141374

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ
(Α·ΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΚΙ ΚΡΗΤΗΣ
5> 'Βτηβί»
*Κ«
300.000
-Ηι «"ΤΗΣ:
- *ΠΑΝΤ·Τ·Α1
Ι * *·· «000-Άρ,β. φ. 1720
| Η Ρ Α Κ Λ ΒΙΟ Ν— ΚΡΗΤΗΣ
Τρίτη 31 Μαριίου 1953
ΤΟ ΟΧΥΡΟΝ ΕΠΕΣΕΝ
Ιδού λοιπόν δτι άπόρθη σαν νοσηράν επίδρασιν, οί
χά όχυρα, οχι μόνον κατά , Ρβθύμνιοι είδον τα πράγμα
.... Στρατηγικήν, άλλά καί
κάτά την πολιτικήν έννοιαν,
δέν ύπάρχουν. Προστίθβται
ίίς την ιστορίαν τού βΰαλώ
χοή των όχυρών, έν επί
τα υπό τό φώς τής αληθείας.
Έκριναν δλα τα δεδομένα
τής πολιτικής μας θε'σεως,
αύτην την στιγμήν, υπό τό
πρΐσμα τής αυστηράς άντι
πλέον παράδειγμα. Τό πα· | κειμενικότητος καί άπβφά
Λάδ8ΐγμο τοΰ όχυροϋ Κρή---------Λ * '------ -*.----
της. Ό χαραχτηρισμός τής
Κρήτης ώς όχυροΰ, δή
Αεν άπορθήτου, δέν είναι
σισαν νά δώσουν την προ
τίμησίν των είς τόν Συνα
γερμόν. Ή στεΐρα καί άγο
νος έμμονή είς έφθαρμένα
Ιδικάς
Είναι χαρακτη πλέον, παλαιά πολιτικά καί
ά ή ή
Ιδικάς μας χρη
οκιιιόςτόν οποίον ό κ. Άρ 'κομματικά σχήματα, θά ήιο
χηνοί των Φιλελευθέρας, σήμερον τό άπογοητευτικώ
χατά την πρόσφατον επί-1 τερον φαινόμενον δι* ενα
οκεψίν τού είς τό Ήράκλει . λαόν, ό οποίος διά τής μα
όν, ενώπιον συγκεντρώσεως κραίωνος πολεμικής καί πό
φίλων τού, έδωσεν είς την λιτικής ίστορίας τού, άπέ
Κρήτην. Τό πολιτικόν λοι·! δβιξβν δή διεφύλαξεν άτρω
πόν οχυρόν τοΰ κ, Βενιζέ τον «αί άλώβητον τό ύγιές
Γ(Ιΐ , λου έπεσεν. Είς τόν τομέα
_'___> τοί Νομοΰ Ρεθύμνης, έδό
0η προχθές ή πολιτική μά
χη καί τό άποτέλεσμα είναι
ήδη γνωστόν.
Είναι πρδς τιμήν των Ρε·
θυμχίων, καί κατ' άντανά
χλασιν, ολοκλήρου τής Κρή
της, τό δτι ή ψύχοαιμος καί
πατριωτική απόφασις των,
νά άνοίξουν τάς πύλας τοΰ
φρουΰίου είς τόν Συναγερ
ό υξ ύό
μόν,
α
γρ
ύπαγόρευσις
Τό ώ
μ ήρξ γρς
ανωτέρας πνοή"ς. Τό ώριμον
καί δεδοκιμασμένον πολιτι¬
κόν αίσθητήριον των Κρη-
τών οί όποΐοι εκλήθησαν
είς τάς κάλπας, δέν ήτο δυ¬
νατόν, νά τούς ώθήση είς Ι
πολιτικόν τού αίσθητήριον
τη έμπνεύσβι τοϋ όποίου έ
μεγαλούργησβ πάντοτε καί
έδοξάσθη ώς πρωτοπόρος
είς δλους τούς αγώνας τοϋ
"Εθνους.
Συγχρόνως διά τής έτυμη
γορίας των έδωκαν οί Ρβ
θύμνιοι την έγκυροτβραν ά
πάντησιν είς τόν κ. 'Αρχη
γόν των Φιλελευθέρων καί
είς τούς φίλους τού, οί ό
ποίοι μέ τα άσύστολα καί
κακοήθη συνθήματά των,
πβρί άντικρητισμοΰ τής κυ
βερνήσεως, άπέδειξαν δτι ύ
πέταξαν την Εθνικήν των
συνείδησιν είς τό κομματι-
κόν των συμφέρον. Διά τής
διαφορετικήν απόφασιν. Ή ιδίας έτυμηγορίας των οί
άντϊθετος απόφασις θά ήτο Ρβθύμνιοι άπεδοκίμασαν κα
τό τςανώτβρον δεΐγμα πολι· | τα τόν πανηγυρικώτβρον
τιχής «οί ψυχικής νοσηρό ' τρόπον καί άνβτρβψαν την
τητος, πλαισιουμένης άπό όχυρωματικήν τέχνην τοΰ
τα συμπτώματα άβουλίας, κ. Ββνιζε'λου, ώς άναχρονι
μοιρολαΐρίας καί καταθλι- στικήν καί άσύμφορον βίς
ΕΛΕΥΘΕΡΑ.
