180709

Αριθμός τεύχους

4765

Χρονική Περίοδος

1928

Ημερομηνία Έκδοσης

13/5/1928

Αριθμός Σελίδων

40

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΜΑΒΑΖΙΝΕ 8Ε0ΤΙ0Ν
    ^>)*φ
    ΙΙίυδΤΒΑΤΕΟ
    ΤνΥΟ 5ΕΟΤΙΟΝ8
    δΕΟΤΙΟΝ Τνθ
    , ΜΑΥ 13, 1928.— ΥΟΕ.
    XIV.
    Νο. 4705.
    ΝΕν ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑ-ΙΟΥ, 1928,
    ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άριθμός 4765.
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗΝ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑΝ
    ΚΑΙ ΟΙ ΛΟΡΔΟΙΕΧΟΥΝ ΤΑΣ Λ1ΑΖΪΓΙΚΑΣ ΤΩΝ ΕΡΙΑΑΣ
    «Άλλ' είναι κωμοών! "Εάν ό
    σΰά'γός μόν δέν εύθννεται διά τα
    ■/Οίΐι'ιιον, δέν γνωρίζω ποίος εν-
    Οΐνρτα
    Την φράσιν ταύτην επροφερε
    μέ αρκετόν θεατρικόν στόμφον
    πρό τίνων ημερών έντός μεγάλον·
    ίιι.τσρικοΰ καταιστήματος τού Λον¬
    δίνον ή ώραία πρώην ίΐθΌποιο:
    πά νυν σύζνγος τοΰ Λόρδου Λέ-
    ϊνσιι-τορο, δταν ό ΐδιον.τήτης τοϋ
    ναταοτήματος μέ όλην την "Αγ¬
    γλικήν ευγένειαν ύπίέδειξεν ότι
    είναι άνάγκη νά πληρωθη τοίς με-
    τοητοΐς διά τα παρ' αυτής άγορα-
    σΙΚ'ντα Ιμπορεύματα.
    "Λλλ' ό καταστηματάρχης ΐν.ιηζ
    πή κά'τι αλλο, τό οποίον ηΰξησεν,
    (Ιντί νά Ιλαττώσπ την οργήν τη;
    {ι, ηλή; κυρίας. "Εδειξ.5. πρός αυ¬
    τήν εν φύλλον των Λονδινίων «Και
    οπλ'» εί; τό οποίον ήτο δημοσιευ-
    μ,η μία ε'βοποίησις.
    <Λέν άναγινωοι/ω εΐ&απα.ήσεις·» Γπ.-ν Ιζπνη. «ΈπΕΐδή αί ε'ιδοποι- -ι'|ί-. ι- διαφη-ιίζουν ετΊδηνά ποάγ- Ι'^τα "/αι έγώ εύθηνά πράγματα ίι. ν άγοιράζω». Έ/.ΐΐνος ΐΙ'πέμεΐΛΐ: νά δεικνύη τ Ι; ν ειδοποίησιν, εως ότου επί τέ- /■ ι': ή Λαΐδη κατεδέχθη νά ρπ|'>Ί
    Τί-ο-ίεργα βλέμματα είς την ε!δο-
    .τ-ίησιν. Ήτο βΐδοποίησις έκ μέ¬
    ραν; τού συ.ύγου της προ; τό κοι-
    νΊν, όπως μή δίδη πλέον πίστωσιν
    π: την σύζυγον τού, έπΕΐδή τού
    ""'τού δέν θά είναι ούτος ύπεύ-θν-
    ■»ί"- διά τα χρέη της.
    Ή Λαίδη, βεβαίως άνησύχησε,
    κατηννάσθη δμως έκ των παρηγο-
    ρητιχων λόγων τοϋ ικ,αταστηαα-
    τάοχον καί των ανωτέρων ύπαλ-
    λΐ|λοον τοϋ καταοτηματος, ειπόντων
    άπΐ"ΐ@ηφράστως ότι ή κυρία Γχει
    <ν-ΜΐιΌΛΐα νά άγ>αρ·άζη δ,τι θέλει,
    ι'ιτχέτως πρό; τάς είδοποιήσει;
    τοΰ σύζυγον τχς, μέ μόνην την δι-
    Γ'κΤοράν ότι τα άγοραζομενα ειδή
    τιεπει νά πιληρώνωνται τοίς με-
    τοητοΤς — αδιάφορον υπό τινο;.
    Τό ^ δποϊον 'ΕΡΙηνιοττί μεθερμη-
    λτυόμ&νον έσήμαινεν ότι «έν τΓ)
    "ταλάμη καί ούτω βοήσωμεν».
    Καί τα μέν άγορασ&έντα εμπο-
    οπ'ιματα την ημέραν εκείνην δέν
    ; ;>,·λθον τοΰ καταστήματος, έ'ως ο-
    του νά έοτακολου-θήσουν ΐσως νται
    σχ.ί'ψεις εί; τό πνεϋμα τοϋ δημο-
    ίϊΐεύσαντος την σ:<ληράν, όσον και ■<-Ό)μι·χήν εκείνην ειδ·οιποίησιν, έξήλ ί'?ν δμως έν σπουδή ή σΐζυγος τοϋ Λόαοου παλλά σχεδιάζονσα. Έν -τηωτοΐς έτηιλεφώνησε πρός την ε- ίοχιχήν κατοικίαν, δπου διέμενεν ό σύζνγός της, άναρρωνι'"ων εκ σοβαράς προσβολής Ί,μφλσνέν- τ-ας. Λυστυχώς τίιν ώραν εκείνην " ιατρός κατι εκαμ-νιε πρός τόν ά- νοιρροϊνύοντα Λόρδον και έπουέ- ν''ΐ; ό τελενταΐος δέν επρεπε νά έ- ■νθ7λη,<)ρ- Η ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΛΑΙΔΗΣ ΛΕ'ΓΝΣΜΠΟΡΟ— Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΗΣ ΕΔΗΜΟΣΙΕΥ¬ ΣΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΥΠΟΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΥΘΥΝΕΤΑ1 ΔΙΑ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΗΣ.- ΑΥΤΗ ΑΓΑΙΊΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΝΝΟΕΙ ΝΑ ΤΑ ΑΓΟΡΑΖΗ.-. ΗΤΟ ΠΡΩΗΝ ΗΘΟΠΟΙ- ΟΣ.~ ΔΙΕΖΕΥΧΘΗ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΗΣ, ΑΦΟΥ ΕΞΩΔΕΥΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΟΒΟΛΟΝ ΤΟΥ— ΕΙΧΕΝ ΑΠΟΚΛΗΘΗ "ΗΡΩΊ'Σ ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΩΝ ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ" ΚΑΙ "Ν Ε Α ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ".ΕΙΣ ΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΤΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ. ( II Λαίδη έτηλιΕΐφώνησε έκ δεύ¬ τερον, άλλά την φοράν ταύτην ή νοσοκόμος κατι εκαμνε πρός τόν "ί'ζυγάν της, ό οποίος πάλιν δέν ΐ·τρε™? νά ένοχληθή. Κατά τό τρί¬ τον τηλεφώνηκα δ Λόρδος εκοιμά¬ το. Την επομένην ημέραν ή Λαί- °η μετέβη αυτοπροσώπως εις την ν-θ/ΐικήν κατοικίαν τοϋ Λόρδον, ο^^εν είς τό δο>μάτιον τοϋ ά-
    -ενοϊς) εδειξε μετ" άγανα'/.τήσε-
    ^Ξ την πρασβλητικήν έκι-ίνην ει¬
    δοποίησιν καί έξήτηοιεν εξήγησιν.
    ~ιγή επηκολούθησεν. 'Η Λαίδη ΐΛυγα$Λ««ι««* ν·*™*· ------"""-,<', τ'ψΜσε τάς δ.όπτοας τη; καί διά , ματα θά είναι χειρότερα»^ αυτόν !·*σον αυτών ερ,ρΓψε βλέμμα περι-!*αΙ καλλίτερα δι' εμέ. Αντη είναι Η>γειας πρός τόν Λόρδον, όστι;
    «νταπίδωσε πρός αύτην τό βλέμ-
    Ι'α καί τέλος υπέδειξε πρός την
    νά
    Η ΑΙΛΗΝ ΠΡΙΓΚΛ, ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΑΣΤΗΡ, Η Ο ΠΟΙΑ ΖΗΤΕΙ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟΝ.
    Μίαν ώραν βοαδΰτεοον ή Λαί¬
    δη απήλθε μει5ΐώσα, εύρέθΜ δέ ό¬
    τι ή θχρ,κοχ.ρασία τοϋ συζνγου της
    είχεν άνέ/.θη ν.ατά δι'κ) βα&μούς.
    «Θά έξακολοι·8ήσω ν' άγορ<ίζω» είπεν πρός τα; φίλας τη;. «Άγα- π.ί» τα ('οραΐα πράγματα καί πρέ- πει νά τα άποκτώ όσάκ.ις τα 6λέ- ,τω. Ό Λόρδος ίΜ μοΰ δίδΐ} νρή- ματα έκ των προτέρων, άντί νά έ- Όχλήται μέ την πληρωμήν των λογαριασμόν μου. "Ωστε τα πράγ¬ θά ί ό οΧ)μ χοήματα δπω; τα δαπανά καί ρ ή μόνη άλλαγή. Πάντοτε εγνώριζον ότι ό σύ- .υγός μου ήτο πιολύ πλούσιος, δέν βλέπω δέ τί χρ^^σΛιεύουν τα χρή- .υγς μ ή βλέπω δέ τί χρ^^σΛιεύουν τα χρή ___ είς έμενα και ώστε νά άπολαμβάνη τέρψιν εξο¬ δεύων τό χρήμά τού χάριν τού έ- αντοΰ τον. Βεβαίως αν θελήση νά λάβη έγωϊστΐκήν στάσιν, έγώ δύ¬ ναμαι πάντοτε νά έπιστοέψω είς τόν πρώτον σύζυγον μόν. Έκεϊ- νο; μέ ήγάπα ειλικρινώς, διότι μέ «φηνιε νά ε'χω καί τόν τελευταίον οβολόν τού». Είς τό σηιιεϊον τουτο ή Λαιόδη Λέϊνσμπορο έ'στη καί μία χροιά άμφΐβολία; έσκίασε την ωραίαν όψιν της, άχι άιιφιβολίας περί τοΰ αύτη. Λιότι αύτό είναι τό φοβερόν δίλι}μαα. Οί ΰ^λκτΐϋθί καί γενναιό- δ-ωροι σύίΐυγοι πτωχενΌυν, έκ«ΐ- νοι οί όποΐοι δέν φαίν&νται σκο- τιζόμενοι παλύ διά τάς δαπάνας των γυναικών των. "Οταν ή Λαίδη Λέϊνσμπορο ή¬ το άπλή Ντώροΐτυ Τσάρδ, μόνον 19 έτών καί εθεωρείτο ώς τό ώραι ότερον αντικείμίνον τής Άγγλι- κής σκηνης, αύτη έ'ν.αψε πολλάς καρδίας πλουσίιων καί εΰγενών θαΐ'μαστών δθ τόν Γκάν Ονώτκινς είς την τρί¬ την συνάντησιν των. 'Η πρώτη σννάντησΐς ελαιβε χώραν έντό; τοϋ ιδιαίτερον δωμάτιον της όπισθεν τής σκη,νής. 'Η δευτέρα ήτο δταν μετέβαινον 'ινα λάβονν τη|ν άδειαν τοϋ γάμον. Είς την τρίτην έ'γει- ναν άνδρόγννον. 'Η ιδία διηγήθη δτι εζηοε λί¬ αν εύτνχής μετά τοΰ Γκάϋ Οΰώτ- κινς καί δτι άπέκτησ?ν έξ αύτοϋ δύο τέκνα, μίαν κό·ρην καί ενα νίόν. Τα πράγματα, είπεν, έπή- γαιναν ώραΐα μέχρι τοϋ πολέμου. Τότε ηγέρθη μεταξύ των τό φο¬ βερόν ζήτημα τοΰ χρήματος. Ό Γκάϋ κατετάχθη είς τό Άε-ροιπο- ρικόν Σώμα, ενε-/,α δέ τής ύπη- ρεσία·; τού ηναγκάζετο νά την πα- ραμελί) ολίγον. "Οταν ετελείωσαν ό πόλ:'μος τό άνδρόγυνον ευρέθη ψυχραμένον καί τό πρώτον πράγ- μα όπερ έ9εωρήθ·η πρόσφορον ή¬ το τό. . .διοί^νγΐιαν. 'Αλλά αί γλώσσαι τής Λονδινί- ου άριστσ/.ρατίας δέν έμειναν άρ- γαί καί είς την περίστασιν ταύ¬ την. Πο^.ά καί διάφορΌ. ελέχθη¬ σαν περί των σχέσεων της ωραίας ήθοποιοϋ -/.αι τοϋ πλούσιον Λόρδου Λέϊνσμπορο. Καί κατ' αρχάς μέν ή σύζνγο; τοΰ Ούϊ,τκινς έλεγεν δτι επρόκειτο περί πλάτωνικοϋ ε- ρωτο; κ,λ.π. έ'ζη τότ3 άκόμη ή πρώτη σύζυγος τον Λόρδον Λέϊνσ¬ μπορο. ή όποία δέν έ'δράδννε ν' α¬ πέλθη έκ Τθ'ϋ προσκαίρον'τούτον κόσμον, καΐ θ' ά'φη^ε μάλιστα τόν σύζυγον της ά.ταιρηγόρητον, αν τό διαζύγιον τοΰ ζεύγονς Ούώτ- κινς δέν παρεΐχ; την έιλοεΐίθερίαν είς την Ντώροθυ νά καταλάΰη την κενωθεΐσαν θέσιν έν τη καρ- δία τού Λόρδου. Άλλ' ό Λόρδος εΐχε καί δύο θν- γατέρας, την ώραιοτάτην Δούκισ- σαν τού Σώδερλαντ. καί την Λαί- δην Μπέττη Μπώτλερ αί οποίαι δέν ένναοθν κατ' ουδένα τρόπον την πρώην ήθο- ποιόν ώς θετήν μητέρα των. Ούχ ήττον ή Λώροθυ δι' ενός χαριε- στάτου πηδήματος έκ τή; σκηνης τοϋ κωμειιδιΛλίον ευρέθη εί; την ανωτάτην βαθμίδα τή; Άγγλικής άριστοκρατίας, γεΌμένΓ4 οίν.οδέ- σποι'α πιλουσιωτάτη; έπαύλεως καί κάτοχο; {»ι|'ηλοτάτων -Αγγλι¬ κών τίτλων. Πρό τοϋ δεύτερον γάμον της ή Ντώραθυ ΐΐχε κ«ί α>1ον; τί¬
    τλον;, αλλ' έκίΐνοι ί>σαν εντελώς
    διάφοροι. Μερικοί την ωνόμαζον
    «ήρωΐδα των εκατόν ερωτικήν ε'ι-
    διν.λίων», δταν δέ ή ιδία ή(λθεν
    είς την Άινιερι,κπν μετά τβϋ Λόρ¬
    δου χάριν τού γαμηλί.ον τα'Ξειδί-
    οΐ', ποίλλοί την ώνάμασαν «Νέαν
    Κλεοπάτραν».
    Πολλοί εΐναιι εκεΐνοι των οποί¬
    ων αί κιαρδίαι ί)σθάνθτ|σαν ιδιαι¬
    τέρους παλμοΰς έξ αΐτίας τη; γνω
    ριιιία; μετά τής ώραία; σύζυγον
    τοϋ Λόρδου Λέϊνσμπορο. Εί; έξ
    έπαγγέλματος χορεντίις, ονόματι
    "Εναερισμπυ, ήράσθη αύτην μανι-
    ωδώς, έπειδίν έ'τυχε νά χο»;·ίκΐη
    ιιετ' αιητής μ,ερικά; φορ«;. δταν
    ό Λόρδο; ησθάνετο τόν εαυτόν
    τού πολύ κουρασμένον ώστε νά γθ-
    ρείη άλονέν ;.ιετά τη; άν.ονράστον
    συζΰγ'ου τού» Ό χορευτής αύτός
    εδημιούργησε λυ.τηρά; σκηνάς διά
    την Λαίδην, εως ότου έφυλακίσθΐ]
    νπό τής άστυνεμίας. Έν τέ?.ει ή
    άπέσυρε την κατ' αύτοϋ
    Λαίδη
    κατηγορίαν καί ό άνθρωπο; άφέ-
    θη έλειΊθΐρος. Εί; άλλος, πιστεύ-
    σας πρός στιγμήν δτι ίι πρώην ή-
    θοπιοιος άτ:επι:!κρίνετο εΐ^τά αϊ-
    (Συνέχεια είς την 4ην τϊλίία.)
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑΙΟΥ, 1928.
    ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    3ΓΩΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΞ ΚΑΝΝΙΒΑΛΟΥΣ
    ΥΠΟ ΗΡΩΤΚΟΥ ΑΕΡΟΠΟΡΟΥ
    « - ν»
    ΑΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΙ ΝΕΑΡΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΟΣ, ΗΤΙΣ ΘΑ ΥΠΑΝΔΡΕΥΘΗ
    ΤΟΝ ΗΡΩ'ΓΚΟΝ ΣΩΤΗΡΑ ΤΗΣ.
    Ή Φαίη Πρέστον, εκ Σάν Ζό-
    ζε, Καλ., είνε μία άπό τα; ολίγας
    λευκάς γιη'αΐκας αί οποίαι κατώρ¬
    θωσαν νά εϊσχωρήσουν εις τα ά'-
    γρια δάση τής σκοτεινή; Άφρι-
    κής, νά άταμιχβ^ μέ καννιβάλονς
    καί νά επιστρέψη σωα */!αι α^α"
    6ής μετά δραματικάς περιπετείας.
    Ή Δίς Πρέστον, κόρη τοί
    Συνταγματάρχου "Οτι; Πρέστον
    γνωσταί άνίτρωποιλόγο-ν, άπό μι¬
    κρά ενδιεφέρετο ζωηρώς δι' δλα;
    τάς καννιβαλιστΓ/.άς ίστορίας. "0-
    ταν λοιπόν έγινεν 21 έτών τόν πα-
    ρελθόντα Σεπτέμβριον -/.αί ό πα¬
    τέρα; της την ηρώτησε τί δώρον
    ήθελεν, ή νέα τοΰ εζήτησε νά την
    παραλάβΐ] μαζύ τού εί; τό έξερεν-
    νητικόν τού ταξείδιον εί; την χώ¬
    ραν των καννιίβάλων.
    Εές την χώραν των Κ,αν-
    νιβάλων.
    Ό Σννταγματάρχης Π ρέστον
    υπεσχέθη είς την κόρην τού ότι
    θά έπραγματοιτοίΐ3ΐ την επιθυμίαν
    της καί άμεσος οί δύο ήρχισαν
    τάς προετοιμαισίας των διά τό τα¬
    ξείδιον. Ή Δίς Πρέστον διηγεΐ-
    ται οος εξής τάς περιπετείας της.
    «Την 2Ίψ Σεπτειμιβρίιου ήρχί-
    σαμεν τό μαικρννόν μας ταξείδιον
    τό οποίον ·θά μας έφερεν είς τό
    άνεξερεύνηταον κεντρον τής Μου-
    σούμπα, «της χώρας των καννιθά-
    λων» της Άφρική;. Όλίγοι λευ-
    κοί εχουν ίίκχχωρήσει εως έκεί, δι¬
    ότι έπικρατεϊ άκόμη ό καννιβαλι-
    σμό;.
    «"Οταν ό πατέρας καί έγώ εύ-
    ρε'θημεν τέλο; είς την μικροσκο¬
    πικήν αποβάθραν της Μπονκαμά,
    ήρχισα νά άντιλαιμβανωμαι ποίος
    ήτο ό κίνδυνος τόν οποίον θά άντε-
    μετωπίζομεν, διά την ικανατοίη-
    σιν μιάς άνοήτου ίδιοτρΌ—ίας μσυ!
    Άλλ' ήτο πολν άργά τώρα. ΟΊ !-
    θαγενεΐ; όδτϊγοΐ είχον ηδη μισ*6ΐω-
    θη καί αί προμή-θι-ιαι άγορασθη'
    Επεριμέναμεν τώρα την φορτη-
    γίδα, ή όποία θά μας εφερε διά
    τοϋ ποταμοΰ ΛοΐΌλάιμπα είς Κι-
    κοντζί.
    Ό κίνδυνος των ίππο—ο-
    τάμων.
    «Αί 6ρ·αχαί ήσαν έξαιρετικώ;
    ρατγδαΐαι καί ό πωταμό; πλητιμυ-
    ρισμένο;. 'Ενω έπλέ»μ:ν πρό; βορ
    «άν, είδομεν πολλά χωρία κατα-
    ποντισμενα. Οί γΐ'.ανοί των κάτσι-
    κοι εζων εί; τα; στεγα; των κα-
    λνδων των ο ιιεσα σέ μονόξνλα.
    «Εί; των όδηγών μας αάς ε¬
    πληροφόρησεν ότι ή άσθένεια τοΰ
    ίΐτνοΐ) εΤχε σηαειώσει πολλά θύμα-
    τα εις τα χωρία.
    «Τό άπόγενμα έκεϊνο, ή φορτη-
    γός περιειπλάκη ιιεσα ίίς πυκνά
    ςτ-ύκη καί ήναγκάσθη^ιεν νά μεί-
    νωμεν έκεϊ κατά την νύκτα.
    «Μία [α'χρά όμίχλη μας: επά-
    γωσεν. "ΟΓΊην τί^ν νύκτα οί οδη¬
    γιαι μας ε-ϊργάζοντο, προσπαθοΰλ'-
    τες νά έλευθερώσουν τό ον.άφος
    μα; καί την αύγί]ν τέλο; εΐμε-βπ
    έλειτθ;ροι νά προχωρήσοψεν. ΈΧ-
    (ΐεθα τΐ'χηροί, διότι μόί.ις διεορύ-
    γομεν μερικοΰς: φοοερονς ίπποπο-
    τάμοΐ'ς, οί όποΐοι μάς έπλήσίαΐον.
    «Εί; Κικοντζί ηϋραμεν εναάλη-,
    θινόν σταθμόν άσυρ«.ιάτσι>, έν τφ
    μεσοο τής άγρίας οασ(ϋ6ους χώ¬
    ρας, καί επίωφελήθηιν τής ειν/.αιρί-
    α; διά νά τηλεγραφήσω είς την
    μητέρα μου.
    «"Οταν αΛ"εχωροΰμεν άπό Κι¬
    κοντζί, ή τροπική αύγή ήρχιζε νά
    φωτίζη τα δάση μέ ώχρόν, έρυ-
    θρίοπόν φώς.
    «Οί όδηγοί μάς συνετοοί'λευσαν
    νά προφιΛαχβώμιίν άπό τάς γλοι-
    ώ&ει; βδΐίλα;, αί οποίαι έπλημ-
    μύρονν τα δένδρα. χονδραί ώς
    ο οραχίων μου, καί μέ κεραίας 6-
    κτάποδος.
    »Ποί.ϋ πρίν νυν.τώσει ημην ηδη
    καταν.ουρασιιιένη, {«ποφεροΐ'σα ά¬
    πό την ζέστην καί τα δηί.ητιΐριώ-
    δη φι»τά. Ευτυχόϋς οί ίθαγενεϊς
    κατεσκιεύαισαν ενα κάθισιια άπο;
    λεξω αεταξΰ δύο κακόόν: Είτε θά
    έγινειμουν σύζυγός τού, είτε τό
    πρωΐ θ«ά εφονευόμττν μαζύ μέ τόν
    πατέρα μου!
    «Μή γνωρίζουσα τί α)1ο νά κά¬
    μω, προσεπχηήόθην ότι μειδιώ καί
    ενευσα ν.αταφατικά. "Ενα πλατίι
    μειδίαμα απεκάλυψε το<ύς λενκιοί'ς οξείς όδόνται; τού. Μοϋ έθώτευ- σε ττιν κεφαλήν μέ τα άπαίσια μαΰρα δάκτυλά το-υ, ένω έγώ ε- τρΐμα. ΤΊ ίιτο χειρότερον; Νά γί- νοο σύζυγό; τού ή τροφή τοι»; Τρο¬ μερόν δίλημμα. *Μέ την αύγήν ήρχισε μεγάλη &7λι μεθυσμένοι, έ'σπΐΞίυσαν εξω. »Κάποιο ■θαΰμα σννέ'βιαινεν. "Ε¬ να άεροπλάνον έπληισίαζε πρός την γήν! Καί ήσθάνθην ότι ή σω- τηρία μου ήτο βεβαία. Άλλ' ό πατερας; »"0ταν τό άεροηλάνον προσε- γειώθ·η, ό νεαρό; άίροπόρο; επή¬ δησε ν έ'ξω καί άπ^τάθη πρός ε¬ μέ: —«Ή μητέρα σας έτϊ|λεγρο,- φησεν είς τόν ασύρματον σταθμόν Κικοντζί, παρακαλοΰοΐα νά στα- λΓ] §να άιΞ ροπλάνον διά νά σάς πα- ραλάβτ] άπό την χώραν των καν- κλαδιά καί μέ έσήκωσαν είς τού; Λμους των. ΆμφιοαίΛω εάν θά κατώσθΐονα νά προχωρήσω, εάν επρόκειτο νά περιπατήσο) άκοΊΐτι. Λϊία —ροδοτική συνωμο- βία. «Την νύκτα εκείνην οί ίθαγε- νεΐς έ'στησαν μίαν σκηνήν, είς μί¬ αν μικράν, άνοικτήν έκτασιν έν τώ με'σο) πυκνών χόρτων, ΰψον; ύκτώ ποδών. «ΕΤχα άποκοιμη'ίτπ' άλλ' αίφνης έξύπνησα άπό ενα έλαφρον θόρυ¬ βον έ'ξω τή; σκηνης. Οί ΐθαγε- νίΐς σχ'νεζήτουν κάτι χαμηλοηχό- ν<ο; καί τό αΐμά μου έπάγωσεν, οταν ηκσιισα μερο; της συνομιλί- ας των εί; δαεφθαρμένην 'Αγγλι- «Άναελήφιτίΐν άιυεσως ότι οί ό¬ δηγοί μα; {γίαν προδόται. «Άναμφιβό7.ο>ς, έ<τχεδίαζαν νά ιιέ πραδώσονν είς κάποιον καννί- βαΓ'.ον αρχηγόν. Κατατρομαγμένη εσκέφθην ότι ΐσω; καί οί άδηγοί μα; νά ήσαν καννίόαλοι! "ϊυλλαμβάνεται (μϊο κ*ν- νιβάλιων. «Εγνώριζα άπό δσα εΐχα δια- δάσει ότι είς μερΐκα μερη τη; Άφρικής οί υθαγενεϊς άγαποΰν τό άνθρώπινΌν κρ·έα;, διότι είνε άλ- μυρόν καί αύτοι στεροϋνται αλα- το;. "Εφριξα. Άναιμφιβόλως ευ¬ ρισκόμεθα μεταςύ καννιβάλων. »Έξύπησα τόν πατέρα μου καί τοΰ εΐπα τί συνέβαινε. Μία ?κ- φρασ1; απελπισίας έχύθη είς τό πρόσωπον τού. »'Η μόνη μας σωτηρία είνε ή φύγη, μοϋ εΐπϊ. Πολλοί εξίρευ- νη,ταί κατειλήφΊττκΐαν έξ άπροό- πχ*υ καί δέν έπέστρεψαν αλεον. Εάν πέσωμ!εν είς χείρας τοΰ Καμ- πογκο, είμεθα χαμένοι. «Ή σκηνή άνΈ*στρ<ώθη σιγαλά καί δύο μαΰραι μορφαί εισήλθον άθορύβως. Π ροσποιοχΓμενοι ότι έ- κοιμώμί-ΰα, ό πατερας καί έγώ, δέν έκινήθημεν. "Εξαφνα οί μαΰ- ροι μέ έφίμωσαν καί ό υψηλοτέρας μέ ερρη[«ν επί τοΰ ωμου τού. Τρέφουσα εΚα ότι τό ίδιον έκα¬ μαν καί είς τόν πατερεα μου. Είς την σκηνήν τοΰ Κα- ό «Μέσα άπό τό πυκ,Λ'όν δάσος έ'τρεχεν ό άπηγωγεΰς μοΐ'. Μετ' ολίγον έφ»θάσαμιΞΐν είς μίαν άνοι¬ κτήν έκτασιν, όιπ.θ'υ είδα πολλάς καλύβας ίθαγενών νά σχηματί- ζουν ήμικί'κλιον. Έν τώ μέσω με- ρικων μαύρων έστέκετο ενός αλ- λσκοτος ά'νθρωπο;, τόν οποίον άνε- γνώρισα ένστίν.τω; ώς τόν αρχη¬ γόν των καννιβάΑων, Καμπογκό. «Έκτος μιας ζώνης, ήτο γυ- μνος. άλλ' είς την έξυρισμένην κε¬ φαλήν τού έφόρει μίαν περικε- φαλαίαν άπό κόκκΐνα πτερά." Ό άρχηγός έκαμε σΐγίΐα είς τόν άπα- γωγέα μου νά μέ φέρη πλησίον τού. «Οί Μαϋροι είχον διακρίνει Ινα μέγα άλλόκοτον πτηνόν, είς τόν ουρανόν, καί κατετρόμαξαν». ή κ-χννιβάλου «Λέξεις δέν ούνανται νά περι- γράψουν ΐήν φρίκην καί τρόμον μου, δταν ό Καμπογκό μέ επλη¬ σίασε καί μοΰ προσέϊρΗΐρε νά έκ- Ή Δνίς Φαίη Πρέστον, ή όποία εσώ¬ θη ώς έκ θαύματος, άπό τούς καν- νιβάόλ.ους. ζωηρότης είς τόν καταυλισμόν. Μερικοί ιιαΰροι είχον διακρίνει ε¬ να «μέγα πτηνόν» είς τόν ουρανόν, τό οποίον έκαμνεν ενα κρότον, ό¬ στις τούς έτρόμαιξεν. Ό Καμποτγ- κό δμως δέν έπρόσβξϊ π:ολύ τάς φωνάς των. Διτιύθυνε την κατα¬ σκευήν μιάς νέας καλχίβ'ης διότι σήμερον ελαιιοανιΞΐ μίαν νεαν σύ¬ ζυγον, μίαν λεν*κήν, εμέ! Ανατολή »Άη^ιασμενη καί καταιφθ'βι- σμένη ήρχισα νά παρακαλώ ν.αί· νά προσεύχωμαι. »Μακράν διέκρινα τόν πατέρα μου, όστις ειργάζετο μέ τοΰ; μαύ- ρους δια την κατασκευήν τη; νέ- ας_ καλύβης. Αέν %ν(ί>ριί;ε διά
    ποίον προητοιμάζετο ή"<κα>.νβΐ>.
    »"0ταν μέ εΙ5ε, μοΰ έκαμεν ε¬
    να σημείον πρός τόν ουρανόν καί
    έπανέλαοε την έογαισίαν τού.
    «Περί τΐ]ν μεσημβρίαν ό Καμ¬
    πογκό μοϋ έ'νευοΒ νά ελσέλθω ε'^
    την καΛύβην καί Λ·ά φάγω μαζύ
    τσυ ενα άλλόκοτον φαγητόν, μό¬
    νον ή δψις τοϋ άποίου μέ άηδία-
    σε, διότι ίίξευρα τί θά περιεΐχεν.
    Προσεποιήθην δτ<, ετρωγα. Τό άεροπλάνον ( »ζΕνα ισχυρόν, άλλόκοτον πο- τόν μοϋ προο!εφ€αθ·η κατόπιν μέ πολλήν σοβαρότητα καί δλοι οί ί- ι>αγενεϊς επιον άπό αύτό. Νέος
    τρόμο;|ΐέ κατέλα&ν δταν άντΛή^
    φθην^ ότι 6 Καμ.τ»γκό έμε·θυεν.
    Δέν ύπηρχε τράπος νά διαφύγω;
    »Καί έξαφνα ήκουσα τόν γνω¬
    στόν κρότον μηΐχανής άεροπλάνου!
    Ό Καμπογκό καί οί όπαδοί τού
    νιβάλων.
    Δέν ήίδύνατο, είπϊ, νά νποφέ-
    ρτ] την αγωνίαν. Ό "τηλεγ'ρίΐφη-
    τή; είοοποίησΐε τό πληαϋέστερον
    ά£.ροδρόμιον — καί ΐ&ού έγώ. Ζί|
    ό πατήρ σας;
    Ή διάοωσις
    »'Ως νά άπήναα είς την έρο>τη-
    σίν τού, ό πατερας έτινάχ'θη εξω
    άπο μίαν καλύβην, αίιματα)ΐιιελΌς
    καί ξεχι,σμένος, καταδιωκόμενος
    από πολλους μεθυσμένους μαυρους
    οί όποΐοι δέν ήσαν εύτυχώς εις
    θέσιν νά τρέχουν γρήγορα.
    »Βλέποντες τό παράξενον «πτη¬
    νόν» κατά γής, καί τόν άεραπό-
    ρον μέ την περικεφαλαίαν καί τα
    μεγά/.α γυαλια, οί καννίβαλοι ε-
    πεσαν κατά γης, έ"/<λαμι6ανοντΐς αιτόν ό>ς θεόν.
    »Έπο)φελοιιμΊενοι τής εύκαιρί-
    ας, άνιν-θομεν είς τό άθροπλάνον,
    καί μετ' ολίγον ευρισκόμεθα ύψη-
    λά είς τόν άερα,
    »Τό ταξείδιον μας οπίσω *ν
    το χωρίς περιπετείας καί ποτέ
    πλέον δέν θά άπεφάσιζια νά έπί-
    στρεψω είς την χώραν των καννι-
    βάλων. Καί έντός όλίγου θά γίνω
    σύζυγος τοϋ τολμηροΰ άεροπόρου
    Τζάκ Έλ.γσυαίη, δστι; μέ^ϊ^-
    σεν άπό τόν τρομερόν έ»οεΐνον~5ν-
    δΐ'νον».
    ΝΕΤν* ^ΟΝ^ΟΝ, ΟΟΝΝ-—
    Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πωλεΐται υ¬
    πό τοΰ άντιπροσώπου μας Τ. Κων
    σταντίνου, Οογ. 8ίαΙβ αηα1 Ββηΐί
    ^ΟΗΝδΤΟΤΓΝ, ΡΑ.— Ό
    «'Εθνικός Κηρυξ» πω/^ϊται υπό
    τοΰ άντιπροσώπου μας Ι. Καρέτα,
    104 ΡΓαηίίΙίη 81
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΤΑΤΤΤΤ 13 ΜΑΙΟΥ, 1928.
    ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΙ
    Η ΝΕΑ ΤΟΥ 1930 ΘΑ ΕΙΝΕ ΣΧΕΔΟΝ ΓΤΜΝΗ
    ΕΤΙΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΗΣ ΦΑΑΓΚ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΡΕΠ ΕΙ ΝΑ ΞΕΥΡΗ.- ΠΡΟΛΕΓΕΙ ΤΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΤΗΣ ΑΥΡΙΟΝ
    ΜΕ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΦΟΡΕΜΑΤΑ, ΝΕ ΜΑΚΡΥΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑΣ ΑΘΛΗΤΡΙΑΣ.
    Ή Μποαπ "Αρνστ, ήθοποιός τού
    Μτροντγουαίη ένδεδυμένη ώς Δνίς
    1930.
    Οί φοΐστες θά φΜσουν είς
    δι<σθεώρη>τα) η|<η διά την Άμερι- νανίδα τού 1930, κατά τόν Τζαί- <ιΐι; Μοντγκόμερυ Φλάγκ, περίφη¬ μον καλλιτέχνην. 'Επάσης, ή νέα τού 1930 θα έχη γυανούς βραχί- ονας — βκ-τός ενός ή δύο βραχιο- λιων — γυμινόν λαιμόν, έκτός ε- ΐο περιδΐραιίου διά ζέστην. Ό να^λιτέχνης είναι βέβαιος δι' ο,ντό. «Θά έχη πχιρισσότερα μαλλια πα- Ρα φαρέιιοπα», λέγει. «Δέν θά μείνη όντε ενα κουρεμένο νεφάλι .'ω; τό 1930 —- έκτός εάν ή νέα ίτθ τύφσν!» ς δια. τας ρβρας. ^ Τί επίδρασιν θά εχουν αντά έ- ^ των κουρασμενων φαλακρών τοθ Μιρόντγουαίη, δέν ηθέλησε ν« είπη, άλλ' είναι όέβαιον δτι εάν «■ι. "τοοφητεΐαί τού άλη^εύσονν, αί "'θοιστραι καΐ χορίύτριαι θ<ά άν- τιιιετωπίσουν ζωηρόν συναγωνι- σιΐον, διάτήν πρώτην θέσιν είς τ«ς /οαρδίας δολλαοιοΰχων θαυ- μ«στών ( Σχολιάζων την φχητα τής νέας, ο ν. φλάγχ ήρχκκν άπό τα πόδια, Χαι τό ένέδυσϊν είς Ινα ΐεϋγος νοα-ψώ γοβάκια. ΚατόΙπιν "εσυρε τα; γραμμάς των λεπτών σφυρων. ^οοχώρησε πρό; τάς κνήμας, τάς οποίας Ικαμεν άθλητιοοάς, έσχεδί- »σε τα γόνατα καί έπριοχώρηισεν νψηλοτερα. "Οταν έφθασεν είς τό μέσον τοΐ (Ι11οου έσταμάτησεν. ψβάαουν οί φουστες. εως ποΰ θά φθάνη ή ( ^ εΐΐυεν, και μέ ολίγας {Οαμμας έσγείδίαοιε μίαν φοΰσταν, τί οποιο δέν ώμοίαζε διόλου μέ φουσταν, άλλά μάλλον ^ τα κΟμ. ^α_εκεινα, λεπτά έ-σώρρουχα, τα ^τοια_6λέπ£ΐ κανείς είς" τής βιτρί- ^ °εν τίργησε ΐεολύ, διότι ή ήτο μΐκροσκοοτική. Κατό- χωρις Ή "Άν Φλέμιγκ, άντιγράφουσα την ιδέαν τού κ. Φλάγκ, .ιαρουσιάζεται ώς Δνίς 1930. οί βραχίονΐΗς», απε- φάνθη. Ή νέα τοΰ 1930 δέν θα έμποδίζεται άπό πολλά φορέματα. Τα ΐΗχνίκια θά έξαφανκίθϋύν. Ή Δίς 1930 θά είναι μία άθλητική Αφροδίτης. "Ομιλών, εσχεδίαισε ενα μικρό τσαντάν.ι, ποΰ έκρέματο άπό τό κομψό χεράκι τής εικόνος. Καί ε- πειτα προσέθεσεν ενα περ<.δέραι- ον είς τόν λαιμόν καί ολίγη βρα- χιόλΐα είς τοίς βραχίονας. Τό απαραίτητον οιγα- ρέττο. «"Αν καί θά είναι άθλητική — είπεν ό κ. Φλάγκ — δέν θά ημπο- ρή νά μιίίνη χωρίς σιγαρέττον •θά περιπατη ενα μίλι γιά ενα σι- γαιρέττο, καί ·θά είναι σωταατικώς ίν.ανή νά περιπατήση, καί δόκα μί?αα έν άνάγκτρ, καί άμέοιως ε- σχεδίαισεν ενα σιγαρέττο μεταξύ των χειλέων της εικόνος τού. Κατόπιν ήλθον τα μαλλιά. Καί αύτά ησαν αφθονα, καί^ δχι κοιι- μένα. Καιί τα άφθονα αύτά μαλιά τα έοΐτεφάναχτε μέ ενα μεγάιλο, κατεβαστό καπέλλο — καί ή Δίς 1930 έπόζαρεν έν δ>τ] της τη δάξη,
    μέ γυμ,Ύθΰς βραχίονας καί κνή-
    μας, καπνίΓΓιθιυσα, ή θΊλκτική Δίς
    1930, ενός τύπ«ς δ δποϊος θά ε-
    καμνε καί τόν Φλώρανς Ζήγκφιλδ
    νά νομίση ότι όνειρεύεται.
    Ένώ ό κ. Φίνάγκ άπωθεΐ τόσον
    κατηγαρηματικά τάς; νέας εΐδήσεις
    έκ Παρισίων δτι οί. φοΰστες πρ'ό-
    πει νά γίνουν μακρύ-Γ"ρς, η δτι
    πρέπει νά φοριεθοΰν ^ανταλόνια
    ά λά Πουοορέ, τείνει κα>.1;νά πι¬
    στεύση δτι ό πρώτος εχει δίκαιον.
    Α έν θέλουν να μακρύνουν
    τής φοΰστες.
    Αί γνναΐκιες δέν θ>ά μα-/.ρΰνουν
    τής φοϋστες των! Ησθάνθησαν
    ΐη(ν έλενθερΐίαν τής κοντης φού-
    στας, καί δέν έ'χουν καμμίαν διά¬
    θεσιν λ"ά την στερήσουν, είτε τό
    •θέλει ή μόδα είτε δχι.
    'Αλλ' όσον διά τα αα)λιά, ο κ.
    Φλάγκ, ίσως νά έχη προχωρήστι
    παρά πολύ. Διότι την ιδίαν ελευ¬
    θερίαν ησθάνθη ή γυναΐκα μέ τα
    κομμένα μαλλιά, καί άφοϋ άπαξ
    εκοτ4': τα μαλλιά της, ·θά τα δια-
    τηρήστ] κομμένα.
    Τα 'μακ'ρυά μαλλιά,^ λέγουν αι
    γυΛ'αϊκες έ'χουν πολλαίς δυσκολί-
    ας, ναί δέ νθά έπανέΛθουν ποτέ
    είς αίτάς.
    "Οσον δια τα σιγοορΐττα και τα
    ρούζ καί την πούδραν — απέχομεν
    πολύ άπδ την τελειότητα, καί θά
    χρειασθούν πολλά έ'τη σικπηματι-
    Ή Μπέττυ Χέρμαν καί Κάθεριν Άλιμότρφ, καλλοναί τού Μποοντγουαίη,
    προχωροΰν περισσότερον καί παρουσιάζανται ώς Δίδες 1933.
    κης έκπαιδεύσεως, διά νά πει-
    σθοϋν αί γυναϊκες δτι τό κάπνι-
    ομα δυ«ατόν νά είναι βλα&ερόν,
    δτι τό ρούζ καί ή πούδρια κλείσυν
    τοΰς πόρους καί άφαιροϋν συνή-
    θω; άπό την καλ>.ογήν.
    Οί κοντέ; φοϋστε; προνγματι
    είναι ύγιεινότερ·ες. Είναι έπίστ·;
    ολιγώτερον έλκυστνκαί άτχό τα;
    πτυχώσεις τοϋ παρελθόντο;. Αί
    κνήμαι, δταν έκρΰπτοντο, έθ/εω-
    ροϋντο αντικείμενον μυστηρίου -/.αί
    γοητεία;. Αί κνήμαι σήμερον, άπο-
    καί.νπτόμεναι ειλικρινώς, υΝεωροϋν-
    ται κατι φυσικόν καί κοινόν καί
    δέν ταράσσσνν τού; άνδρας.
    Αί σχέσες των δύο ψύλων γί-
    νονται περισσότερον όμαλαί καί ύ-
    γΐίϊς, έ'φ' όσον γίνονται ευ.ικρινέ-
    στεραι. Ή ά^οκάλιιψις δέν υπήρ¬
    ξε ποτέ αίτία άντίθικότΓ,τος. Μάλ¬
    λον προήγαγε την αρετήν. Ή άπό-
    κρνν)ης άπ' εναντίας, έξιεγείριει την
    περτέργειαν, ή περιέργεΐα προκα-
    λεΐ τόν πόθον καί ό πόθος εχει δη-
    μιουργήσει περισσοτέραν ύ^.ΐψιν
    καί άπό τό εγκλημαι. Ό κ. Φλάγκ
    απεδείχθη ά?.η·θινός προψή-
    τη; εις τό παρελθόν ε'το; — ιδίως
    σχετικώς πρό τάς γυναίκας, καί άν
    αί πραβλέψεΐς τού οοτοδειχθοϋν δο¬
    ύναι καί τοορα, ή Δίς τοΰ 1930 δυ¬
    νατόν νά είναι ό προάγγείλος ενός
    νεου καί κα?«λιτέρου παλιτισμοϋ καί
    Π ώς ό καλλιτέχνης Φλ.άγκ φαντάζε-
    ται την Δίδα 1930
    μιάς νέας καί καλλιτέοα; ημέρας
    διά τάς γυναίκας.
    ΚΑΙ ΟΙ ΛΟΡΔΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΑΣ
    ΔΙΑΖΥΠΚΑΣ ΤΩΝ ΕΡΙΔΑΣ
    έκ τί)ς 1ης σελίίο;)
    σθήματά τού, ηύτοκτόνησΐν δταν
    ηννοιΐοιε την πλάνην τού.
    Τα γεγονότα αΰτά καί πολλά
    αλλα ρωμαντικά έπεισόδια &δω-
    σαν αφορμήν είς άτελεύτητα σχό-
    λΐα μεταξύ των άρί,στσκρατικών
    κύκλων τσϋ Λονδίνου καί ήνώχλη-
    σαν ού/ ολίγον τόν Λόρδον, όστις
    έν τέλει ύΐτελόγισιεν δτι μέ τόν
    τρόπον (ΐϋέ τόν οποίον έ'ζη ή σύζυ-
    γός τού ή πεοιουσία τού θέν θά
    διήρκει πα/νϋ καί δι' αυτό συνεννο¬
    ήθη μετά τοϋ δικηγόρον τού πιερί
    τοϋ πρακτέου. Τό πρώτον διάι&ΐ]-
    μα, κατά συμβουλήν τοΰ δικτγγό-
    ρου, ήτο νά δημοσιευθή την ειρη¬
    μένην ειδοποίησιν, δτι είναι ανεΰ-
    θννος δι' δσα χρέη συνάπτει ή
    σύζυγό; τού ανευ τής αδείας καί
    έντελής αύτοϋ. ΤΊ θά γίνη κατό¬
    πιν είναι «γνωστόν. Πολλά δκΐ-
    δίδονται περί έπικειμένου διαζυ-
    γίου, ά^λα. τα σχ&τικά έ'γγραφα
    δέν εγράφησαν άκόιμη, ή αν εγρά¬
    φησαν, δέν επεδόθησαν άτόμη.
    Έν τώ μεταξύ ή άπακΐία έκείνη
    εϊδοποίησις έξαν.ο?>ουθ'.Ι νά δημο-
    σιεΰηται καί ό καθείς είναι έλεί'-
    θερος νά συαπεράντ) άπό τούδε τί
    μέλλει νά γίνη έντός όλίγου.
    Σημειωτέον δτι αντό είναι τό
    δεύτερον έίΐεισόδιον μεταΕϋ "Αγ-
    γλου Λόρΐοου καί αρώην ήθοποιοϋ,
    όπερ λιαηιΐβάνει χώραν έντός μιάς
    εβδομάδος. Ό Λόρδος Τσώρστον
    έκίνηα:ν άγο/·^ίΐ(ν διαζι«γίου κατά
    τή; συζύγου τού, ήτις ήτο πρότε¬
    ρον ήθοποιός καί εκαλείτο Ντενίς
    "Οριι, Τό παραδσξότερον δλων
    εΐναι^ δτι ή Λαίδη Τσώρστον δέν
    ■θά άντ'κροΰση. τή,ν άγίογήν τοϋ
    συζύγου της. Ή συνήθεΐα έν τή
    Αγγλικη κοινωνία εΐνα,ι ν' άνα-
    λαμβάνιι 6 άνήρ την ένοχίγν ενώ¬
    πιον τοΰ δικαστήριον, άσχέτως
    πρό; τα πραγματικά γεγονότα, τό
    ν' αναγκασθη διαιαις ό Αόοδος
    Τσώρστον νά κινήση άγωγήν κα¬
    τά της συζ^ου τού καί νά μή φέ¬
    ρη έκείνη άντίρρησιν, σηιιαιίνει ό¬
    τι ή πρώτγν ήιθοποιός δΐ'σηρέστη-
    σε παριά πολύ τόν σύζυγον της καί
    δλοι ·θέ7Λυν νά μάθουν τί τοϋ έ¬
    καμεν.
    Άποψις τοϋ νέου γιγαντιαίθΰ Δτςμαρχείο^ τού Λος "Αντζβλες, τ» ο¬
    ποίον έστοίχιαιε δέκα έζ.ατομμ.!>ρ".3 δ&λλά
    ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ ΠΡΟ ΤΗΣ
    Ή «Νταΐίη^υ Εξπρές» τοϋ
    ΛονδίλΌυ πληροφορεΐτα,ι έκ Βιέν¬
    νης, δτι ενός νέος ηύτοκτόνησεν
    εί; τού; πόδας της Ζοζεφίνας
    Μπαϊκερ, της περιφήμου μαΰρης
    χορευτρίας ή ΟΛοΰα εύρίσκεταΓ ά-
    κό|ΐη εί; την Βιέννην. ' Ο αύτο-
    κτονήσας ήτο ενας ονόματι Γκά-
    μπόρ, Κροάτης, τενόρος είς εν
    θέατρον όπερέττα; τής Βιέννης,
    ό δπΌΐος είχεν ερωτευθτί μέχρι π^α-
    ραφροσύνης την Μπαϊκερ. Ό
    Γκ,όΛΐίεορ ανέμενε την Μπαϊκερ
    Γξωόεν τοΰ Καμπαρέ Παβιγιόν
    τής Βιέννης καί δταν την είδεν
    έσπευσε π;ρός αυτήν, εγονυπΕτησε
    ναί διά τοϋ τίΗρΐιστρ-όφου τό ό-
    ποΐον έκράτει δχΐ'ροΓθόληοεν' είς
    την καρδιακήν τού χώραν. Ή
    Μπαϊκερ εσκνψε διά νά "τοΰ πα¬
    ράσχη τάς πρώτας βοηθείας, άλ-
    λ' 6 Γκάμπορ ΐτο νεκρός.
    5 ι ■■»■««»■■■»«■«■■»■■»«■■«»»«»»»»■«■»<■» ·.· Ο ■ ·_· · ». ♦ ΜΛΜΡ * * · «Μ» ·_« ΕΡΩΣ Ή ΜΙΣΟΣ ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΑΝΝΑ] Α ■ ·ΤΓ> · ί» ■ 1 ·Τ^ . ·Τ· · · · · · ·■··■····■·· ·■■··· · · · ■ »■»■.»»». ■■».«■■
    ΪΤΤ<"·"··Τ·ΤΓ·"·ΤΓ·ν¥·ΤΓ·Ύ-··» »■·■■■■■■■■·■■■■■■■■■··■■■·■■■■■■■■■■■■■ •'ϊϊ <¥*■ ■ βΝΠνΠϊ—[—1_____ Είς τό δάσος τής Βουλώνης πρό ημερών, ό Κόμης Μπόνι -δέ Καστέλ¬ λι εξήλθεν είς περίπατον έντός ά- νοικτής άμάξης μέ την Δουλίτσαν δέ Ταλεϋράν, καί οί Παρισιοι δί- έκοψαν τόν περίπατόν των καί ε¬ στάθησαν χάσ/.οντες. Καί έ'πε'.τα, τό Παρίσι ήρχισε νά ομιλή ■—■ καί νά άπορή. Ό Κόμης Μπόνι καί ή Δούκίσσα! Τότε λοιπόν ή "Αννα χράγμαΐΐ Οά τόν ήγάπα είς τα 1895, όταν ό Μπόν. είχεν έλθει είς την Αμερι¬ κήν καί την ύπανδρεύθη, ζητών νά διορθώση τα οίκ-ονομικά των Καστελ. >.άν μέ τα έκατομμύρ'.α Γκούλδ. θζ
    τόν ήγάπα, παρά την πολύ/ροτον υ¬
    πόθεσιν άκυρώσεως τοΰ γάμου των,
    ήτις παρέμεινεν είς τα έκκλησία-
    στικά δικα-στήρυ: τής Ρώμης επί δέ-
    κο; —ερί—ου έτη.
    θά ήγάπα τόν Μπόνι πά:ά τόν
    γάμον της άρ^ότιρθΊ μέ τόν έξά-
    δβλφόν τού, τόν Δοϋ/.α δέ Ταλλεϋράν
    Πρίγκηπα δέ Σαγκάν.
    "Η ήτο απλώς οίκτος καί εν α
    λείψανον στοργής διά τόν πρώτον
    της σύζυγον, ό οποίος έ'φερε την
    "Ανναν έσπευσμένως άπο την Ριδιέ-
    ραν είς Παρισίοις, δταν έμαθον ότι
    ό Κόμης άπέθνησκε μότ.ος είς την
    οικίαν τού; Ήτο οικτος άρά γε. ό
    οποίος την έκράτησε κζρα τό πλευ¬
    ρόν τού καί την έκαμε νά τόν περ:-
    πθ'.ηθή' μέχρις ότου έγινεν ούτος κα-
    λά;
    νΗ άρά γε ανεκάλυψε^ ή "Αννα,
    έ'πεΐτα άπό δλα αΰτά τα έ'τη ότι
    πράγματι είχεν άγαπήσε: τον Κό¬
    μητα Μπόνι;
    Τό Π αρίσι έξακολου'θεί νά 8ιβ-
    ρωταται χαί νά ομιλή1 όπως δέν
    ώμίληιτεν επί έ'τη περί τής κλη-
    ρονόμου των έκατομμυρίων Γκούλδ
    /αί περί των δύο τιτλούχων, άσώ-
    των συζύγων της.
    Ιϊ&ριοναίαι διά τίτλ,ους
    Τα Άμερικανικά έκατομμΰρια κα.
    τ« τα τέλη τοΰ παΐελθόντος αιώ¬
    νος εθεωρούντο ύτό τιτλούχων ξένων
    ότι υπήρχον απλώς διά νά άναστη-
    λών&υν τάς οικογενειακάς περιου¬
    σίας κομήτων ν.αί δαρώνων καί ά-
    7.όμη 51.3ΕΙ πριγκήπων τής Εύρώπης.
    Οί κύριο: τώ"; ένατομμυρίων πι¬
    θανόν νά ήσαν άλλόκοτοι 'δάρδαροι,
    οΐτινες έ'ζων είς παράξενα σπίτια
    καί έ'τρωγον κατά βάρβαρον τρόπον,
    άλλ' εγένοντο δεκτοί είς γάμους καί
    μέχρι τέλους τής ζωής των δ·έν ά-
    φήινοντο νά λησαονήίουν την μεγά¬
    λην τιμήν ή όποία τούς «ίχε γίνε:.
    Τα μέλη αύτά τής άριστΰκ,ρ-ατί-
    ας τής Εύρώπης συνέχαΐρον έαυτά
    οταν επρόκειτο νά ό-πανϊρευθοϋν μί-
    αν νεαράν κόρην, τής οποίας ό πα¬
    τήρ είχεν άφΌονα Άμερικανικά ίολ-
    >άρια καί έξηκολουθο·^ νά ζοϋν την
    ζωήν των, άςοϋ Ι'Λλβιον τάς συζΰ-
    γους των είς τοΰς μελαγχολικοΰς
    παλαιούς πύργους των καί εγίνοντο
    κύριοι των περιουσΐών των.
    Α,ιατί ό ΛΙ«όνι ύ—ανδρεύ-
    6η την "Ανναν.
    "Ολα έσχ&ϊιάζθ',το συνήθως προ-
    σεκτικά -ρό τού γάμου—ακριβώς
    πότον μέρος τής περιουσίας Οά έ-
    λάμδανεν ό συζυγος ν.αί τί εξουσίαν
    6ά είχεν επί των χρημάτων τής συ-
    ζύγου τού, άλλως ό γάμος 3έν εγί¬
    νετο.
    Καί κατόπιν, Ιτη αργότερον, τδ
    Ικκλησ'.αστΓΑΟν δικαστήριον τής
    Ρώμης, ή τα δΐκαστήρια διαζυγί-
    ων των Παρισίων έμάνθανον τάς
    τραγ«/.άς ίστορίας των γάμων αυ¬
    τών, οί όποίθ! είχον άποφα<σΐ3τ)ή με- ταξύ προικί'θηιρώ"^ τιτλουχων καί φίλοϊόξων μητέρων, μέ την άτυχή νάμφην, άθώον θϋμα ξένων φιλοϊο- ξιών. Ό ίίίος Κόμης Μπόνι είς την ίστορίαν^τήις ζωής τού γράφει διατί ύπανδρεΰθη την Άμερικανίδα κλη¬ ρονόμον. «Την ύπανϊρεύθη,ν—λέγει—διότι «πίστευα ότι τα έκ.ατομμΰρί« τη; Οά μέ έβοήθουν να ζήβ-ω την λαμ- πράν ν.αί χρήσιμον -πολιτικήν ζωήν την όποιαν έφιλοδόξουν, νά πραγμα- τ&ποιήσω τάς μεγάλας καλλιτεχνΐ- ν.άς μου άντιλήψεις, νά προαγάγω την δόξαν καί ευδαιμονίαν τής προσ- φ'.λοίϊς μου Γαλλίας—καί νά δώσω καί είς την σύζυγον μου μίαν λαμ- αι ότι έκαμε κάτι άξιον λόγου διά ήν οικογένειαν το-υ, δταν κερδίσγ; ται την οίχ.ογ μίαν μεγάλην ν.ληρίνόμον.. «Δέν ήτο μία κακή συμφωνία δια κανένα έ/, των δύο μας νοαίζω. Την άνύψ«»αε κοινωνικώς «Δέν όμολογείται παγκοτμίως ό¬ τι έ'δω'/α είς την σύζυγον μου την λαμπροτέραν κοινωνικήν θέσιν άπό κάθε άλλην νέαν έν Γαλλια; Έθεσε τόν κόσμον πρό των ποδών της καί έ'/είνη μέ έκλώτντη'ϊεν ε'- ξω τής οικίας δι' αΰτό;» "Εχειτα άπό πολλάς συσ/έψεις μεταξύ τοϋ Κ^χητος καί τής μη¬ τρός τού, απεφασίσθη νά έλθ·0 ού¬ τος είς Αμερικήν -/αί νά προσπα¬ θήση νά ύπανδρευθή την "Ανναν. θά εσκέφθησαν ότι 6ά ήμποροϋΐα νά άνεχθοΰν μίαν «παράξενον Άμε- ρικανίία», ίτ> επρόκειτο νά φέρη
    αυτή άρκετά φράγκα εις τα χρημα-
    τ&κ'.βώτια των δέ Καστελλάν. Ό
    Μπόν. είχεν ήδη έςοδεύσει τό ιδι¬
    κόν τού μερίί'.ον άπό την πατρικήν
    τού περιουσίαν καί είχεν ανάγκην
    χρημάτων. > , Τ ,
    Ή μονη λύσις φύσιν α ήτο, να
    άνταλλάξιτ) τον τίτλον τού μέ ενα
    ΐσόδίον είσόίημα.
    Είχεν ήδη γνωρίσει την "Ανναν,
    καί απεφάσισεν ότι αυτή ή'το τόσον
    κατάλληλος, διον καί κάθε αλλη.
    Ή οΐκ&',ομ'.κή κατάστ^τ'ς τοϋ πα¬
    τρός της ήτο θαυμασία ν.αί ή "Αν¬
    να ήτο νέα καί έλκυστικτ καί άρν.ε-
    τά άθώα, ώστε νά τής '/άμη έντΰ-
    Γ.ωσιν ή μεγάλη τιμή τοϋ νά γίνη,
    Κόμη^σα δέ Καστελλάν.
    Ό ΛΙπόνι άπένταρος
    Έτσι ό ΑΙπόνι έξεκίνησε δι' Α¬
    μερικήν, μέ τόν τίτλον τού, τό
    μπαστοΰν. τού καί τίς γκέτες τού.
    "Ητο σχεδόν άπένταρος, δταν έφθα¬
    σεν είς Νέαν Υόρκην, άλλ' ή τΰχη
    των δέ Καστελλάν τον έβοήθησε
    καί κατώρθωσε νά εΰρτ) μίαν θέσιν
    πωλητοΰ καλλιτεχνιζών θηισαυρών
    είς Άμερικανοίις έκατομ;.υριούχους
    καί νά συντηρηθή καθ' όλην την
    δ!αμοΛ/ή"ν τού ένταϋδα.
    Φυσινά, κανείς δέν έφαντάσθη ό¬
    τι ό μόνος σκοπός τοϋ ταξειδίου τού
    ήτο εΰρεσ-.ς μεγάλης προικός.
    Οί τίτλοϋχο'. προικοΌήραι δέν ή¬
    σαν τότε πολυάριθμον όπως σήτχερον.
    Ό Παγκόβμ'.ος Πόλεμοςίέν είχε
    καταστρέψη τότε τόσας οικογενει¬
    ακάς περιουισίας ν,α! υπήρχον άκομη
    εύγενεΐς, οί όποίοι δέν είχον πτω-
    χεΰσει.
    Δέν ήτο δίόλου δύσκολον διά τδν
    Κόμητα Μπόνι νά /?.τμ&ά"νη όλας
    τάς πρόσκλησις τάς οποίας ήθελε.
    Φυσικά -προσεκαλείτο συχνότερα είς
    τό μέγαρον των Γ*/οί>λ3, είς τή^
    Νέαν Ίερσέη,ν καί προφανώς δέ
    ήτο πολΰ δύσκολον δι' αυτόν νά
    κερδίση -την χείρα τής Άννης, τοϋ
    νεωτέρου τέκ·,ου τοϋ Τζαίη· Γν,ούλδ.
    νΗτο γάμος έξ έ'ρωτος;
    ^ Είχε ερωτευθή ή "Αννα τόν κομ-
    ψόν καί εύγενή. Γάλλον, ό όποϊο-ς
    ε',χε διαΐσχίσει τον ωκεανόν διά νά
    κερδίση τα έκατομμύρια τοΰ πατρός
    της—καί νά λάβη μαζύ καί αύ¬
    την, ώς άναγκαίον <τυμπλήρωμα; Ησθάνθη· ι/.άτι περισσότερον άπό την φιλοδοξίαν νά ΰπανδρευΌή εν* τίτλον καί νά πηγαίνη είς την Γαλ¬ λίαν, δ:ά νά ζήση είς ενα πύργον: 'Επ' αρκετόν, εφαίνετο ότι αύτός ήτο αληθής έ'ρως καί δχ» συμφερον- τολογΐν,ή συμφωνία. Ή "Αννα καί ό Μπόνι κατώρ'θωσαν ά τηροϋν τα πρΓκτχήματα καί άπέκτη-σαν καί τρία τέκνα. Κατά τα φαΐνόμενα, ό γάμος 'ων ήτο εύτυχής, Άλλ' ολα αύτά άπεδείχθη,σαν κα¬ τόπιν άπατηλά,—έκτός εάν. τα γε- γονότα των τ ε λ ευ τ α ί ω ν εβδομά¬ δος άποδεΐ'/,νύουν ότι πράγματι ό γά¬ μος ήτο εύ-τυχής, περισσότερον καί άπό όσον είχον αντιληφθή ή "Αννα καί ό Μπόνι. Άκόμη, ένω ευρίσκοντο είς τόν μήα τοϋ^ μέλιτος, μετά τόν θαυ¬ μάσιον γάμον, διά τόν οποίον ώμί- ΟΙ ΠΑΡΙΣΙΟΙ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑΝ ΒΛΕΠΟΝ ΝΗΘΗΣΑΝ ΥΠΟ ΤΗΣ ΔΟΥΚΙΣΣΗΣ ΔΕ ΤΑΛΛΕ ΤΗΣ ΕΙΔΥΛΛΙΟΝ, ΤΟ Μ ΤΕΣ ΤΗΝ ΑΝΝΑΝ ΚΑΙ ΤθΙ •ΪΡΑΝ, ΕΝ« ΠΕΡΙΠΟΙΕΙΤ/ ΟΝΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΝ ΤΙ Ή Δούκισσα Δέ Τα?.λεϋράν, ή πρώην "Αννα Γκούλδ, μέ την μικράν της κόρην λε: επί ψ.έρζς ό τύπος ηπεί- ρων, ό γα.ιβρός ήρχισε να ζητη χρή- ματα ν.αί άκόμη χρήματα άπό την νεαράν τού σύζυγον. Είς τό συμο>
    λαιον τοΰ γάμου είχεν όρκ'.αθΎ;, ότι
    αύτός ώς σύζυγος ·θά διεχειρίζετο
    ολα τα χρηματικά ζητήματα. Τό
    εϊσόδημα τής συζύγου ήτΛ 700.000
    δολλάρια τό έ'τος ·λαί αύτό απεφά¬
    σισεν ό Μπόνι, θά εχρησιμοποιείτο
    διά νά λαμπρύνη περισσότερον τό
    περίλαμπρον όνομκ -ών δέ Καστελ-
    λάν.
    Είχεν έπ-.τρέψε'. είς την Άνναν,
    την -κόρην ενός έκατομμυρ'.ούχου, νά
    έξοδεύη διά τα ιδιαιτέρα έ'ξοδά της
    τό γενναίαν ποσόν των 80 δολλαρίω·-
    τό ετος! Φυσ'.κά, αύτός 6ά έφρόντιζε
    δι' όλας τάς άναπαύσεις της. Ή
    Άννα θά είχεν άφθονον τροφήν 7 2:
    μίαν πολυτελή κατθϊκίτί'. ΤΗτο κό-
    μησσα καί εγένετο δεκτή είς την ν.αλ
    λιτέραν άρ'.στοκρατίαν των Παρι¬
    σίων καί τής Ρίβΐέρας. Τί περ!<Γτό- τερον ηδύνατο νά ζητήση μία Άμε- ρΐκανίς; Μόνον έννέα ετη μ-ετά τό-/ γά¬ μον, δταν ή Άννα ήγειρεν άγω- γήν κατά τοϋ Μπόνι. έγιναν γνω- <ττά αύτά. Κατά την δίκην εγνώσθη ότι ό Μπόνι καί αυτή έφιλονίνουν συχνά διά χρήματα. Τό 1899 τα ο:- κονομικά τής κομή·σΐης ευρίσκοντο είς τόσον αθλίαν κατάστασιν, ώστε ή οίκογένεια Γκούλδ ηναγκάσθη νά συγκαλέση συμβούλιον καί νά διορί- ση ν.α, κηϊεμόνα.. Καί ά/.όμη δταν ό ά-σωτος Κόμης Μπόνι είχε σπαταλήσει δλον τό εί- σόδημα τής "Αννας, δέν έθεώρησεν ότι αύτό ήτο λόγος διά νά μή τοΰ οοθοϋν ά'λλα χρήματα άπό τούς Ά- μερΐκανούς συγγενείς τού. « Ή δόξα τής Γαλλίας» 'Βπί τέλους έ'πρεπε νά φροντίση διά την δόξαν τής Γαλλίας. Ό Μπόνι είχε δεχ6ή νά θυσιάση εαυτόν επί τοΰ γαμηλίου ΰωμοΰ, διά νά χρο- αγάγη τό γόητρο τής χώρας τού. 'Όποτεδήποτε ό Κόμης είχεν α¬ νάγκην χρημάτων, έζήτ&< άπό την σύζυγον τού. Εάν ή σύζυγος δέν τοΰ εδιδεν, ό Κόμης έθε-τεν ώς ένέχυρον ή επώλει πολυτελή άντικείμενα. ό¬ πως εδήλωσεν ό δΐκηγόρος τής Κο- μήσσης είς τό δικαστήριον. "Οταν ή /όμησσα διεμαρτύρετο, ό κόμης την προσέβαλε χ,ρό των ύπη>ρ6;ών καί ί-
    ταν ηρνείτο νά υπογράψη έ'γγραφα.
    ό Κάμης τήιν έτσίμπα καί καποτε
    την έκτύπα.
    Ή πρώτη φορά ήτο τέσσαρας μ }
    νας μετά τόν γάμον των.
    Είς την δίκην διαζυγίου, τρείς
    γυναίκες ώνομάστ)ησαν ώς ά^τίζηλθί
    /αί μερικαί άπό τάς άπΐστίας τοΰ
    Κομητος ελέγετο ότι διεπράχΌησαν
    έντός αυτής τής οικίας, ή όποία ε-
    στέγαζε την κόμησσαν καί τα τρία
    τεν.να της.
    Ενα -πρόβλημα διαζυ¬
    ί
    Ή Άννα Γκούλδ είχεν ύπανδρευ-
    Οή ενα Κόμητα ν.αί είχε γίνει Κο-
    μησσα. Δέν ήτο δυνατόν νά είνα:
    τόσον έπαρχιώτΐσσα, ώστε νά πε:_'·-
    μ^είνη άπό τόν σύζυγον της νά τήί
    είναι χιστός.
    Είς την δίκην της, ή Άννα είπεν
    ότι εζήτει τό διαζύγΐον δι' ενα^αί-
    νο/ λόγον—νά άπομακρύνη τα τέκνϊ
    της άπό την άνη!θιν.ον επιρροήν μ1·-
    ας τόσ-ον κενής ο!κογενε!α7.ής ζ^'
    ής. Τα Γαλλικά δι/αστήρια τής
    έδωκαν τό διαζύγίον καί τα τέκνϊ
    της. ; < Άλλ' ό Μπόνι ηρνήθη να ανα- γωρίση την δ'.καστΐκήν άπόφασ'.ν. Ώς Καθολικ,ός δέν ήτο δυνατόν νά διαζευχθή, καί 3ι' αύτό άπετάθ^, πρός τό 'Εκκλησιαστικον Δικαστή¬ ριον τής Ρώμης, ζητών άκύ^ωσ'.ν τοϋ γάμου τού, ΐσχυριζόμεος ότι η Άννα είχε δηλώτει πρό τοϋ γάμ" τωνδτι θά εζήτει τό δια^ύγιον, έα-' ό Κόμης τής έκαμνεν άπιστίας. '£·; άν ή Ρωμη ήκύρωνε τον γάμον, ο Μπόνι Οά ελάμβανε τα τέκνα. 'Αλ- λά χρειάζονταί ·δύο έκ τριών άπί- φάσεων διά νά άκυρωθή ενας θρη- σκευτικός γάν,ος. Ή πρώτη από¬ φασις ήτο εναντίον τού, ή δευτέρα υπέρ αυτού και μονον τθ Ι»10 εξεδόθη ή τρίτη. Άλλ' έν τώ μεταξΰ ή ΐΒιωτΐ'Α'Ί
    ".............>·"Τ1·Γ'
    ΚΟΥΛΔ ΟΠΙΣΩ ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΠΟΝΙ;
    {•••■Ο ··■■■·■■■■ιΓινΙΙιιιιιιιιι,. 1*
    «V·
    ·Ο.··
    ΛΗΤΑ ΝΑ ΕΞΕΡΧΩ ΝΤΑΙ ΜΑΖΥ. - ΤΑ ΠΑΛΑΙΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΕΛΗΣΜΟ-
    ΑΣΘΕΝΗ ΠΡΩΗΝ ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΗΣ. -- ΗΤΟ ΑΡΑ ΓΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ
    ΗΣ ΤΗΣ; ΕΡΩΤΑ Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ.
    ίΧ Κ*.
    | Δέ Τα//ει·ράν, δεύτερος
    της ' \ας Γκούλδ.
    τος /αί τής κομήσσης
    < > ϊί:τίθη πρέ τής π:-
    «):ω-ί;: τρείς φοράς. Τί-
    Ι1^,; :/ τώ μεταξύ, μετά
    Ά) ~·Κ _ ή Κόμησσα ώς
    "'^')τ> ι''"° ελευθέρα νά
    ΐ/. νςο^ -/.αι το έκαμεν.
    '·*-'. ςυ:, εξέλεξε τον
    Τα/,^-,ν. Πρίγκηπα δέ
    ^ϊ'-ίΙ'λι τού Μπόνι, δ¬
    ι:!) /ν :/η ^;1 ^(^ ^,
    μ-',,' >>οι τήν διασπά-
    /■χν/υν χρημάτων.
    ";-' <;τών δέΤαλλεϋ- , /" '/:ηχτα διά νά συ·ν- "'^-' -'< οικογένειαν τού, ^•ν -. - Ν < ' 7 ·--! τ/ ε:ιοβ. ' -^ '"-·ΐ:να ήσαν εύτυ- "() '·»:77;ί) έ Μπόνι εΰ- ^ /Γ' '■' ■"/.άς διχτκ,ολίας. ^'-' υ :-:τύχη ζψ άκύ- {*>'<■> τ:ϋ, δια νά ΰπαν-
    '»'"·,' Άμερικανίδα
    •^7 '"·' τού έπέτρεπε νά
    .· •'ν.ιρωθή ό πρώτος
    ''ί ~Γ>' Ρώο,ην ότι έπρεπε
    ρ
    -V
    Καθολικήν θρη-
    5
    Κάμη,:
    είς τί»
    0 _λ εξηκολουθεί αι* γε να α-
    γαπά πάντοτε τέ ν άκαταμάχητον
    Μπόνι καί ν» αίσθάνηταΐ δι' αύτΐν
    μίαν στοργί-,ν, την οποίαν δέν ηδυ¬
    νήθη νά άποκρύψη, δταν έ'μαθεν ότι
    ο^τος ή σθένει:
    "Η ήτο απλώς Οτι δέν ήδύνα-
    τ: νά αφήση τον πρώτον της σύζυ¬
    γον νά αποθάνη χωρίς νά ίδη ότι
    ειχε κάθε φροντίδα καί περιποίησιν.
    Ό Μπόνι, έν τούτοις, δέν απέ¬
    θανε, καί ένω ή "Αννα καί αύτος
    εξέρχονται μαζύ είς περίπατον είς
    τέ δάχος, το Παρίσι διερωτάταί,
    εάν έχοιιν ευρεί επί τελο^ς τον ερωτ^
    ό οποίος έ'πρεπε ν ά υπάρχη είς τον
    γάμον των.
    ΤΟ ΓΗΡΑΣ ΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
    ΤΟΥ ΕΑΛΗΝΙΚΟΥ ΑΑΟΥ
    Ή "Αννα Γκούλδ, ή νυν Δούκισσα Δέ
    Ταλλεύράν, άπό παλαιάν φωτογρ«-
    φίαν της.
    Ό Κάμης Μπό^ι δέ Καστελάν, ό
    πρώ-τ-ος σύξυγος τής Άννας Γκούλδ
    σιν είχε γίνει στρατηγές καί έκρά-
    τει είς χείρας τού· την τύχην τοϋ
    Κινεζι/οΰ βθνους. Θά ήτο ευκολον
    είς τον Στρατηγόν νά δοτ,θήση τον
    άλλοτε εΰεργβτην τού είς τέ ίερα-
    ποττολικέν τού έργον έν Κίνα. Ή
    Κίνα θά εγίνετο Χριστιανική ν.α
    ό κάμης έλεάθερος όπως ΰπαδρεϋ-
    6η εν:
    Άλλ' ό άτυχής Κόξχης Μχόνι
    κατεδιώχ,ετο έν τω μεταξί» άχο τούς
    χΐστωτάς τού καί μετεχειρίζετο κά¬
    θε μέσον διά νά τούς αποφύγη.
    Ή Άννα Μόργκαν ευρίσκετο την
    εποχήν εκείνην είς ΠαίΐσιΌΰς, και
    ό Κόμης Μπόνι αφήκε νά διαδο&η
    μεταξύ των πιστωτών τοιι ότι ε¬
    πρόκειτο νά φιλοξενηιθή υπο τής
    Δίδος Μόργκαν.
    Τό πονηρόν τεχναβμα τού
    ]%Ι«όνι.
    Οί Π αρισινοί πιστωτ·»' μή γνωρί-
    ζοντες ότι αί ά'γαμοι Άμερικανί-
    δες δύνανται νά δέχωνται άνδρας
    φίλους των, &/ρ'άδησαν έκεί πλησίον
    καί είχον την ευκαιρίαν νά ίδουν
    τέν Κόμητα νά τεριπατή είς τον
    κήπον μέ την Άνναν, ή όποία ε¬
    γνώριζε τον Κόμητα επί έ'τη ^καί
    ήτο παλαιά φίλη τής οικογενείας.
    Άλλ' δταν μία νέα περιπατη ε:ς
    τί*/ κήπον της μέ ενα νέον, είς την
    Γαλλίαν θεωρείται αΰτέ ώς άγγ*-
    λία άρρ*6ώνος. Πιστεύοντες λο:-
    πέν ότι ό Κόμης 6ά ΰπανδρεύετο
    την πλουσίαν Δίδί Μόργκαν, οί πι-1
    τάσθη ποτέ δτι ενας περίπατος εί;
    τέν κήπον της μέ τον πρώην σύζυ¬
    γον μίάς φίλης της, θά παρεξηγεϊ-
    το.
    Άλλά τί εγίνετο τέ δεύτερον ει-
    όύλλ'.ον τής Άννας Γκούλδ ;^
    Επροχώρει καλλίτερον άπέ το
    πρώτον;
    Ώς φαίνετα:, όχΐ. Διότι ή Άννα
    άλλην μίαν φοράν κατέφυγεν είς τα
    Γαλλικά Δικαστήρΐα διαζυγίου, μέ
    τα ίδια παράπονα. Άλλ' αύτην -την
    φοράν τέ διαζύγιον δέν τής εδόθη,
    /αί ή Άννα έξηικολούθησε^ νά ζή
    μέ τον δέ Ταλλεϋράν είς τέ πθλυ-
    τελές των μέγαρον. Άλλ' ήτο γνω-
    στέν ότι ή Άννα διέμεινεν είς την
    μίαν πτέρυγα τοΰ μεγάρορ καί ό
    Δούξ είς τήν άλλην, καί ότι ή με¬
    ταξύ των κατάστασις ώμοίαζε μάλ¬
    λον μέ έ'νοπλον ότ/ακωχήν. ^
    Κατά τα τελευταία ολίγα έ'τη
    ό δέ Ταλλεϋράν ήτο άσθενής καί ζή
    έν άπομονώσει καί ή "Αννα ζή άλλο¬
    τε είς Παρισίους καί άλλοτε είς
    Ριδίέραν.
    Καθ' δλα αύτά τα έ'τη τοΰ πρώ-
    τοι> /.αί δευτέρου γάμου της, ποίον
    ήγάπα πράγματι ή "Αννα;
    'Εηιζή ό «ρώτος έρως
    Ήγάπα πράγματι τον Μπόνι δέ
    ΚαστελλοΤιΐ, παρ' δλα τα σκ-άνδαλα;
    Ή ήγάπα τέν Δοΰκα δέ Ταλλεϋράν;
    Ή Άννα δέν τέ έφανέρωσε αύτέ
    ποτέ. 'Εξηκολού'θησε νά ζή την ζω¬
    ήν της άφωσιωμένη είς τήν άνατρο-'
    Γνωττέ-, ότι οί άρχαίθ! Έλληνες
    προσέκειντο μετ' έ'ρωτος ν.αί άπερ-
    δολ'.7.ής άγάπης είς τέν έπίγεΐ'.'ν
    διον. "Αν έςηρτάτο έ/, τίς θελή¬
    σεως των, ουδέποτε θά έδέχοντο νά
    άντα/.λάξω·7ΐ τέ επί γής «γλυκύ
    φάος ήελίοιο» μέ την ί,ποχθόν.ον
    ■/.αί στυγνήν μακαρίότητα των Ή-
    λυσίων Πεδίων! Δι' αύτΐύς ή γή
    ίέν εθεωρείτο «κοιλάς ζλαϋθμώνος»,
    άλλά τόπος διαμονής εύαρέστου κ?ί
    ή έ π' αυτής διαβιωτις έπίφθονον ά-
    γαθόν.
    Άλλά -/αί μετά την έπικράτηϊίν
    τοθ Χριστιανιτ,χοϋ, όατ'.ς -/.ηρύττΐΐ,
    ότι μόνον διά την πέραν τοϋ τά^
    ζωήν πρέπε: νά ένδιαφερώμεθα, ό
    Έλληνικος Λαός ένέμεινεν είς τέν
    £Ϊ2ωλολατρ'.·/.ό",' τού έ'ρωτα διά την
    παρούσαν ζωήν. Ό Χριΐτιχνισμος
    ίέν ν.ατώρθωαε νά τοϋ ένσοηνώτη
    την ίδέα1^, ότι ό θάνατος δέν είναι
    τ· φοδερ^ -/αί άπευχταϊον. καί ότι
    τα πέραν τοϋ τάφοο είναι προτ'.μό-
    τερα των ένταϋθα. Ό Λαός μας έ-
    πιθυμεϊ ν.αί μετά θά-^ατον άκόμ'κϊ
    νά μή στερηθή τοϋ ήλια/,οά φωτέ;
    καί των άλλων έπιγείων ποιητικώ
    άπολαύΐεων. "Οθεν, οταν «ό μαίρος
    Χάρος θά τέν σαιτέψη» -/αί παρί¬
    σταται διά τέν Ονητον ή άνάγκη νά
    τοϋ σκάψουν μνήμα, παρχγγελλε!
    έκ τής έπιθανατίου /.λί'-ης τού:
    «Είς τή δεξιά τού τή μερΐά
    ν' άφήσοιιν παραθύρί,
    Νά μπαίν' ό ήλιος τέ πρωΐ
    ■/αί τέ δροαΐέ τέ δράδυ-,
    Νά μπα'.νοδγαίνοον τα πουλιά
    τής άνο'.ξης τ' άηδόν.α
    Καί νά περνοϋν οί γέμορ'φες
    Νά τον καλημερνάνε!»
    Είς τον Ελληνικόν, λοιπό'^, λαέν
    καί τέ γήρας, ώς πρόδρομον τοϋ
    θανατον, δέν ημπορεί τ.χροι νά είναι
    τ; άνεπιθόμητον, άφοϋ άλλως τε
    τουτο «ούχ, έρχεται μόνον!» Είς τα
    δημώδη άτματα οί γέροντες παρί-
    στανται έποδυρ,όμενοι, διότι έ'χασαν
    την ^χλζρτ^ ·εότητα /αί εισήλθον
    είς τέ ρικνον γήρας τέ οποίον δη-
    μίθυργεί δι' αύτούς, πρός τοις άλ¬
    λοις, καί ΰποδεα θέσιν ζατά τάς
    δΐασ/εδάσες καί τάς /οτμι/άς συν-
    ανα—ροφάς.
    Είς τέ πόνημά μου, «Μονογραιφία
    περί τής έν Ήπείρφ "/ώμης τοΰ
    Τσαμαντα», άπεταμίευσα δημώδη
    τινά άσματα τής Τσίαμουργιας, έν
    οίς διεκτραγωδοϋνται τα δεινά τοΰ
    γήρατος καί τέ άνεπιθύμητον αυτού
    άπέ πάσης απόψεως. ·Ε!ς &,< τούτων, π· Χ-ι ό ό ϊ-ρων, επιμένων νά χο¬ ρεύση, γίνεται παρακλητ'./ές πρές τάς συγχορευτρίας νεάνιϊας, καί έν δημοσίω χορω, τραγοι>δεί:
    Ντάημουν νειος καί τραγοδοϋσα,
    τέ χορέ μπροστά τι άδουσα,
    Τώρ' εγέρασ' ό ζαϋμενος,
    καί με δάλεταν στον πάτο.
    Σάς περι-λαλώ, κορίτσια,
    νά μέ βάλετε στή μέση,
    Νά φιλήσω 'ποΐά μ' άρέσει!...
    Είς άλλο γέρων, έν χαριέσση συν-
    αναστροφή, προσκληθείς νά τρα-
    γθί>δηση, άδει μελαγχολί/ώς, προ-
    ■/.αλών την συμπάθειαν των άκοΐών-
    των:
    «Χαρΐτωμένη συντροφιά
    μοϋ λέει νά τρα-/·ουδήσω,
    Κι' έγώ τής λέγω δέν μπορώ,
    τραγούδια δέν ήξέρω.
    Τα ποδαρά/ια μου πονοϋν,
    τα γόνατά μου σφάζουν.
    Μ' επήραν τα γεράματα,
    άσπρισαν τα μαλλιά μου!..,
    Μά τωρα γιά τούς φίλους μου,
    για τ&υς γης,
    Θά πώ τραγούδια θλιδερά
    καί παραπονεμένα...»
    Άλλ' δ-χ'. μό-,ον διά τής ανθρω¬
    πίνης φωνής, άλλά καί διά τής λα-
    λιάς των πτηνών έκφέρονται χαρά-
    πονα κατά τοϋ γήρατος καί τονί-
    ζίται τέ όλως άνεπιθύμητον αύτοϋ.
    Άς μή φανή παράδοξον, τέ δτι άν-
    Ορώπινα αίχθήματα έρμηνεύονται,
    ώς ιδία, παρ' άντιπροαώπων τοϋ
    πτερωτοϋ βασίλειον. Ή ά-,άμιςις
    των πτηνών, ιδίως τής περιστεράς
    ■/αί τοϋ άετοϋ, είς τα άνθρώπινα,
    είναι τι σύνηθες έν τή Δημώϊεί
    Έλλην.κή ποιήσεί. Διά περιστεράς
    έξαγγέλλεται έντές τοϋ Ναοϋ τής
    τοϋ Θεοϋ Σοφίας ή άφευκτος συα-
    φορά τής επικειμένης άλώσεως τής
    Κωνσταντινουπόλεως παρά τώ*» Ά-
    γαρηνών. ΰπάρχει δέ πλήθος παρα-
    δειγμάτων τοιούτων είς τα δημώδη
    άΐματά μας.
    Τελευταίως, διά πρώτην φοράν
    ή/οοτα ένταϋθα, τέ κατωτέρω, ένω
    τρείς άετοί έξομολογοΰνται πρός αλ¬
    λήλους τάς πικρίας ν.αί τα δάσανά
    των είς έ'μμ.ετρο-; στίχον, ό γηραιό-
    τερος αυτών άπο'φαΓ.εται, δτι τα
    μέν δάττ^α των συντρόφων τού είνε
    Οϊραπεάτίμα, ευρίσκει δέ μόνον μή
    ίάσιμον τέ ίίικόν τού! Δέν ήξεύρω,
    άν τέ άτμα τούτο εχε: περιληφθή
    ε'ς τίνα των μέχρ', τούδε έκδοθε'.σών
    ε!ί'./ών συλλογών. 'Εν- πάίη περ:-
    πττε; εθεώρησα ναλον νά το κατα-
    στήτω γνωστόν άπέ των στηλών τοΰ
    «'Εθνικοϋ Κήρυκος» είς τάς ζολ:>ζ-
    ρίθμους τά|ε:ς των άναγ>^ωστών τού,
    προλογίσας ώς ανωτέρω:
    Τρείς άετοί, τρείς τταυραετοι',
    τρία καλά πουλάκια,
    Ψηλά σέ πέτρα κάθουνταν,
    σ' ενα μακρύ λιθάρι.
    Έκεί έκλαιγαν τα ·ντέρτΐα τους
    καί τα παράπονα τους.
    Ό ενας έπ;ε πολίι %ρα<:Ί, τέν πόναγε τέ νεφάλι, Ό άλλος έ'χασε τα πουλιά δλα μέ τή φωληά Γυρίζ' ό τρίτος καί τούς λέει ■καί τούς παρητρράει: 'Εσύ πουπιες πολύ κρασί πίσω μή ματαπίνείς, Καί σύ πού'χασες τα πουλίά, νεΐος είσαι, κάνεις κι' άλλα. Άλλοί σέ μεν' πού γρ, καί πέσαν τα φτερά μου! Γλέπω τα πλάγια πώδο-σκ,α τα δένδιρα πού κοιμώμουν, Καί μέ γελοΰν οί πέρδικες πού δόσκαμεν άντάμα! Ν. ΝΙΤΣΟΣ Δια. να δώση τροφήν είς τα πνεύματα. Μία Ίταλίς όνομαζομένη Άμε- δέα Μοντερουμπίτσι ε'κοψε πρό η¬ μερών είς την πόλιν Μπαύντριο της Ιταλίας τα τρία της δάκτυλα καί ΰστ&ρα έ'βαλε λάδι εις ενα τη- γάνι καί τα έτηγάνισε διά νά δώ- σχι τροφήν εις τα πνεύματα. Δέν κατώρθωσε δμως νά τελει¬ ώση την ίεροτελϊστίαν της καί α- φισε τό τιγνάνισμα καί ήρχισε νά φωνάζη άπό τούς πόνους! _Άμέσως έσπευσαν οί ενοικοι τής κατουκίας -/αί την μετέφεραν εις τό πλησίον νοσοκομείον. Π ρόκειται σΐιερΐ μυστι,κοπαθοΰς γυναικός ή όποία έ'πα.'θε άπό τρέλ- λαν θρησκομανίας.
    ίΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ ΤΗΣ! ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
    ΤΟ ΓΑΕΝΤΙ
    ΤΙ ΙΠΑΜΗί
    Ό έδδομηνταρίτης δικαστής^τή
    Φλέμ'.γκτον τής Ν. '1&?σέ^ς, έντ!
    μότατος Ιωάννης Φρέχτ, δ εν είναι
    χειρατής καρδιών. Ό νχκικος Γθϋ-
    ωλτερ Μπροόχαμ, ποΰ τ6ν άπεν.α-
    λεσε πελάτην %αί τόν κατήγγειλε
    είς την εξουσίαν, ότι πε'.ρατικφ τω
    τρόπω έ'χλεψε την καρδίαν τίς σύ¬
    ζυγον" τού καί ζητοΰσε 50 000 δολ-
    λά'ρια αποζημίωσιν έ'χει άίιν.ον. Ό
    δικαστής Φρέχτ δέ-/< επήρε τίποτί διά τής δία;. 2έν εκλεψε τίποτε^ώς ληστής, οϋτε ;:εςηγαγε να:>χαχίαν.
    όπως κλέψη τίποτε άπότό συζυγικον
    σν.άφος τοϋ π?ώη<ν πλο'.άρχΌ·.) Μπροϋ- "Ετσι απεφάνθησαν οί ένορν,οι, και ό κατηγορΌΰμενος ϊιζαστής εκηρύ¬ χθη άθώος. ^ τ Δία !Χ·.ά ποΰ ό ίΐ7.αστής δέν είναι πε-.ρατής, θά πή. ότι δέν εκλεψε ■/α! τίποτα. Καί μ-'.ά που ή 7.»:δ'.ά τής ωμοοφης κ2ρέση, τότε
    ν.αϋμενε, άλλοίμονό σου! θά πλη·ρω-
    νης διά δίου «άλιμόνυ», ή διαΐρΐχρή,
    καί 3έν θά έχης έτσι κΛΐ ετσι τό
    δικαίωμα ν ά ·πολυεξετάζης τα
    ματά της είς τό εξής. 'Εδώ
    ■Άμε?!7.ή. Ο ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ
    ΤΑ ΝΕΑ ΒΡΑΧΙΟΛΙΑ
    ρώ ποίος έδωκε στην
    μητέρα μου την ίδέα ότι
    οί δουλειές τού σπιτιοϋ εί¬
    ναι έκεΐνο ποΰ χρειάζε-
    ται έ'να κορίτσι.
    Η ΑΥΝΑΜΙΙ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ
    Ό κ. ΑογιάΠης καί ό <ρί· λος τού. Τα ",έα άϊαμάντιν* 6ραχιόλ·.α των κάτω ά·/.:ων φοροΰνταη κάτω ά—: τα γόνατα. Μ έ τα κοντά φουστχ/:α των κυρίων, καί προ πάντων είς τοΰς χορούς, 26ναΐτ)ε νά ίϊετε πολλά τ&ί- αΖ-τ είναι χ.ατετχευ3ίσμ.έ.α έν. χρ·*- 3·ο5 η πλατίνας. Είς τό Παρίτι ό συρμός αύτάς εχει θ Ή ίστορια δεΛ· έπαναλ.αμβά'νίται τό¬ σο, όσο έπανβλαμβάνεται ή γνναικΐία μόόα. ΔίΑΛΟΓΟΣ Φίλος: Τί σάς σ:.ι;χδ·αίνει %. Λο- γιάϊη; Φαίνεσθε ταραγμένος. Δικηγόρος: "Επρεπε νά είμαι είς τό δικαστήριον άχό τάς 10 π. μ. Φίλος: Άλλ' εχετε αρκετόν και¬ ρόν. Άκόμη δέν εί", αι 9:30. Δικηγόρος: Αύτό όαως ιτυνέδη χθές. Φίλος: Καί δέν ημπορεί ό πελά- της σας νά περιμείνη: Δ-.κηγόρος: Ύποτίθεται, ότι 6ά τόν έκρ^μαγαν την περασμένη νύκτα. Φίλος: Π ώς συνέδη, ώστε νά άργήσετε; Δικηγόρος: 'Εκβιμήθην πέραν τοϋ δέοντος. Φίλος: "Ωστε άναλαμδάνετε καί ύποθέσεις ν.ααουργιοδι·/.είου: 'Υπε1,:- οοσπίζεσθε ζλέπτας κα: ληστάς; Δ:κηγόρος: νΟχι πάντοτε, άλλά διά σάς Οά κάμω εξαίρεσιν. Φίλος: Τί λέγετε; Μήπως όμοι- άζω μέ κακούργον; Δι/.ηγόρος: "Οχι, άλλά οί 7.0! δέν κρίνουν άπό την Οψιν. Φίλος: Ουδέποτε έ είς την ζωήν μου. Δικηγόρος: Σήμεΐίν τα μέσα ε- χουν μεγάλην δυναμιν. Φίλος: Πάψατε νά μοϋ μιλήτε ώς νά ήμην έγ/,ληματίας. 'Υπθθέ- σεις διαζυγίων δέν άναλαμδάνετε; Δικηγόρος: Σάς έγν,ατέλειψεν ή σΰζυγός σας; Φίλος: 'Εχει εξ έ'τη νά έλθη είς την οικίαν μου. Δ'.τ-ηγόρος: Άναλαμβάνω την υ¬ πόθεσιν σας, άλλά θά μοΰ δώσετε προχαταδολι-Αως 100 δολλάρια. Φίλτις: Λάδετε δίκα δολλάρια. Δΐ7^ηγόρ«ς: Είναι πολϋ ολίγα. Φίλος: Δέν εχω άλλα. Δικηγόρος: Γνωρίζεις, ότι ημείς οί δ'.κηγόροι πρέπει νά ζήσωμεν; Φίλος: Διά ποίον λόγον; Δικηγόρος: *Αν 5έν ήμεθα ημείς. ποΰ θά ήστν· οί Άακοϋργθί; Φίλος: Είς την ιρυλαχή"^. Δικηγόρος: Άν δέν -ιστευετε, ί-: είμα'. καλός ϊίζηγόρος, ήμπορεί- τε νά έρωτήσετε μεβιτΛΰς έκ των πελατών μοο. Φίλος: Π ότε έκτίουν την ποινήν των; Διχ,τγόρβς: Έξατ>ιώ τό έχάγγελ-
    μά μο^ επί πέντε έ'τη καί διέρχομαι
    τί) πλείστον τοΰ 7?όνο·ο είς το Χόλ-
    λυγοιτντ, άναλαμδάνων ύποθέσεις ϊι-
    ν διά τούς ήθ.οποιοί>ς τού κ;-
    ά
    μγρφ
    Φίλος: Δ'.ατι ο! περισσότεροι των
    γνωατ·ων κινηματογραφικών ά—έ-
    ρων ζητοΰν διαζόγια;
    Δικηιγόρος: Τπ&θέτω, έπειδή εί¬
    ναι ύδέ
    ρ
    Φίλΐς: Άναλαμβάνετε και είσ-
    πράξΐΐς παλαιών λογαριασμόν;
    Δικηγόρος: Βεβαία.
    Φίλος: Τότε σάς άναθέτω νά
    είπράξετε παρά τοΰ έαυτοΰ σας 50
    δολλάρια τα όποΐα έδανείσθητε χαρ'
    εμΌΰ χρό έ·,ος ετους.
    Δικηγόρος: Άναλχμ,δάνω ευχα¬
    ρίστως την υπόθεσιν σας. Δώσατέ
    μου λοΐπόν 25 δολλάρια.
    Φίλος: Διατί;
    Δικηγόρος: Ή δικηγ&ρικη άμοι-
    4ή μόν» είναι 75 δολλάρια. 'Αφ
    ρουμενων των 50, ατ'Λβ σάς χρεω-
    στώ, μέ-^ει νά μοϋ χρεωσΐητε ετέρα
    εί«κτι πέντε.
    Είς εν ποτηρ'.Μ δδ'θΐτος ρίψατε
    μ',σή κουταλ'.ά ά;χ;χωνίας. Είς τί)
    5δωρ αύτί> £ρέ-/ετε τεμάχ»ν καθα-
    ροΰ ύφάτματος 7.αί μέ αύτό σπ<;γ- γίζετε μαϋρα μεταξω-τά φορέματα. Καθαρίζθ"^τα'. αί κηλίϊες. Καλλιτέρα -Αα! θρε,πτίκωτέρα εί¬ ναι ή κράμδη, όττ> τρώγεται (*χή.
    Τό ^ράσίμον -Λαταττρέφει πολλάς
    καλάς ίϊ'.ότητας τού λαχατ^ΐ7Λϋ αΰ-
    τοΰ.
    'Οταν έκδΰεσθε %χ προτοϋ νά
    κοίμηΌήτε, 6α»ρτνίζετε τα βορέμα-
    τά σχς 7.αί ράπτετε τα έλλείποντα
    κομδία. θά εύχαριστηθήτε πολΰ νά
    τα εΰρητε ετοιμα τό χρωΐ
    Μεταχειρίζεσθε ολίγας καλάς
    είκόνας πρός στολ'Λμόν των αίί)ο·>
    σών^ σας. άλλά μην τάς κρεματε
    πολύ ΰψηλά. Αί είκόνες πρέπει νά
    δλέ-ετε έκ τοϋ πλτ/σί&ν, άχι άπό
    μαχιράν.
    Τοιπο^ετείτε εν μηλον είς τό κι¬
    βώτιον τού αρτου. Ό άρτος διατη-
    ρείταΐ νωπός.
    Άφήνετε τό ύδωρ νά 6ρά~3 χρο-
    το·3 νά ρίψητε μέσα τα λαχανικά.
    Δια—ίΐροΰν καλλίτερον το άρωμά
    των καΐ τάς δρεχτικάς των ΐδιό-
    τητας.
    Πλοι/σιαι είς διταμίλας τροφάς
    είναι τί) γάλα, τα ώά, δρασμενα λα-
    χτ/ί7.ά, ώς σπανάκ: κθ7.ν.'.νογούλία
    κτλ., φροϋτα καί ώά λαχανικά,
    ώς σέλινον, του,άτα. 7.ράμδη κτλ.
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡ. ΖΩΗΝ
    ΚΑΙ ΜΙΙΕΡΟΤΗΣΙΣ
    Ζητεΐται άπάντηβις
    Τι θά έχάμνετε εάν συνέδαινε νά
    καθήσετε είς μίαν τράπεζαν έστια-
    τορίου καί νά πλησιάση είς σερδι-
    τόρος τοΰ όποίου ή μορφή σας έν-
    θύμιζε κχποιον 7.ύριον τον οποίον ;-
    γνωρίζατε προ χηλλοΰ, ναί ό σερ-
    διτόρος ίστατο έμπροσθεν σας, χω-'
    ρίς νά προφέρη λέξιν έκτός τού (
    «τί άγαπάτε;» καί σείς έξελέγατε|
    εν φαγττόν, καί έκεϊνος απήρχετο
    /.αί έο" όσον παρήρχετο ή ωρα τόσον
    ή μνήμη σας έν.σγύετο, ότι ό σερ-
    δίτόρος αύτος είναι ό κύρΐος τόν
    οποίον έγνωρίζατε, /.αι οττι επέ¬
    στρεψε σείς έλέγετε τό δνοχά το·ο.
    καί έκείνος τί) έδεδαίωνε. καί ένω
    σάς έσέρδίρε. -/.αί σείς έτρώγατε,
    τας έλεγεν, ότι σάς εγνώρισε την
    ττιγμήν ο~<τ> είσήλθατε, άλλ' ήλ-
    πισεν ότι δέν θά τον άνεγνωρίζετε,
    καί έξη/ΌλθϋΌε·. νά σάς διηγήτα·.
    την ιστορίαν τού. ιστορίαν πλήρη
    Ολιδερών περιπετειών διά τάς όπεί-
    ας δέν επταιεν αύτος, καί επειτα
    σάς ωμίλει διά μίαν θέσιν την ο¬
    ποίαν προσπαθεί νά πάρη, καί έφ'
    οτον σάς ωμίλει ή όψ'.ς τού έλάμ-
    ίτκ. κάποιαν εξαιρετικήν λάμΦιν
    ■/.αί σάς έλεγεν, ότι γνωρίζει, ότι
    μέ την ίδι·/.ήν σας ύποστήριξ'.ν δύ¬
    ναται νά πάρη την θέσιν, έπειίή
    γνωρΐζει, ότι σεΐς γνωρίζετε τόν
    άνθρωπον όστις δίδει την θέσιν, και
    ήσθάνεσθε οίκτον διά τί»·; παλαιόν
    σας φίλον -/.αί έχιστεύατε την ιστο¬
    ρίαν τού ν,αί «δίδετε υπόσχεσιν νά
    τον δοηθήσετε. 7αί έτελειώνατε τό
    γ&ΰμά σας καί έκείνος έ'γραφε τον
    λογαριασμόν καί σάς τόν έδιδε καί
    τον έκυττάζατε καί έδλέ~ατε ότ·.
    το ποσόν δέν είναι ουτε το ήμισυ,
    άφ' ό,τι εχρεπε νά είναι, θά έκλέ-
    δατε άπο τόν ίδιοτ,τήτην τοΰ έστια-
    τορί&υ τα ΰπόλοιχο-/ τοΰ λογοφιασμοΰ
    τό οποίον δέν ήτο γραμμένον, ή θά
    έζητείτε άλλον λογαριασμόν μέ τό
    σωστόν ποσόν καί τ)ά έδοηθείτε τόν
    φίλο σας νά πάρη την θέσιν καίθώς
    τω ύπεσχέθητε; Άπα";τήσατε.
    ΠΕΡΙΕΡΓΟΣ
    ΣΚΕΨΕΙΣ
    Ό έρως είναι ή άστική σχολή.
    ό γάμος τό Γιομνάσιον. "Εως ποϋ
    έχετε φθάσε'.;
    * ¥ #
    Λέγονν ότι τό ποαλί ποί» έξΐλπνά
    ενωρίς, είιρίσκει τ/.οι»λήκι. Άλλά
    τί νά είπωμεν διά τό σν.ουλήκι χού
    έξά ενωρίτερον;
    * * ♦
    Πολλοί χροϊστάμενο'. παραπονοΰν
    ται, διότι αί στενογράφοι των μα-
    σοΰν τσοΰϊγκαμ. Άλλά. τί ήθελον,
    λοιπόν, νά μασοΰν, καρύϊια;
    Άφοδ ·λολ τα
    πήοαν τόν ανήφορο,
    Πώς ■θέλετε οί φοΰστες
    νά πάοουν τόν κατήφορο;
    Τό χτυπητό τό φώς είναι έχθοος
    ρα^ιάντζας.
    ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ
    Ο
    Είς την γωνίαν της 42?ς ο^
    καί 5ης Λεωφόρου.
    "Ισταται μία -^αρα γυνή μ.ϊ ·>9|
    λυπηρόν.
    Κράτει είς τάς άγζάλας της |
    δρέφος.
    Ή δψις της ε^αι ώχρα ζαιΐ
    όφθαλμοί της πλήρεις δαζρων.Ι
    Ή γυνή ομιλεί πρός εν α νέον|
    οποίος /.αί άποτχακρ^ετα! αυτής,
    όσον ά/.όμη έκείνη τοΰ όμιλϊΐ.
    Ό νέος έξαφτη'ζετα!.
    Ή γυνή όπισθοχωρεί /.αί τ/.μ;ι|
    είς τόν τοίχον.
    Δάκρυα κυλίονται επί των
    ρεΐών της, πίπτοντα επί τού "?03|
    ποο τοΰ κοίμωμένου 6ρέφ·ους.
    Είς κύριος συγζινείται, την ιτ)|
    σιάζει, έξάγει έκ τοΰ πορτ&?ολ|
    —υ εν δολλάριον, τό ϊιπλώνίΐ
    τό θέ·:ε: είς την χείρα της. (Ι
    Πολλοί άλλοι χράττο^/ το|
    διον
    Αυτοστιγμεί ή ^&<χροι μήτηρ ^ δρέφ-ος της άπομακρΰνετα'.. Μετά εν τάταρτον τής &'Κ- Είς την γωνίαν τής 40ί>ς 'Α
    καί 5ης Λεωφόρου. ( Γ
    "Ισταται μία νεαρά γυνή με ^
    λυπτ/τερόν.
    Κράτει εις τάς άγζάλζ;
    δρέφος. ^
    Ή οψις της είναι ώχρά/^Λ
    όφ&αλμο'ί της πλήρεις δακρυων. Ρ
    Ή γυνή ομιλεί πρό ίνα νεον|
    οποίος καί άπίααζ.ρΰν£
    έφ' όσον έκείνη άκόα.η τώ ^'1
    Ή φωνή της καθίστατα! ί.ι3
    ΜΡά· . . .,.
    Έντός μιάς στιγμης τ. ι-ν*".
    σμου την περικυχλώνει.
    Ό νέος έξαφανίζεται.
    Ή γυνή όπισθοχωρεί καί α/»
    45 είς τόν τοίχον.
    ' Δά/,ρυα κυλιονται^ επί των
    ρειών της, πίπτοντα επί τοΰ '?< που τοΰ κοιμώμενον €·ρέφο»ς· Είς γέρων θέτει είς την ) της εν >δολλάριον.
    Ό κύριος όστις είχε τ?/
    ίδιον -ρο ενός τετάρτου της ^
    είς τήν' γωνίαν τής 42ας «ί« '
    5ης Λεωφόρου, άποτείνεται π?35
    πλήθος %λ λέγει: ,
    «Ή γυνή αύτη είναι πονη?*. |
    τρα, κατεργάρα, ύποκρίτρ'·ϊ- 3
    τεών...» ,
    Δ^ν προφθάνει νά τελείως
    φράσιν τοι».
    " Είκοσι ζεύγη δραχιό·^ «ν
    /.όπτουν καί τόν ρίπτουν ε51
    πεζοδρομίου.
    Τα δολλάρια ρίπτοντοΗ 6?^
    επί τοΰ δρέφους. ( ,
    Αύτοστι-,'μεί ή νεαρα μ*!^
    τό δρέφος άπομα·7ρύνετ«!;
    Τό πλήθος ρίπτει δ^
    χυς καί περιφρονήσεως^ *?'*]
    κακόν άνθρωπον όστις απε'=·;1
    νά αδικήση την ^Ζ^^
    *£ΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 13 ΜΑΤΟΥ 1928.
    1 "υιιιιιι ·. · ._. ■·_■■■
    ΕΒΔ0Ι1ΙΑ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΔΑΣ
    ·τ· ■ ■ ■ ·ΤΓ» ■ · · · *«··*·■■ ■ ι. ·ΤΓ· ■
    εφέτος προσελχύει όλην την προσοχήν τής μόδας, καί ετσι
    ;ε -τροτοτυ-τες γραμμές καί ίδιτόροπες στροφές. Ή μέση γενικώς
    ιύνη/υτεοα καί πολλές φοΰστες είναι κομμένες κλώς.
    ι ((αιοται τρία άπό τα νέα μοδέλα. Τό πρώτον έξ άριστερών, εΐ-
    ι μι»ο/υιιματο φόρεμα χωρίς μανίκια άπό μπλέ φανέλλα, μέ κλώς
    ιτα /αι /ο τή ζακέττα άπό τό ίδιο ΰφασμα.
    ιδειτροο γόρεμα εχει φοΰστα ποΰ άποτελεϊται άπό χωριστά κομμά-
    , το έν α το-τοΰετημένο επάνω άπό τό άλλο. Καί τό φόρεμα αύτό δέν
    ι μανινια /αι γίνεται άπό άνοικτό ρόζ φλάτ κρέπ, μέ γιακάν άπό λευ-
    ογαλ όν
    §ο 6ραδιο φόρεμα γίνεται άπό λευκό σκρτόν, μέ φοΰστα κοντή έμ-
    /αι πό/ν ιιακουάν οπίσω, καταλήγουσαν είς ουράν. Όλόκληρο τό
    :μα ?ίαι /ετημέ·.ο μέ άργυρα φλωριά.

