148656

Αριθμός τεύχους

3

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ Α'

Ημερομηνία Έκδοσης

1/6/1942

Αριθμός Σελίδων

4

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΟΥ,,
    Έτος εκδόσεως Α'— Άριθμ. φύλλ υ 3
    ΔΕΥΤΕΡΑ 1· Ίουνίου 1942
    Τιμή φύλλου Δραχ. 10
    1ΙΤΜ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑΙ ΤΟΠΙΚΑΙ ΕΠΙΟΕΣΕΙΣ
    ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ Κ&Ι ΒΟΡΕΙΟΝ ΤΟΙΕΑ ΤΟΥ ΑΝ. ΜΕΤΩΟΟΥ
    Ό αγών είς την Βόρειον Άφρικήν συνεχίζεται. Βρεττανική άεροπορική επίθεσις κατά τού άμάχου
    * ί πληδυσμοΰ τής Κολωνίας.
    ΕΚ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΕ1ΟΥ ΤΟΥ βΥΡΕΡ,
    Μαΐου:
    ΙΤδ"Ανώτατον 'Αρχηγεϊον τού Φύρερ
    Ινακοινοΐ:
    Είς τόν κβντρικόν καί βό-
    Ιειον τομέα τοϋ άναιολικοΰ
    Ιετώπου ήμέττραι έπιδετικαί
    Ιοπικαΐ έπιχειρήσεις διεξήχδη-
    )αν επιτυχώς
    Είς την περιοχήν των με-
    Ιόπισοεν κατε<πρά<ρησαν κατό¬ πιν μαχών διαρκεσασών δνο Ιβδομάδας ύκό Ουγγρικήν Ιχηματισμών ισχυραί μπολσε- ιικικαί συμμορίαι. Ό εχθράς ΐπώλεσεν κατά τάς μάχας ταύ¬ τας έκτός τώ* ίαίχμαλώτων 1300 νεκρούς,; 21 πυροβόΛοι, )7 όλμους κα| πολυβόλα ώς καί πΛήδος πυροβόλων δπλων ρής χειρός καί πυρομαχικά. Κατά την μάχην τοϋ Χαρ- κώβ διεκρίδη ιδιαιτέρως έν κροατικόν σύνταγμα Έκ των ΰπολοίπων τής ήδη άπό ημερών άπό αέρος καί θαλάσσης έπανειλημμένως πληγείσης έχδρικής νηοπομ- πής είς Βόρειον θάλασσαν, έ- προξενήθησαν βλάβαι διά 6ομ· βών είς 4 έτερα έμπορικά πλοΐσ. Κατά τάς έπιδέσεις ταύ¬ τας έλαβον χώραν άερομαχίαι, κατά την διεξαγωγήν των οποί¬ ων κατερρίφθησαν 6 έχοικά διωκτικά τύπου Τόμαχαβη καί Χαρικαίηκ. Είς την Βόρειον Άφοικήν συνεχίζεται ό αγών· Γερμανι- κά καί ίταλικά διωκτικά καί βομβαρδιστικά άεροπλάνα κα· τέρριψαν 25 βρεττανικά άερο¬ πλάνα. Ι ιΕττικαιρα γεωργι|ά σέματα Ο ΘΕΡΙΣΜΟΣ Τό θέρισμα γίνείαι δταν ό καρ τος 'ιέν έχη πειά γάλα. Δηλαδή >ταν ψωμώση (δταν τόν ζουλάμε
    ό δάκτυλα καί δέν βγάζε-ΐ ύγρό)
    ο σ.τάρι τότε είναι κΐτρινο τελεί
    ις Ή έποχή αυτή στ6 μέρη μας
    : ίν αι τέληΜαΐου καί ό Ίούνιος.Με·
    }<μκέο ποικιλίες πρέπει νά δερϊ- ζωνται ένωρίτερα ν,ιατΙ δταν ώρι- ^ καλά άφ'ινουν νά πέση ένα .ιέρος τοΰ σπόρου. Πολύ πρώϊμος σερισμός μάς 5'ιδει καρπόν άψώματον άκατάλλη- )ν γιά σ'πόοον, έπΐσης μάς δυσκο ύ στόν άλωνισμό. "Αν γιά τόν ένα ή χον άλλο τό σέρισμα γίνη άργότερα |)ΐρε·άζεται μεγάλη προσοχή γιά ν" [αηοφύγυμε τό τίναγμα τού σπδ- |ρου Τό όψιμο οέρισμα έχει κινδύ- Ινους γιατΙ τα ποΚύ ώριμα σΐτάρια •Τινόζονται εϋκολα καί μπορεΐ νά Ιχάσωμε 10—20 ο)ο, ύποφέρουν πε- (ρισσότερο καί άπό τόν Λίβα. Γι' αύ· [τό καλλίτερα είναι, άν μάλιστά ή Ιέκτασις ποϋ πρόκειται νά δερισδή [είναι μεγάλη, ν* αρχίσωμε τό σέ- ιρπμα ενωρίς δχΐ δμυς κα'ι πολύ [ενωρίς άΚλά άμέσως μόλις ό καο· τος παύση νά έχη γάλα. Δεματίζο γρήγορα (έκτό; όν δερίσαμε μέ »">δετκή μη<ανή) καί άτλώνομε δεμάτια υερκές ήμέοες σΓΛχω Ιράφΐ ;<Ί'Ί νά ζεραβοϋν καλά, ώοτε Ι ν ό σι'όζουν στά δόντια. "ΐπειταά/ |πρόκ.ει'αι νά μείνουν πολυ καΐρό [οιό χωράφι πρεπει νά μαζεύω-ται [οά δυμ-^νιές, άλλοιθς νί> μαζεύ^ν
    ται σέ μικρούς αωρούς άπό 10 — 15
    ίδεμ'ίϊτια (τοτρένια) καί νά μεταφέ-
    ω^ται γρήγορα γι·ίΐ άώνι "ΐμα, για-
    Ή ί γοι ο'ι βροχές δέν προφοίινου/
    |νάβλάψουν τα δεμάτια καί Λπο-
    |<φει')νουε τό γύρισμα ποϋ κοστζει. Οϊ βροχές βλάπτουν τα θεριαμέ να οιτηρά περισοότερο άπό τ' άδέ ριστα. Ό λίδας 5έν πειραζει τα 8ε ρισμένα τόσο δσο τα άθο.;ΐ3τα Μέ τής δυμωνΐές ηοοφυλάΓτ^.^ε τα σιτηοά άπό τής βροχές καί τ'ι που· λιά. "Οταν κάνωμε συμωνιέ . πρέ¬ πει νά τής τοποδετοθμε σέ ψηλό μέρος γιά νά μή μαζεύωνται ΐα νέ ρά: ΝΊϊ μή τής κάμωμε πολΰ ιεγά λεςγιά /ά τελειω/ουν γρπνορα, πρ!ν μάς "^ρολ^βΓ) καμμιά βοοχή. (Συνέχεια είς την 4ην σελΐδΐι) ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΥΠΟ ΤΗΝ Π^ΟΕΔΡΙΑ^ .ΟΥ κ ΥΠιΥΡΠ), ΔΙΑΤΗΝΗ:ΚΡΤΡΩ!ΐ; ΤΩϋ ΣίΤΗΡΟΗ Είς μακράν σύσκεψιν Λπό την προεδρίσν τού κ. ΰηουργοΰ Γεν. ΔιοικηΤο0 ΚρήΓης καί συμμετο χή τού κ. Νομάρχου Χανίων καί των κ. κ. προϊσταμένων των οί κείων όιευθύν'>εων τής Γεν. Διοι¬
    κήσεως Κρήτης, κ ΔιοικητοΟ τής
    Χωροφυλ'ϊκής κ. Οίκονομικοΰ
    Έφόρου Χανίων καί κ. Προϊστα-
    μένου Γεορνικής υπηρεσίας, έξη
    τάαθη τό ζήτηαα τής συγκεντρώ-
    σεις των σιτηρών.
    Ό κ. ύιτουργός υπήρξε κτχτη-
    γορηματικός είς δ,τι άφορα την
    ανάγκην επιτυχίας της συγκεν
    τρώσεως χάριν τής έξασφαλίσε-
    ωςτοθόίρτου τοΰ άστΐνθθπλη
    θυαμοΰ χ,^ν πόλεων, καταστήσας
    ϋπέύθυνα κρατικά όργαΐ'α.
    Ώς δι! πιστώβη τό καθορ'σΐε^
    ποσοστόν ΰποχρεωτικοΰ τιαρα·
    κρα[ήμαιος είναι έλάχιστα επι-
    βαρυνηκον διά τούς καλλιεργη¬
    τάς τοΰ νυμοθ Χιχνίωυ, καί τού¬
    τω τω λόγω ό: ευ ένδοτικότη-
    τος θα έφα'ρμοσθίοσιν αί σχετι¬
    καί άίτοφάσεις τρΐς ά>'«κού'ριοιν
    τοΰ τόσον στερουμένου ττ.η9υ·
    σμοΰ των Χανίων.
    Παρά τάς ακτάς τής Μάγ-
    χης άπώλεσεν ή βρετΐανική ά-
    εροπορία κατά την διάρκειαν
    διωκτικών προωθήσεων έπιχει-
    ρηθεισών κατά την χθεσινήν η¬
    μέραν 2 άεροπλάνα. Πρό των
    άιιεών των Κάτω χωρών κα-
    τερρίφθησαν κατ' επίθεσιν ε¬
    ναντίον γερμανικήν ν."|οπομπής
    8 έχθρικίι άεροπλάνα υπό των
    δυνάμεων άα ραλείας τοϋ πο-
    λεμικού ναυακοϋ. Βρεττανικά
    βομβαρδιστικά διεξήγαγον κα-
    τά την τελευταίαν νύκτα τρο¬
    μοκρατίαν επίθεσιν κατά τής
    έΛωτερικής πόλεως τή. Κολω¬
    νίας, κατχ την όποιαν έμπρη-
    σιικαίκαί έκκρη.ιτικαί μόμβαι
    προεκάλεσαν μεγάλας ζ ιμί^ις,
    πρό παντός είς κατωκηαενας
    συνοικίαι, δημοσία κτίρια καί
    νοσοκομε^ία. Κατά την επίθεσιν
    τού -ίίμάχου πϊηθυσμοΰ στρε-
    φομένην ύπέσ'.η ό έχθρο; σο¬
    βαράς απωλείας.
    Νυκτερινός οιωκτικο, σχη-
    ματισμός υπο τήνύγεσίαν τοΰ
    άνιισΓραΐηγου Καμχοϋμπ·:ρκα¬
    τά τάς έπιχειρήαεις αύτάς εαχεν
    την 600ην όΐι5ι>/4τικν νυ.ιτερι-
    νή ν νίκη ν του,όλοχ,αγός Στράϊμπ
    την 25ην καί ύπολοχαγός Κν.ί-
    γ,ι Γήν ^Οήν τού.
    Εί; τό άνατολι;ών μέτωπον
    έα/,εν όλοχίας Στάϊνμπαΐε την
    83.ήν· έναέριον νί)οην τού.