ΙΚΕΨΕΙΣ
ΚΑΘΗΚΟΝ ΟΛΟΝ ΜΑΣ
Δέν πρόΗϊΐται βεβαία ν ά
Θριαμβολογήσυμβν επί των άπο-
τϊλϊοματων των προχθϊβινών
επαναληπτικήν έχλογών. "Εάν
έδώααμεν κάποιαν σημασίαν,
ειδικώτερον, είς τό άιτοτέλ»αμ«
τής Ρβθύμνη;, τουτο τί> έκάιια-
μιν, άηλώ?, διά νά ύπογραμμί·
σ»μβν τό Έθνικϋς άδιαβλητον
τοϋ Κρητικού ΛαβΟ, ό οποίος
βίς «άσαν εποχήν καί υπό οίαο-
δπποτε πολιτικάς συνθήκας, ί·
κράτπσε παντοτβ, αίς την ιτολυ
ταραχον εθνικήν καί πολιτικήν
σταδιούρομίαν τού, τό υπέροχον
ψυχικόν τού φρόνημα είς ένα
ϋφο;, τό οποίον τόν έθεσεν έκ·
τος βολής μικροψυχων καί μι-
κροκομματικ&ίνέκμβταλλίύσβων.
Ή Κρήτη ύπηρξα πάντβτβ
πρωΓβπόρο; κ<χ! πρωταθλπτής β!ς δλβυς τού; αγώνας τού "Ε· θνους, καί δέν ήτο δυνατόν κα¬ τά την παρούσαν στιγμήν, έφ' δσβν τής εδόθη ή βϋκαιριοι, νά μή δώση την καταφατικην της απάντησιν βίς τό προσκλητπ- ριον τού Στρατάρχου Π α πά γ ου. Είναι διά τουτο άξία τπο τουτο άξία ευγνωμοσύνην, της 'Εθνικής κατά ένα βαθμόν ανωτέρα ταύ¬ της, άπό τα λοιπά ίιαμερίσμα- τα τή; χωρ»;, διότι μέ την υ¬ πέροχον χειρονομίαν της άπί· ΠΕΡΙ ΤΟ ΘΕΙΟ ΔΡΔ ΜΑ 15204 "ΑΙΜΟΡΑΙ ΠΑΡθΕΝΟΙ,, «Τό 'Αγία καί ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ, της των δεκα παρθέν&ιν παραβολής, τής έχ τού Ί. Εύαγγελίου μνβίαν ποιούμεθα». ....ΆνέτοιμΒς λοιπόν οί πέντβ. Κι' δμως διον λέ,! ό παροβάτης φέρνεις σιήν σκέψι σου τόν Ί ουλιανό, εισί κι' οίαν προφέρη;: «Αί μωοιί» μηχανιχά συμηλη- ρώνβις «Παρθένοι». * «ΑΙ μωρα'ι Παρθένοι»....Πό σοι δέν έχουν δανβισθβϊ την Ι* φρασι αυτή άπό τόν Ίησοΰ καί πάσα πρόσωπα, μέ στβναχώριο, τόν ύποτιμητικό αύτό χαραχιηρι- σμό δέν έχουν άχούσει; Γιά τίς άλλες, τί; φρόνιμβ; δέν γίνεται τόσο λόγο;. Εΐκοσι σχεδόν αΐώνε: Ιχουν πίράσει, χι' δλοι τους σεβάστηχαν μέ την σχβ τική σιωπή τού; την φρονιμά δα τους. Οί δβύτερες φά»ηκαν προνοη- τιχΐί, σβμιές, συνειές. Οί πρώιε; άποδβίχτηκαν ράθυ ' μβς, άσ"υνεπ8Ϊς, άνόητβς. Αύιές είναι μωρέο, άρρωσιες. Ή άροώ στβια τους δμως δέν είναι άπό νά τίς δια· συνβΤδπ- Κ8Ϊνβ5 πού έ ώ ΓΤ?ΐΤή5 συνβΤδπ ρ ς Οϊώς της δέν πνίγΐται μέ τα πο·, πισιώσουν οί γιατροΐ. Δέν έχβι τ«πα φίμι»τροι τής ϊΰτβλβοτέρας καμμιά σχέσι μέ τό σώμα. Είναι έαυτων τα έιτΐ της Κρήτης φεεο δαρχικά Ιτων οΊηαιωματα Ή δαρχικά Θβ ς ρης φ οΊηαιωματα. Ή ώ Θριαμβολο'γία, έν παβη πϊριπτώ οϊι, δέν εχει θέσιν κατά τα λοι πά. βυτβ καί ή χαιρΐκακία διά τό άτΰχημα τής παραπαιτοΰσηι