180668
Αριθμός τεύχους
Χρονική Περίοδος
Ημερομηνία Έκδοσης
Αριθμός Σελίδων
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
■.'· ·*.■*
Τννθ 5ΕΟΤΙΟΝ5
5ΕΟΤ1ΟΝ Τ\ΤΟ
Μ'ΧΟΑΥ,'ΜΑΥ 6, 1928.— ΥΟΕ.
XIV.
Χο. 4758.
ΝΕλΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΜΑ-ΙΟΥ, 1928.
ΕΓΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άοιθμός 4758.
ΑΠΟ ΤΗΝ Ζ0Ηΐ>3 ΤΟΥ ΜΠΡΟΝΤΓΟΥΑΙΗ
ΑΙ ΕΡΩΤΙΚΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΙ ΜΙΑ. Κ4ΑΑ0ΒΗΪ ΤΩΝ ί1
ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΤΟΝ ΝΕΑΝΙΚΟΝ ΕΡΩΤΑ, ΥΠΑΝΔΡΕΥΘΗ ΕΝΑ ΕΞΗΚΟΝΤΟΥΤΗΝ ΚΑΙ ΤΩΡΑ
ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΥΠΑΝΔΡΕΥΟΗ Ε» ΝΕΟΥ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΝ ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΝ.» Η
ΖΩΗ ΜΕ ΕΝΑ ΓΕΡΟΝΤΑ ΚΟΥΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΧΕΛΕΝ ΛΕΝΔΕΡΣΟΝ.
' Ωθησεν άρά γε ό έρως ενός γη-
./ό5 έ7.ατ:αμυρ·.ούχου συζύγοϋ, την
:λεν Χένϊερσον, πρώην άστερα
τή; σν.ηντς, όπίσα^είς την πρώτην
αγάπην της, είς ενα παίκτην σα-
ςςιρώνου; ι ,
Η Χέλεν Χένδερτον, ή ό'θΐα ε-
ίς,πληξε -/αί έτάραξε τοΰς φίλου;
της δταν άφή/ε τόν νεαρόν της σύ-
ζυ'γο« διά νά είνε καί πάλιν ελευθέ¬
ρα", εδήλωσε τό-τε, δτΐ^ οί νεαν.ν.οί
ερωτες τή; ήσαν πολΰ «ζ,ουραστ!-
λ'ο;». Αέν τίς ήρεσεν ό τρόπος μέ
..•ι οποίον έχααμώντο — καί άλ^α
7:άγυατα. ΤΗσαν τέλος πάντων πο-
λύ νέοι.
Καί ώρκίσθη δτι δέν Οά έρωτεύε-
τί ποτέ πλέον ενα νέον. Υπήρχον
πολλαί νέοι γύρω της. Ή Χέλεν
εΛαδε πολλάς δελεαστικάς προσ/λή-
εε>ς ν.αί ϊίχε πολλάς εΰ/.αιρίας νά
Ιπανδρϊ.θή υίοΰς λαμπρών οίκογε-
νειών. Καί ώμολόγησεν ότι Οά ήθε-
λε νά ΰπανδρε-θί, ενα έξ αυτών, άλ-
λα ο! ΰπ;Φήφ:θ! ήσαν δλοι πολΰ *,ίθ'..
Καί έ'πε-.τα παρο.σιάσθη κάχοι-
ος ό οποίος δέν ήτο πολΰ νέος. Αύ-
τος ήτο ό Άαρών Μπένες. 60 έ-
τών. Ό Μπένες την εζήτησεν είς
γάμον. Τής υπεσχέθη ενα θαυμά¬
σιον ταξείδιον γά,χου. Τής έδωκε
Βώρα, κςσαήματα, άξίας χιλιάδων
δολλαρίων. Ή Χέλεν εγΓ,β προσε-
/τ'./.ή. Νά επί τέλους ενας θαυμα-
?τής, ό οποίος δέν ήτο νέος.
Καί δταν ό Μπένες την εζήτη¬
σεν είς γάμον, ή Χέλεν εδέχθη καί
οί 3ΰο ϋπανδρεύθησαν.
Οί φίλοι της είπαν είς την Χέ¬
λεν δτι ό γάμος της δέν θά ήτο
ε~'τ:,;*ρς. Ή νεότης καί τό γήρας
ίεν ε 1ε δυνατόν νά σϋι,ιφωνήσουν.
ΙΙας^Ιειγμα ή Πήτσες Χήναν καί
ό Ντρτυ Μπράουν.γκ. τής είπον.
Τό τ£Χος τού είδ)λλίου
Ή Χέλεν έγέλασεν. «Έκείνος
ε'νε έκείνος καί ημείς είμεθα ημείς»
ήτο ή ^απάντησις της.
Επί ολίγους μήνας εφαίνετο ότι
ή Χέλεν είχε δίκαιον, καί δτι ό γά-
μ·^ς της θάάπέδαινεν εΰτυχής. Τό
Μπροντγουαίη ήρχισε νά σνέπτηται
ότι ειχε κάμει λάθος. 'Επί τέλους
ν.αθε χανω-ν'' έ'χε·. καί την εξαίρεσιν
-^ Οί φίλοι τής Χέλεν έπλησίαζον
να ιόμολογή<τουν καί αύτοι ότι είχον σ?2λε!, οταν ή είρηνική καί εύ- τ-·κής ζωη τοϋ ζευγους δίεκόπη. Ή Χελεν ήΛάνθη Ιςαφν.-Λα μίαν άντι- ■^αθεί» διά την ζωήν της μέ τον Υηραιον της σύζυγον καί τον έγκα- τελειψε, χωρίς κάν νά τόν άποχαι- ρετήση είς ενα ξενοδοχείον τού Ά- τλάντικ Σίτυ. περίζχενεν ενα τρίτον. ΤΗτο ά/όμη νέα καί ώραία. Καί είς τό Μπρον- •γ/ο^αίτ; δπου είνε κανείς γ.ωστός ν? έ'χει ελευθέραν είτοϊον είς τούς άνω- τερους κύνλβυς, 5έν είνε άνάγ·/.η -ά —ενοχωρήται διά Οα.μαστάς. Είς την Νέαν Υόρκην ΰπάρχουν πά-^το- τε άφθονθ!. Οί φίλοι τής Χέλεν ττν παρηκο- λούθο^, μέ ενδιαφέρον. Ποίον θά >
ξέλεγε τώρα; "Αν καί είνε πολλοΰς
Οαομαστάς, κάθε ήλικίας, δέν ε¬
φαίνετο νά ίεικνύη προτίαησινβΐ'.ά
ν.τιίνα.. Ή Χέλεν είνε /αταντή·τ:ι
αΐνίγμα, μυστήριον. Οί φίλοι της
5έν εΰρισκαν ναμμίαν έξήγττ'.ν, ά-
φοϋ έπίστε-αν δτι ή Χέλε. θα ευΐ'.-
ο-/.εν άμέσως ενα άλλον έ·/.ατομ;υρ'.-
οθχον.
Ό«ίβω είς την πρώτην
αγάπην.
Κομ έ'πειτα ήλθεν ή μεγάλη ;·/.-
πληξις. Ή Χέλεν επί τέλους έ'ϊε--
ξε μίαν προτίμησιν. 'Αλ^' δχι διά
ν.ανένα άπΐ τοίις γηραιους έκατομ-
μυριούχους τοϋ Μπροντγουαίη, ουτε
καί διά κανένα ζ.α!νουργ{οφερ_μένον.
Άλλά διά τόν κρώτό. ττς σύζυγον,
τόν νεαρόν Ρό.χπερτ Τζόνττον Ρά-
Ίς. τόν γνωστόν σαςοφωνυτήν.
«Δέν είνε δυνατόν — είπαν πολλοί
—ό Ράις είνε π·ϊλυ νέος διά νά
'ής άρέ-τ,».
Ή Χέλεν ήρωτήθϊ) εάν Οά έ-
πέστρεφε πράγο,α-; είς τόν ανϊρα
τον ό-οίον ειχε^ν άπαρνηθή άλλοτε.
Ή Χέλεν απλώς έχακγέλασε, άλ¬
λά δέν άπε/άλυψε τίποτε. Είνε α¬
πλώς φίλος, εσκέφθησαν οί φίλοΐ
της.
Άλλ' ή φ-.λία της αέ τον Ράις
άπέμεινε. Καί συγχρόνως το έ ίια-
φέρον της Β;ά νέας ^ωριαίας ηλατ¬
τώθη /α ίεΐ ςτό τέλος επαοσεν έν-
τςλώς. Ό Ραις εφαίνετο νά την
ίν.ανοποιή τελείως.
Οιθαΐ!.νός γάμος
Καί τώρα είνε πλέον γεγ,ονός δτι
ή Χέλεν επέστρεψεν είς την παλαιάν
της αγάπην ν αί ότι πολΰ γρήγορα
οί 5ΰο θά ΰπανδρευθοϋν έκ νέου.
«Τί εϋτυχείς χοΰ φαίνονται —
είνε ή γενική παρατήρησις — καί
τί -Αρίμα ιτοίι έχώρι·σαν κάποτε.»
α, -ροτιμοί.
ς γέροντας.
"'Οχι, έπέμενεν ή Χέλεν, δέν εί-
χίν ά5ι/.ον νά προτιμά τοί»ς γέρον-
~ας. Μά.ον δτι δέν είχεν έκλέξει
τον κατάλληλον γέρο'ντα. Ό Μχένες
ο όποίΰς ήτο άλλοτε τραπεζίτης
εν Βαλτιμόργΐ, καί αύτη δέν ήσαν
ταιρίααμένοι, καί ήτο καλλίτερον νά
ο'-αζεοχθοΰν. "Οσον διά το μέλλον....
η Χελεν είχεν άκόμη τάς ιδίας ΐδέ-
α?· ή γέροντα, ή κανένα. Έχροτίμα
μάλλον νά είνε ή χα'ίδευμένη ενός
*,'εροντος: παρά ή δούλη ενός νέου.
Έν τφ μεταξΰ ή ύχοθ&σίς ής
εζεδ-.κάζετο είς τα δικαστήρια Σι-
ν.αγου.^ "Αν -/.αί ό δεύτερος γάμος
τγ;ς είχεν άποτύχει, ή Χέλεν έξη-
κβλοιίήί! νά είνε αίσιόδοξος καί έ-
Ή Χέλεν Χένδερσον, ή ώραία καλλσνή των «ΡοΙΗβδ» είς δύο θελκτι-
κάς στάσεις.
Τό Μπρόν-τ^ουαιη αίΐθάνδται τώ¬
ρα δτι ό γάμος της μέ τόν Μπένες
ωφέλησε πολΰ την Χέλεν. Την έπα-
νέφερε τρόπον τινά είς τάς αίσθή-
σεις τη,ς, λέγουν οί φίλοι της, καί
την εδίδαξεν δτι ή άληθινή της
άγάπη ήτο πράγματι ό πρώτος της
σόζαγος.
«,Ακρ,ιδώς όπως γίνεται πά-^το-
τε"—λέγει μία φιλοσοφιν.ή φιλή τής
Χέλεν, καλλονή /αί αυτή των «Φόλ-
λις»—δέν αίσθάνεσθε την έλλειψιν έ
νός προσώχου, παρά δταν ά~ομα/.ρυν-
θήτε άπο αΰτά.
Παραμένει ό «όθος
«Πάρετε έξαφνα εμέ καί την Νέ¬
αν Ύόρ/-ην. Υπήρξε καιρός ν.ατά
τον οποίον έμίσησα την μεγάλην αυ¬
τήν -πόλιν. Έκλαιγα διά νά άπο-
μακρυνθώ. 'Επί τέλους εφυγα. καί
πιστεΰσατέ με, αϋτο άκριδώς έχρε1.-
άζετο διά νά καταλάδω πόσον ήγά-
πων την Νέαν Υόρκην. Δέν εμείνα
μακράν δΰο έδδομάδας καί ήτθάνθην
τόν πόθον νά έπΜτρέψω. Καί δέν
Οά ξαναβόγω χοτέ πλέον, εάν έ5αί-
ταται απο εμέ.
ά
μαι δτι τό ίδιον αί-Οά-
'.εται 7.αί ή Χέλεν διά τόν πρώτον
της σύζυγον. Π ιθανώτατα θά τ:ν
ΰπανδρευθή καί πάλιν καί θά εΰχα-
ρ-.στή τή-.1 τύχην της δι' αύτό.
«Περ'.στότεροι άνθρωποι θά ε-
πρεπε νά νάμουν δ,τι εκατιεν ή Χέ¬
λεν ναί έγώ. θά έμτ/Οαναν τότϊ
νά έκτ'.μοϋν ν,αλλίτερον δ,τι άγα-
ποϋν.»
Τί άκριδώς έκαμε την Χέλεν νά
αφήση τόν έκατομμοριοϋχον σύζυγον
της, ό οποίος θά ήμποροϋσε πολί»
ν.αλά νά είνε πάππος της. ή Χέλεν
άρνείται νά τό φανερώση. "Ο,τι δ-
μως /.αί άν ήτο, την εκααε, ν ά άλ-
λάξη γνώμην διά τόν *εαν·.κόν της
ερωτα.
Μία έξήγησις ή όποία δίδεται
διά την εγκατάλειψιν τού Μπένες
υπο τής Χέλεν, είνε δτι ή Χέλεν
δέν ήγάπα την όσμήν τώ/ ψηΝ3μέ-
νων «ντόνατς» καί δτι ό σύζυγός
της ήγνόησε την επιθυμίαν της ναί
(Σθένει* εισ ττ.ν 2αν σελίδα.)
ΜΙ& ΔΥΧΑΡΕΣΤΟΓ ΕΙΔΗΣΙΣ
Η ΓΗ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗ ΑΣΦΑΛΩΣ
* ΜΕΤΑ ΤΙΝΑ... ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΤΗ!
θά ζήση ό πλανήτης μας άρ-
κετά...έκατομμύρΐια χρόνια άκόμη;
Ίδοΐι τό μέγα πρόβλημα ποΰ ά-
πασχολεΐ τούς επιστήμονας, τους
ενδιαφερομένους Ιδιαιτέρως ιιέ τα
ζητήματα τή; παρούσης καί μελ¬
λούσης ζωής τού γηραιοϋ μας
κόσμον. Ένας διάσημος "Αγγλο;
αστ'ρονόμος, ό κ. Ζ. Η. Ζάν, έκα¬
με τελευταίως μίαν διάλεξιν κο-
ομογονικοΰ περιεχόμενον, άποκα-
λΰι|ας διάφορα ένδιαφέροντα μν-
στι/.ά τοΰ πλανήτου μας, ποϋ π,ρε-
πει νά έλθουν εις γνώσιν όσων
<μ>6οΰνται ότι πλησιάζει τό τέλος
τοΰ κόσμον, διά τή; έπεμβάσ' ω;
κάποιου έξοντωτικοϋ κομήτου ή
ά'λλων μυστηριωδών ούρανων
δυνάμρων πού έπιβουλεύονται την
ζωήν τής γής.
Ό ά'νΰμ(·»πος, λέγει ό διαπρε-
πής "Αγγλος άστρονόμος, υφί¬
σταται επί τής γής. είς; κατάστα¬
σιν πρρίπου...ανθρωπίνην, άπό
300 περίπου χιλιάδων έτών. Λέ-
ν ι χιλιά'δε; γενεαί ρκαααν εως
τώρα τόν κύκλον τή; ζωής:. Καί
άν ληφθή ύπ' όψιν ότι ό άνθρω¬
πον έφόσον έξελίσστται καί ποο-
οοεύτι κάμνει δ,τι ημπορεί διά
νά καταστρέψη την ζωήν αυτήν,
οι/.αιοϋται κανεί; νά άνησυχΐί ό¬
σον άφορά" την μ<Γλλονρπικήν1 ώ- ραιότητά της. Τό ιιέλλον τοϋ άν- τοώπου είνε τεράστιον έν σχέσει πρός τό παρελθόν τον. Ό κ. Ζάν φρονεί ότι τό ανθρώπινον ρίδος όά υπάρξη επί τής γής τουλάχι¬ στον "νπ οισεκατομμύριον χρόνια «κ<χΐ)|. Κατά πάσαν πιθανότητα ομως δέν θα τελειοπΜθΰμίθα δι¬ αρκώς. Απ' εναντίας; ίΜ επαν- ερχώ]ΐ£·θα βαθμηδόν εις την αγρί¬ αν ■/ατάστασιν άπό την οποίαν ε¬ ξεκινήσαμεν, μ£τα16αλλόμενοι δη- λαδή είς θηρία άνήμερα καί άλ- ληλοσπαρασσάμενα. Αλλοίμονον. ' Ητύχη των άπογάνων μας δέν προ&λέπεται καθόλΰυ καλή. "Αλ¬ λοτε, πρό ολίγων έκατομμυρίων έτών, οί πρόγονοί μας συνέζων μέ τα θηρία, συνεμάχουν μέ αύτά -/αί ήγων£οντο Ισως έν δ:λφικη (τυνεργασίσ εναντίον κοινών έχ- θρών—αλλων θηρ!ων δηλαδή. Οί προιστορικοί σκελετοί άν- θρώπων καί θηρίων, ποΰ ανεκαλύ¬ φθησαν εως τώρα, άτοδεικννουν άλη-θινήν την γνώμην αυτήν. Άλ- λό ό άνθρωπος έξειλίχθη έν τω μεταξύ είς..άνθρωπον. Τόν ηύνό- ησεν ή καλή οπώσδήποτε σωματι- κή τού διάπλασις, αί γενικίίχεεραι συνθήκαι της ζο>ης τού, τα πνευ-
ματ/.ά τού προτερηματα.
Καί οαως. "Ας άψήσωμ-ν τόν
άνθρωπον καί δλοΐ'ς τοΰς άλλους
ζίοϊκοΰς όργανι,σμοϋς καί λάβο>αεν
τόν κόσμον έν τω συνόλω τον, θά
ϊδα.ΐον ότι ή γη, ό ταιλαυκορημε-
νος αύτος πλανήτης μας, δέν είνε
παρά έ'να νεογνόν, ενα έκθετον
μέσα εις τό απέραντον ούράνιον
στερέωμα. Καί πολν φυσικόν. Ά-
φοΰ ρχει να ζήση άκόμη ενα δι-
σεκατομμΰμιον χρόνια!
Άλλά τό νεογνόν αύτό ποΰ λέ-
γεται ανθρωπότης, διερωτάται αν
ί'πτίρχθΓν <ΓΊς τό άπειρον καί άλ¬ λαι ανθρωπότητος "/.αί άλλα νεο- γνά. Βλέπει τα φωτεινά σημεϊα τοΰ στερεώματος ποΰ ονομάζομεν οστρα καί πιστεύει ότι είνε όμοι- ώματά τού. Π ικανόν. Ή έπιστή- μη ε/αμεν αρκετάς προόδους, ώ- στε νά μας έπιτρότη νά έλπίζον- μ£ν ότι θά έξιχντάσοΜΐεν κάποτε το ιιεγάλα κοσμογονικά ιιυστή,ρια. "Ιοω; ό άσύρματος νά ίκανοποιή- σΐ) την περιέργειαν μας. Τό έρτζι- ανόν κϋιια κάμνει σημερον τόν γϋ- ρον τον κόσμον είς ενα εβδοιιον τοΰ δευτερόλεπτον. Διά νά κάατ] λοιπυν τόν γΰρον ολοκλήρου τον στερεώματος θά τον χρειασθί} χρονικόν διαστημα 100 δισεκα- ιομμυρίων έττΰν. Άς....άναμείνω- μίν λοιπόν. Τύν πλανητην μα; τόν έγνϊορί- σαμεν ηδη άρκετά. Καί εχομεν ι όλον τόν απαιτούμενον -/αιρόν νά ι τόν έρεννήσαχιεν ά-ίόμη περισσό- ΜΙΑ ΗΧΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟ'ΓΣΤΟΡΙΑΝ ΜΑΣ.-ΟΙ ΠΡ1ΖΤΟΙ ΜΑΣ ΠΡΟΓΟΝΟΙ.- ΗΣΑΝ ΟΗΡΙΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ... ΗΜΕΙΣ- Η ΓΗ ΕΙΝΑΙ ΜΜ ΝΕΑ ΗΑΙΚΙΑΣ ΜΟΑΙΣ ΔΥ« -ΙΣΕΚΑ- Τ0ΜΜΥΡΙ2Ν ΕΤΪ2Ν.-- ΤΟ ΣΚΟΤΕ1ΝΟΝ ΜΕΑΛΟΝ ΤΛΝ ΑΠΟΓΟΝΟΝ ΜΑΣ. τερον. Έ/<εΐνο δμως πού δ?ν να- ι το>ο ί)ώσαιιεν εως τώρα νά έξι-
χνιάικομεν έπαρκίϋς ίϊνιε τό μυ¬
στήριον των αλλων πλανητών. Ή
σύστασις είν; Ιδία μέ την σύοτα-
οΐν της γής; Οί οχχροί μας δια-
αχονοΰν εις τό σ^εΐον αντο. ΎΙ?-
ρικοί ςραντάζ·οντα·ι ότι ε1";" πο-
λον; πλανήτας ίκΐάψχρνν ζωίκαί
νπάοςεις, έξε'ασσόμεναι πρό; τε-
λει.ΐπ:'^τιν. "Ισως μι'άιστα ή ά-
νάτηιξ-ίς των ντά ρφδησε μεχρι
τοΐσΰτον σημείον, ωστε νά ε/ονν
"ίδη έξιχνιάσει τα μι«στήρια ποΰ
δέν κατωοΰώσαμιτν νά διαλεν/ίά-
πελάγη μεταξΰ άτματ^ίΐβν; Μία
τΕθίπτκσις όμίχλης άρκεΐ.
Καί διά νά έπϊνέ'-ί'αίμεν ρΐς τί:
ζήτΐ}μα τής (ηστάσεοος ν αί τής
ιδιαιτέρας έωης τιΐν αλλων πλα¬
ώ πρέτϊΐ ν« ε^ωιιεν ύι δ-
ότι τίποτε θετικαν οέν ήιιπο-
οεϊ νά λργθίί χωρίς ττ^ηγοακό-
νην ρΛ»σκει|Ίν ες με.ρ |· ά...έ<α- τοιΐ'ΐύρια π/αν, των. "Ο'α τα αλ- λα πού Ισχΐ'ρ;ζ<:νται ο' αίτρονό- μοι, εϊν- μο'λον φιλολαγία. Καί αύτό τό πράγμα τό βεβαιοί ήτις έπιστήμοον, ό όπΜος ένέκυ^ΐν ειδικώς είς τα ζητήματα αντά, οίτ-ε επιστήμην όν»: τεχνης. 'Ε- πτχεί-σησαν μάλκττα, σπΐύζ επι¬ στημονικώς δΐ£πιστώ9·< νά έπι- κο;να>ήοΌυ·ν μαζύ μαι;, άλλά δέν
τό κατώςι3ωσ<χν ά'/->όμτ}, ϊοχος διό-'
τι ικείνοι πρό; τβΰς ό.τοίονς ά-
πηνσύν&τμεν δέν είνε όσον αύ¬
τοι προγωοημενοι έπιστηιαονικόΰς.
Καί έ<ρ03θν τό ·8έμα τή; άνα- ζητήσία); των σχετικών πρ·ές την δϊ^αΰΐ 3γίαν τοϋ κόσμον καί τή; έν γένει ζωής τοϋ σνμπατος άπο- 6ρικνί-;ται διά την επιστήμην α- 'βνκϊσος, σθ'^ώτερ·ΐϊν, άλλά χαί πρ«κτι/.ώτερ«ν είνε νά ένδιαφί- Ό πιλότος Ρίτσαοδ Π έκ, όστις πετςΐ είς Νέαν Γουινέαν πρός άνακάί,υψτν ζαχαροκ<ιλάμου, διά λογαριασμόν των Ήνωμένων Πολιτειών. Επάνω, τό άεροπλάνσν τού, καΐ δεξιφ ενας χάρτης τής Νέας Γουινέας. νωμεν ημείς εως τώρ·α. Ό Άγγλος άστρονόμο,ς κ. Ζάν φρονεί μ' όλα ταυτα ότι οί π&ρισ- σότεροι άπό τοΰς πλανήτας αύ- τοΰς θά γ»>ράσ<η.'·· γρηγορώτερα άπό τ»]ν γήν. Αιότι καιί αυτών ή ζωή δέν είνε ολίγον περιπετειώ- δης. "Οποος εγεννήθησαν είς στιγμήΛ' γ·νι,κής άναστατώορως τον στερεώματος, ρτσι είνε ιιοι- ραΐον νά πέσοΐ'ν θίτιατα κάποια; αλλη; άναστατώσεβ)ς. Αί πρριπε- τειαι δέν λείπουν εις τόν οί'ρανόν. Γίνονται καί έκεΐ συγκρσΰσεις. όπως εις τούς αθηναϊκον; δοό-- μοιις μεταξύ των αύτοκινήτων. Λΰο ά/ΐτέρες ί'ςτί παροώείγαατι. άπό αυτού; πον κινοΰνται άχανό- νιστα, ήμπορονν νά έπιπέσονν ό Γνας ΙναΛαίον τον άλλον καί νά μεταβλη&ονν Είς συντρίαιματα. ' Οη>.ιος μέ τΐ[ν μαγνητΐκήν τού
δύναμιν έργάξεται.. . ποοβνμως
δι αυτο.
ΎπάρχοΛτν αλλω; τε εί; τσν
ουρανόν τόσοι κινονμενοι άστέ-
ρες. ωστε νά μή φαίνωνται καθό-
λου άπίθανα τα δυστυχήαατα. Ε1-
νε ά?.ηθές ότι ό "Αγγλος άστρο¬
νόμος, τόν οποίον άνεφέραμιεν α¬
νωτέρω, δέν είνε τόσον άπαισιό-
δοξος. «Ό ούρανός, λέγει, είνε
τόσον εύρνς, ώστε οί κινοι^ιβνοι
κόσιιοι νά ήμπορονν νά κυκλοφο-
ροϋν μέ άρκετην ανεσιν.»
Γά μεταξύ των διαφόρων α¬
στέρων διαστήματα είνε τεραστί¬
α. Άλλά μήπως—διά νά πάρω¬
μεν παραδείγματα άπό την κα-θη-
μερινήν ζωήν—δέν γίνονται συγ-
κρούσεις ε'υς άνοικτάς πίατείας'
μ:ταξν αυτον.ινιίτων καί είς τα
καί δ οποίος μετά πολνετεΐς ερεν-
9 ά άβ
νας νΛτα>ρ·9ο>σε νά γ)
έΛτελώς. Τό μόνον ευχάριστον
είνε, οπιος τΌ{Γ*.άχΜίτον 6ε6αιωνει
ό "Αγγλο; ί.τιοτήμων, ότι δέν
πρόκειται πλέον νά δηαιοχιρ/η-
θονν λ-έοι άστέρες. Ή ζωή τον
στερεώματος ενρ-ίσκετω έν πλή¬
ρει δράσει. "Εχει π.ροχωρήσρι άο-
/.ετά. Έαπρός είς αύτην την με¬
γάλην ζωήν, ή Ιαική μας—ή ζίι>η
δηλαδ») των νπάρξεων ποΰ κατοι-
κοϋν αυτόν τόν πτωχόν πλανήτην
—δέν "χ·:ι φυσικά καμμίαν ιδι¬
αιτέραν σίμισσν'αν. ίΕύρ·'<Γ>'.εται
εις τό περιθώριον. "Οσον καί
αν εχωμεν μεγάλην 'ώεαν διά την
εξέλιξιν καί τάς προ«5<η'ς μας, όσον καί άν νομίζωμεν ότι άογί- ΐοιιεν νά κατακτώμεν τό σύμπαν, ή οΰσία είνε ότι δέν πρόκειται να παίξωμεν κανενα ιδιαίτερον ρό¬ λον είς την όλην κοομογονικήν ι¬ στορίαν. "Αλλως τε, ποίος ξέρει: "Ισως, ίσω; τάς ιδίας ανησυχίας, τούς φόβον;, την αγωνίαν, νά έκδτ;- λώνονν καί αλ?.αι ύπάρξει;, ζω- σαι είς αλλους πλανήτας. σοφώ- Γεραι ίσως άπό ημάς καί περισσό¬ τερον προχωρηιιέναι είς τα" άκα- ταινόητα μνστήρια τής δημιουργί- ας τον κόσμον. "Αν έξετάοωμεν τα έπιστημσνικα δεδομένα, θά ί- δωαεν ότι οί συναδε).φοί «α; τοΰ "Αρεως δέν είνε όσον ημείς όκνη- ροί είς την άνερεύνησιν των σχε¬ τικών μέ την ύπαρξιν των προ- βλημάτων. Απεδείχθη—-/αί άρ- κετά κατηγορηματικώς—ότι Οί γείτονές μας έκεΐνοι δέν στεροΰν- ται ο"τε γνώσεων, οΰτε σοφίας, ρώμιεθα διά την ζωήν καί ιστορί¬ αν τοϋ οί·ρανίον 6ρέ<ρου; πον κα¬ λείται γή καί των οϊκιστών της. Μία ερευΛ-α προ; την κατεύθνν- σιν αυτΓ,.ν κάτι τό ουσιαστικώτε¬ ρον ημπορεί νά αποδώση. "Ηδη κατέχομεν άρκετά στοιχεΐα άπο- δεικνα^ϊντα άν δχι την δημιουργί¬ αν, πάντω; δμ<»ς την ανάπτυξιν καί εξέλιξιν των πρώτων άνϊτρώ- πων. ΕΧδαμεν ότι είς μίαν πολν παλαιάν έποχίιν δέν ύπήρχε καμ- μία διαφςιοά μεταξΰ άνθρώπων καί ζώων. Οί πρόγονοί μας έκτΐ- νοι ήσαν πελώριοι την σωματικήν κατασκευήν, περιπατσΰσαν μέ τα τέσσαρα καί έκανόνιζαν τα ζηττ|- ματα τή.ς διστρ<;φής των κατά τόν ίδιον τρόπον πού τα κανονίζονν σήμερον οί λύκοι ή αί τίγρεις. 'Απλό πραγματα. ΤΗτο ή έποχή πού τό μικρότερον ερπετόν η έν¬ τομον—ώσάν νά ποϋμε τό σημε¬ ρινόν ζωΰφΐΌν—είχεν άνάστι.ιια μήκοΐ'; τριών ή τεσσάρα>ν μέτοων
καί ανάλογον νψους. Φαντάζεσδιε
λοιπόν ότι 6 πρώτος άνθρωπος,
ώ; ζώον μέ άρτιωτέοαν σχετικώς
διάπλασιν, θά ήτο νψηλό; όσον
καί ό... ΛυκαβηΓπκ τουλάχιστον.
Σιγά, σιγά, μέ την πάροδον έκα-
τοντάδων χιλιάδων έτων, ήρχισε
νά προοδευτι εί; την σοφίαν, άλλά
καί νά μαραίνεται πα,ραλλήλω;,
ιως^ ότου έφθασεν είς την σημε¬
ρινήν τού εξέλιξιν, όπου γνο,ρί-
ζει μέν ο&.γε6ραν καί γεο^ίετρίαιν
καί έξερ«υνα μέ τό τηλεσκάπιόν
τού την επιφάνειαν της σείήλ'ης,
άλλά είνε μικρόσωμος, ενπαθής,
άσθεηκός, 'κα(.ομο<ιριασ|ΐ£νος. Άλλά δέν πρόκειται δνστυγώζ νσ σταματηστι εις το σϊ)μεΤον αΐτό. Μετά πάροδον μερικών άκόμη έ- κατοντάδων χιλιάδων έτών ό αν- θρωπος έπιδιώκων νά φθάση είς την επιστημονικήν τελειότητα, *)ά πέση ενδόξως. Δέν θά ζίί πόλλα χρόνια. "Ενας είκοσαετής Οά ν?:- ωρήται Μαθουσάλας. Φαιινόμε- νον. Μία άλ?.η τάξις άνθρώπωλ —προ67.έπουν οί έπιστήιιονες— διά νά άποψύγη αι«τήν την κατά¬ πτωσιν, θά τραπί) πρός άλλας κα- τίχν&ύνσ1Ξΐς. Πρός την πρωτόγο- νον (ρακΐικήν ζωήν. Έτσι, σιγά, σιγά, ή αετά μερικάς έ^τοντάδας χιλιάδων έτών άπόγονοί ιια; θά μετατοληθονν είς ·θ'Γΐρία, ·&ά συνα- γελάζωνται μέ τοΰ; λί"/.ους τοΰς έλέφαναα; καίί τάς τίγρος, {)« διοργανώ'νοι,'ν κολΐ'ΐι6ητικούς α¬ γώνας μέ τοΰς Ίττπχι^τΟΆΐον: καί Οά κατα6ροχι3ΐζοα.»ν εις τα γενιια τα τίον α/αάς σάρκας. "Ετσι μόνον θά καταστή δυνατόν νά παραταθή ■η ζωή, ν-ατσ τοΐ'ς ασχολούμενον; μέ τα μυσπ^ριώδη οαπτά προτ)λή- ματα. Κ)λά είνε απαραίτητον ίϊρά γε νά φδάσοΛΐεν εί; τό κοττάντηαα αύτό: Ή γϋ, παρά τα δΰο δισε- κατο4.ιανρΐα ετη ποΐ φέρει είς την ράχιν της, είνε 6ρ:σ-«ς. έν σνγ- κρ.σει πρός την όλην ζωήν τοΰ οΥτιΤΌ'ντος. Τον βρέφους λοπόν αυτόν τα ....νεογνά, τ^αεΐ;, κατωρ- θώσαμεν νά πΛ0&5εύσωμεν άρκε¬ τά, ωστε νά έξοντώνωμεν αλλή¬ λους μέ τόν εΰχεοέστΓ,ριον τρόπον, νά άνατινάσσοϊμεν δχι μόνον ά- ποθήκας πυροα«χικων, ά?^^ά καί βοννά όλόνληρα καί νά έπιτι>γ-
χάναταεν αλλα άξοθαύιιατα πράγ-
ματα ποΰ δέν Μ ταλμονσαν οη·
τε νά φαντασθοΰν οί παλαιοί προ-
γονοί μας. "Ιοχος λοιπόν. προτοϋ
^|7δ^άσουν τα πράγιιατα είς την
τραγικήν εξέλιξιν πούπροδλέπει
ή έπτστημη νά άποσοδτγθή ή έξα-
γρίωσίς μας διά της μ θόδον της
όααδική ςαύτοκτονίας. ΆοχτΌλέ·
στατα θά ευρεθή κάπβιος: σωτήρ,
ό οποίος θα έςρεΰρη τό μτνχάνημα,
δια τοΰ οποίον θά άνατιναχθτ) ή
γή ώς πνροτέχνημα. "Ετσι Οτι τε¬
θή τεριιια είς την θλιβεράν αύτην
ιστορίαν της ανθρωπότητος. 'Εκ-
τός άν οί άνθ'ρωποι τής έποχής
εχείνιγ; έκ<κρενδονισθσϋν άκονο'ί- ως είς κανενα άλλον πλανήτην διά νά συνεχίσουν έκεϊ την βασαντ- σμενην {ίπαρξίν των. Αύτά του¬ λάχιστον φοβοΰνται οί άφολο- γσΰντες έπιστήμονες. ΤΖΩΝ ΟΛΙΒΕΡ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΟΥ ΜΠΡΟΝΤΓΟΥΟΙΗ χ έν- τής 1ης ; έ&τ;/ολούθτ/τε νά ψήνη (οτόνατς» έμ- χρος της, είς τό μέγα τοο μέγαρον, δπου ττϊς είχεν υπο—<εβή 6τ( Οά έ- ζων εύτοχείς. "Οπως ανήγγειλεν ή ΐίτ'α, ή Χε- )εν εχε: άχοφασιτε: τώρχ νά έχκττρέ-" ψη είς την σ7.ηνήν. Λέγεται ότι 'Λά ενα σ&βαστόν ποσόν κάθε μηνα πρός δ:ατρο^ήν της άττό «ν τέως <π>ζ«γόν της. Πέσα άκριίώς
λαμβάνει είνε μυττικον. διότι ή Χέ-
λεν δέν (Γϋνεΐβίζε! νά φχνερώνη τα ΐ-
δ'.αίτερά της. Το ζήτημα ττ,ς 8ι«-
τροφτ,ς έλΰ'Οη έξω τοΰ δ'.καστηρίο·^,
τελείως ίκανοιροιητ'.κά ώς φαινεταί
καί διά τα δύο έ-,β:χφερόμενα μ£ρη.
Έν τούτοις, είνε γνωστόν ότι είνε
ενα ο-εβαττον ποσόν, διότι ή Χέλεν-
ζ^ είς ενα χολ^ελές ·3ιαμέριομ.Λ
μ:άς οικίας τής λεωφόρου Πάρκ.
Κατά πίσχν πιθανότητα δέν θά έ-
χτι πλέον ανάγκην νά έργα<τβί χαί εάν έπιττρέψτ; είς τη-^ σχηνήν, δέν 6ά το κάμη διά τα χϊήαζτ*. Λέγεται ότι άχέμη και ό σαξο- φωνιστής σύζυγος κερδίζει άρκετά διά νά συντηρήση την Χέλεν, όπως είνε συνειθισμένη, ωστε όλα είνε κβ- λά. Τό ζήιημα τώρα είνε. ζότε θά ίιπανδρε^θΐ έκ νέο^ τϊν Ρά·.ς, διά νά άχοδείξγ; ότι δέν είχε ίίκαιον, ο- ταν κατηγόρει τούς νεανικούς 2- οωτας:
3ΝΓΕ.Α.
Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΑΗΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ 2ΗΜΑΙΑΣ
ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΔΙΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ
Ή Σκηνή παριστάνει αίθου¬
σαν. Ή Μπέτση Ρός μέ^ τρείς νε-
αράς φίλας της, Άϊδα *Άϊνα καί
"Άίβα ράπτονν Άμερικανικήν ση¬
μαίαν. Ή μουσΐςχΐή παίΣει λαϊκά
ασματα ώς τό «Ό Μπαμπάς άγα-
πα' την Μαμμα». Βραδύτερον εί-
σέρχεται δ Γεώργιος Ούάσιγ-
κτων.
ΜΠΕΤΣΗ ΡΟΣ: Διατί άργει
νά ϊλθη ό Στρατηγός ^ Ούάσιγ¬
κτων; Υπεσχέθη ότι θά έλθη νά
πάρη αυτήν την σημαίαν σήμερον
τό άπσγευμα.
ΑΊ'ΝΑ: Θά ήργησεν ϊσως νά ν
πάγη εί; τό σπίτι τού την περα-
σμένην νύκτα..
' ΑΓΔΑ: Θά διεβη πάλιν τόν
Ντελαγουαίαο.
ΜΠΕΤΣΗ: Αύτό τουλάχιστον
λέγει είς την Μάρθαν.
ΑΊ·ΝΑ: Καί ή Μάρθα τόν πι-
οτεύει. (ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Αί γυ-
ναϊκες πρεπει νά ΐακ~«ύουν πάντο-
τε δσα λέγουν πρός αύτάς ο; ά'ν-
υρε; των. Μέ αυτόν τόν τρόπον
«τοφρύγονται, πΜλλά δυστΐσχήμα-
χα>. "Ω, νάτος ό Γεώργιος! Άλλό,
Τζώρτζ1 (Ό Γεώργιος Ούάσιγ-
κτων είσέρχ<έται). ΓΕΩΡΓΙΟΣ: 'Αλλο, Μπέτση. Τί κάνεις;; Άλλό κορίτσια. ΚαΡΓΤΣΙΑ: Άλλό, Τζώρτζ. ΜΠΕΤΣΗ: Τί σου συνεβη; "Αργησες. ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Δέν εκοιμήθην ίτολύ την ατεοαοιμένη νύκτα. ΕΤ- χα νά διαβώ πάλιν τόν Ντελαγου- αίαο. ΜΠΕΤΣΗ: Αύτό εϊπέ το είς την Μάοθαν. -ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Τής τό εΐπα, άλ- λά μέ έπιστεΐΗτε. ΜΠΕΤΣΗ: Δέν τής εΐπε; δ- τι οίί3ε·ποτε λένεις ψεύματα. ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Δέν τό επίστευ¬ σεν ολϊ αίττό. Δέν φαντάζεσθε τί σημαίνει νά είσοα ό πατήρ της χώ¬ ρας σου καί νά εχγνς γ^ναΐ·λα ώσάν την Μάοθαν, νά σέ περιμένη δλτ|ν την νί·κτ« καί νά σοΰ άφαιρτ| ό¬ λην την ευχαρίστησιν τοΰ ποάγ- ματυς. ΜΠΕΤΣΗ: Είναι πράγματι δυσάοεστον ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Καί τί γίνεται ή στμαια : ΜΠΕΤΕΗ: Ηναγκάσθην νά διακόιΐΐο την εργασίαν πρό ο) ίγου. ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Πώς;Ανριοντό πρωΐ εχομεν ιιάχην καί πρέπει νά ίγωμίν την σημαίαν. 'Εκάιιαμεν θυο μάχας εως τώρα χωρίς σημαί- α5 και αμφότεραι ήσαν ά.τοτυχί- αι_; Ο κόχΛΐος άρχίζει νά παοαπο- νηται. ΜΠΕΤΣΗ: Δέν ήμπορονσα νά να στααατήσω την έογασίαν. ,ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Καί ποίος ε'δωσϊ την δ-ιατανήν ΜΠΕΤΣΗ: Ιδού έ'οχονται. (Είσέρχονται δΰο άνώτεοοι ΰ- ϊταλληλοι. Ό είς είναι ό Πρωτος Πληρεξουσιος. Ό αλλος είναι ό Λειτ-ίρος Πληριεξσύσιος). ΜΠΕΤΣΗ: Παιδία, άπ' έδω είναι ό Γεώργιος Ούάσιγκτων. ,,Α' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Άλ- ^Β' ΠΛΗΡΕΞ Ο ΥΣ Ι ΟΣ: 11 ως είσθε; Α' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Ε3- Ι'αι 6 πληρεξούσιος της ίνώσείος των κατασ>οεναστών >Λΐ«ων λίορί
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Δέν σάς; έννοώ.
, Α' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Ή
ένωσις μας κατασκευάζει τάς λευ-
^ας λωρίδας διά τΐήν Άμεθ47.ανι-
■■/ην σημαίαν. Τίποτϊ άλλο άπό λευ-
κα·ς λορίδας
Β' Π ΑΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Ή
ιδΐκή μόν· ρνοκης κατασκιευάζει τάς
ίουθράς λωρΒδας. Εϊμαι ό πληοε-
ςουοιός της.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Τι λές, άδερφέ;
, Β' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Σοΰ
°?κΐζομαι.
ΜΙΪΕΤΣΗ: Αΰτοί έστα|ίάτη-
σαν την εργασίαν επί τής σηααί-
ας, Γεώργιε.
Α' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Αί
διαταγαί μοί· είναι νά σταματήσω
την σημαίαν, έκτος δν γίνη δλη
άπό λευκάς λωρίίνας.
Β' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Καί
αί Ίδικαί μου διαταγαί είναι νά
σταματήσω την σημαίαν, έκτός
άν γίνη δλη άπό έρυθ-ράς λωρί-
δα;.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Άλλά δέν είναι
τέοα τοΰ θανάτσυ.
ΜΠΕΤΣΗ: Σ ς ς ς' Ό Στρα¬
τηγός σκέπτεται.
Β' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Άς
σκέπτεται. Τάν έ<ρέροβμεν είς δί- λΓιΐιμα καί χρειάς/Εται σκέυ/ΐς όπως Γυρη την )ι'στν. ΜΠΕΤΣΗ: Δέν γνχοοίζετε τόν Γεώογκ;ν. ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ: Κ α ι σεϊς δέν γνωρίζετε τού; -τλτνρεξου- σίσυς. είναι κανονικόν, άλλά ή ζο>ή εί¬
ναι πραγματΐκή /αί σπονδα"α, 5 δέ
τάφος 5έν είναι ό πρεορισμός της,
καιϊίις λέγει καί ό Λογκφέλλω.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Έμπρός, παώιά.
Είμεθα ετοΐιμοι;
.ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ: Έτοιμοι.
ΓΕΩΡΓΤΟΣ: 'Ειιποβς. (Κώ¬
δων ήχεϊ Ό Γ'Λ'ί&γ'.ος καί οί δΰο
Πληρεξούσιοι άρχίζο^'ν ζο>ηράν
συζητησιν).
ΑΊ-ΔΑ: Κορίτσια, είναι συγ-
Ό Φράνκ Ο. Λόουδεν, έκατοαμυριοίχος <ράραερ τού Ίλλινόϊς καί Ρε.τ»υμπ?ακανός ύποψήςριος διά την Προεδρικήν όνομασίαν, είς τρείς 'άπό τάς τελευταίας φωτογραφίας του.^Κάτω, άριστερςί, φαίνεται ή κατοικία τού είς την φάρμαν τού Σιννισσιχιί, είς "Ορεγκον, Ίλλ. δυνατόν νά γίνη σηιιαία μέ λευ¬ κάς λωοίδας μόνον. Α' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Τό γνχαοί^ομεν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Οντε καί μέ ερυ¬ θρά; ιιόνον. Β' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Φύ¬ σιν ά. "Αλίως δέν θά έπεμενααεν Ηγ την άπαίτησίν ιιας. ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Άφήσατέ με νά κεφθώ. ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΙ: "Ε χ ε ι καλώς. (Πρός την Μττετσην) : 'Ε- πιτρεπεται τό κάπνΐιοιμα: ΜΠΒΙ'ΣΉ: 'ΕλείίυΈρσ, παι¬ δία. Μοϋ άρέσει πολΰ ή μυρωδιά ενός καίν,οΰ σιγά'ρου. ΑΊ'ΔΑ: Φύσηξε ολίγον κατά ίδώ. Α. Ι'ΛΑ: Μοί άρέσει νά 6λέπα>
σνί)οα καπνίζοντα πίπαν.
Α"' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: (Γε-
μίζων την πίπαν). Ή πίπα μου εί¬
ναι ή καλλιτέρα πίπα τοΰ κόσμον.
Έχω ερωτα μέ αύτην.
ΓΕΩΡΠΟΣ: Πάιΐ?ετε! Σκέ¬
πτομαι.
Α' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Δι¬
ότι ή γυναϊκα είναι μόνον γυναϊκα,
άλλά μία καλή πίπα είναι ΐσχΐ'ρο-
Β' ΠΛΗΡΕΞΟΥ Σ Ι Ο Σ:
(Προσφέρων σιγαρέττα). Άγα-
πάτε νά καπνίσητε;
ΜΠΕΤΣΗ: Π οοτιμώ τα ΐδι-
κά μου.
ΑΊ· Ν ΤΑ: Λός μου εν.
(Ό Δεα'τερος ΠΒηρΐξο^ιος
παρονσιάζει μικρόν μηχανικόν ά-
ναπτηρα. Αι ν^άνιδε; άνάπτουν
τα σιγαοέττα των).
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Παιδία, νομί-
ΐιο ότι ενοον την λύσιν.
* Α' ΠΛΗΡΕΕΟΥΣΙΟΣ: Τι
είναι:
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Μή 6ίάζεσαι.
Β' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Πές
μα; τί είναι.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Πρώτον πρέπει
νά οαη^ιασκεφθΐϋιμεν. Μάς έπιτρρ
πέτε κοοίτσια;
ΚΟΡΙΤΣΙΑ: Πολΰ ευχαρί¬
στως.
ΜΠΕΤΣΗ: ΉμΛοροΰτιε νά
κυττάϋουιιε άπό την κλεδαοότρυ-
πα: Μοΰ άρέσουν πολϋ αί συνδια-
σκέψεις.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Τι λέτε, παιθιά;
Α' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Λέν
μέ μέλει. 'Εσϋ τί λέγει;;
Β' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Δέν
κινητικόν. Είναι ή πρώτη φορά
δπου βλέπο) συνδιάσκει|'ΐ·ν.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: "Εχει καλώ;. παι
διά. ΤΗτο μία ώραιία συνδιάσκε-
ψις. ^Πρός τόν Ποώτον π?.η-
οεξούσιον) 'Εσεΐς είσθε ΐτρώτο;.
Α' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Χαί-
ρετε, κοοίτσια.
Κ0ΡΙΤΣ1: Άντιραίρετί.
(Ό Γεώργιος Ούάσιγκτων
μβ τόν Α' Πληρεξούσιον
έκ τής χειρός καί τόν οδηγοΐ ίξω.
Ακούεται ό όξϋς ητχος πϊιρισιτρό-
(ρου. Ό Γεώργιος Ούάσιγκτων έμ-
φανίζεται έκ νέον είς την θύοαν).
ΓΕΩΡΠΟΣ: Αί, έσύ, πληρε-
ξούσιε. Ή σειρά σου'
' Β' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: Χαί-
ρετε, κορίτσια.
ΚΟΡΙΤΣΙΑ: Άντιχαίρετε.
Β' ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ: ('Ε-
ξερχόμενος) Διότι χρ>ειάζεται ά¬
φθονον γουΐοτ/υ όπως καττχστήστ|
αίαν οικίαν κατοικίαν, ώς Χεγε'ι
καί ό Δήμαρχος Ούώκερ.
('Βξερτχεται. Ακούεται πάί.ιν
ό δξνς ηχο; πεοιστοόφου. Ό Γε-
ώογιος ΟιΜσιγκτων Ιπανίρχρται
κρατών καπνίίων περίστοοφον)
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Τώρα τ'ϋιπορεΐ-
τε να προχωρ7]σητε εις τήτ κατα¬
σκευήν της ση.μαίας Μπετση.
ΑΓΝΩΣΤΟΣ: (Εϊσερχόμε-
νος) Σταιιατήσατε! Σταματήσατε
την σηιιαίαν!
ΧΟΡΟΣ: Ποίος εϊσαι έσύ;
ΑΓΝΩΣΤΟΣ: Είμαι ό Πλτ>-
ρΐ;ξούσιος τής ενώσεως κατασκευ-
αστών αστέρων της Άμερικανι-
κής Σηιιαίας.
Ή σημαία πρέπει νά είναι δλο ά-
στέρίς ή τίποτε.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Πώς; Χωρίς λω¬
οίδας ;
ΑΓΝΩΣΤΟΣ: Οΰτε μίαν!
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Φαίνεται πώς θά
εχαϊμεν α)λψ σννδιάσκεψιν.
ΑΓΝΩΣΤΟΣ: Τι σχ^διάσκε-
ι,ιν;
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: ΠροσπΰιεΤσαι
ότι δέν γνωοίίεις.
ΑΓΝΩΣΤΟΣ: Ουδέποτε η-
νουσα αυτήν την λέξιν. Είναι κα-
νένα παιγνίδι;
ΙΈΩΡΓΙΟΣ: Θά χάσητήν α¬
ξίαν αν σοΰ τό εΑπω. Π ρε,τει νά
έλθη ώς εκιτλτιξις. Δέν είναι ε'τσι,
κοοίτσια;
ΚΟΡΙΤΣΙΑ: Βεβαία, βεβαία.
ΓΕΩΡΠΟΣ: Έλα λουιόν. Θά
την κ<ίιιιωιαεν ε£ω. (Παροι>σιάζΙ:ι
τό περίστροφον).
ΑΓΝΩΣΤΟΣ: Τι είναι αύτό;
ΓΕΩΡΠΟΣ: Αύτό; Λέν γνο>
ο'ίζω. Τί φοονεΐς ότι είναι;
"" ΑΓΝΩΣΤΟΣ: Δέν εΐδα άλλο¬
τε. (Τό λαμθάνει καί παρατηρεϊ
έντός τής κάνης).
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Στάσου! Δάς
μου το έδώ. θά χαλάστ» την συν-
διάσκεψιν.
ΑΓΝΩΣΤΟΣ: 'ΩραΐοΛ- ποάγ-
μα. Δέν είναι;
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: (Λαμβάνων αυ¬
τόν έκ της χει.ρός). 'Εμπρός. Δέν
θά εχωμεν καιρόν διά την συνδιά-
σκει(-ίν αας αν δέν κάμωυεν γρή-
γοοα.
ΑΓΝΩΣΤΟΣ: (Διστακτικώς)
Δέν θελω.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ: "Ελα. τλα. Δέν
Οά σέ βλάψτ] καιθόλου.
ΑΓΝΩΣΤΟΣ: (Μετά Λείσμα-
τος). "Οχι, δέν ερχομαι!
(Ό Γεώργιος .τόν σύρει βίαί-
ω; εξω).
ΑΓΝ Ω ΣΤΟΣ: (Στρβφόμε νος
•τρός τα κορίτσια). Σταματήσατε
τίΐν εργασίαν είς αύτην την ση¬
ιιαίαν. Άκοόετε; θά είναι δλο ά-
στέρες ή τί.τ»τε. (,Εξαφανίζεται.
Ακούεται δυλ'ατός κρότος ναί 6
Οίάσιγκτοον έποανερχεται σατογγί-
Ζων τό πΕρίστροφόν τού μέ μαν-
δήλιον).
ΓΕΩΡΓΤΟίΣ: Δόξσ. το> θεώ
Μ.τετση. 'Επί τέλους ι'ιμποροΰμΐ ν
νά προγΐορήοωμεν είς την σημαί¬
αν!
ί'Η μουσικήν, τοΰ Συντάγματος
έξωθεν παιανίζει τόν υμνον «Ά-
στέοες καί Λωρίδες γιά πάντα».
Ό Γεώργιος Ούάσιγκτων χαιρε-
τα εύ^-ιενώς καί ή Μπέτση Ρός ρά-
πτει πυρετωδως ΐήιν σηιιαίαν).
Σ
ΔΕΝ ΒΑ ΓΙΝΗ Ο
ΣΙβΗΡ. ΕΙΣ ΤΗΝ
Ή μελέτη διά την κατασκευήν
ύπογείου συδηοοδρόμου είς την
Ρώαην πρόκειται νά διακοαΓί). Ή
κατασκευη τοιούτου σιδηροδρό-
μου θεωρεΐται άδύνατος, διότι υ¬
πό τό εδαςρος τής πόλεοις κρύ-
πτονται πολύτιμοι άρχαιολογικοί
θησαιροί όπουοηποτε καί άν χρη-
σιμοποιηθτί ή σ5<Λπάνη. Τελει.'ταί- ως ό Δήμος τής Ρώμης κατεδά- φισε π)-είοτας οίκβίδομάς πέριξ τοΰ Καπιτχυλίου, τοΰ θεατρον <Μαρχέ7λου» τής Άγοράς καί αλλων ίστοριιχών τόπα)ν. 'Λλλά καττΐ τάς εργασίας πρός ίσοπεδω- σιν τοΰ χώρον άνϊΐαχλύφθησαν πανάρχαιαι οΐκοιδομαί τής έποχής τοϋ Ηρακλέους! Αί εργασίαι ε¬ σταμάτησαν χαι ηρχισαν συστη- ιιατικαί άνασκαφαί.
· · · · . · · ιιι......· ·£·_· · ·_ϋϋ!ϋ·Α· ■ · «-■ ■■■"■■■•"■1
.....■ΜΜΜΙΜ-«11Ι1Ιΐω.'1Μ<Μ ■ " ■«-■ ' ****■-*.· 4 ΕΞΗΚΟΝΤΟΥΤΙΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΣ ΔΕΝ ________________ Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΤΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΡΗΤ ΩΣ ΤΗΝ ΑΣΚΟΠΟΝ ΣΠΑΤΑΛΗΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ. -- Η ΑΙΤΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΝΤΟΤΖ ΔΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΧΡΗΜΑΤΑ, ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. » Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ, ΤΟΝ ΕΚΑΜΕ ΝΑ ΖΗΤΗΣΗ ΝΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝ ΟΜΙΑΝ ΤΗΣ ΘΥΓΑΤΡΟΣ ΤΟΥ. Είναι Ινα είσό·δημα 75.Ο0Ο δολ¬ άριον τό έ'τος. χρΛ,τΙι διά μί^ 'Αφωσεωμένος πατήρ τΗτο πατήρ τριών Ουγατέρων. Ή "Αννα :ερισσο- δ-.ά σπάνια φαγητα, να]τερον. Ό Στρατηγός Ντότζ έσπατάλη- σεν επί τής "Αννας πλούτον πατρ·.- κής άγάπης κ,αί ίκανοποίησε κάθε της έπιθ-ιχίαν. Τό 1911 έγραΨε την διαθήκην τού όρί-.ων λεπτομερώς πώς έπρεπε νά διατεθή ή περιοσία τού έκ 3.000.000 δολλορίων καί τό εΐοόδημα νά δια;χοιρασθή μετα- ξυ των δύο Ουγατέρων τού, των κληρονόμον τού. Εγνώριζεν δτι αί θογατέρες τού δέν ήσαν είς θέσιν νά οΊατηρήσουν· μίαν τοιαύτην περιουσίαν, δότι τας ειχε κα/.ομάι3ει ι/αί δέν εγνώριζον την αξίαν τοϋ δολλαρίοο. Δέν ειχθι» ποτέ άναγ/ασθή νά 7.ερδίσουν ενα δολλάριον. Δέν είχον ποτέ άναγκα- τής ΐώση τα κατάλληλα ένδύ,Αατα δ-ά την κοινωνικήν της θέσιν 7αι ν^ τής δώση άρκίτην ανάπαυσιν κα: ευχαρίστησιν διά νά άπολαύση την ζωην πολυτελώς, νά έχη ίνα ή δύο αύτοκίνητα, ύπηρέτας μέ ο'ικο- στολήν 7.αί άλλας πολυτελείας; Αί περισσότεραι γυναίκας θά ά- παντήσο.»ν ν.αταφατΐ7.ά. Καί ή Δίς "Αννα Ντότζ, ν.ληρονόμος άλλου Αφ δολλαρίων τό οποίον ηυξήθη τώρα 800.000 δολλάΐια, καί ή όποίκ πέ- ρυσι έλαβεν 75.000 δολλάριαδιά-τα εξοδά της, λέγει ότι τό ποσόν αύτό δ έν είναι άρ/ετόν. Α,έν έ'χει οικογενειακάς ύ- «οχρεώαεις. Ή "Αννα Ντότζ ε'νε 62έτών καί γεροντοκόρη. Δέν έ'χει νά μοι- ρασθή μέ κανένα τάς 6.000 ν.αί πλέον δολλάρια τα όποία λαμδ-άνει τόν μήννα. Δέν έχει οικογενειακάς ύποχρεώ- σεις, διότι δλοι οί συγγενείς της είνε τόσον πλουσιοι, όσον καί αυτή. Κ αί έν τούτοις μέ τό ποσόν των 180 δολλαρίων την ημέραν, 6ε6α·- οί άπό τού Δικαΐτηρίου δτι δέν δύ¬ ναται νά ζήση μέ τό είσόδημά της νι.αί ζητεί την άδειαν, ααζύ μέ μίαν άδελφήν της, νά μετατρέψη μέρος τού κεφάλαιον έ* 3.000.000 δολλα¬ ρίων περιουσίας τοϋ πατρός της εις μετρητά διά νά έχη ετοιμα χρήματα νά εξοδεύση. Κληρονομεΐ μεγάλην πε¬ ριουσίαν. Ή πε-ριουσία άπο την οποίαν λαμ- 6άνει τό ε'ισόδημα των 75.000 δολ¬ λαρίων τό έτος, ιδρύθη υπό τού Στρατηγοϋ Γκρένδιλλ Μ. Ντότζ, πολιτικοϋ μηχανι-Αθΰ καί άπομάχο.) ρισσότερα χρήματα, ζητοϋννά πωλή- άλλοτε είς τόν Στρατηγόν Πέρ- σοον τα κτταατα αύτά. Άλλα τα Ή Δίς Ντότζ εγνώριζεν δτι αί νϊ/αι των δανειστών ττς είς Κά- τοϋ 'ΈζΛφιίλίο^ Πολέμο-ι, ό οποίος έπηγεν είς Κάουνσιλ Μπλόφφς, 5- ταν ή πόλις αύτη ήτο Ινα πρωτό- γονον χωρίον των συνόρων. "Εκαμε τό πρώτον 6ήμα πρός τόν πλούτον, δταν έγινεν άρχΐμηχαν- κός τοϋ Σιδηρόδρομον Γιούνιον Πα- σί·φι·Α ν.ατά την εποχήν τής κατα- σ'Αευής τοο. ΤΗτο έπιχ^ιρηματικός ά'/θρωπος μέ μεγάλην όξυδέρκειαν ν.αι εύφύίαν. "Επαιξεν είς τό χρηματιστήριον ■λαι εχασε πολλάκις, άγοράζων με¬ τοχάς, αΐτινες αργότερον απεδέ¬ χθησαν ώς μή έχουσαι αξίαν. Έγ/^ώριζεν ομως νά εκλεγή κ^Ι καλάς μετοχάς. Εγνώριζε ποία κτήματα 6ά άνεπτύσσοντο μεγάλως Καί ούτω, ένω έζη πολυτελώ; και έχανε κά'ποτε, ν.αί ένω έδιδεν άφθόνως διά κολλέγια και φιλαν- βρωπι-λθΰς
ρορός μέ διαστάσεις πρωταθλη^οΰ.
Ούτος έπληροφόρει τούς δα-,ειστάς
δτ' ή Δίς Ντότζ άποτίαζεν, έστω
και άν ό δανειστής είχεν ίδει την
Δίϊα Ντ,ότζ νά είσέρχηται είς την
οί/.ίαν. Εάν οί δανεισταί έπέ,ιενον,
ό θυρωρός τούς έξεδίω/εν. Οί δα-
νπσ'ταί τότ-ε απετάθησαν είς πρακτο-
ρεία είσπράξεων χρεών. Άλλ άκό-
μη -Ααί αΰτά δέν κατώρθωσαν τίπο-
τε.
Π ρίν άπό τρία έ'ττ, ή Δίς Ντότζ
επέστρεψεν είς Κάοννσιλ Μπλόφφς
δ;' έπίσ-Αεψιν. Έξη/ολούθει νά δια-
τηίί έκεΐ την μεγάλην της οικίαν
μ; τούς πολλούς ύπηρέτας. Ή οί-
ν,ία, άν καί παλαιά, είνε μία άπο
τάς πλέον πολυτελώς έπιπλωμένας
τοϋ Κάουνσιλ Μπλόφφς.
"Οταν ή Δίς Ντοτζ ήλθεν είς
Κάοονσιλ Μπλόφφς, ή είδησις διε-ι
δοθή άμέσως μεταξύ των πιστωτών
της. ν.αί άμέσως αύτοι απεφάσισαν
'ΐα έπιϊράμοον άπό ν.ο-νοΰ.
Ένφ παρέμεινεν έ'2ω τής οικί¬
ας της διά νά τής έπιδώσοον ϊι/α-ί
στικάς διαταγάς, ή Δίς Ντότζ τώςι
Ή έν Κάουνσιλ Μπλόφφ οίκία τής Δδος "Αννας Ντότξ.
την Δίϊα Ντότζ. Οί δανεισταϊ της
δμως ήγειραν δί-Αας εναντίον της
καί τάς εκέρδισαν.
Ζή β·1ς Ούαβιγκτώνα
Άλλ' ή Δίς Ντότζ ζή είς ε-,α ά-
Ρ'στθΆρατικόν και άκρι>6όν μέγαρον
είς Ούασιγ-Ατώνα, τό οποίον άνήκεν
"Ωραίον μνημείον άπο Ιταλικόν μάομαοον, τό οποίον εκτισεν ή Δνίς Ντότζ είς μνήμην
τού πατρός της.
είδεν άπό εν παράθυρον, «ξήλ'θε κρυ-
φίως άπό μίαν μικράν θύραν και ω¬
δηγήθη ταχέως είς Όμάχαν Νεδ.,
άπό δπου έλαδε τό πρώτον τραίνο
δι' Οΰασιγκτώνα.
^ Οί πιστωται τότε απετάθησαν
/.αι πάλιν πρός τό δικαστήριον καί
εζήτησαν άπό τόν Δικαττήν Χοΰ-
ν.λερ νά παύση τάς πληρωμάς εί-
σοδηματος άχό τό ιδιαίτερον κεφά¬
λαιον πρός την Δίδα Ντότζ, μέχρις
ότου πληρώση αυτή τα χρέη της*.
Ίσχυρί<ίθησαν ότι ή έσχευ·σμενη φύ¬ γη της είς Όμ.άχαν ήτο πράγματ-. φ^γοδικία, καί έπομένως τό Διχα- στήριον ηδύνατο νά σταματήση τάς πληρωμάς. ^ Ό Δικαστής Χοϋκλερ εξήτασε την απόφασιν καί ηυρεν ότι ή δ'.αγω- γή τής Δίδος Ντότζ ήτο πράγματ! φογοδι-Αΐ'α.. Απεφάνθη λοιπόν δτιή Δίς Ντότζ δέ νήδύνατο νά εΐσπράτ- ττ; πλέο-/ τό είσόιδημα τοϋ Ίδιαιτέ- ρου ΓΑεφαλαίου, τό ότοίον άνέρχεται Ή Δνίς Άννα Ντότζ, 62 έτών, κληί είς 500 δολλάρια τόν μήνα, πρϊι| πληρώση τα έκ 15.000 δολλί Χ:Μ της. Ή Δίς Ντόΐζ 7Λτηγανα7"η« καί δ'.εμαρτυρήθη, δταν έμαθε ττ» δ'ν.αστικήν απόφασιν, άλλ' «ι °'α' μαρτυρίαι της δέν &ά φέρουν ν.α^-ί| άποτέλεσμα. Έν όλω, έξήντα περίποι» π στι>
ταί θά ώφεληθοϋν «πό νηΊ1 διν^Ιΐ!
κήν απόφασιν. Τα χρέη ποικίλλο^
ΠΟΣΟΝ ΣΤΟΙΧ1
δΊαεχατομμύρι* ^
χιλιάδες <ρόνοι έν'«ί| Τό εγκλημα υφ' όλας αυτού-τ έκδηλώσεις καί άπό πάσης αΐα ως στοιχίζει είς τάς Ήνω:<εν Πολιτείας τό ]λ.γγιω&ζ Λ0° των δέκα δισείκατοαμυρίων ρίων τό ϊτος. Δη}.αδή δώδεκα ^Ιΐυου ^ρ>οράς περισσότερον
προΐπολογισμων των 'Υ^^^
ών των Στριαιτιωτΐνοων «αί ^
τικών όμοΰ λαμβανομέ'ν'ων _ή
■σόν ΐσιον πρός τό σύνολον τού
κοσμίου χρέους Λρός την δια
ρον Δηαοκρατίαν. Τούς '^
νούς δμως δέν φαίνιετ;αι _νά
οχολ^ τό σημαντικόν τονΚη-
6λημα, οί δέ οί'κονομολόγοι ε·-ζ
στατιστικάς των δέν »(ΐάιμνουν
μίαν μνείαν τοϋ φαινόμενον.
■■«■»«....«
ΓΪΑΤΑΙ Ν Α ΖΗΣΗ ΜΕ $75.000 ΤΌ ΕΤΟΣΙ
4 »■"··ΊΓ·"· .·ΤμΠΓ· ·Τ«·■ · ■"■ ··11 ■ «■ ·Τ
ημπορεί νά ζήση μέ 75.000 δολλάρια τό ετος.
/ν/
ί. ιθ
^ζίιά μασάζ τού προ-
"00 ϊολλάρια 3(' ί-
Ενα κατάττημα τής
-■ 180 δολλάρια δι'
"ες. "Εν* άλλο την
α, 3ι' εν ζεϋ-
-εριουσίας, εδήλωσεν
"ότζ -ροτίΌεται τώρα
νά μισ&ώση Ινα διευθ,ιντην ιτροδχ>
λογισμ&3 καί νά προσπαθήση νά ζή¬
ση έντος των όρίων τοϋ εΐσοϊήμα-
τος.
Ή Δ;ς Ντί,τζ λέγει, έν τούτοις,
οτ'. εάν δέν δ-ΐνηθή νομίμως νά ει¬
σπράξη ττερισσότερα χρήματα, θά α¬
ναγκασθη νά εγκαταλείψη τό έν
Οΰασιγκ.τώνι μέγαρον της καΐ νά
απολύση μερι'λθΰς έκ τώ»/ ύπηοετών
της.
ΧΡ ΕΓΚΑΗΜΑ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ετος._
^ρ 3μθ
'';» ηβελησεν νά μελε-
?' λημα καΙ διά νά
« απαιτούμενα στοι-
προ ύ δ
ί «ο-
κα1 ^
καί όίλ-
καί πρός
ρ καί δικα-
ύς. 'Εκ ^. ευ.
^α. Κατά τα
«Ι εγένετο πολύς λόγος
^·ηζ αυξήσεως των
φ ΐ9ΐ7 ϊ
το 1927, κατά
τάς στατιστικάς τής αοιφαλιστικής
έταιρείας «Προυντένσΐιαλ», ό αριθ
μός των φόνων ανήλθεν είς ενδεκα
χιλιάδας, ήτοι είς φόνος κατά 10.
000 κατοικίαν. Οί άριθμοί ούτοι
έΐα6ε6αιοΰνται καί έξ άίλονν πη-
γών, χωρίς δμως νά είνε απολύ¬
του ακριβείας.
Παρ7 δλα ταυτα δμως δέν είνε
δυνατόν νά προικαλοϋν τάς ανησυ¬
χίας καί νά μή έλκύσυν την προσο¬
χήν τοΰ κοινοϋ γενικώς ένεκεν τσΰ
λίαν άνησυχηστικοΰ χαρΐοκτ>>ρ«ς
των. Ό άριθμός των έξακριβω-
μένων φόνων παρεχει μόνον μίαν
κατά προσέγγισιν εικιόνα των συν-
θηικόόν υπό τάς οποίας άναπτύσσε-
ται τό εγκλημα καί ή έγκληματι-
κότης, μέ κα,ταπλησΌΐουσαν αύξη¬
σιν εις τάς Ηνωμεναι; Πολιτείας.
Διά κά·θε φόνον άντιστοιχεΐ έκοι-
τοντάς δλιγι«τερον σο6αρό>ν καί ά-
πίοτειυτο; άριΐθμός πταισμάτων 1 είδικών προοιτορείων, ουτε το»ς
καί μικροτέρας σημασίας νομικων ι παντοίους αλλους νυκτοφύλακας,
παραβιάσεοον. Τα 99 τοίς εκατόν
των διαπραττομένων εις την Άιιε
ρικήν έγ/ίληηαάτων καί πλημμ-λη-
μάτων στρέφονται κατά τής άμύ-
νη; τής Ιδιοκτησίας. Τώρα, πρό-
κειται νά γνωσθή ε'ιςπόσον ποσόν
άνέρχεται ή ζηιιία την οποίαν υ¬
φίσταται ή κΌΐνωνία έκ τής έγ-
νληματικότητος.
ο'ιν
των,
, ά«ά-
ται και τα «αρόμοια.
Επί πολλά εηι αί νλοοταί ν αί τα
παρομοίας φύσεω; έγκλήματσ, α¬
πετέλεσαν την σπουδαιότερον χρη¬
ματικήν ζημίαν τή; κοινο>νίας. Οί
ΐ&ρΐ'ταί φανΎασιώδων μετοχικήν
ίταιρειων, οί π:ωληταί ψευδών ιιε-
τοχών διά την δήΦεν ε&ίμετά}.λευ-
άνυπώ^τωΐ· πϊτρείαιοφριεά-
άν φαρμό'οτων έφευρέσεων
/αί τα παοόμοια, τα όποϊα έπρο-
Ε έ νούν εις τό κιοινόν ζημίαν δνο
δισεν.ατομμυρίων δολλαρίων τό ε¬
τος. Δέν είνε δμως ολιγώτερον
τρομακτικαιι αι! υφιστάμεναι ζημί¬
αι έξ αλλοιυ εΤ5ους έγκλημάτων.
Αί σιδηροδρομικαί, αίι άτμο^λοι-
καί καί μετακομιστικαί εταιρείαι
>Ίαταγγέ>Λσι?ν έτησίας ζημίας πεν^
ται/οσίων πεοίίΤΐσυ έκατομαυρίων
δολλαρ·ίίον προκαλουμενας υπό παν
τοίων κλεπτών έιμπορευμάτων ή
έ ά
χρημάτων.
Αί κλοπαί καταιστΓμάτων, άπο-
ηώ καί ΊδιωτΛ^ών «ατοικιών
άντιπροσωπεύουν έπίσης σημαντι¬
κόν ποσόν. "Αλλη πηγη, κέαδους
διά τ&ύς κ?.έπτας καί άπατεώνας
είνε τα πλαστά τσέκς είς 6άρος
είτε των τρατηεζών είτε διαορόρων
άτόιιων τα όποΐα έξαΐτατώμρνα, τα
έξαργυρώνσυν. Μέχρι τινός έπι-
στεύετο ότι ή έκ τής μεθό5>ου αυ¬
τής των πλαστών τσέκς προσγενο-
μένη ζηαάα άνήριχε.το εις 40 περί-
που έκατομμύρια τό ετος, πλέον έ-
ιισταμένη δμως έξέτασις απέδει¬
ξεν ότι ή ζημίια φ&άνει τα εκατόν
Γ/χχτομμυρια. Είς τό ποσόν τουτο
δέν συμ7εεριλαιν6ανεται ή ζημία
την οποίαν υφίστανται οί εμποροι
οί όποΐοι άποστέλ^Λυν έμ-πΐορ'εύμα-
τα εις απατεώνος έμφανιζομενου;
υπό 6ιάφο(>α προσχήματα. Τό ά-
κριβές ποσόν τής τοιαύτης ζημί¬
ας βέν δί·ναται νά καθΐορισ'θη, έκ
των άρι-θμών δ|μως τοΐις οποίους
ϊχορ'ί'ι,γησαν διάφοροι έμποιρικαί
έπωνιμίαι και έμπορ·ι»ά έπιμελη-
τήρια, έξάγεται ότι τό εμπόριον
υφίσταται έκ τής μεθόδου αυτής
ετησίαν ζημίαν κατά μέσον όρον
■υπερβαίνοιχίαν τα εκατόν έκατομ¬
μύρια δολλάρια. Είνε δέ έξηκρι-
ιβωμένον ότι λειτουργσΰν εις κά*θΐε
πόίαν των Ήνωμένων Πολιτειών
εμπορικώ καταστήματα πάσης φύ¬
σεως τα δποϊα πωλούν αποκλειστι¬
κώς ίμπορεύματα προερχόμενα έκ
κλοπής, άπάτης ή δολίων χρεοκο-
πιών.
Οί έμπρησιιοί άΛοατϊλοΰν μίαν
άλλην μορφήν έγνΐήαατος^ κατά
της Ιδιοκτησίας, καί των οποίων το
<ίί>νολον των ζημιών εΐνε αδύνατον
νά ΰπολΌ(γκτθτ|.
Ό ύπολογισμος δμως των ζη¬
μιών δέν άρκ:Τ. Τό πράβλημα τής
έγκληιματικότη]τος παροι·σιάζει καί
άλλας οΐκονοιμικάς άπό\>ζις. Πό¬
σον αίφνης στοιχίζει ή οργάνωσις
τοϋ αγώνος κατά τής έγκληματι-
κότητος, δηλαΐδή ή άστυνομία, ό
μηχανισμός των δικαστηρίων, αί
φυλακαί καί τα δεισμωτήρια. 'Επί
τί) βάσει των είδικάη' πρσϋπΌλογι-
σμών των διαφόιριιον πολιτειών τής
ενώσεως, τό κόστος αυτο ημπορεί
νά ύπολογισίτή κατ' ελάχιστον ό¬
ρον είς ενα δισεΓ/ίατομαχιριον δολ¬
λάρια ετησίως. Διά^ τή_ς μέθοδον
δμως αυτής, άόποκαλύπτεται τιιήμα
μόνον της συνολικής δαπάνης ήτις
άπαιτεϊται διά τούς άνω μνημονευ-
•θέντας σκαπούς. Διότι έκτός της
επισήμου δημοσίας ασφαλείας, υ¬
φίστανται καί λειτουργοϋν αί ?δι-
ωτικαί άστυνΐομικαί όργανώσεις,
οί φύλαιχες των αν·τοθ·ηκ·άον, των
προκυμαίαν, των πάρκων, των θ«-
άτρων, χωρίς "ύ ΰποιλοιγίο'ωμίν
τούς «μυστικούς» των διαφόρων
συνοικιών,
αη' κ.λ.π.
Είς την έκτασιν την οποίαν κα-
ταλαμβάνει ή μΓ/τρόΐΠΌλις τής Νέ-
ας Ύόρ/.ης, ΰπολογίζεται ότι ή
-τρ-οστασία τής ζωής καί τής πε¬
ριουσίας των πολιτών απαιτεΐ
(Ττρατιάν έκ πεντήκοντα χιλισδων
ανδρών διά συνολικόν πληθνοιιόν
δένα ε/ατομμυρίων πηρίπου. Διά
την παριφρούρησιν της ζοίής καί
τής περιουσ.'ας ολοκλήρου τής χώ¬
ρας ΰπολογίζεται κατά ςτροσέγγι-
σΐν'δύναμις 400.000 ανδρών, συμ-
;τεριλαμσανομένης; καί τής νωρο-
φυλατ/.ής. Ή διατήρησις μιάς τό¬
σον τεραστίας οργανώσεως; στοι-
/ίζει, ποέπει δμως νά προστεθοϋν
ιΐς την δαπάνην αυτήν καί τα ά-
παιτσύμενα έ'ξοδα διά την συντή¬
ρησιν καί την λειτουργίαν τοΐ» δι-
καστικοΰ οργανισμοΐ, των φυλα-
νών καί των λοιπών σωφρονιστι-
κων ίδρυμάτων.
Είς τα ανωτέρω ςτροσθϊτέον καί
ί| είς ΐηιν κοινωνίαν προσγινομένη
καί ήμισυ τοίς εκατόν τοϋ σύνο¬
λον των κάτοικον των Ήνωμένων
Πολιτειών, έξασκοΰν έπαγγέλαα-
τια ή έγκληματικά η παραβιαστικά
των νειΐίον σι»μπΐ:ριλαμβανομένων
καί των λα,9ιρ-εμπόρο>ν ποτών.
Είς τρόπον ώστε επί συνολικόν
πληθυσμοΰ 110 έκατομμυρίων, έ'-
χομεν ?να όγκον παρασίτ<ΰν ποικϋ.- λοντα άπό 1.600.000 μέ/ρι 2.700. 000. Τό συμπέρασμα εΐνε δτι ή έγ- κληματικότΓ,ς στοιχίζίΐ είς την χώ¬ ραν : Τρία καί ήιιισυ δισεκατοιιμύ- ρια έξ άμέσων ζημιών, τρία ναί ή¬ μισυ δισεκατομ,μύρια διά τί|ν να- ταστολήν νΐα«ϊ καταπολέμησιν τοϋ ργκλήματος, δύο καί ήμισυ όισ?κα- τομμΰοια έξ έμμέσων ζημιών, έκ τής άνεργίας των εγκληματιών, καί τέλο; ή τεραστία ζηιμία έν. τής ΰποχρεωτικής άνεργίας των δργά- νο^ν, άτινα είνε εντεταλμένα είς την καταπολέμησιν τοΰ έγκλήιια- τος. "Ενα σύνολον ζημίας υπολο¬ γιζόμενον είς δέκα δισεκατομμύρι- α δολλάρια τό ετος. ΣΟΦΑ ΛΟΠΑ προσγινομένη ζημία έκ τής απωλείας τής εργα¬ σίας των έγκαθείρκτων των οποί¬ ων ό άριθμός άνά τάς Ηνωμένας ΠολιτΐΞΐας ν,υααίνεται πάντοιτ με- ταξΰ των 75 καί των 100 χιλιά¬ δων. Ώς έμφαίνεται λοιπόν έκ των 'ιλιγγ'ω'δων αυτών αριθμών, τό πρόβληιια τής έγκληματικότη- τος είς τάς Ηνωμένας Π ολιτείσς παρϋυσιάζεται υπό την πλέον άνή- συχΌν αύτοΰ μορ<ρήν. Οίκονομολογοι τινές ύπΐολογί-1 λι „ . ___. ... . ζουν δτι ενα καί ήμισυ εως δύο χε: υγείαν ?έν έ'χει τίποτε. Ροι>σσώ.
