166729

Αριθμός τεύχους

1734

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ 21

Ημερομηνία Έκδοσης

28/10/1944

Αριθμός Σελίδων

12

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    1940 - 28 (Ιβ 0* -1944 - ϋικιΐο ΛηίνιΐΓδΐπο οΌ Ιιι ίύή οΊι Ογθοϊθ βι Ιπ ΙΟ6ΓΓ3
    21ο» — Άρι»μός 1734 — ΒΟΥΕΝΟΣ ΑΙΓΕΣ, ΣΑΒΒΑΤΟΝ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944
    — Βαβηοβ ΑΪΓββ (Αχιβηϋη*), δήοαάο 28 άβ ΟοίυΙοΓβ *> 1944
    ΑΔο
    II
    — Ν·· 1734
    "ΡΑΤΒίδ"
    ΕΙ Οί3τίο βγΐβξθ «β 13 ΑΓπ6πϋ3 αβΙ 5υι1
    ΝΟΥ. Ν ΛΓΑΠΗ ΤΟΥ ΛλΟΓ
    ΕΙ- ΟΑΜΒ1Ο
    Μοηεά»· Β**·»!·*- Ρε»βΕ Μ/Ν. (Ρ»(κΙ)
    Ρατκΐαάο «1 11εΟοΙιιΤ)Γβ <1β 1924 Μ, Αίηιίηίιΐΐιείόο τ Τ«ΙΙ«γμ Ρτβρ»™ Ανόβ. Οβηηϊης 1329— Βυβηοβ ΑΪΓβ» Οογγβο ΑΓξβη1ίηο-Τ3ΓΊ(3 ββύυοϊιΐΒ ΟΟΝΟΕ5ΙΟΝ 1467 Ο ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ ΕΙ ΙηΐηοΓΐαΙ 0βπβγ3Ι Έ Πγ3Πι1ε"
    2) ΑΝΑΜΝΗΣ-ΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΕΚΔΟΣΊΣ ΤΗΣ "ΠΑΤΡΙΔΟΣ" ΤΟΥ ΒΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ «840 - 28
    ΕΙ ΗΙ5Τ0ΚΙΕΟ ΠΙΑ
    (113Π(1θ ί,ΠΜΊ3. Π3εβ Ηθ> 01131ΓΟ
    3ίίο$, Ιοπΐ3ΐ)3 1α 8ηρΓ6ΐη3 άβείδίοη
    γ βπΐΓ3ΐ)3 βη ιιηεΐ ίυεηβ άβ868ρβ-
    Γβάβ, 831)13 >3 αυβ $11 Γ68Ϊ8ΐβηεί3
    α Ιοβ ρΐ3Π6$ άβ άθ8 ροάβπ)8ί8ΐΊηο8
    Ιβη!β)3$ —γ βδΐοδ Ιβιηύίβη ρΓθθΙβ-
    Π13ΙΪ005— βΐ $Ο)11Ζ03ΐηί6Ι]1θ
    ΕΙ ρυβ&Ιο οπβαο, 3άβηΐ3δ, ηο
    ΐπΐ3(ΐΐη3ΐ)3 βίηο δόΐο εοηΐπδβηιβπίβ
    Ο ΕΝΑΟΞΟΣ ΑΡΧΙΗΡΑΙΗΓΟί ΤΟΥ ΣΙΡΑΤΟΥ ΜλΙ ΑΑΕΞΙΝΔΡΟΙΤΤΑΠΑΓΟ.
    ΕΙ ΟΚ)ΒΚ)8Ο 6ΕΝΕΒΑ1ΡΑΡΑΟΟ8, ΥΕΝεΕΟΟΒ ΕΝ ΑΙΒΑΝΙΑ
    1ο αυβ πιυ> Μβη εοηοείβη βΐ Οβ-
    ηβΓβΙ Μβΐ3Χ3δ γ δυ8 εοΐ3ΐ)θΓ3άο-
    13 άΐΐΓ3 ρΠ1θ1)3 άβΐ Ρ318
    8βΐΐ3 13Γ03 γ 1θ8 83εήϋεΪ08 (3Π
    6X18(13 βΐ ρβ1Ϊ0Γθάβ
    πό 80ϋΓβνίνΐΓ δίηο ηιυγ ροεο8 οτία-
    008 1)3)0 βΐ 0Γ3Π 3ΐ(3Τ άβΐ 83εΠ-
    Ωείο. ΡβΓΟ 8ίη β8(08 83εη*ίΊείθδ, 13
    1βη(3 ηιυβΓΐβ άβΐ ρυβοΐο απβαο 8β-
    Π3 86011Γ3, γ ϋΐΐ ΠΜΙ.Π1ΘΙ1 <1θ8ΥΘΓ- 0οηζ3άο γ !)3γι)3γο —άβ ευγβ εο- 1ΐ3Γάί3 γ εηιβ1ά3άγ3 (βηίβη.ρΓυβ- 038 Ιθ8 0ΓΪ60Ο8 άβί Οοάβεβπβδο— άβ8ηθΠΓ3Γί3 13 ϊύα Υ α ηί8(0ΓΪ3 άβ (θά3 13 Γ3Ζ3 >3ΐ ίΐΠ Π3Π3 άβ-
    83ρ3ΓβεβΓ 13 ΕδΙΪΓρβ άβ 108 Ηβΐβ-
    η08 άβ 13 Ι3Ζ άβ 13 (ίβΓΓβ.
    13 εηθΠΠ3 άβ θ1<)Π3, ρβ- ΙαΐηΙ)ίθη 1θ 303ιύθ3Π3 13 €3ΐ38ΐΓθ!θ. Ρ3Γ3 683 1υεΠ3 86 Π3- 1)13 ρΠφ3Γ3(ΐΟ Π10Γ31 γ 1ϊ13ιθΠ3ι- 3Ϊ)ίΆΜ Ιαπ&ιέη ρι*β- ραταάο ρατα 1α ά6$νβΓ0οηζ3ά3 30Γβ- 81ΌΠ 13 (*θΙ)3Γ(Ιβ Ι(3ΐί3 !38εΐ8(3. ΑΙ1- ρογ θΐ νβΓβηο ιΐβΐ βπο 1940 61 (ΐοΙ)ΐ(τΐιο 0πβ0θ, άβΐ ίηο1νίά3ΐ)1β ρπΐηβΓ ΐϊΐίηίδΐΓθ ΟβηβΓβΙ Μβΐ3Χ3δ, 6δί3ΐ)3 εοηνβηεΐάο > 3 άβ αυβ 13 0υβ-
    ΓΓ3 εθΠ Ιΐ3ΐΪ3 βΓ3 ίΠβνίΐ3Ι)1Ρ, 31111-
    αυβ Οβεί3 ρΓοεβάίβΓ3 3 ευβΙαυίβΓ
    εβδίόη ο άβηιοδΐΓ3Γ3 Ιοάα ραοίθΐι-
    εί3 β ίηιρβδίΜΙίάβά. Υ >3 ααβ ηο
    16 (ΐικιά3Ϊ)3 ρ3Γ3 1β 111181113 ηίηίΐύη
    03Π1ΪΙ10 άβ 83ΐν3είόη, ηο ιβηίβ 8ίηο
    αυβ δβαυίΓ βΐ οαηιίηο άβΐ άβ1)6Γ.
    Εδ3 άβείδίόη Ιηβ ιοηιβάα ρογ βΐ 6β-
    ΠβΓ3ΐ Μβΐ3Χ38, ηΐΐίβη ΘΙ103Π13ΐ)3
    Ιβδ ηΐ3δ 0Γ3ηάβ8 νίπ-ΐιάβδ άβΐ3Γ3-
    Ζ3 0Π603 ——ι ίηοβηΐθδΐάβά, βΐ ογ-
    αηΐΐο, βΐ εοΓ3)6— ηιυεηο 3ηΙβδ άβ
    αηβ βΐ ρυβ&ΐο αΐΐβαο 8β άίβΓ3 ευβηΐ3
    άβΐ (ΙΓ3Υβ ρβ1Ϊ0ΓΟ (]116 βΐ
    3ίπ)ΐιΐ3ΐ)3 εοη!Γ3 Ιβ Γ3ρ3είά3(1 β ίπ-
    8θΐ6ηεί3 ϋβΐ ΐπιρβΓΪίΐΙϊ^ιηο ϊΐαϋαπο.
    ΡΟΓ 11113 Ρ3Γ16, Υ 00Ι11Γ3 13 003Η-
    είόη ηιίϋΐ3Γ βη(Γβ ΙΙαΙΐα γ ΛΙβηΐ3-
    Ιΐΐα. ΡΟΓ 13 0ΐΓ3. Υ 0Π3Π(1θ 138 86-
    ΙΠ3η38 άβ 13 ρΓβηΐ6(1ϋ3(ΐ3 (ΙΙΗΤΓ3
    (Ιβ ηβΓνίθ8 0116 Ν3Ι.3 6|6Γεί3 80-
    Ι)Γ6 θΓβείβ ρ383ΐ)3η ίη!Γυε(υο83-
    ΙΙΗΜΐΐΡ; (113Π(1θ 138 3Π16Π3Ζ38, 1θ8
    οοηιΙ)3Γά6θ8 εοη(3 ουου68
    βΐ Ι3ΐηοηΐ3ΐ)1θ ΙθΓρβάββΐηίβηΙο άβΐ
    εηιεβΓθ "ΕΙΙγ", 138 ηΐ3ηίοΐ)Γ38 (1ί-
    ρΐΟ1Τΐάΐίε38 Υ 138 (1ίν6Γ838 ΡΓ68Ϊ0-
    ηβ8 ηο 1ΐ3ΐ)ί3ΐι 8ίάο εβρβε
    Γ3ΐη1)Ϊ3Γ ηί βη ηη ίίρίεβ 13 Ιίηβα
    Ι13(ΐ(>Π3ΐ αηβ Π3ΐ)ί3 ΐΓ3Ζ3(Ιθ βΐ 06-
    Π131 68(3άΪ8ΐ3 0Π60Ο, Μ)1)ΓθνΐΠΟ
    βηΙοηεβ8 βΐ νιΐ1(ΐ3Γ ιιΐΐΐηΐίίΐιιπι. αηβ
    3 138 1Γ68 (16 >3 1Π3(ΐΓυ03(ΐ3
    εοη ιιπ ρΐβζο άβ ΙΓ68 ηοΓ38 βη-
    |Γ6031)3 31 0ΟΟ6Γη3ηΐ6 Γ68Ρ0Π83-
    Ι)1β (1ρ πή ρ3ί8 ρβηυβηο βΐ
    ρΓ686η(3ηΙθ (16 0113 (»Γ3π ΡθΙθΠ-
    εί3 —υΐϋπΐίΐΐιπη άβ ΐΓ3ΐηρ3 γ
    Ι6ΓΓ0Γ, ΡΟΓ βΐ εΠ3ΐ 86 6X1013,86Π-
    θΠΐ3Π1ΗΐΙθ. 3 Γ3Πΐ5ί() άβ 11Π3 Ρ3Ζ,
    (Ι β ηη ηιβικΐΓϋίΐο > άβ υη
    βηΙοηεβ8 0θ1)6Γη3η{68 άβ
    I-
    Ι3ΐί3 —νβηίάθ8Ο8 Υ )3εΐ3Πεί0808—
    1ΐ3ΐ)ί3ΐι ηιβηοδρΓβείβάο 3 θΓβείβ,
    68(0 68, βΐ 68ρίη(υ αυβ αοπιΐη3ΐ)3
    8θ1)Γ6 8Η Υίά3 3 (Γ3νβ8 άβ Ιθδ 81-
    0ΐθ8 γ βΐ ευ3ΐ 1)Γί1ΐ303 βη Ιιΐζ άβ
    0Γ3ηάίίίεβηεί3 Ιοά38 Ι38νβεβ8αιΐ6
    βΐ ΪΓ30ίεο Οβ8ϋηο ρΐ3ΐι!θ3ΐ)3 3η!β
    1θ8 0ΓΪ60Ο8 βΐ άϋβηΐ3 άβ βΙβοίΓ
    βηΐΓβ υΐΐ3 νί(ΐ3 ηυηιίιΊ3ά3 γ υη
    01ΟΠΟ8Ο Π13ΓΐΐΓίθ. Υ ρΟΓαυβ Ιΐ3ΐί3
    ηβηίβ ηιβηοδρΓβεΐβάο 3 («γθγϊ3 γ
    αυβ Ιοά38 138 ηβείοηβδ 1ΐ3ΐ)ί3ΐι άβ8-
    εοη8ΐάβΓ3άο βΐ 3ΐηΐ3 εοηΐ6ηιροΓ3η63
    0ΓΪ603, 68 Ρ0Γ680 αυβ, ΙβΠΐθ Ιΐ3ΐΐ3
    Γοπιο Ιοάο βΐ ηιυηάο, 1ΐ3ΐ)ΐ3ΐι (ΐυ
    ά3άο 3(όηί(08 άβδάβ 1θ8 ρηηιβΓ08
    ηιοηΐ6ηΙθ8 άβ 1β ηβΓθίεβ Γβ8Ϊ8ΐβη-
    είβ άβΐ β)βΓείΙο άβ 0Γβεί3 γ άβΐ
    3άηιίΓ3ΐ)1β εοΓ3)β άβ δυ ρυβοΐο αυβ
    ίυη(08 ηΐ3Γθ1ΐ3ΐ)3ΐι Ιιαοία 13 8υρΓβ-
    ΐιιο ρΓϋβϋβ, βΐ 28 άβ ΟεΙυθΓβ άβ
    1940, εοη ίβ, εοη 3Ι<μιπ3 γ εοη β1β03ηεί3, γ, βυηαυβ εοηοείβΓβη 6Χ3εΐ3ηιβηΙβ γ εοη βηΐίείρβείόη Ιοά38 138 εηιβΐ68 ρΓυβ038 αυβ δο- Ρ0ΓΐαΠ3Π, 1θάθ8 1θ8 1Πδ(68 άί38 αυβ Ρ3$3Π3Π 1)3)0 13 ρβΐπΐβάβΐθδ ηβ003Γΐ)3Γ08 εοηαυί8(3άθΓ68, 1ο πιί^πιο ηο ν3θίΐ3παπ βη άβείΓ βΐ "ΙΝο!" γ 8βαΐιίΓ —εοη 3ΐβ0Π3 γ βχ3ΐΐ3είόη— βΐ ΐππΐ0Γΐ3ΐ ΙίάβΓθβ- ηβΓ3ΐ Μβ(3Χ38, ηΐ3Γεη3ηάο 1οάθ8 Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΗΜΕΡΑ "Οκάν πρό ιεσοάρων έκζΐβΛς έ- %&ν, ώς σήμ,ρον, ή Ελλάς ελάμ¬ βανε ζήν ύηερ*ά%η* ό καί άπεδύιτο είς ενα άγώνα, εγνώριζα δνι ή Λντίαβα- « %ά οχϋ** Μο Ιοχυρα- τάνων αύΐΌχρβτορΐών θά »ην ε¬ κάλυπτε μέ δόξαν, άλλά παϊ θά %ής §φερε τή* Μαχαβιροφήν. Διά «όν άγώνα αυτόν εϊχε ηρθΛαρΛβΜευα- σ*§ παΐ ϋλιπώς ηαι ή*ι*ώς, ώς είχεν έπίαης προπα§αθΗβυασΦ$ διά Ιίαμήν ίηί^Ββιν ή άνα%δρος Ίχαλία- Κατά τό αέρος %οϋ 19*0, ή ύηό τόν άείμνηστον Μεταξάν Έλλην ι- Κυβέρνησις ήΐο βεβαία πλέον δι* δ πόλεμος μ έ την Ίζαλίαν ήιο αηόφενΗκος, είς οΐααδήποτε πα- ραχωρήσεις μ αί άν προέβαινεν ή Ελλάς, οΙανδήποτε υπομονήν Μοί ψυχραιμίαν καϊ άν Υπεδείκνυε. Έ- φόαον δέν άπέμΐνεν ιΐς αύ»ην ό- δός σωτηρίας, δέν είχβ παρά νά άκολον&ήοΐ] την οδόν βοΰ καν^ή- κοντος. Ή απόφασις αυτή εϊχε λη- &§ άπό τδν Ιωάννην Μ&τα%άν, ι δποϊος ένεσάρπωνε τάς μεγαλυ- έρας άρβτάς ιής έλληνιπής φυ- λής —την βύφνΐαν, χήν ΰπερηφά- νειαν, την εΰψνχίαν— πολο πρΐν Ελληνικάς Λαός άν π ληφθή τόν μέγαν κίνδυνον ποϋ άντιμειώπι- 'εν ονιος άπό την άρπακτΐΗΟτητα ΗαΙ Ιΐαμότητα χοϋ Ιταλικού ίμπε- ριαλισμαΰ^ άφ ενός, καϊ άπό την στραχιωχικήν αλληλεγγύην μεταξν Ιταλίας καΐ ΓερμανΙας, άφ' έιί- ου. Κ αί δναν αί έβδομάδες τοΰ μ προμελέιης έηνευρισμοϋ που η- κει είς βάρος τής Ελλάδος ή I- αλία, επέρασαν άτελκσφόρητον δ- αν αί απειλαί, οί βομβαρδιαμοϊ των ελληνικήν πλοίων, ό 'οΐκτρός τορπιλλιαμόξ τής α"Ελληςη, οί δι- πΐωματικοϊ έλιγμοϊ μ «Ι αί ποικί- 4α· πιέαεις κατώρθωσαν νά μβταβάλουν ουδέ Μάτά χεραίαν την μεγάλην έΰνΐϋή* γραμμήν, την ό- Ιΐ3Πίΐ !ίΐ οΙθΓΐίΐ θ(βπΐ3. άβ8άβ βηΐοηεβδ αυβ ν ειπηρΐβη ηογ. ίόπ (ιΠιμι,ί. άβ8ρυβ8 άβ 8α Ιιοΐο- ΟίΠΊΝΐθ γ 811 8υρΓβηΐ3 ΡΠ1ΡΙ)Ο. 86 Ϊ06Γ3 ΥΓ6ΙΙ3€6. ΡβΓΟ 13 Ιΐ1θ1ΐ3 ίΐΐΐΐΐ ηο ιθπΐιι'πο ία Ιυεηα (0ΐιΙΐιιΓΐ3. ίθί>
    0Π60Ο8, ίΐΙ Ιβάο άβ 8υδ ν3ΐίβηΙβ8
    ΑΗ&άθ8, (οΐιΙϊπίΐ3π γ ΓθΐιΙιΊιπαπίπ
    ίΐ 1ΐΙΓΐΐ3 1ΐϋ8(3 13 νίεΐ0Π3 ϊ'ΪΗίΐΙ γ
    3ΐ)8θ1υΐ3
    β1βηβηιΐ0θ Γοπιίιπ,
    Ρ3Γ3 381 Ιΐ(!Ι1Γ3Γ ΘΠ 138 Ρ30ΐη38άβ
    8υ απΓβοΙίκί ι ηΜοπα, ιιπα νβζ πκί8,
    8Η Π0Πΐ1)Γ(' 0ΐθΠΟ8Ο > Ρ3Γ3 εθΠ83-
    (ΙΓ3Γ 6Π 1α Ε(6Πΐίά3ά6ΐ 0Γ3Πάίθ8Ο
    ,Νθ!" άβ Ι,ΙΝ (Γ68 άβ 13 Π1ί10ΙΠ1(Ι30Ι3
    άβΐ 28 άβ ΟεΙιώΓβ άβ 1940.
    ποΐαν εΐχ» %αράι 4 Ιδιοφνήι Έλ¬
    λην πρωϋυπονργός, έπήλν^β *·1 τό
    χνδαϊΦν τελεσίγραφον, *ό δασϊον
    την 3ην πρωϊνήν ώραν καϊ μέ τρίω-
    ρον προθεσμίαν είχεν ίπ*δώα% είς
    %δν ύπεύ&ννον κυβερνήζην μιάς
    φάνιζβχέλος χό Γένος
    νων άπό χοΰ πρόσωπον τ
    ΟΙ τέτε κυβερνώντες χήψ
    χον υποτιμήση χήψ 'Μλλάδ
    λαδή χό πνεΰμα πον
    - *1
    α, β».
    ·?Χ·ΐ
    ^^
    ^
    *
    Ο ΑΕΙΜΝΗΣΪΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ. ΕΚΕΙΙΒΣ ΓΓΟΥ ΕΙΟΕ ΤΟ "ΟΧΙΓ
    ΕΙ ΙΝΜΟΒΤΑΙ Ε8ΤΑΟΙ8ΤΑ ΟΒΙΕΟΟ ΟΕΝΕΒΑΙ ΜΕΤΑΧΑ8
    μικράς χώρας 4 άντιαρόσωπος Με¬
    γ άλης Δυνάμεως — τελεσίγραφον
    δόλον ηλϊ τρόμου, διά τοϋ δποίου
    έζητεϊτο, άπλονστατα, ξναντι
    εΐρήνης, ολίγον άρτον κα ενός πι-
    νακίου φακής — πςοβληματιη&ν
    καϊ αυτών — ή υποδούλωσις τής
    Ελλάδος.
    Ό ΈλληνΐΗΟς Δαίς, ωσαύτως, δέν
    έφαντάζετο παρ' άμνδρώς μόνον
    έπεΐνο που καλώς έγνώριζαν δ Με¬
    ταξάς ηοΛ οί αννεργάται χον: δτι
    ή σκληρά δοχιμααία τής χώρας θά
    ήτο μακρά καϊ αί Φνοίαι τόσον
    μεγάλαι, ώατε ΰπήρχε κίνδυνοςνά
    μην έπέζων παρά ελάχιστον ~Ελ~
    ληνες κάτω άπό τδν βωμόν τοΰ
    μεγάλον Φυοιαστηρίου. Άλλά χω·
    ρϊς τάς θυσίας αυτάς, δ βραδυς
    Φάνατος τοΰ Έλληνικοϋ "Έθν·υς
    ήτο βέβαιος, καϊ Έν Ιταμόν καϊ
    βάρβαρον χα&εστώς — τοΰ δποί¬
    ου τής άνανδρίας η·1 τής σκλη-
    ρότητος δεϊγμα είχον λάβη οί "Ελ-
    ληνες έν Δωδεκανήαω — Φά ήτί-
    μαζε την ζωήν χαΐ την Ιστορίαν
    ολοκλήρου τής φυλής ηάί θά έξη-
    ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑΝ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΑΙΡΟΥ ΣΚΑΑΒ1ΑΣ
    Μ(* ·μ,«ς βρολιχών «ντβρτών, είς τα βο·να τ^ς ΈλλάΙος. Τα 'Ανταρτικά Σάιμιετ-
    ι«, χ«#' δλην την 8ιά·ιι·ιαν τής «β«σχαι>οο σχλαδίίς, άνέζ^σαι* «ήν
    Κλ··Γ·ορ2«ς τοΒ Άγ·ν·« τ1)ς
    Ι
    τής ζωής της διά μέσον των ΑΙ·
    ών ών ηαΐ τό οποίον διέλαμπεν ιΐς
    φώς μεγαλοοργίας οσάκις ή Τρ αγ ι-
    μ*) Μοΐρα ^θετβ πρό των 'ΧλΙή-
    νων τό δίλημμα νά έ*λέξονν μι·
    ^■?ν τακεινωτΐΗ*$ ζωής καϊ Ιν
    δό%ου μαρτύριον. Καϊ διότι ιϊχεψ
    «ηοτιμήοΰ ή Ιταλία χήν ΈλΙάδα
    ηλΙ εϊχαν παραγνωρίσρ χήν νεω-
    τέραν Ελληνικήν Ψυχήν δλα «·
    ίθνη, ή Ιταλία καϊ δλοςό χόϋμος
    εϊχαν μείνη £*πληκτοι Λχό *άν
    πρώτων στιγμών τής ήρωϊκήξ άν-
    τιστάοεως τοΰ ελληνικόν στρα%·9
    καϊ τής Φαυμαστής ενψνχίας τοΰ
    Έλληνικοϋ Ααοΰ, πού ομού έβά·
    διξανπρός την υπερτάτην δθΜψα-
    οίαν, χήν 28ην Οκτώβριον 1940,
    μέ πία%ι, μέ χαράν καϊ μέ χάριν,
    καί, Μστω καϊ &ν εγνώριζον ε**α·
    ηριβώς κλΙ έκ των προτέρων δλας
    τάς ακληράς δοκιμασίας πον θε
    υφίσταντο, δλας τάς ϋ'λιβε^ η¬
    μέρας ποϋ διήρχοντ· υπό
    μα των νεοβαρβάρων καχα
    πάλιν δέν θά έδίσταξαν νά είχον*
    τό *"Οχιη καΐ νά ακόλουθον*
    —μέ χαράν καΐ μέ ξξα»0ΐν—
    ήγέτην των ά&άναχον
    Μεταξάν, βαδίζοντες δΧοι
    πρός τόν θάνατον, άλλά
    την δόξαν την άΐδιον.
    ΠαρήλΦον έκτοτε τέβοαρα
    τα όπΦΪα σνμπληροΰνται οήμ*β°ν>
    Τό Ελληνικόν "Εάνος, ΜατΟΛΐν %ον
    όλοκαυχώμαχός τού χαΐ τής ό
    τάτης δο*>ιμαοίας χον,
    ροΰταιχαΐ αναγεννάται. Ό.·'
    δμως δέν έχερμαχίο&η άχόμψ °
    Αγών εξηκολουθεί. ΟΙ "Ελληνιζ, .
    παρά τό πλευρόν των γενναΐω* ■
    Συμμάχων των, έξαχαλουΦοΦ'ψ *■' Ι
    έξαχολον&ήβονν τόν &
    έΧβ *ής χελιχής καί
    Νίκης επί τοΰ κυινοϋ έχύ^ρθΰ, <«· νά χιμήαονν είς χάς σελίδας *Κ αΐγληέσσης Ίατορίας των μΙ*ψ *" φοράν τόίνύοξΦν δνομά «■>*> "α
    διά νά καθαγιάσουν έν χ§ α1ω"'
    ώχητι τό υπέροχον *~Οχι, *1* 3η[
    πρωϊνής ώρας τής 28ης Ό*'ω'
    βριον τοψ 1940.
    ΘΑΥΜΑΤΟΣ- (3
    Η ΑΛΗ'
    Κ
    Ίούνΐφς. — Ύαο
    %όν τίτλον "_
    ο "ΑγγΙφς δημοοιολόγος κ.
    Τζών
    Ρίννη Ιδημφφίενβε πρό *)μβ*£ι·
    ετιΐέω; *#ν 'ΕΧΙήναιν Γβωργίου:
    χον είς τό Λονδίνον. Ό Βασιλεύς
    *4ν ΊΤλλήνων ίτρωτίσεως είναι
    Έλλην καϊ σκέπτεται ώς "Ελλην,
    ΗαΧ ψέρεται ώς "Ελλην. Τόν άοί-
    διμον πάππον τού καΧ Ιδρυτήν
    Δυνααχείας έν Ελλάδι ϊαως
    Ο ΑΡΗΓΟ2 ΤΟΤ ΕΟΙΟΙΙ Μ Λ! ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΤΙΙ ΕΛΑΗΙΟΙ ΓΕΟΡΓΙΟ! Β'
    Μ ϋΙ(,Νΐ8ΙΜΟ ΟΟΝυυΤΤυΒ, ΒΕΥ υΕ 1.0Χ ΗΕΙ.ΕΝΟ8 ίΟΒΟΕ
    II
    "Ελληνες φίλοι μου με ηρώτη¬
    σα» ποίαν εντύπωσιν μοΧ έπροξέ-
    νησε 4 ΛπΦκαλνπτική πληρσφορία
    κ. ΓσβρκενιΛ διά τόν Βααιλέα
    Γεώργιον των κΕλΧήνων, δτι δή-
    Ααδή, καίτοι γνωρίζων δτι ή ζωή
    νόν εκινδύνευε, καί«·ι «όν συνε-
    βούλενον δπως μ) αφίση ζήν Άγ-
    Ιν τούτοις ούτος ανεχώρησε
    έπιατρέφων έκεΐ δπον
    εκάλει τό Καθήκον. Είς α¬
    πάντησιν εΐπα είς χ·νς φίλους μόν
    την ερώτησιν καϊ
    έρωχώ σ&ς, ποία υπήρξε ή εντύ¬
    πωσις ύμων;η 'Ολίγοι έαίγησαν
    ΑΧΧ& οί περιαοότεροΐ μοί έξωμο-
    Αογήθηοαν δτι ήγνόουν την λεπτο¬
    μέρειαν καϊ έξέφραζον τόν θαυ¬
    μασμόν αυτών διά τόν Βααιλέα.
    Καϊ «# δντι,δέν εΐδαιΐς τόν Ελ¬
    ληνικόν Τύπον τό γεγονός νά σχο-
    λιάζεχαι δεόντως, έν ώ ηρόκειται
    ηερΧ μ*&ς γενναιοψύχου χειρονομί-
    ας ή όΆτοία έξετιμήθη είς την Πά-
    τρίδα μοο Αγγλίαν δπου αί ^ρωΐ-
    κάί φυσιογνωμίαι Βασιλέων πάν-
    τοτε «ίνα* τό αντικείμενον σεβα-
    Ομού.
    Τόν Βασιλέα Γεώργιον τόν Β'.,
    ή Ίστορία θά κα«α«άξ» μετά αλ-
    4ου καρνερικοβ άνακτσς, «ου Βασι¬
    λέως Άλβέρχον τοΰ Βελγίου, όστις
    κακαί τόν προηγούμενον πόλεμον
    ηρνήθη νά υποκύψη είς τόν εχθρόν
    εΐσβολέα. ΚαΧ έκεϊνος εζη περι-
    "λανώμενσς άπό τόπου εί» τόπον
    ?χων εΐκράδανκον «ην πίστιν δτι
    θά έπέστρεφε είς την παχρίδα τού.
