136412

ΙΛ10ΝΤΠΒΪ: ΓΕΩΡ. Μ. ΖΑΜΑΡΙΑΣ
λΙΕΤΟΥΗΤΗΣ: Ξ. ΧΑΤλΗΓΡΗΓΟΡΗΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΠΡΩΊΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
ΕΤΟΣ Γ'. ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 711 - ΧΑΝΙΑ, ΚΥΡΙΑΚΗ 16. ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ 1944 - ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 2000
ΓΡΑΦΕΙΑ ΡΕΟΥΦ ΠΑΣΣΑ 7
ΑΡΙΘΜ. ΤΗΛΕΦΟΝΟΥ 4.88
■ΑΤΡ1Ι1Τ1ΗΗ ΡΟΙΠδβΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ Γ. 1.
.. ι. ηΐΣΐιυκΗ δια τηιι οργαμοιιη
τοϊ ηΕ κατα τού κοημοϊμμου
Ό κ. Ύπουργδς συνεχίζων τάς ε&νικής
αημσαίας προσπαθείας τον διά την εξουδετέ¬
ρωσιν τοϋ κίνδυνον τής Ιδιαιτέρας μας πατρί¬
δος ίκ τοϋ Κομμουνισμόν εχει σκοπόν νά συ¬
στήση ΐίίαν οργάνωσιν εις την οποίαν νά σνμ-
μετάσχονν δλοι οί καλοι Κρήτες πατριώται οί¬
τινες άγαπονν την διατήρησιν τής πατρίδος, τής
δρησκείας και τής οικογενείας των καϊ είναι
Ιτοιμοι νά άντιταχθοϋν ώς "Ελληνες καϊ αν-
ορες γενναΐοι, εναντίον των άγοραο ιένων δρ-
γάνων των Μπολσεβίκων εάν θελήσουν ούτοι,
ν& τάς καταστρέψονν.
Ό άξιότιμος Διοικητής Φρονρίου είχε την
φιλικήν ενμένειαν νά επιτρέψη την ίδρυσιν
μιάς τοιαύτης πατριωτικής ^Οργανώσεως.
Κατόπι' τούτου δ χ. Ύπονργδς εκάλεσε
τδ παρελΰιν Σάββατον πολλους διακεκριμμέ-
νονς πολίτας των Χανίων εις τοίς δποίονς ά-
νέπτνξε την ανάγκην τής ιδρύσεως τής έν λόγω
πατριωτικής οργανώσεως είς τψ οποίαν πρέπει
νά εισέλθουν δλα τα πατριωτοίά στοιχεΐα ώστε
ταυτα νά είναι δργανωμένα και νά άντιμετω-
πίαουν αύτοι τοϋς ολίγους άλλά κακοποιονς εν¬
τοπίους Μπολαεβίκονς καϊ νά μή περιμένουν
τα πάντα άπδ τα Γερμανικά Στρατεύματα τα
δποϊα διεξάγουν πόλεμον και εχουν αλλα κα-
δήκοντα καΐ άπααχολήσεις.
Ό κ. Ύπουργός ετόνισεν έν τω λόγω τού
Ζχι ή οργάνωσις των καλών πατριωτών θά
ήτο περιττη εάν νπήρχε Ελληνικάς Στρατδς δ
οποίος θά άντιμετώπιζε τοίς μπολσίδίκους δταν
ούτοι ·&ά άπεπειρώντο νά κάνουν ταραχάς.
Άλλά δίν νπάρχει τοιούτος καϊ μέχρις ό¬
του Ιδρύθη πρέπει
V
πατριωτική οργάνωσις νά
ίχΐΙ τα κα&ήκοντά τού έναντι τής πατρίδος καϊ
νά είναι φύλαξ αυτής.
Ή οργάνωσις των καλών πατριωτών έπι-
βάλλεται έπίσης έκ τού λόγου δτι οί άπά-
τριόες κα αθεοι μπολαεβϊκ η είναι ώργα-
νωμϊνοι καϊ συνεπώς διά νά αντιμετωπισθούν
έν ώρα άνάγκης πρέπει οί Κρήτες πατριώται
ρά είναι και αύτοι ωργανωμένη.
Εάν οί Κρήης πατριώται καίτη είναι ή
μεγίστη πλειοψηφία τού τόπου δεν δργανω-
&ονν άλλά παραμένουν μονάδες, ϋά νικηθοϋν
χαϊ Μ ύποδουλ.ωθοΰν είς τοίς Μπολσεβίκους
οί δποΐοι αν καϊ είναι λίγοι, είναι δμως Ιπι-
χίνδννοι πολυ λόγω τοϋ δτι είναι ώργανωμένοι.
Καϊ ώς τοιούτοι είναι είς θέσιν νά παρα-
νύρονν τάς εργατικάς μάζας, νά ένιαχνθοϋν
Α** αύτάς και νά τάς χρησιμοποιήσουν ώς δρ-
γα*α διά τα έγκλήματα τα δπο'ια συνήθως οί
Μτναλσεβικοι κάμνουν ^τοι οφαγάς έκλεκιων
προοώπων, Ιμπρησμους δημοοίων Ιδρνμάτων,
διαρπαγάς και αλλα κακουργήματα όπως ακρι¬
βώς συνέβη είς την Νήσον 2αμοι> δπου^ προ
χαιροΰ διέπραξαν παρόμοια φρικτα ίγκλή ιατα
ν,ατά την ολιγοήμερον μεταβατικήν περίοδον.
Ή ύπαρξις τής πατριωτικής οργανώσεως
0ά είναι εγγύησις δτι η τάξις καϊ ή άσφάλεια
όεν ϋά διαταραχθή άπδ τονς κακοποιους μπολ-
οεβίκους
ι Ακολούθως ό κ. Ύπουργός διεσηφηνισε
% εξής σημεϊα:
Πρώτον δτι εις την Εθνικήν "Οργάνωσιν
δίν- είναι απαραίτητον διά νά γίνγ] τις μέλος
<,!,,·$- νά είναι Γερμανόφιλος, άρκεΖ νά είναι "Ελληϊ πατοιώτης και μονον Ελλην πατριωτης ό δποϊα,' έπιθνμεΧ νά υποστηρίξη την πατρί- δα τον, νά μην πέσγι αυτή είς χείρας των Μπολοεβΐ κων. Ή δο·/ άνωσις όθεν είναι καθαρώς Έλληνι- κί, δργάνωο ις καϊ εχει σκοηδν την υποστήρι¬ ξιν τής Έλλη νίκης πατρίδος. Πασά ιίλϊη διάδοαις είναι αΐσχρδν ψεύδος καϊ γίνεται υπο των δργάνων τής κομμουνιστι¬ κάς προπαγάνδας με σκοπόν νά έπιδράο^ έπϊ των Άγγλοφίλων καϊ νά μην τονς άφίσγι νά Ιάβονν μέρος μέροςείς την πατριωτικήν οργά¬ νωσιν, άλλά με την αδιαφορίαν τα·ν νάάφί- <οουν τδ πεδίον ελεύθερον είς τοίς μπολσεβίκους <διά νά έπικραιήσουν ούτοι. Δεν πρέπει λοιπόν νά πέσονν θνμα τοιού' ■τχον διαδόσεων οί Κρήτες πατριώται οί δποιο· •συμβαίνη νά είναι Άγγλόφιλοι. Ή παιριωηκή οργάνωσις την όποιαν είση- γεϊται ό κ. Ύπονργδς ώς απαραίτητον νά ίδρν&α ϋά (Ινιι ή μόνη εννομος οργάνωσις ά- παγορευομένης πάσης αλλης μνσηκής οργανώ¬ σεως ώς παράνομον. Ή αδεία τής Ιδρύσεως μια; νομίμον πα· τοιωτι/ής καϊ θρηακεντικής οργανώσεως έν Κοήτη είναι άληθώς τι τδ εξαιρετικόν τδ οποίον τδ Φρούριον έν τή μεγαλοψνχία τον και έξ ένδιαφέροντος διά νά μην ίδη την Κρήτην περι- πίπτονσαν εις χήρας τοϋ κομμουνισμόν παρε- -,ώθπσεν, ένώ είς την Ή ηιρωτικήν Έλλάδα * Κί ' ' > α- ,..'..„ Ζλν,η
ΑΙ ΤΗΝ «ΕΙ1 ΕΠΙ ΤΟ, ΜΕΩ ΕΤΕΙ ΕΙΣ ΤΙ ΓΕΡΜΑΐιΙΚΗΗ ΣΤΡΙΤΙϋΤΙΜ λΕΠΗΙΙ ΙΑΗΙΟΗ
Ό κ. άντιπρόαωπος τοϋ Διοικητοΰ Φρούριον Κρήτης, ο ύπουργός Γεν. Διοιχητης Κρι',της χ. Ιωάν.
Πασσαδάχης καϊ ό Θεοφιλέστατος Έπίσχοηος Κυδωνίας χαι 'ΑποΗθρώνον κ. Άγα&άγγελος Ξηρουχάκης
κατά την άνάκρουσιν τοϋ γερμανικόν έθνικοΰ ΰ'μνου.
ΓΕΡΜΑΝΙΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΉΝ
ΝΕΑΙ ΑΠΩΛΕΙΑΙ ΤΩΝ ΣΟΒΙΕΤ ΕΙΣ ΑΡΜΑΤΑ ΜΑΧΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΟΝ ΕΙΣ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ
ΕΚ ΤΟΥ ΣΤΡΑΊΉΓΕΙΟΥ ΤΟΥ ΦΥ-
ΡΕΡ, 15 Ίανουαρίου.
Τό Άνώτιτον άρχηγεΐον των Ινόπλων δυνά
μεων ανακοινοί :
Βοιειοανατολικώς τον Κέρτς, ηαρά τό προγε
φύρωμα τον Νιχοηόλ και νοτιοδντιχώς τον Δνει-
περοπετρόβσκ εναυάγησαν σφοδραί σοβιετικάς επι-
θέσεις κατά τάς οποίας χατεστράφησαν 46 έχ&ρι
κά ά'ρματα μάχης. Βορειοδυιικώς τον Κίροβο-
γχράντ χα&ως και είς τόν χώρον ανατολικώς καϊ
νοτίως τοϋ Σάακοβ τα ατρατεί'ΐατά μας άπώθησαν
δι" άντεπιθεσεως τους μπολαερίχονς, ενφ έχθρι-
καϊ έπιθέσεις παρέμαναν ανευ επιτυχίας.
Νοτιοδντικώς τον Πογχρεμπίιαε ή αντεπί&ε-
αίς μας επετέλεσε περαιτέρω προόδους: 15 έχ&ρι-
χά ά'ρματα μάχης καϊ 23 πνροβόλα χητεστράφησαν
ενταν&α. Δυτικώς τον Μπερντίτσεβ οχηματισμοϊ
τά>ν ό'πλων ^ οννέτριψαν δι' άνταπωθήσεως δύο
έχθρικα ονντάγματα κ-ιΐ έπρο|ένησαν σοβαράς αί
ματηράς απωλείας είς τονς μπολαεβίχονς.
Είς τόν χώρον δυτικώς τ·>ΰ Νάβογκραντ—Βο
λΰνοκ καϊ δυτικώς τοΰ Σάρνν οννεχίζειαι ή έ'ντονοί
έχθρική πίεσις.
Είς τόν χώρον δυτικώς τής Ρειαίιαα άπεκρού.
σθησαν έπανειλημμέναι έπιθέσεις των Σοβιετ κα
δι' άντεπιθέσεως άπωθήθησαν διειαδύαασαι έχ-
θρικαϊ όμάδες,
Παρά τό Βιατέμποκ εναυάγησαν νεαι Ιχθρικαΐ
απόπειραι διασπάσεως ΰποσιηριζόμεναι υπό άρμα¬
ΐων μάχης καϊ μαχηΐικών άεροπΧάνων. Τοπικαί
διεισδΰσεις άνεσΐάλησαν. Βορειοδυτικώς καϊ βο·
ρείως τοΰ Νέβελ καθώς καϊ βορε ως τής λίμνης
"ΙΧμεν χαϊ είς ιάν χώρον τοΰ 'Οράνιενμπάονμ τα
Χοβιει επετεθησαν διά σχετικώς ίσχνρΰν δυνά-
μεων άποχρουσ&έντα κατόπιν σκληρόν αγώνος.
Ό άν&νπολοχαγός Κύν ενός τεθωρακισμένου
σνντάγματος χατεστρεψε κατα τάς άμυντιχάς μάχας
είς τόν χώρον τοΰ Κίροβογκραντ τό 50. εχθρικόν
άρμα μάχης.
.Είς τό Μέτωπον τής νοτιον Ιταλίας τα ατρατεϋ-
ματά μας, κατόπιν αφοδρών καϊ διά τόν εχθρόν
κατ' εξοχήν μεστών άπωλειών μαχών είς τόν τομέα
τον Τσερβάρο, αιιεσύρϋησαν επί προητοιμασμένων
ϋέαεων ολίγα χιλιόμετρα πρός δυσμάς. Ό μετά
μεγάλων δννάμεων παρακολονϋ-ών εχθράς επιτεθείς
έκ νέου απεκρούσθη. 'Ανά τό λοιπόν μέτωπον ή
τ)μερά διήλθεν ή'αυχος.
Κατά την άπόχροναιν μιας επιϋ-έαεως βρεττανι-
κων άεροπλάιοον είς ιά ηαράϊια της Νορβηγίας,
διωκτιχά άεροπλάνα χαΐ άντιαεροποριχόν ττυροβα-
λικόν και έρριψαν εχ των δώδεχα έπιδραμόντων
τα εξ άεροπλάνα.
Ίυχυρυι βρειι&νΐΗθΙ βυμβαροια ιχυι ονημαζι·
σμοΐ είσέδνοαν την παρελθούσαν νύκτα είς κεντρι¬
κήν Γερμανίαν. Αί άντιαεροποριχαί μας δννάμ'ΐς
παρημπόδισαν πάντως την διεξχγωγην μιας αννδν
αααένης επι&έσεως. Ό εχ&ρός έρριψεν ανευ σχε¬
διον τάς βόμβας τον εναντίον διαφόρων τόπω ν.
Κατά πληροφορίας, μη πλήρεις εισέτι, χατερρί-
φθησαν 40 βομβαρδιατικά. Ό έχθρός άπώλεοεν
έπίσης ετέρα 14 άεροπλάνα διαρχούοης της ημέρας
υπεράνω των κατεχόμενον περιοχόΊν τής Λύσεως.
Τό ά>ώτατον άρχηγεΐον των ενόπλων δυνάμε-
ών ανακοινοί έπίσης τα εξής ι Διά νά καταστήση
ηπιωτέραν είς την αμερικανικόν κοινήν γνώμην,
την εντύπωσιν έκ των σοβαρών σ.»νεχ<3ν άπωλειών, τάς οποίας νφίστανται οί βορειοαμεριχανοΐ τρομο- χράται άεροπόροι κατά τάς έπιθέσεις των εναντίον τοΰ γερμανικόν τλη&νσμον, η άμεριχανιχή άερο- πορία ανακοινοί οννεχώς λίαν ύιτερβολιχούς αριθ μους χαταροίψ:ων γερμανικών διωκτιχών. Οντω οί άμερικανοί ίσχυρισθησον, οί ι χατέρριψαν χατά τάς έπι&έαεις" των της 14.1Ο.43ένανιίο" τής Σβάϊν φουρτ 104, τής 11. 12. 43 εναντίον τοϋ "Εμ,ντεν 138 χαΐ τής 11.1.44 είς κεντρικήν Γερμανίαν 152, ήτοι εν ουνόλφ 394 γε^μανιχά διωχτιχά. Αί πραγματικαί απώλειαι τουναντίον συμποαοννται είς 98 γερμανιχά άεροπλάνα. "Ανω τοϋ ενός τρί¬ τον των πληρωμάτων ηδυνήθησαν νά πηοίίσοϋν διά των άλεξιπτώτων των καϊ ΐτα^έμειναν σώοι. χεΐα τής Κρήτης πρέπει νά εισέλθουν και νά λάβονν την θέσιν τονς είς την έ&νικην αντην οργάνωσιν ή όποία &ά εξασφαλίση είς την Κρήτην είς τάς δυσκόλους αύτάς περιστάαεις την ησυχίαν καϊ την τάξιν τον φιλησνχον πλη¬ θυσμόν διότι δεν #ά επιτρέψη είς τα κακοποιά στοιχεΐη νά έπικρατήσονν. Οί Κρήτζς πατριώται δεν ΐπιτρέπεται νά μη λάβονν θέσιν είς τον άγώνα τδν όμοιον ή Έλληνική πατρίς και ή Θρησκεία τον Χριστον ι?ά διεξάγουν εναντίον των έχ&ρών των των μπολσεβίκων. Ή άδιαφορία και ή δή&εν οΰδετερότης δ£ν έπιτρέπεται είς τοίς καλους Κρήτας πατριώτας διότι τδ τοιούτον ϋά αποτελεί συμμετοχήν καϊ βοήθειαν είς τονς Μπολοι-βίκονς. Ή Γερμανία, προσέθεσεν έ" τέλει ό κ. Ύπουργός, θά συγκρατηθή τοΙ>; Ι'ώασους
Μπολοίβίκους καϊ περϊ αντοϋ όεν υιάυχ ι ού-
δί-μία άμφιβολία διότι ό Χριητύς δίν Λναι δυ¬
νατόν νά αφίση τόαους Χοισιιανικους λαους
τής Ενρώπης νά πέσονν εις χείρας των εχθρ όν
τον των άϋέων Μπολο?βιχικών Όρδών των
Όργάνων των Εβραίων.