-—"Οπως τό αλας άλατίζε! τό
γηιτέν, ο3τω ν.αί ή έργασία τή ι»
ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ
—Έν ίδρώτι τοϋ προσώποο σοο
γεϊν τάν άρτον σοι>. ΓΕΝΕΣΙΣ
—"Εσο έγκρατής /χά σώφρων /.αί
Οά είσα: ΰγιής.
Β. ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ
—Ή !»γεία εΚ
γ μρ
τού χρηματος, διότι διά τής ύγείας
άπο/.τάαι τό χρτμα. "Οστις 6έν ε-
υί ί
κ.
γο.» της ότι
Εμ.:λΐ) Νόρί Χαίηφακ-, χορευτρίας κατηγορείται ιλγο τοΰ
ότΐ «ίνεν ά&ίίΐίτ&^(? ηνβ/τβι ι- ιι« "■"·> /»!*»·»«··>»--·> ~- Χ
σχέσει ς μέ χν> σαγχορε^τήν της.
ζΰγός της ζητεί τό διαζάγιον.
Ό
ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
'Εποχή γιά ραδί/.ια! Αύτη την
κουβεντα μουρμούριζεν ή κυρσ
Λενιώ στό σιίτι της την ό>ρα .τού
επλυνε νχιί σφουγγάριζε, μπου-
γάδια'ζε καί μαγείρευε. 'Εποχή
γιά ραδίκια.
Μαθηιιένη άπό την 'Ελλάοα νά
βγαίνη τέτοια έποχή νά μαζίΐΰη.
τα ραδΐ/ίθδλάσταρα, τού; ζόχου;
ιαί τή: ξννίθρε; νοσταλγ<η>σε μερά
ν.αί νύκτα το ραδίκσμάζωμα, καί
δυό φορές την ήμέρα τηλεφωνοί--
σε στήν κυρία λΐιχαλρπούλου, γισ
νά ρωτήση την φιλενάδα της πό-
τε θά πάν στά χόρτα.
Κά&ε μερά μέναν σύμψ<υνες νά παν νά θγάλονν ραδίκια, ενα τώ¬ ρα μήνα, ιιά ποτέ δέν άΗιώΟτραν. Την μιά μέρσ ήτο αρρωστο τή; μια; τό παώί. Την αλλη ήταν αρ- ρωστο τή; α/λι,ς. Την μιά μερά έ'βρεχε καί την αλλη εΐχε πέση ό μικρός άπό τό αύτοκίνητο πίσω άπό τό όποιαν ιΐχε πάγη /αί καδα- λικενση μυστινά. Ό ά'νδρα; τή; κυρα Λίνιώς 6έν άγπιοΰσε τα ραοίκια. Ή γυ- ναΐκα δΊιως εγνώριζεν ότι τα ρα- δίκΐια έ'χουν ιιεσα των σίδερο κ'· ότι οποίος πίνει το ζουμί των μέ λίγο λειιηνάτΊ γίνεται σι&ερένιος. ΙΙοο/ίΗ; ή κ. Μιχαλοποι'νίου εΐχε τη/ΗΓωνήση την κυρία Λε¬ νιώ ότι «νεκαλΐ'ψε όλόκληρο ρα- δικιώνα στό άιλάνι τής Γονέστ Φίφθ στρήτ τοθ Μπροϋ/λν/ν πέν- τε μτΛόνου; μόνο μακρυά άπό τό σπίτι της, καί ότι 6ρπκε πράγμα μπό/.ι/ο. Κάτι ραδίκια! Ή κυρα Λενιώ έ'μεινπ σύιιφω- νη νά πάν στής 3 νά τα βγάλουν. "Οί η τί|ν νύχτα παραλαλο5σ£ μ*: τα ραδίκια. Κάτι ραδίκια' Τό Ισηιιείωσε καλά. Τό πρωϊ δέν έ[κόνισε. Τί ήθελε ικαλέ τα ■ψώνια; Άπόψε θά ετρω- γαν ραδίκια καί θά επιναν ραδι- ν.οζοΰμι. Θά βρισκότανε νοερως στήν πατρίδα. Βγήκεν ή κυρα Λενιώ μέ τόν μπόγο της καί τα δυό τη< ιιωρα κ' επήγε στό Φί<ρθ στρήτ. Μά πη- γε Άνατολικά, κ' οχι Δυτικά, κ' ήρχισε νά ιιαζεύτ) ραδίκια άπό τα πεζοδούμια. Κάτι παληορράδιικα! νατσπατημίνα, ■σν.θΛ'ΐσΗενα, παν μόλις ι-'βαζες τό μαχαΐρι στή ρί- ζα γινότανε θρνψαλλα. "Οσο ποοχ'οροΰσε, κ' όσο εδγαι ναν οί σκύλλοι των σπιτιών καί ε- γαΰγι^αν άπό τα κάγκελλαι τόσο τ»τν επαιρναν τα δαιμόνια την κυ- ρά Λενιώ. Ταβαλε μέ την κ. Μι*/α- λοπούλσυ. 'Λκοΰς έκεΐ νά μέ γελά¬ ση ή ά'θλια; II ο-υ είναι την λοιπόν; Γιατί δέν ήλθε; Θά τής κλείσω την τόρτα θά την κάμω, θά την δείξο). ,Λη?οΰ κατακονράοτη|κε έγύρι- σε ιιέ λίγα ραδίκια πίσω στό σπί¬ τι ψονοκισμένη καί τσιμπωντας. νολ ξυλίζοντας τα μωρά γιατί εν.- λαιγαν καί άταχτοϋσαν. Στό μεταξύ ό άνδρας ττμ περί- μενΐ στήν Ιξώπορτα, έπειδή δέν εΐχε /ιλειδί νά εμπη μέσα. Μόλις έφθασεν ή κυρα Λενιώ καταβασανισμένη, ό ανδρ1»!; της τής δείχνει ενα μεγάλο ραοί-κ,ι π»ΰ ήταν χωαένο στό κουτί τοϋ ταχυ¬ δρομειον, έκεΐ ποΰ 6ά£ουν τα νράμματα «Τι εΐν' αϋτό έδώ; τδ- 6αλες νά δείξη; ότι βρίσκεσαι στσ ραδίκια >
— Άχου! Είπεν ή Λενιώ. Δέν
τό εβαλα έγώ τό έβαλεν αυτή ή άθ-
λία ή κοροϊδεντρα, ποϋ δέν φθά-
·ει ποϋ μέ γέ?Λσεν, άλλ' ήλθε κ'
εβαλε τό ρα'δίκι αυτό στίιν πόρτα
γιά νά μέ πεισματώστ).
Τό πρωϊ ή κνρία Μιχαλοποι'λοΐ'
ήρχετο στό σπίτι της μέ μιά άγ-
καλιά ραδίκια- κ' εφΈρνε την εΐ-
δησι ίϊτι την έπίρίμενε τόση., ωρα
οτό αέρος, κ' έπ£ΐδή δέν φάνττ/ίεν
ίΐΐλθε οτό σπίτι της μέ τα ραδί/.ια
όπως τα μοιρασθοΰν, διότι τα δι-
νΛ τχζ, ηταν πάρα πολλά. Καί (ί>ς
σημεΐο τής επισκέψεως, ώ; κάρτ
'Υπάρχοον άνθρωπθ! άγαπώντες
τόσον πολύ μίαν νέαν, ώστε λησμο-
νοϋν νά τής προ-τείνουν γάμον.
Ή γ^νή μετά τό πρώτον έρωτι-
όν εεισόδιον φρονεί ότι γπύρίΧζι
γ
κόν επεισόδιον φρονεί ότι γρ
τόν ερωτα άπ' άρχής μέχρι τέλους.
Καί σϋνήθως «χει δίκαιον.
Ή πρώτη έρωμένη ενός άνδρός
είναι γενικώς ώραία κόρη. Ό πρώ-
τος έραστής μ'.ίς γυναικός γενικώς
είναι άπατεών.
Έρως μ.ετα·ξΰ άνδρός καί γ>ναι-
κός είναι πλή-ρης κινδΰνων διά την
γαναίν.α. Φιλία μεταξί) αυτών είναι
πλήρης κινδύνων διά τόν ανδρ».
"Οσθί προσπα>θοϋν νά έννοήΊΤθΰν
τάς γυναίκας, τό μόνον όπτχ> κατορ-
■θώνοον σϋ^ήθως είναι νά τάς ν^μ-
Ό είλίκρίνέττιερος «ριαστής είναι
■έκείνος εστις έράται χάριν τού ε-
Γιατρέ μου ποΰ έδίδασκες κατά των μικροθίων,
τί συμφορά ποϋ επαθες υπό των νυκτοβίων.
6ιζΙτ είχεν αφήση τό ραδίκι.
«Π όσο καλή εΐσαι κυρία Μιχα-
λοπκχύλου!» κ' ή κχ^ρά Λενιώ φι-
λοΰσε τώρα την φιλενά'οα της.
Ο ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ
ΚΙΑ ΤΟΥί ΟΙΗΓΟΥΜ
χοήβιμοι εντοΧαι
1. Προ·σέχετε διά τα πα'.Βιά. Πο¬
τέ δέν ήμπορεϊτε νά γνωρίζετε τί
Θά πράςοτν, καί άν τα κτ
πάντοτε σείς Θά εχετε άδικον.
2. Μή δ'.έρχεσθε παρά τό
ρόν στα&μεύοντος λεωφορείοι». Κά¬
ποιαν ημέραν οί ενορ·κοι τ)ά τό χ—
κτηρίσο^ ώς άν&ρωποχτονίαν.
3. Μή στρέφετθε μέ ταχύτητα είς
τάς γωνίας, διότι έκιεί είναι ό κατ'
ευθείαν δρόαος πρός τό νοσοκομείον
4. Πηγαίνετε άπό τό δεξιόν μέ-
ρος τού δρόμον». Είναι τό μόνον ά-
αλές αέρος.
5. Τό γεγονός δτ1. είχετ·ε τό δκκ.αί-
ωμα νά περάσετε πρώτος, δέν ημπο¬
ρεί νά έπανχφέρη κανένα είς την
ζωήν — πολΰ ολιγώτερον τόν έατί-
τόν σας. Ένε,ργ/εΐτε μέ κρίσιν.
6· Μή ·στέκεσθε αιφνιδίως, χωρις
νά δώσετε προε'.δοποίτ,σιν. Οί άλ-
λοι δέν είναι καρδ'.ογνώτται.
7. Μή όπ'.σθθχωρ'ίίτε, χωρις νά
παρατηρήτε πρός τα οπίσω.
Μή σταθμεύετε ν.α: ;ιή δ·,άρχε<τθε επί κααπολών ή λόφων. 'Υπάρχουν τόσαι εΰ9·εία'. οδοί. 9. Έλαττώνετε την ταχύτητα, δ¬ τ αν πλησιάζετε είς δ!α^τα^ρώ<Γεις. Είναι έπικί»3.ΐίνο! ότον χαί αί δια- σται>ρωσεις
μών.
10· Έστέ ·εϋγενείς πρός τοός αλ-
λους όίη'γοό; αύτον,ινήτων καί πρός
τούς άστ'ο-φύλΐ'κας τής συγχ.οινωνί-
Σημ. Άνανία. —■ "Οπως κατήν¬
τησαν τα πράγματα, ή μεγαλειτέρα
άσφάλεια είναι ν ά δρίσκεσθε σείς
στό αΰτοκίνητο, καί άς περιπατοΰν
οί άλλοι. Ή άνθρωποκτονία είναι
εγκλημα, έκ,τός μόνον άν γίνεται
διά τοϋ αυτοκίνητον, δπότεδλοι μέμ¬
φονται τόν άπρόσεκτον
?ς(
Ή ϊδεώϊης σ'άζϋγος είναι ή ανύ-
πανδρος γυνή.
"Ερως —: παθος μέ κα·λλίτ«ρον
γοΰστον.
Ώραίαι γ^αίχ,ες !θεωροΰν τό νά
μή άγαποΰν ώς κάτι τι ρωμαντικόν.
"Οστις δέν γνωρίζει τίποτΐ περί
γ τάς λατρεόε!. "Οστις γνω¬
ρίζει ολίγον τάς μισεί. "Οστις τάς
γνωρίζ'ΐ'. τελείως τάς λατρεύδΐ.
—ημ. Α. Πρός άφφάλ'ειάν σας ε¬
χετε ύπ' όψιν τό τετράσΐχον:
"Α-/.ου δαό λόγια νά σοΰ πώ
σωστά καί μ«τρημένα,
άν θές πολλαί νά σ'·άγαπο5ν
μην άγαπάς κανένα.
Ή διαφορά μεταξύ αΰτοΰ /αι τής
συζύγου τού είναι ότι ένφ αύτη .τ£
ποιείται τα μωρά στό σπίτι, αϋτος ;
ριποιεΐται τα μωρά στό γραφεϊό
ΛΙΑ ΤΑΣΚΑΜΣΜθΚΥΡΑΣ
Πώ; να
σπίτι
κατΛβτήβετε τό
Τα τωοινά κορίτσια,
άχ' δέν λιποτΚιμοϋν
είς δ,τι κι' άν άχούσονν,
άλλά.... μόνον... γελοΰν.
θέλετε "/·ά 7-ατασκειχίσητε καΐχι
χωρις αύγά, χωρις γάλα καί χωρις
6ουτυρον; Βράσατε όμοΰ επί τρία
λεπτά τής ώρας άνά μίαν κούπαν
ζάχαρης, δδατος καί σταφίδων μέ
εν τρίτον κούπας λάρδου, εν τέταρ¬
τον κθΰταλά/.ι Ίνϊικοϋ καρύου καί
άνά εν -/.ουταλάκ'. κανέλλας, μοσχΐ-
καρυων καί άλατος. "Οταν κρυώ-
σοαν, ρίψατε καί άα7ΐατέψατε εν
κουταλάκ'. μπέικιν σόδα καί δύο κοϋ-
πες άλεύρον, έντός τοΰ όποίου είχε
ρ'.φθγί εν κο.ταλάκι μπέικ'.ν πάουν-
τερ. Ψήσατέ το είς μέτριον φοΰρνο;
επί 45 εως 50 λεπτά τής ώρας.
* ♦ ♦
Ώραία σάντο.»!τς γίνοντα! άπό
τα περισσεύματα τοϋ νρέατος. Τα
περνάτε άπό την -λρεατοκοπτ!"λήν μη-
χανήν, ρίπτετε ολίγον -/ιρόμμυ&ν η
σέλινον καί κάμνετε όρεχτικώτατα
σάντο'/ιτς.
¥ * ♦
Βράζετε τα αΰγά ώς έξίίς: Βά-
λετε τα αϋγά έντός κατσαρόλας μέ
ψοχρόν &δο>ρ. θέσατε την κατσα-
ρόλαν είς τό πΰρ, εως δτου νά αρ¬
χίση νά δράζη. Άποσίρατε άπό τό
πϋρ, σκεπάσατέ την καί άφησατενά
σταθοϋν επί 5 λεπτά τήις ώρας.
* ♦ ♦
Τό ίούτυρον κόπτεται εΰτΛλώ
ρον, ίατ/· προτοΰ νά τό κόψετε,, δ'ο-
θίτετε τό μαχαίριον έντός τοΰ 6ρά-
ζοντος δδατος.
* ♦ ·
Μή πετάτε τα έξωτερικά φύλλα
τοΰ μαρουλίου. Μαγειρεύονται ώραία
μαζό μέ τό σπανάκι ή μέ άλλα λα-
χαν'./.ά.
» ♦ ♦
θέσατε όλίγην κάμφοραν είς τό
δουλάπι των άσημιν.ών. Προφιιλάτ-
τει τα άσημικά άπό τό μαυρισμα
* ♦ ♦
Ή μυρωδιά τοΰ ψαριοΰ φευγει
άπό τα χέρια σας ή άπό τόν τεν-
τσερέν ν,αί τα μαναιροπήρο^'νϊ, έά1;
τα πλυνετε με υΐωρ και αλας η με
ξείδι.
ΔΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ Κ1Ι1
Καί δι' έμένα μάγισσα
ενα χρυσό λογάκι
θά μέ είπουν τα χείλη σου
νά δροσισθώ λιγάκι.
ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ
Νεαρά δέ—οινίς: —θέλω Ινα
ώραίο 6ιδλίο διά άρρωστον.
Βιδλιοπώλης: ■—Τίποτε Ο ρ η-
σκευτ'.κόν;
Νεαρά Δεσποΐνίς: —Ά, δχι τώ-
τ. Διατελεί είς άνάρρωσιν.
* * *
Άγοραστής: —'Υπσθέτω ότι ε¬
χετε κοέατα ϊιά ·πλο>τ»ι>ς καί διά
πτωχούς.
Κρεοπώλης: —Μάλιστα'.
Τί ·θά έδεικνύετε είς Ινα άπιέντα-
ρον;
Κρεοπώλης:—Γήν πλάτην.
* * *
Δϊδάσκαλος: —Εάν ΐδω άνθρω¬
πον δέροντα τόν δνον τού κα-ί τόν
έμποδίσω άπό τοΰ νά τόν δέρτ), ποί¬
ον αρετήν ·θά
Μαθητής: —ΆΒελ·φιικήν αγά¬
πην.
Τζάκ: —-'Εφιλήθης ποτέ κατ'
αυτόν τόν τρόπον;
Τζουλΐα:—Δέν έφιλήθην ποτέ.
Τζάκ: —Έγώ έληαμόνηνα τού-
λάχκττόν δέκα
Οαρακλησις, η α
ϊΐατρός.
θέλω νά γράψω έπιστολτ,, τ.γ.
τούς έργ&στασιάρχας δπου υμ
άζουν τροχοπέδιλα είς την
■/.ήν καί είς την Ευρώπην ι ν
τούς είπω:
Άγαπητοί Κύριοι,
Έν πρώτοις σάς πληροι
άπό πολλών «των ή μόνη
ήτο νά καταστραφήτε οίν.
δλοι σας, νά κηρ^χθητβ είς ίμ
στάσιν πτωχεύσεως καί νά ·// :'■$
τα ρημάϊια σας, ώστε νά "'
πλέον νά κΛτασκεικίζετε τ: χο
διλα.
Εΰτυχώς ή εΰχή μοί) έ*>
είσηκούσθη, καί κάβε *ρω-, π
ήθελα νά κοιμηθώ, χατκΛρί^'^
τα άγόρια τής γβιτονιας έξη/ο/Λ
θοον νά περιφέρωνται έπα^'ω ε
πεζοδρόμιον, ·χάτω άπό τα πά::
μου, μέ τα τροχοπέδιλα είς τα
των. Ό κρότος των ήτο άνΐ)πο?ο?·
άλλά καί τί ήμποροΰσα νά /-Φ
Ό νόμος τ/το άνίκανος νά μς
τατεύση.
Βαθμηδόν έσννείβισα ν.αί 1"Ί ,
είς τό μαρτύριον. Σϋνέδη δμο:'°
νά νυμφευθώ καί νά γίνω '^-'Ά
Π ατήρ ώραιοτάτου καί Ζμχ,'^
άγοριοϋ τό οποίον -φρονεί, ο"'· Λ *
ριπάτημα είναι τό καλλίτερος
μα είς τόν κόσμον, καί ότι ο υ?*|
τρόπος δ'.ά %ά ΰπάγη κάπο^ ^
νά φορη τα τροχοπέδιλα κα; >ζ
λίη τοϋς τροχους τού επί ''^
' ρομίοχ
ι Δέν λέγω δτι εχει^ άδικον(
μίαν φοράν μέ έκατάφερε ^ / :
μάσω καί έγώ. Λοιπόν, την ?
έ/βίνην τα τροχοπέδιλα ε7.α>*
εργίαν καί έ-/ώ, άντί νά "'■>'
ρήσω, εμεινα είς τό ίδιον μ:
Άλλά τέλος πάντων, έ*είνο_ι
ποίον τώρα θέλω νά σάς είπω,
νά <τας παραν.αλέσω νά ·λάμ£ΐε τ:, ώστε τα έμπροιτθινά α*** τροχοπεδίλων νά προεξέχουν ' σότερον άπό τής μύτες των '^Η τσιών, ώστε δταν τα παιδία λλ τό Ινα πόδι των επάνω είς '^ ",5]] δράμια/, διά νά VI ' ιον, διά νά σταματή) τό σί-δερο καί δχι τό δε Την χάριν αυτήν σάς ό έ ονόματι των γονεων ολ έχοι*ν τό θάρρος νά ειπθί/ν < παιδία των, δτι όφείλοον να α τα τροχοπέδιλα των, βα>ί_ ο'^
έκ των δΰο: ή τα άκρα τών^ί,1
πεδίλων νά μεγαλώσουν ή ο ^
των παπουτ<τιών νά γίνουν 2^ λϋδα, καί άν εχετε παιδία, το ο' δέν τό πιστεύω, διότι άλλως θά κατεσκευάζατε τροχοπέδιλΐ. σθβ είς θέσιν νά μβ Π ροθυμ.ότατος Πατήρ 'Εκλ—τα 6ι6λ(α §χει μόνον βλιοπωλεϊον χοΰ <Έθντκοΰ το
•Αί-*ΛΡΛΑ.·Λ*ΛβΑΛΛΑΜΜΛΑβ ·_·
·«»&*■-·■-·■
ΑΔΙΑΙλ ΕΞΕΛΙΞΙΣ Μ ΓΥΝΑΙΚΕ1ΑΣ
τοο,Ι
ν'οστονμι πατξόμες άπό χσν-
I
μεταξωτό, γαρνιοιβμενο πολυ-
ρ»ς μέ κίντημα. Τό περιδέραιον,
ι σΐ'ΐΜληρώνει τό κοστοΰαι, είναι
«ιο σκαλιστό άσημι.
Τα φορέματα γίνονται πολυτελέστερα καί χρησιμο-
ποιοδν περισσότερον ΰφασμα, ένφ τα υποδήματα γί-
νονται άπλούστερα είς σχεδίασαα καί γαρνιτοϋραν καί
χρησιμοποιοΰν όσον τό δυνατόν ολιγώτερα ΰλικά. Α¬
κριβώς ποία θά είναι τα φθινοπωρινά χρώματα^ διά
φοοέαατα, είναι δύσκολον νά προείΐηι τις, άλλ' ή τά¬
σις είναι πρός τα καφέ, τα 6αθ«ά κόκκινακαί δαθειά
πράσινα. Τα υποδήματα δλα θά είναι βαθύχρωμα, αέ
•τα δαθειά κα,ψέ καί τα μαΰρα, έξ ϊσου της μόδας. Τό
άνοικτότερον χρώμα θά είναι τό μπέζ—μόντ, ενας συν-
δυασμός γκοϊ καί κρέμ καί τό βαθύτερον χρώμα θά
είναι τό Ίσπανικόν καφέ. θά σννειθισθοϋν έπίσης
πολΰ καί τα γκοί, καθώς καί τα μαΰρα γκλασέ.
Έδώ φαίνονται τρία μοδέλα ύποδημάτων. Τό κά-
τω είναι άπό μαΰρο γκλασέ δέρμα, μέ λουράκια, τα-
κ.ούνια κ.αί άπλικέ άπό γκρί καί μπέζ δέρμα.
Τό μοδέλο τοΰ κέντρου είναι άπό λευκό δέραα, μέ
χρυσό τακοΰνι καί λουράκι πολύ άνοικτό ούρανί, τρι-
γυρισμένο μέ χρυσό. Τό μοδέλο αύτό είναι κατάλληλο
γιά τό βράδυ. Επάνω φαίνεται Ινα μπέζ μοδέλο, πο¬
λύ άνοικτό.
Αντιθέτως πρός την άπλότητα των ύποδημάτων αυ¬
τών, εχομεν την πολυτέλειαν των δύο ■βραβννών φο-
ρεμάτων. Μέ αντά φοροΰνται τα λευκά βραδυνά γο-
6άκια. Τό πρός τα άριστερά φόρεμα εχει λάβει την
εμπνευσίν τού άπό τής μόδες τοΰ 1890. ^Η ςροΰστα^ ε¬
χει μαζεύσει δλες τής σοϋρες οπίσω, όπου εχει ενα
μεγάλον φιόγκον, τοΰ όποίου οί ακρες καταλήγουν είς
ουράν. Τό άλλο μοδέλο εχει φοΰσταν πτυχωτήν, μέ
άκανόνιστον ποδόνυρον.
Άσννήθιστο φορεματακι σπόρτ ά¬
πό μπέζ καϊ μπράοΐτν ζωγραφιστο
ΰφασαα «κάσια>, μέ ηανίκια άπό
μπράουν μεταξωτό. Τό μεταξωτό
γαρνίρει καί τής ίδιότροπες τσέπες.
ΊΡΡ
> α*υ^° κα1 ^^ν"0 "οστοΰμι δέν εχει Ιδιαιτέραν εποχήν, οδτε ιδιαίτερον
«ν._ Φαινεται είς φορέματα σπόρτ, έπίσημα καί άνεπίσημα, άκομη και εις
ουιαα μ^γ^, Κα1 Εΐνω πάγτοτε χομΗιον.
"ω αριστερ<ί φαίνετα Ι ψό άογευματινό φόρεμα Ή δλουζα εΐ- μ^γ^, Κα1 Εΐνω πάγτοτε χομΗιον. "ω αριστερ<ί φαίνεται Ινα κομψό άπογευματινό φόρεμα. Ή δλουζα εΐ- «ο /ευκο κρέπ ντέ ^ γορν^,η^νη ^ Κΐνεζικό κέντημα απο λευκο 1 δ ό λλ Κινεζιχο κέντημα απο λευκο ,^^ν,__ττή είς τό σώμα, άλλά τό κα¬ καί τα μανίκια εχουν μεγάλα, κλως ν* Λυυμ6ιά. Ή σουρωτή φοθστα είναι απο κοντή ζακέτα, ή δποία είναι ςροδραρισμενη Ιΐιετ = < βεπ ντέ °^ν γαρνιρισμένη με Λ.ιενΡ«) κεντημ» ιυιυ μ"™ |τω -ι /αι δαντέλλα. Ή βλόΰζα είναι Ιφαρμοστή είς τό σώμα, άλλά τό κα- ΙΐιαΓ.ι,Γΐ εχει σο07αο.νι'?ισίιέ·|;αι >« κουμ&ά. Ή σουρωτή ιεοθστα είναι αχο
^^ κρέπ^Τσίν ζ η ^ ^ *—.
6λοϊ <Ρ6ν"μα δείπνου, 'δε&ί, σννδυάζει μαΰρη δαντέλλα καί λευκό κρέπ. Ή δκρες ναΐ έΛίσης «<Ρ^τή καί ή ζώνη άπό δαντέλλα ε'χει πολύ μακρυές Ώραίο άνοιξιάτικο άνσάαπλ άπό έπανωφόρι γαρνίρεται μέ πολύ- χρωμα Ή άνοιξις ήλθε καί μαζύ ή έποχή τής ζωτί; είς τό ύπαιθρον καί των σπόρτ. Τουλάχιστον είς τα θερμότερα μέρη, τό κολύμβημα εχει άρχίσεν πρό πολλοΰ. Γκόλφ, τέννις, πεζοπορεία, ίππασία, κολύμβημα, δλα Θελουν τα κατάλληλα κοστουμια των. Έδώ φαίνεται Ινα πρόχειρο κοστοΰαι ίππαβίας. Οί κυλόττες είναι άπό λευ¬ κό λινό, ή δλοΰζα λευκή καί τό χωρίς μανίκια σουέτερ πολΰχρωμο. Μαΰρα ύποδήαατα καΐ λευκό τσόχινο καπέλλο, συμπληρώνουν την τουαλέτταν. "Ενα έξαιρετικά κομψό κοστοΰμι μπάνιου φαίνεται δεξιςί, άπό άδιάδροχο μεταξωτό, γαρνιρισμένο μέ δέρμα δφεως. Τό έπανωφόρι είναι άπό δέρμα Οφεως, γαρνιρισμένο μέ μετα|ωτό. Ή όμβρέλλα έπίσης είναι από δέρμα δ- φεως, όπως καί οί λωρίδες των σανδολίων.
ΜΛΥ 6, 1928.-- ΥΟΕ.
XIV.
Νο. 4708.
ΝΕΛΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
ΤΥνΌ 8ΕΟΤΙΟΧ5Γ
ετοΤδεκλτοχ τέταρτον:--"
ΟΔΟΙ ΔΥΝΑΜΕΘΑ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΩΜΕΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΩΝ ΤΟΛΜΗΡΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΩΝ
Εξαιρετικόν ενδιαφέρον έ-—ίδε:-
χνύεται διά την άεροπορίαν κατά
«ην τελευταίαν έβ-ίομάία, ώς έ/.
Έων μεγάλον δρζματικών -/ατορθω-
μάτων τολμηρών άνίρών διαφόρων
έθνικοτήτων.
Ή /αταζληκτική πττσ:ς των
Φόν Χουένεφελντ, Φιτζαώρις καί
Κόεχλ, έξ Ίρλανδίας είς Λαμπρα-
8ό?· τί τ'λαηρον έναέρ:ον ταξείδιον1
τού λοχαγοό Γοοιλνινς κα! 1πολο-|
χαγοϋ Έίλσον άνωθεν των πολικών
-αγων. άπο Άλάσκα; είς Σπιτζ-
μπέργκεν α! πτήσεις βοηθείας τοΰ
Μπέ-νεττ, ΔΙπάλτσεν, Λίντμπεργτ.:
χιτ. άλλων, ά/.όμη ·λαί ό τραγικάς;
δάνατος τοΰ λΐπέννετ είς Κουέμπεζ.. |
6λα έξή-γείραν Ινα πνεϋμα ένθουσ:>-
ομού έν 'Αμερικγί, -/.α! δλοι αίσθά-
νο εθί ά
Ή έπΐθυμία αυτή είναι κάτι μέγα
διά το έ'θνος.
Ή Άμερική έ'χε: ανάγκην πεπί:-
ραμένων άεροπόρων ναί χρε'άζετα:
δλοιις τοίις νέους οί όττοίο: έ'χθ'ον την
εΰ/,αιρίαν νά μάθΌί,ν την νέαν αΰτη>
καί ένίιαφέροοσαν άτχολίαν. Π ;θα-
νον ζά-οτε νά έχη ζρίσιμον ανάγ¬
κην της ίχανότητές των, της τό/-
μης των καΐ τής δ^νάλεώς των, εάν
·φνης α! Ήν. Πολιτειαι κατελ-
ο^ν είς ενα νέον πόλεμον.
Είς τ όν άέρα θά ?!ε|αχθι(; ό έ-
άΑενος'^όλεαος
νοντα; την επιθυμίαν νά φορεσον
την άεΐοπορίκήν στολήν "/αί νά πε-
τάξο.»ν πρός την φήμην.
Οί ν;οι σήμερον σπεύίουν μέ τί-1
«την πρ:θ:ηίαν νά καταταχθοΰν εί;|
τα άεοοπορίκά σώματα, όπως οί νέο:|
της προπ:λεο.ι·/.ής έποχής έ'σπευίο^ι
νί 7.ατατζχθο]ν είς τον στρατόν. Ι
Τό έ'θνος το οποίον 7.υριαρχεί τ;ϋ
αέρος, θά ντζχγορζίτ-η τούς δροος
τής είρήνης.
Ή έναέριος ίιπερο/ή Οά κατα¬
στήση τον ισχυρότερον εχθρικόν στό¬
λον, παιΐι-Λον ά'θυρμα.
θά έξαναγ/άση την παράδοσίν
των μεγαλητέρων έχθρι/ών στρα-ι
των.
Διά τον λόγον αυτόν, έ/τος άλ-'
λων, αί Ήν. Πολίτείταί ίέν 8ύνα;-|
τα; νά ύστερήσουν είς την επιστήμην (
ταύτην.
Κα; έν ειρήνη, έπίσης, το έ'θνος
δ-ερ άνα—ύτσε! ταχύτερον την άε-
ροπλοΐαν θά είναι άρχηγος μεταξυ
των Λΐεγάλων Δκνάμεων.
Ή τανότης τού άερο~λάνου έ·/.-
μηίενίζεί άποστάσεΐς, άναπτύλσϊει
τάς έργαίίας κα! βοηθεϊ είς την
άνάπτοςιν κα>. διατήρησιν της εύ-
ίαιμονιας.
Πολλοί νέο'. ο! ό":ίθ! θά ή'θελαν
νά μ'.,χηθοΰν τον Λίντμ-εργκ. θά α-
■,αγκαΐθοίν νά 7-ερίίσο'ον την ζωήν
των, έμ,./,ένοτες είς εργασίας επί τής
Α'.' δλους αύτούς ύπάρχε'. ενα
υάθημα μεγίστης άξίας είς τα στά-
I
ί·α των ήρώων τής άεροπορίας; το
οποίον ίέν ίύναταί νά άγνοηθη. ι
Το μάθημα αΰτό ε*ναι, ότι ή σω-
ματί/.ή ύγεία ε:να; ενας απολύτως
Ο'^σιώδης παράγων ίΐά την επιτυ¬
χίαν.
Κάποτε. όπως είς την τραγικήν
περίπτωσιν τού Φλόυδ Λΐπέν.εττ, ή
ά~οτυχία όπως διατηρήση τ'.ς ε3ρω-
στον. ζωηράν ζωτ!7.ότητα. άνοίγίί
την θύραν είς 7»αταστρεπτί7.ήν ασθέ¬
νειαν καί 7.αταλήγεί είς θάνατον.
Οί περίσσότερθ! ανθρωποι δέν ΐ'-
χουν τούς ίδίους λόγους έξασθενή-
σεως, οί όποίθ! έκαμαν τόν Μπέν-
νεττ θΰμα μ'.ά"ς προσβολής περιπνεϋ-
μονίας. Ό ήρωϊ/.ος έ/,είνος ά'νθρω-
7^ εις ενα σοβαρόν ίυστύχηαα, δν;
■/.α: πρό πολλοΰ. ' ' "
Ο! περ:σσότερο! ομως άποτυγχά-
νοντες^σπανίως όφείλοον την ϊξχ-
δ ίς ϊυστό'
^ φ την ϊξχ
νησίν των^ είς ϊυστόχηαα.' Σ,ινή-
Οως την οφειλήν_είς μίαν ζ7?χ>ί-
αυσις, ή 7.ατάλληλος ϊασίς
7αί ή ν.ατάλληλος σκέψις.
Έπομένως γίνοντα·. θύν-ατα κάθε
σωματ:7.ής 7.αί π-^ε.ματιν.ής άσθε-
νείας. Καί αν καί π:θα,όν νά ι.},
άποθχ/οον. είναι συνήθως τόσον ά-
δρ «είς είς πρωτοβουλίαν, ώστε /.α-
νείς δέν 6ά έξεπλήσσετο αν ή:-/:
νά τούς παραλάβη ό νεκροθα-
? Κάθε άεροπόρος πρέπε: η
τεχη δλα τα άνδροπρεπή χά::
μυ~'.·/Λ καί ίδιότητας.
Πρέπει νά έχη δύναμιν :ώ
τος, δπως προσαρμόζεται '.τ/Ι'
πρός 7.άθε δύσκολον περίσταΐ'ν.
Πρέπε! νά έχη χαλύβίινο/ θί?Ι
?ος·
Πρέπε! νά έχηι οξυτάτην ',-Λ'Λ
Πρέπε: νά έχη σιδηρα νε^:α. Ι
Π ρίν έκκίνήση επί τοΰ άερο»λί
νοο τού, αύτος καί ο! δοηθοί Ά
πρέπει νά είναι βεβαιοί, δτι π'
αζουν δλα αΰτά τα στοιχεία.
Αί αύται ίϊιότητες είναι ϋ &■
άναγ/αία! διά την επιτυχίαν είς '
ανίήποτε ένασχόλησΐν.
Π ολυ πιθανόν νά μή γίνετε ~'<~·'Λ Λίντμπεργ/., Μπύρντ, Γουΐλν.νς,ί τα μαθηματα' τα όποί'α κάθε άε:ο- πόρος πρέπει νά μάθϊ). Η Α"/__,.__ ν«ν .'υωυιηιι, ! νΛτά τα; αρχάς τοΰ 19ου α'ώνο;,' εϊχε άσχαληβή έπ' αρκετόν μέ τύ Εξής περίεργον, ώ; εχαρακτηοί- οΰη <ίι<ινόαενον. Τής είχε 1<κο- ®.ι,9Γ| τύ έ;ής ζήτηιια: «Γεμίΐρ- τε ενα κονδα ιμΐ νιρρό ιιεχρι των χειλέων· ρίχνετε μέσα ενα μπαρ- μπΌθνι άρκ.ετά μεγάί.ο. Παρά τόν νάιον, κατά τόν οποίον πάν άνα- ΐίίμενΰν ριπτά;ιενον εις τό νεοό | καοπίζει ποσότητα ύδατος ΐσην| Λρός τσν όγκον τού, ο κουβάς' Λέν ξεχειλίζ&ι. Π ώς έξηγΐ.ϊται αίτό;» Ή Άκαδημία τοΰ Μπορ- ντώ κατηνά}.α>σε πολ/.άς σννεδρι-
σεΐς διά νά έξηγήσΐ) τό περίερ¬
γον αίαό φ«.νόμενον. Σοφοΐ επέ¬
φερον διαφίρου; ·θ·εο)ρίας, την
εκαν περιεογοτέραν τής ά9^)|ς, έ-
λϊ τή; ιδιότιτΓ; τοϋ ιιπτοπτνιοϋ
νά ιιή αΐ'ΐάνη τόν όγκον τοϋ νε-
ροϋ. Ης την άτελείωτον αυτήν συ-
ζήτ·}σιν έ'θεο1; επί τέλους τέρμα
ϊνας κλ»]τήρ τής Άκαδιαίας;. Έ-
"™"° ινα κοι·βα ν?ρο, τόν έγεμιοε
_, ... ,_—,, ^Υ!;,>-,ο (ΐέσα ενα
μπαρποϋνι καί εΐοε ότι ό κσνθάί...
ίζίχείλισε. Άπλούστατα ή Άκα-
ί)ΐ)ΐιία εΐχε πέστι θ/ΰμα ένό; φαρ-
οέρ καί συνεζήτει πρός εξήγησιν
ενός γε-Ί'ονότος, τό οποίον δμως
δέν ΐμο γεγονός!
Τ^ΠΟ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ
=βα εναΐτρός τοϋ; έπι<τκέπταΓ: «Κύηιη. ι.,ν-, „- .λ ι.. -..... ^ Ό Ντνφοΐ'ρ, γράφαη' άντκδο- τα τή; γαλλική; Αύ'.ή; ν.ατά τόν 18ον αιώνα, άφηγΓΪται ότι κατά τό 176.°. εΐχ2 πάη εί; τό Π πρίοι μία κΐ'ρία, έςαιρετικώ; ώραία, μαζί ιιέ τόν σύζυγον της. ενα Όλλαννοόν τραπεζίτ^ν όνόιιατι Πάτερ. Ή ώμορφιά τη; χσί τό πνεΰ^,ά τη; έ'χαμαν πάταγον είς την Αύλήν, πο/-λοί δέ μεγιίλοι οΰ- γενεΤς μέ διαφόρους άφοο.ιιά; σννΓ,πτον σχέσει; μέ τό ζεϋγος Πάτερ ν αί τού; ίπεσ/.ε'πτοντο μέ την έλπίίδα νά κατακτι'ισουν την ωραίαν σι'ζνγον. Ό Πάτερ, άπαΐ'δήτας άπό τψ παρέ/.ασιν αίτήν των ίί·γενών, ή όποία δέν ίτελείωνε ποτέ, είπϊ μίαν ήαεραν ;: 4-Κυοιοι, μέ σιη'κινεϊ πολύ ή τιμή πού ιιοΰ κάμνετε. Λέν πιστεύω 6|»ίο; νά δι- I ησκρδάζετε καί πολύ. "Ολην την ! ί»ιέρα, οπω; βλεπετε, εϊμαι διαρ- >ώ; μαΐί ιιέ την κυρίαν Πάτερ,
την νύκτα δέ, πάς βεΐοαιώ, κο·ι-
ιιώμαστε πάντοτε στό ϊδιο κρε-
βάτι». Κατόπιν τούτου οί
νεϊς έτράπι,σαν είς φυγήν.
Κςτάς-έΛΐστολά; τη; πρό;
σάν, ή όπο>:σ εφημι^ετο δχι ιιονον
διά τί,,ν έλαφρότητα των ήθών
τΐ]ς, ά7Λά καί διά την έπι.τολαιό-
τΐ}τά τη;: «Ή κόμησσα, γράφει ή
κτρία ντέ Σε6ινιέ, άφηιγεΓτο πρα-
χδΐς είς ενα κύκλον πρ^/θΡκλι,μέ-
νων της, επί παρουσία καί τοϋ
σύζυγον της, τα τεχνάσμστα τα
όποία μρτεχειρίσ·ιτη ενα; έραστης
γιά Λ'ά ιιπή στό σπίτι τής έρωμέ-
νης τού, ενό) ό σιζυγός τ»>ς άποΐ'-
οίαιζε στό κλόμπ. Την ωρα δ'ιιω
ποϋ ήσαν μαζί. εϊπε, έπιστρεφ:
6 σΐ»Ίνγος καί κτυπάει την πόρ
τα. «Φαναασθήτε, πρασέθεσί, πό
σο τα έ'χασε εκείνη τή στιγμή...^
«Ασφαλώς, παρατηρεΓ ή κυ
ρία Σετοινιέ είς την επιστολήν τη^,
όέν τα έ'χασε περισσότερο άπό
τόν σύζυγον τη;, δ όποΐο; ήκουσε
έ'Ηαφνα την χαριτοοιιενην α-ΐτήν
έξομολόγησιν...»
**'
Ό γε'λωτοπαιός τη·; Βασι/άσ-
; 'Ελισσάβε ΐ ξ ή
ή ον τη;, διότι ελεγε πολΰ
πειραχτικά κ·αί τολμηρά πράγμα-
τα. Επί τέλον; ή 'Ελισσάβετ τοΰ
?5ο>/ε άδ
Γ5ο>/ε την αδειαν νά εμφανισθ»}
ένακπόν της. "Οταν ό γελιοτοποι-
ό; προσήλ·θε, τόν ερωτσ: «Αί,
λοιπόν. δέν ιν.θες, πιστείκο, πάί.ι
«" έπικρίνΐ); τα έλαττώματά
...»
'Οχι, κχ·ρί«, άντήντησε ό νέ-ι
λωτοποιός. Δέν συνηθιίζω νά μιλω
γιά πρΗγματα, γιά 4ά όπόΐα ομι¬
λεί δλο; ό κόσμος!
Αφηγοϋνται περί τοϋ μεγάλον
Άγγλου τραπεζίτου Τόμας, ότι,
προν.ειμενου νά ύπογρά·ψχ) την λη-
ξιαρχικήν πράξιν της γεννήσεοος
έν-ό; τέκνου τού, ύπεγρα'ΐ(« άφτ)-
ρημενος κάτω άπό την λέξιν «πα¬
τήρ»: Τόμας καί Κόμοτανυ». Την
ανοησίαν τού άντεληψθη μόνον
άπό τούς παταγοο&εις γέ7.ωτας
των παρΐοταμενα>ν.
*♦*
(Ό Μαλέρμπ είχε ενα αδελφόν,
με τον οποίον κά'ποτε έπηγαν είς
τα δικαστήρΐια. «Άπίστεντο, τοϋ
ει-πε κά'ποιος φίλος νσυ. Δίκες με-
ταξύ προσώπατν ποΰ είνε τόσο
<οντά...» «Καί μέ ποίον η-θϊΛες ??ω γ^6*; απήντησε όΜαλερμπ. Λε τούς Τούρ-Λους η μέ τού;"Κι- 'εζους; Δέν έ'χω τίποτε νά μοι- ρασω μαζί τους....»
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άριβμος 4758.
ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ος τίόν 'Εεωτερικων Κί
Αίντμπεογκ, Π. Μάκ Κρά-
Ο Πρόεδρος Κούλιτζ άπο·νέμων τόν Σταύρον τής Διακεκριμένης Άεροπορίας είς τούς τολμηροΰς άεροπορους
τοϋ «Βρέμη», βαρώνον φόν Χούενεφελδ. λοχαγάν Κόελ καΐ τόν ταγματάρχην Φιτζμώρις.
Ό Κυδερνήτης "Αλ 2μίθ, τής Νέας Υόρκης, δταν έπεσχέφθη τό Αβ-
6ιλλ, Β. Κ., μέ δύο άριστοκρατικάς άνελάδας τοϋ Σάουθ
Ο Τΐωρτς Κρετζιάνο, ό Ρουμδνος Επιτετραμμένος, προσςρέρων τό Παράσημον τού Άστέρος τής Ρουμανία;
* τον Δημαοΐίον Γουώκερ, ένφ ό Σεομπαν Ντρουτζού άπονέαει παρόμοιον παράσημον είς τόν Γκρόδερ Χου-
άλεν, έκ μέρους τής Βασιλίσσης Μαρίας.
Κατά διαταγήν τοϋ οαστλίως Αλεξάνδρου τής Γιβυγκοσ) αυιας, 14 Ά
μερικανοι έπαοασημοφορήθησαν διά τάς ποός τίιν Σερβίαν ύπηοΕσίαι
ΤΗΕ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕηΊβΤ
1915
δυΝΏΑΥ, ΑΡΚΙΕ 20, 1928.
ΓυΙ>ΙΙβΙι«<1 Ό*1γ ΛΒά Ηιιηάβτ 1>τ Μ>·
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙδΗΙΝΕ ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΚΐ.
140 νΛ'ρϋ! ΙίΙΗ ΚΙγμιΙ
Ν«ν ΥοΛ. Ν. Υ.
ΝΙ0ΗΟΙ.Λ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙΣ, ΡΓββ.Ττββ*-
1ΟΗΝ Η. νΕΝΕΤΟΒ, νΐοβ-ΡΓββ.
ΟΑΡΠΑΙ. $100.000.00
5υΒ50ΚΙΡΤΙΟΝ ΚΑΤΕ5:
ΡΑΙίΥ
Οηο ΥοβΓ ...... 110 00
διχ ΜοηΙΗ.ι ..... $5.00
ΤΙΐΓοβ ΜουΙΙυ___$3 <">
5υΝΡΑΥ
Οηβ ΥθβΓ ....... $7.00
Μχ ΜοηΙΙι^ ...... $3.60
Τΐιηίβ Μοηίίι» ... $2.00
$12.00
$ε.οο
$4.00
»4.οο
$2.50
ΑΙ ΜΕΓΑΛΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΑΙ ΖΥΜΩΣΈΙΣ
Ή Ελλάς έξαβφαλίζει την Κύίτρον καί τα Αωδε-
κάνηβα.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 6 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ. τρϋ «Έ9νικοΰ Κή-
ρυκος»).— Έξ δλων των ένδείξεων έμφαίνεται ότι είς τα
παρασκήνια τής Βαλκανικής πολιτικής συντελοϋνται πολιτι-
| καί ζυμώσεις μεγίστης σπουδαιότητος, πρωτοστατούσης τής
ι Ιταλίας καί" υπό την έπιδοκιμασίαν τής Αγγλίας. Τό σύμ-
| φωνον Ιταλίας, Ελλάδος καί Τουρκίας θεωρείται ώς τετε-
I
λεσμένον γεγονός, μέ την έπιπρόσθετον πληροφορίαν δτι τοϋ
! συνασπισμοϋ τούτου θά συμμετάσχουν ή Ρουμανία^ καί ή
| Βουλγαρία. Κατά τάς κυκλοφορούσας διαδόσεις, αί ζυμώ¬
σεις αύται περιλαμβάνουν την είς την Έλλάδα έκχώρησιν
τής Κύπρου υπό της Αγγλίας καί της Λωδεκανήσου υπό της
Ιταλίας ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ
ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ Υρλγ ....... Ϊ4.00
ί>ιχ Μοη(Ιΐ3...... $2.00
$5.00
$2.50
ΕΝΤΙιΙΙΡΟ *5 ΒίΧΟΝΟ 01.Α55 ΜΑΤΤΕ» ΑΡΒ1-
3. 1»15. ΑΤ ΤΗΕ Ρ05Τ ΟΡΓΐαΕ. ΑΤ ΝΕ*
ΥΟΒΚ. ΝΕ« νθΚΚ ϋΝΤ)ΕΒ ΤΗΕ ΑΟΓ Οί
____________ΗΑνΚΗ 3. 1879____________
ΡΕΤΗΟ8 Ρ. ΤΛΤΛΝΙ8
8Π(1
Ο. ΟβΙΙίπΐΒΐιο», ΕάίΙθΓ.
ΕΘΝΙΚΟΣ
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗΣ ΗΜΕΡΗΣ107. **> ΤΗ**
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
, ΟΡΟΙ ΙΥΝΔΡΟΜΟΝι
ΑΜΕΡΙΚΗΣ Ι εΞΟΤΕΡΙΚθΤ
ΗΜΕΡΙΙ^ΙΟΣ
•ΚτησΙο ... $10.10 Ι Έτ,|ΟΙα ... Φ1»··°
Έΐΐίμηνβς .. $6.00 Έξήμηνβς .. *ε·°·
ΤςΙμηνος ... $3.00 Ι Τρίμηνος ... $*··»
ΚΥΡΙΑΚ1ΤΙΚΟΣ
ΈτησΙα .... $7.00 ( Έτησια
ΈΕάμπνος .. $3.50 ι ΈΕάιιηνβς
ΤρΙμηνος ... $2.00 ! Τοίιιπνος .
ΕΙΚΟΝΟΓΡΛΦΗΜΕΝΟΣ
"ΕτηοΙα____$1.00
Έξάιιηνος .. $2.00
'Ετησία . .
'Εξάμηνος
$8.00
$4.00
$1.60
*β.ββ
«Χ.60
'Αποατέλλετ· τα ίμίιΐοματά σβς βνα «-
χυδρομιχΛν ί τραπεζιτικήν ίπιταγΛν «Ιϊ
Δολλάρια πληοβτέα ίΐς Νίαν Υόρκην δια
ταγή "Ν&ΙΙοπειΙ ΗβΓ3ΐ<3". "Επιστολαί — φΐέχουσαι χαρτονομίσματα Λέον νά βΛΛστέλ- λωνται σΐ'στημέναι βΐς διαταγήν ·*Ν&11οη»! 1ΙθΓί»1<1··, 140 νβ81 2«11ι ΜΓββΙ. Νβ» ογ!{, Ν. Υ., άλλως Λέν ιρέοομίν είβυνην βν απολρσθ&αιν. ^____ χιιιρυι ραφα δημοσιευομεν'α' κα« ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ 'Α»ήνοΐϊ Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ Πρός άνταπόδοσιν τής έ«ιβν.£ψ&ως τοΰ κ. Μιχαλα¬ κοπούλου. ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 6 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ. τοΰ «Έθνικοϋ Κή>
ρυκος»).— Έξ άνεπιβεβαιώτων πληροφοριών εγνώσθη δτι
έντός τοϋ Μαΐου θά επισκεφθή τάς Αθήνας ό ύφυπουργός
των Εξωτερικών τής Ιταλίας, κ. Γκράντι, διά νά άνταπο-
δώση, ώς λέγεται, την είς την Ρώμην επίσκεψιν τοϋ ύπουρ-
γοΰ των Εξωτερικών τής Ελλάδος, κ. Μιχαλακοπούλου. Είς
τό ταξείδιον τουτο, έν τούτοις, αποδίδεται ιδιαιτέρα πολιτι-
κή σημασία και δέν θεωρείται άσχετον μέ τάς συντελουμένας
διπλωματικάς ζυμώσεις είς την Βαλκανικήν καί την Έγγύς
Ανατολήν, είς τάς οποίας πρωτοστατεϊ ή Ιταλία.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΆΣ
Γο*ΐ«'βία «* Εθνικον Κηοι^χβ
ΟΔΟΧ ΒΟΥΛΗΣ
» έν
Χ».
ΤΡΕΛΑΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ
ΤΑ ΠΕΡΙΜΡ0Α1Υ
Όλόκληοος ί; περιφέρεια μετα-
ξύ Βερολίνον καί Τραμπέν διέρ-
χεται ημέρας τρόπον έξ αφορμάς
τή; δρ^—ιτενσεως ενός τρελλοΰ,
όστις είχε κλεισθή είς τό Φρε¬
νοκομείον, άφοΰ έφόνευσε τόν πα-
τέρα· τού, ενα έξώδελφόν τον καί
ίνα χωροφύλ<τκα. Μετά τα έγκλή- ματά τού αύτά περιεφέρετο θίς τό δάσα; τρέφομεν»; μέ τα ώμα κρέατα διαφόρων ζώων, τα όποϊ- α συνελάμβανε καί έφόνενε. Τε¬ λευταίως εις τό Φρενοκομείον, δ- πον ευρίσκετο, εΐχε παρονσιάση σημεΐα βελτιοκίεως καί απίφαοί- σθη ή μεταφορά τού είς εν οδλλο Φρι.νοκομεΤον. Κατά την μεταφο¬ ράν τον, ήτις εγένετο σιδηροδρο¬ μικώς, 6 παίράφρων σννώδιεύετο δι>ο φνλάκων. Είς τό μ-εσον
τοΰ ταξειδίου ό πχχράφρων
λι,θεις στιιγμιαίας ά.τουσΐ-
α; τοΰ ίνός των φυλάκοίν, ήρτα-
σ? τόν άλλον, τόν έρριψεν έκ της
ΰνρ.Β^ς εί; τόν οδόν καί κατόπιν
έπιί,δηβΈ καί αιτός. "Οταν τό
τραΐνον έστανιάτησεν ευρέθη μό¬
νον ό φι'-λαξ νεκρός. Ό παρά-
φρων είχεν έξαφανι.
ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΝ
ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΚΑΚΗΣ
Ι Α Τ Ρ Ο £
Αγγέλλει την άνοιξιν τού γραφείον τού είς τό
454 ΗυΝΤΙΝ6Τ0Ν ΑΥΕ., Β05Τ0Ν, ΜΑ85.
("Εναντι τοϋ Μουσείου καί πλησίον τοΰ Έλλην. Καθεδρικοΰ Ναοϋ)
ΤΩραι Γραφείον: 2—4 καί β—7 μ. μ. καί μετά συλΈννόησιν.
Επί τετραετίαν εσωτερικάς χειροϋργος καί μαιευτι'ιρ τοϋ
ΒοδΙοη Οϋν Ηθ8ρίΙ&1, Η&ιτίί5οη Ανβ., καί Βθδίοη
Ι.,νΐη§—Ιπ (Μαιευτήριον), Ιχ>η8νοοά Ανο.
Πρώην έσώτερικός γενικός παιδίατρος καί ύποδιευυΗη-τής
τοϋ ΡΐΌνίάθηοβ Οϋγ Ηοβρΐΐαΐ, Κ. Ι.
Νυν μέλος τοϋ χειοουργικοϋ καί μαιευτικοΰ έπιτελείου τοϋ
ΒοδΙοη Οϊί Ηίΐ
ΡΑΤΕΗ5ΟΧ. Ν. 3.
Ό «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ> καί δλαι
αί έκδόσεις τού πωλοϋνται παρά τοϋ
όντι.τροσο'κτου μας κ. Π. Σιμοπούιλ.ον,
234 ΜίΐιΙίθΙ 5(., εν-βα γίνονται δεκταί
κα,ταχωρί—ις μικρών άγγελιών, κα-
θώ; καί έγγραααί συνδοο»ιητών.
ρ, Ν. Η. — Ό «'Εθνικός
Κηρυξ» πωλεϊται παρά τί» άντιπρο-
οώπφ μας, κ. Αθαν. Κωσταράκη, 351
ϋΡΠΤΓίΐΙ Ανθ., όστις δέχεται μικράς
Καί μεγάλας άγγελίας, καθώς καί έγ-
άς συνδρομητών.
Η ΥΠΕΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΛΣ|ΣΤΟΥΣΤΡΑΤαΥ
ήις τοΰ ύπουργοΰ των Στρατιωτικών, κ. ΛΙα»
ζαράκη.— Ή εξάντλησιν των όργανιομών έκ τού
■πολέμου.
ΑΘΗΝΑΙ. 14 Απριλίου.—
Ό ύποΐϋργος των Στρατιωτικών
/. Μαζαράκης προέ€η χθές είς τάς
κάτωθι δηλώσν.ς:
'ΒΐΓειίτ) εγένετο λσγος είς τον
Τύπον ίτερί ύγιεινής καταστάσεως
τοϋ στρατεύματος, θεωρώ επιβεβλη¬
μένον νά 7.αταττήσω γνωστά τα κά¬
τωθι.
Α'.) "Οτι γενικώς ή ΰγιεινή 7.α-
τάστασις τοΰ λαοΰ κατόπιν των ^ο-
λυετών άγώνων, στερήσεων, Μικρα-
σιατιτ-ής κατα^τροφής κτλ., βεβαί¬
ως, δέν είναι ευχάριστος, ά<τανα- ζλώσα -/.αί εις την τοΰ Στρατεύμα- τος, δεϊομένοο, ότι οί είς αύτό κα- τατασσόμενοι νέτΐι δέν έχουν την σω- ματΐ7.ήν υγείαν, οΐ«τ; εχρεπε νά ί'- χουν. Εϊδικώτερον δέ ή λικχα:νοα.ένη την χώραν ημών έλονοσία καί φυμα- τίω-σις €εδαίως δέν εχουν την πηγήν- αυτών είς τόν Στρατόν, άλλά δια- διδόμεναι είς όλην την -/ώραν έξα- ίθενίζθΰν τούς όργανισμους καί έκ- δηλοϋνται καί είς τούς στρατεικτί- μους χροϋπάρχουσαι πάντως πρό τής εις τον Στρατόν κατατάξεως. Είναι <π>νεπώς άνάγκη μέτρων
πολύ γενι-Λωτέρων χρος -κατα—>λέ-
μη<τιν αυτών, ήτοι άπ>οξηράνσεως μι-
κρων Γ/.αί μεγάλων έλών, ΤΛττημα-
τική καταπολέμησις διά τής κινί-
νης, άχομόνωσις πασχόντων. ίδρυσις
-ολλών κατ' επαρχίας σανατορίων
καί λοιπά.
Έν τω Στρατώ, διά τής έντα-
τικής χρήσεως τής κινίνης καί διά
τής έν γένει ύγιεινοτέρας διαίτης.
ΐπαρκεστέρας τροφής, άσν.ήσεως σω-
νατικής γ.τλ., ασφαλώς δΐλτιοΰται
ή σωαατική ύγεία των άνϊρών, άρ-
κεί διά νά πεισΐή τις νά ίδη νεο-
σΰλλέκτους, άμα τή κατατάξει των
καί μετά πάροδον μηνών τίνων, διά
νά πειΐθή ακραδάντως περί αύτοΰ.
μ
Β'.) Διά νά είναι τελεία ή έν
τω Στρατω πρόληψις ώς καί ή θϊ-
ραπεια των πασχόντων, άπαιτοΰνται
αφ&ονα μέσα, ιδία στρατωνισμοϋ.
Στρατωνες. Νοσοκομεία, ώ; έπίσης
ολα^τά νεώτερα θεραπε^τικά μέσα
■/.αί όρτγανχ. Π ρέπει νά γ·/ωσ6ή, ότι
επί 100 ετη έλευθέρου βίου μόνον
εν Στρατ. ΝΌσοκομείον τιβτετκεύασε
το Κράτος, επί Όθωνος, πάντα δέ
τα λοιπά κατεσκευάσδηστ^ 8ι' άλ¬
λον προορισμόν, ή είναι ένοικιασμένα
ή έπιτεταγμενα ή άνήκθϋν είς Δή-
μους. Εύχής έργον Οά ήτο νά ηδύ¬
νατο νά διαθέση άμέβως τό Κράτος
δεκάϊας έκατομμυρίων πρός κ~α-
σκευην δλων των απαιτουμένων κτι¬
ρίων, άλλ' είναι καί χαράλογον νά1
ΕΛΛΗΝΟ—ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ
1217 5ϋΚΡ ΑνΕΝυΕ, ΟΟΝΕΥ ΙδίΑΝΟ, Ν. Υ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ αΟΝΈΥ ΙδΕΑΝϋ 4395.
Οί έπισκεπτόμενοι την πεφημισμένην Λουτρόπολιν καί έπι-
θυμοϋντες νά άπολαύσουν δ,τι άριστον εχει ή 'Ελληνο—Άμε-
ρικανική Κουζίνα, έπισκες>θητε τό ανωτέρω Εστιατόριον. Ύ-
λικά, κουζίνα καί περιποίησις πρώτης τάξεως.
^ Κατάλ).ηλον διά Γάμους, Βαπτίσεις, Γεινματα, χορους καί
άλλας δια—«εδάσεις.
ΙΝΤΕΡΝΑΤΙΟΝΑί
ΟΑΡΡΕΝΤΕΡ 8ΗΟΡ
Άναλαμδάνομεν τέλειον έξωραϊσμόν καταστημάτ<»ν, μεταποι- ήσεις καί έγκαταστάσεις είς ΚβδΙ&υΓ&ηΙδ, ^ηοΐι ' Κοοπΐδ, Οοίίθβ ΡοΙδ, κλπ. 'Εργ^ασία ήγγυημένη, είς τιμάς συγκαταβατι¬ κάς καί μεγάλας ευκολίας. Ζητήσατε τάς τιμάς μας προτοΰ δώση¬ τε την εργασίαν σας. ΟΗΡΙ8ΤΟ8 ΡΕΝΤΙ8 132 ΟΗΕΚΒΥ 8ΤΒΕΕΤ ΝΕι¥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ Τηλέφ. ΒΓγάοοΙί 8120. — Τηλέφ. Νυκτός: θΓγάοοκ 7698. ΟΛΟΙ ΑΠΟΨΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΕΡΓΕΉΚΗΝ ΤΟΥ ΖΕΥΓΟΥΣ ΚΟΥΡΟΥΚΛΗ ΜΗ ΛΕΙΨΗ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ "ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ"
ΕΣΤΕΜΜΕΝΟΙ
ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΜΑΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΐΤΚΟΣΛΑΥΤΑΣ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ
Ι Έπειίή είνε ή νεωτέρα Λτών 6ασ>.-
Ιλ'.τϊών ·Λα'ί ή μόνη βασίλειος άν-
|Γι:ρόσωπος τής γενεάς, ή όποίαέφα-
|νΥ, με-ά τόν πόλεμον. 6α επεριμενε
Ινΐν.ς από ττ-ν Μαρίαν τή-ς Γ'.ου-
Ιν/οτλαοίας να είνε μια εασιλισσα
(εντελώς μοντέΐνα, ή τουλάχιστον νά
[5ε;ϊγ· -/ατά πόσον είνε δυνατόν είς
Ιμίτν'-ρναίκα ττ> έποχής μας, την
' ' ή μοίρα την έθεσεν επί ενός
, νά κάμη ιάν. νέον 7ΐαί δ'.α-
/.όν άπό τάς προν.ατόχοος της.
Η Μαρία είνε κόρη μ-.άς 6·*τι-
αγωνιώδες κροφίλ τοϋ δαΐ-.λέως έ-
μενε δ^θισμένον είς την —.-.άν πίσω
της. Όμιλεί ώς έα,πε'.ροννώμων δ;)
την νεαράν σερβικήν τέχνην /.αί αέ
Οαϋαασμον διά την -δονατήν χήν|
των Σερδίδων. - |
( —-έν είνε νεΊραφετημένες -πό Ι
την έννοιαν πού δ·'δετε είς ττν λέ-1
ξιν. μοϋ ελεγε. Δέν π/·γαίνο.>ν σέ
λέσχας καί δέν άνα/ατεΰο ται εί:
μου αρβτε χαθολου νά ίδώ τό
γ
νζτν -χ ετη τα όποία αί νεαραί Αγ-
τό κάτιον κάλι π*ρά
Ι ε,α; ?πό αύτοΰς εχει ιτέσει: Ό 6οό-
άδελφής της Έλ·ττάδετ
Ι ν:: της
τή; Ελλάδος.
Ελευθέρα άηό «αραδό-
Ν..μ?ε.>Θείσα τόν μόνον ΐζλκανι-
■/λ) δασιλέα είς τα
Ι Μϊΐία, μετέβη πρό ί
/.'αν 22 έτών, νά
Ιμ·α/ "/ώραν ή όποία ά·
|σί/:'7>/ χωρ'./ών είχεν
«των. εις η-
ση εις
μιχρον 1*-
των -/αί Σλοδένων είνε μία έν
ρο^σα νυναίν.α. Ε:νΐ ολίγον γνωστή
διότι άποφεύγε'. την ρε/λάμαν καί
διότι ό λαός της δέν ζητεί τελε¬
τάς καί πομπήν άπό τή/ δασιλείαν'
το. Είς την οί·/.ε:6τητα είνε χαρ·.-|
τωμένη. Αί φωτογραφία: δ εν ήμπο-ί
ελκτικό της
τό λεπτό ξανθό της|
καί
_0
το κρα-
μ
ποίγ/ΠΓθς Πέ.οΐυ νίνετα-.'ζ-
^. Οί τρόπ ι της 6>νβ άιτλοό
1 ί £ 5ε:-
ξε/7βτ, εί; ίλβγαλο κ« ουνατο κρα- στ2τ0( χα1 τί) £^ς τγ-ς <ιάλλον 5ε:- τβ; Η ο-λή αολη της χώρας βυ- λ^ ή φωντ; της εινα·.χϊχηλή άλλά η ν* υποκ/;ινωνται προ αυτής. Α- ^01-0^ς. Σπανίως την έπίοαν συν- εντε^ξεις ίιοτι δεν διδε: λαδτ,ν εις αύτάς. Καί δέν δίδει λαδήν διότι ν.ομη -/.α! αυτα τα /.οσμήματα Ισ-έμ4λατος, τα όποία ήσαν ή χ, ειχαν έςαφανισβΐ, ν.ατά τόν πόλεμον. . Μετα «ιιάς ωιζς σ-νο,,χ'.- ίτυς ίεν εχεΐ τί-ιτοτε τό έ1 "ι αλλα είν; νέ-ο καί χαρωπό τωρα, ό βασιλεύς καί αύτη, σάν νεαρ·ο εΐίπορο ζε3νος ντίζουν αλλ;ο σπ'.τ', στα περιχωρα. "Εχομεν έπομένως μίαν βασίλισ- "' η_ό-οία άπολαμδάνει όλων των "'·/.ών πλεονεν.τημάτων είς την ^','Ζ/.ην^ αυτήν εποχήν των άστών.. ν/-'·(τήν στάσιν καί τό δφος των ^γγρόνων της, οταν σάς λέγη, ότι "- -α είνε δασίλισσα. είνε /.οορ'αστ:- '[''_ "~ά; αρχάς, άλλ' ότι συνειθίζει ^'-'ς υέ τόν καιρόν. Σάς έκρυ- ^τ:ευεται μάλιστα ότι δέν φαντά- ^^ε πόσο_ γρήγορα άρχίζετε νά 'ϊ'ρνετε το πραγμχ τοδαρά. Είς "V ϊ'.λικρίνευτν καί την εύθύτητα ;['; £Γ0"/ής της προσθέτε: μίαν ά- ρ'.ε'αν τόσον μ,εγάλην καί τόσον ' ! τα/<» εςαιρετικάς εΰκα:ρίας νά -^"εριαη είς Ινα νέον βασίλειον /; 57ΤΟ',ον, άχόμη διαπλάτσεται, τό '·/'3' το οποίον ίκν.δικεϊ—εάν αύτό Ί('?~"*'' ν^,°ν^-2σθη δΐεκδίκησις— '=■ το παλαίον δ'./,αίωμα της γυ- 'ΐ'/ος νά ε·/η τήν θέσιν της είς τΏ ._ ??.ς Ρωμ^'τικές μεσογευ- _"'■ 1'-·-5(0/.ων αυτών, μόνον ή νεω- ^ ά ί ΐέ νά είνε να την φράσιν της, ό οποίος την ί^α,ει—απλώς «ή σύ^γΟς τοό '^-'λεως». , " Οχ( 3—! εΙν3([ καθ^ττερηαένη η '*>»■*; Δείχνει την άν^τησ^
; ·η; οοηγουτα μό-,η ττς τό αύτο-
'·'ητ°ν της -/αί διατηρούσα τα μα-
της ααλλ-.ά
ηρούσα τα μα-
Ο5τε πάλιν
^ ης ααλλ.ά. Ο5τε πάλιν ζή
-*?Χω; ν.λε-.τμενη. Την ε??α νά
ή Μαρία τής Γιουγχ
Τχβ»τβς είνε χ»;7 ίλα μία δαβίλικΐβ
νέοο τύποο ν.αί ό πραγ'χατιζ.ά έζιτ,ι-
χημένος τόττος μ·.ας γενεάς, ή όποία
έννοεΐ νά έχφράζη τόν εαυτόν της.
'Υχερνικά καί αύτην την δασιλείαν
πράγμα τόσον δύσκολον διά μίαν γ>
Ή Δνίς Πένκα Κασσαμπόβα. εκ Σό-
Ό ιιικρός βασιλεύς Μιχαήλ, τής Ρουμανίας, μέ τό Πρίγκιπα Ά/.έξανδρον,
υϊόν τού Βασιλέως τής Γιουγκοσλαυίας, παίίοντες είς τόν κήπον τού Βασν
λικοΰ άνακτόρου τού Βουκουρέστιον.
λισσα τής Γ'.ουγχοσλα^ΐας εΰρίσχε-
το είς τό Παρίσι, είχεν είς τό ξε-
νοδοχεϊο-ν που κατέλυεν, ενα
έντελώς
Οθ. ήθε.λ& να ίδη την Α¬
μερικήν.
Έΐη/.ώ(>ηκε νά μέ χαιρέτης, 5-
τατ'; εμπήκα, άπό ενα καναπέ πάνω
2πό τόν οποίον όπήρχαν αί είκόνες
το5 δατίλέως κ.»! τής δασιλίστης
τής Ρθϋμανίας, καμ-οομένες δι' αυ¬
τή., όπως αοϋ έςηγησεν, άπό ενα
Σέρδον ζωγράφον προτοϋ νά άφή
ό Βέ Ή ίώ
ρ γρφ ρ φ
τό Βοοκουρέττιον. Ή εί/ών τής μη-
τέρας της τής ήρεσε πολύ. διότι
την εδειχνε αάλλον ώς γυναϊκα πα-
ρά ώς βαϊίλΐ'τσατΛ
-—Έτυχε νά εόρίτκωμα'. είς τό
Βοοκουρέστ'Λν δταν ή μητέρα μ«υ
έπέττρεψΐν άπό την Άμ.ερι/.ή., μοί
ί
II
&
ρψ η ρ
είπεν.
II
μητερα μ.ου ήτο κατα&ε/.γ-
έ ό ξ Μ έά
αγαπημενο τού σπορτ είνε να παιρ-
νη δλα τα μαξιλαράκ'.α τοϋ δωμα-
τ-'ου μου -/αί νά κάμη μέ αύτά ενα
τραίνο στό πάτωμα. Τα -δάζει όλα
στή σειρά, τα δένε: το ενα μέ τό
άλλο*. δάζεί επάνω τοι> ώς «έπιδά-
τες» πάν δ.τί ημπορεί νά ση/.ώσϊ}
μέ τα χερια τοο καί τέλος σφυρίζει
γ'.ά τήν έκχίνησΊ.
—Είσαι. μέσα στό τραίνο μαμά;
—Ν αί, τοϋ άπαντώ άπό τήν άλ-
λη άν.ρη τοϋ δωματίοο.
—-Ώραϊα, τότε φεύγοϋμε γιά -.ό
Μιλάνο.
—Γ'.ατί γιά τό Μιλάνο; Τ·όν
ρωτώ. έ
—Γιατί εχει έκεί Ινα μεγάλο
σταθμό, μοϋ άπαντα.
»"Εςοίφνα άνα-/.αλύπτε·. δτι έλη-
σμόνησε νά βάλη χάρδουνα στή μη-
χανή. Μοϋ έξηγεϊ έπίσης ότι —-
νχ/τά μεγάλας] δ'^σκολίχς μέ τό
τραΐνο, γιατί αύτός πρέπει νά τό
όίτ,νή ν.αί αύτός ό ίδιος πάλιν νά
παίρν/) τα είσιτήρια των έπιδατών.
—Άπό ποϋ ι ά πάρης τα κάρ-
δουνα; Τόν έρωτώ.
—όΜή σέ μέλει, ό μπεμπής Οα
τα βρή! άπ*-τά. Πραγματι/ά, πη-
γαίνε-. σέ μιά ά/.ρη τοϋ δωματίου,
οπου εχει τήν «καρδουνοαπο&ηκη»
/.αί ν,άνβι δτι παίρνει μέ τα δΰο τού
χέρια /.άρδουνα τα όποία έρχεται
/,αί τα άδειάζδ'. στό πρώτο μαξιλάρι,
ποΰ είνί ή «μηχανη». Αύτό τό έχα^
ν^λαμδάνει μερικές φορές καί τέλ>ς
μοο άν αγγέλλει δτι είμεθα ετοιμοι
ν.αί δτ·. 8ε·/.;.νάμε. Τό τραίνο, άφοΰ
συρθη ΐιγά-σιγά μέσα σέ δλο το
ίωμάτιο, -/αταλήγει τέλος «στόν με-
γάλο τταθμό τοϋ Μιλάνου».
Ή δασίλισσα δίηγεϊται τάς ίστο-
ρίας χύτάς τοΰ πρίγν.ηιπος Πέτροο
Ούαλλίας. «Τότε πέτε τού ποία ε·-! σίλιτσα, παραμένε·. πά.τοτε γιιναί-
μαι *.αί ποοσ^έσατέ τού έκ μέρους ν.α ναί μητέρα, οί δέ ξένοι διπλω-
μου δτι δέν ν.αταλαμ-ίάνω γιατί ΐ-|μάται, οί κουρβημ/ενο·. άπό τήν έθι-
φίνεϊ δλη ττν ή·λέρα τό μπάνιο τοο' μςτυπίαν. τήν άγαποΰν ιδιαιτέρως,
φ η η ήρ μ μ η γ
νά τρ έχη » Δέν άκα.5» πλέον άπό 5:ότ: εΰρίτ/Λϋν είς την μ
εκείνην την στιγμήν τό μπάνιο νά -ςος μέ αύτην ενα ψ-ΐχικό ξε-Αθόρα-
τρέχη, άλλά, άλλοίμα,Όν, δέν ά-'^μα.
πλέΐΐν καί διά τόν -ρίγκηπα. Μολονότι ομιλεί μέ'
είπε μειδιώσα ή δασίλΐσσα.
Ό δίάδοχος τής Γιοογκοσλαοΐας
ιας ■
χς ή
ε-.νε έπίσης μεγάλας
προοΰΐχ^ τα Άγγλιχά ν.αί τα Γαλ-
έξωμολογήθη δτι ευρίσκει
';_■=· ι αρκετήν δ>σ/Όλίαν είς χιγϊ προφ^ν
μένη άπό τό ταξείδί της. Μάς έϊ-.ά-
πως καθε άλλος μ·.ν.ρΌς τήΐς ηλι·/.ι-
τΰχη>,' επί χίλια χρον.α.
εκοι»:αττη/.α μονο που τους ο^ιουγα.
θε)"
ί'.αιτέοως την μουσικήν καί μοΰ ω-
ας τού να ναιρηται την ,ωην χωρις
ιλίστης. "Ιτως διά νά
θέλω δχι νά μέ ίδουν, άλλά νά ίδώ.
Μ
^ - » ., , - ,' την Νότιον Σεΐϊίαν. μοί ε'πεν -ότι
Είνε βνας 5-.αοολος, μοο λέγει &α^η5ί)ν άφομοιο5τΛ[ αέ την νίαν
μαστοτερα πραγματαΐ τού κο-7μο·ο.
ά ί δ
μ
Δέν Οά ί,θελα ομως νά τα ίδω δποις
μαλ'.ττα τόσον μακράν
νά προσέςη τίποτε. Κατόπιν τον ε-
είς τό πεζοδρόμΐΐ καί εφώναξε μέ
ξειδίου της είς την /Αμερικην τό
δτΓενοΓχαϊδϊ τί*-
/ατωρθωσε να
6-ηλ.ιο., των.
δρον Κοϋλ'.τς νά μειδιςίση. Φαίνεται
δτι είνε πλέον πολύπλοκο νά ταςει-
δεόη μ'.ά δασίλ'.σσα χαρά ενας πρίγ¬
κηψ ή μ:ά πριγκήπισσα, καί ετσι
* ^η απο τό Οεωΐείόν ττ- ε'ς ττν <Ρ'α?. ττϊ? Βουλγαρίας, ήτις σπουδα- έξη,γείτα! πως ο πρίγκηψ της <Λ>-
ο-ί,?2ν ·,α νά έ=ετά"·η τού'ε 0«α-άΑ ιζε' ^^«γωΥ6- ε!? "Η6ανστον, Ίλλ. λ>' ς /ι3τορ9ώνει νά ιυερνάη τόσο
1 νά γ-,,-»-- < «■*" ς "^ΊΜόλις τελειώση τάς σπουόας της, «α, . , ; ;Ι ' „„, ί_.^. „, γνω-,'? ' ? μ£· τ° χερ! ττ'ς «ϊ'ίπιστβίΜτι νά εργασθή είς Βουλγα-, %*Λ?ι*:χ ζι* τας ™?'»ΓΤ»ϊ~,ιί "ί" λογικής. Τό άγατ:η-!Ϊ. βπόρτ ΙΙέτροι>.
, νοον με αΐίτο/.ινητον εως τα πλέον
;πρωτόγ&να νωοία τα! άπό άσγη-
ς δρόμους, έξερε^ωντες τόν τ>
ί ά ί έ
πον
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΉΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΐΓΑ·Ι·ΟΥ, 1928.
ΕΙΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΝ ΤΩΝ ΙΧΝΩΝ ΤΟΤ ΠΡΩΤΑΝΘΡΩΠΟΥ
Ό δόκτωρ Ρόΰ Τσάπμαν/Αντρι-
θυς, διάσημος ζωολόγος, είναι άιτό
τοός επιστήμονας έκείνθϋς χοό προτ-
δίδθυν είς την επιστήμην έπικήν
Ορυλι-λότητα, 7>?ί έν το^τοις^ παρα-
μένον έν τος τού κύκλον τού έπΐστη-
μονι/οϋ πραγματυμοΰ. Κατάγετα'.
άπό τό Βοΐοϊί, νϊβ·, καί έσπούδα-
σεν είς τέ όμώνυμον Κολλέγιον. Ά¬
πό τής άρχής τής έπιστημονικής
τού σταδιοδρομίζς, ό δόκτωρ Άν-
τριοος κατενόησε την σημασίαν τής
'Αριστοτελικής ή Δαρδινικής μεθό-
δου τού έογάζεσθαί επιστημονικώς.
ΑΓ άλλα λόγια, έπεζήτησιε νά στη-
ρίξη κάθε επιστημονικήν θεωρίαν
τοΰ κλάδον τού επί θετικών δεΐδομέ-
νων. Ό κλάδος τοο είναι ή Ζωο-
λογία, ενας πολυσόνθετος επιστη¬
μονικάς κλάϊος, άπαιτών εύρυ-τα-
την έγκι»κλοπα'3ικήν γνώσιν, καθο-
λικότητα· αντιλήψεως καί -φυσικόν
μόχθον έν τή έρεύνγ) των στθίχείων,
τί) ταξινομήσει αυτών καί τή σννα-
γωγή πορ:σματων. Την καρ&ρα το.)
ήρχισε το πρώτον, δταν έκ μέροας
τοϋ Μουσείον τής Φ*σικής Ίστο-
ρίχς άνέλαδε την επιστημονικήν α¬
ποστολήν της άνευρέσεως νεων τύ-
πων φωκών. Έπιστρέφων είχε Μ-
μίσγ] τόν σκ-ελετέν μιάς φαιάς φώ-
κη-ς τής Καλΐφορνίας, ή όποία εθε¬
ωρείτο έχ,λιποϊσα πρό 4Οετίας. "Εκ¬
τοτε ό Άντρΐοος άνελιδε τρείς επι¬
στημονικάς αποστολάς έν τή Με-
γάλη Άσία πρός ανεύρεσιν τΰπων
μαστοφόρων ζώων είτε έπιζώντων
τοιούτων, άλλ' άγνώστων, είτε τοι¬
ούτων, έν άπολιθωματΐ/νή καταστά-
σβι. Τω 1916 είχεν επιχειρήστί την
πρώτην αποστολήν, τφ 1919 την
δευτέραν, την 6έ τρίτην τω 1921,
σννεχισθεϊσαν κατόπιν τώ 1925.
