112537
Αριθμός τεύχους
76
Χρονική Περίοδος
1929-31
Ημερομηνία Έκδοσης
11/2/1929
Αριθμός Σελίδων
4
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
—!το:
ΦΥΛΛΟΥ 7β ΕΤΗ33ΙΑ1
5Ο ΠΡΟΠΛΗΡΛΤ ~ Α.Χ
ΛΓΡΟΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ
ΔΕΥΤΕΡΑ
ΟΡΓΑΝΟΝ
ΔίΕΥΘΥΝΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
ΗΛΙΑΣ Ε· ΔΙΑΛΥΝΑΣ
Η
είναι αί έ-
φετειναΐ συμφοραΐ τής Κρητι-
χής κτηνοτροφίας συνεπεία
τής κακοκαιρίας. Τα ποίμνια
'όλων των κτηνοτροφικών πε-
ριφερειών άτίεδεκατίσϋ·ησαν έκ
τής πείνης, τοϋ ψύχους και
τής καχής περιποιήσεως. "Εται
διεπιστώθη δι" άλλην μίαν
φοράν, δτι δ κλάδος αύτός τής
έΰ'νικής μας οΐκονομίας είναι
τελώς άν δέν ληφθούν αύντο-
να χνβερνητιχά μ'ετρα. Τό άνορ
γάνωνον των χτηνοτρόφων
μας, άφ' ενός, ή αγνοια περϊ
την συντήρησιν των ποιμνίων
άφ' έτερον χαϊ ήάπηνής δίω'ξις
των υπό τοϋ χράνους άπό τό
άλλο μϊρος,παρασχευάζουν την
δλοσχερη καταστροφήν της πο¬
λυτίμου ταύτης πηγής τοϋ έ*θνι
κου πλούτον έν Κρήτη.
Ή νήσος μας, χώρα όρει-
νή, εΐναιχαταλληλοτάτη διάτήν
ανάπτυξιν πλουσιωτάτης χτη-
νοτροφίας. Ίό συγχρότηματών
Κρητικών δρεων παρ'εχει θερι-
νάς βοσκάς δι* «εκατοντάδας
χιλιάδων αίγοπροβάζων. Έν
τούτοις δ ϋπολογιαμός τοϋ ά-
ριθμοΰ των ποιμνίων μας δέν
πρέπει νά γίνεται έπϊ τή βάσει
μόνον, των διαθεσίμων θερι-
νών βοαχών. Ιήν σοβαρότερον
σημασίαν έχούν αί χειμεριναΐ
βοσχαϊ χαϊ τα χειμερινά στέ-
γαστρα των ποιμνίων. Δυατυ-
χώς οί χτηνοτρόφοι, μας όντε
τόν ίνα, οϋτε τόν άλλον τοΰ-
τον συντελεστήν ύπβλόγιϋαν
ποτε. Καί διατρϊφουν ηοίμνια
άνάΐογα πρός τάς θερινάς βο-
ΰχάςπου διαθέτουν. "Εντεύθεν
αί θυμφοραϊ των έκ των χακο-
Ιβάζομε σ' εφαρμογαί "Αν οί δυνάμεις θβαχά συμπεράσματα καί μά; τα οί
μας καί συνενωμένες άκόμ,α είναι άνε δ υν ετοιμα γραιιμενα σέ βιβλ'α. Δέν
πορκε'ς στό νά έκπληρώσουν τόν πόθο ?χομε παρά νά τούς διαβάσωμε καί νά
μης, θά ζητήίτσμβ την βοηθεία των ?φ<τρΐ4ώσπ με τίς δδηγίες τους;. βοσκών. δυ%νατωτέρη)ν μας. Καί, χαιρίς άλλο, ι Είναι άλήθειτ, δτι ή Έλλην ικήΓε- " . * ι θά ΐ'άς τή δώσουν. 'ωρ·,ική Έταιρπα δέ μοϋ γο"'φει πά·ς $ την καΛ- | Πιλλοί μάλιστα εχουν την ενγενι- Ιπιθυμεΐ δ κ. Β. Κ<.ιμπά; να διαθέσω λιεργειαν των χτηνοτροφιχων χή καλωσύνη νά μάς δίδβυν τή βοή- τ« βιβλία τού. Αύτομέ κάνεινά νομίζω θεσίμων 4] "Οπως λιέ φυτών χαί δπως διευκολύνη,' θπά τους χα>ρίς νά τούς τή ζητήσας, δτι μ >ϋ άφήνει τό δι^αίωμα νά τα δια-
διά της γοοννήσεως αακοοποο- Είναι οί εύ ργετικοΐ τύποι «τού τού; θέσω δπως θέλω. Λοιπόν στέλνω δύο
Θέσμων πιστώσϊων είς την ά-'.στίλΤ ι & ?*ειας. Είναι οί ά θνωποι συνενώση.
στηλώση χα Θά αποβή άλη- '^Ηέοουν Ι-ι κ^νοντσς Ινα κ^λό κα- Ό χ. 'Εμμ Π,λυχρονίδης στέλνει
α α * λ , « » λ λυτρρευουν τον εαυτό τι υς, ανερ'.ι δεκα πεντε βιρλια λογο εχνικα ιοι ετι-
&ίνη πηγη αΛοντου θια την νο,^, ^ αχαλοΛάτια της ψυχνκης τ«ν στΠ<»ο»«ά στή βιβλκθήχη Φ υ ,νής χώραν μας δεδομ'ινον όντος ?ξ λι?η-, τραβο^ν πρός τό τ-λειο καί Ό άνθυπολοχανός κ. Δτ,μητ. Κονολα- δέ στααατοΰν ως που νάτό φτάσουν. Εΐνηι οί μργάλ ι πού ό,τι κάνου ', λεν όά ό ό ότι, διά της οργανώσεως των κτηνοτρόφων είς άν&οϋνεας αυνεταιρισμοϋς ΰ·α εκλείψη χαί °'ι6^Χ( ή έπάρατος ξωοκλοπή, ήτις ά- π { ποτελεϊ σοβαρόν παραγοντα ε- οί εϋερνετικοΐ αύτοι άδε-λφοί μας. Εύ- ξασϋ'ενήσεως τοΰ κλάδον τού¬ του. Παραλλήλως πρός ταυτα θάγίνη κατ' επιστημονικώς- ^ ϊυντ3?.' ρα εκμετάλλευσις τών κτ3 " τροφικων προϊόντων, ότε κης στέλνει άλλαδέκασνήν ιδία βιβλι- , - θήκη. 8ί τόκά ουν άπό καθήκον, άπό υπο-! Καί άλλοι, άρκετοί ώς τώρα,έίουν ύποσχεθεΐ την είς βιβλία συνδρομήν τους, χωρίς να τούς τή ζητήσωμε. Αύ- νομίτΓσε ότι είναι λί-,οι οΐ αύτοι άδρλφοί μας. Εύ- τ χώς είναι πολλοί. ΠαρακολουθΓϋν ε*' ενδιαφέρον την πςοοδευτική τοί) «Υθ^ΐΗοϋ κόσμου κα> θέλουν
την ποόοδό τού μ
Ι ^διαθέσι1ΙΤ) α.
δσΐ) δύναμι α
με πό τόν εαυ ό
τους.
άπτά
πσραδ. ίγματα Αν
φ
ολιγώτερα χοπάδια θά έχωμεν: ΚίΙ ρ γμ
μεγαλυτέραν απόδοσιν. Πλήν «»ΐ φοβοΰμοι μην πρισκ}ούςτω στή λί
τούτου θά σωθή καί ή γεωρ- πτί> »"0^Ψβ°™νη Ικείνων «ού κά
ά ' νού
Ικείνων «ού κά-
χαιριών. Εντέυθεν αί κατα¬
στροφαί πρός την γεωργίαν.
-Εντέυθεν η έχθρότης μεταξύ
χα γεωργών.
άπηνής δίω'ξις
πτηνοτρόφων
Εντεύθεν ή
τής χτηνοτροφίας υπό τής Ά
γροφυλαχής. Εντέυθεν ή άφορ
μή ποΰδέν εχομεν οϋτε γεωργί
αν, οϋτε κτηνοτροφίαν. Μίαν
τοιαύτην δμως κατάστασιν εν α
χράτος προοδευτικήν, μία κυ¬
βέρνησις με πλουτοπαραγωγι·
χον πρόγραμμα δέν έπιτρεπε·
χαι νά την παραβλΒπη
Έν Κρήτη, οϋτε δενδροκο-
μίαν μπορονμε νά αναπτύξω-
με σοβαράν, οΰτε άνΰ·οϋσαν
κτηνοτροφίαν δυνάμεθα νά έ¬
χωμεν. Καί δ λόγος είνε δ α¬
μείλικτος πόλεμος γεωργών χα.1
κτηνοτρΛγην, προερχομένας
Από την έλλειψιν χειμερινών
βοσκών.
ΟΙ άμαϋεΐς χαϊ άνοργάνω
τοι χτηνοτρόφοι μας, διατρε-
φοντες ευκόλως, χατά τό θέ¬
ρος, χιλιάδες αΐγοπροβάτων ά-
ναγκάξονται, χατά τόν χειμώ-
να νά τα χατεβάζουν είς τάς
γεωργικάς ζώνας δπως τα δια-
ϋώαουν άπά τάς χαχοχαιρίας
χαΐ την πεΐνα. Άλλά καί έχεϊ
ελλείψει τροφών καί στεγάσε-
ως τα αιγοπρόβατά είναι έχτε-
Φειμενα είς σοβαροτάτους κιν·
δύνους, κατά την περίοδον τοϋ
βαρέως χειμώνος χαΐ τό άποτέ
λεαμα είναι ή ά&ρόα χαϊ δμαδι
κη ϋ'νησιμότης των, αί αφάν-
ταστοι ζημίαι των χτηνοτρό
φων.
"Εντεύθεν ή άνάγχη τής ε¬
πεμβάσεως τοϋ Κράτονς δ¬
πως 1) όργανώαη τοϋς
είς χτηνοτρόφους είς κτη-
νοτροφιχους ^συνεταιρισμούς
ίνα άποκνήσουν οικονομικήν
νΐίστινκαΐ ϊνα έλατώαουν τα
όαπενας των. 2] δπως διαχω-
ρίαη τάς κτηνοτροφικάς άπό
τάς γεωργικάς ζώνας Ινα μή
γίνονται χαλλιεργειαι έκεϊ ε'ν-
θα μπορεϊ νά εύδοκιμήση χτη¬
νοτροφία καί ίνα μή οί χτη¬
νοτρόφοι χατερχονται είς τάς
γεωργικάς ζώνας έξολοθρεύον-
τες την γεωργίαν. 3) "Οπω
Κανονίση τόν αριθμόν των αί-
γοπζοβάνων αναλόγως των δια
τούτου θά σωθή καί ή γεωρ- Ψβη
, , , ,, ά ' νούν τό καλο μόνο γιά το καλο, χωοις
για από την μεγάλην φ&οραν χαμιά κονμμένη σχίψη κείτω από τ'ήν
την δπο'αν υφίσταται κατ' ε · ~ ......
γ η μγη φ
την δπο'αν υφίσταται κατ' ε
τος.
Πάντα τα άτωτερω ηρονπο-
καλοσύνην τους. Γιατί ή άληθινή κα¬
έ ίλ
λωσύνη δέν έχει δίπλες
λογισμούς.
Ό κ.
γιά κρυφούε
ηρ . Υ, ^ ^ _
, , Ι ' , , , , της Αγροτικάς Ε,γκαταστασεως τω*
τιχον ενδιαφέρον το δποιογ να Πο,0φύγων κπί σύμβουλο; τής Έλ
άσφαλιση την πλήρη οργάνωσιν ληΜκής Γεωργικής Έται-είας δ.δει
χαϊ λειτουργίαν τή, λίαν προ- εντολή στή Γεαιργ.Έταιρβία νά μοϋ ά
σοδοφόρου κτηνοτροφίας.
Εΐμαι κακομοιριά κρατιχή
πολιτική, χοινωνική, τό νά
εΐσάγωμεν τόσα χτηνοτροφι-
ποσιεί»η πβνήντα σώματα τής Ιπιστη-
μονικής χαί ωραίας πραγμα είας τού:
«τό ιΐμπέλι, ή σταφίδα καί ή σουλτα-
νίνα». Το β βλίο αύτό γριμμένο σέ
άπλή γλώσσα ώστβ νά γίνεται άντιλη
μ
κά παο'ίόντα ε|ωθι είς την νη- πτό Λπο δλους, δίδει θαυμάτιες
σον μης, ένψ δυνάμεθα βύχε- Υ{ε? Υ1^ την καλλιέ^γεια τοϋ άμπελιοϋ,
ύά
η ψ
ρέσιατα νά είμεθα αύνάρκεις
ϊ
καί νά χάνωμε χαί
γήν
,ρ Τό πόσο θά ώφελήση αύτό τό βι-
εξαγω- ^0 ιΤ,ναι περιττό νά σας τό πώ
Θ ι τό καταλάβετε μόνο ι οα:, αά σκε-
Ή κυβίρνηοΊς των φιλελευ· φτήτε πώς σεΐς καλλιεργεΐτε τ' άμπέ
ή τόαα ύποαχομ$νη διά λιασα: χατά τόν τρόπον πού σάςέ&ί
τοές πλουτοπαρανωγικοϋς πό- ^ * *α*έβας ««, Μά ^ "έ *·.1'
* ϊι « » νόν, ουτε σέ σας δόθακε ποτέ ευ<αιρ(α ρουςτης χώρας δεν έπιτριπε- νά μί.λΒτή3Ρτβ ίπιστημοπ-ά νά πε ρα ται νά αφήσης, είς τα σημερι- μαπσθήτε μέ προσοχή, ν ά παοακολου- χάλΐα την θήσ-τε μέ πα)ατηρή<ϊ«, τή ζ'οή, την άτΐοδοση, τίς άνάγκες, τίς άρρώπτ ^ καί τή θρραπεία, τού πλουσίου ηύ ού τά της Κρητιχήν κτηνο'εροφίαν. ΠΑ ΤΗΣ ΧΩΡΙΑΤΟΠΟΥΛΕΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ:: : : : : : ::: ΠίΙΣ 0 ΙΔΡΥΣΩΜΕΝ ΛΑΊΚΕί ΙΜΙΜίίϊ. ΣΙΑ Χ0Ρ1Α Ήιαν ε.α όνειρο, πού άρχίζβι νά παΐρνϋ τή μ »ρφή πραγμ ιτικίιητας. Ήίαν μιά β ίθειά λαχτιρα, πού άρχι- ζ>·ι ν ά Ικπληρώνεται.
Ή μιά μενά την άλλη ίδρύοντιι
βιβλιθθή ες στά χωρία, άιό τούς πιό
προοδευτικου;. Οί νεοι καταλαβαίνουν
πι>, πώς ή ά. φ.κηκή άτμόσφαιρα
τού καφφενείου, καί ή παραμονή τους
οτά νεφελώματα τού καπνοΰ,
φ τού, πιύ μάς δίδει μέοΐα στσύςώ αί-
ο >ς χυμούς τού ύγεία, χαρά κ ι χρΐ-
μα.
Ή εύΊαιρία αύτη δοθή ε στούς
έπισ ήμανβς. Μελέτησαν, παρηκολού
θησαν Ιπειραματίσ.θησαν. "Εβγαλαν
σας
θόρμητα κι' Ιγκάρδια.
"Ολα αύτά δέ συγκινούν την κ~ρδιά
Ή Έπιστήμη δίνει τό χέρι στή
Χειοοπιασμένες οί δίδι μες
άδελφές τοΰ πολιτισμόν· θά το βήξουν
τό δρόμο ττΐς άγάιης καίτης αμοιβαί-
α ^μπιστοσύνχις. Τα ρ·ζιά ικ« χ'ρια
τής μιάς σφικτοκοα'θΰν τ' άπαλλα χε-
ράκια τής δλλης. Τόαοφό τής 'Ειισττί-
μη', κεφάλι δδηγεί τα πα^ηκαρίσα
βήματα τής Γεωργίας.
Φωτίζει ή μιά. Γ,έφει ή άλλη; Έ-
νωμένες κι' ά/απημένες. άχώίΐστεζ καί
πιστες θά δη^ιουργήοουν 2να καινού
ριο πολιτισμό.
Μέσα άπ'αύ.όν θά βγϋ ή πίσ;η, ή
ίί-ρή πίστη των άληθινών αξιών.ι
Εΐμαι ό άγοότης/ Κάνω τίμια τή
δουλειά μου. Είμαι περήφανος γιά τόν
έαυτό μαυ!
Εϊμαι δ σοφός μελετητής δ έπιστή-
ιιοναο. Κάνω εύσυνείδητα τή δουλειό
αου. Είμαι περήφανος γιά τόν Ιαυτό
μου.
Μ* αυτή τή δίκαιη περηφάνϊΐα, την
άξιοπρέπεια των άΐόμων, καθβ κοινωνι¬
κάς βαθμίδα-, θά διώξωμβ δλες τίς ά-
τέλειες πού μάς ίσκημΐζουν ώ; φυλή
παί ώς άτομα.
Χωριατοπ >ϋλες / Τα παιδία σας
τ' άδέρφια σας Ιι:οιμόζηνται γιά
?>αν ιερόν αγώνα. Γιά τόν άγώνα τού
γενικοΰ άνθραπ σμοϋ. Β ιηθεϊστε τα
ορ—τσντντας τόν ίπντό σα ! ΕΙντ
0Ρμ«θά δυσκολο νά πά ε μπροστά οί
δικοί μας Ινφ μεΐς εΐμαστε καθυστΓρτΐ
μέν ες. "Αθελά μας ?μποδίζομε τα βήμα
τα ττυ;. "Ας μην κάνωμε αύτό τό κα-
κό στούς πιό άγαπημένθυς μα-, Κοντά
τουςεΐμαστϊ στή λύπη τονς. Πιό χοντά
ττυς δς ηάμε γιά τή χι<ρά τ η·ς. Μ'ίννες κι' οδερφές γιά χάρι τους. φροντίσϊΐβ τόν έα· τό σπς Ι Είναι και- ΣΟΦΙΑ ΑΜΑΡΙΩΤΟΥ ταύτας, άλλ' έχρειάοΦη νά παοέλ&η αρκετόν "χρονικόν διάατημα, ίνα δή μιονργηϋ·ή κσινή ου ν ειδή α ι , ώατε ή παρούίτα κυβέρνησις νά άποφααί χέλος την λήψιν ριζικων υπέρ τής γεωργίας μέχρων, άντ! των μέχρι τούδε χλιαρών ήμιμέτρων. ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΗ ΧΤΗΛΗ Ο ΗΑΕΚΤΡΙΣΜ8Σ ΚΑΙ ΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΑΙ ΤΟΥ [Μελέτη γραφεΐαα διά την «'Αγροτικήν Κρήτην» κατά παρά¬ κλησιν της, υπό τοϋ ήλ,βκτρολό /ου—ασυρματιστοΰ κ. Σπ. Ντούλη] Ό βαθμός τής διαφοράς δυναμι- " ήλε·τρικά στοιχεΐα έξαρ* μ , ,3(αί Λλο ϊ0 β^05 ιών χ0ηβιμοηοι άφα ροϋν άτό την ·5/ειά τους, άντί νά ουμίνων σωμάτων καί άπό τό εϊδος προσίέτουν. > Χης διαλύσεως έντός τής οποίας
Κι' άκόμχ συλλ, γΐοϋνται πως, τόσα ταΰία Ιμβαπτίζονται είναι δέ τε-
χρό κ, πού πέρασαν σκυμ;νοι τίς έ-' 1Βιως Λνεξίρτητος «ού μβγίΦονς ή
λεύθερ ς ώ;ρς τους, ^άνω στά παιγνι>Το0 αχήμαχος αυτών. Οϋ*ω ή δια-
διάοικα χαρ ιά τής τράιτουλαί;, έχασαν φορέ δυναμικοΰ πού θά παρουσια-
χοή ιατα, χρόνο, ψυχική γαλήνη.
σθ# μεΐαξύ ενός μικρού τεμαχΙον
Π ρασαν τα ώοαΐα^ τάγιλ σ.ά, τάβν^3ακος καί ψβυδαργυρου έμβα-
πτισμένων είς διάλυσιν άμμωνια-
χοόνΐί τής νεΐότης, ιιισομαρα-
σιεγνά, άνώ ρελα, στά ιμα.
Είναι καιρός να άφήσουν ότι τούς
κρα'ά κ'ΐθηλωμένους στά ϊοια *αί στά
ϊδΐ'. «Τό ν?ρό πού δέν κιλά πιάνει
βο'ρκο». Κιί δ νέος καί ή νέα πού
κου άλατος. Θά είναι ακριβώς ή ι¬
δία χαί διά τεμάχια οιουδήποτε με
καί αχήμαχος των άνω αω
μάιωε έντό; τής αυτή. διαλύσεως
δννάμβ9·α δμως νά επιτύχωμεν με-
ταίρνει τί) ζωή καθ.ιτιχά πού την περ- ναλβιτέραν διαφοράν δυναμικού
νά χωρίς δράση κι' ενεργεια γιά την βυνδέοντβς καταλλήλως πολλά ήλε-
καλυτέρβψη τ ϋ ίαυοϋ τού, πιανει
β ιΰρτο. Καί β-ιϋρκο, δυστυχώς πού
δέν ξ^κολλάάιό ίΐάνω μ'ς άογότερα
μ' όλες τί; >αλες μ'ς προσπάτΐειες. Γι-
νεται 8 α μέ τόν έαυτό μας. Άχώριστο
-ι' άναπόσπαστο.
