153558

Ρ
λίαν
ναι
ΑΓΓΛΙΑΝ
ΝΙΑΣ
ρμν λΟΤκ(!)ν
ν Δυτικήν Εύρώ
ι ° Διάδοχος Βο
ΐΝΕΔΡΙΟΝ
περιγραφήν
Λ γροτικοθ Σ
Φύρερ, ωμίλησεν
ογΐσμόν τοθ 5θο
ιΡΙΚΗΝ
ιοχανεσμπουργκ,
ντόρ άνετινάχθη
ΣΟΦΙΑ
Γδησις καθ" ήν ή
τό 1920 άπηγορρ
>ιά5ήλωσιν, άια
ΗΤΟΥ
3ές τό έσπέραι,
ΐγός κ. Γ. Τσο-
έτιεβιβάσθη τοθ
είς την1 τιρωτεύ
«ών ζητημάτων
ερον άκό δλα
δέκα χιλιόμΕ"
ι. δττου δέ εί·
έπιβαΐνοντεςΐιο
ατέρχωντσι κσ!
α διά των χει-
έπΐσης θά κατέρ
ς απάσας τάς
,εως καθ" άς π£
ι τισρατηρεΐται
κόσμου.
εζοδρομί«ν
όν Άΐταγορεύο
>θ( βιοτεχνιπών
ν ή έργοοτσσΐ·
ιν δι" επισκευήν
>φόρου. ήτοι κ*
τωνκσΐ άμο^
ν ή τοιαύτη έ"1
σκευή θά γίν*·
καταστήματι
ν υφ' άς τιμοθ·
[μεναιδιατάξεις
ΟΛΙΪΙΚΗ ΚΑΙ ΟίΚΌν ΟΜΙΚΗΕφΗ;ΜΈΡίΣ
Αριθ. Τηλεφώνου 86
ΤΕΤΑΡΤ1
ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
19 8
ΟΔΟΙ ΜΙ.ΓΑΛ0Υ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΙΘ.50
ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
ΤΟ ΠΝΕΙΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΙΡΟϋΟΥ
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΓΠΓΗΣ
Μίαν ξΐκόνα, πρόχειρον
τμήμα άπό την σχολικήν μας
ζωήν, Σδς /ταρουσίασα κυ¬
ρίαι καί κύριοι, διά νά σδς
δείξω αυτόν τόν αυγχρονισ-
μόν σωματικήν, πνευματι-
κής καί ψυχικής παιδαγωγι-
χής ενεργείας, πού (Ϋντιμκ
τωπίζομεν πάντοτε, δταν
θέλωμεν νά έπιδράσωμεν
μορφωτικώς είς ολόκληρον
την προσωπικότητα των μιχ
θητών μας. Καί εν άλλο ά-
κόμη ήθελησα νά σδς δεί-
ξω : δτι τό σχολείον επιδιώ
κει δχι μόνον πρόσκτησιν
γνώσεων, άλλά καί παραγω
γήν των γωστικ<7)νίκαν(ΐτή των, δχι μόνον έκτέλκαιν ώ ρισμένων σωματικών ςνερ- γειών, άλλά καί ανάπτυξιν των σωμοιτικών δεξιοτήτων, οχι μόνον εκτέλεσιν ωρισ¬ μένων ή 31 κων πράξεων, άλ· λα καί διάπλασιν τοΰ ήθου; καθόλου,, Θέλο νά διακρί- νωμεν καλά έδώ τα ζή τή ματά μας καί πιΐρακαλώ είς τό σημείον αύτό ίδιαιτέ ρως νά μέ πρρσέξεΐεν 'Ή άποκτησις ώ> σμένου
ποσοϋ γνώσεων, ή εκτέλε¬
σις ωρισμένων σωματικών
κινήσεών κάί ωρισμένων ή-'
θικών ^πράξρων δέν , μας
άοκεΐ, διότι αύτοι τα ώ·Π'ο·μέ
να ρΐναι ολίγα καί προ^ω
ρινά" ό ανθρωπης δέν ήμπο
ρεϊ νά ζήση ως «δνίτρω
?τ.ος» μόνον μέ αύτό ιό αυγ
κεκπι-μένΌν"ιΰλικόν «πόθι-μ:< πού Ηά τοΰ δώοπ τό στοι χεΐο\ Περισσότερον άπό αύτην την ύλην τοϋ χ.ιειά ζονται τα άλλα τα μόνι-^ ιια, δηλ, ή ανάπτυξις των1 πνευματικώς, των ψυχικόν καί των σωματικών Λίξιιιτή των, μ§ μίαν λέξιν ή μορ φή. "Οχι μ'5νον 7ιθΐ'πόν ή (5 λη, άλλά κύρίως καί πρώπ σία ή μορφή' δι' αύτ,ό όμι λούμεν 'περί μορφώσεως,Ύ λη καί εΐδος δέν είναι μό #·ον φιλοσοφικόν, άλλά καί παιδαγωγΊκόν πρόλκημα.Λιά τουτο είπα είς την αρχήν νής όμιλίας μου, δ τι τό σχο λεΐον όφι-ιλει νά δώση μορ¬ φήν είς τόν ύρό γεν«σι ν άνθρωπον, "νά τόν μεταβά¬ λη άπό χάου; είς κόσμον, άταράλλακτα δποος δ Δη- μιοιργός είς τόν χοΐκόν πρωιόπλαστον έφύσησε την πνοήν τής ζωή;. Ή παιδευ τική εργασία εϊναΐ) πρεπει νά εΙν>αι, δχι στατική, άλ¬
λά δυναμική", άριστοτρλική
ίντελέχεια. Τοιοϋΐο νόημα
πρέπει νά δοθή είςτό λατινι
κό ρητόν «ποη δθΗβΐ&β ββά,-
(Άπό την διάλεξιν τβΰ κ.
