10153

ψ
Γ^
---------------——Ι ιι Μ
'ητόπιν τοϋ μηνύματος τοθ Στρατάρχου ΆίΪΜχί. ιτρ πρό-
1 *ν Χ· β ,ωρϊσΐ^ άνε»ώοΤ>σε σήμερον διά Γε, μαν ίαν οεκα-
μεληςΚοινοβολευτική Επιτροπή αποτελούμενη ξ όκ-ώβοι/ευ-
των, εις τους όποίονς συμπεριλαμβάνεται καί μία γυνοΐκα χαΐ
ουο λορδων.
Έπ,'<της ανεχώρησαν ίατροί καί άλλοι είδικοί (διά νά εξετά σουν και νά ίδουν ϊδίοις όμμασιν τα υπό των Γερμανών οια- πραχθεντα εγκληματα εις τα στρατόπεδα συγκέντρωσιν. ΓΡΑΦΕΙΑ: ΠΑ. ΑΓ. ΜΗΝΑ ΠΙΛΕΦΩΓΐη: ΓΡΑΦΕΙΩΝ Δρ 4-55 ΤΥΠ0ΓΡΑΦ. . 2_~ ΕΘΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΗΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΙΖΑΚΗΧ ΕΤΟΣ Β' ΠΕΡΙΟΔΟΣ Β ΣΑΒΒΑΤΟΝ 21 Απριλίου 1945 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 20 ΑΡ16ΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ ΔΙ»Χ. 143 οΕ νρίι Δέν έχει σημασίαν είς ποίαν οργάνωσιν άνήκε. Καμμίαν σημασίαν δέν εχει άν ήτο δημοκρατικάς ή βασιλόφρωνή κομμουνιστής. Έτέδη είς την υπηρεσίαν τού Συμμαχι¬ κον) αγώνος. "Ολίγοι άνθρωποι γνωρίζουν τάς έφιαλτι- κάς συνθήκας υπό τάς οποίας εγένετο ή πά¬ σης φύσεως έργασίατοϋ μυστικοΰ πολέμου κατά την διάρκειαν τής έπαράτου κατοχής πού τόσα προσέφερεν είς τόν άγώνα κατά τού έχθροΰ. Επέρασε άπό τότε ένα χρονικόν διάστη- μα τό οποίον διά τόν Α. εφάνη άτέρμον λόγω τής άδιαφορίας τού. Μικρόν καί άνε- παρκές διά τόν Β. όστις ένδιεφέρετο απο¬ κλειστικώς καί μόνον πώς νά διογκώση πε¬ ρισσότερον τό πορτοφόλιτου. Και τόσον, όσον ήτο, διά.τόν άνθρωπον οποίος διαπνε- όμενος άπό τα πατριωτικά τού συναισθή- ματα καί όδηγούμενος μόνον άπό την φω- νήν τής τότε δούλης Πατρίδος, ειργάζετο συνεχώς εναντίον τού άπαισίου Κατακτη τοΰ. Ό τελευταίας αύτάς, πού μόνον ή έπω- νυμία τού ήρωος μπορεί νά κοσμήση τό όνομάτου καί τόν σάν κι' αυτόν μερικοί άλλοι, ολίγοι δυστυχώς, ηκολούθησαν τό παράδειγμά τού, μάς άφησε μάρτυρας αύτό- πτας καί άψευδεΐς των θυσιών τού είς τόν βωμόν τής Πατρίδος. Μάς έγκατέλειψε, ώς συνεργάτας τού γιάνά χαρούμε την άττε- λευδέρωση, γιά νά αποτελέσωμεν καί δείγ- ματα σέ κείνους οί όπαδόί παρέμειναν ά- εργοι καί άδρανεϊς, ώστε νά αποτελέσωμεν παράδειγμα πρός μίμησιν. Δυστυχώς όμως! αλλοίμονον! Είς μάτην καί αί υπηρεσίαι των άπελδόν- των, είς μάτην καί έκείνων που διέφυγον την σπάθην τής γερμανικής θηριωδίας. Μία κραυγή