα, ποΰ φίλησα, χλωμά
καί παγωμένα,
χάρου πνοί) τα μώδησε, σάν κρίνα
μαραμένα.
Τα όλΛτυκνα μακρυά μαλλιά, μαϋ-
ρο ςρτερο κοράί«ου,
στολ ίζοιιν κάποιο σκέλεθρο στά 6ά-
θη αραχνΌυ λάκκου.
"Εσδι>σε κ' ή χρυσή φωνΐ), των ΐΜ-
ο»ν ρι»θμων ή βρύση,
στό 6ου6ό κόαα τή> Σιωπης κΛί
πλϊΐά δέν ** άντηχιιστ).
Μά ή καταλΰτρα Δύναμι δϊν μπό-
ρεσεν άχομα,
καί την ψνχή, «ου άγαπησα νά λϋ-
ώα|) μές στό χώμα.
Μ. Σιγοϋοος
ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΟΗΓ4
ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΟΣ
ΒΑΣΙΛΙΚΑ-ι ΔΩΡΑ ΑΓΟΡΑΖΟ
ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ, ΔΩΡΗΘΕΝΤΑ ΠΡΟ ΕΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΟΑΝΝΑΝ ΡΟΥΐΡΑ, ΔΙΑΣΗΜΟΝ ΗΘΟΠΟΙΟΝ, ΕΜΠΙΣΤΟΝ ΦΙΛΗιΜ
ΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΥΨΗΛΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ, ΠΩΛΟΥΛΙΤΑΙ ΝΥΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΕΠΕΙΔΗ Η ΠΡΩΗΝ ΕΥΤΥΧΗΣ ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΩΝ ΔΙΕΡΧ
ΣΤΑΣΕΩΝ. -- ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΙ,ΘΥΜΙΑ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΕΔΟΥΑΡΔΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΟΥΚΟΣ Τθ
ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ. » ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑΙ ΑΠΗΧΗΣΕΙΣ ΕΥΤΥΧΩΝ ΗΜΕΡ«
σεαόν της αυτών ή Ίωάννα έλαβεν ο>ς δώρα πολλά κοσμήμα- συνιστώντο δέ εκ μισς ϋασιλικής προσοοπικοτητος εις άλλην. Ουπος· η Ρουΐρα, ως κον,'μίαν,
τα καί ένθυμια, τα όποΐα σήμερον εχουν μεγίστην αξίαν διά διδασκάλισσα, μετέβαινεν έκ τού ενός μέλους τής αύλής είς τό -ακόλουθον. έξημεοοιθτί
Αυτή έπληρωνετο καλώς διά την εργασίαν της, άλλ' ή πληρωμή δέν εγίνετο
πάλ'τοτε είς πραγματικά νομίσματα. Διότι καί τα ύψηλά πρόσωπα ένίοτε συνέβαινε
νά εχουν χρηματικάς στενοχωρί-
ας. "Υπήρχον πάλαοτε κυνήγια,
χοροί καί ύποδοχαί, των οποίων
Έ-
νά συμβάλλη είς την διατήρησιν
τοΰ «χρυσοϋ κλωβοΰ/>, όστις ήτο ή
κοινή των κατοικία, ή δαπάνη δέ αυτή συχνάκις ηλάττω¬
νε σπουδαίως την οικογενειακήν περιουσίαν.
Ούτω, λοιπόν, οσάκις βασιλική τις προσωπικότης έ-
στερείτο προσο)ρα'ώς χρηματων, ή Ρουΐρα έπληρωνετο
διά σπανίων κοσμημάτων καί κειμηλίων. Τα κοσμήιιατα
ταυτα, έκτός τής πραγματικής των άξίας, πολλάκις είχον
?τελΤ σ^σ!ν ^™ οι^αφορα ειδυλλισ, άτινα περιεβαλ-
λον ΤΤ·ν αυλιΊν και τα 'ιελτ1
τε την ιστορίαν των και την οραιοτητα των.
Άλλ' ό πόλεμος έ'φερε δυσμενεΐς ημέρας είς την κ. Ρουΐ¬
ρα, άπορροφήσας την περιουσίαν της, ώς έπραξε καί διά
πολλούς αλλους πρώην πλουσίους Εΰρωπαίους. Τό άποτέ-
λεσμα ήτο ότι ή πρώην πλουσία ήθοποιός καί διδασκάλισσα
ελαοεν ανάγκην χρηματων και κατα συνέπειαν πολλα εκ των Ι εκτέλεσις απήτει '/ρήιιατα. _
κοσμημάτων της, ατινα^ άλλοτε έστόλισαν βασιλείς καί βα- καστον μ&ος της ηυΑη> ωφειΑε
σιλισσας, σήμερον στολίζουν ωραίας γυναίκας τοΰ Μπροντ-
γουαίη.
Ή Άμερικανίς λογία καί ήθοποιός, Γκραίης Λύνν, είς
τόν κάλαμον τής οποίας όφείλεται τό πρωτότυπον τοΰ πα¬
ρόντος άρθρου, ήγόρασε μερικά έκ των κοσμημάτων τής κ.
Ρουΐρα. Ή ιδία γράφει τα εξής περί τοΰ τρόπου, καθ' δν ή
περίφημος ήθοποιός έξεποίησε τα πολύτιμα κοσμήματά της.
Είς τό Λονδίνον, όπερ ό Τζών Σίγκερ Σάρτζεντ περιέ-
γραψέ ποτε ώς τόπον ένθα γυναΐκες τής Βικτωριανής έπό-
χής μεταβαίνουν πάντοτε είς την εκκλησίαν καί δπου είναι
διαρκώς άπόγευμα Κυριακής, ζή μία ήλικιωμένη καί άξιο-
πρεπής ήθοποιός, όνομαζομένη Ίωάννα Ρουΐρα. Ή Ρουΐρα έφύλαττεν επιμελώς τούς θησαυρούς τού-
Αΰτη πολλάκις έ'παιξε Γαλλιστί μετά τ,-)ς Σάρας Μπερ- ^νς, άποδίδουσα είς αύτούς πραγματικήν λατρείαν. 'Επ-
/άρ καί Άγγλιστί μετά των περιωνύμων ήθοποιών Τέρρις, ήλθε τότε ό Παγκόσμιος ΙΙόλεμος όστις ανέτρεψε την
νίπήρμωμ Τρή καί Τσάρλς Χώτρυ. Ή ιδία υπήρξε στενή ίσορροπίαν έν Εύρώπη. Μεγάλαι πρώην περιουσίαι σχε-,
ΐ"αι εμπιστος φίλη τής Βασιλίσσΐ)ς Βικτωρίας, άναστρεφο- δόν έξηφανίσθησαν καί ή Ρουΐρα, συνειθισμένη είς την
ιένη έλευθέρως είς τούς κύκλους<ής μεγαλοπρεποϋς βασι- προτέραν καλοζωΐαν, έν τέλει ευρέθη είς δυσάρεστον θε- _ ακής αύλής τής Αγγλίας κατα τα τέλη τοΰ παρελθόντος σιν. Ή ιδία ήτο πολύ γραία ώστε ν' ακολουθήση τό έπάγγελμά τ»]ς επί τής σκηνής. ΐίώνος. · Αί μικραί χρηματικαί οικονομίαι της σχεδόν έξηντλήθησαν. Ό μόνος πόρος, όστις Ώς φιλοξενουμένη τής Αχνλής ή Ίωάννα έξήγει τα ώρο- τη άπέμενε πρός συντήρησιν της, ήτο νά πωλη τα διάφορα άλαικείμενα τής περιφή- ίκόπια τής Άγγλικής αριστοκρατίας, ή άνεγίνωσκε μεγαλο- μου έκ κοσμημάτων συλλογής της. ρώνως, κατα διαταγήν τής βασιλίσσης, καί ώς διδάσκαλος Χάρις είς την άτυχίαν αύτην τής Ρουΐρα, πολλά έκ των πολυτίμων αυτών κοομη- πριγκίποον κατέστη μάτων έλαβον την άγουσαν πρός την Νέαν Υόρκην, άγορασθέντα καί φορούμενα τόσον δημοφιλής, ώσ νυν υπό ήθοποιών καί άλλων προσωπικοτήτων τοϋ Μπροντγουαίη. Ή έσχάτ(ος κομι- τε υπερέβη είς την σθείσα ενταύθα συλλογή της περιλαμβάνει Καφρικά βραχιόλια τής ΒασΙλίσσης Βι- Βασιλικήν εΰνοιαν κτωρίας, τρόπσια τής νίκης της εναντίον των Μπόερς, τό αργυρούν βέλος τοΰ γαμ τόν περίφημον Αύ- βρού της, Δουκός τοΰ "Αργυλλ, τα έκ τώνόδάντων τής τίγρεοος τής Σάρας Μπερνάρ ■τοιακην λι&άπνηϊ™ κατεσκευασμένα ένώτια, γαγάτης λίθος έκ τής έκκεντρικής μαρκησίας τοΰ Άϊλε- σβοΰρυ, πόρπαι έκ ρου βινίων, δακτύλιοι καί εν θαυμάσιον άργυρό- πλεκτον περιδέραιον έκ τής ωραίας Έλισάβετ, άτυχοΰς ουζΰγου τοΰ Άψβοΰργου Φραγκί- σκου Ιωσήφ, ώραϊα κεντήματα πλεγμένα έκ των πλοκάμων τής Λαίδης Φλοόρας ' Χά- στιγξ, ήτις απέθανεν έκ ψυχικής λΰπης, καί πολλά άλλα άντικείμε- να, ύπενθυμίζοντα πα- ρελθούσας δόξας. Ώς νά τα έξάγη έκ τοΰ πίλου τοΰ μάγου, ή Ρουΐρα παρουσιάζει εν πρός εν τα σπάνια αύ- τά κοσμήματά, χωρίς, ώς φαίνεται, νά εχονν τέλος. Ή ίστορία των πε- ρισσοτέροον αυτών κο¬ σμημάτων είναι συνυ- φασμένη μέ την ρω- μαντικήν ιστορίαν τής _ημΟ0 ήθοποιός λους τη;. στριακόν διδάσκαλον εντος χρυσω μάτων μεταί καί γαλ«ζιώ| όπισθεν μίξ διαταγήν τή έχαράχθΐ) γραμμά τη; έ-πιγραφή-: πάντα» κ«ί δόντων έηή σκευάσί3ιιο'αν| Τα ένώτια ΐοα· Τα ,πεΗ τα κοσμήματά ται τοόρα σθερ Μπέλλ, ϊ γορασθέντα0 τοΰ μουσικοΰ ι φωνικής Όρ)Ε δωρηθέντα ν$ Μεταξύ λο' το)ν, θΗ τοΰ ' η ^: έξ όρμαίίου ^ λν '.ών τοϋ Θβοϋ Σίδα,^ των 'Ινδιών, εκ τοΰ μετωπον τοΰ ιίου άςτηοέθηό περίφημος άδάμας Νασσάκ, όστις κα- -—ιτινα διάδοοιν, έκομίσθη είς την Αμερικήν. Βικτωριανής αύλής. εν μενταλιον Τό περίφημον άργυ- 9°^α ενωτια, ροΰνβέλος,'έπί παρα- θους, έν η] δείγματι, πρώην κτή- ήτο Κυθερ^ μα τοϋ Δουκός τοΰ Ή οίκον**1 Άργυλλ, είναι όμοιό- φιλαργνρ[ανΤ τύπον έκείνου όπερ ή κην χρηματ0)ν Βικτοιρία έδώρησεν γραφα τή? ί"' είς τόν Τζών Μπρά- άς καί τα ουν, ιδιαίτερον σωμα- καταθέσεις τοφύλακά της επί 20 καλεϊτο νά ετη. Ό Δούξ συνήθι- γων χρ τής Βασιλίσσης Μαρίας, τής Ρουμανίας τοιΰτο έστερέο)νε
ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΟΣ
ΒΑΣΙΛΙΚΑ-ι ΔΩΡΑ ΑΓΟΡΑΖΟ
ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ, ΔΩΡΗΘΕΝΤΑ ΠΡΟ ΕΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΟΑΝΝΑΝ ΡΟΥΐΡΑ, ΔΙΑΣΗΜΟΝ ΗΘΟΠΟΙΟΝ, ΕΜΠΙΣΤΟΝ ΦΙΛΗιΜ
ΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΥΨΗΛΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ, ΠΩΛΟΥΛΙΤΑΙ ΝΥΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΕΠΕΙΔΗ Η ΠΡΩΗΝ ΕΥΤΥΧΗΣ ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΩΝ ΔΙΕΡΧ
ΣΤΑΣΕΩΝ. -- ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΙ,ΘΥΜΙΑ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΕΔΟΥΑΡΔΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΟΥΚΟΣ Τθ
ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ. » ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑΙ ΑΠΗΧΗΣΕΙΣ ΕΥΤΥΧΩΝ ΗΜΕΡ«
σεαόν της αυτών ή Ίωάννα έλαβεν ο>ς δώρα πολλά κοσμήμα- συνιστώντο δέ εκ μισς ϋασιλικής προσοοπικοτητος εις άλλην. Ουπος· η Ρουΐρα, ως κον,'μίαν,
τα καί ένθυμια, τα όποΐα σήμερον εχουν μεγίστην αξίαν διά διδασκάλισσα, μετέβαινεν έκ τού ενός μέλους τής αύλής είς τό -ακόλουθον. έξημεοοιθτί
Αυτή έπληρωνετο καλώς διά την εργασίαν της, άλλ' ή πληρωμή δέν εγίνετο
πάλ'τοτε είς πραγματικά νομίσματα. Διότι καί τα ύψηλά πρόσωπα ένίοτε συνέβαινε
νά εχουν χρηματικάς στενοχωρί-
ας. "Υπήρχον πάλαοτε κυνήγια,
χοροί καί ύποδοχαί, των οποίων
Έ-
νά συμβάλλη είς την διατήρησιν
τοΰ «χρυσοϋ κλωβοΰ/>, όστις ήτο ή
κοινή των κατοικία, ή δαπάνη δέ αυτή συχνάκις ηλάττω¬
νε σπουδαίως την οικογενειακήν περιουσίαν.
Ούτω, λοιπόν, οσάκις βασιλική τις προσωπικότης έ-
στερείτο προσο)ρα'ώς χρηματων, ή Ρουΐρα έπληρωνετο
διά σπανίων κοσμημάτων καί κειμηλίων. Τα κοσμήιιατα
ταυτα, έκτός τής πραγματικής των άξίας, πολλάκις είχον
?τελΤ σ^σ!ν ^™ οι^αφορα ειδυλλισ, άτινα περιεβαλ-
λον ΤΤ·ν αυλιΊν και τα 'ιελτ1
τε την ιστορίαν των και την οραιοτητα των.
Άλλ' ό πόλεμος έ'φερε δυσμενεΐς ημέρας είς την κ. Ρουΐ¬
ρα, άπορροφήσας την περιουσίαν της, ώς έπραξε καί διά
πολλούς αλλους πρώην πλουσίους Εΰρωπαίους. Τό άποτέ-
λεσμα ήτο ότι ή πρώην πλουσία ήθοποιός καί διδασκάλισσα
ελαοεν ανάγκην χρηματων και κατα συνέπειαν πολλα εκ των Ι εκτέλεσις απήτει '/ρήιιατα. _
κοσμημάτων της, ατινα^ άλλοτε έστόλισαν βασιλείς καί βα- καστον μ&ος της ηυΑη> ωφειΑε
σιλισσας, σήμερον στολίζουν ωραίας γυναίκας τοΰ Μπροντ-
γουαίη.
Ή Άμερικανίς λογία καί ήθοποιός, Γκραίης Λύνν, είς
τόν κάλαμον τής οποίας όφείλεται τό πρωτότυπον τοΰ πα¬
ρόντος άρθρου, ήγόρασε μερικά έκ των κοσμημάτων τής κ.
Ρουΐρα. Ή ιδία γράφει τα εξής περί τοΰ τρόπου, καθ' δν ή
περίφημος ήθοποιός έξεποίησε τα πολύτιμα κοσμήματά της.
Είς τό Λονδίνον, όπερ ό Τζών Σίγκερ Σάρτζεντ περιέ-
γραψέ ποτε ώς τόπον ένθα γυναΐκες τής Βικτωριανής έπό-
χής μεταβαίνουν πάντοτε είς την εκκλησίαν καί δπου είναι
διαρκώς άπόγευμα Κυριακής, ζή μία ήλικιωμένη καί άξιο-
πρεπής ήθοποιός, όνομαζομένη Ίωάννα Ρουΐρα. Ή Ρουΐρα έφύλαττεν επιμελώς τούς θησαυρούς τού-
Αΰτη πολλάκις έ'παιξε Γαλλιστί μετά τ,-)ς Σάρας Μπερ- ^νς, άποδίδουσα είς αύτούς πραγματικήν λατρείαν. 'Επ-
/άρ καί Άγγλιστί μετά των περιωνύμων ήθοποιών Τέρρις, ήλθε τότε ό Παγκόσμιος ΙΙόλεμος όστις ανέτρεψε την
νίπήρμωμ Τρή καί Τσάρλς Χώτρυ. Ή ιδία υπήρξε στενή ίσορροπίαν έν Εύρώπη. Μεγάλαι πρώην περιουσίαι σχε-,
ΐ"αι εμπιστος φίλη τής Βασιλίσσΐ)ς Βικτωρίας, άναστρεφο- δόν έξηφανίσθησαν καί ή Ρουΐρα, συνειθισμένη είς την
ιένη έλευθέρως είς τούς κύκλους<ής μεγαλοπρεποϋς βασι- προτέραν καλοζωΐαν, έν τέλει ευρέθη είς δυσάρεστον θε- _ ακής αύλής τής Αγγλίας κατα τα τέλη τοΰ παρελθόντος σιν. Ή ιδία ήτο πολύ γραία ώστε ν' ακολουθήση τό έπάγγελμά τ»]ς επί τής σκηνής. ΐίώνος. · Αί μικραί χρηματικαί οικονομίαι της σχεδόν έξηντλήθησαν. Ό μόνος πόρος, όστις Ώς φιλοξενουμένη τής Αχνλής ή Ίωάννα έξήγει τα ώρο- τη άπέμενε πρός συντήρησιν της, ήτο νά πωλη τα διάφορα άλαικείμενα τής περιφή- ίκόπια τής Άγγλικής αριστοκρατίας, ή άνεγίνωσκε μεγαλο- μου έκ κοσμημάτων συλλογής της. ρώνως, κατα διαταγήν τής βασιλίσσης, καί ώς διδάσκαλος Χάρις είς την άτυχίαν αύτην τής Ρουΐρα, πολλά έκ των πολυτίμων αυτών κοομη- πριγκίποον κατέστη μάτων έλαβον την άγουσαν πρός την Νέαν Υόρκην, άγορασθέντα καί φορούμενα τόσον δημοφιλής, ώσ νυν υπό ήθοποιών καί άλλων προσωπικοτήτων τοϋ Μπροντγουαίη. Ή έσχάτ(ος κομι- τε υπερέβη είς την σθείσα ενταύθα συλλογή της περιλαμβάνει Καφρικά βραχιόλια τής ΒασΙλίσσης Βι- Βασιλικήν εΰνοιαν κτωρίας, τρόπσια τής νίκης της εναντίον των Μπόερς, τό αργυρούν βέλος τοΰ γαμ τόν περίφημον Αύ- βρού της, Δουκός τοΰ "Αργυλλ, τα έκ τώνόδάντων τής τίγρεοος τής Σάρας Μπερνάρ ■τοιακην λι&άπνηϊ™ κατεσκευασμένα ένώτια, γαγάτης λίθος έκ τής έκκεντρικής μαρκησίας τοΰ Άϊλε- σβοΰρυ, πόρπαι έκ ρου βινίων, δακτύλιοι καί εν θαυμάσιον άργυρό- πλεκτον περιδέραιον έκ τής ωραίας Έλισάβετ, άτυχοΰς ουζΰγου τοΰ Άψβοΰργου Φραγκί- σκου Ιωσήφ, ώραϊα κεντήματα πλεγμένα έκ των πλοκάμων τής Λαίδης Φλοόρας ' Χά- στιγξ, ήτις απέθανεν έκ ψυχικής λΰπης, καί πολλά άλλα άντικείμε- να, ύπενθυμίζοντα πα- ρελθούσας δόξας. Ώς νά τα έξάγη έκ τοΰ πίλου τοΰ μάγου, ή Ρουΐρα παρουσιάζει εν πρός εν τα σπάνια αύ- τά κοσμήματά, χωρίς, ώς φαίνεται, νά εχονν τέλος. Ή ίστορία των πε- ρισσοτέροον αυτών κο¬ σμημάτων είναι συνυ- φασμένη μέ την ρω- μαντικήν ιστορίαν τής _ημΟ0 ήθοποιός λους τη;. στριακόν διδάσκαλον εντος χρυσω μάτων μεταί καί γαλ«ζιώ| όπισθεν μίξ διαταγήν τή έχαράχθΐ) γραμμά τη; έ-πιγραφή-: πάντα» κ«ί δόντων έηή σκευάσί3ιιο'αν| Τα ένώτια ΐοα· Τα ,πεΗ τα κοσμήματά ται τοόρα σθερ Μπέλλ, ϊ γορασθέντα0 τοΰ μουσικοΰ ι φωνικής Όρ)Ε δωρηθέντα ν$ Μεταξύ λο' το)ν, θΗ τοΰ ' η ^: έξ όρμαίίου ^ λν '.ών τοϋ Θβοϋ Σίδα,^ των 'Ινδιών, εκ τοΰ μετωπον τοΰ ιίου άςτηοέθηό περίφημος άδάμας Νασσάκ, όστις κα- -—ιτινα διάδοοιν, έκομίσθη είς την Αμερικήν. Βικτωριανής αύλής. εν μενταλιον Τό περίφημον άργυ- 9°^α ενωτια, ροΰνβέλος,'έπί παρα- θους, έν η] δείγματι, πρώην κτή- ήτο Κυθερ^ μα τοϋ Δουκός τοΰ Ή οίκον**1 Άργυλλ, είναι όμοιό- φιλαργνρ[ανΤ τύπον έκείνου όπερ ή κην χρηματ0)ν Βικτοιρία έδώρησεν γραφα τή? ί"' είς τόν Τζών Μπρά- άς καί τα ουν, ιδιαίτερον σωμα- καταθέσεις τοφύλακά της επί 20 καλεϊτο νά ετη. Ό Δούξ συνήθι- γων χρ τής Βασιλίσσης Μαρίας, τής Ρουμανίας τοιΰτο έστερέο)νε
Α ΠΟ ΗΘΟΠΟ1ΟΤΣ
ΗΝ ΒΑβκΑΙ ΔΙΔΑΣ ΚΑΛΟΝ ΤΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΒΙΚΤΩΡΙ-
>ΑΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ ΕΝΕΚΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙ-
:ο- ΤθΛθΥΡΓΟΥ. ΠΑΤΡΟΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ
_ Γ/ί·λος εφόρει την Σκωτικήν στολήν τον. Ό Δούξ έδοόρησε
ίν Ρονίοα, ώς δεΐγμα Δουκικής εΰνοίσς.
δταν έθριάμβευσεν επί τής σκηνης τοϋ Λονδίνου, εϊχε μαζύ
ριο> ^ο(ον, Ικανήν νσ ^προκαλέση τό ενδιαφέρον οιουδήποτε
1είο' Μεταξύ αλλων εΐχε τρείς κύνας, ενα ψιττακόν, ενα πίθη-
χι\} .*' » *- »· *"—ι ' —'--------- ----/Λ. *ί----3 - - ~-- · ν.— ^ »,» ν^β |/ ι. ι. τ, *.τ.* ν ·
V V
νΑ ,ΙΙί) Ι 1
ένη τιγριν, μίαν λεοπάρδαλιν καί ενα λνκον. Ή λεοπάρδαλις
ιδίας /.αί βραδύτερον απέθανεν άδόξως έκ περιπνευμονίας. Ή
τα οιάθΓυρα μέλη τοΰ ζώου, κεφαλήν, δέρμα, κλπ., είς τούς φί-
νς κοπτήρας εστειλεν είς τάς Ίνδίας, ένθα καί ετέθησαν
..-ν—......... περιδέραιον
ι; (Ίργυρών νομισμάτων, ά-
ίΚι)- ηχυν ποτε είς την αύτοκρά-
ϊθυ τειραν Έλισάβετ, τής Αύ-
I
_" οτοιας καί -νυν κτήμα τής
|ΟΪ' 1 'οεις Λύνν, ήθοποιοϋ καί
ΙΪ}ν- συ^νοαφεως τοϋ παρόντος
»ρ άρθρον.
Γ,
|1ο> τοϋ Μπροντγουαίη, ά-
|ον//ογής τής Ρουΐρα υπό
ί^η, διευθυντού τής Συμ
|«: τής Ν^ Υόρκης, καί
>- την Δδα Μπέλλ.
Ι^'Υυροπλέκτων κοσμημά-
Γ πάλτας υπό τοϋ Δουκός
Ι ίίΛΐ> »__■-■ _ "1"Τ #
της Πριγκιπισ-
ν . ται' περιδέραιον
«ι άντίστοιχος πόρπη,
, τι πεταλούδας καί ώ-
|ι^ν (Ρύλλων καί ενός άν-
Π ώς αερινά ποίιτιμα κοσμηαατα
ερ/οται εις το Μπροντνουαιη Ή
εικών παριστάνει την ιροσφοθίη
μαργαριτών είς μίαν ήθοποιόν ε.κ
μερους έκατομμυριου/ου Θαυικ1
στοϋ, όστις τούς είχεν άνοράσει ίν
ύ ιαρά πτωχευσάσης ύ
'ΑΗ
()
Ή Έσθί)ρ Μ-ΐέλ?, ήθοποιός τοΰ Μτροντγουαίη, κάτοχος νυν τοϋ περιφήμου χρυσοδεμενου οδόντος
τιγρεοις, δωοηθέντος είς την Ίωάνναν Ρουΐρα, υπό τής Σάρας Μπερνάρ.'Η τίγρις λεγεται Οτι εί-
Ιτοι_ι ϊΐτη «ν» ν & > » Γ/ε δωρηθίί είς την «Άθάνατον Σαραν» υπο τοϋ Βασιλέως 'Εδουάρδου Ζ' τής Αγγλίας, οταν ήτο
μυ υνομασΤϊ] Οΐα την ακομη ΙΙρίγκπΐ) τή, Οΰαλλιας. Ή Σάρα Μπερνάρ διετηρει το επικίνδυνον ζιοον έντος πολυτελοΰς
ΤΓ'ν Ο Δθΰξ εΐγεν άνάν- κ>ω6οΰ, μεταιιεροισα αυτό μαζύ της είί τας περιφήμου; άν α την Εύρώηην ιεριοδειας της. Όταν
Λ-,'Τ, ν , ' το ζιοον απέθανεν, ή Σαρα κατ^^(κεύασεν έκ των οδόντων τού πολυτελ η /οσμηματα.
^«σιλίσσης Βικτωρί-
^αμνε χρήσιν είς τάς διά νά τα δίδ[] οσάκις ευρίσκετο είς την ανάγκην νά κάμνη δώρα. Ή συλλογη
τής Ρουΐρα περιλαμβάνει «τακίμι» άπό πεταλούδας, προερχό|ΐενον έκ τής
Πριγκιπίσσης Μπήτρις, μητρός τής Βικτωρίας Μελίτας, τής σημερινής^βα-
σιλίσσης τής Ίσπανίας, ή όποία εγεννήθη έν Μάλτα, καί τής οποίας αί ά-
δελφαί είναι ή πρώην Μεγάλη Δούκισσα Κυρίλλου τής Ρωσσίαςι ήτις επε¬
σκέφθη την Αμερικήν πρό τριών περίπου έτών, καί ή βασίλισσα τής Ρουμα-
νίας, ή όποία έφιλοξενήθη έν Άμερικϋ είς τα 1926.
ι°ων, είς τάς οποίας έ-
ί^ον μέρος. Άντί όλί-
Γ^ιϊ^Λ' ^'οράση ώ-
. '^ ΐνΐαλτας είς την έπο-
^ ήγόρασε πολλά έκ
κοσμηματων,
Εύρωπι ρ χης
νοΰς οικογενείας. 'ΑΗοτε ια/»ν
νεαραι ήθοποιοι άναίητοΰν τα /ο-
σμηματα αοναι το)ν έν Εΰρώπιι /αι
τα άγοραίουν όια των οΐκονομιών
των.
"Πρό έτών διάφορα προΐόντα των Ίνδι-
ών έπαιζον σπουδαίον ρόλον είς Τί|ν άρι-
στοκρατικήν ζο)ήν τοϋ Λονδίνου. Αί γυναϊ-
κες έφερον άργυρά καί χρυσά φιαλίδια,
πλήρη άρωματικών άλάτων, χρησιμευόν-*
των έναντίο λτής λιποθυμίας. Ή Βικτω-
ρία ΐϊχε πολλάς πόρπας καί περιδέραια έκ
χρυσοδεμ·όνων καλύκων κιναμώμου. "Εν
τοιούτον κόσμημα ή Βικτωρία εδωσεν είς
την Ρουΐρα. "Ετερον δώρον προήρχετο έκ
τής κ. Άλμπάη, ή όποία εϊχε πολλσύς όρ-
μαθούς έξ άργυρών χανδρών, κατεσκευα-
σμένους πρός άλ'άμνησι ντοϋ γεγονότος ότι
εψσ/χ πρό τοΰ 'Εδουάρδου καί τής βασιλι¬
κή- οικογενείας τού.
II
Ρονίρα προσέτι έλαβε τα μεγαλο-
πριπή κοί μικρά έκ γαγάτου ένοντια καί πε-
ριδίοσιο τΓ,- Λουκίσσης Μαρίας τοί5 Αι-
λεσδοΰρυ. Εν έκ των αντικειμένων τής
συλλογής της ήτο προσωπικόν δώρον τοΰ
βασιλέως 'ίΐδουαρδου. Τουτο είναι γνω¬
στόν οός «άλέν.τωρ τοϋ βορρα» καί παρι¬
στάνει πόδα φασιανοϋ, έκ χρυσοϋ καί έκ
πο/.υτίμων λίθων. Τό καλλιτέχνημα τουτο
είχε δωρηθη υπό τοϋ βασιλέως 'Εδουάρ¬
δου πρός την Λαίδην Ράντολφ Τσώρτσιλλ.
Οί δύο υίοί ταύτης, Ούΐνστων καί Τζών,
ήσαν μαθηταί τής Ρουΐρα, παρά τής μη¬
τρός δέ αυτών ή διδασκάλισσα έλαβε τόν
«ά/ έκτορα τοϋ βορράν.
ύο έκ των σπουδαιότερον δώρων είναι
μία άπλή καροτίτσα και εν θαυιισσιον πε-
ριλαίμιον έξ άγατών, δωρηθέντα είς την
Ρουΐρα υπό της Μαρκησίας Μπλάντφορδ.
II
Αύτοκράτειρα τής Αυστρίας 'Ελι-
σάβετ ήθελε νά όμιλτ] την Αγγλικήν ά-
πταίστως και ανευ ξενικής προφοράς.
Πρός τόν σκοπόν τούτον ή Αύτοκράτειρα
προσέλαβε την Ρουΐρα όπως άναγινώσκτ)
είς αύτην καί άντ! πληρ*ωμής έδο')ρησεν είς
την διδασκάλισσάν τι^ς κοσμήματα έκ
ρουμπινίων, 2ν ωραίον Ούγγρικόν αργυ¬
ρούν ωρολόγιον άρχαικοϋ σχεδίου καί εν
θαυμάσιον περιδέραιον έξ άργυρών νομι¬
σμάτων, (ρερόντων χρονολογίας 1720,
1835 καί 1848.
Τό ωρολόγιον είναι λίαν ενδιαφέρον,
χορδιζόμενον διά κλειδός. Παρ' όλην την
ηλικίαν τού, έξακολουθεΐ εως τώρα νά
δεικνύη ακριβώς την ώραν καί ρχει τροπο-
ποιηδίΐ κστά τό νεοιτερον σύστημα, μετα-
βληθέν είς ωρολόγιον τού καρποΰ.
Οΰτου, λοιπόν, χάρις είς την κ. Ρουΐρα,
πολλά έκ των περιφημοτέρων καί ρωμαν-
τικωτέροϊν Εύρ^ιΜαϊκών νομισ^ιάτων ήλ¬
θον εις Ν. Υόρκην. Ή Λενώρ Ούλρικ εί¬
ναι κάτοχος τώρα τοϋ έκ χρυσοπλέκτων
καρδιών περιδεραίου, όπερ άνήκέ ποτε είς
τόν Δοϋκα τοϋ 'Εδιμβούργου. Τό κόσμη¬
μα ήγορασθη υπο τοΰ Χάρρυ Ρίτσμαν,
(Συλ'έχεια είς την 31ην Σελίδα)
ΗΝ ΒΑβκΑΙ ΔΙΔΑΣ ΚΑΛΟΝ ΤΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΒΙΚΤΩΡΙ-
>ΑΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ ΕΝΕΚΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙ-
:ο- ΤθΛθΥΡΓΟΥ. ΠΑΤΡΟΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ
_ Γ/ί·λος εφόρει την Σκωτικήν στολήν τον. Ό Δούξ έδοόρησε
ίν Ρονίοα, ώς δεΐγμα Δουκικής εΰνοίσς.
δταν έθριάμβευσεν επί τής σκηνης τοϋ Λονδίνου, εϊχε μαζύ
ριο> ^ο(ον, Ικανήν νσ ^προκαλέση τό ενδιαφέρον οιουδήποτε
1είο' Μεταξύ αλλων εΐχε τρείς κύνας, ενα ψιττακόν, ενα πίθη-
χι\} .*' » *- »· *"—ι ' —'--------- ----/Λ. *ί----3 - - ~-- · ν.— ^ »,» ν^β |/ ι. ι. τ, *.τ.* ν ·
V V
νΑ ,ΙΙί) Ι 1
ένη τιγριν, μίαν λεοπάρδαλιν καί ενα λνκον. Ή λεοπάρδαλις
ιδίας /.αί βραδύτερον απέθανεν άδόξως έκ περιπνευμονίας. Ή
τα οιάθΓυρα μέλη τοΰ ζώου, κεφαλήν, δέρμα, κλπ., είς τούς φί-
νς κοπτήρας εστειλεν είς τάς Ίνδίας, ένθα καί ετέθησαν
..-ν—......... περιδέραιον
ι; (Ίργυρών νομισμάτων, ά-
ίΚι)- ηχυν ποτε είς την αύτοκρά-
ϊθυ τειραν Έλισάβετ, τής Αύ-
I
_" οτοιας καί -νυν κτήμα τής
|ΟΪ' 1 'οεις Λύνν, ήθοποιοϋ καί
ΙΪ}ν- συ^νοαφεως τοϋ παρόντος
»ρ άρθρον.
Γ,
|1ο> τοϋ Μπροντγουαίη, ά-
|ον//ογής τής Ρουΐρα υπό
ί^η, διευθυντού τής Συμ
|«: τής Ν^ Υόρκης, καί
>- την Δδα Μπέλλ.
Ι^'Υυροπλέκτων κοσμημά-
Γ πάλτας υπό τοϋ Δουκός
Ι ίίΛΐ> »__■-■ _ "1"Τ #
της Πριγκιπισ-
ν . ται' περιδέραιον
«ι άντίστοιχος πόρπη,
, τι πεταλούδας καί ώ-
|ι^ν (Ρύλλων καί ενός άν-
Π ώς αερινά ποίιτιμα κοσμηαατα
ερ/οται εις το Μπροντνουαιη Ή
εικών παριστάνει την ιροσφοθίη
μαργαριτών είς μίαν ήθοποιόν ε.κ
μερους έκατομμυριου/ου Θαυικ1
στοϋ, όστις τούς είχεν άνοράσει ίν
ύ ιαρά πτωχευσάσης ύ
'ΑΗ
()
Ή Έσθί)ρ Μ-ΐέλ?, ήθοποιός τοΰ Μτροντγουαίη, κάτοχος νυν τοϋ περιφήμου χρυσοδεμενου οδόντος
τιγρεοις, δωοηθέντος είς την Ίωάνναν Ρουΐρα, υπό τής Σάρας Μπερνάρ.'Η τίγρις λεγεται Οτι εί-
Ιτοι_ι ϊΐτη «ν» ν & > » Γ/ε δωρηθίί είς την «Άθάνατον Σαραν» υπο τοϋ Βασιλέως 'Εδουάρδου Ζ' τής Αγγλίας, οταν ήτο
μυ υνομασΤϊ] Οΐα την ακομη ΙΙρίγκπΐ) τή, Οΰαλλιας. Ή Σάρα Μπερνάρ διετηρει το επικίνδυνον ζιοον έντος πολυτελοΰς
ΤΓ'ν Ο Δθΰξ εΐγεν άνάν- κ>ω6οΰ, μεταιιεροισα αυτό μαζύ της είί τας περιφήμου; άν α την Εύρώηην ιεριοδειας της. Όταν
Λ-,'Τ, ν , ' το ζιοον απέθανεν, ή Σαρα κατ^^(κεύασεν έκ των οδόντων τού πολυτελ η /οσμηματα.
^«σιλίσσης Βικτωρί-
^αμνε χρήσιν είς τάς διά νά τα δίδ[] οσάκις ευρίσκετο είς την ανάγκην νά κάμνη δώρα. Ή συλλογη
τής Ρουΐρα περιλαμβάνει «τακίμι» άπό πεταλούδας, προερχό|ΐενον έκ τής
Πριγκιπίσσης Μπήτρις, μητρός τής Βικτωρίας Μελίτας, τής σημερινής^βα-
σιλίσσης τής Ίσπανίας, ή όποία εγεννήθη έν Μάλτα, καί τής οποίας αί ά-
δελφαί είναι ή πρώην Μεγάλη Δούκισσα Κυρίλλου τής Ρωσσίαςι ήτις επε¬
σκέφθη την Αμερικήν πρό τριών περίπου έτών, καί ή βασίλισσα τής Ρουμα-
νίας, ή όποία έφιλοξενήθη έν Άμερικϋ είς τα 1926.
ι°ων, είς τάς οποίας έ-
ί^ον μέρος. Άντί όλί-
Γ^ιϊ^Λ' ^'οράση ώ-
. '^ ΐνΐαλτας είς την έπο-
^ ήγόρασε πολλά έκ
κοσμηματων,
Εύρωπι ρ χης
νοΰς οικογενείας. 'ΑΗοτε ια/»ν
νεαραι ήθοποιοι άναίητοΰν τα /ο-
σμηματα αοναι το)ν έν Εΰρώπιι /αι
τα άγοραίουν όια των οΐκονομιών
των.
"Πρό έτών διάφορα προΐόντα των Ίνδι-
ών έπαιζον σπουδαίον ρόλον είς Τί|ν άρι-
στοκρατικήν ζο)ήν τοϋ Λονδίνου. Αί γυναϊ-
κες έφερον άργυρά καί χρυσά φιαλίδια,
πλήρη άρωματικών άλάτων, χρησιμευόν-*
των έναντίο λτής λιποθυμίας. Ή Βικτω-
ρία ΐϊχε πολλάς πόρπας καί περιδέραια έκ
χρυσοδεμ·όνων καλύκων κιναμώμου. "Εν
τοιούτον κόσμημα ή Βικτωρία εδωσεν είς
την Ρουΐρα. "Ετερον δώρον προήρχετο έκ
τής κ. Άλμπάη, ή όποία εϊχε πολλσύς όρ-
μαθούς έξ άργυρών χανδρών, κατεσκευα-
σμένους πρός άλ'άμνησι ντοϋ γεγονότος ότι
εψσ/χ πρό τοΰ 'Εδουάρδου καί τής βασιλι¬
κή- οικογενείας τού.
II
Ρονίρα προσέτι έλαβε τα μεγαλο-
πριπή κοί μικρά έκ γαγάτου ένοντια καί πε-
ριδίοσιο τΓ,- Λουκίσσης Μαρίας τοί5 Αι-
λεσδοΰρυ. Εν έκ των αντικειμένων τής
συλλογής της ήτο προσωπικόν δώρον τοΰ
βασιλέως 'ίΐδουαρδου. Τουτο είναι γνω¬
στόν οός «άλέν.τωρ τοϋ βορρα» καί παρι¬
στάνει πόδα φασιανοϋ, έκ χρυσοϋ καί έκ
πο/.υτίμων λίθων. Τό καλλιτέχνημα τουτο
είχε δωρηθη υπό τοϋ βασιλέως 'Εδουάρ¬
δου πρός την Λαίδην Ράντολφ Τσώρτσιλλ.
Οί δύο υίοί ταύτης, Ούΐνστων καί Τζών,
ήσαν μαθηταί τής Ρουΐρα, παρά τής μη¬
τρός δέ αυτών ή διδασκάλισσα έλαβε τόν
«ά/ έκτορα τοϋ βορράν.
ύο έκ των σπουδαιότερον δώρων είναι
μία άπλή καροτίτσα και εν θαυιισσιον πε-
ριλαίμιον έξ άγατών, δωρηθέντα είς την
Ρουΐρα υπό της Μαρκησίας Μπλάντφορδ.
II
Αύτοκράτειρα τής Αυστρίας 'Ελι-
σάβετ ήθελε νά όμιλτ] την Αγγλικήν ά-
πταίστως και ανευ ξενικής προφοράς.
Πρός τόν σκοπόν τούτον ή Αύτοκράτειρα
προσέλαβε την Ρουΐρα όπως άναγινώσκτ)
είς αύτην καί άντ! πληρ*ωμής έδο')ρησεν είς
την διδασκάλισσάν τι^ς κοσμήματα έκ
ρουμπινίων, 2ν ωραίον Ούγγρικόν αργυ¬
ρούν ωρολόγιον άρχαικοϋ σχεδίου καί εν
θαυμάσιον περιδέραιον έξ άργυρών νομι¬
σμάτων, (ρερόντων χρονολογίας 1720,
1835 καί 1848.
Τό ωρολόγιον είναι λίαν ενδιαφέρον,
χορδιζόμενον διά κλειδός. Παρ' όλην την
ηλικίαν τού, έξακολουθεΐ εως τώρα νά
δεικνύη ακριβώς την ώραν καί ρχει τροπο-
ποιηδίΐ κστά τό νεοιτερον σύστημα, μετα-
βληθέν είς ωρολόγιον τού καρποΰ.
Οΰτου, λοιπόν, χάρις είς την κ. Ρουΐρα,
πολλά έκ των περιφημοτέρων καί ρωμαν-
τικωτέροϊν Εύρ^ιΜαϊκών νομισ^ιάτων ήλ¬
θον εις Ν. Υόρκην. Ή Λενώρ Ούλρικ εί¬
ναι κάτοχος τώρα τοϋ έκ χρυσοπλέκτων
καρδιών περιδεραίου, όπερ άνήκέ ποτε είς
τόν Δοϋκα τοϋ 'Εδιμβούργου. Τό κόσμη¬
μα ήγορασθη υπο τοΰ Χάρρυ Ρίτσμαν,
(Συλ'έχεια είς την 31ην Σελίδα)
18
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
ΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ
Ι
τ,
σ
τ
τί
ρ
π
λ.
εί
κ»
σ
γ,
τί
ρ< Ρ πι Υ< ? δι 1£ α η Ρ< *Αρχα.ΐ*θι Λΐυθοι.— Ή Βαρύβφαιρα. Ή Ιδέα δτι εις τό. εσωτερικόν τής Γής ύπάρχει πΰρ είνε αρχαιο¬ τάτη. Ή ίδέα αυτή στηριζομένη επί τώ,ν ήοραιστείων παρέμεινε μέ- χρι τινός καί ώς έπκττημονική θε- ωρία. Οί "Ελληνες κσλ οί Φοίνν <χες θοΛασσοπόροι τής Μεσογείου •θά εξεπλάγησαν βλέποντες τα ή- φαίστεια της Σαντορίνης, της Αϊτ- νας, τοϋ Στρόμπολι, τού Βεζουδί- ου, τοΰ Έπομαίου καί αλλα, τα | όποΐα κατά διακρόρους άριχαίΊας ε¬ ποχάς ευρίσκοντο έν έκρήξει. Έκ των κρατήοων των εξήρχοντο »ρλό- γες. Είς τάς αρχαιοτάτας έπίσης θά σννεκανουντο έκ της σκληράς αυτής τιμωρίας. Μέχρι τον δωδε- κάτου αιώνος ή ϊδέα αύτη τοΰ ε¬ σωτερικόν πνρός, ώς τόπον κολά- σεω;, ήτο ριζωμένη βαθντατα είς την πεποίθησιν των λαών. Ό Δάν- της, ακολούθων τάς Ιδέας τής ε- ποχή; τσι>, πιστεύει δτι ή Κόλα-
σι; είνε είς τό βάθος τή; γής, είς
τό εσωτερικόν πΰρ.
Οί σοφοί των νεωτέρων χρό-
να>ν λαμβάνοντες ώς θετικήν καί
αναμφισβήτητον την ύπαρξιν τοΰ
εσωτερικόν πυρός προονπάθησαν
νά δωσουν είς αύτην επιστημονικήν
Εποχάς θά είδον νά έξαφα-νίΐωνται χαρακτήρα. Είς την προσπάθειαν
νήσοι μικραί ή μεγάλαι οπω; ή | αυτήν οφείλομεν την θεωρίαν τοϋ
Καρτεσίου περί τοΰ έσωτερ>κο«
της Γής. ^
ΓΓθία δμως είνε ή άλττ&εια επί
της θεωρίσς αυτής τον έσωτρι-
κοΰ πυρός; Ό καθηγητάς Λωνάν,
γράφων έπ' αύτοΰ είς τό έπιστη-
μονικόν
νήσος Ίουλία τής οποίας ή έξα-
ΓΓ«νισι·ς τόν δέκατον δγ5ον αϊώ-
να πΌοεκάλεσε κατάπληξιν καί
συγκίνησιν καί εις τοΰς νεώτερον;
αικόμη θαΙλ«σβτ>πόρους, οί όπτοίοι
δέν την έπανεύρισίκον είς την Με¬
σόγειον. Άλλά πλήν των Φοιτί- μονικον πίριοδικόν «Έπιστήμη
κων καί των 'ΕΠληνων και οί λα- κα| 2ωή» λέγει δτι τό ζήϊΤΐια {τα
οί, οί_όποϊοικ«ττ^θον έκτων όρέ-1 πα0αμείνη άλυτον, διότι ''
ών της Ασιας, είχον και αύτοι ι- - ? ■
ίνρ ήφαίστεια καί τόσον οί ?αοί
αντοί σσον κια* οί "Σάπωνες, οί άρ-
χαΐοι Μεξι?!κΐνοί καί οί λαοί τής
νοτίου Άμερικης, οί όποίοι είχον
ήφαίστεια είς τάς χώρας τα*ν, προ-
σειπάθησαν νά έξηγήσοΐ'ν τό φαι¬
νόμενον αΐΐΓΟ καί δέν ετ5ρον προ-
χειροτέραν εξήγησιν άπό την ΰ-
παιρξιν πυρός είς τό εσωτερικόν
-τής Γής. Πώς ο&ϊλως ήμπορονπΐαν
νά έξηγήσουν τάς φλόγας, αί ο¬
ποίαι εξήρχοντο άπό τού; κοατή-
ςας, την λάϊδαν, τόν καπνόν, τού;
σησμους τούς όποίους προεκάλουν
αί «οοήξεις των ήφαιστείων αυ¬
τών; 'Α.'κάμη καί εις τούς'νείιχτέ-
ροιις χρόνους υπήρξαν σοφοί, οί
όποίοι ύπ£οτπ)ριζαν ότι τα ήφαά-
στεια ήσαν άσφαλιστικαιί" οΓτω;
■εΤν δίκίλεΐ!5«ς, διά των οποίων
άπό καιροϋ είς-Γ/αιρον
ξήρχ ρ
τό πίλΓιονάζον έ·σο>τεριΐκόν πνρ. μέ
τοΐ»; ύδρατιιούς τού καί τοΰ; πιτ-
ρακτωμενους μΰδ.ρους τού!
Άπό των αρχαιοτάτων
ή ϊ'δέα τοΰ έσωττοικοΰ πυρο;
μιοΰργησε τού; ωραιοτέρους και
θαυμαστούς διά την άπλότητά των
μύθους. Μέχρι ποίον σημείον έπί-
σΐευον 6 Αίσχύλος, ό 'Ιΐσίοδο; φ
ό Πίνδαρος, ότι ό Τνφενς, ό Έγ-
κέλαύος. ό Βριάρίω ή ό "ΐίγοΆ-
ατος είχον τα σιδηρουργεΤά των υ¬
πό την Αίτν«αν, κ)αί τόν 'Βεζούδι-
ον; Έν πάσ>) ,τκριπτώσει όλοι τό-
τε έπίστευον καϊ ή πίστις αυτ»] έ¬
μεινεν νπό μορφήν διας>όρων προ-
/.ήψεων μεχρι σήμερον δτι εί; τό
εσωτερικήν τή; γής ύπάρχει πϋρ
έτοιμον νά εξέλθη εύθν; ώς σχη-
ματισθΐ) μία ρωγμή επί τής επιφα¬
νείας.
Έν τούτοις ή ίδέα»αυτη δέν ίκα-
νοποίει την περιέργΒΐαν των φιλο-
ίτόφων άπό των αρχαιοτάτων ηδη
έποχών καί είνε γνωστόν τό τρα¬
γικον τέλος τοϋ . Έμπεδοκλέους,
τοϋ φώοσόφου τοϋ ΆκράγαΛΤος,
ό οποίος &τεσεν εί; τόν Βεζού-
6ιον διά νά ίδη τί ύτοϊρχει έντό;
τοΰ ήφαιστείιον αύτοΰ καί ποία η
άφορμή τοΰ πνρός των έκρήξεων
καί των σεισμών τού; οποίον; ,τ,ρο-
καλεϊ.
Ή ϊ'δέα δμω; τοϋ εσωτερικόν
η.·ρό; παρέμεινε καί επί Σωκ.ρά-
τον; εΐχε λά?Λει την επιβτημσνι-
νήν της μορφήν, ή όποία διετηρή¬
θη επί αιώνος. Μεταξύ των τεσ-
σάρων μεγάλων ύπογείων ποτα-
μών είντ, κατά τόν Σωκράττι. ό
Πυρκρλεγέθων: ενας εύρύτατος
ποταμός πυρός, πηγάζων άπό λί¬
μνην πλήρη νδατος έν άναθρα-
σμώ. Οί ΐταραπόταμοι τοΰ Πυρι- ι
ς,λεγέθοντο; καί τής λίμνης, Λα-
(•απόταμοι πυρό; έπίσης, ζητοϋν-
ιε; δ» .ςοδον έκΰαλλονν επί τή;
ίπιφανεία; τη; γής. Έν τούτοις ό
ίδιος ό Σωκράτη; προσθέΛι εί-
ρωνικώς: «Δέν άρμόζει εί; Ινα λο¬
γικόν άνθρωπον νά νποστηρίζτ) δ-
/α αύτά τα πράγματα, τα όποΐα
περιέγραψα».
Εί; τόν Πνριφλεγέθοντα κατα
τόν Σωκράτη έρούΐτοντο οί πα-
τροκτόνοι μέχρις ου τα θύματά των
(βεβαίως δέν ιμετέβη οπω; ό
τοΰ Ιουλίου Βέρν, είς τό κ'έντρον
τής γής διά νά ίδη τί στΛΐβαίνει
έκεϊ.
Έν τούτοις, επί τη βάοτι των
μεχρι τούδε δεδομένων τή; Επι¬
στήμας ήμποροϋμεν, γρά>ςρ»8ΐ δ
αυτάς επιστήμων, νά σχηματίσω-
μεν την έξη; Ιδέαν περί τοΰ έσω-
τερικοϋ τή; Γής:
Έν πρώτοις δέν δυνάμεθα νά
αρνηθώμεν την ρευστότητα τοΰ
πλανήτοο μας κατά την πρώτην η¬
λικίαν τευ. Ύπάρχουν πολλά δεδο-
μένα πείθονηα ότι ή Γή
άλλοτε ρευστή. Κατόπιν
τα μικρόν έστερεοποιήθη
Ό Γοτηλλιαα Κρίλλυ,
ό γνβκττός ποδοσφαι-
ριστής, μέ την σύζυ¬
γον τού.
ποίας τό ύδωρ έξατμιζόμκνον θά'τήν νεωτέρας θεωρίαν ή Γή ςχει
προεκάλει την εκρηξιν ήφοιστεϊ- άπό τής επιφανεία; τη; μέχρι τοΰ
Τ
οτι εΦ °"
γίνουν «Ι μεγάλαι ^
πιφανείας τής ΓΓ|ς έ;
τι, αι οποίαι διτανται Ι'
ποντίσουν είς τα ί>ατα Λ'
τας Αλπεις. Τπό τ ν
τόν Τ) την λιθόσι,(!ιοαν τϋ-
α? έλοχίστην άντΐα £γο.
^ευνήση — τό βίχθυτερον,
οεν -υπεροαινει το ί'ν
χιλιόμετρον, άρχί;Μ ;
ζώνη, ή άγνωστος ·;ή
σήμερον οί €πιστΐ|ΐ1ονε;"'
είς π"υρό«ραιραν Ι{ Τ0(
ί; τροφοδοτουσα τιι
έόπί ττϊς άποί«ς στ»οι;Ρται(,
νε,^ή )·"' "ρτο
σ/ρασι; ,^ __ ,, ίτ·, ^
ρίσκεται έν τί| κυοιο/,
κειμίνου περί τ»"ί; έ"
Γής. Την βαρΰσφ.ϊΐοον &
γνωρίζομεν άλί.ά ιιάς η'ιν
λύπτουν οί μαθ>)ΐιατικοΐ'{
σμοί περί τού1 βάρου; της;
τής πι^νότητός τη; Ή (ίληΓΐ
ποία την αποτελεί, ευρίσκετο'
κατάστασιν, τή; ότοία; δέν |
μεθα νά λάβωμεν Ιοεαν έξ «
βλέπομεν επί τή; επιφανείας)
Γής.
'Επομένω; δεν
κον πΰρ. Οΐτε φλόγε;, όν
μοί.
Ή π-ρβσφαιο«
εσιν, την οποίαν υφίσταται,
σκεται είς κατάστασιν
στον. "Οταν ή έξασ/οι
αυτή; πίεσις, δι' ?α οίον
λόγον, ελαττωθή, έκσ,τά εί;
ξωτερικόν διά των ήφακτ
Ο στέρεος πυρήν τής Γή;
στον έκ ποίων μετάλ/ων άκν
ται. Έν πάσι] περπτ(ί>σει τά|
ταλ.λα αΰτά είνε αγνίαστια
ίάς, διότι έκεΐνα τα οτοΐα
στ:ρ€οπστηθεϊσα επιφάνεια! ζομεν είνε συνεπεία αα/Μ.
νοϋένη Τα άέρια τα όποΐα αίω- Ιασν "ατερχο.^θα εις το εσωτερι-|της Γης δεν εχει παντοΰ τό ίδιον ι τεργασιας τ»ις υλης ιιετα
ροΰντο πέοιξ τοϋ δγκου τ»}ς, ύ5οο- ίΑν τ^ ^ Π θρρ«ιοχρ·οία αΰ?ά-1 ^«θος, ώς επιστείντο άΐλοτε. Είς ί μοσφαιρικοϋ άέρο; ήτις < ποιήθησαν Ρ.ττσαν επί τή- έπιτ«- νεΐ' ^ °ρΐσΐ^ η Υ6-*6»1^ πολ?·α σιψνχ οεν είνε Π 20 χιλιό- πλείστας αλ/.οιωσει; 1ο ιιθ' νείας 'τη; καί έσχημάτισάν' τού;' μονας' το &α&βς *ηλαδη είς τύ> ό- μετρα μόνον. Είς α)λα σήμεΐα' Εην.ριβωμένον ίίνε οα ό .
- -- ■ - —Τ~· - -·*-~--------'■-■ αύξάνει κια- φθάνει μέχρι 200 χιλιομέτρων. Ά-' αύτάς είνε ιββονποτο; ναι δ
όν Ινα ή τόν πόδειξις τούτου είνε δτι ή γεωθερ- ί συγκρίσει πρός αυτόν οί έξίΐ
^■~λ,. -α_ ί ! ιιικΐι ιιονάς δέν είνε ή αυτή είς ό-|κοί φλοιοί, '—"'"' "■"1'" "*
ή θερυθ/'ρασία
τα ενα βαθμόν. Διά τόν
το εσωτερικόν της ε-
Ώκεανού;. Υπό τόν φλοιόν δμω; |
όστις έσχημητίσθη, ύπάρχει άκόμη !
ρΐυστή ούσία. πΰρινος ώκεανό;.! άλλον λογ.
'Η θέσις των ήφαιστείων
μας δώσ»] την απάντησιν.
ψαιχϊτεια δέν είνε τοπικά
δια, ώς έπιστϊύετο μέχρι
τής έξερ^υνι'ισεως όλοκλήρί
ύδρογείοι». Οί'τε εχουν σχέσιν τι-1 Άλλ' οί μαθι^ατικοί ύπολογι-
νά μέ την θάλασσαν, ώς έπιστεί1-' σμοί πείθουν ότι τόεσωτερικόν τή;
τοις
ετο
η , ς μ ρό
άλλοτε. Ύπάρχουν ήφαίστεια Γής, συνεπεία τής έξωτ·ίρικής
ύ εσωτερικόν της ίίπρίρου δ- εσεως, ευρίσκεται είς κατάστ
ρχ
είς τύ εσωτερικόν της ίίπρίρου δ- εσεως, ευρίσκεται είς κατάστασιν
που δέν ύπάρχει θάλασσα, τής ό- μάλλον στερεάν ή ρευστήν. Κατα
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΝΕΚΔΟΤ
"Οταν τό διευθι-ναήριον δι/>'.>ιρι-
σε τόν Βοναπάρτην άρχιστράτη-
)Όν τοΰ Γαλλικοΰ Στρατοϋ" τής
Ιταλία;, δέν είχε τα αέΐσα η Τοως
την καλήν θέλησιν νά τοΰ Οίόση,
εν αφθονία καί τα απαραίτητο
χρ-ήματα. δί(ο; ταξκιοΐύσϊ άξιο
άξιο-
; ξύσϊΐ, άξιο
μέ τα ^τελεΐον τού "ιιε-
χρις ΊΐΓα?.ία; διά νά αναλάβη την
σιοικησιν.
Ό Βοναπάρτη; έμά»ει|ΐ δ,τι
ττα είχε, έφορο>.ΓΛ-ε τοΰς φί-
τον, εκάί.ρσε τόν ν.τα«-<~ήν τού και προσωπικόν ταυ ϋ Ζοννό καί τοϋ ίδ νό ίροισθέν ποσόν, λέγοντάί; τού: Πώρτα αύτά καί πήγαινε'στό κα ινο να τα παίξη;. "Η θά τα ποίΐλα-τλασιαιση.; ^ ^ά τα γάστ,- ο/.α. "Αν δέν κερβίσ-ς, ουτε έγ'ά' .νινομ- αρχιστράτηγο; οί'τε όν —■ασϊπ.στη; μσυ. Ό Ζουνό σπτύδρι εί; τό ί νο- 'Η τύχ») τόν εΐινοεΤ' έξ |κα. Πο/Λ.απλαίτι.άζει τό τι- ν« α1 ο»} τόν Βοναπάοτη , Αι—ιεΐϊσαι; Τοϋ λέγεϊ ό ; ολα μεγαλο; οΐτό; ά'νί&ρωπο- Λεν αρτ/οϋν αύτά. Τρέξε νά κεο" τκ και «7/α, {| νά τα ά * Ο Ζοΐ''ό στό υταν ξαναγνρ1σ£ι ?φερε Βονοπαρτη. έκοβτόν χαιάδα- φοαιγκα. * - Άρκετά. τοϋ εΐτεν δ Βονα- ύ ζ. Τωρα καί μου! έσΰ ω Εΐμαι άρ- ύπασπιστή; Ό Ρα66ϊνος Φέινμπεργκ νυμφεύων την Γκλάδυς Χουήτον, καλλονήν τ«- μουσικής επιθεωρήσεως «Γκοήνγουιτς Βίλλατζ Φόλλης> κ«ί τόν Μώοίί
Ροΰμπεν;, σννθέτην.
Π; μίαν μάχην εναντίον των
Κοραι-αν. ο προφήτη; Μωάμ,:θ
..„, .. . «πό τόσον
Μώρις|στε ελιποθι'·μΐ|σιεν. '
συνελθη. "Οταν *
Λ
ς τον, ή φυσιογνωμια
ελαμπΕν άπό έλπίδα
—Είδα τό πνεϋμα τοϋ
εΤπε, μέ τό πολεμικόν τσυ
άπό πίσο> τού. Ετόλμα-"0 ^
λφήσί] μαζύ μας. "Ο'τ^ος
μήσ»ι γενναϊσ οήμερον λχι
νη άπό πληγέ; πού θα τι;
ΐ!κ των έμπροσθεν, θά -"■'"
τόνπαράδεισον.
"Κνα; άπό τοίς
κάς τον, καθήιιενο; κοντά
τω από ενα δένδρον να ι
κουρ-μάδβς, άκοι>σε έκείνα τα '
για καί εφώναξεν:
—"Ωόΐ€ λοιπόν. γιά νάχπ
νένας στον παοάδε'ΐ.σ», οεν )
~ ται τίποτε άλλο παρά να (
τϊ άπό αιτοϋ; τοι«:
Καί πέτώντας τοχ>;
τού έορίφθη <Λς >
νευσε πεντιε Κοραΐτα;^ ™
■Άανεν εΰχαριστημενο; άπ°
αυτόν,τσυ, πιστεΐ'σα; εί: Τα
νια τοΰ ποοφήτίΐ.
αλλος τόν
; ποία πρ«ξι?
νά
Θεόν:
'Η πράξις ενός
απήντησεν ό Μωάμεθ,
είς τό μέΐίον «όν έχίτρών
ί λλν ίλί«ν' ί
,τ,ν τ<η>,
Ρΐς
πίστιν τού.
χ
πανοπίλί«ν'
Ό στοατιώτης .?πέτα=?
* ,εβγαλε '
τού, έρρίφθη εναντίον των ι
τού καί απέθανε.
ΡΟΠΤ ΟΗΕ5ΤΕΒ, ,ρΑ;"Κν,,
βνικός Κηρυξ», ήμ«Ι ""
τικος καί Μηνιαΐος(
νος πωλοΰνται παρά τού
•τού μας Α. Ρ------"Λν- Χ
Μαΐη 51.
«ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
ΑΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΤΗΣ
Ι
τ,
σ
τ
τί
ρ
π
λ.
εί
κ»
σ
γ,
τί
ρ< Ρ πι Υ< ? δι 1£ α η Ρ< *Αρχα.ΐ*θι Λΐυθοι.— Ή Βαρύβφαιρα. Ή Ιδέα δτι εις τό. εσωτερικόν τής Γής ύπάρχει πΰρ είνε αρχαιο¬ τάτη. Ή ίδέα αυτή στηριζομένη επί τώ,ν ήοραιστείων παρέμεινε μέ- χρι τινός καί ώς έπκττημονική θε- ωρία. Οί "Ελληνες κσλ οί Φοίνν <χες θοΛασσοπόροι τής Μεσογείου •θά εξεπλάγησαν βλέποντες τα ή- φαίστεια της Σαντορίνης, της Αϊτ- νας, τοϋ Στρόμπολι, τού Βεζουδί- ου, τοΰ Έπομαίου καί αλλα, τα | όποΐα κατά διακρόρους άριχαίΊας ε¬ ποχάς ευρίσκοντο έν έκρήξει. Έκ των κρατήοων των εξήρχοντο »ρλό- γες. Είς τάς αρχαιοτάτας έπίσης θά σννεκανουντο έκ της σκληράς αυτής τιμωρίας. Μέχρι τον δωδε- κάτου αιώνος ή ϊδέα αύτη τοΰ ε¬ σωτερικόν πνρός, ώς τόπον κολά- σεω;, ήτο ριζωμένη βαθντατα είς την πεποίθησιν των λαών. Ό Δάν- της, ακολούθων τάς Ιδέας τής ε- ποχή; τσι>, πιστεύει δτι ή Κόλα-
σι; είνε είς τό βάθος τή; γής, είς
τό εσωτερικόν πΰρ.
Οί σοφοί των νεωτέρων χρό-
να>ν λαμβάνοντες ώς θετικήν καί
αναμφισβήτητον την ύπαρξιν τοΰ
εσωτερικόν πυρός προονπάθησαν
νά δωσουν είς αύτην επιστημονικήν
Εποχάς θά είδον νά έξαφα-νίΐωνται χαρακτήρα. Είς την προσπάθειαν
νήσοι μικραί ή μεγάλαι οπω; ή | αυτήν οφείλομεν την θεωρίαν τοϋ
Καρτεσίου περί τοΰ έσωτερ>κο«
της Γής. ^
ΓΓθία δμως είνε ή άλττ&εια επί
της θεωρίσς αυτής τον έσωτρι-
κοΰ πυρός; Ό καθηγητάς Λωνάν,
γράφων έπ' αύτοΰ είς τό έπιστη-
μονικόν
νήσος Ίουλία τής οποίας ή έξα-
ΓΓ«νισι·ς τόν δέκατον δγ5ον αϊώ-
να πΌοεκάλεσε κατάπληξιν καί
συγκίνησιν καί εις τοΰς νεώτερον;
αικόμη θαΙλ«σβτ>πόρους, οί όπτοίοι
δέν την έπανεύρισίκον είς την Με¬
σόγειον. Άλλά πλήν των Φοιτί- μονικον πίριοδικόν «Έπιστήμη
κων καί των 'ΕΠληνων και οί λα- κα| 2ωή» λέγει δτι τό ζήϊΤΐια {τα
οί, οί_όποϊοικ«ττ^θον έκτων όρέ-1 πα0αμείνη άλυτον, διότι ''
ών της Ασιας, είχον και αύτοι ι- - ? ■
ίνρ ήφαίστεια καί τόσον οί ?αοί
αντοί σσον κια* οί "Σάπωνες, οί άρ-
χαΐοι Μεξι?!κΐνοί καί οί λαοί τής
νοτίου Άμερικης, οί όποίοι είχον
ήφαίστεια είς τάς χώρας τα*ν, προ-
σειπάθησαν νά έξηγήσοΐ'ν τό φαι¬
νόμενον αΐΐΓΟ καί δέν ετ5ρον προ-
χειροτέραν εξήγησιν άπό την ΰ-
παιρξιν πυρός είς τό εσωτερικόν
-τής Γής. Πώς ο&ϊλως ήμπορονπΐαν
νά έξηγήσουν τάς φλόγας, αί ο¬
ποίαι εξήρχοντο άπό τού; κοατή-
ςας, την λάϊδαν, τόν καπνόν, τού;
σησμους τούς όποίους προεκάλουν
αί «οοήξεις των ήφαιστείων αυ¬
τών; 'Α.'κάμη καί εις τούς'νείιχτέ-
ροιις χρόνους υπήρξαν σοφοί, οί
όποίοι ύπ£οτπ)ριζαν ότι τα ήφαά-
στεια ήσαν άσφαλιστικαιί" οΓτω;
■εΤν δίκίλεΐ!5«ς, διά των οποίων
άπό καιροϋ είς-Γ/αιρον
ξήρχ ρ
τό πίλΓιονάζον έ·σο>τεριΐκόν πνρ. μέ
τοΐ»; ύδρατιιούς τού καί τοΰ; πιτ-
ρακτωμενους μΰδ.ρους τού!
Άπό των αρχαιοτάτων
ή ϊ'δέα τοΰ έσωττοικοΰ πυρο;
μιοΰργησε τού; ωραιοτέρους και
θαυμαστούς διά την άπλότητά των
μύθους. Μέχρι ποίον σημείον έπί-
σΐευον 6 Αίσχύλος, ό 'Ιΐσίοδο; φ
ό Πίνδαρος, ότι ό Τνφενς, ό Έγ-
κέλαύος. ό Βριάρίω ή ό "ΐίγοΆ-
ατος είχον τα σιδηρουργεΤά των υ¬
πό την Αίτν«αν, κ)αί τόν 'Βεζούδι-
ον; Έν πάσ>) ,τκριπτώσει όλοι τό-
τε έπίστευον καϊ ή πίστις αυτ»] έ¬
μεινεν νπό μορφήν διας>όρων προ-
/.ήψεων μεχρι σήμερον δτι εί; τό
εσωτερικήν τή; γής ύπάρχει πϋρ
έτοιμον νά εξέλθη εύθν; ώς σχη-
ματισθΐ) μία ρωγμή επί τής επιφα¬
νείας.
Έν τούτοις ή ίδέα»αυτη δέν ίκα-
νοποίει την περιέργΒΐαν των φιλο-
ίτόφων άπό των αρχαιοτάτων ηδη
έποχών καί είνε γνωστόν τό τρα¬
γικον τέλος τοϋ . Έμπεδοκλέους,
τοϋ φώοσόφου τοϋ ΆκράγαΛΤος,
ό οποίος &τεσεν εί; τόν Βεζού-
6ιον διά νά ίδη τί ύτοϊρχει έντό;
τοΰ ήφαιστείιον αύτοΰ καί ποία η
άφορμή τοΰ πνρός των έκρήξεων
καί των σεισμών τού; οποίον; ,τ,ρο-
καλεϊ.
Ή ϊ'δέα δμω; τοϋ εσωτερικόν
η.·ρό; παρέμεινε καί επί Σωκ.ρά-
τον; εΐχε λά?Λει την επιβτημσνι-
νήν της μορφήν, ή όποία διετηρή¬
θη επί αιώνος. Μεταξύ των τεσ-
σάρων μεγάλων ύπογείων ποτα-
μών είντ, κατά τόν Σωκράττι. ό
Πυρκρλεγέθων: ενας εύρύτατος
ποταμός πυρός, πηγάζων άπό λί¬
μνην πλήρη νδατος έν άναθρα-
σμώ. Οί ΐταραπόταμοι τοΰ Πυρι- ι
ς,λεγέθοντο; καί τής λίμνης, Λα-
(•απόταμοι πυρό; έπίσης, ζητοϋν-
ιε; δ» .ςοδον έκΰαλλονν επί τή;
ίπιφανεία; τη; γής. Έν τούτοις ό
ίδιος ό Σωκράτη; προσθέΛι εί-
ρωνικώς: «Δέν άρμόζει εί; Ινα λο¬
γικόν άνθρωπον νά νποστηρίζτ) δ-
/α αύτά τα πράγματα, τα όποΐα
περιέγραψα».
Εί; τόν Πνριφλεγέθοντα κατα
τόν Σωκράτη έρούΐτοντο οί πα-
τροκτόνοι μέχρις ου τα θύματά των
(βεβαίως δέν ιμετέβη οπω; ό
τοΰ Ιουλίου Βέρν, είς τό κ'έντρον
τής γής διά νά ίδη τί στΛΐβαίνει
έκεϊ.
Έν τούτοις, επί τη βάοτι των
μεχρι τούδε δεδομένων τή; Επι¬
στήμας ήμποροϋμεν, γρά>ςρ»8ΐ δ
αυτάς επιστήμων, νά σχηματίσω-
μεν την έξη; Ιδέαν περί τοΰ έσω-
τερικοϋ τή; Γής:
Έν πρώτοις δέν δυνάμεθα νά
αρνηθώμεν την ρευστότητα τοΰ
πλανήτοο μας κατά την πρώτην η¬
λικίαν τευ. Ύπάρχουν πολλά δεδο-
μένα πείθονηα ότι ή Γή
άλλοτε ρευστή. Κατόπιν
τα μικρόν έστερεοποιήθη
Ό Γοτηλλιαα Κρίλλυ,
ό γνβκττός ποδοσφαι-
ριστής, μέ την σύζυ¬
γον τού.
ποίας τό ύδωρ έξατμιζόμκνον θά'τήν νεωτέρας θεωρίαν ή Γή ςχει
προεκάλει την εκρηξιν ήφοιστεϊ- άπό τής επιφανεία; τη; μέχρι τοΰ
Τ
οτι εΦ °"
γίνουν «Ι μεγάλαι ^
πιφανείας τής ΓΓ|ς έ;
τι, αι οποίαι διτανται Ι'
ποντίσουν είς τα ί>ατα Λ'
τας Αλπεις. Τπό τ ν
τόν Τ) την λιθόσι,(!ιοαν τϋ-
α? έλοχίστην άντΐα £γο.
^ευνήση — τό βίχθυτερον,
οεν -υπεροαινει το ί'ν
χιλιόμετρον, άρχί;Μ ;
ζώνη, ή άγνωστος ·;ή
σήμερον οί €πιστΐ|ΐ1ονε;"'
είς π"υρό«ραιραν Ι{ Τ0(
ί; τροφοδοτουσα τιι
έόπί ττϊς άποί«ς στ»οι;Ρται(,
νε,^ή )·"' "ρτο
σ/ρασι; ,^ __ ,, ίτ·, ^
ρίσκεται έν τί| κυοιο/,
κειμίνου περί τ»"ί; έ"
Γής. Την βαρΰσφ.ϊΐοον &
γνωρίζομεν άλί.ά ιιάς η'ιν
λύπτουν οί μαθ>)ΐιατικοΐ'{
σμοί περί τού1 βάρου; της;
τής πι^νότητός τη; Ή (ίληΓΐ
ποία την αποτελεί, ευρίσκετο'
κατάστασιν, τή; ότοία; δέν |
μεθα νά λάβωμεν Ιοεαν έξ «
βλέπομεν επί τή; επιφανείας)
Γής.
'Επομένω; δεν
κον πΰρ. Οΐτε φλόγε;, όν
μοί.
Ή π-ρβσφαιο«
εσιν, την οποίαν υφίσταται,
σκεται είς κατάστασιν
στον. "Οταν ή έξασ/οι
αυτή; πίεσις, δι' ?α οίον
λόγον, ελαττωθή, έκσ,τά εί;
ξωτερικόν διά των ήφακτ
Ο στέρεος πυρήν τής Γή;
στον έκ ποίων μετάλ/ων άκν
ται. Έν πάσι] περπτ(ί>σει τά|
ταλ.λα αΰτά είνε αγνίαστια
ίάς, διότι έκεΐνα τα οτοΐα
στ:ρ€οπστηθεϊσα επιφάνεια! ζομεν είνε συνεπεία αα/Μ.
νοϋένη Τα άέρια τα όποΐα αίω- Ιασν "ατερχο.^θα εις το εσωτερι-|της Γης δεν εχει παντοΰ τό ίδιον ι τεργασιας τ»ις υλης ιιετα
ροΰντο πέοιξ τοϋ δγκου τ»}ς, ύ5οο- ίΑν τ^ ^ Π θρρ«ιοχρ·οία αΰ?ά-1 ^«θος, ώς επιστείντο άΐλοτε. Είς ί μοσφαιρικοϋ άέρο; ήτις < ποιήθησαν Ρ.ττσαν επί τή- έπιτ«- νεΐ' ^ °ρΐσΐ^ η Υ6-*6»1^ πολ?·α σιψνχ οεν είνε Π 20 χιλιό- πλείστας αλ/.οιωσει; 1ο ιιθ' νείας 'τη; καί έσχημάτισάν' τού;' μονας' το &α&βς *ηλαδη είς τύ> ό- μετρα μόνον. Είς α)λα σήμεΐα' Εην.ριβωμένον ίίνε οα ό .
- -- ■ - —Τ~· - -·*-~--------'■-■ αύξάνει κια- φθάνει μέχρι 200 χιλιομέτρων. Ά-' αύτάς είνε ιββονποτο; ναι δ
όν Ινα ή τόν πόδειξις τούτου είνε δτι ή γεωθερ- ί συγκρίσει πρός αυτόν οί έξίΐ
^■~λ,. -α_ ί ! ιιικΐι ιιονάς δέν είνε ή αυτή είς ό-|κοί φλοιοί, '—"'"' "■"1'" "*
ή θερυθ/'ρασία
τα ενα βαθμόν. Διά τόν
το εσωτερικόν της ε-
Ώκεανού;. Υπό τόν φλοιόν δμω; |
όστις έσχημητίσθη, ύπάρχει άκόμη !