Κ. Ι. ΒΟΥΡΒΕΡΗ)
νϊταε άΪΒαπιιΐδ». Έφόσον λοι
πό ν τό σχολείον υπέρ την
ύλην έπιδιώκει τό εΐδος καί
κατατεινρι πρός τήν μοοφήν
άσκρϊ έργον καλ?ατέχνου, ερ
γον πλάστου καί 'γλύπτου,
που ένσιχ )£ωνΐ;ι την αίωνί
αν ιδέαν μέσα ρ}ς την φ&αρ
τήν ύλην. Τήν τοιαύτην άν
τίληψιν τής άγωγής ώς πλα
στικής διιμιουργΐας φ.-ιοστεΐ
ή ανθρωπότης είς τόν φι-
?ι·όσοφον καί καλλιτέχνην
μαζί ελληνικόν λαόν, τοϋ
δ;ΐοΌυ ιό πλαατικόν βλέμ-
μα, τό ικανόν νά θεωρή σύ
νολ-χ μορφών, κιιτώρ'ϊίοσι-,
πρώτον καί ιιόνον είς τόν
κόσμον νά αυλλάβη τή ν Ι¬
δέαν τΰς παιδείας, δχι ώί.
μηχίχνικής βνεργκία;. υπη-
ρεΐούση; ϊά στοιχειώδεις ύ·
λικίς ανάγκας τής ζωής,
άλλ* ώ: υψίστης λειτουργί
άς, στρεφομένη; πρός την
υπερτάτην μορφήν τοϋ άν-
Θρώπου.
• "Υπό τούς δρο'ι,ς τούτου:,
κ'χτανοεϊτε. κυαίιχι καί κύρι
οί,, δτι τό παιδαγ γικόν μα;
έ*ργονεϊναι έργον κατ' ε.ξΐ)χήν
Έ?ιληνικόν, είναι υπόθεσις
Έλληνική καί 'ΐθνική^Είναι
άκόμη τό παιδευτικόν μας
έργον,έργον Ίδ;ολογκόν καί
φιλοαοφικόν, έφόσον άπότχ
ρ.λι μέρου; άνάγεται είς ιά
καθό?-ου, άπό τήν^ύλΐκήν είς
τίιν ϊδεατήνπραγματικότιιτη
άπό τα ρφήμερα καΐ προπω-,
ρινΓΐ'εϊ; τα δΐΗρκή καί'ττπχ-
θκρά, (ίπό την πολλότητα
είς την ένότηΐα.
Τό ίίι?..)λ;)γι>£0/ ινΗεχόμό
νόν τοΰ παιδί-υτικοΰ μα: έ>
γου αποτελεί ττυραμίδα, είς
την κορυφήν τής «ποία; κεΐ
ται ή ϊδ^α τοΰ "Εθνους, υ¬
πό την ,ταοοϋσ:χν άναβΐπυίν
της, τήν οφειλομένην εί;τήν
ζωοδότιν πνοήν τής Έ Ο νί¬
κης Κυβερνήσεως;. Παρά
τή ν κκν τρ ική ν αΰτ ή ν*μι ο: φω
τικήν ιδέαν τό παιδΐίγιογι-
κόν έργον τής σχ;>λή; κιιτευ
θύνεται καί ρυθμΐζεται άπό
τάς αΐωνία; ίδέα; τοΰ άγα-
: θιιΰ, τ'οϊ· καλοΰ καί τοΰ άλη
#οΰς, αΐτινες είναι ή πάλαι
9 ά ίδΐεολο.γική' μας^, κληρ.)ν<»ί • μία καίτΐττό τα χριππανικά ίδεώί.η τΠς άγάπης καί της θυσίας, τήςο^Γΐϊ&δεντί τα^μρ- νηςείςτό πλαίσιον τή: συγχό νού νέοελληνικής ζωτικότη τος, δυναμικότητος :<αί έν- .. τάσεως ή όποΐα όργίΐ πρός νέας έθνίκά; πολια'στικά; ουνί'έσεις. ; ■■-■■. : Όπω; βλέ,τ«!ΓΡ., -ιυρίαικαί κιϊοιοι, άσκοϋμεν, θέλομεν, " «ρως 'Ελ ληνικήν καί χρισΐιανικήν ά νωγήν. Τήν θεωρητικην ό δηγίαν μας δέν ά'ντλοΰμεν τόσον ά.τό τήννεωτέραν Εύ ρωπαΐχήν παιδ(χγωγικήν, δ· σον άπό την ανεξάντλητον πηγήν τής 'Ελληνικής παι- δείας, τή; όπ ίας μεγαλειώ- δης έρμηνεϋΕής καί θεωρή τι κός θεμελιωτής υπήρξεν ό θεΐος Πλ'άτο)ν. Ξένα παιδα γωγικά καί διδακτΐκά πρα κτικά πρόΐυπα δέν μάςείνιχι καί άπαραίτητα. Αύτά προ ήλθον ά.τό άλλο έμψυχον υ λικόν, εχουν άλλας κοσμοθε ωοητικάς .^ροϋποθέ^εις. Τα σεβόμεθα, τα Γκτιμώμεν, τα γνωρίζομεν, τρέχομεν απλώς ύπ' δψιν μας δέν θά τα μι μηθώμεν δμως άπό πνρΰμα κ'ΐινοτομίας καί «ικιντερνι- σμοΓ'», Ποιχκτικάς π'ίροριιή σεις καί νύξεις ήμπορυοννά μα; 5ώσοιιν οί Λιδάσκαλοι τοϋ Γένους' κυρίω; τόν έν- θουσιαο-μόν των, ώ; κίνη· τρον εί: τό βαρύ έργον μα;. '.λ/,ά την σχολικήν πράξιν θά την δημιουργήσωμεν ή μεΐ;, ιιόνο: τού ίτά την δια· [ΐορφώτΐ] κάθε διδάσκιχλος, ύπηρέτης μέν των ίδανικών;» πού είπομεν, άλλά καί κύρι- ος τού ύλικοΰ τού, τοΰ ρμψύ χου καί τοΰ άψύχου, διαμορ φτοτής τή; μρ,θόδου τού, ύ- πεύδυνο;, ρντός β-βα'ιως τοΰ πϊϊριγράμματος τώί» γενεών άρχών τής άγωγής, αναλό¬ γως δμω: πρός τα; έκαστον ψ.υχολογικτί;, διδακτικ'ς καί παιδευτικάς εν γένει περι- στάσεις. Πρό τή; άπεράντου ποικιλιας των· δτπφορών τής ήλικίας καί τής άτομικότη- τος των τραφίμων, των σω· ματικών καί; ψυ/,ικών προ- διαθέσεω #κά1 εοΟ >ί :ογ -
