170001

Αριθμός τεύχους

254

Χρονική Περίοδος

Ε

Ημερομηνία Έκδοσης

17/12/1911

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΟΡΟΙ
    ΔΙΑ ΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ......... Ετησίως Δραχ. Χρ. 7,
    ΔΙΑ ΤΗΝ ΛΟΙΠΗΝ ΚΡΗΤΗΝ » » . *.
    ΔΙΑ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ ...... » Φο. Χρ. 10.
    Πάσα αίτησις απευθυντέα τή Διευθιίνσει
    Χομιή φύλλου /ν&τζ-ζί
    ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
    ΔΙΕΥΘΤΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΕΡΠΑΝΝΑΚΗΣ ΪΠΕΤΘΤΙΟΣ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
    ΕΤΟΣ Ε .
    Έν ΗΡΑΚΛΕΙΩ τ$ 17 Δεκέμβριον 1911
    ΑΡΙΘ. 254
    Τα χαθ' ήμά; έξακολουθοθν να ευρί¬
    σκωνται έν καταστάσει, ήτις ούνατα
    μέν νά χαρακτηρισθή υπό τίνα έποψι*.
    άσαφής, άλλ' ή οποίαι έν τούτοις 2ε
    άποκλείεται νά παρουσιάση έν πάση
    σ·τιγμη δψιν ανάλογον πρός την θυσία
    καί την φύσιν των πραγμάτων.
    Ό κρητική αγών, αί κρητι/αί προσ¬
    πάθειαι φαίνονται,δτι διέρχθ/ταιτό στά
    διον τοθ ύπνον έν τούτοις ή έξωτερική
    δψις δέν αποτελεί καί την αντικειμενι¬
    κήν εκδήλωσιν τ?)ς καταστάσεως.
    Ό κρητικός λαός/ξό οποίος ] τόσο
    σκληρώς υφίσταται τί*ς καθείρ;ίως τ ο
    μαρτύριον, δέν άπο/.άμνε:, δέν^άποκαρ-
    τερεϊ, άλλά τουναντίον έχω; προ αύτο
    την άτεγκτον διαγωγή/ τώ/ Προστα-
    τών τουν οί όποϊοι τόσον πανηγυρικώ;
    εχουν ανάλαβε ι'[τήν~εύθύ/ην *τ?;ς έθ/ι-
    κής τού άποκαταστάσεως, τη/ οποίαν
    φαίνονται ώσει λησμονήσαντες, ώς και
    την άντικρυς πρός τους πανελληνίου;
    πόθους άντικειμένην τακτικήν των επι¬
    σήμως διαχειριζομένων την έθνική/του
    υπόθεσιν, ουδαμώς άποθαρρύνεται άλλα
    τουναντίον έκ τής πικρίαςάντλών νέα;
    δυνάμεις ίχει την άμετάτρεπτον από¬
    φασιν νά επιδιώξη άντ. πάση; θυσίας
    την έπίστεψιν των άγώνωντου.
    Άπατώνται λοιπόν έκεϊνοι, οί όποϊοι
    νομίζουν δτι ό κρητικός λαός Οά πτήξη
    προ των μέτρων τα όποΓα τό συμβατι-
    κόν ψεθδος θέτει είς εφαρμογήν έν έπο-
    χζ, καθ* ήν ή δύναμις τοθ δικαίου καΐ
    τα δικαιώματα των λαών όλονέν κατι-
    σχύουσιν. ΊΙ σηαερινή πρ«^·ς των
    Κρητών φέρουσα τους μεγαλου; 7»α?α"
    χ.'Ζ^α^ των πατριωτικών άγώνων των
    πατέρων μας, υπο των αυτών Ίερών
    I-
    δεών διαπνεομ.ίνη και πρός τον αυτόν
    σκοπόν άποβλέπουσα, δέν είναι δυνατόν
    νά παραμείνη άνευ άποτελέσματο;.
    Πάντες είμεθα είς θέσιν να έκτιμή-
    σωμεν την κατάστασιν, είς ήν ό τοπο;
    έχει περιέλθει και πάντες καλώς γνωρί¬
    ζομεν τάς συνθήκας, υφ' ά; ένομεν κα-
    ταδικασθ?) νά φυτοζωώμεν. Ό πεφω¬
    τισμένος και άμερόληπτος νοθς δέν εί¬
    ναι δυνατόν ή νά έκφέρη εύνοίκήν την
    απόφασιν τού υπέρ τοθ πολυπαθοθ; τής
    Κρήτης λαοθ, ό οποίος άπ6 τη; άρχή;
    τής νέας καταστάσεως δέν έπαύσατο
    νά διατρανοί σεβασμόν μέ»1 και παρα-
    δειγματικήν νομοτάγειαν πρός τάς άπο-
    φάσεις τοθ εύρωπαΐκοϋ Άρείου ΙΙάγου,
    άλλά σκ»Ίαμα δέν παρήλθε στιγμή να
    μή παράσχη άσφαλή μαρτύρια,δτι έχει
    ούτος σαφή την συνείδησιν τής προσω-
    ρινότητος, είς ήν κατεδικάσθη υπο τώ/
    ΙΙροστατών τού. Δέν έθαμβωθη ούτο;
    άπο την άμυδραν αίγλην τού πολιτεια-
    κθυ πλάσματος, τό οποίον έπενοησεν ή
    διπλωματία, τουναντίον δέ διετήρησε
    την ός*υδέρκειαν, την άκρίβε'αν και την
    διαύγειαν τ»*(ς κρίσεω;, υφ' η; χείρα -
    γωγούμενος διορα την αξίαν τοθ πλά¬
    σματος, καλώς έκτ'.μών τή/ απόστασιν
    ή όποία χωριζει αυτόν άπο τη; έθ/ΐ-
    κής άποκαταστάσεως, έν ή κείται ή
    ήθική καΐ ύλική αυτού προοδος.
    Την σύντομον άλλά
    οεν-προτιμοϋν το καταφύγιον τ?#; σιω
    πής και τη; σωστικξ; αύτοί; ύπεκφ
    γή;, άλ/ά τουναντίον κατά τρόπον άν
    τεθν.κόν, δΓ ού διαπομπεύίται τό Έ
    λεύθερόν Ι,ασΓ/ειον, καταδικαζουν κα
    περ-.υοριζου/ τα; κρητικα; προσπαθεία
    και έμβάλ)ου/ ούτω κατα ουσι/.ό/ λο
    γον την απογοήτευσιν ε?; τα; τάξει
    τή; έθ/ικ?,; πλειονότητος των υπό ζυ
    /Όν άδελφώ/.
    Άλλ' ό Κρητικό; λαός δέν δειλ-.α
    δέν καταθέτει τα δπλα τού. Ό αγών
    τόν οποίον δέν παύεται διεξά^ων ούτο;
    είναι άγώ/ έθνικ?|; άποκαταστασεω;
    ήθικής καί υλικάς π-:οδδου. ΊΙ ύττονω-
    ρησι; είναι αου/ατο;, καθότι /α/ώ; ού¬
    το; έννοεί, δτι ή καταστροφη Οα
    πλήρη;.
    ΊΙ άποτυχία ουδέν έτερον θέλει ση-
    ίνει ή τό ναυάγιον των έθν.χών άγώ-
    τη; Κρήτη;, την εσωτερικήν δέ
    ιχεταστοιχείωσιν και έκμηδένισιν. ΊΙ
    κρητική όρμη ύοισταμένη ητταν κα
    οίονεΐ θπισθοχωρουσα ουδέν έτερον Οέλε
    άφήσει δπισθέν τη; ή έρείπια και μόνον
    έρειπια. ΊΙ άπογοήτευσι; θέλει συνε-
    -ταγάγει τηνάναρχίαν καί αυτή την ά-
    Ίατροζτρ καί την άποσύνθεσιν.
    Τα καθ' ^μά; λοιπόν βαθέω; έξετα-
    .,ομενα ευρίσκονται εί; κρισιμώτατον
    σημείον. Δια τον λόγον δέ τούτον πά;
    γβνναιόφρων πατριώτης, πάς Κρής, τόν
    οποίον οί ν άπετύφλωσεν ό φανατισμό;
    /αί ή προσωπολατρεία, πά/ γνήσιον τέ¬
    κνον τής Κρήτης όφηλει νά λαο^ τ
    Οίσιν, ^ όποία τιο άνηκει κατά τον ση¬
    μερινον άγώνα. ΊΙ συνεργασια πρεπει
    νά αποβή σφιγκτοτέρα και αί προσπά¬
    θειαι είλικρινέστεοαι ·<αι παγκρήτιοι. Ά ,5», , . - υ συγκρητισμο; οεν πρεπει να επιλιπη ήμά; κατα τα; ένεστώσα; /ρισίμου; :εριστάσει;. ΙΙρέπει να εννοηθή, δτι :άσα όπισθοχώρησι;, πασά άπωλεια, πάσα άποτυχία θέλει συνεπαγάγει ά/ε- ττανορθωτον εθνικήν ζημίαν. _ χυτης ούοεποτί υτήρϊαν τόσον συχνα όσον κατ«ι Π δ η τα τε)^υταϊα ταυτα ίτη, εν Παρισίοις, δ-του ή δημοτικη ί*·-τη(»εσια τής «1πολυμά«σεως λειτονρ- γεϊ δρασπιριωτίΐτα Μοη ή δΐφθερΓπς ύτεχώρηβεν, άλλ' «ίχι είς την άτολυμανσιν. Κατετρο-ιοιΐίη ί'τό τού άντιδι- <Γϋεο,ΐΛοΰ ορροΰ, τυν ότοιον άνεκα).ν%»ε μέν ό Γερμανος Μιαϊριγκ, ΐτελειοποιηοεδέ ό Ι"ΊΐΑλο«. Ρου ό ενίκ>;ος μαθητης τού άθανάτου ΙΙαστερ.
    Και πρώτον, άς άρχιπωμεν άπο την ι/χιραν
    Ή ίλαρά, η μιΐλ/.ον μίταδοτη ΰλωντών παιδικών
    άπϋΓΛ'ειΐιίν, όιατηρεΐ την συχνοτητα και την βα
    ρυτητα της ά<αραιας,παρ δλα τα 'ΐετοα της ΰ δλ ι ή άά ΕΠΙ ΤΩΝ!Ι«ΟΛΥΣ»!ΑΤΙΚΩΝ ΝΟΣΟΝ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ Είνε σπουδαιότατον τό ·α γ·ωρισωμεΛ· τα πλε Λ·εκτιμι*ιτα και τα μειολεκτηιιατα τής <^χολυ|ΐα »ως επι των ααΟεΛειών τής .παιόιχης ήλικιας Το ζητιμια τίθεται πραγματι καθ' έκαστην έν ταίς ικογενπα; και είναι άναγκη να μελΐΠ)σωμεν το προβλημα ίηο όλας τού τας άπογεις. ύ.ιυοη- ς τιις μεγάλας όυσχερειας; και το πολυ- ύ ότι αί λοιικοοει·: ναι κολλητιχαι ά ζ ς μ π?.οκον αύΐοϋ. "Οταν οσοι προήρχοντο άπο ζιϊ> τας οργα>απμοΐ'·: μι-
    ^ άί
    αιωο»|ς
    *^) εις την
    ά
    τού ΙΙα-
    ρκαι —1
    οθρεΐ'ιικιι τα μικρθ|Κα α ι» τα *αι ϊόου τόΟΐ:Λ ϊ-
    τηγασεν ή άπολν}ΐαντικη καιάλτιαηττικη ίατρπα
    α μι^ρο^ια καΐεήι<')/)ησα ιιετα ιιεγιστη.·; ό Γο>ς και εντινς αυτόν τού σωματος τ»Τ>ν
    οτΐ'»ς και ικτος αύιοϋ.
    και
    άκανθωδη ταύτην οδόν άγω/ίζεται ού¬
    τος νά διανύση, διά νά αισθανθή πλήρη
    την εθνικήν χαράν καί άναπαύσΥ) καί
    ενισχύση τόν άπειρηκότα οργανισμόν
    υπό την σκιάν τής έθν.κή; τού Μητρο¬
    πόλεως.
    Αυτή είναι ή αληθής υπόστασις τή;
    ένεστώσης καταστάσεως Καί ένω πά;
    τις, τόν κοινόν νούν έχων, άνευ πολ-
    λθθ κόπου συνάγει τα συμπεράσματα
    ταυτα, δυστυχώς έκεϊνοι, οί όποίοι καυ-
    χώνται, δτι κατέχουν πλούσια τα ο*ώρα
    τής πολιτι*ή; όςυδερκείας, οί όποίοι έ-
    χουν το επιτακτικόν καθήκον, την υπο¬
    χρέωσιν άμελλητί νά φροντίσουν δια
    την αποκατάστασιν τξς Κρήτης, διά
    Τοιαύτη εΪΛί ή άφετηρια τής άπολυμάνσεως
    &ερ<υτΐυτίΗής μέν δταν καταόκοκγ] τα ι^ν ϊλ1*-ργ» ια μικρορ'ια κατα τ ό ϋιαβτημα της Μχτου προΐη πζιχής ό* οταν ιιιζ)]Τ[] την καταστρο<ΐ·ηΛ το% μετά γ»] ΐασι ή τον θανατον τού αρρώστου όια να μη τ άφήιηι >·ά μεταόοθιϊκην είς τους ΐ£ρι το
    άορωστον οικειους. τους έκτεθειμε·ους είς τας
    προσβολάς των.
    Αι ν νπαρχει άιιφιρΌλια ότι ό σχοιός είς όν
    Γιπί-βλεπον οί ίατροι και τον ότοΐον τόσον
    ο»; έ-πόθουν οί πελάται τιον. ήτο λαιιτ,ρο:;
    τα μ*-(τα τα χρησΐ{ΐοποι»)Οιτα πρός ι~τιτευξι αι·
    τού 6εΛ· άντατεκριθησαν πα>αοτ»-. -τ,ολλοΰ γε κίΐι
    όεΐ. είς τους ιοθους και των με> και των 5* Εί
    >·ε δέ εύε£ηγητοι αί άποτνχιαι ύιοτι, πρΤ»τοΛ ί"
    αρετε >·(Ί ενρεθώσι μεσα άποΑυαα·τιχα άβλα(ί ]
    όια τους πάσχοντος εν ταύτψ δί και ετιβ)Λ|)ή ί)ια
    τα μικροβια' και ί>εΐ'τερον έπρεπε να εΐακριβω-
    Οοϋν ασφαλώς ή νιαο&νς. ή ^ υσις, αί ιόιοτητες
    β
    ή
    των διαφοριιΛ' μικροβιων.
    Εις μερικάς -τερπτιοσεις λίαν εύαριθιιου; φεΐ·1
    κατιυρθίΐίθη >« έξιχ>ιασθΓ) και βεβαιωθή ή ταυ
    τότης των μικροβιων κ*χι ν' ά-ΐοκα).ΐ'-ττΐ)ται ή *-
    καστοτε -χαρουσια «όν και κατ' αυτών βεβαίως
    εθριαμβευσενόποΜίύητοτεή ε-τκττηαη Εις άλλας
    ομο>ς περιπτιόσεις. αι μορφαι ή βιολογια αι ιδιο
    τητες των μικροβιων έΊιειναν έν ^
    και ή κατ' αύτ,ών ά
    ΐ
    ί τομ* νκνς
    ησΐοχηοτν. έστω και
    ς, ιΐς το έ/~πισοιιεν
    ΙΙάντως, πολλοι έ-ιιηηνμολ^ς έ,τιστευοαν οπ
    ήτο δυνατόν, διά τελειας και σοβαράς άπολνιαιν-
    αεο)ςτών χ<ι>ρ«ον. εν οΐς δι*μενον οί πασ/οντ*^ /.αι
    τα ό ποία μετεχειρίζοντο «
    η δκχοοπις των παιοι*«ΐ) νοσίον τολ
    ς ρςρ ης
    χρής δηλ»»σεο>ς και τής άπο'.νηιάνσεως. Δι-
    ατν, ΊΙ άπανη)σις είνε εΓ'κολος.
    Κατα τ«ις τρείς ή τκνιαρας προτας ημέρας
    τή; λ όσον πριν φαν[| το ί|ανθημ/ι το παιδιον
    βη/ει
    δακρυρροεΐ
    υλι.
    βη/ ρμζ ρρρ
    γον (>ι περι αί'ΐο λιγουν ότι εό·ε κρυολογημ^νον
    υτι ίχει σχτνίΐ^ην «ιπλην ή γριππην (ιμα'Α.ουεΛ'τσα)
    Σ- νπυπτίυονται την ι λάρα ν, της όποαις
    ύ ή Ι
    η ρ ης ς
    τουιοι; αύτη ή πρ«»τη περιοοος γΙλέ και η πλέον
    μο/ ντ ιιατικη κ<ιι μεταδθΓΐΊ Ή διάγνίΐκτι-: γινιται μο/.ις οίαν άρ/κτΐ) ή εξανθησις, δηλ. πολιι (Ι ό έ ήδ Ο ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΠΟΛΕΜΟΣ ΑΠΟ ΙΤΑΛΙιΧΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΤΣΙΚΗΙ Καταχωρ£ομεν κατωτέρω νέον αρθρον, τό όιοΐον ό Ιταλός Καθηγητής κ Ι,ιΙ,ιλ ενηρεστήθη νά αποστείλη έν χειρογράφο>
    πρός την 'Ίδην». Ό κ. 1>ι]1ία δέν εΙαι
    μόνον [ία«Κ·ς γνώσιη; τής ψιλοοοφίας καί
    τοΰ όικαίου αλλα καί άκραιφνης φιλελλη
    καί ύπέρμαχος της Κρητικής ί'ΛθΟεσεως.
    Δηλώ, δέν μετιρχομαι πο>εαικην.
    Ο
    κατα των Τούρκων πολεμος τ?(;
    μς ρ/) ή η η γ
    διότι έν το μεταχυ το μόλυσμα έχει ήδη μεταδο
    θ{) εις άλλα άτο,ια έν τ(] οίκογενεια εις το οχο-
    λειον είς το βρΐ'φοκομεϊον, είς το νοσοκομείον ή
    το άσυλον, παΛΤοΰ δπου διήλθ3 και δι*μει%·ε το
    ΙΙώ, λοιπ«)ν νί'ι .προφυλαχθΰ τις άπό %ό«του ή¬
    τις κρύπτεται ύιο τόσον άπατηλα φαιόμενα
    Γο παιΛιον εχιι ενα (ίηχα ήχηρον και (ίρ<ιγ/.λ»>ν
    ; τής ΑαρυγγΛτιδος, πτιαρμούς καθ· >ς ίις τον
    κ<χταρ(>ον·· της ρινος, οφθαλμούς ερνθρους ί>α-
    κρυροοοΰ·τας ότο>; είς την άκ/.ήν »κ γι^εο),;
    όφθα^μιαν Και με ολα αί·«Ί οίτε />ιτα(^ε|ΐΛΐ]μ< νόν φααιται Οι'τε πυρεΐον ί"χει η ε/ει άαημα>
    τον. ή
    ή γη
    κα/.η.'Λρλ·εΐται να
    γενικη τού καταστασίς εί>ε
    η (γ
    μι μετα(ΙαΐΛΐ) είς το σχο/ειον εις
    το»'ς δηαοηιους κήπους, είς τας παιδικας συνα-
    θροιοεις. Και μι-ταδιδει τοιουτοτροιως π*ριζ τού
    το μο/.υσμα ά/.ιυλυτιος και άπ' εύθειας μί τ<ις χειραγιας. τ<ι «Γΐλήματα, Τί'ις άτογο,ι-μνεις τ«ι έν- δκματη, τα άθυρματα και άλλα αντιχειμενα μο- λυθιντα άπο τας βλ*>·νας τοΰ προκαταρκτικού
    καταρρου.
    Επι δικι τρβΐς, τέσσαρας ημέρας, ό μικρο;
    ρκεΐνος ύποψηφιος τής Ιλαρας σ.πειρει πέριξ τού
    άεμποδιστο>ς μολυσματικοτατα νοσογονα σπερ-
    ικιτα.
    'Λλλ' επι τιλους, αί πρώται έονθραι χηλΐδβς
    1 ί ί ^ ό ')
    φια
    |ρ ρίτ τί» π(}<*π< ^ τιιο(ΐ τα ότα _τιι·δουν τοτε ν' ά τυν μι/ρο άρςκικττολ άπο|ΐακρι»ι>υν
    άλ
    μρ ρς |ρ φ
    τού, σκεπτονται περι ά.πολυμανσε»ις κίΐι λαμβα-
    νουν έσπευαμεΜος δσα μιτςχι έμχνεει, ό ύψιμος
    β Έ )έ
    φοβος τΐ)ς
    ά
    μ ψμς
    ΈνυΐΛται. π)έον τ«·»ς>α,
    ό ή
    πτερον άπυ οσα ήκοΐΌατε, ότι ή· αποτυχια τολ
    μετρων τούτων είνε βεβαία.
    ΊΙ άπομό%(ιχΐις τού ασθενούς Γγεινε τό«τον
    άργα Γχϊτε 6»· ν
    ^ρ κάλι ν άποτιλεσμα ή δι
    ρ τιΐ)ν άλλον παιδιιον τής οϊκογε>·ειας τα
    ό.τοϊα ήοαν ήδη είς άμεο"αν συγχ^ωτιημον με
    ά] είς ουδέν ά/.λο Οα χρησιμευσΐ) ί| ΐις
    το >α διαατειρυ την ϋ*αρ<ιν και εις άλλας οικο¬ γενείας Εις άκρον μεταδοτη κατα την περίοδον τής εισβο/.ής οταν δηλ έκδη)<οϋώσι τα συμπτιυματα τού όφϋαλμορρινικοΰ καταρρον περι ών ('>μιλη-
    παμεν μεταόοτηάκόμη και κατα τας πρώτας ημέ¬
    ρας τής ε;ανθηπεως, ή ι/.αρα παύει να είνε κολ-
    λητι/.η μετα όκτ<ι> ημέρας άπο τής έ>·αρξεο>ς τής
    πρωτης περιόδου και Ρπομ*νο>ς δν«ταιτότε να
    έήΐ) το .παιδιον.
    να γ-νωριζοηιεν κίΐλΛν ύιι τό μικρό-
    ί δ
    ρ γρζη μρ
    βιον τής ίλαρ<ις οιονδήποτε και «ν εί μ δεν Ιή <ο τοΰ όργα% ισμοΰ μας και άποθνησκει σ^εδον ώ "Ω έ λ ει·ι)ι·ς ώς μς ^ . "Ωστε όεν έχει μολυσματικην δ δ ς ς ] χ δυναιαν και δι ν παρουπκιζει κΐλ'δνλον δια τοιν: περι: ειμή μοον επι χοθΜκον §5ιαπη)μα βρα/υ τατον μετα την |ΐεταναστευσιν τού γ:ι« των κοι- ,οτητων στόματος. φάρυ-,γος και ρι*ός ϊ ί Ιταλία; είναι γεγονο;, άλλ' ούχι κοί¬ νον γεγονος. Δεν δύναται να κριθγ) ού- το;, ώς κρινονται τα συνηθη Λαθημ ρινα γεγονδτα* είναι πρό παντο; άπο- τελεσμα σ/Λ^ίθ)^' •■εγονό;, τού όποίου η ώριμο σχέσις είναι ή άρχή χαι ή πηγη και ούχι τυχαία τις απόφασις· ή όρθη θετι/η έπιστημη οφειΧει να Οεω- ρηση είς τα γεγθνοτα ταυτα το πραγ¬ ματικόν ά.τοτελεσμα τή; σΛεψεω;. Ό μ ψ -ολεμο; τή; Ιταλία; εξητάσθη, εκρίθη ή μδλλον καχώ; έχριθη υπο τρεί; άπο- ψεις' έπιθυμώ να προχαλέσω την προ¬ σοχήν επι τετάρτη; απόψεως τέως λη- σμονηθεισης. Δεν έπιθυμώ νά έμιλήσω περι τής πρωτης απόψεως τής μάλλον έχθρική;, ήτις δεν είναι άποψις, άλλα προσπαθεία εκουσιας τυφλωσεως' οί έξ έπαγγέ>ματος ψεθσται ένεκα άνομολο-
    γητων συμφεροντων δέν άξιζουσ: την
    τιμήν να συζηττ, τις μετ* αυτών δΓ
    αυτού;, Οα ήτο αρμοδία γ] άστυνομία.
    Αλλα και έκεΐ, δπου ή περι ημών κρί¬
    σις δέν είναι τόσον δυσμενής, ήσαν και
    εί^αι άκομη ιχαΛραν να κρινωτι τη^
    ημετέραν επιχείρησιν άναλογω; τ^ς
    άςιας και τού υψους αυτής.
    Ι. Έν πρώτοις τίνες έκάκισαν την
    επιχείρησιν τή; Ιταλία; ώ; '-αρα'ν.α-
    σιν τή; είρήνη; ^αι τού διχαιου. Α-η-
    τεΐτο πολύ
    να καταορονηση τις
    χρημ ς ρηρΊ
    "Υστερον (ίπο αύτα. εννοεΐτε π/^ον τώρα ότι
    το να έπιδιΐι»κ»ι τι; την καταατροφην των μικοο
    βιων τΐ]ς Ί)αρ<χς επι τοη τοιχ<ιΛ'. των πατοιμ^- οΛ των έπιπλοη. τήί κ?ινοσκενής είλε ματαιο- ποηα άσκοπος και άνοκτελης. όοχικις διν βίν ± αι ιι> τρο ο//.ηροτατο και δα.πανΐιρογ.

    II
    άέ
    τον /οινόν νούν και να ομιλήση περι
    είρή^ης και οικαιου, έφ όσον προΛειΐαι
    περι τής Τουρκιας. Δεν έπιμίνω πολύ
    επί τοθ σηιαίου τούτου* είναι πολύ λυ¬
    πηρόν, δτι ά^Ορωπος κύρους
    την υποστήρ»;ιν τού ε(ς την π>ά;ην
    / νν.εΟ;(ΪΜ Ταρτούοων, έκει^ων προ
    πάντων, οΐτινες διδάσχουσι νά σπάσω-
    μεν τα; κε'ραλα; των άνυποταΛτων έρ-
    γατών. Οί κύριοι ούτοι εΐ-/ο/ τη^ άς·.ω-
    σιν να καμωσι τη^ Κύρωπην να /ητμο-
    νησττ) τα; περ.οδικά; σ^αγα;, τα; επι
    )ογ*/ων διαπομπευομένας
    διων υπο τα παράθυρα των προ;ε;ε·.ων,
    δ
    τού; άνθρώπου;, τούς άνθρώπους εις
    την ανθρωπίνην ζωήν κα'ι ό οποίος Σχι.ι
    την αρετήν αφήνων το δπλον να γίνετοιι
    χειροτέχνης, δικαστής, Ιατρος, νοσο-
    Λΰμος δπως περιποιηθτ} και αυτόν τον
    μάλλον σκλτροτράνηλον έγθρο'ν τού.
    Α, εάν ο Ιαρτουφος οεν ήτο τόσον ιι·
    φυής, Οά έλεγον ότι είναι εύήθης.
    Άλλ' ή Ιταλία κερδιζει! "ϋ! τί
    ωραίον1 πράμμα Οα ήτο, ι! αν πά ντα τ«ι
    ίθνη τής Κύρωπης οέν έκέρδιζον ε(μ»;
    χ,ατ αυτόν τον τρόπον, μέ τον αυτόν
    τίτλον, έν τψ αύτω μέτρω! Δέχομαι,
    ότι δύνανται να συζητώσι περι τής οΐ-
    Λθνομικής και πολιτΐΛ?(; δψΐως τής επι-
    • άλλα μή όμιλεϊτε περι πα-
    τοθ δικαίου, χοθοτι τοτι ?)
    λέξι; δίκαιον δέν Οα είνε πλέον σημα¬
    σίαν. Οΐίθέν οικαιον ύπαρχει χατα το)
    υπερτάτου αχαιου τή; ανθρωπίνης προ-
    σωπικοτητος καί τής προοοου αυτής*
    έκεί δπου ή χατάλυσις τοθ οικαίου τού¬
    του είναι συνταγματική, δέν υφίσταται
    Κράτος υπό την αληθή σημασίαν τή.;
    λέξεως, άλλά κατάστασις κατα τοθ δι ·
    καιου, τής οποίας τό δίκαιον ζητεί χαΐ
    άπαιτεΐ την εξαφάνισιν έν τούτω χιϊ·
    ται η αληθής είρηνη. ΊΙ ίδέα τήζ ιίρή·
    νης δέ είναι ή ίδεα τής νωθράς χαι
    έγωίστικής άνοχής έκείνου, τοθ όποίου
    δέν ύπάρχει μάλλνν έπονιίδιστον χαι
    ώαοτιρον, άλλ' ή ίδέα τής ανθρωπίνην
    αλληλεγγύης. Ουδέν δέ συντελεί άπο··
    τελεσματικωτερον διά την έγκαθίδρυ ·
    σιν τής είρήνης είμή ή δύναμις, την
    όποιαν διευθύνει ό νοθς καί ή συνιί··
    δησις κατα τ ?)ς άοίκου καταστάσεως
    Ηδελύττομαι τόν πόλεμον, άλλ' 6 τώΐ
    πιπολιτισμένων εθνών χατά τΤ^ς τουρ-
    παι-
    τα; προστάτου; δολοοονια;,
    Τθυρ/.ια ήΐ'τ/'η να δώση Ϊ
    ά; ή
    τι·»ν γεγονοΓ'1*
    ργει ο Λαθηγητης Λεμοαν μΓις.πειθιι όιιήίί
    πτυϊις »πιόηιαοη εϊανθιμιατιχών πυρετ»ι»ν. -
    Ι εί/ ο ται εις Λαιτΐ)ρ»|πι% τι~λ παϋσγονυ> πιερ
    ματ(ι>ν ε>τος τιον κατοι/.οχηιενων χ··»ο<'Λ· χ<·ε? ή τα κατ' αύτ»'»% )χιμ- α άπολυμΛντι./α ιι*τρα τοοονχΐΛ μακ/όν ΐ: τι τού παρόντος τού/αχκϊτον τα πα^κιοε ιιλτι ιιεσα είνε επιπτημοιικώς ά> παοχη ( η
    ι>ια Οειου υποκα-πνισμοι και ί·πο πιίσιν έτι, όεν
    ("θα%Όυν με/ρι των μικροβιων τΛν /^κουμενατν
    ς ^ ρωγμάς τώΛ' σανιδωιιατι )ν ί] των
    ίς τας; πυχας των τοιχ< >ν οί άτιιοι τής φοομολης
    ! ά δ'
    άντιαηπτικοτεροι
    ά
    και δι'
    .πά/1 ει>ε
    αυτών αι ετΐ(:ανειαι μονον ά.πο<.υμαινονται. Ιρος τι τοιε να επιβαρχΎηται ό προί'πο/Λγιαμος ής νΎτιινή:; δκι μετροΛ· δαχανηρ<ν»ν χολ άνονφε- '.ώ τα όποΐα. έ\ ) σκοποϋσι λ·ιι καθτι/τνχαζοιη· τυ γινονται πο/.λακις άφορμη )*ι δυππιητί] ιδι/.ως πρός την εν γι·ει ά:ιαν τής άπο>νμα%-
    ΙΙοοτιιιοτερον επομ^Μΐ>ς >·α έτισηιθ^ ή
    προοο/ί] προ-; τηνάληθη αιτίαν τής ί£α.πλΐικτειι>ς
    τούτον των όποκ»»ν ή ΛΐΛγ·ΡΜ3ΐ_; ί>υ-
    ο)./.ακις ί>ίον να σπουύαοθί) καχα
    ίαθος παρα των ιατρών.
    «Ή άαεσο; άπομοηικΐις τής κατι]γοριας αυτής
    (ό άοο(ικΐΓ(ον Οα σντντελκτηι ά(τυγκο*το)ς πεοκτ-1
    διά να χβρακτηρισθτ, ώς πράξις ^ας
    χαι άρπαγή; ή άποδοσ·; τού δικαιου, ή
    'κπ/ηοωσ·.; τοΰ καθηκοντο; τη; άν-
    Ορω-·.νη; ά)/η>εγγύη;, τώ/ οποίω/ ή
    Ίτα/ία δ'.δει τοπαράοειγμα. Κι/αι άτί-
    μωσι; τη; ε'ρηνης και ά:/ήτις των άρ-
    */ώ/ τοΰ δ'.καίου το να
    τη/ Τουρκιαν ώ; Κράτος /.αι να άςΐ
    να
    μη
    /.υρ·.α
    ρχί«ν,
    οτερο εις την ώτφαλειαν των νγι»ότ. .παρ όσον
    ά ά
    ειναι το αισχο; και η μαστις τη; αν¬
    θρωπότητος τα δ·.κα·ώ;ιατα τη; Τουρ-
    κια;, το δικαίωμα τού εΰρισκίσθα·. αίω-
    νίω; είς πόλεμον κατα τοθ ά/0ρωπ·'νου
    γενους, τό δ'.καίωμα τού /ατίχε·ν ύ~ό
    δου)ε:αν τοΰ; ά/Ορωπου; τοΰ έμπον'-
    ζε·ν τη/ γεωργία/ και τον πο/ιτισμον,
    τοΰ έπιβά//ειν αίματο·/υσ'.α;. τοΰ έξα-
    οανιζει/ τού; λαού;. Ψίΰ' τό να έπι-
    τ^επτ) αύτη τα πάντα κατα των άο-
    π/ω/, των γυναιχών, τώ/ παιοιων, των
    ή; κυριαρχιας δεν εί /αι ό
    Ι τον οποίον πάντες οί ενάρετοι έργαζον-
    ται να άντικαταστήσουν δια τής διαι··
    τησια;)" είναι ό πολεμος κατα τοθ πο¬
    λέμου, είναι έργον αστυνομικον, τό ο¬
    ποίον πάν άτομον και πάσα κ&ινοτης, /
    όποια έ/ει συνείδησιν τοθ άγαθοθ, το
    συνιστά την έν τοίς άνθρωπον
    αλληλεγγύην, όφιίλιι να ασκήση χατα
    των δολοφονω/ χαΐ τώ/ τοράτων, έαν
    δεν Οέλτ) να ^ συνεργος. Και πά; άλη-
    Οης φίλος τής ειρήνη; πεφωτισμένος
    χαΊ χαλής πίστεως 6φ*ίλει να ά/αγνω·
    ρίση, δτι προσ€αλ)ειν χαι καταλύιιν
    το όθωμανικο/ Κράτος ουδέν άλλο ση-
    μαίνει ή την προαγωγήν τής διαρχοθς
    είρήνη; μετα;υ τώ* πεαολιτισμίνων
    εθνών, έργο/ τό οποίον δέν δύνανται
    να φέρωσιν ε(ς πέρας δλα τα Συ/έο
    δ Χ
    και το σεβαστόν δικαστήριον τ»*,ς Χά¬
    γης* ή χρήσις των δπλω/ έχει περιορι¬
    σθή ε;; μέτρον τάξεω; προ; περιστολήν
    τί;; άνθροποκτο/ου βαρβαρότητος χαΐ
    την άπολύτρωσιν ά π' αυτής τής γ ής
    και των >αώ/. Κν έ/ τούτοις είναι Λυ-
    πηρο/: ότι ή Ιταλία έχασε τα; εύκαι-
    ζία^ και έσπατα/ησε τόν /αφόν και τάς
    δυνάμει; της είς πολεμν.α; δ·ακηρύξεις
    και ε?; ά/>ο>; τύτο^;, τού; όποίους
    ούδε ι; λ ογος ύπαγορεύει έν σχέσει πρός
    ττ.ν Τουρκιαν. 11 Τουρκ·'α δέν είναι
    τα όποιου τϊρέπει να πολεμήττ)
    :ι δο/οφο'/ος, ό όποίο; άνάγ*η
    χαι έΗα^ανισΟτί.'Ηάν χύι_ν
    νά
    διδω λάκτι
    σμ» ί.?
    Κυλογΐ'»ς εϊπεΛ· ό πολύς Γ ι
    νος εί'ρισκεται είς τόν φάρνγ^'α και τα^ ρι>α-
    ;ας κοι/.οη]τας τώ ν άρροκΐτων, και άπο-
    ν τα Γτιπλχι »
    στρα τ ιωτου,
    ζωή; τώ/ άλ)ωνκαί έκθέτει εί; κίνδυ¬
    νον την ίδιαν, ινα Οραύστ; τα δισμά των
    δούλω/, δ~ω; αποδώση τή/ γη/ ε?;
    μέ δ«κ/η, η έαν
    χύ/αΤ τουτο δεν εί/αι Χή-ημη.'Αλλ' έν
    τούτοις άπα; κηρ^χθιίση; τή; -
    τήσεω; ό έν Τριπολιτιδι και Κ
    πο)εμο; πρεπει να Οεωρήται ώ; ληζος*
    δέν Οά πολεμήσωμεν π>έον πρός Εμπό¬
    λεμον στρατόν, ά/)ά πρός ληστρικβς
    ορδά;, έ;«νισταμίνα; έν τώ έσωτερν.ώ
    δέν πρόκειται πλέον περι πολέμου, άλλσ
    περι καταστολη;.
    Π. Ιδού δέ το έτερον σημείον, ι,Ις
    το δποίον Οα έπιχύσωμεν ς»ώ;: Ετέρα
    εύχαιρ:α παρουσιασθή, χαζα την όποιχν
    οί φ·.λθΐ μα; δεν μας ένοησαν επαρκώς.
    'Γπερεχαρημεν δια την τόλμην και την
    φρόνησιν, και την δεξιάν ενέργειαν τ·)Ο
    Βασιλέως μα;, ό όποίο; πρό μικρ^Ο
    προεκήρυξε την προσάρτησιν εί; την Ί-

    ταλίαν τή; ΤΓ3ιΐ.ολίτ·.3ο; χαί τ?,ς Κυ-
    ρηνϊΓχής. Φαίνετα·. 5τι το εσωτερικόν
    ί«ν τυνειχίρίτθη τον ενθουσιασμόν τοθ-
    τον. ΠαφτΓήρησαν, ότι ή πρα;·.; αύτη
    οέν έγέν·το συμφώνως προ; τού; χα-
    νόνας χα'ι δτι ήτο τΐολυ πρδωρος. Ο
    τύτίθ; έν Γαλλια, Ελβετία χα'ι Β.
