144751
Αριθμός τεύχους
1797
Χρονική Περίοδος
Α
Ημερομηνία Έκδοσης
1/1/1933
Αριθμός Σελίδων
4
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
1.1. Τ8Ι - ΙΙίΙΙΙιΊϊΗΙ
ΕΜ.Γ ινιΠΑΚΛΑΤΖιΗΣ
ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΙΤί-ΚΗ
ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ ΕΦΗΜΕΡί* ΕΜ ΚΡΗΤΗ
ίΡΑΦΕΙΙ - ,ΪΟΟίΡ.ΦΕΙ.
ΣΤΡίΤΙΓΟΤ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΑΗ
ΑΡ. ΤΗΑ. 3,00
ΧΑΝΙΡ.
11205
933
Έτος 7ον φύΙΙαν 1797 :Βασιλείου τοϋΜεγάλ
ου
ΟΙΠΙΑΡΑΤΜΡΗΤΗΣ,. ΕΥΧΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΜΑΓΗΩβ«£ ΤΟΥ ΑΙΣΙΟΝ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ
ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ Γ9331205
«ΜΟΙ
19321933
2058
έκ
ιστο-
κρητική ηηκΛΐη |5ΐ2058
Ο Αί ΜΐΑΗΣ
αν,
τη
ποϊ ΐ έ'Λό
πλείστας
«ορβ.α* πείνης έ'Λαβόν χώραν είς
- «χωβΛ*. * διΐμοσ1α οΐκονομία δλων των
κρατων έξηνιληθη καί ή Ιδιωτική οίκονομία πάσγ«
σοβαρώς. Λ
Καί ταυτα ένώ τα ηροϊόντα τής γής ήοαν άφ&ονα.
Ενω είς την μίαν "Ηπειρον έκαίγοντο αί σιταπο-
ι>ι/και είς την άλλην έκαχομμύρια άνϊρώπων έ'θν-
σκον έκ πείνης. '
Καϊ ένώ τοιαϋτα καί τοααϋτα πάσχει ή άνθρωπό-
της δ άνταγωνισμός των κρατών ουδεμίαν υπέστη
νφεσιν Πάλιν έξοπλισ μοί...Πάλιν άκονίζονται ' Η
Θυμοΰμαι κι' οντέν ήμουνε σμένοι χαρτοςρόροι άπ" ίξβνυ
χωπελλοποΰλα άξε,κάνιοτη χαθ' ( χτούσαε σΐόν καφενέ. Εΰτός εύ
ΜΙΑ ΣΤΡΑΤΙΟΤΙΚΗ ΠΡηΤΟΧΡΟΝΙΑ
"Ητανε ή άρχές τού 1922 δ- 4 ματα αΰΐά άπ' εξω καί άνακα
ταν εύρισκόμουνα ο £να νησί ' τωΐά ποοσΡπάθησαν νά ματαίω
γιά την εκπληρώση ιής στραΐι
ή θί Πέ
π Ι
αποσπέοας χ' "Αί Βασίλη έμονο
μερίζαμε ούλα τα κω-ιελλια τσή
γειτονιάς στύ σπίτι μας—ιά θη
λυκά δα μόνο γιατί τ' άσερνικά
οντέν ητονι καλός ό καιρόςεβγαί
νάνε οΰλα—ζωνοί κι' άμασκα-
λάτοι—στά κάλαντρα. "Η μάν-
να μου—καλή τζη ώοα—άνάπι-
ζε γληγορωπά τσή τηγανίτες «αί
τσή μέλωνε χιόλας κι'εϊχαμε καϊ
πωριχά μπόλικα, σϋκα, άμύγδα
» μουσΐαλευρυ, απ δ,τι χι αν
ητονε χαί οί καλαντισταδβς το
γνωρίζαν*. Ή λάλη μου εχά-
θουνϊονε στήν καμινάδα καί
^δί ίιλεγε
ΙμαβαΛνβ ??^
θυμηθή απού το σωρο τω σα-
ράντα γραδω. Τή χρονιά πού
μας έβαλε κι' έφέραμε
απαισία χληρονομία τοϋ πολέμου, τα πολεμικά νοέη ι καρύδια. σταφίδει:,-άμουσκλο
χαΐ αί έπανορ&ώοεις, ανεσϊάτωσαν χαϊ πάλιν τ*ν σϊ?φίδες· 4«ι°°>™ηΒί. πνδώνια
ΰφήλΐον, άφοΰ έ'ληξε τό χρεωστάαΐον ΧοΰΒεο
ώί Α · Λ * λ**"""***»*»* Αονρερ.
Μς την Αμερικην αί εκλογαι άνέδειξαν νικητάς
τονς μέχρι τούδε άντιπολιτευομένους, είς την Γαλ
λίαν η Κυβέρνησις Έρριω κατεψηφίσΰη διά νά «δ
πληρώσ» τα πο^ικά της χρέ». Ό Κινείοϊαπωνικόί
,; α . , » Λ/ ' **-'·νΜ»υι>απ<ανιχος £&Κ* ;ί? * ^^ %ήν ίδέ<Χν ** είΡή^ς. Είς Χήν Ι ράντα γρ 'Β,λλάοααΙ εκλογαί ε λυα αν τό πολιτειακόν της ζήνημα. σάσε λέω Παντοϋ ρευστότης, παντοϋ άκαταστασία, παντοϋ άνη· ®ναν χλα^1 συχία. Μόνη θετιχη καϊ ακληρά πραγματικότης δι' όλον «όν κόσμον χαί διά %ά κράτη χαΐ διά τα άτομα είνε ή άφάνταστος δνστυχία των μάζών. Υπό το πέλμα τής άνεργίας χαΐ τής πείνης οτενά- ζει άπαξάπασα ή ανθρωπότης. Υπό αύιάς τάς συνθήκας άνατέλλει τό νέον ετος. Ευρίσκει τό ανθρώπινον γένος δεινώς δοκιμαζόμε νόν. Ευρίσκει την 'Ελλάδα ήσνχασμένην μέν πολιτι κώς άλλ' οικονομικάς γονατισμένην. -Γθε ϊό 1933 νά φέρ» »ην γαλήνην είς τόν χό σμόν χαΐ την ευημερίαν είς τονς λαούς. £ιθε μέ την ανατολήν τού νά άνατείίονν χαι έλπίδες καλλιτέρας αυριον...Εϊ&ε ! ΕΠΙ ΤΩ ΝΕΩ ΕΤΕΙ Μέ την δύσιν τού λήξαντος έ'νθυς, έσημειώσαμεν «όν ΐ«- λικόν σταθμόν ενός παρελθόν τος, καί μέ την ανατολήν τού έτονς τσΰ νέου μάς άνοίγεται τό στάδιον ενός μέλλσντος. Τό παρελθόν πού έ/τεράσαμεν τό γνωρίζομεν είναι βαθειά χα- ραγμένα στήν ψυχήν μος ό'σα ίνώη.όν μας έπέβασαν καί όσα υπήρξαν Ιίργα των Ιδικών μας χειρών. '—κεΐνο αοϋ δέν γνωαίζομεν απολύτως είναι ό", τ ι Ιμηβός μας παρσυσιάζε- ται ώ; γοϊφος καί ώ; αΖνιγ^α άπό σήμερον. Καί είναι φυ · σικόν, εΓτε ώς κουρασμένοι άίχό την πεβασμένην κσπιώ* δή όδοιηορίαν είς τόν άκραϊ όν σταθμόν, εΓτβ ώς έξυπνη- μένοι βίς την αύγήν τού αγνώ¬ στου μέλλο »τος( νά συγ^εντβώ α ώμεν τάς σκέψεις μας καί νά ωιλσσσοήθΌ?μεν επί τού τέ· λ ούς τού παρβλθόνΐος καί τής άοχής τοΰ μέλλοντας, εάν την ζωήν μας την θέλωμεν ώς ζωήν μετά λόγον καί ώς άτομα καί κοινωνία. Τό κύριον ηοάβλνμα τής φιλοαοφίας μας έφ' ό'αον Ιατά με&α επί τού χοονιχοϋ αύιοΰ μβταιχμΐου είναι νά ήμποβέ' α ώμεν νά δ·αγ*ώαωμεν πώς είναι δυνατόν νά εϋίθομεν την ευτυχίαν μας είς »£ μ,ίΙΧον, άφοϋ είς τό παρελθόν άηέβη άσύΐληητος. Μέ τό νά εϋχά· μεθα μόνον δλοι είς τ ούς εαυ¬ τούς καί αλλήλους, χροδιδό· μβθα απλώς οκνηρσί λογοπό· ποι' ή ευτυχία είναι ίδανικόν άπό βάθσς μακρννόν προκα λο0ν καί τής προσεγγίσεως τι,ς τό προνόμιον δίδεται είς μόνονς εκείνον; ηοϋ τρέχσνν Και πού κινοδνται πρός τα έμποό; μέ δλίς τάς ψυχικάς δυνάμεις.. Καί άπό αύτάς τάς δυνάμεις έκ,Γναι ηού κατ' ε¬ ξοχήν μάς άναγχαιοΰν αυτήν την στιγμήν είνε ι) μνήμη καί ή αννεΐδησις. Π&οα ηεοΐ τού μέλλοντσς ποόβΐεψις άηοβαίνει έπιτυ- χής δταν πβοηγηθβ αυτής μία είλικβινής άνασρομή είς τό παρελθόν. Την άναδρσμήν δέ αυτήν την κάμνει είλικρινή μόνον μία οννεργοαία τής συνειδήσεως καί τής μνήμης: ή μέν συνεί- δησις ή φωτία μένη θά έξα· ναγκάσν/ την μνήμην νά άνα ηολήσο λεπτομερώς καί νά Να*3σ>ρώση ενώπιον μας πι¬
στώς όλα ιά λάθη, τάς ίλλεΐ·
ψβις καί τάς κα>>ίας ηοϋ
μάς (μπόδιβαν νά φθάσωμεν
πρός την ευτυχίαν, ή δέ μνή
ποιμωμένην συνείδησιν μαςδιά
νά κάί<ρ νά συναισθαθή τάς περιπτώσεις τής μέχρι χθές άΉηδίαςτης. Μόνονάηό τό φως αυτής τής συνεργασίας θά «α τσρθώσωμεν νά άνόψωμεν τόν προβολέα ηοϋ θά μάς φω τΙθΌ χον δρόμον τοΰ μέλλσντος λαμβανομένου ύη' όψιν ότι ή φύσις ή ανθρωπίνη ξ>έπει
είς τό νά ενθυμείται μόνονόιι·, "Η μάνναν τού
πού δέν εγνίορίζαμε τό νοιχοχύ-
θην τζη καί έσάλιωνε τα φύλλα
καί τάβανε στήν αθρακοβόλη
κι' ΓΪλεγε.
Άν έ ζιώ τόν δλλο χρόνο νά
[γυρίστι
Ο καί τα δέ νά καβ καί νά
[ααυρίση.
Γιά μας τα μιτσα έοώτα ά*
νέν προβιβαστοΰμε, ποιό θά
πάρωμβ καί θυμοΰμαι πώς μοΰ
βγήχε μενά πώς θά πάοω τόν
Ι Πατσαοίφα κι' δλο μ* επερπαί-
ζανε κι' μ' εφωνιάζανε Πατσα»
ρίφαινα.
' Κι'ΐντα Ίον6 δ Πατσαρίφας ;
"Ενα φτωχάκι,ξυπόλητο και ξεγ-
( δυμιασμένο, άνύπλυτο και βρω-
μιάρΐΜθ καί τό πειοάζανε οΰλοι
—μά γι' αύτό κι' εύτό δέν άφινε
αύγό σέ φωληά. °Όπου εφτανε
ή χέραν τού μά δοόλικο, «ά οτα
φύλια, μά άγγούρια, μ" αΰγά,
μά δ,τι ήτονε δέν άφινε πράμμα
κι' ούλοι λέγανε πώ; ότι νά με
γαλώσυ δέν θά—ν—άφηνε δυό
ώζά νά πηγαίνουνε μαζί.
Ό παιερας τού ήτονε γέρος
κι' απού τσή κακούς. Δουλειά
δέν εσΐέλειωνε σία χέριαν τού.
τόΐεσάς ητονε
Ιηρεπε νά είναι θαμμένσν
υπό την λήθην πολλάς δέ α-
' ♦αμνήσεις ηοϋ θά έ'ηοεηε νά
έχωμεν ενώπιον μας πάντοτε
ζωντανάς *}βαπτίζβι αυνήΦως
εΐςτό πυθμένα τής ληαμοσύ-
νης μέχρις άποπνιγμοϋ.
Μέ την δέαμην αυτήν τοΰ
άηό εοϋ παρελθόντος φωτός
άπσκτδντες την έπΐγνωσιν
τού παρόντος, ά; Ιξοομήοω
μέν άμέαως είς τόν δρόμον τοΰ
μέλλοντας. Ή επί τοΰ παρελ-
θόντος φΐΑθοοφία μας νά εί¬
ναι ταχεϊα καί άνυπόμονος, δ
χι άργή καί διστακτική. Ή
σομερινή έποχή τής σπουδής
τής ταχύτητος καί τής δρμής
δένάνέχεται την δυακινηαίαν,
την άνοβλητικότητα καί τσύς
άγόνους Θοήνους δι' δ,τι έχά
θη — δ Ινμφατισμόςδιαγωνίζε
ται καί άναΐβέπεται άπό την
σφύζονοαν δραατηριότητα
ποΰ διψά έξορμήσεις άμέ-
οους.
Μόνον μία τοιαύτη είλικρι
νής καί τιμία φιλοσοφία επί
ιοΰ παρελθόντσ; μας ώς άτό
μων, ώί, κσινωνίας καί ώς έ-
θνσνς θά ήμηοροΰοε νά μάς ■
'ηληοιάσν πρός την ατομικήν
καί ομαδικήν ευτυχίαν ποΰ
ευχόμεθα μέ την έναρξιν τού
έιους τού νέου. Μία πιατή
άναπόλησις των παραβάαεών
μας, μία εΐλικρινής αύτοκατά-
κρίσις των άτασθαλιών μας,
πού έφυγάδευοαν την εύτνχί
αν, καί <ιία εύαυνείδητος άηό φαοις νά περδίαωμεν μέ άσ¬ βεστον ζήλον χαί άκάματον δΰαοτηοιότητα είς τό μέλλον δ,τι εχάσαμεν εΐς.τό παρελ θόν, θά ήμηορέαουν νά μάς πατενοδώαουν είς τόν δρόμον ηοϋόδηγεΐ πρός τα ύψηλά παΐ τα ώραΐα Ιδανιπά, των όποι¬ αν ή έηιδίωξις παΐ έπιχυχΐα αποτελεί την ύψίατην εύδαι μανίαν. Κολυμβάρι 1 — 1—33. Τ· Κ. 8ΙΗ0ΡΙΑΙΙΜΙ/ΡΙ11Ι Αί Ίνδίαι άναφέρονται πρώ ται ότι εϊχαν παιγνιυχαρτα στρογγυλ», επάνω εϊς τα δηοϊα μή Θά 'προ&ϋμοπόιη^ νά έ- | ήσαν δπειΧονισμέναι αϊ_ διάφο νηνήοΏ την τέως άμέριμνα ' ροι 8νσαβ«ωσεις τον θεου ,Βισ- χατακοιτάμενη Καί θυμοΰμαι εδά ποϋ φέραμε την άθιβολήν τζη, ντά δ μιτσός κι' δ κουζου- λός, λέει μίαν παοοιμία, δέν ξε- χνά, πώς εβάσΐουνα τή μάννα μου απού τό φουστάνι κι' επή- γαμε, οντέν τηνέ παραμένανε απού ήτονε στα τελευταία τζη κι* εΐλεγε. —"Ωφου μπρέ Άργυρή δ πό¬ δα; μου. Ξέσυρέ μου τονε, μπρέ κι' εμαράθηκε. —Λέ ποίος ; Τούτοσές ; —Λ' 3ϊ δ άλλος. —Λέ τούτοσές ; — Λ' οί δ μεσιακός. Κι' απού λέγαμε δ γέρως σία νειάια τού επήγαινε σία κάλαν- τρα κι' εμάζοονε καί λάδι καί καρπό κοντά τσή πόρεψής τού, γιατί ε,μου Ιγύριζε πολλά χωρία εμού τονε λυπούντονε ώς κι' αν είναι. Μά ά:ιής έγέρασε εχάουντονι στόν καφενέ χι' έβ/ανε ποϋ καί τσιγαράκι απού τσή χωργιανούς γή κιαμμιά μπουχιά γαρδονμι δντεν έχάνανε ρεφενέ οί κερδι Ι1ΙΙ1Ι ΒΙΙΠΙΐ: ΠΙΗΗΗΙΙ Γ_10ΒΙ»Ι ΙΜΙΙΙΒΙ1ΜΙΙΙ1 Ι1ΙΙΙΚΙΙΙΙ11ΙΙ1ΙΙ8 1 νοΰ. Οϊ Κινέζοι έπαιζον την ε¬ ποχήν εκείνην μέ *άτι μικρά μπασΐούνια ακριβώς όπως τα παριστανόμενα είς τα σύγχρονα χαρτιά άπό έλεφαντοστοϋν. Τό παιγνίδι αΰτό ήτο εφεύρεσίς τοϋαΰΐοχράτορο; .Σοϋνεν—Χό, τοΰ Υίοΰ τοΰ Ουρανοΰ, ό δ- ποΐος τό είχεν εφεύρει διά νά διασκεδάζη την άνίαν των πολυ αρίθμων παλλαχίδων τού, πού ήσαν ΰποχρεωμέναι νά ένθυμοϋν ται, χάρις είς τα άπό ελεφαντο στοΰν αΰτοκρατοριχά ραβδία, τα δνόματα δλων τΤν προσώπω ν τής δυναστείας τού. Οί Άθίγγανοι εφεραν την νέαν εφεύρεσιν Ικ τής Άσίας είς την Ι ΰρώπην. Η εφεύρε¬ σίς διεδόθη ταχέως^ έκ τής Ι¬ σπανία; εί; την "Ιταλίαν χαί εκείθεν είς την Γερμανίαν καί την Γαλλίαν. Άλλά τότε δ κύρι ο; ρόλος των χαοτιών αυτών μέ τα κτυπητά χρώματα ήτο νά μαντεύουν τό μέλλον των άν- θρώπων, τό δποΐον προέλεγαν —όπως καί τα σήμβρον—οί Τσιγγάνε5 ιδία. Τα χαρτιά των Μθιγγάνων ήσαν 78, 22 έκ των οποίων μόνον ε'φεραν εί- χόνας. ρίσιουντονε ουλην την ήμίρα ε «ειά κι' έΐζίμπα πράμμα γή πιο τό γη φαΐ Ή γρά....ίντα τόν £γνοι«ζβ ν' αποθάνη κιόλας ; Τό νωπέλλι μοναχό γη πράμμα θά ν εχλεφτε γη τ' Λλλα κωπέλ- λια θά τοΰ δούδανε νά φάη γη κιαμμιά γειΐόνισσα. Όντεν ήτο νέ πλιά νιοί οΰλην την ώρα έ- φαώνουντονε στό σπίτι δ γέρος μέ τή γρά καί πόχις εβγανβ ^ γρά τό γέρω όξω καί πότες τσή γράς ή κεφαλή ητονε κόσκινο. Ετσά ζωή... Όντεν άπόθαινε κιαείς των εδούδανε τα ροΰχα. Μά έ'τυχε σύγχοντα; τό ζαμάνι ποΰ λέμε νά μην αποθάνη κιαεις μεγάλος παρά δλο μωρά παιδία. Καί σ'εναν καυγά μέ τόν γυιόν τού δ γέρως έσκισε την κάρ- τσαν τού καί δέν έμπόριε νά βγή όξω, έ'δειχνε τοϋ παντέρη μου οΰλον τού τό χρέας. Κι'ήτονε παραμονή τ'"Αί Βασίλη. Κάθεται σ' έ'να καντοΰ νι τοΰ σπιθιοΰ καί συλλογιάζε ται. Ταχυά εξημέρωνε δ καινούρ γιό4 χρόνος κι* εΰτός νηστΐκός, εοημο; καί γδνμνός. Διάλε τή χαρή τζη γιά ζήση; .'.. Ή γράεφτάψυχη έκυλιούντονε στό στρώμα καί έφώνιαζε χι* έ- μουρμούριζε κι'Ιγούζιουντόνε σάν τό τελώνι. — Λέ διάλε κάτσει κεισ, άκό- μης δέ βγαίνΐι ή ψιιχή σου .... —Άχι, μπρέ. καί καΐγομαι. Δώσέ μου μιά σΐ'ΐλιά νερό. — Νά πιέ * , πόνο κι' ήσύ- | χασε... ^ | —"Ακου μπρέ ή καμπάνα—δ- Ι χι, Παναγία μου, νάΐονε ή δι- χή μου—δ Μάρκος θά-ν άπόθα νβ. . Πβτάξου νά σοΰ δώσουνε τι* ροΰχάν τού μ' ιύτος ήτονε ά- ι τεκνος χι'. εβασιούντονΗ κι' ΡΪχβ Ι καί καθημερινά δυό τρείς άλλα- ! ξιές καί σαλιβάρια. Τα παθημερ · νά νά πάρη; άπατός σου καί τα σαλιβάρια ν" αφίση; τοϋ παι διοΰ μας ότι νά μεγαλώση νά τα βάλη. Γροικάς.... Καί πώς θά πάω άπ'έσχίστηκ' ή χάρτσα μου κι' είναι γδυμνός ; — Νά βάλρ, μπρέ, τή δική μου χαί πετάξου. . —Μονητάρου καί ού Ι Λώμ- πή; θαρράς πώς Ικουζουλάθη- ' κα ; Άνέ θέλω νά μέ βγάλουνε | στή φούντα τοΰ καλαμιοΰ... —Κι' άμέ πώ; θά βγρς όξω ; Νύχτα είναι, νά πάτι,ς νά προ- | σκυνήστι; τό λΐϊίψανοκπί νά στα- θϋ» °τό μαγερειό νά πχίς τσή κουνιάδας τού νά μιλήση τσή | γυναίκας τού νά σοΰ τα δώση μά να σοΰ τα δώση. 3έλ° ή γυ- ναΐκα. Β«νΒΐ δα τσή γρά; τού την κάρτσα μά Ιτρικουκουνούν- ' τονε πώ; ητονε μακρέ. Μέ ιά πολλά άποφασίζει καί βγαίν' ό¬ ξω καί πάει απού τ' αΰλάκι γιά νά μην τ" άπαντίξουνε οί χαλ- ?^αντιστάδες, πάει στό λείψανο, προσκυνά κι' οΰλοι άπ' ήτονε ε¬ κειά κι' έκλαίγανε των ήρθε νά μπλαντάξουνε στά γέλια. Ξ-σέρ- νει καί κολλά στόν τοΐχο γιά νά μή δείχνει ή κάρτσαν τού πώς ηιονε γυναικίστηκη...μά ή πόδα ρές δένέχώνουντονε Ή—γι—ά δερφή τσή Μαρκάκαινας έση· χώθηκε καί τονε σέρνει μέσα στό μαγερειό καί τοΰ δούδει τα τσιβάνια, τσή κάρτσες χαί τσ' άπομεσόκαρΐσες, τα ποκάμισα καί τό γελέκι καί τοΰ λέει νά γκάψη νά μή γελά δ κόσμος δμπρός στό λείψανο. Ό κακόρικος δ γέρως οντέν τοΰ φέρανε νά τονε κεράσουνε νά συχωρέσϋ απού τή σάστισήν καί την ντροπήν τού είπε καί <οέ χρόνους πολλούς» χι' λίγο νά τοϋ χυθοΰνε μέ τί δυό —τρείς γυναϊχες απού τονε ♦κειά μόν* δ Θεός των δδωχε ά- πομονή. Πε'ρνει τα ροϋχα καί γκάβγει μά στ' αΰλάκι καθίζει Χ3Ϊ βάνει τα σαλιβάρια τοΰ Μάοκο χαί τα στιβάνιαν τού καί γαέρνει νά πβ τα χάλαντρσ στή γειτονιά γιά νά φάυ πράμμα δ έ'ρημος. °Η λάλη μου δέν τόν εγνώρι¬ σε ετσά παράξενα άποΰ ητονε ντυμένος νι' εμείς τα μιτσά—■ χουνέβελα σοΰ Λέω—έφοβηθή- καμε κι' Ιχώσομε τή μούρη μας καί θυμοΰμοι τή μάννα μου χι' εΐλεγε πώ; ητονβ δ "Αί Βασίλης μέ τ' άποθαμένου τα ροΰχα, κι" δποιος θά—ν—δκανε κθυζουλά- δες θά τόν Ιπερνε καί θά—ν—ά- πόθαινε, νά πάρη τα καλά μας ροϋχα, νά πά^ νά τΊ δώσχ) στά ωτική; μου θητείας. Πέρι κάμποσοι μήνες στό νησάκι αν- τό μέχρις δΐου μι« μερά ευρέθη χά μέ ίνα φύλλο πορε.ας στά χέρια προοριζόμενος γιά την Γκιουμουλτζίνα τή στιμερινήΚο- μοτινή. Τότβ λόγφ τής Ιμπολέ- μου καταστάσεως ή πβαιφέρεια έ'κβίνη εφερε το ό'νομα : ι.τ.909. Στή πόλι «ΰτίι είχαμε συγκεν τρωθή άρκετοί φαντάροι προορι ζόμενοι γιά την «πρόσσω» γραμ μή καί .είχαμε προσκολληθή στό [ σύνταγμα ποθ ευρίσκετο έκεΐ. | Σιν φαντάροι τής προσκολληθή . ως ποϋ εΐμαστε φαντάζεΐαι δ κα ) θίνας ποΰ έκαμε στρατιώτης πώς περνούσαμε. Πρώτοι στίί | άγγαρίες χαί τελρυταΐοι στό κα- ζάνι. Καραβάνες δέν είχαμε χαί άναγχαζόμασΐε νά μετατρέπωμβ τή «ίΐετσαλίδα» τής χουραμά- νας ποϋ πέρναμβ είς χαραβάνα. ι Έκεΐ μέσα εβάζαμε χαί την σοΰ πά καί τή φασουλάδα, τό καθη · μερινό μας συσσίτισ τέλος πάν¬ των. Πέρασαν ήμέρες άρκεΐές έκεΐ πέρα εως δ τού ήλθε χαί ή ήμέρα νά λήξη το ^μαρτύριό μας αΰτό. Μιά διαταγή τής Με· ·. ραοχίας τοποθετοϋσε καμμιά δια κοσάρια ά/ι ό μά; σΐό 16ον Πε- ζικό Σύνταγμα, τό διοΐο εΐχε την εδρα τού σ' έ'να χωριό ποΰ ελέγετο Τουμπρούκιοϊ. Όταν φθάσαμε έκεΐ πέρα κατενεμήθη σουν την δλλαγή τής Διοικήσε¬ ως τοΰ λόχου. Άπεφασίσθί) λοι | πον νά συνταχθή μιά άναφορά πρό; τό τάγμα στήν δποΕα νά διατυποθται ή έπιθυμία ΐαύτή των άνδρών τοΰ λόχου. Την οιίν ταξίν της ανέλαβε ενώ χαί άωοΰ την συνέϊαξα την ΰπέγραψα πρώτος καί ηκολούθησαν αί υ¬ πογραφάς των λοιπών. Ευρισκό¬ μεθα σιίς άρχές ΐοΰ Δεκεμβριού ου δταν ύπεβλήθί, αυτή τί άνα¬ φορά, ή μάλλον ερρίφθη στό σπίτι ποΰ Ιμενε δ ταγματάρχης αας, δ οποίος μόλις την άνέγνω σε διέταξε την σύλληψιν των πέντε πρώται* ποΰ την υπέγρα¬ ψαν, «ήν προφυλάκισιν των καί την ενέργειαν άνοιχρίσεων. "Ημουνα δ πρώιος πού συνε¬ λήφθη, γιατί εΐχα «αί πρώτος ύπογοάψβι καί έκλείστικα μαζύ μέ τούς άλλους τέσσερους σννα- δέλφου; μου στό δωράτιο ενός τουρκιχοϊ απιτιοϋ ποΰ χρησί· μευεγιά Πβιθαρχεϊο. Όιαν τελείωσαν αί άναχρί· σεις ύπεβληθησαν στό Σώμα Στρατοΰ τό δποϊο μάς έτιμώρη- σέ δλους άπό Ινα μήνα φυλαχή χαί μεΐάθεσι είς διαφόρους λό- χους άλλά τόν κάθε ένα μας χωοιστά. Ή ιιμωρία αυτή ρυσικά γιά την περίστασι ίκείνη ήταν τ) μι κρότερη—ήταν^ ή Ιποχή ποΰ χά ποίος Θεσσαλονικεύς φαντάρος Τ------,--------..-,,^ ^«..«,^,^,ι^., .-----,--------.-------> τ----«-.