Τώρα δμως γίνεται τουτο τό εύερ-
γετκό κοινωνικά. Κάθε άτομο αϊοθ ί·
νε·αι καλυτέρα πώς δέν αποτελεί τό
σύμταν Είναι ίνα μικρό άτομο μιάς
μεγολη; οΐκογένεΐ'ίε", τής οίκογένεΐ'ΐς
τιΰχω.>ΐ')ΰ ιου, τής πολης τού, τοϋ
Κοάτους τού, τής φυλης τού. Μόνο
θαναι άδύνατο νά μ^γαλουργήση. Μά
συνβνωμβνομέ τα άλλα άτομα τής μι·
κρής ή μεγάλη: κοινωνικάς οϊκογενεί-
"ς πά ρ^ει ούναμη άΐτέραντη, γιγαντι-
αίίένφ δέν προσθοΐει παρά μονο τη
μιχρούλα, τήνάσήμαντη, την ταπεινή
δύνηαη τ, ϋ ε ιυτοϋ τού.
Τ6 ά^ομο, δ Ινας, δ μόνοΓ, θάναι
«δύνατο νά έχη β βλιοθήίη, σχολίΐό,
δάσχαλο, άσφαλϋΐα τοΰ άτόμου τού καί
<ίί; Ιδιοκτησίας τού. Μά δλοι μαζί μπορο'με νά ο?ποκτήσωμε τό καθβ τί .α' β βλιοθήνη και σχολειό καί δάσκα λ τ καί άσφάλεΐα γίνι»ή. Έρχόμαστεσέ συνεννοήθη καί συνέ νωση. Σκεπτόμαστε κά'τι άπό κοινίϋ. Τό σνζητονμε. Τό άποι,ασίζομε καί τό αχοιχβΐα. Είδομεν δα είς μέν τα δοχεϊα τού ύδατος έχρησιμοποιήααμβν σω- λήνα διά την διοχέτευσιν τού ϋδα· τος άπότό έν δοχείον πρός «ό έτε¬ ρον, είς δέ τα στοιχεΐα σύρμα διά την έξωτερικήν κυκλοφορίαν τού ή λεΐ'τοισ'μού. "Οπως είς την πρώτην περίπτωσιν ή Λοαότης τού έκκρέσν- τος είς ένα ωρισμένον χρονικόν δι- άστηΐια έξαρτβται άπό τΛν αντίστα¬ σιν [δίάμεχρον] τού σωλήνος, ου(<» καί είς τό ηλεκτρικόν ρεύμα ή ποσά τη; τού διεβχομένου ή'.εκτρικού ρεύματσς είς ένα ωρισμένον χρονι¬ κόν διάστημα έξαρτβ(αι ά«ό την άν τίστασιν τού σύρμαιος. Ή άν τίστασις αύτη καί είς τάς δύσ πεοι- πτώσεις είναι αντιστρόφως άνάλο- γος τής όιαμέτρου δηλαδή μβγαλβι- τέρα δίάμβτρος τοΰ σωλήνος ολιγώ¬ τερα άντίστασις διάτό έκκρέαν ΰδωρ ή μεγαλειτέρα διάμκτοος «ού πά χους τού σύρματος ολιγώτερα άντί στάσις διά την διέλευσιν «ού ήλε- κτρικού ρεύματο; άμα δέ καί μέγα* λυτέρα ποσότη; κυκλοφορίας αν τού. Είς «ήν ήλεκτρολογίαν ή άντίσία σις έκ(ό(«σύ ηάχονς τού σύρματος έξαρτβται καί άπό τό μήκσς αυτού καί είναι άνάλογος πρός τούτο. Έπίση; τα διάφσρα μέταλλα καί έν γένει ιιί άγωγοί ηαρουαιάζονν δι άφορον αντίστασιν είς την διέλευσιν ήλεκτρικού ρεύματσς άναίόγοος χον είδσυς αυτών. Οϋχω ή άνΐίστασις πσύ Θά παρουσιάση ένα σύβμα έκ καθαρού χαλχού ωρισμένου μή- κους καί πάχονς είς μίαν ωρισμέ¬ νην διαφοράν δυναμικοΰ θά διαφέ- ρη άπό ιήν αντίστασιν ποθ θά πα¬ ρουσιάση Μψα&λλο σύρμα άιχδ δια- φορβτικόν μέίαΐλον τού αύιοϋ μή- ζ καί πάχονς καί διά την αυτήν ά δύ ζ χ διαφοράν δυναμικού. .Είς την ««ρίπτωσιν των ύγρών διατη^ούντες τα Ιδία δοχβΐα καί τόν ίδιον σωλήνα δισχετβυσβως εί¬ ναι προφανές ότι τό ύόάτινον ρεΰμα τό διερχόμενον διά τού σωλήνος θά ?χει ωρισμένην έντασιν. 'Είν δμως μεταβάλλομεν την διάμετρον τού σωλήνος ή τό ϋψος χΛα δοχβίων την μεταβολήν αυτήν θά άκσλσυθή η καί μεταβάλη τής εντάσεως τού ρβύματσς. Είς την ήλεκτρσλογίαν έ πίση; ήέντασις τού »)ί·<τρι- κσύ ρεύματος μεταβάλλεται, μΐτα- βαλλομένη; τής άνΐιστάσβως τού ά- γωγοϋ ή ΐής διαφοράς δυναμικού. Άνακεφαλαΐούντες τα ανωτέρω διακρίνομβν τρία ήλεκΐρΐκά μ«γέθη τήνδιαφοράν δυν α μ ι- κ ο ύ, την αντίστασιν τού άγωγοϋ, καί την έντασιν τού ρβύααιος. Αί μονάδες αί χρηαιμοηοιούαε- ναι διά την μέτροσιν των μεγεθών τούτων είναι.* διά την διαφοράν δυναμικοΰ τό β ό λ », διά την άντί στάσιν «ό ώμ καί διά «ήν έντασιν τό ά μ π έ ρ. —έχοντες δηλαδή ότι τό ρβθμα τής πόλεως «ού Ηρακλεί¬ ου είναι 120 βόλτ εννοούμεν ό"ιι ή διαφορά δυναμικού μεταξύ των δύο πόλων τής μηχανής είναι 120 μονάδων. Τα μεγέθη ταύτα δλληλο- εξαρτώνται. 'Βάνπαοαστήσαμενδιά Δέν δύναταί τις βεβαίως ■&■$, δτι δ τόπος ηαρϊτός μεμψιμοι ρίας τινών παρονσιάζει φωτεινά ση μ«ΐα προοδον άπό γβαιργ^κής άπό- ψεω;. Ου τε πρέπει τό τσιούΐΌν χά¬ ριν τή; αληθείας καί των γενικωτέ ρων ονμφεοό'νχων τού τόπου νά ύ- δόν έΐλείπονΐα όλοτελώς ή χατά χό πλείστον καϊ είς τάς Ιγγύς δεπαεχη- ρίδα;, αϊιινες προηγήϋ'ησαν, «ίνε ή ραγδαία διάδοοις των χημιπων λι- πασ.ιάΐων, ή αντικατάστασις σχ·- τοΰ σίδηρον, ή διάδοσις α(λων έργαλείων καί μηχαψψι- μάτων, ή γενίκβυοΊς τής καταπολε- μήαεως τώ» νόαων της άμπελον ή τού όάχου καί των τόν κύριον 'Υΐουργόν τή; Γεο>ρ-
γίας «'Κπί τοΰ Γε,ωργ. προγρά[ΐματος τοϋ
Κράτους»
ΓΕΝΙΚΑ
Κνριε Ύπονργ'ε,
Ό Σόνδεαμος χών Έπιατημύ
νων Γεωπόνων (Σ. Ε. Γ) έπιθν-
μώννά συμβάΐ^ χό κατά δύναμιν
είς την εΰεργειικήι' κίνησιν υπέρ
τή; αγροτικάς άναηλάαεως τής Πα¬
τρίδος μας έπεΐήφΰη έν έπανειλημ
μέναις αυνεδρίάαεαι ιήςΓβνικής Σν
ν ελεύσεως ανιοΰ τής μελέτης τώ ν
την κρίσιν χών μ»Χ&ν αυτού κατό¬
πιν τής μέχρι τούδε χνη&είσης πεί
ρα; αύιών, έ'^ει πρωτίοτοίςηινφγκην
ό τόπος άΐΐδ γεωπονικής απόψεως,
ίνα άνακύψη αΐκονομιχώς. Χαίρει
διότι τφ δίδεται ήδη ή εύχαιρία, δ Άλλων νόαων των όιτωροφόρων δέν
τε, φιίνειαι, σοβαρώτερον μέλει ά- δρων καί έλαιοδένδρων, ήάπολύμαν
ται ή ενίσχυσις τής γεωργοκτηισ !σις τ^ς οπορ&ς χων σιτηοών ή πα-
τροφιχής παραγωγής τής Ελλάδος ραγωγή καίφύτευσις έχατομμυρίων
νά προσφέρη χαΐ οϋιος ευχαρίστως | όλών δένδρυλλίων δπωροφάρων ή
(άς υπηρεσίας τού. Διαβεβαιοί δέ άποχελεαμαΐικήχαίαπολέμηαιςπλεί
διι ΰ·άεϊναι προθυμότατος, δχοχεδή (σχων έπιζωοτιών,ή δημιουργία πεν
ποτε #θελε κληθή χαί πάλιν, νά τακιαχιλίων περίπου γεωργιχϊν σν
προσφέρη είς την Κυβέρνησιν τής |νεταιρισμών καί πλείσται άλλαι ένέ
χώρας διά των εΐδιχ&ν έκ των με-1 ργειαι. Άλλ' ανεξαρτήτως τούτων
λων χον τάς υπηρεσίας τού χαί έν καί μόνη ή γεωργική άποκατάστα-
ταίς λεπτ μζρείας των λη/ττέων μέ-ΐσις των προσφύγων έν τόσω βρα-
ρων. Ιχεί διαοτήμαιι χαΐ ή έγγύς πρός
Ό Σ. Ε. Γ. θεωρεΐπεριττόν νά την λύσιν πρυαγωγή χον άγροτικού
εκθέση έν τφ παρόνχι την αημα- ζηιήματος είνε σημαντικαί σταθ-
σίαν, ήν χέχιηται ή γεωβγοκ*ηνο~ μοί προοδον τής γεωργιχής άναπτύ
χροφιχή παραγωγή καί ή πρόοδος ξεω; τής χώρα; μας. "Οίαν δέ λά-
αύτής διά πάσαν χώραν καί είδικώ β β τις ύπ' δψιν τάς είδιχά,-συνθή-
τερον, οποίαν εντελώς εξαιρετικήν | κάς τού τόπου, την έλλειψιν στοι-
αημασίαν έχει αϋνη διά την ήμεχέ χειώδονς μορφώσεως τ - ν άγροτών,
ρανΠατρίδα, ή δποίο αιηρίζειπρω την έλλειψιν κεφαλαίων, την ύγιει-
τίστως χαί Χίΐτ' εξοχήν την οίκονο | νήν κατάστασιν τής ύπαίΦρον χώρας
μιχήν έν γένει άνά/τλασιν αν (ής έ- | την δημοσίαν καί αγρόν ι/ήν άσφά-
πί τής έπανξήσεω; τής άγροτιχής ] λειαν, τος ανγχοινωνίας χαί μεταφο
αυτής ηαραγωγής, ή ενίσχυσις τής ράς έν τφ τόπω μας, ώς χαί πλεί-
γεωργίας μας είνε άπαραίτητος καί σ:ας άλλας αιερήσεις καί ελλείψει;,
άπό χοινωνικής απόψεως, χαθ' δ-,τάς οποίας άντιμβτοπίζει άνά πάν
τι μόνον ου ιω θά δυνηϋ·ωμεν νά βήμά τού ό αγροτικάς πλττ&υαμϋς
χαταπολεμήσωμεν την επικινδύνως τήςχώ(ας ηρέπει ν' άν ομολογήση
άναπτυχθεΐσαν έν τβ χώρα μας ά-ΐτις, έαν είνε δίκαισς κριτής, ότι έν
σχυφιλίαν, ής συνεπεία είνε καί ό ·Φ τόπω μας συνετελέσθηααν άχρι
παρασιχισμό,. Οϋιω χάριτι κνρίως' τοθδϊ έξ ίδιωτική; πρωτοβονλΐας
εί; «ήν κρατικήν ^δράνειαν ή άνα-' πρωτίστως καί έκ τής αύταρντ}σεως
λογία τού άστικοϋ μας πληϋ'υομοϋ καί έθουσιασμσύ πολλών γεωπο-
άνήλθε χατά τάς τελευταίας στατι-; νικώνκαί κτηνιατρικών όργάνων
στιχάς είς 44σ)* «νφ κατά «ήν ά«το «ού Κοάτους άφ' έτερον ΊρχβΐαΙ
γραφήν τού 1889, αϋιη ϊμόλις α ηράοδοι υπέρ τής αυξήσεως τής ά
ήρχετο είς 19 ο)ο. Ιγροτιχής παραγωγής παρά «ήν πώ-
Ό Έλληνιχδς γεωπονικός κό- ραδειγματικήναδιαφοοίαν,έα-τιν δ* ό
σμος από δεκαετηρίδων ήδη διιχχη-'τε, καί έχΰ;χ5%/τα τοϋΚράχον .Άλλ
ρύττει πανχιοτρόπως τάς αληθείας' αί πρόοδοι αΖχχι δέν είνε άναμφι
σβιχως τόσον σημαντικαί, ό'σαι θά
ή(ο δυνατόν νά είνε παρά τάς μνη
μονενθβίσας άντιξόον οικονομικάς,
φυσικάς καί κοινωνικάς συνθήκας
τής Χώρας. ΑΙ άρμόδιαι υπηρεσίαι
ρ ηρ
δέν ααρέλειψαν νά ύΛοδείξουν κα
| τα καιρονς χά δέοντα γενέσθαι καί
|ώς απόδειξις έστω ή ύφισταμέ'νη
τού γράμματος Ν τα βόλτ, διά «ού' γεωργική καϊ έποικισ«ιχή
ράμμαχος Κ, τα ώ λ χαί διά τού' "ία, ήχι δμως έν μέρει μόνον έφη-
γράμμαχος Ι τα άμπέα ή άΙληλοε-.£>* <*θη υπό τού Κράτους. •άρτησκ αυτών μας δίδεται διά τού Ο Σ. Ε. Γ. ύ/τοβάλλει υπό «ήν τύπου Ν=ΙχΚ ή Ι—ν)Κ ϋ Κ—Ι)ν >ρί«ν τής Κυβερνήσεως τάς γνώμας
άρα όϊαν γνωρίζομεν τα δύο μεγέ- αυτού επί των έπιβαλλομένων βχ-
θη διά τού ανωτέρω τύπσυ ευρί¬
σκομεν τό τρίτον. Είς ένα ήΐεχτρι-
σικών υπέρ τής γεωργίας μέτρων
καί θεωρεί επί πλέον καθήκον τού
κόν »ύκλωμα κατ' ανάγκην ύφίσταν νά τονίση ό» «ότε μόνον έπιτνγχά
ται καί τα τρία ώί άνω μεγέθη καί ν««ι ή άγρθ'.ΐ'ή πρόοδος είς ένα
μόνον ή άναΐογΐα έκαστον ποιχίλει! «ΟΛον άαφαΐέαχεοον καί ταχύτερον
ρ μη
μόνον ή άναΐογΐα έκαστον ποιχίλει
λ
ή γή ρ
άαφαΐέαχεοον καί ταχύτερον
ί ί άλλ ΐ ά
μόνον ή άναΐογΐα έαστον ποιχίλει! φ χ
αναλόγως τής χρησιμοποιήσεως τού, *»«ν καί οί άλλοι κρβτικοΐ παράγον
ήΐεκτριπνϋ ό,εύμαίος. Τα βόλχ ουνη
θως παραμένου·· σταθερα καί χατά
συνέπειαν δέν έχομεν παρά νά χα-
'ονίσωμεν την αντίστασιν ενός άγω
γοΰ διά νά έχωμεν μεγαλυτέραν ή
μιχροίέραν έντασιν τού ρεύματο
πρό; τοΰιο δέ έμΊθομεν, τό δεικνύ
εί άλλωστε καί ό ανωτέρω τύπος
ότι ή άντίαιασις καί ή έκτασις είνε
πασά αντιστρόφως άνά ογα μεγα-
λώνονχες δηϊαδή τί,ν άντίσϊασιν
έχομεν δΙιγωτέραν έντασιν καί άνπ
στρόφως έλλαττώνΌντες την άντί
στάσιν έ'χομνν μεγαλυτέραν %ν>ααιν
Ήέντασις τού Γεύματος πρέπει νά
είναι άνάλογος μέ τή δουλειά ηοϋ
πράχειται νά κάμη χό ηλεκτρικόν
ρενμα. Μία μιχρή ήλεκτρική λάμπα
φωτισμοθ π.χ. χρβιάζβταί δλίγην
έντασιν ίνφ αΊΙη μβγτλυτέρα χρβι-
ζεται μίγάΐην έντασιν, διφ την με
γαλντέραν 9 μικροτέρας έναασιν
των λΐμ/τών έχει κανονισθή ή >χν-
ίστασις τού νήματος πυρακ<ώσβως τής λάμηας άπό τό εργοστάσιον κα- τασκενής δι'ώβΐαμένα βάΐτ. Ό ήΐεκιρισμός ό δ/ιοϊας κατανα¬ λίσκεται διά «ήν παραγωγήν ενός έργου μετράιαι εί; ΒάττκαΙ παρί σταται διά «ού γράμματος Υ είναι δέ νν=νχΙ. Είς «άς συσκευάς καί ΰογανα έν γένει ποθ παταναλΐακουν ηλεκτρι¬ σμόν άναγράφεται ή άντιστοιχούσα κατανάλωσις είς μίαν ώραν, ούτω δχαν μίαν ήλβκτοιχή λάμπα άναγρά τες τής τε Διοικήσεως καί Δικαιο- άννης είνε εύμενεϊς χαί εξησφαλι¬ σμένοι πρός τοΰιο. Δέον δηλονότι οί άγράιοι ού μόνον έπανγελματι- χώ; νά φωτιιτθώσ χαΐ νά ένισχυθώ σιν, άλλά χαί νά χύχωσι τής δεού¬ σης έχπαιδεύσεως των αγαθών τής δημοσίας καί άγροτιχής ασφαλείας, χών καλών συγκοινωνίαν καί εύθη νων μεταφοριχών μέιων, τήςύγιει νής βελχιώσεως αύΐών, τή ταχείας καί άμερολήπτου άηονομής τής δι- χαιοαύνης, ώ;καί πλείστων &11ων *<Άν άγιθών άπαροίόντων έκ χρηαχής καί φιλοπρόοδον Κρα- τικής Διοικήσεως. Τό κάτωθι υ χόανημ* συνΐαχθίν ίτο «οθ συνδέσ/ιου νό5ν έΐΊσνηαόνων Γ#*νπόνα>ν
επεδόθη πρός «όν χ. Βενιζέλον καΐ υ¬
πουργόν τής Γεωργίας «ήν 26ην '/α-
νοναρίου έ. ί.
ΠρΙν είσέλθωμεν είς τάς λβπτο-
μερείας των υπέρ «ής γΐωργικής
παραγωγής μέιρων θεωρούμεν σχά
πιμον νά προτάξωμνν χεφαλαιο δή
τινά οημεΐσ, χά όποΐα άποιείοναι
τάς βασικάς προϋ.-ιο&έοεις ποσ~$ ε¬
πιτυχίαν τού έπιδιωκομένου σκσ-
ποϋ.
1) Δημιουργία σταθερού καί με
λετημένσυ άγρο τικού πρσγράμμα-
το; τού Κράτους.
ΑΙ έ*άο<οτε Κυββρνήσεις έχουν θβσπίσει άλη<Ίως μέτρα ένίστε εύ· στοχώτατα, τα δποϊα δυατυχώς ή πορεβιάζοντο % χατηογοΰνίθ άνευ ά/τσχρώντος λόγον ή δέν έτίθεντο φβι ότι είνα 100 Βάτχ σημαίνει (βίς έφαριιογην Βνε α διαφόρων ο 1· βίΐχαχαναλίσχίΐ 100 Βάτχτήν ω- τίων. Έκ τούτου συνετελσύντο αΰ¬ ρα, {χνάκις σπασμωδικαί ενέργειαι, ό- Κατωτέρω είς ειδικόν κεφάλαιον ταν ή άνγ<η τό υπέβαλλεν όπιοθο περί τοθ ήΐεκίρισμού έν τή οΐιια- δρομιχόχηχες των μ«γάλων ζη'βκά- *ή χρήσει, &ά επανέλθωμεν λεητο χων (άγο,οτιχόν.) νλιχαϊ καϊ ήθΐκοΊ μερέαιερον επί τού τρόπον μετρή-' ζημίαι χαί ύπηρεσιαχή ό καταστά¬ σεως καί ύπολογισμοΰ δαπάνη; τού σία. Είναι καιρός νά μελετηθσΰν ήλίκτρισμοΰ' έν πρός ίν «ά σοβαρά γεωργικά ζν
ΦΥΛΛΟΥ 7β ΕΤΗ33ΙΑ1
5Ο ΠΡΟΠΛΗΡΛΤ ~ Α.Χ
ΛΓΡΟΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ
ΔΕΥΤΕΡΑ
ΟΡΓΑΝΟΝ
ΔίΕΥΘΥΝΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
ΗΛΙΑΣ Ε· ΔΙΑΛΥΝΑΣ
Η
είναι αί έ-
φετειναΐ συμφοραΐ τής Κρητι-
χής κτηνοτροφίας συνεπεία
τής κακοκαιρίας. Τα ποίμνια
'όλων των κτηνοτροφικών πε-
ριφερειών άτίεδεκατίσϋ·ησαν έκ
τής πείνης, τοϋ ψύχους και
τής καχής περιποιήσεως. "Εται
διεπιστώθη δι" άλλην μίαν
φοράν, δτι δ κλάδος αύτός τής
έΰ'νικής μας οΐκονομίας είναι
τελώς άν δέν ληφθούν αύντο-
να χνβερνητιχά μ'ετρα. Τό άνορ
γάνωνον των χτηνοτρόφων
μας, άφ' ενός, ή αγνοια περϊ
την συντήρησιν των ποιμνίων
άφ' έτερον χαϊ ήάπηνής δίω'ξις
των υπό τοϋ χράνους άπό τό
άλλο μϊρος,παρασχευάζουν την
δλοσχερη καταστροφήν της πο¬
λυτίμου ταύτης πηγής τοϋ έ*θνι
κου πλούτον έν Κρήτη.
