163054

ΚΑ.ΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
ΡΕΘΥΜΝΟΝ · ΚΡΗΤΗΣ
ΚΥΡίΑΚΗ
ΜΑΙΟΥ
1932
Αριθ. Τηλί'φώνου 80
■Γ"1 Γ» Α. «*· Ε: Γ -Α.
ΟΛΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΙΘ. 50
ΙΔΡΥΤΗΣ-ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
ΕΤΟΣ Α/ Άοιθ. 56
ΚΧΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΔΟ33Ι3-
ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Ό παγκόσμιον άπολογι-
σμός τής διαρρευσάσης έβδο
μάδος κληρουοτεϊ είς την
αρχομένην σήμερον αριθμόν
δύσκολον προβλημάτων,
μεγαλειτέρον έκείνου τόν ο¬
ποίον παρέλαβε πρός έπίλυ
σιν.
Ή μετατροπή τής νομι-
σματινιής βάσεως είς τάς Ή
νωμένας Πολιτείας γεννά
είς τους Οίκονομικούς κύ·
κλους δλων των χωρών ανη¬
συχίας τάς οποίας δέν δύνα¬
ται νά εξουδετερώση ή υπο
φώσκουσα ελπίς τής έπανό-
8ου είς τόν διμεταλλισμόν,
διότι πολλοί, άν μή οί πλεΐ
στοι, έκ των διεθνών οΐκο-
νομολόγων εύρίσκουσιν δτι
τα έκ τής ίστορίας διδάγμα-
τα δέν παρέχουν τό δικαίω-
μα νά ελπίζωμεν δτι ή άνα-
κήρυξις τής συμβασιλείας
τοΰ Άρνύρου θά δυνηθή
νά ελαττώση τα δεινά τα έκ
τής μονοκρατορίας τοΰ χρυ ■
σοϋ άπορρέοντα. Έξ άντι-
θέτου ό ύποβιβασμός τού
προεξοφλητικοΰ τόκου τής
Τραπέζης τής Αγγλίας είναι
σοβαρά ένδειξις τής επί τα
βελτίω τροπής τής οίκονομι
κης καταστάσεως τής πλου-
σιωτέρας χώρας τής Εύρώ-
πης τής οποίας ή δυσπρα
γία έβάρυνεν άνακλαστικώς
έφ' δλων των μικρών ιδία
Κρατών.
Κατά την διαρρεύσασαν
έβδομάδα συνέβησαν έν
Γαλλία δύο σπουδαιότατα
νεγονότα τα όποία δέν δύ
νανται νά άφήσουν άνεπη-
ρέαστον την Παγκόσμιον
Πολιτικήν καί ίδιαίτατα την
Οικονομικήν τοιαύτην. Ή
συμπλήρωσις των βουλευτι
κων έκλογών αΐτινες Εδω¬
καν είς τα μετριοπαθέστερα
τμήματα τής άριστεράς την
νίκην ήτις θά έπιδράση σο-
βαρώτατα επί των Γαλλο-
γερμανικών σχέσεων καί θά
συντελέση κατά πάσαν πι
θανότητα είς την ταχυτέραν
διαρρύθμισιν τοΰ ζητήμα-
νυς των διασυμμαχικών χρε
ώ; καί των πολεμικών έπα
νο^θώσεων. Έξ αλλου ή
τκλογή τοΰ νέου Προέδρου
της Γαλλικής Δημοκρατίας,
προερχομένου έκ τής συντη-
ρητικής παρατάξεως, θα συν
τελέστ) σπουδαιότατα είς τό
νά καταστήση ολιγώτερον
οάσθητήν την μεταβολήν
τής έν Γαλλία κροτούσης
πολιτικής τάξεως, θά είναι
δέ ή εξασφάλισις τής πολιτι
κτίς ήρεμίας έν Γαλλία έξό
χως εύεργετική διά την κα¬
τάστασιν ολοκλήρου τής
Εΰρώπης.
Τα Μεγάλα Κράτη έμει
ναν τελικώς σύμφωνα ώς
πρός την χρονολογίαν καί
ιδίως τό πρόνραμμα τής προ
σεχοΰς διασκέψεως έν Λω-
ζάνη καί απεστάλησαν ήδη
αί προσκληθείς πρός τα Μι¬
κρά Κράτη των οποίων τα
οίκονομ,ικά προβλήματα πρό
κείται νά συζητηθώσι κατά
ταύτην. Θά γίνη συνεπώς
άνάγκη νά όπλισθώμεν μέ
υπομονήν, έν άναμονή τής
έτυμηγορίος των ισχυρόν,
την οποίαν ελπίζομεν νά
έκδώσουν την φοράν ταύ¬
την οριστικήν, πιεζόμενοι
απο τα ιδία αυτών συμφέ·
ροντα, τα όποία είναι ανα¬
ποσπάστως συνδεδεμένα
πρός τα συμφέροντα των
μικρών, καί διά τούτο δυνά
μεθα νά διατηρούμεν ποιάν
τίνα αισιοδοξίαν ώς πρός
την έκβασιν τής διασκέψε¬
ως ταύτης αναφορικώς πρός
τόν τόπον μας.
Σπουδαιότατον γεγονός
τής διαρρευσάσης εβδομά¬
δος τό οποίον έν Ελλάδι
παρήλθεν ϊσως απαρατήρη¬
τον είναι ή νέα πολιτική
των Σοβιέτ έναντι τής παγ¬
κοσμίου παραγωγής.
Μάς ανηγγέλθη δτι Σοβιε
τικοί άντιπρόσωποι μετα-
βαίνουν είς Νέαν Υόρκην
διά νά διαπραγματευθοΰν
την εξασφάλισιν ένιαίου επι
πέδου τιμών διά τό πετρέ
λαιον. Νά άποδώσωμεν τού
το είς τάς δυσκολίας αί ό
ποΐαι γεννώνται είς την Σο·
| βιετικήν Ρωσσίαν λόγφ τής
ι προβλεπομένης άποτυχίας
| τής έφετεινής εσοδείας, ώ
στε άντί έξαγωγής σίτου, νά
έχη ανάγκην είσαγωγής, καί
συνεπώς άναγκάζεται νά
μή δυσαρεστηθή τάς χώρας
έξ ών κατ' ανάγκην θά ζη¬
τήση προμηθείας (Ήνωμέ ■
νας Πολιτείας καί Αγγλίαν
(Καναδάς); "Η νά έξηγήσω
μέν την τακτικήν ταύτην ώς
άποσκοποΰσαν είς τό νά ε¬
ξαλειφθή έκ τοΰ διεθνοΰς
προλεταριάτου ή εντύπωσις
δτι ή πολιτική τοΰ ντάμ ·
πιγκ τής Σοβιετίας συνετε-
λεσεν είς την κρίσιν ή ό¬
ποία παρετηρήθη- είς την έ
ξαγωγήν των β ιο μηχανικαί ν
καί γεωργικών προϊόντων
ωρισμένων χωρών καί έκ
τής οποίας κατά κυριώτα-
τον λόγον ύποφέρουν αί ά-
γροτικαί καί γενικώτερον
αί έργατικαί τάξεις;;
Εσωτερικώς ή διαρρεύσα-
σα έβδομάς υπήρξε πλουσία
είς απόδοσιν νέων στενοχω
ριών διά τόν Κυβερνήτην
τής Χώρας ένεκα των ένδοΰ
πουργικών ύποβλέψεων καί
συγκρούσεων αΐτινες έκδη-
λοϋνται είς στιγμήν τής ο¬
ποίας ή έ'λογή υπήρξεν άτυ
χεστάτη και ένεκα τής άπο·
χαλινώσεως τοΰ τύπβυ ό¬
στις δυστυχώς, ένθαρρυνό-
μενος έκ τής στάσεως των
πολιιικών καί οίκονομολογι
κων κορυφών τοΰ τόπου, ό
δηγουμένων μόνον άπό τό
άντιπολιτευτικόν πνεΰμα
καί άδιαφοροΰντων δια τα
άποτελέσματα τής τοιαύτης
τακτικής, άπομακρύνεται ά¬
πό παντός δεσμοΰ συνεκτι-
κοϋ πρός τό άληθές συμφέ
ρον τής Κοινωνίας καί της
Πατρίδος καί έπιδίδεται είς
κραιπάλην τής οποίας τό κΰ
μα γεννά την δυσπιστίαν
καί τόν πανικόν άπειλοΰν
νά παρασύρη τα πάντα. Έ-
πέβαλε δέ ή τοιαύτη κατά¬
στασις τό άναπόδραστον
μέτρον τής λήψεως νέων μέ
τρών κατά τοΰ παρεκτρεπο·
Ι μενου τύπου.
Εύτυχώς παραμένει είσέ-
1 τι ή αγκύρα τής έλπίδος ό
σημερινάς Κυβερνήτης πρός
τόν οποίον αποβλέπει ψυ¬
χραίμως ό Ελληνικάς λαός
έν τή μεγάλχι πλειοψηφία
τού αποτελούμενη τόσον ά¬
πό φίλους όσον καί άπό έχε
φρονοΰντας άντιπάλους κα-
ταλαμβανομένους άπό τόν
φόβον τοΰ μετά την Κυβέρ¬
νησιν Βενιζέλου αγνώστου.
Είναι δέ λίαν έκδηλωτική
τής νοοτροπίας ταύτης τής
ύγιοΰς μερίδος τής αντιπο¬
λιτεύσεως τό κύριον άρ&ρον
τής Πολιτείας τής 10ης τρέ¬
χον ος είς τό οποίον, τό φα
νατικόν άλλά καί λίαν σοβα
ρόν άντικυββρνητικόν τοΰ
το φύλλον θεωρεί ώς ευτυχή
μα την παραμονήν τής Κυ¬
βερνήσεως Βενιζέλου διότι
αυτή αποτελεί εγγύησιν διά
την τάξιν.
Αί εκλογαί άνεβλήθησαν
οριστικώς διά τόν προσέχη
Σεπτέμβριον, κατά τάς ύστά
τας δέ είδήσεις θά επιβλη¬
θή τελικώς ή διεξαγωγή αυ¬
τών υπό τό άναλογικόν σύ·
στημα.
'Η καθαυτό Ρεθυμνιακή
έβδομάς διέρρευσεν ήρεμω-
τάτη ώς καί ή προλαβοϋσα.