Πρό έδδομάδος ήρχισε την τετάρ¬
την καί μεγαλειτέραν όλων αποστο¬
λήν. %Εκ των προηγουμενων άποστο-
λών τοι> βίχε -λθμίση δείγματα τερα¬
στίων ώών δεινοσαύρων.
Πρός ανεύρεσιν τοΰ «4λ-
λείτϊθντος κρίκου».
Ό κυριος σκοπός τής σημερινής
άποστολής τοϋ δρος Άντριος εί¬
ναι, όπως δηλοί ό ϊδιος, ή ανεύρεσις
τοΰ («λλιείχοντος κρίκου» έν τή ά-
λύσω μεταξύ πΐ'θηκανθρώπου, πιθή-
κα> καί άνθρωπον, ή όπως τό 6ιατ>
χώνει άλλέως, ή άνακάλυψις τ&ϋ
«πρό τής χαραυγής άνΘρώπο·Λ>. ΟΊ
περισσότεροι έκ των άνθρωπολόγων
όρίζουν την ηλικίαν τοϋ άνθρώπο.)
είς 500,000 χρόνια. Ό Άντριος
άναδί.'δάζει την ηλικίαν τής Ανθρω¬
πότητος βΐς 2 εως 3 έκατομμύρ'.α
έ-τών. Κατά την γνώμην τού δέ, ή
«κοιτίς τοΰ ανθρωπίνον γένοος» ευ¬
ρίσκεται, είς τό οροπέδιον τής Με-
γάλης Άσίας, πέραν των Άλταΐων
έρέων. &ΐς τό άκρον τής 'Ερημθϋ
Γκόμπι. Αί τρείς προηγούμεναι επι¬
στημονικαί έκδρ&μαί τοΰ δόκ.τορος
"Αντριους έν τή Κεντριχ,ή Άσία,καί
άλλαι τοιαϋται, έπακόλουθοι, αλ-
λων έπιστημόνων, εχο^ καθορίση
τό τμήμ,α έκεΐνο τής Άσίας ώς τό
μεγαλειτέρον έίαφος πρός μελέτην
τής έ<ξελίξ»ως τής ζωής των μα- στοφόρων ζώων. Δέν ύπάρχει αλλο κομμάτι γής, ώς βεβαιούν οί έπίστη- μονες τό οποίον νά 3 ".έτελεσε ξηρόν επί τόσον μακράν καί σΰνεχή περίο- Βον, όσον τό οροπέδιον τουτο τής Μογγολίας, λ· 8έ κλιματολογικαί χου συνθήκαι είναι τοΐαΰται, ώστε κατέστησαν τό οροπέδιον τοιούτον κατοικησιμον διά τόν άνθρωπον καί τα λοιπά μαστοφόραέπί έκατομμυρια έτών. Τω 1926 βύο έπίσττίμονβς, ό Ντάδιδσον Μπλάκ καί ό Τζ. "Αν- δερσων, έρε,,νωντες έντός σπη·λαί«>,
20 περίπον μίλια μακρον τοΰ Π*>
Λΐνοο, βΰρήκαν δύο δόντια, τα όποία,
ώς δηιλοΰν> άνήκον «ίς χαυδίον 8 έ¬
τών. Τα δόο αύτά ά—ολιθωμενα δόν¬
τια ευρέθησαν «.ΐς στρώμ.α· γής τής
Πλεκ7τοζωϊ*ής«ριό8θϊ (500,000
χρόνια πρό τής εποχής μας). ότε,
υπολογιζεται ότι, οί «πλείτοΐ)) των
ζ<ι>ϊκών τύπων είχον αναφανή. Τα
«νθρώπινα αύτά ά-ολιτ)ώματ« είχον
ταξινομηΐθίί ώς τα άρχαιότ&ρα τοι-
αΰται, έν συγκρίιτει πρός τα άνακα-
λι><ρ·θέντα τοιαότα έν Εύρώπτ}, ήίτοι «τόν "Ανθρωπον τής Χαϊδελμέργη-ς» (250,000 χρ&ια χρίν), «τον Άν¬ θρωπον τοΰ ΠίλντοοΐΝ» (100,000 νρόνκζ -ρίνΤ ατόν Άνθρωπον τού Νβ»λ» (50,000 χρόνια -ρίν) Ο ΔΟΚΤΩΡ ΡΟΎ' ΤΣΑΠΜΑΝ ΗΓΕΙΤΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΠΙΓΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΕΝ ΤΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ... ΕΛΠΙΖΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΕΥΡΗ ΙΧΝΗ ΑΝΘΡΠΠηΝ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΖ«Ν ΠΡΟ 3 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΕΤΠΝ.- ΘΑ ΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΑΣ ΥΠΛΡΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΛΤΑ- Ί'ΩΝ ΟΡΕΩΝ.-. ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΟΕΤΑΙ ΟΤΙ ΑΝΕΦΑΝΗΣΑΝ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΑΝ- ΟΡΩΠΟΙ;-- ΑΝΑΖΗΤΕΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕ¬ ΩΣ.·- ΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΚΑΡΑΒΑΝΙΑ.- Η ΠΟΡΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗΣ ΚΙΝΔΥΝΩΝ. ^ Ό Τζών Μπέρντινσω, έκ Νόρτον, Μασσ., κτηνοτρόφος καί μερικά άπό τα κτήνηχ τού. καί τόν παλαιολιθικόν καί νεολιθι- κόν άνθρωπον, τόν «Αληθή», τόν Ιστορικόν Άνθρωπον (15 εως 35 χιλιάδας ετη πρίν). Ό νέος τύπος τοΰ άνθρωπον, ό άναν.αλι>φθείς πλη¬
σίον τοΰ Πεκίνου. έρχεται μετά τόν
«ΠιθηκάνΌρωπον τόν ΟρθΌστατοϋν-
τα», ώνομάσθη δέ «Σινάνθρωπο»),
ήτοι ή άνθρωπος τής Κίνας. Τό πβ-
ραΐμένον θέρος δύο Ίησοΐται έξε-
ρευνηταί εΰρή-λαν έρ-/αλ·εία· τής
II
αλαιοντολογικής περιόϊθί, ό δέ
Άντρ'.ονς άνεκάλοψε λίθ:να ερ^α-
λεία διοτεχνίας ή πολεμικής τέχ-
νης έν τή ένδοτέρα Μογγολία, εχον-
τα ηλικίαν 150,000 έτών." "Ολα
αύτά τα Π αλαιοντολογικ,ά ίΙ>ρτμχ-
τα έκαμαν τόν δόχ,το,ρα Άνδριους
νά φρονή ότι ό άνθρωπος είναι πολύ
άρχζ·.άτζρος τής Πλε:&τοζωικής
•/.αί τής Πλιειοζωϊκής περίοδον, καί
ότι έχει την κατα-(·ωγήν τοο είς πε^
ρίοδον άρχαιοτέραν, την λεγομένην
Μεΐοζωικήν τοιαύτην.
Τό «λροπέΰιον τής 'Αβίας
•/οιτις τής άνθρΛοπότητος.
Φοσικω τφ λόγφ όλαι αύται αί
γεωλογίκαί δι,αιρεσεις καί Οποδιαι-
ρέσε'.ς, έντός τοΰ κ.6κλο·α τής ρλης
ζωής, τής^ οποίας ή ήλικία όρίζεται
είς εν περίπο^ δισεκατομμύριον έτών
άπο τοΰ πρώτοο στθ'.χειώδοος όργα-
ν.σμοΰ, τοΰ μονοκοττάροϋ, ή τοΰ 6α-
θνβοίοι» τοΰ Χαΐκελ ή αλλων ορ-{<χ- νισμών ^ντο-ζωίκής φύσεως, είναι αύ9αίρ«τοι καί γίνονται μάλλον πρός ευκολίαν των έπισττίΐόνων. Είναι αί πρώται γενίκώτεραι θεωρητικαί γραμμαί τοϋ πολνττλό/.οο σχίδιο- γράμματος^ τής έξελκκ,τηιής ζωής. ,Εκείνο που ένδιαφέρβι τόν δόκτορα Άνδριονς «ίναιοτι είς τό οροπέδιον ή4 Μογγολίας ευρίσκονται έν άπο- λίθωματΐΆή καταστάσει πλείστοι δ- σο: μεσάζοντες τύποι άνθρώπου, με- τα€ύ των εΰρεθεντων τοιούτων καί πολΰ προγενίστερ-οί των γνωστών άρχα:οτέρων τοιούτων. Δέν πρέπεί δέ νά υποτεθή ποσώς ότι πρόκειται είτε πβρί εύχεροϋς είτε περί άκινδύ- νου ν,ινήματος. Ή έπιστημονι-Λη έκ- δρθζχή έχει η3η έκκινήστι έκ Καλ- γκάν τής Κίνας, καί έ'χεί ·διέλιθγ) τα Μεγάλα καί Ίστορικα Σινικά τεί- χη, τα όποία ιείχον άνεγερ<θή πρός ΰπεράσπιιστν τής Κίνας έκ των Μογ- γολικών έπιδρομών. Ή πέραν των τε'.χών τούτων χώρα,, έν τή έρήμω Γκ·ομχι' *·°" παρά τάς ύπωρείας των Άλταΐων, είναι άφ' ενός δύσδατος καί τραχεία κλίματικώς (δι' Εύρω- παί'ος ή Άμερικανούς), καί άφ' έ- τέροο €ρίθει ληστρ'.κών λημερ·ίων. Τό εδαφος, το όποίοιν θά καλύψη ή αποστόλη (άπό 1200 ε'ως 1500'α«- λια «ΐς διακρόρο^ς κατεΛύνσεις) εί¬ ναι έν μέρει Κινεζικόν καί έν μέρει Ρωσσικόν, ευρίσκεταΊ ομως περ·αν τοΰ διοικητικοΰ έ)Λγχου. καί τής Κίνας καί τής Ρωσσίας, υπό την ε¬ πιρροήν των ληστών, ιδίως 6έ είς τάς -εριφβρείας, τάς εΰρίσκομένας πέραν των έμπορικών άρτη,ριών. Καί εφέτος ή αποστόλη ΰά εργασθή κυρίοις είς τα άπομεμακρνΧΐμένα τμήματα, έν τή ένδοτέρα Μογγολία. Αήατχρχοι —ροστατεύονν την έ«ιατημονικήν ά«ο- βτολήν. Τό έπιστημονικόν Καραιδάνϊον τού τολμηροϋ δόκτορος Άνδριους καί των ονναδέλφων το^ συνίσταται έξ 12δ καμήλων, φορτωμένων μέ τρο¬ φάς, γκαζολίνην, έπιστημονι/,ά έρ- γαλεία. Τα έπιστημονι-Λά μέλη τής άποστολής είναι 11 τόν αριθμόν, μα¬ ζύ μέ τόν ήγέτην αυτών, είναι δέ ζωολόγοΐ, παλαΐοντολόγοι, άρχαιο- κινημίτοφωτογράφοι, ί γρφ, είς χε-.ροϋργος ίατρός καί είς μηχ^ικός· Ό τελευταίας ού¬ τος θά έποπτεύιο τα μηχανιν,ά όχη- ματα. Ό δόκτωρ "Ανδριους, κατά τάς πρόηγθΰζΐ^νας αποστολάς τού, απέδειξεν ότι ή έ'ρ-ημος Ρλόμπι είναι δατή δι' αύτοκινήτων. Την αποστο¬ λήν σϋν&ϊεόουν 26 Κινέζο'. χαί Μογ- γόλοι, επί κεφαλής των όπ&ίων ευ¬ ρίσκεται «ίς δίάσημος λήστϊιρχος, τοΰ όποίου έζήτηχτε· τάς υπηρεσίας ό δόκτωρ Άνϊρίονς, επί δαρυτάτη ά- μοιδή, ώς είδήμονος των μερών καί των μεθάδων τής άποκροΰσεως των ληστρικών έπιδρομών. Ή άμοι^ή τοΰ ληστάρχου αύτοΰ, τοϋ όποίου ή παροΐ/σιία 6' άποτελέστ) <ρερέγγυον άσκραλείας τής άποστολής, θά δι- πλασΐασθή, εάν ή αποστόλη έπ:στρ€- ψϊ} σώα -/.αί ά&λα'δής έκ ληστρι-κών έπιθέσεων. Ύπολο-/ΊΛζεται ότι ή έπι- στημονιική έν.?ρομή θά ιδιαρκέση 6 μήνας, γίνεται δέ διά λογαριασμόν τοϋ Αμερικανικόν Μονσείο» τής Φο- σΐκής Ίττορίας, τό οποίον αναμφι- δόλως Θά πλοοτισθή μέ νέα άπολι- θωματι/ά δείγματα μεγίστης επι¬ στήμονας σπουδαιότητος. Ή άτο- στολή φέρβι μεθ' έανΐής καί ραδι^ο- τηλεγραφΐν.ήν συσκευήν, «άν δέ δέν παρεμβληθοϋν άτμοσφαιρ'.Άά προσ- κόμματα, θά δύναται νά «πικοινωνή μέ την έν Πεκίνω Άμερικανΐκήν πρεσβείαν. Ό έν Π'εκίνω Άμε,ρικα- νός ΓΙρεσβευτης <κ. Μάκ Μώρ^α'.η μετά^ τής συζύγου τού, πρΰεπεμψε την αποστολήν Άνδριοας μέχρι των Σ-.νίκων Τειχών, καί τής χ φής μων έν μέσω κινδύνων παντός δοος. έν τφ άγώνι τής άνΐ,^εσεως τοϋ «λίκνοο τής Ανθρωπότητος)) καί τοΰ τοΰ τόπον τοΰ πρωτανθ:ώ. που, τοΰ Γεωλογικοΰ Αδαμ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΜΙΤΙΙΟΤΗΣ Μέσα στό μέρος ένεΐΌ, ισΰ θρίσκει τοΰ καίτ' ενός μας τό ν.οο. ιμί την αίωνίια άνάπαυσι, στό ιιέ· ρος έκεΐνο ποΰ οί πονεμένες /.αο· δΐΐ^ βρίσκουν την ησυχίαν τοΰ τό· νού των, στό ΐμερος έκεΐνο ποΰ τό στολίζει τό σοβαρο των κυ.ταρισσι· ών περιβάλίι,ον καί τοϋ δίνουν μιά έξαιρετική φαντασμαγορία τα μάρμαρα, οί σταυροΐ καί τα λού- λουδα, στό μέρος έκεΐνο ιι' ά^οε τ' άτασδολόν μου βήΐια..... *Ηταν άπόγευμα, κι' ό ήλιος πότε καί πότε εβ^'αινε στόν ο'ν« νεφιασμ·ενο αυρανό, δταν βγήνα σΐόν δρόμο μέ χίλιες δυο στό μυα- λό μου σκέψεις. Διαβαίνω σιγά, χωρις νά ξέοο> κι' έγώ ποϋ πηγαι·
νω, δταν ξάφνου πράβΌλλαν ^ΐΊλά
κυπαρίσσια. Π ου τ|μουν; Τότδ
μόνο βγήκ' άπο τόν λήθαργο, &·
ταν μπροστά μου άντίκρυσα τα
σπιτάκΐα έκεϊνα, τής τελενταΤες
κατοικίες έκείνων π' άφίνουν τόν
υστατΌ χαιοεησμό στήν ιίτύ»
τρα και πρόσκαιρη τούτη ζωή,
συνοδευόμενοι μέ τό είρωνικό τής
ματαιότη^ος ιμειδίΐαιμα. "Ημοΐ'ν <τέ κοιμητήριον!... Σέρνω τα βήαατα μου γύρω είς τό βασίλειον έκεΐνθ τοϋ πόνου και μέσα στό μυαλό μου προβάλλει όλόκληρη τής ζωή; ή ιματαιότης. Παντοϋ οταυροι καί γύρω τον γύρω κυπαρίσσια, χρησιμεύοντα ώς πλοίσιον στήν είκόνα τοϋ^πο» νού. Προχωροϋσ' άργά κυττάζον. τας τούς μαρμάρινους σταύρον^, τα καγκελλοφρακτα σπιτά-.αα, τής διάφορες έπιγραφές, ^ποϋ εΐναι_α>
πάνω γραμμένες »οαί προχωρων-
τας λίγ' άκόμα σταμάτησα σ' ενί
νεόσκαφτο μνήμα, κυττάζοντα; τ«
μαραμενα λουλοΰδια ποϋ ίιο"αν α"
πάνω' ριγμένα. "Ω, εύμορφα λοι>
λοΰδια, πόσον σννδέεσθ^ «αί ^
μέ τί|ν ζωή τοϋ άνϋρώπου! Καθητ
σα «ρκετή ώρα στό μέρος έκεΐνο
καί χίλιες δυο σκέψεις ζο<ρερες; στό μυαλό ιμου γυρίζουν, την «οο- διά μου επλάκωσε τό μελάγχο?ο πεπλο ποϋ τί» περιβαλλον τής %α' ρΐσε κι' οίθΐλα κά-θησα σ' ενα μαρ- ιμαρο πσϋ έκεϊ δίπλα ?ταν ριγμε- νο. "Εμεινα έκεί κι' έγώ δέν ^ πόση ώρα, δταν ^ιεσ' «πό τό ϊγε- λάγωμοΐ των ζοφερων σκευών μου, μ' άπέσπασοτν μερικοί Ιλτ!^ κι' ενα άδιάκοπο δυνατό κλάιιιια· Σκυΐαμένος δπονς ημουν, Λ#® τό κεφάλι καί <5λέπο> δίπλα
χλωμο πρόσωπο μέ τα δακρμ
μάτια μιάς μαυροντι>μένιις ξαν"
•θής ΰπαρξούλας. Την κύτταξια κ*·
λά κι' £Ϊ5α στό μικρό προσο>π:α«ι
της δλα τ' άπτκυπώματα τοΰ μη'*
λου πόνου, ποϋ κτύπησε τίνν α-
■θώα καρ&ονλα της. ... ^ Τ ,
"Εκλαψε, εκλαψιε άρνΐετα «ι ζ
πειτα γυρίζοντας τό ιοεφάλι, μ<^ λέγει: «Τί, δύστυχε, σέ κράτει τ* έσένα πάνω (ΤΓήν πλάκα τοντη? Τί άρά γε σέ συνδέϊΐ υέ τΐτν κ«Ρ- διά αυτή, ποΰ 'δώ καί λίγες αφισε την ζωή την ψε'ύτρ61; πως ήταν φίλος σου; Συγγενηί. Γνωστός; Γι« μενά τ^τον τό παν. Ή ζαχή μου, ή ΰπαρξίς μου, ολό- κληρο τό εΐναί μου. "Ομως, Λ06; πειά!» Καί ή μικρή ξεκίνηο-ε να Ιΐροχώρησε λίγο χαί την νά τρ'αβα ενα πένθιμο μαντη καί νά σκουπίζη τό βρεγμένο α τα δάκρυα πρόσωπό της. 5 * "Εφυγα κι' έγώ «μέσίος αΜ τ» μέρος έκεΐνο, γυρίζοντας πίσα> Ρ*
χαραγμένη ίΕειο δαθειά στήν «α(?
διά την λέξι, Ματαιότης.
Αθαν. Άν. Δάμπασης
Πειραιεύς, 'Απρίλιος, 1928.
ΠΡ02ΏΠΑ
-Κ-ΤΗΐ«-ίΤΑ
Οί τοεις ύπεοωκεάνειοι άεροπόροι τοϋ μονοπλάνου «Βρέμη», μέ τόν Δήμαρχον Γουώκερ, έν τφ ξενοδοχείΐί.
των, έν Νέα Ύορκτι.
Οί ύ
υιερωκεανειοι
άεοοπόοοι μέ τόν Δήμαοχον, είς τό Δημαρχείον τής Νέας Υόρκης, κατά την επίσημον ύ-
ποδοχήν τής πόλεως.
ΕΒΑΟΙ-Α£ΟΣ
Ή Κα Τζαίημς Φιτζμώρις καί ή Κα Χέρμαν Κόελ, στ'.ξυγοι των ύπερω-
κεανείων άεροπόρων, άγοράζουσαι φορέματα, είς; ενα κατάστημα τής
Νέα^ Υόρκης.
Ό Τόμας Χίμπεν. άρχιτέκτων, καί τό σχέδιον τοϋ μνημείου Λίνκολν, τό
οποίον πρόκειται γά άνεγερθίί είς Λίνκολν Σίτυ, Ίνδ.
τρείς ύπερωκεάνειοι άεοοπόρο,ι Κόελ, φόν Χοΰϊνεφελδ καί Φιτζμώ-
ρις, μέ τόν Καρδινάλιον Χαιης.
Ό Σέρ Γουίλλιαμ Κλάρκ, ό πρώ-
τος "Αγγλος "Υπατος 'Αρμοστής
τού Καναδά.
Ό ίστός αύτάς ραδίου μεταφέρεται είς Σπι-τζμπεργκεν υπό τή> εί; Βό¬
ρειον Π όλον έξερευνητικής αποστολήν τοϋ στρατηγοϋ Ούμπϊ'ρτο ΝομΛΐ-
λε, δι' έπικοινωγίαν μέ τον εξω κόσμον, κατά την πτήσιν.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
λην την
υφίσταται -λαί μία άνομο'.ογενής, ή
Βραζιλία, δπου όμιλεϊται ή Πορ-
τογαλική γλώσσα. Αί νοτίως τού
Ρίό Γκράντε Δημοκρατίας λαμδα-
ίμεν», τούς εχαιρέτησε αε ο-1 νόμενα,'ώς σύ-.ολον, άντ.χροσω^ό-
ήν στοργήν καί την αγάπην '<* τα πλέον διαφορετικα σταδι. '-. ϊ_.Γ ' ' .- ζζ.γ... Λ...4 Ι οι·Λονοαι·λϊΐς αναπτυςεως και ^α, ΟΙ ΑΕΡΟΠΟΡΟΙ ΤΟΥ ((ΜΠΡΕΜΕΝ» Η ΝΕ Α ΓΟΡΚΗ ιόπεδέχθη θ:·.- αμβειηικώς τοΰς άεροπόρ-ους τοϋ «Μπρέμε εέ έ της, καί όπως τοΰς ήξιζεν, ώργά-' »ί*>νομ.χής αναπτυξεως
νωσε πΐός τιμήν των εορτάς καί *λ*>ν ™'*'λας γεωγραφ-.χας. ε^ν-
πανηγΰρεις μεγαλοπρεπείς. Διά νά'*α« **'■ «ινωνκλογίΧίς συνθήκας
τοΰς έπευφήμησε καί τοΰς καλωσό- *-«*α τούτων ολων των λόγων,
ρίση διέκοψεν επί τρίωρον την έρ- '^^ληξεν ο κ. Χίουζ,η ιδεα μιας
γασίαν της, καί διά νά εκδηλώση Π *ν3β*ε.?ιχβνι*ης Ενωυεως πρεπει
ζωηίότερον ν.αί πάρασταπώτερον να ^ωρηθή ως οοτοπια, όπως θεω-
τήν πρός τό άθλημά των έκτίμηΐίν Ρίίτ» **' ή '3εα τής δημίουργιας
«ί ντττνάλΜίτίν όλοκλ·ήοΓΧ*!- τόν-!"ων Ήνωμ. Πολιτειών της Ευρω-
ης, κατηνάλωσεν ρς
νους σε.ρπαντέν, -/Λτά την θριαμ&ε,ι-
τιχ.ήν διά τής 5ης Λεωφόρου πα-
ρέλασίν των. Οί Νεοώορκέζοι έξε
δήλωσαν όλον τόν θαυμασμόν των
πρός τοί>ς τολμτρόΰς νικητάς των
-ής.»
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ
ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ εναντίον τής
στοιχείον της φύσεως καί τους πρώ- τοαπαγορεύσεως ήρχισε νά έλκοη ο-
τΐιυς^ εύτυχήσαντας νά^ ·διασχίσοον Γαι5οϋς καί άπό τάς υψηλάς Ι'/.είνας
τον Ατλαντικόν έξ Ευρώπας είς σφαίρας των μεγαλοτραπεζιτών κ*·
την Αμερικην. | μεγαλοδιομη'χάνων. &·ί όποίοι εθεω¬
ρούντο εως τώρα οί αΰστηρότερο;
Κέρδεροι της διατηρήσεως καί τής
-'—- - ι=___- --_&___-
ΟΥΤΟΠΙΑΙ
ΚΑΙ ΧΙΜΑΙΡΑΙ
Ο Κος ΧΙΟΥΖ, πρώην ύπουργός
περιφρουρήσεως τού «ξηροΰ -/.αθεστώ
τος». Γνωστοί μεγ'.στανες τής διο-
ων Εξωτερικών καί αντιπρόσωπον μτ7/.αί'.ίας καί τού κεφαλαίου όργα-
ύν Ήν. Πολιτειών είς τό Παν-1 νοΰνται, διά νά προν-αλέτουν ν.ίνημΐ
των
των
σμόν τού Άμεριν.ανικοϋ Δ·.7.αίου. Ό ματ&ς τής Άμερικής, όπως π. χ.,
διαπρεπής πολιτικός καί ·,ομομαθής τοϋ προέδρου των σιϊηροϊρόμων τής
έπβξήγησεν, ότι ?εν ΰφίτταται <μχ Π ενσΛδανίας, τοϋ πρ<«δρθϋ τής Λατινική Άμερική ώς ΐΓ&λιτ'.κή7.2ί Μεγάλης Έταιρεία; των Αύτοκινή- οΐκΌνςχική όντότης !>πο μίχν ν.θίί των «Τζένεραλ Μότορς», τοΰ διε>
ενιαίαν μορφήν. Ύχάρχοον πολλαί βΛΤθό τού Ίν-ττιτοάτοο Κάρνεγκι,
Λατινικαί Δηαο·Λ?ατίαι, Ίδηριαής τοά διευθυντού τής Ίατρΐκής Άαα-
καταγωγής. δ'.ατϊλοϋΐαι έν άνταγω- ϊτχλίας τής Νέας Τόρχης -/.αί ά>-
νισαω μεταξύ των. καί των ό~;ίων λων έπιφανών έκ τοϋ δ'.ΐμηχανικΰΰ
τό ΰτ<ν> κοινόν χαρακτηρΐστ'.ν.ον εί- ν.ι τρα-εζιτ!Χ.οϋ -λότ^&ϋ, ή γνώμη
να! ενας νεοφανής καί φανατι/.ό; των οποίων 2έν είναι δχ»ατόν, παίά
εθνί'/.ιΐμός. Άλλά καί μεταξΰ α·!,- νά έπηρεάση άργά ή γρήγορα τού;
των των Λατΐνικών Δημοκρατίαν ν&ΑοΟέτας τής ά
ΪΜ
,11
'ΙΙ δράσιό τοΰ ΙΈαλλε-
σβεακοΰ Συλλόγου. —
ΛΙία ώραί* βυγκέντρω
αες την προσέχη Κυρι*-
κήν.
Τό μή ο-^πληρώσαν άκόμη εν
ετος δράσεώς Τμήμα τοϋ Παλλε-
τδ!2κοϋ Σ·^λλόγο^ έν Άμερική,
«Δημήτριος Βερναρδάκης», είςτό
χνβνν&Γΐΐ, Ν. 3., θέλει παρουσιάση
την πρ-οσεχή Κυριακήν τάς προό¬
δους χαί την δράσιν την οποίαν εση¬
μείωσε νιατά τό διάστημα άφ' ότου
•δράθη.
Σύμφωνα μέ τό καταστατικόν, τό
οποίον όρίζει όπως αί εκλογαί γί¬
νωνται τσν Μάϊον, τα μέλη τοΰ Σολ-
λόγου καλοϋνται είς γενικήν σονέ-
λενσιν είς τάς 3 μ. μ. έντός τής
αίθ&'ίσης τοϋ Πι/θαγόρα, άρ. 120
Βαπΐί 8ΐΐ'ββτ, δπου θά αναγνωσθ»)
ή έκθεσις τής Έξελεγκτικής έπι-
τρ«πής, καί θά διεξαχθώσιν αί εκ¬
λογαί των άξΐωματουχων τοϋ προσε-
χαϋς έ'τους.
Η συγκέντρωσις θα έχη χαρα-
•/.τή καί έορτασμοϋ. Πολλά μέλη
τ;ί Σ^μ5ουλί·ο^ τού Κεντρικοϋ Τυ.ή-
ματος μετά τοϋ Προέδρου το-ο "Λ-
Χΐ'Λθλάθο Βαδούδη, θά παρευρεΰοϋν
είς την συγκεντρώση, θά έχ,φωνη-
θώσι λό-^ο». καί θά γίνουν αί άνχγ-
γελία: τής ιδρύσεως καί τρίτοο
Τμήαατος, καί Θά τΐθώσιν αί 6ά-
σεις πρός άποτελε·σματ!κωτέρ-αν
δρασιν τοϋ μέλλοντας.
Ώς γνωστόν είς τό έν Νέα Ύ-
όρκη Κε'/τρ'.κόν Τμήμα δ'.εξήχθη-
σαν αί προκαταρ-Λτικαί εκλογαί την
παρελθούσαν Κυριακήν. Κατ' αύτην
παρευρέθησαν καί οί άντϊπρόσωποι
τοϋ Τμήματος Νιοΰαρκ κ. κ. Μοομ-
τζής, πρόεδρος καί θ. Τζο^άννου,
τχμίας, αί όποίο: «ρέρουσ; τάς έντ>
πώσεις των άπό τό Κέντρον, τάς ο¬
ποίας καί θά έ<κθέσουν κατά την σ "Αδντρωσιν τής πρΐσεχοϋς ωα/.ής, 6ης τρέχοντος· "ΤΟ ΛΛΒΑΡΟΙιΤΓΟΥ 21" Εέδοποίηβις Καθιστώμεν ^ωστόν πρός άπαν¬ τας τούς Καλαδρυτινούς ότι ενερ¬ γεια τής προσωρινής Διοργανωτι- κής Έπίτροπής, αποτελούμενης έκ των χ. κ. Δημητρίου Σταματοπού- λου, θεοδώρου Βο>γά, βϊθϊώρου
Φακοπούλοο, Γεωργίου Δ. Σταμα-
τοπούλου, θωμά Καλογεροπούλοΐ),
Δημητίίου Γάτσου, Κωνταντίνου
Δεσινιωτου, Παναγ:ώτη Κόααορη,
Παναγ'.ώτη Φούλτων, Παναγιώτη
Κοροντζή. θίοδώρου Φωτοπουλου,
Γεωργίου θχ^οπούλου καί Σωτηρίου
Τροχάνη, καί ότι κατόπιν τής λη-
φ-θείσης αδείας καί τής έκλογής
των άς·.ωματούχων τής Έπιτροπής,
ό Σ-ύλλογος κατέστη Σώμα.
Κ·αλοϋντα: έπομένως άπαντες οί
θέλοντες την πρόοδον τοϋ Συλλόγου
Καλαδρυτ:νοί πρός έγγραφήν. 'Εν-
τός όλίγου δέ θά κληθή γενική συνέ¬
λευσις πρός υπόδειξιν των ύποψη'φί-
ων ώς καί πρός έγκρισιν καί κύρ*>-
σιν τοϋ Καταστατικόν, μεθ' δ όρι-
σθήσεται χ.αί ή ήμέρα τής έκλογής,
συμφώνως τή ληφθείση άδ·εία καί τή
αοφάσει τής Γΐνικής συνελεύσεως.
Ή δΐοργχ/ωσίς τού Σΐίλλόγου ώς
καί τα σ/όματα απάντων των έγ-
γρα<ρησομένων ^.-ελών Θά δημοσΐΐο- Οώσ'.ν άτελώς -/.αί είς την έν Κα- λα&ρΰταίς έζ3'.δομέΆτν εφημερίδα «Τα Καλάδρυτα». (ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ) ΝΕΙ, ΥΟΗΚ εΐΤΥ ΪΜΜΪΜΜ 1.11. Ή Κοινότης τής Κορό νας δεοργανώνει χορόν ί οικογενειακήν δ έδ Έν. τοΰ έν Αθήναις Άθλητι- κοϋ Περιοδικόν «Νίκη», αποσπω- μεν τα εξής: Οί μαθηταί τής Σχολής Γ. Μεταξά μέ τό εθνικόν ενδυμα χο- ρει'ιοντες τούς έθνικούς μας χο- ροϋς είς τό Θησεΐον πρό της κινη- ματογραφικής μηχανής της Γερ- μανοαμερικανίκης Έταιρείας, ή¬ τις κατήλθεν είς την Ε?*λάδα διά νά κινηματογραφήστ) πάν τό Ελ¬ ληνικόν. Είναι γνωστή είς δλην την Ελ¬ ληνικήν Κοινωνίαν ή έθνική έρ- γασία τής Σχολής Γ. Μεταξά. Ή Σχολή αυτή δέν άρκεϊται μόνο ν?ίς την έπιλογήν αρίστου έκπαιδευτικοΰ προσωπικού, ουδέ είς την άορά^ονίαν μεσων καί όργά- να>ν δι' ών είναι πλουτισμενη καί
πλουτίζεται είς κάθε περίστασιν.
Άλίιά καί φροντίζει αδιαλεί¬
πτως νά φρονηματίζτ) τοΰς τροφί-
μους τΐ]ς καί νά έξάπττ) τό έίτνι-
κόν φρόν»]μα των παιδιών μέ κά-
θε Ελληνικόν.
Πρός τουτο γίνονται διαλέξεις
έθνικιστικαί, εκδρομαί είς τοΰς
άρχαιολογικοί·ς τόπους καί έκμαν-
θάνουν οί τρόφιμοι μέ ζτ]λευτήν έ-
πιμελειαν τοΰς 'Εθνικοΰς μας χο-
ρο·ς καί τα 'Ελλτ}νικά τραγού-
δια. Τελειτταίως τό Υπουργείον
τής Έθνικής Οίκονομίας εδοοσεν
εντολήν εις την έν λόγω Σχολήν
νά παρουσιάση τοΰς οίκοτρόφους
της μέ τό εθνικόν ενδυμα καί νά
χορεύσουν τοΰς έθνικούς μας χο-
| ροΰ; ενώπιον τή ςκινηματογραφι-
κής μηχανής τής Γερμανοαμερι-
κανικής Έταιρείας, ή όποία κατ¬
ήλθεν είς την 'Ελλάδα, διά νά κι-
νηματογραορήστ] πάν τό 'Εΐλληνι-
-ιόν. Ή ταινία αυτή θά προβληθΐ]
είς όλον τόν κόσμον καί θά διαφη¬
μίση δ,τι ωραίον εχει ή Ελλάς
μας. Είς την ανωτέρω ε'ικόνα φαί-
νεται άριθμος μαθητών, τέκνοον
'Ελλήνων έξ Άμερικής, φοιτών-
των είς την Σχολήν Μεταξά, έν-
την εθνικήν στολήν.
Χάρις είς τάς άόκνους καί ένδε-
λεχείς προσπαθείας τοϋ Διθ'.ζ.. Συμ-
δουλίου /.αί την δραστηριότητα τοϋ
Ϊ!αχ.εκριμένου έΐΓ,μερίου της, άρ·/;-
υανδρίτοί; κ. Δανιήλ Σκάρπα, ή Κοι
νότης τής Κορόνας προοδεύει άλμα-
τικώς. "Ηδη μετά την άνοι·/«!όμησ·ν
τοϋ ίεροϋ ναοϋ ή «Μεταμόρφωτις τοϋ
Σ<>,:ήρο;», ή Κοινότης διοργανώνεί,
πρός συμπλήρωσιν των έλλείψεων
τής Έκκλησίας, χορόν /.αί οίν.ογε-
ή δέϊ έ ή
δ'.
έϊ
δ'.ασ/έϊασιν, μέ γε'.'.-λήν ε·-
σοϊον 25 σέντςίτά παιδία δωρεάν)
·αλ:λ την Κυίΐακήν, 6 Μαίου. ϋρτ
3 μ μ.—12, είς τό ΡΟ8Τ ΟΡΡΙΟΕ
ΒϋΙΙΛΙΝΟ ΠΕΜΟΟΚΑ Τ Ι Ο
ΟΙΛΙΒ, ΚΙΝΟ8Ι.ΑΝΟ ΑΝϋ
ννΑΤ, ΑΈ8., ΟΟΕΙΟΝΑ. Κατά
τή·; μοναιδΐ'λήν αυτήν συγ-Αέντρωΐιν
είς την όποίτ/, άναμφ'.δόλως, Θ*
προσέλθου1/ όλοι οί "Ελληνες τής
Κορόνας -/αί των περιχώρων, Οά
προσφερθοϋν άφθονα άναψυκτΐΛα, πό
λυόργανος δέ όρχήστρα, ίιπό την δι¬
εύθυνσιν όμογενοΰς καλλ'.τέχνοο μου
σικθϋ, θά παΐανίζτρ καθ' όλην την
διάρκειαν τής ωραίας αυτής 3·.α-
σ/-εδάσεως. Φέρετε μαζύ καί τοΰς
φίλους τας οί όποϊοι θά ευρεθούν
πρό άληθών έ·/.πλήξεω'<*. Μετά τί) τέλος τοϋ "/οροϋ δλοι θά συναπο/ομί- σουν -/.άποιθ ώραΐο ένθύμο Η 011 ίήΰ. Αδελφότης έν Νέα Ύόρκη. Τήτ Κνοια-κήν, 6 Μαΐου καί ωοαν 4 μ. μ., θά όιαλή<τΐ) ό καθηγηττής χ. Ιωάννης Π. ΞεΛΐ'δης, μέ θέμα «Οί έν τή Άγία Γράφη «"Αφροτες», Ιδία πιερί των «Άφρόναη· κατά τόν Σ<λομό>ν-
τ<ι», είς τή-ν αίθοι·σα·ν νπ1 άοΐθμον 344 ν>7. 36111 ί>ΐ., Χ. Υ. Οί.ν.
"θλοι ,-τροσκ(χλοΰνται έγκαοόίως νά
προσέλθουν μίτά των ςρίλαη· των.
ΕΓσαδος έλΟέ
Ή «αροικεα Φόντ χ-,
βύαακομος, ώς ς
ώς μία ζ
ναμις, έργάζεται ζ
την άνόρθωβιν τής Κοΐ.
νότητος.
Εφέτος ή Μεγάλη Έβδομας ;.
χε κάτι τό έξαιρετιχ.ον άπό τα; -;ν-
ηγουμένας.
Αί κυρίαι Διαμάντω Άλ Κΐ-
λοΰδη, Μαγδαληνή Νικ. Βά-,'γα/.η,
Βασιλική Π α·/. Ψαροποάλο^ ν.^ί
Χρυσάνθη Μιχ. Ψαροποΰλο·.). ο;/:·.
οθελώς ανέλαβον τό κοπίώίες ερ-;ο
πρός συλλογήν χρημάτων δια τί
άνθη τού Έπιταφίοο -/.αί είργάΐθη-
σαν αποτελεσματικώς, συλλέςατϊ'.
περί τα 75 δολλάρΐα.
Τόν 'Επιτάφιον έστέλ'.σχ; μ: ζή¬
λον αί κυρίαι Εΰαγγελία Χ:·/ ^ -
κολακοποΰλοα, Στέλλα Παπαμινά-
λη, Φλωρή Ψαροπούλου, Χρ
Ψαροπούλου καί πολλαί άλλαι
τως ώστε, τό έκκλησίατμα εύ
πρό ένό,ς άριστουργήματος.
Τα έγκώμ'.α έψάλησαν υπο
μαθητών τοΰ σχολείου τό όποϊο·
εαθύνει ό προϊστάαενός μας 7ΐ:
λέξ. Π α—{στεφάνου καί ό οπο7::
έργασθείς έπιμελέ—;ατα μά: -ι-
ρουσίασεν εν σύνολον ψαλτών ι.ν.
ψαλτριών. 'Επίσης μέ τόν Ιδιον τρό¬
πον έωρτάσθη καί ή ήμέρα τής Ά-
ναττάσεως. Ό ναός ήτο ΰπερπληρτ,ς 4
καί τάξις επεκράτησε μεγάλη.
Ή Κοινότης παρέθβσε γεϋμα εί;,
ο έκάθησαν δλοι σχεδόν, Άαί ούτως
ή παροι/ία μας έώρτασεν εφέτο; ώς
μία καλή οίκογένεια. Μετά το γ*3-
μα, τό Διοικ. Συμδοΰλιον. ν ι το3
ΤΓΪθίϊϊΠ!! .κ»'>ΤΠ!Ϊ */ ^ΤΧΧαΤΙΓ/^ Μ.
Α¬
-ροεορου αοτου ν.. 2.τ:
Τζαννετή, έθεώρησε καλόν, ο-ω;
έ-/.θέστ; είς τοΰς όμογενείς την θ'/ο-
νομϊ/.ήν καί έκκλησιαστ'χήν ίλ~λ-
στάσιν τής Κοινότητος ή όποίζ εΐ>-
τ^χώς είναι άνθηρά καί
μεγάλας προόδους διά τό
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας αιό
Βιδλιοπωλεϊον τοΰ «'Εθν.
ΡΑΒΑΜΟυΝΤ
Άπό σημείον ή τα'.νία «ΕΑδΥ[
ΟΟΜΕ ΕΑ8Γ 00» με ξεχαρίκΓτ·.-1
κάς σκηνάς ν.αί έπειτόδια καί ΐί.έ|
πλούσιον είς μουσικάς έκτελέσε'.ς,.
χοροΰς καί άλλα νοΰμερα, πρό-|
γραμμα.
'Εκλεκτά 6ι6λία ίχει μόνον τό Βι¬
βλιοπωλείον τοϋ «Έθνικου Κήρυκος».
ΕΥΑιΓΓΕΛΟΣ Β1ΤΣΕΧΤΖΟ1
ΕΛΕΝΗ ΜΙΛΑΙΟΥ
3 Μάϊον 1!·^
'Εκλεκχά 6ι6λία Ιχει μόνον τό Βι·
6λιοπωλεϊον τοΰ «'Εθνικοϋ Κήρυκος>.
δΤΕΙΝΛ/ΑΥ
113 νΥΕδΤ 57ΤΗ 5ΤΚΕΕΤ
ΠΕΜΠΤΗΝ ΕΣΠΕΡΑΣ ΜΑΊΌΥ10
ΕΙΣ ΤΑΣ 8 :30 Μ. Μ.
ΠΡΩΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΙΣ ΕΙΣ ΝΕΑΝ ΥΟΡΚΗΝ
ΟΛΤΙ ΑΝΟΡΕΑΟΕ5
Ασματα, περιλαμβάνοντα καί Δημώδη 'Ελληνικά
Ο ΒΙΟΗΑΒΟ ΗΑβΕΜΑΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΙΑΝΟ
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΒΟΧ ΟΓΓΙΟΕ
____ ΡΙΑΝΌ ΜΑΡΚΑΣ δΤΕΙΝΥν'ΑΥ
ΜΑΘΕΤΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΝ
ΚΟβΤΟΥ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ
(ΗΑΪΗ ΟΒΕ55ΕΒ)
Είς την μοναδικήν Σχολήν τοθ
Γεωργ. Ψαρροϋ, 6οσ6Γυθέντος εί;
Παρισίους. /Διδάσκεται όλόκληοος
ή έργασία είς τιμάς λογικάς. Με¬
τά την έκμάθησιν παρέχεται έρ-
γασία.
Γράψατε η τηλεφίονήσατέ μας:
ΟΕΟΗΟΕ Ρ8ΑΒΒ08
18Λ7 ΒΒΟΑθν/ΑΥ, Ν. Υ. 0|Τγ
ΡΙιοπο: ^ϊοΙςεΓίη^ 6432.
Παρακαλουνται τα μέλη τής Πανηλειακής Αδελ¬
φότητος «Ό 'Ερμης», όπως προσέλθωσιν είς την γενι¬
κήν συνεδρίασιν τής Αδελφότητος την προσέχη Κυρι¬
ακην, ώραν 2:30 μ. μ. άκρβιώς, είς την αίθουσαν 127
Ε381 2811ι 5ίΤ66ΐ, Ν. Υ. £
ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ ΕΝ ΑίνίΕΡΙΚΗ ι
τί»
Ελεύθερον Βήμα *>Εν»ι το Διδασκαλείον των
Έλλήνων της 'Αμερικής
ΑΙ ΣΗΜΕΡΙΝΑΙ ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΜΑΣ
Ή εξέλιξις της 'ίϊρολογοιτοι&ας. — Τα ωρολόγια
των άρχαβων.— Ήλιακα, ωρολόγια, γνώμονες,
κλεψύδραι.— Το -πρώτον ωρολόγιον μεγάλοο σχή
ματος.— 'Λρολ,όγια της τβό«ης καΐ εφεύρεσίς των.
—Ποίος τα ετελειθΛθίηβεν.— Ή ώρολογοηο*ί>α έν
Έλδετέαι, *λ«.
Κάριε Σοντάκτα,
αύτά σχετιζ,ώς όγκώδη, έίνσκόλευον
τους φέροντας, άλλ' άπό τοΰ 1700.
τοσούτον έγιναν μ'.Άρά, ώστε ετο¬
ποθετούντο καΐ έντός των σο
έν Αγγλία, τώ 1326. Δεύτερον ε!-
"ΐαι το -/.ατά διαταγήν Ία7.ω£ου το3
Δονδή κατασκευασθέν έν Π ατα-δίω,
όπερ εδείκνυε καΐ τόν δρόμον των
πλανητών καί τού ηλίου. Τρίτον δέ
Είς σχετικήν συζήτησιν μας μετά
οίλων, είς έξ αυτών ισχυρίζετο, ότι
τα ωρολόγια ήσαν γνωστά είς την
αρχαίαν εποχήν, ■—~—~ -" '~-Γν7"ν1
δέ/ μοϋ φαίνεται
•/.αλοϋμεν, λτ>ίπόν,
είς τό Ελεύθερον Βήμα, τί ώρολ. ■ ■,. _ ΤΓ ■ -
μετεχειρίζοντο οί άργαϊοι, καί προσκλησιν τού Καρολου τού Ε .,
δών λαβών ράοδων ν.αί επί δα/τυ-
λ-.δίων /.λπ. Έκεΐ δέ ό—Γ/υ προώ¬
δευσε καΐ έτελειοπΐΐήθη ή ώρολο-
γοπθίΐα είναι ή Ελβετία. Κατά τό< 17ον αίώνα οί Έλβετοΐ ώρολογο- ποιοΐ κατεσκεύαζον τό ωρολόγιον ο¬ λόκληρον, δηλ., τήν τε κινητήριον μ η χ α ν ή ν καί τήν π υ ξ ί δ α διά χειρός -/.αί δι' άπλουστάτων όρ- γάνων, δι' 3 -/.αί κατετχ.ευάζαντιο το- λύ ολίγα ωρολόγια. Κατά τόν 18ον καί 19ον αϊώνα ή διαίρεσις τής ερ¬ γασίας ανεπτύχθη καΐ έφηρμόσθησαν τελείόταται μέθο>δοι πρός εξασφά¬
λισιν τής έν τή έκτελέσει ταχύτη¬
τος καί ά/ρι&είας. Είς τήν Έλδε-
τίαν δέ άνήκει καΐ ή τιμή τής χρή¬
σεως τής πρώτης μηχανής πρός
κατασκευήν ώρολογίων.Κατά τόν πά
ρελθόντα δέ αϊώνα εχρησιμοποιήθη
■κρός κίνησιν των μεγάλων ώρολο-
ά/ριβέστατα χρονομετρικά οργτ-α.
Ώς είπομεν ανωτέρω, οί αρχαί:/.
πρός μέτρησιν χρόνου -/.αί εΰρεσ'.ν
των ώρών, μετεχειρίζοντο τα ήλι-
ακά ωρολόγια ■/.αί γνώμονας χαί
'.λεψύδρας κλπ.
ποτε εφευρεθησαν τα «ν χρήσει ση·
μερον τοιαϋτα.
Θά μας ίιποχρεώσητε πολύ.
Μετ' εύχαριστιών.
ΔΙΑΦΩΝΟΓΝΝΤΕΣ
Νέα Ύόρν,η.
Ή -Λατασκευή καΐ χρήσις των
πς-ώτων, άτελών άκόμη ώρολογίων,
μόλις πε,ρί τόν 12ον αίώνα ήρξατο.
Οί άρχαίοι ήρζτχΊτο άριθμοΰντες τόν
7?ό-.ον άπο ανατολάς μέχρις άν«το-
λής τοΰ ηλίου, ώς οί Βα-δυλώνιο·.,
ή /.αί άπό δύσεως μεχρι δύσεως, ώς
ί ρ
- ε* 1 ε
δλαι αί μεγάλαι
πόλεις τής Εύρώπης, άπέκτησαν ω¬
ρολόγια διά διαφόρων μηχανημάτω^
δωμένον πόθεν καΐ πότε προήλθε.
Κατά τινάς πάλιν παραδόσεις τα
διά τρϊχοΰ ωρολόγια έφεΰρέθηταν
κατα τόν Γ μ. Χ., αίώνα έν Ιταλία,
κατ' άλλοις δέ ότι όφείλεται είς
άλλοκότων έπ'.ττ,ιδεΰ- τούς "Άραδας, παρ' ών κατά τα
σεων κοσμητχένα ναί πλουτισμένα. στα.υροφορίας ή τέχνη τής κατα-
μχρ
Ρωααίοι. Ούτος δέ μάλιστα ό τε
ό ή έ
'Εκ δέ των ώρολογίων τοΰτων των ν.ευής μετεΐόθη άνά τήν 'Εσπερίαν.
Τα δέ φορητά ωρολόγια πιστεΰε-
ται, ότι κατετκεύασε πρώτος ό έν
Νυρεαβέργη Πέτρος ΗΕΝ^ΕΙΉ
περί τό 1500. Άλλά ό κανονισμός
τής /.ινήσεως των τροχών έμεινεν
άτελής, μέχρις ότου ό ΗΙΙΤΟΗ-
έγκολπίων ώρολογίων (τής τσέπης) (ΕΝ8. τώ 1657 εφήρμοσε τό έκκρε-
οποιων ο ογκος ήτο
τεχνίται
σαν ύστερον πρός χρήσιν των οί-χ,ιών
μικρότερα έκ-λρεμή,λίαν δμως άτελή
κατά πρώτον·. Τέλος πάντων έπε-
νοήθη μετά ταυτα καί ή ν
δέ ωρολόγια
τα δεκννοντα τάς ώρας της ημέρας
διά
ττς προσπτωσεως τη~ σκιάς
τοΰ ηλίου επι των γραμμών των άν-
τιστοιχουσών είς τας διαφόρους ώ¬
ρας τής ημέρας. Συνίσταντο δέ έξ
ώρ&πίνακος έ^' ου ήσαν χαραγμ,ένα
ώριαΐα'. ή ήμιο>ριαΐαι γραμμαί ή καί
τέταρτα ώρών καί έκ γνώμονας, ή¬
τοι δείκτου. τοΰ όποίοο ή σκιά προσ-
έπιπτε δ'.αδοχικώς επί των γραααών
τούτων. Ο! άρχαΐο·. διά τοΰς όποίους
τα ήλ'.ακά ώρολόγ-.α ειχο-^ μεγάλην
ημασίχ^ τότε, έτοπαθετο-Λ τόν γνώ-
αονα κάθετον επί τό επίπεδον τοΰ
ώροπίνανο
Κ
ργή ς
τής 'Αδλεφότητθς Πλω
μαριτών.
Τό Τμή(.ια ΒοστώΛ-ης, τής Άδε/.φό-
τητος ταη· Πλωμαριτάχν, δίδβι Μεγά-
λητ ΕΰεβΥετικΓ|-ν Δρα,ματ«ήΛ· Παρά¬
Κή Μΐ
η βΥ| ρμή ρ
στασιν, την Κυριακήν, 13ην Μαΐου,
0Κ>αν 2.15 μ. μ. άνοΐβώς, είς το Ριπβ
ΑγΙ« ΤίιβίΐϊΓβ, Μ»88. Ανθ. & ΝθΓνναν·
δί., Βοβίοη, Μ»«8.
θά δίώαχθή άπό <τκηντ)ς τό εξοχον δώακτίαόν τετοάΛρατκτον ■δοάαα «Γέ- νος καΐ Καρδιά», τοΰ "Ελληνος συγ- γραφέως Π. Δ. Ζάνσυ, θά λ βή ή άστειοτάτη μονόπρακτος Ό ά Ε !«δρα δέ κατά τήν άρχαιό- τητα εκαλείτο είς άμφορευς πλη- ρούμενος δ-.' ωρισμένου ποσοΰ ύδα¬ τος, κάτω δέ φέοον τρυπήματα. δ'.' ών έξερρεε τό υδωί έν ωρισμένον δ-αστήματ! χρόνου. Έχΐησίμευσν είς Άθή'^ας ώς μέτρο-/ χρόνου, κυρίως είς τάς δίκας. ΰπΌχρεουαένων των ρητόρων νά ρυθμίζωσ'. την ε-Λταϊ'.ν των λόνων των. ν.ατά τήν κλε<ΐύ- 5ραν. Μόνον δέ οταν κατά τό μέτεν τής αγορεύσεως έξητάζοντο αάρτυ- ρες, έσταμάτα ή έκροή τοΰ ύδατος. Ή κλεψύδρα είσηχθί χ,αΐ είς τή- Ρώμην τώ 159 π. Χ., χρησιμοπθ!- οομενη έπίσης είς τάς δίκας καί είς τάς βρ<ουράς· ώστε τα ωρολόγια, ώς ταυτα, είναι σήμερον, δέν είναι εφεύρεσίς των αρχαίαν, άλλά των νεωτέρων. ήκηι ή η μρς μ φδία «Ό Φιάν.ας τής 'Εϋΐοχής», άμφό- τεοα ύ,-ΐό τοδ ν.αλ λ.ττεχΛΤΛθϋ Δραματν- κοΰ Θιάσου «ά Νέος Άοτήρ». Ή κα¬ λώς ιοατηρτισμένη Μανδο/Λνότα τοϋ Παν>σαμ.ιιακοΰ Σύλλογον «ΠΛαγό-
ρας», θά παίξη διάφορα έκί.^κτά ρου-
σικά τβμάχια κατά τα διάλεί$ι$ι«τα.
Παιδία χάτο) των 12 έτών &τχχρέ:κτν-
τβι δωρεάν συνοδΐυόμιεΛ«α υπό των νο-
νέων των.
Ά; οβτεύσουΛ· δλ« νά ποομτ)θει·8οΰν
ήά ό
; μ)
εγκαίρως τα εΐσιτήρτά τίικν ολο τό
Γραφείον τής Ά'δ·ελν<ρότητος, 773 ν"ίΐ- δΐιϊηεΐοη 8τ., ΒοβΙοη, Μ338., η την ήαέραν τής παραστάσεως είς την εΐσ- ο>δον τοϋ θεάτρου, γιά νά πε^άβονν
μιά εϋχάριστη άπογευιαΓΓΐνή.
Τί ΑΒΗΝΑΤΚΑ ΠΕΡΙ0Δ1ΚΑ
'Εκλεκτά 6τ6λία εχει μόνον τδ Βι-
λλ 'Εθ Κή
τρόπος τής διαι-ρέσεως τού
γρο ήτο έν χρήσει είς τε την
Ρώμην ·Λαί είς πολλάς άλλας πό-
/ϊ'.ς τής Ιταλίας.
Π άσα ή περί μετρήσεως τοΰ χρό-
ν&^ γνώσις των άρχαίων περιωρί-
.ετα είς τό ήλιάχον ωρολόγιον, τόν
γνώμονα, το άμμόμετρον κ«ί την
/λεψΰδραν, μέχρι δέ τοΰ 12ου α;-'
ήί χ~(τελώς ό διά των
''. ατ;να ομως κατ' αρχάς, οντα τ.αι μες, δι ου τα-ωρολόγια κατέστησαν βλιοπωλεϊον τού «'Εθνικοΰ Κήουκος>.' 261
καί «Οέκθ-
γενεια».
μέ τα γοητευτικά των διηγήματϊ.
τα περιπετειώδη των μυθιστορήμα-
τα, τήν έλχυττήί-ή των ίστορία -/λΪ
τα άλλα άριστουργηματΐκά των 2τ>-
μοσΐΐύματα.
'Έτησία <τυνδρομή διά τό καθένα πέντε δολλάρια. ς άντιπρόσαυΐος διά την Ά- Δ ΣΤΡΟΥΛ1ΠΟΣ, &51Η 51,, Νβνν ΥογΙι ο:οντωτών τρσχών καί των πτερ^- γωτών τρΐχίτκων αε>ρι·σν·ός τοΰ χρό-,
'«■»·...... Ι
Μόλις λοιπον άπό τοΰ προμνη¬
σθέντος 12ου αιώνος ήρχισεν ή έπες-
εργασία των επί των κωδωνοστα/ΐί-
ων των έτ/.κλησιών τε'&έ-.των ώρολο-,
"'ΐων 7ΐνοιιμένων διά δάρου προτ|
ξ ς ς ς
Π λάξ τις, είς δώδεκα "τα μέρη 2-.-|
ΪΪΡημεη, έδβίν,νυε τον χ^σ-^ον ϊι' έ—-
τ:ο·χίοϋ γνώμ,ονος, σημειοϋ-ντος δώ-
οζν,χ ώρας Τήν ΐλεσημ&ρίαν, καΐ πε-
έ άπό μεσημ.6ρίας εί:
ρ
Μετά δέ ταυτα, έπιδέξιθ'. ·Ααί βΰ-
είς εργάται κατεσκεύαταν τοΰς
χλληλενδέτους τροχοΰς «ντ~τοκρι-
ν^μ,ενους είς ζψ^ρτ-) ήτις, κροΰ&υσϊ
επί ν.ωδωνος ήχηροΰ τάς επί τής;
~λζ7άς δεικ^αμένας ώρας, έγνω-ττο-
τ.γ.ϊΐ ταύτας /.αί άνευ φωτός τήν
•'^κτα, όπερ έχρητίμ»σε πρό πάν¬
των είς τα μοναττηρια άπαλλαχθέν-
τα τής άνάγαης τοΰ νά έπΐστιοπώυι
τοι>ς άστερας πρός γνώσιν των ώ-
?ων τής νυχτός διά τάς &ρησν.ευτ·.-
■/.ά; άν,ολ&υδίας.
Τινές των συγγραφεων άπ&δίδο
σ'· την πρώτην στέψιν των ώρολο-
ηων είς τόν ΟΕΚΒΕΚΤ έξ Αϋ-
} ΕΗΟΝΕ, αανάτεαντα κατ' αρχάς |
εν τφ Άγίω Γεράρ^φ, μοναστηρίω ι
τή?; Αύρΐλλά/τ,ς, μ,ετά δέ ταύτα '
",'ενόμενον Αρχιεπίσκοπον Κρίνης.
"«ερον δέ τής ΚΑνΈΝΝΈ καΐ επί ·
τίλοος Π άπατν όνομασθέντα Συλδϊ-
"?ον Β'.
0'. ίδ!0!
λ
Ο
άξιοΰτιν, ότι
"/.ατε<Γκείασεν ούτος έν ελάχιστον Γχνος υπαρχε 6'·ΐ την πόλιν ταύτην, ουτε καν ά- ν^γνωρίζοκν οί έγχώριοι ίστορΐ/.':ί α>>0εντ!κην τινά περί τοιούτου ερ-
ϊ&·> παράδοσι, οί δέ Βενεϊ:κτίνοι
°-**!οϋσ'.ν, ότι τουτο τό ώρολότγ'.ον
ν~Λ' ήλίακόν ωρολόγιον.
Πρώτον έν τή ίστορία ν ατά τάς
7? τής μηχανικής καταχλευα-
^ ωρολόγιον άναφερεται είς το·/
Βάλινχ,φορτ, διατελέσαν-
τοϋ Άγίοι> Άλδάνου
ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΕΗ.ΤΙΝ6Ε ΤΗΕΑΤΚΕ
42νο 3ΤΡ?ΕΕΤ
ΑΠΟΨΕ ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡ ΒΚΟΑυννΑΥ
Η ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ
ΤΟΥ ΖΕΥΓΟΥΣ ΚΟΥΡΟΥΚΛΗ
Η Κα ΚΟΥΡΟΥΚΛΗ ΩΣ
«ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ».
Η ΝΕΑ ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΟΠΕΡΕΤΤΑ
θ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗ
ΔΙΑΒΘΛΟΠΑΙΔΟ
3 ΠΡΑΞΕΙ!--11 1 ΡΑΓΟΥΔΙΑ
Α1ΑΒ0Λ0ΠΑΙΔ0 - - - Η Κ*· ΚΟΥΡΟΥΚΛΗ
ΠΗΡΟΥΝΟΜΑΧΑΙΡΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ - Ο ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
ΛΟΥΑΟΚΑ - - Η Κλ' ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΙΜΑΙ: ΔΟΑΑ. 0.75, 1.10, 1.65, 2.20.
. ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: Ι.ΑΟΚΑΧΥΑΝΝΑ 2691.
Την Κυριακήν τό ταμείον τού θεάτρου Βά είνας
νοικτόν άπό τας ?£ τό άπόγευιμα.
ΕΚΠΛΗΞΙΣ!
ΕΚΠΛΗΞΙΣ!
ΑΠΤΙΣΊΊΚΑ
ΜΑΡΚΑΣ "ΜΑΡΑΘΩΝ"
Ή κάθε μητέρα άνυπομονεϊ την ημέραν της Βαπτίσεως νά ίδη τί ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ έφερεν δ ΑΝΑΔΟΧΟΣ.
Όποία ευχάριστος εκπληξις διά την μητέρα καί ήθική ίκανοποίησις διά τόν Ανάδοχον δταν ένδυση τόν
Νεοφώτιστον μέ Βαπτιστικά ύπέρτερα είς ποιότητα, ασυνήθους καλλονης καί γοητείας.
Μοντέρνα καλορραμένα καί-χειροκέντητα άπό τα έκλεκτότερα ύλικά είς μεγάλην ποικιλίαν συλλογής.
:>
Ε·1·
ο
1
1
7'
ψ]
1
Ι
1
Ι
Ι
Ι
Ι
Ι
Ι
Ι
Ι
Ι* Μη~&·.}
Τα άνωθι βαπτκΐτικά είναι -ποιότης Ε.
ΒΑΠΤΙΠΙΚΑ
σ ε τ ε
ΤΊΜΩΝΤΑΙ
ΠΟΙΟΤΗΣ Α $20.00
Β $25.00
Γ $80.00
Δ $35.00
£ $40.00
Ζ $45.00
Η $50.00
Θ $55.00
ΣΤΑΥΡΟΙ ΟΛΟΧΡΥΣΟΙ 14 ΚΑΡΑΤΙΩΝ $2.5σ, 3.00, 3.50, 4.00, 4.50, 5.00 καΐ 6 00
ΑΛΥΣΕΙΣ ΟΛΟΧΡΥΣΟΙ 14 ΚΑΡΑΤΙΩΝ $1.75, 2.50, 3.ΟΟ, 4.ΟΟ, 4.50, 5.00 χαΐ β Οσ έ
Ηωλουμεν μόνον ανωτέρας ποιότητος άμπορεύματα.. Τιμαί ωρισμέναι, %
!
1
Ι
ι
ι
Ι
Ι
Ι
1
Ι
1
ι
Ι
1
ι
ΤΗ! ΠΟΥΓΚΟίΑΑΙΙΙ
άς των α: οποίαι σδΰνουν σιγά-τι-^
είς τά^ μέρη έχείνα τα όποϊα -ό
εργοστάσιον ζαί ό σιδτ,ρόίρομο; >=>
τα έφερεν είς επαφήν μ.·έ την -/ο-
Τα
έκείνα ζ
νε άνά
^ρα ταξείϊ-.ά των ν.α·
ζοΰ προτ'.μοϋν ιδιαιτέρως, εί¬
την παλαιάν Σερβίαν ί.τ. -τί
Μακείονίχν,ή όποία καλεϊτϊ·. τήχί-
ρον ά-ό τοΰς Γιοογκουσλαύοϋς .,&-..-
ος Σερδία. Έκεϊ ίιπάρχ&>ν τΧν.ζ-ϊ
δτα έρεήΐια τής ζχλχιϊς ϊ&ξη; Τω·,
Σέρδων και των μεγάλων ήαερώ^
τοϋ Βυζαντίο·.).. Κρ^μαένα ν.αΐ ;;-
χαυμένα είς Μακίίονι/ές χλχγιές
ίά παλαιά αονααττ;:!* μέ 0τ>
ΕΠΙΣΗΣ ΕΧΟΜΕΝ
ΣΤΕΦΑΝΑ
ΓΑΜΩΝ
ΕΙΣ ΠΛΗΡΗ
ΣΕΤΣ ΜΟΝΤΕΡΝΑ
2ΧΕΔΙΑ
ΤΙΜΟΝΤΑΙ
ΣΕΤ, Α $15.00
> Β $19.00
* Γ $24.00
? ,ί, £ $27-00
* . £ Ε «3ο.οο
» Ζ $35.00
> Η $40.00
> , 6" $45.00
* & $50.00
ΜΑΡΤΎΡΙΑΤΙΚΑ 1
Μέ το ίνομα 'Αναδό-
χον καί βαπτιζομένου.
$8.00 Β ΔΩΔΕΚΑΣ
ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙ^Α
ΜΕ «ΙΟΓΚΟΥΣ
$0.8« Η ΑΩΔΕΚΑΣ
ΧΟΟΜΡίΕΤΕ)
ματσιας τοζογραφιας που φερουν ~.ν>
θεατήν πίσω πάλιν άπό την Άνα-
γέννησιν—είς τάς σκοτε'.νάς ά?·/2ς
τής χρ'.ΐτι^-.κτίςζωγραφί-Λτ·;. 'β,
ΰπάρχο^ν καλλιτέχναι Ί.ώ. ίϊτορ:7.ο1
είς τα Βζλκάνια πρός μελέτην τής
τ-ΧνιΓ.ί, β* άνχκοΐλύψο·^ παλαιάς
τοιχογραφίας, χ^ή·θως ολίγον ·ρ·
λασμένες κα; σ~ανίως έκιϊιωρθωμέ-
νες, αί ό-οίαι ήααν ή2η παλχα!
8τ«ν ό ΟΙΜΑΒυΕ /.αί ό Κ·ίφ.
έζωγράφ'.ζον τάς είκόνας των τ.'λ
τάς λέγουν πρίμιτίδ.
Ή άρχαίκή Ίταλική ζωγραΐ'./τ,
εχε·. ττρΌφανώς την καταγωγήν της
είς την Ανατολήν και όηζτ.-.'^/βτ,
είς την Βαλ/.Χ/ΐκήν χερσόνησον -:ο-
τοΰ νά δ:α—<ίτη την Άδρυτ'./ήν καί νά μαγεύτη τ6ν κόαμον. Κϊ· δζως ή ζωγρχφι·/.ή έζέρασεν ί-ό τα Βζλκάν.3 είς την Δυσιν, έ'τςπ ίτ. ή χριστ'.ίνΐλή έκκλησία 5ιά τή; ι¬ δίας όδοϋ έ ξηπλώθη είς την Ανα¬ τολήν. Ή ϊασίλΐτσα Μαρία μοί -£- ριέγρχψε τό άρχαΐο α&ναΐτήρ'. τ:3 Άγίθΰ Κλτμεντιου έ-ΐ των φαΐμα- τωϊών όχθών τής λίμνης '0%?'.ίθτ, έχί των Άλ6χν:■/:&> συνόρων. ώ; τόν
λύκ,νον τίς Ρωο™'.κής «χκλτ,συ:.
Συνεζήτησε μέ ενθουσιασμόν '/.τ.
πλήρη γνώτιν την χρό τής Αναγ:ν-
νήκως τέχνην των νοτίων Σλαυων,
καί εξέφρασε την έλπίία ότι ή "?>
τοχή των Εύρωπαίων κριτι/ών θΐ
στραφή -ρος τοί»ς χαρημελημέ'Ό^;
θηταυροΰς τής. Μτλβδ«νίας.
Ή ν&τιος Σερδία είνε ή γίΤ»:ΐ
μεταξΰ Εύρώ-ης καί Άσίας
φέρει τα ίχνη των λτ
(Λεταναιστεύσεων τής ίστορία;
μεταναττεΐ>σεις αύται, ί
ί
'ΐ.ν.
.τρΙ
;. Α:
μεταναττεΐ>σεις αύται, είς^ μι·/-?^
κλίαακα, έξα·Αθλουθοϋν άάόμτ. Το
ένίιαφέρον τής ίοκτιλίΰτ^ζ »!« "Λ
ά ί
παλαιά μνημεία τό σ>τΛμ.ερίζετα'. ί
ό 6α·τ!λεύς. τόν όπτ>ίον ή άγά^η 'Λ
ί'.ά την χώρχ; τού τ&·/ καανε: νζ
όμ,ιλή μ.έ εμφασ:ν ϊιά τόν 7.λιλ'Λ'
53-55 ΜΑ0Ι80Ν 3Τ.
η
ΝΕνν ΥΟΡΙΚ ΟΙΤΥ
τού είς τό δύσκολον εγ-
χείρημα τής ένοποιτ}σεως τοΰ ίΜ'·'
λείου τού. Είς την δύνααιν τή; "?°|
σωπικότητός τού όφείλετα'. ■/ι>?!(^»
ή ύπερνίκησ'.ς των άζοχωρίστί/ω11
•Λΐνηαάτων «ίς διαφόρους έζαρ'/^',
κατώρθ&χ;ε νά κάμΐ(] μοναρχ!^0^^1
αυτόν τόν τρομερόν Ράδιτς. &*1,
ομως δ έν δυνηθή νά *ρο«τ»'·?!^
τούς πρώτους καί τελενταίθ'^ς
αλλάκτους τοΰ κόσμον, τοϋς
δόνας, αΰτό είνε άλλο ζι
α είνε πάρα πολΰ
ϊιά νά άναμιχθί] είς την χολιτ'"/·
ώς το>το ιιου ετόνισεν, ότε τό /*·'■
τής Σερδικής ίστορίας είνε ή 3
κεϊονία.
Ή άγάπη την οποίαν αίσθα1^··*,
διά τα πϋμΐτίδ διά τα παλαιά, $'■*
τα εγχωρι* 3έν προερχ**3·,
την αγάπην επιδείξεως ή ι* ^κ'·'''
Μαρία δέν κάμνει ,τίτοτε δι' '-'^
δειξιν. Ό χαρακτήρ της είνε αίλο»
καί ε,ιλικρινής. Δέν εχει %'^ί1^
τρόπους χαί είς τή·ν άφελή-^ τ5'.'ν
ςΐοπρέπειαν ί/πάρχει κάτι απο '
άρχαϊχήν Βυζαντινήν τέχνην τ_Υ
οποίαν τόσον θαυμάζει. Δι^' '^'-' %"
ρίσκουν τόν άρχαϊσμόν ούτον^^
ξένον δ-.ά τή-* γ^ίβτ; της; θα ,6^
όπως ή νεωτάτη τέχνη είνε μ'α Γ
πΐιττροφή είς τόν ΐΓριμιτιδισ^θΛ ~
τσ! καί ή νεωτέρα των δασιλ'·»"5
έ/φράζει διά τού τρόχθ!) αυτού *« ^
λίτερα άπό τούς «ερΐτΐσοτέρος τι'
συγχρόνων της είς ττ/ν άντι?Ρ
εναντίον τ£/>. άπομιμήσιων *«
ψεϋδονϊωτερισμών...
ΑΝΝΕ Ο'ΪΙΑΚΕ ΜΟ
Η ΣΜΥΡΝΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑΝ
ΤΗΣ ΠΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΟΥ ΜΑΡΑΣΜΟΥ, ΤΗΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ
ΣΜΥΡΝΗ, Φεΰρονάοιος.--
Τό κυνήγι κατά τής άνηθικό-
τητος διεξάγεται μέ τόν αύστηρό-
τερον τρόπιον υπό των όργάναχν
τής Δνρ-ΐοσίας Άσφαλεία;. Αύτο
τοίλάχιστον δέν φαίνεται μόνον
άπό τάς τοιχακιθλλήόσ«ι; περί των
οποίων (ομίλησα ηδη καί των ο¬
ποίων μίαν είκνα σα> στέλλω σή¬
μερον. όΑλλά καί άπό την εντο¬
λήν την οποίαν εχονν τα άσητνο-
μι/ά δργανα νά παρακ.ολουθοΰν
τάς; ύπόπτους γυναίκας καί αντ ι
ά/.όμη τα.... ΰπ;απτα ζενγη. Αλ¬
λοίμονον σσυ, εάν τύχη νά σέ συ-
ναντήσΓ) στόν δρόμον καμμιά γυ-
ναϊκα έόλεν9ΐ.ρίων ήθων: νανδυ-
νεΰει; νά ρεζιλευ8τ>,ς χωρίς λόγον.
Τα ολίγα γνωβτά χαρτοπαίγνι-
σ εις τό Καοατάς να παρά τό
Μπατχρή—ιΜπαμπά; εκλείσθησαν
τα περισσότερα δέ τυχερά .ταιγνί-
δια απηγορεύθησαν καί είς τάς
μεγάλας; λέσχας τού ΚορΦελιθ'ϋ,
τή; Καραττίνας καί τοϋ Γκιόζ—-
τεπέ..... Παρ δλα ταυτα δμω; οί
«•κονρμαχανάδες» λειτοα>ργοΰν πα-
ρά την άπαγόρευσιν καΐ κστά τοι-
οΰτον τρόπον, ώσάν νά αή γνω-
ρίζουν οί έντεταλμενοι, ότι ύφί-
στανται.... Όλίγες μπανγκανότες
στό γέρι τής πρώτης «πολίτσας»
καί τα μάτια άόιΐϊσθΛ; άλλοιθωρί-
"ζονν, τό στόμα οουβαίνϊται! Αν-
τός είναι ό αιώνιος Τσϋρκος!
Καί ποϋ δέν ύιπχίρχουν κσνμαρ-
χανάδ::;; Κώθε «μπυραρία.» ί·χί1
Έναέριος άποψις τού ΈΑνιχοΰ Νεκροταφείου τού "Αρλιγκτσν, δπου ετάφη ό ήίχοϊκός άεροΐτόοος Φλόυδ Μτέννεττ.
δέν κιΑάει άφθονο, διότι εχει π£-1 μπρατσωμένους γιά νά σοΰ
άποστέΜονται είς διάςρορα
μικράν κερμάτων.
"Αφθονα κ*ά άξιολσγα είνε τα
τσιγάρα· ναπνός έξαίρετο.; ν.άθτ
είδον;. Ή «Ρεζή» θριοομβεΐΐΐ, δ-
πως πώιτοτ):, καί φαιίνεται ότι
ύ-πάργει ιιεγαλη παρακαταθϊν.η
καί τα σεπαρέ της· κάθε" καφενές β «π, καί ή ιιικρή οπτνσλλαγ-η. συ-
καΐ τόν μπερτέ τού, οπίσω άπό τόν ^«ν™ μεγίστας δυσκολία: εις- την
οποίον καΧοθρεμ,μένα τουροβόααιδα "*"''
τα «κό6σι·ν» μέ ιεράν εόλά6ειαν
επί όλόκληρες &ρες. Στίς μακρυ-
νέ; «ιιπυοαρίες» πολυτελείας, δ-
πχο; είνε ή «Φεράχ» καί ή «Κριυ-
σταλ» στό άκρον τοϋ Κοοδελιον
πρό; τό προάστειον Παπά—Σκά-
λα καί οί τρείς αλλες τοϋ Κοκάρ
—Γισλή, αί σνγκεντρώσεις είν;
πιν.νότεςαι· έκεϊ 6ρί«Χ€ΐς &έηδε;
καί πασσοιδόπαυλα ποΰ αλλη δου
λειά δέν κάνουν παρά νά οκορποϋν
τα άθέμιτα θησαυρίοΐματα τόόν γο
νέων των καθισμένα πίνάί σέ χά
νονμάκια καινουριοβγαλμένα στόν
κόσμο— «γενή τ«ΗκιμαΟ>, όπως τό
λέγουν κοινώς—χωρίς φερΐτζέ,
μέ κοκκινοβαμμένο: τα χείλη κα%
τό τσιγάρο αιώνΐα στό στόμα.....
Ά! ώρισμένως έκεΐ καλοπερνοϋν.
ριορισθϊ) σέ έλάχυστα μόνον χέ- ξονν κάόποιο πολεμικόν — ολο>; μέρη άγροτικά διά νά έργασθοΰν
λέγουν — τραΐΐια, καί πσιι σοΰ
γυρεύονν έλεηαοσύνιμτ αέ έπψο-
νήν, μέ ■θρασύτητα! καί ν&ο*.στι-
κόν ίίφος πολλάκις, εάν θελήση;
νά τοϋς παοατοόξτ^ς χωρί; νά δώ¬
ση; την
σοχ·.
Άπό την αρχήν τοΰ Δαραγάτ;
καί ίως την «Φάμπρικαν Ζιά», αλ-
οο
τα αίιτσκίνητα τού;
λλέ έ
φ η τού; πΤ
ριμενουν πολλ.ές φορέ; στήν ε"-
(Τΐ'οο των ζυθοπίιΛείων εως τα ξ-η-
νά
κσ-
Γερμανίαν καί την "Αμερικήν, ΐτε-
)ί τής: οποίας εγινε κάΊτοτε >όγ·>ς πόδητος, βσ>_τ{)ς, (διε-τι άπέδαλε
1; τα; 'Αθηναϊκας εφημερίδα;, τ° φέσι καί &έν ε'χει τινά φ»ρ·ε-
αύτά είνε άατΐΞΪα. Αί
αί οποίαι εστάλησαν πΞρνσι εις
τάς .δνο αίτάς χώοιαι; είνε ανά¬
ξιαι λόγου καί αυΓοχρηΐία άστϊΐ-
αι.
μεοίονιατα.
Ή 'ζωή
νεί: πώ; είνε άκριοή. Τό ψιομί
εχει 22 γρόσια, ενα βραστό μο-
σχάρι 20, ,ιπά μπριτζόϊλα 30. Μέ
μιά ηιπαγκανότα» εχεις δωμάτιο
σέ ξενοδοχεϊο άρκετά -/αιθαρό καί
μέ σχετική άνόιπαικΐι. ΕΊκοσι γρό-' ταν. τό αραγάτς, τίποιτε
σια^ οτοιχίζει ή κσΰρ-σα μέ τό ά-|σνναντι>ς έκτός άπό νονρ:λί"ΛεΓ
ιιάξι καί ιιέ 150 γρόσια (70 &ραχ- ποϋ σού άνοίγουν τα δασνμαλλα
μέ;πΐρίπου) εχ:ις ενα αύτοκΐνη- 'α ----- "■ -1-—- -----~......~
το επί μία όλάκλι^ρη ώρα οτή δι-
«'θεσί σου. Έν τούτοις τό χρήιμα
Είς τό πίρίορημοΛ' «Καί». ποΐ'
ποέπει νά τό λογαριάσωμε άπό τό
Κοννάκι «ο; τό Κουιιερκώ'.ι, κσι
«πό τίν Μπέλλα—Βίστα
εω; την καμπήν τής Γ.
ή άσιτννομία διατηρεϊ, μέ θυσ'>α;
καί αγώνας, κάποιαν σχετικήν κσ>
βαριότητα· ζΓτιάνοα.1; δέν οτναν-
τάς καθόλου. "Αν δμω; κάμη; μία
βόλτα ίίς τό έσωΐερικόν, πρό; τό
Λαχανοπά^αρο, τό Τσαρσι'ι. τάς
'Εδραικά; σννοικία;, την Πούν-,
ση), δ^ει ίκχ>ριθιεκ.τικά>ς. πεινά.
σοΰ θυα,ίζει την πλέον δνστνχή
καί οικτράν περίοδον τής Σμύρ¬
νης.
Καί αυτή είνε ή άλήθεια ^ Άπό
δσα ήμπόρεσα νά μάθω. ή δυστυ-
χία είνε ιιεγάλη,' 6αςΐ ΐα καί ά-
φόρητος διά τάς μεγάλας αάζας
τοΰ πληθνσμοΰ τής πόλεως. Οί
πα).αιοί 'κάτοικοί της, δσοι εΰοέ-
θησαν εκεΐ μέσα κατά την κατα¬
στροφήν, δσοι είχον ή δσοι ά'ρπα-
και νά κβρδίΰτοιυν άπωσδήποτε την
λιτί^ν ζωήν τοιν.
