162859
Αριθμός τεύχους
17
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ Α
Ημερομηνία Έκδοσης
27/3/1932
Αριθμός Σελίδων
4
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
εως έν
ιπό τό *
•.βουλι
Αριθ. Τηλεφώνου 86
ΚΥΡ1ΑΚΗ
ΙΔΡΥΤΗΣ-ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
ΕΤΟΣ Α.' Αριθ. 17
1
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΜΤΙΚΗ ΚΑΙ 01Κ Ο Ν ΟΙΥΙΙΚ Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ
Ι" ~ Α. «*» Ε: Ι Α.
ΟΛΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΙΘ. 50
ΧΡΥΣΑ Λ Ο ΓΙ Α
ΕΝΑ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑΝ
Έστι δ' έν Φαναΐσι (παρά την Κλεψύδραν) πανοΰργον έγγλωττογαστόρων γένος, οί θερίζουσί τε καί
ρουσι καί τρυγώσι ταίς γλώσσαις, συκάζουσί τε·2 (ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ «Όρνιβες» «τ. 1694)
σπεί-
ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ
ΓΛΩΣΣΟΛΟΠΑ
Μέ τή συνειθισμένη προ-
χειρολογία τού κάθε Ρεθυ-
μνίου έπικρίνει μιά εφημε¬
ρίδα τής πόλεώς μας τό αρ¬
θρον τού «Προμηθέως» περί
έθνικισμοΰ, μόνο στό σημεΐο
πού πρόκειται γιά τό ζήτη·
μα τού δημοτικισμοϋ. Ό
συντάκτης τής έπίκρισης
πρόχειρα καί έπιπόλαΐα κρί-
νει τό ζήτημα άπό αγνοια
βεβαία τής θυσίας τού κι' ά¬
πό τό αλλο λησμονώντας ό¬
τι ό κ. Ζερβός κατηγόρησε
τόν δημοτικισμό ώς άνατρο-
πέα καί σύμμαχο τοΰ κομ-
μουνισμοΰ. Ό άρθρογράφος
συγχέει τούς δρους μαλλια-
ρισμός καί δημοτικισμός χω
ρίς νά καθορίζη τί είναι κα-
θένας.
Μά έκεΐ πού αύτός πάσχει
άξιοδρήνητο αγνοια είναι τό
ζήτημα των διδακτικών βι-
βλίων, τα όποΐα φρονεί ότι
επρεπβ νά πάν νά κάψουν
στά σχολεΐα οί άκροατές τής
διάλεξης. Δέν ξεύρει ότι τα
λαΐκά βιβλία τοϋ δημοτ. σχο
λείου έχουν είσαχθή άπό τό
1922 άπό ολες τές έπανάστα-
αες, κόμματα, δικτατορίες,
Κυββρνήσεις καί είναι νόμι-
μα έγκκκριμμένα. Καί πώς
δέν τό πήρεν εΐδησηό γλωσ-
σολόγος μας νά τα κάψη ά¬
πό τότε—μά καί πώς θά τα-
Στρατηγοΰ Π. Ε. ΜΠΟΡΝΤΩ
βρισκε προχθές στά σχολειά
—ήτο Κυριακη — τα έχουν '
τα παιδία των πολιτών καί ',
μπορεΐ να πιάνουν στό δρό-
μο τούς μαθητές νά παίρνη
τα βιβλία καί νά τα καίη — Ι
σά θε λυπάται καί τάσπίρτα,
έπειτα γιατί νά μην τα δι-
αβάση πρώτα νά Οή άν είναι |
μαλλιαρά ή δημοτικιστικά !
τα βιβλία αύτά; Δέν είναι
λοιπον παράλογος η άπειλή
τού καψίματος — καί ποίον ι
φοβερίι,ει; — Δέν είναι καί
άστεια η απέραντη αγνοια ό-
λου τοΰ ζητήματος; Καί πώς
μπορεΐ νά γίνη τοτε συζη¬
τήση στό πολυσυζητημένο
50 χρόνια τώρα γλωσσικό,
μέ ανθρώπους πού ύέν έχουν
ΐδέα καί έξύπνησαν τωρα,
τόσον ©ψιμα συζητητές υπο¬
θέσεως δικασμένης;
Όσον γιάτον 'Προμηθέα,
άς πιστέψη ό άρθρογράφος
γλωσσολόγος ότι ύέν είναι
καί πολύ είρηνικός, ότι νά
πρόκειται γιά νά υπερασπί¬
ση τές ίδέες τού. Ό «Προ-
μηθεύς» δέν ύποστηρίζει άλ-
λο τι παρά τή γλώσσα τού
Έλληνικοΰ λαοΰ (ιδιαιτέρα
τοΰ Κρητικού) αυτή πούοί ό-
μόφρονες'τοΰ έπικριτοΰ, πε
ριρονητές τού λαοΰ τή λένε
χυδαΐα.
«ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ»
ΡΕΟΕΜΙΟΤΙΚΕΣ ΩΡΕΣ
Ο 1ΙΑΒΟΑΟΗΑΠΑ ΠΑΙΔΙΑ
—Νά παντρευθής φίλε
μου, καί νά κάμης ενα σω-
ρό διαβόλους......αύΐό
θάναι φρικΐό.
— Νάχης ενα οωρό δια¬
βόλους στό κεφίλι σου.
—"Οίαν ε/ης νά κάμι;
μέ μικρβύ; διαβ^λου;.....
Γιά τί πραγμα νομίζετε
πώ; μιλοϋν δλοι αύτοι; Γιά
τα παιδία βέβ.ια δχι γιά
τίποτε άλλο. "Ωστε δλοι αύ¬
τοι, οί μικροί άθώοι πού
«ολύ καλά θά μποροΰσε νά
ονομασθούν άγγελοι, δλοι
αύτοι οί μικροι πήυαν τ,ό·
νομα τοϋ διάβολον;
Καί μέ τό δί/.η > τους, θά
μοϋ πήτε. Τό παραδέχομαι
καί τό ύποστηρΐ'ζω. Πολλφ
μάλλον έφ' δ ών αυτή τή
στιγμή πού γοάφω §να σω·
^ό μικοοΐ διαβ')λοι,
ουν, φωνάζουν, γελοϋν
χαλοϋν τόν κόομο στό δι-
πλανό μου σπίτι. Κ((ί νά
σκέπτεται κανείς πώ; στά
πολύ μικρά τοϋ χρόνια ύπήο
ξε Ινας διάβο>ος ένφ τώ¬
ρα εϊαι οΰτε λίγο ου τε π > ·
λύ Ινας Άγιος. .. Αντώ¬
νιος, τούλάχισΐυν.
Κι' αύτά βέ3αια ήτανε
πράγμστα γνωστά γιά δ-
λους σας, κι' ΐσως αύτη τή
στιγμή ποϋ διαβάζετε αύτές
τίς γραμμές κΊποιος μικρός
τέτοιος δαίμονας σάς ένο-
χλεϊ.
■ "Ενα πραγμα μονο είμαι
βέβαιος πώς δεν γνωρίζατε
άκόμα κάτι πού Θά σας φα¬
νή ά,>χετά παράξενο.
"Έτυχα προχϋές σέ μιά
οίκογεναακή ουνιροφιά, δ-
που μιά καθ" δλα καθώς
π,επει κυρία, — δέν (ξετάζ-υ
άν εΐχε χό διάυλο μέαιχ της
.......εΐχε σκορπίσει τό
φόβο σ' δλη τή συνιροφιά
ποϋ την α^ουε μ' άνοικτό
σιόμα ν1 ά,φηγείιαι ενα
σωρό άνέ/ΐδοτα όαιμόνων
καί δαιμονιζοαένων, σκια·
γ_ι(ΐφοΰσα κάϋε φορά τόν,.
. δαίμονα ήαωά της μέ δ/.α
τ < μεγαλεΐα ιου, μέ έξαιρε- τικά πετυχρ.μένη περιγραφή των κεράχων τυυ, Άγνοώ οίν είχε ύπ' όψει της έκείνΐ] τή σπγμή όμοει- ί)ή στολίδια τοΰ ετέρου ή· μίσεαο:. Έν πάσ] περιπτώσει σ' δ λων τα πρόσωπα διάβαζε κανείς τό φόβ3 καί τούς έ"· βλεπε έιοίμους πάν τα ν* άν ϊΐμετωπίσουν §να διαβολικό Η ΔΙΑΒΑΣΙΣ ΤΟΥ ΒΟΗΑΠΑΡΤΟΥ ΕΚ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟ 1798 (Έκ τής Επιθεωρήσεως κατά μετάφρασιν τοϋ κ. Στ. (Συνέχεια έ* τοϋ Φυλ. τής παρελθούσης Κυρ ακής) Άπό την αρχήν αυτή ύηήρξε κατα^λιπτική καί τυραννική καί ουδέποτε κατώρθωσε νά προσαρμο¬ σθή είς τούς ύπερηφά- νους καί δραστηρίους αύ- τούς πληθυσμούς. Ποτέ οί Τοΰρκοι δέν υπήρξαν είρηνικοί κάτοχοι τής Κρήτης. Αναποφεύκτως διότι αυτός ήτο ο μου- σουλμανικός νόμος έκεί όπου ήτο κυρίαχος —αί Όθωμανικαί αρχαί ηνάγ¬ κασαν τούς χριατιανούς να έξωμώσουν. Ή πρώ- τη σοβαρά έπανάβτααις έγινε κατά τό 1 779 έκ μέρους των κατοίκων τής περιφερείας των Σφακί. ών τα όποία ευρίσκονται νοτιοδυτικώς τής Νήσου μεταξυ των ύπωρειών των Λευκών Όρέων, καί τής παραλίας. ' Υπό την επίμονον αύτην πίεσιν κα¬ τά τόν 1 8ον αίώνα έγι¬ ναν πραγματικώς πολλαί έξωμόσεις πολλαπλαβι- ασθεΐσαι κατά τό τέλος τού αιώνος. Αύτη ήτο ή σκληροτέρα έποχή. 'Έπει δήήσθάνοντοότιήτοάδύνα των Ναπολεοντίων Σπουδών Στεφάνου). τον νά ζήαουν ησύχως ά¬ πό τούς καρπούς τής ερ¬ γασίας των, άπό κούρα- σιν, καί άποθάρρυνσιν πολλοί πληθυσμοί έγίνον ' το Μουαουλμάνοι. Ύ- [ πήρξαν χωρία όλόκληρα τα όποία παρουσιάσθησαν τοιουτοτρόπως είς τάς Τουρκικάς αρχάς μέ τούς ίερείς των έπικεφαλής διά νά δείξουν ότι υπέ- κυπταν είς,τήν βίαν. Επί πληθυσμοΰ όστις υπερέ¬ βαινε τας 2«*9.99Ο οί 8Ο.ΟΟΟ έγιναν τοιου¬ τοτρόπως Μουσουλμά- νοι. Συγχρόνως όμως μέ την διαίρεσιν ή όποία εί- σχωρούσε τοιουτοτρό¬ πως μεταξύ των Κρητών έμεγάλωνε καί τό μΐσος εναντίον τού τυράννου. Κάθε άφορμή ήτο καλή διά νά κλονίση αυτόν τόν ζυγόν. Μερικαί περιφέρειαι τής νήσου είχον κατορ- θώσει λόγω τής δραστηρι ότητος καί τής όμονοίας των νά διατηρήσουν ανέ¬ παφον την χριστιανικήν θρησκείαν καί μερικά έ. ξαιρετικά πλεονεκτήμα- φαινόμενο. *Ένας γεροντα- κος μόνο τής συντροφιάς μειδιοΰσε διαρκώς καί φαί>
νονταν ν'άνυπομονΰ νά τε¬
λειώση ή κυρία γιά νά πάρη
έκεϊ.ος ιό λύγο καί κάιι νά
πή σχετικό.
Κείνη την ώρα ή κουβέν-
τα περιεσιρέφετο γύρω άπο
ενα σπίτι δ.ιου κατοικοε-
δρεύουν «δαιμονικά πρά-
γματα» . . .
Δέν έχασε λοιπον την ευ·
καιρία κι' άρπαξε τό λόγο
«π' την κυ^ιία. ,..........
στή συνιροφιά καί μέ ϋφος
δόκτορος .. . . ύπερφυσι-
κών επιστήμων τουλάχι¬
στον εφη τάδε.......,. .
Ξέρω, κύριοι, ελεγε §να
ά?νάνθαστο μέσον νά διώξω
άπ' δπου δήποτε αότούς
τούς διαβόλους, άλάνθασιο
άΛλά καί άσφαλές.
"Ολοι κρεμάστηκσν άπ'
τό σιόμα τού καί χάσκοντας
σάν άκαδημαϊκοι πε·
ρίμεναν την καινούργια ά-
ποκάλυψι.
Κίναι τα.. . . παιδία
κύριοι, συνέχισε σέ λίγο.
Δέν μπορούσαμε παρά νά
γελάσωμε μέ την άποκάλυψι
τοϋ φίλον μας, ένφ έκ,δϊνος
έν μέσφ τής γενικής "εύθυ-
μίας αρχισε την ίΐαρακάτω
ίστορία.
Ό Διάβολος πού λέτε εί
χε μυριστεΐ αύτη την κλοπή
πού γινόταν στη γή τού
όνόματός τού, πού σιγά σι-
γά πήγαιναν νά τό κολλή-
σουν οιά παιδία, Απεφάσι¬
σε, λοιπό ν* αντιληφθή κα¬
τά πόσον αύτοι οί μικροι δι-
αβόλοι φέρουν επαξίως τδνο-
μά τού.
Μεταμορφώθ^κε σέ γαΐ-
δοϋρι κ ιί πήγε πυϋ άλλοϋ,
σ' §να σχολειό...
Τό τί επαθετότε δέν περι-
γράφεται. "Ολα τα παιδία
επεσαν πάνω τού. Άλλα
κρε^άστηκαν άπ' τ αύτιά
τού, άλλα άπό την οΰρά, δσο
γιά τή ράχι, μόνο ό δάσκα-
λος ελειπε. "Ελα δμως πού
δέν εφτανε νά χωρέσουν
δλοι. Δέν εχασαν λοιπόν Λαι-
ρό έχωσαν κάπου ενα ξύλο
κι' εκ,ατσαν καί τα ύπόλοι·
πά. "Ε, άπό τότε πιά δαίμο¬
νας καί παιδία, ποτε δέν
μποροΰν νά κάμουν μαζύ μ'
όλον ότι τούς δώσαμε τό ΐ·
διο δνομα.
ΑΝΕ5ΤΗ- ΑΓΓΕΛΙΔΗ_
τα. Είς την πρώτην γραμ
μην ήσαν οί Σφακιώται
οί όποίοι δέν έδέχθησαν
ουτε φρουράν ούτε χωρο
φυλακήν καί επέτυχον νά
κυβερνώνται μόνοι των.
Είς την Δύσιν έν γνώσει
τής καταστάσεως έν Κρή
τη έγνώριζαν την ένεργη-
τικότητα των Σφακιωτών
καί τόν ρόλον τόν οποίον
έπαιζαν είς την ύπόκω
φόν καί δραστηρίαν πά
λην των Κρητών εναντίον
των τυράννων των.
Ή Κρήτη ευρίσκεται
είς τό σταυροδρόμι των
θαλασσίων όδών της Ά-
νατολής. Άπό άρχαιοτά
των χρόνω ν οί Κρήτε ς
ήσχολούντο είς θαλασσο
πλο·ί·αν. Τοιουτοτρό
πωςήσαν πάντατε έν γνώ
σει των σπουδαίων γεγονό
των τα όποΐα έτάρασσον
τόν κόσμον. Είς την νή
σον τα νέα πάντοτε οιεδί
δοντο καί έξηπλούντο πό
λύ γλήγορα. ΉΓαλλική
Έπανάστασις, ό κλονι
σμός τής γηραιάς Έύρώ
πης είχε κάμει εντύπωσιν
είς όλους τούς Άνατο-
λιτάς οί όηοϊοι εύρισκον
το όλοι υπό τ ήν μισητήν
κυριαρχίαν. Καί άκρι
6ώς την εποχήν αυτήν με
ρικοί μεγαλόψυχοι άνθρω
ποι, ό Ρήγας Φερραϊος
στήν Θεσααλία καί ό Ά
δαμάντιος Κοραής στήν
Μ. Άαία προσπαθούσαν
μεταξύ τού καταδιωκα
μένου Έλληνισμου νά
ξυπνήσουν τό αΐσθημα
τής άνεξαρτησίας των
συμπατριώτην των καί νά
τούς έξεγείρουν είς έπα.
νάατασιν.
Ή Κρήτη όπως πολύ
σωστάειπαν «δλέπει πρός
Βορράν»· Οί κόλποι οί
φυσικοί όρμοι, οί 'λιμέ
νες της είναι όλοι είς την
Βόρειον άκτήν τής Νή
σου αί κυριώτεφαι πόλεις
έπίσης. ,
Αι ^Τουρκικαί αρχαί
καί φρο>υράήταν έγκατε
στημέναι είς τό Ηρά¬
κλειον τα Χανιά καί τό
Ρέθυμνον καί την Σητεί
αν·
Ή νότιος ακτή ή ό«οί»
είναι πλησιεστέρα πρός
τ* δρη τα όποϊ* είναι
πολύ άπότομα είς αυτήν
την πλευράν, δέν ίίχει
ουτε φυσικους όρμους
ουτε λιμεναςάξίους λό
γου· Ζεϊ άπομεμακρυβμέ
νη χωρΐς έν τούτοις να
παύση να προσεταιρίζε
ται μέ θερμήν είς την
ζωήν όλης τής Νήσου-
Καί πραγματικώς όλη
ή Κρήτη άνυπομονούσα
νά έλευθερωϋή έπρόσεχε
έξαιρετΐκα είς την κίνη
σιν τής Λύσεως.
Αί προηαραβκευαΐ της
εκστρατείας τής Αιγυ¬
πτου δέν τής έμειναν
άγνωστον, —«εύρομεν ποί
αν εξαιρετικήν σπουδαιό
τητα εΐχαν αί πραπαρα
ιπό τό *
•.βουλι
Αριθ. Τηλεφώνου 86
ΚΥΡ1ΑΚΗ
ΙΔΡΥΤΗΣ-ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
ΕΤΟΣ Α.' Αριθ. 17
1
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΜΤΙΚΗ ΚΑΙ 01Κ Ο Ν ΟΙΥΙΙΚ Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ
Ι" ~ Α. «*» Ε: Ι Α.
ΟΛΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΙΘ. 50
ΧΡΥΣΑ Λ Ο ΓΙ Α
ΕΝΑ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑΝ
Έστι δ' έν Φαναΐσι (παρά την Κλεψύδραν) πανοΰργον έγγλωττογαστόρων γένος, οί θερίζουσί τε καί
ρουσι καί τρυγώσι ταίς γλώσσαις, συκάζουσί τε·2 (ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ «Όρνιβες» «τ. 1694)
σπεί-
ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ
ΓΛΩΣΣΟΛΟΠΑ
Μέ τή συνειθισμένη προ-
χειρολογία τού κάθε Ρεθυ-
μνίου έπικρίνει μιά εφημε¬
ρίδα τής πόλεώς μας τό αρ¬
θρον τού «Προμηθέως» περί
έθνικισμοΰ, μόνο στό σημεΐο
πού πρόκειται γιά τό ζήτη·
μα τού δημοτικισμοϋ. Ό
συντάκτης τής έπίκρισης
πρόχειρα καί έπιπόλαΐα κρί-
νει τό ζήτημα άπό αγνοια
βεβαία τής θυσίας τού κι' ά¬
πό τό αλλο λησμονώντας ό¬
τι ό κ. Ζερβός κατηγόρησε
τόν δημοτικισμό ώς άνατρο-
πέα καί σύμμαχο τοΰ κομ-
μουνισμοΰ. Ό άρθρογράφος
συγχέει τούς δρους μαλλια-
ρισμός καί δημοτικισμός χω
ρίς νά καθορίζη τί είναι κα-
θένας.
Μά έκεΐ πού αύτός πάσχει
άξιοδρήνητο αγνοια είναι τό
ζήτημα των διδακτικών βι-
βλίων, τα όποΐα φρονεί ότι
επρεπβ νά πάν νά κάψουν
στά σχολεΐα οί άκροατές τής
διάλεξης. Δέν ξεύρει ότι τα
λαΐκά βιβλία τοϋ δημοτ. σχο
λείου έχουν είσαχθή άπό τό
1922 άπό ολες τές έπανάστα-
αες, κόμματα, δικτατορίες,
Κυββρνήσεις καί είναι νόμι-
μα έγκκκριμμένα. Καί πώς
δέν τό πήρεν εΐδησηό γλωσ-
σολόγος μας νά τα κάψη ά¬
πό τότε—μά καί πώς θά τα-
Στρατηγοΰ Π. Ε. ΜΠΟΡΝΤΩ
βρισκε προχθές στά σχολειά
—ήτο Κυριακη — τα έχουν '
τα παιδία των πολιτών καί ',
μπορεΐ να πιάνουν στό δρό-
μο τούς μαθητές νά παίρνη
τα βιβλία καί νά τα καίη — Ι
σά θε λυπάται καί τάσπίρτα,
έπειτα γιατί νά μην τα δι-
αβάση πρώτα νά Οή άν είναι |
μαλλιαρά ή δημοτικιστικά !