μέν σΐού; λόγους καί ανέλαβε | τουφεκίίθηκΒ γιατί παρεριασβ
δ καθενας σύμφωνα μέ την εί Ι δεχα μέρες την άδειά τού—άλλά
δικόιητά τού ΰπηρεσΐα.
Οί λοχαγοί μας έκύτταξαν νά
άναθέσουν σέ μά; τίς πιό βα-
ρειές ύπηρεσίβς.Όπλοπολυβολη-
ται βοηθοί δπλοβολητών, τρομ
πλονισταί, Μουλαράδες Μερικοί
δμως σταθήκαμε τυχκρώτεοο'
γιατί μαζύ μέ τίς βαρειές ΰ<τη· σεσίες άναλάβαμβ καί έλαφρότε ρις. Τηλεφωνηταί, γραφείς, νο- σοχόμοι. Έγώ εΐχα την τύχη νά τοποθετηθή βοηθός τοθ επιλο- χίου τοΰ λό/ου, ενός νεαροΰ ΰ- παξιωματικοΰ άπό την Χαλχίδα, μέ τόν δποϊον προηγουμένως είχαμε γνωριμίες. Κατά τό διά- στημα τής υπηρεσίας μου αυτής ] έπέρασα θαυμασία. Άλλά ουδέν αύΐό εγινε γιαΐί «αθώς ελεγε τό σκεπτικόν τής τ μαιρίας μας,επει- δή Είμεθα «πειααρχικοί χαί κα¬ λών προηγουμένας». Ή διατα- γή τή; τιμωρίας ελήφθη στό τάγμα την προπαραμονή τοΰ νέου έΐους. Μποροϋσαν δηλαδί) νά μάς άφήσουν νά κάμωμε και νούριο χρυνο αΐό λόχο· μας καί κατόπιν νά μάς μέ*ταθέσόι)ν. Δέν έ/ινΕομως αύτό. Ό ταγματ^άρ- χης μας φύσει κακός δνθροοπος διέταξε την όϊ μέσον μετάθεσίν μας, μέ την Ιντολήν νά εχτίσω- με τή φυλακή σΐούς νέους λό· χους ποϋ θά Λαμε. Ό λόχος ποΰ έτοποθετούμην εΐχε προκεχωρημένη γραμμήεπρβ καλόν άμμιγές κακοϋ, λέγει μιά ! π β δέ νάπαρουσιασθώ έντός 2 ή λαΐκή παροιμία. Κάποια μερά «άρπαχτήκαμε» μέ τό λοχία δι- μοιοίτη χαί τό ^άποτέλεσμα ήτο νά μεΐατεθώ σέ 5λλο λοχο. Έδώ, στό λόχο αΰϊό, συνήν¬ τησα Ινα άνθ)γό ποΰ τόε είχα στό πρώτο μου λόχο, δ οποίος μέ ύπεστήριξε μόλις Ιπήγα. Μσΰ άνέθ3σε καθήκοντα λοχίου §ι- μοιρίτου παρ' όλον ότι ημουνα φαντάρος, έπειδή οί ΰπαξιωμα- τικοί τοΰ λόχου είχαν δλοι σχβ· δόν άπολυθεΐ καί δ λόχος εϊχβ άπογυμνωθή βαθμοφόροον. Ό λοχαγός μου ενας Ιφεδρος ΰπολοχαγός άπό την Χρούπιτσα τής Καστορίας Ινα θαυμάσιο χαί καλόχαρδο παλληκάρι, Ιπει δή ημουνα πβιθαρχικός |>' έξετί-
μησ& τόσο πολύ ποΰ μέ είνε σάν
παιδί τού. Όπως είναι φυσιχό
καί έδώ πέρασα καλά. Άλλά ηλ*
θαν καί οί καχές μέρες τής στρα
τιωτικής μου ζωής.
Μιά χαχή Ικτίμησις των πραγ
μάτων άπό τό Διοικητή τοΰ
τάγματος έ'να ξεραχιανό καί χά
χόκαρδο ταγματάρχη, συνέτεινε
στή μετάθεσι τοΰ λοχαγοΰ μας
δ οποίος εΐχβ άππκτήσει την ά-
γάπη καί τή σνμπάθβια δλων
των άνδρών τοΰ λόχου του.Παρ*
δλον ότι δ νέος λοχαγός ποΰ μάς
εφερναν δένύατεροΰσό σέ ψυχικά
χαοίσματα άπό τόν μετατιθέμβ-
νόν, οί φαντάροι δέν θέλουν νά
φύγϊΐ δ λοχαγός καί νάρθή χό£-
ποιος άλλος, δ οποίος δσο καλός
κα'ι έάν^ήτο δέν μποροϋσε, παρά
στίς άρχές νά φανή αΰστηρός
γιά νά επιβληθή.
Ξεροντας οί φαντάροιτα πράγ
ΙΙΙβΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙβΙΙΙ ΕΙΗΙΐνεειιΐΒΐικιΐΐΒϋϋ^ι
φτωχάκια πού είνε στόν χόσμο.
—Δέ θέλω νά γενώ φτοοχός
—είπα κι' έγώ μέ τό μυαλό α¬
πού εΐχα—γιαΐί φοβοϋμαι τόν
"Αί Βασίλη μέ των άποθαμένω
τα ροΰχα. Μά χονιρό λόγο μην
πής, καί χοντςή μπουκιά μή
φάη;. Εδά τα ζαμάνια ποΰ
φτάξαμε, δι μόνο τα ροΰχα των
άποθαμένω θά—ν—ήθέλαμε
παρά θά φωνιπζομε δπου χι'
δπ,ου,
—Σηχωθήτε σεΐς οί—γι—4-
ποθαμένοι νά μποϋμε μεΐς οί
ζωντανοί.
Μίί ΛΟΥΛΟΥΔΑ
μερών στίιν Ιδρα τού άλλως θά
ημουνα λιποτάκτης ενώπιον ίοϋ
έχθροΰ χαΐδέν τόβΐχανγιά τίποτε
οί "Ελληνες τότε νά μή ?στηναν
μτροστά σέ κανένα Εκτελεστικό
άπόσπασμα.
Ή προθεσμία τής μβταβά-
σίώς μου στό χαινούριο μου λό·
χο ήτο τόση δση Ιχοβιάζετο γιά
να φθάσω σ' αυτόν. Πήρα λοι-
πόν τό γυλιό μου χαί τα λοιπά
έξαρτήματα δπλισμοΰ καί φόρ-
τού χαί τράβηξα άνάμεσα σέ δώ¬
ση, μονοπάτια καί άγνωστα φα·
ράγγια Ό φόβος άπό τό Ινα
μέρος νά μή πέσω στά χέρια
καμμιάς συμμορίας κομιτατζη¬
δων, δ μηναρές (φυλάκησι) ποϋ
έ'φερα στήν ηλάτη άφ' Ινός Χαί
τό παράπονό μου γιά την συμ-
περιφορά τοΰ ταγματάρχου άφ'
ετέρου μέ εί χά ν καταβάλλει άρ-
κειά. Παρ' δλα δμως αύτα έφθα
σκ στά γραφεΐα τή; Έφεδρείας
τοΰ λόχου κατά τα ήλιοβασιλεμ
ματα τή; πρωτοχρονιάς.
Παρουσιάοΐηχα στό λόχο χαί
ΰσαρα άπό λίγο δ λοχίας τής
υπηρεσίας σφύριζε γιά συσσίτιο.
Σάν νεοφερμένος στό λόχο ελα-
βα θέσι τελενταϊο; στή τελευ¬
ταία τριάδα τού καί τράβη
ξα μέ τή σειρά μου γιά τό καζά
νι. Πεινοΰσα τόσο πολύ ποΰ τα
τα γόνατά μου εΐχαν λυθεϊ καί
μέ μεγάλη προσπαθεία συγκρα-
τοϋσα τό τρεμεύλιασμα των πό
δών μου. Φαντασθής δμως
την Ικπληξίν μου καί την άπογο
ήτευσιν μου συγχρόνως, δταν
άντί νά δώ νά κυλάει στή καρά
βάνα μου κανένα κομμάτι «βου
βαλιοΰ» ή κουΐάλα τοθ μάγειρα
άδειασε κάτι παληοροβίθια ποΰ
άπό την άψησιά των χτυποϋσαν
σάν βολίδες δταν έπεφταν στή
καραβάνα επάνω δέ στό ζωμό
επλεαν μερι ίθί κλάδοι ρεβυθιάς,
γιατί δ μάγειρας έθεώρησε καλο
φαίνεται νά τα ρΕξη άχαθάρι-
στα στό καζάνι γιά νάνε τό ουσ
σιτο πλεΐσιο.
^Δέν εφταναν δμως τα χάλια
αΰτά τοΰ πρωΐοχρονιάτικου
αΰτοΰ φαγητοϋ άλλά Ιπρεπε νά
είναι χαί κάτι άλλο μέσά τού.
Όταν άνακάτωσα μέ τό χουΐά·
λι τό φαγητό αΰτό δχουσα Ινα
κρότο πβρίβργο μέσα σιή καρά-
βάνα μου. Προσεπάθησα
ΕΜ.Γ ινιΠΑΚΛΑΤΖιΗΣ
ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΙΤί-ΚΗ
ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ ΕΦΗΜΕΡί* ΕΜ ΚΡΗΤΗ
ίΡΑΦΕΙΙ - ,ΪΟΟίΡ.ΦΕΙ.
ΣΤΡίΤΙΓΟΤ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΑΗ
ΑΡ. ΤΗΑ. 3,00
ΧΑΝΙΡ.
11205
933
Έτος 7ον φύΙΙαν 1797 :Βασιλείου τοϋΜεγάλ
ου
ΟΙΠΙΑΡΑΤΜΡΗΤΗΣ,. ΕΥΧΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΜΑΓΗΩβ«£ ΤΟΥ ΑΙΣΙΟΝ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ
ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ Γ9331205
«ΜΟΙ
19321933
2058
έκ
ιστο-
κρητική ηηκΛΐη |5ΐ2058
Ο Αί ΜΐΑΗΣ
αν,
τη
ποϊ ΐ έ'Λό
πλείστας
«ορβ.α* πείνης έ'Λαβόν χώραν είς
- «χωβΛ*. * διΐμοσ1α οΐκονομία δλων των
κρατων έξηνιληθη καί ή Ιδιωτική οίκονομία πάσγ«
σοβαρώς. Λ
Καί ταυτα ένώ τα ηροϊόντα τής γής ήοαν άφ&ονα.
Ενω είς την μίαν "Ηπειρον έκαίγοντο αί σιταπο-
ι>ι/και είς την άλλην έκαχομμύρια άνϊρώπων έ'θν-
σκον έκ πείνης. '
Καϊ ένώ τοιαϋτα καί τοααϋτα πάσχει ή άνθρωπό-
της δ άνταγωνισμός των κρατών ουδεμίαν υπέστη
νφεσιν Πάλιν έξοπλισ μοί...Πάλιν άκονίζονται ' Η
Θυμοΰμαι κι' οντέν ήμουνε σμένοι χαρτοςρόροι άπ" ίξβνυ
χωπελλοποΰλα άξε,κάνιοτη χαθ' ( χτούσαε σΐόν καφενέ. Εΰτός εύ
ΜΙΑ ΣΤΡΑΤΙΟΤΙΚΗ ΠΡηΤΟΧΡΟΝΙΑ
"Ητανε ή άρχές τού 1922 δ- 4 ματα αΰΐά άπ' εξω καί άνακα
ταν εύρισκόμουνα ο £να νησί ' τωΐά ποοσΡπάθησαν νά ματαίω
γιά την εκπληρώση ιής στραΐι
ή θί Πέ
π Ι
αποσπέοας χ' "Αί Βασίλη έμονο
μερίζαμε ούλα τα κω-ιελλια τσή
γειτονιάς στύ σπίτι μας—ιά θη
λυκά δα μόνο γιατί τ' άσερνικά
οντέν ητονι καλός ό καιρόςεβγαί
νάνε οΰλα—ζωνοί κι' άμασκα-
λάτοι—στά κάλαντρα. "Η μάν-
να μου—καλή τζη ώοα—άνάπι-
ζε γληγορωπά τσή τηγανίτες «αί
τσή μέλωνε χιόλας κι'εϊχαμε καϊ
πωριχά μπόλικα, σϋκα, άμύγδα
» μουσΐαλευρυ, απ δ,τι χι αν
ητονε χαί οί καλαντισταδβς το
γνωρίζαν*. Ή λάλη μου εχά-
θουνϊονε στήν καμινάδα καί
^δί ίιλεγε
ΙμαβαΛνβ ??^
θυμηθή απού το σωρο τω σα-
ράντα γραδω. Τή χρονιά πού
μας έβαλε κι' έφέραμε
απαισία χληρονομία τοϋ πολέμου, τα πολεμικά νοέη ι καρύδια. σταφίδει:,-άμουσκλο
χαΐ αί έπανορ&ώοεις, ανεσϊάτωσαν χαϊ πάλιν τ*ν σϊ?φίδες· 4«ι°°>™ηΒί. πνδώνια
ΰφήλΐον, άφοΰ έ'ληξε τό χρεωστάαΐον ΧοΰΒεο
ώί Α · Λ * λ**"""***»*»* Αονρερ.
Μς την Αμερικην αί εκλογαι άνέδειξαν νικητάς
τονς μέχρι τούδε άντιπολιτευομένους, είς την Γαλ
λίαν η Κυβέρνησις Έρριω κατεψηφίσΰη διά νά «δ
πληρώσ» τα πο^ικά της χρέ». Ό Κινείοϊαπωνικόί
,; α . , » Λ/ ' **-'·νΜ»υι>απ<ανιχος £&Κ* ;ί? * ^^ %ήν ίδέ<Χν ** είΡή^ς. Είς Χήν Ι ράντα γρ 'Β,λλάοααΙ εκλογαί ε λυα αν τό πολιτειακόν της ζήνημα. σάσε λέω Παντοϋ ρευστότης, παντοϋ άκαταστασία, παντοϋ άνη· ®ναν χλα^1 συχία. Μόνη θετιχη καϊ ακληρά πραγματικότης δι' όλον «όν κόσμον χαί διά %ά κράτη χαΐ διά τα άτομα είνε ή άφάνταστος δνστυχία των μάζών. Υπό το πέλμα τής άνεργίας χαΐ τής πείνης οτενά- ζει άπαξάπασα ή ανθρωπότης. Υπό αύιάς τάς συνθήκας άνατέλλει τό νέον ετος. Ευρίσκει τό ανθρώπινον γένος δεινώς δοκιμαζόμε νόν. Ευρίσκει την 'Ελλάδα ήσνχασμένην μέν πολιτι κώς άλλ' οικονομικάς γονατισμένην. -Γθε ϊό 1933 νά φέρ» »ην γαλήνην είς τόν χό σμόν χαΐ την ευημερίαν είς τονς λαούς. £ιθε μέ την ανατολήν τού νά άνατείίονν χαι έλπίδες καλλιτέρας αυριον...Εϊ&ε ! ΕΠΙ ΤΩ ΝΕΩ ΕΤΕΙ Μέ την δύσιν τού λήξαντος έ'νθυς, έσημειώσαμεν «όν ΐ«- λικόν σταθμόν ενός παρελθόν τος, καί μέ την ανατολήν τού έτονς τσΰ νέου μάς άνοίγεται τό στάδιον ενός μέλλσντος. Τό παρελθόν πού έ/τεράσαμεν τό γνωρίζομεν είναι βαθειά χα- ραγμένα στήν ψυχήν μος ό'σα ίνώη.όν μας έπέβασαν καί όσα υπήρξαν Ιίργα των Ιδικών μας χειρών. '—κεΐνο αοϋ δέν γνωαίζομεν απολύτως είναι ό", τ ι Ιμηβός μας παρσυσιάζε- ται ώ; γοϊφος καί ώ; αΖνιγ^α άπό σήμερον. Καί είναι φυ · σικόν, εΓτε ώς κουρασμένοι άίχό την πεβασμένην κσπιώ* δή όδοιηορίαν είς τόν άκραϊ όν σταθμόν, εΓτβ ώς έξυπνη- μένοι βίς την αύγήν τού αγνώ¬ στου μέλλο »τος( νά συγ^εντβώ α ώμεν τάς σκέψεις μας καί νά ωιλσσσοήθΌ?μεν επί τού τέ· λ ούς τού παρβλθόνΐος καί τής άοχής τοΰ μέλλοντας, εάν την ζωήν μας την θέλωμεν ώς ζωήν μετά λόγον καί ώς άτομα καί κοινωνία. Τό κύριον ηοάβλνμα τής φιλοαοφίας μας έφ' ό'αον Ιατά με&α επί τού χοονιχοϋ αύιοΰ μβταιχμΐου είναι νά ήμποβέ' α ώμεν νά δ·αγ*ώαωμεν πώς είναι δυνατόν νά εϋίθομεν την ευτυχίαν μας είς »£ μ,ίΙΧον, άφοϋ είς τό παρελθόν άηέβη άσύΐληητος. Μέ τό νά εϋχά· μεθα μόνον δλοι είς τ ούς εαυ¬ τούς καί αλλήλους, χροδιδό· μβθα απλώς οκνηρσί λογοπό· ποι' ή ευτυχία είναι ίδανικόν άπό βάθσς μακρννόν προκα λο0ν καί τής προσεγγίσεως τι,ς τό προνόμιον δίδεται είς μόνονς εκείνον; ηοϋ τρέχσνν Και πού κινοδνται πρός τα έμποό; μέ δλίς τάς ψυχικάς δυνάμεις.. Καί άπό αύτάς τάς δυνάμεις έκ,Γναι ηού κατ' ε¬ ξοχήν μάς άναγχαιοΰν αυτήν την στιγμήν είνε ι) μνήμη καί ή αννεΐδησις. Π&οα ηεοΐ τού μέλλοντσς ποόβΐεψις άηοβαίνει έπιτυ- χής δταν πβοηγηθβ αυτής μία είλικβινής άνασρομή είς τό παρελθόν. Την άναδρσμήν δέ αυτήν την κάμνει είλικρινή μόνον μία οννεργοαία τής συνειδήσεως καί τής μνήμης: ή μέν συνεί- δησις ή φωτία μένη θά έξα· ναγκάσν/ την μνήμην νά άνα ηολήσο λεπτομερώς καί νά Να*3σ>ρώση ενώπιον μας πι¬
στώς όλα ιά λάθη, τάς ίλλεΐ·
ψβις καί τάς κα>>ίας ηοϋ
μάς (μπόδιβαν νά φθάσωμεν
πρός την ευτυχίαν, ή δέ μνή
ποιμωμένην συνείδησιν μαςδιά
νά κάί<ρ νά συναισθαθή τάς περιπτώσεις τής μέχρι χθές άΉηδίαςτης. Μόνονάηό τό φως αυτής τής συνεργασίας θά «α τσρθώσωμεν νά άνόψωμεν τόν προβολέα ηοϋ θά μάς φω τΙθΌ χον δρόμον τοΰ μέλλσντος λαμβανομένου ύη' όψιν ότι ή φύσις ή ανθρωπίνη ξ>έπει
είς τό νά ενθυμείται μόνονόιι·, "Η μάνναν τού
πού δέν εγνίορίζαμε τό νοιχοχύ-
θην τζη καί έσάλιωνε τα φύλλα
καί τάβανε στήν αθρακοβόλη
κι' ΓΪλεγε.
Άν έ ζιώ τόν δλλο χρόνο νά
[γυρίστι
Ο καί τα δέ νά καβ καί νά
[ααυρίση.
Γιά μας τα μιτσα έοώτα ά*
νέν προβιβαστοΰμε, ποιό θά
πάρωμβ καί θυμοΰμαι πώς μοΰ
βγήχε μενά πώς θά πάοω τόν
Ι Πατσαοίφα κι' δλο μ* επερπαί-
ζανε κι' μ' εφωνιάζανε Πατσα»
ρίφαινα.
' Κι'ΐντα Ίον6 δ Πατσαρίφας ;
"Ενα φτωχάκι,ξυπόλητο και ξεγ-
( δυμιασμένο, άνύπλυτο και βρω-
μιάρΐΜθ καί τό πειοάζανε οΰλοι
—μά γι' αύτό κι' εύτό δέν άφινε
αύγό σέ φωληά. °Όπου εφτανε
ή χέραν τού μά δοόλικο, «ά οτα
φύλια, μά άγγούρια, μ" αΰγά,
μά δ,τι ήτονε δέν άφινε πράμμα
κι' ούλοι λέγανε πώ; ότι νά με
γαλώσυ δέν θά—ν—άφηνε δυό
ώζά νά πηγαίνουνε μαζί.
Ό παιερας τού ήτονε γέρος
κι' απού τσή κακούς. Δουλειά
δέν εσΐέλειωνε σία χέριαν τού.
τόΐεσάς ητονε
Ιηρεπε νά είναι θαμμένσν
υπό την λήθην πολλάς δέ α-
' ♦αμνήσεις ηοϋ θά έ'ηοεηε νά
έχωμεν ενώπιον μας πάντοτε
ζωντανάς *}βαπτίζβι αυνήΦως
εΐςτό πυθμένα τής ληαμοσύ-
νης μέχρις άποπνιγμοϋ.
Μέ την δέαμην αυτήν τοΰ
άηό εοϋ παρελθόντος φωτός
άπσκτδντες την έπΐγνωσιν
τού παρόντος, ά; Ιξοομήοω
μέν άμέαως είς τόν δρόμον τοΰ
μέλλοντας. Ή επί τοΰ παρελ-
θόντος φΐΑθοοφία μας νά εί¬
ναι ταχεϊα καί άνυπόμονος, δ
χι άργή καί διστακτική. Ή
σομερινή έποχή τής σπουδής
τής ταχύτητος καί τής δρμής
δένάνέχεται την δυακινηαίαν,
την άνοβλητικότητα καί τσύς
άγόνους Θοήνους δι' δ,τι έχά
θη — δ Ινμφατισμόςδιαγωνίζε
ται καί άναΐβέπεται άπό την
σφύζονοαν δραατηριότητα
ποΰ διψά έξορμήσεις άμέ-
οους.