    Ό _'ασιΛβύς Γεώργιος γνωρίζει
    »ί «ημαίνει έξορία. Τό Διάγγελμά
    νο» άπό τό Μηράασο της Ρουμα-
    νίας —Ακριβώς πρό 20 έτών—
    διαπνέεται Από πίστιν καΧ αξιο¬
    πρέπειαν. Είς την Αγγλίαν, την
    χώραν τωνΣυνταγμαχιπών θεσμών,
    ό "Ελλην Βασιλεύς ίμαθε άκόμη
    περισσότερον, την Υπομονήν,καΧ
    Λλλα Βασ$λικά καθήκονχα, είς την
    Αύλήν τοΰ πρωτεξΛδέλφον τον,
    Αειμνήστου ΓκΛργίον τοϋ Ε'. Δέν
    άληθες Ι*ι ό Βασιλείς Γε-
    ίχει "Αγγλικήν νΦοτροπίαν,
    τα *«9
    Ηκολούθει χαχά πόδας περισσότε¬
    ρον τοΰ δέοντος - διά «ην
    μας— άλλά διά μίαν χώραν δπον
    άντήχηαεν δδννηρά επωδός προ
    80 έιΛ* "Βααληάς κι' άπό ξνΐο
    Ό Γεώργΐφς δ Β'. είναι ό Ιδεώδης
    Βασιλεύς. Ημείς οί "Αγγλοι χον
    έηχιμώμεν. Αυτού τοΰ οποίον τω
    1917 οί τότε Σνμμαχοι έζήτονν
    την απομάκρυνσιν μετά τοΰ Βα¬
    σιλέως Πατρός τον. Διατί; Διότι
    εΐμε&α δύσπφλος λαός νά καιανο-
    ήαωμεν τονς συναν&ρώπσνς μας,
    δταν δμως γνωρίσωμεν ίνα, φίλον
    ή έχΦρόν, προσφέρωμεν αδολον
    δεξιάν μη καταδεχόμενοι ποχέ νά
    Ηχυπήσωμεν Ιδίως εχθρόν πεσόντα
    ιάτω τής δσφύος. Τόν Βααιλέα
    Γεώργιον έγνωρίσαμεν πολϋ πε¬
    ρισσότερον είς την Κρήτην, επί ίνα
    ολόκληρον μήνα δταν εζη παρά τα
    ΆνάκτΦρα τ·ϋ Μίνωος, υπό βρο-
    χήν όβίδων. Τόν Βασιλέα Γεώρ¬
    γιον έγνωρίσαμεν επί 3 £**/ ώς
    διοργανωχήν καϊ έμψυχωτήν των
    'Ενόπλων ΈλΧ. Δννάμεων έν τ$
    Ανατολή, τάς οποίας οί έχφροϊ
    τοϋ 'Ελληνισμοΰ, δυστυχώς, έξήρ-
    θρωσαν «όαον επιτηδείω( έντός
    ελάχιστον χρόνον, ΑΧλ' αΙ οποίαι
    εϋχνχώς, πολϋ συντόμως θά 4να-
    σνννειχθοτ7ν. Ίδον δέ μανθάνομεν
    καϊ την συγκινητικόν πληροφορί¬
    αν, ότι δ Βασιλεύς ήτο πρδθυμος
    νά διαΗΐνδννεύοτ} «αί πάλιν. 'Β
    Ίαχορία των '_Ί1ηνων εχε» τό υ¬
    πέροχον παράδειγμα τοϋ Κάδρου,
    καϊ οί έχ&ροΐ τοΰ Βασιλέως Γε¬
    ώργιον τόν έμέμφ&ηοαν χαχά κό¬
    ρον δχι ώς Κόδρος ώφειλε νά θυ-
    ιασθ^ είς την 'ΕλΧάδα καϊ δχι
    νά προτιμήοτ] πλάνηχα βίον. Ίδον
    δμως δτι δ Βασιλεύς ί?χ»ι πάντοτε
    κατά νοΰν τό δραμα χον Κόδρου
    καϊ γνωρίζει τό καθήκον «ου, ώ;
    βασιλέως. Τίς ώθησεν αυτόν είς
    τό νά Απαντήση χαχά τοιούτον
    Αξιοπρεπή τρόπον είς τό Λονδί¬
    νον; Πικρία; άπογοήπντις; Τίς
    οϊδε. Καιρός δμως διά τονς "Ελ¬
    ληνας νά ένθυμηθώαι δτιακαιρός,
    ηανχϊ πραγματικαί "πάνμέτρον
    άριστον„, νά ένθνμη&ώβι δέ προ¬
    σέτι δτι είναι καιρός νά καταστή
    καϊ πάλιν σεβαστή ή άρχαία έκεί-
    νη παραίνεαις τοΰ Αποστόλου
    Πέτρου συμβουλεύοντος ** Γόν Θεόν
    φοβεϊσϋε, τόν Βααιλέα Τιμάχεη.
    ΚαΧ είναι καιρός, χω δνχι, δ 'Ελ¬
    λην ικός Λαός, όστις δέν είναι ά-
    χάριστος άνΐλά νούνανείον φΐλόνι-
    μος καϊ ύπβριΙ/φανος, νά ενθυμηθή
    δτι δ Βασιλεύς τού είναι Βασιλεύς
    δλων των 'Ελλήνων, είς χώραν,
    την μόνην έν τω κόσμω δπου ϊαχυε
    καϊ — Θά ΰπερισχύ^— «ό ρηεόν
    "Ίσχύς μόν ή'Αγάπη τοΰλαοΰη.
    ΤΖΩΝ ΡΕΝΝΗ
    "ΑΣ ΑΝΑΓΙ0ΡΙ1ΒΜΕΙΪΟΥΣ ΦΙΛΒΥΙΜΑΓ
    Αρθρον επιθεωρήσεως «ών
    Ην ώμεν. Πολιτειών, πβρΐ χ ών
    ΔωδεΗΛνησιαχών διχαίων
    (Είς τό τ·1χος το5 ΛβρβλΑέντβί μ.ην4ς
    Ίο·λ(ο· 1944 ή έχιθεώρηαις τ·ν Ήν·μ*νι·ν
    Πβλιτει&ν "ΑπΐΘηοδη Βαβΐηβδβ δαΓνβγ,, έ-
    οημοσΐεοσιν ό«6 τόν ώς «νέ» τίτλον τ6
    λοοθ·ν ενδιαφέρον ίρ&ρον βερΐΔα)8βκειντ)αο·
    χ«1 των Δικαίαν άζιώβεεον των Δωβεχανησί-
    ων »·ρΙ »ί)ς ενώσεως τ ε» ν μέ «ήν Έλλάδα):
    Οί "Ελλην·; ξχοον μιά λέίιΐ» 8ιά «ήν έ
    ρι«ήν εττ>τγ]ν' τ6 Ϊ8ι· χαί ο( Άμβριχεινοΐ. Ή
    λέξις «6«ή είναι έπιμβνή, τ), διά νά έχφρα-
    *ι· σοικεκριμίνβ, ή λέξις ετότή είναι
    #άρρβ«. Διά νά Ιλβι·(ΐ»ν είς τί«ρ·κ·(μενον,
    όπάρχβον 12νηβιέ ιί< «ο ΑΙγβΙον, τα οη·1α "χροσεερινώς,, κατέλαβε ή Ιταλία ΝΌχλειστΐκ&ς διά 1912, νησιά ποο 8ικαίε»ς ίχοον άκεχληΙ^ τα "Έλληνικέ>««ρ· έ«· 6λ« «ά Ίλληνιχά
    νησιάΛ, δηλαΐή ποό είναι Έλληνιχά αίς τβν
    βολιτιομόν, βΙ« «άς «αραΙοΌεις το·ς χ αί τέν
    «ληβοβμόν «οο«, «αί πολ 8ι·τήρηαβιν χατβ
    «·ος αΐΑνας «ής £άνης κβριβρχΐβς «ήν Ίλ-
    ληνιχή όντέτητά ι·ος. Μέ αλλα λέγιει, «ά
    νησιά ει4τά Ιχοον γινναΐον «ληθοσμον ηβτι-
    ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑΝ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΑΙΡΟΥ ΣΚΛΑΒΙΑΣ
    Αι«νομή *·νιχρ·6 σισβιτ(·ο εις τοβςΆντάρτβς τ&ν ίλληνιχβν βοονβν. Οί 'Αντάρναι
    Φ' Ιλην την Ι.άρχβιαν «1)« κ·βσχ«[ρο· σχλ·6ι*ς, βν*^σ«ν «ήν έκοχβιίειν «1)ΰ
    Κ.λ··τ·βρι«ς «·» 'Αχ*νο« ΐ1)ς 'Ανις'αρηρίας.
    8ί βπ ίοάοΒ Ιοβ έπιΙ)ΐ*οβ άβΓποοΓάΐΐοοβ γ
    οϊνΐΐίζ&άοβ άβ 1» 4ΐβιτ& ββ Γβοοπΐό οοπίβΓ-
    νοΓ 7 βπτυ.8ΐίΐ8πιο Ι&
    ηο πιβηοβ ίΓ&βοβηάβποίίΐ ν ςιχΐζάβ ΐπέβ ςιιβ
    »ςιιέ1ΐ3, ίίβηβ ρ&τ» Ιββ ίπβτϊίυοίοπρβ άβπιο-
    1α βοΐυ&ΐ Γβάβηοΐόη ςαβ 68ΐά 11β-
    βηΐΓβ βΐ οοηοΐβΓΐο άβ Ιοβ ραβΐοΐοβ βο-
    ΙιβΓαηοε.
    Οίκι νβζ Ι» ΟΓ60Ϊ& 6ίβπι& νο1νβπ4 ροι"
    8Ο8 ίαβΓθβ ν νίνΪΓά 1& £1ογϊ& άβ βυ. πίβίο-
    ή&. ΑΙ^τάπ ηαβνο Ηβπχΐοίο οοπΐ&Ηί εβιοβ
    &&08 πβΙ>α1θ8θ8 γ Ι_1>1&γ& άβΐ δ&οήίΊοίο &
    Ο ΑΡΙΑΚΙί ΕλΙΗΝ ΕΥΖϊΙΟί ΣϊΓΙΔΙΡΙΙ ΤΟΙ ΑΙΤΛΙΙΟ» ΤΟΥ Α10ΪΒ1ΒΙ
    ΕΙ ΑΝΤΙΟϋΟ ΟΒΙΕΟΟ ΡΕΟΟΙΤΑ Α δυ ϋΙΟΝΟ
    & &1 ρηβίόΐο ηβΐβηο.
    Ιλ νίβΐ» θΓβά», ουπ& γ δίταοοΐο, οιιγ&8
    βχρβπβηοΐ&8 άβ βοΙ)ϊβΓηο8 ροριιΙ&Γββ εοπ
    νιη& Ιεοοίόπ γ υ.π βϊβπιρΐο άβΐ 8Ϊ8ΐβπι& ΐπέβ
    ίιυΐηαηο άβ κοτοΐβ—ιο, Ιι&Τοίβ. Ββπχίάο τ_πχ-
    )ΐέη 1& ορΓβδΐόη δΓΐβΓΕ άβ Ιοβ
    βπ βυβ βυβίΐοβ άβ βχίΓ&νίο ς[ι_3ΪβΓοη
    άβηατ αί πιαηάο.
    ΟΓβηάβ βαοηίίοίο £υέ βΐ άβΙρυ.βΙ)1ο
    Ζθ ςαβ βη Ιαοηα άββίβα&Ι ρβΓθ 8ΐτηοό1ΐο&,
    άΐό 1& ρηΐβο» άβ 1ο ςαβ ββ ο&ρ&ζ ςαΐβη ββ
    Τθ&ΐβ ΡΟΓ 1β ΙίΒβΓΧ&ά, 18 ]ΐ18ΐίΐ5Ϊ8 Υ 1& Ιιβγ,
    ςυβ ηο ββ ηί ββΓά ηαηο» 1& άβΐ
    8ΐηο αβ α,υΐβη Ιβν&ητβ πιβίθΓβδ ίάβ&β γ
    ν8ΐβΓ0808 ρπηοΐρίοβάβ νϊά» γάβ
    Ροοοβ άί88 πιάβ γ βΐ ραεΙ>1ο ήβΐβηο νϊ·
    νΐΓά ηαβνβπιβηΐβ 1α ρ1βηΗυ.ά άβ βυβ άβΓβ-
    οηοβ, Ια βηοπηβ β ΪΓΓβηαηοώΓοΙβ ίθΓταηα άβ
    8βΓ 1ΐΙ)Γβ.
    Νθ8οτΐΌ3 ηο ροάβΐηοδ άβ]&Γ ραβαΓ ββΐβ
    &οοηΐβοίπιΐβηίο, άβ ί&ηία τηβ^ηΐΐαά γ νβ-
    Ιογ, βϊη ΓβοοΓάατ α 1α νίβ]α ΐηβάΓβ άβ 1&8
    άετηοοΓαοΐαβ βη βΐ πιοπιβηίο βη ςαβ ΓββαΓ^β
    αηΐάα γ ηιάβ ίαβΓτβ, ρ&Γ& γθΙοπι&γ 8α
    1&8 ββηβΓβοΐοηββ ίαΐυτ&β, γ ηη ηαβνο Κ-
    άί&8 £.ηια8&Γ& ΐαπχΜέη β3ου.1ΐιυ:α8 βοΙΐΓβΙια-
    τη&η&β... Κβδοη&ταη ΓβάΐπήάοΒ Ιοβ ηοηιΙ)Γ6β
    ϊηίεα£.ΐ8άοβ άβ Ρβποΐβδ, ΡΙαΙόη, 86οτ8ΐβ8,
    ΑΓΪ8ΐ6ΐ6ΐβ8: οαγαβ Ιβοοΐοηββ αύη άβαβη &ϋ-
    ηιβηΐ&ηάΌ Ιαβ ταβηΐββ σΐνίΐϊζ&ά&β άε ίοάοβ
    Ιοβ οοητίηβητβ3 άβΐ χαιιηάο.
    ΕΙ βαΐάο άβΐ β&οπίίοΐο ξ,ήβζο ηο η»οβ
    δΐηο αΏ&ηζατ ττ_8 1α νβτάαά οοηβαΙ>ίάα: Ι—
    τηοοΓ&οΐϋ τηιιηίαΓα βΐβπιρΓβ 8θΙ)Γβ βΐ άβε-
    ροΐίβπιο, γ Ιαβ^ο άβΐ βοϋρββ νοΙνβΓ&η Ιοβ
    ριιβΙ)1θ8 β βα ίΓβάίοΐόη, α ΐβ^Ιπιβηββ ηυ-
    πιαηοδ, άβ *ταΙ)αΐο βη ρ&ΐ γ άβ οοηοοτάία.
    ϋη άβΙ>βΓ άβ 8Γ»*Ηυά, ςηβ άβ&β 8βΓ β-
    ίβτηο, ηοβ πιυβνβ α Γβοοτάατ ηογ οοη νίνα
    δπηρατία ε> ββίβ αάηιΐταοΐβ ρυ,βΐϊΐο βπββο,
    βη Θ3ΐ» ηοΓΛ βαγα ίαη βιΐΓοϋΐηο οοτηο ββ βιι
    ΙίοβΓαοίόη άβΐ γυβο ΐηιρυββίο βϊη Ιβγ γ βίη
    βτΐοΐα. ^αβ βυ. βοΐ νχιβΐνα α γοπΙΊ&γ οοη
    ΐοάο βα ββρΙβηάοΓ άβ ΙίοβΓίαά γ ^ΙθΓΪα,
    οοηιο βη 1α νίβ]α Ιβγβηάα άβΐ Οατηρο.
    Ώτ. ΟΑΗίΟδ Μ. ΗΟΒΝΕ
    (Ρογο «Ραίττδ» άβ Βηεηοβ ΑΐΥββ.—
    ΰοΙόη-ΕηΙτβ Κίοβ, Οο&ώτβ άβ 1944)
    βμίνον χαΐ *[ΐ»ν·ο·μεν·ν απ6 τ6 «ρειγματι-
    κ6ν κνεΐμει τής 8ημ.·χρεττΙ·ς, βλτ^Ιβαμιέν «·ο
    ο68έ*·τι έγχατέλιιψ< χαΐ «οτέ 8έν 0« Ιγ- κεη«λ«1ττ) «ήν έλ*18α χαί «ό Ιί··8·ς νά έ- ν»β| μλ την Μητίρει Πα«ρί8α. Οί Α«8»χα*γ]σΐΑΐ ζητοδν την (νο>σ(ν τ·»ν
    μ* την Έλλέδα χαί π·τ(»ν·ον στά σοβαρά
    το&ς 5ρ·ος τ·6 Χάρτου τ·6 Άτλειν«ιχο6, δ-
    β»ς τοος διεχήροξειν 6 Πρό·8ρος Ροβζβιλτ
    καΐ έ χ. ΤαώρτοιλΧ, χαί Ιχοον άπόλοτβν
    βίχαιον. Λέγεται Ιτι όκαρχοον τεορβ «χέβιπ
    νά έκχωρη«-οδν τα νησιά ειοτέ ««6 «άς Με¬
    γάλας Δονβμι.ς ·1« την Τοορχίαν. "Αν κρα-
    ΐτοποπ,β-ξ αότ·«6 αχέβιον, θάπροκειλίση
    την άηίίαν κ«1 την άγανβχτηαιν όλοχλήροο
    τοδ «ολιτιομένοο χόσμοο. Φρ·νο6μ·ν Ιτΐ εί¬
    ναι χοΐί·6ς πι« νά Ιχιχρατγ)α^ τ· *ν·δεχα «ής
    χοσμιόιητος χαί νά λάβτβ ή Ελλάς «ήν α¬
    μοιβήν κ·έ> διχ«ι·δτ«ι 8ιά την Ιστορικήν «ής
    στάσιν είς τ·ν πόλεμον ετότόν, ·1ς τ6ν έβοτβν
    ΐπ·λέμησεν δχι διότι ήθιλ· ν,έ άκ«χτήση 8·να-
    μ;ν, βλλά Ιιότι έκίστε.εν είς αρχάς. Ή Ελλάς
    δέν Αρκή»» είς α4τον χ·ν ·βλε(ΐ·ν έκιζητ·6ο·
    χατ«χ«ήσιις, «λλά α«λ*ς Ιι' Ιν« ΙίιΑΐις.
    Αί Ίλληνες «ίνετι ϋ^«ς 6περή·εινος λα6ς
    |ΐε μ(α ρ.οναδιχή χ αί άαογχρκη χληρον·|ΐΙει,
    χαί ρέ «ν··|λ«τική χβλλιέργιια, *·Ιι έκο«>-
    λ·( «ά θεμιέλια τέββν ττ}ς 'Αγγλιχτ,ς Ισον
    χαί τής 'Αμ«ριχανιχ1]ς Δημ·χρβ«(ετς.
    *0<«ν ·|ΐιλ·δμ· γιά νοή|ΐ·να Ιβιμονήν, κρΐκιι νά λάβιβμεν 6κ< αημ·1*οιν «ήν ·λό- 1* τής ΙλεοΙερΙεις χ·1 «1)ς έπιβομ,Ιας ίνβοαε- «ς με «ήν Μητέρα Έλλάβκ, κοο «αρέμειν· 5σδεβτ·ς μ·«·ί4 τ·ν Α»δ·κ«νησ(ε·ν, χχί «ήν «ρ««αιάν μάχην, «Μσ Ιιιξάγει Μ* είς «άς Ήν»μέν«ς ΠβλιτεΙας, ά«6 την Ι8ρ« «·» ·ΐς «ήν Νέαν Ύαρχην «· Έθνιχβν Λ«8·χανησι· •χον Ζομβο·λι·ν, Ικο «ήν Ικετνήν άρχηγΐαν «ο6 Πρ··8ρ·ο«·ο, Διός Νιχ·λάο· Γ. Μ«ορ1). Κ«ί σημιιοδμεν «ά πρό···»* οχ4λια τ·Ι Αρο< Μαορτ). αΤά 4«οχγ]μα«α «βό οβέατ^ββν «·λεβ«α(- εος ο( Σ6μμαχ·ι ·Ις «ά Νησιά «ο· Αΐγ·1·ο χρηαιμε·οον άς ζεεηρά 6κ·νθΙ>μιβις τ·· γ·-
    γβνότβς, 8τι «ά Δ»8·χάνη·α κρέκει νά λκι-
    ατραωβδν είς την 'Βλλάββ. Εάν «ά νησιά
    ήσαν Έλληνιχον Ι8ει·ο< χβτά «ήν έναρξιν το· κολΐμοο, άν«1 νά είναι •«ιχΙνδ·ν« βκλα •ίς χά χερια «οί "Αίονβς, «ά ιΐχαν Ιξο«η- ρετήβη — 8π«ς ή Μάλ«α— «όν άγο>ν« «Αν
    ΉνεεμΙνεειι 'Β&νΑν.
    Β*Η 9ιχαιοο»νη χ4ΐ 4 ρ·«λιομ6ς ά««ι«··ν
    «ήν επιστροφήν «Αν Δ«*δ«χ*νήσ»»ν είς την
    ΈλλάΙα. Διχαι··6ν«), βιότι ·ί ΔοεΙεχενήσιοι
    4 4κ·κλήβησ«ν χίει·ι· οί "Έλληνιχώτ·-
    ρ«ι «ών Έλλτ]ν«νΜ, κα«ά «·*ς ειΐΑνας ά«η-
    ν·Ις ξίνης χοριβρχΐετς Ιιετήρησαν χά Ι Ιξετ-
    χ·λο···Ιν νά Ιιατηρ··ν «ήν ε«ι»ομ(«ν τβ·ς
    νά ένεεθοδν μ· «ήν Μη«έρ« Πανρίοα «ο·ς,
    «ήν Έλλάδα. Ρ·«λι·μές, Ιιέτι «ά νησιά «4-
    τά, μέ «ήν στρατηγιχήν οημβοΐαν, είς «ά χέ-
    ρια μιλς έχθριχής 8·νάμ·«ς ββ άκετέλεον κάν-
    «·«· έβειλήν γιά «ήν εΐρήνην χ εί Ι «ήν άοφάλει-
    αν έλοχλήρο· «οδ Μ·σογ·ιβχ·6 χόσμ·βν.
    ΈΐΜΪχοί Έλληνας! Τιμή χ«1 ·ό{* είς α·-
    τ·ος «αί «ις «Α ά»««ανΙχη«εν Οάρρ·< «οας! Ελλάς; Τ· «ι» γιννεΐον μΐλβς «Αν Ένο»- μενε»ν ΈβνΑν. Έ Σ·μμετχός μας, «·β ·χέ- σ«η «ήν 8ριμ·τέραν ·οχιμ*ο(αν «αί άκεΐεΐ- χΐη «ιστή »«Λ χ··1( χσμμΐαν ««ράλειέ/ιν.
    4) ΑΝΑΜΝΗΖΤ.ΚΗΤΤΑΝΗΓνΡ.ΚΗ ΕΚΔΟΣΙΣΤΗΣ"ΠΑΤΡΙΔΟΣ"την ΕηΥΕΝΟΣ αΥΡΕ» (1940-28 ΟΚ,ΟΒΡ,ΟΥ.,η^
    Ο ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΕΑΕΤ8ΕΡ0ΣΕ0Σ ΤΟΝ ΑΒΗΗΒΟϋΐΐΙΝΤΕΒίίίΕη-ΟΥΡΟΪΓΒΥΑΙΙΐ
    (ΒΛΕΪΤΕ ΚΑΙ ΕΤΕΡΑΝ ΣΧΕΤΙΚΗΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗΝ ΜΑΣ ΣΕΛΙΔΑ)
    Μβν«6ι9έον, 16 Όχ«ω6ρί·υ 1944
    ΕΓχ·ν την ευτυχίαν νά εΓμαι 6 κρή¬
    τες β·ικ ήκοοοα κ4τι τι διά «ήν α¬
    πελευθέρωσιν τα.ν Ά£ηνσ»ν χαί Πει¬
    ραιώς, ά«4 το ρβδιβο/ωνβν.
    Άμέσως διέδωβα τηλεφωνικόν: «ήν
    εΓίησιν είς κάΊΐΌΐβν δμογενή χαί χον
    παρεκαλβσα Λ ενεργηθή καί εξακρι¬
    βωθή άν ή είδησις ήτο αληθής.
    Ένερίμενα ·κ! 10 λβκτά χαί μβΰ
    Τελετή καταθέσεως στεφάνου είς τό μνημεΐον τού Οεηεπιΐ
    β, υπό των Έλλήνων τής Ούρουγουάης.
    φ δχι ενήργησε μέσφ ι·6 διε-
    θνο&ς είΐησεβλογιχοδ ηραιιτορβίβϋ
    II-
    ηίΐβά ΡΓθδδ »«ί το» απήντησαν δ«ι
    πραγματικώς ή βΓδηαΚ ή™ «π£·η|*ο€·
    Ή πρώ«η μοο ενεργεια τέιβ ήτ·
    ήρχιβαν οί ρήτορες, μέσφ «βδ φ·ρη-
    νδ ΡαΙιοοταίμοδ Άριέλ, οίτινες έ£ε-
    φώτησαν έν*·οσιώδ·ις λέγοος όπερ
    τής Πατρίδος μας, χα*ώς έπ£«ηζ καί
    δ χ. Λρόαος Κοπραίος, αναπτύξας «ήν
    «αί ώραν Ιΐην περίποο, }*
    λοι οί! Έλληνΐς ·ίς την Πλατ·(«ν
    νεζαρ«ηο.ας, «έριξ «·0 μνημι(,0
    Έλεο^ερωΐοβ" τ1}« ΟόρυογοοΛης
    Άρτίγος,
    (Φωτθγραφία μερίμνχ) τού χ. Πέτρου Α. Νούση)
    ΕΙΚΟΝΕΣ ΕΚ ΤΟΝ ΛΙΑΦΟΡΟΝ ΤΕΑΕΤΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΥ ΕΝ Μ0ΝΤΕΒΙΔΕ3
    ίΦωτογραφίαι ληφθεΐσαι καί σταλείσαι ημίν μερίμνη τού πατριεετικοϋ όμογενοϋς κ. Πέτρου Α. Νούση)
    ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΝΗίΥΡΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΒΕΡίΣΕΒΣ
    ΦωτβγρετφΙ* ληφβεΐοα έν Β·ο4νος "ΑΙρες, Ιμ*··οθ·ν τ·6 μνημιΐοο το6 Έλ·ο-
    βι·»τβ· τής 'Αργεντινής 2»ρατηγ·6 Σάν ΜαιτΙν, χ*τά την τελετήν χαταβεσβως
    ατ··άνε*ν 4x1 τή «βελ»ο·ι·ώσ·ι «Αν Αθηνών, άς 4^ράΙ/αμ·ν ίν έχτάβεΐ είς «ήν
    «ρ·ηγ·ομένην μ,ας ΙχΙοσιν. £(ς «ήν φ·»τογρ·φ(«ν «οτήν λβμβάνοον μέ^ος αί οίχ·-
    Άβαναβί·» Βαίρβχλιβτη, Μιχβί|λ Κ·βτρ·6λη, Ι«άνν·ο Βογι·τζ12οϋ, χαί
    Ιλλοΐ αγβιιητοΐ κά··ιχ·ι.
    νά άνυψώαωτάς σημαίας ίΐς ζο Κοι-
    νβτιχόν, μας χτίρΐδν, χαί κατόπιν να
    τ?ήν χαρμ^^ονον εΓδηβιν τηλε-
    , καθ ώ; μ αί έκ στόματος βίς
    βϊόμα, είς δαοος έμογενεϊς ήδονήθ-ην,
    ΛΙΙΙΙίΙΙίϋίΙ!
    II
    ΙΡΙΙΙΒΠΡΙ10Τ
    ΕΚ ΒΕΡΙΣΣΟΥ
    Πανηγνριαμός τής
    ςώσβως των 'ΑΦηνών πάϊ άλλαι
    συναφεϊς είδήσεις
    Βερίσσο-Άργενΐινής, 22 Όκτωβοίου 1944
    Χθές Σάββατον, είς την έδραν της Έλληνικής
    Κοινότητος έωρτάσθη μεγαλοπρεπώς ή άπελευ
    θέρωσις τής Πατρίδος μας.
    Την 21ην ώραν έψάλη δοξολογία υπό τοϋ Ρώσ-
    σου ίερέως κ. Άβερκιου, είς την οποίαν παρέστη¬
    σαν πλεΐστοι συμπατριώται χαί φίλοι μης έκ των
    Συμμάχων, καθως καί ό Πρόξενος τής Ελλάδος
    Μγ. Ρηΐεδΐοη οικογενειακώς.
    Μετά την δοξολογίαν, είς την αίθουσαν τελετών
    τής Κοινότητος έψάλησαν ραδιοφωνικός οί Ιθνι-
    κοί ΰμνοι Άργβντινής καί 'Ελλάδο^. Κατόπιν ω¬
    μίλησαν δ Άντιπρόεδρος τής Κοινότητος κ
    Σταύρος Μιχαλακακης έλληνιστί, καΐ ό χ. Γαβριήλ
    Εύσταθόπουλος ίσπανιστί, άναφερθέντες αμφότε¬
    ροι 6Ϊς τό τετραετές μαρτυρολόγιον τής Μητρός
    Ελλάδος, χαί καυτηριάσαντες την προδοτικήν
    στάσιν τής διπροσώπον Βουλγαρίας, χατέληξαν
    δέ, έξυμνοΰντες τό "Εθνος μας χα'ι την απελευθέ¬
    ρωσιν των Αθηνών.
    Μετά ταυτα επηκολούθησε λαμπρά έλληνική
    διασκέδασις, διαρχέσασα μέχρι των πρωϊνών ώρών
    τής επομένης.
    * * »
    Την Κυριακήν 29ην τρέχοντος ή ίνταΰθα τοπική
    Έκιτροπή Ελληνικόν 'ΕρυΦοον Σταυροΰ, δίδει
    άπογ·υματινήν εορτήν, ^ είς την
    σαν τής Κοινότητος Βερίσσου, όπου Θά παιχθη
    τό δράμα <Τά Όρφανπ>.
    * * ·
    Την 4ην προσεχούς Νοβμ'βρίου, ημέραν Σάβ-
    ;, δλόχληρος δ Έλλη-
    νισμδς τής παρακίας μας έλαβε γνώ¬
    σιν εγκαίρως, καθ-" βοον δ ενας μέ
    τ6ν Αλλον διεδιδ· άστραπιαίως -ό εό-
    φρόαονον άγγβ)μα.
    ΕΓχομβν δέ ώρίδει μέρος συγκεντρώ-
    αεως Ιςω8·εν ν,δ "ΆΘηναίουΛ. Με-
    γάλα έπιβατκχα λβωφορεΐα χαί *δτο-
    χίνητα χαί χαμιδνια, στολισμένκ μέ
    ελληνικάς σημα'.βς μενέφβρον τόν Ελ¬
    ληνισμόν χαθώς χαί ζένοος είς το μέ-
    ρο< «ής ουγχεντρώσβης. Κατά την 19 ην ώραν ήρχισεν ή παρέλασις των φοιτητών ιτολλών σχο- λών »οί Πανεπισίημίων μετά λαβά- ρων χαί σημαιων. Είς τδ μέρος τής συγκεντρώσεως βατον, το φιλοπρόοδον σωματείον «Πλάτων» δί¬ δει λαμπροτατην εορτήν είς τό θέατρον 8ει1όπ υοΓ3ηϊ&ηο, επί τή; όδοθ ΜοηΙενιάεο 1088, έν Βερίσσω μέ είσοίι ιν ελευθέραν —άνευ πληρω- (Σονέχετα ·Ις ίήν ϊ«λ·βταΙ«ν ΒΤΑΝ ΕΦΒΑΣΕΝ Η ΒΡΑ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥ8ΕΡ0ΣΕΟΣ ΊΙ·5 μ(α φριχτή ·1χών χα«ει·τπο(ρ1]ς κβο μέ «ήν ·ον«·λεσθ·Ισ«ν &«ιλ··#*ρ«βιν. Δέν ε«αν··ε·»(«ι τΛν χαΐαχτητΑν. βοτέ γενναιόνητα τ;βδ σεραιοδ μας, χαί, τέ- λος, ώμίλησ*ν δ χ. Πρόζβνος τής Ελ¬ λάδος μέ ένθουσιαστιχά λόγια, χβιρο- χροτηθ-έντες άκαντες. Μετα ταΰυα Ιγεινβ διαδήλωσις διά τής λεωφόροο "18ης *ΙοολίθΓ>β μέχρι
    τού Ραδιοσυαθ-μοΰ 'Αριέλ χαί έχ*ΐ#εν
    μετά σημαίαν χαί λκβάρων δλοι οί
    Ελληνες, ·ί φοιυηταί χαί πολλοί έν-
    τέπιοΐ χαί {ένοι, Ιως δέχα χιλιάδες,
    ουνώδευαν την 9ιαδήλω·ιν, Οητωχρβυ-
    γάζοντβς διαρκώς: Γρέσια.... Γρέσια....
