152077

(ι
.Λ
τυπ
ΤιΟΛΙΤΙΚΗ ΚΓΙ ΟΙΚΟ.νΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
Αριθ. Τηλεφώνου 86
ΑΝέΤΚΔΟΤΟΙ ΣΤΙΧΟΙ
ΟΔΟΙ ΜΕΓλΛϋΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΙβ.50
ΙΔΡΥΤΗΣ-ΑΙΕΥβΥΝΤΜ*
ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
γΕΒΥΜΝΟΝ-ΚΡΗΤΗΣ* ι.;
ΠΑΡΑ£ΚΕΥΗ
25
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
193 6
■ιιε————————:
ΕΤΟΣ Κ! 'ΑοιίΙ. 1253-4
•ηιιΐ'ΐ-^ ι*τ 11υιιΐΐΜ*
Η ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ Ο ΓΡΟΥΣΟΥΖΗΣ
Η καμπάνα Χριστβύγεννα χτυπάει
καί μβΰ φτερώνει την ψυχή,
κΓ άνοίγεται ή καρδια μου καί σκβοπάει
Θυμίαμα την προβευχή
Τού κάκου δέ μ" επήγαινε ό πατέρας
την Κυριακή βτήν έκκλησιά'
τής γνώσης δέν τή ρούφηξε τό τέρβις
τής νιότης μου κάβε δροαιά
Τού κάκου δέ μέ κοίμιζε ή μητέρα
μέ τόνομα της Παναγίας
' τής Πίστης ίλα τάνθη πέρα ώς πέρα
δέ μοΰ τα μαρα νέ ό βοριάς,
τής άπτστίας ό βοριάς Ά! Τοΰ κάκου
παιδί δέν ήμουν μιά φορά,
γλύτωσα κοίποιο λείψανα άπ' τού Δράκου
τα δόντια τα φαρμακερά
Φτάν*ι ή εύωδιά πού βγαίνει άπό λουλούδι
νά μου χαρίση εύτύς φτερά
γιά νά πετάξω άνάερα άγγελούδι,
στόν έρωτα καί στήν χαρά
Καί φτάνουν μιάς καμπάνας γοργοί χτύποι
μεσ' σέ σκοταδι σιγανο
γιά νά μοΰ δώσουν πάλι ο,τι μοΰ λείπει
καί νά μέ κάνουν Χριστιανό!
____________________________ ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΛΣ
Η ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΛΥΤΡΟΤΟΥ
Δόξα έν 'Υψίστοις Θεώ καί επι γης εί
ρήνιΐ έν άνΒρώποις εύοοκία
Λ»υχ« ΐ'. 14
Ό μεγιοτος ούτος ΰ- καί αλλοι άλλως,
μνος τής στρατιάς των αγ- Λέν ήδόνατο νά άνακύ-
γελων, των ούρανίων, ή ψη έκ τού βορβόρου τίς
κούσθη πρό ρικοσι όλοκλή- όν ί'κυλίπο καί ρκ τούτου
ρων αΐώναιν ύπεράνυ) τού αί όντιοΓ>ι'ιθΓΐα. ΊΙ δου-
σπηλαίου, ('ίπου εγεννήθη λεία ή τόσον άγαπητή .τα
υ Σωτήρ τής άνθρωπότη- ρά τοίς Έθνικοΐς καί έν
τος ό Κύριος ήιιών Ίη- γενή τοίς αρχαίοις λαοΐς,
οοϋς Χριστός. Πρό εΐ-ίΟΓΗ κατηργήθη δια τής έλεύ-
δ?.οκλήρο>ν αΐώναιν, ήκον· πε ος ν,αί ίψφανίσείος τού
αθη τό χαροποιόν αγγιλμα Σωτήρος καί τουτο έστε-
τής επί γής είρήνης καί νοχώρηοΓ τόν αρχαίον
τής ίν άνθράποις εύδοκίας. κόσμον. ΉλυΥν^ όμο>ς ί-
Τό κήρυγμα τουτο τής εί- πί τέλους τό πλήρωμα τοϋ
ρήνης * δι'εααλπίοί)η άνά /,ρόνου. Ό έκ Παρθρνου
χά πέρατα τού κόσμου. γ.ννηθεΐ; Ιησούς διεαάλ-
Ό γεννηθρίς ομοις Κύριος πισε διά στόμαχος τοϋ ά-
ΰπήρξε σημείον άντι?^γό- ποστόλου ιών Εθνών ό-
ιιενον (Λουκ. β', .14 Ίου- τι«ούκ ενι Ίουδαΐοι ουδέ
δοίοις μόν σκάνδαλον Έλ- Έλλην, ούκ ενι δοΰλος
λησι δέ μωρία.) Υπό τής ούδε έλεύθερος, ούκ ενι
τοιαύτης νοοτροπίας διε- άρπεν καί θήλυ πάντες
πόμενος ό άρχαΐος κόαμος, γάρ ύμεΐς είς εστίένΧρι
χ.ατεδίωξΓ την θρησκείαν πτω'Ιησοϋ» Γαλάτ. Γ. 38
τοΰ Χριπτοΰ, καί ήγειρε "Εκτοτε κατηργήθη ή^ου-
καχ' αύτοΰ ΐούς άπηνΓΐς λπ'α ή τότον Γξευτελίαασα
οιωγμούς καθ* οχ"; ίμαρ- τούς άρχαίους λαούς καί
τύρησαν οί τής πίστεως ρξευτελίζουπα τους ηδη
άθληταί. Ό άρ/αίος κό- δια/ρατοϋντας αύτην,
σμος έδούλτυβννίς τάς ίπι Ό έν σπηλαίφ γεννη-
»υμίας τού (ίς ιά πάθη θείς καί έν φάτνη ανακλι-
τοι< ιετν1.Γΐ υπό την ι'- Θ?ίς διεχώριπε τό μεσοτοι- πήρπιαν των ίερΓων τού, χον τοΰ φραγμοΰ, πυνε- οΐτινες άγόμΓνοΓ υπό των φιλιωπΓ τόν Λρ/αϊον > κο-
πυμφερόντων αΰτ «ν κατΡ- πιιον μρτΛ τοϋ νΓίοτΓοου,
ππλ>μησαν τόν Σωτήρη καί ««ί οΐΓκήουςΓν την Λγο-
τήν θρηπκείαν αύτοι"), πην πρός π«ντο; Μίγας
Πάμπολλαι Λντιροήσπς δΐΓ- τώ δνπ άλτρουΐιτης ό
τϋπώ&ηπαν παο.Γ τοϋ άρ- γρννηίτρ.ς Λογος τοθ Ηειη.
χπίοΐί κώσμοι. Ας ποός Λλλά καί μργαλη Μ '«/Λ'?
ίόν Σο>τΓ|οα /«η ?κ ^- αϋιοΰ. Κατϊ,ογηΐΓ «ννη-
0ους οΰτών των πυγγκ- 9εί«; ηυνυιραομένας μετα
νών τού οΐτινες ίξελάμβα πομφερΛντων. εκαινοτήμη
νόν αϋΐύν άκ ρξρπτηκότα. σε ώς πρός την πρός τον
Οί ·Ιου8πΙοι ' Ελεγον δπ πλησίον αγάπην, επεκτβι
Κβρλζββούλ εχει, αλλοι έ- νας αύτην μεχρι τού γ/-
ΰε όοθυν α&ΐόν ώς πλανον «ροϋ, διεκήρυξΓ, &ΐ6θάλπι-
(Τοθκ ΤΙΜΟΥ
ΜΩΡΑ 1 ΤΙΝΗ)
«Καλήν εσπέραν άρχοντες
κι' άν είνε όρισμός σσς
ΧριστοΟ την Θείαν γέννηοιν
ά πώ στ* άρχοντικό σας»
Παρασκευή! Παρασκευή
Τί φωνές είνε σύτές! Μπά
τιού νά πάρη 6 διάολος,
πρωΤ, πρωΐΐ
-Τί βλθΌτημδς καλέ' Εί
νέ τα πα'διά τής κσυμπά
ρας. "Ήλθσν νά μάς ποθν
τα Χριστούγενν:τ.
—Δέν είνε καμμιά άνάγκη
νά μδς τα ποθν. Τα ξέρθυ
με. Ή ϊδια Ιστορία έγινρ πέ
ρυσι. Άς τό διάολο Διώξ'
τα γρήγορα νά μην «ρτιάξω
κσνένα σκουπόξυλο.
—Τέτοια αέρα νά διωξω
τα παιδία. '() Χριστός εί
πε «άψετε τα παιδία έλθεΤν
πρός με».
—Δέν ήταν τέτοια παιδία
Εκεΐνα, κι' οΰτε ξεφωνοθσσν
έτσι. Διώξ' τα γρήγορσ.
-Γρουσούζη!
—Αύτό πού σοϋ λέω Δέν
έχω δρεξι ν1 άκοϋω ξέφωνη
τα πρωΐ—πρωΐ " ν ήθελα
τέτοια μουσική, πήγαινα
καί στά κονσέρτα
Ή φωνή τσϋ Στρατή, δσο
πήγαινε καί άγρΐευε Τα μά
τια ιου Ιβγαζαν φλόγες
κσί τα χέρια τού εσφιγγαν
τίς κουβέρτες τοϋ κρεββα
τιοϋ. Ή Παρασκευή, πού
την έλεγον Παρασκευοθλα,
δταν ήταν δασκάλισσα καί
πού ήταν γιά δλη αή >ειτο
νιά μιά άγια γυνηΐκα, προ-
σπαθοΰσε να καθησυχάση
τόν άνδρα της (·ιέ τό καλό
"Ηξερε τί ποτάμι φωτιβς
ήταν τό αΐμα τού, άμα θύ-
μωνε Ό ποτέρας της, 6 κύ
(Συνέχεισείς την 3ηνσελΙδα)
Ι
Είς την 2 ϊν σελίοα:
Οί έορτάζοντες
Είς την 3ην σελιδα·
Η ΚΟΥΚΟΥΒΑΠΛ τής
ΚυρΙας ΘΑΛ. ΧΑΛΚΙΛ
Είς την 4ην σελΐδα.
Τα Χριοτούγεννα
στοΰς άλλους
σεν, ίβουντοφωνηαε ώς
Τυρρηνι/.ή σάλπιγξ, διε-
λόλησεν ότι διά νά όρ-
θοποδίιπτ) ή ανθρωπότης
?χρι ανάγκην άναφαιρέτου
ειρήνη;, καθολική; ^ έΐ-
ρήνης καί ήγάπης. '|δοϋ
όμως δτι ό κατ' εξοχήν
κήρυί τής είρήνης καί τής
άγάπης και«διώνεται υπό
τοϋ φθόνου καί τοϋ μί
σους. Ή καταδίωξις όμως
αυτή δεν ηδυνήθη νά άνα-
κόψΠ τό ρ,ογον τοϋ Αυτρω
τοϋ καί σήμερον επί τϋ,
γεννήσρι Αυτού Ρόκστο^μί'-
ρια δλα άνθριοπων προ-
πκυνοϋπινΑΰτόν ψάλλοντες
τό Λόςα έν Υψίστοις
Θεώ.
-',- Ο ΡΕΘΥΜΝΗΣ ΑΥ-
ΑΟΠΟΤΑΜΟΥ
ΑΘΑΝΑΣΙΟ2
ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΜΜΑΤΑΙ ΛΟΙΑΣΑΤΕ
ΊΙ Γέννησίς Σου
Χριοτΐ:, ό βεός ή
ιι ίΐ) ν . ά ν ι τ ε ι λ ε τω
Κ ό αμ ο) τ ό φ ώ ς τ ό
τής γ ν ο) π ε ω ς !
των
Μία άκόμη ημροα
Χριστουγέννοιν!
Ουδέποτε «λ/ ότε έπχά
ι)η ΐσως τόσον
τό
ν ο
θε
είς
ς όσον η σημεοινη!
Είκοσιν αίώνε; έκύλι
σαν από τής πτιγαής πού
άντρον τής Βηθλεεμ
τόν δρόμον των
Μάγων είς την Γρημον.
Είκοσιν ΐ'.ίώνες επέρασαν
άπό τότε πού ό άνΟρο>-
πος εΐδε καί επίστευοε!
Καί ή πίσιΐς ι Ιναι ή
πυξίς πού όδηγεΐ τό αν
Ορωπινον σκαφος πρός τό
άσχρον τή: ϊλπίδος. "Ανευ
πίστεως δέν ύπάρχ^ι ελ¬
πίς. Καί Λνευ έλπίδος ή
ίΐίοή είναι μαύρη καί πέν
θιμος δπω; ή σκοτρινή
καί θυελλώδης νύί είς
τόν ωκεανόν.
Χαρμόουνοι οί
νες των Έκκληοιών
καλορν καί πόλιν νά
τάσωμεν ,τό θαϋμα τή;βΛλόγωνΓεννη9έντος,θά-τοδη
γεννήσεχος τοΰ Σοιτήρρς γετ>'|σηυνκαί .πάλιν χήνζοιήν
καί νά ΰψίοσωμεν, Λπό
ιι σς
τούτο όίτείλεται είς «"ήν ά
ποιιάκουντιν των Λαών έκ
τοϋ Χ οί π τοϋ.
Ή τρομερά πληγή πού
μαπχί>ι την Ισπανίαν ό
φεί/χτσι είς την ε/ τής ά
?ηΟοΰ; Χοισχιανικής διδο
σκαλίας Λπομά/.οννπιν ιθΰ
λαόν εχΓΐνου.
"Αν έκινδυνεύσαμεν
εύρε Ο ώμ εν εί: ομοίαν
σιν, τουτο όφεί/^ται
τό Οτι τό πνεΰμα τοϋ ιιί
σους ιΙ/ενΛοχίσΡΐ νά πνεη
ισχυρόν /(Λ παρ* ήιιΐν, Λ
πρμόκρυχε τό πνεΰμα τής
άγά.ιης ·τοΰ Εύαγγελίου.
Εύτυχώς ηύδόκηίτεν ό
θεός καί έσίγησαν τα πά
θη. "Επαυσαν χά κηρνγμα
τα τον ιιίαους. Καί βν ύπάο
χούν νιη/χίιιμ<ιτά ι ινα, ήν παοαμρ>ουν ΐχνη ΐοΰ άθλί
οιι ΐισους πού κατεβίβρω
σκεν Ελληνικάς καρδίας,
ά αυμβαίνουν άκόμη, δ
ποκ Τνΐίΐ συμφυρς είς την
άνθρο>τίνην ζίοήν, »'δι/ί
αι, δμως ύπάρ/ουν
πλέον ίλπίδες δτι αί
έορ^ί ένιολαΐ τοΰ έν τη
τα
τής ψυχής μας, ΰ
μνους ποός τόν ένανθριοπι
ίτίΚ-ντα "Η λ ι β ν τ ή ς ι
κ ιποίΐ υ ν η ς .
Λιά την *Ε»1ληνισμόν ή
ι'ΐμέρα τής ένανθηοϊπίσεοις
τοϋ Κυρίο) ένέχει ίδιαιτέ
μας.