Τό Δημοτικόν Συμβούλιον
συζητήσαν επί τού ήλεκτρο-
φωτισμοϋ έπήνεγκεν ελαχί¬
στας τροποποιήσεις είς την
είς την πρό μηνών διακηρυ
χθείσαν πρός μειοδοσίαν νέ
αν σύμβασιν, παραβλέψαν
δυστυχώς την λαϊκήν σοφήν
τταροιμίαν «Κάληο πέντε καί
στό χέρι παρά δέκα καί καρ
τέρι» δτι δηλαδή άφ' ού λί¬
αν άπίθανος ή συνομολόγη
σις νέας συμβάσεως, καί ι-
σως ΐσως άδύνατος επί τίνα
έτη ή εκτέλεσις ταύτης καί
συναπτομένης, ένεκα των
δρων τοΰ συναλλάγματος
καί αλλων οίκονομικών αϊτί
ών έπιβάλλεται πρός τό ά¬
ληθές συμφέρον καί τού Δή
μοτικοΰ Ταμείου καί των
ίδιωτικών θηλακίων ή άνα-
θεώρησις των δρων τής ύφι
σταμένης συμβάσεως, έφ'ό-
σον έννοείται ή σημερινή
'Εταιρεία τού Ήλεκτροφω-
τισμοϋ θά έμπνευσθή είς
τάς νέας της από;ψεις άπό
την σκέψιν δτι συμφέρον
έχεινά έπανακτήση τάς συμ
παθείας δλων των Ρεθυμνί-
ων.
ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
ΖΑΝ ΜΩΡΕΑΣ
(Συνέχεια έκ τοΰ φύλλου τή; παρελθούσης Κυριακής)
Άλλά τα κρύσταλλα τ?»ς γλωσσικής αυτής παγοθα
λάσσης έλύοντο κάποτε καί τίτε θερμόν καί γόνιμον έξε-
πήδα κάτωθεν αυτών τό ρεΰμα τή; εμπνεύσεως, εύρισκον
την φυσικόν τού διέξοδον είς την ποιητΐκήν γλώσσαν ποΰ
άπεθανάτισεν ό Σ ΐλωμός.
Κ' έτρεμαν σάν τώρι τότε χωρίί φύλλα τα κλωνάρια
Στό άγκάλιασμα τοΰ νότον, στοΰ βορρηά το κρύο φιλί,
Άσπρα γυαλιζαν τα χιόνια μέ; τα κιτ^ινα θυμυρια,
Κι' Ρκρυβότανε στό λόν^ο πιγωμένο το πουλί.
Άχ' θυμασαι; Όλοι φλόγα, δ^ό άθώα πβριστέρΐΐϊ
Τραγουδούσαμ* ένωμένα τής αγάπης τη φωτία,
Καί ρωτούσαμε τού; κάμπου; κα' ρωτούσαμε τ' άστέρια:
Πότ' έκείνης θ' ά'τιχρύσ;) ή μο^ιά μας τή ματιά;
Καί την θέλαμε εκείνη τής κα^διά; την έρωμενη,
'Ένα τρυγθΜθϋ τραγοϋδι, 8να δνειρο γλ.υκό,
Σάν τό φύσημα τής αΰρτις δροσερή καί μυρωμένη.
Μές τής νύχτας τό οκατάδι εν' άσΐέ,οι ερωτικο.
ι
"Ελυωσαν τα κρύα χιόνια, πάλι εδρόσισεν ή φτερη.
Φεύγουν γλήγορα ή ημέραις, φεύγει γρήγορα ό καιρος"
Έφυγε.. καί σύ άκόμα έ'να πρισκυνάς άστέρι,
| Σ' έναν τρέίΛει ή καρ^ιά σου, σ' Ιναν άγγελον έμπρός:
ΡΕΒΕΜΙΩΤΙΚΕΣ «Ι
ΓΑΤΕΣ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ..
Όφείλω νά δηλώσω άπ'
την άρχή πώς δέν πρόκειται
ούτε περί διαφημίσεως, οΰ-
τε περί γνωστοποιήσεως,
ου ΐε περί ενδιαφερούσης
τινός είδοποιήσεως.
Δέν θ' αρχίσωμε βεβαία
οΰτε μεΐς, οΰιε καί κανείς
άπ' τούς συμτολίτας έμπό-
ρους αΰτό τό έμπόριο.
Είναι γνΛΤϋή άΛ<*>ηΒ
ή άί)λ<α ρίτσι τής Κρητι¬ κή; γάειχ; &3ΐ& θάναι πα· "Λχ' μέ πόσο βλέπω, πόνο τα παίηά μου Ι*εΐνα χοίνια Ήτανε γιά μενά κόσμοι μία τρυφερή ματιά. Άς στοιβάζονταν τα νέφια, ά; στοιβάζονταν τα χιόνια, Εΐχε άνοιξ 'ή ψνχή μου, ή καρδιά μθυ εΐχε φωτία. Ή ποίησις αυτή δέν προμηνύει βεβαία άκόμη τό μέλ- λον, ποΰ επρόκειτο νάφωτίσουν αί άναλαμπαί τή; μέγα λοφυΐας. 'Αλλ' αί προτιμήσεις τού ποιητοΰ δεικνύουν του¬ λάχιστον τόν δρόμον τόν όπίϊον πρόκειται νά διχνύση διά νά φθάση είς την ποιητικην μορφήν, ποΰ θά τόν άνα δείξη τόν κατ' εξοχήν κλασσικόν ποιητήν των νεωτερων χρόνων. Έγκαταλείπων τόν ψευδορωμαντισμόν, τόν νόθον καί παρενοημένον τής έποχής τού, τρέπετχι πρό; τόν ( Γκαϊτε, τόν Σίλλερ, τόν Χάϊνε των οποίων μεταφράζει στίχου;. Μαζϊ μέ τόν Βωδελχίρ καί τόν Βερλαίν, είναι οί διδάσκαλοί τού. Εγνώριζε α>α γε τότε άκόμη τόν Ρον-
σάρ; Καί άν τόν εγνώριζε, σοφός καί πολυΐδμων όπως ήτο
έμάντευε ποίαν επίδρασιν θχ ήβκει ό άριστοτέχνης τής
Πλειάδο; είς την άνέλιξιν τής ποιητικής ίδιοφυΐκς τού;
Άλλά τό ελληνικόν έργον δέν παρέχει κανέν εξαίρει
κόν ενδιαφέρον. 'Απετελέσθ ι άπό πρωτόλεια κοινά, οΰτε
δυνάμενα νά προϊδεάσουν κανένα περί τοΰ πολυμόρφου
ταλάντου τού ποιητοΰ, είς τόν οποίον δικαίω; απεδόθη ή
προσωνυμία τού «ποιητοΰ Πρακέως», τόση υπήρξεν ή ποι-
κιλία των έμφανίσεών τού, άπό τοΰ γλαφυροΰ «παρνασ-
σισμοΰ»—έπιτρέψατε τόν βάρβαρον νεολογισμόν—των
«Σύρτεων» καί τοΰ συμβολισ,ιοΰ των κατόπιν στίχων, μέ-
χρι τής άρχαϊκής γαλήνης τ.ΐς «Ίφιγενείας» καί τοΰ γλυ-
πτοΰ κάλλους των «Στροφών».
| Ό Μωρεάς εφυγεν άπό την Έλλάδα, πηγαίνων είς την
Ι Γερμανίαν, τής οποίας τόσον, βαθέως ένόη^ε τό πνεϋμοι,
| καί τόν φιλοσοφικόν αίσθητι~>μόν τής οποίας ένεκέντρισεν
' είς τό δένδρον τής γαλλικής ποιήσεω;, μέ άμίμητον έλα·
' φρότητα καί μέ έλλειψιν κ«)ε σχολαστικότητο;. "Εφυγεν
άπό την Έλλάδα ζητών όρίζοντας πλέ-ν διανοητικούς
καί γήν πλέον γόνιμον είς «νθησιν φιλολογικών σπερμά-
(Συνέχεια είς την 2αν σελίδα)
Θά ήθελα μόνο κάτι νά
πώ γιά την περίφημη κουτο-
πονηριά των, γιά την έϊαιρε
τική έπιτηδειότητα ποϋ ε-
χουν νά ξι-γελοΰν τούς άλ-
λους, ού μην και μή πρός
κακοφανισμόν των άλλά
και την έπιτηδειότητα νά
ξεγελιοϋνται μέ τό πρώτο.
Άκρα άντίθρτα βλεπετε.
, Κι' δμως συμβαίνουν. Ά-
κουσα πολλές ίατορίες πώς
έκορόϊδεψαν τού; Άνωγεια-
νούς, μακουσα άκόμα περισ-
σότερες πώς οί Άνωγειανοΐ
έκορόϊδρψαν τού; αλλους
(Συνέχειαείς την 3ην σελίδα)
ράλογο καί νά σκεφθή κάν,
όποιοσ,δήποτε, ενα τέτοιο
έμπόριο.
ΤΙ νάχη ά"ραγε εκμεταλ-
λεύσιμο μιά Κρητική γάτα;
Τό τομάρι της; "Οχι
βεβαία. Τό κρέας της; την
όμουφιά της; Οΰτε. Έλα
δμως ποϋ κάτι εχει! Κι" αύ·
τό τό κάτι τό βρήκε ενας
Άνωγειανός.
Δεν προτίθεμαι βεβαία
νά έξυμνήσω έδώ τό έμπο-
ρικό δαιμόνιο των Άνω-
γειανών. Άν και ή κατεργα
ριά των είναι πάντα πρ;όεη
έξαδέλφη τοϋ έμπορίου.

Ό ΤΎΠΟΣ.
15 Μαίου
χ
ΣΥΝΔΡΟΜΑ1
Διά την Πόλιν μας
Μηνιαία Δρ. 26—
ΔΙΑΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ
Τρίμηνος Δρ. 80—
διά Άν.Έταιρείας
καί Νομικά Πρόσωπα
Έξάμηνος Δρ. 250—
ΔΙΑ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ |
Έξάμηνος Φρ. Γαλλ 100 |
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ |
Σελίς 1η «αί 4η ό στίχ. δρ. 5
» 2α » 3η » » 3. ι
ΔιάτάΔικαστικάκαίσυνβχείς '
διαφημήσεις ίδιαίτεραι συμ- ,
φωνίαι. ί
------------------------------— |
Ονδεμία πληρωμή δ,ναγνωρί· |
ζεται άνευ υποδείξεως φερούστις {
την σφριχγίδα καί την ύπογρα
φήν τοΰ Διευθυντού μας.