    Άνοιξιάτικο άνσάμπλ, ιιέ φόρβμα
    άπό ζωγραφιστό σιφφόν, μέ φαρ-
    δειά βελούδινη ζώνη ποΰ κρατεϊται
    μέ μιά μεγάλη φιοΰμπα. Ή γραδά-
    τα είναι έπίσης μα<<ρη καί τό έπα¬ νωφόρι γίνεται άπό μανρο δελοΰδο. Τα φορέματα χοροΰ θά ένόμιξε κανείς ότι είναι προωρισμένα αποκλει¬ στικώς γιά τόν χειμώνα, καί όμως είναι άπαραίτητα γιά την δνοι|ι καί τό καλοκαΐρι. Καί εφέτος ή δαντέλλα συνειθίζεται πολύ. Είναι δροσερή καί εΰμορφη καί δέν χρειάζεται γαρνιτοΰρες. 'Εδώ φαίνονται δύο ώραϊα δαντελλέΛτια φορέματα χοροϋ. Τό μοδέλο πρός τα άριστερά γίνεται άπό λεπτή δαντέλλα, μέ μιά μετα- ξωτή ζώνη καί μεταξωτό άνθος είς την μέσην. Φυσικά, εχει τόν άκανό- νιστον ποδογυρον καί φορεΐται επάνω άπό τζωρτζέτ. Τό άλλο μοδέλο είναι άπό μαύρη δαντέλλα, μέ μικρή πελερίνα οπίσω Ό μεγάλος μαϋρος μεταξωτός οριόγκος μέ τής μακρυές άκρες άριστε- Ρ9, γαονίρει τό φόρεμα μέ χάριν. Καί έδώ βλέπομεν τόν άχανόνηστον ποδόγυρβν. είναι ώραΐα τα φορέματα δροσερά καί τα -ΕΤ ^'ε^' ί-6^0 τέτοια «™άμπλ. Άριστερςί, τό φόρεμα ϊΐνω * ν«οι0ρ -ωνη κα' άσυνήθιστη πλισέ φοΰστα ιιε ουο βολάν. Η "' 'ίΐο /γ, > με ενα ζαμπό άπό τρία μικρά βολάν. Τό έπανωφόρι
    Τ,Ι ' υΧθωμο Γ,φασμα
    "ι ,, ί ϊινεται άπό φλάτ κρέπ. Λεπτές μπλέτες στολιζουν τιτν
    0ι η' "'0ι'ζα γαρνίρεται μέ γραδάτα καί ενα κεντημένο μονο-
    '(')(1ρι,«>1α"ες μα«Ύ«9Ϊτες τοΰ έπανωφορίου εχουν τό ίδιο χρώ-
    Φόρεμα—έπανωφόρι άπό άνοικτό
    μπλέ υφασμα, γαρνιρισμένο μέ 6α-
    Θύ μπλέ. Ή φοΰστα είναι κομμένη
    χλως είς τό άριστερό πλάγι καΐ
    ίσια είς τό δεξιό, καί κρατεϊται είς
    τό πλάγι μέ τρία μεγάλα κουαβιά,
    με τα όποία γαρνίρβνται και τα
    μεγάλα παραιιέντα.
    Τό μεταξωτό έπανωφόρι είναι πολύ τής μόδας εφέτος καί συμπληρώνε-
    τω συνήθως μέ έσάρπα, ή πελερίνα.
    Έδώ άριστερςί φαίνεται ενα έπανωφόρι άπό μαΰρο μεταϊωτό. Ή 6α-
    θειά πελερίνα είναι συνεχεια τοΰ γιακά. Τα παραμέντα, άπό γοΰνα μαϊ-
    μοΰς, προσθέτουν την μόνη γαρνιτοΰρα.
    Τό άλλο έπανωφόρι συνδυαζει ΰφασμα κάσια καΐ ιιεταξωτό. Ή ιιακρυά
    έσάρπα είναι άπό μεταξωτό, τό οποίον γαρνίρει καί τα παραμέντα.
    Τα υποδήματα είναι γιά τό άπόγευμα, μέ ενα λουράκι όλα. Ή τσάντα
    είναι γιά τό άπόγευμα, μέ ίνα λουράκι^ όλα. Ή τσάντα είναι άπό δέ'ρμα
    κροκοδείλου καί ό σκελετός της άπό δστρακον. Τό δέρμα τής τσάντας
    Ιχει μπλέτες έμπρός.