ρΐυστή ούσία. πΰρινος ώκεανό;.! άλλον λογ.
'Η θέσις των ήφαιστείων
μας δώσ»] την απάντησιν.
ψαιχϊτεια δέν είνε τοπικά
δια, ώς έπιστϊύετο μέχρι
τής έξερ^υνι'ισεως όλοκλήρί
ύδρογείοι». Οί'τε εχουν σχέσιν τι-1 Άλλ' οί μαθι^ατικοί ύπολογι-
νά μέ την θάλασσαν, ώς έπιστεί1-' σμοί πείθουν ότι τόεσωτερικόν τή;
τοις
ετο
η , ς μ ρό
άλλοτε. Ύπάρχουν ήφαίστεια Γής, συνεπεία τής έξωτ·ίρικής
ύ εσωτερικόν της ίίπρίρου δ- εσεως, ευρίσκεται είς κατάστ
ρχ
είς τύ εσωτερικόν της ίίπρίρου δ- εσεως, ευρίσκεται είς κατάστασιν
που δέν ύπάρχει θάλασσα, τής ό- μάλλον στερεάν ή ρευστήν. Κατα
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΝΕΚΔΟΤ
"Οταν τό διευθι-ναήριον δι/>'.>ιρι-
σε τόν Βοναπάρτην άρχιστράτη-
)Όν τοΰ Γαλλικοΰ Στρατοϋ" τής
Ιταλία;, δέν είχε τα αέΐσα η Τοως
την καλήν θέλησιν νά τοΰ Οίόση,
εν αφθονία καί τα απαραίτητο
χρ-ήματα. δί(ο; ταξκιοΐύσϊ άξιο
άξιο-
; ξύσϊΐ, άξιο
μέ τα ^τελεΐον τού "ιιε-
χρις ΊΐΓα?.ία; διά νά αναλάβη την
σιοικησιν.
Ό Βοναπάρτη; έμά»ει|ΐ δ,τι
ττα είχε, έφορο>.ΓΛ-ε τοΰς φί-
τον, εκάί.ρσε τόν ν.τα«-<~ήν τού και προσωπικόν ταυ ϋ Ζοννό καί τοϋ ίδ νό ίροισθέν ποσόν, λέγοντάί; τού: Πώρτα αύτά καί πήγαινε'στό κα ινο να τα παίξη;. "Η θά τα ποίΐλα-τλασιαιση.; ^ ^ά τα γάστ,- ο/.α. "Αν δέν κερβίσ-ς, ουτε έγ'ά' .νινομ- αρχιστράτηγο; οί'τε όν —■ασϊπ.στη; μσυ. Ό Ζουνό σπτύδρι εί; τό ί νο- 'Η τύχ») τόν εΐινοεΤ' έξ |κα. Πο/Λ.απλαίτι.άζει τό τι- ν« α1 ο»} τόν Βοναπάοτη , Αι—ιεΐϊσαι; Τοϋ λέγεϊ ό ; ολα μεγαλο; οΐτό; ά'νί&ρωπο- Λεν αρτ/οϋν αύτά. Τρέξε νά κεο" τκ και «7/α, {| νά τα ά * Ο Ζοΐ''ό στό υταν ξαναγνρ1σ£ι ?φερε Βονοπαρτη. έκοβτόν χαιάδα- φοαιγκα. * - Άρκετά. τοϋ εΐτεν δ Βονα- ύ ζ. Τωρα καί μου! έσΰ ω Εΐμαι άρ- ύπασπιστή; Ό Ρα66ϊνος Φέινμπεργκ νυμφεύων την Γκλάδυς Χουήτον, καλλονήν τ«- μουσικής επιθεωρήσεως «Γκοήνγουιτς Βίλλατζ Φόλλης> κ«ί τόν Μώοίί
Ροΰμπεν;, σννθέτην.
Π; μίαν μάχην εναντίον των
Κοραι-αν. ο προφήτη; Μωάμ,:θ
..„, .. . «πό τόσον
Μώρις|στε ελιποθι'·μΐ|σιεν. '
συνελθη. "Οταν *
Λ
ς τον, ή φυσιογνωμια
ελαμπΕν άπό έλπίδα
—Είδα τό πνεϋμα τοϋ
εΤπε, μέ τό πολεμικόν τσυ
άπό πίσο> τού. Ετόλμα-"0 ^
λφήσί] μαζύ μας. "Ο'τ^ος
μήσ»ι γενναϊσ οήμερον λχι
νη άπό πληγέ; πού θα τι;
ΐ!κ των έμπροσθεν, θά -"■'"
τόνπαράδεισον.
"Κνα; άπό τοίς
κάς τον, καθήιιενο; κοντά
τω από ενα δένδρον να ι
κουρ-μάδβς, άκοι>σε έκείνα τα '
για καί εφώναξεν:
—"Ωόΐ€ λοιπόν. γιά νάχπ
νένας στον παοάδε'ΐ.σ», οεν )
~ ται τίποτε άλλο παρά να (
τϊ άπό αιτοϋ; τοι«:
Καί πέτώντας τοχ>;
τού έορίφθη <Λς >
νευσε πεντιε Κοραΐτα;^ ™
■Άανεν εΰχαριστημενο; άπ°
αυτόν,τσυ, πιστεΐ'σα; εί: Τα
νια τοΰ ποοφήτίΐ.
αλλος τόν
; ποία πρ«ξι?
νά
Θεόν:
'Η πράξις ενός
απήντησεν ό Μωάμεθ,
είς τό μέΐίον «όν έχίτρών
ί λλν ίλί«ν' ί
,τ,ν τ<η>,
Ρΐς
πίστιν τού.
χ
πανοπίλί«ν'
Ό στοατιώτης .?πέτα=?
* ,εβγαλε '
τού, έρρίφθη εναντίον των ι
τού καί απέθανε.
ΡΟΠΤ ΟΗΕ5ΤΕΒ, ,ρΑ;"Κν,,
βνικός Κηρυξ», ήμ«Ι ""
τικος καί Μηνιαΐος(
νος πωλοΰνται παρά τού
•τού μας Α. Ρ------"Λν- Χ
Μαΐη 51.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
19
-«ΠΟ»
1928
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
1928
-ΠΝΕΤΑΙ
-ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
- Έξασφαλίσατέ τ©
-'Όλοι εγκαίρως
-ΠρΙν
ίί/ΆΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΚΑΤΩΘΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΑΜΕΣΟΣ ΔΙΑ
ΝΑ ΕΙΣΘΕ ΒΕΒΑΙΟΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΕΡΗΘΗΤΕ.
ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928
"Υλη άφαντάστου ποικιλίας κα ένδιαφέροντος. Περιγραφάς μελέται επιστημονικαί, Ιστορικά
σκθτσα, άνέκδοτα, στατιστικαί, διηγήματα, ποιήματα, γνωμικά, πρακτικα γνώσεις, κα έν
γένει θέματα που άγκαλιάζουν όλην την ζωήν τού 4νθ>ρώπου, άποτελοΐ3ν τό πλ-ου-
σιώτατον περιεχόμενον. Εκάστη έκ των 448 σελίδων τού είναι δίχρωμος, κά-
θε δέ θέμα έ*χει τυπογραφικήν μορφήν γοητεύουσαν την δρασιν κα καθι-
στώσαν την ανάγνωσιν απόλαυσιν, διανοητικήν κα αΐσθητικήν.
Μ8 Σελέδες 448
ΤΙΜΑΤΑΙ
ΜΟΝΟΝ
$1.00
"Απειροι Εικόνες
Πολυτελέστατα
ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΕΛΗ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΔΟΛΛΑ-
ΡΙΟΥ ΜΕΡΙΚΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓ-
ΓΕΝΕΙΣ ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΔΙΑ ΝΑ ΘΑΥΜΑΣΟΥΝ ΚΑΙ
ΑΥΤΟΙ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑΣ ΠΡΟΔΟΥΣ.
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΝ ΕΝΒΥΜΙΟΝ
ΠΟΥ ΗΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑΤΟΥΣ ΔΩΣΕΤΕ. -- ΠΡΟ¬
ΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΤΑ ΤΕΥΧΗ ΣΑΣ ΔΙΟΤΙ ΑΥΡΙΟΝ
ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ.-■ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΑΤΕ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟιΥΙΗΣΑΤΕ
ΤΟ ΑΜΕΣΩΣ ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΗΕΚΑΙΧ» ΡΚΙΝΤΓΝΟ 5ΥΝΌΙ0ΑΤΕ
140 ννβδί 261η δίΓββί, Νεν ΥογΙι, Ν. Υ.
Άξιότιμοι Κνριοι:—
Σάς έσωκλείω δολλ. 1.00, επί πλέον καΐ τα ταχυδρομικά τέλη, ϊ| άπο-
στείλατέ μοί Ο. Ο. Ό., τόΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚθΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ
1928, μέ την συμφωνίαν ότι εάν δέν μείνω τελείως εύχαριστημενος θά σάς
τό έπιστρέψω έντός δύο ημερών καΐ σεϊς υποχρεούσθε νά μοΰ έπιστρέψητε
τα χρήματά μου άμέσως.
"Ονομα .........._.............................. ■.................
Διεύθυνσις ..................·......................................
Πόλις ......................... Πολιτεία ..................,......
Τα ταχυδρομικά τέλη, ίίτοι 25 σέντς δι' ίκαστον αντίτυπον, είναι είς 6ά-
ρος τοϋ άγοραστοϋ. Άναλαμβάνομεν νά τό ταχυδρομήσωμεν ημείς, διά λο¬
γαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μέρος τού κόσμου.
19
-«ΠΟ»
1928
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
1928
-ΠΝΕΤΑΙ
-ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
- Έξασφαλίσατέ τ©
-'Όλοι εγκαίρως
-ΠρΙν
ίί/ΆΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΚΑΤΩΘΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΑΜΕΣΟΣ ΔΙΑ
ΝΑ ΕΙΣΘΕ ΒΕΒΑΙΟΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΕΡΗΘΗΤΕ.
ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928
"Υλη άφαντάστου ποικιλίας κα ένδιαφέροντος. Περιγραφάς μελέται επιστημονικαί, Ιστορικά
σκθτσα, άνέκδοτα, στατιστικαί, διηγήματα, ποιήματα, γνωμικά, πρακτικα γνώσεις, κα έν
γένει θέματα που άγκαλιάζουν όλην την ζωήν τού 4νθ>ρώπου, άποτελοΐ3ν τό πλ-ου-
σιώτατον περιεχόμενον. Εκάστη έκ των 448 σελίδων τού είναι δίχρωμος, κά-
θε δέ θέμα έ*χει τυπογραφικήν μορφήν γοητεύουσαν την δρασιν κα καθι-
στώσαν την ανάγνωσιν απόλαυσιν, διανοητικήν κα αΐσθητικήν.
Μ8 Σελέδες 448
ΤΙΜΑΤΑΙ
ΜΟΝΟΝ
$1.00
"Απειροι Εικόνες
Πολυτελέστατα
ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΕΛΗ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΔΟΛΛΑ-
ΡΙΟΥ ΜΕΡΙΚΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓ-
ΓΕΝΕΙΣ ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΔΙΑ ΝΑ ΘΑΥΜΑΣΟΥΝ ΚΑΙ
ΑΥΤΟΙ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑΣ ΠΡΟΔΟΥΣ.
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΝ ΕΝΒΥΜΙΟΝ
ΠΟΥ ΗΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑΤΟΥΣ ΔΩΣΕΤΕ. -- ΠΡΟ¬
ΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΤΑ ΤΕΥΧΗ ΣΑΣ ΔΙΟΤΙ ΑΥΡΙΟΝ
ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ.-■ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΑΤΕ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟιΥΙΗΣΑΤΕ
ΤΟ ΑΜΕΣΩΣ ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΗΕΚΑΙΧ» ΡΚΙΝΤΓΝΟ 5ΥΝΌΙ0ΑΤΕ
140 ννβδί 261η δίΓββί, Νεν ΥογΙι, Ν. Υ.
Άξιότιμοι Κνριοι:—
Σάς έσωκλείω δολλ. 1.00, επί πλέον καΐ τα ταχυδρομικά τέλη, ϊ| άπο-
στείλατέ μοί Ο. Ο. Ό., τόΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚθΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ
1928, μέ την συμφωνίαν ότι εάν δέν μείνω τελείως εύχαριστημενος θά σάς
τό έπιστρέψω έντός δύο ημερών καΐ σεϊς υποχρεούσθε νά μοΰ έπιστρέψητε
τα χρήματά μου άμέσως.
"Ονομα .........._.............................. ■.................
Διεύθυνσις ..................·......................................
Πόλις ......................... Πολιτεία ..................,......
Τα ταχυδρομικά τέλη, ίίτοι 25 σέντς δι' ίκαστον αντίτυπον, είναι είς 6ά-
ρος τοϋ άγοραστοϋ. Άναλαμβάνομεν νά τό ταχυδρομήσωμεν ημείς, διά λο¬
γαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μέρος τού κόσμου.
20
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 19».
ΕΚΛΕΚΤ71
/νΥο φιλιτ* στο
ΤΟΥ (3-ΕΚ.Α.Τ-,— ΡΆ.ΙΚ.—ΙΕ
. Ή δρσντοινις Ζινέττ φεύγον-
τας έκεΐνο τό βράδυ άπό τό μεγά-
λο %ατά(ΓΓηιμα γυναικείον φορε-
μάτων τοϋ κ. Πατσοϋ όπ:ον έργα-
ζόταν ώς μανεκέν εΐ-χΐ έξαιρετι-
κό κέφι. "Ολα τής φαινόντοχ'σαν
χαρούμενα καΐ γελο:στά, ^τήν ϊ-
ν.αναν μάλιστα κα.ί την ιδία νά
γελη μέ την καρ>διά τη;. Ό και-
ρός δμως ήτ>ατν συννεφιαοιμένος
ϊοαί πότε-πότε έ'πεφτε ψιλή βρο-
χή. 'Α)1ά αύτό φνσικά δέν έμ-
πόδιζε τό τρελό Πσρίσι νά γλεν-
τά. Σννήθως ή Ζινέττ φρΰγον-
ό ά
τ ής ή φγ
τας άπό τό κατάστηιμα επήγαινε
κατ' ευθείαν στή σοφίτα δπου
καθόταν, σέ κάποιο στενό δρόμο
τοϋ Παρισιοϋ. 'Απόψε δαως δέν
εΐχε ορεξη νά κλεισταί 'άπό τίς
?φτά μεσα καί κα&ώς περπατοϋ-
σε στούς δρόμονς τής 1ρ·χόντυυ-
σαν στό μυαλό όλα όσα τή; συν¬
έβησαν σήμερα σττό κατάστημα:
Την εΐ)δοποί'ί)σαν πρωτα - ΐτρώτα
Ιοτι την Γητοϋσε ό διευ&υντης. 'Α-
ίιέσως; έκείνη ΙΊβγαλε γρήγορα-
γρήγορα τό. φόρεμά τη;, έ'βαλε
ίϊήν ποδιά τη; καί επήγε καί
μως, γιατί έσκέφθηκα άμέσως τό
γλυκύ σου προσωπάκι καί εφαν¬
τάστηκα την παιδική σου αφελεία
ή όποία σέ παρεκίνησε νά τό κά¬
νης αύτό. "Επειτα στά σχέ'διά σου
βρί>.α δχ<ο τριις γροομμές άρκετά καλές. Δέν τα έσχισε, όπως θά ρ- ν.ανα εάν ήσαν όποιονδήποτε α).- λου....Γιά νά μάθιι; όμω; νά σχε- διάζη;, πρεπει νά μαθης ποοη- νσιιμένυος ίχνογραφία καί ζ<»γρα- φι·κή....Σκιέπτομαι ότι θά μπΌροϋ- σα νά σοΰ εδινα λίγα μαθήματα καί έ'τσι ίσα>ς μπορέστις μιά έ
δά
γρ ρμ
ποδιά τη; καί επήγε
ά ϋ
καί
ντύπησε την πΐάοτα τοϋ γραψείου
τού δειλά δειλά. Ένα σύσΤηρό
ίέέμΛαος» άκούστηκε άπό μέσα.
'Ανοίγοντας ή Ζινέττ την «όρτα
ΙΞΪδε τόν κύριο Πατοΰ καθισμέ-
νο στό γραιφεΐό τού, νά παίζη μέ
τό μονόκλ τού.
—ΚάΊτησε Ζινέττ, τή; εΐπε:
Φυσιν.ά αύτό ήταν μί*γάλη τι-
μή γιά την Ζινέττ γιατί κανείς
ώς τώοα δέν εΐχε καθίσει μπρός
στόν διευθνντή τού.
. —Ξεύρεις. Ζινέττ, εξηκολού¬
θησεν ό κ. Πατοϋ, ότι αύτό πού
" έκαμε;, "τό νά μοϋ στείλτνς δΐ)λαί>ή
σχέδιά φορεμάτων Ιδικής σου έ-
πινοήσεω; ήτο πολύ τολμηιρό καί
ΰρΐασύ; Κανείς ώ; τώρα δέ νεΤχε
το/.μήσ'η νά κάνη ενα τέτοιο
5τρό:γμα...Σοΰ τό σΐυγχώρηοΐα ό-
Η ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
1ΜΙΙΤΒ
Γνωστή άνά τό Πανελλήνιον ά¬
πό 20ετίας, διά την Έλληνοπρεπη
μόρφωσιν των 'Ελληνοπαίδων καί
διά την τελείαν αυτών κατάρτισιν
ρ ςτάς ξένας γλώσσας, Αγγλικήν
νιαί Γαλλικήν, φέρει είς γνώσιν
των άπανταχσΰ τής Άμερικής
'Ελλήνων, ότι διατηρεΐ ιδιαίτερον
τμήμα ο'ικοτροφείου διά τού; ξε-
νογλώσσους 'Ελληνόπαιδας.
Είς τό τμήμα τουτο γίνονται δε-
Κτά παιδία άπό ήλικία; 5—16 έ-
τών, προγυμνάζονται εις τα 'Ελ-
ληνικά ειδικώς καί κατατάσσονται
βραδύτερον είς την αρμόζουσαν ά-
γαλόγως τής ήλικίας των τάξιν,
διδασκόμενοι ταυτοχρόνως την
Αγγλικήν καί Γαλλικήν γλώσσαν.
Τα δέ μικρά παιδία έξαιρετι-
ν.ώς άπολαύουσι πλήρους μητρι-
κής περιθάλψεως καί ουδόλως α'ι-
σθάνονται την έλλειψιν των γονέ-
ων των.
Κατά τούς θερινούς μήνας οί έ-
σωτερικ.οί διέρχονται είς ΒΟΥΛΙ-
ΑΓΜΕΝΗΝ, παραθαλασσίαν πευ
κόφυτον εξοχήν, δπου ή Σχολή
Μεταξά εχει πλήρεις έγκαταστά-
σεις. "Ολα τα είοη των παιδικών
σπόρ, θαλάσσια λουτρά, έκδρομαί
καί δίωρος διδασκαλία Έλληνικων
καί Αγγλικών, είναι τό καθημε¬
ρινόν πρόγραμμα τής θερινής πε-
ριόδου.
Διά τού; έξ Άμερικής Έλληνό-
παιδας ώς τίμημα ωρίσθη τριά-
κοντα (30) δολλάρια μηνιαίως.
Διά δίδακτρα, τροφήν, κατοι¬
κίαν, πλυστικά, λουτρά.
Έξαμηνία προπληρωτέα.
Δεκτοί εις οιανδήποτε εποχήν
τοϋ Ι'τους.
Διά πλείονας πληροφορίας α¬
πευθυντέον :
ΣΧΟΛΗΝ ΜΕΤΑΞΑ
ΚΗΦΙΙΣΙΑΣ 11, ΑΘΗΝΑΙ
έ ς μρς μ
νά γίνη; μεγάόλιη σγ.εδιάΰτρια....
'Αλ?ιά καλλίτερα τώρια άς σκε-
φθοΰμε τό παρόν. Λοιπόν σοϋ αΰ-
ξάνχο τόν μισθόν σου ά 50
φράγκΐοτ τί]ν έβΐά
ή έ
κ«τά 50
ν.α άπό
φργ ] μ
<τήιμερ>α ·θά έργάζεοαι στό διπλα-
νό δωμάτιο, κοντά μόν. Ασφαλώς
λίγοι ά'νθρωποι θά σοϋ έφέροντο
οττως έγώ!. . .Τώρα πηγαι νέ στήν
δουλειά σου.
Ή Ζινέττ δλο αντό τό διάστη-
μα τα εΐχιε κι.»ρ«Λε'κτικώς χαμένα.
Σέ λίγο δμω; όταν 6γήκε στό
δρόμο, τό πρόοχοπό τη; γέμισε σ-
μέσοο; χαοά καί ετσι χαροί'μενη
δαόσχιΐζε τώρια τοΰς κεντρικωτέ-
ρους &ρόι.ιους τοϋ Παρ'ισιοΰ σά'ν
νά ηθίλε νά δείξη τή χαρά της
σ' όλον
τον κοσμο.
* * #
Ή Άλίκη Μπραζή καί ή Μάργκαρετ Ό Κόννορ, έτοιμαζόμεναι νά μεταδοΰν είς Χάουστον, Τέξας, δπου ΐ>ά γίι|
'Εθνική Δημοκρατικ.ή Συνέλευσις, δέν λησμονοΰν νά έφοδιασθοΰν μέ μικρόφωνα. Ι
"Ετσι χαιρούμενη, άφοϋ
άπό τού; νεντρικωτέρους ορό-
μους, εφτασε στήν οδόν Λουΐ δ¬
που κατοικούοΐ. "Ανοιξε την
πάρτα μέ τδ κλειδί πού εΐχε στήν
τσάντα της καί. μέσα στό σκο-
τάδι, αρχισε ν' άνεβαίνη ιιέ προ-
σοχή τή> σκάλα. "Οταν έφθασε ε¬
πάνω εϊδε δτι τό φώς τοϋ διάδρο¬
μον ίίταν σ>6υστό ενω συνήθω;
ηταν ΐυάντα άναμμένο. ΤΗταν ε¬
τοίμη νά τό άνάψη δταν δύο γερά
χέρια την έ^τιαααν καί χάποιος
την έφίλησε στύ στόμα!
"Οταν συνήλθε άπό τό ξάφνια-
σμά της καί τό τρόμο της δέν
εΐδε κανένα κοντά της. Λέν ήξευ¬
ρε τί νά ύπο9·έση-....Πώς δ αγνω-
στος ποΰ τή φίλησε εΐχε έξαφανι-
σ'9'η ετσι γρήγορα- Στό διπλανό
δωμάτιο εμενε κάποιος γέρος.
Φυσικά δέ μποροϋσε νά τίτον αύ¬
τός. Τότε, έξαφνα επέρασε άπό
τό μυαλό της μιά σκέψις: Μήπως
ήταν κανενας άναυδής ■θαχηιαστής
της πού την εΐχε παρακολουθήση
ώς τό δωμάτιιό ΤΓς μόνο καί μό-
νο γιά νά τής κλέ·ι|ηι ενα φιλϊ;
Μά πώς άνέβηκε έπάνοι χωρίς νά
τόν δτ}; Καί μ' αύτην την οτ/έψιν
εχτύπησε τό κουδούνι. *
"Υστερα αι» λίγη ώρα άνέβη¬
κε ή κυρά—Μπισάρ ή σπιτονοι-
κοκυρά της.
■—Τί συμ'βαιΐνει καί μοϋ κτυ-
πά; ?τσι, την ρώτησε ·δνμωμένη,
αν κΐιί ή κυρά—ΛΙπισάρ την ά-
γαποοσε πολν.
—Δέν ξέρω, κυρά—^Μπισάρ...
άλλά μήόπχος εΐδατε ν' άνεοηκε ε¬
πάνω κανένα; κνριος νιΐητλός μέ
μικρό μουστάκΐ; Καί λέγοντας
αύτά ή Ζινέττ εσκαύπισε μηχανι-
κά τό στόμα της.
—Δέν σέ καταλαβαίνω,
μου, τής εΐπε ή κυρα.—ι
καί έκάθηοϋ σέ μιά πολνθρόνα.
—Νά! σά; έρωτώ εάν ήλθε κα-
νένας κύριιος ...Κόίποιος δ οποίος
φα'ίνεται θά μέ παρΓ||κολούθ·ησε...
καί ξεΰοετε δέν θίλω νά έρχεται
κανείς ίδώ.
—Ά' αύτό ήτο δλο, λέγει ή
κνρά Μπισάρ γείϋτντας.
"Εννοια σου παιδί μου, καί δ¬
ταν τλθη θά κώοπεράσιι, γ:ατί
τώρα μενά αοίΖύ μου καί ό ανε¬
ψιός μόν 'Ερρΐ/Μκ: καί θά ·τόν
νποδεχθή -ΛοίΛ. Άλλά άς μιλή-
σωμεν τώρα γιά τίποτε αλλο.
Πώς φάνητχ.αν τοϋ διευθυντού
σου τα σχέδιά σου;
Ή Ζινέττ τότε μέ χαρά τής
διηγήδΥικε δσα τής εΐχε πεΐ δ κ.
Π ατοϋ.
( —"Α! μπράΊβο παιδί μου, αύ¬
τό πού μοΰ ΐΐπες μ' εύχαρίστησε
πο>νύ. Φαιίνεσαι έσύ δτι εχεις τα-
λέντο...Δέ μοιάζεις μέ τόν αλί.ο
νοικοκύρη μου τόν Φίλιππο Τυ¬
ρέλ πού θέλει νά κάμη τ°ν ζωγρά-
φο καί δέν είνε παρά ί'νας τειι-
-τΛ«- Τώρα πού σοΰ μιλω μοϋ
χρωστά δύο μηνιάτικα...
—Είνε δμω; πολύ σιιμπαθητι-
κός, τή νδιέκοψε ή Ζινέττ.
—Ναί! καί· αύτός είνε δ λόγος
πού δέν τόν πϊτώ εξω μέ τίς κλω-
τσιές. Ξέρει ό αθλιος'καί κάνει
κάτι ώοαϊα κομπλιμέντα ποΰ μέ
ίβώ
"Οταν εφυγε ή κυρά—Μπι-
σάο ή Ζινέττ έκάθησε κι' εφαγε
μέ δ,τι εΐχε έκεϊνο τό 6οάδυ. "Ε-
:τειτα ξά1.τί*οσ€ στήν -πολιί)ρόνα
της καί ά'ργισε νά δΊΐαβάζτι ενα
ρωμάντζο. Ένφ δμοος έδιάβαζε
εξαΐφνα τό φώς τοϋ δωματίου της
λιγόστιεψε σέ τέτοιο 6«θιιό όόστε
μόλις εβλεπε έμπρός της. Σέ μιά
στινμή τα έ'χασε κι' ά'ριχισε νά
φοβάται. Σηκώθηΐκε καί οιευθΰν-
θηραε νά χτνπχστ τό κουδοΰνι.
άλ>Λ μολΛς εκ,αμε δί«) 6ήματα, δύο
χέρια την έ'πιασαν κ«ί πάλι. Τα
χέιρΐα αύτά την εσφιξαν δυνατά
καί αύτός ποΰ την τρα&οΰσε τΐ)ν
έφίληισε στό σϊόμα.
—"Α! μά εκτί τέλους ποίος εΐ-
& κΰριε, φώναξε εξω φρενών
ή Ζινέττ.... Μά&ετε ότι είσθε πο-
λΰ άναιδής...
—Μ»ντως θέλετε δεσποινίς νά
ν,τιντήσω τό κοιιθούνι:. . . ζν ά-
παντατί; μι^πως θέλετε ?^έγοο νά
κτυπησω τύ κουδοννι ή ν' άνά-
ψω τό φως; ·
—Άνάψετε τό φως; άΛηντηοιε
ή Ζινέττ ταραγμενη.
"Οταν έφωτίσ'θη τό δοχιάτιο
δέν μπόρεσε νά συγκρατηθή μιά
■κιραυγή· έκΐπλήιξεως.
—Θεε μου. Ό κύριος Τυρέλ,
δ ζωγράφος;...φώναξε.
—Όλόκληρος 5?ισποινίς καί
εΐμαι οτάς διαταγάς σας.
—Έξηγηΐθητέ μου κΰριε. Τί
ζητάτε έίω;
— Άϊΰ.ούστατα δεσποινίς, εΐ-
σθΐ ποίνύ ώραΊα..·"Εχετ!ε ώραΐα
μάτια, μύτη, ια)1ιά, θαυμάσιο
στόμα.. .α, αντό τό στόυα...
—Φτάνει, κύριε! Πάφτε νά
λέτε άνοηισίες!.....
Ή Ζιινέττ δέν ήξερε τί νά κά¬
μη: Νά τόν βγάλτι μέ τί; κλωτ-
σιές εξω ή νά τρωνάξη τή κυρά
—Μπισάρ;
Ώστόοχ) δέν έ'κχχνε τίτοτε άπό
τα δύο.. "
■—Λοιπήν θά μοΰ πήτε, κύριε
Τυρέλ. τί θέ7νετε έδώ; Τί ζητάτε
επί τέλους;
"Εχω συνκΓ9ίση, ξεύρετε, νά
μέ φωνάζουν Φίλιππο χωρίς τό
κΰριε.
—Σάς παραααλω έξηγηίτή-
τέ μου άμέσω; τοϋ ξαναΕΪπε ή
Ζινέττ κοπ'αθυμωιμέ'νηι, γιατί άλ-
λοιως θά φωνάΗω την κυρά—·
Μπισάρ νά πετάξη καί σ"ϊς καί
τα ΐτρ«γματά σας στόν δρόμο.
Αύτά της τα λόγια δμαίς εΐ-
ν περίεργο άποτέλεσμα. Άμέ-
Γ τό ποόοωπιο τοϋ Τυοέλ εγινε
γ
—-"Α, αν τό «άνατε αύτο άγα-
πητή μου, θ« μοϋ παρείχατε^ μύα
μεγάλη έκίκχύλευσι. Β>^πω δμως
ότι εχετϊΐ δίιο θαυμάσια....Μοδια
καί ετσι θά μποςιέσω νά τελειώ-
σω τό πορτιραΐτο τή; Αφροδίτης
μου.
"*—-Νά είσθε ,τιό σοδαρός, ν.ν-
ψε, άπέναντί μου.....καί έ^τιμένω
νά μοΰ δώσετε έξηγήσεις γι' αυ¬
τή σας την στάσιν.
—Καλά, θά σάς έξηγήσω λοι-
πόν την στάσιν μου αυτή. Τό άρ-
χικό (.ιου σχέ&ιο δμως ·ητο άλλο.
"Ολο αύτό τό τέχνασμα τό ?-
καμα ωστε ή κυρά—'Μισάρ νά μέ
πετάξη εξω. Γιατί .Τ3ρέππ νά ξεύ-
ρετ,ε δτι τής χρεωστώ δύο μηνιά¬
τικα .καί εάν φνγω άπό έδώ κανο-
νικά, εϋηοΛ ΰποχρείαμενος νά τής
τα πληρώοϊο, πράγμα ποΰ δεν
μπορώ νά κάιμω. Δέν εμ^νε λοι-
πόν αλλο παριά νά την έξαναγκά-
σω νά μέ δκάξτι καί έσκε'φθηικχ1
αύτό τό τέχναισιια πχχί» σάς Ι'καιια
γιά νά μην 6γω καί πο).ΰ...ζη-
μαοΐ'-ένο.ς! Φυσικά έοΐϊς θ·ά έκά-
νατε τα παράπονά βας στίι κυρά
—Μτπσάρ καί εκιείνη θά μ' εδιω-
χνε. Τό πρωτο δμως φιλί πού σας
?δο>σα, μ' αριεσε πολϋ, μά τί)ν ά-
λήθειΐα καί κρΐχρθηΜα στήν κά-
ιιαρά σου νία νά σάς δο>σα> αλλο
ενα. Βεβαία τώρια εΐμαι άναγκο-
σμενος νά πληρώσω...άλλά άφοϋ
πουλήσω- πρωτα την εΐκόνα μου
που χάρις σέ σάς θά άποτελει-
ώσω.....
—Καί τώρα άλλάξατε γνώμη,;
Δέν -θέλετε ιπιά νά σάς διώξτ), ή
χνράΜΐΐιού.ρ;
—Βεβαία δχ»! Πρέπει νά
ξεύρτ^ς, Ζινέττ, δτι τώρα ΐβ>υ σέ
γνώρισα καλά, μοϋ είνε πολν
δύσκολο νά ψύ^'ω...'Αλτ(θΕΐα Ζι¬
νέττ θά μοϋ συγχωρήση^ αντό
πού σοϋ έ'καμα;
■—Καλά...καλά..Κ αί άφοΰ δέν
θά φύγϊτε πως θά πληρώαετε;
—Αύτό δέν τό σκέφθητκα άκό-
μη εντελώς.
"ΕτΙειτα άπό λιγόλεπτη σιωπή,
ή Ζινέττ νόν εϊπε μέ σοδαρό {'-
φός:
■—Καλά, τότε θα σάς βοηθήσω
έγώ...Άλλά θά μοΰ δώσετε τόν
λόγον σας δτι θά έργασθ"ήτε στό
μέλλον καιί δέν θα είσθε πιά τεμ-
πέλης. 'Ακοΰστε καλά τί σάς λέ¬
γω;
-—-Σοί( τ"ό νπόσχομαΊ Ζινέττ.
*Α)>λίος τε τώρα βλέπω ν.οΰΑ τί
αοϋ έ7.ειπε. Τι μ' έκαμε νά μένο)
άργός, μόν ελειπϊ ή Ι'μπνενσις,
καί αύη] εΐσαι σύ. Μ' έ'καμες τώ¬
ρα ν' άγαατηκΚι) την δοΐ'λειά ποΰ
δέν μποροΰσα νά την ύποφέρω.
—Ναί, άλλά ή κυρά—Μπισάρ
δέν μπΐαρεΐ νά περιμένη περισσό-
τερο. Γιαυτό θα σάς δώσω έγώ
χρήματα νά την πληρώσ€τε κ' ε-
πειτα έσεϊς...
—"Α, δχι, δχι, αύτό ποτε'! |
διέκοψε ό Φίλιΐππος μέ δ
φωνή.
—Μή φωνάζετε, βώρΐε Τυι
κι' άκοϋστέ με. Λέν ·9ά σά;)
νείσω χρ'ήματα όπως ένομίοο
άλλά απλώς θά κάνουμε μίαν]
τούλαγή. Θά μέ μάθετε νάσ
ζω. Δέν τό βρίσκετε αντό ό
Ό Φί?.ιππο"ς κάτι ήΜε νά]
"Ισως καί νά διαιιαρτυοΐ|}|
Άλλά ή Ζινέττ δέν τόν ύ'φηοί
πή λέξι καί ό καΐΐμένο; ό Τβ
έ'μρινε μέ τό στόμα άνοιχτό...!
* *'*
"Επιεατα άπό 15 ήμεοα; όϊ
λιππο; κ>ιί ή Ζινεττ παντοο
τονσαΑ' καί έγιναν τό πϊιό ταΐ{|
στό ΐ>υγάοι.· "Ολοι οί γνω
τονς εστειλαν δόόρα οτους
νί'ΐιφους. Έρίΐα άπό αϋτά ^
ήσαν τα καλλίτερα: Τού γί|
κχ»ρ·ίον παν έ'αενε στύ διπ?ανο|
μάτιο της Ζινέττ. Τή; 'Λ<Λ Μπισάρ καί τοϋ κ. Π ότου οί π»"ος "ρππτ,ροοΐθέτω-ς ρταρηγγ στόν Φίλυεπο νά τοϋ κάμη το τραϊτο τού. ( Καί ετσι σιγά-σιγά δ εγινε γΛ'ωστός. γάρι; Πατον, οτόν καλλίτερο τεχνικό κόσιιο. Καί πρό η»1 χάρις στήν άγαπηιιέΛ-ο τού μί Ζινέττ. Μέσ' στήν άγάπη της χε ξαναδρίί Χψ ίμπνευσι τουΐ την εΐγρ γάστ; τόσον νχ»ρο_™! ----------——_ _ ■ β ιε·Αν Ό Θάνατος είναι ή ώροιο"^1 αλλαγή έκ των πολλών βασα;^ όποία νποφέρει ό πάσχων εκ ι Δέν ύπάρχονν λέξεις να πεδ' τις καταλλήλως τα βάσανα ' Ταινίας πάσχοντος. Έκτος κατατρώγει τάς τρφοας τού ν ν προξενεΐ πολλάς άλλας Λΐν'ΐ_ Λ, κούστούς καί άλλας άσθενεια. οποίας ό πάσχων ύποβαλλεται , οποίας ό πάσχων ύ επιτυχίί θεραπείαν, ανευ ποτελέσματος. Ένφ έαν_τι: V δτι 6/ει Ταινίαν ή έξ αυτής ολο τού άπαιτεί μίαν απλήν *<*>*£
ότι χρειάζονται μόνον ολίγαι ω^
νά άποδληθίί αυτή τοϋ σωι««Μ
είναι κατι θαυμάσιον να 16! ;||
τόν έκ Ταινίας πάαχγ^ π»5>
έ ί
ΤΟΥ Ι,» ΧΙΛΐνΐΙΑ', -ν«.«Λ- ,
νέρχεται είς την προτέρον
στάσιν μετά την απαλλαγή |
αυτής.
ΠολλοΙ δνίοες, "1υναΧ?*.
πάοχουν, νοοηλεϋονται αν"1
λας νόσονς, ένφ ή "ϊ. ,νΐα —-
είναι ί| συνειθισμενΐι ιαιτ . ^^ια·
πτώματα τίς «ινΐας είναι ' έπι/Οι«*
Εεω;. ηεοιο8ικί| λαιμαοΥ,ιο. . ραχΐΐ*!
γλώσσα. Ευνίλα, πο%ος εί, (
εΐϊ τα μέλη τοϋ σωματο,, ° [ο
νίφαλθ!;, συμπτωματα μ. Β/νοι μα«*
στομαχος είναι χενός. *°"^. ·0 «
χλ,οι χάτω άπ* τού; *»·α.λμ0. *;,,! Λ*
γος είναι ίαρύς, *0υΟιωμοΐι;μα/ι>ν "
βοθ είς «αιοΑν ε!ί τμ[α (ρ,-»ι"ο Ί°
τα νεφρα ΐτρο-,ενειτα* η. αΙριλ 6ορ" .
Εις Κίτοινον δέομα. , ι,^ιηιιΐ1
σάρεστο; άναπνοή. »ύ*εμϊ" ^α1 1,*^
γασίαν. οίδεμΐα ^ο6'}%*οβ»ε>»··(
ναι τ* χαραχτηθΐοτιχά' τί; λ ,Χ9 < τή;. ·Η Τ'"1'1«120Ο;"βοολαμ«'""ΐΛ'ι Λτώματα καί «ολλαχι· "» ε- «Μ λ.τ... ,,π.η· ΤπινΙα ερΐ-"ν , __Λν νβ τ Λτώματα καί «ολ»Λ δών μηκο;. Τα^νία χεϊαν ΑοτηρΙαν είναι ϊό βϋμά της. "^ Ι.αχϊ3Π οήμερον. = δμα ί ληψει α- «■""'" Ι^ίΐΐ)ΟΓ&ΤθΓν, ΒοΧ ι·", ι 6ε^ Οηί Διά νά έΕαβφαλΙβΊ™ ,. ί«' •ίσατε 2Ϊ σεντς ϊξοβ«· £* Λ Γ*
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 19».
ΕΚΛΕΚΤ71
/νΥο φιλιτ* στο
ΤΟΥ (3-ΕΚ.Α.Τ-,— ΡΆ.ΙΚ.—ΙΕ
. Ή δρσντοινις Ζινέττ φεύγον-
τας έκεΐνο τό βράδυ άπό τό μεγά-
λο %ατά(ΓΓηιμα γυναικείον φορε-
μάτων τοϋ κ. Πατσοϋ όπ:ον έργα-
ζόταν ώς μανεκέν εΐ-χΐ έξαιρετι-
κό κέφι. "Ολα τής φαινόντοχ'σαν
χαρούμενα καΐ γελο:στά, ^τήν ϊ-
ν.αναν μάλιστα κα.ί την ιδία νά
γελη μέ την καρ>διά τη;. Ό και-
ρός δμως ήτ>ατν συννεφιαοιμένος
ϊοαί πότε-πότε έ'πεφτε ψιλή βρο-
χή. 'Α)1ά αύτό φνσικά δέν έμ-
πόδιζε τό τρελό Πσρίσι νά γλεν-
τά. Σννήθως ή Ζινέττ φρΰγον-
ό ά
τ ής ή φγ
τας άπό τό κατάστηιμα επήγαινε
κατ' ευθείαν στή σοφίτα δπου
καθόταν, σέ κάποιο στενό δρόμο
τοϋ Παρισιοϋ. 'Απόψε δαως δέν
εΐχε ορεξη νά κλεισταί 'άπό τίς
?φτά μεσα καί κα&ώς περπατοϋ-
σε στούς δρόμονς τής 1ρ·χόντυυ-
σαν στό μυαλό όλα όσα τή; συν¬
έβησαν σήμερα σττό κατάστημα:
Την εΐ)δοποί'ί)σαν πρωτα - ΐτρώτα
Ιοτι την Γητοϋσε ό διευ&υντης. 'Α-
ίιέσως; έκείνη ΙΊβγαλε γρήγορα-
γρήγορα τό. φόρεμά τη;, έ'βαλε
ίϊήν ποδιά τη; καί επήγε καί
μως, γιατί έσκέφθηκα άμέσως τό
γλυκύ σου προσωπάκι καί εφαν¬
τάστηκα την παιδική σου αφελεία
ή όποία σέ παρεκίνησε νά τό κά¬
νης αύτό. "Επειτα στά σχέ'διά σου
βρί>.α δχ<ο τριις γροομμές άρκετά καλές. Δέν τα έσχισε, όπως θά ρ- ν.ανα εάν ήσαν όποιονδήποτε α).- λου....Γιά νά μάθιι; όμω; νά σχε- διάζη;, πρεπει νά μαθης ποοη- νσιιμένυος ίχνογραφία καί ζ<»γρα- φι·κή....Σκιέπτομαι ότι θά μπΌροϋ- σα νά σοΰ εδινα λίγα μαθήματα καί έ'τσι ίσα>ς μπορέστις μιά έ
δά
γρ ρμ
ποδιά τη; καί επήγε
ά ϋ
καί
ντύπησε την πΐάοτα τοϋ γραψείου
τού δειλά δειλά. Ένα σύσΤηρό
ίέέμΛαος» άκούστηκε άπό μέσα.
'Ανοίγοντας ή Ζινέττ την «όρτα
ΙΞΪδε τόν κύριο Πατοΰ καθισμέ-
νο στό γραιφεΐό τού, νά παίζη μέ
τό μονόκλ τού.
—ΚάΊτησε Ζινέττ, τή; εΐπε:
Φυσιν.ά αύτό ήταν μί*γάλη τι-
μή γιά την Ζινέττ γιατί κανείς
ώς τώοα δέν εΐχε καθίσει μπρός
στόν διευθνντή τού.
. —Ξεύρεις. Ζινέττ, εξηκολού¬
θησεν ό κ. Πατοϋ, ότι αύτό πού
" έκαμε;, "τό νά μοϋ στείλτνς δΐ)λαί>ή
σχέδιά φορεμάτων Ιδικής σου έ-
πινοήσεω; ήτο πολύ τολμηιρό καί
ΰρΐασύ; Κανείς ώ; τώρα δέ νεΤχε
το/.μήσ'η νά κάνη ενα τέτοιο
5τρό:γμα...Σοΰ τό σΐυγχώρηοΐα ό-
Η ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
1ΜΙΙΤΒ
Γνωστή άνά τό Πανελλήνιον ά¬
πό 20ετίας, διά την Έλληνοπρεπη
μόρφωσιν των 'Ελληνοπαίδων καί
διά την τελείαν αυτών κατάρτισιν
ρ ςτάς ξένας γλώσσας, Αγγλικήν
νιαί Γαλλικήν, φέρει είς γνώσιν
των άπανταχσΰ τής Άμερικής
'Ελλήνων, ότι διατηρεΐ ιδιαίτερον
τμήμα ο'ικοτροφείου διά τού; ξε-
νογλώσσους 'Ελληνόπαιδας.
Είς τό τμήμα τουτο γίνονται δε-
Κτά παιδία άπό ήλικία; 5—16 έ-
τών, προγυμνάζονται εις τα 'Ελ-
ληνικά ειδικώς καί κατατάσσονται
βραδύτερον είς την αρμόζουσαν ά-
γαλόγως τής ήλικίας των τάξιν,
διδασκόμενοι ταυτοχρόνως την
Αγγλικήν καί Γαλλικήν γλώσσαν.
Τα δέ μικρά παιδία έξαιρετι-
ν.ώς άπολαύουσι πλήρους μητρι-
κής περιθάλψεως καί ουδόλως α'ι-
σθάνονται την έλλειψιν των γονέ-
ων των.
Κατά τούς θερινούς μήνας οί έ-
σωτερικ.οί διέρχονται είς ΒΟΥΛΙ-
ΑΓΜΕΝΗΝ, παραθαλασσίαν πευ
κόφυτον εξοχήν, δπου ή Σχολή
Μεταξά εχει πλήρεις έγκαταστά-
σεις. "Ολα τα είοη των παιδικών
σπόρ, θαλάσσια λουτρά, έκδρομαί
καί δίωρος διδασκαλία Έλληνικων
καί Αγγλικών, είναι τό καθημε¬
ρινόν πρόγραμμα τής θερινής πε-
ριόδου.
Διά τού; έξ Άμερικής Έλληνό-
παιδας ώς τίμημα ωρίσθη τριά-
κοντα (30) δολλάρια μηνιαίως.
Διά δίδακτρα, τροφήν, κατοι¬
κίαν, πλυστικά, λουτρά.
Έξαμηνία προπληρωτέα.
Δεκτοί εις οιανδήποτε εποχήν
τοϋ Ι'τους.
Διά πλείονας πληροφορίας α¬
πευθυντέον :
ΣΧΟΛΗΝ ΜΕΤΑΞΑ
ΚΗΦΙΙΣΙΑΣ 11, ΑΘΗΝΑΙ
έ ς μρς μ
νά γίνη; μεγάόλιη σγ.εδιάΰτρια....
'Αλ?ιά καλλίτερα τώρια άς σκε-
φθοΰμε τό παρόν. Λοιπόν σοϋ αΰ-
ξάνχο τόν μισθόν σου ά 50
φράγκΐοτ τί]ν έβΐά
ή έ
κ«τά 50
ν.α άπό
φργ ] μ
<τήιμερ>α ·θά έργάζεοαι στό διπλα-
νό δωμάτιο, κοντά μόν. Ασφαλώς
λίγοι ά'νθρωποι θά σοϋ έφέροντο
οττως έγώ!. . .Τώρα πηγαι νέ στήν
δουλειά σου.
Ή Ζινέττ δλο αντό τό διάστη-
μα τα εΐχιε κι.»ρ«Λε'κτικώς χαμένα.
Σέ λίγο δμω; όταν 6γήκε στό
δρόμο, τό πρόοχοπό τη; γέμισε σ-
μέσοο; χαοά καί ετσι χαροί'μενη
δαόσχιΐζε τώρια τοΰς κεντρικωτέ-
ρους &ρόι.ιους τοϋ Παρ'ισιοΰ σά'ν
νά ηθίλε νά δείξη τή χαρά της
σ' όλον
τον κοσμο.
* * #
Ή Άλίκη Μπραζή καί ή Μάργκαρετ Ό Κόννορ, έτοιμαζόμεναι νά μεταδοΰν είς Χάουστον, Τέξας, δπου ΐ>ά γίι|
'Εθνική Δημοκρατικ.ή Συνέλευσις, δέν λησμονοΰν νά έφοδιασθοΰν μέ μικρόφωνα. Ι
"Ετσι χαιρούμενη, άφοϋ
άπό τού; νεντρικωτέρους ορό-
μους, εφτασε στήν οδόν Λουΐ δ¬
που κατοικούοΐ. "Ανοιξε την
πάρτα μέ τδ κλειδί πού εΐχε στήν
τσάντα της καί. μέσα στό σκο-
τάδι, αρχισε ν' άνεβαίνη ιιέ προ-
σοχή τή> σκάλα. "Οταν έφθασε ε¬
πάνω εϊδε δτι τό φώς τοϋ διάδρο¬
μον ίίταν σ>6υστό ενω συνήθω;
ηταν ΐυάντα άναμμένο. ΤΗταν ε¬
τοίμη νά τό άνάψη δταν δύο γερά
χέρια την έ^τιαααν καί χάποιος
την έφίλησε στύ στόμα!
"Οταν συνήλθε άπό τό ξάφνια-
σμά της καί τό τρόμο της δέν
εΐδε κανένα κοντά της. Λέν ήξευ¬
ρε τί νά ύπο9·έση-....Πώς δ αγνω-
στος ποΰ τή φίλησε εΐχε έξαφανι-
σ'9'η ετσι γρήγορα- Στό διπλανό
δωμάτιο εμενε κάποιος γέρος.
Φυσικά δέ μποροϋσε νά τίτον αύ¬
τός. Τότε, έξαφνα επέρασε άπό
τό μυαλό της μιά σκέψις: Μήπως
ήταν κανενας άναυδής ■θαχηιαστής
της πού την εΐχε παρακολουθήση
ώς τό δωμάτιιό ΤΓς μόνο καί μό-
νο γιά νά τής κλέ·ι|ηι ενα φιλϊ;
Μά πώς άνέβηκε έπάνοι χωρίς νά
τόν δτ}; Καί μ' αύτην την οτ/έψιν
εχτύπησε τό κουδούνι. *
"Υστερα αι» λίγη ώρα άνέβη¬
κε ή κυρά—Μπισάρ ή σπιτονοι-
κοκυρά της.
■—Τί συμ'βαιΐνει καί μοϋ κτυ-
πά; ?τσι, την ρώτησε ·δνμωμένη,
αν κΐιί ή κυρά—ΛΙπισάρ την ά-
γαποοσε πολν.
—Δέν ξέρω, κυρά—^Μπισάρ...
άλλά μήόπχος εΐδατε ν' άνεοηκε ε¬
πάνω κανένα; κνριος νιΐητλός μέ
μικρό μουστάκΐ; Καί λέγοντας
αύτά ή Ζινέττ εσκαύπισε μηχανι-
κά τό στόμα της.
—Δέν σέ καταλαβαίνω,
μου, τής εΐπε ή κυρα.—ι
καί έκάθηοϋ σέ μιά πολνθρόνα.
—Νά! σά; έρωτώ εάν ήλθε κα-
νένας κύριιος ...Κόίποιος δ οποίος
φα'ίνεται θά μέ παρΓ||κολούθ·ησε...
καί ξεΰοετε δέν θίλω νά έρχεται
κανείς ίδώ.
—Ά' αύτό ήτο δλο, λέγει ή
κνρά Μπισάρ γείϋτντας.
"Εννοια σου παιδί μου, καί δ¬
ταν τλθη θά κώοπεράσιι, γ:ατί
τώρα μενά αοίΖύ μου καί ό ανε¬
ψιός μόν 'Ερρΐ/Μκ: καί θά ·τόν
νποδεχθή -ΛοίΛ. Άλλά άς μιλή-
σωμεν τώρα γιά τίποτε αλλο.
Πώς φάνητχ.αν τοϋ διευθυντού
σου τα σχέδιά σου;
Ή Ζινέττ τότε μέ χαρά τής
διηγήδΥικε δσα τής εΐχε πεΐ δ κ.
Π ατοϋ.
( —"Α! μπράΊβο παιδί μου, αύ¬
τό πού μοΰ ΐΐπες μ' εύχαρίστησε
πο>νύ. Φαιίνεσαι έσύ δτι εχεις τα-
λέντο...Δέ μοιάζεις μέ τόν αλί.ο
νοικοκύρη μου τόν Φίλιππο Τυ¬
ρέλ πού θέλει νά κάμη τ°ν ζωγρά-
φο καί δέν είνε παρά ί'νας τειι-
-τΛ«- Τώρα πού σοΰ μιλω μοϋ
χρωστά δύο μηνιάτικα...
—Είνε δμω; πολύ σιιμπαθητι-
κός, τή νδιέκοψε ή Ζινέττ.
—Ναί! καί· αύτός είνε δ λόγος
πού δέν τόν πϊτώ εξω μέ τίς κλω-
τσιές. Ξέρει ό αθλιος'καί κάνει
κάτι ώοαϊα κομπλιμέντα ποΰ μέ
ίβώ
"Οταν εφυγε ή κυρά—Μπι-
σάο ή Ζινέττ έκάθησε κι' εφαγε
μέ δ,τι εΐχε έκεϊνο τό 6οάδυ. "Ε-
:τειτα ξά1.τί*οσ€ στήν -πολιί)ρόνα
της καί ά'ργισε νά δΊΐαβάζτι ενα
ρωμάντζο. Ένφ δμοος έδιάβαζε
εξαΐφνα τό φώς τοϋ δωματίου της
λιγόστιεψε σέ τέτοιο 6«θιιό όόστε
μόλις εβλεπε έμπρός της. Σέ μιά
στινμή τα έ'χασε κι' ά'ριχισε νά
φοβάται. Σηκώθηΐκε καί οιευθΰν-
θηραε νά χτνπχστ τό κουδοΰνι.
άλ>Λ μολΛς εκ,αμε δί«) 6ήματα, δύο
χέρια την έ'πιασαν κ«ί πάλι. Τα
χέιρΐα αύτά την εσφιξαν δυνατά
καί αύτός ποΰ την τρα&οΰσε τΐ)ν
έφίληισε στό σϊόμα.
—"Α! μά εκτί τέλους ποίος εΐ-
& κΰριε, φώναξε εξω φρενών
ή Ζινέττ.... Μά&ετε ότι είσθε πο-
λΰ άναιδής...
—Μ»ντως θέλετε δεσποινίς νά
ν,τιντήσω τό κοιιθούνι:. . . ζν ά-
παντατί; μι^πως θέλετε ?^έγοο νά
κτυπησω τύ κουδοννι ή ν' άνά-
ψω τό φως; ·
—Άνάψετε τό φως; άΛηντηοιε
ή Ζινέττ ταραγμενη.
"Οταν έφωτίσ'θη τό δοχιάτιο
δέν μπόρεσε νά συγκρατηθή μιά
■κιραυγή· έκΐπλήιξεως.
—Θεε μου. Ό κύριος Τυρέλ,
δ ζωγράφος;...φώναξε.
—Όλόκληρος 5?ισποινίς καί
εΐμαι οτάς διαταγάς σας.
—Έξηγηΐθητέ μου κΰριε. Τί
ζητάτε έίω;
— Άϊΰ.ούστατα δεσποινίς, εΐ-
σθΐ ποίνύ ώραΊα..·"Εχετ!ε ώραΐα
μάτια, μύτη, ια)1ιά, θαυμάσιο
στόμα.. .α, αντό τό στόυα...
—Φτάνει, κύριε! Πάφτε νά
λέτε άνοηισίες!.....
Ή Ζιινέττ δέν ήξερε τί νά κά¬
μη: Νά τόν βγάλτι μέ τί; κλωτ-
σιές εξω ή νά τρωνάξη τή κυρά
—Μπισάρ;
Ώστόοχ) δέν έ'κχχνε τίτοτε άπό
τα δύο.. "
■—Λοιπήν θά μοΰ πήτε, κύριε
Τυρέλ. τί θέ7νετε έδώ; Τί ζητάτε
επί τέλους;
"Εχω συνκΓ9ίση, ξεύρετε, νά
μέ φωνάζουν Φίλιππο χωρίς τό
κΰριε.
—Σάς παραααλω έξηγηίτή-
τέ μου άμέσω; τοϋ ξαναΕΪπε ή
Ζινέττ κοπ'αθυμωιμέ'νηι, γιατί άλ-
λοιως θά φωνάΗω την κυρά—·
Μπισάρ νά πετάξη καί σ"ϊς καί
τα ΐτρ«γματά σας στόν δρόμο.
Αύτά της τα λόγια δμαίς εΐ-
ν περίεργο άποτέλεσμα. Άμέ-
Γ τό ποόοωπιο τοϋ Τυοέλ εγινε
γ
—-"Α, αν τό «άνατε αύτο άγα-
πητή μου, θ« μοϋ παρείχατε^ μύα
μεγάλη έκίκχύλευσι. Β>^πω δμως
ότι εχετϊΐ δίιο θαυμάσια....Μοδια
καί ετσι θά μποςιέσω νά τελειώ-
σω τό πορτιραΐτο τή; Αφροδίτης
μου.
"*—-Νά είσθε ,τιό σοδαρός, ν.ν-
ψε, άπέναντί μου.....καί έ^τιμένω
νά μοΰ δώσετε έξηγήσεις γι' αυ¬
τή σας την στάσιν.
—Καλά, θά σάς έξηγήσω λοι-
πόν την στάσιν μου αυτή. Τό άρ-
χικό (.ιου σχέ&ιο δμως ·ητο άλλο.
"Ολο αύτό τό τέχνασμα τό ?-
καμα ωστε ή κυρά—'Μισάρ νά μέ
πετάξη εξω. Γιατί .Τ3ρέππ νά ξεύ-
ρετ,ε δτι τής χρεωστώ δύο μηνιά¬
τικα .καί εάν φνγω άπό έδώ κανο-
νικά, εϋηοΛ ΰποχρείαμενος νά τής
τα πληρώοϊο, πράγμα ποΰ δεν
μπορώ νά κάιμω. Δέν εμ^νε λοι-
πόν αλλο παριά νά την έξαναγκά-
σω νά μέ δκάξτι καί έσκε'φθηικχ1
αύτό τό τέχναισιια πχχί» σάς Ι'καιια
γιά νά μην 6γω καί πο).ΰ...ζη-
μαοΐ'-ένο.ς! Φυσικά έοΐϊς θ·ά έκά-
νατε τα παράπονά βας στίι κυρά
—Μτπσάρ καί εκιείνη θά μ' εδιω-
χνε. Τό πρωτο δμως φιλί πού σας
?δο>σα, μ' αριεσε πολϋ, μά τί)ν ά-
λήθειΐα καί κρΐχρθηΜα στήν κά-
ιιαρά σου νία νά σάς δο>σα> αλλο
ενα. Βεβαία τώρια εΐμαι άναγκο-
σμενος νά πληρώσω...άλλά άφοϋ
πουλήσω- πρωτα την εΐκόνα μου
που χάρις σέ σάς θά άποτελει-
ώσω.....
—Καί τώρα άλλάξατε γνώμη,;
Δέν -θέλετε ιπιά νά σάς διώξτ), ή
χνράΜΐΐιού.ρ;
—Βεβαία δχ»! Πρέπει νά
ξεύρτ^ς, Ζινέττ, δτι τώρα ΐβ>υ σέ
γνώρισα καλά, μοϋ είνε πολν
δύσκολο νά ψύ^'ω...'Αλτ(θΕΐα Ζι¬
νέττ θά μοϋ συγχωρήση^ αντό
πού σοϋ έ'καμα;
■—Καλά...καλά..Κ αί άφοΰ δέν
θά φύγϊτε πως θά πληρώαετε;
—Αύτό δέν τό σκέφθητκα άκό-
μη εντελώς.
"ΕτΙειτα άπό λιγόλεπτη σιωπή,
ή Ζινέττ νόν εϊπε μέ σοδαρό {'-
φός:
■—Καλά, τότε θα σάς βοηθήσω
έγώ...Άλλά θά μοΰ δώσετε τόν
λόγον σας δτι θά έργασθ"ήτε στό
μέλλον καιί δέν θα είσθε πιά τεμ-
πέλης. 'Ακοΰστε καλά τί σάς λέ¬
γω;
-—-Σοί( τ"ό νπόσχομαΊ Ζινέττ.
*Α)>λίος τε τώρα βλέπω ν.οΰΑ τί
αοϋ έ7.ειπε. Τι μ' έκαμε νά μένο)
άργός, μόν ελειπϊ ή Ι'μπνενσις,
καί αύη] εΐσαι σύ. Μ' έ'καμες τώ¬
ρα ν' άγαατηκΚι) την δοΐ'λειά ποΰ
δέν μποροΰσα νά την ύποφέρω.
—Ναί, άλλά ή κυρά—Μπισάρ
δέν μπΐαρεΐ νά περιμένη περισσό-
τερο. Γιαυτό θα σάς δώσω έγώ
χρήματα νά την πληρώσ€τε κ' ε-
πειτα έσεϊς...
—"Α, δχι, δχι, αύτό ποτε'! |
διέκοψε ό Φίλιΐππος μέ δ
φωνή.
—Μή φωνάζετε, βώρΐε Τυι
κι' άκοϋστέ με. Λέν ·9ά σά;)
νείσω χρ'ήματα όπως ένομίοο
άλλά απλώς θά κάνουμε μίαν]
τούλαγή. Θά μέ μάθετε νάσ
ζω. Δέν τό βρίσκετε αντό ό
Ό Φί?.ιππο"ς κάτι ήΜε νά]
"Ισως καί νά διαιιαρτυοΐ|}|
Άλλά ή Ζινέττ δέν τόν ύ'φηοί
πή λέξι καί ό καΐΐμένο; ό Τβ
έ'μρινε μέ τό στόμα άνοιχτό...!
* *'*
"Επιεατα άπό 15 ήμεοα; όϊ
λιππο; κ>ιί ή Ζινεττ παντοο
τονσαΑ' καί έγιναν τό πϊιό ταΐ{|
στό ΐ>υγάοι.· "Ολοι οί γνω
τονς εστειλαν δόόρα οτους
νί'ΐιφους. Έρίΐα άπό αϋτά ^
ήσαν τα καλλίτερα: Τού γί|
κχ»ρ·ίον παν έ'αενε στύ διπ?ανο|
μάτιο της Ζινέττ. Τή; 'Λ<Λ Μπισάρ καί τοϋ κ. Π ότου οί π»"ος "ρππτ,ροοΐθέτω-ς ρταρηγγ στόν Φίλυεπο νά τοϋ κάμη το τραϊτο τού. ( Καί ετσι σιγά-σιγά δ εγινε γΛ'ωστός. γάρι; Πατον, οτόν καλλίτερο τεχνικό κόσιιο. Καί πρό η»1 χάρις στήν άγαπηιιέΛ-ο τού μί Ζινέττ. Μέσ' στήν άγάπη της χε ξαναδρίί Χψ ίμπνευσι τουΐ την εΐγρ γάστ; τόσον νχ»ρο_™! ----------——_ _ ■ β ιε·Αν Ό Θάνατος είναι ή ώροιο"^1 αλλαγή έκ των πολλών βασα;^ όποία νποφέρει ό πάσχων εκ ι Δέν ύπάρχονν λέξεις να πεδ' τις καταλλήλως τα βάσανα ' Ταινίας πάσχοντος. Έκτος κατατρώγει τάς τρφοας τού ν ν προξενεΐ πολλάς άλλας Λΐν'ΐ_ Λ, κούστούς καί άλλας άσθενεια. οποίας ό πάσχων ύποβαλλεται , οποίας ό πάσχων ύ επιτυχίί θεραπείαν, ανευ ποτελέσματος. Ένφ έαν_τι: V δτι 6/ει Ταινίαν ή έξ αυτής ολο τού άπαιτεί μίαν απλήν *<*>*£
ότι χρειάζονται μόνον ολίγαι ω^
νά άποδληθίί αυτή τοϋ σωι««Μ
είναι κατι θαυμάσιον να 16! ;||
τόν έκ Ταινίας πάαχγ^ π»5>
έ ί
ΤΟΥ Ι,» ΧΙΛΐνΐΙΑ', -ν«.«Λ- ,
νέρχεται είς την προτέρον
στάσιν μετά την απαλλαγή |
αυτής.
ΠολλοΙ δνίοες, "1υναΧ?*.
πάοχουν, νοοηλεϋονται αν"1
λας νόσονς, ένφ ή "ϊ. ,νΐα —-
είναι ί| συνειθισμενΐι ιαιτ . ^^ια·
πτώματα τίς «ινΐας είναι ' έπι/Οι«*
Εεω;. ηεοιο8ικί| λαιμαοΥ,ιο. . ραχΐΐ*!
γλώσσα. Ευνίλα, πο%ος εί, (
εΐϊ τα μέλη τοϋ σωματο,, ° [ο
νίφαλθ!;, συμπτωματα μ. Β/νοι μα«*
στομαχος είναι χενός. *°"^. ·0 «
χλ,οι χάτω άπ* τού; *»·α.λμ0. *;,,! Λ*
γος είναι ίαρύς, *0υΟιωμοΐι;μα/ι>ν "
βοθ είς «αιοΑν ε!ί τμ[α (ρ,-»ι"ο Ί°
τα νεφρα ΐτρο-,ενειτα* η. αΙριλ 6ορ" .
Εις Κίτοινον δέομα. , ι,^ιηιιΐ1
σάρεστο; άναπνοή. »ύ*εμϊ" ^α1 1,*^
γασίαν. οίδεμΐα ^ο6'}%*οβ»ε>»··(
ναι τ* χαραχτηθΐοτιχά' τί; λ ,Χ9 < τή;. ·Η Τ'"1'1«120Ο;"βοολαμ«'""ΐΛ'ι Λτώματα καί «ολλαχι· "» ε- «Μ λ.τ... ,,π.η· ΤπινΙα ερΐ-"ν , __Λν νβ τ Λτώματα καί «ολ»Λ δών μηκο;. Τα^νία χεϊαν ΑοτηρΙαν είναι ϊό βϋμά της. "^ Ι.αχϊ3Π οήμερον. = δμα ί ληψει α- «■""'" Ι^ίΐΐ)ΟΓ&ΤθΓν, ΒοΧ ι·", ι 6ε^ Οηί Διά νά έΕαβφαλΙβΊ™ ,. ί«' •ίσατε 2Ϊ σεντς ϊξοβ«· £* Λ Γ*
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
21
ΤΑ ΤΡΑΠΚΑ ΔΡΑΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΗΚΕ, ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΕ ΚΜ ΕΒΑΝΑΤΩΣΕΜΟΙΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ
την Βί.
, ^.ναντήσω την Βί είς ενα
' ' μόν. Μέ εφίλησε καί μέ
ένώ τό εκαμνα. Άλλά
. το καλλίτερον καί τε-
Κον <μλί — δταν ήτο νεκρά». το ήτο τό άνυπόγρασ-ον ση- κι. τό οποίον ευρέθη είς^ τό Αόγιον τοΰ νέου, όστις, άνε- 9η άογότεοον υπό της Σκότ- ΓΓιάρδ, ήτο δ "Ε5γσρ Σ^έδ: [δταν τό <τώμά τού ευρέθη έ- Βν γοιιιμών τοΰ ύπογΐίίου σι- Κρό'ΐου' τοϋ Λονδίνου. όπου [ρΐ(τΐτΓ|, έπιθυμών νά πληρω- ΐϊά τί» ϊγκλημά τού. ϋτο ενα συγκινητικόν ήμερο- !Υ, ϋ/'Ίιη πρίν φ8άση είς τό :ον τέλος τού. Καί άπο- τίιν ιστορίαν την οποίαν .;ρΐ Βαϊόλα Λαίηγκ ποο- }ησε ιιατσιίως νά διηγ^θι" ή- ; ε;; τό δικαστήριον, και πτ- τάς συγκινήσεις, έλπί- βί φόβον; τοΰ νέου μέ είλΐτ3θί Γ/ί τάΐ&ος — ί'να ήμερολό- - πον ό νέος δέν προώρι- να άλλον έν.τός τού έ- |51 Π τη σημείωσις τοΰ Στέο- ιι ήιιεριοίλόγιόν το>, γρα-
, ολίγους μήνας; πρίν, δμιλεϊ
ι ιιέγα γεγονός της ζωή; τού,
τό οποίον επίστευεν δτι θά έ-
Ε?ν ουράνιος ευτυχία1, ν.αί τό
τώ εφ=ρε μόνον τόν θάνα-
Εγνώρισα την Βαϊόλα Λαίηγκ
οάφει — την πλέον θε?κτικήν
1 τοΰ είδα ποτέ. Βί. Βαϊόλσ.
(Π/)| εις κάθ/ε γράμμα τού.
[τίνα ει?ογημένη. 0ά άλλάξω
|έ/^η,σίαν μου καί {)ά πηγαι-
την ιδικήν της. Θά την
Ιτ' -τρωΐ τής Κυριακής κα-
τ6 άπόγευμα, κατ' αυτόν
Ι τι; -ΐ'ν, έλπίζω·».
<: ημέρας μετά τή>' πρώ-
I
αύτην συνάντησιν, έ'γραφεν:
Μ Βαϊόλα είναι ή προσφιλε-
νέα είς τόν κόσμον, βά ή-
νά αή ήτο ήναγκασιιένη νά
ίηται. Δέν θέλω νά συναντ«χ
ζ νέου;. Θά την ζητήσω εις
; ά'ΐ£σο>; μόλις λά!6ω θάρρος.
ιωσι;: Νά τηλεφωνή<τω με- : οικιών. Θα ήΜα νά εί'.'ρω Ιβιιτάκι, ποΰ θά είναι κατάλ- Ιγι αυτήν. Μικρή βίλλα παρά Νΐαιιεσιν ίσως. Νά θυιιηθώ -« ί'- τούς μεσίτας, δχι'ποο- , . ι,: "Εδγαρ μέ τό σπιτά- ' ονειρίον τού, διά τό δποΐον ο ειςυΐσιν νά πληρώση πρ<κ Ιιαν· Καί πόσον συγκινητικόν »το ιτημείωμα αύτό, τό όποϊ- Εΐκνι<ει τό μΐγμα τοϋ ρωμαντι- ναι τη; πεζής ανάγκης τοΰ ^-ττΐται κανείς τα χρήμαται, 'Ζ"!^ ,αν τ9αγ<>'>δ!ϊ τόν εοω-
Λ?· Ολιγον άργότε'ρον &ν/ρα-
ρος α'9ρω-τος
Ή Βί ΛτγβΕΐα-μέ ά
α Λονδρευθοϋμε όσον τό
νρηγαώ Πρ^πει
ί
καί την φί-
ή ογαπώ περισσό-
ϊβδομάδας έζηκολίύθϊι
511 με τόν ΐδιον'τόνον, γε-
'-^ειαν καί χαράν. Κάπον
ΐ0^1 δΐ« ^^ °'^
. παρά τόν
ά τού διά
'■ δΐα^ν ^«νάν τού διά
ταΛ το οποΐον ^^ ταιρί{ί_
ν Τ11,! πολ^Υ<*ΐημένην μου Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΤΕΔΜΑΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑΤΑΙ ΝΑ ΠΝΙΞΗ ΤΗΝ ΜΝΗΣΤΗΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΛΑΜ· ΒΑΝΕΙ ΩΣ ΝΕΚΡΑΝ, ΟΤΑΝ ΕΚΕΙΝΗ ΚΑΤΑΠΙΠΤΗ ΛΙΠΟΟΥΜΟΣ.- ΑΠΗΛΠΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΤΗΝ ΑΣΠΑΖΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΦΟΡΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ. ΡΙΠΤΟΜΕΝΟΣ ΥΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΟΧΟΥΣ ΕΝΟΣ ΥΠΟΓΕΙ- ΟΥ ΤΡΑΙΝΟΥ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ. Π [το .- ρ νά πιστεύσω δτι γαινε μέ ?να άλλον ^1 ά Τί> ροντήσω
Λέ'ώ
αν-
λή;ΛέντίμΛορώ
αμφιω,ίαν. Π
ή. Πρέπει
ε τόν ^ρα)τ
εγρ«φε:
"5
οέ-
νά
α».
1,ίϊι.με ήπάτησε. Ώ&γ
^ν Ααισυ. Μόλις μπορώ
:
"535γτϊ«
ώ ά
νά
του'
Μ Βγαννει μέ
ΙΙα μου σπάζει».
ν.
άλλον
δτι ή
Ό Γουίλμερ Σχόλτζ, ό πιλότος τοΰ άεροπλάνου «Φιλία», έξετάζων την συσκευήν ραδίου τοΰ άεροπλάνου.
Ελι δΰο ή τρείς ημέρας δέν ε-
γραψε τίπ!οτε. Ιίαί επ«ιτα:
«Τρομερά ον.ηνή μέ την Βί.
' Ολα γιά τόν Ααϊσν. Εΐθε νά πε¬
θάνη γρή-γιαρα! Ή ΒΙ λέγει δτι
θέν θά μέ .τίανΰρευθή! Σημείακτις:
Νά τη^φωνήσω τοΰς μεσίτας —
δικό των σφά?Αΐα έν μέρει, ποϋ αρ-
γοϋν, τόσον νά μάς ευρονν σπίτι.
'ίΕάν β&ιάζοντο δέν θά ύπήρχε και-
ρός διά τόν Λαΐσυ νά άρατ«·στ| τό
άγα!πη!.ιενο μου κορίτσι. Δέν θά
έχωμε σπίτι τώριαι Μποροϋν νά
παύσουν νά ζητονν. Λέν μΐτορω
νά πιστευθή) δτι ή Βί δέν μ' άγα-
πο, έ'-πειτα άπό τόν τ,ράπον μέ τόν
όμοιον μέ έφίληοΐ;! και άπό τα
πράιγματα, τα δποΤα μοί ύπιεσχέ-
&η. Θά κάμω άκόίιη μίαν άτΐίελττι-
στκοήν αΛΟΛειρ<τν διά νά την κερ- δίσω. Ώραία, γλιΐκειά, άγαΐ'θΐμεντ) Βί. Δέν θα την άφήσω ποτέ νά ανήκη είς τόν Λαϊσυ». Τό σημείϊομα της έπΌΐιενης ή¬ το φρικτόν κ«1 τραγιίκόν έν δλτ] τή συντομία τού: «Εί6α την Βί γιά μιά τελενταί- α έξήγησι. Έγέλασε πάλιν. Π«- ριμενω έκδίκησιν». Άπί> τοϋ σι)μείου αΰτοϋ ή ίστο-
ρία, ή όποία άνήκεν αποκλειστικώς
είς τούς &ύο έραστάς, εγινε πρό-
βληιμα Ιίλκικταν την προσοχήν ογι
μόνον τής Σ-/Μ)χιντ Γιάρδ αλλ'
όλοτ/Λήρου της Αγγλίας. Τό κοί¬
νον ήτο |»ατχπτί.ι))<τον, διότι ε!χ|εν άκουο·η την συνέχειαν, πρίν μάθιι την αρχήν, μίαν συνέχειαν θλι¬ βεράν και τραγικήν. Μίαν ή δΰο ημέρας μετά τό α¬ νωτέρω τελευταίον σημείωμα τοϋ Έδγαρ ΐτερί εκδικήσεως, αί έφη- μερθδες άνεγραιφον τί|ν αχττοκτο- νίαν ενός νέον, κιάτω άπ» τούς τροχούς ενός νπογείυυ τραίνου τοΰ Λονδίνου. Ένας ύι|,'ηλός «αι καλοΰ* έ|<οτερικοϋ νέος, είκσσι πεντε Λερίπου ετών, χωρίς νά εχΐ] επάνω τού τίςτοτ<Ξ, άπό τό οποίον νά ήμπορή νά άναγνωρισθ'ϊί. Οί;- τε ενα έ'γγρσ-φον έπ:άνω τού, ουτε ιιία μάρκα, τίπΐοτε, παρά μόνον ή μοιραία ίί^είνη όμολογία, «Έσκό- τωσα τίιν Βί». Ποία τρ:ο ή «Βί;» Κ«ί( ήτο πράγματι θχΐιΐα φόνου; "Η μήιτως ή 67.γ( ΐϊίόθεσις, αττιηΐ άκόμη ή .ύ¬ παρξις τ% νέας, ΐ|<ταν απλώς ^άσματα μιάς πυρεσσούσης φαν- τασίας; Ά·π:ό «οίαν 6άσιν επρεπε ή Σχότλαντ Γιάρΐδ νά αρχίση τάς ερεύνας τ>ις;
Τό πρώτον 6ημα της Σΐκιοτλανδ
Γιάρδ ήτο νά ερεύνης δ?.ό-Ληρον
την χώραν δι' είδήσεις περί νεα-
νίιδων, των δποίων ήγΛΌεϊτο ή τύ-
χη. Καί τότε άντεμετώ'τισε λΐον
δίίηΐιαα ΎπΓηρχον δύο νέαι, μέ
τό δνομα Βαϊό?-α, αί οποίαι είχον'
έξα'φανι-σΐ&τί μυστηριωδως <'.π:ό τάς οικίας των! Ήτο μία άπό .αύτάς νεκρά — ςτονεΛ!ΐ9εΐσα άπό τδν άν¬ θρωπον ό οποίος εΐχε γράψΐ} την φρικτήν όμολογίαν; Καί ένο> ή Σ/.ότ?.αντ Γιάρδ
προσεπάθει νά λύστ] το μυστήριον,
φώς έχύθ-η άπροόπτω; εις την ν-
πόθεσιν, καί μία νέα ίστοοία ί'γι-
λ*ε γνοοστή — μία ίστοοία, ί] όποί¬
α έκαμε τραγι.ν.ώτερον τόν θάνα¬
τον, τοϋ άτνχοϋς; "Εδγαρ Στέδμαν,
άλλ' έφερεν έπίσης την ευχάρι¬
στον είδησιν δτι ό δηίΚν τρόνος
δέν εΐχε διατραχ19ί|.
