151241
Αριθμός τεύχους
1010
Χρονική Περίοδος
Δ
Ημερομηνία Έκδοσης
6/2/1936
Αριθμός Σελίδων
2
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΤϋΠ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΗΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
Αριθ. Τηλεφώνου 86
ΟΔΟΙ ΜΡΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΙΘ. 50
ΡΕ8ΥΜΗ0Ν - ΚΡΗΤΗΣ
ΠΕΜΓΤΤΗ
6
ΦΙΒΚΜΗΟΥ
11- 6
ΙΔΡΥΤΗΣ-ΔΐενβΥΝΤΗΣ
ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
ΕΊΌΣ Λ! Αριθ. :Π0
ΠΕΡ' ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ
"βχω την άτυχίαν νά ρ-
χιΐ έγκαθηλωθτί είς τό μυα-
λό μου τό Ρωμαϊκόν άξίω-
μα δτι «ό σιωπών είς δσα
δύναται νά απαντήση θεω-
ρεΐται συναινών» καί νάεχω
ζωηράν την αντίληψιν τού
άστυκοΰ Θάρρους καί τοΰ
δημοσιογραφικοΰ καθήκον-
τος. Διά τουτο μέ όλην μου
την λύπην δτι θά πικράνω
τόν συμπαθέστατον Άρχι-
συντάκτην τής «Πατρίδος»
—θά ήτο Φαρισαϊσμός νά
προσθέσω δτι λυποϋμαι καί
διά την φιλοξενήσασαν τάς
επιστολάς τού συνάδελφον
άφ' ου θά είναι πολλοστή
φορά πού την πικραίνω—
α'ισθάνομαι τό καθήκον νά
μην άφήσω άσχολίαστον την
είς τό χθεσινον φύλλον τής
«Κρητ. Επιθεωρήσεως»
δημοσιευθείσαν επιστολήν
τοϋ κ. Λούη Γ. Λουΐξου,
άφ' ου καί τόν ίδιον καί
την συνάδελφον διέλαθεν ή
άξία τοΰ διά τό «δίς έξαμαρ
τεΐν» άρχαίου σοφοϋ ρητοΰ.
Λέγω αίσθάνομαι τό κα
ίήκον μέ την κυριολεξίαν
τής φράσεως έν προκριμένω.
Καί διότι ό κ. Λουΐζος θεώ
ρεΐ «ώς άδικαιολόγητον καί
άσυγχώρητον μεγαλοψυχί-
αντών κυρίων έκείνων πού
φρονούν κ. λ. π. », άναμφι
βόλω; δέ είς την πρώτην
γραμμήν των ούτωσί ύπο-
νοουμένων θά φέρη τόν ύ·
ποφαινόμενον διά λόγους
γνωστούς είς τούς συναδελ-
φικούς κύκλους.
'Αλλά καί—κυρί(ος δέ
— διότι ό κίτρινος τύπος
τής πρωτευούσης, διαστρέ-
ψας κακοπίστως, παρομοίας
τινάς, ώς τα δημοσιεύματσ.
τής συναδέ .φού, έκδηλώσεις
γενομένας είς γείτονας πό¬
λεις, έξήμεσε ολόκληρον ΰ-
πόνομον ΰβρεων κατά χοϋ
Κρητικού Λαοΰ, ώς αν ήμ
πορϊ) τάχα νά εξευρεθή αλ-
λο τμήμα τής Φυλής μας
ή άλλου Λαοΰ, γενναιοφρο-
νέστερον καί περισσότερον
μεγαλόψυχον άπό τό καθο-
ριζόμενον μέ την λέξιν«Κρη
τικοί»!
Ημείς καί μεθ' ημών ή
όλότης των συμπολιτών
καί των Κρητών δλων—
αν ύπάρχουν έξαιρέσεις τάς
αγνοούμεν—οΰτε άσυγχώρη
τον, οΰτε άδικαιολόγητον ου
τε άλλης τινος άποχρώσεως,
οΰτε καν απλήν, μεγαλοψυ
χίαν έπεδείξαμεν.· Έπετελέ-
σαμεν μόνον τό καθήκον
ρας έναντι ενός εξαιρετικόν
νεκροϋ καί τουτο δχι ΐσως
πλήρως, διότι παρά την
βαθείαν συναίσθησιν τοϋ
καθήκοντος, έξ ανθρωπί¬
νης άδυναμίας, είχομεν,
ώς Θά εξηγήσωμεν κα¬
τωτέρω, θολήν την κρί¬
σιν κατά τάς πρώτας στιγ¬
μάς τής άγγελίας τού θανά-
του τού Γεωργίου Κονδύ-
λη;
Ακριβώς την πρωΐαν
τής Παρασκευής 31ης Ία
νουαρίου άπό των ίδίων
τούτων στηλών, Ρπετιθέμε
θα σφοδρώς κατά τοΰ άλλο
προσάλλου καί άδιαλλάκτου
έκείνου πολιτικοΓ».
Άλλ' δταν τάς πρώτας
απογευματινάς ώρας τής ι¬
δίας ημέρας ελήφθη ένταϋ
"θα τό μακάβριον αγγελμα,
άφ' ου παρηλθον αί πρώ¬
ται έντυπώσεις, στραφεΐσαι
κυρίως είς προβλέψεις επί
των πιθανοτήτων των συνε
πειών πού θά επέφερεν είς
στιγμάς ούτω κρισίμους δι ά
τα πολιτικά πράγματα τής
Χώρας, ή έξαφάνισις τοΰ
Κονδυλη, άφ' ού κατεπνί-
ξαμεν, ώς ήτο ορθόν, τό κα
τα τοϋ έκλιπόντος πολιτι¬
κόν—διότι στενώς πρόσω·
πικόν ήτο παρ' ημίν άνύ
παρκτον—πάθος μας, εσκέ¬
φθημεν ώς άνθρωποι, ώς
Έλληνες, καί ώς Φιλελεύ-
θεροι:
Ώς άνθρωποι, άπεβλέψα
μέν είς τό δτι υπήρχεν ενας
νεκρός αταφος, τοΰ όποίου
την απώλειαν εθρήνουν δχι
μόνον οί οίκεΐοί τού, δχι μό
νόν οί στρ,νοί τού φίλοι, άλ
λά καί οί όπαδοί τοϋ Κόμ-
ματός τού καί άκόμη καί οί
εύάριθμοι συμπολίται ποΊ
τόν ηκολούθησαν εσχάτως
καί οί όποΐοι συνέδεσαν την
σταδιοδρομίαν των, ή την ί-
δεολ,ογίαν των, ή καί τα συμ
φέροντά των, μέ τάς επιτυ¬
χίας τοϋ έκλιπόντος.