    ΤΛΌ δΕΟΤΙΟΧδ
    5υΝϋΑΥ, ΜΑΥ 13, 1928.— ΥΟί.
    XIV.
    Νο. 4765.
    ΝΕλΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑ-ΙΟΥ, 1928.
    ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.—
    ιστοριαι
    ο έπι__ο:ξιο_: βασιλεύς
    Είς τα σημειωματάριά μου τα
    όποία έχρησιμοποίουν πρός συλλογήν
    ύλιχοϋ, όπως γράψω την ιστορίαν
    της
    πολιτικήν δράσιν της τότε Ελλά¬
    δος, άλλά κυρίως την κοινωνικήν,
    την πνευματικήν ν.αί ττ,ν οικονοι.!-
    ν.ήν ανάπτυξιν αυτής, ολίγον κατ'
    ολίγον έκλείπει, διότι καί τα δρ'.α
    τού βίου μου συντοχεΰθ'.ιται. "/.αι άλ¬
    λαι μέ άπορροφώσιν άτχολία'.. Άλ¬
    λά το συλλεγέν υλικόν τό όμοιον
    διοχετεύω είς εφημερίδας και περι-
    οΒ'.-/.3τ είς α'.κράς ίστθίίας -/.αί ση-
    μειώματα, τ)ά χρητΐμ,εύ-ουν μίαν η¬
    έ ί ό ί
    ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΕΙΊΟΧΗΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΟθίΙΝΟΣ.- Ο ΕΚ ΧΑΛΚΙΔΟΣ
    "ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ".
    μέραν είς τον ιστορικόν εκείνον, ο ι
    οποίος θά υυγγράψη την Ιστορίαν ι
    των πίώτων χρόνων τής ιδΐ.σ:Μς
    τού Έλλην·.·/ου Κράτους. Τα :η-
    μοσιευόμε1 α πεϊΐστατικά, έν τή α¬
    φελεία των δί'ΐ;.υν πολλάκις ζω¬
    ηράν την ε!/όνα τής τότε κατα'
    στάσεως τής ν.οι^ωνίας ν.αι των κ:α
    τοοσών αντιλήψεων. Οί νεώτεροι δέ
    ΐστορικΐ! διά μακρών ίστοροΰσι τα
    σχετιζόμενα πρός την /.οινωνί,κήν κί·
    ν'ηΐτιν τής έποχής ήν πραγματεΰον-
    ται.
    Τό επεισόδιον τό οποίον αναφέ:ω
    κατωτέρω όμοιάζει ολίγον μέ δϊάμα
    και μέ κωμωδίαν. Τό εύίθν είς ττν
    εφημερίδα «Λίώνα» τού ΐστοΐ'/ζού
    "Ιωάννου Φιλήαονος. Κατά την οην
    Φεδΐουαρίου τού 1857, ή: ιεράν Πα¬
    ρασκευήν κ.αί ώρτ^ 8 μ. μ., είς τί
    άάκτορα εφάνη εισελθών άνθρ&.'πός
    τις, φερων μανδύαν αιθούσης. Το
    ένδυμα τούτο είναι τό κατόπινι ό-
    νθμασθέν κοιτωνίτης υπό των μετα-
    φραστών των μοθ'.στορτί.ιάτων. λε¬
    γόμενον δέ κοινώς «ρέαπα ντι κά-
    μερα». Κατά την εποχήν εκείνην
    φαίνεται, ότι ειχε είσα/θή κατά
    πρώτο.1 ό συρμός τής «ρόμπας ντί |
    κάμειΐας» έκ τής Δΰσεως, καί οί
    οΐκοδεσπόταΐ δ-.αμένοντες είς τάς οι¬
    κίας των έδέχοντο τούς ξενους των
    φέροντες αύτάς, διά τούτο καί ώ-
    νομάζοντο αρχικώς μανδΰαι τής αι¬
    θούσης. Εΐκάζω τούτο, διότι τεστα-
    ράκΛντα ετη δραδΰτερον. υετά τόν
    πόλεμον τού 1897, ότε ΐΑ>ετά τού
    πρώην π!ρωθνποϋργού Κυρ'.ατ,οΰλη
    Μα,ιρομιχάλη μετέδην είς θετσα-
    λίαν πρός διανομήν είσφορώ ι πρός
    τους καταστραφέντας Κο^τσοφλια-
    νίτας. μιάς σ.Π:6η τό άκόλο-Οθν:
    Είς την Θεσσαλικήν πόλιν ΐπίό-
    νειτο νά διανυκτερ-ΰσωμεν. ΐιλοξϊ-
    νοΰμεν:; είς την οικίαν τού λτ,-ιιρ-
    χου αυτής. Συνηντήσαμεν είς τό κα-
    φε ΐϊίον τόν Δήμαρχον όστις φιλο-
    φρονέστατα μάς εκάλεσεν, όπως μας
    ξενίση. "Οττ/ ένΰκτωσεν. ό ϊτμχζ-
    χος εξηφανίσθη. ΈμείναΊλεν άπ&ροΰν
    τες, ότε ενεφανίσθη ό γραυτ.ατεύς
    αυτού, όστις μάς ωδήγησεν είς τϊν
    φιλίίτενον οίκον. Είς την είσοδον εν¬
    εφανίσθη ό δήμαρχο: φέρων μχ/.ράν
    ρόμπτ> ντί κάμεραν. ίστολισμένη;
    μέ κορ'δόνια καί φούντες. "Ετσι δέ
    παρέμεινεν κατά τό γεναα καί κατά
    τάς υπολοίπους ώρας. Φαίνεται. δτ:
    μάς είχεν έγκαταλείώει είς τό 7.α-
    φε'.είον καί μετέβη είς τό σπίτι τοο,
    ι&πως περ-.δληθή την επίσημον ταύ¬
    την στολήν, διά νά δεχθή τόν πρώην
    υπουργόν τόν Εξωτερικών. ΊΙ «ρόο-
    πα ντι κάμει α» εθεωρείτο ώς ειδος
    ήμ'.επισήμου στολής, κάτι μεταξυ
    ^ράν.ου καί σμόκιν.
    Μέ τοιαύτην στολήν ήτο ένδε-δυ-
    μένος "/αί ό εισελθών κατά την νύ¬
    κτα τής 5ης Φεβρουαρίου τού 1857.
    είς τα ά'.άκτορα, όστις ό^χως δέν
    προεκάλεσε την περιέργειαν των ά-
    νακτορικών θεραπόντων, και άφέθί;
    νά είσχωρήστ] άκωλύτως είς τό β»-
    Ό Πρόεδρος, ή Κυρία Κούλιτζ (μέ τί]ν μικράν Σουζάν Μποϋν έτπ, των γονάτων της) παρακολαηιθοΰν μετ' ένδια-
    φέροντος μίαν παράστασιν τοΰ περιφερομένου ίπποδρομίου (Οΐ)
    σ'.λικδν ένδ'.αίτηαα. "Ο-τί ομως ό
    όπασπίστή; στρατηγάς Γρίβας Γαρ-
    δικιώτης έπληροφορήθη την είσςίον
    τού φέροντος το πϊρίεργον τούτο
    ενδ.μα, τό πρά-'μα εγέννησεν ΰπο-
    •χίας και ήρχισαν νά άναζητούν τόν
    είσϊλθό'ντα. Διήλθον διαφόρους θα-
    λάμους. άλλ' οΰίαιχού ευρίσκετο ού¬
    τος. Έν τελε1., άνελθόντες είς τόν
    άνω ορο·φον, παρετήρησαν ήνεωγμέ-
    νην την ^·!):τ> τής αϊθοόση: των
    έπ'.σ/.επτών και την ΐυνεχομένην μετ
    αυτής αίθονσ^ τού θρόνοο. Ένεκα
    τού σν.ότους δέν ηδυνήθησαν νά πα-
    ρατηρήσουν ουδέν το έκτακτον είς
    αύτην. Έν τώ μεταίΰ κατέβησαν
    ΰπασπιστα! τ&ϋ έασ'.λέως και φύλα-
    κες κ,ομίζοντες φώτα, τότε δέ διέ-
    κρινα"^ τού σκ.ίμπο·δος. τού εΰρισκο-
    μένου παρά τόν θρόνον έΐΕηπλωμένον
    άνθρωπον τόν οποίον οί θεράποντες;
    ά.'εγνώρ'.σαν, ότι ήτο ήτο ό εισελθών Ι
    μέ τον μανδΰαν τής αιθούσης. "0-
    ταν έπλησίασαν, τόν είδον κρατοϋν-ι
    τα είς μέν την δεξιάν '/ύζχ έπία.η-1
    κες έγχε'.ρίδιον, ε'ς δέ τό στωα
    τού κονδυλοφόρον, όστις ελέγετο τό¬
    τε κάλαιμος. Τόν ήοώτησαν τί έζή-
    χει εκεί, άλλά δέν έλά'Λία όν ου¬
    δεμίαν απάντησιν. Τό έπίμηκες έγ-ί
    χειρίδιον έκ,ράτε; αύτοΰς είς από¬
    στασιν. ΙΝΙόλις με;ά πολλάς προφυ-
    λάξεις ήδυνήθησχ^ νά τον άφοπλί-
    σουν, συλλαδόντες αυτόν έκ των ό¬
    πισθεν. ΔΙετήνεγκον αυτόν είς το
    α·1λαρχείο, τότε δέ παρετήρησαν
    τόν μανδύαν τής αιθούσης, όν έ'φερΐ
    κα: εσωΌεν αυτού τάς νυκτερινάς
    ά αΚυρίδας τού. Γεν:μ:νης σωαατι-
    κίς ερεύνης, ε^ρέθησα·^ είς τα θυ-
    λά/.ια τού μανδ^ου δΰο πλήρη π'.-
    στόλια. Αμέσως είίοπθ'.ήθη ό εισ¬
    αγγελεύς όστις μεταβάς είς τα ά-
    νάκτορα χροέοη είς άνακρίσε'.ς.
    Ή ένδυχασία, ή όλως παράίοςος
    σιωπή ήν έτήρε; ό συλληφθείς κα'ι
    τό εξαιρετικόν 5φος τού, όπερ χα-
    ρακτηρίζε: τοΰς αή έχέφρονας, ώς
    άναγράφουν αί έφημερίδες τής έπθ-
    χής. έγεννηκ την ϊίέαν, ότι ευρί¬
    σκοντο πρό άνθρώπου πάσχοντος. Ε¬
    π; τέλους απεφάσισεν ούτος νά α¬
    παντήση είς τάς έρωτήσεις τοΰ εισ¬
    αγγελέως.
    —Πολλοί μέ παρεκίνησαν. ε!·πε,
    νά γίνω δασιλεύς, και ήλθον, όπως
    εγκαθιδρύθη είς τόν θρέι όν μου.
    ■—Αί, ν.αλά, πώς δέν ένεδύθης
    ν.αί ήλθες ετσι ήμίγυμνος νά άνέλ-
    θης είς τον θρόινον; ηρώτησεν ό αϋ-
    λάρχης.
    —Τό εθεώρησα όλως 3ιόλ»υ πε¬
    ριττόν τούτο, διότι τόν έ'νδυια δέν
    κάμνει τόν βασιλέα.
    ■—Ό δέ νονδυλοφόιρος τον Γποίον
    ειχες είς τό στόμα σου, τί έσήμαι-
    νεν;
    ■—Έκράτουν ετσι τόν κάλαμον,
    διότι φρονώ, ότι ούτος είναι πολύ
    ΐσχυρότερος τού ξίφους.
    Γενομένης νέας σχετικής έξετά-
    σεως, ευρέθη, ότι ό συλληφθείς ήτο
    περιτετο-ηαένος, όπερ προ-εκάλεσε
    την ιδέαν, οτ1. ήτο Όθωμανός ή
    Ίσραηλίτης. ΤΗγε το 24ον έ'τος
    τής ήλικίας τού, ήτο Χ:'."ΐ|
    ν,αί ώ ιομάζετο Μπαδέας, κπή-Ι
    δέ έκ Χαλκίδος. Έκρατήθη =-! [
    καιρόν είς τάς φυλακάς. άλλ'|
    τρικής έξετάσεως γενομένης,
    δείξεν, 3τ: επρόκειτο περί παράΙ
    νος και εκλείσθη είς εν μον7
    μή ΰπάρχοντος κατά την έ-πο/ή|
    ν.είνην φρενοκομείου ίιά τους
    νοπαθείς. "Εζησε έπ!. πέντε —=ρ|
    ετη και άττεθαηε κατά τάς π*:
    νάς της έκθρονίσκως τού "Οθι
    Καθ" όλον τό διάστημα τής παρΙ
    νής τού είς την μονήν ήτο ήρ^
    και είς άκρον αελαγχολικός.
    στευ·ε ·δέ άδιστάκτως, ότι τιϊ
    είς τόν θρόνον τής Ελλάδος
    θελήσει τού λ*κί και κατ^
    διά τής δίας υπό των όργανον Ι
    Βαυαρικίς δυναστείας ή όπιία]
    έ'λεγε", ένκατεστάθη ανευ -λΛ
    λή-εως τιύ Έλληνικοΰ Λαο3. [
    αύτός ήτο ό ό λαόκλητος /.τ.
    συνά:σει εγένετο βασιλεύς.
    Τ5 πϊρίεργον είναι ή άττλΐ
    των αΰλ·κών θεραπόντων α".~.»η
    δόν είσίρχόμενον αυτόν είς τα
    κτορα μί ρόμπαν ντί κάμε;Γ;.Ι
    ώρησα,· δέ λί« φυσικόν τό ζ:^
    κα! τόν δφηταν νά είσίυ^η
    τ?.ς αΐΓούσης τού θρόνου. 'Ό
    είσαγγίλευς υπέβαλεν αυτοίς 'Λ
    νάκριτιν, κατέθεσαν, οτ: δέν ή:1
    το νά ύποπτευθώσι τίποτε το ν.Ι
    παρ' άνθρώπου τόσον εϋπ:|^
    δε'ϊ'.ζΑένου, δηλαδή, χ.θρώπου,
    μετέβη μέ τα νχ/.τικά τού, οτ:ως|
    χϋρισθγί βασιλεύς. Ήτοι^τΙ
    φέλε'.α δέν έξένισε, φαίνεται,
    τόν "Οθωνα. όστις διέταξε νΐ
    (λπολυ'ΘΫί ουδείς τούτων, άλλα
    στήθη απλώς είς αΰτους να μ·
    τρέπωσι τού λοιπού την ε'ισοδο
    τα ά^^άκτορα άνευ αδείας ό: θξώΙ
    είτε φέρουν ί«,'διχλΖ7·.τ) περιπατ!
    τε αανδύαν αιθούσης. Γ
    ΘΕΟΔ. ΒΕΛΛΙΑΜΊ
    Ό 6ασΐΛει·;
    '~ Άλςρόνσος τής Ισπανία:, μέ την βασίλισπαν Βικτωρίαν, τόν μετά τή; οποίας γάιιον τού ηρνήθη νά
    διαλύση τό Βατικανόν. Δεξιςί, ό δεύτερος υιός τοΰ Βασιλικοϋ ζεύγους, Γ ~* '
    Πρϊγκιψ Τζαίημ.
    Π ΟΙΜ ΕΝ ΙΔΙ
    Δύο μικ,ραί ποιμενίδε:, ?ν|
    6οσκον τα πρέ'δατά των εί
    Βόσγια δρη, είδαν πρόσωπον Ι
    πρόσωπον την Παναγίαν! ί|
    χε, διηγοΰνται, τό άπό^|
    νο, όταν αίφνης ήκουσαν ζνα (
    κοτον θόρυβον ώς ισχυράν
    άνέμου ν.αί μετ' ολίγον είδον ν|
    φανίζ,Εται ενώπιον των μια (ι)
    τάτη γνναΐχα. Αί δύο ™[
    έφοβήί)ηισαν και ή μια ι^.
    ιφνγε. Ή αλ)^, ονόματι Λ1|
    λα, ηρώτησε την γυναΐν.α .το'
    το και έκείνη τής άϋτήντη^
    ν επέστρεψε τήν^
    τής ελεγε τό δνομά 1/Ί
    πομένην, την ίδ-ίαν ώραν, >1 Ί
    κα ενεφανίσθη είς τό ίδιον (Ι
    και τή; είπεν ότι ήτο ή Μη^
    Σίοτήρο: τής άνίτρωπότητο:·
    τοτε καθ' εκάστην ένεφσν^
    λά δέν την έβλεπεν ηΐ'ο1
    Μαρσέλλα, μολονότι καχα τ|
    ραν τής (εμφανίσεως ^
    πάντοτε πλήθος, ιδίως
    διά νά ίδουν την Παν
    «εμφάνισις» προσέλαβε
    χαοακτίίρα εκμεταϊλείΌ
    είςό μέρο; δπου ή π^:1
    μενεν ότΓ 86λεπε την Παν«1
    ΐδρύθησαιν είς ξίΑινα παραΐ'Ι
    τα" μπάρ, έστιαιτόοια και
    χάριν τοϋ συρρέοντο; λ'·
    'Γέλος την Μ. Παραοκε«.ΐ)»:'
    ναγία έδήλωσΐν ίίς 'την/1
    λάν ότι δέν ύχ ένεφανι-ί ^
    όν, διότι πολ^.αί κυρίαι; '!'
    σαι διά νά την ίδουν, ε*·
    και έγέ7.ων·
    2 5ΕΟΤΙΟΝ5
    ΓΙΟΝ 1
    1», 1928.— ΌΙ>.
    XIV.
    Νο. 4705.
    ΝΕΥ ΥΟΗΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑΙΟΥ, 1928
    ΕΤΟ^. ΔΕΙνΛΤΟΧ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άοιθυό: 476:
    ΓΙΡΟΧΩΓ1Λ
    ΕΒΑΟ1ΥΙΑΑΟΧ
    Κινέζοι στρατιώται μεταφέροντες πο'ι εμεφόδια καί τρόφΐμα διά των ο-
    δών τής Τσιγκιάο, πλησίον τής οποίας έλαβε χο'ιραν ή μετά τδ Ιαπω¬
    ν ών σύγκρουσίς των.
    Ίαπωνικά στοατεύματα βαδίζοντα δια των δόών τής Τστγκτάο
    Ό συνταγματάρχης Λίντεμπεργκ (δεξι?» μέ τό ταγματάρχην 5.α
    Λάνςριερ, πρόκειται νά πετάξονν είς Εϋοιόπην ιιέσω Νιουφάοιτντλαντ,
    Γοηλανδίας καί Ίσ/.οδιας.
    Αλ6 την ένθ-ουσιώδη νποδοχήν των τριών ύπεοωκεανείων αφορών τού «Βοέμη» έν
    Οί τρείς ΰπερωκεάνειοι άεροπόροι τοϋ «Βρέμη», ό Κόιλ, ό Φιτζμο>ρις
    καί δ δαοώνος φόν Χούενεφε/ντ, γινόαενοι ένθουσιωδώ^ δεκτοΐ έν Φιλα-
    &ε)<τεία, τής Πενσυλδανίας.
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑ-Τ-ΟΥ, 1928.
    ΤΗΕ ΊΤ1011 ΗΕΗΑίΟ"
    1915
    ΜΑΥ 13, 1928.
    τ —·
    ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΝΟ.
    140 ν<·8ΐ 2β 11) δττΜΐ Νβτί ΥογΙ, Ν. Υ. Ρ. ΤΑΤΑΝΙΣ, ΡΓββ. ΤτββΛ. Ο. νΕΝΕΤΟϋ, νΐοβ-ΡΓββ. ΟΑΡΙΤΑί ΪΙΟΟ.ΟΟΟ.ΟΟ Τε1β§τ»ρ1ι Α<3<ΐΓ€ϊει "ΝβιΙΙκτβΐα" ΤίΙβρΙιοηθΒ: \'3(1ΐ1ηβ 8Ϊ1Ο—1211—5»ΐε Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΘΑ ΔΕΧΘΗ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΑΠΟΨΕΙΣ Ή Ιταλία εννοεί* την ταΰτόχρονον υπογραφήν τού ώ δυΒδΟΚΙΡΤΙΟΝ ΚΑΤΕ5: 513168 ΡΑΙίΥ Οηρ ΥθϊϊΓ . (10.00 Τΐιπ ΜοηΙΙι» ... ;ο 1!οηΙΙΐ3 .. .. $500 ,.. 18.00 >υΝΟΑΥ
    Οηβ
    ΥβαΓ .....
    .. $7.00
    5ιχ
    . - ίί.ΒΟ
    ?β Μοηίΐις .,. $2.00
    ΙΙίυβΤΚΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗΙ.Υ
    Οπρ
    Υβ3Γ .....
    .. 8100
    εΐχ
    Μοη11ΐ3___
    .. «2.00
    $ίΐ.«β
    ββ.00
    94.00
    ίβ.οο
    «4.00
    «2.50
    «β.00
    «2.»0
    ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 13 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ. τοΰ «Έβν. Κήρυ-
    κος»).— Ή έπιμονίι της Ιταλίας όπως υπογραφή ταυτο¬
    χρόνως τό Ίταλο-Τουρκικόν μετά τοϋ Έλληνο-Τουρκικοϋ
    σύμφωνον, πιστεύεται δτι θά κάμψπ την άδιαλλαξίαν της
    Άγκυρας καί δτι αυτή θά δεχθή την παραπομπήν είς διαι¬
    τησίαν των Έλληνοτουρκικών διαφόρων, καθώς προτείνει ή
    Έλληνική Κυβέρνησις. Την τοιαύτην ύποχώρησιν της Τουρ-
    κίας προβλέπουν τα έκ Ρώμης τηλεγραφήματα.
    ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ
    ΟΙ ΚΟΡΙΝΘΙΟΙ ΕΠΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ
    ΕΙΣ ΤΗΝΠΟΛΙΝ ΤΩΝ
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
    ΕΝΤΕΙίΕϋ Α5 «εΧΟΝ!) 01.Α55 ΜΑΤΤΕΗ
    8. 1915. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟ5Τ ΟΡΡΙΰε. ΑΤ ΝΡ*
    ΥΟΚΚ. ΝΕ» ΥΟΚΚ. υΝΟΕΗ ΤΗΕ Α~ ΟΡ
    ΒΑΡΟΗ 3. 1879
    ΡΕΤΚΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
    ΡοαπάβΓ αηά ΐΐ
    ϋ. εαΐΐίηιαΐιολ ΕάϊΙοΓ.
    — Μ
    ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
    ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ *»»
    ΚΥΡΙΑΚΗΝ
    , ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜΩΝΐ
    ΑΜΕΡΙΚΗΖ Ι Ι-ΟΤΕΡΙΚΟΤ
    ΗΜΕΡΗΣΙΟΪ
    •ΕτηοΙα ..
    •Εξάμηνος
    ΤρΙμηνος .
    $10.10 Ι 'ΕτιιβΙα ..
    . $5.00 Έξάμηγος
    . $8.00 | ΤρΙμηνος .
    ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ
    Έτηοία . .
    Έξάμηνος
    Τρίμηνοΐ
    $7.00
    $3.30
    $2.00
    'Ετησΐα
    ΙΕά
    ΙΕμης
    Τρίιιτινος
    ΕΙΚΟΝΟΓΡΛΦΗΜΕΝΟΣ
    'Ετηοία ..
    •Εξάμηνος
    $4.00 Ι 'ΕτησΙο ..
    $2.00 | 'Εξάμηνος
    $11.00
    . $·.οο
    . $«■··
    . $ι.οο
    . $4.00
    . $2.60
    $8.00
    $Χ.5Ο
    Άποοτίλλίτβ τα ίμβΑβματα σας Οιβ τα-
    χνβρομικ&ν ^ ΐραπιζιτιχΛν έχιταγΛν ιΐ;
    ΔολΧάρια πληρωτεα είς Νέαν "Υόρκην βια
    ταγή "Ν8.11οπε1 Ηβικ1<1". Επιστολαί *ε· ©ιέχσυσαι χαρτονομΐσματα δέον νά άΛοστέλ- λωντοι ονστημέναι είς διαταγήν "Ν&ΤΙοπα] ΗβΓ3.1(3", 110 νβ8ΐ 261Η 8ΐΓββΙ, ΝβΛ» ΥογΙ(, Ν. Υ.ν άλλως δίν φίρομβν «4·ύνην 6 άλθ ________________ ΧΕΙΡΟΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΚΑΙ Γροφεία «'Εθνιχοϋ Κήρυνο;» ίν ΟΛΟΣ ΒΟΥΛ1ΙΣ Τβ. Αθήναις Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΙ ΗΙΙΙΟΓΠΙΙΗ ΕΙΣ ΤΟΙΣ ΑΘΗΝιΑΙ, 25 Απριλίου.— Τό Υπουργείον των 'Εσωτερι- ργ έκοινοποίησε χθές ά ί έά ις τοϋ Νσμάρχας καί έπάρχους τοΰ Κρά¬ τους τό κάτωθι έγγραφον τοΰ έν Βουκουρεστίω "Ελληνικόν Προ- Ηενείου, έντελλόμενον όπως δοθή ενρυτάτη δημοσιότης είς αύτό: «Καθ' έκοΜττττν σχεοόν μοί πα- ρουσιάζονται διάφοροι έργατικοί, ελθόντες έξ 'Ελλάΰοος, ιδίως δέ Ηπείρου καί Μακεδονίιος, πρδς είίρεσιν εργασίας, οΐτινες μή δυ¬ νόμενοι νά παραμείνωσιν εις Ρουμανίαν και εύρισν.όμίνοι ά'- νευ πόρων, προσφεύγονσιν άς τό προξενείον ζητοΰντες δωρεάν δι- αβατήρια καί βοήθειαν χρτ»μα~- κήν πρός έξοικονόμησιν των ναύ- λων έπιστροφής αυτών είς την Έλλάδα. »Παρακαλώ έπομένως όπως δο- θώσιν οδηγίαι εί ςτάς διαφόρους διοικητικάς αρχάς, πρός περιορι¬ σμόν, κατά τό δυνατόν, εκδόσεως δωοατηρίων είς πάντα αίτοϋντα τοιοϋτο διά Ρουμανίαν, ιδίως δέ προκειμένον περί έργατικών, το¬ σούτω μάλλον, έν όσω ή έν Ρου¬ μανία εγκατάστασις νεωστί έλ- θόντων ξένων ύπηκόων αύστηρίυς απαγορεύεται, πάντες δέ οί ερ¬ χόμενοι μετά ενός μηνός διαμονήν έΗαναγκάζονται υπό τή; Άστυνο- μίας ν' άπέλθωσι. Σημειωτέον, ό¬ τι κατόπιν Νάμου τό υπουργείον Εργασίας επέτρεψε τήν είς Ρου¬ μανίαν παιραμονεήν ξένων ύΛηκό- ών, των άποδεδειγμε'ως έγκατε- ΐτττ)μένων έν Ρουμανία πρό τής 1ης Σεπτμί&ρίον 1925,'πάνησς δέ τούς μετά τήν χρονολογίαν ταύ¬ την άπελαύνουν, εάν ούτοι δέν ά- ναχο>ρήσαχην οίκειοθελώς εντός
    τής διδομένης υπό τής άστχη'οιιίας
    6λιγσ»]|μέρου προθεσμίας».
    ΒΑί,ΤΙΜΟΚΕ, ΜΌ.— Ό «Έθνι-
    κός Κηρυξ» πωλεϊται παρά τοΰ άν-
    τιπροσώπου μας Γεωργίου Ζαφείρη,
    4618 ΕαχΐθΓΠ Ανε., όστις δέχεται
    άς συνδρομητήν καί καταχω-
    γγθφς
    βίσΐΐζ άγγελιών.
    Αί ύ-«οχρεώσεις των Αι-
    μεναρχείων <3ια την α¬ πογραφήν. ΑΘΗΝΑΙ, 25 Απριλίου. — Ή Στατιστική ίϋπιρεσία ελα^ε "πρόνοιαν καί διά τούς ταξιδεύον- τας άπό τόπου είς τόπον έντός τοΐ Κράτους διά σιδηροδρόμου κατά την νύκτα τής 15—16 Μαΐου. Δεδομρνου δτι δέν θά άπογρα- φώσιν ούτοι είς τάς οικογενείας τοίν διετάχθησαν οί δήμοι και αι κοινότητες δσαι έχουσι σιδηροδρο- μικούς σταθμοΰς ν' άποστείλωσιν εις αύτούς την 16 Μαΐου δύο του¬ λάχιστον άντογραφ3ΐς, διά την έκ περιτροπης κάθ' δλην την ημέραν απογραψην των δία σιδηρόδρομον άφικνονμενων καί μή άπογραφέν- τοον παρά ττ) οίκογενεία των άτό- μων. 'Επομενως δέον νά έχωσι τουτο ϋπ' όψιν οί ταξιδκόται καί νά -παρεχωσι ποιθΐ&ύμω; τάς υπό των άπογραφέων αίτηθησομτνας πλη¬ ροφορίας πρός σνμπλΐ)ρο>σιν τχυν
    σχετικαίν δελτίων.
    Αί έκίδοθϊΐσαι πρός τα Λιμε-
    ναρχεϊα οδηγίαι διά την απογρα¬
    φήν όρίζσιχην δτι οί Λιμενάρχαι,
    ώς Προϊστάμενοι των άΐωγραφε-
    ων τοϋ λιμένος, δ'ορίζσυοϊ τούς
    άνχχ'γκαιοϋντας άπογραφεϊς έν. συ-
    νεν'θή<Γεως μετά τού Δήμαρχον η Προΐδρου Κοινότητος, παρ' όν λαμ'οάνοα.Όΐ καί ίικ«νόν άριθιιόν άπογραφυκών δείαίων. Είς τή,ν' απογραφήν περιλαμ- βάνονταΐ: α') θΓλεμΊβονχοι πορθ- μεϊς, άλιεΐς, ναυτικοί καί πάντα έν γένει τα πρόσω-τα τα κατά την νύκτα της 15—16 Μαΐον δανυ- κτε·ρεύσ!αντα επί των έλληνκών πολεμικιοχν καί επί των έμπορικων ελληνικών ή ξένων πλοίων καί πιλωτών μέισων παντός εΐδους, των ε-ύρισκομένΐον είς λιχιίνας ή δρ- [ΐούς τοϋ Κράτους καί β') Πάν¬ τες οί έπιβαίνοντες των κατά τό μεσονύκτιον τής 15—16 Μαΐον ευρισκομένων έντό; της ίλληνικής 0«λάσσης καί είς λιμένα τινά τοϋ Κράτους διευθυνομένων έλληνι- κών καί ξένων πλοίων, πλήν των ξέΛ'ων πολεμικων, άμα τω κατά^ πί?.ω των. Άπω της 16 μίχρι της 18 Μα¬ ΐου οί Λιμενάρχαι παραλαμβανον- σι πλήν τόόν ανωτέρω καΑ τα δελ- τία των πλοίων άτινα έλαβον μέν δελτία είς τίνα λιμένα τοΰ Κρά¬ τους καί άνίΐχώρησαν δι' άλλον 'Ε?1η-ν'ΐικον λιμένα πρό της παρα¬ δόσεως τούτων είς τόν άπογρα- ς>εα.
    Την 18ην Λίαΐου οί Λιμενάρ¬
    χαι (ητνκεντ-ριοϋσι πάντα τα δελ¬
    τία είς εν δέαα φεοον ως επιγρα¬
    φήν τό ονομα: τοϋ λιμένος, είς δν
    άνι'}κουσι καί τό ά.το<ττϊλλουν είς τόν οικείον Δήμαρχον ή Πρόε¬ δρον της Κοινότητος. ά η Ζητούντας γρφς Υπό 1% Διευθύνσεως της Στα- τιστικής Υπηρεσίας τοϋ Ύπονρ- γείου 'Θθ·νι/κ.ής Οίβίονοαίας μας ανεκοινώθη δτι παρ' όλας τάς προ¬ σπαθείας αδυνατεί νά συμπληρώ¬ ση τόν άριίθμόν των άπογροκρέ'ων ό οποίος είνε διά μέν τάς Αθή¬ νας 4.000, διά δέ τόν Πειραια 2.000, καί Λαρακιαλεϊ ■θερμώς τόν θέλοντα νά έξνπηρετήιστι τόν εν- γενή καί χρήσιμον σκοπόν της ά- παγρσχρής; νά άποταθχί -'5 τήν διεΰθυνισιν τής Στατιστι·κής τοϋ ΎπΌυργείον της 'Βθνι-/:ής Οίκ»- νομίας τι είς τούς Γενικοίς Γραμ- ματεΓς των Λήμων Αθηνών—Π εί ραιως. Ή άπογραφική νπ·ηρεσία ?γ%ειται είς τήν παράδοσιν των επί τούτω οελτίων την 15 Μοΐον καί τήν λήψιν αυτών τήν 16 Μα¬ ΐον. ΕΙΣ Κ ΑΘΗΝΑΙ, 25 Απρίλιον. — Έγκρίνεται όπως χορηγη·θοϋν ετήσιαι έκ,-ταιδευτικαί αδειαι είς τούς κάτωθι άξυωματικού:. ή ανέγερσις βτερεών ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 13 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ. τοΰ «Έθν. Κήρυ- χος»).— Έξ Αθηνών αγγέλλεται δτι ηρχισαν επιστρέφον¬ τες είς τήν πόλιν των οί Κορινθιοι, εκείνοι οί όποϊοι είχον ζη- τήσει καταφύγιον εις Αθήνας, Ναΰπλιον, *Αργος και αλ- λα μέρη. Είς την Κόρινθον συνεχίζεται ή ανέγερσις στερεό)ν ήμιμονίμων παραπηγμάτων, δπού θά στεγασθοΰν οί κάτοικοι μέχρι τής ανοικοδομήσεως των οίκιών των. Η ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΜΒΙΤΗΙΒΟΥΛΗΣ Ή όδοποεΐα, τα ύδραυλεκα τού _τρυμόνος καί ή Γερουοία. ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 13 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθν. Κήρυ- κος»).— Ή Ήμερησία Διάταξις τής Έλληνικής Βουλής, ήτις άρχίζει αυριον τάς τακτικάς συνεδριάσεις της, περιλαμ-- βάνει έκ των πρώτων την σύμβασιν τής όδοποιΐας, την σύμ¬ βασιν τής εκτελέσεως των ύδραυλικών τοΰ Στρυμόνος /.αι τό.περί καταρτισμοϋ της Γερουσίας νομοσχέδιον. Ή Κυβέρ¬ νησις φαίνεται δτι έλαβεν απόφασιν νά επισπεύση τήν προ¬ κήρυξιν Γερουσιαστικών έκλογών. κτπαον σπουδών πυροβοί-ικιον, Τα«/ ματ. έπιμελητείας Γ. Ράντην διά Γα)1ίαν πρός παρακολούθησιν εκ- ^ Αντισυντ. πεζ. Ν. Τσαπάραν | παιδεύοτως ε4ς την Ανωτάτην δια Γαλλίαν πρός παρακολουθή- σχολήν 'Επιμελητίίας, Ταγιι. π?ζ. σιν εκπαιδεύσεως είς συντ. πεζι- Χ. Δρέχαν διά Γα/Λίαν πρός χα- κον, εις1 Κεντρον έ·κπαιδεύ«ρονς ρακαλϋόθησιν έοοταιο€νσεως είς ταγματαρχών καί είς Κέντρον τα- σύνταγμα πεζ. καί κέντρον έκπαι- δβύσεως ταγματαρχών, λοχαγούς πεζικοΰ Πλούμην ·τρός παρα-/Λ- λοΰθησιν εκπαιδεύσεως είς στρα- τιωτικήν σχολήν γυμναστική; καί Ι. Σωτηο·ίου πρός παρακοί.οι'ιτϊ;- σιν Ικπ«.δεύσεως είς κεντρον |κ- ταιδεύσϊως άρμάτων μάτχ»τ; "ι οΰν- ταγμα άριιάτων μάχης- ΠΠΣ ΗΜΠΟΡίϊ ΝΑ ΑΓ0ΡΑΣΓ1ΕΝΑ ΣΠΗΤΙ; ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟΝ ΤΜΗΜΑ Τί ευχάριστον πρδγμα είναι νά έχη κανείς τό ιδικόν τού σπίτι.' Ν ά γνωρίζη ότι τουτο άνήκει εν¬ τελώς είς αυτόν! Διατί τότε νά ζηλεύετε τούς φί- λους σας, οίτινες έ/χοιτν ήδη ιδιόκτητον οικίαν; Άρ- χίσατε καί σεΐς άμέσως νά ά.ιοταμιεύετε, όπως άπο- κτησετε καί τό Ιδικόν σας. "Ολίγα δολλάρια άποταμιευόμενα τακτικά ίκά- στην ίβδομάδα είς ίνα δανϊηβδ αοοοιιπΐ παρά τή Τραπέςη μας θά σας βοηθήσουν νά πρανιιατοποι- ήσετε τα ονειρά σας καί νά σάς'δώσουν την ποώτην προκαταβολήν διά τό σπίτι σας. Θά σά; βοηθί'ισωμεν νά δελτιώσετε καί πεοαιτέ- οω τί οίκονομικά σας. 'Επισκεφθίίτέ μας. "Ελθετε νά μας ίδετε ΤΩΡΑ. Ή συμβουλή μας παρέχεται δωρεάν. Μέ $1.ΟΟ άνοίγετε Αογαρίαβμόν Π ροσκαλοϋμεν τοΰς καταθέτας μας νά έλθουν ; καί μάς συμβονλευθοϋν δι' οιανδήποτε κοινω- ι νίκην ή οικονομικής φύσεως υπόθεσιν των, ώς ' τήν αγοράν οικίας, νποθήκην, τήν το-τοθετησιν | χρημάτων, τήν απόκτησιν οικίας, ασφάλειαν Ι ζωής, πολιτογράφησιν, μετανάστευσιν, άποζη- Ι μίωσιν έργατών καί τήν επίλυσιν οΐονδήποτε ι αλλου προβλήματος. Ή συμβουλή μας παρέχε- ται εντελώς δο^ρεάν, είναι άξιόπιστος καί έμπι- στεντική. ΟΜΙΛΟΥΜΕΝ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Παρακολουθήσατε άπό τό δΐαΐίοη νΕΑΡ τήν Μιιΐυαΐ Λ ΗουΓ εκάστην Παρασκευήν 6—7 μ. μ. ΙΓΝΙΟΝ ΒΙΜΕ 8Αν1ΝΟ8 ΒΑΝΚ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1859 40ΤΗ 5ΤΒΕΕΤ ΑΝΟ 6ΤΗ ΑΥΕΝυΕ, ΝΕν/ ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ Ενεργητικόν δνω των $125,000,000
    ΕΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— κυρτλτ" 13 ΜΑΙ ΟΥ, 1928.
    ΥΠΟΧΘΟΝΙΟΙ ΘΕΟΙ ΜΑΙΝΟΝΤΑΙ
    ΣΕΙΣΜΟΠΛΗΚΤΟΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
    ΑΘΗΝΑΙ, 24 Απριλίου.— ^
    Λέν είνε ή ποώτη φορά κατα
    την οποίον ή Κόρινθος καταστρε-
    φεΐαι άτο οΈΐομονς.
    Κατα τνν παρελθοντα αιωνα έ-
    ΕΕοοιϊωθΐϊ κυριολεκτικώς ή πα-
    λαιά Κόοινθος. Άλλά στην αρ-
    γαιότι,τα^ιίσης φαίνεται συνέβη-
    οη σεισιιοί καί καταστροφαί.
    ΐΐαοτνριαι σαφεΐς ύπάρχουν .μόνον
    δια^την «ετά Χριοτόν εποχήν. Αι-
    άτοΰς πρό Χριστοϋ αίωνας ΰπο-
    τίίΕΐαι ότι συνέβησαν καί έν Κο-
    οινθο) καταστροφαί άφοϋ πολλά-
    μ: ρσεισθη ή Π ελοπόννησος.
    Ό -τραβων άναφέρει:
    «Περί την Μ,.θώνην δέ την έν
    Τ(ρ 'Ρρ'ΐιονικφ κόλπφ ορος,έπτα-
    οταδιον το νψο- ανεβλήθη γτννη-
    &ντο; αναφυσηματος φλογώδους
    μεθ η'ΐιρτιν μέν άπρόσιτον υπό
    τοι" Ο'ΐ ιοΰ /-αι τής; •θειώδαυς όδ-
    μΓ,ς νι/τωρ δέ εί>όά5ες έκ/άιιπον
    κάρρο λΑ θερμαϊνον, οίστ; ζεΐν
    την θάλασσαν επί σταδ·;ους πέντε
    νΌλίριη <δ' είναι καί επί εΐκοσι οταδιοις τρασχωθηναι δέ πέτρας ιίτοορώίε πύργων ούκ ελάττοσιν». Κατα τό 464 π. χ. μέγυς σει- οιιος /-ατεστρεψε την Λακωνίαν, 20 000 Δα/» δαιμόνιον άπέ-θανον, μία τώ /ορυφων τοϋ Τανγέτου ά- περραγη Μετά 18 ετη επείσθη καί πα- /ινίί ΥΙί/ιπάννηβσ-. Ό Θουκυδί- δή; άναφέρει ότι αύτός ό σεισμός ϊγένετο αίσθητός καθ' άπασαν την 'Αττι/ην μέχρι τής Πεπαρήθου νήσου τού ΑΙγαίου Πελάγους. Κέντρον των σεκτμών δ ΐδιος θου- νυδίδη; ·ΐτεωρεΐ τας Όροβίας τη·; Εό°οία; «Χάαμα καί κυμα» ^ Μετα τόν Λενκτρικότν πόλεμον, 6 Στραβων άναφίρει ότι δΰο πό- λει; τη; Άχαΐας, ή Βούρα και ή 'Εζ-νη κατεστράφησαν «ή μέν υπό γάσματος, ή δέ υπό κύαΐίτος». Με την καταστροφήν άσχολεΐ- ται ό Άριοτοτέλης ό οποίος "γρά- φεΐ τα εξής: ,* Οπον δ' όζμα κϋμα σ·:ισμψ γεγονεν αΐτιον, δταν έναντία γί- «ΐτε τα -τνεύματα. Τουτο δέ γίνε- ™ι, °™ν το °""ϊ°ν την γήν ςτνενμα "Λ αλ/ου πνεύματος την θάλασ- "«ν απώσαι μέν όλως μή δύνηται ϊθοωβοΰν δέ καί συστέλ/ον είς τ&ντον συναθροίση πολλήν. Τό- τε γάρ αναγκαίαν ήττηθέντος τού- Τ(!υ του πν:ύμοιτος αθρόαν ώθου- ί ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑΙ ΠΕΡΙ Τ«Ν ΠΑΛΑΙίΙΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ.- ΠΩΕ ΕΞΕΡΡΙΖΩΟΗ Η ΚΟΡΙΝΟΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 1858. μις αθρόαν ώθου ό τοϋ έναντίου πνεύιιατος θ 1 ^1 ,^γ τόν ^ητα ,^ον'Λ εγένετο δέ τουτο καί πε- ' Α,Χα:αν; εξο, γάρ ήν ,μέν νό- ' ίΗ δε βορέας, νηνεμίας δέ ρυεντος είο^ τοί >' εΧενετ<> τότε κϋμα καί ό
    ο- αμα κα1 ιμ5λλον διά ^
    Ι?ν θαλατταν μή διδονχη διαπνοήν
    ϊυΤ°ην Υΐ>ν ώ?ι^νω πνεύ-
    άπο6ι6α-
    ^
    ή δέ
    κατακλυ-
    χρό-
    1
    5.αναφέρονται
    χ?0νοΥ50φος Ιωάννης Μα-
    ΐ «ναφέρει τά §ξής.
    ιλεία; Οι,σπεσια-
    ^ ««ομηνίας ή Κ6-
    ο&»7ας τής Ελλάδος.
    εσπέρας βαΐΜας.
    ΐΧ,ευ- έχαρίσατο πολλά
    ι,'-η°ασι καί τη πόλει.»
    υ ιδιο; χρονογράφος άναφέρει
    ααΓΓ^ατορί«ς Ίονστίνοτι
    ,^^,ρραχιαν, όδέ Β*αοι-
    σιν' τ™ . πο^εσΧεν ϊΐς άνανέο-
    Ε1 αυτΐ1 ^Ρ0«χινϋ>ν πόλει.
    '/αγη έχαρίσατο ύ βασι-
    τοΰ
    "·' ο .τοταμος μυρίων δημ-
    Τό Κοινοβούλαον τής Ρουμανίας είς τό Βουκουρέστιον, τοΰ όποίου την κατάκτησιν ώνειροπόλησαν κατα την τελευ¬
    ταίαν εξέγερσιν των οί Άγροτικοί.
    τότε τό πρώτον τό ύδωρ εφάνη». Ι ή Καλαυρία καί ή πολλά και δεινά
    μακίου καί τάϊν πέριξ κωμών κα¬
    τα ένάτην Φεβρουαρίου άπό τής
    πρωΐας 6όμ6ους έ)έ
    οϋς πάντρς ώς ήχους ϊ
    έξελάμδανον, καί οί μέν εθεώρουν
    αίΐΓθϋς ο>ς έκ Π£ΐραια>; οί δέ ώς
    έξ Αίγίνης προερχομένοχ'ς.
    Μικρόν πρό τής; ενδεκάτης ό>
    ρας π. μ. ηκούσθη Ίσχυρότατος
    Οόμβος, δν πάραυτα διεδέξατο τρο-
    μερός τοΰ >εΙ5άφαιι; κλονισιιός·
    οί τε ίστάμενοι καί οί ποριευόιιενοι
    άιολέσαντ'ες την ίσΌρροπίαν τοϋ
    οώματος έπιπτον χαμαί, τό αύτό
    δέ επαθον καί των καθτίμενων οί
    θε'λοντες νά έγερθώσι, ν.αί τα ζώα
    δέ αύτά τρό.ϋος κατέλαβε καί κι¬
    νήσει; εκααον άίΛοκάτου;.
    "Αμα τω κλονισμφ μέγας κρό-
    τος ηκούετο έκ των κατακρημνι¬
    ζομένων σίκοδομων καί πιν.νότατΌν
    κονιορτοΰ νεφο; άνερχόιΐΐΞνον έξ
    αυτών ν.ατεσν.ί«ζε των) ουρανόν*
    μετά δέ την διασκέδασιν τούτου
    άν'αλαβοντες καί οί κάτοιν.θΊ έκ
    τοΰ φόβου κοιι τής ταραχής είδον
    μετά €ρρίκης καί άπεΪΛΐσίας έν
    ρ>πΐ) όφθαί.μοϋ τάς μέν έαυτών
    ,οΐκίας κατηδεεφισαένας, «υολλούς1
    ■δέ των οίκείαχν υπό τα έρ:ίπια κε-
    γακΐμένους, ών τινάς μέν νεκρούς
    πολλοΰς οέ 6αρέ<ος τετρωμένους . Εέχωσαν. Ή διεύθυνσις τού οειβμου "Οτι άφορα διά την διεύθυνσιν τοϋ σεισιιοϋ οί πλεΐστοι έδε,βαίουν ότι ούτος ηρΕατο πρώτον εκ των Μαρτυρεΐ δέ δτι δέν εφάνη πρώτον1 παθοϋσα 'δαυνκλεής Ύδρέα. Καί' νατ«> ^ο; τα ανω, είτα δέ «οί έκ
    τό ΰδ(ι>ρ άλλά πϋρ. «Φασί δέ πΰρ βράχος ά'νο>θεν των Μεθανων καίίτων πλαγιων^ όπερ πιθανολογει-
    ά λί έ ί δέ 7Λ ά η 'Εί& ται και εκ τού τροπου της πτωσε
    ουργός τοίς έκείντι άνθρώπω>' συμ-
    0/θο<όν γέγονεν. ΐειΑος οε ανοΐοάζ τ|ΐτεο ειθΛΓιΐ ιυ ^υί^/^ υ^^^ΐΛ ^ι.^^. κ.**τ»Λ^ν υο ^^^ ννν*Λν/^ ια·"^^^» ι>Λ*ν ι,ιι/υι*ι«»ι .«ν.* ^ 5· ^ , - β ψ
    χοόνος δέ ουκ άποβά; τοίς καθή- άναζέσαι πολυ έκ τής γης, επί δέ α7Λοι παοά την 'Επί&οη>ρον, όΐτορ- ται και εκ τού τροπου της πτωσδ-
    Αλμ τινά των ώκημέν.ον είργά- ταντφ μαραθέντι ρνηναι τό ύδωρ ραγέντε;" ώς αν πύργοι μεγαλαι, Ι ω;,των, οικοδομήν, π. χ. καλυοαι
    ζετο έ'ρημα...... δ δή* καί είς ημάς όν™ θροιιόν ν.ητίιτΐηην Λ- την Ρίάλίκτσαν νΛΐ1 τίνες απ/.αι, παλαιαι ν.αι κα/ως
    Σεισμοί δέ Άντιόχειάν τε κα- καί δεινώς άλμυρόν.»
    μ χ
    θεΰ.θν καί Σελεΰκειαν καί Άνά-
    ζαροον.... Προσθείει δέ αν τις
    τα "Ι6ωρα κωί Άμάσειαν, Πολύ
    μαραθέντι ρυήναι τό ύδωρ ραγέντες ώς αν πύργοι μεγάλοι,
    δ δή καί είς ημάς ά'νεσι θερμόν κατέπεσαν είς την θάλασσαν -/.αί
    καί δεινω; άλμυρόν.» λίαν θειώδης όσιτη προοτ&αίε την
    Οί α&ιβμοί τοΰ 19ου αί- -παραλίαν εκείνην έκ της θαλάσ-
    ωνος
    Κατά τόν παρ;:λθόντα οτΛώλ«α ή
    6οτον τε και Φιλοαηδην, Λυχνι^ Πελοπόνντ}σο- πολλάκι- ·έσείσθη
    δόν τε την εν Ηπειρωταις και Κο- — · ■-
    η ρς
    ρινθον, αί δέ μή πολυανθροχτό-
    τατοι έκ παλαίον τ}οχΐν ταύτας
    γάρ απαξαπάσας υπό τοϋτον τόν
    χρόνον σεισμφ τε καΐαπεσεΐν καί
    τοϊ; 'όκΓμέΛΌΐς σχεδόν τι πάσι ξυν-
    διολίολέναι.
    Ό αι'τός δέ Προκόπιος; άναφέ¬
    ρει καί όίλλαυς σεισμους οί όποΐοι
    «κατά την 'Ελλάδα έπιπεσόντες την
    } η
    από σεισμους. Την 23ην Αυγου-
    στοου τοΰ 1817 αέγας σεισυός συ-
    νοδευόμβνος άπό τρομακτικόν νπο-
    χ^όνιον κρότον «·δαοιο; έ/τυροο-
    ύ ά«αξοοτοιχίο»' δπο>ς ά-
    σης άναδοθεΐσα».
    Ή καταβτροφή τοΰ
    Την 9ην
    οί καταστρεπτι¬
    κόν σεισμοί οί όποΐοι μετέβαλον
    είς έρ·-ύΐια τ»Ίν Κόρινθον.
    "Εκθεσις των ιατρών Θ. Άρε-
    ναφέριεται ίίς 6.'6ϊλίον ξένου ]στο- ταίου καί Στυλ. ΣτΌ'υρινάκη άπο-
    ρικοϋ, διήμερον επί §ν καί ήμισυ ^ταλένταη' ΐΐπό τοΰ ύτ:οα'ργείο>!
    λεπτόν. Ή θαλασσα κατέκί.υσε την ι τών 'ΕΙσωτερικών είς την Κόριν-
    πεδιάδα παρασύρα:σ1ο3 πολλάς οίνο-1 θον ώς εξής περιγράφει την κα-
    «χ.ατα την Ι^λΑαΛα επιπεσοντες την ^ ά; Τά ^^ έρρίφθ-ησαν, ταοτοοφήν:
    τε Βοιωτιαΐν και Αχαιαν και τα έπ1 τί^ ξ α.. Συγχρόνως τά 05- «Τοιοϋτοη
    περί ν.όίνπον τόν Κρισ'σαΐον κατέ-
    <τει<σαν καί χωρία ιμέν άνάριθμα, πόλεις δέ όκτώ, έ'δαφος καθεΐλεν, ΐ· ταίς Χαιρώνιά τε καί Κορώνεια κου Πάτραι καί Ναύπακτος δλη, ένθα δή καί φόνος εγένετο άν- θρώπων πολύς καί χάος δέ ^ επί τής γης πολλαχή άποσχισ&είσης γεγένηται.» Αί «ηγαι των Μεθανων Σχετικώς μέ τα Μέθανα καί τα; «Τοιοϋτον δέ παράδειγμα ρΐ»" δατα έκάλνψαν καί την επί της | -/αί ό ?σχάτω; κατά την ένάτην Στερεάς Ελλάδος ^^αραλίαν εί; , ΦεΌροΐ'αρίου 1858 συμβάς σεισμό; 2·000 κατέπεσον ιιέχρι θ?- μ^ελίων έντός τοΰ έμτοαδόϋ αΰ- 'τών οί δέ Ιστάμενοι εισέτι των τοί- χων, δ€ΐκνά>οιισι ρωγμάς ώς έόπί
    τό ποϊλύ κοτθέτονς- τοΐχοι προαυ-
    | λίων έκρημνίσθτνσαν ένθεν και εν-
    φεβρουχχρίου τοΰ θεν· αλλο'. τοΐχοι ιμεγαλητέρων ο'ι-
    κιών κατέπεσον κατά διαφόρον»ς
    διευιτύνσεις, άλλ' οί πλεΐστοι πρός
    δυσμάς καί εξω των οίκιων και
    ιμεσότοιχοι δέ έπίσης κατέπεσον
    πτΛλών δέ τοίχων κεχρισμένων,
    των μέν εσωθεν, των δέ έξωθεν
    κοΐτέπεσϊ μόνον ι!» ήμισυ μέρος
    τό μή κεχρισμένον. Διέφερον δέ
    κατά τό μέγεθο; αί οικίαι, καί δ-
    λίγαι ιμέν .μεγάλαι ήσαν, αί δέ πλεί¬
    σται μικραί. Τούτχον Αλίγισται μό-
    ώκοδσμημέναι έκ πλίνθων, αί
    ημ
    (έν ώ δύο ινιήνας πρότερον σει- δέ λοιπαί έκ λίθου πυρώοου;· έ-
    σον'
    μος ό έξ Ο'ικονόαων αναφέρων τά Οί ποϋ ταϋ σεισμοϋ επί τίνα; | σβέστου. Εΰάριθ,μοί τινές οίκοδο-
    έξής: ( ( | ημέρας έπικρατοϋντες ανΐμοι ήσαν μοί στερεώ; ώκδομημέναι δέν
    βόρειοι, ί| άτμόοχραιραι ώς επί τό
    πλείστον ήν νεφελώδης, τά δέ πέ¬
    ριξ δρη χιονοσκεπη καί τό •ψϋχος
    δριμύ. Υπό τοιαϋτα τής άτμο-
    σφαίοα; φοΛνόιιενα ττκουον οί κά-
    τρίου Μαΐκε&όνων βασιλεύοντος, των νησων συχναι κΐα* μαλιστα τοικοι της τε Κορινθου και Καλα-
    μ«ρών (καί νυν έκ διαλειμμάτων
    έ'τί σείιει) τα παρά την Τροιζήνα
    Μέθανα. Έκινήθη δέ καί πασά ή
    Ληγας των^ ό Παυσανίας άναφέ- Μέθανα. Έκινήθη δέ καί πασά ή
    ρει δτι επι Άντνγόνου τοϋ Δημι- Πελοπόννησος κχχί ή Άττική καί
    τρίο Μαΐκεδβνων 6ασιλεύοντος των νήσων συχναί κΐαλ μάλιστα
    Δύ- οωτογββφίαι της κ. Φλώρανς Νά~. πρώην ί««»ργοα των «τωτ« ριχων της Πολιτείας Νεβς Ύδρ-
    ^ Οί ενωτβι διεφώνϊ?ταν κατά την δίκην, δν ί,το ίνοχος εις τας μ τα^τ,τεις των *^γίαφων. Δια
    κιατέπεσαν μέν έκ τοΰ σεισωοΰ
    ονχ ήττον δμως δυερράγησαν πολ-
    λαχοϋ άπό άνωθεν εως κάτω, έν
    αίς ολίγαι τινές οικίαι, ή έκκλησία,
    τζαμϊον τι πα}.αιόν, ή πρός τό 'Ε-
    ξαμήλιον γέφχ-ρα, τό έν Καλαμα-
    κίω κατάστηυΐο-ι τής άυμοπλοικής
    έταιρείας καί αλλα. Τινές των έ-
    πά).ξ«ων τοϋ φρουρίου της; Άκρο-
    καρίνθου, μοταγενειστέρας κατα-
    σκενή; κατεκρημνίσΰι^σαν καί εύ-
    μεγέθης οράχος άπορραγείς κατιέ-
    πϊσε των οτΰζομένων στηί.ών τοΰ
    έν Κορίνθω νσοΰ τοϋ Ποσειδώνος
    τή; μΐάς τό κΐονόκρανον ιμετετοπί-
    σθη, ή δέ <ττήλη αυτή έρράγη έκ πλαγίου, ιμ,ιετετοαύσθη δέ εν καί έκ των έπιστηλ'ων. Καί πολλαχοϋ δέ πέριξ τής Καρίνθου άπερρά- γησαν βράχοι ώς καί τοΐχοι έ- νετικων κτιρίων· εγένοντο δέ καί ρωγ^ιαί τίνες βράχων κατά την Άκροκόριν&ον ν.οίί άλλοτχοΰ. Επί τής προκυμαίας εις Καλ«μάν.ιον εγένοντο έπύσ^ς ρωγμαί τίνες έκ βορρά πρός μεσημβρίαν. ' Ε^αφάνιβις των υδάτων Έκ τοΰ ΐσχυροϋ τούτου σει- σμοΰ ή μέν Κόρινθος %αί τό Κα- λαΐμάκιον κατεστράφτνσαν εντελώς, τα δέ Έξααίλια, Πεοιγιάλι, Ά- ζίζι, Χιλιομόδι, Κουρτέοσι, επαθον ίκανώς, τά δέ περίχωρα τούτων ή μικρόν ή ουδεμίαν σχεδιν 6/.άβην των υδραγνιϊγείων έξέί.υτον Ιπί τι¬ νάς ημέρας. Περί, Κεγχρεά; ύ- πάρχει ρύοίξ όσον δύο κεράμων ύδωρ έχων. Εί; τό ύδωρ τουτο (Σ^έχεια είς την 24ην σελίϊα.)
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΙ", 13 ΜΑ-ΙΟΥ, Ϊ32Β.
    ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΩΝ ΔΥΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΝΩν]
    ΣΥΝΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΊ'ΚΟΥ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ
    ΤΗΣ ΜΟΥΣΟΥΑΜΑΝΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΜΩ'Υ'ΣΕΩΣ.-- ΣΥΡΡΟΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ ΕΚ
    ΤΩΝ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ— Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ, ΠΡΙΓΚΙΠΟΣ
    ΟΥΜΒΕΡΤΟΥ— ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΤΕΑΕΤΗ ΕΝ ΤΩ ΒΡΕΤΑΝΙΚίϊ ΝΕΚΡΟΤΑ-
    ΦΕΙΩ ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ.» ΙΝΔΟΙ, ΚΙΝΕΖΟΙ ΚΑΙ ΙΑΠΩΝΕΣ
    ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ.- Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΜΙΑ ΕΚ ΤΩΝ 5
    ΑΝ ΑΤΟΛΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ.
    Έξ άνταποκρίσεως δημοσίευθεί-
    σ?λήμ, δικαιολί,γηθέντος άπαξ ετι
    τοΰ τίτλου αυτής ώς «'Αγίας Πό¬
    λεως». Οί δύο χωριστοί έορτασμοί
    τής Άναστάσεως, κατά την ρηθεί-
    σαν άνταπόκρισιν, τό Ίουϊαίκόν Φά
    σκα ν.αί ή μεγάλη Μουσουλμανικα}
    έορτή τοΰ προφήτου Μωϋσέα>ς(Νεο-
    πή Μωζά), συνέπεσαν κατά τό πρώ¬
    τον δεκαπενθήμερον τοΰ λήξαντος
    μηνός Απριλίου.
    Ένω είς όλον τόν κόσμον τα με-
    γάλα γεγονότα άτινα έλαβον χώραν
    π;ο 19 πεοίπου "αΐώνων έν Ίεβοοσα-
    λημ, απασχολουν τα πνευματα εκα-
    τομαυρίων Χριστιανών, Ίουδαίων
    καί Μουσουλμάνων, άπειράριθμτ.
    προσκυνηταί πάσης φυλης -/.αί παν¬
    τός δόγματος διηυΌΰνοντο πρός τή-
    Ιεράν Πόλιν, όπως μετάσχουν των
    έορτών αΐτινες είς τα μέρη έν.είνα
    τελοΰνται μετά μείζονος θ-ρησχευτι-
    κής ζέσεως καί με-γαλοπρεπείας πα-
    ρά είς οιονδήποτε ά'λλο μέρος τής
    Εις πασάς ταςχωρας^ης < σεως τό Π άσχα εφέτος έωρτάσθη- τήν 8ην Απριλίου. Έν Ίερουσαλήμ, ή Ρωμαιοκ,αθολική Έκ-Αλησία, ή Άγγλικανική 'Ε-Αλησία /.αί πάσαι α! Προτεσταντικαί Ένώσβις, έώρ- τασαν κατά τη"/ ημέραν αυτήν. Άλ¬ λά α! Άνατολικαί Χριστιανικαί Έκ ν.λησίι άκολουΌοΰν άκόμη τό παλαι¬ όν Ιουλιανόν Ημερολόγιον, συμφώ¬ νως πρός τό οποίον τό Π άσχα συν- έπεσε την 15ην Απριλίου. Διά τόν λόγον αυτόν οί ίθαγενείς Χριστιανοί τής Παλαιστίνης, ώς επί τό πλεί¬ στον μέλη τής Άνατολικής Όρθο- δόξου Έ/.κλησίας, ομού μέ τούς Κό- πτας, Ρώσσους, Σύρους καί Άρμε- νίους ήρχισαν την Μ. Έδδομάδα των, οταν ο! Δυτικοί έπανηγύριζαν τό Π άσχα των. Ταυτοχρόνως οί 'Ιουδαΐοι έώρτα- ζον τό Π άσχα των, άρχίσαντες άπό τής επομένης τής 4ης Απριλίου. Οί Μουσουλμάνο ι, μη θέλοντες νά Οπολειφθώσι, πρό αΐώνων ένεκαινί- «σαν εορτήν πρός τιμήν τοΰ προφή¬ του Μωυσέως. Ή εορτή αυτή έφε¬ ρεν είς την Ίερουσαλήμ γραφικά; βμάδας π,ροσκυνητών έκ των πέριξ χωρίων, οί όποίοι συνεκεντρώθησαν έν Ίερουσαλήμ, την 6ην Απριλίου, εκείθεν δέ έξε·/.ίνησαν είς πολυαρίθ- μους παρελάσεις, μεταδαίνοντες, ό¬ πως διέλθωσι μίαν έ&δομάδα είς τόν λεγόμενον τάφον τοϋ Μωϋσέως έγγΰς τής Ίεριχοϋς. Κατά την διάρκειαν των τελευ¬ ταίως έδϊομάδων πάντα τα κατα- ^Οάνοντα τρ'αίνα, άταόπλοια κ.αί αΰ- τον.ίνητα έφερον προσκυνητάς διά τοΰς άγίους τόπους. Μεταξΰ αυτών ήσαν Καθολικ,οί 'Ααί Διμαρτυρόμενοι επισκέπται, έξ Εΰρώπης καί Άμε- ριν.ής εΐσερχόμενοι είς την Ίερου¬ σαλήμ παραπλέυρως των μελαψώλ Αίγυπ/τίων Χριστιανών μέ τοΰς κυ- αν&ύς των μανδΰας. Χωρικοί έκ των χωρών τοϋ ΑψΛυ μέ τάς έορτακτί- μους στολάς των, ευσεδείς Ίουϊαΐ- βι μέ μακράς ζ,όμας έκ τής κεντρ:- κής Εΰρώπης, έξευρωπαϊίμένοι Ί- ουδαίοι έκ τής Δΰσεως,Ίνδοί Χρι- στιανοί μέ τάς έθνικάς των ένδυμα- σίας, ίσχνοί καί λοξόφΦαλμοι Κινέ- ζοι καί Ίάπωνες Χριστιανόν, ετι δέ πλήθος συνήθων περιηγητών, με- ταδαινόντων έκεί μάλλον έκ περι¬ εργείας παρά έξ εύλα&ΐίας. Είς τάς στενάς άψιδωτάς όδοΰς τής παλαι¬ άς πόλεως οί χωρικοί κομίζοντες «ϊς την αγοράν τα %αά^ιά των γεμάτα άπό νόστιμα φρ'οΰτα καί λϊ- νανικά. ώς κ«ί οί λεοκοί εν. τώ-« ιθαγενών, εΰ,ρίσ-Λθυν τόν δρόμον των κάντοτε κλεισμένον υπό όμάδων προ- σκυνητών, επιθυμούντων νά ίδουν τα μέρη άτινα Φεωροΰνται ώς ίερά υπό ίής " Εφέτος τό σύνηθες πλήθος ηυξή¬ θη έκ των πολυαρίθμων πληρεξου- σίων είς τό μέγα Διεθνές Ίεραπο- στολικών Συνέδριον τό οποίον εΓ κυσεν είς τάς συνεδριάσει τού επί τοϋ ίστορικοΰ Όρους των Έλαιώ άπεσταλμένους έκ Π ροτεσταντικώ-ν Ίεραποστολικών 'Ενώσεων πεντή¬ κοντα καί μιάς χωρών. Ό έορτασμός τοΰ Π άσχα ήρχι¬ σεν άπό τής Κυριακής των Βαΐων, όπότε ό Λατίνος Π ατριάρχης, Σεδ. Μπα-ρλασίνα μετέδη επισήμως είς τόν Άγιον Τάφον, ώρα 6η τής πρωΐας, όπως εΰλογήσγ) τα δαία δια τάς χιλιάδας των Καθολικών, οί όποίοι σΛηθροίσθηςί^ έκεί χάριν με- γάλης παρελάσεως. Κατά την 7 ώραν, ό διάδοχος τής Ιταλίας Οϋμ- δέρτος, όστις μετέβη, διά νά προ- σκυνήση τοΰς Άγίους Τόπους, ε¬ γένετο δεκτος είς την είσοδον τής Φ. Γιάφφας υπό αντιπρόσωπον πα¬ σών των θρηκτ/,ευτικών ν.οι^τήτων τής Ίερουσαλήμ, ήγουμένου τοΰ Λα- τίνου Πατριάρχου, καί ώίηιγηθη δα μέσου περιέργου πλήθους λαοϋ είς τόν Ναόν τοϋ Άγίου Τάφου. Υπό τόν λαμπρόν ήλιον θερμής έαρινής ημέρας άπασα ή Ίερουσα¬ λήμ είχεν έξέλθει μέ τα καλλίτερα της φορέματα, οί κληρικοί έν μεγά¬ λη ποικιλία περιδολής. ΦραγΆΐσκα- νοί καλόγηροι, παίδες αποτελούντες τόν έκκλησιαστιν.όν χορόν μέ τοΰς έκ δαντελλών χ'.τώνας καί τα έρυ'θά των έπιχιτώνια, μαθηταί σχολείων καί δωδεκάς Ίταλικώ-^ σχολών -/.αί πλήθος χωρικών μέ τάς ωραίας ένδυμασίας των παρι'στανον γραφι- κην σκη-^ήν. Κατά τό άπόγευμα ο¬ μάς Άγγλικανών, ήγουμένου τοϋ Έπισκόπου τής Ίερουο-αλήμ, Δρος Μακίνες, έδάδισ^ διά δραδέος βή- μ.ατος έκ τής Βηθανίας επί των πρασίνων ΰπωρειών τοϋ Όρους των Έλαιων, κατά μήκος τής όδοΰ, ήν διήλθεν ό Προφήτης τής Ναζαρέτ, όταν κατά την πρώτην εκείνην Κυ¬ ριακήν των Βαΐων μετέδη, όπως λάδη μέρος είς την λατρείαν τοΰ Ίουδαί-Αθϋ ναοΰ: εΰρισ/.ομένου τότε Ι"/ τή δόξη τοα. Π αρόμοιαι πορείαι έγιναν πολλαί κατά μήκος τής ίε- ράς αυτής όδοΰ. Την Τετά,ρτην, 4 Απριλίου, α- πασα ή προσοχή συνεκεντρώθη είς το έπερχόμενον Ίουδαικόν Φάσκΐα. Εϋλαδείς Ίουδαίοι έ'σπευδΰν είς τάς οικίας των, διερχόμενοι πρό των ήδ/) κλεισθέντων Ίουδαιζ,ών καταστημά- των, όπως προετοιμάσουν τα τής εορτής των. Τό τυπ'/ΑΟν δείπνον έ- φαγώθη μέ απλάς τελετάς συνοδευ- θείσας υπό άπαγγελίας Έδρ'αϊ'Αων υμνων, άκουσθέντων άπαξ ετι είς τοΰς δρόμους τής Ίεροοσαλήμ μετά πάροδον είκοσι καί πλέον αΐώνων. Εΰσεδείς Ίουδαίοι της παλαιάς ·σχο- λής, φοροΰντες τάς έορτασίμους στο¬ λάς των έκ. δελΐΰίοο άνοικτοϋ χρώ- ματος -/αί πίλους έκ μηλωτής πα- λαιοΰ Πολωνικ,οΰ συρμοϋ, άνεμιγνύ- οντο μετά των ΊουΒαιων τοϋ νέου τυπου οί όποίοι, -λαίτοι φ-οροϋντες τα αΰτά μέ τοΰς έθνικ,οΰς φορέματα, έ'χουν άκόμη συνει'5ί;σιν τής ιδιαι¬ τέρας των άπ&στολής, ώς μελών τοϋ έκλεν,τίΰ λαοΰ, άπαξ έ'τι έλε>
    6εροι πολίται έν τή άρχαι'α των πά
    τρίδι.
    Την Μ. Πέμπτην ο! Δυτικοί
    Χριστιανοί έπέσπασχ^ την πΐΌσοχήν
    τής πόλεως μετά των Μουσουλμά¬
    νων, συναθροισθέντων διά την πα-
    ρ=λασιν τοΰ Ναμπή Μώζα. Άπό
    πρωΐας πλήθη Μουτο.ιλμάνων τής
    πόλεως, συνοδευομένη υπό μουσικών
    καί λχίάρω^ εξήλθον είς προϋπάν¬
    τησιν όμοίων όμάϊων έρχομένων έκ
    των περιχώρων. Κατά την ΙΟην ώ¬
    ραν άπαντες εισήλθον είς την Πό¬
    λιν. Οί γραφικοί χωρικοί, ό καθείς
    μέ τάς ιδιαιτέρας ένϊυμασίας τού
    χωρίου τού, εισήλθον βαδίζοντες 5-
    πισθεν πρασ^ων λαδάρων, ένω πρό
    αυτών ήγοΰντο εφιπποι άστυφυλα/.ες.
    Η δλϊ) παρέλασις έκλείετο υπό αύ
    τοκινήτων τήςί'Αγ-/λι/ής στρατιω-
    τικής άστυνομίας.
    Ίί^/ωρια τυμπανα καί κροταλί-
    ζοντα ν.ΰμδ·αλα έπλήρουν τον άέρα
    5ΐα βαρδαρικης μ&υσικής. Φανατι-
    Ό μέ την στολήν ταγαατάρχου μικρός είναι ό υιός ενός Άμερικανοϋ ρ
    ποστόλου έν Κίνα, υίοθετήθη δέ υπό τοϋ έκεΐ 6ου Άμερικανικοΰ των Πεζο-
    ναυτών, ώ; μόσκοτ τοΰ Συντάγματος.
    κοί χορευταί μέ μ-.κρά γιαταγάνία
    δΐεξήγον τρεχοντες μάχας προσχοι-
    ητής σοδαρότητος είς τοΰς δρόμους.
    έν μέσω στ:φών έκ νεα-ϋών κρα¬
    τούντων τάς χείρας των έν μονοτό-
    νω ρυ>θμφ καί άίόντων στρατκώτικά
    ά Έθέ ή
    ή-
    φ ρ
    άσματα. Ένθουσ!αστ;.ένα παιδία ή
    «.ολουθουν τρέχοντα, ένω έορτασίμβς
    στολίσμέναι γυαϊκες έδάϊιζον μέ
    γοργά δήματα, -/.ρατοϋαια' είς τάς
    άγκάλας των τα μικρά των. Την
    μεσημδρίαν έν τω προαυλίφ τοΰ τε¬
    μένους τοΰ 'Ομάρ κειμένου έκεΐ ένθα
    ό Σολομών έ'χτ'.σέ ποτε τον ναόν τω
    καί τόν βωμόν των θυσιών, συνε'/εν-
    τρώθησαν. Οπως μετάσχωσι τής με-
    σημορΐνής προσευχής πρός τόν Π ρο-
    ή
    η
    Εν τφ μεταξ-ϋ οί Χρκττιανοί ί-
    ώρταΓζα»/ την έγκαΐνίασιν τοϋ Μυ-
    στ'./,οϋ Δε'^ου είς έν-ατοντάϊα δω-
    μών, Κατ)ολ!7.οί, Άγγλι/,ανοί καί
    Λουθη'ρανοί. Αί πένθιμοι διχ/.ί<σμή- σε·.ς τής^ νηστείας ΰπεχώΐησαν διά τόπιν άρχιερατικής τελετής έν τώ Άγίφ Τάφω, έπετλέφθησαν την πα¬ λαιά, θέσιν τοϋ Τελευταίου Δείπ>;ου.
    ή'τΐς άλλοτε ήτο ίδι/,ή των, ά)^.ά
    ώρ'α είναι Μουσουλμανικον τζαμί-
    ον, τιμώμεν-ον έπ' ονόματι τοΰ Τάφθϋ
    τοΰ Βασιλέως Δαδίδ. Τό άπόγευμα
    οί ίδίοι έώρτασαν έν τφ Άγίω Τά-
    φφ την πράξιν τοϋ Κυρίου, νίψαντος
    τοΰς"πόδας των μαθητών τού. Την
    έσπεροτ; υπό τό λαμπρόν φώς τής
    Πασχαλΐ'νής σε,λήνης, ολίγον μετά
    την πανσέληνον, έγιναν πορεία! είς
    τόν Κήπον τής Γεθσηιμανή, ένθα υπό
    τάς σκιάς των έλαιοίένδρων οί προσ
    /,^ηταί προ-σηυχήθθησαν επί ' τοϋ
    Τόπου τής Άγωνίας, έν τω Κήπω.
    Ή μεγάλη Παρασκευή άνέτείλε
    ν.αθαρά, άλλά ψυχρά· έκ των πολυ-
    πληθών τελετών αί άγιώτεραι -καί
    ίώ ά ΰ Χΰ
    τοΰ Σταυροϋ, γοναη'ζοντες επί των
    τρζχίων λιΐοττρώτων είς _πά>^ ση¬
    μείον ένθα ή παράδοσις άναφέρεί,
    κάποίον επεισόδιον, συνοδευόαενο'^ μέ
    τόν Βίον τοΰ Χριστοϋ.
    Τό^ εσπέρας ό Άγ:ος Τάφος _ε-
    πληρώθη πάλιν υπό των Καθτ>λ!7.ώ?
    οίτινες συνηιθροίσθησαν, όπως έορτά-
    σουν την Άποκαθήλωσιν τοϋ Χρ!'
    στοΰ καί τόν ένταφιασμόν τοΰ σώ-
    ματος τού υπο
    Ιωσήφ, τ1
    ου ες
    Άριμαθείας. Λόγοι είς ήμισειχ^ 5ω-
    δεν,άδα γλωσσών έκοωνηθέντες πρός
    τό έ-ΛΓΑλησίασμα, έξή-/ησαν την ση¬
    μασίαν τής εορτής.
    Τό Μ. Σάδδατον, παραμονήν τοί
    Π άσχα των Δοτικών καί τής Βα-
    ό άώθ
    χ
    ϊφόρου των Άνατολ'.κών,
    νών καί κοστΑθδρ'.-θών'δρόμων πρός
    ό
    λεως. Έν τώ Νεκροταφείω
    ί
    ρρμ ρς
    τόν Γολγοθάν, έν τφ ίε,ρω τοΰ Ά¬
    γίου Τάφου. Ή μεγαλητέρα έκ των
    παρελάσεων τούτων ήτο ή των Φραγ
    κ!3ΐ/.ανων, περί ώραν μίοτ; μετά με¬
    σημδρίαν, 8ταν μοναχοί καί μοναχαί,
    ε'κοσι περίπου ταγμάτων καί ίσα-
    ρίθμων φυλών, προσκυνηταί έξ δλων
    των μερών τοΰ ν,όσμΰυ, έγ.όμη καί
    έξ Ίνδιών καί Κίνας. Διαμαρτυρο¬
    μένη καί Ρωμαιθ7.αθολιν-θί έδάδΐσαν
    σΐωπηρώς κατά μήκους τής όδοΰ
    εξ 'Επισκοποι τής ''.___ . .
    Αγγλίας μετά τοΰ Άμερι-Αανοΰ '!Ε·
    πισ7.όπου Θωμά Γκαίηλορ, τής Π&-
    λιτείας Τεννεσσή, συνη-πήθησαν με¬
    τά τοΰ 'Υπάταυ Άρμοστοΰ Λόρίοΰ
    Πλώμερ καί πολλών ανωτέρων 0-
    παλλήλων τής Κυδερνήσεως, όπως
    άποϊώ-σουν τιμάς είς τοΰς Βρετανοΰς
    στρατιώτας οίτιες εθυσίασε την ζω
    ή των πρός έλευθέρωσιν της 'Αι·
    γίας Πόλεως έκ των Τοόρκωνι είς
    τα 1917. Ή άπλή αύτη τελετη,
    κατά την παραμονήν τής Άναστά¬
    σεως έ'φ-ει?εν είς τα πνεΰ{Χατα των
    μετασχό·;των αυτής, άχι μόνον την
    έλπίδα μιάς έν&οξοτέρας ζωής {**
    τή οποίαν οί γενναίοι έκείνοι στρ>
    τιώται απέθανον, άλλά καί την ελ-
    πίδα μιάς νέας Ίερουσαλήμ έν τφ
    μέλλο-^τι. ,
    Την πρωΐαν τής Κυριαν-ής^ «5
    πρώται φωτειναί άκτίνες επί τού «·
    νατολικοϋ ούρανοϋ έχαιρετήθησαν !>·
    πό των χαρμόσυνον ήχων των ν.ω-
    δώνων πασών των έκκλησιών τηί
    Άγίας Πόλεως. Χαρμόσυνα^λη¬
    θή έπλήρωσαν την πόλιν άπό τ^,ί
    αΰγής, μεταβαίνοντα είς τόν Ναο·ν
    τοΰ Άγίου Τάφ-ου, φεγγοδολοϋντα
    έκ των κ,ηρίων, διά την ποντιφι^'
    λειτουργίαν, ή διευθυνόμενα είς α"
    λας έκκλησίας διαφόρων δογμάτων*
    Αί καθολιν,αί έορταί τοΰ Πάσν;»
    επερατώθησαν την 8ην εσπερινήν ώ¬
    ραν της Κυριακής, τότε δέ αί 'Α«
    νατολικαί έκν.λησίαι, ΈλληΛ^ινΛ
    ον τού Αυτοκρατοριχσ»
    Άρμενι./.ή, Συριακή, Κοπτική
    Άδη«σσυνια··Αη έψαλαν «ΰς έσπερι-
    νοΰς τής Βαίφόρου καί ηρχισαν τας
    [εορτάς τοΰ Π άσχα των είς ^έτβ
    ών των μερων της χώρας, συμμετείχον είς την παοέλασιν ποΰ διεξήχθη κατά διαφόρους γλώσσας, δσαι είναι *«'
    2.υμ6ουλιου εις τ»}ν Μαιάμι, τής Φλωρίδος. Έδώ μία άποψις τής παρελάσεως. | αί ΘρητΑευτικαί των Λθΐνότητες.
    «ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ- ΚΥΡΤΑΐΤΒ 13 μΑΙΟΥ, 1928.
    ΠΡΟΧΩΓΙΑ
    ΖΗΤΗΐνΤΑΤΑ ΤΗΣ ΕΒΑΟ]νΤΑΑΟ_
    ' ιο τ , επισ/έψιν τοι τι. /ι τος ΙΙοτενζιάνι, Διοικητοϋ τής Ρώμης έν Νέα Ύόρκχ).— Έξ άοιστερών πρός
    τα δεξια: Ό Δήμαοχος Γουώκερ, ό πρϊγκιψ Ποτενζιάνι, ή Κυρία Δήμαρχον, ή πριγκίπισσα Ποτενζιάνι καΐ
    ό Ι» της ;πττοοπής των ϋποδοχών τοΰ Δήμον Νέας Υόρκης, κ. Γουάλεν.
    Ό Κυβερνήτη; Νέας Υόρκης καί ή Κα Σαίθ, φωτογραφηβεντες έν τώ κήπφ τοΰ Κυυερνείου έν "Αλμπανυ,
    επί τχ 28ιι έπετειφ των γάμων των.
    '° Γάλλος άεροπόρος Ητέ Τρογιάτ, δσης σκοπεύει ?ν ανευ σταθαοΰ έναέριον ταξείδιον εκ Παρισίων είς Νέ-
    « Ύόοκην καί τό άεροπ).άναν τού τό οποίον είναι άκριβές αντίγραφον τού «Σπτριτ οφ Σαιντ Λουής».
    Άριστερςί ό Πρίγκιψ Λονντοβϊκο Σπάντα Ποτενζιάνι, Γενικός Διοικη-
    τής Ρα>μης κα ίό Δήμαρχος Γονκδκερ, κατά την άφιξιν τοΰ πρώτον
    έν Νέα 'Υόρκη εσχάτως.
    Ό ΑΙγύπτιος έν Άαερικχί Πρεσδευτής, Σαμύ Πασά μετά τή; συζύ-
    γου τού, είς εν άπογενιιατινόν έν κήπφ τέιον.
    '° Βα
    σιλεύ- ττιγ
    , της
    Βουλγάρων χωοτκών ύί την
    ι■■■__________ ^1' τ° αεροδρόμιον Μίτσελλ Φήλντ, τής Λόγκ "Αιλανδ, γίνονται τώρα
    > ίι άδελττή τού, -τοιγνι'-ασσα Ευδοξία, έν μέσω των σεισμοπλήκτων συΛεχεϊς άεροττ>οικαΊ δοκιμαί, πρός δφελος τής άεροπλοίας. Έδώ φαί-
    «° ^ ' ^ πεο1(ϊε!ίε1αν Φιλιππουπόλεως. νονται ομάς αξιωματικών και ό άνυ.-τέρδλητο; άεοοπόρος, Αίντμ.--ογκ.
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, Τ.Λ -ΜΑΐυΥ, 3 928.
    Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
    |€ΘΝ)ΚΟ* ΚΗΡΥΞ|
    «ΜΟΤΗΕΒ'8 ΩΑΥ»
    Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ Κυριακή εχει
    καθιερωθχ) ώς «ήμέρα των μητέ¬
    ρων» καιτ' όλας τάς Ήνωμρνας
    Πολιτεύος. Είναι μία έορτή άγά-
    πης, άφοσιώσειο; καί εύγνωμοσύ-
    νης των τέκνων πρός τάς μητέρας
    των. ΜικροΙ καί μεγάλοι σήμερον
    θά έκδηλώσουν την στοργήν των
    καί την εύγνχοαοσύνην τιον πρός
    τάς μητέρας των μέ τοΰς γλυκείς
    άσπασμούς «των παιδιων πρός την
    μάννα» καί υέ τα ώραϊα γαρχκραλ-
    λα, ποϋ συμβολίζονν την αγάπην
    πρός την μητέριαι. 'Η ήμέρα των
    μητέρων είναι μία άπό τάς πλέον
    ποιητικάς καί πλέον α'ισθηματικά;
    εορτάς τής Άμερικής καί ή πλέον
    άξία οπΐος τηρτίται άπό όλους καί
    όλας, άδιακρίτο/,· θρησκεύματος
    καί εθνικότητος. Λι' έκείνοτς οί ό-
    ποϊοι δέν εχουν τό εύτύχημα νά
    Ι'χουν πλησίον των τάς μητέρος
    των, ή σημεριναί ήμέρα θά τού;
    κάίη νά την Γνθι«μη·8ο0ν καί νά
    τής άποστπλσυν άπό την ϊ-ίνητίΐά
    μαζύ μέ τα χαιρρτίοματα καί τα
    (Γΐλιά των, καί τα δωρά των.
    ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ
    Ο ΕΛΛΗΝ ΙΣΜΟΣ τής Άαε-
    ρικής απήντησε μ έ την προθυμίαν
    καί την γενναΐϋ'σωρί.αν ποϋ τόν
    διακρίνει είς την υπέρ των σεισμο-
    ποθών τής Κορίν&ου έπίκληισιν
    τής μεγάλης έπιτροπής των έρά-
    νων. Κοινότητος, έκκλησίαι, σω-
    ματεΐα, όργανώσεΐς καί ατομα ε¬
    κινητοποιήθησαν διά την ανακού¬
    φισιν τόσων άδελφων μας, τούς
    όπίσυς ή £νσκήα|'ασα θεαμηνία ά¬
    φηκεν άστέγους >.<χί κιοιτέστησε δυ- στυχείς. Ό γενικός αύτός συνα- γϊρμός τοΰ Πανελλήνιον υπέρ τής ητχ'χησασιις ΚορίνΒου έκτός τή; ί'λικής συμβολής, την οποίαν εξ- ασφαλίζει πρός τα θύματα της καταστροφάς, άποδεικνύει διά μί¬ αν άκόυη φοράν, οΐπ τό αΐσίτημα τής έθνικής αλληλεγγύης είναι τό¬ σον βαθειά ριζοβοληιμένον είς την ι|>ι·χήν τοϋ "Έλλην»:, ωστε καμμιά
    απόστασις καί καμμιά πολυχρόνι-
    ος άπουσία νά μην ήμπορί) νά τό
    Ιξασθενήση.
    ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗΝ
    ΒΑΡΥΤΟΝΟΣ Κ1* ΛΜ. ΚΟΡΟΝΗΣ ΑΜΕΡΪΚΑΝΙΚΗ ΟΡΓίΝϋ
    Εν βιβλίον ιτραγματευ-
    όιμενον περί τής ΙΙεργά
    μου.
    Ή έν Μοτ.λήνη Κοινδτης
    βϊχοϋ ατεφα«-σε ν !
    -.σε να
    συντο-
    κα;. μέ άλλας Άμερι-
    κανικάς μοι>σ!κάς έργανώσεις. Ιδι¬
    αιτέρως έξετ:μτίθν, ή γλ^κ^της καί
    ή τέχνη ττϊς φω'.ής τού είς τί) Χόλ-
    λογοοντ, τό όνομαστόν κέντρον τής
    ν.νηαατογραφικής κ'.νησεως καί τό
    γενικόν έντευκτήρίον δλων των ά
    στέρων τοΰ κιντϊχβτοργαφικοϋ θεά-
    Ή ϋριαμβευτική βταδιοδρομία τού είς την Καλι-
    φόρνιαν.
    ΛΙετά δίετή περίχου άποοσίαν ε¬
    πανήλθεν είς την Νέαν Υόρκην ό
    συμπαθής καλλιτέχνης δαρΰτονος κ.
    Λεωνίδας Κορώνης. Ό όμογενής
    καλλίτέχνης κατά την ϊιετή απαι¬
    σίαν τού εσημείωσε θριαμδευτ'.νάς
    έπι^χίας είς τάς Δοτικάς Πολι-
    τείας, όπου έπευφημηθη είς πολλάς
    σ-ιναυλίας καί επροκάλεσεν εΰμενέ-
    στατα σχόλια των /.ριτικών τοΰ Ά-
    μερικανικοΰ τΰπου. Κολακευτικώτα-
    τα διά τό καλλιτεχνικόν τού τά-
    λατίν εγραψε τό περιοδικόν τής
    Σηάττλης, Οΰάσιγκτων, «Μουσική
    καί Μουσικοί», επί τή" εϋκαιρία τής
    σ^ναυλίας την οποίαν είωσεν είς
    τό" Πόρτλαντ, Όρεγκον. Ό κρι-
    τικός τοΰ έν λόγω περιοϊικοΰ χα-
    ρακτηρίζει την φωνήν τ&ΰ ·/. Κο-
    ρώνη, ώς «πλουσίαν καί χρυσήν».
    ■/.α! εξαίρει την έκτακτον ίραματι-
    ν.ήν τέχνην τού.
    Παρομοίας* κολακευτικάς κρί-
    σεις έ'γραψαν καί άλλαι Άμερ-.να-
    νικαί έφημερίίες είς κάθε εμφάνι¬
    σιν τού είτε είς συναυλίαν είτε είς
    το ράίιον. Ό κ. Κ&ρώνης έτραγού-ίη
    σεν επί σειράν έδ8ομάοων μέ την
    τρου.
    Ό όμογενής καλλιτέχνης άφή/ε
    παντοΰ τάς καλλιτέρας έ--·τυπώσε'.ς
    κχταθέλξας μέ την γλχ/.ύτητα τής
    φωνής τού καί την τεχνικην τού ά-
    πόϊοσιν τό φιλόμουσον κοινόν κάθε
    Άμερικανικής πόλεως έκ τής ο¬
    ποίας διήλθεν. Ή περιοϊεία τοο υ¬
    πήρξεν ενας αληθής θρίαμίος 5:ά
    την Ελληνικήν τέχνην. Οί Άμερ:-
    κα',οί κριτικοί ομοφώνως τον εχα¬
    ρακτήρισαν ώς «πρώτου μεγέθους
    άστέρα τοΰ μελοίράματος». Ένας
    τθίθΰτος χαρα/.τηρισμός υπό των
    Αμερικανόν κρϊτ'.κών άναδιδάζει
    τόν κ. Κορώνην είς τάς πρώτας
    βαθμίίας τής κλίμακος τοΰ μεγά-
    ω ναοΰ τής Τέχνης, δπου εχει
    στήτε'. τόν θρόνον της ή Αόξα ?'.ά
    "Ορκεστρα τοΰ Άγίνο"τοί>ς έκλεκτούς της.
    ΑθΛΗΤΙΚΑ
    άγώνες πρός σχηματιβμόν τής ομά¬
    δος των Έλληνοαμερικ'χνών 'Αθλητών πρός άτ«>-
    στολήν των είς την 'ΕλλάΠα και έκΐιθϊν είς την εν
    Όλλανοία Οην ΌλυμηιάΠα.
    •/ών μίαν ώραν πρίν τής άνω άνα-
    ςερομένης. Άθλητης μή παςουΐια-
    σθείς έγκ,αίρως, θεωρείτα-. αυτοδι¬
    καίως άποκλεισμένος.
    Α! αποφάσεις των Έλλανοίικώ/
    καί τής Έπ'.τροπής είναι άνέκκλη-
    το:. Προ/ριματ'.κοί άγώνες πάλης
    ΟΓπροκ,ριματικοί άγώνες πρός
    κατα,ρτισμόν τής Έλλητ.ο-Άαερ'.κα-
    ν:κής Άθλητικής Όλ^μπ!α·Λής Ό-
    μάίος θά γίνουν έν τω Σταίίω τοΰ
    ΚολόμπΐΛ Γίθυνίδέρσιτυ, Ιΐοην καί
    116ην οδόν, πρός Ανατολάς τοΰ
    Μπρόντγουαιη, την 14ην Μαϊΐυ, η¬
    μέραν Δευτέραν καί Ιδην τοϋ αύτοΰ
    μηνός, ημέραν Τρίττ,ν ί.ί ώραν
    3ην [>. μ.
    Την πρώτην ημέραν θά έκτελε-
    σθώσι τα κάτωθι άγωνίσματα:
    100 μέτρων, 2ον δρ ό
    1 ό
    ν.
    ρ^ζ μρ, ρ
    μος 800 μέτρων, 3ον 2ρόμος 5,000
    μέτρων, 4<χ* ελευθέρα δισ/οδολία. Την δευτέραν ΐμίραη ήτοι Τρί¬ την 15ην Μαΐου καί ώραν 3 μ. μ.. τα εξής: Ιον. Δρόμος 200 μέτρων, 2όν δράχος 1.500 μέτρων, 3ον δρόμο; 10.000 μ,έτρων καί 4ον σφαιροβο- 1ΌΒΚ καί πυ-^ιαχ χίας ό-ου έν τω λια. Οί ' Ζ6 μως διδλ'.ον υπό τον άνω τίτλο*^, τό όΤ θά λά όλ θά περίλαμδάνγι, όλην την ζω¬ ην τής Περγά,κ,υ, ητθ'. ιστορικήν, άρχαιολογικτ,ν, τ&πογραφίκήν, λαο- γραφ-Γ/.ήν, εμ-ορι-Λήν, κοινοτιίκήν, κοινωνικήν κτλ., όπως την εβλεπέ τις πρό τοΰ 1914. θά περιέχγ; δέ περί τάς 300 σελίδας. 60 είκόνας ■/.αί 4 χάρτας. Μεταξύ των συνε^- γατών τοΰ δ'.δλίου τούτοτ^ συγκατα- λέγοντα'. ό Μητροπολίτης Ζιχνών κ. Αλεξ. Δηλανίς (τέως Περγά- χου), οί καθηγηταί Υ· ΟθΓρΜιΙ, νν Ιπάβΐοΐι -/.αί Η. Ηβράΐη^, ό ά κ,. Άλ. Κολυφέτης, ί Λ Γ ό έν Άμε>ρί7.τί ίατρος κ. Λαζ. Γιαν-
    •«-ουλος, ό θΓ/.ηγόρος κ· Γ. Χονδρο-
    ^ίκης, ό καί πρόιείρος τής Κοινότη¬
    τος ΙΙεργάμοο, καί αλλοι.
    Διά την έκδοσιν τοΰ δι€'
    τού-
    τού, προσεφέρον οί εν
    Περγαμηνο! τα κάτωθι ποσά:
    τής έπιτροπής καί των Έλλαν,όΝ-
    ^χς μηρ
    τοΰ Συλλό-/·ου τελετθησόμενοι τή1.
    16ην καί ΙΤην Μαΐου καί ώραν
    8:1 δ μ. μ. Άγώνισμα πάλης: Αι
    κλάϊ6ΐς των 123: 134, 145, 153
    174 καί 191 λιτρών. Άγώνισμα
    πυγμαχίας: Αί κλάσεις των 112,
    118, 135, 147, 160 καί 175 λι¬
    τρών. Δικαίωμα συμμετο-χής είς
    τοΐις αγώνας έχε! πάς Έλλην
    θλητής έπΐθυαών νά σομμετάτχη τής
    ομάδος, άποκλείο,ται πάντες οί μή
    θέλοντες νά άποτελέσουν μέλη τής
    ομάδος ταύτης. Οί αθληταί όφεί-
    λο-τν νά συμμορφωθοΰν μέ τάς δια-
    τάξείς των προηγο'^μένων ί
    ων μας.
    (ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΤ)
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΥΛΙΑΝ
    Εις τό 3ΤΕΙΝΛΛΆΥ ΗΑΙ.Ι.
    ί'δωκε τό βράδυ τη; Πέμπτη; την
    ποώτην έν ΆμερΓ/ϊΊ συναυ/.ίαν
    ττς ή 'Ε?ΛηνΙς άοοοός, Λίς Καίτη
    'Ανδρίάδου, σημειώσασα πραγμα¬
    τικήν επιτυχίαν. Μέγα πλήίίχκ; Ά-
    μερικανών καί ολίγων 'ΕίΛήνων
    έγέιιιζε την κομψήν αίθουσαν καί
    ίχϊΐρονίρότησιε ζωηρώς την νεα-
    ράν καλλιτέχνιδα.
    Ή Δίς 'Ανδρεάδου ήριιήνΕυσε
    μέ εξαιρετικήν χάρ<ν καί ηαθεΐαν τέχνην τα διάφορα νούμερα τοΰ ■/αί μέ πολλήν χάριν, τό πνεΰμα σιΐΛ'θέτου καί ποιητοΰ. Καί τό έ- πε!β^6ακρ>σεν αύτό καί ά«ιέσως κα¬
    τόπιν, μέ τάς ώ·οαίας σιηΌέσεις
    τοϋ Μ0ϋ880Ε08ΚΥ ν.αί
    8ΤΚΥΙΝ8Κ καΐ ;ιέ τα δύ-
    σκολα 'Ελληνικά δηαοόδη ήσματα,
    εις τα όποΐα ήτο νπέροχος Τα
    ει
    η μ,
    τα όποΐα ήτο νπέροχος. Τα
    ανικά της έπίσης^ τοΰ ΟΕ
    ,,^γ(>5' ,ίο·°' Κωνστ|τοΰ Μπετόβεν, δέν συνεκίνησαν
    ν-'·^· Λ«*ολ-ς Στρογ- ϊσως πολύ τοΰς άκοοατάς, Γ?ν καί
    η
    άμεσος σνν&Νέσειις τοϋ ΌΕΒ1788Υ
    3
    ζαρός
    θΐόίωρος Σκόικος,
    Πιστεΰθίχεν ότι καί άλλο:
    γ^χηνοί ΰά σπεΰσουν νά.σννί
    έν τοΛΰτον άς:ον πάσης ύποστη-ρί-
    ξϊως κα! εθνικόν έ'ον-ον.
    πασάν κυριολεκτικώς. Ή Δΐς Άν-
    ορεάθοιι απεδείχθη τελεία τεχνή-
    τρα τοΰ ασιιατος, κατέχονσα τό
    μιιοτικόν τοϋ νά άποδίδη ακριβώς
    ή ρχ
    Ίσ.τανικά της έπίσης^ τοΰ
    1'ΑΙΊ^Α, κατεχειροκροττ'}0ηισαν.
    _Ό Άμερικανικός τύπος, έ/.τός
    της συναδέϊίφου «Τάιας», της ο¬
    ποίας τηΛ' εύμενή κρίσιν άνεγρά-
    3έ άζ λ^
    Ό κ. .Ιοΐΐΐΐ 8ΐιηιιΐ0Γ, δικηγόρος καί Γενικός Γραμματεύς τής
    ισχυράς οργανώσεως «Τίιο Νβν ΥοΗί 8οοΐβίγ ίθΓ Ιΐίβ 8υρρΓ65-
    δϊοη οί Υϊοε». Σκοπός τοΰ ανωτέρω Σωματείου, ίδρυμένου άπό τοϋ
    1873, είναι ή καταπολέμησις τοΰ κακοϋ, πρός έξυγίανσιν τής κοινω-
    νίας. Ό κ. 8υΐΏηβΓ ενήργησε πρό έβδομάδων την σύλληψιν καί
    προφυλάκισιν τοΰ συντάκτου τοΰ έν Νέα ^Υόρκ·»] έβδομαδιαίου φύλ-
    λου «Σατΰρου», κ. Κωνστ. Ζαμπούνη, διά δημοσιεύματα τα δποΐα ήλ¬
    θον προχθές ενώπιον τοΰ έντιμ. κ. ΕαΗ δΐηΐΐΐι, δικαστοΰ τοΰ ^θί-
    ίθΓδοη ΜαιΊίθΙ Οουΐ'ί, όστις καί παρέπεμψε τόν κατηγορούμενον
    ενώπιον τοΰ σρμοδίου Ποινικοΰ Δικαστήριον.
    Ή διεύθυνσις τής "Οργανώσεως είναι: 215 \Γ€5ί 22ηά 51., Νβν ΥθΓΐί.
    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΧ
    Πρός τίγν' αγαπητήν· «άς Δνίδα Μα-
    οιάχ'3ην Ιωάννου Φραντζέσκου, άο*-
    στενσασαν -χατά τας σχολ.ικάς
    σ«ις της,
    |μ χς, φρζ
    τικώτατα περί τής 'Βλληνίδ·»; ά-
    οιδοΓ·. χαιρετίϋων εί; αυτήν μίαν
    (χλιγθη /αλλιτέχνιδα τοϋ ασματος.
    ν-αί σι^ιπληρών τάς τόσας ενμενεΐς
    κρίσεΐς τοΰ Εί«ρωπαϊκοϋ τύποιι.
    Ήί ύή
    , ύπρρήφανσι ώς ι
    νες διά την έπιτΐ'χίαν τής 6μογε-
    νοΰς άοιδοΰ, την σι>γχσ.ίρομεν ι¬
    διαιτέρως, εύχόμενοι έπιτν/ή συ¬
    νέχισιν τής καλλιτεχνίκης σταδιο-
    ορομίας της.
    ΝΕ» ΥΟΒΚ ΒΠΤ
    Ό "Αγιος Γεώργιος δί¬
    δει χοροίαττε.ρέδ'χ. ύ«&ρ
    των σε(βμθ7Ε»θών της
    Κορίνθου.
    Η Κρ'.νότης τοϋ «Άγίου Γεωρ¬
    γιος» Νέας 'Υόρ·/.ης. Θλίβομένη δία
    χ
    έκ
    ρή ή σι·νχαρτ(τήρι«, εϋχόμβ-
    νοι συγχρόνως κβλην πρόοδον είς την
    αετέπειτα σταδ'οδροία
    αετέπειτα
    Χέα 'Υάρκη.
    ρ της
    Ν. 2ΕΒΑΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
    (1Κ672—13)
    τα 3ε!νά -ών άϊελφών Κορινθίων,
    καί έπ'.Ουμοΰσα όπως έλθη έπίκο>
    τό·^ Πανελλήνιον |ρ·ανον, τόν οποίον
    ϊιεςάγετε υπέρ των σε'.Γμοπαθών
    Αρίστην εντύπωσιν έπροξένησεν ή
    ών %χ νεανίϊων, αΐτινες άνέλαδον
    την πώλησιν εισιτήριον.
    Ή ε?το<3ο; ίύοίίτϋτ είί 50 «ντί. Η ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΣΧΟΛΗ ΜΕΤΑΞΑ Γνωστή άνά τό Πανε?Λήνιον ά¬ πό 20ετίας, διά την 'Ελληνοπρεπη μόρφωσιν των 'Ελληνοπαίδων καί , διά την τελείαν αυτών κατάρτισιν εί ςτάς ξένας γλώσσας, Αγγλικήν καί Γαλλικήν, φέρει είς γνώσιν των άπανταχοΰ της Άμερικη; 'Ελλήνων, ότι διατηρεΐ ιδιαίτερον τμήμα ο'ικοτροφείου διά τούς ξε- νογλώσσους 'Ελί.ηνόπαιδας. Είς τό τμήμα τουτο γίνονται δε- κτά παιδία άπό ήλικίας 5—-16 ε- τών, προγυμνάζονται εις τα 'Ελ- ληνικά ειδικώς καί κατατάσσονται βραδύτερον είς την αρμόζουσαν α¬ ναλόγως τής ήλικίας των τάξιν, διδασκόμενοι ταυτοχρόνως την Αγγλικήν καί Γαλλικήν γλώσσαν. Τα δέ μικρά παιδία έξαιρετι- κως άπολαύουσι πλήρους μητρι»- κής περιθάλ^ΐως καί ούδόλιυς αι- σθάνονται την έλλειψιν των γονε- οον των. Κατά τοΰς θερινούς μήνας οί έ- σωτεοικοί διέρχονται είς ΒΟΥΛΙ- ΑΓΜΕΝΗΝ, παραθαλασσίαν πευ κόφυτον εξοχήν, δπου ή Σχολή Μεταξά εχει πλήρεις έγκαταστά- σεις. "Ολα τα ειδή των παιδικών σπόρ, θαλάσσια λουτρά, έκδρομαι καί δίωρος διδασκαλία 'Ελληνικών καί Αγγλικών, είναι τό καθημε¬ ρινόν πρόγραμμα της θερινής ΐΚ" ριόδου. Διά τούς*έξ Άμερικής 'Ελληνο- παιδας ώς τίμημα ωρίσθη τρια- κοντα (30) δολλάρια μηνιαίως. Διά δίδακτρα, τροφήν, κατοι¬ κίαν, πλυσττκά, λουτρά. 'Εξαμηνία προπληρωτέα. Δεκτοί είς οιανδήποτε εποχήν τοΰ Ι'τους. Διά πλείονας πληροφορίας α¬ πευθυντέον : ΣΧΟΛΗΝ ΜΕΤΑΞΑ ΚΗΦΙΣΣΙ4Σ 11, ΑΘΗΝΑΣ
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑΙΟΥ, 1123.
    Ο ΕΛΑΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
    (Γδ
    Ελεύθερον Βή"μα είναι τί» Διδασκαλείον τώ1»
    'Ελλ/ήνων της Ά μερικάς
    ΑΙ ΣΗΜΕΡΙΝΑΙ ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ
    μέθη *αι τα οίνοπν6>ματώδη «οτά.
    όμοι «ερι μέθης.— Α.ιάφορ<α μέτρα. «α δώ ώΆλέ ΜΑΣ —- ϋαλαιοΐ κατα των οί νο«νετ>μαΌθ>δών -ϊτοτών.— Ά·ποτελέαιματα τούτων.
    __ΙΙώς είναι δυνατόν να —ε-ριορ^σθη ή κατάχρη-
    τής ήλικ,ίας των, τούς δέ παραδαί-
    Κόριβ Συντάκτα,
    Έχομεν μικράν τίνα διαφωνίαν
    βλαμδάναντο μέτρα κατά
    δώ ώ ί
    νεστέρως μ
    τώ"ι οίνοπνευεί.ατωδών τοτών, καί
    —οΐα ήσαν τα άποτελέσματα. Κ αι
    «ι ή απαγόρευσις τούτων ενταύθα
    έιχεν ΐκανοποιητικά άποτελέσματα.
    Καί ποία είναι ή ίδέα σας περί τοΰ
    ζητήματος τούτου.
    Σάς ευχαριστούμεν,
    Δΐαφ-ωνοΰντες φίλθί.
    >"ΕννΤ ΓΟΚΚ.
    Ή όλεθρία επιρροή των οΐνο-
    εγνώσθη
    καιροΰς κυδερνητών των φρ
    έθ/ών, οίτΐ,νες πολλάκις επεδόθησαν
    μέ όλας των τάς δυνάμεις είς την
    καταπολέμησιν καί άναχαίτισ·.ν τού
    κακοΰ.
    Ή μέΟη, ν.ατά τοΰς νόμους τοΰ
    Δράκοντ&ς, τοΰ Αθηνά «ν» νσμΛθέ-
    ™. έ-!;ιωρεΐτο διά θανάτου. Οί νό-
    υο: τοΰ Σόλωνος έτιμώρουν 3ίά 9 α-
    ·<άτο.) τον άρχοντα τόν καταλϊμ&7- ό.;ενον δημοσία έν καταστάτει με- Οης.Ό Λ,ικοΰργος, ό νομοθέτης τής Σά έ θ νοντας αϋστηρότατα έτιμώρουν. Κατί σήνερον, ΐΓθλλαΐ κυίερνή- σε:ς, διά νά άν3χ"αιτίσοϊ>νι τδ κακόν,
    ΐπέδαλον νκερόγκους φ όρ ου-ς επί
    τοϋ οΐ'ηττιΐ'^θί'ης %λ των διαφόρων
    τού, ναιίζθ'οσαι, ότι ού¬
    ή
    Μ ΥΟΗΚ ΕΙΤΥ
    _ύνοε<τμος Αέτωλθακαρ- νάνων. ρμ είς γνώσιν πάντιον ότι ή δεκάτη τετά·
    σιωτάτου γεύματος άπό άρναα τής σού-
    5λας είς τό οοοσόλ.ουστον κοά ιγο<γϊ- γνοκττον Ηαπηοη^ Ρ3τΐ£ τοϋ δΐβΐβπ Ιδΐαπά. Έπίσ'ης προσκαλοΰνται άπαντα τα ιιέλη οπο>ς ποοσελθωσνν είς επαναλη¬
    πτικήν ν—ηκήΎ συνβ&ρίτκΐιν, την προ¬
    Κή έ 1
    ή ή ρ, η ρ
    σέχη Κυριακήν, 13 τρέχοντος κ«1 ω-
    ρατν 3 μ. μ. είς την ϊβγ' άρ. 203 7ί1ι
    Ανβ., αϊ9οι«σαν, άνωθι τοϋ κα<ρεΛ<είου τό «Μεοολ ογγιον», δατως κανονκτθώοα τα της ί-/&οαμής, καί άπο κοΐΛθΰ λη¬ φθή καποιον μέτρον ύπές Ν ό μ ο υ ς αΰ-
    «5, καί ό Γαληνός, έν τοίς ίατρι-
    νοϊς —'·—- --------'----------------'-
    συγγράμμασιν, άπηγό-
    Ρ£ΐπ> είς τοΰς νέους μέχρι τοΰ 18ου
    ίτθϋς τής ήλικίας των νά πίνωσιν
    Ο'ν°ν· Οί παΐρ' Άθηναίοις δέ χ.ατά
    τα σ^μπόσι» δίοριζόμενοι σ υ μ -
    γ ο σ ί α ρ χ ο ι έχετήρευν ιδίως
    ε~! τής άμ,έτρου χρήσεως τοΰ οίνου.
    ι*! Λοκροί έτιμώρουν διά θα.άτου
    τον πίνοντα οινον άνευ ρητής δια-
    τ^Τ_ής τοΰ ίατροϋ. Τέλος έν Ρωμη
    ο θ'.νος άπηγορεόετο είς τοΰς Ρω-
    I
    "'ίους πολίτας πρό τοΰ 30οΰ ετους
    ΪΙΟίΟΒΕδ ΟΕί ΒΙΟ
    Είς την
    Ταινίαν τής ϋηίίοά
    —χ τοΰ Άμερικ. κλασσικοϋ ε-
    ρωτος της Ηβΐβη ΗιιΐιΙ
    Ερως ευχαρις καί αφροντις είς
    τον ενδοξον ρωμαντισμόν μιας
    '^Ίζ αγαπώσης δΰο άνδρας.
    5~έ^ σφίγγω, ΰωπεύω καί εΰ-
    '-ογώ άφ' ής ημέρας μέ έδίδα-
    ξες νά άγαπώ».
    'Η ΰο1θΓμίλησεν έΧληνιβτΙ
    ρί τοΰ άθλητισμου τής
    συγχρόνου Ελλάδος
    Μετά πάσης {υεγαολοπρε'χείας καϊ
    ό ά
    ^ π»ρ-
    Ά—ρι-
    η {γρ
    έπισημόττ,τος ελα&εχάρχ^
    ελθοϋσαν Κυρΐ'ΧΑτρ^, 29ην
    λίου, ή χ&ρΌεκ—-έρις τςΰ Ίν
    Άχέπα· Ό κ. Κ. Α.
    πρόεϊρος τοΰ Τμήμ^τος
    Ν. Ι., διά χαταλλήλου ·προσλαλι5ς
    ς άπαντας τούς προσελ-
    ί ό ό
    χρής ς ς ρ
    &όντας είς την έσπερίδα, τό προϊόν
    τής οποίας προώ-ρ'.στ'αι ίι' εύεργετι-
    κοΰς σκχπούς, δίδει τόν λόγον είς
    την τιζ τό Π~;ελλήνιον γνωστήν
    'Αμεριχαινίδα φιλέλληνα κ. Εΰα
    Σΰ, ήτις έίπ' άρ-Αετήν ώραν
    πρΌϋ θέματός της ·κ.ατευ-
    ΰ ά
    διά τοΰ
    τοΰς πάντας.
    τοΰ
    τωδών ποτών, οχι μόνον δέν ήμπό-
    ί'.σε την ΰπεραετρον κατανάλωσιν
    τούτων, άλλά είναι καί μέσον άτε-
    λέστατον καί συνάμα όλεθριώτατον
    δ'.' αυτήν ταύττς*ν την κοινωνίαν. Δ1.-
    έτι &ί κατασκευασταί των ποτών
    τούτων έμηχανεύθησαν διάφορα μέσα
    ν&θείας -/αί τεχνικής κατασκευάς
    οίν&πνεομάτων εΰθηνών μέν, άλ)»ά
    6λαδερ«τάτων. "Ωστε δέν είναι οί
    ΰπερογκοι φόροι επί των ποτών έ-
    κεΐνοι οί όχοΐοι θέλουσι καταπολε-
    μήσει αποτελεσματικώς τό κ
    τουτο.
    Ετερον μέσον περιορισμοΰ
    κακοϋ εθεωρήθησαν καταναγκΛστ'.-
    κά μέτρα, τιμωρίαι, ποιναί καί πρόΐ
    κατά τ·οΰ σνλλαμ'δανομένιοο με-
    Άλλά και ταυτα ουδεμίαν
    ::αν έπέφεοον. "Ολα αύτά τα
    μετρα έτειναν μονον να καταστησουν
    τό οίνόπνευμα άπηγορευμέ-
    ν ο ν κ α ρ π ό ν, _ δν ή μεγά).η
    καί άκράτητος άνθρω-πίνη περ'.έ:-
    γεια θέλει άγων.σθή νά άπολαυστ
    Είς τάς Ήν. Πολιτείας έχουν
    τελείως απαγορευθή τα οίνοπνευμ,α-
    τώδη ιτοτά καί είναι γνωστόν το
    άποτέλεσιχα. Κατάχρησις τούτων,
    νοθεία κλπ. Άλλως τε, πάν ό,τι
    αυστηρώς άπαγορεΰεται, καθίστατα:
    περισσότερον έπΐθυμητάν. Τουτο εί¬
    ναι έλάττωμα τής ανθρωπότητος.
    Ή Λ.
    ήτις διά
    Ή διάσημος καλλιτέχνις ιου κΐΜΐματογράφου, ΌοΙθΓεχ, ϋοΐ Κίο, ή ό.τοία
    πρωταγωνιστεί είς τό έργον «ΚαπιοηΕ», είς τό θέατρον Κϊνοΐϊ.
    Ολητισμοΰ, ή %· Ε3ϊ Σιχ&λιανοϋ άπό
    εΐκοσαετί'ας -ερί·που έχΐσκεφ^είσα
    την 'Ελλάδα, τόσον πολΰ την ήγά-
    πησε, ώστε
    ε ν ά εγν.ατα-
    καί επί τής όθόνης.
    Μετά την κ. Ευαν Σικβλι*τ«ϋ
    έμφανίζεται ό κ. Β. Ι. Τσιμ-ίδης,
    πρώης τπατος ιτρόεΒρος τής Άχέ-
    αρχα
    ?«ιαα. Έν ·
    Δίλ
    είς
    γ
    -ελφ^ύς, ένθα έξε-όντ,ίε κΐί διωρ-
    ^ω·-ε τάς Λελφικάς εορτάς, είς
    ί έ& ί λλί
    ;ν ίδη φοράν έχει όμ'Λήστ) Έλ¬
    λην ιστί έν Νβ·νν&Γΐί, έκαμε ^Ι^λτπ
    έντόπω<τ:ν. Τό ■Θέμα επί τ&ΰ όποίοο ωμίλησε ήτο ενας ΰξχνος τής άρ- χαία?ς Ελλάδος. βατ;μαστής είς τό άκι;'!>ν τοΰ άρχαίου Έλλην ικοΰ ά-
    τάς οποίας προσέτρε&αν καί
    έ ά
    πολλοί
    ς ς ρρ
    ξένθ! έπίαχέπτα'., θΌ^χάσα-ηες καί
    ή α 1
    Ή κ. Εί>α Σικελ'.ανοΰ, ή όποία
    έξΐΐφώνησε καί έξιττόρησε μετά μ«-
    γάλης εάγραδείας τό έργον τοό «Δε-
    σμώτου Προμηθέωςο, εϊεΐ'ξε τουτο
    ζ·:·?α ήτο δυνατόν νά -κατορθωθή-
    ηη χορός υπό τοΰς
    ήχς τής υπό την διεύθυνσιν τοϋ %.
    Γ7.ολεστ'.άνου όρχήστρχς.
    Είς όλην αύτην την επιτυχίαν
    δέν πρεπΐ! νά παραλειφθή ότι έ
    ή
    ρ ρφή
    τε!ν«ν ή 'δρασις τοΰ πρόεδρον κ. Κ.
    Κυτραίοο κα! τοΰ επί τής διοργ-ανω-
    τικης επ:τρΌ-ης
    Τζί*α.
    κ.
    Ι.
    στον ζεΰγος τ^ν καρυόν τού
    δένδρου τής γνώσεως.
    ΐσως ή περιέργεΐα τής Εΰας δέν
    ήθελε δ'.εγερθή είς τή·^ γνώσιν τού
    άπηγαρευμένου καρποΰ καί ή άμαο-
    τία δέν θά εδάρυνεν έκτοτε επί ολο¬
    κλήρου τοΰ ανθρωπίνου γένους.
    Ματαίως, λοιπόν,, άχαγορεΰόν-
    ται τό μ
    τείας είναι ή ενρζϊα δίάδοσις κα
    ή κατάλληλος δι-δασκαλία είς τό·.
    λα>ον τής όλετ)ρίας ενεργείας τοό
    οίνο—»8ίμ«τος. Πρέπει νά διδαχθή
    ό λαός ποία είνα·. τα χ,ακά άποτε-
    λέτματα καί αί όλέτ)ριαι δλάδαι τοΰ
    οΐνοπνεΰματος, 2ταν γίνεται κατά¬
    χρησις τούτου, διότι ουδείς δύναται
    νά αρνηθή την όπωσβήποτε χρηβ·.-
    μότητα των οίνοπνευματωδών ποτών
    κίί Βίως τοϋ οίνου καί ζύθου, λαμ¬
    βανομένων είς μετρίαν καί λογικήν
    ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
    ΕίΤΙΝΟΕ ΤΗΕΑΤΡΕ 42Ν0 $τβεετ ννΕδτ ορ βηοαογΥαυ
    ΑΠΟΨΕ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΒΡΑΑΥ ορα 9:00 μ,μ,
    Η
    ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ
    ΤΟΥ ΖΞΥΓΟΥΣ
    ΣΚΙΑΔΑ
    Τό Κοινωνικόν άρι-
    στοΰργημα
    Η. ΒΕΚΝ5ΤΕΙΝ
    ΚΑ Σ. ΣΚΙΑΔΑ
    "ΙδΚΑΕί"
    3 ΠΡΑΞΕΙΣ
    ΤΙΜΑΙ: $0.75, $1.10,
    $1.65, $2.20.
    Ρηοηε: Ι^αοΐναλναηηη
    2691.
    Την Κυριακήν τό Ταμεί¬
    ον ανοικτόν άπό τάς δύο
    τό άπόγευμα.
    «ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑΊ-ΟΥ, 1928.
    ϊΓ^
    - ΕΝΛΣ ΕΛίνΙ^ΤΕΝΟΡθϊΓΕ^ΤΌ ΜΙΛΑΝΟΝ
    ■ ΒΑΠΤΙΖΕΙ ΤΟΝ Δ1ΣΕΓΓΌΝΟΝ ΤΟΥ ΣΥΝΘΕΤΟΥ ΜΠΕΛΛΙΝΙ
    ο
    5
    Τ
    ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΜΕ ΗΡΩΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΑΣ
    Ό π
    «Τί
    ίΐάς άρνεΐται να 6α βαφτίαη το —αιδε, διότι ό Λίονός είναι Όρθόδοξθς. -
    ί λι&Ο ρέ τράγο!— Γειά σου Κώτσο! ίνα μας ζήβη?, Κώταο λεβέντη!»—
    Αί ξέναι γλώββαι και τα 'Αρβανίτικα.— «Καί αύτό λοιπόν, φίλε μου,
    ό καιρός θα τό δείξη».— Α:εθνή βυμττΐθερϊα και ύπέροχθί σιτγμ
    καλλιτεχνικής άδελψώσ&ως.— Συρτός καΐ Άρ6ανίτικος.
    ΜΙΛΑΝΟΝ, Άΐτρίλιος. —
    Μίαν ωραίαν καί ήλιόλονστον
    Μεσημβρίαν Κνριακής, ό ενταύ¬
    θα ναός τοΰ Άγιον Αλέξανδρον,
    παρουσίασεν άσυνή,'θη κίνησιν, άλ-
    λά καί άσννηθεστερον θόρυβον.
    Φωνε'ς, φασαρίτς, κιαικό, ■καυγάϊες
    καί όλα αύτά δχι μόνον Ίταλιστί
    άλλά καί είς ά'λλας; περιέργους και
    ά/αταλήττους διά τούς μιλανέζον.
    διαλέκτονς, ήτοι Βραζιλιανήν
    Ουγγρικήν, Ελληνικήν, Γερμανι
    κήν, ου μην άλλά καί Άριβανίτι
    κήν, γνησίως Άττικήν άρ·6ανίτι
    κην. Τό χειρότερο δέ, ποΰ την
    φασαρίαν σννώδευσαν καί διάφο-
    οοι θεατρικαί χειρονομίαν φού
    σ/<.ί)ματα, καί ξεφουσκά.ιματα, κ»ρ δώιιατα καί μεγαλοπρ>επεΐ; βημα
    τισιιοί καί κινήσεις.
    Τί σΐΎεβαινεν επί τέλονς, διη-
    ρωτώλτο οί αγνοούντες. Τί εΓδους
    μίλσδραματικαί πα,ραστάισεις Γ) το
    ολιγώτερον πρόβες έλάιιΐβανον χώ¬
    ραν έντό; τοΰ ίεροϋ ναόν τοΰ Αγ.
    Αλεξάνδρου — «Βοηθεία μα;»—
    καί έσταΓρο/.οΛοϋντο ο! άγατ}ο1
    Μιλανέί'οι: «Άμ' ό πατά; τί νύ-
    ρενε μέ τού; θεατρίνονς μαζύ καί
    μέ τή; ΰΐατρίνε;, ξωρκισμένες νδ-
    τε σώρκα μαντόνα'»
    <τ\ο!οώ.ΐ'/.ά πράγματα παιδί μοί·, διαβολικά», άππφθ-εγγοντο αί ρίι(Λ.'3εϊς ■προσκυνήλτρ'.αι, ι:ϊ; τόν ναόν, αΐτινες γονατταΐμέναι προ των θρανίατν, είς; μάτην ποοσε-τά- 9οι·ν νά πρασηλωσονν την προσο- χήν των επί των ευαγγέλιον ποΰ είχον άνοικτά στά χέοια τους καί ι διώβαζαν. Ώς γνωστόν, ένταΰθ-α, ή γυναικοΰλε; τρ·?χουν στή; εκ- κλησίες όλη την ήμέρα. καί τής (Τ>ρε; ποϋ δέν ΰπάρχίΐ λειτονργΪΓ!
    άκόμη παραδ Ι&ανται είς κατανυ-
    κτικήν προσει·χήν καί αφοσίωσιν
    πρός τό θείον, κατά μόναχ.
    Άπό καΐροΰ δέ εις καιρόν, ενα
    κλάμμα άπύ ιιικρό παιδάκι, ήίρ-
    χετο νά προσδώση ενα άσ'θί'ν»)
    τόνον, προερχάμενον ένόαιζες άπό
    πίφνρον, εί; την ήρωικήν εκείνην
    συμφωνίαν η μάλλον άσνμφωνί-
    αν.
    Πανδαιμόνιον
    Διότι πραγματικώς περί άσυμ-
    φωνίας έπρόκ.;ιτο. Ό παπά; δεν
    συμφωνοΰσε οί'τε μέ τόν .τατερα
    όντε ιιέ τόν νονόν. Δέν συμφωνοΰ-
    σε δέ δχι είς την τιμήν —
    θίός φΐ'λάξοι, παπά, καί δί> φλά
    ρος δέν άκούστηκε ποτέ νη σνγ-
    κινι,θή άπό τό χρημα — άλλά άς
    την βτίπτισιν τοΰ παιδιοϋ άπό νο¬
    νόν οί>/.ί καθολικόν.
    «Τέκνα μόν, έ7^γεν 6 αγαθάς
    ίαυτό αν θέλετε τό πιστεΰετε)
    κληρΐ/'ό;, ό άνά5οχος;, πνευματικάς
    πατήρ εστίν. "Αν δ' ο μή γέλΌΐτο,
    ό νεε^ώτιστος στερηθή -*τοτέ των
    εοοντοϋ γονεων, μικράς την ηλικί¬
    αν ετι τνγχάνων, τίς άναστήσ^
    αΐ'Κ^; Βεβαίως ό άνάδοχος. Άλλ'
    ό άνάδοχο; (είς τό σημείον αύτό
    ' παπάς καντοστΓ/<ότανε καί ό κοι·μτάι»ος άγρ<£υε) θά τό άνα- τήσΐ) άς την ιαντοΰ θρησ/είαν, ήν όρ&άύοξον δι^λαύή. Άδύνα- ;ον, άύύνατον, άνεφάτΛει ό κληρι- κός εμπ?^α>ς θείας όργής. Άπβγε
    άπ' έμοΐ τέκνον μου καί Λορενθη
    τι εί; άλλον Ίερέα».
    Πλήν ό κουμπάρος. άρ5ανίτΐ)ς
    έξ Άττικής. ά·πό τίρ Κερατεαν
    μάλιστα, ό διάσημο; Έλλην οξύ-
    φωνες Κίαν. Μυ/ονάς, δέν άνου-
    γε τέτοΐίς; όρθογραψ!?ς.
    — Τί λιέθ- ρέ τράγα, έγώ θσ
    τόοοο βαφτίδζω τό παιδί, ϊμαλ κοΰ-
    αρ. η' ά'θστό διάλο ΰΰ!
    Ό πατέρας πά?.ι, δέν ιννοΰσε
    νά τό θαφτίση οίλλο; τό -ταιδί έκ-
    κτός άπ' τό φίλο τού τό Μιλωνά
    «Λέν τα δαφτίζω, φά<να;ε, κάλ/ι εχω νά τ' άφίσω άβάφτιγο ^αοο νά μή τό βαφτίστ^; σΰ» ελ°γεν ά ποτι.ινόαενος -τρός τ·ον "Ε7Λην τενόρον. «Πάμε νά φΰγοναε κοι>μπάοε».
    — Ρέ κάτσθϊ δώ ρέ, -τιΰ θ('
    φύγουμ' έ'τσθι. Θά τόοοο βαφτίδ
    ζουμε τό παιδί κι' ά'θτον αυτόν
    νά (μ»νάζχ.
    Έν τώ μεταξύ οί προσνκν,λημέ-
    νοι, ολοι καλλιτεχναι, ι'^ΐΜΟνουν
    /.αί 6 καθτνα; ελεγε καί την γνώ¬
    μην τοι·. Κατα?νθ]6αίνετε τώρα,
    τί θά πι] νά νπάρχονν εϊκ"σι ναί
    πάνω καλλιτεχναι καί νοθίνα; νά
    έκφροζη καί μίαν γνώιιην. Οΰτ?
    στόν νπνο μας, γιά τδνΌΐια τής
    Παναγίας, τϊ,τοιο πράνμα. Καί
    αύτό δέν ήταν τίπΌτε. Τό χειρό-
    τ:ρον ν.το ότι κα&ένας τοι; είχί:
    θχιαηι9τί '/·α-1 διθΜράριθυ; ρόλον;,
    τού; όποίους έ'τυχε νά .ταίΗη στή
    σκψ)- καί έφιλοτιμεΐτο νά τού;
    μεταφέρη καί νά τού; άτοδώση
    δσο ιιποροΰσε θεατρυκώτερα νιαί
    στήν έκκληντία.
    'Βπί τέλους, ό πκρίφητ-ΐο; Μπελ-
    λος, αλ>.ος "Ελλην τενόρο; ν.αί δι¬
    άσημο; κατακτηπτής, ό στϋ)ος αύ-
    τος τοΰ μονσικοΰ Μιλάνον "/αί των
    άναξιο-ταθουσών καλλ'τεχνίδων ό¬
    λον τού κόσμον, έπεμβαίνει έλλη-
    νατρεπεστατα καί άτοτεινόμενος
    πρός τό·/ άνοΙ5ογον. ιιέ τίιν ή/Γ|-
    ράν φωνήν τού καί μέ τή; άπα-
    ραίτητες χειρονομ:,:; τον: «"Αντε
    πάαε, ρέ Κώσται, τό βαφτίζο'ΐιε τό
    κα'.θ/Μΐϊρι τό .τα1 δι στό γα,τιό συν,
    στή Καρατειά».
    Κωνσταντινος
    Ό Ξηοε/λί); πάλι, στά; άρχά;,
    πρι?σ;φέριτη! εί«γενώς ν' άντιν.ατα-
    στήισ;ι αύτό; τόν πατάν /αί νά
    ψάλτ) δλη.ν την άκολονθίαν τοϋ
    βαπτίσιιατος, την όποιαν Οναότα-
    νε άπ' τα μικρά τού, όταν άν.όηη
    εψελνε στόν «Άη - 'αγνάτ» στό
    ώραΐο δηλαθή μοναστήιρι τή; π:α-
    τρί&ο; τον Λέσ'οον, παρά την Καλ-
    λονήν. Πλί|ν ή γνώμη τού δέν ε¬
    γένετο δεχτή. Αύτός όμω; τόν χα-
    βά τού καί κάθιε τόσο ναί λιγάκι
    έπα«ελάμ€ανε τ»ιν αιωνίαν ετωδόν
    πάση; όμιλίας τού, μέ την χον-
    :οϋ κουμπάρου. Ό Μυλωνά; μένει
    στό σπίτι τοϋ νεοορωτίστου πολλά
    χρόνια τώρα καί σάν ο*ύνοι/χ>ς ?γι-
    'ε στό τέλος καί σίτντεκνο;. Έν-
    ΐτα ό ή ζί ή
    τονλααιστον χάθε τέταρτον της &.
    οα; αοιαφορως συζητήσεως Ή
    ακριβειά τον είς την έπωδόν α-ύ-
    Ένυμςρεύθησαν προτοΰ άπο<}·οιτήσουν.—■ Ό υιός τού Τραπεζίτου Στίλλααν, ό Μ,τώντ Στίλλμαν, εΛΐστρέφων άπό τό ταξείδιον τοΰ μηνός τοϋ ιιελιτος με- ϊά τΓι; νεαρας συξύγου τοΐ', # Λένας, έ| Εί·ρώ.-τη^, θά «πιδοθϋ εί; την Ια¬ τρικήν, ένφ ή νύμςρη Μ σπουδάση Κοινωνιολογίαν.· τα_αχρι6εστερα ώρωλόγιαποΰ ντν- πονν της ωρες τής μ,σέ; Λα{ τχ τεταρατα καί ένθυμίζει τονς ~ λαιους «κου—κου». Μέ τα παλλά επί τέλους επεί¬ σθη ο παπάς νά 6αΐφτίσπ τό παι- οι, προτιμών ίσως ό δυστυχής διά να ξεμπλέξη άπό τό διεθνέ' ε-" νοκαλλιτεχνΐκον συνονυΰλενιια παρα&Γ, τοΰς κανονισμού- τί" ' σκειας τού παιρά νά έξακο. ση άσνοΰμενος καί ύποφέοων Είς τον ν:οφώτιστον ό άνάδονος "έ'δω- σε το ονσμά τού. Τόν έ'βγαλ^ Κωνσταντίνον, υπό τάς διαφόρους επευφηαιας των παραμένων" «Να μας ζηστνς Κωτσο, λεβέντη' 1 εια σου Κωτσο!» Μετά τό οαπτισμα, τού- έπε- ριμενεν δλους πλουσ-ιώτατον τσιιι- πουσι εις τό σπίτι τοΰ μπαμπό. καί ς αί σίτντεκνο;. Έν- νοεΐται ότι ή κοα.ζίνα ήτο άττο?.ύτω; έλ/.ηνική. ψψο τής σονβλα;, κο- κορίτσι, νττολμάδε;, γκιον&έτσι, κλπ. Οί ξέναι "/<σπτεγοητι;ΐ(θησαν ο¬ λοι μέ τα νόσττμα έλληνικά φαγιά μα;, μαγειρεμιιένα άπό τό Μνίω- νδ καί τόν Μϊΰέλλο, τού; δύ» αυ¬ τού; περιφήμους μαγείρον;, ποϋ άλλοτε ^ιέ τόν Κορωνάκηιν, (τόν 'Έ)1ψα βαρΰτονον, ποϋ τώρα α- νοιξε στήν Αμερικήν δχι μαγει- ρεΐον ά/λα σχολήν τραγουδιστού) άπετέίΛυν τό αλησμόνητον έκίΐνο μαγειρικόν τρίο, τό οποίον δέν ρ- μαγείρενε μόνον φαγητά αώΛ καί ε'ξυπνε; φάρσ;ς είς 6άρο; διαφό¬ ρων άφειλόόν σπουδαστών, αΐτινες έτελείωναν συνήθω; μέ γλέντι εις τό «Μέγαρον Μπ&λλο^ ■— Κο- ρωνά/.η», απχος είχεν όνθϋασθτί τό- τε ή κατοικία των. (Γράφε: Πα- λαιόσπιτον Κάρακα). Καλλιτεχνικό γλέντι νίκων φαγητών »φαγε.. σαράν- τα ντολαάΐδες. Καί ετρωγε ναοί.μά- δες γιά πρώτη φορά* φαντασθήτε ^Λΐπόν, πΐόσους· ·θά φάη είς τό μελ- λον, αν τούς ξανάιβρτ), τώρα ποϋ τονς πήρε πειά τόν άέρα. Άλλά καί ή γυναϊκά τού ή ώραιοτάτη Κα Κοχκάτο δέν πηγε πίσω. Τονς εδινε θάρρος δμως ό Ξτρρέλ- λης, ό οποίος — εΐρ*ήσυί) έν παρό- δο> — εφαγΕ τόν ϋτερίδρομο καί
    διότι τοϋ αρεονχν αλλά καί διότι
    τοΰς ηί'ρε τσαμπα. Κόυ^ε τόσο καί
    λιγάικι τονς Ελεγε: «Φάτε καί μή
    φοβόσαοτβ. Δέν κάνουν κακόν
    άλλως τε, φίλε μου, καχ αΰτό δ
    καιρός υί τό δείξτ^>.
    Ή μπουκαλες μέ τό κρασί η
    μάλλον τα φιάσ'κα — διά νΛ ""
    ή
    νά με-
    τ«χε.ρ.σθώμε^ τήν έντο^α^-
    λεκτον __. Χ,«5^ ΐ-ντ(>^<*ν δια- σεγγίσίως των διαφόρων λαών, έμπ-ρός στή δΐίΐθνή εκείνην άγ^ήν συναδε?νΓρωσιν τό«ον φιί.ώ'ν, γί- ρω άπό ενα ιερόν μυστήρι-ον και άπό ί'να πλούσιο καί χσ.ροι'ικνο τραπίζι. Π ώς τα κατάφ ραν δέν μπορώ νά τό καταλάίτοω. Ό Μιι- λωλ'ά; άπ' τή Κερατειά π. ν ΰοί- θηκε ίώνει καί καλά σνγγενή; μέ τή Γερμανίδα καλλιτέχνιδα Μάλ- κιν. Τί δουλειά εχει τώρα ή Κε¬ ρατειά μέ τή Γερμανία; Έ/τό; πειά ΰν συγγε'εύουν άπ' τή γλώο- σα εΐν' άλήθιεια πως αοιάζουν τα Γερμανικα μέ τ' Άρβανίτικα Μιά φορά, δσο καί ναναι «ξέν:ς γλώσ- σες», σοϋ λεει δ αλλος καί οί δνο· Ό Μπέλλο; πάλι βρέ&ιτχε «λ111- πέθΐρος μέ την άλλην διάσηαον σοπράνο, τήν πΕΌίφημον Άιιαρο Ζόλα. Τώρα ό Μπέλλος άπ' "1 Θήβα ή Ζόλα άπ' τή ΒραΕιλια, αυτό δέν εχει σημχκτία. Τί Θ»}6α, τί Βραζιλία,. «ΛΪιά φορά, 7ο)μ- τέχνες δέν ήμαστε κι' αί δι»; Αι, τό λοιπόν, γειά Σου'συμ^^^' κόλλα το>.
    Καί τό γλέντι έξηκολοΰθί1 μέ
    αδιάπτωτον εύ&νμίαν. Σημειωτέ¬
    ον ότι δλοι σχεδόν δσοι παρενρι-
    σκοντο στό τραπέζι ήσαν καλ/ιτε-
    χναι περιωπή^ς, παλλοί εκ των ο¬
    ποίων πράγιιατι τσε?ϋεμτριτά να
    ϊ'χουν κάνει τα μεγαλήτερα θ^'
    τρα τοϋ κόσμου οί μ«τοί δέ τοί'λ«-
    χιστον εξ αυτών εχουν τραγονδΐ]-
    σει καί στή Σκάλα. Μεταιξΰ <ν·; λων παρενρίσκετο καί ό Βάλε ^ «■Κορριερε ντελά Σέοα», κοχ·νι«- δος τοϋ μπαμπά ό άποίος παρ ό¬ λην την σοοαοότητα ποΰ έκρατεΐ ν".τ' αρχάς, (ίτό τέλος έΒικαίωβ* τό παραπάνω μάλκττα τό ώρα|*ν τού δνομα. "(3Νλο 6άλε *α· οαλ£? φώναζε. Πρώτος αντόο, ώς αντι- πρόσωπος τοΰ τΰπου ηΥγηΡ^,/*" ραιοτάτην πράποσιν, εύχηθείς ινα ό νεοφώτιστος Κωνσταντΐνοςδο|«- ση τό<; προπάππον τού ?νδο-<>ν
    ον"θΐτην Μπελλίνι (καλλιτεχνΐ'β
    βαφτίσια, άλλά καί καλλιτ£χνικ'|
    οίκογένεια) καί τόν ανάδοχον το^
    ^νδοξον όξύφωνον Μυλωνάν, τον
    όποΤον θεωρεΐ ιος εξαιρετικιίΐιν κα1
    φωνήν καί ίνα ή ι®?<* 2 είς την 21τ,ν «λ!'5α'
    «ΕβΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» — ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑΙΟΥ, 1928.
    Ο Ι ΚΙΟ3ΧΓ ΟΙνΙ !"_.__.
    ΑΙ
    Ό πολύς κόσμος γνωρίζη ότι
    εί- δισεν.ατομμνρια άνέρχεται το
    νινητόν κεφάλαιον τής Άμερικής,
    το οποίον είναι τοποθετημένον εξω
    άπό τα δρια τής χώρας αυτής. Είς
    15 δισεκατομμύρια δολλάρια ανέρ-
    γοντΌΐ τα Άμερικανικά κ·:φάλαια,
    τα ευρισκόμενα είς όλον τόν κό¬
    σμον, χωρίς νά υπολογίσωμεν τα
    πο/.εμικά δάνεια. 'Επικρατεϊ μία
    αόοιστος πεποίθΐ)σΐς ότι τα 15 δι-
    σε/.ατομμύραα δολλάρια εξήχθησαν
    ίξ Άιιερικής υπό τύπον δαναων
    ϊ, -τιστώσεων πρό; ίδιώτα; ή Κυ¬
    βερνήσει;. Είναι έν τούτοις άγνω¬
    στον ότι σημαντικώτατα ν μέρος
    των -/.εφαλιαίων αυτών είναι τοπο-
    9εττ)ΐιένον εις καθαρώς Άμερικα-
    νι/.ά; έπιχειρήσεις «ίς^ τό έξωτε-
    ρι/ον καί ότι μέγα μέρο; αυτών
    αποτελεί ηδη άκίνητον. Άμερικανι-
    νην περιουσίαν έν τη άλλοδαπΐ)—-
    ήτοι έργοστασια/νάς έγκατσστά-
    σεις, Τραπεζιτικά καί έιιπορικά
    ναθιδρύματα, αποθήκας έμπορρν-
    ιιάτων, έκτάσνις γαιών, οίκοδομας
    παντός είδον; κλπ.
    Μία προχειρος ερίυνα απέδει¬
    ξεν ότι ΰπάρχουν 213 μεγάλοι Ά-
    ιΐϊοι/ανικοί έμπορν/χ>ί Οϊ"/»ι, οί
    ότοΐοι εχουν κατατεθειμένα; έκα-
    τοντάδα; έκατομμνρίων δολλαρί¬
    ων ναθ' όλην την Γήν. Μόνον
    τρ· ϊς έκ των 213 αυτών Οίκων
    έ'/ονν διατεθειμένον ·εν τώ έξωτε-
    οι/θ) ήμισυ καί πλέον δισεκατομμύ-
    οιον δολλαρίων—ήτοι, ή Στάν-
    οαρδ 'Όίλ Κόμπανιι, της Νέα; Ί-
    ίρσέης 375.000.000 δολλ., ή Τξέ-
    νεραλ Μότορ; 55.000.000 δολ>..
    •/αί ή Γιουνάιτεντ Φρούτ Κό^πανν
    100 000.000 δολλ. Ή Διείτνής Τη-
    /εφωνική καί Τη?^γραφική Έ¬
    ταιρεία εχει διατεθειμένα έν τώ
    εξωτερικώ 130.000.000 δολλαρ'-
    οιν, ν.αί ούτω καθεξής. Υπήρχεν
    εποχή, ούχι πολΰ μακράν τή; σή-
    ιιερον, ότε οί Αμερικανικόν Οΐκοι
    (διεδιδον τα προϊόντα των εί; τό
    εξωτερικόν δι' άντιπροσώπων ξέ-
    νων ή διά ξένων Οίν.ων, λειτουρ-
    γοΰντων εν έκάσΓω τόπω διανο-
    μ»];. ΣήιιΐΕΐρον ή διαΐ5ο.σις των Ά-
    μερικανικών προϊόντων γίνεται
    άπ' εύθείας νπό των ΆΛρινανών
    ^αραγωγών ή επιχειρηματίαι δι'
    ιδρΰσεως ίδίων άντιπροσωπειών,
    ι6ιων Έταιρειών, Ιδίων εργοστα¬
    σιον, ίδίων καταστημάτων χονβΓρι-
    κής, άκόμη καί λιανικής, πωλήσε¬
    ως. Σήμερον, παντοϋ, εί; δλον τόν
    κόσμον,—έν Λονδίνω, έν Παρισί¬
    οις, εν Βερολίνω, έν Τσ/.ίφ/ εν
    Πτ/.ίνφ, θά Ιδη "τις Άμερικανικά
    καταστήματα λιανική; 'πίαλήσεω;,
    ουοΐα είς τό περιεχόμενον καί την
    εσωτερικήν εμφάνισιν, ώς τα έν
    Λεα Ύόρκτ), Σικάγω, Φιλαδελ-
    φ^ία κλπ. Είς δλα τα [ιεγάλα άστι-
    κα κεντρα τοΰ κόσιιον, ό έγχώριος
    ευρίσκει πρόχειρα τα Ά^ιερικανι-
    ν-ά προϊόντα, δπως κα ό Άμεοικα-
    νος.
    15 -ΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚίϊΝ ΔΟΛΛΑΡΙΩΝ ΕΝΔΕΔΥΜΕΝΑ ΕΙΣ ΤΟ ΕΞΛΤΕΡΙ-
    ΚΟΝ... ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΔΑΝΕΙΑ "Η Π1ΣΤΩΣΕΙΣ.·. ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΕΡΓΟΣΤΑ-
    ΣΙΑ, ΑΠΟΘΗΚΑΙ, ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΧΟΝΔΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΛΙΑΝΙΚΗΣ ΠΩΛΗΣΕΩΣ
    ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.-ΤΙ ΛΕΓΕΙ ΕΝΑΣ ΓΑΛΛΟΣ ΓΕ¬
    ΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ— Ο Γ1ΠΑΡΙΥ1ΠΛ ΣΑΜ Ε Γ-
    ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΟΛΟΝ.
    'Αμερεκανικα
    "ροϊόντα «αντου, εν τη
    '-αθημερινη ζωη.
    Ό Γάλλος Γερουσιαστής Πώλ
    'Ντιουπιουΐ, έκδότης τοΰ «Μικροΰ
    Παρισινοΰ», «ζωγράφισε την επι-
    °!?<νήν των Άμερικανικών προί- οντων εις τάς άγοράς τοί κόσμον, ως έξής: «Καθ* εκάστην, ξνρΚομαι μέ Αμνρικανικέν ξνράφιον άσφαλεί- «"" Ευοίσκω Μ τής τραπ?"ης Ι'θυ, τό πρωΐ, δταν προγεινιιατίζω, Αμερικανικόν κίτρον. Μεταβαί¬ νων είς τό γραφείον μοί· ϊ.τοχοθ- μαι «έν επί Γαλλικον αύτοκινήτου, μεταχειρίζομαι δμως Αμερικανι¬ κόν γκαζολίνΓ,ν, εΐσαγομένην εν- τος Αμερικΐανικοΰ τάγκ -/αί έξαγο- Μ«νην εξ αύτοΰ δι' αυτομάτως λΐΐ- τοΐ'ργούσης Άμερικανικής άντλί- "ί» την οποίαν θά ΐδετε είς κάθε 1 ^.ικό ^.αράζ. "Επί πλέον, ό σω- ?ε9 μοί- μοϋ λίγει ότι κάποιο εί- °°ς Άμερικανικοϋ λαδιοϋ είναι τό "λί ρο γιά τό λάδωμα τής ιιη- ΧανΓ}ς τοΰ αύτσ/ανιίτου μου. Μετα- -ί' των ιφημι;ρί>δων ποϋ άναγινώ-
    σ//-<ο είς τό γραφΐϊόν μου ύπάρ- Χοχ-ν δύο Άμερικανικαί τοιαύται, οιιιεναι έν Παρισίοις. Κα- ο^ιιν, ή στενογρ<ίφος; μόν κου κο- -ει τα; επιστολάς μοχ», γραμμένας ε Αμερικανικόν γραφομηχανήν, στραλία. "Εχοι περί τού; 3 000 σταθμόν; έναποθηκεύσεω; καί πω- λήσεα>ς πετρελαίων έν Ίαπωνία,
    Κίνα, Όλί.ανδικαϊς Ίνδίαις, έν
    τοΐςΣτενοΐς τοϋ Σιάα, έν Μπούρ-
    μα, Βρετανι/αΐς Ίνδίαις, Κεϋλά-
    νη, Συρια, Τουρκία, Βονλγαρία,
    'Ελλάδι, Αύστοαί.ία καί Νοτίω Ά-
    φρική. Ή δέ Στάντορντ "Οίλ Κό¬
    μπανυ τής Νέα; Ίερσέης εχει
    στα&υούς καταναλώσνων καθ' δ-
    λην την Ευρώπην, πλείστον μέρος
    τής Νοτίου Άμερικής καί είς την
    Σονμάτραν. Ανάλογον έξάπλωσιν
    ϊχονν καί άλλαι "Εταιρείαι. Επί
    πλέον, αί Άμερικανικαί εταιρείαι
    πετρελαίων είναι ιδιοκτήται πετρΐ-
    λαιοπηγών είς τώ εξωτερικόν. "Ε¬
    χουν κοντρόλ 70 0)0 έκ τής Με-
    ξικανικής πετρελαιοπ αραγώ-
    γής, 40 0)0 τής Β'.νεζονελανή;
    τοιαντ:ης καί 90 0)0 της Περον-
    Όΐανης.
    έ«ι-
    χείρηαις
    ή
    Ό στρατηγιός Ούμπέρτο Νο^ιπίλ ε, ό Ιταλός άεροπόρος, όστις έτοιμάζεται διά μίαν πτήσιν είς τόν
    Βόρειον Πόλον, τό πηδαλιονχον ιμίνόν τού προσγ-ειούμενον εί; Στόλπ, τί"μ Πομερανία;, τής Γερμα-
    νίας καί είς τό κέντρον, ό Άρχιεπ ίσκοτο; τοϋ Μιλάνου π-ροσφέρων εί; τα ιιέλη της Παλικής άπ:οστο-
    λής μέγαν σταύρον, τόν ό.τοϊον θά ρΛ|οΐ'ν επί τοΰ Βορειον Π όλον.
    τάς νπογράφω ·δέ μέ Αμερικανι¬
    κόν μελανοφόρον γρίο,φίδα. "Ερχο-
    μαι κατόπιν είς τό τηλέφωνον μόν,
    τό οποίον, φυσικά, είναι Αμερικα¬
    νικόν πέρα—πέρα, εί; δέ τό κτί-
    ρ>ον θπου ευρίσκεται τό γραφείον
    μόν, ύπάρχουν 500 τηλέαχονα, των
    οποίων ή σύνδεσις εγένετο σνμ-
    φώνα>; μέ τό Αμερικανικόν αϊ>τό-
    υατον σύστημα. 'Επί πλέον, τ-ύ με-
    γολείτερον μέρος τή; μηχανική;
    μας εγκαταστάσ·;ως είναι Αμερι¬
    κανικόν, λινοτνπικαί μηχαναί έκ
    Νέας Υόρκης, στερεοτυςτική εγ¬
    κατάστασις έκ Μπροϋκλνν, περι-
    στροφικά πιεστήρια έκ Νέας Υ¬
    όρκης καί Σικάγου, φυρτηγά αύ-
    τοκίνητα εκ Ντητρόίτ. Τό δέ χαρ-
    τί τού «Μικροΰ Παρισινοΰ» κατα-
    ον.ειτχζεται μέν εί; ιδία χαρτο-τοι-
    ιϊα, άλλά είναι ταυτα τόσον Άαε-
    ρικανικά, ώστε εδέησε νά κολέσω
    έξ Άμερικής πενηντα άνδρας, δια
    νά έγ/.αινιάσοα'ν την λριτουργίαν
    των».
    Ιδού καί μερικά γεγονοτα:
    Ή Έταιρεία αντσκινήτων Τζέ-
    νεραλ Μότορς εχει 1300 νχα)λΐ}-
    λον; είς τό εξωτερικόν. "Εχ·ι 20
    ύποτελεΐς 'Εταιρικάς όργανώσεις
    έν τώ εξωτερικώ, έκ των οποίων
    18 λειτουργονσιν υπό τοϋς νόιιου;
    ξένοιν κρατών—τρείς τοιαύται έν
    Μ. Βρετανία, άνά μ·α έν Δανία,
    Σονηδία, Βε'.γίω, Γερμανία, Γα}.-
    λία, Ισπανία. Αίγνπτω, Άργϊντι-
    Γ|, Ονραγουάτ), Νοτίω Αφρικτ),
    Λύστρα/νία, Ν<έα Ζηλανδία, Ί'α- πωνία καί Ιάβα. Έχει εί; τό εξω¬ τερικόν 20 έργοστάσια σι*ναρμο- γής αί'τοκινήτων τη; ναί άποθη- /.α;, έ/τό; των γραφείων καί των καταστημάτων έν.θέσεων καί τω- λήσεων. Ή Έτοιρεία Φόρντ Μό¬ τορς Κόμπανυ διατηρεΐ έργοστά¬ σια, γραφεΐα καί καταστήματα παν.ήσεων έν Αλεξάνδρα: ία, Βαρ- κελώνϊ), Βερολίνφ, Μττουένο; "Αί- ρες, Κοπεγχάγη, Κόρκ (Ίρλαν- ]δίας), Μάντσεστερ (Αγγλία;), Μεξι/Λ. Ροττεροάμη, ΣαΛ-τιάγώ ίΧιί.ής), Σάν Πάολο (Βραίιλί- ας), Γιοχαχόμα (Ίαπωνία;), Χα- [ βάνα, Χέλοιγφορδ (ΦΛανδίας), , Λ''μα 1 Π εροι'δίας), Μοντεβιδέω, Περναιιπονκο (Βραζι/.ίοι;), Πόρ Ι το "Αλλεγκρε, Ρίω Ίανεΐρφ, Σαγ- , /άη, Στον.χόλμτ] καί Τεργέστη,. Είς τόν Καναδάν λειτονργεΐ μία 'Εται- ρινη δργάνωσι; Φόρντ μέ δικά ττ>;
    έργοστάοια καί καταοτήαατα πω-
    ! λήσεων, τόσοΛ' έν τή χώρα έκεί*η
    όσον καί παντοχοΰ τής Βρίτανι-
    '/ή; Αύΐοκρατορία;.
    Ή Στάνταρντ 'Όίλ Κόμπανα·,
    τή; Νέα; 'Γόρκη;, εχει {»ποτελεΐ;
    Έταιρικά; όργανάκτει;, κέντρα
    παραγωγή; καί καταναλώσεως έν
    Μεγάλη Βρετανία, Κ ίνα καί Αύ-
    Ό "Εδσυαρδ Ρ.
    τοϋ νέον άεροδρομ!ΐ
    "Αομστοργν., μη/ανι/.ό; κοί έφενρέτη; ενός θαί.ασσίου άεροδρο^ιίου, καί ενα δεϊγμα
    οοα-ου τό οποίον γίνεται σκέψις νά τοποθετηθή εί; διάφορα σημεϊα τοΰ Ατλαντικόν,
    ^.^^ < ταχε[ας ένοΕρίου υπηρεσίας μεταξύ Εύρώπης καί Άμερικής. ς έν ΑΙ. τανία. Ή Έταιρεία γεωργικών έργα- λείων «Ίντερνάσιοναλ Χάρτ5ε- στερ» - καί τα Άμερικανιαά γτωρ- κά έργα?^ΐα είναι έκ των περισ¬ σότερον διαδεδομένων είς τόν κό¬ σμον—διατηρεϊ μεγάλα έργοστά¬ σια συναρμογής, άπουτ|κας καί κα¬ ταστήματα εκθέσεως έν Γαλλία, Γερμανία, Σουηδία καί άλλοις Εύρωπαικαΐς χώραις, έπίσης δέ ν.αί έν Νοτίω Άμερι·κη, Μεγάλη, Βρετανία, Αύστραλΐα καί αλλα- χοΰ. Ή Διεθ/νής Τηλκφωνική και ί Τηλεγραφική Έταιρεία, ή Γενική ! Ήλεκτρική Έταιρεία καί ή Γουέ- ! στιγκ—Χάουζ, αί Εταιρείαι γρα- | ςρομηχανωΛ·, Εταιρείαι λαστίχων ι αυτοκίνητον, κινηματογραφικαί έ- 1 ταιρεΐαι, εταιρείαι γεφνροποιΐας, άποξηράνσ ως, άρδεύσεως καί ν- 1 δρενσεως, εταιρείαι παντός εΐδους Ι μηχανών κοί παντός είδον; προϊ- ! όντων, εχουν τεραστία δίκτινΐ δια- I φημίσεω; καί τοποθετήσεως των | προϊόντων αυτών καθ' όλον τόν κό¬ σμον. Ή Γούλγονορ-θ Κόαπανυ, μέ τα γνωστά καταστήματα τής πενταροδεκάρας Εχ;ι 298 καταστή¬ ματα έν Μ. Βρετανία. Μία φαρμα- ',κευτική Έταιρεία, έδρενοΐ'σα έν ι Βοστώνη καί διατηρούσα 10.000 |<»σρμακεΐα έν ταίς Ήνωμέναις Πολιτειαι; εχει 1.800 φαρμακεΐα έν Μεγάλη Βρ-ίτανία! Ή περίοδος τοΰ Αολλ-α- ρίου. Ιδού, έν ολίγοι;, μία εικών τοϋ Ι Μπάρμπα Σάμ, ό οποίος ώς άρά- | χνη %/ζι έκτείνει τό πολύπλοκον Ι εμπορικόν καί βιοαηχανικόν δί- 1 κτι.·όν τού καθ' όλην την Γήν. Δε¬ ί δομένου δέ ότι ή οΐκονομική κυ- | ριαρχία 6αθμιαίως δημιουργεΐ καΐ 1 ηθικήν κυριαρχίαν, δέν πρέπει νά μάς φαίνεται καδόλου περίεργον ι ότι όλόκληρο; ό κόσμος άρχίζει νά ' έξαιιερικαν'.ζεται. Μέ τίκαύτην έξ- Ι.άπ/Λ)σΐν καί διείσδυσιν δχι μόνον τον ρευστοΰ Άμερικοπκοΰ κεφά¬ λαιον, άλλά καί τή; πραγματικής, τή; ακινήτου Άμερικανικής περι¬ ουσίας εν τω εξωτερικώ, είναι ά- π/οικοί καί έπαρχιωτί""Ιιοντες οί πο- /ιτικοί έκ,ϊνοι τής Άμερικής, οί όμιλοϋντες άκόμη περί τον δόγμα- τος τον Μονρώ κ,αί τή; μή άναμί- ξεως καί περιπλοκή; είς ύποθέσεις Εύρωπαικάς! Ή ανάμιξις καί ή περιπλοκή εχει γίνει ηδη καί αί Ηνωμεναι Πολιτειαι, σήμερον, π1 ρισσότερον καί πολλών άκόμη ΕύρωπαικαΛ' χωρών ενδιαορέρον- ται διά τα πράγαατα τής Εύρώπης. Ή Ανθρωπότης άπλούστατα σή¬ μερον είναι ·θεατής της κοσμοκα- τακτήσεως υπό μιάς έκ των μεγα- λειτέρων οΐκονομικόόν Αύτοκρατο- ριών έν τή δλη ίστορία—των Ή- νίαμένων Πολιτειών. Καί ή κατά¬ κτησις τη; σνντελεΐται, χωρ'ι; νά ριφθή μίαν καν σ(ραΤρα. Ευρισκό¬ μεθα Είς μίαν νέαν περίοδον τοΰ άνθρωπον. 'Ύστερα άπό την περί¬ οδον τοΰ Αίθον καί τοΰ Χαλκοϋ καί τον Χάλνβος, καί τή; γκαζο- λί-.·ί»ς νο£ τής μηχανης, ενρισκόμε- ■9α είς την Περίοδον τοϋ Δο λ λ α ρ ί ο υ, την κορωνίδα δ?Λ)ν των α7Λων.
    ·>' ΛΡ
    10
    «ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΛΚΗ, 13 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
    ΑΙ ΑΝΕΞΕΡΕΥΝΗΤΟΙ ΧΩΡΑΙ
    ΑΙ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΝΗΣΟΙ ΤΟΥ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΥ
    ΠΟΙΟΣ ΤΑΣ ΑΝΕΚΑΛΥΨΕ.- ΠΟΙΟΙ ΤΑΣ ΚΑΤΕΧΟΥΝ.- ΕΝΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΝ ΕΠΕΙΣΟΔΙ
    ΟΝ ΔΙ' ΕΝΑ ΝΗΣΙ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ— ΝΗΣΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟΝ
    ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, Απρίλιον —
    Μοναχικρς μέσα στή,ν άχανη
    θάλασσα τοϋ Ώκεανσΰ, χωρί; άν-
    Ορώπινε; ύπάρξει; αί νησϊδε;
    Μπουβέ εχουν μιά ΐιοιαίτερη χάρι
    π»ΰ οτόν νοϋ των άν&ρώπων με-
    γαλώνει σέ φα ντα σία, άφοΰ ναί
    ή ποίη<τις καί ή διήγησι; τής έ- δόξασαν, άφοΰ θελουν νά ίσχυρί- «ωνται ότι σ' αί τα τα ώιιορφα έ- ρηΐιιιχά καί χαμένα νησά/.ια τού Ώκεαινοϋ εζησεν ό Ροβινσών. Καί άκάμα περισσότεοο, στήν (ρανταισία των άνθρωπον γεννά¬ ται ή περιέργεια, γιατί αν καί ε- χουν ανακαλυφθή πρό πιολλοϋ έν τούτοις τάς καλΰπτει δ πέπλος τοΰ ιιυστη-ρίου άκόμα. Καί τουτο γιατί πολύ λίγες έπιστημονικές άποστο- λέ- μτόρεσαν νά τα ίδουν απλώς καί μόνο, καί άπό μακρυά. Κι' ε- τσι τό μυστήοιο ποΰ τής καλυ- πτϊι νπήρξεν ή α'ιτία νά γράφη άπό τόν ΟΤΡΚΙΌ νΟΝ ΗΑΝ- 8ΊΈ1Ν τό πκρίφημο ροχιαντσο ΚΛΙΜΑ ΤΟΥ ΝΟΤΙΟΥ ΠΟΛΟΥ. τού «Οί τελεπαΐοι τής -/ορβέττα; Ένενα». Είνε τα μόνα νησά/.ια ποΰ είνε πραγματικώς χα'ΐένα στό νότιον μέρος τοΰ Άτλαντΐ/ίοΰ Ώ- κεαΌΰ, άψοϋ απέχον ά.τό την πληστέστρρη γή 2.600 γιλιόμετρα. Καί ή τλησιέστερη γή είνε τό &- κρότατον σημείον τής Άφρΐ/ής. Δηλαδή μιά άπόσταισις ΐση. μέ ε¬ κείνην ποΰ χωρίζει την Καπ£γχά- γην άπό τής; Σιαχάοας. Τα νη·σάν.ια αύτά πρό ολίγον μόλις καιροΰ έγιναν ή αιτία νά δι- μΐ0Ί«ργηι8τί διπλα>μα,Γψ<ιόν επεισό¬ διον ιιιεταξν τί)ς Αγγλίας καί ΝορΐβΓ,γίας. Γιατί τόσο οί "Αγ¬ γλοι δσο καί οί Νορβηγοί θέλουν νά πιστεύουν πώς είνε κτήχπ'ς των. Καί δέν είνε καθόλου δύσκολον άργότΐθΌν νά αρχίση νά τα διεκ- οικοϋν κι' αλλες δυνάμεις. Μία μικρά έξκττόρησις τής ά- νακαλνψεώς των δέν θά είνε α- σχιμιη νομίζω. Ό πρώτος ποΰ ϊΐδε μίαν γήν στό αέρος α&τό τοΰ ιάκεανοΰ, είνε ό Γαλλος πίλοίαρχος Πέτρο; Μπονβέ ντέ Λουαζιέ, την Ιην Ί ανουαοίου 173!). Την όνόμασαν δέ «ΟΙΚ0ΓΜ0Ί8ΙΟΝ» αλλά έ- πει&ή δέν επλησίασε δέν εγνώρι¬ ζεν εάν επρόκειτο περί νησίδων ή περί χώρας απέραντον. Είς την έκθεσιν τοϋ -χλχιίου άναφέρει ότι συνήντησε μίαν μνστηιριώδί) χώ¬ ραν σκεπασμένην μέ χιόνα, πά¬ γον; καί ό;ιίχλη>ν.
    Πάντως ό άνακαλύψα; πρω-
    τος τα; νησΐδα; ήτο Γάλλος. Έ-
    ιββοαιώ&η δέ άπό τα; παρατηρή-
    σει; τοΰ Μιπουβέ ότι έκεΐ ίπιχοα-
    τοΰσ'ε ό αντός κοιρός μέ τόν τοΰ
    νοτίου ποίον. Αύτό φνσικα ηγει-
    ρεν τί|ν περιέργειαν των έπιστη-
    μόνων διότι, τα νηισιά αύτά κεϊν-
    ται στήν 54 μοϊραΐν γεωγραφίκοΰ
    πλάτους, πσϋ σημαίνει δα επρε-
    πε νά έχη τό ϊδιο κλϊμα ποΰ έπι-
    κρατεΤ στήν 'Ελ,ιγολάνδη, στά 6ό-
    ρεια μέρη τής Γεοηανία: ("Ε-
    ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ2 ΕΛΛΑΔΟΣ
    !Αε·ΥβεΐΣΑ ΤΟ 1841
    ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
    Η ΜΟΙΜΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΣ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
    Διοικητήν ΑΛΕΞ. Ν. ΔΙΟΜΗΔΗΣ
    Συνδιοιχητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
    'Υποδιοικητής: ΕΜΜ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ1
    ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠ08ΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ δρχ. 3Ι5ΌΟΟ.ΟΟΟ
    ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΝΟ ΤΩΝ...... δρχ. 4.36Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
    ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΝ ΚΑΘ1 ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
    ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
    ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7 νΥΑίί 8ΤΡΕΕΤ
    ΑΘΗΝΑΙ: Κεντρικόν. 'Υποκατάστημα Όδοΰ Μητροπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Ποακτορεΐον Νέ-
    ος Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγκρατίου. — "Αγιος Νικόλαος (Κρήτης), Άγρίνιον, Αΐγι-
    ον, Άλεξανδρούπολις, Άλμυρός, Άααλ.ιάς, "Αμςρισσα, Άργοστόλιαν, "Αρτα, Άταλάντη, Βάμος' Βέρ-
    ροια, Βό·?ος, Γρεδενά, Γΰβειον, Δημητσάνα, Διδυμότειχον, Δράμα, "Εδεσσα, 'Εί.ασσών, Ζάκννβος, "Η¬
    ράκλειον, θεσσαλονίκη, θήβαι, θήρα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηροχωρίου—Εϋβοίας), Ίωάννινα, Καβάλλα,
    Καλάβρντα, Καλάιιαι, Καρδίτσα, Καρπενήσιον, Καστορία, Κατερίνη, Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι-
    νή, Κόρινθος, Κΰθιιρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγκάδος, Λαμία, Λάρϊσσα, Λεβάδεια, Λευκάς, Λήμνος,
    Μεγαλόπολις. Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Παξοί, Πά-
    τραι, Πειραιεύς, Π όρος, Π ράδιον, Πρέβεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία
    (Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλκίς, Χανιά, Χίος.
    Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεται έντόκους καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξένα νο-
    μίσματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, ή διαρκείς.
    Αί καταΰέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τό ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεσις.
    Οί τόκοι των καταθέσεων είναι έλίύθερ^οι φόρου, τόδέ χαρτόσημον τής εκδόσεως
    των όμολογιών είναι είς- 6 ά ρ ο ς τής Τ ο. απ έ ζ η ς.
    Η Εθλ'ΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεϊ τα εξής έπιτόκια διά τάς παρ' αυτή καταθεσεις.
    ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΧ ΟΨΕΙ:
    .α') ΕΙ; Δραχαάς
    β) Είς Συνάλλαγμα
    Επί Ν. "Υόοκης (Δοί.λάρια)
    'Ε^ Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.)
    Επί Παρισίων (Φράγκα)
    "Επί Ιταλίας (Λιρέττας)
    'Ειί Τουρκίας (Λίρας)
    Επί Γερμανίας (ΚθίδΐίηΐΗΓΐί)
    3 1)2 ο)ο ετησίως
    3 1)2 ο)ο ετησίως
    3 1)2 ο)ο ετησίως
    3 1)2 ο)ο ετησίως
    2 1)2 ο)ο ετησίως
    2-1)2 ο)οέτη<ήως 3 ο)ο ετησίως γ' Είς αύτουσιον χρυσόν 2 1)2ο)ο ετησίως ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ: 'Ε.-τΐ Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο) ο ετησίως "Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)οετησίως "Επί Παρισίων (Φράγκα) 4 ο)οετησίως ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: α') Είς Δραχμάο Διαρκείας 6 μηνων 4 1)4 ο)ο ετησίως Διαρκείας 1 ϊτονς 4 1)2 ο)ο έτηοαως Διαρκείας 2 έτών 5ο)οβτησίως Διαρκείας 4 έτων δ 1)2 ο)ο ετησίως Διαρκείας 5 έτών 6ο)οέτησίο>ς
    Διαρκείας 10 έτών καί πλέον 7 ο)οετησίως
    0') Είς Συνάλλ: 'Επί Ν. 'Υόρκ. (Δολ.)
    'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγ). "Επί Παρ. φράγ.
    Διαρκείας 6 μηνών 4 1)8 ο)ο ετησίως
    Διαρκείας 1 ετους 4 1)4 ο)ο ετησίως
    Διαρκείας 2 έτών 4 1)2ο)οετησίως
    Διαρκείας 4 έτών 5 ο)ο ετησίως
    Διαρκείας 5 έτών καί πλέον 5 1)2 ο)ο ετησίως
    ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
    α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000)
    β') Είς Συνάίλαγμα:
    'Επί Νέα; Υόρκης (μέχρι $2.000)
    'Επί Λονδίνου (μέχρι Λιρ. ,Αγγλ. 400)
    'Επί Παρισίων (μέχρι Ργβ. 20.000)
    'Επί Ιταλίας (μέχρι 1.1. 20.000)
    ν') Είς αύτουσιον χρυσόν (μέχρι Χρ. Δρ. 10.ΟΟ0)
    4 1)2 ετησίως
    4 ο)ο ετησίως
    4 ο)ο ετησίως
    4 ο)ο ετησίως
    4 ο)ο ετησίως
    4 ο)ο ετησίως
    φικως
    Ή 'Υπηρεσία τής Τραπέζης είναι είς την διάθεσιν των έν Άμερικχί όμογενών διά νά τοίς παράσχη κά¬
    ραν δυνατήν πληοοςρορίαν καί δυνατήν ευκολίαν, ττν ή&ελον ζτττή<τει. Άπευθυνθητε δι' έπκΐτολής η —>λεγρα-
    ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
    7 ΤΥΑίί 8ΤΒΕΕΤ ΑΟΕΝΟΥ ΝΕτΥ ΥΟΒΚ, Ν. Τ.
    Τβΐερηοηβδ: ΗβηονβΓ 7952, 7953, 7954, 7955
    33
    Άντιπροσωπεία έν Σικάγφ:
    ρΐκδτ ^ΆΤI0^Ά^ βανκ βιλ)(}, δυΐτε 744
    ί>0. ΟΕΑΚΚ 5Τ., Ο
    11.1..
    ΟΙ; ΚΑΡΡΕΡ
    __Ι
    Ό Γουΐλλιαμ Μπόχχόκερ καί ό "Οττο Γκραίη, δύο ΓερμαλΌΪ έκ Σινσινάη,
    Ο., έντός τοΰ πλοιαρίου των μέ τό ό- ποίον ηχισαν ενα ταξ«ίδιον 6,000
    μιλίων μέχρι Πίροΰ.
    ναντι τσϋ 'Αμοούργου).
    Ή χώρα λοιπόν ή οποία κείται
    σέ ΐαιά εί5/ρα!το ζώνη, καί είς την
    οποίαν Ιπνκρατεΐ τό κ?.ίαα τοΰ νο¬
    τίου πόλου, φυσικά θά φαινότανε
    μΐ'στηριώδης άν δχι καί τελείως
    φαντασΐίόδης. Στά 1755 λοιπόν ό
    περίφημος "Αγγλος <εξερ<ευντ}τή; Κοί»κ, έπεβιβάσιδν) σΐλτσίον πρό; ανεύρεσιν των νη,σί'δων καί π,ράγ- ματι τάς άνεΰρεν, έ'τσι δέ διελύθη μιά ύποψία ότι ΐ·οχο; δ Μπουβέ νά μην εΤχτ Τδτ) νησϊδας άλλά έπι- πλέοντα παγάβαιτνα. _έ λίγο ου¬ δείς πλέον δμΛ.οϊ'σε γιά τάς· νη- σιδα; αυτάς. Εγένετο" π.άλιν λό- γος κατά τόν 19ον α'ιώνα δταν ό Αίντσάν κατά τό 1808 κατώρθω¬ σε νά πλη<τιάιση περισσότερον πρός τήννή'σον παΰ φερΐει σήιιερον καί τό δνομά τού. Τό 1815 ό π?.οίαρ- χο; Νόρρις ανεκάλυψεν άνατολι- κώτερον δύο είσέτι όμοία; νη<ΐί- δα; αΐτινες ρκαί δνομάσθηοαν νη- σϊδες Λίβερττουλ καί Θό,μσον. Έ- πειδΐι όμως τα δΰο αΰτά νησιά δέν τα εΐδε ουδείς αλΛος πλέον εκ,- τοτε, έπικρατεϊ ή γνώμη ότι θά ΐΐσαν ττσ^ιστϊΜ)>γ!ενεϊς νησΐ&ες οΐ¬
    τινες ίσως νά ε'ξηφανίσθτισαν.
    'Ογδοήκοντα: τρία χρόνια άρ-
    γότέρα ·η έξερεννητνκή Γερμανΐ-
    κή αποσταλή υπό τόν καθηγητίιν
    Χούν κατώρ'θωσε νά πί.ησιάση τάς
    νησϊδας- Μπουοέ, την 25 Νοεμ¬
    βριού 1898.^ Αργότερον αίαη ε¬
    ξέδωκεν καί χάρτην σχΐτικόν.
    Λέν ανεύρον όμως άλλας είς πα¬
    λαιοτέραν εποχήν άνακα?.υφθεί-
    σας νησϊδας, πλησίον των ήδη υ¬
    παρχουσών. Φαΐνεται ?.οόΐν>ν ότι
    μερικαί έκ των προηγουμενων ά-
    ναϊαΛΰψεων (είναι φαντασιώδεις.
    Άλλά ιδού σα αί μυστηριωοέις
    νησΐδες γίνονται αΐτία πολιτικών
    προστριοών. Την πρώτην Δεκεμ¬
    βριού 1927γιά πρώτην φοράν κα-
    τωοθώθη μία νορβηγικη αποστόλη
    νά πλησιάστι καί νά εξέλθη εις
    μίαν των νησίδων αυτών. 'Η α¬
    ποστόλη την κατίλαοεν έπ' δνό-
    ιιατι τοϋ Σϋυηδαΰ βασιλέως.
    'ΑΛλά Ιδού τό Αγγλικόν Υ¬
    πουργείον των Άποικιων ισχυρί¬
    ζετο! ότι αυτή σνήκει είς την 5Αγ-
    γλίαν άπό τό 1825. Ή δέ "Αγγλί¬
    α μάλιστα την εχει ηδη ένοικιά-
    σει στήν Φίρμα Πόχαν Ράσμουσ-
    σεν καί Σία.
    Οί Νορβηγοί δμως έπιμενονν
    ότι είς την Αγγλίαν άνήκει ιαά
    μόνον νη>σίς ή λεγαμένη Θόμσον
    καί δχι ο! αλλες ποϋ ονομάζονται
    «■νησΐαες Μπουβέ» καί άς κατ:λα-
    βεν ή Νορΐβηγική αποστόλη καί
    νψωσεν καί την Νοοθηγικήν ση¬
    μαίαν.
    Υφίσταται δμως καί α?λο ζή-
    τηιια. Ύπάρ'χουν πολλαί νησΤδες
    τ; μόνον μία τ)ή)ν όποίαιν καί άνα-
    φέρουν οί ναυτικοί χάρται τοΰ
    Άγγλινοϋ 'Εΐιτελε-ίου καί ή δ-
    ποία πράγματι άνήκει είς την Αγ¬
    γλίαν; Δηίι,αδή ή κατάληφθείσα
    νησίς είναι ή ιδία μέ την -χατεχο-
    μένην υπό των "Αγγλων η αλλη
    τις νησίς όπως ή Νορβηγικη απο¬
    στόλη άποπειράται νά π^ίιστ) τόν
    κόσμον; Ή απ.οστο?Λ) τοϋ καθη¬
    γητού Χούν δέν ομιλεί γιά μιά μό¬
    νον νήσον. Τό πρ·όιβλημα λοιπόν
    ίίά μένη αλυτον μέχρις ότου, μιά
    νέα αποστόλη ·&ά έξιχνιάση πε¬
    ρί τινος ακριβώς πρόκειται. Πάν¬
    τως έντός όλίγου ή Νορ'βΓ,,γικί) ά-
    ποοΊτολή θά εκδώση σχετικήν με¬
    λέτην μέ την οποίαν θά αποδει¬
    κνύη ότι αί διάφοροι αύται νησΐ-
    ί>ες δέν είνε φαντασιώδεις άλλά
    υπάρχουν. Καί ότι ή μι« έξ αυ¬
    τών άνήκει είς την Αγγλίαν, αί
    δέ άλλαι είς την Νορΐβηγίαν, καί
    ότι ή <καταληίφ·θ«ΐσα φυσικά δέν είνε ή υπό των "Αγγλων κατεχι- ιμένη αιπό τοϋ 1825. Ν. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ 'ΕπΜττρέςρεται είς την 'Ελλάοα στό ΆμερικαΜΐκόν ΰεραπίυτηριον Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ όδό; Σωκράτους αριθ. 31 Αθήναι θεραπΐΰονται ασφαλώς καί άνωδΰ- να>ς παθο)νθγικά, γυνα»3«οί>ογικά καί
    δερματικά νοσήμαΐτα.
    Μέθοδος νεωτάτη.
    ΜΑΟΕΤΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΝ
    Η1Τ0Υ ΤΩΝ ΚΥΡΙΟΝ
    (ΗΑΙΒ ΟΗΕ55ΕΗ)
    Είς την μοναδτκήν Σχολήν τσν
    Γεωργ. Ψαρροΰ, βραβευθέντος είς
    Παρισίους. Διδάσκεται όλόκληρος
    ή έργασία είς τιμάς λογικάς. Με-
    τά την έκμάθησιν παρέχετα* έρ¬
    γασία.
    Γράψατε ή τηλεφωνήσατέ μας:
    ΟΕΟΡΟΕ Ρ5ΑΗΒ08
    1647 ΒΗΟΑθν/ΛΥ, Ν. Υ. ΟΙΤΥ
    Ρήοηθ: ΟηϊοΙςεΓΪηδ 6432.
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑ-ΙΟΥ, 1928,
    11
    ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΝ
    Ο ΐΠΡΟΑΡΟΙνΤΌΣ
    Τα ΰίστεα τσϋ αρχαίον μ
    ί,ροόντιΐαν διά τάς πανηγΰρεις,
    χ: τελετά; καί τάς δημοσίας δι-
    αβχεδάσει: *ατά τρόπον ποΰ φαι-
    νεται περίεργος εις ενα αιώνα κα-
    ^ τόν οποίον ή φιλοπονία και ό
    ^οΰτο- είνε οί κυριώτεροι άντι-
    κειιιρνικοΐ σκαπσί. Ύπάρχουν πολ-
    )'ο! ίχιό5οομοι είς πολλάς πόλεις
    τ,ν .Ελλάδος και τής Ρωμαϊκης
    οί'τοκρατορίας, άλλά κανείς δέν
    ϊϊετρ/.ει τόσον πολλάς λειτονργί-
    *£ 5σον έκεΐνος, τόν οποίον Ιδρυ-
    5£ν ό αυτοκρ.άτωρ Σΐβηρος δια
    χο μικρόν Ελληνικόν ά'στυ τοΰ
    Βτίαντίου καί όστις βραδύτερον
    κατέστη τό κυριώτερον κόσμημα
    τή: άναγ;νντ|9είσης πόλεως τής
    Κων) πόλεως. 'Εδώ συνεκεντρώθη
    όΪΛζληρος ή ζωή της^ Νέας Ρώ-
    αη:. Έδώ έτελοϋντο ΰχι μόνον οί
    άγώνε: δρόμον και πυγμαχίας της
    ΐ.Ό)'/Γι: έκείνης, άλλά και αι πλεΐ-
    αται ι5πό τάς σπονδαίας λαϊκάς
    .τανηγίοει; τής πόλεως. ΈΜ» ήο-
    χών ή έπίσΓ.μος ποιμπή μέ την
    οποίαν έγκαινιάζετο τό δημοσιο-
    νοιιιν.όν ετο; — έποχή τόσον ζωτι-
    ν.ί) διά τού; πολίτας των ημερών
    εκείνον όσον είνε και διά τού;
    ΐ·; πολίτας. 'Εδώ συνε-
    θ&ί5 ι
    ίηίΐϊριοΐ; ς
    νοοτοΰντο όλαι αι θορν&ί>5εις και
    όομητι/αί συγκεντρώσεις των πο-
    ί.ιτιν.ών -/.ομμάτων και έδ.5 πάλιν
    έξεθρι:ν!ζοντο οί αύτο%ράτορ>ες,
    οί έγκληματίαι ετιμωρούντο δη¬
    μοσία ν.αί περιεφέροντο έν θοι-
    άμβω οί ήττηιμένοι έχΦροί.
    Κατά τόν τέταρτον μετά Χρι-
    στόν αιώνα δ αυτοκράτωρ Κων-
    (ΓΓαπϊνος έκόσμτί,σε τόν ίππόδρο-
    μον, τόν οποίον ό Σίβήρος είχεν
    αφήση άτελείωτον, μέ πολλά νεα
    χαροΓ/.τηριοττυκΛ. ^υνήίτροισε τα
    καλλίτΕοα άγάλματα της άρχαίας
    'Ελλάσο::, μέ τα άποϊα έξωράΐσε
    τί) άπλοΰν καί μάλλον αυστηρόν
    ϊδρυμα. Π ληρ,σφορούμεθα στι ά¬
    γάλματα εϊχαν σταθτί μεταξύ των
    νιόνων οί οποίαι ^ριέδαλλσν ε¬
    σωτερικώς ολόκληρον τό κτίριον.
    Πολλά εκ των άγαλιμάτοιν έκεί-
    ^ων ήσαν της έκλογής τού. Γνω-
    οι,ομεν, διότι ύπάιριχει άκόμη. Ο¬
    τι αύτό; εφερε την περίφημον στή¬
    λην τοΰ δφεως των Πλαταιων
    ύ ΔΛ τό σπουδαιό¬
    ένθύμιον τής
    ά ό
    «ώ τού·; φ
    τερον Ελληνικόν
    ; των Περσών κατά τό 479
    ■Τ·^Χ. Άλλά μετά τοΰς χρόνον;
    τοΰ Κωνσταντίνου ή ίστορία τοϋ
    κτιρ-ίου γίνεται άβεβαία καί σκο-
    τεινή.
    _Η πρώτη π£ρίσοος των άνασκα-
    Των, ή δποία έ'γινε %ατά την πε-
    ραΐίμένην άνοιξιν, μας απεκάλυ¬
    ψε ποιλλά γεγονότα μεγίστης σπσν-
    «αιότητος, τα δποϊα είνε άιρν.ετά
    νά μάς διευτθθλΰνουν είς τό
    τής άναπαραοτάιοΐως. Ε¬
    πι τέλονς γνωρίζομεν τάς διαστά-
    (ΤΡΙ'" _τοϋ κτιρίου, Τόν ρνΐθμόν τής
    «; των μνημείων —;ρος τό κέν¬
    τρον καί είς ποίον χρήσιν εϊχαν
    ΤΙ ΕΦΕΡΑΝ ΕΙΣ ΦΠΣ; ΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ ΑΝΑΣΚΑΦΑΣ- ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ Κ. ΣΤΑΝΛΕ'Υ'
    ΚΑΣΣΟΝ, ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ ΤΩΝ ΠΡΏΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΩΝ ΑΝΑΣΚΑΦΗΝ.
    Ό ύποστράτηγος "Οττο Ροζενμπάουμ και Χιούζ Ντρσμ και δ συνταγματάρχης "Εδουαρδ Κούψε,
    έπιθεωροϋντε; τό 16ον Πίζικόν Σΰντβγμα είς Γκόδερνορς "Α'Λαντ.
    προορ-ισιθί) μερ^-ά άπ' αΰτά. Γνω¬
    ρίζομεν τα άρχιτεκτονικά χοαρα-
    κτηριστικά τοϋ περιστι·λίοι·, τούς
    τρόπους τής κατασκευής των ε¬
    υρών καί τάς νποικοϋομάς αί ο¬
    ποίαι τάς ΐυιεβάσταζαν. Τό κτίρι-
    ον, εχει μήκος 485 ύάρδας πε-
    ρίπου καί πλάτος 118. Τό περι-
    στύλιον, τό οποίον είς την αρχαί¬
    αν εποχήν ώνσμάζετο περίπατος,
    έμεινεν άκόμη είς την μίαν άκ,ραν
    τού αυΗκτον μέχρι τοΰ 1605 πε-
    ρίπου. Τότε μέγα ιαέρ>ος αύτοΰ κα-
    τηδαιφίσθη διά λόγσυς οίκοδομι-
    κής. Οί 25 στΰλοι ποΰ νποστηρί-
    ζουν σήμερον τό περι>στύλιον τού
    προαύλιον τοΰ τέμενος'Σουλτάνον
    Αχμέτ, προέρχονται δλοι άπό τόν
    'ππ-όδρ·ομον. Καί αλ>.αι μέρη εύρε-
    ■» ι ^ τ ' Γ~*
    Ί.». — —«. «> — —/-» -ετί-*— η^α<^V·^η^^η^* Ι Π δάθρον είνε έγκεκολλτιιιένος όρεί- χαί'.κο; και χρησιμεύει ώ; κρήνη, άπό την οποίαν τό ύδωρ χύνεται μέσα είς λεκάνας άπο στ/ιμΐα ποΰ ύπάρχουν είς έκιά<ττην πλευοάν της. Κατ' αυτόν τόν τρόπον υπήρ¬ χεν ά'φ-θονος προμήθιεια νδατο; δία τοο; άγωνιζομένοι»ς άθλητάς η κατά τάς τελετάς, τό&ατο; τό ο¬ ποίον ήτο πρόχειρον είς όλον;. Τό γεγονό; τουτο έ ■πιστοποιήση άπό τάς ανασκαφάς. Είς τό πλη¬ σιέστερον άκρον τής κεντρικής σειράς τοΰ μνημείου ό καλλιτέ- χνη; έζ^'ράφισε {.ιυκρόν περίπτε- ρον, είς τό οποίον ύπάρχει μάλ/.ον φιλολογική άξία παρά άρχαιοί.ο- γική βί&αιότη;. ΤΗτο είς ιδιαιτέ¬ ραν χρήσιν των βασιλέων ή των ^τσυ τό οποίον ν«π:σ6αστάζουν ήτο ρνίηαοΰ οννηθους είς την Α¬ νατολήν, άλλά σπανίου διά την Δύσιν μέ έλαχρριώ; σκαλιστήν πρό- σοι4>ιν και προσκ=κοίλληιιενους στε-
    φάνους η παοόμοΐα κιασμήματα ά¬
    πό ϊαλ.ν.όν κατά κανονικά διαστή-
    μαχα. Πολ9αά μέρη τοΰ έπιστυλί-
    ου ευρέθησαν κατά τάς ανασκα¬
    ά
    φάς.
    Ά
    ς
    Άπό τα μνημιεΐα τοΰ κέντρον,
    τρΐα σώζθΛααι σήμερον. Τό πρώ¬
    τον είνε ή οτήλη ή όόποία συνΐ'ιθω;
    Ηγέται 2τήλη τοΰ Πορ-φυοογεν-
    νήτου. Ή καταγωγή τη; είνε σκο-
    τεινή ά?Λά κα:9ώς φαίνεται άπό
    τεινή
    γγή
    κα:9ώς φαίνεται άπό
    έλύ
    τεινή, ά?Λά ς φ
    την έπιγραιφήν της, έκιαλύπτετο
    μέ ορείχαλκον και γενικώς, εξω-
    ραΐσθη περΐ τόν δέκατον μετά
    Χριστόν α'ιοΛΐι υπό τον Κωνσταν¬
    τίνου Ζ'. Είς την άναΛαράστασίν
    της εΐκονίζεται μέ τόν όβελίσκον
    τόν περ·ιενδεΐδΐΐμένον δι' όοειχάΊλ-
    κου επι τοϋ όποίου υπήρχον άνά-
    γλυφα σχεδιάσιματα. Καϊ εις τό
    Ό Τ^τιμότατος Τζαίη Σ. Το-άρλετον, 'Αγγλος εΐη'ενής
    ζνΥΛ" τού οΐτινες άνττγΛ'εΛκχν δτι θά άποπειοαθονν να πε
    η άρλετον, γγς
    τού, οΐτινες άνττγΛ'εΛκχν δτι θά άποπειοαθονν να πετα
    τοϋ 'ΑτδϋθΛ-,κοΰ κατά τό
    ττησαν^ κατά τά;_ άν'ασκαφάς Τό εύγενών' οί δποΐοι γϊθελαν νά θε-
    " ώνται τούς αγώνας άπό πο?.ν κον-
    τά. Είς τό τε>^υταΐον άκρον νπάρ-
    χουν οί τρείς μεγάλοι κωνικοί κί-
    ονες, οί άποϊοι εδειχναν είς τοΰς
    άρματοδρομεΐς τα σημεϊα, είς τα
    δποϊα ό'κρειλον νά κάμνουν κατά
    την εκτέλεσιν τοΰ δρόμον, τόν ο¬
    ποίον ήσαν ύποχρεωμένοι νά έκ-
    τελέχτονν έπτά φοράς. Άμέσως με¬
    τά την Στήλην τοϋ Πορφυρογεν-
    νήτον διακρίνετο! οίκοδομή άπο-
    τε'λουμίνη άπό δύο σνί^ης καί ε¬
    να ΐΛΐστύλιον, επί τοϋ δπ»ίον υ¬
    πήρχον τα σύμΐ&ολα τα χρη-σιμο-
    ποιούμενα διο την έναρξιν τής
    άρματοδ'ρομίας, συνήιθω; άμφο-
    ρ,εϊς. Αύτά είνε γνωστά άπό ενα
    παλαιόν Βχζαντινόν άνιάΎλι·(ρον.
    Ή ύπαρξις των ο~ηλων είς τό μέ¬
    ρος έκεΐνο πιθανολογεΐται κοί ά¬
    πό μερικάς παλαιάς άπεικονίσεις.
    Μακρύτερια άκόμη φαίνεται δ
    περίφηιμο·; χοΛκσι.'ς δφις μέ τάς
    τρείς νοεφαλάς τού άθθκτους, αί ο¬
    ποίαι χρησψΐΞυουν ώς στόμα μι-
    άς ο&Λης κρήνης. Τό ί?5ωρ πίπχει
    έντός λεκάνης. Ή χρησιμοποίη¬
    σις αΐτοΰ τοΰ μνημείου ώς κρή¬
    νης εΐχε βεβαία^ άπό την διαύ-
    γειαν των θεμελίων τού, τα δποϊα
    εδειχναν πώς τό νειρό διωχετεύε-
    το εως έκεΐ. Ή έπιβεοαίωσις τον
    γΐγονότος τούτου υπό τής άρχαι-
    ολαγίας άποδ2ΐκ.νύει -ην αλήθειαν
    ενός ■θρνλου, τόν οποίον άναφέ-
    ρουν δύο σνγγραφεΐς, ότι δηλ.αδή
    ό οφις εχρησιμοποιείτο δπω; είπο¬
    μεν. Ό άρχικό; σκοπός τοϋ στύ-
    )χπ) τάχν Λελφιον, οπΐον είχεν έγερ-
    θή τό πρωτοΛ', ήτο απλώς νά ί«τΜ-
    πρίξτ) ?να χρυσουν τρίποδα.
    Π έιραν τοϋ οφεως ΰπάρχουν δΰ-
    "ο άλλαι μικρότε,ραι στήλαι διά την
    ύπαρξιν των οποίων εχομεν άρ-~-
    τάς άποδείξεις, καί κατόπιν κ^
    σειράν έ'ρχεται δ περίφημος όβε-
    λίσκος τοΰ Θΐ·οΐ5οσίου. Είνε όβε-
    λίσκος άπό γρανίτην μέ ίερογλυ-
    φικάς επιγραφάς καί έκομίσθη ά¬
    πό την Αίγυπτον. Ό αυτοκράτωρ
    Θεοδόσιος άνήγειρεν αυτόν εςτί δι-
    πλής βάσεως, τής οστοία; έκαστον
    μέρος εκοσμείτο μέ άναγλυφικάς
    παραστάσεις. Έν τούτοις, τό υψη¬
    λοτέραν μέρος φαίνεται ότι άνή-
    κει είς π·ρογιενεστέ,ραν περίοδον,
    πιθοτνώς είς την εποχήν τοΰ Κων¬
    σταντίνου. Αντό πσσκύπτει άπό
    καποιο αλ).ο μνημεΐον τό οποίον
    α
    χρήισιν. Τα επάνω άνάγί.υχρα &ει-
    <νΐ»ονν ενα αντοκράτορα μέ την οικογένειαν τού και την άκολονθί- αν τον ποΰ ταιρακολον&οΰν τού; α¬ γώνας. Τα κάτω άνάγλνφα δει¬ κνύουν μίαν άριματοδρομίαν τε- οιμέν>|ν «Ι; τόν ίππόδρομον και
    μί<ΐν άναπαράστασιν τοΰ τρόπον κατά τόν οποίον είχεν έγερ·θχί ό δδελίσκος. Π έραν τοΰ σημείον τούτου αί πληροφορίαι παύοτ.Λ' νά είνε ασφα- λεΐς. Αί άνασκαιφαΐ μας δέν έσν- νΐχί(τ9ησαν οαθύτερον π·ρό; την διεύίτυνσιν εκείνην. Τα ύπόί.ουτα μνημεϊα είναι ΰποθετικά. Τό κτί- ριον διετέλει εις γενιν.ήν χρήσιν (·>ς έντει»/ΓΓήριον και ή δι' αύτοΰ
    κυκλθφορία ίτο ανετος. Θά καθί-
    στατο δύσκολος ή κυκλο<ρορία ε¬ άν τα κεντρικά μνημεϊα έστηρίζον το εις υψηλόν τοΐχον, όπως είπαν πολλαί άρχαιο?Λγικαί αυθεντίαι Σήμιερον ουδέν ΐχνος τοιούτου τοί- χου ευρέθη απολύτως. Είς τό μα- κρυνόν ('ίκρον διακρίνεται τό Κά- •Θισμα, ίι θέσις είς την όποιαν έ- κάθη,το δ αντσ/ιράτωρ μέ τό επι¬ τελείον τού καί τρόπον τινά προ- ήδρ/;ι>ε. Κάτω άπ' αύτό ΰπάρχονν
    αί θολωταί άψΐδες άπό τάς δ.τοί-
    α; έξεκίνουν τα άρμαπτα. Τό μέ¬
    ρος αύτό, ποϋ εξηφανίσθη σχεδόν
    επάνω εί; τα άγάλματα «αί είς
    τοΰς κίονας παρετηρεϊτο πρό; τό
    κέντρον. Είς τό άκρον αί πλονσι-
    αι σειραί άπό έρνθράς ττί.ίνθους
    κατά μέτωπον τον Καθίσματο; θά
    προσέθετον λεπτόν καϊ λοομπρότε-
    ρον χρωμα. Δέν ΰπηρχε τί·ποτε ά¬
    πό τό ζωηρόν κυανοΰν, τό κόκκινο,
    τό μώ6 καί τό πορτακαλία ποΰ ά-
    ποτελοϋν σημερον τόν συνδυασμον
    των χρωμάτων είς την Κωνσταντι-
    νούπολιν. Τό αρχαίον αστν εΐχε
    ίίρειμα χρώματα καί φθινοπωρινάς
    άποχρώσεις. Ώς Λρός την πραγ¬
    ματικήν εκτέλεσιν των ίπποορο-
    μιών ίσως ίοτήρχε μικροτέρα πει-
    θαρχία άπό όσην ημπορεί νά φαν-
    τασθί] κανείς. Θεράατοντες ΐσταντο
    κατά διαστήί.ιατα είς τό κέντρον
    καί είς τάς πλευράς μέ μαστίγια
    διά νά ώθΌνν τσύς άγωνιζομένονς
    πρός τα έμπρός ή νά τοΐ.'ς άνα-
    χαιτίζουν. "Έτοα παριστάνονται
    είς τα άνάγλνφα τοΰ 66ε>άσκχη>
    τοϋ Θεοδοσίον. Τό πληθος τά>ν
    θεατών ήτο ^ολΰ θοοι»6<Τ>Λες καί ,
    πολλάκις δέν σνν0κ.ρατ3εϊτο. 'Η όχ-
    λαγωγία κατά τάς παιδιάς πολλά¬
    κις μετε6άλ?οετο είς πολιτικάς στά-
    σεις. Ή άναπαράστασις δεικνύει
    τόν -ίππόδρομον όπως θά ήτο κα¬
    τά τόν δέκατον η τόν ένδέκατον
    αιώνα, προτοϋ κατακττιραφη μέγα
    μέοος ειρ τό μεγαλίΐόν τον έκ της
    άφίξεως των Σταυροφόρων. Ή
    ίστορία των μνημείων τον ά'στεως
    μετά την κατάλτρ|»ιν αυτών υπο
    των στανροφόρων τω 1204 άνα-
    φέρει την πθιραμελησιν καί την
    οαθμιαίαν παρακμήν των, παρ' δ-
    ?^ς τα; προσδϊαθβίας τάς οποίας
    κατέβαλον ή ενβαξος οίκογένεια
    των Παλαιιολάγων Λρός άνασύ-
    σταοΐν τοΰ ίαϊποδρόμου.
    ΕιΊΙΚΕ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ
    ΤΟΜρτΙΡΙ
    Είς τό Σαλον σύρ Μάρν τής
    Γα?Λίας ενας είμπορος, ονόματι
    Μπριάν, ρι|'ά.ρευε μέΙ τό Μαλάιμι
    την παρελθονσαν Κυριακήν διά
    νά περείση την ώραν τον δταν
    εΐδε νά πλησιάζη πρός· αυτόν μία
    νεαρά γννη καί νά τόν έρωτα
    εάν είνε καλός ·ψαράς. Έκεΐνος
    τής απήντησε καταφατικως, καί
    τότε ή λ'εα έρρίςρθτι είς τόν πο-
    ταμόν λέγονσα: «Πιάοϊ, λοιιπον,
    έντε3.ώς, άναπαρεστάθη ενταύθα καί αϋτό τό ψάρι.» Ό Μπριόν
    επί ττ) βάσει των κτιιρίων το>ν Βν-1 άφήσας τό καλάμι έορίψθη είς
    ζαντινών άνατ/'.τόρων κατά τού; Ι τόν ποταμόν ναλ την εσωσε. Μόλις
    Λ ΊΓ Ι ί νθ
    χρόνους τοΰ Ίουστινιανοϋ. Αί κν-
    ριώτεραι πύλαι ευρίσκοντο εκα¬
    τέρωθεν τσϋ Καδίσιιατος. Οί
    σηΐμερινοί βασΐλικοί θωκοι είνε ο¬
    λίγον υψηλότειροι άπό τό εδαφος.
    Ή γεναικτ») εντύπωσις ώς πρό;
    τόν χρωματισμόν τοΰ ίτπποδρόμον
    είνε ότι οΰτος άπετελεΐτο άπό ί-πο-
    κίτριναι μάρμαρα, πλουσίως στολι-
    σμένα μέ οαθϋπράσινον οριείχαλ-
    κον. Μεγαλητέρα πϊ>Γσ>ότης χαλκόν
    όμως την εσυρεν είς την χη
    εκείνη έρριίφθ'η έκ νέου. Διά δευ-
    τέραν <ροράν δ ίΜπριόν τ!ψ έσω¬ σεν. Άλλά την φοράν αύτην ένφ δλοι δσοι είχον συγκεντροουτϊ είς την δχθτιν τόν συνέχαη.ρον, ή ύπ' αυτόν σωθεΐοχι ηρχιοΐ νά τόν ύ- βριίζη καί τέλος τοΰ έπέταξε είς την κεφαλήν κάποι ξύ).ο τό οποί¬ ον εΰρε πρόχει,ρον, τραυματίσασα αυτόν άρκΐτά σ«|6αιρως. προωρίιζετο διά " μεταγενέστερον Μπίγχ Φάϊτ». Ό Τζάκ Ντέμψυ καί ή σΰζυγός τού, 'Εστέλλ Τέϋλορ, ·υπογράφοντες τα συμβόλαια διά την εμφάνισιν των είς τό κινηματόδραμα «Δή
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑΙΟΥ, 1928.
    Η ΝΟΤΙΟΣΛΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑ ΤΗΣ ΝΟΤΙΟΥ ΣΕΡΒΙΑΣ;
    Η ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΤΟΥ
    ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Μάρτιος. —
    —Μετά την δίκην τοΰ Μοναστη-
    ρίου, των δολοφόνων τού δημοσίογρά-
    φου Χατζηπόποδ'τς, άλλη δίκησοβα
    ρωτάτης σημασίας διεξάγεται είς τέ
    Ίστίπ. Ενώπιον τοΰ έ'λεί ίικαστηρί-
    ου δίκάζονται οί ϊολοφόνοΐ—αΰτουρ-
    γοί καί συνεργοί—τοΰ Σέρδου στρα¬
    τηγόν Κοδάτσεδιτς, όστις εθεωρείτο
    ώς είς των σοβαρώτερον οργανω¬
    ταί της έθνικιστικής προπαγάνδας
    έν Νοτίω Σερδία.
    Τό δικαστήριον άιτοτελείται έ χ,
    των κ. κ. Ραδόγιεδΐτς πρόεδρον,
    Κότσις Ι/,αί Λιούμπνες δικαστών καί
    Πάντις γραμματέως. Οί κατηγο-
    ρούμενοι είνε 24, οί εξής: Μπλά-
    γκοί Κράλεφ, ό αΰτουργος τού φό-
    νου, Γεώργιος Ζλάτκοδιτς, Σταμέν-
    κο Δόνεδιτς, Βασίλειος Γκράνκο-
    βίτς, Κόλε Δεληπέτροδιτς, Νάντσε
    Μπαινρντάρεδιτς, Δάντσε Ζιδαντί-
    νοδ'.τς, πρώην πάρεδρσς κοινότητος
    Ίστίπ, Σλάφκο Νέτκοδ'.τς, άπόφο:-
    τος γυμνασίου, Τράϊντσο Μπούνεβιτ;
    Μιχαήλο Βολουήτσεβιτς εμπορος,
    Βασίλειος Μπατσδάρεδιτς. Άθανά-
    σιος Ράτσοκοβ'.τς, Σ-ίμος Τζώρτζε-
    6ιτς, Κροί,μ. Χατζηανταύνουδιτς, Ί-
    ορδάν Τσοράκοδίτς, Ηλίας Βέλκο-
    6ιτς, Κ,οουμ Χατζηανταύναδιτς, Ίορ
    3 άν Βουνιτσάρεβιτς, Μάνε Βασίλο-
    τ3ιτς, Κάία σύζυγος Κότσε Νότσε-
    6ιτς ν.αί Γιάννα Δό>/εβίτς.
    Άναγΐνώσκεται τέ κατηγορητήρι-
    εν κατά τέ οποίον ό Μπάλγκιοϊ Κρά¬
    λεφ μέλος τής 'Εσ. Μακεδον. Έπα-
    ναστατικής Όργανώσεως (Ε. Μ.
    Ε. Ο.) άπέ τοΰ 1916 έδολοφόνησε
    μ-ετά των Ραζδιγκόρωφ καί Λ'.λί-
    κοδιτς τέν στρατηγόν Καδάτσεβ'.τς.
    Έκ των λοιπών κατηγορουμένων συ-
    νεργών ό Δάντσε Ζιδαντίνοδιτς,
    πρώην πάρεδρος της κοινότητος Ί¬
    στίπ, καττ,γορείται ότι συνανεστρέ-
    φετο μέ τέν Λιλίγκοδιτς καΐ τέν
    ένεθάρρονε νά δ:απράξη τέ εγκλημα
    ό'ζερ τω ανετέθη υπο τής Μακδ&ονι-
    κής Έπαναστατ',κ.ής "Οργανώσεως.
    Ό Σλάδκο Νέτκοβΐτς άπόγθΐτος
    τοΰ Γυμνασίου κατηγορείται ότι ε¬
    γνώριζεν ότι ήλθον έ!/. Σόφιας οί
    τρείς ούτοι δολο<ρόνοι καί έπέστησε καΦ' οδόν την προσοχήν τοΰ Κρά¬ λεφ κατά την παραμονήν τής δολο- φονίας όπως άμεσως διαπράξη αυ¬ τήν κατά την στιγμήν εκείνην καθ' ην δΐεπράχθϊ). Άναγινωσκονται αί κατοτθέσεις των μαρτύρων καί ή έκθεσις πραγ- ματογνωμοσύνης καθ ην παρά τέν τόπον τής δολοφτνιίας ανευρέθησαν -ΐίισχρες ίχ,άλυχες ■δουλγαρικοΰ περι- στρόφου «Παραμπέλουμ» καί μία Βουλγαρική δόμδα συστήματος «Ό- δρίν». 'Αναγινώσκεται ή μήνυσις τού πα¬ τρός τοΰ δολοφονηΰέντος στρατηγοΰ Κοδάτσεδίτς, κατηγοροΰντος τέν Κράλεφ ώς κ-ύρεσν ενοχον χαί τους λοιποΰς ώς συνεργούς. Ωσαύτως ή ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΝ ΒΟΥΛΕΥΤΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ, ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΚΟΜΙΤΑΤΟΥ.- ΟΙ ΚΟ- ΜΙΤΑΤΖΗΔΕΣ ΕΦΟΔΙΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΞ0ΠΛΙ20ΝΤΑΙ ΥΠΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΒΟΥΛ¬ ΓΑΡΙΑΣ.-· ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΟΥ ΚΟΜΙΤΑΤΟΥ.·· Η ΚΩΜΩΔΙΑ ΤΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ— ΙΤΛΛΙΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΣΥΛΛΕΓΟΥΣΑ ΕΡΑΝΟΥΣ— ΣΤΟΑ ΑΙ ΕΞ ΙΤΑΛΙΑΣ— ΤΟ ΚΥΠΤΟΓΡΑΦΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΟΥ ΚΟΜΙΤΑΤΟΥ.- ΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗΝ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΚΟΒΑΤΣΕΒΙΤΣ. //.υρία Ζόρκ.α χήρα τοό στρατηγοΰ] Μ. Κοδάτσειδιτς ύποχτηρίζει τή -ολ'.τ-.κήν άγωγήν. —Ειμαι ίεδαία, λέγει ή κ. Ζόρ •/.α, ότι οί δολοφόνοι άπεστάλησχι έ/, μέρους τής ΜακεδΌνιιχής 'Επα- ναστατικής 'Οργανώσεως, έπειδή άείμνηστος σύζαγός μου διέδιίβ τέ. έθνικισμέν κβί την μόρφωσιν μετα· ξίι τής Νοτιοσλαυί·/.ής νεολαίας, δι ότι ανήγειρε μεγαλοπρεπές μνημεί ίν των πε^Λντων άδελφών κατά το πα-;κόσμιον πόλεμ(/Λ, συνεπεία τοΰ έποίου ά7κκττ;σ6 τάς (τομπαθείας τού ένταΰθα λαοΰ. Αί ά-ηοκαλύψεις τού Κ,ρά λ&φ. Μετά τή·^ εξέτασιν μαρτύρων τι¬ νών αύτοπτών τής δολσφονίας άνχ- γινώσκεται ή κατάθεσις τοΰ ίολο- φόνου Κράλεφ, ήτις είνε λίαν άπο- καλοπτική όσον ά^ορά την Ι^ίια ι/αί την χα'θόλου όργά'-'ωσιν τοΰ Μζ- -λείθΜΐκοΰ Κομιτάτο;). «Τέ 1912 μετά των τεσσάρων «οελφών καί τής μητρές μετέβην έν. Κουμανόδοο είς Βουλγαρίαν. Ό ίΤίτήρ μοο ήτο διδάσκαλος καί ση¬ μερον κατοικεί ώς έλεύθερος πολί¬ της έν Σόφια. Ή περιουσία τού ά- νέρχεται είς 3.000.000 λέδια. Μό- λις ήλθον είς Κιουστεντίλ, ώς £οη- 6ος τοΰ περιφ«ρεια·λθΰ διοιΐΑητοΰ }ίοϋρτσζ!? μέ ένέγραψεν άμίσως είς την επαναστατικήν οργάνωσιν, μοΰ έ"δωσε περίστροφον «Παραμπέλουμ» *αί τέν λοιπον «-λισμ.9"- Ι Κατόπιν συνηντήθην μετά τοΰ Ρασδικγόρωφ καί έτέρων δύο συν- τρόφων καί όμοΰ μετέδημεν παρά τινι Βουλγάρω χωρικω Στογιάννωφ. Τότε δία τώνι συνόρων δέν ηδύνατο τις νά διεκπεραιωθή καί ήναγκά- σθημεν έκ νέου νά επιτρέψωμεν είς Κιουστεντίλ. «Επί (κεφαλής τής «Ε.Μ.Ε.Ο» ευρίσκονται ό στρατηγος Π ρωτογε- ρωφ, ό Γεώργιος Πώπ Χρήστωφ άρχηγος διά την αριστεράν όχθην τού Άξ'.οΰ καί Γ. Πώπ Ίδάν άρ¬ χηγος διά την δεξιάν όχθην. Αί ά- ποθήκ-αι πυραμαχικών-7.3! ίματισμοΰ ευρίσκονται έν τή ό2ω Τσάρου Βό- ριδος είς Σοφίαν. Τέ Μακεδονικδν Κομιτάτον έργάζεται έκ συμφώνου μό τάς Βαυλγαρ-.κάς αρχάς. Εάν μέλος τι τοΰ Κομιτάτου δέν εκτε¬ λέση την έμπεπστευμέντ/ν αύτω εν¬ τολήν, φυλαΐλίζεται καί φονεύεται άνευ διαδικασίας. Είς ουδεμίαν ενερ¬ γεια·,) προβαίνει τέ Κομιτάτον έν ά- γνοία των άρχών, αίτινες δίδουν ν.αί πάσας τάς διαταγάς. Πάντες ο! δη- μόσϊθΐ ΰπάλληλοι τής Νοτ. Βουλγα¬ ρίας είνε μέλη τοΰ Κομιτάτου. Τά πυρομαχικά παρέχο-νται ΰπέ τοΰ Κράτους -καί ο! ταχυδρόμοι τού είνε δημόσιοι ϋπάλληλοι. Τέ κεντρικόν ταμείον τού Κομιτάτου ευρίσκεται έν Σόφια. Κέντρον έξοπλισμοΰ είνε ό «Οϊκος τής Νεολαίας». 'Εκεί συγκεντροΰνται καθημεριώς άξιω-' ματήίθί, ΰουλευταί, ΰπάλληλοι μέλη τοΰ Κομιτάτου. Οί κομιτατζήδες λαμδάνουν μηνιαίως 2.500—3.000 λέβια, οί δέ πεοίφερειαικθ! άρχηγο! 4.000 κ,αί πλέον. Τέ Κομιτάτον λαμδάνει τακτικά χρήματα έξ Ιτα¬ λίας, δπου ευρίσκεται ό Γ, Πώπ Χρήστωφ %αί δπου συχνά μεταδαίνει ό στρατηγος Πρωτογέρωφ. Τά κυριώτερα κέντρα τού Κομι- τάτου είνε ή Τζουμάγια, τέ Κιου- στενδίλ, τέ Σφέτι-Βράτς, τέ Πε- τρίτσι, τέ Πέρνικ. Α! σχέσεις Κο¬ μιτάτου καί στρατιωτικών άρχών είνε άρισται χα άμοιδαίως παρέ- χουν τήτι συνδρομήν των. Όσάκις ένοχοποιηθγ) άπό τέ 'Εξωτεριν.έν ή έπίσημος Βουλγαρία, έξα-φανίζοντα άμεσως οί διαχειρισταί καί οί ά'λλο. άξιωματοΰχοι τοΰ Κομιτάτου, συλ- λαμδάνονται δέ καί δ ή θ ε ν τ ι - μωροΰνται κατώτε-ρά τίνα δρ- γανα. »Ήμείς ηλθομεν έκ Βουλγαρίας, άποσταλέντες άπέ τέν Γεν. διαχει- ριστήτΛ τοΰ Κομιτάτου Βάντσε Μι- χαηλωφ, όπως δολοφονήσωμεν έκ- τές τοΰ στρατηγοΰ Καδάτσεδιτς τέν Γεν. Διοικητήν καί τέν Καλαματιέ- Περαιτέρω ό Κράλεφ έξηγεί τέ σύστημα τέ οποίον άκολουθείτα! κα¬ τά την διάθεσιν των κομ'.τατζηδι- &ών τρ'.άδων είς τέ Σερβικον εδα- φος. Οί χρηματοδόταε τοΰ Κομιτάτου. Συνεχιζομένης τής δίκης, καλοΰν. ται όπως άπολογηθοϋν οί λοιποί έκ των κατηγορουμένων. Οί κ«τηγο- ρούμενοι Βέλκοβιτς, Σλάτκοδιτς. Ράσκοβιτς καί Δάνεδιτς άρνοΰνταί καί ότι 6πέτ)αλψαν είς τάς οικίας των τέν Μπλάγκοΐ Κράλεφ μ ότι άνήκ,ουν είς το Κομιτίτον. Συνε¬ πεία τούτου ό Κράλεφ θυμωθείς λέ¬ γει δτι 3οαί είς την οικίαν τού έκα¬ στος τέν ύπέθαλπε καί πράκτορες τοΰ Κομιτάτου είς την μεθόριον ή¬ σαν ούτοι 'δικαιολογοΰν,ιτες την ε-ίσίο- λήν των συμμοριών. Ό Κράλεφ ~ρο- χωρών είς τάς άποκαλυψεις τού λέ¬ γει: <(Τέ Μακεδονικέν Κομ'.τάτον δια- θετει 200 έκατομμύρια λε-δίων. Τέ χρήμα τουτο έλαβεν έξ Άμεριΐκής διά τής φορολογίας των πλουσίων ίτροσώπων, τέ περισσότερον &ε χρη- χα άποκτώμεν έξ 'Ιτχλίιχς. Έν Ι¬ ταλία περισυλλέγονται έθελουσίως ;ίσφοραί χαί δταν συγκε<ν<τρωιθ'ή άρ- κβτον χρηματίΐκλ/ ποσόν, Επάνω φαίνεται τέ θερινον άνά- κτορον καί κάτω τέ χειμερινέν ά- νάκτορο-^ τής Βα-ρσοδίας, όπου εση¬ μειώθησαν ταραχαί κατά τέν έορ- τααμέν τής Πρωτομαγιας. ΰπάλληλος τού έν Σόφια Κομ'.τάτον οεταβαίνει είς Ιταλίαν καί παρα- λαμβάνει τέ χρήμ* τουτο. Δι' δλα τά κακά τά όποία δΊεϊρααατίσθη- σαν έν Νοτίω Σιρ^'ια ε>θύνονται
    οί φητηταί της Νοτίου Σερβίας, «ι
    όποίοι έτυχον ύποτροφίας τού Σερ-
    δικοΰ Κράτους, έκ μέρους δέ τού
    Τ5ουλγαρι1/.ο3 Κομιτάτου άμοι>6ής.
    Άλλ' έπειδή οΐτο: συνελήφθησαν,
    αί προθέσεις τού παρημποδίσθησχ;
    καί ακριβώς τότε ότε συνελήφθησαν
    ούτοι, ήλθον μερικ,αί τριάϊες έν Νο¬
    τίω Σερδία μέ σκοπέν την διάπρα-
    ξιν μερικών δολοφονιτιων άποπει-
    ρών.»
    Οί λοι«οί κατηγορούμε
    νοε.—Τό κροπτογραφι
    κόν λεξικον.
    ^Απολογοΰνται οί λοιποί κατηγο-
    ρούμενοι άρνούμενοι τη* ένοχήν των.
    Τοΰς άντικρούει δμως ό Κράλεφ
    άπον.αλύπτων τον ρόλον τον οποίον
    επα'ξεν έκαστος. Ούτω διά τον δή¬
    μαρχον Ίστίχ Ζιδαντίναδιτς λέγει
    ότι εγνώριζε τέν σΐχοπέν τής άφίξε-
    ως τής τριάδος καί δταν συνηντήθη1-
    <7Τ> είς τέ δικαστήριον, ό δήμαρχος
    τού εφώναξε: «Ζδράφτσι», όπερ είς
    την κομιτατζηίίκήν γλώσσαν σημαί-
    νει: «Άπόθχ^ε,άλλά μή όμολογείς».
    .0 πρόεδρος ζητεί νά μάθη καί άλ¬
    λας λέξεις έ% τού %ρυπτογραφικ.οΰ
    λεξικού τού Κομιτάτου, άλλ' ό Κρά¬
    λεφ λέγει ότι τουτο άλλάζει συνε-
    Χό Κομιτάτον άποφολα-
    κίζει.
    Ό Κράλεφ συνεχίζων τάς άπο-
    καλύψεις τού λέγει περί τοΰ κατη-
    γορουμένου Μπαρουγίτσεβιτς δτι ού¬
    τος ήτο ·κράν.τ(ύρ τοΰ Νάντσε Β:-
    τράλεφ. «Ό Βιτράλεφ, προσθέτει,
    είνε Βούλγαρος άρχιΐκομιτατζής.
    Αΰτές έφόνευσε τον Άσεν Ήλίεφ
    έκ των δολοφόνων τοΰ Τοντώρ Άλε-
    ^αν^ρω^. Ακολούθως τέ Κομιτατον
    απέστειλε τέν Νάντσε εις τά σύνορα
    ώς πράκτορα, άλλ' έκβϊ ενήργησε
    λαθρεμπόριον καί συλληφθείς έφυ-
    λακίσθη. Τέ Κομιτάτον όμως ηξίωσε
    καί επέτυχε την άποφυλάκίσίν τού.
    —Μά είνε τόσον ισχυρόν τέ Κο-
    μ.ιτάτ^; Έρωτα ό πρόεδρος.
    —Βεβαίως. Τέ Κομιτάτον άποφυ-
    λακίζει καί καταδίκους είς θάνατον
    άι/4».η. Τοιουτοτρόπως χάρις είς τέ
    Κομιτάτον περιφέρεται έλευΦέοως
    έν Σόφια έ Στ. Κοτραγιάσεφ, ο ο¬
    ποίος κατεδικάσθη είς θάνατον καί
    ϋπ' αΰτοΰ τοΰ Άρείου Πάγου διά
    τον^όνον τοΰ πρώην ΰπουργοΰ Πέ¬
    τρου Πετκώφ. Πολλοί κομιτατζή-
    δες καταδι%ασθέντες είς θάνατον δι¬
    ά φόνους ήλευθερώθησθ'/. Τέ Κομι-
    τάτον δύναται νά πράττη δ,τι καί
    όπως θέλει. Ή θέλησις τού είναι
    νόμος διά την Κυβέρνικτιν,
    —Άλλά τότε, παρατηρεΐ κατά-
    πληκτος ό πρόεδρος, τέ Κομιτατον
    αποτελεί κράτος έν 'κράτει.
    —Βεβαίως, άπαντα ό Κράλεφ.
    ϊ^ δχι μόνο-Λ είνε Κράτος, ά)Λά
    Κράτος τέ οποίον κείται άπερ^ω
    τοΰ επισήμου. Ό ΰπουργές Πετ¬
    κώφ εφονεύθη διότι είπεν ότι δέν
    δύναται νά υπάρχη Κράτος έν Κρά¬
    τει, ύπονοών τό Κομιτάτον. Έ-πα-
    ναλαμβά-^ω ότι τέ Βουλγαρικόν
    Κράτος παρέχει τά δπλα καί' τάς
    στολάς. θέλω άκόμη νά προσθέσω
    •/αί το5τη · Μι'λ· 'Τ-~^:------- '
    —Ημείς οί κομιτατζήίες ϊ(
    ,όμεθα είς την σκοποβολήν μέ
    περίστροφον. Έχίσης έκπαιδευόζλ·
    είς την χρήσιν τών^βομβών. Είς
    την πεδιάδα τού Κιοάστενδ-.λ έξαι-
    παιδ'εύθη,στ^ πολλοί είς τήνι τ/.(πο.
    δολήν. 'Εγώ έ'χω εόδικότητα «βομ-
    διστοΰ».
    Προβαίνει ακολούθως είς άπον,α-
    λύι!/εις πεΰί τοΰ παλαΐοΰ μίσ-ους]
    Σταμπουλιστών καί Άλεςτ;5ρο6(.
    τσών, οίτινες είνε οί σήμερον ιθύνον¬
    τες καί ή δίκη διακόπτεται ί-ά νά
    επαναληφθή μέ νέας άποκαλύψεις.
    Συνεχιζομίνης της άποδε!7.τ!7.ής
    διαδικασίας, άνΛγινώσκεται ή κατά¬
    θεσις -τοΰ πρώην Γεν. Διοικητοΐ
    Μοναστηρίου Δ. Μάτκοδιτς, όστις
    λέγει ότι ν,ατά τέ 1924 μετέβη
    παρ' αύτω ό Γ^ρμανος ϊημοΐ'.ογρά-
    φος Φτ,σε,ρ καί τέν παρεκάλεσίν
    όπως τέν συστήση είς τέν καθηγη¬
    τήν Νέτκοβιτ ς— -/.ατηγορούμενο;
    ήδη — ίνα τω παράσχη πληροφο·
    φί^χς περί τής έν Νοτίω Σερδία -/.χ.
    ταστάσεως. Αργότερον ό Γεν. Δ:-
    Οΐκητής έπληροφορήθη ότι ό ΦήιΤίί
    είχε συστατικήνι επιστολήν έκ. μέρους"
    τοϋ Μακεδ. Κομιτάτου τ.ρος τον
    Νέτκοδιτς. Έκ, της άποδεικτιν.ής
    διαδι-Λασίας άποκχλύπτετα1. ότι ό
    χ,αΐθηγητής Νέτκοδϊτς έξεπαιδεύθτ]
    δαπάναις τοΰ ΜαΐΑ. Κομ'.τάτου, έ·
    φοίτησε δέ είς τά γυμνάσια θεσ;>
    λονίχης καί Κων)πόλεως. Άπον.ζ-
    λύπτεται άκόμη ότι ή εΚική ύπηΐε.
    σία τοΰ Μακ. Κομιτάτου εϋριστ,ο-
    μένη έν Νοτίω ~Σερί'.<^ μόνον σκοπόν είχε την φυγάδευσιν είς Βουλγαρί¬ αν των νεοσυλλέκτων Μακεδόνων Αί άτίείλητικαί έπιβτολαι Άναγινώσκ-ον ται έπίσης αί ΐΛατα- τ·εις τοΰ προέδρου τού Δημοτ. Συμ- > ,Ιστίπ 'δεδαιούντος δτι ό Κο-
    βάτσεδιτς είχεν ειδοποιηθη περί τού
    φόνου τού, καί τοΰ συνταγματάρχου
    Ρ. Λέσβατς, δηλούντος δτι ό στ,οα-
    τηγές Κοβάτσεβ'.τς τοϋ είχεν -Ιμπ!-
    στευθή ότι τοΰ έζητείτο νά φύγη άπο
    τέ Ίστίπ διότι θά Ιίολοφονείτο «"Ε¬
    λαβον, μοΰ είπεν δστρατηγές.—ά?η»
    Υ«ίται ό Λέσβατς—δύο επιστολάς
    , ... ...,—, .«^ Κομι-
    Σα)β·βώφ κατοιί/ιθϋντα είς την
    οδόν «Μαρία Λουίζα». Είς
    ποθήκας τού Κομιτάτου
    . γ « _«?,« ιτα/.ικην πρεσβείαν.
    Αι διαταγαί δράσεώς έκδίδονται έν
    αυττ) τη Ιταλική πρεσβεία. Τέ Κεν¬
    τρικόν Κομιτίτον %, απέραντον ι¬
    σχύν εν Βουλγαρία καί οί φίλοι τού
    είνε πανισχυροι. Τά κρατικά όργαν»
    εκτελουν τνφλώς τάς διαταγάς τού
    ^ΐρβαβλοΐίλδνος ΰπέ τού προέδρω
    τού οιχαστηριου ό Κράλεφ, προβαί¬
    νει ** εις άλλας έξ ίσου στ^αντι-
    ας με τας προηγουμένας άποκαλύ-
    «Τάς στολάς καί τέν οπλισμόν
    ,έγει, ελάβομεν ά·πο τον λοχχ*(ν> τοΰ
    συνορ:α-λθΰ τομ-έως έν Κιούστενδιλ
    Κοδρτ©φ. "Ολα τα ειδή ποΰ είχομεν
    καί τάς1 δόμδας τα παρελά·δομεν
    άπέ τάς στρατιωτικάς άποθιτ/κας.);
    — Π ώς έκπαιδεύεσθε είς την
    σκοποβολήν; έρωτ(? ό πρόεδρος.
    γ·είται ό ςο επτ
    έκ Βουλγαρίας διά των οποίων μο3
    ζητείται νά φύ-^-ω έξ 'Ιστίπ, άλλως
    τί θά δολοφονηθώ. Έλαβον άκόμη
    τρείς επιστολάς προειδοποιητικάς,
    άλλά δέν ·άπέδων.α %αμμίχ^ ση;;"//·
    σίαν. Είς μίαν των έπιστολών τού¬
    των έγράφετο: «Στρατηγέ, σΰ είσαι
    ό μεγαλείτερος έχθρές των Βουλγά.
    ρω-Λ, διότι έμποδίζεΐς, όπως ή Μ«-
    κεδβνία ένωθή μέ την μ η τ έ ? α
    Βουλγαρίαν. Νά φύγης ά-ό
    τέ 'Ιστίπ, διότι ό θάνατός σου έγ-;ί-
    ζει.» Ή έπίστολή αυτή είνε κατά
    τουτο σπουδαία: "Οτι άποκαλύπτεΐ
    τά σχέδΐα τής «Ε.Μ.Ε.Ο.» Δέν ό-
    μΐλείπερί αύτονομίας τής Μακεδονί-
    άς, άλλά περί ενώσεως μέ την μη»
    τερα Βουλγαρίαν. Αύτος είνϊ όπρα-^·
    τϋΛές σ^οπές τής Ε.Μ.Ε.Ο.
    Ό συνταγματ«ρχης Λέσέατς σ>
    νεχίζων καταθέτει ότι είς ουοέ-.α πο-
    τέ είπε περί των έ-πιστολφν τούτων
    ό^Καδάτσεδίτς ουδέ είς αυτήν τή^
    σύζυγον τού έν. φόδου μήπως χα
    κτηρΐσθηώςδε-.λές.
    Μέ τάς άποκαλόψεις ταύτας ρ
    μτίζ^τα! ή δίκη των δολοφόνων τοί?
    στρατηγοΰ Κο.βάτσεδίτς.
    Σχετικώς μέ τέ &ά·δημα τού
    «V
    Μοναστηρίω Ιταλού π;ροξένου πρός
    τήνΤεν. Διοίκησίνι, ίνα δΐαμαρτυρη·
    Θχ διότι παρακολουθείταΐ καί κατ'»·
    σκοπεύεται, πληροφορ-οΰμα:, δτ! είς
    πρόμθ!^ διάδημα προέδη %αί ό &
    Σ5/.οπίθίς Ίταλές πρόξενος.
    Αί Σερδΐκαί αρχαί εχουν θορυδτ)·
    δή έν. των 6ιαι6ημάτων τούτων.
    'Εξ δλων των ανωτέρω έξάγε*
    ται σαφώς δτι οί Σέριδθ! πά-Λ αλ)»0
    η^κύριοι άπόλυτοι τής Νοτίου Σερ-
    ίίας δύνανται νά ίσχυρισθοΰν ότι εί¬
    νε. Τά πάντα ε·άρίσκσ·^ται είς χ«ίρ^
    τοΰ Μ«κεδονικοΰ Κομιτάτου, αί 5^
    Σερδικ-αί αρχαί πίπτουν ΰπέ τέ &>-
    λοφονικέν δπλον τοΰ κομιτατζή οσά¬
    κις θελήσουν νά έκπληρώσουν .ϊδ
    Ικ,αθήκόν των.
    Α. ΚΟΝΙΤΟΠΟΓΛ03
    ΗΕίΕΝ ΚΑ33ΑΡΙ
    ΜΑΙΑ
    Αυϋ.ωματοΰχος τοβ Βεΐΐενχιθ
    ΗϊΙΙ
    ρ
    Δέκα πέντε έτών πείρα.
    Άμοιβή συγκαταβατιχή.
    16β ΕββΙ 341η δί., Νενν
    Τηλ. &ύβ<1οηΙα 6270
    ^ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΤΑΚΗ 13 ΜΑΙΌΥ, 1928.
    ΚΑΙ
    ΤΗΣ
    Ίαπωνικά στοατεύματα κατευθυνόμενα είς την Κίναν όπως πολεμήσουν
    τούς Έθνικιστάς, οί όποϊοι κατέλαβον τό Τσίναν Φοή είς τό Σαντούγκ.
    Ία.ιωνικόν πυροβολον, έξ έκείνων τα όποΐα άποστέλλονται κατά των Κινέζ,ων ΈΟνικιστών είς τό Τσίναν Φού
    τοϋ Σαντούγκ.
    II
    Μαίρυ «Γεώργιος» Μίλλεο, έ-
    τών 78, ή όποία άπό 18 έτών έκτε-
    λ·Εϊ ανδρικάς εργασίας ώς φαρμα-
    δόρος της "Αϊοα Σίτυ, "Αϊοα.
    Σκηναί άπό τό Τσιγκτάο τοϋ Σαντούγκ, τής Κίνας δπου τρέχουν οί
    πρόσφυγες άπό την πολεμικήν ζώνην τού Τσίναν Φού.
    Ό Μπίλλυ Σώνταιη, ό νεώτερος, υιός τοΰ γνωστοϋ Εύαγγελιστοΰ, μέ την
    σύζυγον τού, την οποίαν ένυμφεύθη διά δευτέραν φοράν αφ ότου εχω-
    ρισαν κατόπιν οιαςρωνιας.
    Ό σχεδιάσας τό άεροπλάνον
    μέ την σύζυγον τού και τα
    Ό Κυβερνήτης Βιργινίας, Χάρρυ Φλούντ Μπύρντ, άδελφός τοϋ άεροπό-
    ϋνκο Γιοΰνκερς, ρου Μπύρντ, στεφανώνει την Δδα Μαίρην Γουάϊζ Μπόξλη, ώς βασίλισ-
    ^χίΜ^' σαν τού άνθισμοϋ των μήλων, είς την Κοιλάδα τοϋ Σέναντω.
    ,'ν-α Β. Η. Κρέγκερ, δταν ένυμ-
    ™Π, έλαβε $40.000.000 γαμήλι-
    Τον πρώτον σύζυγον της άνά
    ϊν έκατομμύριον δολλάρια.
    Ο Γλ Όβ-» ϊίναν τύ νέον αύτο άεοοπλάνον. τό όποϊβν δοκιμάίεται τώρα ιις το αιν""»"Ί«υν ιυοιις
    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΚΗ, 13 ΜΑΙ ΟΥ, 1928.
    ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΤΕΧΝΑΜΠΙΧΤΗΜΑΙ
    ΣΕ ΜΙΑ ΝΑΥΑΠΣΜΕΝΗ
    έρωμένη. Τό χωρισμό ιιας
    τόν πικρό,
    θυμοΰμαι στό λυπητερό, τό γκρίζο έ-
    κεΐνο δεΐλι
    δπου τό πλοΐο ξεκίνησε στό κΰμα επά¬
    νω τό θολό,
    κι' δπου μ' ■άπεχαιρέτησες μέ τ* ά-
    σπρο τό μαντήλι,
    Λίγες στιγμές άκόμη πρίν, οτήν άγ-
    καλιά μου ζωντανή
    σ' εΐχα σφιγμένη. Κ' ϋστερ·α;---μήν
    ήμουν φαντασία;
    μέ τό καράβι σβύστηκες στή θάλασσα
    την άνοιχτή
    καί σςρύριζε όίγριος ό βορρηάς, βογ-
    γοϋσε ή τρικυμία.
    Μέοες έπε'ρασαν πολλές, μά την άλή-
    θεια την σκληρή,
    στερνός έγώ την εμαθα. Μουπαν:Τό
    πλοίο έχάθη.
    Κι' άπ' τούς μοιραίους ταξειδευτές
    κανείς δέ-ν ήξερε νά πχ
    ποίος σώθηκε, ποίος πνίγηκ*, στοΰ
    ώκεανοΰ τα 6άθη.
    Γι' αύτό στή δακρυπότιστη γυρ-νώ άπό
    τότε ξενητειά
    χαί σέ λιμάντα άπάντεχα, μακρυά τ
    πέντε Ήπείρων,
    έσέ, ναυαγισμένη μου, έοΐνα τρισευ-
    γενικιά,
    έσένα κόρη, άναζητώ των γαλανών
    μου όνείρων.
    - Σ. ΣΚΙΠΗΣ
    ΤΡΙΑ ΑΓΓΕΑΟΥΔΙΑ
    Νΐθγεννητο ξανβό .ταιδί
    χαμογελάει, άγια τα ιδή
    άντίκρυ τού ζωγρα<ρισμ·ενα άπό τιεχνίτη ξακουστό κοντά σέ όλάφωτο Χριστό, θύο άγγελάίαα άδελφωμένα. Πρίν άπό μάννα γεννηιθή, στή Υή μ-ας κάτω πρίν νάρθχ) τ' άντάμωσε «έ πλά<την δλλη... Τώρα οτά μάτια τού μπροστά, πού τα θωοίΐ ζωγραφκττά, τα ξαναγνώρισ'ε καί πάλι. ΓΕΩΡ. ΔΡΟΣΙΝΗΣ ΧΑ-ΙΝΕ ΤΕΑΕΜΠΑ ('Α«ό τα. τρ«γούδια τού ϊϊ&ραου ποιητοΰ Όμάρ Κ,αγοάμ) . Συντρόφοι! Νά μέ στΐίλετε στό μνημα μοσχαπλυμε'νον μέ χυμό άπό κλήμα. Κα ίνα μην είναι Θλΐψι. Νάνε πανη- γΰρι. Νά κοιμηθώ μέ τα τραγουδια της ζω- ης ποϋ έλέγαμε κρατότντας τό ποτήρι. Φίλος στόν τάφο άν Ιρθτι νά μέ κρά- ,ΐτι, παρακαλώ, τό δρόμο τού ν' άλλάξη κι' άς πάη Λθος τήν ταδέρνα' Προ- χή μί, μέ πατήση μόνο μέ·σ' τή σκόνη τοΰ κατωφλιοΰ της. Κι' εννοια τού, μονάχος δέ θά πΐη. Σκόνη θε νάμαι, άλλά θε νάμαι 'κεϊ. Ζ. Λ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΊΟΥ ΣΤΟ ΜΟ ΤΗΣ Έλεύθεροι Στόνοι β' έ- λ&υθερη γλώααα. ΖΕΝΝΙΡΒΝ ΚαΛου ιιακουά στ" Άτλαντικοΰ τ' άνη- συχα τα βάθη, Π ου οί ανεαοι χοοοΛηδοΰν καΐ. Καπου &αθειά πού ό στόνος μονν δ έν σχίξει νά περ-άση ' Τα κΰματα π' άφρ^ουν Βαΐειά πού τ' άνεμόδαρτα τα σΰν- νεκρα σιμώνουν, Πού ή μαύρη όμίχλη σέρνετα». Τα μάτια μου θαμπώΛΌνν, Βαθΐΐά πού ή αμιιος στό 6υθό έπίβον· λα. συρΐζετ Καί ό ώκϊτκνός μουγκρίζει. Τα »ιάτια μου 'έστέρεψαν στό παρατή- ρημά) τους, Μερίς καί νύχτες τώρα. Ελπίδας ξεσχίζονν την καρδνά στό στρκρογύρκηΑά τους, Κάθ€ στιγμή καί ωρ«. Άχ' να6)&ιια ποΰ την πε-κ*ϋν τα κύ- ματτα. Άχ' ν&ξενα πώς την χτνποΰν οί μπό- ρες. Άχ, νάβλεπα ποΰ την σέρνουν οί α- Στοΰ ώοοεχΐνοΰ τα σκότη. Μά &σα κι' άγριβ άν τα 3£τυπονν τα κύματα νλ,' ό τρόωος, θά ςρθάση στό λιμάνι. Ή πίστι μου, άκλόνητη σνντρόφκτσα κι' ό* πάθος 'Ελ-πΰδ' άς τής σημάνη.. Τί κι' δν μποδίξτ) τό δρόμο της ή θά- λασβα π' άφρίζΐΐ; Καί τα ηελώρια κύματα; Τί νχ' άν στρκρογυρίξυ Στοΰ δγκου τ' δγριο χτεΛΗσΐμια; Άτά- ραχ' δλο πλέ«, Κ' ενχτ/ς άγέρΐ· πνέει. ΤΟ ΝΗΙΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ Σέ μιά βαρκοΰλα άνάλαφρη, .τιστά παραδομένοι, Καθόμαστε ενα άπόβραδον οί δυό, πλευρό, π?.ευρό, Τό άγέρι ήταν άτάραχο, κ' εμείς άγα- πημένοι, Τό δρόμο άκολουθούσαμε στό διάπλα- το νερό. Μέ την όμίχλη σκεΛαοτό τό ώραϊο πνευματονήστ, Μαντεύονταν στοΰ φεγγαριοΰ τή λάμ- ψι τή λευκή, Κ' ή πάχνη ποΰ κυμάτιζε δέν εφτανε νά σβύση τνάποια τραγουδια άγαπητά ποϋ βγαϊ- ν«ν άπό Ικεϊ. Καί τα τραγουδια πλήθαιναν δλο κι' άγαπηαένα, Μά πλήβαιν* κ' ή καταχνιά ποΰ χό- . ρευε βαρεία, Κ' εμείς κοντά περάσαμε καί μπήκαμε, ώϊιιεναΐ Μέσ' στή μεγάλη θάλασβα χωρίς πα- ρηγοριά. Μ. ΜΑΛΑΚΑΣΗΣ Ή Δνίς Μύρτλ Μύρτλ Ντίλλιγκαμ έκ Πόνκα Σίτυ, 'Οκλα., ή όποία Φεω- νεϊται πρότυπον νέας. Δεκαοκτώ έτών κ<χί ώραία, Ινδιαςρέρεται πολύ διά τα ^μτόο» «'Ίλά δέν πιιγαίνει ποτέ είς κινηματογράφον, ουτε είς χορόν, δέν έ- υρι .-ΐίει ποτέ μεθυστικά ποτά, οϊίτε κβ.τντξει. Ή Δνίς Χίλδε Μβίχε, Γερμαν-ς χρωτοκολομδιτ,τρία, ή όχοία θά άν- τΐχροσωπεύστ) την χώραν της εις τούς προσεχείς Όλυμπτακοίις αγώ¬ νας. ΟΝΕΙΡΟ Κι' ηραες, τή νΰχτα ποΰ κοιμόμβυν άπα).ά, μοΰ ςρ-ίλησες τα φλογισμενα χείλη· μέ γλυκοξύΐΓνησες καί μοίπες σι- γαλά: «"Ελα, μέσ' σέ λειβάδια άπ' άαφο- δήλι»... Καί μ' εσυρΐς άνάλαφρα σέ ξωτικά παλάτια, ποΰ ψ^ές όνειροδέρναν κι' άχνο.τλεγμένες τραγοι·δοΰο«ν μαγικά καΐ ψυχικό χορό άλαφροσέρναν1.... Καί ό5' Καημοί κ.α'ι πόθοι καί ψυχο- ζωή Κι' έγώ πειά, σά ψυχή, έδώ θά μείνω... "Ονειρο ήταν'.....Τώρα; Πάλι στή 6οή ξαναγυρνώ τοΰ κόσμον1 "Αχ' Τί θά γείνω; Ν. 'Υόρκη. Άλέκοί Ή Κα Μπρούκ Γκουάθμυ, Χουάϊτ, έκ Φλωρίδος, ή όποία εξελέγη γενική άν-1 τιπροεδρος1 τής 'Εθνηκής Ενώσεως, Θυγατέρες τής Άμερικανικής Έπα-| ναστάσεως. ΣΕ Παλ*έ μου φίλί, Π ώς στοχάζουιμαι τής πατρικές σου σιιμΰουλές.... Τώρα πού τόσο άσώτεψα της Νε*ότης μου τή ζήση... Καί στεκω, όκνά καί θλιβΐρά, κι' άνι- βτορίδ χαρ^ς τρελλές, Πού οί πόθοι μου ?τσχ ά|έννοτα<Γτα, τρελλά είχον Μά κι' άν πονώ καΐ δι·στυχώ μέ τ>|Λ
    καρ·&ιά βαρι' άλγεινή,
    Κι' άναλογίζουιμαι πίτερα τ' άγύριστά
    μβυ χρόνια,
    Δέν ξέιρω ώ φίλε μου παλαέ, άν ή
    Η/αροιά μου ή όρφανή
    Θά|νζ« πειά την ΰστερη, σά λντρωμό
    συαΛονιά....
    ΕΠΑΜ. ΘΕΟΦΙΔΟΣ
    ΤΟ
    ΤΟ
    Άνοιξε γέρω Ποσειδών
    τα τρομερά σου άσκιά
    ν ά γίνη ή θάλασσα βουνό
    τα κύμοιτα πλατειά.
    "Οσο κι' άν θελυς ΰύμωσε
    οσο νχ' άν θέλη; φύσα
    δέν μέ φοβίξουν κύματα
    καί πλέον πάντα Γσα.
    *Άν κάτΐοτε λοξοδρομώ
    κατάντικρύ σου βγαΚω
    θέλω νά κόψω μέ θυμό
    τό κϋμα τ' άγριεμένο.
    Νά...."Ενα κΰιια ά,-τό μακρυά
    σάν τρομερά θηρίο
    <τιώντας, κυλιωντας έρχεται κατάντικρυ στό πλοϊο. Χώνει τό πλοϊο τεχνικά τή κοφτερή τού πλώρη σχίζει τό κΰμα βιαστικά νχ' δσπρους άςρρούς ξαπλώνει. Στεΐλέ μου, γέρω Ποσειδών στεϊλέ μου κάποιο αλλο, αύτό δέν ήταν τίποτε, στεϊ?νέ αου πειό μεγάλο.... Κουράοθηκεν ό Ποσειδών έφθασεν ή γαλήνη καί πλέει παιχνιδιάρικα τό χί.όϊβ σάν δελφίνι. ΕΝ ΠΛΩ Φ. Μπακάλη ΙΙΙΕΙΤΙΊΙ νμ' ενα τραγοΰδι, κιαθώς πεφ τό χιόνι κ' ή να'χτιά σιγά στή γής ΤΗταν στο γυαλό μας μιά Νεράιδα καί τί)ν άγά,τησ' ίν(ϊς ποιητής. Χρόνια καί χρονια τοΰταζε όλοένα Π ώς θάβγη νά τοΰ δώση ενα ψιλί Κι' εβγανν' άπ' τόν άιρρό νά τοΰ τα δώση κι' εσβυν' ό άττρος την ϊδια στιγιιή. Λ. ΠΟΡΦΥΡΑΣ Ή νύχτα πλάκωσε βαρεία Στόν οΰρανό κυλάνε Σύννεφ' άτέλειωτ' δγρια Μ' άντάρα κλαΐν, βογγάνε. Στή γή, πυκνό σκοτάδι..... Βρέχει.... παντοΰ έρημιά. Ή θάλασσ' άγριεμένα Μαϋρα σηκώνει κύματα Μ' άφρό στεφανωμενα. Σιμά στό τζάκι, Θλιόερά, Μέ πόνο άγροικιέται Μιά κατελλοΰδα, τόν βορρηά Ποΰ με'σα της πλανιέται. Νύχτα βαθειά μέσ' την ψυχή Νοιώθει βορρηά νά κλειέται Βρέχουν τα μάτια την ποδιά, 'Ω ούρανοί! ποίον κλαϊτε; ΤΑΣΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ Νέα 'Υόρκη, Άπρίλης, 1928. _ Ζώντας κα-νείς χωρις ελΐτίδες μοιάζει τό δύστυχο πουλί δπου τοΰ λείπουν οί φτεροΰγες γιά νά πετά|π στο "λαδί. Ζώντας κανείς χωρίς έλπίδες ονειρο μοιάζ' άπατηλό, δπου γιά μιά στιγμή τό είδες σέ πρω'ινό ΰπνχ) γλυκό. Ζώντας κανείς χωθ'ις έλπίδες πάντα θά ξη δυστυχισμένος, Θά μοιάζη ήλιο χωρίς άχτίδες, κρϊνΌ θά μοιάζη έ Νά ζή κανείς χωρίς έλπίδες ξωντανό μοιάζει πεθαμμϊ'νΌ μοιάζει τα λούλουδο π' άνθίζει σέ άνθογυάλι ραγισμένο. Πειραιεύς, Άπρίλιος, 1928. Άθ. Α. Δάμπασης Κύματα ζωής χυθηκαν κι' ήσουν ί άσπρος των άςρρός τα φτερούγια σου άπλωθηκαν καΐ μάς πήρεν ό χορός^ καί μάς πήρε σ' ενα κύκλο, ποΰ δέ* εχει τελειωμό. "Αχ! μικοοΰλα, δέ θά φύγης δίχωί χάποιονε χαμό. Πεταλρΰδα, κάτι έγράφη γιά τους δυό παντοτεινά ^ μάς έτύλαξεν ή άνεμη ποΰ στόν κο- σμο τριγυρν^, μάς κρατοΰν κλωστές ποΰ φτάνουϊ ώς την δκρη τής ζωής. Τί τ' άπλ.ώνεις τα φτερά σου; Πλει* δέ γένεται ν ά 6γϊίε·
    «ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΎΡΙΑΚΗ. 13 ΜΑ-ΙΟΥ, 1928.
    ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣΜΟΥ
    ΤΟΥ ΚΑΡΟΛ ΦΟΛΕΎ'
    'Λφότου αχώ.ύ&ψζ άπό τό
    σηιατό καί γύρκτε στό χωριό τού
    ό Λαμπίμ δέ μιλοϋσε πιά τής Λί¬
    ζα;. "Ολη τού την η^έοα την περ-
    νοΰσε οταίβοντας καί όργώνοντας
    Οτ() χωράφι καί κλαιδΐύοντας τα
    δένδοα1 τοϋ πιερ>6οΓλιοϋ των. "Ε¬
    τσι μέ τή δονλειά, σκότωνε κά-
    ^ο; τή λύπη τού. "Οταν δ«ως
    η'χτωνε καί καθόταν στό τραπέ-
    Γι ϊιέ τόν πατέρα καί την μητέρα
    η ή άδιαφοράα τονς πρός τόν
    ίΗ'ο τον καί ή γαλήνη τού; τόν
    ,ξη'εύριζε. Γι' αϋτό τελείίϋνε
    γρι'Ίγορα-γρήγορα το Φ°ά τ0ν κα'ι
    ΐ'τρεχε νά κλείση) στήν καΐμαρά
    τον.
    —Δέ ν τον άφήνει ό καημός! έ¬
    λεγεν δ γέρο;.
    —Δέν τόνάφήνει τόν κακόμοι-
    οο! μουρυσύρι.ζ,« καί ή μάννα τον,
    άταντώντα; στόν ανδρα της. μέ
    μιά ΑΙϋδερή κίνησι τοϋ κιεφαλιοϋ.
    "Οταν αί γονιοί τού έπεφταν |
    νά κοιμηίτοΰν δ Λαμπαι έ'βγαινε
    χρνφά, έ'παιρνε κάτι στενά σοκά-
    ■/ια γιά νά μην τόν δί) κσινεί; καί
    πήγαινε στό ποτάμι. Έκεϊ ξα-
    πλυΝΐένος στήν δχδη, μόνο; σνλ-
    λογιζόταν έκείνη δση ωρα ηθελε
    /αί μεθοΰσε ετσι άπ' τόν πόνο
    τού. Θυμότανε τί; πίρωτε; μέαε;
    τοϋ έ'ροπός των, δταν πηγαίναν
    ττοίπατο, καί καθάντσυσαν κάτω
    άτ' τού; άπαλονς ΐσκιονς των
    δ?νδρων. Καί κατόπιν, δταν
    φούντωνε πιά ή άγάπη των, Ικα¬
    νόν τούς μ«κρύτεροτ<ς περιπάτον; τίον στοΰς κάμπους, στό ποτάμι, ότχυ κά'81; τό<σο άγκαλιάζονταν ■/αί μεθοϋσαιν άπό φιλιά. Τότε δ-_ / η τού ή άγάπη ΐταν 'συγκεντρω- μένη στήν καροιά καί τόσο ηταν σί-ουρος δτι πολύ γλήγορα ή Λί- ία 8ά γινόταν γυναίκα τού ωστε πο'.λέ; φορέ; δέν τολμοΰσε νά τή Τ'/ήσΤΪ— «®ά χΌρτάκτω, ελεγε μέσα τού, καί τα χάδια καί τα φι- λιά της, δταν παντρεφτοϋμε...» Έτσι άγαπημενοι, χωρίσανε !"α ιΐίρα. Ό Λαμπίμ εφενγε γι«· τι στρατό. Μ' όλον πσυ δ χωρι- πιό; τοΖ εσφιγγε την καρδιά, τόν "ΐαοη,γο&ονσέ άκ τόαΌ ή έλπίδα "τι στόν γυρισμό Φαΰρισκε την -μ.α πΐο στοργική, καλ π;ιό άφω- σιαΓμένη. Καί όμα>; δέν πΈ.ρασε ενα; χρό-
    νο; και ή ΛΟζα επαψε Λ'ά τοϋ γρά-
    'Πΐ-.Λέν ηξερε τί νά ύποθέση δ
    'Γτοοχό; δ Λαμπίιμ, δταν μιά μερά
    έλαβε ενα γράμμα άπ' τόν πατέρα
    τιΐ;, σόντομο, άδέξιο, άπότομο,
    ■τού κάθε τον λέξη σάν μαχαι ριά
    τοΰ εσκιζε την τοαρδια. Νά τί τον
    εγραφε:
    «"Οσο γιά τή Λίζα, μέ την πα-
    ροΰσα σέ πληροφορω δτι είνε στ'
    άρραβαη-ιάσματα έδώ καί δυό μή-
    νες μέ τόν Συλόέ,ρ τόν μαραγκό.
    Π ρέπει λοιπόν νά την ξεχάχηις».
    ^ Ένας χρόνος εΐχε Λεράσει άπό
    τότε καί δ πόνος τοϋ Λαμπίμ άντί
    νά σβΰστι νινότανε όλοένα καί πιδ
    δυνατός. Δέν μποροϋσε νά ξεχά-
    ση την Λίζα ή αποία ώς τόσο ή-
    ταν έλεύθερη πάλι γιατί δ άρρα-
    βωνπαστιχό; της δ Σιλβερ την εΐ-
    Μά πώς μποροϋσε αΰτό ν' ά-
    λαφρώση τόν πόνο τού αμοιρον
    έροπευμένου, άφον τώρα πιά τόν
    ετρωγε καί ή ζη?«εΐα: γιατί ν^ταν
    βέβαιος δτι δ ΣιΜέρ εΐχε κάνει
    δική τού τή Λίζα;
    Άμίλητος πάντα! καί σκεφτι-
    κός, μή θέλοντας νά μάθη ν·αΙι"
    •μιά λεπτομέοεια τοϋ έξΐϊντελισμοϋ
    τού, περ(φρονώντας έξ αίτία; μι-
    άς γυναίκας δλες τί; ά71ε;, δ
    Λαιιπίμ αλε-θί καί ξανά?.ε·ί>ε στό
    βάβη τον τόν άγιάτρεντο πόνο
    τού.
    Ένα 5ράδυ δμα>ς τόν έ'πιασε
    μιά τόσο τρείνλή, μιά τόσο άκα-
    ταΛ'ίκητη έπιθυμία νά ξαναϊδή
    τηΛ' Λίζα, ό5στιε, δίχως νά σκε-
    φ3·»ί τίποτε, τραβήξη πρό; τδ
    σπίτι τη;. 'Ήξερΐ ότι θά την εύ¬
    ρισκε μόνη, γιατί δ πατέρα.; τη;
    ελειπε σ' ενα γειτονι.-/«) χωρία καί
    ό μικρό; άδελφος της ήτανε στή)
    δοα.»λειά. Καί καθώς πήγαινε πρός
    τό σπίτι της, <πο ^ξ«λλο μυαλό τού, μιά ίδέα ξαφνική αστραψε: άφ' οί την εΐχε κιάνει δική τον δ άίλο;, γιατί νά μή την εκανε δική τον κι' αύτός; Σέ ϊχγο &ρ$α<9ε. Τό παράθορο ήτανε κλειστό. Χωρίς όντε στιγ- μή νά διστάστ), χτύπησε. Πέ¬ ρασαν δχ«ο τράα λεπτά κατά τα δποΐα δ Λαμπίμ. ακουγε καθαρά τον>; χτύπον; τής ταραγμένης τού
    καρδίας >οαί έξαφνα δΐΐλά, σιγά,
    άνοιξε τό π«ράτ>υίρο καί πρόοαλλε
    άπό μέσα ·η Λίζα.
    —Είμαιι έγώ, ψι·θνρι>σε δ Λαμ-
    π.Ίμ, μέ φωνή κομμένη άπ' την
    συγκίνΓ,,ση. "Ανοιξέ μου δέν 6α-
    στώ πνά...Θέλω νά σοΰ μιλήσω!
    Δίχω; ν' άυταντήοηι ή Λίζα α-
    νοιξε. ΤΗταν τρομερά χλωμή.
    Μαλις δ Λειμπίμ περαισε μέσα
    στήν κουζίνα πού χρησίμεν^ε καί
    γιά τραπεζαιρία, σωριάστηκε σέ
    μι^ καοέχλα, ■ψΐθυρίζοντας:
    —Δέν δπρέπΐΕ! νά^θω νστερα
    Δνίς Ντοοοβν Δ. Ντρ10ΰ,
    έ
    8ιη/·Οε (
    Νεαν
    Κεντρικήν Αμερικήν, έ»
    Ή "Ελλα Λ.ή, κβλλονή τής Ν
    Τόρκτ,ς, ή όττοία ζητεί νά κερδίση
    τόν τίτλον «Δ&—οινίς Μείζων Νέα
    'Υόρκη».
    άπ' δσα μοΰ εκανες...ΦάνΓ!κα «-
    να)νορος...μά δέ βαστοϋσα πιά, σ'
    δρ·κίζονΜ(Γ, δέ βαστοϋσα. . .
    Έκιείνΐ) δέν ελεγε τίτοτε, μην
    ξέροντας άν θά την ε'οριζε ή αν
    θά την συγχωροϋσιε. Ό Λαμπαι
    την κΰτταξί προαεχτικα. Τό βλέμ-
    μα τη; δέν ήτανε πιά κοριτσίση-
    κ.ο ν,αί τό χαιιόγελό τη; είχε κατι
    τό ααρασμένο.
    "Ο,τι καί αν κάνω, έξανΐαλού-
    θιισε ό Λαμπίμ, δέν μπ:ορά> ντά σέ
    ξεχάσω. Ύποφΐρω, νχη δέν εϊνί
    σωοτό νά ΐκΐτοφερω έγώ πσυ σ' ά-
    γάπησα πρίν άπ' τόν άλλον, πε-
    ρισσότερο άπ' τόν άλλον. Έγώ
    θά σ' επαιρνα γνναί/.α αου, ένώ
    έκεϊνος...Καί δμω; έ/.εΐνο; ·τρι<γη- σε τή χαρά καί μενά μοί μένει δ πόο;. Αέν είνε οχι>στό.
    Ή Λίζα κυττάζοντας καταγή;
    τοϋ ά.·τφτ:»)σε μέ φωνή αοα) Ιτρε-
    η Μά δταν εΐδε τό δω-
    μάτιο δπου τόσϊ; φορές εΐχαν άγ-
    καίααστή πλέκοντας δνειρα εύτυ-
    χίας, δταν εϊ&ε τό φτωχό άριιά-
    ρι καί τ' άλλα επιπλα τα άγαπη-
    μένα, δλοχ·ς τού; βοηθοΰς αύτοΰς
    μάρτυρας τής παληάς τού είτυ-
    χίας, μιά συγκίνηση τροιΐιερή τοϋ
    έ'σΐφιξε την καρδιά. Ή Λίζα ά-
    κουιιπισμένη. στόν κομό, τόν κύτ-
    ταξε. Μ' £να πονειμένιο χαμόγελο
    έτραυλισε:
    —"Ε λοιπόν, δέ μέ φιλεΐς:Καί
    παθητικά, ύπάκσυα. έ'τεινιε τό μά-
    γουλό Όΐς γιά νά τό φιλήση άλ/.ά
    μέ μιά τόσο όδιτνηρή προσπαθεία
    ώστε ό Λαμπίμ θυμι'νθηκε τίς
    πουλημένες γυναίκες καί δέν το·υ-
    κανε ή καρδιά νά τΐ)ν φΛι']ση.
    Τοΰ στοίχιζε τρομερά ποΰ τοϋ
    ζητοΰσε αέ τέτοιο πόνο νά την φι¬
    λήση. Νοιώθ·οντα; νεκρωμενο μέ-
    οα τού γιά τή Λίζα ά.ταμακρ'ύ-
    θηκε καί γιά νά κάνη ν.άτι πλη-
    σίασε καί προσπάθι^σΐί δτι κνττα-
    ζε κατι ■κάδ'ρα μ έ τρωτο^'ροχρίες
    ποΰ ηΜΐαν πάνω στόν κομό.
    Τότε ή Λίζα προσπερνώντά;
    τον γλήγορα ά'ρπαςε ενα άπό τα
    κάδρα καί τώκρι»ψε κάτω άπό
    κά'τι άσπρόρρουχα στή ντουλάπα.
    —Γιατί τα κρύβεις; ρο'ηησε ό
    Λαμπίμ.
    —Είνε ό ά7λλος...ψ·.!8·όρισε ή
    Λίζα. Φοβήθηκα μήόπως θΰμιάνες
    αν τόν εβλεπε;.
    —"Οχι, απήντησε ό νέος μέ
    μάτια ΰοίχι^ιένα ά«' τιη ■6'λίψιι.....
    δέ υνά ■θιύμωνα...άλ)Λΐ |'.α'λίτ£ρα
    πού δέν τόν ε1δα.,·θ'ά μοϋ μάτωνε
    ξανά ή καρδιά. Κλείσε τή ντου¬
    λάπα!
    Κλείνοντας τή ■ντονίνάπα ή Λί¬
    ζα ερριξε άπό ενα ράφι κ-ατι πού
    ταλ·ησε ώ; στά πόδια τοϋ Λαιι-
    πίμ. Ό Λοπιπίμ ?ον.υψε καί τό
    πηρε. ΤΗτανε ενα_μποιν/.έτο μαρα-
    μένο, στεγνό, κίτρινο, δεμένο μέ
    μιά ρόζ κοροέλα ποϋ εΐχε ξ· ΰά-
    ιΐ'ει άπό τα οάκρυα.
    —Είνε τό μπχη.'κ£το...τό τελευ-
    ταϊο ποΰ α«οί1οωκα πριΐν φύγα> γιά
    τό στρατό; εΐπ« μέ πνιγμένη ορω-
    νή δ νέος.
    —Ναί, άπιοκοίθηκε έκείν>| μέ
    μιά φωνή πού μόλΐς άκούσττρςε.
    "Εξαφνα ό Λαμπίμ βλέποντα;
    την κοοιδέλα τού μποι<κέτου την ξεβαμμένη άϋΐό τα δάκ,ουα επ;:σιε σέ μιά κΏΐθιέιχλα καί ξέοΐπησε σέ λνγμσύς. Ή ΛΕζ,α τόν πλησίασ: καί τοί εΙιΐΗ μέ θλί-ψη. —^Μήν ■/λαϊς φτωχέ μου Λαμ- πίη.-.μήν κλαϊς ετσι...δέν ξέοεις πώς μοϋ σχίζεις την καροιά. Τότε έκεΐνος σηχχίϊθτρίε, καί σφουγγισε τα δοϊκρυά τον. —'Εγώ φταίω, εΐπε, δέν έ'πρε- πε νσρθω νά σέ Ιδώ. Καληνΰχτα... Καί μή μοϋ κρατεΐς κακία ποΰ ή&θα έ'τοχ κρνφά σπίτι σον καί τέτοιονς σκοπονς....Μόνο γνναΐκα μου ιιποροϋσα νά σέ κάνω....Μά καί νά γινόταν αύτό πάντα θά μάς χαλοϋσ€ την ευτυχία ή άνά- μνησίς τοϋ άλλον...Καλλίτερα νά μην ξαναϊδωθουμε πιά... —Ναί, ναί, καλλίτερα, τ^ιιθύ- ρκτε ή Λίζ«ι μέ μιά άργή φωνή. ' ΟΛαμ--τ!ΐμ έτοιμαζόταν νά φύ¬ γη δταν έκείνη τοΰ εΐπε μέ τάνο ταιπεινη>; Ικίσίας:
    —·Καί αν δέ κου τώλεγε; μοϋ
    φτάνει νά Ιδώ τα μάτια σου γιά
    νά νοιώσω ότι δέν θά ξαναιδχο-
    ΰοΰμε πιά. Μά, α; μή,ν χωριστοΰ-
    .με ετσι. Γιά νά πιστέψω δτι δέν
    ■μοΰ κρατδς κάκια. γι-ά τεί.ενταία
    Φορά φιλησέ ιΐιΞ άθχΐια, φιλικά,
    δπω; μέ φιλοϋσε; αώ&τε.
    "Εσο<υ|'ε νά την φαλήση. Καί τό φιλί πού δέν είχεν 6ρεΐ την δύ- ναμη νά δώση δ έ'νας στόν ά/^ον άπ' άγαπ») τδοωκαν έκεΐ στό κα- τώφ?α τΓ>; θνρα; ώ: φι).ί άποχοι-
    ρισμοϋ. ένώ ΐιιά άιπίραντη
    τού; γέμιζε την
    ι— , , ,
    —"Εχει; δίν.αιο..μα τωρα πια
    δέν γίνεται τίποτε. Δέ ιιέ θελεις
    πιά γιά γυναΤκά σον, δέν είνε ετσι;
    Ό Λαμ'πίμ κούνησε θλι&ερά τό
    κεφάλι τού:
    —"Όχι, αύτό δέν μπαρέ! νά γί-
    νη πιά..ζαταλαιβαίνεις;...
    __Ναί, '/.ατα}»α'6αίνα), απήντη¬
    σε γλήγορα έκείνη.
    —Μόνον, ?ξη7Λ&.οιΰ9τ,σε ό
    Λαιιπϊμ, κυττάζοντά; την βαθειά
    στά μάτ:α...άιφο3 ϋιπες>ερα τόσο
    γιά σένα..Γδώσέ μόν τώρα λίγη
    χαρά...Δέ &α οοϋ την κλέχΐκ», μοϋ
    την χρωστάς.
    Ή Λίζα έ'γινε ασπρη σάν τό
    πανί. Γύρισε τό κιεφάλι της ν.αί
    τό ά/.οιΊιπησε στόν τοΤχο. "στε-
    ρα μέ φωνή πνιγμιέ-η|, ά'χρωμη,
    φωνή άχΓΞλπισιιέΛ'ου ά·θρωπου,
    δίχω; θελήση πού είνε εΐοιμο; νά
    δεχθή τό κάθε τι, ψιθύρισε:
    —Εί'»αι δική σου, κάνε με δ,τι
    θελεις.
    στικό, σά νά 6ά)5ιζε άτάραχη
    πρός καποαα καταδίκη τρομερά
    έξευτελιστική πού δέν εΐχε δμως
    τή δύνσιιη νά την αποφύγη, πή-
    ρε τό κιίρί καί ψιθύρισε:
    Μισοαε&υσμένος, μέ "βο μυαλό
    τοα,', ί>ολό, χοΑΐένος σέ χίλι^ς συγ-
    κεγινιιένε; σκέψεις ό Λαιπίμ την
    Ι ΚίΙΦΟΤΗΣ ΠΗΓΗ ΕΜ-
    Ό κοΐΟηγητί>ς τή; Μαρα-, ό¬
    στι; ήσχολήθη ϊ.δίαίτέροο; επί τή;
    κο>Γρότητο; τοΐ' Μπετόβεν, των α'ι-
    τίί'ίν ττ>; καί συνεπτιών της ύπέ-
    6αί.εν είς την Ακαδημίαν τή:
    Ίατρικής τα τε/.ινά συιηιεράσιια-
    τα τής μακρά; τού μελέτης. Ό
    Μαράζ άποδεικλ'νει δτι ή κα>φό-
    της τοϋ διασήιιου μοΐΌσυαγοϋ ν-
    πη.ρξε τό μεγαλειτέρον στοιχείον
    τής εμπνεύσεως τον. Έφ' όσον ή
    κοκρότης ηνςανεν επί τοσοΰτον ί-
    Λ^επνέετ(> ωραιοτέρα μονσΐκα ερ-
    γα. Ή μεγαλοφυΐα τοιτ έξεδηλώ&η
    θη άπό τοϋ 1801, όπιότε ή κΐοφό-
    τη; τον ήτο 60 τοίς 100. νΕγρα-
    ι|»ε τότε την 2αν σινιιφωνίαν
    ■ 1803) τί|ν ήοωϊκήν σνμφωνίαν
    (1804) την ποι.μιεν*<·/ΐΓ]ν σνμφΐι)- νίαν (1808). "Οταν ή κώφοισις ήτο πλή»).ς, έ'γραψε τό άριστοιΊρ- γημά τον, την 9ΐ>ν συμφωνίαν,
    μέ χορικα ά'σματα.
    Ή Φράνκη ϊζαίημς, ήΰοποιός, έπ»στρρ<τουσα εκ ΙΙαοισίων, μέ τόν χαιδευ- μένον της πίθηκον.
    ΑΠΟ ΊΉ3ΝΓ ΠΡΟΟΔΟΝ
    Ο
    Ο ΓνρΟΧ Χον ΚΟΣΜ< ΑΝΘΡΩΠΟΣ άγωνίζεται νά έκμηδενί— τό διά- δόν άδύνατος. Είς τό Χρηματιστήριον τού Λονδίνου έσχηματί- ΝΕΑΡΟΣ ΔΑΝΟΣ ΠΕΡ| ______ »„> "____ » '___χ.___αλχ_ 5ν«.../-^.-._Λ_ ^^.Λ« Λ·Λ·νΐΛ·/νΛ, Λτ·ιη(ίιΐΓ«ΛΓΐιηΐ νπί ήιιηϊηνίπι ρί-ρδόίΗΐίΤίϊν δια την έπιτιτ/ίαν _____
    στημα άφ' ότου άκόμη ό νωθρός δεινόσαυρος
    εκολλάτο είς τόν βρυοσκεπή κορμόν δέδ
    ί ί άόλ
    όσαυρος προσ- σθησαν συνδυασμοί καί όμολογίαι εξεδόθησαν διά την επιτυχίαν
    δένδρου, όστις ή άποτυχίαν τού Φίλεα Φόγκ. "Οσον άφορα τόν ίδιον ή παροιμι-
    ρ τηιν όιτθαλ- ώδτκ: ιΐτυνικίϊ τΊοεαία τού ουδέποτε τόν έγκατέλειψεν. Ό ΐδιος έ-
    εχρησίμευεν ώς κατοικία τού καί άνοιγόκλειε τούς όφθαλ- ώδης ψυχική ήρεμία τού ουδέποτε τόν έγκατέλειψε > χ
    μούς τού είς την έκτυφλωτικήν λάμψιν τού ηλίου τής Μειο- δήλωσεν δτι τα πάντα είχον ληφθή ύπ' όψιν καί δτι έκεροιζε το
    κένου έποχής, ένώ ό έξ αδελφάς τού Δρυοπίθηκος έ'τρεχε δρο- στοίχημα.
    μαίως μεταξύ των θολωτών κλάδων, ζητών ασφάλειαν είς Άλλ' ό Φίλεας Φόγκ έξεκίνησε μέ έμποδιον, το οποίον όεν
    τάς κορυφάς τοϋ δένδρου. συνώδευσε τόν νεαρόν Χούλντ. Μία τραπέζα τοΰ Λονδίνου είχε
    "Οντως, ή ίκανότης το ΰάνθρώπου όπως διατρέξη την ληστευθή καί είχεν άπολέσει ούτω σημαντικόν ποσόν, είς δέ δρα-
    έπιφάνειαν τής γής, κατήντησε νά θεωρήται ώς άκριβές μέ- στήριος μυστικός άστυνόμος. Φίξ, συνδυάσας την λήστευσιν τής
    τρον τοΰ πολιτισμοϋ τού. Σημαντική έπομένως σπουδαιότης Τραπέζης πρός τό ταξείδιον τοϋ Φίλεα Φόγκ, κατέληξεν είς τό
    ..~.} ~~..__Χ*. £~.χ. ~π.Λ**ηΛ. .-ΐ^νΧΧΑ^ι ^,^^/.- *· ~ ·π-**» οϊΛνι/τιι, *τ-ί /νι,ινη-ΓΓη, /τι,ιιτ
    ρον μέ δρους ύπερβαλλούσης ταχύτητος. Ούχ ήττον είναι ά- παρά τοϋ άνθρωπον δν παρηκολούθει,
    ληθές δτι ή σφραγϊς των πρωτογόνων μέσων συγκοινωνίας Πολλά καί ποικίλα ήσαν τα έμπόδια, ά
    άτινα απήντησεν εις την
    /^ΙΑΙΐυΐι ΟΛ./.Ο ^ ν^ΙΟ νν^ ΙΙ^ν
    XI
    υθ^*-'^1·ν7
    V,
    υ Ο
    V
    ΙΑ νΐΛ/Ι.ΙΑΙΛνΐΛ νθΐ υ.ίΙ*Ι|^Ο Λ ϊ| 'ν ι.^^. Α^^ΐΛννννξ/ν,ν Λ.ν(·- 11 ι ν ( »*-«ν ν 11 * ν. | ν^ ^λ.»-» ^ |
    ' σίαν πρό τοϋ έπιόντος Μαρτίου. Οί μεσολαβοΰντες μήνες ά- ενα έλεφαντα όπως συμπληρώσ]) μέρος τοϋ ταξειδίου τού καί ένώ
    φέθησαν ούτως ώστε νά δυνήθη ούτος νά φθάση είς την προύχώρει ίππεύων τόν έλεφαντα, απήντησεν όμάδα άνθροόπων
    πρωτεύουσαν τής Όμοσπονδίας έκ τής άπωτάτηςΐΐολιτεί- όδηγουντων γυναίκα πρός τόνθάνατον.
    άς, είς ήν ένδέχετο νά διαμένχ]. Άντιληφθείς ότι τό θΰμα ήτο ώραία χήρα, ό γενναΐος Φόγκ
    Είναι όμολογουμένως αδύνατον δι' έμπορευόμενον τάξει- ευθύς άφησε κατά μέρος δλας τάς σκέψεις τού περί τοϋ στοιχήμα-
    διώτην, ήναγκασμένον νά κάμτ] τόν γΰρον τοϋ κόσμον χάριν τος καί εδραμε πρός σωτ))ρίαν της. Τουτο δέ καί εγένετο κατά
    έμπορικών εργασιών, νά χρησιμοποιήση ταχυκίνητα άερο- τρόπον μυθιστορηματικόν, κυρίως διά των τολμηρών προσπαθει-
    πλάνα καί ταχυκίνητα σκάφη είς πάσαν στροφήν. Έξ έναν- ων τ°ύ Ιΐασπαρτοΰ, καί ή «Μίς Άουντα» ήνώθη μετά των δύο
    τίας όφείλει νά μεταχειρισθό τα συνήθη μέσα συγκοινωνίας ταξειδιωτών. Επηκολούθησαν διάφοροι περιπέτειαι. Πλοϊα έ-
    καί διά ν' ανακαλυψισ ακριβώς έν πόσπ συντομία ηδύνατο νά ναυλώθησαν, μηχανικοί έδωροδοκή-
    έκτελεσθϋ το ταξείδιον διά των μέσων αυτών, επεχείρησε τό θησαν καί μία περικοπή τής ίστορί-
    ταξείδιόν τού ό νεαρός Χούλντ. Ή Λανική εφημερίς «ΪΙολι- αζ θά χρησιμεύση σή[ΐερον πρός εν-
    τίκεν», ήτις κατέβαλε τα εξοδα τοΰ ταξειδίου, ύπελόγισεν δειξιν τής στάσεως των "Αγγλων
    δτι θ' απητούντο 46 ημέραι. Ό Χούλντ επέστρεψεν είς Κο- άπέναντι των Άμερικανών. Ό Πα-
    πεγχάγην, οπόθεν καί είχεν έκκινηστ] την 14ην Απριλίου,
    κεροίσας ούτω 2 ημέρας έκ τοΰ δρομολογίου τού καί έκτελέ-
    σας τό δλον ταξείδιον είς 44 ημέρας! <-- Ή πορεία ήν ηκολούθησεν ό νεαρός Δανός ήτο ή εξής: Κοπεγχάγη— Γκλασκώβη— ΣαΪΛα Τζόνς— Βανκοϋβερ— Γιοκοχάμα— Μοϋκδεν, τής Σιβηρίας,— Μόσχα— Κοπεγ¬ χάγη. Πρός τουτο μετεχειρίσθη μόνον πλοϊα, σιδηροδρόμους καί κοινά μέσα μεταφοράς, άδιαφορών δι' άεροπλάνα καί τεχνάσματα πρός κέρδισιν χρόνου. ν Πολλαί καί ποικίλαι ήσαν αί περιπέτειαι τοϋ ταξειδίου Ι καί δμως ούδεμία έξ αυτών έξισοΰτο πρός τα ρωμαντικά έ- ; πεισόδια, άτινα συνώδευσαν τόν ψύχραιμον καί στωϊκώς ή- ρεμον Φίλεαν Φόγκ, τόν φαντα- στικόν ήρωα τοΰ Ιουλίου Βέρν, ,. πρός δν παρωμοιώθη ό Πώλ Χούλντ. Ό Φίλεας Φόγκ είναι γνω- στός είς τούς αναγνώστας τής παρελθούσης, ώς καί τής παρού¬ σης γενεάς, ώς ό τέλειος τύπος Άγγλου. Ή στωϊκότης τής ψυ- χής τού ήτο παραδειγματική, ή δέ τάξις τοΰ βίου τού ήτο τοιαύ¬ τη, ώστε καί ό δειλότερος ύπηρέ- της διεκήρυττεν δτι ό κύριός τού εζήτει τα άδΰνατα καί συνεπώς έγκατέλειπε την υπηρεσίαν τού. Ό Τζών Πασπαρτοΰ, πεπροι- κισμένος έκ φύσεως διά κυνικής άφοσιώσεως πρός άντιστάδμισιν τής έλλιπούς εύφυΐας τού καί πο- θών την ήρεμον ησυχίαν τακτι- κής ζωής, έλαβε την θέσιν τού Ό Φίλεας Φόγκ ηγόρασεν έλέ- ςταντα ΰ.ΐίος ϊ.-ησ-εϋσιι εν μέ¬ ρος τοΰ ταξειδίου τού. Είς την εΐκονα φαίνεται ό κ. Φόγκ ?πι- δαίνων τοΰ ΐλέφαντος. μών, επρεπε νά Αμερικανόν μηχανικόν. Ήμποροΰσε νά τινάξΐ] τό πλοΐον είς τόν άέρα—άλλά θά έκινούμεθα μετά περισσοτέρας Χάρτης δεικνύων την πορείανίΐν τ χήν τού ταξειδίου έν Κοπεγχάγΐ]. Γιοκοχάμα. ρίπτη είς τόν κλίβανον, άη νά φθάσΐ] είς Λονδίνον, οΗ μού ημερών, άλλά μίαν ήμϊ| Ό ταξειδιώτης καταλαμ[ Πασπαρτοΰ, δστις άρχίζει σμών, εως ότου άνακαλύ?ΓΓΕ| μέραν, έπειδή διηυθύνοντοι: σις τής ανακαλύψεως κερδίζει τό στοίχημα. Ό νεαρός Δανός όστι; ι. δίση κανέν στοίχημα και '/Α «Ά, λέγει, μετά στεναγ- εξετέλεσε τό κατόρθωμα.& " " ^ εχωμεν μ<™? δπερ έχρειασθη ο ηοο| Ό Ιούλιος Βέρν, ό εϋφάνταστος Γάλλος μυθιστοριογράφος, τοϋ ό- ποίου ό ρωμαντικός ήρως «Φίλεας Φόγκ», επεχείρησε τόν γϋρον τοϋ κόσμου, δπως κερδίστ) στοίχημα έξ 20.000 Αγγλικών λιρών. σπαρτου παρετιιρει τας μη- χανάς ενός ατμοπλοίου καί έλυπεϊτο διότι αύται έκι- νοΰντο τόσον βραδέως. μς ρ / επι πΛεον αποοει Διερχόμενος διά τής Άμερικής ό Φίλεας Φόγκ έδοκί- , ,'° Ναπολέων προήγε τοιΐ "Οταν ό Πασπαρτοΰ ανεκάλυψεν ότι ό κύριός τού έκέρδισεν άντί νά χάση -τό στοίχημα, ετρεξε νά τόν ειδοποιηθη είς την Λέσχην τής Μεταρρυβμίσεως. ρχ ή ρή γ ,-----;----,_ ο '. ν[ μασεν ούκ ολίγας πεοιπετείας. Ή σιδηοοδρομική άμαξο- ^·ακιζ τρόπον. Ιίπχ παρ στοιχία ηναγκάσθη νά σταματήσΐ) επί ώρας, εως ότου νά επληροφορηθη ότι εις ανιη. ά θ άλ άέλ βά δείξει ήρωϊκήν διαγωγηΊ να τοϋ πέση τό καπέλλο. υ Τ Εύχαριστώ, λοχαγε. όξ ό βθόν χ ηγη μήΐ) ρς, ς περάση έμπροσθεν της μεγάλη άγέλη βονάσων. Κατόπιν ήναγκάσθΐ] νά μονομαχήση πρός ενα συνταγματάρχην έκ Σάν Φρανσίσκο, άλλ' "είς τό μέσον τής μονομαχίας έδέ- χρ, χ χθη επίθεσιν έκ μέρους Ίνδών. Οί Ίνδοί αίχμαλωτίζουν δέν έπρόσεξε τόν βαθμόν τοι παραιτηθέντος ύπηρέτου, Τζέϊμς τ6ν Πασπαρτοΰ, άλλ' ό Φόγκ τίθεται επί κεφαλής έφίπ- —Ε15 ποίον ίΓυνταΥ^α' "' Φόρστερ, καί εγκατεστάθη είς π0υ Άμερικανικοΰ άποσπάσματος, δπερ ετυχε νά είναι έ- —Εί£ ^ Ψ0^01-^ ·ι01'" την οικίαν τοϋ προϊσταμένου τού. κεϊ πλησίον, καί κατατροπώνει τούς Ίνδούς, έλευθερώνων Δέν έπρόφθασεν δμως καλώς νά τόνυπηρέτην τού. " «ο Γάλλος πλοίαρχος τοί > /, _ ./ _ .> ' , --------- · -ι-------- — «- ~- την εκστρατείαν αυτ)]ν υ
    ος τού, μελος της Λεσχης της τοϋ φθάνει εγκαίρως είς την Νέαν Υόρκην. Έδώ ό Πά- Ό κόμης ντ' Άοκούρ εί;|
    Μεταρρυθμισεως, είχε βάλει σπαρτοΰ έκφράζει τόν θαυμασμόν τού, διότι οί ίθαγενείς δτι ήτο δύσκολος ή" ".....
    στοίχημα εξ 2Ο.ΟΟΟ Αγγλικών φαίνονται σχεδόν πολιτισμένον όσον καί οί κάτοικοι τοϋ αέσων
    λιρών μεθ' ομάδος έκ των συν- Λονδίνου. ■* _Μίαν έρώτησΐν,
    όν εντός $0 ημερών.
    Τοιαύτη έπιχείρη
    εποχήν εκείνην εθεωρείτο σχε
    τερμα τοϋ ταξειδίου, παρετήρησεν δτι ή παρακαταθή-
    τοϋ γαιάνθρακος έξηντλήθη. Άρχίζει τότε νά κόπττ)
    εν πρός εν τα περιττά έξαρτηιιατα τοΰ -π).ηίηιι νπϊ
    ΖΐΖΆ &*Ϊ!ΖΧ!^*Ϊ!£ , Τοιαΰ^έπιχείρησις κατά την κη τοϋ γαιάνθρα^ς' ϊί^Η%^Λότε7ί^ Περί τα τέλη τοΰ 17ου Μ
    στοιχίαν. έπθΥιΐν εκείνην ευΡίθοεΐτο π*/ρ- ρλ» -τγιπγ 2ν τΛ ττρηιχ-τΑ όϊ<-»Λτ-ιίιι/-.»»Μ ^-«ί·. -Λ „.'______ϊ ..λ _λ λ«·'Λ ι ». . .χ ί.'Γ?,~ ~τ€()Λ
    ΗΝ ΥΔΡΟΓΕΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΗΜΙΣΥ ΣΧΕΔΟΝ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΚΟΥ
    •ΕΙΑΣΘΗ Ο ΦΙΛΕΑΣ ΦΟΓΓ, Ο ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΗΡΩΣ
    ΙΛΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ ΙΟΥΛΙΟΥ ΒΕΡΝ. - ΤΟ ΤΑΞΕΙ-
    ΓΕΛΛΐΑΤΠΝ ΣΥΝΗΘΩΝ ΜΕΣΩΝ ΤΗΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙ-
    ■Υ ΜΐΣΕΠΣ ΑΕΡΟΠΛΑΝΩΝ. - ΕΙΧΕΝ ΥΠΟΛΟΠΣΘΗ
    3Αγ^0ΕΝΤΟΣ46 ΗΜΕΡΩΝ. -- Π&Σ ΤΟ Ε
    IX
    Ε
    ΦΑΝΤΑΣΘΗ Ο ΒΕΡΝ.
    ΤΟΥ ΠΟΑΙΤΙΣΜΟΎ
    ■*
    νχο
    Γαύτ
    δ£κα.-Γ£νταετής Δανός. «Α» δεικνύει την άρ-
    1. «(.» Σαιντ Τζώνς. «Β» Βανκοΰβερ. «Ε»
    IV
    «· ««Β*. «Ο» Μόσχα.
    Γ
    άνβήκος. Μετά πολλά κατορ&ώνει ;
    ' <"β™ς τοϋ συμπεφωνημένου αριθ- ί· ,ον. . * - ε-Ι™ άπελ~ισίας,..δχι δμως καί ό 1 ιΐ-ει Κ σειράν μαθηματικών ύπολογι- Ι [^«σαν, άλλά εκέρδισαν μίαν 'ή- Ι Γ Τθος ανατολάς. Ή άνακοίνω- - /.αρας τόν Φόγκ, όστις ούτω χ Μ1^ τοΰ ^σμου, χωρίς νά κερ- ϊ1 'ΜΓ όδ6ν έΛΕΐσόδια τού Φόγκ, νβ^/εδόν τού χρονικοϋ διαστή- ηρβιναου Βέρν. Είναι καί αύτό μία ο-τβΐοοοδεύει. τοιΐ )ακο '^'ς τού κατά περίεργον πολ- ^ωοοον καποτε ενα σννταγμα, ^Όμαζόμενος Ραμπουσόν, εί- ^ονοΰσεν έμπρός τού, άφησε Γ^υσενάτόσηκώστ). Ναπολέων, προσποιηθείς δή Ή Άμερικανικίι άμαξοστοι- χία, ής έπεβαινεν ό Φίλεας ό Ραμπουσόν. Φόγκ Εμποδισθή επί πολλάς ερχομένης επί τής γραμμής. ίΐτο ιιυθι- „ ? » « — υπό τίιν ήγεσίαν τοΰ ^ιοως ο ανσρωπο^ τού Γ1; ιν των παρά τάς ακτάς τής Πλατωνος, περι τού ο- ϊ ^.ατειχον οί Ισπανοί. Είς °; καί ό Ντηννέη Ρ τον γνώμην, ^1έφρασε^ν γνώμην, Τ ? ?^ - ν '-όγφ ελλείψεως έπαοκων 5ιζ ^α' ει| ™Τ , τ * * §^ν ^υτουν δια να γί διά νά γίνχι ι '" Ι. * * • Γ·0( )ι τοΰ Νταγκερ, τα —Τα καβοΰρια δια- φέρουν κατά τουτο άπό τα άλλα όστρακόοερμα, ύς, ονόματι ότι εχουν δύο μύτες, άν- Μίβος πορείας νποδεικννεται είς τόν Πώλ υπό τού πλοιάοχου Γαλλικοϋ ΰπεροικεανείου. Ό νεαοός ταςειθε
    18
    «ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1923.
    !_- Έ> Ο ΤΝΓΤ. Α.
    ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΣ
    Η "ΟΙΚΙΑ ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ" ΚΑΙ Τθ' "ΟβΩΝΕΙΟΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ*.-. ΤΑ ΚΩΜΙΚΟΤΡΑ-
    ΓΙΚΑ ΤΩΝ ΕΓΚΑΙΝΙίΙΝ.- Ο ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΟΣ ΙΑΤΡΟΦΙΛΟΣ0Φ0Σ ΛΕΥΚΙΑΣ Ο ΦΙ-
    ΛΙΠΠΟΥΠΟΛΙΤΗΣ— ΟΙ ΠΡΩΤΟ1 ΦΟΙΤΗΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΔΙΔΑΚΤΩΡ— ΤΟ
    ΙΣΤΟΡΪΚΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΤΑΡΑΧΗΣ— ΤΟ ΧΤΙΣΙΜΟ ΤΟΥ
    ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΑΙ ΔΥΟ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟ-
    ΤΡΩΝΗ, ΚΛΠ.
    Τό έθνικό μας Πανεπιστήμιο
    εχει περίεργη κολ ένδιαφέρυσα
    ίστορία. θά διηγη·θ)ϋμε τα κυρι¬
    ώτερα σημβΐά της:
    Στά 1832 ή 'Εκπαίδενσίς μας
    βρίσκοταν σέ έΡ^εινί^ κατάσταση.
    Δέν υπήρχαν στήν 'Ελλάδα παρά
    λίγα δημοτικά σχολειό καί τρία
    Γυμνάσια· Ινα στό Νανπλι-ο — τό
    πρώτο ποΰ ΐδρύθη/οε — ενα στάς
    "Αθήνας καί τό τρίτο στή Σύραι.
    ■Ακριβώς την έποχή έκείνη, μρρι-
    νοί νέαι Ιπιστήμονες ποΰ έγύρισαν
    άπύ την Εύρώπη ά'ρλισαν νά σκέ-
    πτωνται πώς θά μιποροΰσε νά ί-
    δριΌΓ) ΠανΈπιοτήμιο ν.αί στήν
    Έλλάδα. Οί νέοι αύτοι ηταν δ
    Αλεξ. Ραγκαΐβής, ό Γ. Γεννάδι-
    ος, 5 Βσΰοος, ό Σχινας, ό Κοντο-
    γόνη; καί άλλοι. Κατά τό Σεπτεμ-
    βριο τοϋ 1834 ή Κυβέρνησις υπέ¬
    βαλε στό Βασιλέα τό πρώτο Διά-
    ταγμα «πΐ'θί συσαΐσεως Πανεπι¬
    στημίου», άλλ' ό Βασιλεύς τό επέ¬
    στρεψε άνιπΓόγρακτΌ. Μετά τρία
    επι, δ τότε 'Υπουργός της Παι-
    δείας έ'κανε ζωηρές ένέργειες στό
    Παλάτι καί κατώρθωσε νά πείση
    τόν 'Ό-θωνα νά υπογράψη τό ί-
    δρυτΐικό Διάταγμα.
    Ώς πρώτο Π ανεπιστήμια ε-
    χρτεσίμευσε ενα σΐάτι κάτω άπ'
    την 'Ακρόπολ1, τό καλλίτερο τοϋ
    καιροΰ εκείνον, ή λεγομένη «οίκία
    Κλεάνθθ'υς». Ό Κλεάνθης αύτό;
    ήταν όνομαστός άρχιητέκτων καί
    άρνοετά πλούσιος Άθτ(ναΐος. Τό
    σπίτι τον ίίμως αύΐό χαραν.τηρί-
    ζεται άπό ενα χρονιΐκογρίίφο «βα-
    ρύ καί άκομψο οοοοδόμημα μέ εύ-
    ρεΓαν αύλήν καί πέριξ άγρούς».
    Π ρώτος Π ρύτανις διωρίστηκε ό
    Κ. Σχινάς. Υπο την άιτί6λε·»|·ίν
    τοι· αρχισαν ή σχετικάς έπΜτκευές
    "/αί ενα δωμάτιο έσνγνρίστηικϊ γιά
    την Πρυτανεία. Ή έπκτκευές ε¬
    τελείωσαν γρήγορσ καί στής 7
    Μάϊον 1837 έ'γειναν επισήμως τα
    εγκαίνια τοΰ πρώτον Ελληνικόν
    Π ανεπισττ,μίου.
    Άπό πολύ πρωϊ εΐχε μαΐΐεντή
    στό σπίτι τοΰ Κλεάνθονς πλή-θος
    κόσμον, ή γιά την άκιαίιοεια δλοι
    οί κάτοικοι της μικρης τότε γκκο-
    τει»ούσης, οί άντΐιπρόσωποι των
    ξένων κρατών, ό ίερός Κλήρος καί
    πλή&ο; κνρίες. Ό θέόδωρος Κο-
    λσχ.οτρώτης πήτγε μέ λαμπρή οτο-
    λή, μέ άσηιμάρματα, περιστοιχιζο-
    μενος άπό τα παλληκάρια τον, καί
    ■θέλησΐ1 νά μπτ| μέ οΐους μέσα. άλ-
    λά τοϋ παρετήρηοιαν ότι ό αικρός
    χώρο; δέν έπιτρέπει μιά τέτοια
    στρατιωτιΐικΐιΐι έπίδειξι καί ό Στρα-
    τηλάτης έμπήκε μόνος. Τα παλ-
    λι:κάρ4α παρετάχθησαν έ'ξω, τι-
    μητική φρουραί
    Στής 11 π. μ. ακριβώς κανονι-
    οβολισμοί ανηγγ,ε.ιλαν την ά'φιξι
    τοϋ Βασιλέως;. Ό νεαρός "ΟχΗαν
    λάμποντας μί-σα σέ ώραία στολή,
    Γφιππος, ·καί άπό τούς ύπασπιστάς
    τοΐ' έφί.χτονς;, καί άιπό φρουρά
    λογχοφόρων, ένω μΛροοΐτά επήγαι¬
    νε ιμουσική παιανίζαυσα θούρια
    ι'φθασε στό Παιν^πιοττημιο. Ό λα-
    ός ύπεδέχθη τόν Βασιλέα μέ ά-
    κράτητο ένθουσιαισμό.
    Ό 'Αρχιεαίσκοπος Άττικής ε-
    ψύχ τόν άγιασΐμό, ό Πρύτανις
    προσεφώνησε τόν Βασι>^α μέ λί¬
    γα λόγια καί επειτα άνεβηΐκε στό
    πράχ'προ βήμα δ ώριαμενο; υπό
    τή; Συγκίλ.ήτου ρήτωρ της ημέρας
    Κ. Βάιμβα;, δ δποϊος έξΐφώνησε
    τόν πανη^'υρικό. Μετά τσϋτον ώ-
    μίληισε ό καθηγητής τη; Ίατρι-
    κής Άναισ'τάσιος Γεωργιάδης
    Αευκίας Φιλιππουπολίτης. Καί τό¬
    τε συνειβη τό εξής νόστιμο έπει-
    σόδιο.
    Ό καθηγητάς αΰτός Γ;ταν άξι-
    οπερίεργος καί άνεκδί,ήγητος τύ-
    πο; ϊατροφιλοσόφου. Σπουδασμέ-
    λ·ο; ά'ν&ρωπο·;, μ-αθημένος μέ τής
    σννήθειε; των Εύρωιπαϊκόόν Πα-
    νεπιστιιιίίον, έλαβε τή γενναία ά-
    ■^όφασι νά παροι>σια<τθτ| στό βήμα μέ την παληά τού άν.αδιμοίκή στολή ποΰ φοροΰσε στής τ?λετε; τής Ενρώπη/;. Δΐ)λαδή, χαιμηλέ: γυαλιστερές γόβες, καλτσε; [ΐετα- ξωτέ; \ηλές, μαΰρο κοντό παντρ- λονάκι, σπαθί στό πλευρο να τρι- γωνικό ο<πλωμένο καπ«λ/.ο κάτω άπό τή μαιοΐκάλη τού. Στή; πλά- τε; τού είχε ρίξει τΐηίν πατροπαοά- δοτη άκαδημαΐ'/ί,ή κοτσίδα των Γερμανών προφε'σόρων! 'Ο σνγχοονός τού .περιηγητής Λουδοβΐκιο; Ρός — ποΰ ηταν στήν τελετή μάς έξιστορεϊ την έντί·πίο- ση ποΰ εκανε ή εμφάνισις τον αύτη στό βηιια; Μεσαι στ») στ?νί| αϊθοΐ'σα τής τελετης, σέ μικρή, κόίπω; ι|;η>.ότερη έ'ξέ&ρια, στεκό-
    τανε ό Βασιλεύς σοβαράς, ό ρή-
    τορας στό πλευρό τού, πίσω τοι< οί νέοι καθηιγηταί καί μπροΌτά οί πρωτοι λίγοι ψοντψαί καί οί ί>ε-
    αταί, δοοι-ς έχωροΰσε ή σύ).α.
    Ό ίατροφιλιόσοφος ρήιτορας ?-
    χει δψι κάπως άστείαι, Φαίνί-ται
    ότι δ μακαρίτης· δ Λευκίας τδ-
    τσουζε. γιατί ή μντη τού ήταν ζα-
    ταΛίά/<κινη καί πρηοΡμένη καί τα αάτια τού σαν μπ»μπό?.ια. Άρχί- ζει λοιαόν τό λάγο τού μέ όρμή ν.αί πάθο;, άπω; τό συνήθιζε. Αέ^ι, λέει, καί στόν έπίλογο τσυ παρο- κινεϊ μέ φλογερά λόγια τοϊ"·ς «νέ ούς άκαδημαϊκούς πολίτας» νά συ- νασπισθοΰν «κατά τής άμαΌνίαί καί τής ρϊριβαρ^ϊΓητος». Σέ ι»ιά στιγυή ομα>ς τηαώνετ τό χέρι τού
    ιυτροστά μέ χειρονομία μελοδοα-
    ματιν.ή καί τότε πέφτει κάτω τό
    τρικαντό, οχιϊριάζεται %άτω καί δ
    ίδιος δ ρήτορας σταυροπόδι!
    Τό σοβαρό άκροατήριο δέ μλο-
    ρεσε πειά νά κρατήση τα γέ'οια,
    ποϋ ξέσπασαν άβάσταχτα..Ό "Ο-
    θων έδάγκωνε τα χείλη τού κΓ ε¬
    κανε νΛΓ'θάνίτριοχπες ΛροσπάΒείε;
    νά μή γελάση, άλλ' δ Γέρο—Κο-
    λοκοτρών»}; &φησε την εύδνμία
    τού νά |κοη?.θ)θχ} μέ θόρΐ"βο.
    ΟΙ άλί.οι καθηγηταί ΐτρεϊαν
    κι' €σήκα>σαν τό ίτ>υστΐΓχισιμέΌ ρή-
    τορα, ό δποϊος ·ήταν άπαρϊ,γόρη-
    το?. "Επειτα ώρκίσ·θησαν οί κα¬
    θηγηταί καί ή τελετή έτελείίο-αε»
    Οί πρώτοι καί&^ηγηταί τοΰ Π α-
    νεπιστημίου ^χαν δ κληρΐνώ; Μι-
    σαήλ Αποστολίδης, δ Κοντογό-
    νης, ό Βοϋρος, δ Αϊμίλιο; 'Έρ-
    τσαγκ. 6 Λευχίας, δ Δ. Μαυοο-
    κορδατος, δ Γίννβίοιος, δ Βάμ-
    βας, ό Κ. Νέγρης καί δ 'Εορΐκος
    Ονλριχ. Οί κοσμήτορες έλέγον-
    το Σχολάρχαι. Έτσι δ Λενκίας
    ποΰ άναφέραμϊ1 ήταν δ πρωΓος,
    «καθηγητΐης τής. ίστορίας τής; Ί-
    ατρικής, Γενικής ΠαίθΌλογία: καί
    Θεραπείαν καί «Σχοίχίαχϊΐ; τής
    ■Ιοττρική; Σχολής».
    Φοιΐτηταί ενεγράφ»;ισαν Ιτα/.τι-
    κοί 52 καί ιιερικοί άκριααταί. ά-
    φοΰ δ Κανονισμός άνεγνώριζε καί
    τέτοιοι»;. Σήμερα τό Έθνικό
    II
    α-
    νετϊΐστήιιιο εχει 18.000 φοιτκτά;.
    Οί φοιτηιταί τοϋ 1837 δέν ήταν
    παιδία άμούστακα, δπα>ς οί π^οισ-
    σότεροι σικΛερινοί "Ενας φοιτη-
    τής τη; Φιλολογίας, δ Καλαπόδης,
    Γιαννιώτης, εΐχε περάσΐι τα 45
    καί δ Περικλής ΚαντάΤκο-;. φοι-
    τητής τής Ίατρικής, άπό τή Μά-
    νη, εΐχε ψαρα νένεια. Οί α)1ο[ ή¬
    ταν σλ'9ρωπ!θΐ έπίισης ήλικιιαιιένοι
    καί φτοχχοί οί περισσότεροι.
    Δύο ΐυονγ,ωρες μάντρες, ή αιά
    εκεϊ ποΰ είνε τώρα τό Λύκειον *ι-
    α^ιησμά καί ή ΟΕ'ύτερη κχηαά στήν
    έκκλησία τοϋ Άγίου 'ίΕλεχ'Βίρίου
    κατελήφθησαν άπό πρόχεΐιρε; πα-
    ράγκε;, οί δποΐες εχρησίμευσαν
    γιά. . δίομίί—α των φοιτητ(Ι>ν. Σέ
    καθενα άπό τα ξύλινα αντά πα-
    ραπήγματα έ<ττ€γάζονταν 4 ί 5 φοιτηται. οί δποϊοι έπβοτίμΐ^ιαν τα «δωμάτια» αύται γιαπ ί[ταν πολίΤ μακρι·ά άπό τό Πανεπιστή- μιο καί έπαμενως τό νο·ΐκι ι'ταν φτηνότερο. "Ενα αλλο σπίτι το λεγόμρνο τοΰ «Παπά-—θανάοΊ)», ! άπεναιντι σχεδόν τοΰ Πανε.Τιστη- μίου, νοικιάστηκε κατά Οίθιΐιάτια, άπό τούς Λ£ΐό είυτοροιος φοιτιιτάς, ! γιατί ή μικρή απόστασις εΐχε αυ- ' ξήσει ύπεριβαΐικά τής άπαιτήσεις τοΰ σπιτσνοινχκύρνμ .Ή παράδοσις δέν διέσωσε πό- σο νοΐκι έπλήρωνε τότε κάθε φοι- τητής γιά τό τέταρτο τοϋ δίομα- τίου, ά/λά γιά νά σχηματίση κα- νείς ίδέα, τή; οροιτηιττκής φτώχει- ας τοΰ 1837, άρκ-εΐ ν' άναφεοου- με ότι .πολλοί άπό τσύς 01ΌΊ17.1- σμένους έκείνονς νέονς δέν είχον νά πληροοσοΐ'ν οΐ'τε τής 10 δραχ- ιμές τής έγγραφής τ&υς, καί η Κυ- βέρντρι; εοωα1; σιω.τΓρώ; άόρι- στη παρ<χστασι τής πληρωμήν. Ε¬ πί τέλοΐ'ς ό Πρύταα'ΐς Σχινά.; έ- πλήρωσε άπ.ό τή τσέπην τού τό δι- ν.αίοχια έγγρο.φ)")ς 32 φοιτητών! Τό πρώτο φοιτητικό ζαχαρο- πλαστεϊο ίδρνδηκε άπέναντι τοϋ Π ανεπΐισττμ.ιίου άπό ενα Σιιυρ- ναίο ονόματι Βελισϋάριο. Που- λοϋσε μπα'κί.αιβά'δΐς, χαί.'βάδες, λοα"κσι»μάδ€ς καί γάλα. ΤΗταν τό ! έντευκτή)ριο 8λης τής φοιτΓ/τικής Ι νεολαίας. Άπό τα κέρδη τού δ Βελισσαρίου εχτισε στάς Αθήνας τέσαερα μεγαίι,α σπίτια. Την πρώτη φοιτητική ταραχή νπέίιίνησαν οί φοιτηται 'Αναστά- <τιος Γοίδας καί Νικ. Κοιμπό'τηις. Οί δύο αύτοι ζωηροί άκ^ημαϊ/.οί .πολίται ανοιεαν και»γά }.ιέ τόν κα- θηγητή της Άνατομίας καί Φυσι- ολογίας Κ. ΜαυροικοιρδάΓΓΟ, γ;ατί βρίσνΐανε «άτελί) καί αΊκατάλ?.ιι?.ον την μέθοδον τη,; διδασκα).ίας του>·>
    όπως Ιγραψαν στήν άναψθ'θά τοχις
    στήν Πρντανεία. Οί δύο (ροιτΐ]-
    ταί παρέσυραν μέ τό μέρος τού;
    καί τούς αλλονς συναδέλφους τού:,
    καί δταν έμπηκε ό Μαυροκορδά-
    τος νά παραδώση, τόν νπο&ίχτϊ-
    καν μέ που€κροτήματα. Ό Πρν-
    τανις εκάλεσε τί)ν Άστυνομία ή
    όποία έπολιόρκτ^σε τό ΠανεπισΓ>'|-
    μιο, άλλ' εύτΐ'χώ;, χάρις στήν έ-
    πέμβαση τοΰ Π ρυτάνεως τό έπει-
    σό'διο έτε^.είο>σε χωρίς άλλα δυσά-
    ρεστα. Οί δύο πρωταιποί έτιμω-
    ρήΰησαν μέ όχτώ ημερών κ·ράτη-
    ΚθΛΙΜ
    Ή Λνίς Κάθριν "Αδαμ, φοιτήτρια τοΰ Διδασκα?.είου Σαν Τζόζε, Κοί,
    όποία εξελέγη βασίλισσα, διά τί)ν περίφημον Εορτήν των Ρόδων τής :
    Ή ονίς Ντόοοθΐ1 ϋιιάρτ, θε/.κτική Ά-
    μΐρικανϊς, μέ «ί·α νέα Π·αρκτΐΛ·ίι τον-
    αλξττα τής τελίΐπαίας μόϋα:.
    σι καί οί λοιποί «διά δνιιιοσίας έ-
    πιπλήξεως», σίκμφωνα μέ τόν κα-
    νονισμό.
    Μέ τόν καιρό αλλοι φοιτηται
    έρχόνταν άπό τα διάφορα μερη
    τή; Έϋ.άδος, νέοι καί μεσόκοποι
    καί γέροι άκόμη ^ιέ ασπιρα ιιαλλιά.
    "Αλλοι μέ οτουστανέλλες, ά7Λοι μέ
    νηισιώτικες βράκες, οδλοι μέ βλα-
    χο^άλτσε;. Τέλος, εδο>σε καί ε'νας
    διδακτορικάς έξετάσεις. ΤΗταν ό
    προαναφερΰείς Άναστάσιος Γοί¬
    δας, στά 1843, γιά τόν οποίον δ
    τότε Π ρύτανις Μισαήλ Αποστο¬
    λίδης λεει στήν εκ&εισί τού ότι «ό
    νέο; οίτο;, παρρησία διαγωνισά-
    μενο; καί αριστεύσας, διδάκτα>ρ
    τή·; Ίατρικής άνηγαρΐίνθη, άξιω-
    θείς τοΰ παρά πάντων έπαίνον*.
    Ό Άναστάσιος Γοχ»δας διέπρε·ι|*
    κατόπιν καί ώς ίστορικός. Είνε, ό
    συγγραφεύς των πίριφήωων
    «Παράλληλον βίων» των άνδρων
    τής Έπανκχστάσεως, ποΰ άκ.όμη
    καί σήιιερα Οΐωρίΐται πολύτιμος
    ίστορική πτγή.
    Κατά τόν Ίανουάριο τοΰ 183ί>
    ό τότε Π ρύτανις Γ. Ράλλης είχε
    καταρτίζει έπι,τροπη γιά νά συλ-
    λεχθοΰν χρήματα καί νά χτιο-θτ|
    μεγάλο οίκοδόμημα γιά Πανεπι-
    στήμιο. Στήν επιτραπή αύτη ήιταν
    αέλη καί οί Θίόδ. Κολοκοτ·ρώνης,
    Ανδρ. Ζαΐμης ·καί Γ. Κονντουρι-
    ώτης. Στή; 5 Μαΐου άναζοινώθη-
    κε στήν Επιτραπή δτι δ Βασιλεύς
    'Ό&ων ενέκρινε τό σχέ·διο τοΰ
    Πανεπιστημιακοΰ με^'άιραυ ποθ
    είχε εκπονήσει δ Δανός άρχιτέκτων
    Χρ. Χάνσεν καί τόν τόπο ποΰ θά
    χτισθί), ρκεΐ ΐτοΰ είνε -σήμερα. Ή
    δαπάνη νχ&αγίστψε σέ 170.000
    δραχμές. Στής 7 Ιουλίου 1Ρ30
    εγινε ή τελεΐή, τής κατα&έοίίος
    τοΰ θεμελίου λίθου μέ κάθε επι ση-
    μάτητα. Στής 8 π. μ. δ "Οθων,
    ζητωκρανγαζόμενος άπό τα πλή-
    θη, κατέβΓ^ε άπό την Βασιλική
    Παραστάδα (έτσι ώνόιμαζαν η ε-
    φηαερί&ες τότε τή Βασιλική Έ-
    ξέδρα), επήρε άπό τα χέρια τοΰ
    Π ρυτάνεως κ' ερ.ριξε στό άγν.ω-
    νάρι, ποΰ ήταν «άτηδες 6α&οι·λω-
    μένο, μιά π^.ήρη συλλογή άπ' δ?.α
    τα 'Ελλη·νικά ναμίσματα ποΰ εΐχαν
    κνκ}.οφορήσει άπό τόν καιρό τής
    -'Ελληνικης 'Επαναστάΐσεως. "Ερ-
    ριξε άκόμη μεσα στήν τρύπα κ'
    ενα χρυσό μ^τάλλιο ποΰ είχε έπι'-
    τηιδες γιά την περίοταιση κατα-
    σ/^ι«χσθτ}. Τουτο, στή μιά δψι ε-
    φερε την εϊκόνα τοϋ Βάσιί^εως μέ
    την έπιγραφη: ΟβΩΝ ΒΑΣΙ¬
    ΛΕΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ καί
    στήν άλλτιτίκ λέξεις: ΕΙΣ ΜΝΗ-
    ΝΓΗΝ. "Ερριξε τελος κ' ενα ά<τ»ι- μένιο μετάλλιο, μέ την εϊκόνα τοϋ Βασιλέως άπό τή μια οψι κοά ττνν έη ΟΤΤΟ ΚΕΧ ΟΚ/ ΟΙΑΕ, καί άπό τή άλλη δψι έπιγραφή: ΟΚΑΕ0ΙΑ ΚΕΙ)Ι | ΑΆ ('Ελλάς άναγεΛ'ντγθεΐσα) "Επειτα ό Βασιλεύς εχρκκ τρύπα μέ άχτβέστη, καί οί "/τί1 ε^αλαν επάνω ενα μάρμαρο την άκό7Λυθ·η έπιγραφη: _ «'Ελληνιχον ΠανεπΐιστήμιοιΙ νεγερθέν σννδρο|ΐίί 'ΕλλήνωνΙ Φιλελλήνων τω Ζ' ετει τή; Β| λείας "Όθωνος τοΰ Πρώτοι· 2 τοΰ ΊοιΛίου 1839». "Ολα αύτά δρίσκονται σήι| στά θεμέλια τοΰ 'Εθνικοϋ Π| πιστημίου ποΰ άκμάζει, επειτα πό ζωή σχεδόν μιάς ένενηκοτ τίας. ΔΐΓ,γοϋνται τό άκόλοιΐτθο κό άνέκθοτο: Την εποχή ποϋ ζό-τανε τό ΠανεΛΐστήμιο, ύ σιλεύς «πέρασε έ'φιπτίος και τολ' Κολοκοτρώνη ξαρτλοχ^νο τίιν κάπα τ&υ στόν ήλιο, -/.ά'το κεΐ κοντά, δπου τότε Ττταν ·μ< φ»α. Ό Γέρος, δταν είδε τό σιλέα, σηκωθ·τ>·'£ μέ σεβασιιύ
    ό "Ο'θ·ων τοΰ είτε:
    — Στραττγγέ. πώς σάς 5(!
    ται αύτό τό ωεγά?νθ σχολειό
    χτίζουμε;
    — Νά σοΰ πώ, Β
    λίοΰ φαίνεται πώ; έτοΰτο ϋδω
    ρπρεπε νά χτισ'&η "'«"'τ« σί Τ
    (καί έ'δειξε τό παλάτι Κ γιατι.
    βάμαι 'άτι τουτο ΰ'ά φάη ίγίν
    Ή πςκΜριγτεία τοΰ Κολο/οτ
    νη επά>νήθευσε, γιατί στήν ε"11·
    στασι τοΰ 1862, ποΰ Ιδίω
    "ΟθωΛ-α. έποωτοστάτηοχΐν
    ταί καί διδά/.τορε; τοΰ Π
    στημίου.
    Ό ποιητής Γ. Τερτσέτη:
    γεϊται ενα αλλο αΛ'έκδοτο:
    - Μ:ά ιμέρα, δ Κο·λοκοτρίονη·-|
    ριάνιζε στήν κάμαθά τού,
    στάς Αθήνας;, επάνω—ζάτ«
    δ γυιός τού δ Κολΐνος, φοιΐ'
    εγραφε. Ό Γέρος ήτανε
    σμέΛ·ος. Σέ μιά στιγμή,
    άπότοιια καί τόν ρωτάει: ν .
    — Κολΐνε, ποιό νοαίζεξ οτι|
    νέ τό έθνι,κό σπίτι τής 'ΕλΛ""11
    Ό Κολϊ»ο>ς τοΰ ά
    σως:
    — Τό παλάτι τοΰ ΒασιλΚ'>:
    — Τό Παλάτι τοϋ Β!/*
    υχι! Τό Π ανεΛΐστήμιο!
    Ή έργασίες τής, ζ
    προχωρουσαν γοργα. ϋ ^
    τρώνης, άκουμπώΛΤΓας στη ||
    κούρα τού, επήγαινε σνχνα ν^
    πιβ^τη ταίς μαιστόρου;, το |
    καί δ Ζαΐμης ποϋ ήταν έΛΐο
    λος της 'Επιτροηής. Στά
    χτίριβ ήταν ετοιμο, γίνηναν
    έγκαίνια καί κατά τα μ60
    Νοεμβρίου αρ^ίαίχνε τα
    τα.
    Ό Παλαιός Φο*ττ,τΐ),-|
    «ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 13 ΜΑΙΟΥ,
    ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑΝ
    ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
    19
    -ΓΙΝΕΤΑΙ
    -ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
    '-Έςασφαλίσατέ το
    -Όλοι εγκαίρως
    -Πρίν έ
    ϋΓΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΚΑΤΩΘΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΑΜΕΣΟΣ ΔΙΑ
    ΝΑ ΕΙΣΘΕ ΒΕΒΑΙΟΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΕΡΗΘΗΤΕ.
    ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑΝ
    ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928
    "Υλη άφαντάστου ποικιλίας κα ένδιαφέροντος. Περιγραφαί, μελέται επιστημονικαί, ίστορικά
    σκίτσα, άνέκδοτα, στατιστικαί, διηγήματα, ποιήματα, γνοομικά, πρακτικαΧ γνώσεις, καΐ έν
    γένει Όμματα ποϋ άγκαλιάζουν όλην την ζωήν τοΰ άνθρώπου, άποτελοΰν τό πλου-
    σιώτατον περιεχόμενον. Εκάστη έκ των 448 σελίδων τού είναι δίχρωμος, κά-*
    θε δέ θέμα δχει. τυπογραφικήν μορφήν γοητεύουσαν την δρασιν καί καύΗ-
    στώσαν την ανάγνωσιν απόλαυσιν, διανοητικήν κα αΐστ,τητικήν.
    Μ8 Σελίδες ΛΑ»
    ΤΙΜΑΤΑΙ
    ΜΟΝΟΝ
    $1.00
    'Άπεφοι Εικόνες
    Πολυτελέστατα Δεδερ,ένον
    ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΕΛΗ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΔΟΛΛΑ-
    ΡΙΟΥ ΜΕΡΙΚΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓ-
    ΓΕΝΕΙΣ ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΔΙΑ ΝΑ ΘΑΥΜΑΣΟΥΝ ΚΑΙ
    ΑΥΤΟΙ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑΣ ΠΡΟΔΟΥΣ.
    ΓΙΝΙ.Ι ΤΠ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΝ ΕΝΒΥΜΙΟΝ
    ΠΟΥ ΗΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑΤΟΥΣ ΔΩΣΕΤΕ. - ΠΡΟ¬
    ΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΤΑ ΤΕΥΧΗ ΣΑΣ ΔΙΟΤΙ ΑΥΡΙΟΝ
    ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ. -- ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΑΤΕ
    ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
    ΤΟ ΑΜΕΣΩΣ ΣΗΜΕΡΟΝ.
    ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
    ΗΕΚΑΙ,Ο Ρ.ΚΙΝΤΙΝΟ δΥΝϋΙΟΑΤΕ
    ' 140 \τεδ1 261η δΐΓββί, Νεν ΥοΛ, Ν. Υ.
    Άξιότιμοι Κύοιοι:— .
    2άς έσωκλείω δολλ. 1.00, επί πλέον καί τα ταχυδρομικά τέλη, Ώ άπο-
    στείλατέ μοί Ο. Ο. Ό., τό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ
    1928, μέ την συμφωνίαν ότι εάν δέν μείνω τελείως εύχαριστημένος θά σάς
    τό έπιστρέψω έντός δύο ημερών καϊ σείς νποχρεοΰοΐ)ε νά μοϋ έπιστρέψητβ
    τα χρήματά μου άμέσως.
    Όνομα.........................................................
    Διεύθυνσις ........................................................
    Πόλις ......................... Πολιτεία .........................
    Τα ταχυδρομικά τέλη, ήτοι 25 σέντς δι1 ίκαστον αντίτυπον, είναι είς 6ά-
    ρος τού άγοραστοΰ. 'Αναλαμβάνομεν να τό ταχυδρομήσωμεν ημείς, διά λο¬
    γαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μέρος τού κόσμον
    Ι
    20
    «ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑΙΌΥ, 1928.
    Η
    ΑΠΟ ΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΤΩΝ ΠΡΏΤΗΝ ΑΠΟΙΚΩ? ΙτΙΕΧΡΙ ΣΗΜΕ¬
    ΡΟΝ.- Ο ΠΡΩΤΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΟ-
    ΞΥΣΤΩΝ ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΩΝ.
    Οί πρώται αποικοι τη; Άμε-
    φυσΐικά, μόλις έγκα&ίσταν
    έ ίδ έ
    φής, φ, μ γ
    το είς την νέαν πατρίδα των, έπε·
    δίδοντο καί την οΐκοδόμησιν των
    οΐκιών των. 'Εοέηκτεν όμο>ς νά πα-
    ρέλ&ουν πολλά ετη μέχρις ότου αί
    οϊκοδαμαί έκεΐναχ θεωρη-θοΰν ά¬
    ξιαι όπως συμπΓριληψθοΰν είς
    την κατηγορίαν τής άρχιτεκτονι-
    κής. Τα πρώτα έκεΐνα κτίρια γΤγ-
    σαν άπλα οΐκήματα προωρισμένα
    νά ποοστατεύουν μόνον τιονς έ-
    νοίκους των άπό τάς κακον.αιρία;
    "•αί τα στοιχεΐα τη; φύσεως. ΑΊ
    άρχιτεκτονικαί γραμμαί τάς ό.τοί-
    ας θαυμάζομεν είς τα Άμερικα-
    νικά κτίρια είνε μία παρηλλαγμέ-
    νη κά'πως απομίμησις τής Εΐ'ρω-
    παϊκής άρχιτεκτονικής. Ο! Άμε-
    ρικαΛ'θί πρριηγηταί ένεργοΰν κα-
    τά χιλιάδας καλλιτεχνικάς περιο-
    6εΙας άνά τόν παλαιόν κόσμον καί
    διον έ-τιστρέφουν μέ την ζωηράν
    εντύπωσιν τού θαυμασμόν των Εύ-
    ρωπαίκών οΐκοδομημάτων, αίσθά-
    νονται την ανάγκην τής διαιωνί-
    σεως τού κάλλσυς εκείνον είς τα
    Ιδικά των οίκοδοιμήματα.
    Ή έποχή της άναγεννήσεως
    είς την Ευρώπην υπήρξεν ή απαρ¬
    χή της εΛαναφοράς εις τοΰς ρυθ-ι
    μούς τής Ρωμαϊκής τέχνης. Τονς
    κλασσικοϋς ρυθΊΐους έχρησιμοποί
    μ ής
    κλασσικοϋς
    ί
    χ
    ς έχρησιμοποί-
    δ
    ς ρ χρημ
    •ησαν είς την ανέγερσιν των δη-
    ΐΛοσίων κτιρίων οί πρώτοι άρχι-
    τέκτονες των Ήνωμένων Πολι-
    τειών. Ό Θωμάς Τΐε'φερ·σον ετα-
    ξείδευσεν είς την Ευρώπην καί ά-
    πε,κόμισεν ζωηροτάτην έντΰπω-
    σιν έκ της ώραιότητος των κλασ-
    οικων οίκοδομων. Ό Τζέοτερσον
    έβοήβησε τόν Ουάσιγκτων είς
    την κατάστρωσιν τοϋ σχεδιον τής
    οΐκοδαμήσβω; τής π-ρωΐευούση;
    των Ήνΐιίμένων Πολιτειών. Ό
    έπισκεπτόμενος την Ουασιγν.τώνα
    ~ ευρίσκει είς τό Καπιτώλιον, εις τό
    μεγαρον τοΰ Θησανροφυλακίου
    «αί είς αλίΐα δημοσία κτίρια τους
    τρείς άρχιτεκτονικον; ρυθμους,
    τόν Δωρικόν, τόν Ίωνικόν καί
    τόν Κορινθιακόν. Επιπροσθέτως
    ό τροΰλλος τοϋ Καπιτωλίον δέν δι-
    «φέρει κατά πολν τοΰ τρούλλον
    τοΰ Άγιον Πέτρου της Ρώιιης.
    Τό νέον επιβλητικόν μνημρίίον
    τό οποίον άνηγέρ-θη πρός τιμήν
    τοΰ Λίνκολν, νστενιτυμίζει τόν
    Παρθενώνα τή; Άκροπόλεως των
    Αθηνών καί θά παραμείνη δχΐ
    μόνον ώ; μν^ιιεϊον άντάΗιον τοϋ
    μάρτυρος Π ροέδρου, άλλά καί ώ;
    ύπόδειγιια έξακτία; τέχνη;. Την
    εφαρμογήν των κλαχτσΐκών άρχι·ΤΓ-
    κτονικών ρυ-θμών συλ"ατα κανε'ις
    είς πο)1ά Δημοσία κτίρια έξ δσων
    στολι'ζουν την Νέαν Υόρκην, δ-
    πω; π. χ. ή Βιδλιοΐθήζη τοΰ Πα¬
    νεπιστημίου Κολόμπια, ό Τάκρος
    τοΰ στρατηγόν Ρκράντ εί; τό Ρί-
    βερσάιντ, τό καλλ'τεχνικώτατον
    μνημεΐον είς τοΰ; στρατιώτα; καί
    ναυτας εί; τό Πάρκον τοϋ Ρύβ&ρ-
    σάϊντ. Ό Σιδηροδρομικώς στα&μός
    τή; Π ενσυλ,βανίας, έσχεδιχά'σ>9τι
    κατά ΐταρομοίωσιν των έν Ρωμη
    λουτρόν τοϋ Διοκλητιανοΰ.
    ΟΙ Αμερικανόν άρχιτεκτονε;
    ί'λα&ον τί]ν εαπνευσίν τ(αν άπό τα
    σχέδτα των παλαιών Εύρωπαϊκών
    κιρίων καί προ<τήαμοισαν τα σχέ- διά των μ? τα; άνιίγκα; της σημ€- ρινής έποχής. Εϊ; την άρχιτεκτο- νικήν των Π ανεπϋστημιακών κτι- ρίων τή; Άμερικης, έψηριμόσΦη ό επιλεγόμενος Κολλε^'ΐοκός; Γοτ- ■θι.κό; ρχΌιιός. Τό Πανεπιοτήμιον Γαίηλ είς τό Νιοϋ Χαΐβεν τη; Κον- νεκτικοντη; κιαθώ; καί τό τ&ΰ Π ρίνσετον τής Νέας Ίερ<τιέης, ε- χουν μερ·ικά έκ των κτιαίων των τοϋ έν λόγω ρυθμόν Τα κτίρια τοϋ έν ΣαρλότεΙβιλλ τής Βιργινί- ας ΠαΈ.πιο—Γμίοα», αΛοτελοΐν ε¬ ξαίρεσιν. Ταυτα έσχεδιάισθ-ησαν υ¬ πό τοϋ Θωιιά Τζέφερσον όστις ίι- το ένθουσιιόδη; λάτρη; των ώ- ραίων τεχνάϊν καί ήικολούθει άναλ- λοιώτονς τα κλασσικά πρότυπια. Μι παλαιαί έκοΆησίαι της Άμερική; αΐτινες οΓν/.οδθ(.ιτ{9ηο1αν κατά "την άποικιστικίιν περίοδον ήτοι πρό τοϋ 1776, ήσαν κατά τό πλείστον οικίαι σνγκεντρώσεων καί σννε- πώς άπλοΰσταται κατά τα σχε&ια όπως ήρμοζεν είς ενα άπλοΐκόν λαων άγροτών, είχον διακοσμηιθ}) δμως μέ πύρνους παρόμοιον; έ- κείνων μέ τονς οποίον; ό μέγας Αλ έ Βέ ί μ "Αγγλος ; μγ Βρένν είχεν ' ύΰ γγς ρχ ρ χ διακοσμήση τάς παρ' αύτοΰ σχε- διασθίίσα; Έκκλησιίας τοΰ Λον¬ δίνον. Ή ανέγερσις των μεγάλων κα- Ό πλοίαρχος Ρόμπερτ Βάρτλεττ καί τό Ιστιοφόρον τού, μέ τό οποίον θά πλεύσχ) είς τόν Βόρειον Π όλον. ΠΑΡΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΤΑ ΝΕΑ ΣΕΤΣ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΣΕΤΣ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΠΝ Σπέσιαλ κατασκευασθέντα παρά τοΰ Έργοστασίου ϋΟΚΚΟδ ΒΚΟ5 διά τό Κατάστημά Σέτ » Νο. 1 Νο. 2 Νο. 3 Νο. 4 Νο. 5 Νο. 7 Νο. 8 Νο. 9 Ιηο. ιιας. $20.00 $22.00 $30.00 $35.00 §40.00 $45.00 $50.00 $70.00 Τελευταία ΐτζΐλς, κάθε σϊ·: κου κωλοΰμεν φέρε: την έτι- Αετταν τοΰ έργοστασίου μέ τάς άρχιχάς τιμάς των. Γράώατϊ εάν είναι ΪΓ άγόρ; ή ν.ορ:τΐ!. Σέτ Νο. 701 .......... $12.00 Νο. 702 .......... $17.50 Νο. 703 .......... $21.00 Νο. 704 .......... 825.00 Νο. 706 .......... $30.00 Νο. 707 .......... $35.00 Νο. 708 .......... $42.00 Νο. 709 .......... $30.00 Άποστέλλομεν ταχυδρομικώς ήσφαλισμένα εναντίον Βλάβης, Άπωλι|ας, ή Κλοπής, συσκευασμένα έντός -εί- δικών επί τούτω κυτίων, είς βλα τα μέρη της Άμερικης καί Καναδά. Έν άνάγκη τηλεγραφήσατε την παραγγε¬ λίαν σας. Τηλεγραφική Διεΰθυλ'σις: θΓαιηβΓηεοο, Νεν Υογκ. ΟΒΕΕΚ-ΑΜΕΒΙΟΑΝ ΝΕΥ8 00. Ελληνικά Καταστήματα Ιδρυθέντα τψ 1905. ♦8 ΝΙΑ0Ι50Ν 5ΤΚΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΒΚ, Ν. Υ. ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΟΚεΗΑΚϋ 5609. Ό νέος Γενικός Είκονογραφημένος Τιμοκατάλογός μας ευχαρίστως άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ τφ αιτούντι. θεθρικων ναών της Άμερικής, ε¬ πηκολούθησεν 6ραιδντερον. Εϊς )^ς περιπτώσει; ούτοι είναι Γοτθικον ρυθιχοΰ κατά τό πρότυ¬ πον των Γοτθι,κοΰ ρΌ&νσΰ καθε- δρικχϋν ναών τή; Ευρώπην. Τοι- οντο; μέγας ναός άνεγείρεται εις τό Μόρνι·σαίτ τής Νέα;ς Υόρκης, παρομοιος ναό; οΐκοδομείται επί τοΰ λόφον 'Αλμπάν όστις δεοΐπόζει τή; Οναστγκ.τώνο;. "Οταν αμ¬ φότεροι περατοϊθώσιν θά ενέχουν τό μεγαλείον καί την έπιβλητιικό- τητα των όνομαστοτερων κοτθεδρι- κών νοκν τής Εύρώΐπ,ς, όπως της Άμιέννης, τής Κανταονρίας καί α)Χων. "Οσον αφορα τίγν άρχιτε- κτονιζήν των οΐκιών, ή άντιγραφή των Εύρωπαϊκών άρχιτεκτονα'κων σχεδίων καιθίσταται περισσότερον καταφανής. Εί; την ΆμΕ'ρικ,ήν σΐυναντώνται πισταί άπομιμήσεις των πύργων τής Γαλλίΐας, των με- γάρων τής Ιταλίας, των άρχον- τικών έπα-ύλεων τής Αγγλίας. Ταύτοιχρόνως δμως άνεπη»χθη καί ενός Ίδιαίτερος Άιι)εριν.ανικός ρυθ- μός ό οποίος προήλθεν άπό τάς έκ κλάδων δένδρων καλ·ύ6ας των πρώ- των άποίκων, άπό τάς έκ τονβλων οΐκοδομάς των πρώτον καίλιεργη- των, κχχί άόπό τάς εξοχικάς κατοι- κίας των πρώτων κτηματιά>ν.
    Παρ'δ?-ην την επικράτησιν των
    κολοσσιαίας κτι-ρίων μέ τάς πολ¬
    λάς κιατοικίας ή Άμερικΐί) παρα-
    μένει πάντοτε χώρα των χωριστών
    κατοικιών, τά>ν μονοκατοικιών, είς
    την άνοικοδάμησιν των οποίων
    λαιιβάλ'εται φροντίς, όπως εξασφα
    λισθί, ν.ά·θε άνεσις εις τούς μέλ¬
    λοντας νά κατοικήσουν.
    Εϋς την ε%τ«ταΐι«ιέ'νην Αμερικήν
    τό «ΒϋΝΟΑΙΛΛν», ?να εΐδος
    κατοίκίας άποκλεκΓτικω; Άμερι-
    κανικής, κΌτέστη λίαν λαϊκής χρή-
    σεο>;. Χάρΐ; είς αντό ό έργάτης
    κατοοθώνει είς ΐίολλά σι>αεϊα νά
    έχη τό σπίτι τού, τό οποίον ςτληρώ-
    νει μέ μηνιαίας δόσεις. Αί συνοι¬
    κίαι των Άμερ·ικανικών πόλεων
    παρονσιάζουν ποίκιλίαν συν&εοΐ-
    ως καί άρχιτεκτονική; έμ»τ·ανίσ¥-
    ως καί ύποκεινται είς ραγδαίας
    μετα^ιορφώσεις. Ή ζωή εί; την
    Αμερικήν έξελίσσίται μέ ταχύν
    ρυδΗιόν καί αί άλλαγαί σνντελοΰν-
    ται ιιετά μεγάλΓ^ς γοργότητος. Αι'
    αυτόν τόν λόγον άρκετά κτίρΐα ε-
    χουν προσωρινόν άρχιτεκτονκον
    χοορακτήρα. Αί κατειδαφίσεις κτι-
    ρίων δι' ανέγερσιν οίλλων καλϊ.ιτρ-
    ρου καί νειωτέρου ρν9μοΰ δέν ά-
    ποτελοΰν σπάνιον φαινόιι?νοΛ'. Οϊ
    Αμερικανόν άρχιτέκτονε; είνε α-
    τοιμΐα νψηλοΰ ίδανικοϋ καί πραγ-
    ματικοΰ ταλάντου καί καλλιεργοΰν
    μετά των Ενοολταίων σνναδέλφων
    το)ν την Ιδέαν τοΰ καλοΰ. "Ενα άπό
    τα μεγαλείτεοα κτίρια τοΰ Λονδί-
    νου τό οποίον άνηγέρ-θη εις τό κέν¬
    τρον τής πόλεως, &σχεοιάσ8η υπό
    Άμερμκανοϋ άρχιτέκτονος. Άμε-
    ρικανός άριχιτέκτων έξελΓΤ| διά
    σιν τοΰ κατθεδρικον ναόν των Ρη-
    μών. Ά^λά τό άληθές άριστούργη-
    μα τή; Άμερικαν'κής άρχιτίκτο-
    νυκή; αποτελεί ό ονρανοξΰστη; ό
    οποίος δέν βασ'ίζεται επί κανενό;
    Εύρωπαϊκοΰ ρΐ'θμοΰ. Ή ανέγερσις
    των κολοσσιαίων αυτών κτιρίοον
    κατέστη δυνατή χάρις εις την ε¬
    φεύρεσιν των άννη|)ωτήρων καί
    την χρησΐ'μοποίησιν είς την οΐκοδο
    μικήν τοΰ χάλυβος.
    Αρχικώς δημιοι»ργός των ύψη-
    λοτάτων αυτών κτιρίων υπήρξεν
    δ Ντάνιελ Μπούρνχαμ έκ, Σικάγου
    δ όόποΐος άπζτΘ&βεν καί ιιέλος τής
    έπιτροπής άρχιτεν.τόνων είς ην α¬
    νετέθη ή διεύθυνσις της ανεγέρ¬
    σεως τοΰ περυττέρου τη; Κολομ-
    βιανης έκ,θεσεω;. Ό ΰψη^λότερος
    οΰραΛ'οξΰστης τον· είνε τό «Φλατάϊ-
    ρον Μπίλντιγκ» της Νέας Υόρ¬
    κης τό οποίον εχει 22 πατώματα
    καί οί,κοδοιιήθ-η τό 1902. Τάς δι-α-
    στάσεις τού ύπϊρόβησαν βραδύτε¬
    ρον αλλα ΐτανύψηλα καί κολοασι-
    αΐα κτίρια, δπως τό κτίριον Σίγ-
    γερ μέ 41 πατώματα, τό Μητρο-
    πόλιταν Τάουε'ρ μέ 52, καί τό ώ-
    «Ή βχιτ^χία τοΰ Αιώνος».
    ΕΧΕΤΕ
    Πιτυρίία, φα-
    γθΰραν η τρι-
    χοφάγον σ τ ό
    κεφάλι, ή άλ¬
    λην έπιδβρμι-
    κήν πάθησιν;
    —Είσθε φαλα-
    δ
    ν υ 8.?αΐ οιτ ρ;
    ΤΟΤΕ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟ
    ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
    Ττ&άβ Μαΐ·]£
    όπερ είναι το μόνον φάρμακον, τό
    όποί&ν 8εν άποτυγχανει άχο τοΰ
    νά θεραπευτ] χάσας τάς άνω πα-
    θήσεις. Δέν χεριένει οΐνόπνϊυμα.
    Πλείστοι έθερβκευθησαν. Πλεί¬
    στοι άχέκτησαν την κομην των.
    Διατί όχι καί σεΐς^Γράψατέ μου
    η βχισκεφθήτέ μ«. Τιμή φιάλης
    16 ούγγ. |4. 8 οόγγ. |2.
    Ν. Ώ. ΡΑΚΑΟΟδ
    'Εφευρέτης καϊ κατασκευαστής
    230 ν. 28ιή δι., Νβν ΥογΙ;
    Ρηοηβ: ί&(±απαηηα 5525
    ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΊΣ,
    πωλείται καί παρά τω μεγάλφ
    καταστήματι:
    Ρΐβΐά αηιΐ 0οΐηρ&η7
    ραιότερον έξ δλων Γονλγοχ'όρ/0
    Μπίλντιγκ μέ έξηντα πατώματα.
    ' Ολα αύτά ■θα νποσν.ελίση τό άνΐ-
    γειρόμενον είς τό Ντητρόιΐ
    «■Μπούκ Μπίλντιγκ», Ινα πελώρι¬
    ον οίκσδόμηιια μέ ογδοήκοντα πα¬
    τώματα.
    οοιοσ ϊΙΓΟί
    _Τ|[ΣΕΙΣ1Ι
    Οί επιστήμονας, ο! ό.τοίΌι μελε-|
    τοΰν. τοΰς σεισμους, δέν απε<τ< θησαν άκόμτ| οριστικώς ποϋ φεί?.ονται ούτοι. Έν πάση χ^ρι-Ι πτώσει ή θεωρία ότι όφϋΐοντν'1 είς τα ήφαίστεια δέν εχει π?εο όπαδοΰς, γοάφει τό περιοδικόν «Έπιστήμη καΐί Ταξείδια». Οί σεισμοί είνε φωνόμενον εντελώς. ξένον πρός τα ήφαίστεια χαί νο.· τα την τελαιτταίαν Όΐεωιριίαν όφεί; /Λνται είς την διαρκή κίνησιν χον εσωτερικόν ςρλοιον τής Γής. «ί γνωστόν, πλήν τοΰ σκληροΰ φλοι- οΰ νπάρχει καί αλλος ολιγώτερον στέρεος καί αί κινήσει; τοΰ φλοι- οΰ αύτοΰ προκαλοΰν τά;_ τα/.αν- τεύσεις έχχίνων των σημείων τού οτερεοΰ φ?.οιοΰ, τα όποΐα δέν ε- χουν άκόμη εΐ»οη στερεάν βάσιν. ΚΑΤΑΡΓΐ1ϊ¥Ρ11ΙΣΙί ΟΙ 2«_Π Τό Άνώτιατον Δικαστι'ιριονΙ τώνΣοβιέτ αΜφάσισε νά στεριισι.ΐΝ τονς εϊλικρινεΐς ΛΙποί,σεβίν.ον; τής αόνης ΐσως εύτνχίας την όπ»1- αν άλττηλαυον μέχρι τοΰδο εί; την ■ιατολσε'6ικΐΓ]ν κόλασιν. Τοϋ λοπου δέν θά δύνανται νά λαμιοανονν μίαν νόμιμον σύζυγον άνά ε^Λ" σιτετράωρον. Δι' ε'ιδικοΰ διαταγ- ματος τό Ανώτατον Δικαστή¬ ριον επιβάλλει αυσηροτάτην π<η- νήν είς τονς ζητοϋντα; νά διαΜ·1- σουν τόν γάμον των μετά δνο V: μέρας. Ό σκοπός των γάμί^' α^ των, λέγει τό Δικαστήριον εις την| άνακοίνωσίν Γτου, εΐνκ άνήθικ°,'| καί όπως απεδείχθη έκ τη; ΛΕΙ" οας αί γυναΐκες έξαγοράζοντο1· Τό παρελθόν ϊτος ό Έπίτρο-ω- τή; 'Οβησσαϋ κατώρθωσε διά Υα' μου νά σνζήση επί ε1κοσιτεο<τ«; ρας ώρας μετά μιάς νέας, ίτι, είχεν αποκρούση δί_ς τάς πί σεις τού καί κατόπιν την α^ε(: λεν άς τούς γονεΐς της! ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΒΙΟΗΑ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1914 Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασκαλία άτομική, Άγγλιστί—Έλληνι- :ί, παρ' Άμερικανίδος, κατόχου τής Έλληνικής. Άνοικτή άπο 10 ιι. Ρίη- 10 ιι ιι (Μεταξί. 40—41ης Όδοϋ) ΝΕ¥ί ΥΟΒΚ στι, π. μ. Ιω; 10 μ. μ. 564 - 7ΤΗ
    ΤτΙ 'ΤΤ
    'ΗΛ'εα Φιλαδέλφεια»! Είνε ό
    [£Οιν6; συνοικισμός, πρώτος ση-
    ' ' — ^ε———ε—ε——εί—■■^^^^^^^^^^^^β^^^^β^^^ι^*^^^^^^^^^-^ —-ε»ε—εΜΜθεεε—εΜ«ε—ειε—ευε—π——
    ^^ί^091^1ΠΡΟΣΦ^^ ΝΕΑΣ ΕΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΒΟΜΟΥΣ..
    ίν καί ^ι&λητΐύίάΓητα άπό
    ϋ- τοΰ; άστικοΰς συνοικισιιους
    ^',τΕθΐυάλλουν την ποωτενου-
    «„.-/.αί" τόν Πειραια. Η εξελι-
    & χον υπήρξεν άλματώδης άπό
    Ε. ήιιεοας Λθΰ έγιναν αί πρώται
    ^υγ'ικ.αί εγκαταστάσεις είς
    Β1,τον, ίΐ αντίθετον μέ την πρόο-
    Ιδον των εργασιών πρός ανέγερσιν