Τα χειρόγοαφα καί μή δηιιο-
σιπτμενα δεν Ιπιστρέςοντα^
ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΝ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΣΗΜΕΡΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ
Διά Πειραια 12 μεσημβρ.
Διά Μυλοπόταμον, Ηράκλει¬
ον 12 30 μ. μ.
» Δυτικόν Ρέθυμνον, Γ^ωρ-
νιθύΐοίιν, Σοΰδαν —Χανιά
12'.20 μ. μ.
» Βάμον. Χανιά 12. 30 μ.μ.
» Άμάρι καί Αγ, Βασίλειον
3 μ. μ.
ΛΡΜΛΟΠΟΝ ΑΥΤ0Κ1Τ0Ν
ΐΤΛΙΡΕΙΑ ΕΡΡΙΚΟΥ ΪΥΓΓΕΑΑΚΗ
Ή καλλίτερον δργανωμένη
Εταιρεία συγκοινωνιών Κρήτης
Σημεριναί ά^αχωρήσ ις
Διά Χανιά 9 π.μ.
Διά Ηράκλειον 12.30 μ. μ.
Διά Βάμον Χανιά12.30 μ μ
Διά Γτωργιούπολιν
Βρύσες Χανιά 12 μ. μ.
ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΟΝ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΝ
Σήμερον Γ. Σαουνάτσου
Αυριον Ι. Κούνουπχ
ΡΕ8ΕΜ1ΩΤΙΚΕΣ ΜΟΛΥΒΙΕΣ
—Τό μελτεμάκι έξακολουθεϊ
νά μάς άπειλή.
—Μέ πολλούς κινδύνους διά
την Γεωργίαν.
—Εάν εξακολουθήση επί πο¬
λύ.
—Μόλα ταυτα τό Γυμνάσιον
άρχισε τάς ημερησίας τού έκδρο-
Ι'άς. ι
—Μέ την χθεσινήν μετάβασιν
τής Εα εϊςτό Άρκ-ίδι.
—Θά έπακι λουθήσχιτής Κνωσ
σοΰ άπ<> την τελευταία τάίςι.
—Καίτοι! Λ))Ο'| ΐμήματοςτής
-Λβ ίΐς μίαν έχ των γειτονικών
πόλεων.
—Μέ τάς ι Ί ι τράξεις τού Γρ-
γου πού θά δοθή σήμερον άπό
4 —9 είς τόν Άπόλλωνα.
— Τοΰ όπο'ου ή έπιτυχία εί¬
ναι ?ψησς αλισμένη.
—Άφοΰ δλα τα άτομα έργά-
ζ"νται μέ αξιέπαινον προσπά¬
θειαν.
— Καί Ιδίως είς την άγραν....
θεατών.
—Ή 6λο τ·)ΰ συλλόγου των
Θαλασαίων Σπόρ αναγγελθείσα
σημερινή διάλεξις ανεβλήθη.
Λια την επομένην Κυριακήν.
— Κνϊκα τής συμπτώσεωςτοϋ
μνη ιοσύνο» τοΰ δολοφονηθέν-
τος Προέδρου τής Γΐλλι ιής Αι,
μοκρατίας
ΠΡΟΤΙΐνΐΑΤΕ
ΤΑ ΕΛΛΗΝ ΙΚΑ
ΤΥΠΟΙΣ Γ. Ε. ΓΕΟΡΒΑΣΑΚΗ
ΡΕΘΕΜΙΩΤΙΚΕΣ ΜΑΝΤ1ΝΑ4ΕΣ
ιουλοϋδι μυρισμένο μου ξεδιαλεχτό μου ι όδο
τσή ρίζετς σου 'χω στήν κι/οδιά πονώ καί δέ σέ χόβω.
Μόνο πώς σέ πά ακαλώ τσή μι^ω^ιίς τσή τοσέ;
γιά κόπο πώς σέ πότιζα ά ιιυριοτώ μοϋ δώσε.
Τής ανοιξης τα λούλουδα καί τοΰ Μαγιοϋ τα κι_ΐνα
δταν δέ μ' άγαπάς έσύ άς μα(·αθοΰν καί κεΐνα.
Δέν θέλω νά πικραίνεσαι καί νά στενοχωράσαι
γλέντιζε καί ξΓφάντωνε καί μή μέ συλλογδσαι.
Γιάντα μικρή μου δέ μέ Οές έμρνα τόν καϋμένο
πού γιά τό χατηράκι σου στόν δ η κατεβαίνω,
^ ΛΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ
ΖΑΝΝνΐΩΡΕΑΣ~~
(Συνέχεια έκ τής Ιπς Σελίδος)
των...
Καί έδώ άς μοΰ επιτραπή νά θίξω Ινα άπό τα όδυνηρα
προβλήματα τή; συγχρόνου έλληνικης ζωής. Διατί αοα γε
όλαι αί μεγάλαι έλληνικαί Ιδιοφυΐχι όέν ήμπορβΰν νά
θάλουν είς βλαστήσΕΐς πλουσίας ποικίλας σπαργώσας,
γενναίας ή κ*ί άν άρχίσουν θάλλουσαι ταχέως, ή άνθη-
σίς^των θά κλίνη υπό τό βχρος τή; παρ'κγνωρίσεω:, τής ά-
διαφορίας, η τής τυφλήξ καί άφωτίστου αρνήσεως; Διατί
τό μυστικόν ρόδον τής τέχνης δέν άνθεΐ καί έδώ ύπερήφα
νόν καί δέν σκορπίζει γύρω τό άρωμα, ποϋ ένισχύει την
ζωήν καί μεθύει τάς ψυχάς; Διατί ό Γύζης—τοΰ οποίου^ ή
έσωτέρα τέχνιι, είς τό κατακόρυφον τής Ελληνικήν <**■ μης της, ένθυμίζει την ποίησιν τοΰ Μωρεάς, &ΐς τό ζενίθ τής Ελληνικήν δυνάμεώς της—νά δημιουργή νέαν ελλη¬ νικήν τέχνην, οίονεί συνέχειαν καί μετουσίωσιν τής πα¬ λαιάς, υπό κάτω άπό τόν βολον ουρανόν τοΰ Μονάχου— καί διατί ό Μωρεάς νά εγκαινιάζη νέον κλασβικισμόν, γεμάτον άπό ίίρεμον καί εύγενή περιπάθειαν, είς στίχους καί ρυθμούς λαξευμένους είς γλώσσαν, ή ήποία δέν είναι ή έλληνική; Διατί ό «Πραξιτέλης τοΰ χρωστήρβς» δπως ώνομάσθη ό καλλιτέχνης τοΰ Μονάχου καί ό «Πραξιτέλης τοΰ στίχου», δπως θά ώνόμαζα τόν ποιητήν των Στροφών, νά άνθήσουν, άνθη, μετο>φυτευμένα είς γήν ξένην νοσταλ
γβΰντα την θαλπωρήν τοΰ έλληνικοΰ ηλίου, άλλά καί μέ
τό πικρόν συναίσ3ημα ότι υπό τάς άκτίνας αυτού θά έμα-
ραίνοντο η θά ήναίμουν; Ή θεωρία τοΰ περιβάλλοντος
κυριαρχεϊ βεβαία καί έδώ. "Αδικον δέ θά ήτο νά μή λά¬
βωμεν ύπ' όψιν ότι τόσον σπάνιαι βλαστήσεις ζητοΰν στρώ
ματα έμπλουτισθέντα άπό γενναίους χυμούς καλλιτεχνι-
κών προσπαθειών αίώνων άναπτ,ύξεως, διά ν' άποδώσουν
είς δύναμιν καί ενέργειαν δλα τα ζώπυρα, πού έλαβαν ά¬
πό την φύσιν. Άλλά πρέπει νά Ιδωμεν μήπως καί ή επι-
μέλεια καί ή φροντίς μέ τάς οποίας περιβάλλομεν τόν
πολύτιμον κήπον τής τέχνης, είνε πάρα πολύ άσθενεϊς
καί ψυχραί.
