121296

β ΙΝΙΕΙΛ-11Ι3ΙΙΙΕΙΛ
■«•♦Λ
1 Οί
Υβαμ
οφαίία
χοηοϊ
.Φοαΐ,
ν πόδα. Μβ.
ος υπό τοΐΐ Ύ
Μόλιςδ'Υηο
30β ουνέλαββν Ι
καί ιόν £|}|}ΐ. Ι
οοηαθήσας να
Ι Ί βο
ΚανιΙρης εη^
ου καί εΐβοον
ψ πρός ΐ6£.
νά φονΐυθ]
οφαΐρα ηα(]Ι
ιοηου ιη;.
)ας έν ιφ μηα
ιη; έβοή&ηοι
νουδάχην κοΐ
ι ηε(,ίσΐ(3θφον
) δ δηοϊος έγβυ
[καί πάλιν βΙ;
ΐφθβΐς ηβοί ώ
. μ. ύηό ιού Ιδί
νουδάκη χαΐιοδ
Χαλέηαί, Οί
η βΙς «ήν ΕΙοα,
γορούμβνοί Μ
-αιρέσεωΣ. •β·"1
α. |6ιά ι*
Χ4ΤΪ
Μ
Ι
ι
ΟΡΟΙ ΧΥΝΑΡΟΜΟΝ
)Ετηιιι> ιιι
αατ
) ΕΙ11 >
III
ΕΤΗΣΙΑΝ* Ι
' ίϊΑΙ » 4
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
■τΙβ'εΜΗΒ'έΒ ε——ϋ» ■ΜΓέΤέΙ
' ΤΕΤΑΡΤΗ
23
ΊσΡ)ΜΒΡΙΟΥΙ93
ι
[ΣυλληψιςΙΙροδρόμο»):
ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΩΡΠΚΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΝ ΚΡΗΤΗ ■
*».ί*ε^^.1Β*ε^ε».1^*?.Μ^
. 3ΟΟ Ι
ΧΑΝΙΑ ΕΓΟΣ ΕΆΡΙΘ. 1466 § ΤΙΜΗ <ΤΥΛΛΟΥ ΔΡ. 1 ΤΑ ΙΕΙΝΓΜΦ1 ΛΕΙ ΑΡΙΘ- Τ' ΕΜΜ. Γ. ΜΠΛΚΛΛΤΖΗΣ ΣΩΦΡΩΝ ΤΑΚΤΙΚΗ Πάντοτε μέν Ιδιαίτατα δέ νυν λόγω τής οίκονομι- κης κρίσεως οί ένιειαλμένοι την εϊαπραξιν των φό· ρων δνϋαρέστως γίνονται ύεχτοί ηαρά των φοιολο- γουμένων. Ύηάρχει έηομένως κάποια δόαις άντιπα θείας, ενα αίσθημα άνεπτυγμένον είς ΐούς πολίτας κατά των παντοειδών είσπρακτόρον. Τό αΐσθημα τουτο εχει δημιουργήση μίαν κατάστασιν ψυχρότη¬ τος μεταξν λαοϋ καί εΐσπρακτόρων, ήτις δυσχεροίνει κατά πσλύ τό £ργον την τελευταίων.Έκάμαμεν αυτήν ΤΓ<ν προβισαγωγήν διά νά τονίσωμεν δτι παρά τα έκ τεθένχα καϊ παρά τάς μυρίας δυακοΜας,&ς συναντοϋν είς τό έ'ργον των δέν έπιτρέπεται είς αύτούς νά χά· νούν την ψυχραιμίαν των καί ν< φέρωνται σκαιώς καί τυραννικώς πρό χον φορολογούμενον πολίτην. "Εχομεν συγκεκριμμένας κατα} γελίας εναντίον όργά- νων τίνων περΐ αχαρακτηρίστου συμπεριφοράς των ά πέναντι φορολογουμένων άποδεδειγμενως συνβπών είς τάς άπέναντι τοΰ κ^άτους υποχρεώσεως των. Ά πέναντι των τοιούτων, άς μας επιτραπή νά νομίζω- μεν δτι συγχωρείται μεγάλη έπιείκεια. Γνωστόν τυ¬ γχάνει τό λαϊκόν λόγιον «τ* άνθρωπον ή μονρη εί· ναι γοεμνόςο. Ό καλάς τρόπος, ή ηαλή σνμπεριφο- ρά είναι τα έφόδια έκεΐνα, άτινα είναι άπαραίτητα είς τα δργανα τα έπιφορτισμένα μέ τό λεπτόν ζήτη- μα τής εΐσπράξεως των φόρων, των προατίμων καϊ των εισφορών, καιαστάντος ετι πλέον λεπτοϋ έκ τής μεγάλης άνεχείας. Έδώ τουλάχιστον ουδείς πά ρουσιάσθη άρνούμενος την οφειλήν τού πρός τό δη¬ μόσιον. "Ολοι είναι πρόϋ'υμοι νά πληρώσουν κατά δύ ναμιν. Άλλά όταν έκεΐνοι, είς τονς ύποίονς πρέπει νά ίζληρώαουν φανοϋν υπέρ τό δέον ΐωηροΐ καί άνέν < οιοι δεΐξουν δέ καί υπερβολικόν ζήλον είς την ε«τέ λεσιν της υπηρεσίας των, ώθοΰν κα τούς πολίτας είς τόάντίθετον σημείον εκείνον ποϋ ώφειλον. Χρειά ζεται έπιτηδειότη; καί πολιτικότης. "Ανευ αυτών άφ'ενός Θά δημιουργοϋνιαιλνπηρά έπεισόδια "ίαΐ Λφ' έ ιερόν ό άντικειμ?νικός σκοπός, ή είσπραξις των φόρων, θά ϋστερή. Ό Κρητικός λαός είνε κατ' έξο χήν φΐλότιμος καΐ μέ <5λΙγον*τάκΐ και συμπίριφοράν ήπίαν ασφαλώς Θά κάμη τ* άδύνατα δυνατά διάνά άν τακσκριθί) είς τάς ύποχρεώσεις τού τάς οποίας ουδέ ποχε ήρνήΰη. "Αλλωοτε δ λαός είναι ό κύριος ααΐ ώς πρός κύριον πρέπει νά τοΰ φερόμεθα δλοι. Ή Ικανότης των περΐ τοϋς φόρους ασχολουμένων έγκειται είς τό πρός τούς *φοΡολ°Υο»ΐμένους ΐάκτ τό οποίον μόνον άποφέρει άγαϋ·ά άποτελέσματα καί δέν έκθέτε. τό κοάτος άπέναντι των πΛλιτών ζον. Πρός αύτην την κατεύθυνσιν πρέπει νά δοϋΌϋν αί δέου- ααι αυστάσεις ώατε νά μή θίγεται ή έγωϊστική χορ δή ενός 'πολύ πείσμονος άλλά «αί φιλοτίμου λαοϋ, ώς ό Κρητικός, ένω έ"χει την καλλιτέραν διάθεσιν νά σνμβάλτ] τό κατά δύναμιν είς την άνόρθωσιν τοΰ κράτους πρό ποντός σήμερον ότε καϊ οί φορολογού μενοι, αίσθανόμεν<·ι τό κρίσιμον των περιστάσεων Θά σπεύσι υν νά ύπακούαουν είς τα πατριωτικά τω·· αίσθήματα, τα δποϊα Μχουν τ ίσον άνεπτυγμένα. λαβαν είτε κνοίως γιατΐ ό κα θένας θέλει τό σχολειό στήν πόοια τού ηοΙ χοαηώνθννχ' ι γιαιί τα άθλια δέν μποοούν νά γίνουν κινη* < ή μβτέΰαοα ; ΓΙΡΠΠΠΣ γΓΛΥΡ1Ο? ΙΙΡΣΠΓΕΜΠΟ >ΙΔΙΙ2ΙΙΙΝ_ΙΚΑΙΟ1ΙΝΙ
Ή άλήθεικ είναι δή δέν
μ* άοέσει χαίϊόλον ή παράτα-
ξις αριθμών, ή ξηρί έκθεσις-
γεγονότων, ή νεκρά ηΐάχα
τβς σταΐιστι «ής. Καί όμως
κάτι μ9 ΒπαιΐΒ ν' άλλάξω γνώ·
μη. "Οποίος είναι καλής πί
σιεως καί δέν είναι ίσχυρ?-
ννώμων—πράγματα πού κολα
κβύομαι νά πισΐεύω π ώς τα-
χω. όπως δλοι δα. .. οί °£λ»
ληνες—πόιβ πόΐβ άναγνωαί-
ζει καί τού σι-ααβού τό δίκηο.