    "ΠΕΙΝΟΥΜΕ,,
    ΜΊΟΥ "-Ν3Ε Α Ι ?Ε£. 31 —Κατ'
    > ίδήσεις έζ'^βίνας 1α3ζ χώοαν
    κατά την τελευταίαν συνε'δραο'-'
    τής κουβανικής αυγκΛή ου ά'ΐροα
    δόκητον ολι6ερ5>> ίπειοό5ιον. Έν
    μέοω ζωηράς αυζιγήαεως περΐ τής
    γ^ν1<'ής ακριβείας τος ζωής έττερύ γισαν αϊψνης έκ των ύπερώυν έ1 κατοντάδι,ς προ<ηρόξεων, έφ' ών ά νεγράφ>">ν το ά τερΐφράσ τος τί—
    εξής. «Πεινοϋμε. Κάτω οί κερδο-
    σ<όποι- Θέλομεν φού/ό ρίζι» <·υί άλλαι δια την κυβέρνησιν έλάκ'" στα εύχάοσΓαι απαιτήσεις, "Οττν ΰπάλη->ι τής άσφιλείας
    πρισ^ιάθηοαν νο συ\ό6ωοιν τούς
    των κατάπληξιν άν ιμί·τ^πο' 20ϋ ώ·
    πλισμένΐ) ' άατυ ομ<ώ/ έν πολιτι- κή περιβολή Η 3ΥΓΡΙΧ11 ΒΟΥΛ'Ί ΒΟΥΔΑΠΕ^ΤΗ, 31 Μαΰυ.- Ή ί3ιυλή ί'ΐ.?χισε τη ο χθεσινήν πυ- νεδ>ίασί.ν της μέ ϊ'ι» <ΐυζ'|Γριν τού υπό τοΰ ύ,τιυργοϋ τΓ|;γ'ορ γία; ΰ.τ )βλη^βν'ο; ιΐχ,'-Λΐου νόμου επ ατχύ ?ε ο; τ,Ι; ί.ταίΛ'" :ριώ ΠΡΟΣ ΜΙΑΝ ΕΝΤΑΚΙΚΟ- ΤΕΡΑΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΝ Χωρ!.; άμιφισβήτησι κατά χον περα- σμένο χοόνο οί αγρόται μας προσεπά¬ θησε να κιίμουν ο,τι μποροϋσαν γιά νά μην άψι'ισουν ουχε σπιθαμήν γής άκ.αλ- λιέργητον καί έτσι υπάρχει ελπίς νά έ- ξασφαλισθϊί διά τόν πληθυσμόν ένα μεγάλο μέρος των άναγκών τού είς γεν- νήματα, όσπρια κοί άλλα γρωργικά προί- όντα παρά τής δύσκολες συνθήκες που ευρισκόμεθα. Λυιο πμπ); <δέν συμβαινι-ί ότι περά- σαμε χήν άνηι^οριά πού είχαμε ν' άνε- βοΰμρ καί μποροΰμε νά ξεκουραστοΰμε. "Ισα ϊσα έχουμε άκόμη πολύ δρόμο 'μπρός μας νά κάμουμε καί πρέπει νά καταλάβουμε δλοι μας ότι κάθε σκέψις κάί)ε ενεργεια τοΰ άγρότου, τοΰ άγρο /τηματίου τοΰ άστοΰ ά; όμη πρέπει ν1 άφιι-ριόνΓται στήν παραγωγή. "Ετσι μό- νο &ά σοίί^οΰμε. Ιδιαιτέρα στό νησί μας ποί> αί συνθήκαι τής συγκοινωνίας μέ
    την ΉπεΙρίοτική Έλλάδα είναι δύσκολοι
    έπιβάλλεται νά αύτοσυντΐ,ρηθώμε σχεδόν
    άποκλεισΐι/ά μέ τα έδώ ύπάρχοντα μέσα
    τόσον όΐ'ΐ τα άπαραίτητα έτη τής (δια-
    χροφής μας όσον καί γιά άλλα άπαραίτη-
    χα ιϊιδη όπιος κάρβουνα καί κλπ.
    ιά τουτο έπιβάλλεται νά κπεκταθη
    ι)/οαΐ| περισσότερον εφέτος «πό πέρυσι
    ή καλλι.'ογρια τϋς γής μ«ς άκόμη καί
    ι.χήν μιχρυΐορΐ| γιυνια ^ιού ι,Τναί όικτική
    καλλιεργείας, όπως σέ με^ικές δασικές
    έκτάσεις πού ί)ά μποροϋσαν νά εκχερσο)-
    ί)οΰν, ο° τίς «γραναπαυσες, σέ έλώόεις,
    έκχάσεις, σέ έκτάσε,ις δενδροφυτει.ιμένες.
    Καί τοΰτο^θά χρειασθη νά γίνχι δχι μο-
    ν<ίχα έ(ρέτος, άλλα καί γιά πολλά άκόμη χρονια είς τό μέλλον (διότι δέν μποορΐ νά πό )(3λρψ[] κανίίς ότι ι'Ιά πε'ράση γρήγο- ρα ή έποχή των ϊσχνών αγελιίδοιν πού π,ερνάμε σήαερα ϋ ξηοοι χωματολύτροι καί τχί βυΐ'νιό- 5ας έκτιίσεις δπου αυται δέν είναι δυνα¬ τόν νά καλλιεργηθοϋν μέ τό άροτρο, πρέ- πίτΐ νά γεμίσουν άπύ προσοδοφόρα δέν- δρα τα ό τοΐα είιδοκιμοΰν σχό κλΐμα μας δτιος Γί.-χό άμυγδαλιές, χαρουπιές, εληές, κι/ρυιδΐί'ς, κ((στανιές. ιιουριέί κ λ.π. ν.ι ' τοι'τιι ί)ί ν(( π. οί μένομεν, δλα αΛο χό Κράτος πού κι3 υύτό βρίστετΐίΐ στίς ΐ(το')/^ΐΡζ τοτ κ<ιί έ'χει περιορισμένα τα αι σ<ί Πρέπει ό καίΐένας μας νά μην αΐ( ινπ. νά ■χ(ίνεται ουιε μιά σχιγμή πού Ι/ί έλευίΐερη ποΰ νά μην την άφιερώνει (ΐτήν π(/ραγο)γή. ' 1μ Ί/ι Γ'ν(ίγκΐ| δικος νά παραδεχί)οΰ- μ ιιΐ ι γ ' π-ριϋώπια χή^ επεκτάσεως τής καλλιεργειας είναι περιιορισμένα καί γι' αυτό ή προσοχή μας πρέπει νά στραφή σε μιά Γνΐατικώτερη έκμετάλλενσι τής γή- ΊΙ Γντκτική καλλιέργεκι τής γής |ΐ ι ι κΐ α (διικιΐι περισσοτί-ρο (<πο την ετ,ίΓ/ίχαοΐ των καλλιέργειαν. ί-)ά μοΰ πήτε ότι μιά έντατική καλ- /ι,' ιγίΐα /ρεκίιΐιται καί περισσότρρα καί ά(|>ί)ονι'π.ρα μέσα καί άροτριώντα και
    λιτάοματα καί πιο (διαλίχτούς σπι'ιρους
    -,ι π., κ.λ.π. Δέν μποριΐ βεβαία κανείς
    νά τ ο άονη'ΙΓι αύτό, άλλά δταν δέν μπο-
    ο ι , οδιασθοΰμΐ άπό δσα άνπφέ
    ραΐ' κ"_ιιι ιάνω πρέπει νά |ΐήν ιίφίνουμε
    κχιιιιιά κν,αιοίιι καί κάί^ρ μ,έσο ποο ιδια-
    ι) ι ι ιοϊι νά μή τό χοησι μοποιυϋμε.
    , ν ιιτορ.)ΰμε τα χιοριάρια μας πού
    Ηά οτ,ι-ίοουιιε οκίρι νά τα οργώσωμε
    π ιίν 'λίΐι, ό / 'ΐοΓις τής σ,τοοάς μιά κΐίί
    (> Ι >! | <| )Ο Δέ ν ποέπει νά ληιτμονάιΐί ότι, καί /ι'-τασιΐΜ άν χοησιμοποιήσουμε κιχ'ι ιδια- / / τ«! ι ι ι 'ί τ; άν |ΐά; <δ<ί>σουν, (δέν Ο ά
    411)γ ι ιιπ.νιοιιι καλή έσοδεία άν
    ιδ^ν , / η ι ι ο^ι ιΐν>|ΐενα χωράψια καί
    1
    Σελίς 2α
    «Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ»
    μρ τον καιρο τους.
    "Αν έχουμε λίγα χημικά λιπάσματα,
    ή καί καθόλου, άς κάνουμε ένα μικρό
    κοπροσωρό πό υ νά μαζεύωμε κάθε λο-
    γής κοπριά, άς μαζεύοομε σ' ένα λάκκο
    κάθε λογής σκουπίδια καί φυτικά ύπο-
    λείμματα πού μέ λίγο άσβέστη θά μάς
    δώσουν εξαίρειο λίπασμα. Όμοίως μπο-
    ροΰμε νά διαλέξωμε στό χωράφι μας τα
    καλυτέρα στάχυα νά τα στουμπίσωμε
    χωριστά καί έτσι θάχουμε σπόρο διαλε-
    χτό καί όσο μπορεΐ όμοιόμορφο. ΚαΊ
    όταν θά έλθτ^ ό καιρός τής σποράς καί
    θάχωμε καλοδουλεμένο τό χοιοάφι μας
    θά προσπαθήσωμε νά σπείρουμε πρώϊ-
    μα νά μή μάς βρίσκτ) ό Γεννάρης, γιατί
    άπό μίαν όψιμη σπορά δέν πρέπει νά πε¬
    ριμένη κανείς σπουδαΐα πράμματα στό ζε-
    στό κλϊμα μας, νά σπείρουμε γραμμικά
    νά σκαλίσουμε, νά βοτανίσουμε τα χω
    ράφια μας. Όταν κάμουμε όλα αύτά θά
    μπορούμεν νά έχοιμε ήσυχη την συνείδη¬
    σιν μας ότι κάναμε τό καθήκον μας πρός
    την όλότητα.
    Φέραμε γιά παράδειγμα τα σιτηρά
    άλλά όταν έχουμε ένα χωράφι ποΰ μπο-
    ρεϊ νά καλλιεργηθχί ποτιστικο δέν πρέπει
    νά κάμωμε ποτιστικές καλλιέργειες ποΰ
    είναι τόσες πολλές καί μποροϋμε νά έχου¬
    με δύο ή καί τρείς έσοδεϊες. Δέν θά κά¬
    μουμε καί στήν περίπτωσι [αυτή έντατι-
    κώτερη καλλιέργεια άπο τόν γείτονά' μας
    πού δέν ί)ά χρησιμοποιήση τό χωράφι
    τού ώς ποτιστικο ένώ μποροΰσε.
    Άν έχουμε χωράφια πού νεροκρα·
    τοΰν δέν θά μπορούσαμε ν' άνοίξουμε
    μερικά «ύλάκια γιά ν' άπομακρύνωνται
    σά νερά ποΰ περισσεύουν;
    Ή έργασία μας αύτη δέν θά πληρω-
    θη μέ μεγαλύτερη έσοδεία;
    Καί γιά τα δσπρια καί γιά τ'|άμπέ-
    λια, γιά τίς εληές καί τα όπωροφόρα,
    μπορεΐ νά πή κανείς ότι έχουμε μεγάλο
    περιθώοιο χρονικό γιά την έργασία καί
    την περιποίησι πού ζητοΰν σπό μας. Ή
    έργασία είναι ό πρώτος παράγων τής
    έντατικής καλ.λιεργείας.
    Είναι φανερόν άπό όσα εΐπαμε πά-
    ρα πάνω ότι έχει κολοσσιαία σημα-
    σία γιά τόν τόπο μας ό'χι μόνον ή
    επέκτασις τής Γεωργικής Καλλιεργείας
    άλλά Χ«ί ή εντατική καλλιέργεια 'τής
    μας,
    Γι' αύτό πρέπει οί καλλιεργηταί νά
    μή παραλείπουν κανέν μέτρον καί καμ¬
    μίαν εργασίαν πού μπορούν ν' αύξήσουν
    τάς έσοοείας των.
    Βαθυτερα όργώματα, μέ σβαρνίσμα-
    τα κοαριές καί παντός εΐδους φυσικά
    λιπάσματα, χημικά λιπάσματα όταν ΰ-
    πάρχουν, καθαρό σπόρο, γραμμική ^σπο¬
    ρά καί σκαλιστική καλλιέργεια, βοτανί-
    σματα καί σκαλίσματα γενικώς των γεν-
    νημ'ίτων καί όσπρίων, ποτίσματα καί
    «ποστραγγίσεις των γαιών, πρόληψις
    καί έίΐιμελής καταπολέμησις των νόσων
    των φιτών καί ζώων, κλπ. πρέπει νά
    έχουν γενικήν εφαρμογήν καί νά μην
    παραλεί το)νται άπο κανένα άγρότην.
    Οί αγρόται μας μέγιστον συμφέρον
    έχουν νά έ.ντείνουν τίς προσπάθειές τιον
    {,ιά την βελτιωμένην καλλιέργειαν.
    Αί'το επιβάλλει φνσικά καί τό συμ¬
    φέρον τονς άλλά καί τό συμφέρον όλης
    τής κοινωνίας, ή όποία χωρίς έντατικήν
    προσπάθειαν καί εργασίαν είς όλους
    τοίς παραγωγικούς κλάδους καί ιδίοος
    είς την γεωργίαν θά υποστή τάς μεγα-
    λυιέοας στερήσεις. Άλλά καί υλοι οί
    πολίται έχουν καί αύτοι άμεσον καί έμμε-
    σον συμφέρον νά ένισχΰουν τυύς παρα-
    γωγούς είς τάς προσπαθείας τ(ον μέ κά¬
    θε τρόπον.
