151347

Αριθμός τεύχους

1042

Χρονική Περίοδος

Ε

Ημερομηνία Έκδοσης

15/3/1936

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    τυπ
    ΚηθΗΜΕΡΙίΐμ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κ7Μ ΟΙΚΟΜΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
    Αριθ. Τηλεφώνου 86
    ΟΛΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΙΘ. 50
    ΙΔΡΥΤΗΣ-ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
    ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
    ΡΕΘΥΜΝΟΝ-ΚΡΗΤΗΣ
    ΚΥΡΙΑΚΗ
    15
    ΜΑΡΤΙΟΥ
    1936
    ΕΤΟΣ Ε! Αριθ. 1042
    Η ΦΟΡΓΕΤΖΑ ΜΑΣ
    περίπατον είς τήν Φορτέ-
    τζαν. Βλ?πω μερικούς πού
    μρ διαβάζουν νά κάνουν ά-
    μου.
    Εΐχα επισκεφθή τήν Φορ
    τέτζα δταν πρωτοπανδρεύ-
    ΕΙναι σήμερον Κυριακη. κειται περί ίΠτΟρικώς έξη θηκα, παν τώρα δέκα τέσσε
    Καί δν, δυστυχώς,^ έπαλη- κρφωμρνης αντιδράσεως, ρα χρόνια, γιά νά δείξω
    θεύσουν αί προβλέψεις της ε'ις τήν πραγματοποίησιν σο είς τήν ξένη γυναΐκα μου
    πτιγμης πού έγράφοντο αύ- βαροΰ αχεδιου, ή περί δή- τό μέρος. Συνέπεσε ωστε
    ταί αί γραμμαί, δέν θά βρρ- μιΟυργηθέντος . θρύλλου, άπό τότε έξ' αΐτίας της πο-
    ί-η. Θά σάς^ είναι λοιπόν .εΰ- π0^, ,5πως ουνήθως, περνει λυφρονπσμένης πάντοτε ζω
    κολον νά έπιχειρήσετε ενα μεγαλριτέραν σημασίαν δ- ής μου, νά μή μοΰ δοθή
    σω πρρνοϋν τα χρόνια,
    καί δέν έ'χω ετσι καμμίαν
    αφορμήν ώστε νά άσεβή-
    σω πρός τήν μνήμην των
    μακαριτών ίσχυρών τής έ-
    ποχής έκείνης.
    Ήξεύρω ομως δτι αν
    θά ήτο δυνατόν νά μαζεύ-
    σω πάνω είς τήν Φορτέ- καταβολικώς όλην την ά
    τζα δλους πού διετέλεσαν γανάκτησιν πού μοΰ^ έπρο-
    Νομάρχαι, Οίκονομικοί Έ- ξένησε τό θέαμα καί ό πα-
    φοροι, Λήμαρχοι, καί είς άλ ρα?Ληλισμός τής σημερινής
    λα ύπρύθυνα έν προκειμέ-
    νω άξιώματα, πού άφη¬
    καν νά έρειπωθτ) νά φθά¬
    ση είς τα σημερινά χάλια
    καί νά κα
    κνϋει έκπληξιν δι' αύτην
    μου τήν σύστασιν. Μρ τήν
    κακομοιρΐά πού δέρνει επί
    σειράν έτών αυτόν τόν τό¬
    πον, κατηντήσαμεν ώστε ή
    σύστασις δι' αύιόν τόν πε¬
    ρίπατον νά είναι κακόη-
    /ος. Καί είς τήν πραγματι-
    κότητα μάλιστα νά μή άπο
    τολμα κανείς—καί πολύ σω
    στά, μάλιστα δέ δι' ώρισμέ-
    πλέον εύκαιρία νά κάμω
    αυτόν τόν γύρον. Εσχάτως
    ρνας ύπαινιγμός σχετιζό-
    μενος πρός σοβαρόν "θέμα
    δημοσίου ένδιαφέροντος, μέ
    ώθησε νά έρευνήσω τόν χώ
    ρον τής Φορτέτζας μας.
    Έξεδήλωσα παραπάνω προ-
    καί τής πρό 13 έτων κα¬
    ταστάσεως, πρός τόν σκο¬
    πόν δπω; δώσω αφορμήν
    καί είς άλλους συμπολίτας
    νά άντιληφθοϋν μέ τα δι-
    ΉΛκακό7οιοία ππύ „/?- ταστ?«Ψΐ) ™ση περιουσία κά των ματ1οί την πραγμα
    παοαδέονει ααΕΰ «Μ Τ°ΰ Δημ°σ1°υ' ά^πολο^ τικότιηα
    παραοερνει, μαζύ με την α ατου μαΛιστα [οτορ.κής ά-
    Τίλειωτη χαι σ,ωνια παρε ξί Μ έφοόντιζα νά τούς
    νας κατηγορίας πολιτών
    -να αποτολμηστ, παρομοι- η Φορτέτζα α
    όν ργχειρημα.
    των λέξεων καί των
    έννοιών καί τής πραγματι¬
    κότητος, συνετέλρσεν Λ—
    ή 'Λκρόπολις τοϋ Ρεθεμγου
    πού θ(5ί επρεπε νά είναι τό
    στολίδι τοΰ ΐόπου μας, τό
    καμόρι τού, και άκόμη καί
    πηγή έκμεταλλεύσρως εχει
    καταντήσει στά σημερινά
    χάλια.
    'Αλλά τα χάλια αύτά εί¬
    ναι δλλο νά τα άκούη κα¬
    νείς καί αλλο νά τα β?.έπη.
    Ή ταξινόμησις πού εδόθη
    στή Φορτέτζα μόνον διότι
    όσοι πυνέπεσε νά εχουν
    αίωμα
    ρύθμι
    κρρμ'/σουν άπό τήν άλυιί-
    δα τοϋ
    τρούλλου τοϋ
    Φορτετζας, τοϋ μόνου
    θίνου κτιρίου πού
    διασωθϊί, καί
    Είς τό φύλλον τής προ-
    σεχοϋς Κυριακής θά εκθέ¬
    σωμεν ?ν λεπτομερεία τήν
    κατάστασιν καί τάς άπόψεις
    μας, διότι πρέπει νά στρα-
    έν - Φϊί ή προσοχή δσων άγα-
    *" ποΰν τό Ρεθεμνος πρός
    της
    λι-
    μ^ρει διασωθβ) καί %ά έ.
    πρ,ρνοΰσα την θηλειά είς «την ιστορικήν τού άκρόπο-
    τόν ?αιμό των με δλη τήν||λιν, την Φορτέτζαν μας.
    ήρεμία τής συνειδήσεως-! ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
    ΤΟ
    Ι1ΡΙ2ΗΕΚ1Ν («Ι ΪΗΚΟΦΑΗΤΟΥΚΕΗΟΗ (ΦΕΙΑΕΙ Ν1 ΑΜΥΗΟΗ
    Ό Προ'ίστάμενος τοΰ Ύ λριτουργίαν τοΰ Πατριωτι-
    ττ-ί------- Ό"Α)· κου Ίδρύματος, ούτος ό ύ-
    πεύδυνος παρά τφ Ίδρύμα
    τούς
    πρωτοβουλίαν καί δικαίωμα γιειονομικοΰ Κέντρου Ρεθυ
    αποφάσεως είς την ρύθμι μνης λησμονήσας τάς ύπο-
    πιν των λεπτομερειαι τής χρεώσεις τής θέσεώς τού, τι έκπρόσωπος τοϋ δημοσί-
    Χοινωνικής ζωής τοϋ Ρεθέ- καί καταχρώ[ΐενος τής, εκ ου, πρός τόν^κ. Μάνον Τσά
    μνου ήσαν μυωπάζοντες τής είς τήν πραγματικότητα κωναν, πού ήτο τό νεώτε-
    καί άσυγχρόνιστοι, συνετέ άνυπαρξίας προϊσταμένης ρον κατά χρονολογίαν διο-
    λρσεν ώστε νά όλοκληρωθή τουάρχής, άσυδοσίας τού, ρισμοΰ, έκ των μελών τοϋ
    τό κακό πού είχεν άρχίσει είς τήν οποίαν ελπίζομεν νά μή ύφισταμένου πλέον, ώς
    ύς συμπολίχες "της Οεστ] τέρμα ή Γεν. Διοίκη- καλώς γνωρίζει, Συμβουλί-
    Ρνης γενεάς πού διοι σις, παρεκτρέπεται συνεχώς ου τοΰ Ίδρύματος.