νεια-ίοΰ ^'/ί χοινωνικοΰ τιον
περιβ'ί/ιλοντος, τνιό της ποι-
κιλίας τής φίτσΐιω; καί-τήΥύ
φης τοΰ διδααικαϊί ίιλικοΊ,
ιρό τής πολυμορφίσς καί ια
λυτυπίιχςτή; ψυχοσυνθέσι-:ω;
των διδιχσκάλω,ν, ποίαν ά|ί-
αν^ήμπορεΐ νά εχουν τα πρά
κτικά παιδαγωγι (ά κιχί διδα
κΐικά σχήματα ή ποόΐυπο
οίουδ''|πιιτ«, τα άντιπροσω-
πεύονιτϊ ωρισμένας πευιηκδ'
οκις καί άτομικά; πΡϋΐ.ιΐίά-
σεις;Αύτα εκφράζουν κάτι τι
άταξ γενόμενον καί μή δυνά
μενον ι ά έηανίχληφθή' ϊύττό'
τος ιδίας συν&ήκας, ίϊ'/τό τάς
οποίας έγινεν. Είπον δλλοτε
έιααλαμβάνω κ,χί σφιερο«:
εΐξ; τό δημιουργικόν. τΛ'πλίί
στΐκόν τού δ^γον δέν χρειά;
ζκίπι ό διιΥ'ισ ι χλ, »* .τ )1λήν
παιδαγωγική ' σοφίαν, ή δ-
ποία συχά την πρΐιίίητυΛί·:
αν τής δημιοιργΙας έκφυλί
ζει έί'ςα'γονον μΐμηιιν διό¬
τι ή π«ιδαγο)γική νοησιαρχί
α άποπνίγει καί ά.τοστριχγγί1
ζει καί μαραίνει τό γνήσιον
διδασκαλικόν πάθος, την ιε¬
ράν σωκρατιχήν μανίαν.
Πρωτογόνων, παρ θε νόν παι
δαγωγικην ψυχήνκυρίωςχρει
αζόμεθα, δαιμόνιον διδασκαΐ
λικόν, νά δπ,ως δ Σωκράτης
δπω; ό παπά; 'ΐθϋκρυφοϋ
σχολειοϋ! Πίστιν .θέλομεν,
δχι σοφίαν, παλμόν ζωή:, δ
χι αψυχον ρυθμόν μηχανή?,
πρόσωπο·, δχι^τ-ύπους καί συ
στήμ«τ«!'
(
Φλέγοντα Ζητηματα
ΔΙΑ
Ν' ΑΝΑΚΤ
ιικιιπ
ΑΛΑΙΑΣ ΑΠΌ
(&ύβ αρθρ
ΚΙΑ
ΤΒί
2ον
-νά
Έν. τεΧε^ιοΗι^ί άναλύσει
μ(α αταθερά έπιδίωξΐς κυρι-
αρχεΐ ΙτιΙ τοθ ττροβλήμοτσς
τής επεκτάσεως τής ΓΤερμα-
νίσο. Ή έπι6ία>ξις αυτή είναι
νά έξσναγκαίθί) ή Αγγλία
καί διά τής, Αγγλίας ή Γολ-
λία είς την ούδετερόΐηα.Ό
λα τά'Βιαλωμαπκα διαβήμα·
τα τοθ Αδόλφου ΧΙιλερ, δ
λαι αί στρατιωτικαί τού πά
ροσκευαΐ σκοπόν είχον, νά" έ
πιτύχουν ϊ αέο τής Γερμανί-
ας ελευθέραν δρασιν είς την"
Κεντρικήν καί την Άνατόλΐ
κήν Ευρώπην. Τό έργον 8'
μως τόθ έξανα/κασμοθ εΐζ
πλήρη ούδετερότητα τής Αγ
γλίας καί της ΓαλλΙας θά
έπΕτυγχάνετο οριστικώς μό
νόν εάν ή ΓερμανΙα κατώρ
θωνε νά έττανακτήσΓ) τάς πά
λαΐάς της ά'τοικΕας, Διά τθν
άποικιθν της αυτών, &ά πά
ρειιβληθί] είς τάς βρεττανι-
κάς συγκοινωνΐας καί θάτάς
άπειλή μέ διακοπήν, είς τρό-
ιιον ώστε νά ΓνρεΒβ ήνοτγκα
,___αρθρα/τόθ. κ. ΑΝΛΡ'
ΣΙΝΤΟΜιΐΡ δημοσιευΒέν-
τα εί; τόν «Μικρόν Παρι-
σινόνν
σ^ιένη ή Αγγλία! νά πσρο-
μείνη μακράν τής, ενδεχομέ¬
νης συρράξεως την οποίαν
θά προκαλέση κατόπιν ή Γερ
μανΐίΐι. Ή όδός Γιβραλτάρ»
— Μάλτσι;·^—Σοοέζ, δΐνσι
γνοστόν δτι διατ,οέχει ήδη
σοβαρούς κινδύτους! 'Εφ' δ
σον μάλιστα είναι αδύνατον,
νά αποκλεισθή τό ένδεχόμε
νόν τής εγκαταστάσεως είς
τάς Βαλεοτρΐδας ίταλΐκών ί)
ΙταλοϊσΛανικΟν αεραπορικών
δυνάμεων ο[ κΐνδονοι είναι
μάλλον σοβαρώτερον Άντι
λαμβανεται, λοιτιόν, κανείς·
βτι ή Ά'νγΧΙα προβλέιπβι τό
έν>δίχί>μενον νά έκκενώσπ
ναυτικώς/τήν Μεσόγειον. ΑΙ
προσπάθειαι, τοθ χ. Τσάμ¬
περλαιν όπως έξασφαλ'(σ{).