αντιπολιτεύσεως. Καθήκον επι τακτικόν δλων των 'Ελλήνων είτε φίλων είτε άντιαάλων τήι. Κυβερνήσεως, είναι σήμερον νά δώαωμβν πρός αλλήλους τα χείρας, βίς μίαν ποικοδομητιχήν αίς τρόπον ωοτβ νά ΐιασφαλίίω μέν, 6λοι άπό κοινοΰ, την δή μιουργίαν ενός καλυτέρου μελ λοντοί. κοινήν καί έ προσπάθιιαν, Λ««»)ς Λροχαταλήψεως. Μακράν λοιπόν άπό —·---ι-ϊ-τν....... --------- ίΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ την γενικωτβραν άποψιν τής 0 ΠΡΟΫΠΟΛΟΠΣΜΟΣ πά εθνικης ενοτητος. ΤΙ «III» III ί "ϋΛΚΟΜΕΗΒΣ ΕΠΙ ΤΒΥΙΤΙΥΡΟΥ, καθηγητού κ. 1. ΚΡ1ΤΣΩΤΑΚΗ-ΡΙΑΝΟΥ η 4δν οχηνοθετιχή διάταξις των πα· τοθ ΧριοτοΟ, 5πως αθτη πα· 8| έν τη δπ' αριθ. 367 Πα- χώδικι τί)ς Βατικανής ή περιλαμδάνει οχη- ί ι»μ3,,ικάςι Λ[ &ηοϊχι ηχ Ρΐαταντο μέν έντός τοθ ίεροθ να ίδ Ά ^ τη· άμεοωτάτη αύτοθ πε *εχΐ. «έν απετέλουν δέ *% ί«Ρ«ς άκολουβίας. ύλην δέ τής οκηνή-ς «Ο «Έλ «ομένου επί τοθ 2ΐαυροΟ» Χρι '«» πεΡίλ«μ6άνει τα τελευταία ί,β χίίς ςωί1ς χο0 χρ[σχο0. α πβράοιασις τής Βαίφόρου διβδεβομένη χαί την Κ)λιν · «ίς την Ίεροϋθϊλήμ, δλιγώ ήτο είς τα μοναστήρια. τβ ιίχον την σκηνήν τοθ ς εί( λί λ ■*■■ γρ χλ{- ΧΡήι ·Η σκγ)νή >0
μίμηοις το0 ίργβυ τοθ
ωηου Σωτήρος, 8τε όλί-
προ Τ6θ Ικοϋοίου πάθους Ι
* !?? ίδ των μαθητών
^ΐιλετήβΐ,ΐη τοα Νι-
"%οςήτο χατ° εξοχήν διαδεδο-
■*ν1 ·ί« τβ μονβοτήρια, τελιΖχβι
δέ σήμερον είς τα Πατριαρχεΐα
Κ)λεως Ίεροσολύμων καί είς τό
μοναστήριον τοθ άγίου Ιωάννου
τοθ θεολόγου, τό κείμενον είς την
νήσον Πάτμον.
Κατά την Βαιφόρον Κυριακήν
έτελεϊτο είς τό αΰτοκρατορικόν
Οαλάτιον τής Κ)λειο; ή τελετή,
πρός ανάμνησιν τής θριαμβειιτι-
κης είοέδου τοθ ΊησοΟ εί; την
ιεράν πόλιν, την Ίιρουσαλήμ,
κατά την όποιαν δ αύτοκράΐωρ
έν μεγαλοπρεπεΐ πομπή διήρχε
το διά των αύλών και των στοών
τοα Παλατίου, τοιουτοτρόπως
έτελεϊτο καί είς τα ΙΙατριαρχιΤα
των Ίεροσολύμων άλλοτε ή τε¬
λετή τιΰ Έλκομένου είς ανάμνη¬
σιν των συμβάντων είς τόν Ίη·
οοΟν επί τής όδοθ τού μαρτυρίου.
Κατά την τελετήν τοθ Έλκομί-
νου επί τοθ ΣταυροΟ, Χριοτοθ,
ή ίποία 1%ΐΧ%Ιχο είς τα Ίεροσό·
λυμα την πρωίαν τής Μεγάλης
Οέμπτης, τιϋΐο προχύπιει έκ τή;
τυπική; διατάξεως τής άκολου·
θίας των παθών εί; την εκκλη¬
σίαν των Ίεροσολύμων τΣιών
ής μητρός των ίκκλησιών» τοθ
Είναι άναντίρρητος ή γνώμη το
κ. ύπουργοΰ των θίκονομικών, πε
ρΐ τοϋ ότι ό ΚρατΐΜΟς προϋπολογι
σμός αποτελεί την είκόνα τής οΐκο
νομικής καί χοινωνικής πολιτική.
