137179

οκτηαητηζ
ΙίΜιΒΤΙ'-ΙΚιΙΥΒΤΙΙΙ : 1.
ιπηιιη ·. δρ. χιτζακηι
ΗΜΕΡΗΣΙΑΠΡΩΤΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
ΕΤΟΖ Γ*. ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 968* ΧΑΝΙΑ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17. ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1944
"•"♦βΐΛ *·«ΟΥε>
ΑΡΙβΜ ΤΗΛΕΦΟΝΟΥ 4.8·
Α ΣΟΒΙΕΤ ΘΕΛΟΥΝ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗΝ-
ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟΝ ΘΡΗΝΕΙ ΕΝΩ ΕΠΙΚΡΟΤΕΙ
ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑ* ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΜΕΝΑ ΑΠΟ ΕΜΠΙΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΝ ΤΟΥ ΠΑΛΙΝ
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, 10. — Ό σρχιδηαο-
ιογοά<ΐΌς τού Στάλιν, "Ιλζα Έρεν- υςγκ εδηιιοσ'ευ >ε τό 1942 είς Στοκ-
ίλμην εν εις αγγλικήν γλώσσαν συντε
ΐγμένον βιβλίον διά την «ιστορικήν άιο
ιολήν» τοΰ μπολσεβικισμόν, είς τό δ-
ιοΐον έΕΓφράζετο διά την κατάκτησιν
'ληε τής Εύρώπης κοί την εξαφάνισιν
(ών ούδετέρων. Την έζο>γράφισε αίματη-
άν αύτός δ έβραΐος, ώς είς Στοκχόλμην,
Όηλο, Παρι υίους καί Μαδρίτην έσχολί-
ισαν. Τό βιβλίον πρός τούτοις εξεδόθη
ι' έξόδων τής κυβερνήσεως τοϋ Στάλιν·
Γό έκεΐ γνωστοποιούμενον πρόγραμμα
Ε,ϊναι σύμφωνον πρός τάς έπισήαους άν
ΑΠΟ ΟΣΑ ΓΡΑΦΕΙ
Ο ΑΟΗΝΑΪΚΟΣ ΤΥΠΟΣ...
Ή είς Αθήνας έκδιδομένη εφημερίς
«Άπελευθερωτή'» γράφειείς τό φύλλον της
τής 3 Ν >εμβρΙου 15Μ4 τα κάτωθι επί λέζει
ΟΙ ΧΙΤΕΣ
ά την ύπόοχεση τοϋ κ. Πρωθυ-
πουργοϋ καί τοϋ Στρατ. Διοικηιοΰ κ.
Καΐσιώτα γιά την άμεσϊ| διαλύση καί
ιίφοπλισμό των μελών τής προδοΐικής
όργάνωσης Χ, οί Χϊτες Εαμόλυσαν νέα
τρομοχοαΐία στό Θησεϊο. 10 Χΐτες ώπλι-
ομένοι συλλάβανε τόν,Γιώργο Φαρασλή,
άτοικο κάτω Πετραλώνων, τόν δείρανε
χαί τόν τραυιιάιισαν σοβαρώς στό χρφά-
λι γιατί είνε Κατωπετραλωνίτης. "Αλ
λοι Χΐτες βρίσανε καί δ,ώξανε Έιονί-
τες άπό την όδό Πηλέως Στά σπίτια
των Γκίρκα (Πηλέως—Άβάντων) κατοι
κοΰν 30 Παπαγεοίργΐτες. Στά σπίτια
τοϋ ιύ'ελπη Χίιη ΊΛητάκη καί Σΐεργιά-
του (Νηλέως—Ίεραρχών) ξεφ'ΐρτώθηκαν
πλήθος όπλων καί πυρομαχικών. Άιόμα
πληροφορούμαστε ότι ένφ ή διαταγή
διαλύσεως των Χιτών μέσα οέ 12 ώρες
δόθηκε στόν Στρατ. Διοικητή την 29.
π. ι>. κρατήθηκε υτή Στ. Διοίκηση μέχρι
τής' 13ης ώρας τή. 30 π. μ. Γιά τα ζή
τήΐίΗτα αύιά έπιτς,οπές των καΐοίκίον
χαιέκλιυσαν πάλι χτέ., τό Γραφεΐο τοϋ
Στρατ. Λιοικητοΰ «αί τοϋ ύπουργ. Βλα-
χοθανάατ. Ρωτάμε κι' εμείς: Τι γίνεται
ιελος πάντων: "Ρχουμε έ?ευ8ερίες ή όχι;
Οί διαταγές τοΰ Κράτους έφαρμόζονται;
Ο ΑΙΜΑΤΗΡΟΣ ΦΠΡΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΆΠΕΛΕΥΘΕΡΒΣΙΝ,,
Γάλλοι διατΙΦεντάι είς τόν άγωνα ε¬
ναντίον τής Ίαπωνίας
ΓΕΝ! ΥΗ, 10.—Ή Γαλλία πρ-;π«
να ηληυοιοτι άκριβά την «απελευθέρω¬
σιν» της. Κατά τίνα είδησιν τοΰ «Έξ-
ΐοιιίτ|»τθ>, πρέπη αΰιη ν* αναλάβη) τό
«κλίσις οέρος της» είς την υπό των άμε-
ςιιιανών ε ηδιωκομίνην καταακησιν τϊη'Ι
""ωνίας. Γαλλινά σιρατεύματα ήδη έξεπαι
!>κ'ι{)ΐ|οαν δι' αυτόν τόν σκοπόν είς βό
Ρ'θ' Ά^ρικήν >:αί, ώς μρταδίδΐ-ται, εΰ·
1ίί'ΐ«ΡΤ(»ι ιίς μι'γας γαλλικός πολεμικός
οτιιλος ήδΐ| καθ' οδόν προΰ την Άνατ -
λΐ'ήν Ασίαν, διά νά λάβη μέρος παρά
"'πλειρόν τοΰ ένεΐ ί:ύρισκημένου πλοι-
°'> μάχη: «Ρισελιρ» είς τούς αγώνας έ
ν"Ηΐςν των Ιαπώνων. Ό ντέ Γ«ώ εί
ν' ι ηοήθιιμος ν ά πρησφέρχι τό οΐμα των
Υήλλων διά τούς ξένονς σ>ο>τ ύς των αγ
Υ'ωνχαί άμερικανών.
