153614

Αριθμός τεύχους

1726

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ Ζ'

Ημερομηνία Έκδοσης

29/12/1938

Αριθμός Σελίδων

2

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΑΝΙΙΣΕΙΣ
    κ- ΜΕΤΑΞ4Ι
    ΚΟΤΖΙΑΣ
    3ΥΓΕΝΙΝ0Ν
    Ρ· ^χρι τής 7. „
    ',^Ρίί άνηλι,,/ν
    π χυριβνή &-ονΐυ
    3ΣΜ0Υ __
    «θς ττμός £κα οίον
    ΟΚΑΐνΐΙΣ
    ,ΙΓΝΐΔΙΑ
    εορτων ^
    ΤΟΣ
    ΦΙΛ,Α
    :. Στυγιαντινόβιΐς
    ΥΊτ ιυιγ^-' τ.όν Έ
    ιήν τιρόοκλήσιν,··
    ΕΟ
    <*να" ανέπτυξε δι 5ο χώ,ο^ν » Ίς, .Ιπο :η <ήν ί'άσε^ τ*ν ** ίξίφαΡΛΐ^ιν Ομπτνίας ε^',ρ. Ϊΐκο^οοθτισα^ ν,θϋ -<ότι ΓηςΑ^νη 0ΛΙΤίΚΗ ΚΛΙ ΟΙΚΟ> Ο/ΛΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
    Αριθ. Τηλεφώνου, 86
    ΟΔΟΙ ΜΙγΤΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΙΘ. 50
    ΙΔΡΥΤΗΣ-ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
    ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
    ΡΕΘΥΜΝΟΝ - λΡΗΓΗΣ
    ΠΕΜΠΤΗ
    29
    ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ,
    1938
    ΕΊΌΣ Ζ Αριθ. 1726
    ΓΟΝΙΜΟΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΤΡΙΩΝ ΕΤΩΝ
    4ΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ■< 0. ΝΙΚΟΛΟΥΔΗ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ νάλπ'Αβπνα-ίκη Συνάδβλ λ.α τήν ·ΚΓ,/^ . βημερινή» δημοσιεύειτάς ■ χιΊν ι'Λ·Λαδα, ευρ •Η μεγάλπ κ«βπμερνη δημοσιεύειτάς, συντάκτην της κατωτέρω ύοειί τορ Ύφυπουργοΰ Τύ· καΐ Τβυρισμοΰ κ. ©. Νικβ ύδ άλώ ϋ ,εύρυτάτου περιεχομέν >υ καί ποικιλων
    V,
    πιθανόν νά μή
    Τρμΰ κ. ©. Νικβ /νς
    ,
    λολούδη, άπβτελοώσας εϋγλωτ- άπεδωσκν ι-ϊ,ς την
    ,βνκαί οαφή απβλβγισμόν τής „.. -» ν'Λτϊ. ,
    ΐμβυ προσπαθείας τοΰ-Τ °>ι του καρπ υ
    γονίμω προσπαθεία; τοΰ'Τπουρ
    γείβυ τού επί μίαν σχεδ&ν τριε
    ίΙ«ν. ν ;. .·;.; '·-Λ
    «ίύο ημέρας μετά ; την
    μεταβολήν, δ κ. Πρόεδρος
    της Κυ°·-.....~..... "" ......
    ρει-: τους καοπ ύς τού καί
    νά χρειαοθτ) προσεχώς νά
    αίοηγηθώ είς τόν κ. Πρόε
    δρον τής Κυβερνήσεως, τρο
    ':ς μερικής
    τίσειος καί τοΰ ΰλικοΰ μας
    πολιτισμοΰ, δηλαδή τήν τού
    ριστ,ική,ν οργάνωσιν τής χώ
    ρας. Έθεωρήθην εύιυχής,
    διότι άπό μακροϋ άγωνι-
    ι»ι;είς διά, τήν κατάλυσιν
    των κομμάτων κκί άΐτιό μα
    κροΰ θεωρών τιόν "Ιωάννην
    Μειαξάν, ώς τδν προωρι-
    ομέΌν υπό τής Μοίραςδν
    θρωπον, διά τήν δευτέραν
    μεγάλην Εθνικήν επανά¬
    στασιν, έκλήθην παρ' αύ-
    τοΰ νά τόν βθΓθήσω κίς μί
    αν πμοχεχωρημένην επαλ-
    ξιν. Παρ' δλα τιχϋτα. πά
    (χιμένω είς τό βάθος, δ τ υ
    πος τοϋ Ύπουργοϋ Δημο
    οιογράφου, δ οποίος ττ,αρά
    ΐό .τολυσχιδές των σηαερι-
    νω φροντίδων τού, εξακο¬
    λουθή νά αίσθάνεται εύχα
    ρΐττας, δτι δέν διευθύνε,
    μονον μίαν εφημερίδα, ώς
    άλλοτε, άλλ* είναι οίονεί
    άο/ιουντάκτης ολων τδν έλ
    Ίηνικών εφημερίδων, δίδων
    είς αυτάς, οσάκις παρουσιά
    ζεται άνάγκη, τάς γενικάς
    χαΐευθύνσεις, Τάς οποίας
    αυνεπάγεται τό πνεϋμσ καί
    ό προορισμός τΰς 4ης Αύ·
    γοίιστου, Αύτά είναι τά δή
    μοιίΐογραφικά μας βίτσια...