Μετά τό ♦αυμαπτόν ί
στορικόν γεγονός τοΰ νά
συνδεθώμεν διά δεσμών
φιλία; μί τό'Εΰνος ππύήτο
ό προαιώνιος ο/θρόςμαςδέν
ήτοουνατόν Γ)μεϊς οίΧριστη
νοί "Ε/./.ηνες νά έϊακολοιι
ραν σημασίαν, διότι ό Χοι θήσωμεν ι;λ?.ηλομισούμενοι
στιανιοαός είναι ή ήθι/.ή Άτε,'ίζοντες έκ υρο;
τε/.ρίιοσις τοϋ 'Ελληνισμοϋ. πρός τό Θείον Βρεφος
*Η £?.ευσις τοϋ «Άν πού εγεννήθη πρό 193'ί
Θρωπου», τοΰ νεου άνθρώ ακριβώς έτών βς τονώσο»
που, τοϋ πνευματικοΰ άν μβν τή πίστιν μα; καί
θρώπου, τόν οποίον ώνει άς ΗΪ/ηθώιΐΡν δ-κος ό τόπος
μας επανεύρη οριστικώς
την παλαιάν τού ηθικήν,
.πνευματικήν /αί συναισθη
ματικήν ένότητα.
"Ας ενχηθώμρν Ιδιαιτέ
ρο>ς σήμερον όπως ί| Νεό
τη; τοΰ Έθνους, άπηλλαγ
ρ,
ορύθησαν οί
Σ
ο Σ(οκρατης
φΐλόσοο-οι,
ό Πλάτων,
οί Στοιΐκοί, συγχρονίζεται
μέ την ένανθρώπισιν τοϋ
ΚΐΓ)ίου.
Ό σημεριιός πολιχισμό;
εΐναι ή μέσω τής Έλλην*
κης γλώοσης έπιβολή τοϋ
θείου κηρύγματος.
Την πτιγμήν πού τό
πνενμα τοϋ Χηιοτοϋ Θά
παύση νά εμπνέη, την πτιγ
μην πού Βά κρημνισθοϋν
οί ναοί τοο, ό πολιτιπμός νΠ :'-σί Λνθρώπινα
θά κρημνισθή. Την η'τιγ' ^λήοης έλπίδίον διά τό ιιέλ
μην πού Θά καταλυΰή ή
μένη Λπό τα μίση των πό
χεοο·>ν της, ύγιης, φίλεογος,
άκμπία, Οαορηί?.έπ, τολμη
ρά, χωρήστ] πρός χά έμπρός
είς δλα. τα εύγε
Χριπτικνιχή ήθική Θά κσ
ταλυθοϋν όλοσχερώς οί δέ
πιιοί οί πυ^/ονχες τάς κοι
νοννίας. οί οίκογενριακοί
γα οί ίϋνικοί δεσαοί
Άν ό Ε''ηωτ(ΐ'Γ;',ός τ.ο? ι
τισμός δι&ρχιαι κρίση,
λον χΓ]ς άνθρω.τύιηΓος, διά
τό ιιΓ/Λον τής'Ελλάδος μας.
Ιδοντόδστροντήςγεννήσεω:!
Ιδού ΐό σύμβολον τής
έλπίδος καί τής πίπτοως!
Χ ρ ι π ι ό ς Γ ε ν ν β
τ, α ι Λ ο % ά α α χ ε !
ΙΙΑΝΟΣ Β.ΤΣΑΚΟΝΑΣ

Ο ΤΥΠΟΣ
25 Δεκεμβριού 1936
σ,τνπαε
Διευθυντής- ·γ-εύΟιίνο<| Μ. ΤΣΑΚΩΝΑΣ Πρόϊστάμ. Τυπογραφείου Γ. ΓΕΩΡΒΑΣΑΚΗ>.
Κατοικία Ραδαμάνθοος 28
ΙΜΪΜ ΜΑιΡΙΑΪ
Διά Πειραια: »ί.ριε: μεαημ
βρίαν.
Σήμερον Μεσημβρίαν
Διά Μυλ<»π£ταμβν Ήράκλει όν 12.30 μ.μ. *ί· ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ λάκιν ίμπορϋν, τ^ ... __ Ιατρόν, '5ά μ πετά κιν Έκτελ»ν«" στήν, Α*λέντζο<ν Τ. Τ. Τ. Πρε βελακιχ δικηγόρον, Χατζιδά κιν Έργίλάβον, κ*1 Κανκρην ϋπόστρ«το· Μοίραρχον. Όμιΐίνς ίΐ; τού; κ, κ. Χρ. Τζιφάκιν Ταγ>χην έν ά κ*/1 Χ μ
Ψαρρβν έμπορον,
ΤΑ ΜΑΝΩΛΑΚΙΑ
Ιδιαιτέρα; θερμάς ευχάς στέλ
λει β Τύπο; εί; τα; οικβγενεί
α; τού σεβαστόν συμπολίτου ία
τροϋ κ. Γ. Ε. Σαουνάατου καί
■τουΤ φΊλου Δερματεμπόρου κ.
Γ. Πρινιωτάκι καί τοΰ φίλβυ κ.
Πέτρο» Νικβλακάκΐ καφεκβ-
πτου διά τα Μανωλάκια των.
•Ομοίως στίς Μέλαμπε; στόν
άγα'πητβ φιλιότα© τού Διευθυν
τού τού τό Μανωλάκι τοΰ φΐλ
τάτου Πρωτοπρεαβυτέρουκ. Ιω.
Αϋγουατάκι.
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΟΡΤΗ
Σήμερον θά έβρτάση καί θά
δεχθή έπισκέψει; ό κ, Έμμαν.
Τσαγκαράκης Προεδρβ; Πρωτβ
δ ι κων Ρεθύμνης.
ΛΕΝ ΘΑ ΔΕΧΘΗ
Ή Κυρία Ίουλιέτα Μάνβυ
Τβάκωνα δέν θά δεχθή απμε
ρον.
Όμοίω; δέν θά δεχθή ή Κυρί
α Έμμ, Χ, Τσιριμονάκι Δικηγό
~ " !*& ' Ιταλία;.
Έπίκαιρα θέματα
ΤΓΣΥΜβΟΛΙΖΟΥΝ
ΤΑΧΡΙ.ΙΟΥΓΕΝΝί;
Ή'Εορτή των τταιύιών
(,υμβολίζοΐ'ν γΛ Χρι-
ιιννια'; >
Λενν είνε κ»1 τώαο ί>ύοκο·
λο, νημΐζουμε, ν' απαντήση
νοιξις, Ακόμα κσί ή πιό άρ
γοπορημένη, σκορπδ τό μή
πογκόοι,ια νυμα τού ερχΟμθ0 Της μέ
άπειρο σημεϊα πού γίνονται
φωτισμένηάπό τό πρώτο βρε
φικό μειδίαμα ενός θεοθπού
γρννήθηκΕ μέσα τίς (ήν πιο
ψυχρή καί πι^ μπγάλη νύχτα
τοθ χειμώνα.
Τό Πάσχσ, παμ' όλον ότι
£γινε συμβολο Άναοτάσί,ως.
Χ'χρις στήν έηικράτησι της
ζεαης επί τοθ θανάτου, δέν
μάς δίδί-1 τόσο άμεσα την α'ί
σθησι τής καρτερίσς. Κατά
κανεΐςσ'ενατόσοάπλο'έρώ ^/^Χ1., τοϋ Πάσχα, ή ά-
τημα πού είνε συνδεδεμένο
μ έ τή αημρρΐνή
γιοριή
Την άπάντηοι ιήν εύρίσκο „. , « ΙΓ: ' .---- '""'
με στά πρόσ,ωπα των παι- ηολυ, 5 νκολα. άντιληπτά.
διΛν, τα όποΐα αυτή την-ε¬
ξαιρετικήν ήμέρα είνε φωτι-
ομένα μέ την έλπί3α, τή χη
ρά, την άγνότητα — μέ κά·
θε ώραιότητα.
'Ένας Γάλλος φιόσοφος,
σε μιά άπ' τίς πιό έκλεκΤές
μ ς ς
τού σελίδες, άφΐερωμένην
στή οημερινή ήμέρα, λέει μέ
δυό λόγια: «Τα Χριστούγεν
να συμβολίζουν την έορτή
ηπτά.
Άλλά ποίος έ'χη τή δύνα
μι τα Χριστούγεννσ νά ζεσ
τάνη τό δνειρο τοθ καλοκαι
ριοϋ; Βρέχει, χιονίζει ή γή
είνε στεΐρα, τα δένδρα είνε
γυμνά καί παγερά. Τίποτα
απολύτως δέν γεννδ μέσα
μας τό α'ίσθτμα τοΰ καλοκαι
ριοθ
Άλλά ή έλπίδα, έκείνη
ή έλπίδα πού είνε φωτισμέ
Δεν θά έβρτάση ουτε θά δεχ
χθή επισκέψεως σήμερον ό κ.
Έμμαν Τζαρδής, Γραμματεύς
Πρωνοδικών, λόγω προσφάτου
πένοους,
'Ομοίως δέν έορτάζει ό κ. Έμ
μανουήλ Γεωργουλακι; Καθπ
γπτής.
ΌμοΙω; δέν θά δεχθή έπισκέ
ψεις ή Κυρία Εμμανουήλ Δρε
τουλάκι Καθηγητού,
Δέν θά έορτάβη καί δέν θά δέ
χθή έπισκέψεις αυριον,ό κ. Εμ¬
μανουήλ Μαμαλάκις, λόγω πέν
ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΡΕΘΥΜΝΗΣ 8βυί· . , α «
>ΑνΛ,ν.ί., ■ Τ ΙΙΓ*"— Δέν βα εορταση καί δ«ν θα
ρΐαίήν ε««ΟΤΠν Κυ- δεθχή έπισκέφεις σήμερον "
£ΑΪίΒΑΤθΝ*ά)η*ΧΙΟΖ: διά Ήρά
κλειον, 'Άγιον Νικόλαον, Σητβΐ
αν, έπαναπλέον είς Ήράκλει
όν, οπόθεν άποηλέει κατ' εΰθεί
αν διά Πειραιεί
ΔΙΑΝυΊΙΤΕΡΕΥΟΝΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ
Άπόψε Γ Σαουνάτσος
Αί3ρι°ν Ί Κούνουπα
Μεθαύριον Μιχ. Σταυρίδη
τήςνλτίίδοςν. ΝομίζΌυμε'πώς νΙ1 μέ τό ποιό άγνό παιδικό
• ■ μειδίαμα, βρίσκει τόν τρό
πό νά πάρη την θέσι τη-;
μέσα σ' αυτή τή ψράσι άπο
δίδεται άκέραια ό συμβολι- μέσ— στή/ψυχρή "ψό'λη'ώ τΛΐ
σμύς που εχει για την άνθρω ". _ Τ Λ. ' ' '
πότητα ή ήμέρα τής Γεννή¬
σεως τοθ ΧριστοΟ. Ή ήμέρα
αυτή είνε σύμβολο τής αν¬
θρωπίνης έλπΐδος, πού είνε
έκαστην
10-11 30 π μ.
ΚΙΝΗΜΑΤ08ΕΑΤΡ0Ν
ΑΝΤΡΟΝ Ε2™°ΙΝ
ΙΔΑΙΟΝ
ΣΗΜΕΡΟΝ
χπ έπισκέψεις σήμερον ή
Κυρία Εμμανουήλ Μ*νουαάκι
Καθηγητού.
Δέν θά έβρτάαη καϊ δέν θά
δεχθή έπισκέψεις ό κ. Έμμ, ,Αν
δρ, Σαβυνάτσος λόγω πένίβυ;.
χειμώ^α καϊ ν' άρχίοΓ) τό
χειμωνιάτικο τραγοθδι τη;
Αυτή είνε ή ώμορψιά τοΰ
Συμβό'.ου Τα Χριατούγεν
να έορτάζεται τό πνεΰμα
τοθ ό;τ~(ου τόν πιγ ?ν7μπρήν
είκφρασι αποτελεί τό πσιδΐ
ένώ τό Πάσχα είνε ή έορτή
των αίσθήσεων,
Ό Χριστιανισμός επέτυχε
ΊΙ «Ένιοσις Κοητων νά ^σνΘΡ'Λπ1στ1 τ^ν θ^ότη
.... "" τα τού Ιδουτου Τού καί νά
μάς μάθη νά τόν λσιρεύομε
μέσα στό λΐκνο, χάρις στό
μυσπκό τής έλπίδος, πού εΤ
νέ τό θαθμα τοϋ παιδιοθ.
ΕΝΟ.ΙΣ ΚΡΗΤ0Ν ΦΟΙΤΗΤ5Ν
ΣΩΜΑΤΕΙΟΝ ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΝ
ΑΘΗΝΑΙ
ΣΗΜΕΡΟΝ
Εί; τάς 10 30' «Ό Πατέρας»
2 1)2- 4 1)2 χ«ΐ έ 1)2 - 8 1)2
ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥ
ΚΤΙΟΥ.
Βραδύνη ώρα 9 30'
• »θ ΠΑΤΕΡΑΪ"
Αυριον καί την Κυριακήν 2
παραστάαει;
Επί πλέρν η κπίεία των Βα
οιλέων. κκι Μίκυ— Μάβυς Μέ
Ζουρ νάλ,
Είς Αθήνας οί κ. κ, ,____
ρό; Διοικητής τή; Έκδοτική;,
Παπαδάκι;, Δ)τής τοϋ Γραφείου
τού κ. Διοικπτβΰ τή; Έθνικής
Τραπέζης, Δερμιτζάκι; Πολιτι
κο; Μηχανικος, Άντϋπβι; Συν)-
χης, Καρπαθάκι; Δ)τή; Στοιχειβ
χοτηρίου, Γερωνυμακι; έργολα
βος, Σαουνάταος Πάρεδρος Συμ
βουλΐβυ Έπικρατεία;, Παπαδο
γιάν,νης Πολιτευτης Ρεθύυνη;,
Δεττβράκΐξ '£πιβ)τής Άσφαλ.
Έταιρεΐα;, καΐ Χρήστος Ζαχα
ράκις τελωνειοικός·
εν Νέ» Φαλήρω ό κ. Ά
παρά τή ·ρ
Φοιτητων» αίσθάνρται τήα
υποχορω^ιν ο.κος καί διά
τοΰ τύπου ('κ^ηλώση την
θλίψιν οιΊτΓι; διά τόν άδό /----^- ·"« ""™ιυι'·
ι.» » ι /· Αοτό το πράγυθί δέν συν £
. ' „ , ~ βαινε φυσικά στοϋς αρνπί
λου* κηι 1 οαιιιιι/τΐΎΐι.- τ\γ -.. ■ ■ - -
λου; καί Γοα,.πιατ,,.κ; της ΓΙ'Γ^Γ^ αρχπ(
ρ - »γ , ' ους· °' όποιοι δέν έΒλίπαν
Γ*ωργΐου Μανο,«,««. φο,- τό παιδί παρά διαμίοα τη
τητου ΙατριχΓμ, αιιλλι»π»|- άνδρικήςτου τελειοποιήσεως
θή δρ τίΐύ; βαρρίο; ηλ
τας γονεΐς και πυγγρνεϊς
τους όσον καί την ίδιαιτί"
οαν ,τιΐτρίοα τού Ρεθυμνον,
ήτις ί'πτί'θίΐθη κιχλλίατου
νέου κ·ϊί μρλλοντος άρίπτου
ττολίπου
Άλλά καί κάτι περισσότ&
ρο επέτυχε άκόμη ό Χριοτια
νισμός : Έπέφερι. τή μέγα
λη μεταμόρφωσί νά Θέση
την άιθρωπότητα υπό την
αίγΐδα της γυνΐίκσς.