ΠΑΡΗΤΗΘΗ Η ΙΤΑΛΙΚΗ
ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΠΟΝΟΜΙ
ΝΕΑΠΟΛΙΣ, 16. —"Υπό ιήν^εοιν
Ϊών μπολσεβίκων παρητήθη το
Λροδοτιχόν κΐίθεοτώςτοϋ Μ.ίο
τιλήψεις τοϋ Στάλιν. Όλαι αί δήθεν πά
ραχωρήσεις είς την πλουτοκρατίαν έχουν
τόν χαρακτήρα μιας τακτικής «μανούβρας»
ναί ώς τ ιαύτη ρμφανίζονται έτίσης υπό
τής μπολσεβικικής διιμαγωγίας διά την
μεγάλην νατανάλοισιν
Την Τρίτην επανέλαβε, κατά τίνα
πληροφορίαν τού έλβετικού τηλεγραφιχού
πρακτοςείου εκ Μόσχας δ ΐδιος άρχι-
εβραΐος είς ε»· κύριον άρθρον τού είς
την επίσημον εφημερίδα τής Μόσχας
«Τοούντ» τό πρόγραμμα τοΰ 1942, έννοεΐ
ται, πάντοιε τή συγκαταθέσει τού Στάλιν.
Γράφει, μετηξύ άλλων. Πρέπει «ν' άπε
λευθερωαοϋν» ακόμη ή Βιέννη, τό Πρεσ-
βοϋργον, ή Πραγα τό "Οσλο, τό 'Άμ
στερνΐαμ κλπ. Αντιθέτως, είς τάς δυτι-
κάς πρωτευούσας τής Εύρώπης μερικαί
καί άσθρν.-ΐς μόνον βρεττανικαί προσπά¬
θειαι καταβάλλονται διά νά άναστείλουν
την σοβιετικήν δημαγωγίαν, ή δποία απο¬
βλέπει είς τό νά προκαλέση τόν θάνατον
τής σχεδιαζοαένης ενώσεως, υπό μορ¬
φήν κλοιοϋ, των δυτικών δυνάμεων
υπό αγγλικήν ήγεσίπν πρός τόν σκο
πόν όπως, έν ώρισμένη ά^αλογία, σχη-
μητίσουν έν άντίβ(»ρον εναντίον των
ύπερρχουσών σοβιετικών έπιρροών. Αί
Ιδέαι αύται περί «δυτικοΰ
ουμη,ίπτουν μέ την παλαιάν βρεττα-
νίκην παράδοσιν «ϊσορροπίας των δυνά¬
μεων» είς Ευρώπην. Τό ίδιον βάρος των
δυνάμεων έπαιξε παρά τή Αγγλία κατά
τάς παρελθούσας ίστορικάς εποχάς τόν
ρόλον τοΰ ίσοζυγίου. Αύται «ί ιδέαι ό-
μως έτάφησαν άπό τα γεγονότα καί αί
πηλαιαί ιδέαι διά τάς μικράς δυνάμεις,
αί δποΐαι δτΐίίεν έπρετιε νά είναι άνεξάρ-
τητοι καΐ αί δποϊαι είς τόν χάρτην τού
Ατλαντικόν — την φενάκην αυτήν τού
Τσώρτσιλ—έπρεπε ν' άναγεννηθοϋν, ετέ¬
θησαν είς Βάσιγκτων καί Λονδίνον εν
τή πράξει μακράν των κονιοποιημένων
φράσεων τής δημαγωγίας. Ό Στάλιν χαί
δ "Ιλζα Έρενμπουργκ {ξήγγειλαν την
ριζικήν εξόντωσιν πάαης έθνικιστικής
κινήσεως, δηλατή τό σχετικόν βήμα κα¬
τά την μπολσεβ'κικήν π> ρεφθαομένην
γλώσσαν: «Όρκιζόμεθα, ότι δέν θά ε-
παναφέρωμεν είς όλην την γήν κανένα
φασίσταν καί ουδένα φασισμόν». Υπό
τόν φασισμόν έννοεΐ δ μπολσεβικισμός
κάθε π λιτικήν γνώμην, ή δποία δέν
είνιη ιιπολσε.βικΊ-εβ^αϊχή. Ή διακήρυ-
ξις δτι αί κινήσεις <>ίπαι θά έκκριζω-
θοϋν άπό όλην την γήν επρέφεται ί
δίως εναντίον τής πολιτικής τής Αγ¬
γλίας καί των Ήνο^μένων Πολιτειών.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ Μ2
ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ ΚΑΙ ΑΜΒΕΡΣΗΣ
ΜΕΓΑΛΑΙ ΑΙ ΤΤΡΟΞΕΝΗΘΕΙΣΑΙ ΖΗΜΙΑΙ
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, 16- Ή περιοχή
τής πόλε-ως τ ϋ Λονδίνου καί τού χώρου
τή^ Άμβέρσης ύ/ιήρξαν έκ νέου δ στόχος
τού πυρός τοϋ νέυυ όπλου μιικροΰ 6ελη-
νεκονς.
Τό (1γγ?ικόν πρακτοθΓΪον Ρώυτερ αγ¬
γέλλει έν προκειμένω: Ή βολή διά τοϋ
ν*2 καιά την παρελθούσαν ν υκτ.α ήτο μία
συγκεντρο'-'κή έπ-ίθεαις. Πολλαί οικίαι
*ατεστρά< ...αν τελείως ενό) άλλαι ύπέ- στησαν ιιεμσνωμένας ζημίας, πλήν κα- ταστρεπτικάς. Αί ερναοίαι διασώσεως ε ξειελέσθησαν υπό τό φώς τεραστίων προ- βολέων. ΕΥΡΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΑΡΜΑΤΩΝ ΜΑΧΗΣ ΕΙΣ ΤΟ ΔΥΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΝ ΜΕΤΩΠΟΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΔΙΕΞίΧΘΕΝΤΑΣ ΣΦΟΔΡΟΥΣ ΑΓΙΙΝΑΣ ΟΙ ΑΓΓΛΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΣΟΒΙΕΤ ΕΣΧΟΝ ΑΠ&ΑΕΙΑΣ ΐ£Ι? ΤΑΝΚΣ- ΕΚ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΕ1ΟΥ ΤΟΥ ΦΥΡΕΡ. 16 Νοεμβριού. Τό "Ανώτατον ίρχηγβΐον των Βνόιιλων δυνάμεων ανακοινοί : Είς τό δυτικόν μέτωπον ίστανται τα στρατανματά μας είς ιήν νοτΐοαναΐολικήν Όλλανδι'αν κσΐ είς την περιοχήν των συνό· ρων τής Αον&ρηγχίας είς οπΐηραΰς άμυντι· κοΰς αγώνας ίνανιίον των επιτιθεμένων εχ¬ θρικήν μιραρχιών. Μααξυ τής θιώρυγος τοϋ Νοόρντερ παρά τό Βίερτ καΐ τα βεΐγιχά αύνορα άνεπιΰχθ ,οαν συνεπεία Ιιιινέβεωί ίοχυρων αγγλικών σχη«ατισιιων άρμάτων μά· χης σφοδραί συμπλοκαί. Βορειοανητολικώ'ς χαϊ άνοτολικόίί ΐοϋ ίϊΊίντενχόφεν άνεζοιονο· νηθη κοτόπιν συντιίμου άνοπαύλας έκ νέου ή μάχη. Κατόπιν έναλλσσοβμέν<»ν άγώ>Ό>ν ί·
πείυχον > Όηροοαχ&εϊααι βορειοαμερικανι-
Μαϊ δυνάμεις άρμάεων μαχης νά κερδι-
αονν είαφος κσί νά ενρννουν τό προγεφύ
ρωμα είς ιήν ανατολικήν όχθην ιον Μοζέλα.^
Εί$ τόν χώρον τοϋ Μέιζ ιτννεχίζονται οί
αχληροί άμυντικοϊ άγ<5·>·ίς μέ τος αυγχεν
νρωτιχώς έπιτι&εμενας έχθρ<κάς δυνάμεκ. Άναιολικίβς ΐοΰ ΓκραβεΙότιε ίρρίφθη <5 άχιπαλοι: έκ ιιι&ς &έοεως διεισίναεω;^ "ά ϋιν οπίσω. Οί γρεναίιέροι μας κα'ι τ' α'ρ μητα μαχης εκράτησα), ηαρά την ίσχυράν εχθρικήν π·«σιν, ιό μαχητιχό» π·ϋον με τα£ύ ΐοϋ &ν ο γα/Ιίι^οΓ, Ν ντ κπί «ου Νΐιέζ. ΕΙί Μέρκιγ> εν ήίννήδηιαν οί βοραοαμίρι
χανοΐ κατόηιν οκΧηο'αν άγώιων 'ά οΊεισΛό
οονν. Νοτι'ος τοϋ Νιιιζ όνακατεΐήφ&ηοαν
&Ίη ι ών άντε*ι.ι&ιοι.ών μας οπου&αΐα νψα»
ματα. 'Εχδριχά α'αματα μάχης εί} μέγαν
άρι&μόν χητειτράφηααν και.1 τούς Ντούμη; συνεχίζονται οί
τοπικαί πεοιοοριομένοι άγώνες περί τά{
Ιχ&οιχαί &έσβις διειοβύσεως.
Τό πΰρ των δηλών μας άνταποδάοεης
ίχειτο πάλιν υπεράνω τοΰ Λονδίνον χαί
τής Άμββροης.
Είς την Μέοην Ιταλίαν έξηντή&η τό
ττριΖτον βοεττανιχίν έπιθεττκόν κΰμα Ου
τε είς Ρομάνα όν α: είς τα ό'ρη μεταξϋ Φόρ
λι και Μονιιλιάνα δέν επετέθη δ έγθρό;.
Είς τα. Βαλχάνια Ιφ&ασαν αί άμάδες
μας ηορείας την περιοχήν βορείοας των
γραμμήν Έλμηαοάν Σκόπια. Είς τόν χώρον
ανατολικώς τής Βουδαηέστης εναυάγησαν έκ
νέου μενάλαι έτιθεσβις των Σοβιέτ κατόπιν
αρχικόαν άοηΐ'άντων άηατελεομίτοον χαί νέα
εχ&βΐκά ά'^ματα μάχης χατεοτράφηιαν. Είς
όλον τό υπόλοιπον ά ατολικόν μέτωπον πά*
ρέμεινεν ή μαχητική δράσις καί χθές άσή
μαντος.
Πρό τόάν δντιχων νορβηγιχων άκτών
έηετέ&η είς ίοχνρός σχηματιαμός έκ
βρεττανικόν ΰωρηχτών καΐ άντιτορπιλλι
κων εναντίον γεραανικής νηοηομπής. Αί
έλαψραι δυνάμεις μας ασφαλείας ανέ¬
λαβον τόν αγώνα, Λάρα την 25 καΐ πλέον
φοράς νηερονη*1 τον Αντίπαλον είς πυροβο
λικόν, και ενεπλεξαν τόν εχθρόν είς ήοιηΊχό»
καΐ μ^στΛν άζτοολειων άγ^3να «έχοις ό'τον τό
σπουδαιότερον τμήμα τής νηοπομπής μας
Ιφ&ηοεν είς τόν λιμένα προορισμόν το».
ΆγγΙοαμεριχανιχά τρομο»ρατιχά άερο
πλάνα έρριψαν {ν καιρψ ήαέρας οποραδΐΗΟΗ
βόμβας είς την δυτικήν καί νοτιον περιοχήν
τ,ΐΰ Ράϊχ Κατά-ιΐ/ν ννχτα ίγανονιο άνΐικεί'
μενον έπιθέσεαις ή πραιτεύονοα τοΰ Ράϊχ
καΐ τόποι τής δυΐικής Γερμανίαν υπό βρετ
ΖΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΤΗΣ ΖΟΗΖ
Η 0ΡΓΑΝΩ1ΙΣ ΤΟΥ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟΥ
Νά οργανωθή καί τό νοικοκυριό. Για¬
τί δχι ; "Ολες οί άλλες χειρωνακιικές
δουλειές δργανώνονται, άπλοποιοΰνται,
γΐνονται πιό ξεκούραστες, έχει άναπτυ·
χθή σήμερα μιά νέα μέ&οδος πού Ιπιδιώ-
κει νά περιορίση τίς σπατάλες, τίς σφα-
λερές κινήοεις, τόν άδικο κόπο των ερ-
γατών, τή διασπάθισι των δυνάμεων, τα
χάσιμο τής ώρας. Λιγώτερη εργασΐα,
μεγαλείτερη άπόδοσι, πιό ίκανοποιητική
άμοιβή, καλλίτερες πυνθήχες εργασίας.