    Ααερ'.χτ,, πλήν άσημάντων τινών έςαι-
    ρίσ,ίων, οιακρίνεται τοϋ των άλλωνχω-
    ρών -ν.ά τα; δρθάς χαί τυμπαθητ'.κά;
    -Οτου περϊ ημών κρισιι;· θαε.νε λο.πον
    τ.'*λ υ ευχάριστον νά γνωρίσωμεν ποίον
    είνε τόάλη^ές σημείον έξ απόψεως Ιτα¬
    λικάς έν τω ζητήματι τοθτο. Οί λόγο·,
    τού; όποίου; προέάλλουν είναι σο^αροΐ
    καΐ ::ο>ΰσε5«στοί· άλλά στηρίζοντα- έ>.ΐ
    προΐποθέσεω;, ήτΐ; οέν αποτελεί πλέον
    2όγμα. Δέν λέγω: Σγετε άοικον, έχο¬
    μεν ύίχαιον λέγω μονον δτι είνε καλόν
    νά γνωρίσετε τα; σκέψει; ημών ττερΐ
    τούτου. Ή προθπόθε^ι; ημών ίγιι σχέ¬
    σιν προ; τ ό ύιεθνές οικαιον, συμφώνως
    πρό<; το οποίον ή Τουρχία ΟεωρεΓται ώ; Δύνϊμ:;, Κράτο; έχον ίσα οικαιώματα τ:ρ$<; τα τϊεπολ'.τ'.σμίνα Ιθνη : συμφώ¬ νως προ; την αρχήν ταύτην ή Ιταλία «έν ίχι·. εισέτι τό ο·.χαίωμα νά προκη- ρύξη την κυριαρχίαν τη; καί επί των ούο τούτων έπαρχ·.ών, αί οποίαι οέν Σχουν εισέτι καταληφθή έξ ολοκλήρου, είτε τουλάχιστον ή προκήρυξι; αϋτηίένέχε. αξίαν, ίΐράγματι ή προϋπόθεσι; αυτή έ*κανόν·.σε (κατ' έμε, Οα έλεγον μάλλον έναλάίωτεν) επί μακρον τα; Ο'.εΟνεΓ; σχέσεις. 'Αλλ'ούοεί; ήθε> εν αμφισβητή¬
    ση σοβαρώς, δτι ή άποοοχή τή; Τουρ-
    χίας ε(ς την χορείαν των Δυνάμεων καΐ
    ή άρχή τή; άχερα ιί'τητος τοθ οθωμα-
    ν.κοϋ Κρατο; οέν είναι ε(μή συμζατι-
    χίνπλασμα,λαμζανομένης ύπ'δψιν τή;
    ζηλοτνπία; των Δυνάμεων καΐ ?ο'α τοθ
    ρ<·*τσ·.κοϋ κινούνου' άλλ' ή σύμβασις α'ίτη μή έχουσα είμή προσωρινήν αξίαν οί ν δύναται νά Οιαιωνισθγ;,. Τό πλάτμα άφ' έαυτοθ, καθ" ήν ημέραν χαιθν, εί; την προοδον προ'σκομμα εί; την ασφάλειαν ^ "νω^ί -ολλών έκα- τομμυρίων άνθρωπίνων υπάρξεων, εί; την απόλαυσιν των οικαιωμάτων κα τή; ειρήνη;, εί; την οικονομικήν κα ηθικήν ανάπτυξιν πολλών λαών, οί ό- ποίοι σήμερον εισίν άμο-.ροι των εΰερ γετημάτων τού πολιτισμόν, των οποίω*. οί πρόγονο: κατέλαβον έπαξίω; τόστ/. εί; την καλ ργ υψηλήν θέσιν, τ^ λιέργε'.αν τή; γή;, προσκομμα ε Λ 5στ:; οφεΓλετα-. εί; την άν- ί; τό Οοωπί ίντν πίθσωπικότητα. ό ποόσ- κομμα τουτο άνάγχη νά καταπεση, ά- νάγκη νά έξιφαν.σθτ/ οί φανατικο'*.. όποϊο: έο'.οον νά εννοηθή δτι τό προσ- κομμα τουτο ηδύνατο να άπο^τ] παρά- γων τή; είρήνης και τοθ πολ'.τισμου, ώ; έκ των γεγονότων, απεδείχθη, είτε οέν εσκέπτοντο τι έλεγον, είτε έλεγον δ,τι εσκέπτοντο. Είναι καιρό; νά οοθη τελος. Ή Εΰρώπη θά πολύ πρό; έπανόρθωτιν τού έγκλήμα- το;, εί; τό οποίον τόσον χρόνον επέ¬ τρεψε ναύφίστατα'.. Κατόπιν πάντων τούτων 2έν είναι ή Ιταλία, ήτις προβαίνει εί; την κατά- κτησιν των ούο έπαρχιών είναι όλό- κληρο; ή ίΐΰρώπη, όλόκληρο; ό πεπο- λ'.τισμένο; κόσμο;, ό όποΓο; άποσπα αυτά; άπό τής βαρβαρότητο; καΐ τα; άποίίοει εί; την ανθρωπίνην ζωήν ή Ιταλία Ιαγ.ϊ,τοοΧ άπλώ; τό καθήκον τη;. Τουτο είναι ^ίρΓ^ τή; οόξη;, των κ'.νούνων, των κόπων, ώ; οιά την Γαλ¬ λίαν εί; τό Αλγέριον, εί; την Τύνιοα, εί; τό Μαρόκον, οιά την Αγγλίαν εί; την Αίγυπτον, ώ; και όά τα λοιπά ε- θνη τοθ πεπολιτισμένου κόσμου εί; άλ· λα μέρη τού κόσμου τούτου, δτι ό Μα- μελοθκο; κείται έν τη σκ·.α τοθ θανά- του. Σήμερον ευχόμεθα, $πω; ή Γαλλία οΊ ν άναγνωρίζουν πλέον την νρησιμό- ^)τα αΰτοθ, καθ* ήν ημέραν όέν ένερ- συμφωνως πρός αύτβ. Νομολο- γία δημιουργηθείσα διά τοθ γεγονό- τος καταργεΤται δΓ άλλου γεγονιίτος. Διχομαι, δτι είναι δυνατόν νά εΐπωσιν, οί άλλοι Ιταλοί είμεθα πα- διά τό Οιραπευτήριον και είμεθα λησταί καΐ άοέ;ιοι οί όηοΓοι χαλοθμεν πολλοΰς λογαριασμού; χαΐ σχέδια των Σαθλώχ τή; Ψραγκ- φούρτης καί τοθ Λθνδίνου, άλλά ζητώ μίνον νά λάβωσι υπό σημείωσιν τοθτο: δτι ή Ιταλία την στιγμήν ταύτην έν τ?| θαυμασία αυτής άναιδεία πρός αύ- τβπάτην, έννοοθμεν την συνείδησιν, δύναται καλώ; νά εξέλθη τοθ καθεστη- κότος διχαίου, καθότι θεμελιοΐ καΐ έγ- χαίιδρύει νέον δίκαιον. Ύπάρχουν στι¬ γμαί έν τ?| ίστορία, καθ* άς ή νομολο- γί* υφίσταται χρεωκοπίαν καί ή φιλο- θρίαμζεύε·.* 6 λαό; λέγει, δτι τό σχίζεται καΐ ή δικαιοσύνη π^-οοδεύιι. 'Αλλ' ή κατάλυσις αύτη, κοί ή θεμελίωσι; τοθ δικαίου ύπερζαί- νουσι τα δρια συνήθου; ύποθέσεω;· ή I- τβ;λία δεν ίνεργεΐ έντφ συμφέροντί τη;, άλλ' έν τφ άνωτέρφ κοσμοπολιτικω σιμοίροντι, έν τψ συμφέροντί τοθ ΰπά- του ο·καίου τή; άνθρωπίνΥ); προόδου. Ή άνθρωπότη; άνάγκη νά αποτελέση μίαν οικογένειαν έν τζ τάξει καί τφ δι- κβίω' ύπάρχει λοιπόν είσέτι επί τή; γή; πρόσκομμα είς την τάξιν, είς τό δί- άκολουθήση μετ* ου πολυ τό ημέτερον παράδειγμα καταργοθσα τα έμπόδια τοθ προτεκτοράτου καΐ πάν ίχνος τή; Βερβερική; κυριαρχία;. Ό μολυσμα- τικό; πυρετό;, ό όποΓο; εξεδηλώθη πρό μικροϋ έν Τύνιδι άπαιτεΓ τό φάρμακον τοθτο. Τί έπραξε κατ' αΰτά; ό δυστυ- χή; βέη; τή; Τύνιδο; ; ένδιαφίρει ήμά; νά μάθωμεν, όπο.'α υπήρξεν ή φανερά καί κρυφία αύτοϋ διαγωγή κατά τα; ταραχάς, αί όποΐα καθήμαξάν την πόλιν. Εάν ίίναι έν&χο;, άνάγκη νά δικασθή, νά τιμωρηθή, νά τεθγ^ υπό συνθήκα;, υφ' ά; θά είναι άκίνδυνο;. Αλλά φρονώ δτ·. είναι άθώον τό δυστυχέ; τουτο μινΐόν.'Αλλά τότε ευρίσκεται έν κινδύ¬ νω, είναι έκτεθειμένο; εί; την μανίαν καί την έκδίκησιν των όμοεθνών καΐ των όμοθρήσκων τού, οί όποΐοι θά τόν μεταχειρισθώσ'.ν ώς προοότην.· Ανάγ¬ κη λοιπόν νά γίνη σκέψις περί τί*; ά- σφαλεία; τού, περί τή; ύγεία; τού ώ; έξη; : άνάγκη νά τόν προφυλάξωσιν εί; ωραίαν εξοχήν υπό κλΓμα γλυκύ, άλλ' εί; μέρο;, ώστε νά ευρίσκεται, όσον τό δυνατόν μακράν των ζητημάτων καΐ των ταραχών. Έπιτρέπομεν εί." τού; μικροκαπή- λου; νά φρονώσιν, δτι πρόκειται περί μικρά"; καΐ περιωρισμένη; ύποθέσεω;· τό εί; Τριπολίτιδα έγχείρημα δέν θά είχεν έννοιαν, εάν ήθελον χαρακτηρίσει αύτό ώ; κατάκτησιν καί έκμετάλ/ευσιν μερικήν δέν θά ήτο δίκαιον νά θυσιάζε- ται τότε εί; τοσαύτην επιχείρησιν ή I- ταλική νεότη;. Άνά-ιαη νά κατανοή- σωμεν αύτην υπό την αληθή τη; ση¬ μασίαν, ήτι; είναι ή κατάλυσι; τού ο— θωμαν.κου Κράτου;, ή άπελευθέρωσι; -_ νγ_ΓΙΓγτΓΠΥ τή; άνθρωπότητο;. Πράγαατ·. ή κατά- Ε Π Α Ν Α Σ Τ Α ΤΙ Κ Η Σ ΣΥΝ ΕΛΕΥΣΕΩΣ ληψ·.; τή; Τρ·.πολίτιδο;^ύ-ς τή; Ίτα-; ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΡΗΤΙΚΟΝ ΛΑΟΝ λία; είναι ή πρώτη πράξι; πρό; λύσιν τού Άνζτολ'.κου ζητήματος, άνάγκη! Σ^μπατριωται Οπω; κατανοήτωμεν τα πραγματα ταυτα, άνάγκη '<ά άρθώμεν έ; άποψεω μεταουΊ'Λή; εί; την ένότητα τή; ίστο¬ ρία;· άνάγκη, νά άναγνωρίσωμεν άνευ μίσου; καΐ οειλία;, ότι ή Ιταλία ίϊ ειναί τ·. ενδεχόμενον ώ; ή στήλη τ?( πλατεία; τοΰ Τραφαλγάρ* ή Ιταλία είναι τό έθνος, τοΰ όποίου ή ζωή είναι αυτό τό Δίκβιον, ό Λόγο; έν ενεργεια τοθ όποίου τα άγαθά μεταδίδει καΐ μορ φώνει έν δ'.καιοσύνη την ένότητα τή; ανθρωπίνη; οίκογενείοτς. Συντόμως, ά; μα; επιτραπή νά κά- αωυιεν εν πεί^α^α* δέν θα στθ'.νίση τό- σα; γαία; αποσπασθείσα; άπό την καλ¬ λιέργειαν, τότα θύματα θυσ·.ασθεντα ε(; την μάλλον ήλιθίαν καΐ αγρίαν σκλη- ρότητα, ώ; Ιτ.ραζε τό παράφορον πλάσμα τοΰ δϊεθνου; δ'.καίου, τό οποίον εταξε την Τουοκίαν μεταξύ των εύρωπα>.κώ
    Κρατών. Έπ-,τρέψατε τουλάχιστον ν:
    τό φρονώμεν, καθότι δέν ήθελον, είμή νά
    σα; είπω δ,τι φρονούμεν, τουτέστ·.ν οτ
    έξερχόμεθαάπηρχαιωμένη; ψευδοθ; νο-
    μιμότητο;, δπω; έγκαταστήσωμεν την
    αληθή τάξιν.
    Μ. ΒΙ_1_ΙΑ
    Η ΕΠΙ ΤΟΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ
    ΕΝ ΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΤΛΗ
    '// έηϊ χον πρός χον Πρόεδρον χής
    Έλλην. ΠονΙής έγγραφον χήζ Έπαναοχ.
    ονζήχησις διεξήχθη ώς προ-
    ανηγγείλαμεν χην 8ην χρέχοχος μηνός.
    Καχά χήν συνεδρίασιν χανχην 6 χ. Ποω-
    ΰυπονργός, ηροχληθεϊς νηό χον χ. /7<υ;ι, εδήλωσεν δχι ή Κυβέρνησις εμμένει είς χάς νωστας δηλώσεις χης. Καχόπιν χούχον υ χ. Πώτι ΙπιχΙ&εχαι σφοδρά κητά χής Κυ¬ βερνήσεως διά χήν έιϊ χοϋ Κρηχιχοΰ £η- χήμαχος πολαιχήν χτζ, μή παραλείψας έν τ/Χει νΛ τΑ ζήτηηπ τ»;ς τοΰ κ. Σχαμνόχη. Μεχά χον κ. Πώτ λαιι- βάνει χον λόγον ο χ. Δραγούμης, οηχις I- υνισεν οχι χαίχοι χύ χίνημα των Κρηχων ηχο ηρόωροτ, δμως ωφέλησε χ6 Έΰνιχον ήχημα, διότι οννεχέλεσεν ώσχε τουτο να ΐ'ίλ&η χαΐ χάλιν Ιπϊ χήζ Ι.ηιψανεΙας. Τον χ. Αραγούμψ διαδέχεχαι Ι π ι χοϋ βήμαχος ό χ. Μιχαλέας δοχις Ιπιδοχιμάζει χην πο- λιχιχην χής Κυβερνήσεως. Μεχά χον χ. Μιχαλέαν άνέρχειαι είς τό βήιια ό Κνβερ- νηχιχος βονλενιης χ. Περιβολιώχης, δοτις μεχαζυ άλλων $1ΐί χ αι χά Ιζής : «Φρονά), χύριοι, άδισχάχτωζ. δχι τό Κρηχιχον ζήτημα δεν είναι ζήχημα πόλε¬ μον. Είναι ζήχημα Με&νοΰς Λιχαίου. Και έν χοιανχβ περιηχώσει ή δδό* χην οποίαν άχολον&ει ή Κνβέρνηοις, ή .πολιχιχη χην ό.Ίθίαν μεχέρχεχαι ή Έλληνιχη Κυβέρνησις Ιν ιω Κρηηχφ ζηχήμαχι είναι ανχόχρημα έν Αθήναις Βουλήν δέν είναι εκ των μέ- τρων έκείνων τα όποΐα θά έλαττώσωσι'τό πατριωτικόν μας αϊσθημα καί θά κουρά- σωσι και ε;αντλήσωσι την υπομονήν μας. Τό καθήκον μας πρός την πατρίδα είναι τόσον επιτακτικόν και ή συνείδησις ημών, καθ1 όσον άφορα τούςπεριστοιχοΰντας ημάς κινδΰνους, πολυ καθαρά, ή ώστε νά απο- θαρρυνθώμεν καί δειλιάσωμενάπεναντι τοΰ έθνικοϋ εργου, το οποίον μέ τόσην προθυ¬ μίαν ήρχίσαμεν,'και των μεγάλων'ενθννών αί οποίαι μας βαρύνουν εάν τό αφήσωμεν ήμιτελές. Τό πρώτον και μεγαλειτέρον άγαθόν ενός λαοϋ είναι ή σ^ντέλεσις τή-; έθνίκης ου ά- ποκαταστάσεως. Μόνον δι* αυτής έπιτυγ- χανομένης ή πατρίς ημών θά εισέλθη ορισ¬ τικώς εις την οδόν τής προόδου και ιή; δι- αρκοϋς τάξεως, και θά απαλλαγή άπό τούς καθημερινυύς φόβους και τας φροντίδας, α* οποίαι ώς φόβητρον έπισείονται ΐτκάσ- τοτε'διά την οριστικήν τύχην μας. "Απεδείχθη Η>τι και όΐήμέτερος σκοπός
    εΐνε'ίερός'και τα πρός ενόοωσιν"αυτού τεί-
    νοντα μέσατοιαΰτα, ώστε νά απομακρύνουν
    άφ' ημών πάσαν νποψίαν δτι επιζητούμεν
    "δια τ&η άσυμβίβαστα πρός τό μέγεθος και
    την ίερότητα τοΰ πράγματος. Καί ή προ-
    χειροτέρα επίκρισιςδτιεφάνημεν λίαν άνυ-
    πόμονοι μή άναμείναντες εισέτι χρόνον τι¬
    νά και αυτή είναι όλως άνυπόστατος. Είς
    την πορείαν μας χωροΰμεν μετά πολλής τής
    περισκέψεως, ώστε νά διαλΰσωμεν και την
    παραμικράν των συμπατριωτών εκείνον ύ-
    ποψίαν, οί όποΐοι συμφο>νοΰντες καθ* δλα
    μέ ημάς, διαφωνοΰν μόνον εις τό σημείον
    Ουδείς βεβαίως δύναται νά -αρνηθή δτι
    μία των διαβατικωτέρο>ν όδών τής πό¬
    λεώς μας είναι και ή πρός την «Καινοΰρ-
    γιαν Πόρταν αγουσα
    3
    ευρίσκεται από τινος εις τοιαύτην έλεεινήν
    κατάστασιν ωστε εΐ'λόγως άποοεΐ τις πώς
    δέν επέσυρεν εισέτι την προσοχήν των αρ¬
    μοδίων. Κατά τάς τελευιαίας μάλιστα βρο-
    χάς τα ΰδατα αυσσωρευθέντα εις τούς λάκ-
    χους και τονς βόθρους, οΐτινες διακρίνουσι
    η]ν οδόν ταύτην καθίστων την διάβασιν
    δυσχερεστάτην τόσον είς τούς άνθρώπους
    δσον και εις τα άνά πάσαν στιγμήν διερ-
    χόμενα έκεΐσε κάρρα. Έφιστώντες όθεν
    την προσοχήν τοΰ κ. Δήμαρχον μας επί
    τής έπΓτοσοΰτον έγ*αταλελειμμένης ταύ¬
    της όδοΰ είμεθα βεβαιοί δτι θέλει επιλη¬
    φθή τής'Γταχίστης αυτής επισκευήν ινα
    παύσωσι αί μεμψιμοιρίαι και τα ευλογα
    παράπονα'τών φορολογουμενων πολιτών
    των άναγκαζομένων νά διέρχωνιαι διά τής
    τοιαύτης έλεεινής όδοΰ.
    δτι θά φανώμεν πολύ βιαστικοί εις Τας έ-! ε^ς βάρΟς αλλων.
    νεργείας μας.
    Διά τουτο ελπίζομεν δτι δλοι οί Κρήτες
    Παρετηρήθη δυστυχώς κατ* αυτάς πα-
    ίδοξον φαινόμενον τοΰ όποίου έν τούτοις
    ί ;ήγησις είναι άπλουστάτη και εις παντα
    ΟΨΟΠΣΜΟΣ προσιτή.Ένφδη·
    ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ λαδή οί φανο, της
    πόλεως μας ανα-
    πτονταΓκατά την αύιήν ώραν ομως δέν
    διατηοοΰσι τό φώς των, ώς ώφειλε, μέχρι
    τής πρωΐας άλλ1 αλλοι μέν διατηροΰσι τουτο
    μέχρι τοΰ μεσονύκτιον, ά'λλοι ουδόλως άνά-
    πτονται (καί τουτο γίνεται εις τάς άπο-
    κέντρους συνοικίας δι1 εύνοήτυυς λόγους)
    και ελαχίστων τό φώς διαρκεΐ μέχρι τής
    πρωίας. Πάν περι τούτου σχόλιον κρίνο¬
    μεν περιττόν. Συνιστώμεν δμως εις τόν
    κ. Δήμαρχον αύσιηρότερόν πως νά έπι-
    τηρΐ) τα οργανά τού, τα όποΐα και μόνον
    προκαλοΰσι τοιαΰτα παράδοξα φαινό[ΐενα
    των οποίων ή σιενή και πατριωτική άλλη-
    λεγγύη διά την επιτυχίαν τοΰ εργου μας
    είναι μεμαρτυρημρνη έκ τοΰ παρελθόντος,
    θά συμφωνήσωμεν ώς πρός τόν τρόπον και
    την μέθοδον διά των οποίων θά επιτύχω¬
    μεν τό ποθούμενον,
    ά ή
    Είς πάντας βεβαίυις είναι γνωστή οχι
    μόνον ή [ΐεγάλη κατανάλοισις άλλά και ή
    ωφελεία την οποίαν προσφκρει εις πάντας
    ανεξαρτήτως φΰλου
    ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΥΓΙΕΙΑΣ κ«; ήλικίας τό γνω-
    στόν γάλα
    τούτου υπάρχουσι καί
    Άρκετά ή πατρίς ημών £
    ρελθον. Αρκετοι αγωνες και θυσιαι κατε- γ^ακτα ϊα όποΐα οί ^οοι ^ πόλεώς
    βληθησον δια να φθάσωμεν είς το σημειβν ;.Μ#. Λ____1λ.,____ ^ _*■_, _,|λ ,.„_,*
    είς τό οποίον σήμερον ευρισκόμεθα. Ή έν
    όμονοία συνεργασία μας θά ήναι τοιαύτη,
    μ ή
    μας Ιπωφελούμενοι τής κατ' αυτάς ελλεί¬
    ι έ
    ιοστε να
    και ανω-
    ^
    ϊ*
    φβλή πάααν περαιτέρω καταστοφήν και ζή- ί
    μίαν είτε ήθικί)ν, ειχε νλικήν. Οί
    τοιούτου έθηκαν
    τής
    κν-
    ροι δέ συντροφοι είς το έργον μας και οί
    ' τί
    προσοχήν
    σπουδαιότατον τούτου
    δθβν
    κπί τοΰ
    ς έλπί-
    ροι δέ συντροφοι είς το έργον μας και οί . ; , ^Μ!^ ί» *
    ' »*;'*. « λ' τί»»: ι σωμεν ότι οι·ιος θα επιθεωρήση τα πω-
    μονοι αξιοχρεοι έγγνηται θα είνε ή εξακο- . Γ ,. * . ^γ01^^1! ιι γ* -"-1"
    λούθησιςτής τηρησεως τής τάξεως καί ήσυ-
    χίας και"ή προστασία και ή άσφάλεια τής
    ζωής, τιμής και περιουσίας των Μονσουλ-
    μάνων συμπολιτών μας.