Τδ ε'θνος μης δμ<ος δεν κινδνι-ενει άπδ τοϋς Ρώσαουζ Μπολσεβίκους άλλά ά.ιδ τοίς εν τοπίονς τοίς ότοίους πρέπει ημείς νά μην άφί- αωμε νά παοασύρονν τδν εργατικόν κόσμον και νά μας υ.ιοδονλώσονν. Οί μιολαεβϊκοι είναι ίλάχιαιοι κ ά δτ'ΐν ή μεϊς οί καλοι πατριώται καϊ καλοι χσισιιαιοϊ δογανωθώμεν δεν θά τοίς άρήσωιαν νά πραγ- ζονν. Δίν θά φονενσωμεν ημείς τοίς Μπολσεβί- κονς διότι ήμνΐς δεν είμεθα κακονργοι άλλ' απλώς θά προλάβωμεν νά τοίς θέσίομεν είς ά- δνναμίαν νά καταατρέψουν την πατρίδα καϊ την θρησκείαν μας Δεν πρέπει όθεν νά μείνη ουδείς Κρής ο οποίος θά διατάσ}] αν προσκληθϊ) νά λάβ[] μέ- ρος είς την οργάνωσιν. Δίν πρέπει εάν είνε τις Άγγλόφιλος νά σνγχίζη τα πράγματα καϊ νά νομίζη δτι εχει υποχρέωσιν νά συνεργάζεται χαϊ νά υποστηρί¬ ζη τοίς μπολοεβίάθυς. "Αλλο Άγγλοφιλία και αλλο μπολοεβικιαμός. "Οαοι παραμένουν άγγλόφιλοι κα€ εμέ κα¬ κώς πράττουν. "Ενα πρίϊγμ-ι οηιις δίν έπιχρέ- πίται είς κανένα Κρήτα πατριώιην νά είναι μπολαεβϊκος η νά αυνεογάζεται μΐ μτ,ολσεβί- κονς ή νά μ'ίνβ άδιάφορυς και οίδέτερος είς τδν άγώνα τής 'Ελληνικής Πατρίδος καϊ τ^ς θοησκείας τοΰ Χριοτοϋ κατά των Μ,τολθίβί- κων. ΟΊ άνωιέθΌ λόγοι τοϊ' κ. ' Υπονργοϋ προν- ξένη'ι ιν βαθείαν καϊ αρίστην εντύπωσιν είς τοίς άκροατάς οί οποίαι ίπείσθηοαν περϊ ιής πατριωτικής είλικοινείας τώι' προθέσεθ)ν τον κ ' Υπουργόν αΐτινες δεν κρνπτονν καμμίαν ν- π >υλόιητα άλλά ποοέρχονται άπδ την άγνήν πα¬
τριωτικήν ψυχήν τοϋ κ. Υπουργόν ώς πολιτι
κου τής Κρήτης και άποσκοποϊ'ν ι ά χαρίσουν
πς τ!/)/ Κρήτην ιιίαν εθνικήν όογή: ώσιν ή
όπ.οία ε'»' ελλείψει κανονικόν ελληνικόν στρατόν
θά ά-τοτελϋ τδ στήρη μά της δηω; καϊ αν ελ-
Η
ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΑΛ1ΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΪ
ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ Μ ΔΥΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΝ
Είς τό νατωτΐΊχο δημοσιΐυόμενον δρθρον ό
καθηγητάς τού Πανίπιοτημίου τού Βερολίνου
Φράντς Κώχ δ<<'πιοτώνει τόν υψηλόν βαθμόν τοϋ έμποτισικιϋ τήεγίομανικής πνειιματικής χινή- σ~ως άπό τό άρχοϊον έλληη,ίόν πνεϋμα. Καθ5 όν χρόνον τα κύματα τής τελευταίας μεγάλης κινήσεως της πανευρωπαί>ής τέχνης,
τοΰ μπαρόκ, άπεουρονιο, ή δέ παρακμάσασα
κοινωνία τής Λύοιοις ίστόλιζε τόν θάνατόν της
μέ τα χρυσά" κοσμηματα τοΰ «ροκοχό»—διά τό
οποίον έκλείπει σχει όν πάσα έσωτερική προϋπό-
θέσις είς την Γεριιανΐαν— εδημοσιεύθη είς
Δρέσδην τό έτος 1755 τό έργον τοΰ «8)ετοΰς
Ιωάννου Ίωακείμ Βίνκελμαν «Σκέψεις επί τής
μιμήσεως των ελληνικόν έργων εν τή ζωγραφι-
>χί και τχ) γλυπτικϊί». "Οίαν ανοίγη τις τό μι-
νς>όν αντό βιβλίον, οί §£ής λόγοι, οΐτινες ήσαν
τροωρισμένοι νά καθουίσουν την πνευματικήν
η'χην τής Γερμανίαν ίπί μακο ν χρονικόν διά-
οΐτιμα, προσπίπίουν είς τούς οφθαλμούς τοϋ
αναγνώστου: «Ό μόνος <ιόηο,, *πω γιχωιιεν μεγάλοι, σκόμη δέ, εί δυνατόν, καί άιιίαητοι, είνε ή μίμησις των άη'/υίιιιν, το δέ λεχθέν περί τοϋ "Ομήρου, ότι Εκεΐνος μόνον μανθάνει νά τόν θατ μάζχ), δ οποίος εμαθε νά τόν κατα νοή καλώς, άληθεύε.ι καί περί των έργων τής τέχνης των άρχαίων, ίδίοι δέ των Έλλήνων». ΤΟ ΑΠΟΛΛ0.ΝΕΙ0Ν ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΟΝ/ΣΙΑΚΟΝ Οί λόγοι ούτοι ί'σήμαινον την στροφήν ά¬ πό τής γαλλοοωμιιίκής πρός την ελληνοομη- ρικήν άρχαιότητα, ιήν κήρυξιν πολέμου κατά τοϋ πνεύματος τοϋ ^οκοκό, συγχρόνως δέ απε¬ τέλουν έ'νε· βήιια :- οόδου επί τής όδοϋ τής αύτογνωσίας καί τής αύΐολυτρώσεως τοΰ γερ¬ μανικόν πνεύματος. Την με,ταξύ Γερμανισμοϋ καί Έ'ληνισμοϋ υφισταμένην φυλετικήν συγ¬ γένειαν, την όποίιχν διαγιγνώσκομεν καί δια- κηρύττομεν σήμερο., διαισθάνεται δ 18ος αϊών δι' ει·οράσρως ώς οΪΜΐασιικήν συγγένειαν. Διό¬ τι τό αΐτημα τής μιμήσεως των άρχαίων προκαλε,ΐ άμε'σως αντίθετον κίνησιν, ήτις έξα- πολύεται υπό τοΐ Κλόιτστοκ καί τής οποίας τό κέντρον απ< τέλει η "υπο το ο ομα «ΘύεΛλα και δομή» γνωίτή Ιιοχή. Οϊ έκπρόσωποι τής κινή¬ σεως ταύτης, αί <··ΊΓρωτότυποι μεγαλοφυίαι», δεν έστεροϋντο βεβαίως πάσης σχέσεως πρός την άρχαιότητα, άλλ' έκεΐνο, τό οποίον τούς έλκύει πρός ταύτην, δεν ιΐναι ή εύγενής άπλόΐης καί τό ήςεμον μεγαλείον, τό οποίον άνεΰρεν είς αυτήν καί εΕύμνηρε»" δ Βίνκελμαν, δεν είνε δηλαδή ή «άΐτολλώ^ιος» πλευρά τοϋ άρχαίου Ιλληνισμοϋ, άλλ' ή «διονυσιακή»— ώς την ώ>όμααε μεταγενεστέρως δ ΝΕτσε— ήτοι τό
άρχα'ίκομυθικόν, ιό τιτανοτραγικόν, άτινα εΰ-
ρίσκουν είς την '!, ιρφήν τού Προμηθέως το
φύσει συγ/ενές πρΝς αΰχά σύμβολον των.