    Αί περιστάσεις είγαι τόσον στενό-
    χωροι ώστε όλοι πρέπει νά Ρπιστοατεΰ-
    σ<«μεν τον εαυτόν μας γιά πολλά χρόνια ιΐκόμη ^ρος έϊοικυνύμηοιν καϊπαραγοογήν όσον τό δυνατόν περι σσοτέρων άπαοαι- τήτιον τροψίμο)ν καί άλλίον άναγκαίων διά τύν βίον εϊδών. ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΠσρακαλεΓται ό γνωρΐζων τί περί τήρ τύχης τοΰ Νικολάου ΓπυρΙδωνος Ήλιόκη έκ τυθ χωρ ου Σαϊτοθρες Ρεθύμνης νο εΐδοποι ήση τό γοαφεία μας ή την οικογένειαν τού ε(Γ τό ως 6νω χορίον. Ούτος ήτο αίχμάλι - τος είς Αθήνας, ασθενήσας δέ εισήχθη ε{γ νοσοκομείον, έξ οδ εξήλθε την ϊοην Ία- νουαρΐου τρ. Ε. "Εκτοτε άννοείται ή τύχη τού. Ό γνωρΐζων τι περί τούτου θά προσ' Φέρη μεγάλην εξυπηρέτησιν εάν είδοποιή- ομεσως. ΑΓΡΟΤίΚΗ ΖΩΗ | ΡΠΙΚΑΙΡΑ Ατ' τή ζωή τοθ χωρίου ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΠΑΙΡΝΟνΝ ΤΟ ΑΟΥΤΡΟ ΤΟΥ.... Τό παραλιακό χ«>ρ! > εχει σωστό πανηγΰρι
    σήιιερα. Πάνε τα πρόβατα, στή θάλασσα νά
    πάοουν τό λουτρό τους ! _ _
    Νά καθαρισθοΰν ά.τ' τή σκόν») κι' απο
    τί; β ρ ώ μ ε ς τής στάνης· Τί. _μύ
    νο υ'ι άνθρωποι πρέπη νά λούζωνται ; Τα
    ζώα άχι ; "Ισια ίσια κάί>ε έξελιγμένος κτηνο-
    τροφός τώχει νοιώση βαθειά στή πημερινη
    έποχή πώς δσο περιποιειται, τό ζώο καί τό
    διατηρεί καθαρό, τοΰ αποδίδει περισυύτερα.
    Ή άκαθαρσία πάντοτε προκαλεί άρριόστεις
    ποΰ συντομεύουν τή ζωή, ή καθιστοΰν τό
    ζώο μίζεςιο....
    Άπό πολύ πρωί ξεκινά τύ κοπάδι κατηφο-
    ρίζοντας πρός την άκρογυαλιά. Μαζύ μέ τούς
    τσοπαναραίους έχουν έ.-πσΐρατευΦή καί δύο
    τρείς γνωσΐοί νά βοηθι'ισουν. Δέν είνε βλέπεις
    μικρό πράγμα νά λουστοϋν τόσα πρόβατα.
    "Οχι βεβαία όπως θά νομίσουν μερικοί νά
    μποΰν απλώς μεσ' τή θάλασσα, άλλά νά πλυ-
    θή καί νά καθαριστχ) ιδιαιτέρα κάθε ζώο εί.
    νέ κόπος, δχι. εΰκαταψρύνητος.
    Τα πρόβατα βελάζοντας ολο ένα προχω-
    ροθν κάπως άναποφάσιστα σήμερα. Μά, γιατί
    τα πάνε άπό άλλο δρόαο; Νοιώθυυν ότι κάτι,
    έξί'.ιρετικό συμβαίνει, γιατί άλλωστε αυτή ή
    συγκεντρώση; τόσος κύτμος;
    Άλλοτε τα έφθανε μονάχα ή συντροφιά
    τοΰ τσομπάνη γιατί σήμερα ολη αυτή παλαιά;
    Ασφαλώς κάτι συβ ιρύ, θά συμβαίνε'ΐ. Τ«ό-
    νοιοιθαν. ΤΊ ομιος. Τό ΐτροβατίσι,ο μυαλό τους
    έ(ο^ έκεί έφθανε. Δέν ήταν γιά μεγάλες συλλι')-
    ψεις ή τολμηοές ύποθεσεΐίφ
    Μόλις άρχισε ό ήλιος νά στεληι φωτεινά
    φιλήματα στά γύρω καί στ' άπέναντι βουνά.
    Πρόβατα καί άνθρωποι ε·1χαν ((ί^άσει στήν ά-
    κρογυαλιά.'Απέί>εσαν τι'ι πράγματά τους. μιση-
    ξεγυμνο')θηκαν μερικοί κΓ άρχισαν άπ' την «μ
    μονδιά νά προσπαθοΰν μέ φωνές καί μέ πε-
    τρε; νά τα βάλουν στό νερό.
    Φο>νές δμως στριγγέ; διαμαρτυρίες υι|ιιύθ-η-
    κ«Λ·. Μπέ—Μπέε φωνά'ςουν ολα σάν νάλεγαν.
    Ά, γιαΰτό μάς ψέρατε έδώ; Μάς ριοτήσανε άν
    έ'χιηιμε λόγους συγγενείιις μέ τί) ύγρό αϋτο
    στοιχεϊο; Εμείς είμαστε δντα τής στερηάς, τού
    βοινοΰ, κι' όχι τής θαλάσσας. Τί -θέλετε νά
    μάς: πνίξετε; Καλυτέρα όέν ήταν νά μάς σφά-
    ζατε; Θά τελεκόναμε μιά (Τ,ρα γρηγορΐότερα
    τύ προορισμό μας. Δέν βαρυέσαι όμΐος. Τί κα-
    ταλαβαίνουν, τί νοκόθουν οί ά"νί)·α<»ποι άπ' τή νλώπαα των προβιίτοιν! Γι' αύτό μέ σφυρίγματα καί μέ πριιτροπές, ολο καί τα εσπρωχναν πρός τή θτίλασσα. Τότε γιά πεϊσμα μερικά σάν νά ήσαν συνεννοημένα, ξεκοψαν άπ' τό κοπάί)ΐ μ' έπικεφαλής ενα κριΰ, κι' άρχισαν νάνεβαίνουν τίς πλαγιες. Το- τε Ηρχισε ενα θεότρελλο κυνηγητό άνί)·ρώπων καί ζώο>ν. Ό ά(ρέντης καί άρχοντας τής στά-
    νης πού ήταν μαζύ έδινε διαταγές άνακατωμέ-
    νες μέ βρισιές. Άπ' έκ«ϊ τρέχα βλάκα... Ρίξε
    πε;τ,)ες Μοϋργο. Βρέ τα άτιμα. τι Π., . . τα
    έρημα. άλλΐ] ψορά δέν χϊ> έ'καναν αύτό. "Υστε-
    ρα άπό πολύ κόπο κατάφεραν' δλοι νά στριμώ-
    'ξουν τούς τετράποδες δ^απέτες ατό χοΰφωμα
    τοϋ βράχοΐ' δπου εΐχαν /.αταιρέρει έν τφ μετα-
    ξύ νά ^ΐταλιάσουν τό ύπόλοιπο κοπάδι. Τότε
    τ' ('ίρπαξαν ένα—ένα κιιί τάβαζαν μέ τό ξόρι
    στύ νερό καί τάπλυναν. Φωνές κ' έδώ κακό!
    Δέ βαρυέσαι ό άνΙ)·ρ(ι>^ος είναι έκδικητικύς.
    Τους βουτοϋσαν τύ κΐ'ψάλι στό νε·ρό καί τούς
    έκο^αν τή φωνή.
    Νά μάίΐουν αλλΐ] {^ο^ά νά |ε<(»εύγουν. Τ' ά'(|ηναν κι' έβγαιναν κολυμπώντας έ'ίιυ μ' <1- πελ.τισμε!να βιν.,'σματα γιύι τύ κακύ πού τα β^)Γκρ. Σΐαμοτυΰσαν γι ι μιά στιγμή σάν με- ι)·υΓμένα, τίναςαν τα νεηά άπό πάνΐο τους κι' έτρ χαν νά βροΰν τού; συντρόφους τ(«ν πού άπελάμβαναν τό 0·ε:αμα τοϋ άκούσιου αύτοΰ λοι ροΰ. }ΐέ λίγο, σΐεγν ιιμένα έ'βλεπαν πώς τό μαλλί τοις άπ>) κεραμόδι εγεινε κάιασπ^»),
    "Επειτα έννοιωί)·αν μ^ά ει'ιεξία, μιά έλαφράδα
    οτό κορμί τους.
    Τότε παρ1 όλη τ 11 ν ατε:λει<ι τοΰ ζωο'ιδικου μυολοΰ τυ)ν άρχισαν νά νοκόθοιιν πώς τύ ζώο αϋτύ π.)ύ τα κυβερνα καί λέγεται άνθ-ρωπος 1 εχε1· στιγμές πού ένδιαΐρέρεται γιά τύ καλύ τους. ΊΆΚΗΣ ΛΚΡΙΤΑΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Έξήλί>εν εις περιοδείαν άνά τάς Ε¬
    παρχίας Κυδωνίας, Κισσιίμου καί Σε-
    λίνου ό είσπράκτωρ τής εφημερίδος μας
    κ. Εμμανουήλ Τζανουδάκης έξουσιοδο-
    τη ιένος παοά τής Δι;υί)ΰνσεο)ς όπίοςένερ-
    Υ·|θ[| την είσπραξιν οφπλομένί-ον συνιδρο-
    μών καί εγγοάψιι νέους συνδρομητάς.
    Παρακαλούμεν τους κ κ. συνιδρομητάς
    καί αναγνώστας μαςόπως τόν ουντρέξουν
    ειςτό έργον τού.
    (Ή Διεύθυνσις)
    μ<ις !}ΗΗ ταυτοΐΐ); επ' ονόματι Παναγκύ- τυυ ΛΙπΟ,,υ, κργατι//)Μ. Παρακαλεϊται ύ εύ- ^ιονοπως)τήν παραδιί)Γϊη είς τα Γρα " η τον Αστυνομικόν Σταθμόν "Λγ )ρί. ΚΡΗΠΚΕΣ ΙΥ1ΧΝΤΙΝΑΔΕΣ Σάν ϊή φιοθιά τοθ πιπεριοϋ μ' έ/.αψε τό φιλί σου κι' ό νοΰς μοί) στά βουνά κράτει γι" άγάπη έ!)ική σου. "Οσ' άστρα έχει ό ούρανός καί φύλλα τό σπαρμε'νο τόσες φορές νά σέ <{ΐλώ την ('όρα δέ χορταινω. Βασιλικό πρασές-πρασές θά στρώσω ν<( κοιμάσαι νά κόβγεις νά μυρίζεσαι «,' έμένα νά 0·υμάσαι. κι Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ Πόσην απλήν ζιοήν και_ ποιύ σιμά πρύζ την φύσιν ζοϋν οί χωρικοί. Κουρασμένοι άπό τό μεροδοΰλι, με την ")ύσιν τοϋ ηλίου κα'ι τό άκουσμα τοϋ εσπερι- νοϋ, γυρίζουν μέ τό «λέτρι των καί τα κτήνη «όν, άποτίλούμενα άπό προβατίνες ή αΐγες καλοβοσκημένες πρός τό κονάκι των, γιά νά δειπνήσουν υστερα άπό τόν κάματον τής ήμέ- ■ )(ΐς, ενα δεϊπνο λιτοδίαιτον, πού μυρίζει. τερισσότερον σκόρδίΐ/, κριιμμύδι, καί σαλα- εικά. * Όλοι έργάζονται λίγο πολύ έχοντος _ ύπ' 'ίι|Ίν Τίον ΰτι «ό μή Γρ; αζ'Ίμενος μηδέ έσ*ιέτω>
    Τα σπιτοκια τους καλοασβεστωμένα, νοι-
    <οκυρευμένα, σάν άσπρες περιστέρες φαντά- ςουν άπό μακρυά. ^ ( ΟΙ κοπέλλες ροδοκόκκινες λιγερές, έχουν όλην την φροντίδα τοϋ νοι·Λοκυριού, κα'ι την ('όραν τήςσχολής των ύφαί,Όυν είς τό ά$γα- ..ειό, σιγοψυθυς>ίζοντας έ,'α τραγοΰδι.
