144796

425
430
445
4&0
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΟΡΠΚΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΝ ΚΡΗΤΗ
ΙΙΙΟΙΤΙΤη-ΙΙΕΝΤΙΙΚ
ΕΜ.Γ ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ
ΗΗΤ1ΤΙΪ ΗΠΙΜΙΙΜΙ
ΑΡ. ΤΗΔ. 3,00
ΚΥΡΙΑΚΗ
15
φύλλον 18061
1
ΙλΠθΥΑΡΙΟΥ 1935
Πι»ύλου
ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΑΙ
ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΤΕΡΕΟ.ΜΑΤΟΣ
"Η νέα Κνβε$νηχιχή κρίσις δέ» ήχο τι πον έπεσεν
ώ; βάμβα. τΗχο φυσικόν καΐ άναπόνρεανσν κατόπιν
«ής ηολλαπλής μέν άποτνχίας γενικώς «ής Κνβερνή
αεως αλλά και «ής δικαιολογημένης ανησυχίας έκ
βουλιμιώντων Τπουργών. Διότι τίπονα δέν ύπάρχε»
χειρό Γερόν διά ζήν χώραν άηό μίαν νέαν εσωτερικήν
περιπέτειαν, άπό μίαν νέαν ανωμαλίαν, άηό μίαν
νέαν Δικτατορίαν χοϋ ηοιοΰ τής γνωοχής μας Παν.
καλικης.
Ήχροηή δ' άλλωστε ιη» όηοίαν διαφαίνεται λαμ
βάνονοα η κνβερνηχική κρίσις, βαδίζσυσα πρός Λύσιν
κυβερνήσεως Καφαντάρη ή ανασχηματισμόν χής Κυ¬
βερνήσεως ΓσαΛόάρη διά «ής μη ανμμετοχής των
τριών ύηόητων διά τϊ>ν κοινοβουλευτισμόν ύπουργι5ν
(ΊΓοτ·δύΑη—~ατ£ηκυριάκοι·—Μεΐαξά( αποτελεί πλή¬
ρη δικαίωσιν χής δημιουργίας της. Αναδεικνύει δέ
δι* άλλην μίαν φοράν νόν κ. Βενιζέλον ώς είλικρινή
καΐ θαρραλέον υπερασπισθή* «ου κοινοβουλευτικού
χολινεύματσς. Διόπ τό θάρρος τού κβΐ τώρα καί άχι
άρχομανής διάθεσις—άφοΒ δέν έπιθυμεί νά μεκάσχ»
οϋχε αύτάς ονχε χά κόμ, ια τού είς Κυβέρνησιν μή
Οίκουμεν.κην—έΌωσε τό Μβάχος άηό νέας επικινδύ¬
νους περιπετείας, »άς δηοίας Ζνεκα τής ηολιχιχής
χον άχολμίας κα παρά την καλήν τού θέλησιν, έ'σχω,
δέν ηδυνήθη νά άναχαιχίοη δ κ. Γσαλδάρης. Διόνι
ώφειλε, εάν πράγμαχι ήχο πσλιε.κός άνηρ ά|ιος τής
άηοατολής χον δ μ Τοαλδάρης ν' άηοπηρύξη «ούς
ηαρεκχραπέ; τας Ύηουργούς τον.
"Αν δέ ή κνβερνηχική κρίσις δέν αποτελεί την τε
λευχαίαν ηλέον ευκαιρίαν διά «όν σχηματισμόν ΟΙ
Μονμενικής, θ' άηοτελέο^ όμως σταθμόν είς την ηο·
λιτικήν μας Ιστορίαν, διόΐι θά ΰέσΐ] έκηοδών τα πά
ράσιχα τής ηολιχιχής πον'ιοτρας καί 0ά ηαραμερίστ]
χάς μονάδας, ίνα τοΰ λοιποί) οί πολιτικσΐ άγώνες διε-
ξΛγωνται μεκαξυ των μεγάλων καΐ επιβεβλημένον
κομμάτων.
Γό«ε δέ μόνον θ' άναΐείλσυν καλλίΐεραι ημέραι,
δ τα ν την πολιτικήν των τα διάφορα κόμματα την
σνηρΐζονν είς τάς Ιδίας δυνάμεις καί δεν «ήν έπιβά-
λόνν διά τοΰ ηροσεταιριομοϋ διαφόρων διαιτόντων
άσιέςων χοϋ ηολιτικον σχεςεώμαχος, Βχαν δ πολιιι
χός οϋρανδς εΉχα&αρισ&§ Εντελώς άηό παοείσακνα
σεοιχεία, -ολλοΰ λόγου 'ίσως &ξια κάΐ χαννός σεβα-
αμοϋ,άλΧάμη ηροω ησμένα νά ΑΊανιΝαοιν «ό πολι-
εκσν σχερέωμα μέ τό φώς ενός κάν μεχρΐον μεγέ-
θαι/ς άσιέρσς.
ΚΡΗΠΚΑ ΙΙΑΡΑΜΥΟΙα' '
ΟΙΙΣΑΡΑΝΤΑ ΡΟΒΙΘΙΑΝΟΙ
Τί)» καιρο π" έζιονσανβ στόν
κόβμο οί Ρ βιθιΐναί—τση λέγ<» •β ροβιβιανονς γιιιτί *χ«νβ μπόϊ υάν ιό οοβίΰι—έξϋκινήσυνβ μίαν ήμίρι» θαριίνια, μίαν πατού λια, να ηάν« οτή μιιδάρα νά «ό ψουνι. κ«Λαρίοσ*β νά ηκεηάσου | ν κ ιά σηίθιαν »»νί. "Ητονι κι* άλαο,γίβηα τό χωριόν τοβνβ απού | τή μάδιίοα καί σχέφτονντ-αι: Νά Ι (ΐβννβ μυνάρε-ς «αί σχ&πάρνκΐ ! κϋ'υρυ.βτοννβ πορΛ λέίι ενός: —"Αντβοτρ, μωρρ, μά μέ τή φυσέ μας μόνο σαρά-ντα *ομά τοι θά ρίχνουμε τό δενΐρό πσΰ θέλομε νά κόψωμβ. — Λβ, καλά λέϊΐο, λκνε κι'οί- γι-δλλοι «οί ξβκινηνί Πάνε·, «άνβ κι" δλο στον ί¬ διον τόπο ίβρίστουντονβ. "Ον¬ τέν επερνούσηνε μιάνΒ καμάριτ δγκαλιάζουνται μ*άν βϊκοσαρέ &Λον πηγαίναν' οπίσω νά περά- οουνε την καμάρα (,νλοι μαζί. «όν νοδ τ = 21 — Λ ζημ^Ί, κι' δλου; μας Πανάρετος Γκιτί κομπώθτικα κι* έγώ, ηερίσσι' δ,νπ τβνάζω «* ίίτίβουλο τ'.ϊφένπ) μου ΐον έμαντό μου κοάζω. *Ωιρον καί «οιός τό σφάλμα μοο τ" βμβτρο ν' άγοοικήοι,465 Μ3 δτυχης γνώμης «αί καχτΐς νά μή μέ νοματίσυ ! βΟ;χοιβς γνωοίζει μιά χαρδια τηϋ πόθου πληγωμένη πδααις φοραΐς την καίγουσι, πώς εΐν' τυοαννισμένη, λογί.άζ', άν έχη διάχρισι, δέ θέλ'αποκοτίσ6ΐ λογο μηδέν« σβ χακό γιά σένα νά μιλήση. *Έ*σι μη^« ηριχαίνΐσαι γιά ποάμμα χαμομένο, μά Χίίτεχκ νά τό κοατή;, δπτ) μπορή:, χοσσμένο' <ΐ<ρ*ΐσ* σάν «ΰοίσκβται τό ιςΐαιιμα νά περάση, γιατ' δ κιιιρός τα πράμμαΐα καθημερινόν άλλάσσει. Πανάρετος Έγώ 'ς χά φύλλα τσή καρδίας ,-ιάντα τό θέλω χώνβι, Γίμμ' ύ χαιρός κά€α φουρνΛ ιΐν' άποϋ φανβρώνκι* μ'αΐτΓ|ΐις βΐν' πσύστατο τό ρΌιζΐχό φοβοΰμαι νά μή ζηλέψυ 'ς την πολΐή χαλομμοιριάν άποΰ 'μιιι, χαί ό ξη μβ σ· βιίσανο τόσον, απού ποτέ μου ν" μή μπορέσω νά 'γερθώ, Καρπόφορ'άδ«ρφέ μην.. "Ω, πόσα κιιλοοροίζικος νά χράζεται τυχοίνει * γ*ί$ άποθ μιά καλομμοιρνιά δέν εχει γνωρισμένη, γκ»τΙ γνωρίζοντας τηνέ *ς τό 'στερο νά τοΰ λείψη, νά σιίκχ) πλίΐόν τού δέν μπορεΐ δίχως κανμό καί θλίψι. Καρπόφορος ΪΙέ μου νά ζΜς, Πανάρβτε, μπορβΐς να την ; ποτί σου δίχιος τση μίαν ωρα πλειό νά 470 Κι' διυχ'" δ διάολος κι' ητυνβ αβπιμένη ή καμάρα κι'άπού τό ,302ος τό πολύ Επρσε κιτί πέ- φτουνε στόν ηοταμό ονλοι. Οί γι-δλλοι ά,ιον τονβ μπροσπερα- σμένοι ΰωρούν τσ'άποδέλοιπους καί πλέγανρ στόν ποΐαμό κι'έηη· γάίνανβ χάιοο δθον τή θάλαπσα. Μετριοΰνται χαί βρίστονντΥί- κοσι. —Λέ πόσοι ξεκινήσαμβ , —Λέβι δ ενας δεχαπέντβ, λέε.