Ή νήσος μας, χώρα όρει-
νή, εΐναιχαταλληλοτάτη διάτήν
ανάπτυξιν πλουσιωτάτης χτη-
νοτροφίας. Ίό συγχρότηματών
Κρητικών δρεων παρ'εχει θερι-
νάς βοσκάς δι* «εκατοντάδας
χιλιάδων αίγοπροβάζων. Έν
τούτοις δ ϋπολογιαμός τοϋ ά-
ριθμοΰ των ποιμνίων μας δέν
πρέπει νά γίνεται έπϊ τή βάσει
μόνον, των διαθεσίμων θερι-
νών βοαχών. Ιήν σοβαρότερον
σημασίαν έχούν αί χειμεριναΐ
βοσχαϊ χαϊ τα χειμερινά στέ-
γαστρα των ποιμνίων. Δυατυ-
χώς οί χτηνοτρόφοι, μας όντε
τόν ίνα, οϋτε τόν άλλον τοΰ-
τον συντελεστήν ύπβλόγιϋαν
ποτε. Καί διατρϊφουν ηοίμνια
άνάΐογα πρός τάς θερινάς βο-
ΰχάςπου διαθέτουν. "Εντεύθεν
αί θυμφοραϊ των έκ των χακο-
Ιβάζομε σ' εφαρμογαί "Αν οί δυνάμεις θβαχά συμπεράσματα καί μά; τα οί
μας καί συνενωμένες άκόμ,α είναι άνε δ υν ετοιμα γραιιμενα σέ βιβλ'α. Δέν
πορκε'ς στό νά έκπληρώσουν τόν πόθο ?χομε παρά νά τούς διαβάσωμε καί νά
μης, θά ζητήίτσμβ την βοηθεία των ?φ<τρΐ4ώσπ με τίς δδηγίες τους;. βοσκών. δυ%νατωτέρη)ν μας. Καί, χαιρίς άλλο, ι Είναι άλήθειτ, δτι ή Έλλην ικήΓε- " . * ι θά ΐ'άς τή δώσουν. 'ωρ·,ική Έταιρπα δέ μοϋ γο"'φει πά·ς $ την καΛ- | Πιλλοί μάλιστα εχουν την ενγενι- Ιπιθυμεΐ δ κ. Β. Κ<.ιμπά; να διαθέσω λιεργειαν των χτηνοτροφιχων χή καλωσύνη νά μάς δίδβυν τή βοή- τ« βιβλία τού. Αύτομέ κάνεινά νομίζω θεσίμων 4] "Οπως λιέ φυτών χαί δπως διευκολύνη,' θπά τους χα>ρίς νά τούς τή ζητήσας, δτι μ >ϋ άφήνει τό δι^αίωμα νά τα δια-
διά της γοοννήσεως αακοοποο- Είναι οί εύ ργετικοΐ τύποι «τού τού; θέσω δπως θέλω. Λοιπόν στέλνω δύο
Θέσμων πιστώσϊων είς την ά-'.στίλΤ ι & ?*ειας. Είναι οί ά θνωποι συνενώση.
στηλώση χα Θά αποβή άλη- '^Ηέοουν Ι-ι κ^νοντσς Ινα κ^λό κα- Ό χ. 'Εμμ Π,λυχρονίδης στέλνει
α α * λ , « » λ λυτρρευουν τον εαυτό τι υς, ανερ'.ι δεκα πεντε βιρλια λογο εχνικα ιοι ετι-
&ίνη πηγη αΛοντου θια την νο,^, ^ αχαλοΛάτια της ψυχνκης τ«ν στΠ<»ο»«ά στή βιβλκθήχη Φ υ ,νής χώραν μας δεδομ'ινον όντος ?ξ λι?η-, τραβο^ν πρός τό τ-λειο καί Ό άνθυπολοχανός κ. Δτ,μητ. Κονολα- δέ στααατοΰν ως που νάτό φτάσουν. Εΐνηι οί μργάλ ι πού ό,τι κάνου ', λεν όά ό ό ότι, διά της οργανώσεως των κτηνοτρόφων είς άν&οϋνεας αυνεταιρισμοϋς ΰ·α εκλείψη χαί °'ι6^Χ( ή έπάρατος ξωοκλοπή, ήτις ά- π { ποτελεϊ σοβαρόν παραγοντα ε- οί εϋερνετικοΐ αύτοι άδε-λφοί μας. Εύ- ξασϋ'ενήσεως τοΰ κλάδον τού¬ του. Παραλλήλως πρός ταυτα θάγίνη κατ' επιστημονικώς- ^ ϊυντ3?.' ρα εκμετάλλευσις τών κτ3 " τροφικων προϊόντων, ότε κης στέλνει άλλαδέκασνήν ιδία βιβλι- , - θήκη. 8ί τόκά ουν άπό καθήκον, άπό υπο-! Καί άλλοι, άρκετοί ώς τώρα,έίουν ύποσχεθεΐ την είς βιβλία συνδρομήν τους, χωρίς να τούς τή ζητήσωμε. Αύ- νομίτΓσε ότι είναι λί-,οι οΐ αύτοι άδρλφοί μας. Εύ- τ χώς είναι πολλοί. ΠαρακολουθΓϋν ε*' ενδιαφέρον την πςοοδευτική τοί) «Υθ^ΐΗοϋ κόσμου κα> θέλουν
την ποόοδό τού μ
Ι ^διαθέσι1ΙΤ) α.
δσΐ) δύναμι α
με πό τόν εαυ ό
τους.
άπτά
πσραδ. ίγματα Αν
φ
ολιγώτερα χοπάδια θά έχωμεν: ΚίΙ ρ γμ
μεγαλυτέραν απόδοσιν. Πλήν «»ΐ φοβοΰμοι μην πρισκ}ούςτω στή λί
τούτου θά σωθή καί ή γεωρ- πτί> »"0^Ψβ°™νη Ικείνων «ού κά
ά ' νού
Ικείνων «ού κά-
χαιριών. Εντέυθεν αί κατα¬
στροφαί πρός την γεωργίαν.
-Εντέυθεν η έχθρότης μεταξύ
χα γεωργών.
άπηνής δίω'ξις
πτηνοτρόφων
Εντεύθεν ή
τής χτηνοτροφίας υπό τής Ά
γροφυλαχής. Εντέυθεν ή άφορ
μή ποΰδέν εχομεν οϋτε γεωργί
αν, οϋτε κτηνοτροφίαν. Μίαν
τοιαύτην δμως κατάστασιν εν α
χράτος προοδευτικήν, μία κυ¬
βέρνησις με πλουτοπαραγωγι·
χον πρόγραμμα δέν έπιτρεπε·
χαι νά την παραβλΒπη
Έν Κρήτη, οϋτε δενδροκο-
μίαν μπορονμε νά αναπτύξω-
με σοβαράν, οΰτε άνΰ·οϋσαν
κτηνοτροφίαν δυνάμεθα νά έ¬
χωμεν. Καί δ λόγος είνε δ α¬
μείλικτος πόλεμος γεωργών χα.1
κτηνοτρΛγην, προερχομένας
Από την έλλειψιν χειμερινών
βοσκών.
ΟΙ άμαϋεΐς χαϊ άνοργάνω
τοι χτηνοτρόφοι μας, διατρε-
φοντες ευκόλως, χατά τό θέ¬
ρος, χιλιάδες αΐγοπροβάτων ά-
ναγκάξονται, χατά τόν χειμώ-
να νά τα χατεβάζουν είς τάς
γεωργικάς ζώνας δπως τα δια-
ϋώαουν άπά τάς χαχοχαιρίας
χαΐ την πεΐνα. Άλλά καί έχεϊ
ελλείψει τροφών καί στεγάσε-
ως τα αιγοπρόβατά είναι έχτε-
Φειμενα είς σοβαροτάτους κιν·
δύνους, κατά την περίοδον τοϋ
βαρέως χειμώνος χαΐ τό άποτέ
λεαμα είναι ή ά&ρόα χαϊ δμαδι
κη ϋ'νησιμότης των, αί αφάν-
ταστοι ζημίαι των χτηνοτρό
φων.
"Εντεύθεν ή άνάγχη τής ε¬
πεμβάσεως τοϋ Κράτονς δ¬
πως 1) όργανώαη τοϋς
είς χτηνοτρόφους είς κτη-
νοτροφιχους ^συνεταιρισμούς
ίνα άποκνήσουν οικονομικήν
νΐίστινκαΐ ϊνα έλατώαουν τα
όαπενας των. 2] δπως διαχω-
ρίαη τάς κτηνοτροφικάς άπό
τάς γεωργικάς ζώνας Ινα μή
γίνονται χαλλιεργειαι έκεϊ ε'ν-
θα μπορεϊ νά εύδοκιμήση χτη¬
νοτροφία καί ίνα μή οί χτη¬
νοτρόφοι χατερχονται είς τάς
γεωργικάς ζώνας έξολοθρεύον-
τες την γεωργίαν. 3) "Οπω
Κανονίση τόν αριθμόν των αί-
γοπζοβάνων αναλόγως των δια
τούτου θά σωθή καί ή γεωρ- Ψβη
, , , ,, ά ' νούν τό καλο μόνο γιά το καλο, χωοις
για από την μεγάλην φ&οραν χαμιά κονμμένη σχίψη κείτω από τ'ήν
την δπο'αν υφίσταται κατ' ε · ~ ......
γ η μγη φ
την δπο'αν υφίσταται κατ' ε
τος.
Πάντα τα άτωτερω ηρονπο-
καλοσύνην τους. Γιατί ή άληθινή κα¬
έ ίλ
λωσύνη δέν έχει δίπλες
λογισμούς.
Ό κ.
γιά κρυφούε
ηρ . Υ, ^ ^ _
, , Ι ' , , , , της Αγροτικάς Ε,γκαταστασεως τω*
τιχον ενδιαφέρον το δποιογ να Πο,0φύγων κπί σύμβουλο; τής Έλ
άσφαλιση την πλήρη οργάνωσιν ληΜκής Γεωργικής Έται-είας δ.δει
χαϊ λειτουργίαν τή, λίαν προ- εντολή στή Γεαιργ.Έταιρβία νά μοϋ ά
σοδοφόρου κτηνοτροφίας.
Εΐμαι κακομοιριά κρατιχή
πολιτική, χοινωνική, τό νά
εΐσάγωμεν τόσα χτηνοτροφι-
ποσιεί»η πβνήντα σώματα τής Ιπιστη-
μονικής χαί ωραίας πραγμα είας τού:
«τό ιΐμπέλι, ή σταφίδα καί ή σουλτα-
νίνα». Το β βλίο αύτό γριμμένο σέ
άπλή γλώσσα ώστβ νά γίνεται άντιλη
μ
κά παο'ίόντα ε|ωθι είς την νη- πτό Λπο δλους, δίδει θαυμάτιες
σον μης, ένψ δυνάμεθα βύχε- Υ{ε? Υ1^ την καλλιέ^γεια τοϋ άμπελιοϋ,
ύά
η ψ
ρέσιατα νά είμεθα αύνάρκεις
ϊ
καί νά χάνωμε χαί
γήν
,ρ Τό πόσο θά ώφελήση αύτό τό βι-
εξαγω- ^0 ιΤ,ναι περιττό νά σας τό πώ
Θ ι τό καταλάβετε μόνο ι οα:, αά σκε-
Ή κυβίρνηοΊς των φιλελευ· φτήτε πώς σεΐς καλλιεργεΐτε τ' άμπέ
ή τόαα ύποαχομ$νη διά λιασα: χατά τόν τρόπον πού σάςέ&ί
τοές πλουτοπαρανωγικοϋς πό- ^ * *α*έβας ««, Μά ^ "έ *·.1'
* ϊι « » νόν, ουτε σέ σας δόθακε ποτέ ευ<αιρ(α ρουςτης χώρας δεν έπιτριπε- νά μί.λΒτή3Ρτβ ίπιστημοπ-ά νά πε ρα ται νά αφήσης, είς τα σημερι- μαπσθήτε μέ προσοχή, ν ά παοακολου- χάλΐα την θήσ-τε μέ πα)ατηρή<ϊ«, τή ζ'οή, την άτΐοδοση, τίς άνάγκες, τίς άρρώπτ ^ καί τή θρραπεία, τού πλουσίου ηύ ού τά της Κρητιχήν κτηνο'εροφίαν. ΠΑ ΤΗΣ ΧΩΡΙΑΤΟΠΟΥΛΕΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ:: : : : : : ::: ΠίΙΣ 0 ΙΔΡΥΣΩΜΕΝ ΛΑΊΚΕί ΙΜΙΜίίϊ. ΣΙΑ Χ0Ρ1Α Ήιαν ε.α όνειρο, πού άρχίζβι νά παΐρνϋ τή μ »ρφή πραγμ ιτικίιητας. Ήίαν μιά β ίθειά λαχτιρα, πού άρχι- ζ>·ι ν ά Ικπληρώνεται.
Ή μιά μενά την άλλη ίδρύοντιι
βιβλιθθή ες στά χωρία, άιό τούς πιό
προοδευτικου;. Οί νεοι καταλαβαίνουν
πι>, πώς ή ά. φ.κηκή άτμόσφαιρα
τού καφφενείου, καί ή παραμονή τους
οτά νεφελώματα τού καπνοΰ,
φ τού, πιύ μάς δίδει μέοΐα στσύςώ αί-
ο >ς χυμούς τού ύγεία, χαρά κ ι χρΐ-
μα.
Ή εύΊαιρία αύτη δοθή ε στούς
έπισ ήμανβς. Μελέτησαν, παρηκολού
θησαν Ιπειραματίσ.θησαν. "Εβγαλαν
σας
θόρμητα κι' Ιγκάρδια.
"Ολα αύτά δέ συγκινούν την κ~ρδιά
Ή Έπιστήμη δίνει τό χέρι στή
Χειοοπιασμένες οί δίδι μες
άδελφές τοΰ πολιτισμόν· θά το βήξουν
τό δρόμο ττΐς άγάιης καίτης αμοιβαί-
α ^μπιστοσύνχις. Τα ρ·ζιά ικ« χ'ρια
τής μιάς σφικτοκοα'θΰν τ' άπαλλα χε-
ράκια τής δλλης. Τόαοφό τής 'Ειισττί-
μη', κεφάλι δδηγεί τα πα^ηκαρίσα
βήματα τής Γεωργίας.
Φωτίζει ή μιά. Γ,έφει ή άλλη; Έ-
νωμένες κι' ά/απημένες. άχώίΐστεζ καί
πιστες θά δη^ιουργήοουν 2να καινού
ριο πολιτισμό.
Μέσα άπ'αύ.όν θά βγϋ ή πίσ;η, ή
ίί-ρή πίστη των άληθινών αξιών.ι
Εΐμαι ό άγοότης/ Κάνω τίμια τή
δουλειά μου. Είμαι περήφανος γιά τόν
έαυτό μαυ!
Εϊμαι δ σοφός μελετητής δ έπιστή-
ιιοναο. Κάνω εύσυνείδητα τή δουλειό
αου. Είμαι περήφανος γιά τόν Ιαυτό
μου.
Μ* αυτή τή δίκαιη περηφάνϊΐα, την
άξιοπρέπεια των άΐόμων, καθβ κοινωνι¬
κάς βαθμίδα-, θά διώξωμβ δλες τίς ά-
τέλειες πού μάς ίσκημΐζουν ώ; φυλή
παί ώς άτομα.
Χωριατοπ >ϋλες / Τα παιδία σας
τ' άδέρφια σας Ιι:οιμόζηνται γιά
?>αν ιερόν αγώνα. Γιά τόν άγώνα τού
γενικοΰ άνθραπ σμοϋ. Β ιηθεϊστε τα
ορ—τσντντας τόν ίπντό σα ! ΕΙντ
0Ρμ«θά δυσκολο νά πά ε μπροστά οί
δικοί μας Ινφ μεΐς εΐμαστε καθυστΓρτΐ
μέν ες. "Αθελά μας ?μποδίζομε τα βήμα
τα ττυ;. "Ας μην κάνωμε αύτό τό κα-
κό στούς πιό άγαπημένθυς μα-, Κοντά
τουςεΐμαστϊ στή λύπη τονς. Πιό χοντά
ττυς δς ηάμε γιά τή χι<ρά τ η·ς. Μ'ίννες κι' οδερφές γιά χάρι τους. φροντίσϊΐβ τόν έα· τό σπς Ι Είναι και- ΣΟΦΙΑ ΑΜΑΡΙΩΤΟΥ ταύτας, άλλ' έχρειάοΦη νά παοέλ&η αρκετόν "χρονικόν διάατημα, ίνα δή μιονργηϋ·ή κσινή ου ν ειδή α ι , ώατε ή παρούίτα κυβέρνησις νά άποφααί χέλος την λήψιν ριζικων υπέρ τής γεωργίας μέχρων, άντ! των μέχρι τούδε χλιαρών ήμιμέτρων. ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΗ ΧΤΗΛΗ Ο ΗΑΕΚΤΡΙΣΜ8Σ ΚΑΙ ΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΑΙ ΤΟΥ [Μελέτη γραφεΐαα διά την «'Αγροτικήν Κρήτην» κατά παρά¬ κλησιν της, υπό τοϋ ήλ,βκτρολό /ου—ασυρματιστοΰ κ. Σπ. Ντούλη] Ό βαθμός τής διαφοράς δυναμι- " ήλε·τρικά στοιχεΐα έξαρ* μ , ,3(αί Λλο ϊ0 β^05 ιών χ0ηβιμοηοι άφα ροϋν άτό την ·5/ειά τους, άντί νά ουμίνων σωμάτων καί άπό τό εϊδος προσίέτουν. > Χης διαλύσεως έντός τής οποίας
Κι' άκόμχ συλλ, γΐοϋνται πως, τόσα ταΰία Ιμβαπτίζονται είναι δέ τε-
χρό κ, πού πέρασαν σκυμ;νοι τίς έ-' 1Βιως Λνεξίρτητος «ού μβγίΦονς ή
λεύθερ ς ώ;ρς τους, ^άνω στά παιγνι>Το0 αχήμαχος αυτών. Οϋ*ω ή δια-
διάοικα χαρ ιά τής τράιτουλαί;, έχασαν φορέ δυναμικοΰ πού θά παρουσια-
χοή ιατα, χρόνο, ψυχική γαλήνη.
σθ# μεΐαξύ ενός μικρού τεμαχΙον
Π ρασαν τα ώοαΐα^ τάγιλ σ.ά, τάβν^3ακος καί ψβυδαργυρου έμβα-
πτισμένων είς διάλυσιν άμμωνια-
χοόνΐί τής νεΐότης, ιιισομαρα-
σιεγνά, άνώ ρελα, στά ιμα.
Είναι καιρός να άφήσουν ότι τούς
κρα'ά κ'ΐθηλωμένους στά ϊοια *αί στά
ϊδΐ'. «Τό ν?ρό πού δέν κιλά πιάνει
βο'ρκο». Κιί δ νέος καί ή νέα πού
κου άλατος. Θά είναι ακριβώς ή ι¬
δία χαί διά τεμάχια οιουδήποτε με
καί αχήμαχος των άνω αω
μάιωε έντό; τής αυτή. διαλύσεως
δννάμβ9·α δμως νά επιτύχωμεν με-
ταίρνει τί) ζωή καθ.ιτιχά πού την περ- ναλβιτέραν διαφοράν δυναμικού
νά χωρίς δράση κι' ενεργεια γιά την βυνδέοντβς καταλλήλως πολλά ήλε-
καλυτέρβψη τ ϋ ίαυοϋ τού, πιανει
β ιΰρτο. Καί β-ιϋρκο, δυστυχώς πού
δέν ξ^κολλάάιό ίΐάνω μ'ς άογότερα
μ' όλες τί; >αλες μ'ς προσπάτΐειες. Γι-
νεται 8 α μέ τόν έαυτό μας. Άχώριστο
-ι' άναπόσπαστο.
Τώρα δμως γίνεται τουτο τό εύερ-
γετκό κοινωνικά. Κάθε άτομο αϊοθ ί·
νε·αι καλυτέρα πώς δέν αποτελεί τό
σύμταν Είναι ίνα μικρό άτομο μιάς
μεγολη; οΐκογένεΐ'ίε", τής οίκογένεΐ'ΐς
τιΰχω.>ΐ')ΰ ιου, τής πολης τού, τοϋ
Κοάτους τού, τής φυλης τού. Μόνο
θαναι άδύνατο νά μ^γαλουργήση. Μά
συνβνωμβνομέ τα άλλα άτομα τής μι·
κρής ή μεγάλη: κοινωνικάς οϊκογενεί-
"ς πά ρ^ει ούναμη άΐτέραντη, γιγαντι-
αίίένφ δέν προσθοΐει παρά μονο τη
μιχρούλα, τήνάσήμαντη, την ταπεινή
δύνηαη τ, ϋ ε ιυτοϋ τού.