Μόνον μία τοιαύτη είλικρι
νής καί τιμία φιλοσοφία επί
ιοΰ παρελθόντσ; μας ώς άτό
μων, ώί, κσινωνίας καί ώς έ-
θνσνς θά ήμηοροΰοε νά μάς ■
'ηληοιάσν πρός την ατομικήν
καί ομαδικήν ευτυχίαν ποΰ
ευχόμεθα μέ την έναρξιν τού
έιους τού νέου. Μία πιατή
άναπόλησις των παραβάαεών
μας, μία εΐλικρινής αύτοκατά-
κρίσις των άτασθαλιών μας,
πού έφυγάδευοαν την εύτνχί
αν, καί <ιία εύαυνείδητος άηό φαοις νά περδίαωμεν μέ άσ¬ βεστον ζήλον χαί άκάματον δΰαοτηοιότητα είς τό μέλλον δ,τι εχάσαμεν εΐς.τό παρελ θόν, θά ήμηορέαουν νά μάς πατενοδώαουν είς τόν δρόμον ηοϋόδηγεΐ πρός τα ύψηλά παΐ τα ώραΐα Ιδανιπά, των όποι¬ αν ή έηιδίωξις παΐ έπιχυχΐα αποτελεί την ύψίατην εύδαι μανίαν. Κολυμβάρι 1 — 1—33. Τ· Κ. 8ΙΗ0ΡΙΑΙΙΜΙ/ΡΙ11Ι Αί Ίνδίαι άναφέρονται πρώ ται ότι εϊχαν παιγνιυχαρτα στρογγυλ», επάνω εϊς τα δηοϊα μή Θά 'προ&ϋμοπόιη^ νά έ- | ήσαν δπειΧονισμέναι αϊ_ διάφο νηνήοΏ την τέως άμέριμνα ' ροι 8νσαβ«ωσεις τον θεου ,Βισ- χατακοιτάμενη Καί θυμοΰμαι εδά ποϋ φέραμε την άθιβολήν τζη, ντά δ μιτσός κι' δ κουζου- λός, λέει μίαν παοοιμία, δέν ξε- χνά, πώς εβάσΐουνα τή μάννα μου απού τό φουστάνι κι' επή- γαμε, οντέν τηνέ παραμένανε απού ήτονε στα τελευταία τζη κι* εΐλεγε. —"Ωφου μπρέ Άργυρή δ πό¬ δα; μου. Ξέσυρέ μου τονε, μπρέ κι' εμαράθηκε. —Λέ ποίος ; Τούτοσές ; —Λ' 3ϊ δ άλλος. —Λέ τούτοσές ; — Λ' οί δ μεσιακός. Κι' απού λέγαμε δ γέρως σία νειάια τού επήγαινε σία κάλαν- τρα κι' εμάζοονε καί λάδι καί καρπό κοντά τσή πόρεψής τού, γιατί ε,μου Ιγύριζε πολλά χωρία εμού τονε λυπούντονε ώς κι' αν είναι. Μά ά:ιής έγέρασε εχάουντονι στόν καφενέ χι' έβ/ανε ποϋ καί τσιγαράκι απού τσή χωργιανούς γή κιαμμιά μπουχιά γαρδονμι δντεν έχάνανε ρεφενέ οί κερδι Ι1ΙΙ1Ι ΒΙΙΠΙΐ: ΠΙΗΗΗΙΙ Γ_10ΒΙ»Ι ΙΜΙΙΙΒΙ1ΜΙΙΙ1 Ι1ΙΙΙΚΙΙΙΙ11ΙΙ1ΙΙ8 1 νοΰ. Οϊ Κινέζοι έπαιζον την ε¬ ποχήν εκείνην μέ *άτι μικρά μπασΐούνια ακριβώς όπως τα παριστανόμενα είς τα σύγχρονα χαρτιά άπό έλεφαντοστοϋν. Τό παιγνίδι αΰτό ήτο εφεύρεσίς τοϋαΰΐοχράτορο; .Σοϋνεν—Χό, τοΰ Υίοΰ τοΰ Ουρανοΰ, ό δ- ποΐος τό είχεν εφεύρει διά νά διασκεδάζη την άνίαν των πολυ αρίθμων παλλαχίδων τού, πού ήσαν ΰποχρεωμέναι νά ένθυμοϋν ται, χάρις είς τα άπό ελεφαντο στοΰν αΰτοκρατοριχά ραβδία, τα δνόματα δλων τΤν προσώπω ν τής δυναστείας τού. Οί Άθίγγανοι εφεραν την νέαν εφεύρεσιν Ικ τής Άσίας είς την Ι ΰρώπην. Η εφεύρε¬ σίς διεδόθη ταχέως^ έκ τής Ι¬ σπανία; εί; την "Ιταλίαν χαί εκείθεν είς την Γερμανίαν καί την Γαλλίαν. Άλλά τότε δ κύρι ο; ρόλος των χαοτιών αυτών μέ τα κτυπητά χρώματα ήτο νά μαντεύουν τό μέλλον των άν- θρώπων, τό δποΐον προέλεγαν —όπως καί τα σήμβρον—οί Τσιγγάνε5 ιδία. Τα χαρτιά των Μθιγγάνων ήσαν 78, 22 έκ των οποίων μόνον ε'φεραν εί- χόνας. ρίσιουντονε ουλην την ήμίρα ε «ειά κι' έΐζίμπα πράμμα γή πιο τό γη φαΐ Ή γρά....ίντα τόν £γνοι«ζβ ν' αποθάνη κιόλας ; Τό νωπέλλι μοναχό γη πράμμα θά ν εχλεφτε γη τ' Λλλα κωπέλ- λια θά τοΰ δούδανε νά φάη γη κιαμμιά γειΐόνισσα. Όντεν ήτο νέ πλιά νιοί οΰλην την ώρα έ- φαώνουντονε στό σπίτι δ γέρος μέ τή γρά καί πόχις εβγανβ ^ γρά τό γέρω όξω καί πότες τσή γράς ή κεφαλή ητονε κόσκινο. Ετσά ζωή... Όντεν άπόθαινε κιαείς των εδούδανε τα ροΰχα. Μά έ'τυχε σύγχοντα; τό ζαμάνι ποΰ λέμε νά μην αποθάνη κιαεις μεγάλος παρά δλο μωρά παιδία. Καί σ'εναν καυγά μέ τόν γυιόν τού δ γέρως έσκισε την κάρ- τσαν τού καί δέν έμπόριε νά βγή όξω, έ'δειχνε τοϋ παντέρη μου οΰλον τού τό χρέας. Κι'ήτονε παραμονή τ'"Αί Βασίλη. Κάθεται σ' έ'να καντοΰ νι τοΰ σπιθιοΰ καί συλλογιάζε ται. Ταχυά εξημέρωνε δ καινούρ γιό4 χρόνος κι* εΰτός νηστΐκός, εοημο; καί γδνμνός. Διάλε τή χαρή τζη γιά ζήση; .'.. Ή γράεφτάψυχη έκυλιούντονε στό στρώμα καί έφώνιαζε χι* έ- μουρμούριζε κι'Ιγούζιουντόνε σάν τό τελώνι. — Λέ διάλε κάτσει κεισ, άκό- μης δέ βγαίνΐι ή ψιιχή σου .... —Άχι, μπρέ. καί καΐγομαι. Δώσέ μου μιά σΐ'ΐλιά νερό. — Νά πιέ * , πόνο κι' ήσύ- | χασε... ^ | —"Ακου μπρέ ή καμπάνα—δ- Ι χι, Παναγία μου, νάΐονε ή δι- χή μου—δ Μάρκος θά-ν άπόθα νβ. . Πβτάξου νά σοΰ δώσουνε τι* ροΰχάν τού μ' ιύτος ήτονε ά- ι τεκνος χι'. εβασιούντονΗ κι' ΡΪχβ Ι καί καθημερινά δυό τρείς άλλα- ! ξιές καί σαλιβάρια. Τα παθημερ · νά νά πάρη; άπατός σου καί τα σαλιβάρια ν" αφίση; τοϋ παι διοΰ μας ότι νά μεγαλώση νά τα βάλη. Γροικάς.... Καί πώς θά πάω άπ'έσχίστηκ' ή χάρτσα μου κι' είναι γδυμνός ; — Νά βάλρ, μπρέ, τή δική μου χαί πετάξου. . —Μονητάρου καί ού Ι Λώμ- πή; θαρράς πώς Ικουζουλάθη- ' κα ; Άνέ θέλω νά μέ βγάλουνε | στή φούντα τοΰ καλαμιοΰ... —Κι' άμέ πώ; θά βγρς όξω ; Νύχτα είναι, νά πάτι,ς νά προ- | σκυνήστι; τό λΐϊίψανοκπί νά στα- θϋ» °τό μαγερειό νά πχίς τσή κουνιάδας τού νά μιλήση τσή | γυναίκας τού νά σοΰ τα δώση μά να σοΰ τα δώση. 3έλ° ή γυ- ναΐκα. Β«νΒΐ δα τσή γρά; τού την κάρτσα μά Ιτρικουκουνούν- ' τονε πώ; ητονε μακρέ. Μέ ιά πολλά άποφασίζει καί βγαίν' ό¬ ξω καί πάει απού τ' αΰλάκι γιά νά μην τ" άπαντίξουνε οί χαλ- ?^αντιστάδες, πάει στό λείψανο, προσκυνά κι' οΰλοι άπ' ήτονε ε¬ κειά κι' έκλαίγανε των ήρθε νά μπλαντάξουνε στά γέλια. Ξ-σέρ- νει καί κολλά στόν τοΐχο γιά νά μή δείχνει ή κάρτσαν τού πώς ηιονε γυναικίστηκη...μά ή πόδα ρές δένέχώνουντονε Ή—γι—ά δερφή τσή Μαρκάκαινας έση· χώθηκε καί τονε σέρνει μέσα στό μαγερειό καί τοΰ δούδει τα τσιβάνια, τσή κάρτσες χαί τσ' άπομεσόκαρΐσες, τα ποκάμισα καί τό γελέκι καί τοΰ λέει νά γκάψη νά μή γελά δ κόσμος δμπρός στό λείψανο. Ό κακόρικος δ γέρως οντέν τοΰ φέρανε νά τονε κεράσουνε νά συχωρέσϋ απού τή σάστισήν καί την ντροπήν τού είπε καί <οέ χρόνους πολλούς» χι' λίγο νά τοϋ χυθοΰνε μέ τί δυό —τρείς γυναϊχες απού τονε ♦κειά μόν* δ Θεός των δδωχε ά- πομονή. Πε'ρνει τα ροϋχα καί γκάβγει μά στ' αΰλάκι καθίζει Χ3Ϊ βάνει τα σαλιβάρια τοΰ Μάοκο χαί τα στιβάνιαν τού καί γαέρνει νά πβ τα χάλαντρσ στή γειτονιά γιά νά φάυ πράμμα δ έ'ρημος. °Η λάλη μου δέν τόν εγνώρι¬ σε ετσά παράξενα άποΰ ητονε ντυμένος νι' εμείς τα μιτσά—■ χουνέβελα σοΰ Λέω—έφοβηθή- καμε κι' Ιχώσομε τή μούρη μας καί θυμοΰμοι τή μάννα μου χι' εΐλεγε πώ; ητονβ δ "Αί Βασίλης μέ τ' άποθαμένου τα ροΰχα, κι" δποιος θά—ν—δκανε κθυζουλά- δες θά τόν Ιπερνε καί θά—ν—ά- πόθαινε, νά πάρη τα καλά μας ροϋχα, νά πά^ νά τΊ δώσχ) στά ωτική; μου θητείας. Πέρι κάμποσοι μήνες στό νησάκι αν- τό μέχρις δΐου μι« μερά ευρέθη χά μέ ίνα φύλλο πορε.ας στά χέρια προοριζόμενος γιά την Γκιουμουλτζίνα τή στιμερινήΚο- μοτινή. Τότβ λόγφ τής Ιμπολέ- μου καταστάσεως ή πβαιφέρεια έ'κβίνη εφερε το ό'νομα : ι.τ.909. Στή πόλι «ΰτίι είχαμε συγκεν τρωθή άρκετοί φαντάροι προορι ζόμενοι γιά την «πρόσσω» γραμ μή καί .είχαμε προσκολληθή στό [ σύνταγμα ποθ ευρίσκετο έκεΐ. | Σιν φαντάροι τής προσκολληθή . ως ποϋ εΐμαστε φαντάζεΐαι δ κα ) θίνας ποΰ έκαμε στρατιώτης πώς περνούσαμε. Πρώτοι στίί | άγγαρίες χαί τελρυταΐοι στό κα- ζάνι. Καραβάνες δέν είχαμε χαί άναγχαζόμασΐε νά μετατρέπωμβ τή «ίΐετσαλίδα» τής χουραμά- νας ποϋ πέρναμβ είς χαραβάνα. ι Έκεΐ μέσα εβάζαμε χαί την σοΰ πά καί τή φασουλάδα, τό καθη · μερινό μας συσσίτισ τέλος πάν¬ των. Πέρασαν ήμέρες άρκεΐές έκεΐ πέρα εως δ τού ήλθε χαί ή ήμέρα νά λήξη το ^μαρτύριό μας αΰτό. Μιά διαταγή τής Με· ·. ραοχίας τοποθετοϋσε καμμιά δια κοσάρια ά/ι ό μά; σΐό 16ον Πε- ζικό Σύνταγμα, τό διοΐο εΐχε την εδρα τού σ' έ'να χωριό ποΰ ελέγετο Τουμπρούκιοϊ. Όταν φθάσαμε έκεΐ πέρα κατενεμήθη σουν την δλλαγή τής Διοικήσε¬ ως τοΰ λόχου. Άπεφασίσθί) λοι | πον νά συνταχθή μιά άναφορά πρό; τό τάγμα στήν δποΕα νά διατυποθται ή έπιθυμία ΐαύτή των άνδρών τοΰ λόχου. Την οιίν ταξίν της ανέλαβε ενώ χαί άωοΰ την συνέϊαξα την ΰπέγραψα πρώτος καί ηκολούθησαν αί υ¬ πογραφάς των λοιπών. Ευρισκό¬ μεθα σιίς άρχές ΐοΰ Δεκεμβριού ου δταν ύπεβλήθί, αυτή τί άνα¬ φορά, ή μάλλον ερρίφθη στό σπίτι ποΰ Ιμενε δ ταγματάρχης αας, δ οποίος μόλις την άνέγνω σε διέταξε την σύλληψιν των πέντε πρώται* ποΰ την υπέγρα¬ ψαν, «ήν προφυλάκισιν των καί την ενέργειαν άνοιχρίσεων. "Ημουνα δ πρώιος πού συνε¬ λήφθη, γιατί εΐχα «αί πρώτος ύπογοάψβι καί έκλείστικα μαζύ μέ τούς άλλους τέσσερους σννα- δέλφου; μου στό δωράτιο ενός τουρκιχοϊ απιτιοϋ ποΰ χρησί· μευεγιά Πβιθαρχεϊο. Όιαν τελείωσαν αί άναχρί· σεις ύπεβληθησαν στό Σώμα Στρατοΰ τό δποϊο μάς έτιμώρη- σέ δλους άπό Ινα μήνα φυλαχή χαί μεΐάθεσι είς διαφόρους λό- χους άλλά τόν κάθε ένα μας χωοιστά. Ή ιιμωρία αυτή ρυσικά γιά την περίστασι ίκείνη ήταν τ) μι κρότερη—ήταν^ ή Ιποχή ποΰ χά ποίος Θεσσαλονικεύς φαντάρος Τ------,--------..-,,^ ^«..«,^,^,ι^., .-----,--------.-------> τ----«-.
μέν σΐού; λόγους καί ανέλαβε | τουφεκίίθηκΒ γιατί παρεριασβ
δ καθενας σύμφωνα μέ την εί Ι δεχα μέρες την άδειά τού—άλλά
δικόιητά τού ΰπηρεσΐα.
Οί λοχαγοί μας έκύτταξαν νά
άναθέσουν σέ μά; τίς πιό βα-
ρειές ύπηρεσίβς.Όπλοπολυβολη-
ται βοηθοί δπλοβολητών, τρομ
πλονισταί, Μουλαράδες Μερικοί
δμως σταθήκαμε τυχκρώτεοο'
γιατί μαζύ μέ τίς βαρειές ΰ<τη· σεσίες άναλάβαμβ καί έλαφρότε ρις. Τηλεφωνηταί, γραφείς, νο- σοχόμοι. Έγώ εΐχα την τύχη νά τοποθετηθή βοηθός τοθ επιλο- χίου τοΰ λό/ου, ενός νεαροΰ ΰ- παξιωματικοΰ άπό την Χαλχίδα, μέ τόν δποϊον προηγουμένως είχαμε γνωριμίες. Κατά τό διά- στημα τής υπηρεσίας μου αυτής ] έπέρασα θαυμασία. Άλλά ουδέν αύΐό εγινε γιαΐί «αθώς ελεγε τό σκεπτικόν τής τ μαιρίας μας,επει- δή Είμεθα «πειααρχικοί χαί κα¬ λών προηγουμένας». Ή διατα- γή τή; τιμωρίας ελήφθη στό τάγμα την προπαραμονή τοΰ νέου έΐους. Μποροϋσαν δηλαδί) νά μάς άφήσουν νά κάμωμε και νούριο χρυνο αΐό λόχο· μας καί κατόπιν νά μάς μέ*ταθέσόι)ν. Δέν έ/ινΕομως αύτό. Ό ταγματ^άρ- χης μας φύσει κακός δνθροοπος διέταξε την όϊ μέσον μετάθεσίν μας, μέ την Ιντολήν νά εχτίσω- με τή φυλακή σΐούς νέους λό· χους ποϋ θά Λαμε. Ό λόχος ποΰ έτοποθετούμην εΐχε προκεχωρημένη γραμμήεπρβ καλόν άμμιγές κακοϋ, λέγει μιά ! π β δέ νάπαρουσιασθώ έντός 2 ή λαΐκή παροιμία. Κάποια μερά «άρπαχτήκαμε» μέ τό λοχία δι- μοιοίτη χαί τό ^άποτέλεσμα ήτο νά μεΐατεθώ σέ 5λλο λοχο. Έδώ, στό λόχο αΰϊό, συνήν¬ τησα Ινα άνθ)γό ποΰ τόε είχα στό πρώτο μου λόχο, δ οποίος μέ ύπεστήριξε μόλις Ιπήγα. Μσΰ άνέθ3σε καθήκοντα λοχίου §ι- μοιρίτου παρ' όλον ότι ημουνα φαντάρος, έπειδή οί ΰπαξιωμα- τικοί τοΰ λόχου είχαν δλοι σχβ· δόν άπολυθεΐ καί δ λόχος εϊχβ άπογυμνωθή βαθμοφόροον. Ό λοχαγός μου ενας Ιφεδρος ΰπολοχαγός άπό την Χρούπιτσα τής Καστορίας Ινα θαυμάσιο χαί καλόχαρδο παλληκάρι, Ιπει δή ημουνα πβιθαρχικός |>' έξετί-
μησ& τόσο πολύ ποΰ μέ είνε σάν
παιδί τού. Όπως είναι φυσιχό
καί έδώ πέρασα καλά. Άλλά ηλ*
θαν καί οί καχές μέρες τής στρα
τιωτικής μου ζωής.
Μιά χαχή Ικτίμησις των πραγ
μάτων άπό τό Διοικητή τοΰ
τάγματος έ'να ξεραχιανό καί χά
χόκαρδο ταγματάρχη, συνέτεινε
στή μετάθεσι τοΰ λοχαγοΰ μας
δ οποίος εΐχβ άππκτήσει την ά-
γάπη καί τή σνμπάθβια δλων
των άνδρών τοΰ λόχου του.Παρ*
δλον ότι δ νέος λοχαγός ποΰ μάς
εφερναν δένύατεροΰσό σέ ψυχικά
χαοίσματα άπό τόν μετατιθέμβ-
νόν, οί φαντάροι δέν θέλουν νά
φύγϊΐ δ λοχαγός καί νάρθή χό£-
ποιος άλλος, δ οποίος δσο καλός
κα'ι έάν^ήτο δέν μποροϋσε, παρά
στίς άρχές νά φανή αΰστηρός
γιά νά επιβληθή.
Ξεροντας οί φαντάροιτα πράγ
ΙΙΙβΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙβΙΙΙ ΕΙΗΙΐνεειιΐΒΐικιΐΐΒϋϋ^ι
φτωχάκια πού είνε στόν χόσμο.
—Δέ θέλω νά γενώ φτοοχός
—είπα κι' έγώ μέ τό μυαλό α¬
πού εΐχα—γιαΐί φοβοϋμαι τόν
"Αί Βασίλη μέ των άποθαμένω
τα ροΰχα. Μά χονιρό λόγο μην
πής, καί χοντςή μπουκιά μή
φάη;. Εδά τα ζαμάνια ποΰ
φτάξαμε, δι μόνο τα ροΰχα των
άποθαμένω θά—ν—ήθέλαμε
παρά θά φωνιπζομε δπου χι'
δπ,ου,
—Σηχωθήτε σεΐς οί—γι—4-
ποθαμένοι νά μποϋμε μεΐς οί
ζωντανοί.
Μίί ΛΟΥΛΟΥΔΑ
μερών στίιν Ιδρα τού άλλως θά
ημουνα λιποτάκτης ενώπιον ίοϋ
έχθροΰ χαΐδέν τόβΐχανγιά τίποτε
οί "Ελληνες τότε νά μή ?στηναν
μτροστά σέ κανένα Εκτελεστικό
άπόσπασμα.
Ή προθεσμία τής μβταβά-
σίώς μου στό χαινούριο μου λό·
χο ήτο τόση δση Ιχοβιάζετο γιά
να φθάσω σ' αυτόν. Πήρα λοι-
πόν τό γυλιό μου χαί τα λοιπά
έξαρτήματα δπλισμοΰ καί φόρ-
τού χαί τράβηξα άνάμεσα σέ δώ¬
ση, μονοπάτια καί άγνωστα φα·
ράγγια Ό φόβος άπό τό Ινα
μέρος νά μή πέσω στά χέρια
καμμιάς συμμορίας κομιτατζη¬
δων, δ μηναρές (φυλάκησι) ποϋ
έ'φερα στήν ηλάτη άφ' Ινός Χαί
τό παράπονό μου γιά την συμ-
περιφορά τοΰ ταγματάρχου άφ'
ετέρου μέ εί χά ν καταβάλλει άρ-
κειά. Παρ' δλα δμως αύτα έφθα
σκ στά γραφεΐα τή; Έφεδρείας
τοΰ λόχου κατά τα ήλιοβασιλεμ
ματα τή; πρωτοχρονιάς.
Παρουσιάοΐηχα στό λόχο χαί
ΰσαρα άπό λίγο δ λοχίας τής
υπηρεσίας σφύριζε γιά συσσίτιο.
Σάν νεοφερμένος στό λόχο ελα-
βα θέσι τελενταϊο; στή τελευ¬
ταία τριάδα τού καί τράβη
ξα μέ τή σειρά μου γιά τό καζά
νι. Πεινοΰσα τόσο πολύ ποΰ τα
τα γόνατά μου εΐχαν λυθεϊ καί
μέ μεγάλη προσπαθεία συγκρα-
τοϋσα τό τρεμεύλιασμα των πό
δών μου. Φαντασθής δμως
την Ικπληξίν μου καί την άπογο
ήτευσιν μου συγχρόνως, δταν
άντί νά δώ νά κυλάει στή καρά
βάνα μου κανένα κομμάτι «βου
βαλιοΰ» ή κουΐάλα τοθ μάγειρα
άδειασε κάτι παληοροβίθια ποΰ
άπό την άψησιά των χτυποϋσαν
σάν βολίδες δταν έπεφταν στή
καραβάνα επάνω δέ στό ζωμό
επλεαν μερι ίθί κλάδοι ρεβυθιάς,
γιατί δ μάγειρας έθεώρησε καλο
φαίνεται νά τα ρΕξη άχαθάρι-
στα στό καζάνι γιά νάνε τό ουσ
σιτο πλεΐσιο.
^Δέν εφταναν δμως τα χάλια
αΰτά τοΰ πρωΐοχρονιάτικου
αΰτοΰ φαγητοϋ άλλά Ιπρεπε νά
είναι χαί κάτι άλλο μέσά τού.
Όταν άνακάτωσα μέ τό χουΐά·
λι τό φαγητό αΰτό δχουσα Ινα
κρότο πβρίβργο μέσα σιή καρά-
βάνα μου. Προσεπάθησα
απο τλ προ.™
Η ΕΡΩΦΙΑΗ
Τ6 ποόηον ϊργον μετά τδν Έοωτόκριτον ^.Υ«ι
μβγάλο πάθος. ϊ**™™-^ πρεπει να γιντ, είς
συγγοαφέα τόν ΧΟΡΤΑΤΖΗ μέ μεγάλην δύναμιν και μέ
* ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗ^ΕΤΕ ΤΗΝ σχό 'ΌγΨγΥΓΉΡΗΤΗ,
ής ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1933
»···*····β···················
ΚΑΛΩΣ ΩΡΙΣΑΤΕ 1933
Τοαλά!... τραλάΐ... τραλόμ!...
ΞυπνήσΐΒ όέν άκοϋτβ τα β ού
χινα; Είναι ό νιός χρόνος, τό
1 ..9...3...3.., "Ερχεται καί *ο«
τεϊ καί πςάγμα φουσκομίνο. Ε ι.
ναι τα δώοα του,ή ίλπίδες. Κ-
νηθήτβ νά τόν ύποδβχτοΰμε
χάτι θά μάς χαοίοη.—£στα> «αί
τίς ρυτίδβς στό ποόσωπο—ή κά
τι θά μάς πάρΐ)—έστω καί μό-
νο τα νειάτα και την όαοοφ1*·
"Ας είναι 6 μεναλύτιη ; Λημα
Τωγός, άς μην έχη τίποτα νί μάς
δώση, άς έχη στό διοά,ι τού
άέρα καβονοδιστό.
♦*♦
ΦιωχοΓμεθα. Φι νό τ'άοχον
τικό μας. Μά καλός μάς ήρθ*
κι* δ νιός ό χοόνος, δ καινυϋριος
ξβνομηάτυς μας. Τό ξέρομε πώς
θά κάτση στό σβέοκο μας καί
πώς δέ φευγει θέλομε δέ θέλομε
παοά σέ 366 ήμέρες. Μά πάντα
Εχομε τή κοκφή έληίδα κώς θά
φύγη χωρΐς νά μάς βλάψη,
πώς θά τόν τουμπανίοωμε κι'
αυτόν σΐό ΐδιο σιΐχχί, όπως καί
τόσους άλλους πρίν ά π' αυτόν.
Τό κακό είναι πώς τό σακκί αΰ
τό κου βάζομε τα χρόνια ποΰ
πβονάνε δέν μπορονμε νά τ'άφί-
σοομε, φοβόμαατε νά μή μάς φύ
γουνβ «ι1 ύοτερα τρέχα—γΰοευβ,
τό βαστοϋμβ σιή ράχη μας καί
όλοένα βαοένουν τόσο ποϋ μιά
μερά τώρα ή παραΰστερα θά
μάς γονατίσουν.
Άλλά έληίδα είναι ή ζωή...
Γιατί νά μή Ιλπίζωμε; θάρθη
κι' έμάς ό χοόνος μας καί δ κα¬
λός καί 6 κακός—σάμπως δέν τό
ξέρομε ; Ή τοΰτος ή άλλος δέ
βαριέατε... Τα χοόια τοέχουν δ-
πως τό νβρό κι' εμείς τ' άκολου
θοΰμε κατά πόδι. Δέν μποροΰμε
νά ζήσωμε σάν τα βουνά—τό
ξέρομε, είναι φυσικό.
Ό πεοασμένος πήγε στό καλό
δ άξεχρόνιαστος. Ό νιός νά
δοϋμε.
"Η καλλίτερος ή χειοότερος.
Κύκλει-χύκλει τό χουκ(.
Ποϋ 'ν δ άνεμος και ποΰ χουκί.
Είναι χρόνοι κούφιοι καί χρό
νοι γεμάτοι. ΉέλπΕδα δέν βλά
φΐίΐ.