ι δ αλλος εΐκοβί, λέει δ άλλας τθι άντα, δέν βχατέχανε σκιάς πόσοι Ι 'τωνε Σχέφτουνται νά πάρουνβ τόν ποταμό—ποταμό να πάνβ νά τσή βγάλουνε. —Λ' άστε τση, μωρέ, τση χουζουλούς νά γχάψουνε. Φω - νιάΕετέν τωνε κι' οποίος θέλει άς έ'ρθη μά δέν είνε μέ τό ζόρε. Άοχινοΰνε χαί φωνιάζουνβ Γιάννη! Μανώλη.! Κωοτή ! Μανοΰσο ! Μπατό Ι μέ ούλωνώ τα δνόματα, μά διάλε τό γεΐς τονε εγάϊρε. Παοαιτοΰνβ τζη χαί γκσνβ, στή στράτα σχέφτον- ται πώς θό πβρϋσουνΐΐ τσή τρά- βις άποΰ θά χόψουνε. Λέ μπο- ρεϊ νά γοΐυουνε 'φτοί νά σιά- ξουνε την Καμάρα πάλι καί τα £έ θά θέσουμε μίαν τράβα νά περάοωμε <5«ού ηάνω. Πά» 6. πάνί, μέ τα πολλά θω ροΰνε Ιναν κυπαρίσσι. ' —Λέ, μωοέ τούτονε χάνιι πένΐ' Ιξε τρο|}ες, χάνουνβ καί τα κλαΉάν τού οτολιάριι» γιά σκαλίδ*; ι α μανιίοες οΰτε πα- ραγγελίσιο νά τό 'χαμβ. Θά τό κονβαλίοωμε ώς βρίστεΐαι.. —Λέ καί πώς θά τό χόψωμ' !δά; —Μέ τή φυοέ δέν βϊιταμβ ; Φυσοννϊ, φυσοϋνβ, μά ι δκβ Ινα φνλλαράκι δέν Ισε(στΐ]Χ£. Γροικοθνβ παρέκει στό διίοο; χαί το φυσα ο άέρας καί λένε. — Γιάβ, Μΐηοβ, πού πήγ' ή φυσέ μαβ, < νΑ.« τό δάπος θά ««■ ταστρέψο μόν* δς μή φυσοϋμβ μπλειό. Μόνο ΐιώς θά τ(> ρί·
ξωμε ;
—Λέ κατέτε, κοΐνίΐ δ Ινας ;
Νά βγοΰμ' α/τάνω νά
ητοϋμε οΐΐ)ν χοριρήν τού χιτ
το ξβοιζώοονμε.
— Μα θά *γγ(ζονμβ
μωνέ, λέει δ ά'λλος.
■ —Λ'δϊδά κι'έσύ ; Οί
Χ»—,'ΐχΐιομείναμε..
ι Συφωνοΰνκ καί βγαίνουνε.
Κοεμνάτ* δ Ενας άποΰ την κο(«-
φή, ό δλλος απού τα πόδιαν
τού, δ τρίτος απού τα ποδκχ
τού δευτέρου κι* έχά'μα.νε μιον
κρομμυδοπλεξάνα απού δεχοχτώ
Ροβιθιανούς, οί δυό άπομείνα-
νεχάμακ. Σάν έκοεμασιήκανε
ί νλοι, νι' οΕ δεκοχτώ, «ΐλεγε δ
γ*1ς τ' άλλοΰ : ι
—Σέρνετε μωοέ 1 . . Β'ίλκΐΒ
τα δυν«τά σας ! ,
"Α, μθοέ και κιιυνεϊ...
Μά δ πρώτος τώνε λίει: Λέ
μωοβ κωπέλλια κπθέσανβ τα
χέοια μου. ι
—Λέ μετάηιασβ μά μεΐς κοα-
τοϋμρ γερά- Πάει νά μβταπιάση
δ πρωτος καί νο'ουυ τό σταφύλι
καί πέφτει... Τό καλό δπ' ετυχε
Ινας βάΐος κι' έπέσανε μέσα καί
δέν έσκοτοοθήκανε παρά μόνο
«ώς έτζαγκονονιστήχανε λιγάκι.
Μά Ιλα αου ά;ιοΰ δέν ίμποοού-
οανε καί νά βγοΰνε..
Οί-γι δλλοι δυό τσή θοοοοϋνε
κκί γελοϋνβ. Φωνιάζουνέν τωνβ.
—Έλάστρ, μωρέ, νά μασε
βγάλετε.
Σιμώνουν* εύτοί μά πώς νά
τσή βγάλοννβ. Έβάστ' ό ενας
ξνα σπίοτο και συλλογιάζουνται
νά βάλουνε φωθιά τυϋ βάτου νά
καϊ) αποΰ θα βγοϋνβ εύτοί. Κι'
ωσΐι νά τό καλοσκεφΐοΰνε την
ιϊχανε χιόας καιομένη ^Δούδου
νέ φωθιά τοΰ βάτου χι' άπόεις ξε
σέρνουνε νά μην καοΰνε. Καί·
γετ' δ β«τ·ς κι' εύτοί ά*όμη
δέν ίβγαίνανε. Σιμώνουνε στήν
παραβολή χαί ντηροθνε χαί θω
θοθνε χι'εγρνλώνανε τα μάθια ν
τοο»ε χι'ίγρινΐζανι τ'άντόδναν τω
νέ κι'έζαοώνανε τα μοΰτραν τω
θιανό; καί χιίνκι νά πβιάξ|| μά
ηέφτβι οτό γρβμνό χαί σχοτώνε-
ται. Ό Σβϊτάν ής τό 'καμε χι' ί-
κειά απού 'τονβ «εσμένος πέφτ'
ίνα φτεοο τοΰ χοράχου καί μπαί
νε· ο τ. ο στόμαν τού.
Γαίρν' δ ά'λλος μ' Ινα άφτθύ- '
μενο δαυλό, οιμώνει στό γοεμνό
καί θωρΒΐ τόν άλλο στόν «άτο.
—Λέ πώς Ιχατέβηκες μωρ* ε·
τουδά ;
Μά δέν τοΰ 'δουδε άπιλοή.
Πάει αποΰ παρέκει, βοΐστει ί- ,
να πθραστρατάχι καί χάνει λι-
γάκι απογυρΐδα καί κατεβαίνβι.
Θοορεΐ τονε κι' ήτονε πεσμένος
τοϋ μάκρους καί τοΰ ξάπλους χι" [
εΐχε «αί τό ςρτβρό στήν μποϋ-
καν τού.
—Λ" εφαες, μωρέ, τό φάσα·
κα ; Σάν τόν εφαες μοναχός σου
φάε καί τό Δαύλακα. Καί τοϋ
πετά στά μοΰτοα τό δαυλό χι'
άπόης γκάρι,
Πάει δα μεναχός τού σάν
τόν χόβανα Εκειά 'πού πήγαι-
νε τού 'οθε νά χάμη νερόν τον. '
Ποΰ νά χάτσχ) στό γΰρο, στή
μέση, γτί στήν παο.αβ"λή ; Λέ
χαλλιά σ:ήν παοαβολή απού
'ναιθάλασσα απού κάτω καί δέ
θά δείχνη ή—γι—άΐσαλιάν τού.
Πάϊι στήν παραβολή καί ξεζώ-
νεται μά πηγε καί πολλά παοα-
βολή χτι πέφτει οτό γυιΐλό καί
«νίγβΐαι.Άπού τότεσάς οί—γι —
άθρώποι άοχινίξανε κι' έ-βάνανε
νοϋ.
Μίς ΛΟΥΛΟΥΔΑ
χβι σκοπόν νά τ* 6ιδάξϋ> *λλά
απλώς δι" επίδειξιν καί θαυμα¬
σμόν, παραμελεΐ δέ π χα^
δέν μαθαίνει διόλου έκίΐνα τα
δποΐα θά τής χαρίζουν πραγμα¬
τικήν Εΰχαοίστησιν είς κ ·Ο6
στιγμήν τοΰ μεΐέπειτα βίον.