Γιατί ή ιδία μέθοδος, ή «κανονική από¬
δοσις» ή «Ιπιστημονική οργάνωσις της
εργασίας» νά μην εφαρμοσθή καί στό
νοικοκυριό γιά ν' αττλοποιηθή τό εργο
τής νοικοκυράς πού συνθλίβεται κάτω
άπό τό βάρος των υποχρεώσεων της ;
Αύτά περίπου ύΐτοστηρίζει ή κ. Χρι¬
στίνα Φρέντερικ, στό βιβλίο της : «Ή
οίκονομιχή δργάνωσι τοϋ νοικοκυριοϋ»,
τού δποίου άποσπάσματα εΐχαν την ευτυ¬
χή εμπνευσι νά δημοσιεύσουν στό ΐελευ-
ταΐο τεϋχος τους τα «Οίκονομιχά καί
Ιμπορικά χρονικά», Ινα πκριοδικό άΐιό-
λογο πού φιλοδοξεϊ νά κάνη προσιτές
καί οτούς άμύητους τίς κοινωνικάς καί
οϊκονομικές έπιστήμες.
Αύιό τό νοικοκυριό, όσο κι° άν οί
τεχνικες έφευρέίεις τό εΐχαν άαλοποιήσει
στήν εϊρηνική περίοδο, δέν έπαυσε νά
είνε ή πιό βασανιστική μέριμνα τής οί-
κοδέσποινας. Τίς καλλίτεοες ώρες της
άφιερώνει στό νοικοκυριό. Καί πάλι δέν
τα βγάζει πάντα πέρα. Παίριει ύπηρέ·
τρια. Τα ιδία. Ό με^γάλος κΐ'ϋμός των
γυναικών τής μειίαίας τοξτω·. Τής με·
σαίας, γιαΐί, όπως πολύ σωατά παρα-
τηρεΐ ή κ. Φ ι'νΐερ κ, το πρόβλημα το(ί
νοικοκυριοϋ γιά τίς πλούσιες εί» ε λυμέ-
νο. "Αν οί δυό υπηρετρίας δέν έπαρ-
κ(ϋν, παίρνουν 'έσσερις, πέρνουν έξη,
παίρνουν όοες θέλουν. Λυμένο ριτίστις
βλέπει τό πρόβλημα καί γιά τίς πολύ
φΐωχές γυνιϊκες. «Οί φοοντίίίες ΐοΰ νοι-
κοκυριοϋ είνε γι' αύτές πολύ λιγώτερσ
περίπλοκες, τα γοϋστα τους άιτλά καί
ή κοινωνία δέν τούς ζητάει εμφάνισιν.
Τί γίνεται δμως νά μοϋ πήτε μέ τίς
γυναΐ εε τής μεσαίας τάξεως; Μυρτυρι-
κή σέ όλα, μΐϊρττιριχή καί σ° αύιό. Λίγα
τα ε'ιαοδήματα, πολλές οί ύποχρεώοεις.
Ό σύζυγος τμηματάρχης ύπουργείου, ά-
νώτερος τραπεζιτικός, δικηγόρος, για-
τρός, καθηγητής, συνταγματάρχης. Καί
κεΐνε,ς, πολλές φορές, γυναϊκες μορφωμέ·
νες, μέ άπαιτήσεις άπό τή ζωή, μέ κο
σμικές ύποχρεώσεις, άναγκασαένες καί
τό σπίτι τους νά διατηρυΰν έιιφανίσιμο
καί οί Ί'διες νά είνε παρουσιάσιμβς καί
ά:τό τούς άντρε; τους νά μή λείψη Α
τσάκισι τού παντβλονιού καί ώρβς γιά
την κοινωνικη τους κίνησι νά τούς πε-
ριοσεύουν. Άναστενά^ουν κάτω άπό την
προσπαθεία. Τί νά τούς κάνη μιά ψευ-
τοϋπηρετριοΰλα—όταν την έχουν κι° αυ¬
τήν; Οί ντρεσβρισμένες ζητβΰν πολλαί
τόν καλό μισθό, την καλή τροφή, τα
καλά ροϋχα, τό Ιδιαίτερο δωμάτιο. Κα-
ταφεύγουν σέ κάτι άνήλικα χωριατοκό·
Οΐτσα πού μόλις τα ουνηθίσουν στή δου·
λειά φεύγουν κι' αύτά, γιά νά πάνε σέ
«μεγάλα» σπίτια.
Άλλως τε ή ύιΐηρέτρια δλο καί γίνε¬
ται πιό δυσεύρειη γιά τή μεσαία τάΕι.
Προτιμιΐ άλλα έπαγγέλματα πού τίκ
είνε πιό άαοδοτικά κ<ΐί τής εξασφαλ(- ζουν περιβσότερες ώρες έλεύθερες. Μόνη λοιπόν θά τα εεκεφαλώοη ή νοικοκυρά—παιδία, κουζίνα, καθαριότης. "Υπάρχει τρόπο: ν' άνταποκριθχί στίς τό- σρς άνάγκες ; Θά υπάρξη, βεβαιώνη ή συγγο'ΐφέας, οίαν μτ{) στή δουλειά μό-, ού.ιτηιια νυί τιίίις Ότκν καί τό νοΓιθχυοιό τόν έμπριρικό '/^ νιτήρα πού εχει σήμερα καί οργανωθή κι' αύτ.6 ηιςίνω σέ ΐΑΐστηαονιχέβ {ί«ο?ι»ι 5ταν

Σελίς 2α
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΝ
Παρασκευή 17. Νοεμβριού 1944
ΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΣΥΝΘΗΚΑΙ ΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑ
ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΑΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΜΕ ΕΠΙ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΗΑΣ.-Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΔΙΕΤΑΞΕ ΤΟΝ ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΝ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛ1ΪΝ ΟΜΑΔΩΝ ΜΕΧΡ110. Δ)ΒΡΙΟΥ."ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΙΗΗ
ΠΕΙΝΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΠΕΡΙ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΠ-ΘΝΟΥΣ ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ
ΓΕΝΕΥΗ, 16.—Αί είδήσεις, αί ο¬
ποίαι έρχονται εξ Ελλάδος, είναι περαι¬
τέρω άνησυχητιχαί, γράφει ή «Έβδομα·
διαία Επιθεώρησις». Πρό πάντων αί
μηχανορραφίαι των κομμουνιστών καθι-
στοΰν την κατάστασιν άφόρητον. Είναι
έκτός άμφιβολίας, ότι ή είσαγωγή των
σοβιετικών μεθόδων είς την Έλλάδα κα-
θώς «αί είς τάς υπολοίπους βαλκανικάς
χώρας έμποδΐζει την απαραιτήτως αναγ¬
καίαν τάξιν είς τό τμήμα τουτο τής Εύ-
πης. Έφ* όσον δέν θά δυνηθούν αί ύ-
πεύθυνοι κυβερνήσεις χωρίς την άποσυν-
τεθειμένην επίδρασιν των κομμουνιστών
νά Ιργασθοΰν, δέν θά άποκαΐασταθοϋν
έκεΐ έπ' ούδενί σταθεραί πολιτικαί συν¬
θήκαι.