    κοΰσαν τα κοινά. μας δταν είς δονκιχωτικήν καί άνερ- Ό κ. Τσάκωνας ό όποΐ-
    προ)τοελευθερώθηκε ή Κρή- μάτιστον δημοσιογραφικήν ος ουδέποτε διστάζει νά ά-
    Τ1Ί· πολεμικήν. Θέλων νά συγ- σκήσιι έλεγχον σχετιζόμε-
    Πολλές, παρά πολλές, φο καλύψτ) ΐήν έξώφθαλμον εύ νόν μέ κάθε εκδήλωσιν τοϋ
    Ρες, άκουσα νά πισοκοκαλί θύνην'του διά τήν ματαίω- δημοσίου βίου, εχει δμως
    ζουν τήν μνήμην ^κείνων σιν των ξένων πρός αύτόντε πλήρη έπίγνωσιν των δικαι
    π«ύ εφεραν δυσκολίες είς καί τήν υπηρεσίαν τού ένρρ ωμάτων καί των ύποχρεώσε
    Την πραγματοποίησιν των γειών. χάρις τάς οποίας εί- ών τού. Καί ουδόλως δι-
    σχεδίων τοΰ Χιόστακ, τοϋ χβν εξασφαλισθή διά τάς χά (Συνέχειαείς την 3ην"οελίδα)
    Κουτσουρ6φσκυ) τοϋ Κελλε λεπάς ημέρας πού διερχόμε- β
    1& καί δέν ήξευρα) ποίων θα ή λειτουργία οίκονομικοϋ Κ
    άλλων ξένων προσοπικοτή- συσσιτίου διά τούς πτωχούς,
    των των πρώτων χρόνον *<& οια νά άποτρέψη τήν της Άρμοστείας, πού εϊχαν προσοχήν τής κοινής γνώμης οραματισθί| νά δημιουργή- άπό άλλην βαρυτάτην παρά α"υν εκεΐ πάνω είς τήν Φορ λειψίν τού, έξ άφορμής τής τΐ'τζαν ενα νεώτερον Μόν- οποίας ή ύγεία των παιδιών Τ^άρλο τής Άνατολής. μας διέτρεξε σοβαρώτατον Λντεδρασαν, λέγει, οί μα- κίνδυνον, θέλει νά θολώση Χαοιται, δια νά προστατεύ- τώ νερά. τα οικογενειακά μας Μ έ Μπερτοδουλιστικήν λογικήν άπεύθυνε λοιπόν ρ- 'ώ δέν ήξεύρω άν πρό ρωτήματα σχετικά μέ τήν ΛΟΓΩΠΛΗΘΩΡΑΣ Υ- ΛΗΣ: β« αυνεχισθουν: Α') Είς τό φύλλον τής μεθαύριον Τρίτης ή οει ρά των άρθρων μας «Αρχαί καί Επαγγελ¬ ματιαι». Β) Είς τό φύλλον τής Πέμπτης«Άπό τή Μεσ σαρά στό Λονδίνον» καί αυτήν τήν είσαγω γηνθά έπακολουθήοηή έναρξις τής μονβγρα φίας περίτών« Κανόνων Κοινωνικάς ζωής». ΠΑΛΑΙ! ΝΑ ΚΒΙ ΤΟΡΙΜΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΜΩΜΕ ΨΙΛΑ Οί πολλοί συμπολίται πού δέν είναι άργόσχολοι ώστε νά έχουν τόν καιρόν νά πα- ρακολουθοΰν δλα δσα γρά- ψτηκαν σχετικώς μέ τήν ό- στρακιά δικαιοθνται νά των εξηγήσωμεν τί ακριβώς συμ- βαίνει. Θά τα κάμωμε*1 λοι¬ πόν ψιλά όπως λένε! Είς τό Ρεθεμνος έκαμε τήν έμφάνιση της ή όστρα- κια καί τα κρούσματα άπό δύω καί πλέον μηνών ήσαν άρκετά. Είς δλων τα στόμα- τα τσουτσουρίζονταν όνό- ματα. Συνέβη ώστε τό κακό νά προτιμηση τα καλά σπή- τΐα. Ό τόπος μας είναι στε νός. Οί δεσμοί θεραπόντων ιατρών καί οίκογενειαρχών άκόμη στενώτεροι. Πρέπει νά ληφθή ΰπ' δψει δτι οσά¬ κις ειδοποιηθη ή δημοσία ύ- πηρεσία, ή επέμβασις της έ στάθη δπως γίνονται ολα μας είς τό Ρωμαίϊκο. Έπέμ βάσις άπλών Χωροφυλάκων πού ήναι άπαράσκευοι, φυ- σικά, διά τόν ύπηρεσιακό ρόλο μέ τόν οποίον ξαφνικά έπΐφορτίζονται. Δυσψορία, στενοχωρία, ένοχλήσεις, δία μαρτυρίαι! Ό θεράπων Ια- τρός ευρίσκεται είς τό δίλημ μα: Νά συμμορφωθή πρός τόν Νόμον ή νά δυσαρεστή- τη τόν συμπολίτην καί. φί¬ λον, τόν χάση άπό πελάτην καί μάλιστα αποκτήση έΊ/α εχθρόν; Είναι τό αιώνιον δράμα πού παίζεται είς τό κεφάλι κάθε εύσυνειδήτου γιατροΰ κάθε φορά πού παρουσια¬ σθή στά μικρά κέντρα έπιδη μική νόσος Καί ή λύσις τού; Ό άναμάρτητος πρώτος τόν λίθον βαλέτω. Έξετάζων άν τικειμενικώς τό ζήτημα, γνώ- στης τής νοοτροπΐας πού κράτει είς τόν τόπον μας, δέν κατηγορώ κανένα. Πνε- ται άναγκαΐος συμβιβασμός μέ τή συνείδησι, τόσω πε¬ ρισσότερον συγγνωστέος, διά τι λαμρ,άνοτσι, ώς έβεβαιώ- θηκα, μέτρα εύσυνείδητα, καί άνθρωπιστικώτερα άπό 8σα λαμβάνει, μέ έπιπολαι- ότητα τό Κράτος, δταν μά¬ λιστα συμπέση καί δοθή είς αύτά τα ζητήματα ή τροπή πού έλαβε τελευταία ή επι δημία. Καί ή συγγνώμη έπι- βάλλεται γιατί φταϊμε δλοι μας. €Η Κοινωνία έν τώ συνό λω μέ τή γνωστή νοοτροπία της. Σιγά σιγά δμως οί πα· ληές κακές συνήθειες ξεθω- ριάζουν. Άρχίζει νά ξυπνδ είς τήν κοινωνίαν συνείδησις συγχρονισμένη. Άρχίζουν νά σκέπτωνται μερικοί γονεϊς, πού κάθε μερά πληθύνονται, πώς τα μέτρα πού προβλέ- πει ό Νόμος έχουν σκοπόν νά προστατεύσουν τήν ζωήν των πολλών. Άρχίζει νά δια μορφώνεται μέσα των τό αί- σθημα τής ευθυνής άπέναντι των παιδιών των. Προσθέσετε καί όλΐγην δάσιν κακεντρεχείας, ή άντ» παθείας πρός τόν Α. ή1 τόν Β, καί θά ευρετε τήν εξήγη¬ σιν τής δημιουργίας τοθ σκανδάλου πού έλαβε δια- στάσεις. Άπό στόμα δηλαδή σέ στό μα άνησύχησαν περισσότε- ροι γονεΤς. Παραστάσεις σέ γιατρούς, σέ έφημερίδες. Έ- ρωτήσεις πρός γιατρούς. Σι- βυλλικαί άπαντήσεις. Αύξά- νουν αί άνηουχίαι. 'Υπαι- νιγμοί είς μίαν εφημερίδα. Έπειτα είς άλλην. Ποιό ήταν τό καθήκον τοθ Δημοσίου ύπαλλήλου ΊατροΟ πού τό Κράτος τόν μισθοδο- τεϊ ακριβώς γΙά νά έφαρμό- ζη τους Νόμους καί έπιβλέ- πή τούς άλλους συναδέλφους τού; Δέν είναι άνάγκη σοφί¬ ας διά νά απαντήση κανείς: Νά ζητήση άπό δλους τους γιατρούς έγγράφους ύπευ θύνους δηλώσεις, ποία παι¬ δία νοσηλεύει ό κάθε για- τρός καί Ινα κατάλογον ά¬ πό τα σχολεΐα ποία παιδία άπουσιάζουν. Δέν θά γινόταν κάν ά¬ νάγκη έλέγχου στά σπήτια, γιατϊ ό κάθε γιατρός θά έδι- καιολογοθνταν στόν πελάιη τού καί θά έσπευδε νά κάμη τήν δήλωση, γιά νά μή μπλέ ξη ό ιδιος. Καί θά γΐνοταν μιά καλή συνήθεια. Τώρα μέ τήν έττΐπόλαιη κατεύθυνση πού δόθηκε στό ζήτημα, θόρυβος, σκάνδα¬ λον, μαλλΐές. Νά έλπίσουμε τουλάχι¬ στον, πώς δλα αύτά 0ά χρη σιμεύσουν νά μποϋμε στοθ ΘεοΟ τό δρόμο, άφ' οδ εύτυ- χώς ή έπιδημία ήταν κσλοή- θους μορφής καί οϋτε παραε ξαπλώθηκε ουτε, δόξα τώ θεώ, είχαμε θύματα; 'Άς τό εύχηθοθμε. ΜΑΤΣΑ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ (ΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ1ΗΑΙΟ1ΟΣΙΑ ΤΟΥ Α' Ή Έπισκοπή Βυζαντίου ι¬ δρύθη τώ 36 μ. Χ. υπό τοθ α¬ ποστόλου Άνδρέου, πήξαν- τος τόν πρώτον εύκτήριον οί κον κατά τό σημερινόν Φουν τουκλί, τήν Άργυρούπολιν, έν ή θέσει ό έκεΤ τεκές των Μπεκτασήδων δερβισών. Επί έπισκόπου Άθηνογένους ι¬ δρύθη δεύτερος εύκτήριος οΐ- κος τώ 138 κατά τό σημερι¬ νόν Βεσικτάς, τό Διπλοκιόνι όν, ένθα καί μετεφέρθη ή £· δρα τής έπισκοπής. Τώ 182 ό έπίσκοπος Περτίναξ, με- τσβαλών τόν έν Σοκαΐς, Γα· λστά ναόν τής Αφροδίτης είς εκκλησίαν, τήν της ΕΙρή- νης, μετήνεγκεν έκεΤ την έ¬ δραν τής έπισκοπής. Τώ 304 6 έπίσκοπος Δομετιανός ή Δημήτριος ήγειρεν είς τι¬ μήν τής μαρτυρησάσης τώ 303Εύφημίας εκκλησίαν κα τα τήν συνοικΐαν Πετρίου τοθ Βυζαντίου καί έγκατέ- στησεν έκεΐ τήν £δραν τής έπισκοπής. Τώ 320 άναλαμ- βάνει τόν έπισκοπΐκόν θρό¬ νον ό Μητροφάνης Α'. δστις εΐσηγεΐται τώ 321 τώ αύτο- κράτορι Κωνσταντίνω τώ με γάλω τήν έκδοσιν θεσπίσμα- τος ορίζοντος τήν πρώτην η¬ μέραν τής εβδομάδος ώς Κυ ριακήν, ήτοι ώς ημέραν άνή- κουσαν, άφιερωμένην είς τόν Κύριον. Επί των ημερών σύ- τοθ, τώ 325, άνευρίσκεται υ¬ πό τής βασιλομήτορος Ελέ¬ νης ό Σταύρος ύψοθται έν Ίεροσολύμοις υπό τοθ Ίερο σολύμων έπισκόπου Μακαρί- (Συνέχεια εΙςτήν3ην
    15 Μσρτίου 1936
    α τνπρε ΤΑ ΓΐΝΗΙΜΟΣΥΝΑΤΠΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ
    λον.ης- 'Υπεύϋυνος
    ,3. Τ-ΛΚ&ΝΑ22
    ΚανηΜ«Μ. Αλεξάνδρου 50
    Προίαΐάμ. Τυπογραφείου
    Γ. ΓΕΩΡΒΑΣΑΚΗΣ
    Κατοικία Ραδαμάνθυος 28
    ΟΡΟ1 ΣΥΝΔΡΟΜβΝ
    Δι* τ'ιν πόλιν μ«;
    Μηνηνιαία Δρ. 2ί—
    ΔΙΑΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ
    Τρίμηνβ» Δρ. 80-
    δικ Άν ,ΕταιρεΙκς
    καί Νι^μικά Πρβσωπα
    'Εϊάμηνος Δρ. 250—
    ΔΙΑ ΤΟ Ε3ΩΤΕΡΙΚΟΝ
    'ΐς'κμηνβς Ί»Ρ· Γ»λλ. 100—
    'Ελάχιβτβν χρονικόν ίιάστη
    είναι «ν Ετβς.
    ρατησ«4 τρί« κ«τ« ουνϊ-
    ν φύλλα, προπληρώσας η
    μϊι, άναλοιμβάνβι ύποχρίΛ»3ΐν
    ίτηοίας ουνβρβμής άνίϊαρτή-
    τ»ς αν καταβάλη την συνύρο-
    μί,ν τού κοιτά μικροτερα χρ«-
    νικά διαστήματ*. ετκοααημε-
    ρον τριμπνίαν κλπ.
    ΤΑΧΥΑγΟΜΙΟΗγΣ.ΜΝ
    ΣΜΜΕΡΙΝΑΙ ΕΥ-Α.Ρ1Α1
    Διά Πειραια Σημερον 1 μ. μ.
    Διά Μυλοπόταμον Ηράκλει
    όν 12.30 μ.μ.
    Διά Δυτικόν Ρέθυμνον, Γβωργι
    ιτύπολιν, Σοώδαν Χανιά 12.30 μμ
    Βάμον, Χανιά 12.30 μ.μ.
    Δι' Άμάρι κ«ι"Αγ. βασίλειον
    Ελάχ
    μ« έγγρ«»δ5
    Ό σ«
    !ΙΝΜ.ΛΐηΐΊ ΑΥΓΟΟΤΟΝ
    ΕΜΕ Αί ΕΡγΊΙΟΥ ΜΜΑΙΙ
    Ή καλλίτερον ωργανωμέ
    νη 'Εταιρεία Συγκοινωνιών
    Κρήτης.
    Σημεριναί άναχωρήσβις
    Διά Χανιά 9 π.μ
    Διά Ηράκλειον Ιμ.μ.
    Διά Βάμον Χ,ανιχ 12 30μ.μ
    Διά Γεωργιούπολιν Βρύ-
    σες Χανιά 12.30 μ.μ.
    Διά Ηράκλειον 3.30 μ.μ.
    Διά Χανιά 4 μ.μ.
    ΐ,ΚΤΒΠΛ&Τλ ΤΗΣ ΕΛλΙΐΟ!
    Οί πλόες διβκόπηααν προ
    οωρινώς.
    ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΟΝ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΝ
    Άπόψε Γ. Σαουνάτσος
    Αυριον Ι. Κούνουπας
    ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΟΝ
    1ΔΑ10Ν ΑΝΤΡΟΝ
    ΟΛ'! Ι Λ.ΛΙΜ
    ΣΗΜΕΡΟΝ τρβΐς παραατάσ«ις
    1η) Άπογϊυματινή 3, 30, 2α( Ά
    πβγβυματινή 6. μ. μ. χαι Βραδυ
    νή 10 ακριβώς.
    ΣΕΡΕΝΑΤΑ ΣΟΥΝΠΕΡ
    Μουσικος παράύβισος, »>»«-
    νος άρμονΐας τό ξανάνειωμα
    τιΪ4 ζωής. Μέ την γόησαα τού
    τραγουδιβΰ, τή νΰμψη τβΰ (ϊορ-
    ρά, καί τριβχαριτωμβνη ΜΑΡ-
    ©Α ΕΓΚΕΡ©.
    ΑΥΡΙΟΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑ
    ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΜΕΓΑΛΗ
    ΤΗΣ ΡΏΣΣ1ΑΣ_______
    ΚΕΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
    Ειιχοτρΐβτω; επληροφορήθημεν
    νέον Ρεθυμνιαχον θρίαμβον. Ό
    νεος δικηγβρος αυμπολίτη; κ.
    "Ελευθέριος Πλβύρης. πρωτβτβ-
    κος τβύ φΐλου παλαιβϋ 'Αξιωμα
    τικου τής Χωροφυλακήν καί νυν
    Άγρβνόμβυ Αρχανών κ. Ίμ.
    Πλβύρη, κατά τάς έπ'άδεία έξ»
    τάσεις τού ενώπιον τού 'ΑρεΙβυ
    Πάγου επέτυχε «ρώτος μεταςυ
    145 έξϊτασίέντων. Συγχαίρομεν
    θερμώς τόσον τόν νέον έχλβ-
    κτόν εηιστήμονα παλαιόν μας
    προσχβπβν, όσον και τόν άγ«πη
    τόν «ατέρα τβυ.
    ΊηΟΥΣΙΚΗ ΕΙΙΙΕΕΒ
    Σημερον βΐς τό 'αδεΐβν, «ν
    τη αιθούση τβυ καί υπέρ των
    σκοπών τού δίδβται τό 10 π. μ.
    ακριβώς μαθπτικπ έπΙδει{ις
    -:>ν μαβητών τής Δδβς ΛΙνας
    Κκραλευθερη βΐς τλ πιάνο. χ«ί
    'Λης Γιχνναρίλη «1$ τέ·
    Α ΕΙΣ ΓΕΡΑΚΑΡ1
    Άν ό Δήμυς Ρ^Ουμνι,·, ή.·
    νοήυ» τώ Μνημόσυνον τιύν Πε
    ο-ιντων τι^ο £(ιρ6πε νΛτελεα-
    θ:.ι την Κυριακήν τής Όρθο-
    δοξίας, δέν συνέβη δμως ι ό
    ίδιον είς τάς Κοινότητος τοθ
    ΝομοΟ, δπως καί ί"γράψπμ?ν
    σχετικώς.
    Συνέπεσεν δμως ώστε ή
    ουνάδελφος Κρητ. "Επιθεώ¬
    ρησις θέλουσα νά δικαιολο¬
    γήση τα άδικαιολόγητα, άνέ
    γραψε 8τι Μνημόσυνα των
    πεσόντων δέν έγιναν είς τόν
    Νομόν Ρεθύμνης έξ άμελείας
    τής Διοικητικής άρχής. Του¬
    το προεκάλεσε διαμαρτυρίας
    καί συγκεκριμένως ό κ.
    Γεώργιος Ι. Γενεράλης έκ
    Γερακάρι, άγγέλλων την είς
    τό χωρίον έκεϊνο τέλεσιν
    τού ΊεροΟ Μνημοσύνου, πα-
    ρατηρεΐ δτι ή παράλειψις δ-
    που εγΐνε δέν δύναται νά δι¬
    καιολογηθή μέ την έλλειψιν
    έγκυκλίου'τής Διοικήσεως.
    Καί παρσθέτει τό κ3ίμενον
    τού ΠροεδρικοΟ Διατάγμα-
    τος τής 6ηςΣεπτεμβρ(ου 1924
    έχοντος ώς εξής:
    Άρθρον μόνον
    Την πρώτην Κυριακήν
    Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΑΝΩΜΕΡΟΥΣ
    Αίδεσιμότατε, Άγαπητοίό σαμεν νίκην περΐφανή
    τής Μεγάλης Τβασχρακοα-
    τή: έκ>3Τβυ δτου^, &α ^τε·
    λοϋνται κα3' «παν τό Κρά
    -τος μερίμνη των Νομαρχια
    κων. Διΐμοτικών κ«ι Κοι
    νοτικών άρχών, έπίσημα
    μνημόσυνα ύττέρ των έν πό
    λέμοις πεαόνΐων, είς ά ύ.το
    χρεοΰνται νά παρίστανται
    απασαι α'ι Πολιτικαί καί
    Στρατιωτικαι Αρχαί.
    Β' Είς ΑΝΩ ΜΕΡΟΣ
    Επιβλητικόν έπΐσης έτελέσ
    Θη Μνημόσυνον είς Άνω Μέ
    ρος ΆμαρΙου καί δημοσιεόο-
    μεν κατωτέρω τόν επί τρ εύ-
    καιρία έκείνη εκφωνηθέντα
    λόγον τοθ πάντοτε έπιδεικνΰ
    όντος αξιέπαινον καί φιλο¬
    πρόοδον δρασιν Προέδρου
    της έκεΐ Κοινότητος φίλου κ.
    Έμμ. Περάκι, άγαττητοΰ συ¬
    νεργάτου τοθ «Τύπουν διά
    τα ζηιήματα τής περιφερεί
    άς έκείνης, διότι θεωροθμεν
    δτι πρέπει νά χρησιμεύση
    ώς πρότυπον διά τούς Συνα
    δέλφους τού, κυρίως ή Μνη-
    μόνευσις των όνομάτων των
    ένδόξως υπέρ Πατρίδος πε
    σόν των ομοχωρίων τού.
    μοχώριοι,
    Πόλεμος σημαίνει πάντοτε
    καταστροφήν των λαών. Οϊ
    πόλεμοι διεξάγονται διά δύο
    λόγους: - Δι* απελευθέρωσιν
    όμοεθνών καί διά κατάκτη
    σιν εδαφών, ώοτε έχομεν πό
    λέμους δικαίους καί άδΐκους.
    "Αδικοι είναι οί έχοντες
    κατακτητικόν σκοπόν, δπως
    ό δΐεξαγόμρνος σήμερον με-
    ταξύ Ιταλίας κσί Άβησσυνί-
    ας είς την Άφρικήν, άφ' ου
    σκοπός τής Ιταλίας είναι
    νά κυριεύση τήνΆβησσυνΙαν.
    Αντιθέτως οί πόλεμοι
    τούς όποΐους διεξήγαγε κα
    τα καιρούς ή Ελλάς, είχον
    μοναδικόν σκοπόν την απε¬
    λευθέρωσιν των άδελφών
    μας έκείνων, οίτινες έστένα-
    ζον υπό ξένον ζυγόν. Είχο¬
    μεν άρα ηθικήν υποχρέωσιν
    ν* άγωνισθώμεν δπως τούς
    άπελευθερώσωμεν καί νά έ-
    λευθερωθώμεν καί ημείς, οί
    κατ' δνομα μόνον λογιζό-
    μενοι έλεύθεροι, μέχρι τοθ
    1912. Διότι έλογιζόμεθα Έ¬
    λεύθεροι 'Έλληνες, οί άποτε-
    λοθντες τό μέχρι τότε μικρόν
    Βασίλειον τής Ελλάδος, άλ
    λ' είς την πραγματικότητα εϊ
    μεθα δοθλοι των δολΐων καί
    άπολιτίστων γειτόνων μας.
    Είχομεν δηλαδή ΠατρΙδα
    την οποίαν διεξεδΐκουν άλλοι,
    διότι έβλεπον την αδυναμίαν
    μας. Μόνοι, άνευ φΐλων καί
    συμμάχων έμένομεν είς τό ε-
    λεος τοΰ Θεοΰ καί είς την δι
    άθεσιν των γύρω καραδο-
    κούντων,
    Έν τέλει άφοΰ ύπέστημεν
    πλείστους δσους έξθυτελισ-
    μούς καί ταπεινώσεις άφυ-
    πνΐσθημεν, κατενοήσαμεν δτι
    ή άγάπη πρός την πατρίδα
    αποτελεί το μέγιστον καί Ιε-
    ρώτερον τοθ άνθρώπου καθή
    κον, είς τό οποίον έκαστος
    πολίτης ώφεΐλει νά θυσιάζη
    τό ατομικόν συμφέρον καί
    τόν εαυτόν τού άκόμη,
    Άνεμνήσθημεν δτι είμεθα
    άπόγονοι έκεϊνων πρός τούς
    όποΐους ό μέγας φΐλόσοφος
    τής αρχαιότητος Σωκράτης
    εδίδαξεν δτι τιμιώτερον πάν¬
    των είναι ή Πατρίς, καί εύγε
    νέστερον καί προψιλέστερον
    άκόμη καί άπό τούς γονεΐς.
    Καί ό νεώτερος Ελληνικάς
    λαός μιμούμενος είς φιλοπα
    τρΐαν τούς προγόνους τού,
    απεδόθη είς τούς άπελευθε-
    ρ'οτικούς πολέμους πρώτον
    τοθ 1912, τόν 'Ελληνοτουρκι-
    κόν, ό οποίος υπήρξε νικηφό-
    ρος δι* ημάς, καί ακολούθως
    τόν Έλληνοβουλγαρικόν, κσ
    τα τόν οποίον καί πάλιν ένΐκ1)
    Άλλ, ένώ ένομΐζομεν δτι
    μετά τάς νίκας αύτάς θά έκα
    ρπούμεθα τα καλά μακράς
    ρΐρήνης έκσπά αιφνιδίως δ
    Εύρωπαϊκός πόλεμος όσυντα
    ράξας άπαντα τόν γνωστόν
    κόσμον, είς τόν οποίον κατ'
    ανάγκην ανεμίχθη καί ή Ελ¬
    λάς, καί κατόπιν τού όποίου
    έπεξετάθη μέχρι των πυλών
    τής Κωνσταντινουπόλεως.
    Άποτείνομαι ήδη είδικώς
    πρός τούς νεοτέρους έξ υ¬
    μών, οΐτινες δέν μετέσχον
    των μεγάλων ιστορικήν γε-
    γονότων καί ουτε εδοκίμα¬
    σαν τάς χαράς καί τάς λύ
    πας καί κακουχΐας των ποε-
    σβυτέρων πού ύπηρέτησαν
    τότε υπό τα δπλα καί ήδη
    συμπαρίστανται μεθ' ημών
    είς την σεμνοπρεπή καί ίε-
    ράν ταύτην τελετήν . Πρός
    την νεότητά μας θέλω νά το
    νίσω δτι είς τάς απωλείας
    των προαναφερθέντων πολέ-
    μων τοθτε παγκοσμίου κσί
    των Βαλκανικών 1912 καί
    13 συμμετέσχε κατ' άναλο
    γίαν καί ή Κοινότης μας. Ά
    πέστειλε τούς πολεμιστάς
    της . Άλλά δέν έπανήλθον
    δλοι. Εφονεύθησαν καί έ-
    ξηφανίσθησαν οί αποτελού¬
    ντες τό άνθος τής έποχής έ-
    κεΐνης όμοχωριοί μας. Ό
    Μιχαλάκις, ό Μακριδάκις
    ό Πετράκις, ό Κυριακόικις,
    οί Παττακοί, ό Φούρφης, ό
    Παναγιωτάκη, ό Λεμονά
    κις, οί Κα^αροί, ό Τσαχά-
    κις, ό Βαρούχα;, ό Τριχά
    κις, ό Μούτζουκας Ίσως καί
    άλλοι ούς πρός στιγμήν δέν
    ενθυμούμαι καί ζητώ συγνώ
    μην άπό τάς σκιάς των.