Ή Ελλάς, άναγεννωμένη, υπήρξεν ή ωραιοτέρα από¬
δειξις τής έπιβιώσεως καί τοϋ άφθίτου τοΰ κάλλους τής
Τέχνης. Επάνω άπό τό έφήμερον των πολιτικών περιπε-
τειών, επάνω άπό την άστάθειαν των έθνικών τυχών, έπά
νω καί άπό τα κύματα τής ίστορικήςάκμης καί παρακ-
μής, ή Τέχνη άπλώνει μεγαλοφάντους, προστατευτικάς
καί αίωνίας τάς πτέρυγας. Άντλεΐ την δύ /αμίν της άπό
αυτήν την βαθυτέραν υπόστασιν τοϋ Έθνους. Καί ώς αύ
τή ή ψυχή τής Φυλής, λάμπουσα, φλογερά, άθάνατος την
φωτίζει, την όδηγεΐ, την ύψώνει, πνεΰμα κυρίαρχον τοΰ
μέλλοντας, σύμβολον τής ζωής, έξαρσις πρός τό αιώνιον
ιδανικόν.'... Την ψυχήν αυτήν τής Φυλής άς μή αφήσω¬
μεν νά γίνεται πτωχοτέρα, καί έκεΐνοι, άπό τό δαιμόνιον
των οποίων ένδυναμώνετ<αι, άς είνε δι' ημάς ύπέρτεροι άπό κάθε τι άλλο. Ό ποιητής, όστις είνε ίκανός νά έν- σαρκώση τα ύψηλότερ» Ιδεώδη τοΰ έθνους τού, άς είνε δι' ημάς τόσον πρβσριλής ©σονέκεΐνος, ό οποίος έδωσε τό «ϊμα τού υπέρ τή; πατρίδος. Ό Ποιητής καί "Ηρως άς «V νέ έν καί γο αύί© δι* ημάς! Τί είναι ό βίο; ό εξωτερικάς καί συνήθης ενός ποιητοΰ διά νά άπασχηλπαη ίκείνους πού ζητοϋν κυρίως είς τό πνεΰμα τού νά διεισούσουν καί την ψυχήν τού νά άνα- λύσβυν; Τί ένθυμεϊτο β Μωρεάς άπό την πρώτην τού αθη¬ ναϊκήν ζωήν, δταν, ώς είπεν, «άπετέλει απλώς μέρο; συ- ναφές τοϋ περιβάλλοντος καί η πικρία τοΰ άθηναΐκοΰ θελγήτρου δέν κατέβαινεν άπό τα χείλη είς την καρδίαν τού»; Οί σύντροφοι τή; νεότητός τού τόν ενθυμούνται άκόμη κομψόν νέον, καλλωπιστήν άμεμπτον, μέ τόν μονύελον καρφωμένον είς τόν όφθαλμόν, άπαγγέλλοντα στίχους, γράφοντα κριτικά άρθρα, χορεύοντα καί μονο- μαχοΰντα. Ή Γαλλίς διδασκάλισσα τού, ή όποία ήτο μήτηρ τοΰ ήθοποιοϋ Δυμενϋ, τόν είσήγαγεν ε'; τα άδυτα τής γαλλικής ποιήσεως. Οί Γάλλοι ποιηταί υπήρξαν οί μελωδοί, οί λικνίσαντες μέ τούς πρώτους ρυθμούς την ψυ¬ χήν τού. Καί έλεγεν ό ΐδιος, ότι είς ηλικίαν δέκα έτών ησθάνετο ήδη, ότι ήτο προωρκϊμένος νά ψάλη επί γαλλι¬ κής λύρας. Όταν μετά τό 1872, έστάλη είς τό Παρίσι νά απουδάση νομικά, ήσχολήθη πολύ περισσότερον μέ τα μέτρα των στίχων παρά μέ τα σταθμά τής ©έμιδος. Ε¬ πανήλθεν είς την Έλλάδα, άλλά ταχέως τό ακατανίκη¬ τον θέλγητρον των Παρισίων τόν εϊλκυσε καί πάλιν. Δεν τοϋ ήτο δυνατόν νά ζήση έκτός τής πόλεως, αυτής, ή όποία δι' αυτόν ήτο ή διάδοχος των άρχαίων Αθηνών, καί ταχέως ή Λατινική Συνοικία, ή συνοικία των «αί των άγνώστων ποιητών, των πιστών της. ΔΗΜ. Ν ΒΟΥΤΥΡΑ των τόν κατέταξε φοιτη- μεταξύ Ο ΕΡΧΟΜΟΣ (Άκολουθεΐ) (Συνέχεια έκ τοΰ ορύλλου της παΊτλθούοης Κνριακής) '—ΝαΙ δέ σοϋ λέω!... άλ λά τό κα/ λίτερο ήτανε νά μην έρχεται! Τώοα ύπάρχει άνδρας μέσα στό σπίτι ^καί τόν εύχαριατοΰμε γιά δλα! Τα εΐπε αύχά περισσότ.-- ρο γιά νά την πειράξη, για τί πίστευε χαί τοϋ φαινό ταν νά εβλεπε συμπάθει- μεγάλη ά εχτ] αύτη σιόν Μπίλα. Καί αΐοθάνθηκε μα ζίκάπνά άνοιγόταν έμ« πρός τους, ενα μεγάλο, μέγα λο κενόν καί νά τού: χωρί- " — Μά πώς; τί νά τοΰ ποϋμε' μην ερχεσαι; Καί δ ταν μα: δφισε ό κύρ πατε¬ ράκης μας ποίος εΐρεξΓ; Αύτός Ούμωσε. — Πάψ?! "Αφησε τόν πά- χέρα μου έχεϊ πού χ.οιμά- ται!... Αυτή δέν μίλησε Ό Σάρ πας την εΐδε νά γίνεται ] πιό κίτρινη. Ή χονδοή φωνή πλη- σίαζε καί φάνηκε σέ λίγο | άπ' τό ποΐράθυρο, εξω στήν ί αΰλή, ό Μπίλας μέ τα χον- ; δ()ά τού μσ στάκια στριμ- | μενά στό κόκκινο πλατύ ' πρόσωπό τού. Φοροϋσε πά- ; λι τό σταχτί σακκάκι καί ; τό ψάθνο μικρό καπέλλο μέ τή θαλασσιά κορδέλλα Μιλοΰσε μέ τή μάνα τοϋ Σάρπα. Μπήκαν μέσα. Μιά καλή μέοα ξέρη αφισαν τα χείλια χοΰ Μπίλα καί χωρίς άλλο χίποτα, πήγε καί ;α- πλώθηκε στόν καναπέ. Ή μάνα τού, δπως την εΐχρ δή ντυμένη, μέ χά άχτέ- νιστα μαλλιά νά ξεφεύγουν άπ' τό μαντύλι τό μαϋρο, μέ την ασπρη λερή σχεδόν Γτούστα εσυρί ενα κά9ισμ(ί καί κάθησε κοντά τού. Άρχισαν νά λογαριάζου- ε κάτι νοίκια ενός μικροϋ δωματίου. Αύτός πού κα9ό ταν σ* αύτό, εδινε λίγο^λί- γο τό νοίκι, καί... Ή άδελφή τού επαψε νά κόβη φετίτσες τό ψωμί καί πέρνοντας άπό κάτω ενα κοφινάκι, τό άδειασε στό τραπέξι, καί Ι.νας σωρος μπά μιες τό πλημμύριοε. Ό ΣΛρτ^ς θ'οκύοαν δρ- Οιος. ίίρ ;σ .οιεϊτο δεί κα· θάριζε τα νύ/ια τού. Εΐχε δΐίε-''ΐν κοφέ οκεπασμένο μέ [ΐιά φέια ψωιιί, άλλά δέν άπλωσε νά χον πάρη. Τοΰ φαινόν χν μέσα χεΐ, μέ¬ σα στό σπίτι τής μάνας τού, νά είνε ί,ένος, ένφ ό Μπίλας πού ;:αθόταν ξαπλωμένος, νά είνε σά στό δικό τού σπίχι. Κοί εΐδε, ό Σάρπας, δτι δέν ίτίχε την τόλμη καί αύτός νά ξαπλωθτ] δπως ό Μπίλας! "Ολη ή άχιμία σά νά ε λαμψε, παρουσιάσΠηκε καί τοϋ κέντηοε τό θυμό. Τοϋ ήλ'^ε έπιθυμία νά πετάξιι δ ξω χον χονδρό καί '-ά επι βάλη τή δύ,α.ιί χι,υ τή δύ- να"ι την δίκαια χοΰ προ στάτη τού άληίΗνοΰ στό σπίτι χου. Άλλά γιά νά κάντ] αΰιό ηθρλε περισσόχε· ρο τα πιστεύτ] σέ κ?ΐνο πού πίστευε ό συγγενής τού, καί δχι στίς δικές το'υ σκέψεις, ήταν σά νά εΐχαν φκιαχθη νά καταστρρφουν τίς τίτοιες άποφάσεις. Ή άδελφή ιου καθάριζε τίς μπάμιες, οί δυό μιλοϋ- σαν χωρίς νά προσρχουν σ' αυτόν, οί μύγρς πετοΰσαν δώ καί κεϊ καί ή μαύρη ξα- κολουθοϋσενά βουΐζη, άφοϋ γιά λίγο είχε πάψει- "Εξαφνα ή άδελφή τού τοϋ εΐπε: — Λέν πίνεις τόν καφέ σου; Κρύωσε. Τόν πήρε, άφοΰ ψιθύρισε δικαιολογητικό, καί τόν ή η εκειτα,καί πή- γε μέσα στό δωμάτιο τού. Εζήτησε ενα μανδύλι στό παληό κιβώτιο τού, πού εΐ- χε φέρει μαζί τού άπ* υά ξέ- να /.αί χάϊδεψε τό παληό έ- κεΐνο επιπλο, τό φίλησε σάν παλαιό γνώριμο καί σύντρο φο. Πάει, τετέλεσται! δέν ηλ θε στήν μάνα τού, δχι! Μέ- αα κεΐ άλλο άπ' τό μικρό έ- κεΐνο κιβώτιο, δέν εβλεπε ορι λικό δικό τού!..... Σέ λίγο τόν εΓΐώναξαν. Είδε τόν Σπηλιώτη. Γρλα- στος ό κοντ'ς φίλος τού στρ κόνταν στήν αύλή καί προ- προσπαθοΰσε νά ξεμπερδέ ψη τής γρηάς ενα πανί, πού εΐχε γυρίαη βόλτες στό σχοι- νί. —"Ελα, πάμε! Εΐχαν πή δτι θά διεσκε- δαζαν κάπου καί αύτός τδ ρΐχε λησμονήσει. Χάρηκεν πού εΐδ7. τή μορφή τού κον τοΰ φίλου καί νόμισε δτι ί>-
πήρχε ανθρωπος νά τόν άγα
πά.
"Εφυγε μαζί τού.
Λίγο πιό πέρα δύο άλλ°ι
τούς περίμεναν. Ένας βλο-
γιοκομμένος μέ ξανθό μου-
στάκι καί μέ λαιμοδέτη μαΰ
ρο, μέ τίς ακρες πλατειές νά
κρέμωνται στό στήθοςτο.ι,
καί ενας αλλος ξανθός μέ
άσπρισμένα μαλλιά, άδύνα-
τος, κοντός. μέ καφετιά ρ?·
πύμπλικα παληό.
—Πί^' πα;ιι; ρώτησε ό
Σάρπας.
—Καμιά βόλτα καί επει
τα στό Φάληρο!....."ώχουμρ
ΐ: α μεζέ τρέλ?.α....
ΤΗταν Κυριακή. ,Οκό-
σμος, ό εργατικάς γύριζε
στούς δρόμους, στά κρασο-
πωλεΐα, στά καφενεϊα.
Πήραν ενα δρόμο πλατυ.
ΌΣά.παςέθαύμαζετό
μάρμαρο, τή σπατάλη τοΰ
μαρμάρου, πού ρβλεπε στα
σπίτια. Οί φίλοι τού κύττα-
ζαν τίς γυναΐκες καί μιλοϋ-
σαν. Αύτός μελαγχολοΰσε.