***
Ή πρωΐοχοονιά μοιάζει μέ
τό δεύτερο γάμο. Όπως Ικεΐνος
πού παντρεύεται δεύτερη φορά
δοχιμάζει, ΰστεοα άπό άτυχίβς,
θανάτους καί πένθη, τή χ«θά
τής ζωής, δπως υστβρα άπό την
χαταστροφή δημιουργεΐ καί σπ(
τι καί έλπίοες εισί καί την «θώ
τη χάθε χοόνου δλοι μας, δσες
χαΐ άν βο»"ΐάσαμβ στό χρόνο
π' έσβυσε Λ-ιτες καί στβνοχώ-
Οΐες χαΐ κακυτυχιές, ξαναζωντα
νεύομε, ξαναχαιρόμαστβ, ξαναελ
πίζομε. Σά δοΰμε κώς δ χοόνος
πέρασε κι' εμείς μβίναμε, νοιώ
θωμΐ μιά χαρά Ιδιαίτεοη, ποΰ
δέν την Ιχουν τα λουλοΰδια πού
γιά λίγο διααχεϊ κι'|ή χαρ» κι'ή
όμορφιά καί ή μυρωδιά τους...
άλλά καί τα βάσανά τους. Σά
δοΰμε καί τόν ήλιο τά'λλου τού
χρόνου θαρροϋμε καί καλά πώς
ίνα βάοος μάς εφυγβ, πώς ξανα
νιώνωμϊ—ψέμματα—καί έλα-
φοοί καί πεταχτοί ξαναμπαίνο
με στό σβοϋοο της ζωής.
—-"Εχει δ διίολος—σκεφτό-
μαστε—νά σπάση τό πόδι τού
κι' δνιός χοόνος νά 'ναι χαλλίτε-
ρος άπό τόν παληό. . Μπορβΐ να
στραβωθή ήμοϊριί|μας νά πλουτί
σωμβ, νά ξεκαχομυιριάοωμί, νά
εύιυχήσωμβ.
Μά οΰιβ δ διάυλος σπάει τό
πόδι τού οΰιε ή μοΐρα στραβώ-
νεται ου τε χ ι* ίμβΐς χαλλιτβρβύο-
μβ—μή σάς νοιάζει. Άλλ' εΐπα
με: Γιατί ν' απελπιζόμίσΐ»; Ήρ
θε; Καλώς ώρισε....Στήν καμ-
ποΰρα μας επάνω. "Αν δέ μάς
σπρώξμ να πέσωμε να μάς σχβ-
πάση Ικεϊνος, Ιμεϊς έχομε σχο
πό νά τόν ρίψωμε στόν ίδιον
Ντορβά πού έχομε τόσους προ
πορευομένους τού. "Ισως μονά-
χά—αυτή τή χάρι τού χάνομε—
σάν φύγη νά τόν άριθυοΰμε ώς
«Μάιο» δπως καί <ούς ιτροηγου μενους τού γιατ. φυτοώνουν στήν πλατή μας σάν ά'νθια «αί μεγαλώνουν ταχτικά τόν ύβο τής θάχβως μας ώσπου νά μάς μεΐαβάλουνε σέ σωστέςΚαμήλες. ** * Χαιρετήσαμε ι χρόνο π' ήρ θε καί μάς βρήχε. Τώρα μβτα- ξύ μας : "Αν ήμουν Παπάς νά πιάνονται ή βύχές μου κάτι θά 'βρισκα νά σάς ψιθυρίσω άλλά τώοα ποΰ οΰτε γιά διάχος δέν περνώ ; Ά Ι θυμάμαιδταν εχα να τό ηοδαρικό στό χωριό μου κι' ίλεγα. Τ'άρνιά τό θρυλλικόν ζυθεστιατό¬
ριον «Κυοιακάχη» παρά την δ
δόν Σούδας, καί υπό την Διεύ¬
θυνσιν τοϋ ρέκτου χ. Βλάχου
Νικολ γνωστοτάτου βίς τούς κύ
χλους των γλεντζέδων.
Έχτόςάπό την ροομάντζατοΰ
<Κόχχινου Πύργου», θά βρήτε μεζέδες χαί φαγητά έχλεχτά, ί ηόλυτον καθυριότητα φθήνεια χαί πεοιπθίησινάπαράμιλλον. ΜΙα επίσκεψις σας χαί θά πεισθήτε. ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΑΙ τό ίοόγειον πάτωμα οικίας έκ κέντε δωμ:· τίων είς την δδόν Σούδας, πλη οίον οικίας κ Φονρναράχη' Πληροφορίαι παρά τώ ίδιοκΐή τβ είς τό άνω πάτωμα της αυτής οΐχίας. ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ο!κ(α άπηςτ ζομένη Ικ 4 δωματίων ήλεχτοο- φώτιστοςχαί μέ νερό χεψένη είς Καστέλλι Χανίων τελευταία πάαυδος άοιστερά πλησίον Δη- μαρχΐας καί έναντι νέ ιι Τελω¬ νείον. Ηληροφοοίαι η»υ" τφ κ. ' Άντωνίφ Σ. Κοντοχριθάκη εν. ;ό τή οί ία; Κοιποπικη ι ΕΚΘΕΣΙΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ , Κ8ητ.κές Μαντινάδες Άπό τής 26 Δ(ρίον ήνοι¬ ξεν είς την αίθουσαν των συ ναυλιών τού Άδβίου μας ή έκθεσις Ζωγραφιπής τού καλ λιτέχνσυ κ. Γεωρ. Παπαδημη ταάχη. Μέχβι τούδβ ίχουν ε¬ πισκεφθή την έκθεσιν πλεΐ¬ στοι δσοι, διετέθησαν δέ καί άρκβτά ϋργα. Ιδιαιτέραν εν¬ τύπωσιν προξενοΰν είς τόν έηισκέπτην οί πίνακες αογβυ ' τικών τοπείων, αί πρσσωπο- | γβαφίαι καί αί άπεικονίζου ' σαι την χωοικήν ζωήν. Ι —Ή έκθεσις θά παραμεί¬ νη άνοικτή επί 2Οήμεοον πε θίπου, κατά την διάρκειαν τής οποίας πβς τις δύναται νά , την επισκεφθή έλευθέρως καί ι νά θαυμάση την άαΐθασΐτ; βίς ' όμοοφιά καί μεγαλείον τέ¬ χνην. ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ Καθίσταται γνωστόν τοίς έν διαφεβσμένοις ότι τού λοιπού οί αγοράζοντες *παρά τής Έ- θνικής 2ραπέζυς τής Ελλά¬ δος κτήματα ανταλλαξίμων δύ νανται ν* άπευθύνωνται διά την σύνταξιν εών σχετικών πωλητηοίων συμβολαίων είς οιονδήποτε Συμβολαιογοάφον τής πρστιμήσεως των χωρίς νά είναι άνάγκα νά δοίζο τού τον ό Άντιπρόεδρος τού Συλ· λόγον ώς εγένετο μέχοι σή- μβρον. Έν Χανίοις τ0 3Οη Δεκεμ- βρίου 1932. Ό Συμβολαιογοάφος Χανίων Ν. Σνσυρσμάλιις ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ '/.τωλέσθη ζεϋγος δμματσ- γυαλιών είς την οδόν Μαόλα- Ον· Παρακαλείται ό ευρών νά τα παραδώσο είς τα Γβαφεϊά μας καί αμοιφθήσεται δεδομέ νού μάλιστα ότι ταύτα ώς ά- στινματισ.ικά θά τού είναι α¬ σφαλώς αχοητα. ΔΟΣ ΜΟΥ ΤΗΐΊ ΚΒΡΔΙγ; ΜΟΥ ΠΙΣΩ! ΤΑΓΚΟ Μέ πλάνεψε χαρούμενα Ινα βοάδυ Μέ χιλίους όρχους καί φιλιά Καί μέσ' τής νύχτας τό σχοτάδι Μοΰ πά (όν* ή ψεύτρα την καρδιά. Έξέχασε χαί σ' άλλονε χαρΐζει Τα χάδι» της καί ΐά φιλια Καί μ* άφισβ μονάχο τό φτωχό Μέ πόνο γιά νά τραγ >υδώ,
ΡΕΦΡΑΙΝ
Δόσ'μου ντήν καρδιά μου πίσω
Ποϋ μοϋ πήρβς αακρυά
Άχ ! γιατί να σ* άγιιπήσω
Νά μην έχω γκιιρειά.
Δόβ'μον την χαρδιά μου πίσω
Πού μοΰ πλήγωσες βπρειά
Γραφτό μέ σέ δέν ήπινε
νά χτίσω
Μιοι δνειρευτή φωληά.
Μέ τα γλυχά σου μάτια
Ι μοϋ πλη' ώ π,
Τα στήθη μου σχληρή βυίεια
Τό λογικό μου όλο θολώνεις
Μέ τή δική σου άπονιά.
"Αστείρευτος δ «όνος
μέ φ γ
Στή θύμησή σου ι τι γλυκεια
Τό είνε μου όλόχληρο τραβά
Μιά μόνη σου σχληρή ματια.
ΡΕΦΡΑΙΝ
Εξεδόθησαν μι μεγάλην
επιτυχίαν
ΕΙΣΔΙΣΚΟΥΣ
ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ
Καί πωλοΰνται παρά τοΰ Γενι-
κου άντΐΛθοοώηου
ΕΥΤ. Μ1Κ0ΛΙ0ΥΔΑΚΗ
Ι Είς (ό Τυπογραφείον
μας έκιβλεϊΐαι ηααα χυηο
γραφιηή έργααία.
Πώ; να τ ό
κώ (έν σ' ά
γοπώ κι' αν
βέλω δέ μ" β
φήνιι κείνη
ή νωτι4 κου
μ'άναψετσ'ά
άγάπης τ 6
(γιαγκίνι
·**
Πώς νά τ ό
χώ βέν σ'ά-
γαπώ π ο ά
μ'βφησες ση
μάΒι ώς βίν'
τα κάρβοννα
οβνστό είν'
ή χαρδιάμσυ
(μαύρη
• ··
Πώς Θά τό
πώ βέν σ'α-
γαχώ π' άν
τό λογιίοω
μόνο γροικώ
στό βάβη τής καρδίας ίνα μεγάλο
πόνο.
ΟΡΟΤΟαΡΟΙΙΙΪΙΙΟ ΑΟΡ&Ι
ΤΟΥ Φ1Α0Υ ΜΟΥ»- ΙΕ9ΡΙΙ0Τ ΒΟΥΡΒΑ»
Τόν φίλο μου Γιώργο πωχω
ήδη γνωρίσει
Ποϋ τοέχβι άδιάχοπα σ' άνατο
[λή χαί δύσι,
Ποϋ ξενυχτά διηνεκώς ποΰ πβο
πατεΐ λαγκάδια,
δχι μέ αύτοκίνητα πρό πάντων
μέ ποδάοια.
Ποϋ προσπαθβΐ νυχθημερόν μέ
δλη τή ψυχή τού,
γιά νά διαδώση πανταχοϋ τόν
«Παθοτηρηττί» τού.
Τόν φίλο μου πώχει καρδιά άλη
θιανών λεόντων,
πόεχει ψυχή φιλάνθρωπο, ποΰ
θέλ' έκ των ενόντων,
δλους νά τούς εΰχαριστβΐ μέ χά-
θβ έ'να τρόπον
τοϋ φαόβΐαι άγακητός ίξ δλων
τδ»ν άνθοώίΐων.
Τον εΰχομαι άπό χαρδιά χρόνια
πολλά νά ζήση·
χαί σέβας χα'ι ύηόληψιν καί άλ
λπν ν'άποχτήση.
Ό νέος δέ «ού έφθασε αύτάς
όλος δ χοόνος,
δ πιό καλός χαί εΰτυχής νά είνε
ούτος μόνον.
Δ. Παπαγιαννόκας
Έθνιχός ποιηιής
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ ,
■"— (
Ό άπό έτών γνωστάς έν τή
πόλει μας Ταχυδρόμος Χανίων
— Πειραιώς—Αθηνών Έμμαν.
Δεικτάκης γνωστοποιεΐ δι/ πρός
ευκολίαν τής πελατβίας τού ήνοι
ξβ γραφειον είς την δδόν Παλαιά" |
—Άγορά καί παραπλεύρως τοϋ
έργοστασίουύ.τοκαμίσσωΎ τού χ.
Κουκονράκη, ένθα θά δέχεται
χαί θά παραδίδη τάς παραγγε¬
λίας των κ.κ. πελατών τού.
Πρός εύχβρεστέραν δέ χαΐ τα-
τοχυτέραν εκτέλεσιν των διδομέ
ν ών παραγγελιαι έχανόνισε ήμέ
ραν αναχωρήσεως εκ Χανίων 2
Χαστον Σάββατον άνελλειπώς
καί επάνοδον εκάστην Τρίτην.
Διβύθννσις έν Αθήναις Άδρι
ανοθ 61 χατάστημα Νικ. Σκα
ράχη.
ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΜΟΑΥΒΙΕΣ
Πόσοι θά ξυπνήσουν βήμβρα
πλούσιοι...άλλά χαί πόσοι άπέν
ταροι ένεκα τό λαχεΐο καί ή
πράσινη τραπέζα ;
—"Αν έλειπαν δμως κι* αυιά
πώς θά διοχετευόταν τό Ινα
πορτοφόλι στ* άλλο ;
— "Αν ελειπαν τα δώοα τώρα
τί καινούογιος χρόνος θά 'τανβ
δ ίλθών ;
—"Αν ϊλειπβ ή ληταρία τού
δρόμου χι' άν δέν παιζόντανβ
χαρτιά πώς θά δοχιμάζαμε την
τύχη|μας ;
—"Αν δέν λέγανβ χθές τα χά
λανδα δλοι τί παραμονή θά
ήταν.
—"Αν δέν είχαμε «καλό χέρι»
πώς θά βΐχαμβ χά Ι χακό ;
—"Αν δέν είχαμε εύχες νά
μοιράζοομβ τώοα πρός δλες τίς
χατευθύνσεις, πώς θά είχαμε
χ'ΐτάοες νά άλληλοχαταρώμεθα
όλοχρονής τοϋ χούν ου ;
—"Αν βέν άρχιζβ ή παοοΰσα
στήλη τό εΰχολόγιο, τί πρωτο
Χρθνιάτικο θά διαβιίζαται;
— Ιο λοιπόν:
— Είς τό "Ελληνιχό κράτος βΰ
χόμβθα ταμεϊα γβμάτα.... ποντι-
κούς.
— Είς τούς Λιιΐχούς Ιναν Βα
σιλέα.
— Είς τόν Ελληνικόν Λαόν
ενα Γαλλόκουλο.
—Είς τόν Δήμον Χανίων
τούς δημότας τού *αί είς τούς
δημότας τού τόν κ. Δήμαρχον.
— Ε'ιςτούς Σελινιώτες έ'να βου
λβυτήν.
—Είς τούς βουλευτάς μας...
νέας εκλογάς.
—Είς τούς Δημοσιογράφους
χαοτΐ νά μουτζουρώνουν.
—Είς τούς διανοουμένους μας
μιά βιβλιοθήκη.
Είς τούς αναγνώστας μας τα
ίλέη τοΰ Θεοΰ.
— Καί είς τάς άναγνωστρίας
μας...την Μίς Λουλούδα.
—Είς τα χοροδιδασχαλεΐα
μας πόδια χα'ι στά πόδια σας
τούς Χανιώιιχους δρόμους.
— Είς τού; ίμπόρους χαλές
είσπράξεις χαί είς τούς χωρι-
χρύς μας ροϋχα άπό μετάξι.
—Είς τούς παντρεμμένους
εύτεκνίαν Ίαχώβου καί εις τούς
ελευθέρους νά γίνουν γρήγορα
μέλη τοϋ συνδέσμου των πολυτέ
κνων.
— Είς τούς πτωχούς μας μέ·
Έορτάζοντβς καί μή
Ό κ. ΒασίΑεισς νς
κονρεύς δέν έορτάζβι ού τε δέ
χεται έπισνέψβις.
— Δέν έορταζβι σήμερον
ού«ε δέχεται έπισκέψβις ό
Καθηγητής Βασίλειος Κονζη
νόηονλος.
—ΈπΙοης δέν έοοτάζβι ό
κ. Βασίλειος Φωΐίου ;
Γάμοι
Αντώνιος Τοισμενάχης
Εΐοήνη Γ. Ββοντουλάκη
Ετέλεσαν ι ούς νόμονς των.
______________ Σ. Π.
Εύχαί
—Ό Δήμαοχος Χανίων Ί
ωάννης Κ. Μσυντάκης βύχι
ται είς τούς άγα-ιηιοΰς συν-
δημότας τού επί ιφ νέφ ετει
χβόνια ηοΐλά καί εύτυχισμέ-
να.
Ό ύποστράττιγος καί τέω.
Βουλευτής Χανίων κ. Έμμς
Ν. Τριποδάκης έκφράζβι τάς
θερμοτέρας τού ευχάς εί; ά¬
παντας τούς "συμπολίτας |του
τού ΝομοΟ Χανίων επί ταίς
έορταίς τού Νέον έτους.
—Ό έμπσρσς κ. Δ. Κο,οαυ ■
δάκης «ύχβται είς ά* πάντας
τούς πελάτας τού τό νέον έτος
μέ υγείαν καί ευτυχίαν.
—Ό άντιπρόσωπός Ιμας κ.
Γ, Βούρβαχης βΰχεται^είς ά
πάντας τούς συνδρομητάς μας
τό νέον έτο; 1933 νά διέλ-
θουν έν ϋνβία καί ευτυχία.
— Ό κ. Κ. Βατικιώτης
εΰχεται είς την πελατείαν τού
τό νεον έιος έν ύγβΐφ καί εύ -
—Ό κ Φώτισς Πλατανίσβς
εΰχεται είς την πολυπληθή
πελατείαν τού επί χφ νέφ ετει
χρόνια πσλλά καί εύτυχισμέ
να.
'ΑΤΡΟΙ
Ό ίατρός κ. Νικ. Κλωνά-
οης έγκατ&στάθη είς Βάμον
καί δέχεται.
γαοα χαί παλάτια χαί βίς τού)
βργατιχούς δχι χεσάτια.
—Καλές δουλειές, χρυοές δου
λειές, χρόνιι πολλά καί πλούσια
άχόμη ύγβία χαί μναλό χι' ό, τι
καλό ίΐοθβΐτε, στό χρόνο αΰτό
νά δήτε.
—Ή ωρα πού μά; άγοοιχά
ίΰχομαι νά μην είναι κούφια για
τί θά βάλω ΰατβρα τοΰ ΐταπαγά
λου Σκούφια.
—Καί τοϋ χρόνου.
Νέον Ραφείον
ΕΜΜ. ΜΕΤΖΙΔΑΚΗ
Οδός Μηειόλο
έναντι χαί παοαπλεύρως Άδελ.
ΝΑΞΑΚΗ
Έργασία αρίστη. Έφαρ-
μογή τελεία.
Δΐαφημίσεις Επιγραφαί
Καλλΐτεχνικαϊ
ΝΙΚ.Κ.ΚΑΡΑΤΖΑΣ
Κΐνημανοθέατρον
"ΠΑΝΘΈΟΝ,,
ΕΥΤ. Ι. ΠΑΔΑΗΚΙΡΗΣ
Διχηγόρος
Πσινικαί, Πολιτικαί 1·
ποθέσεις & Διοικητικαί.
παραπλεύρως
θεάτρου «Πάνθεον» παρα
την Νεαν Πλατείαν. Ι
^
ΜΑΡΟΥΛΗ
Μ1 εχιζα 7ΐ0 Δ
ΕΦΘΑΣΑΝ ΥΦΑΣΜΑΤΛ
ΑΓΓΛΙΚΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
ΠΑΛΑΙΑ ΑΓΟΡΑ
12.-
φρ6αν %
εί/ ό/)α τα πψί
Γενικός Άντιπρόβωπσς
Γραφείον. ΑΛΕΞ. ΠΑΠΑΣΤΑΜΑΤΑΚΗ &
^τΓτΐ
; ,ά;..άποκαλ#>εκ
την κοινήν ΗΜΐν
αν έκκβοσα»»-! διάΐι
Ναί βκανοαλοθτιβεΐ
ί>τυΛώ»«ις· «φειλε
ήμά; «ούλάχισιον νά
είςτάς Θρυλουμένα; ά-
πβο·γ·«
β··ά;
ι *·βο
ΙΙΙη»
·*·
Μετά ιο; ετ>χάς καί τάς Ιλ
η(ό«ΐ τού μ. Πραιθνπαυ·
ρβ ίιίτές έοοτδς αί ΐράπ»-
(ιι ιο4 ικνο,Μένο» Έλλ»τν·
κ«β λαβί πρόκειναι νά πΐ·-
(«Φββντκΐός τοτ) (ηρού — «-
μιβί ένινεμιχειένου Μ*' άβ
β φβί Μ
ς τ)κ·ι
είν« «άντοιε γε
ήης ήι
υ ομιλών μ*%ά
Ο
η,,, «
»«»««»ΐου «ής ΔίθΐΜήοβ
».·?ς»τ|σοι. εδήλωσε όΐι
**χ&'*ρώ*ων χον
Η ΕΡΩΦΙΑΗ
Τ6 ποόηον ϊργον μετά τδν Έοωτόκριτον ^.Υ«ι
μβγάλο πάθος. ϊ**™™-^ πρεπει να γιντ, είς
συγγοαφέα τόν ΧΟΡΤΑΤΖΗ μέ μεγάλην δύναμιν και μέ
* ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗ^ΕΤΕ ΤΗΝ σχό 'ΌγΨγΥΓΉΡΗΤΗ,
ής ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1933
»···*····β···················
ΚΑΛΩΣ ΩΡΙΣΑΤΕ 1933
Τοαλά!... τραλάΐ... τραλόμ!...
ΞυπνήσΐΒ όέν άκοϋτβ τα β ού
χινα; Είναι ό νιός χρόνος, τό
1 ..9...3...3.., "Ερχεται καί *ο«
τεϊ καί πςάγμα φουσκομίνο. Ε ι.
ναι τα δώοα του,ή ίλπίδες. Κ-
νηθήτβ νά τόν ύποδβχτοΰμε
χάτι θά μάς χαοίοη.—£στα> «αί
τίς ρυτίδβς στό ποόσωπο—ή κά
τι θά μάς πάρΐ)—έστω καί μό-
νο τα νειάτα και την όαοοφ1*·
"Ας είναι 6 μεναλύτιη ; Λημα
Τωγός, άς μην έχη τίποτα νί μάς
δώση, άς έχη στό διοά,ι τού
άέρα καβονοδιστό.
♦*♦
ΦιωχοΓμεθα. Φι νό τ'άοχον
τικό μας. Μά καλός μάς ήρθ*
κι* δ νιός ό χοόνος, δ καινυϋριος
ξβνομηάτυς μας. Τό ξέρομε πώς
θά κάτση στό σβέοκο μας καί
πώς δέ φευγει θέλομε δέ θέλομε
παοά σέ 366 ήμέρες. Μά πάντα
Εχομε τή κοκφή έληίδα κώς θά
φύγη χωρΐς νά μάς βλάψη,
πώς θά τόν τουμπανίοωμε κι'
αυτόν σΐό ΐδιο σιΐχχί, όπως καί
τόσους άλλους πρίν ά π' αυτόν.
Τό κακό είναι πώς τό σακκί αΰ
τό κου βάζομε τα χρόνια ποΰ
πβονάνε δέν μπορονμε νά τ'άφί-
σοομε, φοβόμαατε νά μή μάς φύ
γουνβ «ι1 ύοτερα τρέχα—γΰοευβ,
τό βαστοϋμβ σιή ράχη μας καί
όλοένα βαοένουν τόσο ποϋ μιά
μερά τώρα ή παραΰστερα θά
μάς γονατίσουν.
Άλλά έληίδα είναι ή ζωή...
Γιατί νά μή Ιλπίζωμε; θάρθη
κι' έμάς ό χοόνος μας καί δ κα¬
λός καί 6 κακός—σάμπως δέν τό
ξέρομε ; Ή τοΰτος ή άλλος δέ
βαριέατε... Τα χοόια τοέχουν δ-
πως τό νβρό κι' εμείς τ' άκολου
θοΰμε κατά πόδι. Δέν μποροΰμε
νά ζήσωμε σάν τα βουνά—τό
ξέρομε, είναι φυσικό.
Ό πεοασμένος πήγε στό καλό
δ άξεχρόνιαστος. Ό νιός νά
δοϋμε.
"Η καλλίτερος ή χειοότερος.
Κύκλει-χύκλει τό χουκ(.
Ποϋ 'ν δ άνεμος και ποΰ χουκί.
Είναι χρόνοι κούφιοι καί χρό
νοι γεμάτοι. ΉέλπΕδα δέν βλά
φΐίΐ.
***
Ή πρωΐοχοονιά μοιάζει μέ
τό δεύτερο γάμο. Όπως Ικεΐνος
πού παντρεύεται δεύτερη φορά
δοχιμάζει, ΰστεοα άπό άτυχίβς,
θανάτους καί πένθη, τή χ«θά
τής ζωής, δπως υστβρα άπό την
χαταστροφή δημιουργεΐ καί σπ(
τι καί έλπίοες εισί καί την «θώ
τη χάθε χοόνου δλοι μας, δσες
χαΐ άν βο»"ΐάσαμβ στό χρόνο
π' έσβυσε Λ-ιτες καί στβνοχώ-
Οΐες χαΐ κακυτυχιές, ξαναζωντα
νεύομε, ξαναχαιρόμαστβ, ξαναελ
πίζομε. Σά δοΰμε κώς δ χοόνος
πέρασε κι' εμείς μβίναμε, νοιώ
θωμΐ μιά χαρά Ιδιαίτεοη, ποΰ
δέν την Ιχουν τα λουλοΰδια πού
γιά λίγο διααχεϊ κι'|ή χαρ» κι'ή
όμορφιά καί ή μυρωδιά τους...
άλλά καί τα βάσανά τους. Σά
δοΰμε καί τόν ήλιο τά'λλου τού
χρόνου θαρροϋμε καί καλά πώς
ίνα βάοος μάς εφυγβ, πώς ξανα
νιώνωμϊ—ψέμματα—καί έλα-
φοοί καί πεταχτοί ξαναμπαίνο
με στό σβοϋοο της ζωής.
—-"Εχει δ διίολος—σκεφτό-
μαστε—νά σπάση τό πόδι τού
κι' δνιός χοόνος νά 'ναι χαλλίτε-
ρος άπό τόν παληό. . Μπορβΐ να
στραβωθή ήμοϊριί|μας νά πλουτί
σωμβ, νά ξεκαχομυιριάοωμί, νά
εύιυχήσωμβ.