    Γρέαια... Άτένας.'... Άεένας.... 'Α«έ-
    νας, εως την Πλατείαν 'Ανβξαρτηβί-
    ας, δποο εγεινεν ή διάλυσις.
    Την δέ Κυριακήν, 15ην τρέχ·νιος
    γα)οΐΕρβιιή στέφανον έχ φυσιχα>ν έν-
    θ·έα»ν.
    Αί μαθήτριαι τής Έλληνιχής Σχβ-
    λής «ής Έλληνιχής Κοινότητος Μόν-
    τββιδέου, λβκροφορεμέναι «αί
    τημέναι περιζ υ·0 σνεφάνοο,
    «ούς έθ-νιχοός ΰμνοος τί)ς Οόροογουέης
    «αί τής ΈλλαΙος.
    Περαίνων την βόντομον ναότην άν-
    «α*·χρι·ιν, τ·νίζ« δτι Ιιεχρίθ-η χ«ί
    «άλιν β άχοόραστος δμογ·νή< ·ήτ·ε χ. Δρδαος ΚυπραΕβς, χαί 6«(, ώς «ι- •τεόε», Κλοι οί εί* "Ελληνες καβιο- ρέθησαν είς αότάς «άς χαρμ··6ν·οζ τελετάς. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΡΛΜΠ-ΤΗΣ ΤΟ ΚΑΤΑΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ Ά&άνατη Έλλάδα μας, γιέ ηύττα μί παμάρ$, καά ζήν δύση γιά νέ ίόβς τό ψ»ύαη· Λιονιάρι. Λύτό ηον έξβΜΐνησ» άη' ζήν λβρή φωληά τον, Ηί' δλην την γή φοβέριξε ηώς #ά γκψ$ διηιάτον. Κι' έ*»-α πρωΐ τ ου Όκτωβριοϋ Μομπαοτιπά *ι*άα, σιήν Πίνδο μας άνέβηπβ παΐ μ' ίπαροι μιΐάβι; "Έδώ ηοϋ ηρωτοηάχηαα, άπέ έδώ *>* άρχίβω,
    Λ?ναν πρός έναν τοϋς λαονς δλους #· καΐακΐήοω.
    „Πρώτον «ην χώραν ηον μισώ, αύιήν των Αθηναίων,
    ηηα εηειτα ζήν πλούσιαν ζήν γήν χ ών Πιολεμαίων,.
    Μά γλήγορα πατΑλαβε έκεΐ ψηλά η' ά*έβη,
    ηώς ήτο δυαΜολώτε^ος ό δρόμος νά καΐέβη.
    *"°Χ'Κ> Ληούει μιά φωνή των νέων Δεωνίδων,
    τής δοξαα%ής Ελλάδος μας, τής χώρας %ών Έλλήνων.
    Ό "λέ
    Ό "λέωνπ ποίος
    την δέλια ώρα έπίίνη;
    ^ η ρ
    δλοι καλώς τδ ξέρονμε: ή γ ής το§ Μουσσολίνι]
    Αυτή δπου ανέτρεψε ή ξαπθνο,ή Έλλάδα,
    αυτή πού δίν οεβάαϋηχβ τό μηζριηύν ζης γάλα.
    Άμέσως βΐέπει ζόν Τσολνί νά τής φνλά καρζέρι,
    ηι' έπίταξ· άη' ζόν φόβο ζης ζό δίλιθ μαχαϊρι.
    Νά φύγη δέν έηρόφθασε, βαθειά ηληγή λιβαί*",
    ηαΐ τώρα νάιην, ίπεσβ, άδ<ίξα·τ«η πβθβίνει. Τώρα τής τ}λθεν δ ηαιςός δλα νά *ά ηΛηρώαΏ, «Λ «0α έκαμε ατήν γή πό. 8Ιχβ βιβηλώβη. ΤΛν ΑΙ&αηων τίς γνωοχες Ικ·ϊν«ς νν^«ννί«ς. χαϊ των Έλλήνων τίς ψ^ηχές, τίς 96οβς ηαηονχίες. "Ολουςζούί *§ήνονς ηι' όδνρμονς ηιϋφιρε σζ*ψ λ·** μ·** «»· δλα χά ιάβα βέθΜνα τΛν Δώδ·*α Ν-.,Λν μ«ς. ΙΩΑΝΝΗ2 Β. 2ΤΑ2ΙΝΗΙ ΪΓΕμ Σάμ·ν) 1044)
    ΤΗ* ΕΝΑΡΞΕΩΣ ΤΟΥ
    ΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ- (5
    «ΠΑΝΗΓΥΡΙΪΜΟΣ ΤΗΣ ΛΠΕΔΕΜΡΙΣΕΙΣ ΤΟΠ Α9ΗΗΡΗ ΕΜ Μ0ΗΤΕΒ1&ΕΠ ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗΙ
    (ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ ΕΤΕΡΑΝ ΣΧΕΤΙΚΗΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΝ ΜΑΣ ΣΕΛΙΔΑ)
    Μοντεδιδέον, 20 Όχτ. 1944
    Συγκίνησις μβγάλη χατέλαββ τόν
    Ελληνισμόν τής Οδρουγουάης την
    βαρελθοϋσαν Παρασκευήν, 13ην τρέ¬
    χοντος, έ «ι τή εΐδήσει της <χ-ελευ· μέ τας βημαΐας των, ώς «αί αντιπρό- οωποι διαφόρων όργανώσεων μέ «ρο- βωπογρανίας των Συμμάχων ήγε«ών Ταωρτσιλλ, Ροΰζβελτ χαί Σχάλιν. Ω¬ μίλησαν αρχβτοί έζ αδτών όπερ τής ταζόγλου, δατις βροντοφωνούν, ηδχα- ρίβτησι πρ*τον το ζητωχραυγάζον πλ.ήτ>ος υπέρ της Έλ)άδος χαί υπέρ
    τής Οδροογοοάης, »αΐ κατόπιν έγε-
    λοιοποίησε τόν Μουσσολίνι χαί τα 8
    τοθ Γαλλικου Γυμνασίοο, συμπαΦοϋν-
    τ«ς την 'Ελλάδα, εξήλθον χαί αόιοί
    είς διαδήλωσιν είς τού; κεντριχοός
    δρόμβυς, κατόπιν οχετ.ικής αδείας τής
    Κυβερνήσεως, μέ ελληνικάς χαί γαλ-
    'ΕθνΑν.
    Την Κυριακήν, 15ην τρέχονΐ·ς, καί
    ώραν 1 Ιην π.μ., τό Διοικητικόν Συμ¬
    βούλιον τής 'Ελληνιχής Κοινότητος
    Μοντεβιδέου, άπο κοινου μετά τοδ
    ΕΙΚΟΝΕΣ ΕΚ ΤΟΗ ΑΙΑΦΟΡΟΝ ΤΕΛΕΤΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝΗΓΥΡΙΙΜΟΥ ΕΝ ΜΟΗΤΕΒΙΛΕΟ
    (Φωτογραφίαι ληφθεϊσαι καί σταλείσαι ημίν μερίμνη τοϋ πατριεβτιχοΰ όμογενοϋς κ. Πέτρου Α. Νουση)
    ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑΝ ΜΑΣ
    Ζηθι γλυΗΒΐΛ ΣημαΙα μας
    ότου "ΕΦνους *«)ν
    μέ δάφνβς δΧοοχόλισχη
    βγαίνεις οτόν Κόομο πάλι
    Δβίχνεις σεά ίθνη όλη; τ1ίς Γής,
    Σημαία δοξασμένη,
    τό αϊμα των άνδρβίων Σου
    ηον Σ' £χει (ΐαντιαμένη.
    Ζ/|θι γλυκβτά ΣημαΙα μας
    χαντοχζινά κι' αΐώνχα,
    ώς Εζηοβς *ρι·«1νδο(η
    τόσες χιλιάδβς χρόν»αΙ
    ΠΕΤΡΟ! Α. ΝΟΥΣΗΣ
    Μοντεβιδέον, Όν-τώβρΐΓς 1944. Επί τή άπελευθερώσϊΐ τοϋ "Εθνους
    θ-··ώβ<ως την 'Αθ-ηνών. Όλβχληρος ή "Ομογένδιβ »ί)ς Πρω- τ·ο·όσης ταόυης προαήρχβτο αδθ-ορ- μήτα»ς π·ρί την 6ην μ. μ. τής Ιδίας ημέρας, ένβ·οο·(ά)δης χαί μέ την ση- μ«(αν μας άν ά χιϊρας, ώς ένίοης χαί την τής Οδροογουάης, είς την Πλα- τ·Ε«ν «ής Έλβυθερίκς, δπ·υώα«ΟΓα»ς •υνέρρ*· χαί τιλήθος εντοπίων ««ι ζένο>ν Γνα έχδηλώβοον τα «ρός την
    ένΙ·£ον ΈλλάΙ» αΐν^-ήμαιά των.
    Κυρίαι κ&ί Δεσηεινίϊες έχ χαρας
    έΐάχροζαν, χχί τδ θέαμα ήτο πρα¬
    γματικάς πρωτοφανές. Οί φοιτηταί τού
    ίΊ·λοτ·χνβίοο χαί τοθ Πανεπιστημίου,
    μέ τοος χατ>ηγητάς των πρ·οήλθ·βν
    αίωνίας Ελλάδος χαί έν έχτάσει εξε¬
    δήλωσαν τ όν ενθουσιασμόν των, χαί
    διά πατριωτικήν λόγων έξάμνηοβν
    χαί τοβς αρχβίους ήρωας τής Ελλά¬
    δος, τ6ν Θβμιστοχλή χαί χον ΑεωνίΙα,
    τονίσαντες επί πλέον δτι χαί οί βη·
    μεριν&ί "Βλληνες έφάνηββν άνταζιοι
    των προγόνων των μέ τόΓδιον ζωηρόν
    πνεδμα, μέ τάς ιδίας «ρετάς χαί την
    «ότοΐυβίαν χάριν τής έλευθ-ερίβς τής
    Πατρίδος των.
    Ώμίληβα,ν έπίβης β καθηγητάς
    Ογ, ίόρβζ ΗυπιΐοβΓί, έ Ώγ. ίυϊδ
    Οίθίά&ηο χ«ί 6 φοινητής 8Γ. Ρο-
    ΟΓί§υβζ ΡίηΙο,τβλευτκΙος δέ, δΠρβ-
    τής Ελλάδος χ. Γρηγόριβς- Παν·
    ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-
    ------·---------
    Ελευθερία Ιύπνησες άη' «όν ββθύν ΐο» ν ην ο,
    ηα πάλιν είς «α #«ήθη σον φοριϊς τον &βη§ο χςΙνΦ.
    Εξυπνήση δΐόΐβυκη άη' «4 χρυσόν Ήραϊβν,
    Αάμπει ξανά ό ήΛΐ0ς αου αχ* "Ε&νος *« ώρβΐον.
    Άηό %ής "Ηρας ζό νησΐ εως τοϋ Ίηηοη§ά%η,
    ή Λ·»ε··ϊά ξαπλώνεται βίς δΛα «άλλα κράτη.
    Π16·ν οί Ουννοι δέν μαοροΰν λαονςηχά νά βκλββώνονν,
    ήλθεν ή μερά ή γραφχΐ, ν' άρχίσονν νά ηλη$ώνουν,
    γΐά «' δ,νανδρα έγηλήμαχα σ«#)ν γή ηον §χονν πρβξβι,
    ό ηάΦε ίνας άη' ανχονς ο&ν ψάρι θά σπαςάξτ/.
    αΟλα χά έΙΙηνικά νηαιά, μ*ζν άγπαΧιαομένα,
    Εϋβοια, ΠεΧοηόνψησος, εί»αι λευΐερωμέ» α.
    Γώ^α μέ «ό Φθ»νέ»πωρβ, «ώρα χωρΐς λολούδι*,
    ή Αενχεριά %ά ξνηνηαε μέ «εί γλυκά χραγούύια.
    Κΐ άηό έπεΐ ξαηλώνκται σέ δΧην την Ενοώηη,
    οχόν "ΟΧνμηο, ατήν ΠΙνδφ μας, ατήν ξαΜονοτή Ρο&έηη.
    Στ)ν Ινδοξη Ά+ήνα μ·ς παϊ σ' ΒΧην ·τ)ν Έλλβδα,
    *»ην "Ηπειρθ, Κεφαλλωνίά, Κέρανρα καί Λ» υ», εί δα.
    Ελευθερία, άρχιοες άη' τό Χ·μη»όν ΑΙγαϊον,
    «αί φέρνβις είς την Μάν»· μας τό ΜάΧΧος τό αρχαίον.
    Φέ.νεις την ΔόΙα, τ)ν Τψή. τοϋ Κέ«μ·ν τ)ν Γαίήψη,
    τό δίΜΛΦμα τό δίκαιον των ΣίτΧ*ρ-ΜθΌ0θ·ΧΙνι.
    ΈΧευ&ερία ζνηψηβες, η±ά Ην φορεϊς τέ μ»ϋ»Λ,
    μλϊ πέλι αέ ϋμνοΧογοϋν μίβ' στήν ι_νί· Δαύρα.
    Ντνμένη οχά δλόχρυαα, μέ 0χέμμ· βτό ΜΖψάΧι,
    Δ*ντβι>ΐ*(, ΈΧΧΛδ· μας, βρίακεααι *#ν άγΗέΧψ
    Δα%ι ηάντΛ ίδειξις, όπως βτά μλψ «α» «ώρβ,
    1 *ημ·ίνβι Λ*ν*·β·2Λ, ώ Δοξαομένη Χώ§α
    ΙΩΑΝΝΗΣ Β. ΣΤΑ2ΙΝΗΣ
    (Έμ Σάμου)
    (Βονίνος -_«ί·ί, %Οη%Λβι%·ς 1944)
    έχατομμόρια των λογ/ών τού που 6-
    «έοτησαν την ιιανωλεθρίαν «τήν'Αλ-
    {Ιανίαν επβιτα 4πό την χατά τής μι-
    χρας χαί βίρ-ηνιχής Ελλάδος Ανανδρον
    επίθεσιν. Λίαν συγκεκινημένος 6 μ.
    Πανταζόγλου έτΐλείωαε τόν λόγον τοο,
    τον οποίον ίιεδέχθηβαν ζητωχραυγαί
    άτελεότητοι, ώς έττίοης όπερ των Με-
    γάλων Σαμμάχων μας.
    Μβτά ταθτα ή διαδήλωσις, διά μέ-
    βοα τής χεντρικής Αεωφόρου "Ιδής
    Ιουλίου „ χατηυθ-ύνθη πρός την κ·-
    τοιχίαν τοϋΠροέϊιου τής Δημοκρατίας,
    *ροπ·ρβυομένων τε»ν φιρόνχων τάς
    βημαίας των Συμ μάχω ν Έθνεον, χαί
    μέ τό ραδιέφωνον έκ* αδτοκινήτου,
    μ·ταδ(δοντος μουσιχά έμβαιήρια. Έ-
    π·ιδή βμεος 6 Πρίεδρος τής Δημο¬
    κρατίας άκουσίαζε χατ* εκείνην την
    βτιγμήν, ή Όμβγένβια «όσαωμος »α-
    τηυθ-όνθη έχεΐθεν έ»" αδτοχινήχων
    χαί λβωφορ·ίων πρός τό οΓχημα τής
    Ελληνιχής Κοινότητος, δποο προβε-
    φέρθ<ηβαν διάφβρα άναψυχτιχά χαίέ- κηχολο6Θη·β ζωηρά έλληνΐχή διαβχέ- Ιαβις μέχρι των πρωϊνήν ώρΑν τής επομένης. Τέ )έ Σάββατον τ· πρωί, οί φοιτηταί ΑΠί ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΝ ΤΗΣ ΠΟΛΥΠΑΒΟΥ- ΚΕΡΚΥΡΑΣ Με<α£6 τ*ν κλε[ο«ε»ν αλλεεν μερ*ν «1)ς ΈλλάΙος, «ολ ·ί Ιταλοί χα> ·1 Γε·-
    χα«έ·τ··ψαν, »ατ«λέγ«τ«ι χαί ή «·λοιικ*ής Κίβχορβ, «τ)« ό«οΙ«ς ·ί ή··1*·ί
    χάτοικοι όπέατηβαν μετ* κ«τρι«ετΐχ1)ς κα^τερΐετς «Α κάνίιινα.
    Έ ανΜτέρεε «Ιχών «αριοτ^ *ρ·1*ια χ«τ·ιχι·ν ι«)< Κε·Ν·ρο.ς έχ τ«ν σοχνβν Ι·μ.β·ρΒισρ,αν τ»ν ένάνδροεν «ιρ·«όρε*ν »·δ Μο·σσολ(νι. Πέτροο). λιχάς «ημα(α<, χαί έζητωχραόγαζον υπέρ τής Ελλάδος, τής Οδρουγουάης καί τΑν Σομμάχων μας Ήνβμένων ΟΤΑΝ ΕΦΒΑΣΕΝ Η ΒΡΑ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡ0ΙΕ11Ι Ή *ν*»τέροε ·εοτ·τρ«φ(> ««ριστέ*. την ·ϊα·δ·* Σομμ·χικ*ν Ιονάεχεεεν κατ« «ήν
    σιν «Αν Πα«ρ*ν, τάς 6«·(«ς ·ιι·Βέχον«αι έν»οοοιε»Ι·ς ·ί χά·
    «οιχοι ρ,έ ·τ||>αΙ·ς χειΐ λάΐβρα.
    τοιοότοθ τής "Έλληνιχής Έ·τ(ας
    Μοντ·βιΙέουΜ, χαθώςκαί τώνμαΐητ&ν
    χαί μαθητριων τΑν άντιστοίχων των
    ■χολείων, παρουοία τής Όμογενείας,
    Προξένου τής Ελλάδος χ. Γρη-
    γορίου Πανταζόγλου χαί τής άγαπη-
    μένης μας Κορίας τού, χατέθ-εσαν
    βτέφανον είς τό μνημείον τοδ Έλευ-
    θ-ερωτοΰ τής Οδρουγουάης Στρατηγοϋ
    Αρχίγας έν χ% Πλατβία. τής Άν·-
    ζαρτηαίας. Οί μαθ-ητόπαιδες εψαλβν
    τους έθ-νιχβός δμνβυς Οόρουγουάης
    καί Ελλάδος.
    Έλκίζ» δτι άπό τα ολίγα τα 6-
    «οίβ γράφω ανωτέρε», θά ·ο*ή Ιστ·
    χαί μ(α άμυΐρα εικών το* πρωτβφη-
    νοΰς «ανηγυριβμοθ που Ιγεινε είς την
    πόλιν μας 6πέρ τής Ελλάδος, τόσον
    Ακο τους "Ελληνας, δββν χαί άκ· τους
    εντοπίους άγαπητβυς Οδρουγοοαηνβός,
    οίτινες είναι σέμμαχοί μας «αί δέν
    πβραλεΐπουν ·6χαιρΙαν διά νά έχΐη-
    λώσοον τα τΐρός τον Ελληνισμόν άδελ-
    «ιχα χαί γνήβια αί·θ·ήματά τ·ν, έ·)*
    χαί έξ όνόματος τοθ εί* ΈΧλη-
    ω
    νισμβδ έχφράζβμεν αδτβϊς ταςθερμι
    τάτας ευχαριστίας μας.
    ΠΕΤΡΟΣ Α. ΝΟΤΣΗ1
    ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΗΣ "ΠΑΊ Ρ'Δ°31Ι^1^5ΙΙ.2.Υ-Λ!1ί^^^-^12 -
    -1 —_— ι ———Τί
    -Ι.----1—Ι.----1.----1 ε-
    Η
    ΤΙΟΝ
    ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΞ
    ΕΞ ΑΝΑΚΑΛΓΦΘΕΝΤΟΣ ΠΡΟΣΦΑΤΩΣ ΕΠΙΣΗΜρ^
    ΧαΝΕΤΡΕΨΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ
    ΤΡ 'ΌΧΓ ΤΟΤ ΜΕΓΑΛΟΤ ΜΕΤΑξΧαΝΕΤΡΕΨΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ
    Νέα 'Υόρκη, Αύγουστος 1944.— Κατά
    τάς πληροφορίας τάς οποίας εχβι τό Γρα¬
    φείον των Πολεμικών Πληροφοριών, των
    Ήνωμένων Πολιτειών,ή εφημερίς ΙΙΤβπι-
    ρο (Χρόνος), Ανεξάρτητος Ιταλική ήμερησία
    έ>-διδομένη §ν Ρωμη, ίδημοσίενσε τήνΐ.'ίην
    Ιουλίου τα Ιπίσημα στενογραφημένα πρα-
    κτικά τής συνεδριάσεως, κατά την οποίαν
    Απεφασίσθη καί προπαρβσκευάσθη ή κατά
    τής Ελλάδος επίθεσις. Έ εφημερίς δημο-
    σιεύβι αύτά μέ τβ'ν τίτλον: "Άϊτοχαλύψεις
    ίΐά τής ΤραγβλαφικήςΣυνεδρίας είς τό Μέ¬
    γαρον Βενέτσια. —"Πώς ήτοιμάΌθη 6 κα¬
    τά τής Ελλάδος πόλεμον παίς συνεζητήθη
    καί Απεφασίσθη».
    Το άρθρον τής εφημερίδος λέγει·
    "Δημοσιεύομεν τα π,λήρη στενογραφημέ¬
    να τρακτικά, τοί αφορώντα μίαν έ« των πολ-
    λών εκείνων ίσΐορικών συνεδριάσεων τον
    ΕΙκυσαετοϋς ^ΰτοκρατορικοϋ Καθεβΐώτος,
    ιό όποιαν π ανέσυρε την χήραν μας πρός
    τόν όλεθρον.
    Ή συνεβρίβσις έλαβε χεοραν την 15ην
    Όκιωβρίου τοϋ 1040 καί διήρκβσεν Από
    τάς 11 π. μ , εως τάς 12,30 μ.μ. Κατά την
    συνεδρίασιν αυτήν, απεφασίσθη ή επίθεσις
    κατά τής Ελλάδος. Θά φανή απίστευτον
    καί δμως είναι άληθές, ότι κατά την συνε¬
    δρίασιν αυτήν δλοι οί παρόντες Απεφάσι¬
    σαν τόν πόλεμον, άς νευροσπαοτικά Ανσρκί-
    κβλλα.
    Περιττον νά λέχθη ότι ό Ντοϋτσε Ιρρύ-
    θμιζβ τα πάντα καί ίφαντάζετο, ώς σνντ)-
    θως, ότι ευρίσκετο Ιντα) δικαίω. Άρκεΐνά
    Αναγνώση τις μόνον τα πρακτικά των συ-
    ζητήσεων τα ο ποία προοπτικώς φαίνοντο ι
    ώς τραγικώς διασκεδαστικά, καίθά καταπει-
    σΰβ περί τής Αβυσσον την οποίαν εδημι¬
    ούργησε διά τούς'ΐταλούς τ Ρωμαική Φρ*:
    νοβλάβεια, τόσον είς χ4 πεδίον τής σκέψε¬
    ως, δσον καί τής πράξεως,,.
    Τό άρθρον άχολούθως Ανατυπώνει τό στίνογραφημίνον κείμενον των πρακτικών ώς
    ακολούθως:
    «Ποΐοι #* λάβουν άντίγραφα τής παρούσης εκθέσεως: Ή Αί'ΐοϋ Μίγαλειόΐης δ Βα¬
    σιλεύς Αύτοκράτωρ, Αντίγραφον ΰπ'Αριθ. 1. Ό Ντοΰσε, αντίγραφον ΰπ' Αριθ 2 Ό ΰ-
    πουργός των Εξωτερικών αντίγραφον ΰπ' αριθ. 3. Ό Αρχηγος ιοϋ γενικοΰ έπιτελίίου τού
    στραιοΰ Αντίγραφον ΰπ' αριθ. 4. Ό Αρχηγός τοΰ γενικοδ Ιτΐτε,λείου τοϋ Ναυτικοΰ Αντί-
    "ΠΡΟΣΔΟΚΩΜΕΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΝΕΚΡΩΝ"
    Ό τίτλος τής ανωτέρω συμβολιχής εικόνος "Προσδοκωμεν Άνα'βτασιν Νεχρών,,
    •ϊναι Ιγκεχαραγμένθς είς τόν Σταύρον τοϋ Μνημβίου Άλαμίϊν,τήν είχόνα ιοθ οποίον
    παραθέτομεν είς τό έναντι άκρον των παρουσών σελίδων.
    Είναι τό «Στεφα'νωμα Ψυχών, των ήρώων χαί μαρτύρων, πού προσδοχοδν νά ίδουν
    βνΐαμειβομένας τάς θυσίας των διά την 'Ανάσταοιν χαί άποχατάστασιν τού 'Εβνους
    συμφώνως μέ τούς πόΊτους τοδ Έλληνισμοϋ.
    Η ΜΤΠΙΙΙ ΣΥΝΕΔΡΙΑΝ* ΤΟΥ ΤΤΛΑΛΐΣΟ ΒίΗΕΤΣΙΑ ΕΝ ΡΩΜΗ
    "Ο τραγελαφικδς Μουσσολίνι άναπΐύσσει τό καταχθονιον τνίδιόν χου εναντίον τής
    Ελλάδος, ενώπιον των συνωμοτών τού δρχηγών τοΰ φασισιικοΰ ανωτάτου συμβουλίου
    τοϋ Παλάΐσο Βενέτσια έν Ρ<δμΐ|. γράφον ΰπ' αριθμόν ό. Ό Αρχηγός τοΰ γεν. ίπιτελείου τής Άρροπορίαί, αντίγραφον υπ' Αριθ. 6. Ό άντιστράτηγος άρχηγός τοϋ στρατοϋ έν "Αλβαν αντίγραφον νπ' αριθ 7 ΒΜυστική έκθεσις επί τής συνεδρίας τ?|ς λαβούσης χοόραν ', τό γρπφεΐον {δδΐ» άΐ 1&νο- γο) τοϋ Νιοΰτσε είς τό Μέγαρον τής Βενετίας τής ΙόηςΌκτοη^ίου 1940, τοΰ 18υυ έτους τής Φασιστιχής Ήμερομηνίας, είς τάς 11 π. μ. ,Πηρόντες: Ό Ντοϋτσε, αί αυτών ίξοχότητβς Τσιάνο, Μτ<ντόλιο, Σοντοι5, Τσισχομόνι, Ρυάτια, ύποκόμης Πράσχα, γρ^^μματεύ^, άνπσυνταγμηιτάργ^ Γρομπέττι. Ντοντσβ. —"Ό σκοπός τής συνεδριάσεως αυτής είναι νοί Ηοφασισθή άπό γενικής από¬ ψεως δ τρόπος καθ" δν θ(1 λάβη /ώραν ή επιχείρησις, τή· ιτοίαν Απιφάσισα κατά τής Ελλάδος. Ή επιχείρησις αυτή πρέπει νά έχη άντικειμενικο σχθίτούς χοτά την πρώτην φασιν τη<:, Από θαλάσσης καί Από ξηρδς. Οί κατά ξηράν ντικειμενινοί σκοποΐ δέον ν4 μας καταστήσουνίκυναώς νά καταλάβωμεν ολόκλη¬ ρον την νότιον Λχτήν τής'Αλβανίας, ώς έπίσης χαί τάς νήσους ΖάκυΠ ιν,Κε ραλληνίαν, Κέρκυραν καί νοί καταχτήοωμεν π νθι^σσίΐλονίκην. Ευθύς ώς επι¬ τύχωμεν τούς άντΐΛΡΐμβνικοί'ς ουΓθύς σκοπονς, θά ευρίσκεται εντος τή< οίκθνομικτίς καί πολιτικής μαςσφαίρας έπιρροής(8ρΓ&ζίο).Άποφασίσας ταυτα, έκανόνισα Ιπίσης την ήμβρομηνίαν, ή όποία, κατά την γνώμην μου. ορν πρέπει νά αναβληΛ^ ουδέ επί μί-τν ώραν. ΊΙ ίμιερομηνίι είναι ή 26 τρέχοντος μηνόί. ΒΤήν Ιπιχείρησιν τούτην την συλλογιζόμην επί μακρόν, έηί μήνας πολλούς· πρό τής βυμμετοχής μτ; είς τόν παρότ« ιίόλεμον, άκόμη καί πρό τής ενάρξεως τής παρούσης συρρβΕεως. ηΜρτά τον καθιΐριιηίδν των άποροιτήτων τούτων σημείων, πρκπει τώρβ νά Λποφασίσωμβν πώς θά εκτελεσθή ή έπιχρίοηβις καί διά τουτο προσεκάλεσα εδώ τόν ΑνησΓράπ Όν καί τόν αρχηγόν των πτρα- «υμάΐων μας είς ΆλβΛνίαν, διά νιΐ μπορέσηυν καί μδς δώσουν μ[<ιν είν^νη τής στρατιωτικής καΐ πολι- τικί)ς χατππτάαεως κοίνά μάςκαταβτήβουν ίκανούς νο. άποφαβίσωμϊν δλα τα άναγκπΐα μέτρο, διά νά επιτύχωμεν τούς άνπχρψενικους μης σκοπούς μέ τον καλύτερον δυνατόν τρόπον καί είς τόν βραχύτερον δυνατόν χρόνον. ,,Προοθέτω ότι π<^ν βλέπω οϊδένα κίνδυνον πί- ριπΧοκων Ικ βορρά Ή Γιουγκοσλα» ί ι ρχιι κάθε συμφέρον νά μείνη η^ΐυχθ. ώς η< λύ καθ ,ρο κατο- φαίνεΐαι τοϋτο,άπό δημοσίας δηλο')οεις πού Ρκαιιον εσχάτως έπίσημίχ δογτϊ»/α τής /ώρας τοΰτηχ, κοί τα όποΐα «ποκλείουν την πιθανίτητα περιπλονιόν. ίκ- ιός τής περυΐκ,ι-κ,ις κοθ' ην θα προκύψη ζήτημα Αμύ> ής τής χώρας
    , ,,'Επίσης δέον ν άΛοκλειοθή τό ζήιημα περιπλο-
    κών μέ την Τουρκίαν, Ιδίως άπότήςΐποχής πού ή
    Γερμανία Ργκατέστάθη είς Ρουμανίαν καί ή Βουλ¬
    γαρία Ινίοχυσε τάς οιινα*|««ις της. Έ τελευταία, ίσως
    ν' άντιπροσωπεύτ) εν χρήσιμον «τοΰ είς τό παιγνίδι
    μας καί θά προβώ είς τα άναγκηΐα ίιαβήμαΐαωσΐε
    ή Βουλγαρία νά μή χάσΐ την εύκηιρίαν ταύτην διά1
    νά επιτύχη την εκπλήρωσιν των επί τής Μακεδονΐας
    φιλοδοξιών της και διέξοδον πρός την θάλασσαν.
    ,,Άφοϋ καθωρίσαμβ. «ούς άντικϊΐμενικούς σκοπούς
    καί την ήμρρβμηνίαν, θά πρέπει τώρα νά εξετά¬
    σωμεν την ά'λλην άποψιν τής καταστάσεως1 διά1 νά
    είμεθα είς θέσιν νά καθορίσωμεν τα μέτρα τάόποΐιχ
    πρέπη νάδιατεθο5νΒ.(ΕΙς τό σημείον τουτο- προσε¬
    κάλεσε ιόν άντιστράιηγον αρχηγόν τοΰ στριατοϋ εν
    Άλβανία, ν« εκθέση τας άπόψβις τού επί τής κα¬
    ταστάσεως).