    Έν Χανίοις χη 10 Λ)βρ'ιον 1911
    Ό ΙΙροΓορη'κιΛ' άλτιπρόεδρος
    Γ. Ι. ΠΑΠΑΜΛΣΤΟΡΑΚΗΣ
    Ό Γραμματεύς
    *Ε(λ*α· Μα»'^οφόμοο.
    {♦..*.»...< -ο έσώ των λούμενα γάλακτα καΐ θά καταστρέψη τα ό λέ μ γ ρψη τνχόν πεπαλαιωμένα τοιαΰτα ινα οντω προληφθή πάς κίνδννος απειλών τό πολν- τιμότατον τοϋ άνθρωπον άγαθόν, την ύγιείαν. ΚΡΟΥ2ΙΜΑ ΔΙΦΗΕΡ1 1' Την Π τρέχοντος μηνός το έπταετές τέ- λε'^κα μ,οι Κεραυνός εάν ε.ιι.-χχεν έν χφ μέσω χής Ηουλής δέν ΰά παρήγαγε χήν έκπληξιν χήν ο.ιοιαν παοηναγον οί χε/.ενχαιοι ουιοι λο-1 ♦ , ' ^ . . » , γοι χον Κνβερνψιχον υουλενχον. ^ΓΤΟ, •Ι.^νςχέΟε'Χ χην χοιαύχιιν δέ γενικήν χαχάπληξιν διε- .Λ4\ί^*»* κΐθοτιουκ, κάλτσαι ,ι.'χ.λλ'.ναις κ*1 β'χ.μ.βκ,χερ'χΐ, γάν- λν&η ή σννεδρίαοις, χαχόπιν χον ηανδαι- {^ Περΐ*·*"6ν** Λμ._βρ£λλ*ς Μ.%λ- μονίου το όιοΐον έ.ιεοφράγισε την Αγόρευ¬ σιν τοϋ χ.Περιβολιώχον. σμβτος αΐϊβντα τα ενταύθα ίέ τα μβθήμβτα επί τινάς ΘΕΑΤΡΙΚΑ των Μετ" απαραμίλλου τέχνης εξακολουθούσιν αί παρίΐστάσίΐς τ»)ϋ λάμπρου υπό πάσαν Γποψιν θιά- οου Κοτοπούλη. Έκ των πεΛαε παοαστάσεων συνδρομάς άς μκ/ρι Γοΰδε «Τβωκεν Λ Οίασος ούτος, ό πλημμυοών καθ' ί:κάπτην έσπνοαν τό Οιίατρον κόσμος ίμεινε κατ- ενθουσιασμένος οχι τόσον διά τα νέα ?ονα όσον •ν* την Οεατοικήν τκχνην μεθ' ί ΗΕΝΒΙ Ξ ΘΠΙΧ ΑΥΤΗΣ ΕΞ ΑϋΟΤΕ-Σ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΖΛΙΟΥ ΚΑΤΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΝ αρχιμ ΤΙΜΟΘΕΟΥ ΒΕΝΕΡΗ έκ τοϋ προττγονμένον) ν; να χρίνωμιν την ττάην ταύτην ; Βεβαίως 5«ον ν3τ χ ρ ώς άντιχβιμ«νη ?1ς την χ:ρ:0ίτ·ν των Λυνάμεων χαι νβ ε~*να96,5τ, την άταςίχν *:ς την Ν^τον. Ό Νρΐγχ.ψ Ι^ϊώργιος έπιθνμων νΛ θεσ- τίρμα είς την χατάττχσιν ταύ¬ την, θεωρών 2' άλλως χ:3-:ν την υ^ιρςιν ϊυβόρων ςένων ϊι:ιχήβεων. έχί- ^?γ;ν *ί*ν Εητρ:~ών των έντεταλμενων την ίιοιχητιχήν άνα^ι- ργ. Πρςς το^τβι; εζήτησε καρά των Πρ;ςενων ^χατα Μάρτιον 1899». -*4ς· τα έν Κρήτη οιεθνή ττρατεύματα ίλαττωθώσιν ε·ς έν τάγμα ές έχάττής Δυνάμεως, χχτανεμηθώτι ι* τα ττρΛτε^ματα τλ^τλ είς ^άντα τα τμή- ματ3. είς τρόπον, ώστ£ νβ χ~9τελετ6/{ μειχτή χατοχη.1 Μετ* ίΰ -ςλυ (χατ 'Λκρί>.ΐ3ν) Γλλως 5 ->νϊΛγματάρ·/ης ΟΗθΓτηΒΪάίϊ τ:ρ3βαίνε·. εί; ~αρ:-
    μ:ίι* ιερίτίσιν. ζητών, όπως τί; τμήμι το^ Ήραχλείΐυ έςομ^ιωθί) τζρος τ:
    των Χανίων, ώς *ρ;ς το μειχτον τής χατοχ^ς. Ηρμήνευσαν ίε την οΓτησιν
    ταύτην έχ ττζς έηθυμάις τϊ*ς Αγγλίας να θέση τε'ρμα εις την χυχλςφίρήσα-
    σαν ρήμην ζιρϊ χυνεννίή^εως μεταςΰ "Αγγλων χαί μΐυσΐ/λμάνων χαί έχ τη~ς
    δλίς. ήν εοοχίμασεν : άγ/,'λίς ϊΐδΐχητής 5ιβ την »-:χατά*ττασιν τ-ζς τά-
    1. ^ο«Γηίι1 <1ε . της 1ο Μαοτου 1899. ;εως χαι τής γαλήν*;; έν τώ τμήματι τίύτω.' ΟΙ ςυι/.ητιΐ των λ^ιζών λ'πά- μεων ήναυτιώθηςταν ένεργώς 6·.ς "αρίμΐ3ΐ2ν μ£τρ:ν -ρ::ατ:μίν3·., ότι ή κα- τάτμηΐις ίΐίτη των στραττευμάτων Οα συνεπήγετο $υ~/ερίία; καί δαπάνας Ιιχ την :τ;> ν τήρησιν α!*τών χαΐ τϊν «Πίΐτισ-μίν.
    Έν Τ3ύτ3ΐς, £5 ίτ3ν τ.3ΖΥ/ώζν. ή ίργάνωτις τ/;; νε'ας ϊι:·./.ήτεω;. αί
    Λ^ν.ναεις άτ;έσυρ:ν ^.χθμηϋ» τα έν Κρήττ; —τρατεύματά των. Κατα την άνα-
    χώίτ,ϊίν των. :· ναΰαρχϊΐ -αρΓΑα5δν μίρ:ς των ατ:3—ασμάτων. τ:λήν έν τ:ύ
    τοις Τ35 ίγγλίυ ναυάρχοϋ. ίττ·.ς έθεώρητε ^ρόνιμον να μή ά~37υρτ( ττρατ:
    έχ τοϋ ΗραχΛ£ί3ΐ>. 'Η Ά'-^λία Ι).αβε τ/;ν ά·~35α?ιν να οιατάςη τ/;ν άνχ^ώ-
    ρησιν ήμίτε3ς τάγματ:ς κατ» τ*:ν μί|να Λτ:ρί>»ΐ3ν. Κατα τε ν Μάϊ-,ν /.α: Ι;·>
    νΐ3ν τής νέις 3·.;·.χήτ6ως ζϊτης τ/'-Ιζν ώργανωμί'νης. 3· άνώτερ:·. ίΐίΐχηταί
    των Ξιεθνών ττρατε^μάτων ιϋ>; χλι νεα ά^3Γ-ά^ματα άνεχλήθτ,ταν. Ή άνα-
    χώρησις Τ3ί τ«»νταγματάρχ3«> δρίΐζ€Γ 7.α·. Ι^ζ γαλλ'.χών λ:·/ων έκ Χανίων
    ύ-·ί|ρ;εν ·$ιαζ5ντως συγχινητιχή. Ό ΙΙριγχιψ Γεώργΐ3ς έπεθίώρτ#7ε Τ3·<ς ήμί- τε'ρο^ς στρατιώτας καί ,$ια λόγ:-» Θερμ:^ τ#1>·/αρί—τητεν έ; ;ν;ματ:ς πάντων
    των Κρητών τ:ν συνταγματάρχην δρίΐ_€Γ καί τ:ύς γάλλ:υς ττρατι.ότας 1:2
    την α35σίωσ:·των εις την χρτ,τ'.χήν Οπέθεσιν" μ,εθ' ί συνώ^ί^σε Τ3ν ττρατίν
    μας μίχρι Τϊϋ γβλλικεϋ ■ζκύζν (5 Ίίυνίου). Μετά την άνϊ·/ώρτ(7ΐν τα^ττ,ν ή
    έ;3υ7ία περιήλθεν είς άς·.ωματικ5Ϊ*ς κατωτέρου βαθμ^θ /.αί ή ανωτέρα άρ'/η-
    γία έν Χανίοις έίίθη εις τ^ν Ρωσσίαν. Κατά τον Ί3>ΐ3ν 18ί>0 ϊζν εμενον
    •χλκν έν τ?, Νήσω είμή ζζρί τας 2.000 άν:ρών. ήτοι Γ>00 άνίρες έ; ί/άστης
    Δυνάμεως. Έκτοτε ή κατάστασις Γεν μετείλήίΐη έν Κρήτς, εκάστη ΒΈ Δύνα¬
    μις ίνατηρε,ί έν αΙ»ττζ βττ:σ-ισμα έκ 500 άν^ρών. 11 κατάστασις α^τη Οα 2ιαρ-
    κέστ, άναμΐιίςλως μ5'Ζ?ι -^ λήξεως τής υ-ηρεσίας Τ3^ Ί'τ:άτ3υ Άρμ3στ:0,
    κατα το τε~Λ3ς Τ3ΰ 1901. Τίτε Οε'λει τεθή τε'ρμα ε'.ς την -ρ5σωρ'.νϊτγ;τα ταύ¬
    την 5ΐ3ριζ3μέν5υ Δΐίΐκητϊϋ' τ3^Τ3υ γενομε'νϊυ καί τής 3ι:ικήσίως τής Χήσ3υ
    ίϋσης συντετελεσμένης, 4| Δυνάμεις 0ε'/.5υσ·.ν άχίίασίσει άναμδΐβίλως, όπως
    Λ»»σ^ρωσι τα άτί3στ:άσματά των.
    Ι. Τβιηρδ, ττ;;
    II
    Απριλίου 1890.
    σςμενςν υπο τής κρητικής Κυβερνήσεως, έΐ'
    Δυνάμεων ζ τέκος ςεν ύπερέία-.νε τα 3 ο)β.
    1. ϊοιιπιαι ά68
    17 φι6?. χ,ϊ
    (Άκολουθεί)
    18 Φεβ?. 1890.
    Η ΙΔΗ
    ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
    ΣΑΒΒΑΤΟΝ, 17 Δεκέμβριον 1911
    παδά πατάν
    Λυπούμεθα πολύ διότι
    επιθυμίαν μας άναγκαζόμεθα' νά επα¬
    νέλθωμεν αύθις επί γνωστόν ζητήματος
    τ6 οποίον μόνον ώς άληθές -*«μλ«αλμ
    δύναται νά χαρακτηρισθή.
    Ήλπί
    ι,ομεν παντοτε ότι, κατόπιν
    των οημοσιευθέντων έν τώ προηγουμέ-
    νω ημών φύλλω, αναφορικώς πρός "τί
    οιά τού Δημαρχείου κο·.νοπο·.ούμεν·α
    πρωτόκολλα αυτοψίας τοθ κ. μηνανι-
    κοθ· δι' ών επεβάλλετο ή κατεδάφ·.σ·.ς
    των σεσαθρωμένων τοίχων καί κ^οσκίων
    Οά έγκατελε.πετο ώς άκαιρος ή τ?,ς εκ¬
    τελέσεως τούτων σπουδή, καΐ Οά περι-
    ωρίζετο αύτη είς τούς τοίχους καΊ τα
    κιόσχΐα έκεϊνα τα όποϊα πράγματι άπ;>
    στιγμάς είς στιγμήν άπειλοϋν πτώσιν,
    και είς έκιϊνα ών την πτώσιν ό βαρύ;
    χειμών Οά επετάχυνεν αί έλπίδες μας
    δμως αύται διεψεύσθησαν παρά προσδο-
    κίαν /αι προ^ μεγίστην μας 2κπλης·.ν
    ί δ
    η
    παραμείνασα απλώς έλπίδες άπραγμα-
    τοποίητοι. ΊΙ φωνή μας άπέβη καθ ά έ/,
    των ύστέρων απεδείχθη φωνή 3οώντο;
    έν τί) έρήμψ διότι δέν έπαυσαν άπο τοθ
    νά κοινοπθ'.ώνται άφειδώς ή μάλλον να
    διανε'μωνται (διότι ούδεαία νόμιμος
    κοινοποίησις γίνεται) πρωτόχολλα τοι-
    αυτα μέ μόνην την διαφοράν δτι ή δι-
    δομένη προθεσμία είναι ίχι πλέον δεκα-
    ήμερος άλλά μηνιαια, καΊ το&το διότ-.
    ελήφθησαν φαίνεται ύπ' δψιν αί παρεμ-
    πίπτουσαι έορταί.
    ΊΙ^τόση σπουδή καΊ άκατάσχετος έ-
    πιμονή τοθ κ. μηχανικου δχι μόνον
    άνεξήγητος είναι, άλλά καΊ παντη αδι¬
    καιολόγητος. Είναι δέ τη άληθεία εΰ-
    λόγου άπορίας άξιον, διατί, έν ώ κατά
    πλάτος επετεθησαν τα παράπονα των
    πολιτών και τα αΓτια διά τα όποία ά-
    δυνατουσιν ούτοι νά συμμορφωθώσιν
    επι τοθ παρόντος είς τάς προώρους ά-
    παιτήσεις των αρμοδίων καΊ έν ψ πάν-
    τα ταυτα περιήλθον είς γνώσιν τοθ κ.
    μηχανικοθ, πρός δν καΊ άποτεινόμεθα,
    είναι λέγομεν άπορίας άξιον δ-.ατι ούτος
    νά μή λάβη ύπ' όψιν ώς άλλως τε ώ¬
    φειλε τα δίκαια των πολιτών παράπονα
    άλλά νά επιμένη είς ζήτημα το οποίον
    σφοδράν παρά τοίς πολίται; ευρίσκει
    αντίδρασιν έν τ?) έφαρμογη τού.
    Ουδείς βεβαίως υπάρχει όστις νά μή
    ποθτ; τον έξωραισμον και καλλωπισμον
    τής πόλεώς μας καΊ ό οποίος νά φροντ,
    βτι τα μέτρα ταθτα δέν συντελουσι;
    είς τον σκοπόν δι' δν προωρίσθησαν καΊ
    είς όν άποβλέπουσιν. Άλλά καΊ πας
    έχεφρονών και πρακτικώς σκεπτόμενος
    άνθρωπος δέν δύναται ή νά καταδικάση
    την Ιπίυ.ονον άπαίτησιν τοθ κ. μηχανι¬
    κοθ άπαιτουντος ναϊ χαί χαλά τήνκα-
    τεοάφι^ν των κιοσκιων, τ*α? ουοεν λο-
    γιζομένου τον βαρύν χειμώνα τον οποίον
    καθ' εκάστην πάντες αντιλαμβανόμεθα.
    Ι Ιω; είναι δυνατόν κ. μηχανικέ έν μέ-
    σω
    και
    τοδ να
    (τωσιν οί πολίται τα σπίτιά των; ή νο-
    μίζετε δτι έχουσιν ούτοι ~?εχε·?α τα
    αέσα διά ν' ανοικοδομήσας ταυτα;
    Αλλά μήπως χ. μηχαν.κέ δύνασθε
    Σεΐς απλώς και ώς έτυχε,^ ο>ά μόνον
    τόν λόγον δτι τα ζύλα έφ' ών στηρίζε-
    ται το κιόσκι τοθ τ.ολίτου είναι αμφι¬
    βόλου στερεότητος νά κατεδαφίσητε ά-
    μέσως είτε έμμέσως τουτο Ί
    ς να
    δώσητε λόγον τής τοιαύτης πραςεως
    Σας; ή φαντάζεσθε δτι οί πολίται οί¬
    τινες κατά κακήν τύχην ίπεσαν Ούματά
    Σας Οά άρκεσθώσιν είς μόνην την έτυ-
    ίαν Σας και Οά κατεδαφίσωσι τα
    μηγ?
    κιόσκΐά των ·, Τό γεγονός δτι μεταςυ
    των ύφ* Υμών προγραφέντων κιοσκιων
    υπάρχουσι και πολλά τα όποΐα άντΐ να
    ίζ ει ξύλων αμφ
    οΐα άντΐ να
    ιβόλου στε¬
    στηρίζωνται επί ξύλων αμφιβόλου στε¬
    ρεότητος ώς ίσχυρίζεσθε έν τοίς π?ω-
    τοκόλλθΐς έδράζοντα·. επί αναμφισβη-
    τησίμον στερεότητος τοιούτων Οα α¬
    ναγκάση τούς πολίτας νά μή άρκεοθωτι
    μόνον είς την έκθεσιν Σας άλλα να ^η-
    τήσωσι την γνώμην καί αλλων μηχα-
    νικών επί τοΰ ζητήματος τούτου. ^
    χ. μ*]α .ί
    σ/.αν
    κανδάλου τό οποίον έδημιουργή-
    σκοπήτε νά μάς δώσητε ζωντανά
    τής δράσεώς Σας δείγματα, έχετε υπο-
    μονην καί άρκετος ύπάρχει χ?5νος ν ά-
    ποδείξητε τουτο έ* ν καιρώ τώ δέοντι,
    άρ/.εΐ νά έχητε μικράν πρός τουτο θέ¬
    λησιν. Στρέψατε την προσοχήν Σας κ.
    μηχανικέ είς άλλα καλλωπιστ'.κά μέ¬
    τρα δυνάμενα καί έν κα·:ρω χειμώνος νά
    έκτελεσθώσ·., καί'παραιτηθξτε πλέον
    της έπ·.μόνου καί άδ'.κα·.ολογήτου άπα'.-
    τήσεώς Σας. Λάβίτε ύπ' δψιν ϊ-.'. ό έν-
    ατενίζων είς πολύ άπομεμακρυσμένην
    απόστασιν Οχ προσκίψη ασφαλώς προ
    αυτών των ποδών τού, διότι δέν 3λέπει
    τα έγγύς αύτοΰ κω/ύματα έπκιδή ί'/ν.
    έστραμμένα τα βλέμματά τού πολύ
    μακράν. Τμεϊς δέ, κ. Δήμαρχε, όπως
    άρ*ετά πΰοσουώς έδώκατε αείζονα τ?ς
    αρχικης προθεσμίαν ως έκ τ^ών παρεμ-
    πιπτουσών έορτών, ούτω λάβετε ύπ'
    1·γ.Ί Σας δτι κατά τάς ημέρας ταύτας
    άπαιτοΰντα·. πολλώ περισσδτερα: των
    συ /ήθων δαπανών, καί μή Οελήσητε νά
    έπαυςήσητε την δυσφορίαν των δημο-
    τών Σας διά της εσπευσμένης έφαρμο-
    γης διαταγών έκτρόπων έν τοιαύτη £-
    ποχΤ). Συστήσατε δ' είς τον κ. μηχα¬
    νικόν ότι τα εϋλογα παράπονα των πο¬
    λιτών δέον νά λαμζάνωντα; ύπ' δψ'.ν,
    καί άναστείλατε τέλος την εκτέλεσιν
    των
    ^αγώ^ Σ
    Σας δι εύθετώτερον χρό¬
    νον και ίΰρ'.σμένως διά τό ερχόμενον θέ¬
    ρος όπότε ούτε ^ειμώνα δ'.αρκή εχομεν,
    ούτε δριμύ ψΰχος μάς μαστιζει.