"Ως "Ελληνες, ένεθυμήθη
μέν δτι είχομεν άναγνώσει
διι ό Κονδύλης ρπολέμησε
τό 1897, προαχθείς επί τοΰ
πρδίου τής μάχης είς δεκα-
νέα, δτι μετέσχε των Μακε-
δονικών άγώνων καί των
Βαλκανικών. Καί έπηκολού
Οησαν αί προσωπικάς άνα-
μνήσεις τής δράσεώς τού
είς τό Μακεδονικόν μέτω¬
πον. Καί ένεθυμήθημεν
δτι διέπρεψεν επί κεφαλής
τοΰ Συντάγματός τού είς
τό Σκρά.
Ώς Φιλελεύθερον ένεθυ
μήθημεν, τέλος,δτι τό 1923
κατέστειλε κεραυνοβόλως δν
τως τό κίνημα τοΰ Γαργαλί
δή —Λ εοναρδοπούλου.
Αυταί αί σκέψεις ήρκουν
διά νά άποκαλυφθώμεν ευ¬
λαβώς πρό τής άτάφου σο-
ροΰ τοϋ Γεωργίου Κονδυλη,
πού έστάθη άναντιρρήτως
καθ* όλον τού τόν βίον γεν
ναϊος, άληθινό παλληκάρι.
Χαίρομεν δέ ιδιαιτέρως διό
τι ή έκ των στηλών τής συ
ναδέλφου ύθέλητος Ϊσως
πρόκλησις μας δίδει την ευ¬
καιρίαν έστω καί κατά πέν
τε ημέρας βραδύτερον νά
έπιτελέσωμεν τό καθήκον
μας πληρέστερον έναντι τοϋ
νεκροΰ, συμπληροΰντες ου
τω τα ολίγα τα όποΐα περιρ
λάβομεν είς την νρκρολογί-
αν τοϋ Κονδυλη κατεχόμρ-
νοι τότρ άπό μικτά συναι-
σθήματα.
Λιότι αν κατά τα τε
λρυταΐα ετη ό Κονδύλης,
παοασυρθείς ατυχώς άπό
την μέθην τής ικανοποιήσε¬
ως των προσωπικών τού φι
λοδοξιών, δέν εδίστασε ν
θνΓπάση την άληθώς Ρνδο-
ξον στρατιωτικήν τού ιστο¬
ρίαν καί νά στρέψτ) την
εύφυΐαν καί αναμφισβήτη¬
τον δυναμικότητά τού πρός
έγχειρήματα τα όποΐα καί
την ύστεροφημίαν τού έζη-
μίωταν καί είς άσπόνδους
έχθρούς τούς φίλους τού με
τέβαλον καί, τό έ'τι σπουδαι¬
ότερον, την Χώραν μας πού
;:αί αύτός βεβαίως ήγάπα,
έζημίωσαν καιριώτατα, δι*
αύτά δλα θά τόν κρίνη ή
ίστορία.
Τό νά θέλωμεν νά προ
τρέξωμεν ημείς οί σύγχρο-
νοί τού καί σήμερον άκόμη
πού μόλις τό Τρικκαλινόν
χώμα έκάλυψε τόν τάφον
τού, παραγράφοντες καί α¬
γνοούντες τάς υψηλάς πρά
ξεις άνδρας τοϋ όποίου ό
περιπετειώδης καί πλήρης
άπροσδοκήτων καί μεγάλων
έπιτυχιών βίος, τόν διακρί¬
νη δχι μόνον μεταξύ των
(ίτρατιωτικών, άλλά καί μ?-
ταξύ των μετρίων πολιτι¬
κών τής εποχής τού—έξαι-
ρουμένης τής μεγαλοφυΐαν
τοϋ Βενιζέλου—χποτελεΐ α¬
δικίαν άσυγχώρητον.
Καί διά νά λύσωμεν την
έν άρχίί τοΰ αρθρου τού¬
του επιφύλαξιν μας, έξη-
γοΰμεν δτι ή θολότηα τής
κρίσεως μας , των πρώτων
πτιγμών καί ή άνακούφισις
την οποίαν ησθάνθη ή με¬
γίστη πλειονότης τοΓ> Λα¬
οΰ, ωφείλετο είς την προέ-
χουσαν πάσης άλλης σκέψιν
δτι ό θάνατος τοΰ Κονδυ¬
λη έπελθών κατά τάς τόσω
κρισίμους σημερινάς μετε-
κλογικάς ημέρας, αφήρεσεν
έκ τής πολιτικής σκηνής
τόν σημαιοφόρον τής πολι¬
τικής άδιαλλαξίας ώς έκ τής
οποίας κινδυνεύρι ή Χώρα
μας καί κατέστησε πιθανω-
τέραν την εξεύρεσιν διεξόδου
πρός την τόσω ποθητήν όμα
λότητα. Σκοπός των γραμ-
μών τούτων είναι νά δοθή
ή έξήγησις αύτη πρός άρ¬
σιν πάσης παρεξηγήσρως
των αΐσθημάτων τοΰ Κρητι
κου Λαοϋ.
ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
ΣΤΕΜΜΑ ΚΑΙ ΛΑΟΣ
ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΣΥΝΗΙΚΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ
(Άρθρον των «Τάϊμς» τοΰ Λονδίνου)
Έλαχεν ή τύχη είς τόν Βα
σιλέα Γεώργιον Ε', δστις δέν
εΐχε την όρμέμψυτον έπιδεξιό
τητα τοΰ πατρός ή τής μάμ-
μης τού καί δέν είχεν, έπί-
σης, την δυνατήν κσίθετικήν
προσωπικότητά των,— έλαχε
λοιπόν ή τύχη είς τόν Γεώργι
όν νά ύπερνικήση κινδύνους
έν συγκρίσει πρός τούς δποί-
ους αί μερικαί δυσχέρειαι δς
άντιμετώπισανοί προκάτοχοί
τού ήσαν άπλδ έπεισόδια,
Καί απέτυχεν ό Βασιλεύς
ν' άνυψώση τό γόητρον τοΰ
στέμματος καί την πρός του¬
το αφοσίωσιν είς βαθμόν ου¬
δέποτε σημειωθέντα μέχριτοΰ
δέ, άπό τής έποχής τής Βα-
σιλίσσης Έλισσάβετ, έν τή
Αγγλικη Ίστορΐα. Πόθεν δέ
προήλθεν τουτο ;
Δέν πρόκειται περί ζητήμα
τος πνευματικότητος Ούδέπο
τε ό Βασιλεύς Γεώργιος ΰπήρ
ξεν άνθρωπος των γραμμα-
των. Μηδέ έστρεψεν ιδιαιτέ¬
ραν συμπάθειαν πρός την τέ¬
χνην. Ένδιεφέρετο πολό διά
ναυτικά ζητήματα—διά τα
λοιπά δμως τα καθημερινώς
ενώπιον αύτοθ προβαλλόμε-
να, ώς έκ τής έξασκήσεως
τοΰ Βασιλικοϋ τουάξιώματος,
έκοπίαζεν άρκετά "ίνα προ
σοικειωθή είς αύτά. Δέν εί¬
χεν ϊσως ίδέας «μοντέρνας».
ΤΗτο δμως βαθύς γνώότης
τού προβλήματος: πώς νά
διατηρήση την ειρήνην μετα
ξύ των ύπηκόων1 τού.
Λέγεται δτι είχεν ιδικάς
τού πολιτικάς ίδέας καί δή
αύστηροτάτας. Είνε ΐστορι-
κός πλέον κανών δτι αί πο¬
λιτικαί δοξασίαι ενός νέου
άρχοντος άντιβαίνουν πρός
τάς τού προκατόχου τού. Ό
Έδουάρδος Η' ήτο φΐλελεύθε
ρος, δι' δ καί ό Γεώργιος
Ε' έπρέσβευε, πιθανώτατσ,
σοντηρητικ χς ίδέας. Επρό¬
κειτο περί <αθαρας _ ίδεολο- γίας ουδεμίαν έχουσαν σχέ¬ σιν πρός ,<ομματικάς άπό- ψεις. Αί ΕΠ1ΤΥΧΙΑΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ Δέν έπρ'.σβευεν.δμως ωρι¬ σμένας πολιτικάς θεωρίας. «"Οφείλομεν νά κινούμεθα συμφώνως πρός την εποχήν μας» συνή9ιζε νά λέγη· Καί ασφαλώς, συχνόται-α ώφειλε νά κινηθή έν αντιθέσει πρός τάς κλίσεις τού καί την νο¬ οτροπίαν τού. Άλλ' ακριβώς τουτο αύξάνειτόν πρός αυ¬ τόν θαυμασμόν μας προκει- μένου περί των έπιτυχιών ε¬ νός συντηρητικοΰ χαρακτή¬ ρος ρΐφθέντος έν μέσω ενός κόσμου ραγδαιοτάτης έξελί ξεως. Άλλ* οϋτε απεκόμισε τάς επιτυχίας τού ίστάμενος επί τοθ ϋψους μιδς μεγάλης ί¬ δέας την όποίανπροσεπάθησε νά πραγματοποιήσΓ). Άναμ φΐσβητήτως, ό Μέγας Πόλε- μος καί αί περιπέτειαι αύτοθ συνετέλεσαν είς την δημιουρ γίαν τής δημοψιλίας τού. Α¬ ποκλειστικώς δμως μόνον δι¬ ότι έτήρησε τότε την θέσιν τού μετ" εύγενοθς αξιοπρε¬ πείας. Καί έφ" δσον ή μετα- πολεμική έποχή έχει τοιαύ¬ την κατεύθυνσιν, αί έπιτυχΐ- αι τοθ Βασιλέως έπραγματο ποιή9ησαν έντός πλαισίου α¬ κριβώς άντιθέτου πρός την έν λόγω κατεύθυνσιν. Διότι ό Παγκόσμιος Πάλεμος έγέν νησεν αντίδρασιν κατά τής δημοκρατίας τής οποίας, έν τούτοις τα κατορθώματα υ¬ πήρξαν τόσον καταπληκτικά. Αντιθέτως, είς πλείστας χώ¬ ρας εγένετο δημοφΐλής ή λα τρΐ-ία τοθ 'Υπερανθρώπου. Άλλ' εάν υπάρχη πολιτι- κή άλήθεια την οποίαν επί¬ στευεν ό Γεώργιος Ε' περισ¬ σότερον πάσης άλλης, αυτή είνε ή εξής: Δέν ύπάρχουν 'Υπεράνθωποι καί παλληκα- ράδες δυνάμενοι νά λύσουν τα πάντα διά τής σπάθης. Ή βΐα δέν αποτελεί φάρμακον. Καί μόνον ή πραότης καί ή πει9ώ είνε τα αληθή δημοκρα τικά σύμβολα τής πίστεως τα δυνάμενα νά κινήσουν δρη. ΤΟΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ Ποία, λοιπόν, ήσαν τα Ιδι- άζοντα ρις τόν Βασιλέα προ τερήματα τα γεννήσαντα τό σον θαυμασίσς επιτυχίας; Ά ναμφιβόλοϊς, σθται όφείλον- ται είς άρετάς τοθ χαρακτή¬ ρος. Τό κύριον ψυχικόν πά- θος τού υπήρξε τό συναίσθη μα τοϋ καθήκοντος, την δύ¬ ναμιν δηλαδή, νά χωρΐζρ 8,τι ήτο προσωπικόν καί ατομικόν άπ' έκεΐνο τό οποίον απήτει ή περίστασις. Ακριβώς τα προτερήματα ταθτα κατέστησαν τόν Βασι- λέα Γεώργιον τόν μεγάλον διδάσκαλον τής Συνταγματι- κης Βασιλείας. Ό Ίδεολόγος δύναται νά είνε δεσπότης κα λός ή καί κακός, ουδέποτε δύναται νά είνε συνταγματι· κός Βασιλεύς. Έφ' δσον μό¬ νον, ύπάρχει ηθικόν βάθος, οί περιορισμοί ενός Βασιλέ¬ ως, ώς ήτον δ Γεώργιος, έγέ νοντο έπιπρόσθετα πΛ,εονε- κτήματα ενός Βασιλέως. Πρό παντός δμως δέον νά τονι¬ σθή δτι, ομού μέ τάς άλλας υψηλάς άρετάς τάς άπαραι- τήτους δι ενα άρχοντα, εΤχε την, ϊσως περισσότερον Βα- σιλικήν αρετήν: την μετριο φροσύνην. Ο ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ Ό Βασιλεύς Γεώργιος ήτο δημοκράτης Δι' αυτόν, τό προνόμιον τοϋ Στέμματος ήτο ή παροχή ελευθερίας πρός τόν λαόν τού. Διότι τέλειος Συνταγματικός Μονάρχης δέν είνε ό απλώς συναινών &ίς τάς άποφάσειςτών υπουρ γών τού, παραμένων άνευ ούδεμιας έπ' αυτών έπιρροής. Όχι. Συνταγματικός μονάρ¬ χης είνε ό άρχων τοθ όποί- ου ή έπιρροή άσκεΐται δυνά¬ μει τής άποσπάσεως αύτοθ άπό την πυρετώδη ζέσιν κσί τοϋ σάλου τής ζωής των Κομ μάτων. Καί άσκεΐται άκόμη δυνάμει τοθ προτερήματος νά διαβλέπη είς έκαστον πρό βλημα τό καθαρώς ανθρώπι¬ νον στοιχείον τό άποτελοθν την υπόστασιν πασών των κομματικών ίδεολογιών. Τό μυστήριον λοιπόν τής γοητεί- ας καί τοθ κύρους τό οποίον ό Βασιλεύς Γεώργιος ήσκη σε επί τοθ φρονήματος τοΰ λαοθ τού, ήτο ακριβώς τοθ- το: Δέν υπήρξεν "Υπεράνθρω
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΗΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
Αριθ. Τηλεφώνου 86
ΟΔΟΙ ΜΡΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΙΘ. 50
ΡΕ8ΥΜΗ0Ν - ΚΡΗΤΗΣ
ΠΕΜΓΤΤΗ
6
ΦΙΒΚΜΗΟΥ
11- 6
ΙΔΡΥΤΗΣ-ΔΐενβΥΝΤΗΣ
ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
ΕΊΌΣ Λ! Αριθ. :Π0
ΠΕΡ' ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ
"βχω την άτυχίαν νά ρ-
χιΐ έγκαθηλωθτί είς τό μυα-
λό μου τό Ρωμαϊκόν άξίω-
μα δτι «ό σιωπών είς δσα
δύναται νά απαντήση θεω-
ρεΐται συναινών» καί νάεχω
ζωηράν την αντίληψιν τού
άστυκοΰ Θάρρους καί τοΰ
δημοσιογραφικοΰ καθήκον-
τος. Διά τουτο μέ όλην μου
την λύπην δτι θά πικράνω
τόν συμπαθέστατον Άρχι-
συντάκτην τής «Πατρίδος»
—θά ήτο Φαρισαϊσμός νά
προσθέσω δτι λυποϋμαι καί
διά την φιλοξενήσασαν τάς
επιστολάς τού συνάδελφον
άφ' ου θά είναι πολλοστή
φορά πού την πικραίνω—
α'ισθάνομαι τό καθήκον νά
μην άφήσω άσχολίαστον την
είς τό χθεσινον φύλλον τής
«Κρητ. Επιθεωρήσεως»
δημοσιευθείσαν επιστολήν
τοϋ κ. Λούη Γ. Λουΐξου,
άφ' ου καί τόν ίδιον καί
την συνάδελφον διέλαθεν ή
άξία τοΰ διά τό «δίς έξαμαρ
τεΐν» άρχαίου σοφοϋ ρητοΰ.
Λέγω αίσθάνομαι τό κα
ίήκον μέ την κυριολεξίαν
τής φράσεως έν προκριμένω.
Καί διότι ό κ. Λουΐζος θεώ
ρεΐ «ώς άδικαιολόγητον καί
άσυγχώρητον μεγαλοψυχί-
αντών κυρίων έκείνων πού
φρονούν κ. λ. π. », άναμφι
βόλω; δέ είς την πρώτην
γραμμήν των ούτωσί ύπο-
νοουμένων θά φέρη τόν ύ·
ποφαινόμενον διά λόγους
γνωστούς είς τούς συναδελ-
φικούς κύκλους.
'Αλλά καί—κυρί(ος δέ
— διότι ό κίτρινος τύπος
τής πρωτευούσης, διαστρέ-
ψας κακοπίστως, παρομοίας
τινάς, ώς τα δημοσιεύματσ.
τής συναδέ .φού, έκδηλώσεις
γενομένας είς γείτονας πό¬
λεις, έξήμεσε ολόκληρον ΰ-
πόνομον ΰβρεων κατά χοϋ
Κρητικού Λαοΰ, ώς αν ήμ
πορϊ) τάχα νά εξευρεθή αλ-
λο τμήμα τής Φυλής μας
ή άλλου Λαοΰ, γενναιοφρο-
νέστερον καί περισσότερον
μεγαλόψυχον άπό τό καθο-
ριζόμενον μέ την λέξιν«Κρη
τικοί»!