τα βιβλία αύτά; Δέν είναι
λοιπον παράλογος η άπειλή
τού καψίματος — καί ποίον ι
φοβερίι,ει; — Δέν είναι καί
άστεια η απέραντη αγνοια ό-
λου τοΰ ζητήματος; Καί πώς
μπορεΐ νά γίνη τοτε συζη¬
τήση στό πολυσυζητημένο
50 χρόνια τώρα γλωσσικό,
μέ ανθρώπους πού ύέν έχουν
ΐδέα καί έξύπνησαν τωρα,
τόσον ©ψιμα συζητητές υπο¬
θέσεως δικασμένης;
Όσον γιάτον 'Προμηθέα,
άς πιστέψη ό άρθρογράφος
γλωσσολόγος ότι ύέν είναι
καί πολύ είρηνικός, ότι νά
πρόκειται γιά νά υπερασπί¬
ση τές ίδέες τού. Ό «Προ-
μηθεύς» δέν ύποστηρίζει άλ-
λο τι παρά τή γλώσσα τού
Έλληνικοΰ λαοΰ (ιδιαιτέρα
τοΰ Κρητικού) αυτή πούοί ό-
μόφρονες'τοΰ έπικριτοΰ, πε
ριρονητές τού λαοΰ τή λένε
χυδαΐα.
«ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ»
ΡΕΟΕΜΙΟΤΙΚΕΣ ΩΡΕΣ
Ο 1ΙΑΒΟΑΟΗΑΠΑ ΠΑΙΔΙΑ
—Νά παντρευθής φίλε
μου, καί νά κάμης ενα σω-
ρό διαβόλους......αύΐό
θάναι φρικΐό.
— Νάχης ενα οωρό δια¬
βόλους στό κεφίλι σου.
—"Οίαν ε/ης νά κάμι;
μέ μικρβύ; διαβ^λου;.....
Γιά τί πραγμα νομίζετε
πώ; μιλοϋν δλοι αύτοι; Γιά
τα παιδία βέβ.ια δχι γιά
τίποτε άλλο. "Ωστε δλοι αύ¬
τοι, οί μικροί άθώοι πού
«ολύ καλά θά μποροΰσε νά
ονομασθούν άγγελοι, δλοι
αύτοι οί μικροι πήυαν τ,ό·
νομα τοϋ διάβολον;
Καί μέ τό δί/.η > τους, θά
μοϋ πήτε. Τό παραδέχομαι
καί τό ύποστηρΐ'ζω. Πολλφ
μάλλον έφ' δ ών αυτή τή
στιγμή πού γοάφω §να σω·
^ό μικοοΐ διαβ')λοι,
ουν, φωνάζουν, γελοϋν
χαλοϋν τόν κόομο στό δι-
πλανό μου σπίτι. Κ((ί νά
σκέπτεται κανείς πώ; στά
πολύ μικρά τοϋ χρόνια ύπήο
ξε Ινας διάβο>ος ένφ τώ¬
ρα εϊαι οΰτε λίγο ου τε π > ·
λύ Ινας Άγιος. .. Αντώ¬
νιος, τούλάχισΐυν.
Κι' αύτά βέ3αια ήτανε
πράγμστα γνωστά γιά δ-
λους σας, κι' ΐσως αύτη τή
στιγμή ποϋ διαβάζετε αύτές
τίς γραμμές κΊποιος μικρός
τέτοιος δαίμονας σάς ένο-
χλεϊ.
■ "Ενα πραγμα μονο είμαι
βέβαιος πώς δεν γνωρίζατε
άκόμα κάτι πού Θά σας φα¬
νή ά,>χετά παράξενο.
"Έτυχα προχϋές σέ μιά
οίκογεναακή ουνιροφιά, δ-
που μιά καθ" δλα καθώς
π,επει κυρία, — δέν (ξετάζ-υ
άν εΐχε χό διάυλο μέαιχ της
.......εΐχε σκορπίσει τό
φόβο σ' δλη τή συνιροφιά
ποϋ την α^ουε μ' άνοικτό
σιόμα ν1 ά,φηγείιαι ενα
σωρό άνέ/ΐδοτα όαιμόνων
καί δαιμονιζοαένων, σκια·
γ_ι(ΐφοΰσα κάϋε φορά τόν,.
. δαίμονα ήαωά της μέ δ/.α
τ < μεγαλεΐα ιου, μέ έξαιρε- τικά πετυχρ.μένη περιγραφή των κεράχων τυυ, Άγνοώ οίν είχε ύπ' όψει της έκείνΐ] τή σπγμή όμοει- ί)ή στολίδια τοΰ ετέρου ή· μίσεαο:. Έν πάσ] περιπτώσει σ' δ λων τα πρόσωπα διάβαζε κανείς τό φόβ3 καί τούς έ"· βλεπε έιοίμους πάν τα ν* άν ϊΐμετωπίσουν §να διαβολικό Η ΔΙΑΒΑΣΙΣ ΤΟΥ ΒΟΗΑΠΑΡΤΟΥ ΕΚ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟ 1798 (Έκ τής Επιθεωρήσεως κατά μετάφρασιν τοϋ κ. Στ. (Συνέχεια έ* τοϋ Φυλ. τής παρελθούσης Κυρ ακής) Άπό την αρχήν αυτή ύηήρξε κατα^λιπτική καί τυραννική καί ουδέποτε κατώρθωσε νά προσαρμο¬ σθή είς τούς ύπερηφά- νους καί δραστηρίους αύ- τούς πληθυσμούς. Ποτέ οί Τοΰρκοι δέν υπήρξαν είρηνικοί κάτοχοι τής Κρήτης. Αναποφεύκτως διότι αυτός ήτο ο μου- σουλμανικός νόμος έκεί όπου ήτο κυρίαχος —αί Όθωμανικαί αρχαί ηνάγ¬ κασαν τούς χριατιανούς να έξωμώσουν. Ή πρώ- τη σοβαρά έπανάβτααις έγινε κατά τό 1 779 έκ μέρους των κατοίκων τής περιφερείας των Σφακί. ών τα όποία ευρίσκονται νοτιοδυτικώς τής Νήσου μεταξυ των ύπωρειών των Λευκών Όρέων, καί τής παραλίας. ' Υπό την επίμονον αύτην πίεσιν κα¬ τά τόν 1 8ον αίώνα έγι¬ ναν πραγματικώς πολλαί έξωμόσεις πολλαπλαβι- ασθεΐσαι κατά τό τέλος τού αιώνος. Αύτη ήτο ή σκληροτέρα έποχή. 'Έπει δήήσθάνοντοότιήτοάδύνα των Ναπολεοντίων Σπουδών Στεφάνου). τον νά ζήαουν ησύχως ά¬ πό τούς καρπούς τής ερ¬ γασίας των, άπό κούρα- σιν, καί άποθάρρυνσιν πολλοί πληθυσμοί έγίνον ' το Μουαουλμάνοι. Ύ- [ πήρξαν χωρία όλόκληρα τα όποία παρουσιάσθησαν τοιουτοτρόπως είς τάς Τουρκικάς αρχάς μέ τούς ίερείς των έπικεφαλής διά νά δείξουν ότι υπέ- κυπταν είς,τήν βίαν. Επί πληθυσμοΰ όστις υπερέ¬ βαινε τας 2«*9.99Ο οί 8Ο.ΟΟΟ έγιναν τοιου¬ τοτρόπως Μουσουλμά- νοι. Συγχρόνως όμως μέ την διαίρεσιν ή όποία εί- σχωρούσε τοιουτοτρό¬ πως μεταξύ των Κρητών έμεγάλωνε καί τό μΐσος εναντίον τού τυράννου. Κάθε άφορμή ήτο καλή διά νά κλονίση αυτόν τόν ζυγόν. Μερικαί περιφέρειαι τής νήσου είχον κατορ- θώσει λόγω τής δραστηρι ότητος καί τής όμονοίας των νά διατηρήσουν ανέ¬ παφον την χριστιανικήν θρησκείαν καί μερικά έ. ξαιρετικά πλεονεκτήμα- φαινόμενο. *Ένας γεροντα- κος μόνο τής συντροφιάς μειδιοΰσε διαρκώς καί φαί>
νονταν ν'άνυπομονΰ νά τε¬
λειώση ή κυρία γιά νά πάρη
έκεϊ.ος ιό λύγο καί κάιι νά
πή σχετικό.
Κείνη την ώρα ή κουβέν-
τα περιεσιρέφετο γύρω άπο
ενα σπίτι δ.ιου κατοικοε-
δρεύουν «δαιμονικά πρά-
γματα» . . .
Δέν έχασε λοιπον την ευ·
καιρία κι' άρπαξε τό λόγο
«π' την κυ^ιία. ,..........
στή συνιροφιά καί μέ ϋφος
δόκτορος .. . . ύπερφυσι-
κών επιστήμων τουλάχι¬
στον εφη τάδε.......,. .
Ξέρω, κύριοι, ελεγε §να
ά?νάνθαστο μέσον νά διώξω
άπ' δπου δήποτε αότούς
τούς διαβόλους, άλάνθασιο
άΛλά καί άσφαλές.
"Ολοι κρεμάστηκσν άπ'
τό σιόμα τού καί χάσκοντας
σάν άκαδημαϊκοι πε·
ρίμεναν την καινούργια ά-
ποκάλυψι.
Κίναι τα.. . . παιδία
κύριοι, συνέχισε σέ λίγο.
Δέν μπορούσαμε παρά νά
γελάσωμε μέ την άποκάλυψι
τοϋ φίλον μας, ένφ έκ,δϊνος
έν μέσφ τής γενικής "εύθυ-
μίας αρχισε την ίΐαρακάτω
ίστορία.
Ό Διάβολος πού λέτε εί
χε μυριστεΐ αύτη την κλοπή
πού γινόταν στη γή τού
όνόματός τού, πού σιγά σι-
γά πήγαιναν νά τό κολλή-
σουν οιά παιδία, Απεφάσι¬
σε, λοιπό ν* αντιληφθή κα¬
τά πόσον αύτοι οί μικροι δι-
αβόλοι φέρουν επαξίως τδνο-
μά τού.
Μεταμορφώθ^κε σέ γαΐ-
δοϋρι κ ιί πήγε πυϋ άλλοϋ,
σ' §να σχολειό...
Τό τί επαθετότε δέν περι-
γράφεται. "Ολα τα παιδία
επεσαν πάνω τού. Άλλα
κρε^άστηκαν άπ' τ αύτιά
τού, άλλα άπό την οΰρά, δσο
γιά τή ράχι, μόνο ό δάσκα-
λος ελειπε. "Ελα δμως πού
δέν εφτανε νά χωρέσουν
δλοι. Δέν εχασαν λοιπόν Λαι-
ρό έχωσαν κάπου ενα ξύλο
κι' εκ,ατσαν καί τα ύπόλοι·
πά. "Ε, άπό τότε πιά δαίμο¬
νας καί παιδία, ποτε δέν
μποροΰν νά κάμουν μαζύ μ'
όλον ότι τούς δώσαμε τό ΐ·
διο δνομα.
ΑΝΕ5ΤΗ- ΑΓΓΕΛΙΔΗ_
τα. Είς την πρώτην γραμ
μην ήσαν οί Σφακιώται
οί όποίοι δέν έδέχθησαν
ουτε φρουράν ούτε χωρο
φυλακήν καί επέτυχον νά
κυβερνώνται μόνοι των.
Είς την Δύσιν έν γνώσει
τής καταστάσεως έν Κρή
τη έγνώριζαν την ένεργη-
τικότητα των Σφακιωτών
καί τόν ρόλον τόν οποίον
έπαιζαν είς την ύπόκω
φόν καί δραστηρίαν πά
λην των Κρητών εναντίον
των τυράννων των.
Ή Κρήτη ευρίσκεται
είς τό σταυροδρόμι των
θαλασσίων όδών της Ά-
νατολής. Άπό άρχαιοτά
των χρόνω ν οί Κρήτε ς
ήσχολούντο είς θαλασσο
πλο·ί·αν. Τοιουτοτρό
πωςήσαν πάντατε έν γνώ
σει των σπουδαίων γεγονό
των τα όποΐα έτάρασσον
τόν κόσμον. Είς την νή
σον τα νέα πάντοτε οιεδί
δοντο καί έξηπλούντο πό
λύ γλήγορα. ΉΓαλλική
Έπανάστασις, ό κλονι
σμός τής γηραιάς Έύρώ
πης είχε κάμει εντύπωσιν
είς όλους τούς Άνατο-
λιτάς οί όηοϊοι εύρισκον
το όλοι υπό τ ήν μισητήν
κυριαρχίαν. Καί άκρι
6ώς την εποχήν αυτήν με
ρικοί μεγαλόψυχοι άνθρω
ποι, ό Ρήγας Φερραϊος
στήν Θεσααλία καί ό Ά
δαμάντιος Κοραής στήν
Μ. Άαία προσπαθούσαν
μεταξύ τού καταδιωκα
μένου Έλληνισμου νά
ξυπνήσουν τό αΐσθημα
τής άνεξαρτησίας των
συμπατριώτην των καί νά
τούς έξεγείρουν είς έπα.
νάατασιν.
Ή Κρήτη όπως πολύ
σωστάειπαν «δλέπει πρός
Βορράν»· Οί κόλποι οί
φυσικοί όρμοι, οί 'λιμέ
νες της είναι όλοι είς την
Βόρειον άκτήν τής Νή
σου αί κυριώτεφαι πόλεις
έπίσης. ,
Αι ^Τουρκικαί αρχαί
καί φρο>υράήταν έγκατε
στημέναι είς τό Ηρά¬
κλειον τα Χανιά καί τό
Ρέθυμνον καί την Σητεί
αν·
Ή νότιος ακτή ή ό«οί»
είναι πλησιεστέρα πρός
τ* δρη τα όποϊ* είναι
πολύ άπότομα είς αυτήν
την πλευράν, δέν ίίχει
ουτε φυσικους όρμους
ουτε λιμεναςάξίους λό
γου· Ζεϊ άπομεμακρυβμέ
νη χωρΐς έν τούτοις να
παύση να προσεταιρίζε
ται μέ θερμήν είς την
ζωήν όλης τής Νήσου-
Καί πραγματικώς όλη
ή Κρήτη άνυπομονούσα
νά έλευθερωϋή έπρόσεχε
έξαιρετΐκα είς την κίνη
σιν τής Λύσεως.
Αί προηαραβκευαΐ της
εκστρατείας τής Αιγυ¬
πτου δέν τής έμειναν
άγνωστον, —«εύρομεν ποί
αν εξαιρετικήν σπουδαιό
τητα εΐχαν αί πραπαρα
27 Μαρτίου 1932
ΣΥΝΑΡΟΜΑΙ
Διά την Πόλιν μας
Μηνιαία Δρ. 26-
ΔΙΑΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ
Τρίμηνος Δρ. 80—
διά Άν.Έταιρείας
«αί Νομικά ΠρόσωΛα
Έξάμηνος Δρ. 250—
ΔΙΑ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ
Έξάμηνος Φρ· Γαλλ 100
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
Σελίς 1η «αί 4η ό στίχ. δρ. 5
» 2α » 3η » » 3.
Διά τάΔικαστικά «αίσυνεχεϊς
διαφημήσεις ίδιαίτεραι συμ-
φωνίαι.
Ούδεμία πληρωμή άναγνωρί
ζιται άνευ άποδείΕεως φερούσης
',,ν σφοαγίδα καί την υπογρα¬
φήν τοΰ Διευθυντού μας>
Τα χειρόγραφα καί μή δημο-
βιευόμενα δέν έπιστρέφονται
ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΝ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΣΗΜΕΡΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ
Διά Πειραια 2 μ. μ.
Διά Μυλοπόταμον, Ηράκλει¬
ον 12 30 μ. μ.
» Δυτικόν Ρέθυμνον, Γεωρ-
γίθύπολιν, Σούδαν 12 μ. μ.
» Βίμον. Χανιά 12. 30 μ.μ.
» Άμάρι καίίΆγ, Βασίλειον
. 30 μ. μ.
1ΡΟΜΟΛΟΠ0Η ΛΥΤΟΚΙΤΟΝ
ίΤΑΙΡίΙΑ ΕΡΡΙΙίίΤΥ
Ή καλλίτερον όργανωμένη
Έταιρεία συγκοινωνιών Κρήτης
Σημεριναί αναχωρήση
Διά Ηράκλειον Ι μ. μ.
Διά Βάμον Χανιά 1 μ. μ.
Διά Γςωργιούπολιν
Βούσες Χανιά 1. μ. μ.
ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΟΝ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΝ
Σήμερονν Π. Παπαδάκη
Αυριον Εύαγ. Βενετάκη
προσοχγπ
Τό Κατάστημα
ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ
ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ
Άποστέλλβι προσεχώς είς
Αθήνας κάλφαν είς την
σχολήν «οπτικής γιά τελείαν
«ατάρτισιν θέλον ούτω νά
ευχαριστήση τοΰς πελάτας
τού.
Πρόκειται νά ταξιδεύσητε
Αναμείνατε την Κυριακήν
ΤΟ ΦΡΙΝΤΩΝ
Δέν θά α'ισθανθήτε ·θάλαβ-
σαν Θά νομίζετε δτι είσθε
σπήτι σας.
τής ναυμαχίας τής Ναυ
* ηάκτου η όποία έλαβε χ ώ
ραν τή» 7ην Όκτωβρίου
15Τ1 μεταξύ των συμ
μαχικών πλοίων υπό τάς
διαταγάς τού ^ ϋΟΝ
ϋΙΙΑΝ τής Αυστρίας
καί τού Σουλτάνου Σε
λΐμ ουδέποτε πλέον ή
θάλασσα είδε τόσα πλοϊα
αυνηθροισμένα. Ό Θιέρ
σος ό οποίος ένδιεφέρθη
εΐοικώς δι' αυτήν την έ
πιχείρησιν ύπολογέςει είς
ϊϋΟΟ ίστΐοφόρα την
πραγματικήν δύναμιν των
ηολεμικών πλοίων καί με
ταγωγικών πάσης ουνάμε
ωςκαί πάσης προβλεύσε
ως τα όποία συνεκ&ντρώ
θησαν έπΐτή εύκαιρία
τ. αυτή·
ΡΕΒΕΜΙΒΪΙΚΕΣ ΜΟΑΥΒΙΕΣ
—Μετβ τ« τεοατουργήματα
τα σερβιριζόμενα ώς έπιτυχίαι
τοΰ θιάσου επί τέλους ανήλθεν
καί επί τής σκηνής Ινα έργον
Ιχον αξιώσεις δπως δήποτε νά
ονομάστι έΊ?γβν.
— Παρά τό καθβλου. παίξιμο
των ήθοποκίτ'.
—Οί δποΐοι σημειωτέον γε-
λοϋν επί σκηνίίς είς βτιγμάςκαθ'
όίς θά Ιπριπβ νά τΐναι σοβαροί.
—Δέν θέλομεν νά κάμωμεν
κρατικήν άλλά σχίδόν κανείς Ιξ
αυτών δέν παίζβι εύσυνείδητα.