Άπό εδώ μέσο: λοιπόν εΤ-
νε ό χητρακτήρ τής
3, 'ίΰ μ, μ. &ν τη βυρυχωρω αί
Θούοη τοΰ Β! Δημοτικοΰ £χο
λείου ο Σΰλλογο; Κυρίων Ρί
θΰμνης θά δώοη την ετησίαν
παιδικήν έορτΐιν τού Δ'ένδρου
τδν Χριοτουγέννων, υπέρ των
φιλανθρωπικόν σκοπώ ν τοΰ Συλ
λάγου, Άπό τή; έ μ, μ, ή έορ
τή 9ά ουνεχισβή διά τοΰ; Κυ
ρίου; καί τα; Κυρία;,
ΑΙ ΕΟΡΤΑΙ ΤΟΥ ΑΥΚίϊΟΓ
Αυριον Σάββατον άπό 3—έ
μ, μ. εί; την αϊθουοαν τού Λυ
κίΐου θά δοθή ή καβιερωμένη
παιδική έορτή τού δενδρου των
Χριστβυγέννων μέ παραοτάοει;
καί ά'σματα.
Άκό τής 7 μ. μ. θά έπακολου
θήση χορός διά Κυριου; καί
Κυρία;.
Μεθαύριον Κυριακήν τή 4·3Ο
μ. μ. ηαράβταβι; τού ΠαιοΊκοϋ
ΤΟΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ
μέ χοροϋ; ρυθμικούς, ασμα
τα και πρωτβφανείς πλαοτικά;
«Ικβνας.
____________
ΕΟΡΤΑΙ
Πί
ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ
'Ρ.πί τή σημερινη μεγάλη έορ
τ(ί τής Γεννήσεως τού Σωτήρος
ό «ΤΥΠΟΣ» ύηέβάλλει τάς δερ
μοτέρας των εύχών τού είς τοώς
άγαπητούς κ. κ, ίυνδρβρπτάς
καί Ά να γνωστάς τού δια την
οικογενειακήν των ευτυχίαν.
Ιδιαιτέρως δέ χαιρετΐζβι τοΰς
οτγοντίίς τα ανομοιστήριβτ κ*τ«
τέρω άγαιτητου; φίλους καί Συν
δρομητάς τού.
Έν ΡεΒάμνω κ. κ. Τοαγκαρά
κιν Πρόεδρον Πρωτοδικών, Λι
λιτάχιν Βιομήχοινον Ά$ι«μοττ·
έ. ά. Γώπαρην Έστιάτβρα. Λη
μπτροΐχάκϊν ϋπάλλπλον Έμιτβ
ρικπί Τρ«ίτ£ζπί, Μπρυλλ«κιν ϊμ
ρακάκιν Δικπνώ
μαγκάκις Έπιχειρηματιεις,
έν Χ ^ ν 1 ο ι ; 0 κ. Ζαχάράκι;
πρώην Έφέτη; Δικηγόρος, Βρβν
τάκι; Πρ»τοδίκης, καί Τζανα
κάκι; Συν)χη; έ. ά. .., .,____. _ „ „ „
εν 'Η ρ α κ λ ε ί ω οί κ. κ. Λαγκβυβάρδβ; κτηματία;
Μαρκακι; Έφοριακό;, Καυγα εί; Π ρ ι ν ε Μ υ λ) μ
λάκις Νομομηχανικός, Λασηθιω
ν,,,Γ .ΙΓΑΓ Ίς ύπάρχενΤίσσ
ΑΐΝ)νοι: τί) Κ) Λρ- στήν έ..ρΓή ιών Χριστουγΐν-
μβυ 193ιί νων. Καί είνε τόσον άπλός,
(1ο Διοικητικόν Σοιιβού- ώστε στό τέλος νά γίνωνται
λιον.)
τπτβς.
είς Ά τ ο σ τ ο λ ο υ ;
αγκβάύ ί
κ'
Νομομηχανικβς, Λ
τάκις Συμβολαιβγράφοί, Κρου
σταλάκι; Δικιιγόρος, 'Αγγελι
ύχκις έργολάββί Δημβαίων έ'ρ
γ«ν Λουλακάκις Λικηγόρο;.
έν Ββιτοΐτεδίω ("Αγ. β
ρους) ό κ. Διαμαντής Χωρβφ,
έν Κ ο μ β τ ι ν ή ο κ. Έμμ.
Καλονόμος, Διοικητ. ΰπάλλη
λβς.
Είς Γ ά λ λ ο υ Ρ ε θ. 6 κ.
Φραϊδάκις _)τής Δημοτ. Σχο
λής.
είς 'Α ρ χ ο ν τ ι κ ή ν ό κ,
Μενέλαος βεοδωρουλάκι; κτη
ματίας καί ή χαριτωμένπ μι
κρά Έμμανβυέλα τοΰ κ. Ίωσ.
Γκαγκαβυδάκι
Είς Καλογέρου'Αμα
ρ Ι ο υ ό κ, Κυδωνάκις εφ. 'Α
ο υ ό
'Κμμαν
είς Π ρ ι ν ε Μ υ
Λίδεβιμώτβττο; Ποτπά
Ζαχαράκις.
είς Σεϊσες ο κ. Τσα/ταλάκις
Κτημβιτίβις.
είς 'Α γ « λ ι α ν β ΰ 'χ γ.
Βασ. ό κ. Έμμ. Σιφομιχελάκις
Κτπματίας.
«Ι; Μ έ λ α μ π ε ς ό κ. Έμμ.
Αϋγουατάκις Κτηματίκς.
είς Κ α ψ α λ ί α ν ά ό κ.
Χρήατος ^εξάκις.
είς Ά ν ώ γ ε ι α Μ υ λ)μ ο υ
ό κ. Χρήστο; Σμπώκβς Κτπμα
τία;·
ΟΙ ΣΤΕΦΑΝΟΓ*
Μεθαύριον εορτήν τού Αγ.
Στεφάνου έορτάζει.
Ενταύθα ό συμπβλίτη;
ώρολογοποιος κ. Στέφανος
Μ^
στή δ^ζττ τής 0ι ιας ά
ναμνήσεως, πού οΜρκ-ος ά
νσνεώνπτ-ϊΐ α~χ6 τόττ πού
την έφώπσε τό λαμποό άσιέ
ρί των Μάγω· είς την ΒηΡλτ
έμ, άκτινοβολοθ^ τρία λσυ
ποά καί παν^^τ^ιά ίδτώ .η
τής ανθρωπότητος. Τό παιδι
κό χαμόγελο ως σύμβρλο
τής ελπίδας καί τής χαράς
ή φάτνη ώς μάθημα άνωτερό
ΑΝΩΤΕΡΑ ΟΛΟΝ
π τα Οικον, ;'λΓγκτί|ν μουαικής καί Γρωνι^, τα
ΡΑΛΙΟΦΟΝΑ ΤΖΕΝΕΡΑΑ ΕΛΕΚΓΡ1Κ
«χούν ποοσθέτως καί αυτόματον ρνδειξιν σταθιιοΰ.
Λιά πλείονα; πληοοΓρορίας άποταθήτε είς τόν άν
τ ι πρόσωπον Ρρθύμνης κ. ΤΙΤΟΝ Ε." ΖΑΚΑΚΙΝ
β·> «<»>»<»4 εϋχβμεοα μακρο β»ί "Α ν μ Μ έ ρ ο ς Άμαριβυ βιότητα, «λβυβυγιεϊαν εύδαιίίβ β κ. Πϊρρακις Πρόεδρος Κοινβ νϊαν, γ*λ« τ' βρνίβων. τα Χριστούγεννα γιά την ιό τητος καί καλωσύνης κτί αισθησΐα μσς, οίκο>ενειακή τραγοθδι τής είρήνης ώς λάν
γιορτή. Τα Χριοτούγεννα ά- -1 . - . > λ
ποτελοΰν την άρχή καί τό
"»ΐ>.τέλος κάθε θρΓσκεοτικής συγ
κινήσεως. Είνε ή έλπίδα κά
' θε παιδικής ήλικίας, ή έλπΐ-
δα πού πλαισιώνεται μέ την
άγνότητα καί ώρσιότητα,
κράγματα άκατάλυτα.
Η νύχτα των Χριστουγέν
νων διατηο&ΐ τή βαθειά της
τάρα τοθ κόσμοη.
ΜΑΝ. ΡΕΠΑΣ
Χτό Καταστή μ α
ΕΜΜ. ΤΣΟΥΡΛΑΚΙ
(τέρμα πρό; τό^ Λιμένα τής
οδοί Άρκαδϊου)
κραοί πρό; 4 Δρ.
ΟΔΝΤΤΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ
ΑΘΗΝΑΣ ΔΡΑΝΔΑΚΙ
ΕΘΝ1ΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ φ
Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ιΥΙΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
«
Εχ*ψημ«τΙαν,
Διευθυντήν ϊδι
ΕΧΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕι?ΟΝ ΔΙΚΤΥΟνΥωΝ ΥΠΟιΌΣΤΗΜΑΤΩΝ
ΥΠ)ΜΑΤΑ ΕΝ ΤΩ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩ: ΝΕΑ^ΟΡΚΗ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, ΚΑΪΡΟΝ, ΖΑΓΑΖΙΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΛΡ. 1.205.000.000 ΚΑΤΑΘΕΣΕΐΣ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ 1934 ΛΡ. 9.1«ν.7ι>7.
Καταθέτοντες τάς οίκονομίας σας ιίς την Εθνικήν Τράπεζαν, ρϊσί)ι- τελαοκ ήπυχοι ότι τάς. :'
σατε άσφαλώί καί ά^ρόβω^. Τα χοήματά αα: άνατοκίζονται, αύςάνονται καί πρό παντός οτν Ι)ά χι
τρ. Έξασφαλίζεται τοιουτοτρόπως καί τόν εαυτόν σας καί την οίκογρνπάν σας.
ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΠΡΩΤΗΝ ΖΗΤΗΣΙΝ, ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ,
πο-
ΔΙΑΡΚΕΙΣ
0
ι<ί

{■■) τ Ί νόαπ ά
ή
,τ τής 0' ίας ά
>ύ ΪΜΤρκ'οςά
τό τότΓ πό·
' λαμποό άσιί
είς την Βηθ'Ί'
50^ τοία λσυ
ιτΐΊν ά [5ί:ώε.η
Τίος. Τό Λπιδι
ο>ς σόμβρ.'.^
τί τής χπΡ9^
ίθημα ανωτέρα
Ί;, τα
ΓΡΙΚ
ν σταθμοΰ.
είς τον άν
ΖΑΚΑΚΐΝ
>σύνης κ
ιΐτ6
ρήνης ώς λσχ
ου.
οτημ«
νΡΛΑΚ' -..
β.· Λιμ«*'· τη»
Δρ· ___.ό»
ΡΑΝΛΑΚΙ
ίΙοΓ·ν
Λ
καί παι-
(πά. Ποΰ καί ποϋ φαινό-
·η' «ς άλιιθινίς μβυ ΐστορίες
Η ΝΧΟΥΚΟΥΒΑΓΝΑ
(Της λογ,ας Κυρ,ας ©ΑΛΕΙΑ* ©ΕΜ. ΧΑΛΚΙΑ)
Ιϊρρνοΰοα την οδό Φα- Σοφί«·
Η,οοι.% ενα προ,ΐ *■' ,Ιδα -Τί κου^ντ,α^ις π,,λ-
μ,υμρνες σ ενα μ,-ρος ληκά.η αου; ή κουκη,,Ρ,π-
—Έγο> νά πά: πο> τί
θά κάνω, ((οηάζρι δυνατά
τ(Όϊ(/ ή χ>πά Γ"
ΙΙΟ|1
μου ί)ά χαρ
·,>.,>,.,. Φρρτν μου ?να
'νηκάοι μου; ή κουκοι,Πό- πκεπάρνι. Χά ρΊοι μέ ά
νοι/τές ιρς ο;τρηοΰγΐί;,
γιά νά πταυοώοη τό κα
Θρο καί κοχαργιρχαι. Θε κ0) νο οιγουορυτοθμς δ
λρις χό λοιπόν νά πάοοιιιε " - · ' ' " "
..-, οί]
, . -β- κωνει χά νύ-/ια κατά τό
Τα νέ ανάμεσα χους ενα Βρο
·'"Λι, υπό κείνα πού
χά λουσχοάκια. πτό λααιό ι
Κόποιο δυατΰχημι θαγόΐ- χε;;;
νοσκέφτηκα γι' αύχό /εί- '-Ξεχνάχε καί χον τοα.ι-
ρονομουνε και φωνάζουν βαγΙΡΟη; ί', δί-ν ρχει ι,υ.
ετσι ^ γυναΐκες. Έτάχυνα ν.ή; ποόαθεσε μέ' ?ξαψι
λοιπον το |%α κ' εφτασο. ,ιια παντρεμμένη.
-Τί εγεινε κυρά μου; -Βεβαία'φοβ«™ι σκύ-
οωτώ μια.
—Τί ναγειεδε βλέπεις;
το χαροποΰλι ρπεσε στή
γειτονριά μας, ξωρκισμενο
Λυό χρία παιδία τοΰ
οχο?νείου την ξετρυπο>νουν
κοί τή βάζουν θριαμβρυτι-
κά 'πάνο) πτό καροοτσΓί.-
κι. ΙΙαράίι-νο. Κάθρται
.^ τρομαγμρνη άκίνητη. ιπ'
χοταλαβαίνρι τί την πρ- τί, ,ιια φτρροϋγα της πρ-
τρεΐς πρόκρς ...Τρόμ«=α.
— Γιά σταθητρ πάς αα
οακαλώ δώπτρ τη μοί. ?
μρνα. θά την πάοο) σπί
τι μου νά μρ βρή έμρνα
τό κακό.
—ΠίατΓφί·: "Κ απ-πν
'ναι γιά ί/.ιάτσι (φάριια/.ο)
πυχώρειο είναι. Πάοτηνε
κυρά μόν, μύνο νά "γι<ηί πή: Λπό /.η -τοΓ'ρΠο:, χο) ρίς νά. στρέψης ,-χίαο) ποιΐ νά μά; δής -/.αι παν ά.π,ανχή ίη; τό ποΛτο πταυοοδοό |ΐι, νά πταθής καταμΓ,σή: άνατο/.ικά νά χτυπήση; τορΐς <Γορες τό δρ.ξί σον πό δι καί νά φτύσης Ικα/Μ). τί,ν παοΛ τδπατε αύτό; Νταβοακαντράκα; -Άβρα-κα-ντά-βρα νχρ πή άχτ'ρνισΐη μέ ορ πά/.ι μρ ν,ακία. --Τί δισφρ,ρίϊόίΧ. τθϋ λόγοιιοοο '/ιγϊ την κουκον βάγια; —Είναι άδρρίτή μου τή; εΐπα μ' Λγανάκτηαι. ΦτάνηντΓ'; ΠΓ'ό ππίτι μου, κύτα'ία νά βρω την πληγή τής (ττερούνας τη:. Τρία ιιεγά/.α πκάγια ήταν μπιγμένα πτή σάρκα τη; Αύο κόκ- αλα ήταν ππαπμρ. να. Λϊμα πηγμίνο καί μαν ρο σκρπαίΐρ χε; κ/ιμμρνε; πληγε; τη;. "Κβγαλιχ τα ακά για μρ ,π,ηοσοχή. Β.αλυνα τρ; πληγΓ; τη; λ'τλ την ό ρβλεπρ την ρπιμονή μου. Γι' αύτό τή θέλρι ή Α —Ποιό χοιροποΰλι —Καλέ δ?ν ξρρρις την χουκουβάγια; ά-τό πό χρσαι; Νάχηνα κου κάχιο άπ' τέ ποϋ Ρρ- πμρνη κιιτο>. Κ»ττ<<ςρι γί· ! —Κυρά Χρυποϋλ«—κι·- ρω της παπτισ[ΐένα μρ τα ρν' Χρηαοΰλα, διεκοψρ μιά μργάλα κάστανα μάτια χθνδρή άλλά νόπχιμη γυ- Τ),;< Πλ>:πιά':ω πάλι.