Ή Λΐα πε'ΐριξ τής οποίας έκτν-
λίσσε'ται^τό τραγικον αύτό δραμα,
σι_].ϋΐί.ηρώ"ει την ιστορίαν, την ό¬
ποιαν απεκάλυψε τό ημερολόγιον
τοΰ άτυχοΰς νέου.
Ή νεα φυσι/ά είναι ή Βαϊόλα
Λαίηγκ, ή «άγαπηιμίΛ'η Βί», την
όποιαν τόσον έ'λτίτρευσεν ό άτυχήζ
"Εδγαρ.
Είναι ΐΜ,α) θελκτι,κή νεα, μέ τό
καιθαιοον δερμα της Άγγλικής ν.αλ
λονής. ιιεγώα μάτια καί μιά γλυ-
κειά έ'κφρασι είς τα βάθη των. "Άν
καί είναι φυσικα μία φαιδρά, εν-
θυμη νέα< επ'ι τ°ν π:αρόντος εχει μεταιβληθτ) είς μίαν θλιμμένην, ά- πηλπισμένην γυναϊκα, την οποίαν βαρύνονν αί άναμνήσεις τής τρο¬ μεράς καταστροφης. «ΕίΛΌΐ τρομερόν — είπεν ή δυ- οτυχής Βαϊολα, δταν εμαθε τί εΐ¬ χε συμ6Γ| — Είλικοινώςί δέν ήμ- πορώ νά κατι^γορήσω τόν εανΛΓον μου, -Λαί διιως σι*/νά α'ισθάνομαι ώς νά έσχιότωσα τόν "Εογαρ μέ τα χέΐρΐα μου. Τό τρομερόν πραγμα Λοΰ* έκαμε ήμποοοϋσε νά ιιί) γίνη, ΰποθϊτω, εάν ημην περισσότερον ΐ·π.ο^ιονητική, ή εάν τόν ήγάπων ν.α>ίί'τερα.
«"Ηρχετο σνχνά καί μέ εβλίστε,
καί τόν συν¥ΐπάιθ·ησα. Άλλά μέ πα-
ρέσΐ'ρε μέ τί]ν δρμητικότΓ,,τά τού,
άλλως ουδέποτε ■&α τοϋ εΐ^ιδα τ)ψ
{υϊόσχεσίν μου νά τόν ύπανδι>ευ-
θώ. Δέν ήμποροϋσα νά τόν ύπαν-
5ρειτθί0. Είχε μίαν δρμητικότη,τα
ή δποΐΜ μέ έτρόμαζε, μίαν παρά-
φορον ζτ]λοτυνΤ:ίαν, η όποία μέ έ'-
καιιε νά άντιληφθω δτι δέν θά η¬
μην εύτυχής ώς σίζυγός τού. Ή
ζηλοτνπία! αυτή ήτο π:αράλογος,
άφοΰ δ ο&λος, ό κ. Λαϊσυ, δέν μοΰ
έδεΕκνυε τίποτε περισσότερον ά¬
πό την κοινήν ευγένιαν καί περι-
ποιήοΐις. Είμαι έπαρχιώτισσα καί
δέν εΐχα φίλους είς τό Λονδίνον,
έκ,τός μιάς η θΰο συμμαιθητριών
μου, μέσον των δποίων εγνώρισα
τόν άτυχή Έδγαρ.
Π ροσεκάυησα νά δώσίο είς τόν
"Εογαρ νά καταΐλάιβτι δτι δέν ήμ-
Άστυτρύλαξ βοηΰών δΰο. νέας νά έξέλθουν άπο μίαν πρόχειρον εξοδον τοΰ
ύπογείου σιδηρόδρομον της Λεωφόρου Λέξιγκτον, δταν έξερράγη μια πυρ¬
καϊά είς τον ϋπόγειον.
ποροϋσα νά τόν ύπανδρευθώ. Το|
"πΐα δτι δέν ήθελα νά ύπανδρευ^
θώ. Καί Ικεϊνος εσχημάτισε τίινϊ
ιδέαν δτι τό ελενα αύτό διότι ό κ*
Λαϊσυ ήτο έρωτευμένος μαζύ μου>
'Όταν εσχημάτισε μίαν Ιδέαν, καμ*
μία δύναμις δέν ήμποροΰσε νά την",
|.ιετα!&άί.η. Καμμιά διαμαρτυρί<ο| μου, κανείς δρκος μου δέν τοϋ εκαν μέν εντύπωσιν. »Ή κατάστασις εγίνετο διαρ» κώς χειροτέρα, καί δέν ήξευρα τ^ νά κάμω. Ό "Έδγαρ ήτο πάντοτ^ πολύ καλός άπέναντί μου, έκτό^ μόνον δταν τόν κατελάμβανεν ή( ζη?^οτΐ'π:ία, καί δέν ίίθελα νά τόνΙ χράξίο. Έν τούτοις, ήθΐλα τΐν{ ελευθερίαν μου. »Έπί τέλους, ένόμισα δτι ευρο} μίαν εύν.οαρίαν. Ό κ. Λα'ισυ μή προσεκάλΐΐσεν είς ενα: χορόν, καί« λουσα νά Ζη,τήσω την συιιβουιΙ λήν, έδέχθην. ΤΗτο ενα; χορός εις] τάν δποΐον ήσαν προσκε/ληιιέναΐ καί αί άδελφαί τοϋ Έδγαρ, καί έ» πειδή εΐχα φιλικάς σχέσει; ιιέ δλην| την οικογένειαν Στέδμαν, συνε,φώ* νησα μέ την άδελφήν τού Μοί)]^ νά συναντηθώμεν έκεΤ. "Ετσι, τάζομαι εμαιθε ότι ευρίσκομην εί τόν χορόν. Φυσικά, ήθελα νά τι μάθη, διότι δέν ύπέφ?ρα την τ ραννικήν στάσιν τού! -'■—--■- μου. »Τό αλλοπρωΐ δ "Εδγαρ νά (.ιέ δή.Τόν έδέχθην καί παρεΐί [ρησα δτι ήτο πολί εφαίνετο ώς νά μή εΐχε »Βί — ιιοΰ εΐττε — μέ γελί/ς,ι 'Εβγίροες μέ ενα ά71ον ά'νδρα χθέί την νύκτα·. Τοϋ εΐπα δτι δέν ήτ<$ άληθές καί δίκαιον νά παριστα ελ τσι τα πράγματα, άλλ' δτι ήτο ά* λή|Οϊια δτι είχα ΰπάγη είς ενα χο# ρόν μέ τόν κ. Λαΐσυ. "Η'θελα νΛ έποίφελη·&ά) της (ε-υκαιρίας, διά ν<| μοΰ αποδώση την ελευθερίαν μου^ Τα» εΐπα νά καθήση καί νά μι* λήσωμε ήσυχα. Ήρνι^θη: καί έ στάθη δρ'θιο; έμπρό; μου. — Σι άγαπώ περισσότερον άπό κάθε τ ο2λ?νθ είς τόν κόσμον, μοΰ είπε. "Αι μέ αφήσης, θά τα τελειώσω δλα , »Αύτό ιιέ ΐετρόμαξε. καί έγέλα σα διά νά πάρω θάρρος, καί τοι εΐπα νά μή λέγη άνοτισίες. Λέν έ* διάλε ξα την κατάλληλον μέθοδον» καί μέ ενα 6λέμιιαι τρομεράς άγωί νίας καί μανίας, Εσΐκυψε, έ'6αλε τα χεΐρια το·υ εις τοχ<ς ώμου; μου κα| μέ έσηκωσε όρθήν. »Φίλησέ με, Βί, μοϋ είπεν. ΕΓ# χά αρχίση νά θΐκΐιών'ω καί έγώ, >
ήρνήθ'Γ,Λ'.
»Πές μου " δτι λυΛεΐσαι διά
πηγες στό χορό μέ τόν Λαίσυ,
διέχαξε. Απήντησα, «χι. δέν
ποϋμαι. Τα χέρια τού έγλύστρη*
σαν άπό τους ώμους μου, γύρω εΐ(
τόν λαιμόν μου. Φίλησέ με, Βί, μ!
παρΐΓ/άλεσί και πάλιν καί τροματγ*
μένη τόν έφίλησα
»Έάν άντελήιφιίη δτι τό φιλ
μου δέν ήτο τόσον θερμόν όσον η*
ύνλεν, ή εάν τό ήθελεν ώ; άποχαι·ί
ρετισμόν 6έν ήξεύρω. Άλλά μέ έ-ε^
φίλησε μέ πάθος, ώς εάν δέν ·9ά μί(
αφη,νε ποτέ. καί έξαφνα ησθάνθη^
τα χέρ'α τού γΐ'ρίο εις τόν λαιμόν}
μου νά σφίγγωνται.
*Μέ έ'σφιγγε δυνατά. 'ΑΛΤελήό*
φθην δτι μέ έον.ότωνε. Προσεπά>»
θησα νά φωνάξω, άλλ' ή φίονή μοιί
έπνίγη είς τόν λαιμόν μου. Το£
μάτια τού |.ιέ έκύτταζαν άγρια —«
δέν εβλεπα τίποτε αλλο, μόνον δύ<ί αγρ·α μάτια, μάτια γεμάτα μαΛ'ί* αν, τρέλλαν, μϊσος, ττ)ν έπιθΐ'μίαιι!- τοϋ φανού. »Χίλιες σκέιΙ/εις μοϋ ήλ'&ατν είς| ενα ?4-ΐπτόν. 'Εφαντάσθηιν δτι η· μην νεν.ρά. Εΐ'δα την μητέρα μοιί νά ·κι?.αιίιι. ΕΟδα τόν "Εδγαρ νά 5ι· ■κάξεται διά τόν φόνον μου. ΚαΙ) έ'βλεπα καί τα; εφημερίδας", νά ά* ναγράφουν την 'ίϋτόθ'εσιν. Καί έ'« πειτα, τα τρομερά εκεϊνα μάτια εο φάλ'ησαν νά πλησιάζουν περισσό* τερον, τό σΌ;ίξιμον τοθ λαιμού'μουι εγινε Ιδα.·νοΐΓώτερον. Ή καρδία μου κτυπ.ου<τε δυνατά. Καί εχασα τάς αΐσθήσει; μου. "Οταν συνήλθα, ευρίσκομην είς τί]ν κλίνην μου, με ενα ιατρόν καί την οίκοδέσποινάν μου κοντά μοιί». Εύτυχώς δτι ή Βαϊόλα έλιποθύ- (Σ'ονέ^ειΐα είς την 24/,ν σελιξα)
21
ΤΑ ΤΡΑΠΚΑ ΔΡΑΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΗΚΕ, ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΕ ΚΜ ΕΒΑΝΑΤΩΣΕΜΟΙΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ
την Βί.
, ^.ναντήσω την Βί είς ενα
' ' μόν. Μέ εφίλησε καί μέ
ένώ τό εκαμνα. Άλλά
. το καλλίτερον καί τε-
Κον <μλί — δταν ήτο νεκρά». το ήτο τό άνυπόγρασ-ον ση- κι. τό οποίον ευρέθη είς^ τό Αόγιον τοΰ νέου, όστις, άνε- 9η άογότεοον υπό της Σκότ- ΓΓιάρδ, ήτο δ "Ε5γσρ Σ^έδ: [δταν τό <τώμά τού ευρέθη έ- Βν γοιιιμών τοΰ ύπογΐίίου σι- Κρό'ΐου' τοϋ Λονδίνου. όπου [ρΐ(τΐτΓ|, έπιθυμών νά πληρω- ΐϊά τί» ϊγκλημά τού. ϋτο ενα συγκινητικόν ήμερο- !Υ, ϋ/'Ίιη πρίν φ8άση είς τό :ον τέλος τού. Καί άπο- τίιν ιστορίαν την οποίαν .;ρΐ Βαϊόλα Λαίηγκ ποο- }ησε ιιατσιίως νά διηγ^θι" ή- ; ε;; τό δικαστήριον, και πτ- τάς συγκινήσεις, έλπί- βί φόβον; τοΰ νέου μέ είλΐτ3θί Γ/ί τάΐ&ος — ί'να ήμερολό- - πον ό νέος δέν προώρι- να άλλον έν.τός τού έ- |51 Π τη σημείωσις τοΰ Στέο- ιι ήιιεριοίλόγιόν το>, γρα-
, ολίγους μήνας; πρίν, δμιλεϊ
ι ιιέγα γεγονός της ζωή; τού,
τό οποίον επίστευεν δτι θά έ-
Ε?ν ουράνιος ευτυχία1, ν.αί τό
τώ εφ=ρε μόνον τόν θάνα-
Εγνώρισα την Βαϊόλα Λαίηγκ
οάφει — την πλέον θε?κτικήν
1 τοΰ είδα ποτέ. Βί. Βαϊόλσ.
(Π/)| εις κάθ/ε γράμμα τού.
[τίνα ει?ογημένη. 0ά άλλάξω
|έ/^η,σίαν μου καί {)ά πηγαι-
την ιδικήν της. Θά την
Ιτ' -τρωΐ τής Κυριακής κα-
τ6 άπόγευμα, κατ' αυτόν
Ι τι; -ΐ'ν, έλπίζω·».
<: ημέρας μετά τή>' πρώ-
I
αύτην συνάντησιν, έ'γραφεν:
Μ Βαϊόλα είναι ή προσφιλε-
νέα είς τόν κόσμον, βά ή-
νά αή ήτο ήναγκασιιένη νά
ίηται. Δέν θέλω νά συναντ«χ
ζ νέου;. Θά την ζητήσω εις
; ά'ΐ£σο>; μόλις λά!6ω θάρρος.
ιωσι;: Νά τηλεφωνή<τω με- : οικιών. Θα ήΜα νά εί'.'ρω Ιβιιτάκι, ποΰ θά είναι κατάλ- Ιγι αυτήν. Μικρή βίλλα παρά Νΐαιιεσιν ίσως. Νά θυιιηθώ -« ί'- τούς μεσίτας, δχι'ποο- , . ι,: "Εδγαρ μέ τό σπιτά- ' ονειρίον τού, διά τό δποΐον ο ειςυΐσιν νά πληρώση πρ<κ Ιιαν· Καί πόσον συγκινητικόν »το ιτημείωμα αύτό, τό όποϊ- Εΐκνι<ει τό μΐγμα τοϋ ρωμαντι- ναι τη; πεζής ανάγκης τοΰ ^-ττΐται κανείς τα χρήμαται, 'Ζ"!^ ,αν τ9αγ<>'>δ!ϊ τόν εοω-
Λ?· Ολιγον άργότε'ρον &ν/ρα-
ρος α'9ρω-τος
Ή Βί ΛτγβΕΐα-μέ ά
α Λονδρευθοϋμε όσον τό
νρηγαώ Πρ^πει
ί
καί την φί-
ή ογαπώ περισσό-
ϊβδομάδας έζηκολίύθϊι
511 με τόν ΐδιον'τόνον, γε-
'-^ειαν καί χαράν. Κάπον
ΐ0^1 δΐ« ^^ °'^
. παρά τόν
ά τού διά
'■ δΐα^ν ^«νάν τού διά
ταΛ το οποΐον ^^ ταιρί{ί_
ν Τ11,! πολ^Υ<*ΐημένην μου Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΤΕΔΜΑΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑΤΑΙ ΝΑ ΠΝΙΞΗ ΤΗΝ ΜΝΗΣΤΗΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΛΑΜ· ΒΑΝΕΙ ΩΣ ΝΕΚΡΑΝ, ΟΤΑΝ ΕΚΕΙΝΗ ΚΑΤΑΠΙΠΤΗ ΛΙΠΟΟΥΜΟΣ.- ΑΠΗΛΠΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΤΗΝ ΑΣΠΑΖΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΦΟΡΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ. ΡΙΠΤΟΜΕΝΟΣ ΥΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΟΧΟΥΣ ΕΝΟΣ ΥΠΟΓΕΙ- ΟΥ ΤΡΑΙΝΟΥ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ. Π [το .- ρ νά πιστεύσω δτι γαινε μέ ?να άλλον ^1 ά Τί> ροντήσω
Λέ'ώ
αν-
λή;ΛέντίμΛορώ
αμφιω,ίαν. Π
ή. Πρέπει
ε τόν ^ρα)τ
εγρ«φε:
"5
οέ-
νά
α».
1,ίϊι.με ήπάτησε. Ώ&γ
^ν Ααισυ. Μόλις μπορώ
:
"535γτϊ«
ώ ά
νά
του'
Μ Βγαννει μέ
ΙΙα μου σπάζει».
ν.
άλλον
δτι ή
Ό Γουίλμερ Σχόλτζ, ό πιλότος τοΰ άεροπλάνου «Φιλία», έξετάζων την συσκευήν ραδίου τοΰ άεροπλάνου.
Ελι δΰο ή τρείς ημέρας δέν ε-
γραψε τίπ!οτε. Ιίαί επ«ιτα:
«Τρομερά ον.ηνή μέ την Βί.
' Ολα γιά τόν Ααϊσν. Εΐθε νά πε¬
θάνη γρή-γιαρα! Ή ΒΙ λέγει δτι
θέν θά μέ .τίανΰρευθή! Σημείακτις:
Νά τη^φωνήσω τοΰς μεσίτας —
δικό των σφά?Αΐα έν μέρει, ποϋ αρ-
γοϋν, τόσον νά μάς ευρονν σπίτι.
'ίΕάν β&ιάζοντο δέν θά ύπήρχε και-
ρός διά τόν Λαΐσυ νά άρατ«·στ| τό
άγα!πη!.ιενο μου κορίτσι. Δέν θά
έχωμε σπίτι τώριαι Μποροϋν νά
παύσουν νά ζητονν. Λέν μΐτορω
νά πιστευθή) δτι ή Βί δέν μ' άγα-
πο, έ'-πειτα άπό τόν τ,ράπον μέ τόν
όμοιον μέ έφίληοΐ;! και άπό τα
πράιγματα, τα δποΤα μοί ύπιεσχέ-
&η. Θά κάμω άκόίιη μίαν άτΐίελττι-
στκοήν αΛΟΛειρ<τν διά νά την κερ- δίσω. Ώραία, γλιΐκειά, άγαΐ'θΐμεντ) Βί. Δέν θα την άφήσω ποτέ νά ανήκη είς τόν Λαϊσυ». Τό σημείϊομα της έπΌΐιενης ή¬ το φρικτόν κ«1 τραγιίκόν έν δλτ] τή συντομία τού: «Εί6α την Βί γιά μιά τελενταί- α έξήγησι. Έγέλασε πάλιν. Π«- ριμενω έκδίκησιν». Άπί> τοϋ σι)μείου αΰτοϋ ή ίστο-
ρία, ή όποία άνήκεν αποκλειστικώς
είς τούς &ύο έραστάς, εγινε πρό-
βληιμα Ιίλκικταν την προσοχήν ογι
μόνον τής Σ-/Μ)χιντ Γιάρδ αλλ'
όλοτ/Λήρου της Αγγλίας. Τό κοί¬
νον ήτο |»ατχπτί.ι))<τον, διότι ε!χ|εν άκουο·η την συνέχειαν, πρίν μάθιι την αρχήν, μίαν συνέχειαν θλι¬ βεράν και τραγικήν. Μίαν ή δΰο ημέρας μετά τό α¬ νωτέρω τελευταίον σημείωμα τοϋ Έδγαρ ΐτερί εκδικήσεως, αί έφη- μερθδες άνεγραιφον τί|ν αχττοκτο- νίαν ενός νέον, κιάτω άπ» τούς τροχούς ενός νπογείυυ τραίνου τοΰ Λονδίνου. Ένας ύι|,'ηλός «αι καλοΰ* έ|<οτερικοϋ νέος, είκσσι πεντε Λερίπου ετών, χωρίς νά εχΐ] επάνω τού τίςτοτ<Ξ, άπό τό οποίον νά ήμπορή νά άναγνωρισθ'ϊί. Οί;- τε ενα έ'γγρσ-φον έπ:άνω τού, ουτε ιιία μάρκα, τίπΐοτε, παρά μόνον ή μοιραία ίί^είνη όμολογία, «Έσκό- τωσα τίιν Βί». Ποία τρ:ο ή «Βί;» Κ«ί( ήτο πράγματι θχΐιΐα φόνου; "Η μήιτως ή 67.γ( ΐϊίόθεσις, αττιηΐ άκόμη ή .ύ¬ παρξις τ% νέας, ΐ|<ταν απλώς ^άσματα μιάς πυρεσσούσης φαν- τασίας; Ά·π:ό «οίαν 6άσιν επρεπε ή Σχότλαντ Γιάρΐδ νά αρχίση τάς ερεύνας τ>ις;
Τό πρώτον 6ημα της Σΐκιοτλανδ
Γιάρδ ήτο νά ερεύνης δ?.ό-Ληρον
την χώραν δι' είδήσεις περί νεα-
νίιδων, των δποίων ήγΛΌεϊτο ή τύ-
χη. Καί τότε άντεμετώ'τισε λΐον
δίίηΐιαα ΎπΓηρχον δύο νέαι, μέ
τό δνομα Βαϊό?-α, αί οποίαι είχον'
έξα'φανι-σΐ&τί μυστηριωδως <'.π:ό τάς οικίας των! Ήτο μία άπό .αύτάς νεκρά — ςτονεΛ!ΐ9εΐσα άπό τδν άν¬ θρωπον ό οποίος εΐχε γράψΐ} την φρικτήν όμολογίαν; Καί ένο> ή Σ/.ότ?.αντ Γιάρδ
προσεπάθει νά λύστ] το μυστήριον,
φώς έχύθ-η άπροόπτω; εις την ν-
πόθεσιν, καί μία νέα ίστοοία ί'γι-
λ*ε γνοοστή — μία ίστοοία, ί] όποί¬
α έκαμε τραγι.ν.ώτερον τόν θάνα¬
τον, τοϋ άτνχοϋς; "Εδγαρ Στέδμαν,
άλλ' έφερεν έπίσης την ευχάρι¬
στον είδησιν δτι ό δηίΚν τρόνος
δέν εΐχε διατραχ19ί|.
Ή Λΐα πε'ΐριξ τής οποίας έκτν-
λίσσε'ται^τό τραγικον αύτό δραμα,
σι_].ϋΐί.ηρώ"ει την ιστορίαν, την ό¬
ποιαν απεκάλυψε τό ημερολόγιον
τοΰ άτυχοΰς νέου.
Ή νεα φυσι/ά είναι ή Βαϊόλα
Λαίηγκ, ή «άγαπηιμίΛ'η Βί», την
όποιαν τόσον έ'λτίτρευσεν ό άτυχήζ
"Εδγαρ.
Είναι ΐΜ,α) θελκτι,κή νεα, μέ τό
καιθαιοον δερμα της Άγγλικής ν.αλ
λονής. ιιεγώα μάτια καί μιά γλυ-
κειά έ'κφρασι είς τα βάθη των. "Άν
καί είναι φυσικα μία φαιδρά, εν-
θυμη νέα< επ'ι τ°ν π:αρόντος εχει μεταιβληθτ) είς μίαν θλιμμένην, ά- πηλπισμένην γυναϊκα, την οποίαν βαρύνονν αί άναμνήσεις τής τρο¬ μεράς καταστροφης. «ΕίΛΌΐ τρομερόν — είπεν ή δυ- οτυχής Βαϊολα, δταν εμαθε τί εΐ¬ χε συμ6Γ| — Είλικοινώςί δέν ήμ- πορώ νά κατι^γορήσω τόν εανΛΓον μου, -Λαί διιως σι*/νά α'ισθάνομαι ώς νά έσχιότωσα τόν "Εογαρ μέ τα χέΐρΐα μου. Τό τρομερόν πραγμα Λοΰ* έκαμε ήμποοοϋσε νά ιιί) γίνη, ΰποθϊτω, εάν ημην περισσότερον ΐ·π.ο^ιονητική, ή εάν τόν ήγάπων ν.α>ίί'τερα.
«"Ηρχετο σνχνά καί μέ εβλίστε,
καί τόν συν¥ΐπάιθ·ησα. Άλλά μέ πα-
ρέσΐ'ρε μέ τί]ν δρμητικότΓ,,τά τού,
άλλως ουδέποτε ■&α τοϋ εΐ^ιδα τ)ψ
{υϊόσχεσίν μου νά τόν ύπανδι>ευ-
θώ. Δέν ήμποροϋσα νά τόν ύπαν-
5ρειτθί0. Είχε μίαν δρμητικότη,τα
ή δποΐΜ μέ έτρόμαζε, μίαν παρά-
φορον ζτ]λοτυνΤ:ίαν, η όποία μέ έ'-
καιιε νά άντιληφθω δτι δέν θά η¬
μην εύτυχής ώς σίζυγός τού. Ή
ζηλοτνπία! αυτή ήτο π:αράλογος,
άφοΰ δ ο&λος, ό κ. Λαϊσυ, δέν μοΰ
έδεΕκνυε τίποτε περισσότερον ά¬
πό την κοινήν ευγένιαν καί περι-
ποιήοΐις. Είμαι έπαρχιώτισσα καί
δέν εΐχα φίλους είς τό Λονδίνον,
έκ,τός μιάς η θΰο συμμαιθητριών
μου, μέσον των δποίων εγνώρισα
τόν άτυχή Έδγαρ.
Π ροσεκάυησα νά δώσίο είς τόν
"Εογαρ νά καταΐλάιβτι δτι δέν ήμ-
Άστυτρύλαξ βοηΰών δΰο. νέας νά έξέλθουν άπο μίαν πρόχειρον εξοδον τοΰ
ύπογείου σιδηρόδρομον της Λεωφόρου Λέξιγκτον, δταν έξερράγη μια πυρ¬
καϊά είς τον ϋπόγειον.
ποροϋσα νά τόν ύπανδρευθώ. Το|
"πΐα δτι δέν ήθελα νά ύπανδρευ^
θώ. Καί Ικεϊνος εσχημάτισε τίινϊ
ιδέαν δτι τό ελενα αύτό διότι ό κ*
Λαϊσυ ήτο έρωτευμένος μαζύ μου>
'Όταν εσχημάτισε μίαν Ιδέαν, καμ*
μία δύναμις δέν ήμποροΰσε νά την",
|.ιετα!&άί.η. Καμμιά διαμαρτυρί<ο| μου, κανείς δρκος μου δέν τοϋ εκαν μέν εντύπωσιν. »Ή κατάστασις εγίνετο διαρ» κώς χειροτέρα, καί δέν ήξευρα τ^ νά κάμω. Ό "Έδγαρ ήτο πάντοτ^ πολύ καλός άπέναντί μου, έκτό^ μόνον δταν τόν κατελάμβανεν ή( ζη?^οτΐ'π:ία, καί δέν ίίθελα νά τόνΙ χράξίο. Έν τούτοις, ήθΐλα τΐν{ ελευθερίαν μου. »Έπί τέλους, ένόμισα δτι ευρο} μίαν εύν.οαρίαν. Ό κ. Λα'ισυ μή προσεκάλΐΐσεν είς ενα: χορόν, καί« λουσα νά Ζη,τήσω την συιιβουιΙ λήν, έδέχθην. ΤΗτο ενα; χορός εις] τάν δποΐον ήσαν προσκε/ληιιέναΐ καί αί άδελφαί τοϋ Έδγαρ, καί έ» πειδή εΐχα φιλικάς σχέσει; ιιέ δλην| την οικογένειαν Στέδμαν, συνε,φώ* νησα μέ την άδελφήν τού Μοί)]^ νά συναντηθώμεν έκεΤ. "Ετσι, τάζομαι εμαιθε ότι ευρίσκομην εί τόν χορόν. Φυσικά, ήθελα νά τι μάθη, διότι δέν ύπέφ?ρα την τ ραννικήν στάσιν τού! -'■—--■- μου. »Τό αλλοπρωΐ δ "Εδγαρ νά (.ιέ δή.Τόν έδέχθην καί παρεΐί [ρησα δτι ήτο πολί εφαίνετο ώς νά μή εΐχε »Βί — ιιοΰ εΐττε — μέ γελί/ς,ι 'Εβγίροες μέ ενα ά71ον ά'νδρα χθέί την νύκτα·. Τοϋ εΐπα δτι δέν ήτ<$ άληθές καί δίκαιον νά παριστα ελ τσι τα πράγματα, άλλ' δτι ήτο ά* λή|Οϊια δτι είχα ΰπάγη είς ενα χο# ρόν μέ τόν κ. Λαΐσυ. "Η'θελα νΛ έποίφελη·&ά) της (ε-υκαιρίας, διά ν<| μοΰ αποδώση την ελευθερίαν μου^ Τα» εΐπα νά καθήση καί νά μι* λήσωμε ήσυχα. Ήρνι^θη: καί έ στάθη δρ'θιο; έμπρό; μου. — Σι άγαπώ περισσότερον άπό κάθε τ ο2λ?νθ είς τόν κόσμον, μοΰ είπε. "Αι μέ αφήσης, θά τα τελειώσω δλα , »Αύτό ιιέ ΐετρόμαξε. καί έγέλα σα διά νά πάρω θάρρος, καί τοι εΐπα νά μή λέγη άνοτισίες. Λέν έ* διάλε ξα την κατάλληλον μέθοδον» καί μέ ενα 6λέμιιαι τρομεράς άγωί νίας καί μανίας, Εσΐκυψε, έ'6αλε τα χεΐρια το·υ εις τοχ<ς ώμου; μου κα| μέ έσηκωσε όρθήν. »Φίλησέ με, Βί, μοϋ είπεν. ΕΓ# χά αρχίση νά θΐκΐιών'ω καί έγώ, >
ήρνήθ'Γ,Λ'.
»Πές μου " δτι λυΛεΐσαι διά
πηγες στό χορό μέ τόν Λαίσυ,
διέχαξε. Απήντησα, «χι. δέν
ποϋμαι. Τα χέρια τού έγλύστρη*
σαν άπό τους ώμους μου, γύρω εΐ(
τόν λαιμόν μου. Φίλησέ με, Βί, μ!
παρΐΓ/άλεσί και πάλιν καί τροματγ*
μένη τόν έφίλησα
»Έάν άντελήιφιίη δτι τό φιλ
μου δέν ήτο τόσον θερμόν όσον η*
ύνλεν, ή εάν τό ήθελεν ώ; άποχαι·ί
ρετισμόν 6έν ήξεύρω. Άλλά μέ έ-ε^
φίλησε μέ πάθος, ώς εάν δέν ·9ά μί(
αφη,νε ποτέ. καί έξαφνα ησθάνθη^
τα χέρ'α τού γΐ'ρίο εις τόν λαιμόν}
μου νά σφίγγωνται.
*Μέ έ'σφιγγε δυνατά. 'ΑΛΤελήό*
φθην δτι μέ έον.ότωνε. Προσεπά>»
θησα νά φωνάξω, άλλ' ή φίονή μοιί
έπνίγη είς τόν λαιμόν μου. Το£
μάτια τού |.ιέ έκύτταζαν άγρια —«
δέν εβλεπα τίποτε αλλο, μόνον δύ<ί αγρ·α μάτια, μάτια γεμάτα μαΛ'ί* αν, τρέλλαν, μϊσος, ττ)ν έπιθΐ'μίαιι!- τοϋ φανού. »Χίλιες σκέιΙ/εις μοϋ ήλ'&ατν είς| ενα ?4-ΐπτόν. 'Εφαντάσθηιν δτι η· μην νεν.ρά. Εΐ'δα την μητέρα μοιί νά ·κι?.αιίιι. ΕΟδα τόν "Εδγαρ νά 5ι· ■κάξεται διά τόν φόνον μου. ΚαΙ) έ'βλεπα καί τα; εφημερίδας", νά ά* ναγράφουν την 'ίϋτόθ'εσιν. Καί έ'« πειτα, τα τρομερά εκεϊνα μάτια εο φάλ'ησαν νά πλησιάζουν περισσό* τερον, τό σΌ;ίξιμον τοθ λαιμού'μουι εγινε Ιδα.·νοΐΓώτερον. Ή καρδία μου κτυπ.ου<τε δυνατά. Καί εχασα τάς αΐσθήσει; μου. "Οταν συνήλθα, ευρίσκομην είς τί]ν κλίνην μου, με ενα ιατρόν καί την οίκοδέσποινάν μου κοντά μοιί». Εύτυχώς δτι ή Βαϊόλα έλιποθύ- (Σ'ονέ^ειΐα είς την 24/,ν σελιξα)
Ϊ2
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΕ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗε
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 117,000,000
ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχράτι)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
(Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΛΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤ Α
ΑΠΑΚΟΣ ·
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΖΑΚΥΚΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΉ (Εύβοίας)
ΜΑΖΕΙ-ΚΑ
ΜΕΓΑ Λθ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑ!
. 1,600,000,000
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΧΑΑΚΙΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθήρων)
ΧΑΝΝΙΑ
ΠΡΕΟΕΖΑ
ΧΙΟΣ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΕΝ ΑΙΓΎΠΤΩ
ΣΟΡΟΒΙΤΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΚΑΙΡΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΠΟΡΤ ΣΑΙΛ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΚΑΛΑ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΥΔΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν όψει, ητοε είς πρώτην ζήτησιν
Μ έ. δεκαπενθήμερον -ροβ,ιδΌηοίηβιν
•ΕιΛ «ροθεαμίοι β μηνών ...........
- Επί «^οθεομία » έτ<5ν........... » » Λ. έτό&ν ... » » ·_ έτών.....Λ... 1 ΙτοΜς ............ Α%% » 1 ΙΟέτών........». καταθέσε'.ς είναι έλϊύθεραι φόρον καΐ το χαρτόαημον είς βάρος τής Τραπέζης. Κ94% Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ Οέχεταιι ώβ*ύτως καταθέββις έν δψει **1 έ«1 «ροθεβμίο: είς Δολλάρι», Λέρας νΑγγλίας, Φράγκ» Γαιλλικ» κ*1 • ικας Λιρέττας, άποδοτέας *ίς τό Ιδιον νόμιβμα είς τό όποΙ όν δγινεν ή κατάθεσις. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕι^δ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ 19 ΚΝΕΕΙ-ΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ, Β05Τ0Ν. ΜΑ53. : Ηδηοοοΐι 0575 αηά 057· ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΚΙΙ5Τ ΟΟΜΡΑΝΥ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘ ΗΝΟΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟιΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΙ ΥΟΡΚΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ_ είς Δολλάρια, Δραχμάς καΐ αλλα ξέναι νθμίαματα. ΚΛΤΘΕ_ΐ;ΐϊ επί άνατοχιβμφ. ΤΡΕΧΟΙ'ΜΕΛΌΙ ΑΟΓΑΡΙΑΣΛΙΟΙ (ϋΗΕΟΚΙΛί ρ ΑΟΟΟυΤδ). ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΤΑΧΙ'ΛΡΟΜΙΚΑΙ χ*1 ΤΗΛΕΓΡΑΦ ΙΚΑΙ έντολαΐ είς Δραχμάς *αι Αθλλάρια. ΧΠΕ-ΙΑΑ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας αγοραίς Μ αι είς Δραχμάς. ΕΠΙΤΑΓΑΙ καΐ ΕΙΚΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτεα* έν Ελλάδι είς αύτούοιον ' Αμερικανικόν νόμιβμα· ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ-ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΕΩΓΡΑΦΑ. ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΚΙΙ5Τ 00. 205 33ΚΟ 8ΤΚΕΕΤ ΤΗΑΕΦ1ΖΝΑ: ΟΗΙ0ΚΕΚΙΝ6 6271 - 6 ΝΕΛ7 ΥΟΡΚ. Ν. Υ-
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΕ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗε
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 117,000,000
ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχράτι)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
(Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΛΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤ Α
ΑΠΑΚΟΣ ·
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΖΑΚΥΚΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΉ (Εύβοίας)
ΜΑΖΕΙ-ΚΑ
ΜΕΓΑ Λθ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΕΜΕΑ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΞΑΝΘΗ
ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑ!
. 1,600,000,000
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΧΑΑΚΙΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθήρων)
ΧΑΝΝΙΑ
ΠΡΕΟΕΖΑ
ΧΙΟΣ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΕΝ ΑΙΓΎΠΤΩ
ΣΟΡΟΒΙΤΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΚΑΙΡΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΠΟΡΤ ΣΑΙΛ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΚΑΛΑ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΥΔΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν όψει, ητοε είς πρώτην ζήτησιν
Μ έ. δεκαπενθήμερον -ροβ,ιδΌηοίηβιν
•ΕιΛ «ροθεαμίοι β μηνών ...........
- Επί «^οθεομία » έτ<5ν........... » » Λ. έτό&ν ... » » ·_ έτών.....Λ... 1 ΙτοΜς ............ Α%% » 1 ΙΟέτών........». καταθέσε'.ς είναι έλϊύθεραι φόρον καΐ το χαρτόαημον είς βάρος τής Τραπέζης. Κ94% Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ Οέχεταιι ώβ*ύτως καταθέββις έν δψει **1 έ«1 «ροθεβμίο: είς Δολλάρι», Λέρας νΑγγλίας, Φράγκ» Γαιλλικ» κ*1 • ικας Λιρέττας, άποδοτέας *ίς τό Ιδιον νόμιβμα είς τό όποΙ όν δγινεν ή κατάθεσις. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕι^δ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ 19 ΚΝΕΕΙ-ΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ, Β05Τ0Ν. ΜΑ53. : Ηδηοοοΐι 0575 αηά 057· ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΚΙΙ5Τ ΟΟΜΡΑΝΥ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘ ΗΝΟΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟιΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΙ ΥΟΡΚΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ_ είς Δολλάρια, Δραχμάς καΐ αλλα ξέναι νθμίαματα. ΚΛΤΘΕ_ΐ;ΐϊ επί άνατοχιβμφ. ΤΡΕΧΟΙ'ΜΕΛΌΙ ΑΟΓΑΡΙΑΣΛΙΟΙ (ϋΗΕΟΚΙΛί ρ ΑΟΟΟυΤδ). ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΤΑΧΙ'ΛΡΟΜΙΚΑΙ χ*1 ΤΗΛΕΓΡΑΦ ΙΚΑΙ έντολαΐ είς Δραχμάς *αι Αθλλάρια. ΧΠΕ-ΙΑΑ ΤΣΕΚΣ είς Δολλάρια ελευθέρας αγοραίς Μ αι είς Δραχμάς. ΕΠΙΤΑΓΑΙ καΐ ΕΙΚΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτεα* έν Ελλάδι είς αύτούοιον ' Αμερικανικόν νόμιβμα· ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ-ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΕΩΓΡΑΦΑ. ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΚΙΙ5Τ 00. 205 33ΚΟ 8ΤΚΕΕΤ ΤΗΑΕΦ1ΖΝΑ: ΟΗΙ0ΚΕΚΙΝ6 6271 - 6 ΝΕΛ7 ΥΟΡΚ. Ν. Υ-
«ΕβΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.- ΚΎΡΙΑΚΗ, 10 ΤΟΥΝΙΟΥ, 1928.
Η -ΕΚ_7*
ΤΟΥ
ΤΟΥ Α. ΑίΦΤΒιΜΠΕΡΖΕ
κι1
Ι'α
αρ(-( η· οΓ' *ξ(θ. Ό ηλιο; λάιι-
|ι ιιον. δέν π.οέϊθ-1 μέ τέ-
νά μείνη; κλει/τηένη
μ- , τ,τι. Π ρίν πάω τό ά-
,Ί -1 γραφεΐο, θά περάοτ»)
(κίοτο Όσμάν. _ "Ελα
ι /Λν\ς μ·άν έπίσκί·ψι
ΙΊβιέρ.' Θά σέ συνο-
ιιν τόοτα τη;!
α, Τι χαρά! φωνπζει
«.]' ή Μίμη.
.δι ο λεπτα τη; ώρας
α: ί'τοιμη.
, , όταν βγαίντ) εξω μο-
ΐ(ι ι/τοοί·λη της τό Ζάκ,
ιαντα κα.τοια ύπερη,-
ναοά. "Οταν βγαίντ]
της τα χάνει, τή ζαλίζει ή
πι,σις των &ρόιιο>ν.
Ι'ί· καί μερικιοί &ια-
ι, ιιαπά τους τή στε-
Γ'"'λοι πον τής μαλονν
11 ροχθ'ΐ; άχΙιΜ ενα;
ι; εψιθύριζε στ' αύ-
ιιιιής κατι λόγι« πού
ι ο καλά. Την έτρόμ«-
το7θ, ωσοε τώβαλε στά
ίτρΓ/ε σάν τρΐλλή.
πν? δμως μαζί μέ τό
ε'/ει φάβ3 νά πάίΗ) τί-
ιο. κοι^ιπιοιιένη τον-
ιοάτσο τού, είνε ήσυ-
ηι'κραλ'η. Παίρντ:ι ενα
, ιγωιστΜίΓ}; ευτυχία:,
αι σοΐν νά φωνάζη σέ
. Ό κύριος αύτό; κι'
"να πράμ'αα.
<|·οοές κρεαιέται δυνα- ι ιιτράτσο τού γιά νά τίος δέν είνε πλάνο δ- 'ΐ/ία της, δνειρο πον σδύση. Σοβαρώς, λο»- υοία; "Η μήπως θά Ί'ΐΓρ-α-αχ'ρΊο καί θά ΐ">; π,ρίν ενα κοριτσά-
ιού ίά την φωνάζν
ΐ'ΐά τοχ>: «Μίμη, μην
■ ιιελετήλστ>ς γεωγρα-
' "5°<ίσαΐΐνί) νύχτα άκόμα ή ίεΐ<ν Μ*α παράξενο δνειρο. ΐχε άκόμα τή σάκκα Την π?.άτη κι' έτοιμα- Νι>ση έξετάσεις Λέν ή-
"γι«, ενα ιιάίτηΛ,ια κα'ι
οοί,'ή σέ μιά γωνιά,
στό κλάιιιια
τόσο πολϋ μ' αύτό τύ
δνειρο, ώστε μό?.ις την αλί.η με¬
ρά τό μβσημίρι βρήκε τό θάρρος
νά τό *τη τού Ζάκ. Ό άντρούλης
η>; δμως, έγέλασε μέ την καρδιά
τού καί την έχάιδ·ε>|« σαν νάτανε
άληφινά, μι/,ρό κορίτσ«κ4...
ΤΙ γοήγορα δμχος που έ'φτασαν
στό σπίτι των Ριβιέρ! Λνπατβι
.τάντα αμ« χ«ορίζεται άπο τό'
Ζακ. "Οταν μάλιστα γίνεται ο
χωοίσμό; στό δρόμο ή λυπη τη;
είνε π;ιό μεγαλη, γιατι δέν απι>
(*ΐ νά -τ«ρ(} έμπρό; σ' δλο τόν
νίάα^ιο τό σΐ'ντ'9ι«μένο το,νωτιν.ό
της γλυκδ φιλί! "Οταν χωρίΐων-
ται τούλάτχΐστθΛ' στό σπίτι άγκα-
λιάζονται, σφίγγονται δυνατά, τό¬
σο ποΰ νά κόδΐται ή άναιτνοή τη;,
κι'- αύτό δίνει λίγο θάρρο; στί|
Μίμη. 'Ενω στόν κόσμα εϊω ά·
ναγικαζονται νά δώσουν άπλον-
στατα τα χέρια τους οαν ξένο», κι'
αύτό την παγώνει την καϋιιένη
τή μικροΐθαΐ.
Ό Ζάς.; (1>ς τό-σο έξακολουθ'.-ϊ
βιαστικο; τό Λοό,αο τού χω?'ι- ^
ΐ πίσ<» τό κεφαΡ.ι. Ή Μιιή τόν παροοοϋλουβΐΐ μέ τή μα- της λίγην ώρα καί χο)ρις νά η άν«Ότενάζ?ι. Φαίνεται, ό- μως, πώς θ«.ταν δι»νατός ό στε- ναγμός τη;, γιατΐ μιά μαγκίστι- κη φωνή άκοό^εται δΡπλα της: —Μή χολοσκάς, γ.νςά μοί·, και Μ τόν ξταναύρ»); γρτ^γο,ρα. Ή Μίμη ΠΕτάγϊται. ρΐ7*?ι μί¬ αν αγ Οί α ματιά στό μΛγκό.ταιδο καί χώνεται ιιέο' στήν π·όρτα. Στ/νΟΕΐ τοτε στά γέλοΐα μόλι; έ'μει- νε μόνη της. εύχαριστημίνη κα- τά 6«θϊλ; γιατι την ευτυχία τη; την καταλαβαίνει ό κόσμος. Σΐίαώνει δι^ό ψ*)ρέ; στήν έςώ- ποιρτα τοϋ δ:·ειμερίσματο; τη; Ά- δριανής Ρυβιέρ. Τής άνοίγει ή καμαιρ<έοα. —'Εδώ είνε ή κνρία: Στήν κά- μαρή της βρίσ'κεται; * —"Οχι ή κυρία είνε στό σαλό- νι. Ή κιαμαριέρα τή; άνοίγ:». την πόρτα καί ή Μιιιή δριιά σάν θί'- ) —Ξαξει&ες, άγά.τΐ) μου, τί μοί'- τνχε σπτό δρ€ΐ.ιο τώρα κάτω.... Έξαφπκά, δμως στσματάιει σαστισμενη. Ή 'Αδριανή Ριβιέρ σηκώντται. Κοντά της καθότανε οτόν καναπέ μιά νέα γνναίνα μέ Ή Δνϊς Λορραίν Λίγκεττ καί ό Κλάρ^? Γοοάλδον, είς τάς Ιπποδρομίας τοϋ Τσέστνοτ Χίλλ, Μασσ. οιν,,,!!"1 ΙΤ0,">1ν ποδοσφαιρικός άστήρ τοϋ Κολλεγίου λ'ότο Ντάμ, ση-
Ι'ετ ευκολίας ίξ μ»κρούς κολιμ6ητάς τής Καλκτορνίας.
μεγαλα πεπλα πένθιμα πού στ>κώ-
ν€ται κι' αύτη.
—Μικροΰλα μου Μίμη, νά σοϋ
πχχιρουσιάσω τή φίλ-η μου Μάρθα
Ρενωντέλ. Σονχω μιλήσει πολλές
φορέ; γιά την κυαία Μάρθα καί...
Ή Μίμη ύποκλίνίται ·>)'ίθι·ρί-
Ίοντας λόγΊα εύγενικά. Ή Μάρ-
θα Ρεναητέλ την χοΛοετά μέ ώ-
ραία ν.ίνησι τοΰ κ:ΐραλιοΐ της, μ'
οί.ην δμο>; την έπιμβνή τή; κνρί-
α; Ρί'βιέρ δέν ξανα/.ά'3ΐται.
— Είνε ώρα νά φύγω, ψιθνρί-
ζει. Μέ περμιένοιΐν στό νοσοκο-
ιΐ€Ϊο. Δέν μπορώ νά λε«1·ω, ξέρε-
τε....
. . Ή Άδρι«νή την συνοδει'ιει.
"Οταν έ.γύρισε στό σαλόνι, ή δυό
(ρίλες μίλτισαν γιά τή δνστυχισμέ-
νη κυρία Ρετωντελ.
Πριν άπό δχτώ μήνες μόνο εΐ-
χε χάσει τόν αντρα της ποΑ,ι δέν
έπρόλαβί νά τόν χαρή οΐπ' ενα
χριτνο. Π ρίν άπό όχτώ ΐΛηνε; της
τόν εφεραΛ', τόν ώοαΐο ύποί.οχαγό
Ρετωντελ κατατσακι-στιέΛΌ άπό
μιά πτώσι άπό τό α/.ογό τού. Ή
Μάο8α Ρενωντέλ είνε τώρα εϊκο-
σιτριών έτών σπως καί ή Άδοία-
ν*ή. ένα> ή Μίμη είνε δυό χρονών
ιιικρότεοη.
Ή διύ φ4λενάδ·Ξς, γαταενες
στόν καναπέ, χειρατιασιιένες. μέ-
νουν λίγην ωρα σΓ.ωπηλές. Άπό
τό πέρασιια τή; κΐίρίας μέ τα μα-
κρυά μαΰρα π^πλα εμεινΐ μιά
σ"κιά, ιχλαγχΌλίαι; <ττό ωμιορίρο έκεΐνο σαλονάκι. ΦτίινχοΓ'λα Μάριθα Ρενωντέλ! Μέ χαμηλή άχ' ΐίι σνγκίνησι ηρω- νή ή Άιδριανή διηγεϊται την ί- στορία της... Π ρίν παντρει<8ΐ) ίν ταν ενα πεταχτό κορίτστ άρνίετά ξεθαρρεμενο. Πολ).οί αντρίς σνοανδαΐιζόν- τουσαν μαζί της. ^Όταν πηρε τόν ώμορφο {υτολοχαγό, πϊραοαν μιά ζωή χαρούμενη, τρελλή...Κννή- για, χοροί μετΓίμφιεσμένων, ό- ρέττες σέ σαλόνια, δπ»υ επαιζε κι' αύτη πάντοτε ρό?Λ σουμπρέτ- τας.... Ό θάνατος τοί άντρος τη·; έ¬ πεσεν επάνω της σαν κεραχ»νός. Σχ^δόν δέν εκλατ|>ε...ΏστόσΧ) κα-
τεβλήθη τόσο πολύ, ωστε οί γνω-
στοί τ»)ς άνη]σύχη<κζν. Εύτυχώς πριν άοιό δυό μήνες καταπιάσθη- κε μέ φιλανθρωπικά εργα στά νο- σοκομεΐα καί φάνίι,κε πο>; 6ρήκε
παλι καποιο ένδιαφέροιν στή ζωή.
Σκεπτική ή Μίμη ροπησε τή
φίλη της;
—Λές νά γίνη καλά, ή καϊιΐ£-
Ή Άδριανή κουναει τό κεφά-
λι της. Αέν είνε καθ! αντό αρρω-1
στη ή Μά^θα Ρενωντέλ. Πιθα-
νώτατα δέν θά πεθάνη. Μόνο ποΐ'
δέν θά ξαναγίντ) πιά ή παληά ή
Μάρυ"α....Μαζί μέ τόν άγαπημένο
της άντρούλη έ'θαψαν καί κάτι
άπό αύτην πού δέν ί·α ξαναγεν-
νηθτ") ποτέ.
"Οταν έ'α>υγε ή Μίμη άπ' τό
σπήτι τής φίλης της θυιιήθηκε τα
)·ώνια που ηθελε νά κάντμ Δέν
βρηριε δμως τό θάρρος νά τρέξη
οτά μαγαζιά. Καττά σίνμπτωσι έ-
'/είνη την ώρα. σκετάστηκε ό ήλιος
άπό σύννΐίφΌΐ. Τής ή|;θε -/ταποιο
ρϊγος καί γύρισε γρτργοοΌΐ οτ°
αχΊτι της.
ΚΓ έκεΐ, όμο>ς δέν είχε όρεξι
νά κάνη τίΛοτε. Τό πέν&ιμο φάν-
τασιια 6ρίσκετοΐι μπροστά της
πάντα. Ξαπλαχιένη στόν καναπέ
τώρα ■βν'θίζεται σέ μελαγχοΑικαύς
σνλ7Λ*/ισ}.ιούς, γβμδΐει. π:όνο ή
ψΐ7.ή της. Δέ συμπονεΐ, δμίος, τή
Μάρθα Ρενϊαντέλ αλλά μιά Μίμη
δμοια μέ τή Μάρθα ντι,>ιιένη όπως
έκείνη μέ μακιρνά μαΐιρα πεπ'λα...
Ά, άν έ'χανε τόν Ζάκ, πού πέρ-
συ αΓ/ίόμη δέν τόν ήΕερρ, δέ θά
δαοτονσ'ε' χωρίς α?>λο στή ζοοή!
Μ' δ/.ες τίς τριχρερ«τ:ητε.;, α' δ-
λε; τί; φιλίες πθύ θά τΓ(ς έδειχνεν
ό κόσμος δέν θά κατώρθωνε νά
ζήση'. . .
Τροααγμενη Γκοετω; τώρα, δ-
μω; λίγο ύπΕθήφανη, νωώίει γιά
πρώτη σηιυερα φορά .-π;·σο 6αθΐΐά
την άλλαζε τό αίσίτημα αύτό πού
τρέφη γιά τόν άνδρα της,^αΐσθη-
ιια πον την έκυρίευε σιγά-σιγά...
Δέν είνε πειά ή ιναλψι κοαικλίτσα,
άλλά μιά - καινούργια νπαρξι
προ>σκολ?.ημένη στή ζωή ενός αλ-
λου προσώπου που τό άγαπα μέ
την καρδιά της.
Τό βράδυ ποΰ γύρισε ό Ζά·κ
ρίχτΓ,κε στήν άγτοαλιά τού μέ ά-
οΐ"ήί)ιστη όρ/μή.
—Μ' άγαπάς, Ζάκ; Π έ; μου
πώς μ' άγαίπάς!
Γειμάτος έ'/ΐτληξι αΐττός την έ-
ρωτά:
—Μά τί έ^παδΥς, χρυσή μου;
Έγειρε τό κειφάλι της στόν ώ-
μότ&ν, τοϋ περιεγραψε μέ μισό-
/Λγα τη,ν πενίΗμη συνάντησι στής
φίλης της Άδριανής καί όταν έ-
τελείωσε, τοϋ εΐπε παραικαλεστι-
κά:
—Άπότ[»ε μή φύγηί, νά ζης,
άπΐα κοντά μόν!
Τίρν πέρν:ι τρυφερα στήν άγ-
καλιά τού. _Μένοι»ν κι' οί δυό σκο-
πτ^λοί σφιχτά άγκαλιασμενο*. Ή
πενθτμη όπταστα τής Μάρ&α;
τοΰ; κάνει ν' άγαπιώνται τρυφε-
ρώτερα. Λέν αΜίδχνονται, δμως
πίι>; κάνουν καιιμιά ίεροσιΑία.
"-Ολαι έκεϊνοι π»ύ άναπησαν" ξέ-
ρονν την άφάνταστη γλί»κα πιού
δίνει στά φιλιά ή ζ<*ηο^ά είκόνα τοϋ θανατον.. ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΒΙΟΗΑ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1914 Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασκαλία άτομική, ΆγγλιστΙ—Έλληνι- στί, παρ' Άμερικανίδος, κατόχου της Έλληνικής. Άνοικτή άπό 10 (Μεταξύ 40—41ης Όδοϋ) ΝΕνΥ ΥΟΒΚ π. μ. Ιως 10 μ. μ. 564 - 7ΤΗ ΙΝΤΕΚΝΑΤΙΟΝΑί ΟΑΚΡΕΝΤΕΚ 8ΗΟΡ Άναλαμβάνομεν τέλειον έξωραϊσμον καταστηματων, μεταποι- τε την εργασίαν σας. ΟΗΡΙ8ΤΟ8 ΡΕΝΤΙ8 132 ΟΗΕΚΒΥ 5ΤΗΕΕΤ ΝΕ¥ί ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ Τηλέφ. ΌΓγάοοΙί 8120. — Τηλέφ. Νυκτός: ϋΓγάοοΙί 7698. ΚΑΤΟΧΟΙ ΟΙΚΟΠΕΔΟΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ όπως άποκτήσητε Ιδιόκτητον οίκίαν έναντι ε¬ λαχίστης προχαταβολής. Τιμαί δολλάρια 2750 καί άνω όπου- δήποτε. Διά περισσοτέρας πληροφορίας άποταθητε: 8. ΡΑΙ.ΑΤΟ8 & ΟΟ. ΒΜΙίΡΕΒβ ΑΝΡ 00ΝΤΒΑ0Τ0Β5 4709 ΛνΗΙΤΕΡΙΛΙΝ8 ΑνΕ., Τβΐβρϊιοηο: ΓαΪΓΐό&ηΙίδ 1248. ϊΚ, Ν. Υ.
Η -ΕΚ_7*
ΤΟΥ
ΤΟΥ Α. ΑίΦΤΒιΜΠΕΡΖΕ
κι1
Ι'α
αρ(-( η· οΓ' *ξ(θ. Ό ηλιο; λάιι-
|ι ιιον. δέν π.οέϊθ-1 μέ τέ-
νά μείνη; κλει/τηένη
μ- , τ,τι. Π ρίν πάω τό ά-
,Ί -1 γραφεΐο, θά περάοτ»)
(κίοτο Όσμάν. _ "Ελα
ι /Λν\ς μ·άν έπίσκί·ψι
ΙΊβιέρ.' Θά σέ συνο-
ιιν τόοτα τη;!
α, Τι χαρά! φωνπζει
«.]' ή Μίμη.
.δι ο λεπτα τη; ώρας
α: ί'τοιμη.
, , όταν βγαίντ) εξω μο-
ΐ(ι ι/τοοί·λη της τό Ζάκ,
ιαντα κα.τοια ύπερη,-
ναοά. "Οταν βγαίντ]
της τα χάνει, τή ζαλίζει ή
πι,σις των &ρόιιο>ν.
Ι'ί· καί μερικιοί &ια-
ι, ιιαπά τους τή στε-
Γ'"'λοι πον τής μαλονν
11 ροχθ'ΐ; άχΙιΜ ενα;
ι; εψιθύριζε στ' αύ-
ιιιιής κατι λόγι« πού
ι ο καλά. Την έτρόμ«-
το7θ, ωσοε τώβαλε στά
ίτρΓ/ε σάν τρΐλλή.
πν? δμως μαζί μέ τό
ε'/ει φάβ3 νά πάίΗ) τί-
ιο. κοι^ιπιοιιένη τον-
ιοάτσο τού, είνε ήσυ-
ηι'κραλ'η. Παίρντ:ι ενα
, ιγωιστΜίΓ}; ευτυχία:,
αι σοΐν νά φωνάζη σέ
. Ό κύριος αύτό; κι'
"να πράμ'αα.
<|·οοές κρεαιέται δυνα- ι ιιτράτσο τού γιά νά τίος δέν είνε πλάνο δ- 'ΐ/ία της, δνειρο πον σδύση. Σοβαρώς, λο»- υοία; "Η μήπως θά Ί'ΐΓρ-α-αχ'ρΊο καί θά ΐ">; π,ρίν ενα κοριτσά-
ιού ίά την φωνάζν
ΐ'ΐά τοχ>: «Μίμη, μην
■ ιιελετήλστ>ς γεωγρα-
' "5°<ίσαΐΐνί) νύχτα άκόμα ή ίεΐ<ν Μ*α παράξενο δνειρο. ΐχε άκόμα τή σάκκα Την π?.άτη κι' έτοιμα- Νι>ση έξετάσεις Λέν ή-
"γι«, ενα ιιάίτηΛ,ια κα'ι
οοί,'ή σέ μιά γωνιά,
στό κλάιιιια
τόσο πολϋ μ' αύτό τύ
δνειρο, ώστε μό?.ις την αλί.η με¬
ρά τό μβσημίρι βρήκε τό θάρρος
νά τό *τη τού Ζάκ. Ό άντρούλης
η>; δμως, έγέλασε μέ την καρδιά
τού καί την έχάιδ·ε>|« σαν νάτανε
άληφινά, μι/,ρό κορίτσ«κ4...
ΤΙ γοήγορα δμχος που έ'φτασαν
στό σπίτι των Ριβιέρ! Λνπατβι
.τάντα αμ« χ«ορίζεται άπο τό'
Ζακ. "Οταν μάλιστα γίνεται ο
χωοίσμό; στό δρόμο ή λυπη τη;
είνε π;ιό μεγαλη, γιατι δέν απι>
(*ΐ νά -τ«ρ(} έμπρό; σ' δλο τόν
νίάα^ιο τό σΐ'ντ'9ι«μένο το,νωτιν.ό
της γλυκδ φιλί! "Οταν χωρίΐων-
ται τούλάτχΐστθΛ' στό σπίτι άγκα-
λιάζονται, σφίγγονται δυνατά, τό¬
σο ποΰ νά κόδΐται ή άναιτνοή τη;,
κι'- αύτό δίνει λίγο θάρρο; στί|
Μίμη. 'Ενω στόν κόσμα εϊω ά·
ναγικαζονται νά δώσουν άπλον-
στατα τα χέρια τους οαν ξένο», κι'
αύτό την παγώνει την καϋιιένη
τή μικροΐθαΐ.
Ό Ζάς.; (1>ς τό-σο έξακολουθ'.-ϊ
βιαστικο; τό Λοό,αο τού χω?'ι- ^
ΐ πίσ<» τό κεφαΡ.ι. Ή Μιιή τόν παροοοϋλουβΐΐ μέ τή μα- της λίγην ώρα καί χο)ρις νά η άν«Ότενάζ?ι. Φαίνεται, ό- μως, πώς θ«.ταν δι»νατός ό στε- ναγμός τη;, γιατΐ μιά μαγκίστι- κη φωνή άκοό^εται δΡπλα της: —Μή χολοσκάς, γ.νςά μοί·, και Μ τόν ξταναύρ»); γρτ^γο,ρα. Ή Μίμη ΠΕτάγϊται. ρΐ7*?ι μί¬ αν αγ Οί α ματιά στό μΛγκό.ταιδο καί χώνεται ιιέο' στήν π·όρτα. Στ/νΟΕΐ τοτε στά γέλοΐα μόλι; έ'μει- νε μόνη της. εύχαριστημίνη κα- τά 6«θϊλ; γιατι την ευτυχία τη; την καταλαβαίνει ό κόσμος. Σΐίαώνει δι^ό ψ*)ρέ; στήν έςώ- ποιρτα τοϋ δ:·ειμερίσματο; τη; Ά- δριανής Ρυβιέρ. Τής άνοίγει ή καμαιρ<έοα. —'Εδώ είνε ή κνρία: Στήν κά- μαρή της βρίσ'κεται; * —"Οχι ή κυρία είνε στό σαλό- νι. Ή κιαμαριέρα τή; άνοίγ:». την πόρτα καί ή Μιιιή δριιά σάν θί'- ) —Ξαξει&ες, άγά.τΐ) μου, τί μοί'- τνχε σπτό δρ€ΐ.ιο τώρα κάτω.... Έξαφπκά, δμως στσματάιει σαστισμενη. Ή 'Αδριανή Ριβιέρ σηκώντται. Κοντά της καθότανε οτόν καναπέ μιά νέα γνναίνα μέ Ή Δνϊς Λορραίν Λίγκεττ καί ό Κλάρ^? Γοοάλδον, είς τάς Ιπποδρομίας τοϋ Τσέστνοτ Χίλλ, Μασσ. οιν,,,!!"1 ΙΤ0,">1ν ποδοσφαιρικός άστήρ τοϋ Κολλεγίου λ'ότο Ντάμ, ση-
Ι'ετ ευκολίας ίξ μ»κρούς κολιμ6ητάς τής Καλκτορνίας.
μεγαλα πεπλα πένθιμα πού στ>κώ-
ν€ται κι' αύτη.
—Μικροΰλα μου Μίμη, νά σοϋ
πχχιρουσιάσω τή φίλ-η μου Μάρθα
Ρενωντέλ. Σονχω μιλήσει πολλές
φορέ; γιά την κυαία Μάρθα καί...
Ή Μίμη ύποκλίνίται ·>)'ίθι·ρί-
Ίοντας λόγΊα εύγενικά. Ή Μάρ-
θα Ρεναητέλ την χοΛοετά μέ ώ-
ραία ν.ίνησι τοΰ κ:ΐραλιοΐ της, μ'
οί.ην δμο>; την έπιμβνή τή; κνρί-
α; Ρί'βιέρ δέν ξανα/.ά'3ΐται.
— Είνε ώρα νά φύγω, ψιθνρί-
ζει. Μέ περμιένοιΐν στό νοσοκο-
ιΐ€Ϊο. Δέν μπορώ νά λε«1·ω, ξέρε-
τε....
. . Ή Άδρι«νή την συνοδει'ιει.
"Οταν έ.γύρισε στό σαλόνι, ή δυό
(ρίλες μίλτισαν γιά τή δνστυχισμέ-
νη κυρία Ρετωντελ.
Πριν άπό δχτώ μήνες μόνο εΐ-
χε χάσει τόν αντρα της ποΑ,ι δέν
έπρόλαβί νά τόν χαρή οΐπ' ενα
χριτνο. Π ρίν άπό όχτώ ΐΛηνε; της
τόν εφεραΛ', τόν ώοαΐο ύποί.οχαγό
Ρετωντελ κατατσακι-στιέΛΌ άπό
μιά πτώσι άπό τό α/.ογό τού. Ή
Μάο8α Ρενωντέλ είνε τώρα εϊκο-
σιτριών έτών σπως καί ή Άδοία-
ν*ή. ένα> ή Μίμη είνε δυό χρονών
ιιικρότεοη.
Ή διύ φ4λενάδ·Ξς, γαταενες
στόν καναπέ, χειρατιασιιένες. μέ-
νουν λίγην ωρα σΓ.ωπηλές. Άπό
τό πέρασιια τή; κΐίρίας μέ τα μα-
κρυά μαΰρα π^πλα εμεινΐ μιά
σ"κιά, ιχλαγχΌλίαι; <ττό ωμιορίρο έκεΐνο σαλονάκι. ΦτίινχοΓ'λα Μάριθα Ρενωντέλ! Μέ χαμηλή άχ' ΐίι σνγκίνησι ηρω- νή ή Άιδριανή διηγεϊται την ί- στορία της... Π ρίν παντρει<8ΐ) ίν ταν ενα πεταχτό κορίτστ άρνίετά ξεθαρρεμενο. Πολ).οί αντρίς σνοανδαΐιζόν- τουσαν μαζί της. ^Όταν πηρε τόν ώμορφο {υτολοχαγό, πϊραοαν μιά ζωή χαρούμενη, τρελλή...Κννή- για, χοροί μετΓίμφιεσμένων, ό- ρέττες σέ σαλόνια, δπ»υ επαιζε κι' αύτη πάντοτε ρό?Λ σουμπρέτ- τας.... Ό θάνατος τοί άντρος τη·; έ¬ πεσεν επάνω της σαν κεραχ»νός. Σχ^δόν δέν εκλατ|>ε...ΏστόσΧ) κα-
τεβλήθη τόσο πολύ, ωστε οί γνω-
στοί τ»)ς άνη]σύχη<κζν. Εύτυχώς πριν άοιό δυό μήνες καταπιάσθη- κε μέ φιλανθρωπικά εργα στά νο- σοκομεΐα καί φάνίι,κε πο>; 6ρήκε
παλι καποιο ένδιαφέροιν στή ζωή.
Σκεπτική ή Μίμη ροπησε τή
φίλη της;
—Λές νά γίνη καλά, ή καϊιΐ£-
Ή Άδριανή κουναει τό κεφά-
λι της. Αέν είνε καθ! αντό αρρω-1
στη ή Μά^θα Ρενωντέλ. Πιθα-
νώτατα δέν θά πεθάνη. Μόνο ποΐ'
δέν θά ξαναγίντ) πιά ή παληά ή
Μάρυ"α....Μαζί μέ τόν άγαπημένο
της άντρούλη έ'θαψαν καί κάτι
άπό αύτην πού δέν ί·α ξαναγεν-
νηθτ") ποτέ.
"Οταν έ'α>υγε ή Μίμη άπ' τό
σπήτι τής φίλης της θυιιήθηκε τα
)·ώνια που ηθελε νά κάντμ Δέν
βρηριε δμως τό θάρρος νά τρέξη
οτά μαγαζιά. Καττά σίνμπτωσι έ-
'/είνη την ώρα. σκετάστηκε ό ήλιος
άπό σύννΐίφΌΐ. Τής ή|;θε -/ταποιο
ρϊγος καί γύρισε γρτργοοΌΐ οτ°
αχΊτι της.
ΚΓ έκεΐ, όμο>ς δέν είχε όρεξι
νά κάνη τίΛοτε. Τό πέν&ιμο φάν-
τασιια 6ρίσκετοΐι μπροστά της
πάντα. Ξαπλαχιένη στόν καναπέ
τώρα ■βν'θίζεται σέ μελαγχοΑικαύς
σνλ7Λ*/ισ}.ιούς, γβμδΐει. π:όνο ή
ψΐ7.ή της. Δέ συμπονεΐ, δμίος, τή
Μάρθα Ρενϊαντέλ αλλά μιά Μίμη
δμοια μέ τή Μάρθα ντι,>ιιένη όπως
έκείνη μέ μακιρνά μαΐιρα πεπ'λα...
Ά, άν έ'χανε τόν Ζάκ, πού πέρ-
συ αΓ/ίόμη δέν τόν ήΕερρ, δέ θά
δαοτονσ'ε' χωρίς α?>λο στή ζοοή!
Μ' δ/.ες τίς τριχρερ«τ:ητε.;, α' δ-
λε; τί; φιλίες πθύ θά τΓ(ς έδειχνεν
ό κόσμος δέν θά κατώρθωνε νά
ζήση'. . .
Τροααγμενη Γκοετω; τώρα, δ-
μω; λίγο ύπΕθήφανη, νωώίει γιά
πρώτη σηιυερα φορά .-π;·σο 6αθΐΐά
την άλλαζε τό αίσίτημα αύτό πού
τρέφη γιά τόν άνδρα της,^αΐσθη-
ιια πον την έκυρίευε σιγά-σιγά...
Δέν είνε πειά ή ιναλψι κοαικλίτσα,
άλλά μιά - καινούργια νπαρξι
προ>σκολ?.ημένη στή ζωή ενός αλ-
λου προσώπου που τό άγαπα μέ
την καρδιά της.
Τό βράδυ ποΰ γύρισε ό Ζά·κ
ρίχτΓ,κε στήν άγτοαλιά τού μέ ά-
οΐ"ήί)ιστη όρ/μή.
—Μ' άγαπάς, Ζάκ; Π έ; μου
πώς μ' άγαίπάς!
Γειμάτος έ'/ΐτληξι αΐττός την έ-
ρωτά:
—Μά τί έ^παδΥς, χρυσή μου;
Έγειρε τό κειφάλι της στόν ώ-
μότ&ν, τοϋ περιεγραψε μέ μισό-
/Λγα τη,ν πενίΗμη συνάντησι στής
φίλης της Άδριανής καί όταν έ-
τελείωσε, τοϋ εΐπε παραικαλεστι-
κά:
—Άπότ[»ε μή φύγηί, νά ζης,
άπΐα κοντά μόν!
Τίρν πέρν:ι τρυφερα στήν άγ-
καλιά τού. _Μένοι»ν κι' οί δυό σκο-
πτ^λοί σφιχτά άγκαλιασμενο*. Ή
πενθτμη όπταστα τής Μάρ&α;
τοΰ; κάνει ν' άγαπιώνται τρυφε-
ρώτερα. Λέν αΜίδχνονται, δμως
πίι>; κάνουν καιιμιά ίεροσιΑία.
"-Ολαι έκεϊνοι π»ύ άναπησαν" ξέ-
ρονν την άφάνταστη γλί»κα πιού
δίνει στά φιλιά ή ζ<*ηο^ά είκόνα τοϋ θανατον.. ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΒΙΟΗΑ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1914 Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασκαλία άτομική, ΆγγλιστΙ—Έλληνι- στί, παρ' Άμερικανίδος, κατόχου της Έλληνικής. Άνοικτή άπό 10 (Μεταξύ 40—41ης Όδοϋ) ΝΕνΥ ΥΟΒΚ π. μ. Ιως 10 μ. μ. 564 - 7ΤΗ ΙΝΤΕΚΝΑΤΙΟΝΑί ΟΑΚΡΕΝΤΕΚ 8ΗΟΡ Άναλαμβάνομεν τέλειον έξωραϊσμον καταστηματων, μεταποι- τε την εργασίαν σας. ΟΗΡΙ8ΤΟ8 ΡΕΝΤΙ8 132 ΟΗΕΚΒΥ 5ΤΗΕΕΤ ΝΕ¥ί ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ Τηλέφ. ΌΓγάοοΙί 8120. — Τηλέφ. Νυκτός: ϋΓγάοοΙί 7698. ΚΑΤΟΧΟΙ ΟΙΚΟΠΕΔΟΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ όπως άποκτήσητε Ιδιόκτητον οίκίαν έναντι ε¬ λαχίστης προχαταβολής. Τιμαί δολλάρια 2750 καί άνω όπου- δήποτε. Διά περισσοτέρας πληροφορίας άποταθητε: 8. ΡΑΙ.ΑΤΟ8 & ΟΟ. ΒΜΙίΡΕΒβ ΑΝΡ 00ΝΤΒΑ0Τ0Β5 4709 ΛνΗΙΤΕΡΙΛΙΝ8 ΑνΕ., Τβΐβρϊιοηο: ΓαΪΓΐό&ηΙίδ 1248. ϊΚ, Ν. Υ.
24
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΤΟΥ, 1923.
ΤΌ ΝΑΥΑΓΙΟΝ ΤΟΥ "ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΑΦΑΑΙΟ
(ίχϊΐα 3* τής 9ης σελίδος)
των ά'οελφών ίδιοκτητών τοϋ
πλοίου, όστις κ·αί ανεχώρησε αυ¬
θημερόν μέ τό «Φρίντων» δι' Αγ¬
γλίαν μέσω Βρινδησίου.
_ωθ'έντες καιι «νιγέντες
Άπ*ολεσθ·ησαν κατά την σύγ¬
κρουσιν οί εξής: Θεόδωρος Τσα-
τσαρώνης α' πλοίαρχος καί Παν-
τελής Ανδρεάδης 6' πλοίαρχος,
αμφότεροι έκ Χίου. Οί δΰο τραυ-
ματισ&εντες θανορσίμως έκ διαφό¬
ρων θραυσμάτων κατά την στιγ¬
μήν τής συγκροΰσεω; απέθανον
μετά τινάς ώρας επί τοΰ «Βάν.-
χον» έκ των πληγών των.
Έ,τνίγησαν έξ άλλον οί κάτω¬
θι δέκα. Νικ. Βολίκας α' μη,χα-
νν.ός, ένθ Χίσυ, Νικ. Στεργίου
6' μηχανικός, έκ Πειραιώς,
Άντ. Λοΐος γ' μηχανικός έκ
Χίου, Ίσυδωρος Χοΐ'λης. άρχι-
θερμαστής ρκ Χίου. Πέτρο; Μα-
νίδης άνθρακεϋς έκ Χίου, Έλ.