—Χάφΐς μόνον είς την εκτέλε¬
σιν μουσικών τεμαχίων υπό τής
κ. Γίροντα. < —ΔιαλυετΗΐ τό έπικρατοδν ■ψύχβς είς τί,ν αίθουσαν — Είς την αίθουσαν τού θε- άτρου δέν έπιτι,ιέπετ,αι τό κά- πνισμα. —Τουτο πλιιβύφοροϋν μενά- λαι πινακίδβς ουσαι άνηρτχιμμέ- ναι είς πεοίοπτον τής αιθούσης θέβιν. —Παρά τούτο δμως σχεδόν δλοι καινίζουν μέσα στό θέα¬ τρον. —ΕΙ» αι άπό ι όν πολύ κόιμο καί δ^ν μποροΰν νά περάσουν Ι'ξω.... δ/ιως ηκούσθη λέγων είς έκ των έννέα ΰεατών. — Επί τίλους εξεδόθη ή α¬ πόφασις γιά την κβκούργα πεθε ρά καί την άνταξίαν κόρην της. —Καί τουτο πρός Ικανοποίη¬ σιν τής κοινης γνώμης, κατρδι- κ^·θησ«ν είς θάνατον. —Τα τηλεγραφήμοιτά μας κα τα τάς ημέρας καθ" άς λόγω άργίας δέν §κ*ιδόμε9α άναρτών- ται είς τα δημοσιώτερα μερη τής πόλεω ινα πληροφορηθώ¬ μεν τούς αναγνώστας μας. —Τάξις μεγάλαι διετηρήθη «α τα την χθεσινήν εορτήν. —Κβίτοϋτο χα'ρις είς τα ά στυνομικά δργανα. —Κι' έτσι πίρασε κι' ή χθρ- σινή έορτή, —-"Υστερα άπό την χειμε-ρι- νήν Νάρκην'Ι — Μέ τόν πςοχθεσινό άγώνα «Άτρομήτου» — «Άχιλλέως». —Καί αυτόν υπό βροχήνΙ —Τα Σωματεΐα τής πόλεώς μας έξύπνησαν. —Τοίς ευχόμεθα καλά.. ξυ· πνητβύοια" —Είς την μίαν ψηφοφόρον τοϋ Δήμου προσετέθη ώς πληρο¬ φορούμεθα καί δευτέρα. —Προχθές ?καμε επισήμως την εμφάνισιν της Συμπολίτις δδηγοΰσα αυτοκίνητον. —Καί βτσι ήρχισαν αί Ρεθε- μιώτισβς όδηγοΰσαι αυτοκίνητον. —Ή Λοΐκΐ) άγοοά τού κρέα τος είχε την τιμητικήν της χθές. —Διότι ετσι πρέπει να την ο¬ νομάσωμεν — *Α φού δέν ΰηάνχει όίλλο τίποτι παοά κςέας —Βλεπετε ό κόσμος μετά την άκρεωφαγίαν των τριών ημερών άγοράζει δλο κοέα;. ΤΟ ΣΥΝΕΑΡΙΟ ΡΕΘΕΜΙΩΤ1ΚΕΣΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ Τα μάθταμου στεψέψανε δάκρυα δέν ε>υν άλλα . Ι1ΙΝ ΕΛ Λ Ι Ο /- - Η
II
|" || Η
νά ζώ μέ πίκρες καί καϋμούς καί βάσανα μεγαλα ,
Αναστενάγματα πολλά καί μαϋρα δάκρυα χυνω ^
μά τής καρδίας μου ή φωθιά πολλ' είν' καί δεν την σβυνω
"Εσβυσαν οί έλπίδες μου σαν τ' αστρα την ημερα
καί ποταμούς τα δάκν-υα κάνουνε νύχτα μερά
Τα δάκρυα μου κάμανε όλόκληρα ποτάμια^
καί τραγουδοϋν τόν πόνο μου στά τρυφερα καλαμια
ΛΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ
ΟΙ ΗΕΟΙ ΜΑ- ΠΟΙΗΤΑΙ
ΦΙΑΙΚΑ ΚΑΙ ΦΙΛΗΜΕΝΑ
Τοΰ κ. μ. ΗϊΡΠΑ-ΟΥ
Μέ τον τίτλο αύτό έξεδώθη
μία συλλογή άπό ποιήματα τ )ΰ
κ. Χρ. Ρυρπάσου μέ πρόλογο
τοδ έκλεκτοΰ λογοτέχνου μας κ.
Φώΐου Γιοφύλλη.
Τα ποιήματα αύτά γραμμένα
μέ τέχνη ϊχουν βεβαία κάποιες
επιδράσεως εύτυχώς δμως έλά-
χισιες άπό αυγχοόνου; ποιητάς.
Άλλά σημειωτέον δτι μέ τα
ποιήματα ταύτα τα θΛπϊα άπο-
τελοΰν τα πρώτα βήματα δέν ά
πελπίζ'ΐυν γιατί Λ,ί^νο'ν πώς ό
νέος αύτός ?χβι ταλέντο καί τό
σπουδαιότερον, δέν άκολουθεΐ
τον είκολο δρομο παύ ?χουν χ*-
ρ*ξ?ι οί σόγχρονοι ποιηταί άλλά
προχώρει γιΐ νέο ποιητικά πλά·
ΦβΤΟΓΕΗΕΙΑ ΚΑΙ ΪΕΞΑΠΗΛ
Πολλάς γυναίκας ««ύκ
έώσι καθεύϋειν» τα τρόπαΐ
α τής Γκρέτα Γκάρμπο τής
Μαίρης Πίκφορδ, τής Λίλι-
αν Χαρβεϋ καί λοιπών με-
σουρανουντων αστέρων τοΰ
κινηματογραφικοΰ στερεώ-
ματος, τοϋ σινεμά άν Θέλε-
τε,
Πολλαί διηρωτώντο ένδο-
μύχως τί περισσότερον έχουν
έκείνες αί οποίαι άπολαμ-
βάνουν τα πλούτη καίτην
οόξαν, καί γίνεται τό όνο-
μά τους γνωστόν άνά την
ύφ ήλιον, άρι9μοΰν χιλιάδας
θαυμαστών λαμβάνουν κα-
τά χιλιάδας τάς ερωτικάς ε¬
πιστολάς προερχομένας από
όλας τάς γωνίας τής γής.
Καθώς επληροφορήθημεν
άπό τούς δυναμένου; νά^ έκ-
φέρωσιν γνώμην αύται όλαι
τους έχουν την...... φω·
τογένειαν.
Τώρα τι έστί φωτογένεια
καί κατά πόσον καί αύτές
την εχουν πάλι άλλο τραγι-
κό έρώτημα τό οποίον ετί¬
θετο σάν βουνό μπροστά
τους.
'Ο καθρέπτης μόνος μυ-
στικοσύμβουλος των γυναι-
κών δέν ήτο είς θέσιν νά
τάς πληροφορήση διά τουτο.
Ευχαρίστως τούς έδιδε πλη¬
ροφορίας διά την καλλονήν
των άλλά διά την φωτογέ-
νειαν αδύνατον.
Ποίος άλλος λοιπόν ήτο
άρμόδιος επί τοΰ προκειμέ-
νού;
Ό φωτογράφος!
Καί άθροαι τότε έπόζαραν
πρό τοϋ φωτογραφικοΰ φα·
κου.
Οί φωτογράφοι βλέποντες
τούτο προσεπάθουν νά τάς
πείσουν περί αύτοΰ πρός α¬
πόκτησιν πελατείας.
Αίφνης ομως καί άλλο
τραγικώτερον τοΰ πρώτου
έρώτημα προβάλλε* έξ ΐσου
διά τό ωραίον καί άσχημον
φύλλον.
"Ενα έβδομαδιαΐον περιο
δικόν έκαμε διαγωνισμόν
μεταξύ των άνθρώπων των
γραμμάτων καί των τεχνών
ποίος έχει άλλο ένα χάρι-
σμα άκόμη.
Τό σέξ—άπήλ!!!
Καί τα δύο δέ μαζι πάλιν
έπέφεραν νίωτέραν ανάστα
τωσιν είς τόν γυναικείον
κόσμον.
Διότι μιά γυναΐκα γιά να
τ» έχη καί τα δυο θά γίνη
αναμφισβητήτως ενδοξη, θά
τής ανοίξη η πόρτα τοΰ
στούντιο, θά την περιμέ-
νουν, αύτοκίνητα, δόξες,
πλούτη θαυμασταί........
Ι. Ω.
ΗΡΛΚΤΙΚΪΜΐΓ
Γράφη επί τής ύάλου.
Διαλύομεν άφ' Ινό; 36 γρ.
φθοριούχου νατρ'ου καί 7 γρ.
θειϊκόν καλίου, άςρ' ετέρου δέ
14 γρ. διχλωριούχου ψευδαργύ
ρου καί 65 %ρ. πυκνοΰ ύδρο-
χλωρίοϋ είς 500 <. έκ. ύδατος. Άναμιγννονιες ΐσους όγκους άπό τα δύο αύτά διαλύματα( μπί»ροΰμε νά γράψωμεν ή νά χά ράξωμεν επί τής ΰάλαυ μέ πένα τί πινέλο. Ή όσμή τού πετρελαί ου άφαιρεΐται/, άν άναμιξω- μεν 100 γρ. διχλωριούχου ψευ δαογιίρο» μετά 4 λιτρων πε- τρελαίου, άνακατείομεν ζωηρώς έπειτα δέ χύνομεν τό μΐγμα είς άσβέστειον γαλα καί πάλιν άνα· κατεύομεν ζωηρώς. "Οταν τό οευστόν ήρεμήσϊΐ με- τ«γγιζομεν τό άοσμον πλέον πε- τρέκαιον ΐό οποίον έπιπλέει στόν άφρό. Ηώς άφαιρούνται αί δυσάρεστοι όσμαί. Ή δ- σμή των κρομμύων ϊπί των χ?ι- ρών άπομακρυνεται ευθύς μέ δ λίγας σταγόνας άμμωνίας. Ή των παστών ψ τριών μέ χαρτί έ φημερίδ όν. Ή τοΰ κρέατ^ς δ- ταν παρατηροΰνται ΐχνη άπο συνδέσεως είς την επιφάνειαν, μέ άραιά* διάλυσιν ύπερμαγγα νικοΰ καλλίου. Ή τού ίωδο- φορμίου άνιπόφορος δσμή φεύ* γει άπό των χειρών μέ σκόνι σι- ναπιοΰ καί λιγάκι νερό. Πώς νά γυαλίζη ή κόλ λα το'ΰ κολλαρίσματος. Είτε άνακατεύουμε 1—2 1)2 μέρη βόρα/.ος μέ 100 μέρη κόλ- λας τοϋ κολλαρίσματος, είτε λ ώ νονμε πρώτα ένα μέρος ν;ς μαζύ μέ μόνο τα 15 κόλλας κολλΓΐ?ίσμα«:ος κι' κρυώσει την ψιλοτρίβουμε καί άνακατεύουμε καί τα άλλα μέρη τής κόλλας. Καί οί δύο συντα- γές είναι πολύ καλές' ιιΐϊΐΐΗΐιιιΐΐίΐκικιριαιαιιΐιΐιιιιιιιιιαι ΑΔΕΛΦ. Β. ΤΣΑΚΩΝΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ ΑΘΗΝΑ Γ. ΔΡΑΝΔΑΚΗ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ Πτυχιαΰχος τοΰ Έθνικοΰ Πανεπιστημίου "Ηρξατο των εργασιών της έν τφ ίατρείφ της κει- μένφ έν τΡ| όδφ Άρκαδίου καί έναντι των Όλυ[ΐ- πίων (Πρώην Ελληνικόν Τηλεγραφεϊον). Τελεία έφαρμογή των νεωτάτων επιστημονικάς μεθόδων. Θεραπεία τής οΰλίτιδος δι' ήλεκτρισμοϋ. "Ωραι έπισκέψεων 9—1 π, μ. καί 3—6 μ.μ. Διά τούς απόρους δωρεάν έκαστον Σάββατον 3—6 μ. μ. (Συνέχεια έκ τοΰ φύλλου τής παρελθούσης Κυριακής) "Ενα ελαιόδενδρα πολύ νέ ρικο, γεμάτο κουφάλες α* σέ βαθμό άξιοθρήνητο ξε- φλουδιασμένο, έγινε πρόε· δρος. Έκήρυξε την έναρξι τών εργασιών τοϋ Συνεδρίου μέ τόν εξής λόγο: —Εΐμαι πολύ γέρικο κ«1 ξέρω έκ πείρας πόσο μας κ« κομεταχειρίζονται οί έλαιο- κτημ<χτίες. Σ,τούς διαφόρους λόγους, μάς άποδίδουν τι- μές, μάς λένε τό δένδρο τής 'Αθηνάς, μάς θεωρβΰν τό σύμβολο της ΕΙρήνης. Καί όμως στήνπραγματικό· τητα μάς μεταχειρίζοντο» χειρότερα ΐσως άπό ολα τα άλλα φυτά πού καλλιεργεΐ ό άνθρωττος. 'Απο δλους τούς έχθρούς πού μάς κατα διώκουν, πού μάς έξασθενί- ζουν, πού άπειλοΰν την υ- παρξί μας, ό ανθρωπος εί¬ ναι 'ίσως ό πειό φοβεράς. .Καί νά σημειώαετε πώς Ι· τσι γίνεται έχθρός τοΰ συμ- φέροντος, γιατί ό ϊδιος εκα νδ έν» νόμο γιά νά τόν προ, φυλάξη άπό έκείνους ποΰ'>
νοθεύουν τό λάδι, δηλαδή
πού πουλχνε λάδια άπό δι»
φόρους απόρους γιά λάδι έ-
ληάς καί έτσι ζημιώνουν τό
έμπόριο τοϋ λαδιοΰ πού πά
ράγουμε. 'Αλλ' ό πειό εύκο
λο; τρόπος γιά νά έμποδί·
σουν τόν συναγωνισμό των
λαδιών άπό απόρους είναι
νά μάς κάνουν νά παράγου-
με πολλές εληές γιά νά πέρ-
νούν πειό πολύ λάδι. Αυ¬
τόν τόν τρόπον, όάνθρω«©{
τό παρχσιτο μας, ό άσπονδος.
έχθρός μας, άκόμη δέν τόν
βρήκε. Καί μεΐς διαμαρτορό-
μεθα μ' δλες μας τίς μικρές
δυνάμεις. Διαμαρτυρόμδδα
έν ονόματι τής έλαιοκομίκς
τής οποίας τό μέλλον κινδυ
νδυει σοβαρά άπό την άμέ-
λδια, την άμάθεια καί την
τσιγκουνιά των άφεντικών
μας. Διαμαρτυρόμεθα έν ο¬
νόματι........άλλ' ένας δυνα
τος βήχας δέν άφηβε νά τε¬
λειώση, έζάρωσε καί αώιΐχα&.
Γύρω άπό αύτό τα άλλα έλ*ι
όδένδρα έκούνηαοίν τα φύλ
λα τους σάν νά χειροκροτοΰ
σαν. Ό γερωπρόεδρο; μόλις
μπόρεσε νά προφέρη τίς
λέξεις;
—Χύριβί, άρχίξει η συνε-
δρίασις. "Εχετε τόν λόγβ,
προσέθεσε μέ φωνή πού μό
λις μποροΰσε ν'τχκουσθή α'ϊ
να νεο ρό έλαιόδενδρο, κα-
χεκτικό, στόν όποΐο είχε
ανατεθή νά είσηγη8?ί τό ζή
τημα τού φυτεύματος κ«ί
τοΰ πολλαπλασιασμοΰ των
έλαιοδένδρων.
Τό νεαρό έλαιόδενδροδέν
παρεφέρθη οάν τό γερωπρβδ
δρο. ΤΗταν άπό τούς μβντέρ
νβυς ρήτορας. Άρχισε ν«
εκθέση την κατάστασι τβυ.
—©ά περιορισθώ νά σβίς
βκθέσω πώς μ' εδημιούργη¬
σαν καί πΰ; έπειτα άπό την
άνάπτυξι μου μ' έφύτβυσ3»ν.
Τό ζήτημΓΐ «ύτό εχει Λολύ
μεγάλη σπουδαιότητα, γι«τί
ίλοι ξέρβτε, πώς τό μέλλον
ενός φυτοΰ έξαρτάται «ολύ
άπό τόν τροπο πού έπολλ*-
πλχσιάσθη κι' έφυτεύθη. 'Ο
άνθρωπβς, νομίζε» πάς γ»»
νά γίνη ενα πχιδί τίμιος
πολίτης πρέπίι νά τό αν«-
δρέψη καλά, θχ έπρεπε ν»
γίνωνται μ' επιμέλίια γι«
νά μπβροΰν αύτά νά κρα·
τιοϋνται γερά καί νάν'ε η**
ραγωγικά 24 μας κάνουν
τό άνάπβδθ; «υττάξετδ μ·
^_—-
οί
·*τ:
καί οί Μ|1αιΐιε·< Γ1ά μιι ιιΙμ «ί» ή ιό η ΙΙι άναβάΗα άλλά (Π νηΐτται χρυφα ίί»$ (»» καί διθιακό χαί ηρνψΛ μ: »νίβ<ιοι>ν νά σΜθΓ'^σο—
Τξψ.(ι) &11ά αύτό; ήκ
Ι'φα ?νο μκοό χωμά
Μ6 "4 ιό
η §
ΐίΐί! αοηρόφου; ιου νβ
«ιο &1ήμα ϋΐά όλοι οί
ψψα το» πλήν ΐοθ Έ·
Κο'ηοάχη ά/ΐό την
ή & διά
γ
ίέν μρ
βνιτβοφο τόν ι
ΣΥΝΑΡΟΜΑΙ
Διά την Πόλιν μας
Μηνιαία Δρ. 26-
ΔΙΑΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ
Τρίμηνος Δρ. 80—
διά Άν.Έταιρείας
«αί Νομικά ΠρόσωΛα
Έξάμηνος Δρ. 250—
ΔΙΑ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ
Έξάμηνος Φρ· Γαλλ 100
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
Σελίς 1η «αί 4η ό στίχ. δρ. 5
» 2α » 3η » » 3.
Διά τάΔικαστικά «αίσυνεχεϊς
διαφημήσεις ίδιαίτεραι συμ-
φωνίαι.
Ούδεμία πληρωμή άναγνωρί
ζιται άνευ άποδείΕεως φερούσης
',,ν σφοαγίδα καί την υπογρα¬
φήν τοΰ Διευθυντού μας>
Τα χειρόγραφα καί μή δημο-
βιευόμενα δέν έπιστρέφονται
ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΝ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΣΗΜΕΡΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ
Διά Πειραια 2 μ. μ.
Διά Μυλοπόταμον, Ηράκλει¬
ον 12 30 μ. μ.
» Δυτικόν Ρέθυμνον, Γεωρ-
γίθύπολιν, Σούδαν 12 μ. μ.
» Βίμον. Χανιά 12. 30 μ.μ.
» Άμάρι καίίΆγ, Βασίλειον
. 30 μ. μ.
1ΡΟΜΟΛΟΠ0Η ΛΥΤΟΚΙΤΟΝ
ίΤΑΙΡίΙΑ ΕΡΡΙΙίίΤΥ
Ή καλλίτερον όργανωμένη
Έταιρεία συγκοινωνιών Κρήτης
Σημεριναί αναχωρήση
Διά Ηράκλειον Ι μ. μ.
Διά Βάμον Χανιά 1 μ. μ.
Διά Γςωργιούπολιν
Βούσες Χανιά 1. μ. μ.
ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΟΝ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΝ
Σήμερονν Π. Παπαδάκη
Αυριον Εύαγ. Βενετάκη
προσοχγπ
Τό Κατάστημα
ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ
ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ
Άποστέλλβι προσεχώς είς
Αθήνας κάλφαν είς την
σχολήν «οπτικής γιά τελείαν
«ατάρτισιν θέλον ούτω νά
ευχαριστήση τοΰς πελάτας
τού.
Πρόκειται νά ταξιδεύσητε
Αναμείνατε την Κυριακήν
ΤΟ ΦΡΙΝΤΩΝ
Δέν θά α'ισθανθήτε ·θάλαβ-
σαν Θά νομίζετε δτι είσθε
σπήτι σας.
τής ναυμαχίας τής Ναυ
* ηάκτου η όποία έλαβε χ ώ
ραν τή» 7ην Όκτωβρίου
15Τ1 μεταξύ των συμ
μαχικών πλοίων υπό τάς
διαταγάς τού ^ ϋΟΝ
ϋΙΙΑΝ τής Αυστρίας
καί τού Σουλτάνου Σε
λΐμ ουδέποτε πλέον ή
θάλασσα είδε τόσα πλοϊα
αυνηθροισμένα. Ό Θιέρ
σος ό οποίος ένδιεφέρθη
εΐοικώς δι' αυτήν την έ
πιχείρησιν ύπολογέςει είς
ϊϋΟΟ ίστΐοφόρα την
πραγματικήν δύναμιν των
ηολεμικών πλοίων καί με
ταγωγικών πάσης ουνάμε
ωςκαί πάσης προβλεύσε
ως τα όποία συνεκ&ντρώ
θησαν έπΐτή εύκαιρία
τ. αυτή·
ΡΕΒΕΜΙΒΪΙΚΕΣ ΜΟΑΥΒΙΕΣ
—Μετβ τ« τεοατουργήματα
τα σερβιριζόμενα ώς έπιτυχίαι
τοΰ θιάσου επί τέλους ανήλθεν
καί επί τής σκηνής Ινα έργον
Ιχον αξιώσεις δπως δήποτε νά
ονομάστι έΊ?γβν.
— Παρά τό καθβλου. παίξιμο
των ήθοποκίτ'.
—Οί δποΐοι σημειωτέον γε-
λοϋν επί σκηνίίς είς βτιγμάςκαθ'
όίς θά Ιπριπβ νά τΐναι σοβαροί.
—Δέν θέλομεν νά κάμωμεν
κρατικήν άλλά σχίδόν κανείς Ιξ
αυτών δέν παίζβι εύσυνείδητα.