Μά οΰιβ δ διάυλος σπάει τό
πόδι τού οΰιε ή μοΐρα στραβώ-
νεται ου τε χ ι* ίμβΐς χαλλιτβρβύο-
μβ—μή σάς νοιάζει. Άλλ' εΐπα
με: Γιατί ν' απελπιζόμίσΐ»; Ήρ
θε; Καλώς ώρισε....Στήν καμ-
ποΰρα μας επάνω. "Αν δέ μάς
σπρώξμ να πέσωμε να μάς σχβ-
πάση Ικεϊνος, Ιμεϊς έχομε σχο
πό νά τόν ρίψωμε στόν ίδιον
Ντορβά πού έχομε τόσους προ
πορευομένους τού. "Ισως μονά-
χά—αυτή τή χάρι τού χάνομε—
σάν φύγη νά τόν άριθυοΰμε ώς
«Μάιο» δπως καί <ούς ιτροηγου μενους τού γιατ. φυτοώνουν στήν πλατή μας σάν ά'νθια «αί μεγαλώνουν ταχτικά τόν ύβο τής θάχβως μας ώσπου νά μάς μεΐαβάλουνε σέ σωστέςΚαμήλες. ** * Χαιρετήσαμε ι χρόνο π' ήρ θε καί μάς βρήχε. Τώρα μβτα- ξύ μας : "Αν ήμουν Παπάς νά πιάνονται ή βύχές μου κάτι θά 'βρισκα νά σάς ψιθυρίσω άλλά τώοα ποΰ οΰτε γιά διάχος δέν περνώ ; Ά Ι θυμάμαιδταν εχα να τό ηοδαρικό στό χωριό μου κι' ίλεγα. Τ'άρνιά τό θρυλλικόν ζυθεστιατό¬
ριον «Κυοιακάχη» παρά την δ
δόν Σούδας, καί υπό την Διεύ¬
θυνσιν τοϋ ρέκτου χ. Βλάχου
Νικολ γνωστοτάτου βίς τούς κύ
χλους των γλεντζέδων.
Έχτόςάπό την ροομάντζατοΰ
<Κόχχινου Πύργου», θά βρήτε μεζέδες χαί φαγητά έχλεχτά, ί ηόλυτον καθυριότητα φθήνεια χαί πεοιπθίησινάπαράμιλλον. ΜΙα επίσκεψις σας χαί θά πεισθήτε. ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΑΙ τό ίοόγειον πάτωμα οικίας έκ κέντε δωμ:· τίων είς την δδόν Σούδας, πλη οίον οικίας κ Φονρναράχη' Πληροφορίαι παρά τώ ίδιοκΐή τβ είς τό άνω πάτωμα της αυτής οΐχίας. ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ο!κ(α άπηςτ ζομένη Ικ 4 δωματίων ήλεχτοο- φώτιστοςχαί μέ νερό χεψένη είς Καστέλλι Χανίων τελευταία πάαυδος άοιστερά πλησίον Δη- μαρχΐας καί έναντι νέ ιι Τελω¬ νείον. Ηληροφοοίαι η»υ" τφ κ. ' Άντωνίφ Σ. Κοντοχριθάκη εν. ;ό τή οί ία; Κοιποπικη ι ΕΚΘΕΣΙΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ , Κ8ητ.κές Μαντινάδες Άπό τής 26 Δ(ρίον ήνοι¬ ξεν είς την αίθουσαν των συ ναυλιών τού Άδβίου μας ή έκθεσις Ζωγραφιπής τού καλ λιτέχνσυ κ. Γεωρ. Παπαδημη ταάχη. Μέχβι τούδβ ίχουν ε¬ πισκεφθή την έκθεσιν πλεΐ¬ στοι δσοι, διετέθησαν δέ καί άρκβτά ϋργα. Ιδιαιτέραν εν¬ τύπωσιν προξενοΰν είς τόν έηισκέπτην οί πίνακες αογβυ ' τικών τοπείων, αί πρσσωπο- | γβαφίαι καί αί άπεικονίζου ' σαι την χωοικήν ζωήν. Ι —Ή έκθεσις θά παραμεί¬ νη άνοικτή επί 2Οήμεοον πε θίπου, κατά την διάρκειαν τής οποίας πβς τις δύναται νά , την επισκεφθή έλευθέρως καί ι νά θαυμάση την άαΐθασΐτ; βίς ' όμοοφιά καί μεγαλείον τέ¬ χνην. ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ Καθίσταται γνωστόν τοίς έν διαφεβσμένοις ότι τού λοιπού οί αγοράζοντες *παρά τής Έ- θνικής 2ραπέζυς τής Ελλά¬ δος κτήματα ανταλλαξίμων δύ νανται ν* άπευθύνωνται διά την σύνταξιν εών σχετικών πωλητηοίων συμβολαίων είς οιονδήποτε Συμβολαιογοάφον τής πρστιμήσεως των χωρίς νά είναι άνάγκα νά δοίζο τού τον ό Άντιπρόεδρος τού Συλ· λόγον ώς εγένετο μέχοι σή- μβρον. Έν Χανίοις τ0 3Οη Δεκεμ- βρίου 1932. Ό Συμβολαιογοάφος Χανίων Ν. Σνσυρσμάλιις ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ '/.τωλέσθη ζεϋγος δμματσ- γυαλιών είς την οδόν Μαόλα- Ον· Παρακαλείται ό ευρών νά τα παραδώσο είς τα Γβαφεϊά μας καί αμοιφθήσεται δεδομέ νού μάλιστα ότι ταύτα ώς ά- στινματισ.ικά θά τού είναι α¬ σφαλώς αχοητα. ΔΟΣ ΜΟΥ ΤΗΐΊ ΚΒΡΔΙγ; ΜΟΥ ΠΙΣΩ! ΤΑΓΚΟ Μέ πλάνεψε χαρούμενα Ινα βοάδυ Μέ χιλίους όρχους καί φιλιά Καί μέσ' τής νύχτας τό σχοτάδι Μοΰ πά (όν* ή ψεύτρα την καρδιά. Έξέχασε χαί σ' άλλονε χαρΐζει Τα χάδι» της καί ΐά φιλια Καί μ* άφισβ μονάχο τό φτωχό Μέ πόνο γιά νά τραγ >υδώ,
ΡΕΦΡΑΙΝ
Δόσ'μου ντήν καρδιά μου πίσω
Ποϋ μοϋ πήρβς αακρυά
Άχ ! γιατί να σ* άγιιπήσω
Νά μην έχω γκιιρειά.
Δόβ'μον την χαρδιά μου πίσω
Πού μοΰ πλήγωσες βπρειά
Γραφτό μέ σέ δέν ήπινε
νά χτίσω
Μιοι δνειρευτή φωληά.
Μέ τα γλυχά σου μάτια
Ι μοϋ πλη' ώ π,
Τα στήθη μου σχληρή βυίεια
Τό λογικό μου όλο θολώνεις
Μέ τή δική σου άπονιά.
"Αστείρευτος δ «όνος
μέ φ γ
Στή θύμησή σου ι τι γλυκεια
Τό είνε μου όλόχληρο τραβά
Μιά μόνη σου σχληρή ματια.
ΡΕΦΡΑΙΝ
Εξεδόθησαν μι μεγάλην
επιτυχίαν
ΕΙΣΔΙΣΚΟΥΣ
ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ
Καί πωλοΰνται παρά τοΰ Γενι-
κου άντΐΛθοοώηου
ΕΥΤ. Μ1Κ0ΛΙ0ΥΔΑΚΗ
Ι Είς (ό Τυπογραφείον
μας έκιβλεϊΐαι ηααα χυηο
γραφιηή έργααία.
Πώ; να τ ό
κώ (έν σ' ά
γοπώ κι' αν
βέλω δέ μ" β
φήνιι κείνη
ή νωτι4 κου
μ'άναψετσ'ά
άγάπης τ 6
(γιαγκίνι
·**
Πώς νά τ ό
χώ βέν σ'ά-
γαπώ π ο ά
μ'βφησες ση
μάΒι ώς βίν'
τα κάρβοννα
οβνστό είν'
ή χαρδιάμσυ
(μαύρη
• ··
Πώς Θά τό
πώ βέν σ'α-
γαχώ π' άν
τό λογιίοω
μόνο γροικώ
στό βάβη τής καρδίας ίνα μεγάλο
πόνο.
ΟΡΟΤΟαΡΟΙΙΙΪΙΙΟ ΑΟΡ&Ι
ΤΟΥ Φ1Α0Υ ΜΟΥ»- ΙΕ9ΡΙΙ0Τ ΒΟΥΡΒΑ»
Τόν φίλο μου Γιώργο πωχω
ήδη γνωρίσει
Ποϋ τοέχβι άδιάχοπα σ' άνατο
[λή χαί δύσι,
Ποϋ ξενυχτά διηνεκώς ποΰ πβο
πατεΐ λαγκάδια,
δχι μέ αύτοκίνητα πρό πάντων
μέ ποδάοια.
Ποϋ προσπαθβΐ νυχθημερόν μέ
δλη τή ψυχή τού,
γιά νά διαδώση πανταχοϋ τόν
«Παθοτηρηττί» τού.
Τόν φίλο μου πώχει καρδιά άλη
θιανών λεόντων,
πόεχει ψυχή φιλάνθρωπο, ποΰ
θέλ' έκ των ενόντων,
δλους νά τούς εΰχαριστβΐ μέ χά-
θβ έ'να τρόπον
τοϋ φαόβΐαι άγακητός ίξ δλων
τδ»ν άνθοώίΐων.
Τον εΰχομαι άπό χαρδιά χρόνια
πολλά νά ζήση·
χαί σέβας χα'ι ύηόληψιν καί άλ
λπν ν'άποχτήση.
Ό νέος δέ «ού έφθασε αύτάς
όλος δ χοόνος,
δ πιό καλός χαί εΰτυχής νά είνε
ούτος μόνον.
Δ. Παπαγιαννόκας
Έθνιχός ποιηιής
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ ,
■"— (
Ό άπό έτών γνωστάς έν τή
πόλει μας Ταχυδρόμος Χανίων
— Πειραιώς—Αθηνών Έμμαν.
Δεικτάκης γνωστοποιεΐ δι/ πρός
ευκολίαν τής πελατβίας τού ήνοι
ξβ γραφειον είς την δδόν Παλαιά" |
—Άγορά καί παραπλεύρως τοϋ
έργοστασίουύ.τοκαμίσσωΎ τού χ.
Κουκονράκη, ένθα θά δέχεται
χαί θά παραδίδη τάς παραγγε¬
λίας των κ.κ. πελατών τού.
Πρός εύχβρεστέραν δέ χαΐ τα-
τοχυτέραν εκτέλεσιν των διδομέ
ν ών παραγγελιαι έχανόνισε ήμέ
ραν αναχωρήσεως εκ Χανίων 2
Χαστον Σάββατον άνελλειπώς
καί επάνοδον εκάστην Τρίτην.
Διβύθννσις έν Αθήναις Άδρι
ανοθ 61 χατάστημα Νικ. Σκα
ράχη.
ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΜΟΑΥΒΙΕΣ
Πόσοι θά ξυπνήσουν βήμβρα
πλούσιοι...άλλά χαί πόσοι άπέν
ταροι ένεκα τό λαχεΐο καί ή
πράσινη τραπέζα ;
—"Αν έλειπαν δμως κι* αυιά
πώς θά διοχετευόταν τό Ινα
πορτοφόλι στ* άλλο ;
— "Αν ελειπαν τα δώοα τώρα
τί καινούογιος χρόνος θά 'τανβ
δ ίλθών ;
—"Αν ϊλειπβ ή ληταρία τού
δρόμου χι' άν δέν παιζόντανβ
χαρτιά πώς θά δοχιμάζαμε την
τύχη|μας ;
—"Αν δέν λέγανβ χθές τα χά
λανδα δλοι τί παραμονή θά
ήταν.
—"Αν δέν είχαμε «καλό χέρι»
πώς θά βΐχαμβ χά Ι χακό ;
—"Αν δέν είχαμε εύχες νά
μοιράζοομβ τώοα πρός δλες τίς
χατευθύνσεις, πώς θά είχαμε
χ'ΐτάοες νά άλληλοχαταρώμεθα
όλοχρονής τοϋ χούν ου ;
—"Αν βέν άρχιζβ ή παοοΰσα
στήλη τό εΰχολόγιο, τί πρωτο
Χρθνιάτικο θά διαβιίζαται;
— Ιο λοιπόν:
— Είς τό "Ελληνιχό κράτος βΰ
χόμβθα ταμεϊα γβμάτα.... ποντι-
κούς.
— Είς τούς Λιιΐχούς Ιναν Βα
σιλέα.
— Είς τόν Ελληνικόν Λαόν
ενα Γαλλόκουλο.
—Είς τόν Δήμον Χανίων
τούς δημότας τού *αί είς τούς
δημότας τού τόν κ. Δήμαρχον.
— Ε'ιςτούς Σελινιώτες έ'να βου
λβυτήν.
—Είς τούς βουλευτάς μας...
νέας εκλογάς.
—Είς τούς Δημοσιογράφους
χαοτΐ νά μουτζουρώνουν.
—Είς τούς διανοουμένους μας
μιά βιβλιοθήκη.
Είς τούς αναγνώστας μας τα
ίλέη τοΰ Θεοΰ.
— Καί είς τάς άναγνωστρίας
μας...την Μίς Λουλούδα.
—Είς τα χοροδιδασχαλεΐα
μας πόδια χα'ι στά πόδια σας
τούς Χανιώιιχους δρόμους.
— Είς τού; ίμπόρους χαλές
είσπράξεις χαί είς τούς χωρι-
χρύς μας ροϋχα άπό μετάξι.
—Είς τούς παντρεμμένους
εύτεκνίαν Ίαχώβου καί εις τούς
ελευθέρους νά γίνουν γρήγορα
μέλη τοϋ συνδέσμου των πολυτέ
κνων.
— Είς τούς πτωχούς μας μέ·
Έορτάζοντβς καί μή
Ό κ. ΒασίΑεισς νς
κονρεύς δέν έορτάζβι ού τε δέ
χεται έπισνέψβις.
— Δέν έορταζβι σήμερον
ού«ε δέχεται έπισκέψβις ό
Καθηγητής Βασίλειος Κονζη
νόηονλος.
—ΈπΙοης δέν έοοτάζβι ό
κ. Βασίλειος Φωΐίου ;
Γάμοι
Αντώνιος Τοισμενάχης
Εΐοήνη Γ. Ββοντουλάκη
Ετέλεσαν ι ούς νόμονς των.
______________ Σ. Π.
Εύχαί
—Ό Δήμαοχος Χανίων Ί
ωάννης Κ. Μσυντάκης βύχι
ται είς τούς άγα-ιηιοΰς συν-
δημότας τού επί ιφ νέφ ετει
χβόνια ηοΐλά καί εύτυχισμέ-
να.
Ό ύποστράττιγος καί τέω.
Βουλευτής Χανίων κ. Έμμς
Ν. Τριποδάκης έκφράζβι τάς
θερμοτέρας τού ευχάς εί; ά¬
παντας τούς "συμπολίτας |του
τού ΝομοΟ Χανίων επί ταίς
έορταίς τού Νέον έτους.
—Ό έμπσρσς κ. Δ. Κο,οαυ ■
δάκης «ύχβται είς ά* πάντας
τούς πελάτας τού τό νέον έτος
μέ υγείαν καί ευτυχίαν.
—Ό άντιπρόσωπός Ιμας κ.
Γ, Βούρβαχης βΰχεται^είς ά
πάντας τούς συνδρομητάς μας
τό νέον έτο; 1933 νά διέλ-
θουν έν ϋνβία καί ευτυχία.
— Ό κ. Κ. Βατικιώτης
εΰχεται είς την πελατείαν τού
τό νεον έιος έν ύγβΐφ καί εύ -
—Ό κ Φώτισς Πλατανίσβς
εΰχεται είς την πολυπληθή
πελατείαν τού επί χφ νέφ ετει
χρόνια πσλλά καί εύτυχισμέ
να.
'ΑΤΡΟΙ
Ό ίατρός κ. Νικ. Κλωνά-
οης έγκατ&στάθη είς Βάμον
καί δέχεται.
γαοα χαί παλάτια χαί βίς τού)
βργατιχούς δχι χεσάτια.
—Καλές δουλειές, χρυοές δου
λειές, χρόνιι πολλά καί πλούσια
άχόμη ύγβία χαί μναλό χι' ό, τι
καλό ίΐοθβΐτε, στό χρόνο αΰτό
νά δήτε.
—Ή ωρα πού μά; άγοοιχά
ίΰχομαι νά μην είναι κούφια για
τί θά βάλω ΰατβρα τοΰ ΐταπαγά
λου Σκούφια.
—Καί τοϋ χρόνου.
Νέον Ραφείον
ΕΜΜ. ΜΕΤΖΙΔΑΚΗ
Οδός Μηειόλο
έναντι χαί παοαπλεύρως Άδελ.
ΝΑΞΑΚΗ
Έργασία αρίστη. Έφαρ-
μογή τελεία.
Δΐαφημίσεις Επιγραφαί
Καλλΐτεχνικαϊ
ΝΙΚ.Κ.ΚΑΡΑΤΖΑΣ
Κΐνημανοθέατρον
"ΠΑΝΘΈΟΝ,,
ΕΥΤ. Ι. ΠΑΔΑΗΚΙΡΗΣ
Διχηγόρος
Πσινικαί, Πολιτικαί 1·
ποθέσεις & Διοικητικαί.
παραπλεύρως
θεάτρου «Πάνθεον» παρα
την Νεαν Πλατείαν. Ι
^
ΜΑΡΟΥΛΗ
Μ1 εχιζα 7ΐ0 Δ
ΕΦΘΑΣΑΝ ΥΦΑΣΜΑΤΛ
ΑΓΓΛΙΚΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
ΠΑΛΑΙΑ ΑΓΟΡΑ
12.-
φρ6αν %
εί/ ό/)α τα πψί
Γενικός Άντιπρόβωπσς
Γραφείον. ΑΛΕΞ. ΠΑΠΑΣΤΑΜΑΤΑΚΗ &
^τΓτΐ
; ,ά;..άποκαλ#>εκ
την κοινήν ΗΜΐν
αν έκκβοσα»»-! διάΐι
Ναί βκανοαλοθτιβεΐ
ί>τυΛώ»«ις· «φειλε
ήμά; «ούλάχισιον νά
είςτάς Θρυλουμένα; ά-
πβο·γ·«
β··ά;
ι *·βο
ΙΙΙη»
·*·
Μετά ιο; ετ>χάς καί τάς Ιλ
η(ό«ΐ τού μ. Πραιθνπαυ·
ρβ ίιίτές έοοτδς αί ΐράπ»-
(ιι ιο4 ικνο,Μένο» Έλλ»τν·
κ«β λαβί πρόκειναι νά πΐ·-
(«Φββντκΐός τοτ) (ηρού — «-
μιβί ένινεμιχειένου Μ*' άβ
β φβί Μ
ς τ)κ·ι
είν« «άντοιε γε
ήης ήι
υ ομιλών μ*%ά
Ο
η,,, «
»«»««»ΐου «ής ΔίθΐΜήοβ
».·?ς»τ|σοι. εδήλωσε όΐι
**χ&'*ρώ*ων χον
ρΗΡηΤΗΡΗΤΗΣ
4~
■ΔΡΑΤΗΙΉΤΗ1
'Υπεύθυνσς 2ν * "«|ς' Ι
Σ1ΑΘΒΣ Δ. ΚΟΤΡΛΝΗΣ ,
(Άγιαι Ά·νι*ογυροι) ,
Ποοϊσΐάμενσς Τνηογοαφβίαν ,
Κ. ΣΤ. ΒΕΑΟΥΔΑΚΗΣ ι
ΠΡΩΊΆ5 ΕΙΧ
ΚΒΤλΡΓΓΐ|ΙΣ___ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ '| άρχους νά ύηοβάλουν ένιός ΤΟ ΕΛΑ ΟΚΛΑΔΠΥΜΑ
ΧΑΝΙΑ 1 ΙΛΧΟΓΛΡΙΟΓ
Διά νά προλΐφΦήή διά¬
σπασις τής ένότητος
των ίντοπίωψ καί [προ¬
σφύγων ήμεϊί νομίζομεν
δτι ή ληφθεΓσα απόφα¬
σιν νοδ Δ. Σ. ίοϋ ταμείον
έφέδρων πολεμιστ&ν περϊ
έξαιρέαεως έ* τής άρω·
>ης των προσφύγων έφέ ■
άρων ηρέπει νά άναΦεω·
ρηϋ-ή και νά ΐηρη&ή έ'να
μέτρον γενικόν δι' δλους
τονς έφέδροΠ γηγενεϊς
χαί πρόσφυγας καθόσον
οί πρόοφυγεί οί έγκατα ■
σταθέντες μετά «ην Μανα
στροφήν είς την νήσόν
μας καί την λοιπήν Έλλά
δα άηέκτησαί δλα νά δ*·
καιώματα τόν γηγενών
δπως καί τίς ύκοχρεώ·
σεις των
Τό ύποΙΟΥβϊον Ποονοί-
ας ανακοινοί δι* έγΗυκλίου
«ου δνι διβ δια διαιάγμα-
«ος Ηανηρνήθη νό ύπαυογβΐ
όν ΎγΐΒΐνίε αί δέ ύπηοεσί·
αι νού ύΐήχθησαν βΐς «6
ύπουργεΐο» Προνοίας. Τό
ΎιιουργΒΐρν Ποονοίας θά
όνομάζβΐαΐ βΐς νό έξη; «υ¬
πουργείον Κρητική; Ύγιει
λή
***
Κανά νην πΐρυοι*-ην δι ■
εθνή έίκθισιν νης Θεσ
σαλονίκης ό νομός μας
Ελαμψε διά τής άπουσίας
των Ιδίως έκ τής ηλευρας
των παραγωγών. Θέλομεν
νά πιστεύωμεν δτι δέν θά
συμβή πά όμοιον πράγ-
μακαΐ κατά την εφέτος
διοργανουμέΐην ογδόην
ίιεθνη εΉϋ*σιν. Παράγει
τόαα προϊόνια δ νομόςμας
ώστ βπάΦεάηουσία τονε ί-
ναιπαννελώς άδικαιολόγη
νος.
#*
Ας ηαύαη τάς^..απειλάς της
ή «Έοβυνα»καί άς προχοι-
Βήαη είς τάς...άποκαλύψεις
τη; πρός την κεινήν γνώμην
χί)ψ δηοΐαν έκηοοσαχιβϊ διότι
άλλως καί οκανδαλοθηρεΐ
καί προσπαθβίνά δημιουρ¬
γήση έπυπώσβις. "βφειλε
δέ καθ* ημάς τουλάχιστον νά
Πβοβϋ βΐςχάς #ρυλουμένα; ά-
ποκαλνψεις χορίς ηαοηγου
μένως ν* διατνμπαν/ζο αύτάς
διότι τοιαύται ενέργειαι ηρο
δίδουν ενεργείας εύνοήτους.
γ
Μ ε τα κάς ευχάς καί τάς έλ -
πίδας τοϋ κ. ΙΖρωθυπουβ
γοΰ διά τιτς εορτάς αί τράπε¬
ζαι τοβ πενομένου Έλληνι
κου λαοθ ποόκειται νά πλη-
βεεθούν έκτός τού ξηρσύ ν>ω·
μιοΰ άναμεμιγμένου μβτ'άρ·
κετού ά«αβσσίτου καίόΊ'έλπί-
δών καΐΐύχών. Μέ αύτές μησ
βεϊ νά Μ<ν# ήσυχος ότι ι} κοι λία τού Φά είνε πάντστε γε *♦· Ονέοβ Κυβερνήτης τής Κύπρου ομιλών μενά την ανάληψιν νώνκαθη- ΜΟντωψ τού τής Διοικήσε ως ιής νήσου εδήλωσε δνι έκ των χρώιων τού μελη μάτων $ά είναι ή άρσις των άίελευ&έρων μέ· τρών τα ρΉσΐα εΖχε έφαρ μόσει 6 προκάτοχός τού Σΐόρρς. ΚαΙ πρέπει βεβαί ως «ό ι·<χύΐεοον νά άρ- θοΰν «ά ^ελευθέρα αύτά μέτρα χαεά ενός λα,οϋ ό οποίος βΐχε «ην άπαίχη ■ σιν νά χ6 αέβεται περισ¬ σότερον ^ γηραιά Άλβι- ών διόιι τοιαΰΐα μέτρα μόνον εΐςτοΰϊον ήτο δυ¬ νατόν ιάμήέφαρμοσ&οϋν καί * άμί/ΰφίστανχαι. *** Ταχεϊα «ρέπει νά είι αι η άπο«-τσλη των απαι¬ τουμένων χρημάτων διά την πλη&μήν νών επιδο μά»ων «ών άναπήρων φυ- ματικών κλπ. διότι η ση- μερινη κατάστασις των άνθρωπον αυτών είδικώς είναι άξιοΐύπηκος καΦό αον λόγω |βν Ασ ι^ενειών καΐΐηςόλικης άναπηρίας νων σ«εροθν«αι ούτοι χαϊ αί οΙκογΙνειαί των χαΐ αύτοϋ άπάμη τού έπιουαί ο» άρτον. ΕΝΟΙΚΙΑ2ΕΤΑΙ οΐκία Ικ δύο δοοματΕων ^ κΟυζίνας ήλεχτρο φώτιστος Χί^,ένη είς Σπυριδια- νά "Αγ. Ίω&νου με Ινοίχιον πολύ λογικόν. Πληροφορίαι πά Οά £ κ.Δτ,μ. Παπαδάκη, ΚΟΜΜΩ ΣΕΙΣ ή νής Ναί άνίΐλήψΒως»# Η ΔΙΩΞΙΣ ΟΦΕΙΛΕΤΩΝ Τό ύπο.ργΒϊον Οΐκονομι κων δι' έγγράφου νού πρός νά Δημοσία Ταμβΐα συνι¬ στά δποος μίχρι 8ης Ίανου αρίου απόσΐουν πάσης προ- σωηική; Μρΐτήσεω; διώξβ· άς «Αν αγρρνΐΜΑν όφειλε- ναν βΐς νήν Εθνικήν ΜαΙ Αγρόν. Τραπέζας Ιμ καλλι βργηιΐΜαν καί ίπαγγελμανι Η&ς δανβίων. ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΑ Γό υπουργείον Δικαίοσύ νης παρακαλβϊ νού: Νομάρ χας νά διανάξουν νού; ληξι ϊοΰ Ίανουαρίου τού; "ίνα Μας Ληξιαρχ. ποάξβων π. ε. ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥ Ή Γενική Διοίκησις διά νέου νηλΒγραφήμανόί νης παρακαλβΐ νό υπουργείον Προνοίας καΐ νό Τ.Θ. Πο¬ λέμου νά λάβυυν μέριμναν διά νήν πληρωμήν νοδ επι- δόμανο; νής νβλβυναίας νρι μηνία; ν&ν φυμανικών άνα πήρων Ναί ν&ν ανάπηρον Καθολικής άναπηρίας διό¬ τι νό κονδύλιον νού προϋ ηολογισμοΰ νοΰ Παραρνή· μανος έξηννλήθη. ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΟΠλΟΦΟΡΙΑ Συνελήφθη ό Ιμ Περβο λαπίων Πύργου Έμμ. Παρ νσολάκης διόνι εφβοβ παρα νόμοος δπλον μάλιγχβρ μβ νά 44 φυσιγγίων καί πβρίσ νροφον μενά 6 σφαιρον. Ουΐος συνβλήφθη ηαρά ν&ν όογάνων νοϋ σναθμοδ χωοοφυλακή; Πανεθύμου. Μα; ανβΝθΐνώθη αρμο¬ δίως διι ή ύηηοβσία εχβι σκοπόν νά Μαναρν(ση πβρί νά 20 συνβργΒΪα Ιλαιοκλα· δβύμανος έκ ν&ν οποίων 6 θά διαιβθοϋν διά νήν έ>ταρ
χίαν Κυδωνίας 5 ή 6 ■!:
νήν επαρχίαν Εισσάμου 5
βΐς νήν επαρχίαν ΆποΜορώ
νού 3 είς νήν επαρχίαν Σβ-
λίνου Ναί 1 βΐς νήν Ιπαρχί
αν 2φαΜ(οον.