    Φροντίζουν γιά τίς κότες, ταΐζουν τα πε-
    οιστέρια καί ένδιαφέρονται γιά τό γουροϋνι,
    .Μύ κάθε σπίτι φρονείζει νά έχη ώς επι τό
    .τλεϊστον, καθ'ας καί τα κουνέλια. Τότε μόνον
    ι πιστρατεύονται γιά άγροτικές δουλειές, δταν
    ιΐναι θερισμός, ελαιομάζίθμα, τρυγητύς.
    Κάθε -δειλινό είς την βρύσιν τού χωρίου
    ή τό αΰλάκι μαζεύονται ό'λες αί κυράδες, άλλη
    "■ά γιομίστ| την στάμνα της νερό, άλλη νά πλύ-
    ν!1 τα χορταράκια της, κα'ι άλλη τέλος νά ξε-
    βγάλη κα^να ροΰ/,ο στύ καθέριο νερό.
    Τύ δειλινό είναι θαυμάσιον. Εύχαριστεΐ
    ιιαΐ τύ μάτι καί τό αΐιτί. Άκοΰς τό κύαμα των
    [ίατράχοη1, τάς ύλακάς τ.ολ' σκιΊκίον ·*ηϋ γ~χι*>-
    βλέπουν τα ζώα έπιστρέφοντας «πό τούς άγ-
    ρούς, τα βελάσματα των προβάτων, πού πάνρ
    ', ιά νά σβύσουν την δίψα των μετά την βοσκήν
    των πού επέφερεν ή καϋσις τής τροφής των είς
    ιύ στομάχι τίον.
    "Οταν δέ άπλώσει καλά ή νύκτα τύ μαΰρο
    ;.έπλο της, όλος αϋτός ό θόρυβος σβύνει γιά
    νά τόν διαδεχθή μιύ σιγή.
    Μόνον πότε πότε άκοΰς κανένα γαύγισμα
    >.αί την έκ περιύδων ατρι,κιάν φωνήν τής κου
    κουβάγιας πού είναι τόπον πένίΗμη.
    Τύ πρωί μέ την ροΊοδάκτυλον αύγοΰλα,
    ·, αί έχοντας τύν αϋγερινύν γιΐ ρωλόγι τους, ση
    κόνονται γιά νά έπαναλάβοιιν την ιδία ζθ)ή,
    κου είναι τόσο σεβαστί] οέ μας τούς κατοίκους
    των πόλεο>ν, γιατί είναι η πρώτη καί κυριώτε-
    '(.·η τέχνη τής άνθριοπότητος.
    "Ετσι κυλά ή ζοιή των ήρεμα, ήσυχα, πού
    ιύν χρόνο σημειώνει κάι>ε Σάββατον ημέραν ό
    γλυκόηχος κτύπος τής καμπιίνας καί τό θιιμια-
    ιήρι τής γειτονειάς. Τότε ΰλοι καί ολες φροντί-
    ίουν καί κάνουν γενικήν καϋ'αριότητα σπιτιών,
    ( ίιλυιν καί άτόμο»ν κπί μέ τα σκολινά των πη-
    γαίνουν την επομένην ν,Ί άκούσουν την θείαν
    / ειτουργίαν.
    Μίμης Ιωάν. Κόρακας
    Χανιά
    ΚΟΙΚΩΝΙΚΑ
    —'Αμοιβαία ύπόσχεσι-
    'Ο κ. Γιώργος Ζιμπάς καί ή χαριτωμένη
    .άς Μαρίτσα Αλεξίου έδωσαν αμοιβαίαν ΰ-
    χεσιν γάμου. *
    Όλόθερμα συγ/αρΐ)τήρια.
    Γ. ΖΛΣ
    ΧΡΙ1Σ1ΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
    Γιά τόν ήλιο
    Γιά ν' άνακουφηθητρ άπύ τύ κιίψιμο κ,ΰ
    ι λίου πού πολλές ([ορές ψλογίζει τύ πρόσω-
    : ό σας. τρίβετ; το μέ τό παρακάΛο μϊγμα.
    Σέ μισύ φλιτξάλΐ γάλ.ι ρίίετε μερικές
    (■ταγόνες ;Γ·δι κπί ά(| ήστε το στί] (('ωτιιί νά
    = 'ΊίΙΙ-
    Τό νέλοιο
    Τύ γι λοιο είναι ή μεγαλύτερη ονακούψι-
    σις τοΰ άνθρ(ίιπου. Παρά ταυτα δτ;ιν βρισκό-
    !-εθα σέ συναναστροφές ποε:.τει πιίντοτε νά
    ι υγκρατοΰμε τα άσκοπα καί -ταρατεΓΐιρ,ίνα
    ■'έλοια ίδίο)^ οίαν σιινοδεύΐι,νται μέ φωνέί, έ-
    "ΐίΓθΐνιΊματα καί χειρονομίες, γιαά τύτε δίνο-
    με την έντύππισι πόι; δέν ξέρομε ν ι <ριρ«Ίμε- ι'Ια. Όταν δμοις δέν ^Ιναι δυνα:ύν νά' συγ- ;:ρατι'|ΐιι)με τα γέλοια μα., τότε π ιέπει νά ψέ- (.ωμρ τύ χές.ι μας ή τό μΐίντΓ)λι μας οτό στό- μα, γιαΐι δίν ύπάρχει άηδέσΐερο πράγμα άπό τοΰ ν;) κρατοΰμε άνοικτύ τό στόμα μας ά.τι'- νο,ντι ενός ά'λλυυ. ·1·τ:0 την προεδρίαν τοΰ κ. ν συνήλθε είς τό Διοι- χητ^ μέγαρον Χ«ακεψις των οίκείω· Τμηματαρχών των Πια- φόρων υπηρεσίαν, τού προκΐτα- Γένου ·5ή? Γεωργικής υπηρεσίας ^1 -,,5 Διοικητοδ τής Χωρο φυλ**ής *β/οληθ·ϊσ* μέτο ζή- τημ* τ^? συγκεντρώσεως των ηρί»7· , „ •Ο"· ύπουργος ετόνισεν Οτι ή έπιΐυχία τής συγκεντρώσεως ρέπδΐ ν* εΙν»ι άπόλυτος, κατέ¬ ύ ρέπδΐ ς τησε Γ>έ πρός τουτο ύπεύθυνα
    άμόΠια διοι/ηΐΐκά καί 4στυ
    μ δργανα.
    »§5ν τγ5 έξονυχΧσει τού ζητη ·
    ματος ύπεγραμμίσβη^δτι τό κα-
    θοριίθέν ποσοστόν ύποχρεωτι
    κης καρ1»κρατήσεως Πέν *ηοτβ·
    λεΕ «ίσθητήν έηιδάρυνσιν δια
    τούίκ*λλιεργητίις, δκκστος των
    οποίων Οά Πώση ϊν« μικρόν μό¬
    νον μνέρος τής παραγωγής τού
    νά δημιουργηθή *>ΰτω έν τφ
    μ'.« ποσότης σίτου πρός
    των /»τοίχων
    &:
    των πόλεων.
    'Ο) άστι»Όί πληθυσμός ύπο-
    φίρβι έξ ελλείψεως ίρτου άπό τό
    ο·»ν ^"»η χρόνον κ*ι Οά ήτο αύ
    τόχρημ» ένχλημχτικόν ν* μή
    λάβη έΌτω *<χΊ ψ,,χία έκ τής νέ- *ς *το3ε6*ς διότι έ ν εγίνετο τοΰΐο. θά ήτο ώ; ν« αφίνετο έκ συνίΐ^ήσεως νοϊ υποστή τόν έ» πεί»ης θάνατον. Έξ άλληλβγγυης,λοτπόν, καί έξ Λ.Ορωπιστικών »£σθημάτων όφείλει κάθε π*(>*γο>γός νά χο·
    ^>ηγήσ/) προθύμως *αί «γογγύ-
    στως τό ανάλογον ποσ«»στόν αί·
    τού. "Λλλωπτε, αν ευρεθή τες
    νά αρνηθή ή θελήση ν' αποφύγη
    είτε 4*όμη προσπαθήση ν' απο-
    κούψη ήν πραγμ».«ΐικήν πττρα
    γωγήν τού «>ι4 νϊ χ'»ρη;ήιη Πύο
    ή «έντε ό«ά?»ες ολιγώτερον θά
    υποστή τάς ΐύσ:ηρ&ς συνεπείας
    τή; π*ρ*β4 σεως ίή^ σχβτι»ής
    Ηικτάξεως. Ύϊ- αρμοδία γρα-
    φε;» χατέχουν λεπτομερείς κ*ί
    όνομαστικάς κ* τ ι στάσεως περί
    τή; καθ* έκαοτ* παραγωγής καί
    ποπα Ίπόχρυψις ή υπεκφύγη κα¬
    θ (ΐτοι.τιαι ά8ΰν»ϊ(ις. '
    #:
    Τής έποχής
    ΑΙ ΕΡίϋΣΙλί ΤΟΥ ΓΕΟΡΓΟΥ
    Άρχίζει ή σύναξις των όσπρίων καί
    ποωίμων σιτηρών. Τό {1-έρισμα πρέπει
    νά '/ίνεται μιά ('όρα γρηγορώτκρα, Τό
    σιτάρι νά θερίζεται λιγάκι πρίν ωριμά¬
    ση καί όχι άμα ξεραθοϋν εντελώς τα
    σπυριά. Διαλέγομε τα πιό εϊίρο)στα καί
    γερά στάχυα καΐ τα τοποθετοΰμε χωρι-
    σιίί Ποοσοχή: τα δεμάτια νά γίνουν στίί-
    βες, τσερένια, Λστε άμα βρέξη νά μ^;
    βςιαχονν όλα μ«ζί. "Οσα καλαμπιίκια
    οΛείραιιε σέ ποΐιςΐτικά χωράφια τα σκα-
    λίζουμε καί τα βοΐανίζομε. Καλό είνε νά
    σπείρίομε καλαμπ Ίκι γιά τα ζώα μας.
    Σ/αλίζουμε τα ιιπαμπάκια. Θερίζομε τα
    σκαλιστικά σιτάρια καί κάνομε σύγκρισι
    μέ τ' άλλα σπι.ρτά. Βοτανίζομε δίχως
    εςαίρεσι όλα τα καλοκαιρινά φυτά καί
    προ παντός τα ^ορεινά χωράιρια. Γίνε-
    ται η καΰσις των καλαμιών πού άφ' ενός
    μέν λιπαίνει την γήν καί άφ' ετέρου κα-
    τασιρεφει τα απϊομιπα των παρασίτων.
    «Π ΑΙ1ΌΤ1ΚΗ»
    'Κβδομαδιαία ένΊοιις «ΠΛΡΛΤΙΙΡΗΤΟΥ-·
    νΐΕΐΜΐιινπ'ις- ,ι ΛχποισΓι'ι;- 'ΥτρύΟυνο;
    Γ. Λ· ΜΠΡΕΔΛΚΠΣ
    ϋθφ.-ΐα -Τΐ'.τογραφίία : Σηΐ'ριι.Λή -'·_'
    Τΐ|λέφ. Γ).;! Ι
    -ΥΝΛΙΌΜΛΙ·: Έτιισία Λοιι/ 11 μ »<» 'Εϊαμηνος"· ·»ΙΜ· '»ΐ|μ(ον, Κθ!.νοτΊτι»ν, Τραπ^.ώ.'. Γεωργι: <ι.ν — υνετο»ι>ισμΛν καί Νομικών έΊ' γ'·νει ποοιι ΐ·ι
    ώ.ιων έιη,ιία θραχ. 1(Χ)
    »Ϋ
    ' ·*..