Επί τού ϊδίου θέματος παρατηρεϊ δ
«Οϊκονομικός», ότι ή εμφάνισις διαρκώς
νέων ύποχθονίων κινήσεων συνεπάγε-ται
την μή κατάπαυσιν τής στασιαστικής δι«-
θέσεως. "Ο άριθμός των απεργίαν άνέρχε-
ται είς δυσθεώρητα ΰψη χαί ή έπισιτιστι
χή κατάστασις είναι κρίσιμος. Ό μεγάλος
εφαρμοσθή καί σ' αύτό ή περίφημη ρα
σιοναλιζασιόν, ή μέθοδος γιά τί]ν κανο-
νίκη άπόδοσι τής εργασίας. Οικονομία
στ'ις ώρες, οίκονομία στήν προσπά
θεια. Μέ όσο τό δυνατόν λιγώτερο
κόπο καί σέ όσο τό δυνατόν λιγώτε
ρο χρόνο τα περισσότερα δυνατά άποτελές
σματα. "Ετσι—συμπεραίνει ή κ. Φρέντε-
ρικ—θά γεννηθη μιά νέα έπιστήμη νοι-
κοκυρικής πούθά κάνχι τό έπάγγελμα τίίς
ναικοκνράς τό σπουδαιότερο άνάμεσα
στά σύγχρονα Ιπαγγέλματα. Άλλά θά
κάνη—συμπεοαίνουμε μεΐς—καί κάΐι, ά-
κόμα: θά αφαιρέση άπό τούς έχθρούς τής
Ιξωσπιτικής εργασίας τής γυναίκας τό
σπουδαιότερο επιχείοημά τους. Δέ θά
μποοοΰν πιά νά έπισείουν τό φάσμα
τής άποσυνθέσεως τοϋ νυΐκοκυριοΰ όταν
ή νοικοκυρά στραφή καί στή βιοπάλη.
Ωργανωμένη «δρθολογικά» ή δουλειά'
τοϋ σπιΐιοΰ δέ θ° άπορροφα δλό><ληρη τή μερά της, άλλά θά τής επιτρέψη νά εργασθή καί γιά την έξασφάλισι τής οϊ- κονομικής της αύταρκείας χωρίς την ο¬ ποίαν δέν μπορεϊ νά νοηθή ελευθερία «αί άνεξαρτησία. Π. ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ πληβωρισμός προκαλεΐ αΐσθημα φόβου καί ένισχύει τά? ανησυχίας είς την χώραν. Ό ύπουργός των εξωτερικών Ήντεν υ¬ πεσχέθη είς τούς έλληνας αποστολάς εϊ- δών έπισιτισμοϋ. Έν τούτοις, μέχρι τού τέλουο τής παρελθούσης εβδομάδος απλώς καί μόνον εν φορτίον πλοίου έφθασεν. Τό έπισιτιστικόν πρόβλημα θά Ιλύετο εάν έφθανον είς την αγοράν καί έμπορεύ- μαια. Ή βρεττανική επιτοοπή οϊκονομι- κών, η δποία είναι εγκατεστημένη είς Α¬ θήνας, εδήλωσεν ήδη, ότι όλαι ηιί προ¬ σπάθειαι πρός τελικήν επίλυσιν τοϋ προ- βλήματος αυτού είναι άνωφελεϊς, άν δέ καταστή δυνατόν νά έλθουν πληροφο¬ ρίαι ίκανοποιητικαί ώς πρός τό εηισιτι- στικόν. Αί άνώμαλοι πολιτικαί συνθήκαι επανοφέρουν εν πολλοΐς την καταστροφι- ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΜΕ ΒΑΣΙΝ ΤΟ ΣΙΓΑΡΟΝ ΚΑΙ Η ΛΙΕΥΚΟΛΥΝΣΙΣ ΤΟΥ ΚΛΤΑΝΑΑΩΤΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΥ Τό άντα?λακτικόι' σύστημα εξακολου θιϊ νά έφαρμόζεται είς την αγοράν μέ βάσιν κυρίως τό σιγάρον. Μερινοί, εν τούτοις ζητοϋν δι' ωρισμένα ειδή, τα όποΐα διαθέιουν πρός ανταλλαγήν, όχι πιγάρα, άλλά άλλα ειδή, όπως λάδι, ό'σπρια κλπ. Νομίζομεν ότι τό τοιούτον, δέν είναι ορθόν, διότι τοιουτοτρόπως καταδικάζουν κατά ενα βαθμόν τό έμπό ριον καί δή τούς καταναλωτάς. Ό εμπβ- ρος, ό οποίος πωλεΐ μέ σιγάρα, δικαιοϋται νά γνωρίζη ότι Ρύναται ν ά αγοράζη ό,τι δήποτε μέ αύτά, διότι, άλλως, θά παύση νά πωλή καί αύτός μέ σιγάοα|καί ήμερίς εκεί- νη τού λαού, ή όΐτοία είτε άπό πληρωμήν εργασίας της είτε άπό πώλησιν δια¬ φόρων εϊδών έξοικονόμησε μίαν ποσό- τηΐα ^σιγαρέττων, θά χάση πλέον ιήν άγοραστικήν της ίκανότητα. Βε¬ βαίως έκεϊνος πυύ διαθέτει λάδι π.χ. δύναται νά ζητήση ενα είδος πού τοϋ έλλείπει, λ. χ. όσπρια, άλλά τρέπει νά τό δίδη καί μέ σιγάρα, τα όποΐα πάλιν πρέπει νά δέχεται έκεΐνος δ οποίος δια θέτει τα όσπρια καί θέλει λάδι. Δέν εί¬ ναι σωστόν ηηλαδή νά σκέπτεται δ κάτο χος ενός εϊδους ότι δέν πρέπει νά πωλή¬ ση μέ σιγάρα διότι δέν καπνίζει ή δια- θέτει ήδη όσα τού άναγκαιούν. Τό σιγά¬ ρον πρέττει νά γίνεται δεκτόν γενικώ, ώς κύριον εΐδος άνταλλαγής, άντικαθιστών προσωρινώς τό χρήμα χαιά την μεταβα¬ τικήν αύιήν οικονομικήν περίοδον, διότι αύιό τουτο είναι είδος σταθεράς άξίας, ιή^ οποίαν έχει σήμερον καί θά διατη¬ ρήση καί αυριον, δπωσδήποτε καί ίϊν ρυθμισθη τό νομισματικόν. "Ετσι, άλ- λωστε, δέν θά καθυστερη δ κάΐοχος ενός εϊδους ζητών νά τό διαθέση μέ άλλο ω¬ ρισμένον εΐδο<;, διότι θά τό δώση μέ σι- γάρα καί θά αγοράση κατόπιν άμεσος τό εΐδος τής άρεσκιίας τού, τό οποίον, όταν γενικευθή ή πώλησις μέ βάσιν τό σιγα¬ ρέττον, ί>ά εμφανισθή έλε,υ&έρως καί εν