ένα ηκχΐϊΐδ νϊνεηΐϊ μέ την Ι'
ταλΐαν είς την Μεσόγειο,ν, έ
πιβεβαιώνουν τό ότι ή Άν-
γλΐα φοβείται δτι ή κατάστα
σις ή δημιουργηθείσα ήδη είς
τ7)ν Μεσόγειον πσ,ρουσιάζει
δι* αθ'τήν ποΆΧάς1 άσθΕνεΤς
τιλευράς. Είναι, λοιτιόν, ή
ΕΤΟΣ Ζ 'Λρ,'ίΙ'. ι!** ;
^ΚΡΙΣΕΙΣΚΑΙΗΟΛΙΑ»
' Λΐί χρεοπώλχι πχρχπσ-
'ΐΧ νοΰνται διά την έλΧει
ψ ν χρέοττο;, άίτοδίαοντε;
τχύτηνεΐς τήνάθρόαν 4χτοϋ
τό^πουμΑΐς αγοράν σφο»νιωνι
ύ·τό των έκ. Χ«νίι>·. ζνεμΐΜ
ρων είς τιμάς σημχν***ίώ£ ύ
^ς
λιανιχήν τή;-
€!έξ
έν
βίί
περί ένδεχβμένΐες έκικβιμέ;
νητς ύΐΐίρτιμτισεως τού χρέ*
τος. όπότε τβΰτο ατΤόβχίνει
είς βάρο; τΰν συμπ
έπτηδευματιΰν τοΰ
βάοος, τοΰ
κοινοϋ τοΰ Ρεθυμνον.
Σημειβΰμεν ,τα$,η
ρίοες. μέ.τήν πρ·Μ>σι*
έγκ«1ρ»ς ■έφβλ'χύβωμΐν την
ηροαοχήν τής «ρμββΐαβ ύ-
πηρεαία; τιΐ; Γβνικϊι9<^Μθΐ· κήαί»; Κρήϊη,:,; ή' όττβΐ* *·■ σφχλώς θά- κα'τδυβυΛΐετβι.» πό τό )τιν£ΰ.μ« -Γβ^ ληφθέν- τος υπό τβΰ Σ,τρατηγβδ—Ύ πουργβΰ γ^ΒνΜΜθϋ διά τα 4ν Κρήτη σφκγια μέφου. "Ας. *χΐΙ/ύπ'©ψε« της *τι οί «Ρ' μόδιοι επαγγελματιαι ϊύρί* σχουν δτι «χόμη μ«1 ή οί- δραχμάς δια ρ»ρά ■■άηοτελβί λή κρεΌΐτωλίίν δια φοράν έν τω συν«γ»νΐσχιω μέ τού; όμοεηάγγελματίας ώέ άλ ρ πόλεων:· ικρά ψάριατχαΓ τά μας Φ ουν άπέ> τα
μας φδνε!
' Χρειάξέταν μ
γο-λη δοσις &ΧτροΰΤσμ«ϋΛτ«ν
συνεργατών τβΰ χ. Γεν:1 ΰίχ
οιχητοΰ, ενδιαφερομένων
δία ττ,ν εδιρ«ν
των:
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ «, ΕΥΤΩΠΗ *
Είς τό· άπό ηροχθές κυκλοφο¬
ρούν περιοδικόν « ΕΥΡΩΠΗ »
έκτός της^δλΧ»κτβ4> έϊβήρίττκηί
ϋλτΐί ι3ιτμΒ3ΐ«««ν<τ»ίι κ»ί δλβκ *·' λεπτομέρειαι της ΙΑ($υ9ε1βης είς; 'Αθή «5 κινη|Λατ»γραφικπ5 σχβ λής η έπβϊα δέχεται έγγραφας έραβιτεχναν κου 8ά γυρΐα-οοι1 έλληνικα- φιλμ. Αγγλία ήναγκασμένη ν* άν τιμετωτίΐζη καΐ σΤλλην, λύσιν, τοθ προβλήματος, της μετ* των Ίνδιών έπικοινωνίας, τής. καΐ,ή λύσις αστή ΕΓνσι 6' διά- τοθ ΆκρωτηρΙου τής Κοίλής Έλπίδος δράμας. Ό δρόμος είναι βεβαίως πολύ μακρύτβ ρος τοθ δρόμου ΛσνδΙνου — Γιβραλτάρ — Σουέζ — Βομ βάης. 6.307* νσυτικά μίλλισΊ δ δκύτερρς, 10.870, ό πρώ- τος. ΈννσεΤται, 8μ«ς, ΟΤτΙ 6" δρόμος τοθ "ΑκρωτηρΙου ' πά ρουσιΛζει τό πλεονέκτημα; τής άσφαλιστΙκΠς δικλΕΤδος διά Την Αγγλίαν μόνον δια την περίπτωσιν κατά την 6* ποίον θ& εΤναι έ'λεώθερος. 'Ώς ?χουν σήμερον τα ποά· γΥ Μ. ' ΒρεΐανΙα χ,ει τάς ουγκοΐϋωνΐαςτης έφ' δσον διαθέιει την Νοτιοαφρΐ κσννκήν.'Ένω.ίίΙνν.: "Εεν ϋμω^ ή ΓερμανΙα εγκατεστάθη είς την Ντάρ— ές—Σαλοτίΐμ ή πλεαρ&κδπηαις τής Έι»ώσ£Λ>ς.