Ό "Ομηοο; χαί ό ΜοχνΙοζ χαθορίζουν
την ε'ικόνα των ίλλήνων, τού; <5τθίους^ επο- χή Ικ5ΐ'νη άντιλαμΡάνεται ώς πρωτόγονον, ώς όίγριον σχεοον λαόν. Διά τουτο καί προσρχει ιδίως είς τάς μορφάς, αί οποίαι φαίνωνται δ τωσδή τοιε συγνινεΐς πρός αύτην καί έχουν μάλισια κι«τι τό ααχαΐον γερμανικόν μέσα των. Άκριβΰςδέ ή άναπόλησις τπϋ έργου των αρ· χ«ίων ελλήνων αγει εις την πεποίθησιν, ότι καί ή τέχνη καί ή ποίησις είνε συνυφασμέναι μέ την εθνικήν, μέ την ίδιότυπον εκάστου λα- οΰ ζωήν. Έπομένως τό αΐτημα, τό οποίον πρέπει νά προβλη }ή, δεν εί ε ή μίμησις, ώς έκήρυττεν δ Χέονκρ, άλλ' ή αμιλλα: Δέν ά- παιτεΐΐαι άπό τούς γερμανούς νά γράφουν ποίηιιν καΐά ελληνικόν τρόπον,^ άλλά νά δημι- ουργοΰν, ώς έ ΐραιιον καί υί ελληνες, ή δέ Ελλάς δεν πρέπει νά άποτελή πρότυπον, υπο την έννοιαν κανόνος, τόν οποίον οφείλομεν νά άχυλου&ώμεν, άλλκ νά θεωρήται τό πρωτό- τυΐτον τής γνησίας ποιήσεοις καί τοϋ γνησίου πολιτισμοΰ. Δ'ότι καί ή έλληνική άοχαιόιης εί- νΕ φαινόμενον, ά',ι«ξ Ιμφανισθέν είς την ιστο¬ ρίαν, ναι ώς τι.ΐι.ΰτον χρ ινικώς ναί τοπικώς καθωρημένον, αολονότι όμολογουμένως αποτε¬ λεί τό άποκορυφ ομα μεταξύ των δι.((όρον μορφόν των έΊ)π ιών οημ'ουργιών, λόγφ των άνι^οω^ιστικών Ί:<ιών τις, τής θελήσεως της πρός εκπλήρωσιν της έτιταγή;: «Ό ά'χθοωπος νά είνε ά^Λρωπο.!» Άτό τό οηιι ϊον <»ύιό ή εξέλιξις όδηγεΐ πρός την έΑληνολ Ίρ ίιν τ')ϋ γΓ^μανικοϋ κλασ- σικ ομού, ήτις έν κΰν'ωιοΰτω πλαισίψ π«- ρουσιάζει ζωιιι-ά,' έπκδ^αΓεις. Χαοα τηοιστική έν ποιικειμέν,ρ Ι·'ε ή οτροφή άπό τής τέχνης πρός" τό ΙδεΤχδεςΐοΰ άνθρώπου, ήήπικοποίη- οις τής σφαιρας; δράσεώς τη^, τό σΰνθημα, δίΐ σώυα κ ιί ψυχή 'ΐποτελοΰν ενιαίον σύνο λον, ή «ίδέα τής'ά",'ί·ό ητος», εις την ό τοίαν δ Γκαΐτε ύποτάσφτκι όλο έν πεοισσότε )ον κα- τά τα πρώτα ίΐέκ^ άπΛλώνϊΐα ετη τής ί'ν Βοϊ- μάοη διαμονής τοο. Ή ές>η<; ή κόρη ι,.Ο Ά- ναΐΛέμ,νονος, ·ι<η< ι; *'ΐν- ^ν'^ν χϊί« Οποίας-

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
/ερμανικοϋ
πνευματικαι, νΟΓ,μου1| ,χνείου ελλη
νισμου ιη^ «^έλλης κ, πρός τον αν.
θρωπισηκον ελληνισμόν * ,ρμανικοΰ κλασ-
σικισμου είναι ή μο ^ /όποίαν χ1,ρ((ης
βλέπει ή εποχή αυτή μέσα γ, τό κλασσικόν
οραμα. " " *
, Β^αίωί. το δαι,.Ονι.Χπν τό τιτανομυίτι-
><·». ή ^.Ροαστία άντίί)ϊσις>) υκοχωρεΐ, έν τού
τοις εζακολουθεΐ αύτη νά ύπάοχί) καί νά ύψώ-
νΐ) απει,ητικώς τήν Χ ^, τηζι 8ϊαν ή ·Τ-
φιγενπα ικετεύει τούς οΰρΗνίευς θεούς: «Σώστί
με, για ν« σώοετε καί τήν Ε;χ(5νπ σας, πού είνε
χαραγμένη στ ην ψυχή μου!ί. Ακριβώς λόγω
τής (Ιντιθέσρο.ς ταύτη; Χα; ,ής ΰπερευαισθη-
οκ-ς, υ-τ'. ,η. 'όιτπί,,,ς δ,,,ηνίΕΠ((, η Ιφ.γένειπ,
εχεικναα.ιιοβτιτή,ως ε;. τας ολέβ<«= ΐης αί μα γερμανικόν, είνε άδελφή τής Ναταλίας καί τής Ελεονωρας, τής Ά?χ,,ήΥης καί αυτής ά- κομη τής Γενοβέφας τού Χέμττελ. Ε'ικό ες πα- ραλ((μβ(ινόμίναι έκ των μ,',ί>ων τής αρχαιότη¬
τος μετα^άλλ'ΐντιη είς συμβολα καί εΐδωλα τού
πλέον άτομικοϋ ανθρωπίνον ΐδεώδονς καί τής
ανθρωπίνης υπάρξεως, του «λ»ς άτομικοΰ α¬
γώνος πρός κατάκτηοιν ιή; άγνόΐητος καί τής
ήθΐκής καθαρότητος, χα,ς,ίς νά παύσουν έν
τούτοις ^ά παραμένουν ΕΪχόνες τής μακρυνής
εκείν ής έττοχής τοϋ ελληνισμόν, την οποίαν τ οί ·
ρα ό γερμανικός κλασπικΐομός αίσθάνϊται τόσο
πλησίον τσυ.
Άλλ'ήδη τό δεύτερον χλσσσικόν δράμα τοΰ
Γκαΐΐε, ό «Τορκουάτος Ίάοοο> έμψανίζει τε¬
λείως διάφορον όψιν. Είς τό έργον τουτο τό
απόλλων ειον στοιχείον τής αρχαιότητος περιορί-
ζεται ήδη είς την εσωτερικήν μόνον μορφήν καί
είς τήν μαρμαρίνην ψυχρόΐηΐα χαί τό λεΐον
τού στίχου, έ'ώ όπισθεν τής επιφανείας τού
της καίει καί $ναλάμπει, δ,τως ποΐέ άλλοτε, ή
φλόγα μιας δυναμικόΐητο; Προμηθέως—Τι-
, τάνος. Ή κοσμοθεωρία τού χλασσικισμού δέν
χ είνε αύτη καθ* εαυτήν τραγιχή, διά τουτο καί
τό έπος άποβαίνει τώρκ ή χυρία έκφραστική
μσρφή τής ποιήσεως. ΆντιχΕίμενον τής χέ
χνης δέν είνε πλέον τό Ίδιάζον, τό ατομικόν,
τό Ιδιαίτερον καί τό μοναδικόν, άλλά τό τυπι-
■ κόν, τό γενικώς ανθρώπινον τό ΰπερχρόνιον καί
αιώνιον.
Η ΟΔΘΣ ΠΟΥ ΗΚΟΛΟΥΘΗΣΕΝ Ο ΣΙΛΛΕΡ
Τελείως διαφορετικά ζή ό Σίλλερ την έλλη-
νι. ήν άρχαιότητα, τελείως διάφορος είνε ή έ¬
ναντι τής αρχαιότητος στάσις τοί κλασσικοϋ
δράματός το«> «Ή μνηστή τής Μεσσηνης». Έ·
κεΐνα, 'τά όηοΐα ό ΓκαΐτΕ ψτλαφεΐ μέ τάς αί-
σθητηοίους κεραίας τής ψυχής, διά νά τα προ-
σοικειωθχ), κατακτά δι' εαυτόν δ Σίλλερ έκ τής
ιδικής του σκοπ άς, Ικ τής σχοπιάς τής σκέψε
ως. Ούτω καί είς τήν ελλτ,νιχην τραγωοίαν—είς
τόν πραγματικόν πυρήνα τή; οποίας ό Σίλλερ
ουδέποτε ϊΐ,ιέδυσε, άλλά οΰτε χαί Ιπεδίωξε νά
είοδύση—επλησίασε έκ_τ^εξωθεν. Την γενι¬
κήν στρ >φήν τής ·πο/ής πρός την ελληνικήν
(ΐρχπιότητα θεοιρεΐ ώς πρόκλησιν πρός άγώνα,
εις ιόν ΟΗ)Ϊ ν δέχειαι νά αποδυθή, όπως άνα
μετρηθίί "ρός αί την είς τήν τραγφδίαν. Άπο-
τίλρσικ/ τ υιού εΤνε η ά «ζήτησις καί ή ψη
λ'Ίιηαιε πρός άνίύρ-σιν έ ό; νεου δραμαη· ου
Γ,τΰλ, τό ήπι.ΐον πιστευει οί άιεχάλυψε διά τής
εισι.γωγής των χορικών είς την «Μνηστήν τής
Μεπ<,ήιη:». Καί διά τόν Σίλλε-ρ ή άρχαιότης αποτελεί απλώς μέσον πρός αύτοΐελείωσιν, ό¬ πως δέ ίσχυρίζεται ό ΐδιπξ—χοτά την διαβε- βαίοηιν καί τοΰ φίλου τίυ Χοΰμπολτ—αύτός ό μχλλον συγχρονισμ<'νος εξ ολ-υν των νεωτέ· ρων πο>ητ(ΐν «χαΓωΓθωπι νά άφομοιώσχ] καί
τό ϊέχον τι ΰ ο π εΰαπ»· Ταυτοχρόνως όμως
:δε ε ιφανί,ίται διεΰματος τής μου
πικής, ή Γέκ τπΰ όλ<ικ/ηο»τιχον έργου ΐέχης, διότι ποάγ;ιαΓΐ διά της (ίσαγ'ογής των χορι κί·ν ό Σίλλε > ούίέν άλλ.ι έπεδίωξεν ειμή την
εκ νρου συέ«ο'σιν τής ^«ήπεως, τής μοι'πικης
κια ΐΓ.ς μιμικής, ούτως ώοΐε χαΐ ?ν προκριμένω
έκ τής ΐνπμε'ωπίσεως οίΐτροβλήματι ς κ υιού
τό γερμανικόν πνεϋμα ευρίσκει τήν τελείωσιν
του.