Τ6 ά^ομο, δ Ινας, δ μόνοΓ, θάναι
«δύνατο νά έχη β βλιοθήίη, σχολίΐό,
δάσχαλο, άσφαλϋΐα τοΰ άτόμου τού καί
<ίί; Ιδιοκτησίας τού. Μά δλοι μαζί μπορο'με νά ο?ποκτήσωμε τό καθβ τί .α' β βλιοθήνη και σχολειό καί δάσκα λ τ καί άσφάλεΐα γίνι»ή. Έρχόμαστεσέ συνεννοήθη καί συνέ νωση. Σκεπτόμαστε κά'τι άπό κοινίϋ. Τό σνζητονμε. Τό άποι,ασίζομε καί τό αχοιχβΐα. Είδομεν δα είς μέν τα δοχεϊα τού ύδατος έχρησιμοποιήααμβν σω- λήνα διά την διοχέτευσιν τού ϋδα· τος άπότό έν δοχείον πρός «ό έτε¬ ρον, είς δέ τα στοιχεΐα σύρμα διά την έξωτερικήν κυκλοφορίαν τού ή λεΐ'τοισ'μού. "Οπως είς την πρώτην περίπτωσιν ή Λοαότης τού έκκρέσν- τος είς ένα ωρισμένον χρονικόν δι- άστηΐια έξαρτβται άπό τΛν αντίστα¬ σιν [δίάμεχρον] τού σωλήνος, ου(<» καί είς τό ηλεκτρικόν ρεύμα ή ποσά τη; τού διεβχομένου ή'.εκτρικού ρεύματσς είς ένα ωρισμένον χρονι¬ κόν διάστημα έξαρτβ(αι ά«ό την άν τίστασιν τού σύρμαιος. Ή άν τίστασις αύτη καί είς τάς δύσ πεοι- πτώσεις είναι αντιστρόφως άνάλο- γος τής όιαμέτρου δηλαδή μβγαλβι- τέρα δίάμβτρος τοΰ σωλήνος ολιγώ¬ τερα άντίστασις διάτό έκκρέαν ΰδωρ ή μεγαλειτέρα διάμκτοος «ού πά χους τού σύρματος ολιγώτερα άντί στάσις διά την διέλευσιν «ού ήλε- κτρικού ρεύματο; άμα δέ καί μέγα* λυτέρα ποσότη; κυκλοφορίας αν τού. Είς «ήν ήλεκτρολογίαν ή άντίσία σις έκ(ό(«σύ ηάχονς τού σύρματος έξαρτβται καί άπό τό μήκσς αυτού καί είναι άνάλογος πρός τούτο. Έπίση; τα διάφσρα μέταλλα καί έν γένει ιιί άγωγοί ηαρουαιάζονν δι άφορον αντίστασιν είς την διέλευσιν ήλεκτρικού ρεύματσς άναίόγοος χον είδσυς αυτών. Οϋχω ή άνΐίστασις πσύ Θά παρουσιάση ένα σύβμα έκ καθαρού χαλχού ωρισμένου μή- κους καί πάχονς είς μίαν ωρισμέ¬ νην διαφοράν δυναμικοΰ θά διαφέ- ρη άπό ιήν αντίστασιν ποθ θά πα¬ ρουσιάση Μψα&λλο σύρμα άιχδ δια- φορβτικόν μέίαΐλον τού αύιοϋ μή- ζ καί πάχονς καί διά την αυτήν ά δύ ζ χ διαφοράν δυναμικού. .Είς την ««ρίπτωσιν των ύγρών διατη^ούντες τα Ιδία δοχβΐα καί τόν ίδιον σωλήνα δισχετβυσβως εί¬ ναι προφανές ότι τό ύόάτινον ρεΰμα τό διερχόμενον διά τού σωλήνος θά ?χει ωρισμένην έντασιν. 'Είν δμως μεταβάλλομεν την διάμετρον τού σωλήνος ή τό ϋψος χΛα δοχβίων την μεταβολήν αυτήν θά άκσλσυθή η καί μεταβάλη τής εντάσεως τού ρβύματσς. Είς την ήλεκτρσλογίαν έ πίση; ήέντασις τού »)ί·<τρι- κσύ ρεύματος μεταβάλλεται, μΐτα- βαλλομένη; τής άνΐιστάσβως τού ά- γωγοϋ ή ΐής διαφοράς δυναμικού. Άνακεφαλαΐούντες τα ανωτέρω διακρίνομβν τρία ήλεκΐρΐκά μ«γέθη τήνδιαφοράν δυν α μ ι- κ ο ύ, την αντίστασιν τού άγωγοϋ, καί την έντασιν τού ρβύααιος. Αί μονάδες αί χρηαιμοηοιούαε- ναι διά την μέτροσιν των μεγεθών τούτων είναι.* διά την διαφοράν δυναμικοΰ τό β ό λ », διά την άντί στάσιν «ό ώμ καί διά «ήν έντασιν τό ά μ π έ ρ. —έχοντες δηλαδή ότι τό ρβθμα τής πόλεως «ού Ηρακλεί¬ ου είναι 120 βόλτ εννοούμεν ό"ιι ή διαφορά δυναμικού μεταξύ των δύο πόλων τής μηχανής είναι 120 μονάδων. Τα μεγέθη ταύτα δλληλο- εξαρτώνται. 'Βάνπαοαστήσαμενδιά Δέν δύναταί τις βεβαίως ■&■$, δτι δ τόπος ηαρϊτός μεμψιμοι ρίας τινών παρονσιάζει φωτεινά ση μ«ΐα προοδον άπό γβαιργ^κής άπό- ψεω;. Ου τε πρέπει τό τσιούΐΌν χά¬ ριν τή; αληθείας καί των γενικωτέ ρων ονμφεοό'νχων τού τόπου νά ύ- δόν έΐλείπονΐα όλοτελώς ή χατά χό πλείστον καϊ είς τάς Ιγγύς δεπαεχη- ρίδα;, αϊιινες προηγήϋ'ησαν, «ίνε ή ραγδαία διάδοοις των χημιπων λι- πασ.ιάΐων, ή αντικατάστασις σχ·- τοΰ σίδηρον, ή διάδοσις α(λων έργαλείων καί μηχαψψι- μάτων, ή γενίκβυοΊς τής καταπολε- μήαεως τώ» νόαων της άμπελον ή τού όάχου καί των τόν κύριον 'Υΐουργόν τή; Γεο>ρ-
γίας «'Κπί τοΰ Γε,ωργ. προγρά[ΐματος τοϋ
Κράτους»
ΓΕΝΙΚΑ
Κνριε Ύπονργ'ε,
Ό Σόνδεαμος χών Έπιατημύ
νων Γεωπόνων (Σ. Ε. Γ) έπιθν-
μώννά συμβάΐ^ χό κατά δύναμιν
είς την εΰεργειικήι' κίνησιν υπέρ
τή; αγροτικάς άναηλάαεως τής Πα¬
τρίδος μας έπεΐήφΰη έν έπανειλημ
μέναις αυνεδρίάαεαι ιήςΓβνικής Σν
ν ελεύσεως ανιοΰ τής μελέτης τώ ν
την κρίσιν χών μ»Χ&ν αυτού κατό¬
πιν τής μέχρι τούδε χνη&είσης πεί
ρα; αύιών, έ'^ει πρωτίοτοίςηινφγκην
ό τόπος άΐΐδ γεωπονικής απόψεως,
ίνα άνακύψη αΐκονομιχώς. Χαίρει
διότι τφ δίδεται ήδη ή εύχαιρία, δ Άλλων νόαων των όιτωροφόρων δέν
τε, φιίνειαι, σοβαρώτερον μέλει ά- δρων καί έλαιοδένδρων, ήάπολύμαν
ται ή ενίσχυσις τής γεωργοκτηισ !σις τ^ς οπορ&ς χων σιτηοών ή πα-
τροφιχής παραγωγής τής Ελλάδος ραγωγή καίφύτευσις έχατομμυρίων
νά προσφέρη χαΐ οϋιος ευχαρίστως | όλών δένδρυλλίων δπωροφάρων ή
(άς υπηρεσίας τού. Διαβεβαιοί δέ άποχελεαμαΐικήχαίαπολέμηαιςπλεί
διι ΰ·άεϊναι προθυμότατος, δχοχεδή (σχων έπιζωοτιών,ή δημιουργία πεν
ποτε #θελε κληθή χαί πάλιν, νά τακιαχιλίων περίπου γεωργιχϊν σν
προσφέρη είς την Κυβέρνησιν τής |νεταιρισμών καί πλείσται άλλαι ένέ
χώρας διά των εΐδιχ&ν έκ των με-1 ργειαι. Άλλ' ανεξαρτήτως τούτων
λων χον τάς υπηρεσίας τού χαί έν καί μόνη ή γεωργική άποκατάστα-
ταίς λεπτ μζρείας των λη/ττέων μέ-ΐσις των προσφύγων έν τόσω βρα-
ρων. Ιχεί διαοτήμαιι χαΐ ή έγγύς πρός
Ό Σ. Ε. Γ. θεωρεΐπεριττόν νά την λύσιν πρυαγωγή χον άγροτικού
εκθέση έν τφ παρόνχι την αημα- ζηιήματος είνε σημαντικαί σταθ-
σίαν, ήν χέχιηται ή γεωβγοκ*ηνο~ μοί προοδον τής γεωργιχής άναπτύ
χροφιχή παραγωγή καί ή πρόοδος ξεω; τής χώρα; μας. "Οίαν δέ λά-
αύτής διά πάσαν χώραν καί είδικώ β β τις ύπ' δψιν τάς είδιχά,-συνθή-
τερον, οποίαν εντελώς εξαιρετικήν | κάς τού τόπου, την έλλειψιν στοι-
αημασίαν έχει αϋνη διά την ήμεχέ χειώδονς μορφώσεως τ - ν άγροτών,
ρανΠατρίδα, ή δποίο αιηρίζειπρω την έλλειψιν κεφαλαίων, την ύγιει-
τίστως χαί Χίΐτ' εξοχήν την οίκονο | νήν κατάστασιν τής ύπαίΦρον χώρας
μιχήν έν γένει άνά/τλασιν αν (ής έ- | την δημοσίαν καί αγρόν ι/ήν άσφά-
πί τής έπανξήσεω; τής άγροτιχής ] λειαν, τος ανγχοινωνίας χαί μεταφο
αυτής ηαραγωγής, ή ενίσχυσις τής ράς έν τφ τόπω μας, ώς χαί πλεί-
γεωργίας μας είνε άπαραίτητος καί σ:ας άλλας αιερήσεις καί ελλείψει;,
άπό χοινωνικής απόψεως, χαθ' δ-,τάς οποίας άντιμβτοπίζει άνά πάν
τι μόνον ου ιω θά δυνηϋ·ωμεν νά βήμά τού ό αγροτικάς πλττ&υαμϋς
χαταπολεμήσωμεν την επικινδύνως τήςχώ(ας ηρέπει ν' άν ομολογήση
άναπτυχθεΐσαν έν τβ χώρα μας ά-ΐτις, έαν είνε δίκαισς κριτής, ότι έν
σχυφιλίαν, ής συνεπεία είνε καί ό ·Φ τόπω μας συνετελέσθηααν άχρι
παρασιχισμό,. Οϋιω χάριτι κνρίως' τοθδϊ έξ ίδιωτική; πρωτοβονλΐας
εί; «ήν κρατικήν ^δράνειαν ή άνα-' πρωτίστως καί έκ τής αύταρντ}σεως
λογία τού άστικοϋ μας πληϋ'υομοϋ καί έθουσιασμσύ πολλών γεωπο-
άνήλθε χατά τάς τελευταίας στατι-; νικώνκαί κτηνιατρικών όργάνων
στιχάς είς 44σ)* «νφ κατά «ήν ά«το «ού Κοάτους άφ' έτερον ΊρχβΐαΙ
γραφήν τού 1889, αϋιη ϊμόλις α ηράοδοι υπέρ τής αυξήσεως τής ά
ήρχετο είς 19 ο)ο. Ιγροτιχής παραγωγής παρά «ήν πώ-
Ό Έλληνιχδς γεωπονικός κό- ραδειγματικήναδιαφοοίαν,έα-τιν δ* ό
σμος από δεκαετηρίδων ήδη διιχχη-'τε, καί έχΰ;χ5%/τα τοϋΚράχον .Άλλ
ρύττει πανχιοτρόπως τάς αληθείας' αί πρόοδοι αΖχχι δέν είνε άναμφι
σβιχως τόσον σημαντικαί, ό'σαι θά
ή(ο δυνατόν νά είνε παρά τάς μνη
μονενθβίσας άντιξόον οικονομικάς,
φυσικάς καί κοινωνικάς συνθήκας
τής Χώρας. ΑΙ άρμόδιαι υπηρεσίαι
ρ ηρ
δέν ααρέλειψαν νά ύΛοδείξουν κα
| τα καιρονς χά δέοντα γενέσθαι καί
|ώς απόδειξις έστω ή ύφισταμέ'νη
τού γράμματος Ν τα βόλτ, διά «ού' γεωργική καϊ έποικισ«ιχή
ράμμαχος Κ, τα ώ λ χαί διά τού' "ία, ήχι δμως έν μέρει μόνον έφη-
γράμμαχος Ι τα άμπέα ή άΙληλοε-.£>* <*θη υπό τού Κράτους. •άρτησκ αυτών μας δίδεται διά τού Ο Σ. Ε. Γ. ύ/τοβάλλει υπό «ήν τύπου Ν=ΙχΚ ή Ι—ν)Κ ϋ Κ—Ι)ν >ρί«ν τής Κυβερνήσεως τάς γνώμας
άρα όϊαν γνωρίζομεν τα δύο μεγέ- αυτού επί των έπιβαλλομένων βχ-
θη διά τού ανωτέρω τύπσυ ευρί¬
σκομεν τό τρίτον. Είς ένα ήΐεχτρι-
σικών υπέρ τής γεωργίας μέτρων
καί θεωρεί επί πλέον καθήκον τού
κόν »ύκλωμα κατ' ανάγκην ύφίσταν νά τονίση ό» «ότε μόνον έπιτνγχά
ται καί τα τρία ώί άνω μεγέθη καί ν««ι ή άγρθ'.ΐ'ή πρόοδος είς ένα
μόνον ή άναΐογΐα έκαστον ποιχίλει! «ΟΛον άαφαΐέαχεοον καί ταχύτερον
ρ μη
μόνον ή άναΐογΐα έκαστον ποιχίλει
λ
ή γή ρ
άαφαΐέαχεοον καί ταχύτερον
ί ί άλλ ΐ ά
μόνον ή άναΐογΐα έαστον ποιχίλει! φ χ
αναλόγως τής χρησιμοποιήσεως τού, *»«ν καί οί άλλοι κρβτικοΐ παράγον
ήΐεκτριπνϋ ό,εύμαίος. Τα βόλχ ουνη
θως παραμένου·· σταθερα καί χατά
συνέπειαν δέν έχομεν παρά νά χα-
'ονίσωμεν την αντίστασιν ενός άγω
γοΰ διά νά έχωμεν μεγαλυτέραν ή
μιχροίέραν έντασιν τού ρεύματο
πρό; τοΰιο δέ έμΊθομεν, τό δεικνύ
εί άλλωστε καί ό ανωτέρω τύπος
ότι ή άντίαιασις καί ή έκτασις είνε
πασά αντιστρόφως άνά ογα μεγα-
λώνονχες δηϊαδή τί,ν άντίσϊασιν
έχομεν δΙιγωτέραν έντασιν καί άνπ
στρόφως έλλαττώνΌντες την άντί
στάσιν έ'χομνν μεγαλυτέραν %ν>ααιν
Ήέντασις τού Γεύματος πρέπει νά
είναι άνάλογος μέ τή δουλειά ηοϋ
πράχειται νά κάμη χό ηλεκτρικόν
ρενμα. Μία μιχρή ήλεκτρική λάμπα
φωτισμοθ π.χ. χρβιάζβταί δλίγην
έντασιν ίνφ αΊΙη μβγτλυτέρα χρβι-
ζεται μίγάΐην έντασιν, διφ την με
γαλντέραν 9 μικροτέρας έναασιν
των λΐμ/τών έχει κανονισθή ή >χν-
ίστασις τού νήματος πυρακ<ώσβως τής λάμηας άπό τό εργοστάσιον κα- τασκενής δι'ώβΐαμένα βάΐτ. Ό ήΐεκιρισμός ό δ/ιοϊας κατανα¬ λίσκεται διά «ήν παραγωγήν ενός έργου μετράιαι εί; ΒάττκαΙ παρί σταται διά «ού γράμματος Υ είναι δέ νν=νχΙ. Είς «άς συσκευάς καί ΰογανα έν γένει ποθ παταναλΐακουν ηλεκτρι¬ σμόν άναγράφεται ή άντιστοιχούσα κατανάλωσις είς μίαν ώραν, ούτω δχαν μίαν ήλβκτοιχή λάμπα άναγρά τες τής τε Διοικήσεως καί Δικαιο- άννης είνε εύμενεϊς χαί εξησφαλι¬ σμένοι πρός τοΰιο. Δέον δηλονότι οί άγράιοι ού μόνον έπανγελματι- χώ; νά φωτιιτθώσ χαΐ νά ένισχυθώ σιν, άλλά χαί νά χύχωσι τής δεού¬ σης έχπαιδεύσεως των αγαθών τής δημοσίας καί άγροτιχής ασφαλείας, χών καλών συγκοινωνίαν καί εύθη νων μεταφοριχών μέιων, τήςύγιει νής βελχιώσεως αύΐών, τή ταχείας καί άμερολήπτου άηονομής τής δι- χαιοαύνης, ώ;καί πλείστων &11ων *<Άν άγιθών άπαροίόντων έκ χρηαχής καί φιλοπρόοδον Κρα- τικής Διοικήσεως. Τό κάτωθι υ χόανημ* συνΐαχθίν ίτο «οθ συνδέσ/ιου νό5ν έΐΊσνηαόνων Γ#*νπόνα>ν
επεδόθη πρός «όν χ. Βενιζέλον καΐ υ¬
πουργόν τής Γεωργίας «ήν 26ην '/α-
νοναρίου έ. ί.
ΠρΙν είσέλθωμεν είς τάς λβπτο-
μερείας των υπέρ «ής γΐωργικής
παραγωγής μέιρων θεωρούμεν σχά
πιμον νά προτάξωμνν χεφαλαιο δή
τινά οημεΐσ, χά όποΐα άποιείοναι
τάς βασικάς προϋ.-ιο&έοεις ποσ~$ ε¬
πιτυχίαν τού έπιδιωκομένου σκσ-
ποϋ.
1) Δημιουργία σταθερού καί με
λετημένσυ άγρο τικού πρσγράμμα-
το; τού Κράτους.
ΑΙ έ*άο<οτε Κυββρνήσεις έχουν θβσπίσει άλη<Ίως μέτρα ένίστε εύ· στοχώτατα, τα δποϊα δυατυχώς ή πορεβιάζοντο % χατηογοΰνίθ άνευ ά/τσχρώντος λόγον ή δέν έτίθεντο φβι ότι είνα 100 Βάτχ σημαίνει (βίς έφαριιογην Βνε α διαφόρων ο 1· βίΐχαχαναλίσχίΐ 100 Βάτχτήν ω- τίων. Έκ τούτου συνετελσύντο αΰ¬ ρα, {χνάκις σπασμωδικαί ενέργειαι, ό- Κατωτέρω είς ειδικόν κεφάλαιον ταν ή άνγ<η τό υπέβαλλεν όπιοθο περί τοθ ήΐεκίρισμού έν τή οΐιια- δρομιχόχηχες των μ«γάλων ζη'βκά- *ή χρήσει, &ά επανέλθωμεν λεητο χων (άγο,οτιχόν.) νλιχαϊ καϊ ήθΐκοΊ μερέαιερον επί τού τρόπον μετρή-' ζημίαι χαί ύπηρεσιαχή ό καταστά¬ σεως καί ύπολογισμοΰ δαπάνη; τού σία. Είναι καιρός νά μελετηθσΰν ήλίκτρισμοΰ' έν πρός ίν «ά σοβαρά γεωργικά ζν
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ
χήματα καί νά καθορισθή δι* έκα¬
στον αυτών σαφές καί έμπερισ*ατα>
μένον σχέδιον ενεργείας, τό οποίον
νά παραμένη βναλλοίωΐον έν ταΐ
ν«νικαίς γραμμαίς αύιού υπό οιαν¬
δήποτε μεταβολήν.
2) Έξάρτηοις παντός μέτρον ά
φορώντος είς την γεωργικήν παρα¬
γωγήν έκ τού 'ίπουργείου Γεωργί¬
ας ή τουλάχιστον κατόπιν έγκρί-
βεως των είδικών ύπηρεσιών τοΰ'Γ"
Γί
των
! Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΚΙΝΗΣΙΣ ,
ΕΝ40ΞΕΣ ΣΕΛΙΛΕΣ ΤΗΤ ΚΡΗΤΙΚΗ! ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Η ΚΡΗΤΣΟΤΟΠΟΥΛΑ
[τού ποιητοϋ 'ρ Μ. Γ. ΔΙΑΛΥΝΑ]
πουργείου Γεωργίας
Είναι γνωσταί αί άαχοχίαι
διατιμήσεων των γεωογοκτηνοτρο-
φικών προ'ι'όντων, αί Αηογορεύαεις
«ής Ιξαγωγής αύίών, των φορολο-
γ,Λν αύ.ών καΐ γ.ωργ,κών ύλ.κ ϊν _. πα;(α0 )ποϊλα ·πο0 οέν-4γί)ώι
«ών βυμβάαεων μειά ξενων αρα-| ^ (μόνον
Πέργουνε ή χανούμισεςάμέσως την κοπέλπ
μβ περιΐτοίησες πολλαίς καί τηνέ "πάν στό
(α.τ-ίτι.