—Χάφΐς μόνον είς την εκτέλε¬
σιν μουσικών τεμαχίων υπό τής
κ. Γίροντα. < —ΔιαλυετΗΐ τό έπικρατοδν ■ψύχβς είς τί,ν αίθουσαν — Είς την αίθουσαν τού θε- άτρου δέν έπιτι,ιέπετ,αι τό κά- πνισμα. —Τουτο πλιιβύφοροϋν μενά- λαι πινακίδβς ουσαι άνηρτχιμμέ- ναι είς πεοίοπτον τής αιθούσης θέβιν. —Παρά τούτο δμως σχεδόν δλοι καινίζουν μέσα στό θέα¬ τρον. —ΕΙ» αι άπό ι όν πολύ κόιμο καί δ^ν μποροΰν νά περάσουν Ι'ξω.... δ/ιως ηκούσθη λέγων είς έκ των έννέα ΰεατών. — Επί τίλους εξεδόθη ή α¬ πόφασις γιά την κβκούργα πεθε ρά καί την άνταξίαν κόρην της. —Καί τουτο πρός Ικανοποίη¬ σιν τής κοινης γνώμης, κατρδι- κ^·θησ«ν είς θάνατον. —Τα τηλεγραφήμοιτά μας κα τα τάς ημέρας καθ" άς λόγω άργίας δέν §κ*ιδόμε9α άναρτών- ται είς τα δημοσιώτερα μερη τής πόλεω ινα πληροφορηθώ¬ μεν τούς αναγνώστας μας. —Τάξις μεγάλαι διετηρήθη «α τα την χθεσινήν εορτήν. —Κβίτοϋτο χα'ρις είς τα ά στυνομικά δργανα. —Κι' έτσι πίρασε κι' ή χθρ- σινή έορτή, —-"Υστερα άπό την χειμε-ρι- νήν Νάρκην'Ι — Μέ τόν πςοχθεσινό άγώνα «Άτρομήτου» — «Άχιλλέως». —Καί αυτόν υπό βροχήνΙ —Τα Σωματεΐα τής πόλεώς μας έξύπνησαν. —Τοίς ευχόμεθα καλά.. ξυ· πνητβύοια" —Είς την μίαν ψηφοφόρον τοϋ Δήμου προσετέθη ώς πληρο¬ φορούμεθα καί δευτέρα. —Προχθές ?καμε επισήμως την εμφάνισιν της Συμπολίτις δδηγοΰσα αυτοκίνητον. —Καί βτσι ήρχισαν αί Ρεθε- μιώτισβς όδηγοΰσαι αυτοκίνητον. —Ή Λοΐκΐ) άγοοά τού κρέα τος είχε την τιμητικήν της χθές. —Διότι ετσι πρέπει να την ο¬ νομάσωμεν — *Α φού δέν ΰηάνχει όίλλο τίποτι παοά κςέας —Βλεπετε ό κόσμος μετά την άκρεωφαγίαν των τριών ημερών άγοράζει δλο κοέα;. ΤΟ ΣΥΝΕΑΡΙΟ ΡΕΘΕΜΙΩΤ1ΚΕΣΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ Τα μάθταμου στεψέψανε δάκρυα δέν ε>υν άλλα . Ι1ΙΝ ΕΛ Λ Ι Ο /- - Η
II
|" || Η
νά ζώ μέ πίκρες καί καϋμούς καί βάσανα μεγαλα ,
Αναστενάγματα πολλά καί μαϋρα δάκρυα χυνω ^
μά τής καρδίας μου ή φωθιά πολλ' είν' καί δεν την σβυνω
"Εσβυσαν οί έλπίδες μου σαν τ' αστρα την ημερα
καί ποταμούς τα δάκν-υα κάνουνε νύχτα μερά
Τα δάκρυα μου κάμανε όλόκληρα ποτάμια^
καί τραγουδοϋν τόν πόνο μου στά τρυφερα καλαμια
ΛΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ
ΟΙ ΗΕΟΙ ΜΑ- ΠΟΙΗΤΑΙ
ΦΙΑΙΚΑ ΚΑΙ ΦΙΛΗΜΕΝΑ
Τοΰ κ. μ. ΗϊΡΠΑ-ΟΥ
Μέ τον τίτλο αύτό έξεδώθη
μία συλλογή άπό ποιήματα τ )ΰ
κ. Χρ. Ρυρπάσου μέ πρόλογο
τοδ έκλεκτοΰ λογοτέχνου μας κ.
Φώΐου Γιοφύλλη.
Τα ποιήματα αύτά γραμμένα
μέ τέχνη ϊχουν βεβαία κάποιες
επιδράσεως εύτυχώς δμως έλά-
χισιες άπό αυγχοόνου; ποιητάς.
Άλλά σημειωτέον δτι μέ τα
ποιήματα ταύτα τα θΛπϊα άπο-
τελοΰν τα πρώτα βήματα δέν ά
πελπίζ'ΐυν γιατί Λ,ί^νο'ν πώς ό
νέος αύτός ?χβι ταλέντο καί τό
σπουδαιότερον, δέν άκολουθεΐ
τον είκολο δρομο παύ ?χουν χ*-
ρ*ξ?ι οί σόγχρονοι ποιηταί άλλά
προχώρει γιΐ νέο ποιητικά πλά·
ΦβΤΟΓΕΗΕΙΑ ΚΑΙ ΪΕΞΑΠΗΛ
Πολλάς γυναίκας ««ύκ
έώσι καθεύϋειν» τα τρόπαΐ
α τής Γκρέτα Γκάρμπο τής
Μαίρης Πίκφορδ, τής Λίλι-
αν Χαρβεϋ καί λοιπών με-
σουρανουντων αστέρων τοΰ
κινηματογραφικοΰ στερεώ-
ματος, τοϋ σινεμά άν Θέλε-
τε,
Πολλαί διηρωτώντο ένδο-
μύχως τί περισσότερον έχουν
έκείνες αί οποίαι άπολαμ-
βάνουν τα πλούτη καίτην
οόξαν, καί γίνεται τό όνο-
μά τους γνωστόν άνά την
ύφ ήλιον, άρι9μοΰν χιλιάδας
θαυμαστών λαμβάνουν κα-
τά χιλιάδας τάς ερωτικάς ε¬
πιστολάς προερχομένας από
όλας τάς γωνίας τής γής.
Καθώς επληροφορήθημεν
άπό τούς δυναμένου; νά^ έκ-
φέρωσιν γνώμην αύται όλαι
τους έχουν την...... φω·
τογένειαν.
Τώρα τι έστί φωτογένεια
καί κατά πόσον καί αύτές
την εχουν πάλι άλλο τραγι-
κό έρώτημα τό οποίον ετί¬
θετο σάν βουνό μπροστά
τους.
'Ο καθρέπτης μόνος μυ-
στικοσύμβουλος των γυναι-
κών δέν ήτο είς θέσιν νά
τάς πληροφορήση διά τουτο.
Ευχαρίστως τούς έδιδε πλη¬
ροφορίας διά την καλλονήν
των άλλά διά την φωτογέ-
νειαν αδύνατον.
Ποίος άλλος λοιπόν ήτο
άρμόδιος επί τοΰ προκειμέ-
νού;
Ό φωτογράφος!
Καί άθροαι τότε έπόζαραν
πρό τοϋ φωτογραφικοΰ φα·
κου.
Οί φωτογράφοι βλέποντες
τούτο προσεπάθουν νά τάς
πείσουν περί αύτοΰ πρός α¬
πόκτησιν πελατείας.
Αίφνης ομως καί άλλο
τραγικώτερον τοΰ πρώτου
έρώτημα προβάλλε* έξ ΐσου
διά τό ωραίον καί άσχημον
φύλλον.
"Ενα έβδομαδιαΐον περιο
δικόν έκαμε διαγωνισμόν
μεταξύ των άνθρώπων των
γραμμάτων καί των τεχνών
ποίος έχει άλλο ένα χάρι-
σμα άκόμη.
Τό σέξ—άπήλ!!!
Καί τα δύο δέ μαζι πάλιν
έπέφεραν νίωτέραν ανάστα
τωσιν είς τόν γυναικείον
κόσμον.
Διότι μιά γυναΐκα γιά να
τ» έχη καί τα δυο θά γίνη
αναμφισβητήτως ενδοξη, θά
τής ανοίξη η πόρτα τοΰ
στούντιο, θά την περιμέ-
νουν, αύτοκίνητα, δόξες,
πλούτη θαυμασταί........
Ι. Ω.
ΗΡΛΚΤΙΚΪΜΐΓ
Γράφη επί τής ύάλου.
Διαλύομεν άφ' Ινό; 36 γρ.
φθοριούχου νατρ'ου καί 7 γρ.
θειϊκόν καλίου, άςρ' ετέρου δέ
14 γρ. διχλωριούχου ψευδαργύ
ρου καί 65 %ρ. πυκνοΰ ύδρο-
χλωρίοϋ είς 500 <. έκ. ύδατος. Άναμιγννονιες ΐσους όγκους άπό τα δύο αύτά διαλύματα( μπί»ροΰμε νά γράψωμεν ή νά χά ράξωμεν επί τής ΰάλαυ μέ πένα τί πινέλο. Ή όσμή τού πετρελαί ου άφαιρεΐται/, άν άναμιξω- μεν 100 γρ. διχλωριούχου ψευ δαογιίρο» μετά 4 λιτρων πε- τρελαίου, άνακατείομεν ζωηρώς έπειτα δέ χύνομεν τό μΐγμα είς άσβέστειον γαλα καί πάλιν άνα· κατεύομεν ζωηρώς. "Οταν τό οευστόν ήρεμήσϊΐ με- τ«γγιζομεν τό άοσμον πλέον πε- τρέκαιον ΐό οποίον έπιπλέει στόν άφρό. Ηώς άφαιρούνται αί δυσάρεστοι όσμαί. Ή δ- σμή των κρομμύων ϊπί των χ?ι- ρών άπομακρυνεται ευθύς μέ δ λίγας σταγόνας άμμωνίας. Ή των παστών ψ τριών μέ χαρτί έ φημερίδ όν. Ή τοΰ κρέατ^ς δ- ταν παρατηροΰνται ΐχνη άπο συνδέσεως είς την επιφάνειαν, μέ άραιά* διάλυσιν ύπερμαγγα νικοΰ καλλίου. Ή τού ίωδο- φορμίου άνιπόφορος δσμή φεύ* γει άπό των χειρών μέ σκόνι σι- ναπιοΰ καί λιγάκι νερό. Πώς νά γυαλίζη ή κόλ λα το'ΰ κολλαρίσματος. Είτε άνακατεύουμε 1—2 1)2 μέρη βόρα/.ος μέ 100 μέρη κόλ- λας τοϋ κολλαρίσματος, είτε λ ώ νονμε πρώτα ένα μέρος ν;ς μαζύ μέ μόνο τα 15 κόλλας κολλΓΐ?ίσμα«:ος κι' κρυώσει την ψιλοτρίβουμε καί άνακατεύουμε καί τα άλλα μέρη τής κόλλας. Καί οί δύο συντα- γές είναι πολύ καλές' ιιΐϊΐΐΗΐιιιΐΐίΐκικιριαιαιιΐιΐιιιιιιιιιαι ΑΔΕΛΦ. Β. ΤΣΑΚΩΝΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ ΑΘΗΝΑ Γ. ΔΡΑΝΔΑΚΗ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ Πτυχιαΰχος τοΰ Έθνικοΰ Πανεπιστημίου "Ηρξατο των εργασιών της έν τφ ίατρείφ της κει- μένφ έν τΡ| όδφ Άρκαδίου καί έναντι των Όλυ[ΐ- πίων (Πρώην Ελληνικόν Τηλεγραφεϊον). Τελεία έφαρμογή των νεωτάτων επιστημονικάς μεθόδων. Θεραπεία τής οΰλίτιδος δι' ήλεκτρισμοϋ. "Ωραι έπισκέψεων 9—1 π, μ. καί 3—6 μ.μ. Διά τούς απόρους δωρεάν έκαστον Σάββατον 3—6 μ. μ. (Συνέχεια έκ τοΰ φύλλου τής παρελθούσης Κυριακής) "Ενα ελαιόδενδρα πολύ νέ ρικο, γεμάτο κουφάλες α* σέ βαθμό άξιοθρήνητο ξε- φλουδιασμένο, έγινε πρόε· δρος. Έκήρυξε την έναρξι τών εργασιών τοϋ Συνεδρίου μέ τόν εξής λόγο: —Εΐμαι πολύ γέρικο κ«1 ξέρω έκ πείρας πόσο μας κ« κομεταχειρίζονται οί έλαιο- κτημ<χτίες. Σ,τούς διαφόρους λόγους, μάς άποδίδουν τι- μές, μάς λένε τό δένδρο τής 'Αθηνάς, μάς θεωρβΰν τό σύμβολο της ΕΙρήνης. Καί όμως στήνπραγματικό· τητα μάς μεταχειρίζοντο» χειρότερα ΐσως άπό ολα τα άλλα φυτά πού καλλιεργεΐ ό άνθρωττος. 'Απο δλους τούς έχθρούς πού μάς κατα διώκουν, πού μάς έξασθενί- ζουν, πού άπειλοΰν την υ- παρξί μας, ό ανθρωπος εί¬ ναι 'ίσως ό πειό φοβεράς. .Καί νά σημειώαετε πώς Ι· τσι γίνεται έχθρός τοΰ συμ- φέροντος, γιατί ό ϊδιος εκα νδ έν» νόμο γιά νά τόν προ, φυλάξη άπό έκείνους ποΰ'>
νοθεύουν τό λάδι, δηλαδή
πού πουλχνε λάδια άπό δι»
φόρους απόρους γιά λάδι έ-
ληάς καί έτσι ζημιώνουν τό
έμπόριο τοϋ λαδιοΰ πού πά
ράγουμε. 'Αλλ' ό πειό εύκο
λο; τρόπος γιά νά έμποδί·
σουν τόν συναγωνισμό των
λαδιών άπό απόρους είναι
νά μάς κάνουν νά παράγου-
με πολλές εληές γιά νά πέρ-
νούν πειό πολύ λάδι. Αυ¬
τόν τόν τρόπον, όάνθρω«©{
τό παρχσιτο μας, ό άσπονδος.
έχθρός μας, άκόμη δέν τόν
βρήκε. Καί μεΐς διαμαρτορό-
μεθα μ' δλες μας τίς μικρές
δυνάμεις. Διαμαρτυρόμδδα
έν ονόματι τής έλαιοκομίκς
τής οποίας τό μέλλον κινδυ
νδυει σοβαρά άπό την άμέ-
λδια, την άμάθεια καί την
τσιγκουνιά των άφεντικών
μας. Διαμαρτυρόμεθα έν ο¬
νόματι........άλλ' ένας δυνα
τος βήχας δέν άφηβε νά τε¬
λειώση, έζάρωσε καί αώιΐχα&.
Γύρω άπό αύτό τα άλλα έλ*ι
όδένδρα έκούνηαοίν τα φύλ
λα τους σάν νά χειροκροτοΰ
σαν. Ό γερωπρόεδρο; μόλις
μπόρεσε νά προφέρη τίς
λέξεις;
—Χύριβί, άρχίξει η συνε-
δρίασις. "Εχετε τόν λόγβ,
προσέθεσε μέ φωνή πού μό
λις μποροΰσε ν'τχκουσθή α'ϊ
να νεο ρό έλαιόδενδρο, κα-
χεκτικό, στόν όποΐο είχε
ανατεθή νά είσηγη8?ί τό ζή
τημα τού φυτεύματος κ«ί
τοΰ πολλαπλασιασμοΰ των
έλαιοδένδρων.
Τό νεαρό έλαιόδενδροδέν
παρεφέρθη οάν τό γερωπρβδ
δρο. ΤΗταν άπό τούς μβντέρ
νβυς ρήτορας. Άρχισε ν«
εκθέση την κατάστασι τβυ.
—©ά περιορισθώ νά σβίς
βκθέσω πώς μ' εδημιούργη¬
σαν καί πΰ; έπειτα άπό την
άνάπτυξι μου μ' έφύτβυσ3»ν.
Τό ζήτημΓΐ «ύτό εχει Λολύ
μεγάλη σπουδαιότητα, γι«τί
ίλοι ξέρβτε, πώς τό μέλλον
ενός φυτοΰ έξαρτάται «ολύ
άπό τόν τροπο πού έπολλ*-
πλχσιάσθη κι' έφυτεύθη. 'Ο
άνθρωπβς, νομίζε» πάς γ»»
νά γίνη ενα πχιδί τίμιος
πολίτης πρέπίι νά τό αν«-
δρέψη καλά, θχ έπρεπε ν»
γίνωνται μ' επιμέλίια γι«
νά μπβροΰν αύτά νά κρα·
τιοϋνται γερά καί νάν'ε η**
ραγωγικά 24 μας κάνουν
τό άνάπβδθ; «υττάξετδ μ·
^_—-
οί
·*τ:
καί οί Μ|1αιΐιε·< Γ1ά μιι ιιΙμ «ί» ή ιό η ΙΙι άναβάΗα άλλά (Π νηΐτται χρυφα ίί»$ (»» καί διθιακό χαί ηρνψΛ μ: »νίβ<ιοι>ν νά σΜθΓ'^σο—
Τξψ.(ι) &11ά αύτό; ήκ
Ι'φα ?νο μκοό χωμά
Μ6 "4 ιό
η §
ΐίΐί! αοηρόφου; ιου νβ
«ιο &1ήμα ϋΐά όλοι οί
ψψα το» πλήν ΐοθ Έ·
Κο'ηοάχη ά/ΐό την
ή & διά
γ
ίέν μρ
βνιτβοφο τόν ι
"Ο ΤΥΠΟΣ,
27 Μαρΐίου1932
εκα
ΜΠΗΜΕΙΩΜΑΤ»
ΟΦΟΝΟΣ
ΤΟΥ ΤΖΙΒΙΤΖΗ ΤΟ
Κατά την έηοχή τής Τυνρ-
κθκραιίας α την Κρήιη οί πλέ¬
ον φοβερθί καί «ίμοβόοοι
Τθνρκοι ήσαν οί Άμπαδιώιες
οί όπβϊοι βννερίζονιο πό ώς
νά κάμη τα περιασό(ερα βασα
νιστήρια ηίϊ νά ακβιώιη ταύς
πβριααοΐέρου χριαιιανούς.
"ίίνας άπό τούς Άμπαδι&τες
αυτού* Τούρπου; ξακονβίδς
γιά (ήν θηβίωδία τον πού εί
χε καταστή δ φόβος καί ό
τρέμος των χριστιανών τής
Άμηα&ίας καί τοϋ Δήμον Με
λίμηων ήίο ό Τζιβιχζής δ ό-
ηοϊος κάτοικον3ε ατδ Βχ&ιιχ
κό κατά την έπανάσιααι τοϋ
1876. Ή Φηριωίίη τον ήιο
τόαη ώστα ώς λίγονν άκάμη
έπιζώντες χριστιανοΐ έβκόιω-
βε περιο<30ΐέρονς άπδ έ χαχά χριστιανόν*, μόνο καίά έξα- πριβωμένας πληροφορίας έσκό τα>0Β δέ'ΐα Μελιμπιανονς.
Τούς ΜεΙαμπιανούς δΐν ιούς
ακόιωαε ατδ χωριδ διότι έφο
βεΐτο νά'οθη, άλλά τού; έοκά·
χωΐΒ έκεϊ πού έργάζονιο σία
κτήματά των »ά δποΐα ήααν
κίτω άηδ ιδ Βα&ιακδ (οί κε-
ριοναίες των Μνλαμπιινών
καιέχουν ΟΙο τό νότι ■ τμήμα
τή; Άμπαδιάς). "Οπως δέ σέ
ό Χά τα μέρη τής 1ρήιης τού;
τέιοιονς αίμοβόρου; Τούρκου;
οί χριατιανοί έφρόνζιζιν μέ !
κάθε τρόπο νά τούς ξεπα-
οΐρεύουν (σκιιώνουν) τδ ί'διο
Εκαμαν καί οί Μεαμηι*νοί.
Ό καπετά Γρηγίρης Σχνριδά
κις γέννημα καί θρέμμα των
ΜβΙάμπων, ό οποίος μόλις
πρό όΐίγων μηνών ά.τέ^ανε,
καί βΐς την αχμή τής νεόοηίος
χον τόΊε έλαβε την άπόφαση
νά ξεπαατρέψη τδν τρομερά
Τζιβινζή. Μόλις τδ ΛπΒφάσι- '
σε δεν άναβάλλει άλλά σννεν- '
νοεΐΐΐαι χρνφά μ«μερικούς φί
λιυς τον καί πηγαίνουν σιό
Βΐθιακό καί κρνφό. καιρο· '
φυΧακτονν νά σκοτώσονν τδν ;
Τζίβιτζή άλλά αύτός ήτο ατδ >
Κλήμα 'ένα μικρό χωριδ ατδ '
Βα&ιαχό. "-4-μα τδ έ'μα&ε ό
καπβίάν Γρηγόρης παραχινά
τούς συνιρόφονς τον νά πάν
σιό ΚΙήμα άλλά δλοι οί συν .