    "Ν,
    ί1;
    Ίνΐ-
    Σελίς 3η
    «Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ»
    Λ Μία πρωτότυπος Κοινότης
    - ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΧΩΡΙΟΝ ΤΟΥ ΜΕΛΑΟΗΤΟΣ
    ΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΙΑΣ
    , Λ# Μία των σπουδαιότερον προϋπο-Ίέ-
    ,κ. σεων διά την μελλοντικήν ανάπτυξιν καί
    :ών πρόοδον τοΰ γερμανικοϋ χωρίου είναι ή
    1<Χ. πραγματοποίησις ενός ύγιοϋς εδαφικοΰ χ%_ συστήματος. Ή έθνικοσοσιαλιστική α¬ ί άς Υροτική πολιτική έπιδιώκει την θέσπισιν ρο ■ ^νο? ν^ου άγροτικοΰ δικαίου, ρυθμίζον ζή. τος αποκλειστικώς τάς σχέσεις νομής καί ;ών κατοχής καί μιάς δικαίας κατονομης των μεγάλων γεωργικων κτημάτων, δημιουρ- οτι γουμενου ούτω ενός μεγαλυτέρου σριΐ>μοΰ
    ίω- μικροτέρων καί μέσων τοιούτων, κατανε-
    ιχέ. μο>μένων είς ολόκληρον την χώραν και
    ιινα δυναμένων νά παράσχουν τα μέσα δια-
    Βτυ τροφής καί συντηρήσεως είς τόν άγρότην
    ΐίαί την οικογένειαν τού.
    τή . Ή δικαία καί ύγιής αυτή ρύθμισις
    κα- των έδαφικών προβλημάτων δέν κατέστη
    Λϊ6 δυνατόν νά πραγματοποιηθή είς όλόκλη-
    >τβ. ρον τό Ράϊχ, διότι κατά τα παρελθόντα
    Γ;^ Ιτη διάφορα ζητήματα σχέσιν εχοντα μέ
    ιήν κληρονομικήν διαδοχήν των άγροτι-
    κών κτημάτων, άπχίτουν την άμεσον λύ-
    θιν των. Ιδιαιτέρως είς τάς επαρχίας
    'κείνας είς τάς οποίας ίσχύει ή ελευθέρα
    [ου διαθέτου βούληοις περί κληρονομίας
    ιών γεο)ργικών κτημάτων, ώς π. χ. είς
    ιό Μπάντεν καί τό Ζάαρπφφλτς, παρεΐ-
    ε καί παρέχει δυσχερείας ό διακανονι-
    >μος των έκκρεμών τούτων ζητημάτων.
    Εειρά όλόκληρος δεκαετηρίδων, μιάς ά-
    :ωλύτου κληρονομικής διαδοχής, διεμόρ-
    ρωσε γεωργικά κτήματα, κατατετμημένα
    ις μικρότατα τεμάχια γής, άδυνατοΰντα
    ά διαίτρέψουν έστω καί μίαν διμελή
    ιΐκογένειαν.
    Χαρακτηριστικόν τής τοιαύτης ελευ-
    Ι-έρας διαθέσεως υπήρξεν δ σχηματισμός
    ,ικρών καί στενώς περιωρισμένων χω-
    ίιον καί έ'τι μικροτέρων καλλιεργησί-
    ,<ον έκτάσεων. Τα γνωρίσματα ταυτα, νήκοντα εις την παλαιάν κεφαλαιοκρα- ικήν εποχήν, κατά την οποίαν ό άγρό· ής είχεν άφεθ{) είς το έ'λεος τοΰ Θεοΰ ών τοκογλύφων καί κατ' εύφημισμόν γροτικών Τραπεζών, εγκαταλείπουν ήν θέσιν τοιν είς την νέαν εποχήν, χα- «κτηριστικά γνωρίσματα τής οποίας Ιναι: άνέγερσκ τή κρατική άρω· η, έπιβλέψει και ύποδεΐξει ά- ροτικών συνοικισμώνι έκπλη ιούντων Ολας τάς άπαιτήσεις ής συγχρόνου έποχής. Εάν κανείς διασχίσχι τάς διαμορ ιουμενας αύτάς επαρχίας, διακρίνει τα ρώτα άψευδή τεκμήρια τής νέας διά αν άγρότην έποχής. Έν στενή συνερ- ίΐσία αί άρμόδιαι υπηρεσίαι καί έντε ηλμέναι αρχαί μετά τοΰ ύπουργείου τοϋ ^πισιτισμοΰ, έπεξεργάζονται εν δλαις ών ταίς λεπτομερείας τα σχέδια. "Ολα ρευνώνται καί έξρτάζονται μετά μαθη- (ΐτικής ακριβείας: πάσαι οΐκογένειαι θά τι;γασί)οϋν, είναι ίκαναί διά γεωργί¬ ας εργασίας, ή παρεχομένη έκτασις ίν«ι άρκετή διά νά παράσχη τα μέσα υντηρήσεως τής έν λόγψ οικογενείας αί άκόμη ποΐαι επιχειρήσεις, βιομηχα- Ιαι, ρπαγγέλματα κλπ. είναι δυνατόν νά εύημερήσουν εις τό άναδιαμορφού- μενον αύτο χωρίον; Τίποτε είς τό νέον σύγχρονον χωρίον δέν επιτρέπεται νά φυτοζωή. Χωρίον, άγροί, οΐκήματα, βι- ομηχανίαι, έπαγγέλματα καί έπιχειρή σεις, τα πάντα ΰποβοηθΌΰν καί συνερ- γάζονται διά την καλύτερον των χωρι- κών διαβίοοσιν. Ούσιώδες συστατικόν στοιχείον διά την διαμόρφωσιν τοϋ παλαιοϋ περιωρι- σμένου χωρίου είναι ή κατεδάφισις των σεσαθρωμένων κατοικιών, ή εΰρυνσις των μικρών καί ή ανέγερσις νέων δυνα¬ μένων νά περιλάβουν ανέτως την οικο¬ γένειαν. Αί καλλιεργούμεναι υπό έκά· στής οικογενείας έκτάσεις, δέον, κατά τό δυνατόν, νά είναι συνεχόμεναι και ούχι είς διάφορα άπομρμακρυσμένα αλλήλων μέρη, πρός αποφυγήν άσκόπου χρονο- τριβής. Τουτο έπιτυγχάνεται διά τής έ- ξαγοράς ή τής άνταλλαγής. Τα πάντα καταμαρτυρούν την τελείως διαφορετικήν όψιν τοϋ χωρίου τής αυ¬ ριον. ΕΊ: τό μέσον ευρίσκεται ή πλατεΐα, ένώ εκατέρωθεν εγείρονται αί έκκλησίαι, τα σχολειό, ό οΐκος τοΰ κόμ,ματος, τό Δημαρχείον· ή τό Κοινοτικόν καταστή· μα. Διά τα έργοστάσια βιομηχανίας καί έπαγγελματίας λαμβάνεται εΐδική πρό- νοια όπως στεγασίτοΰν είς ιδία ντίρια. Έπίσης διά τούς ύπαλλήλους, τούς δι- αμένοντας μονίμως είς τό χωρίον, τούς αγρότας, εργάτας, τούς ύλοτόμους, τούς εργάτας των βιομηχανιών, επιχειρήσεων κ. τ. π. λαμβάνεται είδική πρόνοια, ώ- στε νά συνί)ει3·οΰν καί ούτοι μετά τού εδάφους τοΰ χωρίου, παρεχομένης είς αύτούς έκτος τής κατοικίας καί συνεχο- μένιις πρός ταύτην έκ,τάσεοις, την οποί¬ αν υποχρεούνται νά καλλιεργήσουν. Φυσικά, τα νέα αυτά σχέδια καί αί μετατροπαί έμφανίζουν σειράν ολόκληρον προβλημάτοον, τα όποΐα οέον νά λυθοΰν διά νά λάβη τό χωρίον την αρμόζουσαν είς την συμερινήν σύγχρονον εποχήν, Οψιν. "Αλση, δενδροστοιχία1, ώρηΐοι δρόμοι, έργα ύγιεινής. ύδρεύσεο>ς, άπο-
    . χετεύσεως, ήλεκτρισμοϋ καί πάντα δ'σΐί
    είναι άπαραίτητα διά την άνετον οιαβίω-
    σιν τού χωρίου μελετώνται καί έ ραρμό-
    ζονται γορ,'φ τω βήματι. ΊΙ ,στενή συ-
    νεργασία των αρμοδίων υπηρεσιόν καί
    άρχών άπέιρερεν αρίστα άππτελέσματα,
    όπως καταδεικνύει ή ύφισταμέντι πραγ¬
    ματικότης είς την δυτικήν Γερμανίαν,
    οπόθεν ήρξατο ή άναδημιουργία των συγ¬
    χρόνων νέων χο>ρίων.
    Οντω, τελείως άΰόρυβα, ένα> εις τί)
    μέτωπον δμιλοΰν τα τηλεβόλα διά την
    εξασφάλισιν τοϋ γερμανικοϋ ζωτικοϋ χώ-
    ρου, είς τό εσωτερικόν συντελεΐΐαι έ'να
    γιγαντιαΐον έργον διά την βελτίωσιν όρα>ν
    καί συνθηκών τής διαβιώσεως τοϋ άγρό-
    τοι ό οποίος δχι μόνον χαρίζει είς τό
    κράτος τα μέσα διατροφής τρΰ πληΒυ-
    σμοΰ, άλλά καί τέκνα, τα όποΐα γνωρί-
    ζουν κακλίτερον παντός άλλου, νά κρ«-
    νοϋν την σπά&ην ή τόν κάλαμον.
    Γ. Κ. Μ.
    "Υστερα άπό τόν θερισμό των
    σιτηρών καί των ψυχανθων μία
    έργασία πού πρέπει νά γίνεται
    χωρίς κιμμιά άναβολή είναι τό
    γύρισμα τής καλαμιάς μ' ενα έ-
    λαψρό δργωμσ.
    Ά«6 την εργασίαι αυτή εχου-
    με τα εξής άποτελέσματα :
    1) Καταστρέφομε τα ζιζάνια
    πού βρ'σκονται στά χωράψια
    τοΰ σιτηροΰ ή τοΰ άζωτολόγου
    καί δέν τ' άφίνομε νά ξεσπο-
    ριάσουν.
    2) Καταστρρφοντες τα ζιζά·
    νια καί έμποδίζοντες αύτά νά
    φυτρώσουν ν' άναπτυ,,θοΰν καί
    νά χρησιμοποιήσουν γιά την ά-
    νάπτυξί τους την ύγρασία πού
    κράτει τό εδαφος, συντελοθμε
    ώστε τό χώμα νά μή ξηραίνε
    ται καί νά μποροΰμ ι νά όργώ·
    σουμε εύκολώτερα κατόπιν καί
    πρίν άκόμη άρχίσουν οί βροχές.
    3) Διευκολύνομε τό νερό αών
    καλοκαιρινών ή των πρώτων
    φθινοπωρινών βροχών νά είσχω-
    ρΐση ?ίς τό εδαφος. ΑΙ βροχές
    αύτές εάν πέσουν πάνω σέ χω
    ράφι πού εΐ*ει την καλαμιά κι"
    εχει ταρατσώσει ποτίζουν ολί¬
    γα μόνον έκατοστά τής επιφα¬
    νείας τού έδάφους καί έξατμί-
    ζονται ά'. έσως.
    Εάν τουναντίον βροΰν εδά
    φός καλλιεργημένον είσχωροθν
    βαθυτερα καί τό κρατοθν νοτε
    ρό.
    "Ετσι 9ά μπορέσουμε ενωρίς
    νά όργώσουμε είτε υστερα απί>
    τάς πρώτας φθινοπωρινάς βρο-
    χάς. "Αν δέν γυρίσωμεν την κα
    λαμιά θά εΐμτ.θα ύπαχρεωμένοι
    νά περιμένωμεν νά βρέξί] πολύ
    γιά νά όργο'ισωμε.
    4) "Ο>αν γυρίσωμε την καλα·
    μιά τό όογωμένο αύτό εδαφος
    .τυγκρτΐτεΐ την ύγρασία την ό
    ποίαν εΐχρ δταν έγινε ό Οερι-
    σμός, ά» μάλιστα βρέξη τό κοτ-
    λοκαΐρι μπορεΐ νά την αύξή'ττ)
    ή ττύνάχισΐον ν' άναιληρόση
    την ύγρασία πού εΐχε έξατμι
    σθή.
    Αυτή ή ύγρσσία δμως πού έ
    ξοΐκΓνομιΐται έηιτρέπει είς τί
    μΐ'<ρόβια πού υ χάρχουν είς τό εδαφος νά δουλέψ >υν τό καλο
    καϊρι καί νά μιταβάλλουν την
    όργανικήν θυσίαν είς χοθμον
    κηά κατόπιν νά μαο δώσουν ά. ι'
    τόν χοθμον αυτόν άζωτον χρηοι-
    μοττοιήσιμον άιτό τα φυτα, νά
    γίντ| ή νιτροποίησις ίπως λένε.