ΤΑ ΟΥΡΑΝΙλ ΦΑΙΝΟΜΕΗΑ
ΚγΥΓΓ ΤΟ ΤΡΕ,ΚΟΠ ΕΤΟΣ
Η ΒΝγΎΓΡΟΦΗ
ΤΟΠ ΚΟΡΙΤΣΙΩΠ
475
480
ΙΙανάρετος
Πώς είναι μποοεζάμενο κθρμί νά ξεχοορίσχ)
δ ιθ την ίδιαν τού ψνχή, καί νά μποοϋ νά ζ
■/αίρίς άέοα τό πουλί, χωοίς νεοό τό ψάρι,
π<7ις είναι δυνατόν τονε νά 'χουσι φύσις χάοι ; κ'Ιμέ πώς μοΰ 'ναι μποςετό μέ δίχη>ς την κιρά
490
μου
το·
—Λ' εβγάοτε μοοοέ !
Κι9 δμως εΰτοί μιλιά.
^Λ* &ς τσοί, μωρέ, τσή δεΐ-
να τσή κάποιους, εύτοί μάσε
«εςπιίζουνϊ. "Αντες νά γκάψα»
μβ χι* εμείς νά τσ' άφίσωμβ.
—Γκάνε καί τσ' άφίνουνε.
Στή στράτα έπεινάσανε.
—Λ'ϊντα Οά φάμε ;
—Λ' Ικέ πέρα θωρώ ένα Φά-
σαχα καί θά πάω 'γώ νά τονε
πιάσω κι' έσύ αμβ έχέ πέρα πού
άφτει φωθιά νά πάοΒς Ινα δαυ
λό νά τονε ψήσωμε.
Πάει δ Ινα; νά πιάσχι τόν κό¬
ρακα μά ώς τοΰ σίμωνε πα'ιζ' Ι
να φτβρουγίδι καί πετα. Κι' ή·
τονε μπροαΐάς τσονε Ινα; μέγα*
λος γοεμνός.
—Λ* ίντα, μωοέ, έού μόνο
θαρρεϊς πώς πετ$ς ; Εδά θά
δης. Καί περνει φόοα δ Ροβι·
___ τής Σννεργάτιδάς
μας Κάς Αί και. Σμυρλάκη ί
**βν*τ-ρ έχπαιδβύσβι των κο· '
Οΐταιών μας πρέπει νά λαμβάνω· |
μκν ύ.%' ό'ψει 6'χι μόνον την λβ- '
γομένην κοινωνικήν θέσιν των
γονέαιν, άλλά καί την θΐκονομι-
χήν. Είναι πολύ άνάρμοστον νά
άνατοέψκται μία χοοη πτοαχής
___, ώς, ντΐ ήτο πλουσιο- ^
νά μαΰαίνη Γαλλιπά χαι ι
πιιίνο κα. νά αίσθόνεται άπο- )
στροφήν πρός τό μαγειοΐό καί
τό ράψιμον, νά άναγινώσκο ηε-
ρικαθή μυΗιστοοήματα, να επι-
{«νμϋ θέατνα κ «! /,'ΐρούς χαί νά
πϊοιφρονϋ |χ " , πο£ θειοοεϊ
κατώτερόν της »ι σύζυγον, νά
φαντάζεται χαί νά ίΐροσδονη ε-
πιοτήμονα, !'| πλούσιον σύζυγον
και νά μ*ίνη *Ί «γαμος ή νά ά-
ναγχασθϋ σιοχ τελευταία νά πά-
ρυ τόν πρώτον τυχόντα.
Άλλά χαί άν άχόμη εΐνοι ά-
ποροι ο! γονείς δέν πρέπει νά
ανατοέφωσι τάς κόοας των έν
χλιδϋ καί δκνηρ'α ή νά βΊπιτρέ-
πουν είς αύτάς νά πβοΐφοονοΰν
την οΐκΐακήν «ογασίαν ώς ά-
συμβίβαστον πρός την οικονομι¬
κήν των θέσιν.
Ι Πολλά είναι δυνατόν είς τόν
βίον τοϋανθοώπου νά σνμβούν.
Έχρι σκληοάς ημέρας ή ζωή !
ΟΪ γονεΐς ενδέχϊται νά χάσουν
την περιουσίαν των, δ σύζυγος
την θέσιν τού, Ι) χαί αί ύπηρέ-
τριαι ένδέχεται νά άποβοϋν σπά
νιαι. Τί θά συμβϋ εις τή*ν χα-
λομαθημένην κόρην ;
Αί μητέρες πρέπει τό ποώτι
στον ποϋ θα διδάσχουν χαί νά
επιμένουν διά την έχμάθησίν
τού, νά είναι ή οϊκοχυρωσύνη
ποϋ άπ' αυτήν έξαοΐαται τ} άρ-
μονία καί ή εύημερία τοΰ οί-
κου. Γυναΐχα ή δποία δέν μά·
θει να διοι*χί τό σπήτι της δέν
πρέπει νά θιωοεΐται μορφωμέ-
νη, όσην παίδευσιν καί δσας
γλώσσας χαί άν γνωρίζη.
"Η λεγομένη ανωτέρα μόρφω¬
σις δέν είναι πάντοτε ή καλλιτέ¬
ρα. Συντελεί" συχνότερον είς την
δυστυχίαν καί σπανιώτερον είς
την βύτυχίαν. Γαλλιχά, πιάνο,
μουοική, είναι επιχίνδυνα διά
κορίτσια πτωχών οίκογενειών.
Καλλίτερα τόν χρόνον ποΰ θά
δα ανήσουν πρός Ικμάθησίν
των, νά τόν διαθέσουν νά μά-
θουν πίτι πραχτιχώτερον χαί
ώφελιμότερον διά τόν μίτέπΗ-
τα βίον. Έ«δέχεται βεβαίως μία
δύο ή πέντε τοίς εκατόν έκ των
τοιούτου ίΐδους νεανίδον νά έ
πιτύ/ουν εΰ οοον σύζυγον καί
νά περάσουν ώ; κυρίαι. Άλλά
είναι λογικόν νά λαμβάνη τις
νπ' όψει χαί νά βασίζεται είς §-
κεΐνο ποΰ συμβαίνει οΰτε «τεν
τάκις επί τοις εκατόν ; Ουδείς
συνβτος άνθρωπος θά ριψοκιν-
δυνεύση τό χρήαα τού είς έπι-
χε'ρησιν φέβθυσαν τόσον μικράς
ελπίδας επιτυχίας, Είναι φρόνι-
μον τόΐί νά ρι·ψοχινδυνεύσχι τό¬
σον διά τό μέλλον ; Δέν καταδι
χάζβι χανείς τα ώοαΐα σΐολίσμα-
τα, μθυσικής, ζωγραφιχής καί
λοιπά, άλλά χαταδιχάζονται ό-
ταν έξ ολοκλήρου άηορροφή-
σουν μίαν χόρην ή δποία δέν ε·
Τό έιος 1033, Ι.ά %ϋ βά¬
σει των ίστσρικών συνθηκών,
είναι τό 33ον έιος τοΰ 2Οοϋ
αιώνος. Είνε σύνηθες δηλαδή
άριθμεί 365 ημέρας, έξ ών
μόνον 28 άνήκονν είς τόν Φε
βρουάοιον. Άνΐιστοιχεϊ πρός
τό 6646 τής Ίουλιανής πε-
βίόδου καί 2686 άηό τής
Ιδρύσεως τής Ρώμης. Κατά
την Ίσραηλιτίκήν χρονολογί¬
αν, μέχαι τής 20 Σ(ρίου θά
είνε τό έτος 5963 καί άπό
τής 21 Σ)αίου τό έ.σς 5694.
Τό Χριστιανικόν Πάαχα θά
συμπέση την 16ην Απριλίου
διότι αυτή είνε ή ποώτη Κυ-
ριακή μετά την Πασχαλινήν
πανσέληνον, ή όηοΐα κατά τό
έτος 1933 συμηίηιει μέ την
ΙΟην τού ίδιον μηνός. Κατά
την ιδίαν ημέραν- τό Πάαχα
συνέηεσε κατά τα Ιιη 1922,
1911, 1876 κλπ. καί θά
συμπέση πάλιν κατά τα έτη
1995, 2006, 2017 κλπ.
Τό Έβοαϊχόν Πάτχα.θά ινμ
πέβο την Ιΐην Απριλίου.
Κατά τό 1933 θά γίνουν
δύο έκλείψεις καί αί δύο τού
Ηλίου. £ίνε ή περίπτωσις
κατά την όηοίαν ό αριθμός
των έκλείψεων αί οποίαι γί
νονται είς έν έΐος, είνε ό μι
κρότβρος. Ή θεωρία των έ
κλείψεων διδάσκει, πράγματ'
Οτι είς έν έτος δέν μηοοοϋν νά
σνμβοΰν περισσότεραι των
έπτά έκλείψβων οϋτε δΐιγώτε
βαι των δυο. Είς την πρώτην
περίπτωσιν, αένχε είνε τού
Ήλίσν καί δύο τής ΣεΧήνψ,
ή ζέσσαρες τοΰ Ηλίου παΐ
τρείς ττ)ς ΣεΑήνης. Είς την
δευτέραν πεϋίπτωσιν καΐ αί
δύο έχλείψεις εϊνε*ιοϋ 'ΗΙΙ
ου θά γίνουν πέντε έκλείψεις
ήλιακαί καί δύο ΐή; σελήνης
κατά τό 1935 καί τέσσαοβς
ήΙΐΛΗαΙ, τρ^ΐς δέ τής σελήνης
κατά τό 1982. ΟΙ συνδυα-
σμσί ούτοι δέν είνε συχνοί.