    αί ά™"11 διήρκεσαν επί τρία
    ίαί ήμισυ ε'τη περίκου! Είνε δη-
    Μΐούργηιια τής σκέψεως τοϋ πρω-
    * .-ΐρόσφνγος ϋπουργοΰ της
    Ιρονοία; κ. Ά. Όρφανθδου, επί
    ημερών τοϋ οποίον άπεφαισί-
    ή ανέγερσις τού καί έλαβε
    Γεϊρ'να καί δστά τό σχέδιον. Ή ύ-
    |6θεσις ίΐά έτοά'διζΕ κατ' ευχήν ά-
    . τοτε, αλλά πχχρενε,ολήθησαν
    ήίβερνητιναι μεταβολαι, άλλαγαί
    ής διευθύνσεως τοϋ υπουργείον
    Τρονοία:, άλλαγαί σΐ'στηματων,
    ϋογαί ν.-τουργικόόν μεθόδων καί
    ϊογειών καί κατ' ανάγκην τό
    ίτι,μα τής ανεγέρσεως τοϋ συν-
    ^/.ισιιοΰ τής «Νέας Φιλαδελφεί-
    ίίδ: καί εδοκίμασε Λρριπετεί-
    ις, δσα; ?ΐς άλλην περίστασιν θά
    ιοσν ί/.αναί νά τό έξουδετερβ)-
    ζαΐ νά τό ματαιώσονν.
    Κατορθωθή τέλος νά άπαλλο-
    ριωΟοΓν τα οΐκάπεδα, νά διακα-
    ιονκτθοίν αιί αξιώσεις των ίδιο-
    τών γη-τέδων—διότι τμή-
    τοϋ χώρον δπου σήμερον εΰ-
    ρίσ/εται 6 σννοι&ασμός ήτο Ίδιο-
    σία των χωρ «κων Μενϊοίου, οί
    βϊοι ν.αι μή έχοντες ουδεμίαν
    ρστοσΰνην είς τους τότε ί·θύ-
    ίοντας τα τοϋ Κράτους, ήρνοϋν-
    ν.ατ' αρχήν νά παραδώσωσι
    οί/,ότδα, .ένέ&ωσαν δέ άργό-
    Ιεοα—νά έκπονηθοϋν τα σχέδια,
    ί άοχίσουν αί πρώται εργασίαι
    ρι νά δίοααχθη τό δημόσιον τα-
    κϊον νά καταβάλη τα εξοδα. "Αλ-
    τετεια επειτα: Αί συμφω-
    ιι μ^ τοίς έργολάβους κάθε μή-
    : υφίσταντο καί....διακνμάνσεις,
    β»; τό συνάλλαγμαι. Οί ανθρω-
    ". ποϋ εΐχαν άναλάβει την άνέ-
    ;ρσΐν τοϋ συνοικισμοΰ έργολα-
    ιώ:. τι> εκτέλεσιν δη3χι&ή ώ-
    'Κίΐιεηον^ τετραγώνων, έπροχω-
    οΐ'σαγ εί; τάς εργασίας των επί
    1*>ασ?ι μιας ωρισμένης ονμφω-
    μ?τά τοϋ τεχνικοΰ τμήματος
    -ι^&ουλίου Στεγάοιειως τοϋ
    ^γείου ΠροΛΌίας. Διά νά ά-
    α/.αοουν την εργασίαν αρχικώς
    αι ^1 οοθή αυτή είς τιρίτονς, έ-
    Μ«τονν είς τό έίοάχιστον, είς
    , „ '0στε νά μή είνε δυνατόν
    α θεωρηθή συμφέρουσο: δι' αύ-
    *; ή τιμή μέχοι ^ δποίας ν-
    μηνα μετά την έ'ναρξιν
    σιών δ,μιως, διέΜοπτον τα
    α,*«ι ΰπέβαλλον άναφοράς
    τυ υτουργεϊον περί 6ελτιώσ·ε-
    το/ν ορων της έογασίας, περί
    ■Εΐστοοσεων, μέ "την δικαιολο-
    Γ1 °τι διά των πκΛαιών συμφω-
    (ην ε^ΐμιώνοντο οί εργολάβον,
    """:νοι νά έγΐκαταλείψουν
    Το άποττέλεσμα1; Νέα
    είς τό ύπσυργεΤον
    .^'οια;. ΕϊΛιΐβΛ ,πτρΑή-ις
    . . , - συνεδ.ριά1σεις τοΰ
    «υλαου Στεγάσεως πρός έ-
    ΓΛν των άναφορών καί των
    προσκληθείς έμπριρο-
    διά νά άποφανθοΰν
    "Όοκως επί των εργασιών καί
    ^φε_ροντ<>ςιημή^ςέκτε-
    των
    συμφωνιων, νέοι μει-
    «ιαγοΛασμοΙ, νεαι συμ-
    νεαι κατα5α»οώσεις καί
    χρόνου!...
    <* έριγολάβοι νά άποπερα- τα εογσ. Είνε άλήθΐΐα ο- δοαστηοιό- της Προνοίας %. Κύρ- ^"^ «Φωσιώυ-η εξ όλο- «α ήδΰνατο νά ^ κα- ο των πρώτων ήμΕρων ^, τού μέ την ανέ- «Νεας φιλαδελφείας». 1 τάς έν€ργείας τού & καθαρά άστν σννοβιισμος της κατωκήιτη επί των έκτεύνει δέ σήμερον 21 ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙ Α." Η ΠΟΛΙΣ ΠΟΥ ΕΞΕΑΙΣΣΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΑΟΓΙΑΝ ΕΝΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ.... ΤΟ ΠΡΟΣΦΥ ΓΙΚΟΝ ΘΑΥΜΑ, ΠΟΥ ΕΠΕΤΕΛΕΣΘΗ ΕΝΤΟΣ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΞ ΜΗΝΩΝ.- ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΓΗΣ, ΠΙΣ1Ϊ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΡΜΑ ΠΑΤΗΣΙΩΝ.- ΟΙ *■ Κ- ΚΥΡΚΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΞΑΣ, ΑΣ ΣΥΓΚΙΝΗΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΓΩΝΙΩΔΕΙΣ Ε- ΠΙΚΛΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ. την γραφικΊ>επι6λητικότ.ιτά τού ας»-Όμονοίας. Έννοεΐται δτι οί
    εκείθεν τού τερματος Πατηοίων, ' "
    μεη-ά τόν Πο5ονίψΓην, εξ ου καί
    απέκτησε δευτέραν προσωνυμίαν,
    άποικαλούμενος παρά πολλών «συ-
    νΛΐνΐ/ΤΙΐλ^ ΤΤ ι^λλη'^.^*.«.
    ς ρ
    νοιαισμός Ποδονίφττρ.
    Είς την «αράγκαν των
    Πιόδων.
    Τό...ταξεί1διον δια την «Νέαν
    ΦΛαδε'λφειαν δέν είνε τόσον ό-
    δυνηρόν, όσον είνε τό τοϋ Βνρω-
    νος» καί γενικώς τό των άίλλων
    προσφυγικων συνοικιαμών. Είνε
    εύτνχΗστερος ό συνοιΙκισμός τής
    «Νε'ας Φίλα&ελφείας» άπό άπό-
    ής αυτής. ΜΕταςύ τοΰ κέντοου
    μς ότι οί
    κάτοικοι δέν είνε διαλου εύχαρι-
    στημένΌΐ άπό την κατάστασιν αύ¬
    την. Πολλάκις ένηργησαν δι' άν-
    τιπροσοχπειώίν των δια&ήματα πα¬
    ρά τω κ. Μεταξά άφ' ενός καί
    παρά τΓί έταιρβία τοϋ φόρου των
    διοδίαη' άφ' ετέρου. Υπέβαλον
    "χιαΐί ίυτομνήματα, διά των οποίων
    έξη,γοϋνται οί λόγοι οί όαΐοΐοι έπι-
    6άλ?«ουν νά έξαιρεθίί ό συνοικι-
    σμός άπό τα διόδια, διότι οδτε
    φράντμον, ουτε δίτ/αιον, άλλ' οίτε
    καί φΛάνθρωπον είνε νά .*ώ.ουτί-
    ζωνται τα ταμεϊα των έπιχειρημα-
    τιών άπό την δεκάραν καί την
    ■ψεις, α?.λοον συνοικισμων τής
    πρωτευούσης, δοτου δασιλεΰει ή
    άϊΐίλιότης, ή κακομοιριά και ή
    φτώχεια. Νομίξετε ότι ευρίσκε-
    σ&ε είς μίαν εύρακπαϊκήν μεταπο¬
    λεμικήν πολίχνην, κτισιιένην άπό
    'Α^μερυκχονοΰς καί αμερικανικόν
    σύοτΓμα. Μάλιστα, είς την είσο¬
    δον δέν ύχ έπιστεύατε ότι εύρί-
    σνχσθε είς πάλιν τής οποίας ολα
    τα σπίτΐα άνη,γέρτ&ηΐΓαν μαζί, ένε¬
    κα μιάς οίασδήποτε άνάγκης. Τί
    συμβαίνει; Πρός τό διεξιόν μερος
    τής λεωφόρου, ποϋ διασχθζει στί]ν
    μεση τόν συνοικισιιόν τής «Νέας
    Λδίί έκτείνεται ενας
    Δώ££/.α ώραίαι Ί<— ανίίες, φορ·ο·3<Γ2! την ν της Άνδτλακίας, είς μίαν ταντίγ>ρ:ν ττ,ς Σεβίλλης.
    Ή
    ού¬
    τής "πόλεως (της πλατείας της Ό-
    μοΛ'θίας) καί τοϋ Συνοικισ,μιθΰ έκ-
    τείνεται ή όδος Πατησίων, διά
    της δ.τοίας έςκτελοϋνταΛ καί αί
    συγκοινωνιακαΐ άνάγκαι τού. Ή
    διαδρομήι καί ευχάριστος καί
    χι έπΑτονος ή μακροιχρόντος- είνε.
    Μόνιμος συγκοΐΛΌΛ'ία μέ την «Νέ¬
    αν Φιλαδέί.φειαν» δέν εχει έγκα-
    τασταθϋ άκόμη. Είνε μερικά λε-
    (ΰφορεϊα αΰτάκίνητα τ% γραμμής
    Όμονοίας—'Μυσίδας, τα όποΐα
    δταν εύριεΐθθιϋν έπιβάται διά τόν
    Ποδονίφτην δεχονται νά κάμουν
    ολόκληρον τί{ν διαδρομήν μέχ9ι
    τοϋ συνοΐίχ.ισ'ιιοΰ, επί μικρά αύξή-
    σει τοϋ άντιτί|ΐου τοΰ είσιτηρίου
    των έΛΐβατών. Δέν φερουν άντίρ-
    ρησιν οί σωφέ». Εύτυχώς οΰτε
    καί οί Ιδιοκτήται των λεωφορει-
    ων. Θά ιέδέχοντο μάλιστα νά έγ-
    καταστήσσι.·ν ^ μχχνι^ιωτεραν5 ^ την
    συγκοιναΛΊ«ικιιν γραμμήν, εάν ε-
    φοόντυξε διά τάς Λροοχρνγικας
    ανάγκας δ κ. επί της Συγκοινω-
    νίας ΐΐπσυογός. Μεταξΰ τοϋ τειρ-
    ματος Πατησίων καί της εισοδου
    τοϋ συνοικισμοϋ «Νέας Φιλαδελ-
    φείας» εχει τοϊτο^τηθη τό περι-
    πτερον της εΐσπράξείας· τοϋ φόρον
    τώνδιοδίων, τόν οποίον οί ενοικι¬
    ασταί δτ' <Λ<δενί τρόπω δεχονται νά ·&εωρτ>ουν δτι ή «Νέα Φιλα-
    δέλψεια» είνε τμήμα τάίν ΑΌη-
    νων κοά έΐπομένως έξαιρετεα της
    φσοολογίας των διοδίων, διότι ε-
    τυχε νά δχοιυν άναλάβει την φο-
    ρλογίαν προτοϋ κατονίΐιθτί ό Συ-
    νοικισμός καί νά έχουν^ συνόψει
    ανάλογον συμβάν ^τα χ<χυ ~" Μεταξά. Τώρα οί χαταΒοοι της «Νέας Φιλ«ΐιδΑφειαρ> άνετγο«ϊ,ον-
    ται νά πληρώνουν διόδια δια κα-
    Αε τρονοφόθον διέλιεΐυσιν των,
    πράγμα το άτοϊον έξαναγκαξει
    καί τα λεωφορεία νά ^αυξανοιΤ
    την τιμήν της διαδρομης καί να
    παρείΐποδίζεται ετσι ή μ6νιμος
    ρ
    εγκατάστασις τής
    ή ί «Νέ
    δραχμήν την οποίαν έτιβιαστικως
    τταίρΌυν άπό τα ίσχνότατα καί
    πενιχρά 6αλάντια των προοφύ-
    γων κατοίκων τοΰ Συνοικισμοϋ...
    Έν τούτοις κανείς δέν έ'δωσε προ¬
    σοχήν. Ύριοσχέσεις μόνον έδόθη*-
    σσ,-', αί οποίαι κιαί έμειναν άνε-
    κτέλεστοι. Καί οί Ματοΐκοι τό ε¬
    πήραν άπόΐτρασιν. Δέν θά ξανακά-
    μουν δια'βήματα. Θά λύσονν μό-
    νοι των τό ζήτηιια: Μίαν νύκτα
    θά καύσοι*ν την παοάγκαν των
    διόδων! Τό άαΐειλοϋν! Καί δέν θά
    είνε, μά την άλή&ΐιαν, άίθ&ύτως
    άδικαιαίλόγητοι, έφ' όσον ^ τό υ¬
    πουργείον τής Συγκοινωνίαν δέν
    λσμβάνει τα μέτρα τού καί έξα-
    άδϊ νά έμπαΛζη μέ άνεκτε-
    έ δ>ό?
    αλλος συνοικισμός, τής «Νέας
    Χαλκηδόνος». Αίτός είνε πολύ δι-
    αχρορετικός. Κτίζεται τώρα, άπό
    ετΛΟρους πρόσψι^,'ας·, οί, όποΐοι
    δέν παίρνουν καμμίαν ενίσχυσιν
    άαιό τό Κράτος. Καθ' ενας κτί-
    ζει τό σπίτι τού όπως θέλει. Μέ
    όποιοδήιποτε οΐχέδιο καί αίονδήτπο-
    τ,ε ρυθμόν. Καί εχουν κτισθί) ως
    τώρα τα περισσότερα σπίτια εν-
    πρόσίοπα καί ποί.ντελή σχεδόν είς
    εμφάνισιν, επί της δεξιδς π)εν-
    ράς τής λεωφόρον. Άπό τό αλ-
    λο μέρος έκ,τεινεται-τό ό?νό.τ;ράσχ-
    νο ταπέτο τής φύσεως, ποΰ τίς
    άπογενματινές ώρες μέ τίς τελευ-
    ταΐες όλοκόοαινυς άτν«λα!μπές τοϋ
    ηλίου, δίνει μίαν φαΐντασμαγορι-
    κήν όψιν είς τό σύνολον καί τόν
    παρονσιάζει ώς εΐκόνα της πιό
    έπιτυχημέντις σι«λλή·ν)4ειως. Έτσι
    δ συνοικισμός τής «Νέας Φιλαδεΐλ-
    φείας» !ε!ξ άρχήις καταπλήσσει τόν
    έπισκέπτην. Εϋτυχως δέ την εύ-
    νοϊκήν αιτην έντΰΛωσιν δέν την
    καταστέ<ρει είς τό εσωτερικόν. Τη)ν διαηηρεΐ αμείωτον. Μάς λέ¬ νε, δτι κανείς ως τώρα δέν πήγε νά έπισ-χεφθη τόν συνοικιΐσμόν καί Λ<ά μην ιέϊίόθησε «νά έχη νχιί αύ- τός Ινα σπιτάκι έκεΐ!»..... Άκόμα μάς λένε δτι στήν άρχή των έγν.αττακττάσΐευϊν τοϋ συνουκι- ομοϋ, έπεδείχθη έξαιρετική 6ι- στατικότηις έκ μέρονς των ένδια- φεροίμένων, διά νά κατοικήσονν είς τόν συνοικισμόν. Ή πρώτη ε¬ πίσκεψις δμως τοΰς έκαμε νά έγ- ν.αταστα·9οϋν όπως όπως. Καί δέν είχον ά'δι-χον. Ή «Νέα Φιλαδέλ φεια> &ΐνε ή προσφνγούπολις τηο
    άλματικής εξελίξεως. Πρό πιέντε
    μηνών ά"/χ>ιιη ήταν ερημη. Πλίν-
    •θοι, κεΙρΐΓΐιοτ., οίκοδομικά τετρά
    γωνα, σπίτια ήμιτελή χωρίς πά
    ραίίτΐν1Λιφυλ?ναι, πέτρες, λάσπες, ά
    καταστασία. Σήμερον ή «Νέι
    Φιλαδείλφεία» ξετυλίγει — λές—
    τίς (όμορίφιες της στόν επισκέπττ]
    ί- ταν μάλιστα έρχεται άπό έπισν.έ-'της λίγες-λίγες μέ τό σταγολ'όμε-
    γχάΜϊ ά μζη μ
    λέστους ύΛοσχέσεις δ>νόκ?.η,ρον
    κόσμον ποΰ καταικεϊ σήμερον εις
    τόν Συνοικισμόν....
    Εκείθεν των Πατηαίων
    Καποτε επί τέλοχ'ς, πληρώνον¬
    τες τα άπαραίττγτα διόδια, προχω-
    ροϋμεν πρός τόν συνοικισμόν. "Ε¬
    χομεν άψήοΐϊΐι οπίσω μαζ—πκαθως
    τό οτΐίΤοκίνηιτον διοττρέχει, τάς
    σχεδόν μαιαν&ρικάς καμπάς τής
    μαγευτικής πράγματι καί πευκο-
    ψύτσυ είς τάς πλευράς της, λεω-
    φορου—τό πρασινοΙβ<ϊΐινιένον τέρ- μα των Πατησίων, μέ τα εξοχι- κά κέντρα τού, τόν Ποοονίφτην μέ την σειράν των κέντρων δια- σκεδάσεώς τού, μηδ' αιντής της «ΣΪτηλιας τοϋ μπάρμπα Λευτέρη έξαιρουμέντ^, καί σπεΰδομεν πρός τόν συνοικισμόν. Ή διαδρο- μή έξαιρετικά είύχάριστος δέν δι- αρ-κεϊ δυστνχως επί πολν. Μετά πέντε λεΐαά, άπό τοΰ ? τέρματος Πατησίων, φθάνομεν είς την εί¬ σοδον τοϋ συνοικισμοϋ. Εύτΐ'χό>ς
    ϋ τόν εχομεν επισκεφθή καί άλ¬
    ό άθ ΰ
    π χμ
    λοτε. Διότι άτθοωπος ποΰ μετα-
    βαίνει πρώτην φοράν είς την
    «Νέαν ΦΛαδελφειαν» δέν είνε δν-
    νατόν νά πιστεύσΉ δτι ευρίσκεται
    είς" προσφυγικόν συνοικισμόν, δ¬
    άλστ ρχεται άπό έπισνέ
    τρο, γιά νά τόν έν&ονσιάστι
    σότερο. Μοϋ λένε - καί τό πιστεύ-
    ω — δτι καττά την άνοικοδόμησιν
    τοΰ συνοικισμσϋ, διεπράχθησαν
    αίσχη άπό απόψεως κα-
    ταχρησίων. 'Η άπληστία των έρ-
    γυίλάΐ&ων καί των συνενδιαφερο-
    μένων είς τό ευκολον κέρδος, έ-
    δη]!α.ιούργησε Παναμάν σωστόν, ό
    οποίος όπως θά ίδητε παρακάτω
    πληρώνεται είς βαρος των προσ¬
    φύγων. "Ας είνε δμως! "Εγινβ
    δου?-ειά έδώ. Καί τό άγαθόν, τό
    πρακτικόν αυτό άποτέλεσμα, μει-
    ώνειΐ την κακήν εντύπωσιν ποΰ
    δημιουργεΐ ή πληροφορία των
    καταχρήσεων. "Εγινε δουλΐΐά. Ό|
    συνοικισμός — αλη)θινά πόλις—-
    εχει δλα τα πλεονεκτήιιατα τής
    Λεταπολεμικής πόλεως. Κτισμέ-
    ος επί τη βάσει των έπιστημονι-
    κων σχεδίων της τεί'λευταίας λέ¬
    ξεως τής μηχανιαής τέχνης, καί
    σΰμντχονα μέ δλαυς τούς κανΟΛΌζ
    της νγιεινής. 'Εκτός άπό τίν
    κεντρικήν λίωφόρον, προέτ.τασιν
    της όδ·οϋ Πατησίων, άσφαλτα»
    στρωμένην ποϋ διασχίζει στιιν
    μέση τόν συνοικισμόν καί προχώ¬
    ρει πρός τό Τατόΐ, καί οί αλλο*
    δρόμοι είνε πλαττειοί πολύ πλατει-
    οί. 'Υπάρχουν δρόμοι μέ πλάτος,
    όσον είνε τό πλάτος τής όδοϋ Πα¬
    νεπιστημίου. Καί οί αλλοι, άνάλο-
    γοι. Έν πάση Οΐιως περιπτώσει
    δέν νπάρχέι κανενας δρόμος μέ
    τό πλάτος ποϋ εχει ή όδός 'Ερμοϋ.
    Επειτα πλατεϊες, θαύματα! Τό δέ.
    εΐδιαχρος επί τοϋ οποίον έκτίσθη δ
    συνοικισμός ε|ίνε πλήρως ίσοπεδω-
    μένον, άΊποτείνεϊ πραγματικόν πλε-
    ονέκτηιια εις την εμφάνισιν των
    πλατειών. Τό έ,κΛονηΙ&έν άρχικόν
    σχέδιον προέίβλειμε ποί.ύ διά ττιν
    μελίλονΐικήν εμφάνισιν τού συνοι¬
    κισμοϋ. 'Αορηκρι τόπον διά θέα¬
    τρον, διά κεντρικήν πλατείαν, διά
    εκκλησίαν, διά σχολιτ/ιά μόνιμσ;
    κτίρΐα και αλλα κοινοτικά ίορύμα-
    τα. Καί τό κυριώτερον, έδωκεν
    έντεΛως ιπρκ^ότνπον καί εντελώς
    άμερικανικ!ήιν μορψήν είς την πό»·
    λιν: Ή Νέα Φι?Λιδέλφεια έκτεί-
    νεται δλη γν'ρω άπό την κεντρι¬
    κήν πλατείαν της. Γύρω άπό τό
    κέντρον αΐττό, περιστριοφικως ά-
    νοίγουν οί κυριώτεροι δρόμοι τη'3
    σάν δάκτυλοι, τεμνόμενοι έγκαρ-
    ς άπό ^λοινς δρόμονς πού άρ-
    άπό την κεντρικήν πλα¬
    τείαν καί αύτοι καί σάν τόξοι
    παίρνουν κατεύθυνσιν πρός τα έ»
    ξωτερικά βρΐα τοϋ συνοικισίμοΰ»
    Καί είς τό μέσον ακριβώς ή τίρε-
    μος κιαί έντιεΐλως άναπαντική λεω»
    φόρος μέ την σειράν των δενορο-
    στοιχιών στίς ακρες, ποΰ τοΰ εϊ-
    νε άλτ|θινόν στόλισμα..,
    Τό —Ιτίίτι τού
    "Οσον προχωρεΐτε πρός τό &·
    σωτερικόν τοϋ συνοικισμοϋ, τόσον
    έναπλήττεστθε. Οί κάτοικοί τού, έ-Λ
    των καλλιτέρων, καί εύπαρωτέρων
    τάξεων τή^ Σμύρνης καί τής
    Κων)πό?.εως, καθαρώς αστοί, δέν
    φροντίζουν οιά τίποτε ά7Λο, παρά
    πώς νά φαιδρύνουν καί νά 6?λ<- τιώσουν τόν συνοικισμόν των. Καν τό έπιτί'γχάνουν. Τα σστίτια άλλά- ζουν χρώματα, αναλόγως της δια) θέσεως εκάστου, αλλαζσυν, παρα- θυρόφυλλα, ά,κό|.ιη κάί ρυθμόν. Μερικά εξοδα περισσότερα των δσων έγιναν διά νά έγκαταστα- θοϋν οί πρόσφυγες έδώ. Καί εΐ- νε καλό αύτό, διότι έτσι δ συνοι¬ κισμός χάνει την μονότονην εμ¬ φάνισιν των ομοιοτύπω'ν οτχεβί-» ών, ρνθμών καί χρωμάτων, ποΰ •θά ήμπορσΰσε νά σάς φέρη π?>.ή-
    ξιν. ΚαΙθένΌ; σπίτι ξέχωρο, όλο,
    κάθΐαΐρο, κοιιψόν είς εμφάνισιν,
    νομίζεις δτι προο-φέρει κατι είς
    την προσπάθειαν νά ■κ.ατασττί δ
    συνοικισμός αξιος της εκτιμήσεως
    των έπκκί&πτων τού .Έκ των
    πρώτων, θά ϊδήτκ τό «σπίτι τοΰ
    Πατριάρχην. Καθώς μπαίνετί
    δεξιά, είς τό πρώτον οίκοδομικόν
    τετράγωνον. Είνε τό πρώτον καί
    καλλίτερον, αλτ$·ινά, σϊτίτι τοΰ
    συνοικισμοϋ. Ύψώνει, ετσι μ8
    την έξο)τεοικην άλπλότητα, δλην
    την έπιβλητικότητα ποϋ τοϋ δίδει
    καί τό γεγονός δτι κατοι-χεΐ μέσα
    ενιας διωγμένος Πατριάρχηςΐ
    Πρόκειται περί τοϋ Οίκον) ιενι-
    "" είς την 28ην
    χίζουν
    ί
    82
    «ΕΘΧΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΉ, 6 ΜΑΙ-ΟΥ, 1928.
    ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
    ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
    ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
    ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
    ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
    ΔΡ. 117,000,000
    ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
    ΑΘΗΝΑΙ
    ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
    ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
    (Κρήτης)
    ΑΓΡΙΝΙΟΝ
    ΑΙΓΙΟΝ
    ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ
    ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
    ΑΜΑΛΙΑΣ
    ΑΜΦΙΣΣΑ
    ΑΡΓΟΣ
    ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
    ΑΡΤΑ
    ΑΣΤΑΚΟΣ
    ΒΕΡΡΟΙΑ
    ΒΟΛΟΣ
    ΒΥΤΙΝΑ
    ΙΩΑΝΝΙΝΑ
    ΛΑΜΙΑ
    ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
    ΚΑΒΑΛΛΑ
    ΛΑΡΙΣΣΑ
    ΓΙΟΥΜΟΥΛΤΖΙΝΑ "
    ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
    ΛΕΒΑΔΕΙΑ
    ΓΡΕΒΕΝΑ
    ΚΑΛΑΜΑΙ
    ΛΕΥΚΑΣ
    ΓΥθΕΙΟΝ
    ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
    ΛΕΩΧΙΔΙΟΝ
    ΔΑΔΙΟΝ
    ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΧ
    ΛΙΜΧΗ (Εύδοίας)
    ΔΕΛΕΑΓΑΤΣ
    ΚΑΡΥΣΤΟΣ
    ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
    ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
    ΚΑΣΤΟΡΙΑ
    ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
    ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
    ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
    ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
    ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΧ
    ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
    ΜΟΛΑΟΙ
    ΔΡΑΜΑ
    ΚΕΡΚΥΡΑ
    ΜΥΤΙΛΗΝΗ
    ΖΑΚΥΝΘΟΣ
    ΚΙΑΤΟΝ
    ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
    ΙίΡΑΚΛΕΙΟΝ
    ΚΟΖΑΝΗ
    ΝΕΜΕΑ
    ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
    ΚΟΜΟΤΙΝΗ
    ΜΓΡΙΤΑ
    ΘΗΒΑΙ
    ΚΟΡΙΝΘΟΣ
    ΞΑΝΘΗ
    ΙΘΑΚΗ
    ΚΥΜΉ
    3ΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
    ΙΣΤΊΑΙΑ (Ξηοογώοι)
    ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
    ΠΑΤΡΑΙ
    ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
    ΔΡΑΧΜΑ!
    1,500,000,000
    ΐνιτκττκ
    ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
    ΧΑΛΚΙΣ
    ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθηρων)
    ΧΑΝΝΙΑ
    ΠΡΕΟΕΖΑ
    ΧΙΟΣ
    ΠΥΛΟΣ
    ΠΥΡΓΟΣ
    ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
    ΡΕ0ΥΜΝΟΣ
    ΛΟΝΔΙΝΟΝ
    ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
    ΣΕΡΡΑΙ
    ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ
    ΣΟΡΟΒΙΤΣ
    ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
    ΣΟΥΦΛΙΟΝ
    ΚΑ-ΙΡΟΝ
    ΣΠΑΡΤΗ
    ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
    ΣΥΡΟΣ
    ΤΡΙΚΚΑΛΑ
    ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
    ΤΡΙΠΟΛΙΣ '
    ΛΕΜΕ2ΣΟΣ
    ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
    ΛΕΥΚΩΣΙΑ
    ΥΔΡΑ
    ΦΛΩΡΓΝΑ
    ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΟ.ΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
    ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
    *Ε«1 «ροθββμί* »
    ρ *< Λ έτ&ν Έν δψει, ήτοι είς πρώτην ζήτηβιν ΛΙέ δεκαπενθήμερον προειδοποίησιν * Επί προθεομία β μηνών........... » » .1 εΤτοος ............ ____ ,Αί καταθέσεις είναι 4λει56εραε φόρον χαΐ τί· χαρτόβημον είς βάρος της Χραπέζης· Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ δέχεταο ωσαύτως καταθέσεες έν οψ*β κ«1 έ«1 «ροθεομίί» είς Δολλάρια, Λίρας ·Αγγλίας, «Φράγκα Γαλλικα *αΙ • ικας Λ,ιρέττας, άποΠοτέας είς τό (διον νόμιβμα είς τό όπο2 όν έγινεν ή ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟι^ΑΤΙΟΝ 19 ΚΝΕΕΙ.ΑΝΟ 5ΤΒΕΕΤ. Β05Τ0Ν, ΜΑ83. Τεΐερηοηβ: ΗΗηεοοΙι 0675 αηά 0676 ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΒΙΙ5Τ ΟΟΜΡΑΝΥ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟιΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΚΑΤΛΟΕ1ΕΙΪ είς Λολλάρκα, Δραχμάς χαΐ δλλ« ξένβ νθμ£<τμ*τα. ΚΛΤΑΘΕΧΜ2! Ιη άνατοκιομφ. ΤΡΕΧΟϊ·]%ΙΕΐνθΙ ΛΟΓΛΡΙΛΧΜΟΙ (ΟΗΕΟΟΐν ία Α€€θυΤ8). ΕΠΙΤΛΓΑΙ ΤΛΧΙ'ΛΡΟΜΙΚΛΙ κ*1 ΤΗΛΕΓΡΑΦ ΙΚΑΙ έντολαί είς Δραχμάς καΐ Λολλάρια. 32ΠΈΣΙΑΑ ΤΧΕΚΧ είς Αολλάρια 4λευθέρας άγορ&ς χ τ είς Δραχμάς. ΕΠΙΤΑΓΑΙ καΐ ΕΤνΤΟΑΑΙ είς Αολλάρια, πληρωτεα» έν Ελλάδι είς αοτούαιον 'Αμερικανικόν νόμιβμα. ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ Χ ΑΡΤΟΝ Ο ΜΙ ΓΜΑ- ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΗΝ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΕΩΓΡΑΦΑ. ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΡυδΤ 00. 205 33ΡΟ 8ΤΚΕΕΤ ΤΗΛΕΦΩΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ0 6271 - β ΝΕΑ/ ΥΟΡΚ, Ν. Υ.
    «ΕΘΚΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ- ΚΥΤΙΑΚΗ. 13 ΜΑΙΟΥ, ι«28.
    23
    ΣΜΥΡΝΗ ΠΕΡΝΑ ΤΗΝ ΜΕΛΑΓΧΟΛ1Α ΤΗΣ
    ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΓΟΤΡΓΟΤΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΝΑΡΓΙΛΕ
    ♦ ♦♦
    ,ΙΚΑΙ ΝΕΑΙ "ΔΙΑΠΡΕΠΕΙΣ" ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ... Η
    |«ΑΡΐεΤ0ΚΡΑΤΙΚΗ" ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ.
    ότινο:
    νάδώσω μίαν
    >όνα τής α
    ί- καζοΗθΐριάς, ή οποια 6α-
    νι-τύ αέγιστον τμήμα της
    -/αί των πέρκ. Ό λαος
    ο-ι κυριολεκτικώς. Αγωνΐςι
    '6/ε.-κι πουθενά άχτίνα
    Εογασίαι δέν ^ υπαρ-
    τ6 λυάνι είνε νεκρο, η δέ
    ηις τοΰ χρ-ήματος είνε τρο-
    ,, Τί νά έλπισονν:.... ^
    βέβαιον είνε πρός τουτο, ο-
    /οηιια έ'χει σι·γκεντρωνΥ,
    ηα μόνον βαλαντισ κα< ··π αύτοι ΤοΰρβΜΗ Κροΐσοι, κισάδες γνωσταί, είτε 6έη- μ£"α/ο/.τηααιΐίαι καί μεγα- οροι, ίΐτε έπηλυδες τολμπροί ψοκίνδι·ναι, έννοοϋν νά θη- Εουν μόνον διά τούς ίδικοΰ; Καί όντος άκόμη ό ^ νόμος φοοολο"ία; κιεκΓ<ϊλαί·οι> και
    οΐ' ρργασ'ών δέν τούς έπηρε-
    /αθολου, διότι επέρασαν α-
    έκτός άπό ?να μικρόν
    α'ις», τό οποίον Ιδωσαν κιρυ-
    ί: τούς ύομοδίονς.
    -ΐ/ουσιώτερος τής Σμύρνης
    1 Εεΰρετε ποίος είνε; Ό
    ίν. Άλή-ς! Ό μοιραϊος αν-
    ς τού Δενιζλή- ό -ίιρως τού
    ' .Έχει κτίκτει Ινα πίλώ-
    ιοιώοοφον μέγαρον, έναντι
    βιαίας ιίοόδου τοΰ Βασμια-
    χα'ι άκριιδως είς τάς άπηλλο-
    ώας έ/,,τάσεις, νοτίω; τοΰ
    ν Μτουίβοάρ. Γαζή. Ό
    ν. Α/ής, ό οποίος ύπήρ-
    έ των καλλιτέρων συνεργά¬
    ου Κειιάλ, μέ τόν οποίον, δ-
    άογότερον ήλθεν είς διάστα-
    ονί^εται οπ έ'χει περιουσίαν
    τοϋ ίό; έκατοιμμυρίου λι-
    »ι είνε ΐτλεον κάτο<ικοςΣμύρ- ξί) των πλουσιωτέρων ά- ηε,ΐΓΐ νά λογαριάσωμεν καί Χΐιή βίην, οαλήν κατά τίήν όν Γ913—1919 καί μετέ- πουργόν, σήμε>ρον δέ Γεν.
    ηψ τή; «Όρίενταλ-Κάρ-
    τή; «Φίγκ-Πάκερς-Κόμ-
    > τρωτοβουλία τοϋ 6πο·ου
    "■«ι /.αί τα νέα μέγαρα της
    ια: ταύτης έιταιρείας είς
    πια παοά τό Τσαρσή καί
    "'ΐιιεϊον δπου άλλοτε εύρί-
    το «Κοεντί-Λυωναί» καί" ή
    «υ ■Ρλληνικοϋ Προξενεί-
    των τλουσιωτέρων άκόιιη
    1 ο Α/.ή Μπεχλιβάν 'Εφές,
    ΐ ™ύ είσήλίτΐν εί; Σαύρ-
    "» την άπαφράοα 27ην
    10" τοΰ 1922. Είνε (ιετο-
    Ι:, οι·ο ιιε^/άλας εμπορικάς
    .Ί^ι:. ιδιον.τήτης μιόίς; ά-
    "η; εταιρείας, §ν εκ των
    «1; οτοίας, τό «Τσανάκ-
    · --τροσεγγίζει κ«ί είς τήν
    '« ιθΜκτήτης πολ>.ών κτι-
    ! Φαντασθής
    γιουοονκην
    τι; έφοοτίΛ—ήν! Καί
    ι δτι δέν είνε &£
    ετους' "/α1 μ
    δ 6πότε λή-
    ^ ΊίΆ ά έγ-
    σμαν
    δέν
    ΐ
    δμιλος καί
    ή
    «Υνυ~τ-ων καί προχα-
    ία'^τάμ^ρ«ςδια
    τό
    ρ χρόνον,
    ή Ιδέα τής ά-
    φαίνΈται «τι έγ-
    Ηδ λέ -|ΐ
    " Οί
    έκαπίαο-αν
    πολύ διά νά έξιθίκονοίιη^θοϋν ό-
    πωσδήποτε· επειτα εθεωρήθη
    σκοπιμάκιερο'ν δτι δέν επρεπε νά
    μείνας πολλοί ιαπ όαι'/τους είς
    τήν Σμύρνην καί τα άλ?να παροΐι-
    α....Καιί Ι'τσι, τα καμένα, πού έ-
    χορτάριασαν άπ' άκρου είς άκρον,
    ΰϊχ ίσσπεδωθοϋν μόνον διά νά
    φθάνη ταχύτερον ό γνμνός
    όφ&αλμος τοΰ σημεοινοΰ έπισκέ-
    πτου τής Σμύρνης, άπό τό περί¬
    φημον Καί εως τό Τεπετζίνι....
    Ό δήμαρχος Άλϊμδά,ρ Ζαδέ έ'ρ-
    ριψε κάποτε την γνώμην, δτι Ι'-
    πρεπε νά γίνη Γνας -δητ.ι οαΐκός
    κτύπος, ό οποίος νά καλύ.τττι την
    έκτασιν από τό Κονμερκάκϊ εως
    τα άλλοτε Σπόρτιν—Κλώμπ, μέ
    σκοπόν νά αποτελέση ενα κέντρον
    •ψνχαγωγίας διά τούς κάτοικον:;
    καί μίαν Οελκτικήν καί δροσόλου-
    στον ΰντρίναν διά την πόλιν. Άλ-
    λά ή γνώμη τοΰ δημάρχου κατεπο-
    λεμήθη αποτελεσματικώς, διά τοΰ
    ίσ1Υ·υρισιιοΰ ότι ό δημοτι/ό; κήπο;
    των -/οατοίκων τής Σμύρνης έπρε-
    π- νά είνε κοντά εις τα σπίτιά
    των καί δχι είς ενα αέρος έρημον,
    τό οποίον ζήτ>]ΐΐα είνε άν θά σιτν-
    οικησθη ποτέ. "Βτσι, ή κσεϊσσ έλ-
    ληνούπολις πέπρωται νά μείντ]
    σωρός μόνον ερειπίων—*;ν άναμο-
    νρ, ίσως, των όριστικών οίκιστών
    αυτών, οί όποΐοι -θ'ά έπανέ?.·θουν
    καποτε ώς γνήσιοι καί στοργικοί
    κάτοικια....
    Εάν δέν άγαπα κανείς τήν
    Σμύρνην, ώς πραγματικό παιοί
    τιχς. εάν οέν τή,ν πονή τόσον ώ-
    στε νά λαχταρα μίαν επίσκεψιν
    είς τα γλυκά χώματά της, δέν θά
    έξεστράτειιε ποτέ διά νά έλθη νά
    σνηταγεί.ασθή ιιέ τονς σημ-ρινοΰς
    της κατοίχους κΐαί διά νά ΐδτι την
    αθλίαν κατάστασιν εί; την οποίαν
    ευρίσκεται. Καθ1 όλην την σημα¬
    σίαν τή; λέξ«ος, ή ποωτεύουσα
    αυτή τής Ίωνίας, έγασε τήν όν-
    τοτητά τιις. "Οχι! Δεν είναι αυτή
    ή Σμύρνη! Ή Σμύρνη έπέθανε
    καί άφησε δύο μεγάλα χωρία είς
    Ή Αύστρια'κή ήθοποιός, Λιλή Ντί>.εντζ, ή όποια προτίθεται νά πετά-
    ξη άπό την Γερμανίαν είς τήν Νέαν Τόρκην μέ τα άεροπλάνον της,
    'ΒταιρΈίας Γιοϋν-Λερς
    ρη
    Γιοϋν-Λερς.
    την θέσιν της: τας τουρκοσννοι-
    ■κίας καί τ»ιν Πούνταν. Καί τα
    δύο άρ.κνετά μουγκά· πίνθιμα. Τό
    οράδυ μοίαζουν σά'ν τάφαι καί ή
    &έα των έρειπύων, ή ίδέα μόνον
    τό>,' «καμένοίν», ένισχύει έ'τι πε
    ρισσότΕ'ρον αυτήν τήν γνώμην.
    Τό 6ράδυ, δτα,ν τώ.ιϋ κανείς
    νά πί,ανά την σκιάν τοι ολίγα
    βήματα πεοαν από τήν ΆπΌ>δά-
    8·ραν των Διαβατήριον, έκεΐ δπου
    ύπάρχοιν άκόμόη τα πεε«δρόμια
    τοΰ Καφέ—Παρί η τοΰ Σπόρτιν,
    —τήν όίραν πού ό «Γαζής» καί ή
    έστάλησαν όπως σπουδάσωσι
    «■Γκιοΐ'ζέλ Ίμύρ», τα δύο δσπο-
    ράκια τής εταιρείας τοϋ Κόλπου,
    ποί,' Ικΐελοϋν την σΐ'γκοινχονίαν
    Κ«ο5ι?).ιοϋ, 'δΐιασταχιρώνονται
    τό μέσον τοϋ λιμένος,—ε'νας οί
    | γο;; αίσθάνεσαι νά διατρέχρ τι
    ■ σώμά σον, από τή μοναξιά κα
    Ι τόν τρόΐίον, κΐαί άΛ-αγωρίζεις
    τ);ν ανάγκην νά !πιστρέι|ηις άμέ-
    , σω; ναί νά ταχ-ύντις τό 6Γμά σου
    διά νά κλειδωθής μίαν ώραν τα¬
    χύτερον εί; τό δωμάτιον τοϋ ξε¬
    νοδοχείον, μέχρις ότου αι άν.τΐ-
    νες; τοΰ ηλίου φωτίσουν την νε-
    πύλιν....
    Λύο καΐφο>δεΐα. έν τούτοι;. έν-
    νά διανυκ,τερεύοΐ'ν ιλησίον
    τοϋ ταϊχυδρομικοϋ μΐγάρο·. Έλε-
    εινά -/αί τρισάθλία -/αί τα δύο.
    Ματαίως αί μεγάλαι λαμπαι
    *λούξ» πού τα ςρωτίζοιη'. προσπα-
    θοΰν νά διαλύσαυν τόν 6'ρθΛΐεριόν-
    ■/απνόν ποΰ τα φλομώνει. Ή άτ-
    μόκραιοά των είνε πνιγηοά καί
    μολΐΗη«£νη, καί δλα σχεδόν τα τρα-
    πεζάκια γεμάτα. Τοϋρκοι άνΐ'ΐπό-
    κάΌονται σταυροπόδι νχα
    3υν ώσάν φοΐ'γάρα, άπο-
    λΛΐιβάνοντες τό ■θ'έαμα ν.αποια;
    /ονδρής τσακύρας πού τραγοτδεϊ,
    συνοδεία των νταοΐ'λίων ενα να-
    νουρισττ/ίό οτκιοπο μέ άηδή τσατ/.ί-
    σματα. Σέ λίγο παίρνει τΐιν θέ¬
    σιν της μία άδύνατη γαλανομιά-
    τα. πού εις την* θέαν τη; μόνον,
    τό ακροατήριον ξεσπά εί; φωνάς
    «γρία; καί ξα?>«ρνγγιστικά «για-
    σά».
    Ή καινούργια στβ.νει φιλή-
    ματα εί; τούς θαιηαστάς, γέρνει
    τό πό5ι τΐ]ς, σηκώνει κιύπως τΐ)ν
    άρκετά ιιακρυά ρόιιπα της καί νο-
    μίζεις, πρός στιγμήν, δτι θά ξε-
    ■σπάση <τέ καποιον τρίλλον χορόν πο{> ή εΐ'λυγισΐα τοΰ σώμστος καί
    αί κινήσεις τής κοιλίας Οά παί-
    Εοι·ν καποιον έξαιρΐΞτηκον ρόί.ον.
    Κσί δμως τίποτε άπό αντά! Ένας
    παληό; γνωστάς οΐ/.από; άκοί'ε-
    ται: «-αμάν. ντοκπϊορ. τζάνουμ,
    ΐζάνοι·ιι ντόκ;τωρ!...» καί ό αιιανές
    σΐ'νεχίζεται μέχρι τέλου; μερακλή-
    δικο; ϊσω; άλ?Λ καί έςαντλιγτι-
    κός.. ..
    Αυτή είνε &*ύ ή ζωή τή; ·>-
    γτας. Είς τα δύο περίφΓ^ια αύτά
    κέναρα πι^,'<χίνοι·ν οί ροΐαοί.ή τής σημερινάς Σμύρνης καί οί γ}^τζέ- δες τη;1 'Εκεΐ θά 6ρή; -/αί τούς ναύτε; των βαποριών πού όρίσκον- ται μέσα στό λιμάνι, έκεΐ θά ξεςτε- ση καί κανένας ξένος ή πεοαστι- '/.ό;, εάν δέν έχη ξαναιιπή σέ τέ- τθιο κέντρον!... Έν έναντία πε¬ ριπτώσει οτηδςί έπαΛ'ω στό αίώνι- ον «τραμβάί» πού διασχίζει άκό- μη τό Καί μέ τόν κάτισχνον ίπ- πόν τού, καί σπεύδει τό ταχύτε¬ ρον νά κλεισθή εί; τό διομάτιόν οί·. Ό Καρσηγιακαλή Μεμέτ, δ ά- στΐ'νόιιος τοϋ Κορδελιοϋ. χρόνια ώρα κατέχων αΐτήν τήν θέσιν, είνε πρακττκάί ενας έξαιρετΓ/ός καί δραστήριος τύπος. Αι-τό τοί'- ί.άχιστον μαιρτνρούν οί κάτοικοι τοϋ Κορδε^.ιοϋ, οί όποΐοι τόν δγα- πονν ιδιαίτερον;, διότι έκαθάοισε τό προάστειον άοΐό ποιλλά καν.ο- ποιά στοιχεΐα. Καί υπήρξεν, ομο¬ λογούμεν**;,· δύοικολον τό έργον τοϋ Μεμέτ, διότι ?> άναιιοιογένεια
    ή όποία βασιλεύει έκεϊ πέρα είνε
    ΐπίερ'γραπτο;. Γιά φαντα·σθήτε
    δτι τα πρώτα μόνον εξ σπίτια τή-;
    με^/άλη; όδοϋ, άπέναντι τής άπο- ·
    6ά8ρας;, κάΤθϋνται κατά σειράν:
    ό Σώνιαλης 'Αλή/;, ό Μαγνήσα-
    λή; Ρετϊέπ, δ Σ«λόνικλη Μ-μέτ
    Ριφάτ, ιιία χήρα λε'βαντίνα, ό-Κό-
    νια/λη Μπιαϊράκ καί ενα: γηγε-
    'ή; κάτοικο; τοΰ πιροαστείον, άλ-
    ιάξα; μό·ον συνοιςκίαν μετά ηιν
    '.αταστοοφήν! Δη>ναδή: τα Σώκια
    δίπλα εις τήν Μαίγνηκτίαν καί
    αυτή γείτων τής ΘεσσαλθΛ'ίκη;·
    μεσολαί3εϊ μία λεβαντίνα καί τό
    Ικόνιον σ'νορ€ΐ<εΐ μέ τό γνήσιον Κ'ορδΐλιό. Ίοού τό ■θ'συμαστόν κράμα εί; τό οποίον νατήντιισε τό ωραίον προάστειον! Καί ιιόνον αντό; Εάν προχοι>-
    οήοετε άλίγον προ; τό ΆλάΐίΤϊϊ
    καί δϊ.ας; τάς έσωτερΐ/'άς συνοι-
    τίίας μέχρι τή; σώηιροιδρομικής
    γραμμή; θά εΰρετε ολα τα ε'δη
    ν.αί τα; ν.ατηγορίας καί τα; ποι-
    ότητας: άναμίξ καί φύρδην μύγ-
    δην. Οικογένειαι άγάδων. ρεσπέ-
    ρηδων (άγροτών) εγονν έγν.ατα-
    σταιί3ή είς πίλώρια οίκήιιατα, μέ
    χαρΘμ?αΓκι άφθονον καί παιδο^ιάνι
    πρωτοφοτνέ;· ενώ βεηιδίς άπό τήν
    Μακβδονίαν καί την Θράκην, πού
    κατώρ9ο*σαν νά πάρουν μίαν ει¬
    δικήν σδειοη' προ; εγκατάστα<τιν εί; την Σμύρνην, κάθονταιι εί; τρώγλας άληΐίοΗνά; καί πλη-ρώνονν μά/αστα καποτε καί ενοίκιον εις <τί»τόν ή εκείνον τόν άγάν! Ή μητρόπολις τή; Άγία; "Αν¬ να; έ'χει ιιετα'βίληιίΗ) εί; τζαμί. Δύο πρόχειροι μιναρέδε; έγιναν πρό έτών διά νά χρηοιμιεύουν εί; τούς ϊμάιιηδες νά" ιη^αη'ουν τό ά- νάστηαά των υπεράνω των αλ?^ων κατοίκων πρ»; τόν Ά^ΐάχ. Τώρα, δμοο;. γίνονται σοβαραί εργασίαι, διά νά μεταβληθή £Ϊ; άξιόλσγον τζαμί, ό πρώην ναός τοϋ μητρο- πολίτου 'Εφέσου. 'Οκτώ ιιιναρέ- δίον τα θεμέλια έ'χουν ΰψοίθτ, μέ¬ σα εί; τόν αύ?.όγυρον καί είς τα; γωνία;· ένω πιερί τόν κεντρικόν θε^.ον κατασκευά^ονται πο/7 οί ά?Λοι Ίΐικρότεροι θόλοι....Έν τώ μεταξ·ύ τό πρώην/ μέγαρον τής Μητροπόλεως χρησιμεύει ώς δη- μοτΐ'/όν σχολείον, είς τό οποίον φοιτοϊΚ' άφ£ΐΐΐ ν.αί άνυπόδηττα δ7.α τα τουο'κόπαιοα των* γνρω σννοινιών. Ή άλλοτε μεγάλη έλ- ληνιν.ή κοινοτική σχολή εχει με- ταβληιθίί είς νοσοκομείον καί σραντάζεται, κανείς τήν συρροήν τής ιιαθητιώση; τουρικιιχ.ής νεο- λαίας είς τό μικρόν μέγαρον τοΰ μακαοίτου Ίοχΐκείμ. " Π. Ρ. ΒΗΣΑΥΡ01ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΕΙΣ Ένα; σοφός μεταλλειοίνόγος, γράφει είς έοαστηιμονικόν περιο¬ δικόν, δτι ό άνθροχτος δέν γνω- ρίζει άκόμη νά εκμεταλλευθή τοί>ς απείρους θτνσαυρού; τής Φύ¬
    σεως. Οί άνί&ρωατοι τοΰ μέλλον-
    τος θά είρωνεύωνται τήν άγνοι¬
    αν μα; όπως είς ημάς προξενεϊ
    κατάπί.ηξιν τό γεγονός, δτι {^πήο-
    ξεν έποχή κατά τίήν άποίαν ό άν-
    ■θρωπος ήγνόει τόν σίδηιρον. Ό
    άνθρωπος ίίνε ό αύτός πυγμαΐοος
    άνεΐδασμένος επί των ράχεων έ-
    νό-ς γίγαντος, όστις με·γα7ών£ΐ δι-
    αρν.ώς καί τοϋ έπιτρεπει νά βλέ¬
    πη τταντοτε ΰ^'ηλότερον και μο-
    κκρύτερον. Ό γίγας αύτός είνε ή
    γνώσις.
    24
    «ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑΙΟΥ, 1923
    Σ
    Τί! ΑΙΣΕΓΓΟΝΙΙΝ ΤΟΥ ΣΥΝΒΕΤΟΥ ΜΠΕΜΙΝ
    έκ ττ-ς 8ης σελίδος.)
    ταχέως εί; την παλαιάν της
    δόξαν.
    Άνταπήντησεν ό Μπέλλος, χει¬
    ρονομίαν πάντστιε, εύχττθείς καί αν-
    τος αναλόγως καταλήξας νά ευ¬
    χαριστήση την φιλόξενον ίταλικήν
    γήν, είς την οποίαν έκπαιδεύανται
    οί ΈΊηνες καλλιτέχναι καί α! ώ-
    ραΐαι έκ φύσεως φωναί των, ά-
    ποτ/τώσαι τό Ιταλικόν μπέλ—κάν-
    το, τιμώσιν ού μόνον την Έλλάδα,
    άλλά καί την Ιταλίαν.
    Έννοεϊται ότι ό Μπέλλος έξη-
    κολούιτη,σε μέχρι τέλους νά 6γ«ίζ»ι
    λόγονς (έλληνική άμαρτία αντή)
    καί νά χειρονβμΐί πρός άμετρον
    στενοχωρααν τοΰ σνντηρητικοϋ
    Ξηρέλλη, έπιμένοντος είς κ«8ε £ή-
    τημα καί εί; πάσαν αισιοδοξίαν
    τοΰ Μπέλλου ότι: «Καί αν·τό λοι-
    πόν, φίλε μου, ό καιρός θά τό δεί-
    Κ-αί τραγούδιε,
    Έως ότου νά χωνέψουν άπό τό
    φαϊ, ηκουσαν αλους σχεδόν τούς
    δίσκονς τοΰ Μνλωνα καί όλας τάς
    «ννθΐσεις τσΰ Ξηορ'λη, τάς οποί¬
    ας ό ίοιος έ'παιξεν είς τό πιάνο.
    Κατά τάς έπτά πλέον τό βοάδυ
    σννελθόντ-ς άπό τό φαΐ καί έξελ-
    θόντες μέ τό κοασί τής επιδειχθεί-
    σης κατ' αρχάς συστολής ·— 8.ν-
    δρε; καί γυναΓκες —- αργισαν τό
    "αλησμόνητον έκεΐνο κβνοτρτο, ό¬
    μοιον τον όποιαν δέν ηκουσαν όν¬
    τε θ' άκονσοΐΎ οί χοινοί θνητοί.
    Ό καθένας τού; τραγουδησί μέ
    κέφι, γιατί τό ηθ-είε μόνος τού καί
    υχι διότι ρ'.πληρώνετο, ό.τι τοΰ α-
    ρ?σ? περισσότεοον καιί (ιέ όλην ε¬
    κείνην την δύναμιν καί την χάριν,
    ποΰ χαρακτ^ρΊΖει κάΐθε φυσικήν
    καλλιτεχνικήν εκδήλωσιν. Έκεΐνο
    βέν ήτο κοντσέ,ρτο, ήταν ενα ξέ-
    σπασμα καλλιτεχνικων όοιιών. πυΰ
    δέν τό βλέπει καΜεί; δ.τοτε θέ.λει.
    *Ηταν Γνας ζ(0Λ'τανός θρίαμβος
    ίϊΐ Λ Υ Σ Α Τ
    Ι
    ΤΑ ΓΛΟΙΩΔΗ
    δΤυΑΗΤ ί
    και νμνος συγχρόνως της τεχνης.
    Δέκα έ~ά καλλιτεχνικές ψυχές
    γλεντοΰσαν καλλιτεχνΐκά σ' ενα
    καλλιτεχνν/.ό γλέντι καλλιτεχνικοΰ
    σπ·τιοΰ. "Ονειρον!
    Ποώτο; εκανε άριχή ό Ξηο-ίλ-
    λης μέ τόν πρόλογον των Π ακηά-
    τσων, καταχπ,ροκροτηθείς. Ηκο¬
    λούθησεν ό Πικαλονκ,α μέ τό ά-
    ριοζο των ΠααΙηάτσων «τ'ντί πα-
    ληάτσο» διά πρώτην φοράν τρα-
    γονδήσας μετά την εγχείρησιν
    σκωληκοειδίτιδος, ήν υπέστη τόν
    Δεκέμβριον έν Φλωρεντία. Κατό¬
    πιν έτραγούδησε Τζιοκ,όντα ή ώ-
    (·αι·οτάτη βραζιλι~·ιή 'Αηιάρο Ζό-
    λα, ό βαρύτονος Ρονμπίνο Σενιέ,
    ό Μπέλλος άπό τψ ιδίαν οπϊοαν
    την μεγάλην αριαν «Ίμπραβί^ο»
    <> βαθύφωνος Ντιλέλΐρ τόν πρό¬
    λογον τοΰ Μεφιστόφελε, ό Μιλω-
    νάς Τζιοκόντα κλπ., κλπ.
    Ώς καί δ γέρω Γκράνι, ά/όιιη,
    ιιΐ όλα τού τα εδδομήντα γρόνια
    ό τόσον δοξασθείς είς τα νειάτά
    τον τενό·ρος καιί έπαγγελλόμρνος
    τώρα τόν καιθ-ηγγητήν τοϋ τραγου-
    διοϋ, εντθουσιάσθη κι' έτραγοΰ-
    δησε κι' αύτάς μέ σπανίαν γ?-^κύ-
    τητα, ποιό αλλο πασά τό. . «Έ-
    λισίρ ντ' αμόρε» ό καϊτιενο:;, τό ο¬
    ποίον ιιάτην, ώς ό&λας φάουστ. ά-
    ναζητεϊ πλήν δέν ευρίσκει πλέον.
    Καί ό πατέρας τοΰ παιδιοΰ ό-
    μω; φιλόμουσος δσο δέν πέρνει,
    ό μι*χανικός Μπελλίνι, τιΐιπε κι έ-
    κεΐνος μέ μιά ώραΐα μικρή φωνοΰ-
    λα, ποϋ έ'χει. Τραγοΰδη<τε Έρνά- νη. Τό κιοαισί έρριψεν άφθόνως καί τό εντυχΐ,σμένο σπίτι κχχτά τα; 10 τό βράδυ άντηχοΰσεν άπό τα τρα- γσίβια, τόσων έκλτχ.τιον λαρ·ύγ γων. οΐτινες. δροσιζόμενοι μέ κρασάκι, δέν εννοούσαν νά στα- ματήσουν. Στό πιάνο συνώδετε πότ; ό μαεστοος Καντόρε καί τό- τε ό μαέστρος Ναπολι. Σέ μιά στιγμή ένθονσιασμοΰ τού ό Ξηρέλλης, δέν ξέρω πώ; τώπαθ'ί καί απεφάσισε νά βγάλτι κι' αι'τός λόγο. Λόγο! Λόγο <ρω- νάξαν οί άλλοι. Ή οη;ι.ιαιή έκείνη ηταν ύπεσοχος. Γιναχιένχκ: πίΐά, σηικώθηκε απάνω, νι['ωσε τό πϊΐτή- ρι καί μέ σαβαρότητα "Αγ-ι/λου Πουριτανοΰ ίερέως καί ό^ Γ άλ σιν μέ τα; σιι- * παρομοί- ρ ρς ΤΑ Ο ΡΕΑΡΑθ-ΡΑϋ8Γερμανοΰ άοχικείγκελ^.αρίοχ» ξε- ,ΤΟΥδΤυΑΗΤ είναι ένττλώ; διαφο- ^ατάπιΐν ^α^ληα^νίο- καί οετικο απο τους κηλε-τιοεσμους.—Καθ- 7 , »>._ , , '·"„ ' , ,
    ?τι έφοδιάζουν την κήλην .ιέ φάρμα,^ τ«/ξ^ αμψ.ητα, άτινα αξι-
    κον. τΐναι ίπίτήδρς κατεσκρυασμένα νάΐ.εΐ ν αποΐίτανιατΐσθουν, διότι δίν
    ίφαρμόζωται επί τής κήλη; καΐ νάι;[γαν καμμίαν έ
    ΔΤτβΓ-Λ 1ςφαΐογ^Γαύττ1·-»^ *^Ρ%Η*">Ϊ
    ΙαΙ τής χήλης, οί πόνοι ελαττοϋνται α; πίριστασεις ευχάς.
    «ρός μεγάλην σας ανακούφισιν. χ<« μεταφε'ρομεν καί Ιταλιστί 40ΡΕΑΝ-Α0ΚΙΜΗ ΡίΑΡΑ0ΑΟΡΕΑΝ5ιά τ?^ χ«βρίζοντας την γλώσ- Μ σαν, διότι ιταλικα είνε θαυμασιω- Χωρίς ν^<$Χ^ · 33*·ΤΕ^ κατ™ π0ι^ύ άπό τα έλληνιν.ά: ΟίΓ Σό ό! "Ιο αουγ- -^^ ^Ρ/μ ντιβεντερα «υν ονεστο οιοιιο, περκε οτζι νόν τ1/§^Π ., ^ΓαΙ^^1 σόνο Τσ,σάνο πκ»κίσ4 ! Αΐιΐ ^ο κολως και όλ ρια ιι :ϊ Κυρίαι καί κΰριοι! Εν- ,.-Γ-— ■-— «ς έλπίσοχιεν ότι θά γί- γΛ.γΙ 85, σχεδόν ?τη χιλιάδας ασθενών (ό νεοφωτιστ(>😉 |να- τίαιος
    Ανεκουφίσθησαν με αυται Εχομεν εις ν'α , *, ' .,· 7
    τα άοχεϊά μας χι^άδας εύχαριστη- "νθοωπος, διότι σημερον δεν υ-
    ράι-ς έ-τστολας. ΊΙ θεραπεία προέρ- παρχουν τΐμΐΟΙ. (Και δεχΟίΐ£νος έ¬
    χεται συν το) χρόφ καί φυστκώ;^, δστε ^ΐ τέλθικς; νά κάμη καί κάποιαν
    η . λ- « ^ -ν - »# ^·' ι σνγκαταοασινι. Υπαοίγουν ελάνι-
    βραοετ'ΐΐΐΐ δια Λρνπου ΜεταΑΜου και ' . ·>'· λ
    τής Οαηο! Ρπχ. Δοχιμή "ΡΕΑΡΑΟ" στοΛ·*, ,
    στελλιται ΔΩΡΕΑΝ'. Γράψατε τό ονο- Και ο Μ,τέΐΛος σνμπληρωνων
    μσ σας ε.τί τοΰ δελτίον καί ταχυορο- ζα^ μιμον',ιιενος τό υφο- καί την
    μήσατέ το »α»ρ™£*££· φωνήν"τού;: «Καί αυτο λοιπόν φί-
    2(42 ΜΙΐαΠ Β1(1β·, ί>ι· ί·θϋ1», ΜΟ. λτ » * # > Λ1 ν
    -Ονομα ..............".... Λ1ετα τα ^σε^τα το '^' ε"
    ...........................φθασε στό κατακόρυφον. Σέ τέτοιο
    ^«•^ .....·.■···:.....······,·'σ»{μεϊο - - - -
    Δια της έ-τιστροφτις τού τοχυδρομειου , > τηπνΛ1'Λιπ _.ΛΓι
    θά λάδητρ την δωρεάν δοκιμήν λί1Λη/ία τραγουοια, που
    "Ι^ΑΡΑΟ".
    δησαν οί παοευρισκόμίνοι τρΐΐ;
    ΙΝΤΕΡΝΑΤΙΟΝΑί
    ΟΑΚΡΕΝΤΕΚ 5ΗΟΡ
    Άναλαμβάνομεν τελειον έξιοραϊσμόν καταστημάτων, μεταποι-
    ήσεις καί εγκατάστασις είς ΚβδΙ&ιΐΓαηΐδ, Σιαηοΐι Κοοηΐδ,
    <Γοί Γ(?θ ΡοΙί, κλπ. Έργασία ήγγυημένη, είς τιμάς συγκαταβατι¬ κάς καί μεγάλας ευκολίας. Ζητήσατε τάς τιμάς μας προτσΰ δώση¬ τε την εργασίαν σας. ΟΗΚΙ8ΤΟ8 ΡΕΝΤΙ5 132 ΟΗΕΠΗΥ 5ΤΗΕΕΤ ΝΕνΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ Τηλέφ. ϋηάοοΐί 8120. — Τηλέφ. Νυκτός: Όΐ-νάοοΐί 7698. Η ΣΠ ΜΟΠΛΗΚΤΟΣ ΠΕΛΟΠΟΝΗΗΣΟ (Σ^νέχεα έχ τής 3ης σελίϊ«ς.) λώδη οραχήν. τοϋ ρικΐκος είχον δώσει οί κάτοι- Έκ των πληροφοριών πάντων ■/.οί προ ήιιερίΰν έ«έραν διεύθιη1-1 σχεδόν των ν.ατοίκων άποδιδόντων σιν πρός αρδενσ'.ν των εκεϊσε άμ-1 την έλευσιν των βομβών καί δι- πέλων των- παρά την όχθην τοΰ εύθννσιν τώνσεισμίΐΐν |κ των ή- ϋ ρ-ύακος έφαίνοντο ιχνη· ·<η-, μίσειαν ώραν πρός δυσμάς τοϋ Κα- Κειτάγματα επα&ον 7, τοεί; των κατά τάς πλευράς ι ό εΐΐ 5ης, 6ης καί Της πλευρας,| στερόθεν κατά τούς χόνδοο Γτερος τή; τρίτης καί τρπ καί πέμπτης πλευρά; δεξιόθε| {ίδατος καί όντως 1 λαμακίου κειμενων θειούχων κσ- [ οπισ&εν κατά τα; γωνία; νατά την πλΐ)ροφορίαν άγροφν-' λου ιενων 6ουνών (Σουσάκι) καί ι καΐ ό τρίτος τής 5ης καί 6» λακς αύτόπτου τό ύδωρ τουτο ά- έκ τής πρός την κυβερνησιν έκ- στεράς πλευρας), εί; ν.ατά τί ,ζεν άμε'ϋω; μετά τόν μέγαν ·θέσ£ως των έκ Νεαπόλεως μετα- τα> άκρον τής δεξιάς κερν..οο|
    όν καί εορευοϊ περί την ή-1 πϊμφ&εντων θειορύχων, οΐτιν;ς θε- κατά τό ιμέσον τοΰ άριστεοα
    ϊν ώραν έχον γεϋσιν ποσίμου ] 6αΐοΰσΐν ότι οί λόφοι ούτοι αυηί ρικοΰ άστοΰ κοί κατά τό
    εκ θείον άλ>.' έξ ήφαιστείου τέ- άκρον τής δεξιάς κνήμης.
    φρας σννίστανται, ώς τουτο καί Τραύματα δέ Ι'παθον 3|
    εί; την εισαγωγήν τή; παρούσης ών είκοσι καί εν
    νε''6ληζεν άμε'ϋως μετά τόν
    σ;ισμόν
    μίσειαν
    ΰδατος.
    Μετά τόν καταστρεπτικόν τσΰ-
    τον σει<τμόν ΐ'ξηκολοί'θουν Ι ν. διαλει-μμάτων νυκτός τε καί ήμε- ΐκθέσ:ως καταφοιΐνεται, έξάγεται ρεις καί ετέροι τοΰ έδαφους κλονι- ότι ή ρστι'ο των σεισμών τής έ- σμοί, ότε μέν ίσχυρότερι. ότε 5έ ι νάτης Φεβροι»αρ:ου ην έκεΐ. άσθενέστεροι, οίλί.οτε καί μόλις έ-| Ό σεισμός οΰτοα εγινε ταντο- παισθητοί. Ή διεύθυνσις αυτών χρόνως αΐσ&η,τός ϊ'ις Ναύπλιον, είνε ότε μέν πλαγια, ότε δέ καθε- [ Νανπακτον, Πάτρας, Σΰρον, Ά- τος, ή ηκούετο άπλοΰς μόνον τοΰ| έδάφοι,·; τρόιιος. Οί πλείστοι των κλονι σμών τούτων παιαηκοί.ου- θοΰντο υπό ορσντίόδονς βόιιοου. ίνίοτε δέ ι'ικούοντο καί μόνον βόμβοι ανευ σεισιιοΰ. Τούς βόμ- 6ους τούτου; }?κοιό·ξ>?ι-
    οι, ·ψΰχος δριμύ, άτμόσφαιρα νε-
    φελώης, ένίιοτε χευμών, άΐλοτε
    δέ βροχή, αόλις δέ κατά την δε-
    κάΐτην ρνάτην τοΰ μηνός εβελ¬
    τιώθη ή κατάστασις αυτής κατά
    τι, την δέ 23ην τοΰ αύτσΰ μηνός
    άπό πρώτας ήρξατο πλέον νότιος
    άνεμος. τό δέ ΰ'ερμόμετρον τού
    Ρ. υψώθη δια μιάς έκ των 80
    είς 160, περί δέ την μεσημϋιρίαν
    έπήλι>ε καταιγίς σφοδρά καί ε-
    βρεξε περί την τμίσειαν ωιραν πιι-
    θήόνσς, Χαλκίδα, ίσω; καί περαι¬
    τέρω.
    Οί δέ κατά τόν σει·σμόν παθόν-
    τες είνε οί ακά?Λυ&οι
    Νεικροί εύρί'ιΐη.ααν {πό τα έ-
    ρείπια τής Κορίν&νν 8, έν Καλα-
    μο?/άω 4 Ιν σπηλαίω τινί των Έ-
    ξαμι?.ίων 3, έν Πΐθΐγιαλί 3, έν
    Άζίζι 1.
    την κεφαλήν, ποΰ μέν εν.
    περισσότερα μέχρις έπτά.
    δέ είχον κατά τό μάλλον η
    τον διαφόρους <τυνθλάσεις. Συνθλάσεις δέ επαθον υόνο οί μέν καθ" δ7.ον τό σώμα. • κατά διάφορα τοΰ σώματο; Πολλοί δέ καί αλλο! έ'πσ αφόρους 6λά6ας, άλλά τον μέν δέν είχον χρείαν διαα·/ο| ατρικής περι-Οαλψεως, ώ: ^ νωτέρω, οί δέ άπηλθον ί[/ Εκλεχτά 6ι6λί2 ΐχ»' Βιβλιοτωλείον «5 «Έβνιχι»| ρυχος». καλλιτέχναι μας Μπέλλος, Μινω- νά; καί Ξηρρλλης, καί τα όποϊα ρνε.&νυσίασα*; κυριολεκτικώς τούς ξενους καί τούς εκαναν νά παοα- φρονήσοι»ν μέ τα ώραΐα ήρ<οΐκά μοτίβα τους αρχισεν.. 6 συρτός. Ό Μπέλλος ιιέ τό ώραΐόν τού άνάστημα τόν εσΐ'ρε μέ βό'τες, μέ πηδήματα καί στρι<ρογιιρί(ηιατα καί φώναζεν; "Αί. αί μανού).σα'' Ό Μυλωνάς έπίσι>ς έίχόρε^>ε τόν
    άρβανίτικον μέ την. . προσήκου-
    σαν σοβαρότητα και τα μάτια κά- ]
    τω ένθΐμίζων τής χαμηλοβλεποΰ-1
    σες βλάχες καί τραγονδώντας διά-1
    ψορα 6?,.άχικα, ώς βλάχα βϊλαχο-1
    ποΰλα μου, Κόβω μιά κλάρα κλπ.'
    'Εννοεΐται ότι οί ξέ'Λ)ΐ δλοι ήκιο-
    λούθουν. . .πιστώς από πίσω.
    Μόνον καπά τάς τρισήμισυ τό
    πρωϊ διελύθησαν κουρασχιένοι πει¬
    ά 67.01 καί. . μεθυσμενάκια.
    Θ- Γ. ΠΑΠΑΜΑΝΩΛΗΣ
    ΕΝ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
    ΤΗΣ ΕΓΚΥΟΥ
    ΤΗΣ ΕΠΙΤΟΚΟΥ
    ΤΗΣ ΛΕΧΩΙΔΟ:
    ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΑΛΟΥΧΟΥΣΗΣ
    ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ
    Μ. ΜίΖΎ'ΣΕΙΔΟΥ
    Διευθυντού τοΰ Περιοδικόν €Ύγεία», μέλους ΑντεΛΐστέλλοντι
    τής Μαιευτικής καί Ρυναικολογικής Έταιρείας Παρισιοι "
    της Γαλλικής Έταιρείας τής Εΰγονικής.
    Τό τελειότερον των μέχρι τοΰδε έκδοθέντοον βιβλίων δια Ό
    ύγιεινήν των μητέρων καί των βρεφων. Πλοντισμένον με
    πολλών είκόνων καί δδηγών τής διατροφής κα· ύγιεινης τι
    βρεφών.
    Ή άνατροφή τοϋ παιδός Αρχίζει προτοΰ ακόμη γεννήοτΐ σ
    τό ή μητέρα. Άπό την κατάστασιν της μητρός ώς έγγυο"
    έκ της" ύγείας αυτής κατά τόν νη?Λσμον, έξαρταται ή ν
    τοΰ παιδίου.
    Μητέρες, προμητ5ενθητε τό πολύτιμον βιβλίον.
    ΤΙΜΗ ΔΟΑΛ. 1.75 ΑΔΕΤΟΝ
    "ΕΙ
    ί4Ο
    26ΤΗ 8ΤΒΕΕΤ
    ΥΟΒΚ, Ν. Τί
    ΛΟΓΙΑ
    Ι τό γωοίον Άφραγόλα, πα-
    % Νεάπολιν, αί μαγκσσαι
    ',,σαν ιιέ τα μάγια των εν
    νίονί-ϋφοτν. Απο της ε-
    χαθ' ήν δ Τζοοανι Πα-
    ■ ; ,'οδήγησίν εις την οικίαν
    ιιΤί-; ιΐίτά τογαμήλιον γευ-
    ν νί'αοάν τού σύζυγον, οΰ-
    -1 5ί* ηαϊοα; εϊδε ταΰς νεο-
    ι-ι Οί σΐ'γγΗνείς των ανη-
    αηί; ίθραυσαν την θύραν
    ,ον τόν Π ατρέλλα καί την
    ρν τον να ν.οιμώντα* βαθύ-
    γΗιγ τα Ενδύματα άκόμη τοΐ
    „. 'Κμέοως ό ΰπνος ά-τεδόθη
    ΐ"μάγΐα καί, έτίλήτ^η ή Ντόνο
    'μίο γνωστΌτάτη μάγισσα
    ; ξυπνήση- Π ράγματι. με-
    Ί ώραν οί σύζνγοι έξνπνη-
    «αί ίι μάγισσα ανέλαβε να (
    νΐα μάγια διά να μή ν.οηιη-
    νέον οί νεόνυμφοι, οί ό¬
    Γαν οί ο'ικεΐοί των άπεούρ-
    Ιαν. /.ατε/λί·Οηισαν έκ νέον.
    ιΐγονμίνως ή μάγισσα ε'θεσΐ
    ρίί'ν τή; κλίνης των ί;να λε-
    ί μέ δέζα κα'ρφιά, τά^ μάγια
    ι τού ί'πνον. Άλλά καί πάλιν
    ν·;·;ενεϊ; ηναγκάσθησαν την
    τιαν ιμιέραν νά αΛ-οίΕουν
    [ίΐ'οαν. Οί νεόνυμφοι ευρέθη-
    | /οιιιώμενοι οαιθυτατα καί
    ιοράν αυτήν ό Ίατρός τον
    ι τον; απέστειλεν εις τό
    ιομεϊον τή; Νεαπόλεοος κοι-
    25
    ν ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 13 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
    μς τό Καράσι των Ίνδ-ιών
    κατέστρεψε 350.000
    ι; 6άιι6ακος. Ή χι>ρκαϊ« α'ί-
    ή ιιεγαλΛτέρα έξ δσων έ-
    ' "τοτέ εί; τάς Ίνδίας. Τό
    ίςΈοοάγη τό άπόγεινμα τής
    ίοί'σης ΚυρισΛϊης καί ΐλα-
    ιιεοω; τεραστίας διαΌτάσεις.
    Ί τοϊχο; φλογών {η[Ηη'ς δέκα
    Βν ήγέ ο-θτν άμέσως είς μήκος
    οίτου χιλιοιιετρου, γρά-
    }τιι ιχγγλικά φύλλα. Ή πυρο-
    Ρ''|| ΰ.τηρεοία δέν ήδυνττθη
    Ι τ"; τοοσπαθείας της καί τα
    ι μέσα τα όποϊα διέ&εττε
    Ινπ ■'.νρία τοϋ πι^ρός τό ό-
    αιονον μετά δέκα ωρσς ή-
    -ΓΕοιορισίδη. Πλήν τοί
    ^-ος/ατεστράφηισαν αί συγ-
    *" τη; όρύζης;, τοϋ σίτου καϊ
    ". τοοφίιιων. Οί ίθαγενεϊς
    ~οάσι /αθ' δλην την διάρ-
    ή; "ΠΌκαϊάς προσηύχοντο
    Ρ|;, διότι άυΐέδιδον την
    είς την οργήν τοΰ
    ΤΗΣ_ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΥ
    1(·° ή'ΐερών Ιξετελέσθη είς
    ^μ; τοϋ Ρουέν ή θανατι-
    5 ; όματι Λάσζι,
    1 ,ι'στί? εφόνευσεν είς τό
    Κεο έ
    ρμον ενα γέοοντα
    ■ ι«]'. ονόματι. Φωκον, καί
    7^ην τού, Ό κακοϋργος,
    Λοΰν φόνον καί άφοϋ
    ΕΓ ;7ν φόνον καί άφοϋ
    ^ν ο,τι εδρεν, Εθεσε πΰρ
    να
    οτ
    3ί ί|1 Η ^"λαη; ανεβλή-
    '-ίτ' ' αν τούτου ώοαν.
    ν, ότι εις το
    ίτόν
    V
    ?""? ^φόνενσε μό-
    ^!ί119ε^ν· '01 δικαστι-
    -'ν "°5" °στις ?λα6εν τί1ν
    ™1" αφοΰ τ°ϋ ΰπδ
    άς συνεπείας «ά
    ^^ τού είς τοιαΰ-
    (,Τη,α', ση-γμάς, τοϋ είπε
    }ΐ9α^ '° Λάο_, τού
    σηγυήν τα
    άή μεγα-
    50% ΕΚΠΤΩΣΙΣ 50%
    —εΚΤΑΚΤΟΙΕ ΕΥΚΑΙΡΙΑ δπ«>ς μ^ την σπανίαν αυτήν προσφοράν
    αποκτήση κάθε Έλληνικό σπίτι είς τό ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ, τάς
    ΚΑΑΑΙΤΕΧΝΙΚΟΣ11ΝΜ ΜΟΥΣΙΚΑΙΜΜ
    (ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΑΣΜΑ), ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
    ΤΙ ΕΙΚΤυΊΕΡΑ, 1ΙΊΉΙΕΡΙΚ8ΙΠΕΡΙΙΜ
    ΕΥΤΕΡΠΗ
    ΥΜΝθε ΤΗ£ ΕΑΛ. ΔΗΟΙΟΚΡΑΤΙΑΣ
    Καπνός στόν άνεμο, στάγτη τα μίση
    ΕΜέΛΤΗΡΙθΝ * Γ
    Γτιχβι Ι. Πολίμη—Μουαιχή Λ. Λκι<ο£γχα ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ Εεκίνησ' ολ' την Ίλλυοία τη μακρυνί] ΡΟΧ ΤΚΟΤ-5ΗΙΜΜΥ Υπό Θ. ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑηΑΡΙΕΡΑ Ένα βάλς εΐν' ή ζωή μας κι' άς άρ- (χίση ό χοοός ΟΠΕΡΕΠΤΑ Υπό Ν. Χζ& ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (ΠΟΧΟ Γ' ΕΧΠ £ΥΜΠ*βΗΖΗ>
    Λόγια, πουλί μου, μην άκοϋς; τού
    κόσμου, πάντα σ' άγαπώ,
    ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπό
    V.
    Χατ:.τ)α.·τοστο>.οιι
    • · ■
    ΑΧ! ΕΛΑ
    (ΜΟΝΩΔΙλ ♦ΛΒΡΑΟ
    "Αχ! ελα πέτα δώ στή μοναξιά μου,
    ...
    ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΑΙ
    Έσοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνας
    (καστανής
    ΤΑΝΟΟ Μονοιχη χαϊ Χχΐχο» Α. Βώττη
    ...
    4Σ ΟΗΕΚΟΗΕ ΑΡΡΕ8 ΤΙΤΙΝΕ
    Γαλλιστί καί Έλληναστί
    ΡΟΧΤΚΟΤ —5Η1ΜΜΥ
    • · ·
    Η ΚΟΡΗ ΤΠΝ ΚΥΜΑΤ51Ν
    Κόρη πάνω άπδ τδ δράχο σάν πουλϊ
    (μονα/ό
    ΒΟΜΑΝΟΕ
    Πο(η<πς χαΐ Μονσιχή θ. Ι. Σαχ(λ).α$ί8αν ... ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ' Μή λησμονήση;, αν μακρυά μου εΐσαι Ποίησις Α. Βιτά}η—Μοισιχή Ε. αί Οιριια ... ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΣ ΙΙώ; θές νά κ?^ίσω μάτι πειά. ίΐοισιχή Ε. Πόγγη • · * ΕΛΑ—ΕΛΑ < βΡΝΙΟίΑ <ί» βΡΑΝΙΟίΑ) 'κίέσ' στή θερμή σου άγκάλη Σΐίχοι Ν. Βλνοσίίο» • · # ΓΙΑΤΙ Γιβτί λυπη,τερδ τραγοΰδι λεν τα που- (λιαπρωΐ-πρωΐ Ηβνοιχή Τ. Ξονίοποϋλον ... ΠΟΖΕΦ, ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ (ΟΠΕΡεΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΑΒΟ0Β) Νοιο')&ω τή λαχτάρα άλήθεια Πά (χ τοθ Πομονι^οΟ ΜΗ Σ' ΕΒΙΑΛΠΣ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΠ Πές μ' άγάπη μου τί εχεις Ποίηοις Γ. Ααμπο<ηΐ»ον—Μουσιχή Ι)β ΟοιαΓΐίΐ ... ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ (ΓΑΐΙΙΤΙ ΤΡΕΑΛΟ) Μέ γλένπ καί μέφλέρτι τή ζωή περνώ 5ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΚΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μαύρ' εΓν* ή νύχτα στά ΕΜΒΑΤΚΡΙΟ.Ν ΕΠΑ ΜΟΛΑ 'Εγια μόλα, ε-ϊΊα λεσα, φύσηξε 6ορηά, ΠοΙηβι; Μ. Σταματέλου—Μανιχή Κα}.β)Μ(«1| ΜΗ Μ' ΕΡ&ΤΑΣ (ΗΑΝΟΥΡΙΧΜΑ) μή μ' έρω"τ^; γιατί θρηνω Μή μ' έρωτάς γιατί πονώ Π«ηαι; Γ. Ά«μΛ«»Γνί6ο>—Μουσοιίι Ν.
    ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝ&Ν
    <ΧΑΝ ΟΝΕΙΡΟ) "Οταν σ' έπρωταντίκρυσα, δταν οέ (πρωτοείδα Μέσ στήν ψυχή μου ενοιωσα καποτα (κρυφή έλπίδα - ΟΠΕΡΕΤΤλ 'Υ» Ν. Χαΐζη«ϋΐ<»σι4λ««_ • · · Β!ΚΑΤΕΡΙΝΑ 'Α.το μικρο παιδί είχα μιά με?νσγχολία στήν καρδιά όδυνηρή. τί φοόερήΐ (τί τοο^ιερήΙ'" Ο.ΝΕ 5ΤΕΡ —' ΤΙΤΙΝΑ Άλήθεια εΐμαι σαστισμένος" ν κι' άπ' δλους σας παρντόν ζητ», Γιατ' εχω χάση ό καϋμέν>ς;
    Έκεϊνο πούχα λατρητό. '
    ΓΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΎ
    Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ :
    Τόν κόσιιο γύρα τόν φέρνω καί γ£
    .(ρίζω·,
    χαί καθενδς διαδάζω 'γώ τή μοίρα
    Σΐιχ« Τ. ΜοοαϊτΙνη—Μονσιχή Ι. θΐχσνομάχβ»
    ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ ^
    Έγώ τό πίνω καί τδ λέω,
    γίνουμαι στουπΐ
    Μο*οιχή Ε. Πόγγη
    • · ·
    Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ
    Μιά μυστικιά έλπίδα, φως μου, ?ν,ο)
    έδώ μέσα στήν καρδιάι
    •..
    ΣΕΡΕΝΑΔΑ
    ΤοΊοα ποΰ τό σκοτάδι άπλώθηκδ οτη
    . (Υ*) ;
    Ήλθα νά τραγουδήσω ώς νά προοάλ'
    • (ήούγή
    Μονβΐχή Σ. Σαμάο»
    ΤΑ ΔΙΧΤΫΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΕ
    Σέ δίχτυα άγάπης σάν βρεθοΰν
    μέσ' τής ζωής τό κνμα
    ΟίΙΒΡΕΤΤΑ Ύιό Ν. Χοτζη
    • · ·
    Ο' Ε8ΡΑ6ΝΕ
    ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
    ΠΟΛΥΜΝΙΑ
    Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ
    Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό-
    (νους κλέφτης
    Ποίησι; Βαλαοοίτον—Μουσι-χή Π. Καοβέοη
    ...
    ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡΟ
    "Ασε να γυρω μέσ' τί| θερμή την άγ·
    (καλιά σου
    καί την καρδιά σου ελα ν* άνοίξης;
    (μυστικά
    •..
    Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ
    (λΥΟΛΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ)
    *Οσ(ΐ> γυρίζ' ή σφαϊρα
    χαί στής ταδέρνες φρίσκτται κραοι
    ...
    ·.' ΟΗΙΕΝΤΑίΕ
    Ο ΜΟΡΤΗΣ
    Γιά σένα, ρέ σκληρόκαρδη καί πλά-
    (σμα άρειμάνιο,
    Αίγο μυαλό μοϋ εμεινε κι' αΰτό είναι
    (βιδάνιο
    Μουοιχη Α. Μ
    Η ΞΕΛΟΓΙΑΣΤΡΑ
    *Αχ! ξελογιάστρα, μ' άπονιά
    ό δόλιος τί σοΰ φταίω
    Μοινιχή Ν. Χατΐηοποστό) ο«
    Ιιιαχι Μ Λ. Κ ο β 6 ο 4 ί β
    • . «
    βΙβθίΕΤΤΕ
    Έδιωδε πειά τώρα ή νυχτιά
    δσα είχε ή 'μέοα δάρη
    ΓΟΧ ΤΚΟΤ
    ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΓΜΝΑΣΙΑ
    (ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΛΑΤΕΡΝΑΧ)
    Μόνο μέσ'οτίιν ταβέρνα μοϋ φεΰγεΐ
    (τό μεράκι,
    1) · 0
    ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ
    Παπά, μιά κόρ' άγάπησα καί μ' αγα·>
    (ποΰσε σάν τρελλή
    οίηβτί Ι. ΠολΙμη—ΜοΐΌΐχΐ) Σ. Ζαμάοα
    ΕΝΘΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ
    'Ενθυμήσου σκληρά τήνώοαίαβραδνά
    • · · _
    ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ
    Παντρεμένος .τρίν πάω στά ξένα
    νύφη αχόμα ξανθούλα μή
    Ποίηαις Γ. Α#·«ίνη—ΜβνοΓχή 2.
    ΤΟ ΑΙΑΒΟΛΟΠΑΙαθ
    (ΘΕΛ(Ι ΕΑΝ ΠΡβΤΑ)
    θελω σαγ πρώτα στήν άγκάλη σου
    (νά γέρνω "
    ...
    ΟΙ ΕΡίΙΤΕΥΜΕΝθΙ
    (ΑΓΑΠΗΧ ΛΟΓΙΑΙ
    Τούς πόνους, τής πίκρες, " καϋμοΐ'5>
    λησμονω καί γελώ
    τ" ώραΐό σου στόμα γλυκά σάν φιλώ. ?
    ΟΠΕΡΕΤΤΑ
    ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
    ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ
    ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ.
    ΚΠθ/ ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ
    50% ΔΟΛΛ. 3.00
    Συμπηρς τό πά-
    ρα«λεύρως δελτίον, ά«ο-
    κόπτετε κ*Ί μάς τό ταχο-
    εΐτε, ήμε?? δέ άνα-
    βάνομεν την άπθβτο-
    λήν δι* λογαρι*«ϊμον οας,
    δι' οίονδήποτβ μέρος τού
    ας κα! ^οίτ
    ην λαιμητόμον.
    ΔΕΛΤΙΟΝ ΙΗΟΥΣΙΚΗΣ
    ΝΑΤΙΟΝΑΓ, ΗΕΚΑΙ^Ό (Βοοΐς
    140 Τν"βδΙ 26Πι 81., Νβνν Υογκ ΟίΙγ.
    Έσωκλείστως ευρίσκετε δολλ. 3.00, μέ την παράκλησιν όπως μοί
    άποστείλητε τάς τρείς Μουσικάς Συλλογάς.
    "Ονομα ..,
    Διεν&υνοχς
    Πόλις ....
    !···«··■
    Πολιτεία
    ϊΕΘΧΪΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑ-ΙΟΥ, 1928.
    ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
    ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 Μάϊον.— ΤΗΣ ΣΑ-
    ΜΛΡΕΙΤΙΔΟΣ. Γλυκίρίας-Σεργ.
    ΔΕΥΤΕΡΑ, 14 Μαίου.— Ίβιδώρου
    μάρτυρος.
    ,
    ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
    Επί "Ελλάδος 1.31ο ή δραχιιή.
    ΈΜ Λονδίνον $4.87 5)8 ή λίοα.
    'ΕπΊ Παρισίων 3.93 1)4ο τό φράγκον.
    Επί Γεριιανία; 23.91ο τό μάρκον.
    'Επί Ιταλίας 5.26 3)40 ή λιρέτο.
    Επί Σερβίας 1.76 1)8ο τδ δηνάριον.
    "Επί Ροινανιας 0.63ο τό λέϊ.
    Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9615ο ή κορ.
    {^ΑΤΜΟΠΛΟΐΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ^
    ΚΑΤΕΠΛΕΥΣΛΝ ΧΘΕΧ
    ΠΟΜΛ, έκ Γενονης.
    νΕΕΝΌΑΜ, έκ Ρόττερδαμ.
    ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
    ΜΓΒΧ0ΗΕΝ. έκ Βρέμης.
    ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΑΥΡΙΟΝ
    ΜΙΧΧΕ\Ά5ΚΑ. έκ Λονδίνον.
    ΗΑΜΒΙ'ΚΟ, έξ Αμβούργον.
    ΟΕΙ/ΠΟ, έκ Λίβερπουλ.
    5ΑΜΑΚΙΑ, έν. Λίβϊρπονλ.
    ΡΕΧΧΈΑΧϋ, έξ Άμδέρσης.
    ΑΜΕΚ. 5ΗΙΡΡΕΒ, ΐν. Λονδίνον.
    ΑΝΑΧΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗΝ
    ΑΧ.ΙΕΚ, διά Βαον.«λ.ώ·ητν.
    ΒΕΚΕΧΓ.ΑΚΙΑ, διά Σάουθαμ—:όν.
    ΟΤΥ ΟΡ 5Τ. .ΤΟ5ΕΡΗ, διά Γένον-
    ον.
    ΡΚΕ5ΤΕ. ννΊΕΒΟΧ, διά Νεάπολιν.
    δΑΟΑΧΟΑΟΑ, δι' Άιμδέρσαν.
    ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΙΕΙ
    ΚΟΙΝΟΤΗΣ Α5ΤΟΒΙΑ
    „ €ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡ
    Οογπθγ Εΐπι δί. αηά 2η
    Τηλεφωνα: 'Ημέ Α
    Ν
    Τοθ ΑΙδ. Κώστα *£!
    Διδασκάλου τού Οίκουμενικα
    ή μέν βιευθονσις είναι: 75
    ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΧ
    Τούς άγαπητούς μ«ς 'Ελένιγν Στερ-
    γίου καί Ράδιον Φίλιππον, τελεσαντας
    τ ούς γάμους των, συγχαίρομεν έγκαρ-
    δίως καί ευχόμεθα αυτοίς βίον ευτυχή
    δλδιον καί τοισευδαίμονα,
    ΟΙκογένεια'θΕΟΔ. ΚΕΡΑΣΩΓΟΥ
    Νέα'Υόοκη. (26671—12—13)
    ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
    ")
    ΣΥΠίΑΡΗΤΗΡΙΟΝ
    Πρό ημερών είς την έν ΡβΓίΙι Αΐη
    βον, Χ. ^., άρκΐτοκ.ρατυ/'.ήν αϊθοιν
    σαν τού Υίΐ8ΐιίιΐ£ίοη Ηηΐΐ, καί έν ευ¬
    ρεί κύκλω συγγΐνών καϊ ορ&ων, ϊτε
    λέ<τθησαν οί γάμοι τοΰ έκεϊ έγκατε στηιαένου άμογενοϋς Χικολάου Γ. Πα- ναγία, μετά τής €υ ήγμένης καί καλ- λΐιμόρφοτ) δνίδος Αίκατερίνη; ©εοδ. ΙΙρωτονέτη. Είς τό εύτυχισμένο καί ταιριαστό ζευγάρι. εϋχόιμ>εθ« &ν. καρ¬
    δίας εύτεκνίαν καί οίον «ντνχή και
    ιεστόν παντός άγαθοΰ.
    θίκογένεια
    ΔΗΜΉΤΡΙΟΥ Ε. ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΗ
    «Αθηναϊκον "Εστιατόριον»
    Νέα 'Υόρκη. (16657—11—12)
    ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
    ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οί όμογενείς
    τής Αμερικήν καί Καναδα, κάτοχοι
    Ραοίων, δπω; αποστείλωσι τάς δι«Ί>-
    θννσΐί·; το>ν ίίς την κάτωθι διεύθυν¬
    σιν, ίνα είδοποιώνται οσάκις δίδονται
    'Ελληνικά προγραμματα διά τοϋ ρα·
    δίου.
    ΟΚΕΕΚ ΚΑΓ>Κ) ΟΟΜΜΙΤΤΕΕ
    39 Εΐρνοηΐΐι 5ι., Υ1ΐθβ1ιη?, Υ να.
    (16670—12—14)
    ΑΧΑΛΑΜΒΑΝΩ νά διδάξω είς κυ-
    ρίας καϊ δεσποινίιδας τού ΝθννβΛ,
    Νϊ'ας Υόρκης, Βτοοΐίΐί'η κώ περιχώ-
    ρων, άποτελ.εσματιν.ώς, κιεντήιματα μητ
    χανής 8ΙΝ0ΕΚ, ήτοι: κοπτά, άνετία-
    τά, άζοΰρ, πρθίασιόν, λουσέ μιετάΐξης,
    ίταμή, ροκοκό καθώς καί διάφθρα μο-
    τί6. Έγγυώααι την διδασκαλίαν, καθό
    {«ι,ρέτηοα ώς &ι.δα)σκάλκΐ<κι επί 2 1)2 Ιτη έν τή εταιρείαι δϊηεεΓ Διδασκα- λίαι γίνονται κατ' λί δε Διδασκα- οΐχον. Δΐιδακτρα λίαι γίτι κ μέχρι τελεία; έκμαθήσεως $35. Άπευ- θνντέον: Κατίναν Α. Κλούκον, 128 Βαιιΐί δι., ΝβνναΐΊν, Ν. Τ. ' (16659—11—13) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ κατάστημα είς κτίριον ΰεάτρου, κατάλληλον διά ζα¬ χαροπλαστείον καί καπνοπωλεΐον. Ή πόλις Ιχει πληθυσμόν 15.000 κατοί- κων. Μοναδική εύκαιρία διά τόν κα- τάλληλον. Άποταθητε: Κϊίζ Τη«α- Ιγ6, Γ.αΠεΓεί, Ν. .1. ________________(16668—12—14) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ κατάστημα κατ- άλλ.ηλον &ιά ίυηοΐι Κοοΐη & Ρι-βηΐν- £ογ18, ίδρυσεν πρό δετίας. Άποτοθή- τε: 74 ϋονβΓ 51., ΒοβΙοη, Μιΐδβ. ________________ (16648—9 11) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παοά 'Ελληνικϋ οίκογενΐία. δίβαΐη Ιιθηι, ξε- στό νερό, μπΟΛΐο, ηλβστρικόν φώ;. 557 ν. 124ϋ1ι δί,, Αρτ, 52, Ν. Υ. .____________(16239—8—15) ΓΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛθΓ) ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ κουρείς. Μκτθό; κα- λός, έργασία διαρκής. Άποταθήτε 553 — 3ια Ανβ., Ν. Υ. Οί Ι ν. (16673—13—15) ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ δι'-ο νέοι μέ καλάς σύστασις, ΖαζαροΛλάοτης ναχ 6οη- &ός, γνωρίξόντες καλώς άπο Ειΐποϊι ιοαί δβα δίιθΓθ 1)ΐΐ5άπθ88. Άποταθή- τ«: ΟηικΙ^ ΜαΙίθΓ, 228 ν. ΚΠΙβΐι- Ιιοπιβ, ΟθππαιΐΓοννΐι, Ρΐιϊΐα., Ρα. _______ (16669—12—14) ΖΗΤΕΙΤΑΙ δοηθός η οΰ. ΆποταίΗίτε Γεώργιον Σκλήρην, 7 Οη£Γβ8β 5γ., ΡοΓΐβιηοιιΙΐι, Ν. Η. ■ (16641—9—11) ΖΗΗΤΕΙΤΑΙ Ίεοαψάλ.της διά τίτν Κοινότητα τοθ Άγίου Νίκωνος, 303 Ε. 34Οι 51., Ν. Υ. ΟΙν. ._____ (16629—7—13) ΖΗΤΕΙΤΑΙ εαπειρος, μέ -καλάς συ- στάσεις, διά ζαχαροπλαίττεΐθΛ·. Άποτα¬ θητε : Ά. Ε. ΜαΓΐίεΐΐβαηΐδ, 407 ν&ι·- ι·θη δί;., ΙΙυ(ΐ8οη, Ν. Υ. ______ (16626—9—13) ΕΛΛΗΧΕΣ ΠΩΛΗΤΑΙ Δεν εχετε άνάτκηΛ' πείρας. Μόνον <αλή θέλησις καί εΰγεν'ής .τροσπάδΐΐα Λθός καλλιτέρευσιν τή; θέσεώς σας καί έξαοφάλιοτν κ.αιλ.λιτέρου μέλυλον- τος. Άποταθήτιε μόνον π^οσωπιαώς 1012 Ζή ό Μ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΣΤΗΛΗ~~) ΝΕλΗ ΕΑ5Τ ΗΕίΙΕΡ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΓΓΕ- ΝΕΙΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΔΕΟΝ Ν Α ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡΟ- ΣΕΚΤΙΚΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ¬ ΛΟΓΟΝ. ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙ- ΚΩΣ ΑΥΤΟΥΣ. Π αρακα).οΰνται οί ϊδιοι, Ί καί οί γλωρίζοντές η περί οΰτών ·ά έΛΜΜΗ- νωνησαΜΐι μετά της Νθηγ Εαδί Βθ- Ιίεί, διά νά λάβωσι συμπληρωματικά; πληροφορίας, διευθύνοντες τάς έπιστο. λάς των ο')ς εξής: ΝΕΑΗ ΕΑ5Τ ΠΕίΙΕΡ ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ Ν ^ ΕΚΚΛΗ2ΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΓΕΙ Διεύθυνσις^ 451 ν7. 8911ι Άρχιμ. Τηλέφωνι-ν: ή μ 10—12 π. μ. Ζητήσατε τόν β Μγ Ναι-08, 63 ΡαΓΐζ Κονν, (Κοοπι 711), Ν. Υ. ΟινΛ (4—11) ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ 151 Ρϊίφ Ανβ., Νβνν Υογ)£ Αΐίβρΐίοη ΡθγβοπηΙ δεΓ Γ)ϊν1?1οη. ΡοΓβίκη ϋβρΐ. ΖΗΤΕΙΤΑΙ έ.τίΐγόντως ή διεύθυν¬ σις τοϋ Παναγιώτου Β. Καπτσή (Ρα- Π3?ΐο(;ί8 ΚπρΙϊδ), άλλοτε διααένοντος είς εβΜατΙΪΒθπ δι., Ν. Υ. ^^ιν, χάριν των άνπσΐ'χονντων ο'ικεΐων τού. "Ας διέλβ;ι ούτος έκ των γραφείων τοϋ βΛΊκοϋ Κήρυκος» ίνα λάβη επιστο¬ λήν παρά τού έν .Μούλρω, Λήμνου, ά- δελφοΰ τού Κωχστ. Καπτσή. Ό -χ. ΊωάνΛ-η; Τζόνοβιτς Άλεξώ· νης, ήλικίας περίπου 30 έτών, έργθ- α9ιζ πρό έτών είς όρ/υχεΐα τη; Πεν- συλβανίας, ζητιΐται υπό τοϋ έν Βα· τοϋα άδελφοΰ τού κ. Άντωνίου Τζό- δ ' "ξ 5ΕΥ Ο1ΤΥ, Ν. Η Διεύθυνσις τής 'Εκκλη τοθ έφημερίου πρωτοπρε Αγγέλου Τσιγκούνη, χής Ηυϋ5οη ΟουηΙν είναι: •9—103 Τοηπβΐβ Αν< ΐβΓβεν α»Υ, ν. ^ Τηλέφωνον: ΒθΓ8ΘΠ 1ι ΕΚΚΛΗΣΙΑ <Ο ΕΥΑΓΙΈ. ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ) 108—812 λνείίΐ 54ΐη 51., Ν. "Ιερεύς: ΑΤβ. Νικόλαο; Λ Διδάκτωρ τί}ς θεολογΙ Τηλέφ. 'Εκκλησία; ΠοΙυπιΓ] Τηλ. ί^η-τν:: Πη53π ΗίΙ Οί θέλοντες νά εκμάθουν καλώτ; την τέχνην τού κουρέως, δς σπεύσουν νά έγγραφοΰν είς το νέον 'Επβ.γγ«?-ααΓϋ- κΟΛ' Σχολίΐον Νβνν δνδΐβπι Βαι·1)βΓ Οο11θ?θ, 359 — 8ί1ι Ανβ., 28ί1ι δι., Ν. Υ. ΟΐΙχ _______(16628—7—7) ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ £ Λ Λ Η Ν Ε £ Καΐάλλΐ|λος εύκαιρία όπως μάθετε μίαν κατάλληλον τέχνην έντάς τεσσά- ρων έδδοαάόων, ή όποία είναι χρήο- »ος κα'ι διά την πατρίδα σας. Δίδακτρα μόνον $25.00. ^ο^υΜI^IΑ βαπβεβ <χο.εοε 800 Είί,Ίιιη Ανθ. Νβν? ΥοΛ αΕΐ' 27η; ναΐ 28τΐί δδοθ. ΕΥΜΚΘΟΔΟΣ ΔΙΔΛΣΙίΑΛΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΙΙΧΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ Οί ίε'λοντες νά διδαχθώσι κατ' 4!· ■ ιιον 'Ελληνικά η Άγγλικά εύμεθόδω; κα'ι πρακΐικώς, ας'ΟΛθτοβώσι δι' έπ>
    στολής πρός 6ν άριστοϋχον καί πολύ-
    «ειοον διδάσκα,λον Κωνστ. Χ. Θεοδο-
    οίου. Τα δίδακτρα τυ είναι λογικά:
    Διεύθυνσις:
    152 νΥ. 14ΤΙ1 81. Οο Ηαάίο δΐιορ.
    Νβ~ ΥογΙτ
    'Εκλεκτά 6ι6λία εχει μόνον τδ Βι¬
    βλιοπωλείον τοΰ «'Εθνικοΰ Κήρυκος».
    ΠΡΟΣ ΕΝ0ΙΚΙΑ2ΙΧ
    ΕΙ; κεντρικωτάτην γωνίαν έΛοικιά-
    ζονται αίθουσαι διά γάμους, 6απτίσε*ς
    καί Σνλ^.όγους. 'Επίβτ); Γρακρεϊα δι'
    ολους τού; έπαγγελματίας. Μαγαζιά
    κατά?μληλα διά οιανδήποτε έπιχείρη-
    σιν.
    Αποταθτντΐ:
    5. ΜΑ55Α5,
    400 ν. 23Γά" δί., (οοπιβΓ 9ι1ι Ανβ.),
    Ν. Υ. ΟΪΙΥ. (16595—4—4)
    ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εύάερον καί εύή-
    λιον δωμάτιον, παρ' 'Ελληνικίϊ οίκογε-
    νεία διά 2 άτομα. ΆΛοταθήτε: 417
    νν. 42ηά δί., (τρίτον πάτωμα) Ν. Υ.
    Οίτ.ν. (2—12)
    ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ
    νόν
    φωτεινόν και εΰ·
    δ(ιΜΐάτιθΛ· μέ όλας τάς ευκολίας,
    πας}1 Έλλτ[Ν^κχί οίχογενείίΐ, πλησίον
    σταθαοΰ Ιουτηαΐ δςιιθΓθ. Διεύθυνσις :
    84 Κοτηαίηβ Ανβ., Ιθγ Οϊ Ν
    ^. Τβΐορϊιοπθ: Βθγ&θπ 9457.
    ς
    Ν.
    ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ άραΠπΐθϋΐδ έκ
    5 καί 6 φωτεινών καί εΰαέρων δωμα-
    τίων μέ όί.ας τάς ευκολίας, είς νεόκτι
    στον οΐκοοομήν δύο οΐκονενειων, κει.
    μένην π?νησίον τοΰ ΑβΙθΓΪα ΡαΓΐί, μέ
    ελευθέραν πρόσοψιν τοϋ ποταμοϋ καί
    μέ ^αΓεκβ Άθ δ
    ρψ ταμοϋ καί
    μ ^κ. Άποταθητβ: 2119 δΐιοΐβ
    Βΐνά., Α8Γ0ΓΪ3, ,. Ι. ΤηΡ.έιφωνον:
    —Αδιοι-ΐα 7641.
    ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
    ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνω,ρΐζϋη· την
    δυεύθΐ'νοτν τοϋ έξ Όφρεΐνων, Δαρ-δα-
    νελλίων, Γΐωργίαυ Δ. Τσαλδάρη, νά
    ' την αποστείλη «Ις τόν Ου.88 ϋβπια8,
    Ϊοη<ΐυί1 Ηοίεΐ 16Ο0 11 Τ η η «ς Ϊοη<ΐυί1 Ηοίεΐ, 16Ο0 Οϋ 1 Τθγγοο©, ί εδ φερούσης , 1 Τθγγοο© 111. (Πρόχβιται περί ενδια ύΤθθέσω) (16674—13—18) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την διενθι.'νοχν τοϋ Σίιιου Φ. Άναστασι- άδη, έκ Σμύρνης, διαμενοντος τό 1922 είς 151 ΟΙιιΐΕώιΐδ Ανβ., Νβνν ΥογΙτ 0ίί7. νά την στείλτι «νς τόν Τΐιοπιαβ Μα1α·69, υ. δ. V. Ηοβρΐίβΐ Νο 103, Αβρΐηνναΐ], Ρα. ________________(16663—11—13) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίξων την διεύθυνσιν τού Ιωάννου Ματσοι>ρά·ν·η,
    έκ Μοσχοντκτίων τής Προποντίδος "/.α-
    ταγομένου, όπως την αποστείλη πρό;
    τόν Αλέξανδρον Κάνγκαν, 3239 1)2
    ΜοπιΌθ 51., Τοΐβίΐο, Ο.
    (16662—11—13)
    ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίξωντήν
    διεύθυνσιν τοϋ Βασίλειον Φραγκάκη,
    καταγομένου έκ Βιοταγής, Κρήτης,
    όπως την αποστείλη είς τόν έξά&ελφόν
    τον 'Εμμ. Ν. Φανουργάκην, 124 1)2
    Α1Ι)αην, 5(., Νβνν ΒΓΠηβννϊοΙί, Ν. ^.
    (16654—10—15)
    -,,. _ -' —·τ~ιν«*», τής
    2.λληνικη; και Άγγλικής, μέ ποΗ'ετή
    πείραν, ζητεί θέσιν. Άναλαμβάνει μα-
    θι>αατα κατ' οίκον. Γράψατε: Μ. Ν
    Καλλονάς, 338 Υ. 49ϋι δί., Ν. Υ
    ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ
    ΜΟΥΣΙΚΗ
    ΝΕίϊΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΙΥΙΑ.
    ΤΑΡΙΟΝ
    ΑΧΛΡΕΟΥ ΤΣΙΚΧΟΠΟΥΛΟΥ
    Περιέχον τα Κεκραγάρια τα
    Άναστάσιμα τοϋ Έσπερινοΰ Όρ-
    θρου καί Λειτουργίας κατ' ήχον
    μετά των Άναστασίμων Εύλογη-
    ταρίων, Άναστασίμων 'Εξαποστει-
    λαρίων, 'Εωθινών Είρμολογικών
    Δοξολογιών, Μανουήλ Πρωτοψάλ-
    του καί τόν πεντάφωνον βαρύν ή¬
    χον Γεωργίου τοϋ Κρητός. Δεδε-
    μίνον στερεώς, τιμαται ... $4.00
    ΝΕΟΝ ΕΙΡΠΙΟΛΟΓΙΟΝ
    ΑΧΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΧΟΠΟΥΛΟΥ
    Περιέχον Καταδασία;, Κοντά-
    κια, Τριώδιον καί Πεντηκοστάρι-
    ϋν. Δεδεμένον στερεώς___$3.00
    ' ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
    ». 28ΤΗ 8Τ., ΝΕΜΤ ΥΟΠΚ
    λΙΕΣΗΛΙΞ, αέ καλάς <τυστάσεις καί πείραν ζητεί εργασίαν ώς €αδ1ιϊεΓ, τής ήιιέρας ή τής νυκτός. Άποταθη- τε: Κ. Φ., ο)ο Ναΐΐοηαΐ ΗβΓ8ΐά 140 ΥΥ. 2611ι δί.. Ν. Υ. αΐτ. ΕΡΓΟΛΑΒΟΝ ΚΗΔΕΙΩΝ 0ΗΑΒίΕ3 ΒΑ0Ι6ΑίυΡ0, ΙΝΟ. 'Εογβλάβος Κη&ειων-Β«λοαιιωτη< Άνίγνωοισμίνος παρά τβ Έλλην χ$ Όβδόξ ΈχχληαΙα Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΐ: Ι Ύποχοταοτήαοτα Ι Κεντρ. ΓοοφΕίο» ϊθβ-10 ΧρΗηβτ 51 Ι 1% ΜυΙ&βΓγ 5ί Τηλ. Ο&αβΐ 9816, 9817, 0565. ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό κ. ΤΙιοπΐίΐΒ ββίϊθ η ΕπιοβΙ ΑιιάθΓβοη, διβμέ- νων άλλοτε είς 507 Ε. Μβϊπ δΐΓθ^ί, Οαπιε^ΐβ, Ρη., ή ό γνιορίξων τ» περί αϊτοϋ, όπως γράίψτι πρός τίρν Μγ8. ΑίΓθΓΐΪΓβ Οθ1β88Ϊ(1θ8, 3607 δΙΐΟΓ© Βο«ά, Α^ίοι-ία, Ι>. Ι.' Ν. Υ., εχουσα-ν
    είδήσεις περϊ τής μητρός τού, έν 'Ελ-
    λάδι διαηΐνοΐΌης. (10—^20)
    νοδιτς
    Ή Κα Αναστασισ Άστράνη προ
    καιροϋ διααέΎνοσα έν Υουηδδΐο—ι,
    Ο., υπό τή; έν Αθήναις συγγενοϋς
    της Κάς ΓΙέρρη.
    Ό κ. Απόστολος Μπανίκα; έξ
    Άϊδαλή τής Μ. "Άσίας, υπό τή; έ
    Θεσσαλονίκτι θείας τού Κάς Κυριακού-
    λα: Μπανίκα.
    Ό κ. Παΰλος Βάνης. έξ Άϊδαλή
    τής Μ. Άσίας.
    Ό κ. Χίκο; Χάλικα;, ποώην διαμέ-
    νων έν Ν'βνν Εουϋοη, Οοηπ., υπό τής
    έν Χίω μητρός τον, κ. Τερψιχόρης
    Χά).ικά.
    Ό έκ Σμύρνης κ. Ιωάννης Ιωαν-
    νίδης, πρό καιροϋ οιαμενων
    έν ΝβννρονΙ Νβννδ,
    V».,
    υπό τή; έν
    θεσσαλονίκη θΐίας τού, κ. Κυριακον·
    λα; Μπανίκα.
    Ό κ. Κων. Κατσικίδης, έκ Τΐφαρεί-
    ου τής Κσλλιπόλεως, θράκη;, υπό τοΰ
    έν Λνών τή; ΓαίΛία; άδελφοϋ τσ· κ.
    Γίωργίον Κατσικίδου.
    Ό κ. Δημ. Παναγιωτίδης, πρό χαι-
    ροΰ διααένων έν ΟΙϊνβΓ δί., τής Νέ.
    α; Υόρκης, υπό τοΰ έν Κανδία, Κρή¬
    της πατρό; τού κ. Ι. Παναγιωτίδην.
    Ό κ. Ανδρέας Ταλιανός, πρό και-
    ροϋ διααένων έν Νβτν ΒΓίίβίη, Οοηιι.
    καί καταγόμενος έκ Περγάαου τής Μ
    Άσίας, όπως παραλάβη επιστολήν
    προερχομένην έκ τή; μητρός αυτού κ.
    Βάγια; Ταλιάνον.
    Οί έκ Π. Φωκέας, ΣαύρΛ·η;, κ. κ.
    ΚιονστανπΐνοΓ. Νιχόληο- ν«ΐ ' Α ««—«·.
    Α5ΊΌΗΙΑ, ι. Ι.
    ΕΚΚΛΗΣΙΑ
    ♦ ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟ
    (Άρχιεπισκοπή;)
    273 ΕΙγπ 5ί., ΑκΙογΙ
    Έ«ρίιμέριος: Γ. Μενεξόπο
    Τ-ιλέφωνον: ΑδΙθΓΪη Κ
    Κί Η
    ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΜΕΤΟΧ
    ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟ
    «Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΙ1
    Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ>
    182 ΡΪΓ5! Ανε., μεταϊΰ 16 κι
    Νενν ΥοΛ 0»
    ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΕΟΣ ΚΟΙΙ'
    €ΑΙΊθϊ ΝΙΚΩΝ»
    ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
    Διεύθυνσι; Ίερέ(ο; Άρχ.
    Λεονταρίδου καί 'Εκκλτκ
    (03 Ε. 341η 5γ., Νενν Υο
    Τηλέφωνον: Ι.εχϊηβΙοη
    ΝΕΝΥΑΗΚ, Ν. Λ.
    -Έκχλησία ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟ^
    555 ΙΙϊδη 51Γ661.
    Τηλέφ. 'Εκκληοϊας: Μυΐΐιε.ι
    Κατοικία Ίερέως:
    83 υηίΐχΐεν Ανβηυ»
    Τη)-»<Γ. Ίεο^η>ς: Ενχθχ 5
    σία Τσϋ.δάρη, υπό τή; έξαδέλφης αϋ-
    των Κα; Άφροδίτη; Μιχάρη, έκ Ραν-
    τοσίβια τής θεσσαλίας καί σνζύγου
    ού κ. Δημητρίου Γαλανοπούλον.
    Ό έκ Σιιΰρνη; κ. Γεώργιος Παζα-
    λίδης πρό καιροϋ διααρνων έν Άγίω
    ΦραγκίσκΜ, Κα).. υπό των έν Άθή-
    να'ς άδελφών τού Εύαγγελίας καί Δε-
    σπί,ίνης Παταλίδου
    ΟΚΕΛΗΟΜΑ ^1ΤΥ, Οί
    Διεύθυνσις τού προϊσταμένου
    ρίου τής Κοινότητος Οΐίΐαΐιο
    Ιγ. Οΐίΐβ., είναι: 102 Ν. Βγ
    Τηλέφωνον: Μβρΐϊ 81 < ΝΕν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤ 360 νβ5ΐ 1251η 81Γ6« Αίδεσ. Νικ. Άνδρεόπου; Τηλέφωνον Έκκλησίας Μοπιϊη85Ϊο!ε 9474. Κατοικία ίερέο)ς: 501 ν. 13 Τηλέφ. νυκτός: ΒάΙδί ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝ «Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΠ 'Εφημεριος Ιερεύς: Κωνσταντίνος Γαρουφαλ 1275 Ηοε Ανβ., Βγοπ>
    Τηλέφ. ΙηΙεΓνβίε 217,
    'Εκλεκτά 6ι6λία εχει μόνον
    βλιοπωλεΐον τοϋ «'Εθνικοΰ Κτ
    ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γωρίζων την.,
    διεύθυνσιν τοΰ Γΐωργίου Πατακάκη, |
    νά τί)ν άποστείλ.τι είς τόν Ιωάννην '
    Π οοταντκολουδά·κττν, 135 Ε. 4Γ1ι δί.,
    (16646—9—11)
    ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζοη ποθ
    διειιενεν ό Νικόλαος Γεωργίου Καρα-
    γεοιρνη-, καταγόμε·ος άπό την Περί
    -, καταγόμεΛΌ; άπό την Περί¬
    στασιν τής Επαρχίας Καλλιπόλεως,
    τής Άνατο"';ι-/ίής Θράκης, όστις άνί-
    χώρησεν άπό την πατρίδα τού πρό 45
    περίπθυ έτών, καί όστις απέθανε με·
    τα|ύ τοΰ 1911—1913, νά γράι)ΐ]ΐ πρός
    την: ΜΪ58 ι. ν8883Γ(3Βΐ5ί, Ο) Ο Ν»(1·
    οηαΐ Ηθΐαΐα. 140
    XV.
    2611ι δι., Ν. Υ.
    Γίΐν. Δ. Χ.
    ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝίϊΝ
    ι Πρβΐοτύπου έμπνείσεως Αθηναι
    κόν μνΦτστόρηαα, τό οποίον καί ώ;
    ■ μυθιστόρημα καί ώς Θεατοικόν ?ργον
    ίχάλασε κόσμον είς τάς Αθήνας, Μί
    ' τα πολλών εΐκόνων, τιμαται δρδει».·
    νόν.........................$1.00
    ΗΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ ΖΠΗΣ
    Υπό Χ. Α. ΓΕΡΟΓΙΑΧΧΗ
    Τ
    ρρ ήβογραφικόν δράιια
    παρμενο άπό την σύγχρονον κοινω-
    ιικιτν ^ωην
    Χαγτόδίτον τΗΐάται 50 σΐντς.
    Γρά'ψατε:
    "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
    14Ο ν/. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕΥ/ ΥΟΚΚ
    Ο ΣΩΣΓΙΑΣ
    Υπό θ. Ντοστογιέφσκη. "Ερ¬
    γον μεγαλάτνοον. Άρκεϊ ότι εξήλ¬
    θεν άπό την σφραγϊδα τοΰ έξοχω-
    τάτου των Ρώσσων μυθιστοριο-
    γράςρων, διά νά διαβασθή άπό δ-
    λ.ους. Τιμαται δεδεμένον .. $1.00
    "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΠΑΙ.Ο"