    Τζιακομόνι. —Είς την Αλβανίαν ή επι¬
    χείρησις αυτή Λναμένεται μετ* Λνυπομονη-
    σίας. Ή χώρα είναι Ακράιητος και πλήρης
    ενθουσιασμόν1 θά ηδυνάμην μάλλον νά βε-
    βαιώσω δΐι δ ενθουσιασμός είναι τόσον
    μέγας ώστε κατά1 την τελευταίαν περίοδον
    παρετηρήθη κάποια Απογοήτϊνσις διότι δέν
    ήρχισε Ακόμη ή επιχείρησις. "Εχομεν λάββι
    δα χά Αναγκαΐα μέτρα δσον Αφορα τόν
    έφοδιασμόν. Ύπάρχβι όκίνδυνος τοΰ λιμέ¬
    νος το,ϋ Δυρραχίου υπό την έννοιαν δτι εάν
    δ λιμήν αΰΐός βομβαρδισθη, είναι δυνατόν
    νά συναντήσωμεν δυσκολίιις τινος ώς πρός
    τόν έφοδιασμόν. Τό πρόβλημα των όδικών
    συγκοινωνίαν έκαμε μεγάλας προόδους, παρ*
    ότι δέν ίπιθι μώ Ακόμη νά κιτω διΐ θεωρώ
    τό ζήτηαα λελυμένον. Πώς Ιμφανίζετοι ή
    έν Ελλάδι κακίατετσις δσον άφοι α τα άλ-
    βανικά ζητήματαΓ;
    Ντοΰτσε. —"Αιτό ακριβώς »*)ά επεθνμί,υν
    νά γνωρίζωη.
    Τζιο;κομόνι. —"Είναι πολϋ δύσκολον διά
    νά λεχθή τι μβΐ' Ακριβείας. Ή δημοσία
    γνώμη, έμφανώς, είναι άδιαφορος. Έδημο-
    σιευσαμε την εί'δησιν δτι, ή άνιψιά τοϋ
    γνωσιοϋ Άλβανοΰ πατριώΐου, δ οποίος
    I-
    δ >λ(»φονήθη εσχάτως, εφονεύθη, Αλλ* Απήν¬
    τησαν άρνούμενοι τό γεγονός. Συμφιόνως
    πρός τάς έκθέσεις των πληροφοριοδοτών
    μας φαίνεται δτι έ»φ πρό δΰο μηνών (ι
    "Ελληνες δέν Ιφαίνοντο διαιεθειμένοι νά
    προσφέρουν σοβαράν αντίστασιν, ιώρ« αν¬
    τιθέτως φαίνονται Αποφασισμένοι νά άντι-
    τεθβϋν είς την ενέργειαν μ<ις. Ό λαθραϊος ραδιοφωνικός σταθμός τόν δποΐον εχομεν εγκαταστήσει είς τό Ά ρ*/υρόκαστρον καί μέσο) τοΰ δποίου δΐϊξάγομεν ζωηροτάτην προπαγάνδαν, Ιχει πολλούς Ακροατάς καί φαίνεται δτι επέτυχε τα έπιδιωκόμενα Απο- τελέσματα. Νομιζω δτι ή ίλληνική άνΐίσια- σις θά εξαρτηθή έκ τοΰ εάν ή ενεργεια μας θά είναι καταπελτώδης καί ίντυπωσιακή ή βυνετή καί περιωρισμένη. Πρέπει τόιε νά λπβωμκν ΰπ* δψιν την ββήθειαν την οποίαν είναι δυνατόν νά δεχθοϋν οί "ΈλληνΈς 8κ θαλάσσης 4πό μέρους των ^Αγγλων,. Ντοϋτσε. —"'Αποκλείω κατά τόν κατη- γορημαιικώτερον τρόπον την δυναιότητα Αποστολής άνίρων έκ μέρους τής Μεγάλης Βρεττανίας. Ή αγγλικη έπίσης άεροπορία δέν διαθέτει δυνάμεις διά νά τάς αποσύρτ) εξ άλλων μετώπων,,. Τζιακομόνι, —"Τό μό¬ νον τό οποίον πρέπβι νά μάς άπασχολήσ/ι είναι δτι, Ιάν καταλειφθη μέρος μό¬ νον τής Ελλάδος, βιναι δυνατ4ν νά χρησιμόποιή- σουν οί "Άγγλοι τάς υπο¬ λοίπους βάσεις — ΐΐς περί¬ πτωσιν πού θά ιΐνΜΐ είς θέσιν νά άιοστείλουν σο¬ βαράς άερσπορικάς δυνά¬ μεις— καί νά βομβαρδί- σουν τάς θέσεις μας είς νότιον Ιταλίαν καί Αλβα¬ νίαν. Ό άριθμός των έλ- ληνικών άεροπλάνων άνέρ- χετ<τι εις 144 μόνον, πρδ- γμαπού σημαίνει ότι δέν άντιπροσωπεύουν οίονδή- ποτε κίνδυνον,. Ν ι ούτοι. —"Ποίον εί¬ ναι τό φρόνημα τοΰ ελ- λτ|νικοϋ λαοϋ;Λ Γζκικομόνι. — "Φαίιε- ται ότι ϊΐναι ττολύ έξησθε- νΐ|μένονΜ. Τυιάνο. — "'Υφίστπΐαι φανερά ρήξις αεταξύ τοΰ λαοΰ παί τής κυβερνώσης έλληνικής τάξεως, τής πο- λιτικής καί πλουτοκρατι- κής τάξεως, ή όποία μένη ύποδαυλίζει την αντίστα¬ σιν καί διατηρεϊ ζωηρόν τό φιλαγγλικόν αιαθημα τής Χώρας. Ή τάξις αύτη είναι δλιγήριθμος, ιτολύ πλουσία, Ι> ω τό υπόλοιπον
    τοΰ πληθυσμοϋ είναι αδι¬
    άφορον έναντι δλβν των
    γεγονότων, συμπεριλπμβο.-
    νομένης καί τής Ιδικής μας
    είσβολής,,.
    Τζιακομόνι. — "Ή Ικθί-
    σις την δττοΐαν εθίσα είς
    κυκλοφορίαν, σχετικώς
    ρομίσθια τα δπσΐβ π{~ '
    V
    μϊ
    Αλβανίαν, προυκάλεσε μ,^
    είς ΐόν ελληνικόν «·1*.α. . ^ν ί
    ΕΚΕΙΝΟΣΤΤΟ)
    Τ· βρυλινόν Σύμβοίον ΐή
    συνέτριψε είς τα β >υιο: Γ
    Ύποκόμης ΠραΌκα. — •"Εχοιιη
    σπ στρατιωτικήν ενέργειαν χατά ή
    ρου. Θά είναι καθ* ίλα έι6ΐμΐ
    Όκτωβρίοΐ', προσθέτω δέ δπ ή Ι
    παρουσιοίζεται υπό τούς
    νούς. Ή γεωγραφική θέσις τή; Ι
    δέν κΰνοεΐ την πιθαν ΟΓηΐα ΙπεμΡΐι
    Έλληνικών δυνάμεων, διότι άπη τ
    πλευρόν της εχει την θάλασοον ι
    την Ιλλην άδιάβατον
    Ο ΕΘΝΙΚΟΣ
    την πρωΐαν τής 28ης '(
    "Εθνος διά τοΰ Έγερτηρίου Διαγγέλματός τοΐ·^
    τάς ίεράς μας παραδόοεις. Νυν ί>πέρ
    κβπίστ) τόν νεοβάρβαρον εϊοβολέα. Ή'Νί»η»'*^
    «βυει καί δδηγεϊ πρός τόν θρίαμβον τό Έλληνιχ°ν ^
    (Ύπέροχος συμβολική είκών, φΚοιεχΐ)$ί1°α ^
    '— ~σ
    ΙΟΥ - 1944) - ΤΕΓΑΡΓΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΕΝΑΡΞΕΩΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣΐϋ
    Ϊ=Ί=Ι—ι—Ι—1—1—1—Ι ι=Ιι=Ιι=|—Ι—Ι—1,=
    ^1------- *- ----- -----|——■-—.|—~|—_|—.ι——■-----■-----■-----■ ■------1-----1—— ι——■—— ι—— 1—— ι—^1—^1—~<|—^Γ^^—^Γ—"Ι——|——^——1~—.1 ~^1 Γ~ II ~~Ι Γ~ΙΜ Γ—^ Γ—^ Γ~ίΙ ~~Λ Γ— 1ΣΑ ΙΤΑΛΟ-ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΤΝΩΜΟΣΙΑ ΚΟΥ ΜΙΑΣ ΠΡΟΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΜΤΣΤΙΚΗΣ ΣΓΝΕΔΡΙΑΣΕΩΣ ΕΝ ΡΩΜΗ ΙΤΑΛΙΚΟΤ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΤ ΤΟΤ ΠΑΛΑΤΣΟ ΒΕΝΕΤΣΙΑ ή τυΰ έδάφους θά μδς επιτρέψη εν σειράν ύπερκερωϊικών κινήΌε- Γΐων '^λληνικών βυνάμεων, αί δ- Ιυλογίζονιαι είς περίπου 30 000 ίί-,-^Τν"" >
    .ΣΕΤΟ'ΌΧΙ"
    ς, Ο Άθάνατος Ενζωνος,
    ν Ίΐαλών Μ>ΰ Μουσσολίνι.
    Ιυνεπώς ία" δυνηθώμεν νά κάϊα-
    ν, "ΙΙ/τβιρον έντός βραχέος χρό-
    [Θ «ως 15 ημερών. Ή έπιχεί-
    Ιτη ι—ήτις δυνατόν νά μάς κατα-
    |νο$ςνά θέσα>μεν ίκτός μάχηςδλα
    κά στρατιύματα— εχειπροετοιμα-
    τ»ν" μικροτέρων της λίπΐομερει·
    [»αι^ τόσον τελεία, δσον είναι τουτο
    9ς ^δυνατόν. Ή έπιτυχία τής επι-
    ταύτης #ά μάς επιτρέψη νά βελ-
    !8»Σ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
    βίρνήιη,, Ιωάννης Μεταξάς ύφυπνΐοίϊό Ελληνικόν
    ϊτε την ΠατριΒα, τάς γυναίκας, τα παιδία οας καί
    ούσοωμος καί ηνωμένος, εξ*κί*ηοΓ διά νά άνΐιμβ-
    πέλει >αΐοκου της τής "Ά«έρο« Ν(χης,, προσια-
    υπέρ βωμών καί Ιστίων, ΰχέρ Πίστεως χαί Πατρίδος.
    ε ΚοινότητοςΜονΐεβιδέ€ΐ·ΟτΗο»γινάης- ίπ( δια-
    «ιώσωμεν τάς θέσεις μας» θά μδς δώση ά-
    σψαλεσΐέραν δροθετικτ/ν γραμμτ;ν καί τέλος
    θά μδς εξασφαλίση την κατοχήν τοϋ λιμέ¬
    νος τής Πρββέζης, πρδγμα τό οποίον Οά
    βοηθήση είς την τελείαν αλλαγήν τής κα¬
    ταστάσεως μας, Αύτό είναι τό πρώτον στά¬
    διον των έπιχειρήσεών μας. Ή ενεργεια μας
    έν τούτοις, θά εξαρτηθή καί <£πό τοίς καιρικάς συνθήκας. ' Εντός ολίγων έβδομάδων ή πε- ρίοδος των βροχών 9ά δημιουργήση οοβα- ράς δυσχερείας δια Γήν καΐοίκτησιν τής Η¬ πείρου καί τής έ" Πρεβ.ζη ρΥσεως,,. Νιοϋτσε. —" Η ήμεςκι τής ενάρξεως των έΉιχίΐρήσιων δύναται νά επισπευθή δνι δ- μω; να έπιβραδυνθρ,. Ύποκόμης Πράσκα. —ΛΤό ηθικόν των σιρατευμαΈων είναι πολύ άναπηρωμένον. Ό ένθουσιασμός των ε'χει φθάση τίς τόν ανώτατον βαθμόν. Ουδέποτε μυϋ παρουσι¬ άσθη λόγος δπως παραπυ>ν*θώ διά ιά έν
    Άλβανία στραιεύμαια. Ή μόνη Ικδήλασις
    ελλείψεως πειθαρχιας την ό «οίαν συνήντη¬
    σα ήτο ή των αξιωματικών και των όπλι-
    τών, οΐτινες ήσαν καί *1ναι άνυπόμονοι ν ά
    δρχίσουν την δράσιν καί νβΙ πολεμήσουν
    αμέσως,.
    Ντοϋτσε. —«Τί δυνάμεις έ'χεΐε είς την
    διάθεσιν σας;,
    Ύποκόμτ,§ Πράσκα: -"Περίπου 70,000
    άνΐρας ίκτός άπό τα είδικά ΐάγματα. Έν
    συγκρΐσει πρός ι άς Ελληνικάς δυνάμεις έκ
    30000 άνδρών έχομεν άριθμητικήν ύπερο-
    χήν δύο πρός έ'να^.
    Ντοϋισε. —"Καί τί γνωρΐζετε, δσον ά-
    φορά τόν οπλισμόν καί τα έφόδια, τ«νκς
    καί όχΐ'ρώμΛτα τοΰ ΙχθροΰΜ,
    Ύποκόμης Πράσκβ. — "Την μόνην α¬
    νησυχίαν πού εχομβν είναι ή βοηθεία την
    οποίαν ο Ιχθρός δυνατόν ν· λάβη άπο την
    αγγλικήν άεροπορίαν, διί'τι ή έλληνική &ε-
    ροπορία, τουλάχιστον δι* εμέ, οΰιε κόίν υ¬
    φίσταται. "Οσον Αφορα τ· μέτωπον τής
    θεσσαλονίκης, εχω μερικάς άμφιβολίας, έν
    σχέσει μέ την εποχήν τοΰ εΊους. 'ΒχεΙνο τό
    οποίον πρέπει νά κάμωμεν είναι νά άποτε-
    λειώσωμεν την έν Ήπείρω^ δρδσινη.
    Νιοϋσε. —-ΚΉ δράσις κα«ά τής θεσσα¬
    λονίκης είναι πολύ σπουδαία, διότι είναι
    άνάγκη νά μή την άφίοωμεν νά καταστή
    Αγγλικη βάσις,,.
    Ύποκόμης Πράσκα —
    "Διά «ήν δράσιν κατά τής
    θεσσαλονίκης χρειάζεται
    άρκετή χρονική περίοδος.
    Ό λιμήν ιής αποβάοεως
    είναι τό Δυρράχιον, απέ¬
    χον 300 χιλιόμετρα άπό
    την θεσσαλονίκην. Χρει-
    αζόμεθα συνεπώς δύο μή¬
    νας,.
    Ντοΰτσε. —""Οπως χαί
    άν ?χτ) τό πραγμα, δυνάμε¬
    θα νά έμποδίσωμεν τούς
    Άγγλους άπό τοϋ νά άπο-
    βιβαοθουν είς την θεσσα¬
    λονίκην. Είναι ωσαύτως
    πολύ ζωτικόν δπως στα-
    λοϋν δύο μεραρχίαι είς τό
    μέτωπον αύτό, λαμβανομέ-
    νου δπ* όψιν, ότι είναι δυ-
    ναΐή ή σύμπραξις τής Βουλ¬
    γαρίας, .
    Ύποκόμης Πράσκα. —
    "Ωσαύτως διά ν ά αρχίσω¬
    μεν την πορείαν πρός τάς
    Αθήνας, ώς κυρία βάσις
    δλων των έπιχειρήσεων πα-
    ρουσιάζεται ή καιάληψις
    τής Ήπίίρου καί τοΰ λι¬
    μένος τής Πρεβέζης,,.
    Ντοΰτσρ. —"Καί ή κ«-
    τάληψις τά'ν τριών νήσων
    Ζακύνθου, Κεφαλληνίας
    καί ΚερκύραςΛ.
    Ύποκόμης Πράσκα. —
    «Βεβαίως,.
    Ντοϋτσε. —"Αί επιχει¬
    ρήσας αυταί κρέπει νά
    έχτΐλεσθοϋν ταυτοχρόνως.
    Γνωρίζβτβ τί ϊίναι τό ηθι¬
    κόν τού "Ελληνος στρατιώ-
    Ύηοκόμης Πράσκα. —
    ■ΟΙ Έλληνεςδέν είναι λα-
    ός «ολεμοχαρής,,.
    Νισϋτσε. —"Καί τώρα,
    ενα άλλο Λκόμη πραν/μα.
    Άφοΰ ώρίσαμε την ήμερο-
    μτινίαν, άς εξετάσωμεν ποία θα Είναι ή δικαιολογία τής ενεργείας μος. Μίιι, γενικοΰ χαρακιτ)-
    ρος, δικαιολογία θά »>ίναι δτι τ Έλλσ;ς είναι σύμμαχυς των έχθρών μαε, οί δποϊοι χρησιμο-
    ποιοϋν τάς βάσεις της. κτλ. "Επι πλέον δμως τουΓου, έχομεν ανάγκην ενός έ/τεισοδίου, ιό οποίον
    νά μ£ς επιτρέψη νά δποσιηρίςωμεν οτιεΐσερχόμεθα είς τον πόλεμον διά να επι βάλωμεν την τάξιν.
    Εάν δυνηθή τε καί προκαλέσητε ι ν τοιούτον Ι/ΐεισόδιον, είναι πολύ καλόν άλλως δέν πειραζει,.
    Τζιακομόνι. —"Δύναμαι να δημιουργήσω κδιιείς τώ μέτωπον, νά δημιουργήοω έπεισό-
    ΤΩ ΟΝΕΙΡΟΝ ΤΟΥ ΚΡΜΗΤΡ. ΤΣΙΑΝΒ, ΓΑΜ1ΡΡ, ΤΟΥ ΜΙΙΗΙΙ1ΙΙ
    Ό ΰπουργός των Εξωτερικών τής Ιταλίας καί γαμβρός τοϋ Μουσσολίνι κόμηςΤσιάνο,
    ώνειρευετο_ νά παρελάση είς τάς Αθήνας "σινάμενος καί κουνάμενοςβ επί κεφαλής
    ήρωικών κιθαριστών.
    δια μβταξύ τοΰ «ληθυσμοϋ ιής Τσαμουριδς καί των έλληνικών άρχών,.
    Ύποκόμης Πράβκα. —""Εχομεν διαθέση μερικά γαλλικά δπλα καί βόμβας, διά νά έν^ρ-
    γηθή προσχηματική Ιπίθεβΐς»
    Ντοϋτσε. —""Ολα αΰτά, κι ΐ' Ιμιί, είναι πολύ μικράς άξιας. Δέν είναι τίποτε άλλο παρά
    Ινα καπνοπροπέτασμα. Όπωοδηποτε, θά «ϊίναι πολύ καλόν Ιαν κοταφέρετε να έξειρεθή μιά
    ευλογος δικαιολογία, πρίν τ) ί απυλι θη ή βόμβι«Μ.
    Τσιάνο. —"Πότε θέλβτε ν ά λάβη χώραν τό επεισόδιον ;„
    Ντοϋτοε. —«Την 24ηνν.
    Τσιάνο. —"Την 24ην θά > ιβη χώραν τό έπησόδιον,.
    Ντοΰτσε. — "Κανείς δέν θ πιστεύση τό π^όσχημα αύτό. Όίΐωσδήηοτε δμως, #ά Ιπι-
    καλΐοθώμεν ώς μίαν ανωτέρα, φύσεως δικαιολογίαν, δτι ηι° «πάναγκες ν ά φθάσωμεν είς
    μίαν λύσιν.
    ,,Ό,τι άναγκαιοΐ είς αύτοΰ τοΰ ιιδους τάς ενερ¬
    γείας είναι νά ενεργήσωμεν μέ μεγίστην Λποφασι-
    στικόιτιτι». Μόνον μία τα/εΐα απόφασις θά φέρη την
    επιτυχίαν, διότι θ' άποκλειση ιήν πιθανότητα νά έ-
    πιτευχθη βοηθεία έκ των ; Εω.
    ηΠρέπει τώρα νά τούς παριίοχωμβν ενα δλλοθι,
    ('οσιε νά μποροϋν νά λέγουν: Δέν δυνάμεθα νά κά¬
    μωμεν τίποτϊ. Πώς είναι δυνατόν νά έπιχειρήσωμεν
    νά βοηδήσωμεν ενα λαόν ό οποίος ήτιήθη ήδη; Αύ¬
    τό είναι, τβ οποίον μπορί ϋν νά είπουν οί Τοΰρκοι
    καίτό ίδιον δύναται νά έ ραρμοσθη είς τούς Άγ¬
    γλους,.
    Ύποκόμης Πράσκα. —"Ή Ιπιχείρησις έχειουκο
    προπαρασκευασθή, ώοτε ν ι δώσωμεν την εντύπω¬
    σιν μιά; συνΐριπτικής ήιτης, ένιός ολίγων ήμερώνΒ.
    Ντοΰτβε. —"Λόγοι τής ευθυνής την δποίιιν προ-
    τίθβμαι ν' «ναλάβω ώς π^όςτόζήιημα τουτο, σάς
    λέγω νά μή βνησυχήτε δια τάς απωλείας, αί οποίαι
    ιΐναι δυνατόν νά συμβοΰν, όίνχαίπάντοΐε ένδιαφέ-
    ρομαι, άπό άνθρωπισΐικής α/ιόψιως, διά την ζωήν
    καϊ ενός άκίμηά«λοΰ στραπώτου. Λέγω ταυτα, δι-
    όιΐ, ένίβτε όϊ στρατιωτικοι άρχηγοί σταμ'χτοϋν βιά
    νά Ιξετιίσουν τό ζήτηαα των σοβαρών άπωλειών των
    στραΐευμάΐων των,.
    Ύποκόμης Προίακα. —"Έχβ διατάξη ίνα τα τά"-
    γματα έπιτίθενται άκόμη ναί εναντίον ολοκλήρου
    δέν θά ήμπορέσουν νά λαβουν περισσοτέ¬
    ραν βοήθειαν άαό την Νότιον Άφρικην διά
    τής Έρυθρδς Θαλάσσης. Προσοπω ενα α¬
    ξιοσημείωτον ηθικόν παράγι.νια, ήτοι το ό¬
    τι ή έπιτυχί« ΐιΰτη *ίς την Άφρικί|ν θά εί-
    ν<ιι μεγάλη τό'νωαις των έν Άλβαν'ια στρα- τΐωτών μας. Αύ«>ί >ϊναι υί λογαι δια τθί»ς
    όποίους έπιθυμώ τον συγχρονισμόν των δΰο
    ένεργειών προηγουμένης ιής δράσεώς είς
    ϊήν "Αφρική'ν, Ιπ' ολίγας ημέρας,,.
    Μπιινιόλιο. —"Έξειοζίον τώρα »ο Έλ-
    λΐ|νιχον προβλημα φρονώ δτι ίΐναι συνειώ-
    ΐϊβυν νο σταματήσωμεν μετά την κατάκτη-
    σιν τής "Ηπείρου. Νομιζω δτι δϊν μεγα-
    λοποιώ τιπράγμκτα οκιν λέγω διΐ πρέπει
    έπίσης να καΐαλαβοιμβν το Ήρακλειαν-Κρή-
    της, καΐ την Πβλοπόνν»|<ιον αν θέλωμεν να1 κατακιήοωμεν τήνΈλλάδα. Ή επιχείρησις ιίς ΐτ,ν "Ηπειρυν, ώς άνβλυοεν αύιτιν ό Ύ¬ ποκόμης ΙΙράσκα Ιχει καλώς. ΎΛθβίιοντε,ς δτι τθ άριστερον πλευρόν εί» αι εξηοφαλι* σμβνον αί εχθρικαί δυνάμεις δέν θά πα- ρουσιάσουν πολλάς δυσκολίος. "Εχομεν ιην άεροπορίαν. .„ Νιοΰτσε. —"Θά διαθέσωμεν διά την μά¬ χην 4<Χ) τουλάχισΐον άε,ρυπλάνα, Εχοντες δπ" όψιν τό τί δύνανται νά κάμουν υί "Αγγλοι,,. Μπαντόλιο. —"Είναι άνάγκί) νά καταλά¬ βωμεν δλην την Έλλάδα προκπμίνου νάβΐ- μβ#α βεβαιοί δτι ή λύσις τοϋ πρυβ/ήμχτο; θά άπυβη έπιτυχής. Δια τουτο χρειαζόμιθα 20 μβρβρχίας, ενφ είς την "Αλβανίαν έχο¬ μεν μόνο έννέα, καί μίαν μεραρ/ίαν ίππι- κοΰ. Είναι προφανές, διι υπό τας σας συνθήκας χρειαζόμενα τρείς μήνας κατάπιησιν τής Ελλάδος,,. Ροάΐϊα. — ""Αν λάβωμεν όλα ύπ' δψιν, δυνάμεθα νά βασισθώμεν επί δυνάμεως άν- τιστοίχου «ρβς 11 μεραρχίας. "Άν δέν εχω¬ μεν σκοπόν να σταματήσ<ομεν είς την "Η- (Συνέχβια είς την επομένην σελιδο) Μπαντόλιο —"Τό ζήτημ < παρουσιάζει δύο ό'ψβις. Εκείνην τής "Ελλάδος καί έ ιείνην τής άγνλικής βοη¬ θείας Συμφωνά) μέ δΛους ί ιιόίςπλήρως ώς πρός τόν άϊΐοκλβιβμόν τής πιθανότηιο. αγγλικών άποβάσ»ων, διότι οί "Αγγλοι αΎησΐ'χοΰν ηεριοοότερον διά την κατάστασιν είς Αίγυπτον παρ' Λ,τι δια την Έλλά- δα. Ώσον άφορ«ϊ την Μειόγειον, οί Άγγλοι φο βοϋνται νά οτβίλουν όπλιταγωνά πλ< ΐ<χ έκεΐ. Δια τουτο ή μόνη βοηθεία την οποίαν δύνανται ν ά στεΐλουν είναι άβρο/ιλάνιι. Έχοντες τουτο δπ' όψιν, •θά ήδυνάμρ&α ν ά συγχρονίσωμεν την ι«ιτά τής* Ελ¬ λάδος ενέργειαν μας, μέ την επίθεσιν μας κατά τής Μάρσα Ματροΰχ. Είς τοιαύτην περίπτωσιν θά ήΐ° πολύ δύσκολον διά τούς "Αγγλθυς, νά δυνηθούν ν' άποσύρουν άεροπλάνα άπο την Αίγυπτον διά νά τα στβίλουν είς Έλλοδα. Και δ·ινάμεθ«ί νά επιτύχω¬ μεν τοΰΐυ Ιιότι μέχρι τής 2<5ης τρέχοντος μηνός 4 Γκρατοιάνι θά είναι ειοιμος,,. Νιοϋτσε. —"θοί προτιμοϋσα ή Ινέργεια τοϋ Γκρ«- τσιάνι ν* δρχιζκ μερικάς ήμίρας πρίν. Ή καταλη- ψις τής Μάρσα Ματρούχ θά χαταστήστ) άκόμη ου- σκολωτέραν ιήν δυνατότητα παρομοίας βοηθείας, Ιδία έν όψει τοΰ γεγονόιος ιό οποίον προβλέπω ό¬ τι δέν θά σταματήσωμεν βϊς την Μίίρσα Ματρούχ. "Απαξ χάση ιό Λονδίνον την εν Αιγύπτω βάοιν και άν άκόμη δύνανται οί Β^εΐτανοί νά ίξακολου- θοΰν τόν πόλεμον, ή Βρεττανιχή Αύτοκρατορία θά ευρεθή πρό στρατιωτικής καταστροφτΐς. ΑΙ Βρίτ- ΐανιχαί Ίνδίαι διαιελοΰν εν έξάψει, οΐ δέ "Αγγλοι 'ΜΣΑ ΓΗ ΤΑΦΟΓ Ι» >

    Ι*»
    |ϊ^
    Εί»»
    Κ1ΙΤ>υ< «•«»Χ1 Ν· μ ί ί.»ι»47 Γί«»Ί Ι·» [«·* [ί" ι ι > ι
    " »*ΟΪ *
    Εί-»
    «*· < ατρ 2 * • > »»Ιί*Ι ί
    •ίΑΜΤΟΙ» «Ι.
    >Χ»»
    « *»'■«··<» Γ 1 Τ τ*ΐΰτι.ι ι κ 4ν *και II» * ι·ν Μ* «Κ «ΰτΜΡ*Α4&Η2 ' «η>
    Ί ■« < ν» <2'Ι«0Ι » Ι»* ιοιηι >
    —ί-
    ίΟΪΤίΐΜΟΙΙ ·
    Ιίτ
    ♦ Ι!
    II
    Κ
    (<η*«Γ·Μΐκχ Μ α* • ίΙΚιΙ Ι υικιι ΗΜΐπνηΐ » ι τ» «πηιαι «οί ΜΚ««ΒΙ Κ »»οι ·♦««■«»« ε. ΠΓ-' 1 "ΑΝΔΡΩΝ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΠΑΣΑ ΓΗ ΤΑΦΟΣ" Έν τή δΐϊξαγωγΐΐ τοϋ τωρινοΰ Έθνικβϋ των Αγώνος οί "Ελληνες επολέμησαν καί ίϊ; ξένην γήν. "Εβαψαν μέ τώ αιμά των «ολλά μέρη "Έκ των αμμων τής Λιβύης ώς τούς πάγους «ου Βορρά,. Ή άνωτέ^ε» είκών παρουσιάζει τό μνημεϊον δπου Ιτάφησκν οί ήρωίχώς ηϊσόντες 54 "Ελληνβς είς τό Άλαμέιν «ής Αιγυπτου. (Ελληνικόν νεκροταφείον έν τη τ·ποθε- σία Ντείρ-Έλιμά, πλησίον τού Άλαμέίν). 3
    8) ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΗΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ Γ*ΛητιΤΤΜΤ1'ΤΤΑΤΕ.Λη?" ΤΟΥ ΒΟΥΕΝΟΣ αϊΡΕΣ 0940-28
    Η ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΞΥΦΑΝΘΕΙΣΑ ΙΤΑΑΟ-ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΙΑ ΕΝ ΡΟΜΗ
    ΙΤΙΕΙΙΖΟΜΕΙ ΕΚ ΤΗ ΙΡΙΙΓΟΤΗΕΙΙΙΗΙ! ΣΗΙΑΟ!
    III
    ΙΙΗΙΙΙΕΤΙΙΙΤΟΤΙΡΑΙΤΙΗΤΙΙ! ΪΪΙΕΙΡΙΑΣίΙΠΟΙΙΙΑΑΤΣΟΙΕΙΕΠΙΙ
    (Σννέχεια Ικ της προηγουμένης βελίδος)
    πείρον θά παραστή Λνάγκη νά επιτεΐ'νομεν
    την αποστολήν σΐρατευμάτααν, καί τουτο διά
    ν· Αποφύγωμεν νά δώσωμεν «ήν έντύΆαοσιν
    Οτι έχομεν Ιξαντληθη καί δέν ή μπορούμεν
    νά προχωρήσωμβν. Ός έκ τούτου είναι ά
    νάγχηνά μελετήσαμεν Αμεσος τόπρόβλημα
    τής έξ ολοκλήρου χαταλήψεως τής Ελλά¬
    δος,.