    Είς μνήμην των ήρώων
    τούτων, τέλει ή ημετέρα Κοι¬
    νότης τό σημερινόν μνημόσυ¬
    νον όπερ πολύ ορθώς καθι·
    έρωσεν ή σεβαστή Κυβέρνη¬
    σις νά τελήται σήμερον καθ*
    άπαν τό Κράτος καί μας προ
    σεκάλεσε νά ένώσωμεν τάς
    δεήσειςμας πρός τόν'Ύψιστον
    υπέρ αναπαύσεως των ψυ-
    χών αυτών συμπραττοΰσης
    καί τής Ιεράς ημών ΈκκλησΙ-
    ας . Ή τέλεσις τοθ μνημο¬
    σύνου τούτου είναι διήμδς
    Ιερόν καθήκον . Είναι έλάχι-
    στος φόρος τιμής πρός τούς
    ήρωας αύτούς, οΐτινες ήγωνΐ
    σθησαν γενναίως καί εθυσι¬
    άσθησαν υπέρ πίστεως καί
    Πατρίδος . "Εθυσιάσθησαν,
    άλλά δέν απέθανον διότι ή
    μνήμη αυτών έσεται αίωνία.
    Άφηκαν δέ ιεράν παρακα
    ταθήκην είς τούς μί:ταγενε-
    στέρους οί όποΐοι τούς 6χουν
    ώς τχαράδειγμα πάντοτε,τυ·
    ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ__
    Η ΑΡΡΑίΟΝΙΑΙΤΙΚ'Η ΤΟΥ ΜΕίΚΙΙ
    (Άπό τήνσυλλογη «Οί Κρήτρς μου))
    το» ΙΩΑΝΝΟΥ Μ. ΛΑΜΒΕΡΓΠ)
    (Συνέχιια έκ τοθ φΰλλου α¬
    ριθ. 1036 καί τέλος)
    Σάν είπα τπή μάννας μου
    ταδέ ταχυτέοου, πώς θέλω
    νά πάω'ς τό Κάστρο, γιά νά
    πάρ(ΰ μιά όλιά μετάξι νά
    ξυφάνω τό πανί ποϋχα στε
    μένο, Γ-ταραξενεύτηκΓ 'ς την
    άρχή, μά ΰστερά μοΰπε, νά ^ «,^,,,^^ ΛνΛΙ ιυ
    πάω μέ την εύκή τση καί να τρ5; Εΐ/.α πεντε μήνες
    κττζω κι' ενα δυό μέραιο> 'ς τονε 'δω καί 5έν απλί
    τσή αυντέκνιπσας μας, γιά
    νά δώστ) άλλοΰ ό νοϋς μου·
    Μά έγώ, άλλα 'ς τό νοΰ
    μου Γσα ΐσα.
    "Ηπχαινα μαζή μ' τνα γρ
    ρο γΓίτονα μας, ποϋ ήτονι·
    κι ρκι-ΐνο-; γι« να μπη ς τη
    χώρα.
    Σάν έφτάξαμε μπροστά 1(11 χυυυΛυι>, ^^
    'ς τό Κάστρα, ρκάναμκ άνρ- καπΒταν Κόρακα!
    γυρο, γιά νά μποϋμρ απού Μώ υστερ' άπό ρ;
    τοΰ Λαζαρετου τν- -1- —
    νά μυνυικο τοΰ κυροό ντου
    τοΰ γιατροΰ,...
    Μά ΰστερ' απού λίγαι; Α
    μέραις Γκουστήχανρ. τ "ά—1'
    [ΐατα κι'ίσηκώθηκΓ ή γ;
    στασι. Οί Τοϋοκοι μας
    ώξανρ απού τό χοιηιό
    καί επήραμε τα βουνό. '_,-νι
    ά, άπαντήξαμε καί τό για.
    ■ "· - νι
    τονε 'δώ καί δέν
    νά τονε σουσουμιάσω. ^
    τόοο καιρό ήτονε χουμπον,
    ριασμένος πάν τό κατσούνι
    καί τα μαλλιά ντου ητονρ
    κατάσπρα. "Οντε μά; ρβ.
    ήραξε απάνω μας, καί μά;
    εΐπε μρ χαοά μ3γάλη.
    — Ό γυιός μου, ;
    ταί Τούοκους μαζύ μέ τό:
    91"
    Λκεια
    πώς θά δώσω έλεημοσύνη
    'ς τσή μεσκίνηδρς, ποΰ δια
    κονοΰνται εκειδά. σάν ε'ιδα
    πώς κιανρίς δέμ' έθώργρ,
    έγλάκηξα μπόρστά ς* τόν
    πρώτο μρσκίνη καί τού
    δακα δυό ρηάλια ποΰχα
    δεμένα'ς την α;ρα τοϋ μα
    τηλιοΰ μου. καί ήπηρά τού
    τό τάσι απού πινι. νερό, καί
    τό βαστοΰσε γιά νά τοϋ ρί
    χτουνε τσή παράδες μέσα.
    "Υστερα τόν εχάϋδεψα, ώ
    σάν τή μάννα πού χαϊδεύ
    γπ τό παιδί, καί έξατρνίστη
    κεν ό κακομοίρης κι' έπόμει
    νρ νά μέ ξανοίγτ) νά βασιώ
    ν ό τάσι ντου, καί νά νοιωθη
    ..»>- υστερ
    πόρτα. μ(~.; ήρθίχνε τα
    λιγακι, .ς τύν πρώτ0 πολρμο ί
    γιατι καταμονα·/ο;
    .τοΰ πολεμοΰσε, σάν ήδριαπ'
    πρνήντα φοραίς τό τουφέζι
    τού καί τσή [ΐπητόαι;τον,
    επεσε μέ τή μαχαίρα νχιυ
    μρίτα 'ς τ'άσκέρι, ώατρνιι
    πού γίνηκε κομμάθια.
    # *
    *
    "Ω ρου! το κακοροίζικη!
    Λέ μπορώ μπλιό νά οοί
    τα λί-ω Θαμπώνουν? τ«μμ4·
    θεια μου καί κδβγετσι ή γρ·
    μιλιά μου, δσο τ'άναστο-
    ροϋμαι....
    Αϊγούγια μου, τσή μαυο'
    κακομοίρας πώς ρκατάντη·
    σα!
    Τό ΣΑΒΒΑΤΟΝ 28 Μαρτίου ΐο μ. μ.
    ί ΜΕΓΑΣ ΧΟΡΟΣ
    ^ΔΗΜΟίΙΙΗ ιΒΑΛΑΗΑΟΗ
    ^ Πλήρης Ορχήατρα έκ Χανίων
    | Συμμετοχή Ύπαλλήλων Χανίων, Ηρα¬
    κλείου, Λασηθίου
    "Ενύυμα κ«τ' άρέοκειαν
    τα κανάκια μου; . . .
    Κι' άπόκεια; εγλάκηξα
    πάλι γιά νά π,ροφτάξω τό
    γεροντή, απού μ' "
    Έα,οτώθ.ρ δ Μ
    λιος εκαηκε η μαννα
    μίσα ςδ μια σπήλιο,
    "Ηπειρα δ,τι μοϋ χρπά-
    ζουντονε »*πού τό Κάατρο,
    κ(ΐί άττοΓτπρρί; έγι:'ιγυρα 'ς
    τό χοιριό. Καί 'ς δλο τό δρό
    μο άλλο δεν Γμανα, π<ίρά νά στεκωμαι δπ ιυ νερό καί κουτσουνάρι καί νά πιν(ο μέ τό τάσι τοΰ μεσκίνη. Καί σάν ήφταξα 'ς τό //ο- ριό, ήΐτινα μ' αύτό, ρδίψου- νε δεν έδίψουνε. Γιατί, ετσι θά κόλλουνε την άρρώσθια τοΰ Μανω- λιοΰ, καί δέ θά τόν ήφινα νά πάν] μοναχός τού 'ς τή Μεπκινιά .... πά καί τ αναψανε οί κοιρσκοτώθηκε κι' ό γιαΤ9^ άπό μιά μπάλα, ποϋ τοΰρ" 'ς τό μήλιγγα, όντες ήδί τή χέρα ένοϋς λαβοψρνοιΐ'.| Καί ργώ μοναχωμΓνηί?% " να ξένη καί πρντάρφανη ?| τσοί πέντί- δαόμους. ( Ι Ή καχή άρρώσθιαδΜιοί] κόλλησε, γιατί είδε ο πώς δέν * * Ένήμενα πότε θά φα- νοϋνε καί ς'έμενα τα σημά δια τσή άναθεματισμένης αοοώσθιας. Έχεϊνο απού 8>οιοί ανθρώποι άνετρι·
    /,άζουνε καίνάτάκούσουνε
    μόνον... τγώ τό παρακαλοϋ
    σα μερά. Ενημενα τα, για
    Χούσης δ' εύκαιρίας Θά τούς
    μιμηθοθν.
    Αίωνία αυτών ή Μνήμη.
    συρα,ι
    τσοί αλλους
    στήν έκκλησιά καί ν'ά1
    φτωενα κεράχι γιά την ψ»"
    χή των άπο&αμένω μοί)·
    Νά γιάντα δεν έπανΐβ-'
    ύτηκα άς ήμοονε καί η Ύ1(ι'
    μορφήτερη κοπελλιά °.
    τοΰ Μαλεβυζοΰ. Σά π0'
    νιατια
    δτι θώργρς δέν
    τό πιστέψης μά πέ ^ Γ_
    δ 4 καί τουλόγουσου, υ0,
    ρα πού τόσα βάσ«να ?!*' |
    ργεν' απομείνη απάνω μ^1
    κιανένα σημάδι, τσή ^α^1,
    σμένης καί σκοτρινι·*0"^
    νειότης μου;....» Τ - Λ
    α τυπαε
    15_αρτ[ου 1936
    ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ
    ΚΡΙΣΕΙΣ
    Διήλθεν εσχάτως εκ τής
    πόλεως μας ό τέως Νβ-
    μ«ΡΧΠ5 Ρεθύμνης κ. Μιχ.
    2ωγραφάκις, ο οποίος επι-
    οκεφθείς τα γραφεΐα μας,
    ηαρβκάλεσεν δπως έκφράσω
    μέν την λύπην τού πρός δ-
    λατά άξιότιμα μέλη της
    Κοινωνίας μας μεθ' ών τόν
    ουνέδεσαν κατά την βν-
    'ταδδοι παραμονήν τού κοι¬
    νωνικαί καί ύπηρεσιακαί
    οχέσεις, διότι τό σύντομον
    τού χρόνου τής διαβάσεως
    τού δέν τού έπέτρεψαν νά
    τα άποχαιρετίση προσωπι-
    κώς.