εκάστη: Κυβερνήσεως. Καί διά
τουτο ακριβώς είναι ανεξήγητον
μ(α άσύγγνωσιος παράλειψις δλωι
των προκατόχων Κυβεβνήσεων, α
οποίαι άπέφυγαν την εύρβϊαν είς
την Βουλήν συζήτησιν των μέ
χρι τούδε προΰπολογισμών, πράγμα
τδ οποίον, ώς εδήλωσεν ό κ. ύ
κουργός, εχει μβιώσει τό ένβιαφέ
ρον τού κοινοϋ επί τοϋ προϋΛολο
γισμοΰ. Καί βέν είναι, μόνον αύΐό,
τό μειονεκτιχόν άποτέλβσμα τή;
λαθραίας συντάξεως καί έκΒόσεως
των προϋηολογισμών. Διά τής εν
ρβίας είς τ τι ν Βουλήν συζητήσεως
επί των διαφόρων κεφαλαίων τοϋ
προϋπολογισμόν ένισχύεται χαί χά
τοχυρώνβται τό κϋβοί τού άπδ πά
σης πλευβάς, ώς καί τό κύρος τού
Δημοχρατικού μας Πολιτεύματος,
τού όποίου ή περιφρόνυσις χαί
καταροάχωσις υπήρξε πρωτοφανής
διά τής παραβιάσβως των περϊ ψη
φίσεως τού προϋπολογισμόν συν
ταγματικών διατάξεων.
1122. «Τότε ιίσελιύαεται έ Πα·
τριάρχης καί ό ίρχιδιάκονο; είς
την Νικητήριον την Αγγελικήν
οπίσω τοθ άγίου Κρανίου χαί
λαμβάνει τόν Τίμιον Σταύρον
θ καί βαοτάζει αυτόν
επισκέπΐΕται.
Ποίν δμως άρχίσωμΒ νά κάιω
μβ λόγο γιά την άσθένβια αύιη,
Τό τρομερό ξεσχεισμένο κου·
ρέλι τού είναι της, μέ ΐήν χάρι
τού Ίησού μΒΐατρέπβιαΐ σέ βα·
ρύτιμο λευχό μβιάξι.
Πήοαν δρόμο δλοι σίό άχου-
σμα «ών λόγων τοΰ
«Ό άναμάριηιο; υμών πρό}*
τος βαλέΐω λίθον έιτ' ούιήν»
(Ία>άν. Η', 7)
**?
Άλλά ποίος άπό μά; είναι ά·
ναμάρτητοζ; ή τό δλιγοτεοο ποι·
ό; είναι ξένος άπό ιήν μαρία
τώ" ΠαρθέΜΌν;
Χρεωστοϋμε λοιπόν κι° Ιμεΐς
σιήν περίπιωοι αύιή, νά παοαι-
ιηθοϋμβ άπό την έπίθεσι.
Ή παραίιησ· μας, δέν θά «ΰ
νά μην διδαχθοΰμβ άπό τό πά·
θημα τής μαρίας των.
ΒΙχβ ή μωρία τους σάν πρώτο
ίπακόλουθο την ραθυμία. Ή
ραθυμία πολλούς οτά άγγίσιοιά
της συλλαμβάνει καί απειλητικά
«ά δίκΐυά <η; άτλώνει. Πιασμέ- νοι σιά δίκιυα τή; ραθυμίας, ζοΰμβ φαινομενιχά σιόν 'Ωχβανο τή; Θείας αγάπης. Δέν άπομένει νά τραβήξΐ) τό δΐκτυ ο σα· τ,ανάς. Δέ» μποροϋμε τόιε παρα νύ ριχτονμβ οτήν στεργιά τοϋ πόνου ή νά δοχιμάσωμβ τόν στεΐ νά τίς ακούση. Έλάΐβ λοι πόν νά μβταφερθοΰμβ σιήν σκη νή έκβίνη. Λ Πλήθο; πολύ Ίουδαίων τρα βολογοΰσε Ινα δυσιυχησμέν πλάσμα. Μιά γυναΐκα εΐχβ πολί ξβγλυστρήσει, είχβ πιαστεΐ ..ή ταν μιά μοιχαλίδα. Έπιθυμοΰ σαν οί Ίουδαΐοι δλόΐβλα νά τή διαπομπεύσουν. Κι' έκείνη κακο τυχβμένο γύνυιο, δέχβται τόσου εξβυτελισμούς. Όλοι μέ ζήλο χοορί; §η£γν ω σι ή μέ προσποιηΐή, πλαστή ά γανάχτησι. Άλλος την τραβά άπ' έδώ. Άλλος την σέρνει άπ 6Κ8Ϊ. Αύιό; την φτύνβι κατάμου τρα. Έχεΐνος την χασιουχΐζει Έτοΰτο; την κλωτσά. Ένα; τέταρτος τή; λέκι λόγια τόσο βρωμερά, πού στό άκουσμά τού; θά κοκχίνιζαν άπό ντροπή κι' ιύιές πού θά ξεηερνοΰσαν στή' όμοιόιητα, έχείνη. Πέτρε; βοι σκότανβ στά χέρια δλων. Θίλανε τάχα νά έπαναφέρουν την ήθι χή τάξι πού κινδύνευε. Σέ λίγο ή άπαίσια πομπή βά- διζε πρό; τόν ναό. Έμβϊ βοισκό αν ό διδάσκαλος τής ήθιχής χαί δ φρουρόςιης.