    Ντοδτββ. —" Αποφασίση ντες νά αρχίσω¬
    μεν τάς έπιχβιρήσεις «ήν 26ην "Οκτώβριον,
    κ«1 ά ναμβνοντες νά κατακτήσωμεν την "Η¬
    πειρον μειαξύ 10ης χαί 15ης Νββμβρίου,
    θά έχωμεν έ*ως τότε ενός Ακύμη μηνός δ ιά-
    ατημα διά την αποστολήν περισσοτέρων
    στραΐίυμάτων,.
    Ύποκόμης Πράσκα. —"Ή Αποστόλη πε¬
    ρισσοτέρων στραΐευμάτων έξαρτάΊαι Από
    την εξέλιξιν τοϋ σχεδίου έπιχειρήσεων, δέν
    δύνανται δέ νά Αποσταλοϋν προτοΰ κατα¬
    ληφθή ή Ήπειρος. Τ* ζήτημα τής ασφα¬
    λείας πρέτει νά μελετηθή σοβαρώς. Κατά
    την εποχήν αυτήν τοϋ έ'τους επιχειρήσας
    δύνανται ν<1 διεξαχθουν μόνον είς «ήν Νό¬ τιον 'Ελλάδα. "Αν κρατωμεν τό Δορράχιον ώς βάσιν των στρατευμάτων μας τα δποΐα θά σταλοΰν είς την Θεσσαλονίκην, χρεκίζβ- ται έ'νας μήνας διά την Αποστολήν κάθε με· ραρχίας,. Ντοντσε. —"Διά* νά διασαφΐσ» τάς Ιδέας τάς οποίας έκφράζομεν τείρα, ζητώ νά* με¬ λετηθή ή πορεία πρός τάς Αθήνας, ή δ- ποία θά γίνη μετά «ήν κατάληψιν τής Ή¬ πειρον,. Ύποκόμης Πρεΐσχα. —"Δέν νομίζω Λτι θά ΰπάρξουν πολλαί δυσκυλίαι. θά είναι Αρκεταί πέντε 2ως έξ μεραρχίαι,. Μπαντόλιο. —"Θεωρώ Ιπιΐακΐικοτέραν την προέλασιν πρός την θεσσαλονίκην, δι¬ ότι δέν θεωρεϊικι πιβανή Βρβττανιχή άπά- βάσις είς την Θεσσαλονίκην,,. Τσιάνο. —"Έφ' ίσον ή επέμβασις τής Βουλγαρίας είναι π»θανήη. Ροάττα. — "Πρέπει έπίσης νά εξασκήση* μεν πίεσιν πρός την κατεύθυνσιν ταύτην,. Νιοΰτσϊ. —"Νομίζετε δτι δίο μεραρχίαι είναι αρκεταί;, Ροάττα. —"Μάλιστα,. Ντοΰτσε, —"Φαίνεται τώρα βπ γίνονται καθαρώτβραι αί Ιδέαι σχετικώς μέ «ά σπου- δαιότερα σημεΐα τοϋ δλου ζητήματος. Έ πιχειρήσεις είς την Ήπειρον, επι ρυλακτικό της πρός «ήν διεύθυνσιν τής Θεσσαλονίκην έν Αναμονη τοΰ τί δύναται νο! συμβή κα τόπιν Βουλγαρικής Ιπεμβάσεως, την οποίαν θεαρω ώς πιθανήν. Συμφωνώ πλήρως δ σον Αφορδ την κατάληψιν των Αθηνών. Ύπυκόμης Πράσκα. — "'ΑφοΡ κόψοβμβ την Έλλάδα οέ δύο μέρη, τοτε δυνάμεθα νά έπιχειρήσωμεν κατά της Θεσσαλονίκης, έκκινοΰντες Λπό την πρωτεύουσαν,,. Ντοϋτσε. — "Πόση είναι ή Απόστασις τοΰ μάλλον προκεχωρημένου μας σημείου είς την "Ηπειρον μέχρις Αθηνών;, Ύποκόμης Πράσκα. —"250 χιλιόμεΐρα μέ δρόμον Αρκετά καλόν,. Νΐοϋτσε. —"Καί πώς είναι ΐό Ιδ»φος;η Ύποκόμης Πράα<α. — "Όρεινόν, τα δρη είναι ύψηλά, Απότομα καί γυμνά,. Ντοντοβ. —"Αί κοιλάδβς πυίαν διεύθυν¬ σιν ίίχουν;,, Ύποχόμης Πράσκα. —""Εχουν διεύθυν¬ σιν Από Ανατολών πρός δυσμάς, ακριβώς δη- λαδή πρός την διεύθυνσιν των Αθηνών,,. Νιοντοε —"Τοϊτν είναι πολύ σπουδαίον, Ροάττα. —"Τουτο είναι Αληθές, άίλά μό¬ νον μέχρι τινός, διότι είναι Ανάγχη νά δι- ασχισωμιν δροσειράς 2.000 μέτρον υψοικ,. (Καίπαρουσιάζει τότε είς τόν Ντοΰισε χάρ¬ την τής περιοχής). Ύποκόμης Πράσκα. —"Είναι έδάφη μέ πολλάς ήμιονικάς όδούς,. Νΐθΰτσε. —"Έχετε ίδ$ αυτοίς τάς δδοΰς;, Ύποκομης Πράσκα. — "Μάλιστα, πολλές φορές,. Ντοθτσε. — "Τώρα πρέπει ν«1 Ιξετααθώσι ίύο Αχόμη ζητήματα. Μεθ' δλας αυτάς τάς άποφάσεις μας πόπας επί πλέον μεραρχίας νομίζετε δΐι πρέπει νά στείλωμεν είς την Αλβανίαν δια νά καταλάβωμεν τα έδάφη τα δποΐα δγουν πρός τάς Αθήνας;, Ύποκόμης Πρά·κα. —"Κατ' άοχάς τρείς δρειβατικαί μεραρχίαι είναι αρκεταί. Αί πε- ριστάσεις θά άποφασίσουν. Όλα αΰΐά τα στρατεύματα δύνανται νά Αχθοϋν είς τόν λιμένα της Άρτας (;) Ιντός μΐδς νυκτός,,. Ντοϋτοε. —""Ας εξετάσωμεν τώρατίήμ- πορονν νά προσφέρουν οί ' ΑΛβανοί Αντάρ- ται, είς τούς όποίους άποδίδω μεγάλην σπου- δαιότητα, καί ο τακτικός ΆλρΌνικός στρα- τός,. -Ικν 8ώ«δ 6 Ιι ιβΙβι.ϊ & Ιιώ εβ Ι? ρπι ΐδίΜΐ « «Κ ! Ι!* % «Τ ΕΓΠ ΤΗ ΕΙΚΟΣΤΗ ΟΓ Δ.ΟΗ ΟΚΤΩΒΡΙΟΤ ΕΛΑΠΕΣ: ο ιιιι ΤΟΥ ΕΝΙΥΣ ΒΙΙΑΙΥΒΕΙΟΙΡΑ ΤΙ ΙΚΜ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΟΝ! Η ΠΕΡΙΣΙΙΙ Μ ΑΙ ΕΙΑΙΣΙΙ Τ» 28π ΟΙΙΗΡΙΗ Έ*) βιάρχειβν «ολλών ·»»ν αονεχβς ή ΡΑΤΡΙεΙ έχδΐβει «βνηγορικβί έχ· Κσεις Ιιά ·ι··έροο« ρεγάλας έ·ε«ε(·ος. Τ·λ·*>τετ(ε»ς Α«έ «ο· 1*·ος 1941 χ«1
    έντεΙ^εν, ·χ!ίβ·ι ίχάβτην 28ην ΌχτΜίρΙ·· «ΙΙικήν ΙχΙοβιν, έ«1 τ|) 1·ετε(<· τ·· €"Οχι> τ·β Μεγάλ·· Μ·τετ£« χ«1 «ής ενάρςΌα-ς τ·· 6·ε·όχ·ο Ιβνιχοδ ΙγΑνές
    |ΐ«ςέν«ντ(·ντ1)ς Ιταλίας τ·· Μο·β··λ(νι «αί έν σονεχεία εναντίον «·6 <*Α£·ν·ς>
    Ή ένεετε·«·ε»«οΐβ«ίετ «■■ιοι^ιήν Ιην σολίΐα ΐ1)ς χεροσιν^ς έκΚαεειςτ1)ς
    11βελ(Ι·ο) <1)« 28ης Ό»τε»Ι·Ι·». Ύποκόμης Πράσκα. —""Εχομεν κατα- στρώβη σχέδιον |«ί τού ζη*ήμ°τος αυτόν". 'Επιθυμοϋμίν νά δργκνώσωμβν Ανταρτικήν δύναμιν 2,500 ειος 5 000 Ανδρών υπό την διοίκησιν Ιδικών μας αξιωματικών,. Τζακομόνι. —«Αί αϊτήαβις διά κατάταξιν είς παρομοίαν δύναμιν είναι άναρίίτμητοι. Άλλ* βέν είναι σνμφέρον νά δεχθώμεν πολλούς Μωαμεθανούς, διά νά Αποφύγω¬ μεν τάς πολλάς εκδικήσβις,. Ντοντσε. —"Δύνασθί, διά τουτο, νά δ γανώσητε ωρισμένον αριθμόν συμμοριών;, Ύποκόμης Πράσκα. —"Τα πάντα ώρ- γανώθησαν. "Εστειλα ήδη τηλβγράφημα διά νοΐ είναι δλα Ιτοιμα καί νά «Ιδυποιη· θοΰν οί Αρχηγοίη. Νΐοϋτσε. —"Ποίος θά είναι δ δπλισμός των ανμμοριών αί·τών;,, Ύποκόμης Πράσκα. —"Μικρά έλαφρά πολυβόλα καί χειροβιψβίδες,. Νεοδτσε. —"Ύπάρχει καί μία Λλλη ά¬ ποψις τοΰ ζητήμητος. Τί μέτρα έλάβατε πρός ΐά σΰνορα τής Γιουγκοσανΐας;, Ύποκόμης Πράσκα. —""Εχομεν δύομΐ- ραρχίας Ινα τάγμα Καραβινιέρων καί την τελωνειακήν φρουράν. Μέ άλλας λέξρις, Αρ· κετήν προστασίαν,. Ντοΰτσε. —"Δέν πιστϊύω νά ενεργηθή ηίθ?σις έκ τής πλευράς ταύτης καί έξάλλου ά στρατεύματσΐ μας οιαθέτουν βάσεις κα- ,ώς προπαρενκευασμένας,. Ύποκόμης Πράσκα. — " Είναι άπαραίτη- ον νά σημειωθή δτι τό εδαφος είναι θαυ- μασίως κατάλληλον οι' άμυναν. Μερικαί Κιΐσδύσεις μικρών όμάδων ήμποροΰν νά ίνουν διά μέσον των δασών, Αλλά δέν ΰ- άρχει κανείς φόβος διότι τα σύνορα φϋ- ά·σονται καλώς. Ύ.τάρχουν τβλωνειακοί ταθμοί Ανά 500-6ΟΟ μέτραη. Τζιακομόνι. —"Είς την Άλβανίανύπάρ- ει προθυμία πρός κινητοποίησιν μερικών λ(ίσεωνη. Νιοϋτσε. — "Πόσους άνδρας δύναται νά ιτοδώσΐ) εκάστη κλάσις;, Ύποκόμης Πράοχ-. —"Περίπου 7.000 νδρας». Ντοΰτσε. —Τό ,σημεΐον τουτο δέον νά ιξεΐαοθή μειά πάσης προσοχής. Αυταί είναι υνάμεις τάς οποίας δέν δυνάμεθα οΰΐέ νά παραμελήσωμεν ου τε καί νά άπορρίψωμεν. Αφ' ετέρου, δέν πρέπει νά επιτρέψωμεν κως εκπροσωπήσουν αυται υπερβολικήν Αναλογίαν συμβολής, μήπως ό λαός είπη ραδύτερον δτι ή Ήπειρος κατεκτήθη ύπ' αυτών. ,'Ενδε-ίκνυται μία σημαντική συμμετοχή ών Άλβανών πρός Αποφυγήν λαϊκάς δυ· αρεσχείας. ΕΙμαι τήςγνώμης, δτι δύο-τρεΐς μεραρχί«ι είναι αρκεταί. Έν τω μεταξύ δ- μως το ζήιημα τής άβροπορικής Αμύνης δέ- 9ν νά άπασχολήση είς τόν νπατον βαθμόν ήν προσοχήν μ«ς, διότι είναι άναγκαΐον ά άηοφύγνμεν κατά τό δυνατόν τούςβομ ΚΑΠΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΝ Τ6 "Ηρφον τ·ν δπέρ τής Πκτρθος χαί των Σομμάχεεν «εσόντιεν 'Βλλν)ν«εν Ίερβλ·χι«Αν Ο ΛΑΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΒΝ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΛ έμ.««1ν·οο« την *«τρι·ετι»ήν •••θοιιΐαν τ*ν χε»ρι· χΑν |ΐχς είς «ήν «ιριφέρειαν 'Αγρινίοβ, χ·6ς χαταβχεοήν έερ·Ι·ομΙ«ν «αί έΒιχΑν ϊργων, «·6ς διε·χόλονβιν τ·ν ένειγχ*ν τ·6 μαχομένοο είς «ήν ΆλΙανΙανατρατοβ μ«<. ΙΙνετι χαί ·4τ6 Ινα Ι»1ιμ· <τ|ς σομμ.ετοχ1)ς ·λ·χλν]··· το6 έλληνιχοΙ λσοβ ΙιΑ την νίκην, όκο ·δβΐ·χον χειθοδήγηβιν. (Φε»τβγρεχ·1α τι>6 ΠρΙγκ^κος Πέτρο·).
    βαρθιομβύς τής περιοχής των πετρελαιοπη-
    γών καί των αλβανικών πόλεων. Καί είναι
    Απαραίτητον επίσης νά Απβφ^γωμκν τας
    (Ζονέχεια είς την έ·θ|»ένην σελ(|« )
    ΑΜίΗΙΚΗΖ 15^0 - -Μ ΟΚΤΩΒΡίΟί -1545}
    ΒΑΡΤΣ, Λ1ΑΝΤΟΣ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΓΙΙΣΤΟΛΗ ΤΟΓ ΤΚ2Σ ΓΠΟΤΡΙΌΤ κογ ΜΑΝΙΑΔΑΚΗ
    ΑΙΑ 'ΓΡΑ' ■ ΙΙΑΕΑ 3-ϊ. '11>Ν ΠΪ'ΟΕΑΡΟΝ ΤίΠ: ΕΛΛΠΜΚίΚ ΙνΤΒΕΡΧΙΚΜϊ ΚΑΙ ΤοΠ ΑΙΙΑΝΤΛλθΓΤΗΣ ΓΙΚ ΕΛΛΗΝΑ_
    Η ---ο
    ^'" ν ·: ~'< ^χ>' "ΛΤ ^ ΤΉΣ ΔΙΑ ΤΟΝ ΕΛ ^ΙΙΧΙΣΜΟΝ Κ> ΤΗΚ ΛΝΘΡΩίί<Χ1ΗΤΛ ΠΟΙΛΙ *Ι ί'^ΝΊΚΛί ΜΛ^ ΔΙΡΚΛΙΚΗΣϋίΙ, ΤΟ ΕΘΝΙΚΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΝ ΕΡΓΟΝ ΤΗΣ "ΠΑΤΡΙΔΟΣ" Έ ·>.<·>» ,«»οτο«ία «αροοοιάζει «άς Νεντριχάς σ.λίίας (52x76) τ1)« «ερ··«ν1)ς «ανηγ.ρ,.βς μβί |κΙ<·.·< ««< 18ης '0««·- 6.Ι.» 1948, 4?ι.ρ.θ.ίαη< ϋ *λ·>λτ}··. .1< «ήν !ν·.|> «{.ν ήΜ.«ν. Ι|ς τ4ς |, λίγν ,ιλ|,βς , ,δ,τ., Ιβ ρ«ρ·.ι}μ«ν.
    «ς έν,,κτή έ,,οτολτ}, «ρος τ·ν Βχοιλέα μας, &«4 το6 «ντα.»· |ιβ|1|νον«.ς τί.ς Τ«ο·τ,6 τ«ς Πολεμιχ«ς Κ»6·.ντ)οε·ς Μετ-·
    «·, *. Κεονστ.ντίνοο Μανιαϊάχ»}, »ροκαλ«σασει «ά γενιχα έΤχ·μ(. ,.» Έλλτ}νισι>β· τ1)ς Κο«1ο· 'Αμ.ρ.χηί «•♦έντ.ς Ιτι *»· «*«*
    «νεηΐσσοντ. ,ιε,' εμβριθείας ».! *«<ρι·τι9|ΐοο «ολλά ζητή^.,. ,.. -Ι|νΜς ^ ^^ χ^ ^^ ^ η% β#,β ,!ν., ■Έ Ση,ια.ί. της 18ης Όχ«ε.βρί.ο 1940 8<ά ,.ν Ίλληνίσ^ν χ.1 την Άν·.β),6τν.,, «.Ι τ. 99ρχ ,β| ·Π,ίβι *.,.Ι'■*»·>
    Α,«ιδικτ)...ς,. (-Έχοιιεν «ν«ί,Μ. «·,« ρι,Μ.ι,ς έχΙ,,,.ς βι1 ,. «β0—..λλ , έν ρβκ1
    "ΤΤΑΧΡΙ.^". ■Τ.ΕΤΑΡ'ΤΗ
    ΤΗΣ ΕΝΑΡΞΕΩΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ Μτ-ΤΑΛΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ - (β
    Η ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΥΦΑΙΙΕ1ΣΑΙΤΑΑΟ-ΦΑΣΙΣΤΙΚΒΙΥΝΟΜΟΣΙΑ ΕΝ ΡΟΜΗ
    πηΐιαιη ηΐη νηητΗΕΐι: «ι ιιαιιιι ιιι ημιηετσιιτιτ ιρηιιιιιτισ στιεαπισειηιιιαααιη ιειπιια
    (Σννέχεια Ικ ιης προηγουμένης «ελ(οος)
    συγχρίοεις, τάς οποίας θά ήδύναΐο νά κά¬
    μη ο αλβανιχός λαός, ίσον άφορα την χα-
    λντέραν προστασίαν των άκουλιανων πόλεων
    μας. Είναι συνεπως έιτάναγκεςνά διαθέβω-
    μεν Ισχνρά μίσα ανιιαεοοκοριχτίς αμύνης..
    Σον«·δ. —"Διίταξα ήδη την αποστο¬
    λήν 75 αντιαεροποβιχών ΐηλεβόλων Σχβν-
    χα, τα όποϊα ελάβομεν Ι* Γεβμανίας,.
    'Υποκόμης Πραοκα. —*'Η δμυνα των
    Τυράννων άποτίλεϊΐαι άπό 2 μοίρας, ίνφ
    ήΐτ)ς λοιπής'Αλβανίας άπόπίντε μοίρας,.
    Νκιϋΐσε. —"Έχομεν Ανίγκην διά την
    "Αλβανίαν 100 τουλάχιστον πυροβόΧων,δε-
    δομένου, δΐι πρέπβι νά αποφύγωμεν την
    ενέργειαν βομβαρβιβμων χοτά την ημέραν.
    ΚΑΠΟΥ ΕΙΣ ΤΑ ΠΕΔΙΑ ΤΙΜΗΣ
    ΑΙ οηριαΐαι'ΐλλβδος χ»ί Ηνημένων ΠολιτειΑν σονβίβ)-«ο(*.4ν·ΐ( «Ις τ·νκοιν·ν
    ν».
    ΟΙΤΑΠΕΙΗΟΙΗΡΡΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑίΡΝΑ ΕΗ ΑΛΒΑΝΙΑ
    Βάοιε «ν··οοΊαομ.ο6 τ·6 Στρ«τ«6 μας καρά τβ χ«ρ(·ν Γ·»ργ·οτο«τ·ς ττ)ς 'Δλ-
    βεινΐ.ς.
    "■ Χβγχεντρεοβις έφβΐιβηομββν βι' αναχώρησιν «ρος ·Ί·.φέρ·ος χατ··θ·νβ·ις <ι6 μ·τ«ε··· «·»ς ·ν·φςδιββμιόν τ·ν μαχομένεον ίλληνιχΛν δβνάμεων. Οί ή|ΐι·ντ(τ·1, ·1 «««οινοΙ αοτοΐ ή*ρ<β·ς, ο«1)ρ{«ν σποοβαΐοι βοντελισταί τής νίκης. (Φε»τογρ«·1α το( ΠρΙγΜ-κος Πέτε··). (Φολά{«τε δλβι «ήν χαρ·6αιΐν ΙχΙοοιν, ηΊις »■ αα« «έρη χάντ·τ· άιαΐετς «νβρνη'- οεις έκ τββ γ·γ·νότβς της «»·λ·οθερώβ·« τοϋ 'ΕΦνοος μ»ς). οί όποϊοι κατβρρίητονν τόήθιχβν.θ' σπο-Ι στείλωμε-»· δία τα Σκέντα χαΐ Έρλικον χά όχβΐα είναι είς (ήν διάθΐσίν μας,. Σοντοΰ. — "Δέν τα παρβλά'βαμεν είοέτι δλα. Ευθύς ώς φθασουν, θά τα αποσι&ίλω. Θά στείλω τα "Ερλικον, άεροπορικως.. Ντοΰτσε. —"Διά ΐήν επίγειον Αμυναν πρέπει νά προσιεΦθνν Ιπίσης μερικά κατα- διωκτικά. Εύιυχώς διαθέτωμεν πολλά. Την Ιην ΌκτωβρΐΌυ, υπήρχον 52 είς Αλβανίαν ετοιμα πρός δράσιν καί ετέρα 35 Αμεσος διατΜσιμα. Σύνολον 87 άεροπλάνβ,. Τσιάνο. —«Επί πλέον υπάρχει ή υΛ* αριθ. 74 εαιθετική Μοΐρα, ετοίμη πρός Α¬ ναχώρησιν,. Νιονΐσβ. —"Μοΰ φαίνεται δι ι έξετάαα- μεν δλας «άς απόψεις τοϋ ζητήματος,. Μκαντόλιο. —"ΑΙ λεπτομέρειαι 9' άπο- φασισθοϋν άκό τό Γενικόν Επιτελείον το€ Στρατόν,. Ντοϋισε. —"Άνακεφαλαιάνων: 'Βκίθέ¬ σις εΙς"Ή«ειρον ίπιφυληκτικόιηςκαί πίεσις πρός Θεσσαλονίκην χαΐ είς δευτέραν φάσιν, προέλασις πρός Αθήνας,. * ♦ * Ή συνάντησις επερατώθη είς τάς 12,30 μ. μ. *Η έκθεσις αυτή ενεκρίθη άπό τΛνΝ·6ΰ· τσε είς τό Παλάτσο Βενέτσια την 16ην ΌκτίεβρΙου 1940, 18ον ΦασιβιικοΒ έτους καί ώραν 2:00 μ. μ. Ό Γραμματεύς Αντ)ιάρχης ΤΡΟΜΠΕΤΤΙ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ, ΕΥΧΑΙ, ΕΓΚΚΜΙΛ ΚΑΙ ΕΥΜΕΝΗ ΣΧΟΛΙΑ (IIII 2βΤ; ΙΙΕΤΕΙΙ ΤΙΙ "ΗΓΠ10Γ' 1.1 ΔΙΙ ΤΗ ΝΕΙΔΔΙΙ ΙΙΙΙΙΤΡΙΙΙΙ III €111.11 III ΙΙης ΙΙΙΙΙΤΙΙ 80 (Έν συνεχεία μέ τα όσα έγράψαμιν είς την προηγουμένην μας έκδοσιν, σχετικώς μέ τα σνγ- χαρητήρια πρός την «Πατρίδα» επί τή Ε1>·οσα·-
    τηρίδι της, καταχωροϋμεν σημείον κατωτέρω τα
    εύμενή σχόλια τού άρνβντινοϋ Γύπου — όσβ ύπέ-
    πεσαν είς την αντίληψίν μας—, άπ· δέ τής επο¬
    μένης εκδόσεως μας, θά συνεχίσωμεν δημοσιεν-
    οντβς τα ληφθέντα έκ μίρονς αναγνωστών μας
    συγχαρητήριο):
    οοηιο
    Οιιΐηρΐϊό νθίηΐβ Αήοβ
    ΕΙ ϋίαήο «ΡαΐΓΪβ»
    νβίπτβ 8603 άθ βχΐβΐβηοίιι η» οιιπιρΗάο
    Ο3.ρϊΐ3.1. Εβ βΐ
    π~3 ΐτηροΓτ&ηιβ άβ
    βη
    ν Γ6&1ΪΖ» αη» ειοοϊόη οοηβίίΐηί,β βη ί&νοΓ
    άβΐ &οβΓ裫ηΐβηΐθ ©τβοοβΓββηΐίηο.
    Οοη ί»1 πιοΐΐνο "Ρ&*πβη ρνΐΓοΙίοβ υη ηύ-
    πιβΓθ βχΐΓ»οΓ(ϋη&Γίο, οοη &1§αη&8 ρέρη&3
    θη οοΙθΓββ γ &οαη<1βηΤβ πι&ίοΓΪ&Ι {"αίΐοο γ (Ιβ ΙβοΙαπι. Ρίβΐυ;»η οοΙ&ΙίοΓαοίοηββ βη %ήβ· %ο γ βη ο&βτβΐΐ&ηο, ααβΐη£9 θβ ηοιαβ, ϊη- ίοπηβοΐοηββ γ ηοπιβη&ΐββ »1 ϋί» άβ Ι& Κ&- ζ& γ & ηιιβ8ΐΓθ ραί3. (ΙΑ ΡΚΕΝ8Α 14-10-44) * * * «ΡαίΓΪβ» ΕΙ ρβπόάίί» ΒήβΒο "Ρ8τγϊ8β ηΛ οαπχρϋ- άο νβΐηίβ 8&08 άβ βχίβΐβηο!». Οοη 1&1 ΐηο- τίνο ριιϊ)Ηο6 ιιη& ϊΙϋδΐΓ&άα οοη ρΐΌίιιβϊόη (ΙΑ ΝΑΟΙΟΝ 13-10-44) ♦ * * «ΡΑΤΒΙ3» Η& βατηρϋάο νβίητβ αβοβ βδΐβ ρβποαίβΐίοο άβ Ια οοΐβοΐΐνΐάεά κτΐββ& βη 1α Ατξβητίηα, ριιοΗο&οίόη ο,ιιβ η& β&Γοϊάο η&Γ3β 188 δϊΐηρ&τίαβ άβ 3ΐΐβ ηατηβΓοβοβ Ιβο- ίθΓεβ οΐπχβηΐ&ηάο υη δόΓιάο ρίββΐϊκϊο βη βυ. γβ Ι&Γ^α βχΐβίβηοΐβ. , Οοη ββιβ πιοΐϊνο η& ^ρ&Γβοίάο υη ηύτηβ γο εβρβα&Ι άβ 24 ρέ^Ίαω βη οοΙοΓββ, άβ- αΐο&ά&β τηυοΐωβ άβ βΐΐ&β α ΓβηάΪΓ |ιοπιβη&- ]β α Ι& ΑΓΒβηΙίηίΐ. Α κα ββΓνίοΐο ΐηίοπη&- ίίνο γ & 8ΐΐ8 οοηιβηί&ΓΪο3 άβ οοβιατηοΓβ, ββ Η ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΟΠΩΣ ΗΤΟ ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗΝ ΤΟΓ Γ Φ ΓΗΒΕΝΣ ΠΡΟΗ1ΛΘΕ1Λ ΑΝΑΡ!ΑΡΑ1Τ.5ΙΩν ΤΟΓΤΠΕΡΟΧΟΓ ΕΡΓΟΓΤΗΣ ΠΕΡ1ΚΔΕΙΟΤ ΕΠΟΧΗΣ. ΕΠΙ ΤΗ ΒΣΕΙ ΤΗΣ ΠΓΡΪΓΡΑΦΙΕ " ΓΙΑΓΣΑΝ1Ο1 ΤΜΙΙΗΙ ΙΙ1ϋ»ΰΙ11ίΙΠεβ(ΙΙΙ ΙΙίίαΙϋ! ΙΙΡΙϋΙΕΰ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΝ ΕΡΓΟΝ ΤΗΣ "ΠΑΤΡΙΔΟΣ" Ί«1 ίι«·χιι«ν βολλβν έτ·ν σονιχΛς ή ΠΑΤΜεϋχίίβει ««νηγοριχάς ΙχΙόσεις χ«τ* ιές Μ« •·ρτ*«, »α·ώς χβΐ ίι* «*ί *·νι»άς ε«·τ·ίοος «τ)« 'Δργ·ντιντ]ς.·Ε«(βηί, έχάσ^ν 1 Ιτ,ν β·*« »η«, 'έχβΐίει |ΐεγάλβς «ανηγβριχάί έχδίβεις, χαλλ«τ·χ»ικ*ς «αί |>ε αλ··οί«ν
    τ·ρ«ντ)ν καί διΐαχτιχήν όλην.
    Ή άν*.τ·ρ· ·ε.τ·τ»·(« βαροβσιάζει τάς χ·ντ»ι*4ς σελΐίβς (52x76) ι·ς έ·ί«ιν
    '0»τ«.6ρι·ο, 1*1 »ΐ σο»ιιλ1ρά.·ει ΙΙχβσ.ετοΙς σον·χ·6ς χαι ά»ι.λ·(««οο ΙΙνιΐΐης
    'ν «Αν «νε»«Α«τιχ·ν έν.γχΛν, »ε···ηγ<····« «·1 *6·λΙ{ε·ς «6 έ·νικ·ς χ«1 0>τ}σ»·οτι»άς
    τ1)ς
    τ1]ς Ηοτ(·» '
    ·*·4·ε·»ς
    , είς
    γ βο1»Ιχ)Γ&(άοηβ8 άβ ΐητβΓέδ,
    &8ί οοηιρο8ΐοΐοηβ3 Ιίποαβ άβ ροβτ&β
    (ΕΙ, ΜϋΝϋΟ 13-10-44)
    * * *
    «Ραΐπβ»
    ΕΙ άί&ΓΪο "Ρ8ίπ8ιι, όΓ£βηο ρβήοάίβίίοο
    άβάϊο&άο 8 1ο8 —ίβ£οβ Γβάίοβάοβ βη Ιοβ ρβί-
    0ΟΠΐρ1ΐ620
    άβ 6ΧΪ3-
    Ιβηοΐ».
    ΟβΙβΟΓ&ηάο ββΐβ 8ηίνβΓ88πο, βάίίό υηηύ-
    ΓΠβΓΟ βΧΐΓ&ΟΓάΐΠ&ΠΟ άβ 24 ρ8£Ϊηα3, 8)£
    η&β βη οοΙθΓββ, &Γί{8ϋο&τηβητ« οοηίβοοίοηα-
    α&8, οοη ρΓοίυβΙόη άβ ςτ&οαάοβ, οοΐηο άβ-
    ηιοβΐΓ&οίόη άβ βυ. οοηβΐβητβ ββίαβτζο βη ί&-
    γ&·
    άβ 8118 ηΐ1ΠαβΓΟ8Ο8 ΙβθΙθΓββ.