έκτάσει είς την αγοράν, έφ' όσον βεβαί¬
ως θά υπάρχη είς την πόλιν
Έπίσης οί τιμαί έν άναλογία μέ τό
σιγάρον πρέπει νά είναι σταθεοηί καί
δχι, όπως παρατηρεΐται εις πολλάς περι-
πτώσεις, νά κυμαίνωνΐαι άπό περιπτέρου
εις περίπΐερον καί άπό τής μιάς ημέρας
είς την άλλην.
Μόνονίμέ την τακτικήν αύτην θά δι-
ευκολύνεται ή συναλλαγή δι° εϊδους μέ¬
χρις ότου λυθή επί τέλουο τό όλον ζή τη-
μα καί αποκατασταθή* δ κανονικός ρυθ-
μός τού έμπορϊου μέ βάσιν τό νόμισμα.
Οί κάτοχοι είδών, παραγωγοί καί οί
μεταπράται έχουν καθήκον νά ύποβοη-
θήσουν όσον είναι δυνατόν τόν άρκετά
δοκιμασθέντα *ξ αΐτίας τής πλεονεξίας
καί§τών άποκρύψεων πληθυσμόν μας, ώ-
στε ν'ΐ είναι είς θέσιν νά αγοράζη, χω¬
ρίς έξαντλητικήν προσπάθειαν τα ειδή
διατροφής τού, καί δύναται άκο"μη νά
βασίζεται είς μίαν ένιαίαν αναλογίαν με-
ταξύ εκάσιου προιόνΐος καί σιγαρέττου,
αναλογίαν, ή όποία διά νά μένη σΐαθε-
ρά πρέπει νά είναι ή προπολεμική, όπό-
τε όλων των είδών αί τιμαί θά ίστανται
είς λογικόν επίπεδον.
ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΤΗ
ΜΚΗ ΣΥΝ9ΕΣΙΣ
ΙΣΟΥ ΚΡΗΤΗΣ
Υπό τού διπλωματούχου οίκονομολόγου Δρος ΓΚέΡΤ ΤΖΙΓΚΛΕΡ
(Μετάφρασις εκ τού Γερμανικόν : Μ. Β.)
2ον
Τό κύριον πρόβλημα ουνίαταται είς
τό εξής:
Ή οΐκονομική δύναμις τής Κρήτης
έγκειται είς την ϋπερπαραγοιγήν ωρισμέ¬
νων γεωργικών προϊόντων, τα όποΐα ρξά-
γονται. 'Εξ άλλον ή διατροφή τού πλψΊυ-
σμοΰ τής νήσου εκ τής ιδίας παραγωγής
δέν έξασφαλίζεται, άλλ' άπαιτεΐ μίαν ει¬
σαγωγήν των οπουδαιοτέρων προι'όν-
ιων διατροφής. Πρέπει λοιπόν νά
διαοαφηνίοωμεν εάν μία επέκτασις τής
βάσ&ως διατροφής επιτευχθή, ζήτημα
τό οποίον προϋπο&έτει μίαν έντονον ή
μίαν πι&ανότητα επεκτάσεως των καλιερ-
γησίμων πεδιάδων, και εάν περαιτέρω
προαχ&α ή καλιέργεια των σιτηρών είς
βάρος των απονδαίων καλλιέργειαν πρός
τό συμφέρον τής εξασφαλίαεως τής διατρο
φής τθϋ πληϋυσμοϋ τής νήσου. 'Ο,ξ άλ¬
λον πρέπει αί πιΰανότητες και τα συμπε-
ράσματα μιας αυξήσεως τής παραγοι
γής των προίόντων εξα^ωγής %ά δοκι-
μαα&οϋν καί αι υπό τοϋ νόμον τής ζη-
ιήοεωςι^αϊ προοφοράς, ώς φανεραι τά-
οεις. Τουτο τό συντόμως σκιαγρ~φηϋέν
πρόβλημα άφήνετχι, μετά την διαοαφή-
νιαιν πολλών αλλων πραγμαηκών ύπο-
ίοίπίον, τα όποΐα συνετέλεσαν (ίς την ση'
μβρινήν ούν&εαιν, νά καταδείξη την
ϋλην (νρντητα,
'Β βΐομη-%αν(α ΐής Κρήτης Ανε άσή·
μαντος και ολίγον άνίπτνγμένη. Τό πε¬
δίον δράσεώς της Ικτείνεται είς την κα-
τεργασίαν καί έξευγενισμόν μερικών
προϊόντων εξαγωγής, τα όποΐα μέχρι τοΰ-
δε εις Ευρώπην, Ασίαν και Άφρινήν
εΰρο% την κατανάλωσιν των. Έπειδή,
έκτός τούτου, σχεδόν δι' δλα τα ει¬
δή πρώιης άνάγκης και διά πολλά προί-
όντα τής ίντοπίας παραγωγής πρός κατεο-
γασίαν κα&ίσταται άναγκα-'α ίίσαγωγή
προκΰπτει εν μέγα πεδίον δράσεώς διά
τό κρητικόν εμπόριον έξαγωγής και εΐαα·
γωγής:
Ό όρεινός γεωλογικός χαρακτήρ τής
νήσου δυσχεραίνει τό οίκοιομικόν 8-
νοιγαα. Είνε κατα/ιληκτικον ποία σχε¬
τικώς ύπολογίσιμα πεπραγμένα έξαγω¬
γής είς προγενέατερον χρόνον, πασά
τάς έλλειπεΐς δδικάς ανν&ήκας, ίπειεύ
χ&ησαν.