ΜουσταΙκας θ«λαμη.τ!0?.ος έκ Χί-
οντ} Ίοκ Ματές θερμαστής έκ
Χίου, Άντ. Σκέίλας, ναύτης έκ
Χίου. Κ. Κουτούρας ναΰτης έν.
Χίαυ καί Μοντέλος ΪΙιέγ/ο άν-
θρ_ακεύς Ιταλός.
ΔιεΌαί'ησαν οί ύπάλοιποι 10
έκ τοϋ πληρώματος, έξ ών β Ι¬
ταλοί κιαί ΑίίΚοπες ναΰται καί
τΧιομασταί ν.αΛ 4 "Ελληνες, οί έ¬
ξη;: Δι,ιμ. Φαψαλιός γ' πλοίαρ¬
χος έκ Χίοι< υιός τοΰ έκ των ί'δι- οκτητών τοϋ πλοίου κ. Στ. φαφα- λιοϋ. "Ολυμπος Ανδρεάδης ναΰ- της καταστρώματο·:: έκ Χίου. Οί- τος είνε άδελςρός τοϋ αποθανόν¬ τος 6' πλοιάρχΌυ. τραυματισθείς δέ καί ούτος μετεφέρθη είς εν αγγλικόν Νοσοκομείον τοΰ Βέ- '. υμοι-θ. Καί Νικ. Τσαγν.ετας ναύ- της εκ Χίου. Τό γραφέν ότι έπνί- ■γησαν πέντε άδΐλφοί δέ ν εΐνοι ά- λ9 Αί άνακρίσ>εις
Είς τό Πόοτλαντ μετεφέρθη-,
σαν οί νεκροί των α' καί β' πλοι-
άρχων, ώς κπίσης καί άλλα δύο
,πτώματσ πνιγϊντων. Εγένετο έ-
κεϊ αντοψ'ια είς τα πτώματα, πα-
ρουσία καί των διασοοθέντων ναν-
αγών.
Κατά την αύτοψίαν παρίσταν-
.το δ κ. ΒΟΙΛό/ΧΉ άντιπρόσω-
πος τοϋ Άγγλικοΰ Ναυαρχείου
καί ό κ. Ν'ΟιΑΌ αντιπρόσωπον
•των ίδιακτητών τοϋ «Ιω. Φαφα-
λιοΰ» Κοιτιά την ανάκρισιν διε¬
πιστώθη, ότι οί δύο νεκροί πλοί-
αρχοι έπληγώδηιΓϊαν ΟαναΛμως
.εί-.-την -/ϊφαλήν νατά την ώραν
τή; σνγκοοΐσεως. Ό Θ®όί>. Τσα-
, τσαρώνης περΐΐπεσεν οαιέσως είς
άναΗσθησίαν, ό δέ Παντ. Άν-
δρεάβης παρα τό σοοαρόν τραν-
ΧΡΟΝΙΑΙ
ΑΣΘΕΝΕΙΑΙ
Ύποοάλλονται είς επιτύ¬
χη θεραπείαν, με ν£ας
μεθόδους.
Οί Ρευματισμοί, Ίσχναλγία, άσθέ-
νριαι των Νεφρών, Στομάχου, Κύστε-
ως καί των έντέοων, ύποχωροϋν υπό
την θερ'απίίαν μέ τάς νέας μεθόδους
Φλουοροσκοπικαί Άκτίνες. Ανάλυσις
των οδρων καί αΐματος καί γενική
σ'οματική έξέτασις πρός $2.00 μόνον.
Όλοι είμποροϋν νά πληρώσουν τί|ν
μετρίαν αύτην αμοιβήν θεραπεύω α¬
σθενείας επί 57 ετη καί δί.η ή πίϊρα
αύτη είναι είς την διάθεσιν Σας. "Ε-
χετε ϋπ' όψιν ότι μία κατάλληλος
Θεραπεία εγκαίρως γιναιιένη, προλαμ-
6άνει δασάνους πολλών έτών. Εάν
βέλ.ετε ευσυνείδητον θεραπείαν θά την
εΰρετε άπό εμέ.
ϋΚ. Ό. Ρ. ϋΟΥΙ,Ε'δ
ΡΕ0ΡίΕ3'
ΜΕΟΙΟ
ΙΝδΤΙΤυΤΕ
129 Ε3»1 Πιη 51., Νβνν ΥοΓΐν ΟΗγ
(ΒβΙ. 3Γά Α νέ. βηά υηίοη δα..)
τΩραι έπισκέψεων:
10 π. μ.—8 μ. μ. έκτος. Κνριακής.
Παρασκευήν, 10 π. μ.—1 μ. μ.
μά τού έΊκολνμΐ&ησε άρκετήν ώ¬
ραν.
1 Ο γ' πλοίαρχος κ. Δημ. Φα-
φαλιός κατέβηκε τα εξής: «Τό
πλοΐον μας κατηυθννείτο εκ Χουέ-
6α; είς Δουγκέρικην μέ φορτίον
μετάλλεύματο; σίδηρον. Την Πα-
ρασκ?νήν λόγω τής πνκν1£; ύαί-
χλη; ΐϊπλεομεν μέ ταχΰτητα 3 μό-
λις μ*λίων. Λόγω τής όμίχλπς
οέν ηδυνάμεθα νά 6λεΗ0>μεν εί;
απόστασιν μεΐΤζονα των 40—50
μέτρων, είχομεν δέ τοποθετήσιει
καί παρατηρητήν είς Την' ποώ-
ραν. Σήματα όμίχλης διά τοϋ κώ-
δωνο; καί σιιριγμών έκάμναιιεν
άνά ήμισυ λεπτόν.
Ό κίνδυνος
»Πέντε Λ-ρύτου λεπτά προ τής
συγκρούσεως ήκονσαμεν συριγ-
μόν δεξιά καί έσταματήισατμεν την
μηχανήν μα,;. ΕΙύθνς άμέσο; ή-
κονοαμεν δύο βραχεϊς συριγμούς,
όπερ σημαίνει είς τοΰς ναυτι./.ού;
χανόνα;, ότι τό συρϊζσν σκάφος
ηλλασσε πορείαν. "Ημισυ λεπτόν
/.ατόςτιν διε.κιρίναμεν ?ν άτμόπί^οι-
ον είς απόστασιν «ήμίσεος μή-
κου; τοϋ πί.οίου μας» καί πρός
τα δεξιά. Έντό; δεντερολέπτου
ή σύγκρουσις επήλθε μοιραία ό¬
σον καί τρεη,ιακτική. Τό αγγλικόν
«Βάκχος» έπέπεΐΓε κατ' ενβΐίαν
ιίς την άριστιεράν μας πλευρόν.
»'Ο πλοίαρχος έτραναατίσθι^,
αάς διέτσιξΐε δ' άμέσο; νά ;πι-
6ι6ασθώμεν των λέμβων. Τό π/οΤ-
όν μος έβυθίζετο «έ άστραπιαίαν
τα·χύτ»ϊτα. "Ηρπασα πάραυτα εν
σωσίβιον έκ της γεφύρας, τ» πε-
ριεζακτθην «αί ίρρίψίτην είς την
θάλασσαν. Άπο τα κΰματα ?νο»
έ|·/ολι·μΐ6α)ν, εΤιδα άκόμ-η τόν α'
πλοίαρχον Τσατσαρώνην επί τή;
γεφύρα;».
Τί είπον οί "Αγγλοι
Ενταύθα ό "Αγγλος ιατροόι-
χ.αστής ηρώτησε:
—Έσχ^ματίσατε .καιμμίαν Ιδί¬
αν περί τής ταχύτητος, μκθ' ής
επλεεν ό «Βάκχος», άφ' ου ενθυ¬
μείσθε, ότι τόν εΐδατε είς απόστα¬
σιν «ϊ>/μίΐ1ο; μήκιθυς τοϋ πλοίου
σας» ·
Φαφαί.ιός: Νομίζω, ότι έτα-
ξ τσ.'χέως.
Είς τό σημείον τουτο παρανέ-
6η ό άντυιρόσωπος των ΊδιοκτΓ-
τών τοϋ Έλληνιτκοΰ κ. ΝΟΛ]).
Ούτος εδήλωσεν, ότι έπεκοινώνη-
σε μέ τοΐ<ς έπιζήσαΛτας των ναι«-; γών, έξ δοχον δέ ήκουσε παρ' αυ¬ τών έσχτ^ιάτκϊε τίΐν γνώμην, ότι οί δύο "Ελ>.ηνες πλοίαρχοι έπί.η-
γωθ·»>σαν άπό τα σφοδρώς έκτινα- ι
χθ*εντα ματκ,ράν συντρίμματα τοϋ
«Φαφαλιοΰ». Τουτο δεικνύει την
σφοδρότητα τής σκγκρούσϊω;
καί σννεπώς την ταΐχΰτητα τοϋ
κτυπι'ισαντος τόν «Ιω. Φοοφαλι-
όν» «Βάίκχου».
Ό πλοία»χο; τοΰ άγγλικοΰ κ.
ΤΗ0ΜΑ8 ΒΑΒϋΚΥ κ α τ έ-
θΓ|/εν ότι όταν ήκοι%σε τοΰ; συ-
ρ-ιγιιούς τοϋ «Φαφαλιοΰ» (σήιια-
τα όιιίχλης) Ιπλεε μέ ταχύτιττα
5 μώάων. "Ηλλαξε πάιραιυτα πο-
ρ·;ίαν, άμέσως εΤδε έτερον πλοϊον
πρός τώ δεξιά, Ήλσττωσε τότε
την ταχυτητά τού άκόμη περισσό¬
τερον καί ήλλαξεν έκ νέου πορε·ί-
αν.
♦Ηδυνάμην νά ΐδω—εΐπε—μό¬
νον εί; άπόσταισιν 100 γιαρδων
εμπιροσθεν, ηλλαξα δέ έκ τρίτον
πορείαν πρός τα άριστερά όταν
έξαφνα ανεφάνη εμπροσ-θεν ενα
ατμόπί.οιον. Τουτο μόΊλ,ις εΐχε κά¬
μει σημείον ό«ι ηλλασσε την πορεί¬
αν τού πρός τα δεξιά άμέσως ε-
δωκα καί έγώ την ανάλογον δια¬
ταγήν.
—»'0ίλοταχώ; όπισθεν, τό τι-
μόνι δλο άριστερά!»-
"Ητο μοιραίον
«Τό όϋλλο ατμόπλοιον ( Ιω.
Φαφαλιός») διήρχετο πρό ήιια,ν
μέ άρικετήν ταγχτητα. Ή ίδέα
αου ι^το νά προσπαΐ9·ήσο> νά διελ-
θω έκ των όπισθεν τοϋ «Φαφαλι¬
οΰ». Αλλά τό πλοΤον τουτο έτα-
'ξίίοενε τόσον ταχέως καί Ι'κα·ΐΛ¥
τοιούτους έλιγμούς, ωστε έκτυπή-
σοχιεν τουτο σχεδόν εΐο τό Νο .'!
κύτο; τού. Έσταμάη]σα έντε/ώ;
τα; μηχανάς μου κιαί προσεπάθ-η-
σα νά 0ταρ«μείν(ο είς έπαιφήν μέ
τό ελληνικόν πλοΐον, αυτώ; ώστ:
νά άποτρέι|χι) τΐητν ειΐσροήν των
υδάτων. Λόγω δμως της μεγάλη;
* ■■·*.
Ή τίλττή τής έπιδόοεο>? διπλωμάτων είς 4,300 φοιτητάς τού Πανεπιστημίου Κολόμπιο.
ταχύτΓΓΤΟς τού τουτο διεξέφυγε
ημών καί καΐΓεποντίσθη περί τάς
150 γιάρδα; μαΐ/'ράν μα; καί έκ
των εμπ.ροσ1δι;ν».
Ίατρο'δικαστή;.—Δέν σΐημφω-
ν;ϊτε ότι τό ελληνικόν πλοϊον εϊ-
χε σταιι.ιατήσ|Ί τα; μηχαινάς τού:
ΆπάΛαησι;.—"Οχι.
Ό κ. ^Ο^^¥, ύποπλοίαρχό;
τοϋ «Βάκχου» ^τιβεβσιοΐ την κα-
τάθεχην τοϋ πΓ'.οιάρχου τού. Με¬
τά τάς ανωτέρω άνακρί<τεις ό 1- ατροδικακττήι; ναί οί έ'νορκοι ά- πιεφάνυ^ησαν, ότι ό θάνατο; των δΰο πλοιάθιγωΛ», δι' ου; εγίνετο ή αντοψία, ύπτϊρξε τυχαϊος. Εις "Αγγλος ναύτης Είς "Αγγλο; να'ύτη; τού «Βάκ- χου άφηγήθΐ) τα έξη;: «Ή δμίχλη IV0 πνκνοτάτη καί οΛ·νεκραί'σΐθιιμ/ν μέ τό ^Ελλτ'Λΐ· κόν πλοΐον πιροτού ά-.όμη άντι- λϊΐφθαιμεν ποΰ ακριβώς ευρισκό¬ μεθα. Ή πρώρά μας έσφηνώθη εϊ; τό μέσον τοϋ Ελληνικόν, τό οποίον καί εβυθίσθη έντό; ολί¬ γων δηαερο?.έ.τ.των. »"Οσοι ανδρ;; ευρίσκοντο επί τοϋ κατσχτηρώαατος ε·"τεσαν άιΐ£- οχος είς την θάλασσαν. Οί «λλοι ηι. Ήμίΐς κατεβιδάσαμεν άιιέσω; τα; λειΐιδου; μας καί διε- σώσαμεν τού; έν τη θαλάσσΐ]. Ό π/οίαρχος καί ό, ύποπλοίαρχό; ή¬ σαν σοβαπώ; τοαυματισμένοι είς την κεφαΐ;ν καί ΰπεκι·»[ιαν εϊ; τα τ»α·ί«.ιατά των μόλι; τονς έπε- β-ιβιά!σαί.ιεν ΐοϋ «,Βάκχοιι». «Κατ' αρχάς έ<ραντάσδ"»>μεν ό¬
τι ό «Βά,κγος:» δέν είχεν ί'ποση~|
σοΓχΐράν θλαβην. "Οταν όμως έ-
κινήσαμϊν διά τό Πόρτλαντ εϊ-
δοαεν, ότι τό σκάιτος μας έπ,λημ-
μύριζε. Τοτρ οί πΐΞρΐφσότεροι τοϋ
«Βάιν,ιχοι·» καί οί "ΕΓ^ηνε; νοευα-
γοί ίηέβη'σαν των λεμβίον. ό δέ
πλοίαρ-/ο; καί όίλίγοι ναΰτα-ι
προσεπάθουν νά όιασώσουν τοΛ'
«Βοικχον» ότε ε'φ&ασαν δύο άντι-
τορπι>ϊ.ιχά καί εν ναιηγοσωοτι-
κόν καί διέοχυσαν καί ήιιας καί
τόν *«Βάκχον».
Ο ΠΕΙΡΑΙΩΊΉΣ
, Μ Α 55.— Ό «'Ε-
{Κ·ικός Κηρυξ», καθώς καί όλαι αί έκ-
δόσεις τού πωλοννται παοά τοΰ άντΐ-
προσώπου μας, κ. Δητ». Ζερβά, παρά
τη Έλληνικτί Λι'σχη, 495 Οοηιιηοη
51., όστις δέχεται μικράς άγγελίας,
καθώς καί έγέγραφάς σι>νδοομητών.
ΤΑ ΑΡΑΜΑΝΑ ΤΗΣ
τής 21ης τελί
ΩΦΕΛΙΜΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΤΑ ΟΦΕΛΙΜΩΤΕΡΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΔΙΑ ΤΟΥΧ
ΕΑΑΗΝΑΕ ΤΗΖ ΑΜΕΡΙΚΗΧ ΕΙΝΑΙ ΑΝΛΜΦΙΧΒΗΤΗΤΟΖ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΝΟΧΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ
ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΖ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ χ. Γ. ΚΑΝΟΥΤΑ.
Ό «Έθνικός Κτ'ρυξ>, ένδιοφερόμενος πάντοτΐ οιά ττ> βνι!β-
βατ«4ην άνο-Γυξ·.ν καί ΰλικ'ήν πρόοδον των έν Άμερικη Ιφκτί*·
>*ν, επρομηθεύθη τα 6ι6λία τοϋ κ. Κανούτα καί ονηστδ β*τα
Ικθΰμως είς δλους όσοι δέν τα βουν προμηθευθή. Είναι Μ
ταύτα:
Ι) Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛ¬
ΛΗΝΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ.—Πέμπτη ·Έκδοσις.—Περιέχεί πολντί-
μο«ς πληροφοοίας καί Νομικάς ΣυμΛοιιλάς, έπίσης Σχέ&ια Συμϋο-
λαίβν ΆγγλιοτΙ «αί 'ΚλλΐΓτνστί, γιά κάθε ύπόθεβιν καΐ χάθε ΓΛ-
τημα, ποϋ ίδιαφέοει τόν έν Άμερικί ·Ελληνα, είτε έμποοευόμ·-
νος •Ιναι, είτε Ιργάτης.—Π<κκρυλάσί~ τόν κάθένο άπό διαφόβ—- έκμεταλλεύοεις καί ά&κίας.—'ΕπΧοης περιέχει έτ ονντομί^ την "I- στορίβν της Άαεριχής, Γίβγραφίαν, Κυβέρνησιν ΌμοσπονδιΛχτι» χαΐ Πολιτειακήν, τόν Νόμον —ρΐ Πολιτογραφήσεως καί ίλας τάς σχετικάς πληροφορίας καί έρωταποκρίοεις, κλπ., κλπ. Καθ» κφαλαισν άξίζβι πολλές φορές το άντίτιμον τοΰ Αι&λίου. Σελίόε- Μ0._Τ1ΜΑΤΑΙ ΔΟΛΑΑΡΙΑ ΤΡΙΑ (8). *«««» Ι) Η ΑΛΗΘΗΣ ΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑΣ.—"Ο- π·ς * ιίτλος τού βιβλίου δεικνύει, ό συγγραφεύς ΰποδεικντίει είς I- Μαστον πώς θά ««αγματοπΛτκττι τόν τόσον έπιθυμητόν διά τόν χα- •ΐνα «κόπον τού βίς τόν κόσμον αυτόν, δο—ς είναι Η ΠΡΟΟΔ02 «αί ΕΥΤΥΧΙΑ.-Χιλιάδες ποθ άνέγνωοαν τό ΒΛλ^ ο^τόμαΧ τυρονν, δή ίγειναν οιαφορεπκοί άνθραιποι. Διώρθωσαν «λίίσταί- λαττώματα ποΰ τούς κρατούσαν οπίσω καί έμβήκαν εΐο τβν όαόιιον τής ΠΡΟΟΔΟΥ ΚΑΙ ΕΥΤΎΧΙΑΣ. -Ι^δοσις^ντώβ: £2Χί 820.—ΤΤΜΑΤΑΙ ΤΡΙΑ (3) ΔΟΛΛΑΡΙΑ. ~ —™*"· --*«« ί> ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΠΩΣ ΝΑ ΤΑ ΚΑΜΩΜΕΝ ΥΓΙΑ ΚΑΙ ΕΥ¬
ΤΥΧΗ^ η ΥΓΙ-ΝΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΡΕΦθ"? γϊ».
φέν&ώ της Κάς ΚΟΡΙΝΝΗΣ Σ. ΚΑΝΟΥΤΑ, βιαίας 'Ελλτ^ας
μητέβας «οί μελλούσας μητέρας.—'ΕξηγεΙ είς άπλίίν γλώοσ— 8λα
τά ζητηματα χά άφοοώντα την μητέρα *αΙ την περιπο(-ην «αί α¬
νατροφήν των μικοών παιδιών.—"Εχβοστς Δεντέρα, μέ ηβλλίε
(I·
κόνας. Σελίδες 180.—ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΛΥΟ (ί)
4) ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΣ ΠΡΙΙΤαΐΠΟΣ.-Γιτητεντικωτατ- αχ4ν-
βτόρημα Άνατολιβίής υποθέσεως, υπό Κορίννης Σ. Κανούτα, ΟΙ
χαβακτήρες είναι παομένα άπό την ποαγματιχήν ζυοήν τής Κβν-
βταντινουπολεως, ό ίέ αναγνακηης μεταφέρεται νοεοθς είς τό ο>
νηρωδες περιβάλλον τής βασιλίδος των Πόλεων καί άέ
Τ)
ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΖ ΔΕΜΕΚΑ.—Ι1ΩΛΟΥΝΤΑ1
ΕΙΧ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΟΥ ΕΟΝΙΧΟΥ ΚΗΡΥΚΟΧ.
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙ,Ό
140 ΚΙ/Ε5Τ 2βΤΗ ΠΠΕΕΤ ΝΕνν Υ0ΒΚ
μησεν Αύτό μόνον ί'σωσε τή
ήν τΓ.ς. Διότι όταν έμεινεν
τος καί εναίσθητος, ό Έδ
νόμισεν ότι ήτο νεκρά. Ό
λεν- τό ήμεοολόγιόν τού. έψ
διά τελευταίαν 'φοράν την ι
την οποίαν είχεν αγαπήση |
σον παΐθος, καί εφιτγεν.
Τότε θά αντελήφθη την
ράν τού πράξιν, καί τά:
πείας της, ότι εΐχε γίνΐ]
καί ότι ποτέ πλέον δέν θά
δλετκ Την λατρειτήν τού
νά μή κατηγορήση ν.ανεί: ι
εγραψε ττΐ]ν όμολογίαν τοί 1
έν^-λτ'ί-ιίατος είς τα ήιιερο"
καί κατόπιν μετέτοη εί; εν
τμήΊιια τοΰ Λονδίνον, ιΗή/.
ένα σταθιιον, καϊ έρρίφθη
είς ε ναί άπο τά τραΐνα δι»
καί δήμΐιθις τοΰ έ αυτού τον όϊ
Έν τώ μετα'ξύ ή οίκοδέί
τή; Βι τόν είδε νά φεύγΐΐ'
φευγε ποί.ΰ γρήγορα. Ό *Ε
απήντησε τόσον άφτιοημί'"
θά επέστρεψε μετ" ολίγα
ώστε ή περτέργειά τη; ψ
'Απϊφάσισέ ν« ύπάγη νά Ϊ9
Βαϊό?.α. ·
"Οταν ε'κτήλνίν εί; τό !
τιον, ή Βαϊό^-α ήτο έξη*«
κατά γης. Ή οίκο5Βσποινο|
λε·σεν ?να ιατρόν κιαί μετ» Η
περιποίησις ή Βαϊόλα ή?/.ιί
συνέρχεται. , ·
"Επειτα άπό πο?^-ά: («?
Βαϊόλα κατώρθωσε νά διτ|
κλαίσυσα ,εϊς την ίδΗί
εϊχε σαχΐι6η.
Την "επομένην ή Βαϊοί.α1
κόμη πολν άσθενής, και Ί'
σποιν« πολν άπησχο/^
νά διαβάσονν έφημερι
ή Σΐχοτλανδ Γιάοβ ήρε
αν ημέραν καί μ«ον νι*τα, *
ΒϊόΑάθ§όΕδγαρ.
νων αύτίρν ώς νεκρόν, εί*
ρήση εαυτόν διά θανατον,
φόνον της! ,
«Θά τόν ύπανδρευομην5
ν.αί αν τόν ρμίσονν — *αι
ρμίσουν, άν καί δεκτόν
—παοά νά συαοϋ α1ΐΤη-ΪΙ
δία» €*1τ|- κλαίοχ'σα' ή Βα10Α,
τό ότι ηίιτσκτόνησε 7ΙΙ<5,τε]ι111 ήμην- νεκρά, ένο< εζων «/- ·, λά δέν ήμποροΰσα να 0^ να δάκτυλον δ<ά νά κι την αγωνίαν τού, είναι μ» ψις ή όποία θά τυραννΊι »™ λονς. »ΕΊς τό δικαστήριον V ς σαν, άνηατ,ν έρμ^ Λαΐσχ-. Δέν εΐμαι. Λεν «α « Λαΐσχ. Δέν εμ οω ποτέ πειά. Λιλ [^ ή λέξις *?ρωρ «»ημ«ι«;,' καί ευδαιμονίαν, οί ε»"· ■ νει τραγωδίαν. Αΐ-τη ^ ναι ή τιμή, πού πρε^1 να σω γ.ά 'τήν ποϊτητήν, ^ η'κη; τόν πόθον ί>ιι &*
ποΰ μέ έκαμε νά «*1
ΰ μ μ Ι
θρωήον ό οποίος με
τό νά θελήση νά με,φ^
κατόπιν νά αυτοκτονήση- -
ότι είχεν έπιτύχιΐ».
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΤΟΥ, 1923.
ΤΌ ΝΑΥΑΓΙΟΝ ΤΟΥ "ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΑΦΑΑΙΟ
(ίχϊΐα 3* τής 9ης σελίδος)
των ά'οελφών ίδιοκτητών τοϋ
πλοίου, όστις κ·αί ανεχώρησε αυ¬
θημερόν μέ τό «Φρίντων» δι' Αγ¬
γλίαν μέσω Βρινδησίου.
_ωθ'έντες καιι «νιγέντες
Άπ*ολεσθ·ησαν κατά την σύγ¬
κρουσιν οί εξής: Θεόδωρος Τσα-
τσαρώνης α' πλοίαρχος καί Παν-
τελής Ανδρεάδης 6' πλοίαρχος,
αμφότεροι έκ Χίου. Οί δΰο τραυ-
ματισ&εντες θανορσίμως έκ διαφό¬
ρων θραυσμάτων κατά την στιγ¬
μήν τής συγκροΰσεω; απέθανον
μετά τινάς ώρας επί τοΰ «Βάν.-
χον» έκ των πληγών των.
Έ,τνίγησαν έξ άλλον οί κάτω¬
θι δέκα. Νικ. Βολίκας α' μη,χα-
νν.ός, ένθ Χίσυ, Νικ. Στεργίου
6' μηχανικός, έκ Πειραιώς,
Άντ. Λοΐος γ' μηχανικός έκ
Χίου, Ίσυδωρος Χοΐ'λης. άρχι-
θερμαστής ρκ Χίου. Πέτρο; Μα-
νίδης άνθρακεϋς έκ Χίου, Έλ.
ΜουσταΙκας θ«λαμη.τ!0?.ος έκ Χί-
οντ} Ίοκ Ματές θερμαστής έκ
Χίου, Άντ. Σκέίλας, ναύτης έκ
Χίου. Κ. Κουτούρας ναΰτης έν.
Χίαυ καί Μοντέλος ΪΙιέγ/ο άν-
θρ_ακεύς Ιταλός.
ΔιεΌαί'ησαν οί ύπάλοιποι 10
έκ τοϋ πληρώματος, έξ ών β Ι¬
ταλοί κιαί ΑίίΚοπες ναΰται καί
τΧιομασταί ν.αΛ 4 "Ελληνες, οί έ¬
ξη;: Δι,ιμ. Φαψαλιός γ' πλοίαρ¬
χος έκ Χίοι< υιός τοΰ έκ των ί'δι- οκτητών τοϋ πλοίου κ. Στ. φαφα- λιοϋ. "Ολυμπος Ανδρεάδης ναΰ- της καταστρώματο·:: έκ Χίου. Οί- τος είνε άδελςρός τοϋ αποθανόν¬ τος 6' πλοιάρχΌυ. τραυματισθείς δέ καί ούτος μετεφέρθη είς εν αγγλικόν Νοσοκομείον τοΰ Βέ- '. υμοι-θ. Καί Νικ. Τσαγν.ετας ναύ- της εκ Χίου. Τό γραφέν ότι έπνί- ■γησαν πέντε άδΐλφοί δέ ν εΐνοι ά- λ9 Αί άνακρίσ>εις
Είς τό Πόοτλαντ μετεφέρθη-,
σαν οί νεκροί των α' καί β' πλοι-
άρχων, ώς κπίσης καί άλλα δύο
,πτώματσ πνιγϊντων. Εγένετο έ-
κεϊ αντοψ'ια είς τα πτώματα, πα-
ρουσία καί των διασοοθέντων ναν-
αγών.
Κατά την αύτοψίαν παρίσταν-
.το δ κ. ΒΟΙΛό/ΧΉ άντιπρόσω-
πος τοϋ Άγγλικοΰ Ναυαρχείου
καί ό κ. Ν'ΟιΑΌ αντιπρόσωπον
•των ίδιακτητών τοϋ «Ιω. Φαφα-
λιοΰ» Κοιτιά την ανάκρισιν διε¬
πιστώθη, ότι οί δύο νεκροί πλοί-
αρχοι έπληγώδηιΓϊαν ΟαναΛμως
.εί-.-την -/ϊφαλήν νατά την ώραν
τή; σνγκοοΐσεως. Ό Θ®όί>. Τσα-
, τσαρώνης περΐΐπεσεν οαιέσως είς
άναΗσθησίαν, ό δέ Παντ. Άν-
δρεάβης παρα τό σοοαρόν τραν-
ΧΡΟΝΙΑΙ
ΑΣΘΕΝΕΙΑΙ
Ύποοάλλονται είς επιτύ¬
χη θεραπείαν, με ν£ας
μεθόδους.
Οί Ρευματισμοί, Ίσχναλγία, άσθέ-
νριαι των Νεφρών, Στομάχου, Κύστε-
ως καί των έντέοων, ύποχωροϋν υπό
την θερ'απίίαν μέ τάς νέας μεθόδους
Φλουοροσκοπικαί Άκτίνες. Ανάλυσις
των οδρων καί αΐματος καί γενική
σ'οματική έξέτασις πρός $2.00 μόνον.
Όλοι είμποροϋν νά πληρώσουν τί|ν
μετρίαν αύτην αμοιβήν θεραπεύω α¬
σθενείας επί 57 ετη καί δί.η ή πίϊρα
αύτη είναι είς την διάθεσιν Σας. "Ε-
χετε ϋπ' όψιν ότι μία κατάλληλος
Θεραπεία εγκαίρως γιναιιένη, προλαμ-
6άνει δασάνους πολλών έτών. Εάν
βέλ.ετε ευσυνείδητον θεραπείαν θά την
εΰρετε άπό εμέ.
ϋΚ. Ό. Ρ. ϋΟΥΙ,Ε'δ
ΡΕ0ΡίΕ3'
ΜΕΟΙΟ
ΙΝδΤΙΤυΤΕ
129 Ε3»1 Πιη 51., Νβνν ΥοΓΐν ΟΗγ
(ΒβΙ. 3Γά Α νέ. βηά υηίοη δα..)
τΩραι έπισκέψεων:
10 π. μ.—8 μ. μ. έκτος. Κνριακής.
Παρασκευήν, 10 π. μ.—1 μ. μ.
μά τού έΊκολνμΐ&ησε άρκετήν ώ¬
ραν.
1 Ο γ' πλοίαρχος κ. Δημ. Φα-
φαλιός κατέβηκε τα εξής: «Τό
πλοΐον μας κατηυθννείτο εκ Χουέ-
6α; είς Δουγκέρικην μέ φορτίον
μετάλλεύματο; σίδηρον. Την Πα-
ρασκ?νήν λόγω τής πνκν1£; ύαί-
χλη; ΐϊπλεομεν μέ ταχΰτητα 3 μό-
λις μ*λίων. Λόγω τής όμίχλπς
οέν ηδυνάμεθα νά 6λεΗ0>μεν εί;
απόστασιν μεΐΤζονα των 40—50
μέτρων, είχομεν δέ τοποθετήσιει
καί παρατηρητήν είς Την' ποώ-
ραν. Σήματα όμίχλης διά τοϋ κώ-
δωνο; καί σιιριγμών έκάμναιιεν
άνά ήμισυ λεπτόν.
Ό κίνδυνος
»Πέντε Λ-ρύτου λεπτά προ τής
συγκρούσεως ήκονσαμεν συριγ-
μόν δεξιά καί έσταματήισατμεν την
μηχανήν μα,;. ΕΙύθνς άμέσο; ή-
κονοαμεν δύο βραχεϊς συριγμούς,
όπερ σημαίνει είς τοΰς ναυτι./.ού;
χανόνα;, ότι τό συρϊζσν σκάφος
ηλλασσε πορείαν. "Ημισυ λεπτόν
/.ατόςτιν διε.κιρίναμεν ?ν άτμόπί^οι-
ον είς απόστασιν «ήμίσεος μή-
κου; τοϋ πί.οίου μας» καί πρός
τα δεξιά. Έντό; δεντερολέπτου
ή σύγκρουσις επήλθε μοιραία ό¬
σον καί τρεη,ιακτική. Τό αγγλικόν
«Βάκχος» έπέπεΐΓε κατ' ενβΐίαν
ιίς την άριστιεράν μας πλευρόν.
»'Ο πλοίαρχος έτραναατίσθι^,
αάς διέτσιξΐε δ' άμέσο; νά ;πι-
6ι6ασθώμεν των λέμβων. Τό π/οΤ-
όν μος έβυθίζετο «έ άστραπιαίαν
τα·χύτ»ϊτα. "Ηρπασα πάραυτα εν
σωσίβιον έκ της γεφύρας, τ» πε-
ριεζακτθην «αί ίρρίψίτην είς την
θάλασσαν. Άπο τα κΰματα ?νο»
έ|·/ολι·μΐ6α)ν, εΤιδα άκόμ-η τόν α'
πλοίαρχον Τσατσαρώνην επί τή;
γεφύρα;».
Τί είπον οί "Αγγλοι
Ενταύθα ό "Αγγλος ιατροόι-
χ.αστής ηρώτησε:
—Έσχ^ματίσατε .καιμμίαν Ιδί¬
αν περί τής ταχύτητος, μκθ' ής
επλεεν ό «Βάκχος», άφ' ου ενθυ¬
μείσθε, ότι τόν εΐδατε είς απόστα¬
σιν «ϊ>/μίΐ1ο; μήκιθυς τοϋ πλοίου
σας» ·
Φαφαί.ιός: Νομίζω, ότι έτα-
ξ τσ.'χέως.
Είς τό σημείον τουτο παρανέ-
6η ό άντυιρόσωπος των ΊδιοκτΓ-
τών τοϋ Έλληνιτκοΰ κ. ΝΟΛ]).
Ούτος εδήλωσεν, ότι έπεκοινώνη-
σε μέ τοΐ<ς έπιζήσαΛτας των ναι«-; γών, έξ δοχον δέ ήκουσε παρ' αυ¬ τών έσχτ^ιάτκϊε τίΐν γνώμην, ότι οί δύο "Ελ>.ηνες πλοίαρχοι έπί.η-
γωθ·»>σαν άπό τα σφοδρώς έκτινα- ι
χθ*εντα ματκ,ράν συντρίμματα τοϋ
«Φαφαλιοΰ». Τουτο δεικνύει την
σφοδρότητα τής σκγκρούσϊω;
καί σννεπώς την ταΐχΰτητα τοϋ
κτυπι'ισαντος τόν «Ιω. Φοοφαλι-
όν» «Βάίκχου».
Ό πλοία»χο; τοΰ άγγλικοΰ κ.
ΤΗ0ΜΑ8 ΒΑΒϋΚΥ κ α τ έ-
θΓ|/εν ότι όταν ήκοι%σε τοΰ; συ-
ρ-ιγιιούς τοϋ «Φαφαλιοΰ» (σήιια-
τα όιιίχλης) Ιπλεε μέ ταχύτιττα
5 μώάων. "Ηλλαξε πάιραιυτα πο-
ρ·;ίαν, άμέσως εΤδε έτερον πλοϊον
πρός τώ δεξιά, Ήλσττωσε τότε
την ταχυτητά τού άκόμη περισσό¬
τερον καί ήλλαξεν έκ νέου πορε·ί-
αν.
♦Ηδυνάμην νά ΐδω—εΐπε—μό¬
νον εί; άπόσταισιν 100 γιαρδων
εμπιροσθεν, ηλλαξα δέ έκ τρίτον
πορείαν πρός τα άριστερά όταν
έξαφνα ανεφάνη εμπροσ-θεν ενα
ατμόπί.οιον. Τουτο μόΊλ,ις εΐχε κά¬
μει σημείον ό«ι ηλλασσε την πορεί¬
αν τού πρός τα δεξιά άμέσως ε-
δωκα καί έγώ την ανάλογον δια¬
ταγήν.
—»'0ίλοταχώ; όπισθεν, τό τι-
μόνι δλο άριστερά!»-
"Ητο μοιραίον
«Τό όϋλλο ατμόπλοιον ( Ιω.
Φαφαλιός») διήρχετο πρό ήιια,ν
μέ άρικετήν ταγχτητα. Ή ίδέα
αου ι^το νά προσπαΐ9·ήσο> νά διελ-
θω έκ των όπισθεν τοϋ «Φαφαλι¬
οΰ». Αλλά τό πλοΤον τουτο έτα-
'ξίίοενε τόσον ταχέως καί Ι'κα·ΐΛ¥
τοιούτους έλιγμούς, ωστε έκτυπή-
σοχιεν τουτο σχεδόν εΐο τό Νο .'!
κύτο; τού. Έσταμάη]σα έντε/ώ;
τα; μηχανάς μου κιαί προσεπάθ-η-
σα νά 0ταρ«μείν(ο είς έπαιφήν μέ
τό ελληνικόν πλοΐον, αυτώ; ώστ:
νά άποτρέι|χι) τΐητν ειΐσροήν των
υδάτων. Λόγω δμως της μεγάλη;
* ■■·*.
Ή τίλττή τής έπιδόοεο>? διπλωμάτων είς 4,300 φοιτητάς τού Πανεπιστημίου Κολόμπιο.
ταχύτΓΓΤΟς τού τουτο διεξέφυγε
ημών καί καΐΓεποντίσθη περί τάς
150 γιάρδα; μαΐ/'ράν μα; καί έκ
των εμπ.ροσ1δι;ν».
Ίατρο'δικαστή;.—Δέν σΐημφω-
ν;ϊτε ότι τό ελληνικόν πλοϊον εϊ-
χε σταιι.ιατήσ|Ί τα; μηχαινάς τού:
ΆπάΛαησι;.—"Οχι.
Ό κ. ^Ο^^¥, ύποπλοίαρχό;
τοϋ «Βάκχου» ^τιβεβσιοΐ την κα-
τάθεχην τοϋ πΓ'.οιάρχου τού. Με¬
τά τάς ανωτέρω άνακρί<τεις ό 1- ατροδικακττήι; ναί οί έ'νορκοι ά- πιεφάνυ^ησαν, ότι ό θάνατο; των δΰο πλοιάθιγωΛ», δι' ου; εγίνετο ή αντοψία, ύπτϊρξε τυχαϊος. Εις "Αγγλος ναύτης Είς "Αγγλο; να'ύτη; τού «Βάκ- χου άφηγήθΐ) τα έξη;: «Ή δμίχλη IV0 πνκνοτάτη καί οΛ·νεκραί'σΐθιιμ/ν μέ τό ^Ελλτ'Λΐ· κόν πλοΐον πιροτού ά-.όμη άντι- λϊΐφθαιμεν ποΰ ακριβώς ευρισκό¬ μεθα. Ή πρώρά μας έσφηνώθη εϊ; τό μέσον τοϋ Ελληνικόν, τό οποίον καί εβυθίσθη έντό; ολί¬ γων δηαερο?.έ.τ.των. »"Οσοι ανδρ;; ευρίσκοντο επί τοϋ κατσχτηρώαατος ε·"τεσαν άιΐ£- οχος είς την θάλασσαν. Οί «λλοι ηι. Ήμίΐς κατεβιδάσαμεν άιιέσω; τα; λειΐιδου; μας καί διε- σώσαμεν τού; έν τη θαλάσσΐ]. Ό π/οίαρχος καί ό, ύποπλοίαρχό; ή¬ σαν σοβαπώ; τοαυματισμένοι είς την κεφαΐ;ν καί ΰπεκι·»[ιαν εϊ; τα τ»α·ί«.ιατά των μόλι; τονς έπε- β-ιβιά!σαί.ιεν ΐοϋ «,Βάκχοιι». «Κατ' αρχάς έ<ραντάσδ"»>μεν ό¬
τι ό «Βά,κγος:» δέν είχεν ί'ποση~|
σοΓχΐράν θλαβην. "Οταν όμως έ-
κινήσαμϊν διά τό Πόρτλαντ εϊ-
δοαεν, ότι τό σκάιτος μας έπ,λημ-
μύριζε. Τοτρ οί πΐΞρΐφσότεροι τοϋ
«Βάιν,ιχοι·» καί οί "ΕΓ^ηνε; νοευα-
γοί ίηέβη'σαν των λεμβίον. ό δέ
πλοίαρ-/ο; καί όίλίγοι ναΰτα-ι
προσεπάθουν νά όιασώσουν τοΛ'
«Βοικχον» ότε ε'φ&ασαν δύο άντι-
τορπι>ϊ.ιχά καί εν ναιηγοσωοτι-
κόν καί διέοχυσαν καί ήιιας καί
τόν *«Βάκχον».
Ο ΠΕΙΡΑΙΩΊΉΣ
, Μ Α 55.— Ό «'Ε-
{Κ·ικός Κηρυξ», καθώς καί όλαι αί έκ-
δόσεις τού πωλοννται παοά τοΰ άντΐ-
προσώπου μας, κ. Δητ». Ζερβά, παρά
τη Έλληνικτί Λι'σχη, 495 Οοηιιηοη
51., όστις δέχεται μικράς άγγελίας,
καθώς καί έγέγραφάς σι>νδοομητών.
ΤΑ ΑΡΑΜΑΝΑ ΤΗΣ
τής 21ης τελί
ΩΦΕΛΙΜΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΤΑ ΟΦΕΛΙΜΩΤΕΡΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΔΙΑ ΤΟΥΧ
ΕΑΑΗΝΑΕ ΤΗΖ ΑΜΕΡΙΚΗΧ ΕΙΝΑΙ ΑΝΛΜΦΙΧΒΗΤΗΤΟΖ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΝΟΧΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ
ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΖ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ χ. Γ. ΚΑΝΟΥΤΑ.
Ό «Έθνικός Κτ'ρυξ>, ένδιοφερόμενος πάντοτΐ οιά ττ> βνι!β-
βατ«4ην άνο-Γυξ·.ν καί ΰλικ'ήν πρόοδον των έν Άμερικη Ιφκτί*·
>*ν, επρομηθεύθη τα 6ι6λία τοϋ κ. Κανούτα καί ονηστδ β*τα
Ικθΰμως είς δλους όσοι δέν τα βουν προμηθευθή. Είναι Μ
ταύτα:
Ι) Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛ¬
ΛΗΝΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ.—Πέμπτη ·Έκδοσις.—Περιέχεί πολντί-
μο«ς πληροφοοίας καί Νομικάς ΣυμΛοιιλάς, έπίσης Σχέ&ια Συμϋο-
λαίβν ΆγγλιοτΙ «αί 'ΚλλΐΓτνστί, γιά κάθε ύπόθεβιν καΐ χάθε ΓΛ-
τημα, ποϋ ίδιαφέοει τόν έν Άμερικί ·Ελληνα, είτε έμποοευόμ·-
νος •Ιναι, είτε Ιργάτης.—Π<κκρυλάσί~ τόν κάθένο άπό διαφόβ—- έκμεταλλεύοεις καί ά&κίας.—'ΕπΧοης περιέχει έτ ονντομί^ την "I- στορίβν της Άαεριχής, Γίβγραφίαν, Κυβέρνησιν ΌμοσπονδιΛχτι» χαΐ Πολιτειακήν, τόν Νόμον —ρΐ Πολιτογραφήσεως καί ίλας τάς σχετικάς πληροφορίας καί έρωταποκρίοεις, κλπ., κλπ. Καθ» κφαλαισν άξίζβι πολλές φορές το άντίτιμον τοΰ Αι&λίου. Σελίόε- Μ0._Τ1ΜΑΤΑΙ ΔΟΛΑΑΡΙΑ ΤΡΙΑ (8). *«««» Ι) Η ΑΛΗΘΗΣ ΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑΣ.—"Ο- π·ς * ιίτλος τού βιβλίου δεικνύει, ό συγγραφεύς ΰποδεικντίει είς I- Μαστον πώς θά ««αγματοπΛτκττι τόν τόσον έπιθυμητόν διά τόν χα- •ΐνα «κόπον τού βίς τόν κόσμον αυτόν, δο—ς είναι Η ΠΡΟΟΔ02 «αί ΕΥΤΥΧΙΑ.-Χιλιάδες ποθ άνέγνωοαν τό ΒΛλ^ ο^τόμαΧ τυρονν, δή ίγειναν οιαφορεπκοί άνθραιποι. Διώρθωσαν «λίίσταί- λαττώματα ποΰ τούς κρατούσαν οπίσω καί έμβήκαν εΐο τβν όαόιιον τής ΠΡΟΟΔΟΥ ΚΑΙ ΕΥΤΎΧΙΑΣ. -Ι^δοσις^ντώβ: £2Χί 820.—ΤΤΜΑΤΑΙ ΤΡΙΑ (3) ΔΟΛΛΑΡΙΑ. ~ —™*"· --*«« ί> ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΠΩΣ ΝΑ ΤΑ ΚΑΜΩΜΕΝ ΥΓΙΑ ΚΑΙ ΕΥ¬
ΤΥΧΗ^ η ΥΓΙ-ΝΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΡΕΦθ"? γϊ».
φέν&ώ της Κάς ΚΟΡΙΝΝΗΣ Σ. ΚΑΝΟΥΤΑ, βιαίας 'Ελλτ^ας
μητέβας «οί μελλούσας μητέρας.—'ΕξηγεΙ είς άπλίίν γλώοσ— 8λα
τά ζητηματα χά άφοοώντα την μητέρα *αΙ την περιπο(-ην «αί α¬
νατροφήν των μικοών παιδιών.—"Εχβοστς Δεντέρα, μέ ηβλλίε
(I·
κόνας. Σελίδες 180.—ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΟΛΛΑΡΙΑ ΛΥΟ (ί)
4) ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΣ ΠΡΙΙΤαΐΠΟΣ.-Γιτητεντικωτατ- αχ4ν-
βτόρημα Άνατολιβίής υποθέσεως, υπό Κορίννης Σ. Κανούτα, ΟΙ
χαβακτήρες είναι παομένα άπό την ποαγματιχήν ζυοήν τής Κβν-
βταντινουπολεως, ό ίέ αναγνακηης μεταφέρεται νοεοθς είς τό ο>
νηρωδες περιβάλλον τής βασιλίδος των Πόλεων καί άέ
Τ)
ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΖ ΔΕΜΕΚΑ.—Ι1ΩΛΟΥΝΤΑ1
ΕΙΧ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΟΥ ΕΟΝΙΧΟΥ ΚΗΡΥΚΟΧ.
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙ,Ό
140 ΚΙ/Ε5Τ 2βΤΗ ΠΠΕΕΤ ΝΕνν Υ0ΒΚ
μησεν Αύτό μόνον ί'σωσε τή
ήν τΓ.ς. Διότι όταν έμεινεν
τος καί εναίσθητος, ό Έδ
νόμισεν ότι ήτο νεκρά. Ό
λεν- τό ήμεοολόγιόν τού. έψ
διά τελευταίαν 'φοράν την ι
την οποίαν είχεν αγαπήση |
σον παΐθος, καί εφιτγεν.
Τότε θά αντελήφθη την
ράν τού πράξιν, καί τά:
πείας της, ότι εΐχε γίνΐ]
καί ότι ποτέ πλέον δέν θά
δλετκ Την λατρειτήν τού
νά μή κατηγορήση ν.ανεί: ι
εγραψε ττΐ]ν όμολογίαν τοί 1
έν^-λτ'ί-ιίατος είς τα ήιιερο"
καί κατόπιν μετέτοη εί; εν
τμήΊιια τοΰ Λονδίνον, ιΗή/.
ένα σταθιιον, καϊ έρρίφθη
είς ε ναί άπο τά τραΐνα δι»
καί δήμΐιθις τοΰ έ αυτού τον όϊ
Έν τώ μετα'ξύ ή οίκοδέί
τή; Βι τόν είδε νά φεύγΐΐ'
φευγε ποί.ΰ γρήγορα. Ό *Ε
απήντησε τόσον άφτιοημί'"
θά επέστρεψε μετ" ολίγα
ώστε ή περτέργειά τη; ψ
'Απϊφάσισέ ν« ύπάγη νά Ϊ9
Βαϊό?.α. ·
"Οταν ε'κτήλνίν εί; τό !
τιον, ή Βαϊό^-α ήτο έξη*«
κατά γης. Ή οίκο5Βσποινο|
λε·σεν ?να ιατρόν κιαί μετ» Η
περιποίησις ή Βαϊόλα ή?/.ιί
συνέρχεται. , ·
"Επειτα άπό πο?^-ά: («?
Βαϊόλα κατώρθωσε νά διτ|
κλαίσυσα ,εϊς την ίδΗί
εϊχε σαχΐι6η.
Την "επομένην ή Βαϊοί.α1
κόμη πολν άσθενής, και Ί'
σποιν« πολν άπησχο/^
νά διαβάσονν έφημερι
ή Σΐχοτλανδ Γιάοβ ήρε
αν ημέραν καί μ«ον νι*τα, *
ΒϊόΑάθ§όΕδγαρ.
νων αύτίρν ώς νεκρόν, εί*
ρήση εαυτόν διά θανατον,
φόνον της! ,
«Θά τόν ύπανδρευομην5
ν.αί αν τόν ρμίσονν — *αι
ρμίσουν, άν καί δεκτόν
—παοά νά συαοϋ α1ΐΤη-ΪΙ
δία» €*1τ|- κλαίοχ'σα' ή Βα10Α,
τό ότι ηίιτσκτόνησε 7ΙΙ<5,τε]ι111 ήμην- νεκρά, ένο< εζων «/- ·, λά δέν ήμποροΰσα να 0^ να δάκτυλον δ<ά νά κι την αγωνίαν τού, είναι μ» ψις ή όποία θά τυραννΊι »™ λονς. »ΕΊς τό δικαστήριον V ς σαν, άνηατ,ν έρμ^ Λαΐσχ-. Δέν εΐμαι. Λεν «α « Λαΐσχ. Δέν εμ οω ποτέ πειά. Λιλ [^ ή λέξις *?ρωρ «»ημ«ι«;,' καί ευδαιμονίαν, οί ε»"· ■ νει τραγωδίαν. Αΐ-τη ^ ναι ή τιμή, πού πρε^1 να σω γ.ά 'τήν ποϊτητήν, ^ η'κη; τόν πόθον ί>ιι &*
ποΰ μέ έκαμε νά «*1
ΰ μ μ Ι
θρωήον ό οποίος με
τό νά θελήση νά με,φ^
κατόπιν νά αυτοκτονήση- -
ότι είχεν έπιτύχιΐ».
«ίϋΘΚΙΚΟΣ- ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΧ1ΟΥ, 1028.
25
ΪΤΙίΙΐΙΛΤίΙ
Ι 16 Μαΐου. — Μ;
"ογρτικοδ ά'ρθρου τού
Οι; τής Γενέυης, το Γε-
κττι'ιριον κατήρτισε Δι-
ν · ού έπιδαλλεται εις α-
έν Ελλάδι Τραπέζας,
ιιε τό σχετικόν αρθρον
ΚΒτοκόλλου τή; Γενέυης ν«
^ονν κατά μήνα λογιστικήν
πάσιν τής /ανήσεως των εις
ο,ογάον των Οικονομικήν
{,ν"οώαζαν τή; 'Ελλαόος,
αία /αι θά νποχρεουται νθ
Βσση γ^'-'.ν κατάστασιν ί, ο-
"ίά δημοσιεύεται εις την « *ν,
-^βα τής Κυβερνήσεως».
Ιετηοτίσθη έπισης και θ απο-
% Ιντός τή; ημέρας πιθανώς,
^ιος πρό; τού; Ταμια; τού
ίιον;, διά τής οποίας παρεχον-
^ς αυτούς οδηγίαι ώς προ;
ιεταβίοασιν των είσπράξεων
|Τ Τ οάπεζαν της Ελλάδος.
ι/όν καίτεστώ; θά παρα-
.ο; "ε'χει επί δίμηνον, μεθ'
Ι'ίΐσιοάίεις ώ; καί αί ύποχρε-
του Δΐ}μοσίου, θά μεταδι-
οϋν .1; την Τράπεζαν τής
.άδος.
Ώς πο ς τάς ομαδικάς πληρω-
({•.ια/ΐ.ήλων, πολΓτικων συν-
»ν κλπ.) παρεσ>ςέθη ή π7.ηο°-
α ότι αυται θά ένεργοϋνται
,|δη .Τ^ρά των ταμιών, οί δ¬
ι θΐ'ι ,τιστώνωνται μέ τα σχετι-
αα υπό τής Τραπέζης τής
μαρεσχέ-θη έπίσης ή διευκρι-
; δτι ή σταθεροποίησις τοϋ νο-
το; εγένετο άπέναντι τοΰ
ιί ούχι άπέναντι τής λί-
(1ΙΣΙΣ ΤΒΝ ΕΡΓΩΝ
ΤΗΣ 060Π0Ι Ί'ΑΣ
(ΘΗΝΑΙ, 14 Μαΐου. —
δές ί.τϊ .ταρουσία τοϋ νΐτουρ-
τής Συγκοιναχνίας κ. Μετα-
πεγοάφη υπο τοϋ κ. Μακρή ή
«σις ,ιερι όδοποιΐας, ήτις ώς
Ιοτυν εϊχε υπογραφή τό πα-
ρόν Σά&βατον υπό των ΰπουρ-
τών Οίκονομικών καί Συγ-
ωνί
ωνία;
Ιαοαλλήλως ■ύποβάλλεται σή-
*' Εις την Βουλήν τό νομοσχέ-
γο καί θά κηρυχθή κατε-
'θν διά τοϋ δποίου θά διαρ-
Ιμίζεται ό νόιιος περί όδοποιΐ·
'ώς τού; τό δωνειακόν αΰτοΰ
ψα τη; συμβάσεως όρίζεται δ-
Ιλ σύνολον των έκτελεσθΐ]<τομέ- >'.ατά τό πρώτον έτος έργων,
αναιτροσωπεύση 3ϊθ·σόν ενός
Γομιιυρίου λιρών.
2σ«υτω; καθορίζονται τα πο¬
ία των έργων τα όποϊα θά ά-
·6οι·ν αί μετά τοΰ Οίκον Μα·
συνεργαζόιιεναι εταιρείαι,
*>Υ<ν ΐ]—ική», «"Έργον»" «Τέ- *>, χΚάδμο- «νΕρ^α», καί δλ-
ινίς.
Ι ί-'.τιλεσις των έργων θ' άρ·
εντος τοΰ προσεχούς Ίουλί-
» 6ι'αδύτερον
ι* Εργ*
ι_ σχετικήν ανακοίνωσιν τό
ίι'9νπον θά επισπεύση τόν κα-
ϊΐσαόν των συμβάσεών διά τα
ξηοαντικά έργα, ή εκτέλεσις
οποίων θ' αρχίση λίαν προσε-
Γ" τ'Τ> νσ\μι6άσεων θά καθορί-
^ ν.αί τα εργα τα όποϊα "θ'
Ιαο>,1 εκάστη έταιρεία. Έντός
ε/-τίζεται δτι θά άποξηραν-
π'°ί τα 150.000 στρέμματα
'^ανο,μή τ&ν |'ργων ^α γ[νη
ϊι' των έταιρειών Γιοΰλεν —
ι*0 ; —ίλιγκμαν άφ' ενός καί
ί1ηία'°ν Γ Έογοληπτικής άορ'
?Ον· Κί; τόν όμιλον Φαουντέσι-
Κογοληπτική θά δοθή τό
Τ()>' όλου εργου.
1" τοώχα άντιπληιμμυρικά ερ-
"^ γίνουν Μ τοΰ Στρνμόνος:
Τί"' Αςιοΰ, έκ των πρώτων δέ
^"«•'ίνσεων θά ΐίνε ή τής λί-
ί1 ι«ννιστών.. Έπίστνς θά ά-
•1^'νθοϋν αί λίμναι ,Αριζάν
·'οιιαντό6ου.
ίααας μέ την σπανίαν αυτήν προσφοράν
αποκτήση κάϋε Έλλψακό σπίτι είς τό ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ, τάς
Τ
Ι Σ
(ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΑΣΜΑ). ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΝΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Κατνος στόν άνεμο, στάχτη τα μίοη
ΕΜΒΛΤΗΡΙΟΝ ' *
Σΐίχοι Ι. Πολίμτι—Μοικηχή Λ. Λονςάγκα
• · *
ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
Σΐεκίνησ' απ' την Ίλλυρία τή μακρυνη
ΡΟΧ ΤΚΟΤ—5ΗΙΜΜΥ
Υπό Θ. Σαχελλα«ίδον
• · #
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ
Ένα βάλς εΐν' ή ζωή μας κι' άς άρ-
(χίσΠ 9 χορος
ΟΙΤΕΡΕΙΤΑ ΎπΑ Ν. Χ«ΐζηο.·ΐοσΐά).οιι
• · ·
ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝϋΝ
(ΠΟΖΟ
V
ΕΧβ ΧΥΜΠΑβΗΖΗ>
Λόγια, πουλί μου, μην άκοΰς τού
κόσμον, πάντα σ' άγαπώ,
ΟΠΕΡΕΤΤΑ ·Υπ6 Ν. Χοτίηο-ιοσΐο) οο
• · ·
ΑΧ! ΕΑΑ
«ΜΟΝΟΔΙΑ ΦΛΒΜΖ)
"Αχ! ελα πε'τα^ώ στή μοναξιά μου,
• · ·
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΑΙ
'Εδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνα;
(καστανής
ΤΑΝΟΟ Μουσική χοί Στίχοι Λ. Βώττη
• · ·
4Ε ΟΗΕΒΟΗΕ ΑΡΚΕ5 ΤΙΤΙΝΕ
Γαλλιστί καί Έλληνιστι
ΓΟΧΤΚΟΤ — 8ΗΙΜΜΥ
• · ·
Η ΚΟΡΗ ΤΟΝ ΚΥΜΑΤΚΝ
Κόρη πάνω άπό τδ οςάχο σάν πουλί
(μοναχδ ■» ι
ΗΟΜΑΝΟΕ · Ι
Πο(τ|<ης χαΐ Μονκηχή θ. Ι. Σαχελ!ίαοίο·ν . ** * . ι ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ Μή λησμονιίστις, άν μακρυά μου εΓσαι Πβίηοις Δ. Βντά)~η—Μουσική Ε. αί Οΐρυβ ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΣ ώ; θές νά κλέίσω μάπ πειά. Μονοιχή Ε. Π<γγη ΕΛΑ—ΕΛΑ <ίΛ 5ΡΑΝΙ0ίΑ <ίΛ 5Α0Α>
1<Ιέσ' στή δνρμή σου άγκάλη Γΐί/οι Ν. ΒλνσοΚου ΓΙΑΤΙ Γιβτί λυπητερό τραγοΰδι λέν τα που- * /ιάπθ(οϊ.-/ΐρωΐ » Μοΐ'σιχη Τ. Ξανφοποΰλου ... ΓΙΟΖΕΦ. ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ (ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟΟΙΙΒ) Νοιοιθω τή λαχτάρα άλήθεια Πίάοασις ί» τοϋ ΓΐομανιζοΟ ΜΗ Σ' ΕΜΑΛ&Σ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ! Πές μ' άγά~ μου τί εχεις Γ Λι'δου—Μουσικη ϊ) Ο ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ <ΓΛΐΜΤΙ ΤΡΕΛΑΟ) Μέ γλέντι καί μέ φλέρτι τή ζωή περνώ 5ΗΙΜΜΥ — ΓΟΧ ΤΚΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μαύο' είν' ή νύγχα στά 6ου·α,- ΕΜΒΑΊΉΡΙθν ΕΓΙΑ ΜΟΛΑ "Έγια μόλα, εγια λέσα, ' 'φύσηξε βορηά, Ποίΐιιη; Μ. Σταμαΐίλον—Μοι'αιχή Κ«λομο(<η ΜΗ Μ' ΕΡΚΤΑΣ (ΝΑΝΟΤΡΙΣΜΑ) μή μ' έρωτ^ς γιατί θρηνω Μή μ' έρωτάς γιατί πονώ '· Ποίησιν Γ. Λαμ.ιοννίϊου—Μαναιχή Ν. ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑ* <ΧΑΝ ΟΝεΐΡΟ) <ΧΑΝ ΟΝεΐΡΟ) "Οταν σ' έ?ΐρωταντίκρι<σα, δταν οί (πρωτοείδα Μέσ' στήν ψυχή μου ενοιωσα κάποια (κρυφή έλπίδα ' ΟΠΕΡΕΤΤΑ "Υπό Ν. Χατζηαπΐ(<ηίλ·» > · · ·
. 51! ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Ά πό μικρο παιδί είχα μιά μελαγχολία
στίιν καρδιά όδυνηρή, τι φοδερή!
(τί τροιΐίρή! ^
ΟΝΕ 5ΤΕΡ
ΤΙΤΙΝΑ
Άλήθεια είμαι σαστισμένος; ν
κι' άπ' δλους σας παρντδν ζητώ,
Γιοττ' εχω χάση ό καϋμένος '
Έκεϊνο ποΰχα λατρευτό. *
ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ
Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ
Τδν κόσιιο γυρα τον φέρνω καί γν·
(ίζω'
.(θίζων
καί καθενδς διαδάζω 'γω τή μοίρα
Χήχ» Τ. Μωοοϊΐίνη—Μανσιχή Ι. ΟΙχονομαχβ*
ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ ■
Έγώ τό πίνω καί τί» λέω,ν
γίνουμαι στουπΐ
Μονοιχή Ε. Πόγγη
Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΑΙΑ
Μιά (ακττικιά έ)-πίδα, <ρώς μου, εχιο έδώ μέσα στήν καοθιά4 " ν-ΐ-· ... ΣΕΡΕΝΑΔΑ Τώςα ποΰ τό σκοτάδι άπλώθηκε στή Ήλθα νά τραγουδήσω ώς νά ΐτροδάλ' (ήαύγή' χη Σ. Σαμάοα ^ ΤΑ ΔΙΧΤΫΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΪ Σέ δίχτυ,α αγάπην σάν δρεθοΰν μέσ' τής ζωής τό κϋμα » ΟΠΚΡΕΤΤΑ Υπο Χ. Χαΐζηαπο<π4λβ»' ΡίΕνηδ Ο' Ε5ΡΑ6ΝΕ ία Ρίΐΐοΐτια ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΠΟΛΥΜΝ1Α Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό- (νου; κλέφτης • Ποΐηης Βαλαωοίτου—Μονσιχή Π. Καρρέρ ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡίΙ "Ασε νά γΰρω μέσ' τή θερμιι την αγ» (καλιά σου «αί την καρδιά σου ελα ν1 ανοίξη; (μυστικά *. * Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ (λΥΙΙΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) "Οσο> γυρίζ' ή σς;αϊρα
καί στής ταδέρνε; φρίσκεται κρασΊ
* · *
V
ΟΒΙΕΝΤΑίΕ
Ο ΜΟΡΤΗΣ
Γιά σένα, ρέ σκ).ηρόκαρδη καί πλβ-
(σμα άθΕΐμάνιο,
Λίγο μυαλό μοϋ εμεινε κι' αύτό είναι
(βιδάνιο
Μουοιχϊ) Α. Μ
Η ΞΕΛΟΠΑΣΤΡΑ
*Άχ! |ελογιάστρα, μ' άπονια
ό δόλιος τί σοΰ φταίω
Μουσιχή Κ. Χατζηαποστό) ο»
Α ι α β χ ι ν ή Λ. ΙοΙ (ιΙΙι
• . .
βΙβθίΕΤΤΕ
"Εδιωξε πειά το')ρα ή νυχτιά
όσα είχε ή 'μέρα 6άρη
ΡΟΧ ΤΚΟΤ
• · ·
ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ
<ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΙ ΛΑΤΕΡΝΑΧ) Μόνο μέσ' στήν ταδέρνα μοΰ φεύγει (τό μεράκι, ... ΕΞΟΜΟΑΟΓΗΣΙΣ Παπά, μιά κόρ' άγά.-τησα καί μ' άγα· (ποϋσε σάν τρελλή Ποίηβι; Ι. Πολίτη—Μλόιχπ Σ. Σαμά«α ΕΝΟΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ Ένθυμήσου σκληοά τήνοδοαίαβραδυά • · · — ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ Παντρεμένος πρίν πάω στά ξένα νυφη άκόμα ξανθούλα μικρή λ Ποΐησις Γ. Δφοσΐνη—Μουοιχή £· Σαιιάφΐι ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ (ΟΕΛΟ Χ»Ν ΠΡΠΤΑ) Θέλω σάγ π^ώτα στήν άγκάλη σου (νά γέρνω ' ... ΟΙ ΕΡϋΤΕΥΜΕΝΟΙ <ΑΓΑΠΗ£ ΑΟΓΙΑ» Τούς πόνονς, τί)ς .ιίκοες. ' καϋμον; λησμονώ καί γελώ τ' ώραΐό σου στόιια γλυκά συν φιλώ. ■· ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ. ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ ΔΟΛΛ. 3.00 50% Συμπληροΰντες τό πα¬ ραπλεύρως δελτίον, άπο- κότττ·ετε καί μάς τό ταχυ- δρομεϊτε, ημείς δέ άν<α- λαμβάνομεν την άποατο- λήν δια λογαρΐίαβμόν αας, δς' οιονδήποτε μέρος κόβμου. ΔΕΛΤΙΟΝ ΗΙΟΥΣΙΚΗΣ ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙ,ϋ (Βοοΐΐ 81θΓβ) 140 νβ8ΐ 2611ι 81., Νβνν ΥθΓΐί Έσωκλείβτως ευρίσκετε δολλ. 3.00, μέτήν παράκλησιν όπως μοί άποστείλητε τάς τρείς Μουσικάς Συλλογάς. "Ονομα Διεύθυνσις Πόλις ............ «-»....... Πολιτεία .......
25
ΪΤΙίΙΐΙΛΤίΙ
Ι 16 Μαΐου. — Μ;
"ογρτικοδ ά'ρθρου τού
Οι; τής Γενέυης, το Γε-
κττι'ιριον κατήρτισε Δι-
ν · ού έπιδαλλεται εις α-
έν Ελλάδι Τραπέζας,
ιιε τό σχετικόν αρθρον
ΚΒτοκόλλου τή; Γενέυης ν«
^ονν κατά μήνα λογιστικήν
πάσιν τής /ανήσεως των εις
ο,ογάον των Οικονομικήν
{,ν"οώαζαν τή; 'Ελλαόος,
αία /αι θά νποχρεουται νθ
Βσση γ^'-'.ν κατάστασιν ί, ο-
"ίά δημοσιεύεται εις την « *ν,
-^βα τής Κυβερνήσεως».
Ιετηοτίσθη έπισης και θ απο-
% Ιντός τή; ημέρας πιθανώς,
^ιος πρό; τού; Ταμια; τού
ίιον;, διά τής οποίας παρεχον-
^ς αυτούς οδηγίαι ώς προ;
ιεταβίοασιν των είσπράξεων
|Τ Τ οάπεζαν της Ελλάδος.
ι/όν καίτεστώ; θά παρα-
.ο; "ε'χει επί δίμηνον, μεθ'
Ι'ίΐσιοάίεις ώ; καί αί ύποχρε-
του Δΐ}μοσίου, θά μεταδι-
οϋν .1; την Τράπεζαν τής
.άδος.
Ώς πο ς τάς ομαδικάς πληρω-
({•.ια/ΐ.ήλων, πολΓτικων συν-
»ν κλπ.) παρεσ>ςέθη ή π7.ηο°-
α ότι αυται θά ένεργοϋνται
,|δη .Τ^ρά των ταμιών, οί δ¬
ι θΐ'ι ,τιστώνωνται μέ τα σχετι-
αα υπό τής Τραπέζης τής
μαρεσχέ-θη έπίσης ή διευκρι-
; δτι ή σταθεροποίησις τοϋ νο-
το; εγένετο άπέναντι τοΰ
ιί ούχι άπέναντι τής λί-
(1ΙΣΙΣ ΤΒΝ ΕΡΓΩΝ
ΤΗΣ 060Π0Ι Ί'ΑΣ
(ΘΗΝΑΙ, 14 Μαΐου. —
δές ί.τϊ .ταρουσία τοϋ νΐτουρ-
τής Συγκοιναχνίας κ. Μετα-
πεγοάφη υπο τοϋ κ. Μακρή ή
«σις ,ιερι όδοποιΐας, ήτις ώς
Ιοτυν εϊχε υπογραφή τό πα-
ρόν Σά&βατον υπό των ΰπουρ-
τών Οίκονομικών καί Συγ-
ωνί
ωνία;
Ιαοαλλήλως ■ύποβάλλεται σή-
*' Εις την Βουλήν τό νομοσχέ-
γο καί θά κηρυχθή κατε-
'θν διά τοϋ δποίου θά διαρ-
Ιμίζεται ό νόιιος περί όδοποιΐ·
'ώς τού; τό δωνειακόν αΰτοΰ
ψα τη; συμβάσεως όρίζεται δ-
Ιλ σύνολον των έκτελεσθΐ]<τομέ- >'.ατά τό πρώτον έτος έργων,
αναιτροσωπεύση 3ϊθ·σόν ενός
Γομιιυρίου λιρών.
2σ«υτω; καθορίζονται τα πο¬
ία των έργων τα όποϊα θά ά-
·6οι·ν αί μετά τοΰ Οίκον Μα·
συνεργαζόιιεναι εταιρείαι,
*>Υ<ν ΐ]—ική», «"Έργον»" «Τέ- *>, χΚάδμο- «νΕρ^α», καί δλ-
ινίς.
Ι ί-'.τιλεσις των έργων θ' άρ·
εντος τοΰ προσεχούς Ίουλί-
» 6ι'αδύτερον
ι* Εργ*
ι_ σχετικήν ανακοίνωσιν τό
ίι'9νπον θά επισπεύση τόν κα-
ϊΐσαόν των συμβάσεών διά τα
ξηοαντικά έργα, ή εκτέλεσις
οποίων θ' αρχίση λίαν προσε-
Γ" τ'Τ> νσ\μι6άσεων θά καθορί-
^ ν.αί τα εργα τα όποϊα "θ'
Ιαο>,1 εκάστη έταιρεία. Έντός
ε/-τίζεται δτι θά άποξηραν-
π'°ί τα 150.000 στρέμματα
'^ανο,μή τ&ν |'ργων ^α γ[νη
ϊι' των έταιρειών Γιοΰλεν —
ι*0 ; —ίλιγκμαν άφ' ενός καί
ί1ηία'°ν Γ Έογοληπτικής άορ'
?Ον· Κί; τόν όμιλον Φαουντέσι-
Κογοληπτική θά δοθή τό
Τ()>' όλου εργου.
1" τοώχα άντιπληιμμυρικά ερ-
"^ γίνουν Μ τοΰ Στρνμόνος:
Τί"' Αςιοΰ, έκ των πρώτων δέ
^"«•'ίνσεων θά ΐίνε ή τής λί-
ί1 ι«ννιστών.. Έπίστνς θά ά-
•1^'νθοϋν αί λίμναι ,Αριζάν
·'οιιαντό6ου.
ίααας μέ την σπανίαν αυτήν προσφοράν
αποκτήση κάϋε Έλλψακό σπίτι είς τό ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ, τάς
Τ
Ι Σ
(ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΑΣΜΑ). ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΝΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Κατνος στόν άνεμο, στάχτη τα μίοη
ΕΜΒΛΤΗΡΙΟΝ ' *
Σΐίχοι Ι. Πολίμτι—Μοικηχή Λ. Λονςάγκα
• · *
ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
Σΐεκίνησ' απ' την Ίλλυρία τή μακρυνη
ΡΟΧ ΤΚΟΤ—5ΗΙΜΜΥ
Υπό Θ. Σαχελλα«ίδον
• · #
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ
Ένα βάλς εΐν' ή ζωή μας κι' άς άρ-
(χίσΠ 9 χορος
ΟΙΤΕΡΕΙΤΑ ΎπΑ Ν. Χ«ΐζηο.·ΐοσΐά).οιι
• · ·
ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝϋΝ
(ΠΟΖΟ
V
ΕΧβ ΧΥΜΠΑβΗΖΗ>
Λόγια, πουλί μου, μην άκοΰς τού
κόσμον, πάντα σ' άγαπώ,
ΟΠΕΡΕΤΤΑ ·Υπ6 Ν. Χοτίηο-ιοσΐο) οο
• · ·
ΑΧ! ΕΑΑ
«ΜΟΝΟΔΙΑ ΦΛΒΜΖ)
"Αχ! ελα πε'τα^ώ στή μοναξιά μου,
• · ·
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΑΙ
'Εδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνα;
(καστανής
ΤΑΝΟΟ Μουσική χοί Στίχοι Λ. Βώττη
• · ·
4Ε ΟΗΕΒΟΗΕ ΑΡΚΕ5 ΤΙΤΙΝΕ
Γαλλιστί καί Έλληνιστι
ΓΟΧΤΚΟΤ — 8ΗΙΜΜΥ
• · ·
Η ΚΟΡΗ ΤΟΝ ΚΥΜΑΤΚΝ
Κόρη πάνω άπό τδ οςάχο σάν πουλί
(μοναχδ ■» ι
ΗΟΜΑΝΟΕ · Ι
Πο(τ|<ης χαΐ Μονκηχή θ. Ι. Σαχελ!ίαοίο·ν . ** * . ι ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ Μή λησμονιίστις, άν μακρυά μου εΓσαι Πβίηοις Δ. Βντά)~η—Μουσική Ε. αί Οΐρυβ ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΣ ώ; θές νά κλέίσω μάπ πειά. Μονοιχή Ε. Π<γγη ΕΛΑ—ΕΛΑ <ίΛ 5ΡΑΝΙ0ίΑ <ίΛ 5Α0Α>
1<Ιέσ' στή δνρμή σου άγκάλη Γΐί/οι Ν. ΒλνσοΚου ΓΙΑΤΙ Γιβτί λυπητερό τραγοΰδι λέν τα που- * /ιάπθ(οϊ.-/ΐρωΐ » Μοΐ'σιχη Τ. Ξανφοποΰλου ... ΓΙΟΖΕΦ. ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ (ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟΟΙΙΒ) Νοιοιθω τή λαχτάρα άλήθεια Πίάοασις ί» τοϋ ΓΐομανιζοΟ ΜΗ Σ' ΕΜΑΛ&Σ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ! Πές μ' άγά~ μου τί εχεις Γ Λι'δου—Μουσικη ϊ) Ο ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ <ΓΛΐΜΤΙ ΤΡΕΛΑΟ) Μέ γλέντι καί μέ φλέρτι τή ζωή περνώ 5ΗΙΜΜΥ — ΓΟΧ ΤΚΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μαύο' είν' ή νύγχα στά 6ου·α,- ΕΜΒΑΊΉΡΙθν ΕΓΙΑ ΜΟΛΑ "Έγια μόλα, εγια λέσα, ' 'φύσηξε βορηά, Ποίΐιιη; Μ. Σταμαΐίλον—Μοι'αιχή Κ«λομο(<η ΜΗ Μ' ΕΡΚΤΑΣ (ΝΑΝΟΤΡΙΣΜΑ) μή μ' έρωτ^ς γιατί θρηνω Μή μ' έρωτάς γιατί πονώ '· Ποίησιν Γ. Λαμ.ιοννίϊου—Μαναιχή Ν. ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑ* <ΧΑΝ ΟΝεΐΡΟ) <ΧΑΝ ΟΝεΐΡΟ) "Οταν σ' έ?ΐρωταντίκρι<σα, δταν οί (πρωτοείδα Μέσ' στήν ψυχή μου ενοιωσα κάποια (κρυφή έλπίδα ' ΟΠΕΡΕΤΤΑ "Υπό Ν. Χατζηαπΐ(<ηίλ·» > · · ·
. 51! ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Ά πό μικρο παιδί είχα μιά μελαγχολία
στίιν καρδιά όδυνηρή, τι φοδερή!