βγαίνει άπό τα στόματα ό- λων έκείνων πού έχασαν προσφιλεΐς των καί έκείνων που έπέζησαν άντιμετωπίζον- τες την παγεράν αδιαφορίαν ή καί αυτήν την δίωξιν, δυνάμεθα νά είπωμεν, έκ με- ρους προσώπων τα όποία ή έπρόδωσαν η άνέυενον τούς άλλους νά προτάξουν τα στήθη των διά νά ώφεληθοΰν αύτοι των καρπών τοΰ αγώνος των. Καί ή κραυγή αυτή είναι ή πλέον αμείλικτος καταδίκη. Δέν είναι μόνον οί συγγενεΐς των ά- πελθόντων πού περιφρονούνται ή διώκονται. ΕΓναι καί οί όπωσδήποτε άγωνισθέντες κα¬ τά την διάρκειαν τής κατοχής. Δέν ύπάςχει λοιπόν κανείς νά συγκρο¬ τήση τούς Σήμερον ύπευθύνους άπό τόν θανάσιμον κατήφορον ό οποίος όδηγεΐ πρός την άβυσσον; Δέν άντιλαμβάνονται ότι, ολοι οσοι η- γωνίσθησαν κατά τοΰ έχθροΰ καί έκρατησαν τάς χείρας των καθαράς άπό άδελφικόν αί- μα, είναι τό πολυτιμώτερον τμημα τού "Ε- θνους είτε είς Δημοκρατίαν άνηκουν, εί'τε είς την Βασιλείαν, είτε είς τόν Κομμου¬ νισμόν; Δέν έχουν την δυναμιν νά δωσουν εν μάθημα υψίστης Έδνικής ήθικής, άμείβον- τες τοϋς άπορφανισθέντας καί προασπί- ζοντες τούς έπιζήσαντας άπό το κίτρινον μΐσος των άνάνδρων ή των προδοτών; Έφθάσαμεν λοιπόνείς τοιούτον σημεί¬ ον καταπτώσεως, ώστε ό αγών ό τίμιος, ό έ- πικίνδυνος, ό άνιδιοτελής εναντίον τοϋ κα- τακτητού καί των όργάνων τού νά θεωρή- ται ώς έγκλημα καί ή ύπηρεσία είς τόν κα- τακτητήν νά δίδη τό δικαίωμα σιτίσεως είς τό πρυτανεΐον; ι Δυστυχώς Ναί! Γε-ρμανοί πολίται ?ταρακολουθοΰντ£; την καταστολήν πυρκα'ί άς προξενηθήσαν άπό Συμμαχικόν βίΐδό ο Έ. ο, ΕΛΛΗΚΟΑΓΓΑΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ Τό άνω γραφείον μάς παρεχώρησε ευγενώς πρό^ δημοσίευσιν τα κάτωθι: ΛΟΡΔΟΣ ΜΠΑΤΡΟΝ ΊΙ Έλληνική Έπανάστασις τού 1821 πού τόσο ή.ωϊκά. προχωροϋ- σε γιά τή νίκη είχε μεγάλη άπήχη- ση στά φιλελεύθερα αίσθήματα τού Άγγλικοϋ "Εθνους. Μέσα σ' όλους τούς πολιτικούς καί στρα τιωτικούς άνδρες πού ύποστήρι- ξαν τόν ίερό άγώνα των Έλλή- νων, ό Λόρδος Μπάυρον είναι έκεΐνος πού ένσάρκωσε τελεία τόν Άγγλικό Φιλελληνισμό. Γε,ννήθηκε στά 1778 καί τα παιδικά τού χρόνια τα εζησε μέ την ϊδιόρρυθμη μητέρα τού. Μέ τόν θάνατον τοΰ θείου τού, Λόρ- δου Μπάυρον, πήρε αύτός τόν τίτλο καί την κληρονομιά των προγόνων τού. Στ'ις σπουδές τού δέν διακρίθηκε καί πολύ, εΐταν άτίθασσος και άμελής. Μετά την ένηλικίωσή τον ταξίδεψε στήν Ισπανία