Σ'αύτόν λοιπόν 'δηνεϊται τώρα, ψυχιχό κουρέλι, ή παρασιρατημέντ]. Στόν Ίη· σοΰ... Ή μοιχαλίδα άντΐ νά 8οχι· μάθη τού; φριχτούς πόνου; τοϋ λιθοβολισμοϋ, γεύβται τό μϋρο δεδΐμένον επί των ωμων αυιοθ τής θβϊκής συμπόνοιας. πού καί δένει ούράριν είς τόν τρά- {σάν βάλσαμο μαλαχώνει τα ψυχι- χηλον αύιοθ καί ούρΐι αυτόν ό χά «ής τραύματα ή την χάνει διάχονος ίπί,τήν άγίανΦυλαχήν». |νά ξβχάσβι τίς σωμαιικές χα«δ· (συνεχ(ζιται) σεις. χαί ηρίν επιτεθοϋμβ κατά τής μω πνευματιχό θάνατσ. οίας των πέντε, άς σταμαιήσωμβ ί Δεύΐβρο λοιπόν επαχόλουθο; νά τίς άκούσωμβ. "Αν χαί φαν ό πνευματιχό; θάνατος, πού δ ΐαστιχά πρόσοοπα, θά μποροΰ- σοοματιχό; δέν είναι χειρότερός σαν νά μάς θύμιζαν μιά σχηνή τού. Όδηγβΐ κι' αύτός, δηως «ι* άπό την ζωή τοϋ Ίησοΰ. |εχεΐνος στήν άποσύνθεσι. Κι' ή Κάθβ χαλός συζητηιής, χρεω πνευματιχή άποσύνθεσι, δέν ά· κοπνέει λιγότερη άπό την όργα- νική δυσοομία. Μβιαβαίνομβ λοιπόν εισί στήν δυσσσμία της χαχίας χι' άπό χεϊ στό ιέλειο ρεζίλεμα τοΰ άτόμου. Φιάνομβ στό τόσο χαμηλό αύ* τό έπίπβδο γιατί κατίβαίνομΒ τα σχαλοπάτια: Ραθυμία, πνβυματικός θάνα· τος ψυχιχή άποσύνθεσι, δυσο· σμ(α τής κακίας. «Αί μωραί Παρθένοι» μβ την ραθυμία τους, είχαν πατήσει τό πρώτο άπό τα παραπάνω σχαλο- παΐια. Εμεινα «ίξω τού νυμφώνος Χριστού» γιατί οί λαμπάδες τους δέν ήσαν ίΐοιμβς. Τα λυχνάρια τους δέν ήσαν δσο επρεπβ έφο· διασμέδα. * * Χριστιανέ, πρόσεχβ. Τό λυχνάρι τής ψυχής σου θε- Τό φιτύλι πού λέγβται καλή διάθβσι, δίχφς τό λάδι τοΰ χα· θηχον·ος, καίγειαι άδιχα, λιγο· σΐεύβι συνέχεια, φθβίρβταβ άδιά· κοπα, ΝαταστρέφΒται πρόωρα, §- ξαφανίζεται σίγουρα. Τό λάδι τοΰ χαθηχοντος μην ό ξβχνάί, γιατί αύτό: Διατηρεΐ{«ήν διάθβσι φλογερή, Κάνει την ζωή άποδοτικη. Παρουσιάζβι τόν άνθρωπο φωτβινό. ΧαρΙζβι στό ά'τομο δράσι. Χριστιανέ πρόσβχ8. Δέν πρέ- βι νά πάθη; δτι καΐ «αί μωραΐ Παρθένοι» «τίς παρα(3ολτ|ς. Γ. Γρ«τσί«ς «.«ι

Ι * '
2ΕΛΙΣ 2α
ΕΑΕΓΘΕΡ02 ΤΓΠ02
ρ, >
ΚΟΙΝΟΝΙΚΑ
Διανυκτερεύον Φαρμακείον
Έμμ. Ζαχαριάδη
ΒΑΠΤΙΣΕΙΣ.-Ό κ. Γεώργ. Μο
δάτσος καΐ βΐς Δέσποινα Κοπανά-
κηΓέξ ^Ιεραπέτρας ανεδίξατο εί;
τό χωρίον Έπισκοκτι Ίβρΐΐπέτοας
τό κοΒΐτσάκι τού κ. Γβωργίου Ζυ
γάκη ανομάσαντες αϋτό Μαρίκα.