(τί τροιΐίρή! ^
ΟΝΕ 5ΤΕΡ
ΤΙΤΙΝΑ
Άλήθεια είμαι σαστισμένος; ν
κι' άπ' δλους σας παρντδν ζητώ,
Γιοττ' εχω χάση ό καϋμένος '
Έκεϊνο ποΰχα λατρευτό. *
ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ
Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ
Τδν κόσιιο γυρα τον φέρνω καί γν·
(ίζω'
.(θίζων
καί καθενδς διαδάζω 'γω τή μοίρα
Χήχ» Τ. Μωοοϊΐίνη—Μανσιχή Ι. ΟΙχονομαχβ*
ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ ■
Έγώ τό πίνω καί τί» λέω,ν
γίνουμαι στουπΐ
Μονοιχή Ε. Πόγγη
Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΑΙΑ
Μιά (ακττικιά έ)-πίδα, <ρώς μου, εχιο έδώ μέσα στήν καοθιά4 " ν-ΐ-· ... ΣΕΡΕΝΑΔΑ Τώςα ποΰ τό σκοτάδι άπλώθηκε στή Ήλθα νά τραγουδήσω ώς νά ΐτροδάλ' (ήαύγή' χη Σ. Σαμάοα ^ ΤΑ ΔΙΧΤΫΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΪ Σέ δίχτυ,α αγάπην σάν δρεθοΰν μέσ' τής ζωής τό κϋμα » ΟΠΚΡΕΤΤΑ Υπο Χ. Χαΐζηαπο<π4λβ»' ΡίΕνηδ Ο' Ε5ΡΑ6ΝΕ ία Ρίΐΐοΐτια ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΠΟΛΥΜΝ1Α Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό- (νου; κλέφτης • Ποΐηης Βαλαωοίτου—Μονσιχή Π. Καρρέρ ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡίΙ "Ασε νά γΰρω μέσ' τή θερμιι την αγ» (καλιά σου «αί την καρδιά σου ελα ν1 ανοίξη; (μυστικά *. * Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ (λΥΙΙΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) "Οσο> γυρίζ' ή σς;αϊρα
καί στής ταδέρνε; φρίσκεται κρασΊ
* · *
V
ΟΒΙΕΝΤΑίΕ
Ο ΜΟΡΤΗΣ
Γιά σένα, ρέ σκ).ηρόκαρδη καί πλβ-
(σμα άθΕΐμάνιο,
Λίγο μυαλό μοϋ εμεινε κι' αύτό είναι
(βιδάνιο
Μουοιχϊ) Α. Μ
Η ΞΕΛΟΠΑΣΤΡΑ
*Άχ! |ελογιάστρα, μ' άπονια
ό δόλιος τί σοΰ φταίω
Μουσιχή Κ. Χατζηαποστό) ο»
Α ι α β χ ι ν ή Λ. ΙοΙ (ιΙΙι
• . .
βΙβθίΕΤΤΕ
"Εδιωξε πειά το')ρα ή νυχτιά
όσα είχε ή 'μέρα 6άρη
ΡΟΧ ΤΚΟΤ
• · ·
ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ
<ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΙ ΛΑΤΕΡΝΑΧ) Μόνο μέσ' στήν ταδέρνα μοΰ φεύγει (τό μεράκι, ... ΕΞΟΜΟΑΟΓΗΣΙΣ Παπά, μιά κόρ' άγά.-τησα καί μ' άγα· (ποϋσε σάν τρελλή Ποίηβι; Ι. Πολίτη—Μλόιχπ Σ. Σαμά«α ΕΝΟΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ Ένθυμήσου σκληοά τήνοδοαίαβραδυά • · · — ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ Παντρεμένος πρίν πάω στά ξένα νυφη άκόμα ξανθούλα μικρή λ Ποΐησις Γ. Δφοσΐνη—Μουοιχή £· Σαιιάφΐι ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ (ΟΕΛΟ Χ»Ν ΠΡΠΤΑ) Θέλω σάγ π^ώτα στήν άγκάλη σου (νά γέρνω ' ... ΟΙ ΕΡϋΤΕΥΜΕΝΟΙ <ΑΓΑΠΗ£ ΑΟΓΙΑ» Τούς πόνονς, τί)ς .ιίκοες. ' καϋμον; λησμονώ καί γελώ τ' ώραΐό σου στόιια γλυκά συν φιλώ. ■· ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ. ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ ΔΟΛΛ. 3.00 50% Συμπληροΰντες τό πα¬ ραπλεύρως δελτίον, άπο- κότττ·ετε καί μάς τό ταχυ- δρομεϊτε, ημείς δέ άν<α- λαμβάνομεν την άποατο- λήν δια λογαρΐίαβμόν αας, δς' οιονδήποτε μέρος κόβμου. ΔΕΛΤΙΟΝ ΗΙΟΥΣΙΚΗΣ ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙ,ϋ (Βοοΐΐ 81θΓβ) 140 νβ8ΐ 2611ι 81., Νβνν ΥθΓΐί Έσωκλείβτως ευρίσκετε δολλ. 3.00, μέτήν παράκλησιν όπως μοί άποστείλητε τάς τρείς Μουσικάς Συλλογάς. "Ονομα Διεύθυνσις Πόλις ............ «-»....... Πολιτεία .......
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 Ιούνιον.— ΤΩΝ Α-
ΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ. Αλεξάνδρου.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 11 Ιούνιον.— Βαρ»ο-
λομαίον καί Βαρνάβου. (Άρχεται ή
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
ΚΟΙΝΟΤΗ- Α5ΤΟΚΪΓΓ;
€ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΐπΙ·1
πηβΓ Εΐπι δι ω«1 ,Ρτ
•Επί "Ελλάδος 1.30 1)2ο ή δραχμή.
'Επί Λονδίνον $4.87 7)8 ή λίρα.
Επί Παρισίων 3.93 5)8ο τό φράγκον.
'Επί Γερμανίας 23.92 1)2ο τό μάρκον.
'Επί Ιταλία; 5.26 3)4ο ή λιρέτο.
'Επί Σερβία; 1.76 1)4ο τό δηνάριον.
'Επί Ρουμανίας 0.02ο τό λέϊ.
'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9615ο ή κοο.
(" ΑΤΜΟΠΛΟΊ ΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ^)
ΚΑΤΕΠΛΕΥΧΑΝ ΧΟΕΧ
Κθυδΐυ.ΟΝ. έκ Βοοδώ.
ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΜϋΕΝΈΗΕΝ, έκ Βρέμης.
ΟΑΙ.ΕΟΟΝΙΑ, έκ Γλοκτκώτπνς.
ΟΕΕνΕΕΑΝϋ, έξ Άαδέρσης.
ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΑΥΡΙΟΝ
Ι.ΕνΐΑΤΗΑΝ, έν. Σάου&αμπτον.
ΜΙΝΝΕνΑδΚΑ, έκ Λονδίνον.
ΡΒΕδ. ΗΑΚΚΙδΟΝ, έκ Μασσαλίας.
ΑΜΕΚ. δΗΙΡΡΕΚ. έκ Λονδίνον.
δΑΜΑΚΙΑ. έκ Λίοεοπσυλ.
ΤϋδεΑΝΙΑ, εκ Σάουθαμπτον.
ΑΝΑΧΠΡΟΥΝ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗΝ
ΚΑΒΙΝϋΑ, διά Π αρτ Σαΐδ.
δ Α (Χ), δι' Άμβέιρσαν.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
ΕΙΜΕΘΑ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΔΙΑ
ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΚΑΛΩΣ ΤΗΝ ΤΕΧ¬
ΝΗΝ ΤΟΥ Κ Ο Υ Ρ Ε Ω Σ.
ΛΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ — ΕΚΜΑ-
ΘΗΣΙ2 ΤΕΛΕΙΑ.
ΝΕΥν' δΥδΤΕΜ ΒΑΒ.ΒΕΚ δΟΗΟΟί
359 811ι Ανβ. (ΓΟΝΙΑ 28ης ΟΔΟΥ),
ΝΕνν ΥΟΚΚ ϋΙΤΥ.
(16908—8—48)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛθΓ) (
ΚΑΘΑΡΙΕΜΑ ΚΑΡΠΕΤΩΝ
Τό εργοστάσιον μας, υπό "Ελληνι¬
κήν Διεύθυνσιν, ειδικόν καί άνεγνω^
ρισμένον είς τό εΐδος αύτό σάς έγγν-
άται τελείαν εργασίαν καί τιμάς ά-
συναγωνίστονς. Δοκιμάσατέ καί θά
πεισθήτε.
ΒΑΥ ΚΙϋΟΕ ΟΑΚΡΕΤ
ΟΙ.ΕΑΝΙΝΩ ΟΟ..
1008—10 Β&ν Κΐ<ΐ£ε Ανεπιιβ, ΒΓθθΜνη Ν. Υ. Τηλέφωνον: ΑΠαηίίο 1278. (16856—2—8) ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ Κατάλληλος εϋκαιρία όπως μάθΐτι μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τεοσά- ρων έ6δομάδων·, ή όποία είναι χρήσι- 1ος καί διά την πατριδα σας. Δίδα/ΐτρα μόνον $25.00. ΙΌΙ.υΜ>3ΙΑ ΒΑΚΒΕΓΛ ΟΌΙΧΕΟΕ
850 ΕίβΙιΐΐι Ανβ. Νβνν Υογϊ
Μεταξν 27η; ν.α'ι 28η; όδοθ.
ΕΥΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛ1Λ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΗΣ
ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ
ΟΊ θέλοντες νά διδαχθώσι κατ' οί¬
κον 'Ελληνιχά η Άγγλικά εύμεθόδως
κ.α'ι πρακτικώς, άς άποταθώσι δι' έ*>
στολή; πρός όν άριστοϋχον καί πολύ-
πΕΐοον διδάσκαλον Κωνστ. Χ. θεοΑο-
σίοΐ'. Τα οίδαν.τρά το.» είναι λογικά:
Διεύθυνσις:
152 νν. 14Λ δτ. Οο Ηιΐίΐϊο δΐιορ.
Νβ- ΥοΛ
ι] ΓΎΙΟΣΤΟΥ Η
"Υπό Τζάκ Λόντου. "Εργον πλή-
ρες γοητείας καί περιπετειών. Ζων-
τανή ζωγραφιά της ζωής των θα-
λασσών. Τιμάται δεδεμένον $1.00.
"ΝΑΤΊΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
140
«V.
26ΤΗ 6Τ., ΝΕνν ΥΟΒΚ
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ
ΝΕίΙΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΠΙΑ.
ΤΑΡΙΟΝ
ΛΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΧΟΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον τα Κεκραγάρια τα
Άναστάσιμα τού Έσπερινβν Όρ-
θρου καί Λειτουργίας κατ' ήχσ»,
μετά των Άναστασίαων Εύλογη-
ταρίων, Άναστασίμων 'Εξαποστει-
λαρίων, 'Εωβινών Είρμολογικών
Δοξολογιών, Μανουήλ Πρωτοψάλ-
του καί τόν πεντά€(·ωνον βαρύν ή-
χον Γεώργιον τοϋ Κρητός. Δεδε¬
μένον στερεώς, τιμάται ... $4.00
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΓΙΟΜ
ΑΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΧΟΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον Καταβαοίας, Ιίοντά-
κια, Τριώδιον καί Πεντηκοστάρι-
ον. Δεδεμίνον στερεώς .... $3.00
'ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
14Ο Υ». 26ΤΗ 8Τ.. ΝΕ* ΥβΒΚ
ΚΗ1ΕΙΛ
Τόν προσφιλή τιμίων σνζνγον, πά¬
τερ» καΐ «δΐλφόν
ΠΕΤΡΟΝ ΒΑΜΒΑΜΤΗΝ
θανόντα χθές, κηδεύ«μ«ν αδρ«/βν Δΐυ-
τέραν 11 Ιούνιον, έ% της Οίκία; «άς
472 — 415Τ δι., ΒΐΌθΚΙνΐι, Ν. Υ.
Ή νεχοοχχμος άκολουτΚα τ)ά ψαλή
έν τφ έν ΒΓθοΙίΙνη, Ιειρφ ναώ. τού Ά-
γίου Κωνσταντίνου, 64 δτΑβπηθΓΐιθΓη
δΐ., είς τάς 2 μ. μ,
Παρακαλοϋνται δΦεν οί ονγγενείς
καί φίλοι, οί τιαώντες την μνήμην τον'
μ«ετ€ΡστΟΛ·τος, όπως ΐταρβ3-
μάτιον, μισθός καϊ τροφη. Άποταθή-
τε: ϋβν Βγοβ., 81 Υν1. 23γι1 δι., Ν.
Υ. αί.ν. (16901—7—10)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Την .·Ητρ€λθοΰοχΐ!ν Κυρκηίήν, 3ην ό-
5εΰθΛ·τος, ετελέσθησαν με-γαλοπρΐπώς
είς τό Ρ^ίΐιίαη Τβπιρΐθ, 7011ι δι. &
ν, Ν. Υ. Οΐν, οί γάμ»ι τού
ϋ μόν συμπατριώ-Γου κ. Γε¬
ώργιον ΠαπιατρΛαντοκρΰλίνσυ, ινττά
της ά·6ρβς καί θελκτικής δνίδος Πη-
νελό.της ΟίκόνομΛοτούλΛΐυ. Τβϊς εΰ-
χοαοα βίον εντνχή, άνβΰσ«απριβ-
Λώς «Ις τό ΡντΜαη Τρπιρΐο, 7011ι 5ή.
& ΒΓο,Ήΐνναν, Ν.Υ. Οίΐτ, οί γάαιοι
τοϋ «γαπτιτον μόν έξαδ^ςρου Γ«ι;«?-
γίου ΠαποΓΓςιαΛ'τας?ύλλου, μίτά τής
άβοΛί **ιί ίιείΛ'ηκής δΛώδος Πηνε-
λόπη; ΟίκονομθΛθύί.ου. Ενχομαι αύ¬
τοι; 60!ον εύτνχή άνθόοΛονριτον καί μα-
θουσάλ.ειαν.
Ό ΐξάόελΐρος,
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Δ. ΚΑΤΣΙΚΑΣ
^
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ οίκία 7 ^
τίοη' μετά *ατ<)οστήμα·το; καιί δλων των χρ·πο>δων έν Οΐβπ Οονβ, κατάλ¬
ληλον δ<ά ζαχαροπ&ακπΐίσν. Δίδϊτα» λίστα. 'Ε^Όίκιον $75 κατά μτ>να. Ά·
ΐΐοτοΕθηηιε τηλειφωνικώς: ΟΙθπ Οονβ
99. 30 δ^α αϊίί Ανβ.
(16920—9—16)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εΰήλιον δωμάτι¬
ον παρ' 'Ελληνική οικογένειαι, μέ όλας
τάς ευκολίας, δι' εν ή δυο άτοαα, ή
δι' άνδρόγννον. Ενοίκιον $5. Απευ¬
θυντέον Ρ. Τ. 559 ν. 144111 8ί.,
(Αρΐ. 5—Α), Νεν/ ΥογΙι. Πληοίον
Κϊν6Γ51(1β ϋΓΪνθ. (28-1)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πέντε οί
5ο(1β ΰϊδρβηββτβ. ΆΛτα'θήτε: ΑηΙοπ
δθτνίοβ Οο., 210 ννηβΜηίτΙοη, δϊ
Ν. Υ. Οϊίν. (16919—11)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γν<ορ£ζ»ν την θίεόθννσιν τον κ. Γρηγορίου Μανωλ.α- κη, νά την αποστείλη εί; τον γαμθοόν τού κ. Π αΛΉγιώτητν Πανδαν, 226 λν. δι., α»Γΐί5ΐ)π—, ν. νη. (16906—8—10) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τττν διεύθυνσιν τοΰ —η'οίδωνος Δι«Εχουμά- κου, έκ τσϋ χωρίου Σελ*γονδι, Σπάρ¬ της, νά τή-ν άποκττείλγι είς την συζν- γόν τον Μα^οΰσαν ΔιαχΜτμάκου, Οβ- ηβΓβΙ Κοη<1β3υ, Νο 1728, ΜοηΙβτΐ- (!θο, Κ. Ο. ϋ. (16904—8—11) ΖΗΤΕΙΤΑΙ Μάγειρος, συνέταιρος δι' "Ελληνικόν εστιατόριον κάωνον κα¬ λάς έογασίας, μέ ολίγα κεφάλαιβ. Ά- ΐτοταθήτε: 210 ΥΥ. 281ΓΛ δι., Ν. Υ. (16903—8—10) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ δνο νέοι διά Γροσα- ρία-ν. Δέον νά γνωρίζονν την Ίτολικττν καί τόν χειρισμόν αυτοκίνητον. Μισθός $35 έ&δομαόιαί<ος μέ ποοαγωγήν. 'Εο- γαοία τακτεκή. 'Αποταθήττιε πρός ταν κ. Κοκέλιαν, 218—22 Βγποθ δι., Νεντ3Γΐχ, Ν. ί. Πάρΐτε τό Οΐΐΐαπίΐ Ηιιάβοη ΤυΙ>$6 Ταηηβΐ.
(16883—6—10)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεΛειραμέΛΐβς νέος ζα;
χαρατλάοτης, δννάμ>ενος -νά 6οη#Ή και
είς τό ίΓθηΙ. 'Επίσης σερόιτοοος διά
Κθ81ΛΐΐΓ3πΙ:, γνωςίζων καλώς την έρ-
γοοίαν. Αμφότεροι δέον νά είναι τλ-
μ»οι καί έργατνκοΐ. Μκτθός $35 έ&6β-
μαόιαίως. Πληρώνομεν τα νανλα μ«-
τά τρίμηνον εργασίαν. Ά.ποταθήτε:
"Ο Βγο8.. Ο3 ΜΐΙ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ _„,__________
ρο-ν καί κβθονρόν πβιρ' 'Ε>.ληΛ·ιικϋ οίκο-
γενεία. Άποταθτίτε: 310 ν. 42η<3 δι., (3ον πάτωμα Εαβϋ), Ν. Υ. Οίτ.ν. (16902—8—9) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ Αρ&ΓϋηθηΙ άνευ έπύτλοη', εν. 5 ΐΑεγώλων δο>μ.αη'(ι>ν, μέ
ζεοτό νερό, θέριμανσνν, ήί.ρκτρικον
φώς, κ-οά κείαβΛΌν πλησίον τοϋ στα'θ-
ιιοΰ. Άπσταθήττε: 34 ν. 64·ί1ι 8ε.,
Ν. Υ. Πΐν. (16911—8—10)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ οωμάηον μέ Τ-
λας τάς εύκολάας, $4 έ&δομ«διθΒθ)ς.
Άποτασήτε: 15 νν. 64(1ι δτ., (Ιον
πάτωμα), Ν. Υ. ΟΐΙτ,
_________________(16914—-8—-10)__
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον αέ ολα
ΐά ϊηιρΓθνθπι&ηΙδ παρ' 'Ελληνικϊ) οΐ-
«ογ-ενεία διά κινίαν· η δνίδα. Κβίβ-
ΓΙΊ1008 ΓβΓ[Τ1ΪΓβ(1. 72 Βα7 19Γΐΐ δΐ.,
ΒΓθοΙίΙνη, Ν. Υ. Τβΐβρΐιοΐι©.' Ββτϊ'
ΐΙ 6626. (16888—7—9)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ έπϋτλωμένον δω¬
μάτιον αέ όλας τάς ευκολίας. Ά.τοτα-
Θήτε: 3305 ΒΓ08ύνΒ.ν, ιθ.ιγήον 134τίι Ι
δι., (Αρτ. 10), Ν. Υ. Οΐΐν.
____________ (16875—6—9)
~ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια επί
πλτομένα, μέ όλας τάς νεωτέρας εϋκο-1
λίας· ιιπάνιο, ζεστό νερό, καθώς καί
τηλέφωνο. Άποταθητε: 342 ΑΥ. 23π1
δί-, Ν. Υ. ϋίΐγ. (16871—5—11)
~ ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
Είς κεντρικωτάτην γωνίαν ένοικιά-
ζονται αίθονσαι διά γάμονς, βαπΐίσης
Λαί Συλ^.όγονς. 'Επίσης Γραφεϊα δι'
δλους τούς έπαγγελμίττίας. Μαγαρά
κατάλληλα διά οιανδήποτε επιχείρη¬
σιν. Άποταθητε:
δ. ΜΑδδΑδ,
400 ν. 23γο δί., (οοΓηεΓ 9(1ι Ανβ.),
Ν. Υ. Οίΐν. (16595—4—4)
ΠΡΡΣΦΥΠΚΗ ΣΤΗΛΗΝ
ΝΕΜΙΕΙΙ5Τ ΕΙΕί
ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΓΓΕ-
ΝΕΙΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
ΔΕΟΝ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡΟ-
ΣΈΚΤΙΚΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ¬
ΛΟΓΟΝ. ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙ¬
ΚΩΣ ΑΥ'ΤΟΥΣ.
Παοακα'νθ&νται οί ίδιοι, ϊί κ.αί ι!
γνωοίζοντές τι περί οΰτϋόν να, έπιχο^
νωνησωσι μετά τή; Νθγιγ ΕβδΙ Βε-
Ιίβί, διά νά λάβακη συμπληρωματικά;
.τληροφορίας, διευθύνοντες τάς επιστο¬
λάς των ώ; έ£ης:
ΝΕΑΗ ΕΑ5Τ ΠΕίΙΕΡ
151 ΡΙίτΙι Ανβ., Νβνν ΥογΙϊ €1&
Αΐίβηίίοη ΡθΓβοπηΙ δβΓνίοβ
Πίνΐϋΐοπ. ΡθΓθΐρπ ϋερί.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ έ.τειγόντως ή διεύθυν¬
σις τού Παναγιώτου Β. Καΐΐτσή (Ρβ-
ηαςίοΐΐδ ΚΗριίδ), άλλοτε διααένοντος
είς 66 Μίΐαίδοη δι., Ν. Υ. Οΐν, χάριν
των άΛ-ηοπ'χούντων οίκείων τού. Άς
διέλθ;ι ούτος έκ των γραφείων τοϋ
«Εθνικον Κήρι<κοο ίνα λάβη έΛΜΤτο: λήν παρά τοϋ έν Μοΰλρω, Λήμνου, ά- δελφθϋ τού Κωνστ. Καπτσή. Ό κ. ΊωάνΛ·η; Τζόνοβιτς Άλεξώ νης, ήλικίας περίπον 30 έτών, ίργα- σθείς πρό έτών εί; όρνχεϊα τή; Πεν- ανλδανίας, ζητεΐται υπό τον έν Βα- τούα αδελφόν τον κ. Αντώνιον Τζό- ο6ιτς ' ".ΐξιόνη. Ή Κα Αναστασισ Άστράνη πρό καιροϋ διααένΐΗκΐα έν Υοιιη£8ΐοννη. Ο., υπό τήϊ^ έν Αθήναις σνγγενοϋ; τη; Κάς Πέρρη. Ό κ. Άπιόο-τολος Μπανίκας έξ Άϊβαλή -τής Μ. Άσίας, υπό τής έ» Θεσσαλονίκη θΕία; τού Κάς Κυριακού- λαί Μπανίκα. Ό κ. Παίλος Βάνης. έξ Άϊδαλί τή; Μ. Ά-σίας. Ό κ. Νΐκο; Χάλ.ικα;, ποώπν διοιιιέ- νων έν Νβντ Γ-,οηάοη, Οοηπ., υπό της έν Χίω μητοός τον, κ. ΤερΛΐηχόρης Χάλιχα. 'θ έκ Σμύρνης* κ. Ίωάνντν; Ίωαν- ης, πρό καιρόν* διαιΐΓνοβν έν ΝετνροΓΐ Νβτνβ, Ϋα., υπό τής έν θεσσαλονίκτι θείας τού, κ. Κυριαχού- ?.α; ^τοτνίκα. Ό κ. Κων. Κατστκίδης, έκ Τιφαοεί όν τής^ Καλλιπόλεως. θράκης, υπό τοΰ έν Λυών της Γαλλίας άδελφοϋ τοτ· χ. Γεωργίαν Καταικίδον. Ό κ. Δημ. Παναγιωτίδην, πρό χαι- ροδ διαμένων έν ΟΐίνβΓ δτ., τής Νέ- ος Υόρκης, υπό τον έν Κανδία, Κρή¬ της πατρός τού κ. Ι. Πα-ναγιωτίδου. Ό κ. Ανδρέας Ταλιανος, πρό και¬ ροϋ διαμενων έν Νβνν Βπΐίΐΐη, Οοηη. καί καταγόμενο; έκ Πέργαμον τής Μ Άσίας, όπως παραλάβη Ιπιστολήν .τροερχομένην έκ τή; μητρός αντοΰ κ. Βάγια; Ταλιαναν. Οί έκ Π. Φωκέας, Σμύρνης, κ. κ. Κωνσταντίνος, Νικόλαος καί "Ανάστα σία Τστ-λδάν·), υπό τή; έξα6έλ<ρης αυ¬ τών Κάς Αφροδίτης Μιχάρη, έκ Ραν·- τοσίβια τής θεσσαλίας καί σύζυγον τον ν. Δημητρίον ΓαλσΛ'οποΰλου. 'Ο έκ Σμύρνης κ. Γεώργιος Πα:α· λίδης πρό κάϊρον διαμένων έν Άγίψ Φραγκίσκφ, Καλ. υπό των έν Άΐή να!.ς( άδελφών το« Εΰ«γγελίας καϊ Δε- σχοίνη; Π αταλίδου ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ θίρμώς ό γνω- ρ^ων την διεύθυνσιν τοΰ έκ Μικοός Άσίας καταγόμενον Ήλία Πέτσου, όπως την άπαστείλτι εί; τόν αδελφόν τον. Αλέκον Πέτσου, 1190 δΐΓαΙίθΓά Ανβ., ΒπίΙδθροΓΐ, Οοπΐι. (16886—6—9) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν τοϋ Νικολ. Παπαπαντελά- κη, έκ Κρήτης, διαμενοντος πρό εΐκο- σαετίας έν Άμερικ·ή, νά την αποστεί¬ λη είς τόν υϊόν ταν Μιχαήλ Παπα- παντελάκην, Κινηαατοθέατρον «Ίδαΐ- ον Άντρον>, είς Χανιά, Κρήτης.
(Δ. 5—15)
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί κ. κ. Γε¬
ώργιος Καραλής, ^Παναγιώτης Γ.
Διλμπεράκης καΐ Ιωάννης Γ. Αΰγβυ-
στϊνος, όπως γνωρίσωσι την διεύθυν¬
σιν των εις τόν έν Ν»353ϋ ΒαΗαΐΏ35
715 διαμένοντα Δρόσον Γαλανόν.
(Δ. 6—10)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΓΑΙ ό γνωρίζων την
δΥεύθννσΊν τον Άρτϊμίον Βολακάχη,
έκ Πλακός, Άποκορώνου, Κρήτης, 8-
πως την αποστείλη είς τόν Παντελήν
Στεφανσχην, 339 Οοοΐαηαα Αν«ααβ,
Α ΡπγΙ;, Ν. .Τ._______________
ΘΕΡΜΩΣ παρακαλεϊται ό γνωρί¬
ζων την διεύθυνσιν τβΰ κ. Νικόλαον
Ι Άλεξανδρή, καταγόμενον έκ Κρανι-
' δίσυ, νά' την αποστείλη είς τόν Νικό¬
λαον Ζυγόπουλσν ΛνΤιίΙθ Ηοιιβο
ί Υα.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό'γνωρίζιον ποϋ
διεμενεν ό Νικόλαος Γεώργιον Καρά·
γεώργτΐΓ, καταγόμΐνος α,ιό την Περί¬
στασιν τής Επαρχίας Καλλιπόλεως,
τίίς Άνατολιν.ής θράκης, όστις άνί-
χώρησεν άπό την πατριδα τού πρα 45
περί,τον Ιτών, καί όστις ά-ΐέθανε μί-
ταξύ τοΰ 1911-—1913, νά γρά·ψη πρό;
την: ΜΪ88 ι. ναβδαΓάβίίί, ο)ο ΝβΙΙ-
οηία ΗεΓ&1(1, 140 ν. 26111 δι., Ν. Υ.
Γίν Δ. Χ.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
___________ ΐηαη, γνω<>ίζω·ν κα¬
λώς την εργασίαν, ώς καί την κατα-
σ/θενήν ρϊββ, ζητεί έργασίοη'. Άπ-οτα-
θτττί: Ε. ΡΙιΗιιΐδ, 3189 Βνταν^Ν. Υ.
ϋϊιγ, ή τηί*φοη·ήνΓατιε ΜοπιΐηυίΠά'β
6307. (16909—8-—10)
ΝΕΟΣ, κότοχος πιρονομίου, (ϋ. δ.
ΡαιοηΙ), ςητεϊ σννέτβιρον με κιεφά-
λαια 5 εως 10 χιλνΐ«δ·ας δολλαρίων.
Πρόκειται περί προσοδοφόοου καί
πιροτΛτικής έφενρέσεως. Άπ»ταθτ|τε:
Ε. Φιλαδητάκης, 3189 ΒΓθβάννα.ν, Ν.
Υ. Ογ}·. (16910—8—10
ΝΕν
ΕΚΚΛΗΣΙΑ <ΑΓΙθ -ευθυνο,;: 451 ν. 3 ί.φημίριος: Αβ-μ. ΚΥΡΙΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΑΙ ΤηλεςρωνΓν: Ρβπικνΐνηπΐί ^ΕΚ5ΕΥ ΟΤΥ, ν ) Ή Διεύθυνσις τής Έ,<)η01α. ~8 ίφημίοιου πρωτητρ^β; Αγγίλβυ Τσιγκοϋνη, τη- Ηθί1$οπ ΟοιιπΙγ εΙναι. ' »»—108 Τόηπβΐθ νβηπ· Γ.ΐιν, Ν Ι «υ 111.Λ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ} Νβ— ί'2 νβ5ί 5411) 51 , Ν. γ | ς ΑΙΒ. ΝικΑλαο; Λάζαο ΔιΚάχττηρ τή; θεο)ογίσς. Έκκληοίπ; Γηΐιιτιήηι 1 ΑδΤΟΗΙΑ, ί. 1. ΕΚΚΛΙΙΪΙΑ ♦ΑΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, ( Άρχιεπι σκ.οπή ;) «73 ΕΙγπ 51.. Α$ΙθΓΐ3 Έφτ,μέοιος: Γ. Μενεϊότουλο^ Τ'ίλέίρωνον: ΑδΙθΓΪη 1653. Κατηιχία;: ΗηνρτηβνοΓ 487Λ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΜΕΊΟΧΙΟϊ] ΠΑΝΑ1ΙΟΥ ΤΑΦΟΥ «Ο ΑΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΖ Ο ΒΑΠΤΓΣΤΗΣ>
ΡΙ—Ι Ανβ., ιιεταΕϋ 16 χοί Πΐ
ΥοΛ Οΐ
ΕΛΛ. θΡθθΔυϊυ^ υ
€ΑΠ01· ΝΙΚΩΝ1»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Διεύθυνσις Ίερέως Άογ Δα
Λεονταοίοον καί Έκ-'"'ησία;ι
«05 Ε. 341ΓΙ δι.. Νβνν ΥοΛ Γ
Τλέ Ι.ρχ'Πίίίπι 67*
_________Ι, Ν. .Γ
Έκκλησία ΑΠΟΣ ΝΙΚΟλΑΟ
555 ΗΪ3Π δΐΓεεΙ.
Τηλέφ. 'Εκκλησίας: ΜοΙϋε.ΓΤ1
Κατοιχία Ίβοέω-:
53 Μηα>1ρν Ανβ,.υβ. ,
26ΪΪ-1
ΟΚίΑΗΟΜΑ "ΟΙΤΥ, ΟΊ^Α,Ϊ
Δΐίύθννοας τού προϊσταμέΛου φ
θίου τής Κοινότητος θ1ί1ηΙΐ0ΓΠ31
17. ΟίΙα., είναι:. 102 Ν. Βγο3(Ι !
Τηλέφωνον: Μβρΐϊ 3101.
ΝΕΥν ΥΟΚΚ ΟΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟ
360 νεδΙ 1251η. ί,ί,οοΐ
Αίδεσ. Νικ. Άνδςεότ ι)»;.
Τηλέφωνον Έκκλησις:
Μοππη35ίάβ 9474.
Κατοικία ίερέως: 501 Υν'. 133111.'
Τηλέφ. νυκτός: "-'"-""' ΜΜ
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΤΝΌΙ
«Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΙΗ>
'Εφημέριος Ίερεΰς:
Κωνσταντίνος Γαρουι; α/ής.
1275 Ηθβ Ανβ., Βγοιιχ, Ν.;
Τηλέφ. ΙηΙεΓναίε 21
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ μέ πολυετή,
πείραν ιίς όλους τούς κλάδονς τής |
ζαχαρο.τλαστικής, δυνάμενος νά 6οη-1
| θή καί είς τίτν Σόδαν, ζητεί εργασίαν |
όπουδήποτε. Μόνον οί έχοντες μέγα- Ι
λας εργασίας δς άποταθοϋν. Ε. Κ.,|
ΝαΙϊοηβΙ ΗογηΙιΙ, 140 Υν'. 2611ι δ»
Νεν ΥογΙι ΟΐΙτ. (Δ. 5—10)
ίΑΥνΚΕΝΟΕ, ΜΑδδ.- 0
θνοώς Κηρυξ», καθώς και ο'-«ι.
δόσεις τού πωλοΰνται παπά τού
προσο'ίπου μας, κ. Δηιι. Ζιθ»ο,
τή Έλληνικτί Λεσχη, 495 Οοη
δι., όστις δέχεται μικράς αγ
καθώς καί έγέγραφάς συνδοομη
^
ΠΡΟΣ ΑΓΟΡΑΝ
ΓΟΥΝΑΡΙΚΑ ΤΟΙΣ ΜΕΤΡΗΤΟΙΣ
ΡΐβΙββ δλων των εΐδων, Μπέμπη
Σήλ, Βαι-/.ιοΰρ«ς, Σκιούρους, οοοπεν
χα άλλα αέ μαχρΰ μαλλί-Γουναρ«κά.
ννοοί & Β3ο»1, 24 ν. 25111 δ:., Ν.
Υ. Οϊιγ. (26881—Ρ—Ν)
ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ
Αί πρός τό βιβλιοπω¬
λείον τοΰ «'Εθν. Κ,ήρυ-
κος» παραγγελίαι έκτε-
λουνται με απόλυτον α¬
κρίβειαν και προσοχήν,
καλώς βυικΐυασμέναι,
-/αι ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ. "Ολοι
τας παραγγελίας σας
&ίς τό βιβλιοπωλείον
τού «Έθνεκου Κήρυ-
κος», είς τό ό-οΐον 0α
εΰρητε πρόθυμον καί
ευσυνείδητον υπηρεσί¬
αν.
ΓΑΛΛΙΚΗ ΓΜΜΜΑΤΙΚΗ.
πό Ι·. Λαγκάδη. ΙΙλήρης, «^
ταγμένη επί τή βάσει των
των γραμματικών τής Γαλ"
γλώσσης. Τιμάται ....... ν '
ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΑΜΑΓΐΙΟί:"·
ΡΙΟΙΙ. Υπό Δ. ΙΙανταζή. *■
θέν υπό τοϋ Υπουργείον της
δείας. Τιμάται ..........
ΠΑΗΡΗΣ ΓΑΛΛΙΙΙΗ /
ΜΑΤΙΚΗ. Υπό Σ. Σαρι6αξΕ
Πρός χρήσιν τ&ν μαθητων «
διαβαθμίσεως σχολείων. Δεο ^
νόν τιμάται ..............
ΜΕΟΟδΟΧ ΤΗΣ Γ*Α*1"
Σ6»?
ΓΛΟΖΣΗΖ. Υπό Σ.
νη. 'Επί τή βάσει τον
προγράμματος των Έ(«οβ£
Σχολών. "Εκδοσις πολντελ εοτ«"
μετά 350 είκόνων. Τιμάτσι 5-"
ΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ ·»Η«*Τ* "
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ Υπό ^ .*
δαξεβάνη. (Σνμπλήρωμα τι],
κεκριμένηε Γραμματικης)· ί^
ται δεδεμένον ............ ^
ΓΑΛΛΙΚΗ ΜΕβΟΔΟί. .
Α. Σνρίγον. Ή τελειοτατη «
χρι τοϋδε έκδοθεισών, πρός «■
κήν καί πρακτικήν οιβασκα?.ια*
Γαλλικής γλώσσης. Τιμάται *"·■
"ΝΑΤΙΟΝΑί
14Ο %¥. 26ΤΗ 9Τ.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 Ιούνιον.— ΤΩΝ Α-
ΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ. Αλεξάνδρου.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 11 Ιούνιον.— Βαρ»ο-
λομαίον καί Βαρνάβου. (Άρχεται ή
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
ΚΟΙΝΟΤΗ- Α5ΤΟΚΪΓΓ;
€ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΐπΙ·1
πηβΓ Εΐπι δι ω«1 ,Ρτ
•Επί "Ελλάδος 1.30 1)2ο ή δραχμή.
'Επί Λονδίνον $4.87 7)8 ή λίρα.
Επί Παρισίων 3.93 5)8ο τό φράγκον.
'Επί Γερμανίας 23.92 1)2ο τό μάρκον.
'Επί Ιταλία; 5.26 3)4ο ή λιρέτο.
'Επί Σερβία; 1.76 1)4ο τό δηνάριον.
'Επί Ρουμανίας 0.02ο τό λέϊ.
'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9615ο ή κοο.
(" ΑΤΜΟΠΛΟΊ ΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ^)
ΚΑΤΕΠΛΕΥΧΑΝ ΧΟΕΧ
Κθυδΐυ.ΟΝ. έκ Βοοδώ.
ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΜϋΕΝΈΗΕΝ, έκ Βρέμης.
ΟΑΙ.ΕΟΟΝΙΑ, έκ Γλοκτκώτπνς.
ΟΕΕνΕΕΑΝϋ, έξ Άαδέρσης.
ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΑΥΡΙΟΝ
Ι.ΕνΐΑΤΗΑΝ, έν. Σάου&αμπτον.
ΜΙΝΝΕνΑδΚΑ, έκ Λονδίνον.
ΡΒΕδ. ΗΑΚΚΙδΟΝ, έκ Μασσαλίας.
ΑΜΕΚ. δΗΙΡΡΕΚ. έκ Λονδίνον.
δΑΜΑΚΙΑ. έκ Λίοεοπσυλ.
ΤϋδεΑΝΙΑ, εκ Σάουθαμπτον.
ΑΝΑΧΠΡΟΥΝ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗΝ
ΚΑΒΙΝϋΑ, διά Π αρτ Σαΐδ.
δ Α (Χ), δι' Άμβέιρσαν.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ
ΕΙΜΕΘΑ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΔΙΑ
ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΚΑΛΩΣ ΤΗΝ ΤΕΧ¬
ΝΗΝ ΤΟΥ Κ Ο Υ Ρ Ε Ω Σ.
ΛΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ — ΕΚΜΑ-
ΘΗΣΙ2 ΤΕΛΕΙΑ.
ΝΕΥν' δΥδΤΕΜ ΒΑΒ.ΒΕΚ δΟΗΟΟί
359 811ι Ανβ. (ΓΟΝΙΑ 28ης ΟΔΟΥ),
ΝΕνν ΥΟΚΚ ϋΙΤΥ.
(16908—8—48)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛθΓ) (
ΚΑΘΑΡΙΕΜΑ ΚΑΡΠΕΤΩΝ
Τό εργοστάσιον μας, υπό "Ελληνι¬
κήν Διεύθυνσιν, ειδικόν καί άνεγνω^
ρισμένον είς τό εΐδος αύτό σάς έγγν-
άται τελείαν εργασίαν καί τιμάς ά-
συναγωνίστονς. Δοκιμάσατέ καί θά
πεισθήτε.
ΒΑΥ ΚΙϋΟΕ ΟΑΚΡΕΤ
ΟΙ.ΕΑΝΙΝΩ ΟΟ..
1008—10 Β&ν Κΐ<ΐ£ε Ανεπιιβ, ΒΓθθΜνη Ν. Υ. Τηλέφωνον: ΑΠαηίίο 1278. (16856—2—8) ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ Κατάλληλος εϋκαιρία όπως μάθΐτι μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τεοσά- ρων έ6δομάδων·, ή όποία είναι χρήσι- 1ος καί διά την πατριδα σας. Δίδα/ΐτρα μόνον $25.00. ΙΌΙ.υΜ>3ΙΑ ΒΑΚΒΕΓΛ ΟΌΙΧΕΟΕ
850 ΕίβΙιΐΐι Ανβ. Νβνν Υογϊ
Μεταξν 27η; ν.α'ι 28η; όδοθ.
ΕΥΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛ1Λ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΗΣ
ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ
ΟΊ θέλοντες νά διδαχθώσι κατ' οί¬
κον 'Ελληνιχά η Άγγλικά εύμεθόδως
κ.α'ι πρακτικώς, άς άποταθώσι δι' έ*>
στολή; πρός όν άριστοϋχον καί πολύ-
πΕΐοον διδάσκαλον Κωνστ. Χ. θεοΑο-
σίοΐ'. Τα οίδαν.τρά το.» είναι λογικά:
Διεύθυνσις:
152 νν. 14Λ δτ. Οο Ηιΐίΐϊο δΐιορ.
Νβ- ΥοΛ
ι] ΓΎΙΟΣΤΟΥ Η
"Υπό Τζάκ Λόντου. "Εργον πλή-
ρες γοητείας καί περιπετειών. Ζων-
τανή ζωγραφιά της ζωής των θα-
λασσών. Τιμάται δεδεμένον $1.00.
"ΝΑΤΊΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
140
«V.
26ΤΗ 6Τ., ΝΕνν ΥΟΒΚ
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ
ΝΕίΙΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΠΙΑ.
ΤΑΡΙΟΝ
ΛΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΧΟΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον τα Κεκραγάρια τα
Άναστάσιμα τού Έσπερινβν Όρ-
θρου καί Λειτουργίας κατ' ήχσ»,
μετά των Άναστασίαων Εύλογη-
ταρίων, Άναστασίμων 'Εξαποστει-
λαρίων, 'Εωβινών Είρμολογικών
Δοξολογιών, Μανουήλ Πρωτοψάλ-
του καί τόν πεντά€(·ωνον βαρύν ή-
χον Γεώργιον τοϋ Κρητός. Δεδε¬
μένον στερεώς, τιμάται ... $4.00
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΓΙΟΜ
ΑΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΧΟΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον Καταβαοίας, Ιίοντά-
κια, Τριώδιον καί Πεντηκοστάρι-
ον. Δεδεμίνον στερεώς .... $3.00
'ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
14Ο Υ». 26ΤΗ 8Τ.. ΝΕ* ΥβΒΚ
ΚΗ1ΕΙΛ
Τόν προσφιλή τιμίων σνζνγον, πά¬
τερ» καΐ «δΐλφόν
ΠΕΤΡΟΝ ΒΑΜΒΑΜΤΗΝ
θανόντα χθές, κηδεύ«μ«ν αδρ«/βν Δΐυ-
τέραν 11 Ιούνιον, έ% της Οίκία; «άς
472 — 415Τ δι., ΒΐΌθΚΙνΐι, Ν. Υ.
Ή νεχοοχχμος άκολουτΚα τ)ά ψαλή
έν τφ έν ΒΓθοΙίΙνη, Ιειρφ ναώ. τού Ά-
γίου Κωνσταντίνου, 64 δτΑβπηθΓΐιθΓη
δΐ., είς τάς 2 μ. μ,
Παρακαλοϋνται δΦεν οί ονγγενείς
καί φίλοι, οί τιαώντες την μνήμην τον'
μ«ετ€ΡστΟΛ·τος, όπως ΐταρβ3-
μάτιον, μισθός καϊ τροφη. Άποταθή-
τε: ϋβν Βγοβ., 81 Υν1. 23γι1 δι., Ν.
Υ. αί.ν. (16901—7—10)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Την .·Ητρ€λθοΰοχΐ!ν Κυρκηίήν, 3ην ό-
5εΰθΛ·τος, ετελέσθησαν με-γαλοπρΐπώς
είς τό Ρ^ίΐιίαη Τβπιρΐθ, 7011ι δι. &
ν, Ν. Υ. Οΐν, οί γάμ»ι τού
ϋ μόν συμπατριώ-Γου κ. Γε¬
ώργιον ΠαπιατρΛαντοκρΰλίνσυ, ινττά
της ά·6ρβς καί θελκτικής δνίδος Πη-
νελό.της ΟίκόνομΛοτούλΛΐυ. Τβϊς εΰ-
χοαοα βίον εντνχή, άνβΰσ«απριβ-
Λώς «Ις τό ΡντΜαη Τρπιρΐο, 7011ι 5ή.
& ΒΓο,Ήΐνναν, Ν.Υ. Οίΐτ, οί γάαιοι
τοϋ «γαπτιτον μόν έξαδ^ςρου Γ«ι;«?-
γίου ΠαποΓΓςιαΛ'τας?ύλλου, μίτά τής
άβοΛί **ιί ίιείΛ'ηκής δΛώδος Πηνε-
λόπη; ΟίκονομθΛθύί.ου. Ενχομαι αύ¬
τοι; 60!ον εύτνχή άνθόοΛονριτον καί μα-
θουσάλ.ειαν.
Ό ΐξάόελΐρος,
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Δ. ΚΑΤΣΙΚΑΣ
^
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ οίκία 7 ^
τίοη' μετά *ατ<)οστήμα·το; καιί δλων των χρ·πο>δων έν Οΐβπ Οονβ, κατάλ¬
ληλον δ<ά ζαχαροπ&ακπΐίσν. Δίδϊτα» λίστα. 'Ε^Όίκιον $75 κατά μτ>να. Ά·
ΐΐοτοΕθηηιε τηλειφωνικώς: ΟΙθπ Οονβ
99. 30 δ^α αϊίί Ανβ.
(16920—9—16)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εΰήλιον δωμάτι¬
ον παρ' 'Ελληνική οικογένειαι, μέ όλας
τάς ευκολίας, δι' εν ή δυο άτοαα, ή
δι' άνδρόγννον. Ενοίκιον $5. Απευ¬
θυντέον Ρ. Τ. 559 ν. 144111 8ί.,
(Αρΐ. 5—Α), Νεν/ ΥογΙι. Πληοίον
Κϊν6Γ51(1β ϋΓΪνθ. (28-1)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ πέντε οί
5ο(1β ΰϊδρβηββτβ. ΆΛτα'θήτε: ΑηΙοπ
δθτνίοβ Οο., 210 ννηβΜηίτΙοη, δϊ
Ν. Υ. Οϊίν. (16919—11)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γν<ορ£ζ»ν την θίεόθννσιν τον κ. Γρηγορίου Μανωλ.α- κη, νά την αποστείλη εί; τον γαμθοόν τού κ. Π αΛΉγιώτητν Πανδαν, 226 λν. δι., α»Γΐί5ΐ)π—, ν. νη. (16906—8—10) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων τττν διεύθυνσιν τοΰ —η'οίδωνος Δι«Εχουμά- κου, έκ τσϋ χωρίου Σελ*γονδι, Σπάρ¬ της, νά τή-ν άποκττείλγι είς την συζν- γόν τον Μα^οΰσαν ΔιαχΜτμάκου, Οβ- ηβΓβΙ Κοη<1β3υ, Νο 1728, ΜοηΙβτΐ- (!θο, Κ. Ο. ϋ. (16904—8—11) ΖΗΤΕΙΤΑΙ Μάγειρος, συνέταιρος δι' "Ελληνικόν εστιατόριον κάωνον κα¬ λάς έογασίας, μέ ολίγα κεφάλαιβ. Ά- ΐτοταθήτε: 210 ΥΥ. 281ΓΛ δι., Ν. Υ. (16903—8—10) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ δνο νέοι διά Γροσα- ρία-ν. Δέον νά γνωρίζονν την Ίτολικττν καί τόν χειρισμόν αυτοκίνητον. Μισθός $35 έ&δομαόιαί<ος μέ ποοαγωγήν. 'Εο- γαοία τακτεκή. 'Αποταθήττιε πρός ταν κ. Κοκέλιαν, 218—22 Βγποθ δι., Νεντ3Γΐχ, Ν. ί. Πάρΐτε τό Οΐΐΐαπίΐ Ηιιάβοη ΤυΙ>$6 Ταηηβΐ.
(16883—6—10)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεΛειραμέΛΐβς νέος ζα;
χαρατλάοτης, δννάμ>ενος -νά 6οη#Ή και
είς τό ίΓθηΙ. 'Επίσης σερόιτοοος διά
Κθ81ΛΐΐΓ3πΙ:, γνωςίζων καλώς την έρ-
γοοίαν. Αμφότεροι δέον νά είναι τλ-
μ»οι καί έργατνκοΐ. Μκτθός $35 έ&6β-
μαόιαίως. Πληρώνομεν τα νανλα μ«-
τά τρίμηνον εργασίαν. Ά.ποταθήτε:
"Ο Βγο8.. Ο3 ΜΐΙ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ _„,__________
ρο-ν καί κβθονρόν πβιρ' 'Ε>.ληΛ·ιικϋ οίκο-
γενεία. Άποταθτίτε: 310 ν. 42η<3 δι., (3ον πάτωμα Εαβϋ), Ν. Υ. Οίτ.ν. (16902—8—9) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ Αρ&ΓϋηθηΙ άνευ έπύτλοη', εν. 5 ΐΑεγώλων δο>μ.αη'(ι>ν, μέ
ζεοτό νερό, θέριμανσνν, ήί.ρκτρικον
φώς, κ-οά κείαβΛΌν πλησίον τοϋ στα'θ-
ιιοΰ. Άπσταθήττε: 34 ν. 64·ί1ι 8ε.,
Ν. Υ. Πΐν. (16911—8—10)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ οωμάηον μέ Τ-
λας τάς εύκολάας, $4 έ&δομ«διθΒθ)ς.
Άποτασήτε: 15 νν. 64(1ι δτ., (Ιον
πάτωμα), Ν. Υ. ΟΐΙτ,
_________________(16914—-8—-10)__
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον αέ ολα
ΐά ϊηιρΓθνθπι&ηΙδ παρ' 'Ελληνικϊ) οΐ-
«ογ-ενεία διά κινίαν· η δνίδα. Κβίβ-
ΓΙΊ1008 ΓβΓ[Τ1ΪΓβ(1. 72 Βα7 19Γΐΐ δΐ.,
ΒΓθοΙίΙνη, Ν. Υ. Τβΐβρΐιοΐι©.' Ββτϊ'
ΐΙ 6626. (16888—7—9)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ έπϋτλωμένον δω¬
μάτιον αέ όλας τάς ευκολίας. Ά.τοτα-
Θήτε: 3305 ΒΓ08ύνΒ.ν, ιθ.ιγήον 134τίι Ι
δι., (Αρτ. 10), Ν. Υ. Οΐΐν.
____________ (16875—6—9)
~ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωμάτια επί
πλτομένα, μέ όλας τάς νεωτέρας εϋκο-1
λίας· ιιπάνιο, ζεστό νερό, καθώς καί
τηλέφωνο. Άποταθητε: 342 ΑΥ. 23π1
δί-, Ν. Υ. ϋίΐγ. (16871—5—11)
~ ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
Είς κεντρικωτάτην γωνίαν ένοικιά-
ζονται αίθονσαι διά γάμονς, βαπΐίσης
Λαί Συλ^.όγονς. 'Επίσης Γραφεϊα δι'
δλους τούς έπαγγελμίττίας. Μαγαρά
κατάλληλα διά οιανδήποτε επιχείρη¬
σιν. Άποταθητε:
δ. ΜΑδδΑδ,
400 ν. 23γο δί., (οοΓηεΓ 9(1ι Ανβ.),
Ν. Υ. Οίΐν. (16595—4—4)
ΠΡΡΣΦΥΠΚΗ ΣΤΗΛΗΝ
ΝΕΜΙΕΙΙ5Τ ΕΙΕί
ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΓΓΕ-
ΝΕΙΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
ΔΕΟΝ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡΟ-
ΣΈΚΤΙΚΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ¬
ΛΟΓΟΝ. ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙ¬
ΚΩΣ ΑΥ'ΤΟΥΣ.
Παοακα'νθ&νται οί ίδιοι, ϊί κ.αί ι!
γνωοίζοντές τι περί οΰτϋόν να, έπιχο^
νωνησωσι μετά τή; Νθγιγ ΕβδΙ Βε-
Ιίβί, διά νά λάβακη συμπληρωματικά;
.τληροφορίας, διευθύνοντες τάς επιστο¬
λάς των ώ; έ£ης:
ΝΕΑΗ ΕΑ5Τ ΠΕίΙΕΡ
151 ΡΙίτΙι Ανβ., Νβνν ΥογΙϊ €1&
Αΐίβηίίοη ΡθΓβοπηΙ δβΓνίοβ
Πίνΐϋΐοπ. ΡθΓθΐρπ ϋερί.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ έ.τειγόντως ή διεύθυν¬
σις τού Παναγιώτου Β. Καΐΐτσή (Ρβ-
ηαςίοΐΐδ ΚΗριίδ), άλλοτε διααένοντος
είς 66 Μίΐαίδοη δι., Ν. Υ. Οΐν, χάριν
των άΛ-ηοπ'χούντων οίκείων τού. Άς
διέλθ;ι ούτος έκ των γραφείων τοϋ
«Εθνικον Κήρι<κοο ίνα λάβη έΛΜΤτο: λήν παρά τοϋ έν Μοΰλρω, Λήμνου, ά- δελφθϋ τού Κωνστ. Καπτσή. Ό κ. ΊωάνΛ·η; Τζόνοβιτς Άλεξώ νης, ήλικίας περίπον 30 έτών, ίργα- σθείς πρό έτών εί; όρνχεϊα τή; Πεν- ανλδανίας, ζητεΐται υπό τον έν Βα- τούα αδελφόν τον κ. Αντώνιον Τζό- ο6ιτς ' ".ΐξιόνη. Ή Κα Αναστασισ Άστράνη πρό καιροϋ διααένΐΗκΐα έν Υοιιη£8ΐοννη. Ο., υπό τήϊ^ έν Αθήναις σνγγενοϋ; τη; Κάς Πέρρη. Ό κ. Άπιόο-τολος Μπανίκας έξ Άϊβαλή -τής Μ. Άσίας, υπό τής έ» Θεσσαλονίκη θΕία; τού Κάς Κυριακού- λαί Μπανίκα. Ό κ. Παίλος Βάνης. έξ Άϊδαλί τή; Μ. Ά-σίας. Ό κ. Νΐκο; Χάλ.ικα;, ποώπν διοιιιέ- νων έν Νβντ Γ-,οηάοη, Οοηπ., υπό της έν Χίω μητοός τον, κ. ΤερΛΐηχόρης Χάλιχα. 'θ έκ Σμύρνης* κ. Ίωάνντν; Ίωαν- ης, πρό καιρόν* διαιΐΓνοβν έν ΝετνροΓΐ Νβτνβ, Ϋα., υπό τής έν θεσσαλονίκτι θείας τού, κ. Κυριαχού- ?.α; ^τοτνίκα. Ό κ. Κων. Κατστκίδης, έκ Τιφαοεί όν τής^ Καλλιπόλεως. θράκης, υπό τοΰ έν Λυών της Γαλλίας άδελφοϋ τοτ· χ. Γεωργίαν Καταικίδον. Ό κ. Δημ. Παναγιωτίδην, πρό χαι- ροδ διαμένων έν ΟΐίνβΓ δτ., τής Νέ- ος Υόρκης, υπό τον έν Κανδία, Κρή¬ της πατρός τού κ. Ι. Πα-ναγιωτίδου. Ό κ. Ανδρέας Ταλιανος, πρό και¬ ροϋ διαμενων έν Νβνν Βπΐίΐΐη, Οοηη. καί καταγόμενο; έκ Πέργαμον τής Μ Άσίας, όπως παραλάβη Ιπιστολήν .τροερχομένην έκ τή; μητρός αντοΰ κ. Βάγια; Ταλιαναν. Οί έκ Π. Φωκέας, Σμύρνης, κ. κ. Κωνσταντίνος, Νικόλαος καί "Ανάστα σία Τστ-λδάν·), υπό τή; έξα6έλ<ρης αυ¬ τών Κάς Αφροδίτης Μιχάρη, έκ Ραν·- τοσίβια τής θεσσαλίας καί σύζυγον τον ν. Δημητρίον ΓαλσΛ'οποΰλου. 'Ο έκ Σμύρνης κ. Γεώργιος Πα:α· λίδης πρό κάϊρον διαμένων έν Άγίψ Φραγκίσκφ, Καλ. υπό των έν Άΐή να!.ς( άδελφών το« Εΰ«γγελίας καϊ Δε- σχοίνη; Π αταλίδου ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ θίρμώς ό γνω- ρ^ων την διεύθυνσιν τοΰ έκ Μικοός Άσίας καταγόμενον Ήλία Πέτσου, όπως την άπαστείλτι εί; τόν αδελφόν τον. Αλέκον Πέτσου, 1190 δΐΓαΙίθΓά Ανβ., ΒπίΙδθροΓΐ, Οοπΐι. (16886—6—9) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν τοϋ Νικολ. Παπαπαντελά- κη, έκ Κρήτης, διαμενοντος πρό εΐκο- σαετίας έν Άμερικ·ή, νά την αποστεί¬ λη είς τόν υϊόν ταν Μιχαήλ Παπα- παντελάκην, Κινηαατοθέατρον «Ίδαΐ- ον Άντρον>, είς Χανιά, Κρήτης.
(Δ. 5—15)
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί κ. κ. Γε¬
ώργιος Καραλής, ^Παναγιώτης Γ.
Διλμπεράκης καΐ Ιωάννης Γ. Αΰγβυ-
στϊνος, όπως γνωρίσωσι την διεύθυν¬
σιν των εις τόν έν Ν»353ϋ ΒαΗαΐΏ35
715 διαμένοντα Δρόσον Γαλανόν.
(Δ. 6—10)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΓΑΙ ό γνωρίζων την
δΥεύθννσΊν τον Άρτϊμίον Βολακάχη,
έκ Πλακός, Άποκορώνου, Κρήτης, 8-
πως την αποστείλη είς τόν Παντελήν
Στεφανσχην, 339 Οοοΐαηαα Αν«ααβ,
Α ΡπγΙ;, Ν. .Τ._______________
ΘΕΡΜΩΣ παρακαλεϊται ό γνωρί¬
ζων την διεύθυνσιν τβΰ κ. Νικόλαον
Ι Άλεξανδρή, καταγόμενον έκ Κρανι-
' δίσυ, νά' την αποστείλη είς τόν Νικό¬
λαον Ζυγόπουλσν ΛνΤιίΙθ Ηοιιβο
ί Υα.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό'γνωρίζιον ποϋ
διεμενεν ό Νικόλαος Γεώργιον Καρά·
γεώργτΐΓ, καταγόμΐνος α,ιό την Περί¬
στασιν τής Επαρχίας Καλλιπόλεως,
τίίς Άνατολιν.ής θράκης, όστις άνί-
χώρησεν άπό την πατριδα τού πρα 45
περί,τον Ιτών, καί όστις ά-ΐέθανε μί-
ταξύ τοΰ 1911-—1913, νά γρά·ψη πρό;
την: ΜΪ88 ι. ναβδαΓάβίίί, ο)ο ΝβΙΙ-
οηία ΗεΓ&1(1, 140 ν. 26111 δι., Ν. Υ.
Γίν Δ. Χ.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
___________ ΐηαη, γνω<>ίζω·ν κα¬
λώς την εργασίαν, ώς καί την κατα-
σ/θενήν ρϊββ, ζητεί έργασίοη'. Άπ-οτα-
θτττί: Ε. ΡΙιΗιιΐδ, 3189 Βνταν^Ν. Υ.
ϋϊιγ, ή τηί*φοη·ήνΓατιε ΜοπιΐηυίΠά'β
6307. (16909—8-—10)
ΝΕΟΣ, κότοχος πιρονομίου, (ϋ. δ.
ΡαιοηΙ), ςητεϊ σννέτβιρον με κιεφά-
λαια 5 εως 10 χιλνΐ«δ·ας δολλαρίων.
Πρόκειται περί προσοδοφόοου καί
πιροτΛτικής έφενρέσεως. Άπ»ταθτ|τε:
Ε. Φιλαδητάκης, 3189 ΒΓθβάννα.ν, Ν.
Υ. Ογ}·. (16910—8—10
ΝΕν
ΕΚΚΛΗΣΙΑ <ΑΓΙθ -ευθυνο,;: 451 ν. 3 ί.φημίριος: Αβ-μ. ΚΥΡΙΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΑΙ ΤηλεςρωνΓν: Ρβπικνΐνηπΐί ^ΕΚ5ΕΥ ΟΤΥ, ν ) Ή Διεύθυνσις τής Έ,<)η01α. ~8 ίφημίοιου πρωτητρ^β; Αγγίλβυ Τσιγκοϋνη, τη- Ηθί1$οπ ΟοιιπΙγ εΙναι. ' »»—108 Τόηπβΐθ νβηπ· Γ.ΐιν, Ν Ι «υ 111.Λ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ} Νβ— ί'2 νβ5ί 5411) 51 , Ν. γ | ς ΑΙΒ. ΝικΑλαο; Λάζαο ΔιΚάχττηρ τή; θεο)ογίσς. Έκκληοίπ; Γηΐιιτιήηι 1 ΑδΤΟΗΙΑ, ί. 1. ΕΚΚΛΙΙΪΙΑ ♦ΑΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, ( Άρχιεπι σκ.οπή ;) «73 ΕΙγπ 51.. Α$ΙθΓΐ3 Έφτ,μέοιος: Γ. Μενεϊότουλο^ Τ'ίλέίρωνον: ΑδΙθΓΪη 1653. Κατηιχία;: ΗηνρτηβνοΓ 487Λ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΜΕΊΟΧΙΟϊ] ΠΑΝΑ1ΙΟΥ ΤΑΦΟΥ «Ο ΑΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΖ Ο ΒΑΠΤΓΣΤΗΣ>
ΡΙ—Ι Ανβ., ιιεταΕϋ 16 χοί Πΐ
ΥοΛ Οΐ
ΕΛΛ. θΡθθΔυϊυ^ υ
€ΑΠ01· ΝΙΚΩΝ1»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Διεύθυνσις Ίερέως Άογ Δα
Λεονταοίοον καί Έκ-'"'ησία;ι
«05 Ε. 341ΓΙ δι.. Νβνν ΥοΛ Γ
Τλέ Ι.ρχ'Πίίίπι 67*
_________Ι, Ν. .Γ
Έκκλησία ΑΠΟΣ ΝΙΚΟλΑΟ
555 ΗΪ3Π δΐΓεεΙ.
Τηλέφ. 'Εκκλησίας: ΜοΙϋε.ΓΤ1
Κατοιχία Ίβοέω-:
53 Μηα>1ρν Ανβ,.υβ. ,
26ΪΪ-1
ΟΚίΑΗΟΜΑ "ΟΙΤΥ, ΟΊ^Α,Ϊ
Δΐίύθννοας τού προϊσταμέΛου φ
θίου τής Κοινότητος θ1ί1ηΙΐ0ΓΠ31
17. ΟίΙα., είναι:. 102 Ν. Βγο3(Ι !
Τηλέφωνον: Μβρΐϊ 3101.
ΝΕΥν ΥΟΚΚ ΟΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟ
360 νεδΙ 1251η. ί,ί,οοΐ
Αίδεσ. Νικ. Άνδςεότ ι)»;.
Τηλέφωνον Έκκλησις:
Μοππη35ίάβ 9474.
Κατοικία ίερέως: 501 Υν'. 133111.'
Τηλέφ. νυκτός: "-'"-""' ΜΜ
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΤΝΌΙ
«Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΙΗ>
'Εφημέριος Ίερεΰς:
Κωνσταντίνος Γαρουι; α/ής.
1275 Ηθβ Ανβ., Βγοιιχ, Ν.;
Τηλέφ. ΙηΙεΓναίε 21
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ μέ πολυετή,
πείραν ιίς όλους τούς κλάδονς τής |
ζαχαρο.τλαστικής, δυνάμενος νά 6οη-1
| θή καί είς τίτν Σόδαν, ζητεί εργασίαν |
όπουδήποτε. Μόνον οί έχοντες μέγα- Ι
λας εργασίας δς άποταθοϋν. Ε. Κ.,|
ΝαΙϊοηβΙ ΗογηΙιΙ, 140 Υν'. 2611ι δ»
Νεν ΥογΙι ΟΐΙτ. (Δ. 5—10)
ίΑΥνΚΕΝΟΕ, ΜΑδδ.- 0
θνοώς Κηρυξ», καθώς και ο'-«ι.
δόσεις τού πωλοΰνται παπά τού
προσο'ίπου μας, κ. Δηιι. Ζιθ»ο,
τή Έλληνικτί Λεσχη, 495 Οοη
δι., όστις δέχεται μικράς αγ
καθώς καί έγέγραφάς συνδοομη
^
ΠΡΟΣ ΑΓΟΡΑΝ
ΓΟΥΝΑΡΙΚΑ ΤΟΙΣ ΜΕΤΡΗΤΟΙΣ
ΡΐβΙββ δλων των εΐδων, Μπέμπη
Σήλ, Βαι-/.ιοΰρ«ς, Σκιούρους, οοοπεν
χα άλλα αέ μαχρΰ μαλλί-Γουναρ«κά.
ννοοί & Β3ο»1, 24 ν. 25111 δ:., Ν.
Υ. Οϊιγ. (26881—Ρ—Ν)
ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ
Αί πρός τό βιβλιοπω¬
λείον τοΰ «'Εθν. Κ,ήρυ-
κος» παραγγελίαι έκτε-
λουνται με απόλυτον α¬
κρίβειαν και προσοχήν,
καλώς βυικΐυασμέναι,
-/αι ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ. "Ολοι
τας παραγγελίας σας
&ίς τό βιβλιοπωλείον
τού «Έθνεκου Κήρυ-
κος», είς τό ό-οΐον 0α
εΰρητε πρόθυμον καί
ευσυνείδητον υπηρεσί¬
αν.
ΓΑΛΛΙΚΗ ΓΜΜΜΑΤΙΚΗ.
πό Ι·. Λαγκάδη. ΙΙλήρης, «^
ταγμένη επί τή βάσει των
των γραμματικών τής Γαλ"
γλώσσης. Τιμάται ....... ν '
ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΑΜΑΓΐΙΟί:"·
ΡΙΟΙΙ. Υπό Δ. ΙΙανταζή. *■
θέν υπό τοϋ Υπουργείον της
δείας. Τιμάται ..........
ΠΑΗΡΗΣ ΓΑΛΛΙΙΙΗ /
ΜΑΤΙΚΗ. Υπό Σ. Σαρι6αξΕ
Πρός χρήσιν τ&ν μαθητων «
διαβαθμίσεως σχολείων. Δεο ^
νόν τιμάται ..............
ΜΕΟΟδΟΧ ΤΗΣ Γ*Α*1"
Σ6»?
ΓΛΟΖΣΗΖ. Υπό Σ.
νη. 'Επί τή βάσει τον
προγράμματος των Έ(«οβ£
Σχολών. "Εκδοσις πολντελ εοτ«"
μετά 350 είκόνων. Τιμάτσι 5-"
ΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ ·»Η«*Τ* "
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ Υπό ^ .*
δαξεβάνη. (Σνμπλήρωμα τι],
κεκριμένηε Γραμματικης)· ί^
ται δεδεμένον ............ ^
ΓΑΛΛΙΚΗ ΜΕβΟΔΟί. .
Α. Σνρίγον. Ή τελειοτατη «
χρι τοϋδε έκδοθεισών, πρός «■
κήν καί πρακτικήν οιβασκα?.ια*
Γαλλικής γλώσσης. Τιμάται *"·■
"ΝΑΤΙΟΝΑί
14Ο %¥. 26ΤΗ 9Τ.
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ— ΚΎΡ1ΛΚΗ, 10 1ΟΥΝ1ΟΥ, 1928.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
1ΟΜΙΤΑΙ
ΡοΙ χίίμε-ναν
της πο-
τιη. κ,-.να. Λιοτα μεγαΛη. Ό-
,^ολΚτ» είς .άλλας ίβΥθ-
- ; σ,.γκαταβατική. Παοεχον-
■1 «, 'Α.τοταθίΓτε: 594 Μβ.η
(10 ΗΜΕΡΑΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΠΡ1.ΠΚΙ ΝΑ ΠΩΑΗΘΟΥΝ
,4 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ $9,000
ΤΗΕΟΟΟΒΕ ΚΟϋΡΑδ
,;„., ΡΟΤΤΈΒ ΑνΕ..
'ΥΙΌΚΙΑ, ι. Ι.
0992.
]ΩΜΤΙ Ιαιηοΐι Κοοΐη, μζτά 2
αιΐΜΐτιΐΛ. Ενοικιαστίιρκη· 4ετές, έν-
ΐι,νον. Άποταιθητε: 17 ϊϊιβ-
Μ Ν. Υ. Οτν.
(16916—9—ίθ)
ευκαιριαν
1ευσατε, η 'δοκιμη
Ιειθει- πωλουνται με
γγυκγπενα κερδη και
ϊκιιυ1ην των εργα¬
ΣΙΑΝ.
ΙΕΚΙΑ, γω-νιοαα. 'Εκλε-
-ΐ<ιί)ίσια. 'Εόθομαδιαϊαι είσ- : Ϊ800—7δθ. Ένοιοα«στή- ι τί;. Ενοίκιον $150. Τψι-ή ιιε $3,000 μβτρητά. (1 ΚΓΕΚΙΑ, γωνίανα. θατνα.- ίΐπ/οκης. ΕΙσπράξίΐς $1,500 ■ ιιαδιαίως. Ιθϊτέ; ένοοααχττή- Κνυι/ιον $300. Τιμή $17,000, ΓΛΜ. 8,0« Ο ( υ! ΚΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή γωνία • Βκ»>ε.1τΐι. 'Ενουααστηρισν 7 1)2
Ενοίκιον $225 μη·ναίως. Εισ-
ίόϊίΐ; $1,500 έβδομαδιαίως. #Τλ-
Μ* 000. μέ $(!,000 μττοητά,
Γ.ΟΠ-ΕΕ ΡΟΤ ίαποΐι, θαυμα-
οία τιαίτθΐσία έν .Ιαιηαίοα, Ι.. Ι.
ιιϊπς $600 έβδομαδιοίως. 5β-
οι/.ιαστηριον. Ενοίκιον $150
ιΛΐαιι,;. Τιαή $4,000, μέ $2,000
(ίΑΚΕΤΕΚΙΑ. Ένχκεαβιστήριον
) έτΓη. 'Ενοίκτον $6,.')00 έτηρίθ)ς.
ΐΐϊπς $2,000 έβδομοβοόιίως.
[Γιιιΐ] ν-ι ι,ΟΟΟ, μέ μΐτρητά $15,000.
(ΛΛΡΕ€ΤΙΟΝΕΚΥ, έχλβκτή
«θ'σια έν ί,οη;; Ϊ5ΐ&η<1. Τό μό- εις τα είδός τον. ΕΙσπράΕεις 100 &>δοααδιαίως. ΙΟίτές ένοιχκι-
Τττοιαν. Τιαή $20,000, μέ $6,000.
(Χ)Ι-Έ<ΓΤΙΟΧΕΚΥ, προνομιοϋ- |μ>; τοτ<Λ(σία. Τέλειον καθ" ο)λ- ;ξεις $80,000 τό ετος. Μα- ΛθίΛΐαστήριον. Τιμή $19,000, ^7 000 μετρηττά, |Λ Μ,ΙΙ ΚΟΟΜ, ά λά ΟαίθίθΓ·». ΊΚ',Μΐν ένουιιαστήριον. Είναι άξί- . $ι8,00Ο, κοα. θυσιάζί-ηη άντ! Ϊ3,000 τοίς ιιετρητοϊς. ΕΙ—ράξεις 'ΌΟ ί&δοάα'διβίακ: δοχιμαστικαί. , ΟΟΚΚΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοαοθε- »«. Εύκολοδούλιειηον. Μακρόν έν- χ«ιΐ(ΐτι'>ρ(ον. Ενοίκιον $225. Τιμή
Β,ΟΟΟ αέ $3,000 μ,ετρητά. ΕΧσπρά-
*ι; νοθθ—1000 έδδομαόιαίως.
(ΟΜΈΕ ΡΟΤ, τέλειον καθ1 ό-
■ο. Κίσ,τράξει; $1100—1200 έβδο-
-Ήαίως. Ιθε-τές ένο«ααστήριον.
ν $200. Τιμή $10,000, μέ
. . $4,000.
1.1 ΧΟΗ ΚΟΟΜ, προνσωοΰχος
«ΐιιΐεσία. ΣυστημένθΛ' άπό 20ϊτί-
νσπράξϊι,; $2,500 έ6δομαδι-
ιιοι;. Ιόΐτές ένουκιαχττήριθ'ν. Τιμή
ιίβ,ΟΟΟ, ιιέ-$15,000 μετρητά.
(ΌΙ-ΤΕΕ ΡΟΤ, διά δυο σννε-
*ν«ν-. ΕΙσ.τράξεις $600 έβδομα-
"»ως. Τιμή $4,500, με $1000 με-
βητα.
€ΗΟΡ ΗθυδΕ, πρσνομιοϋχος
οία. Είσπράξεις $1000 έδδο-
Λς. 7ετές ένθΒααοτ. 'Ενοί-
Ι, ·?125 4ΐηνιαίως. Τιμή $9,000,
Με $8,000 μίτρητά.
5.ΤΟΚΕ8 ΡΟΚ ΚΕΝΤ, πολλά,
*ο,<ι καί διώφορα, έντός σταιθμών, τ-εαιοοη· ν"! έΊκλεκτών οοτηεΓδ. Ϊ5—ϋΕΕΙΟ., πολλό «-, μέ ήγγνημέΛ"α χερδη. . -- 5ΗΙΝΕ 5ΤΟΚΕ5, πλτ>-
"«ν σταθμών, μέ θετνκο κέρ*η.
ΓΙΙΕΑΤΚΕδ, πο-υ.ά κβί διάφο-
|ί« α,-ιο $0,000 καί άνω.
?"«'8ΤΟδ ϋ. νΚΕΤΤΟβ
ΐΓ> 4ΒΓΟαά'»ναν (Ποοιη 609)
(ΒεΙ. 42ι1 3η<1 43ί δΐΓββΙβ) ^.ε» δςυαΓε) Ν. Υ. Οΐΐγ. ,^ΒΓνβηι 8641 η 548». ΙφΪ?ΛΕΙΤΑΙ Στιλβαντήοιον αετά ρ»οριστηοίου, είς καλίίν τάτο* »· ^'" .τ«ρισσοτέιοας πληροο ' Γ^·..... -- δΐϊ; ιρίβς α- (ΓωΛΪα τον 'Απ€ν9νν- Κρ------____________(16893—7—9) Ι1ΙΟΛΕΙΤΑΙ ΒββΙβηΓΗΐιΙ·, χάμν- . 1>ιτν.
*" 1?Ι·ΤΑΙ
26ης όδοΰ),
(16917—9—10)
καί εαβ. Ά-
:., (2ον πά-
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
(168Λ9—7—«ν
ΠΩΛΕΙΤΑΙείςσυγκαταβο—κήντι- ΠΩΛΕΓΓΑΙ Εππο1ιπ)οΐη. Άξίας
μην Ογοοθι— 5τογθ, κάμνον καλάς έρ- $8,000 θυβιάζεται διά $3000 μέ $1000
γαοίας, τοΰ Ίδιοκτήτου άσχολον«νον· μόνον μετρητά. 'Εργαοίαι ήγγυημέ-
είς αλ.λας έπιχειρήθϊΐς. Άποτβθήτε:
160 5γ. Αηα Ανβ., (οοπι. 135ϋι 5ί.),
Ν. ΥΪΟττ.