τροφοι τον πλήν τοϋ 'Εμμα- ;
νουήλ Κο«ΐΐσάκη άΐζδ την Κρν',
α Βρύση Άγνωστον διά ποί· (
ούς Χόγθνς δέν έδέχ&ηζαν νά '.
πάν κτ έ'φνγαν. Ό καπείάν
Γρηγύρης δέν άπο9· ορύνειαι '
μέ μόνο αύιτροφο τδν Κον
τσομανώλη τρέχει ατδ λήμα
&Λθν άξ £*)[ε ΤίΙ^θδίΡθρη'θ'ή ά
Ύζιβιτζής άλεθε τίς έΐηέ* τον '
διότι βΐς· τό Βαθι»>.ό δέν ό.η
χε έλαιοτοϊββΐο, "Λμα ^ρ9·α·
σε σιό Κλήμα τρέχον» αιδ έ~
λαιοτρ,ιβειο καί την &3αν πού
έφθασαν ό Τζιβιτζής γύριζε
γύρω άπδ την στρώαη ν(Ί μέ
(ό φονάρι σΆ χέρια έ'·.5:<5ί· έ ληές ιττήν πέΐφα την οποίαν έ1- συρε 2ν.ι Άλογο. Την &ια ΰπον χά δύο παΐ ληχάρια παροναιάοτηκαν σεήν πόρια τού ελαιοτριβείον %δω· ναν ώς λ^«οι>ν κούτεΧο (άνναν
τήθηκαν) μ« τόν Τζιβιιζή για
τί ή βιρώΐη ήίθ μιροθίά
ΰιήν πορτα. ΜόΧιζ τον είδεν
δ Τοΰρχις έ<ηχίΙα8ε ιί τδν «ερίμενε' έ'δειί-β ό'^ως πώς δέν ΗατάΙαβς τούς α<*οαονς των καί *ρο"πάϋ·ηχε νσ τούς σ;ΐς στήν πρώτη σας άνάπτυ ζι, ή ιδία ίστορία γιά έλους μ«ς. =-Έυ.5ι δίΧηοί Ναί—Ναί! Πολύ καλά!—έφώναξαν τα άλγα ελαιόδενδρα κουνιών- τας τ* φΰλλα τους, άντί χει- ροκροτΐΐμάτων, γιά νά δεί- ξβ«ν την εύχαρίστπσι τους. ΠΑΛΑΙΟΝ ΡΕΘΥΜΗΟΗ Η ΔΗΜΑΡΧΙΑ ΤΗ! ΠΟΑΕΟΣ ΡΕΒΥΜ8ΒΣ Άπό την Εφημερίδα «ΑΡ ΚΑΔΙΟΝ» τής 23 Μαρτίου 1885 Άριθμ. Φύλλου 23. Συνεπεία φηφίσματος τού Δημοτικοϋ Συμβουλίου αυ¬ τής ύπ' αριθμόν 73 καί χρο¬ νολογίαν 25 Σεπτεμβρίου 1884 καί κατ' απόφασιν τού Γεν. Διοικητικοΰ Ευμβουλί- ουΚρήτης. Διακηρύττει ότι: Έκτίθησιν είς μειοδοσίαν την επισκευήν τού λιμένος τής πόλεως ταύτης σύμφωνα με τό υπό τού Άρχιμηχανι κου κ. Βαΐμόνδου Ραβά δι· άγραμμα καί τούς δρους τής έργολαβίας. Οί βουλόμενοι μειοδοτή- οαι άπευθυνθήτωσαν είς τό γραφείον τής Δημαρχίας μέ χρι τής 14 Άπριλίουήμέραν Κυριακήν καί ώραν 5 πρό μεσημβρίας ότε θέλει λάβει χώραν η όριστική κατακύ- ρωσις. Τό διάγραμμα καί οί όροι τής έργαλαβιας εισίν έκτε- θειμένοι έν τώ καταστήματι τής Δημαρχίας, ένθα δύναν¬ ται οί ένδιαφερόμενοι νά λά βωσι γνώσιν τούτων. Έν Ρεθύμνη 8 Μαρτιου1885 ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΕΙΚΟΣΙΤΕΤΡΑΩΡΟΝ γη ώ^ιΒ νά α μώαη σία άμα,'Λ ιου διτου εχε έαεΐ κον τα κρεμασμένα καί γιά νά λά¬ βη πρός τουτο καιρό φώναξε στό οοϋλο τού νά πάρη ψωμΐ καί κραοί αιι π^λ/,ηκάρια. Μά καί ό κα/ΐειάν Γρηγόρης πού τδν ή'ξερε πόαο σβύίιος καί σχοπευιή; ή(0, δεν τοϋ ε δωκε καιρό νά κάμη ούιε ιήν έΐαχΐοχηκίνηοι άλλά τού φω νάζα: —Νάβρέ'ξωμ" 'Αγά, καί ό Ιζιβΐίζής άν «αί καζάλαβε πώ; δέν γλινώνει ιιειά άπαν ιάνάβρέξωμε »αΙ έτοιμάζεΐαι νά πηοήαη ατδ μίρος θ'ιοι; εϊ χβ πρεμασμένα τ' ά,ρματα τού ϋβέτλος ΰμως καί ό καηειάν Σηυρ'.δογΛηγό^ης πρίννά κου ν'ιαη τόν είχε πυροβολήαει καϊ ή σφαϊρα τόν βρηαε ατή κοιλιά καί βγαίνονν έξο) τα ίνιόα&ια ιου καί με τό φιυά- ρι πού κραιοθ ^ε ήϋ·Λε νά τα συγκρατηθή. %ήν ιδία ώρα καί ό Κουιασμανώλης πναοβι λά καί ξαπίώνεται νεκρδ. ανδ αϊμα τον ό αΐμοβόρος Τζιβι- τζης ' αί γλύιωοαν οί Χριοιι· αν οί άπό έ'να ϋ·η^ιώδΐ} Γενί τααρο. 2. Α Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ Ή 25 Μαρτίου έπέτειος τής Έ-θνικής ημών παλιγγε- νεσίας έωρτάσθη έν τή πόλει μας μετά έπισημότητος καί ένϋουσιασμοΰ. Σύμφωνα μέ τό πρόγραμ μα τής εορτής, εκδοθέν υπό τοϋ Δήμου Ρεθύμνης π^ό τής άνατολής τοϋ ηλίου οί σαλπΐγκταί τής Φρουράς καί ή μουσική τοϋ Δήμου περιήλθον την .πόλιν καί ά- νέκρουσαν τό έωθινόν τής ημέρας. Την Ιΐην π. μ.είς τόν ένταΰ θα Καθεδρικόν Ναόν χορο- στατοΰντος τοϋ Θεοφιλε- στάτου Έπισκόπου καί ολο¬ κλήρου τοΰ κλήρου της πό¬ λεως έτελέστ>η δοξολογία είς
την οποίαν παρέστησαν απα¬
σαι αί Πολιτικαί, Στρατι¬
ωτικαί, Δικαστικαί καί Δη¬
μοτικαί Αρχαί, οί Άντιπρό
σωποι των ξένων Κρατών
καί πλήθος ΙΙολιτών. Πρό
τοϋ Ναοϋ εϊχε σχηματισθή
πα^άταξις των Προσκόπων
καί τοϋ έντ-αϋθα 44ου τάγ-
ματος μετά τής φιλαρμονι·
κης τοΰ Δήμου. Εντύπωσιν
έπροξένησεν ή νέα μεγάλη
στολή των Αξιωματικών
τοϋ Στρατοϋ οί όποΐοι με¬
τέσχον τής τελετής.
Μετά τό πέρας τής δοξο-
λογίας οί έπίσημοι ό στρα-
τός καί τό πλήθος κατηυ-
■θύνθησαν πρός την πλατεί¬
αν τοϋ Μνημείου των 'Η-
ρώων δπου κατετέθησαν
πολλοί στέφανοι υπό τοΰ
Δήμου των Έφεδρικών Όρ
γανώσεων καί τοϋ Γυμνασί-
ου καί διαφόρων Σωματεί-
ων καί Συλλόγων.
Ό Άντιπρόεδρος τοΰ
Δημοτικοϋ Συμβουλίου κ.
Αντώνιος Καλαϊτζάκης κα-
ταθέτων στέφανον έξ όνόμα
τος τοϋ Δήμου Ρεθύμνης
προσεφώνησεν ώς εξής:
«Έφ'δσον υπό τόν Ου¬
ρανόν τής Ελλάδος ελευθέ¬
ρα ή Έλληνική ψυ/ή θά ε¬
ξακολουθή νά πρεσβεύτ) πά-
Ε8Ν1ΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΑΑΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙ3ΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΤΩΝ ΕΑΛΚΝΙΚΩΝ ΤΡΛΠΕΖΩΚ
6.93Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
7.15Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
7.7Ο9.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΚΑΤΑ©Ε2ΕΙ£ΠΑΡ' ΑΥΤΗ
Τη 31ο Δεκεμβριού 1929 Δραχ. 6.5δΟ.ΟΟΟ.ΟθΟ
Τή 30ΐ) Ίουνίου 1930 »"
Τί) 31 η Δεκεμβριού 1930 »
Τή 31τ] Δεκεμβριού 1931 »
ήτοι έντός δύο έτών αύξησις καταθέσεων κατ«
1200 περίπου έκατομμύρια.
Λόγω τι»ΰ /.ύρους «αί τής ίαχύος της ουγ-
•Λεντραί την άπεριάριστον έμπΐίϊτααύνην τοΰ
«οιναΰ ««ρέχουσα υπό τάς σημερινάς περεστά-
αεις απόλυτον ασφάλειαν διά τα Λαϊκά άπο»
ύ
ΔΕΚΤΑΙ ΚΑΤΑ©ΕΣΕϊ_
ΟΨΕΩΣ, ΠΡ09ΕΣΜΙΑΣ, ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ
Είς δραχμάς ή ξένον νόμισμα, υπό τούς συμφε-
ρωτέρους δρους.
τροπαραδότους αρχάς, καί
ή άνοοτερότηςυια έ'γκειται είς
τάς πράξεις έκείνας αί οποί¬
αι προάγουσιν την ηθικήν,
ώς αυτή έννοεΐται μέχρι σή¬
μερον καί τόν άλτρουϊσμόν.
Σύμβολα άνωτερότητος
θά παραμένωσιν τα όνόμα-
τα τόσων νεκρών των έν
πολέμοις νεκρών μας, καί ή
Έλληνική σκέψις, εύγνωμο-
νως πάντοτε πρός έκεί-
νους θά στρέφεται δι' δσα
υπέρ των έπιγενομένων ε¬
φρόντισαν.
Εύγνώμων καί ό Δήμος
Ρεθύμνης κατά την Εθνι¬
κήν ταύτην επέτειον καθ'
ήν πρωτοβουλία τού έορτά-
ζεται καί έν Ρεθύμντ) ή Έλ¬
ληνική Παλλιγγενεσία, μέ
την εύγενή εμπνευσιν ν' ά-
ποδώσΓ) φόρον τιμής είς την
μνήμην δλων έκείνων οΐτι¬
νες κατά καιρούς έπεσαν ά-
γωνιζόμενοι τόν άγώνα τής
καλυτέρας αυριον.
Προσέρχεται ευλαβώς είς
τό Ήρώον τής" νεωτέρας
έποποιΐας των τέκνων τού
καί καταθέτει δι' έμοΰ τόν
στέφανον τοΰτον».
Όμοίως ό κ. Γ. Ζανουδά
κις έκ μέρους των Έφεδρι¬
κών Σωματείων.
«Εύλαβητικοί προσκυνη-
τές τής Εερής μνήμης Σας οί
έ'φεδροι Άξιωματικοί και
Όπλϊτες τοΰ Νομοΰ Ρεθύ¬
μνης καταθέτουν τό στεφά-
νι αύτό.»
Κατόπιν επηκολούθησεν
3ταρέλασις τοΰ Στρατοΰ των
Προσκόπων καί δλων των
εκπαιδευτήριον τής πόλεως
διά τής Προκυμαίας πρό
τής Δημαρχίας δπου ευρί¬
σκοντο οί έπίσημοι.
Επηκολούθησε δεξίωσις
είς τό Δημαρχεΐοτ δπου αί
Αρχαί οί λοιποί Έπίσημοι
καί λαϊκαί όμάδες προσήλ¬
θον καί συνεχάρησαν τόν κ.
Δημαρχοΰντα έν φ κάτω¬
θι τοΰ Δημαρχείου έπαιάνι»
ζεν ή φιλαρμονική.
| Τό άπόγευμα την 4 μ. μ.
ώραν έωρτάσθη ή έπέτειος
τής άνεξαρτησίας μας καί έν
τή Μέση Σχολή τής πόλεως
μα; τή συμμετοχή των Επι
σήμων καί τοΰ Λαοΰ.
Κατ' αύτην προλογήσαν-
ί τος τοΰ κ. Γυμνασιάρχου ρή
τωρ τής ημέρας ήτο ό κ. Σου
καρας ένθουσιάσας τούς πα-
ρισταμένους καί χειροκρο¬
τηθείς ζωηρότατα.
Έπίσης έψάλησαν καί ά-
πηγγέλθησαν υπό μαθητών
διάφορα ποιήμαχα καί τρθί-
γούδια. Ιδιαιτέραν εντύπω¬
σιν έπροξένησεν ή δις Μαρία
Σπανδάγου άπαγγείλα<ΐα μέ εξαιρετικήν χάριν τό «χρυ- σό δακτυλίδι» τοΰ Πολέμη. Τό εσπέρας έφωτ,αγωγη- θη ή πόλις άναφθέντων των τόξων τής όδοΰ Άρκαδίου. Ή κίνησις τής κεντρικωτά- της άρτηρίας ήτο έξαιρετι- κή. Την 8ην ρσπερινήν περιελ θοϋσα την πόλιν ή μουσική τοΰ Δήμου καί άνακρούσα- σα την αποχώρησιν έσήμαι σε την λήξιν τής εορτής. ΟΑΪΟΣΤΟΥιΣΟΥΚΑΡΑ Ή μερά ή βημϊοινή στοδ κα- θενοΰ μας τβ μναλό ξ*ναθνμίζει πάλι ξεχωριστά γεγονότα πού στάθηχαν σταθμοί στόν 'θνΐ"ό μας δρόμο, μερά πού οί πρόγο- νοί μας βάζοινρ τα ΐεμέλια τοΰ εθνικβΰ μας σπιτιοΰ. Σ'ήμερα §λοι μας ξεκινοϋμε άπ τα β(ίΐ)η μεσα τής ψυχής μας προσκηνυτές εύλαβητικοί μεγά- λων πςθσπαθειών, μεγάλων θυ- βιών, μεγάλων κατορθωμάτων! Όλοι μας μοίάζουμε σάν νά τρα βοΰμε σέ μιά ίερή μέσ« λιτανεία πηγαίνοντες νά* πρθσ/.υνήσωμε τούς ματωμένους Ικείνους βω· μούς, ποΰ στήθηκαν άη' τούς ά- γωνιστές πού πέρασαν καί στρώ· σΰνε τή γή μέ τα κόκχαλά τους καί φέξανε την ίστορία μέ τή λάμψη τής όρμής καί τής ψνχής των, τούς βωμοΰς των σιδερένι- ων πολεμιστών τοΰ 2Γ.'. Σήμερα σάν "Ελληνες άληδΊ-' νοί Λς φέ^οϋ'χε μπροστά μας τίς μεγάλες δναμνήσεις πού στο- λ'ζουν τραγικά μά καί περήφανα τίς σκληρές περιπέτειες τής έ8νι- κής μας σταδιθδρομίας, Γιατί ΰστρρα άπό θριάμβους, ΰ'στερα άπό πυραμίδες πού σχη· ματίσθηκαν μέ κορμιά ήρώων καί μαρτύρων, ΰστερα άπό παι- άνβς καί άλλαλαγμού; νίκων ΰσ- τερα άπό παμμέγιστηλάμψητών τεχνών καί των γ^Μμμάτων μέγα λη συμφορά όλοσχερής κ'ατασΐοο φή συνέτριψε την §νδο£η φνλή μας ή υποταγή της οτόν τίιό ά-' μορφωτο στόν πιο καθυστεοϊμέ- νο γιά κεΐνο τόν κ«αρόν 'Ασιάΐη ό Κι'ίξαφανίοθηκε, χάθηκε σον- τρίφτηκε τό άστραπηβόλο στέμμα μαζύ μέ τό στερνόν βασιλιά πού στό αίμα τοο κυλίσΐηκε στήν πύ· λη τοδ Άγίου Ρωμανοϋ. Κι' άπίμειναν έκτοτε γυμνοί Χ7Ϊ ξεστηδιασμένοι σνήν παραλί α όπου τό χΰμα εριχνε §να πρός ενα τα ναυάγια των ε θνίκων έ- πίδων μίαν ποόί μίαν τίς σπνΐδες τής έθνικής κιβωτοΰ την όποιαν εΐχαν δνηρρυθή άθάνατη. 'Η άθάνατηκαί ενδο:η Ιλ'ηνικιά παιδεία, στήν άναμέιη λαμπάΐα τής οποίας μαζεύθηκαν καί προ· σκύνησαν οί λαοίδίπλωσε πένθιμα έλαβε στάοη Ολιβερής δναμονής σαιιε νά περάση ή κατάρα Μά ή καίάρα βάσταξι 400 χοόνκ» σιό διάστημα ιών δπ ία.ν χίλια κακά πε·ρ;σανε καίτό αΐμα χυ· νότ ινε ποτάμι. Μί πάνω άπ' τον αι μ «τος ι ό πνχτό κι' άσάλευτο πητάιιι, άπ* των «οκκάλων τό ίτοικτό το τςιί- ξιμο στο σωρό καί ιω,ν κοράκων τό άνατριχιαστικό κο«, φώς ά- ραιό, άχνό, καθσριθι έλ,τΛοφά· ρο ξηαέρωμα προβαλλει ή 25τοΟ Μάρτη τού 1821. Ναί» 25 Μάβτηΐ Ποίος αΐτό μδς δέν Εέρει τή μ?ρα αυτή, ποι· ός δέν «νατριχκίςει στύ βάθος τής ψυχή; στό άκουσμά τους. Μαγική μερά προορισμένη νά κραΐά άσ-ίγιΐσιη φωτία τοϋ ενθουσιασμόν ηλάϊ στήν οίσβε· στη τής εύγνωμοβύνη; φλόγα γι' αΰτούς πβύ κερδίσανβ τή λεντβ· Οΐά. 25 τού Μάρτ,η. Ήταν ή χοο νιά πού άπκυδηαμένοι οί "Ελλη- νβς άπο τα βάσανα τής μακρόχρο νης σκλαβ άς άρχιζαν τόν άγώ¬ να πού βάοτ,αξε όκτώ σχεδόν
27 Μαρΐίου1932
εκα
ΜΠΗΜΕΙΩΜΑΤ»
ΟΦΟΝΟΣ
ΤΟΥ ΤΖΙΒΙΤΖΗ ΤΟ
Κατά την έηοχή τής Τυνρ-
κθκραιίας α την Κρήιη οί πλέ¬
ον φοβερθί καί «ίμοβόοοι
Τθνρκοι ήσαν οί Άμπαδιώιες
οί όπβϊοι βννερίζονιο πό ώς
νά κάμη τα περιασό(ερα βασα
νιστήρια ηίϊ νά ακβιώιη ταύς
πβριααοΐέρου χριαιιανούς.
"ίίνας άπό τούς Άμπαδι&τες
αυτού* Τούρπου; ξακονβίδς
γιά (ήν θηβίωδία τον πού εί
χε καταστή δ φόβος καί ό
τρέμος των χριστιανών τής
Άμηα&ίας καί τοϋ Δήμον Με
λίμηων ήίο ό Τζιβιχζής δ ό-
ηοϊος κάτοικον3ε ατδ Βχ&ιιχ
κό κατά την έπανάσιααι τοϋ
1876. Ή Φηριωίίη τον ήιο
τόαη ώστα ώς λίγονν άκάμη
έπιζώντες χριστιανοΐ έβκόιω-
βε περιο<30ΐέρονς άπδ έ χαχά χριστιανόν*, μόνο καίά έξα- πριβωμένας πληροφορίας έσκό τα>0Β δέ'ΐα Μελιμπιανονς.
Τούς ΜεΙαμπιανούς δΐν ιούς
ακόιωαε ατδ χωριδ διότι έφο
βεΐτο νά'οθη, άλλά τού; έοκά·
χωΐΒ έκεϊ πού έργάζονιο σία
κτήματά των »ά δποΐα ήααν
κίτω άηδ ιδ Βα&ιακδ (οί κε-
ριοναίες των Μνλαμπιινών
καιέχουν ΟΙο τό νότι ■ τμήμα
τή; Άμπαδιάς). "Οπως δέ σέ
ό Χά τα μέρη τής 1ρήιης τού;
τέιοιονς αίμοβόρου; Τούρκου;
οί χριατιανοί έφρόνζιζιν μέ !