Οίένθυμήσεις έπεφταν σά
μργάλη βαρεία δμίχλη κ«'
τοΰ σκέπαζαν τή μικρή τοι»
χαρά. Ή ζωή ή οϊκογενεΐΗ-
κή πού εβλεπε μέσα στά σπι
τια τα παιδία νά παίζουν
στούς κήπους, ή στά μπαλκο
νια, τόν μελαγχόλησαν, τοΰ
εψεραν δυνατά την ένθύμησ1
τοΰ καταστρεμμενου σπιτι-
οϋ τού. (Άκολουθεί)
χΜ έπ1 τ0
„!. τη σν^δ
να με , '·
γάτος, ενα,
μουλάρι και τ
"Ε/ωσε τό'
οΐ6 σακκοΰλι
σακκοΰλι πάνι
Ο1)ΐππευσε *
Δεν δογηο
στδ πιό κοντ
οΐρρα άπό τα
Όχαν πλη
ριό δέν παρ£
πήσχ) δυό τρ
γάτη ποϋ κ
στό σακκοϋ.
χον κόσμο ά.
Κι' ετσι ό
μας κάνονται
τική ίίσοδο,
χωρώ, μέ ι
νάτου, ξεσή
τούς δλλους
ριοΰ μά καί
ποϋ σέ λίγο
ρισαν σάν γι
εργα νά μ< ναθελε δ γι σακκοΰλι. Ένα άπί ρα τόν ρώΐ Άμέσως μονην τό σ; -'Κτσέ κοπέλια, χ άπό την V ιανε στσή τικοΐ μιλιο φήκανε κοί Ρ,αμάνα κ κουβέρχα. λούσανε ν μΐϋ πεντο 0(50. , Κι' έτΐ" ««έβηκα χου επεισι δυ6 λεπτί ?Ρ0ε πώς κγοράζει ^ως ποΰ "Ρλαν ν ά βαλαν εν< χοΰ πήγε Ηατά πάς β«ρά. Έ, ν τή

"Ο ΤΥΠΟΣ,
1» Μαου 1932
ΓΑΤΕΣ ΑΓΟΡΑΖΟτΜΕ..
τού
Μέ-
ΙΪΒΟ
(Σονι'χεια ?
καί έπειδή
κ ΐ'ΐς 1 σελίδος)
αύτές οί δεύτε-
ρες μοΰ φάνηκαν περισσότρ-
ρον άληθοφανεϊς, δ/ι μόνο
άλλά καί μέ περισσότερο
πνεΰμα, θά σας -διηγηθώ
πιό κάτω μιά άπ' απ' αύ -
τές.
«Όλύμπιοι» σχεδόν όπως
ρϊ,ναικιΐ πάνω οί 'Λνωγεια-
νοί, χωρίς"πολλές δουλειές,
εχουν συχά καα τέτοιες
έμπνεύσεις. Έτσι κι' ό κα-
λός μου φίλος όπως σηκώ-
ΟηκΓ μιά μερά μέ τό νιά-
ου · νιάου τής γάτας τού,
κι' άντίκρυσε τόν Ψηλορί-
τη, άμέσως τοΰ κατέβηκρ ή
εμπνευση. Δέν αργησε δέ νά
τεθή επί τό έργον. Τοΰ
χρειαζόταν μονάχα σύμφιο-
να μέ τό σχεδιό χ1 υ, ενας
γάτος, ενα σακκοϋλι, ενα
μουλάρι καί τίποτ' άλλο.
Έχωσε τόν γάτο μέσα
στό σακκοϋλι, φόρτωσε τό
σακκοϋλι πάνω στό μουλά¬
ρι, ΐππευσε καί δρόμο.....
Δέν άογησε νά φθάση
στό πιό κοντινό χωριό ΰ-
στερα άπό τα Άνώγεια.
Όταν πλησίαζε στό χω- |
ριό δέν παρέλειπε νά κτυ·
πήση δυό τρείς φορές τόν
γάτη ποΰ κρυμμένος μέσα
στό σακκοϋλι ξεκούφαινε
τόν κόσμο άπό τή; φωνές.
Κι' ετσι ό εξυπνος φίλος
μας κάνοντας μιά ϋριαμβευ-
τική ρΐσοδο, νά ποΰμε, στό
χωριό, μέ τής φωνές τοΰ
γάτου, ξεσήκωσε δχι μόνο
τούς δλλους γάτους τοΰ χω
ριοΰ μά καί δλα τα παιδία,
ποΰ σέ λίγο τόν περιτριγύ-
ρισαν σάν φαινόμενο, περί-
εργα νά μάΰουν τί άραγε
νάθελε ό γάτης μέσα στό
σακκοϋλι.
Ένα άπό τα τολμηρότε-
ρα τόν ρώΐησε.
Άμέσως έθεσε είς έφ ·ρ-
μογήν τό σχέδιον τού.
— Έτσέ κι' έτσέ, μωρέ
κοπέλια, καί γράψασΐ μου
άπό την Άθήνα, πάς έπέ
σανε στσί] σΐςατώνες πον-
τικοί μιλιούνια, καί δέν ά-
φήκανε κουραμάνα γιά κου-
ραμάνα καί κουβέρτα γιά
κουβέρτα. Καί μέ παρακα-
λούσανε νά τονε βρώ καμ¬
μιά πεντακοσαριά κι* δσο
δσο. .
Κι' ετσά μοΰδιωξε καί :
κ'ατέβηκα όθενεπαέ π' α
κουσα πώς εχετε κάτες κυνη-
γχρηδες-----
Μέ τό σοβαροφανές ΰφος
τού επεισε τα παιδία καί σέ
δυό λεπτά δλο τό χωριό ή-
ξερε πώς ήρθε κάποιος καί
άγοράζρι τής γάτες. "Ελα
δμως ποϋ οί ποιόσοβαροί ή¬
θελον ν ά βεβαιωΰοΰν. "Ε¬
βαλον ενα παιδί λοιπόν καί
τοΰ πήγε εναγιά νά δοϋν
κατά πόσον τόίλεγε στά σο¬
βαρά. Έδώ πιά τί νά κάμη
επρεπε νά πληρώση. Τί ή·
τανε βρ' άδερφέ πενήντα
°?αχμες, δταν άργότερα θά
μτοροϋσε νά καυχησιολογτ)
γιά τή ράτσα τού;
Άναγκάστηκε λοιπόν νά
καταβάλη τής πενήντα δραχ
μές, άγοράζοντας τόν πρώ-
το γάτο. Τό τί εγινε επριτα
δέν περιγρΛφεται, Έτσι πού
ΜΑΝΑΣ ΚΛΫΜΟΙ
Κυριακή τό παιδάκι μου πέθανρ
καί τό θάψαν σ' άνήλιαγ,ι μνήμο
κίχί λουλούδια οκορπίσανε γύρω τ-ου
τον παιδιοΰ μου τ' άγγέλου, τί κρΐμα!
Άς μποροϋσα ά μπώ μέσ' στόν τάφο τού
να φιλοΰσα γιά μ>ά φορά. άλόμα
τό χρινρνιο μουτράκι τ' άσύγκοιτο
να σκουπίσα» τ" άπαίσίθ χώ[ΐα
ποΰ σ>.επάζει τα μάτια πού κλείσανε
κι' άς κλειστώ κ · γώ μέσα σ ώ μνήμα
νδχω πάντα όγκαλιά τ' ά,γελοΰδι μου
κι' δς κοτή τής ζωής μου τό νήμα.
ΑΝΕΣΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
οί γάτες ρϊναι άδέσποτοι σχε-
δόν, στό χωριό αρχισαν οί
φωνές μεταξύ των γειτόνων,
δχι δικός μου είναι ό γάτος,
δχι δέν είναι διχ.ό σου, καυ
γάδες, μαλλωτραβήγματα
καί πολλά άίλλα, ώσπου στό
τέλος κατώρθωσαν νά τούς
ξεχωρίσουν καί παοαλαμβά-
νων καθένας τόν δικό τού
ξεκινούσανε γιά τόν άγορα-
στή των γάτων.
Καί σέ λίγο στρατιά όλό-
κληρη φορτωμένη γάτες πού
γέμιζαν τόν άέρα νιαουρίσ-
ματα περικύκλωσε τόν εξυ-
πνο Άνωγιανό.
Έν τω μεταξύ ό δικός
τού γάτος μέ κοίνον ποΰ ά-
γόρασε αρχισαν ενα τρομε-
ρό καυγά μέ?α στό σακ·
κοΰλι.
Μόλις πολιορκήθηκε λοι
πόν πιό στενά άπ' τή στρα¬
τιά προσποιούμενος τόν
ά.'θρωπο πού βρίσκεται σ'ά-
μηχανία έ'δειξε τούς γάτους
ποΰ τσακώνονταν στό σακ¬
κοϋλι καί των εΐπε..., Βρέ
χριστιανοί μου, δύο μόν" ά-
γόρασα καί γροικάτε ίντα κα
κό κάνουνε κι' άμέ ουλους
τουτουηας ίντα θά τσή κά-
νω οΰλη νύκτα!
; Έγώ, μά τό σταυρό θά
μείνω έπαέ καί τό πρωΐ άν
είναι καί δέν σας κάνει κόπο
φέρι-τέ τση καί τσ' άγοράζω.
; Βρήκαν βεβαία λογική
έκανη τή δικαιολογία τουκαί
συμμορφώθηκαν. Τό πρωΐ
δμως πού ξαναπήγαν πάλι
ποΰ νά ξαναβροΰν τόν Ά-
λωγειανό....
; ΑΝΕΣΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
1ΥΟΦΙΡΜΛΝΙΛ ΤΟΥ 1797
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΣΦΑΚΙΑΝΟΝ
(Συνέχεια καί τέλος έκ
τοϋ φύλλου τής παρελθού¬
σης Κυριακής).
«1797 Ίουνίου 1. Μετά¬
φρασις τοΰ έκδοθέντος ήδη
ύψηλού βασιλικοΰ προσκη-
νητοΰ φερμανίου περί Βενε
τζάνων».