ναΐκα ιοΰ λαοΰ. ΠρρπΗ νά __Λρ βλι'πω καί
πκοτίοΒΓ) ητόν τόπο πού /ακοΰογο τοίις λέ<ο. |ίρί·ί)ηκΓ, γιατί (ί?νλοιω; ιΐά πάρη πτο λαιιιό της τή γριτονριά. — Μά.,.τί κακο Νά της ρϊναι μργά )ώα πάν παιδιοΰ (ΐατωμρνη τή ΟΟι.γα της ΠΟι« κυιά μοί·, ι ο» μηιά- δπον μάτια των π(ΐι- »«;. Στό κρφΛλι το. -ΓΊΓΙ -βρκ-τ.αδπ/, πά: &ρν μρ τόπο [ΐεγάλο (θΐττΓ ,.γΙ- π« πληπκ'ιζοντο.;. — Καί τί χριρότροο Ογ- λιιμρ; πρτάχτηκρ μΐ' μρ- γΓίλοκοπρλ?ι.α ξανθιά, πού Π0υ_ ή κοοιτοίπτικη καρδπ/. τΐ]ς πτο»ς δϊ·ν ι:ίχρ ελεος. "Οπου λ<''. Ιηξρ, Θά λαλήξΐ] ό χαρ ο: καί ποίος ξί'ρει σ(· ποία π0υ ^ ;<οΐ)κου(Μγια' ήταν ,α;ραμίδια ποοιτοκάίτιπρ. το {ι:ρ0 πουλι τή; Άθη —"Ιίχρι δίκηο τό κορί- γ^ ^ά ποΰ τό φορρΐτρ ^πι, ρίπε ί'να τ.οαγκαρόπου στΐ, πη7ί|κιά πας. Τίγάλαν > μαζεύοντα; την ποδιά τ('ι η^ΐ/Λ(χ καί τα κικτα
-ή μί;ση καί σκύβοντα; ζαν>
• δή, άλλά τα πολλά τού —Ναί μας λρ>· ό δά-
ιτσαρά τοϋ Ρ[ΐπόδιζαν Πκα?.ος, μά εμείς δέν τα
χάφτομε· κυτταμρ τί λένε
ή μάνες μας στό σπίτι' Τή
).ένρ γρουσούζα.
—Λεν την γλυττώνρτε
πρΐς; τούς λέω πιγά.
της γιά μαγια' χά
γγο.οιά τής ετυ/.ε βλε
ππς. ..
— Έγό> λρρι ή ν>οά Σο
ορία ρχω ήδί·ρφο 'παξιωμο
τιχ.ό στά πολεμικά καί μάο
διηγιρτΐ'ΐ πώ; πτή Μαο
πίλια πο?<ΐαν τελευταία οί Φραντίΐρζοι την κου κουβαγκί τή λίνρ Έλλην ι κό πουλΐ. Καί πού λέτρ, ά- παγορεί'θυνρ τό πκοτ<ομη το»ι: μά μρρικοί τίς πκοτίθ- νοιιν κρΐίτά τρ; μπα/.παμώ νούν καί τρ; άγορά^ουν ογϊο διο ί διρυθόντρια Λπ' τα λργαμρνα ππίιια ~ό'£θ) άπ' τα πρόπονπά μα; γιά νό διώχνονν τρ.; ποληαο* οιώΐττΡ!;. Τόναξ')ρκι Γ»λι'- πρι; διώχνει ταλλο. "Λοπίί ' Επκυψα ντροπιασμρνη γιά την άμάθρια. Μρ ' πυγ·/η>
ρεΐτε δρν τω$εοα..,. ■
-"Ε " *
τώοα ή κυρά Χρυαοϋλα
'Λνθρώποι ρΓμαπτε. Ποίος
ΐρρρι πλιιοτρρα ποίος λιγώ
τρρα. ρν ρχει ν ά κάνη. Ό
άνήΐρρο; ;:αί ό ληνλό; ^να
πράμμα ρϊνηι, απού λρρι ό
λόγο;...
— Σκάοτρ βρρ.. ρΙπ?
χο'ίδρυπκά γυοί'Ιοντα; πτά
Οϋό Ιυπόλυτα παιδία της
ποϋ διαηκίό; κλαίγανρ τηο
βώντα: άπ' τό (τονοτάνι.
-Μάννα γιατί μά; πεο
"Ετσι πρρνί
όλορνα ήιιέηριν. Γίναμρ. (τί
λοι τή (τώναζα ΒάγΐΓ* καί
άκολονθοϋσρ αηντον.
• Μά ιιιά ίτθινοπίθπΐνή ή
μερά ππΰ ό 'Λ«η:ίός ηλπ^
ε-;αιε έπανασχαΐικά χ?|ν ά
τμοσφαιοα, ειδα την κου
κουβάγια νά πετπ πτό ό?ιά
νοιχτο .ταράθυρο καί νά
χ.άθεται ι'κεΐ τΤνρα πο/.λή ά
κίνητη κηι πι»λλογισμρνη.
Μίπλφπασπ άΠόρυβα.
-Θά Γρύγη. ή ΠΛγια; τι]
οίότηπα τονφροά, χο.ίδρνπν
τα: το (οηαι
θο «ττρρά της. Λύχό
Μρ κνττα'ίε μρ τα
τα μάτια.
— Βρέ παιδία λέει
τε τη καί ρίχτε τη πτό
τράμ, νά παρακάτω περ-
νάει θά την κάνη μου-
σχάρδα καί δέ θαχη κανείς
ΐς; τούς γ
-Μπάνά μή ^ προβι
βαστουμε μεις για μια
λβά
— Κ>'ρά Χουποΰλο, νά
χαρής το πτρφάνι οου δόό-
οε την πρ μενά γιά ιί>< χι- κο. Ύαοφροοι χρόνια ολά κρρα άιό ορληνιπσιιό ιιο- κρυά ά πό λόγου πας. Θά τή π:<οτ«:π(θ θά τή μπαλ- παμώ »ο)...ποΰ νά 'ίρρο) ργοι τργοιο φάρμακο. Στάθηκκ καί μρ κύχοςρ Λνα/ριτικά πτά ιιάτια. —Αλήθειαι —Στέναςα ά?.ηθινά χ.υτ τάζοντας τή σπασμρνη φτρ ροΰγα τής κουκουβάγιας. — Ό Θεός νά μή π' ά ΐκόπη κυρά μου νά δή; τό βάσανό μου καί την ΚΥΡΙΑΚΗΝ το Ηΐετρελκιοκίνητβν «)« νϊ:Ε 5 ι ά "Ηράκλειον, Π 5 ι ρ α ι χ. κοϊμα της. βμ μ -Λέ λεω σωατά κυοά παληοκουκουβάγια; ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ Μετά παραρτημάτων: Ιον επί τής όδοΰ ΠΑΤΗΣΙΩΝ. 2ον έν ΚΑΑΛΙΘΕΑ.) 3ον ένΠΑΓΚΡΑΤΙΩ. *«ν έν ΝΕΑΠΟΛΕΙ (γωνία Μαυρομιχάλη καί Καλλιδρομ(ου) 5ον έν ΠΛΑΚΑ (Καπνικαρέας 373). 6ον έν Κ.ΥΨ6ΛΗ ><«ί 7«ν έν ΚΟΛΩΝΩ· ΥΠΟ Κ ΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ *~*η Εν Πειραιεί (Μετά παραρτημάτων: Ιον επί τής Λεωφόρου Μακράς Στοδς καί 2ον παρά τόν "Άγιον Διθνϋσιον) έν "Αργει, Πύργω, Πάτραις, Κερκύρα, 'Λργοστολίω, Ναυπλίω, Αιγίω, Καλάμαις, Σύρω, Χίω, Ηρακλείω, Βόλω. Οεσααλονίκ^, Λχρίσ • , Μυτιληνη, Χανίοις, Ζακύνθω, Πλωμαρίω, Τριπόλει, Ρεθύμνω, Καρδίτση, Κκ· λλκ, Πρεβέζη, Καρλοβασίω, Βαθεΐ (Σάμου), Κάξω, Χαλκίδι, Φαρσάλοις, Ίστ»- ΐχ, Φλωρίνιι, Άγρινίω, Άμαλιάδι, Λαμία Δράμχ, Ίωαννίνοις καί Ληξουρίω. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΚΟΥ ΣΥΜΜΕΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΡΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΤΗΕ ΝΕΑΚ ΕΑδΤ 1_Τ0 ^οη^ιοη 17 δΕ Ηεΐεη' 8 Ρΐαοβ ΒΪ3ΐιορ3§αΙε 1". Ο. .^ , ) ΜΕΘ' ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΕΝ ΑΛΕΞΛΝΔΡΕΙΑ ΚΑ Ι ΡΩ ΚΑΙ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤ ΝΟΥΠΟΛΕΙ Έκτελεΐται πάσα τραπεζιτική έργασία. Καταθέσειζ °ψεως καί ταμιευτηρίου. Έμ- σματα. Είαπράξεις αξιών. Άγοραπωλησίαι χρεωγΡάφων, όμολογιών Έθνικών "''«« νλττ Λάνεια επί νηεωνοάφων. Ιδιαιτέρως εύνοοΰνται αί καθαρώς έμπορι- την κουχ.ου|κ/για τούτη ή ποληογυναΐκα. "ΕδωπΓΐ άπ' ενα τά/.λτ)ρΓ> πτήν παι
^ιαοτΊκη πονηοιά νά οο>πά
οη. 'Πταν τα λι'τρα τΓ);
κον.ουβάγια;.
—ΕΙοες,τά τδαναμπέτι
κα γέλίΐΠΡ ρΰχαριπιημρνη
■ί> κυοά Χρνσοϋλα. Λεφτά
Ορλανρ άπό /.όγου σου μιά
καί μά; Ρπεπνες την κου-
κουβάγια. Μ 4 δρ; χαζομά
ρα τόσην ωο«ν κουβρντιά
ζουμε ρ.δώ νά καί δέ ρώτη
;α άκομη τό δνομά οου.
ΈιΐΡΐνά μιά στιγμή άπο-
οίόνχας καί ή ίδια γιά
τονομά μυυ.
—Μέ/.πιο, ρίπα, σαθυμή
Πηκο τό δνομα τή; μ πά
νιρρισπας.
—Τό λοιπον κΐ'ρά Μέλ
πό) μου, χαλά/.ι που ή
καί περασχι
ίτοιτά μάτιο χη; βιθ?ιά καί
άπΓ/.πισμ/νσ. πά τρί/.ρ: π·>Γ'
πρόκπτπι νά μας άφήπη
γιά -τάντα. ΤπΡΐτα τό με
γάλο ενπτικτο τή; ί/.ρυθΓοί-
α; την :'τάοα;ε ό?.όκληοη
Τίνα|ε δυνοτά τά' φχρηά
της, μοΰροίξε μιά τελευταία
μαΐιά καί άνοίγοντα; τα
διάπλατα πέτα|ε ππαθίοτά
σχόν άρρα,- ενίό ό άντίλα-
λο; τή; η;α>νή; χη; οφτανρ,
πδν άποχαιρρτισμό; πτό πά „
οάθυρό μου.
—Κουκουμάου... κουκουμά ;*
ου»ί,άντ('ό....άντίο...
Έτρεξα, πήρα τάκνάλιπ
μου κσ! την :'Λ'Ττα^α παρα-
χ.ι 'λουθώνχα; τό πέταγμα
πτή διεύθυνπι τοΟ'Υμητοϋ
καί τή;ΠενΓΡ/.ης. Μά πγ
/.ίγο δρν έβλε.-ια πρια.
Είχα δακρύση.
ΘΑΛΕΙΑ ΧΛΛΚΙΛ
κα.
—•Οπως εϊπαμβ να μη
τριτώαη τοΛτη να ή Ληπ δί
νο>; τό χαοοπθΰλι νάναι
όχοτωμρνο. Άν θ?ς μάλι
'ά πΡκΝτρηη σιγουριά,
(Συνέχεια έκ τής Ιηςΐσε-
λΐδος)
οιος θεόδουλος, άνθρωτιος
πόοτα τή; κοΡκ
σου κσι Λπτηνΐ'
κπ/(όπτ). Τό ξοοκισμρνο τ*ά?
οιχο δρθα "(Λ μρτοιπιάση.
-Ρναιιε ενα β
κό ςόοκι ιιαροατα μου
τον της τρρΐ; φορρ; τα χρρια
ιιουΣτάδρη κοί στά βο·
ί
(? η νόημα
σαν νσ ^θελε νά τής πή:
«"Ας τον τώρα δέν τόν ξέ
ρεις τί στραβόξυλο είνε!»
συνωδεύοντο
κα! ά ντέφ1( εχχσν
πηδήσει 6υό νΛτες πάρα
πάνω: «έκ τής ΠεροΙας δρ-
χονται τραΐς Μάγοι μέ τα
νείων κλπ. Δάνεια επί ΧΡ^ΥΡ0*""^1^^^^^^^^ τάς 'ίδιοκτήτους
)ροι συμφέροντες. "Εξυπηρέτησις ταχεΤα.
—Εΰχαριστόό χ.νρά Χρ< ποΰλα—Χαίρετρ. "Επχυψα μρ λαντάοα πήρα την κο'κο'βάγια πτά χανιά μου καί ρ'α;ρυγα βιαπτι κά άνάμεσα άπ' τέ; γυναί κε; μή τυχόν μρτηνοιώποιη1 ένώ πειΛ περα' μιά μρ-σόκο είνε, έβρυ χήθη 6 Στρστής. Κι' βκσνΓ νά πηΒήση άπό τό κρ?Ρ βάτι. -Καλά—καλά. Τώρα θΰ φύγυυν*:, £ΐ ιιεν ή Πορα- σκευή. ΧαΙ στή στιγμή έκσ ^ε νόημα οτ^ν κύρ

Ι
V
25 Δεκεμβίου 1*-36
ι} Ν Α Η8Η ΚΑΙ ΕΘΗΜΑ
ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ
Συμβαίνη κάτι τιολύ τιε
ρίίργο ο" έμ&ς τούς νεοέλ
ληνος, δσον άφορα τάς σχέ
σεις καί τίς γνωριμίες μσς
μέ τούς λαούς άλλων χω
ρων. Ένώ προσπαθοθμε νά
μιμηθοθμε τούο ξένους, άγνο
οθμε'σχεδόν πέρα-ώς πέρα
τή βαθύτερη ψυχή τοθ λα
οθ τοθ όποίου θέλομε νά άν
τιγράψουμε τσ ήθη, τα έ"θι
μά των, τίς χαρές των, Τό
περΐεργο αύτό κράμα τής
ξενομανίας καίτοθ έγωκεν
τρισμοθ, συντελεΤ ώστε νά
έχουμε πολύ συγκεχυμένες
ίδέες καί γιά τή μεγαλεΐτερη
γιορτή των λαών αυτών,
πού είνε τα Χρΐστούγεννα.
