169790
Αριθμός τεύχους
72
Χρονική Περίοδος
Β
Ημερομηνία Έκδοσης
11/11/1907
Αριθμός Σελίδων
4
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Β'.
Έν Ήρακλείφ τί) 11 Νοεμβρίου 1907. — Κυριακή.
ΤΠΕΥΘΥΝΟΣ
ΚΙΚΟΛ. Γ. ΕΕΝΙΚΑΚΗΣΤ Ίατρ6ς
Ονδ&ν δικαστικόν £γγραφδν δημοοιευεται
άνευ προπληρωμής
Ε Θ ΝΙΚΗ
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΟΤ ΛΑΟΥ
Ανχ·. 72.
_σσα αίτησις «χενθνντεα χρος τό>
κ. ΓΕΩΡΓΙΟΝ Γ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ
• ΐεΤθΤΝΤΜΜ ΚΑΙ ΚΚΑΟΤΗΝ "ε·«ΜΜε,ε
ΤΙΜΑΙ ΔΗΜΟ-ΙΕΥ-Ε&Ν
"Εκαστος στίχος άς την α' χαΐ ο'
λ. 50, άς τή» γ' χαί 5' λ. 30.
λ! ΣΥΝΔΡΟΗΑΙ ΓΤΡΟίΤΑΗΡΩΝΟΝΤΑΙ !!Ι
Διβυθυνφη. ι^αι Β^δοφη_ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Σλ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ ||| ΕΚΑΣΤΟΝ ΦΥΛΛΟΝ ΛΕΙΪΤΙ 10
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ
Ό χ. Ανθυπίατρος
ΧΑΖΙΡΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΤΗΛ
^έχεται έπισκέψεις είς τό Φαρμα¬
κείον τού κ. Μιχ. Τακάκη άντικρύ
ί
ΚΡΙΝΑΤΕ
Μ Ο Ν ΟΙ ΣΑΣ
Ό κ. Βενιζέλος ά«δ τον
έξώό*τον τίίς «Κνωΰοΰ» κα
τα. το τελεόθέν επι τί) α¬
φίξει τον εις την πόλιν μας
«Ινλλαλητήοιον, άναπτύο*-
<Ιων τό πολιτικόν τον ποό- γοαμμα ειπε καϊ τα έξΛς : «Την είς τό εμπόριον ειδικώ¬ τερον χορηγηθησομένην προστα¬ σίαν ανερχόμενον είς την εξουσίαν θέλομεν έπιοιώξει διά τη; ανε¬ γέρσεως νέων εύρυ/ώρων τελω- νειακών καταστημάτων καϊ άπο- '&ηκων άνταποκρινομένων εις τάς ανάγκας της τοσούτον θείσης είσαγωγης κ« Γζ αύξη- διά τον εφοδιασμον των λιμέ- νων με δλα τα άναγκαϊα έφό- δια, όπως κα&ίσταται δσον τδ δννατδν όλιγοδάπανος ήΛοφα- λής φόρτωσις και έκφόρτωσις των έμπορενμάτων και διά τής $<>
απΐσεως νέον εμπορικόν Κώδι,-
κος, άντατίχρινομενου πρός την
σημερινήν ανάπτυξιν τού έμπο-
ρίου χαί τής ναντηλίας Τϊλβίότί-
ρον άπό τον νυν ίσχύοντα, όστις
χρονολογεΤται άπό τής έποχής
κατά την οποίαν ήτο εισέτι άγνω-
στος ή άτμήρης ναυτηλία.»
Οί αντιθέτων πολιτικών
φοον.ιμάτων εμποοοι και
λαος τΛς πόλεώς μας τα
ί%κοι/ο*αν τότε αντά άλλά
τάέγέλαο*αν9τά εχλεύασαν,
τα έπεριφρόνηό*αν.
Και ζόηζυόαν νά πολεμή
«Ιονν δι9 ολων των θεμιτών
και άθεμίτων ;αέό*ων τον με
ταρρνθμιότην αυτόν πολι
τικόν, τον ειλικοινΛ και
«ονετικόν αυτόν πατριώ
την, τον φιλοδοξονντα νά
καταίίτιΛ ο*καηανενς άκον
ραότος μιΛς πραγματικάς
και προοδευτικάς- άνακαι-
νιο^τικης εργασίας εν τώ
τόπω.
Τί ελπίζοντες έκ της ητ-
της τον καιϋννεπως έκ της
μη έ^αρμογηςτον πατριω¬
τικόν τον προγράμματος ;
Τί άναμενοντες έκ της ν·
ιτεριόχνόεως κουτεντιάδι-
δων άρχηγων καί οπαδων
πλιατο*ικολόγων ;
Πον διέβλεπον μικρόν όη
•αεϊον λ ϊχνος μικρόν η έν
οειξιν γεννω<Ιαν ^ο*τω καϊ την ελαχίστην έλπίδα, δτι τα νπό τοΰ κ. Βενιζέλον ν· «οο*^όμενα ϋωτήρια, ήτο δννατόν τό νπ' αυτών φα νατικώς καϊ τνφλώς νπο ο*τηριζόμενον έζηρθρωμέ- νον κόμμα έπιτνγ^άνον νά πραγματοποιηθή ; Τίποτε δέν ηλπιζον, όν» δέν ανέμενον ουδέ διέβλε·· πον. Καϊ ένώ κατά (3άθος η» <Ιαν πεπεισμένοι, δτι 6 άπό τοϋ έξώότον της <Κνωο*οί?ι· αληθής πό» λιτικός άνηρ κέκτηται τό μέγιστον προτέρημα της πολιτικης τιμιότητος διά της οποίας θά έξώψλη την όνναλλαγματικην των νπο- ^ρεώο*εων, άς δημοσία ανε¬ λάμβανε, ο κομματικός των ΔΕΝ ΤΟ ΦΑΝΤΑΖΟΜΕΘΑ Είς τό ζήτημα της παρά τούς νόμους τής Πολιτείας εϊσαγωγης έξ Εύρώπης είς τον τό¬ πον μας γεωμήλων κα! δλλων προΐόντων, φο- ρέων της φιλοξήρας, τη άπαιτήσει των Προ- ξένων των Μεγάλον Δυνάμεων, ή Κυβέρνη¬ σις, έξουσιοδοτηθεΐσα πρός τουτο καϊ υπό της Βουλής, εχει καθήκον ύψιστον νά προβή είς ενεργείας παρά ταίς Κυβερνήσεσι των Ιϊρο- στατίδων Δυνάμεων ύποδεικνύουσα τόν μέγαν κίνδυνον, δστις ηπείλει τόν τόπον έκ τής έξα- κολουθήσεως τής ελευθέρας εϊσαγωγής έτ αύτφ των προΐόντων τούτων. Θάήτο φοβερόν καϊ απάνθρωπον πλέοΐ εάν χάριν τής καταναλώσεως έν τφ τόπψ προΐόντων άξίας ολίγων χιλιάδων δραχμώι ύφίστατο οΰτος την άνυπολόγιστον καταστρο¬ φήν τής μεταδόσεως τής φιλοξήρας είς τάς άμπέλους τού, ήτις θά επέφερε τόν οικονομι¬ κόν τού όλεθρον. Ελπίζομεν, δή4 διά των καταλλήλων ένερ- γειών καΐ διαβημάτων τόσφ τής Κυβερνή¬ σεως, δσω και τού Ύπάτου Άρμοστοΰ θά ύποδειχθή ή σοβαρότης τοϋ απειλούντος τόν τόπον κινδύνου καϊ θά άταγνωρισθο τό δίκαιον τής απαντήσεως τής άπαγορεύσεως τής έξ Εύ¬ ρώπης εϊσαγωγής των προΐόντων αυτών, ήτις πρός πρόληψιν τοΰ κινδύνου τούτου τόσον έπι- τακτική καθίσταται. Διότι ποτέ δέν δυνάμεθα νά φαντασθώ- μέν, δτι αί Προστάτιδες Δυνάμεις έλευθερώ- σασαι την πατρίδα μας έκ τού ξενικοΰ ζυγοΰ καΐ προστατεύουσαι εΐσέτι αυτήν έπιθυμοΰν την οικονομικήν καταστροφήν της χάριν τής καταναλώσεως προΐόντων των χωρών των όλί- γης κα! ασημάντου άξίας. "Αν άλλως συμβή θά ευρεθώμεν δυστυχώς είς την θέσιν νά είπωμεν, δτι ή δωρηθεΐσα ή- μΐν ελευθερία ουδεμίαν εχει αξίαν, άφοϋ την πρός τουτο απόφασιν των έλευθερωτών μας διε- δέχθη ή απόφασις ή καταδικάζουσα ημάς είς τόν διά τής πείνης θάνατον. νη των, ήτις άπέβλεττε και είς α¬ σφάλειαν αυτών τούτων των συμ- φερο'ντων τού ^νιμοσίου δέν ηκοι/- ίΐθη ΟΥΔΕ «αι>· αυτών των
Η
άντιπροόώπων
λ
Ηρα
λλ
ρ ρ
κλείου, εις ο{>ς επεβάλλε¬
το ίδιαίτατα Α γνώσις των
ν«^ι<Ιτα|ΐενων έλλείι^εων και το ενδιαφέρον -Λς Οερα- πείας αυτών. Περίεργον 5έ φαίνεται 2τι ί«π«- νχι άλλαι άο*ιιιιάνιου νποθέ- έ^ρίθγιτχν έττιβεβλτηαέναι, £- ιχετοι η έλάχιστα σχετικχί με άνχγχας ε*χρ''θν)ταν ί ργμ γ άτταραίτιητοι, τουναντίον σ*έ σττουίαιο- ΑΝΤΙΟ ΔΑΝΕΙΟ Ι Ώς πνροτεχνηματα Ιχ&αμβουντα αί κυβερνητικαί εφημερίδες μας παρουοΐαζον εκάστοτε τάς ενεργείας τής Κυβερνήσεως των διά την σύναψιν τοϋ δανείον καϊ την ταχείαν συνομολόγησίν τον, και μονονου άπή- τουν τάς ευχάς και εύλογίας τοΰ λαοΰ ίπϊ της κεφαλής της, διά τό κατόρ&ωμά της τουτο, υπολοίπου των άποζημιώσεων καϊ διά της κατασκευάς δημοσίων έργων μεγίστης άνάγκης, &ς κρίνη σήμερον κατά πόσον καιρίως ζημιοΰνται τα σνμφέροντά τού έκ 7ης ϋπ' αυτού υποστηρίξεως καϊ άναβιβάσεως επί τ^ς άηγνο λν&η'ίγχηη·, οΐτινες στεροΰνται ούχι μόνον τής α¬ παιτουμένη . Ικανότητος και άξίας, άλλά και τοϋ κύρους Δυστυχώς ή συναψις τοϋ δανείον ανεβλήθη διά τάς , και τ^ εμηιπτοαύνης παρά τοις ξένοις, ών Άνευ άδύνα- έλληνικάς καλένδας καϊ απεδείχθη άλλην μίαν φοράν, ' τος χαύίστατα* ή συναψις ενός τοιούτου όνακουφιστικοϋ δτι τό κόμμα τό κατέχον κακη τη μοίρη. την κυβέρνη- Α—Λ- νησιν τοϋ τόπον ίξακολουϋει άγωνιζόμενον νά κρύπτη ήν ανεπάρκειαν αυτής, την άνικανότητα των μελών ής καϊ την έλλειψιν πάσης πρός αυτήν Ιμπιοτοσύντς ου κόσμον υπό των ρεκλαμών τόν όγκον καϊ μέσα είς ψευδ&ζ πειρβάλλον άηά·ι(ς κοΧ παραπλαΐ'ήοεχ^, ιο? κοινου. Ό τόπος με την διόψευσιν των έλπίδων τον, των βαοισ&ειοών επι τον δανείον, όπερ ΰά κατώρϋου νά δώση όλίγην ζωήν είς αυτόν διά τής πληρωμής τοΰ δανείου, "Ας κρίνη άλλά και άς οχεφϋί}, ότι και είς τό μέλ- λον ή Ιδία παραπλάνησίς τού, εάν Ικανοποιη κομματι- κάς φιλοτιμίας και πά&η καϊ προοωπικά συμφέροντα, ουχί πλέον αύτοϋ άλλά των έχλεγομένων νπ* αύτοϋ, έ άλί ίδ 3 ρ ΐ) νά τάτκς εύχολίχς εις την και την μετ* αύτ·?5ς «νχπο- «υνο*είε·χένην ωφέλειαν των τταρχγωγέων, άτφαλίζουτα την έ< χΫές καλείίς κατκττάτεω; αξίαν των έιχτορευμάτων, επι τη βάτει τ?,ς ο¬ ποίας ε.^πράττονται τα ίώ τα τού σημοσίου, χαι τον χαι τκχύν ύπηρεσιακον έλεγχον, χαί ώ; έκ τούτου άποβαίνου<ΐα κε¬ φάλαιον •/ταραγωγικδν οχ |ΐόνον δέν ΕΚΡΙΘΗ τΛς ελαχίστης προ<ίοχτς, αλλά κα« ΚΑΤΕ- ΚΡΙΘΗ.» Ζητημιτι άνυχίλογίοτως τής πατρίδος *«3 συμφέρον και την πρόοδον, τα όποϊα άνίκανοι άπεδείχ&ησαν καϊ άνεπαρκεΐς Ιπεδείχ&ησαν οί ύπ' αύτοϋ έκλεγόμενοι νά προστατεύσωοι και νά ανξήσωσι. "Ας κρίνη ά)1ά και 3ς σκεφ&η. ανατιο*μος τους άιτετύ- λ και συνεσκότισε τον εγκέφαλον των τόσον νά «ην ίδουν ουτε νά άντι· λφθ 3θ υν τό ^άραθρον εις τό οποίον κατεκρήμνι- ζον καϊ Ιθαπτον και τα όνμ{»έροντα τοϋ τόπον καϊ τα ιδεκά των όνμφέροντα. Ποίος λοιπόν πταίει διά την έπιδεικννομένην πρός αντονς περιφρόνησιν νπό τίις πλειονοιΚας της Βουλής καϊ νπό της κνβερ· νήΰεως ; Τονς ερωτώμεν άλλά καϊ τονς κρανγάζομεν μίαν αλήθειαν : 'Ένας Βενιζέλος πρέπει νά έλθη κνβερνήτης τού τόπον διά νά προο*τατεν- θουν αποτελεσματικώς κα· διά νάθωθοδν ασφαλώς καϊ τοθ τόπον καϊ τοθ λαοθ τα ο*νμ6έροντα· Αντό πρέπει νά τό νενόΌνν. Άπο κλονβια κε«^άλια, άπό μπονμπονλιθρένιονς πολιτικονς, άπό ο*αλτιμ- πάγκονς κομματάρ^ας, ά¬ πό «^ονο*κώνοντος ο*άν διά- νοι κονφιοκεφαλάκιδες πα¬ τριώτας θά άπολαμβάνη καϊ θά ώφελητε ό λαος δ,τι μέχρι τοίίδε άπήλανό*ε καϊ ωφεληθή παρ9 αυτών. Δηλαδη τίποτε· Ειδατε -ειιν Βονλην των, τα εργα των, τΗν εργασίαν των, την φιλοτιμίαν των, τό ενδιαφέρον των καϊ τόν πατριωτισμόν των καϊ κρίνατε μόνοι σας δν λέ- νωιΐεν την αλήθειαν η όνι. ΕΞ ΟΙΚΕΙΟΝ ΑΙ ΔΙΜΜΡΠΡΙΑΊ Τα κατωτέο« άξια άναδημο- σΊενσεως άπο<ίπώμεν έκ τού κυοίου άρθρου τής κυβερνητι- γωμεν ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΞΕΝΙΚΑΚΗΣ ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ- ΜΑΙ-ΥΤΗΡ ΕΜ ΑΠΩ ΜΥΡΩΝΙ κης έ^ημεοιδος «"Ιόης», όις έπιφεοωσι δέ τάς έπ' αυτών κρίσεις των ο{ αναγνώσται μας. Εμείς μόνο)! εν τονίζοιιεν : "Οτι πρό τής μεγίστης πεοι- ^ροντΐσεως, ην επέδειξε πρός τα Λαί'κά συμφέροττα η πλειονοφη- ^ία τής ληξάσης Βουλής και πρό τής άδιαφορίας κα άναλ- γησίας της πρός θεραπείαν των μάλλον έπειγουσών άναγκών τοϋ τόπου, ίεν ηδυνήθησαν νά μην άγανακτήο-ωσι και νά μη ρίψωσι ^ωνην διαμαοτυρίας κα αύτοι οί ιδκιίτφοι ^ίλοι κα οί ένθερμοι υποστηρικταί της. Μ ε την προσθήκην δτι : "Ο,τι εσπειρεν ό τόπος θερί- ζει σήμερον, Α μάλλον πληρώ- νετα» κατά π^; κομματικώς έ- δούλενσεν. Έκλεισε τόν δρόμον ε{ς τοί/ς άποό^ασισμέν >υς νά υι[τώσουν
τόν γρόνθον κατά τή(; σαΛίλας
τής πολιτείας κα είς τοι/ς ^ι«
λοδοξοΰντας να θεραπεύσονν
κα νά έπουλώσονν τάς ρ3αθείας
πληγάς της, *α ά^ισεν αυτόν
ανοικτόν διάνά διέλθη πάλιν έξ
πυτοΰ ενας άκατοσ^ετος βουρ-
κιασμένος Νιαγάρας έγωισμών,
άνικανοτήτων, μηοαμινοτήτων,
άσυνειδησιών, άΐιλοτιμιών από-
νων πολιτικών, άνευ αποφάσεως
ουδεμιάς γενναίας·, άνευ φιλο-
δοξίας ευγενοΰς ουδεμιάς, άνευ
συμφι'ροντά τού.
Κα σήμερον ό τόπος πλη-
ρώνεται δι* αύτό. "Οπως έδού-
λευσε πολιπνώς, καϊ εψήφισε
κα άνέδειξε κομματικώς. Έγ-
καταλειπόμενος άστόργως είς
την τύχην τού κα είς τό έλεος
τοΰ θεοΰ ά^οϋ ελεος δεν έχουν
οί ψηφισθέντες και άναδειχθέν-
τες κυβερνητικόν άντιπρόσωποί
Ο ΕΙΚΟΝΙΚΟΣ ΤΙΤΑΟΣ
Είς τας αιθούσας των διαφόρων δι-
χαστηρίων τής Ηολιτείας μένε. εισέτι
ο^ηρτημιένη ή «ίκ.ών τοΰ μαχ,οφία τί^
λήξει Τπάτου Άρ|ΐΛστ»ΰ ΙΙρίγχηί:ος
Γεωργίου, Άαιείς επίμετρον τού παρα-
ίόξθυ Άαι ιχοναδ.χ,οΰ είς τα χρονι/.ά
των Πολιτειών φαίνθμένου τούτον, έλ-
ή βαών τοβ νΟν Άρμοστοδ.
Αί άποσάσε.ς έμως των
τού.
Και πρός μικράν απόδειξιν
κα ^εβαίωσιν των ανωτέρω ά-
ναγνώσατε τα κατωτέρω.
Γράδει Λ «Ίδη»:
«Ώς έμφαίνεται έ% τοΰ υπο τ>5ς
Βουλής ψηφισθέντος ττροϋτολογι-1
το
εγένοντο ζ ξ
εις ΜΙ_βΟΥΣ και άλλας ο*«πά-
νας υ7τ·/ιρεσιών των, αίτινες έκρίνον-
^ νπο των ειό*α-
ανξή<Ιεις ταν- ς Άλλά ώς «αρατηρεϊ μετά λύ-ης λίαν δεδικαιολογημέ- νης 6 κόσμος τού έμπορίου και ό ύπ' αυτού άντιπροσωπευόμενος γε- ωργικος λαός των έπκρχιών ό διά τοθ ιδρώτος τού παράγων τα φυσι- κά προϊόντα τοΰ έμπορίου και κα- τχναλίσν,ων τα ε·σαγο'{ΐενα έκ τοΰ έςωτερικοΰ έμπορεύματα ΟΥΔΕΝ ά ρ!ων βλτελοΰνταί μόνον, χαι μόνον εν όνόματ! τοδ νυν 'Τκάτθΐ; 'ΑρμΌστοδ, ούχι 5έ έν ονόματι ή «και έν ονόμιατι» τοδ τέως. Την άνακολουθίαν ταύτην ταραν^- ρουντες δέν εκρίναμεν ασχ,οττον νά πά* ραΟέσω(Λ*ν γραμΐχάς τινάς, όπως κατα¬ δείξωμεν τΌ αμαρτωλόν τοΰ «ξαμδλώ- (λατος τούτου. Ή συνεπεία τής άναρτήσεως θα μας εΓπωσί τ:νες Γσως, 6τ( συμβολίζει την λατρείαν καϊ αφοσίωσιν τού Κρηταοδ λαοΰ πρός την μνήμην τοΰ άποβλήτου άρ·α.οστο!3' ναί' άλλά μεθ' δ'λον τΌ σο- 9'.στ(/.Όν τοδ επ:·χε:ρήματος, ό εκπτω- τος άρμοστής δέν άποβάλλε: τΌν άπέλ- πιδα τίτλον τού τέως και ώς το:οΰτος δεν 1%ιι θέσιν είς δημοσία γραφεΤα καϊ δή είς δικαστήρ.α, ένθα ή δικαστική έ- ξουσία άσκεΐται ούχι επ* ονόματι των τέως, άλλά των έν τη άρ·/η ήγεμό- νων. Διότι άν ισχυεν ό τίτλθς τθθ «τέως» τότε φυσικώτατα και τΌ σύνθΐ- κόν μας στο'.χεΐβν ηδύνατο νά αίτήση- ται την ανάρτησιν τής εικόνος τής Α. Α. Μ. τοθ Σουλτάνου και την εν ονόματι αυτού έκτέ)νεσιν των άποοάσεων, άαΌθ και αύτος έχτήσατο ήδη άπο τοΰ Ιτους 1898 τον τίτλον το3 «τέως», δ'.ατηρήσας μάλιστα νδν και ιχνος τής ρ μρμ -Λς άμεσον επειγούσης ά νάγκης νο·αοθετικώς θερα- πεύβται. Εάν ·>ί κατκτκευν, λιμένος προ-
σέκρουσεν είς την σύναψιν μεγάλου
δανείον χροβλέποντος τνιν έκτέλε-
ιιν δλων των λιμενικών Ιργων τ·^ς
ήτου δέν έπεται ότι ΔΕ1 Ε-
ΠΡΕ1ΙΕ νά θεραπενθώσ*ιν
θεραπεν<Ιι- ' έπανάλγιψιν άνεφέρθηταν οί Λΐνουντες τό έξχγωγικόν εμπόριον άλλαι μοι άνάγκαι προγοάμιιατος άνακαχνισιιοϋ κα | έν Έρακλείω παράγοντες εί; την ταπνίξη τα τόν τόπον και νά ιιισεως ουο^νος·. < νι να τάηάντα, να κα ^, νά ρημάξη αντακώση τα ρ κκΐ Βουλην, και αχ.ομη -ρ-» ολίγων ημερών έπικαλουμ.ενο·. την μέριμναν αυτών υπέρ τν;ς διορ- θφ?εως τού τελωνείου. Άλλ' ή φω- ποτέ ίσχύος τον τίτλον δηλθν6τι τοΰ ψ'.λοθ έπικυριάρχου, και Οπερτερών μάλιστα τον τέως άρμοστην ώς υπβρθε- ματίζων είς τούς τίτλους, ά^θΰ πρός τω «τέως» κέκτηται και τΌν «νδν ψι- λος έπικ«ρίαρ7θς». Φρονούμεν λθ'.πον ότι πας ύγιώς έχων τάς ©ρένας, πας μή έθελοτ'Λίλών, πας μή τετυφλωμέ- νος υπο τής κομματικής έμπαθείας, 0ά δαδλέπτ, το ούτω κωμικώς άποκαλυ- πτομενον πολιτικόν έξάμβλωμα, Ή δέ έλλειψις τής εικόνος τοΰ έν τί. «ρχή Τπάτου Άρμοστοΰ ουδέν άλλο άποκαλύπτει ή την έλλειψιν σε- 6ασμο5 πρΌς τον Τπατον Άρμοστην, πρός τον προτείναντα αυτόν Βασιλέα Γεώργιον, πρός τάς διορισάσας αυτόν Δυνάμεις και καταγγέλλεί ημάς επί ά-ειθεία, καϊ έλλείψ?: καν άδρότητος, ού μην δ' άλλά και κοινου νοθ. Διότι και επι των κορυφών τής "Ιδής παμμε- γέθης και περίοχτος αν άναρτηθ^ ή εικών τοΰ τέως άρμοστοΰ, δέν θά παύστι αυτή νά συμδολίζτ^ την είκονικότητα τοΰ τίτλον τού έκπτώτου Άρμοστοΰ, και νά έλέγχτι τούς >Λτρας τού ώς α¬
ποπειρωμένους νά Οέσωσιν είς κυκλο¬
φορίαν καταργηθίν νόμισμα ώς τα κέρ-
ματα τής Άργεντινής Δημοκρατίας έν
ΈλλάΒ:, καϊ Ιπ'.&ώ/.οντας νά «πςίεί-
Έν Ήρακλείφ τί) 11 Νοεμβρίου 1907. — Κυριακή.
ΤΠΕΥΘΥΝΟΣ
ΚΙΚΟΛ. Γ. ΕΕΝΙΚΑΚΗΣΤ Ίατρ6ς
Ονδ&ν δικαστικόν £γγραφδν δημοοιευεται
άνευ προπληρωμής
Ε Θ ΝΙΚΗ
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΟΤ ΛΑΟΥ
Ανχ·. 72.
_σσα αίτησις «χενθνντεα χρος τό>
κ. ΓΕΩΡΓΙΟΝ Γ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ
• ΐεΤθΤΝΤΜΜ ΚΑΙ ΚΚΑΟΤΗΝ "ε·«ΜΜε,ε
ΤΙΜΑΙ ΔΗΜΟ-ΙΕΥ-Ε&Ν
"Εκαστος στίχος άς την α' χαΐ ο'
λ. 50, άς τή» γ' χαί 5' λ. 30.
λ! ΣΥΝΔΡΟΗΑΙ ΓΤΡΟίΤΑΗΡΩΝΟΝΤΑΙ !!Ι
Διβυθυνφη. ι^αι Β^δοφη_ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Σλ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ ||| ΕΚΑΣΤΟΝ ΦΥΛΛΟΝ ΛΕΙΪΤΙ 10
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ
Ό χ. Ανθυπίατρος
ΧΑΖΙΡΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΤΗΛ
^έχεται έπισκέψεις είς τό Φαρμα¬
κείον τού κ. Μιχ. Τακάκη άντικρύ
ί
ΚΡΙΝΑΤΕ
Μ Ο Ν ΟΙ ΣΑΣ
Ό κ. Βενιζέλος ά«δ τον
έξώό*τον τίίς «Κνωΰοΰ» κα
τα. το τελεόθέν επι τί) α¬
φίξει τον εις την πόλιν μας
«Ινλλαλητήοιον, άναπτύο*-
<Ιων τό πολιτικόν τον ποό- γοαμμα ειπε καϊ τα έξΛς : «Την είς τό εμπόριον ειδικώ¬ τερον χορηγηθησομένην προστα¬ σίαν ανερχόμενον είς την εξουσίαν θέλομεν έπιοιώξει διά τη; ανε¬ γέρσεως νέων εύρυ/ώρων τελω- νειακών καταστημάτων καϊ άπο- '&ηκων άνταποκρινομένων εις τάς ανάγκας της τοσούτον θείσης είσαγωγης κ« Γζ αύξη- διά τον εφοδιασμον των λιμέ- νων με δλα τα άναγκαϊα έφό- δια, όπως κα&ίσταται δσον τδ δννατδν όλιγοδάπανος ήΛοφα- λής φόρτωσις και έκφόρτωσις των έμπορενμάτων και διά τής $<>
απΐσεως νέον εμπορικόν Κώδι,-
κος, άντατίχρινομενου πρός την
σημερινήν ανάπτυξιν τού έμπο-
ρίου χαί τής ναντηλίας Τϊλβίότί-
ρον άπό τον νυν ίσχύοντα, όστις
χρονολογεΤται άπό τής έποχής
κατά την οποίαν ήτο εισέτι άγνω-
στος ή άτμήρης ναυτηλία.»
Οί αντιθέτων πολιτικών
φοον.ιμάτων εμποοοι και
λαος τΛς πόλεώς μας τα
ί%κοι/ο*αν τότε αντά άλλά
τάέγέλαο*αν9τά εχλεύασαν,
τα έπεριφρόνηό*αν.
Και ζόηζυόαν νά πολεμή
«Ιονν δι9 ολων των θεμιτών
και άθεμίτων ;αέό*ων τον με
ταρρνθμιότην αυτόν πολι
τικόν, τον ειλικοινΛ και
«ονετικόν αυτόν πατριώ
την, τον φιλοδοξονντα νά
καταίίτιΛ ο*καηανενς άκον
ραότος μιΛς πραγματικάς
και προοδευτικάς- άνακαι-
νιο^τικης εργασίας εν τώ
τόπω.