    «Καί διά μέν τόν Τύπον,
    γνωρίζεεε ότι έκΐός τοϋ μέ
    ρους, τοΰ άφορώντος τήν
    χάραξιν των κατευθύνσεων,
    ιού αάς εΐπα προη/ουΐίέ·
    νως, ή μέριμνά μου περιε
    στραφή είς ιήν εξύψωσιν
    Χ()υ, την επαγγελματικήν
    κηί κοινωνικήν, είς την κα-
    ^ύρωσίν τού, άπό τής εί ·
    "βολής είς τάς τάξεις τού
    "ΐοιχείων, τά όποϊα κατάτό
    ιαρελθόν έακίαζαν τήν ί-
    "ΐορίυ.ν καί τόν ύψηλόντου
    ^οοορισμόν, καί επίσης εί;
    Τη>' επαγγελματικήν τού δρ
    Υάνωαιν, ή δποία έπιδιωκε
    ται διά τοϋ τελευταίου νό-
    μου περί τύπου. πόύ είςτήν
    ΙπτορΪΓϊν τοΰ'Ε?^ληνικοΰΚρά
    Τους είνε χαί δ πρώτος νό
    (ι°ς, ό οργανώνων (/οντε-
    ϊ(νΐ(ΐκώς μίαν ετ:αγγε?.ματι-
    λήν τάξιν. Ό νόμος αύτός
    εφαρμόζεται άπό τίνων μη-
    ν«ν καί μελετώ άκόμη τά
    άιοτελέσματά τού, διότι ώς
    νόμος εντελώς χαινοφανής
    °Χι μονον να μη φεοη τη
    —^ ρ[ δί,σ,ολονΐσιν
    Λπένονΐί άλλά ,
    ϋμως, ά¬
    νευ πιέσεων καί διωγμών,
    είς τό πλευρόν χοϋ Άρχη
    γού τής 4ης Αύγουστον, βοη
    θών αυτόν καθημερινώς είς
    τό ίατοοικόν τού έργον. Καί
    τουτο διότι δ ' Ελληνικόν
    τύπος δέν διευθύνεναι μό
    νόν άπό "Ελληνας πατριώ
    τας, άλλά κπί διότι την
    φοράν αύτην έσφυγμομέ
    τρησε έτιτυχώς τήν λαϊκήν
    θέλησιν.
    «Πράγματι, σπανίως είς
    τήν ιστορίαν τού δ Τύ.τ,ος
    ήνέχθη πολιτικά κοθκατώ-
    τα, τά δποϊα δέν άνταπε-
    κρίνοντο είς τήν βαθυτέραν
    θέλησιν ταΰ 'Ελ?^ηνικοΓ' λα-
    θΰ. Διά νά μή εκδηλωθή
    αντιδραστικόν δ 'Ελληνικός
    Τύπο:, τουτο δηλοί μετα-
    ξύ των δλλων, δΐι ό 'Ελ-
    ληνικός λαός εϊνιχι ούμφω-
    νος πρός τό πνείιιια καί τό
    έργον τής 4ης Αΰγούσι >υ
    καί ευρίσκεται παρά τό πλευ
    ρόν τσΰ κ. Ιωάννου Μεΐα-
    |ά.
    »Όσον άφορα τήν λαϊ¬
    κήν διαφώτισιν είς τό έξω
    τερικόν, δ κ. Ιωάννης Με¬
    ταξάς έπρωτοτύπ,ησε καί
    είς αύτην. Μέ έκατάφερε
    νά τήν άναλιίβω, χωρίς....
    χρήματα! Ό κ Πρόεδρος
    τή; Κυβερνήσεως, εύρίσκων
    σύμφοονον είς αύτό καί τόν
    αγαπητόν μου συνάδελφον
    έπί^τών ΟΙκ,ονομικών, μας
    κατοδιώκει μέ μίαν επίμο¬
    νον γνώμην. «"Οτι τάς με¬
    γάλας ανάγκας, πού μας ί>
    κληροδότησε τό παρελθόν
    θά τάς θερα/τεύσωμεν, μέ
    'τά ολιγώτερα δυνατά χρή¬
    ματα, διότι δ σημερινός
    Πρωθυπουργος τής χώρας,
    δέν θά κάμη τό σφάλμα,
    πόύ ξκαμαν άλλοι πολιτικοί
    είς τό παρελθόν, νά προεξο
    φλτ| την ευημερίαν τής ' Κλ
    λάδος μέ μεγαλθΊρεπεΐς δα
    πάνάς, ποοθέτων δτι δταν
    έλθη ή εύημερία θά μάς
    δώση περισσότερα χρήμα¬
    τα. ;'..».
    ,«"Ετσι άνέαβα καί τήν
    λαϊκήν διαφώτισιν, δια θε
    . ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ
    ΕπιτυΧέστατα ληφθέν, έ-
    φηρμόσθη είς άίκτζπ
    λευτον βαθμόν, τό ιτερί των
    καλάνδων έφετεινόνμέτρον
    τοΰ χ. Διοικητοΰ τής Χωρο
    φυλακής Ρ εθύμνης. μέ δί-
    πλευρον επιτυχίαν. Διότι
    καί οί πολίται έμειναν άνε
    νόχλητοι άιτολαύσαντες τήν
    δ,αιώνισιντοΰέθίμουκατάτρό
    πον άληθινά πολιτισμένον
    κ«ΐ άνεκόπη ή έντασις τής
    όχληρωτέρκς μορφή; τής έ
    πκιτείας, πού εΤχε σημειωθή
    είς τό παρελθόν, έκ μέρου,
    μειρά ΐ^ιν.
    •Η κοινωνίχ έξέφρασετήν
    ίκανοποίησίν της διά τήνέκ
    δήλωσιν ταύτην τη; ΐ
    άς τής Άρχής.
    των Γ/.ό-χιστα μ,
    τό π?.8ΐατον είς τήν μισθοδο
    σίαν των Ικτάκτων ύπηρε-
    σιών τού Τύπου καί τάς δα
    πάνιχς ΐών ά.ταο'ΐιτήτων δι
    αφωΐι,σιικυν έκδόσεων κιχί
    ένε^,γειών τοϋ Ύπουργείου.