Τόν αυτόν Ακριβώς δρόμον άκολ ιυθεΐ ά-
συναισθήτως καί ό Γκαΐτε ί'ις τα τελευταία
κλασσικκ εργα τού, είς τήν «Πανδώοαν» καί
είς την δευτέραν καί τρίτην τυΰ «Φάουστ».
Προπφεύγρι καίαύτός ρ'ις τό μελόδραμα. Είς
τα εργα ταυτα τό κλασσικόν στοιχείον συγχω-
νεύεται μέ τό ρωμανΐικόν, τό άςχαϊον μέ τό
σύγχρονον, τό βαού μοιραίον ββμα τού ίαμ-
βικού τριμέτρου συνδυάζεται μέ ρωμαντικά
μοοφικά στοιχεΐα τού γερμανικόν άσματος.
Πόση απόστασις χωρίζει την ερωμένην τού
Σατανά είς τό μϋθον τού Φάουστ άπό τήν ή·
ρωΐδα τού Γκαΐτε, ή όποία συνάιττει νέον δε·
σμόν άμοι μέ ιόν ίππόΐην τού Βοροα, υπό
την συνοδειαν τής γοηιείας καί τής άρμονΐας
μουσικώς δονουμένων ρυθμών. Μέ τό σύμ¬
βολον μιας ίύτυχίας—ή δποία όμως δέν παρα-
μένει σταβερόν κτήια τού Φάουστ, διότι ή ευ¬
τυχία καί τό ωραίον δέν είνε μονίαως συν
δεδίμένα—άποκαλύπ.εται είς τόν Γκαΐΐε τό ι¬
στορικόν νόημα τής συναντήσεως τοΰ γερμα
νικοϋ μετά τού έλληνικοϋ πνεύματος διά τού
συμβολ ομού τού γάμου τού Φάουστ καί τής
Ελένης.
Η ΠΡΑΞΙΣ ΤΗΣΤΕΛΕΙΩΣΕΩΣ
Λιά τόν Φάουστ αυτόν τοΰ Βορρά τό ωραί¬
ον ιίνε απλώς μέσον πρός τόν σκοπόν, όπως
άνεύρη εαυτόν, όπως φθάσπ είς νέαν ένϊργόν
ύπαρξιν, άνταξίαν τής ζωής ενός άνδρας. Ού¬
τως ή πράξις έκείνη τού δράματος, ή δποία
έχει ώς ήρωΐδα τήν Έλένην, γίνεται καί πά¬
λιν τό σύμβολον ενός γεγονότος ίστορικών δια-
στάσεων, ήτοι τής γερμανοελληνικής έκείνης ου
νανιήυεως καί άλληλοδιεισδύσεως, της λει-
τουργίας έκείνης, ήτις ήσκήθη καί άσκεΐται εί
σέτι υπό τής αρχαιότητος εν|τφ πνευματι/ώ
βίφ τής Γερμανίας, ενός παράγοντος, δοτις
ύποβοηθεϊ τήν διαφώτισιν καί άποκρυσΐάλ-
λωσιν τής βορείας φύσεως μας, ελευθέρα) 'ει
διά τοΰ αγώνος μέ τό πρόιυπι ν, τάς δυ¬
νάμεις τής φύσεως μας καί παρέχει είς την
ιιέ ύπερεκχειλίζουσαν δύναμιν καί ορμήν πρυ-
ωθουμένην ζωήν μας την δυνατότητα νά δια-
μορφωί)·ή καί νά σΐαθεροποιηθχ). Διά τόνκ,ι-
τανοοΰντα τό βαθύτερον νόημα τής δυναμικής,
ϊστορικής ταύτης εξελίξεως, ό γερμανικόν χλασ-
σικισμός, καίτοι διαφυλάσσίον τόν ίδιάζοντα
λαί μοναδικόν έν τχΐ ίστορία χαρακτήρα τού,
χάνει την Ιδιαιτέραν καί κορυφαίαν αυτού θέ¬
σιν, πέραν τής οποίας, ώς έπιατεύϊτο άλλιτε,
δέν άπομένει πλέον παρά ή παρακμή. Τότε καί
ό γερμανικός κλασσικισμός μάς έμφανίζεται ώς
μία ϊκ των πράξεων αύτοπα£>αστά.>εως κ«ί αύ-
τοτελίΐώιεως τού γερμανικού πνεύμαισς, άς
πράξις, αί τάσεις καί οί σκοπ ιί τής οποίας άπυ-
καλύπτονται καθαρώτατα είς τούς ΰμνους τού
Χαίλντερλιν καί εις τα δράιιατα τού Κλά'ίστ.
Είς τό Γ.ρώτημα τοϋ Χίίρνΐερ «Είνε δυνα
τή ή άναγέννησιε τπΰ έλληνικού πνεύμαΐος
διά τοΰ γιρμανικοΰ;» ή Ίστορία απήντησε κα-
ταφατικώς, υπό την έννοιαν τής ύπ' αυτού
τού ϊδίου έ<< των ττροτ'ρω; δοθείσης απαντήσε¬ ως: Ή άνογέννησις ιιίίιη είνε δυνατή ο&χ' διά τής μιμήοεως, αλλά διά τής άμίλλης, ουχί ώς έξάρτησις, άλλ' ώς έ/λεκτική συγγένεια, υ ΐό τήν ένοιαν τής καί ύπ' αύ'οΰ άκόαη τοΰ Σίλ λεο μή κατανοηθείοης αληθείας, ή όποία πε- ρικλείεται είς τό ποίημά τού «Οί θεοί τής Ελ¬ λάδος»: α'Εχεΐτο »τού στήν ποίηαι αΐώνια &ά ζήοτ), τού είνε στή ζωή νά σβήοη». ΤΑ ΣΟΒίΕΤ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΙΝ ΕΝΙΑΙΟΥ ΜΕΤΟΠΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ,Ιδ.—Κα&' α άναχηιτονται ϊλι· οήμως, δ επί των ΐ£ω;ερΐκών υφυπουργ3ς τής Σο βιετ. Ενώσεως, Κορνάϊταιχ, ένεχΐίριοεν είς τόν έν Μόσχα πρεσβευτήν τής ελληνικάς όνομασπκής κυ¬ βερνήσεως διακοίνωσιν διά τής οποίας ή Σοβιε- τική κυβέρνησις άπαιΐεϊ ΐήν δημιουργίαν έν,'ς ίνι αί όν μιτώπου ό'λ Λ>ν των κομμάτων είς την ' ΕΧλάδα.
ΕΞΑΜΗΝΟΣ ΑΜΥΝΑ ΕΙΣ ΤΟ ΡΩΣΣΙΚΟΝ ΜΕΤΩΠΟΝ
ΣΚΛΗΡΑΙ ΜΑΧΑΙ ΕΠΙ ΕΚΤΑΣΕΩΣ ΑΝΩ ΤΒΝ 1200 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΟΝ
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, 15.—Τό ημιεπίσημον γερμανικόν
μεταδίδβι την κατωτέρω άνβσχόπηαιν
τοΰ Μίνσκ—έξαπβλυσβ τήν 24. Δεκεμβριού είς τόν
πρακτορειον μεταοιοβι την κατωτέρω ανβσκοπηα« χώρον Κιέβου—Σιτομίρ βι'» Ισχυρωΐάτων βυνάμβω-
των πολεμικήν γεγονότων, γραφεϊσαν υπό έκτάκΐου πεζικοΰ καί άρματων μαχης νεαν μεγάλην έπιθβσι
,..^»..ζ.η,. ,„... Υ χαΐά την διάρκειαν τής οποίας κατωρ»ωσβ, χάρις '
την άριθμοτικήν καί ύλικήν ύπεροχήν τού, νά βιι
ρύνη άρκιτά την παλαιάν τού διβίσδυσιν πρός βυαμι
Βηηί^οΛ1>σιιά^ καί νότον. Τα Σιτομίρ καί τό Κο(
βορειοβυσιιάς καί νότον,
στεν ά«ωλέσθησαν έκ νέου
μρ
καϊ ι«ί σοβιεΕΐχαί
Σά ϊ
Ή χειμερινή μάχη, την οποίαν τα Σοβιέτ ήρχισαν
είς. τα άναΐολικόν μέτωπον την 21,^Λεχεμβο,ίου, συνε-
χίζεΐαι μΐ συνεχώς αυξανομένην σφοδρότηΐα χαί τα-
χύτητα ήδη επί τρείς πλήρει; έβδομάδας καί ««ν «,.«...>«...,— — -_ _ ,- . ι ι_
κατ' αυτόν τόν τρόπον ή αεγάλη σοβιετική επίθεσις, σθοφυλακαί Ιφθασαν μεχρι τού Σαρνυ και είς τάν
ή όποία ήρχισε την 5. Ιουλίου παρβλθόντος ίΐους, "-""" Κ""*·^ τοθ Νοβογκραντ-Βολυνσκ. Την 4.
εΐοήλθεν είς τόν εβδομον μήνα της διαρκείας της.