    Φρονούμεν δέ δτι και ό κ. Χομάρχης,
    εί δεήσίΐ, Ιγιτ καθήκον να μετάσχη εί;
    τό δημιουργηθέν σκάνδαλον καΊ νά ποι-
    ήσηται χρήσιν τού δι/.αιώματος τό ο¬
    ποίον ό Χόμος τού χορηγεΐ, άναβάλλων
    τα μέτρα ταυτα δια το θέρος. "Ας είνε
    δέ βέβαιος δτι ή τοιαύτη ανάμιξις τού
    είς τόσον σκανδαλώδη υπόθεσιν, θέλει
    τύχει τής γενίκης έπιοοκιμασίας των
    καταφώρως πιεζομίνων πολιτών.
    ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
    ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ
    *// ΈλΧψ'ΐχη Κυβέρνησις λίαν παραδό¬
    ξως χαΐ παρά όηχην χον Λναθεωρηΰένχος
    ανντάγμαχος διάιαςιν, άπηγόρενοεν εμμέ-
    οως ηως χύ ονΚλαΙηι ήριον ι ο ο.τοϊον Ι.τρό·
    κειχο νά γίνη χαχά την παρελδονοαν Κυ-
    ιαχην χα&* ο οί Ιν * Αθήναις ενοιοχόμρνοι
    (Ό
    ι
    πιο τοΰ Έΐληνιχοϋ λαόν χά προχαλέοανχα
    6 χίνημά βΐαζ αΐιια χαί ϋά διεμαρινροπο
    ά &
    διά
    Γιδιχυν
    η
    οώπιον χον Κρητιχοο λαοΰ.
    Σννε.ιεία χή: πρόδηλον ΐαύΐ»;ς χαχα-
    ς τοΰ 2>νχάγμαιος χαι χήζ ηαρα-
    ή
    ό/ιον άιαγορεύοειος χον Σνλλα'κηχηρ'ιο}
    ή Ιη Λθύιον *Κ:ηχροΊη διεμαρχνρήί>>]
    οζ χην Α. Λ/. τό>· Ηαοιλέα διά ιί"/+ άχο-
    σατε
    ονδον Αναχοινώαεω;:
    ΠΡΟΣ ΤΗΝ Α_Μ_20Ν ΒΑΣΙΛΕΑ
    Μεγαλειόΐαχε,
    Το θρμα, οπκρ αναγκίίζει τού; ευλαβώς
    ποσημειυυμένου; πολίτας νά απευθυνθώ-
    σιν εις την Ύμετέραν Μεγαλειοτητα, είνε
    οιαυτης σημασίίΐς διά τι^ν πολιτικήν ύπαρ¬
    ξιν τοΰ Λαοϋ Σου, θίγει επι τοσούτον τα
    συμφέροντα αύτοϋ κσί τών'Κλλήνοιν άπάν-
    το>νο>ν εΐσαι Βασιλεύς—τίτλος δν }ΐετά συγ-
    κινήσεως οί "Ελληνες δονλοί τε και έλευ
    Οεροι είδον την Ύμετέραν Μεγαλ^ιότητα
    οξιονσαν διά τόν θρόνον τής Ελλάδος—
    ώστε ήθελον θεωρήσει παρ(ί)>ει|Ίν εύλα-
    βείας πρός χον Ηρόνον, εάν δέν έσπευδον
    νά υποβάλωσι διαμαρτυρίας άς ή πολιτεία
    της Κυβερνήσεως Σου άναγκάζει αύτούς νά
    διατυπώσωσι διά τής παρούσης άναφοράς.
    Ό έλληνικος λαός ε;ε}.θών πολιττοΰς α¬
    γώνος, έρημόσαντος την χώραν, πρώτον
    μέλημα αύτοι1 εΐχε νά Οεμελιώστ) την πο¬
    λιτικήν τού ύπαρξιν και ν1 άποκτήστ) πο¬
    λιτικάς ελευθερίας, δι* ών ήί)ελε άναπλη-
    ρώσει τάς καταστροφάς, άς υπέστη, και ει¬
    σέλθη εις την οδόν της προοδον και τοΰ
    πολιτισμόν.
    Λυστυχώς επι της πρώτης Βασιλείας άν-
    τι της συμμετοχής τοΰ Ααοΰ είς την πολι¬
    τικήν διοίκησιν τής Χώρας, εδημιουργή¬
    θη Πολίτευμα άποστ,ερήσαν αύιόν πάσης
    άναμί;εως εις τα τής Πολιτείας και ά.ιοξε
    νώσαν αύτην παντός στοιχείον ικανοΰ πρός
    τουτο τής Χώρας. Και δταν άκόμη επετεύ¬
    χθη ή είσαγωγή των σννταγματικών έλεν-
    θεριών διά τοΰ Χάρτου τοΰ 1843, και τό-
    τε δυστυχώς ό Γ>Ληνικός λαός ευρέθη εις
    την ανάγκην νά επιζητήση διά νέων θυσιών
    την Εδραίωσιν των έλενί^εριών, τάς οποίας
    έθέσπιζε μέν, δέν εξησφάλιζε δέ υ Χάρτης
    έκεΐνος.
    Μόνον επι τής Βασιλείας Σον, Μεγα-
    λειότατε, δ Λαός Σον, τείνωνεΐς τό νά αυ¬
    ξάνη διηνεκώς τάς ελευθερίας τού έν τω
    συμφέροντι τής Χώρας εν τω οποίω πρό
    παντός πρυτανευει ή ϊδέα τής πολιτικής
    άποκαταστάσεως τής Φυλής, μόνον επί της
    Βασιν^ίας Συυ ενόμισεν δτι ήδυ>·ή&ιι ν« έ
    ξασφαλίση τάς διά τοσονχων άγώνων χτη-
    θείσας πολυτίμονς δι' αυτόν ελευθερίας.
    Καί εάν έκτοτε παρετηρήθησαν ανωμαλίαι
    τι.ές των εκάστοτε Κυβερνήσεων, ό έλληνι
    κός Λαός, ^ιεικέστατος πρός τάς παραλεί-
    ψεις αύιών, δέν ενόμισβν δπ έπρεπε νά ά-
    πασχολήση την ΎμετέρανΜεγαλειΟΓητα ε¬
    πί >χπτομερειών, αιτινε; ηδύναντο νά κα-
    νονισθώσΐ.. διά των μεαων των υπό τού
    Συντάγματος παρεχομέιτων ανευ προστρι¬
    βήν καί συγκρουσεων των νομίμων Έ;ου-
    σιών.
    Ά)Λ' άπό τινοςχρόνου διά των πράξεων
    τής Κυβερνήσεως ή κανονική λ£ΐτοι»ργία
    τοΰ Πολιτευματος ετέθη υπό αμφισβήτησιν.
    Τό υπό τοΰ Συντάγματος έ.ιιβαλλόμενον
    άντικατέστησεν ήσκοπιμότης. *Η πρός ανα¬
    θεώρησιν τοΰ Συντάγματος κληθεΐσαΛιπλή
    Βουλή μετεβλήθ)] είς απλοΰν Νομοθετικόν
    Σώμα, ό περιορισμός 6έ των πολιτικών ε¬
    λευθεριών εθεωρήθη ώς σκοπος καλυπτό-
    μενος υπό τοΰ πέπλον ψευδοΰς νομιμότΐ]-
    τος.
    Μεγαλειόταχε,
    Το αρθρον ΙΟιοΰάναθεωρηΟέντος Συν¬
    τάγματος καθιεροΐ τό δικαίωμα τοθ συνέρ-
    /εσθαι ησύχως καί αόπλως, αί δέ έν ύ.ταί-
    θρω συναθροίσεις δύνανται νά ά.ταγορευ-
    Οώσι μόνον άν έκ τουιων επίκειται κίνδυ-
    νος είς την δημοσίαν ασφάλειαν.
    Ό Λαός Σου, άσκων τό δικαίωμα τοΰ
    το, ηθέλησε πολλάκις νά διαδηλώση άόπλως
    καί ησύχως τό φρόνημα αυτού, άλ>.' εις πά
    σαν περίστασιν ευρέθη πρό άπαγορευσεως
    κυβερνηηκής, καταφώρως παραβιαζούσης
    τό Συνταγμα.
    Εις την άπαγόρευσιν ταύτην προσέκρου-
    σε καί σήαερον ό Λαός Σου, θελήσας νά
    συνέλθη όπως ακούση την φωνήν των έν¬
    θα αντιπροσώπων τοΰ Κρητικού Λαοΰ
    επι αϊώνας άγωνιζομένου έν ονόματι τής
    έθνικής ίδέας, φωνήν, ήτις Οίγει εις χά μυ-
    χιαίταχα την ψυχήν τοΰ έλληνικοΰ Λαοΰ.
    Ή Διεύθυνσις τής Άστυνομίας Αθη¬
    νών κατ'εντολήν τής Κυβερνήσεως, μολο
    νότι άναγνωρίζουσα δεί έκ τής συνταγμα-
    τική: ταύτης σνναθροίσεως ουδείς ήπειλεΐ-
    το κίνδυνος τής δημοσίας ασφαλείας επέ¬
    τρεψε ταύτην, έν τούτοις όπως ματαιώση
    την συγκέντρωσιν των πολιτών καί τάς ά-
    γορευσεις των Κρητών βουλευτών άτηγ·)-
    ρευσ$ ταύτην καί έν τη πλατεία Συντιίγμα
    τος καί έν τή πλατεία 'Ομονοίας και είς τούς
    _τυλους τοΰ *()λυμπίου ^ιος καί έν τί] πλα¬
    τεία τοΰ Βησείου καί παρέπεμψε πρός εμ-
    παιγμόν τόν λαόν εξ<ο τής πόλεως εις μέρος ένθα ήτο έκ των προτέρων βέβαιον δτι ή¬ το αδΰνατος ή συνάί)ροισις π<χρα τάς ρη τάς διαβεβαίωσεν τής 'Κπ·.τροπής Λτι τό συλλαλητήριον διελύετο επι τόπου. Μεγαλείότατε, Αν είς την συνβίοηαιν τοΰ Λαοΰ Σου ριζωθή ή πεποίθησις περΐ. της καταλύσεως των δικαιωμάτων καί των ελευθεριών τού αί συνέπειαι θά ήσαν όλέϋυιαι. Αποδεχο¬ μένου Λ Λαος την ατ.|ρησιν των ελευθεριών τού ΐΐά άπεδεικνύετο ανάξιος νά είνε ΰπή- κοος της Ύμετέρας Κίεγαλειότητος. Συναι- σθανόμενος τουναντίον, δτι ή μείωσις των πολιτικών τού δικαιωμάτων Οά έχη ώς συνέπειαν την καθυττέρησιν τής πολιτικής αύτοΰ προοδον καί τής απαραιτήτως έπι- βαλλομένης παγιώσ«·>ς εννόμου τά;εα>ς θά
    προσπαθήση νά απαλλαγή τοιαύτη; κατα¬
    στάσεως διά μβσων τα όποϊα δέν όά ήσαν
    άνώδυνα διά την χώραν.
    Προκειμένον περί των έλίυθεριών τοΰ
    λαοΰ και τής ένασκήσεως των συνταγματι-
    κών αύτοΰ δικαιωμάτων, ήάχειλη περί χρη¬
    σιμοποιήσεως τής ένόπλου δυνάμεως κατ'
    αύτοϋ διαιρεΐ τον λαόν Σου. Διότι υ ρλλη
    νικός στρατος, ρξερχόμενος έκ των σπλάγ-
    χνων τοΰ λαοΰ »>έ/ δύναται να κχη άλλας
    χ χη
    ιδέας ή έκείνας, α; αύιός, τηρών τό ^ύ
    γμα, ένστερνίζεται.
    Μεγαλειότατε,
    Τό Σύνταγμα εταξε τόν Βασιλτα ρυθ[ΐι-
    ατήντοΰ Πολιτευματος. Ή παραβίασιςτών
    ελευθεριών τοΰ λαοΰ στρέφει κατ' ανάγκην
    ημάς πρός την 'Γμε^ραν Μεγα/^ιότητα.
    Εάν αί έλευθερίαι αύται άποτελοΰσι
    σήμερον τύνστόχον καθ* ού βάλλουσιν οί
    πολέμιοι αυτών ουδείς έγγυαται υτι βρα¬
    δύτερον ούτοι δέν ήθελον στραφή και
    πρό; άλλην διεύθυνσιν.
    Πρός αποσόβησιν των κινδύνων τούτων
    άναφ«ρόμενοι μετ* εύλαβείας πρός την *Υ-
    μετέραν Μεγαλειότητα έπικαλούμεθα την
    άμεσον αντίληψιν Αυτής.
    Τής Ύμετέρας Μεγαλειότητος πιστοι ύ-
    πή/.οοι.
    Η ΕΠΙΤΡΰΠΗ ΤΟΥ ΣΓΑΑΑΛΗΤΗΡΙΟΓ
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
    ΙΙρ;; α^
    ; χαι
    ; χάι
    τΐς τι;
    έτ· τίζ
    τί;
    ^^^^; ήαώτ εΰ/χο 3τ·2;.
    ν 'Ϊ£?^-:τ?ω '.Ι 10 Λ;5ρί'^ 1911
    "II
    (ϊαονπενθονΗΚΐ οικογνΛ'εν
    Λαι,ανάκη
    ΚΑΡΤ-ΠΟΣΤΑΛ
    -ών
    Ν. ΑΛΙΚΐαΤΟΥ
    ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΣ ΚΛΕΠΤΩΝ
    δ'.ίχράπθττο άτ;
    ε» ΐτ^ χιλε: μ»; αί χλοτ*·. -/ωΡ:; ή
    μίχ μδθ' ίλΐς τάς έ»ε3γε·Λς τη; νϊ
    ' άλ!^ τούς ίρΛΐΐίς. "Ηίη όμω
    * χλοτή χατέ τή» τ^χτλ τί|ς
    χαθ' ην κχ,λά-ητ^ν 78 5ρ»χμ. 1
    χα· 1 ωρολόγιον άνήιιον;β «1ς
    -ν Άρ:? Χϊσαν Τζεμχετζίχη ίχίζνρζ ττ;ν
    χρ'ς; άν>χάλ^ψ:> των ίραττών. Ο£τω Ιϊ τ
    ρΐί ένΐογεΐΛ τοΰ Γχετωμοτάρχου Χ:χ
    χ»: τοΰ ^λ 1'ί
    >ων ί'
    χέν Χ£ρί?τρο?θν
    ώ; ΰχοχΐοι μεταςΰ των άλλω* χβΐ οί
    Κϊλλΐργγ(ο, Γβώρ/'.ο; ΠίΧβϊΐχη; τ; Κ
    νν»;;. Γ·>οΐ!
    χρίγμβτι ή €-
    τοΰ χρώτο^ των σ/λληγ'ήίντων ε*φ
    άΟη χ»· χϊτε»χ-:0ϊ; τε χλα-
    Διά αύ; ΰχοι:χ*.μίνο^ς δέ
    ν.αίχ: α: βνίχρίτεις βλλβ
    ότ: χα· ούτοι <:ν21 μίλη τή» χιλιν μ»; ϊ^μμ ία χβτΐος εχ^ίν^ χϊ'· θ«ρ- ν 5;:θί ο· ώ; ά»ω ρ ίέν ήμ^·6χλλομκν 5έ -όσω; ^ έν χ*·.ρω τω δεοντ·. τή; μών τε; ίτ: δέν Οϊ των χ. ΙΙρουτΛμινων αυτών ό ζήλος χά: ή ίρασΐΓ,ρϊα ετΐρνεια των εν λςγω ΐτρ χών ο:':ινε; 2:ϊ τής άναΑίλ^ψίώ; τω» τ·μώ»: Ιγι μ:νον έ»^τοϋς ϊλλβ χ»· τ; ττώμ* είς ί ίνήκ,ο^τ.ν βν^1»"3ϋ7ΐ δ' ό τβυτω χ»ι ητρον τή; ΧΑ εΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟΝ ΕΝ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ '// £ «αοχι'α 'ίεραιίϊρου χαίιοι Ιζ άρχης ί.ιεόοκίααιβ χό Ιχραγε»· χόηαα δικος Λ ιί'ΐχε με%ρι οήμερον νά διαιρα- νώηη τα-- ηροζ χονχο ονμια^εία; χιμ. *// τοιαΰπ; χαι'ϊνοιίρηοι: υγείΐειαι είς χονφίαζ χα πνρειώδειζ χή>ν
    τήζ Ι.-ϊαρχία* χανιη·, αΤιινες
    υιια>; ά ιέβηοαν ίν χέλει μάι^ιαι
    νιερίοχυοε ιέλθζ ή χοινη
    ΊΙ έχβρχίατ Ί:ρ*χέτρο» μή ϊ^νίμινη χλίον
    νΐ χ»ρ2μ«νΓ, ίν χαθητιχ^ βτάαει χ»· να χά
    ρϊσΐατα: οΐονεΐ βίρανοθσα χαί μή άσκ^ζομίνη
    τ "ο Κθνιχςν χί«ημ3 έ»ο> χ. α τ» βάθος
    σ/εδ3ν, β«9 των χρώτων ήμΐρών μ
    χβ: μετ» χολλή; άγωνίο; χ>ρτ;ιΐολούθε« τϊ έν
    Χϊν·ο·.; (τυμβίίνοντί, μή δυνθ;ιένη χλίον νβ
    , την χοχλβζουβϊν άγαττίχτν,τιν χβ:
    ί? *μ· "ϊ^ άναγγεΆία των τελευ-
    τβίωνγεγονοτων, τή; βιαία; δηλονότι άχο τοΰ
    Έλλην.ν&δ ίτμςχλοί'.,·» άχοιχάνεω; χα· τή;
    όλω; αδίκω; χαί αϊι*α:ολογήτω; χα;αχ.ρα-
    τήσεω; των *2·> χληρεςουαίων έχΐ ών Κΰρω
    ά
    οκ,βφών, άκεφάαΐτε δ·.* ήμ
    συλλαλητηριον νά έκδη>ώιτ; την «-
    αυτή;, έν χανδήμω ψηφ
    ; σ^γ·1((^:νω; χά: 1 ·ί μίλη ές ολων
    των χωρίων τή; Επαρχίας Ί'3κ:τροχήν.
    Ήμ*ρχ τοΰ συλλαληρίου ώρί'ϊθη ή Π Λε
    χεμ^ρίθίΐ, ήμ*'ρβ Κνριαχή χά: ώρ ή 1 μ. μ.
    τ;~ο; δέ 9^γχ.ενχρώ?ΐω; ή
    «Σχα^ρ<ςβ εςωθι τής Άφ' έιχέρ»ς ήν/'. έ όλέ ά μ·/ρ: τή; είχεν έν?ι:£·ρει εί; τ»; ψ^χ»; ολων την αγωνίαν χ»: την δ'.χχίαν άγανά έχί τω φ^6ω τή; ματα(ώ?εω; τοϋ Σνλ- . Άλλ'ε^υχώς χά": αΰτα τ» •/εΤα τή; βΰΐεως έ^άνηίταν διατεθκμίνα νϊ ΰενίΤ; -;0ον»; των δια?η- χάντε τού; εΰγενίΤ; -;0ον»; >ω;ών, ή βρν/ή χαταχαθε: χλέον σχεδΌνέν-
    τελώ:, χερ· την 1 δέ μ. μ. άρ·/.·'ζο«ν ςί χώ-
    έωνε; τοΰ χαθεδρ'.χοΰ ναοΰ τοΰ Άγίο.> 1ω?·
    γίο^ να χρούωΐι ζωηρώς, δίδον**; οϋτω τ5
    τή; ο^γχεντρώΐεω;. ΚατάπληΑτοι
    ^λέχουν όλοχληρα χ^ματα λαοδ έν
    ?^νχ>.νήτ£^ να 5χε^ίω7ί χρ'ος τον
    ν». 'Κντο; :λίγων λεχτών ή ιΰρεΤί
    χληίΐΰτα: α3?υχτ·.χώ; ίχο χολλών
    έκατοντάδων λβοΰ, οί χλεΤιτο: των όκοίων
    άίΐαλείχτω; ^^^ο6;λο·33·.ν εί; τ'ιν α*ρα.