«Έπειδή οί Σκλαβοΰνοι,
Ζακύνθιοι, Κεφαλωνΐται,
Χερ)βά)ται καί αλλοι παρό-
μοιοι σούδητοι Βένετοι, τολ
μοΰν διάφορα άτοπήματα
είς την βασιλικήν έπικράτει
αν, καί προσφάτως έγιναν
αίτία τής έν Σμύρνη άνωμα
λίας, προστάζομεν δσοι των
τοιούτων έσωσαν νά κατοι-
κήσουνείς την Ρωσσίαν καί
ήθελον έλθη είς τα μέρη
τής έπικρατείας μας διά ύ-
ποθέσεις πραγματείας των,
οί τοιοΰτοι νά γνωρίζωνται
ώς Ρώσσοι, αν είναι γεγραμ
βάζουν είς τάς ζινδάνια, καί
φυλακάς καί γκεμιτζίδες
©ποΰ έρχονται μέ τα καρά-
βια τα Βιεννέπκα, νά μή
πέριπατοϋν άρματωμένοι,
ούτε νά εύγαίνουν έξω άπό
τα καράβια ανευ αίτίας, ού
τε νά διατρίβουν καί νά κοι
μώνται 2ξω, καί αν ήθελον
φαίνωνται έναντίοι είς αύ¬
τάς τάς προσταγάς, ή κά¬
μουν καμμίαν κακίαν, νά
μην είναι καμμιά ύπόληψις
είς τό ότι είναι Βενετζάνοι,
άλλά καθώς είναι συνήθεια
είς όλας τάς βασιλείας, οί ζα
πίται των τόπων νά πιάσουν
τούς τοιούτους νά τούς φυ-
λακώνουν καί νά τούς παι-
δεύουν όσοι δέ Βένετοι εί
ναι άνύπανδροι καί ήθελον
δεχθή τό ραγιαλίκι, νά μην
τούς δέχωνται άλλά νά τούς
διώχνουν ούτω διαλαμβά
νει αποφασιστικώς ό ρηθείς
υψηλές βασιλικός προσκυνη
τος όρισμός, κατά την περί-
ληψιν τοΰ όποίου θέλετε ά-
κολουθήσει δλοι σας, ώς εύ-
πειθεΐς ραγιάδες τής κραται
άς βασιλείας».
ΑΝΩΓΕΙΑΝΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Μεταξύ συμπολίτου καί
Άνωγειανοΰ έρχομένου άπό
τό Ηράκλειον διημείφ&η ό
κάτωθι διάλογος.
—Πώς πάη τό λάδι στό
Ήράκλειο κουμπάρε;
- Μέ τ' άσκιά καί μέ τό
μουλάρι σύντεκνε.
— Πόσο εχει ή όκα σέ ρώ·
τησα.
—Τετρακόσια δράμια νά
οέ χαρώ σύντεκνε.
—Μπράβο κουμπάρ-, δέ
μένοι, είς την ΚαντζελαρΓ- μοϋ χαρίζεις τδνομά σου;
αν των Κονσόλων τής Ρωσ —Χαλάλι σου λ ά ναι μά
σί,.ς, καί είς τό ανυπόγρα- , „ ,
5 ''·-'- ^Λ^.ν χο Σταυρο.
ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ
ΤΑ ΕΑΑΗΝΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΛ
φόν τεφτέρι, οί δέ λοιποί νά
μην διαφενδεύωνται, ώς
Ρώσσοι, καί έπειδή είς τα
Ρώσσικα καράβια είναι διά
φοροι, σούδιτοι Βένετοι, οί
τοιοΰτοι νά μή κρίνωνται
ώς Ρώσσοι, ούτε νά διαφεν
δεύωνται άπό τόν Κόνσο-
λον τής Ρωσσίας άλλά νά
κρίνωνται ώς μισθωτοί είς
τα Ρώσαικα τα καράβια, καί
νά καταδικάζωνται είς τάς
άκαταατασίας των, καθώς
κατωτέρω φανερώνεται, είς
τό οποίον εύχαριστήθη καί
ό Πρέσβυς τής Ρωασίας μέ
τακρίρι τού είς την Υψηλήν
Πόρταν οί δέ λοιποί Βένε¬
τοι όποΰ ευρέθησαν ύπαν-
δρευμένοι, καί έγκάτοικοι
είς την βασιλικήν έπικράτει
αν, καί καταγίνονται είς τάς
τέχνας καί κιάρια,^άνήκον-
τα τοίς έντοπίοις, δσοι δέν
ήθελον δεχθή τό ραγιαλίκι,
νά διώκωνται, καί αν τολμή
σουν νά έλθουν έκ δευτέ-
τέρου, ώς κλέπτας νά τούς
Α. Α.
ΤΟ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ
Ή επισήμας τιμή τής
Έκδοτίκής Τραπέζης διά τό
συνάλλαγμα ήτο χΟές διά τό
δολλάριον δρ. 143.50 καί
πώλησι: δρ. 145, την Λί¬
ραν άγορά δρ. 534 καί πώ¬
λησις δρ. 541, τό φράγκον
άγορά δρ. 5,65 καί πώλησις
δρ. 5,75 καί την λιρέτταν
άγο ιά δρ. 7,395 καί πώλη¬
σις δρ. 7,505.
ΤΑ ΣΙΓΑΡΕΤΤΑ ΒΑΘΗ
είναι τα εύγευστότερα ?λων.
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Α ΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΔΡ. 428.282.872
ΑΓΟΡΑΠΩΛΗΣΙΑΙ ΔΑΝΕΙΑ ΤΑΧΥΔΡ. ΕΝΤΟΛΑΙ
Χρεωγράφων Συναλλάγ- Επί ενεχύρω χρεωγρά-
ματος ξένων χαρτονομι- φων καί έμπορευμάτων. Επιταγαί κλπ.
σμάτων.
ΕΚΔΟΣΙΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ
Καταθέσεις καί Ταμιευτηριον υπό συμφέροντας δρους
Η ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ
ΑΘΗΝΩΝ
«ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ»
Ή καταστρεπτική δικτατο
ρία τοΰ τύπου, δικτατορίιΐ
άναρχίας καί χυδαιότητο;
πρόςτό γενικόν άγαθόν ό·
φείλει νά καταλυθη.
«ΠΡΩΊΆ» Ή άποσύνθε-
σις τής Κυβερνήσεως είναι
τελική καί άνεπανόρθωτος,
ή όποία έπιβάλλεται νά τε¬
ρματισθή μίαν ώραν ενωρί¬
τερον χάριν τής χώρας.
«ΑΘΗΝΑΨΚΑ ΝΕΑ» Είς
τάς σημερινάς στιγμάς τό
κοινόν συμφέρον δλων επι¬
βάλλει όπως μή παραλείψτ;
κανείς την συνδρομήν τού
διά την κοινήν άνόρθωσιν.
«ΠΟΛΙΤΕΙΑ» Όπεριορι
σμός των είσαγωγών εφαρ-
μοζόμενος αποτόμως θά έ-
χει δυσμενέστατα άποτελέ-
σματα διά τό εμπόριον, την
κατανάλωσιν, καί έ,ν γένει
διά την καθόλου οίκονομί-
αν μας.
ν «ΕΣΤΙΑ» Θά ήτο εύχής
έργον άν ή υπόθεσις τής
συμπληρώσεως τοΰ 'Υπου-
ιγείου 'Εθνικής Οίκονομίας
^διδεν αφορμήν είς μίαν εύ-
ρυτέραν μεταρρύθμισιν τής
Κυβερνήσεοις.
«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» Ό νε-
ος νόμος περί τύπου θά δώ-
σχι άλλην μορφήν είς τόν
τόπον, μή απέχουσαν των
προσφάτων δικτατοριών καί
τής πάλαι ποτέ τυραννίδος.
«ΠΑΤΡΙΣ» Οί ύστερισμοί
τοΰ κιτρίνου τύπου επί τη
προόψει τοΰ περί τύπου νό·
μου δέν συγκινοΰν εύτυχώς
κανένα, διότι δέν ημπορεί
νά εννοηθή «ράτος έκεΐνθ
τό οποίον έπιτρέπει είς τόν
έντυπον χάρτην νά τρομο¬
κρατή καθ" εκάστην τούς
πολίτας τού.
«ΕΛΛΗΝΙΚΗ» Θ' αποτε¬
λέση αϊσχος διά την πολΐ'
τικήν ιστορίαν τοΰ κόσμου
ή ψήφισις ενός τοιούτου
τερατώδου; «αί μεσαιωνι
κου νομοσχεδίου.
«ΕΘΝΟΣ» Ή άναστολή
των χρεωλυσίων επήλθεν,
δχι ελλείψει προσόδων άλλ'
έξ άδυναμίας τής μετατρο-
Ιπής αυτών είς ξένον συνάλ¬
λαγμα ήτις όφείλεται είς την
ι κατάστασιν τοΰ κόσμου γε¬
νικώς.
«ΒΡΑΔΥΝΗ» Ή Κυβε-
ρνησις φυλλορροοΰσα ώς
φθινοπωρινόν δένδρον έν
μέσω έ'αρος συνεκέντρωσε
κατά τάς ημέρας αύτάς δ-
λην την προσοχήν της είς
την αναζήτησιν σωτηρίας
δχι τοΰ τόπου άλλά μόνον
τής ιδίας υπάρξεώς της.
«ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» Οί εύω-
χηθένΐες άμέριμνοι^ πολιτι-
κοΐ αντιληφθέντες δτι έπέ-
στη ή στιγμή τής λογοδοσί-
ας φροντίζουν νά βγάλουν
την ουράν των, φοβούμενοι
την τιμωρίαν τού άπατη-
θέντος βαναύσως έντολέως.
«ΕΣΠΕΡΙΝΗ» Ό κ. Βε-
νιζέλος ζητεί συνενόχους
τούς όποίους αυριον δι' ά-
τίμων καί γνωστών έκ τής
προσφάτου ίστορίας μεσων,
θά καθηλώση πρό τοϋ λαϊ-
κοΰ κριτηρίου ώς μόνους
ένόχους τής τετραετοΰς κα-
κουργίας τού.
«ΑΛΛΑΓΉ» Τα πρώτα
«αί θεμελιώδη έργα πού
ζητεί ό μαρτύρων λαός άπό
την αυριανήν δικτατορίαν
είναι ή άγχόνη των «αί τό
πόθεν έσχες.
«ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩ·
ΠΟΣ» Ό κ. Βενιζέλος είναι
καθημερινός φορεύς των
ποικίλων ψευδών είδήσεων
| μέ τάς οποίας ένσπείρει την
ι ανησυχίαν την νευρικότητα
«αί τόν πανικόν.