Αί δία ήλιακαί έκλείψεις τού
έτσνς τούτον δέν θά είνε δρα
ταί έν Ελλάδι.Ή ηοώιη θά
γΐνν την 24ην Φ)οίου καί ή !
δευτέρα τϊ]ν 21 ην Αύγουστον
είς χώρας μακράν τής £ύρώ-
πης.
Ή άρατότη; των τεσσάραν
κυοιωτέρων πλανητών θά είνε
ή εξής : Ή Άωροδίτη θά {
είνε άστήρ τής πρωΓας, άπό
1 των άοχ&ν "Ιανουαρίου. Κα-
τόπ ι ν προσεγγίζονσα είς τόν
ήλιον, θά γίνο άόοατσς. Άηό
τού ΊοννΙον καί έτειτα θά
είνε δοατή τό εσπέρας μετά
την δύσιν τοΰ ηλίου.
, Ό Άρης θά είνε δρατός
Ι κατά τόν πρώτον μήνα τού
έ.ους άπό τής 10ης νυκτός
καί κατόπιν. Αίετέπειτα άπό
των «βώτων ώρών τής έσπέ
οας μέχρι τής ποωΐας. Τόν
Μάϊον ή όοατόιης χον θά πε¬
ριορισθή είς τό δεύτερν τ?μι·
συ τής νυκτός. Άπό τοΰ Αύ¬
γουστον καί έπειτα θά είνε
Οοατός μετά την δύσιν.
Ό Ζεύς θά είνε όίΜ»ός
κατά τό δεύτερον ήμισυ τής
νυκτός μέχρι των άρχών Φε-
βρσυαρίον. Κατόπιν Βλην την
νύκτα. Άπό τοΰ Ίσννίσν μέ¬
χρι τοΰ Αύγουστον τό εσπέ¬
ρας πρός δνσμάς. Τόν Σ(βρισν
καί "Οκτώβριον θά εΙ<ε άόρα τον, διότι θά εύβίσκετ * πλη· Ι σίον τοΰ ηλίου, Άπό τού Ν) βρί·ν καί είτα θά είναι θεα- τός την πρωΐαν, πρό τής χά ρανγής. Ό Κοόνος θά είνε άόρατος κατά τού; δύο πρώτσνς μήνας τοΰ έιους, λόγφ τής πρός τόν ήλιον ποαθΒγγΙσεώς τού. Τόν Μάρτιον θά άρχίσο νά θεά- ται την πρωΐαν, πρό τής χά οαυγής. Άηό τοΰ Ιουλίου μέ χρι τοΰ Ό)βοίου καθ' όλην την νύκτα. Άπό τοΰ Νσεμ- βΐΐον καί έπειτα κατά την δυσιν τό εσπέρας. Οί Κομήται Κατά τό έτος 1933 άνααέ- νεται ή ίηάνοδος των έξ πε· οιοοΊκών κομητών όλω ν τη- λεσκσπικών. Όνομάζονται κσμήται περιοδικοί, όσσι στρέ φονται πεοί τόν ^λιον είς τοο χιάς έλλειπτικάς καί οί όποϊ οί κάθε τόσον θεώνταί άπό τής Γής. ΜβοιηοΙ έξ αυτών δέν ύπάρχει μεγάλη πιθανό- της νά θεαθοΰν, διότι διέψυ γ όν ήδη τάς ερεύνας ι ών ά- σιρσνόμων καιά τάς ηροηγου μένος έπιστροφάς Δέν είναι δέ απίθανον νά διελύθησαν καί νά μή ύπάρχουν πλέον. Έκ των ίξ τούτων κσμητών. ών θεωο77«ικώς άναμένεται ή έπιστροφή, οί τρείς δέν ύπάρ χούν πλέον. Είς έξ αυτών δ κομήτης τού Μηόοθεν, δ άνακαλνφθεΐς τόν Φεβρουάριον τοϋ 1814 εξη¬ φανίσθη. Ή περίσσΌς τού »}« το 5 1)2 έχων. Εθεάθη έκ νέον χφ 1857, 1868, τφ 1873 καί 1879. "Λκτοτ. δέν εθεάθη πλέον. Είς τούς μή μβμυημένους θά ν>ανή περίεργον ότι ύπάρ
χούν είς τόν ούοα'όν άστρα
ύπσκείμενα είς καταστροφήν.
Διά τοος κσμήτας έν τούτοις
τό πράγμα είναι αμφίβολον,
ν πούχουν δέ τουλάχιστον
τρείς περιπτώσεις εξηκρ'βωμέ
να , ή τοϋ κσμήτου Αέελ, ή
τοϋ Βιέλα καί τοΰ Βίχο. Ή
διάλυσις τού κσμήτσν ΒιέΡα
έγινεν υπό τα δμματα των ά
στρονόμων ' τόν Ιανουάριον
τού 1846, Οίαν δ κομήιης
έθραύσθη είς δύο μέριΐ.
Ή ϋΐη έξ ιίς σννέκβιτο συ·
νετοΐβη εί., μικρά μόρια τα
όποΐα |έσκορπίσθπσαν καΐά^
μήκος τής τρονιάς. Έν *έ>ος'
έκ των μορίοβϊ {τούτων σννην
τή^η μέ την Γήν τό εσπέρας
καί ΐήν νύκτα τής 27ης Νο¬
έμβριον τού 1872, ή δέ αν
νάντησις έδωσεν άφοαμήν είς
την περίφημον εκείνην βρο-
χήν των διαΐτόνιων αστέρων,
ι ήν δποίαν ϊαως μβρικοί εν¬
θυμούνται άπόμη. Ό άριθμός
«ών μετβώρων, τα δηοϊα έπε
σαν είς την περίστασιν εκεί¬
νην ήσαν μεταξν 150 καί
160 χιλιάδων. Ήσαν τόσον
άφθσνσ, ώστε δ σνρανός έ
φαίνετο διανλακούμενος υπό
μυριάδων πυρών. Είς μερικάς
στιγμάς έπαραλληλίζοντο ποός
νιφάδας χιόνος. Τόσον %οαν
πνκνά, λβπιά καί συμπαγη.
ΑΙ ζωηβότεραι φλόγβς κατήρ
χονχο άν ά τρείς άν ά χίβσαβ'ζ»
ένΐοχε δέ καί άνά έπτά καί
δκτώ καί βΐβποΐκιλλον τόν
ουρανόν, όπως οί πύρανλοι
των πνρορεχνβμάτων Καί «ά
μεχέωρα αντά δέν ήσαν άλλο
είμτ) συντρίμί«.<τα χοϋ κομή~ τού τσΰ Βιέλ. . Εΰθυμες Ιστορίες ΤΟ ΚΟΑΠΟ ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΒΥ Ένας Έβραΐος πουλησε χά- ποιε τό σηΐτι τού, υπό τόν ρη¬ τόν όμτος δρον, διι βξαιρεΐχαι τής πωλήσεως Ινα μβγάλο χαρ- φί πού ήταν μπηγμένο στόν τοϊ χο, κοντά στήν βΐσοδο Ό άγοραστής δέχτηκβ τόν δ· ρον «ΰτόν, μέ την ϊδέα 8τι δέν μποοοΰσε' νά ί'χβι καμμιά σημα - σία. "Οίαν υμως χάποτβ, Εκανβ τούς γάμουςτής χόρης τον, πα· ρουσιάστιικβ δ καλός σου ό Έ · βραΐος, σέρνοντας μαζύ τού ?- ναν ψωοιασμένο γάϊδαρο, τόν δκοΐον πήγε κι1 Ιδεσβ άπ* τό πβ· ρίφημο χαοφί. -—Τί χάνεις αύτοΰ ; τόν ρώ· τησε δ νοιχοκύρης τοϋ σπιτιοΰ. —Τό καοφί ιϊναι διχό μόν, άπάνΐησε δ Έβραΐο;. ΜπορΔ λσιπόν νά τό χρησιμοποιήση δηως θέλω... Οί ποοσχαλεσμένοΛ δμως στό γάμο,άρχισαν ά δυβανασχετοΰν καί νά φωνάζουν. —Θά μας χαλάση λοιπόν τό κέφι καί την διασκέδασι αΰτό τό ζωντόβολο εκβϊ πέρα ; Ελεγαν. ΔιώξτΕ τον χι' αυτόν χαί τόν γάϊδαρό τού, νά πάη στάκομμά- τια !.·· —Φίλβ μου, είπε τότβ δ άγο· ραστής τοϋ σπιτιοΰ στόν Έ· ' βραΐο, δϊντε στήν §ύχή τοΰ *Α· βραάμ,τοΰ Ίσαάκ καί τού Ία· κώβ, εσύ χι' δ γάϊδαρός σου. —Δέν πάω πουθενά, άπαν- τησε δ Έβραΐος. Ι —Μά μοϋ χαλάς τό γάμο. —ΤΙ νά σοΰ κάνω άδελφέ μου ; Δέν μτιορώ ν* άφήσω λυτό τό γάϊδαρό μου. Δικό μου δέν είνε τό καρφί ; , —Διχό σου. Ι Τότε τί έπεμβαίνεις καί μοθ χαλάς χι' έσύ τό κέφι. Θές νά φύγω ; Τό θές άληθινά ; , —ΦυσικΛ, τό θέλω. —ΆγόραοΒ τότβ καί το καρ¬ φί μαζύ μέ τό σπίτι χαί θά πάω νά δέσω τό γάϊδαρό μου αλλοΰ. Τί νά κάνει δ άγορασΐής τοδ . σπιτιοΰ ; Πλήρωσβ στόν παμκό νηρο Έβραΐο έκατό τάλληρα γΐ'ΐ το σχουριασμένο χαοφί κι' Ιτσι γλύτωσε χι' άπ' αυτόν *' άπό τό γάϊδαρό τού.