Κι' δ στοαβός σΐήν τεοίπτω
ση ζή δική μου είναι τό πάη·
μένο, τό άττιασΐο, τό άαύλλη-
π»ο κοάτος. Βρέ στοαβδ 'ναι
τούτο Τό χράτος πταίει. Μά
έποεπε ν&χωμε χι* αύτό. Άλ¬
λά τό άθλιο τό κράτος σού
λέει .· κά* τετε ήαυχα, καλά
είσαστε. "Ολοι καί γιά δία μέ
τό Κράτος -ά βάναμε πού άν
ήιο τίποτα τό πραγματιχό, τό
χειροπιαστό,είμεθα ΙπανοΙ νά
τού πάναμε έπίϋεοη, δηλαδή
άν ήταν ποόοωπο θά τού βγά
ναμε τα μάτια. Καί χτνπον-
σαμε όλοι ίτιοΰ κινφοϋ την
πόοτα καί το ντονβίρι μας
πιοογύίΐζε, Ύστερα τα βάνα
με μέ τΛν Κνβέβνηαη ηού άν-
τυιροαώπενε ΐό *ράτος Καί
τί δέν τίς ψέλναμε ; Ένας
θεός τό ξέρει. Τής τηγανίζα-
με τό ψάοι σία χείλη.
Λοιπόν γιά νά έλθωμεν είς
τό προκειμένον. Τό κράτος
είναι £να άνδρείκελον πού πε
οιμένει ιόν &νϋ·ο<οηον πού θά τού δώαα ζωήν. Άπό τό 1830μέχαι τού 1900 σχε- δόν κατώρθωσεν τό κράτος νά κάμη δσχοΧεΖχ ! Άηό τόχε μέχοι τοΰ 1910 έκαμεν 444 —λιγάκι αηουδαϊο. "Ε ; Άπό »ότε έως τό 1928 πού άνέλα βεν ή σημερινή χνβέονη τις 496. ΔηΧαδή είχαμεν... 918 χοατιχά σχολειό, μέχρι τής ά νόδου τού κ. Βενιζέλου είς την άοχήν. Ήρθεν δ Βενιζέ- λος, Μκαταεν ταία χρόνια, χω- ρΐςνά τόνααστΐαωμεν με τίς φωνές μας, εΐδε ηώς τα οχο- λεΐα καατ'κά % νσινσΐικά τ)σαν έλλειπή, τρώγλες τα οΐ- κήματα καί δίχοας χανένα άηό τα άηαοαίτητα ενός σχολεί¬ ον καί λέει στίς χοινότηχες. Βοέτε μου &νο χατάλληλο οί- πόπεδο, βάλετε ποοοωπΐΗή έογασΐα κι' ίγώ βάζω τα ύλι- κά ηαΐ ουμπληοώνω τούς 4 τοίχσυς πού θά μ* άφΐσετε. Έντδς μιάς τοιετίας λοιπόν κατώρθωσεν νά Λύση δλοχλτ) ρωτικώς αχεδύν τό ζήτημα των αχοΙΐΗ&ν χτιοίων πού δέν έλύθηκε μέαα ατά 100 χρόνια ηού ηεοάοαμ,ε έλεύθε- ροι. "Εκαμε έκ τού μηδενός 1465 σχολειό.. Θά είναι ίτοι μα δ πό ν ν άν αι άλλα 250. Κ αί άλλα 1145 είναι ήμιτε λή άκόμη ά,λά έχουν λόβπ την μερΐδα των. Μά είνε ένας λόγος 2860 αχολεΐά ! Μ' άοέ σουν τα οιζικά μέτοα «αί τα μεγάλα έργα. Γι' αύτό γίνο· μαι ηαιδάκι διαβάζονιας τούς άριθμούς αύτούς τής στατιστι χής—ηού εί/αι εύτυχώς άκέ- ραιοι καί άπλοί ώστε νά μπο ρω νά τούς έννοήσω—καί ΔΠΣΚΠΛΗΚΙΗ 'Ανήμερα τσή εκατοα στσή ξαδίς>φης τσή Δα-
σκα<ιας. Μά δέ γχάνω λώμ- πης ί^ώ Ιχ&ΐ'ί. Είναι στράτα . ζαβαλη καί πίρνοΰνΒ τΐιυιέ ·'— , άργά τι Δασκαλιίκια. Μά την πίσιη μυυ χαί βαρεΜηκα νά χαι- ρειώ. , — Χαίρετε, χαίλετε. | | Μιά ώρ« έβάσΐαξε τοντονά τϋΐσαλοτάτι κι' έχονφάνανβ κια >ένα Ήγούη μου μι'ι δβν—το
πιοτέΉ τάξε κιανϊίς. Ι
— Ντά εδά λένρ πώς θά κα¬
μουνε ι ό Σχολειό κιίΐω στόν
ποταμό κι' ύΊπρρα θά—ν — είναι
καλά έκειδά πάνω
— Μα δέν ιίφίνιομε λωδα μεϊς
γΐΗΐί 'χωμε διιό—τρείς κΓκτσά
κες εληές στήν απάνω μηάντα
καί δέ θά—ν—έχωμε Τοθ θεοϋ
τό διάφορο παρά θα τσοί τοα-
λοπατοΰνε Καλ)ιά 'ναι νά γεν{Ί
στό Καλύβι πού λένρ, εκειά "ναι
άνοιχταδα καί ουτε σΐίοΊαοίϊτε
κήιτοι ούΊε εληές είναι ν ο τα
ρέμπουνται
—-Παρά....έκειδά άποΰναι κι*
{μάς τ' άμπέλιμας χι' τ)—γι —ά-
μυγδαλιές μας θά πάνβ νά τό
βάλουνε" Ντά μόνο νά πρρνοϋνε
νά πηγα(ουνε στή βρύση δβ,θέ
λουμε άλλο μ πράμμα θά μασϊ
τσαλοπατοΰνε τό βασιλικό μας
πράμμ,·. Όϊ άνέ γενοΰμε κι' α¬
πού δυό χωρία δέν τ" άφίνωμε
να γενή έκειδα Σκολειό Θά πά
με μα τό ναίς χι' είς τόν Ά-
ρβιο Μπάγο.
— Λένε νά τό χτίσουνε στό
Μοναστηρικό μά ϊνάφίνουνε
παλι οί—γι—άπανωμπαδιανοί
γιατί εχουνε τα δασκαλάκτα χαί
μαζώνουνε τ' αΰγά ιΰλου τού
χωρίου μέ τό χώνι
— Μά εκειά σιό διάοτσο πού
πήγανι καί τό χΐίσανε ε,ίναι
γρεμνάρα καί διάλε τΰνα έτσι-
δα πονναι κουζουλοκώίτελλα
χαΐ χημιζουνται άδέ τζουοίσου
νέ κιομμιαν ήμέρα. Κι' άνέ τζον
ρίση κιανένα κακορρο ζικο δέ
θα σταθή, ωστι ν α χατεβχί στόν
πάτο τσή Λέσχας, δέ θά δείξχι
οΰ'ιε τό κοχχαλάκιν τού, νά
βοοΰνε νά θάψουνε. Καί πέφτει
λωδά αλάργο τσή μέσας ν,ειτο-
νιάς καί τδβγαλβ χι' δ «τρώτος
πούρθε'δπέρυσις απού τή χώρα
δ 'πιθεωρητής άχρηστο.
Άνέν ΐό άντιντίρουνε πάλι
σττ|ν πέοα μπάντα τθϋ ποτα-
μοϋ δέν τό θέλουνε οί πόδρ κι'
άνέ γαιρουνε σιήν πόδε μΐΓι'ντα
δέν ερχουνναι οί μέσα
— Αι! Άς καμουνε μίαν ν.ο-
λώνα στή μέση τοΰ ποταμοϋ να
τό χιίσουνε ποϋ οΰιε ό ενας
θά περνά τόν ποταμό οΰτε ό άλ
λος χι' οΰτε τού νιυΰς οί κήποι
χαί τ' άλλοθ τα περβόλια θά
τσαλοπαθιοΰνται, να τσαχώ
νουμάστονε καί νά φαώνουμά-
στονε γτ) νά τ' άφίσουνε έκειδά
ποΰναι μά χι' ό πατέοας μου
εκειά πήγε χι έγώ εκειά 'μαθα
τα γράμματα. Εύτοί οί μεγόλοι
θέλουνε κρέμασμα νά μάς έβά-
λουνε νά τσαχώνομάστονβ γιά
τα Σκολειό. Δέ μάς έφτάνανε τα
βάσανα καί τα ντέρθια μας ..
Η Μίς ΛΟΥΛΟΥΔΑ
Γιά νά μαθαίνετε
ΟΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ
Ό μίνας Σεπτέμβοης στό .
άοχαΐο Λατινικό ήμερολόγιο
λεγόιαν «έβδομος» γιατί ήταν
πράγματι ό ϊίβδομος μήνας τοΰ (
ετους, τό οποίον κατά την Ιπο
χή Ικείνη άρχιζε άπό τόν Μάρ
τη καί άτοτελεϊΐο άπό δέκα μό
νόν μήνας άνίσους, άπό τούς
δποίους άλοι εΐχαν τριανταεξ
ημέρας καί άλλοι μόν όν. δε-
καέξ !
Ό Νουμάς Πομπήλιος δμως
άνοΐγω τό αχόμη μοο άπαράλ- | έπρόσθεσε στό άρχαϊο Λκιινι-
λακτα δηως Θά κάνουν «αί
750 χιλιάδες πιΐσιρίκοι μα-
θητές μηροστά στά χαινονρια
καί δμοοφα σχολειά καί είμαι
ε'ιοιμος νά ψηφίσω γι' αύτό
μόνο την Κυβέονηση Βενιζέ¬
λου καί μέ ΐά δυό μου χέρια.