Ημείς καί μεθ' ημών ή
όλότης των συμπολιτών
καί των Κρητών δλων—
αν ύπάρχουν έξαιρέσεις τάς
αγνοούμεν—οΰτε άσυγχώρη
τον, οΰτε άδικαιολόγητον ου
τε άλλης τινος άποχρώσεως,
οΰτε καν απλήν, μεγαλοψυ
χίαν έπεδείξαμεν.· Έπετελέ-
σαμεν μόνον τό καθήκον
ρας έναντι ενός εξαιρετικόν
νεκροϋ καί τουτο δχι ΐσως
πλήρως, διότι παρά την
βαθείαν συναίσθησιν τοϋ
καθήκοντος, έξ ανθρωπί¬
νης άδυναμίας, είχομεν,
ώς Θά εξηγήσωμεν κα¬
τωτέρω, θολήν την κρί¬
σιν κατά τάς πρώτας στιγ¬
μάς τής άγγελίας τού θανά-
του τού Γεωργίου Κονδύ-
λη;
Ακριβώς την πρωΐαν
τής Παρασκευής 31ης Ία
νουαρίου άπό των ίδίων
τούτων στηλών, Ρπετιθέμε
θα σφοδρώς κατά τοΰ άλλο
προσάλλου καί άδιαλλάκτου
έκείνου πολιτικοΓ».
Άλλ' δταν τάς πρώτας
απογευματινάς ώρας τής ι¬
δίας ημέρας ελήφθη ένταϋ
"θα τό μακάβριον αγγελμα,
άφ' ου παρηλθον αί πρώ¬
ται έντυπώσεις, στραφεΐσαι
κυρίως είς προβλέψεις επί
των πιθανοτήτων των συνε
πειών πού θά επέφερεν είς
στιγμάς ούτω κρισίμους δι ά
τα πολιτικά πράγματα τής
Χώρας, ή έξαφάνισις τοΰ
Κονδυλη, άφ' ού κατεπνί-
ξαμεν, ώς ήτο ορθόν, τό κα
τα τοϋ έκλιπόντος πολιτι¬
κόν—διότι στενώς πρόσω·
πικόν ήτο παρ' ημίν άνύ
παρκτον—πάθος μας, εσκέ¬
φθημεν ώς άνθρωποι, ώς
Έλληνες, καί ώς Φιλελεύ-
θεροι:
Ώς άνθρωποι, άπεβλέψα
μέν είς τό δτι υπήρχεν ενας
νεκρός αταφος, τοΰ όποίου
την απώλειαν εθρήνουν δχι
μόνον οί οίκεΐοί τού, δχι μό
νόν οί στρ,νοί τού φίλοι, άλ
λά καί οί όπαδοί τοϋ Κόμ-
ματός τού καί άκόμη καί οί
εύάριθμοι συμπολίται ποΊ
τόν ηκολούθησαν εσχάτως
καί οί όποΐοι συνέδεσαν την
σταδιοδρομίαν των, ή την ί-
δεολ,ογίαν των, ή καί τα συμ
φέροντά των, μέ τάς επιτυ¬
χίας τοϋ έκλιπόντος.
"Ως "Ελληνες, ένεθυμήθη
μέν δτι είχομεν άναγνώσει
διι ό Κονδύλης ρπολέμησε
τό 1897, προαχθείς επί τοΰ
πρδίου τής μάχης είς δεκα-
νέα, δτι μετέσχε των Μακε-
δονικών άγώνων καί των
Βαλκανικών. Καί έπηκολού
Οησαν αί προσωπικάς άνα-
μνήσεις τής δράσεώς τού
είς τό Μακεδονικόν μέτω¬
πον. Καί ένεθυμήθημεν
δτι διέπρεψεν επί κεφαλής
τοΰ Συντάγματός τού είς
τό Σκρά.
Ώς Φιλελεύθερον ένεθυ
μήθημεν, τέλος,δτι τό 1923
κατέστειλε κεραυνοβόλως δν
τως τό κίνημα τοΰ Γαργαλί
δή —Λ εοναρδοπούλου.
Αυταί αί σκέψεις ήρκουν
διά νά άποκαλυφθώμεν ευ¬
λαβώς πρό τής άτάφου σο-
ροΰ τοϋ Γεωργίου Κονδυλη,
πού έστάθη άναντιρρήτως
καθ* όλον τού τόν βίον γεν
ναϊος, άληθινό παλληκάρι.
Χαίρομεν δέ ιδιαιτέρως διό
τι ή έκ των στηλών τής συ
ναδέλφου ύθέλητος Ϊσως
πρόκλησις μας δίδει την ευ¬
καιρίαν έστω καί κατά πέν
τε ημέρας βραδύτερον νά
έπιτελέσωμεν τό καθήκον
μας πληρέστερον έναντι τοϋ
νεκροΰ, συμπληροΰντες ου
τω τα ολίγα τα όποΐα περιρ
λάβομεν είς την νρκρολογί-
αν τοϋ Κονδυλη κατεχόμρ-
νοι τότρ άπό μικτά συναι-
σθήματα.
Λιότι αν κατά τα τε
λρυταΐα ετη ό Κονδύλης,
παοασυρθείς ατυχώς άπό
την μέθην τής ικανοποιήσε¬
ως των προσωπικών τού φι
λοδοξιών, δέν εδίστασε ν
θνΓπάση την άληθώς Ρνδο-
ξον στρατιωτικήν τού ιστο¬
ρίαν καί νά στρέψτ) την
εύφυΐαν καί αναμφισβήτη¬
τον δυναμικότητά τού πρός
έγχειρήματα τα όποΐα καί
την ύστεροφημίαν τού έζη-
μίωταν καί είς άσπόνδους
έχθρούς τούς φίλους τού με
τέβαλον καί, τό έ'τι σπουδαι¬
ότερον, την Χώραν μας πού
;:αί αύτός βεβαίως ήγάπα,
έζημίωσαν καιριώτατα, δι*
αύτά δλα θά τόν κρίνη ή
ίστορία.
Τό νά θέλωμεν νά προ
τρέξωμεν ημείς οί σύγχρο-
νοί τού καί σήμερον άκόμη
πού μόλις τό Τρικκαλινόν
χώμα έκάλυψε τόν τάφον
τού, παραγράφοντες καί α¬
γνοούντες τάς υψηλάς πρά
ξεις άνδρας τοϋ όποίου ό
περιπετειώδης καί πλήρης
άπροσδοκήτων καί μεγάλων
έπιτυχιών βίος, τόν διακρί¬
νη δχι μόνον μεταξύ των
(ίτρατιωτικών, άλλά καί μ?-
ταξύ των μετρίων πολιτι¬
κών τής εποχής τού—έξαι-
ρουμένης τής μεγαλοφυΐαν
τοϋ Βενιζέλου—χποτελεΐ α¬
δικίαν άσυγχώρητον.