ί

ΠΑΓΚΟΣΐνΐΙΑ ΝΕ6
ΤΗΣ ΧΘΕΣ "Ο ΤΥΠΟΣ,, ΤΑ ΤΗΛΕΙΤΑΦΗ5ΑΤΑ ΚΑΣ
ΔΙΑ ΤΟΥ ΑΣΥΡΜΑΤΟΥ
ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑ "ΤΥΠΟΥ»
ΑΜΕΡΙΚΗ
ΠΑΡΙΣΙΟΙ 1* Μαΐου Κα-
τά τηλεγράφπμα τού Πρ«·
κτορείου Ρώυτερ έκ Βασιγ¬
κτώνος ό Γερουσιαστής κ.
Μπόραχ Πρόεδρος τής Επ»
τροοπής Εξωτερικών ύποδέ
σεων τής Γερουσίαν εδήλω¬
σεν είς τόν ανταποκριτήν
τού Πρακτβρηίου, συνοψί-
ζων τάς μέχρι τοΰδε δηλώ-
σει; τού ότι τρείς είναι οί
άπαραίτητοι βροι ανευ τής
έκπληρώσεως των οποίων
είναι αδύνατον νά επανέλ¬
θη είς την φυσικήν λειτουρ
γίαν της ή οίκονομική ζωή
τ ου κόσμου ολοκλήρου, καί
νά επανέλθη β κόσμος είς
ευτυχίαν.
1) Μείωαις, των έξωπλι-
σμϋν, 2) έ διακανονισμός
των έπανορθώσεων, 3) 'Η
επάνοδος τοΰ χρήματος είς
την θέσιν την οποίαν κατεϊ
χε πρό τοΰ 1925 διά νά άνα
ζωογονηθί, ή άγοραστική
δύναμις τοΰ ημίσεως,
πληθυσμοΰ τοΰ κόσμον.
Ό κ. Μπόραχ προσέθεσεν
β α είναι άδύνατος ή πλη-
ρωμή των χρεών είς χρυσόν
έφ' όσον ή Άμερική καί ή
Γαλλία κατέχουν τα δύο
τρίτα τής παγκοσμίου ποσό¬
τητος τοΰ κιτρίνου μετάλ-
λου ή δέ είς εΐδος πληρωμή
είναι άδύνατος μέ τους προ-
στατευτικούς δασμούς, καί
δτι μόνον ή Αγγλία έπωφε
λεϊται τής έγκαταλείψεως
της χρ"οής βάοεωςή δέ Ά-
μερικη στερεΐται άληίινών
άρχηγών, καθ* δτι εάν έτίθε
το έπικεφαλης τοΰ αγώνος
υπέρ της έπανόδου είς την
ομαλήν νομισματικήν περί¬
οδον ούτος 9ά εστέφετο διά
τή$ επιτυχίας.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ 13 Μαΐου.
Ό Ύπουργός των Εξωτερι¬
κών της Έπικρατείας κ.
Κούρτιους, υπό την ίδιότη-
τα τού ώς Προέδρου τής
«Έταιρείας διά την μελέ¬
την τής Κεντρικής Εύρώ-
πης θ« μεταβή είς Μόσχαν
διά νά μελετήση επί τόπου
την πολιτικήν καί οικονομι¬
κήν κατάστασιν της Σοβιε-
τικής Ρωσσία;.
ΠΑΡΙΣΙΟΙ 13 Μαΐου.
Είς κύκ,λους τινάς τό άγγελ
λόμενον ταξείδιον είς Μό¬
σχαν τοΰ κ. Κούρτιους Ύ-
πουργοΰ των Εξωτερικών
συνδιάζεται μέ τ?.' μ*ίαςύ
Γερμν-νία; καί Σοβιετίας
διεξαγομένας διαπραγματεύ
σεις. Πρός τόν σκοπόν τ«ϋ
τον ό έν Μόσχα Γερμανός
πρεσβευτής μετέβη εις Βε¬
ρολίνον καί ό έν Βερολίνω
Σοβιετικάς Πρεσβευτής με·
τέβη είς Μόσχαν.
ΠΑ ΡΙΣΙΟΙ 13
Μαΐου Κατά τηλεγρά-
φημα έκ Βερολίνου ό
πρώην Κρόνπριντζ (δι-
άοοχος τοΰ Γερμανικού
θρόνου) Φρειδερίκου
Γουλιέλμος είς συνέν¬
τευξιν τού μετά τού άν-
ταποκριτοΰ Άμερικανι·
κου Πρωκτορείου όσΐΓί
τόν παρεκάλεσεν επί τή
εύκαιρία τής πεντηκο'-
στής έπετείου των γενε-
θλίων τού νά προβή είς
δηλώδεις τινάς πρός τόν
λαόν των ΊΙνωμένων
Π*λιτειών ανεκοίνωσε τα
εξής.
•Ότι είναι άναληθές ό
τι ή Γερμανία προυκάλε¬
σε τόν παγκόσμιον πόλε¬
μον. Πού είναι οί δε«α-
τέσσαρες όροι τοΰ Προ-
έδραυ Ούΐλσωνος. Έ-
γκατελείφθησαν είς Πα¬
ρισίους. Τί νά αχεφθώ-
μεν διά τάς δΊακοινώσεις
Λάνσιγκ αΐτινες έβετον
τόν Κάϊζερ πατέρα. μου,
μεταξύ τοΰ Γερμανικοΰ
λαού καί τής τόσον έλ
κυστικής όσον καί άποιτη-
λής πιθανότητος μιάς
καλής είρήνης; "Εκαμαν
φτερά.
Τί νά είπωμεν πϊρί
των όρων τής συνθήκας
των Βερσαλλιών ήτις υ¬
πέβαλε τόν Γερμανικόν
λαόν είς έξευτελισμούς
καί βάρη άβάστακτα;
'Εννοεϊται σεϊς -οί Ά-
μερικανοί λαός έλεΰθε·
ρος καί ύπερήφανος τί
τουτο σημ?ίνει. - Ό
Κρόνπριντζ κατέληξεν
ότι μόνον άν άποδοθοΰν
είς τόν Γερμανικόν λα¬
όν τα κυριαρχικά τού δι-
κ-» ιώματα καταργουμέ-
νων των περιορισμών εις
τούς όποίους έχει υπο¬
βληθή έκ τής συνθήκης
των Βερσαλλιώνκαί άκυ-
ρωθοΰν τα πολεμικά χρέ-
η καί αί άποζημιώσεις
θά καταστή δυνατόν νά
βασιλεύση καί πάλιν ή
Ειρήνη είς την Ευρώ¬
πην.
ΙΤΑΛΙΑ
ΡΩΜΗ 13 Μαϊου. Τό
Διευθυντήριον των Έπιστη
μονικών Έρευνών ανεκοί¬
νωσεν δτι συνέρχεται έντός
τοΰ Ιουλίου ενταύθα Διε-
θνές Συνέδριον των Έπι-
στημονικών έρευνών τοΰ ©■
ποίου θά μετάσχη ό μέγας
έφευρέτης της ραδιοτηλε
γραφίας Μαρκόνι.
ΡΩΜΗ 13 Μαΐβυ. Είς την
Βουλήν συνεζητήθη άπόψε
ό προΰπολογισμός τοΰ 'Υ-
πουργείου των 'Αποικιών
αύριον δέ θά συνεχισθή ή ά¬
πόψε αρξαμένη συζήτησις
τοΰ προϋπολογισμοΰ τοΰ Ύ
πουργείου της Δικαιοσύνην.
ΡΩΜΗ 14 Μαΐου.
Επί τή δισχιλιετηρίδι
τοΰ Αύγούστου Καίσα
ρος τώ 1937 ό Μουσο
λίνι απεφάσισε νά διεξα-
χθοΰν είς τό Αύγουσταί-
ον έορταί είς τάς οποίας
θά κληθώτι νά άνΐί,προσω
πευ'-,'ωβι όλκ. τα <ιημερινά Κράτη ιίς -:άς χώρας των οποίων έζετείνετο ή αύτοκρατο{.ία της Ρώ- μης. ΡΩΜΗ 14 Μαϊου. Επί τή έπετείω τής είσό δαυ τής Ιταλίας είς τόν Μέγαν Πόλεμον θά διε- ξαχθοΰν την 24 Μα'ιου καΟ' άπασαν την Ιταλίαν έορταί είς τάς οποίας θά παραστοΰν οί Φοιτν,ταί των Πανεπιστημίου καί οί μαθηταί των Γυμνασί- ων διά νά ένωτισθούν ά- πό τούς λόγους των Ά- πομάχων τοΰ Μεγάλου πολέμου. Επί τή εύκαιρία ταύ¬ τη θά έγκατασταθή είς Πά λάνψα τό Μαυσωλεϊον τοΰ ,Στρατηγοΰ Καντόρνα. ΡΩΜΗ 14 Μαΐου Την 22 μέχρι 2« Μαΐ¬ ου θά συνέλθουν είς Ρώ- μην είς ειδικήν σύσκεψιν ά&ροπόροι ανήκοντες είς δώδεκα Έύρωπαΐκά "Ε- Ονη. 1»ΩΜΗ 14 Λ Σήμερον τό πρωΐ μέ δε- κχτέσοαρα τραϊνα έφθα· σαν έκ των διαφόρων Έ- παρχιών εΐκοσι χιλιάδας άγροτών οί οποίαι παρε- λάααντες διά τής πόλεως υπό τάς έηευφημίας των Ρω,.ι.αίων μετέβησαν είς την "Εκθεσιν των Άγρο- τικών μηχανημάτων όπου έθαύμασαν τάς προόδους τής Ίταλικής Βιομηχα- νίας κ*ί ίδιαίτ«.τα τα μη- χανυματα αιτοκαλλιεργεί άς καί έλαιουργίας. ΙΤΑΛΙΚΑΜΙΤΗΣΕΙΣ Τ ΡΙ ΠΟ ΑΙΣ 1 4 Μα ϊου. Την ΙΟην πρω'ΐ'- νήν ανεχώρησε δι' Ίταλί αν επί ύοροπλάνου ή ΠριγΛήπισια Μαφάλδα τής Ιταλίας. ΟΑΠΙΚΟΗΡΑΤΟΣ ΡΩΜΗ 13 Μαϊου Κατά την σημερινήν τβΰ ακρόα¬ σιν παρά τώ Άγίω Πατρί ό Πρεσβευτής τής Γαλλίας παρά τώ Βατικανώ κ. Ντέ Φοντενέ ανεκοίνωσε την προσέχη αναχωρήση έκ τής θέσεως ταύτης* 'Η είδησις έπροξένησε πολλήν λύπην είς τούς διπλωματικούς κύ- κλους της Άγίας "Εδρας. ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΤΩΚΑΥΓΩΝ ΡΩΜΗ 13 Μα'ι'ου (Ραδιοφωνικώς) Τό Δι- εθνές" Γεωργικόν Ίνστι- τοΰτον ανακοινοί τα ε- ΤΟ ΗΝΙ»Τ1ΙΙΛ ΤΙΪ 0ί?Ι5?Ι5Π|| ΑΘΗΝΑΙ 14 Μαΐου (Ί- διαίτ. τηλ. «Τύπου» αριθ. 13661). Τό Υπουργικόν Συμβούλιον συνελθόν άπό¬ ψε τίς μακράν σύσκεψιν^κα- θώρισεν δτι είς παρακράτη- μα επί τοΰ συναλλάγματος τής άξίας αυτών Οά ύπόκειν ται μόνον τα εξής πρσϊόντα μέ τό κατωτέρω καθοριζό- μενον ποσοστόν δι" ρ'καστον των Γ'ιδώντούτων. Σταφίδος είκοσιπένιετοΐς εκατόν, καπνός είς φύλλα δέ κιοκτώ σΰκα καί δέριιατα εΐκοσι, ελαιον δεκα, ελαιον βιομηχανυίόν, οΐνοι καί >; πι'ντε.