Καί ή άηοοία τοΰ ψάλΐου :
Πόοα σχολειά γίνηχαν στόν
τόπο μας καί πόσα έπρεπε
νά γίνονν άλλά δεν έγιναν
εί'τε γιατί ηοόλσβαν όσοι πρό
κό ήμεςολόγιο τού Ρωμύλου
καί δύο άλλους μήνας, τόν Ία
νουάοιο καί τόν Φεβρουάριο,
τον ?α άπό είκοσιεννέα καί
τόν άλλο άπό είσοστοκτώ ήμέ-
οες καί τοΰ τοποθέτησε πρό τοΰ
Μορτίους *Έτσι δ Σεπτέμβρης
άπό εβδομος ε'γινε Ιννατος μή
νας, χωρίς δμως νά άλλάξί) δ
νομα.
Ό Σεπτέμβρης άπό την έπο
χή τοΰ Νουμά μέχρι τοΰ Ιου¬
λίον Καίσαρος ιί/ιν ιϊχοσι Ιν-
νηΛ ήμέρρς. Τ6τι ό ΈΗην άσ
τρβνόμος Σωσιγένης, δ «ποίος
έλαβεν έντολή ιίιό των Κπίσα-
ρρ νά διορίώσει τό ήμρρολόγιο
το8 πρόσθεσε καί μιά άκόμη
ήμίρα καί έτοι ό Σρπτέ|ΐ6ρηςΙ·
χρι, ί'ως σήμρρα, τριιίντα ήμέ
ρβς !
Ή έκκλησία μας ώς πρώτην
ήμέρα τον ?τ"υς θεοος.Η την 'η
Σεπτρμβρίου «αι ά.ιό την ήμέ-
ρκ αύτί) άυχίζουν τα ίκκλησια
στικά ήμρρολογια καί τα ήμερο·
λόγΐΗ κκί ΐά ωρολόγια των λβι-
τουργιών
Στήν Κωνσκιντινούπολι μά
λιατα τί)ν 2η Σεπτρμβρίου γίνε-
ται μργάλη τ'λετή στά Πατριαρ
χβϊα χαί ύπογράφεται επί τού¬
τω άπό τόν Πατριάρχην χαί
τούς παρεπιδημοΰντας άρχικ-
ρρϊς ίίνα πρακτικό. ι
Κατά την ποοττολρμιχή Ιποχή
σίτνν Άθήνα ή 1η Σεπτεμβρί-
ου ήταν καΰιερωμε'νη ώς ή| έρα
γβνιχής μετοιχεσίας χαί αύτη
λογαρκίζόταν ώς πρώτη ήμέοα
?τόυς, γιά τίς ένοιχιάσεις των
σηιτιών χαί των κατάστημά
ττβν.
'Γγιεινή γιά τό λαό Ι
«ΟΙΕΔΕΝΒΡίΙΐΝΑΤΡΩΜΕ
.Όταν είμεθα πολύ συγκινη ■
μβνοι ή λυπημένοι. Καί ποιέ δ (
τ«ν είμεθα ύπερβολικά χουρα-
σμένοι καί αί δυνάμεις μας ϊ-
χούν δλως διόλου έξανιληθί).
Ουδέποτε ΰστερα άπό ένπ τρόμο
τι δταν ιΐμΒθα όργισμέτοι.
Σέ δλκς αύτΐς τίς σ'ΐγμές ΐό
σώμα εχει άνάγκη ί,συχίας γιά ι
να βγάλει δλα τα δηλητηριώδη
ποοιόντα τής έναλλαγής τής υ-
λης, γι' αΰτό κάθβ νέα παραλα-
λάβη τροφής διαταράσσει την
τόσο αναγκαία αυτή λειτονργία
1 τής άποδηλητηριάσεως, καί δή (
λητηρΐϋζιι άκόμη περισσόιβρο ,
τόν δογανισμό Μόνον ύσιεοα
·α«^ί τή-ν ά»ί>+((Λΐ(<οτασι τής ?ξο>*
τερικης και της εσωτββικη; ήσυ
χίος ημπορεί κανείς να λιίβπ
δίχως βλάβη τροφή. ι
Μόοσάν εϊμασΐε ε-ΰθυμοι
χαρούμενοι, νά καθίζουμε στο
τραπέζι διαν μάλιστα χαί τα
φαγητά είνε- καμωμένα χαί σερ
βιρισμένα σύμφωνα μέ.τήν όρεξι
μας τό τραπέΓι είνε πανηγύρι
γιά μάς. Σιή γιορτή δμως ται
ριάζει Ινα τραπέζι μέ κάτασπςο
τραπεζομάντηλο σκεπασμένο,
σΐολισμίνο μέ φρέσκα καί μυρω
μενά λουλούδια πού ή θέα τους
είνε μιά απόλαυσις αίσθημαΐική.
Καί μέ λίγα μέσα μπορεϊ κα
νείς νά έτοιμάσει ενα νόστιμο
' γεϋμα. Ή τέχνη τής νο,κοχυ-
ρωσύνης των γυναιχων μας είνε
διάφορος χαί πολύ άτομική.
Πρό πάντων τελεία καθαριό¬
της. Τό τραπέζι είναι {λιχού
δικο χαί μοσχοβολά σάν αίώνια
ανοίξη.
Ρωσσικοί μύθοι
ΟΙ ΤΡίΙΣΚΛΕΦΤΕΣ
Κάποιος μουζΐκος χίνησε μιά
μερά άπ' τό χωριό τού καί πή-
γαινε στήν πολιτεία νά πουλήσϊ)
ενα γαιδαρυ κι* έ*να τράγο, άπο
τό λαιμό τοΰ δποίου κρεμόταν
ενα κουδοΰνι
Στό δρόμο άντάμωσαν τόν
μουζΐκο τρείς κλέφιες, κΓ δ ένας
άπ' αύτούς είηε στούς συντρό
φους τού
ι —Θά τοΰ κλέψουμε τό τράγο
χωρίς νά πάριι εϊδησι !
—Κι' έ>ώ θά τοΰ κλέψω τό
| γάϊδαρο, πρόσθεσε δ δεύτερος.
' —Αΰτά πού λέτε δέν είναι
| καί τόσο δύσχο'α, είπε ό ΐρίτος.
Έγώ θά τοΰ κλέψω τα ροΰχα
πού φορεΐ...
Ό πρώτος κλέφτης ζύγωσε
κρυφά τόν τράγο, τοϋ ?βγαλε τό
κουδοΰνι, τό ?δεσε στήν ούρά
γαιδάρου καί ηήρε τό ζώο κι'
?φυγρ.
Στό στρίψιμο τού δρόμου, δ
μουζΐχος γύρισε πίσω καί μή
βλέποντες τόν τράγο. Ιτρεξε να
τόν ζητήσει. Τότε δ δεύτερος
κλέφτης πήγε χοντά στό μουζί
κο καί τόν ρώτησε τί γύρευε.
Ό μθυζΐχος τθΰ άπάντησε
πώ; τοΰ έκλεψαν τό τράγο.
— Πρίν άπό λίγο εΐδα τόν
τρά,ο σου, τοΰ άποκρίθηχε δ
κλέφτης. Τόν δδηγοΰσε ένας άν
θρωπος πρό; τό δάσος. "Αν τρέ
ξεις, μπορεΐς νά τόν προφτά
σεις.
Ό μουζΐκος έτρεξε άμέσως
νά βρή τόν τράγο τυυ κι'έμπι-
σιεύθηκε τό γάϊδαρο στόν χλέ-
φτη. Μα δ μονζϊκος
δ.η' τα μάτια τού,
τύν γιίιδαρο κΓιτττό δΛ παν οί
"Οταν δ μονζϊκος ξ <νιιγυρι οβ, χωρίς τόν τράγο φυσικ», «ί δρ μέ κατίίπληξι, πώς ίλε'ΐ,τι: κΓ δ γάιδαρός τού κοί έξηκολούίΐη σε κλαίγοντας τό δρδμο τού. Σέ λίχο κοντά σέ μιά μικρή λί μνη, άντάμωσρ ?νι«ν άνί)ρω;το Λθΰ έκλαιγε, δπως αύτός. Ό μουζΐκος τόν λυ ιήθηκε καί τόν ρώτησε ν ά μάθη τί εχει καί κλαίρι Ό δγνωστος ποΰ δέν ήταν άλ λος άπ' τόν τρίτο κλίφτη τοΰ διηγήθηχιι τότρ πώς τού εΐ/αν άνπθίσρι νά κουβαλήσει στήν πολιτεία έ'να σακκούλι μέ χρυσά φι καί πώς έκίϊ πού κΐιμόταν χον τα σιή λίμνη τό σηχκορλι γλύστρησε χΓ ίηεαβ σιό νερό. —Κπί γιατί δέν βουτάς στο νρρο νά βγάλεις τύ σαχχοΰλι (ΐέ το χρυσάφι, ρώτησβ δ μοιζΐ- κος. —Φπβδμαι πολύ τό νερό για τί δέν ξίρω νά χθλυμ.-ιωΐάποκρί θηχε δ άγνωστος. Δίνω ό'ιιως εΐκοσι χρυσιϊ νομίσματα σ* αυ¬ τόν ποΰ Οά μοΰ βγιίλει ιό βακ- κοϋλι μεσ' άπ' τό νερό. Ό μουζΐκος τυτε εύχαριοτή- θηκε καί σκέφτηχΒ : «—Νάποΰ μέ λυπαΐαι δ θεός καί θέλει νά μ' αποζημιωθή Υ'ά τό χάσιμο τού τράγου καί τοΰ γαιδάρου» "Εβγαλε λοιπόν τα ροϊχα τού καί ρίχτηχρ με'σ' σιό νεοό, άλλά όσο χαί άν ρ·φαξε| δέν μπό- ρεσι> νά βι,ί) τίποτε Όταν βγή
κε άπ' τή λίμνη, εΐδε πώς τα
ρονχα τού είχαν χάνει φτερά,
μαζύ μέ τδν κλέφτη !..