Καί διά νά λύσωμεν την
έν άρχίί τοΰ αρθρου τού¬
του επιφύλαξιν μας, έξη-
γοΰμεν δτι ή θολότηα τής
κρίσεως μας , των πρώτων
πτιγμών καί ή άνακούφισις
την οποίαν ησθάνθη ή με¬
γίστη πλειονότης τοΓ> Λα¬
οΰ, ωφείλετο είς την προέ-
χουσαν πάσης άλλης σκέψιν
δτι ό θάνατος τοΰ Κονδυ¬
λη έπελθών κατά τάς τόσω
κρισίμους σημερινάς μετε-
κλογικάς ημέρας, αφήρεσεν
έκ τής πολιτικής σκηνής
τόν σημαιοφόρον τής πολι¬
τικής άδιαλλαξίας ώς έκ τής
οποίας κινδυνεύρι ή Χώρα
μας καί κατέστησε πιθανω-
τέραν την εξεύρεσιν διεξόδου
πρός την τόσω ποθητήν όμα
λότητα. Σκοπός των γραμ-
μών τούτων είναι νά δοθή
ή έξήγησις αύτη πρός άρ¬
σιν πάσης παρεξηγήσρως
των αΐσθημάτων τοΰ Κρητι
κου Λαοϋ.
ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
ΣΤΕΜΜΑ ΚΑΙ ΛΑΟΣ
ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟΝ ΣΥΝΗΙΚΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ
(Άρθρον των «Τάϊμς» τοΰ Λονδίνου)
Έλαχεν ή τύχη είς τόν Βα
σιλέα Γεώργιον Ε', δστις δέν
εΐχε την όρμέμψυτον έπιδεξιό
τητα τοΰ πατρός ή τής μάμ-
μης τού καί δέν είχεν, έπί-
σης, την δυνατήν κσίθετικήν
προσωπικότητά των,— έλαχε
λοιπόν ή τύχη είς τόν Γεώργι
όν νά ύπερνικήση κινδύνους
έν συγκρίσει πρός τούς δποί-
ους αί μερικαί δυσχέρειαι δς
άντιμετώπισανοί προκάτοχοί
τού ήσαν άπλδ έπεισόδια,
Καί απέτυχεν ό Βασιλεύς
ν' άνυψώση τό γόητρον τοΰ
στέμματος καί την πρός του¬
το αφοσίωσιν είς βαθμόν ου¬
δέποτε σημειωθέντα μέχριτοΰ
δέ, άπό τής έποχής τής Βα-
σιλίσσης Έλισσάβετ, έν τή
Αγγλικη Ίστορΐα. Πόθεν δέ
προήλθεν τουτο ;
Δέν πρόκειται περί ζητήμα
τος πνευματικότητος Ούδέπο
τε ό Βασιλεύς Γεώργιος ΰπήρ
ξεν άνθρωπος των γραμμα-
των. Μηδέ έστρεψεν ιδιαιτέ¬
ραν συμπάθειαν πρός την τέ¬
χνην. Ένδιεφέρετο πολό διά
ναυτικά ζητήματα—διά τα
λοιπά δμως τα καθημερινώς
ενώπιον αύτοθ προβαλλόμε-
να, ώς έκ τής έξασκήσεως
τοΰ Βασιλικοϋ τουάξιώματος,
έκοπίαζεν άρκετά "ίνα προ
σοικειωθή είς αύτά. Δέν εί¬
χεν ϊσως ίδέας «μοντέρνας».
ΤΗτο δμως βαθύς γνώότης
τού προβλήματος: πώς νά
διατηρήση την ειρήνην μετα
ξύ των ύπηκόων1 τού.
Λέγεται δτι είχεν ιδικάς
τού πολιτικάς ίδέας καί δή
αύστηροτάτας. Είνε ΐστορι-
κός πλέον κανών δτι αί πο¬
λιτικαί δοξασίαι ενός νέου
άρχοντος άντιβαίνουν πρός
τάς τού προκατόχου τού. Ό
Έδουάρδος Η' ήτο φΐλελεύθε
ρος, δι' δ καί ό Γεώργιος
Ε' έπρέσβευε, πιθανώτατσ,
σοντηρητικ χς ίδέας. Επρό¬
κειτο περί <αθαρας _ ίδεολο- γίας ουδεμίαν έχουσαν σχέ¬ σιν πρός ,<ομματικάς άπό- ψεις. Αί ΕΠ1ΤΥΧΙΑΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ Δέν έπρ'.σβευεν.δμως ωρι¬ σμένας πολιτικάς θεωρίας. «"Οφείλομεν νά κινούμεθα συμφώνως πρός την εποχήν μας» συνή9ιζε νά λέγη· Καί ασφαλώς, συχνόται-α ώφειλε νά κινηθή έν αντιθέσει πρός τάς κλίσεις τού καί την νο¬ οτροπίαν τού. Άλλ' ακριβώς τουτο αύξάνειτόν πρός αυ¬ τόν θαυμασμόν μας προκει- μένου περί των έπιτυχιών ε¬ νός συντηρητικοΰ χαρακτή¬ ρος ρΐφθέντος έν μέσω ενός κόσμου ραγδαιοτάτης έξελί ξεως. Άλλ* οϋτε απεκόμισε τάς επιτυχίας τού ίστάμενος επί τοθ ϋψους μιδς μεγάλης ί¬ δέας την όποίανπροσεπάθησε νά πραγματοποιήσΓ). Άναμ φΐσβητήτως, ό Μέγας Πόλε- μος καί αί περιπέτειαι αύτοθ συνετέλεσαν είς την δημιουρ γίαν τής δημοψιλίας τού. Α¬ ποκλειστικώς δμως μόνον δι¬ ότι έτήρησε τότε την θέσιν τού μετ" εύγενοθς αξιοπρε¬ πείας. Καί έφ" δσον ή μετα- πολεμική έποχή έχει τοιαύ¬ την κατεύθυνσιν, αί έπιτυχΐ- αι τοθ Βασιλέως έπραγματο ποιή9ησαν έντός πλαισίου α¬ κριβώς άντιθέτου πρός την έν λόγω κατεύθυνσιν. Διότι ό Παγκόσμιος Πάλεμος έγέν νησεν αντίδρασιν κατά τής δημοκρατίας τής οποίας, έν τούτοις τα κατορθώματα υ¬ πήρξαν τόσον καταπληκτικά. Αντιθέτως, είς