καί στήν Έλλάδα πού τόν μάγεψε άπ' την πρώτη στιγ- μή. Μετά άπό δυό χρόνια γύρισε στήν Αγγλία καί παντρεύτηκε. Άλλά ό γάμο; ήταν έ'να σφάλ- μα γι' αυτόν τόν άνθρωπο πού τύν κυβερνοϋσε τό πάθος των περιπλανήσεων. Σ' αύτό τό διά στημα είχε δημοσιεύσει τόν Τσά- ϊλντ Χάρολντ καί άλλα ποιήμα- τα πού τόν άνέδειξαν ένα μεγάλο ποιητή. Στά 1816 εφυγε όριστι- κά πειά άπ' την Αγγλία. "Εζη¬ σε στήν Ιταλία, όπου έ'γραψε τόν Μάνφρεντ καί τόν Δόν Ζουάν. Μ' αύτά καί μέ τ' άλλα τού εργα πή ρε μιά άπ* τίς πρώτες θέσεις στή ρωμαντική ποίτιση. Όταν έμαθε τό ξέσπασμα τής Έλληνικής Έ παναστάσεως συγκινήθηκε κατά- βαθα. Εΐταν πειά έ'νας ώριμος ΐνδρας καί άμέσως θέλησε νά ζήση τόν άγώνα των Έλλήνων γιά την λευτεριά καί νά τόν βοη¬ θήση μέ δλες τού τίς δυνάμεις. Τόν Μά'ιο τού 1823 πήγε στήν Κεφαλληνία γιά νά μελετήση τα Έλληνικά ζητήματα και νά δωρ γανώση την δράση τού. Μοίρα- σε όπλα καί πυρομαχικά καί διά- θεσε σημαντικά ποσά άπ' ^τήν περιουσία τού γιά την Έπανάστα- ση. Στίς 5 Ίανουαρίου 1824 ήρ &ε στό Μεσσολόγγι όπου ό λαός τόν δέχτηκε μέ άσυγκράτηΐο εν- θουσιασμό. Ή δράσις τού εκεΐ ή ταν πολύτιμη. Κατώρθωσε νά κα ταπραυνη τίς άντιζηλίες καί νά δουλέψη άποτελεσματικά, άνά λογα μέ τίς άνάγκες τοΰ τόπου. Φρόντιζε γιά τόν άνεφοδιασμό τοΰ στρατοϋ μέ πολεμοφύδια καί προσπαθοϋσε μέ κάθε μέσο νά ε¬ πιτύχη την αναγνωρίση τής Έλ ληνικής Άνεξαρτησίας άπ* τίς Μεγάλες Δυνάμεις. Ή ασθενική κράση τού όμως δέν μπόρεσε νά άνθέξη στό κλΐ μα τού τόπου Τόν Άπρίλιο τοΰ 1824 ένώ έπιθεωροΰσε τα όχυρώ ματα τής πόλεως, ϊπιασε δυνα τή βροχη. Δέν θέλησε νά γυρίση πρίν τελειώσει τή δουλειά τού. Την άλλη μερά βγήκε πάλι άψη φώντας τόν κίνδυνο τής άρρώ- σΐειας.· Μά σάν γύρισε τόν έ'τια- σαν δυνατοί σπασμοί άπ' τόν πυρετό. "Ώς τίς 18 Απριλίου κίΐίνταν οτό κρεββάτι χαροπα λεύοντας. Στά παραληρήματά τού φοόναζε: «Θάρρος! Πάντα 'μ^ρός!» Στίς τελευταΐες τού στιγμές κοντά στά δνόματα τής κόρης τού καί τής αδελφής τού ψιθύρισε άκόμη: «Καϋμένη μου Έλλάδα! Καύμέ νη πόλη!» Τό δειλινό άνοιξε τα μάτια τού καί εΐπε: «Άφίνω κά· τι άγαπητό στόν κόσμο!» "Υ'στερα άπό24 ώρεςπέθανε. Όσάνατόςτου βύθισε σέ μεγάλο πένθος τούς Έλληνας καΐ όλος δ λαός τοϋ Με· απο ημέραι: ΕΙΣ: ΗΜΕΡΑΝ ΤΞΡΑΣΤΙΟΣ Κ1ΝΔΥΝΟΣ Σοβαρώιατος κΐνδυνος άπειλεΐ την υγείαν των κατ,οΐ- κων τής πόλεώς μαςμέ τίς τρϋπι εςσωλήνες τής υδρεύσεως.