Κι* έτσι δ χουτός μουζϊκος
γύρισε στό χωριό τού χωρίς τα
ζφα τού χαί τσίτσιδος, δπως
τδν γέννησε ή μάννα τού..
ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΕΒΑ
ΕΙΠΗΝΑΝΙΑΔΑΙΓΙίΝΤΩΙΗΑΟΙ
ΠΡΟ-ΙΟΝίΑΪΝΗΗΠΙΐηΐΙΟΜΙίΜΑΤΟΣ
Δια την καταπολέμησιν τής
οίχονομικής κρίσεως, ή δποία
έχει προσλάβει άπό τινος οξυτά¬
την μορφήν είς τάς Ηνωμένας
Πολιτείας τής Άμερικής, εχιΐ
τεθή τελευτοίως είς εφαρμογήν
καί βνα μέτρον εντελώς έμπει-
ρικόν καί άνεπίσημον, μή άνα
γνωριζόμενον άπό τούς σοφούς
, οίκονομολόγους, τό δποΐον ό
μως ξχει άρχίσει ηδη νά άπο
δίδη άνακουφισιικώτατα άποτε-
λέσματα υπέρ των παραγωγών.
Πρόκειται πεςί τοΰ παλαιοτά¬
του, τού προιστορικου βθίμου
τής άνταλλαγής των εϊδών, χω¬
ρίς την μεσολάβησίν τοΰ χρήμα
τος ή άλλου μέσου συναλλαγής,
εθίμου τό θΛθΐον άναχτα πάλιν
τ« δικαιώματα καί την αξίαν
τού είς την Αμερικήν.
Ι Έ μεγαλειτέρα άπό τάς μέ
χρι τούδε τοιαύτας συναλλαγάς
| ε'ιδών, εγινε μειοξύ τής άμερικα
νίκης ενώσεως σιτοπαραγίογών,
| ή όποία προσέφερεν 25 000000
«μποΰσσελς» αμερικανικόν σί·
τού καί των Βοαζιλιανών καφε
παραγωγών, υί όποΐοι εδωσαν
είς ίντάλλαγμα 1.050 000 σάχ
κων καφέ.
Καθημερινώς δμως γίνονΐαι
άναρίθμητοι τοιαύται άνταλλα
γαί εϊδών Λς την πολΐτείαν
τού Κανσάς, ιδίως δπου οί σι-
τοπαραγωγοί ήμπθροΰν, πληρώ
νοντες είς σΐτον νά προμηθευ-
θοΰν ένδύματα, τροφάς αύτοκί
νητα καί άλλα διάφορα ίΐδη.
Καί είς τούς γάμους
Άκόμη χαί αί υπηρεσίαι ενός
ίερέως είς γάμον ή άλλην ίερο-
τ^λεστίαν ήμποροΰν νά πληρω-
θοΰν, δπως βεβαιώνει άνταπο-
χριτής άγγλικής εφημερίδος, είς
ορν είσηγωγης πεΐρβλαίων, ιίς
τάς πολι τείας τής Όκλαχόμας
καί τού άνατολικοΰ Τεξάε, Ιφηρ
μόοθη ?ν« εΐδος στρατιιοτιχοϋ
νόμον καί διετάχθη τό χλείσιμο
δλων των πετρρλαιοπηγών, εως
ΰτου τό εμπόριον αναγκασθη νά
ύψίόσιι τάς τιμα'ς.
Οί καλλιεργηταί χης Μονιιί-
να διά νά άντιμρτω.τ'σουν την
οικονομικήν Γ»υσπραγιαν των ά
νιιγχάί,οντιη να ζητήσοιν δ«έξο
δόν γινόμενοι.....χρυσοοί)ραι.
Πράγματι π/Ιέον των 700άδειών
χρνσοΰηρίης είς ιόν χρυσοαό
ρον ποταμόν Μισσουρήν εξεδό¬
θησαν έντό; ολίγων ημερών.
ΠβρΙ καχαατροφής τή; παρα-
νωγής
'Υπάρχουν Ιηίσης μεγάλκι
άδιοθετοι ΐτοσότητες βάμβαχος
οί παραγωγοΐ τού οποίον ά*τι-
μβτωπίζουν σοβαρώτατον κίνδυ¬
νον οίκονομιχής χαταστροφτϊς.
Τό υπουργείον τής Γεωργίας
προέτεινε δια την ελάττωσιν
τού πλβονάσματος, όπως χατα·
στραφή άπό σχοποΰ τό 2ν τρί¬
τον τής Ιφιΐβινής βαμβακοπα-
ραγωγής πρό τής σνγχομιδής
της, άλλά τό μέτρον τουτο εγ¬
κατελείφθη μειά την θυελλαν
των διαμαρτυριών έχ μέρους
των παραγωγών. Ό κνβερνή-
της τής Λ υιζιάνας κ. Λόγκ ου
νεκάλεσεν είς ειδικήν διάσκεψιν
άντιπροσώπους των βαμβακο-
παραγωγιχών πολιτειών είς την
Νέαν Όρλεάνην καί είς αυτήν
απεφασίσθη όπως ζητηθή άπό
την κβντρικήν κυβέρνησιν ν»ν
άπΓχγορεύσΉ εντελώς την βαμ
βαχοκαλλιέργειαν κατά τό προο*
χές έτος.
Ή διάσκεψις απεφάσισεν έ.-ιί-
σης δπω; ζητηθη άπό την κυ¬
βέρνησιν νά προβή είς την αγο
ράν 8 000 000 δεμάτων βάμβα-
κος και ν ι τα μοΐΓσστ) είς τούς
καλλΐϊργητάς δια νά τούς εμπο¬
δίση άπό τοΰ νά έτιχε,ιθτίσουν
νεαν βαμβακοκαλλιέργειαν. Ή
.Ιφαρμογή τού σχεδίου τούτου
θά έστοίχιζε 320.000000 δολ
λάρια είς τό κράτος
Είς την Ίνδιάναν οί άνεργη
χρησιμοποιοΰνται υπό των δ»Ί-
μων καί των κοινοτήτων δι»
την καλλιέργειαν των ίκτάσβων
αί δπεϊαι παρέμενον μέχρι τοΰ-
δβ χέρσοι. 0^ ού*τω έργαζόμβ-
νοι λαμβάνουν μικρόν ί)μεοομί-
σθιον, άλλ' εχουν εξησφαλισμέ¬
νην κατοικίαν καί Ιατρικήν πε¬
ρίθαλψιν
Έν τω μεταξύ διά την κατα-
ηολέμησιν τής κρίσεως προίεί-
νονται πολλαί καί ποικίλαι «δια
σχέψπς». Είς ιόν πρόεδρον
Χούβερ υπεβλήθη ή πρότασις
δπως σνγχαλέσε ι είς εθνικόν ου
νέδριυν δλους τούς άσκούντας
επιρροήν τίνα άνδρας τής χώ
ρας διά την λήψιν ριζικών άπο
φάσεοον. Ένα μέλος τοΰ Κογ-
κρέσου, δ κ. Ράϊτ Πάτμαν, α¬
νέλαβε την πρωτοβουλίαν δπως
συγκαλέση, έντός τοΰ τρέχοντος
μηνός είς μίαν άνεπίβημον σύ¬
σκεψιν τούς άντιπροσώπους εΐ¬
κοσι έννέα πολιτειών. Παρ' δ¬
λα δμως τα μέτρα αύτά καί τα
σχέδια, δέν φαίνεται έγγίζων δ
τερματισμός τής κρίσεως την ο¬
ποίαν διέρχονται αί Ήιωμέναι
Πολιτειαι, όπως καί τ« περισ·
σότερα έκ των κρατών τοΰ κό-
σμου.