Είς; τοϋς γονεϊς καΐ άναδόχους ευ¬
χόμεθα νά τούς ζήση.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
«ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ»
Προκβιμένου τό νεοϊδρυθεν έν
Ηρακλείω παράριημα τοϋ «Λυ
κβίου Έλληνίδων» νά θέστ] είς
λειτουργίαν τό τμήμα μοοφώσε
ως άναλφαβήτων γυναικών, γνω
ρΐζβι είς ιος ένδιαφερομένας δτι
αί εγγραφαί διά τό τρέχον σχο-
λικόν έτος άρχονται άπό σήμβ
θον. Παραχαλοϋνιαι αί §ν
διαφΕθόμβναι δπως προσέρ
χωνται καθημερινώς άπό ώοαν
6—8 μ. μ. εί; «ά γοιφεΐα Τού
οισμοΰ (παραπλεύρως Ρεγγινάχη)
Ινα έγγράφωνιαι μέχοι τής 16η;
"Απριλίου έ. ε.
<Έχ τοΰ «Λυκείου Έλληνίδων» (Οαρ)μα άναλφαβήτων γυναικών) ΓΑΑ1ΚΤ0ΗΟΛΕΙΟΝ ΑΟΥΚΟΥΜΛΛΕΣ Καθημερινώς πρωΐ — άπογβυμα Π. Πιλαφάς—Α. Σαλκιντζής Πλατεία 'Ελ' Βενιζέλου (Κέντρον). "ΜΙΝΩΔ,, Σήμερον, σέ βύο παραστάσεις 6-9 καΐ 9—12, όλόχληοος ό έ- πεισοδιαχός χολοσσσί Η ΛΕΓΕΰΓί-ΦΛΠΤΛΣΜΛ Παρμένο ολ' τα άρχεϊα τής ΡΒΙ ΤΟ ΠΑΣΧΑ Ή πρώτη έγχρωμη ΰπερχωμω· δία "ΔΥΟ ΑΑΗΤΕΣ ΣΤΗ ΚΟΡλ ΤΟΝ ΠΤΑΝΤΟΝ,, Μέ τοΰς: ΑΜΠΟΤ καΐ ΚΟΣΤΕΛΛΟ ΗΖΩΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΩΜΕΘΑ ΕΓναι μία ζωή εργασίας καί άφοσιώσεως. Εργασίας λλΙ άφο· σιώσεως καθ' δλας τάς ημέρας, καθ' δλα; χά; ώρα; τή; ημέρας, χάριν τεθ άγαπημένου μα; Ίψ σοϋ! Εργασίας καί άφοσιώσεως, ή όποία ν' άναγνωρίζεται, νά έκτιμ&ται, νά άγαπαται δχι άπό δλον τόν κόσμον—διότι τοθΐο θά ήτο γελοία φιλαυτία καί θά ώ δηγοθσε εί; πλάνας γεμάτα; άπό πικρίαν—άλλά μόνον άπό έκεί νόν, διά τόν οποίον έργαζόμεθα, πρό; τόν οποίον είμεθα άφωσιω- μένοι καί διά τόν οποίον αισθα¬ νόμεθα διΐ μά; άγαπά. Έργασία; καί άφοσιώσεως υ¬ πό τό βλέμμα τού είλιχρΐνοθς αύιοθ φίλου, υπό την φωτισμέ νην, την άγρυπνον, την στιβαράν διεύθυνσίν τού—εργασίας γινο- μένη; πάντοτε πρό; δόξαν τού. ΑΙ! λοιπόν, ψ«χή μου, αυτή είναι ή ζωή, την όποιαν πρέπει νά δνειρεύεσαι. "Ω! άληθινά' πόαα δύναται δ θεό; νά κατορθώση διά σοθ, μέ τάς άσθενεϊς σου πράξει;, μέ ός άδυνάτου; λόγους σου, δταν συ ίχης παραδοθη" εί; αυτόν! Ξεΰρεις καλά, 8τι ό θ.ό; ημ¬ πορεί νά μεταβάλη ίνα λιθάρι εί; άδάμαντα—μίαν σταγόνα δρό- σου εί; κόσμημ* πολύτιμον—Ινα ώχρό λυχνάρι εί; ήλιον πού νά λάμπη. Έμπσρεΐ λοιπόν καί μέ τα ά· δύνατα καί άϊελή £ργα σου, άκδ· μη καί μέ τού; άπλοθς πόθου; σου, τούς όποΕου; τα βάσανα καί αί περιπέτειαι δέν σέ άφίνουν νά πραγματοποιηθή;, ημπορεί δ θε¬ ό; νά μεταβάλη τόν κόσμον—νά σώση ψΛχά;, νά δημιουργήση