—^—ΒεεΒε—ειεκ^———ε^εΐ^ΗΙΙΙΐΜεεπΜεεΒΐΜενΜεκεΜΗ'< " 'ΠΑΡΤΗΡΗΤΗΣ,, ηΑΙΙΡΗ. ΠΡΟ Ι ΜΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΙΜΗ 4 ΛΛΟΥ ΔΡ. ΜΙΑ ΟΡΟ ΙΥΝ4Ρ0ΜΟΝ Έξάμονος " δραχ. 120 ΤΐΜΟΛΟΠΟΝ ΔΗΜΟΙΙΡΥΪΕ-Ν ο στΐχος δραχ. δ 2 » > > 3
3 > > » 3
Κυινωνικά κατ'άπυκοπτ|ν Βρ. 30
Βύχαριοτήρια μέχβ' ΙΟσιί χων 3ΐ
Αι» τούς συνδρομητάς
Εύχαριστήρια δραχ 20
Κιηνωνικά > 20
ΟύΒβμία ΒημοσΙενσις γίνβχαι
άνευ τής κροκαταβολής χον
άντιτΐ μόν.
ΈμπορικαΙ ΒιαφημΙσεις Ιδιαι¬
τέρα συμφωνΐα. ι
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ |
Ό άπό έτών γνωστάς εν τί)
πόλι.1 μας Ταχυδρόμος Χανίων
— ΙΙβιοαιώς—Αθηνών Έμμαν.
Δειχτάχης γνωστοποιεΐ δτ/ πρός
ευκολίαν τής πελατβίας τού ήνοι
ξβ γραφείον είς την οδόν Παλαιά
—'Αγορα καΐ παραπλεύρως τού
έργοατασίουύποκαμίσσων τού κ.
Κουκουριίκτ), ένθα θά δέχρται
χαί θά παραδίδη τάς παραγγε¬
λίας των κ.κ. πελατών τού.
Πρός'εΰχΒρεστέραν δέ καί τα-
ταχυτέραν εκτέλεσιν των διδομέ
νων παραγγελιών Ικανόνισε ήμκ
ραν αναχωρήσεως έκ Χανίων έ
Χαστπν Σάββατον άνελλειπώ
χαί επάνοδον έκαστην Τρίτην
Διεύθυνσις εν Αθήναις Άδρι
ανοθ 61 κατάστημα Νικ Σκα-
Ρ«κη. φ
ΔΟΣ ΜΟΥ
ΤΗΠ ΚΒΡΔίΚ ΜΟΥ ΠΙΣΩ
ΤΑΓΚΟ
Με πλάνεψε χαοούμενα
Ινα βράδυ
Μέ χΐλιους όρκους καί φιλιά
Καί μέσ' τής νύχτας τό σκοτάδι
Μοϋ παίρν' ή ψεύτριι την
καρδιά.
"Εξέχασε χαί σ' άλλυνε χαοίζει
Τα χάδια της καί ιά φιλια
Καί μ' άφισε μονάχο τό φτωχό
Μέ πόνο γιά νά τραγϋνδώ,
ΡΕΦΡΑΙΝ
Δόσ'μου την καρδιά μόν πίσω
Π ού μοΰ πήρες αακρυά
"Αχ ! γιατί να σ* άγαπήσα)
Νά μην έχω γιατρειά.
Δόβ'μου την χαοδιά μόν πίσω
Πού μοΰ ιτλτίγωσες βαρεία
Γραφτό μέ σέ δέν ήτανε
νά χτίσω
Μιά όνειρευΐή φωληά.
Μέ τα γλυχά σου μάτια
μοϋ πληγώνεις
Τα στήθτ) μόν σκληρή βαββιά
Τό λογικό μου δλο θολώνεις
Μέ τή διχή σου άπονιά.
"Αστείρεντος ό πόνος
μέ φλογίζει
Στή θύμησή σον ττι γλυκειά
Τό ε,ίνί μόν όλόχληρο τραβά
Μιά μόνη σου σκληρή ματιά.
ΡΕΦΡΑΙΝ
Εξεδόθησαν μΐ μεγάλην
επιτυχίαν
ΕΙΣΔΙΣΚΟΥΣ
ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ
Καί πωλοϋνται παρά τον Γενι¬
κόν αντιπρόσωπον
ΕΥΤ. ΝΙΚΟΛΟΥΔΑΚΗ
ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΝ ΚΑΣΙΜΙΤΗ
Έκομίσθη μουρουνέλαιον άρί
στής ποιότητος ώς Ιμφαίνεται
έκ τής κατωτέρω αναλύσεως τού
Χημείον Χανίων ώς καί γαλά*-
τωμα δοοΙΙ.
Πρός τόν κ. Γ.ΚΑΣΙΜΑΤΒΝ
Φαρμακθποιόν
Τό παρ' υμών κομισθέν έ-
λαιον 'ΟνΙαπου (Μονρούνας)
έξετασθέν έν τώ παραρτήματι
ευρέθη πληρούν τού; όρους
τού γψηαίον καί πρώτης ποι¬
ότητος Μουρουνελαίου τοΓ
πρσορισμού τού καταόειχθέν-
τος ότι πρόκειται περί Μου·
ρουνβλαίοο προπολεμικής
γνησιότητος.
'Ο Διευθυντής τού Χημείου
Ι. Βαμβαχάς
Νέον Ραφείον
ΕΜΜ. ΜΕΤΖΙΔΑΚΗ
Οδός Μπετόλο
δναντι χαί παραπλενροος Άδβλ.
ΝΑΞΑΚΗ
Έργασία αρίστη.'Εφαρ-
μογή τελεία
ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΑΙ οΐχία και-
νονργής μέ δλα τα χρειώδη κά
τωθεν λέσχης Καλιγιάνη παρά
τό Κούμ—Καπί.
Πληροφορίαι είς τό καφενειον
τού κ Έλενθερίου Δελείκη Κα
λέ Καιισΐ.
ΚΟΜΜΩ-
ΑΠΟ ΟΛΟΝ_ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Ό άοχιθυρωρός τού Σαβόϊ
Όιέλ τού Λονδίνον πΡύ ηέθα
νι τώρα τελευταία Ααιησβ πβ-
ριουοία τίχοσι χιλιάδων λι-
ρών δηλ. δώδβκα έ«ατομμνρια
δραχμων ηού την έκαμε άπό
τα πσυρμπουάρ πού έπαιρνβ.
Τό πρβγμα έποοξένησβ φνσι-
κά κατάπληξιν, ή δποία έγι-
νέ μεγαλυτέρα οίαν έξ άφορ-
μη~ς τού γεγσνάτσς αυτού ανε¬
καλύφθη ότι πλεΐστοι όσοι θυ
ρωροΐ ξενοδοχείον όχι μονά-
χα στήν Αγγλία άλλά καί στήν
Γαλλία, στήν Γβρμανία, στΛν
Ελβετία καί στήν Ιταλία
(χούν γίνει πολυεκατομμνρι·
ούχσι καί έηομίνως είναι κα
τα πολύ πλουσιώτεοσι άπό έ
κείνους, ηού τούς δίνουν ηουρ
μπσνάρ.