Καί κά&ε μιά χανούμ'σσα πασίχαρη έγέλοι,
γιά νά την έτοιμάσουνε ΰφη γι* τόν Χον-
(ίΐ
«ών, «ών συμβάσεων δι* άρδ«ν(ΐκά
καΐ άποστραγγιτικά «αί συγκοινω¬
νίαν έργα, |ι<3ν σιδηροδρομικήν διατιμήσεων κλπ. κλπ. Καί πλέον νά έγκρίνη καί τό Υπουργείον Γεω ρνίας πάν ζήτημα συνδεόμενον μέ «ήν άγρστικήν παραγωγήν καί τούς αγρότας έν γένει. 3) Χοοήγηοις των άναραιτήτων αναγκαίαν υλικών μέσων υπέρ τής γεωργικής εΉηαιδεύοεως γεωργιπήί προπαγάνδας, γβωργικών έοεννών, γεωργικής ίφαρμογής καΐ γβωργι- κών νηηρεσιών έν γένει. Χορηγοϋνται νυν δι' όλας τάς ανάγκας τής γεωργίας έκ τού προϋ ηοΐογισμοϋ τοΰ Κοάΐους μόλις 4 έ πί τοίς χιλίοις «ού συν'λου των έ ξόδων τον, η"τοι διά μέν τάς Α ην θύνσεις τής Γεωργίας καΐ Φντοηα όολογίας όεκασχτό έααχομμύρια δραχμων, δι-) δέ τόν Έλοι· κισμόν έξ "ιδικής φοροϊογίας (Τα μεΐον Έηοικισμοϋ) εϊκοαι τέσσαρα έχατ. δραχμών. Άνάγκη ν'αϋξη- θώσι «ά κσνδύλια ταύτα σημαντι¬ κώς άπό έίονς είς έτος, ώς κατωτέ ρω έκτίθβται Καΐ ού μόνον τούτο είνε άνάγ V νά χατσχνρωθή δι' εί όΊκών'ταμείων ή έγκαιρος «αί ά βφαλής διάθεσις αύτ λν κατ' έίθι ϊνα μή έπαναλαμβάνηχαι τό άτοπον «ής μετά μεγάΐων ζημιών αννδεδε μένης καταργήσεως ληφ&έντων μέ- τρών λόγφ οικονομικήν δυσχερει¬ ών ή" αναρμοδίαν είσηγήοεων. 4) Παρακολουθήση «ής χορηγή σεως των άγροτιχώ* δανείον διά «εχνικών ύπαλλήλων, ωαιε ταύτα μόνον διά παραγωγικονς αχοηούς νά διατί'θενται, χα&ιέρωσις χωρηγή σεως καΐ μακρυπροθέσμων δανβί ών διά γεωογικας έγ <αταο·τάσει$καί μονίμονς βελτιώαεκ·, ώς κατω ρέρω λεπτομερίστερον έχτίθειαι. δ) Σταθεροπσίησις τής ίδισχτη- σίας τής γής, διά τής «αχίστης έκδι- κάσεως όλων των κηρυχθέντων ά «αλλοτριωτέων κτημάτων καί επί θΉενσις τής διανομής των άπαλλο- «ριωθεισών έκτάσεων είς τούς δι- καιούχσνς γε-ωργαΰς' ώα(ε έκαστος νά γνωρίζη την άνήχσνσαν είς αύ «όν γήν πρός καλντέραν αυτής έκ μετάλλευσιν. Υποβοήθησιςδιά ααν τος μέσον τής εκμεταλλεύσεως των Ιπιδεκτικών καλλΐεργείας γαιδν. β) Γεωργοκσινωνική έρευνα «ής χώρας, έξ άγνοίας τής οποίας πολλά «ών «εχνικώς ένδεικννομένων μέ- τρών άστοχούσιν. 7( Χρησιμοποίησις πάντων των παραγόντων, πρόσωπον τε »αΙ δρ- γανισμών δυναμένων νά προσφέ- ρονν προσωπικάς καΐ υλικάς δυνά¬ μεις υπέρ τής γκωργικής παραγω νίς τής χώρας. Υποστηρίξη τής I- διωτιχής πρωτοβονλίας υπέρ «ών γεωργικών Ιρευνών καΐ βελτιώσε- ων. β) Σχοπιμοτέρα διαρρύθμισις «ών γεωπονιχ?ν ύπηρεσιών «ού Υ κονργείσν Γεωργίας, τής «ε κεντρι κης καΐέξωτερικής διαχωρισμός δια κεκριμένων πεδίων δράσεώς «ών νπηρεσιών τούτων υπό ένιαίαν κεν- «ρικήν διεύθυνσιν. Εκλογήν ώςάρ- χηγών ύβηρεσιών των Ικανωτέρων Ιπιστημόνωνγεωπόνων καΐ των μαλ λον δραατηρίων καΐ ιδεολόγον έξ αυτών. Καθιέρωσις τοΰ άμεταθέ- «ου άπό κλάδον είς κλάδον καΐ άπό περιφερείας είς περιφέρειαν των γεωργικών ύπαλλήλων πλήν μόνον λόγω έχτάχτων ύηηρεσιαχών άνα- γκών. Ή διετής τουλάχιστον πρα- κ«ική μετεκπαίδενσις είς τι γεωργι- κόν ϊδρνμα των πρωΐσδιοριζσμέ- νωνείς την δημοσίαν υπηρεσίαν γεω Ηόνων. Είς «ό τέλος τού παρόντος θί¬ γοντα ι καί άλλα έπίσης ζωτικώτα- *α ζητήματα αποσκοπούντα εί; την γεωργιχήν άνάπλσσιντής χώρας, κα) ειδικώτερον είς τούς καθ* έκαστον κλάδον «ής γεωργιχής παραγωγής αφορώντα^. (μ βΐχε καμίνι σιή <αρδιά, λύχβς καϋ ιούς καί (ίΙΟΝθ'- "Οιι κι'άν τής ίλέγανε αυτή δέν ώμιλοίσ*. δέν ήξευρί, άληθινά, ή δνειρα θωροΐσε Βγάνουν τη; τα φορέματα έκεϊνα ποϋ φο (ροϋβί μπροσςά της σΛθΰνε τδν σταυρό στό στή (0-ος ποϋ 'β καί βήνουσί της φ^ρετζέΐ στό πρόαωπο μ (λά/ια! λού/ουνε καί τό θωμά της μ' άρώματα κα (Θάρκι. Χέρα καί ηόδια χοί μαλλΐά άμ/ μέ τό θρησκευτιχό κινάΓνι' έν γέ·»ει την (βτολΐζουν. μέ μαλαματικά πσλλά, φλωριά καί δαντυλι Β (δι··. οπο« τό βράϊυ θιϊ γεν^ Τοθρκα ξετελρμέ- (νη, Γιά νά την κάμουν νά γελφ κά ινουν πολλΛ (παιγνίδια μά ό .Ον κι' άν τής όμιλον· αύτη πιίντα σιο- ( ταίνει. Έβράδυασ/ ήτον «αιρός ό γάμος γιά νά τα πάναήιαν εΐοιιια" κομένο τό Είς τό Τζαμί πάν τό γαμβρό διά νά [ καί «άν άΐτοπρ.ισκύ ησε ( ί Τοΰρκοι χιί κο- (πέλια, ή συνοδΒίι όλη τιν δρχισε νά κινήστ). Καί Λαηλάχ έφοη'αζοιν «αί ψίλανβ γαξϊ- (λια. "Στό σπΐτι σάν έφθ σανε άρχίζει ν' άπαγ γείλχι, ενας Ίμάμη; τοπικάς ίύχάς άπ' τό Κο,;άνι, Κ' ΰστεΐί' άφίνουν τόν Χουρσίτ μονάχο τού (οί φ(λοι, κοί τονε πέρνει μιά γρηά κηί.γιά γαμβ.'ό (τόν βάν« Μένει ή Ροοάνθη κι' ό Χουθσίτ οί δυό των ['ς ένα σνήτι καί πά ι γιά νά τής ριχΰχΐ1 Μ' αυτή λέ- (γει Χονρσίτη, Έ,ώ θά είμαι διά οέ σ·ιν ΐαε σύ γιά μέ- (να, μά μέ την τάξι θα γεν|) πρίπειτό καθ- ενα. Μή βιάζ^σαι παρακαλώ, έγώ είμ' έδινή (σου, εβγαλε πρώια «' άργυρά έτοΰτα τ' άυματά (σου, καί τα λοιπά φορέματα μέ την ϋπομονή (σου, καί πίσβ στό κρββάτι σου νά 'ρ&ώ στήν (άγκαλιά σου. Βγάζει άμ'σως τό σκυλί ότι καί άν έφόρει καί πέφτει στό κρεβάτι τού καί προσκαλεΐ (την χόρη· Μ' αυτή άμέοως χύνεται σά φοββρό λιον- (τάρι, καί σθένει τό μαχαΧρι τού άπ' τ' άργυ^ό (θηκάρι. Καί τό καρφώνει στοΰ Χονρσίτ μά δυό καί [τρείς στό στήθος, κι* άπίξω διεσκίδαζρ άμέριμνο τό πλήθοςί Άπό τούς πόνους ό Χουρσίτ κάνει νά ξε- [φωνήση, μά 'χείνη έν τφ μεταξύ τό στόμα τού 'χβ (κλείση, Καί δόστου μόνο μαχερές τό στήθο' χι' ]έ ιελέχα, θρσε τοϋ λέγει ά-ΐιστε 'ποΰ θές Ρωμιΐί (νυναΐχα» Κι' έκεΐ 'ποϋ τ) έ νά ε^εε αίμα τής παρθε- (νίας, ετρεξε τό φαρμαχβρό αΐμα τής Τυρανίαςΐ Σάν τόν άτοτελείωσε ή άνδρειωμένηχόρχι, βγάτει ευθύς τα νυφ χά φορέματα ποϋ φό- (ρει. Βίζει τα ροΰχα τοϋ Χουρσίτ· ζώνεται τ' (άίματά τού, κι' αύτό, την ωνειρρύετο στόν ίίινο τοΰ (θανατον 1 Κι' άπό μιάπόρτα 'πού 'διδε στοϋ Μπέη τό (π ΐτιδέξια χοί σιγά σιγά πηγαίνει καί β άνοί- (γει. ά (γ. Κι' ίνώ στό πό}τβγο γλεντοΰν οί Γενιτσάροι δλοι. χρ; νά την 16$ νανεί:κατόρθα)σε νά φύγη Σχίζει λαγκάδια καί βουνά κι' έκεΐ ποϋ έ- δέν ελδγρς πώς περηατεΐ μόνο πώ; έ.τετοϋ (σε. Πρός τούς συνδρομηταί μας ρτ ΰμεν θερμώς τούς ουν- δρθμητας μας νά μας έμβάσουν την ή τοϋ δκυτέςου έ'τους τό β- ποΤον ήρχισεν, διά τοίις λσμβάνοντος ήν εφημερίδα μας άπό τοΰ πρώτου φύλλον, τόν παρελφόντα Σεπτέμ¬ βριον. Οί ολίγοι καθυστεροΰντί-ς είσέτι την συνδρομήν τοϋ ποώτου είτους πα- ρακαλοΰνται νά την άποστείλουν μαζύ με την συνδρομήν τοΰ δευτέρου Ιτους. Εάν δέν μπορουν νά ο'-Λονομίσουν είς τό διάστημα τού είιους την πεντή'κον- τα δραχμών συνδρομήν των ί) άν ή Ιφη μερίς μας δέν τούς χρησιμεύει άς την ίπέ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ Ο ΠΑΠΓΊΟΥΣ " Τό χωοιο, δ ιόποςϊδ'1 ος, ενα άγνώ- ',ιστο τοπκο, άΐιό τα χιύνι ι κείνης τής χρονίας. Άνθνωποι καί ζώα//·λησμένα μέσα στοΰς στ ιύλους >αί στά σπίηι, δυ-
στυχοίσιΐν, πεινοΰσαν:
Σ'.ν «αθάριστν οί μιγάλοι τούς δρό
μους, κηΐί είδχν οί & θοωποι τοΓ· χ<ο- ριοϋ τούς γειιόνους ναί ιοίις συ/γε- νιίς τω··, π(-τάχτη<« κι* έγώ ώς ιοΰ παπτοΰ μου τό σπίτι. Κοπίαοα πολύ ώ^ πού ν ά πάω, ~, ιΐτί βυ^ιζόμουνα μέ α στά μαλακά χιόνια ώς τή μέση, σέ διάψο^α μέ_ιΐ| ΐο~' δρόμου. "Οταν μιή 'α στοϋ π ιτπΛ τό οπί- τι, ροδοκό<κι.νο-, ζεστος άπο .ιό δρό- μι,καί τόν πλησία^α σΐή θ ρ ιάστυα *ον ά πού καθόταν, μέ ίήρε 'ν ΐ'ος στήν (χγγα^ιά τού κι' αρχ σε νϊτ λή σ'ό πρό ωπ.ΐ). Π .ώ τα μάϊ'.α τού δκκ ι<τ ιέν —Γι ίτί παπΐτβί; Τόν — Κκλά Γ'ιιμες κι' ή,'θες π»ιδί μου ιιθΰ λέει. Π ι ς ξ=ρ >! Χρόνος μοΰ
φάνη^ρ ή χ&τσινίι νύχ α, κ ιί (^ο.ϊοΰ-
ιαι νήν άπ ψ;ρνή π«ιν'ι μου.
Γέρ'ΐσα πολύ πιά. "Ή'φττίξα θαρώ
στί,ν άλλη άκοΐ τής ζωής μου....
Τι πόδΐ'ϊ μο · δέν είναι δι ά μου! Δέ
σηκώισυνται άπτ τή γή... Τραβοϋν
κ'ΐίτό κορμί μου σ' αύεήν θαοώ .. Νά
ε σι, πώ; χάνομ «ι μέ τό πέρασμα τής
ώρας.
—Όχι ! παπποϋ, όχι! δκαμα '-^ώ
κ>1 >λεί&ωσ« τα χέριτι μου στό λα μό
τηυ. 'Η,αν [χ/σ3 κ^λός ό ηαππούλης
μ υ.
—Κ«λά, καλά, μην νλαΐς μοΰ κά¬
νη στό ΰστερο...Δέ μποςώ ν' ά ούω
νά κλαΐν ότο θαμαι άκόμη στή ζωή
..Μην χλαΐς. ."Ακου·-έ μ?. μόνο καί
νά €υμά.ται ότι θ° άκού ής παιδί
μ υ'
Είναι τό καταστάλαμμοι τήςόνδο-
ηντάχρονης ζωής μου.
Κ'ίμετο μαγιά καί θά τυροκομίσης
τό καλλίτ-ρο τυ^ί/...Θυμάσαι τό θεΐο
σου πού σκεΐιάστηκβ τνν πρςαμένο
χρόνο μέ τα χιόνια/ στό ιηέρ <μα; Καί θυμάααι άπόμ ι πώς δέν ήτ *νε καλός μρ να'ένοι μσς; "£ άκονσε παιδί μου καί τό γιατΐ καΐ φ'λπξβτο μέσ' τι μιαλό σου. Ά ό φυσικό τώχε τό παιδί μου νά μην άκοΰει μήτβ 'μένι μήτε τό πατέ ρα σου, τού πιό μεγάλου τού άδ λ- φοϋ. Ότι στριβό τοΰ κατέβ <ινε σ:ό μυ· αλό τώκανε χωρίς νά λογιάσΰ κανέ- να. Η ΞΑΝΟΗ —"Ακου1...οί άγίριδες μουγγρίζουν Άκυυ τ* ήη^ονια πώς θρηνοΰν Καί τα ξβροκλαδοι πως τριζουν... Μήιο>ς πλανιέΐαι έόώ στήν έρημιά
ό Χάοος φο^τωμίνος χ.» κορμιά
Των πεθαμίνων ;
Όχι ξανθή μου τα κλαδιά κ." οί έγέ-
[ριδβς
Μυ^ιολογοϋνβ μέ τ' άηϊόνια
Τή νεκρομένη λυγκαδιά
—Νά!...άτό τό φόβο τό ποτάμι
ΕΛν' παγ.ιμένο, δέ μιλά...
Τί ψιθυρίζει το καλάμι ;
Μή.τως πλανιέται έδίδ στήν έρημιά,
ό Χήρος φορτωμένος.τά χορμια
Των πβθαμέχων ;
—"< !χι, ξαινθή μόν, τό ποΐάμι έπάγωσβ Γιατί έρχεται ό χίΐμώνας μέ τα χιονια Γιοτί είναι κρύα αυτή ή βραδειά. —"Αχΐ. χύττα πώς άργει ή ιελήνη Νά ξίπροβιίλχι ά ι' τό βουνό Σ ι νά φοβήθη«Β κι' έκείνη 1 Μέσα μου νοιώθω τ-ήν ψυ/ΐη μ >υ
Νλ κούββΓαι βα!ί3ιά βαιΚιά 1
Σώΐα.·..καί λ Ό) την ποοσεΰ/,ή μουΐ...
Τον βλ,ΐ κ» τώρη έύώ σιήν Β'"'ί'ιΗ11 'ι
Τόν Χά}ο φο5ΐο»ιΐένο χά χορμια
Των «εθααένων 1
—Τρέμβι ή φωνή σου χαί χλωιιιόζβι ή
[οι|ιι σοη
Τα χέ'-ιια σου είναι παγωμένα.
Τ.* μάτια σου λυ ιηΐερά.
Μέ τό σκελεθ,}α>μένο χίο1
Μ άγγίζει ό χάϊος πβϋ περνά.....
Ποϋ πάει ή ψυχοϋλα μου δέν ξέρει 1
Κ(}άΓα μ^Ι σφιξε μεσΐήν άγγαλιάΐ
Τοϋ Χ;ρου μέ π»γώνουν ΐά φι,λιά,
Τα μαρμαρένιαΐ
Την σφίγγει ό νηός, |ΐά ,.έκβίνη π.ά δζν
(ιοϋ μιλεΐ,
'Ε<ε(νη!..άχ1 τό λείψανό ττς τό λευκώ (μονάχα. Ένφ δ βορρηά, ό παγ/ωμενος τραγουδ^Ι Καϊ ή ψυχοϋλα τη; |ανθή;;.,.ποΰ είναι (έχείνη τάχαι ΣΤΗΛΗ ΤΗΣ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΣ ·4»ΐλ'·Ή1Μιι1ΙΙ II ΤιΐΙ!Κί·'ΓΪΤΙΙίϋ». Μιε*4ΐίίΙί»α»1*ίΙ ετΐ'ΥϊΑ* Μνίυ'ϊΙΙΙΙι^ΙΙΐυ'ΑίΏϋιΗΓ ^ Καΐ τί δέν οίκ~>υσΕ δ μακαρίτη- δσο
ή"ταν στή ζωή. Θές κλέφτη, τόν είπαν,
Θές ςτωνιά, ληστή άντ.θρητο, όλα τ'
Κ'ίμΗα ίΐλήγωνκ ή κορδιά
ΕΙ; πλϊΐοχα μ'ΐγίΐοιΐα των οΐχογί.νβιώγ
54ν είναι εΰ/ίθ'ος ή ϋταρξις φού(>νον, άπα
ραιτήΐου διά την καιαοκευήν των φαγη¬
τον ή γλυλυσμά ών. 'βιίση; ΰταρξις αύ
«ου είναι άναγκαιοτάτη διά «ολλά ίΐδη φα
γητών των ότοίων τό ■ψήφιμον άπαΐτΓΪ διαρ
κή έτί{5λει|)ΐν ή ότοΤϊ δβν γίνεϊε είς τούς
χοινού; φ^ύονου; τώ» άρτοτο ών. Την έλ¬
λειψιν ταύιην, τοΰ φίώ^νου, όυνάμεθα νά
άναπλτ,ρώσο^με μέ τόν προχείρον φοΰρνον
τοΰ ότυϊίυ ή καΐασιίελΐή είναι εΰκολος καί
ή δαπάνη ελαχίστη. Ό ίΐρόχβ'ρος φοϋ^νος
γίνβται άπό λαμαρίνα, ό ιως τα γνωστΐ μα-
γκάί.ια καί φϊυφ^ΰδες. "Κχβι ίψος 42 πόν
τους, είς την μέσην διάμβτοον 36 πόντους
χαί είς την βάσιν 42 πόντους. Είς τό α-
νβ> μέρος τοΰ φ.ύρνου έκ Ι ένθα το-τοθ^-
τβΐτοι ή έσχάρα τή · φουφοΰς ρί ιτονται
άνα(ιένα κάρβουνα, είς τό κάτω δέ μέρος
τθίΐοθ<>τεΧται έ%ας δίσκος έ.τί τοΰ διοίου
τίθΈΐαι, έντός χατσαρόλας, τό φαγητόν
, ποϋ θέλομε να ψήσαμβ. Είς τοιούτους φού-
ι ονονς οί ό τοΐοι κ ιταικευΐίζονται ύ ΐό τ άν
ντενεχετξηδων μποίοΰμβ νά ψήσοιμί οίον-
δή Μϊε φα'νητδν έκ χρίατος, α,ΛΛ νά θε'-
σώμεν την άνάλογη φαιτ ά καί νά τοποθε-
ΐήσωμε τδν φοΰρνον είς τό φουρνέλο όπου
°ϊ ύτάρίουν άναμμένα κάρβουνα διά νά
σωμε ν φρ ς φρ
ύ,τάρίουν άναμμένα κάρβουνα
διά
—Δι&λογος.
μου. Γερνοΰσα ΐ-ρόσορα, όσο άκουα
νά ναιηγοοούν τό παιδί μου.