Τα συνβργβϊα θά απονβ-
λοϋνναι επ νοΰ άρχΐΒργάνου
δύο Νλαδβυν&ν καί 3—4
μαθηΐΒυαμίνων έλαιοκλα-
δβυν&ν.
ΑΙ ΑΝΑΔΑΣΩΣΕΙΣ
Τό ΰπουργβΐον νής Γε¬
ωργίας δι* ΙγπυΜλίου νού
παρακαλΒΪ νάς δαοικάς αρ¬
χάς νά αναφόρουν νά δνό-
μανα ν&ν πολιν&ν οί δποΐ-
οι θά αναλάβουν νά γίνουν
απόσνυλοι νοϋ δένδρου προ
ΝΒΐμένου νά συσναθη Πα-
νκλλήνιος ΦιλοαδσΐΜή "Ε-
νωσι; διά νήν πβοσιαοίαν
νοΰ πρασίνου.
Έπίσης νόαΰτό Υπουρ
γεΐον πυοπκαλβϊ νά γνωσνο
ποιηθοΰν είς αΰτό νά δνό
μανα ν&ν δασικων ύπαλ ·
λήλων έκβίνων οί δηοϊοι
δβΐΝνύουν έξαιρβνΐΜΟν ζήλον
διά νήν άναδάσωσιν.
ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ
Ό σύνδβσμος συμβολαιο
γράφων Αθην&ν διά Ιγ
γράφου νού πρός νά υπουρ-
γβϊα παρακαλβΐ δ^οος νά
συννασσόμβνα σνμβόλαια
παρά νΑν Δημοσίαν ύπηρε
σι&ν, συνϊάσσονΐαι παρά
νοϋ συλλόγου νων καί παρα
καλβΐ δπως ναθνα σποσιέλ-
Ι λονται είς νόν πρόεδρον
ΤΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
Τό ύπουργβϊον Συγκοι
νωνίας συνιστά νήν μβνά
φβιδοΰς χρησιμυπο(ησ ι ν
των νηλ&γραφιχ&ν χαλωδί
αν, πρό; επίτευξιν οΐιιονο
μι&ν.
ΙΙΗΐι..
.-αιΛΙΙΙΚ-.-
,.41111111.
Είς τό Άρτοποιεΐον
ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥΠΑΤΤΑΚΟΥ
Παλαιξ. Άγορά
Ευρίσκετε δρτον Λβνχόν καί Μέλανα αρίστης ποιότη¬
τος. Γαλέτες, Παξιμάδια, 'Επτάζυμα παντός εϊδους1 χαί
μεγέθους.
Παξΐμαδάκΐα δουτήματος Άθηναϊκά, Βΐ-
νίλιας, Βουτύρου, Γλυκανίαου καί Μαατί-
χας. Κουλουράκια Διάφορα.
Εχτελεΐται πάσα Άοτοποιΐτική εογασία. Έκτβλοϋνται
παραγγελίαι μβτά τέχνης καί επιμελείας.
Λΐία μόνον επίσκεψΐς καί θά πεισθήτε.
ΣΥΦΙΛΙΔΙΚΑ
ΓΥΜΜΙΚΟΛΟΠΚΒ
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ
ΚΛΙΝΑΙ
Ι. Μ. ΚΟΥΓΙΟΥΛΗ
ΝΙΚΕΛΙΝΟΙ
ΕΙΔΙΚΟΣ ΙΚΤΡΟΣ
{Τέως 'Εσωτερικός ίατρός τού Νοσοκομείον
Άνδρέου Σνγγρού
Εγκατάστασις νεωτάτου συστήματος μηχανημάτων
ΔΙΑΘΕΡΜΙΑΣ διά την θεραπείαν των άνω νοσημά
των.
Ειδικόν τμήμα Γνναικολογικών παθήσεων
[Επίσκεψις 8 1)2—12 1)2 καί 3—8 1)2 μ. μ.
Όδός Σχπινοπλοκάδικα Γ' πάροδος.
'Ριαιτρρα αΐθουσα καί εΐσοδος διά κυρ'ιας.
'Ί αΛ«.»έθα καί τελειοτέρα κλινική είς τό εΐδος της.
§ ΕΛΕΥ0. ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ
ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ
ΝΕΥΡΟΑΟΓΟ--ΨΥΧΙΑΤΡΟ-
Έίδικώς ασχοληθείς είς την μελέτην των Νβυρι-
κων,—Νευραβθενείας, 'Έπιληψίας, Άνικανό-
τητος, Κεφαλαλγιών, ήμικρανιών κ.τ.λπ.—
καί ·*·υχΐκών Νοσημάτων έν τώ Δημοσία)
^Ι^υχΐατβείω Αθηνών χαί έν τώ Αίγΐνη'
ίτείω Νοσοκομείω
Εφαρμόζονται αί νεώτατσι όιαγνωστικαί καί θεραπευ-
τικαί μέθοδοι(«1··>χοΟεραπεία, Πυρετοθεραπείαΐ
καί λοιπά( των ώς άνω νοαημάτων.
ΔΕΧΕΤΑΙ ϊ καθ* εκάστην 10 π. μ.—1 μ. μ. χαί 3—5 μ.
μ. εν τί οΐκίίχ τού (άρ. τηλ. 1,90 παραπλεύρως οικίας Έ-
πισκόπου παοά τό Κινηματοθέατοον «Όλύμπια».
ιιηκΐΗίοιΐηιιιιιιΐη-ιιιιιααιΐΒΒΒηβιι
Δΐαρκής π»ί*ακαταθήκη Κλινών διαφόρων
είδών καί σχεδίων είς τιμάς 'Έργοσταβίου.
Σερβίτβΐα χουταλοπήρουνα άλπακά
καί έπάργυρα
Ώς καί διάφορα ειδή κρυστάλλινα.
Είς νό Καχάοτημα ΓΕΩΡΓ. Ι. ΚΑΡΔΑΜΑΚΙ
«πίακεψΐς θα σάς πείση.
ΚΑΡΤ-ΠΟΣΤΑΛ
ΕΙΣ ΠΛΟΥΣΙΩΤΑΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΗΝ ΣΧΓΔΙΩΝ
Ήμερολόγΐα είς δλα τα μεγέθη.
Καζαμέαΐ διάφοροι.
"Αλμπουμ διά Κάοτ—Ποστάλ διάφορα μεγε&η.
Βΐβλία Παιδικά διά δώρα.
Μελανοδοχεία, Κονδυλοφόρον Μολύβια,
Σημεΐωματάρΐα, Κατάατιχα είς πλουσΐωτά-
την Συλ>ογήν.
Ι-
Βιβλιοχαρτοπωλειον καΐ Βιβλιοδεχεΐον
ΣΤΥΛΙΗΠΟΥ ΠΕΤΡΗΚΗ
"ΣΤΥΛ"
ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΤΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΕΤΤΙΠΛΩΣΕΩΝ
Σοβαραί έπΐπλώσεΐς καί ξυλουργΐκαί 6ακο
σμήαεις παντός ρυθμοΰ,Οΐκων, Ξενοδοχέίων,
Γραφείων, Κλΐνΐκών, Σχολείων κλπ.
Σύμφωνα μέ τα τελευταία οχέδια των μεγα-
λυτέρων Παρΐσινών Οΐκων 0ει1εΓΐ65 γ)&γΗ65.
ΒοηοηεΓοη, Ο. Βΐειΐδΐεϊη, 8ένΐίαη τοϋ 1932 καί τις
τελευταίας μεθόδιυς τής τελεΐοποιηθείβης ^υ-
λουργΐκής τέχνης. "Έπΐπλα ΙΙιάνων, Ραδΐο-
φώνων μετά τοποθετήσεως Μεγαφώνου, καί
Γραμμοφώνων. Κουφώματα πολυτελείας έκ
Κόντρ—Πλακέ—Έσωτερΐκά. Τεχνίται ανε¬
γνωρισμένης ίκανότητος έργαοθέντες είς τα
καλυτέρα έργοστάαΐα Αθηνών—Θεα)λονίκης.
Γ. Ι. ΠΑΡΔΑΛΑΚΗΣ
Δ)χΟς σχεδιαστήςΈπιπλοποιός τοϋ Ινστιντούτου<Κε55ηεΓ» Όδός Κισσάμου Α' Πάοοδος (προσωρινώς) ΧΡΥΣΑΚΗ ϊ 'Α*° τ9>ς - :ί Δεκεμβριού
* Άρχίζει λειτουργούν νέον
Βενοδ ο χ ε ι ο ν
"V
«ι ν ο υ
"ΜΙΝΩΑ,,
ΥΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ
ΤΟΥ κ. ΣΠΥΡΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ
Μέ εντελώς εύοωπαΐκήν εμφάνισιν καί διάκοσμον, μέ
λουτρά, μέ έγκαταστάσεις θερμοΰ καί ψυχρού ύδατος μέ
θαυμασία ν Ιπίπλωσιν, μέ χομφόο καί άνέσεις άγνώστους
μέχρι τούδε ΙνταΟΟα, έγκεκρΐμμένον δέ παρα τού
Όργανισμού Τουρΐαμού θέλει πληοώσει μίαν
σημαντικήν έλλειψιν τής Νήσου καί θ' αποτελέση μονα
δικόν άπόκτημα διά την πόλιν καί άριστον διά την δια-
2 μο>ήν ξένων.οί δποϊοι θά επισκεφθούν την πόλιν μας,
• καί οΐτινες ένεκα ελλείψεως ακριβώς ξενοδοχείον πληοούν
Φ των δλους τούς δρους άπέφευγον νά μας έπισχέπτονται.
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΑΓΟΡ Α
Σ.Η. ΜΙΝΕΡΒΟΥ
ι Έναντι Άδελφών Παπαδάκη
ι Επανελθών τού ταξειδίου είδοπσιώ την αξιότιμον πελα¬
τείαν μόν ότι έφσδίασα τό Καχάατημά μου μέ όλα τα βϊδη
ψιλικών άτινα διαθέτω είς χονδρικήν καί λιανικήν πώλησιν.
Μεγάλην συλλογήν φανελλών Βαμβακερών
1 καί Μαλλίνων.
Κάλτσες όλων των ποιοτήτων μάλλινβς άνδρών χαί γυναιχών.
ΛΙχντήλια, ζωνες, καλτσοδέτες,τΐράντες,υποκάμισα,
γραβάτες, τραγιάακες καί δεομάτινες είς πλουσιωτάτην
Ι συλλογήν.
Πρθβόψΐα, Τραπεζομάνδυλα κα· πετσέτεςλΐνές.
Πλουσία βυλλογή Γυναΐκείων Τααντών.
Διάφορα παΐχνίδΐα κούκλες κλπ.
Καλλυντικά καί ίοώματα ήτοι : Κρέμαΐ—Πούδραΐ Μηΐρ-
γΐνντίνι κτλ. Σουγιάδες δΐάφοροι.
Μεγάλη συλλογή είδών Κουρείων ήτοι : Ξυράφια μηχανές Μαλ-
λιών χαί Ξυρίσματος. Λάμες των καλλιτέρων Εΰρωπαΐκών 'Ερ
στασίων ώς καί δλα τα νικέλινα σπεύη.
Ειδή Καφενβίων ήτοι : Ναογιλέδες, Μαοπούτσια, Τάβλια Πούλια.
ΉλβκτριχοΙ φανοί χαί στήλαι Άμεοικανικαί.
Μβγαλη συλλογή άπό Άοζαντά γιά δωρα.
Σερβίτσια τοϋ χαφφέ Ίαπωνιχά γντΐσια.
Τιμαί άβυ,*»γώηατος. Επισκεφθήτε μας διάνδ Πεισθβΐτρ.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΩΦΕΡ
Ό νραυμανισθβΐ; προ
χθβς σωφέρ Ζυνίδης Απββί
ωσβ είς νήν κλινικήν §νθα
νοσηλβύΒνο.
ΜΕΟΠ ΠΡΟΣΘΕΤΟΠ ΤΕΛΟΣ
Άπό τής σήμερον θά
βίσπράττΒΤαι τβλος 4ο)·ΰπέρ
τοΰ Ναυτιποΰ Άπομαχικοΰ
Τανβίου ΙπΙ των ΒΪσιτπρίων
καί φορτωτικων βίς βάρος
των έμπόροαν καί έπιβα
των.
κιμ;τρομ
ΟΜΙΛΩΝ
Σας ΕΪχεται εύτυχές τό νέο έτος
ΣήμΕρσν 3—5 καί 5—7 τό μέγα
λούργημα τό «Τοαγοΰδι των Κο
ζάκων τοϋ ΔΟΝ»
καί εσπερινή «Ουδέν Νεώτερον
άπό τό Μέτωπον»
Αυριον άπογευμ. καί εσπερινή
Αΰστοιακή Όπερέττα «Κυρία
μέ την Έρμίνα»
ΔΙΡ, ΤΟΥΣ
ΣΥΠΔΡΟΜΗΤλΣ ΜΗΣ
Παρακαλοϋνται οί κ. κ.
συνδρομηταί τοϋ αΠαρατη
ρητοϋ» όπως απεύβωσΐν νά
έμβάαωαΐν τάς καθυβτε
ρουμένας συνδρομάς των
λαμβάνοντες ΰη' όψει τα
μεγάλα έξοοα είς ά, μετά
την μεγάλην υπερτίμησιν
τοΰ χάρτου καί τής 'Δημο
σΐογραφΐκής μελάνης ύ-
ποβαλλόμεθα διά την τα¬
κτικήν έκδοσιν τοΰ φύλ
λου. Πάβα καθυστέρησις
έκ μέρους των 'Έπαρχΐών
κυρίως αί οποίαι ηύτ ύχη-
β αν εφέτος είς την ελαιο¬
παραγωγήν είνε αδικαιο¬
λόγητος καί δημΐουργεί
την εντύπωσιν, δτι ή πα¬
ρατηρουμένη καθυστέρη-
αΐς ε&νε^κόπιμος.
Άπευθύνομβν { την τε¬
λευταίαν αυτήν παράχλη
βΐν πρός τούς καθυστεροϋν-
τας την συνδρομήν των
καί θέλομεν νά πιστεύω
μέν ότι ή παράκλησές μας
οΐίτη θά είβακουβθή.
«Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ»
Άπώλεια
Άπωλέσθησαν όμμαχογυά
λία μέ μαύρον σκελετόν. Πά
ρακαλείται δ ευρών νά νά ηα
ραδώσο είς "τα γραφεϊά μας
καί άμειφθήσεται.
■■■:«■·
■■ «■>
Όμματουάλια ΤΣΑΕΣ
πλουσίαν ανίλογήν
Εκτέλεσις πάσης
Όπτικής εργασίας.
ΕΙδικόν
Φωτο— Όπτικόν
Κ. ΤΖΟΡΤΖΑΚΗ
Πλατβια Κάτωλα
Ι
■■εεειεΐ:: .»:::·■■■■■■■
ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ
ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΤΟΝ
ΞΤλΟΥΡΠΙΟΝ ΕΡίΟΣΤΑΣΙΟΗ
ΑΝΤ.Μ.ΒΑΣΙΛΑΚΗ!
Χανιά—Κρήτης
(Πάοοδος δδ.Κίΐτοάαου)
Εύχολία είς τους
οίκοδομούντας
Έτοΐμα καί επί
«•αραραγγελία Πά
ράθυρα καί θύραι
διά οίκοδομάς
όλωντών ουνήθων
διαστάσεων έκ ξυ-
λείας Σουηδίας
καί Τεργέβτης.
Τιμαί
'Ασυνχγώνβεο;·
ΜΑΡΟΥΛΗ
4~
■ΔΡΑΤΗΙΉΤΗ1
'Υπεύθυνσς 2ν * "«|ς' Ι
Σ1ΑΘΒΣ Δ. ΚΟΤΡΛΝΗΣ ,
(Άγιαι Ά·νι*ογυροι) ,
Ποοϊσΐάμενσς Τνηογοαφβίαν ,
Κ. ΣΤ. ΒΕΑΟΥΔΑΚΗΣ ι
ΠΡΩΊΆ5 ΕΙΧ
ΚΒΤλΡΓΓΐ|ΙΣ___ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ '| άρχους νά ύηοβάλουν ένιός ΤΟ ΕΛΑ ΟΚΛΑΔΠΥΜΑ
ΧΑΝΙΑ 1 ΙΛΧΟΓΛΡΙΟΓ
Διά νά προλΐφΦήή διά¬
σπασις τής ένότητος
των ίντοπίωψ καί [προ¬
σφύγων ήμεϊί νομίζομεν
δτι ή ληφθεΓσα απόφα¬
σιν νοδ Δ. Σ. ίοϋ ταμείον
έφέδρων πολεμιστ&ν περϊ
έξαιρέαεως έ* τής άρω·
>ης των προσφύγων έφέ ■
άρων ηρέπει νά άναΦεω·
ρηϋ-ή και νά ΐηρη&ή έ'να
μέτρον γενικόν δι' δλους
τονς έφέδροΠ γηγενεϊς
χαί πρόσφυγας καθόσον
οί πρόοφυγεί οί έγκατα ■
σταθέντες μετά «ην Μανα
στροφήν είς την νήσόν
μας καί την λοιπήν Έλλά
δα άηέκτησαί δλα νά δ*·
καιώματα τόν γηγενών
δπως καί τίς ύκοχρεώ·
σεις των
Τό ύποΙΟΥβϊον Ποονοί-
ας ανακοινοί δι* έγΗυκλίου
«ου δνι διβ δια διαιάγμα-
«ος Ηανηρνήθη νό ύπαυογβΐ
όν ΎγΐΒΐνίε αί δέ ύπηοεσί·
αι νού ύΐήχθησαν βΐς «6
ύπουργεΐο» Προνοίας. Τό
ΎιιουργΒΐρν Ποονοίας θά
όνομάζβΐαΐ βΐς νό έξη; «υ¬
πουργείον Κρητική; Ύγιει
λή
***
Κανά νην πΐρυοι*-ην δι ■
εθνή έίκθισιν νης Θεσ
σαλονίκης ό νομός μας
Ελαμψε διά τής άπουσίας
των Ιδίως έκ τής ηλευρας
των παραγωγών. Θέλομεν
νά πιστεύωμεν δτι δέν θά
συμβή πά όμοιον πράγ-
μακαΐ κατά την εφέτος
διοργανουμέΐην ογδόην
ίιεθνη εΉϋ*σιν. Παράγει
τόαα προϊόνια δ νομόςμας
ώστ βπάΦεάηουσία τονε ί-
ναιπαννελώς άδικαιολόγη
νος.
#*
Ας ηαύαη τάς^..απειλάς της
ή «Έοβυνα»καί άς προχοι-
Βήαη είς τάς...άποκαλύψεις
τη; πρός την κεινήν γνώμην
χί)ψ δηοΐαν έκηοοσαχιβϊ διότι
άλλως καί οκανδαλοθηρεΐ
καί προσπαθβίνά δημιουρ¬
γήση έπυπώσβις. "βφειλε
δέ καθ* ημάς τουλάχιστον νά
Πβοβϋ βΐςχάς #ρυλουμένα; ά-
ποκαλνψεις χορίς ηαοηγου
μένως ν* διατνμπαν/ζο αύτάς
διότι τοιαύται ενέργειαι ηρο
δίδουν ενεργείας εύνοήτους.
γ
Μ ε τα κάς ευχάς καί τάς έλ -
πίδας τοϋ κ. ΙΖρωθυπουβ
γοΰ διά τιτς εορτάς αί τράπε¬
ζαι τοβ πενομένου Έλληνι
κου λαοθ ποόκειται νά πλη-
βεεθούν έκτός τού ξηρσύ ν>ω·
μιοΰ άναμεμιγμένου μβτ'άρ·
κετού ά«αβσσίτου καίόΊ'έλπί-
δών καΐΐύχών. Μέ αύτές μησ
βεϊ νά Μ<ν# ήσυχος ότι ι} κοι λία τού Φά είνε πάντστε γε *♦· Ονέοβ Κυβερνήτης τής Κύπρου ομιλών μενά την ανάληψιν νώνκαθη- ΜΟντωψ τού τής Διοικήσε ως ιής νήσου εδήλωσε δνι έκ των χρώιων τού μελη μάτων $ά είναι ή άρσις των άίελευ&έρων μέ· τρών τα ρΉσΐα εΖχε έφαρ μόσει 6 προκάτοχός τού Σΐόρρς. ΚαΙ πρέπει βεβαί ως «ό ι·<χύΐεοον νά άρ- θοΰν «ά ^ελευθέρα αύτά μέτρα χαεά ενός λα,οϋ ό οποίος βΐχε «ην άπαίχη ■ σιν νά χ6 αέβεται περισ¬ σότερον ^ γηραιά Άλβι- ών διόιι τοιαΰΐα μέτρα μόνον εΐςτοΰϊον ήτο δυ¬ νατόν ιάμήέφαρμοσ&οϋν καί * άμί/ΰφίστανχαι. *** Ταχεϊα «ρέπει νά είι αι η άπο«-τσλη των απαι¬ τουμένων χρημάτων διά την πλη&μήν νών επιδο μά»ων «ών άναπήρων φυ- ματικών κλπ. διότι η ση- μερινη κατάστασις των άνθρωπον αυτών είδικώς είναι άξιοΐύπηκος καΦό αον λόγω |βν Ασ ι^ενειών καΐΐηςόλικης άναπηρίας νων σ«εροθν«αι ούτοι χαϊ αί οΙκογΙνειαί των χαΐ αύτοϋ άπάμη τού έπιουαί ο» άρτον. ΕΝΟΙΚΙΑ2ΕΤΑΙ οΐκία Ικ δύο δοοματΕων ^ κΟυζίνας ήλεχτρο φώτιστος Χί^,ένη είς Σπυριδια- νά "Αγ. Ίω&νου με Ινοίχιον πολύ λογικόν. Πληροφορίαι πά Οά £ κ.Δτ,μ. Παπαδάκη, ΚΟΜΜΩ ΣΕΙΣ ή νής Ναί άνίΐλήψΒως»# Η ΔΙΩΞΙΣ ΟΦΕΙΛΕΤΩΝ Τό ύπο.ργΒϊον Οΐκονομι κων δι' έγγράφου νού πρός νά Δημοσία Ταμβΐα συνι¬ στά δποος μίχρι 8ης Ίανου αρίου απόσΐουν πάσης προ- σωηική; Μρΐτήσεω; διώξβ· άς «Αν αγρρνΐΜΑν όφειλε- ναν βΐς νήν Εθνικήν ΜαΙ Αγρόν. Τραπέζας Ιμ καλλι βργηιΐΜαν καί ίπαγγελμανι Η&ς δανβίων. ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΑ Γό υπουργείον Δικαίοσύ νης παρακαλβϊ νού: Νομάρ χας νά διανάξουν νού; ληξι ϊοΰ Ίανουαρίου τού; "ίνα Μας Ληξιαρχ. ποάξβων π. ε. ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥ Ή Γενική Διοίκησις διά νέου νηλΒγραφήμανόί νης παρακαλβΐ νό υπουργείον Προνοίας καΐ νό Τ.Θ. Πο¬ λέμου νά λάβυυν μέριμναν διά νήν πληρωμήν νοδ επι- δόμανο; νής νβλβυναίας νρι μηνία; ν&ν φυμανικών άνα πήρων Ναί ν&ν ανάπηρον Καθολικής άναπηρίας διό¬ τι νό κονδύλιον νού προϋ ηολογισμοΰ νοΰ Παραρνή· μανος έξηννλήθη. ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΟΠλΟΦΟΡΙΑ Συνελήφθη ό Ιμ Περβο λαπίων Πύργου Έμμ. Παρ νσολάκης διόνι εφβοβ παρα νόμοος δπλον μάλιγχβρ μβ νά 44 φυσιγγίων καί πβρίσ νροφον μενά 6 σφαιρον. Ουΐος συνβλήφθη ηαρά ν&ν όογάνων νοϋ σναθμοδ χωοοφυλακή; Πανεθύμου. Μα; ανβΝθΐνώθη αρμο¬ δίως διι ή ύηηοβσία εχβι σκοπόν νά Μαναρν(ση πβρί νά 20 συνβργΒΪα Ιλαιοκλα· δβύμανος έκ ν&ν οποίων 6 θά διαιβθοϋν διά νήν έ>ταρ
χίαν Κυδωνίας 5 ή 6 ■!:
νήν επαρχίαν Εισσάμου 5
βΐς νήν επαρχίαν ΆποΜορώ
νού 3 είς νήν επαρχίαν Σβ-
λίνου Ναί 1 βΐς νήν Ιπαρχί
αν 2φαΜ(οον.