*·♦
'Αφοϋ έπολιτογραφήθησαν
ώς Τούρκοι ό Όμηρσς, ό Ά■
δάμ καί ό Θεός ! άρχίζουν
τώρα νά έκδιώκωνιαι άπό
την Τουρκίαν οί άνεπιθύμη
τοι. Καί πρώτο; έξ όλων ύπέ
στη τό διώξιμο αύΐό ό άμανές
εναντίον τοθ δποίου έκηρύ
χθη άγρΐος ηόλεμος, διότι βύ
ρέθη, ότι δέν ταιριάζει ή κα·
ταθλιπτικ·} τού μουσική μέ
την εύθυμία τού Ζουρκικού
λαού. Προσεκλήθη λοιπόν
δνας Βιεννέζος μουσικός κριτι
κός νά κατασκενάσει νέα
Τονρκική μουσική ή δποία
θά διαδεχθεϊ τόν έκθρονιζό
μβνον αμανέν Ι
, ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
ΈπαναληπτΐΜής δημοπρασίας
Ή Κοινότης Άγίας Μαρίνης
Κυδωνίας έπαναλαμβάνβι την
πλειοδοτικήν δημο.ιρασίαν διά
την ενοικίασιν τής βοσχής τής
νησΐδος θβοίωρσϋ την 22αν
Ιανουάριον 1933 ημέραν Κυ
ριακήν άπό 10—12 π. μ. χατό
πιν τής μή εμφανίσεως πλειοδο
των την 11, 18 καί 27 Δ)βρίου
1932. Ή κατακύρωσις έσεται
οοιστιχή, οί όροι τής δτ)μοπρα
σίας ευρίσκονται κατατεθειμένοι
είς τό Κοινοτικόν Γραφείον ό-
«ου αυτή θέλει διεξαχθή, ένθα
οί βουλόμενοι πλειοδοτήσαι δύ
νανται νά λάβωσι γνώσιν.
Έν Άγία Μαρίνπ τώ 13-1 33
Ό Πρόεδρος τής Κοινότητος
Έμμ. Παπιδάκης
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
•Ο Πρόεδρος τής έ» Χά
νίοΐς Έπιτροπής Απολ¬
λοτριώσεων συμφώνως
τώ άρθρω 71 ε ο". 1 τού
Άγροτΐκοϋ Λίομου προ-
σδιορίζει δΐχάαιμον τοΰ
άπαλ)θέντος χτήματος
Χατιτζέ συζύγου Ισμαήλ
Βεδρή Βέη Ζαδέ ή Μ
ομαήλ Βεδ^ή Βεγάκη
την μεταπροσβνή Τετάρ¬
την 25ην τρέ <οντος μη νός καί ώραν 1 1 ην π. μ. γενησομένην έν τώ Γρα φείω τοΰ Προΐσταμένου τής Γεωργικής Περιφε¬ ρείας Χανίων (Μέγαρον Δΐκαστηρίων). Προσκαλεϊ όθεν τούς [ι δΐοκτήτας τού άν<<> χτήμα
τος καί τούς πρόσφυγας
ή εντοπίους τούς ένδΐαφε
ρομένους διά τό κτήμα
τουτο ώς χαί πάντα άλλον
ένδιαφερόμενον έχθντα
έννομον συμφέρον όπως
κατά την άνω προσδΐορι
σθεϊααν δικάσιμον προσέλ
θωσΐν χαί υποβάλωσιν τή
Έπιτροπή τα αίτήματα
των.
Έν Χανίοις τή 1 4 Ί
ανουαρίθπ 1933
Ό Πρόεδρος τής Έπιτροπής
Άπαλλοτριώσεων
ΕΥΑΓΓΕΛΛΟΣ ΚΑΛΗΣ
ΜΑΘΕΝ'ΑΓΑΠΑΙ..
Ώ ! ού ηού έλαχκς στο δΜό-
μο τής θλιμμένης μου νβιότης,
σδν χειμωνκίτικος ί|λιος γεμά-
τος θέρμί| ! 'Ω σύ, ποϋ βοηθών-
τας μβ άνοιξα στό άγκαθωτο
λιβάδι τής, ζαιής, τό όλάνθηστο
μονοπάτι μια; μβλλοντικής εύτυ-
χίος ! *Ω ' σύ ποΰ οτό άντίχςυ
σμά σου τα συντρίμμια τής χαρ
διάς μου ριγοϋν, 2?ν« άησλό
τρβμούλιασμα, σάν ά.-ι' τόν ηοώ-
τον φθινοπωρινό δνρμο τα φύλ
λα στά δένδρα...μάθε ν' άγαπας
χωρί; νά πληγώνης τόαο! ..
Πέοαοβ τόσο γρήγθοα δ χρό-
νος τής «ύιυχίας, εσβυσαν σαν
χαραγμένα σ' άμμο, με τό <ϊπα λό άπαλό χάδι τοΰ κΰματος τα λόγια σου; Τι παράξβντ, ή ζα>ή..
Πόσο πολλές φορες μας πλη-
γώνει ! Ή βιοπάλη δέν άφίνει
χαιρό σ' έναν άνθρωπο μέ λε-
πτά α'ισθήματα, νά νοιώσΉ τή
ζωή οπ' ιήν άλλη της πλευρά
Μέ πόση ήδονή ό πονεμίνος
θνητός, ρουφά τό ποτήρι ττίς
εύτυχίας, οάν άηοκαμωμένος γεί
θη σέ μιά άπόμερη γωνιά, νά
ξεκουράση τό βαρίι κοομί τού.
Μπένοντας στο όλάνθιστο
περιβόλι τής , νειόττ,ς; επανες ν'
άνοίξτι λίγο στό άντίπρυσμά σου,
τό μπουμποΰχι μιδς τριαντα-
φυλλιάς, καί σέ λίγο έφυγβς ά-
πονα καί σκληράχνττάζοντάς το.
Τή χομματιασμένη μοί» χαρ-
διά, δέν θ' άφίστ] δ ' έγωϊσμός
νά συρθϋ μπρός τα πόδια σου
σάν κουρέλι. Ή ζωή μέ δίδαξβ
νάμαι ύπερήφανη.
Ζήσε δσο μπορεΐς πιό πολύ.
Ζήσε δσο μποοεϊς πΐό εύτυχι-
σμένος, μάθε δμως πρώτα ν'
άγαπάς...
Τα φλογερά μάτια σον μέ τδ
παθιάοικο βλέμμα τους, μάθβ νά
μίΐ κάνχις νά δακούζουν ψέύτικα,
σάν τα έρωτικά λόγια βγαίτουν
άπ' τα διψασμένα χείλη σον.
Μην άφίντ]ς νά πλάθΐ] χάθβ λ%
πτή χι' εύγενικΐά υπάρξη, θνει-
ρα μιάς σπάνιας μελλοντικής ίύ·
τυχίας πού φαντάζει σ' Ινα τώ-
ςα γεματο ά«' τής μανοΰβρες
τής καθτιμερινής ζωής.
Μάθε λοιπόν ώ θνηιέ ν' άγα
κάς, χωρνς νά πληγώνης τόσο.
Ι
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Προσχαλοΰνται τα μέλη της
Ενώσεως παν τοπωλών Συνοιχι
ών Χανία»ν την προσέχη Κυρια
κήν καί περί ώραν 2 1>)2 μ.μ.
είς τακτικήν Γενικήν συνέλευσιν
βν τη αΐθούστ) συνεδρίασιν τοΰ
δημοτικόν Συμβουλίου Χανίων.
Θέματα : 1) λογοδόσία Διοι
κητικοϋ συμβουλίου, 2) ύποβολή
άπολογισμοϋ 1932, 3) 'Εχλογή
Ιξελεγκτικής έπιτροπής διαχειρή
σεως 1932, 4) ύποβολή προϋηο
λογισμοϋ χρήσεως 1433—1924.