    Άντιθβΐως οίαν δέν γυρί-
    σουμε την καλαμιά τό χωράφι
    χάνει γρήγορα την ύγρασία
    τού, δέν απομοοφα τίς καλ,οκαι
    ρινές βροχέ^, εΐ>αι τελείως ξη
    ρό και τότε δέν γίνεται ή νιτρο
    ποιήσω. Ή διευκόλυνσις αϋιτ
    τής νιτροποιή^εως προκειμένου
    περί καλαμιάς ψυχανθων. ή 6-
    ποία είναι πολύ ύγροτέρα ιδίως
    εάν θεριστηκε τό ψυχανθές ενω¬
    ρίς γιά σανό καί ή όποία περιέ-
    χει πολύ όργανικόν άζωτον, ε-
    χει μεγάλη σημασία. Έπίσης
    ή διευκόλυνσις τής νιτροποιή-
    σεως έχει μεγάλην σημασίαν
    προκειμένου περί καλαμιάς σι-
    τηρών ή ψυχανθων σέ έδάφη
    πλούσια είς όργανικάς θυσίας ί·
    δίως εάν εβρεξε ολίγον πρό τής
    συγκομιδής καί άν βρέξη τό κα-
    λοκαΐρι.
    Τό δργωμα τής καλαμιάς
    πρέπει νά καταστρέψη τα ζιζά-
    νια καί νά σχηματίση* στήν επι-
    φάνεια τοΰ έδάφους λεπτόν στρώ
    μα άφράτης γής μέ σ3ώλους με-
    τρίου μεγέθους σάν καρύδι πά¬
    νω—κάτω.
    Οί σβώλοι πρέπει νά είνε αύ
    τοΰ τοθ μεγέθους διότι άν είνε
    μικρότεροΐ( μέ την πρώτην θερι
    νήν βροχήν λυώνουν, τό εδαφος
    πατεΐται, τα ζιζάνια φυτρώνουν
    καί χρειάζεται νέα άροσις. "Αν
    πάλι οί σβώλοι είναι μεγαλύτε
    ροι τότε έκτίθεται είς τόν άερα
    μεγαλύτερον βάθος γής καί χά-
    νεται χωρίς σκοπό πολύ ύγρα
    σία είς βάρος τής νιτροποιή-
    σεως.
    ΔΙ'
    ΕΠΙΒΟΛΗ Ι1ΟΙΝΟΝ
    ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ
    Υπό τοΰ Άγρονομείου Βάμου δικά-
    σαντος έπ' αϋτοφώρω καταληφθέντα
    άγυοτικά άδικήματα έτΐίβλήθησαν αί
    κάτωθι ποιναϊ κατ" εφαρμογήν των δια·
    τάξεων τοΰ Νεσροΰ Γ^ο^οΘ. Δ)τος 1142)
    42 «πε ι έκτάκτων μέτρων πρ6<; περι¬ φρούρησιν των άγροτικών κτημάτων κλπ-». 1) Κατά Χρυσής Βλομάκη, Κατίνας Β μάκη, Φρόσως Κατσανικσκη, Μαρί¬ ας Κατσανικάκη, Αρετής Γιαμιάκη, Κα- τίνας Μ τμανε&άκη, Μαρίας Κατσανι- κάκη, άποσίΊν κατοίκων Καλυβών κατη γορουμέ>ων δι" αγροτικάς κλοττάς, ή
    ττοινή τή- κοατήσεως 4 μηνών καί 10.
    03ϋ δρ< χμών προστίμου είς εκάστην. 2) Κατά Ιωσήφ Γ. Προγουλάκη κα- τοίκου Π'τρουχίδων Μετόχι ή ποινή τής κρατήσεως 3 μηνών. προστίμου 10.000 δραχ' ών δι" άγροτικήν κλοπήν. 3) Κατά Γεωργίου Ι. Ζουγανάκη κα- τοίκου Μαθέ ή ποινή τής κρατήσεως 3 μηνών, προστίμου 10,030 δραχμών καί έκ χοπίσεως 4 μηνών είς Άνώγεια—Μυλο¬ ποτάμου δι' άγροτικήν κλοπήν. 4) Κατά Ιωάννου Μ. Παντελάκη κα· ΐθίκου Ξεροστερνίου ή ποινή τής κρα¬ τήσεως 3 μηνων, προστίμου 5.009 δοαν- μών κιί έκτοπίσεως 4 μηνων είς Άνώ· γεια Μυλοποτάμου, δι" άγροτικήν κλο¬ πήν. Έπίσης υπό τοΰ αύτοφώρου Πταισμα τοδικείου Βάμου κατεδικάσθη ό Χαρίδ. Άνδουλάκης κάτοικος Καλυβών είς κράτησιν 10 ημερών διότι ηρνήθη νά ίΚΓ = λέστ) την καθορισθείσαν αύτω υπη¬ ρεσίαν νυκτοφύλακος. Ενα κάΒε έθδομάδα Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ Τού έκλεκτοϋ συνεργάτου μας κ. ΤΑΚΗ ΑΚΡΙΤΑ έγιΐ) δέν άνΐέχοι πειά. ΙΐΛνε· Γ) όλόκλΐ)οα χρό- νια κι' άκόμα νάρθκ. Λέγοντας αχπά ξέσπασε σέ κάτι φιοναχτά, κλάμματα, κι' άναίίυλλητιί, ποΰ ή καϋμένη ή άλεβίζαινα εΐόε κι' άπόειύε την συνεφέρη. Σέ λίγο ήρέμησε έκόπασε' ή ψυ- χική τρικυμία. Ή μάνα εΐχε" καθίσιι σΐύ πε- ζοϋλι κι' ή κόρη εγειρε στά γόνατά της σκό τής <ί- ^ 'Ο ήλιος έγειρε γιά καλά τύ πύρρινο κε- αλι τού πρός την Δύσι). Κόκκινα καί τι,ιιαν- Ιψυλλένια βιίφηκαν τα γύρο συννεφάκια. ανγίσματα σκυλιών καί σφυρίγμοτα καί βρ-- άπιιατα άχαΰγονταν άκαθόριστα απ' τό 5ρό- ρ πό») «ΐρχίζει άπ' το χιοριύ καί τραβάιι μέ Ιιδίσιο (ΐχήμα πρ»>ς τύ βοιινό. 2ύννε·ψα
    )ς άρχισίΐν νά ΐτροδίνουν την <ίφι|η τής (λ)|ς πού γι'ιριξρ άπ' τή βοσκι'|. Σέ λίγο τα ζώα «ΐναχαρράζοντας άλλα μέ ,ιιιτουλιές κι' (ϊλλα μέ κυνηγητά τραβοΓισαν »0·ι!να στό σταϋλο τού. Σι·νι'|β·εια χρόν»ον |»ρα τα όδηγοϋσε μηχανικά στό γνώρϊμο με'- ^ς π>)ύ 9·(ΐβρισκαν τή βραδύνη τροφή. Οί
    ιρικοίμετά τύ πότισμα καί τυ τάϊσμα των
    »ν τραβυύσαν ένας, έ'νας γιά ΐά χαψενεΐα
    πιοϋν καμμιά ξεκυυραστικιά τσικοοόιά,
    Ί νά μά<Η)ΐιν τα νε:α τής ήμεχιας, «'ιπ», κανέ- ΐΐιιίι ιΐχρ π<ί·( ατί| πολιτρία . Την ώρα ακριβώς αυτή γύριζε- άπυ ενα ο |ΐονΐιπ<Ίτι κι' κφτανΓ μπροστά στύ οπιτι : ί| Κλ.τινίκη Γ| κόρη τυί Άλεβίζοι., όί>η-
    νπι; Γ> (ί προβατίνες έπιστςιέφοντα^ «πό
    |1ουνό ποίι ιίχε πάει νά τί., |ϊοσκϊσ(ϊ. "Κρ-
    [ι ^ωρίς όρφ| τό άόε,ιο σακκοϋλι στα χέ-
    ί της μάνας της ποίι βγήκε στή ΐτόρτα νά
    :·.·τοδ?/,ί>|), ΧΓ ίίβαλί τίς -τοοβατίν.^ ,ιί-
    σα γιά τό άρμεγμα. —έ λίγυ μάνα καί κύρη
    μάζεοαν σ' ΐ'α οοχρίο τό κατάλευκο θησαυ-
    ρό των μαστ όν ένφ άγωνίζονταν νά δκόχνοον
    τα μικρά άρνιά ποίι περίμε-ναν άπ' τό πρωΐ
    ν' άπολαύσουν τό γαλάτινο περίσσευμα. Όλη
    την (Ί'ιρα ποίι ΛιαρκοϋσΡ τό ι'ίρμεγμα ή Έλπι-
    νίκη ήταν άμίλητη. ϊχεήόν μηχανικά επι «νέ
    τίς ρόγες καί τρα|οϋσε άηυναίσθητα πιέζον¬
    τος άπ' τα βι θη των βυζιών τό άσπρο ύγρό.
    Τό βλέμμα ^ της μ υ σ τ ή ρ ι ο%
    Σάν νά διατε,λοΰσε υπό την έίΐήρεια άκόμη
    καποιου όνείρου. Τα κατάμαυρα άμυγδαλω-
    τά της μάτια σάν νά κύτταζαν άκόμΐ] σάν ν'
    άπελάμβαναν κάποιο μακρυνό, θέλγητρο. Τό
    στήθος της φούσκωνε άκατάπαυστα ώσπου
    κάποιο ξε;σπασμα μέ . ήχο άναστεναγμοΰ ακού¬
    σθηκε, 'ίΐ μανα της έγύρισε καί την κύΐτα-
    ίε εκπληκτη ! Τί έ"παθ·ες παιιδί μου ; Δέν
    μοΰ φαίνεσαι καλά ; Μήπως σοϊι συνίβη τί-
    γιά τίποτα. Θά προσπαθήση νά <(άω κάτι μά μοΰ φαίνεται άθύνατο πώς ϋ·ά χοιμηθ-ώ. ΕΤμαΙ τόσο κουρασμένη ! ΚΓ έ'πειτο αΐσθά νομαι πώς τα νεϋρα μου σήμερα κατι επα- ')αν. Λέγοντας αύτά ή Έλπινίκη, σηκιόθηκε- σάν μεθ-υσμένη καί τράβηξε ά'τονα πρός τύ σπίτι. Ή μητέρα της σάν εΤδε πώς έ'κλεισε τή πόρτα πίσω της ξέσπασε κι'. αυτή τότε σέ ,. Λ .... π-τ-η Ή ί-*—ή 5 π Ρ>α η ιιη νη
    κεφάλι της ένφ τής ίλεγε κάτι, μέ φόβο: Μη· · , ---^ .- - . , - ,
    τκρα άν μ'άγαπας μή μ? ϊαναστείέλλης μέ τίς κλαμματα. Καταλαβε η μανα, πολλα πέρασαν
    προβατίνες στύ βουνό. Σέ παρακαλώ " άκουσε άπ' τύ μυαλό της. θυμήθηκε κι' αύτη σάν
    τί τα ν κοοίτσι πιυς κάποτε... Σέ λιγο σαν νά
    Ή μητρική διαίτί>ΐ|ση δέν την γ.λοΓισ-.
    ίνιϊΐι ε'ϊαιρετικύ σιιν/'βαινν στή κόρΐ| τΐ|;.