    Δραττόμεθα της εύκαιρί
    άς νά σημειώσωμεν δπ ή
    βρ«Χ«ΧΡβνίθς παραμονή
    τού κ. Ζωγραφάκι είς τό α¬
    νώτατον διοικητικόν άξιαι-
    μα τού Νομοΰ τούτου, πα-
    ρά τάς δυσαρέστους έν-
    τυπώσεις μας ώς έκ τής φα-
    τριαστΐκής τού ενεργείας
    χατά την διεξαγωγήν τού
    δημοψηφιοματος—οίτε ήτο
    άλλως τε δυνατόν νά ύπάρ-
    ξουν διάφοραι αί εκδήλω¬
    σις διοικητικοΰ λειτουργοΰ
    έχπροσωποΰντος την άθλιω
    τέραν καί φατριαστικωτέ-
    Ραν έξ οσων Κυβερνήσεων
    είδε ποτέ ό τόπος μας—έδει
    ξεν ότι, άν πχρεμερισθοΰν
    αί χομματικχί προκαταλή-
    ψεις, άπότοκοι καί των προ
    αωπικών ένεργειών καί σχέ
    θίών τού, ό κ. Ζωγραφά-
    κις έστάθη είς τό ϋψος τής
    θέσεώς τού έπιδείξας έπάρ-
    χειαν διοικητικής ίκανότη-
    τος, καί ζωτικότητα άσυνή-
    θη, Ιδία δέ είς τόν κύκλον
    τής Κοινωνικήν Προνοίας
    έν γένει δ' έστάθη ό κάλλι
    ατος έκ των διά λόγους πο-
    λιτικής αίσθηματολογίας ά-
    νεπιθυμήτων είς τό Ρέ-
    θυμνον Νομαρχών, πού διέ
    βηοαν εντεύθεν κατά την
    τελευταίαν δεκαπενταετί-
    κν.
    ΘΕΑΤΡΙΚΑ
    Τό έκλρ,κτό πυγκρότημα
    τής «Έταιρρίας Καλλιτέ¬
    ρων» πού άναμένρται είς
    την πόλιν μας φθάνρι έν-
    τος τής εβδομάδος καί θά
    κάμη εναρξη των παραστά-
    σεών τού την 19ην τρέχ.
    ρίς τό ΙΛΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟΝ
    Τό έργον «ΕΝΑΣ ΓΑ-
    ΜΟΣ», μέ τό οποίον Θά
    κάμη την Γμφάνιση τού ό
    θίααος, συγκαταλεγεται με-
    ταξύ τον άριστουργημάτων
    τής δραματικής παραγω-
    Υής'θ«ΕΝΑΣ ΓΑΜΟΣ»
    ΡΪνηι μία πνευματική εξαρ
    "ΐζ, μρ Όέμα τή δύναμη τής
    μοϊρας πάνω στή βούληση
    τού άνθρωπον. Συγγρα¬
    φεύς ό Πο?Λ)νογερμανός
    Μαίτρ ΟΑΠίϋΑΟΟΒν
    χατορθώνει νά έγγίζτ) μέ
    τή δύναμη τού έξαιρετικοΰ
    τού ταλέντου τό κοινωνικό
    πρόβλημα στό οποίον δίνει
    έ καί εντελώς πρωτότυ-
    κατευθύνσεις.
    έ έξαιρετικά ένδιαφέ
    προκαλεΐ άπ' αρχής μέ
    Χηΐτρλους άδιάπτακο συγ-
    κίνηση μέ τή δραματική κί-
    νιΊ«Π των ήρώων τού.
    ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ
    (Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
    ου, καί κτίζεται ό 'Άγιος
    Τάφος υπό τοθ Κωνσταντί¬
    νου καί τής Ελένης. Επί των
    ημερών αύτοθ συγκροτεΐται
    ή έν Νικαία Α' Οίκουμενική
    Σύνοδος, μεταβάλλεται τό
    Βυζάντιον, καλλωπιζόμενον
    καί εύρυνόμενον, είς πρωτεύ
    ουσαν τοθ κράτους υπό τό
    ονομα Κωνσταντινουπόλεως,
    Νέας Ρώμης, τοθ έπισκόπου
    αυτής άνακηρυσσομένου άρ
    χιεπισκόπου Κωνσταντινου¬
    πόλεως, Νέας Ρώμης, καί
    Οικουμενικού Πατριάρχου.
    Τό Οικουμενικόν Πατρια¬
    ρχείον άπό 1604 έτών (330-
    1934) πολλά ίδόν, καί πολλά
    παθόν, καταστάν τώ 1459
    «Πατρειαρχεΐον των τοθ Χρι-
    στοθ πενήτων» ώς ερημωθεί¬
    σης τής Κωσταντινουπόλεως
    καί έποικισθείσης υπό βία με
    ταχθέντων γυ ΐνών, πτωχών
    άστέγων καί πενήτων Έλλή-
    νων τής Θράκης τής Μακεδο
    νίας τής ΠΓλοποννήσου καί
    τής Τραπεζοθντος, δουλωθει
    σών, άποστερηθέν πλείστων
    έπαρχιών, καί περιορισθέν
    διοικητικώς συν τώ χρόνω
    διά τής δημιουργίας των εκα-
    σταχοό αύτοκεφάλων Έκ
    κλησιών, δούσης τό παράδει-
    γμα τής Ελλάδος πρώτης,
    τό Οικουμενικόν Πατριαρχεί¬
    ον, τοσαΰτα Ιδόν καί πα¬
    θόν, διετήρησε, θεσμός ών
    αίωνόβιος καί διεθνής, πνε¬
    υματικήν μέν,ήγεσίαν έφ' άπα
    σών των αύτοκεφάλων Όρθο
    δόξων Έκκλησιών, έπικυρία-
    ρχον δι'έξάρτησιν επί των αύ
    τονόμων Όρθοδόξων Έκ-
    κλησιών τής Άλβανίας, τής
    δυτι^ής, βορείου καί κεντρώ-
    ας Εύρώπης, τής Τσεχοσλο¬
    βακίας, τής Έσθονίας καί
    Λετονίας, τής Φιλλανδίας,
    τής ,Αμερικής, βορείου καί
    νοτίου καί τής ΑύατραλΙοτς.
    Ούτω τό Οικουμενικόν Πα¬
    τριαρχείον, ήγούμενον πνευ¬
    ματικώς των Πατριαρχείον
    Άλεξανδρείας, Άντιοχείας,
    Ίεροσολύμων, ΡωσΙας Σερ-
    βίας, Ρουμανίας, των αύτο¬
    κεφάλων Έκκλησιών Κύπρου,
    Ελλάδος, Γεωργίας, καί Πό
    λωνίας άσκοθν έπικυριαρχί-
    αν επί των αύτονόμων Έκκλη
    σιών Άλβανίας, Εύρώπης δυ
    τικής, βορείου καί κεντρώας,
    Τσεχοσλοβακίας, Έσθονίας
    καί Λετονίας, Φιλλανδίας,
    Άμερικής βορείου καί Νοτί
    ου Αύστραλίας, έχον υπό
    την εκκλησιαστικήν αυτού
    διοίκησιν ή την διοικητικήν
    αύτοθ έξάρτησιν την άρχιεπι
    σκοπήν Κωσταντινουπόλεως,
    τάς μητροπόλεις Χαλκηδό-
    νος, Δέρκων, Πριγκιποννή-
    σων, Ίμβρου καί Τενέδου, Ρό
    δου. Κώου, Καρπάθου καί
    Κάσου, Λέρου καί Καλύμνου,
    την μοναστηριακήν συμπολι·
    τεΐαν τοθ άγίου Όρους Ά-
    θω καί τάς μητροπόλεις των
    νέων άπαρχιών τής Ελλά¬
    δος περι3ληθέν υπό νέων δι-
    εθνών κυρώσεων δυνάμει
    των άρθρων, 37, 38, 39, 40,
    41, 42, 43, καί44 τής Συνθή-
    κης περί είρήνης, τής ύπογρα
    φείσης έν Λωζάννη τή 24 Ι¬
    ουλίου 1923, ών επίσημον αύ
    θεντΐκήν έρμηνείαν απο¬
    τελούσι τα πρακτικά τής
    έν Λωζάννη Διασκέψεως,
    καί δή τα των συνεδριών
    τής 8 καί τής 10 Ίανουα-
    ρίου 1923, έξ ών προέκυψεν
    ή των ώς όνω άρθρων δια-
    τύπωσις, δι' ών εκηρύχθη υ¬
    πό των πληρεξουσίων τής
    Μεγάλης Βρεττανίας, των
    Ήνωμένων Πολιτειών, τής
    Γαλλίας, τής Ιταλίας δτι «ή
    ΛΟΓΟΣ ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΝ
    Εκφωνηθείς είς τόν νεκρόν Μιχαήλ Δ. Πολιτάκη έν
    τω ιβρω Ναώ τού 'Αγιου Νικολάου είς Πντάνς«3*ν Άμα
    ρίου βπου και εκηδεύθη ούτος την 19ην παρίλθόντος Φε
    δασκάλου' *** *** * Μΐχαήλ >Εμμ Γ«νεράλη Δημοδι
    Ό Πολιτομΐχάλης, ό λεβενΠ ιτ·>"> ο
    τοπλασμένος! Ό Πολιτομιχά τό αΐμα
    λης ό άρχοντάθρωπος! Ό Πό
    λιτομιχάλης, ό εύγενΐκός τύ·
    πος τής Κρητικής λεβεντιάς
    καί τοθ Κρητικού Παλληκα-
    ριοθ μέ τό ωραίον παράστη-
    μα, την άρχοντική περιβολή,
    την ευγενικήν μορφήν, τό επι
    βλ,ητικόν βλέμμα, τό ύπερή-
    φανον βάδισμα, δέν ύπάρχει
    πλέον έν τή ζωή! Ό άσπλα
    χνος χάρος δμως ήθελε νά
    τόν πάρη μαζί τού λεβένΐη,
    δπως τόν έκαμάρωνε καί έν
    τή ζωή.Δέν ηθέλησε νά τόνάν
    τικρύση είς τό κρεββάτι. Καί
    τό ώραΐο τού κορμί δέν £λυω
    σε άπό τούς πυρετούς καί
    δέν έχάθη άπό τούς πόνους
    καμμιδς άρρώστειας. Άλλά,
    σέ τόπον άνέλπιστο καί σέ
    στιγμή άναπάντεχη, καβαλά
    ρη στό άλογό τού μέ τό μα-
    στΐγιο στό χέρι μέ την καρ
    διά εθθυμη καί γεμάτη καλω
    σΰνη καί άξιοπρέπεια, τόν
    έκοντάρεψε. Κυττδτε τον! Νο
    μίζετε 8τι κοιμδται! Μόνον
    την φωνήν τού ματαίως θά
    περιμένετε νά ακούσητε καί
    τό μειδίαμα τό έλαψρό, τό
    δεΐγμα τής άγαθότητος τής
    ψυχής τού δέν θά ίδητε στά
    χεΐλη τού. Ναί ήδη ό Μιχαήλ
    Πολιτάκις, ό λεβέντης, 6 εύ-
    γενής, ό φΐλόξενος, ό είλι
    κρινής φίλος, ό εύσεβής χρι-
    στιανός, νεκρός άπνους, ά-
    φωνος, άναίσθητος, ψυχρός
    κείται ενώπιον μας, ή δέ ψυ-
    χή αύτοθ πετά πρός τόν Πλά
    στην τού άγνή καί άγΐα δ¬
    πως υπήρξε καί επί τής γής
    κατά τα 70 έτη καθ" ά έζη-
    σεν δ άεΐμνηστος.
    Εγεννήθη κατά την μεγά¬
    λην επανάστασιν τοϋ 1866.