κάθε τρόπο νά τούς ξεπα-
οΐρεύουν (σκιιώνουν) τδ ί'διο
Εκαμαν καί οί Μεαμηι*νοί.
Ό καπετά Γρηγίρης Σχνριδά
κις γέννημα καί θρέμμα των
ΜβΙάμπων, ό οποίος μόλις
πρό όΐίγων μηνών ά.τέ^ανε,
καί βΐς την αχμή τής νεόοηίος
χον τόΊε έλαβε την άπόφαση
νά ξεπαατρέψη τδν τρομερά
Τζιβινζή. Μόλις τδ ΛπΒφάσι- '
σε δεν άναβάλλει άλλά σννεν- '
νοεΐΐΐαι χρνφά μ«μερικούς φί
λιυς τον καί πηγαίνουν σιό
Βΐθιακό καί κρνφό. καιρο· '
φυΧακτονν νά σκοτώσονν τδν ;
Τζίβιτζή άλλά αύτός ήτο ατδ >
Κλήμα 'ένα μικρό χωριδ ατδ '
Βα&ιαχό. "-4-μα τδ έ'μα&ε ό
καπβίάν Γρηγόρης παραχινά
τούς συνιρόφονς τον νά πάν
σιό ΚΙήμα άλλά δλοι οί συν .
τροφοι τον πλήν τοϋ 'Εμμα- ;
νουήλ Κο«ΐΐσάκη άΐζδ την Κρν',
α Βρύση Άγνωστον διά ποί· (
ούς Χόγθνς δέν έδέχ&ηζαν νά '.
πάν κτ έ'φνγαν. Ό καπείάν
Γρηγύρης δέν άπο9· ορύνειαι '
μέ μόνο αύιτροφο τδν Κον
τσομανώλη τρέχει ατδ λήμα
&Λθν άξ £*)[ε ΤίΙ^θδίΡθρη'θ'ή ά
Ύζιβιτζής άλεθε τίς έΐηέ* τον '
διότι βΐς· τό Βαθι»>.ό δέν ό.η
χε έλαιοτοϊββΐο, "Λμα ^ρ9·α·
σε σιό Κλήμα τρέχον» αιδ έ~
λαιοτρ,ιβειο καί την &3αν πού
έφθασαν ό Τζιβιτζής γύριζε
γύρω άπδ την στρώαη ν(Ί μέ
(ό φονάρι σΆ χέρια έ'·.5:<5ί· έ ληές ιττήν πέΐφα την οποίαν έ1- συρε 2ν.ι Άλογο. Την &ια ΰπον χά δύο παΐ ληχάρια παροναιάοτηκαν σεήν πόρια τού ελαιοτριβείον %δω· ναν ώς λ^«οι>ν κούτεΧο (άνναν
τήθηκαν) μ« τόν Τζιβιιζή για
τί ή βιρώΐη ήίθ μιροθίά
ΰιήν πορτα. ΜόΧιζ τον είδεν
δ Τοΰρχις έ<ηχίΙα8ε ιί τδν «ερίμενε' έ'δειί-β ό'^ως πώς δέν ΗατάΙαβς τούς α<*οαονς των καί *ρο"πάϋ·ηχε νσ τούς σ;ΐς στήν πρώτη σας άνάπτυ ζι, ή ιδία ίστορία γιά έλους μ«ς. =-Έυ.5ι δίΧηοί Ναί—Ναί! Πολύ καλά!—έφώναξαν τα άλγα ελαιόδενδρα κουνιών- τας τ* φΰλλα τους, άντί χει- ροκροτΐΐμάτων, γιά νά δεί- ξβ«ν την εύχαρίστπσι τους. ΠΑΛΑΙΟΝ ΡΕΘΥΜΗΟΗ Η ΔΗΜΑΡΧΙΑ ΤΗ! ΠΟΑΕΟΣ ΡΕΒΥΜ8ΒΣ Άπό την Εφημερίδα «ΑΡ ΚΑΔΙΟΝ» τής 23 Μαρτίου 1885 Άριθμ. Φύλλου 23. Συνεπεία φηφίσματος τού Δημοτικοϋ Συμβουλίου αυ¬ τής ύπ' αριθμόν 73 καί χρο¬ νολογίαν 25 Σεπτεμβρίου 1884 καί κατ' απόφασιν τού Γεν. Διοικητικοΰ Ευμβουλί- ουΚρήτης. Διακηρύττει ότι: Έκτίθησιν είς μειοδοσίαν την επισκευήν τού λιμένος τής πόλεως ταύτης σύμφωνα με τό υπό τού Άρχιμηχανι κου κ. Βαΐμόνδου Ραβά δι· άγραμμα καί τούς δρους τής έργολαβίας. Οί βουλόμενοι μειοδοτή- οαι άπευθυνθήτωσαν είς τό γραφείον τής Δημαρχίας μέ χρι τής 14 Άπριλίουήμέραν Κυριακήν καί ώραν 5 πρό μεσημβρίας ότε θέλει λάβει χώραν η όριστική κατακύ- ρωσις. Τό διάγραμμα καί οί όροι τής έργαλαβιας εισίν έκτε- θειμένοι έν τώ καταστήματι τής Δημαρχίας, ένθα δύναν¬ ται οί ένδιαφερόμενοι νά λά βωσι γνώσιν τούτων. Έν Ρεθύμνη 8 Μαρτιου1885 ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΕΙΚΟΣΙΤΕΤΡΑΩΡΟΝ γη ώ^ιΒ νά α μώαη σία άμα,'Λ ιου διτου εχε έαεΐ κον τα κρεμασμένα καί γιά νά λά¬ βη πρός τουτο καιρό φώναξε στό οοϋλο τού νά πάρη ψωμΐ καί κραοί αιι π^λ/,ηκάρια. Μά καί ό κα/ΐειάν Γρηγόρης πού τδν ή'ξερε πόαο σβύίιος καί σχοπευιή; ή(0, δεν τοϋ ε δωκε καιρό νά κάμη ούιε ιήν έΐαχΐοχηκίνηοι άλλά τού φω νάζα: —Νάβρέ'ξωμ" 'Αγά, καί ό Ιζιβΐίζής άν «αί καζάλαβε πώ; δέν γλινώνει ιιειά άπαν ιάνάβρέξωμε »αΙ έτοιμάζεΐαι νά πηοήαη ατδ μίρος θ'ιοι; εϊ χβ πρεμασμένα τ' ά,ρματα τού ϋβέτλος ΰμως καί ό καηειάν Σηυρ'.δογΛηγό^ης πρίννά κου ν'ιαη τόν είχε πυροβολήαει καϊ ή σφαϊρα τόν βρηαε ατή κοιλιά καί βγαίνονν έξο) τα ίνιόα&ια ιου καί με τό φιυά- ρι πού κραιοθ ^ε ήϋ·Λε νά τα συγκρατηθή. %ήν ιδία ώρα καί ό Κουιασμανώλης πναοβι λά καί ξαπίώνεται νεκρδ. ανδ αϊμα τον ό αΐμοβόρος Τζιβι- τζης ' αί γλύιωοαν οί Χριοιι· αν οί άπό έ'να ϋ·η^ιώδΐ} Γενί τααρο. 2. Α Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ Ή 25 Μαρτίου έπέτειος τής Έ-θνικής ημών παλιγγε- νεσίας έωρτάσθη έν τή πόλει μας μετά έπισημότητος καί ένϋουσιασμοΰ. Σύμφωνα μέ τό πρόγραμ μα τής εορτής, εκδοθέν υπό τοϋ Δήμου Ρεθύμνης π^ό τής άνατολής τοϋ ηλίου οί σαλπΐγκταί τής Φρουράς καί ή μουσική τοϋ Δήμου περιήλθον την .πόλιν καί ά- νέκρουσαν τό έωθινόν τής ημέρας. Την Ιΐην π. μ.είς τόν ένταΰ θα Καθεδρικόν Ναόν χορο- στατοΰντος τοϋ Θεοφιλε- στάτου Έπισκόπου καί ολο¬ κλήρου τοΰ κλήρου της πό¬ λεως έτελέστ>η δοξολογία είς
την οποίαν παρέστησαν απα¬
σαι αί Πολιτικαί, Στρατι¬
ωτικαί, Δικαστικαί καί Δη¬
μοτικαί Αρχαί, οί Άντιπρό
σωποι των ξένων Κρατών
καί πλήθος ΙΙολιτών. Πρό
τοϋ Ναοϋ εϊχε σχηματισθή
πα^άταξις των Προσκόπων
καί τοϋ έντ-αϋθα 44ου τάγ-
ματος μετά τής φιλαρμονι·
κης τοΰ Δήμου. Εντύπωσιν
έπροξένησεν ή νέα μεγάλη
στολή των Αξιωματικών
τοϋ Στρατοϋ οί όποΐοι με¬
τέσχον τής τελετής.
Μετά τό πέρας τής δοξο-
λογίας οί έπίσημοι ό στρα-
τός καί τό πλήθος κατηυ-
■θύνθησαν πρός την πλατεί¬
αν τοϋ Μνημείου των 'Η-
ρώων δπου κατετέθησαν
πολλοί στέφανοι υπό τοΰ
Δήμου των Έφεδρικών Όρ
γανώσεων καί τοϋ Γυμνασί-
ου καί διαφόρων Σωματεί-
ων καί Συλλόγων.
Ό Άντιπρόεδρος τοΰ
Δημοτικοϋ Συμβουλίου κ.
Αντώνιος Καλαϊτζάκης κα-
ταθέτων στέφανον έξ όνόμα
τος τοϋ Δήμου Ρεθύμνης
προσεφώνησεν ώς εξής:
«Έφ'δσον υπό τόν Ου¬
ρανόν τής Ελλάδος ελευθέ¬
ρα ή Έλληνική ψυ/ή θά ε¬
ξακολουθή νά πρεσβεύτ) πά-
Ε8Ν1ΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΑΑΑΔΟΣ
Η ΑΡΧΑΙ3ΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΤΩΝ ΕΑΛΚΝΙΚΩΝ ΤΡΛΠΕΖΩΚ
6.93Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
7.15Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ
7.7Ο9.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΚΑΤΑ©Ε2ΕΙ£ΠΑΡ' ΑΥΤΗ
Τη 31ο Δεκεμβριού 1929 Δραχ. 6.5δΟ.ΟΟΟ.ΟθΟ
Τή 30ΐ) Ίουνίου 1930 »"
Τί) 31 η Δεκεμβριού 1930 »
Τή 31τ] Δεκεμβριού 1931 »
ήτοι έντός δύο έτών αύξησις καταθέσεων κατ«
1200 περίπου έκατομμύρια.
Λόγω τι»ΰ /.ύρους «αί τής ίαχύος της ουγ-
•Λεντραί την άπεριάριστον έμπΐίϊτααύνην τοΰ
«οιναΰ ««ρέχουσα υπό τάς σημερινάς περεστά-
αεις απόλυτον ασφάλειαν διά τα Λαϊκά άπο»
ύ
ΔΕΚΤΑΙ ΚΑΤΑ©ΕΣΕϊ_
ΟΨΕΩΣ, ΠΡ09ΕΣΜΙΑΣ, ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ
Είς δραχμάς ή ξένον νόμισμα, υπό τούς συμφε-
ρωτέρους δρους.
τροπαραδότους αρχάς, καί
ή άνοοτερότηςυια έ'γκειται είς
τάς πράξεις έκείνας αί οποί¬
αι προάγουσιν την ηθικήν,
ώς αυτή έννοεΐται μέχρι σή¬
μερον καί τόν άλτρουϊσμόν.
Σύμβολα άνωτερότητος
θά παραμένωσιν τα όνόμα-
τα τόσων νεκρών των έν
πολέμοις νεκρών μας, καί ή
Έλληνική σκέψις, εύγνωμο-
νως πάντοτε πρός έκεί-
νους θά στρέφεται δι' δσα
υπέρ των έπιγενομένων ε¬
φρόντισαν.
Εύγνώμων καί ό Δήμος
Ρεθύμνης κατά την Εθνι¬
κήν ταύτην επέτειον καθ'
ήν πρωτοβουλία τού έορτά-
ζεται καί έν Ρεθύμντ) ή Έλ¬
ληνική Παλλιγγενεσία, μέ
την εύγενή εμπνευσιν ν' ά-
ποδώσΓ) φόρον τιμής είς την
μνήμην δλων έκείνων οΐτι¬
νες κατά καιρούς έπεσαν ά-
γωνιζόμενοι τόν άγώνα τής
καλυτέρας αυριον.
Προσέρχεται ευλαβώς είς
τό Ήρώον τής" νεωτέρας
έποποιΐας των τέκνων τού
καί καταθέτει δι' έμοΰ τόν
στέφανον τοΰτον».
Όμοίως ό κ. Γ. Ζανουδά
κις έκ μέρους των Έφεδρι¬
κών Σωματείων.
«Εύλαβητικοί προσκυνη-
τές τής Εερής μνήμης Σας οί
έ'φεδροι Άξιωματικοί και
Όπλϊτες τοΰ Νομοΰ Ρεθύ¬
μνης καταθέτουν τό στεφά-
νι αύτό.»
Κατόπιν επηκολούθησεν
3ταρέλασις τοΰ Στρατοΰ των
Προσκόπων καί δλων των
εκπαιδευτήριον τής πόλεως
διά τής Προκυμαίας πρό
τής Δημαρχίας δπου ευρί¬
σκοντο οί έπίσημοι.
Επηκολούθησε δεξίωσις
είς τό Δημαρχεΐοτ δπου αί
Αρχαί οί λοιποί Έπίσημοι
καί λαϊκαί όμάδες προσήλ¬
θον καί συνεχάρησαν τόν κ.
Δημαρχοΰντα έν φ κάτω¬
θι τοΰ Δημαρχείου έπαιάνι»
ζεν ή φιλαρμονική.
| Τό άπόγευμα την 4 μ. μ.
ώραν έωρτάσθη ή έπέτειος
τής άνεξαρτησίας μας καί έν
τή Μέση Σχολή τής πόλεως
μα; τή συμμετοχή των Επι
σήμων καί τοΰ Λαοΰ.
Κατ' αύτην προλογήσαν-
ί τος τοΰ κ. Γυμνασιάρχου ρή
τωρ τής ημέρας ήτο ό κ. Σου
καρας ένθουσιάσας τούς πα-
ρισταμένους καί χειροκρο¬
τηθείς ζωηρότατα.
Έπίσης έψάλησαν καί ά-
πηγγέλθησαν υπό μαθητών
διάφορα ποιήμαχα καί τρθί-
γούδια. Ιδιαιτέραν εντύπω¬
σιν έπροξένησεν ή δις Μαρία
Σπανδάγου άπαγγείλα<ΐα μέ εξαιρετικήν χάριν τό «χρυ- σό δακτυλίδι» τοΰ Πολέμη. Τό εσπέρας έφωτ,αγωγη- θη ή πόλις άναφθέντων των τόξων τής όδοΰ Άρκαδίου. Ή κίνησις τής κεντρικωτά- της άρτηρίας ήτο έξαιρετι- κή. Την 8ην ρσπερινήν περιελ θοϋσα την πόλιν ή μουσική τοΰ Δήμου καί άνακρούσα- σα την αποχώρησιν έσήμαι σε την λήξιν τής εορτής. ΟΑΪΟΣΤΟΥιΣΟΥΚΑΡΑ Ή μερά ή βημϊοινή στοδ κα- θενοΰ μας τβ μναλό ξ*ναθνμίζει πάλι ξεχωριστά γεγονότα πού στάθηχαν σταθμοί στόν 'θνΐ"ό μας δρόμο, μερά πού οί πρόγο- νοί μας βάζοινρ τα ΐεμέλια τοΰ εθνικβΰ μας σπιτιοΰ. Σ'ήμερα §λοι μας ξεκινοϋμε άπ τα β(ίΐ)η μεσα τής ψυχής μας προσκηνυτές εύλαβητικοί μεγά- λων πςθσπαθειών, μεγάλων θυ- βιών, μεγάλων κατορθωμάτων! Όλοι μας μοίάζουμε σάν νά τρα βοΰμε σέ μιά ίερή μέσ« λιτανεία πηγαίνοντες νά* πρθσ/.υνήσωμε τούς ματωμένους Ικείνους βω· μούς, ποΰ στήθηκαν άη' τούς ά- γωνιστές πού πέρασαν καί στρώ· σΰνε τή γή μέ τα κόκχαλά τους καί φέξανε την ίστορία μέ τή λάμψη τής όρμής καί τής ψνχής των, τούς βωμοΰς των σιδερένι- ων πολεμιστών τοΰ 2Γ.'. Σήμερα σάν "Ελληνες άληδΊ-' νοί Λς φέ^οϋ'χε μπροστά μας τίς μεγάλες δναμνήσεις πού στο- λ'ζουν τραγικά μά καί περήφανα τίς σκληρές περιπέτειες τής έ8νι- κής μας σταδιθδρομίας, Γιατί ΰστρρα άπό θριάμβους, ΰ'στερα άπό πυραμίδες πού σχη· ματίσθηκαν μέ κορμιά ήρώων καί μαρτύρων, ΰστερα άπό παι- άνβς καί άλλαλαγμού; νίκων ΰσ- τερα άπό παμμέγιστηλάμψητών τεχνών καί των γ^Μμμάτων μέγα λη συμφορά όλοσχερής κ'ατασΐοο φή συνέτριψε την §νδο£η φνλή μας ή υποταγή της οτόν τίιό ά-' μορφωτο στόν πιο καθυστεοϊμέ- νο γιά κεΐνο τόν κ«αρόν 'Ασιάΐη ό Κι'ίξαφανίοθηκε, χάθηκε σον- τρίφτηκε τό άστραπηβόλο στέμμα μαζύ μέ τό στερνόν βασιλιά πού στό αίμα τοο κυλίσΐηκε στήν πύ· λη τοδ Άγίου Ρωμανοϋ. Κι' άπίμειναν έκτοτε γυμνοί Χ7Ϊ ξεστηδιασμένοι σνήν παραλί α όπου τό χΰμα εριχνε §να πρός ενα τα ναυάγια των ε θνίκων έ- πίδων μίαν ποόί μίαν τίς σπνΐδες τής έθνικής κιβωτοΰ την όποιαν εΐχαν δνηρρυθή άθάνατη. 'Η άθάνατηκαί ενδο:η Ιλ'ηνικιά παιδεία, στήν άναμέιη λαμπάΐα τής οποίας μαζεύθηκαν καί προ· σκύνησαν οί λαοίδίπλωσε πένθιμα έλαβε στάοη Ολιβερής δναμονής σαιιε νά περάση ή κατάρα Μά ή καίάρα βάσταξι 400 χοόνκ» σιό διάστημα ιών δπ ία.ν χίλια κακά πε·ρ;σανε καίτό αΐμα χυ· νότ ινε ποτάμι. Μί πάνω άπ' τον αι μ «τος ι ό πνχτό κι' άσάλευτο πητάιιι, άπ* των «οκκάλων τό ίτοικτό το τςιί- ξιμο στο σωρό καί ιω,ν κοράκων τό άνατριχιαστικό κο«, φώς ά- ραιό, άχνό, καθσριθι έλ,τΛοφά· ρο ξηαέρωμα προβαλλει ή 25τοΟ Μάρτη τού 1821. Ναί» 25 Μάβτηΐ Ποίος αΐτό μδς δέν Εέρει τή μ?ρα αυτή, ποι· ός δέν «νατριχκίςει στύ βάθος τής ψυχή; στό άκουσμά τους. Μαγική μερά προορισμένη νά κραΐά άσ-ίγιΐσιη φωτία τοϋ ενθουσιασμόν ηλάϊ στήν οίσβε· στη τής εύγνωμοβύνη; φλόγα γι' αΰτούς πβύ κερδίσανβ τή λεντβ· Οΐά. 25 τού Μάρτ,η. Ήταν ή χοο νιά πού άπκυδηαμένοι οί "Ελλη- νβς άπο τα βάσανα τής μακρόχρο νης σκλαβ άς άρχιζαν τόν άγώ¬ να πού βάοτ,αξε όκτώ σχεδόν
Η ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ
ΡΕΘΥΜΝΗΣ
«ΒΗΜΑ» Ή »Αγρο-
τίκή Τραπέζα μέλλει ν»
παραλάβη τό έλαιον πα-
ρά των παραγωγών, αλλα
θά θέλει νά αυμψηφίαη
είς την αξίαν αυτού τας
διαφόρους οφειμας ού¬
τως ωστε οί πενομενοι
σήμερον παραγωγείς δεν
θά λάβουν τίποτε. Έπι-
καλείται τό ενδιαφέρον
των αρμοδίων καί τονι-
£ει ότι ό τελευταίος περΐ
έλαιοπαραγωγής , νόμος
σκοπόν έχει την ανακού¬
φισιν των «αραγωγών,
ΧΑΝΙΩΝ
«ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΝ» Ή έ
πέτειος της έβνικής παλιγ-
γενεσίας, τού Εύαγγελιαμοΰ
τής θεοτόκου καί τής «να-
κηρύξεως τής Δημοκρατίας
έν Ελλάδι ευρίσκει την χω
ραν άσπαίρουσκν υπό τό πελ
μα άπηνοΰς οΐκονομικής κρί
νια μέ δρμή παιδιοϋ άπηκτου
καίνένθθυσιασμένου.