Ώς τόσο μόνο άμοιροι έν
διοψέροντος δέν είνε οί διά
φθροι τρόποι μέ τούς άποί
ούς ή κάθε χώρα γιορτάζβι
τα Χριστούγεννα
ΣΤΗ ΒΙΕΝΝΗ
Όπως κάθε Ροπωπα, κή
μεγαλούπολιο, ή Βιέννη έ
χει τα περίχωρΛ της. Άπ'
έκεΐ άρχΐζουν τα Χριστού
γεννα. Άη' έκεΐ προετοιμά
ζονται νά ύποδεχθοθν τό
Θείον Βρέφος οί Βιεννέζοι.
Έρχονται άπό πολύ μα
κρυά χωρικοΐ μέ τα ζωντα
νά τους φορτωμένα μικρά
έλατα, πού τΛ λένε στήν
ττροκειμένη περίπιωσι «Δέν
τρα τοθ Χριστοϋ» Γραφικώ
τατες οί άγορές των δέν
τρών στά έ'ξω άπ' τή Βιέν
νη χωριουδάκια. Τό χιόνι
(όχι βεβαία άπό βαμβάκι)
πέφτει πο>λές φθρές στά
δεντράκια πού περΐμένουν
άγοραστή κσί ό οποίος δέν
άργει. Είνε οί μαμμάδες
των τιαιδιών Καμμιά καλή
νοικοκυρά δέν μπορρϊ νάχη
σπΐΐΐ της Χριστούγεννα δί
χως τό δεντράκι πού θά
τό βροθνε—ή μεγάλη δκπλη
ξΐς—φορτωμένο τα παιδία
μέ διάφορα παιχνίδια.
Αύτά στίς οίκογίνειες.
Όσο γιά τούς «λεύτερους»,
ή λέξις μόνο τής όνομασίας
τ«ϋν Χριστουγέννων στή
γλώσσα τους, δίδει την εί
κόνα τοΰ πράγματος Τα
Χριστούγεννα γερμανιστί ό
νομάζονται «Βά'ι'—νάχτ»
ήγουν «Νύχτα κ Ο κρασιοθ»
Κι' ό Βιεννέζος δέν κατα
λαβαίνει την γιορτή πού δΐ
χως τα τρία άπαραίτητα
στοιχεΤα τής χαράς;
«Βά'ι'ν-- ΒάΊ'μπ — ουνί—
Γκεζάνγκ», ήγουν: «ΚρασΙ
—Γυναΐκϊ καί Τραγοθδι»...
ΣΤΗΝ ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ
Τή Χ(.Ίστοηγεννιάΐιιςο δέν
τρο είνε δπηις σ' δες τίς
Ηύρωπσϊκές χώρει, ότιαραί-
τητο κι' έ&ώ Άλλά τό «κ-υ
λέρ-λοκάλ» τής εορτής είνε
τα ύπαίΡριπ γλυκοπάζαρα
καί κοι>κλοπάζαρα. Μικροί
-μεγάλοι, άνήμερα τα Χρι-
ατούγεννα θά περάσουν άπ'
τό γλοκοπάζαρο, ν·ά πά-
ρθυν. . «κόκκινες καρδιές*.
Πραγματικά κόκκινες κα(
πρπγμαπκά κσρδιές, ^Τνρ
άπό καντιοζάχσρι. Ό νέος
ή νέα, πολλές φορές κυί οί
μεσόκοτιοι πού δέν ετόλμη¬
σαν κατά τή διάρκεια τοϋ
έτοιος ν' άνοΐξουν την καρ-
διά ιους στό Ίνδαλμά των,
ιωρα μέ ιόν άπλούσιρρο
τρόπο προσφέροαν μιά «χά ί
κινη καρδιά», κι" αυτή τί
Τα χρήσιμα «αί πρακτικά δδρ» αας διά τάς έορ
τάς καί ©λα τα είδη διά Κυρΐους Κ«ρ.«ς καί πά»
δια είς πολύ χαμηλάς τιμάς είς τό καταστή μα νέ
ωτερισμων.
ΤΙΤΟΥ Ε. ΖΑΚΑΚΙΙ
(βδό; ΆρχαοΊου)
Άνθβδοχεϊ», Αρζαντερή Κβαετίνες, Π«»δ»κ«
παιγνίδια είς πλουσίαν συλλογήν, Ποδηλαχάκια.
Άμαξάκια, Μαντολίνα, Βιολιά,Γραμμοφωνα Ρε
πούμπλΐκες Κ»δ*«Η, Γραβάτες Ζιλέδες, Μπλοϋζες,
Κάλτβες, Μανδύλια 'βμβρέλλες καί μεγάλη άλλη
πβικιλία όμβ(ων είδών.
λο νά τα διώξη.
Ό Στρατής άνοσηκώθηκε
κι' έκατσε στό κρεββάτι.
=Άκοΰς έκεΤ, Μέ νοιάζει
έμένα άν ήρθαν οί μάγόι
άπό ^τήν Περσία! Άπό ποθ
ήθελες νάρθουνε σέ πορακα
κώ; Άπό την Άγαλινιτσα!
Μαγοι εΤνε άπό την Περ
σία θδρχωνται. Ό θυμός τοθ
Στρατή" ήταν ίνα πρδμα άνα
κατωμένο. Αγανάκτησις μα
ζύ καί γέλοιο. Μιά θύελλα
πού ξαψνικά έΌτριβε κσί τε
λεΐωνε αέ μίαν ευθυμη νότα.
Γιά δλον τόν κόσμον ή"ταν
ό νευρικός, 6 παράίενος
άνθρωπος. Γιά τό σπίτι τού
ταν ό γρου σούζης, ό τζα-
ναμπέτης, ό άνοικονόμητο,ς.
Τόν έτρεραν. Ήτανε νά μην
τόν τρέμουν.
Όταν έπαυσαν οί. φωνές
των παιδιών ό κύριος θβό
δουλος άνοιξε την πόρτσ.
Άλλά σέ μιά ξαφνική άγρι-
οφωνάρα τοθ Στρατή την ξα
νάκλεισε καί κρύφτηκε.
—ΉσυχΙα δέν Ιχει τέλος
πάντων, αύτό τό σπΐτι εΤπεν
ό Στρατής στό τρίέιμο τής
πόρτας. Δέν πάνε 8λοι στό
διάολο,
—Καλά τί σ' έ'πιασε σή
μερά Χριοτουγεννιάτικα;
—Μ" ί?π»ασε, βεβαία, μ*
έπιαοε. Όλο όν κοιρό...
δουΛεύω γιά νά ξεκουρασθώ
σύτήν την ήμέρσ, ήμέρα
αναπαύσεως! Άπ«3 την νύ¬
χτα τοθ θεοθ καμπάνες,
σκουπίσ μαχα σφουγγαρί-
σματα, ξεφωτηνά παιδιών
Ό Χριοτός- γεννήθηκρ γιά
νό φέοη την είρήνην σΤούς
άνθρώπους καί δχΐ γιά νά
άναστατώσΐ} τα σπΐτια. Σή
μερά έ'πρετΐί- 6λα νά βου·
βαίνωνται. Τσιμουδΐά είνβ
ήμέρα τής παγκοσμίου τσι
μουδιδς. "Ας τό διάολο πάρ
το άπό δω
—Ποιό;
—Αύτό τό βαβλΐο.
—Κι' αύτό σέ πεΐραξε-
Έπεΐτα δικό σουεΐνε. 'Εσύ
τό διάβασες χθές τό βράδυ.
-"Α'λλο τό βράδυ, κι' άλ
λο τώρα. Μέ πειράζει.
Πάρτο άπό δώ μή στό φέ
ρω στό κεφάλι. Δέν έχω δ-
ρεξι νά βλέπω βιβλΐα πρωΐ
—πρωΐ.
»Αύτά χαλάσανε τό μυα-
λό τοθ κόσμου. Μωρέ τί
χτυπάει την καμπάνα μίαν
ώραν αύτός ό έκκλησιάρης!
—Μπα σέ καλό σου χρι-
στιανέ μου! Χριστούγεννα
δέν είνε οήμερα;
—Τα ξέρω, μδς τώπε ό
ήμεροδείίίτης. ^άς τώπαν
καί τα βρωμόπαιδα Μας
τώπες καί τοθ λόγου σου
μέ τό άναστάτωμα τοθ σπι
τιοθ. Δέν εΤνε άνάγκη νά
μας τονίζουν την ϊβια πλη
κ' ο{
δλα. ΕΤνε ό καλόβολος
τής πτριστάσε
^ίος. "Αν ίΤν4- εύπροσ&εκτη
ή ^κόκκινη καρδιά» καί ή ση
μαοία τηο. τύτι: ή νία θά
την κρεμάση ιιάνω άπ' τό
κμεββάτι της, 6 νέος πάνω
άπ' τό γραφεϊο τού 'Αλ-
λοιώς ή νέπ θά την δεχθή
μέν μέ κολλή χαρά καιΐ μέ
χαρούμενα γέλια θά την...
τραγανΐση ομως μπρός στό
νίο πού δέχΡϊαι την ψυχρο
λουσΐα καί μαζΐ μ' αυτήν
ε'να κομμάτΐ ζάχαρη άπ'
την καρδιά τού, άνΐΐ πάσης
άλλης. χυλόπητας!
ΜαζΙ μέ τίς «κόκκινες
καρδιές» άλληλοπροσφέρον-
τσαάπερίφημα«Μάρτσιπαν>,
έ'να ειδος τηγανίτΓς καί πά
στες μαζΐ. Αύτά προιιμών
τσι άπό έκείνους πού δέν
8χοον ή δέν θέλουν νά προ
σφέρουν την κόκκινη καρ¬
διά τους.
ΣΤΗΝ ΚΡΝΤΡΩΑ ΕΥΡΩΠΗ
Στήν Πολωνία καντΐς έορ
ιά^ων Ρ)έν μί,νει σπίτι τού
ιά Χριοτούγιννο Μικροί
μβγάλοι φ· ϋγουν γιά την ό
παιθρο σέ κθντινέ< ή μακρυ νέί; ίκδρομές Έκεΐνο πού Βίνει τόν έορτάσιμο τό- νο ρΤνε κυρίως αί άγροτι- (Συνέχεια είς τήν5ην σελ(δα) Θίοδουλος. Ι *■ 'Η Φανίτσα εΐπε ττώς ή υηιέρα της ήταν άρρωστη, βαρπά καί πως δέν εΤχε λέπτά νά πάρη φάρμακα πού τής διέταξεν ό γιστρός Ό κύριος Θεόδουλος, μέ ή ρεμον καί κάττως φθβισμένη τή ψωνή τθϋ εξέφρασε τή λύπη τού. 'Η Παρασκευή ρϊ πε πώς δέν μποροΰν «δυ ατυχώς» νά κάνουν τΐποτε. Ό Στρατής σάν άκουσε τό κλάμμα τής μικρής τινά- χτηκε στό κρεββάτι τού * —Νά πάρρ ό ί,ιάολος νά πάρη ποιό γρινιάζει έτσι; ίό· στερα άνοιξε την πόρτα. —ΤΙ θέλεις: τί γυρεύεις έδώ; ξεκουμπήσου γλήγορα τής εΐτΐΕ, 'Η Φανή μέ άδύνατη φω¬ νή εΤπε την αίτΐα, πού την έ'κανε ν' άνεβή τίς σκάλρς Ό Στρατής την έκύτταξε θυμωμένος. "Εκανε νά μπή στήν καμάρα καί πάλι στά- φλες, ή μάννα σου; Θά πουντιύση; βρέ πού νά σέ πάρη ό διάβ.ολος, μέσα σ' σύτό τό κρύο Κύταξρ τα γυμνά ^κεΤνα πόδια πού ήσαν σάν ματωμέ να καί τα μάτια τού γέμι- σαν δάκρυα Ξανσγύρισε στό γραφεϊο τού. Πήρε κι' άλλα χρήματα καί τάχωσε στό παγωμένο χέρι τής 'μΐ- κρής. —Νά πάρτα κι' αύτά νά πάρης παπούτσια. ΚΓ άλλη φορά, άκουσες.,.άλληφορά.. νά μην ερχεσαι δταν κοιμα- μ τι. Γιατί τώρα άπό δίι καί μπρός θά φοράς παποΰ- τσια καί θά κάνης κρότο. Στάσου, έ'λα δώ Νά, πάρε κι' αύτό τό γλυκό καί τό χριστόψωμο νά τό δώσης τής μάννας σου Τώψησε ή γυναΐκα μου "Ανω κάτω κάτω κάνανε τό σπίτι μέ τα ψησίματα κα[ μέ τα ζυμώμοί δέν καταλαβαίνεΐς! < Ένα πραγμα έπαναλαι,φσ νόμενον τόσες φορές, χάνει την άξΐα τού. Στό διάβολο νά τιάτρ γα'Γδούρια. Ή κι>ρ(α Παρασκευή αύ
τή τή φορά ταράχτηκε 'Ή
ταν ή ώρα ΠΓύ θά πήγαινΓ
στήν έκκληοία, γιά νά ιιετα
λάβη, "Έσφΐξε την καρδιά
της, σ«νμάζρψε τό σκορπι
Ομένο βιβνΐο καί βγήκε οτό
διάβρομο. Ο κύριος Θεόδου
λος, ό άνθρωπος τοθ ΘροΟ,
ήταν σομμσζρμένυς σέ μιά
γιονία Άπό τόν φόβο τού
—Τόν άκουοαν Άλλα
ΐί Οέλ'ΐς ^ά κάνω, ιΐπ^
πρυχα·>ρώννας στά νύχια
καί χαμηλώνοντΐς διαρκώς
τή φωνή
—Τζαναμηέιης Ρΐπ&ν, ή
Πσρασκευή, δλα το0 φταΐ
νέ.
Ό κύριος Θεόδουλος, ά
νέλαβε τό παλαιά ϋφος τοθ
τμηματάρχοϋ κι' έπρόσθεσε.
—Δίδε τόπον Είς Την ορ¬
γήν Ουδέν δυνάμεθα νά
πράξωμεν Εναντίον" ρνός χά
ρακτήρος βιαίου; Δάν άκου
σες, Δέν σέβετοη οΰτε τα
θεΤα.
— Μήπως πήγέ ποτέ τού
σ' ίκκλησιά; ΡΪπεν ή Παρα¬
σκευήν
—Τρομερόν έκανιν ό
ΤΑ ΔΙΖΚΙ
ΑΝΤΙΘΕΡΜΟΛΗΓ
ώζγ ή* ίλογσάι*.
ώί ο£ι (α
ς
ΈτοιμάστηΛαν νά πάνε
στήν έκκλησιά, Μ(α ψωνή
τούς έσταμάτησε στό διά
δρομο. Ήταν ή Φανίτσα τό
μικρότερο κορΐτσι τής πλύ-
στρα^. Τα μάτια τού ήσαν
κλαμμένα καί ζαγριωμένσ.
—Τί θέλατε ρώτησεν ό κ.