Τί ελπίζοντες έκ της ητ-
της τον καιϋννεπως έκ της
μη έ^αρμογηςτον πατριω¬
τικόν τον προγράμματος ;
Τί άναμενοντες έκ της ν·
ιτεριόχνόεως κουτεντιάδι-
δων άρχηγων καί οπαδων
πλιατο*ικολόγων ;
Πον διέβλεπον μικρόν όη
•αεϊον λ ϊχνος μικρόν η έν
οειξιν γεννω<Ιαν ^ο*τω καϊ την ελαχίστην έλπίδα, δτι τα νπό τοΰ κ. Βενιζέλον ν· «οο*^όμενα ϋωτήρια, ήτο δννατόν τό νπ' αυτών φα νατικώς καϊ τνφλώς νπο ο*τηριζόμενον έζηρθρωμέ- νον κόμμα έπιτνγ^άνον νά πραγματοποιηθή ; Τίποτε δέν ηλπιζον, όν» δέν ανέμενον ουδέ διέβλε·· πον. Καϊ ένώ κατά (3άθος η» <Ιαν πεπεισμένοι, δτι 6 άπό τοϋ έξώότον της <Κνωο*οί?ι· αληθής πό» λιτικός άνηρ κέκτηται τό μέγιστον προτέρημα της πολιτικης τιμιότητος διά της οποίας θά έξώψλη την όνναλλαγματικην των νπο- ^ρεώο*εων, άς δημοσία ανε¬ λάμβανε, ο κομματικός των ΔΕΝ ΤΟ ΦΑΝΤΑΖΟΜΕΘΑ Είς τό ζήτημα της παρά τούς νόμους τής Πολιτείας εϊσαγωγης έξ Εύρώπης είς τον τό¬ πον μας γεωμήλων κα! δλλων προΐόντων, φο- ρέων της φιλοξήρας, τη άπαιτήσει των Προ- ξένων των Μεγάλον Δυνάμεων, ή Κυβέρνη¬ σις, έξουσιοδοτηθεΐσα πρός τουτο καϊ υπό της Βουλής, εχει καθήκον ύψιστον νά προβή είς ενεργείας παρά ταίς Κυβερνήσεσι των Ιϊρο- στατίδων Δυνάμεων ύποδεικνύουσα τόν μέγαν κίνδυνον, δστις ηπείλει τόν τόπον έκ τής έξα- κολουθήσεως τής ελευθέρας εϊσαγωγής έτ αύτφ των προΐόντων τούτων. Θάήτο φοβερόν καϊ απάνθρωπον πλέοΐ εάν χάριν τής καταναλώσεως έν τφ τόπψ προΐόντων άξίας ολίγων χιλιάδων δραχμώι ύφίστατο οΰτος την άνυπολόγιστον καταστρο¬ φήν τής μεταδόσεως τής φιλοξήρας είς τάς άμπέλους τού, ήτις θά επέφερε τόν οικονομι¬ κόν τού όλεθρον. Ελπίζομεν, δή4 διά των καταλλήλων ένερ- γειών καΐ διαβημάτων τόσφ τής Κυβερνή¬ σεως, δσω και τού Ύπάτου Άρμοστοΰ θά ύποδειχθή ή σοβαρότης τοϋ απειλούντος τόν τόπον κινδύνου καϊ θά άταγνωρισθο τό δίκαιον τής απαντήσεως τής άπαγορεύσεως τής έξ Εύ¬ ρώπης εϊσαγωγής των προΐόντων αυτών, ήτις πρός πρόληψιν τοΰ κινδύνου τούτου τόσον έπι- τακτική καθίσταται. Διότι ποτέ δέν δυνάμεθα νά φαντασθώ- μέν, δτι αί Προστάτιδες Δυνάμεις έλευθερώ- σασαι την πατρίδα μας έκ τού ξενικοΰ ζυγοΰ καΐ προστατεύουσαι εΐσέτι αυτήν έπιθυμοΰν την οικονομικήν καταστροφήν της χάριν τής καταναλώσεως προΐόντων των χωρών των όλί- γης κα! ασημάντου άξίας. "Αν άλλως συμβή θά ευρεθώμεν δυστυχώς είς την θέσιν νά είπωμεν, δτι ή δωρηθεΐσα ή- μΐν ελευθερία ουδεμίαν εχει αξίαν, άφοϋ την πρός τουτο απόφασιν των έλευθερωτών μας διε- δέχθη ή απόφασις ή καταδικάζουσα ημάς είς τόν διά τής πείνης θάνατον. νη των, ήτις άπέβλεττε και είς α¬ σφάλειαν αυτών τούτων των συμ- φερο'ντων τού ^νιμοσίου δέν ηκοι/- ίΐθη ΟΥΔΕ «αι>· αυτών των
Η
άντιπροόώπων
λ
Ηρα
λλ
ρ ρ
κλείου, εις ο{>ς επεβάλλε¬
το ίδιαίτατα Α γνώσις των
ν«^ι<Ιτα|ΐενων έλλείι^εων και το ενδιαφέρον -Λς Οερα- πείας αυτών. Περίεργον 5έ φαίνεται 2τι ί«π«- νχι άλλαι άο*ιιιιάνιου νποθέ- έ^ρίθγιτχν έττιβεβλτηαέναι, £- ιχετοι η έλάχιστα σχετικχί με άνχγχας ε*χρ''θν)ταν ί ργμ γ άτταραίτιητοι, τουναντίον σ*έ σττουίαιο- ΑΝΤΙΟ ΔΑΝΕΙΟ Ι Ώς πνροτεχνηματα Ιχ&αμβουντα αί κυβερνητικαί εφημερίδες μας παρουοΐαζον εκάστοτε τάς ενεργείας τής Κυβερνήσεως των διά την σύναψιν τοϋ δανείον καϊ την ταχείαν συνομολόγησίν τον, και μονονου άπή- τουν τάς ευχάς και εύλογίας τοΰ λαοΰ ίπϊ της κεφαλής της, διά τό κατόρ&ωμά της τουτο, υπολοίπου των άποζημιώσεων καϊ διά της κατασκευάς δημοσίων έργων μεγίστης άνάγκης, &ς κρίνη σήμερον κατά πόσον καιρίως ζημιοΰνται τα σνμφέροντά τού έκ 7ης ϋπ' αυτού υποστηρίξεως καϊ άναβιβάσεως επί τ^ς άηγνο λν&η'ίγχηη·, οΐτινες στεροΰνται ούχι μόνον τής α¬ παιτουμένη . Ικανότητος και άξίας, άλλά και τοϋ κύρους Δυστυχώς ή συναψις τοϋ δανείον ανεβλήθη διά τάς , και τ^ εμηιπτοαύνης παρά τοις ξένοις, ών Άνευ άδύνα- έλληνικάς καλένδας καϊ απεδείχθη άλλην μίαν φοράν, ' τος χαύίστατα* ή συναψις ενός τοιούτου όνακουφιστικοϋ δτι τό κόμμα τό κατέχον κακη τη μοίρη. την κυβέρνη- Α—Λ- νησιν τοϋ τόπον ίξακολουϋει άγωνιζόμενον νά κρύπτη ήν ανεπάρκειαν αυτής, την άνικανότητα των μελών ής καϊ την έλλειψιν πάσης πρός αυτήν Ιμπιοτοσύντς ου κόσμον υπό των ρεκλαμών τόν όγκον καϊ μέσα είς ψευδ&ζ πειρβάλλον άηά·ι(ς κοΧ παραπλαΐ'ήοεχ^, ιο? κοινου. Ό τόπος με την διόψευσιν των έλπίδων τον, των βαοισ&ειοών επι τον δανείον, όπερ ΰά κατώρϋου νά δώση όλίγην ζωήν είς αυτόν διά τής πληρωμής τοΰ δανείου, "Ας κρίνη άλλά και άς οχεφϋί}, ότι και είς τό μέλ- λον ή Ιδία παραπλάνησίς τού, εάν Ικανοποιη κομματι- κάς φιλοτιμίας και πά&η καϊ προοωπικά συμφέροντα, ουχί πλέον αύτοϋ άλλά των έχλεγομένων νπ* αύτοϋ, έ άλί ίδ 3 ρ ΐ) νά τάτκς εύχολίχς εις την και την μετ* αύτ·?5ς «νχπο- «υνο*είε·χένην ωφέλειαν των τταρχγωγέων, άτφαλίζουτα την έ< χΫές καλείίς κατκττάτεω; αξίαν των έιχτορευμάτων, επι τη βάτει τ?,ς ο¬ ποίας ε.^πράττονται τα ίώ τα τού σημοσίου, χαι τον χαι τκχύν ύπηρεσιακον έλεγχον, χαί ώ; έκ τούτου άποβαίνου<ΐα κε¬ φάλαιον •/ταραγωγικδν οχ |ΐόνον δέν ΕΚΡΙΘΗ τΛς ελαχίστης προ<ίοχτς, αλλά κα« ΚΑΤΕ- ΚΡΙΘΗ.» Ζητημιτι άνυχίλογίοτως τής πατρίδος *«3 συμφέρον και την πρόοδον, τα όποϊα άνίκανοι άπεδείχ&ησαν καϊ άνεπαρκεΐς Ιπεδείχ&ησαν οί ύπ' αύτοϋ έκλεγόμενοι νά προστατεύσωοι και νά ανξήσωσι. "Ας κρίνη ά)1ά και 3ς σκεφ&η. ανατιο*μος τους άιτετύ- λ και συνεσκότισε τον εγκέφαλον των τόσον νά «ην ίδουν ουτε νά άντι· λφθ 3θ υν τό ^άραθρον εις τό οποίον κατεκρήμνι- ζον καϊ Ιθαπτον και τα όνμ{»έροντα τοϋ τόπον καϊ τα ιδεκά των όνμφέροντα. Ποίος λοιπόν πταίει διά την έπιδεικννομένην πρός αντονς περιφρόνησιν νπό τίις πλειονοιΚας της Βουλής καϊ νπό της κνβερ· νήΰεως ; Τονς ερωτώμεν άλλά καϊ τονς κρανγάζομεν μίαν αλήθειαν : 'Ένας Βενιζέλος πρέπει νά έλθη κνβερνήτης τού τόπον διά νά προο*τατεν- θουν αποτελεσματικώς κα· διά νάθωθοδν ασφαλώς καϊ τοθ τόπον καϊ τοθ λαοθ τα ο*νμ6έροντα· Αντό πρέπει νά τό νενόΌνν. Άπο κλονβια κε«^άλια, άπό μπονμπονλιθρένιονς πολιτικονς, άπό ο*αλτιμ- πάγκονς κομματάρ^ας, ά¬ πό «^ονο*κώνοντος ο*άν διά- νοι κονφιοκεφαλάκιδες πα¬ τριώτας θά άπολαμβάνη καϊ θά ώφελητε ό λαος δ,τι μέχρι τοίίδε άπήλανό*ε καϊ ωφεληθή παρ9 αυτών. Δηλαδη τίποτε· Ειδατε -ειιν Βονλην των, τα εργα των, τΗν εργασίαν των, την φιλοτιμίαν των, τό ενδιαφέρον των καϊ τόν πατριωτισμόν των καϊ κρίνατε μόνοι σας δν λέ- νωιΐεν την αλήθειαν η όνι. ΕΞ ΟΙΚΕΙΟΝ ΑΙ ΔΙΜΜΡΠΡΙΑΊ Τα κατωτέο« άξια άναδημο- σΊενσεως άπο<ίπώμεν έκ τού κυοίου άρθρου τής κυβερνητι- γωμεν ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΞΕΝΙΚΑΚΗΣ ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ- ΜΑΙ-ΥΤΗΡ ΕΜ ΑΠΩ ΜΥΡΩΝΙ κης έ^ημεοιδος «"Ιόης», όις έπιφεοωσι δέ τάς έπ' αυτών κρίσεις των ο{ αναγνώσται μας. Εμείς μόνο)! εν τονίζοιιεν : "Οτι πρό τής μεγίστης πεοι- ^ροντΐσεως, ην επέδειξε πρός τα Λαί'κά συμφέροττα η πλειονοφη- ^ία τής ληξάσης Βουλής και πρό τής άδιαφορίας κα άναλ- γησίας της πρός θεραπείαν των μάλλον έπειγουσών άναγκών τοϋ τόπου, ίεν ηδυνήθησαν νά μην άγανακτήο-ωσι και νά μη ρίψωσι ^ωνην διαμαοτυρίας κα αύτοι οί ιδκιίτφοι ^ίλοι κα οί ένθερμοι υποστηρικταί της. Μ ε την προσθήκην δτι : "Ο,τι εσπειρεν ό τόπος θερί- ζει σήμερον, Α μάλλον πληρώ- νετα» κατά π^; κομματικώς έ- δούλενσεν. Έκλεισε τόν δρόμον ε{ς τοί/ς άποό^ασισμέν >υς νά υι[τώσουν
τόν γρόνθον κατά τή(; σαΛίλας
τής πολιτείας κα είς τοι/ς ^ι«
λοδοξοΰντας να θεραπεύσονν
κα νά έπουλώσονν τάς ρ3αθείας
πληγάς της, *α ά^ισεν αυτόν
ανοικτόν διάνά διέλθη πάλιν έξ
πυτοΰ ενας άκατοσ^ετος βουρ-
κιασμένος Νιαγάρας έγωισμών,
άνικανοτήτων, μηοαμινοτήτων,
άσυνειδησιών, άΐιλοτιμιών από-
νων πολιτικών, άνευ αποφάσεως
ουδεμιάς γενναίας·, άνευ φιλο-
δοξίας ευγενοΰς ουδεμιάς, άνευ
συμφι'ροντά τού.
Κα σήμερον ό τόπος πλη-
ρώνεται δι* αύτό. "Οπως έδού-
λευσε πολιπνώς, καϊ εψήφισε
κα άνέδειξε κομματικώς. Έγ-
καταλειπόμενος άστόργως είς
την τύχην τού κα είς τό έλεος
τοΰ θεοΰ ά^οϋ ελεος δεν έχουν
οί ψηφισθέντες και άναδειχθέν-
τες κυβερνητικόν άντιπρόσωποί
Ο ΕΙΚΟΝΙΚΟΣ ΤΙΤΑΟΣ
Είς τας αιθούσας των διαφόρων δι-
χαστηρίων τής Ηολιτείας μένε. εισέτι
ο^ηρτημιένη ή «ίκ.ών τοΰ μαχ,οφία τί^
λήξει Τπάτου Άρ|ΐΛστ»ΰ ΙΙρίγχηί:ος
Γεωργίου, Άαιείς επίμετρον τού παρα-
ίόξθυ Άαι ιχοναδ.χ,οΰ είς τα χρονι/.ά
των Πολιτειών φαίνθμένου τούτον, έλ-
ή βαών τοβ νΟν Άρμοστοδ.
Αί άποσάσε.ς έμως των
τού.
Και πρός μικράν απόδειξιν
κα ^εβαίωσιν των ανωτέρω ά-
ναγνώσατε τα κατωτέρω.
Γράδει Λ «Ίδη»:
«Ώς έμφαίνεται έ% τοΰ υπο τ>5ς
Βουλής ψηφισθέντος ττροϋτολογι-1
το
εγένοντο ζ ξ
εις ΜΙ_βΟΥΣ και άλλας ο*«πά-
νας υ7τ·/ιρεσιών των, αίτινες έκρίνον-
^ νπο των ειό*α-
ανξή<Ιεις ταν- ς Άλλά ώς «αρατηρεϊ μετά λύ-ης λίαν δεδικαιολογημέ- νης 6 κόσμος τού έμπορίου και ό ύπ' αυτού άντιπροσωπευόμενος γε- ωργικος λαός των έπκρχιών ό διά τοθ ιδρώτος τού παράγων τα φυσι- κά προϊόντα τοΰ έμπορίου και κα- τχναλίσν,ων τα ε·σαγο'{ΐενα έκ τοΰ έςωτερικοΰ έμπορεύματα ΟΥΔΕΝ ά ρ!ων βλτελοΰνταί μόνον, χαι μόνον εν όνόματ! τοδ νυν 'Τκάτθΐ; 'ΑρμΌστοδ, ούχι 5έ έν ονόματι ή «και έν ονόμιατι» τοδ τέως. Την άνακολουθίαν ταύτην ταραν^- ρουντες δέν εκρίναμεν ασχ,οττον νά πά* ραΟέσω(Λ*ν γραμΐχάς τινάς, όπως κατα¬ δείξωμεν τΌ αμαρτωλόν τοΰ «ξαμδλώ- (λατος τούτου. Ή συνεπεία τής άναρτήσεως θα μας εΓπωσί τ:νες Γσως, 6τ( συμβολίζει την λατρείαν καϊ αφοσίωσιν τού Κρηταοδ λαοΰ πρός την μνήμην τοΰ άποβλήτου άρ·α.οστο!3' ναί' άλλά μεθ' δ'λον τΌ σο- 9'.στ(/.Όν τοδ επ:·χε:ρήματος, ό εκπτω- τος άρμοστής δέν άποβάλλε: τΌν άπέλ- πιδα τίτλον τού τέως και ώς το:οΰτος δεν 1%ιι θέσιν είς δημοσία γραφεΤα καϊ δή είς δικαστήρ.α, ένθα ή δικαστική έ- ξουσία άσκεΐται ούχι επ* ονόματι των τέως, άλλά των έν τη άρ·/η ήγεμό- νων. Διότι άν ισχυεν ό τίτλθς τθθ «τέως» τότε φυσικώτατα και τΌ σύνθΐ- κόν μας στο'.χεΐβν ηδύνατο νά αίτήση- ται την ανάρτησιν τής εικόνος τής Α. Α. Μ. τοθ Σουλτάνου και την εν ονόματι αυτού έκτέ)νεσιν των άποοάσεων, άαΌθ και αύτος έχτήσατο ήδη άπο τοΰ Ιτους 1898 τον τίτλον το3 «τέως», δ'.ατηρήσας μάλιστα νδν και ιχνος τής ρ μρμ -Λς άμεσον επειγούσης ά νάγκης νο·αοθετικώς θερα- πεύβται. Εάν ·>ί κατκτκευν, λιμένος προ-
σέκρουσεν είς την σύναψιν μεγάλου
δανείον χροβλέποντος τνιν έκτέλε-
ιιν δλων των λιμενικών Ιργων τ·^ς
ήτου δέν έπεται ότι ΔΕ1 Ε-
ΠΡΕ1ΙΕ νά θεραπενθώσ*ιν
θεραπεν<Ιι- ' έπανάλγιψιν άνεφέρθηταν οί Λΐνουντες τό έξχγωγικόν εμπόριον άλλαι μοι άνάγκαι προγοάμιιατος άνακαχνισιιοϋ κα | έν Έρακλείω παράγοντες εί; την ταπνίξη τα τόν τόπον και νά ιιισεως ουο^νος·. < νι να τάηάντα, να κα ^, νά ρημάξη αντακώση τα ρ κκΐ Βουλην, και αχ.ομη -ρ-» ολίγων ημερών έπικαλουμ.ενο·. την μέριμναν αυτών υπέρ τν;ς διορ- θφ?εως τού τελωνείου. Άλλ' ή φω- ποτέ ίσχύος τον τίτλον δηλθν6τι τοΰ ψ'.λοθ έπικυριάρχου, και Οπερτερών μάλιστα τον τέως άρμοστην ώς υπβρθε- ματίζων είς τούς τίτλους, ά^θΰ πρός τω «τέως» κέκτηται και τΌν «νδν ψι- λος έπικ«ρίαρ7θς». Φρονούμεν λθ'.πον ότι πας ύγιώς έχων τάς ©ρένας, πας μή έθελοτ'Λίλών, πας μή τετυφλωμέ- νος υπο τής κομματικής έμπαθείας, 0ά δαδλέπτ, το ούτω κωμικώς άποκαλυ- πτομενον πολιτικόν έξάμβλωμα, Ή δέ έλλειψις τής εικόνος τοΰ έν τί. «ρχή Τπάτου Άρμοστοΰ ουδέν άλλο άποκαλύπτει ή την έλλειψιν σε- 6ασμο5 πρΌς τον Τπατον Άρμοστην, πρός τον προτείναντα αυτόν Βασιλέα Γεώργιον, πρός τάς διορισάσας αυτόν Δυνάμεις και καταγγέλλεί ημάς επί ά-ειθεία, καϊ έλλείψ?: καν άδρότητος, ού μην δ' άλλά και κοινου νοθ. Διότι και επι των κορυφών τής "Ιδής παμμε- γέθης και περίοχτος αν άναρτηθ^ ή εικών τοΰ τέως άρμοστοΰ, δέν θά παύστι αυτή νά συμδολίζτ^ την είκονικότητα τοΰ τίτλον τού έκπτώτου Άρμοστοΰ, και νά έλέγχτι τούς >Λτρας τού ώς α¬
ποπειρωμένους νά Οέσωσιν είς κυκλο¬
φορίαν καταργηθίν νόμισμα ώς τα κέρ-
ματα τής Άργεντινής Δημοκρατίας έν
ΈλλάΒ:, καϊ Ιπ'.&ώ/.οντας νά «πςίεί-
ΝΙΚΗ
ξωσ< δ'.καιώ',ί.ατα υπέρ τού Πάτρωνος επί ε.κον:κών τίτλων εκδιδόμενα. Ο ΘΕΑΤΗΣ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΟΜΙΛΕΙ ΑΝΤΙ6ΕΤ0Σ Βαθμηδόν, βαθμηδόν άναγνωρίζονται «.{ πρός τόν τό*ον προσφερθεΐσαι μέγι- *ται υπηρεσίαι τού κ. Βενιζέλου δι* τής κ*τά γράιχμα παραδοχή; καί έφαρ ή ΰ άό ρ {ΐογή; τοΰ γενιχοΰ προγράμματό; τού «ίς δ'λ* καί καθ* δ'λα καϊ υπό των άμει- λιχτοτέρων «τι πολιτικών έχθρών τού τής χθές χ αι πολεμίων άκόμη τής σή¬ μερον, είς στιγμάς δέ έςάψεως ή χά άγανακτήσεως διακηρύττετχι ειλικρινώς τούτο. Τ· τοιούτον άποτελεΓ την μεγαλειτέ ραν Ικανοποίησιν και την πολυτιμοτέ ραν αμοιβήν καί τόν άνεκτιμητότερον θρί¬ αμβον τού πολυχρονίου αγώνος τού χ. ά^χηγού τή; αντιπολιτεύσεως καί τής ν«' αυτόν πολιτική; μ«ρίδος τού τόπου ΆλλάχαΙτήν αύτοχαταδί*ην «κίίνω οΐτινες το*οϋτον άγώνα τόσον λυσσωδώς επολέμησαν άντεπεξελθόντε; δι' ό'λων των θεμιτών χαΐ αθεμίτων μέσων, α- τ(ν* πρός τουτο άφειδώς διετίθεντο υπό των εχόντων συμφέρον νά Βιαΐωνια,θή έν το* τόπω κατάστασις είς τα θολά νερά τής οποίας έφαντάζοντο ό'τι ηδύναντο νά άλιεύσ«σι τους μαργαρίτας τού όνει- ρευομένου διαρκοΰς ήγεμονιχοΰ* κληρονο- «τέμμκτος **** "Ενβυλβι εισέτι διατελοΰν εί; την ά- χοήν μου άπό προχθέ; οί λόγοι ενός φοβερβϋ χ αί τρομερόν πολεαιΌυ τοΰ κ. Βενιζέλου. Έν έ;άψ« ευρισκόμενος ούτος κατε- χεραύνου τοΰς μετ' αύτοΰ συζηνοίίντας ' ' ίς τού διά των έςής ^ άληθειών, τβύς κατέστησαν άναπολογή- ς —Άπο εξ ετη, έκραύγαζε πλέον, τί «ραγμχ έπρότεινε χαί ύπεστήριξεν ό κ, *Β«νιζέλο; χαί δέν εγεινε παρχδεκτόν χαί δέν «φημμόσθη ; Τό πρόγραμμά τού ««Ι «ς *ά έλάχιστα σχεδόν έπραγαατο- πθΐή&η. Άνοικτιρμόνως κατεκρήμνιζαν βκεΓνβ τό δποϊον ωκοδομήθη επί τής βλακί·; μας χαί τή: φιλοδοΗίας μα; χ«1 τής μανία; μα; τού ν* κατέχωμεν την αρχήν, κλείοντε; τούς «φθχλμούς *ίς τ* τελούμενα χαί φράσσοντες τα ωτχ επς την «ωνήν χαθηχόντων πρός τόν λα«ν χαί ύπ·χρ*ώσεωνπρό; τή* πατρίδχ. Κα) άπο τα ί,ρείπια έχεΤνα ήρχισε νά βλαστάνη βήμβρον νέον δένδρον, νέαι «λπίδε; νά πτερυγίζουν άνωθεν αυτών, •νέος ήλιος νέου μέλλοντας νά ανατέλλη «Αί *ά θιρμαίνη ζειδώρω; τα ^ πάντα. Άλλα ν* τ© λέγωμεν χαι νά μή ξερο- «οχκινίζωμεν. Ένω ή κατάστασις χ«1 τα πράγμχτα ήλλαζαν ήμεΓς έμείναμεν «ί Γδίβι. Οί Γθ4θΐ χ αί άπαράλλαχτοι είς «νιχανότητα, είς κχκίας, είς πάθη, είς «λαττώματα κληρον&μηθέντχ άπο το παρελθόν τής δράσεώς μας, τής διοικη¬ τικώς μας, τού παν&χρατορισμού μας Δι* αύτο χαί πάλιν θά καταλήξωμεν είς τό ίδιον σημείον, «ΐς τό ίδιον ναυάγιον. Αύτη είνε ή άληθεια. ΟΙ συζητηταί τού έβιώπων. Μόνον είς ετόλμησε ν' άντιτείνν). — Ναί τό πρόγραμμχ τού Βενιζέλου έφηρμόσθη, άλλά εάν τ6 εθνικον χόμμα αντέτεινε χαί δέν παρεδέχετο την έφαρ- ΙΑογήν τού ; Ό «λλος άνεκάγ/ασε θορυβωδώς. — Το έθνκόν χόμμχ παρεδέ/θη έ- χανα τα «ποία έχρότεινε χαί υπέστη- |ηζεν & Βενιζέλος ; -νΒ; — *Ε ; Διά νά τα παραδεχθή /οιπόν ανεγνώρισεν την ανάγκην των, τό ορθόν Των, τί πατριωτικόν των. Ό Βενιζέλος λοιπον έπρότεινε χαί ήμεΓς παρεδέ/θη- μεν χαί έψηφίσαμεν. Άρχηγος λοιπον υποχρεωτικός αύτός μέ τρόγραμμ* επι¬ βεβλημένον κιί οπαδοΐ ημείς έ; άνάγ- χης άναγνωρίβαντες κα. πχραδε/θέν- τες τό πρόγραμμά τού. "Αρ« ημείς δέν ν, δταν ταπεινοί άλλά χαί πα-
•τριώταροι, παραχλητ:/.οί άλλά /.αί έθνίχαροι τούς ζητή-
5θυν καϊ πάλιν τάς ψήφθυς των.
ΜΑ ΠΑΛΙΝ ΤΑ ΙΔΙΑ;
Είχομεν πολύν καιρόν, τουλάχιστον έδώ εις την πόλιν
μας,ν' ακούσωμεν χωροφυλακικούς βαζί,δθυζουχισμθύς. Καϊ
έκολαχευό-^εθα νά πιστεύωμεν, ότι ή άναχωχή αύτη θά δι-
ήρκει επί πολύ μέ ένα οριστικόν τέρμα τής αξιοθρηνήτου
-χωροφυλακικής καταστάσεως τοΰ παρελθόντος.
Δυστυχώς ενα κροΰσμα ε/ωρθφυλακ.κής άνδραγαθίας,
άντιγράφου πιστοΰ των μ'υριάδων τοιούτων τής παλαιάς έ-
πο-χ^ς, καθ' ενός άντ:πολιτευομ.ένου, έρριψεν ενα λίθον επί
τοΰ ήρεμ.οΟντος τέλματοςτής παλαιάς ·χωρος>υλακικής καια-
στάσειος /.αί έτάραςεν αύτο διά νά ακουσθή καϊ πάλιν ή
δυσωδία τού.
"Ενα πολίτην?άντιπολιτευόμενον, την Ιωάννην Σαατσά-
κην ή Γιαννικάκην, ανευ ουδενός λόγου καϊ άνευ τής παρα-
μικρας άφορμής, τον συνέλαδε καποιος χωροφύλαξ την νύ-
χτα τής παρελθούσης Κυριακής, τον εστρίμωξε εις το
ατενον τοΰ Άγίθυ Μηνα χαί άφοΰ τον έσπασε στο ξύλο
ίον . · · απέλυσεν ο γεν>>αιότατος.
ΤΌ άνδραγάθημα κατηγγέλθη, κύ^:ε μοίραρ·/ε, χαί ό
»όσμος άναμένει νά Γδτ) την*απόφασιν σας.
θά τιμωρήστι αυτή παραϊειγματιχώς το παρεκτραπεν
όργανον σας ή1 καϊ το άνδραγαθημα αύτο σιωπηρώς θά α-
ναγραφή είς το αίματηρΌν βιβλίον των χατά των αντιπο¬
λιτευομένων άθλων τής χωροφυλακής, τα φύλλα τοΰ ό-
Γοίου ημέραν τινά θά χρησιμεύσωσΐν ώς πανηγυρικαί άφέ-
ίί'.ς είς τούς εναπομείναντας έλίγ&υς ήρωας τής πριντζι-
κικής αυτής κουστωδίας ;
Μάλλον πιστεύομεν ότι θά τιμωρήστ; χαί αναμένομεν νά
ίδωμεν, εύχόμενθΐ νά μην επανέλθωμεν.