Λόγω ών φ9ορών τοϋ δικτύου δλα τα γεΐΓονεύοντα άκάθαρτα υ δατα καΐ τα λιμνάζοντα τοιαθ τα δημ'ουργοθν έσιΐοτς μικρο- βίων. Προβάλλει λοιπήν έπιτα- κηκή ή ταχεΐα έΐτισκευη καί ή διαρκης κατόπιν συντήρησις τοθ δικτύου. Ο τι-ράσιιος διά την δημοσίαν υγείαν κίνδυνος δέν έ- τιτρέπει καμμίαν καθυστέρησιν. ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΙΛΝΟΜΗΣΤΟΥ ΡΟΥΧΙΣΜΟΥ. Λαμβάνομεν καΐδημοσιεύομεν την κάτωθι επιστολήν: Ή έφηαερΐς «Έλεύθερη Γνώ- αη» είς τό ύπ' αριθ 130 φύλλον τΡ)ς 18ης τρέχοντος σχολιάζου¬ σα τό ζήτημα τής επικειμένης ">ιανομή"ς τού ρουχισμοΰ καΐ α¬
ναφερομένη είς την υπό τοθ
Ε Ο.Χ. Α. κατά τό Δεκέμβριον
ιχαρε ,θ ετους γενομένην διανο
αήν των ιΐποδημάτων Δ.Ε.Σ
γράφει:
«Πολύ φοβούμαστε πώς τό
κριτήριον των καταλόγων (των
εχόντων ανάγκην ρουχισμοθ),
δέν θά είναι ή Ινδεια, άλλά ή
κομματική φιλΐα. Καΐ κάνομε
τόν παραλληρισμό με την περ(
φημη διανομή των παπουτσιών».
Τό σχόλιον τουτο ίΤναι συνέ'
χεια άλλων προηγουμένων τής
«'Ελεύθερης Γνώμης», «'Ελεύθε
ρης Κρήτης», «Έργάτου», «Φω
νής τοό ΛαοΟ» καί «Τσιμπί
δας» κατά τοϋ Ε.Ο.Χ.Α. καΐ
των τόσων άλτρουϊστικώς ερ¬
γαζομένων πρός εξυπηρέτησιν
τής δυστυχίας Μελών αύτοΟ
Εναντίον τούτων προσωπικώς
πολλάκις, υπό τύπον σατύρας
έκτοξεύονται άσύστολα ψευδη,
έξηκριβωμένως άνυπόστατοι
συκοφαντίαι καί άπρεπεϊς καΐ
άνάρμοστοι έκφράσεις θίγουσαι
την αξιοπρέπειαν Ιντίμων προ
σώπων αί οποίαι θά Ιπρεπε νά
κινήσωσι τό ενδιαφέρον των
αρμοδίων.
Ίνα μή θεωρηθή ή σιωπή η¬
μών υπό των αναγνωστών των
ώς άνω εφημερίδων ώς άναγνώ
ρισις των αποδιδομένας κατη
γοριών άναγκαζόμεθα νά δη¬
λώσωμεν άπαξ καΐ δια παντός,
δτι ό Ε.Ο ΧΆ. ώς Έθνικοεκ-
κληαιαστικός Όργανισμός άνα
πτυχθείς είς τοΰς κόλπους τής
Έκκλησίας απέβλεψεν άνέκα-
θεν, ώς δύνανται νά βεβαιώ
σουνπάτ ς οί καλής πίστεως
εύεργετουμενοι ύπ' υύτοθ, είς
την ύλικήν καΐ ηθικήν τιερίθαλ
ψιν των δυστυχούντων άνεξαρ
ιήτως κοινωνικών φρονημάτων
καί πολιτικών πεποιθήσεων καί
είς την καλλιέργειαν τής τόσον
απαραιτήτου κοινωνικάς αλλη¬
λεγγύης καΐ Έθνικής ένότητος.
Τό έργον τούτο επιτελείται
υπό των μελών αύτοϋ μέ αξιο¬
πρέπειαν κσί Χριστιανικήν κα¬
λωσύνην, Ειδικώς μέ ίό ζήτημα
τής διανομής των παπουτσιών
τοϋ Δ.Ε.Σ., ώς έμφαίνηται είς
τάς καταστάσεις διανομής, έγέ
νετο κατά τό δικαιότερον δυνα¬
τόν.