γ
ΑΙ ΓΕΝΙΚΑΙ^ΟΙΚΗΣΕΙΣ
Ανετέθη τίς Επιτροπήν
άιοτΓλρσυνΐπαν έκ των κ. κ
Λιδωρίκη, Άσκούτση καί
Παπαδάτου όπως επανεξε-
τάστ) λεπτομροώς τό ανακοι¬
νωθεν ζήτη[ΐα τής διά λό-
γους ο'ικονομίας καταργήσε
ως των ΓενικώνΔιοικήσρων.
παρουσίασα.ν ελάττωσιν,
πλήν τής Βουλγαρίας η- (
τις παρουσίασεν ανεπαί- ι
σθητον αύξησιν.
Ή Ίταλί* καί ιδιαί- |
τατα ή Γαλλία άπό έξα- .
γωγεϊς άπέδηιαν είσαγω-
γείς.
Ή Κίνα καί ή ',Βόρει-
ος Άφρκή παρουσίασαν
ήλαττωμενην εξαγωγήν.
Ηλαττώθη ομοίως ή ε-
ξαγωγή των ΊΙνωμένων
Πολιτειών. Γουναντίον
ή Τουρκία καί ή Σοβιε-
τική Ρωσσία παρουσί»-
σ*ν αύξησιν έξαγωγής.
Έκ των χω ών αί ο¬
ποίαι είσάγουαι ή μέν
Αγγλία παρουσίασεν ε¬
λαχίστην αύξησιν είαα-
γωγής αύγών εφέτος έν
συγκρίσει πρός τό προη¬
γούμενον έτος ή Ισπανία
μείωσιν είσαγωγής, αί δέ
Γαλλία, Γερμανία καί
"Ελβετία, σοβαράν αύξη¬
σιν.
Τό Διεθνές Εμπόριον ;
έξαγωγής των αύγών α¬
νήλθεν εφέτος είς όκτώ
χιλιάδας έκατομμύρια,
έμεινε δέ είς τό αυτό ε¬
πίπεδον τοΰ πϊρελθόντος
έτους.
Έκ των εξαγωγικών
χωρών κρατοΰν πάντοτε
την πρώτην θέσιν ή Όλ-
λανδία καί ή Δανία είς
τάς οποίας άναλογοΰν τα
ούο τρίτα τής κινήσεως
επί τοΰ όλου άριθμοΰ
τοΰ έμπορίου αύγών ό-
ϊ,ου τοΰ κόσμου.
Τό Βέλγιον καί ή Ίρ-
λανδία παρουσίασεν την
αύτην καί κατά τό παρελ¬
θόν εξαγωγήν. "Ολαι αί
άλλ*ι Εύρωπαϊκαί χώραι
ΙΡΑΑΝΑΙΑ
ΠΑΡΙΣΙΟΙ 13 Μαΐου. Ό
κ. Τομάς Ύπουργός των
τής Μεγάλης Βρεττανίας
εδήλωσεν δτι τό άναφυέν
μεταξύ της Ίρλανδίας καί
τής Αγγλίας ζήτημα έκ τής
καταργήσεως τοά δρκου Θά
λυθή μεταξύ των δύο χω¬
ρών. Έκεΐνο τό οποίον εΰ-
χεταΐ είναι νά διατηρηθή
είς την Ίρλανδίαν ή είρήι
νη την οποίαν ή συνθήκη
τοΰ 1921 εχει εξασφαλίση ά
πό δεκαετίας.
ΟΜΓΟΣΤΙΧΟΙΕΙΔΙΙΣΕΙΣ
—Υπό τής Γενικής Δίοι
κήπεως εκλήθησαν είς απο¬
λογίαν εΐκοσι Πρόεδροι Κοι
νοτήτων ώς κσδυοτεροϋντες
την υποβολήν των έτησίων
Μητ,ρώων τοΰ 1931.
— Ο Γενικός Διοικητής
κ. Άσκούτσης ετηλεγράφη¬
σε έξ Αθηνών δτι ενεκρίθη
ή χορήγησις συναλλάγ.ιατος
διά εήν κριθήν τοϋ Νομοϋ
Λασηθίου.
—Τό Υπουργείον Οίκο
νομικών δι* έγγράφου τού
πρός απάσας τάς Αρχάς γνω
ρίζει ότι λόγω οίκονομιών
κατά τό νέον οικονομικόν
ετοςυύδέν δημόσιονεργον θά
άνεγερθή.
—Σήμερον Κυριακήν
τε)οϋνται είς Χανιά καί είς
τό σΐρατιωτικόν σκοπευτή-
ριον προπαοασκευαστικοί ά-
γώνες δι' δπλου μάλινχε) έξ
αποστάσεως 300 μέτρων. Οί
Παγκρήτιοι σκοπευτικοί ά-
γώνες Οά τελεαθώσι έντός
τής ανοίξεως.
—Εκοινοποιήθη έγκύ-
κλιος πρός τού- δ"ί^υνιας
Τ(ίΓΐί,ίοον ιοϋ Κράτους διά
τής ότοΐας παρέχονται οδη¬
γίαι περί ιών διχ.ίχιου,ιένων
λογιστικάς άμ ιβής ιαιεια·
κων ύ:ιαλλήλων.
— Είς Χανιά άπεφασί
σθη ή ίδρυσις βιβλιοθήκης
τή συαπράξει των Σωματεί
ών «Απόστολος Τίτος» καί
ΚρητΛκδς Φιλολογικός.
— Είς τόν λιμένα τού
Ηρακλείου άναμένεται Α¬
μερικανικόν γ.ώτ μέ Άμερι
κανούς περιηγηχάς διά την
επίσκεψιν των άρχαιοτήτων
Ηρακλείου.
—Ό Δήμος Πειραιώς
επί τφ θανάτω χοϋ Άλμπέρ
Τομά έπιτίμου Δημότου τής
πόλπος άπ':στειλε συλληπη-
τή ιον τηλτ|γράφημα πρός
χό διεθνές γ .αφεϊυν εργασί¬
ας έν Γι-νεύη.
ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑΙ ΜΕΤΑΒΟΛΙ
ΑΘΗΝΑΙ 14 Μαΐου (Ί-
διαίτ. Τηλ. «Τύπου» αριθ.
13661). Απεφασίσθη όπως
τό Ύφυπουργάον των Οίκο
νομικών αναλάβη προσοιρι-
νώς δ Ύφυπουργός τού Πό
λιτιχ.οΰ Γριαφείου κ. Άχιλ
λεως Παπαδάτος.
Κατά την λοιπήν πύν-
θεσιν αυτής ή Κυβέρνησις
παραμένη ώς εχει.
Η ΑΝΑΛΟΠΚΗ
Την προσέχη Τρίτην θά
συνεχισθή έν τΐ Βουλή ή
συζήτησις~περί τής Άναλο-
γικής.
Προβλέπεται δτι θά
ψηφισθτί τελικώς τό έκλο-
γικόν τουτο σύστημα.
Η ΕΤΧΟΡΙΑ ΚΡΙΘΗ
ΑΘΗΝΑΙ 14 Μαΐου (Ί-
διαίτ. τη^. «Τύπου» αριθ.
13661). Απεφασίσθη όπως
ή Άγροτική Τραπέζα άνπ-
λάβη εφέτος την συγκέντρον
σιν δχι [ΐόνον τοΰ :'γχωρίιν
σίτου άλλά καί τής παραχ-
θηαομένης έγχωρίας κοιθής.
Η ΜΙΚΡΑ ΑΙΙΤΑΗΤ
ΑΘΗΝΑΙ 14 Μαϊου (Ί-
διαίτ. Τηλ. «Τύπου» αριθ.
13601). Κατά τηλεγράφημα
έκ Βελιγραδίου ήρχισεν έκά
σήμερον ή διάσκεψις των
τριών Ύπουργών τής Μι-
Λράς Άλτάντ ήτις θάάπαα-
χοληθη μρ την τηρηθησομε
νην στάσιν εί'; τ-;ν προσέχη
οικονομικήν διάΐϊκεψιν τής
Λωζάννης μέ την Οικονομι¬
κήν "Ενωσιν των Παραδου
ναβείων Κρατών καί μέ τάς
σχέσεις τής Μικράς Άντάντ
πρός τα Σοβιετ.
ΙΣΠΑΝΙΑ
ΒΑΡΚΕΛΩΛϊΙ* 14
Μαί'ου. Την ϊϊθην Αυ-
γούστου συνέρχεταΐ εις
Μαδρίτην τό ε^οομον
Διεθνες Συνέδριον των
ώτορινολαρυγγολόγων.
ΠΡΟΤΙΐνΐΑΤΕ
ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
ΠΡΟΊΟΝΤΑ