    Φανΐασθήιε ότι και δ Ύμ
    νος' τής 4ης Αύγούστου,πού
    ένεΐινεύ >θη καί έσ άχούργή
    σεν δ αγαπητόν μου φίλος
    καί συνά^λφος κ. Μωραΐ-
    τίνης. μας εδόθη δωρεάν;
    ένφ είς τού Ζαχαράτου ΐό
    κοφενεΐον εΐχε διατιμηθή
    αέ 2ΟΟ χιλιάδας δραχμάς,
    τάς οποίας είχε δήθεν εία-
    πράξει ό ηοιηεης! Άλλίί έ
    άν καί τή ΰπηρεοίαν τής
    Λαΐκής Διαφωτίσκως, κα-
    τώρθωσα νά την διεξαγά
    γω μέχρι τοΰδε μέ σχεπκή* ν
    επιτυχίαν καί είς τό έσωτε
    ρικόν καί τό εξωτερικόν,
    τουτο δφείλεται είς ι:ά με
    γάλα άποτε?»,έσματ.ο, τα ο¬
    ποίαι γονιμώτατα παρουσι
    άζει ή πολιτΐ'.ή τοΰ Ιωάν
    νού Μεταξα, είς δλα τα επί
    ιεδα τής κοινωνικάς, κρατι
    κης καί έθνικής μα^ πολιτι.
    -ής· ( .
    »Μόνον ούτω έξηγεΐται,
    πώς ή Δικτ,'χτορία τής 4ης
    Αύγούστου είναι ή μόνη,
    ή δποία δεν άντεμετώπισε
    τήν. συστηματικήν πο?,εμι-
    κήν των δημοσιογραφικόν
    δργάνων των φιλελευθεοων
    κρατών, άλλά ετυχε π.ιωτο
    φανοϋ; άναγνωρίσεως το3
    νΐημιουργι.ίοϋ τη: εργου, έκ
    μερους τοΰ παγκοσμίου Τύ
    που. Αί άπό καιοοϋ είς και
    ρόν άκουόμεναι '.ώχραί ά-
    πηχήσεις ύπόπτων έλληνι-
    κών καί διεθνιστικών πη-
    γών είς βάρος τοΰ εργου
    τής 4ης Αύγούστου, δέν κα
    τώρθωσα ν ποτε νά έπηρεά-
    σουν τό άποτελεσμα τής διε
    Θνοΰς αυτής άναγνωρίσεως
    καί σβΰνουν έν μέσω τής
    γενικής άδιαφορίας.
    »ΤώρΊ άπομένει δ Του-
    ρισμός. Καί είς τόν τομεα
    αυτόν, τόν οποίον άπότριε
    τίας δργανώνω, νομίζω δτι
    έπετεύχθθησαν άρκετά ίκα-
    νοποιητικά άποτρλεσμιιτα.
    Παντοΰ τά ιδία
    Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ Κ0ΙΝ0ΒΟΥΑΙ0Υ
    Είναι γνωστόν έκτών τπλεγρα
    φηαάτων. ότι τάνΗηνΔεκεμβρ!
    ου ή Ίταλικη Βουλή, κατόπιν
    ζωης 90 έτών. ίςειτνβυαβ τήνήμβ
    ραν αυτήν οριστικώς παραχωρπ
    σασα την βέσιν της είς τήν 5«ν
    τεχιακήν Βουλήν, ή 6πβΙ«3ά κά
    μ(Ι έναρξιν των έργααιώντηςτήν
    23ην Μαρτΐου, όπότε 6 Ιταλός
    Βασιλεύς θά έκφωνήση τόν έναρ
    κτήριον λό^ον. ΟΙ «Τάϊμς» τοΰ
    Λονδίνου ίημοαιεύουν επί τήεύ
    καιρία το κατωτέρω αρθρον τού
    έν Ρωμη άντααοκριτοϋ των. τ ό
    οποίον εξηγεΐ διατί ό κοινοβου
    λευτισμος «Ις τίιν Ιταλίαν πτ©
    αδύνατον ν' άνταποκριΒίίεΙς τάς
    πραγματικάς ανάγκας τής χώ¬
    ρας.
    Καί αί άφηγήσεις τοΰ "Αγγλου
    δημοαιογράφου ένέχουν τόσην
    αλήθειαν, ώστε εί; ηιιάς έδώ. οί
    όποΐοι έζηοαμεν τάς κακΐαςτοΰ
    κοινοβουλευτιομοϋ. ή ανάλυσις
    τοΰ "Αγγλου δημοσιογρχφου ν'
    κποβαΐνςι Ιίιαζόντωςένδιαφέρου
    σα διά τάς πλείστας άναλογία;
    τής Ίταλικής μέ τήν'Ελληνικήν
    κοινοβουλίυ.ικήν ζωήν.
    Α'
    «Δέν πρόκειται νά τηρηθή
    πένθος επί τώ θανάτωτής'ΐτα
    λικής Βουλΐς. Αντιθέτως ή
    μετάβασις της είς την άλλην
    ζωήν θΐι χαιρεΓΐσθη,δΐτως θά
    Κχω μίαν ικανοποίησιν, δ
    π σήμερον πλέον ή σημασία
    τής Τουριστικής έκμεταλ
    ?ιεύσεω: τής χώρας εγινε κοι
    νή συνείδησις κα1. ήμπορώ
    νά είπω, δτι ή έποχή κστά
    τήν όποιαν ή Κοινωνία καί
    αί Δημόσιαι Υπηρεσίαι, ή¬
    κουα ν δυσ πιστώς »τήν λέ
    ξιν «Τουρισμός», άνήκει δρι
    στικώ.ς είς τό παρελθόν. Σή
    μεοον καί τό Κράτος καί
    ή Κοινοινίά, έβάλθηκαν ν*
    άποδείξουν, δτι ή χώρα τής
    ευγενεστέρας έκ,πολιτιστικής
    παραδόσεως, πούέγνώρισΗν
    ή Ίστορία, δεν ημπορεί νά
    έμφανίζεται είς τους νεωτέ
    ρους χρόνους, ώς άτσιγγα-
    νοχώρι είς τά όμματα των
    ξένων καί είς τά όμματα
    τά ϊδικά τη;. Μάς λείπουν
    βεβαία άκόμη τα κεφάλαια,
    πού θά έπεραΐωναν τήν
    τουοιστικιίν μας οργάνωσιν
    έντός 3—4 έτών, άλλά καί
    ετσι πού βαδίζομεν συντε
    λοΰμεν καθημερινώς άρκε-
    τά.