Άγνός καί ένθοοσιασμένος μέ
ττ) φλόγα μέσα τού τής λευτερι-
δς άρχίζει τόν άγώνα.
Κι' είπαν έμπρόςνάενα εϊναιτό
στάδιο καί έ'να τό ά^ώνισμα στό
βάθος τού δύσκολου δρόμου μ'
έ'να στεφάνι στό χέοι μάς περιμέ
νει ή άποθέωσι.
Σκληρός καί μακροχρόνιος ή
τανε δ αγώνας.
Γρομάζει κανένας ουλλογιζό-
μενοςτούς τεράστιους άριθμούς
των θυμάτων. Πνίγεται στό αί-
μα ή Έλλάδα καί ή άτμόσφαιρα
γεμίζει άπό την άχνα τοϋ θανά-
του. Καί στό χορό αύτό τοϋ τ}α·
νάτου άδερφάδες, μανάδες, γυ-
ναΐκες των σκωτομένων άγωνί-
ζονται νά πάρουν §κδίκησι γι' αύ
τού; πού χασάν.
Όμως μπροστά στήν κατασ-
τβοφή πού μπροστά της άνατοι-
χιάζει κάθε ψυχή ίδέτε τό φώς
τή λάμψη πού ίεχύνε'αι άπ' τή
συνέχεια τού αγώνος.
Στεργιά καί θάλασσα στήνον-
ται πεοίλαμποα τρόπαια καί ά-
πειρες φοοές «τκοΰγεται άνάμε·
σα άπό φλόγες και άπό κύματσ
ή βοοντώδης φωνή τού νεάπε-
ρου Σαμψώνα τής θαλάσσας
«Πασά δ Κανάρης σέ καίτει»
είναι όμως πάρα πολύ δύσκολο
νά βρή κανείς έπίθετα άμετα-
χείριστα, άγνά, παρθένα νά
μποροδν νά βαστάξουνε τό βά·
οος τής δόξας των ήρώων αυτών
τί όπβΐοι μέ τό χέρι τού; πλέ-
Ιανε τό αμάραντο στεφάνι τής
Έλλάδας, άπ' το δένδρο πού
φύτρωσε στό παρθένο χώμα
πού στήθηκαν τα τρόπαια τοϋ
Βαλςετσιοϋ τής Γρυβιάς, τής
'Αλαμάνας, τής Τριπολιτσάς,
τής Άράχωβας, των Δερβενα-
κιών τού Μεσολογνιοϋ κλπ. τό
δένδρο κεΐνο μέ κλαδιά τοϋ ό-
ποίου στολίσανε τό μετω.ιό τους
οί ήρωίδες τού Ζαλόγγου καί
τού Μεσολογγίου, τό δέντρο έ-
κεΐνο πού άπ' τόν ούρανό τό
Ιφερε ή δόξα μονάχη στών ψαρ-
ρών τττν όλόμαυρη ράχη ....
Γι° αυτού; τού; ρήρω"ς, γι'
αύτούς τούς τιμημ'ένονς πολε-
μιστές, γι' αύτούς τούς Ιργάτες
τής λευ-εοιας ής>θαμε δώ σάν
μυστικοί προσκυνητές νά άπο-
δώοουμε Ινα έλάχιστο φόρο
εύγνωμοούνης μέ την έ?πίδα καί
την θελησι δ^ιως Οπω; ζήσουμε
στό Ι;ής έν ιίρή >η γ,ατί δέν πρέ
πει νά^ξεχνάμϊ πώς ό παγκόσμι-
ος πόλρμσς. ή παγχόσμπ αυτή
κραιπάλη στά δίχτυα τής δ-κκας
μπλέχτην.ρ άδύναιο >αί άκακο
άονί ή Έλλάδα, άνάμεσα σέ
Ισχυρούς καί λ'σασμίνβυς λύ
Χους ιΐναι ά-<όμη Λνοιχτέι,: Σταλαγματιά σταλαγματιά τής Ιφυγε το «Ιμα Ι ! ! 1» Καί τελειώνει 6 ρήτωρ διά ωραίας καί ζωντανής ποός τθύς μαθητάς ποοολ.αλιας, Ι ■ Β^εΐ ΐι-»___________________ «« ΠΑΡΑΜΕΙΝΗ ΩΣ ΕΧΕΙ ΗΠΑΡΟΥΣΑΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΜΕ ΣΥΜΠΤΥΞΙΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ ΑΘΗΝΑΙ 26 Μαρτίου ώρα 22.3Ο' (Ιδιαίτερον τη- λεγοάφημα «Τύπου»). 'Αριθμός τηλεγρ. 23110 Παρά τάς προσπαθείας τοΰ κ. Μαξίμου όπως ό κ. Τσαλδάρης δεχθεΐ νά σχημα τισθή Οικουμενικήν Κυβέρ νησίς, οί άδιάλλακτοι επε¬ κράτησαν, έπηρεάσαντες τόν αρχηγόν τοΰ Λαΐκοΰ κόμ- ματος. Τοιουτοτρόπως ό σχημα- τισμδς τής Ο'ικουμενικής 9ε ωρεΐται ναυα-νήαας, όπόιε θά παραμείνη ή παροϋσα Κυβέρνησις ώς εχει μέ την διαφοράν δτι θά συμπτυ- ι χθοϋν τα τρία πβλεμικά Ύπουργεΐα, Στρατιωτικών, Ναυτικών καί Άεροπορίας είς εν καί τα ύπουργεΐα Προ νοίας καί Ύγιεινής είς έ'ν Υπουργείον. ΘΑ ΕΠΕΛΘΗ ΜΕΙΩΣΙΣ ΕΙΣ ΠΟΣΟΣΤΟΝ 25 0)0 ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΕΣ^ι^ΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΜΑΣ ΤΟ ΚΑΤΑΡΤΙΖΟΜΕΝΟΝ "ΥΠΟ ΤΟΥ κΓμΑΡΗ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ ωρο 22.30', (Ιδιαίτερον ' ΑΘΗΝΑΙ 26 Μαρτίου νομοσχέδιον περί μεταΐρο- ] πής τοϋ Έσωτ,ερικοϋ Δημο¬ σίου χρέους. Κ /.τα τό νομοσχέδιον του¬ το Οά επέλθη μείωσις τοΰ ωρσ , ( τηλεγράφημα «Τύπου». "Αριθ. τηλεγρ. 23110. Καθ' α πληροφορούμεθα Ό Ύπουργός των Οίκονο ίζ Ό Ύπργς μικών κ. Μαρής καταρτίζει τόχου τοΰ Δημοσίου χρέους είς ποσοστόν 25 ο) «.Προσέτι δέ έν τφ νομοσχεδίφ τούτω περιλαμβάενται καί ή κατάρ γησις των λαχνών καί δίδε¬ ται τεσσαρακονταετής πρυ- θεσμία έξοφλήσεώς των. σεως. Την Ελληνικήν ψυ· ι χήν βαρύθυμον καί σπαρά- ' σουσαν υπό τό κράτος δημα γωγίας καί ήττοπαθείϊς. Εΰ- χεται όπως έπέλθει τέλος ή . όμόθυμος συνεννόησις τού ; πολιτικού κόσμου ήτις είνε απολύτως άναγκαία διά τόν ' κατευνασμόν των πνευμά- ί των. Ι «ΚΗΡΥ3» Χαιρετίζει την μεγάλην ημέραν τής 25ης Μαρτίου και συνιστά ΰάρρος καί καρτερίαν είς τόν "Ελ¬ ληνικόν λαόν. Τονίζει ότι πας άληθινός "Ελλην πρέπει νά είναι πλήρης ελπίδας διότι περιπέτεια η μαστίζου σα μετά σύμπαντος τοΰ κό¬ σμου καί την πατρίδα μας θά είναι παροδική. «ΗΧΩ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ» Παρουσιάζει την χώραν ώς ευρισκομένην πρό τού διλή- ματος. Μόνη λύσις είναι ή άναστολή των μεταβολών των τοκοχρεωλύσιον των ε¬ ξωτερικών δανείων. Ή Κυ¬ βέρνησις θέλει νά παραιτη¬ θή διότι άν θέλει ν' άντιπε- τωπίση αποτελεσματικώς τή ν κατάστασιν είναι άνάγκη νά λάβη αύστηρά μέτρα τα ©- ποΐα θά πλήςόρυν συμφέρον¬ τα όμάδων ή καί τας"εων· Τοθτο όμως δέν συμφέρει είς παραμονάς έκλογών. «ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΛΟΓΟΣ» Εξαίρει την σημασίαν τής Έϋνικής μας εορτής, ϊονί- ζει ότι οί μεγάλαι μας πρό- γονοι μέ την πίστιν καί αύ- τοπεποίθησιν κατώρθωσαν νά στήσουν τό άκάλυπτον μνημεΐον τής άρετής καί της ανδρείας πρό τού οποίου καταθέτομεν ημείς τόν φό¬ ρον της εύλαβειας μας. «ΕΣΠΕΡΙΝΟΙ; ΤΑΧΥ- ΔΡ©ΜΟΣ» Πλέκει τό έγχώ μιον τής Έθνικής μχ- πχ- λιγγενεσίας διά τον κ. Βενι ζέλον άναφέρει ότι υπήρξεν άνηρ ό οποίος έπετέλεσιν τό έργον τοΰ πεπρωμένου πε ρατώσας την εθνικήν μας αποκατάστασιν. ί£ύ;ος περι- συνέλεξεν τάς ηθικάς καί υλι κάς δυνάμεις τού εθνους τάς έχειρίσθιι καί τάς κατηύβηνε ούτως ώστε νά επιτύχη την μεγίστην απόδοσιν. 'Εκφράζει την έλπίδα ότι (ι; την Η ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙ 25 Μαρτίου ώρα 2'ά.'όΟ'. (Ιδιαίτερον τηλεγ^άφημα «Γύπου». Αριθ. Τηλεγραφ. 22166 Είςτό Συμμ'ουλιοντών άρχη γών των κομμάτων ό κ. Βε- νιζέλος ανέπτυξεν εην κατά¬ στασιν ώς καί ιάς ένόεικνυο μέναςλύσεις θ^ωρήσας έπι- βο|^ημένιτ|ν ί)ιά τα συμψέ- ροντα τής χώρας ιόνκαταρ- ΐιομον της Οίκουμενικής. Κατ' αρχήν σι-νεφα,νΐΊσαν ολοι οί άρχηγοίπλήν ΐοϋ κ. Τσαλδάρηι» όσιις έζήΤ^|σ^ν τριήμερον προθεσμία Λιά νά φ^ Απεφασίσθη δτι Οά συ- νεΛϋη πάλιν νέον Συμβού¬ λιον άρχηγών την Δευτέραν είς το Μεγαρον τοϋ Πρυέ- ρ.^υ τής Δημοκρατίας. την καμπήν τής σταδιοδρο- μια; μα; ό πολιτικος κοσμος τής χώρας Βά συνασπισθη και βχ Οωση χείραν είλικρι- νου; συνερνασιαί έπ' άγα- θώ της πατρΐθος. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ -^ «ΔΡΑΣΙΣ» Κάνει την εμ¬ φάνισιν της όιά πρώτην φο¬ ράν καί αναπτύσει το πρό- γραμμα συμφώνως μέ τό ό- ποίον ϋα |1αθίση. Αναφέρει ότι Μ στρεψη ΙΟιφς την προ σοχήν της πρός τους αγρότας κα* επαγγόλματιας υπαλλή- λους και εργάτας και ιί' άφι- ερωση Ολην την Ουναμιν της πρυς υποστήριξιν των. ΝΟ'ϋ Λΰιάζ&ι την σημασίαν τής ϋλληνι- κηςέπαναοτασεως. Λέγει ότι ή σημεριναί πολιτικη και οί· κονομικη κρισιμοτης οεν όια φερει των «δριοόων τού έ- ίϊαναστατικου αγώνος. Ή οξύτης της παγκοσμίου κρί- θοως η μβιωσις τής εξωτβρι- κής συνορομης έδευσμευσαν την ϋλλ,αθα και τής ώδήγη σαν κις το σταθιον τής κρισι μοτοτος αυτής το οποίον ή- Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΑΙ Α ΤΗΝ ΚΑΣΤΡΟΥΦΟΥΑΑΝ ΑΘΗΝΑΙ 25 Μαρτίου ωρα 5.50 π·)ωϊνή.( Ιδιαίτε¬ ρον τηλεγράφημα «Τύπου». Πέμπτην πρωϊνήν εξεδόθη απόφασις δικαστη,μου δίκην Φούλας, Κάστρου, Φούλα θάνα¬ τον. Γιαννούλα ίαόβια Μο- σκιός είκοσαετίανΜα-ϊουλό- πουλος εΐκοσάμη,νον καρρα- γωγεΐς απηλλάγησαν. ΣΗΜ. «Τύπου». Τα τηλεγραφήματά μας χοΰΐα έτοιχοκολλ,ήθ.,σαν χϋές καί προχϋές ίνα λάβουν γνώσιν οί έντός τής πόλεως άναγνώ σιαι έπειδη λό>φ ιής άργί-
ας δέν έξεδόθημεν.
ΤΟ ΑΗΜΟΤ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
Λόγω τού περιεχομέ-
νου τού Κυριακάτικου
«Τύπου» ή συνέχεια της
δημοσιεύσεωςτών πρακτι
κων τής, συνεόριάσεως τ α ΰ
Δημοτικοΰ μας Συμ^ου-
λίου θά συνεχισθή είς τό
φύλλον τής Τρίτης.
δή διατρέχει. Μόνον ή πί¬
στις πρός τούς μεγάλους
πρωτοπορους της όυναται
να την σωσιι·
ΑΘΗΝΩΝ
«ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ»
—Διά τής άνακοινώσεως
τής αποφάσεως τής Δημο-
σιονομικης 'ϋριτροπης τό
'ϋλληνικυν Οραμα εγ/ίςει
πρός την λ,ύσιν τού, επφα
λεται όε ό σχημαΐισμος έιίνι
κης Κυβερνήσεως, οιοτι άλ
πό αυτήν βςαρταται η έπιτυ
χια τού.
«ΕΛΐί,ϊβΕΡΟ^ ΑΝΘΡ^
11θ_—11ου ευρίσκει το ϋαρ-
ρος η Κυμερνησις νά συγκρα
τειταιεπιτής αρχής;'ϋ υε-
σις της είναι βκει πυυ λ,ογο·
Οοΐουν οί Πα5?α|1αται τού Νο
11 ΐΙΙ
ΆποκλΛστικώ^
υπευθυνος όια την καΧα·
στροφήν είν***· ό «■
ΤΩΝ ΧΡΕΩΛΥΣΙΩΝ
ΑΘΗΝΑΙ ^ 26 Μαρτίου
ώρα 22.30. ( Ιδιαίτερον τη
λεγράφημα «Τύπου).1
Αριθ. 23.110
Άπό τής 15 "Απριλίου
άρχεται ή άναστολή των χρε
ωλυσίων των εξωτερικών
μας δανείων.
Τα χρεωλυσία ταυτα Οά
καταβάλλωνίαι είς δραχμάς
είς τή ν Τράπεζαν τής Ελ¬
λάδος.
λος, φεύγων δέ πρέπει νά
διαλύση τάς ανησυχίας δτι
διά νά μάς δώσουν δάνειον
εζητήθησαν πολιτικαί δε·
σμεύσεις φύσεως διεθνοϋς.
«ΑΘΗΝΑ·ΓΚΑΝΕΑ»Δια
τής αποφάσεως τής Δημοσιο
νομικής Έπιτροπής ή κατά¬
στασις διαγράφεται δύσκο-
λος δχι δμως καί τραγική.
Παρ' δλους τούς άλλαλαγ-
μούς των γνωστών εφημερί¬
δων ό Ελληνικάς λαός θά
διατηρήση την ψυχραιμίαν
τού.
«ΕΣΤΙΑ» Δέν είναι κατάλ
ληλος ή στιγμή όι' ιερεμία-
δας οΰτε διά έπιζήτησιν εύ-
θυνών. "Εχει κοινώς άνα·
γνωρισθή δτι διά νά άντιμβ-
τωπισθοΰν οί κίνδυνοι οί ό·
ποΐοι έπισσωρεύονται «ατά
τής χώρας πρέπει νά συνερ¬
γασθούν δλα τα κόμματα.
«ΚΑΘΗΜΕΡΙΚΗ» Τό θε-
μελιώδες λάθος τού κ. Βενι¬
ζέλου υπήρξεν ή πίστις τού
πρός τούς ξένους πρός τούς
όποίους ύπεδούλωσε πάντο
τε τόν ιόπον μας, τόν επώ¬
λησεν είς αΰτους έγινε πρά·
κτωρ καί στρατολόγος των.
Οί ξένοι δέ είς ανταλλαγήν
καί ευγνωμοσύνην κατεποό·
δωσαν την Έλλάδα κατά
την Μικρασιατικήν καταστρο
φήν. Οί ξένοι εάν θέλουν
"τόν Βενιζέλον τόν θέλουν
διά νά χρησιμοποιοΰν έπ' ω¬
φελεία των την ίοχύν τού.
«ΠΑΤΡΙΣ» Κατηγορεϊ τό
λαϊκόν κόμμα ώς άντυτολι*
τευύμενον άπό συστήματος
τόν κ. Βενιζέλον καί έπιρ(ή·
πασντα είς αυτόν δλαζ τας
ευθύνας τής σημερινής κατο
στάσεως. Τονίζει ότι πρός
ζήτησιν των εύθυνών υπάρ¬
χη «αιρός μέχρι ιής ημέραι
όμως έκείνης ή Ελλάς πρέ-
πει νά παρουσιάση ενιαίον
μέτωπον έναντι των προκυ-
ψασών δυσχερειών. Τό λαϊ¬
κόν κόμμα οεν πρέπει νά λι·
ποτακτήση άπό τό καθήκον
τού διότι σήμερον δέν ποό"
κείται περί προσώπων μο·
νόν, άλλά περί ύψιστον έ-
θνικών συμφερόντων.
«ΠοΛΓΙΈΙΑ» Δημοσιεύει
σενέντυξιν τοϋ συνταξειδεΰ·
σαντος έκτάκτου άπεσταλμβ
νού της της μετά τοΰ έπανα-
κάπτοντος Ύπουργοΰ των
Οΐκονομικών κ. Μαρή- ^
μοσιεύει τος δραματικβί 'Π'
μέρας των συνεννοήσεων
δΐς Παρισίους, «αί τέλος «να
φέρει την άπαισιοδοξίαν τοΐ
κ. Μαρή διά την οικονομι¬
κήν κατάστασιν ή όποιβ οεν
παρουσιάζει καμμίαν βελτιω
σιν.
είναι τα εύγεατότερα δλων.
•ΑπΐΟ.Τ^Η-
'Αί1"
ήν στιγμήν η
έξλίσσε
γνώμης έ_
ί σημείων της ό
,-ιοθέσεως.
'Εχεϊνο που
τόςνάή
δτι όφείλουν δλοι οί«
νοΰντεςπολίται νάγίν
διώκται τής νευ#«
ύ της ήποπαθείας,
,ιοίαν διαχύνει παντο< φνος τύπος. Είναι ώς χβίσιμοι αί στιγμ οποίας διατρέχομεν κα πιθανόν νά αντιμ&το μέν οικονομικάς στενι άς τάς οποίας όέν άντ ίίοαμεν ποτέ μέχοις άνατείλουν καλλίτερ {αι. Καί αί ημέραι αι σφαλδς θ« άναχείλου ϋ πρός τούτο είναι ό νέ ό,τλιστΚόμεν δλοι μ ?ος καί υπομονήν · ι ώίσωμεν χά ώχα μ ιο κήρυγμα τής ήττ0 «5Γο οποίον άπό ά μ κοομοκοατείρας Ά κοά ε1Χε ΛοοκολΑιει ; 0}"ον πανικόν. Άλλ' ^ 6 δια Ρ^υν^ 7 Υ»βω άπό χον Γ ; ? α» -τα
ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ
ΡΕΘΥΜΝΗΣ
«ΒΗΜΑ» Ή »Αγρο-
τίκή Τραπέζα μέλλει ν»
παραλάβη τό έλαιον πα-
ρά των παραγωγών, αλλα
θά θέλει νά αυμψηφίαη
είς την αξίαν αυτού τας
διαφόρους οφειμας ού¬
τως ωστε οί πενομενοι
σήμερον παραγωγείς δεν
θά λάβουν τίποτε. Έπι-
καλείται τό ενδιαφέρον
των αρμοδίων καί τονι-
£ει ότι ό τελευταίος περΐ
έλαιοπαραγωγής , νόμος
σκοπόν έχει την ανακού¬
φισιν των «αραγωγών,
ΧΑΝΙΩΝ
«ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΝ» Ή έ
πέτειος της έβνικής παλιγ-
γενεσίας, τού Εύαγγελιαμοΰ
τής θεοτόκου καί τής «να-
κηρύξεως τής Δημοκρατίας
έν Ελλάδι ευρίσκει την χω
ραν άσπαίρουσκν υπό τό πελ
μα άπηνοΰς οΐκονομικής κρί
νια μέ δρμή παιδιοϋ άπηκτου
καίνένθθυσιασμένου.