    Ένανουρίσθη μέ τούς κρό-
    τους καί τόν άντΐλαλον των
    δπλων τής μεγάλης έκείνης
    γιγαντομαχίας καί άνέπνευ-
    σε την όσμήν τής πυρίτιδος
    την οποίαν άνέδιδε όλόκλη·
    ρος ή Κρήτη. Ή έπανάστα-
    σις τοθ 1878 ευαεν αυτόν
    είσέτι παιδί, Άλλά οί τελευ-
    ταΐοι άπελευθερωτικοί άγώ-
    νες τής Κρήτης κατά των
    Τούρκων έγνώρισαν αυτόν έν
    τή άκμή τής ήλικίας τού. Κα
    τα τα προ τοθ 1896 δύσκο-
    λα έτη, οί γενναΐοιάρματωλοί
    των Κρητικών όρέων, Λιάπη-
    δες, Μαμάληδες, Γαγκιόλη-
    δες καί οί λοιποί, οί όποΐοι
    έσκόρπιζον τόν θάνατον είς
    τούς τυράννους καί τόν τρ5
    μόν, εύρισκον είς τό άρχοντι
    κό σπίτι τοϋ Πολιτομιχάλη ή
    είς την πενιχράν ποιμενικήν
    κατούναν τούτου, άσυλον,
    τροφήν, περίθαλψιν, δδηγίας,
    βοήθειαν,ένθάρρυνσιν καί ένε
    ργόν υποστήριξιν, Ότε δέ έ-
    ξερράγη ή'έπανάστασις τοϋ
    1896 ό λεβεντόκορμος Πολι-
    τομιχάλης πάνοπλος έτρεχε
    δπου ή φωνή τοϋ καθήκοντος
    τόν έκάλει καί χάριν τής
    ϊν α έ κδικήση
    τοθ υπό των Τού¬
    ρκων έν ταίς προφ'>λακαΐς
    ιών Ποταμών δολοφονηθέ-
    ντος άδελφοθ τού Εμμανου¬
    ήλ Πολιτάκι. Κατά τόν τελευ
    ταϊον Έλληνοτουρκικόν πό¬
    λεμον λόγω τής ήλικίας τού
    δέν ηδύνατο τό σώμα τού νά
    σπεύση δπου ή έθνική ψυχή
    τού έπέτα, είς τα πεδιά των
    μαχών τής Μικράς Άσίας.
    Άλλά ή μεγαλυτέρα τού ίκα
    νοποίησις ήτο δτι καί έκεΐ αί
    μα τίμιον έρρευσε έκ τής οι¬
    κογενείας των Π°λίτηδων τό
    σΐμα χοθ εύθαλοϋς ήρωι'κοΰ
    ανεψιού τού Μάρκου Ν, Πο-
    λιτάκι-
    Μετά τό τέλος των πόλε¬
    μον, πολίτης τΐμιος, ψιλήσυ-
    χος, φΐλόπονος έπΐμελής, κα
    τεγίνετο είς τάς αγροτικάς
    άσχολείας τού. 'Εργατικός
    καί οίκονόμος έγινε ταχέως
    εύκατάστατος. Άλλά τα ά-
    γαθά καί τα πλούτη τού δέν
    τα ήθελε, δέν τα «Τχε μόνον
    5ιά τόν έαυτόντου, άλλά διά
    τούς φίλους τού, διά τούς έ-
    χοντας ανάγκην βοηθείας.
    Καί ώς αληθής χριστιανός η¬
    κολούθει την εντολήν τοθ
    ΧριστοΟ « μή γνώτω ή άρι
    στερά σου τί ποιεί ή δεξιά
    σου.» Καί πραγματικώς. Δέν
    ΤΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΝ ΙΔΡΥΜΑ
    (Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
    καιοϋται νά δίδη άπαντή-
    σεις έξ όνόματος τοϋΠα-
    τριωτικοϋ Ίδρύματος. Ή
    τηρηθεΐσα μέχρι σήμερον
    σιωπή των τέω; ΰπεχόντων
    την ύπεύθυνον διαχείρισιν
    τοϋ ενταύθα Παραρτήματο;
    ήτο ήτιολογημένη, δεδομέ-
    νου, έπαναλαμβάνω, δα τα
    μέλη αύτοϋ απηλλάγησαν
    των καθηκόντων των.
    Έπειδή δμω; ό κατά ό¬
    λως πρωτοφανή τρόπον δή
    μοσιογραφών δηαόαιος ύ-
    πάλλη?ιθς, δχι μόνον άπό
    των στηλών εγχωρίων έφη
    [ΐερίδων ι'κφράζει άσυατά
    τους, καθ" ημάς μομφάς, κα
    τα τοΠ τέως Συμβουλίου
    τοΰ Ίδρύματο;, άλλά καί
    έκτρεπεται έν ταίς κατ' ίδι¬
    αν συνομιλίαις —ώ; μάς έ-
    βεβαίωιε χθές έν τφ γραφεί
    Φ μας φίλος έ'. των τα
    πρωΐεϊα έν τή Κοινωνία
    μας καΐκχόντων—είς δια-
    βολάς καθ" ά; τό αποστα¬
    λέν είς τό Πααάοτηαα πο¬
    σόν κατε/ράσθησαν οί άπο
    τελοϋντες τό Παοάριημα,
    νομίζομεν δα έπιβάλλεΐαι
    είς τό τέως Συμβούλιον αύ-
    τοΰ καίνά δώιη τήνέμπρέ
    πουσαν απάντησιν άπό των
    ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ τό πβτρελαιοκίνητον άΐπ
    διά Ηράκλειον Πειραια,
    Ό έξ Αθηνών.
    ΕΜΠΟΡΟΡΡΑΠΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
    μετέφερεν οριστικώς τό κατάστημά τού είς νέον
    κτίριον επί τής νέας πΛατεϊας τής Νεραντζές. ·
    ©ά ευρετε έκεΐ, εφαρμογήν άνεπίληπτον, τέχνην,
    τελείαν τιμάς συγκαταβατικάς καί κάθε ευκολίαν
    ουνεΙδη;πς τοθ πεπολιτισμέ¬
    νου κόσμου Θά έπλήττετο, έ
    άν έθίγετό ποτε ή πνευμα
    τική καί έκκληαιαστική υπό¬
    στασις τοθ ΟίκονομικοΟ Πα-
    τριαρχείου, αίωνοβίως έδρεύ-
    οντος έν τή Κωσταντινου-
    πόλει» καί δι'ών ήσφαλίσθη
    περιορισθείσης ή έκλιπούσης
    οΐασδήποτε πολιτικής αύτοΰ
    δράσεώς, ή τάξις ήν παραδό
    σεις παμπάλαιαι, συνήθειαι
    καί Ιθΐμα, πνευματικαί
    καί έκκλησιαστηκαί πράξεις
    καί άνάγκαι διέγραψαν, τά¬
    ξις μή ϋποκειμένη είς οίουδή-
    ποτε νόμου ή οίανδήποτε ά-
    ρθρου συντάγματος αντίθε¬
    τον διάταξιν δοθέντος δτι ή
    τάξις αυτή διεθνώς ώμολογή
    θη καί έκυρώθη υπό συνθή-
    κης.
    (Συνεχίζεται)
    θά είναι ρδώ 5 ή 10 ή 20 άλ
    λά πολύ περισσότεροι, οί ό¬
    ποΐοι έν ώρα άνάγκης εύηργε
    τήθησαν ηαρ' αύτοθ. Καί θά
    ένθυμοθνται δλοι μέ πόσην
    εμπιστοσύνην, μέ πόσην μυστι
    κότητα, μέ πόσην αγά¬
    πην καί χαράν ήρχετο
    βοηθός είς τούς προ-
    σφεύγοντας είς αυτόν, μέ
    τα άλησμόνητα λόγια «Πά
    ρε άλλά νά μην τό μάθη κα
    νεΐς!!» Ή άγαθότης του,ή εύ·
    γένπά τού, ή προθυμία τού,
    ή είλικρΐνειά τού, υπήρξαν
    αίτία καί δλοι, δσοι των έγ-
    νώρισαν, τόν άγάπησαν, τόν
    έκτίμησαν, τόν έσέβοντο.
    Δυστυχώς ή φθονερά τύχη
    έψθόνησετήν ευτυχίαν τουκαί
    ηθέλησε νά τόν πικράνη. Καί
    ένώ τοθ έδωκε σύντροφον ά-
    ξιολάτοεθτον. άπό την εύγε-
    νή καί πατριαρχικήν οΐκογέ
    νειαν Μαρκαντώνηδων. δέν
    τοθ έχάρισεν τέκνα. Καί ή
    θλίψις τού διά τα άτύχημα
    αύτό ήτο μεγάλη. Καί τό φαρ
    μάκι τής στενοχωρίας ύπέσ-
    καπτε τήγ οικογενειακήν τού
    ευτυχίαν. Τόν έμάρσνεν. Έν
    τούτοις προσεπάθει νά άνα-
    κουφίζΓ) τόν πόνον τού, εύερ
    γετών τούς φίλους τού, βοη¬
    θών τούς ένδεεΐς ύποστη-
    ρίζων τούς άδυνάτους, ώφε-
    λών δσους ηδύνατο. Αυτή ήτο
    ή παρηγορία τού. Λέγεται δ¬
    τι είς στρατηγός δτε άπέθνησ
    ^κε άτεκνος καί οί φίλοι τοθ
    *τόν έλυποΰντο διά τουτο πε
    ρισσότερον, των εΐπε ύπερή-
    φανος,«Όχι! Δέν άποθνήσκω
    άτεκνος άφήνω δύο θυγατέ-
    ραςτάς δύο νίκας πού ένίκη-
    σα»Καί όνεκρός μας σήμερον
    άν ηδύνατο νά ομιλήση, είς
    τού κλαίοντας χαί λυπουμέ-
    νους αυτόν διότι άποθνήσκει
    άτεκνος θά ελεγε Ικανοποιη-
    μένος «Όχι! δέν άποθαίνω
    άτεκνος. Άφήνω θυγατέρες
    την άγαθοεργίαν, την ευγέ¬
    νειαν, την εΐλικρινή φιλίαν
    τάς οποίας έγνώρισαν, δσοι
    μ^ πλησίασαν» Κσί άληθώς
    εάν γύρω είς τ 6 φέρετρον
    τού δέν ίστανται σήμερον ό
    ρφανά νά τόν· μοιρολογοθ-
    ντσι, ίστανται δμως οί ποικι
    λοτρόπως παρ' αύτοθ εύεργε
    ατηλών είς α; φιλ
    θησαν οί κακόβουλοι ύται
    νιγμοΐ τοϋ ά5ιο4)θά)Γθυ δή
    μθϋίου ύταΐληΐου κιί, ί
    σως, ί^ως, νά προκαλέση
    επέμβασιν χΓ; Είΐχ/νί.ι
    κης άρχ,ής διά νά δυθϋ το
    έμποέπον είς τόν συίοφάν
    την μάθημα.
    ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝ ΑΣ
    Υ. Γ. Τβ ϊίμββύλιοι- ϊοδ
    Π. Ι. Π. Ίϊ. άποτίλίϊπχι ά-ΐό
    τόν Κβν Γ. Σ,χ^υνχταον ιατρόν
    Π?όί<5ρον, τα; Κυρία; Ά3τνάν Π. Μυλωνάκι κχΓΕλΐυ3£βίαν Ν. Λυράκι, καί τού; κ. κ. Κ. Λύτι- ναν Ιατρόν ταμιαν, Γ. Ζκνουδά κιν Γραμματϊα, Ί«, Πϊτυχχ κιν, Μάνον Τσάκωναν κκΐ 'έν&ζ Η* χλλαζ Νομώ μβτέχοντα; ά· νωτέρους Δημοσίουςύπκλλήλους. ΣΠΛΒΩΤΗΡΙΟΝ Ν. ΣΤΕΦΑΗΑΚΙ (Μεγάλη πόρτα) >
    Βερνικώματα, βάψιμο
    Έπισκβυαί ύποδημάτων
    Ι Σήμερον
    | Ο ΑΡΚΑΑΙ
    ^ 10 ■■•10 ΤΗΣ ΝΜ[ϊ,ίί
    άρνί μέ κουκιά
    ΟΛΙΤΙΛΤΡΙΚΙ! ΚΑΙΗ1ΧΗ
    ΑΘΗΝΑΣ ΔΡΑΝΔΑΚΗ
    τηθέντες^ΐών οποίων τα δά-
    κρυα βΐνμι άψευδεΐς καί πι-
    στοί μάρτυρες των άρετών
    αΐτινες έστόλιζον είς την ζω¬
    ήν τού τόν ήδη σεπτόν μας
    νεκρόν. Μετά τούτων λοιπόν
    άς ένώσωμεν πάντες τάς ευ¬
    χάς μας πρός τόν Δημιου-
    ργόν τοθ Παντός παρακαλοθ
    ντες Αυτόν, δπως την μέν
    ψυχήν τοθ μεταστάντος κα-
    τατάξη, έν σκηναΐς δικαΐων
    μετά των Άγίων αύτοθ, είς
    δέ τό σώμα δώση γαίαν έ-
    λαφράν καί είς τό δνομα
    μνήμην αίωνΐαν. Άμήν.