πλείστας χώ¬ ρας εγένετο δημοφΐλής ή λα τρΐ-ία τοθ 'Υπερανθρώπου. Άλλ' εάν υπάρχη πολιτι- κή άλήθεια την οποίαν επί¬ στευεν ό Γεώργιος Ε' περισ¬ σότερον πάσης άλλης, αυτή είνε ή εξής: Δέν ύπάρχουν 'Υπεράνθωποι καί παλληκα- ράδες δυνάμενοι νά λύσουν τα πάντα διά τής σπάθης. Ή βΐα δέν αποτελεί φάρμακον. Καί μόνον ή πραότης καί ή πει9ώ είνε τα αληθή δημοκρα τικά σύμβολα τής πίστεως τα δυνάμενα νά κινήσουν δρη. ΤΟΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ Ποία, λοιπόν, ήσαν τα Ιδι- άζοντα ρις τόν Βασιλέα προ τερήματα τα γεννήσαντα τό σον θαυμασίσς επιτυχίας; Ά ναμφιβόλοϊς, σθται όφείλον- ται είς άρετάς τοθ χαρακτή¬ ρος. Τό κύριον ψυχικόν πά- θος τού υπήρξε τό συναίσθη μα τοϋ καθήκοντος, την δύ¬ ναμιν δηλαδή, νά χωρΐζρ 8,τι ήτο προσωπικόν καί ατομικόν άπ' έκεΐνο τό οποίον απήτει ή περίστασις. Ακριβώς τα προτερήματα ταθτα κατέστησαν τόν Βασι- λέα Γεώργιον τόν μεγάλον διδάσκαλον τής Συνταγματι- κης Βασιλείας. Ό Ίδεολόγος δύναται νά είνε δεσπότης κα λός ή καί κακός, ουδέποτε δύναται νά είνε συνταγματι· κός Βασιλεύς. Έφ' δσον μό¬ νον, ύπάρχει ηθικόν βάθος, οί περιορισμοί ενός Βασιλέ¬ ως, ώς ήτον δ Γεώργιος, έγέ νοντο έπιπρόσθετα πΛ,εονε- κτήματα ενός Βασιλέως. Πρό παντός δμως δέον νά τονι¬ σθή δτι, ομού μέ τάς άλλας υψηλάς άρετάς τάς άπαραι- τήτους δι ενα άρχοντα, εΤχε την, ϊσως περισσότερον Βα- σιλικήν αρετήν: την μετριο φροσύνην. Ο ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ Ό Βασιλεύς Γεώργιος ήτο δημοκράτης Δι' αυτόν, τό προνόμιον τοϋ Στέμματος ήτο ή παροχή ελευθερίας πρός τόν λαόν τού. Διότι τέλειος Συνταγματικός Μονάρχης δέν είνε ό απλώς συναινών &ίς τάς άποφάσειςτών υπουρ γών τού, παραμένων άνευ ούδεμιας έπ' αυτών έπιρροής. Όχι. Συνταγματικός μονάρ¬ χης είνε ό άρχων τοθ όποί- ου ή έπιρροή άσκεΐται δυνά¬ μει τής άποσπάσεως αύτοθ άπό την πυρετώδη ζέσιν κσί τοϋ σάλου τής ζωής των Κομ μάτων. Καί άσκεΐται άκόμη δυνάμει τοθ προτερήματος νά διαβλέπη είς έκαστον πρό βλημα τό καθαρώς ανθρώπι¬ νον στοιχείον τό άποτελοθν την υπόστασιν πασών των κομματικών ίδεολογιών. Τό μυστήριον λοιπόν τής γοητεί- ας καί τοθ κύρους τό οποίον ό Βασιλεύς Γεώργιος ήσκη σε επί τοθ φρονήματος τοΰ λαοθ τού, ήτο ακριβώς τοθ- το: Δέν υπήρξεν "Υπεράνθρω
6 Φεβρουαριου 193*
Η ΕΚΚΑΟΑΡΙ2Ι2 ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΦΕΑΡΙΚΟΥ τοπικαί ειαησεισ
< Υπό τής Γενικής Διοικήσεως Κρήτης, παρεκλήθησαν οί άρμόδιοι πσρά Πρωτοδίκαις Είσαγγελεΐς δπως διατάξουν τούς κατά τόπους Είρηνοδίκας καί προβοθν άνευ άνα- βολής είς την ταχείαν άνακήρυξιντών μετόχων των Ταμεί ών Έφέδροον Πολεμΐστών Κρήτης. • Έξ άλλου έξαπελύθη πρός άπαντα τα ταμεϊα ή εξής έ- γκύκλιος: 'Επανερχάμενοι επί των ΰπ' αριθ. 8796(4. 4. 35 καί 20311) 12. 8. 35 Έγκυκλίων διαταγών Γενικής Διοικήσεως Κρήτης καί των είδικών πρός Εκαστον Ταμείον τοιούτων περί ταχεί¬ ας περατώσεως τής εργασίας άκριβοθς περιγραφής καί έκτι μήσεως των κτημάτων τού Ταμείου, έντελλόμεθα όπως κατα βληθή πασά προσπαθεία διά την ταχείαν εκτέλεσιν τής ερ¬ γασίας ταύτης. * η Έντός δύο μηνών άπό σήμερον δέον νά έ'χη λήξει ή έργα- Ν!"ΜΛΤΑ ΜΑΣ
»ΙΠ
ΐυνίΐ
■υτΑ
ΑΘΗΝΑΙ 5 Φεβρουαρίου (ίδ. τηλεγ. «ΤΥΠΟΥ» αριθ. 4057
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΣΤΑΣΙΜΟΣ
ΑΛΛΑ ΚΡΑΤΕΙ ΑΙΣΙΟΔΟ':
Αί ΒασιλικαΙ άκροάσεις των Πολιτικών Άρχηγών
χΐζονη ι, έλπίζεταιδέ δτι θά λήξουν μέχρι τής Παρσσκευ
δτε θά >>ληθή ό Πρωθυπουργός κ. Δεμερτζης όπως κατστο·
πΐση τόν Ανακτα επί των ένδεχομένων άποριών τού καί Λ
ποβάλη ι ήν γνώμην τού επί τής καταστάσεως τής ότΐοίσς
ή εξέλιξις δύναται νά χαρακτηρισθή, σήμερον απολύτω!