Απο Ολον Τον Κόσμον
ΕΚΛΟΠΚΑ ΓΡΑΜΜΟΦΩΝΑ
Δέν είνε φάρσα άλλ' άλήθε:α. Είς
την Αγγλίαν απεφασίσθη νά προστα¬
τευθή ό λάρυγ* των πολιτευτών διά
τής έςής υ,εθοδου. Έπειδή μέχρ'. τούδε
ήναγκάζοντο οί ζητοΰντες την λαϊκήν
ψήφον ύποψήφ'.θί νά πηγαίνουν απΌ •χω¬
ρίου είς χωρίον νά βγάζουν /.όγους καί
είς το τελος νά ξβλαρυγγίζουν Οα κατα-
σκευασθοΰν τώρα τεραστία γραμμοφωνα
είς τα Ότϊϊχ άπαξ διά παντός θά βκ-
?ΐ τον λόγον τού ό υποψήο:ος. Κα¬
τόπιν τα γραμμοφωνα αύτά θά ταςε:-
ϊεύουν «πό χωρίου «ίς χωρίον, θά στή-
νωνται είς πάσαν συγκέντρωσιν καί θά
μεταδίδουν τούς λόγους των. Καί ούτω
οί ύποψήφίθ'. καθ' όν *χρόνον θά δύναν¬
ται νά έκφωνοΰν άλλον λόγον είς Λον¬
δίνον, οί ϊο'.Οί ταύ'.οχρόνως θά έκφω-
νοθν άλλον λόγον είς πολλών χ'-λ'.οιχέ-
τρων απόστασιν. Ώ ! θαυμασία: τού
άπλοπο:ήσε:ς !
ΤΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ
'Γπάρχει μ.ία παροιμία, η όποία βμ-
παικτικώς όμιλεΤ περί «πρασίνων άλό-
γων» ώς οντων άνυπάρκτων. Καϊ δμως
ό Αύστραλος φυσιοδίφης Χάρτμ.αν α¬
νεκοίνωσεν είς την Αγγλικήν Ζωολο-
γικήν Έταιρίαν, ότι «ίς αύτην την
Μελδούρνην βχ,θμίσθη προ μηνός ίππος
έζευγμιίνος είς κάρρον, τοΰ όποίου το
χρμ ήτο καθ1 αύτο πράσινον, όπως
είνε τα φύλλα των δένδρων. Ό ίππος
ούτος είχε μόνον εν στΐγμα είς το στή-
θος μεταξύ των δύο έ·α.προσθίων πο¬
δών. Ό δόκτωρ Χάρτμαν παρατηρεΤ
ότι προέβη είς την αγοράν τοΰ ζώου
άντϊ 3 λιρών, Οτι τύ εξήτασε καϊ ότι
ουδέν το εξαιρετικόν εύρεν. Ούδεμία
βαφή έξέβαψεν άπο το πειράμ,ατά τού,
τουναντίον δι οταν έξεβλήθη ό ίππος
εκ τινος θεριαοΰ λουτροδ το πράσινον
ή-ςο στιλπνότερον χαί ζωηρό-
Η ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΓΛΩΣΣΑ
ΤΗ ν άντι«9θ<ίω«ε£αν «ΈθνικΛς άνέλαδβν έν Χα¬ νίοις ό κ. Αντώνιος Δέν είνε μόνον ίχανή διά κελάδηΐλα πραγμάτων άσημάντων καϊ λόγων άνευ σημασίας, ή γυναικεία γλώσσα. Είνε ίκανή ν' άντι/.αθιστα καϊ τάς χείρας ά- κόμη, όπως άποδειχνύτ| τώρα πρός γενικόν θαυμασμόν ή μίς "Αμιλσον. Ή παράδοξος αυτή χόρη κατώρθωσε μέ μόνην την γλώσσαν άνευ χρήσεως των χειρών νά *ερα την χλωστήν άπο την βελόνην χαί νά ράπττ,. Καϊ δχι μόνον τουτο, άλλά καϊ άκόμη κατορθώνει καϊ γράφει καϊ ζωγραφίζει μέ την γλώσ-αν χρησιμοποιοΰσοι τον πίνακα καϊ τον χρωστήρα διά τής γλώσσης μέ την εύ - κινησίαν χειρών. Ιδού σύντροφος τοδ βίου άπαράμιλλος, έχουσα στόμα χαί γλώσσαν καϊ όμιλίαν μή έχουσα. Έχ- τος πλέον εάν άσχουμένη άχόμη συνη¬ θίση χαί νά ομιλή ταυτοχρόνως. ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟΙ ΟΙΝΟΙ Τούς παλαιοτέρο^ς ο:νθ«ς τοΰ κό— σμθυ κατίχει ή γιρμανΐκή πόλις Βρέ- μή, είνε δέ ούτοι κατατεθιμένοι είς αποθήκας, εύρισκο-Αένας κάτωθι τοϋ Δημαρχείου. Ό ·κβλαιότερος αυτών των οΐνων, καλθύμενθς ρόδινος, ύπάρ- χει έκεΤ άπο το3 ετθυς ίθίο' άν οέ ύπολογισθγ) ή τιμη είς ήν έπωλεΓτο κατά την εποχήν έ*είνην καϊ έκτοτε αύτη άνατθκισθή, 4ξάγεταΐ ότι μία φιάλή :οΰ οίνου τούτου έχει αξίαν 125 έκατομμυρίων φράγκον ! Τω 1823 κατά την εορτήν των γενθλίων τοΰ μ*γάλου Γερμανθΰ ποιητοΰ ΓκαΤτε ή πόλις Βρέμη τω άπέστε:)^ ώς δώρον έκ τού οίνου τούτου δώδαα φιάλας. ΙΙοΤος ποιητής έλαβε πολυτιμότερον δώρον ; ΑΠΕΡΙΨΕ 50 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ Προ δύο έτών απέθανεν είς την Νέαν Τερκην ό έκιτομυριοΰχος τρα- πεζίτης Ζ;μελεν. κϊηροδοτήσας είς την σύζυγον τού 50 ϋατομμύρ:α δολα- ρίων υπο τον όρον νά μή Ιλθττ] είς δεύ¬ τερον γάμον. "Ηδγρή χήρα Ζέμελεν υπο σφθδροΰ πάθουςπρος τον χ. 'Ερ- ρΐκον Μπράκερ τοΰ οποίβυ ή περιουσία είνε μετρία χά; πρΟΛΐται νά τον νυμ- φευθί), θυσιάσασα επί τοΰ Ιρωτος τα 50 έκατομμύρια τού πρώτου συζύγου της, άτινα έπιστρέφάν είς την οικογέ¬ νειαν τού. ! ΠΑΡΑΔΟΞΟΣ ΤΙΜΩΡΙΑ Είς την Νότιον ^ανζιδάρην ό κατά πρώτην φοράν ίπ:σκε?:τόμενος τα μέρη έκεΓνα δύρωπαΐος (ίλέπει εκπληχτος πολλους ίθαγενεΤς ^μέ προσδεδεμένον είς τεν άριστερον «όδα τεμάχιον άρ- κετά μεγάλον κορμθΰ δένδρου, το ό- ποΓον σύρουσιν άνά παν βήμ* μαρτυ- ρικώς, Είνε το γνώρΐσμαααί ή τιμωρία των άσυνεπών χρεοφειλΛών, οΐτινες είνε άναγκασμένοι νά ύ·ίστανται την έπώ- δυνον σσντροφίαν τού μέχρις άποτίσεως τοΰ χρέους των ! "Αν έφηρμόζετο αύτά το σύστημα κ' ίδώ διά τούς κανονιέριδες συνδρομητάς των Κρητικών εφημερίδων δέν θά μας έφθαναν ολα τα δάση τής Κρήτης διά νά μας προμηθεύσαν χορμθύς. ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΓΪΕΡΙΕΡΓΑ Η ΘΕΡΑΠΕΗΙΚΗ ΤΩΝ ΚΙΚΈΖ2Ν Φαίνεται, ότι οί Κινέζβι ίατροι εΐνα' μάλλον πρςηγαένοι των Εύρωπαία»ν συ- ναδέλφωντων* είς πολλά ζητήαατα θερα- πευτικης έν τΤιτταθολογία. Ή έπιστημο- νική επιθεώρησις τή; ^αγκάης αΈνω- σις» αναφέρει εχτατον φαινόμενον θερι- πείας ενός άχολούθου μιας των έν Κίνα ξένων πρεσβιών, όστις πάσ/ω έκ κλη- ρονομΐκής προϊούσης -αβαλυϊΐως καϊ ευρισκόμενος άκίνητος επί Ινδβχα δλο- λή μήνας, έθεραιτβύβη εντελώς καί Ή θί εγένετο ύ"ό Κινί- ζου ίατρου, είς δν κατέφυγεν ό πάσχων άπελπισθεί; άπό πασάν άλλην θεραπείαν. Ό Κινέζος ίατρός τόν υπέβαλεν είς νυγμους πεπυρακτωμένων βελονών επι των βραχιο'νων, των ποδών κζί άλλων μερών τού σώματος. Κατά τόν ογ5οη· χοστόν νυγμόν ό διπλωμάτης ηγέρθη καί περΐίπάτησεν. ΝΕΑΙ ΠΕΡΙ ΦΘΙΣΕΩΣ ΘΕΩΡΙΑΙ εις τό Λονδίνον καί τό δεύ¬ τερον των συμπερασμάτων τής μεγάλης ΒασΐΛΐκής Έπιτροπή; ήτις ωρίσθη πρό; εξέτασιν τοΰ ζητήματος τής φυματιώ¬ σεως. Ή έπιτροπή αυτή προκεΐμένου περί κληρονομιχότητο; έπανέρ·/εται εί; την παλαιάν θεωρίαν, καθ' ήν ή φθίσι; είνε κληρονομιχή. Πλήν τούτου οτ:ιρ άνατρέπει τα; νέας θεωρίας, ή έπιτροπή σημειοΓ ώς συμπέ- ρασμα τή; παρατηρήβεώς της, δτι οέν ύπάρχει προξιάθεσι; γενική προ; φυμα¬ τίωσιν καί ή όλη εύπάθεια ενός άτόμου δέν σημαίνει προδιάθεσιν εί; φυματίωσιν. Ή έπιτροπή άποδέχεται, ότι είδικοί είνε οί λόγοι τή; προδιαθέσεω; εις φθίσιν. Καί τώρα έρευνώσιν, ώ; λέγουν έν συμ- περάσματι τοΰ βιβλίου των νά εύρουν τού; είδικου; αύτούς λόγους δπω; καί ύποδείςωσιν Ιπειτα την καταπολέμησιν των. Ιε—Μ Ι ■ < 11 ΕΝΤΤΠΩΣΕΙ2 ΚΑΙ ΣΚΕΨΈΙΣ ΕΝ ΔΠα ΤΔ ΔΥΟ Έληξ«ν αί εργασίαι τής Βουλής. Καί ή ύπ' αυτής ύποδειχθεϊσα παρδαλή κυ¬ βέρνησις, ή κατόπιν τόσης δυστοχία; έκ των σπλάγχνων τοΰ* εξαντληθέντος χαί άναιμικοθ έβνιχοΰ κόμ,αιτος τε*/- 6εΐσ*, άπέμεινε χυρία τού πεδίου δία νά έφαρμ-όσγι την γελωτοπβιητιχήν νο- μ,οθετιχήν εργασίαι την ψηφισΟεΓσαν υπο τής Βουλής. ΆπΌ τώρα <5μω: άρχίζουν άχρρβώ; τα βαιχνά της χαί ο? χίνδυνοι δι' αύτην ή αποσόβησιν των οποίων τυγχάνει ά- δόνατος. Οί μή γνωρίζοντες τούς δρους υφ' ου; συνεπήχθη καί συνεκροτήθη καί τάς πολιτικάς καί κομματικάς συνθήκας ύφ* άς διατελεί* και υφίσταται αυτή σήμε¬ ρον, καί έν γένει οί άδχεΐ; των πραγμ,ά- των, ποτε δέν είνε δυνατόν νά φαντα- σθώσι τούς χινΕύνου; τούτου;, τοϋς α- πειλοΰντας την διάσπασιν τή; φαινομ..- νιχή; αυτής ένότητος, ήτις είνε πλέον ή1 βέβαιον, ότι θά καταλήξη ^ατά την ποοτεχή σύνοδον τής Βουλή; εί; την άξ ών συνετέθησαν διάλυσιν των άποτι.- λούντων αυτήν μελών. Άλλ' οί γνωσταί των πραγμάτων, οί όντε; είς βθΐσιν νά γνωρίζωσι κατα βάθος την κυβερνητικήν κατάστασιν,άτ:Ό ΰ'^ε ίτρομαντεύουν ποΓον θχ είνε τό τέλο; τής κυβερνήσεως, ήτις κατά την προσέχη σύνοδον τής Βουλής θά παροι- στν) πρό αυτής μέ όρατά επί των πο:- ρειών της τα Γχνη τής άναγχαστιχής χυνογατοφυλία; των μελών της χαί ^ά όποϊα 6ά τύχουν τή; υποδοχής ήν τυγ- χάνουν οί τρώγοντε; τα θηράματα χυνιες ή αί παραβιάζουσα» τα διχτυωτα των μο:· 'ειρείων γχλαί. * * Εάν παραδεχθώμεν ό'τι δ κ. Μοδά- σος άντ;προσω~ίύει έν τή κυβερνήσει το Κουν^ουριχόν χόμμα, είνε ύποχρεω- {χένος νά μεταβληθή είς μπου^ντώχ ά- γριον χαί άγρυπνον πρός άπόχρουσιν των εναντίον των λαφύρων τού χόμματος αΰτβυ έφόδων τού βυναδέλφου τού χ. Πωλογιώργη, μή ϊ/οντος βϊβοι'ω: την άφΐλοχέρδειαν ν' άρχεσό^ ώ; αλλος Λάζαρος τοΰ χόμματος είς ψιχία ριπτόμενα εί; αυτόν έξ εύσπλαγχνίας έκ τής λουχουλείου τραπέζης τού δημο¬ σίου, Έν τοιαύτη περιπτώσει δ χ. Πρόε- όρος τής κυβερνήσεως χαι φρουρό; α¬ ι κοίμητος των συμφερόντων τοΰ χρίσαν- το; αυτόν Γέρω Σαββαώθ τοΰ χόμπατος, θά μεταβληθή «Ίς μολοσσόν προστατευ- οντα ά^ρ' ενός αύτά, ά<ρ' ετέρου δέ δι- αχωρίζοντα μέ οαγχάματα τού; συμπλε- κομένου; συμβούλου; τού, ένω ώ; πο- λυόμματος Άργο; θά ύποχρίούται παν- τού χαί πάντοτβ νά έπιβλέπη τόν άλ- λοεθνή τρίτον, όστι; ώς χαϊδεμένον χαί ποντ,ρο» χυνάριον άχατχπαύστακ θχ προσπαθή χάτι νά ροχανίσ·/) περιπλέον από τό συντροφιχώ; συμφωνηθέν, Επί τέλους αύτο το φιρμάρισμ», τό γρίνιασμα, τό άλληλοτρίξιμον των ο¬ δόντων, τό άλληλοάρπαγμα των ταρτά- λων, είνε αδύνατον νά μην άνάψνι ιΤνβ σχυλλοχαυγαν λυσσνλέον χαί φ&βερόν. Αύτη είνε ή πρώτη περίπτωσις, ήτις άσφαλέστατα θά μεταβάλη τάς αιθούσας των υπουργείων,τού; δΊαδρόμους των χαί τούς θαλάμους των υπουργών είς πεδία μαχών χαί αγώνων παρομοίων των προ των τσεγγελίων των χρεοπωλείων τής Σταμ-ούλ λαμβανόντων χώραν, είς τούς όπςίους άναμφιβόλως ή φόλα τής πρθ- σε/ου; Βουλής θά θέση τέρμα άπαλλάτ- τουσα τόν τόπον τού* άηδ·υς θεάματός των. Ή δευτέρα περίπτωσις είνε Ιχείνη χατά την οποίαν ό χ. Μοδάτος δέν άν- τιπροσωπεΰει ί* τη κυβερνήσει τό Κου- δουριχον χόμαα άλλα τόν εαυτόν τού, τούτέατι τό Μοδατσιχόν χόμαα. Έν τοιαύτη περιπτώσει δ χ. Πωλο- γιοίργης υπό τα χλεισοματάχια χαί τές αγχωνιέ; των άλλων συναδέλφων τού θά συλλάβη έλευθέρως τήν*ψαλλ£δα χαί θά χουρεύση άνοιχτιρμόνως τό Κουν- δουριχόν χόμμα χρησιμοποιών τάς ί- κανώς τραφείσας χαί μαχρυνθείσας τρί/ας τού πρός πα3αγεμισμόν τοΰ συμ- βουλιχοϋ μεντερίου Ινθα ένεθρονίσθη μχχαρίως ό μεγαλοπρεπής ογχος τοιι. Άλλά τουτο θά γίνη πχραδεχτόν ; Δέν τό πολυπιστεΰομεν. Καί ναί μέν σύμφοινα μέ την παροι- μίαν τό χόμμα αύτό εδέχθη νά χατα- λάβη την θέσιν τοΰ Βλαχός τού στέρξαν- τος νά παραδώση την κεφαλήν τού είς την ψαλλίδχν πρωτοπείρου μπαρμπέρη, άλλ'είνε ζήτημα άν 6χ άνθέξη είς ψαλ- λιδιές, αίτινες ομού" μέ τα; τρίχα; έπω- δύνως θ' άποσπάσουν καί λωρίδας Ικ τής προβιας της κεφαλήι, τού. Καί αί δύο αύται πιριπτώσι,ς κατα- λήγουν είς τό ίδιον άποτέλεσμα. *Η ή Βουλή ή προσέχη; έν τη πρώ¬ τη θά δώση φόλαν εί; τούς λυσσασμέ- νους έχ τοΰ σχυλλοφαγώματος χυβερ- νήτα; διά νά σώση τα ταμεΓα από οαγ- κώματα έπιχίνδυνα, ή τό Κουνδθυριχόν χίμμα έν τη δευτέρα τό ήλιθίως συναι- νέσαν νά θέση την κεφαλήν τού κάτωθεν τής ψαλλίδος τοΰ|χ.Πωλογιώργη,θάβρον- τήση σπασοχεφαλιχήν σχγονιαν καϊ είς τόν πρωτόβγχλτον αυτόν μπχρμπέρην καί είς τούς παραπείσαντα; αύτό πρός τουτο. "Εν άπό τα δύο άναμφιβόλω; θά γίνη. Άλλά τό λίαν παρήγορον είνε ότι κ αί τό εν ή καί τό αλλο αν συμβή θά κα¬ τορθώση νχ άποσπάση πλέον τόν τόπον άπό τού; ονυχα; τοιούτου κόμματος καί τοιούτων πολιτευτών καί κυβερνήσεων. ΤΟ ΖΙΖΑΝΙΟΝ Καλλιτεχνικον Εντευκτηριον ΧΕΙΜΩΝΙΑΣΕ Χε'.μ-ώνίασε . . . 353«τ*χ.(' έρήμωσε το σπίτι σοα /.λ«Γσε τα τζάμ'.α και τα παραθύρία τής μέμορφιές τού γάνει το παλχόν: σοιι και τάλλα θελγητρα. τα μύρ'.α. Χεψών.ασε . . . -ερνώ καί βλέπω Ιρημ.0 χ».* άστόλ'.στο το σπίτ. σου νά'μένη μέσ' άπ' τά|τζάμιι θολωυ.ένα καϊ θαμπά ενα μ'.κρΌ κεφάλί δέν προσυ,ένεί. Χείμών.α . . . καί κάθε ήχος πέθανβ τοΰ πάνου σου γλυκά *ου άργολαλοΰσε και στής νυχτΓές τής Οερ'.νές, όλόκληρης μ.·.ας νε:ότης το τραγοΰϊ: άκολουθοδσε. Χε'.μ,ών'.ασε . . . κ;' έχένθησε ή χαρά τ'ο γέλθ'.ο καίή νειότη ·υοΰ φωλιάζαν άπ' άκρη σ' άκρη στΌ καλΌ τ& σπίτι σο» καί γ;α άδελιρές σου δίίυμες <ί|Χ0!άζ«ν. Χειμώνιασε . . . το σπίτι κατακλε;στηκε το ξηροδόρ: κ' ή βροχή το ϊϊρνει καί ενχ πένθ'μο οϊύνης στεναγμΌ ώς τΌ κλε.στΌ παράθυρό σου «ρέρνει!... ΓΝΩΜΑΙ ΚΑΙ ΣΚΕΗΊτΙΣ "Οταν έν τω γάμ.ω δέν όκάρχιρ I- ρως, το προι/,οσύμφωνον ύά υπο ζλαστογράφου.
ξωσ< δ'.καιώ',ί.ατα υπέρ τού Πάτρωνος επί ε.κον:κών τίτλων εκδιδόμενα. Ο ΘΕΑΤΗΣ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΟΜΙΛΕΙ ΑΝΤΙ6ΕΤ0Σ Βαθμηδόν, βαθμηδόν άναγνωρίζονται «.{ πρός τόν τό*ον προσφερθεΐσαι μέγι- *ται υπηρεσίαι τού κ. Βενιζέλου δι* τής κ*τά γράιχμα παραδοχή; καί έφαρ ή ΰ άό ρ {ΐογή; τοΰ γενιχοΰ προγράμματό; τού «ίς δ'λ* καί καθ* δ'λα καϊ υπό των άμει- λιχτοτέρων «τι πολιτικών έχθρών τού τής χθές χ αι πολεμίων άκόμη τής σή¬ μερον, είς στιγμάς δέ έςάψεως ή χά άγανακτήσεως διακηρύττετχι ειλικρινώς τούτο. Τ· τοιούτον άποτελεΓ την μεγαλειτέ ραν Ικανοποίησιν και την πολυτιμοτέ ραν αμοιβήν καί τόν άνεκτιμητότερον θρί¬ αμβον τού πολυχρονίου αγώνος τού χ. ά^χηγού τή; αντιπολιτεύσεως καί τής ν«' αυτόν πολιτική; μ«ρίδος τού τόπου ΆλλάχαΙτήν αύτοχαταδί*ην «κίίνω οΐτινες το*οϋτον άγώνα τόσον λυσσωδώς επολέμησαν άντεπεξελθόντε; δι' ό'λων των θεμιτών χαΐ αθεμίτων μέσων, α- τ(ν* πρός τουτο άφειδώς διετίθεντο υπό των εχόντων συμφέρον νά Βιαΐωνια,θή έν το* τόπω κατάστασις είς τα θολά νερά τής οποίας έφαντάζοντο ό'τι ηδύναντο νά άλιεύσ«σι τους μαργαρίτας τού όνει- ρευομένου διαρκοΰς ήγεμονιχοΰ* κληρονο- «τέμμκτος **** "Ενβυλβι εισέτι διατελοΰν εί; την ά- χοήν μου άπό προχθέ; οί λόγοι ενός φοβερβϋ χ αί τρομερόν πολεαιΌυ τοΰ κ. Βενιζέλου. Έν έ;άψ« ευρισκόμενος ούτος κατε- χεραύνου τοΰς μετ' αύτοΰ συζηνοίίντας ' ' ίς τού διά των έςής ^ άληθειών, τβύς κατέστησαν άναπολογή- ς —Άπο εξ ετη, έκραύγαζε πλέον, τί «ραγμχ έπρότεινε χαί ύπεστήριξεν ό κ, *Β«νιζέλο; χαί δέν εγεινε παρχδεκτόν χαί δέν «φημμόσθη ; Τό πρόγραμμά τού ««Ι «ς *ά έλάχιστα σχεδόν έπραγαατο- πθΐή&η. Άνοικτιρμόνως κατεκρήμνιζαν βκεΓνβ τό δποϊον ωκοδομήθη επί τής βλακί·; μας χαί τή: φιλοδοΗίας μα; χ«1 τής μανία; μα; τού ν* κατέχωμεν την αρχήν, κλείοντε; τούς «φθχλμούς *ίς τ* τελούμενα χαί φράσσοντες τα ωτχ επς την «ωνήν χαθηχόντων πρός τόν λα«ν χαί ύπ·χρ*ώσεωνπρό; τή* πατρίδχ. Κα) άπο τα ί,ρείπια έχεΤνα ήρχισε νά βλαστάνη βήμβρον νέον δένδρον, νέαι «λπίδε; νά πτερυγίζουν άνωθεν αυτών, •νέος ήλιος νέου μέλλοντας νά ανατέλλη «Αί *ά θιρμαίνη ζειδώρω; τα ^ πάντα. Άλλα ν* τ© λέγωμεν χαι νά μή ξερο- «οχκινίζωμεν. Ένω ή κατάστασις χ«1 τα πράγμχτα ήλλαζαν ήμεΓς έμείναμεν «ί Γδίβι. Οί Γθ4θΐ χ αί άπαράλλαχτοι είς «νιχανότητα, είς κχκίας, είς πάθη, είς «λαττώματα κληρον&μηθέντχ άπο το παρελθόν τής δράσεώς μας, τής διοικη¬ τικώς μας, τού παν&χρατορισμού μας Δι* αύτο χαί πάλιν θά καταλήξωμεν είς τό ίδιον σημείον, «ΐς τό ίδιον ναυάγιον. Αύτη είνε ή άληθεια. ΟΙ συζητηταί τού έβιώπων. Μόνον είς ετόλμησε ν' άντιτείνν). — Ναί τό πρόγραμμχ τού Βενιζέλου έφηρμόσθη, άλλά εάν τ6 εθνικον χόμμα αντέτεινε χαί δέν παρεδέχετο την έφαρ- ΙΑογήν τού ; Ό «λλος άνεκάγ/ασε θορυβωδώς. — Το έθνκόν χόμμχ παρεδέ/θη έ- χανα τα «ποία έχρότεινε χαί υπέστη- |ηζεν & Βενιζέλος ; -νΒ; — *Ε ; Διά νά τα παραδεχθή /οιπόν ανεγνώρισεν την ανάγκην των, τό ορθόν Των, τί πατριωτικόν των. Ό Βενιζέλος λοιπον έπρότεινε χαί ήμεΓς παρεδέ/θη- μεν χαί έψηφίσαμεν. Άρχηγος λοιπον υποχρεωτικός αύτός μέ τρόγραμμ* επι¬ βεβλημένον κιί οπαδοΐ ημείς έ; άνάγ- χης άναγνωρίβαντες κα. πχραδε/θέν- τες τό πρόγραμμά τού. "Αρ« ημείς δέν ν, δταν ταπεινοί άλλά χαί πα-
•τριώταροι, παραχλητ:/.οί άλλά /.αί έθνίχαροι τούς ζητή-
5θυν καϊ πάλιν τάς ψήφθυς των.
ΜΑ ΠΑΛΙΝ ΤΑ ΙΔΙΑ;
Είχομεν πολύν καιρόν, τουλάχιστον έδώ εις την πόλιν
μας,ν' ακούσωμεν χωροφυλακικούς βαζί,δθυζουχισμθύς. Καϊ
έκολαχευό-^εθα νά πιστεύωμεν, ότι ή άναχωχή αύτη θά δι-
ήρκει επί πολύ μέ ένα οριστικόν τέρμα τής αξιοθρηνήτου
-χωροφυλακικής καταστάσεως τοΰ παρελθόντος.
Δυστυχώς ενα κροΰσμα ε/ωρθφυλακ.κής άνδραγαθίας,
άντιγράφου πιστοΰ των μ'υριάδων τοιούτων τής παλαιάς έ-
πο-χ^ς, καθ' ενός άντ:πολιτευομ.ένου, έρριψεν ενα λίθον επί
τοΰ ήρεμ.οΟντος τέλματοςτής παλαιάς ·χωρος>υλακικής καια-
στάσειος /.αί έτάραςεν αύτο διά νά ακουσθή καϊ πάλιν ή
δυσωδία τού.
"Ενα πολίτην?άντιπολιτευόμενον, την Ιωάννην Σαατσά-
κην ή Γιαννικάκην, ανευ ουδενός λόγου καϊ άνευ τής παρα-
μικρας άφορμής, τον συνέλαδε καποιος χωροφύλαξ την νύ-
χτα τής παρελθούσης Κυριακής, τον εστρίμωξε εις το
ατενον τοΰ Άγίθυ Μηνα χαί άφοΰ τον έσπασε στο ξύλο
ίον . · · απέλυσεν ο γεν>>αιότατος.
ΤΌ άνδραγάθημα κατηγγέλθη, κύ^:ε μοίραρ·/ε, χαί ό
»όσμος άναμένει νά Γδτ) την*απόφασιν σας.
θά τιμωρήστι αυτή παραϊειγματιχώς το παρεκτραπεν
όργανον σας ή1 καϊ το άνδραγαθημα αύτο σιωπηρώς θά α-
ναγραφή είς το αίματηρΌν βιβλίον των χατά των αντιπο¬
λιτευομένων άθλων τής χωροφυλακής, τα φύλλα τοΰ ό-
Γοίου ημέραν τινά θά χρησιμεύσωσΐν ώς πανηγυρικαί άφέ-
ίί'.ς είς τούς εναπομείναντας έλίγ&υς ήρωας τής πριντζι-
κικής αυτής κουστωδίας ;
Μάλλον πιστεύομεν ότι θά τιμωρήστ; χαί αναμένομεν νά
ίδωμεν, εύχόμενθΐ νά μην επανέλθωμεν.