Καί δ άδελφός τηυ, ό πατέρα σου
ν εΤχε στεμό πουθενά.
Μέ όλ'-ΐντόν κόσμο χακοί γεήκαμε.
Κι' ή.^θε μέρτ νά μή μας μ'λη όλο
τό χωριό. Καί πεονοΰσαμε μιά νακιά
ζωή παιδί μ:υ. Μιά ζωή γιομάτη πί-'ΐΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Ό 1ος—Ιίδες φίλε μου, άνβκάλνψαν
τήνπυρίΐιδα χωηίς χατνό τό άεροιλάνο χω
ρί; μοτέρ τόν τηλέγραφο χωρ'ις ούρμαΐ
*
Ό 2ος— Άχΐ καί ποτε, θ' άναχαλΰψουν
την προϊκα χωρΐς ν,υναΐκοι Ι
κςα.
Καΐξέρης, "Αγγελε, παιδί μου. Καί
σύ δεν άκούης πολλές φ >ρές τοΰ πατέ-
σου. Καί μοΰ τό λίει μέ κλάμμιτα.
—Κεραμίδια άτίό χαρτί.
ί!να
Είς την Άμ°ρι*ήν μεταχειρΐξονται
είδος κε^αμΐδια άπό χαριΐ Μή
.,.Νά τή ή >Γλι νά σοΰ πώ πρίν κλεί- ! Είς την Αμερικήν γίνονται όλα. '
σω τα μάτια μου. ' μ'δια αύΐα θεω^οϋνται μάλιστα στερεώτΐ-
V
λ αα ■> '» 3 ' —ι λ' ' θα άπό τα άλλα, ποϋ μνΐαχειρίζονται ολα
Και θέλω να με άκουση,ς. ...Τό θε- «4 άαα μέ(;η »^ κόσ^οςι ^,,^,ί,ζον.
ται άπό ενα πολτόν ξύλου καί έπιχρίονται
μ' βνα βερνίκι χαιτασ/ίευασμένον
ουτσούχ. Τα κε^αμίοια αύτά ί
πολύ γερά χαί άπρόσζλητα άπό
δρασιν την οποίαν φέρουν αί παντοειδείς
καιριχαί μεταβολαί.
ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ
—"Η περασμένη ΐβδομάς υπήρξε, διάτόν
τόπον μας, ή πλέον παγερά τοϋ έφετε.νοΰ
χειμώνος.
—Τα χιόνια κατήλθον, σχεδόν μέχρι τής
θβλάσσης, είς τα όρεινά δέ χωρία το ϋψος
τού ύ.ίβρέβη τα δύο μέτρα άτοιλεΐσ«ν τούς
κατοίκους ιί; τάς οίκίας των καί διαχόψαν
τάς συγχοινιονίας.
—Ό χόσμος είς την πόλιν ύτοφέρει κα'ι
ταλαιπορεϊται πολΰ άπό την κακοκαιρίαν.
—Π'ην των στερήσεων άπό τάς οποίας
ύποφέρει ό έργατιχός ίδίαχοσμος υχάρχουν
κα'ι ιί; τάς οικίας μας χαί εις τα -κέντρα
μας χαί είς τα κατασΐήματά μας 'τόσβς ελ¬
λείψει; πού κα 'ιστοϋν μαρτυριχήν την δ.α
βίωσιν τάς ημέρας αύΐΛς τοϋ ψύχου;.
—"0/ί1 μόνον τα παλαιά άλλά καί τί
νέα σπητια χατασ^ευάζονται καλοκαιρινό
ώς >ά μή ένσχήπτει 3ΐς τόν τόπον μας βα
ρύς χειμόίνας.
—Καί ένφ τό ψϋχος δέν κατήλθεν κάτα)
τοΰ μη'ίενος οί συμ.τολϊτσιι ύποφ'ρουν πο¬
λύ άπό τό ψ"ίχος διότι άτλούιτατοι είναι
άπαράσκευοι νά χό άντιμβτωπίσουν.
—Όλη ή τραγιχιτης τής χοινωνικής
μας δυστυχίας 8|βχύθη την παρελθούσαν
ε^ΰομάδα >1ς τάς όδούς μέ την διανομήν
των πενιχοων βοηθη ιάτων.
— Πάση δυστυχία θεέ μου Καί πόοη άλ-
λχι δέν χούβται επιμελώς.
—Παρίτηθήθη ότι ποτέ χαμμιά Τράπ ξα
άτό όσας βχουν έδο> ύπυχατάσΐήμαια δέν
ήέ ποτε χανένα ποσόν δια φιλαν-
πικ')ύς σ<οπούς. —Αύςό μέ παράπονο τό παρατηςεΐ ί) χοινωνία |»ας ή ότοία ξίρει συγ/.ρόνος ότι αί Τ',ιάτεζοιι άρχετ,ά κέ^δη πραγματοποι- οΰν είς τόν τόπον μα;. —Πολλοί Μεσσαρΐται ίύριθ'ντες είς τήνπολιν^ ιρό τή; χινιάςάηεκλείσί)ησαν έν ταϋθα μή δυνηΐ)έντες νά έ ιιστρέψουν είς τί χωρία των. —Ή διακοπή τή: συγ*οηωνίας μέ τά^ επαρχίας έστ*ρησε τό ά>αγνο)στικόν των
κοινόν των καθη ι,-.,.)ΐ·ώ έφι ιβρίδιον,
—Κά ωιος βλογ Γ^ο/,ίέ^ ου επί Τουρκο
χοατίας δταν έσημειο νΐο ια^ομοιαι χακο-
καιρίαι ή τοϋφκοι δικικη·'Λ διένειμον δι»
ροάν αηονν έ/ς τονς ιιωχοΰς.
Άλλά κιίίόιώται άκομη ε[5γαζαν δλό
χληςες φαυίΐνιές ψΛμί καί τό εμοίραζον
είς τοίις πΐωχοΰς
—Τα διαβιβιξ ιμενα έντιΰθα κα^' εκά¬
στην δελτία τοΰ 'Λστε2οσκοτείου Αθηνών
πριλέγουν μέ μεγάγίΐν, έ πτυχίον τόν και¬
νόν τή; επομένης.
—Τουτο σηιιαίνει ότι αί μετειοροσχοπι-
κπΊ ,οαρατηβήσεις γίνονται μετ" έπιμελείις
καί ή σύ «τάξις των δελτίων μετ" έπιστη-
—Εις τό περασμένο φύλλον μας έδηιιο-
σιεύσαμβ πλη?οφορ£ας σχετικάς αέ τό συγ
κοινονιακόν δίκτυον τή; Τίεχοσλοβακίας.
"11 έκεΐ έτα ρ ία ' ίσυρμάτιον τηλεφο')νω
μεταδίδει εί; 210 χιλ. γίωργούς συνδρομη¬
τάς της τρίς τής ημέρας την κατάστασιν
τού καιροΰ πάσαν χρήσιμον, διά την γεωργί
αν ΐτληοοφορία. Διά τοϋ ασύρματον τηλε
φώνου παρέχονιαι επίσης χαλλιεργητι-
καί οδηγίαι καί γίνονται γεαιργιχΐΑΐ διαλέ-
ξεις υπό είδικών γεωπόνων.
—Πώς νά μή προοδεύση τότεγβωργικώς
ή χώρα αυτή.
—Έχειδή-ΐολλοί έκ των χωρίων, μας ζη·
τοΰν πληροφορίας διά νά Ιδρΰβουν όμί-
λους των φίλιον τοΰ ποαοίνου» κηΐ άηχί-
σουν, την δ?νδοοφύϊΐυσιν τής κοινότητος
των θά δημοσιεύσωμεν είς τα προσέχη
ιθ φύλλα μας όλόκληοον τό καταστατικό'
■5ου ενταύθα όμίλου των φίλων τοϋ πρα-
ο ίνου, όπως Ιδρύσουν, έ-ΐί τή βάσει αύτώ'
"αί τα χωρία τού; όμίλους των. Θάνβ χι
αύΐό μιά άτό τάς μεγάλας προόδους αί ό-
ποΐοι νίνονται έχάτως είς την ΰπεθρον.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
(ε
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΖΩΗ
Άγρο
λω....
—Ν αί πιπιοΰ, τοΰ άπίντησα..".
.Την άλλην μερά δέν ύπήρχε στή
Π?οασιν χρόνια πολ^ άπό τότε,
καί τώρα κάθε πού θά πατήσ ο χιόνι
στρωμένο στή γή, ίυμοΰμαι τα λόγια
ΰ παπποΰ μου Τα θυμοϋμαι πάντα
μά πά ντα 1
ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΟΥΧΤΑΣ
ΑΝΛΚΟ3ΝΟΣΙΣ
'Β Άν. 'ΕΧΧ. ΈχαψΙα Χημ. Προϊόν-
«ων καϊ Λιπασμάτων, θέλει χορηγήσει ί·
εφέτος διακοσίους «όννους Αιχάσματα 4
10, 10. μΐ διεΐή προθεσμίαν
πάντοτε μέ 9 ο) ο χόχοτ, ά π
—Ταξιϊδι εντός χαυΐελιέρας
Είς τό Παρίσι έφθασε πρό τινός Ινας
περίφημος Ίνδό; άκροβάτης ονόματι Σου-
ναγια, ό δ ιοΐος εχει ονομασθή ό «έξαρθρω
ιιένοι: άνί>οωπος». Ό Σουναγιά ταξειδ3ύ;ι
μένος άν8·ρωπος». Ό Σουναγιά
έ σέ μιά.,.καπβλιέρα διαστάαε^ν
50
πόνταινέπί 40. Μέ αυτόν τΛν τρόπον ,φθα
ζ %
πόνταινέ
«ε καί στό Παρίσι μαζύ
τού εί; βιαφορβυς ^^^χ
άσματα 4 σας ό,του δίδει παεαστααεις. ΕΧ
«Α,ρ»μής · οιοινόν δημοσιογράφον ο οποιοβ ^
οκ λ . ι- ό Ίνδός άκροβάτης έδωλωσεν οτ,
ύ ά
σ * ι κ ώ ς ό'μως πρός λίπανσιν *£λαιο- | δεύει ΰαυμάσ.α μ^σα
δένδρων, »ό5ν άγοραστών αναλαμβάνοντων ] που τόν τοποθετεΧ η
Ιγγράφως «ήν υποχρέωσιν «αύτην όπένα
«ό3ν «ής '^ταιρείας κανά «ή
σχετικών ένεχυρογράφων1
ΘΕΌΔ.
στήν χαη;ελιέοα ό-
ιύζΛγΝς τού δέν τόν
στριμώνουν ποτέ καί κοιμάται θαυμασία.
Δι' αύτούς τούς λόγους προτιμά τόν τρό-
I
πον αυτόν «ου ταξί-διοϋ, ό οποίος τοϋ εΐ-
I
ναι πβοισσοτ?ρον εΰ/,άρισιος.
ΓΕΩΡΓΟΙ!!
Πρός τί αί δοκιμαί;
ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ
Τόν Ιανουάριον καί ολόκληρον!ι)ν Φ β ιουάριον
τα περίφημα
χρησ ημβποη'σατε
ΚΛΕΙΔΙ
1
ΛΙΠΑΣ ΜΑΤΑ
Ω[Λ7ΐύ
ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ.
Διά νά επιτύχη ή καλλιέργειά σας καΐ νά «ξασφαλίσητε την Ισο-
δία σας μεταχειρισθήτε λιπάσματα —ΚΛΕΙΔΙ— τοΰ γερμανικοϋ
έργοστασίου
ευΡΕΡΡΗΟδΡΗΑΤΓΑΕΠΙΚ - ΝΟΠϋΕΝΗΑ^. Α. 0.
παρέχοντος Λιπάσματα όλων των τύπων
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΧΠΥΡ. ΤΟΥΠΟΓΙΑΝΝΗΣ
πού άπεδείχθησαν τα ανωτέρα διά τόν τόπον μας
Τριπλή λιπανΐική δύναμις—Κέρδος ποιότητος—Κέρδος μεταφοράς.
Δίδονται καί μέ πίστωσιν.
ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ & ΚΟΖΥΡΑΚΗΣ
Ηράκλειον—("Εναντι Νομαρχθας)
1Ι11ΙίΙΪ1ΒΙΪ1Ι11ΙΙίί!11β
ΗΚΙΤΡΙΚΗ
Αγοράζει έντός τοϋ έργοστασίου της
οιανδήποτε
ποσότητα νερατζιόόν
Εξεδόθη τό 22ον «εΰχος τής
«ικής Ζωής.»
Π.ΕΡΙΒΧΟΜΕΝΑ: Ε. Νικολαΐδου Διά
χον χοίρου ή έπάρκεια κρέατος Ιν ΈΧΧά
δι, Ε. Άνάοη. Τα πα«όφυλλα «ου κα-
ιΐνοϋ,
II·
Άναγνωσ«οττούλον. 'Β χαχά
στάσις «ής δενδροκομίας καί βλαιοκομ/αΐ
έν Κρή*η, ΝαιΧΠχά; Σίβράμη 'Β χροφή
«ής χόχχαι, Β. Κ. Χάοιχον Τα |σ«ορ*ΐα
άπό κα- ! «ών καλλωπιστικών καί ότωροφόρων δέν-
-----.----,ι'ιίρο»^ Β. Γάκοαη ΓΙ μΊς έ'Λεγε δ δάσκα-
-'1ος μας γ*ά «ή γκοργία, Α. Βιρναβα Ό
σνορπιός, Γ. ΣαχκιΚοηονΧον Δύο άγγΧι-
κές γενεές χοίρων, Ροί. ΆσκηζοπονΧου
Αονκάηχα καί χοιρομίρια, Δ. Φράγκον
Τα Χουπάνιχα, Β. Κ. Χ^σικοΰ Τα Χιπά-
σμαχα στήν πα«άταν Π. ΧρινζοιούΧον
Βώς γΧήτωσ* ή Ρούσα, Ανδρ. Ξχν&ον-
δίίη 'Β καλΐιέργεια «ής πατάτας έν Κρή¬
νη, Γ. Γρ'βίζα Βώς καλΐιεργοΰνται οί βα
σίλισσες.
II
Β. Άναγνωσχοχονΐου Μαΐχχοΐ καί
σκληροί σΐχοι, ΆνασιασοκονΧον Τα βαΧ-
«ώδη Λροϊόνχα «(άν βληννικών λιμών, /.
2'σόνκοι Διαφο^ική διάγνωσις «ό5ν μοΧν-
σματικών άσθενειών «ών χοίρων, Β. Τ/α-
νώση Επίδρασις «ής χαΧύψιας <οΰ Ιδά- φους ίκί «ής αποδόσεως των χιλλιεργ*· ών. (ε ΟΙΚΟΓΕΗ. ΑΣΤΗΡ Πλούσιον είς μοντέλλα (ροοεμάτων, τής λιυταία; Παρισινήςμόδας, παιδικών έν- δυμάτων καί άσπρορσύχων, δύο μργάλα πά ραρτήματα έργοχείοων χαί έκλε^τήν φιλο- λογιχήν ύλην έιτιμεληαένην άΐό τόν χ. Θ^ΝΟΝ Γ. ΜΗΛΙΛΩΜΗΝ, εξεδόθη χηί χυκλοφορεΐ τό τβΰχος τρέχ. μηνός τοΰ άπό 23 έτών έκδιδομένου συνεχώ:, μοναδικοΰ περιοδικοΰ τής Μόδα;«0ΙΚ0ΓΕΝΕΙ.Κ0Σ ΑΣΤΗΡ». Τό φύλλον έφάμιλλον των κα>λιτές.ο)ν
Παρισινών περιοδικών, πωλεΐται άπό τούς
εφημεριδοπώλας άντί δραχ. β Συνδρομή
έτησ)α έσ'οτερικοϋ δρ. βθ, έξωτβρικοϋ 125,
Άμερικής δολ. 3.
Δι" έγγραφάς, πληοοφορίας κλπ. άπευθύ-
νεσθε Κον Π. Γ, ΚΑΨΙΩΤΗΝ 8 Άγίου
Μάρκου 8 Αθήνας.
Ο |
ΙΣΤΕΦΑΝ. ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ!
ΜΑΙΕΥΤΗΡ - ΓΥΝΑίΚΟΛΟΓΟΣ |
ΤΕΟΣ ΒΟΗΘΟΣ ΕΝ ΤΗ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗ 1
ΓΥΝλΙΚ. ΚΛΙΝΙΚΗ ΒΑϋΌΕ1.00ςΐίΕ |
ξΜΕΛΟΙ ΤΗΣ ΜΑΙΕΥΤΙΚ.-ΓΥΜΑΙΚ. ΕΤΑ1Ρ, ΠΑΡΙΣΙΩΝ 1
| Δέχεται έν τχί Κλι%ικχ τοϋ κ,Πρινιανάκη |
10-12—4-6 Άριθμ. τηλ.241—172 Ι
Η ΦΘΙΣ ΙΣ
—Φροντίαατε διά την ίγχαιρον
διάγνωσιν τής νόσου.
"Αν διά τής έπιδράσεωςμιβς ·ία
σδήποτΒαίτίας έξ όσων άνεφέοαμεν
ή" καί περισσοτέρων σνγχοόνως, ύ-
ηββισχύα'η τόμικρόβιον είς την πά¬
λιν μ«τά τού όργανισμού, άν ίηομί
νως ελαττωθή ή άμυνα τούτον καί
συνσπώςτό μικρόβιον έξεοχόμενον
τής λαθραίας αυτού καταστάσεως
παΐ αΐχμαλωσΐας πρσχωρήσν καί άρ
χίσο νά π^οσβάλη σπσυδαιότερα όο
γανα, ότε άρχεται ή εμφάνισις «ών
πρώιωνύπόπτων συμπτωμάτων,τό-
τε πρέπει νά οδηγηθή, νά μιταβΰ
δ ϋηοιχτα σημιϊα παοουσιάσας είς
χό Διαγνωστικόν Ίνστιτούτον ποός
Εξέτασιν, τό ταχύτερον ά«τό τής έμ ■
φανίσεως τούτων, διότι είναι γεγο-
νός ότι μόλις εντοπισθή «ό μικρό¬
βιον είς τι μέοος τού δοκανισμού
δύναται ή Εηιατήμη μέ τάς σημε¬
ρινάς μεθόδους διαγνώσεως νά τό ά-
νακαλύψο·
Άαα γείνη ή διάγνωσις έγκαί-
ρωί δηΐαδή μόλις εντοπισθή τό μι-
χρόβιον που τοΰ όργανισμού καί σχη
ματ'σ#|«'κΓΪ καί τήνπαραμικράν φυ-
ματιώδη έστίαν, δύναται νά ηροΧη-
φϋ·ή τό κακόν, δύναται νά θερα-
πευθή ή νόσος, άρκεϊ μόνον νά άκο-
λανθ·ήση τάς δδηγΐας καί συμβου¬
λάς τής έπιστήμης.
Διά νά γίνη δμοας εγκαίρως ή
διάγνω<πς, πΰέηει ηρωίον νά γνω- ίίζυ ή οΐκογένεια ηότζ ποέπει νά συμβουλευθή ',χόν Ιατρόν της, πρέ- πει πρώτον νά γνωρίζη πσύ πρέπει νά έπιστήση την προσοχήν της, ηοΐα δηλαδή φαινόμενα ύποδεικνύ- ουν την αρχήν «ής εκδηλώσεως τής νόσου. Τα φαινόμενα αύτά είναι κυρίοις «ά εξής: "Οίαν κατά την ανάπτυξιν τον Αρχίση τό τίκνο αας νά χάνη «6 χρώμα τον, νά άδνναχίζν νά χάνη βάρας νά αίαθάνεται άτονίαν, νά έ¬ χη άνοαβξίαν, ταχυκαρδίαν, ηοΐλούς αφυγμούς, χωρΙ< πυοετόν ή καί τό άηόγίνμΛ όλίγαδέχαια πΐρισσότερα τής κανσνικής θερμοκρασίας, άοχί- ζτ] δέ νά έχη χαΐ.ξερόβηχα, «ότε μή χάνετε τόν καινόν σας, άλλ' οδηγή- αατέ το άμέιως είς τόν ιατρόν, όστις άΦοϋ τό ^ξβτάση ποοχείρως, άν εί¬ ναι εΐδικδς θά β<3, ύτοδείξη νά τό στβίλετβ είς τό πλησιέσιερόν Δια- γνωστικόν Ίνστιτοΰτον πβός λεπτο μερ-ή εξέτασιν νά βίσθε δέ βεβαιοί (ίίΐ θά διαγνωσ&ί} ή άρρώατιια άν υπάρχη δαον μικρά καί άν είναι ή ηροσβοθι, έστω καί άν πρόκει- ται περΐ ελαχίστης φυματιώδους έ- στίας κρυμμένης αου τού όργανι- αμοϋ. Άμα εξακριβωθή ότι ηράκειται περί τής νόσον θά σβς είπη τό Διαγνωστικόν "Ινστιτούΐον ή" δ ία- τρός σας τί πβέπβι νά κάμετε θά σάς δώση λβπτομβρείς δδηγίας καΐ συμβουλάς τάς οποίας ποέπει ν' ά- κολον&ήοετΒ καί σείς καΐ ό πάσχων διά νά θεοαπευθή ούιος. Προ παντός όμως πρός αποφυ¬ γήν τής περαιτέρω εξελίξεως τής νόσον πρέπβι νά παύση τό τέκνον σας προσωρινώς πάσαν εργασίαν καί μελέτην καΐ νά σταλή εί δυνα¬ τόν είς την εξοχήν είς ηαρα&αλά* σισν ή καίδρεινόν μέρος πρός ανά¬ παυσιν νά τρέφεται καλά νά λαμβά- νει πλήν τής σννήθονς τοσφής επί πλέον καθ' εκάστην τουλάχιστον ήμίσειαν οκάν γάλα καί δύο έως τβία αύγά μελάτα νά κάμνη άερο- θεραπείαν καί ήΐιοθεραπείαν, νά μέν^σχβδόνδλην την ημέραν έξ» είς τό ύπαιθρον κατά μέν τό θέρος 12 ώρας καθ' εκάστην κατά δέ «όν χειμώνα 8 ώρας πεοίπον κα! έφ' όσον τό έπιτρέπει ό καιρός «ήν δέ νύκτα νά χσΐμάται μέ ανοικτόν ή ήμιάνοικτδν οταράθνρον, νά πλύνη μέ κούο νερό καθ' εκάστην τόν λαι μόν, τό στήθος καί τάς ώμοαλάχας καί άν είναι δυνατόν καΐ όλο «ό σωμα τού «μηματικώς καΐ έπβιτα άφοΰ σκονπισθή καλά νά κάμη Ι- αφράν έντριβήν μέ κολώνιαν, νά άηοφεύγη πασάν σωματικήν καΐ πνευματικήν ύπερκόπωσιν ώς καΐ τάς ηθικάς συγκίνησις, τέλσς δέ νά λαμβάνη καί «ονοτικά φάρμαχα σύμφωνα μέ τάς δδηγίας τού ία- τοού Η)!·1"—""ΊΙΙΙΙΙΐ" 1 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΤΗΝΑΣΦΑΛΕΙΑ α.ε| ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΝ ΑΓΓΛΙΚΟΝ ΑΣΦΑΛΕΙΟΝ ΑΙΡΑΙ ΑΓΓΛΙΑΣ 11000000 "Ηρχισε τάς Ιργασίας της καί ενταύθα, άσφαλίζουσα άν τί μικρών άσφαλίστρων πάντα τα κττίνη (ΐππους, βό¬ ας, ήμιόνους κλπ.) άπό παν τος θανάτου φυσικοΰ τ^ έκ δυστυχήματος, λοιμωδών νό- σων, εγχειρήσεων, ταξειδίων κλπ. Πράκτωρ ΘΕΟΔ. ΚΟΥΦΑΚΓΣ .111. Α.Α. ΜΑΡΚΟΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ. Ά- ΡΟοδΙσιιι-—ΑεοματΐΝ&. Μβταξύ Χά* •(η* Πόρια. ΣίΓτφιδικίι 9—12—8—9 '4θ»θ. ΤηλΒφώνον 110,
χήματα καί νά καθορισθή δι* έκα¬
στον αυτών σαφές καί έμπερισ*ατα>
μένον σχέδιον ενεργείας, τό οποίον
νά παραμένη βναλλοίωΐον έν ταΐ
ν«νικαίς γραμμαίς αύιού υπό οιαν¬
δήποτε μεταβολήν.