θά βΐναι άπολύι<Λς ευχερής εΙς>. τό Ράϊχ καί -οΙ. έντεθθεν
4

α
50
1938
ΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΙ
Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΥΜΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ
Τό Ύπουργ&Τον Έθνική'ς Οίκονομίαο απηύθυνε έγύκλι
όν πρός πάντα τα Έμποροβιομηχανικά Έπιμελητήρια έχου
σα οΰτω:
«Έκ τοθ ετησίως ένεογουμένου έλέγχου περίτής συγκή
σεως των τακτικών γενικήν συνελεύσεων των Άνωνύμων
Έταΐρειών, έίάγεται 6τι πλείσται Άνώνυμοι Εταιρείαι, Κα
τθ παράβασιν ιοθ νόμου χαΐ τοΰ κατασΓατικοΰ αύτί>ν, δέν
συνέταξαν εισέτι τούς ύπολογισμούς χρήσεως 1937 ή δέν
προέβησαν είς την σύγκλησΐν γενικών συνελεύσεων διά την
έγκρισιν αυτών.
«Παρσκαλοθμεν δαως έιτιστήσητε χήν προσοχήν των είς
την ύμετέραν οργάνωσιν ανηκουσών Άνωνύμων Έταιρει-
ών επί των συνετίΐών τής κατά τα ανωτέρω παραβάσεως
τοθαου καί τοθ καΤασιατικοΟ, καθόσον περατουμένου τοΰ
υφ' ημών ένεργουμένου έλέγχου, θέλομεν προβή είς την λή
ψιν ΐ<3ν υπό τής χειμένης νθροθεσίας προβλεπομένων μέ τρών «ατά των ϋπευθύνων διοικητικόν συμβουλίων των άμε λησάντων είς την σύνταξιν τοθ ίσολογισμοΓ) καί την σύγκλη σιν τής γενικής συνελεύσεως διά την Εγκρισιν αυτών». κίνδυνοι τής όδοΟ ΛονδΚου — ΊνΒιΛν προβάλλουν σα- φεΐς, Ή Βημιουργία άφ* έτέ ρου μιας νάυτικής βάοεως μεταξύ ΆκρωτηρΙου καί Γι βραλτάρ θά είναι Ιδιαιτέρως άπειλήΐική Ώιά τόν ϊδιον αύ τόν δρόμον. Ή Αγγλία καί ή Γαλλία έχουν. έν τούτοις, λάβει ώρι τιμένα πρόληπτικά μέτρα. Ά πό μακροθ τό σημείον οτηρί ξεως των δύο χωρβν είναι ή Σιέρρα Αεόνε. Όλόκληρος ή άκτή άπό τοθ Γιβραλτάρ μέχρΐ τοθ Άκρωτη ρίου δια- θέτει λιμένος καί άγγλοναλ- λικά όρμήτήρια,Ή Λιέλευσις εΤναί απολύτως άσφαλής. ,Αλλά θά παύσπνά ίΤναι τοι αύτη εάν τό Ράϊχ άνακα- •ταλάβη άφ' ενός μέν τό Τογ· κό καί άφ' έτίρου τό Καμε· •ούν μέ τόν εξαίρετον λι μενά τής Ντονάλα. Οίτως ό τίέπλος αϊρεται" δέν πρόκει ται πλέον περΐ τοθπροσχήμά τος των πρώτον :ύλ.ών οθτε ΠΡρΙ τοϋ φανΐασακοθ δημο- γραφικοθ έπιχειρήματος τοθ στρατηγοθ φόν Έππ, άλλά περΐστρατηγικη'ς βάσε,ως^ρός άσκησιν άπειλητικοθ έλέχγου επί των μέγάλων αύτοκρατο ρΐκών όδών. • · · Ή απόδειξις καθίσταται περισσότερον πειστική, εάν λάβωμεν ύπ' ήψει μας την I- τσλογερμανικήν συνεργασί αν. Ό οτρατηγός ΤϊΠιο τής Άκα&ημίας των Επιστήμων εχάραξε κατά τό 1937 ίνα στρατηγικόν χάρτην έκ τοθ όποΐου άηοδεικνύετριδτι εάν αποδοθή τό Καμρρούν είς την Γερμανίαν ό "Αξων θά επεκταθή αυτομάτως μέχρί τοθ Κογκό καί θά δυαλύση. τό γαλλικόν μπλόκ τής Άφ ρικές, Τό γερμαοικόν Κσμε- ρούν θά εύρισκετπΐπλέον είς απόστασιν χιλΐων μόνον χι· λιομέτρων Λπό τής Τριπολι- τιδος καί δήν ύπάρχει ευκο¬ λώτερον πράγμα διά μίαν σύγχρονον· άεροπορΐαν παρά διασχίση τάς έρημικάς έκτά σεις τής Σαχάρας, "Εάν οί ΤοΟρκοι κα( οί Γερμανοί δέν. κατώρθωσαν μεταξύ τού 1914 καί τοθ 1918 νά θέσουν πόδα είς την Κεντρικήν Ά φρικήν τοθτο όφείλεται είς τό ότι ή έρημική λωρίς τής Σα χάρας ήτο μέγα ίμπόοιον ο μως αύτό δέν υφίσταται σή μερόν μετά τάς προόδους τής άεροπορίας. Τρείς