    Κοιί άπό απόψεως συγ-
    κοινωνιών καί άπό άπόψε
    ως ξενοδοχείον καί άπό ά
    πόψεως λουτροπόλεων καί
    άπό απόψεως τουριστικής
    προπαγάνδας είς τό έξωτε
    ρίκόν άναπιυσαόμε&α ΐυνε
    χώς. Αί τουριστικαί μας έκ
    δίισεις καί ίδίο ς τό περιοδι
    κόν«Εη θΓέββ» άποτελοΰνάν
    τικείμενον θανμασμοΰ είς
    τήν Ευρώπην καί τήν Α¬
    μερικήν. "Εχω σωρείαν επι
    σΐΌλών συγχαρητηρίων διά
    τό περιοδικόν αυτόν Έπί-
    σης μέ πολύ δλίγα χρήμα-
    τα' κρτωρθώσαμεν νά άντι
    προσωπευθώμεν μέ Τουρι-
    στικά Γραφεΐα είς Παρι¬
    σίους, Βέλγιον, Αϊγυπΐον
    (ΜΙα έκ Ρώμης άνταπό-
    κρισις των «Τάϊμς»)
    ελεγε καί ό Άνατόλ Φράνς,
    μέ ευθυμίαν υπο τοΰς ήχους
    τοθ φασιστικοθ ίμβατηρίου.
    Δέν ττρόκίΐται νά γίνουν πλέ
    όν εκλογαί; οθτεκαί θά ύπάρ
    ξουν άντιπρόσωποι τοθ πσ
    λτιοθ τύτΐου. "Εδόθη δμως ή
    δυβεβαίωσΐι; ίίτι θά γίνη κα
    λΰτερον: Ή ΣυντεχνιακήΒου
    λή ή όποϊα θά εμφανισθή τήν
    23ην προσεχοϋς ΜαρτΙου
    Τό πείραμσ τουτο θά πά
    ρουσιάσΓ) μενσλύτερον ένδια
    φέοον άπό ίτσλικής μάλλον
    παρά άπό διεθνοθς απόψεως.
    Καί ή αίτΐα είναι εθλογος,
    Άν καί ή Ιταλιι·ή Βουλή, δ
    πως δλαι αί Βουλαί τΛνΚρσ
    των τής ήπειρωτικής Εύρώ
    πης, ήτο τέκνον τής Μητρός
    των Κοινοβούλιον, ή σύνθε
    σίς της,τό πνεθμα της, καί ή
    άτμόοφσΐμα έντός τήςόπθίας
    έκινεΐτο ήσαν τόσον διάφθρα
    ώστε αί τύχαι καί αίεύτυχΐ
    αι της νά μή ?χουν καμμίαν
    επίδρασιν επί τϊν κοινοβουλε
    οτικών θεσαών δπως τούλάχι
    στο · αντιλαμβανόμεθα τοϋς
    "Αγγλίαν, Έλβετίαν, Σου
    ηδίυν, Νορβηγίαν, Ούγγα
    ρίαν, Ίνδίας κλπ, Άστυνο
    μικως δέ, εχομεν κάμει θαΰ
    ματα. Καί άφοϋ μάς πά
    ρουσιάζεται βΰκαιρία, αΐ-
    σθάνομαι τήν υποχρέωσιν
    νά έξάρω τήν δλως "έξαιρε
    τικήν συμβολήν τοΰ Διευ
    θυντοϋ τής ΤουριστικήςΆ
    στ·νομί(χς κ. Νέρη, είς τήν
    οργάνωσιν τοΰ πο?.ιτισμοΰ
    τής χώρας.
    «Μεταξύ των κυριωτέρων
    σημείον πρ^ράμματος δς έ
    ξαρθη επί, μειων τοΰ Τουρι
    στιχοΰ μας ή κατ' αρχήν &
    πόφασιςτοΰ Άνωτάτου'Συμ
    βαυλίου τής Οίκονομικής Ά
    μύνης. ?>.ηφθεΙσα τη εϊσηγή-
    σει μας, περί ιδρύσεως δρ
    γανίσμοΰ ξενοδοχειακής πΐ
    στεωι μέ 2ΟΟ.ΟΟΟ,ΟΟΟδρχ.
    την αρχήν. Αύίή ήάπόφασις
    νομίζω έγκαινιάζει διά πρώ
    την φοράν, μίαν τυυριση
    κήν πολιτικήν τοΰ Κράτους
    • «Αύτά κάμνομεν, φίλεμου
    έδώ καί έ/.πίζω άκόμη νά
    ημπορέσωμεν νά κάιιωμεν
    καί δλλα με^α είς τήν &χμύ
    σφαίραν πού]Ιέδημιούργησεν
    ή πνοή καί ή θρυλιχή έργατι
    κότηςιοΰ Ιωάννου Μετάξδ.
    ^Πάντως ήμπορεϊς νάπής
    διά νά τελειώνομεν, δτιδλαι
    αί πληροφορίαι διά τά δργα
    νούμενα ταξείδια είςτήν'Ελ
    λάδα κατά τω Γί)39,πρίθουν
    δτι εφέτος Θά εχομεν σημαν
    τικήν αύξησιν ΐής ωυριστι
    κης μας κινήσεως. Είς ίλα
    αύτά προσετέθη τελευταίως
    καί ή Ραδιοφωνία. Άλλά
    είς αύτην θά τραγουδήσω
    |ΐβν προσεχώς μέσα άπ* τό
    χορό...Καί τώρα χρόνια πολ
    λά|.

    ι
    •ι
    -_,* /4*>» _■*
    ,αα_.
    2!·
    1938
    Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ γο-ηκαι ειαηιεβ
    θεσμούς αύτούς είς την "Αγ
    γλίαν.