2) Έξάρτηοις παντός μέτρον ά
φορώντος είς την γεωργικήν παρα¬
γωγήν έκ τού 'ίπουργείου Γεωργί¬
ας ή τουλάχιστον κατόπιν έγκρί-
βεως των είδικών ύπηρεσιών τοΰ'Γ"
Γί
των
! Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΚΙΝΗΣΙΣ ,
ΕΝ40ΞΕΣ ΣΕΛΙΛΕΣ ΤΗΤ ΚΡΗΤΙΚΗ! ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Η ΚΡΗΤΣΟΤΟΠΟΥΛΑ
[τού ποιητοϋ 'ρ Μ. Γ. ΔΙΑΛΥΝΑ]
πουργείου Γεωργίας
Είναι γνωσταί αί άαχοχίαι
διατιμήσεων των γεωογοκτηνοτρο-
φικών προ'ι'όντων, αί Αηογορεύαεις
«ής Ιξαγωγής αύίών, των φορολο-
γ,Λν αύ.ών καΐ γ.ωργ,κών ύλ.κ ϊν _. πα;(α0 )ποϊλα ·πο0 οέν-4γί)ώι
«ών βυμβάαεων μειά ξενων αρα-| ^ (μόνον
Πέργουνε ή χανούμισεςάμέσως την κοπέλπ
μβ περιΐτοίησες πολλαίς καί τηνέ "πάν στό
(α.τ-ίτι.
Καί κά&ε μιά χανούμ'σσα πασίχαρη έγέλοι,
γιά νά την έτοιμάσουνε ΰφη γι* τόν Χον-
(ίΐ
«ών, «ών συμβάσεων δι* άρδ«ν(ΐκά
καΐ άποστραγγιτικά «αί συγκοινω¬
νίαν έργα, |ι<3ν σιδηροδρομικήν διατιμήσεων κλπ. κλπ. Καί πλέον νά έγκρίνη καί τό Υπουργείον Γεω ρνίας πάν ζήτημα συνδεόμενον μέ «ήν άγρστικήν παραγωγήν καί τούς αγρότας έν γένει. 3) Χοοήγηοις των άναραιτήτων αναγκαίαν υλικών μέσων υπέρ τής γεωργικής εΉηαιδεύοεως γεωργιπήί προπαγάνδας, γβωργικών έοεννών, γεωργικής ίφαρμογής καΐ γβωργι- κών νηηρεσιών έν γένει. Χορηγοϋνται νυν δι' όλας τάς ανάγκας τής γεωργίας έκ τού προϋ ηοΐογισμοϋ τοΰ Κοάΐους μόλις 4 έ πί τοίς χιλίοις «ού συν'λου των έ ξόδων τον, η"τοι διά μέν τάς Α ην θύνσεις τής Γεωργίας καΐ Φντοηα όολογίας όεκασχτό έααχομμύρια δραχμων, δι-) δέ τόν Έλοι· κισμόν έξ "ιδικής φοροϊογίας (Τα μεΐον Έηοικισμοϋ) εϊκοαι τέσσαρα έχατ. δραχμών. Άνάγκη ν'αϋξη- θώσι «ά κσνδύλια ταύτα σημαντι¬ κώς άπό έίονς είς έτος, ώς κατωτέ ρω έκτίθβται Καΐ ού μόνον τούτο είνε άνάγ V νά χατσχνρωθή δι' εί όΊκών'ταμείων ή έγκαιρος «αί ά βφαλής διάθεσις αύτ λν κατ' έίθι ϊνα μή έπαναλαμβάνηχαι τό άτοπον «ής μετά μεγάΐων ζημιών αννδεδε μένης καταργήσεως ληφ&έντων μέ- τρών λόγφ οικονομικήν δυσχερει¬ ών ή" αναρμοδίαν είσηγήοεων. 4) Παρακολουθήση «ής χορηγή σεως των άγροτιχώ* δανείον διά «εχνικών ύπαλλήλων, ωαιε ταύτα μόνον διά παραγωγικονς αχοηούς νά διατί'θενται, χα&ιέρωσις χωρηγή σεως καΐ μακρυπροθέσμων δανβί ών διά γεωογικας έγ <αταο·τάσει$καί μονίμονς βελτιώαεκ·, ώς κατω ρέρω λεπτομερίστερον έχτίθειαι. δ) Σταθεροπσίησις τής ίδισχτη- σίας τής γής, διά τής «αχίστης έκδι- κάσεως όλων των κηρυχθέντων ά «αλλοτριωτέων κτημάτων καί επί θΉενσις τής διανομής των άπαλλο- «ριωθεισών έκτάσεων είς τούς δι- καιούχσνς γε-ωργαΰς' ώα(ε έκαστος νά γνωρίζη την άνήχσνσαν είς αύ «όν γήν πρός καλντέραν αυτής έκ μετάλλευσιν. Υποβοήθησιςδιά ααν τος μέσον τής εκμεταλλεύσεως των Ιπιδεκτικών καλλΐεργείας γαιδν. β) Γεωργοκσινωνική έρευνα «ής χώρας, έξ άγνοίας τής οποίας πολλά «ών «εχνικώς ένδεικννομένων μέ- τρών άστοχούσιν. 7( Χρησιμοποίησις πάντων των παραγόντων, πρόσωπον τε »αΙ δρ- γανισμών δυναμένων νά προσφέ- ρονν προσωπικάς καΐ υλικάς δυνά¬ μεις υπέρ τής γκωργικής παραγω νίς τής χώρας. Υποστηρίξη τής I- διωτιχής πρωτοβονλίας υπέρ «ών γεωργικών Ιρευνών καΐ βελτιώσε- ων. β) Σχοπιμοτέρα διαρρύθμισις «ών γεωπονιχ?ν ύπηρεσιών «ού Υ κονργείσν Γεωργίας, τής «ε κεντρι κης καΐέξωτερικής διαχωρισμός δια κεκριμένων πεδίων δράσεώς «ών νπηρεσιών τούτων υπό ένιαίαν κεν- «ρικήν διεύθυνσιν. Εκλογήν ώςάρ- χηγών ύβηρεσιών των Ικανωτέρων Ιπιστημόνωνγεωπόνων καΐ των μαλ λον δραατηρίων καΐ ιδεολόγον έξ αυτών. Καθιέρωσις τοΰ άμεταθέ- «ου άπό κλάδον είς κλάδον καΐ άπό περιφερείας είς περιφέρειαν των γεωργικών ύπαλλήλων πλήν μόνον λόγω έχτάχτων ύηηρεσιαχών άνα- γκών. Ή διετής τουλάχιστον πρα- κ«ική μετεκπαίδενσις είς τι γεωργι- κόν ϊδρνμα των πρωΐσδιοριζσμέ- νωνείς την δημοσίαν υπηρεσίαν γεω Ηόνων. Είς «ό τέλος τού παρόντος θί¬ γοντα ι καί άλλα έπίσης ζωτικώτα- *α ζητήματα αποσκοπούντα εί; την γεωργιχήν άνάπλσσιντής χώρας, κα) ειδικώτερον είς τούς καθ* έκαστον κλάδον «ής γεωργιχής παραγωγής αφορώντα^. (μ βΐχε καμίνι σιή <αρδιά, λύχβς καϋ ιούς καί (ίΙΟΝθ'- "Οιι κι'άν τής ίλέγανε αυτή δέν ώμιλοίσ*. δέν ήξευρί, άληθινά, ή δνειρα θωροΐσε Βγάνουν τη; τα φορέματα έκεϊνα ποϋ φο (ροϋβί μπροσςά της σΛθΰνε τδν σταυρό στό στή (0-ος ποϋ 'β καί βήνουσί της φ^ρετζέΐ στό πρόαωπο μ (λά/ια! λού/ουνε καί τό θωμά της μ' άρώματα κα (Θάρκι. Χέρα καί ηόδια χοί μαλλΐά άμ/ μέ τό θρησκευτιχό κινάΓνι' έν γέ·»ει την (βτολΐζουν. μέ μαλαματικά πσλλά, φλωριά καί δαντυλι Β (δι··. οπο« τό βράϊυ θιϊ γεν^ Τοθρκα ξετελρμέ- (νη, Γιά νά την κάμουν νά γελφ κά ινουν πολλΛ (παιγνίδια μά ό .Ον κι' άν τής όμιλον· αύτη πιίντα σιο- ( ταίνει. Έβράδυασ/ ήτον «αιρός ό γάμος γιά νά τα πάναήιαν εΐοιιια" κομένο τό Είς τό Τζαμί πάν τό γαμβρό διά νά [ καί «άν άΐτοπρ.ισκύ ησε ( ί Τοΰρκοι χιί κο- (πέλια, ή συνοδΒίι όλη τιν δρχισε νά κινήστ). Καί Λαηλάχ έφοη'αζοιν «αί ψίλανβ γαξϊ- (λια. "Στό σπΐτι σάν έφθ σανε άρχίζει ν' άπαγ γείλχι, ενας Ίμάμη; τοπικάς ίύχάς άπ' τό Κο,;άνι, Κ' ΰστεΐί' άφίνουν τόν Χουρσίτ μονάχο τού (οί φ(λοι, κοί τονε πέρνει μιά γρηά κηί.γιά γαμβ.'ό (τόν βάν« Μένει ή Ροοάνθη κι' ό Χουθσίτ οί δυό των ['ς ένα σνήτι καί πά ι γιά νά τής ριχΰχΐ1 Μ' αυτή λέ- (γει Χονρσίτη, Έ,ώ θά είμαι διά οέ σ·ιν ΐαε σύ γιά μέ- (να, μά μέ την τάξι θα γεν|) πρίπειτό καθ- ενα. Μή βιάζ^σαι παρακαλώ, έγώ είμ' έδινή (σου, εβγαλε πρώια «' άργυρά έτοΰτα τ' άυματά (σου, καί τα λοιπά φορέματα μέ την ϋπομονή (σου, καί πίσβ στό κρββάτι σου νά 'ρ&ώ στήν (άγκαλιά σου. Βγάζει άμ'σως τό σκυλί ότι καί άν έφόρει καί πέφτει στό κρεβάτι τού καί προσκαλεΐ (την χόρη· Μ' αυτή άμέοως χύνεται σά φοββρό λιον- (τάρι, καί σθένει τό μαχαΧρι τού άπ' τ' άργυ^ό (θηκάρι. Καί τό καρφώνει στοΰ Χονρσίτ μά δυό καί [τρείς στό στήθος, κι* άπίξω διεσκίδαζρ άμέριμνο τό πλήθοςί Άπό τούς πόνους ό Χουρσίτ κάνει νά ξε- [φωνήση, μά 'χείνη έν τφ μεταξύ τό στόμα τού 'χβ (κλείση, Καί δόστου μόνο μαχερές τό στήθο' χι' ]έ ιελέχα, θρσε τοϋ λέγει ά-ΐιστε 'ποΰ θές Ρωμιΐί (νυναΐχα» Κι' έκεΐ 'ποϋ τ) έ νά ε^εε αίμα τής παρθε- (νίας, ετρεξε τό φαρμαχβρό αΐμα τής Τυρανίαςΐ Σάν τόν άτοτελείωσε ή άνδρειωμένηχόρχι, βγάτει ευθύς τα νυφ χά φορέματα ποϋ φό- (ρει. Βίζει τα ροΰχα τοϋ Χουρσίτ· ζώνεται τ' (άίματά τού, κι' αύτό, την ωνειρρύετο στόν ίίινο τοΰ (θανατον 1 Κι' άπό μιάπόρτα 'πού 'διδε στοϋ Μπέη τό (π ΐτιδέξια χοί σιγά σιγά πηγαίνει καί β άνοί- (γει. ά (γ. Κι' ίνώ στό πό}τβγο γλεντοΰν οί Γενιτσάροι δλοι. χρ; νά την 16$ νανεί:κατόρθα)σε νά φύγη Σχίζει λαγκάδια καί βουνά κι' έκεΐ ποϋ έ- δέν ελδγρς πώς περηατεΐ μόνο πώ; έ.τετοϋ (σε. Πρός τούς συνδρομηταί μας ρτ ΰμεν θερμώς τούς ουν- δρθμητας μας νά μας έμβάσουν την ή τοϋ δκυτέςου έ'τους τό β- ποΤον ήρχισεν, διά τοίις λσμβάνοντος ήν εφημερίδα μας άπό τοΰ πρώτου φύλλον, τόν παρελφόντα Σεπτέμ¬ βριον. Οί ολίγοι καθυστεροΰντί-ς είσέτι την συνδρομήν τοϋ ποώτου είτους πα- ρακαλοΰνται νά την άποστείλουν μαζύ με την συνδρομήν τοΰ δευτέρου Ιτους. Εάν δέν μπορουν νά ο'-Λονομίσουν είς τό διάστημα τού είιους την πεντή'κον- τα δραχμών συνδρομήν των ί) άν ή Ιφη μερίς μας δέν τούς χρησιμεύει άς την ίπέ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ Ο ΠΑΠΓΊΟΥΣ " Τό χωοιο, δ ιόποςϊδ'1 ος, ενα άγνώ- ',ιστο τοπκο, άΐιό τα χιύνι ι κείνης τής χρονίας. Άνθνωποι καί ζώα//·λησμένα μέσα στοΰς στ ιύλους >αί στά σπίηι, δυ-
στυχοίσιΐν, πεινοΰσαν:
Σ'.ν «αθάριστν οί μιγάλοι τούς δρό
μους, κηΐί είδχν οί & θοωποι τοΓ· χ<ο- ριοϋ τούς γειιόνους ναί ιοίις συ/γε- νιίς τω··, π(-τάχτη<« κι* έγώ ώς ιοΰ παπτοΰ μου τό σπίτι. Κοπίαοα πολύ ώ^ πού ν ά πάω, ~, ιΐτί βυ^ιζόμουνα μέ α στά μαλακά χιόνια ώς τή μέση, σέ διάψο^α μέ_ιΐ| ΐο~' δρόμου. "Οταν μιή 'α στοϋ π ιτπΛ τό οπί- τι, ροδοκό<κι.νο-, ζεστος άπο .ιό δρό- μι,καί τόν πλησία^α σΐή θ ρ ιάστυα *ον ά πού καθόταν, μέ ίήρε 'ν ΐ'ος στήν (χγγα^ιά τού κι' αρχ σε νϊτ λή σ'ό πρό ωπ.ΐ). Π .ώ τα μάϊ'.α τού δκκ ι<τ ιέν —Γι ίτί παπΐτβί; Τόν — Κκλά Γ'ιιμες κι' ή,'θες π»ιδί μου ιιθΰ λέει. Π ι ς ξ=ρ >! Χρόνος μοΰ
φάνη^ρ ή χ&τσινίι νύχ α, κ ιί (^ο.ϊοΰ-
ιαι νήν άπ ψ;ρνή π«ιν'ι μου.
Γέρ'ΐσα πολύ πιά. "Ή'φττίξα θαρώ
στί,ν άλλη άκοΐ τής ζωής μου....
Τι πόδΐ'ϊ μο · δέν είναι δι ά μου! Δέ
σηκώισυνται άπτ τή γή... Τραβοϋν
κ'ΐίτό κορμί μου σ' αύεήν θαοώ .. Νά
ε σι, πώ; χάνομ «ι μέ τό πέρασμα τής
ώρας.
—Όχι ! παπποϋ, όχι! δκαμα '-^ώ
κ>1 >λεί&ωσ« τα χέριτι μου στό λα μό
τηυ. 'Η,αν [χ/σ3 κ^λός ό ηαππούλης
μ υ.
—Κ«λά, καλά, μην νλαΐς μοΰ κά¬
νη στό ΰστερο...Δέ μποςώ ν' ά ούω
νά κλαΐν ότο θαμαι άκόμη στή ζωή
..Μην χλαΐς. ."Ακου·-έ μ?. μόνο καί
νά €υμά.ται ότι θ° άκού ής παιδί
μ υ'
Είναι τό καταστάλαμμοι τήςόνδο-
ηντάχρονης ζωής μου.
Κ'ίμετο μαγιά καί θά τυροκομίσης
τό καλλίτ-ρο τυ^ί/...Θυμάσαι τό θεΐο
σου πού σκεΐιάστηκβ τνν πρςαμένο
χρόνο μέ τα χιόνια/ στό ιηέρ <μα; Καί θυμάααι άπόμ ι πώς δέν ήτ *νε καλός μρ να'ένοι μσς; "£ άκονσε παιδί μου καί τό γιατΐ καΐ φ'λπξβτο μέσ' τι μιαλό σου. Ά ό φυσικό τώχε τό παιδί μου νά μην άκοΰει μήτβ 'μένι μήτε τό πατέ ρα σου, τού πιό μεγάλου τού άδ λ- φοϋ. Ότι στριβό τοΰ κατέβ <ινε σ:ό μυ· αλό τώκανε χωρίς νά λογιάσΰ κανέ- να. Η ΞΑΝΟΗ —"Ακου1...οί άγίριδες μουγγρίζουν Άκυυ τ* ήη^ονια πώς θρηνοΰν Καί τα ξβροκλαδοι πως τριζουν... Μήιο>ς πλανιέΐαι έόώ στήν έρημιά
ό Χάοος φο^τωμίνος χ.» κορμιά
Των πεθαμίνων ;
Όχι ξανθή μου τα κλαδιά κ." οί έγέ-
[ριδβς
Μυ^ιολογοϋνβ μέ τ' άηϊόνια
Τή νεκρομένη λυγκαδιά
—Νά!...άτό τό φόβο τό ποτάμι
ΕΛν' παγ.ιμένο, δέ μιλά...
Τί ψιθυρίζει το καλάμι ;
Μή.τως πλανιέται έδίδ στήν έρημιά,
ό Χήρος φορτωμένος.τά χορμια
Των πβθαμέχων ;
—"< !χι, ξαινθή μόν, τό ποΐάμι έπάγωσβ Γιατί έρχεται ό χίΐμώνας μέ τα χιονια Γιοτί είναι κρύα αυτή ή βραδειά. —"Αχΐ. χύττα πώς άργει ή ιελήνη Νά ξίπροβιίλχι ά ι' τό βουνό Σ ι νά φοβήθη«Β κι' έκείνη 1 Μέσα μου νοιώθω τ-ήν ψυ/ΐη μ >υ
Νλ κούββΓαι βα!ί3ιά βαιΚιά 1
Σώΐα.·..καί λ Ό) την ποοσεΰ/,ή μουΐ...
Τον βλ,ΐ κ» τώρη έύώ σιήν Β'"'ί'ιΗ11 'ι
Τόν Χά}ο φο5ΐο»ιΐένο χά χορμια
Των «εθααένων 1
—Τρέμβι ή φωνή σου χαί χλωιιιόζβι ή
[οι|ιι σοη
Τα χέ'-ιια σου είναι παγωμένα.
Τ.* μάτια σου λυ ιηΐερά.
Μέ τό σκελεθ,}α>μένο χίο1
Μ άγγίζει ό χάϊος πβϋ περνά.....