    Άχ-μη έχ χάντων των σημείω* τοΰ ορί-
    ζοντο; έςαχολο·^οΰν αί όμάδϊ; χοοιερ·/;μ€
    ναι, ότε ο χ. Κ,θρή; άνίρ·/ε:ί· έχ· τή; χρο-
    /είρω; σ:ηθ£:3η; έςίδρα; χ αί άρχίζε!
    χά: ες-.ιτορεΤχρο τοϋ έν νίχρ:*»·
    τα
    τή; Κρη::*ή; .ι
    τού
    :δ:
    ψημ μέ~/ρϊ σήμερον, :δ:α.-
    τ*ρω; δέ τον[ζ«: τα τελευταία γιγονίτβ των
    Χανίων χαί έχανειλημμίνω; συν:9τα την όμο-
    »ο:αν χαΐ τή» τήρηαιν διά χαντος τροχο^ τή;
    τάςεω; χαί την ηροστααίίν μετα
    ρχή; εΐλαίε:»;, των σ^μxολί■:ών η¬
    μών Μουσουλμάνων.
    Έςα:?ετ:χήν έντΐιχωσιν χαί σνγχίνησιν μ«-
    χρ: δαχρ^ων χρο;ενεΤ ή βέα τοΰ γενιχοΰ άρ-
    -/ηγοΰ τή; 'Κχαρ'χίας μα; χ. Ιωάν. Μ«αρ«-
    τά*η ~£?:ϊτο:χονμίνο^ ΰτ'ο χολλών χ^λ:τών
    σ^νίγων.ττών το^ χ*ί ήγετών έν χολέμω,
    των δ'.αΐ^ρων χωρίων τή; Έχαρχίβς μ»;.
    Κατελ9;ντο; τοΰ χν?:υ Κοθρή τοΰ βή-
    ματο; άνί'ρ·//":*! έ*' βΰτ&ΰ ό νεαρο; χολ:τ:-
    χος χαί δ:χηγ:ρος χ. Ιωάν. Λ?μ.λάχη; ό?τ:;
    εΐιγλωττίτατα άνβχτ^ϊσε: τ'ονσχοχοντοΰ υλ-
    λαλητηρίον χα;. άναγινώτχε: τα θό
    ψν,^ίσματα, άΐ:να γίνοντα: έν
    μήχων ζητωχραυγών χά: έχχο>αντ:χων α«μ·
    χ^ρσοχροτήϊεων δεχχ» Οχο το5 χατοίΐτβμί-
    νου χλήθον^;. Άρχίζε; €::α ή ΰ*ογρΛ?ή των
    σ^ντα/Οΐντων ψη^ισμχτων, τ;αον χολλοί δέ
    είναι οί υγχεντΓωθί'ντε;, ώϊτε αναγχάζονται
    οί ήγ·'τα: τοΰ Γυλλαλητγ,ο:^ να στή
    ήγ η, ή
    εί; τού; έ; Ίεραχέτρου £χω; ά^ήσωσι τού;
    έχ των μαχρικέρων '/ωρίων νά ΰχογράψωσι
    χρώτο:.
    ΈχεΤνο το» όνοΤον ζχαμτ» ίίιβιιτερβν β'ΐτύ*
    χωα:ν ΐ'να: το χλή^ος των έ; ολων άνε;βι"
    ρε'τω; των χωρίων χαρε^ρεθέντων μεθ' έλην
    την χαχοχαιρίαν. Χωρίς ύχερβολήν χιρί ·;ους
    :χταχοβ(^; Οχολογιζοντ»: οί συγ,/««τρ**)έν-
    τε;.
    Οί έχλεγε'ντε; χλ*;ρεςούβ:οι είναι οί έςής :
    Μ'.χχήλ Κο6ρή;, Ιωάν. Λαμαλάχης, Μιγ.
    Τραχεζανάχη;, Έμ. Μελα;, Ιωάννης Γ.
    Μχαρυτάχης, (βοΆίυτή;)Έμ. Κ. Χατζβι.ηΓ,
    Ιωάν. Μ. Μχαρ^ταχη;, Γεωργ. Χαλκιαδά¬
    κη;, Γ. Γιαχομάχης, Ιωάν. Μαντοοάνν,ς,
    Γεώργ. Ρεμεδτάχη;, 'Κμμ. Α. Λερμιτζά>.ν)ς,
    Ήλί»; Βογιβτζή;, χαί Κ. Λιρμιτζάχι,ς.
    Κα&ίσζαχαι γνωστόν διιάπό 1^ /·/
    τοΰ προσεχούς μηνός Ιανουάριον έ-
    πιόντος ετονς 1&12 τί&ιται *1ς εφαρ¬
    μογήν ή ν.ιηρ€σία των εσωΐίροα/ϊ
    τηλεγοαφιχών έχιταγών μεταξύ ών
    Γραφείων Χανίων, Ρεθύμνης, *Γ/-
    ραχλείον, Αγ. Νιχολάον, Ιεραπέ¬
    τρας, Σητείας, Νεαπόλεως, χαί
    νόν.
    ('Κκ τΛς Τ«ν»'7>πο^ιικΛ
    Κρήτης)
    ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΣΤΛΛΟΓΟΥ
    Την πβριλθ^ϋβαν Κυρινκήν
    */3·.ρΐ7:ών τοδ ιττβΰθα ΣυΧλόγοι> τώτ ίμκ«-
    ρου^αλλήλων €;ιλεγητ»ν : ΙΙρ;<δ3θς Δομ<- ν.χος -«νταντώνιος» βντικρ;ίδροι Κν«γγιλος Άνωγείβνίκη; χαί Γεώργιος Κυρ(αχο<, γ«· νικος ΓραμΛβτΐΟς Μηνβ; Γεω.;γι*4η;, ϋ'Ιιμ- 6ο«λο: Μι/ϊήλ ΚαυτεΧλέλΐ;;, Άρϊΐ'ιαος 2;€3ά».η;,'Κκαμΐινώνία; ΖϊμκλΛΑθς, II*- τρος Μαο:3άκη:, 'Λλχι4?αΛης Μ»ριής« ΊΟμ- μ^το^ήλ Χρνβίχ,τ);, Γεώργιος-ΤΛμίκίχι;; , 11 όσημίραι έν τ^ χ£λε< μας μ) έμχοριχή χίνησι; χαθίβτα βχβραίτη-τον την (ν τοΰ χο:ν#/.φ<λο5ς το.το» ^ωΛβ- τείο«. Γνω7τον τοϊ; χασι τ^γχίνε: ο;ι χβί χαντα/ςΰ ιδία δέ έν Κρήτη τον χυρήνα τοθ άχοτελοΰϊΐν οί έμχοροΰ»αλληοι, μεγάλω; δ:α τή; ένίρ;<;;ΐΑοτιιτο; χαί γ»ώ- σεών των υντελοΰντε; εί; την αϋ-ηνίν το^. ΨρονοΟντι; ουνάμα χαί μα·' ήμΑ« χλο* ΰ*θ(ί|ίθμ«ν « «μτχορε&ο» «ΐΜμΑς^η ή ■ χ χβρβΧλήΚθυ έν<ργΐ·ΐ χο9 ΪΆν·57θτ/ΐΌύ- του χρ'ος τον ήίη άβίβτάμενον 'Κμχοριχο» τοιοΰτον, μεγάλω; 6ίλοι>βι σ^τελίσ», είς την
    -ροαγωγήν των έμ«τοριχών ονμ^ερκντων τή;
    χόλεώ; μ»;,
    δννατήν χροοϊον.
    ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΣΥλλΟΓΟΤ
    Γενομένων χατά την χΛρελ(ίς»ΰσαν
    χήν των Αρχαιρεσιών τοθ Σνλλίγον των
    δι,ρουργών ·€ ό ΊΙ^αιβτος»» έςελέγτ,σαν
    καμψηχεί ΙΙρ-;ε5ρος ό χ. Μιχ. Γιαμαλά>,ης,
    Άντ(χρ:ε3ρος ό 'Καμϊν. Γαλανάκη;,
    Ό Ιωάν. Λονχάχη;, Γραμματΐν; ό
    νο^ήλ Λαμχράχη; χαί Σνμβονλοι οί μ
    χλή; Μαρ(νχΑη;, Ά^τώνΊθς Κ:χχίνη;, *Λν-
    τών:;ς Λαμηράλης, ΣτΛ.ανΌς Σχανάχτς κ»Ί
    Ν. Χαλχια5ά/η;. .ε·/ί .«
    ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ
    Την έϊχέραν τής 10 τρ<χο·*τος οί έ* Ρθυ- χάνι Ίωίννη; Χαιρέτη; ή Σο^·^>ή; ν.βΙ Ί-
    ωίννη; Ιίάςτχαρο; ή Κ**αρ:ς δ'.α συμφέρον-
    &γ:χν^; λ:γο^; έ:ρα^μάτ·.σαν ίιά ρί<3^^ εί; την χε-αλήν τον ομοχώριον των Χονκϊ» Χαληλάχιν. Οί δράσται μιΙ' όλην την χαταρ'λτ)6«ΓΜν χαί χα:α6αλλομένην έ*εργι:αν τή; λ»χή; δέν σννελήι^ησαν εί***:. ΘΑΝΑΤΟΙ ΜΙΧ1ΗΑ Α. ΕΑΡΤΑΛΚ1Σ! ίομάίο; ίχ:μΐ3«» λντηράν «Γίηβιν ί; άπε:ροτ λ^κη» ςΧ:*λ^ον χψ μα;. Τι 9χ.Άτιρ&ν ΐοϋ Χβρον 3ρ4*βυ»ς» ίδέ- ρΐ3«» έν τ γ, ά/.μ^ τί,; τ,λιχΐΛ; ι^, μακράν; *ιλο?τιργωτ γονίωτ χαί χροβ··.λωτ σν^γΐ'ΐώ· %λ *·λων, χον τ^,χχΛΗίαχΛτνι σνμνολίιην μας ΙΊΛοχ^ήλ Λ. 14*»;>»»5ά·ιηΓ,>«, ίτ
    Ι;ρτφ Ιίίλφ ΡοΐΐΟ ΒοΙΗο) τής Ηρ:>ζΓ»ιβ;
    νδβ ιγι μ«;ατ27Τ<^7€: χρϊ ί; μι,νδν έιτ'*- :μινς; χαύΐ τ τ, ίχιΤ μεγάλ», Άμιρικ,α* χ^ Εχβιρίΐ ΜίΐΐηοΓε. Το χαλοχίγβθο» «.»; <«- «ροΐήγορο» το5 βτ^χοθ; σ^μχολάο;» μ»; *ιχβ χαχ33χλα(ώ3£! χίντας βσονς τ&τ *γΐΝ·ίρΐΊα» χ 'Λ βΛεγγυς. ΛιΌ *.ο: ή«Γ)«]σκ «ηϊεν το^ς χάντβ;. Ραίνοττες μέί«κ.ρ»« τΐ)^ μνήμην τοθ βληϊμονήχου Μ'.'/ίλη μας «0'^** μ μ •χεΤς οίχε?ο«ς τού την έ; Οψοος χαρηγορ!ϊν, ώ δέ 9αν;ντ: ΓαΤαν έλα^ράν. χ. γ. ·% οεο ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ 1912 "ΔΗαΜΗΤΡΑ ΜΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜϋΝΟΝ Ι 1)2 ΓΐνΙ-Χάν
    ΥΠΕΡ
    ΣΥΙΠΑΗΡΟΣΕΟΣΗΙΕΞβΡαΪΣΙΟΪ
    τοτ χιτηηοϋτιχοτ ιταοτ αγ. χβ>α
    ΟΓ»ΟΙ ΛΑΧΕΙΟΥ
    Άχοφάσει της Ένοριακης Επιτροπείας
    Ηρακλείου καΐ τη έγκρίσει τής Νομαρχίας
    Ήι^αχλΒίον, εξεδόθησαν 25 σειραί λα/νών
    υπο στοιχεία Α. Β.... κλπ. έκ χιλάύν αριθ¬
    μών εκάστη, μΐ τιμήν λα/νυϋ" ΐσχΰουσαν
    διά τάς δυο κληρώσει; Δραχμής μιάς. _
    Είς εκάστην κλήρωσιν έξάγονται έκ τής
    χληρωτίδος 3 άριθμοι:
    Ό 1ος μέ κέροος δραχμών 2.000
    Ό 2ος » » - 5<Χ>
    Ό 3ος » > » 200
    Κβρδίζουσιν έπίοης οί λαχνοι πασών
    των σβιρών οί φέροντες το·ς αυτονς μέ
    χον; άνω εξαχθέντα; αριθμούς αναλόγως:
    Οί έχοντες τόν αυτόν αριθμόν μέ τόν ώς
    Ιον εξαχθέντα Δραχ. 40 έκαστος· ό 2ος
    δραχ. 20, καΐ ό ώς οραχ. 10.
    Τό ΛαχεΙον παραταθήσεται επι πεντα-
    βτίαν δυνάμει έγχρίσβως της Ανωτέρας
    Διευθύνσεως τή; Παιδείας.
    ΑΙ κληρώσεις ωρίσθησαν είς δυο καθ1
    άςαατον «τος ήτοι την 11 Νοεμβριού καΐ
    την Τρίτην της Διακαινησίμου. Κατά τό
    τρέχον έτος καΐ αί Λύο κληρώσει; γενή-
    .τονται την Τρίτην τής Λιακαινησίμυα- ήτοι
    την 27 Μαρτίου 11» 12 καθ* όσον ή τής 11
    Ν)βφίυυ 1911 ώρισμένη κλήρωσις άπέβη
    ιΙΑΰνατος μή τεθέντος τοϋ Λαχείου είς κυ-
    χλθφορίαν εγκαίρως.
    Ή έξαργΰρακης των κληρουμενων γραμ-
    ιατίων γίνεται επι προσαγωγή αυτών είς
    ·:ό Ταμείον τής Ένοριακής Επιτροπείας.
    Γρ-μ.μ.'χτον. πωλοΰνται έν'Ηρακλβίω
    ί{τν τψ Γραφείω τής Ένοριακής Έπιτρο-
    ;τείας **6 * έά
    Έν ΊΙρακλβίιρ τή Η Λ)(*(?ίσυ 1911.
    Η ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
    0 ΠΡΟΕ-ΡβΣ,
    ο κρήτης ετμενιοσ:
    ΤΑ ΜΕΛΗ
    Χαράλ. ΝΐΜθΙπάκης, Ιωάν Ά^γνζάπης
    ΕΙΦ Κρασάκης, Ιωάννης Παπαδάκης
    Ζ. ΆννφαντάΜης.
    ιχττιΐηιιιιυι.ιιτΐχχτιχττζιζΐΊΐπιτχτζτη
    Ε Φ Κ Σ Ι -
    φγ Παλκράχη ώ< άνακριτου ΊΙρα- χλΐίου χαί Γεωργίου Κοτζαμπασάχη ώς ταμίου Ηρακλείου. Κατά 1) Τής έν Ηρακλείω έδρευού—,ς ομορρύθμου εμιιοο.χής εταιρείαι υπο την έπωνυμίαν «Ά- ο'ελφοΐ Γεωργιάδου» άντιπροσωπευομένης υπό τοβ &ι«χ%ΐ9«<η·ν αυτής Μ ι/«ηλ Γαλανάκη χα- νοίχου Ηρακλείου (έν ©υλακη). Κατά Τήζ ύκ' άρ:β. 1165 έ. !. αποφάσεως τοϋ ΠοωτοοΐχεΗου Ηρακλείου. Ενώπιον τοΰ Έφετείου Ηρακλείου Έχχαλανμεν την ύπ' αριθ. 1165 έ. ε. άπό- ■««ιν τβί Ηρωτοδιχείου "Ηρακλείου διά τοΰς έ- Γθμ.ένθΛΚ νομίμ>ους χαί βαβίμους λόγους'
    Έπειδή δι» το χατασ/εθέν »1ς χείρας μας
    ι.οαόν των δραχμών έξαχοαίων (600) το άνήκον
    ·1< τον ο»%.λέτην τής έχχαλουμένης «,ταιρείας Μιχαήλ Γαλανάκην έχουσιν επιβάλλει «αί άλ¬ λας χατα'/έσεις ά.) Ό Κωνσταντίνος Κορω- >«χης χάτοΐχ* Ηρακλείου, υπέρ τού όποιου
    Ι;" εδόθη ή «π' άριθμ. 1164 έ. ί. απόφασις τού
    <ιύτ·3 Διχαστηρίου ώς δείχνυται ΐχ τού χοινο- ποΐηθέντος ημίν την 23 Νοεμβριού έ. Ι. άπο- "θάθθυ αυτής $περ χαταθέτομεν χαί β'.) Ό Μάοχος Σχουλούδης δια της άπό 20 Ό*τωβρίου Ι;. Ι. άγ»γής τού ή ό*οία συνεζητήθη την 8ην Λιχε,'ΐδθίου έ. Ι. ήν έπ{βη; χατ«θ<τομ,εν. *&π·ιδή έν πιριπτκάσει καθ* ήν ύπαρ/ουσι ιΐλ·ί·νκ χ·τ·»/όντ»ς οανλΐστβΐ οιατάκτιται ή (ΐννίλογο; χ«τ«€ολή τον χβτββ/εθίντος («θο. !Ι54 τη; Νολιτ. Δι»«>. 1880) τοιαύτην δέ ανά¬
    λογον καταβολήν «««ι ν« οΐειτάζν) χα'ι ή έχκα-
    θ«)ΐ>ένη άπθγβσκ «?' ου το Λιχβντήριον ήτο
    Ι;ν γνώβει χ« των χλλων χαταττ/ίβΐων ώς ίε·-
    Ηνυτν ίχ τη^ς «αέοοις προηγουμένης αύτοΰ ί-
    κοθχοικ 6«' «ριθ. Η64 έ. Ι. ή οποί« ύπ«
    70*1«><τ>ν ήαβς είς ανάλογον χαταβολήν.
    Έπε«5ή ή έκχαλουμίνη έταιρεία Ιβΐΐευαεν
    1ΜΗ έχοΐνοποίηβΐν ήαΐν την «χχαλουαένην ίπό-
    «Μβιν 5«·Κ πβρερ/οαένης τής πρός 1?εθΊν προ-
    ((««μίεΐς χεττ««τή αυτή τ«λιο·5;χος χαϊ λάβη το
    <ελ·ν τ*9 χβτββ/εθέντος κοαον διβτε,λονσα έν γν«ί>««( τΛν έπι^«€λη·χέν«ι»ν χβτβκτ/έσκων των
    Λ·ιπό*ν »«ν«ισ:ών. χαίθ' 5τον έν ώ κοοαεχλήθη
    !··ε τη^ς υ«» /·ονολογίαν 19 Νο«μβοτο· έ. ε.