    "Άς ένθυμηθώμεν έν πρώ
    τοις την προέλευσιν τ<|ς. Οί άγγλικοί κοινοβουλευτικόν θεσμοΐέκερδήθησσν κατόηινά γώνον τριών αίωνων κα( ύ πήρξαν τό άποτέλεσμσ 61ο έ πάνατστά,σεων, Τίποτε .καρά μοιον δέν σθνέβη είς Την Ίτα λίαν, οπου οί κΰΐνοβουλευτι κοί θεσμοΐ δέν υπήρξαν νίκη τοθ λαοθ κερδηθεΐσα Οστερα άιτό σκληρούο αγώνας, άλλά δώρον οόοτιοΐον εδόθη είςαύ τόν άπ6 τούς πολιτικούς των πολέμων υπέρ τής Ιταλικάς άνβξαρτησΐας. Ό Ιταλικόςλί» ός εδέχθη τούς θεσμούς ού τούς, δχι διότι οΰτοι έπρόκει τ'ο νά ποοσδώσουν περισοτέ ραν Αξίαν είς την άξιοπρέπει αν τοθ ιβολίτου, άλλά.διότι προσέδωσαν μεγαλυτέρανση μασΐαν είς ιήν αξιοπρέπειαν τοθ ΊταλοΟ, καθόσον έσήμα ναν την άπΒλευθέρωσιν τής Ιταλίας, ά πό τής ξενικΠς κυ. ριαρχΐάς. Δωστυχως—καΐ αύτό βΤναι άξιον Ιδιαιτέρας προσοχΠς — τόν Ιταλικόν λΐμπεραλισμόν Τβν έσόγχυσαν κατά την γεν νησΐν τού μέ τόν πατριωτισ μόν—-δηλ. μέ την (θέαν τής έθνΐκΠ,ς άνεξαρτησί<τς—άπο τέλεσμα δέ τής συγχύσεως αυτής υπήρξεν δτι δταν οίξέ νοι κύριοι τΓτξ χώρως αυτής εξεδιώχθησαν, αί πολιτικαί ελευθερία ι Βπαυααν άπό τοθ νά είναι φιλοβοξ'.αι κα( ό ί ταλο<ός λαός δεν εΤχε π,Ίέον κανέν ενδιαφέρον δι" αύτάς. Οότε κα(;8ά;.6ηφεπεν .ή^λλε;. ψις αυτή τοθ ένδ»αφεροντος< νά προκαλ$;χαψιμίαν ίκπλη ξΐν, δ^βτι.ύπαρχοον βλλοιλό γοι οί όττοϊοι Γήν έξηγόθν. Ό Ιταλικός λσός, άφ* ενός μέν διότι τόν χαρσκτηρ.Ιζει σκβπτικισμός—οήδέποτ^οπί) ρξεν Ιδεΰλιστής—άφ' -ετέρου δέ διότι έζησεν επί τέσσαρας σίώνας χωρΐς ίβικήν^του κυ βέρν·ησιν1ι(1εϊς τό |λεος τοθ α 1 τοθ β ξένου δυνάστου, ύ πήρξδ κατά την ■ διάρκειαν τής πρώτης περΐόδου ττ]ς ζω ής τού ώς κράΐος, άδιάφσρος πρός τα δημοσία ζ^τήματα. ΕΤχε σθνηθίσει νά κυβερνα ται όπό άλλων, ώστε, τόπνεθ μα τού, 8πως φ ρετήρησεν,|1ς%,έκ των ξχ των Ιστορικόν επί τών,ίχαλι κων πραγυάτων, ό κ. Μπάλ τον ΚΪγκ, ήτο συνηθιομένον περισσότερον μέ χον δεσπθϊι •μόν τιαφύί μέ την συντανμα τΐκήν διακυβέρνησιν, 'Ηελλει ψις λαχκοθ ζήλου ήΊο.έκείνη ή όποΐσ κατέστησε την Υιολι τικήν ζωήν τής χώρας τόσον άναληθΓ], καΐ τό ά-οτέ,λ,εσμα της άνακτήσεως τής ελευθε ρΐας τού γεμάτον μβ τόσας ά πογοητεύσεις. Τα τοιακοντα πρώτα £τη τής κοινοβουλευτικήν ζωής τής ;Ηνωμ^νης Ιταλίας $έν ή"βαν, βεβαίως, έποικοδομητι κά. ΑΙ εκλογαί, δέν ήσαν πά ρά μία πτωχή βπΙδειξις.ΟόΒέ ποτε εσημειώθη αγών, βπως βΐς την "Αγγλίαν, δι" ώρ.σμέ νόν ζήτημα, επί γενικών, ,γρβ μμων, ΟΙ έκλογεΤς έψήφιζαν ΟρμώμΓνοιάπό τα πλέον άσή ιαβντα ίλστήρια, ΟΙ χωρικοΙ οί βτιοΤοι δέν ήσαν άγράμμσ' τοι,έψήφιζαν δπωςέπεθύμουν οί γάιοκτήμονες. ξ(ς τήν Νέ άπολιν αί «εκλογαί εγίνοντο δπό την πίεσιν τί)ς Καμόρρας καΐ βίς τ·ι ν Σικελίαν υπό τήν πίεσιν τής Μσφίας. Υπερά¬ νω δμως δλων, η)χο ή Κρ&ίρ νησίς £κε}νη Α οΐϊρία κατηυ- θυνε τάς εκλογάς Βιά των νομσρχών της, οί όττοΐοι έχ- ρησιμοτιοίουν την τεραστίαν δύναμίν τωνδιά νώίηιΙΛλουν τούς κυβερνητικάς ύοοψηφΐ ούς. Καί έν τούτοις, παρ' δ- λην την .κυβερνητικήν έττιρρο ήν, ή γκνίκή άδιαφορία ήτο πάντοτε τοιαοιτι,φστε μέχρι ιοθ 1904 μόνον 50—60 ο>ο
    πά
    των έκλογέων μετέβαινον είς
    τάς κάλπας.
    Καί τί εγίνετο μέ τούς έκ
    λεγομΐνους; Όταν είς μίαν
    χώραν, υφίσταται ή πολιτική
    άδιαφορία ό δρόμος πσραμέ
    νει άνοικτός διά τθός τολιτι
    κάντηδες, Καί ο[ πολιτικάν
    τηδες ίσον πολλοΐ, ο[ αθλι
    τικοί ολΙγΌ1 κα£ υπήρχεν ί
    λειψις των άρχουσώντάξεων.