Εις την οικονομικήν σύν&ρσιν τής
Κρήτης φαίνονται είς μεγάλην αναλογί¬
αν όλαι αί καΤ εκηατα ζημίαι, άλλά
και συμφέροντα. τα όποΐα άκολου&οϋν
μίαν ελευθέραν οίκονομίαν. Δεν δύναται
νά διαμφισβητηθή, ότι αί Ιδιωτικαι οι¬
κονομικαί ακέψεις των χωρικών, οΐτι¬
νες όλοΐν καί είς μεγαλυτέραν αναλογί¬
αν είχον πρό δφ&αλμών την καλλιέρ¬
γειαν τής αμπέλου και ελαίας, και των
ϊμπύρων, οί όποΐοι διά τούτου νέαζ και
μεγάλας άγαράς ήνοιξαν, ώΛ>;;·>, ι« ί·
πίσης είς ευνοίκά άποτελέσματα διά
την γενικήν λαϊκήν οίκονομίαν. Ή έλλη-
νίκη κυβέρνησις έπενέβη διότι εγνώριζεν
ότι ή ιδία παραγο>γή των είδών διατρο¬
φής δεν εκανε προόδους διά νά εξα¬
σφαλίση την διατροφήν τοϋ πλη&υσμοϋ
τής Κρήτης, ήτις μόνον διά τό τρίτον τοϋ
ετους έίαρκεΐ, άλλά δέν έπέτυχεν. Οί
ίκδο&έντες νόμοι πρός προστασίαν των
γεωργών συνέβαλον είς την διεύρυνσιν
τής βάσεως διατροφής. Είς πολεμικόν
καιρόν δύναται νά διατηρήση μίαν αυ-
τάρκειαν όπως επι τοϋ τομέως διατρο¬
φής, διά τ' άΐ'άλο^α άνΐίκτι»^ματα, πρό
πάντων εάν αί μέχρι σήμερον άγοραΐ
ευρίσκωνται επί εχϋρικοϋ έδάφονς ή ή
γεωγραφική ϋέσις τής σχετικής περιο-
χής λόγω διαφόρων μεταφορικών δυσ¬
χερειών ή πι&ανής εχϋρικής δράσεώς
μόνον μίαν εισαγωγήν είς ασήμαντον
σφαίραν έπιτρέπει. Ή άποψις τής ληϊκής
οΐκονομίας άπαιτεΐ, μ']ολα ταυτα, πρός <ό συμφέρον των είς κά&ε χώραν ευνο'ικωτά των ΰρων παραγωγής ιδίως, "δημιουργί¬ αν και ανάπτυξιν συμπληρωματικών οϊ- κονομικών χώρων—δχι κάτι κατά την ανάληψιν τής ΰίωρίας τοΰ διεϋ·νοΰς Ιμ- πορίον ή πρός επιτυχίαν μιας μονοκαλ- λιεργιίας—δτι ή παραγωγή ίκείνων των άγρ ιτικών και βιομηχανικών παραγωγών αυνέβη διά τάς οποίας ή σχετική περιο- χή έξ αίτίας των δρων τής οίκονομικής συν&έπίως ϋποστηρίζεται χαί ή οΐκονο- μικη σύν&εοις κα&ορίζεται υπό ταύτης. "Εναντι των παραγομένων προϊόντων ί· ξαγωγής δύνανται άνάλογα Ιοοσταΰ- μοΰντα έμποοεύματα είσαγωγής ν' άντι~ κατασταΰοΰν. {Ή οννέχΐΐα την 0 ■* Ιί! νήν οί ονοιιινην κατασΐησιν. ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 16.—Ό ραδιοφο^νιχλ, σ αίϊμης τοϋ Λονδίνου αγγέλλει: 'Ο ελλτρ Ιΐροιθυπουργός Παπανδρέου άνεκοίνωσι την απόφασιν τής κυβερνήσεως τού ό ιωι άπασαι αί ενοπλοι πατριωτικαί όμάδει είς Έλλάδα άφοπλισθονν μέχρι ι ής 10, Δεκεμβριού. Εδήλωσε ότι άπό τής άπε- λευθερώσεως τής χώρας τό ζήτημα χη ύτιερασπίσεως των ήθικών καί υλικών δι; καίων των ελλήνα,ν έγκειται ί,λέον μόνον1 είς τό κρατος. Ό άνΐαποκριτής τού Διε-4 θνοϋς Γραφείου εϊδήσεων μεταδίδει έξ Αθηνών ότι οίοσδήποτε πιστεύει, ότι ■ Ελλάς ή οιονδήποτε βαλκανικόν κςάτο| θά επανήρχρτο έντός πέντε λεπτών ή πένί τε μηνών είς μίαν κανονικήν ζωήν αύ·| ταπατάται. ΓΕΝΕΥΗ, 16.—Τα έλβετικά άναγγέλλουν ότι αί επιτρ ιπαί τοΰ Διε| θνοϋς Έρυθροϋ Σταυροϋ καί τσΰ δικοϋ ερυθροϋ σταυροΰ είς Έλλάδα κάζονται νά σταματήσουν την των καί νά εγκαταλείψουν την χώραν. ((^°'' Αί βρεττανοαμερικανικαί ορχαί κατοχής·1*^1 θεωροΰν υίαν περαιτέρω διαμονήν. ^0 έπιτροπής είς Έλλάδα ώς άνεπιθύμητον, κα&' όσον τό προσωπικόν τοΰ Στηυροϋ δίδει μίαν άποψιν των συνθηκών έν τη χώρςι. ΕΡΟΛ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΕΡΠΑ ΕΙΣ Ν. ΥΕΡΣΕΗΝ ΝΕΑΥΟΡΚΗ, 16.—32X00 βορειοα- μερικανοί εργάται έργοστασίων άεροπλά-Ι] νων είς την πόλιν Νέαν Ύερσέην κατήλ·|*, θον είς απεργίαν | ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ ΔΙΑ ΤΑΣ ΝΕ4Σ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΧ ΚΑΙ ΤΑΣ ΟΙΚΙΑΚΑϊ ΚΑΤΑΣΤΑ2ΕΙΙ Ανακοίνωσις Ανακοινούται ότι ή χορήγησιν των νέωνι ταυΐοτή^ων θα αρχίση ιήν 20ην τρίχ. μηνός, καθ* & λεπςομβρέστεμον όρισθήσεται παρά τυΰ Δήιι>>υ Χανίων καί των Πρθέδρων των
Κοινοτήΐων.