Ό πρόεδρος
Ι Στυλ. Χαιρέτης
Ό γραμματεύς
Ιωάν. Νικηφσράκης
Ι ———,____ν
ΕΚΟΕΣΙΣΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ
'ΑίΛ τής 26 Δ)ρΙον <[νοι ξεν είς την αίθουσαν των συ ναυλιών τού Άδείου μας ή έκθεσις —ωγραφικής τού καλ λιτέχνου κ. Γεωρ. Π.ΐπαδημπ ' τράκη. Μέχρι τούδε έχουν ,έ· ' πισκεφθη την έκθεσιν πλεϊ- ' στοι δσσι, διετέθησαν δέ καί άρκειά έργα. Ιδιαιτέραν έν- ι τύπωσιν προξενούν είς τόν έπισκέπτην οί πίνακες «ογευ Ι τικών τοπείων, αί αραααηο- Ι γραφίαι καί αί άπεικονίζου ' σαι την χωρικήν ζωήν. — Ή έκθεσις θά παραμεί νρ άνοικτή επί 2Οήμεοον ηε ρίπσυ, κατά την διάρκειαν τής οποίας πάς τι; δύναται νά την επισκεφθή έλβυθέρως καί νά θαυμάση την άφθαστη είς όμορφιά καί μεγαλείον τέ¬ χνην. Κρητικές Μαντινάδες δβν οου ζήτηαα κορώνα ν ά μόν βαλ η ς άιΓτούς καη μοΰς κ ο ϋ μ' έροιψ < ί κΰττα(β ν ό μέ Ρνά|λ η ς Σνγχοόν αίς άπβλπίζομαι σιιγζοόν α ς χαί έλπί ζ ω όσαΐΊς τ ο ό πςοσώπ ο ν σον τό »αλ λος άτβνίζω ··* Μίαα ο τα μαΰοα φαίνβ σαι σά* Πά ναγιά γραμ- μένη ".οί εύ μορφιες μ α ζεΰτι,καν καί σ κομωμένη. ΕΥΧΑΡ1ΣΊΗΡΙΟΝ Μόλις συ» ελθόντες έκ τής βαρβίας συμφορβ; ήτις έπλη ξεν ημάς διά τού θανότου τού προσφιλεοτάτου άδελφοΰ καί θδίου Χαράντον Καπιδά κη, Άοχηγοϋ Χαλέηας αίσθα νόμεθα βα&εΐαν υποχρέωσιν νά έκδηλώσωμεν δημοσία τάς θερμάς ευχαριστίας μας πρός τούς καταθέσαντας στεφάνους Γεν. Δ(σιν,| Έλευθ. Βενιζέ¬ λον, Δήμον Χανίων, Κσινότη τα Φρέ καί λοιπού;, ώς καί τόν κ, Μέοαο,χον διά την διά¬ θεσιν τής Μουσικής τής Φρον ράς, καί τούς έκφωνήσαντας λόνους επί τής οοοοθ τού, τούς παρακολουθήσαντας την κηδείαν τού καί τού; όπωσδή ποτε συμμερισθέντας την λύ¬ πην μας. Αί εύχαριστεϋσαι οικογένειαι Σ. Καί ιδάκη καί Λούβαρη ΤΤΕΝΘΗ ·····■·■■— , . 1 Εοοτάζον^τβς_καΐ μη^ Μεθαύριον εορτήν τού 'Α· γίον Άντωνίβυ δέν έορτάζ*ι ΣΚΟΡΟΙΕί ΝΙΟΛΥΟΙΕΣ ^ΤΓίΤ« !-- ---.-■;- — Σιγιολ(ζάκ«Δ(θι»ντήςΤ.Τ«Γ. •Η καχομοιρα ή « Ερ*υνα> ^ΛχηςΜ
ήοχισβπάλιτούς νιλαβμηρισμούς, __Α^ βσρτάζει ο·Ίεδίχ·ται
τάς υβρείς καί τάς συκοφαντίας ίΛΜκ6ψβί9 α Η.Άντ»ν.Σ>ιου-
■Τής δτυχης πρέπβι νά της ίούΛης 'γη)%ίύς 'ΛφβτεΙβ»»
κί«. ι
ΚΩΜΗΑΙΤ. Ι. ίΟΡΓΟΡΑΠΤΗ,
Την 3ην Ίανονααίον απέ¬
θανεν είς την άκμήν τής ήλι
κίας καί τής δράσεώς τού δ
Κων)νος Χ. Γοργοράπτης ά-
γρστικός διανομεύς τού Ταχ.
Γραφείου Γαράζου. Ό ·&·ίνα
τος χον ηκούσθη μετά π
συγκινήοεως καί κατελύπησεν
την κοινωνίαν ολόκληρον τής
επαρχίας Μυλοποτάμου τής
οποίας ήτο έπίλεκτον καί συμ
παθές μέλος. Έντιμόΐατος
τόν χαρακτήρα καΐ λίαν φιλό
ηονος εϊχε κατορθώσει διά
τής έντατικής τού εργασίας νά
κάμη τα ηοϊ,λά κτήματά τού
πρότυπα καί λίαν παραγωγι-
κά. Ή κηδεία τού εγένετο είς
Δαφνέδες έν μεγάλρ ουρροή
κόσμον καί ζωηροτάτη έκδή
λωσεί ηέν&ους.
—τέφανον κατέθεσεν επί
τής αοροϋ αυτού τό προσωπι
κόν Ζ.Τ.Τ. Γραφ. Γαράζου.
Είς την δεινώς πληγεϊσαν
οικογένειαν τοΰ μεταστάντο;
ύπσβάλσμεν τα αίσθήματα
τής είλικρινοΰς συμπαθείας
καί τα πλέον θερμά συλλυπη
τήρια ημών.
Τ.Τ.Γ. Β. Χ.
Ό «Παρατηρητής» τού ό
ηοίου δ μεταστάς υπήρξε φα
νατικός ύποστηρικτής συμμε
τέχει είς τό πένθος των οίκεί
ών τού καί έκφράζει τα είλι ■
κρίνη τού συλλυπητήρια.
ΖΗΤΕΙΤΕ *
|«ΑΚΑΡΡΝΙΑ
ΑΓΕΛΑΑΟΙ
ΟΜΟΙΑ ΙΤΑΛΙΚΟΝ
συγχωοήσωμεν όσα έν ΐϋ άλλο
φρυσύν^ της γράφέι, γιατί εχα-
σε τό κο»*αλάκι πού ίβύζανβ τό
σο γρήγορα καί άνεπάνιβχα άπό
τό άοηφάγον σΐοματάχι της.
—Πλουσιώΐατος «Ις απόδοσιν
ό άπολογισμός των «διοοιστι-
κών> μέτρον τής Κυββρνήσεθς
στο διάστημα ποϋ.. .βχυβέρνησβ
τόν τόπον.
—Καί νά σκ -1 κανβίς δτι
οί διθοισμοί πθν Ιδημοσιρύσα-
μεν χθές ι>ΐναι τό το'ιΐον ϊξ αύ-
τών.Οί πολλοί είνε πίσα> άχόμη.
— Καί έν τούτοις οί δνθρω
«οί αύτοι ίίθελαν σώνπ καί χα·
λά νά μας πβίσουν δτι ήλθον γιά
νά σώσουν τόν τόπον ! ! Καί οί
άθδόφοβοι τό βκίστβυαν καί '
αύτοι. |
—Ό ατυχής χΰρ Παναγής ό (
Τσαλδαράκος χλαίει ϊπό ηροχθες
την μοΐρα τού, χαί χά χάρτι,να
τής άρχτϊς παπουτσάχια τού.
—Ό άπονήρευτος ό χύρ Πά
ναγής δέν γνώριζε την παροι-
μία τοΰ λαοΰ. «Καλήή καλογε-
ρική μά εΐνϊ ραρυά ή μαγ-
χοϋφα»
—Χθές είχαμε μιά λιακάδα
πρώτης τάξεως. Να τ'άποδώσοο
με στό ίστατο τοΰ καιροϋ ή
στήν φλόγα τής Κυβερνητιχής
άναφλέξεως ;
— Κόχκινο πανί λέγει ή
«Ήχώ> β*νέ δ άρχηγός της κ.
Κονδύλης γιά τούς άντιπάλθνς
τού.
—Δέ)1 νομίζει ή συνάδβλφος
δτι ΰηοδιβάζει την αξίαν τού
άφοΰ μέχρι σήμερον έγομίζετο
μόνον δτι ήτο «κεραυνός».
Τό κινηματοθέατρθν τΠάν-
θεον» εξηκολουθεί μέ μεγάλην ι
βπιτυχίαν τάς εργασίας τού χά¬
ρις στά πολύ χαλά έργα πού μας
φέρνει.
— "Ο χ. Δασκαλογρτιγοράχης
6 διευθυνΐής τού είναι πράγματι
άξιος θβρμών συγχαρητηρίων
γΐατί μή φεισθείς κόποον χαί δα
πανών έπλούτισβ την πόλιν μας
μέ ε;να τέταιο χινηματογράφο.
—Σήμερον την 6εοος9 μ. μ.
«5ο^ στήν αίθουσαν τοϋ Οίκο-
νομικοϋ συσσιτίου δίδεται τό
σύνηθες χορευτικόν ούζο τού.
—"Ας τό εχουν ν1** δψβι
των ο! συμπολίται μας γίατί πρό
κείται νά πέρασαν ν τρείς ωρβς
εύχάριστΕς
—Είς τό ΐτροχθβσινόν φύλλον
άνεγράψαμβν πβρί τοΰ τράστ
των αύτοχινήτων «ολυτελβίας
Νομοΰ Χανίων.
—Ένφ επρόκειτο περί τοϋ
τράστ αύτοκινήτων πολυτελείας
ΝομοΟ Ρεθύμνης τό οποίον εκτε
λβΐ την συγκοινωνίαν Χανίων —
Ρεθύμνης πολύ καλώς.
— Καί τό οποίον άποΐελεΐται
Ιξ εϊχοσι χαί πλέον αύτοχινήτων
πολυτελείας.
ΜΑΡΟΥΛΗ
Χανίων.
—Δέν έορτάζει ό κ. Άντ.
Σηφακισ Διβυθυντής'/ντων.
ΩαρΦίναγωγβίον.
Βαπτίσεις
Ό κ, .Στυλ Μηνωτάκη.ς
έκ Προδρόμου Κιασάμου έβά
πτισε τό χαριτωμένο άγοράκι
τού έκ Ζααάλον Κιααάμον
άγαπητού Κωστή Γ. Κσρκίδη
δνομάαας αύτό Γβώργιον. Ευ¬
χόμεθα νΐ τοίς ζήοβ· Σ.Κ.