    Ή Ίταλική άρΐστοκρατίττ, μέ
    μικράς έξαιρέσεις, άπεϊχε τής
    πολιτικής ζωής τής «αοθς ή
    νωαέν·ης Ιταλίας. Ή άδιαφο
    ρΐα αυτή έκσμνε τούς καθο
    λικούς νά άπέχουν άπό τήν
    τΐολιτικήν ζωήν, πρέπει δέ νά
    σημΕΐωθη 8τι οδτοιθά ήδύναν
    το νά άποβοθν, δπως καί ;1ς
    τήν Γερμανίαν Ισχυρόνσυντη
    ρητικόνστοιχεΐον. Οί βιομήχα
    νοι καί οί έμποροι δέν ένδι·
    βφέροντο πορά διά τα ? υπο
    θέσεις των, ολόκληρον δέ τό
    πολιτικόν, ΐωνένδιαφέρπ νού
    νεκΕντροΟτο είς τήν σύναψιν
    καί διατήρησιν καλών οχέσε
    ών μετά των Νομαρχών καί
    τών.Κσραμπινιέρων, «δστε ο{
    τελε<οτάϊοι μέ την σεΐράντων . νά μή,άφήνου/ τούςέργάτας νά άπεργοθ»/. Ά«ΐ< νά άντιληφθοθν το καθήκον των καί τάς ευθύ¬ νας των^ δπως συνέβη μέτήν τάξιν των βιομηχάνων καί των έμτιόρων τής Αγγλίας κατά τό δεύτερον ήμισυ τοθ παρελθόνιοε αΐώνος, ηύνόη σαν τούς πολιτικάν·τη§ες, νο μίζονΐ,ε,ς.ϊτι ή Βουλή ΰάτούς διέφθειρεν ήθά τούς ύπέτασ^'. σε. Αί ί-'αγελματΐκαΐ τάξεις, οί δικηγόροι, ο£ διδάσκαλοι καί γενΓκΛς οί διανοού-ιενόι, έλαβον,μ^ρος είς την πολιτι κήν, Γσως νάλιστα πβρισσότε ρον ν-οθ δέοντος. Δέν άνχε οροοώπβυσσν δμιος· κανέν ού σίαστικον ^,ι;μφέρον τής χί» ρας. 1 Λόγω τής μή δπάρξεως των αρχουσών τάξεων, καί τα καλώς ώργανωμένα επί σης κφμματα, τα δποΐα άιτο τελοθν,τήν,ίππονδυλικήν στή λην μιας φΐλελευθέραςκυβερ νησεος δέν υπήρχον. Ό Μιν ;τζέττι, τίμιος άνήρ τής πά λσΐάίζ· δεξιβς «"«αρατάξεως, /Ιθελεν-ΐδπως ή Ίεαλική Βου λή ίδρ*>θ|ι επί Ι τοθ .συστ,ήμα
    τος των δύο κομμάτων, δπως
    *σΙ είς την Αγγλίαν, αύτό
    ,4μως δέν^ ήτο δυνατόν. Είς
    την ΐταλικήν βουλήν υπήρχον
    μικραί καί μεγάλαι δμάδες,
    ιόκτώ ή δέκα,,τόν αριθμόν, ού
    χ( δέ πραγματικά κόμματα,
    όπως. αντιλαμβανόμεθα ή-
    μεΐς τήν λέξιν.
    *Η {δέα την οποίαν έχομεν
    ημείς περί Άντιπολυτεύσεως
    Λνεγνωΐ,ισμένης έπισήμωςκαί
    έπΐκρινούσης τάς πράξειςτής
    Κυβερνήσεως, ουδέποτε άπο
    τέλεσε χαρακτηριστικόν το(ΐ
    [■ταλικοθ κοινοβουλίυτισμοθ
    ,καΐ τής Ιταλικάς νοοτροπίας.
    ΑΙΒιάφοροι κυβερνήσειςήσαν
    όποχρεωιαέναι. νά μάχωνται
    ,έναντίον άντιπολιτεύσεων δι
    ιθφόρων εϊτε άντισυνταγμα
    τΐκών, είτε έμπνεομένων άιιό
    εύτελή έκλογΐκά ί) προσωπι
    ,κά έ&ίΐίήρΐα.. Έπειδή δέ αύ
    ταί αϊ όμάδες, ν<κρα1 καί με γάλαι, δέν κατώρθωναν νά ΣΥϋΕΡΓΟΣ ΑΜΒΑΩίΕΩί Υπό τήςΧωροφυλακήςΣπη λίουσυνελήφθη ό Εμα. Γεωρ. Φραγκ,ιαδάκΐς κάτοικος Κα ρινών κατηγορούμενος έιΐ συνεργεία είς άμβλωσιν. ΤΡΑΥΜΑΤΙ1ΜΟΙ 4 ΤΗΛΕΓΡΑΦΗί^ΑΤΑ ΚΑΙ ΡΑΔΙΟΦβΝΡΛίΑΤΑ ΜΛΣ Υπό τοθ Αστυν ή τος Ρεθύμνης συνελήφθη ό Γεώργ Χατζιδάκις κάτοικος ένταθθα κατηγορούμενος επί τραυματισμώ. Υπό τής Χωροφυλακής?Κα βουσίων συνελήφθη δ Ιωαν. Έμμ. Βασιλακάκις «αί Μπο τόνης Ιωαν. Πλοομιστός κά τθικθς Άμ.άτου κατηνορού μενοι επί τραυματισ'.