Οί Εβραϊοι τής Σμύρνης;, σέ
όλη αύτη την άθλιότητα μέσα, σε
όλην αύτην τίιν δυστυχίαν, έξα-
κολου&ονν πάντοτε νά επιπλέουν.
Δέν είνε δαω; καθόλου ενχαρι-
στΐ)μένοι άπό την έξέ>.ι£ιν τή;
ζαταστάσεοος. Έχασαν πλέον τα
σκηπτρα τοΰ έαπορίου -/αι τή; έν
γένει οΙκισνο).ιυκής κινήαι-ω;. Ό
έθνιναστης Τοΰροοος κά(ι>ε μερά και
τοϋ άφαΐ·ρεΐ ν.αί Ινα δικαίωιια
Καί σήμερον δλοι σχειοόν οί Ε¬
Ι βραΐοι πού εΐχαν π.ροτήτερα ίδι-
κ.ά; των έργασία;, κατήντησαν
διά νά ζήσουν, διά νά μή χάσσυν
μοΰ τόν οποίον έφήοαοσαν άμει-
λίκτως οί Τοϋρκοι πριός τούς τε-
λευταίους εναπομείναντας πιστούς
φίλσνς των!....
"Εφυγαν καί έξακολουθοϋν νά
ξενητενωνται! Ποΰ πηγαίνουν δ-
μως: 'Α' ΈΙδω είνε τό μνστήριον
τή; Ίσραη>ατικής ΐδιοψυΐας· πάν-
τοτε κα)Αίτερα άπό έκεΐ πού ήσαν!
Μετρήσατε είς τόν Πειραια νά
εΰρητε εκατοντάδας τοιούτων, οί
όποίοι ήνοιξαν γραφεϊα, Γμπορεύ-
ονται, κερδίζουν, υπο τόν ή/Λον
τής Άττΐκή; καί τόν έλεχ·θερον
"Ελληνικόν όρίζοντα. Μετρήσατε
καί θα ίδητε πώς άφαιρεΐται τό
κέρδος ολο τάς Ελληνικάς χεί¬
ρας διά νά είσρεύση εις τα 6α-
λάντια των νέων αυτών σνμπολι-
τών σας! .. .
"Επϊιτα, δλοι οί. Εβραϊοι όμι-
λοϋν Ίταλικά. Καιί Ιδού ή Γάδος
καί τα ά7Λα νησιά της Δωδεκανή-
σου, οπου γίνονται εύπρόσθεκτοι
μέ όλας τάς τιμάς καί αέ κάθε
διευκοόλυνσιν. Τα Δωδεκάνησα |-
χουν ανάγκην κατά την αντίλη¬
ψιν των Ίταλων άπό την συρρο¬
ήν είς αύτά παρομοίων κατοίκων.
Καί εις τό τέλος, εάν δέν κα-
ταφεύγονν εις την Εύρώτην, Ι¬
δού ή Βραζιλία. Ύφίισταται έ-
δώ «ιδικόν ναντικΟΛ' π.ρακτορείον
διεΐ'θτ.'νόμενον άπό γνωστόν Έ-
βραϊαν, τό οποίαν διά προνόμιον
εχει άναλάδει την κατ' άποκοπήν
άποστο?.ήν μεταναστών εί; τό
Μπουένος-Άυρες, δια νά καλλι-
εργη-θοϋν καί νά κατοικηθοϋν, ΐ-
σω; τα Παρθένα Δάση!
"Ετσι οί ΤοΰρνΛΐ άπαλί.άσσον-
τατ άργά, άλλ' άοΌ,κϊλώ;, άπο φί¬
λον; άνεπιθνμήτου;, τού; όχοί-
ο>υς κατέστησαν δργανά των τυ-
φλά, μόνον ν,ατά' την* περίοδον
πού τούς είχον ανάγκην, διά νά
τού; μιεταχειριοίθοΰν ώς προδότας
ή διά νά επιρρίψουν τα; ευθύ¬
νας τα; οποίας αύτοι μόνοι έ'φε-
ρον εί;
ραχιν των.
Π. ΡΑΚ.
τα πάντα άπό τα χέοια τοη νά
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
"Οταν ό στραττ,γός ντέ Λαφ·ΐρτ!
/ουν τό μερ-ιθιον των εις τα κερ- του ^χχ^ρχον εσχεΐίσε να
δή. ! ποΰ ήτχν κρε,μ.χσμ.ένος στόν τοίχο.
Οί ποοισσότεροι δ[»ω; άπό τού; | σ^ρόνως δμ.ως εσζΐυτε κα'ι ενας
'Εδραίους, μή άνεχόιιενοι την κα-1 αλλος ύπτ,ρέττ,ς. Τόν έξεκρέμασαν
τάστασιν αύτην έφοόναισαν νά έγ-1 μαζί καί έζειϊή δέν τόν αφινε /.ανέ-
κατα5ν£ίψσιίν την Σμύρνην, άφοϋ ι νας έττ2·/.ώθηκαν.
ξαν /αι έκ?νε-»|»αν χωρίς νά δω-
: «Σχασ' τ&υ το κεφαλί
νά άντιλη<ρΟ·Γ|τε την πραγματικήν εοος το στήθη των, έν πλήρει χεομώνι, γιά νά σοϋ προκαλέσουν τόν οΐκτον, σακάτηδες μέ δεκανίκια ή ξε- κή—Τσεσμελίκ κ Κοκάρ—^Γιαλή. Άλ>>ά ες την
Πούνταν καί ολόκληρον τό Δα-
ραγάτς καί τό Κορ&ελιό άκόμη,
δπου εσυνάχθηκΙ~ν άπό όλον τό έ-
Ό Φρϊτζ Πίνσελερ, έκ Βεοολίνου, όστις έφεϋρεν Ινα άερόπλανον, τό οποίον
είναι σννδυασμο; πηδαλιονχουμένου καί άεροπλάνου καί δύναται νά μεταφέ¬
ρη 500 ιίπιΛάταο. Έδώ φαίνεται Ενα ιιοδέλον τοΰ άεροπλάνου τού.
σωτερινον κάθδ καρι>5ιάς ναρύδι,
υπό τό πρόσχημα ότι έμεινεν άνέ-
στιο; η δέν είχ: ποϋ νά καταφύ¬
γη, 'έκεϊ ή μ£?^α\οτέρα δυστνχία
και ή κακ,ομοιριά έ'στηκΐαν τό 6α-
σίλειόν ταν. Καί άν άτΕεκτησαν
ενα σπίτι, ιιέ ελαχίστας τώ δντι
ύποχρεώσει; πρός την Δημοτικήν
Αρχήν,—τάς οποίας έχουν άκα-
νονίστονς επί 6 όλόκλη,οα ί55η ε-
τη!— πώς νά ζήσονν;. ΤΙϋς νά άν-
τεπεξέλθουν εις τα θαρεισ έ'ξαδα
τής Ιωής, δταν αί εογασίαι όλαι
είνί νεκραί;
Οί περιίσσότεροι, [χαν,αίχζουν
την π£ρασμέντ>,ν εποχήν ποΐ τοΰ
μεγάλσΐ' πο?ιέμοιι «αί π.α!ρακαλούν
τόν Ά)Λάχ νά ξαναγυρι'-σΐονν πά¬
λιν σνντομα, τα εύτνχισμένα ε/τΊ-
να τα χρονια! Άλ>^ι πώς; "Υστε-
ρα άπ' αύτά τα χάί.ια!
Ή άστυνο,,ιία φροντίζει μόνον
νά άπαγορεύη την κυκλοφορίαν
των πτωχών γυναιτ/ών καί των
παι5ιών πϋ είνε μυκα'/Γερα άπό
12 ετών. Καί είίς μέν τάς γυναί¬
κας, αί Λιμσρχίαι τή; Σμύρνης
καί τοϋ Κοθί^ελιοϋ παρέχοιτν ενα
σιτηρέσιον καί Ενα μικρόν έπίδο-
μα κάθε Παρασκενήν. Τα πεοσ-
σότερα δμως παιδία τα άποστέλ-
λει εί; τα ασνλα τοΰ Μπουρνόβα
μαθαί-
έκτασιν τού άντισιμτ)τΐ/.οΰ διο>γ-
ϊαί Ϊ ί ^-^ματάρχης Άρθουρ Α. Γκόεμπελ, ν,κΠτής τής πτήσεως Ντό)., ίξ
ν.αι ε- Άγιον Φραγκίσκον εί: Χανολούλου, κατά την άφιξιν τού είς ϊόκιο, Ιαπων.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΜΑΙ-ΟΥ, 1928.
^
ΠΩΣ ΑΧΚΟΥΝΤΑΙ ΟΙ
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΒΟΛΗΣ ΚΑΤΑ ΠΗΛΙΝΩΝ ΔΙ Σ ΚΩΝ.» ΕΠΙΤΥΧΙΑ 98 ΤΟΙΣ 100- ΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ
ΕΦΑΜΙΛΛΟΙ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΦΗΜΗΣ ΤΙΡΕΡ— Η ΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ "ΚΥΝΗΓΕΊΊ-
ΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΘΗΝΩΝ"— ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ
Κ. ΦΡ. ΜΑΥΡΟΝ!ΜΑΤΗΝ.
Την έποχή ποϋ διακόπτεται τύ
κυνήγι, — 15 Μαρτίου — 15 Αύ-
γούστου —■ τό ενδιαφέρον όλων
των 'Αθηναίων κυνηγών σνγκεν-
τρώνεται είς τονς κατά Κυριακήν
τελουμένους αγώνας βολής κατά έ-
ξακοντιζομ·ένων πηΓ'ίνων δίσκων.
Δέν πρόκειται περί κανενός νέον
σπορτ. Καί πρό πολλών έτών ήτο
τής μόδας μεταξύ ολίγων προνο-
μιούχων κυνηγών. Προνομιούχον
διότι τότε — καίτώρα άκόμη πε¬
ρισσότερον — οί λαμβάνοντες μέ-
ρος ΐίς την ωραίαν αυτήν ασκη-
σιν, έκτός αλλων προσόντων, ε-
πρι.ιπε,νά εχουν καί. . πορτοφόλι
ττΓόποΙον ν' άντέχιι είς τα εΗοδα
τοΰ δαπανηροϋ αυτοϋ οπόρ. "Ο¬
πως δ βιολκττής, ό πιανίστας, ό
μπιλΐαρδιστής, όσον κολοί καί αν
ιίνε, δέν πρέπει όντε μίαν ημέραν
ν' άφήσουν νά παρέλθη χωρίς ν'
άσκηθοθν, οΰτω καί ό καλάς τιρέρ
διά νά διατηρήση την άσφαλή καί
ταχείαν β/όπενβιν καί τό δπλον
τού μέ μίαν καί μόνην κίνησιν νά
πηγαίνη αυτομάτως είς την θέσιν
τού, πρέπει διαρκώς ν' άσκήται.
Δέν ύπάρχει κυνηγός όστι; νά
ιιή ησθάνθη μειωμένην την σκο-
πτυτικήν τού ίκανότητα έκδράμων
τό πρώτον μετά την λήξιν τοΰ
πενταμήνου κατά τό οποίον άπα-
γορεύεται τύ κυνήγι. Πρέπει νά
ρίξη καί νά χάση συγχρόνως πολ-
λές τουφικιές διά νά έπανακτήστ]
την προτέραν δεξιοτεχνίαν τού.
Ό πατριάρχης των Έλλήνων
κυνηγών καί τιρέρ άρχιτέκτων κ.
Άναστ. Μεταξάς, ό κατ' επανάλη¬
ψιν νικητής είς διεθνείς καί πα-
νελληνίους σκοπεντικού; αγώνας
καί όταν ΐίγάζετο άκόμη είς τό
γραφείον τσυ, αφινε κατά μέρος
νάθε τόσο τα σχέδΐα καί ά'ρπαζε
τό παραπλεύρως τού δίκανον διά
νά τό άνε6οκ.ατεβάστ) μερικές φο-
ρές είς τόν ώμόν τού σκοπεΰων
επί εϊκονικοΰ στόχου. Καί δι' αύ-
τό ό γηραιός σπόρτσμαν επί μίαν
ολόκληρον τ^σσαραικονταετίαν κρά¬
τει άκόμα τα σκήπτρα τόσον είς
τό κυνήγι, όσον καί εί; τό σπάσι-
μο των πηλίνων δ«τκων.
* * «
Οί μεταξΰ των 'Αθηναίων κυ¬
νηγών άγώνες, έπανήρχισκΐν τό
1925. Ε"νε έργον τοΰ «Κυντ,γετι-
κοΰ Συνδέσμου Αθηνών» ή μάλ-
ίλον ταΰ πρόεδρον τού κ.' Φρ.
Μαυροιμάτη, τοΰ δαιμονισμένου
αυτοϋ άν&ρώτου είς τόν οποίον
τόσα πολλά ομιλεί ή κυνηγετική
κίνησις τοϋ τόπον μα;. Παλαι-ός
κννηγό; καί σκο.τεπης έκ των δι-
ασηιμοτέρων — τριάκοντα καί
πλέον πρώτα βραοεϊα — κατώρ¬
θωσε νά συγκεντρώση γύρω τού
όλονς τού; ασχολούμενον; μέ τό
■/υνήγιον. Διότι πρέπ ι νά σημει¬
ωθή ότι ό «Κυνηγετικός Σύνδε-
σμός Αθηνών» τοΰ ' όποίου άπό
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΟ 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Η ΜΟΝΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΣ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
Διοικητής: ΑΛΕΞ. Ν. ΔΙΟΜΗΔΗΣ
Σννδιοικητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
"Υποδιοικητής: ΕΜΜ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ1
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠ08ΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ δρχ. 3Ι5.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΝΟ ΤΟΝ...... δρχ. 4.36Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΣ. ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘ' ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7 νν,ΑΙ.1. 8ΤΡΕΕΤ
ΑΘΗΝΑΙ: Κεντρικόν. 'Υποκατάστημα Όδοΰ Μητροπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πρακτορείον Νέ-
ας Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγκρατίου. — "Αγιος Νικόλαος (Κρήτη;), Άγρίνιον, Αΐγι-
ον, Άλεξανδρούπολις, Άλμνρός, Άμαλιάς, "Αμφισσα, Άργοστόλιον, "Αρτα, Άταλάντη, Βάμος, Βέρ-
ροια, Βόλος, Γρεδενά, Γύθειον, Δημητσάνα, Διδνμότειχον, Δράιια, "Εδεσσα, 'Ελασσών, Ζάκννίο;, Η¬
ράκλειον, θεσσαλονίκη, θήδαι, θήρα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηροχωρίου—Εύβοίας), Ίωάννινα, Καβάλλα,
Καλάδρυτα, Καλάμαι, Καρδίτβα, Καρπενήσιον, Καστορία, Κατερίνη, Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κρμοτι-
νή, Κόρινθος, Κύθηρα, Κύιιη, Κυπαρισσία, Λαγκαδας, Λαμία, Λάρισσα, Λε6άδεια, Λευκάς, Λήμνος,
Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Παξοί, Πά¬
τρας Πειραιεύς, Πόρος, Π ράδιον, Πρέδεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σοΐ'φλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλκίς, Χανιά, Χίος.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεται έντό-χους καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξένα νο-
μίσματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, ή διαρκεϊς.
Αί καταΰέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τό ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον Ιγινε-ν ή κατάθεσις.
Οί τάκοι των καταθέσεων είναι έλεύθεροι φόρον, τόδέ χαρτόσημον τής εκδόσεως
των όμολογιών είναι είς 6 ά ρ ο ς τής Τραιέζης.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεϊ τα έΐής επιτόκια διά τάς παρ' αύτη καταθέσεις.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Είς Δραχμάς
β') Εί; Συνάλλαγαα
3 1)2 ο)ο ετησίως
'Επί Ν. Υόρκης (Δολλάρια)
'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ.)
'Επί Παρισίων (Φράγκα)
'Επί Ιταλίας (Λιρέττας)
'Επϊ Τουρκίας (Λίρας)
'Επί Γερμανίας (Κβϊ:"
γ' Είς αϋτούσιον χρυσόν
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
'Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάρια; 4 ο)ο ετησίως
'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως
'Επί Παρισίων (Φράγ/Ηΐ) 4 ο)ο ετησίως
3 1)2ο)ο ετησίως
3 1)2 ο)ο ετησίως
3 1)2 ο)ο ετησίως
2 1)2ο)οέτησιως
2-1) 2 ο)ο ετησίως
3 ο)ο ετησίως
2 1)2 ο)ο ετησίως
41)4ο)οέτηβίως
4 1)2 ο)ο ετησίως
5 ο)ο ετησίως
δ 1)2 ο)ο ετησίως
6 ο)ο ετησίως
7 ο)ο ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
α') Είς Δραχμάς
Διαρκείας 6 μηνών
Διαρκείας 1 ?τους
Διαρκείας 2 έτών
Διαρκείας 4 ίτών
Διαρκείας 5 έτων
Διαρκείας 10 έτών καί πλέον
β') Είς Σιηάλλ: Επί Ν. 'Υόρκ. (Δολ.')
'Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγ). 'Επΐ ΐΐαρ. φράγ.
Διβρκείας 6 μηνών 4 1)8 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 1 ετους 4 1)4 ο)ο Ετησίως
Διαρκείας 2 έτών 4 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 4 έτών 5ο)οέτησίω;
Διαρκείας 5 έτών καί πλε'ον 5 1)2 ο)ο ετησίως
4 1)2 ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000)
β') Είς Συνάλ/αγμα:
"Επί Νέας Υόρκης (μεχρι $2.000) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Λονδίνου (μέχρι Λιρ. ,Αγγλ. 400) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Παρισίων (μέχρι Ργ». 20.000) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Ιταλίας (μέχρι ίΓ. 20.000) 4 ο)ο ετησίως
γ') Είς αύτούσιον χρυσόν (μέχρι Χρ. Δρ. 10.000) 4 ο)ο ετησίως
Ή 'Υπηρεσία τής Τραπέζης είναι εΐΰ την διάθεσιν των έν Άμερικϋ όμογενων διά νά τοίς παράσχη πά
ίαν δυνατήν πληροφορίαν καί δυνατήν ευκολίαν, ην ήθελον ζητήσει. Άπενθυνθήτε δι' έπι«τολής ή τηΧεγρα-
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
7 *¥Αίί 8ΤΒΕΕΤ ΑΟΕΝΟΥ ΝΕΥ¥ ΥΟΒΚ, Ν. γ.
Τβΐερηοηεβ: ΗαηονβΓ 7952, 7953, 7954, 7905
Άντιπροσωπεία έν Σικάγω:
ΡΓΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑ1, ΒΑΝΚ ΒΙ,Όβ, δϋΙΤΕ 744
33 ΧΟ. ΟΕΑΚΚ 5Τ., ΟΗΙΟΑΟΟ, ΠΧ.
(ΙΑΤΙΟΙίΑΙι ΒΑ|ίΚ
Ή δν%; Κ^ειρεΛΐ>ρε ΣτίΛ-ν«ς, κόρη τοϋ αποθανόντος Γϊν"«ν·οΰ μεγαλοβιο
αηχάνου Ουγκώ Στίννες, ήραισϊν ενα γϋρον έπ' αύτοκιντντου ά,τό Βερο¬
λίνον· εί; Οΰαοανκτώνα, διά τη,ς Ρωσσίας, Σώϊ)θία·ς καί Μογγολίας. Έδώ
φαΐΛ^ται ή ονϊς Στίννες είς μίαν χι <η·ισηιό-ην εκττασιν τής Μογγολίας. μακρά; σειρά; ΐτών έκί.έγεται πακΛ|;>,<ρεί πρόεδρο; ό κ. Μαυρομ- μάτη;, άριθιιεΐ περί τα 6 χιλ. μ;.- λτ'· ·" ' , . , , Ο κ. Μαυρτμματης ι»πο τψ ι- διότητά τού ώς έφόρου τή; «Πα- νελληνίον Σκοπ:ιτ;ικής Έταιρεί- ας» εζήτησε καί Ιπέτυχεν δπω; παραχωρητ)η «είς τόν «Κυνηγετι- κόν Σΰνδεσμον» τμήμα τοϋ παρά τόν Ύμηττόν σν.οτειιτηρίοί της. εί; τό οποίον ν' άσκοϋνται καί νά διαγωνίζωνται οί Άθηναΐοι κΎυ- γοί. Οί πρώτοι κυνιιγετικοί άγώνες έτελέσίτησαν το 1925. "Ελαβον μέ- ρο; οί γνωστότεροι Άθηναϊοι κυ- νηγοί μεταξύ των οποίων οί κ. κ. Μεταξάς. Μέρλιν, Άλ. Πορτο- κώ^Λης, Σινάνης, Βροίττος, Σό- λ(ι)ν Κριεζής, Ζωχιός, Πισσαρί- δης, Έμπειρϊκος, Γ. Κούτσης, Ν. Κούτσης;, Πίτλιγγερ, Κοντό;, Θεοδωρόπουλος, Ενπολΐ; καί Αν¬ δρέας Μαυρομμάτης, Αδαμ, Φ. Ξανθοπουλίδης, Ι. Ξανθοπουλίδης, Μπίσμπας, Άγοίγιώτης, Στουρνά- ρα; κλπ. Ενίτύς έξ άρχής α! επιδοθείς των Ά·θηναίων κυνηγών ύπερε- 6ΐ}σαν κάθε; προσΐδοκίαν. Ό ν.. Μεταξά; εκανε θαύαατα. 'ΕΛΐσης οί νεαροί σκΛπευταί κ. κ. Κριε- ζής καί Κούτσ-ης. θατσμάσιαι έ- πίσεις αί επιδοθείς των κ. κ. Πορ- τοκάλλη, Ζωχιοΰ κ«ί Κοντοΰ. Ό ■κ. Γ. Σινάνης έξελιχθείς εις π^ώ- της τάξ:;ως τιρέρ έντός ελανίστου |χρονι·κοί' ^ιαστηματος, εκέρδισε τό πρωτάθλημα μέ αξιοσημείωτον ρεκόρ. Επηκολούθησαν άγώνες μετα¬ ξύ των καλλιτέρων δέκα Άθηναί- ων κυνηγών καί ίσαρί-θμων αξιω¬ ματικών τοτό -/ατά τό 1926 κατα- πλεικταντος; Άγγλικοϋ στόλον. Ή νίκη των ήμετέρων ήτο περιφανής καί οί "Αγγλοι άξκοματικοί ηναγ¬ κάσθησαν νά όμολογήσονν ότι δέν ρφαντάζθ'/το ποτέ ότι θά εύρισκον τόσον προοδευμένοχ'ς τού; "Ελλη¬ νας σκοπευτάς. Χαρακτηριστικιον ήτο καί τό συγχαρητήριον τηλε- γράφημα τοϋ "Αγγλου ναυάρχσυ πρός τόν κ. Φρ. Μαυρομμάτην, όστις ηΰχαρίστει συγχρόνως καί διά την λαιυιοαν δ·:ξίωσιν, ή όποί- α εγένετο είς; τούς "Αγγλους άξι- ωματικονς- είς την Λέσχην τοΰ «Κννηγετικού Σΐ'νδεσμου». 'Εν τω μεταξΰ αί παλαιαί έκ- σφενδονΐστικαί μηχαναί άντικατε- στάθησαν μέ μίαν τελευταίον συ- στήματος αύτόαατον, ή όποία έκ- σφενδονίζει τούς —ηλίνους δίσκσι·ς πρός οκας τάς διευθυνσεις αύτορ- ρυθμιζομένη. 'Επίση; είς; τόν τό¬ πον των άγώνων κατεσκευάσ'θη ξύλινον περίπτερον, τό οποίον προστατεύει τούς διαγωνιζομένοος καί τοΰς θεατάς άπό τάς καιρικάς άνωμαλίας. Οί λαμόΟΛΌντΐς μέρος είς τούς κυνηγετικούς αγώνας πληθυνονται όλοΛ'έν καί έπιδόσεις άπό Κυρια- κής είς Κυριακήν καθίστανται ά- κόαη καλλίτεραι. 'Εκπί.ηκτική δΐ»ναται νά χαρα¬ κτηρισθή ή εξέλιξις τοϋ κ. Μιχ. Μαλτσινιώτη, όστις πέρνσι μόλις εκανε" την πρώτην τού εμφάνισιν μεταξύ των διαγωνιζομενων. Ά- φοΰ ή?·λαξε δί.ων των είδών καί σικττημάτων τονφέκια. κατέλιιξεν είς την επαναληπτικήν καραμπί- ναν Μπράουνιγκ μέ την οποίαν κά ινει σήμερον κνριαλεκτικώς θαίματα. Τα τελευταία τού ρεκόρ είνε ε¬ φάμιλλα των δΐίϊθνών. Επί εκατόν έξακοντιζομένων δί<Γ/ίαν θραύει, ϊι μάλλον κονιοποιεΐ κατά την δι¬ αδρομήν των εις τόν «Εθα τούς ί'8 Ό νικητής των τελευταίων διειΐνων άγώνων δέν εϊχε καλλίτε¬ ρον ρε/όρ. 'Επί τα ίχνη τοΰ κ. Μα/.τσινιώτη ·&αδίζοΐ"> καί οί νεα¬
ροί κ. κ. Κριεζή; καί Κούτση;,
σν καί ό π·ρώτο; δέν λα-αβάνει μέ¬
ρος πλέον εις τού; αγώνας άρ-
κούα·,νος μόνον εις τακτικήν α-
σκησιν.
Ό πρόεδρος τοΰ «Κννηγετικοϋ
Συ<δέσμου·» κ. Μαυραμμάτη: πα- ρακολουθων τακτικά τούς τελου- μένου; αγώνας, είνε ένθουσιασμέ- νο; άπό τάς σημειουμένας προο¬ δον;. — Είμαι απολύτως βέοαιος, ε- λεγε- κατά τοϋ; προχθεσινόν; ο- Λ,ώνας είς τόν νποψαινόαενον,. ότι οί Άθηναϊοι τιρέρ ■&'. άμφισβτιτή- σοι^ σοβαρώς την νίκην μεταξύ των διεθΗΌΰς φήμης σιη'αδέλφων των. — Όποϊον ΐϊνε τό τελευταίον ρεκόρ; — 98 0)0. 'Εκεϊνο &ηλαδή ποϋ σημειώνει πολύ τακτικά ό κ. Μαλ- τσινιώτης. — Νομίζετε ότι ή Έλληνική ο¬ μάς ημπορεί νά έλπίζΐ] εί; διεθΉ) τίκην; — "Αν ρίξουν όπως ρίχνουν σήόαερον οί περκτσότεροι των σκο- πεντών μας, άσφα?«ώς τ' άποτρλε- σματα θά είνε Ιξαιρετικώ; ίκανο- ποιητικά. — Ό κύκλο; των άσκουμένων καί των διαγ<ονιζομένων, δέν ήμ- ποροΰσε νά ήτο εύρίητερος; — Ατυχώς τό άγώνισμα κατά πηλίνων δΜτκων, είνε πολυδάπα- νον. "Ενας «ντουμπλές» «αζύ μέ τόν δίσκον ποϋ θραί-εται ή μή, στοιχίζει δεκα περίπου δραχμάς. Δηλαδή διά ν' άσκήται κανείς τα¬ κτικά καί νά λαμβάνΐ] αέρος ιείς τούς αγώνας, δέν τόν φθάνουν χί- λιαι δραχΐιαί τόν μήνα. Δι' αύτό 6έ6αια δεν πταίει τό άγώνισμα. Καί ή σκοπο'βολή διά πολεμικών όπλων, δέν στοιχίζει ολιγώτερον. — Τί σχέδια εχετε διά την πρό¬ οδον τοϋ άγωνίσματος αύτοΰ; — Ό «Κυνηγετικός Σΰνδε- σμος» έκτός τη; ιδρύσεως γρα- ψΐ.{(χτν καί εύπροσώπου έντευκτη- ρίου, είνε διατεθειμένος νά εξο¬ δεύση άρκετά χ^τραχα καί διά την αγοράν είδικοΰ σιδηροΰ πύρ¬ γου άπό τό νψος τον οποίον θά εκ- σφενδονίζωνται οί πήλινοι οίσκοι. Ή τοιαύτη έκσφενδόνισΐς δέν θά διαφέρτι σχεδόν καθόλου άπό τό πέταγμα των διαφόρων πτηνών καί ή άσκησις των κυνηγών θά ιΐνε ούτω πολύ περισσότερον έπο>
φελής καί σννδυασμένη μέ τό κυ¬
νήγιον.
Έν τω μεταξύ οί διαγωνιζόμρ-
νοι, παρά τόν πνέοντα σφοδρόν
ά'νεμον, βάλλοΐ'ν διαοκώς.
— "Ετοιμοςς.,./Πουλ !
Καί οί έξακοντιζόμενοι πρϋς δι-
αφόρονς διευθΰνσεΐς πήλινοι δί-
σκοι, θριημματϋζονται πρίν διιχγρά-
ολόκληρον την τροχιάν των.
11
ΥΠΑΡΧΟΥΣΙ ΖΥΓΧΡΟΓ^ΟΙ ΙνΙΕΓΑΑΟΙ ΣΥΓΤΡΑφΕΙΣ;.
ΚΑΝΕΙ£ ΑΞΙΟΣ ΑΟΓΟΥ, ΛΕΓΕΙ Ο ΟΕΟΒΟΕ ΗΙΟΟΗΕ.-· Η ΓΕΝΕΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΕΙΡΑ,
ΔΗΛΟΙ- Ο ΧΑΡΔΥ ΚΑΙ Ο ΚΟΝΡΑΔ, ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΕΣ, ΛΕΓΕΙ.- ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ
Ο ΚΙΠΛΙΓΚ ΚΑΙ Ο ΑΡΝΟΛΔ ΜΠΕΝΝΕΤ... Ο Β1ΟΎΡ, Ο Σ1Ζ, Ο ΤΟΛΣΤΟΗ ΚΑΙ Ο
ΡΟΜΑΙΝ ΡΟΛΛΑΝΔ, ΟΣ ΤΕΧΝΟΚΡΙΤΑΙ.-- ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙ-
ΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ- ΚΥΝΙΣΜΟΣ, ΜΗΔΕΝΙΣΚ1ΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΤΙΚΗ ΣΥΜ
ΠΑΘΕΙΑ ΕΝ ΤΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ.
ναι
Ό /. (ίΕΟΚΟΕ ΜΟΟΚΕ εί¬
ίνα: ολ') τούς έξέχοντος διη-
ινς; τής Μ. Βρετανί-
ής δέ καταγωγης ο
α;, Ίρίανδικής δέ καταγωγης, δ-
ιω' /αί ό ν Γ. Μπέρναρδ Σώ. Τό
πον ?πλβον έν μέσω .τής πρασ:νο-
κύανης όλιίχλης. Κετά την γνώ¬
μην μου, ή γενιά αντ.») είναι ή πλέ¬
ον στείρα όλω ν τΟπ ποοηγουμέ-
νων, δσον άφορά την φιλολογίαν.
ναι ειίσης ποιητής καί πραγματει- χν·η γενικώς».
ογραφο; Σήμερον είναι ήλικίας 76 Καί παρακά
ίτ/7ιν Τρλ'. ι ταίίΛ^ κατώοθωσε νά· τό Λ/ηιτ»ν<ντ>ΐΑη1
_(λ. , ... . λ παρακάτω ό Μούρ στρέφα
έτών Τελνιταίω; κατώρθωσε νά. Τό κριτικοφιλολογΓ'όν ρόπα/όν τον
αρονσιάσΐ) καί ενα δραματικόν κ,ατά των φΛα'ογαυσών γυνηκεί-
ε,ογον άκ'ο τής σκηνής μέ μεγάλην <^ν------'1—·· ----~ —*·■ -ι-^.... έϊιτΐ'χίαν. Ό Μούρ έξεπλάγη διά χώ επιτυχίαν την ταχείαν αύτην αναγνώρισιν ι ά κεφαλών, κατά των φιλολογι- των άποχρέμ}των. Είναι γε- λέγει, τό φαινόμενον αύτό τού έ/ χ η γρ ^ο, λγ, τό φμ ύ το έ μέρου; τοϋ κοινοϋ. 'Εξεπλά- ( τϋ>ν γυναικών νά μιμοΰνται τού;
γη λοΊ δέν τό άπέκρυψε: «Πρό | άνδρας. Κάμνει τα πράγματα χεΐ-
τεσσαρακονταετίας», είπεν εις μίαν ρότερα παρά ποτέ. «Αί γυναίκας
σανσασιονί/ συνέντευξιν τοχ «ήλ¬
θον ι ι; την Αγγλίαν ώς ενα; τρο-
πολύ ν.αλλίτερες, δτον εκά¬
θηντο ψηλα σ' ενα πίργο καί έ-
ίαδοΰοος διά νά έπαναστατήσω | κ ντσύσαν έργόχειρα παρά τώρα
την Αγγλικήν φιλολογίαν. Μοϋ,πΟϋ όαροΰν τήν'υπάλλα υπεράνω
((.αίνεται περαξενοδτι, Οστερα απόϊ £νός δικτύου άπό την αρχήν τοϋ ε-
40 /ρόνια σκληρας εργασίας,; τυυς μέχρι τέλους». Μ' αάα λόγια,
ιαοινοταρίευατο; καί περιφρονή- | 5 Μούρ κατακεφαλιάζει δχι μόνον
έξαφνα ε'γινα τό εΐδωλο
Βρετανιν.οΰ κοινοϋ μ' ενα σύντο-
ιιο θεατρικό εργο».
Άλλ' ό Μοΰρ δέν περιωρίσθη νά
εκφράση την έκπληξιν τού, διότι
ΐτέη·χρ τό δραμά τού καί την αγα¬
νάκτησίν τού, διότι δέν ανεγνωρί-
την γυναικεια φιλΓ'ο^'ΐα α/Λα και
την χειραφέτηοι
Αύτά καί οί/λα δή/οί ό γέρω
Μοΰρ. Καί δέν ξεύοει ν.ανεις ποΰ
νό αποδώση τάς βιαιότητάς τού
αΐ»τά;—είς την εμφυτ^ν -,-αΐΌΠ ήν
έπικριτικότητά τοτ. την γνώρΐΜ.ο·ν
πότητο; καί ·ψυΧικ'ί? ζωτικότητος
ίναι αλλο τόσο νέος δσο καί ενας
εΐκοσιπεντάρης. Δέν είναι δέ ή
πρώτη φορά πού σΰρει τό φιλολο-
γικόν ξ'<ρος έκ της "θήκης διά νά οφάξη διασημότητας. Πολ/άκις εχρι άποκεφαλίισει φιλολογινώς αυ¬ τόν τόν Κίπλιγκ, τόν οποίον εξ¬ αίρει τώρα τοϋ κατάλογον των ά- ή ποΰ περνοϋν γιά δι«ση- ιιότητες. Έν τούτοις, εάν αφήσωμεν κατά αέρος τας Μσνρίάονς ύπερδολάς &ά τον ευροομεν καί κάπως δικαιο- /ογιιμένον είς τάς επι-θέσεΐς τού— δχι τάς ειδικάς κατά τοϋ Χάρδυ Γ( κατά τού" Κόνραδ—αλλά τάς γε¬ νικάς τοιαύτας. Προκειιιένου περι Κόνραδ, λ. χ. ό Μοΰρ δχι μόνον είναι αδΐικος ε'ιρωνευό < νος την /ογοτεχνίκην ζωγραφικότητα τοϋ Πολωνο—Βρετανοϋ συγγραφέ- ω;, άλίνά καί ά'δικος, διότι λησμο- νεϊ ότι πολΰ ολίγοι συγγρσφεϊς ε- γοι>ν /.ατανοήσει καί άναλύοει την
άνθρωπίνΓν τραγο>5ίαν, δσον ό
Κόνρασ. Καί ληϋΐαονεΐ έπί<της ότι ό Χάρδι,, ίΐτε όρθώ;, είτε ρσφαλ- ιιένως γράφοον την Αγγλικήν, εί¬ ναι αναμφισβητήτως εν.,; άπό τοί»ς όλίγονς "Αγγλους συγγραφεΐς ποΰ κατώοθοίοαν ν' αποδώσία'ν τόσον σ&η έγ/.οίοως τό 40ετέ; φΛολογι-1 στόν φιλολογικόν κόο<^ον, ή αήπ«ς! ·, σ? ά την ατμόσφαιραν, ιστορικήν /Όν έργον τού (άς θέ ό "Ι ■ ■ ·- δέ, έν ! στά ιδιοτρο,τα γι,ρατεια τού ή μη- έ έ τού (άς λΐχθΐ) δέ, έ σά τρ,τα γ,ρ ύ ή μη . ότι τό έργον χον "ϋο π<ο·; στή δυσαρέσκεια ΐτοϋ τού έ- ς. ι?.ο? ογικΟΛ' είναι τώρα πλήρως (ΐνεγΛΐορισμένον). ΈξΈπεμψε θέλη έ/, της π/.ου>σί·ας φιλολογικής τού
ί(αοέτρας εναντίον δλ<ον των συγ- ό Ιέ ■/ρόνων σΐ'γγραφέων. Ιδιαιτέρως Ε/αταεν εντύπωσιν ή συνοπτική επί¬ θεσις τού εναντίον δύο προσφάτως άΐτοθανόντων %αί ανεγνωρισμένης «ϊςίας διηγηματογράφοτν — τοΰ Θωιΐα Χάρδ-υ καί τοϋ Ίωσί|φ Κόν- Ο^δ Πρός στιγμήν ύπετέενη δτι ι] ύτό τύπον συνεντεύξΕως ΑΙαντι- λ'| κριτική έπί-θεσίς τού μετεδόθη ΐοφω.μένως ή τουλάχιστον δέν ή¬ το προωρΐσϋένη νά δημοσιευίτη ή ότι τα δσα είπε δέν τά εΐπε σθβα- !Χ'>; Έπομένως ήρωττνίτη έκ νέ-
ου Καί ό Μούρ εΛεβεβαίωσε τάς
δηλώσεις τού μέ μίαν ΐμόνον τρο-
Τοτοίησιν. Αρχικώς είχεν είπει:
«~έν ύπάρχει ενας καν έκ των ζών-
τ(|)ν ουγχρόνων συγγραιρέων ποΰ
νά άξίζη νά γίνη λόγος περί αυ¬
τού». Άργότερα έτροποποίησε
τι1ν δή>,ωσΐν 'είπών ότι δέν συμπε-
Ο'Ρ^αΙαβανεν άνεγνωρισμένως εξ-
7οντας συγγροφεϊς είς την κατα-
«ΐ'-'-αστικήν ■ετυμηγορίαν τού.
Λόγου χάριν, εΐπε, πάντοτε έ-
χρ
μαζα τόν κ. Κίπλιγκ καί έθε-
'°ροΓ·αα τό έργον ' τοΐ) «Κίμ» ώς
^ίή ή '
ρήη ε'ι? τ'1ν
φιλολο^'ίαν, φρονώ δέ
^ τό έργον «Ράί·συμαν
-τ«;», τοϋ "Αιρνοίλδ Μπ^νν.ττ,
ή"' θά παρέλθη ταχέως».
Μ Αέν διέψευσεν δμο>; ό Μοΰρ τα
?™ εΐπε κατά τοΰ Χάρδυ, μή εΰ-
'^θι|θείς οΰτε τό νωπόν χ&Λα χον
προξένησεν ή θεατρική έπιτνχία
τού! Οί οτυγγραφεΐ;, δτως -/.αί οί
άλλοι θνητοί, στά γεράματά των
γίνονται ίδιότροποι, ριζοσπαστι- _„—.^., .^^____......-----^, .
κοί ή συντηρητικθι, υπερ6ολιν.ώς. Ι χούν γίνει πρό πολλοϋ παγκόσμιοι
καί σί^,'χρονον. τής 'Αγγλικής α¬
γροτικάς ζωτ>;· Ό Χάρδυ δέν εί¬
ναι βεβαία λεπτυς ψυχοαναλυτής,
είναι δμως 'αοναδικός «άτμοαφοιρί-
:». Τά χωριον^άκια καί αί κω-
Γ-Ιεις τοΰ ίστοοινοΰ Γουίσεί; ε-
Ό Πρΐγκιν "Οΐτο «τόν Βίσιιαοκ, εγγονος τοϋ Σιδηροϋ Καγκε/* λαρίου, με
την σύζυγον τού, καλλονήν τής Σουηδίας, ολίγον μετά τόν νόμον των.
ή ηρη
Κατά την ίδιοσυγκοιο σία τού ό
καθείς, νστερα άπό ενα ώρισμένο
ση,μεΐον τής ή/Λκ'ας. δχι μόνον
σταματα άπότοιια, άΜΑ καί μέ 'μί-
σ/.ηναί τής ζωής Αλλ' ό Μοΰρ
τά άγνοεϊ δλα αύτά. Ό Μούρ εί¬
ναι συγγραφεύς τοϋ άστεος. Αϊ-
σ6άν θηνε βαθειά, έζωγοάφισε καί
σν <τυνοπτικήν χειρονει[ΐίαν άπαρ-|άγρίως ρεοιλιστικά και ποιητικά νεΐται δλόκ>.ηρον τό πρόσφατον | την έσώτερη άστική ζωή τού Λον-
γγιϊπΙη^ηνην ττπορ^Λην Ιϋνίη γίύ. Λίνοιι Λι' αύτό καί δέν είναι δΰσ-
φιλολογικόν
θ
φγ ρ
αύτοι άνθρώπινοι ψχ»χολογικοί νό-
μοι—κάποτε ή έλλειψις άνοχής
πρός τούς σνγχρόνους, κάποτε ή
δίνσυ. Δι' αύτό καί δέν είναι δύσ-
κολο νά αναγνωρίση την άξία τοΰ
-ργου
τοΰ Μπέννεττ «Ράίσυμαν
Στέπς», ποϋ είναι ενα άπό τά ψυ-
ύπερτίιιησις αυτών. 'Αλλ' ό γέρω Ι χολογικώτερα εργα των καιρών
Μούρ, ΐ'πό εποψιν διανοητικής νο> μας. Άλλ' δ, τι είναι είς τό αστυ
υ αύτοϋ. Ό«ονδήποτε άπρό-
^λ-τος καί αν είναι μία φιλολογική
^τΐτ)εσις Εναντίον προσφάτοος απο¬
θανόντος διηγηματογοάφου, κάνει
-'^>ν έντάτωσιν. Κ«τά τόν Μοΰρ.
ο «ς Χάρδυ δέν ήμποροΰκτε νά
δυό γραμίαές είς την 'Αγ-
ψ,Μ»;! Τό δέ έργον τού
^ εί» άποδεικνύει, ·>οατά ιών Μούρ
1αντοτε, δτι έστερεΐτο της ίκανό-
τιΐτος; νά ένορ^ την ανθρωπίνην
'Ρ^ν. Άντί τοϋ τίτ?.ου τοϋ διδα-
τής 'Αγγλικής
ε τόν τίτλον εςπαρχιώ
οασιΐαΑου! Διά τόν διάσημον
ημαά ^
;γ-"««, είς τόν Λάρου,
^ τού έδιδε τόν τίτλον έ
ο'ι
^ψυσεως καί της ζωής" των τρο-
« **» χωρων, δ Μούρ εΐπε: «Τό
τ_'Ον τού Κόνραδ θά αποθάνη έν-
τά πράγματα ποΰ
ί ώ
ψεν ^-εϊνος περί καροίοιών
Ό
υ ^ινκ/αιο δ πολ νεκαταιμυριοΰχος πετρελαιοτΗθμηχανος, μέ την
^,Γ^ΐ'τΑν Αίδεσΐμώτατον Γουΐλλιαμ Μ. Φαρελλ, γυναικαδελφον
τού, μετά την άθο'>ωσίν τού,
καί
οί ήρωες τοϋ Μπέννεττ, είναι στοΰς
άγςΰ:ΰς: οί Γ>γ οες τοϋ Χάρδυ Εϊ-
1 πα·με δμω?· δτι γενικώς δ Μοΰρ |
Ι εχει καί κάποιο δίκαιο έν τω χά-1
Ι ρακτηριε'ιω τού ώς στείρ^ς τής Ι
1 παρούσης γετας. Ά)Λά τίς οίδεν; |
"Ισως ή ,ταροΰσα γενεά νά μήί
άντιπροσωπεύη τίποτε τό δαοικδν
έν τΓ] ζωή. διότι Τσως δέν ύπάρχ·?ι
ακόμη τίποτε σσβαρό διά νά άντι-
προσωπευδη ΕύρκΓΛΟμεθα, ά/.ή-
■θεια, είς μίαν μεταβατικήν περίο¬
δον, άχρουν, χωρις κανένα πρ«)-
τότυπο μήνυμα. "Ισως διατελοϋ-
ιιεν υπό σΰγχυσιν αξιών καί ϊδε-
ών, κοί καλλιτεχνικών μοιρφων
πού μόλις τώρα άρχίζουν νά κριπ
σταλίώνωνται σέ 'ΐηά νέα ϊωή·
πλούσια σέ ύλικό διά μεγαλοφι>ΐ-ι
άς, αί οποίαι, καθ' δλα τά φαινο-
(ΐενα είναι περισσότερον ίσω; προϊ-
όντα νέων έποχών καί ολιγώτερον
δηιμιονργοί «ύτών. '
Άλλ' α; μή δυσάρεστον ιεθα μέ
τόν Μοΰρ. Έλ-ΐ>σασν^>σαυεν μήπως
τόν Τολστόη. ό οποίος εΐχε σαρώ-
σει τά προιόντα τής φί)>ο.λογίας (
καί τέχνης 6/οκ.λήρων γενεών, <5κ ι ε'κφνΛα τέκνα, έκφίθ ών Ιποχών καί διανοιών; Καί μή>π<ι>ς είναι ολιγώ¬
τερον καυστικός ό Ρομαίν Ρολ-
λάνδ, έν τω έπικώ έργω τού «Ζάν
Κριστώφ», άπό των σελίδων τοΰ
όποίου καυτηριάζει την φιλολογΐ-
κήν -/οοί κα/3 ιτεχνικήν παρακμήν;
Άλλ' ό Ροί;ααίν Ρολ>.άνδ <εν τώ έ'ρ- γω τής κριτικής καταστροφης συν-1 άμα παρουσιάζει κολοσσιαίον δή-; μιουργικ/όν έργον. Ταυτοχρόνως μ^ την κατεδάφισιν—καί διά της νατεδαφίσεως—νψώνει νέον οίκο- δόμη,μα—μας δίδΐΐ την Αύγήν τής Νέας Ζωής. Ή κατεδάφισίς τού δέν είναι κα&ορώς άρνητική, υ.η- δενι·στική. Ό Μούρ καί ό Μπέρ- ναρδ Σώ παίζουν έν ού ποακτοϊς —όβλαβώς πάντοτε— διότι τοΰς ένδιαφέρει είς την κριτικήν περισ- σότερο τό στθιχείο τού σπόρτ ποΰ έγκλείει, παρά ή κριτακτίι αυτή καθ' εαυτήν. Ό Τολστόη δνομάζων τόν' Σαιξπήρον «βάρβαρον» και τά φΐ- λολογικά προιόναα τοΰ 19ου οΐώ- νος—την δέ μουσικήν συνοπτικώς —ώς έκδηλώσίΐς Ικφυλισμοΰ, δέν τό έκαμεν οΰτε ώς σπόρτ, ο&τε διά νά καγχάση Μεφιστο€ρελικώς εί;ι βάρος των ι>ι<μάτων τού. Άπ)νθύ-! στατα δέν ήμποροϋσε νά έκτιιμήόση την Λνηκοευοωπα'ιν.ήν π:λευράν τής παγκοσμίου φιλολογίας καί τέχνιις ο).ων των καιρών. Διά κά- ποιον λόγον, ΐσως καθαρώς Ρωσ- σικόν, μόνον την Αγίαν Γραφήν άνεγνώρισε. Ό Ρομαίν Ρολλάνο, άντιθέτίθς πρός ολους αύτούς δέν τσϊκουριάζει κριτικώς την ντεκαν- τάνς μέ σκοπόν νά την κάλιτ·) νά λη- σμονηθτ], άλλά γιά ν' άποναλύι|— την ανθρωπίνη τραγθ'δία ποΰ βρί- ο/.εται κάτω άπό τήν^ ταρακμή. Γι' αύτό καί κάθε κριτινό τσυ κτύ- -)$'««, μ' δλη τού τή οο ιιυτι,τα. ίν- έχει καί τό ελεο; καί την οι?.ι;τά- ίίειαν. Ή ώμή επίκρισιν, ή κυνική επίθεσις, σάν εκείνην ποϋ άσκεΐ δ Άμερικανός κριτι/ός Μέγκεν, ή ό Μούρ ή δ Σώ, είνπι στοίρα φι- λολογική πράξις. Διότι είναι αφΰ- σικος. Λακρίνει κα,ί άποκ)είρι καί τιμωρεΐ. Είναι ό ψχαιαώς έν τή φιλολογία. Ή έπίκρισις τοϋ Ρολλάνδ, δλοκ τό εναντίον. ΐ"Ιαι γόνιμος. Δέν φονεύει. Στοχάζεται, ιΐι&?.';τα καί δημιουογεΤ. Λ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΗΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΙΙΙΙΕΙ ΤΟΝ ΣΎΖΥΓΟΝ ΤΙΣ Π ρό τίνων ·ημ£ρών 'ΐία νεαρά γυνή, όνςιιΐιατι Μαρία Ντοι>φ(η»ρ,
μετίητέρθη είς τό Νοσα-'αιιεΐον
τής Μασσαλίας φέρουσα έγκαύ-
ματα εις τό πρόσωπον καί τό
στήθος. 'Ανακριναιιενη εΐτεν δτι
ένώ ειργάζετο είς την οικίαν της
εξερράγη μία λάμοΧα (χνοπνειτΐ'θο-
τος καί έπεσεν έπχ των σ^ρεαά-
τίΐΛ' νΓ^ς, ΐΐς τά όποϊα άμέσως
ιιετέδωσε την πυρικοιϊάν. 'Εποιιέ-
νως δτι πρόκειτοι περί χϊ-χ"110^
δυστυχήματος. Μετά δύο ηιιέρας,
δταν ή κατάστοϊτίς της έχειροτέ-
οευεν, είπεν είς τάς νοσσκόιιους;
ότι άπεπειράί&η νά αύτοκτονήστι,
διότι ό σύζυγός της τΐγν ήπάτα.
Είς τό Νοσοκομείον δμως ή άσίΚ-
νίν; υπέστη πρόωρον τοτχϊτόν έκ
τΐγς έξαΛτλήσεως καί των σΊ'γ-
κινήσεων καί •δνήστ-'.ουσα κατήγ-
γειλεν δτι δ σύζιη'ό: της επεχεί¬
ρησε νά την καύση ζώσαν διά νά
άπαλ>.αγη αυτής και τοϋ τέκνου
της. Ό σύ£υγό; της συλ/τκρθείς
ήρνήΐτη «ϊλλ' ή έτοιαα&άνατος
έπ'σνέλαβε καί ενώπιον τού την
/■ατάίι«πν ΤΓης. Μετά μίαν ώραν
άπε6Ί.α)σεν ΐΛ"ω ό σύζιη'ός της με-
τεφέρι:το είς τάς φυλακάς.
Τ ΑΚΡΟΝ 5ΡΗΙΝ051 Ρ^Α.— Ό
« Εθνικό; Κηρυξ», ήμερήσιος, Κυρια-
χάτικος, καθώς καί ό είκονογραφηιιί-
νος, πωλοϋνται παρά τοΰ αντιπρόσω¬
πον μας, κ. Λουκδ Παοασκευά, 206
Ν. 8»ΓΓθΓά Ανε., όστις δέχεται αι-
κΐ'άς καί μεγάλας όγγελίας, καθώς
καί έγγραςράς συνδρομητήν.
ι α
ΜΕΣ' ΤΑ ΧΑΣΙΣΟΠΟΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
Γ Άπό μερικές οτηγμές β,ρισκό-
μαστε ήΊδη άκολον&ωντας τόν όδη-
γό'μας στή σννοικία Λαμπάν τής
Άλεξαν&ρείας, τό φοβερό κατα-
φί«γιον ληστών, λα)ίτρ>εμπόρων,
προ«γωγών, κλινών γνναικών,
ποΰ άποτελεΐται άπό τό συνονθν-
λϊνμα έλε^ινών σπιτιών, γεμάτων
ΐγρασίαν καί καθένα άπό τα
όποϊα είνε κι-' ενα! κρυφό χαρτο-
παίγνιον, ενα προμηθΕυτήριον
κοκαΐνΓΐς, ενα χΌΐσισσποτεϊον, ενας
οΐκος καί κάτι χειρότερο άκό-
μη.
' Στίς γωνίες κηί κάτω άπό ή
άψϊδες των είσάδων &·ϋά:ρορες γυ
ναΐκες προβαίνουν είς τό άπε
χθές εμπόριον της σαρκός των.
Είς τα σταυρθθ'ρόμια ή λόμπ
τής άσετυλίνης κ&τοιου ρίχνει ε¬
να φώς άπότομο καί ζωηρά. ..Έ-
δώ βρισκόμαστ,ε μπροστά σ' ενο
ΰποπτο καφενεΐο, έκεΐ σ' έναν ό
μιιλο ποΛληκαρά!δων καί πάρα κά
τω μπροστά σ' ενα ρακένδυτο ί
θαγενη πθύ κοΐιματακ. μακαρίω:
ξαπλωμένος στό πεζοδρόμιο.
"Ας προχωρήσουμε δμως...
Τα δρομάκιοι γίνονται όλο κα
πιό στενώτερα (80 έκατοστόιμε
τρα μόνο) καί σκοτεινά σάν φοϋρ
νοι, περικλεισμενα άπό 6ρωμ:ρέ< ■κατοικίες των οποίων τα μπαλκό νια χώΛ'ονται σχεδον στ' άντικρυ νά παράΌ'υρα. —Α'άβολε. Σκόνταψα απάνω σ' Ινα μαλα ν.ο σύομα. Άνάβω ενα σπίρτο και μέ τό άδύνατο ξανθό χρόόμα τή ψλόγας τού, βλέπουμε χάμσι σώματα άνδ>ρών γυναικών, κατσι-
κιών, προβάτων ,ξαπλωμένωι
πλάϊ—πλάϊ απάνω στό ύγρό χχϋ
μα καί γεμάτο άπό κοητριά. "Ο¬
λος αύτός ό κόσμος κοψάται.
Καποιος ΙΰΌΐγΐνήις έξυπνήσας
στηρίιζεταιι στούς άγκώνες τού και
μας κυττάζει περίεργα μέ τα μι-
σάνοιχτα άπ' τόν νπνο μάτια τού
Σέ μεριΐκά βήματα ό όδηιγδς μας
σταματοΕίι. Βρισκόμαστε μπρο¬
στά οττήν εΐσο&ο ενός άδιέξοδου
δρόμον. Στό βάθα; άνοίγεται μιά
χαμηλή πόρτα μπροστά άπό την
οποίαν είνε κρυμμενοι μέσ' στή
σκιά ϊνας αντρας καί μιά γυναϊ-
κα—προφατνως οί διευθυνταί τοΰ
καταστήματος. Ό δδηγός μας
προχώρει, τοίς λέγει οαγανά με¬
ρικές λεξεις κι' εΊϊειτα μας κά-
νει νεΰμα νά τόν άοίθλονθή<τωμε. Περνδμε τό κατακρλι καί άν- ταλϊ.άσσονται οί (τννηΐθισμένοι ά- ραβικοί χαιρε-τισμοί: —Άσ—σαλάμ άλαϊκόμ. —Άλαϊκόμ έσαλάμ. Άφοΰ κΰΓΓε6ή|καμε μερικά σκα- λιά έγνρίσαμε άπστομα δεξιά καί νά'μαστε μεσα σέ μιά μεγάλη αΐ- ■&συσα άσθενικά φωτισμένη καί πνιγμένη μεσα σ' Ενα σύννεφο κν- ανοΰ άτμοϋ που μυρίίζει εΰχάρι- στα σάν ιιοοτ,ολίτοανο. ΣΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΛΗΣΤΩΝ, ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΩΝ, ΠΡΟΑΓΩΓΩΝ ΚΟΙΝΗΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ.-ΤΟ ΕΜ ΠΟΡΙΟΝ ΤΗΣ ΣΑΡΚΟΣ.- ΑΝΔΡΕΣ, ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΚΑΤΣΙΚΕΣ, ΠΡΟΒΑΤΑ. ΛΑΣΠΗ ΕΙΣ ΕΝΑ ΣΩΡΟ..... ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΧΑΣΙΣΟΠΟΤΕΙΟΥ— ΟΙ ΑΠΟΚΛΗ- ΡΟΙ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΕΧΝΗΤΟΥΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥΣ.-ΟΙ ΧΑΣΙΣΟΠΟ- ΤΑΙ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΥΠΟ ΤΟ (τιΈΛΑΓΧΟΛΙΚΟ, ΛΙΚΝΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΠΟ- ΝΟ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΊΉ.» ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΓΕΙΟ ΚΟΛΑΣΙ.--ΚΟ- ΣΜΟΣ ΑΠΟΚΤΗΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΡΕΛΛΑΣ. Ή αΐθουσα είνε αδυιϊ.α άπό ε- πιπλα. Σέ μιά γωνία, απάνω σέ μιά άνα.'μμένη άν&ρακιά, ετριζαν μι>ΐρά καιόμενα κάριδοαΛ'α, ποϋ
χρησιΐμεύουν γιά την προετοιμα-
σία των γκ°ζαΧ (πΐπες ο*χηματι-
σμέΛ'ες άπό ενα εΐδος κοί^οκύθ^ς
μεγάλης σάν καρύδι κοκοφοίνι-
κος, δπου προεξεχΐει μιά έστία γιά
την τσπ&θέτησι τοΰ χασις απάνω
σέ μερικά άναμμένα κάροουνα
καί ποϋ τα έχουν ακόμη ενα μα-
κρύ σωληνίΐ -από &όλο μπααιποϋ
χΐή -Ϋα ρουφάνε οί καπνισται).
Στίι μεση τής όροψης, μιά λάμπα
Λετρελαύου σκοραιθζει τριγΰρω
της ενα λυπηίΓερο κΧτρινο φως έ-
νω τα πράσινα φντά- κου είνε φυ-
χεμμενα μεσα σέ 6άζα όπτής γης,
κρεμασμένα στό ταΐοάΛΊ, ρίχνουν
απάνω στούς γυμνοϋς τοίχ*ους τίς
μεγάλες των λοξές, παραμορφω-
μένες σκάς.
Οί καπνισταί, δυχπνχισμενα
δ'ντα μέ τό βλέμμα άτον«ο, 6λα-
κώδες, μέ μάτια βουλιαγμένα ποΰ
ίρχονται νά ζητήσίονν μερικές ό>
ρες λησμοσύνη£ είς αυτήν την ατ¬
μόσφαιραν ληΌαργίιας, εχουν συγ¬
κεντρώση κνκ/Λτρερώς, εις χωρι-
στάς όμάδας, καθισμενοι επί των
πτερνών η επί έλ'ϊεινών σκαμνίων.
Ύπηρέταιι κρατοΰντες την αί-
παν μ' έναν τράπο κομψό μεσα
στό καλά τεντωμένο χέρι τους καί
ρουφωντας έν κινήοιει μερικές
«ιςυφιξιες Ινω λικνίζονν δϊξια καί
αριστερά την πίπαν, προσφέρου>'
Ό Τζό Ντανιελς προγυμνάζων μερικούς ποδοσιραιρικούς άστέρας τοίό Πανεπιστημίου Νέας 'Υόζκης, διά την ετησί¬
αν παράστασιν τού Πανεπιστημίου.
διαοοχικά τή|ν άκρη τοΰ μπαμποΰ
είς δλα αύτά τα άπληστα στόμα-
τα, ποΰ τό περιμένουν μέ ήδυπά-
ύ>εια.
Είς τό κεντρον μιάς ομάδος, ε¬
νας καπνιστής μέ τό χέρ*ι τού είς
τόν κρόταφον, δηλαδή) καθισιιε-
νος μέ την κλασσική πόζα τοϋ ά-
νατολίτη τραγιοΊΛισταΐΙ, τραγον-
δεΐ ενα μονότονο καί λυπητερό
τραγοϋβι.
Οί πίπες κνκλοφίΐριοΰν άπό
στόμα σέ στόμα. Τολύπαι καπνσϋ
άν;;6αίνουν έλικοειδως είς τό τα-
6άνι. Οί ύπηρέται σάν σκιές πη¬
γαι νοερχονται μεσα στήν όποπνι-
κτικί άτμόσφαιοα. Καί σιγά, τό
μελαγχολικό παιράπονο τοΰ τρα-
γσυΌΐστοΰ λικνίζβ, τούς κοιμισμε-
νους.
Νιά'μαστε καί πάλι στό δρόμο...
—Κυττάξτε αύτό τό σπίτι μέ
τό σα&ρό παρουσιαστικό. Παρα-
τηρησατε ψηλά ,στό τρίτο πάτω-
μα, αύτό τό ξύλινο καΐφάσι. Δέν
βγαίνει άπό κεϊ κάποτε ενας άοαι-
ός κυανοΰς καπνος; Είνε χασίς...
Θέλετε ν' άνέοοιιιιε; άκολουΌήσα-
τέ με.
Καί άκολου&οϋμε τόν όδηγύ
ίΐας στή στ?νή πέτρινη σν.άλα αύ-
τοϋ τοϋ ύπόπτου σπιτιοϋ, δ.του σέ
κάθε πάτωμα φνλάΐΐ ενας Άρά-
πης μέ ύποψιαστικό αλέμμα καί
στοΰς όποίους ό όδηγός μας πΐετά-
ει αερικές κρυφές λέξεις.
Άπάνω-άπάν^ο, στό τρίτο πά-
Γωμα όρίσκεται τό καΕτΛ'ΐστήριον.
Ή ΐπίτλωσίς τού άποτελεΐται άπό
μικρά τραπεζάκια δπως καί στά
καφενεΤα. Σ' ενα άπ' αύτά κάθΌν-
Γαα. ΐτο^οί νέοι Εύρωπαϊοι· ό ενας
ϋάλιστα έξ αυτών δέν είνε μεγα-
'-είτερος των 15 έτών, φορεΐ ά-
κόμα κυλόττες κα;ί καπνίζει χα¬
σίς!
Ό Διευθυντής τοϋ καπνιστη-
ρίοα», παράξενος τύΛος αιγά, μι-
σο-εύρωπαί,οΐ) καί μι-σο-ίθαγενοϋς,
μέ χαμη?.ό καί εΛΐκΐΛινές μέτωοτον,
μέ τό 6λεμμα Ιδιεστραμμένο, μέ
άθλητικό παράοτημα ν.αί μέ εί'-
στροφες χειρ»λν3ΐμί£ς—ενα 'πραγ-
ματικό κτί{νος—στέκεται πίο*α-
άπ' τόν πάγκο τού.
ΜΗ'θΐΙκιοί "Αραβες, ηρακλείου
δυνάμεως κά'Ο'ονται άπάνιω σέ
■Ορανία, μέ τάς κνήμα; σταυρω-
τά—κατά τό τοα.»ρκικό σύστημα.
Καί τεΐος;, μαΐά γνναϊκα, άπε-
χιτς1 ψιμυθιωμμένος σκελετός,
πηγαίνει άπό τόν ενα στόν άλλον
|.ιέ ά'σεμνα νεύματΓα, μεσα σέ πα-
χειά γέλοια καί φτυσιές·, μεσα στή
βαρείαν αύτην άτΐΛΟσφαιρα άπό
τον καπνόν των λουϊλάδων.
Βγαίνουμε καί καιτερχόμεθα, έκ
νέου. Ό όδτγγος μας μάς πληρο-
φορεϊ, ότι στό δεύτερο πάτωμα εΐ-
Μ3 οί κοΐκαϊνομανεΐς;. Θά ήθέλαμΕ
νά τοϋς θοΐιιε, άλλ' ενας Άράπης
μάς φράζει την εΐσοδο. Μάς έπι-
τρεπΕΐ Ιν τούτοις νά τού·; θαχνμά-
σουιιε έπ' εξω. Σκύβονιιε λοιϊΐόν...
Είς τό «ατώφλι τής κτη-
νωδίας και τής τρέλλας.
Δέν μ,τοοεϊ κα,Ύείς νά φαντα-
σθη την φοίκ-ην τοΰ θεάματος.
"Ο,τι εΤχαμε πρό όλίγου Ίδη δέν
άτίετέλει τίίτοτε έν συγκρίσει μέ
δ,τι τώρα έ&λέπαμε μπροστά μας.
Μεσα σέ μΕγάλε; κενές αΐθου-
σες, άττάνω σέ δικτυωτέ; ψάθϊς,
αί κοκαϊνομανεϊς είνε καθισμενοι
σταυρωτά κατά μήκος των τοί-
χων μέ τα χέρια άκονΛΐπισιμένα
στά γόνατά τους καί μέ τίς κε-
λειιπιές των άνασηκωμέν?ς στό ,κε-
φάλι των ποϋ είνε 6ουτηγμένο
μέσ' την κοιλότητα τής κοιλίας.
"Αλλοι εΐνιε ξαπλιομένοι ό ενας
απάνω στόν άλλον, σέ 6ρωμερά
κρεβάτια.
Ή άκινησία καί ή γαλήνη εί¬
νε τροιμιακτακαί καί μάς προξε
νοϋν ρίγη. Νοιμίζει κανείς πώς
6ρίσκεται σ' έναν κόσμο ά'γλ·ωστο
καί χαώ/δη. Ή άποκτήνωσς έδώ
είνε όλθίκληρωτικιήι. Κά'πΌτε κα¬
ποιος άπ' α'ύτο'υς, μέ αί>τοιιάτους
%ινήσεις, ρο-υφςί μία πρέζα ·κιο-
καΐνης μέ άποτόμους πιπιλισμους
σάν δρέφος ποΰ θηλάζει. Ένας
άπ' αΰτονς ξνπνησε μιά στιγμή
καί μέ φωνή βαρεία βραίχνή καί
σπηλαιώθη, σάν' νά εβγαινε άπό
τόν άλλον κόσμο, ερώτησε:
—^Ποιόοοόός εΐεΜεΐν' έκεϊεΐ....
Ό φΘ,αξ μάς άπωθεΐ σιγά καί
φεύγουιιΐε περίτραμοι.
Σττό δρόμο, κάτι όξεΐαι φωναί,
διασχίζον/ν αίφνης την ήσυχία τής
νύκτας.
— Μοι;σΐου}.ιμό.νοι! ?Αδελφοί
μου:
— Μονοΐουλμανοι! Άλελφοί
μου: Θά μέ σκοτώσετε!
Βρισκόμαστε πίσω άπ' τόν ά-
στυνΌμικό στα·9ιιό τής συνοικίας
Λάμπον. Μοχττιγώνουν φαίνεται
κ«νένα. Τό έγχλημα καί ή τιμω-
ρία τοι>....
"Ενα αυτοκίνητο μάς παίρνει
μακρυά, Λολΰ μακρυά, σ' ενα χα-
σισοποτεϊο πολυτελείας. Μά πολ-
λήν ώρα άκόμα τό δια.τεραστικό
παρα.τονο θ' άντηχή μεσα στ' αν-
τιά μας σάν ήχω αυτής της κό*-
λάσεως.
"Ενα χα—νιστήριον πολυ¬
τελείας.
Τό αΐϊΓοκίντρ-ο έστά-θΓ,κε. Εΐ-
μα;στε εξω τής πόλεως, κοντά στίς
δχθες τής διώρυγος Μαχμουντίλ.
'Επαναστάτριαι τίίς Λν.αράγκουας, Ιτοιμαι νά «ολεμήσουν υπό τόν έπαναστάτην στρατηγόν Σαντίνο.
Μπροστά άπό μάς μιά μακουα
σειρά α^Μν αύτοκινήτων πεοιαέ^
νει, μερι-κά μαλιοττα είνε ιδιωτικά.
Άπό ενα έξ αυτών κατέβηκε ενα
κομψό ζίυγάρι—δ αντρας μέ έ,
πίσημο ενδΐ'μα, ή γυναΐν.α μέ του-
αλέττα εξωμη. (Θά ερχωνται —.
θανώς άπό κανένα θεατρο ή κα>
νένα νυκτϊρινο καμπαρέ). Κατευι
θύνονται σ' ενα μικρ© περίπτερο
μέ «λειστά παρα^ρόφυ?1α. Ό
κύριος ^ χτυπάει μέ τό δάκτυλο
στήν πόρτα τρ-ία ξερά χτυ,τηαατα.
—Τόκ! Τόκ! Τόκ!
Είνε τό ώρισμένο σύνθημα·. Ή
πόρτα μισανοίγει καί φαίνεται
ετσι στό σκοτάίδι ενα όρ&ογώνιο
κόκκινο φό>ς. Τό ζευγάρι τρυπώ-
νει άπό έκεϊ.
Μία μεγαλη αϊ·δνυσα. Κατά
μήκος των τοίχων, μΗγάί.α βελού-
δινα ντιβάνια κόκκινα. Στό ταβά-
νι, -ενα άυπαΐζούρ άπό κόκ,κινο με-
τά'ξι, διϊλίζει τό ήλεκτρικό φώς
μιάς μεγάλης λάμπας. Πρόκειται
περί χασοποτείου πολυτελείας ποΰ
τό σνχνάζουν οί άριστοκράται,
των εκλυτων τ% 'Αλεξανδρείας^
Άνδρες καί γυναΐκε;. ξαπ^ι>
μένοι σέ ντιβώνια ρουφοΰν άπό
τό μαν,ρύ σοΛήνα τοϋ μπαμποΰ
τόν μυρΐοδάτον κυανόν κα,τνόν καί
τόν βγάζουν έ'πϊΐται άπό τό στόμα
καί τοΰς ροίθωνας μέ μισόνΛειστα
μάτια...
Έτσι οί πίκεις
πάντοτε <ος τό πρωΐ. ΛΙία έφοδος"της μίας. , —Τόκ! Τόκ! Τόκ! ^ Ή πόρτα μισανσΐγει σ' αύτό τό σύνθημα. "Ενας αντρας νψρ λός διαγρά<ρεται στό κατώφλι, ρίχνει ενα βλέμμα στό έσωτερκ κόν, κατόπιν σϊτρώχνει μέ δύναμΐ την πάρτα, ίνφ ταυτοχρόνως δί« νει ενα δξύ σψί<φιγμα. — Φουίίί—συίίίτ! Μέ άσπραπιαία ταχΰτητα, πολ« λοί άστ'η'ομικοί μέ ρεβόλ6?ρ <ττά χέρια εισέρχονται στήν αϊθουσαι. Ό πανικός των καπνιστίόν είνε άπερίγραπτος. Ό θιευθ'υντί^ς τοϋ κατα'στήματος βοηθούμενος άπό τοΰς έλεί«θΐρ<χυς άκόμτί νόπηρέτεςΐ προσπαθεϊ νά κιρ/ύψπ τό χασίς και τίς πίπες. Άλλα τόν ο^λλαηβα- νούν καί τοΰ περνοΰν τάς χειρο»· πέδας, καθώς καί τούς ύπαλλήν λους τού. "Οσον άο-χνρόί τούς πελάτας, &· πειδή πρόκειται περί προσώπων διακεκ-ριμενων, άρκοΰνται νά διο>
πιστώσονν την ταύτότητά τουζ
καί την κατοικία τους. Θά κλη&νΰν;
άργότερα εις ανάκρισιν.
Άπό τώρα πλέον καί άς τδ
εξής δέν θά στέκωνται πλέοιν αύτο»
κίνητα εξω άπό τό κλειστό μυ>
στηιριώ&ς οτ£ρίπτερον. Ό διευ>< θυντής #ά δικασθή άπό τα ϊθα- γενη οικαστήρΐα άν είνε ίθαγε- νής η ά^ό κανένα προξενικό δι« καστήριο αν είνε ξένος ύπήκοος1. Ή ποινη, τού θά είνε ενα τί δύο ετη φιλάκισι καί γενναιοτοπτο πρόστ^μο. Καί όταν τΜχη τελειώ- σει την π»ινη τού, θα ξαναρχί>
στ) πα?.ι τό ίδιο έπάγγελμα, άζ
πεΐσμα των νόμων, άΐφοΰ τοΰ εί«
νέ αδύνατον νά έγκατα?.είψίΐ τα
μεγάλα ώφελήμαΐτα ποϋ τοϋ έξ*·
σφαλίζει. ' Γ.ΓΑΛΑΝΗΣ
ΜΙΑ ΠΡΠΤΟΤΥΠΟΣ
ΕΚηΑΙΙ1Ε1ίΤΙΙ(ΙΙ_ΕΤΑΙΡΕΙΛ
ΕΓις τό Λονδίνον ιδρύθη ή ΔιΗ
είθνής ΈκΰΕαιδευτΐνοη Εταιρείαι
της οποίας σκοπός είναι ή χρήσιν
μοποίηιοις τοΰ ςρωνογραφου καί κ>
νηματογράφου δια την έκπαίδευ>»
σιν είς τα Σχολεϊα. Τα μέλη τή^
έταιρείας, διοά<τκαλοι καί επ«ττή>
μονες,^ μελετοΰν ««πά ποσόν εΐνδ
δυνατόν νά χρτ^σΐμοποιηυ^ ό φο>
/σγρϋιφος «Τις την διδασκαλίαν. Ό
.. , Γ, ^ . - - χρησιμοποιεΐταΐ
ηδη είς ωρισμένα μθθηματα δπωή
της Γεωγραφίας, της· Πειραματϋ·
κης Φυσικής καί της Ζωολογία^ι
Δέν θά παρέλί&η δμαίς Λθλΰς «α*»
ρός, γράφει μία αγγλικη έφημβ·
[>ίς, καί ό άσύρματος θά καταστή··
ΐη περιττά κηί τα οχολεϊα. Διά τοδ
ϊσυρμάτου ττ{λεΚτχυνου καί της οοχ
ΙιοφΐιΧΓογραφίας αί ματθηταΐ »3ΐ
παρακολουθοΰν τα μαίήματά "ΐ
έκ της οικίας των.
ΤΗ-. ΕΒΑΟ]νΤΑΑΟ_;
*?
Ό νεαρός άεροπόρος, Συνταγματάρχην Τσάρλς Α. Λίντμπεργκ, με τό νέον χον άεροπλανον.
Ή Φραου
°ιη ί|τις
Ελφριτζ Κόελ, σύζυγος τοΰ ύπερωκεανείου Γερμανοΰ άεροπο
ίλθεν είς Αμερικήν μέ την σύζυγον χθΰ Ίρλανδοΰ άεροπορο
ήλθεν είς Αμερικήν μέ την
Φιτζμώρις.
Ό Αίδεσιμώτατος Ε. Σ. Σουιιαϊ-
κερ, έπιθεωρητής τής Άντιποτική,-
'Ενώσεως Ίνδιάνας όστις κατη-
γορεΐται υπό ι-οΰ Γενικσϋ Εισαγγε¬
λέως Ίνδιάνας, ώς παραβάτης τού
νόμου.
*«·*'
(~^ν,
"*$**"'
Ό Συνταγματάρχης Τσάρλς Α. Λίντμπεργκ καί τό άεροπλανον τού «Στί-
ριτ δφ Σαίντ Λουής», μέ τό οποίον έπεταξεν είς Παρισίους, είς τό αερο¬
δρόμιον Ούασιγκτώνος. Τό περίφημον άεροπλάνσν θά τοποθετηθχί_ τώρα
είς τό Σμιθσόνιαν Ίνστΐτθΰτον, μαζύ μέ αλλα Ίστορικά άεροπλάνα.
"8*
^
^«'^ίνηταν Τοί.^ καί Λ Ρα(η Κήτς, ^νες^ατοϋν το παγκοσ.αον ρεχοο ταχύτητος ατ,οκινήτων, είς
Ή σκηνή αύτη είναι είς ενα αγρόν τοϋ Πουάν Ρός, τής Γαλλίας, δπου
μία δεκατριέτις νέα, ή δΙαρσΓλλ Ζώρζ δυθίζεται καθ' εκάστην είς προσ-
ευχήν καί λέγει ότι βλέπει καί ομιλεί μέ την Παναγίαν. 'Εμπρός α^ιίνε-
τοι »Ί Μαρσέλλ, κοατοΰσα λαμπάδα, £ν τφ μέσω> τήΓ οΐκονενεία,' ΐη-,
ήτις ποοοΐ'ϊτ-τηι ιιαΐν' της
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1323.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΓΕΙΣ
ΥΠΟ ΕΜΙΛ ΛΟΥΔΟΥ-Ι Κ
Τό θελκτ'./.ώτερον πράγμα, τό ο¬
ποίον είδα ποτέ έκτελούμενον άπό
μίαν γυνχΐ.-α, ήτο οταν μία χορεά-ί
τρια, έγγίζουσα την κνημην τοΰ α·υν-|
τρόφου της μέ τούς δακτύλους τού
ά,ϋστεροΰ ποίος της μόνον, εφάνη
νά πτερυγίζη άχίνητη είς τον άέρχ.
μόλις /.'.νοϋσα τα δάκτυλα τής 8ε-
ξ'.άς χειρός της. Άκέμη καί οί
μουισικοί εσταμάτησαν διά μίαν στιγ¬
μήν, τόσον τελεία ήτο ή εβχών, τόσ:ν
θριαμίευτικώς θελκτιΐ/ή καί χαρίεΐ-
ΑΠΟ ΠΟΛΛΑΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΥΝΑΣ ΧΏΡΑΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΕΔΙΑ ΔΡΑΣΕίΙΣ,
ΕΜΙΛ ΛΟΥΔΟΥΊ'Κ, Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΒΙΟΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΒΙΣ-
Μ&ΡΚ, ΕΚΛΕΓΕΙ ΕΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟΝ ΜΕΓΑΛΗΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ, ΑΙ¬
ΤΙΝΕΣ ΠΑΙΖΟΥΝ ΡΟΛΟΥΣ ΗΡίΙΊ'ΔΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΟΥ ΚΘΣΜΟΥ
ΣΗΜΕΊΟΝ.
άνδρας νά διακηρύξη την έν.λε/τήν
λών της.
Τό πλέο. τρομερόν πράγμα το ό-
(ΓθΓον είδα νά κάμνΐβ μία γυναίκα, ήτο
μία Γερμανίς σύζυγος τής μεσαίας
τάξεως. Εισήλθεν είς Ινα δωμάτιον
κινΐΰσα μίαν εσπερινήν εφημερίδα
καί άνέκραζε μέ άπαστράπτοντας ο¬
φθαλμούς: «Μία μεγάλη νίκη είς
το Δυτιι/όν Μέτωπον. Πέντε χιλ;-
άδες έχθρο! νε-κροί!»
'Η διαφορά μεταξΰ τώ·/ δύο. δέν
είνε δια·φορά χαρακτήρος· υπο ωρι¬
σμένας συνθήκας, αί δυο αύται γυ-
ναί/ες, εάν έξεπαιδευοντο διαφορετ;-
κά καί έπηρεάζοντο άπό άλλας !-
δεας, δυνατόν νά ήλλασσον θεσε'.ς.
Πλάγι είς την γυνανδρον εκείνην,
ή όποία ϊέν κατώρθωσε νά αντιλη¬
φθή την πραγματικήν φάσιν εκείνον
το οποίον τόσον την έχαροποίει, έγω
ΐδει εκατοντάδας γίλναικών έν πολέ¬
μω ι/.αί ειρήνη, νά στρέφουν μέ μη-
τρικήν στοργήν πρός τα παιδία κα:
άσθενείς, πρός κα/Λυργους καί ζώα.
*Έχω ίδει έπίσης ωραίας γυναίκας
νά· είσέρχωνται είς μίαν αίθουσαν
χοροΰ μέ τέ παράστημα δ-ασ(λί·σσης·
καί εχω ίϊε: άλλες πάλιν νά περιμέ-
νουν μέ Ινα μίγμα προθυμίας 7.αί
δ.σταγμοΰ, την προσέγγισιν τοΰ έρα-
στοΰ, μέ τόν οποίον αφέθησαν μόνα:.
Κατά την Γερμανικήν επανάστα¬
ίδ ί ά άύ
ότι τα κατο·ρθώματα όλα τίς γυναι¬
κός εΐΜ6 άσήμαντα, συγ*5'.νόμενα αέ
τον σκοπόν διά τον οποίον εδημιούρ¬
γησεν ό θεός,—νά άγαπα.