    ^
    Μαρτίου 1936

    Αριθ. τρύλλου 1042
    ΒΐΕΡΜΑΝΙΡΣ ΡΗΞΕΟΤ
    Έκ ΛονδΙνου ανηγγέλθη δτι ήρχισε χθές τάς συντδριά
    σεις τού τό Συμβούλιον τής Κοινωνίας των Εθνών είς τα
    Άνάκτορον τοϋ ΆγΙου Ίακώβου, διά την διάθεσιν τού όποί-
    ου έξεφράσθησαν αί εύχαριστΐαι τοΟ Συμβουλίου πρός§ τόν
    ΆννλονΒασιλέα, Μετά τόν Άγγλον Υπουργόν των Εξω
    τερικών έκθέσαντα την αφορμήν τής είς τό Λονδινον έκτά
    κτου συγκλήσεος τοΟ Συμβουλίου καί τάς διαθέσεις τής
    Άγνλικ«ς Κυβερνήσεος νά διευκολύνη την αποστολήν τού,
    έλαβον τόν λόγον αλληλοδιαδόχως ό Γάλλος Υπουργός
    των "Εξωτερικών καί ό Βέλγος Πρωθυπουργός, ζητήσαντες
    άπό τό Συμβούλιον δπως άφ' οδ διαπιστωθη την υπό τής
    Γερμανίας άθέτησιν των υποχρεώσεων της, τόσον είς τό
    Σύμφωνον τοΟ Λοκάρνο δσον καί είς την Συνθήκην των Βερ-
    σαλλιών προσκαλέση. τα ένδιαφερόμενα άλλα Κράτη δπως
    τιροετοιμασθοθν διά την εκπλήρωσιν των υποχρεώσεων των.
    Τέλος απεφασίσθη δπως προσκληθή ή Γερμανία καί άν
    τιπροσωπευθή είς τάς συνεδριάσεις τοΟ Συμβουλίου. Υπο
    λεΐπεται μόνον νά καθορισθοθν αί διατυπώσεις τής προ
    σκλήσεως ταύτης.
    Ή συνεδρίασις διεκόπη τή 9. 30 μ.μ. τής χθές διά νά έπα
    ναληφθή αυριον Δευτέραν. < Ραδιοφώνημα έκ Παρισίων αγγέλλει δτι συμφωνως πρός τάς τροποποιήσεις τοϋ ΣτρατολογικοΟ Νόμου ή έφετεινή κλά σις κληρωτών θά αποδώση 28 0000 άντί των περυσινων 15.0000._____________ ^_______ ΑΙΙΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΤΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟΝ ΠΑΗΤΟΠΟΛΟΗ Ό Πρόεδρος τοϋ Σωματείου των Παντοπωλθν Ρεθύμνης κ. Ελευθέριος Γαγάνης, μάς άνεκοίνοσεν δτι είς απάντησιν τής τηλεγραφικής διαμαρτυρίας τοΟ Σοματείου τούτου, ζη- τήσαντος νά παρασχεθοϋν φορολογικαί εύχέρειαι είς τούς δεινώς σήμερον φορολογουμένους έπαγγελματίας, τό Υπουρ γεΐον των Οικονομικόν διά τοϋ ύπ, αριθ. 28563 έγγράφου τού πρός αυτόν απέστειλεν αντίγραφον ταύταρίθμου έγγρά¬ φου τού διά τοϋ όποίου δίδεται απάντησις επί ομοίας διαμαρ τυρίας τοϋ Έπαγγελματικοϋ ΒιοτεχνικοΟΈπιμελητηρΙου Πει ρ*αιώς. Τα κυριώτερα σημεΐα τοΟ έγγράφου τούτου είναι τα εξής: Κατά των πτωχών καί άπόρων έπαγγελματικών καί άλ¬ λον φορολογουμένων, περί ών έξ ΐσου εχει υποχρέωσιν νά ένδιαφέρεται τό Κράτος, δχι μόνον ή άσκησις καταθλιπτι- κών, ώς,ίσχυρίζεσθε, μέτρον συστηματικώς άπεφεύχθη άλλά συνεχεΐς παρεσχέθησαν ευκολίαι κατά παράβασιν καί αυ¬ τών των ρητόν διατάξεον των νόμον, ώς πρός τα έφαρμοσ- τέα μέτρα καί τάς πρός τμηματικήν καταβολήν των φόρον προθεσμίας. Απόδειξις τρανή καί άδιάψευθτος δτι έγγίζομεν ήδη πρός την 31 Μαρτίου, λήξιν τοΟ οίκονομικοϋ έτους, καί ευρισκό¬ μεθα έν τούτοις πρό κολοσιαίων καθυστερημάτον των έσό- δων τούτον. Είναι δμως ευνόητον δτι ή περαιτέρω άμέλησις τής έντός τής τρεχούσης χρήσεως είσπράξεων των είς αυτήν καί μόνον είς αυτήν αποκλειστικώς, επαναλαμβάνομεν, έσόδων, δέν θά ήδίκει μόνον καί δή επικινδύνως την κοινωνίαν καί τό Κρά¬ τος, άλλά κ«1 θά έδημιούργει διά τούς φορολογουμένους τρα γικήν έπιβάρυγσιν των ήδη, ώς όμολογεϊται πανταχόθεν δυσ εκπληρώτων υποχρεώσεων τούτων πρός τό Κράτος έκ πα- λαιόθεν καθυστερουμένων φόρων. Άπό τοιούτων σκέψεων όρμώμενοι, έκοινοποιήσαμεν πρό τινος σχετικήν εγκύκλιον ημών πρός τα δημοσία ταμεΐα, έπα ναλαμβάνοντες έξ άλλου τυπικόν απλώς διοικητικόν μέτρον συνεχώς καί αδιαλείπτως άπό δεκαετίας εφαρμοζόμενον επί τή έγγιζούση λήξει τής έκάστοτ* χρήσεως, Έν τούτοις, έχοντες άκριβή έπίγνωσιν τής θέσεως ημών καί έναντι των νομίμων άξιώσεων τοΟ Κράτους καί έναντι των άν αγκων των πολιτών καί τής ενδεχομένης δυσχερείας των φορολογουμένων πρός εκπλήρωσιν των φορολογικόν σύτων υποχρεώσεων, έκαινοτομήσαμεν πολλαπλως έναντι των μέ- χρι τοθδε, ώς είρηται, ετησίως έπαναλαμβανομένων έγκυκλί- ων διατάξαντες: 1) Την είσπραξιν μόνον των χρεων τής χρήσεως 1935—36 2) Την είσπραξιν των χρεων τής χρήσεως 1934—35 μόνον παρά των άποδεδειγμένος οίκονομικως εύρώστων καί δή διά τής παροχής καί πρός τούτους των δυνατών εύκολιων διά την τμηματικήν των χρεων καταβολήν καί 3) την μή εφαρμογήν τοϋ μέτρου τής προσωπικής κρατήσε ωςέν πάση περιπτώσει,πλήν άν ό όφειλέτης, έπανελημμένως όχληθείς, ών δέ καταδηλως είς θέοιν νά πληρώση,άντέταξεν έκ δυστροπίας άρνησιν καί επί μέρους έστω ή τμηματικής έκπληρώσεως των υποχρεώσεων σύτοθ έναντι των κοινών βαρών. Μετά ι" ανωτέρω, πιστεύομεν δτι δέν άπομένει περιθώρι όν διαμαρτυρίας τοΟ έπαγγελματικοθ κόσμου, έφ' ΰσον, δ πως έξηγήσαμεν, προηγήθημεν τής εκδηλώσεως των αίτημά των τους, εάν είς ταυτα αποδοθή ή έννοια τής δικαίας καί λογικής διευκολύνσεως των πράγματι πτωχόν καί άπόρων φορολογουμένων καί ουχί ί| τής πλήρους άσυδοσίας των κα τα συνήθειαν δυστρόπων. Η ΑΥΤΙΚΙΝΗΤΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ρτην, επληροφορήθημεν δτι τό Συνέδριον ανεβλήθη, εύλό γως δέ, διότι ουδένα σκοπόν θά έξυπηρέτει πρό τοΰ κατα ρτισμοθ τής νέας Κυβερνήσε¬ ως πρός την οποίαν να υπο¬ βάλη τα αίτήματά τού καί ζητήση την δικαίαν ικανοποί¬ ησιν αυτών. Δεδομένου δέ δτι 6 συμπα θής καί πολυπληθής πλέον κλά^ος των έν τώ Νομώ μας Άπό των στηλών μας έ¬ γινεν, έν εύθέτω χρόνω, λό· γος περί τοΟ Συνεορίου των Αύτοκινητιστών τό οποίον θά συνήρχετο έν Αθήναις καί είς τό οποίον έστάλη δπως ά νιΐπροσωπεύση τόν έντθθα Σύνδεσμον Αύτοκινητιστών ό κ. Γεώργιος Μανωλίτσης έκ Μελιδονίου. Άπό τούτον, έπανελθό- ντ>ν, γ ,ν πσρελθοθσαν Τετά-
    ΤΟΠΙΚΑΙ ΕΙΑΗΣΕΙΣ
    ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΛΤΩΞΕΩΣ ΑΝΥΠΙΚΤΩΝ
    Ε ΑΤΑΛΤΩΞΕΩΣ ΝΙ
    Τό Υπουργείον Στρατιωτι
    κων δι' έγκυκλίου δτι προσε¬
    χώς θά διατοχθη έλεγχος
    των δικαιολογητικων τής
    στρατολογΐκής καταστάσεως
    των πολιτον ολου τοΟ Κρά-
    τους.
    Συνεπως πάντες οί μή δν
    τες έφωδιασμένοι διά πιστο-
    ποιητικων άς σπεΰσουν νά
    έφοδιασθοθν μέχρις τέλους
    Μαΐου άλλως θέλουσιν υπο
    στή τάς συνεπείας τοΟ Νό
    μου.
    ΠΟΙΝΙΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΙ
    Υπό τοΟ ΜονομελοΟς τής
    παρελθούσης, εβδομάδος, κα
    τεδικάσθησαν οί κατωτέρω
    διά τάς εξής κατηγορίας:
    Επί παραβάσει τοΟ Νό¬
    μου Αυτοκίνητον ό Ν. Μα-
    κριδάκις έκ Ρεθύμνου, είς
    πρόστιμον 200 δραχμών.
    Επί παραβάσει τοϋ Νό¬
    μου περί Κυριακάς άργίας
    οί Ε, Αποστολάκις άπό Ά·
    δελε είς φυλάκισιν 3 ημερών
    καί χρηματικήν ποινήν 300
    δραχμών, καί Π. Γιαμπουδά
    κις άπό 'Άδελε είς φυλάκι¬
    σιν 3 ημερών καί χρηματι¬
    κήν ποινήν 300 δραχμών.
    Επί παραβάσει τού Νόμου
    περί Αυτοκίνητον ό Ε. Ρολό-
    γης έκ Ρεθύμνου είς πρόστι¬
    μον 300 δραχμών.