    ίΙηλ«*3ε«»« μας 5χω; δηλ«ί>«— 5τ: 5έν θχ π?«>^Τι
    ιιίς ιΐτεθαιτερω έχτέλβαιν ώς δ«:χνυτκι έχ τοϋ ά*'
    (ίί>ι·. 4646 έ. Ι. έπιδοτηοίου τού διχαστ(*.οϋ
    Λητη'ρος Μ«τθ«1ου Ζαχαριάδου, «ύ'τη χ*ί<τ/ι δΧ τ«ς 5··* χινδννεύοαεν νβ χ«-«ζ.ί>α*μεν δι; τό χ>-
    ~«7·θ·ν πο«τον, &«αξ ε·; την έχχαιλουαένην
    >.τνκ»*ί«ν> έχ τ>ευτ»9·ι» δέ χαΐ εί; τοΰς λοιποΐχ
    Έπεΐοη έρηαοδιχήβαντκ; πρωτοοίχως ώς δ«·-
    (νντ«ι έχ τΐ; (χχβλουαένη: ίποράσεως δ'.χαι-
    εβΐφύμβντΐ να προτ<ίνο>μ,(ν ήοη 5βας ένατάνκι;
    ηθυν«1α(θα ν« χοοτείνωαεν χαι πρωτοδίχως
    εβτα τυ «θ·ον 587 έδ. 5 της Πολ. Λιχονομίβ;
    Λια ταυτα
    Κ αί τα χατα την συζήτησιν
    αΚούΐκθα
    Να γΐτητ) δεχτή ή παροΰσα ηαών Ιβεσι;. Να
    ιμτο;βυθ|ι.(βθ^ ή έχχαλουαέ*νη ϋπ' ϊριΡ. 1165
    ί. Ι. ι«««μι< τ·« ίΙ·ωτοδ·.χ«ίου ΜΙραχλιίου ίπί τή» τιλιι ίπως ΰπο/ρεω·ώαεν νοΐ χαταβχ- ΑΜαιν γ^ Ικχβλουαεντ; (ταιριϊχ τό άναλογοΰν ιύτ^ έχ τ·δ χα~(Γ/κθ(ντος «Ί< />οά; μα: πο
    ι^ δ αΓ/κθ(ντος «Ί< />*ο; μα: πο·
    τοί των οο. 600 των άνηχόντων εις τον ό«ε·.-
    λ4η)ν αυτής Μιχαήλ Γαλανάχην. χαί
    Ν» έπιβλη&άοιν είς ^ά»ος της έχχαλου*«ντ(;
    έταιοιίας τέ χβτ' Χζ
    ρο; τού ό^ειλέτου ττ
    ή;χών ή ε·.; ^
    ι/, τον
    λείω τη 14 Δεκεμβριού 1911
    Οί έχκαλούντε;
    Γ. Κ ο τί α «πά όά κης
    Δημοσιευθήτω ή παδούσα έν τη ενταύθα έκ-
    διδομέντ, εφημερίδι «Ίδη» διά τόν χγνώστο
    διαμονή; έ^εσίβλητον όβειλέτην Μιχαήλ Γα
    λανάχην.
    Οί χαδαγγέλλοντε;
    Γ- Κοτζαΐΐϊταόάκης
    -----------------^Β*-—»—■ε—Β^ε>ε—------------------
    ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
    ΙΙροσ«.αλοΰντα; οί εγγεγραμμένοι δανε-.σταί
    ήτο: 1 Ι Ελπίς χήρχ Κυοιχ.'.ου Χατζιδάκη,
    οίχοδέσπο'.να, χάτοιχο; ΊΙ&ακλείο» δ·.' εαυτήν
    χαί ώ; νό/.ιμθ; έπίτροπο; των χνηλίκων τίχνων
    τη; Ελένη;. Νικολάου. Μθν'.α;,
    χ*ί Λΐωνίδου Χατζιδάκη : 2) Ίωάννη; Δ. Μα-
    ριδάχη;. δικηγόίο;. κάτοικον; Ηρακλείου: 3|
    "Ηοαχλή; Ν'.ωτάκης. δημόσιο: ΟτχΑληΑος κα-
    το·.χος ΊΙίαχλείου : 4( Νικόλαος Ε. Τχ^άχη;
    γεω3γό;, κχτοιχο; τού /ω^.ου Κρουσώνο; Μα
    λεβυζ.ου : 5) Πηνελόπη Κ. Τζωρτζάκη, τό γε
    νο; Άνδρουλχχη. ο'ιχοδέσποινα. χχτοιχο; 'Πρα
    χλείου καί 6) Νικόλαο; Άλιχιοότη;,
    /αρτοπώλη;. κάτοιχο; ΊΙίακλείου. καί οί τυ¬
    χόν ε/οντε; δ:κα·.ώματα ή άξΐοίΐει; επί -ού
    έχ δοαχμών πέ/τε /ιλιάδων (5000) έχπ/.εισ-η-
    ριάτματο; τιΰ ενώπιον μόν έχποιηθεντο; διά
    πλειστηί'.ασμοΰ /θε; ακινήτου κτήματο; τού
    ό»ειλέτου Κωνσταντίνου Τζα>ρτζχχη. άνευ ι
    γέλματο;. χατοίκου ΊΙοαχλείου τν, έπ:τπι
    τοΰ Γεωργίου Πρεβελιανχκη. γεωργού χατο-.χου
    τοΰ /ωδίου Τυλίσσου Μαλεβυζίου, ώς δείχνυτα·.
    έχ τή; ύπ' άρ·.θμ. 13.900 έχθέτεώ; μόν» πλει-
    στηί'.ασμού. ινα έντό; τή; νομίμου ·ποο0εσ;α.·.α;
    προσαγάγωσι τοΰ; τίτλου; χαΐ λοιπά δ:χα·.ολο
    γητιχά εγγ&αοά των ενώπιον τού χιμοδίου Δι
    χαστηρίου πρό; κατάταςιν, διότι πΐσα έκπ&ό
    θι?μο; προσαγωγή αυτών έσται χπαράδε<το;. Έν 'ίΐοακλείω τη 12 Δεκεμβριού 1911 Ό προσχαλών Συαβολαιογοά«ος ΊΙιαχλείου •Α. >.
    ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
    Ιΐ56<7<αλώ πάντα ί/οντα τυ/όν μ ή ζςίώΐί.·.; επί τού έχ δρα/αών 2361 έχπλε·.- στηριάσματο; των ενώπιον ρο« /Οές έν πλε:· στηρ'.ασαώ άναγχχστ:χ<υ τ^ έπισπβύσει τοΰ "Ι¬ ωάννου Χ. Μαριχη έμποροχτηματίου. χατοίχου Άμπελούζου (Ό; έχδο/έως των οιχα'.ωμάτων τοϋ ΧριστοΦθρου Γεωργιαδου έμπόρου, χατοίχου 'ΙΙ- ραχλείου, έχποιηθέντων χαί έν τα:; θε'(τε?[ «Γ'.αμαλήβ, Ψαλίοβ 'Λντωνάχι». «Κάτω Κα¬ ναβόν», Χριστός», «Κάτω Λ>ιβάδ:α» ι Επάνω
    Άμπελ'. οτό Σινε'λι», β Άν»;Α0/άρα«.αο χαΐ
    «Σφυρίδα» τού /ωρίου νίογΛϋ-ηζ χΐ'.μίνων άχ:·
    νήτων χτημάτων, τοΰ όςρειλίτου Θωμά Χ" Μ.
    Βοζ'.χάχη γεωργοΰ χατοίχου Γεργερης, χαΐ χα-
    ταχυρωθεντων δέ, κατά την α/ετιχήν ύπ' αριθ.
    5922 έκθεσιν μου, τοΰ μέν -ρώτου ε'.ς τόν Λι-
    ωνίδαν Μ. Βοζ'.χάχην χάτοιχο·» Γέργιρης ίντί
    δΰα/μ<ϋν 281, των δέ λοίπών πάντων εί; τόν Τριαντά*υλλον Φ. Ζερβαχάχην, κάτοικον έπί- σης Γέργεοης άντΐ δρα/μών 2,080, ήτοι τον οευτέοου χτήματο; άντί δία/. 320, τού τρίτου άντΐ δρα/. 800, τοΰ τετάρτου άντΐ δοα/α. 140, τοΰ πεμπτου άντΐ δρα/, 24 0, τοΰ ϊχτου άντΐ δρα/. 160, τοΰ έβδόαου άντί δρα/. 220 χαί τοΰ όγδόου άντί δία/. 200, Γ#α έμπροθεσμω; κατα¬ θέση τού; τίτλους χαί λοιπά εγγρα»α τού ενώ¬ πιον τοΰ Άρμοδΐου Λ'.χαστηρίου ποός κατάτας'.ν. Έν Μοίραι; τ^ 12 Δεχεμβοίου 1911 'Ο Συμβολαιογρά»ος Μοιρών Γ. Ι. Μπιόταγιαννάκης ΕΙΛΟΠ. ΑΝΑΒΛ. ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ Σται'·ρου Λογιάδου ζυλιμπόρου χαί χατοίχου Ηρακλείου. Κατά Δράχοντο; Άγιομυργιανάχη γεωογοΰ χαΐ χα¬ τοίχου Ηρακλείου. Είδοποιώ δτ·, ό διά τοΰ υπό /ρονολογ. 2 Ό- χτωβρίου 1911 προγράμματό; μου δημοσιευθέν¬ τος «Ί; τό ΰ«' αριθ. 244 φύλλον τή; ενταύθα εκδιδομένης εφημερίδος «"Ιδη;* προχηου^θεΐς πλι:στηο·α«μό; τής έν τώ πϊογράμματι τούτω αναφερομένη; καί πεοιγρα^ομενης ένυποθήκου μοί οικίας τού χαθ'ον ή παοοΰσα ό©ε:λίΓου μου κειμίνη; έντός τοΰ χωρίου Κρουΰώνο; τού όμω- νύμου Λήαου τή; περ:οεο. τοΰ ΚΊοηνοδίχείου Άγίου Μύρωνος άναβληθιί; ενεχιν νομίμων λόγων γενή«ται άνυπερθίτω; την 29 Ίανόυα- ρίου 1912. ημέραν Κυύ-.αχήν χαί ωοαν 10—12 π. μ. ενώπιον τοΰ Συαβολα'.ογοάΐου Άγ;!ου Μύρωνο; Χθ'.στοβόρου Δα;δα·/τη ή τούτου χω- λυομένου ενώπιον τού νομίμου αυτού άναπλη- ρωτοΰ χαί έν τώ έν Άγίω Μύρωνι νοαοείω τού ί ε χαί δπου χαλοΰνται ο. πλεΐοδοτήσοντε;. Άρμοδ'.ος διχαατΐχό; χλητήο ένιργησάτω τάς νομίμου; έπιδόαε:; χαι τοι/οχολλήσε:; τή; πα- ρούση;. ' Έν ΊΙραχλεί.ο τη 23 Νοεμβοίοο 1911 Ό τοΰ κ'.δοκοιοΰντο; χαί παοαγγέλλοντος πληρεξούβϊθ; δίΧΓ,γόοο; Ενάγ. Λο-'ιάόης ΠΡΟΠΆΜΜΑ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ Ιωάννου Α. ΙΙ«—ουτσάχη χατοίχου Κάτ>»
    Αρχανών ώς έχδο/έως των οιχαιωμχτων Γεωρ¬
    γίου Ν. Μπαμιεδάχη χατοίχου Ήραχλείου.
    Κατά
    Εμμανουήλ Α. Παπουταάχη χατοίχου Κοτω
    Αρχανών.
    Έπειοή ό χαθ' ου τό παρόν πρόγραμμα πλιι-
    στηριαα,μοά έπετάγη διά τη; έχ/ωρηθείση; μοί
    νομίμω; υπό /ρονθλ. 27 Ιουλίου 1911 έπιτα
    γή; 5πως δυνάμει χαί πρό; εκτέλεσιν τή; ΰπ'
    ίρ:θμ. 4004 τοΰ 1911 τελε<τ:Β·χου άποοάσεω; μιχροδίαΐοοών τού Είρηνοδιχείου Ηρακλείου χαταβάλη έν όλω δρ. 86. ώ; δείχνυτα'. έχ τού άπ' άριθμ. 1080 έπιδοτης>ίθυ τοΰ ο:χαιττιχοΰ
    χλητήρο; Εμμανουήλ Σ. Κυριαχάχη.χαί άπέ-
    ε ν* πράςη τούτο μβ/?ί σήμερον.
    Διά ταύτα
    Πρό; είσπραξιν τού ανωτέρω ποσοΰ των δρ/.
    86, των τόχων αυτών ί~ό τή; /ρονολ. τή; έπι-
    ταγη; χαί των 5/ρ».; άποπ)οτ,οωμής συμβησομέ-
    να>ν έ^όδων εκτίθημι ι>1; δημόσιον άνχγχα<ττιχή; έχποιήσεω; πλΐίστηρ·αότμόν τό «ζή; άχίνητον χτήμα τοΰ ανωτέρω όβειλκτου μου κείμενον εί; 6έσ:ν «Τζέ ή Κενΐλεοΰσα» τη; χτηματϊχή; χτήμασι Ί. Παπουτδάχη έχ δύ'^ μερών, Άντω- νΐου Καπνιστοΰ χαί ιύαχ·.. Ό -λε·.<7τηο·.αταό; τού κτήματο; τούτου γε¬ νή «τα: την 29 Ίανοοαίίου 1912 ημέραν Κυ- 2·.ακήν καί ώ;αν 10—Γ2 π. μ. ένώ-:ον τού συμ- οολ»:ογ2ά5>ου Καϊτιλλίου Πεν.άδο; Γ. Δρακο¬
    πουλου ή τού νομίμο· αυτού άνχπληδωτού καί
    έν τώ ?ημο5Ϊω έν Καστελλίω Πεν.άδο; γρα¬
    φείω τού ένθα καλούντα*. &ί πλειοδοτήσθντε;.
    Άρμόί:ο; δ:χαστ·.χ·; χλητήρ ένεργησάτω τα
    νόμιμα.
    Άρ/άνα:; 2 Δεχεμβοίου 1911
    Ό τού έπιβκεάδοντος χαί παραγγέλλοντο;
    πλτ,3εςού<τ.ος Γ. 'Ανόρονλάκης ΕΙΛΟΠ. ΑΝΑΒΛ. ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ Έμμαν. Ζερβάχη έαπόρου χχί χατοίχου Η¬ ρακλείου Κατά Κωνσταντίνου Γε5γ:ανάχη τέω; χατοίκου Εΰγεν.χή; Μαλεζυζίου χαί νυν 'Ηρακλείου. Είδοποιώ Οτ·. ό διά τού υπό /ρονολ. 12 Σε- πτεαβρίου 1911 ποογράμαατό; μου ζηαο<:·.ευ- Οέντο; ε;; τό ύπ' χ5·θ. γ>0 βύλλον τή; ενταύθα
    έχδ:δομένη; εφημερίδος «Ελπίς» προχηρυ/θ<ί; πλε·.στηο·.αϊμό; των έν τώ προγεαμματι τούτω χνα^εοομένων χαί πεΰΐγ5»»ομένων χχ'νήτων χτημχτων τού χαθ'ου ή παρούσα ό?ε:λέτου μου τώ·/ κε:μένων ΙονΙ έν τη περ'.οιρείχ τού χωρίου Εύγενικης τού Είρηνοδ'.χείου Αγ. Μύρωνο; ε·.; Οέσε:; «Βουλίσματα, Ά/λά:α. Πόρο, Κάτω Βρύσ:» χαΐ έντός τού χωρίου Εύγεν.χή; καί 2ον) έν τη περ·.5ΐρείχ τοΰ /ωοίου Βινεράτο εί; θ«<;·.ν «Πλακοΰρε;», άναβληθεΐ; ίνε<εν νομίμων λό¬ γων γενησεται άνυπερθέτω; την 8 'Ιανουαρίου 1912 ημέραν Κυριακήν καί ό>ραν 10—12 π.μ.
    ενώπιον τού Συμβολαιογράϊθυ Αγ. Μύρωνο;
    Χθ'.ίΐτοο. Δαρδαντή ή τού νομίμου αυτού άνα-
    πληοωτού χαί έν τώ έν Αγ. Μύρων·, γραφείω
    τού 5τε χαί βπου καλούντα: οί πλε'.οδοτήτοντε;.
    Άρμόδιο; οικαστ. κλητήο ένεογησάτω τάς
    νομίμου; έπιδόσει; καί τοί/οκολλήίε:; τή;
    παρούσης.
    Έν Ηρακλείω τή 14 Δεκεμβριού 1911
    'Ο πληοες. δ:χη;όρος
    τού ε'ιδοποίθύντο; καί παραγγελλοντος
    Εί'άγ. Λογιάόης
    ΕΙΛΟΙΙ. ΛΝΑΒΛ. ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΛΣΜΟν
    Ιωάννου Έμ. ΪΙρατσινάχη χατ. Σταυραχίων
    Μαλεβυζίου Κατά
    Ιω. Γ. ΙΙραταινάκη χατ. ό
    Είδοποκΰ οτ:
    'Ο διά τοΰ υπό /οονολ. 28 Άποιλίου 1911
    προγράμιχατό; μου πλε:στηο:ασμού προκηρυ/Οεί;
    δημοσιευθείς οέ δ:ά τού υπ' άρ:Ο. 223 τή; 14η;
    Μαιου 1911 ©ύλλου τής έν Ήοαχλείω εκδιδο¬
    μένης έβημερίδο; «"Ιδη», πλείίτηριασμός των
    άκινήτων κτημάτων τού χαθ' ου ή παρούσα μου
    είδοποίησι; ό»ειλέτου μου, άναβληθε'ι; με/ρι σή¬
    μερον ένεκα νθμίμων λόγων, γινή^ετα*. ανυπερ¬
    θέτως :ών μέν χτημάτων των χειμένων έντό;
    τοΰ χωρίου Σταυοάχΐα τ*ΰ τέως δήιιου Άγίου
    Μύοωνος τϊ, 8η Ίανουαρίου 1912 ήμέρα Κυρι-
    α<τ4 καϊ «'.'>;» 9τ, ϊ<ο; 14 —.μ. ενώπιον τοΰ Συμβολαιογράβου άγίου Μύρωνο; Μαλ«βυζ·.ου Χριστ. Γ. Δαροαντή εις τό έν Άγίω Μύΰων: δημόσιον γραφείον τού, ενθχ χαλοΰντα: οί βου¬ λόμενοι νά πλειοδοτήσωσι. Των δέ χειμένων εί; την περιοέρειαν Άθανάτων τοΰ ?<ήμου Ή- εαχλείου τ{| 12η Φεβρουαρίου 1912 ήΑερα Κυ- ρ·.ακή, καί ώρα 2—Ά μ. μ. ενώπιον τού Συμ- βολα'.ογ/ράοου Ηρακλείου Κωνστ. Ρ ή τούτου κωλυομένου ενώπιον τού νοαίμου άνα- πληοωτοΰ τού, καί ε'.ς τό έν Ήρα/.λείω δημό¬ σιον γραΐΐίον τού ένθα χελούντα·. οί βουλόμε¬ νοι νά γίνωσιν άγορασταί. Άρμόδιος δίχαστιχό; χλητήρ ένεργησάτω τα νόαιμα. "Αγ:ο; Μύρων 8 Δεκεμβριού 1911 Ό πληρεξούσιος δ:χηγόρο; τοΰ έπ·.α;πεύδοντο; καί παραγγελλοντος >Ιι^. Ε. Γαλενιανός
    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ
    ΙΙαντελή Γ. Μαλ?ωτάχη χουρέω; κατοίκου
    Ήοανλείου. Κατά
    Αλεξάνδρου 'Ρισβάν Μαυραλάχη γεωργού
    κατοίκου Λούρα:; Μονοφατσίου.
    Ό κ«0' ου τό παρόν όιεΐλετη; έπετάγη δ;ά
    τής υπό /ρονολ. 12 Όκτωβρίου 1911 έπιτα-
    γής μου οπω; δανάμεί καί πρό; εκτέλεσιν τοΰ
    υπ' άοιθα. 7902 συμβολαίου τού Συαβλαίογίά-
    ©ου Ηρακλείου Άνδρέου Πβοασυράχη πλη¬
    ρώση ε·.; εμέ δ·.ά κεφάλαιον τόχου; καί ε;οδα
    δρα/α. 190,15 άλλ' ουδέν μέ/ρι σήμερον έπλή-
    δωσε Λ:ά ταυτα
    Πρό; εΓσπραςιν τού τΐΓσοΰ τούτου, τοΰ τόχου
    αυτών χπό τή; έπιταγή; καί των έ;όδων έχτί-
    6ημ: είς δημόσιον αναγκαστικόν πλε:στηοια<τμόν τα έξη; χχίνητά τού ένυπόθηχα χείμενα έν τ/; -ιερ'.οερεία τού /ωρ{ου Λούρα'.ς τού τέω; δήμου Χάραχο; τοΰ Ε'.ρην«·κείου Πύργου Μονοΐ-α- τσίου καί ε:; τα; έ;ή; θέ«ε·.ς: 1) «Βαγ:χΐ> χγρόν 4 μουζ. μέ 4 ελαιόδενδρα
    χαί 3 συκϊ; συνορευόμε·/3ν κτήμασ:ν Έιιμαν.
    Φραγκάκη. Ίωάνν. Ανδρεαδάκη. Αδαμ Άν-
    δρεαδχχη χαί Άντων. Κουμίανάχη.