"Ανω των έξ μηνών ό άπαράβλητος γερμανικός στρα-
τάς τού άνατολικοϋ μετωπον διεξάγει σχεδάν άδιάκο-
πον άμυντικόν άγώ
τήν διοίκησιν όσον
ΐαβολήν ύπερανθρώπων προσπαθειών. Αρχίσασα άπά σεις είς τα τόξον τοϋ Δνειπέρου, την ι)
ίνα σχετικώς μιχράν χώρον δυτικώς τού Κιέβου ή μέ κατεύθυνσιν πρός τό Κιροβογκραντ
σοβιετική χβιμερινή επίθεσις έπεκτείνεται άπά έβδο- τικώς τού Δνειπεροπεΐρόβσκ.
..... - - ■ Διά των έπιθβσεών τού τούτων πρός δυτικήν χα-
χώρον δυτικώς ιοΰ Νόβογκραντ-
ΊανουαρΐΌυ διεγράφη δι' έπιθέσεων διεξαγομϊνταν
διά τοϋ Μιτερντΐτσεβ καί ΠογκρεμΛίΐηΐ μία νέα προ-
νικοΰ μετωπον διεξάγει σχεθόν ααιακο- σπάθεια πρός νότον καί ήδη την επομένην ημέραν
1 άγώνα, ό οποίος άπαιτεϊ τόσον άπά ό εχθράς έπανέλαβε,έν συνδνασμφ προφανώξ μετά της
όσον καί άπά τα στρατεύιιατο την κα- έκ βορρά ώθήσιώς τού ταΰτης,τάς σφοδράς τού έπιθέ
σεις είς ιά τόξον τοϋ Δνειπέρου, την φοράν ταύτην
' "·■-"---------- χα< νο«·Λυ μάδος ιί; έβϊίομάδα είς συ'εχώς νέους τομεΐς καί αχη- ματίζει ολοέν νέα κέντρα, ού τω-, ώσΐε νά περιλαμβα- νχι ήδη συνολικήν έκτασιν άνω των 1200 χιλιομέτρων. "Οίον άφορφ την διάταξιν καί τα σλέδιά της ή χειμερινή μάχη αποτελεί καΐαφανή συνέχισιν τής φθινοπωρινής έπιθέσεως, δηλαδή ό έχθρός προσπα- θεϊ μίαν φοράν ά/όμη, όπιβς δι' ένισχυμένων δυνά- μεων έ.τιΐύχη έχίϊνο, τό οποίον, π«ρ' όλας τάς προσ¬ παθείας και τάς σοβηρωτάτ ις θυσίας τού δέν κατώρ¬ θωσε καΐά τόν παρελθόντα Όκΐώβριον, ήτοι μίαν οΐρατηγιχής σηιιασίας, είς εΰρύν χώρον, διάσπασιν καί την ανατροπήν τού γερμανικοΰ νοτίου μετώπου, τα ό/τυΐον σχημητίζει μέγα τόξον πρός ανατολάς. Καί τα κέντρα τής έπιθετικής τού δράσεώς Λαραμένουν τα αύται δυτικώς ιοΰ Κ'έβου χαί είς τό μέγα τόξον τοΰ Δνειπέρου, όπου ή^η πρό δύ· ή τριών μηνών ίΐ χεν «ρχίαει άνευ επιτυχίας μίαν μεγάλην ολκής επι¬ χείρησιν ?ί: αγ μι τανάλιας. 'Ως γνωστόν, ιά Σοβιέτ κατώρθωσαν ιόν Οκτώ¬ βριον νά διεισδύσουν είς ΐό γερμανικόν μέτωπον τού Δνειπερου, νοτιοανατολικώς τοΰ Κρέμεντσουγ, ή επί¬ θεσις των όμως πρός νοτίαν κατεύθυνσιν ανεστάλη καί άνεκόπη πρό τοΰ γερμανικοϋ φ^αγμοΰ βορείως τοθ Κριβοϊ—Ρό/κ. Κ'ΐτόιΐ' τούτου, ώς καί προτέρον είς παρομοίας περιπτώσεις, ή σοβιετική διοίκησις έ φήρμοσε το είς αυτήν τόσον αγαπητόν μέτρον, τής ιιειαΐοπίοεω, των κέντρω» τής δράσεώς της καί την 3. Νοεμβριού ήρχισεν είς τόν χωρ >ν τοΰ Κιέβου μία
δι' ίσχυρωΐάτων δυνάμεων διεξαχθείσα «πόπειρα
διαιπάσεως, ήιις δύο ήαέρας αργότερον κατέληξεν
βΐς την παράδοσιν τού Κιέβου καί διά τής πρώτης
έφορμήσεως έχέρδισεν έδαφος πρός" νοΐιοουσμάς διά
τοϋ Φ.ισΐόβ, πρός δυαμάς διά τοϋ Σιΐομίρ χαί πρός
βορειοδυσμάς μέχρι τοΰ Κορόαΐεν. Τότε όμως εση¬
μειώθη ενταύθα ή έπιτυχής αντίδρασις των γεριιαΜ
κων τβϋ-ωρακισμένων σχηματιαμών : Τό Σιτομίρ ά-
νακ ιτελήφθη έξ ιφόδου δι' άνΐαπωθήσεως καί έκ
βορΒΐο υσμών άναχαΐελήφ^ησαν τα Κορόστεν καί ιά
Ράντομυελ χαί ιά γερμανιχά σΐραΐεύματα έφθασαν
μέχς>ι τοΰ Τέτερεβ. Τήν 13. Δεκεμβριού ή γερμανική
αυτή «άντε «ιχείρηοις» εΐχε ερμαιισθή κατά τ,ά κύ-
ριά της μέρϊ).
Το ότι ό εχθράς ήρχισεν είς τόν Ιδιον χώ.ιον μό-
λις ενδεκσ ημέρας αργότερον μέ σημαντικώς ένισχυ
μένας δυ/άμίΐ, είς έμψυχον καί άψυχον υλικόν νέαν
μεγάλην επίθεσιν, άποδε.κνύει πασιφανόάς, ότιέπιδιώ-
κει ακριβώς είς την περιοχήν ταύτην προκαθωριαμέ■
νους στρατηγικούς σκοπούς, άπά την πραγιατοποΐησιν
των οποίων δέν κατέστη δυνατόν νά τόν άποΐρέψτ}
ή αίσθητή αϊτη ΰποχώρηαίς του. Άφοΰ ήδη καΐά
την 19. Δεκεμβριού τοΰ παρελθόντος έΊους είχε
άρχίσει σφοδράς έπιθέσεις παρά τα Βιτέμπσκ—άφ'
ενός καί ασφαλώς μέ τόν σκοπόν νά δεσμεύστι ΐάς
γρρμανικΓς άμυντικάς δυνάμεις καί τάς έφεδρείας
καί άφ' ετέρου ίσως μέ την έλπίδα νά ανατρέψη διά
συγκεντρΐκής έπιθέσεως ιόν βόρειον τούτον στυλοβά·
την τού κεντρικοΰ μετώπου ίνα δυνηθή έν συνρχεία
νά διασπάοχ) τό γεομανιχόν άμυντικάν σύστηιια πρός
την κατεύτ>υ σιν τοϋ Νΐύναμπουργχ., τής Βίλνας καί
τβύθυνσιν ό εχθράς έπιδιώκει προφανώς, όπως έ* τ·8
χώβου διβισδύσεως δυτικώς τού Κιέβου δημιουργή"
σφήνα μεταξύ τού νοτίου καί χεντρικοΰ μετώπου των
γβρμανών, ένφ έκ παραλλήλου διά των έπιθέσεων τόπ
είς τόν χώρον Μϋίρντίτσεβ—Πογκρεμπίΐβε κβί «Ις
ιά τόξον ιοΰ Δνειπέρου (καί αί τελευταίαι τού προω-
Θήσεις νοτιοδυτικώς τού Τσερκάσυ προσαρμόζονται
πρός τήν είκόνα ταύτην) προηπαθεΐ, να ανατρέψη
ολόκληρον τό γερμανικήν νότιον μέτωπον μεταξύ Κιέ·
βου καί Χβρσώνος. Έν όψει τής καΐαστά—ιβς ταύ¬
της, ή όποία ένβχει σημαντικούς κινδϋνους δι« ΐθ4
γερμβνιχάς θέσεις είο τα τόξον τού Δνειπέρου χαί
είς την Κριμαίαν, ή γερμανική διοίκησις δέν θά πά
ραμείντι, φυοιχφ τφ λόγφ, άδρανής καί φαίνβται-έκ
τής σταθενοπο'ήβεως τής «μύνης καί των έπιτυχών
άνΐβπιθέσεων ρΐς τίνα σημεΐα, ότι ήοχισβν ήδη ή γΐ(ρ·
μανική αντίδρασις, ή όποία, ώς ΐχόντοτε, συνέβη κιιί
πρότερον είς αρ^ιοίας καταστασίς ί'ηπτέα δπ' β-
ψει εν προκειμένφ μόνον ή γερμανιχή άντεκίθεπις
είς ιόν χώρον ΐοΓι Χαρχώβ κατά τό τέλος τής ^»-«.-
μερινής μάχης 1942—48», θά Θέση τέυμα είι, την
περαιτέρω ΐυοχώ'ΐη"!» τ»ν σοβΐι-τικών '.ιξώ'.