γαλ λικοί σταθμοΐ: Νγκουϊγκμί. Βίλμα Μάο προοσπΐζουν την ασφάλειαν τΡ)ς έρήμου σήμε¬ ρον "Εξ άεροπορικαΐ έπιδρο- μαΐ άρκοΰν διά νά τσύς καχα στρέψουν. ΟΟτως Λ Γαλλία τής Άφρικής θά άπεκόπ'τετο είς δύο. Ό "Άξων θά άποκα θίστατο έν πλήρει λειτουργί- η μεταξύ Βερολίνου —Ρώμηςλ — Τσάδ — Καμερούν, καί εκείθεν θά ήτο εβκολον νά προχνρήοη πρός τό Βελγικόν Κονκό κλΙ την Πορτογαλικήν "Ανγολαν. Ή εγκατάστασις έν συνεχεία είς τόν κόλιχον τής Γουίνέας θά έπέτρεπε νά άπειληθοθν πλήρως αί συγ κοινωνίαι τοθ ΆτλαντικοΟ κάΐ δλαι αί άεροπορικαί συγ κοινωνιακαΐ γραμμαί μεταξύ τής Κεντρικάς καί τής Νοτί¬ ου Άφριχής, άφ' έν^ς, καί τής Δυτικής Εύρώπης άφ' ε¬ τέρου • · • Έν συμπεράσματι δύνα¬ ται νά λεχθή ότι όπως πρό αΧκοαί έτών, ο£5τω καί σήμε ρον ή Κεντρικήν Άφρική εύ ρΐσκεται είς ϋύσιασ:ικήνσχέ σιν πρύς την Κεντρικήν Ευ¬ ρώπην, ό δέ ΆδόλφοΓ XI τλερ, πιστός είς τάς θεωρίας τάς όκοίας έξήγγειλεν είς τό «Μβχα Κδΐηρί» δέν θεωρεΐ τάς άπωλεσθείσας άποικίας ώς τελικόν 7κοπδν άλλ' ώς μέσον. Όταν £να πυροβό- λον ή 8να γερμανικόν άερο πλάνον άνεχώρει διά την θε ούτον τ τό Μποθργκθς οί όφ θαλμοΐ τοθ Φΰρερ προση- λοθντθ είς τόν Δούναβιν. Ά κριβώς δπως τα ' βλέμματα τοθ Διασυμμαχικοΰ ΈπίτελεΙ ου τοθ Πολέμου προσηλοϋν- το είς Βερολίνον δταν ό σρα τόςτής'ΑνστολιΙςέπεβιβάιζετο των πλοίων διά την Θεσσα¬ λονίκην. ΜίιιίαΙίδ ΜΐαΙαηίϋδ αί άποικιακαί διεκδΐκήσεις έ- ξηγοϋντσι διά τής Ιδίας γενι κης αντιλήψεως Διά τής επεκτάσεως δμθι τοθ "Αξθνος μέχρις Ίσηαερι νοθ, έννοεΐται οτΓδέν ίτρόκει ται νά θεωρήσρ ή Γερμανία εαυτήν ίκανοποίημίνην. Θά στραφή κατα τής άποικιακής Γαλλίας, ένώ ή Αγγλία θά είναι ύποχρεωμένη νά παρα κολου&π καί αναμένη την Ι¬ δικήν της σειράν μέ ίσταυρω μένας τάς χείρας. ________ΑΝΡκΕ 3ΙΡ0ΒΒΕ ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗ3 ΕΛΛΛΔΟΣ ΔΗΜΟΣ ΡΕΘΥΜΝΗΣ Άριθμ. πρωι. 4523: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ Γνωστοποιοΰμεν δα κατό πιν τής ΰπ' αριθ. 59 έ ε ά ποφάσεως τής Δημαρχιακής 1 Επιτροπήν Ρεθύμνηςτά δεν δρύλλια ιοΰ Διιμοπκοϋ Κή· που θά πωλώνται ώς χατω ,.. ί,τοι: ^ 1) Νι'ρανεζε; πρόςδρ, (ΰ) εκάστη. 2)Πορτοκαλιέςπρός ίίρ. δώδεπα "(12)έ^>.στη, 3)
Λεμονιές πρός δρ. δώδεκα
(12) εκάστη, 4) Μανταρινΐές
πρός δραχ. δώδεκα (12)έκν Γεώργιον Έμμ. Τσΐ
λίγκάκιν έξ "Άνω Μετοχίων,
Μυλοποτάμου, επεβλήθη φυ
λάκισις 25 ημερών.
ΔΕγΤΤο'ΡΤΑΖΟΥΝ
Δέν θά έορτάσβυν οίκ. κ. Άν
δρέας Συνατσάκις καί 'Ανδ(.έας
Μαρκάκις.
ίΐΙΫΙΓΐΫΐΙ
Αυριον Πέμπτην ΙηνΔε
Κεμβρίου. τή 9 μ. μ είς Αί¬
θουσαν των τριών Ίερσρχών
δίδεται υπό την προστασίαν
τοϋ 03οφ. 'Επισκόπου Ρεθύ¬
μνης καί τοθ Νομάρχου Ρε
θύμνης, Μουσική έπίδειξις
Βυζαντιν^ς Έκκλησιασακής
Μουσικής καί ΕύσωπαΤκής
ένοργάνου τοιαύτης νραφής
καί αναγνώσεως Λ,ατά τό
διεθνές σΰστημα των τοφλών
κσί χειροτεχνΐας υπο περιο-
6ευοι.'σης ομάδος τυρλΛν
πρός τόν σκοπόν ένιαχύσεως
τοθ Ταμείου τοΰ Πανελληνίου
Συνδέσμου ΤυφλΛν
Τό ,'ένδιαφέρον τής ουγκΐ·
νητικοθ, άληθώς περιεχομέ
νού έαπερΐδος καί δ φΐλαν
θρωπικός χαρακτήο τοΰ Προ
μηνύουν κξπιρρτικην συγκέν
το >>σιθ.
ΤΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
ΜΑΣ
«ΙΔΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟΝ»
ΟΜΙΛΩΝ ΚΙΝ)ΓΡΑΦΟΣ
Βραίυνή
— _ ?ίΙ?ίίΝ_.Χβ_____—
ΡΑΔ 10 ΑΘΗΝΩΝ
ΑΠΟ4ΊΝΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
"Ωρα 6μ.μ. Μετεωρ. δελτίον —
Χρηματιστήριον (-Λ5' Βιενέζι-
κη μουβική 7. Ή &ρχ τού πά ι
ίιοϋ 7.15* 'Λποσκάοματα άπο ό
περες 7.451 'Εκλογή ίιαό την ο
περατα «Κοντέσα τοΰ Χοροϋ»
τοΰ Στόλτί. 8.30* 'θμιλΐα πβρΐ
τής θέίενις τιϊς πόλεως των πα-
τρώων εί; την νεοελληνικίιν
I-
στορΐαν 9. Κβυαρτέτο Μπετόβεν
μέ ίπε5ηγημαΓΐκπ*εΙσπνησιν9.30·
Εΐδήσει; <ί.45 Μικρά όοχήοτρα τοϋ στα9μοΰ 10.45* ΙοϋΓιαεις II. Συνέχεια μικράςόρχήατραςΠ'βΟ. Μουσικπ χοροΰ. ΔΗΑΟΣΕ Σ ΤΟΥ.. ΤΣΑΜΠΕΡΛΑΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΝ Κ0ΙΝ0ΤΗΤ1Ν Κο-τάραδιοπομπήν έκ Ντάβεντρυ, χθές, είς την Βουλήν των Κσΐνοτήτων, εγένοντο έπεοωι-ήσεις, σχετικαί μέ την πρό σφατον είς Παρισίους επίσκεψιν τού κ. Τσάμπερλαιν καίτοΟ Λόρδου Χάλΐφαζ καί τό φημολογούμενον ώς επικείμενον τα ξειδίον τού είς Ρώμην. Ό κ. Τσάμπερλαιν απήντησε, περίπου, ώς εξής: —Τόσον ό Λόρδος Χάλιφαξ δσον καί έγώ, θεωροϋμε*ι έ αυτούς εύτυχεΐς διά τό ταξείδιον τουτο χάρις είς τό οποίον ήλθομεν κίς στενωτέραν επαφήν μετά των Γάλλων "Υπουρ γΛν. Μάς συνεκίνησε δέ Ιδιαιτέρας ή έγκάρδιος καί θερμή ύποδοχή τοϋ ΓαλικοΟ ΛαοΟ. Αί συνομιλΐαι κσί συνεννοήσεις ως πε-,ριεστράφησαν είς την γενικήν πολιτικήν των δύω χω ρΟν καί διεπισιώθη άπόλυτος σ-.>μψωνία είς τάς εκατέρωθεν
ώπόψας των οποίον ό κυριώτερος σκοαός είναι ή έξασφάλι
αίς τής έθνικής αμύνης ιών χωρών μας καί ή παγίωσις ^τής
ΕύρωΓυΐκής κσί παγκοσμίου είρήνης.
Είς λεπτομελεστέρας άνακοινώσεις, δ κ, Τσάμπερλαιν
εδήλωσεν 8τι δέν ηδύνατο νά προβή,
Ερωτηθείς επί των σκοπΟν τοθ είς Παρισίους Γσξιδίου
τοθ ΎφυπουργοΟ τής Άεροπορίας έδείχθη έ|ΐφυλακτΐΐ'ός
Είς έπΕρώτησιν άν είς τούς Παρισίους άνΐλήφθησαν νέαι
ύποχρεώσεις διά την Μεγάλην Βρεττανίαν απήντησεν άρνητι
κώς μέ πολλήν £ιιφασιν.
Τ0 ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣ ΡΩΜΗΝ
Απαντών ό κ Τσάμπερλαιν, είς την σχετικήν έπερώτη
σιν εδήλωσεν δπ ό σκοπός τοΰ είς Ρώμην ^λΐαν προσεχοθς
ταξειδίου τού δύναται νά κατανοηθή ευκόλως.
Έν προκειμένον τό Πρακτορίΐον Χαβάς μεταδίδει δτι'είς
Λονδίνον κράτει ή εντύπωσις υπό λ. Τσάμπερλαιν έλπίζει
νά πείσΓ) τόν κ. Μουσολινη δπως άπό κοινοϋ Γέπιδιώξουν
την κατοχύρωσιν τής είρήνης, κυρίως μέ την }έκκαθάρΐσΐν
τοθ ΊσπανικοΟ ζητήματος;
Είς ερώτησιν άν θά άναγνωρισθοθν είς τόν Στρατηγόν
Φράνκο δικαιώματσ έμπολέμου ό κ.Τσάμπερλαιν απήντησεν
άρνητικώς.
ΑΙ ΓΑΛΛΟΪΤΑΛΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ
Έκ Παοισΐων μετεδόθη δτι την με.;ημβρίαν τή"*, χθές τδ έ
κεΐ νέος Ποευσβευτής τής Ιταλίας μεταβάς μετά τ^ς συνή
θους ηομπή; είς τό Άνάκτοοον τοθ ΉλυσΙου, επέδωκε τα
διοπιστευτήρια τού έκμέρους τοθ Βασιλέως Αύτοκράτορος
Βίκτωρος Εμμανουήλ πρός τόν Πρόεδρον τής Δημοκρατίας
κ. Λεμπρέν, ά^/ταλλσγεισΰν ττροσφωνήσε'Όν περιεχομένου συ
νήθους διπ/νωπαπκής αβρότητος.
Σήμερον ΤΕΤΑΡΤΗΝ τό πετρελαιοκίνητον ά)π
ΑΚΡΟ]ιΊΟΛ1[£
διά Ήράκλεον, Πειρχιχ, ϊϋ,οον, Πίιθν·, .Ηχξον
πράκτωρ ί ιιηηηιιη
.Ρ.1'ί)ΓαθίΙΓί ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΙ1Α0!
ΠΕΜΠΤΗ ά)πΑΝΔΡΟΣδιάΧα
νικ, Πειραια.Πάτρας. Κέρκυραν
Μπρίντιζι.