    .
    9ΒΤΗ βτ . ΜΕ-— νη·***
    ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΒ
    ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΩΤΕΡΑ ΚΑΙ
    ΙΣΤΟΡΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΉΚΑ ΜΥΘΙΧΤΌΡΗΜ/
    ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΔΑΑΗΝΗ
    ΠρωτότυπθΎ Ελληνικόν μυθιστόρημα λαμπράς πλοκής, πλίΪ9ε?,
    τικών επεισοδίον καί μέ έξόχους εΐδυλλιακάς σκηνάς. "Εν άπό τα
    ότερα Ιστορικοθρησκευτικά μυθιστορήματα. Κράτει άδισΛτωτον τ
    αφέρον τοδ άναγνώοτου άπ' άρχής μέχρι τέλους τοΰ όγχωδους
    Γοητεντικαί σελίδες, ένθα πρωταγωνιστεϊ ή έξαισίου κάλλους έταιρ
    Ίουδαίας, ή όποία είχεν άνακηρνχθχί έν Ρωμη ώς βασίλισσα της_
    ότητος, μαγεύουσα γέοοντας καΐ νέους. ΑΙ έκδόσεις άς μεχβΛ 0Τί
    άριθ^ιεϊ τό έργον τουτο άποδεικνύουν την μεγάλ.ην επιτυχίαν τού σν
    φέως. Νέα Ικδοσις επί αρίστου χάρτου. Χρυσόδετογ ...........
    Φ. Φωτοπούλου.— θρησκευτικόν Ιστορικόν μνθιστόρημα. 'Η
    στέρα κ.αί ΰψηλοτέρα είδυλλιακή σκηνή τοΰ Ίησοΰ. "Ολος ό μ
    6ίβς τής ωραίας Σαμαρείτιδος καΐ άμαρτωλής, ή δποία μετενοησε
    πιν, εγένετο μαθήΊρια τοΰ Χριστοϋ καΐ σνντροφος τής Παναγιαϊ>
    κηρνχθείσα υπό τής 'Εκκλησίος «Άγία Φωτεινή», μέ έξαισίας ει
    σελίδες 729. Δεδεμένον .....................................
    Η
    Φ. Φωτοπούλου.— "Ολος δ 6ίος, δλος ό άγνός καΐ ύψηΑ.ός ?ρ«ς,
    αί συγκινητικώταται καί βραματικώταται περιπέτειαι τή; έμπνευσ
    μοναχής, τής ποιητρίας τοΰ έξόχου έκείνου τροπαρίου τής 'Εκκλη
    «Κύριε, * έν πολλαίς αμαρτίαις......> Σελίδες 320, εικόνες 28. Ι1
    τεχναχώς δεδειιενον τιαάται