    "II
    Έλπινίκη «ναοτρναξε· τιι',ρα έλει'ιθε>.ι. Μα κ ί-
    τι δμους ^ακολοΐ'^οθσι ν'ι την πνίγυ στά
    λαιμό. Δέν £χω τίποτα μάνα τής εΐπε : Νά,
    ιμοι μέ τό Μήτσο. Άργει νά τέλει■·'»-
    π ίίητ^ία ι.)υ στή χι»»ροψΐ)λακΐ|. κι'
    προβατίνες στύ βουνό. Σέ παρακαλώ άκουσε
    αύϊό πού σοΰ λέω. Ή καϋμένη ή Άλεβίζαι
    να σάν κάτι νά ψυλλιάστΐ)κε. Γιατί Έλπινί¬
    κη μου μήπως σέ πείραξε- κανένας; Όχι κα-
    λέ μητέρα, άλλά πώς ν.Ί στύ πο>! Νά έπειιοή
    είμαι άρραβωνιασμένΐ) ποίος ξέοει τί μπορεΐ
    νά λέΐ) ό κόσμος μεθαΰριο στύ Μήτσο σάν γιι
    ρίσ)): ϊΐώς τάχατες γύριζα όλομόναχη στά ρου
    μάνια....καί ξέρεις δα οί. άνδρες δέν θ-έλυυν
    κα'ι πολύ γιά νά βάλουν τύ κακύ μέ' τό νού
    τους. Ή Άλεβίζαινα αναστενάξη "Έχεις δί-
    κιο παιδάκι μου, ξέρω ξέρω. Μα τί νά κάνω¬
    με ; Άγόρι στό σπΐτι δέν είχαμε. Ό γέρω
    πατέρας σου ποϋ νά πρωτοτρέξχ) ; 2τά χη-
    ράφια ; Σγο μϋλ.ο, στ' άμ.τέλια, στά όζά ; Ποΰ
    πρώτα ; Σήχωσε τή ποδιά της σάν μιλοϋσι
    καί σκούπισε ενα δάκς>ι>, ποΰ κύλισε στ' αΰ-
    λακωμένα άπ' τ' άλέτρι "τοΰ χρόνου γεροντιχά
    της μάγουλα. "Επειτα ή άδρλφοϋλα σου ιΐ
    ΕίΛ'ΐϊίΛ .τηγαίνπ σ/ϋ/.ρΐο. ΓΓ ο'ιτύ δι'ι α/. -
    ο >ήν.'Λμε πό>; έσι'ι... "Λν χι/ι ντρε·.-τ»'»μ<ιστιιν παιδι μου, μά τί ν'/ '/ιιν ,ι ι . Ελ(ΐ ίίμ«»ς |ΐή μοϋ στενοχωριίσαι κ>ροϋλ » μου, και !>ά τό
    διορθώσουμε κι' αϋτό. Σήκω νά δίΐπνιρ;|ς
    καί πηγαιν νά ήσιιχάση; γΐιΐτί μοΰ φαίν?-
    οαι πυλύ κουρασμίνη. Λ.ν ΐ!χο> «ρι,^η μανα,
    ηταν κοριτσι πιυς
    πήρε την άπόφρσή της, σηκώϋηκε καί τράβη-
    |ε μέσα, νά έτοιμάση κάτι γιά τύν ανιδρα της,
    πού τύν εΐδε νάρχεται άπ' τύ καφενεϊο.
    Ί'ύ πρώτο λ(ίλημα των κοκκοριών ρολό-
    γι άλάνθαστυ τυϋ χωρίου—ϋδειχνε. πΐ'ΐς ήταν
    περασμένα μεσάνυχτοί. Ήσυχία |βασίλευε !
    Ποϋ καί ποΰ μακρυά μονάχα άκουγόταν κα-
    νε'να άλύχτισμα σκυλιοΰ, κι' ή φωνή τοΰ
    Γκιώνη πσύ ΰ-ρηνοΰσε στό .τευκώνα ποΰναι
    κοντά στήν Έκκλησία.
    "Ολοι κοΐμοΰνται βαθεια γιά να οηκω-
    ι>οΰν σέ σίγο ν' άρχίσουν πάλι τόν άγώνα τής
    ζ(,ιής. ΜΟλό ή Έλπινίκη ιδέν κοιμδται. Άπύ
    τύτε ποΰ επεαε-, μάταια επι καλείται τύν εΰεο-
    ■; πκύ ΰπνα νά τή; /λείση τα |ΐ/.Εψαρα Ή
    νιι/τα τίς φαίνιοαι Γίτελπ<»τΐ| κι' άργ^ί τόσο ί ΙΙ Κ κ,ίτι άπ' τ') μιιαλό τί);, μι ιιίιτο ι ι ' «τι ,ι■»·_>-
    ρϊ)ς άπύ π Ισμα οέν έννο-ϊ ν.Ί ι'|ΐι,'|| <" ."-ς τώρα καί την τυραννεΐ. Θ?ε: μοιι σκέφτεται τί ί ( ουν, υ 20 ιι» ! π» α τ ι.τες »*ι και
    •Χελίς 4η
    «Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ»,
    ΟΙ 0Ρ01 ΤΟΥ ΑΝΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ
    ΑΝΤΕΣΤΡΑΦΗΣΑΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ Τίϋ
    Τό μεγαλύτερον μέρος των πηγών προμηθείας πρώτων ύλών είς χείρας
    ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ, 31—Ό άξων δέν
    είναι πλέον πτωχή οϊκογένεια»
    γοάφει ό Νόελ Μπάρμπερ είς τι1 ν
    «ΝταΙηυ Μαίηλ» συγκρίνων τ όν
    είς πρώται ϋλας άνεφοδιασμόν των
    δυνάμεων τού άξονος άφ' ενός
    καΙ των συμμάχων αφ'ετέρου. Ο
    Μπάρμιερ γράφει δτι ρ μεγάλαι
    έδαφικαϊ ^κατακτήσεις 'τής Γερμα-
    νϊας καΙ τής Ίαπωνίας ένίσχυσαν
    την είς πρώτας ϋλας άνεφοδια-
    σμόν των κρατών τού "Αζονος είς
    τοιούτον σημείον, ώστε νά ευρί¬
    σκωνται σήμερον άπό πολλών ά-
    ιΐόψεων είς πολϋ καλύτερον κα
    τάσταοιν καΐ άπό αύτούς τούς συμ
    μάχους. ΑΙ δυνάμεις τού δζονος
    έχουν νυν απάσας τάς διά την πε¬
    ραιτέρω διεζαγωγήν τού πολέμου
    άπ ιραιτήτους Π( ώτας ϋλας, καδι-
    σταμένου ούτω, τοθ κατά την
    αρχήν τού πολέμου πολλά ύποσχο-
    μένου άποκλεισμοϋ, άνευ άποτε-
    λέσματος. ΚαΙ μάλιστα, έν ώ α! χώ-
    ραι τού "Αζονος μεταφέρουν καί
    έπεζεργάζονται επί τόπου τος
    πρώτας ϋλας ών έχουν ανάγκην έκ
    των ίδίων κα! των κατεχομένων
    πεοιοχών άνευ δυυχ^ρειών, ή Αγ¬
    γλία είναι ήναγκασμένη, σχεδόν
    δλα έκεΐνα άτινα άναγκαιοϋσιν
    είς αυτήν νά τα φέρη διά μακρών
    καί έπικιν5ύνων δαλασσίων όδ<-ν, χωρίς είς τίνα; περιπτώσεις νά έ¬ χη επί τού έδάφους της τάς άντι στοίχους βιομηχανικάς έγκατα- Ο ΘΕΡ1ΣΜΟΣ (Ιυνέχεια έκ τής 1η; σελίδος) Τό δέρισυα γίνεται μέ έργαλεΤα τού χεριοϋ ή υέ μηχανές. Έργαλεϊα τού χ ε ρ ι ο ΰ είναι τόδρεπάνι,ή κοσιά κ αί τό λελέκι. Τό δρεπάνι εί.αι έργαλεϊο πού κάνει καλή δουλειά άλά λίγη καί γιά αύτό κοστιζει πολύ τό βέριομα μ' αύτό τό έργαλεϊο, θερίζει δλα τα σιτόρια καΙ δέν ριχνει τόν καρ- πά, έχει δμως τό κακό δτι κόβει πολύ ψηλο καί κουράζει τόν θερι Ο'ήι γι'αύτό, ή δουλειά μέ τό δρε- πάνι πηγ^αίνει πολύ σιγά. "Οταν τό έ 5αφος είναι άνώμαλο άπαραιτή τως πρί'πει νά γίν'ται τό σέρισμα μέ τό δρειάνι- Ή '^οσια κθνει πειό γρήν/ορη δουλειπ, ένας θεροτής μπορεΤ νά σερίοη μέ την κοσιά 2 έως 3 στρέυ- ^τα την ήμέρα, κουράζει δμως κΓ αύτη ιό οερπτή. "Αν .τό σιτάρι είναι πλαγιασμένο κι'άνακττωμέ- νο δέν κάνει καλή δουλειά καΙ πρέπει νά μεταχειριζόμαστε τό δρε πά"ΐ κοΙ τό λελέκι. Τό λελέκι μοιάζει μέ τό δοεπά/ι, είναι δμως μεγαλύτερο. "Εχει ένα μικρά γάντζο γιά νά μα- ζεύη κοντά στό λελέκι τα στάχυα π< ύ προκειτα νά σερισδοΰν, ό έρ γάτης κρατάει τό λελεκι μέ τό δέ- ζί καί ι ό γάντζο μέ τό άριοτερό γέρι, έτσι κάνει μεγάλες χεριές. Μέ τό λελέκι ένας δεριστής δερί ζει 1—ϋ στρέμματα την ήμέρα. Μόνο στή μικρή καλλιέργεια συμφέρει τό δέρισμα μέ τό χέρι καΙ στή μεγόλη καλλι'ργεια μόνον έκεϊ πού είναι μικρά κομμάπα ή έδάφη άνώμαλα, στά όποΐα δέν μπορεϊ νά δουΛέψΓ) μιά μηχανή. Γιά μέγα λες έκιάσεις πού πρέπει τό δέρι· σμα νά γίνεται γρήγορα, γιά νά άποφύγουν βροχές κλπ. καί νά μή κοστίζει πολύ, ή δεριστικές μηχα- νές είναι άιαραίτητες. Γιά νά μπο- ροΰν νά δουλέψουν οί μηχανές αύτές πρέπει τό έδαιρος των χωρα- φιών νά είναι όμαλό τό χωράφι δή λαδή (σοπεδωμενο κα'ι να είχε κα λά σβορνισβή. Καί γιά νά τελειώνουυε πρέπει νά τονίσωμε δτι ένα πράγμα ποϋ πρέπει νά προσ^χωμεν κυρ ως σή- μεοα είναι τό ϋψος πού δα δεο - σωμε. Τό άχυρο εφέτος δα εΐνα· σπανιο και άπαραιτητο γιά ά,ιειρες χρήσεις- Γι' ούό δέν πρέπει νά κάμωμε καρποδέρ1. Πρέπει νά δε· ρ'οωμεν δσο τό δυνατόν χπμηώ τε3α κοί κοντά σ'ό έδαφος γιά νά έχωμε διον τό δ'νατό ιτερ.σσότε- ρο άχυρο. Θερίζοντες χαμηλά εύ- κολυνόμαστε έπισης καί στά όργώ ματα ποϋ δα ήκολουδήσου" μετα τό δεριομό, τα ζευγάρία δα δουλέ ψευν καλυτέρα, ο,μπλάνες δ' όνπ ποδογυρίζωνται εύκολώ;ερο, δέν δ' άφήσουμε τα ζ'ζάνια νά ξεοπο ριασουν μέσα στό χωράφι. τού "Αξονος ατάσεις. "Ας λάβωμεν ώς παράδειγμα ι όν βωζίτην, δηλαδή την πρώτην ϊιλην παραγω/ής τού ^άλουμι^ίου άνευ τού όποίου δέν είναι δυνα ■>όν νά καταοκευαοβοΰν άεροπλά
    ' α. ΟΊ γερμονοί έλέγχουν άνω
    -ού ήμίοεος τΓ,ς παγκοσμίου πα-
    ραγω ;ής ένώ ή Ίαπωνία διαδέτεΐ
    περΐπου τα 5 ο)ο αυτής, Ή "Αγ¬
    γλία έχει μέν βωξίτην, άλλ' ούτος
    ευρίσκεται είς τάς ύπ*.ρποντίους
    )ώρας. Πολύ σοθαρωτέρα είναι ή
    ίιέσις των συμϋαχων όσον άφορά
    ι όν νιτρικόν άργυρον. Ή Μεγάλη
    Εΐρεττανία διαδέτει σχεδόι/ ούδε
    μαν ποσότητα έξ αύτοΰ ένω ή Γερ
    ιανίακαίαί σόμμαχοι της χώραι
    οιαθέτουν τα 3)4 των σχετικών ά
    Γθδεμά-ων. Φ:υ5άργυρος καί ί-
    /αστικόν κόμι άποτελοΰν ωσαύτως
    τροβλήματα δα τούς συυμόχους
    ί3ίως μετά τάς μίγόλΊζ σρατιωπ-
    κάς επιτυχώς των Ίτπώνων είς
    την "Απω Άνα ο>ήν κπτόπιχ των
    (_πο;ων 'ά 30 ο)ο τήο παγκοσμίου
    ταραγω/ής άπωλέσίησαν δι" αύ¬
    τούς. Έ< τής συντόμου ταύτης όναακοπήοεωο, παρατηρεΐ ό Μπάρ μπερ, ιά; τις ά/τιαυ6άνεται δπ κατά τούς τελευταίου; 6 μήνας ά πασά ή κατάσταοις άνεφοδιασμοϋ έατράφη εί; 6άρος τον ουμμάχων. ΙΕΡΙ9ΡΙΜ3Ι Ο ΡϋΙΣΟΣ ΑΓΡΟΤΗΣ ΠΛΛΙΗ ΚΥΡ102 ΤΟΥ Ε&ΑΦ3ΥΣ ΤΟΥ ΜΙΝΣΚ, 31.-Είς Ράγκον Σαολό- τδιτσε, επαρχίαν τής διοικήσεως τοθ Μίνσκ, διαλύση τό τελευταίον άκ5μη ύφιστάμενον Κολχόζ, τού ς- δάρουςααραδαδέντος εί; τούς ό- γρϊτας. Άπό τού Π^πχα δ>ελύδη-
    σαν έκ τιΓν631 ΚολχΛζ τής περιο-
    χή; τού Μίνσκ τα 625, ή δέ γή Ί-
    πε5όβη είς τούς γεωργούς.