    (ΝΟΤΙΟΙΑ8 ΟΚΑΡΙΟΑ8 13 10-44)
    * * *
    Οιιχηρΐϊό νοιηΐβ Αήοβ
    θΐ Ρβτΐόάΐεο «Ραΐήβ»
    ΕΙ ΟΓ£&ηο ρθποαίβΐΐοο άβ Ιοβ
    άΐο&άοδ βη ηυ,ββίΓθ ρ&ίβ, "Ρ&ΙΐΊβη,
    άβ οιπηρΐΐτ 20 αηοβ άβ βχϊβτβηοΐα, βάίι&ηάο
    οοη ί&Ι πιοΐΐνο ιιη ηύτηβΓθ βχί—.θΓάίη&τΐο
    άβ 24 ρ&ςίηαβ, &ΐ£υτι&8 βη οοΙοτβΒ, &Γΐί8ΐί
    ο&—.βηΐβ οοκίβοάοη&ά&β, οοη ρΓοίιΐΒΪόη άβ
    ΣΗογο.8 ριιΙ)1ϊθ8θίόη οοηιΐεηβ ΐη
    γ 8θ1βοί&3 οοΙε,οοΓ&οίοηββ βη
    γ βη ο&βίβΐΐ&ηο.
    (ΟΕΙΤΙΟΑ 12-10-44)
    * * *
    «ΡαίΓϊβ» 20 ΥβαΓβ Οΐά
    Ιη οβΙβθΓβίίοη οί ίηβ 20ίή βηηΐνβΓδβΓγ
    ί ίηβ θΓθβΙε ηβντβρβρβΓ "ΡΛίπεΛ, 8 24-ρ&-
    ;β βρβοϊ&Ι ηυΐαΤοβΓ η&β Ιοββη ίβευβά.
    Τηβ βρεοΐΛΐ ηιπηΓοβΓ, ννΜοη βοηί&ίηβ π_-
    ηγ ρ»8θ3 ίη οοΐοατ, &ηά ίβ ρκ»ίϋ8β1γ ίΐΐαβ-
    Γβίβά, ηββ ηυτηβτουβ ίηίβΓββίίηβ ΛΓίίοΙββ ίη
    3~βΐ£ βηά δρβηϊβη Γβ^βΓάίηΒ ΟτββΙίΆπιβ-
    πο&η Γβ1βίίοη8, ηίβίοτίββΐ ηοίββ Γβ8»Γάΐη8
    ΟΓββοβ βηά ίηβ Οτββΐε οβνΐδβ, βίο. Αη βτ-
    ίίοΐβ ίβ ίηοΗιάβά Γβ^βτάίηκ Ιιθτά Βγτοη,
    1ιβ8άβά"Τηβ ΒαρΓβπιβ 8γπΐΓκ)1 οί
    η&Ι Ρπβηάβηΐρ, ΒΓθίΙιβΓηοοά βηά ΑΙΙΐ&ηοβ
    Βήά
    οβίννββη Οτββοβ βηά θΓββί Βήΐίάη,,.
    (ΤΗΕ ΒΤΑΝΌΑΚΌ Ββ. Αίτββ 12-10 44)
    ♦ * ♦
    «ΡαίΓΐΒ» ΟθΙβ.ΓαΙββ 2Ο1Η
    ΑηηίνβΓβαΓγ
    Τηβ Οτββΐί ΐηοΓηίηβ ηβ—ρ&ρβΓ "ΡβΙήβ.
    η&β οο_ΐηβπιθΓ»ίβά ιηβ 20Λ 8ηηΐνβΓ88Γγ
    οί ΐΐβ ίΪΓβί 8ρρβ8Γ&ηοβ νιίη 8 βρβοίαΐ ηαπι-
    οοπθίΒίίηβ οί 24 ρ&£β3, ννηίοη ν/ββ ί-
    8βιιβά γββχβΓάδγ.
    Τηβ ηηπΛβΓ, ντηίοη ίβ ντβΐΐ ρΓβββηίβά βηά
    ίΙΙυβΙίΓ&τβά ίη οοΐοοτβ, οοηι&ίηβ & ηητηοβΓ
    οί ϊηΙβΓβδΐίηβ 8Γΐίο1βΒ, νπΐιΐβη ϊη ΟΓββΙ:,
    οονβήηβ ιηβ βοΐΐνϋΐββ οί ίηβ οοππηιιηίίγ
    ίη ιηβ Ρΐβίβ, ίοΒβίηβΓ νίίη οΐηβτβ οί & ηίβ-
    η&τυτβ, βίο.
    Ιη νϊβηϊηΒ ίηβ ρ&ρβτ «πΐΑηγ ηβρργ Γβ-
    Ιυ.πΐ8 οί ίηβ άβγ», ίηβ ΗΕΕΑ^^ βχρΓβ-
    εββ8 ίηβ ηορβ ίηαί ίί ηαβγ Ιοης οοηίίηυβ
    ίο ββτνβ ίηβίηίβΓββίβ οί ίηβ ν&ΐί&ηί Οτββΐε
    οοηυηιιηίίγ ντίιη βχκχββ.
    (ΒϋΒΝΟδ ΑΙΕΕ8 ΗΕΕΑΙϋ 12-10-44)
    ΟΟΗ ΤΑΙ_ ΜΟΤΐνθ ΕΝνΐΑΜΟδ υΝ ΡΟΒ^IΑ^
    Α ίΟ5 0ΟΝΝΑαθΝΑίΕ5 ΌΕΪ.Α ΑΜΕΒΪΟΑ ^Ε^5υ^
    Π ι((|.Ό'« Ι
    ΑΓΙΕΛΕΓΘΕΡΟΤΤΑΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣ Λ1ΑΣ
    ΐ "','·""."","^"^

    2
    ΥΐηεΜί κιιΐ'
    Η ΕβίΙίΊΙΙ Μ
    II
    ΕΙΑΙΙΙΙ ΤΙΙ 11 β ΟΗΙΙΡΙΙΤ
    'Βκτος τ·ν Αλλεον »«νηγοριχ*ν έχίέσ·Αν «ής, ή ΡΑΤΡΜ έχΒίβιι έκάβτην
    11ην'Οχ<ι·Ρρ(ο·, έ·1 τ| έ««τεΙφ ττ}« Κρίσεως της, μ·-(άλα χ«λλιτ·χνιχ« «ι&χη. Ή *νε»τ4ρ·» φ·τ·τβιιΙ· «αριβτ4 «ήν Ιην σ·λΙΙ«,«ολ·χ··»μ·ν, «1)ς έφετεινης Ι»δο·εα>« «ής 11ης Όη«··>1··, 4·Η τ| ΒΙχοοαετηρΙΙι ~«, ρ.1 τ· Ιρβ··ν
    "'Αχ·λ·οθ···Ιτ«ι τ· Έ»ν·< μας,. Την ΙΙ(αν ημέραν οί Γερμανοί Ι···γον Ι( 'ΑθηνΑν «αί, |>ετ« ·ιήμ·ρ·ν, ιγΐνετό Ι«ισ^ε»ς γνπστΐν «ο χαρμ4σ·ν·ν
    ς «·· 'Κλληνικ··
    10) ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΗΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗΕΚΑΟΣ1Σ ΤΗΣ "ΠΑΤΡΙΔΟΣ" ΤΟΥ ΒΟΥΕΝΟΣ
    ΥΠΕΡΟΧΟΝ ΕΘΝΙΚΟΝ ΜΥθΙΣΤΟΡΗΜΑ
    ΤΡ ΛΑΒΑΡΟΝ ΤΟΥ 21
    (Παοαχο,λοοδήτε βλοι το «αρ6ν ανάγνοσιια, όψίβτοο Ι&νιΐοο ενδιαφέρον—ς, β*οο καρελαδνει
    ή εξέλιξις των ατάικον τής Παλι—εν—ί«ς μας, με «α βιάφορα —ριβτατ—Λ «αί τθν ΙοΉατηί»
    βίον των γναστΔν καΐ βητνώστων ήρώων τής Ελληνικήν 'Εκανα—άαεβς. Το «φόν μοΦιατ»·
    ρημα ι!ναι τΐρπνότατον, αγθάστως συγκινητικόν, λίαν Β»ριττ«τίΐώδ«ς χαΐ μεγίστως οΊϊακτιχώ-
    —τον. Δόναταί τις να το «αρακολοοΦη—ι άιώ· οίοοδηιΐοτε σημείοο της οημοσιεόσεώς τοο. Εί¬
    ναι πατριωτικόν καθήκον «όντος "Ελληνος να άν—νώ~ την Ιοτορίαν,αοτήν}.
    Σονεχει* έκ το» «ρ·ηγο·|ΐέν·· (106]
    —Κετλέ-κ·λά Ιέν Μ«τ«·(.#ε*σ· ν* μάθ·.
    Έξ Ιαεον βμε*ς ή'χοισα, εσχημάτισε την μ.
    «οίθηαιν, δτι προχειΐαι χερί κοορσάρεεν.
    —Κοκρσάρεεν;
    —Μάλισια...
    —Κα«>ολ·ο άϋίΐανον, σΐπεν ί Σχοολεμ-
    ββοργιος. Μή λησμονβιιεν |«ι ο χο»ρσάρ·ς
    τη'ςΤζιας ευρίσκεται είς «Ας ·ετλά··«ς
    ΚαΙ «αΐά ποίον «ρέκ·ν «αρηναχλησε τ··ς
    4χΘρο6ς;
    —Κατά καράοΌ£ον νρο'ζον, στεανηγέ μοο.
    Το»« Ιβσλλο >* *λληλοσχον«»εΙν
    —"Ω | «όν γεννβΓ·ν κοορσάεον...
    —Νί« μεο, α! πληροφορίαι σοο, έχετνα-
    λβμ,δάνε», είνε πελονιμει. Τα αχονελέσματά
    ».ε»ν δέν θά βραδάν^ς νέ τέ Γβ^ς χ«1 σ·.
    Τθ>ρα «ήγεανε, δέν σέ χρβιάζβμαι πλέον.
    Άς χαλιαοον ομ«ς εί* «έν ΠαΒλβν ΔαρΙ-
    ΚαΙ πρεοέβηκιν κμέσεκ:
    —ΚαΙ «οός γενναίβος Ανδρας νεΙ «'Αγ.
    _χορ(9ε»νος», τε6 μικρ·· έχείνοο χλοίε·, «ο
    4πβΙεν ΙχοΙέρνα ό μΐχρδς τ]ρε»ς νόν οποίον
    *ρηνε4μεν βλοι μας.
    ΚβΙ δταν 4 Σχοελεα(Ιε!>ργιο< Ιμεινε μΐνες, χατηοθονβη ·ρε< Ιν των κ·ρα#·ρεεν της αΐ- ·ε»·$ μ! «ήν ■■σσκλησιν «ο· κόμητες ϊχοο- λεμΐεοργίεο. Άχ·λεοδ-·6μ·νβς 1x6 τΑν Ιί χεορσ«ρε»ν τ1)ς Βάσεος, ενεφανίσθη «·6 τοδ Σ«€«νες στρο·ηγο·, 4 ί··Γος 5μει τον εΐδε: —ΑΙ γεννπΓέ μοο Διριβετ, εΐπε... —Στεειτηγέ μοο! —"Ηθελε, γενναίέ μοο, ν* Ιγνά*·ιζσ, β<(« μέ την Ιχο(αν Ι*λαιοί«αες τ6 Ινομά σεο, είνε άρκ·τή γι* την νιλοδο|(αν σοο. —Διά την Ιδικήν μοο ·ιλβδ·€ί«ν.... ΝαΙ, βτρατηγέ μοο. —'Δλλά βια «ήν ·ιλο8.£1»ν έχείνης; Ό Παβλβς ΑαρΙΙας έχαμήλεεσε τί βλέμ- μανά «οο καί άεπ)ν«η·ε: —"Οχ« στρ.τηγί. —Τ* ίπο[ον· βημβίνει; —Τό οποίον σημαίνει σ«ρα«ηγέ μοο, δτΐ εί· μαι πάντοτε είς «ήν διάθεσιν σοο. Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΑΛΗΚΙΚΗ ΕιΧΚΛΗΣΙΑ ("Ητοι: λεπτομερής έρμηνβία τεδν τβλου- μέτων καί άναγινωσχομένων έν αύτϋ, ώς ά- παραίιητοι γνώσεις παντός Έλληνος.— Μι¬ κρόν βνγγραμμα τού Αίδεσ. Οίκονόμου χ. θω¬ μά Παπαδοπούλου, Ίερατικοϋ Προϊσταμένου τής έν Κάρδιφ Έλληνιχής Κοινότητος). (Σβνέχεια εκ νο| κροηγοομένο») [81] «εν. ΠΕΡΙ ΤΟΓ ΜΓΣΤΗΡΙΟΓ ΤΗΣ ΒΞΟΜΟΑΟΓΗΧΐαΣ 'Βχειβή 4 άνθρακος Ιχει «άννα ρο«ήν χρος «ήν άμα·τ(αν, χετΐ Ιέν ββναεαι νά μέ¬ ν) είς «ήν αρετήν κ·ί είς την βνετμετρτηβΐαν 4 Χριστλς έχονότισε «4 (ανριχον τής με«α- νείας, γνεερΙζβν τήν άνθεβκΐνην τα»την α¬ σθένειαν. Μ«ς Ιδωβε λοι«ον την Έ{ομολέ- διά τής έχεΐας 4 Χρι- ΐ έ£·μ·λογο6μ·ν·ς είλι κρινώς «άς άμαοτίας αότοβ έν·«ιον τ·6 άν- «ικρ·βώ·οα το* Θιοδ, λβμβάνει Ιι' α»«ο5 «ήν σογχώ-ηβιν τ·ν άμ«ρτι«ν τοβ. Ό Ιρι- στ6ς Ιχεεν ««βαν έξο·σί«ν τοβ άφιέναι &- Μετάνοιαν, σιιανος μ·««νο*ν χα «ήν Ιδικήν μοο διάθεσιν άλλά «τ)ς *βτρ19·ς..... —ΚαΙ μήκεις οό σνρεττηγέ μοο, Ιέν εΐααι είς «η« «ατρΐδες «ήν διάθεσιν; ΚαΙ έγώ ο- χηβετΑν σέ, δπηρετβ «ήν πατρίδβ μεο. —Δέν είσαι γενναίος μέν·ν ΔαρΙία. Βίσετι κα( ε4γενι)ς. Ό Δβρίβας ό«εχλή·η πρό «ο6 Σχοολεμ- καΐ εκείθεν ·εα>ρ·ν «ήν «όλιν «Ι)ς
    Κ»ρχέρ«ς, «ήν («ο τέσεεν χινίονβν «εριχο-
    χλοβμένην:
    —'Ω! α>ρα(α μβ· Κιρκόρ·] έψιδ>ερισε. 0ά
    βονηθώ ίρ« γι νά σέ σάσε»; θά Ι·νη#· νά
    ««•μαχρόνε· άκο σο6 τίν Τοθρκικόν χεΐμα··
    ρ·ν, ο Ικοΐος ζητεί νά οέ χετταχνΐ^ μέσετ
    •(ς την ορμήν χ«1 «ήν λόσσβν χαΐ «ήν μ.«-
    νίετν νο·;
    Κ1ατέναν«ί «οο ι·»(σχι«· £ κιρικκλλής τοΙ
    'ΑγΐΌ· Σ«·ρ(|Μνβς ναός.
    Κ«1 βταορβχοηηθ·1ς έν χατ«ν6£ει δ
    λεμβοοργιβς Ιχέτε»αι:
    'Αγι· Σ«ορΙϊο»ν!
    το βαδμ,ά αβο...
    ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΛΚ
    Ή ψία διά&παβις %οϋ
    —Βένχαειστδ, στρστηγέ μβο, εΐχε.
    —Γενναΐες χετΐ ·6γ«νής. Μά «όν Θεόν <·ν ε({ε6ρ« τί Ιλλ· είμ«ορεΓνΑ4χι·ομήσ^ έχεί- νη. Ό Παδλος Δαρίβας Ισχεοαε νά σομμ.··- ΗΕβΤΑυΗΑΝΤ, (161 ΜΑΝΤΖΙΙΒΑιΙΙυ Οηοεοΐ&ΐββ ν Τεβ & ίοα&β 1ιογ&3 Ο&ίέ ΕχρΓβββ.· ΟοπχεάθΓββ βη 8&1σ· ηεβ γ ^&^(ϋη68 Ιλ Ολθ& 8β 68ρβεία1ίζ& βη Β&η- ςιιείββ άβ ΟαπχΒΧΒάβή& γ Κβαηΐο- ηββ Ρ&ηήΙίδΓβΒ Αν. Εβραήα 1648 - Τθΐόί. 12872 ΜΕΝϋΟΖΑ - Ηβρ. ΑΓςτβηϋηα Β. Νΐεαβΐο θΓθΐΐο 2444—54 Β υ Ε Ν Ο δ Α Ι Κ Ε 3 Τβΐέίοηο: ϋ. Τ. 59-0486 έχείνη, στρατηγέ μοο, 8ιίχ·ψ· μει- 5ι*ν ό Δετεΐβας. —"Α| ίληομένησβ· Ι «κτέρεις έχείνης. —Άχρι#*ς... —Τ*ν 4«οΙον έν «·ί)τβ(ς ημείς *ά ανετγχά- •«μεν... Άλλ' Ις είνε· βλ' ει6τά, Δα·ί|α, Θά «ελειΔσοον «Ιβ(«ς, δτβν χατο·#«εσιβμεν νά 8ιά·£ε»μεν ά«· «ήν Κέρκοιαν τοος Το^ρχοβς. —*Ω| Η«1#ά«ο καΐορθεβοιβμεν, στρειτηγέ. —Ηέ «ήν β·ν)βειαν άνορΑν γ·ννσί«ν ί«ε»ς βείς, βεβετιεες Θά «· χστορΟεεπε.μεν. Κ αί έκί το6 «ροκειμένοο. Έκάλεαα οέ, ΔαρΙβετ, χαΐ σΐς γ·νν·ΐοΙ μοο έ·*, βιοιι θά «ελμήα» •άλιν νά σ«« ζηνήσε» ν' Αν«λ«|ητε νέαν ρι· ψ·χΙν··ν·ν ά*·στ·λήν. —Προλαμ#άνε«ε την έκιβομΐειν μας,στρκ- τηγε, ι!«βν είς «Αν χε>»ρβάρο»ν. 'Βγώ χετΐβί
    •Βντ··«ε( μοο Ιχομεν λάβει «ήν λκόναβιν
    ν«Ι σέ «.αραχαλεσομεν νά μλς χρησιμοκ·ι·
    ή·1« είς χβ«ι.
    —Νά μέ «αραχαλέσητε;
    —Μάλΐσ«α|
    —"Α! εέγενεΐς καΐ 6βερτ)·«ν·ι ίνδρες.
    ΚαΙ μοστιχάς «οο σχέψεις, χαΐ Γβως μο-
    οΐιχβ εΐαράνονα έ£ε*τεριχε6ε»ν την στιγμήν
    εκείνην 4 Σχοολεμ6ο·ργιος «ροβέθηχε:
    —"Αν είχε χιλίους ΙνΙρας σάν έββς ή
    ΈνετΙετ είς «ήν ·ζη·εσΙαν της, Θά χβιέχτα
    ολόκληρον την οΐρέγειον. "Ας είνε ίμε»ς. "Αν
    σ«θ) ή Κέρχοεα, «4 «ροχοεγιεν το6«ε τής
    Έν»τ(·ς, χατά «ής έκιβ.τιχής καΐ %*τα*τψ
    τικής 4ρμής ««ν Το6ρκ»ν Θά σω·^ έ£ αί-
    «ίας α«ε. ΚαΙ ίχι μένον Θά σ·*Θ|), άλλά
    κ·1 ·ά 9ο£αοθ{ ίν έ«ΐ«4χι έκεΐνο, «ο
    ον θ' άναΜσ» τάρ* είς σβς.
    ('ΑχολοοθεΙ)
    μχρ«(««, μενϋηκι «έ χάριαμα «οβτο χβιΐεΐς
    τ*6ς Μαθητάς *«! Άεΐεστόλοβς Αότοβ ιίχών
    "Αά6ιτ· Πνε6μβ"Αγι·ν,Ιν τινειν άφήτε τάς
    ίμαρ«(ας, άφίενται αότ*Γς, 9ν «ινε·ν χρατή-
    το κεχράτηνται,, Ιωάν. Κΐφ. Κ, χαρ. 22χα1
    23. Οί 'Α«όστοΚ<ι μιτέβωχαν την χάριν «6- τήν είς «οός ίιαίβχεος Α6τ·ν, χετΙ ετ6τ·1 χάλιν είς τ·ος ίλλ·ος,χαΙ ·δτ» καθε£ής,4- ΡΧ" ή Χ«β»ς Μχρι **ν ήμ·ρ«ν μας.'Τ- χοοργές το§ ΜοσΐηρΐΌο το6τ·ο τής '1ΐ£ομ·- λογήσεως είναι κερίως 4 Άρχι«ρ·6ς, δ&να- ται ίμο*ς οδτβς νέ έχλά£- κατάλληλον Ί·- ρέει ως Έ£ομολόγον ή Πνευματικόν Ιχεν«« •ρισμένα «ροσβντ·, «ρ» ««ντ*« *'·Φ «·ι «αιΐεΐαν κ.Ι φρόνησιν. Όλοι οί Χ.«·«ανοΙ Ι«ίση< δέ καί οίΆεχιερεϊς κ.Ι ΊερεΙς,Διά- κονοι, ΜοναχοΙ καί λαϊκβΐ, ίλοι ϊ{ Γσβο I- χομεν Ανάγκην έ|·μολεγήσεε»«. Σχετικαί λέ¬ γει ο 'Αβελαεβεοί 1·κ·Ββς είς «ή» Κ«»β- λικήν έχιοτελήν Κεε^. Ε. *«·ά7». 16- "'-- έομολογεΐσθε άλλήλοΐζ τ* ·αρα««·μα«α καί εβχεσΐε οχέρ αλλΐ)λα.ν ί«-ί Ια6·τε., Έ α- χολοοθία «1|ς ΊΚβμοληΎεεις β»τκ·«·» '" αοντέμοο αΙ«ήσεε>ς καΐ *ναγνά>σεε»ς φαλμοΙ,
    έκ «ής εΐλικρινεβς ίμελογΐετς τ·ν άμαρτ*}-
    μάτεεν «εβ έ£εμελογβεμ*νβο χαΐ έν τέλει «κ
    τής Σογχ-ρητικήί Βέχής «ήν έποΐαν ο Πνεβ-
    ματιχός «ναγινεΊσχει έ*)1 τής χεβαλής αοτοβ
    βαλών έ*1 «ήν κεφαλήν αο«οΙ «έ έαιτραχή'-
    λιον ή την χείρα. Τέπ·ς «ής Ίίομελειή'·
    σε»ς είναι ή ΈχκλησΙα, έν ένάγχτρ
    II
    μό¬
    νον δύναται να γείν^ είς Ιλλον καθαρον,
    ^σοχον χαΐ σεμνο··ε·ή τοπεν. ΓρσφικχΙ
    μ·ρ«ορ(σι περΐ «ο· Μοο«ηρίοο «·ο«οβ. Ίε»άν-
    νοο Κεφ. Κ. 22-28. Μ««»«(οο Κε·. ΙΗ. 18.
    Πρά£. Κεφ. ΙΘ. 18. ΊαχεεΙοο ΚΑΘ. Έ*ισ«.
    Κε·. Β. 16.
    4ον. ΠΚΡΙ ΤΟΓ ΜΓΣΤΗΡΙΟΓ ΤΗΣ
    ΙΙΡΩΣΓΝΗΣ.
    Κανέν ακο τα Μοατήρια βέν είναι ίονα-
    :ον νά τελεσβ|· χ-ρΐς ΙΒΡΩΣΥΝΗΣ, διότι
    (ς αοτήν μό"νην εδόθη χαρ* «οΙ Σκτήρος
    ά ένεργ{ καί νάτελειάνη τα Μ·σ«ήρια,βιλ
    1)ς έχιχλη'βεεες τοδ ΠαναγΙοο ΠνεΙματος.
    Τρείς είναι οί Β·θμεΙ τής Ίερβσονης, ό τ··
    ιεΐκό'νοο, δ «ο§ Ίιρέεες, χαΐ β «εί 'Αρχιε-
    έ«ς. Τέ) Μ·σ«ήριον τής *Ιερε»ο6νης «ελοΓτβι
    Ιί «ήν ΈκχλησΙβν χατά «ήν θείαν Λειτοορ-
    (αν.
    ('Αχολοο··*
    ΗΛΙΑΣ ΔΟΡΑΚΗΣ
    (Δωρεέ πρός ενίσχυσιν ζής "Πατρίδος_(
    ρ ο κ 5 υ
    ΡαίαίΙαΓ ΑΓαβπίίπο
    ■ · ■■ **
    Οί
    τ-ί)ς 1
    ενίόοντ
    ΕΜΠΓ
    "ΑΒΙ
    Αναβ. ΟθΓΠ
    Β ϋ Ε
    Μβραχλήδβς
    Ια^οιχίας μας
    «ι βτό μοννέρνο
    ΙΡΟΡΡΑΦΕΙΟΝ
    ΗΟΡΟϋδ"
    ίηΐββ 316 - ϋ.Τ. 32-2229
    Ν Ο 8 Α Ι Η Ε 8
    ΕΑΙιΙιΑΟ
    » ΟίΙΑΝ ΟΕΡύυΙΤΟ
    Οί ΟΑΒΑΜΕίΟδ) ΟΕΑΒΒΙίίΟδ
    νΕΝΤΑδ ΡΟΗ ΜΑΥΟΒ γ ΜΕΝΟΗ
    ΟΚΑΝ δϋΚΤΙϋΟ ϋΕ ΟΑΚΑΜΕίΟδ, ΟΟΝΡΙΤΕδ. ΒΟΜΒΟΝΕ5.
    ΟΗΟΟΟίΑΤΕδ, ΤυΚΚΟΝΕδ, ΡΑδΤΙίίΑδ, ΝΕδΤίΕ ΕΝ
    ΡΗΕ0ΙΟ5 8ΙΝ σθΜΡΕΤΕΝΟΙΑ
    ό
    0ΑΙ.Ι.ΑΟ 908
    υ. Τ. 41-7947
    Βιιβηοδ
    Ι.^ΡΑΡΟΑΙΕΒ
    ΙΐίΐΕΝΟ5...0Ε
    Α ΡϋΝΤΑ
    Ρα1>Γί(_οί6η άβ 8ο1ά»(ϋίο3 άβ ρΐοπιο
    Νιιβν» ρΓβδβηίβείόη βη ΐηΠηίά&ά άβ
    3βΓΪθ8 άΪ5ΐΐηΙ&8, & ίθάθ ΟθΙθΓ γ νβΠβ-
    ά&ά: Επ οά]οβ.
    Υ £&1)πο&οΐ6η άβ ρίζ&ΓΤ38 ίιτοΐηρί-
    δθΐίθϋβ ΡΓΘ0Ϊ03
    Ταΐΐβτθε: ΟΚάβη 3425
    (Β^ο 1α (ϋΓεοάόη γ αάΐηϊηίδΐΓαοίόη άεΐ
    ΙησεηίεΐΌ ΡοΙΙίδ ΚΐρτβθΒ)
    0ϋ«ο»: $3πΐ3πΐΙβΓ 5114, ΤβΙϋ: υ.Τ. 58-9337
    ΒϋΕΝΟδ ΑΙΚΕ3
    <1β Α. ΗΑΓΑΕΙ ΑίΒΟΟΕΗ Τοΐαΐπιεηΐβ τεηονατΐο.· Ββοΐάϋδ γ €αηοϊοηΪ5ΐ;33 «5Ϊί1ο Ιτιγ- Οθ, Β^β^θ Υ άΓ3Γ>€.
    Άκρα χεριχβίησις «αί χαθαρΐέτης.-
    Γνήσια έλληνιχά κ«Ι «οαρκιχά χβτά.-
    Άνεττολιχή δρχήστρα χ«ί βσματα.·
    ρ3Γ3. Ρ3ΤΠΪ1Ϊ33
    Καθημερίνώς Αιάφορα όρεχτικά
    Ζάββατα καί Κυριακάς οουβλάκχα.
    («ιιΐΐΐφ 432 - ε.Τ. 54-ΠΟΙ - ΒΜΐη Ιί~
    .........ι ιι
    ΕνΖΟΝδ"
    ΙΑ ΜΑδ ΡΕΗΡΕΟΤΑ ΟΗΟΑΝΙΖΑΟΙΟΝ
    ΕΝ νΕΝΤΑδ ϋΕ ΜΕϋΙΑδε γ ΈΣ ΜΕΤΟΗ δϋΗΤΙϋΟ
    ΕΧΙΙΑ ΜΕϋΙΑδ '
    ΜΑΗΟΑ:
    νοηΐαβ αί ρογ ζηαγοτ
    Α. Κυΐ_ΑΗΙ_ΙΑΤΙ ν Ηηο.
    δΑΒΜΐΕΝΤΟ 2499 (θβςτ. Ιλττβο) Βιιβηοβ ΑΙγθβ
    - Τβΐβίοηο: ϋ. Τ. 48-6208 -
    ( διιο. ΒΟΕΌΟ 1089 Τβΐέί.: υ. Τ. 45-1570
    Βιχβηοβ Αϊγθβ )
    ΟΙΚΟΣ ΑΔΕΛΦΟΝ
    ΕΑΑΗΝΙΕΟΙ ΚΑΙ ΤΟΪΡΚΙΚΟΓ
    ΖηιήοαΐΒ καταλόγονς.
    • ΑνβηίςΙβ οΙθ Μβγθ 1381 - Βυεηοδ Αι>θδ - υ.Τ. 38.6713
    ΟΡΡΑΝΟ8 Ηηο,
    ΙΊΙΙΕΙΙΙ5Ι - ΤιΙίΤΐηί,'
    β υ ε ν ο 5 Τ; νΕ«·ΙΗ|
    νβηΐα ροΐ ΜΑΥΟΒ γ
    1386 ϋ.Τ
    ΒϋΕΝΟ8 ΑΙΚΕ8
    ΟοηίιΙθΓΐβ & Οβρόίίίο
    "5ΑΙ.ΟΝ Ι Ο Α11
    ΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΡΓΔΡΓΓθγ
    ΠΑΑΒΏΖ ΧΟΝΔΡΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΑΝΙΚΒ
    Μβγάλη χαρΜβτα^η (Ιβ Ο,ΟΟθΙαι»
    Ρ881Π133. Οοηίίίεβ, ΤαπΌηβδ, ΒοτηΙχ>
    06· ΚαΙ χα«6ς εβ«θς χαραμβλβρΐας
    ΟθΓΠ€ητ_$ 3920 Βυεηοβ Αΐηι
    Τβΐέίοηα ϋ. Τ,
    ΗβΗΙΟΑ ΟΕ ΗΙΗ1Ε103
    ΟΕΟΡΟ1ΑΡΕ8 Ηΐοι
    Νέη ειρ.*! ε&
    δμ,ογενεΐς μεταχε»λτ4β «Λ Ισατιρα4.