ώ διά ψαλίδος σαγματοηριών. Υπό τής Χωροφυλακής Γε νή—γκσβέ συνελήφθησητν οί Ιωαν. Κων γ) νού Φλουοής "Ιωαν. Έμμ. Φρουοής καί Νικ, Τοον, Φλουρής κάτοι κος Θεωδώρας κπτηγορούμε νοι επί προμελετημένοις τραύ μασι._________ ΚΟΣΜΙΚΗ ΚΙΝΗΣίΓ^ Ή Κυρίαι 'Αριάίνη Ανδρ. Σφηνιά δέν θά δβχθη αυριον 30ην τρέχοντος, ημέραν τακτήν των ιταρ' αΰτίί έπισκέψεων. "ίαίιΐϊϊ^ ΙΔΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟΝ Σήμερον Η ΠΡΙΓΚΗΠΙΣΣΑ ΤΗΣ ΖΟΥΓ ΚΛΛ£ Μέ την ΝΤΟΡΟΥΝ ΛΑΜΟΥΡ ΑΚΓΟΠΛΟΤΑ Μ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΡΑΙΤΪΡ ί· ΣΤΡΑϋΑΠΑΚΐ* ί':ΜΊΙη ΤΗ- Ε9Δ0ΜΑΑ02 ΔΕΥΤΡΡΑΝ ά)π ΚΕΦΑΛΛΗ¬ ΝΙΑ 8ιά Χανιά, Πειραια, Βό λβν, β,εσβκλονΐχην. ΣΑΒΒΑΤΟΝ ά|π ΚΕΦΑΛΛΗ¬ ΝΙΑ διά Ηράκλ-ιον, Αγ. Νικβ λαόν ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ Ε. ΪΟΒΑίΖΙΔΑΚΙ ΑΡΟΜΟΛΟΙΊΑΕΒΔΟΙνΙΑΛΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ ά)π »ΕΛ£Η» Ι.Τόγια) *5ιά Ήράκλβιον Πβι- ρκιά,Σΰρον, Τήνον. Σκμον ΠθΕίίΡ ΤΩΝ αΤΙΣΤΟΥΓϊΗΝΩΝ Κατά τήν δοθείσαν ύτΐότοΟ Συλλόγου των Κυρίων, τήν παρελθοθσαν Κυριακήν, έορ τήν τοθί,δένδρου των Χριστου γέννων, έπεκρ ίτησεν άπρόβ λέπτος, λόγω τής στενότητος τοθ χώρου καί τής προθεσμϊ* σς είς συμμετοχήν τώνσυμπο λιτών, συνωστισμός, ώο,τε αί Κυρίαι, τοθ Συλλόγου νά λυ πηθοθν βαθύτατά διότι δέν ήδυνήθτ|σαν νά περιποιηθοθν τούς τιροσελθόντας δπως θά έπεθύμουν. Μάς παρακαλοθν λοιπόν, συλλογικώς,δπωςτάς δικαιολογήσωμεν άη6τών·στη λών μας καί έκφράσωμεντήν επί Τούτω λύπην τοον, ΙδιαΙ τέρως δέ πμύςτήν άρτι άφΐκο μένην καί τιμήσασαν τό πρώ τον, τάι συγκεντρώσεις τοϋ Σωματεΐσυ αξιότιμον Οίκογέ νειαν τοθ νέουΔιοικητοϋ ΐοθ 44ου Συντάγματος, κ. Ίνιω τάκι Ταγματάρχου. συνεννοηθρθν ΐμεταξύ των, τΐολλάκις διεπληκτίζοντο καί οΐδιάφοροιύπουργοΐ συνήθως τάς Ιθεταν άντΐμετώπους ή Η Γ1ΑΛΙ1ΤΤΑΑΙΚΗ ΕΚΤΑΣΙΣ Κστα τάς έκ των διαφΛρων ραδιοπομπων δκουσθεΐσας χθές άν·ακοινώσεις, αί μεταξύ τής Γαλλίας καί τής Ιταλίας έξ άφορμής των Μεσογειακήν άξιώσεων τής τελευταίας έκ δηλούμεναι έχθρικαΐ διαθέσεις, έκτεΐνονται ολοέν,έκ τής έκα τέρωθεν διεξαγομένης πολεμικής Κια τοϋ τύιτου καί ολαν των σημερινώνμέσων έπίκοινωνΐας. Ίδιαίτατα οί Ιταλοί δια τελοθν έν έξάψει έκ τοθ έπικειμένου είς Κορσικήν καί Τύνι δα ταξειδίου τοθκ. Νταλαντιέ. τό όιιοΐον χαρακΓΓ|ρΙζουν ώς πρόκλησιν τήν οποίαν άηειΛοΠν δτι δέν θά άφήσ-·ην άνευ ά παντήσεως. Ο'ΆΝΤΙΚΑΟΟΑΙΚΗ ΕΝ Π Έκ των διαφόρων διεθνών ραοισττομτΐ'Ών, έτανελαμβά- νοντό χθές είδήσεις καθ" άς έκ πσραλλήλου πρός τή1 Ιντα σιν των άντισημηιΐκών όιωγμών σημειοϋται ή έναρξις νέας ίκ Βεοολίνου. Άντικαθολικής πολεμικήν. 'Τό έπίσημα δργα να τ°0 ΚΙαζ^μοΟ ίχουν αποδοθή είς άπροκάλυπτον κατά τοθ Βατικανοΰ έκστροτεΐαν. ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΣΠΑΝΙΚΟΝΕΜΦΥΛΙΟΝ Κατ' ανακοίνωσιν τοθ ΤρΊστατικοί) ΓαλλικοΟ Ραδιοτιομ ποθ, ή είς την γενικήν επίθεσιν των Ίσπανών 'Επαναστ·*- τών, ουμμετέχουσα δύναμις Ίταλών έθελοντών άνέρχ=ται είς τέσσαρα; πληρέις Μεραρχίσς. Τ^ ίκ Βαρκελλώνης χθεσινόν ανακοινωθέν άναφέρει δ τι ή γενική αυτή Επίθεσις, είς ουδέν άποτέλεσμα κατέληξρ.ν κα( ότι άπό τής χθές ό ρυθμός τη"ς 'έπιθέσεως τοθ Έιανα σταιικοθ στοατοθ έ'χει έτιΐβραδυι'θή σημαντικώς. (7 Σήμερον Πέμπτην τό Ύπερωκεάνειον ^ κατ' ευθείαν διά Χανιά, Πειραια, Τήνο ν. * ΤΜίΡΙΑ Ι. ΓΡΗΓΟΡΙΑΑΗΤ Πλήοης' ημερών, εύτυχήσα σσ νά ϊδπ τα τέκνα Της ά.