Μία άληθΐνή γυναίκα άγαπά είς
/.άθε της πράξιν, είς κά3ε έργον,
είς τό οποίον έπιδίδεται. "Αγαπόϊ
την καλλονήν, την δικαιοσύνην, την
ά θρωπίνην φυλήν, τούς πτωχούς
καί καταπιεζίμένους. τούς ισχυράς.
Μία γυναίκα άφ'.ερώνε! την ζωήν
της μέ αυτοθυσίαν καί -άλτρουιηΑον
εις την
ιδέαν
την οποίαν εχει ζ-
ρωτευθή, αναλόγως των πτή-εων
τοΰ πνεύματός της καί τής άναπτυ-
ξεως των δ·υνάμεών τ/;ς. Αί γυναί-
| χες των μαζών έξαρτώντα1. τελείως
π αί απολύτως άπό τόν άνδρα. 'Η
7«ειροτέρα ήττα την οποίαν ΰπέφερε
ποτέ ή σύγχρονος γυναίχβ—ό Π αγ-
κότμιος Πόλεμος, τον οποίον δέν
ηδυνήθη είτε νά προλάβη' είτε νά
συντομεΰση—την άχεχάλυψαν είς τό
πνεΰμα των άνδρών ώς δούλην, ά-
φοϋ ή σκέψις τοΰ άνδρας στρέ·φε-
ται πρός τόν πόλεμον έκ παραδόσε¬
ως καί υποδείξεως, ένω ό πόλεμος
όπως κάθε τι καταστρεπτικόν, εί¬
νε τελείως ξένος πρός την γυναίν.α
ή όποία είνε ούσιωδώς άμυντική.
Είς την εποχήν μας, όπως έπί¬
σης .?αί είς ■προγενεστέρους χρόνους.
αί σπθυδαιότεραί γυναί/ες είνε μό¬
νον γνωσταί είς τόν ιδικόν των πε-
που έ·/.τελοϋν
των εργασίαν
ματα, πως αί γυνακ/.ες άγωνίζονται' -άγ^,'δύναται νά λεχθή ότ: αί
*« πως ίιοουν τον ερωτα των καΐ ^γαλήτεραι γυναίκες είνα-. Γνωσταί
ε φόν μικράν διαφοράν μεταξυ των. ;σως ε·;ς τ&ν ΜίΧ α^κ ^ 6.
σιν είδα γυναίκας νά άγορεύουν είς
τούς δρόμους, όμιλοϋσαι υπέρ ελευ¬
θερίας καί κατά τής πτώγειας· εί-
δα ήθοπθίθΐις ζαρ'.στανούσας είς δ-ρά-
μρ φρ μξ .
οΐοτι μια μεγαλη ηθοποιος πάντθτε
λησμονεί την σκηνήν, άκριίώς. δ-
άλ δλ'
Γως ενας μεγάλος δημοφιλής ρ^τωρ
8έν την λησμονεί ποτέ. Έχω ίδε:
στενοχωρ/μένας δασιλίσσας νά δΐέρ-
χωνται άγερώχως διά θριαμβευτι-
κών άψίδων εχω ίδει γυναίκας έπ'- Χ1 ^^
στήμονας τόσον άφωσιωμένας είς τό| ς^ίξεις
ο.τι εδλεπαν κάτωθεν τίΰ
σκοπ'
ώστε
τάς
ω
ποίον άγαποΰν. Άπό τόν μικρόν άρ:9
μόν παραδειγμάτων δυνάμεθα νά
κρίνωμεν την μεγίστη·; £/τάσιν τοΰ
τί κατώρθωσαν ιδιαιτέρως αί" γυ¬
ναίκας, έπηρεάζου-σαι τοΰς πολιτι¬
καί μεγαλο-όιομηχάνους μας.
,άμει, νποοάλλου-σαί ΰπο-
ίΐς αύτούς. ώθοΰσα; αύτοΰς
έμπρός ή ίαποδίζουσαι -/.α:
ν.αί άκόμη σαί τα τέ/.να των εχ
ίϊει μίαν ποιήτριαν νά ερχηται πρός
Ινα κήπχιν, μέ τό σημειωματάριον
είς τό χέρ:. μέ το δλέμμα χαμένον
είς όνειροπόλον σκέψιν εχω ίδε!
τό όξό δλίμ;χα μιάς ζωγράφος νά ζη-
τή νά ναντεύστ: τό μυστικόν, τό
χρΛμμί'νθΎ όπισθεν των χα.ρακτηιθ'.-
στικών τοΰ άπέναντί της.
Καί όλαι αύται α: γϋναίν.ες είχο·;
ενα πράγμα κοινόν: Έμδτδίων. 'Α-
κόμη ιχαί άν δέν έμειδίων την στιγ¬
μήν κατά την όπΌΐ'αν ήσαν ά
έ ί έ ό
μέναι είς έκείνο τό οποίον εκαμνον
συγκρατοοσαι αύτούς, εςγρ
ζωηρά αίτθήματα ίιπέρ ή εναντίον έ-
/.είνων; μέ τούς όποιοος συγκροΰεταί
ανθρώπινον.
Ή Έσθίιρ Κιρπάτρικ, ή όποία ίδελέγη ώς ή ό>ρ«ιοτέοα ν^« τής Γιούτας,
κερδίσασο τόν τίτλον «Δνίς Γιούτο».
λόγον θά ηδύνατο
ίτημος χορείτρ'.α
^ Σ-υνασπιτμοϋ
είς την σ./ηνην /.αί την οθόν ην. με- είς την οποίαν άντιπρότωποι τοΰ χα-
λευταίας, δλα είνε, τρόπον τινά, ζω.
γραφίΐίη. Εΐς^τά συγγράαματα τής
Γερμανίδος, δλα είνε μωσική. Ή
Σοιιηδίς άσχολείται μέ τό έδαφος,
υέ ίδιοσυγκραΐίας, μέ δάθος -/.αί στε-
νότητα· ή Γερμανίς τραγοοδεί την
ώραιότητα, πλάτος, ·τά πράγματα
τοΰ πνεύματος.
Ή Ρικάρδα Χότς συνίυάζε! /.α;'
εξαιρετικόν τρόπον την δ'.αύγεΐαν ε¬
νός άνδρός μέ την άφίσίωσ'.ν μιάς
γν»α:χός. ,Αργίσασα ώ<^ 'υρ'.κήποι- ήτρια, τής όττοίας τα έρωτιχά πο;- ήματα είνε μεταξΰ των /.αλλίστων, χατέπληξε τοΰς άναγ<;ώατας της μέ ίίττ&ρο/.άς είκόνας έ-Λτελεσθίίσας μέ τΐλμηράν χείρα, είκόνας καί προσω- πογραφίας είς τάς οποίας τρόπος καί απόδοσις, σχέδιον καί άπεικ,ό- νισις αμιλλώνται πρός άλληλα είς τελί'.ότητα. Κάπου λέγει: «Ή ζωί; προχώρει πολύ ταχέως 7.αί έπθμένως πρέπε! νά σπαταλά τις όσο·^ τό δ·>
νατίτ; ολιγώτερον κΛΐρό-, περ^χένων
άντ' αϋτοΰ πρέπει νά είνε τις ή έ-
αυτοΰ τύχη. Οίχ^δήποτε ευτυχίαν
δυνη^ώ νά άποκτήσω, είνε ίδί'λή μου
η εσκέπτοντο, έμειδίων άμίσως κατέ- άνδρας· άστικαί ή λαΓ/.αί οίκο'γένίΐα'ί
—... Ζ_~., _Ι ίΐ 1____ ___
V
______Ι»... _____./. «λ __^ _
πιν, όταν τό ίλέμμα των έπιπτεν
επί τοΰ προσώπου, τό οποίον τάς
παρετήρει. Ναί, έμειδίων, κάθε μιά
άπο αύτάς, μέ τρόπον χ,ατά τό-Λ ο¬
ποίον ουδέποτε άνδρας μειδιά, είτε
ένω έργάζεται, ή μετά τό έργον
τ&υ' έμειδίων όπως κανείς άνδρας
δέν δύναται νά μειδιάση, χωρίς νά
προ-Ααλή τον κίνδυνον Κάθε τι ό
η, χ
τον κίνδυνον. Κάθ
ε τι τό
ρή
οποίον τάς είχεν, έξάψει—αγών, πα;-
γνίδι, τέχνη, ή θέλησις τής επιτυ¬
χίας—ΐχατέλη,γεν είς ενα μειδίαμα
ή διελύετο είς έν τοιούτον, έκ «5
όποίοι» συμπεραίνω ότι μία γυναί/.α,
άκόμη καί άν είνε άσχημη ή γραία,
άκόμη καί άν είνε σοβαρά καί τε¬
λείως πραΛττκή καί πεζή, παραμέ-
νει, έν τούτοις, είς την τελευταίαν
««ίλοσιν, Ινα έρωτικον όν.
'Βπομένως είνε δοΐσικώς αδύνατον
νά συντάξη κανείς Ινα κατάλογον
μεγάλων γυναικών της έποχής μας
διατρέχει τόν κίνδυνον νά λησμονήση
τάς μεγαλειτέρβς μεγαλοφϋΐας με-
έχουν παραγάγει όλοος τοί»ς σημερ'-
νοΰς άρχητχΌύς μας, έφευρέτας, καλ-
λιτέχνας, επιστήμονας, άκόμη καί
στρατίωτΰ/,οΰς άρχηγίύς· κανείς έξ
αυτών δέν προήλθεν άπό την άρ'.στο-
/.ρατίαν, ήτις έξεπαιδεύετο επί γε¬
νεάς διά την άρχηγ'αν.
Τί γίνεται υπό των μεγαλοφ^ών
γιιναικών, έφ' όσον κάανοον κάτι
ούσιώδεςκαί τό κάμνουν μέ τοιούτον
τρόπον, ώστε νά καταστησουν τό κα-
τόρθωμά των όρατόν:
Ουδέποτε σχβδόν μ;2 γυναίχα ε-
γινε μεγάλη ΐχαλλ:τέχ->:ς, διότι οί
μεγάλθ! καλλιτέχνα: πρέπε». νά ά-
πομακρ·χ;θοΰν τελείως έαυτών, ίνα
κάμουν μεγάλην, πχραγωγ'.κήν εργα¬
σίαν. Έξ άλλου, γυναϊκες ήθοπι3!θί
υπήρξαν πάντοτε μεγαλείτεραί των
άνδρών ήθοποιών, διότι ή ή8<«Γ0'.ία είνε κυρίως φυσΐκή καί προσ6«Γ:κή. Δι' αυτόν τον λόγον Θά ήτο ορθόν αως νά όνομάσω ^ρικάς ήθοποιοΰς πρώτας είς τόν κατάλογον {«>;; μεγά-
νομα έι/4'.νης, ήτις έντός των τε-
λειιταίων είκοσι έτών ε■ '"
της. Ε-κτττε. ολα τχς τα
ι) ατα εχουν
ως < Εάσιν το πάτρ (Ον &ϊαφος κα! είς ο :ύτό όμοιάζει τόν μ.έγα··* Νορ βηγον Χάμσου'ί >—πράγ-
οατί, τό γ=
,γονός
ότ·. είνε
γυνα?κα
σπχ.ίως ;
ς,ροδίίε
τα: είς
τα εργα
της.
ηχονςμου-
σ;/.ής μεγάλων συνθετών καί δμοις
διετήρησε τοΰς πατροπαραδότους
στροβιλιτμοΰς επί των δακτυλω/·.
Διετήρησαν έπίσης την «νήθη έν-
δυαασίαν μπαλλέτου, άντί νά πε,ρί-
δόν καμμιχν λζί τας υιοτητας, αι
ότ&ία! χαρα/τηρίζουν την Λάγτερ-
λοφ. Άλλ' έξ άλλοο, κάθε τι τό ο¬
ποίον κάμνει τό έργον τής Χότς
δυαασίαν μ-αλλέτου, α?π νά πε.;ι- σπουδαίον, λείπΐ! άπό την Λάγκερ-
βληθή ψευδθ-Έλλην.κά ένδύματα. λοφ. Είς τα σχ,'γράιμ.ματα τής τε-
Μϊτα-ξύ των ζωγράφων έπίσης ή
πρώτη θέσ:ς φαίνετα·. νά άνήκτ; είς
μίαν Γερμανίδα.· άλλ' ή Κοθη Κόλλ
γουίτζ, ή όποία, όπως κα: ή Ρικ-
κάρδα Χότς, είναι 60 έτών, Ιρχετα:
άπό Ινα διάφορον κόσμον, ή τουλά¬
χιστον έργάζεται είς Ινα ϊιάφορον.
,Ανατραφ·είσα μέ σοσιαλιστικάς τά-
σε·.ς, καθωδηγήθη είς την τέχνην
της κατ,. αρχάς άπό συγγφαφείς
ώς ό Ζολά καί ό Τολστόη· τό οποίον
σημαίνεί ότι κατ' αρχάς έθεσε την
ί/νογραφίαν καί χαλκογραφίχ^ πρό
•/.ά3ε άλλου καί ανέπτυξεν Ινα αυ¬
στηρόν άνίροπρεπές &«<:. Την επο¬ χήν καθ' ήν ό Γυλιέλμος Β'. ε¬ στέρησεν άπό τόν Γ!σέρχρτ Χάουπτ- μτ; τό βραβείον Σχίλλερ, ηρνήθη έ- πϊ'ττ.ς καί είς την Κάθη Κόλλγου- ΐτζ Ινα χρνσοΰν μ£τάλλ·σ/, καί ή Αύτ;χράτεΐρα. ή συζυγος τοϋ Γου¬ λιέλμου, διέταξ1! την άπομάκ,ρυντ'.ν ενός έ'ογω τής καλλιτέχν.δος, είς τό οποίον εργαζόμεναι γυναίκες έ- ζωγραφίζοντο έν δλη των τή άθλ:6- τητι. Μόνον κατά τόν πόλεμον ή Κόλλ- γευϊτζ ευρεν εαυτήν /αί ανέπτυξε μεγαλείον τέχνης. Είς τόν υϊόν της, όστις εφονεύθη είς τάς αρχάς τοΰ πολέμου, έ'χασε χιλίους υίούς, καί τής ιδικής της χώρας -/αί των χω- ρών των έχθρών της. Καί έ!1ωγράφ:- σ·εν είς μίαν σειράν, είι όνω·; γεμα- των αι-σθημα, τα σύμβολα τής άνε- ■/είας χ,αί τής θλίύεως—τα έζω- γράφίσε μέ άδ^άς, καθαράς γραμμάς σ'ωπηλώς εύγλώττους, κατορθώνου- σα /-αν., τό όποίο·^ πολλοί συγ-,'ραφείς οέν /.ατώρθωσαν, είς ολόκληρον μα- 7.ραΊ σειράν συγ-(·ρομμάτων. Η γυναΐκα αύτη ζωγράφος, παρα τό μεγαλείον κα: την τέγ-/ην της, επιδείΧΓ.υε: τόσον ζωηρώς την γυναι¬ κείον επιθυμίαν, δπως βοηθήση κ«' βελτιώση, ωιττε θά ηδύνατο σχεδόν νά ./Λταταχθ^ μεταξύ των έν^ργών έργατρίών, ά<ροΰ τό έργον τής γυναι¬ κός είνε πάντοτε βασικώς περισσότε¬ ρον όργαν:κόν παρά λο-;ίκόν, όφεί- λόμετ,ον πάντοτε περισσότερον εις τίρ; δίαίσθησίν ·παρά είς την σκέψιν. Ή Ίρλανδίς "Αννα Μπεζάν είναι παράδειγμα τής μετ>όάσεωςί άπο
την σκέψιν είς την πράξιν. Ύπάρ-
χε; βειδαίως πολλή, άνδροπρεπης,
δύναμις Θελήσεως είς την όγίοηκον
τούτιδα αυτήν άγωνίστριαν, καί είνε
πιθ~>όν ότι όχι μόνον άμφιιδολ'.α
άλλ' έπίστς καί φ'.λοσοφία ήσαν με¬
ταξύ έιζείνων τα όποία την ώθη¬
σαν πρός δράσιν. "Όταν ήτο μολι^ς
26 έτών, σύζυγος ενός αυστηρώς εύ-
λαδοϋς κληρικοΰ, μήτηρ δύο τειχνων,
έστάθη μίαν ημέραν έντός αιίζ κε-
νής έκχλησίας, δπου ειχε μεταδ-ί},
διά νά παίξη είς τό όργανον, και
ησθάνθη αίφνης νά καταλαμδάτ'ητοει
υπό τοΰ πάθου ν ά ομιλήση άπό τού
άμβωνος. 'Υπήκουσε είς την ώθησιν
ϊύτήν καί αντελήφθη ότ: χατείχε τό
δώρον τοΰ άγορητοΰ· ότ: τό μόνον τό
οποίον έχρειάζετο. ήτο εν άκροατή-
ρ:ον.
Σχίπτϋ/ισμός καί Ινα ζωηρόν
πνεΰμα, την έ'καΐιαν μετ' ολίγον >ά
άποχο>ρ'.σθή άπό την Εκκλησίαν καί
(,Συνέχεια είς την 20ήν σελίδα.)
15
της σκλαβιασ
Η ΦΙΛ7*ΡΓΥρΐ7* ττον Τ^ΑΗ
ΕΝΑ ΤΑΓΜΑ ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΕΣ.- Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΤΟΥ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Κ ΑΙ Ο ΑΛΗΣ.» Ο ΤΣΑΠΑΛΑΜΟΣ Κ ΑΙ Ο ΜΠΟΥΓΑΣ- ΟΠΟΥ Ο ΤΥΡΑΝΝΟΣ ΑΠΑΓΧΟ-
ΝΙΖΕΙ ΕΝΑ ΓΚΕΚΑ ΤΟΥ.- Ο ΣΑΠΙΟΣ ΚΑΦΦΕΣ, ΟΙ ΕΒΡΑΪΟΙ ΚΑΙ Ο ΑΛΗΣ.-
Ο ΔΕΣΠΟΤΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΡΟΛΟ Γ.~ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΑΗΕΚΔΟΤΑ.
Γιά ττ'ιν περιουσία τού Άλή πράκτορας παρεκάλεσαν τότε μέ
ησσά καί τα αέσα ποΰ εβαλε σέ δάκρνα τόν Τσαπαλάμο νά τούς
■χωρέση γιατί ήξεραν ποία τύχη
'"- περιμένει αν τό μάθαινβ δ
ηήιιητη- 'ΑΙή- Άιϊ' Λ ΤΛ»
Ενέργαα γιά νά τή σχηματίση, ύ-
παρχουν απειρα άνεκ/δοτα, πολΰ
πεοιεργο. Ό Τνραννος ήταν μο-
ναοικος φορομπήχτης, κ' ετσι κα-
ύι/θωνε άχι μόνο νά στέλνη στήν
οίλι τό έτήσιο φόρο
σν
τοϋ
μ
φιλοχρήματος 'Αλής. Άλλ" ό Τσα¬
παλάμος επήγε κατ' ευθείαν στόν
Άλή καί τοϋ είε
μς ήγ
Άλή καί τοϋ είπε:
Ό
τιυι,
Κοίνσταντινούλι τόν έτήσιο φόρο
τοι' 4,ΟΟΟ,ΟΟΟ γρόσια, άλλά καί
ν α ταραγεμίζπ καί τό δικό τον θ/η-
σαυροφι4άκιο. Την είσπραξι των
έ/.ΐακτων σννεισφορών εΐχε άνα-
-Οέσει στούς προκρίτονς των κοι-
νοτήτων καί των χωρίων, γιά τούς πρακτόρων σέ φυλάκισι καί επει-
τα/τι/.ού; άμως φόοου; εί- τα σέ έξορία στήν Άρτα.
γΐ ενα όλόκλίΐαο τάγμα εΐσποα-1 Τεραστία ήταν ή κτηματική πε-
ντόρων. "Ενός άπ' αύτούς ήταν ' " " ~~
"/αί ό Σταύρος Τσαπαλάμο:;, πα-
τέρα; τοϋ ίδρντοΰ τής Έθνική;
Τραπέζης Γεώργιον Σταύρον. Γι' Ι καί πολίούς Ιδιώτες Τονοκους καί
αίτόν ό λόγιος Γιαννιώτης Κ.
Κα^αντής γράφει τα εξής:
Όσον χρήμα εμΐόαινεν άπό τα
δασιλικά δοσίμοτα, δλο έπερνοϋσε |^
τα χέρια τοϋ κύρ Σταύρον
μί>υ, δ,τι εμαζεύαμε φέτυ; άπό
τούς ραγιάδες συν.
— Ωρέ, λίγα μοϋ φέρνεις. ώ-
ρΐ κύρ Σταΰρο !. .
— Πολλά, λίγα, ταυτα εχουνε
ό /όσμος, ταύτα δίνουν. Φταχχεια
μεγάλη στΰν κόμο,
ολοι κλαίγονται φέτος
— Σέ γελοΰν, ώρέ κύρ Σταϋ-
αύτοί τόσα ή καί περι-σσότερα χρυ-
Οα. νομίσματα ή πολντιμα άντικεί-
μενα. Καί ό δυστυχισμένο; ό Ά¬
λής κατώρθωσε ετσι νά χτίση..
δυό παλάτια, άγγα^εύοντα'ς μάλι.
στα γιά τό χτ'σιμο δλσι-ς; τούς
φτωχούς κάτοικον; !
^Τά κελλάρια τοΰ Άλή ήσαν γε-
μάτα άπό σιτάρι κοί δλα τ" άγα-
θά τοϋ κόσμον. "Οταν έμάθαινΡ
ότι τό σιτάρι των άποθηκων τού
άρχιζε νά μονχλιάζτι ύποχρέωνε
τού; Γιαννιώτες καί τούς κάτοι¬
κον; άλλων πόλεων ν' άγοράζονν
κ«θένας άνάλογη ποσότητα, άδιά-
φορο άν δέν εΐχε άνάγκη άπό σι¬
τάρι. Γιά την καταναγκαστακή
αυτή άγορά, ό "Αγγλος π;ριηγη-
της Σμάρτ Οΰγκε; γράφει τό ά-
νύλουθο σχετικό έπεισόδιο.
«... . Όξ'.ΐες καί διαπεραστι-
/.ες κρχ,υγές μάς άνάγκασαν νά
τΐεταχθούμε άπό τό κρεδάτι, έμά-
θαμε δέ άμέσως ότι έκείνη πού έ-
φώναζε ήταν ή σπιτονοικοκυρά
μας στήν οποίαν ό Βεζύρης εΐχε
στείλει την τμέρα έ/,είνη δέκα νοι-
λά σιτάρι. ΕΤδαμ- τότε νά φανε-
ρώνεται μέ κλάματα καί δαρσίμα-
κρύπτη έφνλαγε τοίις θησουρούς! τσ, ή γρηά κοί μάς παρακαλεί νά
τού, καί μέ χαρά βεβαιωθήτε ότι---------—..... —--- 'Λ1~ π----~
&Χ.. _τ________'α_. '_____ ττ _ '.ρ__
Άλή^ θΰμωσε καί χτΰπησε
τα χέρια ναρ&ί) ό δήμιος Όσμάν.
Άλλά τότε ό Τσαπαλάμος ενήρ¬
γησε σά χρι,στιανός, εδαλε δία
τού τα δννατά καί κατώρθωσε
νά μετριάση την ποινήν των εϊσ-
οιοικχία τοϋ Άλή. Γιατί οχι μόνο
/αταπάτησε δλα τα μοναστηρια.
κά καί *Κ34νοτΐκά κτήαατα, άλλσ
ΧρΜττιανον;, τούς άνάγκαζε νά
τοΰ πονλσϋν γιά ενα κομιαάτι ψο>-
μί τα κτήματά τους. Τόν Νοέμ-
τοΰ 1818 έ'πεσε κεραννός κι'
ρ: τό παλάτι τού στό Τεπελένι,
μ χρ ή
δέν είχαν πάθΐΐ τίποτα. Κρύδον-
τα; ομακ; την άλήθεια, σ/.έφθηκε
ν ά έπακρεληθη άπό τό περιοτατι-
>:ό. "Εστειλε λοιπόν αιιέσως γοάμ-
Πασσά μου!^τα Γ"αι τελαΑηδες σε ολες τη;
) λίκκο επαρχΐΐΘΓη ναρυητν οί ν.ατοι-
έ ^ τού, «δίνοντας κ«-
οο ν.αί κλαίγοντο» γιά
το χαζνέ (ταμεΐα). Νά τούς
νεις, ώρέ, κ' ενα ρέσμι (μικρό νό-
μισμα) άκόμα, γιατί στήν Πόλι
θέλουν πολλά !
— "Αν δέν σ' άρέσω, Πασσά
ιιου, άπετ/τησε ό Τθαπαλάμος. 6ά-
/? άλλον νά σον κάμΐ| τό χονσμε-
τι (ύπηρεσία). Ν' άπλώσω τό χέ-
ιιον στοΰ φτωχοΰ τό βιό, νά
** σέ
ρι
η τό σπίτι τοϋ ένού καί τό
6όιδι τοϋ άΐλουνοϋ, αύτό ποτέ μή
το /.αρτεραΐς. Δέν μοϋ ΰαστά ή
ναρδιά»
Ό Τσαπαλάμος έξηκολοί·θτ»σεν
?τι πολΰ καιρό νά κάμν^ τόν ύ
'άλλλ ϋ Ά>ή
ύ-
ρ μ^
'άλληλο τοϋ Ά>.ή Πασσά, χιορίς
νανεί; νά πορουτονεθη εναντίον τού
^τός άπό τοΰς είσπρά/τορε-
στήν προσκλησι τού
;η~|γαν καί δρήκαν τόν κραταιό
Βεζύρη τής "Ηπείρου καθισμενο
σέ μιά φτοοχική τ|Ηϊθα μπροστά
στά κουτνίζοντα άκόμη ερεί-ρα
τοϋ παλατιον τοΐ', στανροπόδι, ξε-
πκούφωτο, μέ τό κεφάλι σκικρτό.
τα χέρια σταΐ'ρωμενα θλιβερά στό
οτήθος κ' ενα μΛ.γάλο δίσκο ι
στά τον γιά νά θέχεται τής ε'ισ-
φορές των Ή-τττκόων τού !
μεσιτεύσουμε στόν Άλή Πασσά.
Στπν άρχή άπ«ρήσαμε γιατι ύ-
ποδέχτηκί ιι' έναν τέτοιον τρόπο
ίνα τόσο καλό δώρο κ' ήιιαστε ε-
τοιμοι νά την πάρουμ;: γιά τρελλή
η γιά άχάριστη α)^λ' άμέσως έμά-
{Κχμε ότι τό δώοο αύτό επρπε νά. .
πληρωθή στό διπλάσιο τής άξίας
τον καί ότι ό άπεσταλ'αένος ίρι-
σκότανε τί) στιγμή έκείνη στό σπί-
τι της περιιιένοντας τα χρήματα!
Έί τότε καλό νά καθησυ-
Ό Σθϋρα Ντβορίνε, τετραετής μι κρός τής Βαλτιμόρης, όστις είναι
ίνανός πιανίστας, καί παίζει μέ τ έχνην συνθεσεως τοΰ Μπετόδεν
καί Κζερνύ καί αλλων.
ΐίόνιο έκεϊνο, άλαφιάστηκε. Ένας
«πό τους Άρβανϊτέ; τον, Γκέκας.
πυροβολεΐ μέ πι<5τόλι κατά τοΰ πλή- θον; καί οί όίλλοι ήσαν ετοαιοι νά μιμηθοΰν τό παράδειγμά τον. 'Αλλ' δ Άλής, μαντεύοντας τα έ- χάσουμε την απίλπκτμένη γρηά. | πακολουθα, ενήργησε^ με γρηγο- Κ' έπροτιαησαΐιε νά πληοώσουμε Ι ^α. πονηοιά και απιστια·. Ε- Καί οί κακόμοιροι οί Ήπειρώ-' 1812, εμείς παοά νά ένοχλήσονμε τόν περινοι'στατο Ββζνρη;. Άρη'ότερα έμάθαμε ότι ή σννεισφορά αύτη ήταν άναγκαστική γιά δλοιτς τούς κατοίκους των Ιωαννίνων. Ώς τόσο μιά φορά ή άναίοεια τοϋ Άλή £επέρ«σε τα δρια Στά λτιββις απ|ό καποιο /.ρέαασε άμέσως τό Γν.έκα μπρο¬ στά σέ δλο τό πλή&ο;. καί δ> κή-
ρυξε ότι άν εφ*νγ«'·' ΐονχα καί
πήη'αιναν στά σπίτια τονςΤ ούτος
θά Ικανοποιοϋσε την άπαιτησί
τον;. Ό λαάς παροδ^χτηκε, καί
ο 'Αλής άνοιξε τν; άπε'θηικές τοα.1.
στήν άγορά 2000 φορτώ-
πουγγια.
Αύτη ήταν ή ψυχολογία τοϋ
Άλή: "Εναν-εναν δέν έοροβότανε
τούς άνθρώπους.
στήν Ίδέα μιάς
τοΰ λο,οϋ.
Έτρεμε δμως
'Επαναστάσεως
"Οσες φορές δανειζόταν άπό
τοί>ς ύπηκόον; τού ιιεγάλο ποσόν,
θλ ά ό ί έ
νά τό
σέ χρνσά νο-
τες κάνοντας την άνάγκη φιλοτι- ελλεψμα σττμ· έσο5:ία, έκήρνΗε τό >«τ·α σιτάρι να πουληθονν οί ε-
μία δ&Ηαζαν τό κεμέρι τονς στό σιτάρι τή: Ηπείρου μονοπώλιό έευτελισηκτι τωτι και διετα&. να
δίσκο τού 'Α?.ή. Ό ΐΓανοϋργος Τΰ- τον κοί γιά ν' αυξήση την τιμή,
ραννος είχε φροντίσει πρσηγονμέ-1 απηγόρευσε νά μπάσονν αλί.ο άπό
ρς χ φρ ρη
νως νά μοιράστι <τέ μχρικούς άν- τή Θεσσαλία. Ό ταλαίπωοος λαός, ποΰ δα- ' '^° Τ ,εΐσπ^"·,τθρες' θρώπονς' τής ; οποίον; οενέπιετρΐπε την.τα- ,„:_„;' »' ξεντελιστνκή τιμή καί διέταξ^ νά επιτραπή ή είσαγωγή σιταριοϋ ά- ιιίσματα, κατόπιν δμως τα έπλή- ρωνε σέ άσ^,μένια, καί δχι στήν άξία .τοΰ εΐχε τό άσήμι στά Γιάν- νι να, άλλά σύμφωνα μέ τή διατί μησί τού στήν Κωνσταντινούόττοολι, κ' ετσι έκερδιζε τή διαφορά ποϋ ήταν άρκετά σημαντική. Στά 1814 ό 'Αλής άγόρασε ά¬ πό έναν πλανόδιο Ίταλό εμπορο μιά μεγάλη σι.'>Λογή άπό ρολόγια,
δλίδ θή ί
(,'ΐσσευμα άπό 300 άσημενια έξά-
ρια. Ό Τσαπαλάμος τ» έκράτη-
^ γιατί εβλε.—■ τό άδύνατο νά τό
"ιστρίφγι στο^ς άγνώστβυς φορο-
•ογουμένους, άλλά τό φύλαξε αέ-
Ρα σ' ενα ντουλάπι τού σπιτιοΰ
τοΊΐ. <0ΐ είσπρ'Λν.τορΞς1 κιαί πρό ^αντων ό Μπουγάς, πιστεΐΌντας οτ|_ πέτυχε ή πονηριά τονς ν.αί ότι τοΰ δούί^ωσαν τέλος τό στόμα, τοΰ ^αρουσίασαν κατόπιν ελλειμμα, ά- τ» 15 πουγγιά (5,625 Γαλλικά (Γί>άγκα). Καί δταν ό Τσαΐταλά-
ιι°; ρ<ί)ττ|σε άπό ποϋ προέρχεται «ΐ'το τό ελ>.ειμ<μα, ό πανηρός Μπου '.«; απήντησε· — Αύτά, άφέντη μοί1, είνε άπό "^ινα τοΰ Ντολαποπούλου. (Δηλα- °>| άπό κ ίνα ποΰ την όίλλη φορά
περ(σσ }Ό.ν καί τα/.αη|·€; τάχα
°το ντουλάπι σον Ι.
Ο Τσα--ταλά.μος εκανε πώ; έ-
^ισθηκε, άλλ'' δταν ΰστερ' άπό
'Ύον καιρό δ Μπουγάς τοΰ πα-
ρονσι ί ΰ λ ^
ν , ιά καί τοΰ ξαναάπε ότι
'/(χΐ( αύτά είνε άπύ τοΰ Ντουλαπο-
™ύ?.ου, ό πατέρας τοΰ Γεωργίου
-τανρου ίθ·ύιιωσε, άρπαξρ τόν
''αταΧ°ο:στή άπό τό γιακά, τόν ε-
1ΡΟΡ μπροστά στό ντουλάπι καί
τού εΐπε; — «Κύττα ώρέ !» Μέ-
σ« στό ντουλάπι ήσαν "πράγματι
υΧι μονο τα ΗΟΟ έξαρια, άλλά πλά-
> ι τους καί^ δ τόκος των δί·ο έτών:
- 7 *^α, κύττα σννέχισε δ Τσαπα-
α(·ος κοτί νά τα πή; καί τής συμ-
"ο0ΐας: σον!»
Ό Μτουγάς καί οί αλλοι ύφ
ραΐοι μπαίνανε σέ δΰσκο/.η θέσι /ωσι ζητώ-/τιος «σιτάρι η
καί άναγκάζοντον νά ρίχνουν καί Ό 'Αλή; ποϋ ακουσε τό παν«δαι-
Θά πληρώση; καί σν. ώρέ!
Καί δ Μονχτάρ έπλήρωσε 150
πό τή θεσσαλία. Τστερα δμως | δαχτνλίδια, τ^πακοθήκες, καί
άπό 15 μέρες. μή άνεχόμενος τή' την αλλη μερά άρχισε νά τα δω-
ζημία πού επαθε. &α)χ βαρείς <ρό- ρίζη· · επί πλερωμή στού; ύπηκό- ρσις στούς εύαορωτέρους κοτοί- οι»ς τον. 'Εκάϊ,εσε πρώτο τό άρχι- κους Τούρκονς καί Χριστιανούς, ι ετίσκοπο Ίακχννίνων καί τού εϊπί : -' -6γαλε τή ζη,ηά μέ το παραπά-' — Δέσποτα νά ενα ρολόϊ γιά Μάλιστα ττυμωμένος εΙπ« στό Ι σένα ώραιοτατο, λαμπρό! γαλήτερο γυιό τον, τό Μοχ^τάρ;, — Εύχα^ιστώ πολνχρονεμένε. — Νοί, άλλά αύριο θά μού κά- νΐΚ και ού ενα δώρο άπό έξήντα τπεκίνια ! "Επειτα καθίνα; άπό τονς προεστού; ελα!5ε τό δωρο τον καί ί'στειλε την ώρισ'α'ένη ^πό τον πρωτότνπο δωρητή άξία τοι σέ χρνσά νομίσματα. Γιά ν' αυξήση την πεοισυσία τού ό Άί,τϊ; δέν εΐχε κανένα δι- σταγμό, ν.αί τα περισσότερα κα. κονρ^'ήματά τού είχαν «λατήριο τή φιλαργυρία. Έρριχνε στή φν- λακή γερόν;, χηρες, όρ(ρανά γιά νά τονς κατάσχη την περιουσία. "Επαιρνε δ,τι ενρισκε, δσο φτω- + χ»κό καί άν ήταν, δσο τιποτένιο. Μέσα στά ύπόγειά τον μαζ^ύονταν τεντΐερέδες, καζάνια, μαγκάλια ναί-ά7ΐα μικρής άξία; πράγματα. "Έγδννε τόν κοσμάκη. Στά 1807 έλαβε την ανάγκη νά χύστι κανό- νια. "Ανοιξε λοιπόν τής άποθη- κές τ»ν (τα κλειδιά τα κρατοϋσε πάντα ό ΐδιος) καί εβγαίχ χιλιά- οες δκάδΐ ; χα),ν.ινα μαγΐΐρικά οκεύη! Τί εγεινε ή κοί.οσσιαία περι- ονσία τοΰ Άλή Πασσά, μετά τόν τραγικό ·&άνατό τού, είνε γνωστό στοΐς άναγνώστές μας καί άπό ΐτροηγονμενο άρθρο μας. 'Εφαρ- μόστιρ<ε στήν περ;στασι αύτη ή άλήθεΐα της 'Ελληνικής παροιμί- ας: «Άλ'ίμομαζώματα, διαβοίνθ- σκορπίσματα!» η Ραίίίΐιονά καί ίι Αιανα, οί γνωστοί χορευταί τού Μπρόνγουαίη, ϊ-τιδει/.ννοναες τοΰς βηματισμούς *-' Γ"ιυ' ' τι>Γ> νί™» νοοοΰ Σοΰιυπ-οτ.
τοΰ νέου χορόν, Σοΰμπερτ.
, ΟΟΝΝ.— Ό «'Ε-
•νικός Κηρυξ» πωλεϊται παοά τού άν-
ττπροσώπου μα; Γ. Μ.·τέρρη, 81 Μαϊιΐ
8ΐί
Η ΑΝΑΘΕΟ
ΟΥΑΙ είς τόν διδάσκοντα ταχύτερον
παρ' δ,τι δύνανται νά μάθουν οί
μαθηταί τού! Τό δυσοίωνον αύτό
άπόορθεγμα έξηνέχθη καί-επεκυρώθη υφ'
δλων των σοφών τοΰ κόσμου άπό τής αρ¬
χαιότητος μέχρι σήμερον, ή δέ ίστορία ύ-
είποτε απέδειξεν δτι οί ταυτα ειπόντες «ε¬
γνώριζον τί έλεγον». Διότι δέν ύπάρχει έ'-
θνος, ή γενεά, ή όποία νά μή έχη τούς μάρ-
τυράς της—άνθρώπους άπολέσαντας την
ζωήν των, έπειδή παρέβησαν τό προειρημέ-
νον άπόφθεγμα.
Καί δμως συχνάκις ευρίσκονται ανθρω¬
ποι θέλοντες νά διορθώσουν τα σφάλμα-
τα των προγόνων των, ώσάν τα σφαλματα
έκεΐνα νά μή ήσαν φυσική συνεπεία τοΰ πε-
ριβάλλοντος και κατά την παλαιάν εποχήν
κρατούντων ήθών και έθίμων. Μίαν τοι¬
αύτην απόπειραν έ'καμεν, ώς γνοίστόν, πρό
τινος χρόνου ό έν Αθήναις δικηγόρος, κ.
Κύρος Παπαδόπουλος, παρουσιασθείς ώς
αύτόκλητος συνήγορος τοϋ μακαρίτου Σ.ω-
κράτους καί έφεσιβαλών ενώπιον τοΰ ση-
μερινοϋ Άρείου Πάγου την κατά τοΰ πε-
λάτου τού, έν ετει 399 π. Χ. έκδοθεΐσαν έ-
ΤΗΣ ΑΙΚΗΤ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ Μ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΘΗ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΜΕΓΜΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ ΕΚ ΤΗΣ ΚΑϊ
ΓΕ ΝΕΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΕΠΛΑΝΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥ5 ΔΙΑ ΨΕΥΔΩΝ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚ5
ΕΚΙΝΗΘΗ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΚΟΣΛΌΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚ
ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΑΝ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΕΘΑΝΑΤΠΘΗ ΥΠΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ "Η ΑΠΛΟσΙ
ΗΝΑΓΚΑΣΘΗ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΗ. -- ΣΥΓΚΡΙΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΓΕ-
ΝΟΜΕΝΑΣ ΘΑΝΑΤΙΚΑΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ. - ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟ ΤΟΥ ΣΗΜΕ-1
ΡΙΝΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΥΠΟΒΛΗΘΕΙΣΗΣ ΕΦΕΣΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ Ι
ΠΑΛΑΙΑΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ.
Πυγμαχία είς
τούς άρχαίους
Ολυμπιακούς α¬
γώνας, είς τοΰς
όποίους εΐχε λά-
6ει μέρος καί ό
Σωκράτης.
παραβάτου επί πίνακι!» Καί ή μέν κεφαλή τοϋ Ιωκρατους δεν
ετέθη επί τοϋ πινακίου, ώς συνέβη μέ την κεφαλήν έτερος προ-
δρόμου τής αληθείας μετά τέσσαρας περίπου αΐΰνας, οταν η Η-
ρωδιάς έμαίνετο καί ώρχείτο καί εζήτει την κεφαλήν τού Ιωάν¬
νου παρά τοϋ Βασιλέως Ήρώδου, άλλ' ό ΐδιος ηναγκάσθη υπό
των δημίων τού νά πίτ] τό κώνειον, ή, ώς θά έλέγομεν σήμερον έν
Άμερικί), νά καθήση'έπί τής ήλεκτρικής καρέκλας, ούτω δέ άπό
τής στιγμής έκείνης ό γέρων «πλάνος» τού άρχαίου καιροϋ έπαυ¬
σε νά ένοχλί] τόν έξωργισμένον κατ' αύτοϋ Αθηναϊκον όχλον.
Ή πράξις τού κ. Παπαδοπούλου προυκάλεσε τα σχόλια ολο¬
κλήρου τοϋ σημερινού πεπολιτισμένου κόσμου, πολλαί δέ γνωμαι
έξηνέχθησαν έν Εύρώπτι και Άμερικί) έξ άφορμής αυτής, σχετι¬
κώς μέ τό ζήτημα τής κεοραλικής ποινης. Σοβαραί συζητήσεις
εγένοντο ιδίως έν Άμερικί], δπου ό άριθμός των θανατικών έκ-
τελέσεων κατ' έ'τος αΰξάνει, έφ' όσον και τα έγκλήματα αύ-
ξάνουν.
Τό άστειότερον δλων είναι ότι έν Άμερικίί σήμερον ύπάρχουν
ανθρωποι διατεινό|ΐενοι δτι ό Σωκράτης δέν έθανατο')θη, άλλ' α¬
πλώς «ηναγκάσθη νά αυτοκτονήση», πιών τό υπό τοΰ δεσμοφΰλα-
κος οοθέν αύτω δηλητήριον. Ή αύτη άλλως τε έρμηνεία εδόθη
είς την άπαγχόνισιν τοΰ Γκέραλδ Τσάπμαν, τοϋ διασήμου Άμε-
ρικανοΰ ληστου, δταν οί φίλοι τού ΐσχυρίσθησαν δτι αύτός η¬
ναγκάσθη νά κάμη τό βήμα ποΰ τόν έρριψεν είς τόν θάνατον και
έπομένως, δτι τό Κράτος ήτο έ'νοχον, ώς άναγκάσαν αυτόν ν' άπ-
αγχονισθη.
Διά τινάς ό ίσχυρισμός αΰτός φαίνεται ώς άπλοΰν δικολαβικόν
άς», κατεοικασνη διά ψί'ιφων
όν 220 ώς «είσάγων νέα δαιμόνια» καί ώς άποπλανών τούς νέ-
ους των Αθηνών διά ψευδών καί αίρετικών διδαγμάτων. Ή
άλήθεια είναι δτι ό γηραιός φιλόσοφος, ώς έλεγεν ό ϊδιος, ήτο
άθεος, έ'χων ένα μόνον Θεόν. Ό Σωκράτης έτήρει πιστώς ό¬
λας τάς Άθηναϊκάς συνηθείας, αΐτινες είχον καταστή νόμοι,
άλλ' έπεφύλασσεν είς εαυτόν τό δικαίωμα δπως λατρεύη τόν
Θεόν, τόν οποίον αύτός ήθελεν.
Έξ άλλου ό Σωκράτης κατέκρινε την συνήθειαν των Άθη-
ναίων δπως άναθέτουν την Κυβέρνησιν τοΰ Κράτους είς τάς
χείρας πεντακοσίων χοιροβοσκών καί κηπουρών, ύποδεικνύων
δτι τό κυβερνάν δέν είναι έ'ργον τοϋ τυχόντος καί ύπαινισσόμε-
νος λίαν μετριοπαθώς δτι αί Αθήναι ηδύναντο ν' άποκτήσω-
σι μείζονα δόξαν, εάν ή νομοδεσία τής πόλεως άνετίθετο είς ο¬
λίγους πραγματικούς διανοουμένους.
Οί Άθηναίοι δημοκράται προσέφυγον είς τάς αύτάς έκδικη-
τικάς μεθόδους, ών γίνεται χρήσις σήμερον είς δλα τα Κράτη
καί είς αυτήν ετι την μεγάλην Άμερικανικήν Δημοκρατίαν, ο¬
σάκις πολίτης τις καταπατεί τόν γενικώς παραδεδεγμένον η¬
θικόν κώδικα, δέν ήργησαν δέ νά ζητήσουν «την κεφαλήν τοΰ
νόν τοϋ συζύγου της. '.
κεταί διαμαρτυρίαι έξηχο-
λοΰθησαν διατυποΰμεναι ιιέ
χρι τής τελευταίας στιγιιΓ):.
άκόμη δέ καί μετά τί]ν υ.-
τέλεσιν μερικοί έγόγγυσαν
κατά τής υπό των Νόμον
τής Πολιτείας Νέας Ύό<>.
κης έπιβληθείσης νεκροψί-
ας. Μέ τό αΐσθημα τουτο
όσημέραι ανξάνον, τγ-
διαβλέπουν έν τί] δικασταί
ενεργεια τοΰ συγχρόνου
Άθηναίου δικηγόρου νεον
ελαιον έν τη πυρα χ.ατά της
κεφαλικής ποινης. Έν τώ
μεταξύ δμως ύπάρχουν άο-
κεταί άπσδείξεις, δτι ό Σ(ο-
κράτης ολίγον εφρόντισε
διά την ζωήν. Είς την «Α¬
πολογίαν» τοϋ Πλάτ(ονος
ό Σωκράτης φέρεται
λώ υμάς, πείσομαι δέ
ώ, άν μή παΰσωμαι (τιλοσ
νος δτω άν άεί έντυγχάνο)
δρών, ΆΟηναίος ών, πόλεβο;]
καί ισχύν, χρημάτοον μέν οί*
πλείστα, καί δόξης καί τιμ)]
δπως ο")ς βελτίστη έσται. οί«
«Καί εάν τις υμών άμφ
τόν οΰδ' απειμι, άλλ' έρηω
μή δοκη κεκτησθαι άρετΐ']ν,
λαχίστου ποιείται, τά δέ
V
πρεσβυτέρα), δτω αν έντυγχ'
άστοίς, δσφ μου εγγύτερα ~'
«Ταυτα γάρ κελεΰει ό
έγώ οιομαι ουδέν πω ΐμίν|«
νέσθαι έν τϋ πόλει ή την ~"
σίαν. Ουδέν γάρ αλλο π(
χομαι ή πείθων υμών '/μ
σβυτέρους, μήτε σωματωνε
τε χρημάτων πρότερον μρ
ώς τής ψυχής, δπως «ν
δτι ούκ έκ χρημάτων άο
«ρετής χρήματα καί τα
θρώποις άπαντα και ιοι? '■
"Οταν έπέστη ή ώρα, ο
στοιχίζετο υπό των φ»λων/»
νος, τοΰ Πλάτωνος, τού Α·
αλλων. Ό δεσμοφυλσς
«Παρά σοΰ, ώ
τόν εύγενέστατον,
^ιχειρημα αναξιον,λογον, οταν έξετάζηται άπό τής απόψε¬
ως τού αν είναι ορθόν, η έσφαλμένον, τό σύστημα δπ^ο '/αβιε-
ροι την κεφαλικην ποινήν, έξ αλλου δμως εχει μεγίστην σΖα
σιαν διά τάς χιλιάδας των άνθρώπων, των ^ίωνΓθρησΧ
κη πίστις θεωρει την αύτοκτονίαν ώς άσυγχώρητον άμάρτη^α
-αμαρτημα δυναμενον νά στείλη τόν διαίράτΐοντα αύτ^'
το πυρ το εξώτερον. . ίΐς
Έξ όλλου τό έναν-ίον τής κεφαλικής ποινης κατά τά τελευ¬
ταία ετη δημιουργηθεν αΐσθημα εχει λάβει καταπληκτιχάς αα^
λογιας.5 Οταν οί δύο Ιταλοί, Σάκκο καί Βανζέ^ έθανα,ώ"
θησαν εν Μασσαχουσεττη τό παρελθόν ετος, ή πρ&ΐΧ"
της Πολλάς σννετάραξε ^όν κόσμον. Ο^ον^ -,^2
τοτε δυνατόν να εξακριβωθή, τό υπέρ η κατά τίν ■ τ -
Ετερον παροδί1γ,,α είρεως ίξηπλωμένης άνηπαβείοκ:Τ
τα τΐΒ θανατιχής ποινης, έϊεδηλώβη «τί» Μ,νΙ "Ι "'
ΡοΜ Σνάϊντεβ μετ» τοΙ'Χίν^ Τζο^Τ^&Λ^/1
σίας, άναγκασθείς νά πίη τό κώνειον. "Ηδη, κατόπιν τόσων αίώνων, "Ελλην δικηγόρος έν Αθήναις, ό κ.
οϋΐαδό.τουλος, ανέλαβε νά έκδικάσχ) τόν «πελάτην» τού ενώπιον τού σΐ)μερινοϋ Άρείου Πάγου.
|ες Άθηναΐοι, άσπάζομαι μέν καί φι-
ύμίν, καί έ'ωσπερ έμπνέω καί οίός τε
παρακελευόμενός τι καί ένδεικνύμε-
|>ν οίά περ εϊωθα, δτι: ώ αριστε άν-
ης καί εύδαιμονεστάτης είς σοφίαν
Ιέπιμελούμενος, όπως σοι έσται ώς
Ίεως δέ καί αληθείας καί τής ψυχής,
Ιΰδέ φροντίζεις;
|ή έπιμελεϊσθαι, ούκ ευθύς άίρήσω αύ-
ϊί έξετάσω καί έλέγξω, καί εάν μοί
Εΐδιώ, δτι τα πλείστον άξια περί έ-
πλείονος. Ταυτα καί νεωτερο) καί
|ο) καί ξένω καί άστφ, μάλλον δέ τοίς
Ό Άλκιβιάθης, μα
Θητής καί στενάς
φίλος τοϋ Σωκρά-
τους.
Ό Πλούτον, θεός
τοΰ θανάτου, άπά-
γων την Περσε-
ςρόνην, θυγατέρα
τής Δημητρός, θε-
«ς της γεωργίας.
Ή περιφρόνησις
τοΰ Σωκράτους διά
την σημασίαν τοΰ
μύθου τούτου, συν¬
ετέλεσαν έν μέρει
είς την εναντίον αύ
τοΰ δυσμε'νειαν των
άρχών.
ριστον πάντων, δσοι ποτέ ήλθον είς τό μέ-
ρος τουτο, δέν περιμένω τό αϊσθημα όρ-
γής των άλλων άνθρώπων, οΐτινες μαίνον-
ται καί ύβρίζουσί με, δταν έγώ, υπακούων
είς τάς αρχάς, τούς καλώ να πίουν τό δηλη¬
τήριον. Έξ εναντίας είμαι βέβαιος δτι ου¬
δέν θά όργισθης κατ' έμοΰ, διότι, ώς κα¬
λώς γνωρίζεις, ετέροι είναι αϊτιοι. Οΰτω
λοιπόν εσο γενναϊος καί προσπάθησον νά
υποστάς μέ έλαφρότητα τό μοιραίον. Γνω¬
ρίζεις τόν σκοπόν της ελεύσεως μόν».
Ό σκοπός ούτος ήτο όπως ειδοποιηθη
τόν Σωκράτην δτι ήγγικεν ή ώρα, καθ' ήν
ό φιλόσοφος ώφειλε νά πίη τό κώνειον, τό
οποίον θά τόν εφόνευεν. Ή ώρισμένη ώρα
ήτο ή δΰσις τοΰ ηλίου, καίτοι δμως ό ήλι-
ος ήτο άκόμη πολύ ύι|)ηλά υπεράνω των πέ¬
ριξ λόφων, ό φιλόσοφος εζήτησεν όπως
τω κομισθΐί τό κύπελλον.
Άκοΰσας τουτο ό Κρίτων είπε τότε:
«Ό ήλιος είναι άκόμη νψηλά υπέρ τάς κο-
ρυφάς των όρέων. Πολλοί άλλοι έ'πιον τό
κώνειον άργά. Πολλοί έ'φαγον καί επιον
μετά την άναγγελίαν της καταδίκης.... Μή
βιάζεσαι λοιπόν. Έχεις άκόμη αρκετόν
χρόνον».
Είς ταυτα ό Σωκράτης απήντησε:
«Ναί, ώ Κρίτων, καί αύτοι, περί ών ό-
μιλείς, δικαίως πράττουν ταί3τα, διότι φρο
νούν δτι θά κερδίσουν έκ της άναβολής.
Άλλ' έγώ δέν φρονώ δτι θά κερδίσω τι,
εάν πίω τό δηλητήριον ολίγον αργότερον.
Θά παρέτεινον ζωήν ήδη απολεσθείσαν.
Θά κατεγέλων δέ έμαυτοΰ τουτο πράττον-
τος. Κάμε λοιπόν ώς έγώ λέγω καί μή
μοϋ άρνεϊσαι την χάριν».
Ό Σωκράτης έλαβε τό κύπελλον μέ τό
δηλητήριον καί άφοϋ εζήτησεν όδηγίας
παρά τού δημίου τού, τό έφερεν είς τά χεί-
ληου καί έρρόφησε τό περιεχόμενον γα-
ληνιαίως. Οί φίλοι τού έξερράγησαν είς
δυνατούς θρήνους, άλλ' έκείνος τούς έπέ-
πληξε διά των εξής λόγων:
«Τί είναι αί παράξενοι αύται κραυγαί;
Έγώ έ'διωξα τάς γυναίκας μόνον-καί μό¬
νον διά νά μή φέρουν τοιαύτην ενόχλησιν,
έπειδή έ'χω άκοΰσει δτι οί άνδρες πρέπει ν'
αποθνήσκουν έν ήσυχία. Ήσυχάσατε λοι¬
πόν καί έ'χετε υπομονήν».
Αύτό ήτο τό τέλος τοϋ Σωκράτους. Ή¬
δη ό Έλλην δικηγόρος τοϋ νεώτερον νΑ-
στεως των Αθηνών θέλει ν' άρη τό στίγ-
ιι α την θανατον τού έκ τοϋ Κράτους, όπερ
ι.
Προτοαή τοΰ Σωκράτους, έκφράζουσα την ευεργετικήν καί πνευματικήν,
έστω καί άσχημον μορφήν, τοϋ άρχαίου λό
τόν κατεδίκασε. Καί τουτο μέν είναι εΰκολον Τσως
νά γίνη, άλλ' ή κηλίς θά μείνη άνεξίτηλος επί τοϋ ανθρωπί¬
νου γένους. Ή Έλληνική Γερουσία ήτις έξήνεγκε την κατα-
δικαστικήν εκείνην απόφασιν κατά τοΰ μεγάλον ψιλοσόφου,
ήτο απλούς έντολοδόχος, ή δέ ανθρωπότης, άπαραλλάκτως
ώς-γίνεται σήμερον, πλήρης άδικιών καί οιαιοπραγιών, ήτο
ό πραγματικάς ενοχος. Αύτό τουλάχιστον λέγουν οί σημερι-
νοί συΛ-ήγοροι.
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΝΕΥΜΑ
Ό π α τ ή ρ.—Προσπάθησε, παιδί μου, νά μιμηδης τόν
έξάδελφόν σου Ανδρέα. ΤΗρθε στιιν 'Αθήνα χωρις παποϋ-
τσι καί τώ$α εχει πέντε έκα-
τομμΰρια.
υ ν ι ο ς.—Και τι τα κα-
νει πέντε έκατομμΰρια παπού-
τσια;
• • •
Ό μ ι κ ρ ό ς Κ ω σ τ ά-
κ η ς.—Ποίος νομίζεις, Ελέ¬
νη, θά πεθάνη προτήτερα άπό
τούς δυό μ άς;
Έ λ έ ν η.—Σΰ, γιατί εΐσαι
μεγαλείτερος.
Κ ω σ τ ά κ η ς.— "Οχι,
σύ* δέν μάς ελεγε ό μπαμπάς
δτι.... είς δλα προηγοΰνται οί
κυρίες;
ί * *
Έ κ ε ί ν η.—Έτελείιοσε!
Δέν έχω πλέον τίποτε νά κάνω
μέ σένα. Δέ θέλω νά σέ Ολέ- Ό Πλάτων, ό περισσότερον δλων των
πω μπροστά μου. μαθητών πενθήσας τόν χάριν τής ά-
,4-, , ληΰειας μαρτυρησαντα διδασκαλον.
Ε κ ε ΐ
V
Ο ζ.----Καλά. Τό- Χ«0ι? «; τον Πλάτωνα, γνοιρίζομίν
τε κλεϊσε τά μάτια σου! σι'ιμίρον τίϋ,άνά1α"1,..όιδασκα>ία¥
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 10?3·
ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΛΟΎ"ΔΣ
ΠΩΣ ΕΓΙΝΕΝ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
(ΤΓου έν Λονδίνω συνεργάτου τού «'Ιίθν. Κήρυ/ιος»)
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Μάρτιον, 1928.
Μέ την σννη&η Αγγλικήν πομ-
πήν καί μεγαλοπρέπειαν έγκαινι-
άσθη τό νέον κτίριον τοΰ Λόνδς,
η .μάλλον τό πρώτον αυτοτελες καί
Ιδιόκτητον κτίριον της μονα'δικής
έν τώ κόσμω καί μεγίστης ταύτης
Άσφαιλιστική; 'Εταιρεία;. Ή εϊ-
σοδο; των Βασιλέων είς τό Σίτν
ΐ'γινϊ μέ την κατ' ετος, εί; κάθε
ανάρτησιν Λόρδου Λημάρχου, ρ-
παΜλαηβανο»ιένην ί&ιμοτυπίαν:
Ή Βασιλική αιιαξα στοεματά είς
την είσοδον τοϋ Σίτυ, μεταξύ
Στράντ καί Φλήντ Στρήτς, οπχτυ
μία παρφυροκύανος ταινία άπθ-
κλείει τόν δρόμον. Ό Λόρδο; Δή-
μαιρχο; προσήλ'διε, παρέδωκαν είς
τόν Βασιλρα τό υπό τή; Βασιλίσ-
ση; 'Ελισά'&ετ δωρηθέν τώ Λόρδ(·)
Δηαάρχώ μαργαρ>αποί.κιΛτον ξί-
φο;, σύμβολον τή; αδείας νά εί-
σέλθΐ] είς τό Σίτυ καί ή τελετή των
έγκαινίων συνεχισθή εις τό Λέ-
δενχώλλ νεον κτίρυδν τοΰ Λόϋδς -
άκριβώ; <ά- τό μέρος όπου πιρό δύο χιλιάδων έτών οί Ρο>μαΐοι εί¬
χον κτίσ>ι ναόν Ρωμαϊκόν έν τώ
τότε ίδρυομένω Λονδινίω.
Ούτω ηως τό Λόνος,^ αρχίσαν
άσήμως την δράσιν τού έν τώ κα-
φενείο) τοΰ "Εοουσιρδ Λοϋδ κατά
τό 1.771 καί διατηΛθΰν ώς επίση¬
μον διεύθυνσιν τού μέχρι πρό ο¬
λίγων έτών «Καφενειον Λοΰδ·;»
έστεγάσίτη είς γιγαντιαΐον κτίριον
όλω; αύτοτελέ; άντάξΐ'θν των γι-
γαντιαίων άσφαλιστικών ρργασι-
ών, τα; όπιοία; ένεργεΐ είς όλον
τόν κόσμον.
Είναι βεβαιωμενον Ιστορικώς ό¬
τι τόν καφέν ε'ισήγαγε πρώτο; εϊ;
'Ό^.Γ,ν ίΐς την Αγγλίαν, ούτινος
διατηρεΐται τό δνειμα, άλλ' δχι καί
τό έπώνΐΗΐον. "Ηνοιξε ό μακαιρί-
τη; πατριώτας μα; έκίΐ εί ςτό Σί-
τυ μικρό καφενεδάκ,ι περί τα 1650,
εί; την αρχήν δμως οί "Αγγλοι
ποίλύ δΐίαπίστο^; είχον δ&χθτί τό νέ¬
ον ποτόν. Οί θρηακθΑΐανεΐς μάλι-
στα τής έποχης τό έθεώρηββιν ώς
μριτυστΐϋόν καί ναοκωιτιο'.ΰν καί τό
επολέμησαν άναφανδόν. Ή Ό'ξ-
φόρδη δμως τύ έξετίιμησε καί οι-
γά - σιγά ό τερι(>ί>ϊΗη.ιος μέλα; ζω-
μό; τοϋ μακαρίτη Ρέπονλη(κα-
ταντησαντος ΐσως καρδιαν-θϋ άπό
την κατάχρησιν) έγινε π-ολϋ τής
μόδας εις τό Λονδίνον καί τό μα-
γαζάκι το ϋσνμπατριώτσυ μα; έ-
γραιζεν άπό τοί·ς άνθρωπον; τοΰ
Σίτυ. Οί "Αγγλοι επιχειρηματίαι
δέν έβραιδυναν νά κάμουν καί αύ¬
τοι καφενεΐα, ό δέ 'Εδουάοδος
Λοϋδ ΐδρνσε τό υδικόν τού τό
1680 έκεΐ που είς την Τάο-υερ
Στρήτ. Την εποχήν εκείνην ολί¬
γαι έφΓ!μερ·ίδ$ς έξεδί'δοντο καί
δέν περιεΐχον νέα, άλλά αάλλον
αριθρα. οί δέ αν&ρωποι τοΰ Σίτν
μετέδιδον ό ενας είς τόν αλ).ον τα
νέα ΐτοΰ έμάνθανον έξ έπιστολων
ιμτορικών ή έκ φίλων έπι)6ατών
είς τα; συνομΛία; τ(ον έν τοΐ; κα-
;
Τό καφενΓΪον μέ ά7Λονς λό^'ου;
ήτο τότε έν Λονδίνω &πο)ζ τό ση¬
μερινόν καφενειον είς την Ελλη¬
νικήν επαρχίαν. Είς τό καφενει-
ακόν κοιι6εντολόί άντη?ιλάσσοντο
τα νέα, άνεγινώσκ.οντο έπιοντολαί,
έκανονίζοντο ίργα.σ'ύα»., εγίνοντο
σιιφωινίαι. Εί; κόΐ8ιε τρκτπέζι συ-
^ήρχθλαο όμότεχνοι συνδαιτιηιΟΛ'ες,
ναυτιλιόμενοι, εαποριοι, χρηματι-
τταί κ.λ.π. Είς τόν τοίχον τού Κα-
φι νείου έτοκχοκοΐυ.ώΛΤο είιδ-ήσεις
άφίξεων καί άναχωρήσεων πλοί-
(ον. τιμαί νανλων ναί αίΛων έμ-
πΌρεχ'μάτων πρϋς κοινήν χρήσιν.
Κάπθτε δέ άν κ.ανεί; &?»·α|ιιτ5ανε πλη
ροφορίαν τινά γενικοΐ ένδιαφέ-
οοντο; την παρέδιδε ν εί; τόν με-
γαλοφωνότερον οτρ6ιτόρον, προ-
κα>Λΐνμένης δέ σιγη;, αΛ-εγινώσκε-
το αντη μεγαλοφώνως ε'ι; γενικόν
έτήκ.οον. Ό Λότ»δ φαίνεται ήξευ¬
ρε κ.αλά την δουλειά τοι- καί τό
καφενειον τοι· εγινε τό μεγαλειτέ¬
ρον κέντρον των άνθροχτων τοϋ
Σίτυ. Έκεΐ λοι.τόν εις τό καφενει¬
ον τοΰ Λοΰδ οί ανθρωποι οί έρ-
γαζόιιενοι είς τα ναυτιλιαχά σι«νέ-
/αβον τό 1771 έπισήιιιω; τό σχέ¬
διον ν' άσφαλίζουν τα φορτία των
ΐϋ.οίων 5.ά κοινής συνεργατικής
■οι»νεισφορας, μοιράζΌντες είς με-
ρίδια τόν κ-ίνδυνον. Ό καϋμίνος
ό Λοϋδ δέν είχε νά κάμη τίποτε αέ
τό σχέδιον αύτό των ςτελατών, έν
τούτοις όμω; χο>ρί; νά θέλη καί'
χωρίς νά ξεύρη εδάνεισε τό εΰφω-
νον δνομά τού είς την μιΓτκπειτα τό¬
σον ανα3Γιτ·χτ)εϊσαν ασφάλειαν ταύ¬
την, τόισον ωστε ώς ευτομεν, μέχρι
πόο ολίγων έτάνν, ή έπίσημο; δ:εΰ-
ίτυνσις τοΰ Λόϋδς ήτο «Ι^ΟΥΙ)8
ΟΟΓΈί^Ε ΗΟϋίΕ!» Σημ.ιωτέβν
ότι ή άνάνττυξΐς των καφενεικών
εργασιών τοϋ Λοΰδ τόν είχε αναγ¬
κάση νά μεται εμ.ισ^ή δίς κ.αι τρίς
έν τώ ιιεταξύ καί νά καταλήξη είς
ενα μιεγάλο κατάστημα εί; τό
Λόμπαρί» Στρήτ, δέν ΙΙ^η δέ κατ»
τό 1771 όταν έπΐ(τήμω; ίδρΰ&η ή
Έταιρίία ΝισυτιΙλιακών Άσφαει-
ών, ητίς ε/ τοΰ καφενεύου τοι< έ- πήιρε την έ—«νυμίαν. 'Εδδοιιήκον- τα έννεα ήσαν οί πρωτοι Ιδρνταί τή; Ά-σφαλεία;, οίτινες έκτός των αλλων ανέλαβον ΐΰ,έον καί την δι¬ αχείρισιν τοΰ καφενείου καί ετακ- τοποίΓ^αν καΐκος τό έσωτερ-ιαόν πρός διετΐ/ϊόΛυνσΐν των έμπόρων καί των Άσφαλκπών. Δέν αώί,ϊ- ταα σήμερον τό καφενειον Λρι'ΐδ. άλλ' οί θέλοντες νά λάβονν μίαν ιδέαν τοϋ έσωτερικοϋ τοι», επισκέ¬ πται τοΰ Λονδίνον, ήιαποροϋν νά ΐσκίφθΌϋν ενα άπό τα ολίγα ει¬ σέτι διατηρούμεν*! Ι'διόρρυθαα παλαιά ρέστωραντς, τα Τσόπ - ΧάθΛ,'ζε;, σπσυ ήμποροϋν νά φ<ί- γοττν τής 7αλλίτερες μ π ρ ι 'ί ό- λ ε ς τοϋ κόσμον (αερ*ώνυμα Σκω τικά βίι^ινο -/αί άονίσιο) και τίκ καλλίτερες Άγγλικές πήτες ( Π α¬ ίς). Εί; αύτά δέν ύπάρχουν τοα- πεζια άνοικτά ώ; συνή)8ΐος, (V ' ά ιιι.κρά διαιυ'ρίσματα χωρισμενα μέ σανΛε;, δ-τβυ άνά εξ ή οκτίϊ>
κάδν^ται οί πελάται άντΓκρυ ό εί;
τού αλλθ'» Γ| χωριο^ιενοι άπό τού;
αλλου;. Οί πελαταα. είναι ό?.ιέ(τε/ν^ι
καί τρώγοντες σχζητονν συγχοό-
λχι); άνενάχλητοι διά τάς εργασί¬
ας των, ί'.αταστιρώνίϊΐ'ν δέ τα
σχέδια. "Ομοιον περίποΐ' ρΐ'στ<ϋ- ραν είναι καί τό ^,ρίφημεν άτ') τεσοχίροον αϊώνων διατη-ρούιιενΌν Τσεσάίρ - Τσήζ είς τό Φλήτ Στρήτ δπου διατηρεΐται άκόμη καί ή καρέικλα δπ»ι· ί/ίάθητο ό φιλόσο- φο; λεξικογράφος Τζόνσίον. 'Εκεϊ λοιπόν είς τα Ιδιόρρνθαα ,τερα,κ^είστιατα εκάθηντο οί άνθροο ποι τοΰ Σίτυ καί έκανόνιζαν τή; δοιιλειές τονς. Τα 70 μέλη, τής Έταιρεία; Λό¬ ϋδς άνεπτύχθησαν σή;ιερον τί; 1248, αί δ' εργασίαι τη; εί; έκ¬ τασιν -,ταί π»σόν είναι άπτριέρι- στοι. Λέν ήπάρχει π»σόν καί άξία έν τώ κεσμοο π,οϋ νά μή ήμποαί"; τό ΛόΡ5; νά την άσφαλίση. Διά νά γίντ] μέλο; τοΰ ΛόιΛ; ίνα; χοειάζονται φα&ραί δ στυ- πώσει;. Πρώτον πρεπιει νά είναι άμέμπτου χαρακτήρος, βεβαιοί μέ- Ή Μάρθα Νορέλιους, ή όποία φαίνεται έδώ ιιέ τόν πατέρα καί προγυμνα- στΐ|ν της, είναι ή αρίστη κολυμβήτρια τής Άμερικής καί θά σινμιιετάσχη των προσεχών Όλυμπιακών Άγώνων έν Όλλανδία. νου κατόπιν έπισταμένης ερεύνης /.αί δοκιμασία;. Λεύτερον π'ρέπχι ·ά είναι εύκατάστατος καί νά δώ¬ ση έγγι^ησεις πραγιιατΐικχίς, κα- τατιθειμε'νας είς τό Λοΰδ; καί 5υ- I νομένας νά καλ«|»?νν «ιανδήποτε άλΌ^.αιΐ'βανομένην ν,τ' αντοϋ ύττο- ι χρεωσιν. "Αν μ^ο; τι τυγχάνει ν ά είναι στ.τνέτα··ρο; εί; ανληΛ' έ- ταιρ:>ίαν χωρίζονται μετά προσο-
χή; αί ύπ,οχρεώστι; τού πρός την
ίταιρείαν καί αί πρός τό Λόϋδς,
«ν δέ πάθη τι ή έται,ρεία αί εί;
τό Λοϋδ·; έγγυήσεΐ; τοϋ μέλους
μένοι·ν αθικτο». Είναι δι γνωστόν
] ότι αί άσφάλεΐϋΐ έν.ργον/ται κα-
ι τα αερίδια. Κά&ε άσφαϊνΐστή; δη-
1 )ώνει πάσα ΐΑερίο«α άναλαμ)βάνει
ι έξ εκάστου κιν'δα'-νου, τό δέ Λιοι-
ι κητικον Συμβοώιον εχει ύπ' δ-
>|·ιν α>στε αί ΰπ;αχαεώσ€ΐς κάθε με-
, /Λυς νά μή ύ.τρρ'δ·α(νουν τάς έν-
! γνώσει ς τού. Τό ΔιθΓχ,ητικον Συά-
! βούλιον κατανέΐ.ιει κατ' έ'το; τα
/έρδη καί τάς ζημίας εκάστου μέ-
λους καί στέλλει ενα τ α έ κ κάθε
τόσον πληρο)μ%. Λόγω τή; φύσε-
ω; των Άσφαλειών πεβνοϋν κα-
ποτε δ ι ο καί τρία χράνια πρίν έκ-
κ.αθαρισδ·&νΛ' τα κέςδιτί καί τα ιιε-
λη. ~:ο:|.ιένο'ν σ.γογγύστω; τήρ^
θέσφατον απόφασιν τοϋ Σι·ιι6ού-
λίευ. Ο-υτω πως ί'δηιαιουργήθη ή
ό_τεριόριστο; πίστι; εί; όΑ.ον τόν
νόσιι~' τοί Λόί>δ;. Τό Λότ?3·; ηρ-
χι<ΐεν ο>ς Ναϋτασφαλιστικί», 'Εται-
ςι:ία άλ'ά τώρα ένεργεΐ παντός εΐ-
6ου; άσφάι'ϊειαν καί απεριορίστου
ποισοϋν 'Λ^τφαλίζονται τώρα χέρΐΛ.
πιανιστά» καί οιολινιστών, πόδια
χορεντριών (ή Παυίλόβα εχει άσ-
φαί.ισμένα τα ποδαο·ά«β τη; διά
50 χιλ. λ,ίρας). ΆσφΌλίζονται κίν
ίνννο; κατά κακοκαιρίας διά τάς
έσοδεί«ς, κίνδ-υνο; άπατπ-χίας σι·-
ναΐ'λία;. διά θάνατον Αύλικοί /ίν-
δυνο; άτοτυχίιας έκ κακοκαιοία.ς
ενό; Γ/άρ/τι3ν - Πάρτυ, κίνδυ-
ο; έπ-ίδιμία; είίνθγίας καί πα-
νώλου;, θραύσεως νέλων οτύτοκι-
Άποψις τοϋ Σπιτζμπέργκεν, π/.ησίον τοΰ σημείου δπου προσεγειώθησαν οί δύο 'Αρ«τικοί άεροπόροι λοχαγός
ϊΐ ύπολοχαγός Κάρλ Β. "Ειλσον, πείάξαντες έκ Μπάρρω Πόϊντ, τής Άλάσκας. Κάτω φαί-
νονται οί δύο άεροπόοοι.
Άπαψις τοϋ Σπιτζμπέ
Ιι,ωρτζ Γουιλκινς καΐ
νήτων καί πάσης φύσεοο; νο
κίνδννοι.
Τό Λοϋδ; ήτο έστεγασιιηο!
τώρα είς μίαν πλευράν τοϋ
τρ.ικχ)ΰ Χρηματιστήριον ιΣτ
Έξσταίίνζι, έδαιπάνησε δέ ένα
συ έκατομιιύριον λίρας διά τό]
όν τού Κατάστημα. Υπήρξαν -1
τοτε, ΰπάρχουν δέ καί τώο« ό«]
τινέ; "Ελλ^τες, μέλη τοί Λοδί
ΧΡ. ΚΑΙΣΑΡΗσ]
ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΑΙΓΥΙΙ
Ή παρισινή έφηιμερί; «Κο
τιέν» ήρωτη/ϊε τού; άνα·>νώσ
της νά άπο6είξουν τάς οε/α
γαλΐΐτέρα; γτταϊκας τοΐ «< πάσης ίχΒχτγ;. Ό σκχγωνιο αίιτός προκηουχθείς την 2^ Φεβρσυαρίου ε9.ηξε την 1ΐ)ν πριλίον. 'Απήτντηισαν είς τό ί τη;.ια τής «Κσντιντιέν» πλέον ενός έν.ατομμυρίου άναΛ'νωστΙ •καί άναγνωστριων ΰποδείΗ^ έν δλω χιλίας περίπου γυναϊ/| Έξ αυτών τα; περισσοτέρας φοι·; έλαβον αί εξής: ή η Κισι·ρί Ιεφευρΐτις μετά τοΰ ζύγου της τοϋ ροτδίσι») 98 ( ήφοτ·;, ή ΣάραΜΐτερνάρ89 ΐ| 'Εθΐλ Κά#λ (ή ττιυφεκισθησαΓ πό των Γερμανο>ν Άγγλίς νοβϋΙ
μο; έν Βελγίω ώ; κατάσ/οτΙ
70865, ή τ Γεωργία ΣΙ
67.815,) ή στρατηγό; ΜΙ
(τοϋ Στοατσϋ τή; Σ*ι
ρίας) 65.000 ή ΛοΚ Μι[
(51.000, ή κυρία Νοάϊγ Οϊ
ή Σουζάνα Λεγκί.έν (προ)τοίι
τρια τοΰ τέννις) 27.418
κΰρία Στοίέλ 27.346.
Τ
Ό Κ/ι£μον Ζουγκλάρ, μ
μολόγο; καί στατιστικος, «πό
κνύει εί; μίαν μελέτην τού. τι
ποίαν ·6πέ6αλεν είς την Άκ«ίν
■αν των Πολιτικών ΙΕπισπ)1
ότι οί γάμοι καί αί γέννησεν
»οίαΛ.·θοϋν τί]ν κιίνησιν των ?η
σιών των Τρασΐΐτζών. Είς το Ι
ρίσι τουλάχι<στιον ό ίσολογκ* τή; Έθική; Τ-ραπεζης τίμΐ λίας είνε καί τό κάτοπρον τη: νήσκος γάι*ων καί γεννη* Είς την μελέτην τού παρ«θί« παραβολη την κίνησιν των « λαίων τη; Τραπέζΐ)ς καί την τιστι-κήν των γεννήοΐων α."το 1860 μέχρι τοϋ 1914 καί έ/ παρα&ολής αυτής άποόίΓ/^' ή άλΤ}θεΐα τοϋ νέου αυτού τη"" κοναμικί;ς Έπιοτήμης νόμοι' ταν ανξάνονν τα κεφά/.α«α τα κεριδη τής Τραπέζη; 1ι τηρείϊαι καί αΰξηοις των V0 καί γεννήσίων. Τ0ΒΑίΤΐ1ϊίΤ!ίΝ)!Ι1| ΕΙΣ ΤΒ ΑΛΜΠΕΡΤ Ι Ή αΐθουσα τοΰ « Χώλ> τοϋ Λον&ίνου, η όποία
γάζβι πάιν είδος εορτών'/αι *>
γΐ'ρεων, ήτο ασφυκτικώς ·"»'
δταν εγινε τό οαΐπτισμα^ τιι«
λίων κατηιχι ■θέντων εις τήν^
οίαν τοΰ «Έλίμ». Οί ν
άνδρες καί γυναίκας, άστ
ενα παλαελόνι τοϋ μπάνιον /ι
οΊτγχιρόνι»; οί ανδρες φε?°
Γ'α παντελόνι τοϋ μπάνιον "■'
γυναΐκες ενα λενκόν υπο^'1
Ή τεραστία κολυμβήθρα ε1/;
τασκ€'ασ9·η έκ. τσΐ|ΐέντου Μ
κεναρον τής τεραστίας αίθ·^
Ήτο τετράγωνος, μήκον; ^~
τρών ν.αί ί'η|Η>υς 2.50 μ- Ει7Ε
ρωθή νδαΊος μέχρις ί·ψ°ι;.
μ. καί οί νεοφώτιστοι ν.α^Ί
είς τό ί'·δωρ περεμειναν ι*1
τε λε—;ά τής ώρας κατά τ«,"
δ ιερεύς άνέγνωσε τάς εί7.α'
τό πλήί&ο; συνσδευοΰσης ^
δρχήστρα; εψαλε δό
μνους.
1928.
19
Ε
ΗΜΕΡΜΟΠΝ
1928
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
1928
-ΠΝΕΤΑΙ
-ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
-Έξασφαλίσατέ το
-'Όλοι εγκαίρως
-Πρίν έ
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΚΑΤΩΘΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΑΜΕΣΟΣ ΔΙΑ
ΝΑ ΕΙΣΘΕ ΒΕΒΑΙΟΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΕΡΗΘΗΤΕ
ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928
"Υλη άφαντάστου ποικιλίας καΐ ένδιαφέροντος. Περιγραφαί, μελέται επιστημονικαί, ίστορικά
σκίτσα, άνέκδοτα, στατιστικαί, διηγήματα, ποιήματα, γνωμικά, πρακτικα γνώσεις, κα έν
γένει θέματα ποΰ άγκαλιάζουν δλην την ζωήν τοΰ άνΦρώπου, άποτελοΰν τό πλου-
σιώτατον περιεχόμενον. Εκάστη έκ των 448 σελίδων τού είναι δίχρωμος, κά-
θε δέ Μμα δχει τυπογραφικήν μορφήν γοητεύουσαν την δρασιν κάι καύΗ-
στώσαν την ανάγνωσιν απόλαυσιν, διανοητικήν κα αΐσθητικήν.
448 Ιελίδες 448
ΤΙΜΑΤΑΙ
ΜΟΝΟΝ
$1.00
"Ατυειροι Εΐκόνες
Πολυτελέστατα
ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΕΛΗ ΤΙ.ΜΗΝ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΔΟΛΛΑ-
ΡΙΟΥ ΜΕΡΙΚΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓ-
ΓΕΝΕΙΣ ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΔΙΑ ΝΑ ΘΑΥΜΑΣΟΥΝ ΚΑΙ
ΑΥΤΟΙ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑΣ ΠΡΟΔΟΥΣ.