Απο Ολον Τον Κόσμον
ΕΚΛΟΠΚΑ ΓΡΑΜΜΟΦΩΝΑ
Δέν είνε φάρσα άλλ' άλήθε:α. Είς
την Αγγλίαν απεφασίσθη νά προστα¬
τευθή ό λάρυγ* των πολιτευτών διά
τής έςής υ,εθοδου. Έπειδή μέχρ'. τούδε
ήναγκάζοντο οί ζητοΰντες την λαϊκήν
ψήφον ύποψήφ'.θί νά πηγαίνουν απΌ •χω¬
ρίου είς χωρίον νά βγάζουν /.όγους καί
είς το τελος νά ξβλαρυγγίζουν Οα κατα-
σκευασθοΰν τώρα τεραστία γραμμοφωνα
είς τα Ότϊϊχ άπαξ διά παντός θά βκ-
?ΐ τον λόγον τού ό υποψήο:ος. Κα¬
τόπιν τα γραμμοφωνα αύτά θά ταςε:-
ϊεύουν «πό χωρίου «ίς χωρίον, θά στή-
νωνται είς πάσαν συγκέντρωσιν καί θά
μεταδίδουν τούς λόγους των. Καί ούτω
οί ύποψήφίθ'. καθ' όν *χρόνον θά δύναν¬
ται νά έκφωνοΰν άλλον λόγον είς Λον¬
δίνον, οί ϊο'.Οί ταύ'.οχρόνως θά έκφω-
νοθν άλλον λόγον είς πολλών χ'-λ'.οιχέ-
τρων απόστασιν. Ώ ! θαυμασία: τού
άπλοπο:ήσε:ς !
ΤΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ
'Γπάρχει μ.ία παροιμία, η όποία βμ-
παικτικώς όμιλεΤ περί «πρασίνων άλό-
γων» ώς οντων άνυπάρκτων. Καϊ δμως
ό Αύστραλος φυσιοδίφης Χάρτμ.αν α¬
νεκοίνωσεν είς την Αγγλικήν Ζωολο-
γικήν Έταιρίαν, ότι «ίς αύτην την
Μελδούρνην βχ,θμίσθη προ μηνός ίππος
έζευγμιίνος είς κάρρον, τοΰ όποίου το
χρμ ήτο καθ1 αύτο πράσινον, όπως
είνε τα φύλλα των δένδρων. Ό ίππος
ούτος είχε μόνον εν στΐγμα είς το στή-
θος μεταξύ των δύο έ·α.προσθίων πο¬
δών. Ό δόκτωρ Χάρτμαν παρατηρεΤ
ότι προέβη είς την αγοράν τοΰ ζώου
άντϊ 3 λιρών, Οτι τύ εξήτασε καϊ ότι
ουδέν το εξαιρετικόν εύρεν. Ούδεμία
βαφή έξέβαψεν άπο το πειράμ,ατά τού,
τουναντίον δι οταν έξεβλήθη ό ίππος
εκ τινος θεριαοΰ λουτροδ το πράσινον
ή-ςο στιλπνότερον χαί ζωηρό-
Η ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΓΛΩΣΣΑ
ΤΗ ν άντι«9θ<ίω«ε£αν «ΈθνικΛς άνέλαδβν έν Χα¬ νίοις ό κ. Αντώνιος Δέν είνε μόνον ίχανή διά κελάδηΐλα πραγμάτων άσημάντων καϊ λόγων άνευ σημασίας, ή γυναικεία γλώσσα. Είνε ίκανή ν' άντι/.αθιστα καϊ τάς χείρας ά- κόμη, όπως άποδειχνύτ| τώρα πρός γενικόν θαυμασμόν ή μίς "Αμιλσον. Ή παράδοξος αυτή χόρη κατώρθωσε μέ μόνην την γλώσσαν άνευ χρήσεως των χειρών νά *ερα την χλωστήν άπο την βελόνην χαί νά ράπττ,. Καϊ δχι μόνον τουτο, άλλά καϊ άκόμη κατορθώνει καϊ γράφει καϊ ζωγραφίζει μέ την γλώσ-αν χρησιμοποιοΰσοι τον πίνακα καϊ τον χρωστήρα διά τής γλώσσης μέ την εύ - κινησίαν χειρών. Ιδού σύντροφος τοδ βίου άπαράμιλλος, έχουσα στόμα χαί γλώσσαν καϊ όμιλίαν μή έχουσα. Έχ- τος πλέον εάν άσχουμένη άχόμη συνη¬ θίση χαί νά ομιλή ταυτοχρόνως. ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟΙ ΟΙΝΟΙ Τούς παλαιοτέρο^ς ο:νθ«ς τοΰ κό— σμθυ κατίχει ή γιρμανΐκή πόλις Βρέ- μή, είνε δέ ούτοι κατατεθιμένοι είς αποθήκας, εύρισκο-Αένας κάτωθι τοϋ Δημαρχείου. Ό ·κβλαιότερος αυτών των οΐνων, καλθύμενθς ρόδινος, ύπάρ- χει έκεΤ άπο το3 ετθυς ίθίο' άν οέ ύπολογισθγ) ή τιμη είς ήν έπωλεΓτο κατά την εποχήν έ*είνην καϊ έκτοτε αύτη άνατθκισθή, 4ξάγεταΐ ότι μία φιάλή :οΰ οίνου τούτου έχει αξίαν 125 έκατομμυρίων φράγκον ! Τω 1823 κατά την εορτήν των γενθλίων τοΰ μ*γάλου Γερμανθΰ ποιητοΰ ΓκαΤτε ή πόλις Βρέμη τω άπέστε:)^ ώς δώρον έκ τού οίνου τούτου δώδαα φιάλας. ΙΙοΤος ποιητής έλαβε πολυτιμότερον δώρον ; ΑΠΕΡΙΨΕ 50 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ Προ δύο έτών απέθανεν είς την Νέαν Τερκην ό έκιτομυριοΰχος τρα- πεζίτης Ζ;μελεν. κϊηροδοτήσας είς την σύζυγον τού 50 ϋατομμύρ:α δολα- ρίων υπο τον όρον νά μή Ιλθττ] είς δεύ¬ τερον γάμον. "Ηδγρή χήρα Ζέμελεν υπο σφθδροΰ πάθουςπρος τον χ. 'Ερ- ρΐκον Μπράκερ τοΰ οποίβυ ή περιουσία είνε μετρία χά; πρΟΛΐται νά τον νυμ- φευθί), θυσιάσασα επί τοΰ Ιρωτος τα 50 έκατομμύρια τού πρώτου συζύγου της, άτινα έπιστρέφάν είς την οικογέ¬ νειαν τού. ! ΠΑΡΑΔΟΞΟΣ ΤΙΜΩΡΙΑ Είς την Νότιον ^ανζιδάρην ό κατά πρώτην φοράν ίπ:σκε?:τόμενος τα μέρη έκεΓνα δύρωπαΐος (ίλέπει εκπληχτος πολλους ίθαγενεΤς ^μέ προσδεδεμένον είς τεν άριστερον «όδα τεμάχιον άρ- κετά μεγάλον κορμθΰ δένδρου, το ό- ποΓον σύρουσιν άνά παν βήμ* μαρτυ- ρικώς, Είνε το γνώρΐσμαααί ή τιμωρία των άσυνεπών χρεοφειλΛών, οΐτινες είνε άναγκασμένοι νά ύ·ίστανται την έπώ- δυνον σσντροφίαν τού μέχρις άποτίσεως τοΰ χρέους των ! "Αν έφηρμόζετο αύτά το σύστημα κ' ίδώ διά τούς κανονιέριδες συνδρομητάς των Κρητικών εφημερίδων δέν θά μας έφθαναν ολα τα δάση τής Κρήτης διά νά μας προμηθεύσαν χορμθύς. ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΓΪΕΡΙΕΡΓΑ Η ΘΕΡΑΠΕΗΙΚΗ ΤΩΝ ΚΙΚΈΖ2Ν Φαίνεται, ότι οί Κινέζβι ίατροι εΐνα' μάλλον πρςηγαένοι των Εύρωπαία»ν συ- ναδέλφωντων* είς πολλά ζητήαατα θερα- πευτικης έν τΤιτταθολογία. Ή έπιστημο- νική επιθεώρησις τή; ^αγκάης αΈνω- σις» αναφέρει εχτατον φαινόμενον θερι- πείας ενός άχολούθου μιας των έν Κίνα ξένων πρεσβιών, όστις πάσ/ω έκ κλη- ρονομΐκής προϊούσης -αβαλυϊΐως καϊ ευρισκόμενος άκίνητος επί Ινδβχα δλο- λή μήνας, έθεραιτβύβη εντελώς καί Ή θί εγένετο ύ"ό Κινί- ζου ίατρου, είς δν κατέφυγεν ό πάσχων άπελπισθεί; άπό πασάν άλλην θεραπείαν. Ό Κινέζος ίατρός τόν υπέβαλεν είς νυγμους πεπυρακτωμένων βελονών επι των βραχιο'νων, των ποδών κζί άλλων μερών τού σώματος. Κατά τόν ογ5οη· χοστόν νυγμόν ό διπλωμάτης ηγέρθη καί περΐίπάτησεν. ΝΕΑΙ ΠΕΡΙ ΦΘΙΣΕΩΣ ΘΕΩΡΙΑΙ εις τό Λονδίνον καί τό δεύ¬ τερον των συμπερασμάτων τής μεγάλης ΒασΐΛΐκής Έπιτροπή; ήτις ωρίσθη πρό; εξέτασιν τοΰ ζητήματος τής φυματιώ¬ σεως. Ή έπιτροπή αυτή προκεΐμένου περί κληρονομιχότητο; έπανέρ·/εται εί; την παλαιάν θεωρίαν, καθ' ήν ή φθίσι; είνε κληρονομιχή. Πλήν τούτου οτ:ιρ άνατρέπει τα; νέας θεωρίας, ή έπιτροπή σημειοΓ ώς συμπέ- ρασμα τή; παρατηρήβεώς της, δτι οέν ύπάρχει προξιάθεσι; γενική προ; φυμα¬ τίωσιν καί ή όλη εύπάθεια ενός άτόμου δέν σημαίνει προδιάθεσιν εί; φυματίωσιν. Ή έπιτροπή άποδέχεται, ότι είδικοί είνε οί λόγοι τή; προδιαθέσεω; εις φθίσιν. Καί τώρα έρευνώσιν, ώ; λέγουν έν συμ- περάσματι τοΰ βιβλίου των νά εύρουν τού; είδικου; αύτούς λόγους δπω; καί ύποδείςωσιν Ιπειτα την καταπολέμησιν των. Ιε—Μ Ι ■ < 11 ΕΝΤΤΠΩΣΕΙ2 ΚΑΙ ΣΚΕΨΈΙΣ ΕΝ ΔΠα ΤΔ ΔΥΟ Έληξ«ν αί εργασίαι τής Βουλής. Καί ή ύπ' αυτής ύποδειχθεϊσα παρδαλή κυ¬ βέρνησις, ή κατόπιν τόσης δυστοχία; έκ των σπλάγχνων τοΰ* εξαντληθέντος χαί άναιμικοθ έβνιχοΰ κόμ,αιτος τε*/- 6εΐσ*, άπέμεινε χυρία τού πεδίου δία νά έφαρμ-όσγι την γελωτοπβιητιχήν νο- μ,οθετιχήν εργασίαι την ψηφισΟεΓσαν υπο τής Βουλής. ΆπΌ τώρα <5μω: άρχίζουν άχρρβώ; τα βαιχνά της χαί ο? χίνδυνοι δι' αύτην ή αποσόβησιν των οποίων τυγχάνει ά- δόνατος. Οί μή γνωρίζοντες τούς δρους υφ' ου; συνεπήχθη καί συνεκροτήθη καί τάς πολιτικάς καί κομματικάς συνθήκας ύφ* άς διατελεί* και υφίσταται αυτή σήμε¬ ρον, καί έν γένει οί άδχεΐ; των πραγμ,ά- των, ποτε δέν είνε δυνατόν νά φαντα- σθώσι τούς χινΕύνου; τούτου;, τοϋς α- πειλοΰντας την διάσπασιν τή; φαινομ..- νιχή; αυτής ένότητος, ήτις είνε πλέον ή1 βέβαιον, ότι θά καταλήξη ^ατά την ποοτεχή σύνοδον τής Βουλή; εί; την άξ ών συνετέθησαν διάλυσιν των άποτι.- λούντων αυτήν μελών. Άλλ' οί γνωσταί των πραγμάτων, οί όντε; είς βθΐσιν νά γνωρίζωσι κατα βάθος την κυβερνητικήν κατάστασιν,άτ:Ό ΰ'^ε ίτρομαντεύουν ποΓον θχ είνε τό τέλο; τής κυβερνήσεως, ήτις κατά την προσέχη σύνοδον τής Βουλής θά παροι- στν) πρό αυτής μέ όρατά επί των πο:- ρειών της τα Γχνη τής άναγχαστιχής χυνογατοφυλία; των μελών της χαί ^ά όποϊα 6ά τύχουν τή; υποδοχής ήν τυγ- χάνουν οί τρώγοντε; τα θηράματα χυνιες ή αί παραβιάζουσα» τα διχτυωτα των μο:· 'ειρείων γχλαί. * * Εάν παραδεχθώμεν ό'τι δ κ. Μοδά- σος άντ;προσω~ίύει έν τή κυβερνήσει το Κουν^ουριχόν χόμμα, είνε ύποχρεω- {χένος νά μεταβληθή είς μπου^ντώχ ά- γριον χαί άγρυπνον πρός άπόχρουσιν των εναντίον των λαφύρων τού χόμματος αΰτβυ έφόδων τού βυναδέλφου τού χ. Πωλογιώργη, μή ϊ/οντος βϊβοι'ω: την άφΐλοχέρδειαν ν' άρχεσό^ ώ; αλλος Λάζαρος τοΰ χόμματος είς ψιχία ριπτόμενα εί; αυτόν έξ εύσπλαγχνίας έκ τής λουχουλείου τραπέζης τού δημο¬ σίου, Έν τοιαύτη περιπτώσει δ χ. Πρόε- όρος τής κυβερνήσεως χαι φρουρό; α¬ ι κοίμητος των συμφερόντων τοΰ χρίσαν- το; αυτόν Γέρω Σαββαώθ τοΰ χόμπατος, θά μεταβληθή «Ίς μολοσσόν προστατευ- οντα ά^ρ' ενός αύτά, ά<ρ' ετέρου δέ δι- αχωρίζοντα μέ οαγχάματα τού; συμπλε- κομένου; συμβούλου; τού, ένω ώ; πο- λυόμματος Άργο; θά ύποχρίούται παν- τού χαί πάντοτβ νά έπιβλέπη τόν άλ- λοεθνή τρίτον, όστι; ώς χαϊδεμένον χαί ποντ,ρο» χυνάριον άχατχπαύστακ θχ προσπαθή χάτι νά ροχανίσ·/) περιπλέον από τό συντροφιχώ; συμφωνηθέν, Επί τέλους αύτο το φιρμάρισμ», τό γρίνιασμα, τό άλληλοτρίξιμον των ο¬ δόντων, τό άλληλοάρπαγμα των ταρτά- λων, είνε αδύνατον νά μην άνάψνι ιΤνβ σχυλλοχαυγαν λυσσνλέον χαί φ&βερόν. Αύτη είνε ή πρώτη περίπτωσις, ήτις άσφαλέστατα θά μεταβάλη τάς αιθούσας των υπουργείων,τού; δΊαδρόμους των χαί τούς θαλάμους των υπουργών είς πεδία μαχών χαί αγώνων παρομοίων των προ των τσεγγελίων των χρεοπωλείων τής Σταμ-ούλ λαμβανόντων χώραν, είς τούς όπςίους άναμφιβόλως ή φόλα τής πρθ- σε/ου; Βουλής θά θέση τέρμα άπαλλάτ- τουσα τόν τόπον τού* άηδ·υς θεάματός των. Ή δευτέρα περίπτωσις είνε Ιχείνη χατά την οποίαν ό χ. Μοδάτος δέν άν- τιπροσωπεΰει ί* τη κυβερνήσει τό Κου- δουριχον χόμαα άλλα τόν εαυτόν τού, τούτέατι τό Μοδατσιχόν χόμαα. Έν τοιαύτη περιπτώσει δ χ. Πωλο- γιοίργης υπό τα χλεισοματάχια χαί τές αγχωνιέ; των άλλων συναδέλφων τού θά συλλάβη έλευθέρως τήν*ψαλλ£δα χαί θά χουρεύση άνοιχτιρμόνως τό Κουν- δουριχόν χόμμα χρησιμοποιών τάς ί- κανώς τραφείσας χαί μαχρυνθείσας τρί/ας τού πρός πα3αγεμισμόν τοΰ συμ- βουλιχοϋ μεντερίου Ινθα ένεθρονίσθη μχχαρίως ό μεγαλοπρεπής ογχος τοιι. Άλλά τουτο θά γίνη πχραδεχτόν ; Δέν τό πολυπιστεΰομεν. Καί ναί μέν σύμφοινα μέ την παροι- μίαν τό χόμμα αύτό εδέχθη νά χατα- λάβη την θέσιν τοΰ Βλαχός τού στέρξαν- τος νά παραδώση την κεφαλήν τού είς την ψαλλίδχν πρωτοπείρου μπαρμπέρη, άλλ'είνε ζήτημα άν 6χ άνθέξη είς ψαλ- λιδιές, αίτινες ομού" μέ τα; τρίχα; έπω- δύνως θ' άποσπάσουν καί λωρίδας Ικ τής προβιας της κεφαλήι, τού. Καί αί δύο αύται πιριπτώσι,ς κατα- λήγουν είς τό ίδιον άποτέλεσμα. *Η ή Βουλή ή προσέχη; έν τη πρώ¬ τη θά δώση φόλαν εί; τούς λυσσασμέ- νους έχ τοΰ σχυλλοφαγώματος χυβερ- νήτα; διά νά σώση τα ταμεΓα από οαγ- κώματα έπιχίνδυνα, ή τό Κουνδθυριχόν χίμμα έν τη δευτέρα τό ήλιθίως συναι- νέσαν νά θέση την κεφαλήν τού κάτωθεν τής ψαλλίδος τοΰ|χ.Πωλογιώργη,θάβρον- τήση σπασοχεφαλιχήν σχγονιαν καϊ είς τόν πρωτόβγχλτον αυτόν μπχρμπέρην καί είς τούς παραπείσαντα; αύτό πρός τουτο. "Εν άπό τα δύο άναμφιβόλω; θά γίνη. Άλλά τό λίαν παρήγορον είνε ότι κ αί τό εν ή καί τό αλλο αν συμβή θά κα¬ τορθώση νχ άποσπάση πλέον τόν τόπον άπό τού; ονυχα; τοιούτου κόμματος καί τοιούτων πολιτευτών καί κυβερνήσεων. ΤΟ ΖΙΖΑΝΙΟΝ Καλλιτεχνικον Εντευκτηριον ΧΕΙΜΩΝΙΑΣΕ Χε'.μ-ώνίασε . . . 353«τ*χ.(' έρήμωσε το σπίτι σοα /.λ«Γσε τα τζάμ'.α και τα παραθύρία τής μέμορφιές τού γάνει το παλχόν: σοιι και τάλλα θελγητρα. τα μύρ'.α. Χεψών.ασε . . . -ερνώ καί βλέπω Ιρημ.0 χ».* άστόλ'.στο το σπίτ. σου νά'μένη μέσ' άπ' τά|τζάμιι θολωυ.ένα καϊ θαμπά ενα μ'.κρΌ κεφάλί δέν προσυ,ένεί. Χείμών.α . . . καί κάθε ήχος πέθανβ τοΰ πάνου σου γλυκά *ου άργολαλοΰσε και στής νυχτΓές τής Οερ'.νές, όλόκληρης μ.·.ας νε:ότης το τραγοΰϊ: άκολουθοδσε. Χε'.μ,ών'.ασε . . . κ;' έχένθησε ή χαρά τ'ο γέλθ'.ο καίή νειότη ·υοΰ φωλιάζαν άπ' άκρη σ' άκρη στΌ καλΌ τ& σπίτι σο» καί γ;α άδελιρές σου δίίυμες <ί|Χ0!άζ«ν. Χειμώνιασε . . . το σπίτι κατακλε;στηκε το ξηροδόρ: κ' ή βροχή το ϊϊρνει καί ενχ πένθ'μο οϊύνης στεναγμΌ ώς τΌ κλε.στΌ παράθυρό σου «ρέρνει!... ΓΝΩΜΑΙ ΚΑΙ ΣΚΕΗΊτΙΣ "Οταν έν τω γάμ.ω δέν όκάρχιρ I- ρως, το προι/,οσύμφωνον ύά υπο ζλαστογράφου.
ΧΑΛΙΑΙ ΧΑΛΙΑ ϊ ΧΑΛΙΑ!
ΔΡΟΜΟΙ,ΣΧΟΛΕΙΑ,ΛΙΜΕΝΕΣ
ΦΥΛΑΚΑΙ, ΠΡΟΟΔΟΣ
ΚΡΙΜΑΙΤΡΝ ΤΟΤΙΟ, Κ ΡΙΜ Α ι
Είνε γνώριαμα Πολίχείας βαρβάρου τό νά ρίηνβ
χους έγχληματίας Ιντός φνΧακών είς τάς ό-
ηοίας καμμιά μέν ηρόνοια ηερϊ βελτιώσεως
αυτών δέν λαμβάνεται, ή δέ ύγεία αυτών ύ·
Λονομεύεται δίαρχώς.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
*Αρ"/ηγος τής Αντιπολιτεύσεως
"Ενα οεΐγμα άχοΐλη της οί-'
χτρα; καταστάσεως {/.άς είνε και
αί Φυλακαί «/.άς.
Τα γουρονοστάσια και οί σταυ-
λοι αύτοι, τα [χπουΒρούμια αυτά
καΐ οί καρι*ανιολβτοποι, Ιρχονται
μετά τα βρωμ,ερά και άνθυγιεινά
νχολεΐά μας, τού; βενετσάνι-
κους γιάψαροκάϊκα λιαένας μας,
τους δρόμιους μας μέ τα λείψανα
των καλδφιμιών της έποχης της
«ιγυπτιακής κατοχής, ή μέ τα
δείγματα τού ίρόμου των κουλο-
κούρων των "Αγιών Παρασκιών,
■κα συμπληρουν την μελανήν εί-
χόνα της καταστάσεως τού το¬
ύτου αας, δστις έοδθη ώς λάφυ-
ρον είς ίνα παμφάγονκόμαα, με¬
τ αποιήσαν αυτόν είς ενα απέραν¬
τον πλιατσικολογίας τσιφλίκ».
Και μέσα είς αυτού; τους
σταύλους και τα μπουνδρούμια
ύτ
χαΐ τα γουρονοστάσια αύτα, ά¬
τινα φυλακαί καλουνται, ή πολι-
τεία έγκληματουσα, κακουρ-
γοθσα, θηριώδης εις σκληροκαρ-
δίχχν χ αι γιανιτσαρική και Ζου-
λουλανδική είς άπανθρωπ'αν, δέν
φυλακίζει διά νά τιμωρηθή, δέν
ιχεριορίζει διά νά σωφρονίστ], δέν
«•τριμώνει διά £νά - ραδειγμα-
τίστ],άλλάδιά νά δη/ητηριάσΥ],
διά νά έξα/ρειώση, διά νά μο-
λύνΥ) κ αί αιμα και ψυχήν και η¬
θικήν και σώμα, των έγκλημα-
τκυν ή και απλώς των πταισάν-
τας πολιτών της.
Έρχονταικα ργθΊτιι Βου¬
λαί.
'Ανέρχονται και κατέρχονται
κυβερνήσεις.
Ψηφίζονται τακτικάς προϋπο¬
λογισμόν, και είσπράττονται κα¬
νονικώς φόροι.
'Αλλ' ούδεμία άλλαγή, ούοε-
μία πρωτοβουλία, ού^εμία εύγε-
νής φιλοδοζία μεταβάλη; των
αίσχρώς εχόντων, των οικτρώς
κρατούντων, και μεταρρυθμιστι-
κή της καταστάσεως της αξιο¬
θρηνήτου και όπισθοόρομικης τού
τόπου υφ' δλας τάς δψεις και
τάς μορφάς και τους δ'ρους και
τάς συνθήκας.
Τίποτε δέν μετεβλήθη και ου¬
δέν ήλλαξεν.
Πεντήκοντα Ιχατομμύρ α
ροι δκτώ έτών νέου πολιτικόν
βίου, έβαραθρώθησαν μέσα είς
τόν άχόρταστον τού κρατούντος
κόμματος στόμαχον, διά νά εύ-
ρισκώμεθα κολλημένοι μέσα είς
το βρωμερδν της στασιμότητος
έΆος,οϊκτροι καιάξιοθρήνητοι ύ~δ
τάς ιδία; συνθήκας, τού ίοίου
παλαιου βίου, της οίκονομικης
δ σπραγίας, τηςτροοδευτικης ά-
νυπαρξίας, τής διοικητικώς κα
κυβερνητικης παραλυσίας και έ-
ζαχρειώσεως.
Ένα κόμμα βργιάζον και λα-
^υραγωγουν, μόνον, ώς βδέλλα
πιπιλίζει τού λαου και τού τό¬
που τό αιμα σημειφνον αίματηρά
όπισθεν τα Γχνη τού.
ναλγήτους κυβερνητας, ούχ
πλέον πολιτείαν σάτιιαν και ά-
οιαφορους αρχοντας,
άλλά
αυ¬
τόν τόν τόπον είς τους κατοίκους
τού δποίου ή ραγιαδική υποτα-
κτικότης και ή άπαραδειγμάτι-
στος άνεκτχκότης προσεπόρισεν
είς αυτού; δ'λα τα παράσημα της
πλέον πρωτοφανους ήλιθιότητος
και ολα τα ευσημα τού πλέον
πρωτακούστου φελαχισμοΰ.
Ή φυλακή της πόλεώς μ άς !
Μπουνδρουμι ύφιστάμενον και
εκπληρούν τόν δολοφονικόν προο¬
ρισμόν τού άπό της έποχης των
γιανιτσαρικών όρτάδων και πα-
σάδων, των βασανιστηρίων και
των βουοδουλιασμάτων, των άρ-
να^υτών ζαπτιέδων και των άλη-
σμονήτωνδικαστηρίων τού Χου-
κούκ,
'Ανήλιον, ίσόγεΐον, υγρόν, νο¬
σηρόν, πνευμονοκτόνον, μέ πα-
ράθυρα μεγάλα άν;υ ύέ">ων, μέ
δάπεδον έφθαρμένον, φωλεάν ο-
λων των μικροβίων καΐ έστίαν
δλων των παρασίτων.
ΈκεΓ *.ριμα> ο>ται, μανζρ-.-
ζονται, συναγελάζονται, κυλίον-
ται, βοωαίζουν, άναπνέοντες αε-
μολυσμένον άέρα οί κατάδικοι.
Οί βαρύποινοι, οί έλαορόποι-
νοι, οί κακουργήσαντες, όπως και
οί έλα^ρώς πταίσαντες, οί εΛ-
φυλοι έγκληματίαι, όπως κα οί
αδικήσαντες υπό περιττάσεις κ
ταστώσας αύτους συγχωρητέους
είς την συνείδησιν των άνθρώ-
πων.
'Ασθενουντες δέν μεταφέρονται
είς τό νοσοκοαεϊον ποός θεραπείαν
άλλά έκεΓ επι τού βρωμερου και
μιασματικου δαπέοου, υπ^ τα ^ο-
λοφόνα ρεύματα των παραθύρων,
κυλίονται οίκτιρμου, έ^έο^ς . ι
εύσπλαγχνίας άζιοι.
Καιετσι άτθενουντες, ριγο
τες, οίμώζοντες, ουχί πλέον άν-
θρωποι άλλά κτήνη, άναγκάζον-
ται πρός εκπλήρωσιν των φυσι-
κών των άναγκών νά έςέρχωνται
είς την αύλήν βρεχόμενοι, ένω
το κρύον και τής νυκτό: 6 παγε-
ζζ ΐΓ^ύί· μέ/ρι τού μυελου των
όστέων των.
Πρό ημερών ήσθένησεν εις
τοιούτος κατά^ικος.
Ό άνθρωπος έπούντιασε κοι-
μώμενος άπέναντι ενός παραθύ-
ρου άνευ ύέλων.
'! νά Τόν μεταφερονν
;ί
Δέν τού επετράπη δ'μως διά
τόν φόβον λέγει τής δραπετεύ-
σεως.
Αλλαχού ίδρ%/ίονται καί
τουργουν νοσοκ*υ.εΐα σκύλων.
. Είς τόν άνθρωπον αυτόν, είς
τόν δυστυχή αυτόν, τρντ 'τσαν
•καί
'Αρχίζομεν άπο τάς φυλα-
'Αποκαλύπτοντες μίαν κατά¬
στασιν, ήτις στιγματίζει ούχι
ή
χ
πλέιν άναζίας κυβερνήσεις και ά-
και έκεΤνο τό ^ποΧο^ αλλαχού πα-
ρέ/ουν είς τα ζώα.
Ειδοποίησεν έν άπελπισία ευ¬
ρισκόμενος ενα φίλον τού.
Ό φίλος τού προσέτρεξε, ε"ίδε
την έλεεινήν τού κατάστασιν και
έσπευσε νά ζητήση, νά παρακα¬
λέση την μεταφοράν τού είς τό
νοσοκομείον.
Οί άρμόδιοι τού ηρνήθησαν.
Κατέφυγεν είς τόν άστυί'ατρον
ζητών υπέρ τού ασθενούντος την
ιατρικήν συνδρομήν τού.