ΣΑ»ΒΑΙΌΝ 5ί)Γ ΧΙΟΣ όιά
Ηράκλειον, Άγιον1 Νικόλαον
Σητείαν, έπαναηλέον είς 'Ηρά¬
κλειον, οπόθεν άποίτλέΐΐ κατν
εϋ3£Ϊ«ν ίι
ΕΝΪΝΪΚΗ
ΥΠΟΚ)ΜΑ ΕΝ ΡΕΘΥΜΝΗ
ΔΙΑΙ)ΣΙΣ ΚΤΗιΥΙΛΤΟΝ ΕΞ
ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ
Ανακοίνωσις
Εΐδοκοιοΰνται οί όφειλέται έξ
άγοράς άνταλλαξίμωνκτημάτων,
οί ύικαιωβέντες τής έκπτώσϊ-
ως 40 ο)ο καί μή έξβφλήσΜντες
εισέτι τάς τοκοχρβωλυτιχάς δό-
σεις. τάς οποίκς Ιπρεπε νά έ$ο
χλήσωσιν αίς τάς 2. 1. 3$ καί
2. 7. 38 δτι εάν μέχρι καί της
2. 1· 39 δέν {{οφλήσωσι τάς οψβι
λομένας δοσβις. θά στίρηθώσι
τοό εύεργετήματβς τής έκπτώσε
ως καί βά ύαβχρίωβώσιν νά κα-
ταβάλωσιν ολόκληρβν το «ρχι-
κόν ποσόν τή; έξχγωρχς των κτη
μάτων μέ τόκον ύπερημερίας.—
'ΕνΡβθϋμνη τό 28ΝοβμβρΙου1938
(Έκ τήςΔ)σβως τοϋ'Υποκ)».ιχτος)
της" 30 Ν)βρΤου 1838 καί
μόνον επί ΐη προσαγωγή δι
πλοΐύπου άπυδείξρ.ως πληρω
μής τούιιον είς τόν Δημο¬
τικόν Ταμίαν Ρεθύμνης —
Έν Ρ^θύμνη τχ 28 Νυιμ-
ρίου 1938
Ό -Δήμαηχος Ρεθύμνης
ΤΙΤΟΣ ΠΕΤΥΧΑΚΙΣ
Σ
"Εν βήμα πρβόδου διά τό Ρέθυμνον Ρά άποτελέ
3η τό νέον εστιατόριον.
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ
διότι καί διά την εμφάνισιν κ«ί διά την ύπηρεσί-
ων κχί τό όχι ολιγώτερον σπουδαίον την κουζΐ
ναν τού — τέχνην «αί |ύλικά — οί ΑΔΕΛΦ51
ΜΑΡΝΙΕΡ^ν ΐΛοιζνυ > νχ τό κίχηίίουν είς
τό ΰψος των καλλιτέρων έστιατορίων τίϊς Πρωτευ
ούσης,χάρις είς την πείραν τοΰ κ 'ΪΜ.Μχρνιέρου,έρ-
γχσθέντος είς τα καλλίτερα έξ αυτών, έ τί πολλά έ
ΡΝΑΡ3ΙΣ! ΣΑΒΒΑΤΟΝ [3] ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ »
Υ ΣΤΑ Τ Η Ω Ρ Α
ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΙΣ ΕΝ ΓΑΛΛΙΑ
ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
Έκ Παρισίων Ανηγγέλθη δτι την -τοωΐσν τής χθές είς 8-
λα τα δημιοσια καταστήματα εΐχε τοιχοκολ>ηθή Διάταγμα
έπιστραΐεΰσεως δλην των Διμοσίων Ύπαλλήλων ϊνσ προλη
φθη ή συμμετοχή αυτών είο την σήμερον μέλουσαν νά έκοα
γή ι·αθ' άηαυαν την Γαλλίαν, καί ύιιό τΏν σοσιαλικομμου
νιστών όργανωθεΐσοτν, γενικήν δτεργείαν.
Είς την συνοόεύοοσαν :ό Διάταγμα είσηνηπκ'ν Γ0υ 6κ#
θέσιν, πρός τόν Πρόεδρον τής Δημοκρατίας, ό ·<. Νταλανΐι έ-, τονίζκι δ π Οιουλος ξενική τυοπαγά^δα τεΐνει είς τΛν νά ένσπείρη την άναρχίαν είς την Γαλλίαν καί νά την ρέρη^ίς δυσχερή θέσιν έναντι των ξένων Κοατ 5ν, έξ* οδ καί έιιιβάλ λονται σύστηρά υέτρα άυύ-'ης κοτί καθαρμΓ>0.
ΝΕΑΙ ΔΗΑΟΣΕΙΣ ΤΟΥ κ,ΝΤΑΑΑΝΤΙΕ
Όμιλϊ»ν, πρός τού; έκπροσώπ'ίυς τΰπου, σχετικ'ΰς μέ τό
Διάταγμα Έπιστρατεύσεως, ό κ. Νχαλαντιέ ετόνισεν δτι
δέν θά επιτρέψη είς κανένα νά διασαλεύση την τάξιν τής
χώρας καί δτι οί άπρργοί δέον νά Εχουν ύπ' δψει των ότι
έφ' δσθν πρόκειται περί άπεργίας έκ πολιτικών λόγ«ν θρα^>
συν τάς συλλογικάς συμβάσέΐς. των έργοδοτών εχόντων την
ελευθερίαν νά τοός έπαναπροσλάβουν γ) μή·
Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΞΟΠΛΙΖΕΤΑΙ ,
Έ< Παρισίων επανελήφθη είδησις ^έκ Βάσιγκτων πίρΐ εκθέσεως ύπθβληθείσης είς τόν Πρόεδρον Ροϋζβελτ εκ μέ· ρους τοϋ ·ΥαουρνΌϋ των Στοατιωτικ^ν, ύποδ%ικνύοντος την άνάνκην τής όχυρώσεως τής διώρυγος τοθ Παναμβ κ^τά τρόπον κσθισΓΰντα την άμυναν τής ζώνης άπρόοβλητον,