    ^ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 13 ΜΑ-ΙΟΥ, 1928.
    27
    5ΕΥ ατΥ, Ν. τ.
    »τς τής 'Εκχλησία;
    οιου πρωτοπρεσδιη
    .σιγκοννη, τής ■
    ιυηΐν είναι: .
    ι Τοηηεΐβ Ανεηαί
    «εν αΐγ, Ν. Ι
    νόν: ΒθΓδβη 10001.
    ΊΌΚΙΑ, Ι.. Ι.
    ΕΚΚΛΗΣΙΑ
    >Σ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ>
    Ίρχιεπισκοπής)
    ϊΙγπ δ*.., ΑειοΓΐί
    ;: Γ. Μενεξόπονλο;,|
    ιίον: ΑβΙθΓΐη 1653.
    : Η3νΡΓΠθν0Γ 2870.1
    ΝΣΙΣ ΜΕΤθΧΙΟϊΙ
    ΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
    ηΙ0Σ ΙΩΑΝΝΗΣ
    ΪΑΠΤΙΣΤΉΣ>
    β., ιιεταϊίι 16 κοΐ Π Ι
    αΐγ.
    π: 738ι
    3ΔΟΞΟΣ
    Ίθϊ ΝΙΚΩΝ»
    ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
    Ίερέως Άρχ. ΑαιίΙ
    κτυ καϊ Έκκλησΐα::
    δΓ., Νενν ΥοΓίί ι
    >ν: Ι.εχίηβΐοη €75:
    ιΜΑ Ο1ΤΥ, ΟΚΙαΙ
    ιΰ προίσταμένου ε'φιΐ
    /ότητος θΐνΐηΐίθΐπί
    ίται: 102 Ν. Βγο3<1 | νόν: Μβρΐβ 3105. ----------------------------------------------------------------------------------------------■ - ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ ΚΚΛΗΣΙΑ ΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟ ΒδΙ 1251η 8 Ίκ. Άνδρεόπουλος. νόν Έκκλησίας: ιϊη85Ϊί1β 9474. τος: 501 ν. 133"> ·
    ώς: ΒΓβάΙιιιπίΙ 863^
    )ΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΌΤΒ
    •ΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ»
    μεριος Ιερεύς:
    τινος Γαρουφα/.ης·
    β., Βγοπχ, Ν·|
    ΙηΙεΓναΙε 2171.
    6λία εχει μόνον τδ
    ιϋ «'ΕθνικοΟ Κηθ«"
    ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
    ΠΟΛΕΙΤΑΙ ΤΕΧΑδ Ηοί ΥθΐηεΓ
    ,ηοΐι' κάμνον καλάς εργασίας κατ-
    ζ)οχ διά δύο συνεταιρους. Μόνον
    ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΖαχαροπΛαιστειο-ν, κά-
    I
    «ν ν.ώ ά" εργασίας είς πολυ σνγκα-
    Ιϊαίοτιχήν τιμήν, τού ΙΛιοκτήτου ανα-
    ΙίΧ&ντο; διά τήν,Ιδιαιτ-αν αντουί
    Ι* ...ν™ ' 4 ΐτηΌνντεον : 1. λ. Ο ο
    ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
    ΜΟΧΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
    ΑδΤΟΚΙΑ. ι. Ι.
    ΠοΛεϊται οίκία διόροφος είς την
    Ελληνικήν συνοικίαν, μέ όλας τάς ευ¬
    κολίας. Τ,μή $10,500. Άπαιτοϋνται
    $1,500 μϊτρητά. Άνάτκη νά πωλτϊβΐ
    αμεσως. Άποταβήτε:
    ΤΗΕΟ. ΚΟυΡΑδ
    2709 ΡοΙεθγ Ανθ., ΑβιθΓία, Ι,. Ι.
    Τηλέφ: Κατεηβν,οοά 0992.
    (10021—6—12)
    ΠΩυΕΙΤΑΙ Εηηοτι Ποοτη, κάμνον
    ά'σίας, τού ιδιόκτητον άσχο-
    εξοχικάς εργασίας. Α-
    ΛΑ (λσκη
    ίΛ !"·^_Ν· ' (16660—11—13)
    Ι ΠΩΕΙΤΑΙ τί ένοικιάίζεται άπ-ΐρτ.
    |μοτ καλώς έπιπλακιεΛΌν είς πολο
    ο17/.ατα6οτικήν τιμήν. 'Αποταθητε:
    Κ» ΝνααβννοΛΐι Ανθ. ΑρΙ..51 (πλη-
    I
    οίων 191 δοόμων) Χ. Υ. Οιί>· Α. Χ.
    Μ0ΝΑΛ1ΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ
    ΠΠΛΟΥΝΤΑΙ
    ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ:
    Γ.ΑΝΟΥ δΤΟΚΕ Εχεεΐεηΐ Ριχ-
    I
    ΙυΓε;. Τό μόνον είς τό κέντρον πο-
    ).εω; 30.000 τής Νέας Ίερσίης. Αί-
    στα 6 έτών, ενοίκιον $150 μηνιαίως.
    Μηνιαίαι είσπραξις $1.500 ηγγυημέ¬
    ναι. Τιμή $8.ΟΟΟ, οηδΐι $3.000.
    Ι ΚΕίίΤΑυκΑΝΤ ννίΐη Οοίίεβ
    Ροί οοιιηΙβΓ, πρώτης τάξεως. 'Απέ-
    αντι σταβμοΰ σιδηροδρόμου, Ρθδί
    Οίίίοο καί Δημαρχείον. 'Ενοικιαστη-
    I
    ριον δεκαετές, ενοίκιον §150 μέ ίΐα*
    }χ δ δωματίων. Εργασίαι ήγγνημε-
    1 ναι $)25 καί άνω ή(ΐερησίως. Τιμή
    $9.500. 00511 $3.500-. 'Ή ζητεϊται
    σΐΛΕτα.ρος.
    ΟΑΝϋΥ δΤΟΚΕ υρ Ιο άαΐβ, πλη-
    ιίον μεγάλου θεατρον καί είς περιο-
    I
    χήν γραφείων καί τραπεζών. 'Επι-
    Ι.πλοΊσις τελεία. Μηνιαίαι είσπράξεις
    151.350 καί άνω. Προστιθέμενον
    ίιιηοΐιοοηεΐΐε αί έ{τγασίαι τον δι-
    ώ.ασιάζονται. Λίστα 5 έτών, ενοίκιον
    $185 μηνιαίως. Τιμή $7.000, εαβη
    | $2.500.
    ΜΙΚΡΟΝ ΐΛΐηοη Κοογπ, Λίστα 5
    Ετών. Ενοίκιον $100 .μηνιαίως. Είσ-
    ποάξεις έβδομαδιαίως ήγγνημέναι
    1 $550 -/αί ανω. Καθαρά κέρδη ήγγυη-
    μόα $050 μηνιαίως καί άνω. "Ενεκα
    εσπευσμένης άναχωρήσεο>ς πωλεΐται
    διά §4.000, μέ μετρητά 2.ΟΟΟ. Τό έρ-
    γάζονται 4 ανθρωποι.
    ΒΑΚΕΚΥ 3Π(Ι ΚεδίαιΐΓβηΙ, γω-
    νία, άπέναντι σταθμοΰ. Λίστα 6 1)2
    έτών. Ενοίκιον $185 μηνιαίως. Έ6δο-
    ■ μαδιαϊαι είσπράξεις §500 καί δνω. Με
    κιτρε.-τΰιιενον είς ΟοΓίεε Ροί έγγν-
    ϋΐίθα διπλασίασιν των εργασιών. Τι-
    ΐ"Ί 32.000 035Π μόνον. "Εχει δλα τα.
    /οειώδη.
    0ΑΝΟΥ δΤΟΗΕ είς πόλιν 35.000
    Τ'Ίς Νέας Ίερσέης. Επίπλωσις αρί¬
    στη κα'ι μέ δλα τα χρειώδη. Λίο'τα
    1 ίτών μέ ορΐϊοη, ενοίκιον $135 μη-
    1 " ως. "Εργασίαι ηγγυημέναι $1500
    ιΐ'Μαίως καί ανω. Τιμή $7.000, με-
    τηι,τ« $2.500.
    ,ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ πρώτης τάξεως,
    «24 Κοοηΐ8. "Εχει την τελευταίαν
    - Έΐιν είς την έπίπλωσιν. Ηί§Π ρΓΪοε
    Ρΐηοο. "Εργασίαι ήγγνημέναι $1.750
    »θομαδιαίως καί δνω. Καθαρά κέρ-
    1;ΐ ηγγυημένα άπο $17.000—20.000
    10 ίτο"· Μακροχρόνιον ένοικιαστήρι-
    ί "ν-, Λπαιτοΰνται $15.000 μετρητά.
    ι πρηισσοτέρας πληροφορίας άπο-
    Τ"''ητε^ προστοπικώς.
    '.ΟγΡΕΕ ΡΟΤ 3η(1 ΚεβΙθΠΓΗηΙ,
    ί': το κεντρον τής έμπορικωτέρας ό-
    οι; ιιεγαλης πόλεως καί είς περιοχήν
    Ρ"το(ον, τηλεφωνικον κτιρίον καί
    ««Γειων. Λίστα 8 έτών, ενοίκιον
    -«Ο αηνιαίως, εργασίαι ττγγυημέναΐ
    ΐ»0 εβδοιιαδιαίαις καί δνω. Τιμή
    1 000 ,,ε 4.ΟΟΟ μετρητά.
    ΜΙΚΡΟΝ Ηοίεΐ έκ 18 δωματίων,
    ■""(ίαλισμενα κέρδη $275—$00 μη
    ^Ι-ί-θΓ. ΡνίυνΐΛΛ» Φΐ ΛΛ _______'_ Α'
    ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ίταλοαμερικανικόνι
    ΚεκΙαιΐΓαηΐ Πρώτης τάξεως εϋ-
    καιρία. Τοποθεσία αρίστη. Άποταθη-
    τε: 605 ΑπικΙβΓάΉηι Ανε., Ν. Υ.
    ΟϊΙ (16667—12—13)
    ως, ενοίκιον $100 μηνιαίως. Αί-
    0Τ« » ετών. Άπαιτοννται $1.250 με-
    "· Επίπλωσις αρίστη καί είς τό
    ■■—αλης πόλεως.
    ΡΟΤ Άηά ΕιιηοΗ τέ-
    μ ' - Χατ> ολα. Άπέναντι σιδηρόδρο-
    ρ.; '.' στα*μοΰ καί είς τό κέντρον τοΰ
    °!·«ηε8? δροΐΐοη. Λίστα 7 1)2
    I-
    ι.'η' -ενοι)ίιον «130 μηνιαίως. Έ6δο-
    ^ ' αιαι εισπράξεις $500 καί δνω. Τό
    δΐι ί-ηηταΐ 4 δΝΓ*00)71οί· Καθαρά κέρ-
    7ΓΓ1Ι;' °,μηνιαιω?· Τιμή $4.000, συμ-
    "'«/"« τ-ϋ" 'ν°υ ΐτ°σ0δ $240 ώ? «-
    ιφορα. Ητοι
    δηορ5, Ργπ-
    Άπεριόριστον
    ί,/Λ Τηο3ΐΓο5. Άπεριόριστον
    ^γ"'> δΐδοαεί; «Ι! οιονδήποτε μέρος
    ι; Γ.οοαεν δνευ υποχρεώσεως έκ
    <(;-ϊ>σα?· Αναλααβάνομεν ύπευθΰ-
    ;α ί"1ζ εξλί ί δ
    ί,;0Τ(;
    ρμεν είς δ,τι
    «^".«'βΠσιν δπου είσθε είδι-
    σι, ,ν ^«λαμβάνομεν νά κλείσω-
    2 ιιίοΓέΓαν'^άν,δέν εΙναι κα1 τά
    · Ι8ι«ι^νως
    τίς τ,. » 7α ενοικιαστηρια καί
    Ι* τίν ττ°'Τ°-θεσιαζ· Ουδέποτε πιέζσ-
    οι^'ιϊότΡ , 'ατην μας ε1? όΥ°Ράν οί-
    «<"θ-, ' .ερ°υς-μέ«'ζ *τα« 6 ϊδιος Αι'τ>Ί ίτο ί,™1» τη-ζ πΟΟ μετοητά.
    ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ μεταξύ θε-
    άτρων, τραπεζών, δικαστηρίων καί
    σταθμών, θαυμασίως έπιπλωμένον,
    μέ τέλειον εργοστάσιον, μακρόν έν-
    οικιαστήριον, ενοίκιον $400 μηνιαί¬
    ως. Είσ«ράξεις $70—8Ο.ΟΟΟ τό ε-
    τος. Τιμή $18.000 μέ $8.000 με¬
    τρητά.
    ΚΕδΤΑΙΙΚΑΝΤ άριστοκρατι-
    κόν, τελεία επίπλωσις, έργαζόμενον
    μέ καθαρά κέρδη 55 0) 0. Κείται
    πλησίον τής Νέας Υόρκης, είς άκ-
    μάζουσαν πόλιν, μέ είσπράξεις δο-
    κιμαστικώς $115.000 τό ετος, 15
    έτών ένοικιαστήριον, ενοίκιον $300
    μηνιαίως, τιμή $40.000, μέ $15.
    ΟΟΟ μετρητά. Λαμπρά εύκαιρία διά
    τρείς συνεταίρους.
    ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, μέ τελείαν έπί-
    π?.α>σιν, γωνιαία μεταί,ύ ΡεΓΓ>" 813
    Ιϊοη, ΡοχΙ Οίίϊοε, γραφείων κ.αί
    έργοστασίων. ΙΟετές ένοικιαο"τήρι-
    ον, ενοίκιον $150 μηνιαίος, είσπρά¬
    ξεις $1.000—$1.200 έδδομαδιαίως.
    Θυσιάζεται λόγφ ασθενείας, άντί
    $12.000, μέ $5.000 μετρητά. Σπεύ¬
    σατε.
    ΕΙΤΝΟΗ ΚΟΟΜ, ά).ά ΟαίεΙβ-
    ΓΪ3 κιγΐε, πλησίον τής Νέας( Υ¬
    όρκης, γωνιαϊον καί εύκολΛδούλευ-
    τον. μέ δοκιιιαστικάς είσπράξεις
    $8.000 μηνιαίως. Κέρδη 50 0)0, |ΐα
    κρόν ένοικιαστήριον, ενοίκιον $490
    μηνιαίως, τιμή $21.000 μέ $8.000
    035Γ1. Έξαιρετικί] εύκαιρία διά
    τρείς.
    ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποθε-
    σία ΒΓθθΜγη, εύκολοδούλευτον
    καί έπικερδές, ΙΟετές ένοικιαστήοι-
    ον, ενοίκιον $200 μηνιαίως, είσπρά¬
    ξεις $1000—$12000 ίβδομαδιαίως.
    Τιμή $9.500, μέ $4.000 μετρητά.
    Εΰκαιρία διά δύο.
    ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ άλά ΟοΓΓεε Ρον
    5ΐ>/1β, κεντρική τοποθεσία 3Γ(1
    Ανε., είναι τέλειον καθ" δλα, μέ
    είσπράξεις $800—$900 έβδομαδιαί-
    ως. 7ετές έ/νοιχ.ιαστήριον, ενοίκιον
    $300 μηνιαίως. Τιμή $9.000, _ μέ
    $3.500 μετρητά. Μοναδική εΰκαι¬
    ρία διά 2 συνεταίρους.
    ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, εύκο¬
    λοδούλευτον καί έπικερδές, 3γ<1 Ανε.. πλησίον 42ηά 51., μακρόν ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200^ μη- νιαίως. Δοκιμαστικαί είσπράξεις $1000—$1100 έβδομαδιαίως. Τιμή $8.000", μέ $3.500 μετρητά. Μονα¬ δική εΰκαιρία διά δύο συνεταίρους. ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ μέ ^ι1η- οηεοηεΐίε, ϋθλνη Τονη, είσπρά¬ ξεις $700 έβδομσδιαίως, παρ' εΐδι- κών δυΐλασιάζονται, 5ετές ένοικι¬ αστήριον, ενοίκιον $4500 ετησίως. Τιμή $14.000, μέ $4.000 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, τέλει¬ ον καθ" δλα. Έπικερδές καί εύκο- λοδούλευτον. Είσπράξεις $1200 έ- δδομαδιαίως. Μακρόν ένοικιαστή¬ ριον. "Ενοίκιον $416 μηνιαίως. Τι¬ μή $9.500, μέ $3.500 μετρητά. Σπεύσατε. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλτ/ίτή γωνία 0ο1ιτπιΙ)α8 Ανεηπθ, μέ δοίαααστι- κάς είσπράξεις $1200 ίβδομαδιαί- ο»ς. δετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $225 μηνιαίως. Τιμή $13.000, μέ $4.500 038η. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον, έπι κεντρικής γωνίας ΒΓθθΜγη. Είο- πράξεις $900—$1.000 έβδομαδιαί- ως. ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $225, τιμή $10.000, μέ $4.000 με¬ τοητά. ΟΚΟΟΕΚΙΕ5, ϋΕΕΙΟΑΤΕ»- 5ΕΝ5, ΗΟϋ8Ε8 πολλά καί διά- (τορα. ΤΗΕΑΤΚΕδ, ΡΚυΐΤ, ΟΑΝϋΥ δΤΟΚΕδ, είς έκλεκτάς τοποθεσίας, δΗΟΕ 5ΗΙΝΕ ΡΑΗ- ΕΟΚ5 έπικερδή. ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟ- ΡΑ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, ΕΙΣ ΜΕΓΑΝ ΑΡΙΘΜΟΝ. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝ Ν Α ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕ ΦΘΗΤΕ ΠΡΟΙΌΥ ΚΑΜΗΤΕ Α¬ ΓΟΡΑΝ. ΕΛΘΕΤΕ, ΓΡΑΨΑΤΕ, ^ "Η ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ ΜΑΣ. 12 ετίκ ΠΕΙΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΙ- ΔΙΚΟΤΗΣ ΣΤΑΣ ΕΛΌΙΚΙΑ- ΣΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ. 0ΗΒΙ5Τ05 ϋ. νΒΕΤΤΟδ 1482 ΒΓοαάν/αγ (Κοοτη 609) (Βεί. 42<1 ααά 43(1 δΐΓεείί) ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ Λ ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς πολύ συγκατα- οατικήν τιμίων γροσαρία μέ φροΰτα και Λαχανικα, τοϋ Ιδιθ5ϊτήτχ»υ άν'αχιο- ροϋντος διά τττν Ιδιαιτέ©αν αϋτοΰ πα- τριδα. Οί βουλόμενοι άποτα&ήτε: 1127 ΑΐηβΓθΐχΙαηι Ανβ., μεταξύ 115 καί 116 £ρόιιων), χ. γ_ (^ί(ν_ ΤπλέιφωΛΌΎ: 6238. (16650^—10—15) ΠΩΛΕΙΤΑΙ φρουταρία καί ζαχα¬ ροπλαστείον. Τιμή λογική. Άποταθη- τε: 131 Ε. 5151 81., Ν. Υ. ΟΗγ. _______(16665—12—14) ΠΩΛΕΙΤΑΙ γωνιαϊον ζαχαροπλα¬ στείον, μέ ίβηογ ίΓΐιΐί, δΙαΙϊοιιβΓγ, Πΐη83ζϊηε, θΓβοηιεΓγ, κλπ., ίδρυμέ- νον πρό έννέα έτών. θά πωληθή είς τόν κατάλληλον. Δίδεται πολυετές έν¬ οικιαστήριον. Ό ίδιοκτήτης άσχολεϊ- ται είς άλλας εργασίας. Άποτα&ήτε: 1780—82 ροΓοηεείεΓ Ανε. Βθ5ΐοη, Μ383. Τηλέφ. Οεηενβ 8805—8744. ______ (16666—12—16) ΠΩΛΕΙΤΑΙ οίκία μέ 16 έπιπλωμέ- να δοΜΐάτια κ«ί μέ όλας τάς ευκολίας. ΕίσόδΓΐμα καλόν. "Ε·οικιαστήριον τρι- ετές. Εύρίσκ«ται πλησίον σταί)ιιιοί} 8«1>
    νναν. Άϊτοτα9ήτε: 541 Ρβοίίΐο δι.,
    Βι-οοΜτη, Ν. γ. (16661—11—17)
    ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ έπιπ).α διά Εαηοΐι
    Κοοΐπ η Οοίϊθβ Ροί, οοτηρΐεΐθ, μ«τα-
    χειρισμένα είς ο-υγκαταβατικήν τιμήν.
    Α.τοτα9ήτε: Αιυπια Οοίίββ Ρογ, 605
    \Τ. 2711ι δι., Ν. Υ. Οΐΐν.
    (16624—7—13)
    ΠΩΛΟΥΧΤΑΙ έπυτλα διά Οοίί«>
    Ροί8, Οοΐίβθ Ηοιιβεδ, ΚεβίαυΓαπίβ,
    κτλ., δηλαδη Γ8η£β8, Γ6ίΓΪ8θΓ&ίθΓ8,
    .«Ιββπι ίποΐε», βΐιονν ο»ββ8, άΐβΐΐθβ,
    8Ϊ1νθΓΤί·Εΐ·θ, οοίίβθ ΠΓηι, κτλ., μετα-
    χειρΐίρμένα καί καινχιυργή. ΤιιιαΙ πολύ
    χαμι^αί. Άποταθήτε: 333 ν. 39ΐιι
    , Χ. Υ. Οίπν. (16004—5—12)
    ΠΩΛΟΥΜΕΝ καί γζί
    ζομεν επιπλα στιλδω τηρί-
    ών καί υποδηματοποιείον
    "Εχομεν ήδη είς τάς απο¬
    θήκας μας 400 καβίοματα,
    τα όποϊα πωλοΰμεν είς πο¬
    λύ χαμηλήν τιμήν, Ιχοντε;
    ανάγκην χώρον. Άποταθή-
    τε: ΕΜΡΙΒΕ 428 —3Γ(1
    Ανβ. Ν. Υ. αΐγ. Τηλ.
    8239. (ϋ— τ>
    Μ ΤΑ ΕΙΔϋ
    ΠΙΑΒΟΤΗΡΙΑ
    ΙΙρίν η άποφασί-
    σετε νά άγοράσβ-
    επισκέφθην
    μεγαλειτέρον
    /ατάστημα τοθ
    ■όσίΐου είς τα εϊ-
    5 >1 έπίπλων διά
    ιτιλβωτήρια, πι-
    οχαΰαρισ τ ή ρι α
    __________________ ,,.ΟΛ ηθΙ 5103111
    ηοί!θΓ5. Δέ ν πωλοΰμεν επί πιστώσ8^
    Μόνον τοίς μετρητοϊς.
    "Εχομεν κάμει έγκατασττίσεις^ καί
    προσφερομεν τα εϊδη μας εις τα κά¬
    τωθι καταστήματα:
    Ν. Υ. ΡΓθάαοε Εχοηαηββ, Ν. Υ.
    Ρεππ5γ1ναηΐ3 ΒΜ8·. Ν. Υ.
    Ποιεί Είποοΐη, Ν. Υ.
    Ρ3Γΐί ΟοπΐΓαΙ ΗοίβΙ, Ν. Υ.
    Ηοΐοΐ Α15ογΙ, Ρβΐΐπ Βεβοη, Ριη.
    κα'ι εί ςπλεΐστα δλλα καταστήματα.
    υΐΙΙΤΕΟ ΒΟΟΤΒίΑΟΚ δϋΡΡίΥ 09.
    ΟΡΡΙΟΕ ΑΝϋ δΗΟν ΓΛΟΟΜ8
    2035 ΤβΪΓά Ανε., Ν. Υ. ΟιΙγ.
    ΤεΙ. Εεηϊ§Γΐ 4181.
    ΡΑΟΤΟΚΥ 214 ΕΑ5Τ 1141η ι Γ
    ΝΕν ΥΟΗΚ, Ν. Υ.
    4181
    ΙΙΙΛΟΚΛΘΑΡΙίΓΑΙ
    "Εάν μέχρι τούδε δέν μετεχειρισβη-
    τρ τό ΡαηβΐπΗ καί τό Τοτό 1>1θίκ·1πηί;
    δώσατε μίαν παραγγελίαν ΐνα.πίΐββη-
    τε Γτι αμφότερα τά> Β1ειιο1ΐθ8 είναι
    τα καλλίτερα έν τ{ί άγοροΐ
    χ,μή — Ένα γαλόνι $2.50. ημιοτ
    γαΡ.όνι $1.50.
    "Ολα τα ειδή διά πίλοκαθαρτσΐηπια,
    ευθηνοτερα κατά 25 ο)ο είς τό κα-
    τάοτημά μας.
    Τό κατάστημά μας ανοικτόν τάς
    Κυοιακά; 10 π. μ. εως 1 ». ".
    Ο. Τ. δΡΙΚΟΡΟϋίΟδ
    314 ν. 43Γα 31., Χοαΐ' 81— Ανε·.,
    Νβνν Υΐ
    -•Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
    --ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ 300 ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΕΤΩΝ
    -Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
    -ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
    ΟΙ 1ΥΝΑΤ0Ι ΝΕΟΕΑΑΗΝΙΚΟΙ
    ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
    Οί "Ελληνες μετανάβτϊαε των τρεών τελ.6Μτα£ων.ίχίά
    νων, ώς έκπολιτιαταε των ξΐνων χωρών και τί,
    Ελλάδος.
    ΥΠΟ Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ
    Είς τάς 400 σελίδας τού νέοο οώτο·3 σογγράμματος^ τού Άρχυυντ!
    Χτοο τοΰ «Έΰνιχ,ο] Κτίρο/.ος», εχετε ώς έν κ-νηματογραφι/.τ) ταινία
    λόκληρον Ιποποιίαν άγώνων των έν τώ Παλα'.ω καί Νέω Κόσμω 'Ε
    λ.τ/"ων, ώς Οαυμϊσίων οτ.αζΛνέων τοΰ πολιτισμοϋ. Έκτίθβται ή ζωή κ
    ή δράσις μεγάλων άνδρών μας ϊηά την Ευρώπην και τψ 'Αμερικτίν. (
    δ-νατοί αύτί! χ^ρακτήρες καί έν πολέμω κζ έν είρήνιο, ώς ηρωες κ
    μάρτυρϊς, ώς έμχοροι καί έπιχειρημ,ατίαι, ώς λόγιοι καί έχιστήμονε
    ως συγγρχφεί; /.αι ώς ίιϊ'άσχ.αλοι κίί άναμορφωταί τοΰ εθνοος, ογ;ι
    χροσωχεύουν όλας τάς χώρας τού Ελληνισμόν». Εξήλθον άτο -χ-
    Πελθπόνντ}σον κβϊ την Στερεάν, την Θϊτσαλίαν, την "Ηπειρον καϊ Γ
    Μακείονίαν, την Κρήτην καί τάς; άλλας νήσους.
    Είς τοίις Δυνατοάς Νεοίλληνικοΰς Χαρακτήρας των άνδρών, χ
    έδόξασαν κα! τάς θβτάς των πατρίδ»; καί το Έθνος, ευρίσκομεν δλ
    θαη/μ.άσια^7Γ0Ϊ£!γματ5ί, διά νά άντλήσωμεν νέον θάρρος καί νέαν έμ—ε
    σιν είς το·/ άγώνα της επιτυχίας καϊ τής προόίοο. Πάμΐτωχοι καί
    <Γφθί μετανά-σται, έγινα-/ μέ την «ιλεργίαν των καί την τιμιότΓ,τά τι ίιάσημοι κα! άνεδείχθησαν καί οί μέγιστο; των εύεργετών τής Έλλάδο Είς τό βιβλίον αύτο θά ε3ρετ« πώς ένας "Ελλην, κατά τ6 1700. άν χωρησας άνι>—όδητος άχο την ΰχόδοολον τχτρίία το·ο, έγινεν ό Ζ
    χάρωφ τής έποχής τού, δχρώνος τής Αύστρ'.ακής Αύλής, καί όμοτρ
    χεζος τοΰ Αύτο/,ράτορος καί διετήρησε τόν Ελληνισμόν τοο καί αύτ< καί τα τέκνα τού καί τα έγγόνία τού.. "Αλλος κτωχος "Ελλην έ'γι χρό έν.ατόν έτών σ^νέτα·.ρος κ»ί συνεργάτης τοΰ Άντιέασιλέως τί Αιγυπτου. *Α><λος βιο-αλαΐΐττης, χεζοχορησας άν^όδητος άπο την '( Λοσσόν εως την Πετρούπολιν, έςετφ.ήθη άχο την Αύτοκράτειραν Α κατερίνην τν Β' %α έ'γινεν ήγεμών των χωΐών τής Κασπίας θα?.ά «ής- Τοΰ άνίρός αύτοϋ έχομ,εν τώρα τόν άν?ρ'.άντα «ίς Αθήναις. Ά' λ«ς θαυμάσιος μετανάστης έ'γινε ιιρωθυχοργός είς την Ρουμανίαν κ έμεινεν "Ελλην την ψυχήν, εΰίργετήσας την 'Ελλάϊα. Παρελαΰνο •πολλοί αλλοι θατομάσιοι τύποι μετοτ^αστών. "Εχετε έμζρός τας ζΐ'( γραφομένους μέ ζωηρά χρώματα τοίις «ρωτεργάτας τής Φιλικής '] ταιρείας, τοάς μεγάλοος νεοέλληνας πολιτικοίις -/.αί στρατιωτικοΰς κ κληρικούς καί οΐκονομολόγους καί συγγραφείς καί ά'/α'μ.ορφωτάς. "3 χετε καί μορφάς Έλληνίϊων, σπανίων έν τή ΐστορία τοΰ κόσμου. Κ Ιχετί άκόμη τάς ηθικάς φΰσιογνωμίας κοροφαίων φιλελλήνων καί ; Άμίρικανων, όπως είναι ή χαρακτηριστική μορφή τοΰ Σαμουήλ Γ/.ρί τλυ Χάοο, τοΰ ΰπάτθΰ των έν τω κόσμω φίλελλήνων, ενός άληθώς μερικανοΰ Λχφαγιέτ τής Ελληνικάς έχαναστάσεως. Μελετών;:ες τοί»ς Διινατους Νεοίλληνι/.οΰς Χϊρακτήρα;, μανθχ^ομ λ«πτομ.ερώς την ιστορίαν τοΰ νεοελληνικοΰ πολιτισμοΰ καί των μεγάλ( τοΰ Έλληνιαμοΰ βύβργ&τών καί κατ' αυτόν τόν τρόιτον 6ά ήμποροΰμ νά έχιδεικνίωμεν καί είς τοίις Άμ«ρικανοϋς, ότι δέν έχομεν μόνον πρ γόνους ένδόξους τής χαλαιάς έχοχής, τής κερ-.όδου τοΰ Περικλέου «ου τούς γνωρίζουν οί ξένοι πολύ καλά άπο τα σχελείά των, άλλ' εχ μέν κα ημείς οί νεώτεραι "Ελληνες νά παρο'-ισίάσωμ.εν μεγάλοκς χζρακ' ρ«ς καί γενναϊα έ'ργα τοΰ πολιτισμοΰ άντάξια των άλλων πολιτιτμένι συγχρόνων εθνών. "Ολα αύτά τα θαυμασία άΘλήμΛτα παραμένουν ά-(·νι στα είς τοϋς ξένους καί είς πολλοίις άκόμη άπό ημάς τους "Ελλην* Τό βιβλίον αΰτο έκ 400 σελίδων, ίεμένον καί καλλ ι τεχνικώς τυπι «.ένον, μέ άναριθμήτους εΐκόνας, μάς διϊάΐκει νά ε'μεθα ίπερτ,φανοΐ , ϊήν ιστορίαν μας των 300 τελευταίον έτών. Μορφώνει καί φρονηματ:ζ τ,αί άνυψώνει. Πάρετέ το διά τόν εαυτόν σας, διά τάς ο'ικίγενείαίς σα: ίιά τα παιδία σας, διά τούς ίδικούς σας είς την ι;ατρίδα, διά τα Έ ληνόπουλα των Σχολείων μας. Πρέπει να γίνΐρ τά_έθνικόν καί κο:ν&)' κόν έγκόλπιον κάθε "Ελληνος. Είναι «ήριγιμ.α τής ζωής μας, των έ: τυχιών μας, των προόδων μας. Φώς Ελληνικόν καί ϋπΐρτφάνί Έλληνική. Ή μελέτη των ένδόξων νεοελληνικών χαρακτήρων τονώ: ίλους μας. Διαβάσατε τα έργον και διηγηθήτε είς τα παιδία σας τί) γράφει, διά να τα κάμίτε καί αΰτά όχερήφανα, ότι «γεννήθηραν Έλ>
    νόπουλα.
    ΝΑΤΙΟΝΑΕ ΗΕΚΑΙ,ρ
    140 λΈδΤ 26ΤΉ δΤ. ' ΝΈΛν ΥΟ]Κ, Ν.
    Ταχυδρομήοατε τό νέον σύγγραμμα: «Ελληνικάς Πολιτισμόν: ΔΥΝ'
    ΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΧΓΚΟΙ ΧΑιΡΑΚΤΗΡΕΣ> δ εμέ νόν. "Εσωικλείω την άξί
    τού Δολ. 2.75. "Η οτείλετέ το Ο.Ο.Ό.
    "Ονομα .....
    Διεύθυνσις
    Πόλις
    ην--^.
    Ι-ηι* ΛΛ44
    ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΖΟΛΑ
    ΖΟΗ ΚΑΙ ΑΓΑιΊΗ
    ΟΙ ΤΡ.ΣΣΑΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΓΚ0ΥΡ401
    Τό θΠ»μάσχογ αΰτό διήγημα τοθ ππονφήμου Γάλλβυ μβγρφ
    Αΐιιιλίου Ζολα, με-ΐαφρασθέν ίΐς την έκφραστνκή δημοτνκή μας γλώσ-
    σα ΰτΐό τοθ όδοντοϊατοοθ κ. Εύαγγέλον Δεσπότου, είμεθα βεβαιοί, ότι
    θά βέλξχ) τούς άναγΛΐοσ-τας τού.
    Σύντομον 'ν.αί μελοοραματνκ.ον τδ ίργον τοντο θά ·ΛΤγε[ρ·η ητν προ¬
    αώ έ δ λ
    Σμ μρ ργ γρη τ ρ
    σοχήν τοδ αναγνώστου μέχρις δτον ούτος άναγνώστι καΐ την τελευ¬
    ταίαν τού λέξιν διά νά Ικανοποιήσυ την οιεγερθεϊσαν έπιθιιμίαν το»
    1#η τό τέλος μι&ς οραηατιχής ενώσεως δύο νεαρόν ΰά
    ΧΡΥΣΟΔΚΤΟΝ ΤΙΜΑΤΑΙ 31.00
    ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙ,Ο
    «ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑ-ΙΌΥ, 1928.
    ΤΡΑΠΕΖΑ
    ^ΕΛΛΑΔΟΣ
    ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕΓΑΙΡΕΙΑ
    ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
    ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
    ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
    ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
    , ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
    Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
    ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
    ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
    ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
    ΒΕΖΗ.
    είς τάς κυριωτέρας πόλεις
    ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
    ΚΟΥ.
    Ένεργοΰνται «αααι αί τραπεζιτικαί έργα-
    &α& χάρις δέ είς τό εΰρο δίκτυον των ύηοκατα-
    άώ υή ή Ταζα
    ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ
    σ&α&» ^χάρις δέ είς τό εΰρο δίκτυον των
    ατημάτων και άντα«οκρετών αυτής, ή
    έξυηηρ·£τει λίαν επιτυχώς την πελατεί
    ς, ή ρζ
    λατείαν της.
    ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
    ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ίτ»
    4 ίΟΝΡΟΝ ννΑίί ΒυΐίϋΙΝΟδ, Ε,Ο. 2
    ΜΕΘ' ΥΠ>ΤΟΙ ΕΝ ΚΏΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
    ΚΑΤΑθΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
    ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
    Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
    ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ έ'χουν
    συμφέρον νά προκαλώοΊ την αποστολήν των μέσφ τής
    ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
    καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τού¬
    τον οργάνωσιν, έξυΛηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
    ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
    Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
    γραφίας.
    Η 'ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ'
    ΜΑϋΙδΟΝ 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
    Τηλέφ.
    ΑΝΕΓΝΩΡ1ΣΜΕΝΗ
    ΠΟΑΙΤΕΙΑΚΗ
    ΤΡΑΠΈΖΑ
    Τηλεγραφ. Διευθύνη;
    €θυΑΚΙΝΙΟθ>
    νευυ υοκκ
    ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
    ΑΝΟ ΤΩΝ
    $3,250,000.00
    ιοο ραρκ κονν
    ΑΠΕΚΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜυΝΙΟΡΑΙ. ΒΙΠΙ_»ΓΝ(1
    Λειτουργουοα κατα τοος νόμους καί θπο τον εΤλεγ·
    χον τής Οολιτείας Νίας Υόρκης
    ΑΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑ! ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ*
    Ανοίγη ΤΡΒΧΟΥΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΝ—ΟηβοΗπβ Αο<:ουηΐ3 —καί πληρώνει τόχον 2% διά τα ύπόλοιπα. Δέχεται ΚΑΤΑθΕΣΕΙΣ είς Δραχμάς χαΐ Δολλάρια επί ανατοχιβμΔ πρό; 4% ετησίως—δρβοΐβΐ ϊηΙβΓββΙ ΑοοουηΐΛ—είς πρώτην ζήτησιν. Έκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μέ την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ- νονται άμέσως άπό τούς έν Ελλάδι άντιπροσώπους μας, την ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρίς καμμίαν προμήθειαν η άλλην επιβάρυνσιν. Έκβίβει ΕΠΙΤΑΓΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΑΓΟΡΑΣ είς Αολλάριβ, προμήθειαν, έξοφλητέας είς δλα τα μέρη τοΰ κόσμον. Άνοίγει ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ—θΓβάΙΐβ—*αο' Αμερικανικόν καί ϊίναις Τραπέζαις καί δίδει ποοκαταβολας χρημάτων επί ίμπορενματων. Αγοράζη ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—ΡιΛΗο υΐΐίϋΐίβδ Βοησ.5—χαΐ τοποθβτε* χρήματα ασφαλώς είς άχίνητα επί πρώτη τ δευτέρα ύποθήχη. __ Ριηΐ ογ δβοοηο. ΜθΓΐ^βββ— διά λογαριασμόν πελατων της. 'Ενοιχιάζίΐ ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΑ—δβίβΐγ Βοχε»—<1ντΙ Λολλ. 5.00 7.50. 10.00, 15.00 χαΐ 20.00 ετησίως, μέ κάνε ευκολίαν καί ά- •ςράλίΐαν. χάρις ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΛΓΝΙΑΤΑ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ ΔΙ' ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑ- ΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΓΠ ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ 8ί3ΐβ Βαηΐι ΙΟΟ ΡΑΒΚ Ηθνν. ΝΕτΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ. (Συνεπεία έ*, τής 21ης σελίΒος.) κου Πατριάρχου Κωνσταντίνου, τόν ό.τοΐον, ώς γνωστόν, έξβθρό- νιοιαιν καί έξώρισαν οί Τοϋρκοι άπό την Κωνσταντινσύπολιν, πρό τρΐΓτίας. Πρόσφυξ τώρα καί αΰ- τός, άνάμεσα στά αλλα θύματα τής τουρκικής θηρκοδίας, περνά τίς ήιιέρες τού, εδά) στό έρημη- τήριό τού—σς τό εΐποΰμε ετσι— καλλιεργώντας τόν κήπό τού καί εύλογώντας κώθε ώραν καί κάιθε στιγμήν τού; συγκατοίκον»; τού, τής «Νέας ΦιλαΌειλφείας». Τό κράτος εφρόντισε νά τοΰ δωρήση | τό σπιτάτ/ι αύτό είς τόν συνοικι-1 σμόν, μέ άρκετήτν έ'κταισιν κήπου | ί'ις τό όπισθεν μέρος. Καί ό Πά | ναγιώτατος Π ατριάρχης, ευρί¬ σκει άληθινήιν ανάπαυσιν έδω καί ανακούφισιν, ιιέ την λατρείαν των προσφύγων τοι εκείνην ποϋ δέν ήδιονήί>η νά δοκιμάση είς την
    Κωνσταντ'νούπιολιν άπό τό ποί-
    μνιόν τού. Είνε πάρα πχΑ,ν εύχα-
    ριστηιμένος, δπο>ς μας λέγει.
    Βγαίνει τακτικά περίπατον είς τα
    γύρω τοΰ <π·νοικισμοϋ. 'Επισκε- πτεταιι ιοώλας φιλικάς τού οικο¬ γενείας, ίερο|υφγεϊ πολλάκις εί; την ^ίνιχράν ξυλίνην—καί έδω, δνστυχώς—εκκλησίαν τοϋ συνοι- Γ/.ισμοϋ καί συχνότερα δέίχεται πολλούς άπό τούς κατοίκους είς την οικίαν τοχ>, ποϋ έ^ρχονται νά
    τού •υπαβάλοΐ'ν τα σεβάσματά των
    καί νά τοϋ ζητήσουν την θείαν
    εύλογίαν τού. Καί οί Πατριαρ-
    χικές εύλογίες παρέχονται αφθο-
    νες, μέ όλην την μακρόθυμον συγ-
    καττάβαισιν τής καί ψυχικήν καλω¬
    σύνην, Ίδιαίτερια χαρακτηριστικά
    τής Α.Θ..Π. έκδηλοόμενα ζωντα-
    νώτερ« κατά την στιγιιήν τής
    συγκαται&έσιεώς τού, νά φωταγρα-
    φηιθΠ είς την έξώθυραν τοΰ σπι-
    τιοΰ χάριν τής εφημερίδος. Τό
    «κοντάκ» κάμνει τό στιγμιότυπον,
    ήμεΐς δεχόμ ΐδχ—μέ την σειράν
    μας—τάς ίΐατριαρχικάς εύλογί-
    ας, ευχαριστούμεν κιαί άπομακρυ-
    νόμε'θα διά νά συνεχίσωμεν την
    έρευναν μας, υέσα είς τόν συνοι-
    κισμόν....
    Τό ζήτημα των
    λαίων,
    Ό Γονΐλμπερ Μάρς, ταμίας τής
    Δημοκρατικής έ-θνικής έπιτροπης,
    κατά τό 1924, όστις κατέθεσε πρό
    τής έπΐιτροπής της Γερουσίας, της
    έρευνώσης τα σκάνδαλα τού Τήποτ
    Ντόμ.
    Ό Σννοιικισμός εχει ήδη, κατοι-
    κηθτί έξ ολοκλήρου. Κανένα σπί-
    τι δέν μένει άδιάθετον. Καί με-
    ρικά ποϋ δέν έ'χουν κατοικηθ-ϊί ά-
    κόμα>, εΐνε διατεθι-Ί,μένα. Οί προσ-
    φυγες έ'χουν πληρώσει σχεδόν τό
    τέταρτον της άξίας των σπιτιών
    των πρός τό Κράτος. Ό τρόπος
    καί αί διατνπώσεις τής διανομης
    είχον· καθορισθή δια νομαθετικοΰ
    Δυατάγματος, έφαρμοκτθέντος έν
    όλη τί} αύστηρότητι έξ άοχης.
    Ύπηρχε καί μία πρακριματική έ-
    πιτρο."ίΓ,ι έξ έγκρίτων μελόόν τού
    προσφυγικόν κόσμου, ή όποία ά-
    πεφαίνετο εάν έδικαιΐοϋτο ή εάν
    επρεπε νά γίνη εγκατάστασις τοΰ
    αίτοϋντος π;ρόθφυγος. "Ετσι κατ-
    ωρθώθι} νά συγκεντρωθή ό καί.-
    λίτερος κόσμος έδω καί νά αποτε¬
    λέση μίαν ιδιαιτέραν κοινωνίαν
    καθαρώς άστικκχΰ Γ/θόσμοΊ». Ό
    Συνοικισμός ί'χει στοιχίσει είς τό
    Κράτος 125 έκατομαύρΐα δραχ-
    μών. "Ισως θά έστοίχιζε ευθηνο¬
    τερα εάν δέν έμεσολάίβουν σΐ κα-
    ταχρήσεις κατά τάς έκτελέσεις
    των εργίον, περί των οποίων ώ-
    [ μΛήσαμεν ανωτέρω. Τό Κράτος
    , εβαλε κάτω τόν άρι·9ΐ|.ΐόν των 125
    ' έκατομμυρίων, τόν διήρεσε μέ
    τόν άριι3μόν των οΐκημάτων τοΰ
    Συνοικισμόν, έτροποηκ>ίησϊ τό πη-
    λΐνοον ωστε νά υπάρχη διάκρισις
    κατηγοριων σπιτιων (δακρισΕΐς
    τύηων, διακρίσεις ·θέσεων, δια-
    ο'ρίσεις ρνθμοϋ κτλ.) καί ώρισεν
    ετσι την τιμήν καθ" ενός οΐκή-
    ματος. ΈννοεΤται ότι ή τιμή αυτή
    εΐνε άκριβήί μ' όλον τό πλεονέ-
    κτημα ότι τό όλον ποσόν της ά-
    ξίας τοΰ οΐκήμΐατος θά πληρωθή
    ξς ή)ατος θά πληρωθη
    χρεολυτικως. Δέν ύπάρχει (ρθη-
    νότΐρο σπ·ί.τι είς τόν συνοικισμόν
    <-Νέας Φιλοοοελφείας» απόϊ 11000 δραχμάς, μέ δύο δίϋιαάτΐα καί μί¬ αν κουζίναν. Άίλλά μέ τόσα π»σά οί πριόσφυγες ·θά ημπορούσαν νά κτίσουν καί έντός των Αθηνών σ.τίτι καί ιιέ πεοισσότΐερα ίσως δωαάτια. Τόν σιν'άλογισμον αντόν —οικαιότατον καί λογικώτατον— οέν τόν εκΐοτααν ε>ίς τάς παραιιο-
    ν άς: των Ιτ/ιαταστάσείίιιν των, διό¬
    τι άφ' ενός ήτο έπείγουσα ή άνάγ-
    κη τής εγκαταστάσεως των είς
    τόν Συνοικισμόν διά νά λ-υτρω-
    θοΰν άπό τα ένοίκια των ξενοδο-
    χείων, διά τα όαϊοΐα έ^τώλησαν καί
    τα τελευταία κοοαήματά των οί
    πρόσφυγες, καί άφ' ετέρου ήλ¬
    πισαν δτι οί όροι της εγκαταστά¬
    σεως θά έβελτιοϋντο κατόπιν, ε¬
    πικρατούσης δι/α,ιοτέρας (σκέψε¬
    ως πΐα,ρά τώ άρμοδίω ύπουργω.
    Μόίλις έξοικονόμηισαν μερικά χρή-
    ματα άπό τάς κατα6ληιθΐίσας εις
    α&τούς 03τοζΐ)μιώσΐεις, έσπευσαν
    νά δώσονν τί>ν προκατα'βολήν διά
    νά ένεργηιθτ) ή έγκατάοττασίς των.
    Καί ήρχισαν ευθύς τα διαβήμα.τα
    παρά τφ κ. Κύ,ρ%ω. Τίποτε δμως.
    Τό ύπΌυργεΙον Προνοίας ααοα-
    μένει άνένδοτον. 'Επ' σΐ'δενί τρό-
    π(ο δέχεται νά τροποποιήση τούς
    δρους ταχν έγκατ.αιστ«ισ«ΰΐν καί νά
    μειώση τήιν αξίαν των σπιτιων μέ
    την οποίαν ??χει χρεωθη έκαστος
    πρόσφυξ. Καί δχι μόνον αύτό.
    Πρό μηνός τό υπουργείον ήπεί-
    λησεν Ιξώσεις εάν οί κάτοΐικοι δέν
    .τροσήρχοντο νά ύπογράψουν τα
    όριστικά σνμ6όλαιο< παραδοχής των ανωτέρω δρων. Οί κάτοικοι συνεκριάτησαν συλ?.αληττ[ρια,παρ' ολίγον ΰιά έδΓμιο(υιργϊ:ιΐτο κρίσις καί τα ζτρτήματα πϊϊρεμπέμφθη- σαν είς την κοινοΐβοιΑευτικήν έ- πιτροπήν επί τοΰ προσφυγικού ζητήματος πρός εξέτασιν. "Εκτο¬ τε παρχψένει έκκρΐμές καί τα συμβόλαια άνυπόγραφα. Οί κά¬ τοικοι δέν έπαυσαν τα διαβήματά των. Τό προεδρείον τής δραστη- ριωτάτης καί μοναΐδικης άλλως τε τοϋ Σιη"οϋκισμοϋ οργανώσεως «Ένωσις των Προσφύγων Ν. Φιλαδελφείας» υπό τόν κ. Δ. Π α- πάζογλου, δέν &τκηισίε καί τούς πρόσφυγας βουλευτάς νά έπισκέ- πτεται καί πρός τού; άρμοδίσυς ■ύπουργούς νά ύποβάλτι παράπο- να. Καί εΐνε δικΗΐότατα τα αίτή- ματά των: Άπό τό ποσόν των 126 έκιατομμυρίων, ποϋ έστοίχι- σεν δ συνοικκτμος, νά άφαΐιρεθοϋν τα 20 έκατομμύρια ώς γενι,κά ε- ξοδα—τα εργα άλλως τε είς τόν συνοικισμόν δέν έτελεΐίωσαν άκό- μη—καί μέ τό υπόλοιπον των 105 έκατομμυρίων νά χρεωθοϋν οί κάτοικοι. Τότε δέχονται νά ύπο- γράψουν τα συμβόλαια και νά δ- ριστικοποιηΐθί} ή εγκατάστασις των καί ή Ιδιοκτησία των επί των οίκημάτων ποϋ καττέχουν. Τό Κράτος άς φαΛ"5 υποχω,ρητικόν, άφοΰ άλλως τε δέν πρόκειται νά ίημιο>θή τό ίδιον ττ)ν διαφοράν.
    Άς μή προκαλοϋιιεν τόν μαρα-
    σμόν τού ένθουσιασμοϋ ποϋ εχουν
    τόσοι άνθρωπθι διά τόν συνοικι¬
    σμόν των, η τουλάχιστον άς φρον¬
    τίσωμεν νά εϊμιε'θα δίκαιοι είς
    τάς άποφάσεις μας, αι οποίαι νά
    μή ζημιώνουν ημάς, άλλά καί νά
    ιιή ζημιώνουν καί τούς αλλους.. .
    Αί άλλαι άνάγκαι
    Ό συνοικιοιμος εχει 'βεβαίως
    μυρίας ανάγκας. "Ας μή λησμο-
    νί3&η α)1κας τε δτι ?να ολόκληρον
    τμήμιά τού εχει κατοικηθτ} άπό έν-
    τελόός απόρους πρόσφυγας, πυρο-
    —'^ϊς. τοϋ συνοικκΛΐοΰ Γηοοκο-
    μείου. Κοιί δπου ύπάρχονν πτω-
    χοί είνε μεγαλήτεραι αί λαικαΐ ά-
    νάγνκαι.
    Άλλ' έδω δέν πρόκειται μόνον
    πιερί μικροαναγκων. Τό ότι ό Σιγ.
    ονκιοΐμός δέν εχΗ*. άκόιιη έ,-κ/η.
    σίαν, δέν εχει μόνιμα σχολίΐα, δεν
    εχει ιατρείον, δέν εχει βρεφι^ν
    σταυνόν ή ανάλογον ϊδρυμα, είνε
    επί τέλοι^ ζητηΜ.ατΐαι των οποίων
    ή^λύσι-ς ΐιμπορεϊ καί νά 6οαοι·ντ|
    κ&αος. 'Αλ>^' ύπάρχουν ά7)α ';«-
    τήματ« ποϋ δέν δεχονται άναβο-
    λάς. Νά τα: Φωτισμός, ΰδοευσις
    καί δδοπ»ιΐα. Ό Συνοικισμόν άπό
    τοΰ ΐ(λιο6ασΛεμματος πλέει είς τό
    σκότος. "Επειτα οί δρόιιοι τοι εί¬
    νε άκατάστατοι καί φρικτοι. Είς
    την αρχήν της πρώ.της όδοϋ, ια-
    ραλλήιλου πρός τα δεξιά τή; νεν-
    τρικής λ:ωφόοου, εχα έγνατα-
    σταθη έ'να (Τυνεργεΐον άδοστιχο-
    μάτων. τό οποίον δμως είς διάστη-
    μα ενός μηνός κατώρθωσε νά
    στρώσγι δρόιιον....δέκα μέτοο>ν.
    Φανταζόιιεθα ότι εις 6ύο αιώνα;
    θά εχουν τελεΐίίχτει τα εργα όσο-
    ποιΐας δ7.ου τοϋ συνοικισμοϋ' 'Α/-
    λά δέν εΐνε κατάστασις αυτή ' Γ)-
    ■τχος ν.αί δέν είνε δυνΐοΐτόν νά είνε
    αιωνίως άνεν.τή ή δημιονργοΐΊΐε-
    νη έκ τήις παντ (Ιοϋς έλλεί^ΐε'ος
    νεροΰ εις τόν συνοΐ'κισμόν. Οχ<τε σταλιά! Καμμιά ύδιραυλική εγκα¬ τάστασις δέν εγινε ά/θόμη! Καί οί κάτοικοι προμη'θενονται έτί κληρωμί) το νερό των καί μέ τό....σταγον«ιιετριον σχεδόν. Δέν γίνεται ε'τσι δμως. ΤΊ θα πιοϋν καί πώς ·&άπΐλύινουν οί κάτοιχοι; Πως; Ή δδοπ.οαΐσ, ό ήλεκτροφοπισιιό-; καί αί. ΰδρισ>υλικαΙ έγοοαταστάπϊΐ;
    της «Νέας Φιίαιδελφεία;» εχουν
    άνατε'θϊΙ είς διαφόρους έταιρεία;,
    κατόπιν διια'εργείας σχετικών δι-
    αγα>νισμων. Αί κατακτ.'ρώσει; ε¬
    γένοντο, ή σχετική πίστωσις ΰ-
    πάρχει είς τό υπουργείον ΓΙρο-
    νοίας (20 έκατομμύρια δρ. πίοί-
    που.) Τό αρμόδιον τμήιιατοΓ ν-
    πουργείου τής Συγκοινων'ίας α:
    φριοντίση διά τα ζητήματα. "Η
    θά έκ-τελετίθοΰν τα εργα, ό-τότε
    πρέπει νά έκτελεο'θοϋν τό ταχύτε¬
    ρον, καί ανευ χρονοτριβής, ηδεν
    θά έτΛτε^&οΰν", άπότε οίαεσος
    προβαλλει ή άνάγκη τής άκνρω-
    σεως των διαγωνισμόν καί διε¬
    νεργείας νέων τοιούτων.
    'Επίσης άμεσος προ6ά!λ)^ι ίι α-
    νάγκη τής π&ριστοιχίσΕως τιον
    οΐκοπέδων των οίκιοόν. Τό νπσΐ'ο-
    γεϊον Προνοίας εδειξε διάθεοαν
    νά προβή είς την εκτέλεσιν των
    σχετικών έργων, είς επιβάρυνσιν
    τοΰ λ)σιιιοΰ εκάστου ποόσφι™ ο-:·
    Εύχης έργον ·&ά ήτο αύτό. 'Ο
    Συνοιχισμός θά αποκτήση το ν-
    φος τού άμέσως. Τα έσωτεοι^
    των τετραγώνων νά μεταβλη'θουν
    εις κήπους, οί όποϊοι θά προιτδίο-
    σουν άλλην μορφήν καί ο)μ
    χρωμα είς την «Νέαν Φιλαδελ"
    φίΐαν» την τόσον άλματωδω; ('
    ξελισσομένην.....
    Καθώς τό σοΰρουπον άπ?-ων*1
    τόν σκοτεινόν πέπλον τού, ή «Νεα
    <Μαδέλφεΐια» άπααά την μνσΐ1; κοπάθΐΐάν της. Σάς τραιδά, ν« -ίουβεντιάσετε μαζί της, θαρρα: 'Εάν ιεΐχατε έμπιστοσχνην εί; την συγκοι«ωνίσν της καί τόν_ ψ'^' σμόν της, ·θά έμένατε έΜεΐ εστοο καί ώ; τα μεσάνυκτα, γτατί ΐ'/β} τόσα νά σάς ειπή, γιατί εχετε το- σα νά άκοΰσετε. Οί κάτοικοι "^' ρΑποιητηκοί, όμιλητικώτατοι. υ' ταν ζή*ε μαζί τους, ΛΌμίζετε &$ βλέπετε ενα νά άγώνίζίεται νά «' νακνψητ] άπό μίιαν σι%ΐίφορ«ν·(^α έπουλώση τάς πληγάς τού κ«ι να επιδοθή είς τό έργον της & μιοιτργίας τού. ΪΙαντοϋ την πίστιν είς την άναδημ^ γιαν αυτήν καί ΐηΐν πιεποί·θηο'ιν είς την τελικήν επικράτησιν. Φαιβρός. κόσμος, καλοκαρδο·: Δέν μοιρολογα πιά γιά δ,τι εχα^· Παντνγυρίζει γιά την έΛΐτΐ7ιαν των τωρινών ερΎων τού. Φεν^^ τό βραδυνό, μέ την πεποίιθπσιν °" τι ό κόσμος αύτός κατέχεΊ τό μ1" στικόν της επιτυχίας ποϋ μώ μΕ' ρα θά οδηγήση είς την ευδαιμο¬ νίαν, ποϋ &ά είνε εύδαιμονία '/■&*■ δλου τοϋ Σχ.'νοικισΐμοΰ.... Μ. Π. Άγοράζετε τα 6ι6λία σας άπδ Βιβλιοπωλείον τοϋ €'Ε»ν. Κήβυκο
    «ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, β ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
    ΟΓΓΙΟΕδ ΑΝϋ ΓΑΟΤΟΕΥ
    Ι
    9
    ί
    ί
    8
    Ι
    ΜΟϋΕΧ, 75
    ΡΑΤΕΝΤΕΟ
    ΜΟϋΕΧ. 90
    ΡΑΤΕΝΤΕΟ
    ΒΙ.ΕΑ0ΗΕ8
    ΗΑΤ8
    ΤνΗΙΤΕ
    ΣΤΙΛΒΩΤΑΙ
    και ΟΔΟΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ
    Είναι κοινόν μυστικόν, δτι δλα τα ειδή τα κατασκευαζόμενα παρ' ημών,
    είναι τα τελειότερα. Τό ΡΑΜΟϋδ ϋΙΑΜΟΝϋ ΒΙ,ΕΑΟΗ, ΤΑ ΏΙΑ-
    ΜΟΝϋ 8ΤΕΑΜ ΒΟΙΧΕΚ5, ΤΑ ϋΥΚΙΤΕ δΤΚΑλΥ ΑΝϋ ΡΕΙ.Τ
    ϋΥΕδ εΐναι; ώς γνωστόν, Ιδικής μας κατασκευής. Ή καταπληκτική αύξη¬
    σις τής ζητήσεώς των—καί τουτο χάριν της ποιότητος των—μας ύπεχρέ-
    ωσεν όπως μεταφερθώμεν εις μεγαλειτέρον εργοστάσιον καί άπό τής 1ης
    Φεβρουαρίου έγκατεστάθημεν είς τό ιδιόκτητον βόροφον εργοστάσιον
    μας, κείμενον εις τό 10 ν. 4ΤΗ δΤ., 100 πόδας άπό την γωνίαν τοΰ
    Μπροντγουαίη καί είς την καρδίαν της άγοράς είδών πιλοποιΐας.
    Τό τοιούτον άλματικόν βήμα τό έπέσπευσεν ό νέος άδελφός τοη, ΡΑ-
    Μθυδ ϋΙΑΜΟΝΌ ΒΙ,ΕΑΟΗ τό ϋΝΙΟΝ δΗΟΕ ΡΟΕΙδΗΙΝΟ
    ΡΑδΤΕ. Ώς γνωστόν τό εργοστάσιον μας ιδρύθη πρό 2Οετίας. Εις όλον
    αύτό τό διάστημα δέν έπαύσαμεν οΰτε έφείσθημεν κόπων καί χρημάτων,
    κάμνοντες πειράματα επί πειραμάτων, όπως έφεύρωμεν τό ποθούμενον
    δΗΟΕ ΡΟ_ΙδΗ ΡΑδΤΕ. Τό εργοστάσιον μας επρεπε νά εκπληρώση τό
    όνειρον τού, τόν πόθον τού καί λάβη την πρωτεύουσαν θέσιν, ή όποία τοϋ
    άρμόζει καί είς την κατασκευήν βερνικίων, δπως εχει την πρώτην θέσιν είς
    την κατασκευήν ε'ιδών πιλοποιΐας.
    Δέν εννοούμεν δΗΟΕ ΡΟΕΙδΗ. 'Ε-νοοϋμεν ΠΟΙΟΤΗΤΑ δΗΟΕ
    ΡΟίΙδΗ. Εάν έννοούσαμεν δΗΟΕ ΡΟΕΙδΗ δπως τα κοινά, αύτό θά
    ηδυνάμεθα νά σάς τό προσφέρωμεν πρό Ιδετίας. Τύ ΙΙΝΙΟΝ δΗΟΕ
    ΡΟ^IδΗ είνα^ι νέον—ΤΕΛΕΙΟΝ— ΔΕΝ ΕΧΕΙ άσχημη μυρουδιά, δ¬
    πως τα κοινά, δπου εχουν στείλει πολλούς εις τα βουνά. Τό ϋΝΙΟΝ μο-
    σκοβολα. Δέν ξηραίνεται, δέν άσπρίζει και δέν κοστίζει περισσότερον άπό
    τα κοινά. Γράψατέ μας ινα σάς άποστείλωμεν δείγματα δωρεάν καί δπως
    πεισθήτε δτι δέν κολακευόμεθα μόνοι μας.
    Λέγομεν ανωτέρω δτι πρέπει νά καταλάβωμεν την πρωτεύουσαν θέσιν
    ή όποία μάς άρμόζει καί έξηγοΰμεθα:
    Ώς γνωστόν, αί Λουστραρίαι είναι είς χείρας Έλλήνων. Σχεδόν δλά
    τα έργοστάσια κατασκευής βερνικίων σήμερον άνήκουν εις Ίταλούς, Έ-
    βραίους καί Άμερικανοΰς. Αύτό λοιπόν ή διεύθυνσις τοϋ έργοστασίου μας
    τό θεωρεϊ ώς αϊσχος καί τη συνεργασία των καλών μας φίλων καί καλών
    Έλλήνων πατριωτών, πρέπει νά τό έξαλείψωμεν. Πολλοί φίλοι μας, συν-
    ομιλίας γενομένης, μάς απήντησαν: Θέλομεν νά προτιμήσωμεν την Ελλη¬
    νικήν βιομηχανίαν, άλλά πώς είναι δυνατόν ένφ ερχονται Έλληνες και
    μάς λέγουν δτι εχουν καλά ειδή και κατόπιν άφοΰ τα λάβωμεν δέν είναι
    καλά πρός χρήσιν; Καί απαντώμεν: Προτιμάτε άνεγνωρισμενα Έλληνικά
    έργοστάσια, τα όποία νά δίδουν περισσοτέραν αξίαν είς την ΰπόληψιν τοΰ
    έμπορικοΰ των όνοματος, παρά είς την αξίαν τής παραγγελίας δπου είσθε
    πρόθυμοι νά τούς δώσητε.
    Τό εργοστάσιον μας έπίσης άναλαμβάνει την γενικήν έπίπλωσιν στιλ-
    βωτηρ(ων καί πιλοκαθαριστηρίων. Ζητήσατε τούς Γενικούς Τιμοκαταλό-
    γους μας.
    Ζητούμεν άντιπροσώπους διά τα ειδή μας είς δλα τα μέρη τοΰ κόσμου.
    ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
    ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑΣ ΗΝΩΜΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ.
    ΟΙΑΜΟΝΟ ΡΒ00υ0Τ8 ΜΡΒ.
    ί. Ο. ΜΑΡΚΑΤΟδ &
    10 νν. 4τη δΤϋΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
    ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: 3ΡΚΙΝ0 0534
    ^
    ^
    -ΙΑΜΟΝΌ ΒΙ^ΕΑΟΗ
    ΙΝ ΡΑ3ΤΈ ΓΟΚΜ
    1ΓΟΒΕΠ 30
    ΕΕΟΤΈΠΓΕΙ). ΒΥ ΡΔΙΕΝΤ8
    8ΗΟΕΜΑΚΕΚ8 Β00ΤΉ8
    ΗΑΤ ΟΕΟ3ΕΤ
    ϊ
    ΟΟΤΙΝΤΕΚ ΡΑΝΕΧ,
    ά
    ΡΓ/ΒΕ ΙΤΑΜΑΝ ΜΑΚΒΙ.Ε
    ΜΑΕΒΙό£
    ΤΕΝΝΕ88ΕΕ ΒΑ8Ε
    ΗΑΝϋ ΜΑΤ3Ε
    ΟΗΑΙΕ
    ΤΗΕ ΚΙΝΟ ΟΡ ΒΙ£ΑΟΗΕ8
    ΥΟΕΚ'8 ΒΕ8Τ
    ΒΗΟΕ ΡΟΙΛ8Η.
    «ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 13 ΜΑ1ΟΥ.
    ΓΕΝΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ
    — ΥΠΟ ΘΑΝΟΥ "ΜΑΥΡΟΝΕΡΗ", 9Ρ0ΒΤΙΝ6 ΕΟΙΤΟΒ
    ΕΙΣ ΝΕΑΡΟΣ ΕΛΛΗΝ ΜΕ
    _.ηκώνει πεάνο επι τού στή
    ί ίδ
    ς τού, λυγίζει σίδη
    ρα είς τους οδόντας κ-α ι
    είς τούς βραχίονάς τού.
    Μετά ιδιαιτέρας χαρας γνωρί¬
    ζομεν σήμερον άπό τής σελίδο;
    ταύτη; τόν νεαρόν "Ελληνα Γεώ-
    γιον Συμεωνίδην ή ΟΕΟΚΟΕ
    8ΙΜ0Ν8, όστις χαίρει φήμην ώς
    τού ίσχνροτέρου κάτω των 20 ε-
    ΕΠΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΝΙΚΗΣ
    ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΟΥ ΛΟΝΤΟΥ
    ~ϊυμτ:ερά<τματα άπό τόν θρίαμβον τού κατα τού πανεβχύρου Καλεφορνέζου, Ραίη Στήλ.— Ό "Ελλην ίτρωτθΛαλ.ατ-.β'ϊής απέδειξεν δτ* ή άχατάβλητος άντοχή τού καί ή ά«τρα«η6όλος έπιίετικότης ταυ, είναι τα μέ τα όίΐθεα, γρήγορα ή άργά, 6α διαμφιοβητήβη τόν μιο «ρωτοηαλαιβτεκόν τίτλον των μεγάλων βαρώ , γρή σμιον «ρωτοηαλαιβτεκόν τίτλον των . μεγάλων η οπλα τού, παγκό¬ βαρών. Ό ισχυράς 'Ελληνόπαις, Γεώργιος Συμεωνίδης, ή ΟεοΓββ δΐπιοηχ. των άνθρωπον ολοκλήρου τσΰ κό¬ σμον. Ό Γεώργιος είναι μόλις 18 έτών, διαμένει δέ έν Σπρίγκφηλντ, Μασσ. Καίτ' α άναιγινώσκοΜεν είς εφημερίδα τή; πόλεως ταύτης, κατά την τελευταίαν έκίϊ έσπερίδα των Σνάίνερς είς την αίθουσαν τοΰ Υ. Μ. Ο. Α. ό 'Ελληνόπαις κα- τέπληξε τούς παρε<ττώτος, ενώπι¬ ον των οποίων εξετέλεσεν αθλους ύπερφυσικής δυνάμεως. Είς των άθλων τού ήτο νά νψώστ) ενα με- γάλο πιάνο, τό οποίον έκράτησεν επί τοϋ οτήθους τού ένφ ή νεαρα πιανίστα, καθημένη |πί τή; κεφα¬ λής τού επαιζέ τα πλήκτρα! Είς επίμετρον έλΰγισε σίδηρα 1)2 ΐντ- σε»; πάχσυς διά των όοόντακν τού καί επειτα τα περυετύλιξεν επί των βοο'χιόνων τού δίκην Ι6·ραχιολίων! Κ·ατά την Σεσκουϊσεντένιαλ ε'κ.- θεσιν τή; Φιλαδελφείας ήλθε πρώ- τος εί; τό αγώνισμα τής άρσεως μεγαλείον όαρων μεταξΰ 58 άντι- πάλων τού διαφόρων έθνιικοτητων. Ό νεαρό; Σιμεωνίδης πρώί; τό πα- ρόν ευρίσκεται <είς Σάν Πέντρο, Καλΐφ., ο>ς έπόπτης τοΰ Γουέστερν
    Φύζικαλ Κούλτσιουρ σκούλ, εχει δέ
    πολλά; προτάσεις όπως αναλάβη
    εργασίαν εί; κτνηματαγρα'φικάς
    έταιρεία; διά ρόλους άπαιτοΰντας
    εξαιρετικήν σωματικήν δυναμιν.
    ο Ρΐΐυΐϊί
    ΘΑ ΠΥΓΜΑΧΗΣΗ
    [II
    ΤΟ ΕΟΙ,ΕΥ ΜΙ1
    Ό γνωστάς "Ελλην έξ έπαγγέλ-
    ματο; πυγμάχος, Φιλήλιων Καρα-
    μάνος η ΡΗΓΧ: Μ' βΚΑ^ν, έκ
    Ντητρόιτ, άναγγέλλεται ότι θά
    πυγμαχήση την 25ην ΜοΛου είς τό
    Κόνυ "Αϊλαντ Στάντιουμ. Άντι-
    μέτωπον την φοράν ταύτην θά ε-
    χτν τόν παλαίον τού αντίπαλον
    &ΟΒΒΓ ΒψΙΝ8, ό οποίος κά-
    Λοτε εΐχε νικήσει τόν ΚαοαΙχάνον
    εί; ΡΟΙΝΤ8. Ελπίζομεν δτι την
    φοράν ταύτην ό Καραμάνος θά εί-
    Οί "Ελληνε; φ^αθλοι καθ* ό¬
    λην την Αμερικήν 5έν είχον καλά
    —καλά συνέλθει άπό την βαθείαν
    εντύπωσιν π-οΰ τού; είχον προξενή-
    σει αί άΑλε7ΐά/^.η}.οι νΐν.αι τού "Ελ-
    ληνο; πρωτοπα>>αιστοΰ των μεγά-
    λων βαρών, Δ. Λόντου, κατά τοΰ
    Άφρικανοΰ Σίν.ι καί τοϋ Ιταλοί)
    πρωταθλψοΰ Γκαρντίνι, έν Νέα
    'Υόρκτ), ώ; καί κοτά των Πώλ
    Τζόνς'καί Τζών Πήζεκ, έν Φιλα-
    δελφεία, καί ιδού δ ε'νδοξος αύτός
    μικρό; Γίγα; έρχεται νά ν.αταγά-
    γη ?να έκ των μεγαλειτέρων θρι-
    άμ·6ων τού όλου άθλΐ|τικοϋ τού
    σταδίου, έν Νέα 'Γόρκιι, τό εσπέ¬
    ρας τή; π«ρελ·θούση; Δευτέραι;.
    Άποδίδοντε; ιδιαιτέραν σημασίαν
    εί; την πρώτον μεγέθους νίκην
    ταύτην τοΰ πρωταθλητου μας, δέν
    αρκούμεθα είς την έκτενεοτάτην
    περιγραφήν τοΰ άγώνο; ποΰ έδώ-
    σαμεν εί; τό φύλλον τής παρελθού¬
    σης Τρίτη; κΐί έπανερχόμΐθα τ^δη
    νά διασαφηνίσωμεν μ:ρικά; παρα-
    τηρήσεΐ; μας, σχετικώ; μέ τα τοϋ
    δλου μέλλοντικοΰ άθλητικοΰ σταδί¬
    ου τοΰ πρωτοπαλαιστοΰ ιμας.
    Ή ίστοοική παίιαίστρα τοΰ
    71ου Συντάγματο; διά μίαν άκό-
    μη φοράν έ'γινε τόπος δονι'νσεων
    καί πάλαι στ ι/.ώ ν σεισμών, δταν ό
    Λόντος άνήί.θεν έπ' αύτη; διά νά
    αντιμετωπίση είς τίλειωτικον ά-
    γώνα ενα έκ των φοθ«ρωτέρων
    άντιπάλων τού, οΐο; είναι ό πρω-
    ταθλητή; τή; Καλιφορνία;, Ραίη
    Στήλ. Τή άληθεία, ολίγοι ά'νθρω-
    ποι έθεάθησάν ποτε επί τής πα-
    λοίστρα; μέ τόσα φχΌΐνά άθλητι-
    κά χαρίσματα, καθώς καί έπίκτη-
    τα τοιαΰτα πα).αιστική; δεινότη¬
    τος, μέ δσα ενεφανίσθη κατά την
    παρελ'θΌϋσε'ν Δευτέραν ό Στηλ.
    Καί είς ΰψος καί είς γενικήν σω-
    Ο ΛΟΝΤΟΣ—«Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΥΕΛΛΑ>. ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
    επί τοΰ λαιμοΰ καί κλειδώσεις τοϋ
    κοριμοΰ τού, ό μικρός αύτός Γίγας,
    * '. _—. _*.___________'■_______■- - —— β'
    κόν, είναι ή άοτραπηβόλο; έπιθί-
    τΐκότης τού, όταν νομίση δτι ήλ-
    ματικήν διάπλασιν καί είς φυσικην ] τοο τόν αντίπαλον τού καί συντρί-
    ρώμην είναι ίδεώδτνς τύπος πάλαι-, βων επειτα αυτόν μακράν του! Ό
    στοΰ. Εάν δέ είς; δλα αντά προσ-Ι ^Τηλ τιν.ηννί,ηΑη ,*—;<»».»« ι£»Γ.ν- ««ί μέ μίαν ύπερτάνυσιν των σχεδιον θε ν ή στιγμή νά δώστι τέλος είς τόν χαλυοδίνων μυώνων του, υψώθη! άγώνα. "Οταν λοιπόν ήλ·θε ή στιγ- έπί των ποδών του φερα>ν έπ' αν- μή διά τόν ισχυρόν Στήλ, ό Λόν-
    τοΰ τόν αντίπαλον τόπ καί ίπιντηί- τη- 3λιν«ίΛ— -τ-™· λ..~.~-.'~-. —*.
    στοΰ. Εάν δέ εί;
    θέση κανεί; ενα παγεοόν κ«ί
    δικητικόν βλέμμα, μέ τό οποίον
    βάλλει διαρκώς θνμους κατά τοΰ
    αντίπαλον τον, ιδού ό τέλειο; τύ¬
    πος των μισθωτών μονουάχων της
    Ρωμαϊκής έποχής, περί τάχν οποί¬
    ων τοσάκΐς εχομεν δλοι άναγνώοΈΐ
    κάτι μετά φρίκη;
    Εναντίον τοΰ θηρίον αύτοϋ έ-
    πρόβαλεν αφαβος, ιμέ καρδίαν λέ-
    οντος, ό χαμηλότερος καί έλαφρό-
    τερος είς τέι βάρος "Ελλην πρωτο-
    παλαιστής, διά νά διεξαγάγη ενα
    εκ των σκληροτέρων καί έπιφοβω-
    τέρων άγώνων έν τη ίστορία της
    πάλη;. Ή σύγκρουσις νπηρξε
    τρομερά καί απετέλεσε καθ' όλην
    την διάρ-κειάν της μίαν μικρογρα-
    φικήν ζωντανήν άναπχχράστασιν
    Τιτανοτακιχίας μνθικής έποχής.
    Επί μίαν ώραν καιί είκοοσι λεπτά
    εδέχθη ραγδαίαν βροχήν έπιθέσε-
    ων, πιέσεοον, έξαντλήλσεων καί κα-
    ταπονητικών λαβών, καί επί δλον
    αύτό τό διάστημα, ποϋ είς τα όμ¬
    ματα των θεατών εφάνη όλόκληρος
    αίών, ό Λόντος άνθίστατο, εθραυε
    λαδάς, την μίαν κατόπιν τής αλ-
    λης, κατεπόνει καί αύτός σχληρά
    τόν φοβερόν του αντίπαλον καί ιεί;
    τάς κριοιίμοοτέρας στιγμάς τοΰ α¬
    γώνος τού επέδειξε μίαν Ηρά¬
    κλειον δύναμιν, προξ,ΐνήσαισαν κα¬
    τάπληξιν! 'Επανειλημμένως, ένφ έ-
    κρατεΐτο σφιγκτά διά στραγγά).ης
    τος έδικαίωσε την όνομασίαν ποΰ
    τοΰ έδώσαμεν, ώς «'Ελληνική; θν-
    ^η«-·« "τι----------!.. —- ■>
    τροσ-! Στηλ ηγ>α>νίσ·θη άπεγνωσμένως καί έλλης». "Ηρπασεν έκ τοΰ λαιμοΰ
    ;ι εχ-1 μέ λνσσαν. Δέν Ιφείσθη λαβών ύφ- τόν αντίπαλον του καί έντός ενός
    ποίον Ι ισταμένων »οί γνωστοαν, βφεΰρεΙ λεπτοΰ τόν «τυνέτριψεν επί τής πα-
    νεας τοιαύτας, είς σκληρότητα έ-,λαίστρας μετα τόίσης δυνάμεω-
    φανηθηρίωδης. Καί δμως τό 'Ελ-, δστε ό Στήλ πρός στιγμήν, ζαλι-
    ληνικον είδωλον τής παλαίστρας, σμένος καί παραπαίων, ενόμισεν
    ι/ι>ν και κινουιυ-νον μεσα είς την δτι ευρίσκετο έν τω μέσω κάποιας
    Λατρείαν των παρευρισκομένων Ι φοβεράς σεισμικής άνεμοζάλης
    νΐλΐα«νι>ν Έΐλήνί,ίν νη ΑΏηκ&νΖιυ Τ" ,,ΛΛ.'^____1= _ ..ι.. - ^ '
    ναι άρκίετά προητοιμασιιένος ν*
    καταγάγτ] νίκην άπέναντι τοΰ άν-
    τιπάλου του. 'Η πνγμαχία ε'χει ο¬
    ρισθή είς δέκα γύρονς.
    χιλιάδων
    Οανμαστοον του έστήριζε τό πάν
    εί; την ακατάβλητον άντοχήν τον,
    ή όποία ·είναι, αληθώς, φαινόμε¬
    νον καί τό Ισχυρότερον του απλον.
    Τό οίλλο του απλον, έξ ίσον επι¬
    κίνδυνον καί πλέον άποτελεσματι-
    'Ο Τοηιηιν Κ6Γα1<05, πυγμάχος έ! επαγγέλματος, έκ Γυθείου, τής Λα- κωνιας. ι ο κοριχρωμα της σκληιρας δοκιμα- σι'ας τού επήλθεν άμεσος, δταν ό Λόντος, έφαρμόσας έπ' αΰΐοΰ την γνωστήν Ισχυράν λαβήν στραγγά- λης, τόν ΐΓεριεστρ&ψεν είς τόν άε- ρα καί τον έκάρφωσεν επί τής" πα¬ λαίστρας" ήττημένον. Ή νίκη τοΰ Λόντον είναι τόσον μάλλον έξαιρετικώς μεγάλη, καθ* δσον ό Στήλ είναι σήμερον έκ των τριών ή τεσσάρων κορυφαίων πα- λαιστών τής χώρας. Μεταξύ των πολλοον νίκων του δ Στήλ ε'χει ση- μειώσει καί μίαν κατά τοΰ μεγάλον Τζό Στέκερ, πρώην πρωτοπαί.αι- στοΰ, τόν οποίον κατέρριψε πρό τινος έν Καλλιφόρνια. Μετά την νί¬ κην τον αυτήν ανεχώρησε διά τάς Άνατολικάς Πολιτείας, άνοίγων νέον δρόμον νίκων, τόν όποΤον τόν άνέκοψεν ό Λόντο; κατά τρόπον δρο?ματικόν. Ό Λόντος, παροομίνίον άήττητος επί μ:'ατν τρίϊτίαν καί μετά τάς τε¬ λευταίας πολλαπλάς νίκας τού, ί¬ σταται επί τη; παγκοσιιίου παλαί¬ στρας ώ; εί; προεξέχων πρωτα- ■θλητή,ς καί διά πρώτην φοράν εις την ζωήν τον κρούει καί σείει ί- σχνρότατα την παγκόσμιον πρωτο- παλαιστικήν θύραν, μέσα είς την όποιαν ευρίσκεται -/οοφεύων μεχρι τοΰδε ό "Εντ Λιούης ή στραγγα- λιστής». Άδαμάντιος Ν. Βασδέκας, έκ Καστο- ρίας, τής Μακεδονίας, δρομεϋς μα- κρυνών (να11ί> άποστάσεων και πα-
    λαιστής των 135 λιτρών Είναι μελος
    τοΰ 'Ελληνοαμερικανιχοΰ Άθλ. Συλλ.
    'Εκ Σαντιάγου, τής Χιλής, αγ¬
    γέλλεται μία πολύ περίεργο; <εΐδη- σις, σχετικώς με μί«ΐν έπικειιιενην πάλην ηεταξύ ένίός Βέλγου καί ε¬ νός Τούρκου. Ό Βέλγο; πώαι- στή; έξ επαγγέλματος, Κονστάν Λέ Μαρτέν, εδέχθη νά άντιμετωτί- ση επί τής παλαίστρας τόν Τοϋο- κον προκλητήν του, Άβδοΰλ Ροχ- μάν, μόνον επί τφ δρφ δτι ό τε- λευταΐος θά «ασφαλισθή» πρώτον κατά σωματικοΰ δυστι^ήΙ-ιιατο;, τό οποίον εΐνεΊ πιθανώτατον νά συμ¬ βή—-χα-τά την γνώμιτν τοι>— εάν ό
    Τοΰρκος πέση 'στά χε'ρια τον' Μϊ-
    ταξύ των δύο τούτων άθλητών ε-
    γει δημιουργηθτ], έξ έπαγγελματι-
    κη; άντιζηλίας,'εν άοΐάλλακτονωί-
    σος, τό οποίον τούς ώθεΐ προ; ενα
    τελειωτικόν παλαιστικόν άγώνα, ο
    οποίος προοβλέπκτΰΐι πολύ οίγοιος.
    Ό Ρογμάν ζυγίζει μόνον 165 λι-
    τρας, εΐνεα δμως δ&ινός παλαιστΐί;
    καί οί έν Σαντιάγω πάροικοι Τονρ-
    κοι κομπάζουν δτι δύναται νά/·0"
    ταρρίψη ούτος δλους τοΰς πα)αι-
    στάς τοΰ κόσμου, ανεξαρτήτως τού
    δάρους αυτών. Ό Λέ Μαρτέν, ο
    οποίος ζυγίζε ι 253λίτο_α;
    ε'χει τόσον π ο λ ΰ έξοργισθη εκ
    τοΰ έγωίοτμοΰ τοΰ Τούρκου, ο
    οποίος διακηρύττει φο,νερά δτι ο
    Βέλγος τόν φοβείται, άστε εδε¬
    χθη την πρόκλησιν τοΰ Άβδούλ,
    υπό τοΰς δρους ποΰ προείπομεν.
    Ό Λέ Μαρτέν προσεφέρθη έ.τι-
    σης νά παλαίψη τόν Τοΰρκον ει?
    κρύφιον μέρος, «διά νά μη τον Υ^'
    λοιοποιήση πρ<5ΐ τοΰ κοινοΰ», ώ; £' δήλωσεν. Τουτο δμως απερρίφθη ■ύπ' αΰτοΰ καί υπό των συμπατρκ^ των του, οί όποίοι έτοιΐμάζονται να στοιχηματίσουν μεγάλα ποσά ν.αι ζητοΰν δημοσίαν πάλην. Γεώργιος Γεωργαλής Δωδεκανησιο-· πυγμάχος των 155 λιτρών, μέλος τοβ 'Ελληνοαμερικκνικοϋ Άθλ. Σύλλογον
    «ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΥΡΙΑΚΗ. 13 ΜΑΙΟΥ, 1928.
    ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
    (ΠΕΡλΣΠΙΣΗ ΤΟΚ ΤίΤΚΟΗ ΤΟΤ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗΝ
    γ-ίζεται ότι κατα την «υγμαχιαν ταύτην ζή με-
    *·--·> Οόλο Γκράουντς της
    IV.
    Υόρκης θα
    ογ/
    τά ς ς
    εντρώοη «λέον των 4ΓΪΟ.ΟΟΟ
    Ιταλός, Σάμμυ Μάντελλ,
    ιιιος πρωτοπυγμάχος των
    ώ (133 λιτρών) ·θα
    >ν δα
    ή<Τ!1 την προσέχη Πέμπτην > Μάϊον, είς τό στάδιον Πόλο
    ίοΐ'ντ; τή; Νέας 'Υόρ-κης,
    οστι^όατνος τόν τίτλον τού
    αντι τοϋ π-ροκλητού τού Τζίιμ-
    Ιάχ. Λαονιν. Αμφότεροι οί πυγ
    ι ί,ιροτονήθί)σαν μετά έντε-
    είαιρετικΓις δραστηρΐότητχ>;
    ίνΕςαρτήτως τοΰ άποτελέσμα-
    άγώνος, εν πραγμα είναι
    φρονούν ότι κατά τό εσπέρας τής
    Πέμπτης τό στέμμα τοϋ παγν.οσμί-]
    ου πρωτοπυγμιάχου των έλοιφρί,ν
    βαρων πρόκειται νά άλλάξη χεί¬
    ρας καί συνεπώς άναμένουν νά ί¬
    δουν τόν Μάκ Λάρνιν έξερχόμε-
    νον νικητήν -/αί τροπαιοϋχον.' έν.
    τοΰ αγώνος.
    Τό ενδιαφέρον τοΰ φιλά·θλου κό-!
    σμοι» διά την πυγμαχίαν ταύτην
    είναι μέγιστον, παρόμοιον οε αύ-
    τοΰ είχεν έπιδειχθτί ιαόνον κατά την
    αλησμόνητον πρό ενετίας πυγμα-
    ατοολικώς βέβαιον, ότι οί ι χίαν μεταξΰ τοϋ τότε πρωτοπυγ-
    θά διαγωνισθοΰν έρρω-
    /αί ιιέ άποφασιστικότητοι
    )Υ νί/,ην. Καί οί δύο πυγμά-
    Ιεΐναι νεαρώτατοι, εχουν δέ
    |ίοη εν στάδιον άθλητικόν ά-
    Β; απαράμιλλον, ιχϊ τόν Μάν-
    |ντεοτεοοΰντα. Ύπάρχουν δ-
    Ιχαί πολλοί φίλαθλοι, οί όποΐοι ρους.
    ιιάγου των ελαφρών, τοΰ άηττήτσυ
    Μπέννυ Λήοναρδ καί τοϋ Λιού
    Τέντλερ. ΎπολογΪΓεται ότι ιιεταξύ,
    45—60 χιλιάδων θεατών θά κατα- ■
    κλΰσουν τό απέραντον στάδιον κα¬
    τά την εσπέραν τοϋ αγώνος. Ή
    πυγμαχία εχει δοκτθγί είς 15 γύ-
    Έκ Μπρεσλάου, Σιλεσίαί,
    τη; Γερονία;, ήγγέλθη την πα¬
    ρελθούσαν Δευτέραν, ότι ό
    Γερμανός σφαιρσοόλος Κάρλ
    Χίρσφ;λντ υψωσε νέον παγκό-
    σμιον ρεκόρ ρίψας την σφαί¬
    ραν των 16 λιτρών εις απόστα¬
    σιν 51 ποδών καί 9 1)2 Ίντσών.
    Τό προηγούμενον ρεκό'ρ εΐχε
    οτήσει μόλις μίαν ημέραν πρό
    τοϋ Γερμανοϋ ό Άμερινανό;
    Τζόννυ Κώκ (51 π. 1)2 ΐντσ.)
    κοί περί τοϋ όποίου γράχρομχν
    έκτενόΰς είς άλλην στήλην τής
    παρούσης σελίδας. Ό Χίρσ-
    φελντ καί ό Κώκ θά άναιμετρη-
    θοϋν είς την προσέχη Όλνμπι-
    άδα, έν "ΑΙιστερνταμ, τής Ολ¬
    λανδίας;.
    Ο ΑΜΕΡΙΚ. ΠΡΠΤΟΣΦΑΙΡΟΒΟΛΟΣ,
    [ΙΣ
    ρρψ ρεκόρ παριαμ^ίναν άίτρόαιτον £«1 11 ό·
    λόκληρα έτη.— Ή 'Λμερική τ:ρονΓ>μιο>χος
    ός ΐϊρώτου μεγεθους άθλητικών αστέρων
    διαρκέσαντος 1 ώραν *αί 3 λεπτά.
    Ό Βλάντεκ Ζμπύσζκο άνεμέτρησε
    τάς πελωρίας δυνάμεις τού μετά
    τοϋ Ιταλού Φράνκ Μπίροϋνο, τ.όν
    οποίον καί κατέρριψε μετά μικρόν
    ^--,·7ρ· Γσερανιδης, παλ,αιβτής,
    ™1' υ ι ηνοαμερικανικοΰ Άθλη-
    -ι'^ογου. Κατάγεται έξ Όο-
    101 ■ τής Τραπεζοΰντος.
    Ντέμιμυ, παρ' όλον
    ^','οαρ συμβόλαιον θ;ατοι-
    ϊΐκραν.™,^ νεϊ& το~ συνθι.
    >, εδήλωσε δτι διά
    τοΰ συμβόλαιον τοΰ
    *(·' οοον
    ΐΤΡται γ
    Μ!
    ;' εαν τον παρακαλέ-
    ί6 έ'
    , νς, έκ Νοτίου 'Α-
    ■^ /.»ησαν νικηταί είς τούς
    αγώνας τέννις· έν
    της Αγγλία»;. Κα-
    ό Λά Κόστ έ-
    κερδίσας ούτω
    τσάμπιονσιπ τέννις.
    έν
    είς
    ■Ό
    Ι'Υό
    έν
    όο> ^ ^ν έν
    Ζ? ,τον Λόπ Τενόριο είς
    ς των
    θιεκδικτϊταί
    γίνουν την
    2αν Ίουνίου είς την νήσον Τρά- άγώνα, διαρκέσαντα μόλις
    6ερς, Πέλχαμ Μάνορ, Ν. Υ. Δώ- πτά.
    δεκα έ'κτακτα επαθλα -θά ποικίλουν'
    τό πρόγραμμα των άγώνων τοΰ ά-1
    ■θλητικοϋ τούτου συ.λ?όγου, ό οποί¬
    ος έρχεται πάντοτε μεταξύ των
    πρώτων της χώρ>:ς.
    —Έκ Βερολίνου αγγέλλεται ό¬
    τι ό ΙΙιέγα; Γερμανό; δροιβν; μέ¬
    χρις αποστάσεως 5 μιλίων, Δόκ¬
    τωρ Πέτΐξλερ, ό νικήσας πέρυσι
    τόν περίφημον Νοϋρμι, υπέστη
    κάταγμα τοϋ ποδο;, τό οποίον θά
    τόν παραν,ωλύση νά συμαετάσχη
    είς δλου; τού; αγώνας δρομου κα¬
    τά την προσέχη Όιλυμπιάδα έν
    "Αμστερνταμ.
    —Ό παγκόσμιο; πρωτοπυγιμά-
    χοος των ελαφρών—μεγάλων ι&ογ-
    ρων (175 λιτρών), ΤόΙιμυ Λούγ-
    κραν {»πέγιραι|<ε συμβόλαια πυγ- μαχιόίν, καίτ' ά; θά ύ3Γ:ρασπίθΎ| τόν τίτλον τού. Ή πρώτη πυγμα¬ χία τού θά είναι μετά τοΰ Πήτ Λάΐζο, την 30 ήν Μάϊον·, έν νΕμ- πετς Φι^ντ, Μπροϋκ/ννν καί ή άλ- λη μετά τοΰ Λήο Λόϋ,σκυ την 13ην Ίουνίου, είς την ίδ.'αν κονί- στραν. —Έκ Μονάγου, τη; Γερμανί- α;, αγγέλλεται δτι κατά τοί»ς έκεΐ αγώνας τέννις, διά τό κνπελλον Νταΐΰις, μεταξύ Γεριιανών καί Έλλήνων, οί Γερμανο! ένίκηκταν. Την 'ΕίΑηνικήν δυάδΌΐ άπετέ7,ουν οί κ. κ. Μΐταλής καί Ζερλέντιις. —Την προσέχη Πέμπτην, 17ην Μαΐου, θά άρχίσουν αί ετήσιαι έ- αριναί ίπποδροιιίαι εις τό μέγα ίπ- πο&ρόιιιον Μπέλμοντ Πάρκ, τή; Λόγκ "Αιλαντ καί θ« διαρκέσουν 20 περίπου ημέρας. ΝΙΚΑΙΤΠΝ ΣΤΑΊ'ΝΚΕ ΚΑΙ _ΖΜ_ΠΥΣΖΚΟ Κατά τοίς έίδομαδιαίους πα- λαιστικούς άγώνα;, τού; διεξαγο- μένουος είς την κονί<ττραν τοϋ Νι- ού Ρίτζγονντ Γκροβ, τής Λόγκ "Αϊλαντ, οί μεγάλοι ~ πα?.αισταί, Γερμανός Χάν; Στάΐνκε (άναγνω- ριζόμενος υπό της Πολιτείας Νέας Υόρκης ώς παγκόσμιος πρωτοπα- λαιστής, έπειδή ό «στραγγαλιο-τή;» "Εντ Λιοΰης δέν δέχεται την πρό¬ κλησιν τού) καί ό Βλάντ. ^ Ζμυσ»- κο, κατήγαγον νίκας τό εσπέρας τής παρελθούσης Τρίτης, ενώπιον ίκανοΰ άριθμοϋ φιλάθλων. Πρω- ταγωνικττοϋν ζεϋγος ήτο ό Στάΐν¬ κε κσΐτά τοϋ Γαλλου πρωταθλιγτυΰ Άνρί Ντέ Γκλέν. Νικητής εξήλ¬ θεν ό Στάϊνικε, κατόπιν αγώνος 18 λε- Μαζύ μέ την 'Αμϊρικανικήν Ό- λνμπιακήν όμαδα, ή δποία θά με- ταβΓ] είς "Α|ϋστίρνταμ διά τή* Θ' Όλυμπιάθΰ), θά ευρίσκεται ναί ίκανός άριθμός άθλητών, οί όποϊοι θά άντιπροσωπεύσουν επα¬ ξίως τάς Δυτικάς Πολιτείας της χώρας. Έκ τούτων μέχρι τής στιγ- μή; φ<έρονται πρώτοι οί Τζόννυ Κώκ (είς την σφαίραν), Λή λΐπάρνς (αλμα ύς υψος επί κον- τω) καί Τσάρλη Μπόρα (δρόμος 100 ύαρδων). Ό Κώκ κατέπΐηξε κυριολεκτι¬ κώς τόν φιλο$λον Αμερικανικόν κόσμον τελευταίως, όταν κατά τούς προκριματυκιοΰς Καλιφορνίας εστη σε νέον παγκόσμιον ρεκόρ σφαι- ρο5ολίας, ρίψας τό σιδηροΰν 6ά- ρο; 16 λιτρών είς απόστασιν 51 καί 1)2 ποδών. Τό προηγούμενον ρεκόρ έκ 51 ποδών παρέμενεν ά- πρόσιτον επί 17 ουνααττά ετη, παρ' όλας τάς προσπαθείας των άρί- στων άθλητών δλων των Πανεπι- στημίων τής χώρας όπως τό κα- τσρ·ρί|>ουν. Ούδέπ.οτ€ άπο τού
    1909, ότε ό Ήράκλειος Ράφ Ρόζ
    εστησε τό ρεκίο'ρ των 51 ποδών,
    ενεφανίσθη επί τοϋ στίοο υαθλη-
    τί}ς τοϋ διαΐ.^ετρήματος τοΰ Κώκ,
    κατά τούς ίδίους
    εσημείωσε μ/αν
    όστις μέ ολίγας μόνον έπιδόοτις;
    εστησεν ιδικόν τού ρεκόρ, τό ο¬
    ποίον, κοτθ' δί,ας τάς προ6?έ|·εις,
    θά πκιραμείνη είς την θέσιν τού
    επί πολλά προσέχη ε'τη, τουλάχι¬
    στον διά την Αμερικήν.
    Ό Λή Μπάρνς, έ-κ των Ειρη¬
    νικων Άκτών,
    προκριματικούς
    επίδοσιν είς τό αλμα θψους επί
    κοντω ΰ'Ξωρουαενην ώς αδύνατον
    νά έπιτει<χθη. Διά μιάς θανμασί- ας τανύσεως των ΐσχυρων τού μυ¬ ώνων άνήλθΐν είς ΰι|ος 14 ποδόον καί 1 ίντσας, ύοτερΙ:άς ούτω τό προηγοΐ'μενον παγκόσμιον ρεκόρ τοϋ Σάμπω Κάρρ κατά 3)4 τής ϊντσος. Ό τελευταϊος τής τριάδος, Τσάρλη Μπόρα, εσημείωσεν έπί- ση-ς θαυμασίαν έςτίδοσιν, Ισοφαρί- σας τόν χρόνον τοΰ παγκοσμίου ρε¬ κόρ είς τόν δρόμον των 100 ύαρ- δων. Μέ τοιούτου διαμετρήλματο; ά- θλητάς εις την ΌλυμπΐΌθΐήν της όμάδα, ώρισμέλ'ως ή Μεγάλη Άμ1:- ρική δύναται νά έπαναπαύεται άπό τοΰδε διά τάς έκ τής Όλυ^ιπιάδος δόχρνας, ποϋ θά της προσκομίσουν τα άκατάβλητα τέκνα της. ΒΡΙΑΜΒ01 ΤΟΥ Ό λοχαγός τοϋ Άμερικ. στοατοϋ, ^. 8. Μοογο, όστις εκέρδισε τό πρω- τάθλημα γκόλφ των Φίλιππίνων. Ό δεινός πυγαιάχος των 160 λι- τρων, Τζάκ Βλάχος, μελος τοΰ 'Ελληνοαμ£.ρικανικοϋ Άθλητικοΰ Συλλόγου της πόλεώς μα; καί ό ό- ποϊος θά μετάσχη τής Όλυμπια- κής μα; Ό[αιάδος μέ μεγίστας ελ¬ πίδας νίκης, έξακολαΐ'θΐΐ νά κατά- ΥΤΙ θριάμ|°οι>; παντοΰ οπου διαγω-
    νίζεται. Πρό ημερών κατά τοΰς
    αγώνας τούς διεξ'θχ^εντα; εις τό
    Άρμορυ τοϋ Φλώσιγκ Ν. Υ., έ-
    πΐτγμάχησΈ τρείς γύρου;, (ίίς σπέ-
    1 σιαλ) μετά τοϋ Φράνκ "Αϋρες, τον
    οποίον καί κατενίκησεν, έπισπ'άσας
    τόν θοπΐοιασμόν δλων των παρακου-
    λουθν}σάντων τόν άγώνα Άμερικα-
    νών. Ό "Αϋρες κατεπλάγη πολϋ
    ιμέ την έπιδεξιότητα καί έπιθίτικό-
    Ελ ί θ ί
    η
    ηνος κοί έθεσεν είς
    ή
    τητα τού ης
    εφαρμογήν μίαν προκαλυπτικήν
    άμυναν άποφεύγων όσον τό δυνα-
    τόν την πρό; στήθο; σύγκρουσιν
    * ύϋ "Ο έό δ ΰ
    Π αρακαλοΰνται δλοι οί £ν
    Άμερικϋ "Κ^.ηνες άθληταί,
    (επαγγελματιαι καί ερασιτέ-
    χναι), καθώ; καί όλοι οί ό-
    μογενεΐ; φίλα&δλοι, όπως μάς
    κρατοϋν ένημέρους διά κά-
    θε τι σχετικόν μέ την Ελ¬
    ληνικήν άθλητικήν ζωήν,
    γράφοντες πρός ημάς έν ό-
    λίγοις, ή και έν λεπτομερεί-
    αις 'Επίσης δεχόμεθα καί
    ί Έλλ
    αι
    καί
    ς ης χμ ^
    φωτογραφίας των Έλλήνων
    άθλητών, τάς οποίας θά δη-
    μοσιεύωμεν έν καιρώ τφ δέ-
    οντι. Γράφετε ώς εξής:
    «ΜΑνΚΟΝΕΚΙδ»
    ο)ο ΝαΙίοη&Ι ΗβΓ&Ιά!
    140 "νν*. 26ίη δίΓββΙ,
    Νβνν ΥοΛ, Ν. Υ.
    Λεωνίδας Χίος, πυγμάχος των 118
    λιτρών, μέλος τοϋ Έλληνοαμερικανι-
    κοΰ τής πόλεώς μας, έκ Σμύρνης.
    τόν την πρό; στήθο; σύγκρουσιν
    μετ* αύτοϋ. "Οταν ένόαισεν δτι εΰ- ,Ττ ,Γ,8·
    ί ά αί έί " °ια5
    κ Α. Ο.
    και
    ρε την ευκαιρίαν νά αρχίση επίθε¬
    σιν καί την έθεσεν είς εφαρμογήν,
    ό Βλάχο; τοϋ κατέιφερεν ίσχυρά
    καί βροχτρδόν άλλεπάλληλα ν.τνχή-
    τά όποΐα τοΰ εΰωσαν την
    η
    •υπεροχήν καί την νίκην. Εάν άνα-
    Η ό^ιάς άποτελεΐται έκ των έ-
    &πγ1 ΓαρΙαΐη Γ. Γκά-
    1 βάσι; Β. Χανίδης, 2α βά¬
    σις Ι. Χαρουλάκος, 3η βάσις Π.
    Τσιριγώτης, 81ιοι·ι 81ορ Η. Για-
    'πτύξη" ολίγον ά'κόμη 'τήν φόρμαν «ουμης, Κψΐΐί _ΡΪ6ΐ(1 Β. Τσψι-
    I
    τού ό ίσχυρος οδτος "Ελλην πυγ-1 ^^^
    μάχος, ·θά δη(Μουργήση δυσάρε-
    ' στα πράγματα διά τούς άντιπώου;
    τού «ι; την προοΈχί) Όλυμπιάδα.
    Η ΕΑΑΗΝ. ΟΜΑΣ ΒΑΒΕΒΑίί
    ΤΟΥ ΟΕιΡΗΙ Α. Α.