ΕΙΝΑΙ ΤΠ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΝ ΕΝΒΥΜΙΟΝ
ΠΟΥ ΗΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑΤΟΥΣ ΔΩΣΕΤΕ.--ΠΡΟ-
ΜΗ&ΕΥΘΗΤΕ ΤΑ ΤΕΥΧΗ ΣΑΣ ΔΙΟΤΙ ΑΥΡΙΟΝ
ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ. -- ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΑΤΕ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΤΟ ΑΜΕΣΩΣ ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΡΚΙΝΤΙΝΟ ΕΥΝϋΙΟΑΤΕ
140 ΥνεκΙ 261η δΐΓεεΙ, Νέ™ ΥογΙι, Ν. Υ.
Άξιότιμοι Κύριοι:—
Σάς έσωκλείω δολλ. 1.00, επί πλέον καί τα ταχυδρομικά τέλη, ή άπο-
στείλατέ μοί ϋ. Ο. Ό., τόΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ
1928, μέ την συμφωνίαν ότι εάν δέν μείνω τελείως εύχαριστημένος θά σάς
τό επιστρέψη) έντός δύο ημερών καί σεΐς υποχρεούσθε νά μοδ έπιστρε'ψητε
- τα χρήματά μου άμέσως.
"Ονομα .........................................................
Διεύθυνσις ......................................................]_
Πόλις ......................... Πολιτϊία .........................
Τα ταχυδρομικά τέλη, ήτοι 25 σέντς δι' έκαστον αντίτυπον, είναι είς 6ά-
ρος τού άγοραστοΰ. Άναλαμβάνομεν νά τό ταχυδρομήσωμεν ήμεϊς, διά λο¬
γαριασμόν σας, είς οΐονδήποτε μέρος τού κόσμου.
Τ
«ϋθΝΙΚΟΣ ΚΠΡΥ_— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
ΜΕΓΑΛΑΙ
[(Συνέχεια β» τής 14ης σελίδος.)
ΐτόν σύζυγον της προσεχώρησεν είς
ΐοΰς άθεϊστάς καΐ εγραψίν Ινα φυλ-
Α«3;ον. τό οποίον επροκάλεσε την
Ι&ρόσκλησίν της είς το δικαστήριον,
ίάλλά μόνον άφοΰ υπερέβη τα 40 εύρε
ϊτοϋ ακριβώς άνήν-εν είς την θρη-
σκείαν—μεταξΰ των δΰο ά/ρων. Την
εποχήν εκείνην ή Έλεν Μπλαδάτζ-
ικου την έ'συρεν είς τάς τάξεις των
θεοσοφιστών.. Μέ έ".ε.ργητιχ.ότητα
ν.ζ έπιτηδειότητα σπανίαν, περιήλ-
6ε τόν κόσμον, ίδρύαυσα θεοσοφικάς
ενώσεις μ,έχρι της Νέας Ζηλανδί-
αςν.αί συγκεντρώνουσα τάς δυνάμεις
της φυτ-.κά είς Ίνδίας, οπόθεν άνε-
Κηϊησε πράγματι ή θεοτο-φι,ν.ή σκέ¬
ψις. Π ρό τριάντα έτών ίϊρυσε τί)
πρώτον Ίνϊϊχον κολλέγιον, ΓΛαί ευρί¬
σκεται τώρα επί κεφαλής εκατόν
>-.αί πλέον θεοσοφΐκών σχολών. *Αρ-
^ε; διά τής φιλοσοφικής ενώσεως,
,100.000 κ,αί πλέον άνθρωπον.
«Ή ζωή καθίσταται διαρν-ώς πε¬
ρισσότερον κατανοητή εί ςέμέ», λέ-
^•εί. «Ό θάνατος μοί φαίνεται διαρ¬
κώς περισσότερον ώς ασήμαντον
ϊτραγμα έν τώ μέσω της αίωνίας
(ζ,ωής ήτις εΰρύνετα'. διαρκώς. Ή
θεοσοφία σημαίνει δι' εμέ αίθουσαν
δύναμιν, ευχαρίστησιν 'ν.αί ειρήνην.»
Κρινομένη εξωτερικώς, φαίνεται
ν.υρίως, ώς όργανωτής" ομοίως, κρ:-
,νομένη έκ τού εργου της είς τάς
Ίνδίας, ώς πολιτικός. Έδωκεν από¬
δειξιν τής ί/,ανότητός της νά κά¬
μη εντύπωσιν είς Ινα ολόκληρον κό¬
σμον, είς την εκλογήν την οποίαν
έκαμεν, οταν εζήτησεν ενα προφή¬
την 3:ά την θρησκείαν της. Περι-
φρονοΰσα τόν πειρασμόν τοϋ νά συγχΰ
,σν; τάς επιθυμίας της ώς γυναίκα
μέ τα καθήκοντα α'.άς '.ε.ράς άπο-
στολής, έξέλε§:ν όχι Ινα ανδρ α,
'άλλ'
ενα νεογέννητον
παιδίον.
τό υλικόν άπό τό οποίον αυτή ή ίίία
©ά έπλαττεν Ινα νέον προφήτην. Είς
ρτΰτό ή μητερα έντός της απεκαλύ¬
φθη· ουδείς άνδρας θά επραττεν,
όπως αύτη. Καί τώρα ίσταται παρά
το πλευρόν ενός συμπαθούς Ίνδοΰ
όστις είνε ΰποχρεωμένος νά παίζη
τόν ρόλον τοϋ Χρίστοΰ. Μεγάλη 3-
σον είνε ή άξία της δΐαχε-Λριμένης
αυτής γυναικός—διότι δέν έδωκε*/
είς χιλιάδας άνθρώπων Ινα πνευ¬
ματικόν σκοπόν;—πρέπε! νά όμολο-
γηθή ότι φαίνετα'. παράξενον νά βλέ¬
πη τις ερώτησιν, είς την όποιαν
•/.ανείς ά'λλος τχρα αύτός ό ϊδιος
δύναται νά απαντήση.
Συγκρινομένη μέ την τρεμοσβυνου-
σαν αυτήν φλόγα, πόσον ήρεμος είναι
ή λάμ,ψίς τοΰ φωτός, ήτις φωτίζϊ'.
τόν δρόμον ενός έπ'.στημονικοϋ έρευ-
νητοΰ. "Ας στραφώμεν πρός την Μα¬
ρίαν Κιουρί. Ό κόσμος δέν συνδέεί
τίποτε μέ τό όνομα τής Γαλλο-Πο-
λωνίδος αυτής, έκτός μιάς λέξεως
καί ατχως ή λέξις αυτή είνε μαγική.
Εάν
η εςηκοντουτις αυτή γυναι/.α
—ή όποία μετά τόν θάνατον τοϋ συ-
ζΰγου της, τοΰ συντρόφου τής ζωής
καί έ'ργου της, ηρνήθη νά εγκατα¬
λείψη τό χημείόν της—στρέφη πο-
τέ τό 'βλέμμα πρός τα οπίσω, πρέπει
ν,ά δλέπη την ζωήν της ώς φωτιζο-
μενην άπό τάς ά/.τίνας τοϋ μαγι/οΰ
στοχείου τό οποίον άνεκάλυψαν μαζύ
καί πρέπεΐ νά αΐσθάνητα! εαυτήν
λοιχτμένην άπό την ευεργετικήν τ)ε-
ραπευτικήν επιρροήν των άκτίνων
αυτώ"/.
Άνακαλύψασα τό ράδ'.ον, ανεκά¬
λυψε καί ί^2 άκόαη θαυμάσιον στοι¬
χείον, τό οποίον ώνόματε Πολώνιον
πρός τιμήν τής μητρός πατρίδος
της. Ή γυναίκα αυτή εχει ά
πολΰ τ:ερΐ7?όχε?3 διά την φή,
τής Π ολωνίας, άπό Ινα νικηφόρον
στρατηγόν. Αυτή θεραπεΰει τοΰς ά-
σθενείς, έκείνος φονεάει τοΰς ύγι·
είς. Αύτη άποσπα κά'τ! άγνωστο
άπο τα -Λρυ;/ψιέν·α 6άθη τή ύ
έ/.είνος φέρει τή1^ σημαίαν τοϋ ε·
Ονους τού ολίγα μίλια μαζ.ρότερθ",
καί κάμνων αύτό, Ουσ-.άζεί τότου
σ-μπατριώτας τού, δσους πολίτα
χ τό νεοαπον.τηθέν έδαφος. Αύτη
δημιουργεΐ /.άτι μόνιμον, έκείνΌς κ,α-
τι προσωρινόν.Ένω έ/«είνος ΰπηρετε
την χώραν τού επί εν μικρόν διάστη
τα καί τόν θεόν.
'Γπάρχει μία άλλη γν^αίκα έ-
ρευνήτρια, α.ία άληθώς μεγάλη, τής
οποίας ή ζωή φθά.βι τώρα είς θαυ¬
μάσιον ανάπτυξιν. Πρίν άπό ήμισυ ν
σχεδον αίώνα, ή Σόφια Σλήμαν ν.αί
ό σύζ>γός της, ό Χάϊνριτς Σλημαν,
ο μέγιστος άρχα·.ολόγος τοϋ αιώνος
τού, άνεϋρε τό στέμαα τοϋ Πριάμου
είς Τροίαν καί τοί>ς χρυσοΰς θησαυ-
ρους τοϋ Άγααέμνονος είς Μυκή-
νας. Ό Σλήα,αν έγελοιοποιείτο επι
ετη υπό τώτ/ι άλλων έπιστη;ιόνων,
διότι εζήτει κάτι τοϋ όποίου μόνος
ό "Ομηρος κατεϊχε την κλείδα, κα:
ό "Ομηρος ν.ατ' αΰτοΰς ήτο άπλώς|'
ενας ποιητής.
Άλλ' ό Σλήμαν έχρησιμοποίη-
σε τόν "Ομηρον ώς Ινα όδηγόν «ϋ
Μπέντεκερ. Ή'Λθλονθησεν όλας τάς"
όίηγίας τοϋ π&ιητοϋ' εσκαψεν επι¬
σταμένως ν.αί 3.000 ετη μετά την
εποχήν, τήμ οποίαν περιγράφει ό
ποιητής, άνε/.άλ·>ψε πολύτιμα άντι-
κείμενα, προ των οποίων
δέν
είνε
ίΚρ'.σναμοϋρτι, ενός συμπαθούς Ίν?οϋ μα. αυτή ΰπηρετεϊ την άνθρωπότη
ής ώραιότητος
ι».αί ίασ'.λικοϋ παραστήματος; Σή¬
μερον είνε αδύνατον δι' εν ίασΐλ'.κόν
ζεϋγος νά είνε ηλίθιον. Καί όμως
πρέπει απολύτως νά όμοιάιζουν μέ
ττΰς βασιλείς καί &ασιλί<ΐσας των χαραμυθιών. Επί πλέον, ή Μαρία τής Ρου- μανίας, άκόμη ν.αι χωρίς στέμμα παραιχένει μία άπό τάς ωραιοτέρας 'υναΐ/.ας έν Εύρώπη. Καί είναι εύ- Τυής ή τουλάχιστον κατεχει μίαν έ- Ή Δνίς Καμίλλ Ρενιίι/. Γαλ/.ικός κινηματογραΐτικός άστήρ, κατά τίιν αφι-' νεργητΐλότητα, ή όποία ημπορεί πθ- τίποτε οί Οησαυ·ροί τοϋ τάφου τοΰ Τούταν κάμεν. Ή σΰζυγός τοϋ ήτο Άιθηναία, ■/.αί μόνον 16 έτών οταν ύπανδρεΰθη τόν Σλήμαν. Ήγάπα καί έγι.ώριζε τάς παλαιάς Ελληνικάς παραδόσεις καί αυτή ή ίίία ανεκάλυψε πολλοΰς άπό τους θαυζΐασίους έκβίνους θη- σα'^ροΰς, έργαζομένη μέ υπομονήν καί έ—ίμέλειοτ;. ΤΗτο πολίι νεωτέρα καί ΐσχυροτέρα τοΰ συζύγου της. Ό- ταν ήτο αδύνατον νά έμπκττευθοϋν τους στρατιώτας, οΐτινες τοΰς έ·δοή- Οουν, ή Κα Σλήμαν Ισκαπτε μόνη. Κατόπιν, αυτή έγραψεν Ινα άπό τα βίδλία Σλήμαν καί μετέφρασί πολ- λά άλλα—ότμιλεί 'καί γράφει όν.τώ γλώσσας. "Οταν ό Σλήμαν απέθανε καί αυ¬ τή ήτο πολΰ μεγαλε'.τέρα, ή ϋπερίσχθ'σε τής έπιστήμονος, καί έ- χρησψ-οποίη-σε τόν πλούτον της κτί- ζουσα φθισίατρεία παρά τάς Αθή¬ νας. Έκεί την είδα, περιστο'.χιζο- έ άπό πτωχάς νέας, αί οποίαι ά άό υ Ή Κα Έλενα Β. Μπρούχαμ, έκ Φλέμιγν.τον, Ν. ϊ., της οποίας ό συζυγο ήγειρεν άγωγήν δι' άποξένώσιν τής άγάπης της, κατά τοΰ Κομητειακοϋ καστοΰ Τζών Α. Φρέτς καί ζητεί 100.000 δολλ. αποζημίωσιν. έφίλουν τάς χεϊρ·ας της άπό ευγνω¬ μοσύνην. Μας ωδήγησεν είς τό Μουσείον καί μας εδειξε την χρ^σήν ■κεφα¬ λήν ενός ταύρου, την οποίαν ή ιδία είχεν άνακαλύψει άλλοτε. Εφαίνε¬ το ώς εάν αίώνες είχον παρέλθ»! άπό τής άτ,ευρέσεώς τού. Άπομε- κρυσμένη πράγματι φαίνεται άπό την Σοφίαν Σλήμαν ή περίοδος έκείνη τής ζωής της, κατά την οποίαν ειργάζετο μέ την τόλμην τοΰ άν¬ δρας· τα ετη έκεπα άνεχείας, προ¬ σπαθείας, άαφί&ολίαίς. Τώρ-α ή ει¬ ρήνη εχει ελθει είς την ωραίαν ψυχήν τήςμεγάλης αυτής γυναικός, ή όποία ζή διά νά 6οη)θή τοΰς πά- σχοντας. Καί τί δύναται νά είπη τις διά την Βασίλ'.σσαν Μαρίαν τής Ρου- μανίας; 'Εξυπηρέτησε πράγματι την χώραν; Δέν είνε είκολον δι' Ινα Ιρμανόν νά την έπαινή, διότι δέ>^
ύπάρχει άμφιδολία ότι αύτη έ'φερε
την Ρουμανίαν μέ τό μέρος των Συμ
μάχων 7^ατά τόν Παγκόσμιον Πό¬
λεμον. Καί δμως, εάν ν,ανείς ζητήι
μΛ «^μλ.ι.'—^ —2... ΤΛ_^_____"..
V-.
?- - -'* '
ΐαν. «Δέν εσκέφθην ποτέ διά τόν
εαυτόν μου ώς τελείως γυναίκας,
έ'γραψε κάποτε. «Ή άνδρική άποψις
μου δι' ωρισμένα πράγματα, μοϋ έ-
στοίχισε πολλάκις την ειρήνην τοϋ
πνεύματός μου».
Ή Βασίλισσα τής Ρουμανίας ΰ-
ποτίθετα'. ότι είνε μεγάλη γνώστρΐα
τοϋ έ'ρ-ωτος, καί αύτό μόνον θά τής
έ'£ι·δε θέσιν μεταξΰ μεγάλων γυναί-
κών τοΰ ■κ,όσμου. ·'Αλλ' υπήρξαν 'χαί
άλλαι γυναίκας γνώστρΐαι τοϋ. ε-
ρωτος, αί οποίαι όσον άνδροπρεπείς
Άαί εάν έφαίνοντο την ημέραν, ε¬
γένοντο μετά την δύσιν τοΰ ηλίου
τέλειαι γυναΐκες.
Ή Μαρία τής Ρουμανίας ήτο τ>
χηρά Οτι είχεν Ινα αδύνατον σύζυ¬
γον, όστις δέν θά ήθελε τίποτε καλ¬
λίτερον άπό τοϋ νά παραιτηθή τοϋ
Θρόνου. Ούτω κατώρθωσε ρ,·ά παί¬
ζη οΥ αυτήν καί τοΰς Ρουμάνους,
τόν ρόλον τοΰ πατριώτοιυ μονάρχου.
Αύτό τό έκαμεν επιβάλλουσα την
φιλοδοξίαν της επί τής άδυναμία;
τοϋ σνζόγου της καί ένίύουσα εαυ¬
τήν μέ πατριωτικόν ένδυμα.
Εάν είνε μία έγγοτνή μιάς Βασι-
λίσσης τής Αγγλίας καί ενός Τσά-
κιν, διότι είνε ή γηϊραιοτέρα ?
γνοτέρα είς Βεώδη, μεταξΰ έ
όμοϊδεατών της. Κόρη τής Μ~0'·>_?
ζουαζί, ηκολούθησε τόν αγων α τώ
έργατών, πρό πενήντα έτών,^ ν.3
επροκάλεσε την καταδίωξιν υπό «
ά/τι-Σοσιαλιστικόν νόμον τοΰ Βιϊ
μαρκ. Αργότερον διεμοιράσθη (τη
άρχηγίαν μέ τόν Μπεμ"ελ καί ω
.. _ μίλητεν άποφασιστικά είς πολλι
ρου τής Ρωσσίας, δύναται νά λη-, Σο<τίαλιστι/ά Κογ·Α?εσσα. - Είς * σμονηση ευκόλως τάς Γερμανιχ.άς'Διεθνές Γυναικείον Κογκρέσσον Β;? σογγενείας. Άνατραφείσα ώς^Άγ-νης τό 1915, ή Ζέτκ-ΐν ηγωνιίί' γλίς πριγν.ήπίσσα, ζώσα ώς " σ;νή άριστοκράτΐς, περιστοιχί ΐκανότητα /αί όχι νά ζητή μαθήμϊτ καί αληθείας, ό -καπηταλιστής άνα) γνώστης πρέπει νά αισθανθή —ρο< τοΰς μάρτυρας καί άρχηγοΰς ένό; έχθρικΌΰ αγώνος, τόν σεβασμόν δττι| τοίς άξίζει. Δέν ύπάρχει ότι πρέπει νά συμπεριλάδωμεν μετΐ ξΰ των σπονδαίων γυναικών της μερΊΜ τάς ίδεαλίστρίας έκείνας ναΐκας, αίτινες επί ολοκλήρους καετίας έθυσίασαν δλα όσα είς την ζωήν των- ρήνην, οικογένειαν,..... ρύξουν την Θεωρίαν μιάς νέας τίκής μορφής. _ τ Ή σκ.έ.ψις τώ-^ γυναικών αυτώ! ελευθερίαν, 51 :—ίνα ν.« φέρει άμέσως είς νοΰν κάδα όνομάτων. Πρώτηνόλων ά ή Κλά Τ νομάζω την α Κλάραν ώς Παρι-|κατά τοΰ πολέμου καί έρρίφθη ω1 ν. . . .. . θ'χίζομ«''η: έκ τούτου είς την φυλακήν υπό ττ, υπό Βαλκανικής άριστοκρατίας, ή-{-Αύτοκρατορίκής Γεο(;.αινικ.ής Κυ6ε? «ν λ* ομως,εαν κανεις ζητ;θ|τις προτίμ5 νβ ζ^, παρά νά άφή- νήα·εως. Μόλις ή Γερμοτην.ή έ**·ί κ^ον,σητηνΕυρωπαικην/ΐστορ1-|σϊ1 νά ζο5ν? ή Μαρία είδεν ενώπιον στασ(ς τής άπέϊων,ε τίρ έλε;>Θε?
ως Ευρωπαιος, τοτε πρέπει να!τγ!!- ίνα Λ«ό τΛ γΟγι—υτικώτεβα «« ?~ο^,. ,)γ τνλ·λ,'«ν—αν ν.:
ρεπει να
όμ-θλογηιτγι ότι ή Μαρία είνε ή μόνη
Βασίλ'.σίτα τής έποχής μας, ή όποία
είνε άκόμη άξία τοϋ τίτλον αύτοϋ.
Διότι δέν είνε ή Μαρία ώραία,
βασιλική, άντιπροσωπευτική τής 6α-
σίλείας; Παρά τό γεγονός ότι είς
όλας της τάς φωτογραφίας της
(είνε άναΐλφίδόλως ή πλέον φωτο-
γραφοαμένη γυναΐκα τής Εύρώπης)
π-οζάρει μέ την μεγαλειτέρας προσο¬
χήν, όμοίάζει μέ τό άχα—ραπτο·^
στέμμα επί τής ·>οεφαλής της, μέ
μίαν •δασίλισσαν παραμυθίθϋ 7.αί επί
τελους, αύτός είνε ό σκοπος τής ζω¬
ής της. Π ώς δύναται ενας μονάρ-
χης νά, έλπίση νά έπηρεάση τούς
Λυνΐ7.οΰς συνανθρώπους τού, παρά
λό·/θν διά ίασιλικής ώραιότητος
λϋ ή
της γηρ
στάδια, τα όποία ή Εύρώπη τής έ¬
ποχής είχε νά δώση. Καί ακριβώς
οταν οί προσωπικοί της πόθοι ήρχ·.-
σαν νά ώχριοϋν μέ τα ετη, επέτυχε
νά φέρη την χώραν της είς τόν πό¬
λεμον καί νά συμμετάσχη μιάς νί¬
κης. ΤΗτο μία νίκη βεβαίως, ή ό¬
ποία ί£ρ®λ είς την Ρουμανίαν πε¬ έ όλ έ ί ρΐσσοτέρας πό)^είς, λιμένας καί τοίκους, παρά εύ-ττχίαν. '·Εν τούτοις ή Μαρία έφέρθη κατά τόν πόλεμον είς τό άνάκτορον καί είς το μέτω¬ πον, ώς άληθινή μητέρα τοΰ λαού της. Ποία θά είνε ή πέμπτη πράξις άπηγορευετο άικόμη είς τάς Γερμ: νίϊας νά είσέρχωνται είς Γαλλι^- καί άφοΰ κατεζητήθη ματαίως ρ εισήλθε κροφίως είς Ιταλίαν. Κ" όδόν οί πόδες της —.---', διήρχετο πεζή Ινα ποταμόν εί; Ίταλικά σύνορα. ^ Ή φήμη τής άκεραιότητός τί,| είνε τόσον μεγάλη, ώστε ενας ϊ' τιδραστικος άρχηγός τής άστυνομ'·1, | ν.άποτε τής προσεφίρε προστασιτ', ^1 ' ταν ήπειλείτο υπο κίνδυνον είνε τ«| σον μεγάλη, ώστε ο! άντίπαλθί είς τό Γερμανικόν Ράϊχσταγ* ^] τιμοϋν καί τα μέλη τής ποθάνη τρόπον τινά έν έξορία. Έν- V. ____... ·_- . Λ > » % '' »
τος είκοσιν έτών θά βασιλεύς ϊσως
άντί τοΰ έγγόνοο της, παίζο·>>σα τόν
ρόλον μιας άπό τάς άθανάτους έ-
κείνας γηραιάς κυρίας, αί οποίαι
μετά την πάροδον καί τοΰ τελει>
ταίου Θ-χυμασμοΰ των, τιμωτ,ται ώς
άγιαι.
Άναγινώιτκων ένα αρθρον ώς αύ¬
τό, τό οποίον άν καί γράφβται υπό
Γερμανοΰ, επαινει την Μαρίαν τής
Ρουμανίας, καί τό οποίον ζ^τεί αό-
οστις
μη
περί τοϋ ίδεαλισμοΰ της.
Όπωσδήποτε τ,ήν ιδής είς
οικίαν της, ζητοΰσαν ανάπαυσίν ε^|
τήχ»< μουσίκ.ην, δέν ημπορεί νά φ«ν' σθή τό πϋρ τοΰ ένθουσιαυμου τί τό οποίον την ώθησεν άπο. τό ίΛ τοΰ ρήτορος κάτω, έν τω μέσω λαϊκών μαζών. Τό στάδιον τής Ι1 ρας Ζέτκιν είνε άαρίδώς παρόμ μέ ενός άνδρας έπαναστάτου, είνε:
ΤΩΝ ΦΙΛΕΛΛΗΝΩΝ
Ο ΙΝΓΑ.ΥΑ.ΙΡΧ:ο_2 Α ΜΙ-Υ Τ Ω 3ΝΓ
[Ε ΜΙΑ ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ... Ο ΠΙΛΟΤΟΣ ΑΜΊΏΝΗΣ ΜΗΑΙΟΣ ΣΤΟ ΑΝΑ-
ΠΛΙ-- Ο ΑΜΙΑΤΩΝ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΤΟΥ ΙΜΠΡΑΗΜ.- ΤΗΝ ΒΡΑ ΠΟΥ Ο ΓΕΡίϊ-ΣΙ.
ΣΙΝΗΣ ΑΑΑΤΙΖΕ ΨΑΡΙΑ... ΜΙΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΙΑΙΑ.-Η ΛΑΙΔΗ ΑΜΙΛΤΩΝ
ΚΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΝΑΡΗ.- ΤΑ ΣΚΟΥΑΑΡΙΚΙΑ ΤΗΣ ΚΑΝΑΡΑΙΝΑΣ.
Ιίραθΐ
όν
Τό ίτο; 1825 ψαν φοοερό γώ
- - Ό Ίμπραήμ Πασσας
Ίσθμό, καί κατέβαινε
'Αργίττκο '/ιάμπο, σκοοπίζον-
ύ {Μνατο καιί την καταιττρο-
£ναψ-ε τό "Αργος, καί κατα
,'Χοειιδρτϊ οτΓρατοπέδευοΐϊ μπρο-
' Άνάπλι, δπου ή Προσχο-
εΐχε κλειστή τρο-
^ρατηΐμένη. ,
ΛΪεσα στή γενικη &οεινη αΛελ-
,, έ'φτασε μ' ενα τρεχαντηρι
'Ανάπλι ενας πατριώτης θα-
κτινός, ό Αντώνιος Μήλιος,™-
Α-
ο; τοΰ υπό τόν ναύαρχον
των Άγγλικοΰ στάλου. Ό
^ο; κήτησ'3 νά ίδη τό Γενικο
'ραιαιατέαΐ τοϋ Νομοτελεστικοϋ
Β,ανοαχορδάτο και
-ε ενα γράμμα
Ιο 'άτος
μυστικα τού
Ό Μαυρο-
. ..ς τό ανοιξε καί 6ς*η>ε με¬
νά ■/ααχάαα μέ δύο λέξεις στή
_π,η Γλώσσαι: «ΤΈΓΠΕΝ8
ίο/οιιαι). Υπογραφή:1 "Αμιλ-
» Σΐ'γν.ινηιιενος άπό την τή ·χα-
ί τού ό Γενικ. Γραμματεύς, έζή-
άπό τόν "Ελληνα πιλότο συμ-
ιχοιιατι-κές πληροφορίες κ' ϊ-
|α,ί δτι ό Άγγλος Στόλαρχος,
ΐοηας μπροστά στίς Σπέτσες
αθε την έπιδρομή τοΰ Ίμπρα-
καί έίϊειδή, ηταν μπουνάτσα.
Άργολικό κόλαιίο καί δέ ν
ϊ,ποϋσε νά φτάσγι γρήγορα ή
κγατα τού, έ'στελνε τό γράμμα
σάν προάγγελο φιλίας καί
τασίας.
| Μόλι; ή εϊδηισις <τύπ<ή( διαδάθη- οτήν ςτόλι, οί κάτοικοι έβ ή ί στήν παραλία καί οίλλοι άνε- αν στά τείχη προσμένοντες τό ώ. ^Ύστερ' άπό κάμποσες ώ- ;, φάνηκιαν μιά φρεγάτα καί κορβέττες μέ την Αγγλικη αια. ^ κόσμος πηγε νά τρελ- 1 άπό τή χαρά τού. Ζητωκρ«υ- .-η-ραβολισμοί κτλ. Καί άπό ,Πώ&μήιδι, καί άπό τό Πυρο- κιτάσΐον^ των Πέντΐε Άδελ- ' τα κανόνυαι χαιρέτιζαν τη ση- ' τη; χριστιανικής Μεγ. Δυ- Εο/ότανε^ δ "Αμιλτων! Αύτό .τολύ! Ό ανθρωπος ·αύτός κ?οΐ5ισει άπό την άρχη τοϋ "ο; τίς χαρδιές των Έλλή- )ν με( τή φιλελληνΐνϊή τού δια- )"11 Ο Άμιλτοχν ήταν δ τύ- ( Αγγλου εύπατρίδου. Λί- του ο-οΐοαρά τα λόγια τού. ώ >, α>χα γεμάτο καλωσύνη ν
>- τού. Απιέναντ- των φί7.ων
1^^ή στάσι
^ρή στάσι
«-ησιχου πατέριοο παιΥ 6λέ-
τα ποώιά τού ν' άρνίζουν
_οι·σ/ολη καΙ γ«μάτηινθύ-
κπχειρη-, Ή (Τυμβουλές
ΑΛ πάντα εΐχαν στα-
· Ένα τέτοι φίλο
οί ■Έλλ ά
V
/
Χ9 τους
Χίλιες φη
ί,τχχν δτι άγγλικά
έ^ τό Πα-
άξιωμαα-
εγινε ήταν άποθε-
λ ά 1
«Αρνήσεως καί
ό ^Α ύ
στόλος δέν θά
κιν&ύνε^
τή
ΤόΆνάπλι αςρησε τότε στεναγ-
μό άνΐοαχυφίσεως...
Καμμιά φορά δμω; έθνμωΐ στά
σαχττά μέ τους φίλους τού τούς
"Ελληνες δ "Άγγλος ναύαρ-/ος.
Καί είνε άοκετά περίεργο τόέπει-
σόδιο ποΰ συνέ6>> μεταξ,ΰ "Αμιλ-
των'καί Σισίνη, δταν δ τελενταΐ-
■ρς αύτός ήταν πρόεδρος της Γ'
ΈΟνικης Συνίλεύσεως Τροιζήνος
καΛ ζοΰσε σ' έ'λ"α φτωχικο σΐτιτά-
κι σά νά ηταν ό κΐοινότερυς αν¬
θ ρωπος.
Τό (Λΐ,ίτι τοϋ Π ροέδρου 5έν εϊ-
χε ν.ανένα έξίοττερι-κό ή έσωτερικό
γτώρισμα. Οντε φρ»ι«ρούς, οίιτε
ύπηρέτας; 'έβλεχε κανείς. "Ολο δ-
λο ήταν ενα δωμάτιο άνώγειο, μι-
κρό, στό οποίον άνε)6αινε κανείς
μέ μιά ξχιλινη σταλίτσα. Δυό μι¬
κρά παράΐτυοα έφώττζαν τό δω-
μάτιο τί)ν ήιιερο καί εν» λυχνα-
ρακι των 20 λεπτόόν, κρΐμασιιένο
άπό ενα καρφί στόν τοΐχο, τόν έ-
φώττζε τή νύχτα. Χάμου ηταν
στοωμένη ψάθα καί άΐτανω σ' αύ¬
τη μιά τρίχινη κώτα ή όποία χρη-
σίμευε γιά κιρεΐβάτι κ«ί οιτρωμα.
Ένα πέτσιι^ο σακκούλι, άπό τα
λεγόμενα τουρτκκττί χΐεΐμπέδες,
πού είχε μεσα, τα λίγα άσπρόρρου-
χα τοΰ Πρκ>ε&ρου, ηταν χάμου
γιά προυσίίεφαλο' Σ'.ενα αλλο καρ
φί κρεμότανε μιά πδτσέτα.
Τίποτε αλλο δέν ·ίοτηρχε μέσα
στό γνμνό αυτό δωματιο. Οντε ε-
πιπλο, ουτε σκεΰος. νΒξω άπό το
δοχιάτιο, ενας τοΐχος άπό ξερο-
λιθιά, χαμηλός καί σχηματίζοντας
γοΐνία μέ τό δθΛΐάτιο, έχρησίμί-υε
γιά κουζίνα, ποϋ τό τζάκι της
ηταν άπό δύο δρθιαι λιθάρια. Στά
χρόναα Ενΐεΐνα κάιθε π?.ηρεξοΰσιος
επρϊΐπε νά φροντίζη μόνος γιά την
τροφή τού...
Μιά μερά λοιπόν, δ γέροΣι-
σίνηςι καί9ι.ομένος στό κατϊο'φλι
™ΰ....προεδρικον τού μεγαρον, έ-
πιτηροϋσε έναν άνθρωπό τού πού
έξελέπιζε μερικά ψάρια άγορα-
σμένα έκείνη την ωρα. "Εξαφνα,
φθάνει τρ£γάτος άπό την παιραλία
ενας στριατιώτηις καί λέει στόν
Πρόεδρο δτι μιά Αγγλικη'φρε-
γάτα αραξε τώρα σΐό λιμάνι κ'
ερριξ« άμεοχϋς οαρκια στή θαί.αϊτ-
σα). Ή φρεγάτα αυτή; ήταν ή
«Καμβρία» καί εΐχε μέσα τόν "Α-
μιλτων.
ΟΊ πλτ)ριεξ.ούσι·οι, έπει&ί]) τίι ν
ήμέρα έκείνη δ/ν εΐχαν σΐΛ'εδρία-
σι, η(σαν σκορΐτισιιένοι έδώ καί έ-
κΐίΓ, νά φροντίσονν κι' αύτοι γιά
•τό φαγί τους καίγιά τίς άλλες ά-
νάγκες τους. Ό Σισίνης λόει τό¬
τε στόν άν&ροχτο πώϋ εξυνε τα
ψάρια:
—■Πήγαΐνε γρήγορα νά μαζέ-
} τοΰς πληρε|αυσίους!
—Καί τα ιΐΛίρια; Δέν τα τελεί-
ωσα άκόμη...
—Άστα, τα καθιαοίίΐω έγώ...
Τρέχα!...
Καί δ γέρο- Πρόεδρος άνα-
μη, επήρε τό μαχαΐρι γιά
νά ξελεπίσγι τα ύπο?^ι.τόμενα ψά¬
ρια.
Ένω κιαταγινότανΐΕΐ σ' αι'τη .τή
δουλειά καί τή στιγμή πού άλά-
τιζε τα ψάρια1, έφθασε δ ■νιαιΰαρ-
χος "Αμιλτων συνοδευόμενος άπό
τόν πιλότο τού, τόν Άντώνη Μή-
λιο, πού τοϋ έχρησίίΐευέ καί γιά
διεομηνεύ; καί δ δπΌΪος δέν ε¬
γνώριζε τό Σισίνη. Ό "Αμιλτων
«φθΰ ερο-ιξε μιά περίεργη ματΐά
στό γεριαντάκι έ'κχϊνο πού κρατοϋ-
οιε' τή γα·βαίθα μέ τα |χίρια, ρώ-
τησε:
—Έδώ μενει δ Προ£δρος της
ΈίτνΌσι>νελεύοΐεο>ς;
—·Μαλιοτα, δρίστε απάνω; α¬
πήντησε πρόθνμα δ Σισίνης.
Καί άμέσιος; έ'χωσε τή γαβά-
θα σέ μιά τρύπα τοϋ ξ,εροτοίχου,
ή όποία τοϋ χρτισίμευε γιά ντου-
λάπτ, έξέπλυνε γρήγορατγρήγορα
τα χέρκΐ τού, καί άνέβηκε στό δο>
μάτιο. Ό "Αμιλτων, έπειδή δέν
ύπήρχε κάθισμα, είγε καθήόσει στό
στηΐαΐο ενός παράθυρον καί πε-
ρίμενε.
—Άοπόν πού είνε ό κύριος
Πρόεδρος; ξανα,ρώτηοΐ δια τοϋ
διερ^ιηνέα>ς ό ναύαρχος.
—Ό Πριόβδρος εΐμαι έγώ, εΐ-
πε στό διερ·μηνέα δ Σισίνης.
Προσΐφερα,τε τα σεβτ> μόν καί τίς
εύχαριστί|:ς μου γιά τί^ν τιμή ύ
μοΰ κάνει νάρ·θτ) νά ίδη αύτοπρο-
σάΒΚι>ς την καττάστασί μας. Τόν
παρ«κ«λω νά μάς δηιλϋώστ) ποία
■—Άφορμή της
τον.
•—'Λ<ρορΐΐ-ή της ρς μου είπε μέ φωνή* 6ροντερή καί άίΐτ£ΐλητικΐΓΐ| δ "Αγγλος ναύαρχος, είνε ή άνυπάφορος· πειρατεία στό Αίγαίον Πελαγος. Ή Έπανα- στατικήΙ ΚΊΙ^έρνησις) ίπράτει^ ίνα η κιάδιε φροντίδα γιά νά τα καο<.οι»ργιΊματα πού γί- ά ί δ πάΐ α ργΊμ γ νονται καπτά της σημαίας των δια¬ φόρων Έ9νών. 1 Ο'Σισίνης, χωρίς να ταρα- χθγί καΐθόλου, άπηντηοΐε: —Δυοτΐ'χ,ίυς ή πεΐρατικές αύ- τές πράξεις γίνονται άπό μιά συμ- μορ·ία αίσχροκερΐδοϊν, οί άποΐοι έ- πιδοιΛεύονται την 'Ελληνική_ ε¬ λευθερία καί είνε έχϋροί τοϋ ί- Ο > έκ Ρίτσμοντ, Καλ., δοτις κατεδικάσθη νά Ιργάζεται δι-
I
ϊν ίτος,' διότι ήμέλησεν επί αρκετόν να συντηρτί ττιν οικογένειαν
τού. '-τάνω φαίνονται ή σύζυγος καί τα δυο τέκνα
Ό Πρϊγκιψ τής Οΰαλλίας προσφέρων Ινα γαμήλιον δώρον είς τόν <ρίλο£ τού, Συνταγματάρχην "Ολιβερ Μπίρμπεκ. ί εροϋ <Γ/ίοποϋ γιά τόν οποίον άγω- νιζώιιαστε. * Ό μικρός μας στόλος μόλις έ- παρκεϊ νά προστατέι^ τα *"Κ*ρο>
λιά μας κ·αί τα νησιά μας, έπομε-
να>ς ή Κυβέρνησις οέν έ'χει τί] δύ-
ναιη νά καταδιώξτ) καί λΐάκατ
στρέψτ] τί]ν πειρατεία. Κυβέρ¬
νησις καί Συνέλευσις Γ/αί όλος
ό λθιός ·θά εννοιωΰαΐν μεγαλη Κΐ'-
γνωμοσύνη ά'ν άνελάιμΐβανε ή Ύ-
μετέρα Έξοχότης ν.αί οί, ά71οι
ναύο'ρχοι τής; Γαίλλίας «αί Αυ¬
στρίας την καταδίωξι καί έξολό-
ΰρευση αύτιϋν των άΐθλίων κουρ-
σάρων!
Στά λόγια αύτά δ Ναύαρχος
συγκιντκ,ιένβς, έπλ.η.σί'αισε τό γ?ρο
ΠρόεδΌθ, άχΌνιπ.ιαΐ τό χέρι
στόν ώμό τού καί εΐπε:
—Σέ λίγον καιρό ή 'Ελλάς θά
είνε έλεΰθ'ερη, γιατί εχει Πράε-
δρο τΐίς 'Εθνικής της Συνελεύσε¬
ως; ?να φρόνιμο, γενναίο καί με-
τριόφρονα στατριώτη, πού μας θυ-
μίζει τούς άρχηιγους της Άμερι-
κανικής Συμπολιτείας! "Εχω καλό
προαί(ϊ9η(.ια γιά την ελευθερία
τής Ελλάδος! Είμαι βέΰαιο-ς γι'
αυτή!..·Καί δ "Αμιλτων, ά'φοϋ
ε'σφιξε θερμά τό χέρι τοΰ Σισίνη,
εφυγε γιά τό πλοϊο τού.
'Η προφητείαι τοϋ φιλέ7Ληνος
Ναυάρχσυ άλή-θεψε. Ή 'Ελλάς ά-
^κτησε την ελευθερία ττις. Καί
"Αμιλτων, πιστός στήν ύπόσχε-
σί πού εϊχρ δάκτει στή γυναΐκα
τού, την επήρε μαζί τού στό πρώ-
το τεξεϊδι Λού ετ/ΐανε δ Άγγλικός
Στόλος στην 'Ελλάδα, γιά >ά ■θαυ¬
μάση τή γη τά>ν «άρχαίων θεών
καί των νεων ήρώαχν» όπως ελεγε.
'ΕκεΤνο τό καλοκαΐρι δ ναύαρ¬
χος Κανάιρης παραιθεριζε στή)ν
Αΐγινα1 Μόλις δ 'Αγγλικός Στό¬
λος κατέπλευσε στόν Πειραια καί
ή Λαθδη "Αμίλταχν—ή εύγενέστε-
οη καί ή ώραιότερη γυναίκα της
Αγγλίας—εμα&ε δτι ή Κανάραι-
να ζή στό νησΐ εκεϊνο πού εΚαν
δταν περνοΰσαν τό Σαρωνικό, έ-
ζήτΐ)σε νά γνωρίση τή γυνοοίκα
Λ»ϋ εφερε τ δνομα τοϋ Κανάρη
καί δέν ίΐδίστασε νά πάπ νά την
επισκεφθή στήν Αΐγινα.
Ό οοξασμενος Π υρπολητής
κατοΐ7Λ)ϋ<ϊε σ' ενα άπλό σίατάκι. Ή Άγγλίδα άριστοΜράτισιοΐα, συνοδευομένη άπό "Αγγλους άξι- ω}ΐατικοΐ>ς, έ'φθαιοΐε στό σπίτι τού
χωρίς νά προειδοποιή<τη Ή Κανάραινα, σωσΓί) Έλλη- νίδα νοικονθΐρά, την ωρα έκείνη καταγίνονταν νά σΐιδερώνη. Μέ πολλή της· εκπληξι είδε νά γεμίζτι τό σπίτι της άπό τούς ξένους πού συνώδευαν την Άγγλίδα κυρίαν Ένας διερμηνεύς έξήγησε *τά^ πρά.'μμ·ατα, εγειναν ή άπαραίτητες] συστάσεις, έξεφράσθη δ θαυμα- σμός^ γιά τα κατορθώματα τοίί Κανάρη καί γιά την ώμορφιά τήφ ναυαρχίνας (γιατί ηταν πράγματζ ώραίία ή συντρόφκτσα ΐοϋ Κανά* ρη) καί τέλος ή ξανθή λαίδη] ίΐπΐε στήν Ψαριανή άρχόντισσα. —Θά σάς ζητήσω μιά μεγάλφ χάρι. —-Στούς δρισμιούς σας, Κυρία. απήντησε ή Ναυαρχίνα. Θά κάνα} δ,τι πΕρνάει άπό τό χέρι μου. —Σάς παρακαλω νά μοΰ χαρδ» «τετε τα σκουλαρήν.ια σας καΐ^ γιά άνάμνησι, νά δεχθήτε τα δ$» κά μου. Καί, λεγοντας αύτά, εδειξε τδ3 πολύτιμα, διαμαντένια) σ?κ.ουλαρή· κια) πού στό?αζαν τ' αύτιά τη$ καί λαμποίκοαοϋσαν. —Μέ εύχαρίστη<τί μου θά σα3 τά'δινα, ά/ίά τα δικάΐ ιιου εΐνί§ 1^ύτικα· είνε καμωμένα άπό χον* τρΐ:ς, έν/5 τα δικά σας βεβαία εί» νέ άλη#ινά, Μχουν με-^άλη άξία! —Γιά μενά δμως, απήντησε μ,* ^νδουσιασμό ή λαίδη "ΑμιλτωΜ, ιχσυν^εγΐΐλείτερη άξία τα ψεύί τικα. Άρκεΐ δτι τα εΐχε στά αί% τιά της ή γυναϊκα τοϋ Κωνσταν)· τινου Κανάρη γιά νά είνε άν©» κΤΓίμητα!. . ."Οταν ·9ά τα δείχνα* στό Λονδϊνο καί θά λεω δτι τ* φοροΰσε ή γυναϊκαι τοΰ Πυρπο» λητοϋ, κανενα στολίδι δέν ίά "εΐν^ πολυτιμότερο!.. .Λοιπόν, σάς πφ» ούΒίαλώ,^ δεχθήτε ν' άλλάξουμε τ4 σκουλαρίκΐα μας! Ή Κανάραινιαι χαΐμογΐίχόντα^ παντα, δεχυν« καί ή άλλαγή ε% γεινε μ' έγκαρδιάτψ-α. "ΕπειτΛ φιληιτηικβν καί άποχαιοετίσ#ΐ|» καν.... " ι Και λενε δτι καί οί &υο ναυαοίε >νες φοροϋσαν μέχρι τελευταία^
πνοης τους καθεμιά τό δωοο τηά
αλλης. - * Μ
ΤΑ ΟΑΥΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
'ί1ί61Ηλία νΚκονο«»ΟΛ
ΐειστόρησις δλων των θαιηιάττονΐδ
βΐομητορος Παναγίας, μέ «αο; τά#
«ΐ«ισκομέναί καί σημερον Ιτι «Ις οιεί
'Επκττρέφεται είς την Έλλάδα στό
Άμ.ερικανιοών θίβΛενη'ίρΛθν
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
όδός Σωτκράτους αριθ. 31 Άθήιαι
θτραπίυονται ασφαλώς καί άνωδΰ-
νως παθολογικτί· γνναικολογικά καί
δεοματικα νοσήφΐατα
Μέθοδος
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 117.000,000
ΠΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΆ! (Παγχράτι)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
(Κρήτης)
ΑΓΡΙΜΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΒΕΡΡΟΙΑ
Β ΟΛΟΣ
υπο
ΒΥΤΙΝΑ
>Κ~Τ*—
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΣΤΗ
ΛΑΜΙΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΓΙΟΥΜΟΥΛΤΖΙΝΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΓΡΕΒΕΧΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΧΙΔΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εύβοίας)
ΔΕΛΕΑΓΑΤΣ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΠΟΝ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΔΡΑΜΑ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΚΙΑΤΟΝ
ΧΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΉ
ΝΙΓΡΙΤΑ
ΘΗΒΑΙ
ΚΟΡΙΧΘΟΣ
ΕΑΝΘΗ
ΙΘΑΚΗ
ΚΥΜΗ
3ΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηοοχόίοι)
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΠΑΤΡΑΙ
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
1,500,000,000
ινι
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΧΑΑΚΙΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κυθηοων)
ΧΑΝΝΙΑ
ΠΡΕΟΕΖΑ
ΧΙΟΣ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
1ΈΡΡΑΙ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΣΟΡΟΒΙΤΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΚΑΙΡΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΚΑΛΑ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΤΡΙ ΠΟΛΙΣ
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΥΔΡΑ
ΦΛΩΡΓΝΑ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΟ.ΛΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν δψει, ήτοι είς πρώτην ζήτησιν 3%% Επί προθεσμία « β1 των.
ΛΙέ δεκαπενθήμερον προειδοποίησιν 4Η% » » -4 έτών
Επί προθεβμία β μηνών........... -β^% » » Κ έτ&ν.
» » 1 «τους ............ 4Χ% » » 1Ο £τών.
Αί καταθέσεις είναι έλεύθεραι φόρον καί τό χαρτόαημον είς β«ρος τής
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ωσαύτως καταθέβεις έν όψει καί 4πί προθεσμία είς Δολλάρια, Αίρας *Αγγλίας, 4»ράγκα Γαλλικα καί
■χχας Αιρέττας, άποδοτέας είς τό (διον νομιβμα είς τό ό~οί όν έγινεν ή κατάθεσις.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ
ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟΚΡΟΚΑΤ1ΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝϋ 8ΤΗΕΕΤ, Β05Τ0Ν, ΜΑ85.
Τεΐερΐιοηο: Ηαποοεΐί 0575 αηά 067β
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΚΙΙ5Τ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΑΤΆΟΕΣΕΙΣ είς Δολλάρια, δραχμάς καΐ αλλα ξένα νομίσματα.
ΚΛΤΛΘΕ-ΕΙ- 4πΙ άνατοκιομφ.
Χ~ΕΧΟ1·]1ΙΕΐνθΙ ΛΟΓΑΡΙΑΧΜΟΙ (ΟΙΕΟΚΙΜ Ο Α€€θυΤ9).
ΕΠΙ ΊΓΑΓΑΙ ΧΑΧΙΤΊ-ΡΟΛΙΙΙίΙΑΙ καΐ ΤΗΛΕΓΡΑΦ ΙΚ ΛΙ έντολαΐ είς Δραχμάς καί Λολλάρια.
ΣΙΙΕΣΙΑΛ Τ_ΕΚ_ είς Δολλάρια ελευθέρας άγορας χ αι είς Δραχμάς.
ΕΠΙΤΆΓΑΙ καί ΕΛίΤΟΑΑΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι εν 'Έλλάδι είς αυτούσιον Αμερικανικόν νόμισμα.
ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ-ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟΟΕΣΜΙΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΕΩΓΡΑΦΑ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒΙΙ5Τ 00.
205
33ΚΟ 8ΤΚΕΕΤ
ΤΗΛΕΦΩΝΑ: ΟΗΙΟΚΕΒΙΝΟ 6271 · 6
ΥΟΡΚ, Ν. Υ.
ΟΙ ΦΙΑΟΙ
ελλαδοσ
ΓΑΛΛΟΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΣΤΗΣ ΠΕΡΝΩ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ
Η ΦΩΝΟΓΡΑΦΗΣΙΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΝΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ
0Γ, (1Ι στυλ Φάουστ, άραχ-
I,
{1ιη-πα στούς σωροϋς των
ι , ν βιβλίον τους, μεσα
Γ η/ΟτΕΐνά κοί μνστηριώ-
Τ ιΊΙ(Ο/ονν πλέον. Ό είχο¬
νο'ϋ-τήκε, ό νεο; Μεψι-
ητά παγωμένα τού;
|εια τους τράοηξε μϊσα
Ι ,-ονιοοτοϋ τα μαϋρα πα-
α, τοΰς ανοιξρ διάπλα-
ά (τ^βοωμένα παράθνρα, α-
|ΤΙΗ ,,Όα νά είσορμήση καί
ϊ '.,ιση μεσα σ' ενα τρελλό
. ο/ Μ] -Όΐί χειρόγραφα, ά-
|το (,ώ; νά χαθη σ' ολες τής
Ι,νές -οινίες; τή; βιβλιοθήκην
Γ ί ωρίη παρά
Γ τι Γ
ίες; τή; ήην
ν ί'/αν γνωρίση παρά
) ππιούλιασαα τού λύ-
σοςοι ευρέθησαν ξσφνικά
στή ί)ί/«σσα τή; ζωής.^ "Ε-
}αν να εΐ? φακίραι διά νά γέ-
ίανθρωτοι Έπέταξαν την λε-
Ιιένη"οο·™-ντί-κάμαρα κι' ε-
Ιοαν σιιο/ΐ / "Εδιωξαν τής α-
ζ άιο τα γροφεΐα τους κ αί
πτόλισαν κέ λουλούδια. εσπα-
Ιτο φτρηό τή; χήνας καί τό
ατέστι,σαν μέ τα μελανωμέ-
η'ι θ?Λ/τι/.ά δαχΐνλάκια μιά;
γραρν . Τό".ος έ,πέαα-
Ιτην χαρτινην ύδρόγειον στή
καί έπροαη8';ύθησαν άντ"
τό ιιαγικό 'οΊθλιαράκι ποΰ
£εται διαβατήριον.
αοφθ'ι σήμερα ταξειδεύουν
■σότερο από τοΰς άστέρας τού
ηε ενα προχείρον παρα-
Ή Χτόλαρες Χτέλ Ρίο, κινηματογρα'ίΐκός άστήο, μέ τούς δικηγόοους της, Γκονβερ Ρ. Λίσσιγκ
πάρρα Σι'λδνεο, ύπογοάςρουσα τα Ιγγραιρα τής «ίτήσεώς της δταζυγίου.
καί Άδόλφο Ίμ-
Ή πρώτη τού μελέτη ήτο μία έ'-
ρευνα επί τή; τσακατνικής διαλε-
κτου τή; Π ελοποννήσον. Ό έν-
■θουσιασμός τού δέ διά τήν νεοελ.
λΐ}νικήν δέν τόν αφήκε καθ' δ·'.ον
τό διάστηιια τοΰ στάδιον τού. Στά
1895 εγινε ύφηγητής τή; σχολής
τό .τρωΐ ήκουσα ενα άν- των άναταλικών γλωσοών, στά
»το/ τής Γαλλικής άκαδη-!ΐ912, ίδρυθτίσης σχετικής έ'δρας,
|; σοφίας — καί τον ήκουσα ι άνέΜζδε νά διδάσκη τήν νέαν έλ-
; χααιιίαν έκπληξιν, — νά " - — -■ — ·
|χεριγράφτι ενα πρόγραμμα
.Θά ιιείνω μίαν έβδομάδα
Άί)]'ΐνας....» μοΰ εΐπε.
ην θά έπιστρέψω μέσω
ώία;.. Π ρέπει νά μείνω
π.ρί τής γλώσσης των εύαγγελίων δέν μοΰ μίλησε γι' αυτόν τόν ήλιο,
καί αλλα εργα. Άλλά παρελείψα- όπως κά-ονν δί,οι οί ξένοι. "Ισως
μέν δύο άπό τα; σπουδαιοτέρας νιατ! «ι'πγογ δέν είνε. ?ρ.νί>- *π± νι-
τά; σπουδαιοτέρας
εργασίας τοΰ κ. Περνώ: την νε-
γιατϊ αύτός δέν είνε ξένος καί γι-
ατΐ άγαπα πρ«Ιτα την Έλά5α
οε/'ληνικήν συλλογήν των «ΒΕΧ,- >αί ί>στερα τ-όν ήλιο της. Προτί-
Ι Ε8 ϋ,ΕΤΤΚΕδ» εί; την οποίαν [ μησε λοιπόν νά μοΰ κουβεντιάση
δηνμοσιενονται έ'ρ·γα, άναφερόμε-' κατω; πρακτικώτερα, γιά τα σχέ-
να εί; τάς ν οελληνικά; σπουδά; δια τού, -είς τα όποϊα ή ωφελεία
κοί την σι.'νπλτνρίοσιν τή; περιφή-
του
μόν «έλληνικής οιβλιογραφία;» ρος παράγων.
Γΐνισμαΰ είνε ό κυριώτ--
τοϋ διδασκάλου τού Λεγκράν.
ληνικήν εις τήν Σορβόννην. Τέ-
λο; στά 1924 ό ν.. Περνώ κατε-
λάμβανε τήν εδοαν τής γενικής!
καί πβιροαιατική; φωνπτικής είς ι Μέ τόν άνθραΗΐον αι!ττόν συναν-
τό Πανεπισττμιον τών' Παρισί-) τηθηκα χθές τό πρωί είς τό φλό-1 "ρ.'*"'
ών καί τήν διεύθυνσιν τοΰ άρχεί- Ιενο γραφεΐο τού έταίρου τή; φβου-
ου τοΰ λόχον, χωρίς νά λησιιονή-! γαλλικής άρχαιοεΑληνικής σχολής *
:<Ευρίσκομαι είς τάς Αθήνας Ι μοΰ είτε, γιά λίγες μέρες. Τό πο- μϊρες, αν κι' έγώ ξέρω Ε.ρισσότερο τόσους καλόν: . . χ χρς ημή^ ίρες στο Παρίσι. . Έννοεϊ- στ) τάς προσφιλεί; τού νεοελληνι- κ. ΜερΛΐε. Α; :ι ιιό/ι; θά προφθάσο) νά ε·ύ-!ΐκας ■σποΐ'δας'. Κατ' αίτϊ,,ν ττη' άττικός ήλιος ; Μερλιέ. Άπό τα παοάθνοα, ό ,',"''> ι '
λ „, . ^ ί ' γνωστόν λογι
Άλήθεια, τί γίνεται ό
καί μοΰ άνέφερε κάποιον
■πό δω-
εί; την ^Ολλανδίαν έγ-1 πλουσίαν καί σταθεράν στοδιοδρο-, μ«τιο, πανηγ^.ρικό; καί άνοιξιά-
'~ τα έγκαίνια τοΰ διε- μίαν τα έ'ργα τοΰ κ. Περνώ άνε-|τικος, σάν ναθελ χαιρετήση ενα,
">ι/.οϋ συνίδρίου. . Καί φέοοντο σχεδόν ά-τοκ/νειστ
το ση'ρδριον πρέπει νά πε- (τάς νεοελ/.ηνΐ/άς σπονδάς
«... .Εϊμαι είς τάς Αθήνας»
ώ:
;γλα>σσι/.οϋ συνίδοίου]" Καί φέοοντο σχέδόν αποκλειστικώς εις παληό τού φίλο τό·/οποίον δέν εί- νο- τ,^ γαλ/ακής ε/θεσεως δια
τη «,.,„.&,.__ _.-"__ .< _. ι _λ *___-.-...... > ____*.'._ " ι^ επΐ 5έκα χοόνια Λα °ωσω οιό οια/.ε^ει,:
•Αλλά παραδόξως ό κ. Περνώ ιλ ^ία «τά «ύαγγ^'α ™ι *ι νε«
την Βόν/ην. .
ο έ/εϊ δύο διαλέξεις. .". .
"τή; 16 Απριλίου θά πρέ-
1 εΰρίσ/.ωμαι πάλι στό Πα-
οπου
φοΰντες..»
περιμένει
Τό κλασσικόν τού έργον περί
των διαλέκτων τής Χίου καί έν γε¬
ν; ι των νεοελληνικών διαλέκτων
τοΰ Νότον εκρίθη άπό τόν ίδρυ
τας αρχάς Μαΐου | τήν τή- πειοαιιατικής φωνητική;
ΤΛ1' "* -"■-·-- ΑΒΒΕ Κ0ϋ88ΕΙ,0Τ ώς μνη-
μειωδε; καί καθιέρωσε τίρ επι¬
στημονικήν φήμην τοϋ σΐ'γγραφε-
ως τού.
Συγχρόνως ό κ. Περνώ έξέδιδε
μίαν σινΐλογήν τί».1 δημοτικών
τραγονδιών τής Χίου. Πρός του¬
το δέ μετεχειρί.σθη διά πρώτην
φοράν ώς μέσον άποτΐ'πωτικόν τής
φωνής τόν φωνογράφον. Τήν ε¬
ποχήν εκείνην ή Χίος ήτο τοι-ρκι-
κή έπορχία καί ό Περνώ έθεωρή-
■θΐ] ώ; άτομον μυστήριον-; καί
το- -/γ,1 ' ' α " .«' " Υ ύποπτον άπό την τουρκικήν άστυ-
; *αι ο ενβουσιωδης ε- νομίαν -^ ^ιαβολιχόν τον όργα¬
νον ποΰ απέδιδε τήν ανθρωπίνην
φωνήν εκρίθη ιί>; επικίνδυνον διά
τό καθεστώς καί ό είρη,νικό; κα-
σννομιλητής μου ήτο
Περνώ, ό γνωστός
α*ής( φίλος της 'Ελλά-
«οναδικός σπονδαστής τή;
1ν1κι15 γλώσση; καί τής νε-
1/·ης ποαγματικότητο;, ό 6-
, ευρίσκεται άπό γ·θές τό
Εί - τΛ Ά α τ Λ =
", τα;^ Αίτηνας.
" τ° ανωτέρω πρόγραμιμα
'ϊειοιου τού ήμποροΰν νά έ-
ρμ: πρώ-
είνε πάντοτε ό ά-
τον οποίον
Ιι"'Ί·ήσηι>ν αί
ηχη
ί νεοελληνικαί
Ι·, "οί &:ύτερον ότι αί Ά-
πο-
» δοΒν δνσ™χώς πο
'·α. υστερα άπό μίαν οε-
«τονσίαν.
* * *
καθηγητής
Σ&
Γ'τι,"'ΐ; είς την Σοοβ^ην,
'ερλω
ϊτα
1 ιιονον
, Η Ελλάς δέν είνε γι'
( υ^ -ίαι αονον το άντικεί-
1(Ει ι- Ετιστημονικής μελέτης.
- « είμεθα ΰπερήφανοι δ-
τ^τησαμεν δχι μόνον τό
τού
καρ&ιά.
με την
τήν γαλλικήν
Αθήνας.1
διά
νεος δεκαεπτά έτών.
™υ αύτό έπέπρωτο
"ύκληρη τή ζωή
νεοελληνικά
Λεγκράν
ϋΛ
Χα1
φρη
ΐν της ίλλτρικής
ϊ; έΛληνικής ζωής.
■θηγητή; εκλήθη νάπαρουσιασθΓυ
ενώπιον τοΰ «ζαπτιέ» διά νά δώση
λόγον των πράξεών τού. Ό
Τοΰρκος άστννόμο; τόν άνεμέτρη-
σε μέ βλέιωα διερευνη,τίκόν, τοϋ ΰ-
πέβαιλί δύο-τρεΐ; έρωτήσεις έλλη-
νιστί διά την διαβολικήν μηχανήν,'
-/αί έν τέλει τόν ηρώτησα: «Πώς
σέ λένε;» — «Περνώ», απήντησεν
έκεΐνος. — «Δέν περνάς !. . Νά
καθήσχις έδω καί νά μ' απαντήση;
σ' αύτό .τού σ' έρωτώ!» Καΐ έχρει-
άσθη άρκετή εύγ>Λ)ττία έκ μέρους
τοΰ κ. ίΐερνώ 610^ πεισθτ| δ ά-
στχτνόιιος πρώτον ότι ό «νποπτο;»
ώνομάζετο Περνώ καί
ότι δέν ήτο «υποπτος».
Αργότερον ό κ. Περνώ_έδη-1
μοσίευσε δύο γραμματικά; τής νέ-'
οελί,ηνικής. «Μελέτας επί τής ν£-
οελληνικής Αογοτεχνίας». τήν «λι^-
αν 'Ελλάδα μέσα εις τοί>; ^ποιητα;
της», άπό τού Όμήρον ιιέχρι των
ήυερών μας, μ-ίαν νεοελί.ηνικην.....
Χοηστομάθειαν, «Έκλεκτάς σελί- Κινα *« η «,ογος τβ», «λλη
δα"- των εύαγγιλίων» καί μελέτας τες νη Κινε,ων εθνικιστων.
Ό Λέων "Οσμπορν. 36 έτών, έξ
Όχάίο, Άι*»?ιχανός ΐεροκτ,ρυξ έν
Κίνα καί ή σύζυγός τού τυλλτ,φθέν-
: τή μία
μ μ γγ αί ή έ
Έλίάς» καί τήν α"λλην γιά τα άρ-
χεϊα τού λόγου τής Σορβόννης».
ι Ή μελετη τής γλώσσης των
ι εύαγγελίων άπασχο'Ίεϊ πράγματι
τελευταίω; τόν κ. Περνώ. Αί πα-
ραδόσεΐς τού είς τό πανεπιστήμι-
ον π ριστρεφόμεναι εις αύτό τό
θέμα, τό οποίον ό κ. Περνώ έξε-
τώζει μέ< μεγάλην πρωτοτυπίαν, κινοΰν έξαιρετικώς τ^ ενδιαφέρον των φιί.ολόγων καί των θεολόγων. «Αί παραδόσεις μου διά τήν ί/ληνικήν γλώσσαν των εύαγγελί- ιαν, μοϋ εΐπε ό κ. Π ;ρνώ. συγκεν- τρώΌνν πλήν των άλλον καί τους μαθητάς τής θεοΑογική; σχολής, οί όποϊοι τέλος ήννόησαν ότι διά νά μελετήσουν τα εύαγγέλια είς τό πρωτότυπον δέν άρκεΐ νά ξέ- ς·ουν τήν αρχαίαν ελλΐ|νικήν, διό¬ τι δέν είνε αύτη ή γλώσσα των εΐηγγ λίων, άλλά την νεαν ελλη¬ νικήν, ή όποία. ούτω άποκτά νέου; σποΐ"δαστάς». Αφορμήν είς τήν παρατήρησιν αυτήν τοΰ κ. Περνώ τοΰ περιέ- σχεν ή ερώτησις μου αν αί νεοελ¬ ληνικαί σποΐ'δαί ευρίσκωνται σή¬ μερον έν άκμτ) είς την Γαλλίαν. Είς την ερώτησιν αυτήν μοΰ α¬ πήντησε χωοίς καμμίαν έπιφύλα- ξιν «Αί νίοελληνικαί σπουδαί, εΐ¬ πε, ευρίσκονται την στιγμήν αύ¬ την έν άκμΐ) τόσον είς τήν Γαλλί¬ αν όσον καί εί; δλα; τα; άλλα; χώρα; δπου ύφίστανται. Μέ έρω- τήσατε άν οί παρακολοθοΰντες είς τό Παρίσι τάς νεοελληνικάς σπου¬ δά; εϊνί πολλοί. . Όάριθμός των εί·τι»χά>ς είνε άρκετά ίκανοποιητι-
κό;.. Άνερχονται είς 32.
«ΆνώΙογος ζήλος παρουσιάζε-
ται καί είς τήν "Ολλανδίαν δπου
αί νεοελληνικαί σπονδαι έ'χουν Ι¬
να όδη,γητήν τόσον αξιον όπως ό
"Εσσελιγκ.. Έκεΐ εχουν μορφω-
•6η ήδει πλεΐστοι ίκανοί νεοελληνι-
σταί, οί όποϊοι είνε ιτοιμοι νά τόν
διαδεχθοΰν δταν άποχωρήστ) έκ
ττ|ς εδρα; τού. Ή μόνη χώρα δ¬
που αί νεοελληνικαί σπουδαί δέν
έχονν κερδίση αρκετόν εδαφο; εί¬
νε ή Άμζρική.. Άλλά καί έκεΐ
έ?.πίΙ-ω ότι συντόμως θά κινηθί) τό
ίνδιοφέρον των άρμοδίίον έπιστη-
μόνων. . Αί μελέται μόν περϊ τή;
νεοελληνικής γλοοσσης των εύαγ¬
γελίων δύνανται νά γίνουν ή α-
φορμή διά την διάδοσιν των σπον-
6ων τής νεοελληνΐΛής γλώσσης
καί είς τόν νέον κόσμον».
Ό κ. Π;ρνώ μοΰ ώμίλΓΓσε κα¬
τόπιν διά τό μεγάλο τού σχέδιον
τοΰ όποίου έλπίζει νά έξαχτφαλ'.ο"υ
τήν πραγματοποίησιν κατά τήν
σΰντοιιον παοαμονήν τον εις τάς
Αθήνας:
«Ό κύριο; σκοπό; τοΰ σημερι.
νοΰ ταξειδίου μοου, εΐπε, είνε νά
|θεσω τα θεμέλω μιάς εργασίας,
( τήν οποίαν θεωρώ πολύ χρήσιμον
διά τήν 'ΕΜάδα, δχι μόνον άπό
επιστημονικάς άπόψ":(ος, άλλά καί
| «πό πρακτικής. Πρόκειται περί
, τή; συστη «ατική; στλλογής καί
, άποτυτώσεως έ^τί τοϋ γραιιμοφώ-
νου των δτμοτικών τραγουδιών ο-
, / ής της Ελλάδος. "Ενα αέρος μι¬
κρόν αυτών έ'χω ήδη είς τό αρχεϊ-
ον τοϋ λόγου είς τήν Σορβόννην. .
Ι δπω; έ'χω έπίστ); καί μερικοΰ; δί-
] σκου; μέ τα; ψα>νά; των ιιεγά-
λων άνδρών τή; σν^χρόνου 'Ε?.-
!λάδος. .
»Τό άρχεΐον αύτό σνστηματο-
ποιεϊτοι ήιδη καί τελτ:ιοποιεΐται ά-
>.όμη περισσότερον. Οί δίσκοι
γραμμοφώνου τού; όποίου; περι-
έχει θά στεγαοθοΰν είς νέον μέ¬
γαρον, το οποίον κτίζεται τήν
στιγμήν αύτην. Είνε λοιπόν σή-
ιιερον μία θαυμασία ΐΐί'.αιρία διά
νά σωθσΰν οί θχιβιαυροί των λαί-
κών τραγουδιών αλης τής Ελλά¬
δος καί νά διαφημισθή δι' α ναών
ή Ελλάς εις τόν κόσμον.
»Τό αύτό εγινε πέρυσι διά ττΐν (
Ρουμανίαν, ή όποία ιιάλιστα έξ ι¬
δίας πρωτοοουλία; εζήτησε άπό
τό ίνστιτοΰτον τής φ<ονΐ]τικής νά άναΑ,άίοτι την φωνογράφησΐν των λαικών τραγουδιών της. »Τό άρχεΐον τοϋ λόγον θά ανα¬ λάβη δλα τα τεχνικά έ'ξοδα τής; φω-^ογραφήσεως, δηλ^δή τοΰς κν- Ηνδρους, τα μτ|χανήματα καί τήν δημοσίευσιν των δίσκων δωρεάν.. Άποιιένουν «ι δαπάναι των ταξει- δίων καί τής συντηρήσεως ενός συν:ργείοου άπό 4—5 εΙδικο>ς, οί
οποΐοι θά γυρίσοονν δλην τήν
'Ελλάδα, θά πάνε καί στά τελευ¬
ταία χωρία καί επί τή βάσει ενός
προγράμματος, τό οποίον θά κα-
ταρτίσουν οί "Ελληνες είδικοί έςτι-
στήμονε;, θά φωνογραφήσοι^ τα
τραγούδια κάθε τόπου καί συγ¬
χρόνως τάς διαλέκτον; τού. . Αί
φέ/^ειαι ενός τοιούτθ'υ έργον εί¬
νε περιττόν νά τονισθοΰν».
Ό κ. Περνώ ύπολογίζει είς
75—100 χιλιάδα; δραχμών περί-
που τα; δαπανά; αί οποίαι δύναν¬
ται νά βορύνουν τήν 'Ελλάδα διά
τήν φωνογράφησιν δλων των λαι¬
κών τραγουδια,ν. Τό μεγαλήτερον
μέρο; τής δαπάνης, τα έ'ξοδα δη-
λαδή τής φωνογραφήσεως, -θά τό
άναί'άιβη τιό· άρχεΐον τοΰ λό"/ου
των Π αρισίων.
Ό κ. Ύμπέρ Περνώ, δ οποίος
σημειωτέον μιλίΐ έλλτννικά μέ μίαν
προφοράν έλληνικωτάτην, καί ό ο¬
ποίος γνωρίζει τους "Ελληνας έξ
ίσον καλά όσον καί τήν γλώσσαν
των, μοΰ διετύπωσε τό εξής συμ-
πέοασμα, άφοΰ μού άνέλ»σε τό ώ-
ραΐο τού σχέδιον:
«Τό έργον τής συστηαατικής
φωνογραφήσεως των έλληνιν.ων
τραγουδιών, μοΰ εΐπε, θά είνε ή
τελευταία μου ΰπηρεσία πρός τήν
'Ελλάδα.. Ξέρω καλά τοί?ς "Ελ¬
ληνας καί εχω παρατηρήση ότι
στήν Έλλάιδα κάθε δονλειά ή πιά-
νει άιΐίσως, ή είνε καταδικσ<ηιένη νά μή γίνη ποτέ. Κατά την μίαν έβδομάδα ποΰ θά μείνω εδά) θά πεισθώ αν τό σγεΊ5ιό μου μ.Ίορΐ| νά πραγματοποιηθή, ή δχι». ΣΤΕΦ. ΧΑΡΜ. Έκλεκτά 6ι6λία ?χει μόνον τό Β*· βλιατωλεϊον τοϋ «Έθνικοΰ Κήρυκος>.
«ΕΘΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΜΑΙ-ΟΥ. 1928.
β 'ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ' ΑΝΑ ΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΙ
ΕΚ ΓΕΩΡΠΠΙΟΥ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ
Πρ.ωτθφανής βαρυχειμ,ωνιά.— θάνατθι.— Ή έα
δεία και ή ακρίς.— Πώ: προχώρει ή οδΌποιΐ-α .—
Ή γεννχεθδωρί* των έν Άμ&ρε«η Γ&ωργιταιά-
ΐ'των έξαρτάτα- απο τας καιρικάς
συνθήκας ν α; την άκρίία. Τό^πτε-
ρωτον τουτο έντομον άπέδη διά την
περιφέρειαν μας ή μεγαλητέρα μά-
στιξ καί αν 5έν ληφθούν τα προσή-
νων.
πρώτος σύμδουλος επί ημρχ
Άλούπη /αί κατόπιν ειχε χρημα-
τίσει προσωρινώς δήμαρχος Πελά-
Ή βαρυχείμωνίά τοΰ Φεδρουαρί-| Πανταζέλος, όστις είχεν εκλεγή
ου. ήν εσυνέχισεν ό Μάρτιος, υπήρ¬
ξεν άσυνήθης διά το χωρίον μας.
Την νεροποντήν διεδέχετο τό χιόνι
καί το χΐό.ι την νεροποντήν μαζύ
δέμέ αΰτά /αί τό απαραίτητον κρύο.
Το Οερμόμετρον επί δύο έδϊ&μάδα;
είχε κατέλθε». τέσσαρας δαθμοΰς υπό
τό μηδέν Ο. Έν άλλοις λόγο-.ς,
το ■πε,ρϊθδεϋον κϋμα τοϋ φύχοος. δέν
αφήκε καί ημάς παραπονουμένους.
Το χιόν: ανήλθεν είς ΰψος ενός σχε-
δον μέτρου.Έπί μακράν σειράν έτών
είχομεν νά ίδωμεν τοιούτον χβ'.μώνα.
νης.
Έπίστ;; άπεδίωσεν ή χήρα Ιωαν.
Π απαστάθη είς ηλικίαν 112 έτών.
Φαίνεται, ότι ή συνοικία καί το "·ε-
ρό σ-ΐντελοϋν. ώστε οί ανθρωπο-. «5
τίΑηματος έκείνοΐ) νά ζώσιν υπέρ την
έκατονταετηρίδα, διότι άκρ'.δώς πρό
ολίγων έτών απέθανεν ό γείτων της
Παγώνης είς ηλικίαν 116 έτών.
—Τα σπαρτά προμηνΰουν ΐκανο-
—Άπε'δίώσε (»ετά μακράν και ποιητι/,ήν την εφετεινήν εσοδείαν.
έξαντλητίκήν νόσον ό Ηλίας Ά8. τό γε νυν έχον. 'Η περαιτέρω τΰχη
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΚΊΟΗΑ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1914
Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασκαλία άτομική, Άγγλιστΐ—'Ελληνι-
στί, παο' Άμεοικανίδος, κατόχου της 'Ελληνικής. 'Ανοικτή άπό 10·.
π. μ. εο>ς 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξύ 40—41ης ΌδοΟ) ΝΕ%¥ ΥΟΗΚ
ΠΡΟΣΟΧΗ!
Τάς φωτογραφικάς κα'ι ζω-
γραφικάς σας εργασίας είς τό
Κ&αίο ΡΙιοΙο. τελευταίου συ-
στήματος. Άναλαμβάνσμεν ά¬
πό μικράν σας φωτογραφίαν
νά μεγεθύνωμεν είς μέγεθο;
1(5X20 Ίντσών, πρός $1.25. Έ-
πίσης ζωγραφικάς χειρογρά-
φους μέ κορνίζα καί γιαλί άν-
τί $5.00. Ζητήσατε τόν νεον
μας τιμοκατάλογον. Άποσΐέλ-
λεται δωρεάν. Ζητοϋναι άντι-
πρόσωποι είς κάθε παροικίαν.
Κερδίζουν άρκετά.·
ΚΑνΑΗΝΟδ ΗΑΟΙΟ ΡΗΟΤΟ ΕΝΗΗβιΊΐΒ 00,
641 - 5ΤΗ ΑΥΕΝυΕ ΡΙΤΤδΒυΠΟΗ. ΡΑ.
«5
•/.οντα μέτρα διά την έγκαφον κα¬
ταστροφήν Θά τού, Θά υποστή κα;
εφέτος σύμπασα ή έσοδεία, ο.τ! /.αι
κ«τά τό παρελθόν έ'τος, οτε^/.ατε-
στρεψε κυριολεκτικώς ολα τα προ-
(όντα αας.
—Ή έπ'.τρ-οπή επί τής ^δοποιΐα;
έ'χεί έτοιμον την προπαρασ/'ευαστ'.·
/ήν εργασίαν, πασσάλωσ'.ν υπο τοΰ
νομομηχανικού άρχετοΰ ταήμ^ατος
τής όδοϋ, επιδιορθώση έργαλίίων
κατάλληλον διά τούς εργάτας και
εργολάβον. Σκέπτεται δέ όσονούπω
μέ την καλλιτέρευσιν τώ ναιροΰ
νά καλέση τοΰς -/.ατοίκους είς προ¬
σωπικήν εργασίαν, ώς καί κατά το
προτττού'μενον έ'τος έκαμε πρός σ,ιμ-
πλτ);ωσ!ν τίς κατασκευάς τής ά-
;χαξιτί}ς οδοί; ά-5 Κασταν.άς είς
Γεωργίτσιον.
"Ηδη είναι κατασκευασθέν α 4 χι-
λ'.όμετρα, άπό Λα/οΰλες άνωθεν χω
ρίου Άλευρο'3ς ιχέχρι Πέτρας. !<- πολείπονται δέ άκό.χη 6 χιλ'.όμετρα. Άπό τοΰς έν Άμερίκή Γεωργ:- ττανοΰς τίρχ'.σαν νά %.αταφΟάνονν ?·- άφορα ποσά διά τόν δρόα-ον, προδλέ- πετα; δέ οτ: πολί» ταχέως, ήτο: ν.α- τά τα τέλη Αΰγούστου, 6ά περα- τω&η ούτος. Πάντως τουτο θά ϊζ- αρττ,θτί άπο την γενναιοδωρίαν των έν Άαερική τεκνων τού Γεωργιτσί- ου καί την εγκα·.ρον αποστόλη των ■/ρημ.άτων είς Γεωργίτσιον. Διότ; πρέπει, ολοι νά γνωρίζωσιν. δτ'. τό ττετρώδες υ.έρος τής όδοΰ άνωθεν τής Άλβυροΰς είναι απαραίτητον νά δοθή πρός κατασκευήν είς έργολά- ΕΚ ΜΤΤΙΛΗΝΗΣ Οί ξενητευμένοι μ? Τα ξενΐ]τεα£να μας παιδία, οί έν Άμεοικϋ Λέσβιοι, εκλήθησαν υπό τοϋ Πανλεσβιακοϋ έν Άμΐ- οικγί Συλ>.όγου εί; έρανον υπέρ
έ Νΰ
δόν.
ΓΕΩΡΓΙΤΣΑΝΟΣ
τοΰ νέου Νοσοκομειακοΰ μας κτι-
ρίου. Τό γεγονός κοινοποιησισ
προχθές υπό τή; Α. Σ. τοΰ Μη-
τροπολίτου μα; εΓς την έφορείαν
των ΦΛανθρωπικών μας Κατα^
στημάτων προύκάλεσεν Ικκρηξιν
ενθσυσιαοιμοϋ κοί θερμοί λόγοι
εύγναχιοσί»ντ}; ήκούσθησαν πρός
τοΰ; ξενετίυμένους μα;, οί όποΐ-
οι μέ την ωραίαν χειρονομίαν των
άποδεικνύονν ότι ά'σβεστο; μένει
ή άνάμνη,σΐ; τή; γενετείρα; των
εί; τα; ψυχά; καί τα; καρδίας
των καί ότι κατανοοϋν τελείως τάς
ανάγκας της τάς σηΜ^ρινάς αί ο¬
ποίαι διοφέρονν πολύ των χθεοι-
νών τοιούτων.
Έξαίροντε; την πρωτοβουλίαν
τοΰ έν Άμερικη Παλλ&σ6ιακοΰ
Σύλλογον διά τόν έρανον υπέρ τοΰ
νεου μα; Νοσοκομείον άπευθννο-
μεν θερμόν χαιρετισμόν στούς Ά-
μερικάνονς μα;. οί όποΐοι δέν ύ-
πάρχει «μφιβολία ότι θ' άνταπο-
ν.ριθοΰν μέ γενναιοφροσΰνην εί;
την έκκλησιν.