Ό άστυίατροςητ,ρνηθη νά επι¬
σκεφθή τόν άσθενή.
Ό ' στρατιωτικάς ίατρός τής
γωροφυλακής, τού καθήκοντος
άνθρωπος, εσπευσεν άμέσως άμα
τή είδοποιήσζΐ τού.
' Ειδετό^ άσθενη, έγνωμοδότη-
τεν, ότι θέλει προφύλαξιν, περί¬
θαλψιν και περιποίησιν.
'Αλλά, είσαγγελική και άστυ-
νομική διαταγή και τα σκυλιά
δεμένα, τ ό νοσοκομείον δέν επε¬
τρέπετο·
Καί:
Ό Κρής πολίτης αύτός, 6
πουντιασμένος, δ κινδυνεύων, δ
οίμώζων, τό θυμα τής άπανθρω-
πίας των χοΐίθΐίων και τής άφι-
λανθρωπίας και άσπλαγχνίας τής
άρχης και τής έξουσίας, έγκατε-
λείπετο άνοικτιραόνως έκεΓ επι
τώνδοωμερών σ-χνίοων τής ου-
λακής, παρα τα παραθυρα τα α¬
νευ υέλων, μέσα δ.ς την δηλητη-
οιώδη ατμόσφαιραν τού μπουν-
δρουμίου αυτού νέ τινάξη τα πέ-
ταλα, έγκαταλειπόμενος είς τού
θεου την βοήθειαν.
'Αλλά και εί; τό έ*λεος των
δεσμοφυλάκων, οΐτινες πτωχοι
πονοΰντες αύτοίν πλέον φιλάν¬
θρωποι και πλέον φιλεύσπλαγχνοι
τόν μετεκόμισαν είς τό φυλακειον
πρός προφύλαξιν, μεταβληθέντες
-ίς νοσοκόμους και φαρμακο-
ποιούς- ^
·;>,
Και αύτό είνε ίνχ μικρόν πα-
οάδειγμα των έν ταΤς φυλακαΤς
μας συμβαινόντων.
Μιά ώχρά ίίκών τής έκεΓ
καταστάσεως, ήτις υφίσταται
<αι "επιδεικνύει την ^ωμζοχ^ οΐιν της,|φε?ουσκ εντροπήν και αισχος είς τόν τόπον. Μέ θεωρίαν έπισκόπου κα· μέ καρδίαν άλήτου κουρδιζόμεθα μόνον πρό τού χόσμου ώς πολι- τεία, μέ πολιτείςς αξιώσεις κα- μέ άπαίτησιν. Ένω δέν είμιθα τίποτε άλλο παρά £ν γαγγραινώόες σώμα πόλιτείας κΐτ,ρκ έλκών δυσω- θών και πληγώνβρωμερών, πα- σαλειφόμενοι δέ μέ ψιμύθ'.α και κουκουλονόμενοιϋΐέ ψευδοανθρω- πισμοΰ και ψευτοπολιτισμουχρυ· σόχαρτα έπιδειχνυόμεθα καρνα- βαλικώς και ποζίρομεν παλιατσι- κώς μέ πολιτείΐς πόζαν και μέ κράτους επίδειξιν και στόμφον. Είς έ'να τόπίν βεβαίως οπου άπό τό άλφα εωζ είς τό ώμέγα, είς δλα και δι'δλα, ή σκέψις τού κομματικου συ[ί.φέροντος έξετό- πισεπιασαν άλΐην πατριωτικήν σκέψιν. 1 Είς ενα τόπον οπου κυριαρ- /εΐ και άρχει κιι βασιλεύει ή ά- συνειδησία ή κομματική. Είς έ'να τόπον οπου τού λαου ή πρόοδος, ή προστασία τού, ή ανάπτυξις του,ή άνακούφισίς τού τίθενται άπό κάτωάπό τα παπού- τσια πολιτικώνοασκάλων και άρ- /ηγών διπλωματούχων πάσης παλιμπαιδικής μωρίας, αποκλει¬ στικώς ζώντων και πολιτευομέ¬ νων και δρώντων μέ τόν διηνεκή πόθον τής ικανοποιήσεως έγωϊ- σμών και φιλοδοξιών και ^"/^ μανίας μόνον. "Οπου οί έχοντες την αξίαν, την ίκανότητα, την φιλοδοξίαν, τόν πόθον νά έργασθώσι, νά με- ταρουθμίσωσι, νά άνακαινίσωσι, μέ την ψαλλίδα πατριωτικώς ά- ποκόπτοντες τα σαθρά, τα έλ- κώδη, τα γαγγραινώδη, έπουλώ- νοντες πονετικώς τάς πληγάς τάς ώζούσας και τα £λκη τα χαί- νοντα τίθενται κατά μίροζ, ένω ώφειλε νά τεθοΰν επι {κεφαλής, ιεριφρονοΰνται ένω έδει νά ύπο- στηρίζωνται, αυτά θά είνε τα έ- ηρ πακόλουθα και αί συνέπειαι. Έπακόλουθα και συνέπειαι ίξιοθρήνητοι. νΑνευ όδών, άνευ λιμένων, άνευ σχολείων, ανευ φυλακών, άνευ ουδενός σημείου πουθενα δ- ρατου μεταβολης και άνευ ούύε- μιας ένδείξεως άλλαγής νέας. Άλλά μέ £να προθπολογι- σμ-όν μόνον ξεκοκκαλι'ζόμενον και περιδρομιαζόμενον μακαρίως άπό ενα κόμμα τό οποίον πασαλεΓφον μέ ψιμύθιον τόν σκελετόν τής πόλιτείας και άποκρυπτον μέ χρυσόχαρτα τάς έλκώδεις πλη¬ γάς τού τόπου άπατα και έμπαί- αίζει τόν κόσμον. ΕΝ ΤΗ ΒΟΤΛΗ "Οπως και διά τα αλλα ζη- τήυ,ατα ούτω κα διά τα έκπαι- ι^ δευτικά κατά τρόπον έλεεινόν διεξήχθησαν αί οτυζητήσεις έν τη Βουλη κα εγκατελείφθη η έκπαίδευσις νά παοαπαίη καί κατα το σ^οΛικον τουτο ετος, ό¬ πως και κατά τα προιγοΰκενα, υπό της κροτούσης μερίδος. Και ένώ δλη η προπαοασκενα- στικη έκείνη έργασία ή γενο¬ μένη κατά τάς αρχάς τής λη¬ ξάσης συνόδου περι ανορθώσεως και άναδιοργανώσεως της έκ- παιδεύσεως ι:αι πρό πάντων της λαϊκής έρρί^θη εις τόν κάλα- θον των άχρήστων, έρχεται η Κυβέρνησις κατΛ τα τέλη των εργασιών τής Βουλής νά υπο¬ βάλη νομοσχέδιον αύξάνον τους ιιισθους τοϋ προσωπικού τής ιιέσης έκπαιδεύσεως και δη- μιουργοϋν είς τό μέσον τοϋ σχολικοΰ έτους ανάγκας νέου προσωπικού, ένω άφ' ετέρου τα μέν έλληνικά σχολεϊα καταδι- κασθέντα και έν τή Συντακτική και έν τη Βουλή διατηρεΐ Ι'να κα κατά τό παρόν σχολικόν έ- τος λειτουργώσιν είς (3άρος τού λαού κα τής διανοίας των μα- θητών παραλύσαντα τελείως υπό τής άπε?^πισίας τής καταργή¬ σεως, περι δέ τής βελτιώσεως τής όημοτικής έκπαιδεύσεως ούδεαία ^οοντις λαιιβάνεται υπό τής Κυβερνήσεως. Καταστρατη· γούσα αυτή τόν νόμον περι ποο- σωπικού των δημοΐικών σχο¬ λείων διατηοεϊ έν τή ύπηρεσία ανικάνους κα άνευ προσόντων δΐοασκάλους και καταθιώκειπτυ- χιοι'χους και ά^ίνει αυτούς έκ- τός τής υπηρεσίας έπ ετη όλό- κληρα όπως ίκανοποιεΐ κομμα- τικάς όλεθρίας έπιρροάς, δέν έννοεΐ δέ κατ* ουδένα τοόπον νά Βελτιώση την έλεεινήν θέσιν Ο ι τής κατωτέρας έκπαιδεύσεως καΊ δή των λειτουργών αυτής έξ ών έξαρτάται Λ άνατροφή και μόρφωσις των μετ* ολίγων πο- λιτών κα η διαμόρ^ωσις τού πατριωτικού μας φρονήματος. Έννοεΐ νά έχη αυτους υπό τόν πέλεκυν κα τό μαστίγιον τού εκάστοτε άνικάνου κα ά,ναρμο- δίου η κακοβούλου ύπουργού τού κρατούντος κόμματος, δρ- γανα αυτού ταπεινά, άνευ χα¬ ρακτήρος και αύτενεργείας, έ- στερημένους τής δυνάμεως και των μέσων τάς προαγωγής των έν τε τη έπιστήμη κα τη ^π ρεσία γλίσχρον παρέχουσα τόν μισθόν και έγκαταλείπουσαν δ- περ κα τό χείριστον αυτους είς διαρκή στασιμότητα κα όπι- σθοδρόμπσιν. Και έρχεται 6 άρχηγός τού έθνικού κόμματος άπό τού προ· εδρείου και Ι'τερος όπαδός αυ¬ τού νά έκτοξεύωσιν υβρείς κατά των δημοδισκάλων και διεγεί- οει την κατα^οόνησιν κατά των προσωπων αυτών των σκα- ττανέων τής νέας γενεάς, όπως έπιτύχωσιν αντίδρασιν είς τό α¬ ναγνωρισθή ποοοδευτικόν ού- στημα των πλήρων οημοτικών σχολείων. Τό φώς και η πρόοδος ποο- ξενουσιν εις τα στοιχεια τούτα τού σκότους ίλιγγον κα θάμ- βος διότι φοβούνται την μείωσιν τής δυνάμεως τού σκότους έξ ου προέρχονται καΛ τό οποίον έννοούσι νά έπεκταθη επι πο¬ λύν άκόμη χρόνον είς τόν ά- τυχή τούτον τόπον. ΊΙ βελτίωσις τής θέσεως τού δημοδιδασκάλου, η έξύψωσις τού φρονήματος αυτού, Λ δι' έ- πιμελ'είας ανάπτυξις κα πρόο¬ δος τού, ίίτις θέλει ^χει ώς α- ποτέλεσμα ττν διάδοσιν των φώ- των αυτού και των ι|/υχικών τον προτερημάτων δέν προξενονσιν ευχάριστα σνναισθήματα εις τούς έκ τής άμαθείας κερδίζον- τας τοί/ς πολιτικούς των αγώ¬ νας. Μετ* άγανακτήσεως αποπεμ- πουσι τούς δημοδιδασκάλους τής πρωτευούσης, οϊηνες είχον τό σθένος νά παρουσιασθώοην ε¬ νώπιον αυτών ως κυβερνητών και υποβάλωσι δίκαια παράπονα κα α{τήματα. Μη περιμένετε οϋτε τώρα οϋτε είς τό μέλλον βελτίωσιν τής θέσεώς σας, ίίσαν αι λέξεις τού προέορου τής κυ¬ βερνήσεως. Νά πάτε νά συχω- ράτε πού δέν σας ηλαττώσαμεν τούς μισθούς σας, ήσαν αί λέ¬ ξεις τού προέδρου τής Βουλης κα άρχηγού τού κρατούντος κόμμστος, ένω εφαίνετο η έσω- τερική τού αγανάκτησις, πώς δημοδιδάσκαλοι είχον την τόλ- ιιην νά παοουσιασθώσιν ενώπιον αυτού και τού οιακοψωσι το νήμα της ευθετωτέρας κατα- βροχθίσεως τού προϋπολογιομού,. Και θά ήτο βεβαίως άπελπι- στικη διά τούς δημοδιδασκάλους κα την εκπαίδευσιν τού λαοϋ κα άπογοητευτικη η τοιαύτη γνώμη άντιπροσώπων κα δί τής πλειονοψηφίας,τοιαύτην κα- τεχόντων θέσιν είς τό κόμμα, εάν δέν ήγείρετο ούδαμού δια- μαρτυρία κα αγανάκτησις κατά, των λεχθέντων. *Αλ?^ά ό διδά- σκαλος των υ|ίηλών κοινοβου- λευηκών άγώνων, ό έχων πρό- γραμμα την ώθησιν την ταχείαν τού τόπου πρός την πρόοδον, α¬ κάματος κα γλυκύτατος ρήτωρ και άρχηγός τής άντιπολιτεύ- · σεως, ορυμυς επήλθε κατά των άνοσίων χαλκευμάτων τής στα¬ σιμότητος και άποτυφλώσεως τού λαού. 'Αμυνόμενος τής θέ¬ σεως των δημοδιοασκάλων κα της δημοτικής έκπαχδεύσεως ^*· πεστήριξεν ϋψιστα τής πατρί¬ δος τού συμφέροντα, έννοών ό¬ πως η ,έκπαίδευσις τού λαού α- ναβιβασθη είς τ>ν έμπρέπου- ·
σαν περιωπήν και ή πατρίς τον
προοδεύση είσερχομένη είς τόν
αληθή πολιτισμόν. Άλλά κα
άλλοι ρήτορες τής άριστεράς
μετά μεγάλης θέριιης εζήτησαν
την άνν'ιίτωσιν τής δημοτικής έκ-
παιδεύσεως. Οί δέ δημοδιδά¬
σκαλοι τής πρωτευούσης παρι-
δόντες πάσαν κομματικήν άντί-
θεσιν ομοφώνως και ανδρικώς
υπεστήριξαν τα δίκαια τού ύ¬
ψηλού των έπαγγέλματος. Εϊθε
δέ και οί των άλλων νοιιών δη¬
μοδιδάσκαλοι νά μιμηθώσιν αυ¬
τους κα τείνοντες πρός αλλή¬
λους τάς χείρας συνδράμωσιν
είς την εξύψωσιν τής θέσεως
αυτών πρός τό συμφέρον κα
έαυτών και τής πατρίδος των.
ΟΛ ι Γ Α
ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ
Ή Δνιμοτιχγ) Άρχη Ηρακλείου
παρήγγειλεν προ ττολΛθυ είς εν Ιχ
των Μηχανουργείων τού Πειραιώς
άπθΑυμαντικόν τιν« κλίβανον νρη-
(7ΐ{λώτατον πρός άπολύριανσιν ού
μόνον των έν εκάστοτε Λπ%Ύ[ψ.αξ.
Γταντοειδών μεμολυημένων κντιχει-
μένων, άλλάκαΐ έκείνων έχ τούτων,
έν οίς έιχφωλεύει το ρχρόβιον τ55ς
φοβερδΕς νόσου φθί<τεως καί δι' ών ή 4ιχετάδο<τις τ^ς νόοου χαθίσταται άγαν εύχεργις. Ένω δέ σηαερονηΔηαοτικν) Άρ- χγ) ένεργεΤ συντόνως δπως ώς οίον ιε τάχιστα αποσταλή ό άτΓθλυμκν- κλίβανος, η Μοναστιριακή έ- ποτροπη δι* έγγραφον της πρός τόν κ. Δήμαρχον άπχγορεύει την τοπο- θε'τησιν τοθ άνκγχαιωτάτου τούτου οργάνου είςτδ έττι τούτω προ πολλοθ δ το«3 Δημοι» οίκοδοα^Οέν το Δημοτ. Νοσοκομείον οικο- ( απειλούσα ότι έν έναντία περιπτώσει θά τρ«πί| την πρός τα Δικαστηρικ άγουσαν. Κ«ν Οά είνε υ έν ^
ΔΡΟΜΟΙ,ΣΧΟΛΕΙΑ,ΛΙΜΕΝΕΣ
ΦΥΛΑΚΑΙ, ΠΡΟΟΔΟΣ
ΚΡΙΜΑΙΤΡΝ ΤΟΤΙΟ, Κ ΡΙΜ Α ι
Είνε γνώριαμα Πολίχείας βαρβάρου τό νά ρίηνβ
χους έγχληματίας Ιντός φνΧακών είς τάς ό-
ηοίας καμμιά μέν ηρόνοια ηερϊ βελτιώσεως
αυτών δέν λαμβάνεται, ή δέ ύγεία αυτών ύ·
Λονομεύεται δίαρχώς.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
*Αρ"/ηγος τής Αντιπολιτεύσεως
"Ενα οεΐγμα άχοΐλη της οί-'
χτρα; καταστάσεως {/.άς είνε και
αί Φυλακαί «/.άς.
Τα γουρονοστάσια και οί σταυ-
λοι αύτοι, τα [χπουΒρούμια αυτά
καΐ οί καρι*ανιολβτοποι, Ιρχονται
μετά τα βρωμ,ερά και άνθυγιεινά
νχολεΐά μας, τού; βενετσάνι-
κους γιάψαροκάϊκα λιαένας μας,
τους δρόμιους μας μέ τα λείψανα
των καλδφιμιών της έποχης της
«ιγυπτιακής κατοχής, ή μέ τα
δείγματα τού ίρόμου των κουλο-
κούρων των "Αγιών Παρασκιών,
■κα συμπληρουν την μελανήν εί-
χόνα της καταστάσεως τού το¬
ύτου αας, δστις έοδθη ώς λάφυ-
ρον είς ίνα παμφάγονκόμαα, με¬
τ αποιήσαν αυτόν είς ενα απέραν¬
τον πλιατσικολογίας τσιφλίκ».
Και μέσα είς αυτού; τους
σταύλους και τα μπουνδρούμια
ύτ
χαΐ τα γουρονοστάσια αύτα, ά¬
τινα φυλακαί καλουνται, ή πολι-
τεία έγκληματουσα, κακουρ-
γοθσα, θηριώδης εις σκληροκαρ-
δίχχν χ αι γιανιτσαρική και Ζου-
λουλανδική είς άπανθρωπ'αν, δέν
φυλακίζει διά νά τιμωρηθή, δέν
ιχεριορίζει διά νά σωφρονίστ], δέν
«•τριμώνει διά £νά - ραδειγμα-
τίστ],άλλάδιά νά δη/ητηριάσΥ],
διά νά έξα/ρειώση, διά νά μο-
λύνΥ) κ αί αιμα και ψυχήν και η¬
θικήν και σώμα, των έγκλημα-
τκυν ή και απλώς των πταισάν-
τας πολιτών της.
Έρχονταικα ργθΊτιι Βου¬
λαί.
'Ανέρχονται και κατέρχονται
κυβερνήσεις.
Ψηφίζονται τακτικάς προϋπο¬
λογισμόν, και είσπράττονται κα¬
νονικώς φόροι.
'Αλλ' ούδεμία άλλαγή, ούοε-
μία πρωτοβουλία, ού^εμία εύγε-
νής φιλοδοζία μεταβάλη; των
αίσχρώς εχόντων, των οικτρώς
κρατούντων, και μεταρρυθμιστι-
κή της καταστάσεως της αξιο¬
θρηνήτου και όπισθοόρομικης τού
τόπου υφ' δλας τάς δψεις και
τάς μορφάς και τους δ'ρους και
τάς συνθήκας.
Τίποτε δέν μετεβλήθη και ου¬
δέν ήλλαξεν.
Πεντήκοντα Ιχατομμύρ α
ροι δκτώ έτών νέου πολιτικόν
βίου, έβαραθρώθησαν μέσα είς
τόν άχόρταστον τού κρατούντος
κόμματος στόμαχον, διά νά εύ-
ρισκώμεθα κολλημένοι μέσα είς
το βρωμερδν της στασιμότητος
έΆος,οϊκτροι καιάξιοθρήνητοι ύ~δ
τάς ιδία; συνθήκας, τού ίοίου
παλαιου βίου, της οίκονομικης
δ σπραγίας, τηςτροοδευτικης ά-
νυπαρξίας, τής διοικητικώς κα
κυβερνητικης παραλυσίας και έ-
ζαχρειώσεως.
Ένα κόμμα βργιάζον και λα-
^υραγωγουν, μόνον, ώς βδέλλα
πιπιλίζει τού λαου και τού τό¬
που τό αιμα σημειφνον αίματηρά
όπισθεν τα Γχνη τού.
ναλγήτους κυβερνητας, ούχ
πλέον πολιτείαν σάτιιαν και ά-
οιαφορους αρχοντας,
άλλά
αυ¬
τόν τόν τόπον είς τους κατοίκους
τού δποίου ή ραγιαδική υποτα-
κτικότης και ή άπαραδειγμάτι-
στος άνεκτχκότης προσεπόρισεν
είς αυτού; δ'λα τα παράσημα της
πλέον πρωτοφανους ήλιθιότητος
και ολα τα ευσημα τού πλέον
πρωτακούστου φελαχισμοΰ.
Ή φυλακή της πόλεώς μ άς !
Μπουνδρουμι ύφιστάμενον και
εκπληρούν τόν δολοφονικόν προο¬
ρισμόν τού άπό της έποχης των
γιανιτσαρικών όρτάδων και πα-
σάδων, των βασανιστηρίων και
των βουοδουλιασμάτων, των άρ-
να^υτών ζαπτιέδων και των άλη-
σμονήτωνδικαστηρίων τού Χου-
κούκ,
'Ανήλιον, ίσόγεΐον, υγρόν, νο¬
σηρόν, πνευμονοκτόνον, μέ πα-
ράθυρα μεγάλα άν;υ ύέ">ων, μέ
δάπεδον έφθαρμένον, φωλεάν ο-
λων των μικροβίων καΐ έστίαν
δλων των παρασίτων.
ΈκεΓ *.ριμα> ο>ται, μανζρ-.-
ζονται, συναγελάζονται, κυλίον-
ται, βοωαίζουν, άναπνέοντες αε-
μολυσμένον άέρα οί κατάδικοι.
Οί βαρύποινοι, οί έλαορόποι-
νοι, οί κακουργήσαντες, όπως και
οί έλα^ρώς πταίσαντες, οί εΛ-
φυλοι έγκληματίαι, όπως κα οί
αδικήσαντες υπό περιττάσεις κ
ταστώσας αύτους συγχωρητέους
είς την συνείδησιν των άνθρώ-
πων.
'Ασθενουντες δέν μεταφέρονται
είς τό νοσοκοαεϊον ποός θεραπείαν
άλλά έκεΓ επι τού βρωμερου και
μιασματικου δαπέοου, υπ^ τα ^ο-
λοφόνα ρεύματα των παραθύρων,
κυλίονται οίκτιρμου, έ^έο^ς . ι
εύσπλαγχνίας άζιοι.
Καιετσι άτθενουντες, ριγο
τες, οίμώζοντες, ουχί πλέον άν-
θρωποι άλλά κτήνη, άναγκάζον-
ται πρός εκπλήρωσιν των φυσι-
κών των άναγκών νά έςέρχωνται
είς την αύλήν βρεχόμενοι, ένω
το κρύον και τής νυκτό: 6 παγε-
ζζ ΐΓ^ύί· μέ/ρι τού μυελου των
όστέων των.
Πρό ημερών ήσθένησεν εις
τοιούτος κατά^ικος.
Ό άνθρωπος έπούντιασε κοι-
μώμενος άπέναντι ενός παραθύ-
ρου άνευ ύέλων.
'! νά Τόν μεταφερονν
;ί
Δέν τού επετράπη δ'μως διά
τόν φόβον λέγει τής δραπετεύ-
σεως.
Αλλαχού ίδρ%/ίονται καί
τουργουν νοσοκ*υ.εΐα σκύλων.
. Είς τόν άνθρωπον αυτόν, είς
τόν δυστυχή αυτόν, τρντ 'τσαν
•καί
'Αρχίζομεν άπο τάς φυλα-
'Αποκαλύπτοντες μίαν κατά¬
στασιν, ήτις στιγματίζει ούχι
ή
χ
πλέιν άναζίας κυβερνήσεις και ά-
και έκεΤνο τό ^ποΧο^ αλλαχού πα-
ρέ/ουν είς τα ζώα.
Ειδοποίησεν έν άπελπισία ευ¬
ρισκόμενος ενα φίλον τού.
Ό φίλος τού προσέτρεξε, ε"ίδε
την έλεεινήν τού κατάστασιν και
έσπευσε νά ζητήση, νά παρακα¬
λέση την μεταφοράν τού είς τό
νοσοκομείον.
Οί άρμόδιοι τού ηρνήθησαν.
Κατέφυγεν είς τόν άστυί'ατρον
ζητών υπέρ τού ασθενούντος την
ιατρικήν συνδρομήν τού.
Ό άστυίατροςητ,ρνηθη νά επι¬
σκεφθή τόν άσθενή.
Ό ' στρατιωτικάς ίατρός τής
γωροφυλακής, τού καθήκοντος
άνθρωπος, εσπευσεν άμέσως άμα
τή είδοποιήσζΐ τού.
' Ειδετό^ άσθενη, έγνωμοδότη-
τεν, ότι θέλει προφύλαξιν, περί¬
θαλψιν και περιποίησιν.
'Αλλά, είσαγγελική και άστυ-
νομική διαταγή και τα σκυλιά
δεμένα, τ ό νοσοκομείον δέν επε¬
τρέπετο·
Καί:
Ό Κρής πολίτης αύτός, 6
πουντιασμένος, δ κινδυνεύων, δ
οίμώζων, τό θυμα τής άπανθρω-
πίας των χοΐίθΐίων και τής άφι-
λανθρωπίας και άσπλαγχνίας τής
άρχης και τής έξουσίας, έγκατε-
λείπετο άνοικτιραόνως έκεΓ επι
τώνδοωμερών σ-χνίοων τής ου-
λακής, παρα τα παραθυρα τα α¬
νευ υέλων, μέσα δ.ς την δηλητη-
οιώδη ατμόσφαιραν τού μπουν-
δρουμίου αυτού νέ τινάξη τα πέ-
ταλα, έγκαταλειπόμενος είς τού
θεου την βοήθειαν.
'Αλλά και εί; τό έ*λεος των
δεσμοφυλάκων, οΐτινες πτωχοι
πονοΰντες αύτοίν πλέον φιλάν¬
θρωποι και πλέον φιλεύσπλαγχνοι
τόν μετεκόμισαν είς τό φυλακειον
πρός προφύλαξιν, μεταβληθέντες
-ίς νοσοκόμους και φαρμακο-
ποιούς- ^
·;>,
Και αύτό είνε ίνχ μικρόν πα-
οάδειγμα των έν ταΤς φυλακαΤς
μας συμβαινόντων.