    IV.
    «Ι.
    Ή ομάς Βαδβο&ΙΙ τσΰ έν τη
    ι γειτονικη πόλει Νβνν&Γΐί, Ν. Χ,
    | 'Ελληνικοΰ Άθλητικοΰ Συλλόγου
    ΙΟβΙρΜ Α. Α., καθά μάς άναγ-
    γέλίχται εκείθεν, κερδίζει συνεχεϊς
    [νίκας. Κατά τάς τελευταίας εβδο¬
    μάδος, είς παιγνίδια διεξαχθέντα
    ' τάς Κυριακάς, είς Εοββνΐΐΐβ Ο-
    ,ναΐ, κείμενον είς την Λεωφόρον
    8ΐΐ5δ6Χ, κατενίκησαν τάς όμάδας
    Ν. Γεωργόπουλος.
    Ό Σύλλογος προετοιμάζεται ό¬
    πως καταρτίση καί όμάδα δρομέ-
    ων, υπό την διεύθχ'νσιν τοΰ κ. Γ.
    Καστρινοϋ, είς τρόπον ωστε τό
    ϋβΐρίιί Α. Α. νά καταρτισθή είς
    διαφόρους άθλητικούς κλάδους.
    Συγχαίρομεν τα καλά 'Ελληνό-
    πουλα διά τάς ωραίας άθλητικάς
    επιδοθείς των.
    Τό καλόν αϋτό παράδειγμα των
    'Ελλ/ηνοπαίδων άς γίνη ΰπόδειγμα
    δι' δλους τούς όμοεθνεΐς μας νέ-
    ους τής Άμερικής, οί όποϊοι όφεί-
    λουν νά καταστήσουν τόν άθλητι-
    σμόν ως εν έκ των κυριωτέρων
    μελημάτων των.
    ΙΡδΤνΐΟΗ, ΜΑ88.— Ό «Έ-
    ,θνικός Κηρυξ» πωλεΐται υπό τοΰ
    άντιποοσώπου μας Ν. Χιονοπού-
    λου. 24 Μ&ΓΚβί 81.