στάσιμος.
Φαίνεται πιθανώτατον δτι είς την Κυβέρνησιν θά παρο
μείνη ό κ. Δεμερτζης άνασχηματιζομένου τοϋ 'Υπουρν£'
ου τού, ή θά ανατεθή ή έντολή είς τόν κ. Μιχαλακόπθϋ
λον.
Πάντως κράτει σήμερον αίσιοδοξία περί εξευρέσεως 41
μαλής καί γενικώς ίκανοποιητικής λύσεως όλως παραδό·
ξως δέ την τοιαύτην αισιοδοξίαν συμμερίζεται άνεπΐφ-1^
κτως, κατά σημερινάς δηλώσεις τού πρός τούς άντιπροσΰ'
πους τού τυπου καί ό Άρχηγός των Λαϊκών κ. ΤσαλδάρκΚ>
ΕΠΑΝΗΛΘΕΗ Ο ΑΙΑΑΟΧΟΣ
Σήμερον επανήλθεν έκ Λονδίνου δπου μετέβη διά την κη¬
δείαν τοϋ 'Άγγλου Βασιλέως, ό Πρίγκηψ Διάδοχος τοθθρά
νού Παΰλος,
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΤΕΑΝ
Κατά τηλεγράφημα έξ Ίτέας κατακ'λυσμιαϊαι βροχσΐ-σ"'
νοδευομεναι υπό ελαφρών δονήσεων έπήνεγκον νέας οθψ
ράς καταστροφάς.
Η ΙΤΑΛΙΑ ΚΑΙ Η Κ.,Ε.
ΓΕΟΡ, ΑΙΓ
Η ΕΚΚΑΟΑΡΙ2Ι2 ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΦΕΑΡΙΚΟΥ τοπικαί ειαησεισ
< Υπό τής Γενικής Διοικήσεως Κρήτης, παρεκλήθησαν οί άρμόδιοι πσρά Πρωτοδίκαις Είσαγγελεΐς δπως διατάξουν τούς κατά τόπους Είρηνοδίκας καί προβοθν άνευ άνα- βολής είς την ταχείαν άνακήρυξιντών μετόχων των Ταμεί ών Έφέδροον Πολεμΐστών Κρήτης. • Έξ άλλου έξαπελύθη πρός άπαντα τα ταμεϊα ή εξής έ- γκύκλιος: 'Επανερχάμενοι επί των ΰπ' αριθ. 8796(4. 4. 35 καί 20311) 12. 8. 35 Έγκυκλίων διαταγών Γενικής Διοικήσεως Κρήτης καί των είδικών πρός Εκαστον Ταμείον τοιούτων περί ταχεί¬ ας περατώσεως τής εργασίας άκριβοθς περιγραφής καί έκτι μήσεως των κτημάτων τού Ταμείου, έντελλόμεθα όπως κατα βληθή πασά προσπαθεία διά την ταχείαν εκτέλεσιν τής ερ¬ γασίας ταύτης. * η Έντός δύο μηνών άπό σήμερον δέον νά έ'χη λήξει ή έργα- Ν!"ΜΛΤΑ ΜΑΣ
»ΙΠ
ΐυνίΐ
■υτΑ
ΑΘΗΝΑΙ 5 Φεβρουαρίου (ίδ. τηλεγ. «ΤΥΠΟΥ» αριθ. 4057
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΣΤΑΣΙΜΟΣ
ΑΛΛΑ ΚΡΑΤΕΙ ΑΙΣΙΟΔΟ':
Αί ΒασιλικαΙ άκροάσεις των Πολιτικών Άρχηγών
χΐζονη ι, έλπίζεταιδέ δτι θά λήξουν μέχρι τής Παρσσκευ
δτε θά >>ληθή ό Πρωθυπουργός κ. Δεμερτζης όπως κατστο·
πΐση τόν Ανακτα επί των ένδεχομένων άποριών τού καί Λ
ποβάλη ι ήν γνώμην τού επί τής καταστάσεως τής ότΐοίσς
ή εξέλιξις δύναται νά χαρακτηρισθή, σήμερον απολύτω!
στάσιμος.
Φαίνεται πιθανώτατον δτι είς την Κυβέρνησιν θά παρο
μείνη ό κ. Δεμερτζης άνασχηματιζομένου τοϋ 'Υπουρν£'
ου τού, ή θά ανατεθή ή έντολή είς τόν κ. Μιχαλακόπθϋ
λον.
Πάντως κράτει σήμερον αίσιοδοξία περί εξευρέσεως 41
μαλής καί γενικώς ίκανοποιητικής λύσεως όλως παραδό·
ξως δέ την τοιαύτην αισιοδοξίαν συμμερίζεται άνεπΐφ-1^
κτως, κατά σημερινάς δηλώσεις τού πρός τούς άντιπροσΰ'
πους τού τυπου καί ό Άρχηγός των Λαϊκών κ. ΤσαλδάρκΚ>
ΕΠΑΝΗΛΘΕΗ Ο ΑΙΑΑΟΧΟΣ
Σήμερον επανήλθεν έκ Λονδίνου δπου μετέβη διά την κη¬
δείαν τοϋ 'Άγγλου Βασιλέως, ό Πρίγκηψ Διάδοχος τοθθρά
νού Παΰλος,
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΤΕΑΝ
Κατά τηλεγράφημα έξ Ίτέας κατακ'λυσμιαϊαι βροχσΐ-σ"'
νοδευομεναι υπό ελαφρών δονήσεων έπήνεγκον νέας οθψ
ράς καταστροφάς.
Η ΙΤΑΛΙΑ ΚΑΙ Η Κ.,Ε.
ΓΕΟΡ, ΑΙΓ