(οοπι. 135ϋι 5ί.
(16905—8—11)
ΠΟΛΟΥΜΕΝ χαΐ όγορά
ζομεν ?πιπ).α στιλβωτηρι-
«ν καί ύποδηματο.τοιιίων
"Εχομεν ήδη είς τάς άπ>
θήκας μας 400 χαθίοματα,
τό ΟΛθία πωλοΰμεν είς πό-
λΰ χαμηλήν τιμήν, έχοντες
ανάγκην χώρον. Άποταθή- ,
τε: ΕΜΡΙΚΕ 428 —5Γά 1
Ανε.. Ν. Υ.
ΕεχίηβΙοη 8239.
μ μρη. ργαοίαι ή
ναι. Άποτα&ητε: Ρυι·β Ρΐκκΐ
91 Ηηαβοη 51., Ηοΐ5ο1ίθη, Ν. ^.
(16897—7—10)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ζαχαροπλαστείον τοϋ
ίδιοκτήτου ασχολούμενον είς άλλας έρ-
γαΛΐ'βς. Ά.-τοτ<τ9ήτί: 80 ΑθΗηΐίο Ανθ., ΕνηΙ)ΐοοΐΣ, ι. Ι. ■____________(16874—6—12) ΠΙΑΟΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ! Π ΟΛΕΙΤΑΙ Σ-πλβωτήριθΥ μετά πι- «αθΐιριστηοίο', ο«στημένον προ 6«- τίιας. 'Εργοκη'αι ήγγΐ'ημέΛ'»». ανω των $5,000 καθαρά -κέρδη έτηρίως. 'βνοι- ιαχπτήριον 5 έτών, ενοίκιον $125 μη- νναίως. Τιμή λογική. ΆΛοταθητιε: ύώ732 Μ&ιΐίβθπ Α6·, Ν. ^ (16898—7—9) ΜΌΝΑΔΙΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΗΕδΤΑΙΙΚΑΧΤ, πρώτης τάξεως. Έδδοιιαδιαΐαι εΐοπράξεις $1000 καί άνω. 'Ενοικιαστήριον 13 1)2 έτών. Ενοίκιον $225 μηνιαίως. Τό μόνον £Ϊς πόλιν 40,000 κατοίκων. Τιμή $14,500. Μετρητά $5,000. ΜθνΐΧΟ ΡΙΟΤϋΚΕ ΗθϋδΕ, τ6 μόνον είς πόλιν 25,000 κατοΐκων. 750 χ.α&ίαμοττα, 'Εβδομα-διαϊαι ε'κκτράξεις $1,100 κοά άνω. "Ενοίκιον $400 μηνι- οίω;. Μακροχρόνιον έΛνκκΐΛΐστήριθ'ν, Ά.ταιτοϋνται $5,000 μίτρητά. 5ΡΛ0ΗΕΤΕΚΙΑ, πρώτης τάξεως, Τελεία έπΐ-τλωοις. νΕνοικιαστήριον 8 έτών, ενοίκιον $425 μηνιαίως. Έ6δο· μαθιαϊαι είσπράξεις $1,400 »αί άνω. Τιμή.20,000. Μετρητά $8,000 ΟΑΧϋΥ 8ΤΟΚΕ, εχοεΐΐαηΐ «χ· ΙΠΓ68, εΙθείΓΪο ΓθίΓΪεεΓβΙοΓβ Ροηη· ίηϊη. 'Ε-νοικιαστήριον 4 έτών. νΊθι ΛρΙϊοη. Τό μόνον είς πόλιν 20,000. Εργασίαι $20,000 κβί δνω τό Ετος. Ενοίκιον $135 μτρααίω;. Τιμή $7,000 Μετρητά $2,500. ΟΟΡΡΕΕ δΗΟΡ «πά ΚδΐβτΐΓ3ηΐ Εύκολοδονλοπον, 'Επί.τλΐίκτις τελεία 'ΕΛΗΛκιαστήριον 8 1)2 έτώτν. 'Ενοίκιβ $200 μηΛΐαίως. Είσπράξεις έδδομαδι αϊαι $1,100 καί άνω Τιμή $9,000. Με τρητά $4,00Ο. ΤΕΧΑ5 ννΈΙΝΕΚδ βηά ίηΐΜΐ.. "Αρίστη τοποθΐοτία, ΕΙαπράξεις έ6δο- μαδιαϊαι $300 ν.αί άνω. 'Ενοικιαχττή ριον 6 1)2 έτών. Ενοίκιον $65 μην» αίως. Τιμή $2,750 ηεί. Με-τρητά δολλ 1,2δθ. δΕΑ Ρθθϋ »π<1 Οιορ Ηοτιβε. Είς τί κέντρον μεγάλης πόλεως. 'Ενουαασττι- ριον 9 έτών, μέ 10 έτών ορίίοη. 'Ε- 6δ<Ηΐο.διαίαΛ. είσπράξεις $1400 καί ά νω. 'ΕΛθίκιον $260 ιιηνιαίως Τιμή δολ. 28,000. Μετρητά $10,000 ΟΑΧϋΥ 5ΤΟΚΕ, τέλίΐον καθ" δλα. Ένακιοστήριον 6 έτών, ενοίκιον $150 μηνιαίως. Εργασίαι άνω άπά $20,000 ετησίως. Τιιιή $7,500. Οβδΐι $3,000. ΕυΝΟΗ ΚΟΟΜ βηά ΚεβΐβτΐΓβπΐ είς τό κέντρον τής πόλεως. Τελίία επί· πλ.ωσις. 'ΕΛΌΐκιαστήριον 10 έτών, ενοί¬ κιον $200 μηνιαίως, μέ φλάτ έκ 5 δω- ματίων. 'Εβδομαδιβιϊαι είσπράξίΐς $800 καί άνω. Τιμή $8,500, μετρητά $3,500 ϋΙΧΙΝΟ ΚΟΟΜ ννΐΐΐχ Οοίίεε ΡοΙ ΟοαηίεΓ. 80 καθίσμΛτα, Άπέναντη σταθΐίοϋ σιδηροδρόμου. 'Ενοικιαστη- ριον 9 1)2 έτών. "Ενοίκιον $150 μηνν αίακ; μέ φλάτ έκ 5 δωμάτιον. ΕΙο. πράξει; έδδοααδιαϊΛΐ $750 καί δνω Τιμή $10,000. Μετρητά $4,000. ΜΙΚΡΟ ίυΧΟΗ αηα Τεχβ3 νν"εί ηβΓ8, ϊϋκολοδούλευτον. 'Ενο«<αστή· ριον 7 1)2 έτών, ενοίκιον $120 μηνι¬ αίως. Εΐσπράΐεις έβδομαδιαίαι $400 καί δνω. Τιμή $3,500. Μετρητά δολλ. 1,560. ΗΟΤΕΕ βπά Όΐιιίπ^ Κοο—, πρώ¬ της τάιζεακ:. 24 δωμάτια. "Εργασίαι έκ τοϋ ΗεβίβΠΓίΐηΙ «όνθν $1,750 καί άνω Ιδδομαδιαίως. Μακροχρόνιον έν- ακιαστήριον. Άπαιτοΰνται $12,000 μβ- τρητά. ΟΑΝΌΥ 5ΤΟΚΕ. εχοεΐΐβηΐ «χ ΙτΐΓεβ κβί Γ€ίΓΐβεΓ3ΐθΓ9. Τέλειον κβτθ" δλα. "Ετήσιαι εΐσπράξενς άνω των $30,000. 'Ενοιχιαστήοιον 5 1)2 έτώϊ- "Ενοίκιον $200. Τιμή $8,000. Μίτρη¬ τά $3,500. Ι,υΧΟΗ ΚΟΟΜ. "Αρίστη τοποθε- σία. 'Ενοικιαστήριον 5 έτό>ν καί 5 έ-
των ορΗοη. Είσπράξεις έβδομαδιαΐαι
$500 καί άνω "Ενοίκιον $140 μηνιαίως.
Τιιιή $5,000. Μετρητά $2,000.
Καί πολλά άλλα διάφορα. "Ητοι
δηοε δηίηεδ, ΒαΛεΓ δΐιορδ, Ργο-
ίΐ δίθΓεδ, ΤΙιεβΐΓεδ. 'Α—ριόριστον
δοκιμήν δίδομεν είς οιονδήποτε μέοος
προσφερομεν, άνευ υποχρεώσεως έκ
μέρους σας. Άναλαχιβάνομεν ύπευθύ·
νως νά σάς εξασφαλίσωμεν είς δ,τι
δήποτε επιχείρησιν δπου είσθε ε18ι-
κοί. Δέν άναλαμ6ανομ«ν νά κλείσω-
μεν Αμφωνίαν, εάν δέν είναι κοΐ τα
2 μέρη έξησφαλισμένα. Ιδιαιτέρως
προσέχομεν είς τα ένοικιαστήρια καί
είς τάς τοποθεσίας. Ουδέποτε πιέζο-
μεν τόν πελάτην μας είς αγοράν οί-
ουδήποτε μέρους μέχρις δτου ό ΐδιος
βεβαιωθή επι τής πραγματικότητος.
Αύτη ήτο ή άρχή μας καί μέ αύτην
θά έξακολουθήσωμεν εργαζόμεναι.
—-Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΕΠΤΕΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΜ
—ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ 300 ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΕΤΩΝ
—Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
—ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΟΙ 1ΪΝΑΤ0ΙΝΕΟΕΜΙΗΝΙΚΟΙ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
Οί "Ελληνες με-ϊαΓ.νάβτ<αε των τριών τδλ&υταίων αέώ« νων, ώς άκπολιτιβταί των ξένων χωρών και της Ελλάδος ΥΠΟ Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ τί. Είς τάς 400 σελίδας τοϋ νέου αίηοϋ σογγράμματος, τοΰ ΆρχιτυντΙ τού τοϋ «Έ6νικοϋ Κήρυκος», Ιχετε ώς έν κινηματογραφικίί ταΐνία β- λόκληρον έ«οιτοιίαν άγώνων των έν τω Παλαιω καί Νέω Κόσμω Έλ« λττνων, ώς βαυμ,Λτηων <τκ«τ—ιέων τοΰ χολιτιβμοΰ- Έκτίθβται ή ζωή κβί ή δράσις μεγάλον άνδρών μας άνά την Ευρώπην κχ την Αμερικήν. ΟΊ ίιινατοΐ" αύτοι χαρακτήρες καί έν πολέμω χζ έν δΐρήνη, ώς ήρωες κ»1 μάρτυρες, ώς «ξμ.ιτοροι καί επιχειρηματίαι, ώς λόγιοι καί έπισ-ήμονες, ώς συγγρ*φ«ίς καί ώς οΊ3ά«-κΛλοι κίί άναμορ^ωταί τού έβνους, άντ»- «ροσωχεύουν δλας τάς χώρας τοϋ Έλληνισμοΰ. ·Έξηλθ!;ν άχό τίΐ" Πελ&πόννησον κλι την Στίρεάν, την θεσσαλίαν, την "Ηπειρον καί την Μακεϊονίαν, την Κρήτην καί τάς ά'λλας νήσους. Δωρεάν δεΐγμα έκ τού φημιομένου Είς τούς Δ^αττ)ΰς Νεοελληνικους Χ95α·/.τήρ3(; των άνδρών, ποί Βΐΐΐα^οίμή%Ιά"0«ς πείστ, ότι είναι «*&,»« «' *«ς θετάς των «,ρ8*ς χ«ί' τδ 'Εθνος, εύρί^ομεν δλοι τό άριστον Ι 9αν^.αηΐ3 υποϊειγματα, οι« να αντλησωμεν νεον θαρρος και νεαν έμ—νει>
"Επί δέκα πέντε ετη απεδείχθη τό | ^^ 6|ς ^ βτγώνα της επιτυχίας χ.αί τής κροόδοο. Πάμπτωχοι καί ά-
^ητ^έ'το^τοί πωλητάς. «»« μετανά,ται, |γ(ναν μέ την .«λεργία-, των καί την -μιόττ,τά των
"Αν δέν τό ε/.ουν έκείνοι, γράψατε: ίιασημοι και α<«?ε:χθησαν και οί μεγιστο! των εοεργετων της Ελλαϊοβ, ΓΐΤΤ"Τ> Λ Τ 1.'τΛτ*ί'~»Τ Τ~ ί~ΤΤ1~·**Τ/^ Α Τ Ι ·—,, ****' '^Λ·" ~ * " ΤΓ**1 "ι ** Λ Α ΤΛΛ *
Εις το οιίΛΐον αι>το βα ε>ρετε ζως ενας Ελλην, κατα το 1 /Ου, «ν*
χωρήσ/ας άνυπόίητος άπο την ύιιόδιυλΐν χατρίδα το.), έγινεν ό Ζα·
/
ΚΚΕΟΙ.Ε
ΟΟΜΡΑΝΥ,
δ
195 Που8ΐ35 δι., ΒΓθοΤίΙγη, Ν. Υ.
3ΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ
ΑΙΑ
ΪΤ ΙΑΒΟΤΗΡ.Α
ΙΙρίν η άποφασί·
σετε νά αγοράση
«, έπισκεφθήΓ!
ΐο μεγαλειτέρον
κατάστημα το»
κόσμου είς τα ε^
δή έπίπλων οί ά
οτιλδωτήρια, πι-
οκαθαρισ τ ή ρι α
ηοΐ
ϋοί1εΓ5. Δέν πωλοϋμεν επί πιοτώσει.
Μόνον τοίς μετρητοίς.
"Έχομεν κάμει έγκαταστάσεις^ κβί
προσφερομεν τα ειδή μας είς τα κά-
τωβι καταστήματα:
Ν. Υ. ΡΓθάιιοε Εχοηβηβε, Ν. Υ.
____ Β1ά·§., Ν. Υ.
ΙΙοΙεΙ ΙΛηοοΙη, Ν. Υ.
ΟεπΐΓ3ΐ Ηοιεΐ, Ν. Υ.
Ηοΐεΐ ΑΙΙιεΓΐ, Ρβΐΐη Βεβοΐι, Ρΐβ.
καί εί ςπλεϊστα άλλα καταστήματα.
υΝΙΤΕΟΒΟΟΤΒίΑΟΚδυΡΡίΥΟΟ,
ΟΡΓΙΟΕ ΑΝϋ 5ΗΟΝΥ ΚΟΟΜδ
2Ο»5 ΤΙιΐΓά Ανε., Ν. Υ. Οϋν.
Τεΐ. ίεπίβΐι 4181.
ΡΑΟΤΟΒΥ 214 ΕΑ5Τ 114ϋι 5Τ.
ΝΕν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
Τβΐβρϋοηε: ΚθγιΪκϊλ 4181
χάρωφ τής έχοχης τού, δζρώνος της Αϋστριακής Α·ίλής, χαί όμοτρά-
«εζος τού Α&τοκράτορος καί ίιετήρησβ τόν Έλλην.ομόν το.) καί αύτθγϊ
ααί τα τέκνα τού καί τα έγγόνια τού.. "Αλλος ζτωχος "Ελλην εγιΛ
*ρ6 εκατόν έτών συνέταιρος καΐ συνεργάτης τοΰ Άντίβασιλέως τής-
Αΐγΰχτου. "Αλλος- 6ιοι:αλοιιο·τής, πεζοχορήσας άνοζόίητος άπό την 'Ο-
Αβσσόν εως την ΠετρθίΛΐολιν. έξίτ^ιηθη άιτο την Αΰτοκράτϊΐραν Αί·
κατερίνην την Β' καί έγινεν ήγεμών των χωβών τής Κασχίας θα)»ά»·
»ης· Τοΰ άνδρας αύτοΰ «χομ·βν τώρα τόν άνϊρίάντα εις Αθήνας. "Αλ¬
λος βαυμάσιος μετανάστης έγινε «ρωθυιτο^ργος είς την Ρουμανίαν ν.α»
έμίΐνβν "Ελλην την ψυχήν, εύεργετή^ας την Έλλά-ϊα. ΠαρελαϋνοΛ
«οΧλοί άλλοι 6χου.άβιοι τυποι μετοτ^αο-τών. "Εχετε έμχρός σας περι-
γραφομένους μέ ζωηρά χρώματα τούς πρωτεργάτας τής Φιλικής Έ-
ταιρείας, τούς μεγάλοος ν«οέλληνας πολιτικοΰς' κ«ί στρατιωτι/.ούς καί
κληρικοΰς καί οίκονομολόγο·>ς καί σϋγγρα·φϊΐς καί «—,ορφωτάς. *Κ-
χετε καί μορ-φάς Έλληνί3ων, ακανίων έν τή ί<ττορ;'α τοϋ κόσμου. Καί «χετβ άκόμη τάς ηθικάς φικτιογνωμίας κορυφαίων φίλίλλήνων καί ίή Άμερικανών, ί*ως είναι ή χαρχχ,ττ,ρυτική μορφή τού Σαμουήλ Γκρίν- τλο Χάου, τού ΰιτάτου των έν τω κόσμφ φιλελληνων, ενός άλη·Οώς Ά- μερικανοϋ Λαψχγιέτ τής Έλληνικης «πανϊστάο-εως. Μελετώντες τοΰς Δυνατοΰς Νεοβλληνικους Χαρακτήρας, μανθάνομεν λεπτομερώς την ί<7τορίαν τοΰ νεοελληνικοϋ πολιτ'Λμοΰ καί των μεγάλων τοΰ Έλληνιβμοϋ εύ«(·3γ4.τών καί κατ' ούτον τόν τρόπον θά ήμποροΰμεν νά έπιϊεικνύωμεν καί είς τοΰς 'ΑμερΙκχνοϋς, ότι δέν εχομεν μόνον προ- γθνους ένδτίξοος τής παλαιάς έιτοχής, τής χεριόίοα τοΰ Περικλέους, *οΰ τοΰς γνωρίζουν ο! ξένοι χολΰ καλά άιτο τα σχολείά των, άλλ' εχο¬ μεν καί ημείς οί νεώτεροι "Ελληνες νά παρουσιοΜωυ.εν μεγάλος χαρακτή ρβτς καί γενναίί έργα τοΰ πολιτ'.σμοΰ άντάξια των άλλον χολιτισμένων βυγχρσνων εθνών. "Ολα αύτά τα θαυμασία άθλήματα παραμένουν ίγνω- στα είς τοΰς ξένους καί είς χολλβίίς άκόμη άχο ημάς τοΰς "Ελληνας. Το βιβλίον αύτο έκ 400 σελίίων, ίεμένον καί καλλιτεχνικώς τνκω- νιένον, μέ άναριθμήτους είκόνας, μας διδάσκει νά είμεθα ΰχερ·τ(φ*νοι ;α.4 «ην ίατορίαν μας των 300 τελευταίον «των. Μορφώνει καί φρονηματίζει %αί άν^ψώνει. Πάρετέ το διά τον εαυτόν σας, διά τάς οικογενείας σας, ϊιά τα χαιδιά σας, ίιά τοΰς «ϊικούς σας είς την «ατρίία, διά τα Έλ- ληνόπουλα των Σχολείων μας. Πρέτβι νά γίν^ τό εθνικον ν.αί κοινωνι¬ κον έγκόλχιον κάθε "Ελληνος. Είναι β-τηρ:γμα τής ζωής μας, των έ*ν* τυχιών μας, των προοδον μας. Φός Ελληνικόν καί άπερη·φάνε:β Έλληνική. Ή μδλέτη των ένδόξων νβοελληνικών χαρακτήρων τονών·» βλοος μας. Διαδάσατε τό έργον ν-αί διηγηθήτβ είς τα παιδία σας το τι γράφει, διά νά τα κάμετβ καί αϋτά ΰπερήφανα, 2τι έγεννήθη«αν Έλλη» νόπουλα. ΝΑΤΙΟΧΑί ΗΕΚΑίρ ,140 ννΈ5Τ 26ΤΗ 8Τ. ' ΝΕν ΥΟβΚ, Ν. Υ. 1 Ταχυδρομήοατε τό νέβν σΰγγραμΑΐα: «'Ελληνιβιος Πολιτικάς: ΔΥΝΑ- | ΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΓΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ> οεμένον. 'Εσοοοιλείβ» την ά|ία»
2.75. "Η στείλετέ το
ΠΙΛΟΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ
"Εάν μέχρ» τοθδε δέν μετεχειρισθή¬
τε τό Ρβπίΐιιια /Ο τό Τονο Μθβοΐιίη^.
οώοατε μίαν πας αγγελίαν Ινα πεισθή¬
τε Γπ άιιςτότΓρα τα Βΐεαοΐιεβ είναι
τα καλλίτερα έν τή άγορ$.
Τιμή — Ένα γαλόνι $2.50. ζμκ-
γαλόνι $1.50.
"Ολα τα ειδή διά π-.λοκαθαρΜΗηοια,
ενθηνότερα κατά 25 ο)ο είς τό κα-
τάσττνμά μας.
Τό κατάστηυά μας ανοικτόν τα;
Κυοιακά; 10 π. μ. Ροι; 1 μ. υ.
Ο. Τ. δΡΙΒΟΡΟϋίΟδ
514 Υν. 43Γύ 31., ΝεβΓ 811ι Λνρ..
Νέ- Υοι-Ιί αΐτ.
Ρΐιοηε: Οιϊοΐτετίπς 0032
(16424—Μ—1)
τον
"Ονομα .....
Διεύθυνσις
Πώλ*
ΕΡΓΟΑΑΒΟΙ ΚΗΔΕΙΑΝ
Ε8ΤΑΤΕ ΑΝϋ ΟΕΝΈΗΑΙ
ΙΝδυΠΛΝαΕ
19ε Β6Γ8Ο Ανβ·, ·Ι«Γ5«7
Κ. ί. Οοβ ίοΐοοΐι οίί ;οα
•Γβ δΐβϋοη.
Τηλέφωνον:
26*1-
ΟΗΑΗίΕδ ΒΑυΙυΑίυΡΟ, ΙΝΟ.
Άν«γναοιβ|ΐέν·ς οα {| ηβ
Ό·Μΐ 'Εχχληο'» Η ΛΓΙΑ ΤΡΙΛΣ
*Υχοχαχαο·κήματ·ι Ι Κεντο.
ίΟΙ-10 ϋρΓίηκ &Τ Ι {« ΜΙ
Τηλ. ΟαααΙ 9816, 9817, 05(5.
ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΖΟΛΑ
ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΓΑΙΊΗ
ΟΙ ΤΐΣΣΑΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΓΚΟΥΡαΟ!)
Το θαυμάσιον ατΗό οιήγημα τοθ ηοφημ Γ μΛγρ
ΑΙϋΐλίου Ζολά, μπαφρασθέν είς τττν έχφραο-ηχή οηαοτική μας γλωσ-
οα ύττο τοθ όοοντοϊατραθ κ. Εναγγέλον Δεαπότου, είμεθα βεβαιοί, &τι
θά βέλξτ) τούς άναγΛ-ωστας ·του.
Σύνττ»μον χαί μελοοραματο.όν τλ Ιργον τοθτο ·ά βίεγΐίρη την προ·
βοχήν τοΰ αναγνώστου μέχρις ότου Οντος αναγνώση καί την τελευ¬
ταίαν τού λέξιν διά νά ιχανοποιήση. την οιεγερθεϊσαν επιθυμίαν τον
(πα>ς 1*0 «έ τέλος μ>άς δραμαηχής ενώσεως δύο νεαρΑν «Λάοξεβν.
ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΝ ΤΙΜΑΤΑΙ «1.00
ΝΑΤΙΟΝΑΧ ΗΕΚΑΕϋ
140 τΥΕβΤ 2βΤΗ 8ΤΗΕΕΤ________ΝΕτΥ ΥΟΒΚ, Ν. Τ.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
1ΟΜΙΤΑΙ
ΡοΙ χίίμε-ναν
της πο-
τιη. κ,-.να. Λιοτα μεγαΛη. Ό-
,^ολΚτ» είς .άλλας ίβΥθ-
- ; σ,.γκαταβατική. Παοεχον-
■1 «, 'Α.τοταθίΓτε: 594 Μβ.η
(10 ΗΜΕΡΑΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΠΡ1.ΠΚΙ ΝΑ ΠΩΑΗΘΟΥΝ
,4 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ $9,000
ΤΗΕΟΟΟΒΕ ΚΟϋΡΑδ
,;„., ΡΟΤΤΈΒ ΑνΕ..
'ΥΙΌΚΙΑ, ι. Ι.
0992.
]ΩΜΤΙ Ιαιηοΐι Κοοΐη, μζτά 2
αιΐΜΐτιΐΛ. Ενοικιαστίιρκη· 4ετές, έν-
ΐι,νον. Άποταιθητε: 17 ϊϊιβ-
Μ Ν. Υ. Οτν.
(16916—9—ίθ)
ευκαιριαν
1ευσατε, η 'δοκιμη
Ιειθει- πωλουνται με
γγυκγπενα κερδη και
ϊκιιυ1ην των εργα¬
ΣΙΑΝ.
ΙΕΚΙΑ, γω-νιοαα. 'Εκλε-
-ΐ<ιί)ίσια. 'Εόθομαδιαϊαι είσ- : Ϊ800—7δθ. Ένοιοα«στή- ι τί;. Ενοίκιον $150. Τψι-ή ιιε $3,000 μβτρητά. (1 ΚΓΕΚΙΑ, γωνίανα. θατνα.- ίΐπ/οκης. ΕΙσπράξίΐς $1,500 ■ ιιαδιαίως. Ιθϊτέ; ένοοααχττή- Κνυι/ιον $300. Τιμή $17,000, ΓΛΜ. 8,0« Ο ( υ! ΚΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή γωνία • Βκ»>ε.1τΐι. 'Ενουααστηρισν 7 1)2
Ενοίκιον $225 μη·ναίως. Εισ-
ίόϊίΐ; $1,500 έβδομαδιαίως. #Τλ-
Μ* 000. μέ $(!,000 μττοητά,
Γ.ΟΠ-ΕΕ ΡΟΤ ίαποΐι, θαυμα-
οία τιαίτθΐσία έν .Ιαιηαίοα, Ι.. Ι.
ιιϊπς $600 έβδομαδιοίως. 5β-
οι/.ιαστηριον. Ενοίκιον $150
ιΛΐαιι,;. Τιαή $4,000, μέ $2,000
(ίΑΚΕΤΕΚΙΑ. Ένχκεαβιστήριον
) έτΓη. 'Ενοίκτον $6,.')00 έτηρίθ)ς.
ΐΐϊπς $2,000 έβδομοβοόιίως.
[Γιιιΐ] ν-ι ι,ΟΟΟ, μέ μΐτρητά $15,000.
(ΛΛΡΕ€ΤΙΟΝΕΚΥ, έχλβκτή
«θ'σια έν ί,οη;; Ϊ5ΐ&η<1. Τό μό- εις τα είδός τον. ΕΙσπράΕεις 100 &>δοααδιαίως. ΙΟίτές ένοιχκι-
Τττοιαν. Τιαή $20,000, μέ $6,000.
(Χ)Ι-Έ<ΓΤΙΟΧΕΚΥ, προνομιοϋ- |μ>; τοτ<Λ(σία. Τέλειον καθ" ο)λ- ;ξεις $80,000 τό ετος. Μα- ΛθίΛΐαστήριον. Τιμή $19,000, ^7 000 μετρηττά, |Λ Μ,ΙΙ ΚΟΟΜ, ά λά ΟαίθίθΓ·». ΊΚ',Μΐν ένουιιαστήριον. Είναι άξί- . $ι8,00Ο, κοα. θυσιάζί-ηη άντ! Ϊ3,000 τοίς ιιετρητοϊς. ΕΙ—ράξεις 'ΌΟ ί&δοάα'διβίακ: δοχιμαστικαί. , ΟΟΚΚΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοαοθε- »«. Εύκολοδούλιειηον. Μακρόν έν- χ«ιΐ(ΐτι'>ρ(ον. Ενοίκιον $225. Τιμή
Β,ΟΟΟ αέ $3,000 μ,ετρητά. ΕΧσπρά-
*ι; νοθθ—1000 έδδομαόιαίως.
(ΟΜΈΕ ΡΟΤ, τέλειον καθ1 ό-
■ο. Κίσ,τράξει; $1100—1200 έβδο-
-Ήαίως. Ιθε-τές ένο«ααστήριον.
ν $200. Τιμή $10,000, μέ
. . $4,000.
1.1 ΧΟΗ ΚΟΟΜ, προνσωοΰχος
«ΐιιΐεσία. ΣυστημένθΛ' άπό 20ϊτί-
νσπράξϊι,; $2,500 έ6δομαδι-
ιιοι;. Ιόΐτές ένουκιαχττήριθ'ν. Τιμή
ιίβ,ΟΟΟ, ιιέ-$15,000 μετρητά.
(ΌΙ-ΤΕΕ ΡΟΤ, διά δυο σννε-
*ν«ν-. ΕΙσ.τράξεις $600 έβδομα-
"»ως. Τιμή $4,500, με $1000 με-
βητα.
€ΗΟΡ ΗθυδΕ, πρσνομιοϋχος
οία. Είσπράξεις $1000 έδδο-
Λς. 7ετές ένθΒααοτ. 'Ενοί-
Ι, ·?125 4ΐηνιαίως. Τιμή $9,000,
Με $8,000 μίτρητά.
5.ΤΟΚΕ8 ΡΟΚ ΚΕΝΤ, πολλά,
*ο,<ι καί διώφορα, έντός σταιθμών, τ-εαιοοη· ν"! έΊκλεκτών οοτηεΓδ. Ϊ5—ϋΕΕΙΟ., πολλό «-, μέ ήγγνημέΛ"α χερδη. . -- 5ΗΙΝΕ 5ΤΟΚΕ5, πλτ>-
"«ν σταθμών, μέ θετνκο κέρ*η.
ΓΙΙΕΑΤΚΕδ, πο-υ.ά κβί διάφο-
|ί« α,-ιο $0,000 καί άνω.
?"«'8ΤΟδ ϋ. νΚΕΤΤΟβ
ΐΓ> 4ΒΓΟαά'»ναν (Ποοιη 609)
(ΒεΙ. 42ι1 3η<1 43ί δΐΓββΙβ) ^.ε» δςυαΓε) Ν. Υ. Οΐΐγ. ,^ΒΓνβηι 8641 η 548». ΙφΪ?ΛΕΙΤΑΙ Στιλβαντήοιον αετά ρ»οριστηοίου, είς καλίίν τάτο* »· ^'" .τ«ρισσοτέιοας πληροο ' Γ^·..... -- δΐϊ; ιρίβς α- (ΓωΛΪα τον 'Απ€ν9νν- Κρ------____________(16893—7—9) Ι1ΙΟΛΕΙΤΑΙ ΒββΙβηΓΗΐιΙ·, χάμν- . 1>ιτν.
*" 1?Ι·ΤΑΙ
26ης όδοΰ),
(16917—9—10)
καί εαβ. Ά-
:., (2ον πά-
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
(168Λ9—7—«ν
ΠΩΛΕΙΤΑΙείςσυγκαταβο—κήντι- ΠΩΛΕΓΓΑΙ Εππο1ιπ)οΐη. Άξίας
μην Ογοοθι— 5τογθ, κάμνον καλάς έρ- $8,000 θυβιάζεται διά $3000 μέ $1000
γαοίας, τοΰ Ίδιοκτήτου άσχολον«νον· μόνον μετρητά. 'Εργαοίαι ήγγυημέ-
είς αλ.λας έπιχειρήθϊΐς. Άποτβθήτε:
160 5γ. Αηα Ανβ., (οοπι. 135ϋι 5ί.),
Ν. ΥΪΟττ.
(οοπι. 135ϋι 5ί.
(16905—8—11)
ΠΟΛΟΥΜΕΝ χαΐ όγορά
ζομεν ?πιπ).α στιλβωτηρι-
«ν καί ύποδηματο.τοιιίων
"Εχομεν ήδη είς τάς άπ>
θήκας μας 400 χαθίοματα,
τό ΟΛθία πωλοΰμεν είς πό-
λΰ χαμηλήν τιμήν, έχοντες
ανάγκην χώρον. Άποταθή- ,
τε: ΕΜΡΙΚΕ 428 —5Γά 1
Ανε.. Ν. Υ.
ΕεχίηβΙοη 8239.
μ μρη. ργαοίαι ή
ναι. Άποτα&ητε: Ρυι·β Ρΐκκΐ
91 Ηηαβοη 51., Ηοΐ5ο1ίθη, Ν. ^.
(16897—7—10)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ζαχαροπλαστείον τοϋ
ίδιοκτήτου ασχολούμενον είς άλλας έρ-
γαΛΐ'βς. Ά.-τοτ<τ9ήτί: 80 ΑθΗηΐίο Ανθ., ΕνηΙ)ΐοοΐΣ, ι. Ι. ■____________(16874—6—12) ΠΙΑΟΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ! Π ΟΛΕΙΤΑΙ Σ-πλβωτήριθΥ μετά πι- «αθΐιριστηοίο', ο«στημένον προ 6«- τίιας. 'Εργοκη'αι ήγγΐ'ημέΛ'»». ανω των $5,000 καθαρά -κέρδη έτηρίως. 'βνοι- ιαχπτήριον 5 έτών, ενοίκιον $125 μη- νναίως. Τιμή λογική. ΆΛοταθητιε: ύώ732 Μ&ιΐίβθπ Α6·, Ν. ^ (16898—7—9) ΜΌΝΑΔΙΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΗΕδΤΑΙΙΚΑΧΤ, πρώτης τάξεως. Έδδοιιαδιαΐαι εΐοπράξεις $1000 καί άνω. 'Ενοικιαστήριον 13 1)2 έτών. Ενοίκιον $225 μηνιαίως. Τό μόνον £Ϊς πόλιν 40,000 κατοίκων. Τιμή $14,500. Μετρητά $5,000. ΜθνΐΧΟ ΡΙΟΤϋΚΕ ΗθϋδΕ, τ6 μόνον είς πόλιν 25,000 κατοΐκων. 750 χ.α&ίαμοττα, 'Εβδομα-διαϊαι ε'κκτράξεις $1,100 κοά άνω. "Ενοίκιον $400 μηνι- οίω;. Μακροχρόνιον έΛνκκΐΛΐστήριθ'ν, Ά.ταιτοϋνται $5,000 μίτρητά. 5ΡΛ0ΗΕΤΕΚΙΑ, πρώτης τάξεως, Τελεία έπΐ-τλωοις. νΕνοικιαστήριον 8 έτών, ενοίκιον $425 μηνιαίως. Έ6δο· μαθιαϊαι είσπράξεις $1,400 »αί άνω. Τιμή.20,000. Μετρητά $8,000 ΟΑΧϋΥ 8ΤΟΚΕ, εχοεΐΐαηΐ «χ· ΙΠΓ68, εΙθείΓΪο ΓθίΓΪεεΓβΙοΓβ Ροηη· ίηϊη. 'Ε-νοικιαστήριον 4 έτών. νΊθι ΛρΙϊοη. Τό μόνον είς πόλιν 20,000. Εργασίαι $20,000 κβί δνω τό Ετος. Ενοίκιον $135 μτρααίω;. Τιμή $7,000 Μετρητά $2,500. ΟΟΡΡΕΕ δΗΟΡ «πά ΚδΐβτΐΓ3ηΐ Εύκολοδονλοπον, 'Επί.τλΐίκτις τελεία 'ΕΛΗΛκιαστήριον 8 1)2 έτώτν. 'Ενοίκιβ $200 μηΛΐαίως. Είσπράξεις έδδομαδι αϊαι $1,100 καί άνω Τιμή $9,000. Με τρητά $4,00Ο. ΤΕΧΑ5 ννΈΙΝΕΚδ βηά ίηΐΜΐ.. "Αρίστη τοποθΐοτία, ΕΙαπράξεις έ6δο- μαδιαϊαι $300 ν.αί άνω. 'Ενοικιαχττή ριον 6 1)2 έτών. Ενοίκιον $65 μην» αίως. Τιμή $2,750 ηεί. Με-τρητά δολλ 1,2δθ. δΕΑ Ρθθϋ »π<1 Οιορ Ηοτιβε. Είς τί κέντρον μεγάλης πόλεως. 'Ενουαασττι- ριον 9 έτών, μέ 10 έτών ορίίοη. 'Ε- 6δ<Ηΐο.διαίαΛ. είσπράξεις $1400 καί ά νω. 'ΕΛθίκιον $260 ιιηνιαίως Τιμή δολ. 28,000. Μετρητά $10,000 ΟΑΧϋΥ 5ΤΟΚΕ, τέλίΐον καθ" δλα. Ένακιοστήριον 6 έτών, ενοίκιον $150 μηνιαίως. Εργασίαι άνω άπά $20,000 ετησίως. Τιιιή $7,500. Οβδΐι $3,000. ΕυΝΟΗ ΚΟΟΜ βηά ΚεβΐβτΐΓβπΐ είς τό κέντρον τής πόλεως. Τελίία επί· πλ.ωσις. 'ΕΛΌΐκιαστήριον 10 έτών, ενοί¬ κιον $200 μηνιαίως, μέ φλάτ έκ 5 δω- ματίων. 'Εβδομαδιβιϊαι είσπράξίΐς $800 καί άνω. Τιμή $8,500, μετρητά $3,500 ϋΙΧΙΝΟ ΚΟΟΜ ννΐΐΐχ Οοίίεε ΡοΙ ΟοαηίεΓ. 80 καθίσμΛτα, Άπέναντη σταθΐίοϋ σιδηροδρόμου. 'Ενοικιαστη- ριον 9 1)2 έτών. "Ενοίκιον $150 μηνν αίακ; μέ φλάτ έκ 5 δωμάτιον. ΕΙο. πράξει; έδδοααδιαϊΛΐ $750 καί δνω Τιμή $10,000. Μετρητά $4,000. ΜΙΚΡΟ ίυΧΟΗ αηα Τεχβ3 νν"εί ηβΓ8, ϊϋκολοδούλευτον. 'Ενο«<αστή· ριον 7 1)2 έτών, ενοίκιον $120 μηνι¬ αίως. Εΐσπράΐεις έβδομαδιαίαι $400 καί δνω. Τιμή $3,500. Μετρητά δολλ. 1,560. ΗΟΤΕΕ βπά Όΐιιίπ^ Κοο—, πρώ¬ της τάιζεακ:. 24 δωμάτια. "Εργασίαι έκ τοϋ ΗεβίβΠΓίΐηΙ «όνθν $1,750 καί άνω Ιδδομαδιαίως. Μακροχρόνιον έν- ακιαστήριον. Άπαιτοΰνται $12,000 μβ- τρητά. ΟΑΝΌΥ 5ΤΟΚΕ. εχοεΐΐβηΐ «χ ΙτΐΓεβ κβί Γ€ίΓΐβεΓ3ΐθΓ9. Τέλειον κβτθ" δλα. "Ετήσιαι εΐσπράξενς άνω των $30,000. 'Ενοιχιαστήοιον 5 1)2 έτώϊ- "Ενοίκιον $200. Τιμή $8,000. Μίτρη¬ τά $3,500. Ι,υΧΟΗ ΚΟΟΜ. "Αρίστη τοποθε- σία. 'Ενοικιαστήριον 5 έτό>ν καί 5 έ-
των ορΗοη. Είσπράξεις έβδομαδιαΐαι
$500 καί άνω "Ενοίκιον $140 μηνιαίως.
Τιιιή $5,000. Μετρητά $2,000.
Καί πολλά άλλα διάφορα. "Ητοι
δηοε δηίηεδ, ΒαΛεΓ δΐιορδ, Ργο-
ίΐ δίθΓεδ, ΤΙιεβΐΓεδ. 'Α—ριόριστον
δοκιμήν δίδομεν είς οιονδήποτε μέοος
προσφερομεν, άνευ υποχρεώσεως έκ
μέρους σας. Άναλαχιβάνομεν ύπευθύ·
νως νά σάς εξασφαλίσωμεν είς δ,τι
δήποτε επιχείρησιν δπου είσθε ε18ι-
κοί. Δέν άναλαμ6ανομ«ν νά κλείσω-
μεν Αμφωνίαν, εάν δέν είναι κοΐ τα
2 μέρη έξησφαλισμένα. Ιδιαιτέρως
προσέχομεν είς τα ένοικιαστήρια καί
είς τάς τοποθεσίας. Ουδέποτε πιέζο-
μεν τόν πελάτην μας είς αγοράν οί-
ουδήποτε μέρους μέχρις δτου ό ΐδιος
βεβαιωθή επι τής πραγματικότητος.
Αύτη ήτο ή άρχή μας καί μέ αύτην
θά έξακολουθήσωμεν εργαζόμεναι.
—-Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΕΠΤΕΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΜ
—ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ 300 ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΕΤΩΝ
—Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
—ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΟΙ 1ΪΝΑΤ0ΙΝΕΟΕΜΙΗΝΙΚΟΙ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
Οί "Ελληνες με-ϊαΓ.νάβτ<αε των τριών τδλ&υταίων αέώ« νων, ώς άκπολιτιβταί των ξένων χωρών και της Ελλάδος ΥΠΟ Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ τί. Είς τάς 400 σελίδας τοϋ νέου αίηοϋ σογγράμματος, τοΰ ΆρχιτυντΙ τού τοϋ «Έ6νικοϋ Κήρυκος», Ιχετε ώς έν κινηματογραφικίί ταΐνία β- λόκληρον έ«οιτοιίαν άγώνων των έν τω Παλαιω καί Νέω Κόσμω Έλ« λττνων, ώς βαυμ,Λτηων <τκ«τ—ιέων τοΰ χολιτιβμοΰ- Έκτίθβται ή ζωή κβί ή δράσις μεγάλον άνδρών μας άνά την Ευρώπην κχ την Αμερικήν. ΟΊ ίιινατοΐ" αύτοι χαρακτήρες καί έν πολέμω χζ έν δΐρήνη, ώς ήρωες κ»1 μάρτυρες, ώς «ξμ.ιτοροι καί επιχειρηματίαι, ώς λόγιοι καί έπισ-ήμονες, ώς συγγρ*φ«ίς καί ώς οΊ3ά«-κΛλοι κίί άναμορ^ωταί τού έβνους, άντ»- «ροσωχεύουν δλας τάς χώρας τοϋ Έλληνισμοΰ. ·Έξηλθ!;ν άχό τίΐ" Πελ&πόννησον κλι την Στίρεάν, την θεσσαλίαν, την "Ηπειρον καί την Μακεϊονίαν, την Κρήτην καί τάς ά'λλας νήσους. Δωρεάν δεΐγμα έκ τού φημιομένου Είς τούς Δ^αττ)ΰς Νεοελληνικους Χ95α·/.τήρ3(; των άνδρών, ποί Βΐΐΐα^οίμή%Ιά"0«ς πείστ, ότι είναι «*&,»« «' *«ς θετάς των «,ρ8*ς χ«ί' τδ 'Εθνος, εύρί^ομεν δλοι τό άριστον Ι 9αν^.αηΐ3 υποϊειγματα, οι« να αντλησωμεν νεον θαρρος και νεαν έμ—νει>
"Επί δέκα πέντε ετη απεδείχθη τό | ^^ 6|ς ^ βτγώνα της επιτυχίας χ.αί τής κροόδοο. Πάμπτωχοι καί ά-
^ητ^έ'το^τοί πωλητάς. «»« μετανά,ται, |γ(ναν μέ την .«λεργία-, των καί την -μιόττ,τά των
"Αν δέν τό ε/.ουν έκείνοι, γράψατε: ίιασημοι και α<«?ε:χθησαν και οί μεγιστο! των εοεργετων της Ελλαϊοβ, ΓΐΤΤ"Τ> Λ Τ 1.'τΛτ*ί'~»Τ Τ~ ί~ΤΤ1~·**Τ/^ Α Τ Ι ·—,, ****' '^Λ·" ~ * " ΤΓ**1 "ι ** Λ Α ΤΛΛ *
Εις το οιίΛΐον αι>το βα ε>ρετε ζως ενας Ελλην, κατα το 1 /Ου, «ν*
χωρήσ/ας άνυπόίητος άπο την ύιιόδιυλΐν χατρίδα το.), έγινεν ό Ζα·
/
ΚΚΕΟΙ.Ε
ΟΟΜΡΑΝΥ,
δ
195 Που8ΐ35 δι., ΒΓθοΤίΙγη, Ν. Υ.
3ΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ
ΑΙΑ
ΪΤ ΙΑΒΟΤΗΡ.Α
ΙΙρίν η άποφασί·
σετε νά αγοράση
«, έπισκεφθήΓ!
ΐο μεγαλειτέρον
κατάστημα το»
κόσμου είς τα ε^
δή έπίπλων οί ά
οτιλδωτήρια, πι-
οκαθαρισ τ ή ρι α
ηοΐ
ϋοί1εΓ5. Δέν πωλοϋμεν επί πιοτώσει.
Μόνον τοίς μετρητοίς.
"Έχομεν κάμει έγκαταστάσεις^ κβί
προσφερομεν τα ειδή μας είς τα κά-
τωβι καταστήματα:
Ν. Υ. ΡΓθάιιοε Εχοηβηβε, Ν. Υ.
____ Β1ά·§., Ν. Υ.
ΙΙοΙεΙ ΙΛηοοΙη, Ν. Υ.
ΟεπΐΓ3ΐ Ηοιεΐ, Ν. Υ.
Ηοΐεΐ ΑΙΙιεΓΐ, Ρβΐΐη Βεβοΐι, Ρΐβ.
καί εί ςπλεϊστα άλλα καταστήματα.
υΝΙΤΕΟΒΟΟΤΒίΑΟΚδυΡΡίΥΟΟ,
ΟΡΓΙΟΕ ΑΝϋ 5ΗΟΝΥ ΚΟΟΜδ
2Ο»5 ΤΙιΐΓά Ανε., Ν. Υ. Οϋν.
Τεΐ. ίεπίβΐι 4181.
ΡΑΟΤΟΒΥ 214 ΕΑ5Τ 114ϋι 5Τ.
ΝΕν ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
Τβΐβρϋοηε: ΚθγιΪκϊλ 4181
χάρωφ τής έχοχης τού, δζρώνος της Αϋστριακής Α·ίλής, χαί όμοτρά-
«εζος τού Α&τοκράτορος καί ίιετήρησβ τόν Έλλην.ομόν το.) καί αύτθγϊ
ααί τα τέκνα τού καί τα έγγόνια τού.. "Αλλος ζτωχος "Ελλην εγιΛ
*ρ6 εκατόν έτών συνέταιρος καΐ συνεργάτης τοΰ Άντίβασιλέως τής-
Αΐγΰχτου. "Αλλος- 6ιοι:αλοιιο·τής, πεζοχορήσας άνοζόίητος άπό την 'Ο-
Αβσσόν εως την ΠετρθίΛΐολιν. έξίτ^ιηθη άιτο την Αΰτοκράτϊΐραν Αί·
κατερίνην την Β' καί έγινεν ήγεμών των χωβών τής Κασχίας θα)»ά»·
»ης· Τοΰ άνδρας αύτοΰ «χομ·βν τώρα τόν άνϊρίάντα εις Αθήνας. "Αλ¬
λος βαυμάσιος μετανάστης έγινε «ρωθυιτο^ργος είς την Ρουμανίαν ν.α»
έμίΐνβν "Ελλην την ψυχήν, εύεργετή^ας την Έλλά-ϊα. ΠαρελαϋνοΛ
«οΧλοί άλλοι 6χου.άβιοι τυποι μετοτ^αο-τών. "Εχετε έμχρός σας περι-
γραφομένους μέ ζωηρά χρώματα τούς πρωτεργάτας τής Φιλικής Έ-
ταιρείας, τούς μεγάλοος ν«οέλληνας πολιτικοΰς' κ«ί στρατιωτι/.ούς καί
κληρικοΰς καί οίκονομολόγο·>ς καί σϋγγρα·φϊΐς καί «—,ορφωτάς. *Κ-
χετε καί μορ-φάς Έλληνί3ων, ακανίων έν τή ί<ττορ;'α τοϋ κόσμου. Καί «χετβ άκόμη τάς ηθικάς φικτιογνωμίας κορυφαίων φίλίλλήνων καί ίή Άμερικανών, ί*ως είναι ή χαρχχ,ττ,ρυτική μορφή τού Σαμουήλ Γκρίν- τλο Χάου, τού ΰιτάτου των έν τω κόσμφ φιλελληνων, ενός άλη·Οώς Ά- μερικανοϋ Λαψχγιέτ τής Έλληνικης «πανϊστάο-εως. Μελετώντες τοΰς Δυνατοΰς Νεοβλληνικους Χαρακτήρας, μανθάνομεν λεπτομερώς την ί<7τορίαν τοΰ νεοελληνικοϋ πολιτ'Λμοΰ καί των μεγάλων τοΰ Έλληνιβμοϋ εύ«(·3γ4.τών καί κατ' ούτον τόν τρόπον θά ήμποροΰμεν νά έπιϊεικνύωμεν καί είς τοΰς 'ΑμερΙκχνοϋς, ότι δέν εχομεν μόνον προ- γθνους ένδτίξοος τής παλαιάς έιτοχής, τής χεριόίοα τοΰ Περικλέους, *οΰ τοΰς γνωρίζουν ο! ξένοι χολΰ καλά άιτο τα σχολείά των, άλλ' εχο¬ μεν καί ημείς οί νεώτεροι "Ελληνες νά παρουσιοΜωυ.εν μεγάλος χαρακτή ρβτς καί γενναίί έργα τοΰ πολιτ'.σμοΰ άντάξια των άλλον χολιτισμένων βυγχρσνων εθνών. "Ολα αύτά τα θαυμασία άθλήματα παραμένουν ίγνω- στα είς τοΰς ξένους καί είς χολλβίίς άκόμη άχο ημάς τοΰς "Ελληνας. Το βιβλίον αύτο έκ 400 σελίίων, ίεμένον καί καλλιτεχνικώς τνκω- νιένον, μέ άναριθμήτους είκόνας, μας διδάσκει νά είμεθα ΰχερ·τ(φ*νοι ;α.4 «ην ίατορίαν μας των 300 τελευταίον «των. Μορφώνει καί φρονηματίζει %αί άν^ψώνει. Πάρετέ το διά τον εαυτόν σας, διά τάς οικογενείας σας, ϊιά τα χαιδιά σας, ίιά τοΰς «ϊικούς σας είς την «ατρίία, διά τα Έλ- ληνόπουλα των Σχολείων μας. Πρέτβι νά γίν^ τό εθνικον ν.αί κοινωνι¬ κον έγκόλχιον κάθε "Ελληνος. Είναι β-τηρ:γμα τής ζωής μας, των έ*ν* τυχιών μας, των προοδον μας. Φός Ελληνικόν καί άπερη·φάνε:β Έλληνική. Ή μδλέτη των ένδόξων νβοελληνικών χαρακτήρων τονών·» βλοος μας. Διαδάσατε τό έργον ν-αί διηγηθήτβ είς τα παιδία σας το τι γράφει, διά νά τα κάμετβ καί αϋτά ΰπερήφανα, 2τι έγεννήθη«αν Έλλη» νόπουλα. ΝΑΤΙΟΧΑί ΗΕΚΑίρ ,140 ννΈ5Τ 26ΤΗ 8Τ. ' ΝΕν ΥΟβΚ, Ν. Υ. 1 Ταχυδρομήοατε τό νέβν σΰγγραμΑΐα: «'Ελληνιβιος Πολιτικάς: ΔΥΝΑ- | ΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΓΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ> οεμένον. 'Εσοοοιλείβ» την ά|ία»
2.75. "Η στείλετέ το
ΠΙΛΟΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ
"Εάν μέχρ» τοθδε δέν μετεχειρισθή¬
τε τό Ρβπίΐιιια /Ο τό Τονο Μθβοΐιίη^.
οώοατε μίαν πας αγγελίαν Ινα πεισθή¬
τε Γπ άιιςτότΓρα τα Βΐεαοΐιεβ είναι
τα καλλίτερα έν τή άγορ$.
Τιμή — Ένα γαλόνι $2.50. ζμκ-
γαλόνι $1.50.
"Ολα τα ειδή διά π-.λοκαθαρΜΗηοια,
ενθηνότερα κατά 25 ο)ο είς τό κα-
τάσττνμά μας.
Τό κατάστηυά μας ανοικτόν τα;
Κυοιακά; 10 π. μ. Ροι; 1 μ. υ.
Ο. Τ. δΡΙΒΟΡΟϋίΟδ
514 Υν. 43Γύ 31., ΝεβΓ 811ι Λνρ..
Νέ- Υοι-Ιί αΐτ.
Ρΐιοηε: Οιϊοΐτετίπς 0032
(16424—Μ—1)
τον
"Ονομα .....
Διεύθυνσις
Πώλ*
ΕΡΓΟΑΑΒΟΙ ΚΗΔΕΙΑΝ
Ε8ΤΑΤΕ ΑΝϋ ΟΕΝΈΗΑΙ
ΙΝδυΠΛΝαΕ
19ε Β6Γ8Ο Ανβ·, ·Ι«Γ5«7
Κ. ί. Οοβ ίοΐοοΐι οίί ;οα
•Γβ δΐβϋοη.
Τηλέφωνον:
26*1-
ΟΗΑΗίΕδ ΒΑυΙυΑίυΡΟ, ΙΝΟ.
Άν«γναοιβ|ΐέν·ς οα {| ηβ
Ό·Μΐ 'Εχχληο'» Η ΛΓΙΑ ΤΡΙΛΣ
*Υχοχαχαο·κήματ·ι Ι Κεντο.
ίΟΙ-10 ϋρΓίηκ &Τ Ι {« ΜΙ
Τηλ. ΟαααΙ 9816, 9817, 05(5.
ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΖΟΛΑ
ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΓΑΙΊΗ
ΟΙ ΤΐΣΣΑΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΓΚΟΥΡαΟ!)
Το θαυμάσιον ατΗό οιήγημα τοθ ηοφημ Γ μΛγρ
ΑΙϋΐλίου Ζολά, μπαφρασθέν είς τττν έχφραο-ηχή οηαοτική μας γλωσ-
οα ύττο τοθ όοοντοϊατραθ κ. Εναγγέλον Δεαπότου, είμεθα βεβαιοί, &τι
θά βέλξτ) τούς άναγΛ-ωστας ·του.
Σύνττ»μον χαί μελοοραματο.όν τλ Ιργον τοθτο ·ά βίεγΐίρη την προ·
βοχήν τοΰ αναγνώστου μέχρις ότου Οντος αναγνώση καί την τελευ¬
ταίαν τού λέξιν διά νά ιχανοποιήση. την οιεγερθεϊσαν επιθυμίαν τον
(πα>ς 1*0 «έ τέλος μ>άς δραμαηχής ενώσεως δύο νεαρΑν «Λάοξεβν.
ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΝ ΤΙΜΑΤΑΙ «1.00
ΝΑΤΙΟΝΑΧ ΗΕΚΑΕϋ
140 τΥΕβΤ 2βΤΗ 8ΤΗΕΕΤ________ΝΕτΥ ΥΟΒΚ, Ν. Τ.
28
«ΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΤΑΚΗ, 10 1ΟΥΝΙΟΥ,
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
___.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
. ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ «αί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
Ένεργοΰνται πάσαι αί τραπεζιτικαί εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς τό ευρυ δίκτυον των υποκατα-
στημάτων καί*άντ;αποκριτών αυτής, ή Τραπέζα
έξυπηρετει λίαν επιτυχώς την πελατείαν τηςΓ
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΙ. ΕλδΤ ίτο
4 ίΟΝϋΟΝ ννΑΙ-1. ΒΙΙΙ_ΟΙΝ(35, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΣ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχονν
συμφέοον νά προκαλώσι την αποστολήν των μεσφ της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι! άλληλο-
γραφίας.
ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΟΙΑ
> ---------■«—^
ΤΟ ΟΓίΕΐΡΟ ΤΟΥ
Μέσα στήν πειό πλουσία σάλα
τού μεγαλοπρεποΰς πολατιοϋ τού
' ό Ραμαντάχ, ό βασιληάς των βα-
σιληάδοον καθότανε άκίνητος καί
σκ^φτικός επάνω στόν -ήεράστιο
καί φιλτισένιο θρόνο τού.
Άπό τότε ποϋ έ*ολεπε την Μεν-
τιζέ, την γλυκειά σκλάβα τού ποϋ
ήθελε νά την άνε>&άστ| ώς την ύ-
■ψηλή θέσι τής εύνοουιι|νης, νά
μαραζώντ] «πό λύπη γιατι την εί-
χαν βάνευσα απομακρύνη άπό την
πατρίδα τη; κι' άπ' την άγάπη των
δικών της, ό -βασιληάς εννοιωΌε
μιά μεγάλη θλίψη νά τοΰ βαραί-
ν»ι την καρδιά. Γιατί τάχα ή ά-
γαπημένη τού αύτη σκλάβα περι-
φρονοΰσε την άγάπη τού ν.αί τής
ΜΑΡΚΟΝ 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
Χ4Μ
Τηλέφ.
24ίΤ
ΑΝΕΓΝΠΡΙΣΜΕΝΗ
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ
Τηλεγραφ. Διεύθυνσις
ΐΝΐοο
ΥΟΗΚ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΑΝΟ ΤΩΝ
$3,250,000.00
ιοο ραρκ ρονν
Α Π ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΓΡΑί ΒΙΤΙΙΧιΙΝΟ
Λειτουργουβα κατα τούς νόμους κ<αΙ 6πο τον <Τλ*γ· χον τής Οολιτείας Λίέας Υόρκης ΑΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑ! ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ» Άνο(γ*ι ΤΡΒΧΟΥΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ—Οιβοκΐηβ ΑοοοιιπΙε —καί πληρώνει τόκον 2% διά τα ϋπόλοιπα. Δέχεται ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ είς Δραχμάς καί Δολλάρια επί άνατοκισμβ «ρός 4% ετησίως—ερβθΐβΐ ΐπΙεΓ631 ΑοεουηΙβ—είς πρώτην ζήτησιν. 'Εκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μέ την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ- νονται άμέσως άπό τούς έν Ελλάδι άντιπροσώπους μας, την ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρίς καμμίαν προμήθειαν ί βλλην επιβάρυνσιν. , Έκβίβϊΐ ΕΠΙΤΑΓΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΑΓΟΡΑΣ βίς Δολλάρια, χωρίς προμήθειαν, έξοφλητέας είς δλα τα μέρη τοΰ κόσμον. Άνοίγει ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ—0Γβ(1ϊΐ8—παο' Άμερικαντκαί$ χαΐ ξέναις Τραπέζαις καί δίδει προκαταβολας χρημάτων επί Ιμπορευμάτων. Άγοράζει ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—Ριι&ΐίο ϋΐΐΐΐΐΐΐβδ Βοπάϊ—καΐ τοποθβτεΐ χοήματα ασφαλώς είς άκίνητα επί πρώτη. η δευτέρα ύποθήκΐ) — ΓΐΓβΙ ογ δβεοικΐ ΜοΓΐββββ— διά λογαριασμόν πελατων της. 'Ενοικιάζει ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΑ—δβίείν Βοχεβ—βντί Δολλ. β.ΟΟ, 7.50, 10.00, 16.00 καΐ 20.00 ετησίως, μέ καθ* ευκολίαν καί α¬ σφάλειαν. ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΛ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ ΔΙ' ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑ- ΘΙ-ΓΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ-ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ Μαάίδοη δίαίβ Βαηΐι 1ΟΟ ΡΑΒΚ Βθνν. ΝΕ%ν ΥΟΒΚ. Ν. V. σε σέ ήλικία παντρειάς. Τής ύπο- σχέ-θηκε νά τής δώση ανδρα οποί¬ ον θά ποθοΰσε ή καρδιά της. — Θέλω νά νπανδρειτ&ώ εκεί¬ νον ποϋ είνε ό πειό δυνατό; στόν κόσμο, τοϋ είπ£. Ό Ραμαντάχ κίνησε τό κεφά- ε|οιρ·;τικες που τής εκανε τιμες. Έκείνη τή στιγμή μεσα άπ' τό ρύ μανίκι τοΰ βασιληά έπρό- έαλε ενα 7,α9ιτωί^λ1ο "κάτασπρο ποντικάκι, ογάζοντας χαρούμενε; κραυγοϋλες. Άμέσως τό πρόσωπο τοϋ βασιληά ο^τίστηκε άπό μιά λάμψη χαράς. Τύ εξνπνο κοί εύγε- νικό έκεϊνο ζώο, ήταν τό εύνοού- μενό τού. Δέν αφηνε νά -τ' άγγί- Γη κανείς έκτός άπ' αυτόν 'ΛαΧ 8εν &"χόταν τροφή παρά μόνο ά¬ πό τα χέρια τού. Τό μικροσκοπικό ζώο σκαρφα- λώνοναας τότε επάνω στό μετα- ξοΰφαντσ ροΰχο τοΰ βσσιληά τού άνέβηκε ώς τοίις ώμοις τού καί έ- χάϊδει|»ε μέ την ούρίτσα τού τό πρόσωπο τοΰ βασιληα. Έκεΐνος μέ μισόκλειστα ιμάτια κι' εύχαρι- στημένος τό έχάϊδεψε έλαφρά μέ τα δυό τού δάχτυλα. Μέσα στό λάμπρο. έκεϊνο παλάτι, όπου δλοι εσν.υβαν μέ σεβασμό μπροστά στήν μεγαλπότητά τού, τό μόνο πλάσμα π*σΰ τόν άγαποΰσε παρΓ,γορητικά κι' άνυστεράβουλα ήταν τό ταπεινό έκεϊνο ποντικάκι. "Α! "Αν οί καλοί θεοί μέ την παντοδυναμία τους μποροϋσαν νά μεταΐαορφώσουν τό μικροσκοπικό έκεϊνο ζώο σέ ώραΐο καί λιγερό κο- ρίτσι ποΰ θά τό άγαποΰσε σάν παι- §ι τού πόσο θά γινόταν εύτυχισμέ- νος. λι τού καί τή; απήντησε: — Μοΰ φαίνεται ότι ό πειό δυ- νατός στόν κόσμο είνε ό ήλιος. Θά γίντ>ς ή γυναίκα τοΰ ήλ,ιου.
Την επήρε μαζύ τού, άνέβηκε
στόν ι|τΐλοτεοο π:ύργο τοΰ παλατι-
οϋ τού καί είπε στό λαμπρό αστρο
τής- ημέρας τόν πόθο τής μοναχο-
κόρης τού.
Ό ήλιος γελαστός τοϋ άπεκρί-
Ιίμεινε κατάπληκτος.
— "Ωστε τό ποντίκι 1|ν0ΛΙ
παντρευθης; ρώτησε την χόοη
— Ναί, πατέρα. Αύτό Γ
Ό βασιληάς επεσε σέ <: βσθειά. "Ωστε ή υανματογεν, μένη κόρη τού ποΰ είχε γεν άπό ποντίκι ύπακούοντα; στά στικτά της δέν ήθελε κανένα ι οσους μποροΰσε νά παν™ σάν βασιλοποΰλα ποΰ ήταν. '] λε τό ποντίτι, τον ανδρα ποϋ ίΐχε προορίχτει ή Μητέοα " Λυπήθηκε πολύ καί γτν-..,., δύναμι τό στηθός τού. Έ/.εινη ι μως την στιγμή έννοιαν στό ' τού ενα δάγκωμα ποΰ τόν ε νά ξυπνήση. Μέ τό χτύπημα πουδωσε στή-θός τού εΐχε χτνπήση τό μι τού ποντικάκι ποΰ τρόμαξε ν.οί ^ στικτα τόν δάγκωσε κι' ί'τρεξε ν] φύγτι. Άμέσως ό βασιληά; άνι: §£ τα μάτι<ϊ-του καί ν.ατΔο πώς ολ' αύτά ήταν ενα δνειρο. Σηκώθη-κε, κατέβηκε τα σνα πάτια τοΰ φιλντισένιου θρόνου τ στήν γωνία καί σν.ύ&ον Εύχαριστώ γιά την τιμή πθΰ μοΰ κάνεις άλλά θέν μπορώ νά την δεχθώ. Καποιος ά7-λος είνε πειύ δι·νατός άπό μένσ. Τό σύννεΓρο, έ¬ κεϊνο έ'χει την δύναμι νά κρύβη ,μέ τόν δγ^/ο τού τής άχτϊνές μου νά σκοτεινιάζη τό φώ ςμου. Ό βασίληά; π^ρίμενε τότε κι' δταν εΐδε νά περνάη κατά τό θρά- δυ ενα σύννεφο στόν οϋρανό τοΰ γιά τόν πό&ο τής κόρη; Ι μπρός στά άκίνητα άγάλμ των τριών θεών, τού; εϋχαρΐσ σε γιά την ώραία καί ση<ρή 6ουλή ποΰ τουδωοαν νά δϊ). "Ετσι είνε ! εΐπε: Καθένα; π( πει νά μένη στήν θέσι ποϋ προώρισαν οί αίώνιε; δυνάμ Τό μαγευτικό δέν^ρο των τοο: κων δέν μετσφοτεύεται πάνω ι χιονισμένες κορυφές των οοιτ "Ετσι καί ή άγάπη δέν πηγώ άλλοΰ άπ;οι τό μέρος γιά τό όποΐε| είνε πζοωρισμένη, Έστέναξε βαθειά, χτύπησρ νατά τό «γκόγκ» κι' όταν ή( Αυτήν την σκέψι εκανε ό Ραμαν¬ τάχ καί μισανοίγοντας τα βαρεία τού βλεφαρα έσήτ/.ωσε τα μάτια τού κι' έκύτταξε σέ μιά γωνιά τή; αιθούσης. Έκεϊ βρισκόντουσαν τρία άγάλματα άπό όλοκάθαρο χρυ- σάφι, τα άγάλματα των τριών θΐ- ών ποΰ εδιναν στούς πιστούς όλες τής χαρές τής ζωής. ΤΗταν οί τρείς θϊοί τής Ύγείας, τής Ά- γάπης καί τοΰ Πλούτον. Ό Ραμσντάχ εκάρφωσε τα μά¬ τια τού επάνω στά άγάλματα των Θεών καί τα χείλη τού έπρόφεραν μιά προσευχή παρακαλώντας τής Θεές νά πραγματοποιή·σουν την φλογερή τού έπιθυΐμία, νά μετομορ- φώσουν δηλαδή τό άγαπημένο τού ι ποντ.'κι σέ ώραϊο κ&ο·ιτσάκι μέ την ι ιΙ»ι·χή τού ασπρη σάν τό τρίχωμά! τού. "Ας τοΰ έ'καναν αυτή την χά- ρι οί θεοί καί έκεΐνος θά τούς προσέςτρε τής πεΐοΐ πλ,ούσιες θυ¬ σίας. Τα μεγάλα αμως διαμαντένια ΐιάτΐα των τριών θεών έμειναν ά¬ κίνητα στήν θέσι τους. Τότε ή ■ψνχή τοΰ Ραμαντάχ δαρυγκόμη- σε πολύ εναντίον τους καί ήταν ΐτοιμος νά προφέρη καποια βαρεί¬ α βλαστήμια, όταν έξαφνα είδε στό π).ευρό τού, δίπλα στό ποντίκι Ινα ώραΐο κοριτσάκι, μέ ιμεγαλα μά¬ τια, μέ ψιλή μυτίτσα, μέ κατακάκ- κινο στοματάκι καί μέ ασπρη σδν τό γαλα έπιδερμίδα, ποΰ άπλώνον- τας τα ^λουδένια τορνευτά μπρά- τσα τού γύρω άπ' τόν λαιμό τού τόν άγ/.άλιασε ψι&υρίζοντας: — Πατέρα μου ! 'Θ Ραμαντάχ νόμισε άμεσως πώς ξανάνειο>σ£. Μιά νέα ΐωή
ά'ρχισε γι' αυτόν. Ή ευτυχία τού
τόν έ'κανε νά σκορπίζτ) σ' δλο τόν
κόσμο εΰεργεσίες. Έγέμισε μέ
πλοιτ·η καί τιμές τούς αϋλικοΰς
τον, έ'δωοε χάρι σ' όλου; τούς κα-
ταδίκου; τοΰ βασιλείου τού, έλάτ-
τωσε τούς φαρους των ύπιικόων
τού οί όποϊοι έ'τρ*ίχαν στήν πόρτα
τοϋ παλατιοΰ καί εϋλογοΰσαν την
θαυματογεννημενη κόρη τού.
"Εζησε άπο τότε μεσα σέ μιά ά-
πέροντΐ] ναρά όός την ήμέρα ποΰ
τς. πολυαγαπημένο τον παιοί εφθα-
του. Τό σύννεοτο σκοτρίνιασε ά-
κόμη περισσότερο καί τοΰ φώνα-
ξε φουρκισμενο:
Γίλάσθηκες ! Ό άνεμος είναι
δυνατώτερος άπο ,μενα ! Αύτός ε-
χει την δύναμι νά μέ διώχνΐ], νά
'μέ πΐ]γαίνη όπου θέλει, νά μέ ςκορ-
πίζη καί νά μέ ξαναμαζεύη.
Χωρίς νά συζητήση ό βασιληάς
έ'κανε ύπομονή κι' όταν την αλλη
μερά φύσηξε άνεμος, άνέβηκε πά-
λι στόν ψηλότερο άπό τούς πύρ¬
γου; τού καί μίλησε στόν ανεμο.
. — Κάνεις λάθος βασΛη,ά, τοϋ
άπάντησε έκεΐνος. Τό 6ουνό είναι
δχινατώτερο άπό μενά γιατί δσο
κι' άν 6άζω δλσ, μου τα δυνατά δέν
κατώρθωσα ποτέ νά τ» μετατοπί-
σα> οΐτε νά τό κλονίσω.
* Ή ε'ιλικρίνεια καί ή άκρίθεια
της όμολογίας έκείνης εκανε έντύ-
πωσι στόν βασιληα.
Π ήρε λοιπόν την κόρη τού κι'
ετρεξε στό βουνό. Έκεϊνο δμως
θυμωμένο, τοΰ εΐπε:
— Δέν εΐμ' έγώ ό δυνατώτ;ρο;.
Είναι ενας αλλος. Τό ποντίκι ποΰ
μοΰ τρώει τα σπλάχνα μου καί
περνάει άπό μεσα, μου άπό την
μιά μου ακρη ώς την άλί.η, χωρίς
νά μπορώ νά κάνω τίποτε γιά νά
τα «μποδίσω.
'Ο βασιληάς των βασιληάδων
οί ύπασπισταί
είπε:
ύπαπτί του^ :
— Ν ά όδηγήσονν κάλι
Μ'3ντιτζέ στίτν πατρίδα της -/αί ι
την φορτώσουν μέ πλούσια
Είν' έλεΰθερη.
ΒΑί,ΤΙΜΟΚΕ, Μϋ.— Ό
κό; Κήρυ|> πωλεΐται παρά τοϋ
τιπροσώπου μας Γεώργιον ΖαφΕΐβ
4618 ΕηηΙθγπ Ανβ., όστις δέχεα
έγγραφάς συνδρομητών καϊ χ.ατοχ»
ρισεις άγγελιών.
'Ε-·τιστρέςρεται είς την '
Αμερικανικόν Ο
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ
δδος ΣθΜίράτον; άρι*. 31 /Αβή
θί·οα.-τίύονται ασφαλώς καί άνωδιν
να>ς παθολογικά, γυναιχολογικά χω|
δεοματικά νοσημαΐτα.
Μέθοδος νεωτάτη.
ΠΑΡΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΤΑ ΝΕΑ
ΣΕΤΣ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΣΕΤΣ
Σπέσιοίλ κατασκευασθέντα
παρά τοΰ Έργοστασίου
ΟΟΚΚΟ5 ΒΚΟ5 Ιηο.
διά τό Κατάστημά ιιας.
Σέτ Νο. 1 ............ $20.00
Νο. 2 ............. $22.00
Νο. 3 ............. $30.00
Νο. 4 ............. $35.00
Νο. 5 ............ $40.00
Νο. 7 ............ $45.00
Νο. 8 ............. $50.00
Νο. 9 ............. $70.00
Τελευταία στάϊλς, κάβί &'·
που πωλοϋμεν φέρί'. την 6^'·"
/.βτταν τοΰ έργοσταιΐιου μ· τ3:»
άρχιχάς τιμάς των.^Γράψ"*
εάν είναι 8ι' άγόρι *1
Νο. 701
Νο. 702
Νο. 703
Νο. 704
Νο. 706
Νο. 707
Νο. 708
Νο. 709
$21.00
$·.5.00
835.00
$42.00
$50.00
Άποστέλλομεν ταχυδρομικώς ήσφαλισμένα έναντιον
Βλάβης, Άπωλι^ας, ή Κλοπης, συσκευασμένα έντό; «·
δικών επί τούτω κυτίων, είς δλα τα μέρη της Άμ£6ικ11'
καί Καναδά. Έν άνάγκη τηλεγραφήσατε την παραΥΥε'
λίαν σας.
Τηλεγραφική Διεύθυνσις: θΓΒΐηεΓηεοο, Νενν
ΟΚΕΕΚ-ΑΜΕΒΙΟΑΝ ΝΕΥΥδ 00.
Έλληνικά Καταστήματα Ιδρυθέντα τφ 1905.
48 ΜΑΟΙ8ΟΝ 5ΤΗΕΕΤ ΝΕ%ν ΥΟΒΚ. Ν.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ:
6609.
Ό νέος Γενικός Είκονογραφημένος Τιμοκατάλογός (
ευχαρίστως άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ τφ αιτούντι-
«ΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΤΑΚΗ, 10 1ΟΥΝΙΟΥ,
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
___.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
. ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ «αί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
Ένεργοΰνται πάσαι αί τραπεζιτικαί εργα¬
σίαι, χάρις δέ είς τό ευρυ δίκτυον των υποκατα-
στημάτων καί*άντ;αποκριτών αυτής, ή Τραπέζα
έξυπηρετει λίαν επιτυχώς την πελατείαν τηςΓ
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΙ. ΕλδΤ ίτο
4 ίΟΝϋΟΝ ννΑΙ-1. ΒΙΙΙ_ΟΙΝ(35, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΣ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχονν
συμφέοον νά προκαλώσι την αποστολήν των μεσφ της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι! άλληλο-
γραφίας.
ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΟΙΑ
> ---------■«—^
ΤΟ ΟΓίΕΐΡΟ ΤΟΥ
Μέσα στήν πειό πλουσία σάλα
τού μεγαλοπρεποΰς πολατιοϋ τού
' ό Ραμαντάχ, ό βασιληάς των βα-
σιληάδοον καθότανε άκίνητος καί
σκ^φτικός επάνω στόν -ήεράστιο
καί φιλτισένιο θρόνο τού.
Άπό τότε ποϋ έ*ολεπε την Μεν-
τιζέ, την γλυκειά σκλάβα τού ποϋ
ήθελε νά την άνε>&άστ| ώς την ύ-
■ψηλή θέσι τής εύνοουιι|νης, νά
μαραζώντ] «πό λύπη γιατι την εί-
χαν βάνευσα απομακρύνη άπό την
πατρίδα τη; κι' άπ' την άγάπη των
δικών της, ό -βασιληάς εννοιωΌε
μιά μεγάλη θλίψη νά τοΰ βαραί-
ν»ι την καρδιά. Γιατί τάχα ή ά-
γαπημένη τού αύτη σκλάβα περι-
φρονοΰσε την άγάπη τού ν.αί τής
ΜΑΡΚΟΝ 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
Χ4Μ
Τηλέφ.