    ΜΑΥ 13, 1928.— ΥΟΕ.
    XIV.
    Νο. 4705.
    ΝΕλΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΙΙ, 13 ΜΑ-Ι ΟΥ, 1928.
    ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΧ.—
    ΚΑΙ ΖΗΤΗΐνΊΑΤΑ
    ΕΒΑΟΜΑΑΟΧ
    *Η Κα Χέραεπτ Χοΰβερ, σύζυγος τού ΰπουργοΰ τοδ Εμπόριον καί Ρε-
    πουμπλικανοϋ ύποι|»ης;ίου διά την Προεδρικήν όνομασίαν.
    Ό άντιναύαρχος Σ. Σ. Ρόμπινσον,
    ό οποίος διωρίσθη έπιθεοιρητής
    τής Ναυτικής Άκαδημίας της 'Α-
    ναπό) εως, Μαίρυ1 αντ.
    Ή Δνίς Χιλ ντα Φλό, ή όποία εκρίθη ώς ή ωραιοτέρα μελαχροινοϋί'α τοϊ
    Πανεπιστημίου τής Παιδείας, Γουάσιγκτων.
    Ό στρατηγδς Νομπίλε, ό Ιταλός
    άεροπόρος. εί; την θύραν τοΰ άε-
    ^οίου^ τού, έΐά τοΰ οποίον πετδ
    είς Βόρειον Π όλον.
    Ή "Εβελυν Σιντά, χορίστρα τοΰ Μ,τφοντγουαίτ;, με τίιν μικράν της άνε- οταοιον τη;, και ι,ητει καταλΛηΑ.ον
    ψιαν. Τζουν Φισερ, 5 έτών, τής ό.τοία; τόν πατέρα προσπαθεί νά εύρη. δράμα όπως εμφανισθή έκ νέον.
    Ή Ίωάννα Ήγκλες, την οποίαν
    άπέκλεισενΓ άπό την όλομελειαν δ
    Σύλλογος των ήθοποιών, είναι άπο-
    φασισμένη νά μή εγκαταλείψη τδ
    στάδιον τη;, καί ζητεί κατάλληλον
    Ή Καμίλλα Χόρν, Γερμανικός κινηματογραφικός άστήο, κατα ""'Λ
    ξίν της είς Νέαν Υόρκην έκ ΧόλλυγοΐΛττ.