θηκε. Έκανε μερικά βήματα
βρΐζοντας. Έπειτα χτύπησε
τή πόρτα, εσπρωξε μιά κα-
ρέκλα καί μπήκε στό γρα-
φεΐο τού.
"Ανοιξε βιαστικά εν< συρ τάρι. Επήρε μερικά χρήμα τα, καί ξαναγυρΐσε κοντά στή Φανή. Νά πάρτα εΐπε κι' άς τό διάολο. Άκοΰς μωρέ νά μην μπορή νά ήσυχάση έ'νας άνθρωπος Καθώς έ'κανε μέ όρμή νά μπή στό δωμάτιό τού εΐδε την Φανή αού κα- τέβαινε ξυπόλητη την οκά- λα Ξαναγύρισε καί φώνα- ξε θυμωμένος: —Έλα δώ, ποΰ πάς, Για τί φεύγεις; Σουπα έγώ νά η »Δέν μποροθσε νά σοϋ βάλη έ'να ζευγάρι παντό- τα, πού νά πάρη ό διάολος τό κεφάλι τους. Έκείνη τή στιγμή οί καμ¬ πάνες τής γειτονικής έκκλη σίας έχτύπησαν 8λες μαζή καί δυνατά. Ό Στρατής έ- γύρισε κα[ φώνσξε πρός τό μέρος τής καμπάνας, ένώ έδινε τό κομμάιΐ τοΰ ζε- στοΰ ψωμιοΰ στή φτωχούλα τή Φανή μέ τα ξυπόλυτα πόδια. —"Άν χτυπάς γιά μένσ άδικα κάνεις τόν κόπο. Δέν έχω καιρό. Πές τοθ Θεοΰ δτι εΐμαι άπασχολη- μένος μέ μιά ύπόθεσι πού τόν ένδιαφέρει. Τ. ΜΩΡΑ Ι ΤΙΝΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ Ι893 112 Ύποκαταστήματα έν Ελλάδι. 6 καταστήματα έν τώ εξωτερικώ (Έν Αγγλία, Αιγύπτω καί Κύπρω) ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΙΔΡΥΘΕΙΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ Νενν ΥοΓεί— Τΐιε Βαπ> οί Ατ
205 ννεκτ 33Γ(1
τπ^τ
Καταθέσεις είς Δρ έν δψει καί επί προθεσμία
Πάσης φύσεως Τραπεζιτική έργασία υπό τούς μάλλον συμφέροντας δρους
τού

Ο ΤΥΠΟΣ
25 Δεκεμβριού 1936
της
κι>
δταν
κρότο
. πάρε
κα[ Το
ης
•υ Τώψηοε ή
"Ανω κάτω
ό στι,Ιτι με τα
»έ τα ζυμώμα
ΗΙ
σγσΦΐ*.
ψμωύί*
[άρη δ διάολος
»ς·
στιγμή °ί κ0^'
ιτονικής έκκλη
σν βλες »°ψ
Ό Στρστής £'
■ονσξε πρός τό
αμπάνσς, ένφ
μμάα τού ζ£'
οτή Φτωχούλα
τα ι
ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙΣΧΟΛ1Α
Ό άσύρματος μας μετέ
δωκε χθές βράδυ ;ιί* πολύ
ένδιαφερουσαστατιατική γιά
την κατανάλωσιν των που
λερικών κατά τάς παραμο
νάς των Χοΐοτουγέννων είς
τό Π«ρίβ< Λοιπόν σύμφωνα μέ τα βιβλία τής υπηρεσίας των δημ®τικων φόρων τοϋ Παρ» ότου, εισήχθησαν έντός μι άς εβδομάδος ληγούσης προ χβές, είς την Γαλλικήν πρω τεύουσαν ένα έκατομμύρι όν διακόσιες χιλιάδες διά νοι πεντέμιαι έκκτομμύρι α άλλα όρνιθοειδή και έπτακόσΐαΐ χιλιάδες λαίπτερωτοΰ κυνηγίου Όλος αύτός ό'πτερωτός κόσμος πού έφθασεν άπό περάτων τής γής είς την πόλιν τοΰφωτός προορίζεται διά τό δείπνον τού μεσο νυκτίου τής χθές Πέμπτης πρός την σημερονΠαρασκευ ήν, διά τό περίφημον «ρεβε γιόν» ποϋ αποτελεί τό έπιση μότερον πολυτελέστερον κ«ί σπουδαιότερον άπό πά ση; απόψεως γεΰμα τού ' Ε- τους, όπως αύτη ή ήμέρα ά ποτελεΐ διά τούς Δυτικούς την μεγαλυτέραν οίκογε νειακήν εορτήν τού έτους Ό δΐάνος είναι δέ τό πά τροπαράδοτβν σημερινόν φαγητόν όπως περίπου παρ' ημίν η Χριστουγεννιάτικη σούπα, (μαγεΐρίτσα) ,πούτεί νεινάκαταστή Πανελλήνιον Χριστουγεννιάτικον έθιμον Χτό Καφενειον ό ΑΒΕΡΩΦ τού ΕΜΜ 2ΊΈΦΑΝΑΚΙ λειτουργεΐ όλοήμερα ΑΥΤΟΜΑΤΟΝ ΣΦΑΪΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Είναι ή εύγενεσχέρα ψυ χαγωγία Τό σπόρτ τού κλει στοΰ χώρου Έξασκεΐ την αντίληψιν καί την χείρα διότι είς τό παίςΊμον χρειά ζεται έπιδεξιοτης καί γεω μετρικός ύπολογισμός, ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΑ έκτυποΰνται αυθημερόν είς τό τυπογραφείον Γ. ΓΕΩΡΒΑΣΑΚΙ καρβουνΤδΊ ΠΥΡΗΝΗΣ ζητήσατε άττο τό ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΚΕΡΑΜΕΥΤΙΚΗΣ ΕΥΑΓ ΤΣΟΥΡΛ ΑΚΙ Τ/ξάμια ρολογιών στού ΕΜΜΑΝ.ΓΟΒΑΤΖΙΔΑΚΙ ζήτημα Η ΤΕΧΝΗΝ!! Ε» ΙΟί ι»» Κοντά στά παιγνίδια τα παιδία, το μαγνήτη έκλκύΕΐ δλας τάς επιθυμίας καί τα νυκτερινά των όνει- ρ«, ύπάρχει αύτές τής με- ρες ή γενική ίγνοια τώ· θω ρων δι" δλους τοΰς δικούς μας, τοΰς ένηλίκους πρό πά ντός Καί μήπως είναι τάχα εΰ κολον διά τούς περισσοτέ ρους νά ανταποκριθώμεν είς δλας τάς επιθυμίας καί είς δλας τάς ένδομύχους υπο χρεώσεις μας πού γίνονται αύτές τής ημέρας τόσον εν τονες «αί τόσον άπαιτητικές Γιά δ^ους έ'χουν άφθονο χρήυα ή έκλογή των δώρων ποϋ θά κάμουν εΛναι εΰκολη Ό πρρισσότερος δμω;, ό πολύς, κόσμος διαθέτει αύ τές τής μέρες ενα περιωρισ μένο κονδύλιο, έντός τοθ ό ποίου πρέπει νά κάμη τα δώρα τού Καί σ' αυτή την περΐστα σι ή έκλυγή των οωρων εί ναι δύσκολη, άν φυσικσ θε λωμε = καί πρέπει νά τό θέλωμε = τό δωρο πού θά δώσωμεν, σέ κάποιον, νά τοθ προξενήση άληθινή εύχαρίσ τησι Στήν άντίθί-τη περίπτω σι είναι προτιμώτερον νά λείπη τό δώρον Διότι γίνεται ή δαπάνη ποϋ μας έπιβαρύ νει καί προκαλοΰμεν την ψυχ ράν αποδοχήν τοθ πρόσω που πρός τό οποίον άπευ θόνεταί τό δώρον Θά προσπαθήσωμε, λοι¬ πόν νά σδς βοηθήσωμεν είς την εκλογήν των δώρων, πά ραθέτοντες είς τό προσεχές φύλλον μας τής γνώμες μας μέ μία τοικιλία δωρων καί θά σάς βοηθήσωμεν ύποδκ κνύωντας σας άπό ποΟ 6ά ήμπορέσετε νά τα προμηθευ θήτε καλά καί εύθηνά ΠΑΡΕΛΗΦίίΗ νωπότατβν ΜΟΥΡΟΥΝΕΛΑΙΟΝ εύθεί πά (ψαρέλαιον) Νέα αποστόλη, άπ' άς εκ Νορβηγία δ ράγεται. ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΝ ΙΩ. ΚΟΥΝΟΥΠΑ ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑ! Μαγαζείον επί τής όδοΰ Καποδιστρίου κσί έναντι ύφα σματεμπορεΐοο λ Γ. Μαμαλά κι Διά πληροφορίας είς τα γραφεΐα μας Τλ ΧΡΙΣΤβΥίΕϋΝλ ΣΤΟΥΣ ΑλιΜΙΥΙ ΤΟΠΟΥΣ (Συνεχεια έκ τής 4ης σελίδας) καί έιρταί στά χιονΐσμένσ χωρία και τα χριστουγεννια χικα παιχνίοια στόν πάγο Ό Πολωνός -καίέ'χει τόσο δΐκηο—άντί ν ά φέρη τα μι κρά έλατα στό σπίτι τού, πηγαίνει δ "διός πρός αύτά Στήν Ούγγαρία πά* ι. έ κεΐνο που δίδει - μαζί μέ δ λα τ" 'Ίλλα φυσι·<α τόν— ίδι αίτερο τόνο τής γΐορτηο εΐνε ή άφθονος άγορά των. σαλτσισότων, άλάντων, ζαμπονιών πού άντικσθι στοϋν τή δική μας βασιλΛ πηττα ΑΙ καλαί νοικοκυ- ραί, εΐνε ιδιαιτέρως ύπερή Φανοι δταν τα σσλτσισότα των εΐνε σπιτικά Καί άκό μη ποιό ύπερήφανοι δταν το γουρουνάκι, άπό τό όποΐ όν τα έκαμαν, τό ,έ'χ,ουν μο σχαναθρέψη μοναι των ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΡΗΕΣ Είς ωρισμένας χώρας επι κράτει ή συνήθεια νά συγ χύζωνται μέ τα Χριστούγεν να αί... Απόκρεω, Αύτό συμβαίνει στάς ΣκανδιναυΊ κάς Χώρας καί στήν 'Ελβε. τία, είδικώτερα δέ στή Γε νεύη. Στάς Σκανδιναυ ι κάς Χώ /ΐας «μασκαρεύοντσι» 8λοι οί . ζώα! (ά δποΐα ό Σκον διναυΊ κός λαός δέν έπαυσε νά τα θεωρή ώς θρυλλικούς προγόνους Έκεΐ ύπάρχει τό έθιμον των Καλάντων, μέ μόνη τή διαφορά δτι αύτοι πού ίτά λένε» είνε πάντοτε μασκαρεμένοι κσί κρατοϋν χρωματιστά φανάρια κρεμα σμένα σέ κοντάρια. Στήν "Ελβετία τιάλι <αί εί δικά στή Γενεΰη, τα Χριστού γεννα ουμπίπτουν μέ την 'Ρθνική 'Εορτή Άντί νριστο ψωμο ή βασιλόπηττα άπα ραίτητο γιά κάθε τραπέζι εΐνε τό θρυλικο «τσουκάλι». "Ενα καθως πρέπει τσουκά λι, δπως δλα, μέ μόνη τή διαφορά δτι εΐνε άπό σοκο λατα ή καντιοζάχαρη. Στό τέλος τοθ γεύαατος πρέπει νά σπάση άπότομα καί νά ξεχυθοϋν άπό μέσαπ-ατάτες, καρόΐτα κτλ. δλα φυσικά σο κολατέ^ια ή ζσχαρωτά Πρός ανάμνησιν— δλη αυτή ή φα σαρία—τής αγαθάς έκείνης νοικοκυράς πού πέρασΐ άνώ νυμος στήν ϊστορία καί ή ό ποία διά νά είδοιτοιήση τούς φρουρούς τής κάποτε πολιορκουμενης πόλεως δτι δ εχθράς άναρριχδται είς τα τειχΓ, έρριξε τό τσουκά λι της άπό ψηλά -καί μέ τή Βουή έξυπνησσν οί φύλσκες ,διά νά άπο,φθΰσουν τόν έχ· ϋρό ίΙΗΝΙΙΙΙίΟΙ ΗΑΤΙΟΝ ΜΚΣ ΑΙ ΑΟΟΙΚΙΑΚΙΙ Γ:ΙίίΕΙί ΤΟΥ ΡΑΪΧ ΖπΓΗΜΑ ΣΥΝΑΑΑλίΜΑΤΙΚΙΙΣ ΦΥίίΟί Βερολίνον" 1Γ· Δεκεμβριού Αί συζητήσεις επί τοΰ γερ μανικοθ άποικιακοΓ προβλή ματος κατέστησαν άπό τι¬ νος ζωηοόταται, Ιδίως ά,φ' ί>
τ^υ τόσον ό Δο Σάντ 8οο·
καί ό κ- Φόν Ρίμπεντρρπ έν
Λονδίνω προέβησαν άνεπΐφυ
λάκτωι ιτλέον είς δηλώσεις
πεμί ιών σχετικών άπαιτήσε
ών τής Γερμανίας. Ή συζή
τησις περιστρέφετσι τώρσ
κυρΐως περΐ τό ζήτημα άν
τό Ρά'ι'χ θά επιμείνη είς τό
νά περιελθωσιν 6πό την άπό
λυτον κυριαρχίαν τού άποι
κιακά έδάφη (ίΐτεέκ των πά
λσιών ιδικών τού είτε άλλα)
ή άν θ' αρκεσθή ΐσως είς
την απλήν οικονομικήν έκμε
τάλλευσινέδαφών παραμενόν
των πάντοτε υπό την ξένην
κυριαρχίαν. Εΐνε ΐσως ά¬
γνωστον είς πολλούς, δτι
καί αύτάς ό Δρ Σάχτ, πρό
άρκετων πάντως έτων, εΐχε
συζητήσρι την δΰνατότητο:,
κ<*>&° ήν ή Γερμανία θά ΐδρυ
εν είς ξένας άποικίας είδι-
*ι , π ιΐν ηιήο'){·> )· Ζχαι
ρεΐας (ο1ι&ΓτεΓε<1οοηιραηίε[5 έκ μεταλλειιοαένη δι* αυτών τάς οικονομικάς πηγάς εδαφών ευρισκομένων υπό ξένην κυ ριαρχΐαν Ιδίως έκ τΠς άγγλικής πλεπρδς — τής αμεσώτερον βεβαίως ένδιαψερομένης - έκφράζεται σήμερον ή γνώ- μη, δτι ή παραγωγή πρώ των ύλών καί άποινιακων προ'Γόντων είς άποικιακά εδάφη διατελοθντα υπό ξέ¬ νην κυριαρχίαν θά εΐχε διά την Γερμανίαν την αυτήν σχε δόν αξίαν μέ την παραγω γήν είς ϊδια έδάφη της καί ότι πάντως ή Αγγλία δέν θ' άντετίθετο είς μίαν τοιαύ την λύσιν τοό προβ?νήματος Επιθυμούντες νά διαπΐ- στώρωμεν ποία είνε ή άπο¬ ψις των αρμοδίων γερμανι κων κύκλων ώς πρός μΙσν- τοιαύτην συμβιβαστικήν λϋ σιν τοθ άκσνθωδους τούτου ζητήματος, άπηυβύνθημεν ^δω είς τό Βερολίνον πρός γνωστήν γερμανικήν τιροσω- τιικότητα, δυνσμένην ώς έκ τής θέσεως, ήν κατέχει, άλλά καί τής ε.δικότητός της νά έχη έγκυρον γνώμην επί τ·0 θέματος »*Έχετε δίκαιον αυτή είνε πράγμαπ ή μέχρι τοϋδε κυ- ριαρχοΰσα αγγλικη άποψις ίπΐ τοθ ζητήμστος τ^ν άποι- κιί>ν -μθς είπεν 6 συνομιλη-
τής μσς - Έν τούτοις δ κ
ΤΗντεν είς τόν τελευταίον
λόγον τού ίν Μπράτφορντ
ίδήΛωσεν, δή ή Αγγλία δέν
*εΐνε διατεΡειμεη νά τισράσ
χη είς άλλας χώρας οίκο
νομικήν βοήθειαν, ένόσω αυ
ται δσπανοθν συγχρόνως
μεγάλα ποσά διά τούς έξοπ
λιομούς των. Καί δάν ώνόμσ
σε μέν ό Άγγλος ύπουργός
ωρισμένην χώραν1, εΐνε φυσι
κώτατον δμως ότι έννοεΐ
πρό παντός την ΓερμανΙσ
Εάν λοιπόν τό Ραΐχ, βάσει
συμφωνίας αρχίση τυχόν την
παραγωγήν τιρώτων ύλων
κττί άίΤΉκιοτ,<:2ινπ·ροΤόντωνε[ς μίαν βρεττανικήν άποικΐαν, ή δέ αγγλικη κυβέρνησις, έξ άφορμής οιουδήποτε ζητήμα τος τής γενικοτέρας τιαλιτι κης, θεωρήση μίαν ημέραν σκόπιμον νά παρ-μβάλη δυσ χερρΐας ή έμπόδια είς τήνγε-ο (Συνεχεια εΐςτήν 3ην στήΛτιν της 6ης σελίδος) ,ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΟΝ· -^ ΧΗΜΙΚΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ - ΓΕΩΡΓΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ- ΕΙΔΗ ΥΑΑΟΥΡΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΤΙΜΑΙ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ τυποι 0-1(5-0 Ο-44[4(5-0 0-12-ί! Ο-1 1-7 1-11) Ί 1-1'_>-(>
1-1Ο-Λ
1-10-11)
(,'-Ν-Κ
'Λμοινϊα »
Βπκόν κάλι»
Νίτοον
ΟΥΛΕΝ ελληνικόν
ήνΐ'ΐ
101 τί) Σα*ιον
2<ί2 » 124 » Ι.Ϊ'Ι >■>
147-
131·
1ΛΟ-
1 73-
170
2ΛΙ.-
198-
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟ1ΗΣΕΙΣ.