    [ί ΑΓΠίΑ
    ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ, 31 Μαΐου·-
    '!2; άγγΐλλειή αγγλικη ύττηρεσ α
    τ;λιΐ9θφΐιριών ύτοβι(3άζονται. άπό
    τού Ίοΐ'νίου 1942 τα Γτοσοστά άνε
    ςιοδΐασμοΰ τα ιίφορόϊντα ΕΪ5η έν
    ίΐΗΐασίος καί νφανικής. Κατά τό
    μ έλλον αί παραΐ^άσεις ί)ά βλέγχων
    " ιαι υπό των έμποοικών έπιμ-λη-
    τηοίων Κατά τα τέλη Ίουνίου θά
    ε ϊταγομβυθίι ή '.'.αταοκευή μή άπα
    ςαιτήτωυ πλεκΐνύν είδών. Ή πά
    ςάδοσις μ;ι μαλλίνων έν'νυμασιον
    ίά πε^ιορισίή κατά τού; τοεϊς
    ?:ροσεχβίς, μήνατ. βία τό ίιέκηιτον
    τού σημερινοΰ έττιπέδου. Τό ήιχιπυ
    ιών είδών ύποδημΐϊτοποιΐας ί>ά
    ίύναταιμβτά δυσκολίας νά παρα-
    ( χεθή κατά τό γ έλλον.
    ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΓΕΓ110ΤΑ ΤΗΣ ΕΒ&3Ι&ΟΣ
    ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ
    Καθ* δλην την διαρρεύσα- ϋέ ή κατεστράφησαν 1240 άρ-
    ΚΡΟ"ζΜΑ ΜΗΝΙΓΠΤΙΔΟΣ
    ΚαΓ αναφοράν τής ϋποδιπική-
    οεως χωροφυλανής Μονο^ατσί υ
    πρός την Ανωτέραν Διοίκησιν Χω-
    ρΓψυλακής Κρήτης, είς τό χωρ·ον
    Γ'ΐοογες Κοινουοίου ενεφανίσθη
    »>ρούομα έγκεφαλονωτιαίας υηνιγ
    γίπδος έπιδευικπς επί τού Λασκα-
    >6χη Μιχαήλ τού Γεωργίου, έτών
    ?5. Παρά τού οί-είου σταδμάρχου
    Β- γιωνή^, τού προέδροο τής »·οι
    νόιητος Βασιλκής καί τού οί'ε;ου
    ι οινοπκού ίατρού έλήφδησαν τα
    ενδεικνυόμενα μέτρτ πρό-; πρί λη
    ψ ίπεκτάσεως 'ής νόαου.
    σον πολεμικήν έβδομάδα κατε-
    φ(ίνη ζωηροτέρα ή πρωτοβου-
    λία καί δραστηριότης των Γερ-
    μανικών καί των μετ" αυτών
    σνμμαχικών στρατευμάτων είς
    δλα τα μέτωπα.
    Τα σπουδαιότερα γεγονότα
    εχουν έν συντομία ώς εξής :
    Είς την βόρ. Άφρικήν τα
    γερμανικά καί ίταλικά στρατεύ
    ματα, υπό την ήγεσίαν τού ή-
    ροος στρατηγοΰ Ρόμελ, ήοχισαν
    άπό πενθημέρο ι μεγάλην κπί-
    θτοιν κατά των βρρ.ττοιν'ών. "Η-
    δηλαμβάο^ χώ>αν σ ρο^ραΐ
    κοΛ σχληοαί μαχαι.
    Είς τό άνατολικόν μέτω.τον
    καί είς δλους τυΰς τομεί·; τα
    γερμανικά καί συμμαχικά στρα
    τεύματα κατ-ίγοον θριάμβου;
    ό¬
    κώρ έληξεν μέ συντρΐπτ κήν
    ήταν των Μ.τολαρβίκων, οΐτ..·
    νέ; ύ?τέστη-τ ιν βιρυείτα; α¬
    πωλείας. Κατε ι'τρήθηα ι ν 240.
    000 αίχμάλωιοι. κατελ ίφθησαν
    ενωην ακτίφ.ι
    ή δί ^δΙ
    120.000
    ΐ; τή
    Η
    «ΕΡΟΑΙΝΟΝ: 3 1
    ου.—Ή υπό τού στρατάρχου
    Χί'ρμαν Γχαΐ,οιγκ την 7 Μαρ-
    τ£ου 19-45ί έκδοθεϊσα^ διαταγή
    περί κινητοποιήσεως δλων των
    παράτφ άγροτικφ γερμανιικφ
    «ληθυσμφ υπαρχουσών έργατι-
    κών έφεΠριΧών Πυνάμεων, άπέ-
    Ώωσεν ή^η σημαντικά άποτελέ-
    σματ», ώς έξάγει.αι έκ κατά την
    214 Ά«Ρ'λί··υ καταρτισθέντος
    άπολογΐσμοΰ. Τό άποτέλεσμα
    άφορά 1 8. ΟΟΟ αγροτικάς κοι
    νότητας, «*? χ/4? οποίας έστρα-
    τολογήθησαν 5Ϊ Ι.βΟΟ πρόσω-
    πϊ Γ^οτιθέμΓ.να νά αποταχολη-
    θώαιν συνεχώ.·; ε£ς γεωργικάς ερ¬
    γασίας. 204.300 εργάται π»
    Εθυσιάσθησαν έθελοντινώς Ώιαι
    την μϊϊ καιρούς απασχόλησιν
    των. Έν συνόλω είς τάς μέχρι
    σήμερον Απογραφείσας 18.
    ΟΟΟ άγί'Ότικάς κοΐνότητας πά
    ρ«»υσι*σθησχ·. 300.00 0 έθε ·
    λοντα', οΐτινες 04 ίΜιατεΟώσιν
    ουμπληρωμαΐΐκώς διά την γεωρ
    γ ί ■».·/. Διά Ώιαρκή Εργασίαν συ-
    νήψχν συίί.βάσεί: 74ΟΟ πρό·
    οιομ, <5ΐϊ Πέ την περίοϊϊον τού Οερισμοϋ 3ί».ί5ΟΟ πρ ιΝΟΜΑΡΜΑ ΧΑΝΙΩΝ Άν α κ ο ί ν ω «ι; ίίΐιιταγή; ατα μάχης, 2026 πυροβόλα ηαι 538 άεροπλάνα. Είς τόν κεντρΐ'ΐόν τομέα ι κυκλώθηιαν καί ήδη έξελο· Ορεύονται σηααντικαί δυνάμεις νοϋ έχθροΰ, είς δέ τό βόρειον μέτωπον πάσαι αί έ.τιθέσεις των έρυθρών άπ,νκρούθίΐσαν, οιεξά'/ονται δέ μρ.τ' επιτυχίας •/ερμανικαί άντεπιθέσεις. Εί; τόν κατά θάλασσαν πό- "//.ι.ιιον οί άγγλοσάξωνες εσχον Μέα; 1-ι-γ.ίλας άπωλεία:. "Ε ι» Άμ3ρι;:'χνί.κόν θ.-)>η
    ;:«;')υ ^Ιοθίσθΐ] το^^ιλλιαθέν
    Λϋ} ίτ-αλικοΰ ύποβρυχίοι1,
    περ έτοοττίλλισο τί,ν έ/ΊΕομέ
    !'.αί εν β>χ_ιϋ αμερικανικόν ■λί.χ-λ·
    6ρομικόν. Είς τα ΰ3ατα τού α-
    τοΰ κ.
    Διοιχη-εοΰ «1>ρ<>ν>ρίου Κρήτης
    φέρομεν είς γ-ώσιν τώ·* Καλλιερ·
    γητώ·* ιιτηρών έν τφ Νομφ Χά
    νίιονο:ι θέ>ο·ίσ:ν ληφθή ικύστη-
    ρα ·?έχρ·/. έ'<α>)ΐίον έ/εινω^ οί τι·,
    ν^ς πρ··βα£νουν εΐ^ προιορον θε.·
    ρισμό'* των στ.τηρών.
    Πρός τούτο ένετάλησαν, οί
    οίνεϊοι Άστυ<ομΐΛθί Στχθμάρ- χ*'. ίίπως ύ ποδάλουν όνομαστι- κή< κ'ατάστ'Χσιν εκείνον* οίτινες τυχόν ή"θ:λον τταραβή την ανω¬ τέρω εντολήν 'ινα άκολού^ω; έ- πιδληθώσιν *> άλ»»γοι ποιντιί π*-
    ρα των Γερμχνικών Άρχών είς
    Χς καί θα ύπ ιβληθ«οαιν αί περί.
    ώ*πρόκειται
    Ό
    ΕΡΡ. ΙΙΕΡΜΑΝΣΛΑΓΚΕΡ
    ΕΔΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΠΈΙΛ
    ΔΗΓνΊΟΧ ΧΑΝΙ.ΟΝ
    Χορήγησις λιπά(ϊΐ»."/.τος είς ίίϊεο-
    κτήτιις μιαρών οίκκ.ακών λα-
    χανοκήπων.
    Ύπ') τής Γειιογικής Υπηρεσίας, ί)«Ί
    χοοηγηθώσι μέχρ. 1 Γ> Ίουνίου έ. έ. λι-
    πιίαματα είς Ίιδιο;.τήτ«ς μΐκρών λαχανο-
    κήπων, βάσει β ε β /.ιώσεως τοΰ Δήμον. Οί
    ένδιαφρρόμενοι .δύνανται νά λαμβάνωσι
    τοιαύτας βεβαιο')7εις, καταθέτοντες είς
    τόν Δήμ·)ν, ύπευιΗίνους δηλώσεης, περί
    τής διευθ Γινσρίος καί της έκτάσειος των
    κήπων των.
    Χανιά τή 2"< Μαΐου Ρ,)42 (Έκ τοΰ Γρ ίψαου τοΰ Δήμου) :τ»λ-ιιικαί δυν'ίμει; σαι- έ,Λ μι ϊ; ν ιο-τομπή:, ;τρυο· ριζο ·ένη, διά την Σο,ϊιετικήν τόννων, νη >~ομ-
    προτ.κλησισ:
    Πρ >σκαλυΰνται δυνάμει τής υπ'-ά-
    οιί). 185140)5)Γ>}1942 δίαταγής τοΰ '" ι'-
    πουργείυυ ΈϊΚτ,.ής Αμύνης, οί άνιί: ;η-
    ροι πολέμου 1ί)4Ο- 1!·41 ίίπίος λο.χ σελ
    ί) οσι ε.πε'ΐγοντω. ι ΐς τό ι μ'|,>ν·ι< ΚατάΓττημΐί (τ;ιήμα συντχςκον; ί>ι«"χ την
    πΊ > ιχήν πλγιοοίροριών σχετικών 'ιιί τ ήν
    /ίατα^τασιν ΐιο' '
    Χανΐί Ιΐι) Γ) ->
    Έκ το3 Δημου Χ ^νί< >ν
    νο-ριζ'^ν" ;ι Υ
    ·|ω5ν. "' Δροιχβ ιΛόκ
    να'4η.^κ.'*ρ<ύνί>υ να
    ιιας «ΐτΐν τΐΓτν οί·
    * & ( Ο
    ί χωρίου <οημ Ίν τα γρα'εΤα αύτοΰ είς τα -Γΐι εις , ',γ,λ. -ά τα συνε^ιζεται. Λ δέ όγνοείται ή τύχη