Τα συνβργβϊα θά απονβ-
λοϋνναι επ νοΰ άρχΐΒργάνου
δύο Νλαδβυν&ν καί 3—4
μαθηΐΒυαμίνων έλαιοκλα-
δβυν&ν.
ΑΙ ΑΝΑΔΑΣΩΣΕΙΣ
Τό ΰπουργβΐον νής Γε¬
ωργίας δι* ΙγπυΜλίου νού
παρακαλΒΪ νάς δαοικάς αρ¬
χάς νά αναφόρουν νά δνό-
μανα ν&ν πολιν&ν οί δποΐ-
οι θά αναλάβουν νά γίνουν
απόσνυλοι νοϋ δένδρου προ
ΝΒΐμένου νά συσναθη Πα-
νκλλήνιος ΦιλοαδσΐΜή "Ε-
νωσι; διά νήν πβοσιαοίαν
νοΰ πρασίνου.
Έπίσης νόαΰτό Υπουρ
γεΐον πυοπκαλβϊ νά γνωσνο
ποιηθοΰν είς αΰτό νά δνό
μανα ν&ν δασικων ύπαλ ·
λήλων έκβίνων οί δηοϊοι
δβΐΝνύουν έξαιρβνΐΜΟν ζήλον
διά νήν άναδάσωσιν.
ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ
Ό σύνδβσμος συμβολαιο
γράφων Αθην&ν διά Ιγ
γράφου νού πρός νά υπουρ-
γβϊα παρακαλβΐ δ^οος νά
συννασσόμβνα σνμβόλαια
παρά νΑν Δημοσίαν ύπηρε
σι&ν, συνϊάσσονΐαι παρά
νοϋ συλλόγου νων καί παρα
καλβΐ δπως ναθνα σποσιέλ-
Ι λονται είς νόν πρόεδρον
ΤΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
Τό ύπουργβϊον Συγκοι
νωνίας συνιστά νήν μβνά
φβιδοΰς χρησιμυπο(ησ ι ν
των νηλ&γραφιχ&ν χαλωδί
αν, πρό; επίτευξιν οΐιιονο
μι&ν.
ΙΙΗΐι..
.-αιΛΙΙΙΚ-.-
,.41111111.
Είς τό Άρτοποιεΐον
ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥΠΑΤΤΑΚΟΥ
Παλαιξ. Άγορά
Ευρίσκετε δρτον Λβνχόν καί Μέλανα αρίστης ποιότη¬
τος. Γαλέτες, Παξιμάδια, 'Επτάζυμα παντός εϊδους1 χαί
μεγέθους.
Παξΐμαδάκΐα δουτήματος Άθηναϊκά, Βΐ-
νίλιας, Βουτύρου, Γλυκανίαου καί Μαατί-
χας. Κουλουράκια Διάφορα.
Εχτελεΐται πάσα Άοτοποιΐτική εογασία. Έκτβλοϋνται
παραγγελίαι μβτά τέχνης καί επιμελείας.
Λΐία μόνον επίσκεψΐς καί θά πεισθήτε.
ΣΥΦΙΛΙΔΙΚΑ
ΓΥΜΜΙΚΟΛΟΠΚΒ
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ
ΚΛΙΝΑΙ
Ι. Μ. ΚΟΥΓΙΟΥΛΗ
ΝΙΚΕΛΙΝΟΙ
ΕΙΔΙΚΟΣ ΙΚΤΡΟΣ
{Τέως 'Εσωτερικός ίατρός τού Νοσοκομείον
Άνδρέου Σνγγρού
Εγκατάστασις νεωτάτου συστήματος μηχανημάτων
ΔΙΑΘΕΡΜΙΑΣ διά την θεραπείαν των άνω νοσημά
των.
Ειδικόν τμήμα Γνναικολογικών παθήσεων
[Επίσκεψις 8 1)2—12 1)2 καί 3—8 1)2 μ. μ.
Όδός Σχπινοπλοκάδικα Γ' πάροδος.
'Ριαιτρρα αΐθουσα καί εΐσοδος διά κυρ'ιας.
'Ί αΛ«.»έθα καί τελειοτέρα κλινική είς τό εΐδος της.
§ ΕΛΕΥ0. ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ
ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ
ΝΕΥΡΟΑΟΓΟ--ΨΥΧΙΑΤΡΟ-
Έίδικώς ασχοληθείς είς την μελέτην των Νβυρι-
κων,—Νευραβθενείας, 'Έπιληψίας, Άνικανό-
τητος, Κεφαλαλγιών, ήμικρανιών κ.τ.λπ.—
καί ·*·υχΐκών Νοσημάτων έν τώ Δημοσία)
^Ι^υχΐατβείω Αθηνών χαί έν τώ Αίγΐνη'
ίτείω Νοσοκομείω
Εφαρμόζονται αί νεώτατσι όιαγνωστικαί καί θεραπευ-
τικαί μέθοδοι(«1··>χοΟεραπεία, Πυρετοθεραπείαΐ
καί λοιπά( των ώς άνω νοαημάτων.
ΔΕΧΕΤΑΙ ϊ καθ* εκάστην 10 π. μ.—1 μ. μ. χαί 3—5 μ.
μ. εν τί οΐκίίχ τού (άρ. τηλ. 1,90 παραπλεύρως οικίας Έ-
πισκόπου παοά τό Κινηματοθέατοον «Όλύμπια».
ιιηκΐΗίοιΐηιιιιιιΐη-ιιιιιααιΐΒΒΒηβιι
Δΐαρκής π»ί*ακαταθήκη Κλινών διαφόρων
είδών καί σχεδίων είς τιμάς 'Έργοσταβίου.
Σερβίτβΐα χουταλοπήρουνα άλπακά
καί έπάργυρα
Ώς καί διάφορα ειδή κρυστάλλινα.
Είς νό Καχάοτημα ΓΕΩΡΓ. Ι. ΚΑΡΔΑΜΑΚΙ
«πίακεψΐς θα σάς πείση.
ΚΑΡΤ-ΠΟΣΤΑΛ
ΕΙΣ ΠΛΟΥΣΙΩΤΑΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΗΝ ΣΧΓΔΙΩΝ
Ήμερολόγΐα είς δλα τα μεγέθη.
Καζαμέαΐ διάφοροι.
"Αλμπουμ διά Κάοτ—Ποστάλ διάφορα μεγε&η.
Βΐβλία Παιδικά διά δώρα.
Μελανοδοχεία, Κονδυλοφόρον Μολύβια,
Σημεΐωματάρΐα, Κατάατιχα είς πλουσΐωτά-
την Συλ>ογήν.
Ι-
Βιβλιοχαρτοπωλειον καΐ Βιβλιοδεχεΐον
ΣΤΥΛΙΗΠΟΥ ΠΕΤΡΗΚΗ
"ΣΤΥΛ"
ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΤΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΕΤΤΙΠΛΩΣΕΩΝ
Σοβαραί έπΐπλώσεΐς καί ξυλουργΐκαί 6ακο
σμήαεις παντός ρυθμοΰ,Οΐκων, Ξενοδοχέίων,
Γραφείων, Κλΐνΐκών, Σχολείων κλπ.
Σύμφωνα μέ τα τελευταία οχέδια των μεγα-
λυτέρων Παρΐσινών Οΐκων 0ει1εΓΐ65 γ)&γΗ65.
ΒοηοηεΓοη, Ο. Βΐειΐδΐεϊη, 8ένΐίαη τοϋ 1932 καί τις
τελευταίας μεθόδιυς τής τελεΐοποιηθείβης ^υ-
λουργΐκής τέχνης. "Έπΐπλα ΙΙιάνων, Ραδΐο-
φώνων μετά τοποθετήσεως Μεγαφώνου, καί
Γραμμοφώνων. Κουφώματα πολυτελείας έκ
Κόντρ—Πλακέ—Έσωτερΐκά. Τεχνίται ανε¬
γνωρισμένης ίκανότητος έργαοθέντες είς τα
καλυτέρα έργοστάαΐα Αθηνών—Θεα)λονίκης.
Γ. Ι. ΠΑΡΔΑΛΑΚΗΣ
Δ)χΟς σχεδιαστήςΈπιπλοποιός τοϋ Ινστιντούτου<Κε55ηεΓ» Όδός Κισσάμου Α' Πάοοδος (προσωρινώς) ΧΡΥΣΑΚΗ ϊ 'Α*° τ9>ς - :ί Δεκεμβριού
* Άρχίζει λειτουργούν νέον
Βενοδ ο χ ε ι ο ν
"V
«ι ν ο υ
"ΜΙΝΩΑ,,
ΥΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΝ
ΤΟΥ κ. ΣΠΥΡΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ
Μέ εντελώς εύοωπαΐκήν εμφάνισιν καί διάκοσμον, μέ
λουτρά, μέ έγκαταστάσεις θερμοΰ καί ψυχρού ύδατος μέ
θαυμασία ν Ιπίπλωσιν, μέ χομφόο καί άνέσεις άγνώστους
μέχρι τούδε ΙνταΟΟα, έγκεκρΐμμένον δέ παρα τού
Όργανισμού Τουρΐαμού θέλει πληοώσει μίαν
σημαντικήν έλλειψιν τής Νήσου καί θ' αποτελέση μονα
δικόν άπόκτημα διά την πόλιν καί άριστον διά την δια-
2 μο>ήν ξένων.οί δποϊοι θά επισκεφθούν την πόλιν μας,
• καί οΐτινες ένεκα ελλείψεως ακριβώς ξενοδοχείον πληοούν
Φ των δλους τούς δρους άπέφευγον νά μας έπισχέπτονται.
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΑΓΟΡ Α
Σ.Η. ΜΙΝΕΡΒΟΥ
ι Έναντι Άδελφών Παπαδάκη
ι Επανελθών τού ταξειδίου είδοπσιώ την αξιότιμον πελα¬
τείαν μόν ότι έφσδίασα τό Καχάατημά μου μέ όλα τα βϊδη
ψιλικών άτινα διαθέτω είς χονδρικήν καί λιανικήν πώλησιν.
Μεγάλην συλλογήν φανελλών Βαμβακερών
1 καί Μαλλίνων.
Κάλτσες όλων των ποιοτήτων μάλλινβς άνδρών χαί γυναιχών.
ΛΙχντήλια, ζωνες, καλτσοδέτες,τΐράντες,υποκάμισα,
γραβάτες, τραγιάακες καί δεομάτινες είς πλουσιωτάτην
Ι συλλογήν.
Πρθβόψΐα, Τραπεζομάνδυλα κα· πετσέτεςλΐνές.
Πλουσία βυλλογή Γυναΐκείων Τααντών.
Διάφορα παΐχνίδΐα κούκλες κλπ.
Καλλυντικά καί ίοώματα ήτοι : Κρέμαΐ—Πούδραΐ Μηΐρ-
γΐνντίνι κτλ. Σουγιάδες δΐάφοροι.
Μεγάλη συλλογή είδών Κουρείων ήτοι : Ξυράφια μηχανές Μαλ-
λιών χαί Ξυρίσματος. Λάμες των καλλιτέρων Εΰρωπαΐκών 'Ερ
στασίων ώς καί δλα τα νικέλινα σπεύη.
Ειδή Καφενβίων ήτοι : Ναογιλέδες, Μαοπούτσια, Τάβλια Πούλια.
ΉλβκτριχοΙ φανοί χαί στήλαι Άμεοικανικαί.
Μβγαλη συλλογή άπό Άοζαντά γιά δωρα.
Σερβίτσια τοϋ χαφφέ Ίαπωνιχά γντΐσια.
Τιμαί άβυ,*»γώηατος. Επισκεφθήτε μας διάνδ Πεισθβΐτρ.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΩΦΕΡ
Ό νραυμανισθβΐ; προ
χθβς σωφέρ Ζυνίδης Απββί
ωσβ είς νήν κλινικήν §νθα
νοσηλβύΒνο.
ΜΕΟΠ ΠΡΟΣΘΕΤΟΠ ΤΕΛΟΣ
Άπό τής σήμερον θά
βίσπράττΒΤαι τβλος 4ο)·ΰπέρ
τοΰ Ναυτιποΰ Άπομαχικοΰ
Τανβίου ΙπΙ των ΒΪσιτπρίων
καί φορτωτικων βίς βάρος
των έμπόροαν καί έπιβα
των.
κιμ;τρομ
ΟΜΙΛΩΝ
Σας ΕΪχεται εύτυχές τό νέο έτος
ΣήμΕρσν 3—5 καί 5—7 τό μέγα
λούργημα τό «Τοαγοΰδι των Κο
ζάκων τοϋ ΔΟΝ»
καί εσπερινή «Ουδέν Νεώτερον
άπό τό Μέτωπον»
Αυριον άπογευμ. καί εσπερινή
Αΰστοιακή Όπερέττα «Κυρία
μέ την Έρμίνα»
ΔΙΡ, ΤΟΥΣ
ΣΥΠΔΡΟΜΗΤλΣ ΜΗΣ
Παρακαλοϋνται οί κ. κ.
συνδρομηταί τοϋ αΠαρατη
ρητοϋ» όπως απεύβωσΐν νά
έμβάαωαΐν τάς καθυβτε
ρουμένας συνδρομάς των
λαμβάνοντες ΰη' όψει τα
μεγάλα έξοοα είς ά, μετά
την μεγάλην υπερτίμησιν
τοΰ χάρτου καί τής 'Δημο
σΐογραφΐκής μελάνης ύ-
ποβαλλόμεθα διά την τα¬
κτικήν έκδοσιν τοΰ φύλ
λου. Πάβα καθυστέρησις
έκ μέρους των 'Έπαρχΐών
κυρίως αί οποίαι ηύτ ύχη-
β αν εφέτος είς την ελαιο¬
παραγωγήν είνε αδικαιο¬
λόγητος καί δημΐουργεί
την εντύπωσιν, δτι ή πα¬
ρατηρουμένη καθυστέρη-
αΐς ε&νε^κόπιμος.
Άπευθύνομβν { την τε¬
λευταίαν αυτήν παράχλη
βΐν πρός τούς καθυστεροϋν-
τας την συνδρομήν των
καί θέλομεν νά πιστεύω
μέν ότι ή παράκλησές μας
οΐίτη θά είβακουβθή.
«Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ»
Άπώλεια
Άπωλέσθησαν όμμαχογυά
λία μέ μαύρον σκελετόν. Πά
ρακαλείται δ ευρών νά νά ηα
ραδώσο είς "τα γραφεϊά μας
καί άμειφθήσεται.
■■■:«■·
■■ «■>
Όμματουάλια ΤΣΑΕΣ
πλουσίαν ανίλογήν
Εκτέλεσις πάσης
Όπτικής εργασίας.
ΕΙδικόν
Φωτο— Όπτικόν
Κ. ΤΖΟΡΤΖΑΚΗ
Πλατβια Κάτωλα
Ι
■■εεειεΐ:: .»:::·■■■■■■■
ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ
ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΤΟΝ
ΞΤλΟΥΡΠΙΟΝ ΕΡίΟΣΤΑΣΙΟΗ
ΑΝΤ.Μ.ΒΑΣΙΛΑΚΗ!
Χανιά—Κρήτης
(Πάοοδος δδ.Κίΐτοάαου)
Εύχολία είς τους
οίκοδομούντας
Έτοΐμα καί επί
«•αραραγγελία Πά
ράθυρα καί θύραι
διά οίκοδομάς
όλωντών ουνήθων
διαστάσεων έκ ξυ-
λείας Σουηδίας
καί Τεργέβτης.
Τιμαί
'Ασυνχγώνβεο;·
ΜΑΡΟΥΛΗ
«•«■•ε»·.*·······1
Χανία—Κρήτης
Γοαφεΐα δδός Στρατηγοΰ Χατζημιχάλη
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΝ
ΐΠρωΐαΚυριακή Ι Ίαν)ρίου 1933*1
Άοιθ. Τηλκρώνου 300
•©•♦♦••Ο·*»·-*»· ■*►·<·► -Ο.·4> ♦ ♦ ♦ <► Τού
' είπα τόΐε νά μέ άφήαη ναχ>
χο, άλλά αύτός εξηκολουθεί
νβμέύβρίζχ). Τότεέηλησίαοα
' πρός τό άμάξι καί τοδ αννέ
| στησα καί πάλιν νά παύση»
' δ.β ούτος άφοϋ έβαλε τό
£να χέρι τον στή τσεπη τής
' κνλότας τον, τό άριστερό,
( μέ τό δεξιό τον χέρι μοΰ κα
τένερβ μιά γροθιά στό κβφά
λ ι μόν.
Μέ έζάλισβ, τότε κι' έγώ
έσυρβ ενα σονγιά ποΰ βΐχα
οτί] τσίπη μονχαίτόν χτύ
' πησα. Αύτοι είναι μά;
| λέγει, ό Χβλιε-νδάκης, οί λό
γοι τής υποθέσεως.
Υπό τϋς Διεθνοίς έκθέ
βεως Θεσσαλονίκης άπεστά
λη πρός τού; κ.κ. Νομάρχας,
Προεδρους Εμπορικώ νκαί
Βιομηχοϊνικων, 'Βκαγγβλμα
τικων καί Βιοτβχνικων καί
Γε ωργικ&ν'Εηιμελητηρίων,
Δημβρχβνς, Προέδρονς Κοι
νοτήτων, 'Εμπορικούς Συλ-
λόγ·»ς,κιίΓβωργ.£ν)σμονς ή
κάτωθι έγκύχλιος.
Έχομεν την τιμήν νάγνω
ρίσσωμβν υμίν, ότι κατ'άπό
Φασιν τού Διοικητικεϋ Συμ
βονλΐου τής Διιθνοδς Έ «θε
σβως ΘβσσβλσνΙκης άπεφα
οίσθη, δπως ή 8η Διεθνής
"Εκθεσις Θεσσαλονίκης τβ
λβσθή άπό τής 10-28ης Σβ
πτβμβοΐον τσδ προσβχ·ΰς
έτους 1932—Λίαν προσεχώς
Οά πέμψοομεν υμίν κανονι
'( σμούς ταύτης Οά πληροφο
ρήσωμβνδέ υμάς επί παντός
ζητήματος άφορώντος την
' ρηβεΐθαν κβρίοδοντής Έηϋύ
σβως.
Παρακαλοΰντες υμάς θβρ
μ»ς, δπως βύαρβστηθήτβ
καί γνωστοποιήσητβ άομοδί
ως την ώς άνω καθορισθεί
1 ααν διάβκβιαν τής ΐϋλέσβως
, τής 8ης Διεθ.οδς Εκθέσεως
Θεσσαλονίκης είς. πάντα
1 Ινδιβφερόμβνον, διατβλοΰ
μβν.
Μΐτ' εξαίρετον υπολήψεως
Ό Γενικάς Διευθυντής
Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛ ΜΟΥ
ΑΘΗΝΑΙ 31 Δεκεμβριού (τοΰ άνταποκοιτοΰ μας).—
Τηλεγραφήματα έκ Βρυξβλλών άναφέοουν δτι ό Βέλγος
υπουργές των Στρατιωτικών κατά την συζήτησιν τοΰ
πρεΰπολογιομοΰ τοΰ ύπουργεΐου τον λαβών τόν λόγον
εδήλωσεν ότι ό χίνδννος τής έκοτΊξ<«ς ενός νέον πολέμου ιΐναι αναμφισβήτητον πλέον καί δτι σννεχως καθίσταται έτι μβγαλύτερος. Έπΐξηγβν την γνώμην τον ταύτην ό Βέλγος ύπονργός είπεν δτι φοονεΐ ούτω διότι έφ' δσον δέν κατοχνροΰται ή άσφάλβια των διαφόρων Κρατων, ουδείς δύναται νά αμφισβητήση «ήν γνώμην τού ταύτην ή δποία είναι τόσον όφθλαμοφανή{. ΔΐΪΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΤΣΑΑΔΑΡΓ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΧΩΡ Η ΣΙΝ ΤΟΥ Ό Πρόεδοος τής Κυβερνήσεως κ. Τσαλδάρης ομιλών κατόπιν των έχφραοθέντων φόβων δτι διά τοΰ ταξειδίου τον είς τό εξωτερικόν αποβλέπει την αποφυγήν τής Κυβεβ ρνήσβως νά λογοδοτήση ενώπιον τής Βουλής διά τό μέχοι σήμερον έργον τής, εδήλωσεν διι τοιαύτη πρόθεσις δέν πρέπει νά άποδίδεται βίς την Κυβέρνησιν διότι έστω καί εάν έπραγματοποίει τό ταξείδιον τού ή Κυβέρνησις θα παρονσιάζκτο είς την Βουλήν καθέαον ή ποοεδρεία τής ΒονλήςθάάνατίΌβτο βίςτόν κ. Κονδύλην ή βίς «όν κ.Μβτα {άν. Σννβκως κατέληξεν δτι ό κ. Τσαλδάοης, αί εργασίαι τής Βουλής δέν έπρόκβιτο νά παρβχωλύβντο έστω χαΐ εάν έγώ άπουσΐαζα. ΗΣΫΣΚΕΨΙΣΤΩΝΑΡΧΗΓΩΝ ΑΝΕΒΛΗΘΗ ΔΙΑΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑΝ ' ΑΘΗΝΑΙ 31 Δβκεμβρίβν (τοΰ άνταποχριτοθ μας).— Ή σύσκίψις τβν πολιτικών άρχηγων, ανεβλήθη δια «ήν ποαοβχή Δεντέραν. Ή άναβολίι επήλθε σννεπβία μή προσελεύσβως «ου άρ χαγοΰ των Φιλελεύθερον κ. Βενιζέλου ζητήσπντος συμλη ρνματιχά στοιχβϊα διά «ά ζητήματα άτινβ Οά άπκσχολή σαυν τήη σύσκεψιν «αύτην. ΝΕΑΐΠΙΣΤΟΑΙ ΤΟΥ, ΒΕΝΙΖΕΑΟΥ ΔΙΑ ΤΟΖΗΤΗ ΜΑΟΜΟΛΟΓΟΥΧΩΝ ΑΘΗΝΑΙ 31 Δεκβμβρΐον (τοΰ άνταποκρινου μας).— Ό κ. Βενιζελος απέστειλε καί νέαν επιστολήν είς «όν υπουργόν τδν Έξωτβρικών κ. Ράλληνβίς τβν όποιαν έχθέ «βι τάς αντίληψίς τβν επί των ζητημάτων τής πληρωμής των όμολογιούχων. Ό κ. Βενιζελος τβνΐζβι χοί πάλιν δτιή κυβέρνησις δν ναται νά νη έφαρμόσιι την συμφωνίαν Βαρβαρέσσον κα τόπιν τδν διατνπωθβισΔν νέαν άξιώσβων των ομολογιον χων. ΑΡΟΡΕΙΡΑ ΑΜΙΙΡΐΊίΡΣ 'φ έκΜουρνιών Βασιλά κης Ηλίας έχνσε προχθές χρήματα, έχουν δέ ύπονοίτ; δτι ταυτα τα αφήρεσεν ό ανεψιός τον Σπΰρος Κερά νης έτων 7 τόν σννέλαββ καί διά νά τόν φ«βεο.ίαη νά μσρτυρήση, καθώ; ίσχυρίζε ται ό δράατης, τόν ήπείλησβ δτι Βά τόν σφα,η μέ έ» ο τρα πεζομάχαιοο ποΰ τό ίίίαλβ στό λ«ιμό τον καί τού * 'οο ξένησε μιά μιχρή άμνχ»;. Ό Βασιλάκης συνελήφθη καί άπβστίλημβτάιή; σ τισθβΐσης δικογραφ(ης την Εισαγγελίαν. 'Ο ένρογή σας,τήν ανάκρισιν άνακοιτης απεφάνθη υπέρ τής άποφυ λακίσεώς τού, ό κ. Είσαγγε λβύς δμω$ χ«ρακτηρ(σσς την πράξιν ώς απόπειραν ά «ϋρέσεως διεφώνησιμέ την αντίληψιν τοΰ κ. άνα χριτοΰ. β%Ή άναφυβΐσα διαφωνία μεταξύ άνακριτοΰ χαί Είσαγ γ·λεως παρεπέμφθη β(ς τό Συμβούλιον των Πλημμε λειοδικών πρός δριατικήν απόφασιν._______ ΠΡΟΑΓΩΓΑΙ Δ'ΔΙΪΚΑΑΟΙΪ Κατόπιν διαταγής τοδ ύπονργείον Παιδβΐας ό Έλι Οβωρητης Δημοτιχβν αχο λβίων Μεραμβέλλου κ. Β λ λέργας υπέβαλε πίναχα των προταθέντων υπό τοΰ έπο πτικού Συμβουλιον πρός ποοαγωγήν Διδασκολων τής περιφεοβίας τού κ»τι τ·ύ; μήνας Μάϊον Ίού «^. Ί·ύ λιον καί Λΰγουοτον. Ήτοι 1) Ελένη Σφιράκη τοΰ σχολείον Έλούνβ«ς,2) Έμμ. Χρυσοΰ 'Αγ.ΓβωργΙου Λασηθίου, 3) Καλλιόπης Μανοομα'τΐ Βαχοδ Βιάννον, 4) 'Αορβμίον, χαί 5) Ελένης Παπαματθαιβκη τοδ σχολβ. ου "Ανω Βιάννον. Διά τβύς ανωτέρω έ,βδό Οη ήδη ή σχβτική απόφασις τής ΝομβοχΙβς Λαοηθίου διά τής οποίας νν ιοι προά γοντοι είς τόν άμεσος άνώ τ.οβν βαθμόν. Ή άπόφκσις αυτή τοδ κ. Νομαρχου άΐτβ οτάλη ήδη καί πρός την έφη μερί&α τής Κυβερνήσεως πρός δημοσίευσιν. ΤΟ ΚΥΠΡΙίΚΟΝ Είδήσεις έκ Κύπρου άνα φέρονν δτι δ νέος "Αγγλος Κνβκονήτης τής Κύπρου όμι λών πρός τούς βντιπροσώ «ούς τσδ τύπου σχετικώς μέ την πολιτικήν τού επί των Κυπριαχων (ητημάτων εδήλωσεν δτι,θά ά^η πάντα «■ | άνΐλβύθβρα μέτρα τα δποία ΐΐχον επιβληθή είς νον_υπ(]ΐ»ΜΟν λαόν κατόπιν των γεγονέτνν τού περνσι νοδ Όκτωβρίου. "Οσον άφορδ τό ζήτημα τής δοσΐως τής διαταγής τής έξοοίας των Κνπρίων ίίραοχών έγνοοαθη δτι κατά την τελευταίαν επίσκεψιν τοδ γηοαιοϋ 'Αρχιεπΐσκό πον Κύπρου πας ά τφ'Αγγλφ Κυβερνήτη έγινβ λόγοςκκί έτονίσθη ή άνάγκη τής έπα νόδου την έ{ορ(στων ίβραρ χ»3ν. Πάντως επί τοδ ζητήμα τος «ύτοδ δέν ύπάρχει μέ χοιστιγμής ούδβμία συγχε κριμμένηπληροφορία έηιχρα τεϊ δμως ή γνώμη δτι ή αγ γλικη Κνβέβνηαις Θά δρη την διαταγήν τής 9 έξοοίας των την στιγμήν καθ' ή»Οά άοθοΰν καί τα λοιπά άνβλεϋ θερα μέτρα κατά «οδ Κνηρα ΤκοΟ λαοδ._______ ΠΩΛΗΣΙΣ ΟΪΝΩΝ Πληρβφβρούμεθ» δτι ό Όργανισμός των οίνοποιβί ών Κρήτης επώλησεν «ό ού νβλον σχεδόν των οΐνωνοΰς παρήγαγε έκ τδν κατά τόν «ρνγητόν παραληφθβισων σταφνλών καί κατά τό μέ γιστον μέρος τούτων διά τό εξωτερικόν. Ή έκκοθαρίζβυσκ τιμή κατ' οκάν στβφυλων διά τονς παραγωγεύς επί των γενομένων πωλήσβων είναι περί τάς δραχ.2. κατ' οκάν σΐβφυλΰ» πρός μιγίστην Ικανοποίησιν των. Κατόπιν τούτων «Ι συνερ γαζόμιναι μβτά τοδ Όογα νισμσδ σννβταιρικαί ό Ινο ποιητιχαί δργανώσβις σπβυ βουν δπως καλύψωσι «ά νέα ζητηθέντα παράτοδ Όρν<>
νισμοδ ποσά οΐνων πρός ρΐ
φινάριομα καί πώλησιν.