    Επί εξυβρίσει δημοσίου
    ύπηρέτου. οί Γ. Μπαροτσά
    κις είς φυλάκισιν 20 ημερών
    καί Γ. Μαγιάψας έκ Ρεθύ¬
    μνου είς φυλάκισιν 10 ημε¬
    ρών.
    Επί παρανόμω όπλοφορία
    ό Σωτήρΐος Μοναχαγιός ά¬
    πό Καρδάκι ρ£ς φυλάκισιν
    15 ημερών
    Επί άσκόποις πυροβολι-
    σμοΐς οί Κ. Μυριοκεφαλιτά
    κις άπό 'Άδελε είς φυλάκισιν
    10 ημερών, καί Δ. Οίκονομά-
    κις άπό "Αγιον Δημήτριον
    είς φυλάκισιν 3 ημερών.
    Επί διαταράξει οίκιακής
    είρήνης ό Ά. Γαλερός άπό
    Καλονύκτιείς φυλάκισιν 15
    ημερών.
    Επί άδΐκο επιθέσει οί Γ.
    Τσιράκις έκ Ρεθύμνου είς φυ¬
    λάκισιν 6 μηνών, Ν. Χριστο¬
    δουλάκη άπό Αγίαν Παρασ¬
    κευήν είς φυλάκισιν 30 ημε¬
    ρών, Ε. Τζουγανάκις άπό Κα
    ρωτήν είς φυλάκισιν 20 ημε¬
    ρών, καί Κ. Στρατιδάκις άπό
    Άμνάτον είς φυλάκισιν 25 ή
    μερών.
    "Επί άπρομελετήτοις τραύ-
    μασι ό Στυλ. Κατσαραγάκις
    άπό Σελλιά είς φυλάκισιν 30
    ημερών
    Επί μετακινήσει όροσήμων
    ό Άθ. Μαστραντώνης άπό
    Μασταμπά είς φυλάκισιν 15
    ημερών.
    Επί αδίκω επιθέσει ό Κ.
    Τσουγανάκις άπό Καρωτήν
    είς φυλάκισιν 8 ημερών.
    Επί παραβάσει τού Νόμου
    περί Αυτοκίνητον ό Θ. Κοσ-
    ταντινάκις άπύ Άκούμια είς
    φυλάκισιν 10 ημερών.
    "Επί αύτοδικία ό Ε. Παπα-
    δάκΐς άπό "Αγιον Κωσταν-
    τϊνον είς φυλάκισιν 10 ημε¬
    ρών.
    αύτοκινητιστών πρέπει νά έ-
    νημεροθή επί των ζητημάτων
    πού τόν άφοροϋν, έπελήφθη
    μέν τής εύκαιρίας δπος με-
    ταδώσομεν είς αύτούς τάς
    πληροφορίας τάς οποίας πα-
    ρεκαλέσαμεν τόν κ. ΜανωλΙ-
    τσην δπος συγκεντρώση κα¬
    τά την επαφήν τού μέ την δι¬
    οίκησιν τής Γενικής Συνομο-
    σπονδίας Έπαγγελματιών
    αύτοκινητιστών καί τούς λοι
    πούς έκπροσώπους τοϋ Κέ·
    ντρου ώς πρός την πορείαν
    των ζητημάτον τοΟ κλάδου
    καί τής καταστάσεως είς ήν
    ευρίσκεται τό Ταμείον Συντά
    ξεον Αύτοκινητιστών.
    Μδς έγνώρισεν δθεν δτι χά
    ΤΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
    ΚΑΙ
    ΑΘΗΝΑΙ 14 Μαρτίου (Ίδ. τηλ. ΤΥΠΟΥ αριθ. 2840)
    ΩΡΚΙΣ8Η Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ &ΕΜΕΡΤΖ1
    Την Κ μ. μ. ενώπιον τοΰ Βασιλέως και τοϋ Αρχιεπι.
    σκόπου Αθηνών, ώρκίσθη ή νέα Κυβέρνησις Αεμρρχ^
    έχουσα την εξής σύνθεσιν.
    Πρωθυπουργός καί προσωρινώς Ύπουργός των Έξω.
    τερικών, έπιφυλαττόμενος νά προσλάβτ) βραδύτερον 'Υ.
    πουργόν ή Ύφυπουργόν τοϋ ϊδίου Ύπουργείου, κ.' Αρ-
    μερτζής. Άντιπρόεδρος τής Κυβερνήσεως καί Υπουρ.
    γός των Στρατιοπικών ό κ. Μεταξάς, διατηρών πρόσω
    ρινώς καί τα Ύπουργεΐα Άερυπορίας καί Ναυτικών.
    Τής Έθνικής Ο'ικονομίας ό κ. Δεκαζος. Των Έαωτρρ -
    κων καίτης Λικαιοσύνης ό κ Λογοθέτης, τής Ύγιπνή'ς
    ό κ. Κούζης.
    ΓΓνικοί Διοικήται: Μακρδονίας ό Στρατηγός Πάλλης
    Ηπείρου ό Στρατηγός Παναγιωτακος, Θράκης ό κ.
    Νικολαΐδης.
    Ή νέα Κυβέρνησις θά εμφανισθή ενώπιον τής Βον
    λής την προσέχη Πέμπτην, θά συνελθΓ) δέ είς Ύπουργι
    κόν Συμβούλιον τό οποίον θά άσχ ο ληθή μέ τα εξωτερικά
    ζητήματα την προσέχη Δευτέραν.
    ΔΙΟΙΚΗΤΑΙ ΜΕΤΑΒ ΛΑΙ
    Βεβαιούται δτι θά ενεργηθώσιν είς εύρυτί/την κλίμα·
    κα διοικητικαί καί αστυνομικαί μεταβολαί.
    ΟΙ ΝΕΟΙ ΕΠΓΣΚΟΠΟΙ
    Όρκισθέντες ενώπιον τοΰ Βασιλέως άναχωροΰν δ1 ά τάς
    εδρας των οί νέοι Έπίσκοποι, Ρεθύμνης Χανίοιν καί Κιπ
    σάμου.
    ΑΙ ΣΧΟΑΙΚΑΙ ΑΠΕΡΠΑΙ
    Ή Φοιτητική άπεργία ήρχισεν έκφυλιζομένη. Ομοίως
    δι* ί*ΐναι πρός τό τελος των αί μαθητικαί άπεργίοι.
    ΤΑΡΑΧΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑΝ
    Κατ' ε'ιδήσι-ις τοϋ Πρακτορείου Χαβάς είς την Ίαπ '
    τίαν έξερράγησαν κομμουνιστικαί ταραχαί, διαπραχθρντων
    πολλών έμπρησμών είς τάς Έκκλησίας.
    ΤΟ ΓΑλλΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΒΑ ΡΥΒΜΐΣΟΗ;;
    Κατ' εΐδήσεις Ρώυτερ είς τα; διαρόρου; π^οα*υΊύϊοι·
    πνέει ήδη άνρμος αίσιοδοίμας ώ; πρός την ούίΚιΐΓπν ΐοϊ»
    Ρηνανιακοϋ.
    _______________ΓΕΟΡ-ΛΓΓ ΑΝΑΡ0ΥΛ.ΑΑΚ1Σ
    ΛΙΕΤΑΧΘΗ ΔΙθίΚΗΤΙΚΟί ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΥΓΕΠΜΟΜΙΚΟΤ
    ΚΕΝΤΡΟΥΔΙΑΤΟΣΚΑΝΙΑλΟΝΤΗΣΟΣΤΡΑΚΙΑΣ
    Κατά τηλεφωνικάς πληροφορίας, μεταδοθείσας ημίν
    χθές τό εσπέρας παρά τού έν Χανίοις μονίμου συνεργάτου
    μας ό Άναπληρωτής τοϋ Υπουργοϋ Γεν Διοικητής Κρήτης
    ό Εΰτυχ. Κορκίδης υπέγραψε χθές διαταγήν άπευθυνομέ
    -νην πρός τούς κ. κ. Γ. Μάλλην, Υπουργικόν Διευθυντήν
    άπεσπασμένον είς τό Τμήμα ΔιοικητικοΟ τής Γενικής Διοι¬
    κήσεως, καί 'Εύάγγελον Παπαντωνάκη, Τμηματάρχην τ(]ς
    Υγιεινής έπΐσης παρά τή Γενική Διοικήσει Κρήτης, είς τούς
    όποίους άνατίθεται δπως ερχόμενοι τό ταχύτερον είς Ρέθυ¬
    μνον έπιληφθώσιν ό μέν πρώτος τού Διοικητικοΰ Έλέγχου,
    ό δέ δεύτερος τοΟ Έπιστημονικοϋ τοιούτου, επί των σχετι¬
    κών μέ την όστρακιάν ενέργειαν τού κ. Προΐσταμένου τοϋ
    Υγιεινομικοϋ Κέντρου Ρεθύμνης, επί των οποίων προεκλή¬
    θη έκ των άρθρων τοϋ Τύπου, ής μδς έτηλεφώνησεν ό Α¬
    νταποκριτήν, μας ζωηροτάτη ή προσοχή τοΰ κ. Άνατΐληρω
    τοϋ, έκφράσαντος την έκπληξιν τού επί των συμβαινόντων
    τα όποΐα προδίδουν όντως, είπεν, άρρυθμίαν τής δι οικητΐ-
    κής μηχανής.
    Κατόπιν τής είδήσεως ταύτης, ό «Τύπος» καί άν συνεχΐ
    σθοΰν αί προκλήσεις ουδόλως θά άσχοληθή μέ την ύτιόθε
    σιν, αχρις ου γνωσθοΰν τα πορίσματα τού διοικητικοΰ έλέγ-
    χου. Έκψράζει μόνον την ικανοποίησιν τού διά την άπό των
    στηλών τού γενομένην ήδη πρόβλεψιν καθ* ήν δέν ήτο δυνσ
    τόν ή Γενική Διοίκησις έφ' δσον ταύτην άσκεΐ Άνώτερος Δι-
    οικητικός Λειτουργός τής περιωπής τοϋ κ. Κορκίδη, νά δείξ^
    αδιαφορίαν καί άνοχήν επί των καταγγελθεισών άνωμαλιω'ν
    τής λειτουργίας μιάς τόσω σημαντικής δημοσίας υπηρεσίαι;
    ρις είς τάς ενεργείας τής Ανω
    τάτης Έπαγγελματικής ,Ο¬
    ργανώσεως καί την τελευταΐ
    αν μεγαλειώδη επαγγελματι¬
    κήν απεργίαν έρυθμίσθησαν
    δύο έκ των πλέων φλεγόντων
    ζητημάτων τοϋ κλάδου ήτοι
    τό ζήτημα των ένταλμάτων
    δι" αύτοκινητιστικάς παραβά
    σεις κσί τό τοιούτον τής βενζί
    νης.
    'Εκεΐνο δέ τό οποίον θά
    χαρόποιήση Ιδιαιτέρως δλους
    τούς σωφέρ είναι ή παρασχε
    θεΐσα υπό τής Διευθύνσεως
    τού Ταμείου πληροφορία δτι
    ή περιουσΐα αυτού φθάν£ΐ
    τα εκατόν έκκστομμύρ'0
    δραχμών, είναι δέ κατατεθή
    μένη είς τάς Τραπέζσς Έ0νι
    κήν καί Άγροτικήν. ΜέχΡ,'ί
    ώρας συνταξιοδοτοθντσι υ
    πέρ τετρακόσιοι σωφέρ.
    Τα γεγονότα ταύτα μσΡτυ
    ροϋν περί τής πλήρους έ1Ι''
    τυχίας τοϋ Άνιοτάτου ΆσΦ
    λιστικοΰ όργανισμοϋ ό
    ος χάρις είς την έι
    καί τούς κόπους τοΟ
    άθορύβως έργαζομένου
    βουλίου τού απετέλεσε
    γματικά θαύματα.