Άγνός καί ένθοοσιασμένος μέ
ττ) φλόγα μέσα τού τής λευτερι-
δς άρχίζει τόν άγώνα.
Κι' είπαν έμπρόςνάενα εϊναιτό
στάδιο καί έ'να τό ά^ώνισμα στό
βάθος τού δύσκολου δρόμου μ'
έ'να στεφάνι στό χέοι μάς περιμέ
νει ή άποθέωσι.
Σκληρός καί μακροχρόνιος ή
τανε δ αγώνας.
Γρομάζει κανένας ουλλογιζό-
μενοςτούς τεράστιους άριθμούς
των θυμάτων. Πνίγεται στό αί-
μα ή Έλλάδα καί ή άτμόσφαιρα
γεμίζει άπό την άχνα τοϋ θανά-
του. Καί στό χορό αύτό τοϋ τ}α·
νάτου άδερφάδες, μανάδες, γυ-
ναΐκες των σκωτομένων άγωνί-
ζονται νά πάρουν §κδίκησι γι' αύ
τού; πού χασάν.
Όμως μπροστά στήν κατασ-
τβοφή πού μπροστά της άνατοι-
χιάζει κάθε ψυχή ίδέτε τό φώς
τή λάμψη πού ίεχύνε'αι άπ' τή
συνέχεια τού αγώνος.
Στεργιά καί θάλασσα στήνον-
ται πεοίλαμποα τρόπαια καί ά-
πειρες φοοές «τκοΰγεται άνάμε·
σα άπό φλόγες και άπό κύματσ
ή βοοντώδης φωνή τού νεάπε-
ρου Σαμψώνα τής θαλάσσας
«Πασά δ Κανάρης σέ καίτει»
είναι όμως πάρα πολύ δύσκολο
νά βρή κανείς έπίθετα άμετα-
χείριστα, άγνά, παρθένα νά
μποροδν νά βαστάξουνε τό βά·
οος τής δόξας των ήρώων αυτών
τί όπβΐοι μέ τό χέρι τού; πλέ-
Ιανε τό αμάραντο στεφάνι τής
Έλλάδας, άπ' το δένδρο πού
φύτρωσε στό παρθένο χώμα
πού στήθηκαν τα τρόπαια τοϋ
Βαλςετσιοϋ τής Γρυβιάς, τής
'Αλαμάνας, τής Τριπολιτσάς,
τής Άράχωβας, των Δερβενα-
κιών τού Μεσολογνιοϋ κλπ. τό
δένδρο κεΐνο μέ κλαδιά τοϋ ό-
ποίου στολίσανε τό μετω.ιό τους
οί ήρωίδες τού Ζαλόγγου καί
τού Μεσολογγίου, τό δέντρο έ-
κεΐνο πού άπ' τόν ούρανό τό
Ιφερε ή δόξα μονάχη στών ψαρ-
ρών τττν όλόμαυρη ράχη ....
Γι° αυτού; τού; ρήρω"ς, γι'
αύτούς τούς τιμημ'ένονς πολε-
μιστές, γι' αύτούς τούς Ιργάτες
τής λευ-εοιας ής>θαμε δώ σάν
μυστικοί προσκυνητές νά άπο-
δώοουμε Ινα έλάχιστο φόρο
εύγνωμοούνης μέ την έ?πίδα καί
την θελησι δ^ιως Οπω; ζήσουμε
στό Ι;ής έν ιίρή >η γ,ατί δέν πρέ
πει νά^ξεχνάμϊ πώς ό παγκόσμι-
ος πόλρμσς. ή παγχόσμπ αυτή
κραιπάλη στά δίχτυα τής δ-κκας
μπλέχτην.ρ άδύναιο >αί άκακο
άονί ή Έλλάδα, άνάμεσα σέ
Ισχυρούς καί λ'σασμίνβυς λύ
Χους ιΐναι ά-<όμη Λνοιχτέι,: Σταλαγματιά σταλαγματιά τής Ιφυγε το «Ιμα Ι ! ! 1» Καί τελειώνει 6 ρήτωρ διά ωραίας καί ζωντανής ποός τθύς μαθητάς ποοολ.αλιας, Ι ■ Β^εΐ ΐι-»___________________ «« ΠΑΡΑΜΕΙΝΗ ΩΣ ΕΧΕΙ ΗΠΑΡΟΥΣΑΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΜΕ ΣΥΜΠΤΥΞΙΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ ΑΘΗΝΑΙ 26 Μαρτίου ώρα 22.3Ο' (Ιδιαίτερον τη- λεγοάφημα «Τύπου»). 'Αριθμός τηλεγρ. 23110 Παρά τάς προσπαθείας τοΰ κ. Μαξίμου όπως ό κ. Τσαλδάρης δεχθεΐ νά σχημα τισθή Οικουμενικήν Κυβέρ νησίς, οί άδιάλλακτοι επε¬ κράτησαν, έπηρεάσαντες τόν αρχηγόν τοΰ Λαΐκοΰ κόμ- ματος. Τοιουτοτρόπως ό σχημα- τισμδς τής Ο'ικουμενικής 9ε ωρεΐται ναυα-νήαας, όπόιε θά παραμείνη ή παροϋσα Κυβέρνησις ώς εχει μέ την διαφοράν δτι θά συμπτυ- ι χθοϋν τα τρία πβλεμικά Ύπουργεΐα, Στρατιωτικών, Ναυτικών καί Άεροπορίας είς εν καί τα ύπουργεΐα Προ νοίας καί Ύγιεινής είς έ'ν Υπουργείον. ΘΑ ΕΠΕΛΘΗ ΜΕΙΩΣΙΣ ΕΙΣ ΠΟΣΟΣΤΟΝ 25 0)0 ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΕΣ^ι^ΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΜΑΣ ΤΟ ΚΑΤΑΡΤΙΖΟΜΕΝΟΝ "ΥΠΟ ΤΟΥ κΓμΑΡΗ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ ωρο 22.30', (Ιδιαίτερον ' ΑΘΗΝΑΙ 26 Μαρτίου νομοσχέδιον περί μεταΐρο- ] πής τοϋ Έσωτ,ερικοϋ Δημο¬ σίου χρέους. Κ /.τα τό νομοσχέδιον του¬ το Οά επέλθη μείωσις τοΰ ωρσ , ( τηλεγράφημα «Τύπου». "Αριθ. τηλεγρ. 23110. Καθ' α πληροφορούμεθα Ό Ύπουργός των Οίκονο ίζ Ό Ύπργς μικών κ. Μαρής καταρτίζει τόχου τοΰ Δημοσίου χρέους είς ποσοστόν 25 ο) «.Προσέτι δέ έν τφ νομοσχεδίφ τούτω περιλαμβάενται καί ή κατάρ γησις των λαχνών καί δίδε¬ ται τεσσαρακονταετής πρυ- θεσμία έξοφλήσεώς των. σεως. Την Ελληνικήν ψυ· ι χήν βαρύθυμον καί σπαρά- ' σουσαν υπό τό κράτος δημα γωγίας καί ήττοπαθείϊς. Εΰ- χεται όπως έπέλθει τέλος ή . όμόθυμος συνεννόησις τού ; πολιτικού κόσμου ήτις είνε απολύτως άναγκαία διά τόν ' κατευνασμόν των πνευμά- ί των. Ι «ΚΗΡΥ3» Χαιρετίζει την μεγάλην ημέραν τής 25ης Μαρτίου και συνιστά ΰάρρος καί καρτερίαν είς τόν "Ελ¬ ληνικόν λαόν. Τονίζει ότι πας άληθινός "Ελλην πρέπει νά είναι πλήρης ελπίδας διότι περιπέτεια η μαστίζου σα μετά σύμπαντος τοΰ κό¬ σμου καί την πατρίδα μας θά είναι παροδική. «ΗΧΩ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ» Παρουσιάζει την χώραν ώς ευρισκομένην πρό τού διλή- ματος. Μόνη λύσις είναι ή άναστολή των μεταβολών των τοκοχρεωλύσιον των ε¬ ξωτερικών δανείων. Ή Κυ¬ βέρνησις θέλει νά παραιτη¬ θή διότι άν θέλει ν' άντιπε- τωπίση αποτελεσματικώς τή ν κατάστασιν είναι άνάγκη νά λάβη αύστηρά μέτρα τα ©- ποΐα θά πλήςόρυν συμφέρον¬ τα όμάδων ή καί τας"εων· Τοθτο όμως δέν συμφέρει είς παραμονάς έκλογών. «ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΛΟΓΟΣ» Εξαίρει την σημασίαν τής Έϋνικής μας εορτής, ϊονί- ζει ότι οί μεγάλαι μας πρό- γονοι μέ την πίστιν καί αύ- τοπεποίθησιν κατώρθωσαν νά στήσουν τό άκάλυπτον μνημεΐον τής άρετής καί της ανδρείας πρό τού οποίου καταθέτομεν ημείς τόν φό¬ ρον της εύλαβειας μας. «ΕΣΠΕΡΙΝΟΙ; ΤΑΧΥ- ΔΡ©ΜΟΣ» Πλέκει τό έγχώ μιον τής Έθνικής μχ- πχ- λιγγενεσίας διά τον κ. Βενι ζέλον άναφέρει ότι υπήρξεν άνηρ ό οποίος έπετέλεσιν τό έργον τοΰ πεπρωμένου πε ρατώσας την εθνικήν μας αποκατάστασιν. ί£ύ;ος περι- συνέλεξεν τάς ηθικάς καί υλι κάς δυνάμεις τού εθνους τάς έχειρίσθιι καί τάς κατηύβηνε ούτως ώστε νά επιτύχη την μεγίστην απόδοσιν. 'Εκφράζει την έλπίδα ότι (ι; την Η ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙ 25 Μαρτίου ώρα 2'ά.'όΟ'. (Ιδιαίτερον τηλεγ^άφημα «Γύπου». Αριθ. Τηλεγραφ. 22166 Είςτό Συμμ'ουλιοντών άρχη γών των κομμάτων ό κ. Βε- νιζέλος ανέπτυξεν εην κατά¬ στασιν ώς καί ιάς ένόεικνυο μέναςλύσεις θ^ωρήσας έπι- βο|^ημένιτ|ν ί)ιά τα συμψέ- ροντα τής χώρας ιόνκαταρ- ΐιομον της Οίκουμενικής. Κατ' αρχήν σι-νεφα,νΐΊσαν ολοι οί άρχηγοίπλήν ΐοϋ κ. Τσαλδάρηι» όσιις έζήΤ^|σ^ν τριήμερον προθεσμία Λιά νά φ^ Απεφασίσθη δτι Οά συ- νεΛϋη πάλιν νέον Συμβού¬ λιον άρχηγών την Δευτέραν είς το Μεγαρον τοϋ Πρυέ- ρ.^υ τής Δημοκρατίας. την καμπήν τής σταδιοδρο- μια; μα; ό πολιτικος κοσμος τής χώρας Βά συνασπισθη και βχ Οωση χείραν είλικρι- νου; συνερνασιαί έπ' άγα- θώ της πατρΐθος. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ -^ «ΔΡΑΣΙΣ» Κάνει την εμ¬ φάνισιν της όιά πρώτην φο¬ ράν καί αναπτύσει το πρό- γραμμα συμφώνως μέ τό ό- ποίον ϋα |1αθίση. Αναφέρει ότι Μ στρεψη ΙΟιφς την προ σοχήν της πρός τους αγρότας κα* επαγγόλματιας υπαλλή- λους και εργάτας και ιί' άφι- ερωση Ολην την Ουναμιν της πρυς υποστήριξιν των. ΝΟ'ϋ Λΰιάζ&ι την σημασίαν τής ϋλληνι- κηςέπαναοτασεως. Λέγει ότι ή σημεριναί πολιτικη και οί· κονομικη κρισιμοτης οεν όια φερει των «δριοόων τού έ- ίϊαναστατικου αγώνος. Ή οξύτης της παγκοσμίου κρί- θοως η μβιωσις τής εξωτβρι- κής συνορομης έδευσμευσαν την ϋλλ,αθα και τής ώδήγη σαν κις το σταθιον τής κρισι μοτοτος αυτής το οποίον ή- Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΑΙ Α ΤΗΝ ΚΑΣΤΡΟΥΦΟΥΑΑΝ ΑΘΗΝΑΙ 25 Μαρτίου ωρα 5.50 π·)ωϊνή.( Ιδιαίτε¬ ρον τηλεγράφημα «Τύπου». Πέμπτην πρωϊνήν εξεδόθη απόφασις δικαστη,μου δίκην Φούλας, Κάστρου, Φούλα θάνα¬ τον. Γιαννούλα ίαόβια Μο- σκιός είκοσαετίανΜα-ϊουλό- πουλος εΐκοσάμη,νον καρρα- γωγεΐς απηλλάγησαν. ΣΗΜ. «Τύπου». Τα τηλεγραφήματά μας χοΰΐα έτοιχοκολλ,ήθ.,σαν χϋές καί προχϋές ίνα λάβουν γνώσιν οί έντός τής πόλεως άναγνώ σιαι έπειδη λό>φ ιής άργί-
ας δέν έξεδόθημεν.
ΤΟ ΑΗΜΟΤ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
Λόγω τού περιεχομέ-
νου τού Κυριακάτικου
«Τύπου» ή συνέχεια της
δημοσιεύσεωςτών πρακτι
κων τής, συνεόριάσεως τ α ΰ
Δημοτικοΰ μας Συμ^ου-
λίου θά συνεχισθή είς τό
φύλλον τής Τρίτης.
δή διατρέχει. Μόνον ή πί¬
στις πρός τούς μεγάλους
πρωτοπορους της όυναται
να την σωσιι·
ΑΘΗΝΩΝ
«ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ»
—Διά τής άνακοινώσεως
τής αποφάσεως τής Δημο-
σιονομικης 'ϋριτροπης τό
'ϋλληνικυν Οραμα εγ/ίςει
πρός την λ,ύσιν τού, επφα
λεται όε ό σχημαΐισμος έιίνι
κης Κυβερνήσεως, οιοτι άλ
πό αυτήν βςαρταται η έπιτυ
χια τού.
«ΕΛΐί,ϊβΕΡΟ^ ΑΝΘΡ^
11θ_—11ου ευρίσκει το ϋαρ-
ρος η Κυμερνησις νά συγκρα
τειταιεπιτής αρχής;'ϋ υε-
σις της είναι βκει πυυ λ,ογο·
Οοΐουν οί Πα5?α|1αται τού Νο
11 ΐΙΙ
ΆποκλΛστικώ^
υπευθυνος όια την καΧα·
στροφήν είν***· ό «■
ΤΩΝ ΧΡΕΩΛΥΣΙΩΝ
ΑΘΗΝΑΙ ^ 26 Μαρτίου
ώρα 22.30. ( Ιδιαίτερον τη
λεγράφημα «Τύπου).1
Αριθ. 23.110
Άπό τής 15 "Απριλίου
άρχεται ή άναστολή των χρε
ωλυσίων των εξωτερικών
μας δανείων.
Τα χρεωλυσία ταυτα Οά
καταβάλλωνίαι είς δραχμάς
είς τή ν Τράπεζαν τής Ελ¬
λάδος.
λος, φεύγων δέ πρέπει νά
διαλύση τάς ανησυχίας δτι
διά νά μάς δώσουν δάνειον
εζητήθησαν πολιτικαί δε·
σμεύσεις φύσεως διεθνοϋς.
«ΑΘΗΝΑ·ΓΚΑΝΕΑ»Δια
τής αποφάσεως τής Δημοσιο
νομικής Έπιτροπής ή κατά¬
στασις διαγράφεται δύσκο-
λος δχι δμως καί τραγική.
Παρ' δλους τούς άλλαλαγ-
μούς των γνωστών εφημερί¬
δων ό Ελληνικάς λαός θά
διατηρήση την ψυχραιμίαν
τού.
«ΕΣΤΙΑ» Δέν είναι κατάλ
ληλος ή στιγμή όι' ιερεμία-
δας οΰτε διά έπιζήτησιν εύ-
θυνών. "Εχει κοινώς άνα·
γνωρισθή δτι διά νά άντιμβ-
τωπισθοΰν οί κίνδυνοι οί ό·
ποΐοι έπισσωρεύονται «ατά
τής χώρας πρέπει νά συνερ¬
γασθούν δλα τα κόμματα.
«ΚΑΘΗΜΕΡΙΚΗ» Τό θε-
μελιώδες λάθος τού κ. Βενι¬
ζέλου υπήρξεν ή πίστις τού
πρός τούς ξένους πρός τούς
όποίους ύπεδούλωσε πάντο
τε τόν ιόπον μας, τόν επώ¬
λησεν είς αΰτους έγινε πρά·
κτωρ καί στρατολόγος των.
Οί ξένοι δέ είς ανταλλαγήν
καί ευγνωμοσύνην κατεποό·
δωσαν την Έλλάδα κατά
την Μικρασιατικήν καταστρο
φήν. Οί ξένοι εάν θέλουν
"τόν Βενιζέλον τόν θέλουν
διά νά χρησιμοποιοΰν έπ' ω¬
φελεία των την ίοχύν τού.
«ΠΑΤΡΙΣ» Κατηγορεϊ τό
λαϊκόν κόμμα ώς άντυτολι*
τευύμενον άπό συστήματος
τόν κ. Βενιζέλον καί έπιρ(ή·
πασντα είς αυτόν δλαζ τας
ευθύνας τής σημερινής κατο
στάσεως. Τονίζει ότι πρός
ζήτησιν των εύθυνών υπάρ¬
χη «αιρός μέχρι ιής ημέραι
όμως έκείνης ή Ελλάς πρέ-
πει νά παρουσιάση ενιαίον
μέτωπον έναντι των προκυ-
ψασών δυσχερειών. Τό λαϊ¬
κόν κόμμα οεν πρέπει νά λι·
ποτακτήση άπό τό καθήκον
τού διότι σήμερον δέν ποό"
κείται περί προσώπων μο·
νόν, άλλά περί ύψιστον έ-
θνικών συμφερόντων.
«ΠοΛΓΙΈΙΑ» Δημοσιεύει
σενέντυξιν τοϋ συνταξειδεΰ·
σαντος έκτάκτου άπεσταλμβ
νού της της μετά τοΰ έπανα-
κάπτοντος Ύπουργοΰ των
Οΐκονομικών κ. Μαρή- ^
μοσιεύει τος δραματικβί 'Π'
μέρας των συνεννοήσεων
δΐς Παρισίους, «αί τέλος «να
φέρει την άπαισιοδοξίαν τοΐ
κ. Μαρή διά την οικονομι¬
κήν κατάστασιν ή όποιβ οεν
παρουσιάζει καμμίαν βελτιω
σιν.
είναι τα εύγεατότερα δλων.
•ΑπΐΟ.Τ^Η-
'Αί1"
ήν στιγμήν η
έξλίσσε
γνώμης έ_
ί σημείων της ό
,-ιοθέσεως.
'Εχεϊνο που
τόςνάή
δτι όφείλουν δλοι οί«
νοΰντεςπολίται νάγίν
διώκται τής νευ#«
ύ της ήποπαθείας,
,ιοίαν διαχύνει παντο< φνος τύπος. Είναι ώς χβίσιμοι αί στιγμ οποίας διατρέχομεν κα πιθανόν νά αντιμ&το μέν οικονομικάς στενι άς τάς οποίας όέν άντ ίίοαμεν ποτέ μέχοις άνατείλουν καλλίτερ {αι. Καί αί ημέραι αι σφαλδς θ« άναχείλου ϋ πρός τούτο είναι ό νέ ό,τλιστΚόμεν δλοι μ ?ος καί υπομονήν · ι ώίσωμεν χά ώχα μ ιο κήρυγμα τής ήττ0 «5Γο οποίον άπό ά μ κοομοκοατείρας Ά κοά ε1Χε ΛοοκολΑιει ; 0}"ον πανικόν. Άλλ' ^ 6 δια Ρ^υν^ 7 Υ»βω άπό χον Γ ; ? α» -τα