Α'ΑΙΊΠΗ ΚΝΙΕΙΟΗΗΟΪ
Τηλβγραφήματα έκ Παρι
σίων άναφέρουν δτι >1
συνβννοήσβις μβταξύ Γαλ
λίας καί Άμβοιχής διά τό
ζήτημα των πολεμικών χρβ·
ών διεκόπησαν.
Κατά τα αύτά τηλεγραφή
ματα αί δΐαηραγματιύσβις
διεκόπησαν επί τφ λόγω νά
ήοβμήσουν τα πνεύματα τα
δποία έχουν έξαφθή συν ε
πιΐα τής άπαιτήσεως τής
'Αμιρικανικής Κυβερνή
σβως, τής στάσεως τής Γαλ
λίας καί των έπαχολονΒη
σαντων μποΰκοτίζ των
ίμπορβυμάτων.
«ΠΡΩΤΝΗ
Η Κ1Ι1Ρ1ΣΙΣ ΙΟΥ ΔΑΧΕΙΩ»
ΟΙ ΚΕΡΑΙΖΟΝΤΕΣ ΑΡΙΘ Μ ΟΙ
ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΤΗΣ ΓΑΛΑΙΑΣ
ΑΘΗΝΑΙ 30 ΔΒΗβμβοίου (ϊοϋ Ανταποκριιοβ μας),—■
Τηλβγραφικαί ηληοοφοοίαι Ιν Παρυίων άναφέρουν
δτι οί πολιτΐΗοΙ κύκλοι τής Εΰρώηης έΉφοάζσνται δυσμα
νώς διά την σύγκλησιν τής ΟαγΜοσμίου οΐκονομιπής
ΔιαοΜέψβοας ή δποία δπωσδήποιβ δθβοοθΒΪτο ώ; προσβχής.
Καιά «ού; αύιούς ϋύπλους πιστβύβται δτι ή αύγιιλησις
τή; Διασκέψβως θά άνσβληθή άλλά καί Ιάν άκόμη Ικα
τορθοϋτο νά γ(ντ] άσφαλΛς θά άπβκύγχανΒ Ιφ' δσον πρό)
τον δέν έξομαλύνβτο πρ&τ.ον τό ηρόβλημα τΑν πολεμι
κ&ν χρβ&ν.
—ΕΙδήσει- "ι* Παρισίων άναφδοουν διι ή οΐΜθνομιχή
Ηατάστασις τής ηαλλ(ας βΐνβ πολύ δυσάρβσΐος τό δέ §λ
λβιμμα βΐνβ «>>ρυίστιον «όσον δβ ώατβ δβν δύναται νά κα
λυφθ^ ού (β διά τής έφαρμογής οΐΝθνομιΑν ούΐβ καί διά
«ής Ιπιβολής νέον φορολογι&ν.
—'ΗΑγγλικη Κυβέονησι; κατόπιν «ηίγ.Μ.ρ·σΒβ,ς παρά
«ής Βουλής ών Κοινονήΐοον τοΰ ΔΰστριαΝθν δανβίου
απεφάσισι δπως χορηγηθϊ, «ό δάνβιον τοθιο παί μάλιοτα
Ινιδς «&ν ήμβϋών.
—Τηλβγοαφοθν Ιμ Ββρολίνου διι ό κ.ΈχκβνΒο κυββρ
νήτης τοδ Αβροηλοίου «Κόμης Ζίππβλιν> Λνεχώοησεν διά
Μασαλίαν καί ίΗεϊθβν θά κατιυθυνθή είς «άς 'Ολλανδι
κάς Ίνδ.ας δ «ου προσβληθή διά νά μβλΒΐήση «άς συν
Θήκας ίάν »ουτέσ«η βΐναι δυνατή ή έγΗαιάστασις άβοο
πορική'ς συγΝΟΐνωνίας διά Αερ πλοίων μβϊοξύ Εύρώπης
Μοί ΌλλανδΐΝ&ν ΊνδιΑν. Ό Μ. ΈκκβνΒρ συνοδβύεναι
υπό «ή( κυρ.ας τού θά έπισνρέψη δέ «όν Μάϊον δπόιβ
θά δχουν γίνβι αί ηροβ«οιμασίαι διά «ήν αναχώρησιν τού
νίου «ύηου αΖίππβλι» «ό δποϊον θά δύναται νά φέρη
129 Ιπιβάιας.
Η ΚΛΗΡΩΣΙΣ ΤΟΥ ΛΑΧΕΙΟΥ~
Σήμερον εγένετο ή κλήρωσις τοΰ λαχβίον τσδ στόλον
Εκ τής κληρωτίδος εξήχθησαν κερδίζιντβς οί κάτωθ1
άριθμο':
Ο βριθμός 43444 χ·ρδ1ζ«ι 1 000.000. δ άριθμός 21939 κεα
δΐςβι δραχ. 200.000, ό αριθ. 21862 κβρβίζβι δραχμάς 40.000
κ·1 σί άριθμοί 45624 χαΐ 20.908 άνά δρ«χμάς 10 000.
Επίθης άνά δραχμάς διακοσίας κβρδ<Εο«>ν οί λήγοντβς
βίς τα δύσ τελβυταϊα ψηφία τοθ δεύτερον άριθμοΰ ήτη 39
καί άνά εκατόν δραχμάς οί λήγοντβς βίς τό τιλευταΐον ψη
φίον τοΰ πρκτου «ριθμοΰ ήτη είς «όν αριθμόν 4.
|Μ
■Ϊμ ■§§>, 4
Ι—ΚΛΙΡΛ
ΕΑΑΙΟΠΥΡΙΒΗΙ
υ «4Μΐ ι..
ι;
!|εί« είς κ»
Οεοι ι«ς
ά*> ·« «-
««μ Γ
«α
Β««4(νι«ν· «εκ Γε«α· ·
βΜ Μ
Ιβϋί
Ιβϋί
; >
Χανία—Κρήτης
Γοαφεΐα δδός Στρατηγοΰ Χατζημιχάλη
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΝ
ΐΠρωΐαΚυριακή Ι Ίαν)ρίου 1933*1
Άοιθ. Τηλκρώνου 300
•©•♦♦••Ο·*»·-*»· ■*►·<·► -Ο.·4> ♦ ♦ ♦ <► Τού
' είπα τόΐε νά μέ άφήαη ναχ>
χο, άλλά αύτός εξηκολουθεί
νβμέύβρίζχ). Τότεέηλησίαοα
' πρός τό άμάξι καί τοδ αννέ
| στησα καί πάλιν νά παύση»
' δ.β ούτος άφοϋ έβαλε τό
£να χέρι τον στή τσεπη τής
' κνλότας τον, τό άριστερό,
( μέ τό δεξιό τον χέρι μοΰ κα
τένερβ μιά γροθιά στό κβφά
λ ι μόν.
Μέ έζάλισβ, τότε κι' έγώ
έσυρβ ενα σονγιά ποΰ βΐχα
οτί] τσίπη μονχαίτόν χτύ
' πησα. Αύτοι είναι μά;
| λέγει, ό Χβλιε-νδάκης, οί λό
γοι τής υποθέσεως.
Υπό τϋς Διεθνοίς έκθέ
βεως Θεσσαλονίκης άπεστά
λη πρός τού; κ.κ. Νομάρχας,
Προεδρους Εμπορικώ νκαί
Βιομηχοϊνικων, 'Βκαγγβλμα
τικων καί Βιοτβχνικων καί
Γε ωργικ&ν'Εηιμελητηρίων,
Δημβρχβνς, Προέδρονς Κοι
νοτήτων, 'Εμπορικούς Συλ-
λόγ·»ς,κιίΓβωργ.£ν)σμονς ή
κάτωθι έγκύχλιος.
Έχομεν την τιμήν νάγνω
ρίσσωμβν υμίν, ότι κατ'άπό
Φασιν τού Διοικητικεϋ Συμ
βονλΐου τής Διιθνοδς Έ «θε
σβως ΘβσσβλσνΙκης άπεφα
οίσθη, δπως ή 8η Διεθνής
"Εκθεσις Θεσσαλονίκης τβ
λβσθή άπό τής 10-28ης Σβ
πτβμβοΐον τσδ προσβχ·ΰς
έτους 1932—Λίαν προσεχώς
Οά πέμψοομεν υμίν κανονι
'( σμούς ταύτης Οά πληροφο
ρήσωμβνδέ υμάς επί παντός
ζητήματος άφορώντος την
' ρηβεΐθαν κβρίοδοντής Έηϋύ
σβως.
Παρακαλοΰντες υμάς θβρ
μ»ς, δπως βύαρβστηθήτβ
καί γνωστοποιήσητβ άομοδί
ως την ώς άνω καθορισθεί
1 ααν διάβκβιαν τής ΐϋλέσβως
, τής 8ης Διεθ.οδς Εκθέσεως
Θεσσαλονίκης είς. πάντα
1 Ινδιβφερόμβνον, διατβλοΰ
μβν.
Μΐτ' εξαίρετον υπολήψεως
Ό Γενικάς Διευθυντής
Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛ ΜΟΥ
ΑΘΗΝΑΙ 31 Δεκεμβριού (τοΰ άνταποκοιτοΰ μας).—
Τηλεγραφήματα έκ Βρυξβλλών άναφέοουν δτι ό Βέλγος
υπουργές των Στρατιωτικών κατά την συζήτησιν τοΰ
πρεΰπολογιομοΰ τοΰ ύπουργεΐου τον λαβών τόν λόγον
εδήλωσεν ότι ό χίνδννος τής έκοτΊξ<«ς ενός νέον πολέμου ιΐναι αναμφισβήτητον πλέον καί δτι σννεχως καθίσταται έτι μβγαλύτερος. Έπΐξηγβν την γνώμην τον ταύτην ό Βέλγος ύπονργός είπεν δτι φοονεΐ ούτω διότι έφ' δσον δέν κατοχνροΰται ή άσφάλβια των διαφόρων Κρατων, ουδείς δύναται νά αμφισβητήση «ήν γνώμην τού ταύτην ή δποία είναι τόσον όφθλαμοφανή{. ΔΐΪΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΤΣΑΑΔΑΡΓ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΧΩΡ Η ΣΙΝ ΤΟΥ Ό Πρόεδοος τής Κυβερνήσεως κ. Τσαλδάρης ομιλών κατόπιν των έχφραοθέντων φόβων δτι διά τοΰ ταξειδίου τον είς τό εξωτερικόν αποβλέπει την αποφυγήν τής Κυβεβ ρνήσβως νά λογοδοτήση ενώπιον τής Βουλής διά τό μέχοι σήμερον έργον τής, εδήλωσεν διι τοιαύτη πρόθεσις δέν πρέπει νά άποδίδεται βίς την Κυβέρνησιν διότι έστω καί εάν έπραγματοποίει τό ταξείδιον τού ή Κυβέρνησις θα παρονσιάζκτο είς την Βουλήν καθέαον ή ποοεδρεία τής ΒονλήςθάάνατίΌβτο βίςτόν κ. Κονδύλην ή βίς «όν κ.Μβτα {άν. Σννβκως κατέληξεν δτι ό κ. Τσαλδάοης, αί εργασίαι τής Βουλής δέν έπρόκβιτο νά παρβχωλύβντο έστω χαΐ εάν έγώ άπουσΐαζα. ΗΣΫΣΚΕΨΙΣΤΩΝΑΡΧΗΓΩΝ ΑΝΕΒΛΗΘΗ ΔΙΑΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑΝ ' ΑΘΗΝΑΙ 31 Δβκεμβρίβν (τοΰ άνταποχριτοθ μας).— Ή σύσκίψις τβν πολιτικών άρχηγων, ανεβλήθη δια «ήν ποαοβχή Δεντέραν. Ή άναβολίι επήλθε σννεπβία μή προσελεύσβως «ου άρ χαγοΰ των Φιλελεύθερον κ. Βενιζέλου ζητήσπντος συμλη ρνματιχά στοιχβϊα διά «ά ζητήματα άτινβ Οά άπκσχολή σαυν τήη σύσκεψιν «αύτην. ΝΕΑΐΠΙΣΤΟΑΙ ΤΟΥ, ΒΕΝΙΖΕΑΟΥ ΔΙΑ ΤΟΖΗΤΗ ΜΑΟΜΟΛΟΓΟΥΧΩΝ ΑΘΗΝΑΙ 31 Δεκβμβρΐον (τοΰ άνταποκρινου μας).— Ό κ. Βενιζελος απέστειλε καί νέαν επιστολήν είς «όν υπουργόν τδν Έξωτβρικών κ. Ράλληνβίς τβν όποιαν έχθέ «βι τάς αντίληψίς τβν επί των ζητημάτων τής πληρωμής των όμολογιούχων. Ό κ. Βενιζελος τβνΐζβι χοί πάλιν δτιή κυβέρνησις δν ναται νά νη έφαρμόσιι την συμφωνίαν Βαρβαρέσσον κα τόπιν τδν διατνπωθβισΔν νέαν άξιώσβων των ομολογιον χων. ΑΡΟΡΕΙΡΑ ΑΜΙΙΡΐΊίΡΣ 'φ έκΜουρνιών Βασιλά κης Ηλίας έχνσε προχθές χρήματα, έχουν δέ ύπονοίτ; δτι ταυτα τα αφήρεσεν ό ανεψιός τον Σπΰρος Κερά νης έτων 7 τόν σννέλαββ καί διά νά τόν φ«βεο.ίαη νά μσρτυρήση, καθώ; ίσχυρίζε ται ό δράατης, τόν ήπείλησβ δτι Βά τόν σφα,η μέ έ» ο τρα πεζομάχαιοο ποΰ τό ίίίαλβ στό λ«ιμό τον καί τού * 'οο ξένησε μιά μιχρή άμνχ»;. Ό Βασιλάκης συνελήφθη καί άπβστίλημβτάιή; σ τισθβΐσης δικογραφ(ης την Εισαγγελίαν. 'Ο ένρογή σας,τήν ανάκρισιν άνακοιτης απεφάνθη υπέρ τής άποφυ λακίσεώς τού, ό κ. Είσαγγε λβύς δμω$ χ«ρακτηρ(σσς την πράξιν ώς απόπειραν ά «ϋρέσεως διεφώνησιμέ την αντίληψιν τοΰ κ. άνα χριτοΰ. β%Ή άναφυβΐσα διαφωνία μεταξύ άνακριτοΰ χαί Είσαγ γ·λεως παρεπέμφθη β(ς τό Συμβούλιον των Πλημμε λειοδικών πρός δριατικήν απόφασιν._______ ΠΡΟΑΓΩΓΑΙ Δ'ΔΙΪΚΑΑΟΙΪ Κατόπιν διαταγής τοδ ύπονργείον Παιδβΐας ό Έλι Οβωρητης Δημοτιχβν αχο λβίων Μεραμβέλλου κ. Β λ λέργας υπέβαλε πίναχα των προταθέντων υπό τοΰ έπο πτικού Συμβουλιον πρός ποοαγωγήν Διδασκολων τής περιφεοβίας τού κ»τι τ·ύ; μήνας Μάϊον Ίού «^. Ί·ύ λιον καί Λΰγουοτον. Ήτοι 1) Ελένη Σφιράκη τοΰ σχολείον Έλούνβ«ς,2) Έμμ. Χρυσοΰ 'Αγ.ΓβωργΙου Λασηθίου, 3) Καλλιόπης Μανοομα'τΐ Βαχοδ Βιάννον, 4) 'Αορβμίον, χαί 5) Ελένης Παπαματθαιβκη τοδ σχολβ. ου "Ανω Βιάννον. Διά τβύς ανωτέρω έ,βδό Οη ήδη ή σχβτική απόφασις τής ΝομβοχΙβς Λαοηθίου διά τής οποίας νν ιοι προά γοντοι είς τόν άμεσος άνώ τ.οβν βαθμόν. Ή άπόφκσις αυτή τοδ κ. Νομαρχου άΐτβ οτάλη ήδη καί πρός την έφη μερί&α τής Κυβερνήσεως πρός δημοσίευσιν. ΤΟ ΚΥΠΡΙίΚΟΝ Είδήσεις έκ Κύπρου άνα φέρονν δτι δ νέος "Αγγλος Κνβκονήτης τής Κύπρου όμι λών πρός τούς βντιπροσώ «ούς τσδ τύπου σχετικώς μέ την πολιτικήν τού επί των Κυπριαχων (ητημάτων εδήλωσεν δτι,θά ά^η πάντα «■ | άνΐλβύθβρα μέτρα τα δποία ΐΐχον επιβληθή είς νον_υπ(]ΐ»ΜΟν λαόν κατόπιν των γεγονέτνν τού περνσι νοδ Όκτωβρίου. "Οσον άφορδ τό ζήτημα τής δοσΐως τής διαταγής τής έξοοίας των Κνπρίων ίίραοχών έγνοοαθη δτι κατά την τελευταίαν επίσκεψιν τοδ γηοαιοϋ 'Αρχιεπΐσκό πον Κύπρου πας ά τφ'Αγγλφ Κυβερνήτη έγινβ λόγοςκκί έτονίσθη ή άνάγκη τής έπα νόδου την έ{ορ(στων ίβραρ χ»3ν. Πάντως επί τοδ ζητήμα τος «ύτοδ δέν ύπάρχει μέ χοιστιγμής ούδβμία συγχε κριμμένηπληροφορία έηιχρα τεϊ δμως ή γνώμη δτι ή αγ γλικη Κνβέβνηαις Θά δρη την διαταγήν τής 9 έξοοίας των την στιγμήν καθ' ή»Οά άοθοΰν καί τα λοιπά άνβλεϋ θερα μέτρα κατά «οδ Κνηρα ΤκοΟ λαοδ._______ ΠΩΛΗΣΙΣ ΟΪΝΩΝ Πληρβφβρούμεθ» δτι ό Όργανισμός των οίνοποιβί ών Κρήτης επώλησεν «ό ού νβλον σχεδόν των οΐνωνοΰς παρήγαγε έκ τδν κατά τόν «ρνγητόν παραληφθβισων σταφνλών καί κατά τό μέ γιστον μέρος τούτων διά τό εξωτερικόν. Ή έκκοθαρίζβυσκ τιμή κατ' οκάν στβφυλων διά τονς παραγωγεύς επί των γενομένων πωλήσβων είναι περί τάς δραχ.2. κατ' οκάν σΐβφυλΰ» πρός μιγίστην Ικανοποίησιν των. Κατόπιν τούτων «Ι συνερ γαζόμιναι μβτά τοδ Όογα νισμσδ σννβταιρικαί ό Ινο ποιητιχαί δργανώσβις σπβυ βουν δπως καλύψωσι «ά νέα ζητηθέντα παράτοδ Όρν<>
νισμοδ ποσά οΐνων πρός ρΐ
φινάριομα καί πώλησιν.
Α'ΑΙΊΠΗ ΚΝΙΕΙΟΗΗΟΪ
Τηλβγραφήματα έκ Παρι
σίων άναφέρουν δτι >1
συνβννοήσβις μβταξύ Γαλ
λίας καί Άμβοιχής διά τό
ζήτημα των πολεμικών χρβ·
ών διεκόπησαν.
Κατά τα αύτά τηλεγραφή
ματα αί δΐαηραγματιύσβις
διεκόπησαν επί τφ λόγω νά
ήοβμήσουν τα πνεύματα τα
δποία έχουν έξαφθή συν ε
πιΐα τής άπαιτήσεως τής
'Αμιρικανικής Κυβερνή
σβως, τής στάσεως τής Γαλ
λίας καί των έπαχολονΒη
σαντων μποΰκοτίζ των
ίμπορβυμάτων.
«ΠΡΩΤΝΗ
Η Κ1Ι1Ρ1ΣΙΣ ΙΟΥ ΔΑΧΕΙΩ»
ΟΙ ΚΕΡΑΙΖΟΝΤΕΣ ΑΡΙΘ Μ ΟΙ
ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΤΗΣ ΓΑΛΑΙΑΣ
ΑΘΗΝΑΙ 30 ΔΒΗβμβοίου (ϊοϋ Ανταποκριιοβ μας),—■
Τηλβγραφικαί ηληοοφοοίαι Ιν Παρυίων άναφέρουν
δτι οί πολιτΐΗοΙ κύκλοι τής Εΰρώηης έΉφοάζσνται δυσμα
νώς διά την σύγκλησιν τής ΟαγΜοσμίου οΐκονομιπής
ΔιαοΜέψβοας ή δποία δπωσδήποιβ δθβοοθΒΪτο ώ; προσβχής.
Καιά «ού; αύιούς ϋύπλους πιστβύβται δτι ή αύγιιλησις
τή; Διασκέψβως θά άνσβληθή άλλά καί Ιάν άκόμη Ικα
τορθοϋτο νά γ(ντ] άσφαλΛς θά άπβκύγχανΒ Ιφ' δσον πρό)
τον δέν έξομαλύνβτο πρ&τ.ον τό ηρόβλημα τΑν πολεμι
κ&ν χρβ&ν.
—ΕΙδήσει- "ι* Παρισίων άναφδοουν διι ή οΐΜθνομιχή
Ηατάστασις τής ηαλλ(ας βΐνβ πολύ δυσάρβσΐος τό δέ §λ
λβιμμα βΐνβ «>>ρυίστιον «όσον δβ ώατβ δβν δύναται νά κα
λυφθ^ ού (β διά τής έφαρμογής οΐΝθνομιΑν ούΐβ καί διά
«ής Ιπιβολής νέον φορολογι&ν.
—'ΗΑγγλικη Κυβέονησι; κατόπιν «ηίγ.Μ.ρ·σΒβ,ς παρά
«ής Βουλής ών Κοινονήΐοον τοΰ ΔΰστριαΝθν δανβίου
απεφάσισι δπως χορηγηθϊ, «ό δάνβιον τοθιο παί μάλιοτα
Ινιδς «&ν ήμβϋών.
—Τηλβγοαφοθν Ιμ Ββρολίνου διι ό κ.ΈχκβνΒο κυββρ
νήτης τοδ Αβροηλοίου «Κόμης Ζίππβλιν> Λνεχώοησεν διά
Μασαλίαν καί ίΗεϊθβν θά κατιυθυνθή είς «άς 'Ολλανδι
κάς Ίνδ.ας δ «ου προσβληθή διά νά μβλΒΐήση «άς συν
Θήκας ίάν »ουτέσ«η βΐναι δυνατή ή έγΗαιάστασις άβοο
πορική'ς συγΝΟΐνωνίας διά Αερ πλοίων μβϊοξύ Εύρώπης
Μοί ΌλλανδΐΝ&ν ΊνδιΑν. Ό Μ. ΈκκβνΒρ συνοδβύεναι
υπό «ή( κυρ.ας τού θά έπισνρέψη δέ «όν Μάϊον δπόιβ
θά δχουν γίνβι αί ηροβ«οιμασίαι διά «ήν αναχώρησιν τού
νίου «ύηου αΖίππβλι» «ό δποϊον θά δύναται νά φέρη
129 Ιπιβάιας.
Η ΚΛΗΡΩΣΙΣ ΤΟΥ ΛΑΧΕΙΟΥ~
Σήμερον εγένετο ή κλήρωσις τοΰ λαχβίον τσδ στόλον
Εκ τής κληρωτίδος εξήχθησαν κερδίζιντβς οί κάτωθ1
άριθμο':
Ο βριθμός 43444 χ·ρδ1ζ«ι 1 000.000. δ άριθμός 21939 κεα
δΐςβι δραχ. 200.000, ό αριθ. 21862 κβρβίζβι δραχμάς 40.000
κ·1 σί άριθμοί 45624 χαΐ 20.908 άνά δρ«χμάς 10 000.
Επίθης άνά δραχμάς διακοσίας κβρδ<Εο«>ν οί λήγοντβς
βίς τα δύσ τελβυταϊα ψηφία τοθ δεύτερον άριθμοΰ ήτη 39
καί άνά εκατόν δραχμάς οί λήγοντβς βίς τό τιλευταΐον ψη
φίον τοΰ πρκτου «ριθμοΰ ήτη είς «όν αριθμόν 4.
|Μ
■Ϊμ ■§§>, 4
Ι—ΚΛΙΡΛ
ΕΑΑΙΟΠΥΡΙΒΗΙ
υ «4Μΐ ι..
ι;
!|εί« είς κ»
Οεοι ι«ς
ά*> ·« «-
««μ Γ
«α
Β««4(νι«ν· «εκ Γε«α· ·
βΜ Μ
Ιβϋί
Ιβϋί
; >