24ίΤ
ΑΝΕΓΝΠΡΙΣΜΕΝΗ
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ
Τηλεγραφ. Διεύθυνσις
ΐΝΐοο
ΥΟΗΚ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΑΝΟ ΤΩΝ
$3,250,000.00
ιοο ραρκ ρονν
Α Π ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΓΡΑί ΒΙΤΙΙΧιΙΝΟ
Λειτουργουβα κατα τούς νόμους κ<αΙ 6πο τον <Τλ*γ· χον τής Οολιτείας Λίέας Υόρκης ΑΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑ! ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ» Άνο(γ*ι ΤΡΒΧΟΥΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ—Οιβοκΐηβ ΑοοοιιπΙε —καί πληρώνει τόκον 2% διά τα ϋπόλοιπα. Δέχεται ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ είς Δραχμάς καί Δολλάρια επί άνατοκισμβ «ρός 4% ετησίως—ερβθΐβΐ ΐπΙεΓ631 ΑοεουηΙβ—είς πρώτην ζήτησιν. 'Εκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μέ την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ- νονται άμέσως άπό τούς έν Ελλάδι άντιπροσώπους μας, την ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρίς καμμίαν προμήθειαν ί βλλην επιβάρυνσιν. , Έκβίβϊΐ ΕΠΙΤΑΓΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΑΓΟΡΑΣ βίς Δολλάρια, χωρίς προμήθειαν, έξοφλητέας είς δλα τα μέρη τοΰ κόσμον. Άνοίγει ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ—0Γβ(1ϊΐ8—παο' Άμερικαντκαί$ χαΐ ξέναις Τραπέζαις καί δίδει προκαταβολας χρημάτων επί Ιμπορευμάτων. Άγοράζει ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—Ριι&ΐίο ϋΐΐΐΐΐΐΐβδ Βοπάϊ—καΐ τοποθβτεΐ χοήματα ασφαλώς είς άκίνητα επί πρώτη. η δευτέρα ύποθήκΐ) — ΓΐΓβΙ ογ δβεοικΐ ΜοΓΐββββ— διά λογαριασμόν πελατων της. 'Ενοικιάζει ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΑ—δβίείν Βοχεβ—βντί Δολλ. β.ΟΟ, 7.50, 10.00, 16.00 καΐ 20.00 ετησίως, μέ καθ* ευκολίαν καί α¬ σφάλειαν. ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΛ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ ΔΙ' ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑ- ΘΙ-ΓΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ-ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ Μαάίδοη δίαίβ Βαηΐι 1ΟΟ ΡΑΒΚ Βθνν. ΝΕ%ν ΥΟΒΚ. Ν. V. σε σέ ήλικία παντρειάς. Τής ύπο- σχέ-θηκε νά τής δώση ανδρα οποί¬ ον θά ποθοΰσε ή καρδιά της. — Θέλω νά νπανδρειτ&ώ εκεί¬ νον ποϋ είνε ό πειό δυνατό; στόν κόσμο, τοϋ είπ£. Ό Ραμαντάχ κίνησε τό κεφά- ε|οιρ·;τικες που τής εκανε τιμες. Έκείνη τή στιγμή μεσα άπ' τό ρύ μανίκι τοΰ βασιληά έπρό- έαλε ενα 7,α9ιτωί^λ1ο "κάτασπρο ποντικάκι, ογάζοντας χαρούμενε; κραυγοϋλες. Άμέσως τό πρόσωπο τοϋ βασιληά ο^τίστηκε άπό μιά λάμψη χαράς. Τύ εξνπνο κοί εύγε- νικό έκεϊνο ζώο, ήταν τό εύνοού- μενό τού. Δέν αφηνε νά -τ' άγγί- Γη κανείς έκτός άπ' αυτόν 'ΛαΧ 8εν &"χόταν τροφή παρά μόνο ά¬ πό τα χέρια τού. Τό μικροσκοπικό ζώο σκαρφα- λώνοναας τότε επάνω στό μετα- ξοΰφαντσ ροΰχο τοΰ βσσιληά τού άνέβηκε ώς τοίις ώμοις τού καί έ- χάϊδει|»ε μέ την ούρίτσα τού τό πρόσωπο τοΰ βασιληα. Έκεΐνος μέ μισόκλειστα ιμάτια κι' εύχαρι- στημένος τό έχάϊδεψε έλαφρά μέ τα δυό τού δάχτυλα. Μέσα στό λάμπρο. έκεϊνο παλάτι, όπου δλοι εσν.υβαν μέ σεβασμό μπροστά στήν μεγαλπότητά τού, τό μόνο πλάσμα π*σΰ τόν άγαποΰσε παρΓ,γορητικά κι' άνυστεράβουλα ήταν τό ταπεινό έκεϊνο ποντικάκι. "Α! "Αν οί καλοί θεοί μέ την παντοδυναμία τους μποροϋσαν νά μεταΐαορφώσουν τό μικροσκοπικό έκεϊνο ζώο σέ ώραΐο καί λιγερό κο- ρίτσι ποΰ θά τό άγαποΰσε σάν παι- §ι τού πόσο θά γινόταν εύτυχισμέ- νος. λι τού καί τή; απήντησε: — Μοΰ φαίνεται ότι ό πειό δυ- νατός στόν κόσμο είνε ό ήλιος. Θά γίντ>ς ή γυναίκα τοΰ ήλ,ιου.
Την επήρε μαζύ τού, άνέβηκε
στόν ι|τΐλοτεοο π:ύργο τοΰ παλατι-
οϋ τού καί είπε στό λαμπρό αστρο
τής- ημέρας τόν πόθο τής μοναχο-
κόρης τού.
Ό ήλιος γελαστός τοϋ άπεκρί-
Ιίμεινε κατάπληκτος.
— "Ωστε τό ποντίκι 1|ν0ΛΙ
παντρευθης; ρώτησε την χόοη
— Ναί, πατέρα. Αύτό Γ
Ό βασιληάς επεσε σέ <: βσθειά. "Ωστε ή υανματογεν, μένη κόρη τού ποΰ είχε γεν άπό ποντίκι ύπακούοντα; στά στικτά της δέν ήθελε κανένα ι οσους μποροΰσε νά παν™ σάν βασιλοποΰλα ποΰ ήταν. '] λε τό ποντίτι, τον ανδρα ποϋ ίΐχε προορίχτει ή Μητέοα " Λυπήθηκε πολύ καί γτν-..,., δύναμι τό στηθός τού. Έ/.εινη ι μως την στιγμή έννοιαν στό ' τού ενα δάγκωμα ποΰ τόν ε νά ξυπνήση. Μέ τό χτύπημα πουδωσε στή-θός τού εΐχε χτνπήση τό μι τού ποντικάκι ποΰ τρόμαξε ν.οί ^ στικτα τόν δάγκωσε κι' ί'τρεξε ν] φύγτι. Άμέσως ό βασιληά; άνι: §£ τα μάτι<ϊ-του καί ν.ατΔο πώς ολ' αύτά ήταν ενα δνειρο. Σηκώθη-κε, κατέβηκε τα σνα πάτια τοΰ φιλντισένιου θρόνου τ στήν γωνία καί σν.ύ&ον Εύχαριστώ γιά την τιμή πθΰ μοΰ κάνεις άλλά θέν μπορώ νά την δεχθώ. Καποιος ά7-λος είνε πειύ δι·νατός άπό μένσ. Τό σύννεΓρο, έ¬ κεϊνο έ'χει την δύναμι νά κρύβη ,μέ τόν δγ^/ο τού τής άχτϊνές μου νά σκοτεινιάζη τό φώ ςμου. Ό βασίληά; π^ρίμενε τότε κι' δταν εΐδε νά περνάη κατά τό θρά- δυ ενα σύννεφο στόν οϋρανό τοΰ γιά τόν πό&ο τής κόρη; Ι μπρός στά άκίνητα άγάλμ των τριών θεών, τού; εϋχαρΐσ σε γιά την ώραία καί ση<ρή 6ουλή ποΰ τουδωοαν νά δϊ). "Ετσι είνε ! εΐπε: Καθένα; π( πει νά μένη στήν θέσι ποϋ προώρισαν οί αίώνιε; δυνάμ Τό μαγευτικό δέν^ρο των τοο: κων δέν μετσφοτεύεται πάνω ι χιονισμένες κορυφές των οοιτ "Ετσι καί ή άγάπη δέν πηγώ άλλοΰ άπ;οι τό μέρος γιά τό όποΐε| είνε πζοωρισμένη, Έστέναξε βαθειά, χτύπησρ νατά τό «γκόγκ» κι' όταν ή( Αυτήν την σκέψι εκανε ό Ραμαν¬ τάχ καί μισανοίγοντας τα βαρεία τού βλεφαρα έσήτ/.ωσε τα μάτια τού κι' έκύτταξε σέ μιά γωνιά τή; αιθούσης. Έκεϊ βρισκόντουσαν τρία άγάλματα άπό όλοκάθαρο χρυ- σάφι, τα άγάλματα των τριών θΐ- ών ποΰ εδιναν στούς πιστούς όλες τής χαρές τής ζωής. ΤΗταν οί τρείς θϊοί τής Ύγείας, τής Ά- γάπης καί τοΰ Πλούτον. Ό Ραμσντάχ εκάρφωσε τα μά¬ τια τού επάνω στά άγάλματα των Θεών καί τα χείλη τού έπρόφεραν μιά προσευχή παρακαλώντας τής Θεές νά πραγματοποιή·σουν την φλογερή τού έπιθυΐμία, νά μετομορ- φώσουν δηλαδή τό άγαπημένο τού ι ποντ.'κι σέ ώραϊο κ&ο·ιτσάκι μέ την ι ιΙ»ι·χή τού ασπρη σάν τό τρίχωμά! τού. "Ας τοΰ έ'καναν αυτή την χά- ρι οί θεοί καί έκεΐνος θά τούς προσέςτρε τής πεΐοΐ πλ,ούσιες θυ¬ σίας. Τα μεγάλα αμως διαμαντένια ΐιάτΐα των τριών θεών έμειναν ά¬ κίνητα στήν θέσι τους. Τότε ή ■ψνχή τοΰ Ραμαντάχ δαρυγκόμη- σε πολύ εναντίον τους καί ήταν ΐτοιμος νά προφέρη καποια βαρεί¬ α βλαστήμια, όταν έξαφνα είδε στό π).ευρό τού, δίπλα στό ποντίκι Ινα ώραΐο κοριτσάκι, μέ ιμεγαλα μά¬ τια, μέ ψιλή μυτίτσα, μέ κατακάκ- κινο στοματάκι καί μέ ασπρη σδν τό γαλα έπιδερμίδα, ποΰ άπλώνον- τας τα ^λουδένια τορνευτά μπρά- τσα τού γύρω άπ' τόν λαιμό τού τόν άγ/.άλιασε ψι&υρίζοντας: — Πατέρα μου ! 'Θ Ραμαντάχ νόμισε άμεσως πώς ξανάνειο>σ£. Μιά νέα ΐωή
ά'ρχισε γι' αυτόν. Ή ευτυχία τού
τόν έ'κανε νά σκορπίζτ) σ' δλο τόν
κόσμο εΰεργεσίες. Έγέμισε μέ
πλοιτ·η καί τιμές τούς αϋλικοΰς
τον, έ'δωοε χάρι σ' όλου; τούς κα-
ταδίκου; τοΰ βασιλείου τού, έλάτ-
τωσε τούς φαρους των ύπιικόων
τού οί όποϊοι έ'τρ*ίχαν στήν πόρτα
τοϋ παλατιοΰ καί εϋλογοΰσαν την
θαυματογεννημενη κόρη τού.
"Εζησε άπο τότε μεσα σέ μιά ά-
πέροντΐ] ναρά όός την ήμέρα ποΰ
τς. πολυαγαπημένο τον παιοί εφθα-
του. Τό σύννεοτο σκοτρίνιασε ά-
κόμη περισσότερο καί τοΰ φώνα-
ξε φουρκισμενο:
Γίλάσθηκες ! Ό άνεμος είναι
δυνατώτερος άπο ,μενα ! Αύτός ε-
χει την δύναμι νά μέ διώχνΐ], νά
'μέ πΐ]γαίνη όπου θέλει, νά μέ ςκορ-
πίζη καί νά μέ ξαναμαζεύη.
Χωρίς νά συζητήση ό βασιληάς
έ'κανε ύπομονή κι' όταν την αλλη
μερά φύσηξε άνεμος, άνέβηκε πά-
λι στόν ψηλότερο άπό τούς πύρ¬
γου; τού καί μίλησε στόν ανεμο.
. — Κάνεις λάθος βασΛη,ά, τοϋ
άπάντησε έκεΐνος. Τό 6ουνό είναι
δχινατώτερο άπό μενά γιατί δσο
κι' άν 6άζω δλσ, μου τα δυνατά δέν
κατώρθωσα ποτέ νά τ» μετατοπί-
σα> οΐτε νά τό κλονίσω.
* Ή ε'ιλικρίνεια καί ή άκρίθεια
της όμολογίας έκείνης εκανε έντύ-
πωσι στόν βασιληα.
Π ήρε λοιπόν την κόρη τού κι'
ετρεξε στό βουνό. Έκεϊνο δμως
θυμωμένο, τοΰ εΐπε:
— Δέν εΐμ' έγώ ό δυνατώτ;ρο;.
Είναι ενας αλλος. Τό ποντίκι ποΰ
μοΰ τρώει τα σπλάχνα μου καί
περνάει άπό μεσα, μου άπό την
μιά μου ακρη ώς την άλί.η, χωρίς
νά μπορώ νά κάνω τίποτε γιά νά
τα «μποδίσω.
'Ο βασιληάς των βασιληάδων
οί ύπασπισταί
είπε:
ύπαπτί του^ :
— Ν ά όδηγήσονν κάλι
Μ'3ντιτζέ στίτν πατρίδα της -/αί ι
την φορτώσουν μέ πλούσια
Είν' έλεΰθερη.
ΒΑί,ΤΙΜΟΚΕ, Μϋ.— Ό
κό; Κήρυ|> πωλεΐται παρά τοϋ
τιπροσώπου μας Γεώργιον ΖαφΕΐβ
4618 ΕηηΙθγπ Ανβ., όστις δέχεα
έγγραφάς συνδρομητών καϊ χ.ατοχ»
ρισεις άγγελιών.
'Ε-·τιστρέςρεται είς την '
Αμερικανικόν Ο
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ
δδος ΣθΜίράτον; άρι*. 31 /Αβή
θί·οα.-τίύονται ασφαλώς καί άνωδιν
να>ς παθολογικά, γυναιχολογικά χω|
δεοματικά νοσημαΐτα.
Μέθοδος νεωτάτη.
ΠΑΡΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΤΑ ΝΕΑ
ΣΕΤΣ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΣΕΤΣ
Σπέσιοίλ κατασκευασθέντα
παρά τοΰ Έργοστασίου
ΟΟΚΚΟ5 ΒΚΟ5 Ιηο.
διά τό Κατάστημά ιιας.
Σέτ Νο. 1 ............ $20.00
Νο. 2 ............. $22.00
Νο. 3 ............. $30.00
Νο. 4 ............. $35.00
Νο. 5 ............ $40.00
Νο. 7 ............ $45.00
Νο. 8 ............. $50.00
Νο. 9 ............. $70.00
Τελευταία στάϊλς, κάβί &'·
που πωλοϋμεν φέρί'. την 6^'·"
/.βτταν τοΰ έργοσταιΐιου μ· τ3:»
άρχιχάς τιμάς των.^Γράψ"*
εάν είναι 8ι' άγόρι *1
Νο. 701
Νο. 702
Νο. 703
Νο. 704
Νο. 706
Νο. 707
Νο. 708
Νο. 709
$21.00
$·.5.00
835.00
$42.00
$50.00
Άποστέλλομεν ταχυδρομικώς ήσφαλισμένα έναντιον
Βλάβης, Άπωλι^ας, ή Κλοπης, συσκευασμένα έντό; «·
δικών επί τούτω κυτίων, είς δλα τα μέρη της Άμ£6ικ11'
καί Καναδά. Έν άνάγκη τηλεγραφήσατε την παραΥΥε'
λίαν σας.
Τηλεγραφική Διεύθυνσις: θΓΒΐηεΓηεοο, Νενν
ΟΚΕΕΚ-ΑΜΕΒΙΟΑΝ ΝΕΥΥδ 00.
Έλληνικά Καταστήματα Ιδρυθέντα τφ 1905.
48 ΜΑΟΙ8ΟΝ 5ΤΗΕΕΤ ΝΕ%ν ΥΟΒΚ. Ν.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ:
6609.
Ό νέος Γενικός Είκονογραφημένος Τιμοκατάλογός (
ευχαρίστως άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ τφ αιτούντι-
«*,ΗΙΝ1ΙΙ»2. ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΐυΥ, 1928.
9ΛΙΒΕΡΑ ΙΣΤσ£>ίΑ
ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΥΛΑΧ ΖΑΝΕΤ
φβινοτωρινό εκεΐνο βράδυ,
ίαφ ή μικρ-ή πιερατάρισσα,
Ιχσπελί.ίτσα δεκάξη χρανων πού
Ινε· δμως γιά δεκατριών,
οί·σ? γερό κουπί γιά νά πε-
το~ ν Σψονάνα καί νά πάη
£'πϊλάτες; της στό άντικουνό
«κι.
ές (πή βάοκα της βρισκόν-
βον ιιιά ψηληι ωμορψη γυνταίτ
ιιϊ τοοκλητικώτατο ΰφος, ή
ίχ'ισσα Ζελί, καί δύο αντρες,
ϊτι.,δε: κ' βκ,εΐνος ό ξάδερφός
Ι ό Τοιόρ καί ό φίλος της ό
Τα τοία αύτά ΰποπτα ύ-
α ί.τήγαιναν μιά έβδομά-
| τώοα ταν.τικά, μέ τή βάρικια,
; Ζαετ, στό νησί, δπου, κρυμ-
ι με,σα στά σύνδεορα μέρη τού
αν ενα κατώγιο κρησφύ-
τών ■τιό έπικίνδυνων άνθρώ-
V
Ίι) ά.τό)&ραΙδο γινότανε στό
Βι ίίΐτο άντάρα καί μεθοκόπι,
Ι Μ/τα ομω;, μές στά σκοτά-
ύ χπρότερα πράγματα.
|Ή ΖανΓτ, κο|9ώς τραόοϋσε τό
ιιι "/(αρίς νά θέλη ακουγε τίς
6εντί:ς των. Δέν την ένδιέφε-
διιως καθόλου τ-ά διοχρορα
δια πού κατέστρωναν οί κακο-
|ιοί αύτοι. "Αλλωστε τούς φο-
ονε χιόλα γιατί φτωχή χαί δρ-
οΐ'.' π ν.α9ώς ήταν δ£ν εΐχε κα-
αν τΌοστάτη, μολονότι ή με-
|.η τη: καλωσύνη καί ή είλι-
Ινεια την είχον κάνει άγαπηττή
|ολο τον κόσμο. Β
-Δοιτόν, έ'λεγε ή Ζελί, καί
βο τό χέρι μαυ στή ςχοτιά
Ι ό ιιι/οούλης ούτος νπαξιωμα-
»ό; είνε ξετρίλλαμένος/ μαζί
ρ. Ι-,ΐιιαι σίγουρηι, δπχος σάς
'ΐτω καί μέ βλέΐτετε, ότι θαρθή
ι γλίντι πού τόν καλεσαμε. Καί
Ι δέν φτάσουν για νά τοϋ πά-
ψΐ. τα λεφτά, τα ώραΐα μου
ΐιίνια, τί τοόχουμε, τα χέρ*α;
δοιν.έψουν κι' αύτά.,.Πρέπει
ΒώσΓ δ,τι εχει κΐαί δέν εχει ά-
τού, γιατί άλλοιώς άλλοίμο-
I
τού!
Κλ-ϊσ' το! τής εκανε 6 Τοτόρ.
αΐ7.οοΰλα μπορεϊ νά μάς άκού-
Γ-'Ε, κι' επειτα>; Ξέρεις πολύ
λαοτι κα μιά λέξ-η άν τής ξε-
^Υ11 τα την κάνουμιε νά κατα-
I
τη γλώσσα της! "Εννοια σου
II δεν άργοϋμε....
ΙΟϊ'
σ' το σοΰ λέω! τής ξα-
; ο Ιοτορ. Αύτά τα πράγματα
τα λενε μΐτροστά σέ αλλονς..
Μ Ζανετ δέν καλάκουσε ολα
«««ν, μά κοτάλαβε άπάνω-
τι λεγαν καί άνατρίχιασε.
Ι^αως ομως ήταν σκοτάδι καί
|·~αχηδες δέν βΐδαν την ταοαγή
Κ·. 'γ^ τε σ' £να λεπτό^σχε-
η οαρκια εφταχίε στδ νησχ «αί
«Ή έπιτυχία τού Αιώνος».
ΕΧΕΤΕ
γθυραν ή τρι-
χοφάγον στό
«φάλι, η 4λ-
λην έ—ιϊερμι-
Χήν πάθησιν;
•—Είσθε φαλα-
«ρβ.Λί.βιβ'. χρός;
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
Τταάβ Μ»Γΐ£
*<■? ·Τνβι το μόνον Φάρμακον, το °'ον *« ά*οτυγχάβ( άχ0 τοδ , αας τάς άνω ««. . Δεν περιΙχβι οίνόιτνειομβ. ««,«οι εθεραπεύθη»». Πλεί- «' «χβχ την κδμην των. ίΓά Γ ρφμ «ιτν,εφθητέ μβ. Τιμή φιάλης ^γ.?4. 8ο5γγ.|2.Υ Ν. ϋ. ΡΑΗΑ005 . 28Λ 8ΐ., ? 5525 - ΙΛΛΙΝΟ-Ι-Σ, ά ; ο^ ή Ζελί μέ τονς δύο οίντρες έΰγή- καν έ'ξω. Την άλλη μερά τό άπόγευμα, κα·θϊΐ)ς ή 6άρικια της λικνιζόνταν γλυκά στά λΐρά τοΰ ποταμοΰ, ή Ζανέτ ακουσε μιά καΌηρη καί χα- ρονμενη φατνή νά τής κράζη: —Δέ μοΰ λές, μικρούλα, μπο- ρεΐς νά μέ περάσης στό' νησί; Θελω νά πάω στό ξενοδοτχεϊο τής δίδος Ζελί. Πρίν άκόμη προφ&άση ν' ά- ποτντήιστι ή Ζανέτ ενας ύπαξιω- μαιίικός, νέος, ώμορφος, ντυμέ- νος τής ώρας, μέ άσημένιες έπω- μίδες καί μπάτες φρεσκο6ερνικα>-
ιμένες πού λαμποκοτποΐσα,ν μέ τό
κοιμψό τού πύ.ήκιο, πήδηξε έλα-
φρά στή δάρκα. 'Η Ζανέτ μόλις
τόν εΤιδό, άόαέσως κατάλα,βιε ότΊ
ί;ταν ό νέος για τόν οποίον μιλοϋ-
σαν την περασιιένη βραΐδυά οί ά-
πάχηδες. ^ " _^
Πρός στιγμήν ή μι.-/ιροΰλα πε-
ρατάρισσα αΐσθάν9'η|κε ίνα μικρό
δισταγμό. "Υστερα 6μως αοραξε
άποφασιστικά τα κουπιά καί προ-
ώ
ρη
Ή Ζανέτ κωπηλατοΰσε άθόρυ-
6α ν.αί άργά, είτε γιατί ήταν κου-
ρασιΐίνη, είτε γιατί τό ρεΐμα τοΐ
ποταμοϋ ηταν δυνατώτβρο στό μέ-
μέρος έκεϊνο, είτε γιατί μιά έπί-
μονη οτ/έψη την άπαχτχολοίϊσε.
"Εξαφνα ό ΐατοξιωματικός ε-
6γα)£ ενα τσνγάρο καί έ'ψαξε την
τσέπη τού για νά βιρίί σπίρτα.
Ή Ζανέτ δταιν τό εΐδε ατύτύ, άνα-
τρίχιασ'ε.
—"Αν άπ' τό νησί, σκεφθήτε,
οί άπάχηδες δοΰν την ορλόγα, θά
■καταλάι6θΊ)ν ότι ό πελάτης των
φτάτει, ότι τούς τόν πάω, μιά καιί
θά τόν εχουνε 6ϊ).
Ώς τόσο έ|ακολον»θοϋσε να
τραβα «ουπί, άλλά πάντα άργά,
ωοπϊ τό ρεΰμα μόνο εκανε νά προ-
χωρή την 6άρ>τα.
'Εκείνη τή στιγμή, καθώς α"-
ναψε τό τσιγάρο τού ό ύπαξιω-
ματΐκός, ή ΖαΛ'έτ, είδε καθαρώ-
τερα, στή λάμψη τοΰ οιτίρτου, τό
πρόοχοπό τού. "Ητανε τόσο νέο,
τόσο παρΰΐνυκό! Καιί τα μάτΐα τού
ήσαν τόσο γλυκά, καί κάτω άπ'
τό μουστάκι τού, τόσο παώιάστι-
κο τό χαμογελό τού! Ή Ζανέτ
εΐχε χάσει πειά τίς δυνάμεις της.
Δέν μποροϋσε νά τραβήξη κοντπί..
■—Ό κακόμοΐιρος!—«ναστένα-
ξ€ μέ σφιγμένη καρδια, —"Όχι,
δέν μπορώ, δέν πρέαΰει, ένω ξέρω
τί τοΰ έτοιμάζονν, νά τόν πάω,
σάν νά ημουν συνένοχός των. στή
φρικτή αύτη Ζελί καί στούς δύο
άπαίσΊους συντρόφους της. Είνε
τόσο καλάς, ό καϋμένος, τόσο ξέ-
νοιαστος, τό<το χαροΰμενος. — Βλέπω ότι κουράστηκες μι- κροΰλα μου, τής είπε έξαφνα μέ άπαλή καί χαΐδευτιχή τού φωνή ό νέος. Μ' άφήνεις νά σέ βσιιθή- σω κ' έγώ λίγο; —Μά τόσο οιάζειτθε ?.οπΐόν νά ορτάσετε; —μουρμσύρισε ή Ζανέτ πολύ σιγανά.—^Στήν ·κακ)ή; αύτη έποχή δέν είνε φρόνιμο νά τρι- γυρνα κσΛ^είς στό Ερη^ιο καί δα- σωμένο αύτό νησί. —'Ενόμιζα ότι τό ξϊενοδοχεΐο τής δί'δος Ζελί είνε ενχάριστο, ν.αλό, καί ότι σι'χναζεται άπό κό- σμο. —^Δέν είνε ξενοΐδοχεΐο, είνε ε¬ να καμπαρέ απού κάνει κανείς έ- πτκίνδννες συναντ>σΐεις,-εΙπΐε ή
μικρούλα περατάρισσΐα μέ μιά φω¬
νή πκ>ύ γινόταν όλοένα καί πιό
σταθερή.
Ξαφνιασμενος δ νέος ρώτησε:
—Μά καί ή Ζελί καί οί δύο ά-
δελφοί της;
—Οί 6ύο άδώφοί της;.:.Θέλε-
τε νά πίίτε δηλαδή ό φίλος της καί
ξάδερφος της, ποΰ εΐν« καί αΰ-
τός ΐσως φίλος της! Δέν μέ ένδια-
φέρει βεβαία έιμένα για τχς δ
λειές τοΰ κόσμου, μά γθέζ τό βρά-
δυ κα'9ο>ς τοΰς ΐτήγαινα μέ τή
βάρκα μου στό νη,σϊ, ά'κουσα χω-
ρίς νά θέλω τίς κουβεντες τους.
"Ελεγον ότι- σάς Λεριμένουν για
νά σάς πάρουν τα λεπτά σας. Ξέ¬
ρω ότι δέν έ'πρεπε νά σάς τό πώ,
μά πονεΐ ή ψΐΓ/ή μου νά βλέπω
έναν τόσο κα?.ό ανθιρωπο σάν καί
σάς νά κινδννενγ). Γι' αύτό καί
11-
Κ
Α
ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΤΣΕΠΗΣ
•Υπό τοϋ Καθηγητού της Έλληνικής έν τφ Κολ-
λεγίω Νέας Υόρκης Κου Ο. Ν. ΒΓθλνη.
Ο ΤΗΛΑΥΓΗΣ ΦΑΡΟΣ
Τό Λεξικόν κιτρίως είναι δ αξων πέριξ τού δποίου στρέ·
'Ρετα,1 π^σα μάθησι; καί Λάσα έπιστήμη. Τό Λεξικόν είναι
το αιωνόβιον μνημείον καί τό άνέσπερον φώς, ό τηλαυγής
φαρός, /{στις Ιφώτισε, φωτίζει καί θά φωτίζτΐ την άνθρω-
ποτητα, μέχρις ότου καί μία μόνη ζώσα ψυχή θά ύπάρχυ επ·
τοΰ π/.ανήτου μας.
ΟΙ ΛΕΞΙΚΟΓΡΑΦΟΙ
ΟΙ μεγαλει'τεοοι λεΕικογράφοι τοΰ κόσμου, δ Τοβερη Ε.
ΛνοΓοβ5ΐ6Γ, ό δβΐπαεΐ ^ο^ιη5οη, ό ννΊη ϋννίβηι νν*ηϊΙ-
ηβγ^ ό ϋρ ΜιΐΓΓβγ, ό Νθ3ή νβ!>8ΐβΓ, ό ΡγοΓ. 51βν3Π3
κσί ςϋ.)οι κατηνάλωσαν τό πλείστον τής ζιοής των διά την
τελειοποίησιν των Αγγλικών Λεξικών.
ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΑΙ
Έξ σύτδν δ «'Εθν. Κηρυξ», μέσφ των διαπρεπεβτέρων
καβηγητών Άιιερικανών καί Έλλήνων, έσταχυολόγησε τ4
Άγγλοελληνικόν καί 'Ελληνοαγγλικόν Λεξικόν, πρός χρήσιν
τοΰ "Ελληνος ιιετανάβτοΐ', τού διοΐταλαιστοΰ, τοΰ έιιπόρου,
τοΰ σπουδαστοΰ, τό ό.τοΐον περιλ αμδάνει 50,000 πΓρισσοτέ-
ρας λεξεις άπό οΙονδήποτε δλλο Λεξικόν τοΰ είδον; τού. "Ε¬
κάστη λέξις συνοδεύηται ναί μετά τής γνησίας Άμερικανι-
κης .-ΐροίροράς δι* Έλληνικών χαρακτήρων καί τής σημασίας
αυτής. Αί λεξεις ?χουν καταταχθή κατ' άλφαδητικήν τάξιν
καί ευκόλως δύναται τις νά ευρΕ την ζητοι-μένην ανευ χρο-
νοτριβίίς.
80,000 ΛΕΞΕΙΣ
Διά πρώτην φοράν είς τα έκδοτικά χροΛακά παρουσιάζεται
?να τόσον τέλειον καί πλούσιον Λεξικόν τής Τσέπης. Καίτοι
είναι σχήματος μικοοΰ, έν τούτοις περιλααβάνει ίΐνω των
80,000 λέξεων, αίτη·ες ?χουν κατανεμηθϋ καί τα,,ινομηθή
μέ τέχνην απαράμιλλον, υπό τοΰ Καθηγητού κ. ΟεγγοΙΙ Ν.
ΒΓθννη.
100 Ο)θ
'Ενατον τοίς εκατόν είναι ανώτερον καί άπό πολλά με·
γάλα λεξικά, καί πολλάς λεξεις τάς δποίας δέν Θά εδρητβ
αναγεγραμμένος είς αύτά, Θά τάς άνακαλύψητε είς τό νέον
μας Άγγλο—"Ελληνικόν καί 'Ελληνο—Αγγλικόν Λεξικόν
Τσέπης, μέ την γνήσιον Αμερικανικόν προφοράν των, άπο-
Αιδομένην δι* Έλληνικών χαρακτήρων.
ΑΓΓΛΙΣΜΟ1
Τα ούσιωδεστερα καί άναγκαιότερα στοιχεϊα, ώς φρασεο·
λογία, παραφηάσ£ΐς, Άγγλισμοί κλπ., συνελέγησαν άπό τα
μεγα),είτΕρα Άγγλικά Λεξικά, δτινα συνέταξαν οί μεγα-
λείτεροι λεξικογράφοιτοϋ κόσμοΐ', καί έταξινομήθήσαν μέ
μεγάλην προσοχήν καί μεθοδικότητα είς τό νέον μας Λβ-
ξικόν τής Τσέπης.
ΑΔΥΝΑΤΟΝ
"Άνευ τοΰ νέου μαζ Άγγλο—Ελληνικόν καί Έλλην*—
Άγγικοϋ Λεξικοΰ τής Τσέπης, είναι αδύνατον νά μεταφρά-
σητε έκ της Άγγλικής είς την "Ελληνικήν καί τάνάπαλιν 1)
. νά συντάξητε, καθ* όσον τα παλαιά Άγγλο—Έλληνικά κοϊ
'Ελληνο—Άγγλικά Λεξικά τού εΐδους τού είναι όλω; διόλοΐ
άνεπαρκή.
Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΧΑΡΤΗΣ
Τδ Άγγλο—"Ελληνικόν καί 'Ελληνο—Αγγλικόν Λεξικδ»
τ^ς Τσέπης τού «Έθνικοΰ Κήρυκοο είναι καλλιτεχνικόν δί·
δεμένον διά μαλακοΰ δέρματος, μέ δύο εύρετήρια, χα τόν
παγκόσμιον χάρτην.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΙΊΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
Ναΐίοπαΐ ΗβΓαΙθ, 140 ν. 2βΐΙι 51., Ν. Υ. ΟΐΙν.
Σάς ίσωκλείω $3 μέ την παράκλησιν &τως μοΰ άπο·
οτείλητε τό «Νέον Άγγλο—"Ελληνικόν καί Έλληνο—
Αγγλικόν Λεξικδν Τσέπης>, τοΰ Καθηγητού Κου
ΟαΓΓθΙΙ Ν. ΒΓθ-ννη.
' θνοιχα ....,_«..................................^,
Λιεύθυνοις......·..............................,,
Πόλις καί Πολιτεία..........................,,
πήγαινα προηγουμένως τη βάρκα
μου άργά. "ΗΙΟϊλε νά σάς προ-
έιδοποιήσω. Άν πάλιν, μ' δλο ποΰ
ξέρετε τί σάς περιμένει, θέλετε
νά πατε στό νησί, έγώ σάς πη-
γαίνω.
—Μά την πίστη μου, δχι! εΐ-
ιτχ δ λ-έος, πετώντας τό τσιγάρο
τού στό νερο. Δέν εχω καμμιά
δρεξη νά ριψο^ινδτΛ'έψω^ τή ζωή
μου χωρίς κανένα λάγο. "Οχι δέν
θά παμε στό νησί, άς γνρίσοΐ'με!
• Ή Ζανέτ, πού δέν συλλογιότα-
νε κα'θόλοι.' τόν έαυτό της, αίσθάν-
θτ[κε χαρα όταν ακουσε την ά-
πόψοοσι τοϋ νέον. Καί τόση δύνα-
μη τί|ς εδο>σε αύτό, όχττε μέ με-
ρικές κινήσ'εις ξανά'σρερε την
δάρκα στήν δχθη άπ' δπου εΐχαν
ξίκινήσει.
—^Τί σοϋ χρωστώ; την ρώτησε
τότε ό νέος, ετοιμος νά βγή.
Ή Ζανέτ, ή τόσο χλωμή σννή-
ΰως, ροδοκοκκίνισε καί άΛηντησε
συγκινι^μένη:
—"Οταν πηγαίνη) στό νησί,
παίρνω πέντε φράγκα. Άλλ' ά-
φσΰ δέν Ληγαμε, δέν κάνει νά μοϋ
δώσετε τίποττε.
Ό νέος οίδραξιε -τότε τό χέρι
τής Ζανέτ, της τό ανοιξε ν.αί ε-
κ?^εισΐε μέσα διά της οίας εΎα μι¬
κρό νάμισμα. "Υστ£ρα τή χαιρέ-
τίντε καί γρήγορα-γρήγυρα Ι'φυ-
γε καί χάθηκε. "Οταν ή Ζανετ
ανοιξε τό χέρι της, εΐοε, μ' δλο
τό σκοτάδι, δτι τό νόμισμα ήταν
χρυσό. Θαμπώίτηκε τό<»ο πολύ άπ' αύτό λέ; κι' ό ηλιος εΐγε πέσει στήν πάλάμη, τη^. "^στερα τό ξανακίττταξε, τό έ'σφιξε καί τό ερριξε στόν κόρφο της δα:ου αΐ- σθάνθηκε δτι έ'φταοΐε ακριβώς στήν καρδια τΐ]ς. 'Εκεϊ τό σταμά- τηαε πιέζοντάς το μέ την ποϊλά- μη της. Καί τότ€ έννοιωσε δτι ή καρ&ιά της χτυποϋσε δυνατώ- τερα παρ' δ,τι συνήτ&ω; καί δτι τό χρυσό νόμισμα άντί νά είνε ■ψυχρό, την έ'καιγε... Την αλί.η μερά δ νέος ΰπαξι- ω}ΐατικός τρα^ηξε ποία πρός τό μέρος ποΰχε συναντήσει την μι- κρή Ζανέτ. Αίσθανότταν τήνεπι- θυμία νά την δή, νά τίιν εί<χο?ρι- στήστι μιά άκόμη. φορά. Φοοόταν για τή ζωη της. "Αν οί άπάχη- δες της εΐχαν κάμει κανένα κοκό γιά τή προδοσία της; Μόλις όμως εΌρτοσε, εΐδε άν- τρες καί γυναΐκες, μαοωμένονς ενα γΰρο, στήν δχ&η, οί όατοϊοι φώναζαν: Σίγοχ-ρα. οί. τρείς άπάχηδες τώ- καναν αιτό. "Εφυγαν άπό^'ε τή ννχτα άπ' τό νησί. Ό νέος διέ- σχισε τό ίΐί.ήθος καιί κΐ'τταζε. "Ενα μικρό ^οοριτσίστικό σω- ματάκι, άκίνητο καί αψυχο, μό¬ λις σκίΐπασμένο μέ κατι κοχ'ρέλια βρεμμένα ά/Λαη κείτονταν πάνω στά ψη5.ά χόρτα τής σχθης. Τό πρόσίοπο φουσκωμένο καί πληγω- μενο άπό χτυπιιμοιτα μέ μπόττες καί ξίλα, τιταν δυσκολογνώριστο. Μόλις την εΐχαν βγάλει άπό τή •θάί.ασσα. Δύο ά'νθραχτοι εσκυψαν τότε γιά νά σταυρώσουν τα χε- ράκια τής πΐειθαμμένης πού ήσαν σΐτασμωδικό άνε|6ασμένα πρός τό πελιδνό της στόμα. "Εξαφνα δ¬ μως, μέσ' απ' τό ενα χέρι της, πού τό ανοιξαν δια τή; 6ίας, ξέψυγε ενα μικρο χρυσό νόμισμα. Καί τότε δ &παξιωματι|κός μέ μιά άστραπή ,-σκέψε<ος κατάλαβε τί τρελλή, τί Λαιράφορη, τί μεγάλη άγάπη εΐχε έμπνεί'σει στή μικρού¬ λα.. Τόσην ώστε νά θυσιάση τί] ζωή της γιά χαρή τού καί νά πε¬ θάνη φιλώντας τό χουσό νόμισμα πού τής εΐχϊ δά>σει.
Καί τό φιλί αύτό, τό πρώτο
άγνό φιλί, ίγταν δ,τι ή μικρούλα
π»ρατάρισσα είχε νοιώσει άπ'
την άγάπη!
ΖΩΡ ΛΗνΙΈΡ
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας άπδ το
Βιβλιοπωλείον τοϋ, «Έΰν. Κήρυκος».
Υπό Αλεξ. Δουμδ (τΛοϋ). Εί¬
ναι ίνα άπο τα άθάνατα ?ργα τοΰ
μεγάλον Γάλλου συγγραφέως. "Ε-
χει μεταφρασθϋ είς δλας τάς
γλώσσας τοϋ κόσμον. Τιμάται δε-
θεμένον ................ $1.00
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
140 ν. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕν ΥΟΚΚ
9ΛΙΒΕΡΑ ΙΣΤσ£>ίΑ
ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΥΛΑΧ ΖΑΝΕΤ
φβινοτωρινό εκεΐνο βράδυ,
ίαφ ή μικρ-ή πιερατάρισσα,
Ιχσπελί.ίτσα δεκάξη χρανων πού
Ινε· δμως γιά δεκατριών,
οί·σ? γερό κουπί γιά νά πε-
το~ ν Σψονάνα καί νά πάη
£'πϊλάτες; της στό άντικουνό
«κι.
ές (πή βάοκα της βρισκόν-
βον ιιιά ψηληι ωμορψη γυνταίτ
ιιϊ τοοκλητικώτατο ΰφος, ή
ίχ'ισσα Ζελί, καί δύο αντρες,
ϊτι.,δε: κ' βκ,εΐνος ό ξάδερφός
Ι ό Τοιόρ καί ό φίλος της ό
Τα τοία αύτά ΰποπτα ύ-
α ί.τήγαιναν μιά έβδομά-
| τώοα ταν.τικά, μέ τή βάρικια,
; Ζαετ, στό νησί, δπου, κρυμ-
ι με,σα στά σύνδεορα μέρη τού
αν ενα κατώγιο κρησφύ-
τών ■τιό έπικίνδυνων άνθρώ-
V
Ίι) ά.τό)&ραΙδο γινότανε στό
Βι ίίΐτο άντάρα καί μεθοκόπι,
Ι Μ/τα ομω;, μές στά σκοτά-
ύ χπρότερα πράγματα.
|Ή ΖανΓτ, κο|9ώς τραόοϋσε τό
ιιι "/(αρίς νά θέλη ακουγε τίς
6εντί:ς των. Δέν την ένδιέφε-
διιως καθόλου τ-ά διοχρορα
δια πού κατέστρωναν οί κακο-
|ιοί αύτοι. "Αλλωστε τούς φο-
ονε χιόλα γιατί φτωχή χαί δρ-
οΐ'.' π ν.α9ώς ήταν δ£ν εΐχε κα-
αν τΌοστάτη, μολονότι ή με-
|.η τη: καλωσύνη καί ή είλι-
Ινεια την είχον κάνει άγαπηττή
|ολο τον κόσμο. Β
-Δοιτόν, έ'λεγε ή Ζελί, καί
βο τό χέρι μαυ στή ςχοτιά
Ι ό ιιι/οούλης ούτος νπαξιωμα-
»ό; είνε ξετρίλλαμένος/ μαζί
ρ. Ι-,ΐιιαι σίγουρηι, δπχος σάς
'ΐτω καί μέ βλέΐτετε, ότι θαρθή
ι γλίντι πού τόν καλεσαμε. Καί
Ι δέν φτάσουν για νά τοϋ πά-
ψΐ. τα λεφτά, τα ώραΐα μου
ΐιίνια, τί τοόχουμε, τα χέρ*α;
δοιν.έψουν κι' αύτά.,.Πρέπει
ΒώσΓ δ,τι εχει κΐαί δέν εχει ά-
τού, γιατί άλλοιώς άλλοίμο-
I
τού!
Κλ-ϊσ' το! τής εκανε 6 Τοτόρ.
αΐ7.οοΰλα μπορεϊ νά μάς άκού-
Γ-'Ε, κι' επειτα>; Ξέρεις πολύ
λαοτι κα μιά λέξ-η άν τής ξε-
^Υ11 τα την κάνουμιε νά κατα-
I
τη γλώσσα της! "Εννοια σου
II δεν άργοϋμε....
ΙΟϊ'
σ' το σοΰ λέω! τής ξα-
; ο Ιοτορ. Αύτά τα πράγματα
τα λενε μΐτροστά σέ αλλονς..
Μ Ζανετ δέν καλάκουσε ολα
«««ν, μά κοτάλαβε άπάνω-
τι λεγαν καί άνατρίχιασε.
Ι^αως ομως ήταν σκοτάδι καί
|·~αχηδες δέν βΐδαν την ταοαγή
Κ·. 'γ^ τε σ' £να λεπτό^σχε-
η οαρκια εφταχίε στδ νησχ «αί
«Ή έπιτυχία τού Αιώνος».
ΕΧΕΤΕ
γθυραν ή τρι-
χοφάγον στό
«φάλι, η 4λ-
λην έ—ιϊερμι-
Χήν πάθησιν;
•—Είσθε φαλα-
«ρβ.Λί.βιβ'. χρός;
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
Τταάβ Μ»Γΐ£
*<■? ·Τνβι το μόνον Φάρμακον, το °'ον *« ά*οτυγχάβ( άχ0 τοδ , αας τάς άνω ««. . Δεν περιΙχβι οίνόιτνειομβ. ««,«οι εθεραπεύθη»». Πλεί- «' «χβχ την κδμην των. ίΓά Γ ρφμ «ιτν,εφθητέ μβ. Τιμή φιάλης ^γ.?4. 8ο5γγ.|2.Υ Ν. ϋ. ΡΑΗΑ005 . 28Λ 8ΐ., ? 5525 - ΙΛΛΙΝΟ-Ι-Σ, ά ; ο^ ή Ζελί μέ τονς δύο οίντρες έΰγή- καν έ'ξω. Την άλλη μερά τό άπόγευμα, κα·θϊΐ)ς ή 6άρικια της λικνιζόνταν γλυκά στά λΐρά τοΰ ποταμοΰ, ή Ζανέτ ακουσε μιά καΌηρη καί χα- ρονμενη φατνή νά τής κράζη: —Δέ μοΰ λές, μικρούλα, μπο- ρεΐς νά μέ περάσης στό' νησί; Θελω νά πάω στό ξενοδοτχεϊο τής δίδος Ζελί. Πρίν άκόμη προφ&άση ν' ά- ποτντήιστι ή Ζανέτ ενας ύπαξιω- μαιίικός, νέος, ώμορφος, ντυμέ- νος τής ώρας, μέ άσημένιες έπω- μίδες καί μπάτες φρεσκο6ερνικα>-
ιμένες πού λαμποκοτποΐσα,ν μέ τό
κοιμψό τού πύ.ήκιο, πήδηξε έλα-
φρά στή δάρκα. 'Η Ζανέτ μόλις
τόν εΤιδό, άόαέσως κατάλα,βιε ότΊ
ί;ταν ό νέος για τόν οποίον μιλοϋ-
σαν την περασιιένη βραΐδυά οί ά-
πάχηδες. ^ " _^
Πρός στιγμήν ή μι.-/ιροΰλα πε-
ρατάρισσα αΐσθάν9'η|κε ίνα μικρό
δισταγμό. "Υστερα 6μως αοραξε
άποφασιστικά τα κουπιά καί προ-
ώ
ρη
Ή Ζανέτ κωπηλατοΰσε άθόρυ-
6α ν.αί άργά, είτε γιατί ήταν κου-
ρασιΐίνη, είτε γιατί τό ρεΐμα τοΐ
ποταμοϋ ηταν δυνατώτβρο στό μέ-
μέρος έκεϊνο, είτε γιατί μιά έπί-
μονη οτ/έψη την άπαχτχολοίϊσε.
"Εξαφνα ό ΐατοξιωματικός ε-
6γα)£ ενα τσνγάρο καί έ'ψαξε την
τσέπη τού για νά βιρίί σπίρτα.
Ή Ζανέτ δταιν τό εΐδε ατύτύ, άνα-
τρίχιασ'ε.
—"Αν άπ' τό νησί, σκεφθήτε,
οί άπάχηδες δοΰν την ορλόγα, θά
■καταλάι6θΊ)ν ότι ό πελάτης των
φτάτει, ότι τούς τόν πάω, μιά καιί
θά τόν εχουνε 6ϊ).
Ώς τόσο έ|ακολον»θοϋσε να
τραβα «ουπί, άλλά πάντα άργά,
ωοπϊ τό ρεΰμα μόνο εκανε νά προ-
χωρή την 6άρ>τα.
'Εκείνη τή στιγμή, καθώς α"-
ναψε τό τσιγάρο τού ό ύπαξιω-
ματΐκός, ή ΖαΛ'έτ, είδε καθαρώ-
τερα, στή λάμψη τοΰ οιτίρτου, τό
πρόοχοπό τού. "Ητανε τόσο νέο,
τόσο παρΰΐνυκό! Καιί τα μάτΐα τού
ήσαν τόσο γλυκά, καί κάτω άπ'
τό μουστάκι τού, τόσο παώιάστι-
κο τό χαμογελό τού! Ή Ζανέτ
εΐχε χάσει πειά τίς δυνάμεις της.
Δέν μποροϋσε νά τραβήξη κοντπί..
■—Ό κακόμοΐιρος!—«ναστένα-
ξ€ μέ σφιγμένη καρδια, —"Όχι,
δέν μπορώ, δέν πρέαΰει, ένω ξέρω
τί τοΰ έτοιμάζονν, νά τόν πάω,
σάν νά ημουν συνένοχός των. στή
φρικτή αύτη Ζελί καί στούς δύο
άπαίσΊους συντρόφους της. Είνε
τόσο καλάς, ό καϋμένος, τόσο ξέ-
νοιαστος, τό<το χαροΰμενος. — Βλέπω ότι κουράστηκες μι- κροΰλα μου, τής είπε έξαφνα μέ άπαλή καί χαΐδευτιχή τού φωνή ό νέος. Μ' άφήνεις νά σέ βσιιθή- σω κ' έγώ λίγο; —Μά τόσο οιάζειτθε ?.οπΐόν νά ορτάσετε; —μουρμσύρισε ή Ζανέτ πολύ σιγανά.—^Στήν ·κακ)ή; αύτη έποχή δέν είνε φρόνιμο νά τρι- γυρνα κσΛ^είς στό Ερη^ιο καί δα- σωμένο αύτό νησί. —'Ενόμιζα ότι τό ξϊενοδοχεΐο τής δί'δος Ζελί είνε ενχάριστο, ν.αλό, καί ότι σι'χναζεται άπό κό- σμο. —^Δέν είνε ξενοΐδοχεΐο, είνε ε¬ να καμπαρέ απού κάνει κανείς έ- πτκίνδννες συναντ>σΐεις,-εΙπΐε ή
μικρούλα περατάρισσΐα μέ μιά φω¬
νή πκ>ύ γινόταν όλοένα καί πιό
σταθερή.
Ξαφνιασμενος δ νέος ρώτησε:
—Μά καί ή Ζελί καί οί δύο ά-
δελφοί της;
—Οί 6ύο άδώφοί της;.:.Θέλε-
τε νά πίίτε δηλαδή ό φίλος της καί
ξάδερφος της, ποΰ εΐν« καί αΰ-
τός ΐσως φίλος της! Δέν μέ ένδια-
φέρει βεβαία έιμένα για τχς δ
λειές τοΰ κόσμου, μά γθέζ τό βρά-
δυ κα'9ο>ς τοΰς ΐτήγαινα μέ τή
βάρκα μου στό νη,σϊ, ά'κουσα χω-
ρίς νά θέλω τίς κουβεντες τους.
"Ελεγον ότι- σάς Λεριμένουν για
νά σάς πάρουν τα λεπτά σας. Ξέ¬
ρω ότι δέν έ'πρεπε νά σάς τό πώ,
μά πονεΐ ή ψΐΓ/ή μου νά βλέπω
έναν τόσο κα?.ό ανθιρωπο σάν καί
σάς νά κινδννενγ). Γι' αύτό καί
11-
Κ
Α
ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΤΣΕΠΗΣ
•Υπό τοϋ Καθηγητού της Έλληνικής έν τφ Κολ-
λεγίω Νέας Υόρκης Κου Ο. Ν. ΒΓθλνη.
Ο ΤΗΛΑΥΓΗΣ ΦΑΡΟΣ
Τό Λεξικόν κιτρίως είναι δ αξων πέριξ τού δποίου στρέ·
'Ρετα,1 π^σα μάθησι; καί Λάσα έπιστήμη. Τό Λεξικόν είναι
το αιωνόβιον μνημείον καί τό άνέσπερον φώς, ό τηλαυγής
φαρός, /{στις Ιφώτισε, φωτίζει καί θά φωτίζτΐ την άνθρω-
ποτητα, μέχρις ότου καί μία μόνη ζώσα ψυχή θά ύπάρχυ επ·
τοΰ π/.ανήτου μας.
ΟΙ ΛΕΞΙΚΟΓΡΑΦΟΙ
ΟΙ μεγαλει'τεοοι λεΕικογράφοι τοΰ κόσμου, δ Τοβερη Ε.
ΛνοΓοβ5ΐ6Γ, ό δβΐπαεΐ ^ο^ιη5οη, ό ννΊη ϋννίβηι νν*ηϊΙ-
ηβγ^ ό ϋρ ΜιΐΓΓβγ, ό Νθ3ή νβ!>8ΐβΓ, ό ΡγοΓ. 51βν3Π3
κσί ςϋ.)οι κατηνάλωσαν τό πλείστον τής ζιοής των διά την
τελειοποίησιν των Αγγλικών Λεξικών.
ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΑΙ
Έξ σύτδν δ «'Εθν. Κηρυξ», μέσφ των διαπρεπεβτέρων
καβηγητών Άιιερικανών καί Έλλήνων, έσταχυολόγησε τ4
Άγγλοελληνικόν καί 'Ελληνοαγγλικόν Λεξικόν, πρός χρήσιν
τοΰ "Ελληνος ιιετανάβτοΐ', τού διοΐταλαιστοΰ, τοΰ έιιπόρου,
τοΰ σπουδαστοΰ, τό ό.τοΐον περιλ αμδάνει 50,000 πΓρισσοτέ-
ρας λεξεις άπό οΙονδήποτε δλλο Λεξικόν τοΰ είδον; τού. "Ε¬
κάστη λέξις συνοδεύηται ναί μετά τής γνησίας Άμερικανι-
κης .-ΐροίροράς δι* Έλληνικών χαρακτήρων καί τής σημασίας
αυτής. Αί λεξεις ?χουν καταταχθή κατ' άλφαδητικήν τάξιν
καί ευκόλως δύναται τις νά ευρΕ την ζητοι-μένην ανευ χρο-
νοτριβίίς.
80,000 ΛΕΞΕΙΣ
Διά πρώτην φοράν είς τα έκδοτικά χροΛακά παρουσιάζεται
?να τόσον τέλειον καί πλούσιον Λεξικόν τής Τσέπης. Καίτοι
είναι σχήματος μικοοΰ, έν τούτοις περιλααβάνει ίΐνω των
80,000 λέξεων, αίτη·ες ?χουν κατανεμηθϋ καί τα,,ινομηθή
μέ τέχνην απαράμιλλον, υπό τοΰ Καθηγητού κ. ΟεγγοΙΙ Ν.
ΒΓθννη.
100 Ο)θ
'Ενατον τοίς εκατόν είναι ανώτερον καί άπό πολλά με·
γάλα λεξικά, καί πολλάς λεξεις τάς δποίας δέν Θά εδρητβ
αναγεγραμμένος είς αύτά, Θά τάς άνακαλύψητε είς τό νέον
μας Άγγλο—"Ελληνικόν καί 'Ελληνο—Αγγλικόν Λεξικόν
Τσέπης, μέ την γνήσιον Αμερικανικόν προφοράν των, άπο-
Αιδομένην δι* Έλληνικών χαρακτήρων.
ΑΓΓΛΙΣΜΟ1
Τα ούσιωδεστερα καί άναγκαιότερα στοιχεϊα, ώς φρασεο·
λογία, παραφηάσ£ΐς, Άγγλισμοί κλπ., συνελέγησαν άπό τα
μεγα),είτΕρα Άγγλικά Λεξικά, δτινα συνέταξαν οί μεγα-
λείτεροι λεξικογράφοιτοϋ κόσμοΐ', καί έταξινομήθήσαν μέ
μεγάλην προσοχήν καί μεθοδικότητα είς τό νέον μας Λβ-
ξικόν τής Τσέπης.
ΑΔΥΝΑΤΟΝ
"Άνευ τοΰ νέου μαζ Άγγλο—Ελληνικόν καί Έλλην*—
Άγγικοϋ Λεξικοΰ τής Τσέπης, είναι αδύνατον νά μεταφρά-
σητε έκ της Άγγλικής είς την "Ελληνικήν καί τάνάπαλιν 1)
. νά συντάξητε, καθ* όσον τα παλαιά Άγγλο—Έλληνικά κοϊ
'Ελληνο—Άγγλικά Λεξικά τού εΐδους τού είναι όλω; διόλοΐ
άνεπαρκή.
Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΧΑΡΤΗΣ
Τδ Άγγλο—"Ελληνικόν καί 'Ελληνο—Αγγλικόν Λεξικδ»
τ^ς Τσέπης τού «Έθνικοΰ Κήρυκοο είναι καλλιτεχνικόν δί·
δεμένον διά μαλακοΰ δέρματος, μέ δύο εύρετήρια, χα τόν
παγκόσμιον χάρτην.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΙΊΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
Ναΐίοπαΐ ΗβΓαΙθ, 140 ν. 2βΐΙι 51., Ν. Υ. ΟΐΙν.
Σάς ίσωκλείω $3 μέ την παράκλησιν &τως μοΰ άπο·
οτείλητε τό «Νέον Άγγλο—"Ελληνικόν καί Έλληνο—
Αγγλικόν Λεξικδν Τσέπης>, τοΰ Καθηγητού Κου
ΟαΓΓθΙΙ Ν. ΒΓθ-ννη.
' θνοιχα ....,_«..................................^,
Λιεύθυνοις......·..............................,,
Πόλις καί Πολιτεία..........................,,
πήγαινα προηγουμένως τη βάρκα
μου άργά. "ΗΙΟϊλε νά σάς προ-
έιδοποιήσω. Άν πάλιν, μ' δλο ποΰ
ξέρετε τί σάς περιμένει, θέλετε
νά πατε στό νησί, έγώ σάς πη-
γαίνω.
—Μά την πίστη μου, δχι! εΐ-
ιτχ δ λ-έος, πετώντας τό τσιγάρο
τού στό νερο. Δέν εχω καμμιά
δρεξη νά ριψο^ινδτΛ'έψω^ τή ζωή
μου χωρίς κανένα λάγο. "Οχι δέν
θά παμε στό νησί, άς γνρίσοΐ'με!
• Ή Ζανέτ, πού δέν συλλογιότα-
νε κα'θόλοι.' τόν έαυτό της, αίσθάν-
θτ[κε χαρα όταν ακουσε την ά-
πόψοοσι τοϋ νέον. Καί τόση δύνα-
μη τί|ς εδο>σε αύτό, όχττε μέ με-
ρικές κινήσ'εις ξανά'σρερε την
δάρκα στήν δχθη άπ' δπου εΐχαν
ξίκινήσει.
—^Τί σοϋ χρωστώ; την ρώτησε
τότε ό νέος, ετοιμος νά βγή.
Ή Ζανέτ, ή τόσο χλωμή σννή-
ΰως, ροδοκοκκίνισε καί άΛηντησε
συγκινι^μένη:
—"Οταν πηγαίνη) στό νησί,
παίρνω πέντε φράγκα. Άλλ' ά-
φσΰ δέν Ληγαμε, δέν κάνει νά μοϋ
δώσετε τίποττε.
Ό νέος οίδραξιε -τότε τό χέρι
τής Ζανέτ, της τό ανοιξε ν.αί ε-
κ?^εισΐε μέσα διά της οίας εΎα μι¬
κρό νάμισμα. "Υστ£ρα τή χαιρέ-
τίντε καί γρήγορα-γρήγυρα Ι'φυ-
γε καί χάθηκε. "Οταν ή Ζανετ
ανοιξε τό χέρι της, εΐοε, μ' δλο
τό σκοτάδι, δτι τό νόμισμα ήταν
χρυσό. Θαμπώίτηκε τό<»ο πολύ άπ' αύτό λέ; κι' ό ηλιος εΐγε πέσει στήν πάλάμη, τη^. "^στερα τό ξανακίττταξε, τό έ'σφιξε καί τό ερριξε στόν κόρφο της δα:ου αΐ- σθάνθηκε δτι έ'φταοΐε ακριβώς στήν καρδια τΐ]ς. 'Εκεϊ τό σταμά- τηαε πιέζοντάς το μέ την ποϊλά- μη της. Καί τότ€ έννοιωσε δτι ή καρ&ιά της χτυποϋσε δυνατώ- τερα παρ' δ,τι συνήτ&ω; καί δτι τό χρυσό νόμισμα άντί νά είνε ■ψυχρό, την έ'καιγε... Την αλί.η μερά δ νέος ΰπαξι- ω}ΐατικός τρα^ηξε ποία πρός τό μέρος ποΰχε συναντήσει την μι- κρή Ζανέτ. Αίσθανότταν τήνεπι- θυμία νά την δή, νά τίιν εί<χο?ρι- στήστι μιά άκόμη. φορά. Φοοόταν για τή ζωη της. "Αν οί άπάχη- δες της εΐχαν κάμει κανένα κοκό γιά τή προδοσία της; Μόλις όμως εΌρτοσε, εΐδε άν- τρες καί γυναΐκες, μαοωμένονς ενα γΰρο, στήν δχ&η, οί όατοϊοι φώναζαν: Σίγοχ-ρα. οί. τρείς άπάχηδες τώ- καναν αιτό. "Εφυγαν άπό^'ε τή ννχτα άπ' τό νησί. Ό νέος διέ- σχισε τό ίΐί.ήθος καιί κΐ'τταζε. "Ενα μικρό ^οοριτσίστικό σω- ματάκι, άκίνητο καί αψυχο, μό¬ λις σκίΐπασμένο μέ κατι κοχ'ρέλια βρεμμένα ά/Λαη κείτονταν πάνω στά ψη5.ά χόρτα τής σχθης. Τό πρόσίοπο φουσκωμένο καί πληγω- μενο άπό χτυπιιμοιτα μέ μπόττες καί ξίλα, τιταν δυσκολογνώριστο. Μόλις την εΐχαν βγάλει άπό τή •θάί.ασσα. Δύο ά'νθραχτοι εσκυψαν τότε γιά νά σταυρώσουν τα χε- ράκια τής πΐειθαμμένης πού ήσαν σΐτασμωδικό άνε|6ασμένα πρός τό πελιδνό της στόμα. "Εξαφνα δ¬ μως, μέσ' απ' τό ενα χέρι της, πού τό ανοιξαν δια τή; 6ίας, ξέψυγε ενα μικρο χρυσό νόμισμα. Καί τότε δ &παξιωματι|κός μέ μιά άστραπή ,-σκέψε<ος κατάλαβε τί τρελλή, τί Λαιράφορη, τί μεγάλη άγάπη εΐχε έμπνεί'σει στή μικρού¬ λα.. Τόσην ώστε νά θυσιάση τί] ζωή της γιά χαρή τού καί νά πε¬ θάνη φιλώντας τό χουσό νόμισμα πού τής εΐχϊ δά>σει.
Καί τό φιλί αύτό, τό πρώτο
άγνό φιλί, ίγταν δ,τι ή μικρούλα
π»ρατάρισσα είχε νοιώσει άπ'
την άγάπη!
ΖΩΡ ΛΗνΙΈΡ
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας άπδ το
Βιβλιοπωλείον τοϋ, «Έΰν. Κήρυκος».
Υπό Αλεξ. Δουμδ (τΛοϋ). Εί¬
ναι ίνα άπο τα άθάνατα ?ργα τοΰ
μεγάλον Γάλλου συγγραφέως. "Ε-
χει μεταφρασθϋ είς δλας τάς
γλώσσας τοϋ κόσμον. Τιμάται δε-
θεμένον ................ $1.00
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
140 ν. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕν ΥΟΚΚ
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
ΓΕΝΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ
ΥΠΟ ΘΑΝΟΥ "ΜΑΥΡΟΝΕΡΗ", 5ΡΟΚΤΙΝ6 ΕΟΙΤΟΗ
Ο ΑΘΛΗΤΗΣΤΑΙΤ ΕΙ.ΚΙΝ3 ΥΨΩΝΕΙ ΝΕΟΝ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΡΕΚΟΡ ΕΙΣ ΤΟ ΔΕΚΑΘΛΟΝ
Είς απλήν ΐακηββν καί ανευ βυναγιονιαμοΰ, οημειώνει 7,80^.17 βαΰμθΰς
είς τό «ολυσύνθετον άγώνιβμ-α.— Το προηγούμενον ρεκόρ τοΰ Όλυμ-
πιονίκου "Οσμπορν ήτο 7,710.7755 βαθμοε.
Ό Βασι/όπουλος, παλαίμαχος δρο¬
μεύς μίγάλων άποστάσετον, μέλος τοϋ
'Ελληνοαμερικανικοΰ Άθλητιχοΰ Συλ-
λόγου τής πόλεώς μας. Ό Βασιλόπου
λος κράτει τό ρεκόρ αγώνος βάδην
ενός μιλίου, τό οποίον διήνυσε είς 6 56.
Τ
Είς την εφημερίδα «Άριζόνα
Γκαζέττ» άνα-γινώσκομ^ν έκτενη
περιγραφήν ιμιάς πάλης, ποΰ διε¬
ξήχθη είς Φβϊνιξ τής Άριζόνα;,
μεταξύ τοΰ "Ελληνος; παλαιστοΰ
των μεγάλων βαρών Γεωργ. Κο-
τσονάρου ν.αί τοΰ Ισχυρόν Κανα-
δοΰ πρωτα&λητοΰ, "Αλ Μπάφ-
φορδ. Ό αγών εΐχε καθορισθή είς
δΐΌ καλλιτέρα; πτώσεις έκ τριών.
Την πρώτην πτώσιν έκέρδισεν ό
Κοτσονάρος, είς διάστημα 42 λε-
πτών τή; ώρας. Είς τόν δεύτερον
γΰρον τοΰ αγώνος ό Κοναδός, μέ-
νεα πνέων διά την πρώτην ήττάν
τού επετέθη κατά τοϋ "Ελληνος
μετ' άληθοΰς μανίας καί έφαρμό-
οα; έπ' αΰτοΰ διπλούν, χειροκλεί-
δωμα βλαβερώτατον, τόν ήνάγκαε
νσ υποκύψη, διά ν' αποφύγη έξ-
άρθρωσιν. Είς τόν τρίτον γΰρον
οί άντίπαλοι εΐχαν έξ ϊσου έξαγρι-
ωθί) και έφώρμων κατ' «χλλήλων,
έφαρμόζοντες σκληράς καί άθραύ-
στσυ; λαβάς. Την καλλιτέραν τοι-
οιττην καί πλέον αποτελεσματικήν
έπέτυχεν ό Κοτσονάρος, είναι δέ
αυτή ή «κλειδαριά», ιδικής τού ε¬
φευρέσεως καί θεωρουμένη α-
θραυστος. Ό Καναδός, άφοΰ
προσεπάθτ>σεν είς μάτην νά ξεφυ-
Υπ επί πολλά λεπτά τής ώρας, ΰ-
•ψωσε την χείρα, είς σημείον ήττης
ν.αί ό αγών έτερματίσθη. Ό Κο¬
τσονάρος είχεν εφαρμόση* την λα-
!6ήν τού μετά τοιαύτης λύσσης καί
δυνάμεως, ώστε δταν άπεχωρίσθη-
οαν οί άντίπαλοι, εν όστοΰν τοΰ
δεξιοϋ τού ποδός εΐχε θρανσθτ)!
Τό άτΰχημα αντό -δία στοιχίση,
ώς λεγεται, εις τόν Κοτσονάρον
πολΰ, διότι θά τόν εμποδίση νά
εμφανισθή είς κινηματογραφικήν
ταινίαν τής Έταιρείας Λάσκυ,
μετά τής οποίας εχει συμβλτγθτ|.
Ή «Άριζόνα Γκαζέττ» περι-
γράςρει ζωηρότατα την πάλαι στι-
κήν δεινότητα τοΰ Κοτσονάρου
καί ·ψαλλει αληθή υμνον πρός νόν
•"Ελληνα άθλητήν, ό οποίος, ώς
λέγει, κατέκτησε τάς καρδίας όλο>ν
των φιλάθλων τοΰ Φοΐνιξ.
Ό Κοτσονάρος παρέμεινεν ά-
ήττητος επί εν ολόκληρον ετος,
κατά τό διάστηηια δέ αντό κατή-
γαγεν εϊκοσι δυο έν όλω νίκας ε¬
ναντίον ίσχνρων καί φημκτμενων
παλαιστών της χώρας. Τό βάρος
τού είναι 193 λίτραν
Τό παρελθόν Σάββατον -/αί Κυ¬
ριακήν, 2αν καί 3ην Ίουνίου, κα¬
τά τούς έτησίους άθλητικοΰς αγώ¬
νας, τούς διεξαχθέντας υπό την
αΐγίδα τοΰ Ν. Υ. Α. 0., είς Τρά-
6ερς "Αιλαντ, ό Ίνδοαμερικανός
άθλητής Φαίητ "Ελκινς νψωσεν
ενα νέον παγκόσμιον ρεκόρ είς τό
Δέκσθλον, τό μέγα πολυσΰνθεντον
άγώνισμα, τό οποίον θά γίνη τό
μήλον τής έριδος κατά την προ¬
σέχη Όλυμπιάδα. Τό γενικόν α-
θροισυα βαθμών τοϋ "Ελκινς α¬
νήλθεν είς 7.802.17, άπέναντι
7.710.775 ίαθμών τοΰ προηγού¬
μενον παγκοσμίου Δεκάθλου, ποΰ
εστησεν ό Άμερικανές Χάρολντ
"Οσμπορν ν.ατά τοΰς Όλυμπια-
κονς τοϋ 1924. Αί επιδοθείς ,τοΰ
"Ελκινς ύπερέβη·σαν κατά πολύ
τάς τοΰ Τόνυ Πλάνσεν, όστις έ-
νίκησε τό Δέκαθλον κοτά τούς τε-
λευταίους Κολλεγιακούς προκρι-
ματικούς τής Φιλαδελφείας, μέ ό-
λικήν 6α&μολ°γίαν 7.142.273. Ό
'ΕΡ.κινς είναι ό μόνος Άμερικανός
ποΰ εφ&ασέ ποτε τοιούτον ρεκόρ
Δεκάθλον, εξαιρέσει τοΰ περιφή¬
μου Τζίιμ Θόρπ, έπίσης Ίνδοαμε-
ρικανοΰ, όστις έφθασε βα&μολογί-
αν 8,000 ν.ατά τούς Όλυμπιακούς
τοϋ 1912, άργότ·;ρα δέ τοΰ άφτ)-
ρέθη τό επαθλον. έπειδή άνεκα).ΰ-
ψθη ότι ήτο και έξ έπαγγέλματος
αθλητής.
Αί καλλίτερσι έπιδόσεις τοΰ "Ε?.-
κινς ήσαν είς τόν δρόμον 100 μέ-
τρων, τα όποϊα διήνι>σεν είς 11"
καί 2)10, είς τα 110 μέτρα μετ'
&μποδίων μέ επίδοσιν 16" καί
4)10 καί είς τα 1500 μέτρα, τα
όποΐα διήνι>σεν είς 4' καί 52".
Εις τό άλμα νψονς μ:τά φοράς
εφ&οσε 5 πόδ. -/.αί 11 ίντσας. Αί
έτιδόσεις τοΰ Τόνυ Πλάνσεν είς
τόν δίσκον, τό άκόντιον και την
σφαιροβολίαν υπήρξαν κατά πολύ
άνώτεραι, ένφ είς τα 400 μέτρα
καί είς τό άλμα νψους επί κοντω
ϊρχονται Ίσόπαλοι.
Έν συνόψει, τό άποτέλεσμα των
Οαυμασίων έπιδόσεων τοΰ "Ελκινς,
κοταρρίψαντος το {•φκττάμενον
παγκόσμιον ρεκόρ των Όλυμπια-
νών, φέρουν αυτόν ώς τόν ισχυ¬
ρότερον διεκδικητήν τοΰ Δΐκά-
θλον κατά την προσέχη Όλυμπι¬
άδα, δπου θά άναμετρηί^ μέ τούς
μεγίστους άθλητάς τοΰ κόσμον.
Μεταξύ των άντυτάλων τού είς τό
"Ααστερνταμ θά έχη καί τόν φο¬
βερόν Φιλανδόν Πάαβο Ίρτ*"1όλα,
διά τόν οποίον θρΐ'λεΐται ότι εση¬
μείωσεν εσχάτως γενικήν 6αθμο-
λογίαν Δεκάθλου 80.000, ίσην
δηλαδή μέ την τοϋ θόρπ. Κατά
πόσον ό θρΰλος ούτος «Ιναι αλη¬
θής θά άποδειχθτ} είς τόν στίβον
τοΰ "Αμστερνταμ.
Έκ Καί.ιφορνίας ανηγγέλθη ε¬
σχάτως ότι ό άθλητής Τζίμ Στι-
οοϋαρτ είς επίδοσιν Δεκάθλον, γε¬
νομένην κατά τούς Προκρι·ματι-
κούς τής Πολιτείας έκείνης, ε¬
σημείωσεν 7.709.93 βαθμοΰς. Ό
Στιοϋαρτ, ό Πλάνσεν καί ό "Ελ-
κινς θά άνττμετωπίσον>ν αλλήλους
είς τό Δέκαθλον κοτά τούς τελει-
ωτικο^ς προκριματικούς διά την
προσέχη Όλνμπιάδα, οί δποΐοι θά
γίνουν έν Φιλαδελα?εία κατά την
3ην καί 4ην Ιουλίου. Άπ)ί> την
επικείμενον αΐτήν συνάντησιν των
τριών γιγάντων τοΰ στίβον, ή ό-
ποία άπό τοΰδε ήρχισε νά προχα-
Ό Δημήτριος Λαμπέσης, ΐταλαισ
των ελαφρών 6αοών, γνωστος
τό όνοαα ϋΐτι ΕαηιΙ). Κατά^εται ι
τό Μαυρομμάτι των θηβών χαί
ναι ήλικίας 29 έτών. Ό καλώς ςρίλ< κ. Βασ. Α. Δημητριάδης, γράφων Ι μίν έκ *5€3ΐ11ε, σχετυίώς με τον ι» νόν τούτον "Ελληνα άθλ ητη%, μβ; ι ναφέρει ότι ούτος, δια των α/λα λήλαχν καΐ θριαμ6ευτικό>ν νίκων
εχει καταστϋ τό φόβητρον των
άνυπομοντ>σίαν μεταξύ των φι- λαιστών τοΰ 6άρους τού ό>ω
.· ., }. , / ΚΛΠοηΛιντ Ι"ι#/ΤΐΑί Ι Ι λ! ■ — ■;■ /Τν·»ί τ^ι - '
Λαΐτλων της Αμερικης αναμένον¬
ται νέα ιέκπληκτικά άποτελέσματα.
Νέον παγκόοΐαιον ρεκόρ Δεκάθλου
προβλέπΐται ώς άσφαλές.
Παναγιώτης Βαλιάνος, έκ Κεφαλλη-
νίας, ίκ των καλλιτέρων πυγμάχων
τοΰ 'Ελληνοααερικαννκοϋ Άθλητικοτ)
Σύλλογον είς την κλάσιν των 155 λιτ.
Ο
♦3ά μετάσχη είς τ
άγωνίσμαιτα. τής
' ΟλυμπιάιδΌς.
9ης
Ό παγκοσμίως γνωστος πτερό-
πους Φιλανδός δρομεύς, Πάαβο
Νοϋρμι, άναγνωριζόμενος ώς ά-
καταγώΛΊστος μέχρις αποστάσεως
10.000 υέτρων ανεκοίνωσεν ότι
θά μετάσχη ασφαλώς είς τού; Ό-
λιιμπιακούς Αγώνας τοΰ "Αμστερν
ταμ τής Όλλανδίας. Ό μέγας νι:
κητής τής 8ης Όλυμπιάδος των
Παρισίων, ώς εγνώσθη, θά δια-
γωνισθή εις τάς άποστάσεις των
1.500, 5.000 καί 10.000 μέτρων,
καθώς καί είς ενα άγών-α μικράς
αποστάσεως μ·ετ' έμποδίων. Ή
είδησις τής σνμμετοχής τοΰ Φι-
λανδοΰ άστέρος επ·ροκά).εσεν αλη¬
θή αγαλλίασιν τόσον τοΰ φιλάθλου
κόσμον, όσον καί τής 'Ολλανδικής
«α τής Όλψπιάόος 'Επιτροπής;.