Έπίσης γνωσΐοιτοΐΕΪΓαι ότι αί οΐκιακηί κα
Ίρυχ
'ΐιανομ
, ϊάρις ι
Λ,τια
Μ ήμι
ηχολ
ά'λ
Λ α
ταστάσεις 8έον ότκοζ έχωσι συνταχθή υπό
κην ένοίκο)!/, θεωρηθή ΰαό τής Κράίς Κομ
μανΐ ινκηΰρ (Γραφείον 6) διά την πόλιν Χά
νίων ή ύ/τό των καΐά τόπους Όρτς Κομμαν·
ταντοΰρ διά τάς Κοινότητος, δι' άς Θυ εκδο¬
θή ΰπ' αυτώ άνάλογπς διαταγή, καί άθ
είς την έξωΐερΐκήν θύραν τής κατοικίας
στου μέχμι χπς 1. Δεκεμβριού έ. ?. ιό β^α·];, ,
δύΐίμον, διά την πόλιν]καί μέχρι 1δ. Δεκεμβρί Ι
ου 8ιά τάς κοινόιηΐπς Καθωοίσ&η όπως ή άνάρ °'6>
τησις νίνχ)ΕΪς τό εσωτερικόν τής έξωθύρπς, Λη
λαδή όπό μέσα άπό την πόρτα καί δχι άπ' εξω
Τό μέγβθοί τώ / είς διπλοίίν ουνΐαχθησο-
ύ ίθ ΐ 20X15
χη
20X15 {
Ι~1'
10'να
μγ ς
μ^νων καΐαστάσεων τούτων ωρίσθη
τουλάχιστον.
Πασά μεταβολή ώς πρός τ^ ένοικοϋνταΐραστη
πρόσωπα δέον νά άναφέρεται ένκαίρως είςί1; ^
την Κράίς Κομμαντατούρ ή τάς Όρτς Κομ
μανταντοΰρ. ιαυ·
(Έκ τής Ν)μαρχίας Χανίων) ως
__ >ν τω»
ηιγναο,
Η ΚΟίΝΟΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ
ΔωρεαΙ υπέρ τού Σανατορίον
• Τά τέκνα Άντωνίβυ Τζανβυδάκη )ΐρβαί«·β«ν ?, δ §η
εί; τί £αν«τβριβν Χ»ν(«ν τρΐΤς (3) ΐχβδοΐς αίπα- . χ.
να «γνβν κ«1 τβσα«ρ*χβνι·« «ίντ» (45) κμάχι« **
δραματικόν (τβυαλέττας), Ίνα Λιανβμηβδοιν >1(
τούί &3βΐνΕϊ( αντΐ ίννεαμήν«υ μνημοαΰνου της Κ'
αΰτ»ν |
Ή Δΐίύθυνσις τοΰ Ίορύματο; ΐΰχοιριατιΐ 9ερμδ{· |, ,
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Μεθαύριον Κυριακην καί μ«τά τίΗν βϊίαν λίΓ
τβυργΐαν τβλοϋμεν έν τω ίΐρφ ναώ Κΰαγγελιοτρ(α< τεσσαρακονβήμΕρβν μνημβσυνβν ϋπίρ βναπαΰαίωί τής ψυχή{ τοΰ λντρευτβθ μ«ί υίβθ χκ! λίίλιροθ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ 13 ΒβΥΤΕΤΑΚΗ Παραχαλο&μιν ββεν πάντας τβΰς τιμϋντα; την μνήμην αϋτοϋ Ζηας πρίαίλβωοι καί ίνωοωσι μ»8' Αμ&ν τ»ς «ρβ{ τβν "Υφιατβν ΐεήοει; των. Ή βαρυπβνββύαα βΐχβνενεια Σπυρίδ. Βονιιζάχη ΠΙΝΗ ΛΑΐΟΙ ΡΑΦΟΪ "ΟΛΥΜΓΤΙΑ . Σήμερον 2 ταοηκηάαβιε 5—7 χαί 7—9 μ. μ. Διά πρώτην φήμην σία Χανιά καί μόνον διά μίαν ήυερ >ν ή με^αλυΐέρο έφετεινή έΐΐιτΐ)
χία ΐοΓι γίγανιος χής Γβρμανικής Τέχ·νης
ΒΤΛΛΥ ΜΠΙΡΓΚΕΛ
κ-ι τής χ<ΐ^ιιτωμι·νης ΜΑΡΘΑ ΧΑΡΕΛ στό κοινωνιχά χαί πλής>ες περιπεΐειών κινη-
μαιο ρπφικόν όριστούργτ|μα
"ΜΙΑ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΗΜΕΡΑ,,
ΈηΙ πλέον Ινα έξαιρετικό Κουλτούρ ΦίΧμ
Τδ εΙοιτή;ιον θά τεοι^χχ) την ό^ην υπόθεσιν
τού Ιργου
Γενική εϊσιδος / 5 σιγάρα.
ΚΛΙΝΙΚΗ
ΜΑ1ΕΥΤΙΚΗ-ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΠΚΗ
ΑΝΤ. ΚΑΡΔΑΜΑΚΗ
Μβτίίίρβΐι επί τΛ{ ίύβθ ΚΜναταντΙνβυ 32Α «'ί
τ· οϊχημ» ΐΐς τ· βποΙ·ν κρίτΐεβν ίοτΐγάϊίτ»
Τέ Γμΐί Ά««αλ«Ι«| '
ΧΟ
«αί
β τ
■Λ
άν
(|ί(ϋν
1"ι;
τΐ την «ανταπωλ»