Μιά ώχρά ίίκών τής έκεΓ
καταστάσεως, ήτις υφίσταται
<αι "επιδεικνύει την ^ωμζοχ^ οΐιν της,|φε?ουσκ εντροπήν και αισχος είς τόν τόπον. Μέ θεωρίαν έπισκόπου κα· μέ καρδίαν άλήτου κουρδιζόμεθα μόνον πρό τού χόσμου ώς πολι- τεία, μέ πολιτείςς αξιώσεις κα- μέ άπαίτησιν. Ένω δέν είμιθα τίποτε άλλο παρά £ν γαγγραινώόες σώμα πόλιτείας κΐτ,ρκ έλκών δυσω- θών και πληγώνβρωμερών, πα- σαλειφόμενοι δέ μέ ψιμύθ'.α και κουκουλονόμενοιϋΐέ ψευδοανθρω- πισμοΰ και ψευτοπολιτισμουχρυ· σόχαρτα έπιδειχνυόμεθα καρνα- βαλικώς και ποζίρομεν παλιατσι- κώς μέ πολιτείΐς πόζαν και μέ κράτους επίδειξιν και στόμφον. Είς έ'να τόπίν βεβαίως οπου άπό τό άλφα εωζ είς τό ώμέγα, είς δλα και δι'δλα, ή σκέψις τού κομματικου συ[ί.φέροντος έξετό- πισεπιασαν άλΐην πατριωτικήν σκέψιν. 1 Είς ενα τόπον οπου κυριαρ- /εΐ και άρχει κιι βασιλεύει ή ά- συνειδησία ή κομματική. Είς έ'να τόπον οπου τού λαου ή πρόοδος, ή προστασία τού, ή ανάπτυξις του,ή άνακούφισίς τού τίθενται άπό κάτωάπό τα παπού- τσια πολιτικώνοασκάλων και άρ- /ηγών διπλωματούχων πάσης παλιμπαιδικής μωρίας, αποκλει¬ στικώς ζώντων και πολιτευομέ¬ νων και δρώντων μέ τόν διηνεκή πόθον τής ικανοποιήσεως έγωϊ- σμών και φιλοδοξιών και ^"/^ μανίας μόνον. "Οπου οί έχοντες την αξίαν, την ίκανότητα, την φιλοδοξίαν, τόν πόθον νά έργασθώσι, νά με- ταρουθμίσωσι, νά άνακαινίσωσι, μέ την ψαλλίδα πατριωτικώς ά- ποκόπτοντες τα σαθρά, τα έλ- κώδη, τα γαγγραινώδη, έπουλώ- νοντες πονετικώς τάς πληγάς τάς ώζούσας και τα £λκη τα χαί- νοντα τίθενται κατά μίροζ, ένω ώφειλε νά τεθοΰν επι {κεφαλής, ιεριφρονοΰνται ένω έδει νά ύπο- στηρίζωνται, αυτά θά είνε τα έ- ηρ πακόλουθα και αί συνέπειαι. Έπακόλουθα και συνέπειαι ίξιοθρήνητοι. νΑνευ όδών, άνευ λιμένων, άνευ σχολείων, ανευ φυλακών, άνευ ουδενός σημείου πουθενα δ- ρατου μεταβολης και άνευ ούύε- μιας ένδείξεως άλλαγής νέας. Άλλά μέ £να προθπολογι- σμ-όν μόνον ξεκοκκαλι'ζόμενον και περιδρομιαζόμενον μακαρίως άπό ενα κόμμα τό οποίον πασαλεΓφον μέ ψιμύθιον τόν σκελετόν τής πόλιτείας και άποκρυπτον μέ χρυσόχαρτα τάς έλκώδεις πλη¬ γάς τού τόπου άπατα και έμπαί- αίζει τόν κόσμον. ΕΝ ΤΗ ΒΟΤΛΗ "Οπως και διά τα αλλα ζη- τήυ,ατα ούτω κα διά τα έκπαι- ι^ δευτικά κατά τρόπον έλεεινόν διεξήχθησαν αί οτυζητήσεις έν τη Βουλη κα εγκατελείφθη η έκπαίδευσις νά παοαπαίη καί κατα το σ^οΛικον τουτο ετος, ό¬ πως και κατά τα προιγοΰκενα, υπό της κροτούσης μερίδος. Και ένώ δλη η προπαοασκενα- στικη έκείνη έργασία ή γενο¬ μένη κατά τάς αρχάς τής λη¬ ξάσης συνόδου περι ανορθώσεως και άναδιοργανώσεως της έκ- παιδεύσεως ι:αι πρό πάντων της λαϊκής έρρί^θη εις τόν κάλα- θον των άχρήστων, έρχεται η Κυβέρνησις κατΛ τα τέλη των εργασιών τής Βουλής νά υπο¬ βάλη νομοσχέδιον αύξάνον τους ιιισθους τοϋ προσωπικού τής ιιέσης έκπαιδεύσεως και δη- μιουργοϋν είς τό μέσον τοϋ σχολικοΰ έτους ανάγκας νέου προσωπικού, ένω άφ' ετέρου τα μέν έλληνικά σχολεϊα καταδι- κασθέντα και έν τή Συντακτική και έν τη Βουλή διατηρεΐ Ι'να κα κατά τό παρόν σχολικόν έ- τος λειτουργώσιν είς (3άρος τού λαού κα τής διανοίας των μα- θητών παραλύσαντα τελείως υπό τής άπε?^πισίας τής καταργή¬ σεως, περι δέ τής βελτιώσεως τής όημοτικής έκπαιδεύσεως ούδεαία ^οοντις λαιιβάνεται υπό τής Κυβερνήσεως. Καταστρατη· γούσα αυτή τόν νόμον περι ποο- σωπικού των δημοΐικών σχο¬ λείων διατηοεϊ έν τή ύπηρεσία ανικάνους κα άνευ προσόντων δΐοασκάλους και καταθιώκειπτυ- χιοι'χους και ά^ίνει αυτούς έκ- τός τής υπηρεσίας έπ ετη όλό- κληρα όπως ίκανοποιεΐ κομμα- τικάς όλεθρίας έπιρροάς, δέν έννοεΐ δέ κατ* ουδένα τοόπον νά Βελτιώση την έλεεινήν θέσιν Ο ι τής κατωτέρας έκπαιδεύσεως καΊ δή των λειτουργών αυτής έξ ών έξαρτάται Λ άνατροφή και μόρφωσις των μετ* ολίγων πο- λιτών κα η διαμόρ^ωσις τού πατριωτικού μας φρονήματος. Έννοεΐ νά έχη αυτους υπό τόν πέλεκυν κα τό μαστίγιον τού εκάστοτε άνικάνου κα ά,ναρμο- δίου η κακοβούλου ύπουργού τού κρατούντος κόμματος, δρ- γανα αυτού ταπεινά, άνευ χα¬ ρακτήρος και αύτενεργείας, έ- στερημένους τής δυνάμεως και των μέσων τάς προαγωγής των έν τε τη έπιστήμη κα τη ^π ρεσία γλίσχρον παρέχουσα τόν μισθόν και έγκαταλείπουσαν δ- περ κα τό χείριστον αυτους είς διαρκή στασιμότητα κα όπι- σθοδρόμπσιν. Και έρχεται 6 άρχηγός τού έθνικού κόμματος άπό τού προ· εδρείου και Ι'τερος όπαδός αυ¬ τού νά έκτοξεύωσιν υβρείς κατά των δημοδισκάλων και διεγεί- οει την κατα^οόνησιν κατά των προσωπων αυτών των σκα- ττανέων τής νέας γενεάς, όπως έπιτύχωσιν αντίδρασιν είς τό α¬ ναγνωρισθή ποοοδευτικόν ού- στημα των πλήρων οημοτικών σχολείων. Τό φώς και η πρόοδος ποο- ξενουσιν εις τα στοιχεια τούτα τού σκότους ίλιγγον κα θάμ- βος διότι φοβούνται την μείωσιν τής δυνάμεως τού σκότους έξ ου προέρχονται καΛ τό οποίον έννοούσι νά έπεκταθη επι πο¬ λύν άκόμη χρόνον είς τόν ά- τυχή τούτον τόπον. ΊΙ βελτίωσις τής θέσεως τού δημοδιδασκάλου, η έξύψωσις τού φρονήματος αυτού, Λ δι' έ- πιμελ'είας ανάπτυξις κα πρόο¬ δος τού, ίίτις θέλει ^χει ώς α- ποτέλεσμα ττν διάδοσιν των φώ- των αυτού και των ι|/υχικών τον προτερημάτων δέν προξενονσιν ευχάριστα σνναισθήματα εις τούς έκ τής άμαθείας κερδίζον- τας τοί/ς πολιτικούς των αγώ¬ νας. Μετ* άγανακτήσεως αποπεμ- πουσι τούς δημοδιδασκάλους τής πρωτευούσης, οϊηνες είχον τό σθένος νά παρουσιασθώοην ε¬ νώπιον αυτών ως κυβερνητών και υποβάλωσι δίκαια παράπονα κα α{τήματα. Μη περιμένετε οϋτε τώρα οϋτε είς τό μέλλον βελτίωσιν τής θέσεώς σας, ίίσαν αι λέξεις τού προέορου τής κυ¬ βερνήσεως. Νά πάτε νά συχω- ράτε πού δέν σας ηλαττώσαμεν τούς μισθούς σας, ήσαν αί λέ¬ ξεις τού προέδρου τής Βουλης κα άρχηγού τού κρατούντος κόμμστος, ένω εφαίνετο η έσω- τερική τού αγανάκτησις, πώς δημοδιδάσκαλοι είχον την τόλ- ιιην νά παοουσιασθώσιν ενώπιον αυτού και τού οιακοψωσι το νήμα της ευθετωτέρας κατα- βροχθίσεως τού προϋπολογιομού,. Και θά ήτο βεβαίως άπελπι- στικη διά τούς δημοδιδασκάλους κα την εκπαίδευσιν τού λαοϋ κα άπογοητευτικη η τοιαύτη γνώμη άντιπροσώπων κα δί τής πλειονοψηφίας,τοιαύτην κα- τεχόντων θέσιν είς τό κόμμα, εάν δέν ήγείρετο ούδαμού δια- μαρτυρία κα αγανάκτησις κατά, των λεχθέντων. *Αλ?^ά ό διδά- σκαλος των υ|ίηλών κοινοβου- λευηκών άγώνων, ό έχων πρό- γραμμα την ώθησιν την ταχείαν τού τόπου πρός την πρόοδον, α¬ κάματος κα γλυκύτατος ρήτωρ και άρχηγός τής άντιπολιτεύ- · σεως, ορυμυς επήλθε κατά των άνοσίων χαλκευμάτων τής στα¬ σιμότητος και άποτυφλώσεως τού λαού. 'Αμυνόμενος τής θέ¬ σεως των δημοδιοασκάλων κα της δημοτικής έκπαχδεύσεως ^*· πεστήριξεν ϋψιστα τής πατρί¬ δος τού συμφέροντα, έννοών ό¬ πως η ,έκπαίδευσις τού λαού α- ναβιβασθη είς τ>ν έμπρέπου- ·
σαν περιωπήν και ή πατρίς τον
προοδεύση είσερχομένη είς τόν
αληθή πολιτισμόν. Άλλά κα
άλλοι ρήτορες τής άριστεράς
μετά μεγάλης θέριιης εζήτησαν
την άνν'ιίτωσιν τής δημοτικής έκ-
παιδεύσεως. Οί δέ δημοδιδά¬
σκαλοι τής πρωτευούσης παρι-
δόντες πάσαν κομματικήν άντί-
θεσιν ομοφώνως και ανδρικώς
υπεστήριξαν τα δίκαια τού ύ¬
ψηλού των έπαγγέλματος. Εϊθε
δέ και οί των άλλων νοιιών δη¬
μοδιδάσκαλοι νά μιμηθώσιν αυ¬
τους κα τείνοντες πρός αλλή¬
λους τάς χείρας συνδράμωσιν
είς την εξύψωσιν τής θέσεως
αυτών πρός τό συμφέρον κα
έαυτών και τής πατρίδος των.
ΟΛ ι Γ Α
ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ
Ή Δνιμοτιχγ) Άρχη Ηρακλείου
παρήγγειλεν προ ττολΛθυ είς εν Ιχ
των Μηχανουργείων τού Πειραιώς
άπθΑυμαντικόν τιν« κλίβανον νρη-
(7ΐ{λώτατον πρός άπολύριανσιν ού
μόνον των έν εκάστοτε Λπ%Ύ[ψ.αξ.
Γταντοειδών μεμολυημένων κντιχει-
μένων, άλλάκαΐ έκείνων έχ τούτων,
έν οίς έιχφωλεύει το ρχρόβιον τ55ς
φοβερδΕς νόσου φθί<τεως καί δι' ών ή 4ιχετάδο<τις τ^ς νόοου χαθίσταται άγαν εύχεργις. Ένω δέ σηαερονηΔηαοτικν) Άρ- χγ) ένεργεΤ συντόνως δπως ώς οίον ιε τάχιστα αποσταλή ό άτΓθλυμκν- κλίβανος, η Μοναστιριακή έ- ποτροπη δι* έγγραφον της πρός τόν κ. Δήμαρχον άπχγορεύει την τοπο- θε'τησιν τοθ άνκγχαιωτάτου τούτου οργάνου είςτδ έττι τούτω προ πολλοθ δ το«3 Δημοι» οίκοδοα^Οέν το Δημοτ. Νοσοκομείον οικο- ( απειλούσα ότι έν έναντία περιπτώσει θά τρ«πί| την πρός τα Δικαστηρικ άγουσαν. Κ«ν Οά είνε υ έν ^
ν; Μιναττν,ο'.-χκγ) Έ~·.τ6ΐ7:ην·χ φέρθ/;
ούτως οί* υ, Δημοτιχ.·/) 'Αρ/'/] προέ-
β είς την οικοδομήν τού έν λό¬
ή ο έν λό
γω οίκοδ'ομτ,'/.ατο; εν άγνο'.κ αύτ'/;;
άλλά άφου δ|ΐοος ό Μ
έά
έττεττάτ'/ιτεν και ώ^ο^ομηθη το οί-
κοδό·ΛΤ(αχαύ:ύ πώς «τνίί/.ερον έαττοδ*».-
ζει την έντό: α>το3 το~οθέτγ;<~ιν τοθ κλιβάνςυς ' Έπιφυ'λα'ϊτοαεΟκ νζ ετα>έλθω-
μέν επί τοθ άντι/ειι/,ένου τούτου είς
το προσεχές φύλλον.
Η ΛΗΞΙΣ
ΕΡΓΑΣΙΏΝ ΤΗΣ ΒΟΤΑΗΣ
Ττ,ν παρελθούσαν Τετάρτην
2 μ. μ. έληξεν ή τελευταία
ρίαν; τ>5; Βουλγ;; καί οί κ.
βυτού άπ*?,θον είς τας έπ·αρ-
χίας αυτών. Ιίατά την λν;;ιν τη:
συνεδριάσεως τούτες δέν έΛΤ,ού/Ογ,
το περζς τή*ς σύνοδον, λέγετα·. δέ,
ο.ι τοθτο ήτο τκόπιμον, ΐνχ ούνκται
'/ κυβερνήτι; ν* έπαναφέρτι '** τ·/)ν
Βουλην εΓ.ς ττΕρίο-τκΓπν, καθ1 ·£ν θ·>
έλαμβανεν ανάγκην νκ ύποβκλτ] είς
την ψν^ον αύττΐς νομοσχέδιον περι
δανείον.
ΒΡ02 Τ0Υ2 ΠΤΥΧΙ0ΥΧ0Υ2
ΑΗΜΟΑΜΣΚΑΛΟΥΣ
ΙΙολλοΙ των συνάδελφον τυαβου-
^ϊύουτιν νά παραιττ,Οώμεν, διότι έν
τγ3 ΒουλΤ) ίιχυρίτθ·/) σοφό; καί χρν;-
υτϊς άντ,ρ ειδικώς έγκύψχς είς την
μελέτην έκ.ταιδε.ίτικών ζ·ητ·/ιμάτων,
δ ί ί)ί ων γυμνχ^ίων εί
ο /..
Πωλιουδά-
ώ;
λοι οί ίκτρο! καί
κης ",
4ον) ^Λν 6ί>ε9
άιτοιχείωτοι εί; τα έλληνικά, -τχίο-
μεν ημείς η οίτττουδάτζντες /ιμδς έλ-
λνινικχ έν τω έλλγινικω σ/ολείω,
έν τγΐ Λ'. Γυμνχσιχκγ^ τά;ει καϊ έν
τω διδζσκκλείω <ρ·.λολογοι ; Διότι ημείς δέν έδιδάχθ/ιμεν ά.το Γερμα- χμ ρ έλληνικά, άλλ' άπ' αύτούς τού; δ.δίίτκοντας το!>ς μζθητά:
των Γυμνασίων, τού; θζυαζΓοαε-
νους ύττο τοθ κ. Πωλιουδζ/.η. Έ α
φθόνου λοι^όν έδίδατ/.ον η;*.·χς κζ-
κώς κκι τού; μαθητάς των
ιίων καλώς ; ΜΗ κα/.ζ κχί
έδίδασκον και αύτούς κζί
Άντί λοι^ον νά έλέγ/η ν,μκς ό κ.
Δεινάκης, δίκζιον εΐ^ε νά έλέγχω-
ΐλεν ημείς αυτόν κχί τούς άλλους
φιλολογους. Κχ ο/τω; έλέγχομβν
αύτούς, διο'τι διδ-χτκοντες μκθημχτα
ζ
οί ρ.κί)ητα.ί των γυμνχ^ίω
ώ ^ών οί όποϊ
ν εί-
--— ..Γ.. ,1£__, οί οποίαι εί-
άγρά|ΐ.ακτοικαί άν·ηΟικοι. Έγώ
<δέν επιΟΌκιμάζω την γνώμην ταν- τνΐν των συνάδελφον. *Η παραί- τησις είνε φύγη" είνε λιττοταξ'α· λπτοτκζίχ έττχίσ/υντος. 'Α~' εναν¬ τίας οφείλομεν νά τνιρτ,'ΐωμεν τάς ^έσεις εί; τάς δποίας έτά/8/ιμεν. Μτ) άίτογον,τευώμεθχ «πή τν,ν έκ ^/.έρους τ^ς κοΛνωνίχ; και τη; Πο- λιτείχς τ:αρχγνώρισιν τη*; καϊ ιχ- ι τον νοθν τγ)ν καρδίαν δεν δεικνύε «ύθύς τ" άτοτελέσακτά της. ΟΙ καρχοί τ·/1; «ργαιία; ημδν βρ*δυ- τερον θά φχνώσιν. Άλλά και ποτε 5ν' δέν άναγνωρίσωσιν «ύτού; η Πο- Αΐτείχ ψ.χ ΥΙ κο-.νωνία, δέν 7Γρεττε·. νά στενο/ωρώμΐθκ. Ώ; άνδρε; χρη- ντοι θά έξχ'κολουθώαεν εΛτελοΟντες το καθήκον %δν καί άδιαφορουν- τε; πεοΐ τνί; κ?ί?:<*; των καί τοθ κ. ΠοΑιουδάκη οωτίζοντα τόν νοθν κζί θ:ο την καρδίαν, διδάτκουτι κατά τρό¬ πον πνευματο/.το'νον κκί ό νον. Περ'.οριζο'μενοι είς ρμ λέςεων καί .ξηράν μεταφράση ουδέ¬ ποτε ηικηΐχν ημ5ς είς ευρεαιν τ·?|: άλληλουνίας των νονιμάτων, εί; έ- ζέτασιν των έπιχειρημκτων τοΰ ρη- τορος, είς άντίκρουτιν αυτών, είς ανάλυσιν έργων τη*ς άρχχίχς ·?, τν^ς νεωτέρας φιλολογίαν είς ε-ςθετι,ν ίδεών. Ώ; γνωρ'.ζω έ/, ττε'ρα; ιδι¬ κής μου π'.κρ&ς καί ώς μχνθά·(ι) παρ' άλλων «τυναδέλφων μου, φοι- τησάντων είς το διδασκαλείον · -ρα έμοΰ καί μετ* εμέ, ουδείς των Έλ- ληνιστών πλήν τού κ. Βχλά/ΐη είρ- γάσθη καρποφορως 5όν) Νομίζετε, ότι είς τα διδα- Ε¬ τού τκαλεΐα πρέπε. νά καταγΐνωνται εί; μο'ννιν την στουδην τν;ς Ελλη¬ νικάς γλώσσης νίτοι — κατά την άν· ^ίληψ'.ν των φιλολογίαν —εις την όοθογραφίαν καί την σύντχξιν ; 0χ έςακολουθώαεν νκ τρερώμεθα κα; νά τρεφωμεν τάς νεωτέρχ; γενεάς διά των γραμμχτι*ών κανόνων και νά συζνιτώμεν είς τ6 Σαντ των Χανίων κα. εί; την «Ν. ρευναν» ;:ερί της κλιτικνί; Ειρηνοδίκιις ; Εύτυχώς οί συν- τχςαντε; τό πρόγραμμα των έν Ελλάδι Δ·.δασκχλείων, κατ' δ α¬ νάγκην άντεγρκψκΐΑεν δικ τί» τού Ηρακλείου, ά—έδωκαν την —ρέ~ου- σαν σημασίαν είς τα Ορησ/.ευτικκ, τα ίστοακά, τα φυσικά καί τα τε- ποτεΐχνικά μαθηματα, καί ύτε/ρέωταν τού; άπολυομένου; κπο το Διδα¬ σκαλείον, νά έ'ετάζωνται εί; σιν ολχ μαθημχτα. Τστερον ε την άπαίτησιν νχ Εθ ΝΙΚΗ λικός, άντήλλαξε δακτύλιον άρ- οαβώνα ιιετα τίϊς διά πολλών προτερηιιάτων κεκοσαημένπς δε- ίτποινίδος "Ολγας Δ." '*Λ....."% όοιτη. Είς τους μνπστευθέντας ή «Ε'θνικη» εί/χετα ταχείαν την στέιΐ/ιν ν:αι τύν βίον μεστόν πά¬ σης ειπι/νιας. ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΕΙΛΟΠΟΙΙΙΣΙΣ ΑΝΑΒλΙΙΘΕΝΤΟΣ ΠΛΕΙΣΤΙΙΡΙΑΣΜΟΥ Νικολάου Γ. Ιΐαπαοάχη δικηγόρου χζ κατ. Ηρακλείου Κατά Δημ Κ. ΓιακουμχΛη κιτ. Δζφνών Τεμένους. Εΐοοποιώ, δπ ό διά -ρογράμμας μου υπό χοονολ. 6 Ίουνίου 1907 προ- χηρυ/,^ί!ί ^λεκτττη5ΐα<7ΐΛΟί καί έν τώ υ- αριθ. 53 Φύλλο» τή- ενταύθα έκδώομβ νης έ^τ,μίρίδος «Έ9νική» 3ημοσιευ6είς γΐνήσεται αννπερθέτω; χν 2αν Λεκΐμ- β:·ου 1907 ημέραν ΚυρΐχΛΓ,ν καί ώραν 10-12 π. μ. ενώπιον τοΰ βυμβολαιο· γράφου Αγ. Μύρωνος Μαλββΰζίου Χ Λαρδαντή η τούτου χωλυομενου ένώ ίΐιον τού ετέρου βυμβολίΐογΰίφου Αγ Ιεΐόρωνος Ε. Ζωρτζάχη χαί έν τώ δη- ρ.οΐι'ω γρχίρεΕω τού χειαενω έντος τού1 χί Αγ. Μύρωνος ένθα καλοΰνται Κλητηρ άρμόζιος ένείΥησάτω τα νό- μα 'ΙΙράκλιιον 9 Ν6.μβ?ι'ου 1907. |μ ρ Ν6.μ? Ό ^είδοποιών κ«) παρχγγέλλων καί ό 7|ληρες. αυτού δ:κηγόρο; Ν. Γ. ΓΙΑΠΑΔΑΚΙΙΣ Κ. Γ. ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ ΑΝΑΒΛΗΘΕΝΤΟΣ ΠΛΰΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ Ό διχαστιχος χλητήΐι τής —ερ'φερει'ας τοϋ ΙΙρωτοδιχείου ιΗοα>λε:'ου Κ Ε. Χα-
ρασανό; εΐοοποιώ ότι άνΐι'όληθεί; έ'νίκεν
λόγων νομίμων ό διά τού υπό )οονολ.
2 Όκτωβρίου 1907 προγράαματο; μου
προκτηρυ/6εις πλεκττη^ιασμ'ίις κινητών
κατά τοΰ όφειλέτου Δη|ι. Κοκολάκη η
Μεσσαριτά*η κατοίκου Πυργους Μαλε¬
βυζίου το5 δ/)μοϊΐευθενΐο; είς τό υπ' α¬
ριθ. 257 ούλλον τή; έν Ηρακλείω εκ¬
διδομένης έβημερίδος «θέμι;» γενη¬
σεται ανυπερθέτως τή» 24 Νοεμβριού
1907 ημέραν Σάββατον χαί ώραν 10 π.
μ. ενώπιον μου η τινος άλλον δικαστι-
κοΰ κλητήρος τού Πρβιτοδικείου Ήρα-
κλείο^ χαί έν τω βανήίει τόπω των δη-
μοπρατιών τού χωρίου Πύργου; Μαλε¬
βυζίου ένθα καί ότε κΐλοΰνται οί πλειο-
δόται.
Κλητηρ άρμόδιο; ένίρ7η<τάτα> τα νό-
ΊΙράκλΕΐον 6 Ν)βρίου 1907.
Ό δικϊΐττιχοο κληττ(3
Κ. Κ.