    ΙΩΙΙΙΙΙ1ΙΗΑΕΙΣΙΙΙΟ! ΙΒΚΙΡΙΙ1
    'Δ«οατ1λλορεν«ιμολθ7(θ» «αντ! τφ αΐτοδνο
    0·5ΐτο Βαττοι βο7β υ.Τ. 61-1310
    Βαβοοι ΑΙ*··
    ϋΕΡ05ΠΌ
    ΜΑίΤΕΖΟΡΟΙΟΒ & ΡΕΤδΙΟδ
    ρογ Μαγοΐ γ Μθπογ
    Τβτιιιι, ΟιπΙίΙκ, (ιιηΙι(ι:<ιΙιί.ι Ιιι ΙίίΐίιΙ) ϊΙύΑύΙ μΐΐψψ (ίΙΙιΐ "ΙΕΙΑΙΙ".- Ριη ιιμηύιι |παπΒ.ρκίιΙκ, («Ι ίΙΪΗ.11 Ρί^θί Ιβ Ιί Μ·1 1 -ί Μ ε·πΐ·Βΐη 2044 ΒΒΕΝΒ5 ΑΙΙΕ5 Τ·Ι·ί. Ι.Τ. 48-'485Ι ΔρΔΗΜΗΤΡΙΟΣΓ.ΧΑΡΙΤΟ! ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ Αβρΐπιηΐε α ΡΓοίεβθΓ γ ΑυαάβηΙε ϋί· ρΙοπΐΕάο <3ε 1α 04ιεάΓ3 άε Οΐπικία Μβ· χϋοΐαείαΐ τίς Ιβ ΡβοαΙτΛά άε Μεάίοϊηί. Τ3βηΐΪ5(α Α5Ϊ5ΐεηΐε άεΐ ΗοβρίτΛΐ Όαηηά. αταξία ϋϊΐβΓ— ία. — Κ2703 Χ — Α11» τιεποΐι Επισχέψβις: Δευτβοαν, Τετάρτην καί Παρασκευήν άχό 3—8 μ. μ. ΒΙΙΕΙΤΙΟΒΙΙ1051. Αηαη ΑΐηλΤβΙϋ. Ι.Τ. 43 2371 0Γ,Ρ3ηυπ3ΚΙΐι!Βΐί3θ Ιτ. ΡώιΐΜί» νΐΑΜΟΝΤΕ 903 ο. ·. Οτε. 2 0. Τ. 31-6675) ΚΑΥΟδ Χ «ΤΙ -ΙΒΑΙΙίΙΙΙ III ΚΠΑίΙΡΙΠ "Ι-Α νθι_ΑΟΟι~Α·· ΜΙΙ.ΒΑ ΙΟΦΡΟΚΑ III ΙΙΕ1ΦΝ Τό μόνον *Ελλ·|ν«Ηύν βχναο καί φογηκήλ. Ίβοβι«σνα ββνυη^ησκ άς ιό*« 70 α» •ΜβςοοΗββ 1254. Βοεβ Ό. Τ. «ι. Ββτπιοβ βο74 ΗΕΡΙΒΕΚΤΟ Ρ. ΝΑσΟΝΑΐ. Οίνϋθ3, Υ Αάΐχιίΐιϊ Οατΐοβ ΡβΠεαΗπΙ 715 ΒυΕΝΟδ ΑΙΚΕ5
    ΛΕΤΑΡ7Η
    ΕΝΑΡΞΕΩΣ ΤΟΥ ΙΥΓΧΡΟΝΟΥ Μ_ΓΑΛΟτ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΑΥΜΑΪΟΣ - 01
    ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ
    (Τό περίφημον ίσπανιχόν μυΰιστόοημα τοΰ θερβάντες, χατά
    μετάφρασιν είς δημοτικήν ελληνικήν υπό Κ. Καρθαίου).
    (Ζβνέχεια έκ το· «ροηγοβμένοο [18]
    —Μιχεόψοχε ί—;ότη, ·έν ταιριάζει αέ ·έ-
    να νά φέρνεσαι ϊται μ' Ιναν πβδ οέν μχο-
    ρεΙνΑ οχερ«οκιατ·1τ1νεαοτέ τ·ο. Καβάληβε
    τ6 αλογό οο·, κ«ί «άρε τ6 χοντάρι οβο, (για-
    τΐ Ινα χοντάρι βριοχότανε τδντι άχοομπΐσμέ-
    νο βϊήν Γ8ια βελανιΐιά ποδ ήταν 8εμένη ή
    ΑΝΩΝ ΓΜΟΣ
    (Δωρεά πρδς ενίσχυσιν ζής «Πατρίδος
    ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΚΑΡΑΜΕΛΟΠΟΠ'ΑΣ
    *■!
    δΑΡΑ_ΕΡΙ 2720
    υ.Τ. 59, Ρβί6ΓΠ9ΐ 4006
    ^ ΒΙΙΕΝΟ5 ΑΙΚΕδ
    648
    6_θ δθρϋθΓπθΓθ-Ρ.Ο.Ο
    υπΐόπ Τβΐβί. (659) ΜΟΚΟΝ 85
    Έ$α·ρε*-*καΙ «ιμαΐ δ»* έμηόρους χονδρικης
    ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ
    ΕΚΑΒΗ
    ( ΗέθΙΒΑ άβ ΕυΓίρίάβδ )
    ΒΙΙΕΝΟδ ΑΙΚΕδ
    ΙΜΡΚΕ5Ο ΕΝ _05 ΤΑΙΧΕΚΕ5 ΟΚΑΡΙΟΟδ ά&
    <ΡΑΤΚ15>. ΕΙ ϋΙβΓΐο Οπ62,ο αβ 13 ΑιτιέΓΐοα άβΙ διιά1
    1329
    — 1941 —
    χ βιβλίον, κατά «ό ηαραχι&έμενον μέγεΰος, πε¬
    ριέχον η»ρϊ τούς έξακοαίους ατίχους (χοι/ς ηνριωτέρονς) τής
    χραγωδίας χοΰ Ευριπίδου αίΕΗάβηη, είς την αρχαίαν μας γλώσ-
    0αν, πρός χρήσιν παντός σπουδαστοΰ. Αποτελεί μικρόν άλλ'
    ευχάριστον δωρον διά π άν ι α φίλον οας ένχόπιον, άνθρωπον
    κων γραμμάχων, έπιαχήμοτα, αη >υδαοτήν καϊ πάνχα διανοού-
    με*ον. 'Δγοράσατέ χο ηα προοφέραχέ χο. Θά προξενήαηχ* εΰ-
    χαρίοχηαιν είς κάι>* φίλον σας. Τψ&χαι ήμισυ άργβνχινόν ηέ-
    σον (0.60 οινχάβος) Τό άπνθχέλλομεν, μέ Ιδιηά μας χαχνδρο-
    μικά ίξοδα, είς οιονδήποτε όστις άποσΐβΜ" είς χά γραφεΐα της
    "Πατρίδος, χά άνχίχιμον είς χρήμα ή είς γραμμαχόαημα ά-
    σφράγιαχα Άργενχινής, ηαχά προχίμηαιν ήμίο»ας λεπχοϋ ή
    πένχβ Ιεπχών. < (ΠΡΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΙΝ ΤΗΣ ' ΠΑΤΡΙΔΟΣ 1ΡΑΑΣΤΤΝ0ΜΙΚΩΝ1 ΧΤΤ/~νΥ% Λ ατορθοματονΙ ΓΜ 1 Ο Ι Α φορββετ), τι ά νά σέ κάνεε νέ νιώβεις πΑς εί¬ ναι ίναντρο κρβητμα α&τό πβ4 χάνεις «οτοό. Ό χ«εριχ4ς, δτβν είΐε Ιναν τέτοιον χαρά- £εν· άνθρωπον, σχεπασμένεν μέ 5«λβ, νΐρ- χειατ χατ««άνβ> «βος χβονΑντας τ· χοντάρι
    κατά το στήθος τοο, τοΙ φανηχ* κια «ώς
    I-
    φταισε ή τβλβοταΐα τοο δρ», καϊ τ·Ι άκοχρΐ-
    βηχε μέ χολαχεοτιχά λ<γι·: — Άφέντη μοο 1««ό(η, «6το <6 καιΙΙ «οσ βλίβεις νά τιμεορ*, είναι παραγιός μοο, χαί τ4ν Ιχ·ε γιά νά μοό φολαιι έδει τριγόρε» τα πρόίατα μοο' 5μως ειέτθς είναι τόοο 4<ρρόν- τιατος, ποό κάθε μέρ« κα) κάποιο μο6 λεί- πει· χι' έ*ει8ή τ·ν τιμεερ*» γεΑ την τεμκε- λιά τοο ή χ «Ι την κ«τ·εργ«ριά τοο, α6τβς λέει «ώς το χάν« γι* νά τεδ φά« τίος μΐ- στοος «οό το6 χτ»στά», χ«ί ατο Θεδ χαί την «/οχή μοο κώς λέει *)4μ.·.τα. __ψεματα μ«ροβτά μοο, έλεεινΙ, τβιγκοο· νη; είπε ό Δ6ν Κιχώτης. Μ* τον ήλιο κοο μας φακίζβι, εΐμαΐι (τοιμος νά αί περίσο» κέρα άς πέρβ μ! τοδτο ίίώ «6 χοντάρι: Πλήρ«σέ τεν άμέσεες, 81χως ϊλλη χοοΐέντα* άλλιώτιχα μά τ· Θε6 «·ο μ,ας χοβερνάει, βά σέ ζεχάνα» ίται «ο& νά χκθείς στή στιγμή άπό τδ πρίοεοκο τής τής. Α&σε τον άμέαως! Ό χηρικΐς χατλβασε τ6 κ«φάλι τοο χιί, 81χ»ς νά Ιγάλει μιλιά, Ελαβε τον «αραγιό τοο. Τότε δ Δόν Κιχώτης ρώτησε «ο παιβΐ, κόβει τοδ χρωστοβσε τ6 αφεντικέ τοο. Άκο- χρΐθηκε «Ας ήταν έννιά μ{]νε<' άκ< έφνά γρόσια τ6ν χάβε μήνα. Ό Δόν Κιχώτης !- κανε τδ λογαριαιμβ, καϊ βρήχε πώς ήταν- έζηντατρΐβι γρίοια. χι' εΐιιβ στ6 χ«ριχ6 νά τα πληρΑσει μ! το βάνεττό τοο. Ό ίθλιος φιΚάργορος άκοχρΙΦηχε ηώς, μά τή μαορην ϊορβ ποό τ όν είχε βρεΐ, χ «Ι μ. ά τόν 8ρκ» ποό είχε παρμένο (χι' άχόμα οΐν είχε τ(«οτα όρ- κισΐεΐ), >έ ήταν τέσα κολλά- γιεττΐ Ικρεκε
    νά Εεπέσοον άκο το λογειρΐϊβμό τρΐα ζεβγά-
    ρια τσαρο6χιετ «ο» τοο εΐχε 8ο·μέν«, κι' Ι¬
    να γρέσι γιά 8οο φορές ποο τοο «ήραν αί
    μετ, μιά φορά ποό είχε «ορρ*»·τήσει.
    —Καλά είναι ολ' αοτά, άχάντηβε Ι Δόν
    Κιχώτης* δμ«ες άς μείνοοντά τα·ρο6χια χ«1
    τα β|ο8α τής άρρώοτιας γιά το ζ6λο «οο
    τοδ ΙΙεοαες Ιίχιβς «ΙτΙα. ΓιειτΙ, αν αοτος |έ·
    σχισε τ6 πεταΐ τβν τσΐροοχιΑν χοό χλήροβ'
    αες, έσέ· τοδ Ιχεις ίισκίβειτο πετσί τοΐκορ-
    μιοβ τ·ο* χι' ϊν ί μπαρμπέρης ιοο «ήρε
    «Γμα οάν ήταν ετρρτοοτος, έσό το» τέ πήρες
    «άν ήτανε γερός. Ιτσι πο4 σ' αοτέ τό λο
    γαριβσμό Ιέ σοδ χρωΐτβει τΐποτα.
    —Τό χακο είναι, άιρέντη μοο (βπότη,πβό
    σεν Ιχιο 48* χρήματα ά*< Ιρ&ει ί 'λντρέας μ«ζί μοο στ6 σπΐτι μοο, γιά νάτολ τα «λη- ρά·σω γρόοι μ| γρβσι. —Έγώ νά πάε* «ιά μ«ζ( τοο; είπε *βι8ί. βε·ς φβλάζβι! Όχι, Αφέντη, μήτε νά τ· βολλογιβτα», γιατΐ σά μέ £εμοναχιά·ΐι βά μέ γδαρει σάν τον Άγιο Βαρ6ολομ«(·. — Δέ θ<ί το χάνει αοτ6 τέ) «ρλμα, χρΐθηχε ί Αον Κιχώτης φτάνει νά τόν «ρο- ·τά((·, γιά νά σεβ·βτ«ΐ «ή %έλη·ή μοα' χι' (ταν μο» τ' όρχιστεΐ αΐον 8ρχο τής 1·«ο·ο- νης ποδχει δεεσμένο, βά τδν αφίση λεοτερο, κ«1 «ήν πα(ρν«ε ά«άν·» μο· «ήν «ληριβμή. —Άς προσέζει ή «δγενείβ σοο α6τ4 «·6 λέει. Κοριε, βΐκε το καιΐί* γι«»ί το χφεντιχέ μο· άκ· δ* Ιέν είναι Ιπκοτης' «ι* οδτε «ήρε ■•τέ τοο χανέναν ΐέΐοιεν Ι·χο* γιετιί είναι ό Γιάννης 'Αλντο68:ς, 6 κλοοσιος α*ο χοντά ά«β το Κινταγάρι. —Α4τ6 Ιέν ίχει ττολό νά κάνει,ά«·χρ(θη- χ· Α Δόν Κιχώτης, γιατί μπορεΐ νά βπάρχεον («νέτες χι' άπβ την βίκογΐνβια τών'Αλντοο- 8α(ων, άφο6 μάλιστει το βέΐ τοΙ χαθενος εί¬ ναι τα Ιργατά τ·ο. (Άκολοοβϊί) Σονίχιια έκ το6 «ρβηγ«·μένοβ [27] ΑΙ 86ο ν·άνι8·ς κρβχορνβοαι ΙφΙασειν χ»·1ς νά «ο έννοκ)αοβν είς το Χοοάτ Τσ«1- «ελ. — Σβς σονεεΐεοσβν δΣίγκλαιρ ·1ς την κα¬ τοικίαν αας; ηρώτησεν ή Ιοηοός ιοβ άστο>
    ομι»·6.
    —'ϋχι! ίγώ &ν·χώρτ)βα κρεετ&τερεΐ. Πέτε
    οτος ϊφοι·, βέν γνιβρίζ». Πιβεινλν νά είναι
    άχέμΐ| εις τ4 ζενοδβχεΓαν.
    —Σάν βοβχολο μέ φαΐνεται, ·!»εν ή μις
    Αέγχοοοοθ. Ό Σίιχλαιρ ειοτήν την νϋχτα
    !χε νά κάμη «ολλά «ράγμειτα, Πρέκει νά
    φνγβν εοβός οστερα άπβ ·ας άπ6 το ξενο¬
    δοχείον, χ«( εΐμαι βεβαία δτι δέν ·ά Ιχιε
    χκ) αολο οίνον. Δεν εΐν' ϊΐοι;
    —Μάλιατα. Κ«Ι μέ εφάνη παράξενον «Ας
    4 ϋίγχλαιρ, ο όκοΐος άγα«4 τα οΐνοχνεομβ-
    τώ8η κοτά, λκόψι έ«ιμόν«ς άκίφεογε νά
    ^ Κέγειν δτι τ4 στομάχι το» είναι χαλα-
    σμένβν.
    —ΤοΉ λοΐιτον είνεκ βέβαιον δτι ανεχώ¬
    ρησεν έ.π· τ4 ζενοΒοχεΙον, χ·1 ί 8ι8άαχ«λός
    μας Χ6λμς τδν «αρηχολοββησαν έκ το» «λη-
    σίον, τώρα 8έ άναμφιβολης χ αι οί 8»ο «ο
    ρΐοχονται είς το Ι·γαατή·ιον το6 καχο6ργ·ο.
    —Περιήλνατε, 8ε·«·ινΙς, το έ·ε»τεριχ6ν
    τής οικίας τοο;
    —"Οχι, 8αατ»χΑς1 Μολονότι θά ·κεβ·Υ]-
    ββι μεγάλας τάς εργασίας μας, εάν είχομεν
    γ,νΆαιν τοβ έσβοτΐριχ·6 τής οικίας εν τοσοο-
    τφ 8»ν χ»τ«ρε>ώ9ΐμεν νά λάβωμεν χκμμίαν
    Ιδέαν τής φωλεας τοδ α{μοχειροΙςτο6τοο βη
    ρίοο.
    — Άϊ,νοεΙεε τ· έσεοΐ·ριχ4ν τής ·ε»λεας
    τοδ ββρΐοο;— Άλλά τβτε είναι «όλος φοβος
    μήπως Ι χ. ΣέρλβΗ «εριέ»εβεν είς χαμμίετν
    ΜΙΚΡΑΙ__ΑΓΓΕΛΙΑΙ
    —ΕΑΑΗΝΙΣ ΚορΙα, χαβηγήτοια τής έλ-
    ληνιχής γλώσβης, άνβλαμδάνει «αράβοσιν μα-
    Οημάτβν χατ' οίκον επί λογικ-ζ άμοιίή. Έ-
    πίσης βίναιι χαθηγή'τριβι έργβχείρων χαί πα-
    ραδίβει μαθήματα χεντημάΐιβν χαί πλεκτιχής.
    (Άνββατα, ΓβοηΐΙβιΐΓ. ίίΐβι-ΐΐτβΐ;, ίΓΪνοϋίβί, ίΐ-
    Ιβΐ, χαναβά, επί ίϋβί, Μ, «ταμΐνβτ, αοικιλία,
    κνπειακά κ.λ.«.) Άπεοθβντέβν: ΓεαφεΙα "Πά-
    τβΐδος,. (21-11-44)
    —ΓΠΑΡΙΒΙ θέσις ·1ς τα έργ«α«ήριατής
    "Πατρίδος,, Ιιά στβιχειοΐίτην, Ιι' έργβσΐ
    «ν μόνιμον ή* Ιι' άριαμ.ένας &ρ«ς. Περισσοτέρας
    πληροφορίας,·6νβται νά ζητήση «άς ένοΊβ.-
    φερόμενος είς τα γρα»εΙά μας, «·οσ·>«ιχα>ς
    ή τη> εφανιχΛς,
    8Ε νΈΝϋΕΝ 2 ϊγϊοϊοΙοβ πλ»γο» «8ΐπο»
    Γβ£οΓζ&άθ8 οοη ο&]6η ίπδθΓίίΐοο ρ^Γ» 1» νβηι»
    άβ ηβ1»άθ3. -βίβηδα 1034, Οαρίΐαΐ. (21-11-44)
    ΤΟ ΠΙΙΡΑΪΑ ΤΟΙ ΑΓΑ1ΜΑΙΟΟΟΙΟ1
    . Δέν είναι 4«1»«νον νά «εράετβΐβά-
    ω άιο την ΧΒτβχαχτήν χα1 νά κέοτο μέ·α
    ΐς την έχοΦήχην το· «άγοο. Σπίδσε, μΐς
    Λβγχ·ο·»θ. Φι·να(· μεριχβος έστονομικοος,
    Ι 6κο(οι νά «εριχοκλώσοον την οΐκΐαν, 8ιό
    ά μή κειτορθώβιο νά €·*ρ6γιο το θηρίον.
    ΑΙ 8οο νέαι έχωρΐοΐησαν. Ή Νετρκβζβ *-
    κέτ·ζε τ4 αλεξιβρόχιον της, άνεσήχηοε τα
    οοβτάνια της, χαΐ ήρχισε νά τρέχχ) χειτά
    ήχ·ς τής οΐχΐβς τοδ Σΐγχλαιρ.'Όταν Ι··α-
    σεν είς την δπισΙΙετν χρέσοψιν ήνοιξε την θ6-
    αν, 8(ά τής ·κο(«ς είχεν βΐαέλθει 4 Σέρλοχ,
    •«ότοχρόνεις 81 κατήσααα ϊν κομβίον έ·»«-
    ιάτησε την χατακαχτήν, ήτις ίμνλλε νά ά-
    θίξη μέ τ· άνοιγμβ τής θορας. Αοτά βλα
    ά Ιβειξεν είς αοτήν ο Σΐγχλαιρ, Ιτ«ν μΐκν
    ημέραν την είχε «άρει μαζβ τοο εΗ τ6 ερ-
    αστήριόν τοο. χ
    "Οίαν ο Σέρλοχ Χ6λμ« σ·νήλθεν, εσρέ»η
    είς Ιν βκονειβν ψ-νχρότεττιν. Ή ήλεχτριχή
    λοχνΐα τοο έφώτισιν ίγκοος κάγοο. Βρα8έ«ες
    ήρχισε νά άναμιμνήβχεται τα μέχρι τοΙΙε
    αομβάντβ.
    (Άκολοοθϋ)
    ΟΡΕΡΑ0ΙΟΝΕ5 ΟΕ 8Οί3Α
    δατπι ίδπΐο 342
    ΘΕΛΕΤΕ.....
    μίαν καλήν φωτογραφΐαν οας; Έ-
    ηισχεφθήτέ μας ή χαλέθχτέ μας
    κατ' οίκον
    "ΡΟΤΟ ΑΡΑΧ,,
    ΥΠΟΚΑΤλΗΗΜΑ βΑΡΟΙΟη
    υ.Τ. 54-8147 Βδ.Α$.
    ιιιιιιιιιηιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιΐΗΐιιιιιιΐι
    ΕΓΓΡΑΦΗΤΕ
    ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΙ!
    ΕΙΣ ΤΗΝ
    ΠΑΤΡΙΔΑ
    χαΐ έγγράψατε
    χαί τού; φίλους σας
    Η
    ..
    >Ξ> *Η ΟΙΛΗΝιΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΙ ΓηΙ ΝΟΤΙΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΝ* ΐ5.
    έζυπηρετεί
    τα ΐδεωδη τής φυλής
    ΚΑΪ ΠΡΕΠΕΙ
    ΝΑ ΕΙΝΕ
    Ι Ο ΑΧΩΡΙΣΤΟΣ ΣΤΝΤΡΟΦΟΣ
    Ι ΟΑΩΝ ΤΩΝ ΕΛΑΗΝΩΝ Ι
    ΤΗΣ Ν. ΑΜΕΡΙΚΗΣ
    ΣΥΝΔΡΟΜΑΙ
    ΕΤΗΣΙΑ . . . πέσο; 10.-
    ΕΞ Α ΜΗΝΟΣ . . „ 6.- §

    ΟΟΝΡΙΤΕΚΙΑ ·Ει, Ο Ο Ν Ο Ε ϋ Ο β
    ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΑΠΑΠΑΝΝΗ
    θΓβΓί δίΠΐ1(1θ <1β ΟβΓΒΓΠεΙθ*, Ο0ΙΪΠΪ63, ΒοπιΙ)οη·Λ, Οιοςοΐβίΐηεδ, ΤαπΌηεβ, Ρ&βτϋΐαδ ν Ρβετατ&β βη ββηβΓαΙ Π Λ λ τ) ο ι ς _ ο ν 0 β ι « ή » α Ι Α ι · ν ι * ή 'Αηβζιλλοηα*. *αραττελ(αι Ι—;6ς·τής βόλεοκ *μΙ εΐι «6 ΈοειτβρΊχον Οβΐΐβ ΡβΓύ 85,· — Τβ16ίοηοβ: δδ-δδβθ ν δδ-1δ2δ — Βυβπο» ΑΙγ·· ΡΙϋΑ δΙΕΜΡΡΕ ΟΑΡΑΙνΙΕίΟδ τηιχ-ττιιχ ρροουοτοδ ΊΛιλ 1124 ιΙ 31 ΝΕΝΙΚ ΑΙΒΕ8 ΙιΙίΙιιι:: 1.1. 45- Ινίι 29Τ5,2*12.3826 ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟΝ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΙΩΑΝ Ν ΙΔΟΥ ΡΕδΡΕΝδΑ"ΟΑΒΚΕΚΑ" Ο&ΙΙθ 030ΓΘΓ3 4525 - ΒυΕΝΟδ ΑΙΚΕδ - υ.Τ.72-4692 "Ολα χά είδη αανχοπωλείου, γνήοια καϊ είς νιμάς εύθηνας. ΈλληνΐΜά προϊόντα, Ηαφ&ς ψιλοχομμένος χής αχιγμής, Ρ|3ΓΠιογΘΠ3, τνριά φέτας κ. λ. π. ΑΙ παραγ¬ γελίαι μεχαφέρονχαι είς νόν οίκον χών πελαχών.
    12) ΑΝΑΜ ΝΗΣΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΗΣ "ΠΑΤΡΙΔΟΣ1 1 ΟΥ Β ΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ 0640 -
    ρ την ίΐ 'ϋ«τυ»6ρίοι> 1924
    (ΕΙΔΙΙ(ΙΑΙΕΙΑΠ8ΙΙΪΙΑΡΤΙΙΙΑΙ»ΙΙ1ΙΙΙ)
    ΓΡΛΦΕ1Α ΚΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΑ ΤΤΠΟΓΡΑΦΕΙΔ:
    ΑνβηΙάβ ΟΑΝΝ1ΝΟ 1329
    φωνον 7) -5733 Βοβ«νο< Δ ιΐο&κνττ,ς - Ίδιο«τ4ν—ς Α«ΛΝΑΧ!ΟΪ ΒΑ Ι ΡΑΚΛΙ0ΤΉ1 — ΡΓορίβχβτΙο ΑΓΑΝΑδΙΟ ΒΑΙΚΑθυθΤ.8, ·< Ηοαμ. Οιμ ΒεΗ·ΚΙ*η ΙηΙεεηκΙεΜΐ ,4» Ριτ ΜΚμιομι ΡετΐΑϋΐΜ. ΟΜΜιηΐ·· *» 1*17, «α ΟΑ*. αίκλαιμο Τιμη<. Μειέλη ΑιοΜ)« Έ*»ε·ι< θε- *>ν«4ιιβ» Τύκαυ. αετεμΙ·ι·« 1987, εν
    Χρημκτιχά βμβάσματα, ώς «αί πάσα άλλη-
    λογραφία δέον ν' άηενθννωνται Ιη' ονόματι:
    «ΡΑΤΗΙ5» Οίατίο Οΐίβ^ο
    αάηηϊη^ 1329 — (5υα 14)
    Βυβηοδ
    Συντομα -■-
    ΕΚ ΧΙΛΗΣ
    ("Κνκβν τ«*ν κολιμιχιέν «εριστά ιεββν,
    ή ΠΑΤΡΙΣ χοχλονορεΐ τά·α μόνον
    μίαν φορΑ« την 4β3ομ«δ·χ).