    2) «Πλάχα» αγρόν ες μουζουρ.ζ^έ 25 ελαιό¬
    δενδρα συνορεύοντα χτήμασιν Έμμ Φραγχάχη.
    Ιωάν. Ανδρεαδάκη χαί μέ δρόμον.
    3) «Απάνω Λ'.τζανό» χγρόν 10 μουζ. συνο-
    οεύοντα χτήμασι Γρηγορ. Δΐαλικτού. Έμμαν.
    Φραγκάκη χαί ποταμώ.
    4) «Σ-ρογγυλό» άνοόν ενός μουζ. μέ 5 ελαι¬
    όδενδρα συνορεύοντα χτήμασινΈμμ. Φραγκάχη.
    Ιωάν. Ανδρεαδάκη χαί ·ρόμω.
    5) «Σφαχίδ'.α» αγρόν ΙΟ μουζ. συνορεύοντα
    χ-Ζ,μασιν Έμμ. Φράγκα»!, Γ*67^ Μουσαδάχη
    Ό πλεΐστηριασαό; γενησεται την 12 Φεβρου¬
    αρίου 1912 ήαέρανΚυθ'.αχήν χαί ώραν 10—12
    π. μ. ενώπιον τού Συμβολχιογράοου Πύργου
    Μονοφατσίου Νικολ. ΙΙετρομι/ελάχη ή τούτου
    κωλυομένου ενώπιον τού νομίμου χναπληοω-
    τού τού. έν τώ δημοσίω γραοείω τού χε:μένω
    έν Πύογω Μονοφατσίου, ένθα χαι ότε χαλοΰντα!
    οί πλειοδοτήσοντε;.
    Άρμόδιος δ·χαστ:χό; χλητήρ ένεργησάτω τα
    νόμιμα.
    Ηράκλειον 8 Δεκεμβριού 1911
    Ό πληρεξ. δ:κηγ. τού έπιτπεύοοντο;
    χαι οοοαω.
    *>) «Τσαγκάρη Βρύσι» *γρόν 3 πιναχίών συ-
    νορευοντα χτήμασιν Έμ. Φραγχάχη χ«ΐ δρόμω.
    7) «Δ·./αλόρυαχο» άγρίν ποτίστικόν 2 μουζ.
    καί συνε/ομένην χγρίάδαν-3 «ιναχιών συνορεύ¬
    οντα κτήμασιν Έμμ. Φοβγχάκη, Γεωργ. Γ;α-
    χουμάχη καί δρόμω.
    8) «Επάνω Λιτζανό» αγρόν χοτιστίχόν μίϊ;
    νακί5; χαΐ συνε/ομένην άγρ:άδα ενό; μουζ.
    συνε/ομένην άγ
    κτήμασι Φ
    Δ'.αλεχτού χαί ποταμω Λ
    9) «Άσπα» χγρόν πέντ* μοοζ- συνορεύοντ
    χτήμασιν Άντων. Μχχ&υ&άχη <«;· ποταμώ. /μη γρ συνορεύοντα κτήμασι Έι*μ. Φραγχάχη, Γρηγ. τού χαί ποταμω* Λΐΐ ΕΙΛΟΠ. ΑΝΑΒΛ. ΙΙΛΕΙΣΤγΙΓΙΑΣΜΟΓ Νικολχου Π. Ρασ-.δάκη. έμ-^ίροχτηματίου. χατοίχου Ηρακλείου. Λατά Άνδρέου Κ. Μπρομοίράχη^ γεωργού κατοί¬ χου τού χωρίου Βούτες Μαΐτεβυζίου. Είδοποιώ οτ'. ό διά τού^πό /2ονο?·. 20 Νο¬ εμβριού π. Ι. -ρογδχμμχ-^Γ; μου, δημοσΐευθεν- το; διά τού ύπ'αριθ. ψ ςύλλου τή; ενταύθα έχδιοομένη; έ * χναγχαστικό; μένω προγράμμαΐΐ χ/αϊερομένων χαι περιγρα- βομένων χτημάτωντ τού χαθ' ου ή παρούσα ό- 5£:λέτου μου. αΛτ'δνόαενο; ίνεχα. νομίμων λόγων την 6 Νο/Λρίου έ. ε., θά γείνη όριστι- κώ; την 22 Ίχ)ίουαου 1912 ημέραν Κυοια- χήν χχί ό'»:αν/θ—ΐπ. α. ενώπιον τού Συμ Ελπίς», ποοχηου/θδίς ιασαο; των εν τω ειοη- Ινθα χαλαΐθντα! οί τίλει Άραό^ίιος δ·.χαστ:κό; νόμ'.αα-τ* Έν/Ήρακλείτο τή 11 / λ ητήρ ένεργησατω τα εαβίίου 1911 ρ ή / 'Ο πληΰε;ούσ·.ο; δικηγόρο; / τοΰ έπισπεύδοντο; καί τταίαγγέλλοντο; 1 ί β. Π. Ραόιοάκνίς ΛΝΛΒΛ. ΕΙΛΟΠ. ΠΛΕΙΣΤΠΡΙΛΣΜΟν Σταύρου Ψαρουδάκη ΰποδηαατοτο'.οΰ χατοί¬ κου Ηρακλείου. Κατά Φραγχιοΰ Κοκολάκη καί Γεωργ. Ζαχαριου¬ δάκη γεωργών κατοίκ. τεω; μιτο/ίων Γέργερη; Καινουρίου ώς χλληλεγγυοβειλετών. Ε'δοπο'.ώ ότι άναβληθέντο; ένεκα νομίμων λόγων τού άναγχαστικού πλειστηρ'.ασμού τού προχηου/θέντο; διά τοΰ ύπ' /οονολ. 11 Αύγού- στου 1909 ποογράμματός μου τού δημοσιευθέντος εί; τό ύπ' αριθ. 133 ©ύλλο* τή; ενταύθα εκδι¬ δομένης έΐημεοίδος «"Ιδη» τώνάιιν^των κτη- μάτων των καθ* <ον αύτη των κβιμένων εί; την πεο:5ερειαν τού /ωρίου Ι'άοτη Καινουοίου καί άκο·.ζώ; περ'.γοα»οαένων έν τώ ε·.οη·α.ενω προ- γράμματι γενησεται ανυπερθέτως την 29 'Ια¬ νουαρίου 1912 ήαέρχν Κυριακήν καί ώραν 10— 12 π. μ. ενώπιον τοΰ Συαβολαιογράαου Μοι¬ ρών Καινουρίου Γ. Μπισταγιαννάκη ή τούτου κωλυομένου ενώπιον τού νομίμου άναπληθωτού τού καί έν τώ δημοσίω γραφείω τού κειμένω έντός τού χωρίου Μοίραις Καινουρίου ίνθα κα- λούνται ο{ πλειοδοτήσοντ»;. Κλητήρ άομόδιο; ένεργησάτω τα νόμιμα. Έν Ηρακλείω τη 12 Δεκεμβριού 1911 Ό τού έπισπεύδοντος πληρεξ. οικηγόρος β. Π. Ι»α(ί»Γ>«κης
    ΠΡΟΓΡΛΜΜΛ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΛΣΜΟΓ
    Γεωργίου Άνδρουλάχη διχηγόρου κχτοίκου
    Επ. Αρχανών. Κατά
    Εμμανουήλ Παπουτσάκη κατοίχου Κάτω
    Άρ/ανών.
    Δυνάμει καί πρός εκτέλασιν τοΰ υπό /ρονολ.
    16 Μαιου 19Μ πίνακός μου κηου/θέντος νομί
    μω; έκτςλεστού παρά τού χ. Είρηνοδίκου Αρ¬
    χανών έπΐτάγη ό καθ* ου τό παρόν πρόγραμμα
    πλειστηριασμού διά τοΰ έν άκριβεΐ άντιγοάφω
    υπό/ρονολ. 16 Μαιου έ. ε. κοινοποιηθέντθ;
    αύτω πίνακός μου, ώς δείχνυται έχ τού ύπ
    αριθ. 927 έπιδοτηρίου τοΰ δίχαστιχού χλητήρος
    Εμμανουήλ Κυρίακάκη ^πως διά κεοχλα:ον
    τόχου; χαί ε;οδα μέ/ρι τής έπίτα^ής μοί κατα¬
    βάλη έν 6λω δρα/. 72,95.
    Έπειδήδέν κατέβαΜν είσέτ·. τό ποσόν τούτο.
    Δ:ά ταυτα
    Πρό; είσπραξιν τής ανωτέρω έκ δραχ. 72,95
    άπαιτήσεώς μου, των τόκων άπό τής χρονολ.
    τή; έπιταγή; των 5/οι; άποπληρωμής συαβτ-
    σομένων έξόδων εκτίθημι είς δημόσιον άναγκα
    στιχή; έκποιήσεω; πλε:στηο·.ασμόν τό έςής άχι
    νητον χτήμα τού ανωτέρω ό^ε'λέτου μου κεί¬
    μενον εις την κτηματίκήν περιφέρειαν τού χω¬
    ρίου Κάτω Άρ/ανών τοΰ Δήμου καί Εΐρηνοδι-
    κειακής περιφερείας Αρχανών ε·.; θέσιν «Κάμ¬
    πον» καί συνιστάμενον έκ κρεββατίνα; εκτά¬
    σεως ένό; καί ημίσεως έ^γάτου συνοο. κτήμασι
    Γεωργίου Μπαμ-.εδάκη. Άνδρέου Καλοχαίρινού,
    ^άγχα, καί δρόμω.
    'Ο πλειστηίΐασαό; τού κτήματο; τούτου γε¬
    νησεται την 22 'Ιανουαρίου 1912 ηχίθΛν Κυ-
    δ'.αχήν χαί ώραν 10—12 π. μ. ενώπιον τού συμ-
    ζλαιογίάΰου Άρ/ανών Νιχολάου Χριστινίδίυ
    ή τού νουίμου αυτού άναπληοωτοΰ χαί έν τώ
    δημοσία έν Άρχαναις γραφείω τού ένθα καλονν-
    ται οί πλϋθδοτήσοντε;.
    Άρμόδίο; διχαστίχό; κλητήρ ένεργησάτω
    τα νόμ·.μα.
    Άρχαναις 5 Δεκεμβριού 1°11
    Ό έπ·.σπεύδων καί πα5αγγέλλων
    Γ. 'Ανόρονλβκης
    ΠΡΟΓΡΛΜΜΑ ΙΙΛΕΙΣΤΗΡΙΛΣΜΟι
    Νίχολάου Λ. Δεληγ'.αννάχη χατ.Ηρακλείου
    Κατά
    Ιωάν. Πετράκη κατ. Καστελλίου (Φουρνή;
    Μεραμβέλλου).
    'Ο κα6' ου τό πα&όν πρόγραμμα έπετάγη δ·.ά
    τής υπό /ρονολ. 14 Ν)βρίου 1909 έπ'.ταγή;
    μου νομίμως χοινοποιηθείσης Λυτώ ώ; όχίχνυτα:
    έχ τού ΰπ' αριθ. 5,712 έπιδοτηρίου τού δ:χα-
    στ-.κοΰ χλητηοο; τή; ττεριοερίία; τού Πρωτοδ.
    Λασηθίου Στυλιανού Γ. Παπαδάκη, ινα ουνάμε:
    καί πρό; εκτέλεσιν τή; υπ' αριθ. 767 τοΰ 190'ί
    άπο»άσεω; τοΰ Ε'ιρηνοδίκείου Ήίακλείου, επί
    μ(κοοδ:α5ορών νομίμως χεχηρυγμένη; έχτελε-
    τή; μοί πληρώση διά κεφάλαιον τόκου; καί
    εςοδα μέ/ρι τή; έπ'.ταγη; δρχ/. 52,80, άλλα
    καίτο: παρήλθεν ή νόμιμος προθεσμία άπέσ/ΐ
    μέ/ρ! σήμερον νά έξοολήση την οφειλήν τού
    ταύτην. Διά ταυτα
    Πρό; εΐσποαζιν τού ανωτέρω ποσοΰ των δρ/.
    52,80 των έξόδων :ώνάπό τής έπ:ταγής τόχων
    χαί λοΐπών έξόδων εκτελέσεως εκτίθημι εί; δη¬
    μόσιον αναγκαστικόν πλεΐστηριασμόν τό έξη;
    άκίνητον χτήμα τοΰ όιείλέτου μο *, κείμενον
    έν τη περιοεοεία τοΰ χωρίου Καστελλίου (Φουρ-
    νή;) ήτοι. ενα έσώχώρον περιτεί/ισμένον^εις
    θέσιν οΜακρή χομμάτι» τής ώς άνω εΐρητα:
    περιοεοεία;. εκτάσεως ώς έγγιστα μουζουρ. δύο
    έμπερ-.ε/ον πέν:ε ελαιόδενδρα, μίαν άμυγοαλέαν
    καί ενα πηγάδι χαΐ συνορευόμενον κτήμασι,
    κληρονόμων Έμμαν. Πετράκη, χή?«ς Μαρίας
    Κλοντζάχη τό γένος Πετράκη χαί δημ. δρόμου.
    Ό πλειστηρίασμός γενησεται την 29ην'Ια-
    νουβρίου 1912 ημέραν Κυριακήν χαϊ ώραν
    10—12 π. μ. ενώπιον τού Συμβολαιογράφθυ
    Νεαπόλεως Μύρωνο; Νιωτάκη ή τούτου κωλυ¬
    ομένου ενώπιον τοΰ νομίμου αύτοΰ αναπΑηρω-
    τού καί έν τώ δημοσίω γραοείω τού Ινθα χα-
    λούνται οί πλειοδοτήσοντες.
    Άρμόδ-.ο; δικαστικό; κλητήρ ένεργησάτω τα
    νόμιμα ήτοι δία τα άρθρα 360 χαί επόμ. τής
    Π. Δ. τοΰ 1880 όρίζουσιν.
    Έν Ηρακλείω ττ4 10 Δεκευβρίου 1911
    Ό τού έπισπεύδοντο; χαί παραγγελλοντος
    πληοεξούσιος οικηγόρος
    Δ. θ· Χαλκιαδάκης
    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΙΛΕΙΣΤΗΡΙΛΣΜΟΓ
    Εμμανουήλ Σμαργιαννάκη κατοίχου τού χω¬
    ρίου Άποστόλων Πεδιάδος. ·
    Κατά
    Εύοροσύνης συζύγου Μιχαήλ Έμμ Πακου-
    μάχη τό γένο; Αναστασίου Σχουντουβλάχη αε-
    τά τού συζύγου τη; ώς τοιούτου Μιχ. Β. Για-
    κουμάκη χατοίκου Επάνω Αστρακών Πεδιάδος.
    Δυνάμει τού ΰπ' αριθ. 5435 καί /ρονολογ.8
    Σεπτβμβρίου 1911 δανειστιχοΰ ληξιπροθέσμου
    συμβολαίου τού Συμβολαιογρά^ου Καστελλίου
    Πεδ'.άδο: Γεωργίου Ν. Δρακοπουλου έπετάγη
    ή χαθ' η; τό παρόν πρόγραμμα πλειστηριασμοΰ
    διά τή; υπό χρονολογίαν 28 Όχτωβρίου 1911
    έπιταγή; μου νομίμω; κοινοποίηθείσης αΰτγ) ώς
    δείχνυται έκ τού ΰπ' άριθμ. 491 άποδειχτιχοΰ
    έπιδόσεω; τοΰ δικαστ. χλητήρος τής περιφερείας
    τού Πεωτοδιχείου Ηρακλείου, Εμμανουήλ Μ.
    Γερακ·ανάκη, όπως μοί πληοώση διά κεφάλαιον
    τόκους «αί ϊξοδα μέ/ρι τή; χρονολογίας τής ε'ι-
    ρημένη; επι ταγή; μου δραχμάς 107.
    'Κπειδή καίπερ παρελθούσης τής υπό τοΰ
    νόμου πρός πληρωμήν τασσομένης προβεσμίας
    άπέσ/ε μέ/ρι σήμερον ή ειρημένη όφειλέτις μου
    νά μοί πληρώση τό ποσόν τουτο.
    Διά ταύτα
    Πρό; είσπραξιν τοΰ ανωτέρω ποσοΰ των δρ/.
    107 των τόκων αυτών άπό τής ειρημένη; έπ'.¬
    ταγή; μου καί των συμβησομένων έξόδων μέ-
    /ρι; άποπληρωμής εκτίθημι είς δημόσιον αναγ¬
    καστικόν πλειστηρΐασμόν τό επόμενον ένυπόθη-
    χον μοί άχίνητον κτ/ιμα τής εί,ιημένης όφειλε-
    τρία; μου ήτοι μίαν άμπελον χειμένην είς θέσιν
    «Πατέλα» τή; κτηματιχή; περιφερείας τοΰ χω¬
    ρίου Αστρακών τή; Είρηνοδικειαχής περιφκρ.
    Κασαελλίου Πεδιάδος εκτάσεως 7 έογατών πε-
    οιέ/ουσαν μίαν άπιδέαν χαί τινάς αγριαμυγδά-
    λους συνορ. κτήμασιν Ιωάννου Λ. Κατεογιαν-
    νάχη. Ιωάν. Παχιουφάχη, Ιωάν. Βογιατζάκη,
    κλήρον, τού ποτέ Έμμ. Φιοράκη χαι δημ.οδώ.
    Ό πλε·.στηριασμός τοΰ χτήματος τούτου γε¬
    νησεται την 29 'Ιανουαρίου 1912 ή ιεράν Κυ¬
    ριακήν καί ώραν 10—12 π. μ. ενώπιον τοΰ
    Συμβολα-.ογράρου Καστελλίου Πεδιάδος Παύλου
    Συγγελάχη ή τούτου κωλυομένου ενώπιον τού
    νομίμου αυτού άναπληρωτοΰ χαί έν Τ(7> δημο-
    η'·.ΐΛ γραφείω τού, ένθα καλοϋνται οί πλειοδοτή-
    σοντες.
    Άρμόδιος διχαστιχός χλητήρ ένεργησάτω δσα
    τα άρθρα 300 καί έπόμενα τής Πολιτιχή; Δι-
    κονομίας τού 1880 όρίζουσιν.
    Έν Καστελλ.ω Πεδιάδος τή 12 Δε)βρίου 1911
    Ό πληρεζούσιος διχηγόρος
    τοΰ έπισπεύδοντος χαΐ παραγγελλοντος
    Άντ. Πέτρ. Γαλανάκης
    'Ο έπισπεύδων χαϊ παραγγέλλων
    Σ|«αργ«ανάκης
    ΪΗ 99 ■■
    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ
    Πέτρου Μιχ. Φραγκιαδχχη, κατοίχου τοΰ /ω¬
    ρίου Παναγίας Πεδιάδος. Κατά
    Σταύρου Κυριακού Μανουσάκη κατοίχου νοστάσι» άπο-
    τελουμένην έχ τριών Ίσογείων δωματίων ήτο:
    έξ ένό; πορτέγου, μια; χάμερας χαί ενός σταύ-
    λου χαί συνε/ομένου περδ-.γαριου εκτάσεως μιϊς
    ο/.χς μέ μίαν μωρέαν συνορ. χτήμασι Κωνσταν¬
    τίνου Μα'/ουσάχη, Ιωάννου Μανουσάκη έχ δύο
    μ,ερών χαί δρόμω.
    'Ο πλειστηριασμός τού χτήματος τούτου γε¬
    νησεται την 29 Ίανουαρίου 1912 ημέραν Κυ-
    ριχκήν καί ώραν 10—12 π. μ. ενώπιον τοΰ
    Συμβολαιογρχφο^Καστελλίου Πεδιάδος Παΰλου
    Συγκελλάχη ή τούτου κωλυομένου ενώπιον τοΰ
    νομίμου αυτού άναπληοωτοΰ χαί έν τώ δημοσία
    γραϊιείω τού, ένθα καλοΰνται οί πλειοδοτή¬
    σοντες.
    Άρμόδιος δικαστιχό; κλητήρ ένεργησάτω δσα
    τα άρθρα 360 χαί έχόμενα τής Πολ. Διχονο-
    μίας τού 1880 όρίζουσιν.
    Έν Καστελλίω Πεδιάδος τ^ 12 Δ)βρίοο 1911
    Ό πληρεξούσιος διχηγόρος
    τοΰ έπισπεύδοντος χαί παραγγελλοντος
    'Αντών. Πέτρ. Γαλανάκης
    Ό έπισπεύδων καί παραγγέλλων
    Πέτρος »|»νΦ