(Έκ τοθ Γραφείου τοΟΕ.Ο.Χ.Α }
ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΑΙ τελευταίαι δηλώσεις
τοΟ "Αγγλοο ύπουργοθ των "Ε¬
ξωτερικών: είς την Βουλήν των
Κοιτοτήτων καθορΐζουν τόσον
σαφώς την Αγγλικήν θέσιν επί
τοϋ ΈλληνικοΟ ζητήμστος, ώ¬
στε φανταζόμεθα, δτι θά θέσουν
τέρμα είς δλα τα φληναφήμα-
τα των τελευταίων Ημερών περί
σκοτίων καΐ ύπόπτων Βρεττανι
κων έπεμβάσεων .είς τα έσωτε-
ρικά μας ζητήματα. Ό κ. ΤΗν-
τεν ετόνισεν, δτι ή ξΜεγάλη
Βρεττανία δέν έπιθυμεΐ τΐιτοτε
άλλο διά την Έλλάδα παρά νά.
δυνηΐί) ό Ελληνικάς λαός νά
καθορίση διά τής έλευθέραςκαί
άνοθεύτουψηφοφορίας, τό πολΐ-
τευμα, την μορφήν <αΙ τό εΤ- δος τής Κυβερνήσεως, πού θέ¬ λει νά τόν διευθύνουν είς την δυσχερή προσπάθειαν τής μετα πολεμικής ανασυγκροτήσεως. ΠΞ ΕΠΕίΤ)ΒθνΗ ΠΙ ΠΡΧγΊΙ Λαμβάνομεν καί δημοσιεύομεν την κατωτέρω επιστολήν. Πρός τάς εφημερίδας Ήρα κλεΐου «Νίκην», «Έλεύθερη Γνώμη» καΐ «Κρητικήν Έφημε ρίδα». Ενταύθα Οί κάτωθι ύπογεγραμμένοι κάτοικοι των προαστείων Άτσα λένιου, Νέου Ηρακλείου καί Μασταμπά, θεωροθμεν έπιβε βλημένον καθήκον νά έκφράσω μέν την λύπην μας καί διά τοθ τύπου διά την άδικον καταφο- ράν μερικών....... εναντίον άν- θρώπου, ό οποίος εδρασε περισ σότερον παντός άλλου κατά τό διάστημα τής κατοχής καί ό ό σολογγίου παραστάθηκε στήν κη δεία τού. Τό σώματου μεταφερθή κε· στήν Αγγλία μά ή ψυχή τού έμεινε άνάμεσα στούς άγωνιστάί πού έμψύχωίε. Όπως είπε ό "Αγγλος ίστορικός τής Ελλάδος Φίνλεϋ: «Ή μικρή παραμονή 4του στήν Έλλάδα δέν σχετίζεται μέ κανένα μεγάλο πολεμικό γεγονός, μά ό ένθουσιασμός πού προκά λεσε Ιξυπηρέτησε την Έλλάδα περισσότερο άπ,ό, ««θβ τι] οίλλο». ποίος έξακολουθεΐ ποικιλοτρό- πως νά άνακουφίζπτήνπάσχου σαν Κοινωνίαν Ηρακλείου κι· νούμενος άπό άγνά χοιστιανι κά καί πατριωτικόν αίσθήματα. Τό πρόσωπτιν αύτό είναι ό Άρχιμανδρίτης κ. Εύγένιος Ψαλλιδάκης, ό οποίος μέ την διαγωγήν τού έτίμησεν δχι μό¬ νον την "Εκκλησίαν τής Κρήτης καΐ την Κρήτης, άλλά καΐ την Όρθοδοξίαν καί ολόκληρον την Έλλάδα. Ένδιεφέρετο δι' ο- λους άνεξαιρέτως έξ ϊσου καί διά τόν καθένα χωριστά, πάν- τοτε δέ μέ κίνδυνον τής ζωής τού. Ειδικώς ήμεϊςκάτοικοι τότε, οί περισσότεροι Φοινικιδς, Γουρ νών καί διαφόρων μετοχίων, δτε κατά την Η Ιουλίου 1944 είχομεν συλληφθή καΐ ό άριθ- μός μας υπερέβαινε τοΰς 1500 πρίν άκόμη όδηγηθώμεν είς τό στρατόπεδόν έπιστεύσαμεν, ότι ό Εύγένιος θά ένδιεφέρετο δι* ήμδς. Όντως μόλις είχομεν ό- δηγηθή ε(ς τα σύρματα έπληρο φορήθημεν δτι ήδη εΤχε κατα- βάλίΐ ηροσπαθείας διά την ά- ελευθέρωσίν μας. Σέ λίγο τόν