    ΟΡΟΙ ΗΚ1Ρ0Μ8Ι
    III
    ΑΙ.ΙΣΙΠΣίϊΙ
    ΕΤΗΣΙΑ ΣΓΝΔΡΟΜΗ
    Έν ολ— τη Άμβριχύ · . · · «έσ» Μ)··
    "Αλλαι χώραι.......1 λίρα Αγγλίας
    —ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗΝ άργεντινή
    εφημερίδα «ΟπΙίοβ», τΐ|ς 20ής λήγοντος μηνό< εδημοσιεύθη ενα άρθρον περΐ της πονηράς βουλ γαριχής πολιτικής. Ός συγγραφεύς τού ρηθέντο άρθρον παρονσιάξεται δ ενταύθα Πρεσβευτάς κ Βασίλειος Δενδραμής, τοΰ όποίου παρατίθβτα καί ή φωτογραφία υπό τής έν λόγω εφημερίδος Έκ καθήχοντος πρός την Αλήθειαν είμεθα υπο χρεωμένοι νά άνακοινώσωμεν, ότι τό περί ο πρόκειται άρθρον δέν είναι τοϋ κ. Δενδραμή. Εί¬ ναι μία προκήρνξις τοϋ 'Ελληνικοΰ Γραφείο Πληροφοριών, τηλεν. ραφηθεί,σα έκ Καιρόν τή1 29ην παοελθόντος Σεπτέμβριον πρός όλα τα έλ ληνικά κέντρα της γής. Την εχομεν είς τα γρα· φεΐά μας (ίςτήνδιάθεσ ν παντός ένδιαφερομένου 'Επαναλαμβά' ομεν, ότι τό προμνησθέν άρθρον εϊνοι μία άξιόλογος πνενματική-έθνική έργασίι άλλων, καΐ άχι τοΓ' χ. Δενδραμή, όστις παρονσιά ζεται άνακριβώς ώς συγγραφεύς της. Λυπουμεθα διά την αποκαλύψιν, άλλ'ή άλήθεια είναι άλήθεια. — Η ΠΑΡΟΤΣΑ άναμνηστιχή-ΐΓπνηγυριχή εκϊο; άγαπητέ αναγνώστα, μολονότι αδτοτελής καΐ άφιερω- μένη είς την 4ην επέτειον της ίστορικής 28ηζ 'Οχ- τωβρίου 1940, αποτελεί συνέχειαν (ή Μέρο·; Δεύτε¬ ρον) τήζ έπίσης πατρ:ωτ'.κής-έθνίκοθ·ρησκευτική·; με- Δι' αγγελίας χαΐ οΊαφημΙοεις Ιϊιαίτεραι σομφω- νίαι. Δημοαιεύαεις Ιδιωτικήν φύσεως κρός 10 οεν>
    ϊάβοί ή λέξις, ίχτος εΙοΊχ&ν σογχαταβάσεων «Ις
    έλληνιχάς δργανώαεις. Τπεόθονοι των ϊημοαιιόσεων
    εισίν οί όπογράφοντες αύτάς. Ή Διεύθυνσις έκιφο-
    λάασει ϊι' εαυτήν τό οιχαίωμα επί της χαταχιορή-
    σευ>ς ή μή πάσης 8ημοαι«ύαε*ς. Συμφωνως πρός
    τα ϊιε$νώς χαθκρωμίνα ίθιμα τοΐτΤόπου, πασά δλη
    •ότοττελλομένη ή διοΌμένη ημίν πρός δημοσίευσιν'
    (χειρτ>γροιφ<ζ, φωτογραφίαι, ίγγραφα κλπ), δεν έπιστρέ- φεται ίπ' ουδέν} λόγω, έστω χαί αν δέν δημοσιευθή. Έ |1Α?Ρ1ε| οογκεντρών« εις τάς σελίδας της ίλα τα γεγονέτα τα ϊχδηλοΰντα την πολιτικήν, κοι¬ νωνικήν, καλλιτεχνικον χαΐ πνεοματικήν ζωήν των εν Νοτίω Άμερικ·} 'Ελλήνων. Άχιόριστος οόντροφος των Έλλήναιν χαΐ άφωοιωμένος φίλος των ξενητεο- μένων, ζητεί την υποστήριξιν παντός "Ελληνος της Νοτίοο Άμερικης. ϊιότι είναι πραγματικάς καράγων χιί έζυψά,αεως των άναγ^αιστών της. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ■■»♦ · Ο Κ Τ 9 Β Ρ Ι Ο Σ 28 £ Τερΐντίοο «αι ΝεονίλΑης Μ··«6ρ. 29 Κ Άνα-5ΐ*αί*ς ιί)ς Ρωμαίας. 30 Δ ΖηνοβΙας. 31 Γ Σιάχοος, Άκΐλλοδ ΝΟΒΜΒΡΙΟΙ 1 Τ Κ·σμα χ«ί Δαμιαν·6 Άν«ργόρ«ν. 2 II Άχινίονοα χαί τ*ν ολν αότω Μ αρτ. 3 Π Λχιψιμ·, Ί«·σήν, Μ«ρτ6ρ«ν. (Ό Κονμπαμος καί ό ΣύντεκΊΌς) ΔΙΑΛΟΓΟ! ΕΙΣ ΤΩ ΓΤΕΡΙ8ΟΡΙΟΝ τ4 1924 ή «ΠΑΤΡΙΣ», χατά τον έποϊον τό 1940 ήρ- γ;σ« τό μέγα σύγχρονον 'Ελλην.χόν Θαΰμα, χαί χατά τόν οποίον —εφέτος— αι— λευθερώθ-ί) τδ "Εθνος μας άπό την δπερτριετή "όσκαιρον όποίούλωσίν τοο. Οί προβ<ρελε:ς μας σονϊρομηταί-δποατ-ηρ'.κταί, οΐτινες άΐτο πολλών έ των παραχολοοθοδν την ε8">ιχήν δράσιν τής
    "Πατρίδος,,, χαί οί δποΐο; σονεχώς ίιαπιστώνουν, ότι
    έκί συνέχειαν μακράς σειράς έτών άφιεροΰμεν πα'Λ]-
    γοριχάς έχδόσεις είς τάς διαφόρους έθ·νιχοθρησχευτι-
    χάς ημέρας, ελληνικάς, άργεντινάς χα'. 5λλων φίλιυν
    έίνών, θά εχοον προσέξει. ασφαλώς, χαί τό όν. ουδέ¬
    ποτε καταχωροΰμεν έν αυταίς έκτάχτους 8:αφημίσεΐς
    χαί άγγελίας πρός χρηματισμόν χαί Ιχμετάλλεοσιν των
    χανηγυριίομένων ημερών. Άγγελίας ϊημοσιεΰομεν μό¬
    νον εκάστην Ιΐην Όχτωβρίου. 8ταν ή «ΠΑΤΡΙΣ» ίορ-
    χάζει τάς επετείους τής ιδρύσεως της, χηΐ τουτο μό¬
    νον ?ιά νά χαλοφθ·οΰν μεριχά εξοδά της. Άπο έτών
    ή «ΠΑΤΡΙΣ» έκ5ί?£·. —ώς είπομεν— παΆ|γορ:χάς έχ-
    ?03εις, συμφώνως μέ τάς δυνάμεις της, υπερηφανευό-
    μεθ·α δέ, Τβ άληθεία, διά τό έργον αδτό, τ4 οποίον
    είναι ιδικόν μας, εντελώς ιδικόν μας, ανευ "έπισήμωνη
    έκ'.κουριών. Ή τοιαύτη τακτ'.κή μας, της έκδ03εο>ς
    ΐτανηγοριχών τευχών, έχτετυκωμένων μέ χαλλ'.τεγνίαν,
    εΰροθμίαν, καλλ'.έπειαν, συμμετρίαν χαί μέ περιεχό¬
    μενον έπιτοχώς χρήσιμον, τερπνόν, «όφέλιμον, ίστορ;-
    κόν κοί έθνιχώς δίδακτικόν. προσεπάθησαν εσ·/άτως,
    νά την μιμηθοδν τίνες, άλλ' <ϋς άπεδείχθτί), μόνον πι- ήηκί{οον, παρά την θ·εαματικήν καί πομπώδη προ¬ σπάθειαν των, φαινομενικήν κατ' θυσίαν, ώς έπίσης α¬ πεδείχθη καί αποδειχνόετα1., 8τι οί όψιμοι αΰτοΐ μ1.- ιιηταί, άβεράπεοτοι άσθενεϊς έκ "ψιττακώίεως,,, έκ- δίδουν τα πανηγυρικά τεύγη των —κενά παντός αλη- Λ'.νοΰ (νδιαφέροντος— μόνον χαί μόνον διά νά χρη- ματίίωντα: διά της έν αυτοίς καταχωρήσεως π3λωρίο»ν διαφημίσεων καί αγγελιών, μέ τό πρόσχημα τής τ·.- μήαεως δήθεν των μεγάλων έορτών, εχμεταλλεούμενοι περιστάσεις, πρόσιυπα χα'ι πράγματα, έ&ν.χά γεγονότα •/.αί συμμοχιχάς φιλίας, εντοπίους χαί συμμο/ικοϋς ίμπορικοΰς ϊϊίΐίοος κ.λ.π.- Τάς ίινωτέρω σημειώσεις πα¬ ραθέτομεν διά κρίν-5 ό χάθε αναγνώστης τί έργον έ- 'Λς εκάστου μίταξΰ των γ'Λ^αίιον χα των χι^δήλων δημοσιογραφίκών ορφάνιαν τοϋ έδώ 'Ελλ.ηνισμοΰ. — ΜΕΝ0ΓΝ διά την επομένην μας έκδοσιν αί άλ¬ λαι άνταποκρίαεις. Κατόπιν μηνιαίας παρεπιδημίας των έν τ'ή πό¬ λει μας, χάριν άναι|ηιχής, ανεχώρησαν την παρελ¬ θούσαν Τρίτην, 24ην λήγοντος, έπανακάμπ ιιουσα1 είς Τ»^α-Βολιβίας, ή έρίτιμος σΰζυγος τού έκεϊ έκ Σαντιάγον Σαντιάγον, τ^ ΙΟβ Όκτωβρίυυ 1944 Δέν ύπάρχει άμφιβολίκ, ότι ή έκθεσις γεγονό- των καί πράξεων αποτελεί την δυσκολωτέραν φά¬ σιν τής εργασίας το·Ί άντηποκριτοΰ εφημερίδος καί τοϋιο διότι έχων ό άναποκριτής έπιγνωοιν τής λεπτής τού καί ύψηλης άποστολής, πράττει τότε μόνον τό καθήκον τού, δταν είς τα γραφό¬ μενα τού κατοπτρίζεται ή άλήθεια, άναλιιμβάνων ούτω νά διαφωτίζυ τό αναγνωστικόν Κοινόν μέ στοιχεΐα άνταποκρινόμενα πρός την πραγματικό- τητα, άλλως τε, ή Ιπιβολή καί έπικράτησις των ίδεών καί ή εμπραχτος έφαρμογή των διδαγμά- των, 51 ινα άναβλιίζουν άπό ίσορροπημένους έγκε- φάλους κα'ι ύγιεϊς αρχάς, έπιτυγχάνεται μόνον διά τοΰ συνειδητοΰ τοδ τοοπου μεθ' ού πραγματο- πυιεΐται, ήγουν της εΰθι5τΐ|τος καϊ τής αληθείας "Υπό τοιούτων Ιδέαν έμφορούμβνοι, έθεωρήσα- με πάντοτε την άποοτολήν τοϋ άνταπροκριΐοϋ ε¬ φημερίδος, ώς έργον λεπτοτάτης φύσεως καί δύ¬ σκολον συνάμα. Ά πό τί'υχολογικής απόψεως, ή ώς ίκ των «ών ούκ άνηι> απαιτουμένη άμεροληψία
    κατά την έκθεσιν των γεγονδτων, προσκρούει είς
    τάς άδυναμίας ενίων άνταποι:ριτών, ουοαι αύται
    υλιστικαί ή πνευματικαί.
    Οταν δέ ό τύπος παρουσιάζίΐ έντέχνως προπα-
    ρασκευαβεισας σκηνοθεσίος ώς έθνικής φύσεως
    γεγονότα, δέν διστάζ.ιμεν νά άποκα?έσωμεν την
    πράξιν αυτήν τβρατονργημα πρώτου μεγέθους·
    διότι, ή διά τοϋ τρόπου τούτου έπερχομένη δια-
    ιτρέβλωσις τής άληθεία;, έπιφέρειπσντοτε δι·σά-
    εσια λοι πολλάκις ό'εθρια άποτελέσματα είς
    ΐκοπούς κοινης κιιΐ έθνικής ώφε^είαο καΐ σχέσιν
    χοντα μέ την αξιοπρέπειαν αυτού τούτου τυϋ
    Ελληνικοϋ όιόματος.
    "Αφιξι; χοΰ κ. Δενδραμή
    Την Ηην παρελθόντος αφιχθη, ώς έπλήροφο-
    ήθημ-ν άπό τόν τύπον, ό κ. Βασίλειος Δενδρα-
    ής μετά τής σοζιιγου τού.
    Μίαν περιπου ' εβδομπδα πρό τής άνω ήμερο-
    ηνίας, ό άρτι προαχθεις έν Βαλπαραΐσω Είς Γεν.
    Πρόξενον, είδοπιιίηοε, δι' ΐδιώτου, ωρισμένα μέ-
    .η τής Παροικίας μάς περ'ι τής ελεύσεως τοϋ κ.
    ενδραμή, χωρ'ις κάν ή Κοινότης μας ν ά έχη λά-
    ΐι κοιν, ποίησιν τίνα άπό τό ενταύθα Προξενείον.
    ίατ' «ύτόν τόν τρόπον εδημιουργήθη προηγοΰ-
    ιιενον διά μελλοντιχάς διεισδύσεις καί παρεχτρο-
    άς, έχούαας ώς άποτίλεσμα την ππραγνώρισιν
    ου κύρους τής Κοιυόπιτόςμας ώς Έθνικής Όρ-
    ανώσβως,
    ΆλγεινήνβνιΰπωοινπροΕενίί τό γεγονός, ότι έ-
    ε (ήσαν είς εφαρμογήν διάφορα μέσα διά την έ-
    Εράτευοιν όαον τό δυνατόν περισσοτέρων άτό-
    ,ων όπως ύποδεχθοϋν τούς άφιχθέντας. Παρ' ό-
    .α αϋτά, δέν συνεκεντριόθησαν, ώς έπλιιροφορή-
    ημεν, είς τό αεροδρόμιον πσράπεμί τα ^0 πρό-
    ωπα, ουμιερι? αμβανοιιένων τ,ών γυναικών, των
    αιόίιον κα'ι των έκ Βιΐ'παραΐσου έλθόντων πρός
    οΰτοΐ Είμεθα βεβαιοί δτι ή υποδοχή αυτή θά έ-
    ροϊένησεν όδυνηράν ίντΰ.τωσιν είς ΐόν κ. Δεν
    >ραμήν, ετι δέ δυσάρεοτον είς δλους έχείνους οί
    ποΐοι, διά λόγους άνΐ9ΐ'Οιήτ"νζ πρός την Θέλη¬
    σίν των, δέν έ"σχον τή/ν ευκαιρίαν νά χαιρετή-
    σουν τόν Πρεσβευτιιν Τ«ν, όπως έπε,θύμουν! Ά-
    «αλώς έγκατεστηιιένον όμογενοΰςκ. Ήλία Μαρο-
    θοδοράκη, έκ Μήλου, Κα 3γ£ι. 0&8Ϊ3 νατ^Εδ ά"β
    ΓαΙίϊδ, μετά τής αυμπαθεστάτης Θυγατρός των
    Δίδος 8γ13. Εΐν
    σφαλώς ό κ, Δενδραμής ·ά συνίχρινβ αύιήν τήΛ
    άφιξιν μέ την πρώτην τού άποθεωτιχήν τοιαύ¬
    την, ή όποία βλως αυθορμήτως καί άνιδιοτίλώς
    τοϋ έγένβτο- άλλοις τ« γνωρίζβι ό χ. Δενδραμής
    ότι ή Παροιχία μας άπαρτίζεται άπ* πολϋ μεγα¬
    λύτερον αριθμόν μελών.
    Διά νά μή παρβξηγηθώ άπό τό άγναγνωστικόν
    κοινόν τής κατ' εξοχήν Έλληνιχής Εφημερίδος
    «ΠΑΤΡΙΣ», πού μεταχειρίζομα» τόν χ. Δβνδρβ
    μην ώς άπλόν ίδιώτην, άνβφέρων αυτόν διά τοϋ
    όνόματός τού καΐ ούχι διά τοΰ τίτλου τού, όφεί-
    λω νά έπβξηγήσω δτι, κατ' εμέ, άφ' ής ούτος χα-
    τήλθε τοΰ ύψηλού τού άξιώματος χαί ίδρύσας έ
    φημβρίδα, ανεμίχθη είς την δημοσιογραφίαν, κα¬
    ταστήσας τάς Ελληνικάς Παροικίας τής Νοτίου
    'Λμβρικής Ιμπεδον διχονοιών χαί διαιρέσεων χα'ι
    όλων των έχ τούτων άπορρεόντων χακών έπαυσε
    θβωρητιχώς νά βίναι τοιούτος. Τα άποτελέσματα
    τής τακτικής τού αυτής τα είδομεν χαί βΐς την ε¬
    ξέλιξιν τού ενταύθα ΠροξινΙκοϋ μας ζητήματος»
    διότι, άγνοήσας τελείως ό κ, Δενδραμής χο,Ί πα-
    ραμερισας τούς ίκανωτέρους. παρεδόθη άνευ ο-
    ρων είς τόν νειυστί προαχθέντα, έκθαμβωθ«ίς ά¬
    πό τό χρυσίον καί τούς άδάμαντας. Ώς φαίνεται,
    χατά την αντίληψιν τού χ. Δενδραμή, οΰτε αύτός
    ό ΐδιος θά έπρβπε νά είναι Πρεσβευτής είς τό
    Βουένος "Αϊρες, άφοΰ ύπάρχουν πολλοΐ άλλοι ό·
    μογενεΐς πλοϋσιώτβροι άπ' αύιόν είς την Άργβν-
    τινήν πρωτεύουσαν* έν τοιαύτη περιπτώσει, τόσον
    αί Πρεσβεΐαι όσον χαί τα Προξβνεϊα θά επρεπε
    νά μετατραπούν είς άθιγγανιχάς νομάδας καί νά
    περιφέρωνται άπό τόπον είς τόπον πρός ανεύρε¬
    σιν τοΰ πλουσιωτέρου.
    Ημείς δέν έχομεν χόσα έκατομμύρια, άλλά ου¬
    δέποτε έπβνέβη είς τος εμπορικάς μας έπιχβιρή-
    σεις ό Γενιχός Διβυθυντής τής Ασφαλείας τοϋ
    Κράτους διά την εΰθύτητα είς τάς εργασίας μας
    οΰτε χαί ό τύπος παταγωδώς μάς έχατηγόρησετν
    όλως τό εναντίον, καθ ε φοράν ποΰ εδόθη εΰκαι-
    ρία είς τόν τύπον νά άσχοληθβ μέ τό όνομά μας
    είτε ώς ΐδιώτου είτε ώς προξένου, τό έπραξε μό¬
    νον μέ έγκώμια τα όποία μάς τιμωσι κπί ειι πε¬
    ρισσότερον την προέλευσιν μας, θεωρώ δέ τούτο
    πλούτον μεγαλύτερον όλω ν των άδαμάντων καί
    τοϋ χρυσίυυ όλον τοϋ κόσμ· υ.
    Θά επρεπβνά δημοσιεύσω πρός γνώσιν τής Κυ¬
    βερνήσεως μας καί τοΰ αναγνωστικόν Κοίνον, ό
    7 α χά επί των ανωτέρω σχετικά στοιχεΐα, τουτο
    όμως όντιτίθεται πρός την τακτικήν μου, έξέρ-
    χομαι δέ αυτής μόνον όταν προκαλοΰμαι.
    Οπως καί άλλοται άνέφερα, χαί πρός αποφυ¬
    γήν πιθανής παρεξηγήοιως δηλώ ότι ουδεμίαν
    προσωπικήν διαφοράν εχω μέ τόν κ. Δενδραμήν
    όλως τό εναντίον τοΰ εΐμαι λίαν ϋπόχρεως, διότι
    έξ α'ιτίας τού παρητήθην καί ούτω έπανέκτησα
    την προσωπικήν μου ανεξαρτησίαν. 'Επίσης οϋΆα-
    μίαν προσωπικήν διαφοράν εχω μέ τ Ον άρτι προ-
    αχθένιι», έξωτερικεΰω μόνον μίαν δικαίαν άγανά-
    κιησιν διά τό ΰπεισέρχεσθσι είς ξένας Παροικίας
    σφετεριζόμενος οντω ξένην εργασίαν, κατορθώ-
    σας βεβαίως τουτο τή εύνοία μόνον καί συμπρά-
    ξει τοϋ χ. Δενδραμή ώς Πρεσβευτού.
    'Επϊ τή εύκαιρΐσ. τής άφίξεως τοθ κ. Δενδρα¬
    μή ήλθον ενταύθα έκ Βαλπαραΐσου ό μογενεΐς τί¬
    νες τής έκεΐ Παροικίας, όπως εϋχαριστήσο'χν τόν
    κ. Δενδραμήν διά την τιμήν την οποίαν τούς Ιπε-
    δαψίλευσ» μεταφέρων τό Γενικόν Προξενείον έκ
    τής πρωτευούσης είς την επαρχίαν των. Τοΰς συγ-
    χαίρω, διότι πράγματι είνε αξιοί συγχαρητηρίων.
    Παραλλήλως όμως ηΰχαρίστησαν τόν χ. Δενδρα-
    μήν καί ενιοι έχ των όμογβνών τής ενταύθα πα¬
    ροικίας. Σνγχαίρω καΐ αύτούς διότι δέν ησθάν¬
    θησαν την προσβολήν ή όποία τοίς εγένετο καί
    έδέχθησαν τό επί των παρειών των ράπισμα άδι-
    —"Οσο ποίε1. καί έΐιιταχύνετα·. ή
    των έλλην.κων έίαφών, Κουμποίρε. Σϋμφωνα μέ τάς
    είϊήσεις ττοϋ 2ρχ«νται, Ιχοον άπελευθ-ερωθ^ χά τρία
    τέταρτα τής Ελλάδος.
    —Κ*! β!8ες τί έπαθ-αν προχ9·ές οί ΓερμανοΙ στό
    Βόλο, Σύντεκνε; Τούς πετσόκοψαν οί ΠηλιορβΓτες.
    —ΛΤαί, Κουμπάρε μου, Ιπαθ·αν χάλ2α άγιάτρευτο-
    Κι* Ιτσι *ά έχετε νά τό λέτβ δλοι οί Βολιώτες, δτι
    ίιώξατε τοϋς Γίρμανοΰς κα! άπ8λβοθ·βρωθτ)κατε μό-
    νοι σας, πρΐν φθ·οίσοον στό Βόλο οί Σϋμμαχοι.
    —"Ετσι είναι, Ιϋντεκνβ. Κι" αύτό κ#τι είναι πρός
    τιμήν των Πηλιορειτών. Τώρα 4ς μιλήσοομβ λιγάκι
    καΐ γιά τα πολ'.τικά μας ζητήματβ.
    —Καί βεβαία πρέπει νά μιλήσοομε χά: γΐαβτοί,
    Κουμποίρε, γιατί μοδ φαίνονται πολύ σκοτβι.νοί
    — Είναι ίπόμβνο, Σύντεκνε, νά φαίνωνται σχοτει-
    νά, διότι ή κατάστασις άχόμη βίναι μπερβεμένη,
    ίπειτα άπά τόσων έτών βκλαβιά καΐ ξένη διοίκησι.
    "Επί τοθ παρόντος εΓνα: γνωστόν, ότι δ μέν Βασι¬
    λεύς μας ευρίσκεται στό ΛονϊΓνον, ή ϊέ Κυβέρνησις
    Παπανϊρέ'υ, πού είναι πια στήν Άθκήνα έ8® χαί
    χίμποσεί ήμέρες, άνΐσχηματίσ^η καί πβριλαμβάνει
    17 ΰπουργοός, ίκ των οποίων μόνον οί τρβΓς είναι
    έξ έκεΐνων πού ήσαν δποοργοΐ στό Κάϊρο 2»ς τίς
    παραμονές τής άπ£λευθ·βρώσβως.
    — Τα ονόματα είναι γνωστά, Κουμπάρβ;
    —"Οχι άχίμα, Σύντεκνε. Αί βϊβήσβις άναφίρουν
    μόνον τό όνομι το3 Πρω^υπο»ργοΰ Παπανδρέου, πού
    βίναι καί ΰπουργός των Στρατιωτικών καί τβν "Ε¬
    ξωτερικών. Τουλάχιστον, μίχρι την ώρα πού γρά-
    φοομβ αυτήν την σονομιλία μας, αύτές τίς είδήσ·ις
    ξίύρω.
    —Κίτι *ά συμβαίνη), Κουμπάρβ μβο, γ^α να Ιια-
    κρατ-ζ χέτοιτ μυστικότης.
    —Άσφαλόδς συμβαΝουν πολλά. Σβντεκνε. Άλλά
    πρέκει νά παραμίνοομβ ήσοχοι, ίιότι ϊχουμε τούς
    Συμμάχους ώς ίιαιτητάς στΐς πολιτικές μας άαυμ-
    φωνίβς. Προχ9·ές, μάλιστα. μαθεότηκε, ίτι δ !)πο>ρ-
    γός ΈξωτΕρ-.χδν τί]{: Αγγλίας, μαζύ μί •τόν'Αγγλο
    'Αρχιστράτηγο των Σομμαχιχων δυνάμεων τής Με-
    σογβίου, βρέθηκαν στήν Άθ-ήνα καί ουνωμίλησαν
    επί μακρόν μ£ την Ιλληνιχή ΚυβέρνηΛ.
    -Άς έλπίσουμε, Κοομπάρε μοο, δτι Θά πάη γρή-
    γορ« δ Βΐσιλιοίς μας στήν Ά&ήνα, γι«τί «οκοο
    λαλοθν βεχαεφτα χοχχόροι αργεΓ να ξημερώ—'»..!
    "^·°""Τί ' .«^ ^—
    ΚΡΗΤΙΚΟΝ Π Ε Λ
    Ν Κ ΡΗ ΤΗ
    ΚΛΐμαζ 14.000.000
    ΕΚ ΒΕΡΙΣΣθγ
    ; ΧαΊ,
    (Σονεχοια έ» της 4ης
    μής— διά πάντα Έλλιινα, πρός
    απελευθερώσεως τής Ελλάδος.
    θά κληθοϋν αί Αρχαί τοΰ τόπου
    Συμμαχιχά Σωματεϊα χαί οί στμπαθοβντ"11 **
    "Εθνος μας εντόπιοι, χαθώς χαί ΆργίΥΐινάς τό
    ματεΐα. ">■
    Τό πρόγραμμαθά άπαρτίζ«ται άπό τή»ί^..
    σιν των έθνικών νμνων Άργτντινής χαί'Εΐι.
    τούς όποίονς θά ψάλονν οί μαθητόπαιδ,ς °?1
    άπόφοιτοι τής έλληνιχτ)ς σχολής τού «Πλάτην °1
    Κατόπιν Θά γίνη μία ζωντανή άναπα, ' °?>'
    συμβολίζουσα την απελευθέρωσιν τής
    υπό τής 'ΕλευΘίρίας καί Δικαιοσύνης, ίχ
    άναμένεται υπό τής Άργίντινης είς ·
    τήο Δόξης.
    θά έπακβλονθήσουν απαγγελίαι μεταξύ '
    δος καί Άργεντινής, οπόταν θά δαφνοο
    θοΰν αί δύο σημαΐαι καΐ ό Ογ&Ι. 8»η ίΗβη·
    είς τδ τέλος δέ, θά άφεθβ ελευθέρα μ(ο περιοτ"'
    ρά υπό τοϋ θεοδ τοΰ πολέμου Άρ«ως.
    Μ»τά ταυτα θά δοθχ) δεξίωσις μέ κυλιχίϊον ·
    άναψυκτικά, καΐ θά επαχολουθήσουν χοροΐ ^
    στανελλοφόρων Εύίώνων καΐ Χουλιωτισσών
    ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΙΤΤΑΣ
    αμαρτνρήτως, δ καί άντανακλά βεβαίως είς όλην
    την παροικίαν.
    Την νύκτα τής 17ης παρελθ-, παρετέθη β[ς ^
    «Κλοΰμπ ντέ λα Οϋνιόν» καί πρός τιμήν τού κ
    Δενδραμή, πομπωδες χαί δαπανηρόν δείπνον ([^
    τό όποιανπαοεχάθησαν περί τα ΒΟάτομα συμπ(.
    ριλαμβανομίνων καί των τοϋ Βαλπαραΐοου. 9ά
    άγνοϋ ϊσως ό χ. Δενδραμής ότι, διά νά τοϋ φα.
    νοΰν άρεστοί ώρισμένοι κύριοι, «πηρξεν άνάγχη
    —κοινόν μυστικόν ενταύθα— έξασκήσεως πιέσκος
    πάσης φύσεως διά την δημιουργίαν αριθμόν. Αι-
    ερωτάταί τις, πώς δ χ. Δενδραμής συνήνίσεν, είς
    τάς τραγικάς αύτάς διά τό "Εθνος μας στιγμάς
    είς την παράθεσιν τοΰ ιτολυδαπάνου ούτον Λε;.
    πνον, λησμονησας τελείως τοΰς έν Ελλάδι λιμο-
    κτονούντο-ς. Ευρισκόμεθα είς την ανάγκην νά χά·
    τηγορήσωμεν καΐ δημοσία όληυς αύτοΰς τονς >υ.
    ρίονς, καί ιδίως τούς «μεγαλόσχήμοναο, οί οποϊ-
    ου έλησμόνησαν καθ1 ολοκληρίαν την 'Ελλάβο.
    καί των οποίων όλαι αί προσπάθειαι έτειναν είς
    την εξυπηρέτησιν των ίδιοτιλών των σκοπώ ν. Ά.
    ναφέρομεν τουτο διότι ώς επληροφορήθημεν, ίι·
    ενηργήθη συλλογή χρημάτων, συναθρηκιθέντος
    ποσοΰ υπερβαίνοντος τό ήμισυ έχατομμύριον χι-
    λιανών πέσων πρός απόκτησιν κοσμιχοϋ «παλατί-
    ου> κέντρου. Ό χ. Δενδραμής σννεισέιΐεοε χα'ι
    ό- "διός διά τόν σκοπόν αυτόν. Έπικαλονμοι τα
    πατριωτιχά αΤσθή ματα των πρωτοοτατησάντιαν ό¬
    πως μή χηλιδώσονν την τιμήν καί αξιοπρέπειαν
    τής Κοινότητος μας, δεχόμενοι αύτά τα χρήματα,
    διότι δλοι γνωρίζομεν ότι Πρεσβσία χαΐΠρεοβ'υ-
    ιής συντηροΰνται άπό τάς χρατήσεις τής έμπορι-
    κής μας Ναυτιλίσς. Τώρα, εάν πράγματι ό κ. Δεν·
    δραμής Ιχει περίσσενμα διαθέηιμον, έπιβσ'λεται
    όπως τό αποστείλη είς τάς έν Ελλάδι χήρας χαί
    όρφανά ι ών διά τόν Εθνικόν άγέΥνα θυσιαοθέν-
    των χαί είς-τούς βυθοΰς των θαλάσσιον ευρισκο¬
    μένον νιιυτεργατών, ούχι δέ νά τό δωρίζτι είς άν-
    θηράν άπ· οΐκονομικής απόψεως παραιχίαν.
    Δέν ύπάρχει άμφιβολία ότι ό σχοηός τής όπο-
    κτήσεως κέντρου είναι χρήσιμος, χαί, εάν ήσαν
    άλλαι αί περιστάσεις, οί σχόντες την πρωτοβου¬
    λίαν θά ήσαν αξιοί παντός έπαίνον, ούχι όμως
    σήμερον. Άλλως τε, μία Κοινότης δέν έδρσιεν-
    ι χαί δέν έχπληροΐ τόν προορισμόν της όταν
    λαμβάνει άποφάσεις τη ενεργεια, τρίτον καί ξέ-
    νων πρός την Παροικίαν. Καί γεννάται ή ερώτη¬
    σις: Διατί, άφοϋ οί πρωτοστατήσαντες εύρισκον-
    ι καί εύημεγοϋν ενταύθα άπό τριαχονταετίας,
    δέν εύρον καταλληλότερον στιγμήν διά την ίφαο-
    μηγήν αυτού τοΰ σχιδίον; Ό νοών νοήτω!ΐ! Κα1
    τώρα ενθυμούμεθα τα όσα ελέχθησαν έν χατο-
    κλεΐδι κατά την λογοδοσίαν τοΰ άπβρχομένου Πρό¬
    εδρον της Κοινότητος μας κατά την λήξιν τής πα¬
    ρελθούσης χρήσεως: «Άναγνωρίζω ότι ή άπόκτη-
    σι_ κέντρον διά την εκπλήρωσιν των παροικιακών
    μας άναγκών είναι άπαραίτητος, φρονώ όμως ότι,
    ιά τραγιχαΐ καί λίαν θλιβεραί στιγμαί τάς οποί¬
    ας διέρχονται σήμερον οί έν "Ελλάδι άδελφοί μας,
    ποέπει νΛ άπορροφβΰν όλας μας τάς σχέψίΐςκαί
    πρέπει όλαι αί προσπάθειαι μας νά τείνουν πρός
    μείωσιν των δεινοπαθημάτων των. ΕΤμαι βέβαιος
    ότι δλοι έπικροτβΐτε την δι' ενθετωτέραν στιγμήν
    ιβολήν αυτήν». Πάντες ευρέθησαν τότβ σύμφω-
    ι"καΐ έχειροκρότησαν τα πατριωτικά αύτά λόγια.
    Άς εύχηθώμεν ότι, ίστω χαΐ την τελευταίαν
    στιγμήν," θά άντιληφθοΰν οί πρωταιποί βϋτοϋ τού
    αξικοπ-ήματος τόν προορισμόν των ώς άιομων
    καί ώς 'Ελλήνων, χαθώς καί την σπουδαιοτάτην
    σημασίαν τώνστιγμων αυτών, καθ* άς διαχιιβεύβ-
    ι αυτή ταύτη ή ύπαρξις των άδελφών μσς "οι
    αΛΐνδυνιύειή έξ ικολονθησις τής φυλής μ«ς- Α'
    φίνοντεςδέ κατά μέρος ιάς προσωπικάς των άδυ-
    ναμίας καί άιτωτέρους έγωπαθεϊς σχοποΰς, θα συγ-
    κινηθοΰν άΐτότάς σπαρακτικάς ίκεσίας των ψυ-
    χβρραγού'τηνύπολειμμάτων των ήρώων τηςΠιν-
    δου, των έλευθέρων σχλάβων, των χηρών χαι ορ-
    φανών, των οποίων τα θολωμένα βλέμματα και
    αί πονεμέναι καρδίας είνε έστραμμέναι πρός τους
    ίν τχ) ξένη άδιλφοϋς των χαί ούτω θά λόβονν την
    άνθρωπκηιχήν απόφασιν — την μόνην έπιβαλλο-
    ιΐένΐ|ν είς την περίπτωσιν ταύτην— νά άποοτεΐ-
    λουν τό συναθροισθέν ποσόν είς την γενέτειραν
    μας, ευθύς ο')ς συντελεσθ·ό ή άπελευθέρωσις της·
    Ούτω μόνον θά ριγήσόυν άπό εύχηρίστησιν τα
    χόκχαλα έκείνων πούέθνσίασαν μέχρι τοΰ τελευ-
    ταίου όβολοΰ τάς περιουσίας των, έθυσίοσαν γο-
    νεΐς. συζΰγους καΐ άδελφους, καΐ οΰτό άκόμΐ τ
    πολυτιμότερον των ανθρωπίνον ΰππρξεων αισθη-
    μα, τό τής αυτοσυντηρήσεώς, καί όλα αύτά δι»
    ά εξακολουθή νά προφέρβται τό γλυκύ τής Έλ'
    άδος όνομα καί νά ήχή άνά τοϋς αΐθέρας το
    «Τοίς κείνων ενήμασι πειθόμενοι>.
    ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΝΟΥΣΗ2
    ΕΠΙΚΑΙΡΑ
    Ό ενΐογημίνος
    βλοι εχεις βο(ετατήΑθ|··,
    χαΐ κάλι στέν Όκτε»β·ιο