πολίτας τοθ ούρανοθ—νά δώση εί; ολόκληρον τόν Παράδεισον αύξησιν δόξης καί ευτυχία;. θεέ μου καί Κύριε! Σοϋ δίδω τόν εαυτόν μου διά νά εργασθή πρό; δόξαν- σου, διά νά άφοσιω- είς σέ. Πάρε με ώς εργάτην σου, ώ; δοθλον σου, ώ; έργαλεί· όν σου. Τό εργαλείον δέν ανθί¬ σταται ποτέ εί; τό χέρι έκείνου, πού τό χρησιμοποιεί! Δωσε λοι- πόν νά παραδοθώ καί έγώ έξ ο¬ λοκλήρου είς σέ! ~ Ζ. ΙΙΥΝΤΟΜΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΗΛΕΚΤΡΑ.-Άπό ώρα 6 μ. «Πανικό: σ»ή Ζούγχλα». μέ τ «Την πάσαν έλπ(8α μόν είς σέ άνατίθημι.» ΚΓ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ..,; "οητο - σταρ,, ΕΡΓΑ ΣΠΟΥΔΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΤΝΗΜΑ ΚΟΡΝΙΖΩΝ ΚΑΙ ΠΛΑΙΣΙΩΝ.-Νέαι παραλαβαΐ ματαλλίνων καΐ νάϋλον πλαισίων. 'Αριστουργήματα σέ χομψότπτα καί τίχνη. "ΡΟΤΟ-5ΤΑΚ,, ΑΛΕΛΦΩΝ ΧΟΥΣΤΟΥΛΑΚΗ Στό στόλισμα τού σπιτιοΰ παίζβι σκουδαΐο ρόλο ή χαλή χορνίζα ατά χάδρα χαΐ ατΐς φωτογραφίβς. Κ ΡΗΤΙΚΟΠΛ ΑΙΤ Ή υλη πού κάνβι τίς ώραιοτβρες καί στβραιότερβς. κορνίζες καί σέ τιμή προαιτη. (Δίπλωμα βύρεσιτεχνί- άς 'ΥπουργΒίου Έμπορίου καί Βιομηχανίας). Επισκεφθήτε την έκθεσιν μας όδός "Εβανς (Στοα ΣιΒεράκη) ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΤΟΥΜΠΙΑΟΥ Κιάν εΐν' άργά καί δέν προφθάσοα κι' έχουνβ κλείσει οί θυρωροί; _ κι' άν είναι άογά κι' δλα τα χάσω σάν τή παρθένα τή μωρή; Κι' άν εΐν' άογά κι είναι σκοτάϊι χοαρΐς άατέρι φωτΐινό; κι' όλα τριγύροο μοιάέονν "Αδη πού θά ίηΐήιω ένα φανό; Ι Κι'άν είναι άργά κι' έχιυνβ κλβΕσβι τής καλωσύνης τα κλκιδιά ; ποΰ καΐαφύγιο θά Εητησπ ή ραγισμένη μου χαρδιά; Κι' άν είναι άργά καί καταιγίδα γύρω ξβσπάσει φοββρή ποία έλπιβοφόρα χρυσαχιίβα τό μονοπάτι θά μού βρή; Κι' άν εΐν' άργά; μά θάχτα έσβνα... γιατΐ πικραίνομαι γιατί; Θάχης τα φωΐα δλα άναμμένα σάν σέ μεγάλη τβλετή. Στό τζάκι σου τδ φλογισμένο θαρθώ κοντά νά ζβσΐαθώ στάθώο κρεββάτι τό σΐςωμένο σάν τό μωρό θά κοιμηθώ. θά μέ προσμένης νά γυρίσω ποτέ δέν είναι άργά, ποιεί στά πόδια σου νά γονατίσω Μαγδαλινή κι' έγώ Χριστέ! ΜΑΡΙΚΑ ΚΟΜΗ-ΑΡΝΑΟΥΤΑΚΗ ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΑ —Πόσο άντέχΐι ο ανθρωιτο; Ό άνθρωπο; μπσρεΐ ν' άντέ· ξτ] σιή δίψα 7—8 μέρβς καί στή Ι συνβχή άγριπνία ώ, 15 μέρες τό πολύ. Στήν πεΐνα ό άνθρωπος άνΐέχβι περισσότερο. "Αλλοτε π(· στβυαν ότι δ άνθρωπος πεθαίνε μβτά 3—4 μέρβς όλοκληοωτικϋ; άσιτείας. 