ΟΙ ΛΟΡΔΟΙ
ΠΟΥΖΗΤΟΥΠ ΕΡΓΗΣΙΡΜ
Αί αγγλικαί Ιφημε,ρίδες δημο·
σιεύουν ενα πολύ ένδιαφέροντα
πίνακα γνωστοτάτων δνομάτων
των οποίων οί κάτοχοι εΰρίσκι ν
ται είς τόσον δεινήν οίχονομι
χήν θέσιν, ώστε διά νά άντεπε-
ξέλθουν εί; τάς ανάγκας των
,.»,...„ -,,.......» -^ .,^ν..^..,, ο.* ύποχρδοΰνΐαι νά μετέρχωνται
σΐτον. Ή συνήθης πληρωμή ά- | τα ταπεινι'τερα των έπαγγελμά
νέρχεται είς δέκα «μποΰσσελς»
Ένα μέρος άπό τάς πλεονα
ζούσας είς την Αμερικήν ποσό¬
τητας τού σίτον πρόκειται, ώς '
ανηγγέλθη, νά χρησιμοποιηθή |
διά την καταπολέμησιν τής συ¬
νεπεία τής πλημμύρας προκλη- ]
θείσης πείνης είς την Κίναν.
Πράγμαιι δ Πρόεδρθς Χοΰβερ
ενέκρινε τό σχέδιον τή; άποστο Ι
λής 15.000.000 «μιοΰσσελς» σί-
του είς την Κίναν επί μακροπρο
θέσμω πισιώσει.
Ύπερπαραγωγή άρχετά επι-
χίνδυνος ΰπάρχει, ώς φαίνεται
είς την Αμερικήν άχόμα χαί είς
τα πετρέλαια, αί τιμαί των δ·
ποίων έ'πισαν είς πολύ χαμηλά
έαίπεδα. Έπειδή δέν κατορθώ
θη ή έπιβολή επισήμου διατιμή
σεως όντε ή διβκο.αή τής ιξω·
των. Άρκετοί δέ έξ αυτών, λό¬
γω τής επικρατούσης γενιχής
κρίσεοιν δέν κατώρθωσαν χάν
νά είρουν εργασίαν.
Αύτό συνέβη, επί παραδείγ¬
ματι, είς τόν βαοωνέττον Μπ^-
κουορθ Χέρν Σόμ, ό οποίος,
άφοΰ είργάοθη ώς χλητήρ γρα-
φείου, είνε τώρα ύποχρεωμέ-
νος νά ζητβ κάθε έβδομάδα τό
έπίδομα άεργίας, τό οποίον πα-
ρέχεται εις τούς άνευ εργασίας
έν Αγγλία
Εύτυχέστίοος ύπήοξε του¬
ναντίον ό βερ Τζών Φλαίτζ, ο¬
ποίος άρχίαας—άφοθ Ιπτώχευ
σε—ά ιό τό έπάγγρλμα τοΰ τρο
χιοδρομικοΰ δδηγοΰ, κατώοθω-
σβ να εΰοτι τρλευταίως μίαν θε
σιν άσφαλιθίθΰ.
Ό άδελφός τοΰ κόμι,τος ντί

Ι1 !
II
ΛΠΟ ΤΡ ΩΡΗΙΟΤΕΡΗ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΗΤΗ
ΠΟΙΑ ΑΠΟ ΤΑΣ ΔΥΟ;
65ον
ΥΠΟ ΟΑΒΡ1Ε- ΒΕΡΝΑΡϋ
—Καλωσύνη σας, χύριε Χαρ
ντυ, είπέ τ) νέα, ποϋ άπχολε,ϊσθε
μαζί μου μέ τόση λεπτοτητα
Χωοίς Ισάς μοϋ φαίνεται πώ"
δέν 9ά έβγαινα άπό την χομπί
να μου. πρίν νά φθάσωμε οτή
Σαίγκόν
• Ποάγμαΐι, θά ζοϊσα αρά γε
δν χά.-ΐοιος άλλοί μοΰ άνεκοίνω
νέ την άποτροπαία βϊδησι ;..
Ναί, άν μοΰ την άνεκοίνωνι
Λλλος δέν θα μποροΰσα νά άν-
θέξω..
—Σωη&αχϊ αας παρχ «λώ ...
—Ξέρω τί λέω. .Γήν εΐχα,
ναί Ι την πρόθεσι ν' αύτοκτο-
νήσω.. Σεϊς μέ εσώσατε ! Ήξέ-
ρατϊ νά μόν πήτε τα λόγια ποϋ
Ιπρεπε...
>Μόο σιΐς μπορούσαΐε νά
μέ άρπάξετε άπό την άπρλπισία.
»Όλομόναχη, δέ θά μποροΰ¬
σα, βεβαία νά βρώ τή δύναμι
τής ελπίδας Έμό"{ τούς άποί-
κι υς μας Ιχ?ι χαϊδρψει ή χωρις
προσπάβειες ζωή άπό την παι
δική μας ήλικία. Δέν εχομεν ε-
νεογητ.κότητα...
»Κι* υστερα, δέν ήμουν μόνη
άφοΰ βρΐσκόσαστε σεϊς έκΕΪ....
—Ύπίρβάλετε τή σημασία
ΐοΰ ρόλου μου, δεσποινΐς εκα-
μβν ό Ρενέ, γιά νά πή κάτι.
—"Όχι^χ^Ιτόνισε μέ πβΐσμα
ή Όδ(?η, σέ σάς, σέ σας μόνο
όφβίλω πρώτα τή ζωή μου, ΰ-
στερα ή έλπίδα.
—3ιιχνάτε τόν γενναΐο αυτόν
Γιέν Λ(, διέκοψεν ό Ρενέ, γιά
νά σταματήση τόν έχθειασΐικό
ανήφορο τής Όδίλης.
—•Ω! άηήνττήσε κείνη, δεί πά
ραγνωρίζω την άφοσίωσι τοΰ
Γιέν Λί..Μά δέ θά μποροθσε
νά κάμη δλλο άπό τοΰ ν* άποθά
νη μαζί μου.
^ «Βεβαία αύτό θδκανε..Θά
τόν διέτασσα νά μέ σχοτώση
χωρίς νά μέ κακοποιήση-θά μέ
ΰπτ]κου6 καΐ βά σκοτωνό'ταν ΰ-
στεοα.
Ή δεσποινΐς ντέ ΣαΙντ Ύ-
ββλίν δέν| εΐχε την Ιλα'χιστη
εΐρωνβία στά λόγια της. Τα πρό
φβρβ άτλά, οά νά επρόκειτο για
β ι
Μπωσσάν, Χένρυ Λαιγχον, έρ- .
γάζετ«ι ώς σερβίτόρος είς £να Ι
ζυθοπωλεϊον τής πρωτευούσης
ένφ ό νεώτερος υΐός τοΰ λόρδου
Ντάϋνεβερ εργάζεται ώς βοη-
θός μαγείρου είς εΎα μεγάλο ξε¬
νοδοχείον.
Πολλσί δλλοι άριστοκράται
Ι'χουν Ιξεύρει θέσεις είς βιομη-
χανικάς έπιχειρήσεις Ιδίως δέ
είς έπιχειρήσεις αύΐοχινήτων,
δπως ό κάμης Μάτς, ό" λόρδος
Πορτάλιγχτον χαί δ κάμης Νόρ
θεσκ. Ό λόρδος Όσσολστον
£χει γίνει πι?ότος άεροπλάνων
καί ή σύζυγός τού διευθύνει
ενα πλυντήριον.
Ό λόρδος Χάμιλτον τιΰΝΐάλ
ζελ 8)ί8ΐ άνοίξει Ινα γαλακτοπω
λεϊον καί ό λόρδος Μάργκ πω
λβΐ καπέλλα είς τό Κένσιγκτον.
Άποδεικνύεταιοΰτω ό τίτλος
τοΰ «λόρδου» δέν είνε εντελώς
άσχεΐος μέ τόν γνωστόν ελληνι¬
κόν, θηλυκατάκληκτον τύποντής
λέξεως, .λόρδα
ΗΙΙΜΙΗΒωΐΒΒΙΙΙΙίΙΙΙΪΙ
τό φυσικώτΡ(.ο πράγμα στόν
κόσμο,
Κι' ό Ρενέ &ίχε τή συναίσθη-
σι πώς τα πράγματα θά γινόν
τα ν ετσι ποΰ τα ε?βγρ.
Ή φαντασία δρόματος αύτοΰ
τόν συνεκίνησε κ«ί ύ οΐχτος
τού πρός την Όδίλη ηυξησε,ν
άκόμη.
Καί οί δυό έμειναν σιωπη
λοί επ' άρκετό,
Ή Όδίλη ξανάρχισε:
—Εϊχατε δίκηο, είπδ νά μ'ά-
ναγχάοίτε νά βγάό στή γέφυρα
(ϊπόψε. Μουκαμε πολύ χαλό .
Μεγείλη σ«ς ρύγένεια πού μένε
τε μαζί μου
—Έγώ χολαχεύομαι, δεσποι
νΐς, πον δέχτσθε την παρέα μου.
— Άστε τ* άστεΐα' .Εΐμηι βέ
βαιη πώς θά προτιμούσατε ενα
μπρίτς.