γνωρίζωαεν
ηαεΓς ότι τ ό θνή<ίκεΐν και -Χ.ΖΙ ή 5' ν,μων $έν είνε, ώς πττεύει χίω; « άςιοτψβς /. ^ουλευτ^, νά γεμί- ζωαεν τάς χεοαλάς των α-.κοων γραμμχτικους δνοματα χανο- «λλα ας χ«λ δνοματα γεωγρκφιχ*, «λλα νά {ΐορφώτωαεν άνθρώ^ους ε/οντα; νοθν ύγιί έν σώματι ύγιεΓ. 'Αλλχ χίσαμεν, έργον, καί τδ στόαα καί νά μή ά- Ιΐωλιου- ύ~ο- γεγραμμένου ιώτα, καί ποία είνε ν, ό6 ΕΠΓΤΛΓΗ Αποστόλου Θ. Ξΐιουδάκη διχηγόρου κατ. Ηρακλείου Κατα 1) Μύρωνος Α. Στΐ'.αχάκη χατ. Άνω Καλέσσα Μαλεβυζίο^καΐ ηδη αγνώστου διχμονής ώ; ό^ειλέτίυ. 2) Γεωργίου Άλμπαντάχη χαί 3) Ιχχ. Παπαδογιαν- νάχη έαπόρων χ*τ. Ηρακλείου ώς έγ- γ·»ητών. Δυνάμει χαί πρός (κτέλεσΐν τού υπ' αθ. 2396 δανειστιχΛ ένυποθήχθυ ί ΰ βίά γραφν) το5 συγκριτικου κατά τάς νεωτέρας τοΰ ρ σε.ς ! ! ! Προτιμώμεν νά άγνοωμεν ταυτα καί νά έφοοιαζίόμεθα θ'.α γνώ<ΐεων χρητιμωτέρων εί; τό έρ¬ γον ηα,ών. Έν τούτοις κκί είς την Έλληνικνιν γ'λώτ-ϊαν τολμώμεν ο/ι μόνον -ρός μαθητάς τού Γυμνα- σίου, άλλά καί προ'ς τινάς καθηγη τάς των έ7»λγΐνικών νά ο μεν. *Οχι βεβαία είς την ^ ί α Ο η β χωρίων, τα ΟτϊόΓζ τη βοη¬ θεία σ/ολίων κατώρθωσαν "τως αύ- . ,- - --------------|-------------------ι— βολαίου τοΰ συμβο&ιογράφου Ήρα- xλείο^ Άποστ. Βχβοΐράχη νομίμως χη- ρυ/θεντος έκτελεστου σας έπιτάτσω δ- πω; έμπρο^ετμω; μοί πληρώΐητε τα έ¬ ξη; χρηματικά ποσαξτοι 1) διά τό χβ- οάλαιον δρ. 1090, 2^δια τόχους τούτου άπό 4 Όκτωβριου 1907 μέ/ρι σήμερον λεπτά ί)0, 3) δια τό ϊπόγρα^ον χαί αν¬ τίγραφον δρ. 2. 80, 4 διά σύνταξιν τής παρούσης δρ. 5, 5) διά κοινοποίητιν παρούσης πορείαν καϊ/αρτόσημα ορ. 7, 0) δια δημοσίευσιν εί( έφημερίδχ δ^. 4, ήτοι έν όλω δρ. 110). 70 καί ταύτας έντόκω; άπό σήμερβ» μέ/οις έςοολή- σεως άλλως θέλω πίΐβή β ι; την εισπρα- οου Ήραχλείο^ Άποστ, Βαβουράχη νομίμως κηρυ/θέντος ίκτβλεστοΰ έπε- τάγησαν οί χαθ' ών τό παοόν οφειλέται διά τής υπό χρονολ. 13 Όκτωβρίου «. ε. έπιταγής μου ώς δεί/.νυται έκ των σχετικών έπιδοτηρίων τοΰ δικ. κλητή¬ ρος Δ. Μιγάδη όπως μοί πληρώσωσι διά χεοάλαιον τόχου; καί εςοδα . μέ/^ρι τή; έττιταγ^ς δρ. 1765. 40. Έπειδή ά- πέο"/ον μέ/ρι αΎιμ,ερον νά πράςωτι "ΐθύχο Διά ταυτα Υπο την επιφύλαξιν πάντων των δι- καιωμάτων μου καί πρό; είσπραξιν τού άνω χοσοΰ των ορ. 1765. 40 των τό- κων αυτών άπό τή; έπιταγή; και των γενησοαενων έξόδων έκτίλέσίω; έκθέτω εί; δτ,μόσιον αναγκαστικόν πλειστηρια- σμόν έ*ποίήτεω; τα έπόμενα ένυπόθηκα άκίνητα χτήματα των ανωτέρω όφειλε- τών μου χείμενα έν τΤ; περΐΰερίίχ τοΰ ^/ωοίο^ Κάτω Καλεσών Μαλεβ-ι- ζίου ηνοι 1) εί; θέσιν «Κα)εσανό Λαγχό» άατελον 10 έργατών περιέ/ου- σαν 5 ελαιόδενδρα, 1 άπιδίαν καί συνορ. , κτήμασι Ζ. Τσαγχαράκη. Ίω. Κοτσου- λάχη μέ δρόμον δημόσιον χαί άγροτι-η χον. 2} εί; την αύτην θέσιν άμπελον 5 έργατών περιέ/ουσαν 14 μιχοά μουρέλλα χαί σ,ινορ. χτήμασι Ζα/. Τσαγχαρίχη, Ν. Κοχοβάχη χαΐ μέ δέτην. 3) «ΐς θέ¬ σιν αΓερω άντώνη» άχπελον 4 έργα¬ τών περιέχουσαν 8 ελαιόδενδρα χοΐ συ¬ νορ. χτήμασι Ζ. Τζαγχαράχη, Ειρήνη; Ξυλθυράκη κοΐ μέ δρόμον έκ 2 μίρών καί 4) είς την αύτην θέσιν άμπελον 4 έργατών περιβ'/ουσαν 7 ελαιόδενδρα χά: σ^νορ. χτήμαϋΐ Είρήνης Ξυλουράχη έκ 2 μερών χχί μέ δέτην έπΐσης έκ δύο μερών. "Ο πλειστηριασμος των κτημάτων τούτων, γβνήσίτβι την 23 Δεκεμβριού έ. ε. ημέραν Κυριακήν χαί ώραν 10-12 π. μ. ενώπιον τοΰ Σ^μβολαιογράφου Άγίου Μύρωνος Χ. Δαρδχντή η τούτου κωλυομένου ενώπιον τοΰ νομι'μοι» αύτοΰ άναπληρωτοΰ χαί είς τό έν Άγίω Μΰ- ρωνι κείμενον δηαόσιον γραφεΓόν τού ένθα χαί ότε χαλοΰνται οί πλειοδόται. Κλητήο άρμόδ'.ος ένεργησάτω τα νό- μιμα. Ηράκλειον 5 Ν)βρίου 1907. Ό έπισπεύδων καί παραγγέλλων χαι ό πληρες. αύτοΰ διχηγόρος Ν. Γ. ΠΑΠΛΔΚΗΣ Κ. Γ. ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ κλείου "Αποστόλου ρ κηρυ/6έντο; εκτελεστοϋ μοί πΑηρο'ισν; διά κεφάλαιον τόκους χαί εξοδα υέ/οι τής έπιταγή; μόν» οοχγ. χρυσχς 227 ^0 άπέσ/ε νά πράξη τουτο. Διά ταυτα Πρός είσπραξιν τού άνοιτε'ρθν» ποσοϋ των τόχων αυτού άπό τής έπιταγή: μέ/ρι έξοφλήσεως χαι των νομίμως συμ βησομένων έξόδων εκτίθημι είς δημό¬ σιον αναγκαστικόν πλεϊστηριασμόν τχ έξη; κτήματα τού οζρειλέτου μου κείμενα έν τη κτημιτικη περιοερεία τοΰ /ωοίθυ Επάνω Άσίτε; τοθ δήμου Κρουσώνος ήτοι 1) είς θέσιν «Λαγχόν» αγρόν εκ¬ τάσεως Βυο μουζουρίων περίέ/οντα 1^ μουρέλλα συνορ. κτήμΐσιν Ιωάννου Α. Λυρατζάκη, ΓεωργιΌ'» Λιαπάκη, Ίωάνντ ΣπυριΒάκη και Μάρκου Λυρατζάκη. 2) εί; θέσιν «Κοτσΐφάλι» αγρόν ενός αου- ζουρίου περιέ/οντα 12 έλαιόδενδρ* καί δύο άπιδάα; συνορ, κτήμασιν Ιωάννου Γ. Σπ6ριδχκη, Ιωάννου Καστελιανάκη χαί μέ δρόμον 3) εί; θίσιν «Καλή Βρύσιν» αγρόν 2 μοκζ συνορ. χτήμασιν περιέ/οντα 6 έλαιόο;νδρα δύο συχα; δύο άμυγδαλέας χαί μίαν άπιδέαν σο^ορ. χτήμασΐν Εμμανουήλ Πιπεράκη, Βασι- λείου Χριστοδουλάκη, καί Μάρκου Λιρα- τζάκη. Ό πλειστηριασμό; των ανωτέρω πε$ι~ γραφομένων χτημάτων γενησεται ενώ¬ πιον τού Συμβολχιογράφου Άγίου Μύ- νωνο; Χριστοφόρου Δαρδαντή ή τούτου χωλυομένου τοθ νομίμου αυτού άναπλη¬ ρωτου κχί έν τώ έν Άγίω Μύρων ι κει- μένω γραφείω τού την 2Οην Ίχνουα- ρίου 1908 ημέραν Κυριακήν χαί ώραν 10 — 12 π. μ. ένθα καί ότε καλοϋνται οί πλειοδόται. Κλητηρ άρμόδιο; ένεργησάτω τα νό- μιμα. Ηράκλειον 6 Νοεμβρίο; 1907 Ό Έπισπεύδων κα; παραγγέλλων. Ν. Γ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ Κ. ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ ΠΡΟΓΡΛΜΜΑ ΠΛΕίΣΤΗΡΙΑΣΜΟΤ Νιχολάου Γ, Παπαδάκη διχηγόρου καί χ«τ. Ηρακλείου. Κατά Ιωάννου Στεφ. Λυρατζάκη κατ. Ε¬ πάνω Άσητών Μχλεβυζίου. Έτειδή δ καθ* ου τό παρόν όοειλέτης μου άν κχί έπετάγη διά τή; υπό χρονολ. 4 Νοεμβρίοα 1906 έπιταγή; μου χοινο- ποιηθίίσης αυτώ νομίμως χατά τό υπ' άοιθμ. 6817 έπιδοτήριον τοΰ δικ. κλη¬ τήρος Έμμ. Μ. Μανοοτάκη, όπως δυ- νίμ.οι τοϋ υττ' άριδαο'ν 2'Λ89 χά! χρονολ. 8 Φε^ρΐυαρίου 1906 χρεωστικου «υμβο- λα'Όυ τοί Συ;βολαιογρά:ρθΛ Ίίραχλείου Αποστόλου Ν. Βαχουράκη νομίμως ιηρυ/θέντο; έκτελεστοϋ μοί πληρώση διά «^κεφάλαιον τόχους χαί εξοδα μέ/5ΐ τή; έπιταγής ;αου δρ. χρ. 371,40 άπέ- • Τ χαί τοΰ; αυτόν τάς ιδεχς αύτάς τού; >οιπ:όν στρεφω
-ρος τον κ. ^ , , , ,
έατνεύτκντας εί;| τοι να εννοησωτιν, αλλ εις έρμη- Ι μοί άχ·.νήτων χτη·/ά#ον τού ορειλέτου
ζιν αυτών οια παντός νομιμ,ου μεσου χαι
δι* έκποιήσεως τών' εξής ένυποθή
ς
Ποό' αο- νείαν συν
και
* Ιον^Ανμεταξύ 160 $ 180 δν>
οσι^κτχάλων εύρίσκωντκι *2 η 3
|χοσι^κτχάλων εύρίσκω
«νηθικοι, είνε λογικόν νά ύδρίζων-
ιτρομε>εη5
η, ς ρμη μ ηων χτη/ά#ον τού όρειλέτου
ηθους άρχχίου κειμένου ά- Μύ?· Στειακάκη χεελένων έν τν^ χτη-
5του. Όρθογρ^ν.ά τού- ^^ ^?»εί? τ<; χωρίου "Ανω Κα- /. . ' * , /εσσα τοΰ δημου χ%1 Είρηνοδικείου Ά- λά/ιστον σφκλματα το',τα, οσζ ευ¬ ρέθησαν εις ίτοχκπκ,ζ όρκωμ,ο^ίας κχθνιγητών ^:· -'*·'----- — -:- ολοι; 2ον) "Αν διχκεκριμένον 2ον) Αν διχρμ { τ*95; κοινωνία;, ώ; ύττοτίθΐται ότι «Ινε δ ^ουλευτη;, γνωρίζν) κκκοηθη ιτρΛζιν σΎιμο^ι^ασκάλου είνε άνδρι- κόν νκ μη τόν χκταγγείλη εί; την ιτρΛζιν σΎιμο κόν νκ μη τόν χκταγγείλη ; η Ποιν. Δικα.θ-ιύντην, άλλά νά ύβρί- άλ' ε'ν τηΐ0—- αυ τόν άναπολο'γγιτον ε'ν άπό τοΰ άτφχλοΰς ; θθί φά Δέν είνε λν} άπό ο φ φο'βο; (χη θΐωρηθνί τυχ,οφάντν); ό/υ- ύ^δθ τ*?*ς βουλευτνκτ;: καθηγητών, -ρακτικά όρκομωσίας ευ2ΐτκον-»ι λων, ούο* υπάρ/ει ν *Οκτώ·ιι6ριος Βέβ έί Του-ο γφ ρς είνε βεβχ.ον,. Βέβαιον έπίττις είνε ότι εί; άτυναρτητ.κς το'τκς οσζς έθ-τυμχ^αμεν εΓ; τίνα λόγον .έ/.φω- νηθέντκ κκτά τ*/)ν έορτγιν τύν Τριών Ίεραρ/ων, ο*έν -εριπίπτομεν ημείς. Τέτσαρε; ίκανοι οΊδκσκαλοι συ- Τέτσαρε; ίκανοι ^ δ*έν θά ρίζωνται δλοι Όϊ Ιφ* ^ ",γράααατο·.,· οιοτι Ο ι Μ ω; κ ε: νεργκ^ουενοι δέν θά ύττοχέ^ωΆεν εί; οηχ γλωσσικά κκί, λογικά τφάλ- α,ατα ύττέτισαν οί τέσ-ταρε; γυανα- λέσσα τοΰ δήμου χιί Είρηνοδικείου Ά γίου Μόρωνος Μαλε^ζίου ήτοι 1) ενα ελαιόφυτον 5 αουζ. χείμενον είς θέσιν «Καμάρα» μέ 32 ελαιόδενδρα καί συνβ- /ομένην άμπελον ί έργατών συνορ. χτήμαστ Ε. Α. Στειικάχη, Αγγελική; Χαι δρόμαΐ δημοβι'ω. 2) μιϊς η ρόμαΐ οημοσίω· 2) μϊς άμπελου χειμενης 6·,ς θέσιν «Τζί'γκουνα» πίριε/ούσης διάιρορα δένδρα συνορ. χτή- μχσι χληρονόμων Ι. Στρατηγάχη, Αγ¬ γελική; Στειακάκη καί 3) μια; άμπε¬ λου φυτου χειμενης ε',; Θέτιν «Ζο^ρ- φ μης ε,; Θέτιν Ζο^ρ ναρε» 4 έργατών αυνΟρ. χτήμασιν Αίκ. Μηλιαράκη, Ίω. 'Αλμπαντάχη, 'Ιω. Κασιμάτη χά* Άγγίλικής Στειαχάκη. Δημοσιευθήτο) ή παροΰσχ διά τής εν¬ θ δδέ ή σιάρ/αι συνταξαντες νοΐΛθ'7γέδ'·.ον και έκθεσιν ττερί αυτού. ά σφάλμ,κτα ταυτα θά γνω- όλίγα ττροσεχώ; οί άναγνώ- ρίσωίΐν <τται ταυθα εκδιδομένης εφημερίδος «Έθνική» δια τόν αγνώστου διαμονής διαμένοντα οφειλέτην Μύρων* Α. Στειαχάχην. Ηρακλειον 6 Όκτωβρίου 1907. Ό τού έπιτάσαοντο; πληρες". δικη- I. β. ΜΗΛΙΩΤΑΚΗΣ σχε νά πράςν; τουτο Διά ταυτα. Προ; είσπραξιν τού ανωτέρω ποσου των τόκοίν αυτού άπό τή; έπιταγή; μέ- ^ρι έξοφλήσεω; και των νομίμως συμ- ησομένων έςόδθν εκτίθημι είς δημό¬ σιον αναγκαστικόν πλειστη^ιασμόν τα '.ζής χτήαατα τον όφειλέτου μο^ κείμε- α έν τή χτηματιχή περιΐερεία τού /ωρίου Επάνω Άσίτες τον Δήμου # Κρουσώνος ήτοι 1) είς θέσιν «Λαγκο» Ι αγρόν δύο μουζουρ. περιέ/οντα 30 μου- ρέλλϊ δ άπιδε'α; χαι 5 άμυγδαλέα; συνορ κτήμασιν3Γεωρ. Στ. Λκρατζάκη, Ιωάν. Σπυριδχκη, Γεωρ. Λιαπάκη. Χαρίκλεια; Λυρατζάη. 2) είς την αυτήν θέσιν αγρόν εκτάσεως ίνός μούζουρίου περιέ/οντα 7 ελαιόδενδρα, 3 άπιοέα; καί 4 συκας κα) συνορ. χτήμασιν Μάρκου Λυραντζάχη, Έμμ. Πιπεράκη, Έμμ. Ματθαιάκη, χαί Ιωάν. Γ. Σπυριδάκη. 3) μίαν άμ¬ πελον έργατών δύο χειμένην εί; θέσιν αΛειβάδια» συνορ. κτ/^μασιν Μαρίας Λυρατζοπούλας, Νικολ. Λαμπράκη, Έ- λισσάβετ Λυρατζάκη, καί υέ ορόιιον. 4) είς θέσιν «Βαθιά» ενα αγρόν 4 μουζ· συνορ. κτήμασιν Έλισσάβετ Λυρατζάχη Μαρίας Λυραντζάχη, χαι Ιωάννου Σπυ· ριδάκη. Ό πλειστηριασμός των κτημάτων των ανωτέρω -εριγοαοομένων γενησεται ενώπιον τού Συμβολαιογράφου Άγίου Μύρωνος Χρηστοο. Δαρδχντή η τούτου χωλυομένου ενώπιον τοΰ νομίμου αυτού άναπληρωτοΰ χαί έν τώ έν Άγίω Μύ- ρωνι χειμένω γραφείω τούτην Ι3ην Ί- ανουαρίου 1908 ημέραν Κυριακήν και ώραν 10—12 π. μ. δ'που καλοϋνται οί πλειοδοτήσοντες. Ηράκλειον 6 Νοεμβριού 1907 Ό Έπισπεύδων και παραγγέλων και ό πληρες. αύτοΰ δηκηγόρος. Ν. Γ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ Κ. ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ γορος -, «ί^.,--- ■— , . 9τΛΚ τν5; α _σνικη;» χ«ι ε^ι αυτών «ρι««ϊ«ν εις ™* , ? ^ ^ζχ^ ^ ^ έν-ρϋφ^ω,ιν. ματικά ^ «υντακηκα ε·.;^ς ^ . Ε^ς-Τυχιοαχος δηαοδιδάσχαλο ΔΐΑΦΟΡΑ χνί; ΥΓ·ΧΧ Γ«ΓίΙ;«θ»ΊΠΡ0ΓΡΑΜΜΑ ΠΑΒΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΤ μα οοοά;~των τητος των τις ύττέτ:ε7ίν εί; Την παρελ- θοθοαν Κυοιακην ο φίλος κ. ν. ΤΔ Γεώογιος Μ Γ Τζενάκης, νοοαυ- Νικολάου Γ. Παπαδάκη διχηγόρου χατ. Ηρακλείου Κατά , <) Ειρήνη; τό γ£νος Σαριδάχη χήρας Νικολάου Ξολούρ^. 2) Εμμανουήλ Ν. Ξυλβυράκη χαί 3) Ιωάννου Ν. Ξυλου- ράκη κάτοικον πάντων Κρουσώνο; Μα¬ λεβυζίου. Δυνάμει χαί πρός εκτέλεσιν τοΰ ύπ' αριθ. 4,703 τού 1907 χρεωστιχου ένυ- ::&9ήκου σαμβολα·50 Τΰ·; σναβ^λοιογβά- ΠΡΟΓΡΑΜΠΑ ΙΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ Νιχολάου Γ. Παπαδάκη δίκηγιίρου καϊ χατ. Ηρακλείου. Κατά Γεωργίου Σ. Λυρατζάκη χατ. Ε¬ πάνω Ασιτών Μαλεβυζίου. 'Επειδή ό καθ' ού τό πχρόν οφειλέ- της'μου άν χαι έπετάγη διά τής υπό χρο- νολογ. 16 Σεμπτεμβρίου 1906 έπιταγής μου χοινοποιγ^είσης αυτώ νομίμως χατά τό ύπ' άριθμ. 6123 έπιδοτήριον τού διχαστ. χλητήρος Έμμ. Μ Μανου¬ σάκη, όπως δυνάμει χαι πρός εκτέλεσιν τού ύπ' αριθμόν 3167 /ρεωστι/.ου συμ- I βολαίου τού Σνμβολαιογρά^ου Ήρα- ΕΙ1ΙΤΑΓΗ Ά-οστόλου Θ. Ξενουδάχη διχηγόρο» χατ. Ηρακλείου Κατά Μύριονος Λ. Στειαχάχη χατοίκοΐί Ε¬ πάνω Καλέσα Μαλεβυζίου χαί ήδη α¬ γνώστου διαμονής Δυνάμει χαί πρός εκτέλεσιν τού ύπ* αριθ. 3856 δανειστιχοΰ ένυποθήκου συμ- βολαίου τού συμβολαιογράφου Ήρβ- κλείου Δ. Μαρκοπούλου νομίμως κη¬ ρυ/θέντος έκτκλεστου σά; έπιτάσσω ινα έμπροθέσμω; μοί πληριόσητε τα εξής /ρηματίκα ποσά ήτοι 1) διά τό κεοά- λαιον δρ. 1350. 2) δια τόκθυς αυτών άπό 16 Σεπτεαβρίου 1907 μέ/ρι σήμε¬ ρον δρ. 6. 80. 3) διά τό άπόγραίρον κχί αντίγραφον δρ. 2. 80. 4) διά σύν¬ ταξιν τής παρούσης ορ. 5. 5) διά 5 χθι- νοποιήσεις, διά πορείαν καί /αρτόσημχ δρ. 5. 6) διά δημοσίευσιν είς εφημε¬ ρίδα δρ. 4, ήτοι έν όλω δρ. 1373. 60. Και ταύτα; έντόκως άπό σήαερον μέ- /ρις έζοα-λήσεω; άλλως θΐλω προβν^ είς την είσπραξιν αυτών διά παντός νομίμου μέσου καί δι' έχποιήσεως των εξής ε- νυποθήχων μοί άχινήτων κτημάτων σας κειμένων έν τη κτηματικ^ περιφερείας· τού /ωρίου Επάνω Καλέσσα τοΰ οήμοι* Αγ. Μύρωνος τής έπαρ/ία; Μαλεβυ- ζί&ι» 1) 1 άμπελου χειμενης είς θέσιν Τζίγκουνα 10 έργατών μέ 22 |μουρέλχ 4 άαυγδαλας καί 1 όψιγια συνορ. κτή- ,αασι Άγγελιχής Λ. Στειακάχη, Γ. Στρατηγάχη, Δ. Παπαδάκη καΐ δέτν). 2) τού 1)2 έ; άδιανεμήτου άγρου κειμέ¬ νου είς θέσιν «Ζουδιανα» 4 μουζ. μέ 27 ελαιόδενδρα, 4 αμυγδαλής χαί 1 συκήν τυνορ. χτήμασι Ν. Στειαχάχη, Ι. Κα- σιμάτη χαί δέτη έχ 2 μερών. 3) τοΰ 1)'2 έ; άδιανεμήτου άγροΰ χε'μένου είς θέσιν «Τζίγχουνα» 5 μουζ. μέ 20 μι¬ κρά ελαιόδενδρα 3 αγρια, 5 άμυγδαλας, 1 ροιάν χαί 3 συχα; συνε/ομένης τούτω άμπελου 20 εργατών μέ 40 μικρά ε¬ λαιόδενδρα, 8 άμυγδαλα;, 3 άπιδεας διά- οορα άλλα δένδρα συνορ. τού 6'λου κτή- ματος ιθιοχτησίαις Ν. Στειαχάκη, Δ. Παπαδάκη, δέττ) χαι δημοσία οδώ. 4) μιας οικίας κειμένης έντό; τού Ίδίου /ω¬ ρίου Καλεσών Μαλεβυζίου συνισταμένης έξ ενός ΐσαγείου χαί 1 άνωγείου μέ αύ- λήν συνορ. χτήμκσι Στυλ, Χριστοδου- λάκ/], Α. Στρατηγάχη, κτήματι έσοτ /ώρω έκκλησίας Αγ. Γεωργίου χαί δρόμω. 5) ενός ελαιοφύτου 5 μουζ. κει¬ μένου είς θέσιν «Καμάρα» μέ 32 ελαιό¬ δενδρα καί συνε/οαένης άμπελου 2 έρ¬ γατών αονορ. κτήμασι Β. Στειαχάκη, Αγγελική; Στειαχάκη χαί δρόμω δη- μοσίω. 6) μιας αμπέλου κειμένης είς θέσιν «Τζίγχουνα» 5 έργατών μέ διχ- φορα δένδρα συνορ. κτή/ασι χληρονόμων Ι. Στρατηγάκη, Αγγελική; Στβια- χάχη καί 7) μιας άμπελου φυτου χειμε¬ νης είς θέσιν «Ζουρναρέ» 4 έργατών συ¬ νορ. κτήμασι Α'ικατ. Μηλιαράχη, Ίω. Άλμπαντάκη, Ι. Κασιμάτη χαί 'Αγγε- λικής Στειακάκη. Δημοσιευθήτω ή παρουσβ διά τής ενταύθα εκδιδομένης εφημερίδος «Έ¬ θνική» διά τόν αγνώστου διαμονής οία¬ ν ένοντα οφειλέτην Μύρωνα Α. Στεια- κάκην. 'Ηράχλειον 6 Ό)βρίου 1907. Ό τοΰ επιτάσσοντος πληρεξ. δικηγόρος Ι. θ ΜΗΛΙΩΤΑΚΗΣ Τίιν άντιποοίίωπείαν ς «ΈθνικΛς άνέλαβεν έν Χα¬ νίοις ό κ. Αντώνιος 6άκης·
ούτως οί* υ, Δημοτιχ.·/) 'Αρ/'/] προέ-
β είς την οικοδομήν τού έν λό¬
ή ο έν λό
γω οίκοδ'ομτ,'/.ατο; εν άγνο'.κ αύτ'/;;
άλλά άφου δ|ΐοος ό Μ
έά
έττεττάτ'/ιτεν και ώ^ο^ομηθη το οί-
κοδό·ΛΤ(αχαύ:ύ πώς «τνίί/.ερον έαττοδ*».-
ζει την έντό: α>το3 το~οθέτγ;<~ιν τοθ κλιβάνςυς ' Έπιφυ'λα'ϊτοαεΟκ νζ ετα>έλθω-
μέν επί τοθ άντι/ειι/,ένου τούτου είς
το προσεχές φύλλον.
Η ΛΗΞΙΣ
ΕΡΓΑΣΙΏΝ ΤΗΣ ΒΟΤΑΗΣ
Ττ,ν παρελθούσαν Τετάρτην
2 μ. μ. έληξεν ή τελευταία
ρίαν; τ>5; Βουλγ;; καί οί κ.
βυτού άπ*?,θον είς τας έπ·αρ-
χίας αυτών. Ιίατά την λν;;ιν τη:
συνεδριάσεως τούτες δέν έΛΤ,ού/Ογ,
το περζς τή*ς σύνοδον, λέγετα·. δέ,
ο.ι τοθτο ήτο τκόπιμον, ΐνχ ούνκται
'/ κυβερνήτι; ν* έπαναφέρτι '** τ·/)ν
Βουλην εΓ.ς ττΕρίο-τκΓπν, καθ1 ·£ν θ·>
έλαμβανεν ανάγκην νκ ύποβκλτ] είς
την ψν^ον αύττΐς νομοσχέδιον περι
δανείον.
ΒΡ02 Τ0Υ2 ΠΤΥΧΙ0ΥΧ0Υ2
ΑΗΜΟΑΜΣΚΑΛΟΥΣ
ΙΙολλοΙ των συνάδελφον τυαβου-
^ϊύουτιν νά παραιττ,Οώμεν, διότι έν
τγ3 ΒουλΤ) ίιχυρίτθ·/) σοφό; καί χρν;-
υτϊς άντ,ρ ειδικώς έγκύψχς είς την
μελέτην έκ.ταιδε.ίτικών ζ·ητ·/ιμάτων,
δ ί ί)ί ων γυμνχ^ίων εί
ο /..
Πωλιουδά-
ώ;
λοι οί ίκτρο! καί
κης ",
4ον) ^Λν 6ί>ε9
άιτοιχείωτοι εί; τα έλληνικά, -τχίο-
μεν ημείς η οίτττουδάτζντες /ιμδς έλ-
λνινικχ έν τω έλλγινικω σ/ολείω,
έν τγΐ Λ'. Γυμνχσιχκγ^ τά;ει καϊ έν
τω διδζσκκλείω <ρ·.λολογοι ; Διότι ημείς δέν έδιδάχθ/ιμεν ά.το Γερμα- χμ ρ έλληνικά, άλλ' άπ' αύτούς τού; δ.δίίτκοντας το!>ς μζθητά:
των Γυμνασίων, τού; θζυαζΓοαε-
νους ύττο τοθ κ. Πωλιουδζ/.η. Έ α
φθόνου λοι^όν έδίδατ/.ον η;*.·χς κζ-
κώς κκι τού; μαθητάς των
ιίων καλώς ; ΜΗ κα/.ζ κχί
έδίδασκον και αύτούς κζί
Άντί λοι^ον νά έλέγ/η ν,μκς ό κ.
Δεινάκης, δίκζιον εΐ^ε νά έλέγχω-
ΐλεν ημείς αυτόν κχί τούς άλλους
φιλολογους. Κχ ο/τω; έλέγχομβν
αύτούς, διο'τι διδ-χτκοντες μκθημχτα
ζ
οί ρ.κί)ητα.ί των γυμνχ^ίω
ώ ^ών οί όποϊ
ν εί-
--— ..Γ.. ,1£__, οί οποίαι εί-
άγρά|ΐ.ακτοικαί άν·ηΟικοι. Έγώ
<δέν επιΟΌκιμάζω την γνώμην ταν- τνΐν των συνάδελφον. *Η παραί- τησις είνε φύγη" είνε λιττοταξ'α· λπτοτκζίχ έττχίσ/υντος. 'Α~' εναν¬ τίας οφείλομεν νά τνιρτ,'ΐωμεν τάς ^έσεις εί; τάς δποίας έτά/8/ιμεν. Μτ) άίτογον,τευώμεθχ «πή τν,ν έκ ^/.έρους τ^ς κοΛνωνίχ; και τη; Πο- λιτείχς τ:αρχγνώρισιν τη*; καϊ ιχ- ι τον νοθν τγ)ν καρδίαν δεν δεικνύε «ύθύς τ" άτοτελέσακτά της. ΟΙ καρχοί τ·/1; «ργαιία; ημδν βρ*δυ- τερον θά φχνώσιν. Άλλά και ποτε 5ν' δέν άναγνωρίσωσιν «ύτού; η Πο- Αΐτείχ ψ.χ ΥΙ κο-.νωνία, δέν 7Γρεττε·. νά στενο/ωρώμΐθκ. Ώ; άνδρε; χρη- ντοι θά έξχ'κολουθώαεν εΛτελοΟντες το καθήκον %δν καί άδιαφορουν- τε; πεοΐ τνί; κ?ί?:<*; των καί τοθ κ. ΠοΑιουδάκη οωτίζοντα τόν νοθν κζί θ:ο την καρδίαν, διδάτκουτι κατά τρό¬ πον πνευματο/.το'νον κκί ό νον. Περ'.οριζο'μενοι είς ρμ λέςεων καί .ξηράν μεταφράση ουδέ¬ ποτε ηικηΐχν ημ5ς είς ευρεαιν τ·?|: άλληλουνίας των νονιμάτων, εί; έ- ζέτασιν των έπιχειρημκτων τοΰ ρη- τορος, είς άντίκρουτιν αυτών, είς ανάλυσιν έργων τη*ς άρχχίχς ·?, τν^ς νεωτέρας φιλολογίαν είς ε-ςθετι,ν ίδεών. Ώ; γνωρ'.ζω έ/, ττε'ρα; ιδι¬ κής μου π'.κρ&ς καί ώς μχνθά·(ι) παρ' άλλων «τυναδέλφων μου, φοι- τησάντων είς το διδασκαλείον · -ρα έμοΰ καί μετ* εμέ, ουδείς των Έλ- ληνιστών πλήν τού κ. Βχλά/ΐη είρ- γάσθη καρποφορως 5όν) Νομίζετε, ότι είς τα διδα- Ε¬ τού τκαλεΐα πρέπε. νά καταγΐνωνται εί; μο'ννιν την στουδην τν;ς Ελλη¬ νικάς γλώσσης νίτοι — κατά την άν· ^ίληψ'.ν των φιλολογίαν —εις την όοθογραφίαν καί την σύντχξιν ; 0χ έςακολουθώαεν νκ τρερώμεθα κα; νά τρεφωμεν τάς νεωτέρχ; γενεάς διά των γραμμχτι*ών κανόνων και νά συζνιτώμεν είς τ6 Σαντ των Χανίων κα. εί; την «Ν. ρευναν» ;:ερί της κλιτικνί; Ειρηνοδίκιις ; Εύτυχώς οί συν- τχςαντε; τό πρόγραμμα των έν Ελλάδι Δ·.δασκχλείων, κατ' δ α¬ νάγκην άντεγρκψκΐΑεν δικ τί» τού Ηρακλείου, ά—έδωκαν την —ρέ~ου- σαν σημασίαν είς τα Ορησ/.ευτικκ, τα ίστοακά, τα φυσικά καί τα τε- ποτεΐχνικά μαθηματα, καί ύτε/ρέωταν τού; άπολυομένου; κπο το Διδα¬ σκαλείον, νά έ'ετάζωνται εί; σιν ολχ μαθημχτα. Τστερον ε την άπαίτησιν νχ Εθ ΝΙΚΗ λικός, άντήλλαξε δακτύλιον άρ- οαβώνα ιιετα τίϊς διά πολλών προτερηιιάτων κεκοσαημένπς δε- ίτποινίδος "Ολγας Δ." '*Λ....."% όοιτη. Είς τους μνπστευθέντας ή «Ε'θνικη» εί/χετα ταχείαν την στέιΐ/ιν ν:αι τύν βίον μεστόν πά¬ σης ειπι/νιας. ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΕΙΛΟΠΟΙΙΙΣΙΣ ΑΝΑΒλΙΙΘΕΝΤΟΣ ΠΛΕΙΣΤΙΙΡΙΑΣΜΟΥ Νικολάου Γ. Ιΐαπαοάχη δικηγόρου χζ κατ. Ηρακλείου Κατά Δημ Κ. ΓιακουμχΛη κιτ. Δζφνών Τεμένους. Εΐοοποιώ, δπ ό διά -ρογράμμας μου υπό χοονολ. 6 Ίουνίου 1907 προ- χηρυ/,^ί!ί ^λεκτττη5ΐα<7ΐΛΟί καί έν τώ υ- αριθ. 53 Φύλλο» τή- ενταύθα έκδώομβ νης έ^τ,μίρίδος «Έ9νική» 3ημοσιευ6είς γΐνήσεται αννπερθέτω; χν 2αν Λεκΐμ- β:·ου 1907 ημέραν ΚυρΐχΛΓ,ν καί ώραν 10-12 π. μ. ενώπιον τοΰ βυμβολαιο· γράφου Αγ. Μύρωνος Μαλββΰζίου Χ Λαρδαντή η τούτου χωλυομενου ένώ ίΐιον τού ετέρου βυμβολίΐογΰίφου Αγ Ιεΐόρωνος Ε. Ζωρτζάχη χαί έν τώ δη- ρ.οΐι'ω γρχίρεΕω τού χειαενω έντος τού1 χί Αγ. Μύρωνος ένθα καλοΰνται Κλητηρ άρμόζιος ένείΥησάτω τα νό- μα 'ΙΙράκλιιον 9 Ν6.μβ?ι'ου 1907. |μ ρ Ν6.μ? Ό ^είδοποιών κ«) παρχγγέλλων καί ό 7|ληρες. αυτού δ:κηγόρο; Ν. Γ. ΓΙΑΠΑΔΑΚΙΙΣ Κ. Γ. ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ ΑΝΑΒΛΗΘΕΝΤΟΣ ΠΛΰΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ Ό διχαστιχος χλητήΐι τής —ερ'φερει'ας τοϋ ΙΙρωτοδιχείου ιΗοα>λε:'ου Κ Ε. Χα-
ρασανό; εΐοοποιώ ότι άνΐι'όληθεί; έ'νίκεν
λόγων νομίμων ό διά τού υπό )οονολ.