"Έναντι των εΰ υτ τ,ιΐν έ^ιχει ήι'βων είς ιόν χόδ
ρον Κιέβου—Κ ιβόϊ Ρό κ ή ·Ίπόλ·>ιτος έιηθετική
οράσις των Σοβιέτ έμφιινίζι-τκι, φυ >ι φ τφ λό,φ, 0»ς
μάλλον άσήμανΐι^. Πιιρ' όλα τοΰια, εΰχάριοτον π<ι ραμένει τα γεγονο., ό,ι ιά γεομανικά στρατεύμητα εσχον πλήρεις άμυνΐικάς έπιτυχί ·ς καί ρμαΐαίωσαν άϋάσας τάς άποτειρας δκισπάσεως είς διαφόρους ΐομεΐς Ιδίως παρά ιά Νικοπόλ. την Ρκϊσίΐοχΐ, -ϊΐ Σλόαπιν, τα (Ιρόποΐσκ, τό Βιτέμπσκ καί τα Νέβιλ, παρ' όλην την σφοδρότητα των σοβιετικών έπιθέαΐων Είς νότιον Ιταλίαν αί έπιχειρήσεις των τελει«αί- ών έβδομάδων δέν επέφερον ούσιώδεις μβτοβολάς τής καταστάσεως. Άτό τής μάχης τού Σαλέρνο, ή δ¬ ποία δύναται νά θεοιρηθβ ώς ΐερμαΐισθεϊ >α πϊρίπου
την 8. Δεκίμβρίου, ή 8. βρκττανική στρατιά δέν έπρο
χώρησε περισσότερον των 20 χιλιομέϊρων καί δέν
έλαβε <ϊλλο τι ώς «βραβείον διά την νίκην ΐηξ» πλήν των έρειπίων τή^ Όρτόνα, ένφ περαιτέρω πρός δυ· ομάς ή 5. άμερικανική στ,ρατιά δέν ηδυνήθη νά προ- χωρηση κατά ιά αύτά κρονικόν διήστημ,ι ειμή ολίγα χιλιόμετρα καί νά καταλάβη ολίγας χορυφάς χαί *α· τεστραμμένους τινάς συνοικισμούς έχ,ΜΐέρωΟβν —0 Μινιάνο χαί τοΰ στενού τοϋ Κασοίνο, παρά τάς μα- ζιχάς έπιθέσεις της καί τάς σοβαράς απωλείας της Πάντως, παράτήν διακηρυχθεϊσαν «μεγάλην Ιπίθβ- σιν» των, οΐάγγλοαμερικανοί δέν επέτυχον την έκ Πίσ^άρας καί Φροζινόνε έπιδιυικοιιένην ΰπ' αυτών διάσπασιν καί άπέχουν ά«όμι περίπου 160 χιλιόμε- τρα άπό τόν πλησιέστερον άνΐ' κειμενικόν των σκο πόν, την Ρώμην, βπου ώς, γνωστόν, έ,τεθΰμοον νά έορ τάσουν ιά Χριστούγεννα. Τού αντίον ή έκτίμησίς των διά την άκατάβλητον μαχητικήν δύναμιν καί τό μα· χηΐικόν πνεΰμα των γρρμανών στραΐιωτών ηυξήθη καΐά λόγον αντίστροφον πρός τάς επιτυχίας της μέ τοχύτητα κοχλίου διεξα /ομένης έπιθέσβώς των. Δέν έορτάζει Δέν έορτάζει αϋρυν ό Ιατρί; κ. Αντώνιος Καρία- μάχης. ΆντΙ Μνημόσυνον ΜΑΝδΛΗΣ ΜΑΡΤΣΑΚΗΣ Μόλι; αχράντα μερίς είναι αήμίρα, ηοϋ μας Λρβϊ το θλι^ϊρό αγγελμχ αηβ την 'Αβιίνα : Ό πρβ-ιρος «αί βχλη- ρος, δια πνιγαοί), χαμβς τού άληαμένητου φίλβυ Μανώλη Ναρτοχχη. Τόν (έρατε, φυβιχά : Γίννημχ χαί ίρίαμχ των Γοπολιών, {ϊχώριζΐ με τό λΐμπαίωΓβ πχρουβιαατικο τού, μέ τα ίιρχ'α φ«τΐινα υάηα κχΐ τα μαΰρα οάν ίβΐνος μχλλιά του. Ήταν τό ατολίοι τοϋ βπιτιοϋ του χαί των φΐλων τού, Λ πρα^Μκοπΐΐηαις τής χαλ-^αύνη; χαί τΑς α- γαπης, ό {<λ:χτός ίπιπλΐποιβς τεχνίτης τ«ν Χανιών χι' 13εώοης ιίος : "Ενας, άληβινά, {:χ»βΐΐτός ανβρωπος... Χάίηχΐ ατό πίλαγος, ατ' α ύ μενά τΛς βάλαβαας βχβη, χι' ίται ό αγγελική ψυχή τού βρίβχεται τάρ,α χα_| 40 μ«- χι ίτ ή αγγλιή ψυχή του βρίβχκται τήρα χαί 40 με ρίς χανιά ατβν 'νψιαπ=, ίχεΙ, κου ολχ είναι Ιάμίρφ*, Ανινά χι' «νιχ... ΚΓ βιΐυ; τόν χλαΐμ; απαρπγ^ρητα, μα- ζΐ μέ τοΰς αμ^ιρβυ; ύιχου; του χι' έαεΤς ο{ φίλοι χαί γνώ ριμβι χ ου. Καί θκ τβν χλαΐμ: αΐώνιχ : Εινκι, βλέπετε, ό ανθρωπίνης ίγιιΐ^· ιός α!ι(α. ΚΓ βμως, ηβιός {ίρΐι Ι Ια»ς έκιΐ πάν^ι, ατ ό; οό.οα/^,υί, πβίι βημ:ρχ βρΐσχεται, νά ΐΐνχι εΰχχριβτπμενΐς, Πΐϋ ί^ίιθιχχν τίαον ένοιρΐ; τα Βχ^ανά του χπό την άίΛΐα πρίσ/ΐαιρη αυτή (»ή χαί νά «ϊρν? καλυτέρα... Ή μνημη τού άς είναι αΙ«νια... Ω ΑΝΑΚΟΙΝΟΖΙΣ Άπό αυριον θά διανεμηθώσι διά των β«λ(ία~ τροφιμων είς τόν πληθυσμόν τα κάτωθι ειδή.- 1) "Ελπιον 150 δράμ. κατά δελτίον 2ι Σάπων 50 » » » 3) "Αλας 50 » » » 4) Πυρεϊα 1 κυτίον » » ι Ιδοποιοΰντσι οί παντοπωλαι όπως προσέλθουν είς τίιν παρ' ημίν Εποπτείαν Άγορανομίας διά τή» παραλαβήν σχεΐι ών διατακτικών κομίζοντες καί ιά; δηλώαεις πίΐριιλαβής έλαίοιι προηγουμένης δια· νομής.Έιτειδή όΙ"άπων δέν είναι άκόμη έτοιμος θέλει διανεμηί)·ή μετη δεκαήμερον. ΕΙ. τάς άνωτέρ») διανθμάς ουμπεριλα βάνι-νΐαι τα διτ'ά δελΐία χαί τί δελτια ύπαΑλήλων έπαρχΆν. Είς την διαομΐν τ»ΰ σάπωνος ήέν ουμπεοι'αμβανονΐαΐ ιά δελτια των ΰιαλλήλων των έπαιιχιών. ( Ε . τής Νι>μ«ρχίε·ς Χά ίων)
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓ'ΆΦΟΣ "ΟΛΥΜΤΤΙΑ,,
12.30'—2 30', 2.30'—4.3<ι'. 4 45"—6 45', 7-9. «ΑΓΩΜΙΛ ΕΝΟΧΩΝ» Αυριον «ΟΤΛΝ Η ΣΑΡΞ Ι1ΡΟΣΤΑΖΚΙ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΤΤΛΕΥΡΑ ΣΚΙΤΣΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ > Μτροστά σέ μιά 3ιτρίνα τ% 68οΰ Σταδίου γβαάτη
α.ιό ΐται/ν,διπ καί ποά πάν ο» κοίχλε^ μεγάλες κα)
μιχρέ:. Πβριύει μιά ·,ρηο,·λ»μέ |να πβιδάχι.
— Για ιά...
— Τ' είνε, παιδί μοχ
— Νά κυΓΓάξΓΐμε εοώ;
—"()χ-, -ταιδιίχι μοί.. Λέν «Γπαιιε ότι είνε πόλεμος
χαι τα χη ό παιοιίηα δέν χυπάνε τα πιιιχιίδΐυ;
Τ, κ(ριΐ!ΐιίκι συι φοι>εϊ. »ονΐοοΐβ<εται, ΐτρο;ωρ»ΐ, ά)λα τι χρφ ίλι τού είνε γυοισμένο στή βπρί·»α. — Για-,ι'... —*Κλκ, πί',δάκι μου. " ιά ΊιιϋιΐΒ. 'Κ,ώ οάς είτα δέν θά ζή τή - . ;π' ά τι'ι -ιιυτΐίίξουμε μονάχα ΓΑ<ιχο)ΐ)εϊ. Τιί κοριΐαόκι προ/ωρρΐ οτή ρι τα ι αππχιαϊίου. χυαφ ιά πτιιχνίδιυ, -* ί < ί- τοι· στο τζάιι*, άδΰνατο νά ζε^ολληοτι τι» γ!'Ρι ΐίΤιί »ου άπ τί; κυϋ/(λες. 'ΑΜΐοτενι ζει. Κι' Γξα,ρ < ι — Για ..ι .. — ^ ίι -Ιπ!νά>·ι ΙΙΓΙ'.