—Δέν μ' άοέοουν χαίίόλου
τα χαρτιά καί δέν παίζω παρά
δταν δέν μπορώ νά χάμω άλ-
λοιώς.. Δέν έπαιξα καθόλου
μετά την άναχώρησϊ μας άπδ τή
Μασσαλία. Τό τρλευταϊο μπρίτς
ποΰ ε?παιξα ί)ΐαν λίγρς μέρες
πρίν την άνοχώρησί μου στή
Νορμανδία στόν πύργο|Μπαρχε
βίλ, τοΰ μεγάλον μου φίλου
ντ' Ντορμπεμόν .
—Εύλογώ τόν κόμητα ντέ
Ντορμπεμόν, γιατί άκούοντάς
σας να προφέρεται τό δνομά
τού, ό θεΐος μου άποφάσισε νά
σάς πλησιάσο στό ξενοδοχρΐο
αύτό τής Μασσαλίας,
»Σχεφτομαι πώς άν δέν προ-
φέρα.τε αύτό τό δ" ι ομα, θά σχο
τωνόμουν ΐβως άπό τό Γιέν Αί.
*Η Όδίλη μουρμούρισε χα-
μηλόφωνα ΐά λόγια αύτά.
Ό Γρνέ δέν τα καλοάκουε
χαί γιά νά ηυνμε την άλήθεια
δέν τα Λρόσεξε, γιατί ή άνάμνη
σΐς τής παρτίδας τοΰ μπρίτς
ποΰ εΐχβ παίξει στή Μπαρκεβίλ
μέ τόν κόμητα, τό Ναβιέρ χαί
τό Βαρζελές συνεχέντροοσε ξα-
φνικά τή σχέψι τού στήν εϊχόνα
τής Ραΰμόνδης.
(Άκολουθεΐ)
II
Ανακοινοί δτι αί εϊσιτήριοι
έξβιάσεις διά την εισαγωγήν μα-
θητών Α ής καί Βας τάξεως δρ-
χονται την 23ην Σ)βρίου καί
λί γουν την 29ην
Αίτησεις γίνονται όεχταί εί;
τα Γραφβϊα τής Έφορείας μέ-
χρι τής εσπέρας τής 28ης τρ.
Είς τα Γραφεΐα τής Έφορείας
(Ί. Έπισκοπήν.)
(Έκ τοΰ Γραφείου τής Ίε^α
τικής Σχολής)
ΕΝΟΙΚΙΑΖΚΤΑΙ οίκία παρά
την πλατείαν πρώην Ταχυδροα
μείου (Τόπ—Χανά) εκ 5 δωμτά
τίων ήλεκτροφώτιστ >ς μέ δλα —
χρειωδη. Πληροφορίαι παρα¬
πλεύρως οίκίας Ι.Σερβάχη.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΊΆΙνεόδμητος οί
χία παρά την θέσιν Διχαστή*ρια
πααά τφ Σωτηοίω Καμπράνη
άοτοποιω Δικαστήρια.
Χανιώτιχα Φΐλμς
ΤΟ ΦΙ ΛΟ Τ Ι Μ Ο
Τό φιλυτιμο, ιίνπιή χορδί)
τοΰ ρωμηοΰ έκβίνη ή ότοία τον
κάανει καί γίνετοι _χακουργος,
φονηάς, έγκλημαΐίας Αίματο·
κυλίζίται,σφΐίζίται,ίσπάζϊΐ ξένπ
κεφάλια Π τοΰ σπάζονν τό δικό
τού, τσαχίζεται, σκοτώνεται μέ
ίνα λόγο
Μή θίλήσβις νά θίξΐ)ς τό φι-
λότιμο τοΰ ρωμηοΰ γιοτί άλλοί
μονό σου. Πρρπει ν« πας στόν
Παπά της συνοικίας σου νά μι>
ταλάβης των άχραντων μυστη
ρίων καί κατόπιν ν ά άπο.-ιειοα
θ^ς νά κυχλι-φορήσης στή «όλι
γΐά νά δεχθή ψύχραιμα τή μαγ
κούρα, τή μαχοίρα γ) καί την
κουμπούρα άκόμη τοθ θιγέντος
ρωμηοΰ Καί Γμ^'χρις^δώ ~τά
πράγματα κάπως τρώγονται,
διότι μπορεϊς κάλλιστα νά άπο-
φύγΐΐς δλα αύτά δταν ή γλωσ
σίτσα σου είναι λιγάκι μεΐρημέ-
νη στάς κινήσεις της.
"Ελα δμως ποϋκαμμ'ά φορά
δέν κινδυνεύεις μόνο άπό τή
γλώσσα άλλά χαί άπό αυτή την
πέννα άκόμη δτσν είσαι Ιφημε·
ριδογράφος π χ. Γράφβις κατό
πιν έπιστ>μων πληροφοριών δτι
στό τάδε μέρος εγινε Ινα Ιγκλτ]-
μα Την άλ?η μερά έρχεται στό
γραφεϊο σου μιά έπιτροπή καί
σΓΰ λέγει. «Τό μέρος ποΰ γρά
φεις δτι Ιγ.νβ τό Ιγκλημα είναι
πενήντα μέτρα ίξωάπό τήσυνοι-
κία μας, τό μετόχι, ή τό χωριό
μας. Λοιηόν Ιπριδή οί «άτοικοι
θίγονται νά τό διάψευσις καί
νά γράψΠδ δτι τό μέρος ^αΰτό
άνήκει στό τάδε χωριό, μετόχι,
ή συνο»κία.» Ξέρβις χαλά τί θα
πή ρωμέϊχο φΐλότιμο καί συμ-
μορφώνεσαι μέ την άπαίτησιν
αυτήν τής Έπιτροπής άλλά την
επομένην νέα έπιτροπή μέ νέας
άντιλήψεις καί άπαιτήσεις. Συμ
μορφώνεσαι πάλι άλλα καί νέα
Έπιτρ >πή και..χαί..καί..ή δου-
λειά σχοινί χορδόνι.
Πληροφθρίες χαί διαψεύσεις,
μεταβολέδ τής εφημερίδος είς
εφημερίδα άνακριβων πληροφο
ριών χαί διαψεύσεων.
Γι« νά άποφβύγωμε δλα αύτά
χαί νά γλυτώσωμε καί τα
λια μας άπό χανένα σπάσιμο,
χάνομε εκχλησι στΐς άοχές, νά
μας δίδουν έξηκριβωμένες πλη
ροφορίες, νά άποστβλλουν μηχα
νιχού; στούς τόπους των έγχλη
μάτων γιά νά άποφαίνονται ποΰ
άνήκει ό τόπος τοΰ εγχλήματος
χαί δτι άλλο νομίζουν καλό νά
κάμνουν γιά νά μας σώσουν τα
κεφάλια μας ή τα πλευρά μας.