'Ωστόσο ίχα άποδειχτϋ δτι καί δυό όλόχληοους μήνβς μποοβΐ νά ζήσχ}, χωρίς τοοφή, και νά συνεχίση ΰσΐερα δμαλή τή Εωή τού. Ό γοηγοοώτβοος θάνατος τοΰ άνθρώπου είναι άπό άσφυξία, όαότε ύποκύπτΕΐ σέ 5 τό πολύ λβπτά, Ικτός βεβαία άπό τή συγκοπή ή άλλο βίαιο δυστύ· —ΔΓάπβφάσϊω; τοό'Υπι:υργι- χοΰ Συμβουλίοο απηγορεύθη οί αδήιτβτβ αύξησις έιτΐ των τιμών των πάσης φύσεω; αγαθών καί παροχών καθ' άταβαν την επι κράτειαν. —Δι' άποφάσβω; τβΰ -'Υιτβυρ γείβυ 'Εμπβρίου ύιτήχθη ε{; τίίν άρμοδιότητα τής παρα τω 'Εμπβ ρικω καί Βιομηχανικω 'Κπιμβλη τηρϊω ύπηρϊ3ίας έλέγχου τιμο λογίων απασαι αί έπιχειρηβεΐ( Κρήτης. —Τώ παρελθόν Σάββατον κ«1 πβρΙ ώραν 7.30 μ.μ. ωμίλησεν είς την Λέσχην Ήρακλΐίου ο χ. Φιδί. Κουφάκη; μέ θέμα «"Ελ· ληνβς καί Τοΰρκβι, άιτό θρησκευ τικής καί πολιτικής σκοΐτιά;». Την διάλεξιν τοθ χ. Κουφάκη παρηχολουθησΐ ιτολύ; χάαμος. —Διά τοϋ Γαλλικοϋ άτμο· πλοίου «Μϊντιτεράνιαν» άφι- κνοϋνταΐ ενταύθα τή 9ην Ά πριλίου 350 Γάλλοι περιηγηταί πρό; επίσκεψιν των αρχαιοτά¬ των Μουσείου καί Κνωσσού. ΟΙ περηνηταΐ θ' άναχωρήσευν αύ θημββόν. —Ώ:α >τΝ(|3ιατούάτμοπλοίου
«Μαραχιάλ Ζύφφ» άφΐχνοϋται
την 2χν Απριλίου 193 Γάλλοι
πϊριηγηταΐ διά τόν αυτόν ώ;
ανω σκοπόν.
—ΑΙ τιμαί τρθφίμβιν τής προ¬
ηγουμένης εβδομάδος (σχΰουν
χχί διά την τρέχουσαν εξαιρέσει
τής τού άρτου, ήτις ηυξήθη ΰιτο
2.9:0 δρ. είς 3000 δρ.
—Ό τετρακορος κινέζος
Άναφέοβται ώς επιστημονικά
άληθινό ότι ό Κινέζος Λου—
Τσούγ* ή Λιού—Μίν, γεννήθηκε
μέ δυό χόαβ; σέ κάθβ μάτι τού.
Ή παοάςΈνη αυτή ίιιοτοοπία
της φύσεως δέν έβλαψε διόλ υ ιή
δρασιηριόιητα τοϋ άνθρώπου
αύιοΰ. Ό Λιοΰ — Τσούγκ εγινε
κυβερνήτη; τού Σανσί καί υπουρ
γός στίν Κίνα καί μέ τίς οαδιουο
γίες τού χατάφερε τή βασιλομή
τορα τής Κίνας ν' άνακηούΕχ] τό
γιό τού έηίδοξο διάδοχο τοΰ
θρόνον!
ΤΟ ΓΑΛΑ ΣΑΣ
ΤΟ ΓΙΑΟΥΡΤΙ ΣΑΣ
ΣΤΟ ΝΕΟΝ
ΓΑΛΑΚΤΟΠΩΛΕΙΟΝ
Έμμ. Χαλκιαδάκη
"Ανω Δερμιτζίδιχα
Προτιμάτε πάντοτε
τα ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ τής ©βσσα-
λιχής Βιομ. Ζυμαρικών
"ΤΡΟΦΟΣ»
©ρεπτικά, βυγεστα άπό άγνβ
σιμιγδαλι 100 ο)ο.
ΠΑΝ. Ι. ΡΑΠΙΔΗΣ
ΝΕΥΡΟΛΟΓΟΣ · ΨΥΧΙΑΤΡΟΪ
Λέχβται Βικίλα[5
9-12 η. μ. 4-7 μ. μ.
Τηλέφ. 91-60
Ο ΙΔΤΡΟΣ
ΑΔΕΙΑΝ. ΙΕΡΟΝΥΜΙΛΗΣ
άποχωρηοοις τής Κλινικής
Ζβρβουδάκη, δίχεται «Ιςιτό
(ατρβΐον τού, όδός Ιωαννί¬
νων (βναντι Ξβνοδοχείου ΰ-
πνου «Φαιστός») πλησίον
'Αγ. Μηνά. Τηλ. Ζ—78.
(εγχοα,μθν),
_, ΜΙΝΩΑ.-ΣήΜ00. α»4 6 ». ρ.
43 Ουο παραατάσίις 6-9 καί 9—12
όλόκληρος ό έιιβισοβιακδς χολοσ·
ΔτνΛΗΑΛΕΥε