Άρραβώνες
2 ήν προπαρελθούσαν Κυ¬
ριακήν ετελέσθησαν οί άρ-
οαβώνεςτούκ. Μιχαήλ Μα«·
ρέ χωροφύλακος έκ Κοννον-
πιδιανών Άκρωτηρίσυ μετά
τής δκαηοινΐδθί, Άγγελικ^ς
Α. Κοκθλογιαννάκη έκ Κάμ-
πων Κυδωνίας. Δύχόμεθα
ταχείαν την στέψιν. Γ. Β.
Δωρεαι
Ό κ. Γεώργιος Γ.
εχ Μονής Σβλίνθυ ά
δρ. 100 άντ! έτησίου μν-ημοσύ
νού τής θανούσης συζύγου τού
Κυριακής. Ή διεύθυνσις το·
ίδρύματος εΰχαριστεΐ θ€ρμό?ις
τόν φιλάνθοωΐτον δωβητήν.
Πανήγυρις
Γήν 17ην τρέχοντος έ·«τά
ζει δ έν Μα·&ί 'ΑποΗορώνον
ίερός Ναός υβ Αγίαν Άντ»
νίσυ. Ό θόλθς τού ναού έχει
ετχηματισθ§ άπό «άς ρίζας
πελωρίαν χαοουπέας ή δηοία
μέ «ούς χλάόους %ης απβηάζΐ*
την εκκλησίαν καί τό σννολο*
"είναι έξαίσιον κι
Οί φιλέορτοι καλούνται
πρσσεοχόμενοι, 2ωρ«άσωσι έν
Μαθέ τόν Άγιον Άντατνιβν,
δηοιί θά θαυμάσωσι τό μενά
λοαρζη^ς τοηιϊον.
(Ή Ένορ. Επιτραπή
ΔΗΜ. ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΙΣ
Άμισθος δικαστικός κλη-
τηρ περιφερείας Πρωτοδικεί-
ου Χανίων. Έδβα Είρ*νο4ι-
κείον Άλικιανού.
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Ό έν τή Ιπαρχία Αγ. Β«αι
λίιίου άντιποόσωπος μας χ. Έμ.
Νβονάχης εξήλθεν είς περιοδείαν
άνά νά χωρία της Έπαργίας
χαί παρακαλοϋνται θερμώς οί φ(
λοι κ. κ. συνδρομηταί, 8πβ»ς δΛβν
κολύνωσι τούτον βίςτόϋογον το>ν.
Ν Β Ο Σ τβλειόφοιτσς Γνμ*«
καί μέ καλάς συστάσβις ζητεί
εργασίαν παρ' οιαδήποτε γρ«
φείω Πληροφορίαι παρ' ημίν
ΜΑΡΑΜΕΝΑ ΚΡΗΙΑ
Ή Δοκιμή ΠΕΙΘΕΙ
Η νέα λεπτοτάτη λιίμα Μ0< ζαρτ εΐνβ ή καλλιτέρα λάμα τοΰ χόσμου. Δοκιμάσατέ την διά νά πεισθήτε. Διαρχής παρακαταθήχη -7μα Κ. ΤΖΩΡΤΖΑΚΙ Πλατεία Κάτωλα ' Υποδηματοποιεΐο ΤΙΤΟΥ ΠΕΤΡΑΚΑΚΗ Κρύα Βρύση Άγίου Βασίλειον Έργασία χαλή χαί εϋαυνίίδη . τος, ύλικά καλά καί τέχνη ήγ,νη- , μένη. ΣΕΙΣ ΧΡΥΣΑΚΗ ι ΤΕΡΨΙΣ ΝΕΟΣ 18 ίτών μέ άρΐστας συ- ' στάσεις ζητεί θέσιν παοά έμπο ρικώ χαταστήματι ή καί οίονδή ποιε άλλο. "Αποτανθήτε είς τό ! άρτοποΐΒΪον Παν. ΠαττακοΟ Παλαιά Άγορά. ΕΝΟΙΚΙΑΖ' ΤΑΙ οίκία έν Νέα Χώρα άπαρτιζομένη |ξ 7 δωμα- τίων, κουζΐνας, λουτρο", ήλεκ τροφώτιστως με νϊρό τής Δεξα μενής, μέ πβριβόλι μέ άνθη καί διάφορα δένδρα καί άρρομύλου. Πληροφορίαι ηαρά τφ Γεωργ. Τροχαλάκχι Ιμπόοφ. ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ,Ις την σν νοικίαν Χιόνβς καί Ιναντι τής οί κίας χήρα; Σφακιανάπη ό άνω δοοφος οίκίας διιοτελουμένης έχ δύο μβγάλων δωματείων καί χουζίνας μέ νερό μέ χωριστήν βΐσοδον Εύάερος καί βύήλιος. Πληροφορίαι Λαρά τφ Νικ. Περβολαράκη Ιντός τοθ Όρόφον. ΔΗΛΩΣΙΣ. Έίδοποιοϋνται οί χ. κ. Συνδρομηταί μαςότι ό χ. Νΐκ.Καψωτάχις ένετάλη μόνον μέ την έγγραφήν χαί είσπραξιν νέων συν δρομητών οί δέ πα- λαΐοί θά πληρώνωσι ώς καί μέχρι τούδε είς τούς άλλους μας είσπράκτορας. ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Καθίσταται γνοοστόν δτι τό ενταύθα γραφείον τής Λαΐκής Ο'ικονομΙας μετεφέρθη είς την οδόν Ποτιέ πλησίων των Βιβλιο πωλείων είς δ δύνανται τα μέλη τής Λαΐκής ΟΙχονομίας τοΰ Νο μοΰ Χανίων νά χανονίζωσι τάς ύποχρεώσεις των. (Εντολϋ Γενικής ΔιευθύνσΕως. ΚαλλΐτεχνιχαΙ ΝΙΚ.Κ.ΚΑΡΑΤΖΑΣ Κΐνημανοθέατρον '*ΠΑΝΘΕΟΝ,, -; 22.ί¬ να ζιώ 'ς τόν κόσμο, γή «οτρ νά *χω τί|ν λβυτβογιά Χίλκΐ χομμάτια πλειΐ χαλιά τα μέλη μ'άς γβνοϋσι, χι' δχι ποτέ τ'άμμάτια μου νά τήνβ στερρυτοΰσι ! Καρπόφορος Αοιπον άνέ καί δέν μπορή» νά την άφήσπς «λβιό σαυ, 49^ γιάντα νά βασανίζβσαι μβ το μβτάγνωμό σον ; διώξβ τσή ποίκαις |σ' άχαιθΓΊς σοΰ ξαναλβγοο πάλι, κι'άνήμβνβ τόν ούρανό τέλος καλό νά βάλλ|| 'ς τούτη την άρχισμβνη σου καλομοιργια την τόσο, τόσαις άκοΰ 'χεις μετά σέ χάριτβς νά πλβρώσα. ίΟΟ Πανάρετος Καρπόφορε, τα λόγια σου παοηγοριά περίσσι» 'ς τή βαρεμένη μου χαρδιά σήιιερθν ίχαρίσα, καί χαίρομαι πώς άχουσες τα 'χεν ό λογισμός μου, *ς δ,τι μοΰ λιίχβι νά μπορΐς νά γίνεσαι βοηθός μου. Καρπόφορος Τόν,^οΰ μόν χά» τή γλώσσά" μου, τα χέρια, τή ψυχή μου 50§ κι' δ,τν,^ίλλο πράμμα βοΐοχεται νά'χφ 'ς τή απόρεσΐ μου σοΰ τάσα*ι 'ς τούτη τή δουλιά" μά λόγια δέν τυχαίνκΐ φίλοι σάν β^βσθΕν εμείς, μέσα τως νά λ Πανάρετος1 Πώς μ' άγ...χάς. Καοιτόφοοι, καλότατα γνωρίζσ), Πηγά κα χ' είς τοϋτά μο τα βάσανα μόνα 'ς δσέν'όλίϊίζω. Μά 'ς τΛ ίΐαβγιόνια πά νά ίδδ τί κάνουν οί σ κι' απάνω 'ς τουτο θέλομε μιλήσει κάλι έτότβς. Καρπόφορος ήγαινε, μ' ϊρχομαι χ'έγώ, χαί πάλι έκεΐ μποροΰμι λλίτερα 'ς δ,τι ϊχομε νά κάμωμε νά δοΰμι. ΣΚΗΠΗΤΡΙΤΗ ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒ0ΥΛ03 Σύμβουλος Ώς ο καλιϊς οίκονόμος μέ προθυμιά σπονδάζει πβρί τό χειμωνα τσή καρπονς σπίχι τον νά οοδιάζη 510 στρατιώταις, 8ΟΟ- Τΐ·*άι λε«« β» «*)« «αι Κι'ΙλΛ «6»α|<ν ιο «ιιο*Κο·|η·» *! 4*1 ίνα ΜΜα Ι-..Ι*··»*! ΕΥΤ. ΙβΝβΙΙ '■? ·1ΜΤ «-ΙΜ ΘΟΘ^·· Τι β^κεϊ^ε— «αί ή Γ ν—α · Μΐ , Ι1ΟΛ1 "<··* ε— 8$ = ί.·