Εύφρόσυνος
Εύφρόσυνο; είδησις ιμετεδόδΐ]
διά τηλ)ματο; τή; Α. Σ. τοϋ Μη-
τραπολίτου μα; έξ .Αθηνών. Ή
Α. Σ., εί; ήν κατά την ανα¬
χώρησιν τη; ηνχήθημεν πάσαν ε¬
πιτυχίαν εί; τα; προσπΐΰ-θεία; της
υπέρ τοΰ Τόπον, ανήγγειλεν χθέ;
τηλ)φικά>;, ότι υπεγράφη τό δΐ-
άταγμα τό έπικνρωτικ.όν τοΰ κσ-
νονισμοϋ, ό ποΐο; θά διέπει τοΰ
λοιπού τα Φιλανθρωπικά μα;, κα-
ταστήματα. Ή υπογραφή τοΰ δι-
Σ. 6 Μητροπολίτη; ιμας. Α{
πεισε τα ύπονργεΐα. Αύτό-
ταξε τόν νέον κανονισμόν.ι|
επέτυχε την «ακύρωσιν Τ(η
τϋς τέλος μά; ανήγγειλε ■$
την υπογραφήν τοΰ έπικυ'ρι.
κου διατάγματος. Τα μέχρι
εί; αύτην την '&,
σιν των άπειλούμενα φιλοτ
κά μας καταστήματα, άποκτοΐ
δή Ιδίαν νομικήν υπόστασιν. %
μένουν καθαρώς τοπικά ίδοή
μέ καθαρώς τοπικήν διοΐ...
Έξ όνόματος τοΰ Τόπου έ»
ζομεν την ευγνωμοσύνην «|
πρός όλον; τούς εργάτας τή;]
τυχίας αύτη;. Επιτυχίας, Μ
γιστον καί σοβαρώτετον μέοε
ς.είλεται είς την επιμονήν, ε!
μέγα υπέρ τοΰ Τόπου κα'ι
δρυμάτων τού ενδιαφέρον τη
Σ. τοϋ Μητροπολίτου μας.
Ή δωρεαι τού κ. Κα
Είναι ιδιαιτέρας έξάρσ
ξία ή ώραίια, χειρονομία τον]
πολίτου μας κ. Μ. Κονρτζή. |
σφέροντος χιλίας Άγγλι/.ά;]
μέσον τοΰ κ. "Εδδυ, διά την 1
σιν μιάς Έπαγγελματι-,φ
λή; είς την πόλιν μα;.
Έξαιρετικως ευχάριστον
τό γεγονός, ότι ή δωρεά αθτ
νει νά υ,'ίμελιακτη ενα έργον |
ς διά
κτικής φμη;
πον ,υας, νά τονΟΜτη δΐ]λαδί|
ύπαρχούοΐί; ίκανότητας είς
πιδίωξιν πρακτικών έπαγγί
κων σταδίων.
'Η σοφία τού σχο/.αστικΐδ
έξαπολύσαοχχ είς ολα; τάς
α; τή; έλληνικής γή; άν
άργοσχόλους ·θά χο?-ω9ή
ΈδωροοΌκεΐτο άπό την
ΊΜΕπενει.
ΑΘΗΝΑΙ. 14 Απριλίου.—
Συνεπεία έντάλματος τοϋ άνα-
κ.
ΠΑΡΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΤΑ ΝΕΑ
ΣΕΤΣ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΣΕΪΙΒΑΠΤΙΣΤΙΚΠΝ
κατασκευασί):'Λτα
παπά τοϋ Έογοστασίου
Ι)0ΓΛΚ08 ΒΚΟδ Ιηο.
δια τό Κατάστημά αας.
Νο. 1 ............ $20.00
Νο. 2 ............. 522.00
Νο. 3 ............. $30.00
Νο. 4 ............. 835. )0
Νο. 5 ............ 5*40.00
Νο. 7 ............ $45.90
Νο. 8 ............. 5Ί0.00
Νο. 9 ............. $70.00
Τελίυτ7!ΐ στάϊλς, κάθε σέτ
ποϋ ττωλοϋμεν φέρει την έτι-
/.έτταν τοΰ εργοστασιον μέ τα;
άρχι/άς τιμάς των. Τράίι-ζ
ϊάν είναι ϊι' άγόρι ί) κορίττι.
Σέτ Νο. 701 .......... $12.00
» Νο. 702 .......... $17Λ0
> Νο. 703 .......... §21.00
> Νο. 704 .......... $'>5.00
> Νο. 70« .......... §30.00
> Νο. 707 .......... 8.15.00
» Νο. 708 .......... 512.00
» Νο. 709 .......... §50.00
Αποστέλλομεν ταχυδρομικώς ήσφαλισμενα εναντίον
Βλάβης, Άπωλ:$ας. ή Κλοπής. συσκευασμένα έντό; εϊ-
δικών επί τούτφ κυτίων, είς δλα τα μερη της Άμερικής
καί Καναδά. Έν άνάγκη τιιλεγραφήσατε την παραγγε¬
λίαν σας.
Τηλεγραφική Διεύθιτνσις: 0Γ3ΓτιεΓη600, Νενν Υογκ.
8ΒΕΕΚ-ΑΜΕΒΙ0ΑΝ ΝΕΥΥδ
Έλληνικά Καταστήματα ίδρυθέΛτα τω 1905.
48 ΜΑΟΙ50Ν 8ΤΒΕΕΤ ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΟΗΟΙΑΚΟ 5609.
Ό νεος Γενικός Εΐκονογραφημένος Τιμοκατάλογός μας
ευχαρίστως άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ τώ αίτοΰντι.
•/.ρ'.του
συνελήφθη ό διευθυντήν τού εν ϊίεσ-
σαλονικη κτηματολογίου Παπαδό-
πουλος όστις καί προσήχβη ενώπιον
αΰτοϋ καί άπελογήθη. Οΰτο; κατη-
γορεΐται, ότι έξέδων.ε τέσσαρας πλα-
στοΰς τίτλους επί σοι>λτ~Μκών ν^-
γάλων -/ιτημάτω εϋρΐΓ/.ομένων εί;
την περιοχήν θεσσαλονίκης. Ή πλα
σ-ότης των έν λόγω τίτλων οΐτινες
κατεσχέθησαν είς τα γραφεία τού
Μπένετ, διεπιστώθη έκ τής ένεργη-
θείσης υπό των αποσταλέντων υπό
πραγαατογνωμόνων. έςετχσεως των
δ:δλίων τοϋ κτη,ιατολογίου.
Ό -λ. άνακριτής ανεκοίνωσε τη¬
λεγραφικώς είς τον είσαγγελέα Κζ-
βάλλας περίληψ'.ν τή; άπολογίας
τοΰ κατ/,γορουμένου, ίνα γνωμοδο-
τήση; ^
ΑΊ ^ακρίσεις περατοϋντα:. ληφ-
θείσης Λαί " " ' '
μέ την ΐδθΊ«σιν μιάς τοιαίτη;|
αταγη,ι,ατος τούτου σηιιαινη πλή.οη ζ -_ ' - ^ '
«πιτνχίαν τού σκοποϋ τοΰ τάξει- '^'" , .
διον τής Α. Σ. Υπέρ τουτο δμω= Ι 'Αλλ' έναντι τής χολωσεωΐ
ση,μαίνει πλήρη επιτυχίαν τοϋ Τό-' βοφίας τοΰ σχολαστικισμοιΊ
πο'υ, είς- τόν οποίον άναγνωρίζεται δημιουργούσης τό πλήθο; Τ'
τό δικαίωμα νά διοίκησις αύτός,
καθ' δν τρόπον βούλεται -/αί σι»ν?-
πώς κατά τόν καλλίτερον τρόπον,
τα Ιδρύματά τού, έκεϊνα τα όποΐα
αύτός ΐθρυσέ, εδημιούργησε, ανέ¬
πτυξεν, έκράτΐ}σεν τέλος £?ς ήν
περιωπήν τα
χθ
των έν τοίς γραφείοις τού -/αί έν τί
οικια τού φακέλων οΐτινες περιεί-
χον 2ίάφορ_α έγγραφα, την άλληλο-
γραφίαν της έταιρείας ώς ν.αΐ γνη-
σίους τίτλους. Έ/,ρατήθτ,α-α/ μονον
ες αυτών οί τίτλοι των όττοίων έν.
τής ένεργηθείσης χραγματογνωμοσυ-
νης διεπιστώθη ή πλαστότης.
Οί έν χροφυλακίσει διατελούντες
2ιά την προκειμένην υπόθεσιν Μχέ-
νετ, Νί/Λλόπουλος κα! λοιποί θά
μεταφερθοϋν έκ των έν Αθήναις φυ-
λακών είς τάς τής Καβάλλας..
Ό ένεργώ, τάς άνακρίσεις άνα-
κριτής κ. Δημόπουλος, περατωθέν¬
ϋ έέ
τος τοϋ εργαί τού έπανέρ-/ετα; είς
την έν Καδάλλα έδραν τού.
Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΉΣΟΥ
Ήτοι τό "Αγιον Πάθο; τοΰ Σι»
ήΌς τμιών, έξεταζόμενον άπό νομι-
κή; απόψεως, συμφώνως μέ τοΰς τό-
τε Ρωμαϊκονς καί Ίουδαϊκούς νόμον;.
Υπό Τραπεζονντίου, Είσαγγιλέω;
των Πρωτοοικών. Δεδεμένον 91.»
ρη ρη
Μακρον; κιοί δυσχερεί; αγώνας
διεδιεξήγαγον τα Φιλανθρωπικά
μας καταστιιματα διά νά φθάσονν
είς τό σημερινόν ευχάριστον ά-
ποτέλεσμα, τό οποίον άναγγέλλ'ίΐ
ιΊ Α. Σ. Κά'ποτε είχομεν άπελπι-
σθή. ,Επεριμένομεν τό ναυάγιον
τή; υποθέσεώς μας. Την καταδίκηνη ι Η Γ ι Τ Γ
II II
τοϋ δίκαιον μος. Ευχάριστον τρο-ΙΙ Ο Ι / Ο ] Γ Ν Η
πιιν ελαοε το ζητημα αφ ΐ|ς ανε-
λα'ο« την διδευθέτησίν τού ή Α.
νεπιστημονων, τ·»ιν μεγαι ,
πληγήν τής Ελλάδος, θά γ/|
τό άνεκτίμητον κέρδο; τή;
δΐίξεως ανθρώπων ίκανών
πιδοθοΰν είς ενα πρακτικόν
γελμα πρός ανακούφισιν ναί|
των των Ίδίων, άλλά και τοιΊ
νωνικοϋ σιινόιλου.
ΚοιΙ
ια ι
'ΈΛν ή δωρεά τοΰ ν.. 1'
αυτή καθ1 έιαντήν είνε άξί
σεως, ό σκοπός δμα>ς διά τ(|
ποίον γίνεται είναι νπέρτερο;!
τος έπαίνον.
«Ή έχιτυχία τού Αιώνος».
ΕΧΕΤΕ
Π ι
γθΰραν
ά
φα-
ή τρι-
χοφάγον » τ ο
κεφάλι, ή άλ¬
λην έ—(δερμι-
κήν πάθησιν;
—Είσθε φαλα-
κη. ν β. ρ*. οβ. αρ ο ς;
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
ΤΓ8άβ Μ»Γΐ£
όπερ είναι το μόνον φάρμακον, τό
οποίον δέν .άποτυγχάνει άχο το3
νά θεραπεύη πάσας τάς άνω τα-
θήσεις. Δέν περιέν«ι οίνόπνευμα.
Πλείίτοι έθεραπευθησαν. Πλεί¬
στοι άπέκτησαν την κόμην των.
Διατί όχι καί «ίς; Γράψατέ μου
η επισκεφθήτε με. Τιμή φιάλης
16 ούγγ. |4. 8 ούγγ. |2.
Ν. ϋ. ΡΑΕΑ0Ο5
Έφευρέτης καί κατασκευαστής
230 νν 28ίΗ δ Ν Τ
φρη
230 νν. 28ίΗ δι., Νβνν
Ρΐόοηβ: ^^^1£ανηηηα 5525
525
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΊΣ,
πωλείται καί χαρά τω μεγάλφ
καταστήματι:
ΜαΓβΙιαΙΙ Ρίβΐά εικΙ
ΤΑ ΓΛΟΙΩΔΗ ΡΙ>ΑΡΑΟ-Ρ|
ΤΟΥ 5Τΐ:ΑΒΤ είναι έντ«λω;
μρτικ.ά άπό τούς κηλεπιδεσμοιις·-
5τι έφοδιάζουν την κήλην με Τ
ζου. είναι ίπίτήδες κατεσκευασΐιεη
ίφαρμόζωνται επί της κηλης *"
τΐ'γν.ρατοϋν αυτήν Ης την ν*01
Διά τής σιινεχοΰς έφαρμογτί'
Ιτί τής κήλης. οί πόνοι ϊλο
.ιοός μεγάλην σας "άνακ.ουφι«ν·
-ΟΡΕΑΝ-ΑΟΚΙΜΗ ΡΙΑΡΑΟ-ΑΟΡ
Μα
Χωοΐς
λωρίδβς
ρια
Έ./ί 25 σχεδόν Ιτη χιλιάδες ό<| άνεκοι.·φίσθ>ιο*αν μέ αυται
ΐά άρχεϊά μας χιλιάδας
ρίους έπστολάς. Ή θερο
χεται συν τώ χοόνφ καί φυσικω»;.
είναι περιττό; ό κηλεπίδεβμος-
βραβευθη διά Χρυσοϋ Μ«οΐ
τής Οι·αηά ΡΠΧ. Δοκιμη ?1'
στελλεται ΔΩΡΕΑΝ.- Γράψατε
μά σα; επί τοϋ δελτίον καί τβ*
μΐΊσατέ το μας σήμερον.
"" ΡίΑΡΑθ 00..
2742 51ϋ3Γΐ Βΐά&., δι. Ι
"Όνομα.................
Διεύθννσις ..............
Διά τή; έπκττροφης τοϋ τα
»ά λάβητε την δωοεάν
"ΡΙ,ΑΡΑΟ".
ΧΑΙ. 10 'Α
,,Οοιτοοοΰμεθα, ότι
ΐ;-/.νοώσεως τού
Σονού
ο
ρ
Έλληνορ
έ
εισέτι.. Σχετικώς «α
Βοίν συνεννοήθη; ιμεται-,υ
[Κι6£ονήσεων διά νά κ-
1-, ,ν ή κίρωσις θα γιντ)
ΤΝ,,ιοΟετικων Σωματων
νι, Μ,;,ν η απλώς υπό τού 1
1 Τής Έ'ληνική; Δημοκρι
ία' τής Ρουμανικής > Αντι
Ιίιι- ΕΊ; την τελευταίαν
Ιιν Οά γίνη ανακοίνωσις
ΐ|νοι· τού Σνμφώνου εις
ίϊά- των δίχ) χωρων.
Εατά τα; πληροφορίας ιμας
Υονον -τροβλέπει περί συ^
■ ιιιά; μονίμου 'Εαι
τρο-
ληορ-
έκανο-
διε-
. των
καθο-
ΰπό
. των
Προ-
ατί-
._*ρ
Άντιβα-
ί
τού
τάς
τό
_=. συστά-
Έαιτροπή
-----ΙΟ>
ΙθΟΧαθΑΉΟΝ), ή όποία
Ιπι/.αμβάνεται των ζητημάτων,
Ιόποϊα ήθελον τυχόν άν^φντί
1;ϋ των δύο χωρών. Ή 'Επι-
ϊτή »' α.τοτελήται έξ ενός "Ελ-
ί: ιητιπροσώπου, ενός Ρονμα-
|κιπ ίνο; οι<δετέρου, θά^εδρεύτι ι αν των Εύραχπαϊκών πρω- «ν, πιθανώς την Χάγην. [νά μή επέλθη δέ καμμιά έπι- Ιονσις, ώ; άντι.πρόσωποι είς Επιτροπήν θά όρίζωνται οί ϊοι πο?σβει»ταί τής πρωΓίυού- ητι; θά ορισθή ώς εδρα αύ- Γορούμεθα έιτίσης, ότι τό φωνον δέν περΛαμτοάνει διά- πεοί χρησιμοποιήσεως υπό ΐΡοπκινίας τής Ελληνικής I- πας ζώνης τής Θεσσαλονί- '»ζ 5ΐίξόδου διά τό διαμίτα- |ιοτι/.ον της εμπόριον, όπως ά- νπό Ροτ.»μανικων τίνων ώ; -/.ατά τάς συνομιλίας των Μιχαλακοπούλου καί Τϊτου- ιν ό τελευταίος απεδέχθη την ι τ)"|ς Ροΐ'μανία; χρησιμαποίη- τή" Ελληνικής ζώνης τής Θσ ΕΒΠΡΗΣΙΙΐυΐ λ/,ψις «ράν.τορος ά- αλείΒεϊχί ΐ>-
ένοχής
11 Απριλίου. -
ν ομοφωνίας άνακριταΰ
'ελέ ίθ
Ρ φς ρταΰ
^«Γ,'ελέως προεφινα%ίσθη-
[«ι δια τόν έμϊΐρησμόν των πα-
«'Π(ον τοϋ Βαρ'οΛκείκνυ
θεΛ-ες Φ. Βιτάλ αύτουογό-
α;εως -^1 Ε. Τσαμούρας,
^-ν.υριάχος, Α. Χατζηκυ·
„'/·, -αμάρας ήθι,κοΐ αν-
5/0! αυτής. Συνεπεία έντάλ.
^ τού ανοκριτοΰ κ/'Αργυ-
ι'^ήφ*ηχ&έςδπρα
ιΝ Ασφαλιστικής Έταιρεί-
^> Ι. Κολάσης ώς υπο-
νενοχ0ς τού έμπρησαοϋ
τού
^ηΦΙς χατεοΐη ί«το-
^ ευθύς μετά την 'πυρκα.
9;ησϊ πα?ά τίί ανωτέρω
κατε'βλήθτίσαν έσ-
ΟΟΟ είς διο.φό-
συ-
αΤ,' ' Τ~° τ°ΰ έ,μπρησμοϋ των
^Ι,ματων. Ό κ. ανακριτη:
,ΐΐ'^. ","1^ 48<οο0ν προθϊ- ίΧΛ 'Αργυροπον- -.Μ/.Οη χθές καί ό συλλη- ^;σΐ'νερ^τ°ϋΒ1τλεΐ ι αλες ^ 'Ιλλαρίων 6 ιαν τού. ΙΤΥΙΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ . Ζων- ζωήςτώνθα- δεδεμένον $1.00. °" ΥΟΚΚ 25 εκπτωσισ 50% ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ &π">ς ^· την σπανίαν αύτην προσφορ&ν
αποκτήση κάθε Έλληνικό σπίτι είς τ6 ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ, τάς
Τ ΤΡ
Ι 23
(ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΑΣ Μ Α), ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
ΤΙ ΕΚωΐϋΕΡί. 1Ι11ΙΕΡΙΕ1Ι Μϋϊ ΗΟΙΙΙΙΕΗ1ΙΙΙ
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΝθ; ΤΗΣ ΕΑΑ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καττνός στόν ανεμο, στάχτη τα μίση
ΕΜέΛΤΗΡΙΟΝ 1 "
Χτιχοι Ι. Πολέμτι—ΜοΐΌΐχή Δ. ΛαινθΓΛ»
...
ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
&κίνησ' άπ' την Ίλλυρία τή μακρυνη
ΚΟΧ ΤΒΟΤ—5ΗΙΜΜΥ
Υπο θ. Σαχελλαο!οον
...
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ
Ένα βάλς είν' ή ζωή μας κι' άς άθ-
( ό
(ΧΤΙ 9 Χ°ρός
ΟΠΕΡΕ1ΤΑ Υπό Ν. Χαΐζηοποστό).ο«
...
ΑΠΑΧΚΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
(ΠΟΧΟ Ζ' ΕΧΙΙ ΣΥΜΠΑΘΗΣΗ)
Λόγια, πουλί μου, μην άκοΰς τοϋ
κόσμον, πάντα σ' άγαπώ,
ΟΠΕΡΕΤΤΑ "Υχό Ν. Χ~;ηα.τοβτόλον>
• · ·
ΑΧ! ΕΑΑ
(ΜΟΝΟΑΙ* *ΑϋΡΑΖ>
Αχ! ελα πέτα δώ στη μοναξιά μου,
...
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΑΙ
'Εδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνας
(καστανης
ΤΑΝΟΟ Μον««?ι κοΐ Σΐ(χ« Α. Βώττη
ε> · *
•ΙΕ ΟΗΕΙΙΟΗΕ ΑΡΚΕ8 ΤΊΤΙΝΕ
♦Γαλλιστι καί Έλληνιστι
ΚΟΧ ΤΒΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ
• · ·
Η ΚΟΡΗ ΤΒΝ ΚΥΜΑΤ&Ν ι
Κόρη πάνο) άπό τδ 6οάχο σάν πουλί
(μοναχό |
ηομανοε · ι
χοί Μονσιχή θ. Ι. Σαχ(λλα$ϋον
ΜΗ ΑΗΣΜΟΝΗΣ* % ,'
Μή λησμονήση^, άν μακρυά μου εΐσάΐ
Ποίησις Δ. Βπα>η—Μονσιχή Ε. αί &!ριΐ3
• Ο ■)
ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΖ
Πώ; θές νά κλείσω μάτι πειά.
Μονοιχή Εί. Πόγγιι
. . ·
ΕΛΑ—ΕΑΑ
<ΙΛ 8ΡΑΝΙ0Ι-Α) ίέσ' στί) θερμή σου άγκάλη Ση'χΜ Ν. Βλυσσίϊοΐ) * · · ΓΙΑΤΙ Γιβτί λυ—)τερό τραγοΰδι λέν τα που· (λιάπρωί-πρωΐ Τ. Ξανΐοπούλο» , ΓΙΟΖΕΦ, ΑΧ Γ.ΙΟΖΕΦ <ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑΟΑΜε ΡθΚΙΡΑΟθϋΒ) ΝοιώίΚΰ τί] λαχτάρα άλήθεια ΤΓά ίχ τού Γ ΜΗ Σ' ΕΜΑΛΩΣ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ! Πές μ' άγάπη μου τί εχεις Πβίηοι; Γ. Λαμπριτνϋο»—Μουσιχή ί)β 0οαΓΐΪ5 ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ (ΓΛΕΝΤΙ ΤΡΕΑΛΟ) Μέ γλεντι καί μέ φλέρτι τή ζωή περνώ 5ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΚΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μαύρ' είν' ή νύχτα στά βουνα, ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ ΕΓΙΑ Μ0ΛΑ "Εγια μόλα, εγια λέσα, 'φύσηξε βορηά, Πο,'ηβΐ; Μ. Σταμαιέλου—Μοι'βιχη ΜΗ Μ' ΕΡΠΤΑΣ (ΜΑΜΟΤΡΙΣΚΑ) μή μ' έρωτςίς γιατί θρηνω Μή μ' έρωτάς γιατί ποντό ^ _ Ποίιν»; Γ. Λβμπρννίδοϋ—Μουοιχή Ν. Μπαλ*)·, ... ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑβΗΝ&Ν (ΧΑΝ ΟΝΕΙΡΟ) "Οταν σ' έπρωταντίκρυσα, δταν σβ (πρωτοείδα Μέσ" στήν ψυχή μου ενοιωσα κάποια (κρυφή έλπίδα^' ΟΠΕΡΕΤΤΑ ·Υ»ό Ν. Χαϊζηαηε<Γ«4λο·_, • · # &! ΚΑΤΕΡΙΝΑ Ά.το μικρά παιδί άγα μιά μελαγχολΓα. στήν καοδΐά όδυνηρή, τί φοβερήΙ (τί τρομερή! ^ ΟΝΕ 5ΤΕΡ —' ν · . · ΤΙΤΙΝΑ Άλήθεια είμαι σαστισμένος1 ν κι' άπ' όλους σας παρντόν ζητώ Γιατ' εχω χάση ό καϋμένος; Έκεΐνο ποίχα λατρευτό. ' ΓΟΧΤΒΟΤ- 5ΗΙΜΜΥ • · · Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ _ ( Τδν κόσμο γύρα τόν φέρνω καί γΛ (ρίζω ( καί καθενος διαδάζω 'γώ τή μοίρβ" ϊΐίχ» Τ. ΜωοαΤτίντι—Μονβοιή Ι. ΟΙχονομΑι»»1 • · · ΟΙ ΜΕβΥΣΜΕΝΟΙ ^ · Έγώ τό πίνω καί τό λέω,ν,^ γίνουμαι στουπΐ <- Ηονβιχή Ε. Πόγγη ~" ... Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ Μιά μυστπκιά έλπίδα, φώς μου, Ιχα» έδώ μέσα στήν καρδια^' ■ν · · · ΣΕΡΕΝΑΔΑ Τώρα ποΰ τό σκοτάδι άπλώθηκε σττ| - (γτΐ^ V Ήλθα νά τραγουδήσω ώς νά προοάλ' (η αΰγή' Μουοιχή Σ. Σαμόβα ~* ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Σέ δίχτυα άγάπης σάν 6ρεθονν? μέσ' τής ζωής τό κϋμα , ΟΓΙΚΡΕΤΤΑ Υπό Ν. Χαΐζ.)<κο<ηΛ·»ί • · · Ρ(.ΕυΗ5 Ο' Ε8ΡΑ6ΝΕ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΠΟΛΥΜΝΙΑ Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜ0Σ Έγέρασα, μωρε παιδία, πενήντα χρό-, (νού; κλέφτης Ποίτνσις Βαλαωρίΐου—Μονσιχή Π. Κέ · ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡΠ Άσε νά γύρω μέσ' τί| θερμη την άγ- (καλιά σου «αί την καρδιά σου ελα ν' ανοίξη;; (μυστικά •. · Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ (ΑΥΙΙΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) "Οσω γυρίζ' ή σφαϊρα χαί στής ταδέρνε; φρίσκρται κρασΐ •. · ·.' ΟΚΙΕΝΤΑΙ,ε Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά σένα, ρέ σκί.ηρόκ.αρδη καί πλά- (σμα άρειμάνιο, Αίγο μυαλό μού εμεινε κι' αΰτό είναι (βιδάνιο Α. Μαατ&εχΐνη Η &ΕΛΟΠΑΣΤΡΑ "Αχ! ξελογιάστρα, μ' άπονιά ό δόλιος τί σού φταίω Μονσιχή Ν. Χατζηα.το<Γτόλον Αιαακευή Λ. Κ α Ι Ι α Ι 11 • · # ΟΙβθίΕΤΤΕ *Έδιω|ε πειά τώρα ή νυχτιά δσα εΐχε ή 'μέρα οάρη ΡΟΧ ΤΒΟΤ • · · ΕΡ&ΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ (ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΛΑΤΕΡΝΑΖ) Μόνο μέσ'■ στήν ταδέρνα μοΰ φίύγει (τό μεράκι, • « · ΕΞΟΗΙΟΑΟΓΗΣΙΣ Παπά, μιά κόρ' άγάπησα καί μ' όγα- (<τοΰσε σάν τρελλή Ποίηοΐί Ι. Πολίτη—Μονσιχή Σ. Σά ΕΝΘΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ 'Ενθυμήσου σκληο.ά τϊινοδραίαδραδυά ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ Παντρεμενος πρίν ,τάω στά ϊ,ένα νύςρη άκόμα ξανθούλα μικρή Ποίησις Γ. Δοοσίνη—Μουβιχή Σ. Σαμάοβ ... ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ <ΟΕΛβ ΣΑΝ ΠΡΙΪΤΑ) Θέλω σάγ πρώτα στήν άγκάλη σου ^ (νά γέρνω •. * ΟΙ ΕΡηΤΕΥΜΕΝΟΙ <*ΓΑΠΗΣ ΛΟΠΑ) Τούς πόνους, τής πίκρες, * καϋμοΰς; λησμονώ καί γελώ τ" ώραΐό σου στόιια γλυκά σάν φιλω. · ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ. ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ ΔΟΛΛ. 3.00 50% μηρ τό «»- ρα«λεύρω? δελτίον, άπο- κόπτετε κ*1 μάς τό ταχυ- ημείς δέ άν*- λαμμ την αποστο¬ λήν δι* λογαριαβμόν βας, δι' οιονδήποτε μέρος ίΐ ΔΕΛΤΙΟΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙ,Ό (Βοοΐε δίθΓβ) 140 νβδΙ 2611α 8γ., Νβνν ΥοΛ Έσωκλείστως ευρίσκετε δολλ. 3.00, μέ την παράκλησιν όπως μοί άπΌστείλητε τάς τρείς Μουοικάς Συλλογάς. "Ονομα........... Διεύθυνσις ........ Πόλις................Γι... Πολιτεία ι·..·»·.·...··, ι « Ι Ι ι ι Φ ι
^
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 Μαΐοι·.— ΤΟΥ
II
Α-
ΡΑ ΑΥΤΟΥ. Ίώ6 «αι Στραφή.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 7 Μαίου.— Άκακίοιν,
Κοδράτου καί Μαξθμου μαρτύρων.
^
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
"Επί Ελλάδος 1.31ο ή δραχμή.
"Επί Λονδίνον .$4.87 5)8 ή λ.ίρα.
'Επί Παρισίων 3.93 1)4ο τό φράγκον
Επί ΓερΐΜτνία; 23.91ο τό μάρκβν.
'Επί Ιταλίας 5.26 3)4ο ή λαρέτα.
"Επί Σερδίας 1.76 1 ) 8ο τό δηνάριον.
'Επί Ρουμανία; 0.03ο τό λέϊ.
Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9615ο ή κοο.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
"Εχετε οικόπεδον; ΆνοΛαμ<6άνοι<εν νά σάς κτίσωμεν οικίαν άξίας $2,750 καϊ όλω. Δέν άπαιτοΰντοκ. δώλου με- τρη-τά. Διά πληροφορίας γράψατε ή έπισκτφβήτε μας. 1. δ. Ριιΐβΐοβ, 4565 νΥΙιΐΙο Ρΐβίηβ Ανβ., (ηβαΓ 24181 δι.). (16610—5) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟ1 ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ· Ο «ΑΣΤΗΡ» 637 — 8γγ» Ανβ. (μεταξύ 4ΐ3ΐ & 42ηά 51) Σημερον, Σάββατον, 5ην Μαίου, κά¬ μνει τα έγκαίννά τού τό νέον καφενει¬ ον ό «Άστήρ». Ή Διευθύνη Ικαμ'ε την εκλογήν εί; τρόπον άστε ό πελά- τη; νά ευρίσκη όλβς τάς ευκολίας καί άναπαΰσεις. Μία επίσκεψις είναι άρ- κετή νά σδς πείση. __________________(16605—5—6) _ ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ Κατάλληλος εϋκαιρία όπως μάβετΐ μίαν κατάλλ.ηλον τέχνην έντό; τεσσά- ρων έϋδομάόων, ή όποία είναι χρήσι μος -/-.αί διά την πατρίδα σα;. Δίδακΐρα μόνον ?2ό.00. αοίυ.νΐΗΐΑ βακβεκ οιοιχεοε «50 Είί,ΊιΙΙι Ανβ. Νβντ ΥογΙι ΜΕΰ 27ης καΐ 28ΐκ οδόν. ΕΥΜΚΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ Οί θέλοντες νά διδαχθώσι κατ' οί¬ κον 'Ελληνικά ή Άγγλικά εύμεθόδω; κα'ι πρακτικώς, ά: άποταθώσι δι1 επι¬ στολάς πρός όν όριστοΰχον καί πολύ- Λειρον διδάον.αλον Κωνστ. Χ. Θεοόο- σίου. Τα δίδακτρά τ■^^ είναι λογιχά: Διεύθννσις: 152 Υ. ΜΛ δι. Οο ΗηαΊο δΐιορ. Νβ- Υογβ ΣΥΛΛΥΠΗΤΉΡΙΟΝ Πρός την βαρέως τρωθεΐσατν οικο¬ γένειαν τοΰ έν Ρ&883Ϊ0, Ν. .Τ., ίβρέως αίδ. Ί<οάν. Στρογγυλοΰ, ■διά τοϋ θα¬ νατον τού υ4οΰ των Δημ^τρίου, δυαοι- 6άζ<4ΐεν τα είλι·κρινιέο-&ερ'α ημών σνλ- λιντη>τήρ«α.
Οίκογένεια
Ε. ΚΑΛΕΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ
ΕΙ; τόν έν ΑδΙθΓΪ», ι. Ι., κα?.ώς
έγχ·ατεστηιμ£·νθν φίλον μας %. Πανα-
γκότην Καωαιρινόν, τελέσαντα τούς
άρραοώνάς τού την παρελθούσαν Κυ¬
ριακήν, μετά τής καλλί$»όρφθυ δνίδος
Γεωργίας Άποστολάικου, έξ Άναδον-
τίίς. Σπάρτης, ΐΰχόμιεθια ταχείαν την
στενήν.
Ο'ικογένεϊα
ΑΘΑΝΆΣΙΟΥ Π. ΤΣΑΝΤΗ
Ι.. Ι. (16614—5—6)
Μόλ»ς συτπελθοντ€·ς έχ ττ>ς τελευταί¬
ας συαφοράς, τοϋ άπροο'δοκή'τσυ θα-
νάτου τοΓ· ποοσφιλοϋς μου σνγγενοϋς
λ'ΙΚΟΛΑΟΥ ΧΡΥΣΑΧβΟΥ
σ.τεΰδω όπως κ<ά δημοσίςι έκφράσω τα; απείρους μου «νχαριστίας πρός πάντας τούς άποστείλαντ'α'ς άνθη κα'ι σ~φάνοΐ", τούς ~ΐρτΒ«>?ΛυτΗ|σαν-τας
την κηδείαν αυτού καί τούς όπωσ>δήπο-
τε συαμοησβέντας της λύπης μου.
ΠΕΤΡΟΣ ΒΛΑΧΑΚΗΣ
ΒΓθοΙίΙνη, Ν. Υ. (Ιββΐβ—«—7)
Επί τή τελέσει των άροαιο'ώνωγ τοϋ
φίλου μχ>υ κ. Διονυσίου Φαογκώνη με-τά
τής δνίοος Αικατερίνης Σκτκοπβύλου,
ευχομοχ ταχείαν την οτέψιν.
Β. ΒΟΥΤΤΣ
Ν. Υ. ΟΪΓγ. (16618—)
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ
ΝΕΩΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ.
ΤΑΡΙΟΝ
ΛΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚιΝΌΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον τα Κεκραγάρια τα
Άναστάσιμα τοϋ Έα—οίνου Όρ-
ΐ>ρου καί Λειτουργίας κατ' ήχον.
μετά των Άναστοσίμων Εύλογη-
ταρίων, Άναστασίμων 'Εξαποστει-
λιιρίων, 'ΕωΟινών Είρμολογικών
Δοξολογιών, Μανουήλ ΙΙρωτοψάλ-
του καί τόν πεντάφωνον βαρϊτν ή¬
χον Γεοιργίου τοΰ Κρητός. Δεδε-
μένον στερεάς, τιμάται ... $4.00
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΓΙΟΝ
ΛΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΝΌΠΟΥΛΟΥ
Περιίχον Καταβασίας, Κοντά-
κια, Τριώδιον καΐ Πεντηκοστάοι-
ϋν. Δεδεμένον στερεώς .... $3.00
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑίΟ"
14β ». 2βΤΗ 8Τ.. ΝΕνν ΥΟΚΚ
Τόν αγαπητόν μου γφ
Δίονΰσνον Φαφγκάνην, τελέσβντα τονς
άρο«6ών·άς τού μχτά τής δνίδ·; Αίκα¬
τερίνη^ Γ. Σιοκοπούλου, αμφοτέρων
»αταγεμέΛ·ωΛ· έκ Πιτοχώρου τής Μα-
»ε6ονάας, σνγχαίρω έγκαρδίως, ίύχό;.
μενος αύτφ ταχείαν· την στέψιν καί
τσν μίτέπετται οίον ευτυχή) κοά ΐΰδαί-
ιιονα.
ΛΟΥΚΑΣ ΝΙΚΟΛΗΣ
Ν. Υ. ΟϊΙ?. (2&617—6)
'ΒΜ τώ θανάτφ τηΐς Λθοσφ·ι}.οΰς
ίηι<Τ»ν σιία^Όυ, μηιτρός καΐ αδελφής, ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΔΗΜ. ΚΟΝΔΥΛΗ, θανούσπς έν Ριιννΐαοΐίβί, Κ. Ι., ευχό¬ μεθα όπως ό "Υψιοτος ιέιιτταιλόΊ|η 6άλ.<το(ΐον· πορηγορίας είς τάς τρωθεί- σας ίτμών καρδίας, Ης δέν την θα- νΐΗχταν γβ.ίαΛ· ·νΌ έχη έλβφρσιν. α ΆΑελφοί Ι.ΟΙΙΙδ & ^ΑΜIΒ8 ΚΑΚΚΑδ .Ιίΐΐη«κ·ίΐ, Ι.. Ι., Ν. Υ. (16616—6) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟ) ΖΗΤΩ συντταιρον είς Λθώτης τά- ξ?α>ς Οοίίββ Ροϋ. Προτμιάται μάγει-
οος Ι) ΟιιηΙθΓΠΐ&η. Διά λβ—οαεοβϊς
,ιλη»ροςχ>οίας μόνον οί ένδι*κρε<>όμενοι
άς άποτα|9·οΰν άπό 8 χ μ. εως 10 μ.
μ.: Ρθτεγ Κβάΐ8, 454 \Γ. 125ί1ι δί.,
Χ. Υ. ΟΙ ν. (16597—4—10)
'Εκλεχτά 6ι6λία εΤχει μόνον τ6 Βι-
6/.ιοπωλεϊον τού «'Εθνικοΰ Κή
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΕΙΣ
ΤΑ ΤΡΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΩΤΕΡΑ ΚΑΙ
ΙΣΤΟΡΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ
ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ
Πρωτότυπον Ελληνικόν μυθιστόρημα λαιιπράς πλοκης, πλήρβς Λραμα-
τικών έπεισοδίων καί μέ έξόχους «Ιδνλλιαχάς σκηνάς. "Έν άπό τα ωραι¬
οτέρα ίστορικοθρησκευτικά μνθιστορήματα. Κράτει αδιάπτωτον τό ενδι¬
αφέρον τοϋ αναγνώστου άπ' άρχής μέχρι τέλους τοϋ όγκώβους τόμου.
Γοητευτικαί σελίδες, ένθα πρωταγωνιστεϊ ή έξαισίου κάλ.λους έταίοα τής
Ίουδαίας, ή όποία είχεν άνακηρυχθή έν Ρώμυ ώς 6ασίλισσα τής ώραι-
ότητος, μαγεύουσα γέςοντας καί νέους. Αί έκδόσεις άς μέχρι σι'ιμερον
άριθμεΐ τό έ'ργον τουτο άποδεικνύουν την μεγάλην επιτυχίαν τοΰ συγγρα-
φέως. Νέα εκδοσις επί αρίστου χάρτου. Χρνσόδετον........... $3.00
Φ. Φωτοπούλου.— θρησκευτικόν Ιστορικόν μυθιστόρημα. Ή περιπαθέ¬
στερα καί ΰψηλοτέρα είδυλλιακή σκηνή τοΰ Ίησοϋ. "Ολος δ μυστηριώδης
6ίος τής ωραίας Σαμαρείτιδος καί άμαρτωλής, ή δποία ιιετενόησε κατό¬
πιν, εγένετο μαθήιρια τοϋ Χριστοϋ καί σύντροφος της Παναγίας, άνα-
κηρυχθεΐσα υπό τής 'Εκκλησίος €Άγία Φωτεινή», μέ έξαισίας είκόνας,
σελίδες 729. Δεδεμένον..................................... $1.75
Φ. Φωτοπούλου.— Όλος δ 6ίος, όλος ό άγνό; καί ΰψηλός ?ρως, δλαι
αί συγκινητικώταται καί. δοαματικώταται περιπέτειαι τής έμ.τνευσμ£ -τις
ΐιοναχής, τής ποιητρίας τοϋ έξόχου έκείνου τροπαρίου τής 'Εκκλησίχς:
«Κύριε, * έν πολλαίς ό+ιορτίαις......> Σελίδες 320, εΐχόνες 28. Καλλι-
τεχνικώς δίδεμενον τιμάται ................................. $2 00
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΟροΓαΙοΓβ είς γν-
νοπχεϊα φορέματα. 'Εργασίο τακτΰίή.
Μισθτ>ς ίκαΛΌποιητικός. Άποτ«Εθήτε:
370 Υν. 3δί1ι δΐ,, (4ον πάτωμα, Νο.3)
Χ. Υ. αίν. (16613—5—6)
ΖΗΤΈιΙΤΑΙ νέος όπως ^νγαβ»ϋ θχ-
ΙΓ8, άπό τάς 11 1)2 π. μ, μέχβ1 τάς
2 ιι. μ. Μκτθός $2 την ημέραν. Πέντε
ήιιβρος την 'Ε&θοαάδα. ΆΛοταθητί:
Οιοοοΐβΐβ δίιορ, 160 Κ 42ηά δι.,
Χ. Υ. Οίίν. (16611—5—-6)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΩΛΗΤΑΙ
ΠληρωΛΌμεν μκτθσν κ.«α προμήθει¬
αν είς τονς έ^θυμοΰντας νά καλλιτε-
ρεύσοιτν τάς θέοιευς των καϊ νά εξα-
ϊοησφαλίσουν τό αέλλον τωΛ·. Δέν ε-
χετε ανάγκην πείρας. Άροιεΐ μόνον νά
εχετί ζήλον νά μάθετιε τάς εργασίας
μ«ις. Απευθυντέον μό-νον προσωπικώς
9—12 π. μ. Ζητήσατε τόν Γενιχόν Δι-
ειτβνντήν. Οοτηπιοπννβίΐΐΐΐι Αββοοοΐ-
ΐιτθδ Ιπο., 455 711ι Ανθ., Κοοΐπ 804,
ΝνΥ. Πΐ.ν. (16607—^5—7)
πΕ~»ραιμένος νέος Χ/α.-
χαροπλάστης, γνωρίζιον χαλώς την
έρ7θ<ΐίαν, καί δννάμενος νά οοττ&τί καί είς τό ΚγοπΙ: ΙΙληροη«μ«ν τα ναϋλα μετά τρίμ·ηνον έργασίβν. Μιοθος $35 έβδαμαδΐ'αίως. Άπβτα'θήΓΓε ϋουπιαβ Βγο«., Οβχΐοπΐ, Μίοΐι. ΖΗΤΕΙΤΑΙ βοηθός νποδηματοποι- οϋ. Μισθος ΙκανοποιηΓτικό;, έργαισία δι- αρκής. ΆΛοταθητε: 98ό Ε. ΤΓβπιοηι Αγ.. Βγοπχ. Ν. Υ. (1β596—4) ■ ΚΛΛΗΧΕ2 ΠΩΛΗΤΑΙ Δέν εχετε άνάγκτ,ν π«ίρας. Μόνον καλή θέλησις καί εύτενής ίεροσπάθίΐα .■πρός ν.αλλιτέρίτ.·οΗν τής Θέσεώς σας «αί έξαορφάλκπν καλ.λιτέιρου μέλλον- τος. Άποταθητιε μόνον προσανπκώς 10—12 π, μ. Ζητήσατε τόν Μβηβ^βΓ Μγ Ν8Γ88, 63 ΡαΓΐί Κονν, (Ηοοΐη 711), Ν. Υ. αί.ν. (4—11) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον, εύάϊ- ρον κα'ι με όλας τάς ευκολίας. Κείται πλησίον τοΰ Β.ίνθΓ5ίάβ ϋΓΪνβ. Ενοί¬ κιον $5 έ&σομα&αί«>ς. Άποταθήτε:
620 Υνββί 135111 δί-, (ΑρΙ. 3ϋ), Ν.
υ. αι^.
(16568—2—4)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον έπι-
πλωμενον, μέ όλας τάς ευκολίας. Α¬
πευθυντέον: 3305 ΒΓαάλνΗγ, (πλησί¬
ον 1341η δι.), ΑρΙ. 10, Νε-νν ΥθΓΐί.
(16583—3—5)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
Είς χεντρ+κωτάτην γωνίαν ένουαά-
ζονται αϊθουσαι διά γόιαους, 6απτ«τεις
καί Συλλόγους. 'Επίοης Γρ(*φεία δν'
δλ.ους τοϋς έπαγγελμοττίας. Μαγαξιά
κατάλληλα διά οίανδήιπ»— επιχείρη¬
σιν. ' Αποταθητε:
δ. ΜΑ55Αδ,
400 νν". 23Γά δι., («)ΓηβΓ 911ι Ανβ.),
Ν. Υ. (Μετ. (16595—4—4)
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εύάερον κοά εύή-
λιον δωμάτιον, παρ' 'Ελληντκτί οικογΐ-
νείςι διά 2 δτομα. Άποταθητε: 417
νν. 42η<1 δ[., (τρίτθΛ· πάτωμα) Ν. Υ. Είίν. (2—12) ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ φωτεινόν καί εΰ- ώερον δακιάτιον μέ όιλ.ας τάς ευκολίας, παρ' 'ΕλλιηΜκ'ή οίκογε-νείςι, πλησίον σταδιμοΰ ^ουΓη81 δςαητθ. Διεύθυνσις : 84 Κοιηαΐηβ Ανθ., ^θΓ8θγ ΟϊΙγ, Ν. Ι. Τθΐβρΐιοηθ: Β«—θη 9457. ΕΧΟΓΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρ' 'Ελληνι«ίΊ οΐκογενεία. δΐβηηι 1ΐ631, ζεστό ν€ρό, απάντο. Άποταθήτε: 12 ΟΙιΙ ΗΓοβΛννβν, ΑρΙ. 9, πλησίον 1251& δΗ ν δΐάθ. ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΧΤΑΙ άΐ»Γ(ηΐθητ8 έκ 5 κα» 6 φοηεινών κβ,ί εύαέρο>ν διομα-
τίαηι μέ όλος τάς ευκολίας, είς νεόκτι¬
στον οικοδομήν δύο οΐκογενειών, -αα,
, ιιέΛΤτν .-τί.ησίον τοΰ ΑδΙθΓΪα ΡαΓΐν, μέ
ι έ>-ϊΐ»θΐραν προσοι))ΐν τοϋ ποτααοϋ καί
' έ . Άποτα&ητε : 2119 δΐιοΐ'β
V
Ι Τλέ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ δΐΌάον.αλος δυνάμενος
νά άΛ·αλά6τι καί καθτϊκοντα ψάλ^του πα-
ρά τϋ Κοννότητι ΟΙωΊίβϋΐΐΓ^, νν*. να.
ΆΛθταθήτί: ΣχολΐκήΛ· 'Επιτοοπήν,
α)ο ΚβθΓββΗοπ, 347 Υν. Ρΐΐίβ δί.,
θΐΐ Υν".
V».
(16593—ί—6)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ·ψάλτη·ς, ό άντοίος νά εκ¬
τελή καί χρέη κανδυλανάπτου. Άλο-
τα·§ήτε: Α. Μ. Αηηΐ8, 415 δ. δβΐίηα
δι., δγπιοιΐδβ, Ν. Υ.
____ (16589—3—9)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΊεροψόΑτης γλιτκύφω-
νος, γνχόοτης τής Βυζαντινής μουσι-
κής, έκτελών καϊ καθήκοντα νεαιοοόρου.
'ΕπΜτη: χορηγείται χαί έργαοία. Μι-
σθός §75 μητνι«ίως. Άαοτοθήτΐ: είς
τόν ΓρααΐΗχτέα τής ΚοΐΎΟτητος: Θε-
μκποκλήν Π απβκΐταύρουι, 1310
V»1.
Οβηβ δ υ., δγπιοπδβ, Ν. Υ.
(16575—2—4)
ύί αΗΑΧΗ-ΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
II
ρβτοτύπου έμπνεΐσεως Αθηναϊ¬
κον μυθιστόρημα, τό οποίαν καί ώς
μυθιστόρημα χαί ώς ΰεατρικόν έργον
ίχάλασΕ χόσμον είς τάς Αθήνας. Μί-
τά πολλών εΐκόνων, τιμάται δΓδεμί-
νόν.........................ίΐ.ββ
ίδ η
Β1ν<1., ΑβΓοπίΐ,
V..
Ι. Τηλέφαη·ον:
—Αδίοπα 7641.
^
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
Λ
ΜΕΣΗΛΙΞ οίκογενειάρχης άναλαμ-
6άνει μαθήματα Έλληνικής κατ' οί¬
κον, άντϊ μετρίας ,άμοιοής. 'Αποτα!>η-
τε δι' έπ4.στο?.ής, Α. Κ., Ο)ο Ναΐ.
ΗεΓαΙίΙ, 140 ν: 26ΙΓ1 δί., Ν. Υ.
(16555—1—7)
ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗΣ γλυκΰφ ωνος,
μοι«σΐ3ίθδιδάσκα}.ος τής νεωτέρας Βυ-
ζοτντινής μουσικής, ζητεί άνάί^ογον θέ¬
σιν έν Νέα 'Υόρκτι η άλλαχοϋ. Γρά-
((Ότε: Πρωτοψάλαην, 1455 ΝοβΙπιΐια'
Ανθ., ΒΓθθΙίΙγιι, Ν. Υ.
(16536—27—3)
ΛΟΓΙΣΤΉΣ, άλληλογράφος της
'Ελί.ηπκής καί 'Αγγλικής, μέ πιοί.υετή
πείραν, ζητεί θέσιν. Άναλαμοάνει μα-
θήιιατα κατ' οίκον. Γρώψατε: Μ. Ν.
Καλλονάς, 338 Υ. 49ΐΐι δί., Χ. Υ.
α
ΜΕΣΗΛΙ2, μέ κβί.άς συστάσεις καί
πείραν ζητεί έργαοίαν ώς ^α811^6^,
τής ημέρας ή τής νυκτός. Άποτα&η¬
τε : Κ. Φ., ο)ο Νβΐίοπαΐ ΗβΓαΙά, 140
\'. 26ίΙι δί.. Ν. Υ. Οπ.
ΕΝ Α ΘΑΥΜΑΣΙΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ ΗΜΓΡΑΣ
ΤΑ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΑ
ΥΣΤΗΡΙΑ
Ό Σάξ Ρόμερ, ένας δαιμόνιος σύγχρονος Άγγλος συγγρα¬
φεύς, περιέγραψεν άριστοτεχνικώς την ζωήν τής Μουσουλμανι-
κής Άνατολής. Τό βιβλίον τού, έχον παγκόσμιον κυκλοφορίαν,
γοητεύει, συναρπάζει, συγκινεϊ, προκαλεΐ αδιάπτωτον τό ενδια¬
φέρον. Ό Σάξ Ρόμερ έξνψώνει την διάνοιαν τοΰ αναγνώστου,
έξεγείρει την δημιουργικήν δύναμιν τοΰ έγκεφάλου, εθίζει είς
τό ρέον, τό άπλοΰν, τό καλλιτεχνικόν ΰφος καί ταυτοχρόνως;
πλουτίζει τάς γνώσεις μας μέ την έρευναν τής περιεργοτάτης
ψυχής τοΰ Μουσουλμανικοϋ κόσμου, μερος τοΰ όποίου ευρίσκε¬
ται κατόπιν των στρατιωτικών μας θριάμβων έντός των όρίων
τοΰ Έλληνικού' Κράτους.
Άποκτήσατε τό θαυμάσιον αΰτό λογοτεχνημα. Έντρυφήσα-
τε είς τάς γοητευτικάς σελίδας τού. Είναι μαγεία άληθινή.
ΤΙΜΑΤΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΣ ΔΕΔΕΜΕΝΟΝ . . . $0.75
Γράψατε:
14Ο
"Ε1
26ΤΗ 5ΤΗΕΕΤ
ΝΕ%¥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΠΑΓΑΚΑΛΕΤΓΑΙ 6 γ^
δΐϊύθυνοΛν τοΰ έχ Κοι·ρή ·„.-
Άοίας κ. Νικόλαον Φοττίον)
γλου, Λ-ά την άποστείλτι είς την
σνχοΰσαν κόρην τού Ζαφείραν Ν ;
ϊΐετογλου, ο)ο Κωνστ. Άοσέν
είς 'ΜΐςοηίδοούΛολιν θράκης. ι
διεύθυνσιν^ τοϋ Εμμανουήλ " Γ»
Βαλασοπούλου, έκ Βαϊνδτιρίου
μοΰ Άϊδινίου, νά την άποστΕώ
τόν αδελφόν τού Νικόλαον Γ. Βοΐ'
σόπουλον, τροχοπεδιτήν σιδηη^
μων θεσσαλίας, (Συστάς Ν. Γ ι
είς Βόλον, "Ελλάς. ' ■
(Δ. 26—5.)|
ΖΗΤΕΙΤΑΙ έπειγοντως ή δϊεΐβ
αίς τοΰ πρό έπταετίας μετονο<
σαντος είς Αμερικήν, Κωνσταν
Τσαλίκη, έκ Κίου, Μικράς Άσίας,
παρχίας Νικαίας. Πρό τριών εί,
έγραψεν είς τάς τρείς δυστυχοίι
αδελφάς τού, Περσεφόνην, Κατί»
καί Μαρίαν, την τελευταίαν έ*
λήν τού, δίδων διενθυν :ιν: ΰοχ
Ιϊΐπδ, 4760 Μό 0Γ3ν Ανθ.,
ΐΐ, Μίοηί§αη. Παρακαλεϊται βεΛ
ταία^δ γνωρίζων τι περί τής τΜ
του; ή την παρούσαν διαμονήν τον Τ
γράψη άμέσως είς τόν «'Εθν. Κη|
κα», ή νά έπιχοινωνήση άπ' εϊ·*£ί1
με τάς λίαν όνησυχούσας δυσ
αδελφάς τού έν Ελλάδι, ώς
Δδας Αδελφάς Δ. Τσαλίκη,
Τζαμάκι 2044, Ηράκλειον Κρήτης!
(Α—30)1
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΙΕΡΕΠΝ
ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΑδΤΟΚΙΑ, ι. Ι.
€ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»
ΕΙγπ δί. αηά 2πά Ανεπ
ΤηλέφωΛ·α: Ημέρας Αδίοηιι 3}
Νυκτός: Η3νειη3ν·εΓ 0614.
ΟίΙθΑΟθ.
ΤοΟ ΑΙδ. Κώστα Χ"Δημητρ[~.
Διοασχσλου τοΰ Οικουμενικού θηό
ή μέν Αιεύθννσις είναι: 7539 ΗΙ(Ι
Β1ν<]., τό 8ε τηλέφωνον: Π
Ρΐ 0051.
ΝΕΥ ΥΟΗΚ, Ν. Τ.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Διεύθνναι;: 451 Υ. 391η
'Εφημέριος:
. ΚΥΡΙΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΑΚ1
6441
^ ΟΓ1Ύ, Ν. 1.
Ή Διεύθυνσις της Έκκλησϊα;
τοδ έφημεοίου πρωτοπρεσβΐ'τέρ
Άγνίλου Τσιγχούνη, τή; ένορ
Ηΐ ΟΙχ είναι:
99—103 ΤοππρΙρ Ανβπ
ΙβΓβετ ΓίΓν, Ν. Ι.
Τη)ί€Γίονον: ΒΡΓδβΠ 1000».
ΕΚΚΛΗΣΙΑ «Ο
ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ>
108—312 νε«:τ 54ΙΗ δί., Ν. Υ. Ο
Ιερεύς: Α18. Νικόλαος Λάζαβτι;
Δι δόκτωρ τής θεολογίας.
Τηλέφ. 'Εκκλησία; Γοΐιιττιηπί
Τηλ. ίΕο/η;: Τϊοίίηη ^11 1
ΑδΤΟΚΙΑ, ι. Ι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
εΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ»
(Άρχιε—σκοπή;)
873 ΕΙγπ 51., Α51ΟΓ13
Έφτ,μέριος: Γ. Μενεξόπουλο^
ιτ: ΛδίθΓΪη 165$.
2870.
Υ«ΥΧϋΣ Μ
ΠΑΝΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ»
«82 ΡΪΓϊτ Ανβ., ιιετα£ί' 16 καί 1Τ
Υογ* Γίΐν.
ΕΛΛ. ΟΡΗΟΔΟΕΟΣ ΚΟΙιχΌΙΙ
€ΑΙΊΟ5; ΝΙΚΩΝ»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ,
Διεύθυνσις Ίερέως Άρχ. Δαίηβ Ι
Λεονταρίδου καί 'ΕκκλιΜηας: Ι
«03 Ε. 341η δί., Ν>νν ΥοιΚ <-
Τ)^ϊΪθΙοη^Τ
ΝΕ\Λί<Κ, Μ. ί. „_■
Έκχλησία ΑΙΙΟΣ ΝΙΚΟαΑ03
555 ΙΗί,Ή δΐτββί
Τηλέφ. 'Εχκλησίας : Μϋ11)6.
Κατοιχία ' Ιεοέοβς:
65 υπ<ΐ5ΐβγ Ανβηιΐβ.
Ττιλ/τ· · Ε 2Ρ
ΟΚ^ΑΗΟΜΑ ϋΙΤΥ, ΟΚ
Διεύθυνοχς τού .τοοΐσταμένου
ρίοιι τής Κοινότητος ΟΙίΙβηοηΐΒ
IV,
01*13., είναι: 102 Ν. ΒΓΟ3Π
Τηλέφβνον: Μβρΐί 8105.
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ 0ΙΤΥ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ τ..ν
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕθΤθΚθϊ
360 νβ8ΐ 1251ή δΐΓβεΙ
Αίδεσ. Νικ. Άνδρεόπουλυς-
Τηλέφωνον 'Εκκλησίας:
Μοπιΐη85Ϊι1β 9474.
Κατοικία Ιερέως: 151 ΑπΐδΙεΓα
Τηλέφ. Γραφείου ΎτάΙοΪ^Τ 607»
ΤηΜ. Νυκτός: Νβννΐον/η 0291-
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤγΓ
«Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ Π ΒΓΗ»
'Εφημεριος Ιερεύς:
Κωνσταντίνος Γαρουφάλης·
1275 Ηοβ Ανβ., Βγοπχ, Ν·
Τηλέφ. ΙηΙβΓνβΙε 2171.
ΝΕΥν' ΒΕϋΝδΤΥΊΟΚ, Ν· ■
—Ό «Έθνικός Κηρυξ* Λωλει*
υπό τοϋ αντιπρόσωπον μοί
Κώστα, 133 Αΐοαην 81-
27
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠΟΛΕΙΤΑΙ η ένοικιάίζενται απ.ιοτ-
ΠΩ;α7ώ- έΛΐΛωμένον, Ης πολυ
&ίιν τιμήν. Άποταθήτ*:
ποταθήτ:
51 (Πλη-
-—ζ___:---------------------
Ι &Γ0«ίΓΥ δίθΓβ κα»
Ενοίκιον $4δ μηνιαίον
ί
Υ«ν»αί«ν.
Ανβ., ΒτοοΜτη.
(16623—6—7)
ΑΐΙ-Λ0 διά Ο«θθ
Ηοαββδ, Η€β_~-»1»,
Κγ_3Κ^±Ζ=__—-
~ΪΪΩΛΕΙΤΑΙ Γκροσ«ρία πριίπης τά-
ως είς «ντριχιτν^οποθεσιαν τηςπο-
ΚΖζ \τοο(ΐ8ί(1β, Ε. Ι-, «*εκ«ν άσ*«-
Ες. Άποταθήτε: 6419 ΒΓθ*άγν*ν,
Λί' Ηατβηΐπθ}τβΓ 6913.
(16694—4—6)
(ΗΟΝΑΔΙΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ
ΠίϊΛΟΥΝΤΑΙ
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ:
ΟΑΝϋΥ δΤΟΚΕ Εχοεΐβηΐ Ριχ-
ΓΡ8. Τό μόνον είς τό κέντρον πο-
_™ως 30.000 τής Νέας Ίερσέης. Λν-
Ιστα 6 έτών, ενοίκιον $150 μηνιαιως.
ΐΜηΜαϊαι εισράξεις $1.500 ήγγυημε-
|νοι. Τιμή $8.000, 038η $3.000.
Ι ΚΕδΤΑϋΗΑΝΤ ·ννίΙη Οοίίββ
ΙΡοΙ οοαιιΙβΓ, πρώτης τάξεως. Άπε-
Ιναντι σταθμοΰ σιδηρόδρομον, Ρθ5Ι
Ιθίίίοο καί Δημαρχείου. Ένοικιαστη-
Ιρΐον δεκαετές, ενοίκιον $150 με ΠαΙ
Ι έκ δ δωμάτιον. Εργασίαι ή/γυημέ-
Ιναι $125 καί άνω ημερησίως. Τΐ4*ή
|$9.όθθ, οα»η $3.500. Ή ζητεϊται
Ισννέταιοος.
Ι ΟΑΝΌΥ δΤθΠΕ υρ ίο ά3ΐ6, πλη-
Ισίον ιιεγάλου θεατρον καί είς περιο-
I
χήν γραφείων κα'ι τραπεζών. 'Επί-
|π/ωσι; τελεία. Μηνιαϊαι είσπράξεις
ΐί ανω. Π ροστιθέμενον
ιβΙΙο αί εργασίαι τού· δι-
|λλασιάζονται. Λίστα 5 έτών, ενοίκιον
ιίηνιαίως. Τιμή $7.000, 038Π
| $2.500.
ΜΙΚΡΟΝ Ευηοη Κοογπ, Λίστα 5
Ι Ετών. Ενοίκιον $100 μηνιαίως. Είσ-
Ιΐηάΐεις εβδομαδιαίοις ηγγυημέναι
Ι $'Λ0 καί ανω. Καθαρά κέρδη ήγγυη-
Ιμπα $000 μηνιαίως καί τϊνω. "Ενεκα
Ι Εσιριισιιένης αναχωρήσεως πωλεϊται
Ι ίΐ'ΐ 1*4.000, μέ μετρητά 2.000. Τό έρ-
".('ίονται 4 ανθρωποι.
ΒΛΚΕΗΥ αη(1 ΚεβΙηιΐΓδηί, γω-
I
μ'ο. άπέναντι σταΰμοΰ. Λίστα 6 1)2
[ ίτί,ν. Ενοίκιον 8185 μηνιαίως. Έ6δο-
ΐιηδιαϊαι είσπράξεις $500 καί άνω. Με
| τιιτηε-ΐόιιενον είς ΟοΓϊεβ ΡοΙ έγγυ-
'ίθα διπλασίασιν των εργασιών. Τι-
82.000 Ο35Γ1 μόνον. "Εχει δλα τα
,βειώδη.
δΤΟΚΕ είς πόλιν 35.000
% Ν'έας Ίερσέης. Επίπλωσις άρί-
Κη χα'ι ιιέ δλα τα χρειο>δη. Λίστα
ι Ετών ιιέ ορΐϊοη, ενοίκιον $135 μη-
"ικο:. Εργασίαι ηγγυημέναι $1500
Μηνιαίω; καί ανω. Τι^ιή $7.000, με-
"τ'· 82.500.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
ΠβΛΟΥΜΕΝ καί άγορά-
ζομεν ίπιπλα στιλβωτηρί-
<ον καί ΰποδηματοποΐίίων. "Εχομεν ήδη είς τάς απο¬ θήκας μας 400 καβίσματα, τα όποϊα πωλοϋμεν είς πο- λύ χαμηλήν τιμήν, Εχοντες ανάγκην χώρον. Άποταθή- τε: ΕΜΡΙΚΕ 428 —δΓά Ανε.. Ν. Υ. αΐν. Τηλ. 8239. (Γ>—7)
μίνον μέ όλας τάς ευκολίας είς συμ-
φέ·ρουσαν τιμήν. (Χ δουλόμβνοι άπο-
τα*ήτε: 42« Υν'. 3711ι δι,, Ν. Υ.
Οϊί ν. (1&603—5—6)
πρώτης ταχέως,
ποοΐηχ. Εχει την τελευταίαν
£ίΐν ί'ις την έπίπλωσιν. ΗίβΗ ρΓΐοθ
ϊ«χ°°' Ερνασίαι ηγγυημέναι $1.750
«Οοιιαδιαίως καί άνω. Καθαρά κέρ-
0η _ηγγυημένα άπό $17.000—20.000
Γ0 Γ,™:· Μακροχρόνιον ένοικιαστήρι-
I
Γ·'· Λ.ταιτοΰνται $15.000 μετρητά.
•Τίοισσοτέρας πληροφορίας άπο-
'7ηνΡ9τΓηπΑ?πώς·
.'-οι·ι·β,κ ΡΟΓ αηά ΚεκΙαυΓαηΙ,
ι ΐ!:.το κϊν·τρον τής έμπορικωτέρας ό¬
ϊ ι"'· ιιεγαλης πόλεως καί είς περιοχήν
ινητ°",)ν' τηλεφωνικοϋ κτιρίου καϊ
^ο"θίΙων; 'Λίθτα. 8 έ?ΰ™> Ενοίκιον
^^,θ/,ΜΤθθΪτΙητά ^ ^^
^ΜΙΚΡΟΝ Ηοΐεΐ εκ 18 δωματίων,
-'ιΠ'ίθλισμενα κέρδη $275—$00 μη-
Φΐθθ μηνιαιως. Λι-
$ι·250 »*
καί είς τ*
τέ-
1ωσΐ5
λ
η5 «όλεως
;Ε ΡΟΤ βηά
^ν ηβ« ο1" ικ·°1 ε1ς.Τό ^^«ον τού
ίτων {? ? 860*1(>η. Λίστα 7 1)2 έ-
Ιμ««Ιαίν *1°ν -$13° ^«->5- Έ6δο-
Κ εΐσ?β 5500 καί «νω. Τό
- Καθαρά κέρ-
«4000
Καί
"5.ΟΓ6
θ $240 ώς ά
ν"-Ο'νήσα-" >Α.ναλαα6άνομεν ΰπευθύ-
. = Εζασ<τα7.ισο)μεν εις ο τι όπου είσθε εΐδι- ΊΜΐιον .. ' να κλείσω- 1 2 ι,;,... ^_ ι«ν, εάν δεν είναι καί τα Τ?με,να· Μιαιτέρως α? ^α ενοικι«στήρια καί Ιας· Ούδέ*°τε «έζο- 6'1·^ μέοοΤ ί?ζ ε1^«νοράν οΐ- ^'ακοθϋ μΒους.^-<ρις ότου ό ϊδιος 'ΤΊ ίτο Α · τη-ς πΡανμ«τικότητος. "ολονβησωμεν,έργαζόμενοι. «ΕΜ ° ; ΧΐαΙϊοη. -' »«·>
ΣΠΕΥΣΑΤΕ! ΣΠΕΥΣΑΤΕ!
ΞΕΝΟΔΟΞΟΙ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΑΙ
ΕΠΩΦΕΛΗΘΗΤΕ
ΤίϊΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ ΜΑΣ
α γωνιαίον,
Εναντι μ«γά).ων γραφείων καί θαυ-
μασίως έπυτίαομενον, εύκολ.οδούλευ-
τον καί έπικερδές, μακρόν ένοικια-
στήριον, ενοίκιον $208 μηνιαίως.
Ε'ισπράίεις ανω των $700 έδδομα-
διαίως, μέ δοκιμήν, τιμή $6.500,
μέ $2.500 μετοητά.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΟΝΈΚΥ μεταξύ θε-
άτοων, τραπεζών, δικαστήριον καί
σταθμών, θαυ(ΐασίως έπυτλωμένον,
| μέ τελείαν εργοστάσιον, μακρόν έν-
οικιαστήριον, ενοίκιον $400 μηνιαί-
ω;. Είσπράξεις $70—80.000 τό ε-
το;. Τιμή $18.000 μέ $8.000 με-
τοητά.
ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ άριστοκρατι-
κόν, τελεία έ.-ΐίπ).ακας, έργαζόμενον
μέ καθαρά κέρδη 55 0)0. Κρϊται
πί.ησίον της Νέας Υόρκης, είς άκ-
μάζουσαν πόλιν, μέ είσ.-τρά|εις δο-
κτμασηκώς $115.000 τό έ'τος. 15
έτών ένοικιαστήριον, ενοίκιον $300
μηνιαίως, τιμή $40.000, μέ^ $15.
000 μετρητά. Λαμπρά εϋκαιρία διά
τρείς συνεταίρους.
ΟΑΡΕΤΕΚΙΑ, μέ τελείαν έπί¬
πλωσιν, γωνιαία μετα|ύ Ρεΐτν: 513
ΙΪΟΠ, Ρθ5ΐ ΟίΠοβ, γραφείων καί
έργοστασίων. Ιθετές ένοικιαστήρι¬
ον, ενοίκιον $150 μηνιαίος, είσπρά¬
ξεις $1.000—-$1.200 έδδυμαδιαίως.
Θυσιάζεται λόγω ασθενείας, άντί
$12^000, μέ $5.000 μετρητά. Σπεύ-
| σατε-
Ι 1ΧΝΈΗ ΚΟΟΜ, άλά ΟαίεΙε-
I
ΓΪα χΐγΐε, πλησίον^ τής Νέας^ Υ¬
όρκης, γωνιαίον καί εϋκολοδούλευ-
τον, μέ δοκιααστικάς εΐατράξεις
$8.000 μηνιαίως. Κέρδη 50 0)0, μα
κρόν ένοικιαστήριον, ενοίκιον $490
μηνιαίως, τιμή $21.000 μέ $8.000
03811. 'Εξαιρετική εύκαιρία διά
τρείς.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποθε-
σία ΒΓθθ1<1νη, εΰκολοδοΰλευτον καί έπικερδές, Ιθετές ένοικιαστήρι¬ ον, ενοίκιον $200 μηνιαίως, εΐσπρά- ξεις $1000—$12000 ρδδομαδιαίως. Τιμή $9.500, με $4.000 μετρητά. Εύκαιρία διά δύο. ΟΛΡΕΤΕΚΙΑ άλά ΟοίΓεβ ΡοΙ δΐγΐε, κεντρική τοποθεσία 3γ(1 Ανε., είναι τέλειον καθ' δλα, μέ είσπράςεις $800—$900 έδδομαδιαί- ως. 7ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $300 μηνιαίως. Τιμή $9.000, μέ $3.500 μετρητά. Μοναδική εύκαι¬ ρία διά 2 συνεταίρους. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γιονιαϊον, εύκο- λοδούλευτον καί έπικερδές, 3Γά Ανβ., πλησίον 49η(1 5γ., μακρόν ένοικιαστήριον, ενοίκιον $200^ μη¬ νιαίως. Δοκιμαστικαί .είσπράξεις $1000—$1100 έδδομαδιαίως. Τιμή $8.000, μέ $3.500 μετρητά. Μονα¬ δική εύκαιρία διά δύο συνεταίρους. 0ΟΝΡΕ0ΤΙΟΝΕΚΥ μέ Εαη- οηβοηεΐΐβ, ϋοτνπ Το%νπ, είσπρά¬ ξεις $700 έδδομαδιαίως, παρ' είδι- κών διπλασιάζονται, δετές ένοικι¬ αστήριον, ενοίκιον $4500 ετησίως. Τιμή $ 14.000, μέ $4.000 μετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, τέλει¬ ον καθ' δλα. 'Επικεοδές καί εϋκο- λοδούλευτον. Είσπράξεις $1200 έ- δδομαδιαίως. Μακρόν ένοικιαστή¬ ριον. Ενοίκιον $416 μηνιαίως. Τι¬ μή $9.500, μέ $3.500 μετρητά. Σπεύσατε. ΧΓΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή γωνία ΟοΙιιΐηϋυΒ Ανεηπθ, μέ δοκιμαστι- κάς είσπράξεις $1200 έβδομαδιαί- ως. 8ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $225 μηνιαίως. Τιμή $13.000, ιιέ $4.500 035Π. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαίον. επί κενττρική; γωνίας ΒΓθθΙίΙχπ. Είσ¬ πράξεις $900—$1.000 έβδομαδιαί- ως. Ιθετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον $225, τιμή $10.000, μέ $4.000 με¬ τρητά. ΟΚΟΟΕΚΙΕ8, ΌΕΕΙβΑΤΕδ- 8ΕΝ5, ΗθυδΕ» πολλά καί διά- φοοα. ΤΗΕΑΤΚΕ5, ΡΚϋΙΤ, ΟΑΝϋΥ 5ΤΟΚΕ5, είς έκλεκτάς τοποθεσίας, δΗΟΕ δΗΙΝΕ ΡΑΚ- ίΟΚδ έπικεςδή. ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟ- ΡΑ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟ2 ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, ΕΙΣ ΜΕΓΑΝ ΑΡΙΘΜΟΝ. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕ ΦΘΗΤΕ ΠΡΟΊΌΥ ΚΑΜΗΤΕ Α¬ ΓΟΡΑΝ. ΕΛΘΕΤΕ, ΓΡΑΨΑΤΕ, "Η ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ ΜΑΣ. 12 ετής Π ΕΙΡ Α ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΙ- ΔΙΚΟΤΗΣ ΣΤΑΣ ΕΝΟΙΚΙΑ- ΣΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ. 0ΗΒΙ5Τ05 .1. νΠΕΤΤΟδ 1482 ΒΓθαίΙνναν (Κοογπ 609) (ΒοΙ. 42ά αηά 43ά δΐΓβεΙδ) (Τίηιεδ δςυαΓε) Ν. Υ. ΟΐΙγ- - Τεΐ. ΒΓ/3ΠΙ 8641 η 5482. ΠΡΟΣ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑδΤΟΚΙΑ, ι. Ι. Π ωλιΛίται, οίχία διόοοςρος είς την 'Ε>.λ·ην·ικήν συνοικία-ν, μέ όλας τάς ευ¬
κολίας. Τιμή $10,500. Άπαιτουνται
$1,5Ο0 μϊτρητά. Άνά-γκη νά πωληιθή
άμεσοος. Άποταθήτε:
ΤΗΕΟ. ΚΟϋΡΑδ
2709 ΡοτΛθΓ Ανθ., ΑδίθΓίβ., *. Ι.
Τηλέψ: Κανεηβννοοά 0992.
(10021—6—12)
ΠΩΛΒΙΤΑΙ οίκία 10 οίκογεΛ«ί.ών,
μέ δ>Λς τάς ευκολίας. Τιμή $38,500,
μετρητά $4,0*0. Άποταθϊίτϊ: 919
Εβΐβ Ανθ. (Πθ3ΐ· 163Γα δί.), Ν. Υ.
(16601—5—7)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΤΕΧΑδ Ηοΐ ν<ίίηθΓ , κάμνον καλάς εργασίας, κ>ατ-
άν.ληλον διά δύο συνεταίρους. Μόνον
εϊάήμθΛΐς τής εργασίας άς άποτα-
θοΰν: δρΪΓθΗ Ρβρρη8, 204 Ε. Μβίη
δι., ίοοίί Ηβνθη, Ρε.
(16565—2—15)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Κβ8ΐ3ΐΐΓ3Πΐ, κάμνον
καλάς εργασίας, τοΰ ίδιοκτήτου άνα-
χωροΰντος διά πατρίδα. Τιμή συγκα-
τα€ατική. Άποταθήτε: Νενν ΥθΓΐί
Κεδΐ3ΐΐΓ3ηΙ, Ηΐβηίοηά, Ν. Υ.
(16581—3—8)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ μέ θυσίαν, προιτης τα
ξϊθ)ς Κο1588€Γίθ μέ στόςραν έρναζομέ-
νην δι* ήλεκτρίσμοΰ κα* Οίΐβ. Διά πε¬
ρισσοτέρας πληροφορίας άποταθήτε :
Μγ. Ρβορ, 34 Νθνν Βοννθΐγ, Ν. Υ.
01(7. Τηλέφωνον: ννοΓΐΙι 9472.
(16509—25—9)
Π ΩΛΕΙΤΑΙ ίπ»δτϊ.ιοττχ)πο«ΐον μέ
δΐιοβ δΐαϊηβ Ο1ιαίΓ8 καί δλα τα μη-
χανΓ'αατα, είς τιμήν συγκατάβατικήν.
Άποταθήτε: 419 Ε. 7Οί1ι δι., Ν. Υ.
αίτ-. (16609—5—7)
ΠΙΛΟΚΛΘΑΡΙΣΤΑΙ
Εάν μέχρι τούδε δέν μετεχειρίσθη-
ιρτά Ρβηαΐη» κβί τό Το.νο ΜθαοΙιϊΐΐί;
δώσοττε μίαν παραγγελίαν ίνα πεισδή-
τε ότι άαφότερα τα Βΐβεοΐιβδ είναι
τα καλλίτερα έν τη άγορςί.
Τιμή — "Ενα γαλόνι $2.50, ήμισυ
γαλόνι $1.50.
"Ολα τα ειδή διά πιλοκαδαρισιηοια,
εΐ'θηνότερα κβτά 25 ο)ο είς τό κα-
ΐάτπΊΐαά ιΐας.
Τό κατάστημά μας ανοικτόν τάς
Κυοιακάΐ 10 π. μ. ?ως 1 μ. α.
Ο. Τ. 5ΡΙΠ0Ρ0υΐ.05
314 ΥΤ. 43Γά 3ί., θ»γ 8ι1ι Ανο.,
Νενν ΥοΓΐί Οίυ.
Ρΐιοηβ: ΟιίοΙίθΓΪηχ 0032
(16424—Μ—1)
]ΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ
ΑΙΑ
•ίΙΑΒΟΤΗΡΙΑ
11 οϊν η άποφαοϊ-
σετε νά «γοράββ-
:ΐ, έπισκεφθητί
τ ό μεγαλειτέρον
/ατάστημα τού
δόσμου είς τα εϊ-
5η έπίπλων διά
ίττιλβωτήρια, Λ-
οναθαρισ τ ή ρι α
,________________ ώ ηοΐ 5ΐε»ηι
1οοϊ1εΓ5. Δέν πωλοϋμεν επί «ιστώσ».
Μόνον τοίς μετρητοΐς. /
"Εχομεν κάμει έγκαταστασιις καί
προσφερομεν τα είδη μας είς τα κά¬
τωθι καταστήματα:
Ν. Υ. ΡΓοάΊιοε Εχοηαηβε, Ν. Υ.
Ρεπηδγΐνβηΐα Βΐάβ-, Ν. Υ.
ΙΙοΙεΙ Είηοοΐη, Ν. Υ.
Ρ3γ1{ 0εη*Γ3ΐ Ηο»ε1, Ν. Υ.
Ηοΐεΐ ΑΙοεΓί, Ρ3ΐπ> Βεβεη, Ρΐο
καί εί ςπλεϊστα άλλα καταστηαατα.
υΝΙΤΕΟ ΒΟΟΤΒίΑΟΚ 5ϋΡΡίΥ 00.
ΟΡΓΙΟΕ ΑΝϋ δΗΟν ΚΟΟΜδ
2035 ΤηΐΓ(1 Ανε., Ν. Υ. Ο«Ι>
Τβΐ. ίεηϊδη 4181.
ΡΑΟΤΟΚΥ 214 ΕΑδΤ 1141η λ Ι
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τεΐβρΐιοηθ: Εθΐιΐκτΐ 4181
—-Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
—ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ 300 ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΕΤΩΝ
—Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΟΙ 1ΥΝΑΤ0ΙΝΕΟΕΑΑΗΝΙΚΟΙ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
ΟΙ "Ελληνες μετανάβται των τριών τελευταίων αίώ·
να>ν, ώς έκπολιτισται των ξέν<ον νωρών καί τής Ελλάδος. ΥΠΟ Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ Είς τάς 400 αβλίϊας τού νέοο αύτοι; στπ·ράμ.ματος, τού Άρχιτυντά· )ιτο^ τοΰ (('Εθν.κοδ Κηριτκος», έχβτε ώς έν κινηματογραφική ταινία β- λδκληρον έτΛχοιΐαν άγώνων των έν τω Παλαιω καί Νέω Κόσμφ Έλ- λήλων, ώς Οαυμασίων σκαιτανέων τοϋ πολιτ·.αμοϋ. ΈκτίΘετα: ή ζωή κβ· ή δράσις μεγάλον άνδρών μας «νά την Ευρώπην καί την Αμερικήν. Οί ίιινατοί αύτοι χαρακτήρες χαί έν ικιλέαω κζί έν εϊρήντ), ώς ή'ρωες %»* μάρτνρες, ώς εμχοροι καί έκιχίΐρημ.ατίαι, ώς λόγιοι χαί έπκΐτήμονες, ως τυγγραφείς καί ώς $·.$ά<ιχχο'. %α άναυ.ορ<ρωταί τοΰ έθνους, άντ·- προσωπεύουν όλας τάς χώρας τοϋ Ελληνισμόν. Εξήλθον άττό τττ» Πελθχόννη^ον καί την Στερεάν, την θεσσαλίαν, την "Ηπειρον καί την Μαν,είονίαν, την Κρήτην καί τάς ά'λλας νηαους. Είς. τοϋς Δυνατοΰς Νεΰίλληνικοος Χαρακτήρος των άνδρών, π&» έϊόξασαν καί τάς &€τάς των χατρίϊας καί τό "Εθνος, ευρίσκομεν όλοι θαιν,άίΐα ύποϊείγμΛτα, 5:ά νά άντλττσωμεν νέον Θάρρος χτ νέαν έμ—;ε->
σιν είς τον άγώνα τής έχιτυχ-ας καί τής πρεόδου. Πάμζτωχοι καί 5-
! σημοι μετανάτται, «γίναν με την βιλεργίαν των %χ την τίμίόττ,τά των
ίιάσημοι κ«ί άνεϊίίχθησαν καί οί μέγιστοι των εύίργετών τής Έλλάίο».