Ο ΛΑΤ70 Οί ΠΥΓΜΑΧΗΣΗ
ΜΕ ΤΟΝ ΑΙ λΟΜΣΚ
Τό εσπέρας τής προσεχούς Τε-
τάρτης θά διεξαχθή μία πυγμαχία
έκ 10 γΰρων είς τί» "Ε.απετς
Φήλντ τοΰ Μπροΰκλυν, μΐταξύ τοΰ
Π?ιτ Λάτζο καί τοϋ Λήο Λόμσκι.
Αμφότεροι οί άντίπαλοι είναι έκ
των άρίστων τής κλάσεως των 175
λιτρών καί διεκδικτιταί τοΰ παγκο¬
σμίου πρωταθλήματος. Ό Λάτζο
έσχε την ευκαιρίαν νά αντιμετωπί¬
ση πρό 9 ημερών τόν πρωτοπυγ-
μάχον τής κλάσεως, Τόμμυ Λώγ-
κραν, ^ί τής Ιδίας κονίστρας,
άλλ' ήττήθη. Παρ' όλην όμως την
ήττάν τσΐ' εδειξε καταφανή σημεΐα
πυγί.ίοχικΓ|ς δεινότητος, πράγμα
ποΰ ηνάγκασε τόν διοργανωτήν
Χιοΰμπερτ Φοΰγκαζι νά συνάψτ)
την πιη'μαχίαν τή; προσεχούς Τε-
τάρτπ^ς καί ή όποία θά είναι πο-
λύ ένδιαφέρουσα. Τό άποτέλεσμα
τής πυγμαχίας αυτής θά καταδεί-
ξη αν 6 Λάτζο δικαιοΰται μιας
έπαναληπτικής συναντήσεως μέ
τόν πρωτοπυγμάχον, ή άν ό Λόμ¬
σκι είναι αξιος νά τΰχη μιάς τοι¬
αύτης εύκαιρίας, την οποίαν άπό
πολ>.οΰ έπιδιώκει, έχων την πε¬
ποίθησιν ότι δύναται νά κερδίση
τό παγκόσμιον πρωτάθλημα.
Βορειοδ
Πολιτικόν της
ρικής.
Ό Λουής Πετράκης, έκ Ίαεομέ, τής
Μικράς Άσίας. Είναι ίκανός παλαι-
στής της κλάσεως των 145 λιτρών,
καί ιιΐλος τοθ '£λληναμεοικανιχοϋ.
Ό δρομεύς Βασίλειος Γκόργκας, έ¬
τών 23. Κατάγεται έκ νήσον Κέας
καί είναι μέλος τοΰ 'Ελληνοαμερικα¬
νικοΰ Άθλητικοϋ Σνλλόγου Ν. Υ.
Ο ΡΕΝΑΤΟ ΓΚΑΡΝΤΙΝ
ΕΝΙΚΗΣΠΉΙ, ΒΑΡΓΚΑ
Την παρελθούσαν Τρίτην εσπέ¬
ρας διεξήχθησαν είς την κονί-
στραν τοΰ Νιού Ρίτζγουντ Γκρόβ
οί συντ?ί9·ίΐς έ^δομαδιαϊοι παλαι-
στικοί άγώνες μεταξύ άθλητών
των μεγάλων οαρών. Πρωταγωνι-
οτοΰν ζεΐη'ος ήσαν ό Ιταλός πρω-
ταθλητής Ρενάτο ΓκαρΛ-τίνι και
ό Τζό Βάργκα. Ό Γκαρντίνι κα-
τέρριψε τόν αντίπαλον τον είς δι-
άστΐ|αα 43 λεπτών, διά σειράς κε-
φαλοκλειδωμάτων.
Ό μέγας Γερμανός παλαιστίις,
Χάνς Στάϊνκε, έπά>.αισε μέ τόν
Τζώρτζ Χάγκεν επί ήμίσειαν ώ¬
ραν. Μχ δννηθείς νά καταρρίψΓ)
τον _άντίπαλόν τον έντός τής "ώρας
αυτής, όπως εΐχε σι^ιφωνηδ^ ό
Στάϊνκε εχασε τόν άγώνα.
Ο Βλάντεκ Ζμπύσζκο, κ«τέρ-
ριψε διά 89ην φοράν τόν Βούλ¬
γαρον πρωταθλητην, Ντάν Κο-
λωφφ, την φοράν αυτήν είς διά-
13 λεπτών.
Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΣΙΚΑΤ
ΙΜΕΙΤ1 ΛΟΝΪΙ
Είς την εφημερίδα
Πώμπιλκ Λέτζερ», τής Φι/.αί>
φείας, άναγινιόσκομεν μερι/άς ί
λώσεις, περιέργους καί άρκει
τολμηράς, έκ μέρους τοϋ Γερ
νοΰ παλαιστοΰ των μεγάλων
ρών, Ντίκ Σίκατ.
Ό Σίκατ, ό οποίος είναι ε
πολΰ ίσχυρός άθλητής, νοαίζει
τι άδικεϊται έκ τή; άδιαφορι
ποΰ δεικνύουν ίίς τάς προχλη·^
τον οί κορυφαϊοι των πα/αι<π<* της χώρας, μεταξύ των όπώ» καί ό "Ελλην πρωτοπσλαιστή; τ» μεγάλων βαρών, Δ. Λόντχκ. Ά* φερόμενος Ιδιαιτέρως διά τον Λ» τον Ο Σίκατ δηλοί διά τής έν γω εφημερίδος, ότι, καίτοι προεκάλεσεν έπανειλημμενω; επισήμως, όντος άρνεΐται δια δην νά έλθη είς άγώνα μετ" τοΰ, μεταχΐΐριζόμενος διαφο. προφάσεις. Κατά την τελευταίαν Φιλαδελφεία .μεγάλην π_άλην μετβ- ξΰ Λόντου καί τον Πηξεκ, ό *ι'' ■κατ, ό οποίος πρό τοΰ αγώνος * ήλθεν επί τής παλαίστρα; κοΗ προκάλεσε τόν μέλλοντα^ νικητΐ)ν, λέγει ότι τοΰ ήλθεν ή ο^'' η επιτεθή καί κατά των δνο α1 λων καί νά τούς καταρριψϊΐ, ενα μετά τύν άλλον, ^άλλ^ «« γε τουτο, νποκύψας είς τα: κλήσεις τοΰ διοργανωτοΰ^ θλητικων έν Φιλαδελφεία αγ κ. Φαμπιάνι. Ό Λόντος. ε θείς υφ' ημών έν σχέσει προκλητικότητας αύτάς β κατ, ήρκέσθη νά δηλώσϊΐ ότι Υεομοη-ος πιθανόν νά ποοΐ' είς έπικινδχ>νους απειλάς,^0;
νωτέρας των ποαγματιεκό^ * ^
ρων δννάμεών τού. 1ο < «ά. ρον δι' αυτόν, προσέθεσεν ο λην πρωταθλητής, θά είναι ^ περιμέντι την σειράν τού δ"* άποδείξη έμπράκτως τι διτ, ^ νά πράξη επί τής παλαιστρα. ^ νά αφήση τούς παχεϊς λογοΐ':·. _ των οποίων επιδιωκει νά κ£ τού μίαν πρόσκαιρον δημση ταξύ των τάξεων των εν κη φιλάθλων. Άγοράζετε τα 6ι6λία Βι6λιοπο)λείον τοϋ Έ«
ΓΕΝΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ
ΥΠΟ ΘΑΝΟΥ "ΜΑΥΡΟΝΕΡΗ", 5ΡΟΚΤΙΝ6 ΕΟΙΤΟΗ
Ο ΑΘΛΗΤΗΣΤΑΙΤ ΕΙ.ΚΙΝ3 ΥΨΩΝΕΙ ΝΕΟΝ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΡΕΚΟΡ ΕΙΣ ΤΟ ΔΕΚΑΘΛΟΝ
Είς απλήν ΐακηββν καί ανευ βυναγιονιαμοΰ, οημειώνει 7,80^.17 βαΰμθΰς
είς τό «ολυσύνθετον άγώνιβμ-α.— Το προηγούμενον ρεκόρ τοΰ Όλυμ-
πιονίκου "Οσμπορν ήτο 7,710.7755 βαθμοε.
Ό Βασι/όπουλος, παλαίμαχος δρο¬
μεύς μίγάλων άποστάσετον, μέλος τοϋ
'Ελληνοαμερικανικοΰ Άθλητιχοΰ Συλ-
λόγου τής πόλεώς μας. Ό Βασιλόπου
λος κράτει τό ρεκόρ αγώνος βάδην
ενός μιλίου, τό οποίον διήνυσε είς 6 56.
Τ
Είς την εφημερίδα «Άριζόνα
Γκαζέττ» άνα-γινώσκομ^ν έκτενη
περιγραφήν ιμιάς πάλης, ποΰ διε¬
ξήχθη είς Φβϊνιξ τής Άριζόνα;,
μεταξύ τοΰ "Ελληνος; παλαιστοΰ
των μεγάλων βαρών Γεωργ. Κο-
τσονάρου ν.αί τοΰ Ισχυρόν Κανα-
δοΰ πρωτα&λητοΰ, "Αλ Μπάφ-
φορδ. Ό αγών εΐχε καθορισθή είς
δΐΌ καλλιτέρα; πτώσεις έκ τριών.
Την πρώτην πτώσιν έκέρδισεν ό
Κοτσονάρος, είς διάστημα 42 λε-
πτών τή; ώρας. Είς τόν δεύτερον
γΰρον τοΰ αγώνος ό Κοναδός, μέ-
νεα πνέων διά την πρώτην ήττάν
τού επετέθη κατά τοϋ "Ελληνος
μετ' άληθοΰς μανίας καί έφαρμό-
οα; έπ' αΰτοΰ διπλούν, χειροκλεί-
δωμα βλαβερώτατον, τόν ήνάγκαε
νσ υποκύψη, διά ν' αποφύγη έξ-
άρθρωσιν. Είς τόν τρίτον γΰρον
οί άντίπαλοι εΐχαν έξ ϊσου έξαγρι-
ωθί) και έφώρμων κατ' «χλλήλων,
έφαρμόζοντες σκληράς καί άθραύ-
στσυ; λαβάς. Την καλλιτέραν τοι-
οιττην καί πλέον αποτελεσματικήν
έπέτυχεν ό Κοτσονάρος, είναι δέ
αυτή ή «κλειδαριά», ιδικής τού ε¬
φευρέσεως καί θεωρουμένη α-
θραυστος. Ό Καναδός, άφοΰ
προσεπάθτ>σεν είς μάτην νά ξεφυ-
Υπ επί πολλά λεπτά τής ώρας, ΰ-
•ψωσε την χείρα, είς σημείον ήττης
ν.αί ό αγών έτερματίσθη. Ό Κο¬
τσονάρος είχεν εφαρμόση* την λα-
!6ήν τού μετά τοιαύτης λύσσης καί
δυνάμεως, ώστε δταν άπεχωρίσθη-
οαν οί άντίπαλοι, εν όστοΰν τοΰ
δεξιοϋ τού ποδός εΐχε θρανσθτ)!
Τό άτΰχημα αντό -δία στοιχίση,
ώς λεγεται, εις τόν Κοτσονάρον
πολΰ, διότι θά τόν εμποδίση νά
εμφανισθή είς κινηματογραφικήν
ταινίαν τής Έταιρείας Λάσκυ,
μετά τής οποίας εχει συμβλτγθτ|.
Ή «Άριζόνα Γκαζέττ» περι-
γράςρει ζωηρότατα την πάλαι στι-
κήν δεινότητα τοΰ Κοτσονάρου
καί ·ψαλλει αληθή υμνον πρός νόν
•"Ελληνα άθλητήν, ό οποίος, ώς
λέγει, κατέκτησε τάς καρδίας όλο>ν
των φιλάθλων τοΰ Φοΐνιξ.
Ό Κοτσονάρος παρέμεινεν ά-
ήττητος επί εν ολόκληρον ετος,
κατά τό διάστηηια δέ αντό κατή-
γαγεν εϊκοσι δυο έν όλω νίκας ε¬
ναντίον ίσχνρων καί φημκτμενων
παλαιστών της χώρας. Τό βάρος
τού είναι 193 λίτραν
Τό παρελθόν Σάββατον -/αί Κυ¬
ριακήν, 2αν καί 3ην Ίουνίου, κα¬
τά τούς έτησίους άθλητικοΰς αγώ¬
νας, τούς διεξαχθέντας υπό την
αΐγίδα τοΰ Ν. Υ. Α. 0., είς Τρά-
6ερς "Αιλαντ, ό Ίνδοαμερικανός
άθλητής Φαίητ "Ελκινς νψωσεν
ενα νέον παγκόσμιον ρεκόρ είς τό
Δέκσθλον, τό μέγα πολυσΰνθεντον
άγώνισμα, τό οποίον θά γίνη τό
μήλον τής έριδος κατά την προ¬
σέχη Όλυμπιάδα. Τό γενικόν α-
θροισυα βαθμών τοϋ "Ελκινς α¬
νήλθεν είς 7.802.17, άπέναντι
7.710.775 ίαθμών τοΰ προηγού¬
μενον παγκοσμίου Δεκάθλου, ποΰ
εστησεν ό Άμερικανές Χάρολντ
"Οσμπορν ν.ατά τοΰς Όλυμπια-
κονς τοϋ 1924. Αί επιδοθείς ,τοΰ
"Ελκινς ύπερέβη·σαν κατά πολύ
τάς τοΰ Τόνυ Πλάνσεν, όστις έ-
νίκησε τό Δέκαθλον κοτά τούς τε-
λευταίους Κολλεγιακούς προκρι-
ματικούς τής Φιλαδελφείας, μέ ό-
λικήν 6α&μολ°γίαν 7.142.273. Ό
'ΕΡ.κινς είναι ό μόνος Άμερικανός
ποΰ εφ&ασέ ποτε τοιούτον ρεκόρ
Δεκάθλον, εξαιρέσει τοΰ περιφή¬
μου Τζίιμ Θόρπ, έπίσης Ίνδοαμε-
ρικανοΰ, όστις έφθασε βα&μολογί-
αν 8,000 ν.ατά τούς Όλυμπιακούς
τοϋ 1912, άργότ·;ρα δέ τοΰ άφτ)-
ρέθη τό επαθλον. έπειδή άνεκα).ΰ-
ψθη ότι ήτο και έξ έπαγγέλματος
αθλητής.
Αί καλλίτερσι έπιδόσεις τοΰ "Ε?.-
κινς ήσαν είς τόν δρόμον 100 μέ-
τρων, τα όποϊα διήνι>σεν είς 11"
καί 2)10, είς τα 110 μέτρα μετ'
&μποδίων μέ επίδοσιν 16" καί
4)10 καί είς τα 1500 μέτρα, τα
όποΐα διήνι>σεν είς 4' καί 52".
Εις τό άλμα νψονς μ:τά φοράς
εφ&οσε 5 πόδ. -/.αί 11 ίντσας. Αί
έτιδόσεις τοΰ Τόνυ Πλάνσεν είς
τόν δίσκον, τό άκόντιον και την
σφαιροβολίαν υπήρξαν κατά πολύ
άνώτεραι, ένφ είς τα 400 μέτρα
καί είς τό άλμα νψους επί κοντω
ϊρχονται Ίσόπαλοι.
Έν συνόψει, τό άποτέλεσμα των
Οαυμασίων έπιδόσεων τοΰ "Ελκινς,
κοταρρίψαντος το {•φκττάμενον
παγκόσμιον ρεκόρ των Όλυμπια-
νών, φέρουν αυτόν ώς τόν ισχυ¬
ρότερον διεκδικητήν τοΰ Δΐκά-
θλον κατά την προσέχη Όλυμπι¬
άδα, δπου θά άναμετρηί^ μέ τούς
μεγίστους άθλητάς τοΰ κόσμον.
Μεταξύ των άντυτάλων τού είς τό
"Ααστερνταμ θά έχη καί τόν φο¬
βερόν Φιλανδόν Πάαβο Ίρτ*"1όλα,
διά τόν οποίον θρΐ'λεΐται ότι εση¬
μείωσεν εσχάτως γενικήν 6αθμο-
λογίαν Δεκάθλου 80.000, ίσην
δηλαδή μέ την τοϋ θόρπ. Κατά
πόσον ό θρΰλος ούτος «Ιναι αλη¬
θής θά άποδειχθτ} είς τόν στίβον
τοΰ "Αμστερνταμ.
Έκ Καί.ιφορνίας ανηγγέλθη ε¬
σχάτως ότι ό άθλητής Τζίμ Στι-
οοϋαρτ είς επίδοσιν Δεκάθλον, γε¬
νομένην κατά τούς Προκρι·ματι-
κούς τής Πολιτείας έκείνης, ε¬
σημείωσεν 7.709.93 βαθμοΰς. Ό
Στιοϋαρτ, ό Πλάνσεν καί ό "Ελ-
κινς θά άνττμετωπίσον>ν αλλήλους
είς τό Δέκαθλον κοτά τούς τελει-
ωτικο^ς προκριματικούς διά την
προσέχη Όλνμπιάδα, οί δποΐοι θά
γίνουν έν Φιλαδελα?εία κατά την
3ην καί 4ην Ιουλίου. Άπ)ί> την
επικείμενον αΐτήν συνάντησιν των
τριών γιγάντων τοΰ στίβον, ή ό-
ποία άπό τοΰδε ήρχισε νά προχα-
Ό Δημήτριος Λαμπέσης, ΐταλαισ
των ελαφρών 6αοών, γνωστος
τό όνοαα ϋΐτι ΕαηιΙ). Κατά^εται ι
τό Μαυρομμάτι των θηβών χαί
ναι ήλικίας 29 έτών. Ό καλώς ςρίλ< κ. Βασ. Α. Δημητριάδης, γράφων Ι μίν έκ *5€3ΐ11ε, σχετυίώς με τον ι» νόν τούτον "Ελληνα άθλ ητη%, μβ; ι ναφέρει ότι ούτος, δια των α/λα λήλαχν καΐ θριαμ6ευτικό>ν νίκων
εχει καταστϋ τό φόβητρον των
άνυπομοντ>σίαν μεταξύ των φι- λαιστών τοΰ 6άρους τού ό>ω
.· ., }. , / ΚΛΠοηΛιντ Ι"ι#/ΤΐΑί Ι Ι λ! ■ — ■;■ /Τν·»ί τ^ι - '
Λαΐτλων της Αμερικης αναμένον¬
ται νέα ιέκπληκτικά άποτελέσματα.
Νέον παγκόοΐαιον ρεκόρ Δεκάθλου
προβλέπΐται ώς άσφαλές.
Παναγιώτης Βαλιάνος, έκ Κεφαλλη-
νίας, ίκ των καλλιτέρων πυγμάχων
τοΰ 'Ελληνοααερικαννκοϋ Άθλητικοτ)
Σύλλογον είς την κλάσιν των 155 λιτ.
Ο
♦3ά μετάσχη είς τ
άγωνίσμαιτα. τής
' ΟλυμπιάιδΌς.
9ης
Ό παγκοσμίως γνωστος πτερό-
πους Φιλανδός δρομεύς, Πάαβο
Νοϋρμι, άναγνωριζόμενος ώς ά-
καταγώΛΊστος μέχρις αποστάσεως
10.000 υέτρων ανεκοίνωσεν ότι
θά μετάσχη ασφαλώς είς τού; Ό-
λιιμπιακούς Αγώνας τοΰ "Αμστερν
ταμ τής Όλλανδίας. Ό μέγας νι:
κητής τής 8ης Όλυμπιάδος των
Παρισίων, ώς εγνώσθη, θά δια-
γωνισθή εις τάς άποστάσεις των
1.500, 5.000 καί 10.000 μέτρων,
καθώς καί είς ενα άγών-α μικράς
αποστάσεως μ·ετ' έμποδίων. Ή
είδησις τής σνμμετοχής τοΰ Φι-
λανδοΰ άστέρος επ·ροκά).εσεν αλη¬
θή αγαλλίασιν τόσον τοΰ φιλάθλου
κόσμον, όσον καί τής 'Ολλανδικής
«α τής Όλψπιάόος 'Επιτροπής;.
Ο ΛΑΤ70 Οί ΠΥΓΜΑΧΗΣΗ
ΜΕ ΤΟΝ ΑΙ λΟΜΣΚ
Τό εσπέρας τής προσεχούς Τε-
τάρτης θά διεξαχθή μία πυγμαχία
έκ 10 γΰρων είς τί» "Ε.απετς
Φήλντ τοΰ Μπροΰκλυν, μΐταξύ τοΰ
Π?ιτ Λάτζο καί τοϋ Λήο Λόμσκι.
Αμφότεροι οί άντίπαλοι είναι έκ
των άρίστων τής κλάσεως των 175
λιτρών καί διεκδικτιταί τοΰ παγκο¬
σμίου πρωταθλήματος. Ό Λάτζο
έσχε την ευκαιρίαν νά αντιμετωπί¬
ση πρό 9 ημερών τόν πρωτοπυγ-
μάχον τής κλάσεως, Τόμμυ Λώγ-
κραν, ^ί τής Ιδίας κονίστρας,
άλλ' ήττήθη. Παρ' όλην όμως την
ήττάν τσΐ' εδειξε καταφανή σημεΐα
πυγί.ίοχικΓ|ς δεινότητος, πράγμα
ποΰ ηνάγκασε τόν διοργανωτήν
Χιοΰμπερτ Φοΰγκαζι νά συνάψτ)
την πιη'μαχίαν τή; προσεχούς Τε-
τάρτπ^ς καί ή όποία θά είναι πο-
λύ ένδιαφέρουσα. Τό άποτέλεσμα
τής πυγμαχίας αυτής θά καταδεί-
ξη αν 6 Λάτζο δικαιοΰται μιας
έπαναληπτικής συναντήσεως μέ
τόν πρωτοπυγμάχον, ή άν ό Λόμ¬
σκι είναι αξιος νά τΰχη μιάς τοι¬
αύτης εύκαιρίας, την οποίαν άπό
πολ>.οΰ έπιδιώκει, έχων την πε¬
ποίθησιν ότι δύναται νά κερδίση
τό παγκόσμιον πρωτάθλημα.
Βορειοδ
Πολιτικόν της
ρικής.
Ό Λουής Πετράκης, έκ Ίαεομέ, τής
Μικράς Άσίας. Είναι ίκανός παλαι-
στής της κλάσεως των 145 λιτρών,
καί ιιΐλος τοθ '£λληναμεοικανιχοϋ.
Ό δρομεύς Βασίλειος Γκόργκας, έ¬
τών 23. Κατάγεται έκ νήσον Κέας
καί είναι μέλος τοΰ 'Ελληνοαμερικα¬
νικοΰ Άθλητικοϋ Σνλλόγου Ν. Υ.
Ο ΡΕΝΑΤΟ ΓΚΑΡΝΤΙΝ
ΕΝΙΚΗΣΠΉΙ, ΒΑΡΓΚΑ
Την παρελθούσαν Τρίτην εσπέ¬
ρας διεξήχθησαν είς την κονί-
στραν τοΰ Νιού Ρίτζγουντ Γκρόβ
οί συντ?ί9·ίΐς έ^δομαδιαϊοι παλαι-
στικοί άγώνες μεταξύ άθλητών
των μεγάλων οαρών. Πρωταγωνι-
οτοΰν ζεΐη'ος ήσαν ό Ιταλός πρω-
ταθλητής Ρενάτο ΓκαρΛ-τίνι και
ό Τζό Βάργκα. Ό Γκαρντίνι κα-
τέρριψε τόν αντίπαλον τον είς δι-
άστΐ|αα 43 λεπτών, διά σειράς κε-
φαλοκλειδωμάτων.
Ό μέγας Γερμανός παλαιστίις,
Χάνς Στάϊνκε, έπά>.αισε μέ τόν
Τζώρτζ Χάγκεν επί ήμίσειαν ώ¬
ραν. Μχ δννηθείς νά καταρρίψΓ)
τον _άντίπαλόν τον έντός τής "ώρας
αυτής, όπως εΐχε σι^ιφωνηδ^ ό
Στάϊνκε εχασε τόν άγώνα.
Ο Βλάντεκ Ζμπύσζκο, κ«τέρ-
ριψε διά 89ην φοράν τόν Βούλ¬
γαρον πρωταθλητην, Ντάν Κο-
λωφφ, την φοράν αυτήν είς διά-
13 λεπτών.
Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΣΙΚΑΤ
ΙΜΕΙΤ1 ΛΟΝΪΙ
Είς την εφημερίδα
Πώμπιλκ Λέτζερ», τής Φι/.αί>
φείας, άναγινιόσκομεν μερι/άς ί
λώσεις, περιέργους καί άρκει
τολμηράς, έκ μέρους τοϋ Γερ
νοΰ παλαιστοΰ των μεγάλων
ρών, Ντίκ Σίκατ.
Ό Σίκατ, ό οποίος είναι ε
πολΰ ίσχυρός άθλητής, νοαίζει
τι άδικεϊται έκ τή; άδιαφορι
ποΰ δεικνύουν ίίς τάς προχλη·^
τον οί κορυφαϊοι των πα/αι<π<* της χώρας, μεταξύ των όπώ» καί ό "Ελλην πρωτοπσλαιστή; τ» μεγάλων βαρών, Δ. Λόντχκ. Ά* φερόμενος Ιδιαιτέρως διά τον Λ» τον Ο Σίκατ δηλοί διά τής έν γω εφημερίδος, ότι, καίτοι προεκάλεσεν έπανειλημμενω; επισήμως, όντος άρνεΐται δια δην νά έλθη είς άγώνα μετ" τοΰ, μεταχΐΐριζόμενος διαφο. προφάσεις. Κατά την τελευταίαν Φιλαδελφεία .μεγάλην π_άλην μετβ- ξΰ Λόντου καί τον Πηξεκ, ό *ι'' ■κατ, ό οποίος πρό τοΰ αγώνος * ήλθεν επί τής παλαίστρα; κοΗ προκάλεσε τόν μέλλοντα^ νικητΐ)ν, λέγει ότι τοΰ ήλθεν ή ο^'' η επιτεθή καί κατά των δνο α1 λων καί νά τούς καταρριψϊΐ, ενα μετά τύν άλλον, ^άλλ^ «« γε τουτο, νποκύψας είς τα: κλήσεις τοΰ διοργανωτοΰ^ θλητικων έν Φιλαδελφεία αγ κ. Φαμπιάνι. Ό Λόντος. ε θείς υφ' ημών έν σχέσει προκλητικότητας αύτάς β κατ, ήρκέσθη νά δηλώσϊΐ ότι Υεομοη-ος πιθανόν νά ποοΐ' είς έπικινδχ>νους απειλάς,^0;
νωτέρας των ποαγματιεκό^ * ^
ρων δννάμεών τού. 1ο < «ά. ρον δι' αυτόν, προσέθεσεν ο λην πρωταθλητής, θά είναι ^ περιμέντι την σειράν τού δ"* άποδείξη έμπράκτως τι διτ, ^ νά πράξη επί τής παλαιστρα. ^ νά αφήση τούς παχεϊς λογοΐ':·. _ των οποίων επιδιωκει νά κ£ τού μίαν πρόσκαιρον δημση ταξύ των τάξεων των εν κη φιλάθλων. Άγοράζετε τα 6ι6λία Βι6λιοπο)λείον τοϋ Έ«
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, 1928.
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
ΝΙΚΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ
ΚΙΝΗΣΙΣ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
:ον
ιλου
►Ή τ?οίφημος Ά,μερικανίς
ιθ/ητοια τέννι;, Χέλεν Γον-
^θίΐορουμένη άήττητος, έ-
σίτ κατά την λήξασαν έβ-
ΐ, κερδίσασα διά μιάς σει-
ΐμπρών έπιδόσεών της τό
ιρωτάθλημα τέννις. Ώς
'ς την; εΐχε τας χολλιτέ-
νιστρίας ποΰ εχ;ι νά έπι-
Ενρώπη. Ή Χέλεν έπευΓ
τανταχόθεν τώρα ώς ή
τι) των τενναστριών ποΰ εΐ-
ΐοτε ό /.όσμος.
-Κιτα την προσέχη θην
κδκ έν "Αμστερνταμ . τής
αθιας, ή Άΐιερικανική ομάς
Λ(ιίχ ιΐΓ/,ρών άποστάσεων θά
ρλήται έξ 25 «κ των άριστον
ιΓι; χώρας. Ή νίκη τής
Γς πς αγώνας δρόμον μέ-
ί-αρδων ·»βΙ μέτρων θεω-
Ό-
Ιτα ο αια.
ϊύ των Άμερικανίδων
,,|τιιι > ποϋ θά μεταβοϋν είς
ι Ό/ια-πάδα, είναι καί ή Δις
.«τ 111,
έν Βοστώνη κατερρίφθησο-ν πολ-
λά προηγούμενα ρεκόρς. Ή καλλι¬
τέρα έπίδοσις ίΐλων ήτο ή τής Δί¬
δος νΟλι6 Χασένφονς, ήτις διή-
νυσε τάς 100 ύάρδας είς 12 δευ-
τερόλεπτα.
—Έξ "ΑίΛΌτερνταμ, Όλλανδί-
ας, άναγγέλλετο ι τό πρώτον σκάν¬
δαλον των Όλυμπιακών. Κατά
τούς έν τω Σταδίω διεξαχθεντας
εσχάτως ποδοσφαιρικούς αγώνας,
ίκαί ιάς τούς όποίου; μετέχουν τα
πλείστα των εθνών) μεταξύ τής
Γερμανικής ομάδος καί έκείνης τής
Ούραγονάης, οί Γερμανοί, λυσ-
σώντες δια την ήτταν ποΰ άντε- ]
μετώπιζον, έπετέθτκταν διά γρόν-
θων καί κλώτσων κατά των άνττ-
παλων των, κατά τρόπον ηκισα
σαΐόρτικον. Είς τάς έπιθέσεις των
Γερμιανών οί Ούραγονανοί απήν¬
τησαν αναλόγως* καί ό ποδοσφαι-
ρικός στίβος πρός στιγμήν πα-
ρσυσίασε θέαμα πεδίον1 άληθοϋς
μάχης. Οί 40.000 θεαταί έ
Ιιον
υησμπερυ, εκ Λογκ Αι-, χάϊσαν άγρίως τούς
ο άθλήτρισ μέ θαυ- >έ Γερμανούς
ης
Γκοω-και τού
η
>Ιιίκ ΛαΡ?ν'
τε"
™ν
• αι /όν
Η σι·
μ ρ
άμμυ Μάντελ, ήττη-
αυτή θά έπι-
ήτ-
ή
—Ό έκ Βοστώνης, Τζάκ Σάρ
υ, διεκδικητής τ°ϋ παγκοσμίου
ίύ τίτλον των με-
πυγμαχήση έν
£αίντ Λουής την 19 ην
υι· ι ι ΐΊ|υ.[ωιον«, «;«■ *»«-ΐ~ --- | ^αιυ,ιν ΐΑγμιυυι, ^^, έν ΤελίΙ ,,.
;. πϊοοχο; άθλήτρισ μέ θαν- > τη^έντας Γερμανούς. Καλή άρχή!
ία; ίτιοόσεις είς τόν δ·ρομον,' ·- - — - .™-χ -ί ·
τΐ' -/ ι α καί -είς τον δίσκον.
πιΐανολογείται
ιοΖΐ' τοΰ
ι ν ου ή Μάκ
Σα1ντ Λο^ ^ 19 ,
μέ αντίπαλον τόν εν. Νέας Τόρ-
Λ Γί
κης,
ΙΓ Ιιινα
;ς, τούς διεξαχθεντας
ρτ-ϊ.1 ώς βέβαιος
1·ης είς τ* 8ΟΟ
ίϊΟ έ
νι-
Λήο Γκαίητς.
—ΟΙ Αμερικανόν άθληταί τής
■». """«ρ.'ί' .....Τ ι— Όλυμπιάδος θά άναχωοήσονν
Μ αν ο Έλλην νιχηση τε- δια τοϋ *περακεανείου «Π ρόεδρος
«π ,,; χον αντίπαλον τού Μπο-, ρ^βελ-., ^όποϊον θά άποπλεύ-
) ΛΠΐϋΟνς. Ι 2 ΛΤ' !Γ' >
(.<■"» ■> ι ση ίκ Νεαι: Υόρκης το πρώτον
-Κ ιτα τονς τελ'ίυταιονς γυ- *.* > _ ,^ Λ ν
5 , ,5. ' οβκαηιιεοον τού Ιουλίου.
11 - προκριματικους αθλιμι- *" , , . ,Λ
■ - - - · —Η πρωτη έβδομάς των Ό¬
λυμπιακών άγώνων κια'θωρίσθη ή
άπό 29 Ιουλίου μέχρις Αύγουστον
6, μέ αγώνας στίβον.
—Ό Νεοζηλανδός Τ:μ Χήννυ,
\ ΤΙϋΙ ΠΙ νΐΙΠΙ Ι
II
δ οποίος θά αντιμετωπίση τόν παν¬
θ/ ΗΝ ΙΠΐΝΗ ΙΙΐΗΗ κό»μ'ον πρ<ι)τοπτγμάχον, Τζήν 1 —■—- 11111 υΐΙΠΙϋΙΐΗβίΐ Τούννχ», την 26ην προσ·£χοΰς Ί- οΐ'λίου, έν Νέα 'Υόρκη, ήρχισεν άπό χθές συστηματικήν προπόν»ι- σιν, είς την επί τούτω ένοικιασθεϊ- σαν φάρμαν έν Φαίαρ Χαΐβεν τής Νέας Υόρκης. Ό Τούννυ ήρχισε προπονήσεις πρό μιάς έβδομάοος. —Τό 148ον ετήσιον Αγγλικόν Ντέρμπυ εκέρδισε ν ό ίππος Φέλ- στεντ, τοΰ Σέρ Χιοϋγκο Κόνλιφφ, νπερτερήσιας 19 έκ των άρίστων τρΐΐτών Αγγλικών ίππων. Ή με- γάλη ίπποδρομία, όπως σννήθως, διεξήχθη είς τό Ιστορικόν "Επσομ Ντάουνς, ενώπιον των Βασιλέων τής Αγγλίας, μεγάλον αριθμόν τιτλούχων καί 1.0Ο0.000 κόσμου. —Είς τό έν Νέα 'Υόρκη μέγα Γιάγκη Στάντιονμ θά διεξαχθοΰν τό προσεχές Σάββατον οί τελειω- τικοί προκριματικοί δλων των ά- θλητικών στίοων των Άνατολικών Πολιτειών, διά νά καταρτισθή ή Όλνμπιακή ομάς, ή άποία θ' ανα¬ χωρήση προσεχώς δι' "Αμστερν- ταμ. ΦΙΛΑΘΛΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΟΙ ΑΥΡΙΑΝΟΙΑΓΠΝΕΣ ΤΟΥ έκα εξ άκοιβώς έτών ή ενίκησεν είς τούς δρό- ' Ίν 800 καί 1.500 μέτρων - ϋλνμπιαν,ούς διά τοΰ ν- )ι· άθλητοΰ της Μέλ Σέ- 'ντ. Κατά την προσέχη 9 ην βΜΐ'πάδα -εις "Αμστερνταμ τής '-αν,δία; εχει μεγίστας ελπίδας Μΐ-ηω.(ί(5τι την πρό δεκαεξαε- ί νι-'-ην της, διά τοϋ ταχυτάτου ϋέ(ι>ς ττ>ς, Λοϋδ Χάνν, ό δποϊ-
τάς Γτροαναφερθείσας άπο-
ι; ιΐτ-θτελεϊ άληθές φαινόμβ-
? έτιδόσεις άνυπερβλήτονς
«ήιΐ'ρον. Ό Χάνν, είναι
βέβαιον, ότι θά έπικρα-
ά τούς Όλυμπιακούς είς
Ι/ΤΙ 11 ·—*~.«* Ο ίί . . ι!νΑΙ.Η1
Ό μέγας αλτης ίίψους επί κοντώ, Σάμπιν Κάρς, τοϋ Πανεπιστημίου Γαίηλ,
Όλ.υμπιονίκης καί κάτοχος τοϋ παγκοσμίου ρεκόρ είς τό άγώνισμα τουτο.
Ό Κάρρ, ό οποίος φαίνεται ίδώ έκτελών μίαν Θαυμασίαν τού έπίδοοιν, θά
μετάσχΐ) καί τής'9ης Όλυμπιάδος. Τό ρεκόρ τού είναι 14 πόδες καί 1 ΐντσα.
Β
επι¬
Ό —αγκόσμιος —
μάχος ύ-περήβτΐ
τυχώς τον τίτλον τού
ται τού Πήτ Αάτζο.
Κατά την πρό ημερών διεξα-
χθ:ΐσαν έν Μπροΰκλυν, Ν. Υ.
πι^μαχίαν έκ^ΐδ γύρων, μεταξύ
τοΰ παγκοσμίου πρωταθλητοΰ των
175 λιτρών, Τόμμυ Λώγκραν κβί
τοϋ έκ Σκράντον, Πενσ., προκλη-
τοΰ τού, Πήτ Λάτζο, νικητής αν¬
εδείχθη ό πρωτοπυγμ,άχος, ύπερ-
ασπίσας κιιτΐ'χώς τόν τίτλον τού.
Ό αγών υπήρξε πολλοΰ ένδια-
καθόσον ό Λάτζο έδεί-
όλον ότι ό προκλητής ήττήθη. Αί
ζημίαι τοϋ διοργανωτοϋ τής πνγ-
μαχίας Χιοϋμπερτ Φοΰγκαζι υπήρ¬
ξαν μεγάλαι, δεδομένου ότι εΐχπν
εγγυηθή είς τόν πρωταθλητήν τό
ποσόν των 25.000 δολλαρίων καί
μικρότερον ποσόν είς τόν Λάτζο.
Ό Λώγκραν θά πυγμαχήστ| καί
πάλιν την προσέχη 28ην Ίουνίου,
όπότε θά υπερασπίση τόν τίτλον
τού ένο?ντίον ΐοΰ προκλητοΰ τού
Τζάιμυ Σλάττερυ. Ή πυγμαχία
αυτή θά γίνΐ] είς τό ύπαίθριον Γι¬
άγκη Στάντιουμ, τής Νέοις Ύόρ-
τς, υπό την διεύθυνσιν τοΰ Τέξ
■•ίκαρντ.
των
-...^., ιων 800 μέτρων,
τ·|ν όποιαν εστησε νέον παγ-
ιιΟν ρεκόρ κ«.τά τόν παρελ-
,- νΐάρτιον, είς άγώνα κατά
[ οποίον μετέσχε καί ό Γερμα-
; Δ°. Πέτζλερ, δ νικητης τοΰ
,'ου Πάαβο Νοϋρμι. Ό
*°ς ικανός άντίπαλός τού διά
αγωνιηιι^ του^ο ^α £τναι
Ό ;
σιν
μα τουτο θά είναι ό
Κόγκερ, ό οποίος υπήρξε
·: ποϋ οιέκοψε μίαν συνεχή
^ν' 30 νίκων τοΰ Χάνν, ύπερ-
^ΐς αυτόν είς την απόστασιν
Εν«ί μιλίου πρό τινος. Είς τα
δμως ό Χάνν ΰεωρεϊ-
λ Ι δέ ί
ΝΙΚΗ ΤΟΪ ΡΚ ΕΗλΙΝ
Ό ίσχυρός "Ελλην πυγμάχος
των ελαφρών βαρών Φιλ. Καρα-
άΌς ή Μο 0Γ»νν ένίκησε τόν
τω φρ
μά%Ός, ή Μο
λό
ρ
ένίκησε τόν
ΒΙώ
,ρ μς ό Χάνν ΰεωρεϊ
^•περολητος, Ιχει δέ καί με-
α," ^τιθανότητας νά κερδίση
£ι? την απόστασιν των 1.500
ν χαχά τούς προσεχεΐς Ό-
ους δ θά άί
μά%Ός, ή Μο 0Γ»νν, η
παλαιόν τού αντίπαλον, ΒθΙώγ
ΒιΐΓηβ, εις μίαν πυγμαχίαν έκ 10
γνρων, διεξαχθεϊσαν τό εσπέρας
τής προχθτς Παρασκευής είς τό
Στάδιον τοΰ Κόνυ "Αϊλαντ. Περί
της σημαντικής ταύτης νίκης τοΰ
όμογενοϋς όθλητοΰ θά γράψωμεν
έκτενώς είς την Άθλητικήν "Επι¬
θεώρησιν τής προσεχοϋς Κυρι-
ή
οπον θά άντιμετωπί
ΐιι χ"*" τ^ν ·5(εινοτέρων τοϋ κό-
}' °»ομέο>ν καί τόν πτερόπουν
■'■ νδον Νοϋρμι.
ΕΙ,ϋΟΚΑΟΟ, ΑΚΚ. — Ό
«Έθνικός Κήρνξ» πωλεΐται είς
την Οοΐιβη'3 Ν3νν8 Α^βηογ
(ρΐροντος, καθόον ζ
χθη πολύ έπιθετικώτερος καί έπι-
κινδυνωοέστερος, άφ' όσον ανεμέ¬
νετο. Είς πολλάς περιπτώσεις ό
Λάτζο διά σφοδρών καταιγισμών
καλώς καταφ^ρομένίαν γρόνθων,
άνησύχησε καί έφερεν είς επικίν¬
δυνον θέσιν τόν οαρντερον αύτοϋ
πρωταθλητην, ό οποίος όντως η¬
ναγκάσθη νά έντείνη τάς δυνά¬
μεις τού καί την πυγμαχικήν τού
δεινότητα διά νά επιτύχη νίκην,
μόνον διά οαυΐιών.
Ό Λάτζο μέχρι τοΰ 11ου γύ¬
ρου έμάχετο έπιτυχέστατα, έκτο¬
τε δμως 6 Λώγκραν νπερί<τχυσε τοΰ άντιπάλου τού διά μιας θαυ- μασίας σνστηματικής έπιθετικότη- τος, χωρίς δμως νά δννηθτ) νά ε¬ πιτύχη νάκ άουτ, παρ' όλην την άπεγνωσμένην πρός τουτο προσ- πάθϊΐάν τού. Την πυγμαχίαν παρηκολούθη¬ σαν μόνον 12^000 φίλαθλοι, αί δέ όλικαί ε'ισπράξεις άνήλθον μόλις είς 18.000 δολλάρια. Τουτο άπο- δίδεται είς το ότι οί φίλα&λοι δέν είχον την αρίστην ιδέαν διά την ίκανότητα τοϋ Λάτζο, όπως διεκ- δικήση, τόν παγκόσμιον τίτλον έ·/ τοΰ ύπερτέρου τού καί πλέον έπι- δεξίου πρωταθλητοΰ, ένώ τα πράγ ματα άπέδειξαν τό εναντίον, παρ ΒΜΚΑ ΚΚΙΗΙΚλπ ίίβΡΙΙ- ΖΟϋΝΑ ΑΠΟ ΗΒΗΕΐΊ (Στ.'νέχεια έκ τής 16ης σελ.) γνωστοΰ είς τόν κόσμον των νυ κτεοινών λεσχών καί των «σκαν- δάλων», ύπ' αύτοι δέ έδωρήθη είς την ήθοοΜΗΟν. Ή ιδία εχει προσέτ καί μίαν περίφημον πόρπην. 'Η 'Λενώρ Σόρσμπυ, έτερα ή- θοποιός τοϋ Μπρόντγουαίη, εχει τό έξ άμεθύστων καί άργΰρου κοί χαλκοϋ λεπτώς έπεξ'ειργασμένον περιδέραιον. Τό κόσμημα τουτο ήτο άλλοτε μέρος διαδή,-ιατος, α¬ νήκοντος είς την οικογένειαν τοΰ Δουκός τοϋ Έδψ15ούργον, πατρός τής Βασιλίσσης τής Ρονμανίας. ..,-, ^-----------1=, . ^ _ Ή Μίςς Σόρσμ-υ προσέτι εχει τα έξ άγάτου ένοίτια, κατασκευαττθέν¬ τα έκ περιδεραίου, ανήκοντος πο- τε είς την Μαρίαν, Μαρκησίαν τοϋ Άϊλεσμπούρν. Ή Γκρίϊς Λΰνν εχει τό άργυρό- πλεκτον περιδέραιον μέ τα νομί- σματα, τό οποίον άνηκέ ποτε είς την αντοκράτειραν 'Ελισάβετ τής; Αυστρίας, ώ; καί εν δραχιόλιον των σφυρών, έξ άργύρου καί κο- ραλίον, δώρον τοΰ Ιμπραΐμ Πα¬ σά της Τουρκίας πρός την Σάραν Μπερνάρ. Αϋριο τό 6ράδυ θά γίνουν οί άγώνες στόν 'Ελί.ηνοαμ^ρικανικόν άθλητικόν Σύλλογθν τής Νέας Υ¬ όρκης γιά την άνάδειξιν των καλ¬ λιτέρων παλαιστών καί πυγμάχων σέ διάφορες κλάσεις, όπως άπό τοΰς νικητάς άποσταλοϋν οί μέλ- ?.οντες όπως κριθοΰν καλλίτερον είς τούς έφετεινβύς Όλνμπιακοΰς1 τοϋ "Αμστερνταμ. Πόσοι δμως νοώ&ουν την σημασίαν των άγώ¬ νων τούτων; Εφέτος ή Ελλάς καλείται νά λά5η μέρος είς τοος Όλνμαιακβϋς αγώνας καί είς την Έλλάδα δέν εχονν σχεδόν κανένα μέ ρεκόρ α¬ ι ξιον λόγου όπίος μεταβή. Παρατη- ροΰντες τάς επιδοθείς των έν Ελ¬ λάδι άθλητών μας, ιμέ λύπη μας βλέπομεν πώς κανε'ις σχεδόν δέν §χει ελπίδας επιτυχίας είς τούς προσεχεΐς Όλυμπιακοτ);, οχι μό¬ νον πρώτης νίκης, άλλ' οϋτε καί ζαν πέμςττης. "Ας μή αύταπατώ- μεθα. "Ας μή κρυβώμεθα πίσω άπό τό δάκτυλό μας. Δέν πρέπει οί ά)· θλητικογράφοι καί οί διευθύνοντες τόν ά&λητισμύν νά κρύβοιτν την ά?.ήθεια καί νά βαυκΌλίζωνται μέ δνειρα θερινής ννκτός. Δυστυχώς ή Ελλάς είς τα αγωνίσμιτα στίβου δέν εχει νά παρουσιάση άναλόγους άθλητάς, μέ τσύς γίγαντας ποΰ θά διαγω- νσθοϋν είς την Όλλανδίαν τόν προσέχη Ιούλιον Μέ τουτο όμως·, ουτε θέλομεν νά επικρίνακιεν κα¬ νένα, οΰτε νά άποθαρρυνθϋΛΐεν. "Αν δμως ή Ελλάς δέν έχη έλ« πί5α:ς επιτυχίας είς τόν δρόμον, τον δίσκον, τό πήδημα, τό άκόν· τιον, λιθοιβολίαν κλπ., ό έν 'Αμερι» κη Έλί,ηνισμός μπορεϊ νά ύπερή- νευθΐΙ, διότι εχει νά παροτσιά·· οΐ| πολΰ καλοΰς άθλητας στήν πΛ.'γ» μαχία καί την πάλην, άθλητας ποΰ εΰκολα θά μπορέσουν νά διεκδική- σονν την νίκη άπό τα χέρια των όντιπάλων των στήν προσέχη Ό- Κ'ΐιπιάδα. Οί άθληταί ούτοι, 'βιο- παλαιστο'ί τοΰ Αμερικανικόν Ελ¬ ληνισμόν, προπονούνται έπ' άρκε- τό καιρό γιά τονς αυριανόν; α¬ γώνας. Καί αν λείψονν τα άπρόο- πτα πιστεύομεν πώς θά άναδίΐ- χθοϋν οί καλλίτεροι. Άπ' αύτούς θά άποτελεσθτί ή Έλληνοαμερικα- νική άθλητική όιιάς, ή όποία θά άίΐοσταλη είς την Όλλανδίαν, γιά νά άντιπ.ροσωπεύστι την Έλλάδα είς τούς αγώνας. Δέν θέλομεν νά προφητεύσωμεν τούς νικητάς. Ή αύριανή βραδυά θά δείξη τούς έ¬ χοντος τα προσόντα νά άντιπρο- σωπεύσουν την πατρίδα μας καί ί- δι«Γΐτέρως το*ν έδώ 'Ελληνισμό στήν Όλυμπιάδα. Τούς άθλητας αύτούς, π»ΰ θά άναλάβονν την τιμή καί την ΐύθύνη νά διεκδικήσουν τόν κότινο της νίκης πρέπει ό έδώ Έλ- ληνισμός νά τούς βοηθήση ήθι- κώς καί. ύλικώς τώρα προ τής αναχωρήσεως των, καί δχι νά περιμένη νά τούς έπευ- φημήση μόνον δταν θά επιστρέ- •ψουν νικηταΐ. ΠΑΝ Ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ' ΑΜΒ ΑΡΙΒΜΟ113 •Υπο Εαβιέ ντέ Μοντεχέν. Το -- ΟΜετΜΐωδέστερον, τό πολυπλοκώτΐ- ρθΛΓ, χαΐ σνγχινητιχώτερον κινηματο γραακχόν χαΐ αβτννομιχόν μνβκηό- ρημα. Σ*λίίες 00. ύχίηης Ι*.— Χρυσόδιτον.............. $2.60 "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ" «4Ο «V. «βΤΗ 8Τ·. ΜΕτν ΥΟΗΚ
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
ΝΙΚΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ
ΚΙΝΗΣΙΣ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
:ον
ιλου
►Ή τ?οίφημος Ά,μερικανίς
ιθ/ητοια τέννι;, Χέλεν Γον-
^θίΐορουμένη άήττητος, έ-
σίτ κατά την λήξασαν έβ-
ΐ, κερδίσασα διά μιάς σει-
ΐμπρών έπιδόσεών της τό
ιρωτάθλημα τέννις. Ώς
'ς την; εΐχε τας χολλιτέ-
νιστρίας ποΰ εχ;ι νά έπι-
Ενρώπη. Ή Χέλεν έπευΓ
τανταχόθεν τώρα ώς ή
τι) των τενναστριών ποΰ εΐ-
ΐοτε ό /.όσμος.
-Κιτα την προσέχη θην
κδκ έν "Αμστερνταμ . τής
αθιας, ή Άΐιερικανική ομάς
Λ(ιίχ ιΐΓ/,ρών άποστάσεων θά
ρλήται έξ 25 «κ των άριστον
ιΓι; χώρας. Ή νίκη τής
Γς πς αγώνας δρόμον μέ-
ί-αρδων ·»βΙ μέτρων θεω-
Ό-
Ιτα ο αια.
ϊύ των Άμερικανίδων
,,|τιιι > ποϋ θά μεταβοϋν είς
ι Ό/ια-πάδα, είναι καί ή Δις
.«τ 111,
έν Βοστώνη κατερρίφθησο-ν πολ-
λά προηγούμενα ρεκόρς. Ή καλλι¬
τέρα έπίδοσις ίΐλων ήτο ή τής Δί¬
δος νΟλι6 Χασένφονς, ήτις διή-
νυσε τάς 100 ύάρδας είς 12 δευ-
τερόλεπτα.
—Έξ "ΑίΛΌτερνταμ, Όλλανδί-
ας, άναγγέλλετο ι τό πρώτον σκάν¬
δαλον των Όλυμπιακών. Κατά
τούς έν τω Σταδίω διεξαχθεντας
εσχάτως ποδοσφαιρικούς αγώνας,
ίκαί ιάς τούς όποίου; μετέχουν τα
πλείστα των εθνών) μεταξύ τής
Γερμανικής ομάδος καί έκείνης τής
Ούραγονάης, οί Γερμανοί, λυσ-
σώντες δια την ήτταν ποΰ άντε- ]
μετώπιζον, έπετέθτκταν διά γρόν-
θων καί κλώτσων κατά των άνττ-
παλων των, κατά τρόπον ηκισα
σαΐόρτικον. Είς τάς έπιθέσεις των
Γερμιανών οί Ούραγονανοί απήν¬
τησαν αναλόγως* καί ό ποδοσφαι-
ρικός στίβος πρός στιγμήν πα-
ρσυσίασε θέαμα πεδίον1 άληθοϋς
μάχης. Οί 40.000 θεαταί έ
Ιιον
υησμπερυ, εκ Λογκ Αι-, χάϊσαν άγρίως τούς
ο άθλήτρισ μέ θαυ- >έ Γερμανούς
ης
Γκοω-και τού
η
>Ιιίκ ΛαΡ?ν'
τε"
™ν
• αι /όν
Η σι·
μ ρ
άμμυ Μάντελ, ήττη-
αυτή θά έπι-
ήτ-
ή
—Ό έκ Βοστώνης, Τζάκ Σάρ
υ, διεκδικητής τ°ϋ παγκοσμίου
ίύ τίτλον των με-
πυγμαχήση έν
£αίντ Λουής την 19 ην
υι· ι ι ΐΊ|υ.[ωιον«, «;«■ *»«-ΐ~ --- | ^αιυ,ιν ΐΑγμιυυι, ^^, έν ΤελίΙ ,,.
;. πϊοοχο; άθλήτρισ μέ θαν- > τη^έντας Γερμανούς. Καλή άρχή!
ία; ίτιοόσεις είς τόν δ·ρομον,' ·- - — - .™-χ -ί ·
τΐ' -/ ι α καί -είς τον δίσκον.
πιΐανολογείται
ιοΖΐ' τοΰ
ι ν ου ή Μάκ
Σα1ντ Λο^ ^ 19 ,
μέ αντίπαλον τόν εν. Νέας Τόρ-
Λ Γί
κης,
ΙΓ Ιιινα
;ς, τούς διεξαχθεντας
ρτ-ϊ.1 ώς βέβαιος
1·ης είς τ* 8ΟΟ
ίϊΟ έ
νι-
Λήο Γκαίητς.
—ΟΙ Αμερικανόν άθληταί τής
■». """«ρ.'ί' .....Τ ι— Όλυμπιάδος θά άναχωοήσονν
Μ αν ο Έλλην νιχηση τε- δια τοϋ *περακεανείου «Π ρόεδρος
«π ,,; χον αντίπαλον τού Μπο-, ρ^βελ-., ^όποϊον θά άποπλεύ-
) ΛΠΐϋΟνς. Ι 2 ΛΤ' !Γ' >
(.<■"» ■> ι ση ίκ Νεαι: Υόρκης το πρώτον
-Κ ιτα τονς τελ'ίυταιονς γυ- *.* > _ ,^ Λ ν
5 , ,5. ' οβκαηιιεοον τού Ιουλίου.
11 - προκριματικους αθλιμι- *" , , . ,Λ
■ - - - · —Η πρωτη έβδομάς των Ό¬
λυμπιακών άγώνων κια'θωρίσθη ή
άπό 29 Ιουλίου μέχρις Αύγουστον
6, μέ αγώνας στίβον.
—Ό Νεοζηλανδός Τ:μ Χήννυ,
\ ΤΙϋΙ ΠΙ νΐΙΠΙ Ι
II
δ οποίος θά αντιμετωπίση τόν παν¬
θ/ ΗΝ ΙΠΐΝΗ ΙΙΐΗΗ κό»μ'ον πρ<ι)τοπτγμάχον, Τζήν 1 —■—- 11111 υΐΙΠΙϋΙΐΗβίΐ Τούννχ», την 26ην προσ·£χοΰς Ί- οΐ'λίου, έν Νέα 'Υόρκη, ήρχισεν άπό χθές συστηματικήν προπόν»ι- σιν, είς την επί τούτω ένοικιασθεϊ- σαν φάρμαν έν Φαίαρ Χαΐβεν τής Νέας Υόρκης. Ό Τούννυ ήρχισε προπονήσεις πρό μιάς έβδομάοος. —Τό 148ον ετήσιον Αγγλικόν Ντέρμπυ εκέρδισε ν ό ίππος Φέλ- στεντ, τοΰ Σέρ Χιοϋγκο Κόνλιφφ, νπερτερήσιας 19 έκ των άρίστων τρΐΐτών Αγγλικών ίππων. Ή με- γάλη ίπποδρομία, όπως σννήθως, διεξήχθη είς τό Ιστορικόν "Επσομ Ντάουνς, ενώπιον των Βασιλέων τής Αγγλίας, μεγάλον αριθμόν τιτλούχων καί 1.0Ο0.000 κόσμου. —Είς τό έν Νέα 'Υόρκη μέγα Γιάγκη Στάντιονμ θά διεξαχθοΰν τό προσεχές Σάββατον οί τελειω- τικοί προκριματικοί δλων των ά- θλητικών στίοων των Άνατολικών Πολιτειών, διά νά καταρτισθή ή Όλνμπιακή ομάς, ή άποία θ' ανα¬ χωρήση προσεχώς δι' "Αμστερν- ταμ. ΦΙΛΑΘΛΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΟΙ ΑΥΡΙΑΝΟΙΑΓΠΝΕΣ ΤΟΥ έκα εξ άκοιβώς έτών ή ενίκησεν είς τούς δρό- ' Ίν 800 καί 1.500 μέτρων - ϋλνμπιαν,ούς διά τοΰ ν- )ι· άθλητοΰ της Μέλ Σέ- 'ντ. Κατά την προσέχη 9 ην βΜΐ'πάδα -εις "Αμστερνταμ τής '-αν,δία; εχει μεγίστας ελπίδας Μΐ-ηω.(ί(5τι την πρό δεκαεξαε- ί νι-'-ην της, διά τοϋ ταχυτάτου ϋέ(ι>ς ττ>ς, Λοϋδ Χάνν, ό δποϊ-
τάς Γτροαναφερθείσας άπο-
ι; ιΐτ-θτελεϊ άληθές φαινόμβ-
? έτιδόσεις άνυπερβλήτονς
«ήιΐ'ρον. Ό Χάνν, είναι
βέβαιον, ότι θά έπικρα-
ά τούς Όλυμπιακούς είς
Ι/ΤΙ 11 ·—*~.«* Ο ίί . . ι!νΑΙ.Η1
Ό μέγας αλτης ίίψους επί κοντώ, Σάμπιν Κάρς, τοϋ Πανεπιστημίου Γαίηλ,
Όλ.υμπιονίκης καί κάτοχος τοϋ παγκοσμίου ρεκόρ είς τό άγώνισμα τουτο.
Ό Κάρρ, ό οποίος φαίνεται ίδώ έκτελών μίαν Θαυμασίαν τού έπίδοοιν, θά
μετάσχΐ) καί τής'9ης Όλυμπιάδος. Τό ρεκόρ τού είναι 14 πόδες καί 1 ΐντσα.
Β
επι¬
Ό —αγκόσμιος —
μάχος ύ-περήβτΐ
τυχώς τον τίτλον τού
ται τού Πήτ Αάτζο.
Κατά την πρό ημερών διεξα-
χθ:ΐσαν έν Μπροΰκλυν, Ν. Υ.
πι^μαχίαν έκ^ΐδ γύρων, μεταξύ
τοΰ παγκοσμίου πρωταθλητοΰ των
175 λιτρών, Τόμμυ Λώγκραν κβί
τοϋ έκ Σκράντον, Πενσ., προκλη-
τοΰ τού, Πήτ Λάτζο, νικητής αν¬
εδείχθη ό πρωτοπυγμ,άχος, ύπερ-
ασπίσας κιιτΐ'χώς τόν τίτλον τού.
Ό αγών υπήρξε πολλοΰ ένδια-
καθόσον ό Λάτζο έδεί-
όλον ότι ό προκλητής ήττήθη. Αί
ζημίαι τοϋ διοργανωτοϋ τής πνγ-
μαχίας Χιοϋμπερτ Φοΰγκαζι υπήρ¬
ξαν μεγάλαι, δεδομένου ότι εΐχπν
εγγυηθή είς τόν πρωταθλητήν τό
ποσόν των 25.000 δολλαρίων καί
μικρότερον ποσόν είς τόν Λάτζο.
Ό Λώγκραν θά πυγμαχήστ| καί
πάλιν την προσέχη 28ην Ίουνίου,
όπότε θά υπερασπίση τόν τίτλον
τού ένο?ντίον ΐοΰ προκλητοΰ τού
Τζάιμυ Σλάττερυ. Ή πυγμαχία
αυτή θά γίνΐ] είς τό ύπαίθριον Γι¬
άγκη Στάντιουμ, τής Νέοις Ύόρ-
τς, υπό την διεύθυνσιν τοΰ Τέξ
■•ίκαρντ.
των
-...^., ιων 800 μέτρων,
τ·|ν όποιαν εστησε νέον παγ-
ιιΟν ρεκόρ κ«.τά τόν παρελ-
,- νΐάρτιον, είς άγώνα κατά
[ οποίον μετέσχε καί ό Γερμα-
; Δ°. Πέτζλερ, δ νικητης τοΰ
,'ου Πάαβο Νοϋρμι. Ό
*°ς ικανός άντίπαλός τού διά
αγωνιηιι^ του^ο ^α £τναι
Ό ;
σιν
μα τουτο θά είναι ό
Κόγκερ, ό οποίος υπήρξε
·: ποϋ οιέκοψε μίαν συνεχή
^ν' 30 νίκων τοΰ Χάνν, ύπερ-
^ΐς αυτόν είς την απόστασιν
Εν«ί μιλίου πρό τινος. Είς τα
δμως ό Χάνν ΰεωρεϊ-
λ Ι δέ ί
ΝΙΚΗ ΤΟΪ ΡΚ ΕΗλΙΝ
Ό ίσχυρός "Ελλην πυγμάχος
των ελαφρών βαρών Φιλ. Καρα-
άΌς ή Μο 0Γ»νν ένίκησε τόν
τω φρ
μά%Ός, ή Μο
λό
ρ
ένίκησε τόν
ΒΙώ
,ρ μς ό Χάνν ΰεωρεϊ
^•περολητος, Ιχει δέ καί με-
α," ^τιθανότητας νά κερδίση
£ι? την απόστασιν των 1.500
ν χαχά τούς προσεχεΐς Ό-
ους δ θά άί
μά%Ός, ή Μο 0Γ»νν, η
παλαιόν τού αντίπαλον, ΒθΙώγ
ΒιΐΓηβ, εις μίαν πυγμαχίαν έκ 10
γνρων, διεξαχθεϊσαν τό εσπέρας
τής προχθτς Παρασκευής είς τό
Στάδιον τοΰ Κόνυ "Αϊλαντ. Περί
της σημαντικής ταύτης νίκης τοΰ
όμογενοϋς όθλητοΰ θά γράψωμεν
έκτενώς είς την Άθλητικήν "Επι¬
θεώρησιν τής προσεχοϋς Κυρι-
ή
οπον θά άντιμετωπί
ΐιι χ"*" τ^ν ·5(εινοτέρων τοϋ κό-
}' °»ομέο>ν καί τόν πτερόπουν
■'■ νδον Νοϋρμι.
ΕΙ,ϋΟΚΑΟΟ, ΑΚΚ. — Ό
«Έθνικός Κήρνξ» πωλεΐται είς
την Οοΐιβη'3 Ν3νν8 Α^βηογ
(ρΐροντος, καθόον ζ
χθη πολύ έπιθετικώτερος καί έπι-
κινδυνωοέστερος, άφ' όσον ανεμέ¬
νετο. Είς πολλάς περιπτώσεις ό
Λάτζο διά σφοδρών καταιγισμών
καλώς καταφ^ρομένίαν γρόνθων,
άνησύχησε καί έφερεν είς επικίν¬
δυνον θέσιν τόν οαρντερον αύτοϋ
πρωταθλητην, ό οποίος όντως η¬
ναγκάσθη νά έντείνη τάς δυνά¬
μεις τού καί την πυγμαχικήν τού
δεινότητα διά νά επιτύχη νίκην,
μόνον διά οαυΐιών.
Ό Λάτζο μέχρι τοΰ 11ου γύ¬
ρου έμάχετο έπιτυχέστατα, έκτο¬
τε δμως 6 Λώγκραν νπερί<τχυσε τοΰ άντιπάλου τού διά μιας θαυ- μασίας σνστηματικής έπιθετικότη- τος, χωρίς δμως νά δννηθτ) νά ε¬ πιτύχη νάκ άουτ, παρ' όλην την άπεγνωσμένην πρός τουτο προσ- πάθϊΐάν τού. Την πυγμαχίαν παρηκολούθη¬ σαν μόνον 12^000 φίλαθλοι, αί δέ όλικαί ε'ισπράξεις άνήλθον μόλις είς 18.000 δολλάρια. Τουτο άπο- δίδεται είς το ότι οί φίλα&λοι δέν είχον την αρίστην ιδέαν διά την ίκανότητα τοϋ Λάτζο, όπως διεκ- δικήση, τόν παγκόσμιον τίτλον έ·/ τοΰ ύπερτέρου τού καί πλέον έπι- δεξίου πρωταθλητοΰ, ένώ τα πράγ ματα άπέδειξαν τό εναντίον, παρ ΒΜΚΑ ΚΚΙΗΙΚλπ ίίβΡΙΙ- ΖΟϋΝΑ ΑΠΟ ΗΒΗΕΐΊ (Στ.'νέχεια έκ τής 16ης σελ.) γνωστοΰ είς τόν κόσμον των νυ κτεοινών λεσχών καί των «σκαν- δάλων», ύπ' αύτοι δέ έδωρήθη είς την ήθοοΜΗΟν. Ή ιδία εχει προσέτ καί μίαν περίφημον πόρπην. 'Η 'Λενώρ Σόρσμπυ, έτερα ή- θοποιός τοϋ Μπρόντγουαίη, εχει τό έξ άμεθύστων καί άργΰρου κοί χαλκοϋ λεπτώς έπεξ'ειργασμένον περιδέραιον. Τό κόσμημα τουτο ήτο άλλοτε μέρος διαδή,-ιατος, α¬ νήκοντος είς την οικογένειαν τοΰ Δουκός τοϋ Έδψ15ούργον, πατρός τής Βασιλίσσης τής Ρονμανίας. ..,-, ^-----------1=, . ^ _ Ή Μίςς Σόρσμ-υ προσέτι εχει τα έξ άγάτου ένοίτια, κατασκευαττθέν¬ τα έκ περιδεραίου, ανήκοντος πο- τε είς την Μαρίαν, Μαρκησίαν τοϋ Άϊλεσμπούρν. Ή Γκρίϊς Λΰνν εχει τό άργυρό- πλεκτον περιδέραιον μέ τα νομί- σματα, τό οποίον άνηκέ ποτε είς την αντοκράτειραν 'Ελισάβετ τής; Αυστρίας, ώ; καί εν δραχιόλιον των σφυρών, έξ άργύρου καί κο- ραλίον, δώρον τοΰ Ιμπραΐμ Πα¬ σά της Τουρκίας πρός την Σάραν Μπερνάρ. Αϋριο τό 6ράδυ θά γίνουν οί άγώνες στόν 'Ελί.ηνοαμ^ρικανικόν άθλητικόν Σύλλογθν τής Νέας Υ¬ όρκης γιά την άνάδειξιν των καλ¬ λιτέρων παλαιστών καί πυγμάχων σέ διάφορες κλάσεις, όπως άπό τοΰς νικητάς άποσταλοϋν οί μέλ- ?.οντες όπως κριθοΰν καλλίτερον είς τούς έφετεινβύς Όλνμπιακοΰς1 τοϋ "Αμστερνταμ. Πόσοι δμως νοώ&ουν την σημασίαν των άγώ¬ νων τούτων; Εφέτος ή Ελλάς καλείται νά λά5η μέρος είς τοος Όλνμαιακβϋς αγώνας καί είς την Έλλάδα δέν εχονν σχεδόν κανένα μέ ρεκόρ α¬ ι ξιον λόγου όπίος μεταβή. Παρατη- ροΰντες τάς επιδοθείς των έν Ελ¬ λάδι άθλητών μας, ιμέ λύπη μας βλέπομεν πώς κανε'ις σχεδόν δέν §χει ελπίδας επιτυχίας είς τούς προσεχεΐς Όλυμπιακοτ);, οχι μό¬ νον πρώτης νίκης, άλλ' οϋτε καί ζαν πέμςττης. "Ας μή αύταπατώ- μεθα. "Ας μή κρυβώμεθα πίσω άπό τό δάκτυλό μας. Δέν πρέπει οί ά)· θλητικογράφοι καί οί διευθύνοντες τόν ά&λητισμύν νά κρύβοιτν την ά?.ήθεια καί νά βαυκΌλίζωνται μέ δνειρα θερινής ννκτός. Δυστυχώς ή Ελλάς είς τα αγωνίσμιτα στίβου δέν εχει νά παρουσιάση άναλόγους άθλητάς, μέ τσύς γίγαντας ποΰ θά διαγω- νσθοϋν είς την Όλλανδίαν τόν προσέχη Ιούλιον Μέ τουτο όμως·, ουτε θέλομεν νά επικρίνακιεν κα¬ νένα, οΰτε νά άποθαρρυνθϋΛΐεν. "Αν δμως ή Ελλάς δέν έχη έλ« πί5α:ς επιτυχίας είς τόν δρόμον, τον δίσκον, τό πήδημα, τό άκόν· τιον, λιθοιβολίαν κλπ., ό έν 'Αμερι» κη Έλί,ηνισμός μπορεϊ νά ύπερή- νευθΐΙ, διότι εχει νά παροτσιά·· οΐ| πολΰ καλοΰς άθλητας στήν πΛ.'γ» μαχία καί την πάλην, άθλητας ποΰ εΰκολα θά μπορέσουν νά διεκδική- σονν την νίκη άπό τα χέρια των όντιπάλων των στήν προσέχη Ό- Κ'ΐιπιάδα. Οί άθληταί ούτοι, 'βιο- παλαιστο'ί τοΰ Αμερικανικόν Ελ¬ ληνισμόν, προπονούνται έπ' άρκε- τό καιρό γιά τονς αυριανόν; α¬ γώνας. Καί αν λείψονν τα άπρόο- πτα πιστεύομεν πώς θά άναδίΐ- χθοϋν οί καλλίτεροι. Άπ' αύτούς θά άποτελεσθτί ή Έλληνοαμερικα- νική άθλητική όιιάς, ή όποία θά άίΐοσταλη είς την Όλλανδίαν, γιά νά άντιπ.ροσωπεύστι την Έλλάδα είς τούς αγώνας. Δέν θέλομεν νά προφητεύσωμεν τούς νικητάς. Ή αύριανή βραδυά θά δείξη τούς έ¬ χοντος τα προσόντα νά άντιπρο- σωπεύσουν την πατρίδα μας καί ί- δι«Γΐτέρως το*ν έδώ 'Ελληνισμό στήν Όλυμπιάδα. Τούς άθλητας αύτούς, π»ΰ θά άναλάβονν την τιμή καί την ΐύθύνη νά διεκδικήσουν τόν κότινο της νίκης πρέπει ό έδώ Έλ- ληνισμός νά τούς βοηθήση ήθι- κώς καί. ύλικώς τώρα προ τής αναχωρήσεως των, καί δχι νά περιμένη νά τούς έπευ- φημήση μόνον δταν θά επιστρέ- •ψουν νικηταΐ. ΠΑΝ Ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ' ΑΜΒ ΑΡΙΒΜΟ113 •Υπο Εαβιέ ντέ Μοντεχέν. Το -- ΟΜετΜΐωδέστερον, τό πολυπλοκώτΐ- ρθΛΓ, χαΐ σνγχινητιχώτερον κινηματο γραακχόν χαΐ αβτννομιχόν μνβκηό- ρημα. Σ*λίίες 00. ύχίηης Ι*.— Χρυσόδιτον.............. $2.60 "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ" «4Ο «V. «βΤΗ 8Τ·. ΜΕτν ΥΟΗΚ
•ΓΗΕ 3ΝΓ-Α-ΤΙ
, ,ΤΓΝΕ 10, 1928.— ΥΟΙ,.
XIV.
Νο. 4793.
ΝΕν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ. 10 ΙΟΥΜΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΤΕΤΑΡΤΟΝ__
ΠΡΟΧ_1ΓΙΑ
ΤΗ- ΕΒΑΟ]υΙΑΑΟΣ
Ή προ τού Δημαρχείον παρέλασις των Κινεζοπαίδων Νέας Υόρκης, ζητούντων βοήθειαν ύπίρ των πεινώντων έν Κινα ό-
μοφύλων των.
Ο Δημαρχος Γουώκερ μέ ενα άπο τούς ΚΐΜαιΐ-Οα
τής Νέας 'Υορκηί, οί όποΐοι τόν επεσκέφθησαν ίη
Γες βοήθειαν" διά την πεινώσαν φυλήν τω
Ό Σεζάρε Σαμπέλλι, ό Πήτερ
Μπονέλλι καί ό Ρότζερ Γουίλ-
λιαμς, οί τρείς άερο,τόροι, οίτι¬
νες έτοιιιάζονται διά μίαν πτή¬
σιν έκ Ν. Υόρκης είς Ρώμην.
Ό λοχαγός Κίγκσφορδ Σμίθ, ό Αύστραλός άεροπόρος καί δια
αεροπλανου «Σάουδερν Κρός>, όστις μέ τρείς δλλους "«ά εκ
νίας είς την Αυστραλιαν.
Ή Τζάνετ Γκρΐ'νορ, κι·"ηματογραφικός άστήρ, είς τίιν κατάθεσιν τοΰ
ιι λιΛοιι ταΓι νίωι θίΛτο.αϋ επί τη; &Τ)2. Δαχπκή^ ΌδοΛ.
Ό Δή,ιαρχος Τζαίημς Γουώκερ, της Νέας 'Υόρκης, ποζάρων διά την προτομήν τού, πρό τού Κσ.9
Λνρικου Γκλισενσταιν, περιφήμου Πολωνοΰ γλύπτου.
, ,ΤΓΝΕ 10, 1928.— ΥΟΙ,.
XIV.
Νο. 4793.
ΝΕν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ. 10 ΙΟΥΜΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΤΕΤΑΡΤΟΝ__
ΠΡΟΧ_1ΓΙΑ
ΤΗ- ΕΒΑΟ]υΙΑΑΟΣ
Ή προ τού Δημαρχείον παρέλασις των Κινεζοπαίδων Νέας Υόρκης, ζητούντων βοήθειαν ύπίρ των πεινώντων έν Κινα ό-
μοφύλων των.
Ο Δημαρχος Γουώκερ μέ ενα άπο τούς ΚΐΜαιΐ-Οα
τής Νέας 'Υορκηί, οί όποΐοι τόν επεσκέφθησαν ίη
Γες βοήθειαν" διά την πεινώσαν φυλήν τω
Ό Σεζάρε Σαμπέλλι, ό Πήτερ
Μπονέλλι καί ό Ρότζερ Γουίλ-
λιαμς, οί τρείς άερο,τόροι, οίτι¬
νες έτοιιιάζονται διά μίαν πτή¬
σιν έκ Ν. Υόρκης είς Ρώμην.
Ό λοχαγός Κίγκσφορδ Σμίθ, ό Αύστραλός άεροπόρος καί δια
αεροπλανου «Σάουδερν Κρός>, όστις μέ τρείς δλλους "«ά εκ
νίας είς την Αυστραλιαν.
Ή Τζάνετ Γκρΐ'νορ, κι·"ηματογραφικός άστήρ, είς τίιν κατάθεσιν τοΰ
ιι λιΛοιι ταΓι νίωι θίΛτο.αϋ επί τη; &Τ)2. Δαχπκή^ ΌδοΛ.
Ό Δή,ιαρχος Τζαίημς Γουώκερ, της Νέας 'Υόρκης, ποζάρων διά την προτομήν τού, πρό τού Κσ.9
Λνρικου Γκλισενσταιν, περιφήμου Πολωνοΰ γλύπτου.