Ξέρετε τί θά πή νά., θίγωνται
οί κάτοικοι ενός χωρίου, συνοι
χισμοΰ ή μιας συνοικίας, Ιπει-
δή^τυχε νά συμβή εναεγχλημα.;
Πρός Θβοΰχύριοιϊγχληματίαισάς
ίκετεύομεν τα Ιγχλήματά σας νά
πηγαίνετβ νά τα κάμνετε στό πά
τ·τής θαλλάσσης ή στόν ούρονό,
μέσα στό Παράδεισσο γιατί έφ*
δσον τα κάνετε Ιδώ μάς θίγετβ
Κβηιιχέ; Μαντινάδες
Φε(βιοπο«
τρώτβ τοΰς
νβκ ρ ο υ ς
φάτε μ· βά
«καί μενά
νά μή μέ
βασα>1{ο υ
νβ βυό μ ά
τ ι α ζαχα
Ά ο α Υ ε
σκύλα δέν
θά πης χω
ρίς άμφΐβο
»λία
πώςέ χβ-
ρήσαμβ τα
δνό καί εί-
σαι ού ^αϊ-
(τ'α
δέ* θέλει
π λ ι ό νά
μοϋ μιλής _ _
νά λές «αί τ' δνομά μόν Υ>ατΙ πή·
γβς «αί πρόβωσες δλα τα μυστικά
μόν. Ε. Μ. Λάκκουρ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
Καθήκον μόν έπιβεβλημέ
νόν θεωρώ δπως «< ί δημοσία έκφράσω |τάς θερμοτάτας εύ χαρισιίας μου είς τούς διακε- κριμένους 'Χατρούς τή; Κομω πόλεώς μας Ήλίαν Μαργαρί- την χαί Γεώρ "Αναγνώστα· κην οΐτινες μέ ύπερανθρώ- ηους προσπαθείας έξικνουμέ %ας μέχρι άληθοϋς στοργής κατώρθωσαν πάαχων έξ όξν τάχης χαϊ βαρείας μορφής δή λητηριάαεως νά μέ σώαουν έκ βεβαίου θανατον. Τοιοϋτοι έπιστήμονες τιμοϋν την επι· στήμην καί τόν τόπον των. Έν Καστέλι ίω τί) 20 6 31. Ό ευχαριστών Ιωάν. ~ ρ ΟΐΛΐΙιγκ ίο λ ιοχ γ ©ο§13 5ογΙ*γ 1361 ^°?°(3 ί $χ * λοχ ι»κ °λους. ΤΟ ΚΕΠΤΡΙ,ι ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΟΝ Η "ΚΟΙΝΗ ΓΝβΜΗ" ΜΙΧ. ΣΤΥΛΙΗΠΛΚΗ Όδός Κισσάμου Φέρω είς γνώσιν τοΰ χοινοΰ δτι μετέφερα τα άρτοποιεϊον μου επί τής αυτή δδοϋ Κισσάμου χ αί παραπλεύρως ύφα- σματ$μπορείου Νικ Γλνμιδάκη καί άναχαίνησα αύτό επί όλως νέων βάαεων ώστε νά καταστή τό χαλίτερον Ολω ν των έν Χανίοις τοιούτων. Δίγω τής κατασχενής τοΰ φούρνου παρά εΐδικοϋ τεχνί τον καί τής· έν αυτώ εγκαταστάσεως ήλεχτροκινήτον ζυμω· τηρίου Γαλλικής προελεύσεως τοϋ μόνον λ* ιχονργοΰντος έν Χανίοις. Ή ζύμη ζνμώνεται καλώς καί δ άοτος ψήνεχχί αρί¬ στα θερμαινομένον τοΰ φούρνον ·διά κανσοξύλων 'Επειδή καί τό οίκημα ώς τυγχάνει νεόδμητον διερνθμί αθη συμφώνως αχεδίον έγκεκριμέον παρϊ τοϋ 'ΥπονργεΙου τα διάμερίσματα άτινα, χατασκευάζεται ψήνεται καί πωλεϊ ται ό Άοτος ευρίσκονται είς μεγάλην καθαριότητα- καί προφυ λάασοντσι άπό ακόνες, μύγιες κλπ. Τό δλον δέ εργοστάσιον δύναται νά σνναγωνισθβ είς τε- λειότητα χαΐ καθαριότητα τα 'Αθηναϊκά χοιαϋτα. 'Επειδή έν ελάχιστον ποσοστόν των χ. χ. χαταναλωτών δέν έχει σννειθήσει είς τόν υπό των μηχανημάτων κατασκευ¬ αζομένου &ύχου, πρός Ικανοποίησιν τοϋ γούαχον αυτών κα- τιθΗευάζομεν άρτον χειροποίητον άνευ χαί τής έλαχίσιης χρησιμοποιήσεως μηχανημάτων. 'Επίσης καθιατώ γνωστόν δτι κατασκενάζω παξιμάδια αρίστης ποιότητος χατάλληλα διά οίκίας καί χαταατήματα Λόγω δέ τής διαρχοΰς χαύαεως τού φούρνου αναλαμβά¬ νη» τό χρήσιμον φαγητών ώς χαί λοιπήν ψηστικών χαθ* έκά ΠΕΡ.ΕΜ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΙΣ| ΙΑΤΡΟΣ Διατελέσας επί μακρόν ϊα- τρός τοθ Ύπουργείου "V- γιεινής «αί κάτοχος των νεωτάτων διαγνωστικών καί θεραπευτικών μεθό- δων, εγκατεστάθη είς Ά- λιχιανοΰ δπου δέχεται τούς άσθενεΐς «αθ' εκά¬ στην 8—12 π. μ. και 4—6 μ.μ. Ι ΤΡΟΦΟΣ ύγειής ζητεί παιδϊ πρός θήλασμα. ΟΙ ένδιαφερό· μενοι άς αττευθύνσνται είς την Χρυσάνθη Νικ. Τζανάκη Νέαν Χώραν είς 'ίβραϊχήν σειράν. ■•ε)»·····*·· — • *·ε>«ε>· ··«···
ρ
ΐιαΐιγκ 5οχιιο»κιο ρΐβν,
·5ΐΟΐΙΐθ33Τΐ 51Λ1 10131)110
οτ)ϋθΐ<5ΐιιουγΐίκ| οί ηο α 531Λ Χ Ι ^ 10 1»1ΛΛ0γ»κ 310110 ιοκ αο^ο τί ·ΐί 3Γ—0Ι Αθθω ιηκ Λίχ:κΓΐσα)ΐ λ»03τ1^ } δ01 Ή ιοκ αοι Λ3 λ γ -λ 5φ αοτί ρ| )3ρΐ3ΤηΛ. £ 1»Κ 9(0X110)00 5θ1ιΊΟ 1Ο13θΙΐΛ Λ3λ 'Λ0035ΐ3ΟΟ1Γ Χ ΛΟΟΟΙί η ο ς λ!^ι 3)1 ιηκ Λ.α>9ρ|3 ΐΜ3λ Α3 ιηκ
Λ«κοι 3ΐοαχ3 α<οι ι»κ '5^ Ο9'9Ο8 '° 5ΐιι 5ο0ί£ ΛθΟρλΙικιο αοΗΐοιηκ ιηχ Ό Ο,ι ηοΐι| ιοχ 'ίυλιο 5»0 ιοιΐι €5ΐιιΙ/ό^ 5^1 ωΖ{τς» ί11ΐώ3 5(ΐΑ9ί1θθΙΟΚ| 5ΐΟ]Λ -ηχ Λ3 5[α ηογγαώ 1ίΛ 5 5 ΟΙ ΣΚΟΡΐίΙΕΣ,ΜΟΑΥΒΙΕΣ ν,-ΤνΐτιΓπρό ήμρρων η >
ρωσις τού λαχρίου τής &*<"· ρίας Φιλέργων χαί ρχρρΛισαν πεντήκοντα κάτοχοι των τνχΓ- ρών^άριθμών. — Πραγμ'ττάκια δια'φορα ή¬ τοι φορέματα, δμβρΡλλες, οτο ρια, κουοτινάκικ, μ«ξηλ«ράκι« τσάντες, φασκιές, κομ^ινεζον. πεΐσετάκΐα, ΛΡτσέτ^, ποδίτσις ψαγητοΰ μικρών παΐδιών χ«>
ποδιές κυρίων τί}ς κουζίναςκαί
— Φθηνιί μέν πρπγμκτακια
άλλά δ/ο καί χρΐ|σιμώτατο γ1<« τής νοικοκυράδες πρύ παντόί, ιιέ τή σηΚΡΟΐνή κρίσι —Ποΰ οί νοικοχνραΐοι κ* ττ« ζουν μονάχα πώ; νά εξοικονο μήσονν ιο ψωμι, τό νοϊχι καί αλλα χονδρα νά πονμρ πράγμα τα τοϋ σπιτιοΰ. — Παρ* δλον ότι από προ- χθές ήθΖΐσε νο μυρίζιι χριμώ*- νας και τή ύχτα νά θ'Ζντ1 ε*ρ γάλη δροσκ». —Αί παο«οτάσεις τιιΐ' Δημο τικοϋ κήπου έξαχολουθονν, χω- ρίς ι ί διευθυνταί τού νά σκέ πτωνται την είσοδον των είς τό «"Αντρον». —Άλλά γιατϊ νά χολοσκά σουν ο! άνθρωηοι άφοϋ βλέ πουν δτι ό κοσμάκις τούς τιμά καί αύτούς καί τα ?ργα των χαί τούς Ιπισκέπτεται συχνά —>Ό συλληφθείς προχθές
Κανιρρίΐς «ατηγορούμενος επί
τραυμαησμφ χαί επιθέσει κατά
τοϋ 'Υπομοιοάρχου Τζιανονδά
*η, άφέθη έλεύθερος.
—^Μέ Βδικαιολογητικόν άν
δέν απατώμκθα η εάν αί πληρο
φορίαι μας είναι άκριβεΐς, τής
μέθης
Καχή άρχή εΐνβ αϋττι γιατί
δλοι οί βγχλτ^ιατοΰντΒς θά ϊσχυ
ρίζωνΐαι τόν μεθυσμένον ή θα
μβθοϋν πρώτα καί κατόπιν θα
διβπράττουν τα Ιγχλήματά των
—"Οίαν ξερουν δπ μέ τό δι
καισλογητικόν αύτό θά άφίνων
ται Ιλεύθεροι.
—Ό «εριβόητος «λύων χαί
ίένων» μιάς συναδέλφου δλο
χαί άνακαλύ'ψΕΐς εΐνβ τώρα τε
λευταίως.
— Ό συνάδϊλφος ασφαλώς
θά έπιδιώχπ νά αντικατάστασις
τόν διάσημον ?φρυι>έτην Έδισ-
σων.
—Ημείς διά νοί βοηθήσωμεν
ήθικώςτόν συνάδελφον τοΰ λέ-
με δτι Ιάν κάμη μίαν άχόμη άνα
κάλυψιν τότβ οί κόποι τού θά
στεφσοϋν υπό επιτυχίας
—Οί κρεοπώλυι τής πόλεώς
μα; άΐτειλοϋν άπ,εογία κ; πβρί
πτώσιν >>ατά την οποίαν έξαχο
λουθήση ή Χωρ)χή νά τούς κα
ταγγέλη γιά αίσχροκερδρια.