— "()■ ι Οά γΐ'11 'ΐρήνΓ^ θ;'ω >ά μοΰ πάρρτε
έκεηΐ) μ-- τ» γό χινα. Όϊ ι τώρα! 'ϋταν θά γίνχ)
• Ιί,η'ρη'
— Κ* >
α, γιαγΐΓ '.. .
II
-> Θίό; ιά ·μί] γεςκίσης, μιχροϋλα
1'
Λ11
■ ά μ ίγοίιηι χαί πρό ττ/ινΐίην
ΤΟΥ χ· Δ. ΨΑΘΑ
ήμέρα καί καλλίτερη.
— Ποσο τα χαρυόια;
—Εκατόν εΐκοσι.
—Γιατί τόσο άχριβά;
— Γιατί είνε χ«λά.
'Ηιτπν πράγματι εξωτερικώς τούλάχιοτο ιτολύ χα·
λά. Χονΐρά χυί ποό πάντοιν κάτιπττρα Ό άνθ-μωτο.·,
λοιπάν ιΐχε τό κουράγιο νά ζητήοη μιά όχά Τήν
ΙΛια ατιγμή όμως πλησασε κάποιος όΐ'.λος χαί ψι 10
ρισε τού π^ώΐου
— Μην τα παίρνετΐ*.
— Γιατί;
— Είνε νοθευμένα.
— ΝοΟ·Ρυ,)ένα ιά χαρύδια;
— Μ.ίλιστα, νύ^ιε Τα βάζ"υν οέ νβρό μέ &ριό(τι
χι' άσπι ίζ· υν "Ιϋπι ίξωτεριι-ώς <ψαίοΐ(ΐι ώ(ΐαΙα, άλλά λόγφ τοθ θειιιφι >Π σαπίζουνβ οέ τρεΐ: μΓρες.
Λόξπ εί; έοένα, "Ελληνο! "Α(|θΰ κπτπφρρες νά
νοθεύσης χαί ιά καςιύδια άχόμα, εΐοιΐι δΗιος χόθβ
τιμής—άκόμα κι' αυτής των καρυδιών σου.
'··
Ποκ'ύς μιισΓηριο)ϋεις νόμους ι-.κολουθοθν ,'ί τι-
(ιές τά>ν τριιφίυων καί των έμποοΡυμ«τω> ; Μέχρις
ενός οη ιΡίου ύ/τήρχε κάποιο σημείον προσα^ατίιλι
σμοΰ. "Κμπαι^ες οτυ ιιπαχάλικο ά ψ νίοη καί ό ά
οηφάγης μ.τακάλης οέ πληροιροριΰοί με ουντς,ιβήν
Λτι Ά ρί'ίη τού χήραν τοιάντα ή οο^γοτι ί| πε^ήνΐα
τοίς έχατό απάνω άναλό,ως ιοΰ ποσοοτοΰ ιή, νΐρο-
πής πού διέθετε.
— -Μά γιατί ;
—Δυητυχώς, χύριε.'
Έπήγαινες νά ξυρισθβς, νά λουοτράρης τα πα-
πούτσια οου, ν' άγοράοης χουνουπίδι, μαρίδα, ?να
μολΰβι, νά βάλης σόλες χαί ή ιαν όλοι σύμφω οί ώς
έκ συνθήματος νά οοΰ ζηΐήσουν τήν άλάλονη αύξη¬
σιν. Ώς κι' αΰ'άς ό ύπαιθριος πωληΐής τού οπανα-
κιοϋ είχε ετοίμη την άπάνιηοί τού.
— Άχρίβηνβ τα σπανάκι ;
—Δυστυχώς.
—Γιατί πόλ ;
—Ή λίρα, χύριε
Καί τή οπανάχι, λοιπόν, εΐγε συνδέσει την ύχη
τού μέ την λίρα—'δβο ή λίρα άνιβαινε. Άλλά κάπο-
τε, επί ΐΓ/ιΐΐ'ς, ή λίρα έ.τρόδωσε τήν Ιερά πυμμιχία
της μέ τ' (Ιλλα έμπορεΰμηΐα χι έπήρι1 νατραχύλα.
Έΐς.ο|ΐάξαμε μή,τως τυχόν πέηουν καί τα τ^όφιμα
ναί.., ζηιιΐωθοΓιν οί λαμπροί καί παιιφάγοι μπυρπγο-
ρΙΐΡί ιιαο. Άλλά οί οίνθρωΐΐο. δέν είνε ^ά τόοο κου-
τοι. Άπλ·ύστατα άπεκήρυξαν οτά άψε σβδοε την
χρυθή τους βάσι καί τραβοϋν θαρραλέοι πρός τα π ι
νω.
Ποηύ:, λοιττό-, μυστηριώ^εις νόμους ά<«λουδ Ον οί έχλαιιττρότατοι χάτ.οχοι των έμπορευι,άιων στήν ρύΛμισι των ημών τους ; Νομιζοι, ΐούς οΐχονομικούς νόιιου; τού Καρηγκιοίη · «Τα οικά οου διχά μου χαί τα δΐ'ά μου... ίΗχά μου !» Κι' όσοι περιμέναμε άπ' αϋτούς χάιι καλλ ΐίρο κηιρός ιίνε ν' άναφοινηΛΐηιιε / «Τα μυαλά μηί χιιί ηιά λίρα». Άχόμα δέν πήοαμε χαμπιίρι μέ π.ιούς 8χ"με νά κάνωμε ; ·% ξηη ττηγή σπορΓας<ισιών διολόγων χαί ρ'πβιοοΛίων όλ« ιά μβιαφ·>ριχά ιιέ"α—άπό τα τρόμ
εω; τίς σακαΐ'ά<ες 'Κκείνοο ηού τ>ά γρόψπ την Ιοτο
ρία ιής τρρΐτνής αΰΐή; προιόδου τής ζωής μοί θ' άντ
τ,λήο[) οίγιυι,α άπ-ι ί<6Ϊ ίνα μ.γάίο μέρος τυΰ ΰλιχοθ τού. ΙοωΐΓρικό τοΰ τράμ. Ιδού, λοιπόν, αϋΐόχληιος ίππό της- —Λέν βλέπετε μπροστά σας ; — Γιατί κύριε ; χ Γυναΐ'α εί-ε Τελοαπάντων μβταξύ μος τσαλοΐτα- τ ο'ιμοοτε άλλά τίς γυνοΐκες νά τίς τεβώμαοτε λιγάχι. Αϋιό, λέω έγο'), άπαιτιΐ ό πολιτιομός ! Καί ό δλλος : —"Έτοι λές έσύ ; —"Εισί λέω ! — Λοιπόν, λές αηδίες Ι —Έσύ >ές άηδίες.
— Λοιπόν, ά*/ σοθ χο^ανήοω Τιίν β μία βτό χεφάλι
θά δή "οίας λέρι όη ίίς. Έμπήχε ό χύριος νά παρα-
οΐήσπ τάν σΐ'>ή,ορο χοΐ ιόν Ιππότη ! Έ>φ ή χυρία
έμπή ε ο ά ιράμ χαί ίο.τμικν.ν* ώσαι τσ χύματα τοθ
Δουναβεοις |
οέ»' ϊίρω κΰ>; ΛνπιΡώς οπ κήννουν τα νι'|ιαΐα τοθ
Δουνό(ίΕ.))ς άλλό φαίνεται πώς ή μ>εία ΐους ήταν ά-
δυναμια τοϋάίλλου— Ινός ιύπου Ιοιόρυθμου καί πρω
ΐόΐυπου.
— Πολιΐισιιόε οοΰ ?έρι ό κι'ιριης. Μή σπρώχνεις
την χυρία π< ϋ σπο(ήχνει ώΓΧΐν τη κύματα ιοΰ λουνη· Ρεο)ς! Καί ή ΐοό η;; ΚολοχύΟ·ια. Έπιιτάνεια καί επι· δΓρμίς Έγώ σοΓι λέω πυ'ις είμαστε όλοι άρροιστοι, άπόδειίις τό βούτυρο πεντακόσρς Άντε ν' άγορΜσχις; Ίά εΐπε χαί ό Πλΐτων αΰτά; Κάτι διαβάσα|ΐί χι' εμείς Σαχλαιιπού/λα ; — Μάλιοτσ, χύριε! — Ξ:ρεις »ί Θέλεις (αν; —Έγώ δέν ξέρω τί θέλω, πάνκος ίσΰ Θέλεις χαρ παζά. ΆπΛ την χυρ'α πτά χύμηκι τοθ Δοΐίνίίβτως, άπό ί/.βΐ ΟI^ βούΐυρο, άπ' ΐό βούΐκρο πτόν Πλάτωνα χι' ά,χ' ιόν Πλάτωνα ο»ή ' »αρπα!:« ήταν ασφαλώς πή- δήματα σχι'ψειος ποΰ δέν στέχιται χαλά. Κμί όλοι ' · * * * * ...»