Είς τ6 βιβλίον αι»το θά εϋρετβ χώς ενας "Ελλην, κατά το 1700, άνζ-
χωρήβας άνοχόδητος άχό την ό-όοο^λον πατρίδα τού, έγινεν ό Ζα-
χάρωφ τής έκοχής τού, δαρώνος τής Αύστρίακής Αύλής, καί όμοτρά-
πεζος τοΰ Αότοκράτορος καί διετήρησε τόν Ελληνισμόν τοο καί ούτος
καί τα τέκνα τού κίί τα έγγόνία το^.. "Αλλος πτωχάς Έλλην εγι«
χρό εκατόν έτών συνέταιρος χχ συνεργάτης τοΰ Άντιβασιλέως τής
ΑΙγύχτου. "Αλλος βιοπαλαιστής, πεζοπορήσας άναιτόδ'ητος άχό την 'Ο-
*«»σόν εως τψ Πετρούχολιν. έξετΐίχή·θη άχό την Αύτο-/.ράτειραν Αί-
κατϊρίνην τή; Β' -/.αι έγινεν ήγεμών των χωρών τής Κασχίας θαλάι»·
σης- Τοϋ άνίρος αΰτοΰ εχομ«ν τώρα τον άνϊρίάντα «ίς Αθήνας. "Αλ-
| λος θαυμάτιος μετανάττης εγινε πρωθυχουργος είς την Ρουμανίαν καί
έμεινεν "Έλλην την ψ^χήν, εόεργετήχτας την Έλλάϊα. Παρελαύνουν
χολλοί άλλοι θα,/μάοΊθΐ τΰχοι μεταναστών. "Εχετε έμχρός σας χερι-
γραφομένους μέ ζωηρά χρώματα τοίις χρωτεργάτας τή; Φ:λ·νιής Ε¬
Ι ταιρείας, τοΰς μεγάλο»ς ν«οέλληνας Γθλιτικοίις καί στρατίω-'.κοί); κα'ι
| κληρικοΰς καί οίκονομολόγοίίς καί συγγραφεύς καί άνκιορφωτάς. "Ε¬
Ι χετε καί μορφάς Έλληνίδων, <τχανίων έν τή ίστθρ;Λ τού κόσμ,θϋ. Καί | εχετε άκόμη τάς ηθικάς φ>σιογνωμίας κορυ<{>αίων φιλελλήνων καί 5ή
Ι 'Αμερικα^/ων, όπως είναι ή χαρακττ;ριστ!7.ή μορφή τοΰ Σαμουήλ Γκρίν-
I
τλι> Χάθϋ, τοϋ ύχάτθϋ των έν τφ κόσμω φιλελληνων, ενός άλη-3ώς Ά-
μερικανοϋ Λα^^Τ'^" τή? 'Ελληνικής έπαναστάσΐως.
Μελετώντες τούς Δυνατοΰς Νεθίλληνικούς Χαρακτήρας, μανθά-/θμίν
λ-εχτομερώς την ιστορίαν τοΰ νεοελληνικοϋ πολιτ:σμοΰ χθίί των μεγάλον
τοΰ Έλληνιομοϋ εϋε^γκτών καί κατ,' αυτόν τον τρέχον θά ήμποροϋαεν
νά έχ!5ε:·/.νύωμ.εν καί είς τοΰς Άμ.εριχ.3νοϋς, ότι δέν έχομεν μόνον τ.ρα-
γόνους ένδόξοος τής χαλαιάς έποχής, τής χερ!03ου τοϋ Περ'.κλέους,
«ου τούς γνωρίζουν οί ξένοι χολί» καλά άχό τα σχολείά των, άλλ' εχο¬
μεν χαί ημείς οί νίώτϊροι "Ελληνες νά χαρο^σιάσωυ.εν μεγάλους χαρακτή
ρας καί γενναία έ'ργα τοϋ χθλιτισμοΰ άντάξια των άλλον -ολιτισμένων
συγχρόνων έύνών. Όλα αύτά τα Οτϋμάσιχ άθλήμΛτα παραμένουν άγνω-
στα είς τοΰς ξένους καί είς χολλοίις άκόμη άχό ημάς τοί,ς Έλληνας.
Τό βιβλίον αύτό έκ 400 σελι'3ων, ίεμένον καί καλλιτέχνιδες τυχω-
»ένον, μέ άναριθμήτους είκόνας, μάς ϊιδάσκει νά είμεθα ύχερήφανοι μέ
την ιστορίαν μας των 300 τελευταίον έτόν. Μορφόνει κατ φρονηματίζει
χαί άνοφόνει. Πάρετέ το διά τόν εαυτόν σας, διά τάς οίν.Ίγενείας σας,
ίιά τα παιϊιά σας, ϊιά τοΰς ϋικούς σας «ίς την ιτατρίϊα, διά τα Έλ-
ληνόχουλα των Σχολείων μας. Π ρέ—εί νά γίνΐ(] το εθνικόν καί κοινωνι¬
κόν έγκόλχιον καθ» Έλληνος. Είναι «πήριγμα τής ζωής μας, των έχι-
τυχιόν μας, τόν προοδον μας. Φός Ελληνικόν κ«ί υπερη·φάνεια
Έλληνική. Ή μ«λέτη των «νδόξων νεοελληνικων χίρακτήρον τονόν·»
βλους μας. Διαδάσατί το έργον καί ίιηγηθήτβ είς τα παιδ'.ά σας το τί
γράφει, ίιά νά τα κάμετε καί αύτά όχερτϊ<ρανα, δτι έγεννήθηιταν Έλλη· νόπο^λα. ΝΑΤΙΟΝΆί ΗΕΚΑΙΛ) 140 ΥνΈδΤ 2δΤΉ δΤ. " Ν-ΕΛν ΥΟΒΚ, Ν. Υ. ΤαχυδρομτΊσατ,ϊ τό νέβν ονγγραμμα: «'Ελληνικός Πολιτικάς: ΔΥΝ'Α- ΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ> δεμίνβν. 'Εσοίκλείω την άξία»
τού Δολ. 2.7-3. "Η ο—ϊίλ—έ το Ο.Ο.Ώ.
Διεύθυνσις
Πόλις
·*··
ΠΩΛΕΙΤΑΙ τό ήμισυ μΐρίδιον 'Υ-
.τ«*τ»μ«το.το<ΐίου καί ΠιλοκαθοιρΙστιι- ρίοιι. Παρέχεται δοκιμή καί εύκολία άς την πληρωμήν. Άποταθήτε: 3186 ΒΓοατνΒν, (πλησίον 125 δρόμων) Ν. Υ ΟϊΙν. (16587—3—5) ΠΩΛΕΙΤΑΙ έμποροροακτεΐον μέ ε- τθ|ΐα «νδύμχττα, Ίδρΐίθέν πρό έτών. τοδ ΐδιθίίτητου άποχωροϋντος των ερ¬ γασιών. Άπ»ταθήτΐ : 338 Ώπιτ.1 Ανθ (οοπιβΓ 26Οι· δί., Ν. Υ. ΟίΙν. (16598—4—όϊ Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΑΡΙΚΑΣ ΠΑΛΑΙΣΤΗ.— Πρωτότυπον, σύγχρονον, διδακτικόν, Μνβνστόρτιμα. Περιγράφει μέ τάς μάλλον τρομακτικάς^ κα'ι σπαρακτι- κάς σκηνάς, έκ τής πραγματικήν ζωής, πώς ϊνας νέος ,ττωχός έκ Μικοασίας, Ινα έκδικηθη τόν πατερα τού καί τόν μεγαλειτέρον αδελ¬ φόν τού, έδραπέτευσεν έκ της πατρικής τού οικίας είς την Ρωσσίαν καί πώς διά τής εύφυΐας τού κατώρθωσε νά γίνη έκατομμυοιοϋγ.ος. Ό πατήρ τού εμαθε τα περί αύτοΰ μετά 15 δλα ίίτη καί μτχαβαίνϊΐ είς Ρωσσίαν ίνα δώση την ευχήν τού είς τόν θεωρούμενσν χαμενσν υϊόν. Ό υιός έξεδίωξε τόν γέροντα πατέοα τού άσπλάγχνως καί βαναύσως έκ τοΰ οίκου τού, άναγκάσας αυτόν ούτω νά τόν καταρασβχί. Ή λύπη φονεύει τόν πατέρα. Ή κατάρα τοΰ πατρός έπιφέρει όλεθρον είς τό υϊόν, όστις τέλος φονεύεται υπό τοϋ γυναικαδέλφου τού. Είς τάς 145 σελίδας, μετ" εΐκόνων 24, χεριγράφονται ή αθλιότης τοϋ οίκογενειακοθ 6ίου τής άριστοκρατικής λεγομένης τάξρως, αί άρεταί των έντίμων μεγάλων μητέρων καί ό έρως ύφ* δλας αύτοΰ τάς έκφάνσεις. Είναι αύται σελίδες άφαντάστου τραγικό—τος, άλλά καί σελίδες μαγεύου- σαι, ονναρπάζουσαι, συγχινοΰσαι, σαγηνειιουσαι. Χαρτόδετον.. $2.00. ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΚΑίΟ 140 ΤΥΕ9Τ 26ΤΗ δΤΒΕΕΤ ΗΕν/ ΥΟΚΚ βΙΤΥ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΜΑΙΟΥ, 1928.
Ε
Ι/Μ ΤΡΑΠΕΖΑ
Μ..ελλαδοσ
ΑΝϋΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
'Ενεργοΰνται παααι αί τραπεζιτιν.αί έργα-
βίαι, χάρις δέ είς τό εύρυ δίκτυον των ύποκατα-
στημάτων καί άντα«ο/.ρςτών αυτής, ή Τραπέζα
εξυπηρετεΐ λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ7
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΒΟΑί 6ΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΒ ΕΑδΤ Ι™
4 ίΟΝϋΟΝ ννΑίί ΒΙΙΙ-ΟΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΣ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝ ΑΛ¬
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ έ'χουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω τής
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοϋ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται και δι' άλληλο-
γραφίας.
(Συνέχεια έκ τής 20ής σελίδος.)
θ;νή γ-ΐναίκα, άληθινή μητέρα.
| Π όσον σκ-ληρά—καί πόσον πλου-
1 σία—είνε ή τύχη των άρχηγών αυ¬
τών μίταξυ των γυναι/.ών! Φαίνον-
ται νά διάγουν μίαν πολλαπλήν ζω¬
ήν, μίαν ζωή/ ιδιωτικήν, καί όμως
-^■^τρόνως δημοσίαν.
Άς όνομάτω έδώ .την Τζαίην
Άδαας. ήτις δύναται νά χρησι,Λ.εό'σγ)
ώς παράίειγμα των μεγάλων φι-
I
λανθρώπωι·; γυναικών, αίτινες είς
τόν κόσμον μας σήμερον ίστανται πο-
λΰ πλησίίν των μαρτύρων. Είχε
φθάσει τό τριακοστόν -ετος τής ήλϊ-
ι /ίας της, πρίν αντιληφθή ποία ήτο
ή άπ&στολή της.
Τότε έκτ'.σϊ την Χόλλ Χάουζ
εις Σι/.άγον, μικράν ν.αί ταπεινήν
κατ' αρχάς. Ήτο μία άποψις τού
Άνατολ'.κοΰ "Ανροο τοό Λο-;δί>/ου,
ήτις την έκαανε νά έξεγερθή' ·νά
έγ/,αταλείψη τάς διασκέδασις καί
μετεμόρφωσε τοη οίκον της είς ϊ-
νεργητι/ά κατορθώματα -/.αί ανέ¬
πτυξεν ολίγον την όΌ'ΐιν εκείνην ο-
που 9.000 άνθρώπινα δντα ευρίσκουν
■/.αταφΰγκ:·/ άπό την έρημον -ής ζω-
ής των—δπου τρώγουν, μελετοΰν,
ότι
ΜΑΟΙ80Ν 5ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
Τηλέφ.
ΑΝΕΓΝΟΡΙΣΜΕΝΗ
ΠΟΑΙΤΕΙΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ
Τηλεγραφ. Διτύθννοτς
«θυΑΚΙΝΙΟΟ»
ΝΕ ΥΥ ΥΟΗΚ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΑΝΩ ΤΩΝ
$3.250,000.00
ιοο ραρκ ρονν
Α Π ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΙΟΓΡΑΙ, ΒϋΙΧΟΓΝΟ
Λειτουργουαα κατα τοος νόμους καί υπο τόν
χον τής Πολιτείας Λίέας
ΑΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑ! ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ*
Άνοίγει ΤΡΒΧΟΥΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ—ΟιβοΜπβ ΑοοουηΙ»
—καί πληρώνει τόκον 2% διά τα ϋπόλοιπα.
Δέχεται ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ είς Δραχμάς καί Δολλάρια επί ανατοκισμΑ πρό;
4% ετησίως—βρβοΐβΐ ΙηΙβΓβδΙ ΑεεοιιαΙβ—είς πρώτην ζήτησιν.
Έκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μέ την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ-
νονται άμέσως άπό τούς έν Ελλάδι άντιπροσώπους μας, την
ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρίς καμμίαν
προμήθειαν τ) Λλλην επιβάρυνσιν.
Έκδίοει ΕΠΙΤΑΓΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΑΓΟΡΑΣ β* Δολλάρια, χάρις
προμήθειαν, έξοφλητέας είς δλα τα μέρη τοϋ κόσμον.
Άνοίγβι ΠΊΣΤΩΣΕΙΣ—θΓβίΙίΙ»—νταο' ΆμερικανικαΙς; καί ξέναι;
Τραπεζαις χαΐ δίδει προχαταβολάς χρημάτων επί εμπορευμάτων.
Άγοράζει ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—ΡαΜΙο υΐΐΗ1ηβ8 Βοηά1*—«αί τοπο&βτε*
ΐρήματα ασφαλώς είς άκίνητα επί πρώτη. τ δευτέρα ΰποθηκ|) —.
ΡΐΓβΐ ογ δβεοπίΐ ΜοΗβδβε— διά λογαριασμόν πελατών της.
Ένσικιάζει ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΑ—ΒβίεΙγ Βοχεβ—άντΐ Δρλλ. 5.00
7.50. 10.00, 16.00 καΐ 20.00 ετησίως, μέ καθ· ευκολίαν καί α¬
σφάλειαν.
ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΛ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ
ΔΙ* ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑ-
ΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ
ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ
Βααΐι
1ΟΟ ΡΑΠΚ Ηθνν. ΝΕτΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
μ, μ
"Οτοΐν —/.εφθή κανείς την ά?οτί-
ωσιν καί υπομονήν, τψ οποίαν σχ-
ράντα ετη ενός τοι&ύτοο Ιργοο ζη-
, είνε διατιθεμένη νά δηλώΐϊ)
διά τθ'.Λΰτα κατορθώματα μία
ϊνα ε;ν·ε ΐκανωτέρα άττό ενα
. Διότι γοναί-Λες μόνον δύναν¬
ται νά ΥΛμων το έργον, το οποίον
πρέπε'. νά γίνη είς τόν κότ,Αθν αυτόν
άπό άνωνύμ<υς χείρας, άπό εκατον¬ τάδας άγνώττων, άνωνύμων 6οη6ών, εργαζομένων είς το σκότος καί την 3!6>πήν διά την έν!'σχ^σ!ν των θλίΐλ-
μένων /αί βατανϊτμ,ένων. Ώς έξ αυ¬
τής τής φύσεως τού, τό έργον γ«-
να'.κώ,ν, ώς αυταί, άιαοφεόγει την
οημο-σιοτητα' μόνον τ·οχαίως, άπο
κάποιο &αΰμα φ'λίας, αί άκτΐνες
τοΰ φωτός το οποίον χόνοον αί καλαί
Σαμαρείτιδες, φωτίζουν έτ/.«ίνην άπό
την οποίαν προέρχονται.
Ο5τω τό όνομα τής Ματίλδας
Ρέδε εγΐνε γνωστόν διά πρώτην φο¬
ράν δί' έτ,ος Φίδλίου τρυφεροΰ χαΐ
συγκίνητικου ώς ποιήματος, τό οποί¬
ον ομως έν τή πραγματίνώτητϊ, δέν
είναι, ·πα?ά άπλή έκθεσις. Τό βι¬
βλίον ομιλεί διά την μικράν έπτα-
έτιδα κόρην ενός εϋγενοΰς δ'.οι/ητοΰ
τής Φιλλανδίας, ητίς, καθημέ·νη είς
τό παράθορον τοΰ πατρικοΰ άτ,ακτό-
ροϋ, 6λέχ*ι ενα σιδηρουργόν νά περ-
νά σιδη,ρά δεαμά είς τάς χείρας γ/αί
τούς πόδας ενός φ^λα-Λΐ'σμενου. Ή
ψ-χή ^ τής μικράς ->γκ!νείται κα'ι
το θέαμα παρα^Αένει αλησμόνητον.
"Οταν ήτο 14 έτών ενας κατάδικος
έργάτη-ς έρχεται είς τό άνάκτορον
νά δΐορθώςτ- μίατ^ &-;ραν. Ή μί/.ρά
τοϋ ομιλεί καί κατόπιν τόν έ-ισκέ-
πτεται είς την φυλακήν. Είς ηλι¬
κίαν 20 έτών άποσχά την άδειαν
άτο τόν πατέρα της νά μεταβή είς
την φϋλα-λήν καί έκεί μαν&^ει χώς
νά έ>/νοή καί νά μεταχειρίζεται τοΰς
άττχείς.
Άρχίζεί μέ την 6οήτ)5ίαν καί χω¬
ρίς την βοήθειαν τής θρησκείας νά
τους άναμ&ρφώνη, καί πάντοτε έρ-
γάζ€ταΐ μόνη μέ κάθε^ '/ατάδικοι»
είς το κ«λλίον τού, άκόμη ν.αί μέ
φονείς. 'Α<ρήνει ο>,α τα καλά τής
θέσεως της, δέν τρώγεί, παρά την
τροφήν τής^ φυλακής, έ'χει μότνθν δύο
άπλά, φαίά φορέματα. Καί όμως
είναι ώραία και ΰπερήφανος, --/.α!
δσθί την δλέπουν την νομίζουν πριγ-
κ'-πισσαν, έως ότου τους έξάγε! μόνη
άπό την απάτην.
Ή Ματίλδα εχει μόνον μίαν α¬
δυναμίαν, μίαν μεγάλην άγάιτψ διά
την ϊππασίαν καί δαως πωλεϊ τόν
πινων %α δέν κάμνει ποτέ ταξεί¬
διον, άλλ' ή νέα άρινΐίται νά άπο-
γοητ$υτ)ή. Ίδρΰει ενα οίκον δι' άπο-
φυλακυμένους κατςϊδί-Λους, τό δνομά
της άρχίζει νά γίνεται γνωστόν, ό
Τσάρος την προσκαλεί είς Πετρού-
π&λιν, άλλ' έπεΐ'δή ή πρόσκλη-σΐς
όρίζει, ότι αί γυναίκες πρέπει νά
φοροΰν εσπερινήν περιδολήν, άπαν¬
τα: «Ή βαρώνη Ρέδε λυπείται, ότι
αδυνατεί νά ·π»ρευρ€θή είς τό συμ¬
πόσιον είς τό χειμερινόν άνάκτορον».
Δέν θέλει νά ταράξη κανένα·
άλλως θά έλεγε διατί άρνείτα:. Καί
έπιμένει είς την άρνησιν της, άκό-
Ή Μαρία Χάουαρδ, 19 έτών, ή όποί α ήθωώθη τού φόνου τοϋ έροηιηοι1
της άστννομικοϋ, "Ιρβιν Στήβενς, καί ή χήρα τοϋ θύματός τού.
μη τ.αΐ δταν ·πληροφορττ3(ί, δτι ή
θέσ'.ς της είς τό σομπόσιον είναι
είς τψ τράπεζαν τοΰ Τσάρου ν αί
τής Τσαρίνας.
Είς ενα σημείον αί προσπάθειαι
της δέν έπΐτΐ/γχάνοον αί φκλακί-
αμέναι γυναίκδς άρνοΰνται νά τής
δώσουν την &Α·π'.στοσύνην των. Άρ-
νοΰνται νά τή-;, άφή<Γ!>/ν νά τάς 'δο-
ηθήση ή π?οση.λυτίτ(!. Καί αΰτό εί¬
ναι φ^σιχόν. Βλέποον πώς ή Ματίλ-
δα, μία ώραία ·άρ'.στοκράτΐς, είσέρ-
χεται είς τα κελλία των /.ακοι>ργων.
τούς ομιλεί σιγαλά καί μέ σομπά-
■θειαν, εως δτοο είς τό τέλος ό κα-
κοΰργος την άκοΰει καί άφήνει το
έν τος το·ο άγριον θηρίον νά έξημε-
ρωθή. Άλλ' ή γυναίν.α βλεπεΐ ά-
πέναντί της μόνθ"/ μίαν άλλην γυ-
ναί·/α, καί αίσθάνετα:, δτι ό λόγος,
δτ: ή τόχη των δέν είναι ή ?ίία,
ε·να'. ότι εγεννήθησαν είς διάφορα
ν.οινω.νικα στρώματα. Καί όσον πε¬
ρισσότερον άποααλΰπτεται ή άρετή
ι/αί ή γλνκύτης τού χαρακτήρος τής
Ματΐθίλδης, τόσον αΰξάνει τό πεί-
σμα τής φυλακ-ίσμένης.
Μή-ως αύτό δέ»; είναι άληθές
παντοδ; Μτ,πως αί διακρινόμενα:
γ^ναίκες δέν είναι έκείναι αί όποία'.
έπικρίνονται αύστηρότερον άπο τάς
άλλας γυναίκας; Ακριβώς, δπως
ή συ'/οφαντία είς την οποίαν μεγά-
λοι άνδρας είναι πάντοτε έκ,τεθείμέ-
νοί, έρχεται άπό άλλοις ότ^δρας,
ύθουμέ','θυς άπό φθόνον και ζηλο-
τυπίαν νά σν-ΐκρόνουν το μεγαλείον,
οϋτως αί φλυαρίαι περί έρωτικων
καί άλλων ■περϊπετειών μεγάλων
γυναιχ<5ν. διαδίδονται άπό άλλας γυναίκας. "Ενας άνδρας είναι πάντοτε προ- θαμότερος άπό μία»/ γ*»ναίκα νά ό- μολογήσϊ) τό μεγαλείον μιάς γυναι¬ κός· είς τα όνεΐρά τοι» άγαπά νά φαντάζεταΐ εαυτόν κατακτώντα τοι¬ αύτας γοναΪ7.ας, χωρίς νά άντιλαιμ- βάνεται πόσον γελοίον θά ήτο τα κατόρθωμά τοι/, εάν, απλώς διότι είναι άνδρας, κερδίση μίαν νί^ην ά-^αντι μιάς τοιαι/της γυναικός, ή όποία είς κάθε άλλο ζήτηαα τόν ν./.ά. Μία γοναίκα, έξ άλλου, σπα- νίως δύναται νά παρακολουθήση χω¬ ρίς ζηλοτνπίαν τοί>ς θριάμβους μιάς
άλλης γυναικός, ούτε καί άντιλαμ-
βάνεται διόλου τάς ερωτικάς όρμάς
αί οποίαι κρύπτονται όπισθεν των
συναι-σθημάτων της.
Είναι αδύνατον 6"<α νέον πράγ- μα, δπως είναι ή γυναιχεία ψτ)φος, νά δημιουργήση μεγαλοφυείς γυναί¬ κας. Μία γυναίχ,α είναι γεννηαένη νά νπηρβτΐ ή νά ά'ρχτ;. Δέν γεν- νατα:, ίΐά νά συνεργασθτ], ώς :ν τούτου ή σχιεργασία είναι παντός: δυσζ,ολωτέρα δι' αυτήν, παρά 5·2 τον άνδρα. "Οπως λέγει ό Γόαίςί <'"Ενας άνδρας χρειάζεταί Ινα ί'- δρα' θά έδημ'.ούργει ενα δι' έαοτό^ εάν δέν ύπήρχε άλλο'ς. Άλλα μ·Ί γυναίκα δύναται νά ζήση αιωνίως. χωρίς νά α-χεφθή νά ενα άλλο όν ώς αύτη». '©/ τούτοις, ωρισμέναι εΐιρίσ/,οντα! δΐχρκώς μεταξϋ σ»ο>
δαίων γυναικών, είτε δασίλισσαι ε'
ναι είτε έπαναστάτριαι, χ.αλλ':ε-
χνιδες ή έπιστήμονες, φιλάνθρωποι
ή χορευτριαι. "Ολαι έχουν έντόςτων
ενα είδος μητρότητος" δλαι τη-
~οϋν παιδία καί ζώα* δλα! δέν ζν
τ«ΰν καλλιτέρα",ι ανάπαυσιν άπο ~ν
ειρήνην τής έξοχής ή τής οί/'*ί
των. Έπίσης, θά εφαίνετο, δτ1. «·»-
νόν αί σωματϋλώς ισχυραί μετΐξ"
των γυναΐκών τολμοίίν νά Ιιατ/}·^>
άσυχνάστους δρόμ&υς, οί όποίο; >
δηγοϋν είς το μεγαλείον, δίότ!, πα?α
τοί>ς ν.όπους των καί «γκινήσεί;
γυναίκες αί οποίαι γί',ονται με",'^'
λαι, ζοϋν πολλά έτη. Έκ τών_ »-
ναφερθεισών «ίς τό άρθρον τοό«
δλαί σχεδόν ευρίσκονται είς ήλί«ΐ
(χεταξύ 60 καί 80 έτών.
Σπανίως τα κατορθώματά^ τω''
καιθορίζονται υπο τού εροκος· ν.άπθ'5
ώθοϋνται πρός τα έμπρός υπό τ<» ίρωτος.'Αλλ' δταν άπαξ έ««ο0ο3» είς τό έργον των, δέν 8·^ανται νΐ /.ρατήσου"^ τόν έρωτα επί πολό. '1%ΐναί γυναίκες είναι πολύ τγ ρΐσσότερον άνειξάρτητο: των άνδρο' είς το εργο-; των, άπό όσον ίν.α^ άνδρες είναι ά"/εξάρτητθ! των "'^' ναικών. Μία γυναίκα ώθείται ε-.υ άπο την νγοηρτ) τοΰ φύλου της V· , σα είς γενικήν ένεργητικότητα, '/'*■ κάμνουσα τουτο, άπομακρύνετα^ί" αρκώς πε-ρισσότερον άπό τόν ανδρ7· Άλλ' ενας άνδρας ζητεί πάντο^ έν τφ μέσω τοΰ άγώ'ίθς τής ίωΤί' τοι> την ηρεμίαν την οποίαν σ*°?*
-'-" - - ' ' _______-ιΛ.- εί-
γάλοι α*5ρες παρβμε..
παιδία 7.αί αί μεγάλαι
παντίτε μητέρες.
ΗΕίΕΝ ΚΑ83ΑΡΙ
ΜΑΙΑ
Αιπλωματοϋχος τοδ ΒεΙΙβΤΙΙε)
ΗϊΙ1
Δέκα πέντε έτών πε(ρα.
Άμοιδή συγκαταόατική.
156 Ε&51 34(1ι 51., Νενν
7ηλ. Οαΐεαοπϊα 611*.
β 5ΓΑ-Τ-ΟΥ, 1528.
0ΓΓΙ0Ε8 ΑΝΌ ΓΑΟΤΟΕΥ
ΜΟϋΕΙ, 75
ΡΑΤΕΝΤΕϋ
ΜΟΤΟΕΧ, 90
ΡΑΊΈΝΤΕΟ
8ΤΈΑΥ7 ΗΑΤ8
ΥνΉΙΤΕ
-ΙΑΜΟΝΌ
ΙΝ ΡΑ8ΊΈΙΌΚΜ
ΣΤΙΛΒΩΤΑΙ
και ΠΙΛΟΚΑΟΑΡΙΣΤΑΙ
Είναι κοινόν μυστικόν, δτι δλα τα ειδή τα κατασκευαζόμενα π«ς>' ημών,
είναι τα τελειότερα. Τό ΡΑΜΟΙΙδ ϋΙΑΜΟΝϋ ΒΙ.ΕΑ(:Η, ΪΑ ϋΙΑ-
ΜΟΝΏ 8ΤΕΑΜ ΒΟΙΧΕΚδ, ΤΑ ΌΥΚΙΤΕ ·δΤΒΆν ΑΝϋ ΡΕΙ,Τ
ϋΥΕδ είναι, ώς γνωστόν, ιδικής μας κατασκευής. Ή καταπληκτική αύξη¬
σις της ζητήσεώς των—και τουτο χάριν τής ποιότητος των—μάς ύπεχρέ-
ωσεν όπως μεταφερθώμεν είς μεγαλειτέρον εργοστάσιον καί άπό τής 1ης
Φεβρουαρίου έγκατεστάθημεν είς τό ιδιόκτητον 6όροφον εργοστάσιον
μας, κείμενον είς τό 10 Υ 4ΤΗ δΤ., 100 πόδας άπό την γωνίαν τοϋ
Μπροντγουαίη καί εις την καρδίαν της άγοράς ε'ιδών πιλοποιΐας.
Τό τοιοΰτον άλματικόν βήμα τό έπέσπευσεν ό νέος αδελφός τοϋ ΡΑ-
Μθυδ ϋΙΑΜΟΝϋ ΒΤ.ΕΑ0Η τό ΌΝΙΟΝ δΗΟΕ ΡΟ-Ι5ΗΙΝΟ
ΡΑδΤΕ. Ώς γνωστόν τό εργοστάσιον μας ιδρύθη πρό 2Οετίας. Είς όλον
αύτό τό διάστημα δέν έπαύσαμεν οΰτε έφείσθημεν κόπον και χρημάτων,
κάμνοντες πειράματα επί πειραμάτων, όπως έφεύρωμεν τό ποθούμενον
δΗΟΕ ΡΟ_ΙδΗ ΡΑδΤΕ. Τό εργοστάσιον μας έ'πρεπε νά εκπληρώση τό
όνειρον τού, τόν πόθον τού καί λάβη την πρωτεύουσαν θέσιν, ή όποία τοΰ
άρμόζει καί είς την κατασκευήν βερνικίων, δπως έ'χει την πρώτην θέσιν είς
την κατασκευήν είδών πιλοποιΐας.
Δέν εννοούμεν δΗΟΕ ΡΟ_ΓδΗ. Εννοούμεν ΠΟΙΟΤΗΤΑ δΗΟΕ
ΡΟΙίΙδΗ. Εάν έννοούσαμεν δΗΟΕ ΡΟΕΙδΗ δπως τα κοινά, αύτό θά
ηδυνάμεθα νά σάς τό προσφέρωμεν πρό Ιδετίας. Τό ΌΝΙΟΝ δΗΟΕ
ΡΟΙΛδΗ είναι νέον—ΤΕΛΕΙΟΝ— ΔΕΝ ΕΧΕΙ άσχημη μυρουδιά, δ¬
πως τα κοινά, δπου εχουν στείλει πολλούς είς τα βουνά. Τό ΪΙΝΙΟΝ μο-
σκοβολά. Δέν ξηραίνεται, δέν άσπρίζει καί δέν κοστίζει περισσότερον άπό
τα κοινά. Γράψατέ μας ινα σάς άποστείλωμεν δείγματα δωρεάν και δπως
πεισθήτε δτι δέν κολακευόμεθα μόνοι μας.
Λέγομεν ανωτέρω δτι πρέπει νά καταλάβωμεν την πρωτεύουσαν θέσιν
ή όποία μάς άρμόζει καί έξηγούμεθα:
Ώς γνωστόν, αί Λουστραρίαι είναι είς χείρας Έλλήνων. Σχεδόν δλα
τα έργοστάσια κατασκευής βερνικίων σήμερον άνήκουν είς Ίταλούς, 'Ε-
βραίους και Άμερικανούς. Αύτό λοιπόν ή διεύθυνσις τοΰ έργοστασίου μας
τό θεωρεΐ ώς αίσχος καί τη συνεργασιαι των καλών μας φίλων καί καλών
Έλλήνων πατριωτών, πρέπει νά τό έξαλείψωμεν. Πολλοί φίλοι μας, συν-
ομιλίας γενομένης, μάς απήντησαν: Θέλομεν νά προτιμήσωμεν την Ελλη¬
νικήν βιομηχανίαν, άλλά πώς είναι δυνατόν ένφ ερχονται Έλληνες καί
μάς λέγουν δτι εχουν καλά ειδή καί κατόπιν άφοΰ τα λάβωμεν δέν είναι
καλά πρός χρήσιν; Καί απαντώμεν: Προτιμάτε άνεγνωρισμενα Έλληνικά
έργοστάσια, τα όποΐα νά δίδουν περισσοτέραν αξίαν είς την ύπόληψιν τοΰ
έμπορικοΰ των όνόματος, παρά είς την αξίαν τής παραγγελίας δπου είσθε
πρόθΰμοι νά τούς δώσητε.
Τό εργοστάσιον μας έπίσης αναλαμβάνη την γενικήν έπίπλωσιν στιλ-
βωτηρίων καί πιλοκαθαριστηρίων· Ζητήσατε τούς Γενικούς Τιμοκαταλό-
γους μας.
Ζητούμεν άντιπροσώπους διά τα ειδή μας είς δλα τα μέρη τοϋ κόσμου.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑΣ ΗΝΩΜΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ.
ΟΙΑΜΟΝΟ ΡΒΟθυθΤ$ ΜΓΒ. 00.
ι. Ο. ΜΑΒΚΑΤΟ8 & Ο,.
10 νν. 4τη 8ΤΡΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
ΤΕίΕΡΗΟΝΕ: 8ΡΡΙΝ0 0534
8ΗΟΕΜΑΚΕΚ8 Β00ΊΉ8
ΗΑΤ
ΟΟϋΝΤΕΚ ΡΑΝΕΊ,
ΡϋΕΕ ΙΤΑυΑΝ ΜΑΚΒ_Ε
ΙΤΑΜΑΝ ΜΑΚΒΕΕ
ΤΕΝΝΕ88ΕΕ ΒΑ8Ε
ΗΑΝΌ ΜΑΓ3Ε
ΟΗΑΙΚ
ΜΟΒΕ1. 30
ΡΚΟΤΕΟΤΕΌ ΒΥ ΡΑΤΕΝΤ8 ΤΗΕ ΚΙΝΟ ΟΡ ΒΙ^ΕΑΟΗΕ8
ΝΕνν ΥΟΚΚ'8 ΒΕ81
8ΗΟΕ ΡΟΜ8Η
^
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 6 ΜΑΙΟΥ, 1928.
ΓΕΝΙΚΗ
ΔΟΜΑΔΙΑΙΑ
ΥΠΟ ΘΑΝΟΥ "ΜΑΥΡΟΝΕΡΗ", 8ΡΟΚΤΙΝΘ ΕΟΙΤΟΒ
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
ΑΠΟ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΝΟ-
ΓΕΡΜΑΜΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ
ΜΙΑ ΥΠΕΡΛΑΜΠΡΟΣ ΝΙΚΗ ΤΟΥ
ΙΙήζε.-/. ύ-πήρξε. λυββαλέος
τόν «Τίγρ&ν» τής ϊϊ»-
τόν «ατραγγαλιβτην».
Οί τελευταϊοι Έλληνογερμονι-
κοί άθλητικοί αγώνας διεξήχιτησαν
εις τό μέγα Παναθηναϊκόν Στά¬
διον μετά πρωτοφανοΰς πομπή;
καί μεγαλοπρεπεία;. Τοΰς αγώνας,
διαρκέσαντας 2 ημέρας, παρηκο¬
λούθησαν 00 χΐλιάδες Άθηναϊοι,
οί όποϊοι έπειηρήμησαν φρενιτΐω-
δώς τόσον τού; "Ελληνας θριαι.ι-
βευτάς, όσον καί τούς ξενιζομέ-
νους Γερμανοΰ; άθλητάς. Οί Γνρ-
μανοί εσημείωσαν 8 πρώτας νίκας,
οί δέ "ΚλλΓ,νρ; ό. Οί "Ελληνες νι-
κητοί εσημείωσαν ώραία; έπιδό-
σεις, προκαλέσαντες τα συγχαρη-
τήρια καί αυτών των άντιπάλων
των. Εί; τό αλ;α ΰψονς μετά φο¬
ράς οί άδελφοί Καριοφΰλλη εκέρ¬
δισαν Ιον καί 2ον βραβείον, τρί-
τος δέ ό Μπεναρδής. Οί ΙΛριμανοί
ήττήθησαν κοτά κράτος. Είς την
σφαιροβολίαν πρώτο; ήλθε ό Βά·
ι,, ό μέγα; Γερμανό; άθλητής επί
τοϋ οποίον ή πατρίς τού στηρίζεται
διά τό δέκαθλον τής 9ης Όλυμ-
πιάδος, δεύτερος δέ ό Δ. Καραμ-
πάτης, μέ ελαχίστην διαφοράν.
Είς την δισκοβολίαν μετέσχον αό-
νον "Ελληνες, πρώτος δέ ήλθεν ό
Κακούρη; κοι δεύτρρος ό Καραμ-
πάτη;. Την σκυταλοορομίαν εκέρ¬
δισαν οί Γΐρμανοί. Τόν άκοντισμόν
έ/έρδισεν ό Γερμανάις Βεστερχά-
ους, μέ επίδοσιν 58.65 ιμ. Είς τόν
«δρόμον 110 μέτρων μετ' {μποδίων
υ μέγα; Γερμανό; έ'.αποδιστής
Τρόσμπαχ καί ό ύμέτερος Μοιρό-
πουλος άνεδείχθησαν ίσόπαλοι.
Εί; τό αλμα μήκσυς πρώτος ίΥ'θεν
ό Γερμανός Β·;στερχάους; κοί δεύ-
τερο; ό ήμετερος Ροζάκης. Εις
την ελευθέραν οισκοδολίσν τ.ρα/τος
ήλθεν δ Καραμπάτης, δεύτερο; ό
Κακούρης καί τρίτο; ό Ζαχαρό-
πουλος. Οί Γερμανοί κατετροπώ-
ΰησαν. Κίς τό άλμα επί κοντω
πρώτος ήλθεν ό Καρά γιάννης, ση-
μειώσας επίδοσιν 3.60 μ., δΐΰτε-
ρο; ό Μπερκμάιστερ.
Την ωραιοτέρα ν επίδοσιν όλων
εσημείωσεν ό ώκύπους Παούρη-;,
νικήσας είς τόν δρόμον των 1.500
μέτρων. Ό Παούρης, δχι μόνον
ένίκησε τόν έπκροβον αντίπαλον
τού Γερμανόν Κορνέλιους, άλλά
κατέρριψε σννάμα την Πανελλή¬
νιον έπ;δοσιν μέ ρέκορ 4' 18"
καί 1)5. Ό Παούρης έπευφημήθη
φρ^νιτιωδώς. Τα αλλα άγωνίσμα-
τα δρόιων εκέρδισαν οί Γερμανοί.
ΗΤΤΑ ΤΟΥΜΠΪΣΖΚΟ
Ό πολύς Βλάντεκ Ζμπύσζκο,
πρώην παγκόσμιος πρωτοπαλαι-
στής τής ελευθέρας πάλης, υπέστη'
τό εσπέρας τής παρελθούσης Τρί-
της μίαν άνέλπιστον καί σκληράν
ήτταν έκ μέρους τοΰ νεοφανοΰς
Γερμανοΰ παλαιστοΰ, Ογοΐοηβ
Κθβ5β. Ό Ζην8Ζ5ΐνθ επρόκειτο
νά παλαίση κατά την εσπέραν τής
Τρίτης μετά τοΰ Γερμανοΰ γίγαν-
τος Ηβιΐδ δΐθίηΐίβ, είς άγώνα τε-
λπωτικόν έν Νθλν Κΐ(ΐ£θννοο<1 (ΐΓθνβ της Εοΐιρ: Ι8ΐαηά. Ό Στάΐνκε δμως, μή δυνηθείς νά πα- ρασττ) είς τόν άγώνα, έκ τραύμα- τος τοΰ ποδός τού, έ'στειλεν ώς άντικαταστάτην τού τό συμπατρι¬ ώτην τού Κρρ<;θ, ό οποίος κατώρ¬ θωσε, κατόπιν άπεγνωσμένου α¬ γώνος 1 ώρας καί 15 λεπτών, νά καταρρίψη τόν Ζμπύσζκο. Ό πα- λαιστής δ οποίος θά δυνήθη νά ρίψτ) τόν Ζμπύσζκο είναι άξιος μεγάλης προσοχής καί τοιοΰτος καθίσταται άπό τοΰδε δ Κθβ5β, μετά την λαμπράν νίκην τού. Επί τέλους ό «Τίγρις» εισήλ¬ θεν είς τόν στηθεντα δΓ αυτόν κλωβόν καί έκεϊ εύρε τόν τιμωρόν δαμαστήν τού. Ό τίγρις είς την περίπτωσιν αύτην είναι ό ϊσχυρό- τατος έκ Νεμπράσκας πάλαι στής, ιΓθίιΐΐ Ρβ^θΐί, ό ούτως άποκαλού- μενος διά την άγριότητα καί σκληρότητά τού, κλωβός τού υ¬ πήρξεν ή (ΐεγά/η τής Φιλαδελ- φείας άθλητική αϊθουσα «Κονίσ- τρα» καί τιμωρός δαμαοτής τού ό Έλλην προοτοπαλαιστή; των με- γάλων βαρών, Δ. Λόντο;. λίεταξν των δύο τούτων πρίοταγωνιστών παγκοσμίου φήμης νφίστατο μία πολυχρόνιος οιαφορά, ή όποία έ- πέπρωτο επί τέλους νά ευρΐ] την λύσιν της τό εσπέρας τής παρελ¬ θούσης Τετάρτη; είς την Φιλα- Ιδέλφειαν, μέ πλήρΐ] καί άποφασι- 'στικήν ήτταν τοΰ Πήζεκ, ό οποίος ι άπό ιώρα προσετέθη άπαξ καί διά παντός είς τόν μακρόν κατά¬ λογον των θυμάτων τοΰ ρωμαλέ- ου πραπαθλητοΰ μας. "Οτε συνην- τήθησαν τό πρώτον επί τής πα- ίλαίστρας τώ 1919, είς την ιδίαν πόλιν, ή έκ τοΰ συστάδην μάχη τοΰ νεαροΰ τότρ Λόντου καί τοΰ πολυπείοου καί δυσκαταβλήτου έκ | Νεμπράσκα; άθληταΰ υπήρξε τό¬ σον άγρία, ετραυματίσθησαν τό¬ σον πολύ έξ άλληλοδιαδόχων κα- ταπονητικών λαβών, ώστε έπενέβη Ι ή άστυνομία καί έσταμάτησε τόν Ι άγώνα. έκ φόβου μήπως επέλθη ι ποία τις μοιραία εκβασις έκ τοΰ [ συνεχισμοΰ τού. "Εκτοτε άμφότε- | ροι οί άντίπαλοι έπεζήτουν εύκαι- Ι ρίαν διά νά καταδειχθη ή ύπερο- χή τοΰ ενός επι τοΰ αλλου καί ή εύκαιρία αυτή τοίς εδόθη την παρ¬ ελθούσαν Τετάρτην, όπότε άνηλ- |θον είς την παλαίστραν πανέτοιμοι όπως άντιμετωπίσονν αλλήλους είς άγώνα τελειωτικόν. 1 Ό .Τοΐιη Ρρβθΐν είναι έκ των κορυφαίων παλαιστών της Άμε- ρικής, ώς τοιούτοι δέ κατά φυσι- κήν συνέπειαν ήτο καί είναι πάν- τοτε είς έκ των τρομερωτέρων άν¬ τιπάλων τοΰ Λόντου, μετά των ο¬ ποίων επρεπε νά ξεκαθαρίση οδ- ΓΕΝΙΚΗ ΑΒΑΗΤΙΚΗ Ι Ό γίγας "Ελλην πρωταθλητής, Δ. Λόντος, όστις έθριάμβευσε πρό ημερών, καταρρίι(ια; τόν «Τίγριν» ϊ'ζών Πήζεκ. Αυριον θά έμφανισθϋ επί τής πα- λαίστρας τοΰ Στρατώνος τοΰ 71ου σνντάγματος, κατά τοϋ Ραίη Στήλ. τος την θέσιν τού πρίν ζητήση νχΑ ίηιτνγτί] άγώνα μετά τοΰ «στραγ- γαλιστοΰ» Λιούης διά τόν παγκό¬ σμιον πρωτοπαλαιστικόν τίτλον. Εάν υπήρξε άθλητής, πεπροικισμέ νος μέ όλα τα έφόδια διά νά διεκ¬ δίκησιν επαξίως τόν παγκόσμιον | ρη τόν αντίπαλον τού στά σύγν.α- τίτλον, ήτο δ Πήζεκ. Κατά τήνίλάτσυ. "Ολίγον πρίν διαρρεύση ή μακράν καί δραματικήν άθλητι-[πρώτη ωρα τοΰ αγώνος, ό Πήζεκ σιν» τοϋ "Ελληνος;. Είς τάς παρα- νομίας αύτάς, καί έφ' όσον ήτο προοτανές ότι τάς παρέβλεπεν ό διαιτητής, ό Λόντος απήντησε διά χειροτέρων καί σκληροτέρων τοι- οιττων, μέχρις ότου επέτυχε νά φέ- κήν σταδιοδρομίαν τού, μέ ενα τοι- έλάκτισε μέ λύσσαν τόν Λόντον ούτον αντικειμενικόν σκοπόν, συν-Ιεξω τής παλαίστρας. "Οταν ομως' ήψε τόσους μεγάλους αγώνας μετά' ολίγα λεπτά κατόπιν εκλήθη νά ] των πρωταγωνιστούντων πα>Λΐ-; δώστ) λόγον διά την πράξιν τού
στών, κατήγαγε τόσας λαμπράς νί ταύτην είς τούς κριτάς, οί όποΐοι
κάς. ώστε κατήλαησε νά θεωρήται δέν ήσαν ά7Λοι άπό τούς στιβα-1
ώς καθιερωμένον δόγμα, ότι δ, ρούς τοΰ Λόντου βραχίονας. δ «τί-
ώραν ____ ._
Μέ αλλους λόγον; είναι τό «δοκι-, ταρτον τοΰ αγώνος, παρελθούσης
μαστικό αλογο» της παλαίστρας. | τής άμυντικής περίοδον ~~·~ Λ --■
Ή νίκη, λοιπόν, τοΰ Λόντου άπε-' τού, εκλήθη είς έπιστράτενσιν άπό'
ναντι ενός τοιούτου άντιπάλου, επ- την ανεξάντλητον αύτοΰ ρηζέρβαν
Ό Μίκη Γουώκερ (επάνω) παγκόσιιι-
ον τσάμπιον πυγμαχίας των 145 λι-
τρών καί ό προκ/ητής τού "Εσ Χοΰν-
κινς. Θά πΐ'γμαχήσονν έν ά
(.«ΐΛυιυιν νΐ|, /^οι-,οαι», Λ.«.ι υα}ν νΐΛ υΐ|- υιυυνται εκυντες ακοντες εις τον
μειωθίί εις την άθλητικήν δράσιν, ίδιον αιώνιον χορόν, πού προσ>]-
τοΰ πρωταθλητοΰ μας ώ; εν των μαίνει την ήτταν. 'Εφ' όσον άντέ-
μεγαλειτέρ«ον τού τροπαίων. τασσε σκληράν άμυναν δ Πήζεκ,
Αί μα/ραί στήίναι, διά των δ- επί τοσούτον έπεταχύνετο ή όρμη-
ίων αί έφημερίδες της Φιλα- τικόττις τοΰ Λόντου, ή δποία καί
λίΊΠρίί»; ΤΡΠΙνΠϊ-ίΓΠΠΐνι/ την η·η,ν?ι οϊ'- ι-ντι· -π*Λ-*-*,.*.*... —?.—ϊ... -Τ----—
V---
ποίων
δελφείας περιγράφουν τόν άγώνα | είς την περίπτωσιν αυτήν εΐπε την ί
τούτον, παρ' όλον ότι έν αύταϊς! τελευταίαν της λέξιν. Μετά πάρο-'
έξαίρεται ή νίκη τοΰ πρωταθλητοΰ | δόν 1 ό5ρας καί 50 λεπτών,
μας, δεΓ/νΰουν καί τό άληθώς πε-
τέλος τοΰ αγώνος επήλθε
το
ρίεργον καί άξιοκατάκριτον γεγο-1 κεραυνοβόλον. Είς μίαν στιγμήν
νός, ότι ό Λόντος ευρίσκετο έν με-Ιποΰ δ Πήζεκ έπήδησεν είς τόν ά-
σω έχθρικωτάτου περιβάλλοντος, έρα νά συλλάβη την κεφαλήν τοΰ
καί συνεπώς εΐχε νά παλαίστ) καθ" Λόντου, άποτυχών τοΰ σκοποΰ τού,
όλων των σημείων, ^ιεχρις αΰτοϋ κατέπεσε καθέτως μέ την κεφαλήν
τοΰ διαιτητοΰ της παλης, ό ποίος | πρός τα κάτω. Ό Λόντος έπωφε-
Οί διεθνεΐς άγώνες Π ό/ο 9ά
διεξαχθοϋν κατά τόν προσέχη Σε¬
πτέμβριον είς τό Μήντο Μπρούζ,
τής Λόγκ Άϋ.αντ, καθώ; άνήγ-
γπλ· ν ή Άμερικανική Ένιοσι;
Πόλο. Ώς πρώτη ομάς ποΰ θά;
αντιμετωπίση την άήττητον ' αε-
οικανικί|ν τετράοα, φέρεται ή της
Άργεντινης, ή όποί« άπό τοΰδε
προπονείται πνρετω&όάς.
—Ό ίσχυρός πυγμάχος τή; /)Α
σεως των 175 λιτρών Άοαάντ Έ-
ιιάνονελ, αφιχθη ΐίς Νέ:ν Υόρ¬
κην έκ Καλιφορνίας, ετοιμος; ο-
πο>ς συνάψη συμφ»νίας δια τοο-
σεχεΐ; ,τυγμαχίας.
—Τόν τίτλον τοΰ έρασιτίγλον
■τρωτοπνγμάχου των μεγάλων εα-
ρών τής Α. Α. ϋ. (Άμερικανινής
Άθλητικής Ενώσεως) έκέρδισεν
ο Τζώρτζ Χόφααν. —■
—Ό Μπρούς Φλάουερς. έκ Νι-
οΰ Ροσέλλ, Ν. Υόρκης, ίνίκησε
τόν εκ Χιλής πυγιμάχον Στανισ^ά-
ους Λοάϋζα (δάρος 133 λιτρών ι,
εις μίαν πυγμα}ήαν διεξοχδ.ίσαν
έν Ντητρόϊτ. Ό Λοάΰζα άπεσίο'τη
εί; τόν δεύτερον γΰρον.
—Ό Πώλ Μπέρλεμπατ;, ό
γνωστάς πρώην πρωτοπυγμάχος
των 175 λιτρών, προτίθεται νά Ε¬
πανέλθη είς την πυγμαχικήν επί¬
δοσιν, μέ σκοπόν νά έπανακτήσί)
τόν τίτλον τού. Ή πρώτη πυγιια-
χία τού θά είναι ιμετά τοΰ Μάο'/.ο
Πόόλ,ο ΐΐς Νιού Ρίτζγουντ Γκρόβ.
τής Λόγκ "Αΐλαντ.
—■ 'Η παγκόσμιος πρωταθλή-
τρια τέννις Άμερικανίς, Δνίς Χέ-
λεν Γουηλς, επέδειξε θαυμασίαν
φόρκ,ιαν είς την πρώτην δημοσίαν
προπόνησίν της έν Παρισίοις. Ω-
ρισμένως νέοι θρίαμβοι άναμένονν
εφέτος την ακατανίκητον Χέλεν.
—Ό έκ Μπάλτιμορ ποτ,'κόσμι-
ος πρωτοπυγιμάχος των 145 λι¬
τρών, Τζό Ντώντυ, ενίκησεν ε¬
σχάτως τόν Γερμανον πρωτοπνγ-
μάχον, Μπίλ?.υ Ντράκο, ^ΐς πΐ'γ-
μαχίαν διεξαχθεΐσαν έν Σα^νΐ
Λούι^ς. Ή νίκη-τού Ντήντυ επήλ¬
θε διά νάκ άουτ'είς τόν τρίτον γΰ-
οον.
—Ό Τζόννυ Κοννη, ένίκησε τον
Τσάρλη Νέλσον (κλάσις 130 λι¬
τρών) είς μίαν πυγμαχίαν έκ 10
γύοων έν Νέα Ύόρκη.
—Ό Σέσιλ*Γουώκερ, Αμερικα¬
νικόν τσάιμπιον ποδηλατισμοΰ ν.ατ^
τό 4 τελειααϊα σννεχή έ'τη, θά δια-
γωνισθη καί έψετος όπως έπανα-
κερδίση τόν τίτλον τού. Ή πρωτη
τον εμφάνισις θά γίνη έν Νέα ΐ-
όρκη.
—Ό "Αγγλος πρωταθλητη;
γ/.ολφ, Άρτση Κόμπστον, ενίκη¬
σεν εσχάτως τόν Αμερικανόν πρω-
ταθλΓ,τήν Χάγκεν, είς εν μάτς δΐί-
ξαχθέν είς τό Μονρ Πάρκ τού
Λονδίνον.
—Ό Νεοζηλανδός πυγμάχο:
ΎΟΛ. Χήνυ, όστις θά πυγμαχήσίΐ
μέ"τό Τζήν Τούννη διά τόν π»γ-
κόσμιον πρωτοπυγμαχικόν τ'τ/ον
τόν προσέχη Ιούλιον, ήρχισε τοο-
γυμναζόμενος είς τί» γυμναστήρι¬
ον Σαϊντ Νίκολας, έν Ν. Ύόρ/.>ι:
—Οί προκριματικοί παλαιστι/ο!.
άγώνες των Άνατολικών Πολιτει-
ών διά τόν καταρτισμόν τής 'Αμε-
ρικανικής Όλυμπιακής Όμάδοί,
θά τελεσθοϋν την προσέχη Τετάο-
την καί Παρα<τ/.ευήν εί; τό Ν·^ ■ Α. Ο. τής πόλεώς μας. Θά διαγ«"- νισθοϋν άθληταί δλων των κλάσε- ων. ραλεότιιτα καί άποφασιστικότητα την κεφαλήν τοΰ αντίπαλον του| τοΰ Λόντου όπως επιτύχη την νί- καί μέ επανειλημμένας ισχυράς πι- κην τού διά πάσης θυσίας, κατέφυ- έσεις έκάρφωσε την ώμοπλάτην γεν εις τας γνωστάς αΰτοϋ παρα- νομίας, διά των οποίων προσεπά¬ θησε νά επιτύχη «υπερφαλάγγι- του επί τής παλαίστρας. Παρ' όλην την μεροληπτικότη- τα των ·θεατών, ή νίκη τοϋ Λόν¬ του έπευφημήθη ζωηρώς. Διά νίκης τού ταύτης δ Λόλαος φ? ται εγγύτερον πρός ενα άγώνα μί τά τοΰ «στραγγαλιστοΰ» Λιούη διά τό παγκόσμιον πρωτάθλημ καί δυνάμεθα μετά βεβαιότητος ν προΐδωμεν ότι είς τοιοϋτο; άγ έπίκειτ,'" -
ηα
ί ?σπέρ·ας τής παρελθούσης
βοκ διεξήχθη είς τό μέγα
[ίσον Σ/ουαίρ Γκαρντεν της
. 'Γόο/.ης; ΐτι>γμαχία καθωοι-
.εί:-10 γύοους μεταξύ των
οιυενων πυγμάχων των με-
/ι?αρών, Τζάκ Σάρκυ και
|Ντελανυ (πρώην πρωτοπνγ-
^,τών 175 λιτρων). Ό Σάρ-
I
οποίος είναι φηιμκτμενος διά
μεγάλας -τυγμαχίας τού (μία
Ι αυτών ήτο ή μετά τοϋ Τζάκ
'ψ, πέρυσιν) διά μιάς κεραυ-
,Ιον έπι-θέσεώς τού κατώρθωσε
νζήση διά νάκ άουτ τόν άντί-
ι χον Λζ αυτόν τόν πρώτον
„.- τή; τυγιιαχίας. Ή μεγάλη
νί/ΐ] τού* Σάρκν, ήτις κυρίο¬
ις ζατέπληξεν ολοτς τού;
,9/ους, τόν φερει ηδη είς την
ρτην σειράν των διεκδκκητών
ιαγκοσμίου πρωτοπυγμαχικοϋ
(μ. Μί« συνάντιτσίς τού μετά
^ρωτοτυγμάχου Τοΰννη δΰνα-
[άθεωρήται άπό τοϋδε βεβαία,
ωττ] μέλλουσα πυγμαχία τοΰ
ι θά ί'ναι μετά τού Τζ-όνυ
έν. Κλήοελαντ.
ΓΟΥΑΤΓΪΠΑΖΕί
ίατα το^; |ν Ντέ; Μόϊνες διε-
ι: "τροκριματικοΰς άγώ-
* ου; συμμετέσχον άνλη-
έ-ί 12 Κολλεγίων, ό Γουάίτ,
ΚθΛΛγιου Π ίττσμπονργκ,
οας /ατιρριψε τό ύφιστάμε-
βένΌρ οφαιροβολίας έν τη ΤΊο-
Κ< ταιτι,, ρίψας τήν σφαίραν Λιτρών είς απόστασιν 48 Κ1 /αι α Ίντσων, ήτοι μέ καλ ί-τΐιδοσιν 3 1)2 ίντσων ϊροηγούαενον ρεκοο έκράτε τού 1926 ό Τζών Κίνκ, τοΐ «■πστιμιίου ^ τής 'Εμπόρια |σα- Εις τοΰς ίδίονς αγώνας Γ/τπ: Εΐιδόσεις εσημείωσαν ό ?ΐ' Γρωιιπλ, έκ Νεμπράκας, ^ τα; 120 ύάρδας μεΥ έμ- '5': 14" ΐ)ιο καί ό Μίτ- 01 11 «νεπιτητμίου Άίόβας, Τίη ""όν, ρίψας αυτόν εις , |κ Γκραίησλαντ, «ι°ης, ρίψας τό άκόντι- α-τοστασιν 198 ποδών. κατέρριψε 175 ύαρδών. Ο ΛΟΝΤΟΣ ΘΑ ΠΑΛΑΙΣΗ ΑΥΡΙΟΝ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΥ ΚΑΥ 3ΤΕΕΙ_Ε Ό "Ελλην πρωτο-αλαιστής θα επιδείξη άλλην μίαν φοράν την Ηράκλειον δύ¬ ναμιν τθ^._ Ο νέος αβλητής μας, '1<ο. Μάξος, θα μετρηθη με τόν Γκαρ- 뻣βτ α- «μ-^α,σχο, ό Γερμ*νός Στάϊνκε καί ίλλ* θηρία επί της πα- γώνες δίδονται πρός ένίβχυοιν της Όλυμ-ιακής μας 'Ομάδος. " Αυριον τό εσπέρας, λοιπόν, δί¬ δονται οί εναγωνίως άναμενά ιενοι νπό τοΰ διεννοΰς φιλάθλου κόσμον τής Μητροπόίνεο>ς μεγάλοι καί
πρωτοφανεϊς είς τα άθλητικά χρο-
νικά άγώνες πάλη; είς τ»ν μέγαν
Στροτώνα τοΰ 71ου Συντάγμα-
τος. Ως έπανίώημμένως ανεγρά¬
φη καΐ έτονίσθη «έχρι τοϋδε, τα
κέρδη έκ τής άθλητικής αύτη;
βραδυας, ομοίαν τη; οποίας στα-
νίως είδεν ή Νέα 'Ϋόρκη,, θά δια-
τρνοΰν υπέρ τοΰ Ταμείον των ά-
θλητών μας έκείνων, ποΰ θά εκλε-
γοϋν νά μετάσχουν τής Έλληνοα-
μερικανικης Όμάδο; ποΰ νά μετα-
ί- είς τήν 9ην Όλυαπιάδα, έν
Αμστερντομ τής Όλλανδίας, τόν
προσέχη Ιούλιον. Τα 'Ελληνικά
Σωματεΐα τής Μητροπόλεως, έν
κοινή συνεδρία, υίονέτησαν τόν
σκοοτον των αΰριανών άγώνων καί
προσεκάλεσαν τα μέλη των διά τοΰ
Τΰπου όπως προσέλθουν έν σώμα¬
τι αυριον τό εσπέρας είς τήν αί¬
θουσαν τοϋ Στρατώνος, 34η Ό-
δός καί Λεακρόρος Πάρκ. Ημείς
είμεθα βεβαιοί δτι οί "Ελληνες φί-
λανλοι τής Νέας Υόρκης καί των
πέριξ εχουν κατανοησει πλήρως
τήν {η|»ίστην σημασίαν τοϋ καταρ-
τισμοΰ καί τής άποστολής τής 'Ελ-
ληνοακιερικανικής Όλυμπιακής ό¬
μάδος είς 'Ελλάδα κοί εκείθεν είς
"Ολλανδίαν, τόσον, ώατε νά μή
χρειάζεται έδώ ή έπανάληψις των
ίοίων πραγμάτΊύν, έφ' ώ καί π£ρι-
οριζάχε-θα είς την ανάλυσιν τοΰ
άθλητικοΰ προγράμματος της αν-
ριον.
Ρίπτοντες εν βλέμμα είς τό αυ¬
ριανόν πρόγραμμα των παλαιστι-
κών άγώνων, οφείλομεν νά όυολο-
γήσωμεν δτι ουδέποτε κατά τα μα¬
κρά ετη ποΰ παρακολουνούμεν έκ
τοΰ σΰνεγγυς τήν παλαίστραν συν-
εκεντρώθη ποτέ κατά μίαν καί τήν
Ό ΜΤχυρός έκ ΚβΛιφορνίας παλαΐστής, Ραίη Στήλ, όστις θά αντιμετωπίση
αυριον επί τής παλαίστρας την «Ελληνικήν θυελλαν», τόν Δ. Λόντον.
αυτήν εσπέραν, είς μίαν και την
αύτην παλαίστραν, τοιούτον σΰα-
| πλεγΐμα άθλητών κορυφα'ων καί
ί παγκοσμίου φήμης. όπως Ιξυπηρε-
' τηθη είς καϊ μόνον σκοπός. "Εν
Ι καί μόνον ζεΰγος έκ των μελλόν-
των νά διαγωνισθονν αυριον άθλη¬
τών θά ηρκει νά γεμίση τόν απέ¬
ραντον Στρατώνα μέ θεατάς.Άντί
| τούτου, ή επί των αγώνων Έπιτρο-
! πή, άπαρτιζίΐμενη έκ τοΰ κ. Τζακ
Ι Κώολυ καί τοϋ ΌλνμΛιονι'ίΟυ μας
| Δημ. Τοφάλου, έφώοδόξηοτ νά
παρουσιά·στ| μίαν σειράν άγώνων
τοιούτου μεγέθους, ωστε ό θεατής
νά περιπίπτΐ] από εκπλήξεως εις
θαυμασμόν! ΚαΊ τό κατώρθωσρ.
Ό διεθνί}ς καί Ιδιαιτέρως ό Έν-
ληνικός φίλοτθλος κόσμος τής Νέ¬
ας Υόρκης θά παραστί} μάρτυς
άγώνων φοβερών μεταξΰ των με¬
γαλειτέρον γιγάντων ποϋ εχει νά
επιδείξη σήμερον ή παγκόσμιος
πάλαι στρα.
Ό ρωμσλέος καί δύσκαμπτος
' Ελλην πρωτοπ«ίυαισττ]ς των ταεγά-1
λων 6αρών, ό λαοφιλής Δ. Λόντος,
•θά άναμετρητθτ| είς τελεκοτικόν ά-
γώνα μέ τόν ίοχυρόν Αμερικανόν
παλαιστήν έκ Καλιφορνίας, Ραίη
Στήί.. "Όσοι δέν γνωρίζουν καλά
τ^-ν Στήλ, άς μάθουν καί άς 6ε6αι-
ωθοϋν ότι είναι άθλητής δχι μόνον
στιβαρός και γενναΤος, αλλά καί
έπιφοβώτατος. Ί'δ>-:ωδέστερον άντί-
παί.ον δέν ηδύνατο νά εΰρη ό Λόν¬
τος, αντίπαλον τόσον τραχυν καί
επίμονον, ωστε εάν θέλη ό πρωτο-
ΓΓαλακττής μας νά εξέλθη νικητής
—πράγ^ια άλλως τε ποϋ δλοι περι¬
μένομεν—θά χρειασθτ) νά θέση είς
έκτακτον εΛ'έργειαν όλην την φημι¬
σμένην ρώμην τού καί όλην τήν
τεχνικήν παλαιχττικήν τού δεινότη-
τα. Ό αγών προβλέπεται πΕΐσμα-
τώδης καί δεινός, τόσω μάλλον,
ναθ' όσον 6 Στήλ είναι τής φόρ-
μας των παλαιστών έκείνων ποΰ
■,ιαιρσφυλακτοϋν νά άρπάξουν καί
μίαν παραμικράν ευκαιρίαν όπως
δημιουργήσουν πράγματα πολύ
δυσάρεστα διά τόν αντίπαλον. Ό
Λόντος ασφαλώς αυριον εχει νά
διεξαγάγη ενα έκ των οροβερωτε-
ΠΟΤΕ ΒΑ ΠΥΓΜΑΧΗΣΗ Ο
ΠΑΟΑΓΝΟ ΟΥΖΓΚΟΥΝΤΟΥΜ
Ό θρνλινός καί ϊσχυρότατος
πυγμάχο; των μεγάλον βαρών Ί-
σπανός, Παολίνο Οΰζγκουντοιαι,
καθώς άγγέλ/.εται έκ Μαδρίτης,
δ-του ευρίσκεται τώρα, θά πυγμα-
χήστι κατά τα τέί.η Ιούνιον. Τό-
πος τής πυτ,'μαχίας τού θά είναι
τό ταυροααχικον στάδιον τού· Αγ.
Σεβαστιανοϋ, άντίπού.ός τού δέ ό
Μπερταγόλο, ΕυρωΛοΐος πυγμά-
χος .Ή πυγμαχΐΛ αύτη τοΰ Παο¬
λίνο, διά τήν οποίαν ήρχισε προ-
πονονμενος, -θά παρατείνη τήν έν
Εύρώπη διαμονήν τού περισσότε¬
ρον άφ' όσον υπελογίζετο, θά επι¬
στρέψη δέ εις Αμερικήν άργά τό
ψττινόπο>ρον, διά μίαν νέαν σειράν
πυγμαχιών τού, υέ αντικειμενικήν
σκοπόν τήν κατάκτησΐν τοΰ παγ¬
κοσμίου πρωτοπυγμαχικοΰ τίτλου.
Ο ΤΟΝΝΥ ΠΑΝ5ΚΥ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΟ ΔΕΚΑΘΛΟΝ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΟΥΣ ΦΙΑΑΔΕΛΦΕΙΑΣ
ρων άγώνων τής δλης ζωής τού,
περί τής εκβάσεως διαας τοΰ όποί-
ου δέν άνησυχοϋικ-ν πο<ϊώς. Ό νεοφανής ίσχυρός "Ελλην παλαιστϊις '1<ι>άν. Άντίοχος ή Μά-
ξος θά αντιμετωπίση τόν αποφασι¬
στικήν καί θ<ελλώδη Ίταλόν πρω- τοπα?.αιστί]ν Ρενάτο Γκαοντίνι. Ή άναγγελία της πάλης αυτής είμεθα βεβαιοί ότι θά προκαλέση ανη,συχητικάς σκέψεις εί; τούς "Ελληνας φιλά-θλους, οί όποΐοι, γνωρίζοντες τήν δύναμιν τοΰ Ίτα- λοΰ καί την έ/*δίκησιν ποΰ διι|>α
οΰτος εναντίον παντός "Ελληνος
μ:τά τήν δεινήν ήττον τού υπό τού
Λόντου μα;, πιθανόν νά νομίσουν
ότι είναι πεπρωμένον ό Μάξος νά
ί-έσΐ] ίός πρώτον θϋμα τοΰ φο6ε-
ροΰ Ίταλοΰ. Καί όμω; δέν είναι
ετσι τα πράγαατα. "Ας άφήσουν
τοΰς φόβους είς τήν άκρην καί άς
έτοιμασθοϋν αυριον νά ίδουν π ο ϊ-
ος ακριβώς είναι ό Μάξος.
Ό Μάξος θά επιδείξη αυριον πρό
ημών τάς τεραστίας δυνάμεις τού
καί τήν άκατάβλητον άντοχήν τού,
έφόδια μέ τα όποΐα πο?Λ συντόμως
θά διαδραματίση ενα σημαίνοντα
ς-όλον εί; τήν παλαίστραν. Καί
πολΰ πιθανόν πιθανόν ίίναι δτι άπό
αυριον ό Ιταλός πρίοταθλη,τής θά
ρίι|»η περισσότερο νερό στό κρασί
τού προκειμένον νά υνμώνΐ] κατά
των Έλλήνων άθλητών.
16 άρίατους άντιπάλους και κερδίζει θέσιν είς την Αμερικανικόν
υμπιακήν 'Ο-μάδα τοΰ Αεκάθλου.— Ό μέγας δρομβύς, Τοαρλς
αέντακ, καταρρί«τεί τό «αγχόαμιον ρεκόρ των 1715 ί»αρδών.
Μέ πρωτοφανη επιτυχίαν διεξή-
χθησαν έν Φιλαδ>-"λφεία την 27ην
καί 28ην Ά-πριλίου οί μεγώ.θι^ Ά-
^ερικανικοί Π ροκριματικοί αγώ-
νες της προσε^χοΰς Όλυμπιάδος.
Ενώπιον πολλών χιλιάδων ενθου-
σιώντων φιλάθλων, ό πελώριος στί-
»5ος τοΰ Φράνκλιν Φήλντ παρουσία-
σε θέαμα έξόχου μεγαλοπρεπείας
ν.ατά τάς δύο <τννεγ;είς ημέρας των άγώνων, κα#' οΰς ή άλκιμος καί σφριγόοσα Άμερικανική νεολαία έπε^όθΐ] μετά ζέσεως είς άθλητι- κάς έπιδόσεις «κανάς νά γράψουν νέας δέλτους είς τήν παγκόσμιον άθλητικήν ί<ττορίαν. Τρείς όλόκλη- ροι χιλιάδες Άμερικανοί καί ξενο —Άμερικανοί, προερχόμενοι έξ δ- λων των Πανεπτστημίων τής χώ¬ ρας, διηγωνίο-θησαν. νέα Άμερι- κανικά ρέκορς ΰψώθηοΌν, παγκό- σμια δέ τοιαϋτα υπε€ιβά<τθησαν είς άγωνίσυατα ρίψεων, άλμάτων καί δρόμον. Φυσικά έκεϊνο ποΰ ένδιε- φερε περΜΐσοτερον παντός αλλου αγωνίσματος ήτο τό Δέκαθλον. Είς τό περίφημον πολυσυνθετον τουτο άγώνισμα, τό οποίον είναι τδ μέγα όνειρον παντός έπιλέκτον άθλητοΰ, διηγωνίστ3τισαν πο/^οί φοιτηταί, έκ των οποίων εις τήν αρχήν των δευτέρων πεντε άγωνι- σμάτων ιάπεμειναν μόνον 16, τώς όποίους ΰπερτέρησεν μέ μίαν θυελ- λώδη έπέλασιν ό Πολωνοαμερικα- νός φοιτητής τοϋ Πανεπιστημίου τής Βοστώνης, Τόννυ Πλάνσκυ. Ό Πλάνσκυ ήλθεν πρώτος έν συν¬ όλω μέ βαθαοΰς, 7.142.273. Δευ- τερος ό Ντόχερτυ μέ βαθμούς 7. 041.338 καί τρίτος ό Τσώρτ- σιλλ, μέ (βαθμούς 5.585.319. Αί καλλίτεραι έπιδόσεις τοΰ Πλάν- σν.ν καί διά των οποίων ύπερτέρη- σε τούς άντιπάλους τού, ίίσαν ή σφαιροβολία, ή δισκοΰολία καί τό άκόντιον. "Ερριψε την^ σφαίραν των 16 λιτρών είς απόστασιν 44 ποδών καί 3 3—5, τόν δίσκον είς 126 πόδας καί 3 4)4, καί τό ά¬ κόντιον είς απόστασιν 171 ποδών καί 3 1)8. Είς τα άγωνίσματα άλ¬ μάτων καί δρόμου ό Πλάνσκυ ήλ¬ θε δευτερος, τρίτος, τέταρτος καί ε&δομος μέ καλάς έπΛΐδόσεις. Καί¬ τοι κατά τάς αρχάς Ιουλίου, πρίν έκκινήση ή Άμερικανική Όλυμπι¬ ακή Όμάς δι' "Ολλανδίαν, νά τε-' λεσθοϋν οί τελικοί προκριματικοί άγώνες είς χον στίβον τοϋ Πανε¬ πιστημίου Γαίηλ, εν τονντοις, από τοΰδε θεωρεΐται βέόαιον ότι ό Πλάνσκυ νά μετάσχη ασφαλώς της Άμερικανικής Όμάδος τοΰ Δεκάθλου. Ό Τυαρλς αέντακ κα- τα.ρρί·πτε6 «αγκόομιον ρεκόρ. Κατά τούς ίδίους προκριματι- κούς τής Φιλαδελφείας ό δρομεΰς μικρών άποστάσεων Τσάρλς Πέν- τακ, έκ Καλιφορνίας, άληθές φαι¬ νόμενον ενός ολοκλήρου άνλητι- κοϋ ααώνος κια! άποκαλούμενος 4Π τρέχουσα ανθρωπίνη μηχανή», είς μίαν ναιιμαισίαν άθλητικήν επίδο¬ σιν τής αλης τού σταδιοδρομίας, κατέρριψε το ιδικόν τού παγκόσμι¬ ον ρέκορ των 175 υαρδων, διαι>-
σας την απόστασιν είς 17" 2)5,
ήτοι κατά 2)5 δευτερόλεπτον ολι¬
γώτερον τοϋ προττγουμένΌν ρέκορ.
Κοινώς όμολογεΐται δτι ό πτερίοτός
,Πέντακ α<«ραλώς νά γράψτ|νέαν Ιστορίαν είς τήν προσέχη Όλυμ- πιάδα. τρομερό; γίγας, τό φό- βητρον τής παλαίστρας, ό Βλάν- τεκ Ζμπΰσζκο, θά παλαίστ) εναν¬ τίον τοΰ Ρώσσου κολοσσον Τσα· Ι κά?.(οφφ. Ό πολύς Βλάλαεκ, εΐμε- }θα απολύτω; βεβαιοί δτι θά προ¬ καλέση άληθινόν ενθουσιασμόν καί μέ τήν εμφάνισιν τού καί >μέ τήν
ασφαλή νίκην τού.
Ό Γερμανό; Στάινκε, ό άληθι-
νός τιτάν, τόν οποίον τρέμει κυ-
ριολεκτικώς ό παγκόσμιο; πρωτο-
παλαιστής Λισΐ'ης καί χρόνια τώ¬
ρα άρνεϊται νά παλοίστ) μαζύ τού,
νά αετρηνγί μέ τόν δεινόν Βούλ-
γαρον πρωταθλητήν, Ντάν Κο-
λώφφ. "Οσον δεινός δμως καί αν
είναι ό Κολώφφ δέν νά δυνηθή νά
άνθέξη πολύ πρό τοΰ μεγάλον
Στάινκε.
Διά νά ίδητε, λοιπόν, δλα αντά
τα άληνΐνά νηρία επί τής παλαί¬
στρας, μην άμελήσητε νά προσέλ-
θητε δλοι αυριον -ρό» εσπέρας είς
τόν Στρατώνα τής 34ηςν Όδοϋ
καί Λεωφόρου Πάρκ. 'Εκτός τοϋ
αλησμόνητον θεάματος τοϋ οποίον
Οά παραστήτε ιιάρτΐ'ρε;, θά έξ-
υπηρετήσητε καί ενα μεγάλον σκο¬
πόν, οΐο; είναι ή ενίσχυσις τής
Όλυμπιακηνς- μας Όμάδος.
♦ * ·
Είς τούς αγώνας θά παραρευ-
νούν καί οί Ύπερατλαντικοί Γρρ-
μοΛ«οί άεροπόροι, Βαρώνος Χονέ-
νεφελντ καί λοχαγός Κόεχλ, πρός
τιμήν τοϋ σι«μπατριώτον των προ>
τοπαλαιστον Στάινκε.
2 5Ε0ΤΙΟΝ5
ΤΗΕ 3>ΤΑ.ΤΙ0:ΐΑΑ-Ι» ΗΕΕΑΙ.Ρ
5Ε0ΤΙΟΝ 1
, ΜΑΥ 6, 1928.— ΌΕ.
XIV.
Νο. 4758.
ΝΕλΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 6 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άρι
ρΡΟΣΩΓΙΑ
ΖΗΤίΙίνΙΑΤΑ ΤΗ—· Ε_ΑΟ1νϊΑΑΟΣ
Ό φόν Χίντενμπουγκ, ό Πρόεδρος τής Γερμανικής Δημοκρατίας, έπιθεωρών τα Γερμανικά στρατεύματα
Ό ύπολοχαγός Μπέν "Ειλσον, ό είς των δύο 'Αρκτικάς άεροπόρο>ν, .-τρό
τής Άρκτικής τού πτήσε-ως, δεχόιιενος άπό άξιωματικούς τής Άμερι/α-
ίίς Λεγεώνος, είς Φαίηρμπανέ, Άλάσκας, τό ^ειιβλημα τής Λεγεώνος,
διά νά τό φέρη είς Παρισίους.
Ό στρατηγός Πρήιο ντέ Ριβέρα, ό
Ίσπανός Δικτάτωρ, καί ή μνηστή
τού, Σινιοοίτα Χίνα Καστελλάνος,
έκ Μαδρίτης
Ή Δνίς Μαϊμπελ Μπόλλ ή «Βασίλισσα των Άδαμάντων», ή όποία Εί¬
ναι άποφασισιιενη νά πετάξη άνωθεν τοϋ Ατλαντικόν, ό πιλοτος της,
Γουϊλιιεο Στόλτζ -/αί ή σύζυγός τού.
'Η Δνίς "Ελοη Λέιικη, έκ Σαίντ Τζόζεφ, Μίτσ. ή όποία εξελέγη 6οσί-
λισσα των ανθέων διά την πέμπτην ετησια νπανήγυριν τού νοτιοόυπκοϋ Ό Φρέδ Ντίλλον, έπιθεωρητής τηΓ
*"-->.καν, έν τώ μέσο.) των α>Όλούθο)ν της, τής Δίδος Λεόλας Τζύν- υπηρεσίας φάρων των Ήνωμενων
σον, καΐ Ροϋθ Ρά,ιΑω
Πολιτειών-
Σκηναί άπό την σεισμόπληκτον Βουλγαρίαν. 'Επάνω, σεισμοπαθεϊς
ναϊκες εύχαριστοϋσαι τόν βασιλέα Βόριδα διά την πρός αύτάς 6ο»ν
τού. Κάτω, χωρική Βουλγαρική οίκογένεια είς την προσωρινήν
κίαν της.