Λιά οσποια καί συμπλήρωσιν
ηρου ί] χλίιΐρά;
σιτηρα
|οκί δενδρα καί αιιπί'λια
κο-
κ«ί Εΰοίοττΐί'ι'κον
';!· τα ποοΊ'όντο ιη*
- νό
ΤΙΤΟΣ Ε. ΖΑΚΑΚΙΣ
ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ
Άλλά έκβΤ δπου ή εννοια
τής εορτής τώνι Χρι^ιί'δυγίν
νων είνε άκατανόητος,δίχως
την έννψαν'τοθ "τηό τριχού,
βερτου γλεντιοθ,'εΐνε τό . Πά
ρίσι " , "·! ,
Ό «παπα-Νοέλ», δ "Αηβα
σίλης ό δικός μας, καταφθά
νειστόΠαρΙσι Χριστούγεννα.
'Δέν ύπάρχει παιδί. που νά
μή βάλη τό παπουτσάκι
τού στο τζάκι, στή σόμπα,
ή ελλείψει αυτών, άκόμη καί
στή γωνιά τής κουζίνας, διά
νά πάη δ «παπά—Νόελ» νά
τού ριξη άπό την καπνοδόχο
τό πλουσιο ή φτωχό δωρο.
Άπό την κούνια τους άκό
μη τα παιδία νανουρίζονΐαι
μέ τό τραγοθδΐ:
«Φωνάζοντες φωνάζοντας
δ παπά—Νόελ άκούει επι
τέλους κι' έρχεται!...»
Έξ άλλου, επί μακρούς
αίώνσς ή χαρμόσυνος κραυ
γή «Νόελ! Νόελ!.,.» άντικσ
θίστα σέ όποιαδήποτε έ
ποχήτοΰ χρόνου, τό νεώτε
ρον «ΟΰραΙ...»
Όλα αύτά δμως μδς δΐ
δουν Ιδέαν περΐ τής μιδς
μόνον πλευρδς τοϋ πράγμα
τος. Διότι ύπάρχει καί ή άλ
λη; τό τρελλό, τό άτιερίγρα
πτο γλέντι τής Χριστούγεν
νιάτικης νΰχτας μέ τό πά
τροπαράδοτον, τό (στορι
κόν «ΡεβίΥγιόν».
Στήν Μονμάρτρη, στό
Μόν Παρνάς, στήν Πλάς Πιγ
κάλ, στό Καρτιέ Λατέν, στό
Παρίσι δλόκλτιρο, δέν ύπάρ
χει ξενοδοχείον, έστιατόρι
όν, καφενειον, ταβέρνα, μου
ζίκ χώλλ, δποιοδήποτε λο
κάλ τέλος πάντων, δποιαδή
ποτε μπουάτ, πού νά
' μην είνε γιορτερά βτολισμε
' νσ, που νά μην έ'χουν στρω
' μενά τα τραπέζια μέ τίς
γαλοποΰλες, τα κοτόπο,υλα,
Ι τίς τροθψφες, τα φβθϋτα,
τα γλυκά, την παγωμένη
Ι σαμπάνισ. Χαρούμενα ζευ
^ γαράκια θΗότρελλες-πσρέες,
νέοι, μεσόκοποι, νοικοκυραΐ
οί, απτεμ, ^λοι μσζί γλε-ν
τοκοτιοθν, πίνουν, τραγου
5ρθνζ νρρίύρυν ώς τό πρ<»ΐ κι'' άκομη 'ώς 'τό βράδυ τ?ϊς Η ΑΝτίζ^ϊρθΦθΣ ΟΨΙΣ 'Οκι. μακρυά δμως ώττό τήνΐθθυμη Γαλλια-άρκεϊ ή Μδγχη Βιά νΛ χωρήση τάς δύο άντιθέτους νοοτροπΐας —στήν Αγγλία, τό γλέντι. δπως τό έννοοθν οί παριζια- νοι, άποκλείετσι άαό τα Χριστοΰγεννα. Βεβαία ά¬ πό μηνός καί πλέον δ κάθε Άγγλος φροντίζει νά προμη Ηίυθή καί νά θρέψη την χρι· στουγεννιάτικη χήνα τοϋ, την πατροπαράδοτη Καυγά δες, στοιχήματα, γρονθοττα τινάδες έξ άφορμής ή έξ αί ιΐας τής Χριστουγεννιάτικης χήνας, είνε.... τρεχούμεναι ύποθέσεις κατά τόν μήνα αύ τόν. Άκόμη τό πατροπσράδο τονχριστουγενιάπκο
δέν λείπβι άπό τό κάθε σπί
τι
Πέραν σύτοθ δμως δ που
ριτανισμός άπθκλείει κάθε '
άτίασχόλησιν τής αροσοχής
τής σκέψεως κα[ τής ΒιανοΙ
άς άπό κάθε τι πού δέν εΐνε
ΒΙβλος καί Κσινή Διοθήκη
ΧΡ1ΣΤΟΥΓΕΝΜΑ ΜΕ ΗΛ1Ο
Ύπάρχουν καί χώραι δ¬
που τό πστροπαράοοτο χρι
στουγιεννιάτικο χιόνι είνε
δγνωστο. Ό ήλιος δ χρυσός
λούζει τή χριστουγενιάτικη
μερά. Μιά άπό Τής χωρες
αύτές εΐνε ή Ιδική μας. Μ;ά
άλλη Είνε ή "Ισπανία, Κατά
κανόνα έκεί τα Χριστούγρν
να έορτάζονται στό ο«αιθρΓ>
μέ έκδρομές στά χωρία καί
στήν έξοχή. Έκεΐ τάΧριστού
γεννα είνε λίγο 6πως σ" έ
μάς έδΛ ή...Πρωτομαγιά.
Φυσικά, τό γλυκό κρασΐ,
οί καστανιέττες. τα τρογοι'
δια, οί άγροτικοΐ χοροί ή «σε
νκουΐνχέλλΓ·;» ή «ταραντέλ
λα» άπβιεΛοΟν άναπόσπα
στο μέρος τοθ έορτσομοθ
"Ετσι γιορτάζουνάλλοθ τή
αημερινή ήμέρα.
Ι

1936
□ τυπ_Σ
Α κθ. φύλλου 1253— Λ4
ΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΙ
.ΧΟΑΗ ΓΝΟΣΕΟΝ ΧΟΙΚΟΝΙΧΗ! ΠΡ0Μ0ΙΑ5
Κατϋ τάς έξ" Αθηνών είδήοΐις τοΰ τίλευΐαΐου ιοχι.·5
ρ τή πρωτοβουλία τού 'Υΐθυργίΰτής Κρατικής 'Υι
εινής κοΐ Αντιλήψεως κ, Κορυζή συνεστήθη ελευθέρα Σχο
λή Κοινωνικής Προνοίας, εγκριθέντος τα άπόγεομα τής πά
ρ[·λ6ούσης Δευτέρας, τοθ κατσστατικοθ αυτής.
Δ;" αότοΰ όρίζεται, δτι ίδρύεται έν Αθήναις 1/ζυβέμα
σχολή Κοινωνικήν Προνοίας υπό την επίτιμον προεδρίαν
τής Α. Β Υ. τής Πριγκηπίσσης Είρήνης ύπατγο μένη είς
τή Υπουργείον τής Κρατικής^ Ύγιεινής κα( Αντιλήψεως.
Σκοπός τής σχολής είναι Οπως δοθή είς τάς κυρίας καΐ
δεσποινίδος, αΐτινες έργάζονται ή θέλουσι νά έργαοθώ
σι είς τα διάφορα κοινωφελή ίδρύμαΐα ή εύκαιρΐα νά άπο
κτήσουν εύχερώς τάς πρός τοθτο απαιτουμένας γνώοεις.
Ή διάρκεια των μαθημάτων όρίζεται έξάμηνος.(Νοέμβρι
ος—Άπρίλιοο). Τα μαθήματα τοθ πρώτου σχολικοθ έ"τους
1936—1937 άρχονται άπό τοθ ΊανουαρΙου 1937 καί λήγου
σι την 30 Ίουνίου 1937,
Ή,,ρχολή διοικεϊται υπό έψορευτικής έπιτροπής έξ' έγ
κρίτων μελών τής κοινωνίίτς, διοριζομένων υπό τοό' Υπουρ
γοΰ Προνοίας κσΐ μιάς Γεν. Έφόρου {ι,τις είνε καί μέλος
τ?Ίς έφορευτικής έπιτροπής καί ηΉς διορίζεται ύτΐό τοϋ 'Υ
πουργοΰ τής Προνοίας,
"Αμα τώ ,διορισμώ της ή έψορευτΐκή έπΐϊροηή συγκρο
ταΐται είς σώμα έκλέγουσα μεταξύ των μελών της πρόεδ
ρον άντιπρόεδρον, γραμματέα. ταμίαν, κατ' απόλυτον
φανεράν πλειοψηφίαν. Αί αρχαιρεσίαι διενεργοθνται και'
ϊτος κατά τό πρώτον δεκαήμερον τοθ μηνός Νοβμβρίου.
Ή έφορευτική έπιτροπή έπιμελεΐται την δσον τό δυνατόν
ευρύτερον τοθ σκοτιοθ τής οχολ,ής, διάδοσιν, καταρτίζει τΊ
πρόγρΛμμα των μοθημάτων καί λαμβάνει άποφάοεις γενι¬
κώς επί των εκάστοτε άναφυομένκν θεμάτων, άτινα είσηγεΐ
ται πρός αυτήν ή γενική έφορος, ήτις έχει καί την φροντΐδα
τής εκτελέσεως των άποφάσεων τής έπιτροπήο
Ή πσρακολούθησις των μαθημάτων είναι έλευθέρ-χ μή
ζητουμένων ειδικόν προσόντων, επί καταβολή πεντήκοντα
(50)^δραχμών κατά μήνα.
Όσαι παρηκολούθησαν τα μαθήματα καί είχον άπουσΐ
άς άριθμοθ κάτω τοΰ 1)5 των ώρών διδασκαλΐας είς τό τέ
λος τοθ εξαμήνου λαμβάνουοι .ιτυχίον.
"Απαντα τα μέλη δικαιοθνται νά λάβουν μέρος είς την
έπακολουθοθσαν τό μάθημα Βιευθυνομένην συζήτησιν.
Τα μαθήματα γίνονται δΐς τής εβδομάδος.
Δίς τοθ μηνός οργανουνται ίπισκέψεις είς τα διάφορα
κοινωφελή ίδρύμστα τής πόλεως.
Ή έφορεΐα άναλαμβάνει την έκδοσιν περιοοικοθ δελτίου,
έν ώ δημοσιεύονται τα έν τή σχολή διδαχθέντα καί πρακτι
κά των γενομένων συζητήσεων, έφ' ίοον κριθή δτι ταυτα
παρέχουσιν ενδιαφέρον.
Τό δελτίον διανέμεται δωρεάν ΐτΐς άπαντα τα μέλη.
Ή έπιτροπή θά συνέλθη έκ νέου την προσέχη Δευτέραν.
~ Η ΕΞΒΣΧΒΑΙΚΗ ΖΙΗ ΤΙΝ ΜΑΙΗΤΒΝ
ΑΠΟΦΑΣΕΙ! λΗΙΙΕΙΣΑΊ ΥΠΟ ΤΗ! ΣΥΝΕΑΕ.ΣΕ.Σ
ΤΟΝ ΓΟΗΕΟΜ ΚΑΪ ΚΗΑΕΜ0Η1Ν ΤΗΣϊΧΟΑΗΧ Μ. Ε.
Την παρελθούσαν Κυριακήν συνήλθε διά δευτέραν φο¬
ράν, ματαιωθείσης ελλείψει άπαρτίας τής κατά την προη
γουμένην Κυριακήν τοιαύτης, ή Συνέλευσις των Γονέων καί
Κηοεμόνων των Μαθητών τής Σχολής Μέσης Έκπαιδεύσε
ως.
Άφ' ου έν άρχή ό Διευθυντής τής Σχολής κ. Εύρ.
Βούλγαρης ανέπτυξεν είς τούς συνελθόντας τό νέον Βασιλι
κόν Διάταγμα τό κανονΐζον τα περί άπουσιών καί προαγω
γής των μαθητών» ή Συνέλευσις άφ' ου συνέστησεν 'Ετιιτρο
πήν έκ των κ. κ. Γ Μαμαλάκι, Γ. Β. ΒλαστοΟ Γ. Κόνσολα,
Κ. Γερακάρη καί Κ· Πολογιώργη μέ την εντολήν όπως έξεό
ρη τούς πόροος διά την κατασκευήν περιβόλου τοθ Μεγάρου
Παιδείας, άπησχολήθη επί των ένδεδεΐγμένων μέτρων τα
δποΐα θά ληφθούν διά την έξωσχολικήν ζωήν των μαθητών.