2 Όκτωβρίου 1907 προγράαματο; μου
προκτηρυ/6εις πλεκττη^ιασμ'ίις κινητών
κατά τοΰ όφειλέτου Δη|ι. Κοκολάκη η
Μεσσαριτά*η κατοίκου Πυργους Μαλε¬
βυζίου το5 δ/)μοϊΐευθενΐο; είς τό υπ' α¬
ριθ. 257 ούλλον τή; έν Ηρακλείω εκ¬
διδομένης έβημερίδος «θέμι;» γενη¬
σεται ανυπερθέτως τή» 24 Νοεμβριού
1907 ημέραν Σάββατον χαί ώραν 10 π.
μ. ενώπιον μου η τινος άλλον δικαστι-
κοΰ κλητήρος τού Πρβιτοδικείου Ήρα-
κλείο^ χαί έν τω βανήίει τόπω των δη-
μοπρατιών τού χωρίου Πύργου; Μαλε¬
βυζίου ένθα καί ότε κΐλοΰνται οί πλειο-
δόται.
Κλητηρ άρμόδιο; ένίρ7η<τάτα> τα νό-
ΊΙράκλΕΐον 6 Ν)βρίου 1907.
Ό δικϊΐττιχοο κληττ(3
Κ. Κ.
γνωρίζωαεν
ηαεΓς ότι τ ό θνή<ίκεΐν και -Χ.ΖΙ ή 5' ν,μων $έν είνε, ώς πττεύει χίω; « άςιοτψβς /. ^ουλευτ^, νά γεμί- ζωαεν τάς χεοαλάς των α-.κοων γραμμχτικους δνοματα χανο- «λλα ας χ«λ δνοματα γεωγρκφιχ*, «λλα νά {ΐορφώτωαεν άνθρώ^ους ε/οντα; νοθν ύγιί έν σώματι ύγιεΓ. 'Αλλχ χίσαμεν, έργον, καί τδ στόαα καί νά μή ά- Ιΐωλιου- ύ~ο- γεγραμμένου ιώτα, καί ποία είνε ν, ό6 ΕΠΓΤΛΓΗ Αποστόλου Θ. Ξΐιουδάκη διχηγόρου κατ. Ηρακλείου Κατα 1) Μύρωνος Α. Στΐ'.αχάκη χατ. Άνω Καλέσσα Μαλεβυζίο^καΐ ηδη αγνώστου διχμονής ώ; ό^ειλέτίυ. 2) Γεωργίου Άλμπαντάχη χαί 3) Ιχχ. Παπαδογιαν- νάχη έαπόρων χ*τ. Ηρακλείου ώς έγ- γ·»ητών. Δυνάμει χαί πρός (κτέλεσΐν τού υπ' αθ. 2396 δανειστιχΛ ένυποθήχθυ ί ΰ βίά γραφν) το5 συγκριτικου κατά τάς νεωτέρας τοΰ ρ σε.ς ! ! ! Προτιμώμεν νά άγνοωμεν ταυτα καί νά έφοοιαζίόμεθα θ'.α γνώ<ΐεων χρητιμωτέρων εί; τό έρ¬ γον ηα,ών. Έν τούτοις κκί είς την Έλληνικνιν γ'λώτ-ϊαν τολμώμεν ο/ι μόνον -ρός μαθητάς τού Γυμνα- σίου, άλλά καί προ'ς τινάς καθηγη τάς των έ7»λγΐνικών νά ο μεν. *Οχι βεβαία είς την ^ ί α Ο η β χωρίων, τα ΟτϊόΓζ τη βοη¬ θεία σ/ολίων κατώρθωσαν "τως αύ- . ,- - --------------|-------------------ι— βολαίου τοΰ συμβο&ιογράφου Ήρα- xλείο^ Άποστ. Βχβοΐράχη νομίμως χη- ρυ/θεντος έκτελεστου σας έπιτάτσω δ- πω; έμπρο^ετμω; μοί πληρώΐητε τα έ¬ ξη; χρηματικά ποσαξτοι 1) διά τό χβ- οάλαιον δρ. 1090, 2^δια τόχους τούτου άπό 4 Όκτωβριου 1907 μέ/ρι σήμερον λεπτά ί)0, 3) δια τό ϊπόγρα^ον χαί αν¬ τίγραφον δρ. 2. 80, 4 διά σύνταξιν τής παρούσης δρ. 5, 5) διά κοινοποίητιν παρούσης πορείαν καϊ/αρτόσημα ορ. 7, 0) δια δημοσίευσιν εί( έφημερίδχ δ^. 4, ήτοι έν όλω δρ. 110). 70 καί ταύτας έντόκω; άπό σήμερβ» μέ/οις έςοολή- σεως άλλως θέλω πίΐβή β ι; την εισπρα- οου Ήραχλείο^ Άποστ, Βαβουράχη νομίμως κηρυ/θέντος ίκτβλεστοΰ έπε- τάγησαν οί χαθ' ών τό παοόν οφειλέται διά τής υπό χρονολ. 13 Όκτωβρίου «. ε. έπιταγής μου ώς δεί/.νυται έκ των σχετικών έπιδοτηρίων τοΰ δικ. κλητή¬ ρος Δ. Μιγάδη όπως μοί πληρώσωσι διά χεοάλαιον τόχου; καί εςοδα . μέ/^ρι τή; έττιταγ^ς δρ. 1765. 40. Έπειδή ά- πέο"/ον μέ/ρι αΎιμ,ερον νά πράςωτι "ΐθύχο Διά ταυτα Υπο την επιφύλαξιν πάντων των δι- καιωμάτων μου καί πρό; είσπραξιν τού άνω χοσοΰ των ορ. 1765. 40 των τό- κων αυτών άπό τή; έπιταγή; και των γενησοαενων έξόδων έκτίλέσίω; έκθέτω εί; δτ,μόσιον αναγκαστικόν πλειστηρια- σμόν έ*ποίήτεω; τα έπόμενα ένυπόθηκα άκίνητα χτήματα των ανωτέρω όφειλε- τών μου χείμενα έν τΤ; περΐΰερίίχ τοΰ ^/ωοίο^ Κάτω Καλεσών Μαλεβ-ι- ζίου ηνοι 1) εί; θέσιν «Κα)εσανό Λαγχό» άατελον 10 έργατών περιέ/ου- σαν 5 ελαιόδενδρα, 1 άπιδίαν καί συνορ. , κτήμασι Ζ. Τσαγχαράκη. Ίω. Κοτσου- λάχη μέ δρόμον δημόσιον χαί άγροτι-η χον. 2} εί; την αύτην θέσιν άμπελον 5 έργατών περιέ/ουσαν 14 μιχοά μουρέλλα χαί σ,ινορ. χτήμασι Ζα/. Τσαγχαρίχη, Ν. Κοχοβάχη χαΐ μέ δέτην. 3) «ΐς θέ¬ σιν αΓερω άντώνη» άχπελον 4 έργα¬ τών περιέχουσαν 8 ελαιόδενδρα χοΐ συ¬ νορ. χτήμασι Ζ. Τζαγχαράχη, Ειρήνη; Ξυλθυράκη κοΐ μέ δρόμον έκ 2 μίρών καί 4) είς την αύτην θέσιν άμπελον 4 έργατών περιβ'/ουσαν 7 ελαιόδενδρα χά: σ^νορ. χτήμαϋΐ Είρήνης Ξυλουράχη έκ 2 μερών χχί μέ δέτην έπΐσης έκ δύο μερών. "Ο πλειστηριασμος των κτημάτων τούτων, γβνήσίτβι την 23 Δεκεμβριού έ. ε. ημέραν Κυριακήν χαί ώραν 10-12 π. μ. ενώπιον τοΰ Σ^μβολαιογράφου Άγίου Μύρωνος Χ. Δαρδχντή η τούτου κωλυομένου ενώπιον τοΰ νομι'μοι» αύτοΰ άναπληρωτοΰ χαί είς τό έν Άγίω Μΰ- ρωνι κείμενον δηαόσιον γραφεΓόν τού ένθα χαί ότε χαλοΰνται οί πλειοδόται. Κλητήο άρμόδ'.ος ένεργησάτω τα νό- μιμα. Ηράκλειον 5 Ν)βρίου 1907. Ό έπισπεύδων καί παραγγέλλων χαι ό πληρες. αύτοΰ διχηγόρος Ν. Γ. ΠΑΠΛΔΚΗΣ Κ. Γ. ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ κλείου "Αποστόλου ρ κηρυ/6έντο; εκτελεστοϋ μοί πΑηρο'ισν; διά κεφάλαιον τόκους χαί εξοδα υέ/οι τής έπιταγή; μόν» οοχγ. χρυσχς 227 ^0 άπέσ/ε νά πράξη τουτο. Διά ταυτα Πρός είσπραξιν τού άνοιτε'ρθν» ποσοϋ των τόχων αυτού άπό τής έπιταγή: μέ/ρι έξοφλήσεως χαι των νομίμως συμ βησομένων έξόδων εκτίθημι είς δημό¬ σιον αναγκαστικόν πλεϊστηριασμόν τχ έξη; κτήματα τού οζρειλέτου μου κείμενα έν τη κτημιτικη περιοερεία τοΰ /ωοίθυ Επάνω Άσίτε; τοθ δήμου Κρουσώνος ήτοι 1) είς θέσιν «Λαγχόν» αγρόν εκ¬ τάσεως Βυο μουζουρίων περίέ/οντα 1^ μουρέλλα συνορ. κτήμΐσιν Ιωάννου Α. Λυρατζάκη, ΓεωργιΌ'» Λιαπάκη, Ίωάνντ ΣπυριΒάκη και Μάρκου Λυρατζάκη. 2) εί; θέσιν «Κοτσΐφάλι» αγρόν ενός αου- ζουρίου περιέ/οντα 12 έλαιόδενδρ* καί δύο άπιδάα; συνορ, κτήμασιν Ιωάννου Γ. Σπ6ριδχκη, Ιωάννου Καστελιανάκη χαί μέ δρόμον 3) εί; θίσιν «Καλή Βρύσιν» αγρόν 2 μοκζ συνορ. χτήμασιν περιέ/οντα 6 έλαιόο;νδρα δύο συχα; δύο άμυγδαλέας χαί μίαν άπιδέαν σο^ορ. χτήμασΐν Εμμανουήλ Πιπεράκη, Βασι- λείου Χριστοδουλάκη, καί Μάρκου Λιρα- τζάκη. Ό πλειστηριασμό; των ανωτέρω πε$ι~ γραφομένων χτημάτων γενησεται ενώ¬ πιον τού Συμβολχιογράφου Άγίου Μύ- νωνο; Χριστοφόρου Δαρδαντή ή τούτου χωλυομένου τοθ νομίμου αυτού άναπλη¬ ρωτου κχί έν τώ έν Άγίω Μύρων ι κει- μένω γραφείω τού την 2Οην Ίχνουα- ρίου 1908 ημέραν Κυριακήν χαί ώραν 10 — 12 π. μ. ένθα καί ότε καλοϋνται οί πλειοδόται. Κλητηρ άρμόδιο; ένεργησάτω τα νό- μιμα. Ηράκλειον 6 Νοεμβρίο; 1907 Ό Έπισπεύδων κα; παραγγέλλων. Ν. Γ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ Κ. ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ ΠΡΟΓΡΛΜΜΑ ΠΛΕίΣΤΗΡΙΑΣΜΟΤ Νιχολάου Γ, Παπαδάκη διχηγόρου καί χ«τ. Ηρακλείου. Κατά Ιωάννου Στεφ. Λυρατζάκη κατ. Ε¬ πάνω Άσητών Μχλεβυζίου. Έτειδή δ καθ* ου τό παρόν όοειλέτης μου άν κχί έπετάγη διά τή; υπό χρονολ. 4 Νοεμβρίοα 1906 έπιταγή; μου χοινο- ποιηθίίσης αυτώ νομίμως χατά τό υπ' άοιθμ. 6817 έπιδοτήριον τοΰ δικ. κλη¬ τήρος Έμμ. Μ. Μανοοτάκη, όπως δυ- νίμ.οι τοϋ υττ' άριδαο'ν 2'Λ89 χά! χρονολ. 8 Φε^ρΐυαρίου 1906 χρεωστικου «υμβο- λα'Όυ τοί Συ;βολαιογρά:ρθΛ Ίίραχλείου Αποστόλου Ν. Βαχουράκη νομίμως ιηρυ/θέντο; έκτελεστοϋ μοί πληρώση διά «^κεφάλαιον τόχους χαί εξοδα μέ/5ΐ τή; έπιταγής ;αου δρ. χρ. 371,40 άπέ- • Τ χαί τοΰ; αυτόν τάς ιδεχς αύτάς τού; >οιπ:όν στρεφω
-ρος τον κ. ^ , , , ,
έατνεύτκντας εί;| τοι να εννοησωτιν, αλλ εις έρμη- Ι μοί άχ·.νήτων χτη·/ά#ον τού ορειλέτου
ζιν αυτών οια παντός νομιμ,ου μεσου χαι
δι* έκποιήσεως τών' εξής ένυποθή
ς
Ποό' αο- νείαν συν
και
* Ιον^Ανμεταξύ 160 $ 180 δν>
οσι^κτχάλων εύρίσκωντκι *2 η 3
|χοσι^κτχάλων εύρίσκω
«νηθικοι, είνε λογικόν νά ύδρίζων-
ιτρομε>εη5
η, ς ρμη μ ηων χτη/ά#ον τού όρειλέτου
ηθους άρχχίου κειμένου ά- Μύ?· Στειακάκη χεελένων έν τν^ χτη-
5του. Όρθογρ^ν.ά τού- ^^ ^?»εί? τ<; χωρίου "Ανω Κα- /. . ' * , /εσσα τοΰ δημου χ%1 Είρηνοδικείου Ά- λά/ιστον σφκλματα το',τα, οσζ ευ¬ ρέθησαν εις ίτοχκπκ,ζ όρκωμ,ο^ίας κχθνιγητών ^:· -'*·'----- — -:- ολοι; 2ον) "Αν διχκεκριμένον 2ον) Αν διχρμ { τ*95; κοινωνία;, ώ; ύττοτίθΐται ότι «Ινε δ ^ουλευτη;, γνωρίζν) κκκοηθη ιτρΛζιν σΎιμο^ι^ασκάλου είνε άνδρι- κόν νκ μη τόν χκταγγείλη εί; την ιτρΛζιν σΎιμο κόν νκ μη τόν χκταγγείλη ; η Ποιν. Δικα.θ-ιύντην, άλλά νά ύβρί- άλ' ε'ν τηΐ0—- αυ τόν άναπολο'γγιτον ε'ν άπό τοΰ άτφχλοΰς ; θθί φά Δέν είνε λν} άπό ο φ φο'βο; (χη θΐωρηθνί τυχ,οφάντν); ό/υ- ύ^δθ τ*?*ς βουλευτνκτ;: καθηγητών, -ρακτικά όρκομωσίας ευ2ΐτκον-»ι λων, ούο* υπάρ/ει ν *Οκτώ·ιι6ριος Βέβ έί Του-ο γφ ρς είνε βεβχ.ον,. Βέβαιον έπίττις είνε ότι εί; άτυναρτητ.κς το'τκς οσζς έθ-τυμχ^αμεν εΓ; τίνα λόγον .έ/.φω- νηθέντκ κκτά τ*/)ν έορτγιν τύν Τριών Ίεραρ/ων, ο*έν -εριπίπτομεν ημείς. Τέτσαρε; ίκανοι οΊδκσκαλοι συ- Τέτσαρε; ίκανοι ^ δ*έν θά ρίζωνται δλοι Όϊ Ιφ* ^ ",γράααατο·.,· οιοτι Ο ι Μ ω; κ ε: νεργκ^ουενοι δέν θά ύττοχέ^ωΆεν εί; οηχ γλωσσικά κκί, λογικά τφάλ- α,ατα ύττέτισαν οί τέσ-ταρε; γυανα- λέσσα τοΰ δήμου χιί Είρηνοδικείου Ά γίου Μόρωνος Μαλε^ζίου ήτοι 1) ενα ελαιόφυτον 5 αουζ. χείμενον είς θέσιν «Καμάρα» μέ 32 ελαιόδενδρα καί συνβ- /ομένην άμπελον ί έργατών συνορ. χτήμαστ Ε. Α. Στειικάχη, Αγγελική; Χαι δρόμαΐ δημοβι'ω. 2) μιϊς η ρόμαΐ οημοσίω· 2) μϊς άμπελου χειμενης 6·,ς θέσιν «Τζί'γκουνα» πίριε/ούσης διάιρορα δένδρα συνορ. χτή- μχσι χληρονόμων Ι. Στρατηγάχη, Αγ¬ γελική; Στειακάκη καί 3) μια; άμπε¬ λου φυτου χειμενης ε',; Θέτιν «Ζο^ρ- φ μης ε,; Θέτιν Ζο^ρ ναρε» 4 έργατών αυνΟρ. χτήμασιν Αίκ. Μηλιαράκη, Ίω. 'Αλμπαντάχη, 'Ιω. Κασιμάτη χά* Άγγίλικής Στειαχάκη. Δημοσιευθήτο) ή παροΰσχ διά τής εν¬ θ δδέ ή σιάρ/αι συνταξαντες νοΐΛθ'7γέδ'·.ον και έκθεσιν ττερί αυτού. ά σφάλμ,κτα ταυτα θά γνω- όλίγα ττροσεχώ; οί άναγνώ- ρίσωίΐν <τται ταυθα εκδιδομένης εφημερίδος «Έθνική» δια τόν αγνώστου διαμονής διαμένοντα οφειλέτην Μύρων* Α. Στειαχάχην. Ηρακλειον 6 Όκτωβρίου 1907. Ό τού έπιτάσαοντο; πληρες". δικη- I. β. ΜΗΛΙΩΤΑΚΗΣ σχε νά πράςν; τουτο Διά ταυτα. Προ; είσπραξιν τού ανωτέρω ποσου των τόκοίν αυτού άπό τή; έπιταγή; μέ- ^ρι έξοφλήσεω; και των νομίμως συμ- ησομένων έςόδθν εκτίθημι είς δημό¬ σιον αναγκαστικόν πλειστη^ιασμόν τα '.ζής χτήαατα τον όφειλέτου μο^ κείμε- α έν τή χτηματιχή περιΐερεία τού /ωρίου Επάνω Άσίτες τον Δήμου # Κρουσώνος ήτοι 1) είς θέσιν «Λαγκο» Ι αγρόν δύο μουζουρ. περιέ/οντα 30 μου- ρέλλϊ δ άπιδε'α; χαι 5 άμυγδαλέα; συνορ κτήμασιν3Γεωρ. Στ. Λκρατζάκη, Ιωάν. Σπυριδχκη, Γεωρ. Λιαπάκη. Χαρίκλεια; Λυρατζάη. 2) είς την αυτήν θέσιν αγρόν εκτάσεως ίνός μούζουρίου περιέ/οντα 7 ελαιόδενδρα, 3 άπιοέα; καί 4 συκας κα) συνορ. χτήμασιν Μάρκου Λυραντζάχη, Έμμ. Πιπεράκη, Έμμ. Ματθαιάκη, χαί Ιωάν. Γ. Σπυριδάκη. 3) μίαν άμ¬ πελον έργατών δύο χειμένην εί; θέσιν αΛειβάδια» συνορ. κτ/^μασιν Μαρίας Λυρατζοπούλας, Νικολ. Λαμπράκη, Έ- λισσάβετ Λυρατζάκη, καί υέ ορόιιον. 4) είς θέσιν «Βαθιά» ενα αγρόν 4 μουζ· συνορ. κτήμασιν Έλισσάβετ Λυρατζάχη Μαρίας Λυραντζάχη, χαι Ιωάννου Σπυ· ριδάκη. Ό πλειστηριασμός των κτημάτων των ανωτέρω -εριγοαοομένων γενησεται ενώπιον τού Συμβολαιογράφου Άγίου Μύρωνος Χρηστοο. Δαρδχντή η τούτου χωλυομένου ενώπιον τοΰ νομίμου αυτού άναπληρωτοΰ χαί έν τώ έν Άγίω Μύ- ρωνι χειμένω γραφείω τούτην Ι3ην Ί- ανουαρίου 1908 ημέραν Κυριακήν και ώραν 10—12 π. μ. δ'που καλοϋνται οί πλειοδοτήσοντες. Ηράκλειον 6 Νοεμβριού 1907 Ό Έπισπεύδων και παραγγέλων και ό πληρες. αύτοΰ δηκηγόρος. Ν. Γ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ Κ. ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ γορος -, «ί^.,--- ■— , . 9τΛΚ τν5; α _σνικη;» χ«ι ε^ι αυτών «ρι««ϊ«ν εις ™* , ? ^ ^ζχ^ ^ ^ έν-ρϋφ^ω,ιν. ματικά ^ «υντακηκα ε·.;^ς ^ . Ε^ς-Τυχιοαχος δηαοδιδάσχαλο ΔΐΑΦΟΡΑ χνί; ΥΓ·ΧΧ Γ«ΓίΙ;«θ»ΊΠΡ0ΓΡΑΜΜΑ ΠΑΒΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΤ μα οοοά;~των τητος των τις ύττέτ:ε7ίν εί; Την παρελ- θοθοαν Κυοιακην ο φίλος κ. ν. ΤΔ Γεώογιος Μ Γ Τζενάκης, νοοαυ- Νικολάου Γ. Παπαδάκη διχηγόρου χατ. Ηρακλείου Κατά , <) Ειρήνη; τό γ£νος Σαριδάχη χήρας Νικολάου Ξολούρ^. 2) Εμμανουήλ Ν. Ξυλβυράκη χαί 3) Ιωάννου Ν. Ξυλου- ράκη κάτοικον πάντων Κρουσώνο; Μα¬ λεβυζίου. Δυνάμει χαί πρός εκτέλεσιν τοΰ ύπ' αριθ. 4,703 τού 1907 χρεωστιχου ένυ- ::&9ήκου σαμβολα·50 Τΰ·; σναβ^λοιογβά- ΠΡΟΓΡΑΜΠΑ ΙΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ Νιχολάου Γ. Παπαδάκη δίκηγιίρου καϊ χατ. Ηρακλείου. Κατά Γεωργίου Σ. Λυρατζάκη χατ. Ε¬ πάνω Ασιτών Μαλεβυζίου. 'Επειδή ό καθ' ού τό πχρόν οφειλέ- της'μου άν χαι έπετάγη διά τής υπό χρο- νολογ. 16 Σεμπτεμβρίου 1906 έπιταγής μου χοινοποιγ^είσης αυτώ νομίμως χατά τό ύπ' άριθμ. 6123 έπιδοτήριον τού διχαστ. χλητήρος Έμμ. Μ Μανου¬ σάκη, όπως δυνάμει χαι πρός εκτέλεσιν τού ύπ' αριθμόν 3167 /ρεωστι/.ου συμ- I βολαίου τού Σνμβολαιογρά^ου Ήρα- ΕΙ1ΙΤΑΓΗ Ά-οστόλου Θ. Ξενουδάχη διχηγόρο» χατ. Ηρακλείου Κατά Μύριονος Λ. Στειαχάχη χατοίκοΐί Ε¬ πάνω Καλέσα Μαλεβυζίου χαί ήδη α¬ γνώστου διαμονής Δυνάμει χαί πρός εκτέλεσιν τού ύπ* αριθ. 3856 δανειστιχοΰ ένυποθήκου συμ- βολαίου τού συμβολαιογράφου Ήρβ- κλείου Δ. Μαρκοπούλου νομίμως κη¬ ρυ/θέντος έκτκλεστου σά; έπιτάσσω ινα έμπροθέσμω; μοί πληριόσητε τα εξής /ρηματίκα ποσά ήτοι 1) διά τό κεοά- λαιον δρ. 1350. 2) δια τόκθυς αυτών άπό 16 Σεπτεαβρίου 1907 μέ/ρι σήμε¬ ρον δρ. 6. 80. 3) διά τό άπόγραίρον κχί αντίγραφον δρ. 2. 80. 4) διά σύν¬ ταξιν τής παρούσης ορ. 5. 5) διά 5 χθι- νοποιήσεις, διά πορείαν καί /αρτόσημχ δρ. 5. 6) διά δημοσίευσιν είς εφημε¬ ρίδα δρ. 4, ήτοι έν όλω δρ. 1373. 60. Και ταύτα; έντόκως άπό σήαερον μέ- /ρις έζοα-λήσεω; άλλως θΐλω προβν^ είς την είσπραξιν αυτών διά παντός νομίμου μέσου καί δι' έχποιήσεως των εξής ε- νυποθήχων μοί άχινήτων κτημάτων σας κειμένων έν τη κτηματικ^ περιφερείας· τού /ωρίου Επάνω Καλέσσα τοΰ οήμοι* Αγ. Μύρωνος τής έπαρ/ία; Μαλεβυ- ζί&ι» 1) 1 άμπελου χειμενης είς θέσιν Τζίγκουνα 10 έργατών μέ 22 |μουρέλχ 4 άαυγδαλας καί 1 όψιγια συνορ. κτή- ,αασι Άγγελιχής Λ. Στειακάχη, Γ. Στρατηγάχη, Δ. Παπαδάκη καΐ δέτν). 2) τού 1)2 έ; άδιανεμήτου άγρου κειμέ¬ νου είς θέσιν «Ζουδιανα» 4 μουζ. μέ 27 ελαιόδενδρα, 4 αμυγδαλής χαί 1 συκήν τυνορ. χτήμασι Ν. Στειαχάχη, Ι. Κα- σιμάτη χαί δέτη έχ 2 μερών. 3) τοΰ 1)'2 έ; άδιανεμήτου άγροΰ χε'μένου είς θέσιν «Τζίγχουνα» 5 μουζ. μέ 20 μι¬ κρά ελαιόδενδρα 3 αγρια, 5 άμυγδαλας, 1 ροιάν χαί 3 συχα; συνε/ομένης τούτω άμπελου 20 εργατών μέ 40 μικρά ε¬ λαιόδενδρα, 8 άμυγδαλα;, 3 άπιδεας διά- οορα άλλα δένδρα συνορ. τού 6'λου κτή- ματος ιθιοχτησίαις Ν. Στειαχάκη, Δ. Παπαδάκη, δέττ) χαι δημοσία οδώ. 4) μιας οικίας κειμένης έντό; τού Ίδίου /ω¬ ρίου Καλεσών Μαλεβυζίου συνισταμένης έξ ενός ΐσαγείου χαί 1 άνωγείου μέ αύ- λήν συνορ. χτήμκσι Στυλ, Χριστοδου- λάκ/], Α. Στρατηγάχη, κτήματι έσοτ /ώρω έκκλησίας Αγ. Γεωργίου χαί δρόμω. 5) ενός ελαιοφύτου 5 μουζ. κει¬ μένου είς θέσιν «Καμάρα» μέ 32 ελαιό¬ δενδρα καί συνε/οαένης άμπελου 2 έρ¬ γατών αονορ. κτήμασι Β. Στειαχάκη, Αγγελική; Στειαχάκη χαί δρόμω δη- μοσίω. 6) μιας αμπέλου κειμένης είς θέσιν «Τζίγχουνα» 5 έργατών μέ διχ- φορα δένδρα συνορ. κτή/ασι χληρονόμων Ι. Στρατηγάκη, Αγγελική; Στβια- χάχη καί 7) μιας άμπελου φυτου χειμε¬ νης είς θέσιν «Ζουρναρέ» 4 έργατών συ¬ νορ. κτήμασι Α'ικατ. Μηλιαράχη, Ίω. Άλμπαντάκη, Ι. Κασιμάτη χαί 'Αγγε- λικής Στειακάκη. Δημοσιευθήτω ή παρουσβ διά τής ενταύθα εκδιδομένης εφημερίδος «Έ¬ θνική» διά τόν αγνώστου διαμονής οία¬ ν ένοντα οφειλέτην Μύρωνα Α. Στεια- κάκην. 'Ηράχλειον 6 Ό)βρίου 1907. Ό τοΰ επιτάσσοντος πληρεξ. δικηγόρος Ι. θ ΜΗΛΙΩΤΑΚΗΣ Τίιν άντιποοίίωπείαν ς «ΈθνικΛς άνέλαβεν έν Χα¬ νίοις ό κ. Αντώνιος 6άκης·