π0 κατεστημένα ύπερόχως,πμω μενά κα( άγαττώμενα, δσον ό λίγων άλλων έν τή κοΐνωνΐα, περιστοιχιζομένη Λπό τέκνα τέκνων καί βλέπουσα νά^προ στίθενται ολοέν είς τα έκτων σιιλάγχνων της ιτροερχόμενσ, νέσ, κατ' εκλογήν τέκνα,έζη πλέον εύτυχής έν τή λατρεία τής μνήμης προσφιλοΰς καί αλησμονήτου συντρόφοθ', πά ρηγορουμί νη άπό τάς άφθά- στους των τέκνων τηςέκδηλώ σεις στοργής, ή Μαρία χήι-α τοθ αειμνήστου Ιω. Γρηγορι άδου, δτε αί Βουλαί τής Θ«ί αςΠρονοίσς, ηθέλησαν νά με ταβή είς συνάντησιν τοθ συν τρόφου της. Τό πλήγμσ υπήρξεν αίφνί διον, δσω καί σκληρόν, λ ιγω των συνθηκών ύφ" άς συνέβη έν ώραι<; με/άλης χριστϊοτνι ηύνόουν διάνά ύπερισχύσουν ωροσωρινώς νών άντιπάλων των. Ή ίδιάζουαααύτήκοΐνοβου λευτική κατάστασις καθΐστα τό έργον τοθ στέμμρτος πλέ όν δύσκολον» είς την Ιταλίαν πασά είς τήν Αγγλίαν. ΚαΙ έφ βαον δέν υπήρχον πλιιο ψηφοθι/τα κόμμαΓα είς την Βουλήν άπό τα όποΐα νάσυ γκροτ^Ονται αί κυβερνήσει, ολα αύτά δέν εΤχ·.ΐν παρά ^ραχεΧην την ζωήν. Μετατξύ των έΤών 1870—1922 έσχημα τίσθησαν 32 κυβερνήσεις, μέ μέσον δρον ζωής 18 μηνών εκάστη. Ή Βουλήμέέλαφράν Οϊ κης εορτής, καί την παραμο νήί/ ακριβώς τής ήμέραςκσθ' ί)ν άπεξεδέχΕτο την γνωρΐμί αν νέας προσφΐλΰθς,έ'κλεκτής ενός των υίών της, κόρης: Καλή καί ένάρετος, άληθι νή χρΐστιαν-^ ώς ί^το, Λπεβίω σε τό εσπέρας ι ών Χριστου γέννων, ώς &και<ονστρουθ(ον πληγέν έκ κεραυνοθ, χωρΐς νά ταλαιπα^ρηθή άπό δοιαμα οίας κα( όδύνας. 'Η Ρεθυμνιακή Κοινωνίατ, πληροφορηθεΐσα έν συγ·<ινή σβι τόπλήξαν/τήνόημοφιλΓ|τοι άδσ των άδελφών Γρηγορισ δή κα( τήν προσφιλή των μό νην άδελφήν, δυστύχήμα, με τέσχειΈίλικρινώς τοθπένθους των καί προέπεμψει έν,συνα γερμ© τήν μ€ταστάσαν, κστά τήν γενομένην, τό άπόγευμα τής Δευτέρας των Χριστκυ γέννων, έπιβλητικήν άρχιερα τικήν κηδείαν της. Τάς βσρυπενθοΐισας φίλας γ θερμώς. Μ.Β.Τ. Σέ δλους τούς ρευματι- •κούς πόνους, είς τοϋς ηό- νους τής ράχης, τής μέ- οης, των άρδρώσεων με· «ίαχε·.ριοθήτε τό γνήσιον "ίΐμπΑαοτρον Λέοντος. Ο( πόνοι μετ* ολίγον ■ί;·ανίζονται. ,*Ο! αύτοΙ οί τρο- μερο! πό νοι τής μέοης πόοο μέ ίνοχλοΰν. ΤσττοΘέτηο-ε ά μ έ - ονς ένα γνήσιον Έμΐιλαοΐρον Λέοντο·.-. θϊιϋμο] Οί πόνοι μού πέρασαν. Αϊ- ϋοάνομαι δτι ζα- ναγεννήθηκα. την συνείδησιν, έρριπτε τάς διαφόρους κ'βερνήσεις, αο1 αφοροθσα διά τό κακόν ΐό δΐΐοΐον έναμνε είς την χώ ρον. Αί ύπουργΐκαΐ κρίσεις έξη σκουν μεγαλυτέραν γοητεί αν άπό την δημιουργικήν νο μοθετικήν εργασίαν. Έκεΐνοι οί όποΐοι κατελάμβανο' τήν έξοι σίαυ Εν πράγμα έπεζή- τουν; νά' παραμειυουν είς αύ τήν, άδιαφοροθντες πώς. Ή παλαιά Δεξισ, ή όποία περι ελάμβηνεν είς τούς κόλπους εης τιμίους καί εύθεΐς άν¬ δρας έπεσε τό 1876. τήν',διε δεχθή δέ ή ΆριπτΕρά μέ επί κεφαλής τόν Ντειρέτις. Ό ίκανός αύτός κομμσιάρχης. είς τόν οποίον ό κόσμος εΐ- χε δώσει τό παματοοθκλι «ή άλεπού τής Σοραντέλλα» — άπ' δπου οδτος κατήγετο -^ έπενόησε τόν πολιτικόν δ ■ λοπροσαλλισμόν, δ οποίος συνίστατο είς την έκ μέρους «ου καταφυγήν ότε μέν πρός τήν μίαν δμάδα,ό τέ δέ πρός τήν άλλην δμάδιϊ έκ των εν τη Βουλρ ευρισκομένων, δ ιω την παροχήν είς σώτόν τής υποστηρίξεώς των, ανεξαρ¬ τήτως πολιτικών άρχών. ΤΥΟΟΙ! Γ.