Μβτά βξονυχιστικήν συζήτησιν ή Συνέλευσις ενέκρινε τα κα
τα τάς προηγουμένας Συνελεύσεις ίσχύοντα, ίροποποιήσα
σα έν μέρει καί συμπληρώσασα ταθτα, είς τρόπον ωστε ?■
κωδικοποιήθησαν αί αφορώσαι την· έξωσχολικήν ζωήν των
μαθητών άπαγορευτικαί διατάξεις είς τάς κατωτέρω, τάς
οποίας καί παραθέτομεν, θεωροθντες δτι έξυπηρετοθμεν μέ
γαν αριθμόν συνδρομητήν μας οί όποϊοι θά διαφοτισθοθν
ώς πρός τάς σχετικάς ΰποχρεώσεις των ώς κηδεμόνων.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ είς τούς μαθητάς: 1) Η χαρτοπαιξΐα
τό τάβλι καί κάθ£ τυχήρον παίγνιον όπουδήποτε 2) Ή πά
ραμονή των είς καφενεΐα 3) Ή φοΐτησις είς χωροδιδασκα
λβϊα καί αίθούθας χορών 4) Ή φοίτησις είς θέατρα καΐ
κινηματογράφους πλήν των παραοτάσεων έκβΐνων διά τάς
οποίας έκδίδεται προηγουμένη είδική αδεία τή.; Διευθόν
σεως τής Σχολής.
Έν ταθθα σημειοθται δτι δι αποφάσεως τής Συνελεύσε
ως ανετέθη είς την Σχολήν δπως κατά των ΓονΙ/ον καΐ Κη
6εμ6νων οί όποΐοι άσεβοθντες πρός την άπαγόρευσιν ταύ
την *αί πρός την υφισταμένην σχετικήν Άστυνομικήν Διά
τάξιν συνοδεύούν οί 'ίδιοι τούς κηδεμόνευομένόυς των είς
θέατρα, Κινηματογράφους καί. άπηγορευμένα κέντρα υπό
βάλ,ωνται μηνύσεις διά τής Άστυνομίας δπως παρεπέμπω
ντσι είς δίκην επί παραβάσει τής σχεπκής άστυνθμικής .δία
τάξεως,
2) "Απαντες οί Μαθηταί «ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ νά φέρουν
πηλήκιον έφ' οδ νά είναι έρρσμμένος είς την κορυφήν ό ά
ριθμός τοθ μήτρώου των.
3) ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ γενικώς είς τούς μαθητάς ή ποδη
λαοΐα έντός τής πόλεως, τής άπαγορεύσεως έπεκτεινομέ
νης καί επί τής δημοσίας λεωφόρ·υ ΧανΧων'Ηρακλείου άπό
τής είσόδου τοθ Νεκροταφείου μέχρι ΚαφένβΙου Συνατσάκι.
4) ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ είς τούς μαθητάς νά παραμένουν
έκτός των οίκίων των άπό 1ης μέν Σεπτεμβρίου μέχρι
μέν τής 30ης ΆπριλΐΌν πέραν ττ)ς 7ης έο-τΐ,ερ^νήΊ; μετά.
ΤΟΠΙΚΑΙ ΕΙΑΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΦΑΣΕΙ* ΤΡΙΜΕΑΟΥΣ
Κια ά ιήν οΐ'νίΓ>ρΙα<ιιν της 17ης Δεκεμβριού, τό Τρΐμε λες Πλημμελιοδικείον Ρεβύ μνης· ίξέδιώκι: τάς κάτωθι άπβφάσεις: α) Ήθιιιώθησαν οί κάτωθι: Γυπαράκις Εμμανουήλ, Ξερουδάκις ΕυάγγΓγος Μα, θιοοδάκις Νικόλαος, Σΐμΐ- τζής Βασίλειος καί Λάριος Ζαχαρίας, άπαντες επί πα¬ ραβάσει άγορανομικοθ κώδι κογ, Σαπσυντζής Νικόλαος καί Γεώργιος, βουυβουράκις Σταθρος καί Κωνσταντίνος, επί ζωοκλοπή, Σωπασής Ιω άννης, Νύκταρης Νικόλαος Μαστορακάκΐς Γεώργιος. ΑΙ ΑΠΟΙΙΙΑΚΑΙΑ-ΙΟΣΕΙΣ ΤΟΥ ΡΑΪΧ (Συν'έχεια έκ τής 5ης σελίδος) μηνικήν άποΐκιακήν, έταιρί. αν. ή όποΐα θ ι έργάζεται είς μίαν των άτιοικιών της, τότε ή δλη άποικιακή έργα σία τής ΓερμανΙας ίκεΐ κά τω θά ευρίσκεται υπό την ά τιειλήν σταματάμστος, ζημι ών ή καί πλήρους διαλύσβ ως. Ό*. Ήντεν μας παρέ χει ο ϊδιος έν σοβαρώτατον έπιχείρημα κατά τής συμβι βαστικής λύσεως την ^οποίαν ύποστηρίζει ό Τύπος τής χώ ρας τού. , »Άλλά καί ανεξαρτήτως των κίνδυνον τούτων ή Γ"ρ μανίσ εχει οοβαρούς ένδοια σμούς διά την ανάληψιν τής εκμεταλλεύσεως εδαφών ά νευ τής ουσιαστικής κυρισρ χΐας, Τό ' κυριώτερον ζήτη μα εΤνζ; ποίον νόμισμα θά κυκλοφορή είς την άποικΐαν, ή 6 ποία θά μάς παρεχωρεΐτο τυχόν πρός οικονομικήν έκ μετάλλευσιν; Ή Γβρμανία ζητεί άποικίας ακριβώς ενε κ« τώνσυναλλαγματικών δυ σχερειών της. "Εάν λοιπόν θά επρόκειτο νά πληρώνωμεν είς ξένον συνάλλαγμα τάς πρώτας Ολας καί τά λοιπά άποικιακά, τότε ή έργάσΐα μας έκεΐ κάτω θά έπροχώ ρει μέ μεγάλην βραδύτητα κ«ί μέ πολλάς δυσχερείας καί δέν θά είχομεν ποτέ την ανακούφισιν, την οποίαν προσδοκώμεν έκ μιας άποι κιακής δράσεώς. »'Εαν—προσέθεσεν 6 Γερ μανός συνομιλητής μας—ή κοριαρχία επί μιας άποικΐ άς εΤναι εν πράγμα τόσον ά σήμαντον, δπως Ισχυρίζεται μερίς τοθ ξένου Τύπου, τότε δέν θα είναι βεβαίως δύσκο λον είς κρατη μέ πολλάς καί μεγάλας άποικιακάς κτή οεις νά πσρηιτηθώσι τής κυ ριαρχίας των έφ' ενός μέρους αύτΛν, έφ' όσον δέν διαθέ τουν τα άναγκαϊα κεψαλαια καί τό κατάλληλον άνθρώπι νόν υλικόν δια τΓΐν- πλήρη έκ μ£Τάλευσιν δλων» των άποι κιών των. Τό πνεθμα, τά δ ηοΐον κυριαρχεΓ σήμερον ά κάμη είς τόν κόσμον, θά κα θΐσταται επικίνδυνον τό πεί ραμα εάν ή Γερμανία άνε λάμβανεν, είς μεγάλην κλί μακα, την εκμετάλλευσιν έ δαφών, ή κυριαρχία επί των οποίων θα ευρίσκετο είς χεΐ ρα^άλλης τινός κυβερνή¬ σεως». θ. ΣΚΚΝΔΕΡΙΔΗΣ δέ ιήν Ιην ΜαΓου πέραν τής 8ης έσπερινής 5) Κσθ' άς ημέρας άργοθν τά σχολεΐα έπιτρέπεται είς τούς μαθητάς 6ταν ρητώς συνοδεύωνται υπό των Γονέ ών η έγγεγραμμένων έν τή Σχολή κηδεμόνων των νά παρακάθηνται μετ" αυτών κοσμίως ίίς τα κατά μή κος τής προκυμαίας κέντρα τής έκλογής τοθ κηδεμόνος, ρητώς άπαγορευομένου τοΰ τού είς τούς ανευ κηδεμόνος. ΤΑ ΤΗΑΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΡΑΑΙ0Φ3ΝΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΑΘΗΝΑΙ 23 Δεκρμβρίου(Ίδιαίτ.τηλ)μα «ΤΥΠΟΥ» αριθ. 4245) ΙΛΡΥΕΤΛΙ ΣΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Κδημοπιρί»θη άναγχασπκός Νόμος δι" ού ίδρύετα Σώμα Οϊκονομικής 'ΛαΓυνομίας, προορισμόν έχον την καταπολέμησιν τοϋ λαθρεμπορίου, την εφαρμογήν τοΰ φόρου δημοαίων ίίεαμάτων, την έπιτήρησιν της κ«πνο- καλλιρργείας καί την ύπηρρσίαν τής Τελωνοφυλακής, τίόν ι'ν τφ διαλυομρνω Σώματι τούτω ύπηρετούντων νυν προ· τιμίομη-ων, ρφ' όσον θάεχουν τα ποοσόντα. . ΕΝΙΕΙΚΝ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΟΥ! 1ΠΟΚΙΝΙΤΙΠΑ! Επί τί) ι·ύ:'.αιρια των έορτίόν, εδημοσιεύθη άπόφ« αι; τοΓ» Ύπουργοΰ της Συγ/.οινωνίας διά τής οποίας λκμ βάνονται μκτρα έ-τιι·ικείας Οπερ των τιμωρηθεντων διά παραβάίϊΡΐς τοϋ Νόμου αύτοκινηπστών, μιτατρετΐομΓνων Γ) χαριζομι-·νο)ν των -τοινών, ΟΙΣΗΑΜΧΟΣ ΕΜΦΥΑΙΟΙ Εξ ολων των υτταόοθεισών άπό τούς Ίσπανικούς ραδιο πομπούς, κατά τάς πρώτας πρωϊνάς ώρας τής χθές είδήσε ών, εσημειώθη άνάπαυλα είς δλα τα μέτωπα. Μόνον δ ρσ-ιΐοπομπός τί]ς Σεβΐλλης ανήγγειλε μικροειατυχίας τινάς των έπανασταπκών Στρατευμάτων είς τα δευτερεύον μέ τωπον τής Ά ς Η ΕΚΙΤΡΟΟΗ ΜΗ ΕΗΕΜΒΑΙΕΟΧ Άν αί στρατιωτικαί έπιχειρήσεις υπήρξαν ίσχνά, έξ άν τιθέτου είς τό πολιτικόν μέτωπον ανεπτύχθη προχθές έξαι ρετική δραστηριθτης. ΟΟτως ανηγγέλθη δτι είς τό Λονδίνον κατά την προχθε¬ σινήν συνεδρίασιν τής Έπιτροπής μή επεμβάσεως, εγένετο ομοφώνως—μειοψηφούσης μόνον τής Πορτογαλλίσς — &ε κτή πρότασις τής Γσλλίας περιλαμβάνουσα τό σχέδιον έλέγ χου δ·ά τόν όποκλεισμόν οίασδήποτε συνδρομής πρός τούς άντιπάλους, είς υλικόν χρήμα ή πρόσωπα Απεφασίσθη 5έ δπως προηγηθοϋν δλα τα συμμετέχοντπ τής Ί'πιτροπής Κρ'άη δπως μέχμΐ τής 4ης προσρχοθς ΊτνουαρΙου ίπιφέρω σι τάς παραιηρήσεις των επί τοθ κατα^τισ3έντοςοχί;δίου τ»1» οποίον ακολούθως ί)α τεθή ύπ' δψει των δύω ("μπ.ολέμων. Ο ΣΙΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΔΙΟΣ Κατά τάς μέσω Λονδίνου έπΐσης μεταδαθεία^ς χθές εί- δήσίΐς τό Κινέζικον ζήτημα περιπλέκεται. Τα κυβερνητικά στρατεύματα προχωροθν διαρκώς μέ έ- πιθπικάς διαθέσεις' έν1 φ άφ' ετέρου αί μετά τι'.ΐν άντπρτών διαπραγματεύσεις συνεχίζονται. Έν τοσούτω εγνώσθη δτι ή Κυρία Τσάνι<-!^άί Σέκ, μ · τα τοΰ ΆμερΐκανοΟ ΟΙκομομικοϋ Συμβόλου τής Κυβρρνήοβ- ως τοθ Νανκίν, επετράπη νά συναντηθοθν μετά τού α'ιχμα- λώτου Στρατάρχου. Τό Πρακτορείον Χαβάς έξ άλλου μεταδίδει δτι δέν ήξΐ'!» θη ή ύπερορία τοΰ Τσαγκ— Κάί-Σέκ δπως άνεγράψαμεν χθές, άλλ' δτι τουναντίον δ επί κεφαλής των άνταρτών Στρατηγός Τσαγκ—Σουέ Λίαν, προσπαθεΐ νά εξασφαλίση την πρός τό έξωτερικό διαφυγήν τού ευθύς ώς εισπράξη ιό ζητούμενον ώς λύτρα διά τοθ Στρατάρχην ποσόν. ΠΡΑΚΤΙΚΑ & ΧΡΗΣΙΜΑ ΔΩΙ1Α ί. ΙΜΙίίΙΙΙ ΙΓΠΙ»>
ΜΕΛΑΝΟΔΟΧΕΙΑ
.Ίί|ο..Ί ΜΟΛΥΒΙΑ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΣΤΥΛΟ
ΑΠ' ΕΥΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΠΟΧΑΝ ΦΑΜΠΕΡ
ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΓΕΩΡΒΑΣΑΚΗ
)
ΕΙΔΗΙΕΙΣ ΤΗ? ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΟΡΛΣ
Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΟΑΗ ΚΑΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Κατά τηλργράφημα ιν. Μποτένο; — Άνρρς ραδιοφωνη
θίν γβΗ βρ-'ίδυ ρκ Νρας Υόρκης ρν συνδίορι (ΐρ,τά τοϋ
ΣταΟμοΰ Τ. Τ. Τ. ΓΤαριαίων ό Ύπουργός των Έξωτρρι
κων τής "Αργρντινής ι?πί τη ρ.ύκαιοία της προχθεσινήν
λήξριος τής έν τϊί πόλιη έκρίνη Π(/.ν(χμί·ρικανικΓ| ς Λιαπκρ-
ψεως, ίδήλωορν ότι αν μίν υπάρξη πρρίπτ<οπις συγκρθι'·· σρως δύο) Κρατων έν ΐή ΆμρρινΐΊ, ό πολκμο'ς θά κοτΐίπνι γίΐ πρίν άρ/ίαη, ι-κ τΓ|ς ήίΚκής Γτΐ!·0Ρ0)ς όλω ν τ-όν 'Αμι- ρικανικών Κρατών, αν δι' ίκραγή πο?α'μος ί'ν Εύροιπϋ ί ήθική πίι;αις τής Άμερικανικής Ήπείροιι -τ<<ρά την όν δρτέραν πΐάπιν της θά εχτ) αφάνταστον κ*·οος είς βάρος τοΰ ύπευθύνυυ τοΰ πολέμου.