—-Τό πρδγμα είναι σοβαρό
καί χρίζ»ι έξετάσεως, γιατί μέ
την έλευσιν τοΰ χειμώνος δέν
θά μ,ποροϋμε νά πιοΰμε κανένα
ζουμί δταν κρυολογοϋμεν.
<Ρα>τογραφ<και μηχαναί ΒΙίΙΥ ΑΟΡΑ (Μπίλλυ 'Άγφα) 898 , γ3Αλ»<ρ ηοι ώ% ηοκιοιηκ Ιιχράιβυ 'ΐί ) Λ»10Λ(0){ 'αθ13γΙ3(Κ)0 ΛΟΛ9Τΐθκ (οιΟ,θΑηχ ΛοΐΛ(ΐ)ΐρτ11ιαχ Λτρι'αΛΐκ ΑΜ1 ΛΟΐΐ£ηΐ0111θ13γΐ£ ΛΟΙ ΛΙΌλργ Λ(0ΐ1)ΤΐθΛ Λ3Κ3Λ3 αθΑ3τ1θΛ8Α 1|Τ« ·ιιο (ριοιτογΐΐυ 51ικρι»τ1 'Κ 'Ιί^ριβΐ, θΐιιαγχ 5οχηο Λοιχιοοιωθττ 5ιηΐΑηχ Λ| ΤΟ <ε>ερετροποιείον Μι
ήλ
χαηλ Μαρινάκη διανυ
κτερεύει
καβτην.
Αριθ. 2.Α2.
Η ΙΔΕΩΔΗΣ ΣΤΕΓΑΣΙΣ ΖΙΜςθ - ΚΟΒΕΚ
Είνεή πλέον εύθηνή χαί ή πλέον διαρχής οτίγασι-
χρησιμοποιουμένη διά βαγόνια, δι' Έργοστα'σια διΤ Έ-
παυλεις, δια Ταράτοες, δι' έπενδύσεις τοίχων καί πατω-
ματων κλπ.
τής συστάσεώς τού τό ΖΙΝΟΟ -
αί)
«τοιχίζουν πολύ άκριβά
3) δεν μεταδίδει τό πΰρ καί άν σπινθήο τις *{<*>
τοΰ καί
4) είνε αμετάβλητον 4|ς δλας τάς χηιΟικας μ6Ιαβολ(ί;
Τΐμάταΐ τό τετραγωνΐκόν μέτρον δρ «
Τ ΜΠΟΡΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ
Κατάβ5ημα ΑΔΕΛΦΩΠ Γ·
έντ
ενταύθα καί ,,ς
-Ι ννώσει, έπ
νάΐΐθιΐι·»! » ----- |-(···.·η»»·ι»ι, Ι "ΐ'""1"»" νηΐίΖ,ΙΖ
«. ν*··4«—* ,ηί 1α^Ιαί „„,„, ί= »«~ν ΜΔΕΛΦΩΜ Γ· ΠΠΠΗΔΗΚΗ
ιχ Στυλιανάκη Διευθυντού τοΰ χατ ιστιίιια- .:.«.·...«·.
900
Μικρή, έλαφρά, χομψή δυ·
ναμένη νά φέρεται ευκόλως
βΐς την τσέπην.
Καταστήμα :
Κ.ΤΖΩΡΤΖΗΚΗ
ΑΙΛΗ ΠΡΟΣΕΧΟΣ
ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ
Τα Ι1ανελλην«ου
φήμης προϊόντα
ΑΙΙΥΙ. ΦΛΟΚΑ
Θεαοαλ)νίκης είς
πλουαιωτάτην ποι
κιλλίαν είδών κα'ι
ποιοτήτων είς τό
Γ ά μοί
Την ηαρελθοϋααν £κρ(α.
*ήν έν μέσω πολλών προσπΒ·
πλημένων ετελέσθησαν 1¥
'Επανωχωρίφ Σελίνου οί γ^
μοί τοϋ φιλχάτον κ. Εύινχ,
Ν. Πανλάκη μετά τή. καλλι-
μόρφου ομοχώριον χον Κλβ
άνθης Ι- Κορκίδη. Τούς ννμ-
φιχύύς ατεφάνονς άνΐήλλα
ξεν δ χ. θεόδωρος Βίγλης έκ
Σφακίων. Είς τούς στβφθέν-
ΐας ευχόμεθα τόν βίον ανέ¬
φελον. Κ.
Άνι^ιχω^ησεις___
— Ανεχώρησεν διά Παρισ-
σΐονς ή οδοντοϊατρός τής ηό
λεως μας κ. Κατίνα Εύτνχ
Στανο,ιανονδάχη.
'Ανεχώρητε δι' Αθήνας
δ Βουλβυτής Δεμεαοϋ κ Νί«.
Λανίτης.
— 'Α%αχώρηαε δι' Αθήνας
διτον θά παραμείνη επί £να
μήνα ή ννωατή μοδίστα 'Ανα-
ατααία Νικολουδάκη (συνοι-
κία Καστέλλι) διά νά ηα ,αχο
λουθήση την μόδαν καί τα σχέ
δια τής χειμερινής περίοδον
είς χούς μεγαλυτέρονς οίκον ς
ραητικής των "Αθηνών.
Τοιουτοτρόπως μή φειδομέ
νη οϋΐε χόπων οϋτε εξόδων
θέλει εξυπηρετήση όαως πάν
τοτε μέ αάσαν δυνατήν τελεία
τητα καί τέχνην την πελατεΐ
αν της χαί είς την ερχομένην
χειμεριήν περίοδον.
'ΙατριχαΙ ίπισχέψει;
Οί ΙατοοΙ κ.κ. θ. ΒόΧαχος
ηοΙ Έμμ. ΊζορακολευθεράΗΐς
Ι δέχονται πρός δωβεάν (ζέχα-
■ σιν τού, απόρους καθ'έκά
στη* άπό 3 1)2-5 1)2 είς
την Εναντι τοϋ παραρτήματος
τοϋ Στρατιοατικοϋ Νίσοπομεί
Ον βΐκίαν των.
! ΕΙλΗΤΙ ΚΙΕΙΝΙΡΙί
ι Παρά τφ Όρνιθοκομπον ή
«Διλοχή» όδός Ρώμης κωλονν
ταιπβτβιι άρια Ι^εοΙιθΓη (Λβνχήμ)
άπολύιως χαί>αρόαιμα. Είςτοι·
ονκ»ς πετ&ινός μέ 15— 20 εντο
πίας δραθας αΰξάνρι 10 ο)ο
την ώοτοχίαν.
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ χαί ΕΝΌ1ΚΙΑ
ΖΟΝΤΑΙ οικίαι νεόδμητοι μι¬
κραί χαί μεγάλαι καΐάλληλοι δα
διδασχάλονς.Κπλή θέσι;, μον«-
δική είικαιρία (Ις χον έπιθυμθϋν
τα νά αγοράση ή νά ένοιχιάση
τοθ ιδιόκτητον αναχωρούντες
δι' Αμερικήν. Πλ»|ι>οφο^ίπν
παρά τό} κ. Παπαδάκη Σπυρι-
διανά.
ΑΓΟΡΑΪΟΛΤΤΑΙ καί
; ΙΙΟΛΟ^ΝΤΑΙ Υραμ-
ματόβημμα παντός εί-
δούς. Απευθυντέον Ίω
άννην Κλάδον Ρέθυμνον
Κρήτης.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΛΙ δωμάτιον με¬
τά καί ίνβν Ιτΐίπλων. Πληροφο¬
ρίαι παρά τφ χ. Μιχ Πκπαδο-
γιάνν^ κιβιθΓ'ΐποΐφ σιινοικίκ Κα
στέλλι^παραπλεύρως Έμμορικής
Τραπέζτ,ς.
ΠΩΛΟΥΝ ΓΑΐ «ά ίν Παλαιο-
χώςι? 'κτήματα τοϋ Ιωάννου Γ.
Ζουριδη συνολικώς ϊ) τμήματι
κώς είς τιμήν εΰναιριας δι' όλί
γ«ς ημέρας : ήτοι μαγαζί, άηο
θηκη, ελακίδινδρα, αμπέλι καί
χωράφιβ τπΊπιικά,
ΙΖληροφορίτιι παρά τφ ϊ&ίω
εις " ' '
'ΤΕΡΨΙΣ,
ΕΥΤ. ΗΙΚΟΛΙΟΥΑΑΚΙ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΓΑΙοΙ*ία άπαρτ
ζομένη |χ 4 δωματίων, χονζί
νας, πλυνχηρίου, ήλε^τροφώτι
στος^ ρϊ; την συνοικίαν Τόπ—
Χιινά. ΓΙληβοφορίαι .ιαρά τω
χ. Ιωάννη Νικολαχάκη όδός
Εβραϊχής.
ΤΕΑΕΙΟΦΟΓΓΟΣ Εμπορικάς
ώχολής γνωρίζων πλήν των άλ¬
λαι ν Γαλλικά χαί Άγγλιχά ζη·
τεΐ θέσιν.
ΕΝ01ΚΙΑΖ0ΝΤΑ1 Ιπ,πΧω-
μενά δωμάτια παρά καλ£ οί·
«ογενβίςι. Πληροφορίαι παρά
·