Ποϋ πάει ή ψυχοϋλα μου δέν ξέρει 1
Κ(}άΓα μ^Ι σφιξε μεσΐήν άγγαλιάΐ
Τοϋ Χ;ρου μέ π»γώνουν ΐά φι,λιά,
Τα μαρμαρένιαΐ
Την σφίγγει ό νηός, |ΐά ,.έκβίνη π.ά δζν
(ιοϋ μιλεΐ,
'Ε<ε(νη!..άχ1 τό λείψανό ττς τό λευκώ (μονάχα. Ένφ δ βορρηά, ό παγ/ωμενος τραγουδ^Ι Καϊ ή ψυχοϋλα τη; |ανθή;;.,.ποΰ είναι (έχείνη τάχαι ΣΤΗΛΗ ΤΗΣ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΣ ·4»ΐλ'·Ή1Μιι1ΙΙ II ΤιΐΙ!Κί·'ΓΪΤΙΙίϋ». Μιε*4ΐίίΙί»α»1*ίΙ ετΐ'ΥϊΑ* Μνίυ'ϊΙΙΙΙι^ΙΙΐυ'ΑίΏϋιΗΓ ^ Καΐ τί δέν οίκ~>υσΕ δ μακαρίτη- δσο
ή"ταν στή ζωή. Θές κλέφτη, τόν είπαν,
Θές ςτωνιά, ληστή άντ.θρητο, όλα τ'
Κ'ίμΗα ίΐλήγωνκ ή κορδιά
ΕΙ; πλϊΐοχα μ'ΐγίΐοιΐα των οΐχογί.νβιώγ
54ν είναι εΰ/ίθ'ος ή ϋταρξις φού(>νον, άπα
ραιτήΐου διά την καιαοκευήν των φαγη¬
τον ή γλυλυσμά ών. 'βιίση; ΰταρξις αύ
«ου είναι άναγκαιοτάτη διά «ολλά ίΐδη φα
γητών των ότοίων τό ■ψήφιμον άπαΐτΓΪ διαρ
κή έτί{5λει|)ΐν ή ότοΤϊ δβν γίνεϊε είς τούς
χοινού; φ^ύονου; τώ» άρτοτο ών. Την έλ¬
λειψιν ταύιην, τοΰ φίώ^νου, όυνάμεθα νά
άναπλτ,ρώσο^με μέ τόν προχείρον φοΰρνον
τοΰ ότυϊίυ ή καΐασιίελΐή είναι εΰκολος καί
ή δαπάνη ελαχίστη. Ό ίΐρόχβ'ρος φοϋ^νος
γίνβται άπό λαμαρίνα, ό ιως τα γνωστΐ μα-
γκάί.ια καί φϊυφ^ΰδες. "Κχβι ίψος 42 πόν
τους, είς την μέσην διάμβτοον 36 πόντους
χαί είς την βάσιν 42 πόντους. Είς τό α-
νβ> μέρος τοΰ φ.ύρνου έκ Ι ένθα το-τοθ^-
τβΐτοι ή έσχάρα τή · φουφοΰς ρί ιτονται
άνα(ιένα κάρβουνα, είς τό κάτω δέ μέρος
τθίΐοθ<>τεΧται έ%ας δίσκος έ.τί τοΰ διοίου
τίθΈΐαι, έντός χατσαρόλας, τό φαγητόν
, ποϋ θέλομε να ψήσαμβ. Είς τοιούτους φού-
ι ονονς οί ό τοΐοι κ ιταικευΐίζονται ύ ΐό τ άν
ντενεχετξηδων μποίοΰμβ νά ψήσοιμί οίον-
δή Μϊε φα'νητδν έκ χρίατος, α,ΛΛ νά θε'-
σώμεν την άνάλογη φαιτ ά καί νά τοποθε-
ΐήσωμε τδν φοΰρνον είς τό φουρνέλο όπου
°ϊ ύτάρίουν άναμμένα κάρβουνα διά νά
σωμε ν φρ ς φρ
ύ,τάρίουν άναμμένα κάρβουνα
διά
—Δι&λογος.
μου. Γερνοΰσα ΐ-ρόσορα, όσο άκουα
νά ναιηγοοούν τό παιδί μου.
Καί δ άδελφός τηυ, ό πατέρα σου
ν εΤχε στεμό πουθενά.
Μέ όλ'-ΐντόν κόσμο χακοί γεήκαμε.
Κι' ή.^θε μέρτ νά μή μας μ'λη όλο
τό χωριό. Καί πεονοΰσαμε μιά νακιά
ζωή παιδί μ:υ. Μιά ζωή γιομάτη πί-'ΐΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Ό 1ος—Ιίδες φίλε μου, άνβκάλνψαν
τήνπυρίΐιδα χωηίς χατνό τό άεροιλάνο χω
ρί; μοτέρ τόν τηλέγραφο χωρ'ις ούρμαΐ
*
Ό 2ος— Άχΐ καί ποτε, θ' άναχαλΰψουν
την προϊκα χωρΐς ν,υναΐκοι Ι
κςα.
Καΐξέρης, "Αγγελε, παιδί μου. Καί
σύ δεν άκούης πολλές φ >ρές τοΰ πατέ-
σου. Καί μοΰ τό λίει μέ κλάμμιτα.
—Κεραμίδια άτίό χαρτί.
ί!να
Είς την Άμ°ρι*ήν μεταχειρΐξονται
είδος κε^αμΐδια άπό χαριΐ Μή
.,.Νά τή ή >Γλι νά σοΰ πώ πρίν κλεί- ! Είς την Αμερικήν γίνονται όλα. '
σω τα μάτια μου. ' μ'δια αύΐα θεω^οϋνται μάλιστα στερεώτΐ-
V
λ αα ■> '» 3 ' —ι λ' ' θα άπό τα άλλα, ποϋ μνΐαχειρίζονται ολα
Και θέλω να με άκουση,ς. ...Τό θε- «4 άαα μέ(;η »^ κόσ^οςι ^,,^,ί,ζον.
ται άπό ενα πολτόν ξύλου καί έπιχρίονται
μ' βνα βερνίκι χαιτασ/ίευασμένον
ουτσούχ. Τα κε^αμίοια αύτά ί
πολύ γερά χαί άπρόσζλητα άπό
δρασιν την οποίαν φέρουν αί παντοειδείς
καιριχαί μεταβολαί.
ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ
—"Η περασμένη ΐβδομάς υπήρξε, διάτόν
τόπον μας, ή πλέον παγερά τοϋ έφετε.νοΰ
χειμώνος.
—Τα χιόνια κατήλθον, σχεδόν μέχρι τής
θβλάσσης, είς τα όρεινά δέ χωρία το ϋψος
τού ύ.ίβρέβη τα δύο μέτρα άτοιλεΐσ«ν τούς
κατοίκους ιί; τάς οίκίας των καί διαχόψαν
τάς συγχοινιονίας.
—Ό χόσμος είς την πόλιν ύτοφέρει κα'ι
ταλαιπορεϊται πολΰ άπό την κακοκαιρίαν.
—Π'ην των στερήσεων άπό τάς οποίας
ύποφέρει ό έργατιχός ίδίαχοσμος υχάρχουν
κα'ι ιί; τάς οικίας μας χαί εις τα -κέντρα
μας χαί είς τα κατασΐήματά μας 'τόσβς ελ¬
λείψει; πού κα 'ιστοϋν μαρτυριχήν την δ.α
βίωσιν τάς ημέρας αύΐΛς τοϋ ψύχου;.
—"0/ί1 μόνον τα παλαιά άλλά καί τί
νέα σπητια χατασ^ευάζονται καλοκαιρινό
ώς >ά μή ένσχήπτει 3ΐς τόν τόπον μας βα
ρύς χειμόίνας.
—Καί ένφ τό ψϋχος δέν κατήλθεν κάτα)
τοΰ μη'ίενος οί συμ.τολϊτσιι ύποφ'ρουν πο¬
λύ άπό τό ψ"ίχος διότι άτλούιτατοι είναι
άπαράσκευοι νά χό άντιμβτωπίσουν.
—Όλη ή τραγιχιτης τής χοινωνικής
μας δυστυχίας 8|βχύθη την παρελθούσαν
ε^ΰομάδα >1ς τάς όδούς μέ την διανομήν
των πενιχοων βοηθη ιάτων.
— Πάση δυστυχία θεέ μου Καί πόοη άλ-
λχι δέν χούβται επιμελώς.
—Παρίτηθήθη ότι ποτέ χαμμιά Τράπ ξα
άτό όσας βχουν έδο> ύπυχατάσΐήμαια δέν
ήέ ποτε χανένα ποσόν δια φιλαν-
πικ')ύς σ<οπούς. —Αύςό μέ παράπονο τό παρατηςεΐ ί) χοινωνία |»ας ή ότοία ξίρει συγ/.ρόνος ότι αί Τ',ιάτεζοιι άρχετ,ά κέ^δη πραγματοποι- οΰν είς τόν τόπον μα;. —Πολλοί Μεσσαρΐται ίύριθ'ντες είς τήνπολιν^ ιρό τή; χινιάςάηεκλείσί)ησαν έν ταϋθα μή δυνηΐ)έντες νά έ ιιστρέψουν είς τί χωρία των. —Ή διακοπή τή: συγ*οηωνίας μέ τά^ επαρχίας έστ*ρησε τό ά>αγνο)στικόν των
κοινόν των καθη ι,-.,.)ΐ·ώ έφι ιβρίδιον,
—Κά ωιος βλογ Γ^ο/,ίέ^ ου επί Τουρκο
χοατίας δταν έσημειο νΐο ια^ομοιαι χακο-
καιρίαι ή τοϋφκοι δικικη·'Λ διένειμον δι»
ροάν αηονν έ/ς τονς ιιωχοΰς.
Άλλά κιίίόιώται άκομη ε[5γαζαν δλό
χληςες φαυίΐνιές ψΛμί καί τό εμοίραζον
είς τοίις πΐωχοΰς
—Τα διαβιβιξ ιμενα έντιΰθα κα^' εκά¬
στην δελτία τοΰ 'Λστε2οσκοτείου Αθηνών
πριλέγουν μέ μεγάγίΐν, έ πτυχίον τόν και¬
νόν τή; επομένης.
—Τουτο σηιιαίνει ότι αί μετειοροσχοπι-
κπΊ ,οαρατηβήσεις γίνονται μετ" έπιμελείις
καί ή σύ «τάξις των δελτίων μετ" έπιστη-
—Εις τό περασμένο φύλλον μας έδηιιο-
σιεύσαμβ πλη?οφορ£ας σχετικάς αέ τό συγ
κοινονιακόν δίκτυον τή; Τίεχοσλοβακίας.
"11 έκεΐ έτα ρ ία ' ίσυρμάτιον τηλεφο')νω
μεταδίδει εί; 210 χιλ. γίωργούς συνδρομη¬
τάς της τρίς τής ημέρας την κατάστασιν
τού καιροΰ πάσαν χρήσιμον, διά την γεωργί
αν ΐτληοοφορία. Διά τοϋ ασύρματον τηλε
φώνου παρέχονιαι επίσης χαλλιεργητι-
καί οδηγίαι καί γίνονται γεαιργιχΐΑΐ διαλέ-
ξεις υπό είδικών γεωπόνων.
—Πώς νά μή προοδεύση τότεγβωργικώς
ή χώρα αυτή.
—Έχειδή-ΐολλοί έκ των χωρίων, μας ζη·
τοΰν πληροφορίας διά νά Ιδρΰβουν όμί-
λους των φίλιον τοΰ ποαοίνου» κηΐ άηχί-
σουν, την δ?νδοοφύϊΐυσιν τής κοινότητος
των θά δημοσιεύσωμεν είς τα προσέχη
ιθ φύλλα μας όλόκληοον τό καταστατικό'
■5ου ενταύθα όμίλου των φίλων τοϋ πρα-
ο ίνου, όπως Ιδρύσουν, έ-ΐί τή βάσει αύτώ'
"αί τα χωρία τού; όμίλους των. Θάνβ χι
αύΐό μιά άτό τάς μεγάλας προόδους αί ό-
ποΐοι νίνονται έχάτως είς την ΰπεθρον.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
(ε
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΖΩΗ
Άγρο
λω....
—Ν αί πιπιοΰ, τοΰ άπίντησα..".
.Την άλλην μερά δέν ύπήρχε στή
Π?οασιν χρόνια πολ^ άπό τότε,
καί τώρα κάθε πού θά πατήσ ο χιόνι
στρωμένο στή γή, ίυμοΰμαι τα λόγια
ΰ παπποΰ μου Τα θυμοϋμαι πάντα
μά πά ντα 1
ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΟΥΧΤΑΣ
ΑΝΛΚΟ3ΝΟΣΙΣ
'Β Άν. 'ΕΧΧ. ΈχαψΙα Χημ. Προϊόν-
«ων καϊ Λιπασμάτων, θέλει χορηγήσει ί·
εφέτος διακοσίους «όννους Αιχάσματα 4
10, 10. μΐ διεΐή προθεσμίαν
πάντοτε μέ 9 ο) ο χόχοτ, ά π
—Ταξιϊδι εντός χαυΐελιέρας
Είς τό Παρίσι έφθασε πρό τινός Ινας
περίφημος Ίνδό; άκροβάτης ονόματι Σου-
ναγια, ό δ ιοΐος εχει ονομασθή ό «έξαρθρω
ιιένοι: άνί>οωπος». Ό Σουναγιά ταξειδ3ύ;ι
μένος άν8·ρωπος». Ό Σουναγιά
έ σέ μιά.,.καπβλιέρα διαστάαε^ν
50
πόνταινέπί 40. Μέ αυτόν τΛν τρόπον ,φθα
ζ %
πόνταινέ
«ε καί στό Παρίσι μαζύ
τού εί; βιαφορβυς ^^^χ
άσματα 4 σας ό,του δίδει παεαστααεις. ΕΧ
«Α,ρ»μής · οιοινόν δημοσιογράφον ο οποιοβ ^
οκ λ . ι- ό Ίνδός άκροβάτης έδωλωσεν οτ,
ύ ά
σ * ι κ ώ ς ό'μως πρός λίπανσιν *£λαιο- | δεύει ΰαυμάσ.α μ^σα
δένδρων, »ό5ν άγοραστών αναλαμβάνοντων ] που τόν τοποθετεΧ η
Ιγγράφως «ήν υποχρέωσιν «αύτην όπένα
«ό3ν «ής '^ταιρείας κανά «ή
σχετικών ένεχυρογράφων1
ΘΕΌΔ.
στήν χαη;ελιέοα ό-
ιύζΛγΝς τού δέν τόν
στριμώνουν ποτέ καί κοιμάται θαυμασία.
Δι' αύτούς τούς λόγους προτιμά τόν τρό-
I
πον αυτόν «ου ταξί-διοϋ, ό οποίος τοϋ εΐ-
I
ναι πβοισσοτ?ρον εΰ/,άρισιος.
ΓΕΩΡΓΟΙ!!
Πρός τί αί δοκιμαί;
ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ
Τόν Ιανουάριον καί ολόκληρον!ι)ν Φ β ιουάριον
τα περίφημα
χρησ ημβποη'σατε
ΚΛΕΙΔΙ
1
ΛΙΠΑΣ ΜΑΤΑ
Ω[Λ7ΐύ
ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ.
Διά νά επιτύχη ή καλλιέργειά σας καΐ νά «ξασφαλίσητε την Ισο-
δία σας μεταχειρισθήτε λιπάσματα —ΚΛΕΙΔΙ— τοΰ γερμανικοϋ
έργοστασίου
ευΡΕΡΡΗΟδΡΗΑΤΓΑΕΠΙΚ - ΝΟΠϋΕΝΗΑ^. Α. 0.
παρέχοντος Λιπάσματα όλων των τύπων
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΧΠΥΡ. ΤΟΥΠΟΓΙΑΝΝΗΣ
πού άπεδείχθησαν τα ανωτέρα διά τόν τόπον μας
Τριπλή λιπανΐική δύναμις—Κέρδος ποιότητος—Κέρδος μεταφοράς.
Δίδονται καί μέ πίστωσιν.
ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ & ΚΟΖΥΡΑΚΗΣ
Ηράκλειον—("Εναντι Νομαρχθας)
1Ι11ΙίΙΪ1ΒΙΪ1Ι11ΙΙίί!11β
ΗΚΙΤΡΙΚΗ
Αγοράζει έντός τοϋ έργοστασίου της
οιανδήποτε
ποσότητα νερατζιόόν
Εξεδόθη τό 22ον «εΰχος τής
«ικής Ζωής.»
Π.ΕΡΙΒΧΟΜΕΝΑ: Ε. Νικολαΐδου Διά
χον χοίρου ή έπάρκεια κρέατος Ιν ΈΧΧά
δι, Ε. Άνάοη. Τα πα«όφυλλα «ου κα-
ιΐνοϋ,
II·
Άναγνωσ«οττούλον. 'Β χαχά
στάσις «ής δενδροκομίας καί βλαιοκομ/αΐ
έν Κρή*η, ΝαιΧΠχά; Σίβράμη 'Β χροφή
«ής χόχχαι, Β. Κ. Χάοιχον Τα |σ«ορ*ΐα
άπό κα- ! «ών καλλωπιστικών καί ότωροφόρων δέν-
-----.----,ι'ιίρο»^ Β. Γάκοαη ΓΙ μΊς έ'Λεγε δ δάσκα-
-'1ος μας γ*ά «ή γκοργία, Α. Βιρναβα Ό
σνορπιός, Γ. ΣαχκιΚοηονΧον Δύο άγγΧι-
κές γενεές χοίρων, Ροί. ΆσκηζοπονΧου
Αονκάηχα καί χοιρομίρια, Δ. Φράγκον
Τα Χουπάνιχα, Β. Κ. Χ^σικοΰ Τα Χιπά-
σμαχα στήν πα«άταν Π. ΧρινζοιούΧον
Βώς γΧήτωσ* ή Ρούσα, Ανδρ. Ξχν&ον-
δίίη 'Β καλΐιέργεια «ής πατάτας έν Κρή¬
νη, Γ. Γρ'βίζα Βώς καλΐιεργοΰνται οί βα
σίλισσες.
II
Β. Άναγνωσχοχονΐου Μαΐχχοΐ καί
σκληροί σΐχοι, ΆνασιασοκονΧον Τα βαΧ-
«ώδη Λροϊόνχα «(άν βληννικών λιμών, /.
2'σόνκοι Διαφο^ική διάγνωσις «ό5ν μοΧν-
σματικών άσθενειών «ών χοίρων, Β. Τ/α-
νώση Επίδρασις «ής χαΧύψιας <οΰ Ιδά- φους ίκί «ής αποδόσεως των χιλλιεργ*· ών. (ε ΟΙΚΟΓΕΗ. ΑΣΤΗΡ Πλούσιον είς μοντέλλα (ροοεμάτων, τής λιυταία; Παρισινήςμόδας, παιδικών έν- δυμάτων καί άσπρορσύχων, δύο μργάλα πά ραρτήματα έργοχείοων χαί έκλε^τήν φιλο- λογιχήν ύλην έιτιμεληαένην άΐό τόν χ. Θ^ΝΟΝ Γ. ΜΗΛΙΛΩΜΗΝ, εξεδόθη χηί χυκλοφορεΐ τό τβΰχος τρέχ. μηνός τοΰ άπό 23 έτών έκδιδομένου συνεχώ:, μοναδικοΰ περιοδικοΰ τής Μόδα;«0ΙΚ0ΓΕΝΕΙ.Κ0Σ ΑΣΤΗΡ». Τό φύλλον έφάμιλλον των κα>λιτές.ο)ν
Παρισινών περιοδικών, πωλεΐται άπό τούς
εφημεριδοπώλας άντί δραχ. β Συνδρομή
έτησ)α έσ'οτερικοϋ δρ. βθ, έξωτβρικοϋ 125,
Άμερικής δολ. 3.
Δι" έγγραφάς, πληοοφορίας κλπ. άπευθύ-
νεσθε Κον Π. Γ, ΚΑΨΙΩΤΗΝ 8 Άγίου
Μάρκου 8 Αθήνας.
Ο |
ΙΣΤΕΦΑΝ. ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ!
ΜΑΙΕΥΤΗΡ - ΓΥΝΑίΚΟΛΟΓΟΣ |
ΤΕΟΣ ΒΟΗΘΟΣ ΕΝ ΤΗ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗ 1
ΓΥΝλΙΚ. ΚΛΙΝΙΚΗ ΒΑϋΌΕ1.00ςΐίΕ |
ξΜΕΛΟΙ ΤΗΣ ΜΑΙΕΥΤΙΚ.-ΓΥΜΑΙΚ. ΕΤΑ1Ρ, ΠΑΡΙΣΙΩΝ 1
| Δέχεται έν τχί Κλι%ικχ τοϋ κ,Πρινιανάκη |
10-12—4-6 Άριθμ. τηλ.241—172 Ι
Η ΦΘΙΣ ΙΣ
—Φροντίαατε διά την ίγχαιρον
διάγνωσιν τής νόσου.
"Αν διά τής έπιδράσεωςμιβς ·ία
σδήποτΒαίτίας έξ όσων άνεφέοαμεν
ή" καί περισσοτέρων σνγχοόνως, ύ-
ηββισχύα'η τόμικρόβιον είς την πά¬
λιν μ«τά τού όργανισμού, άν ίηομί
νως ελαττωθή ή άμυνα τούτον καί
συνσπώςτό μικρόβιον έξεοχόμενον
τής λαθραίας αυτού καταστάσεως
παΐ αΐχμαλωσΐας πρσχωρήσν καί άρ
χίσο νά π^οσβάλη σπσυδαιότερα όο
γανα, ότε άρχεται ή εμφάνισις «ών
πρώιωνύπόπτων συμπτωμάτων,τό-
τε πρέπει νά οδηγηθή, νά μιταβΰ
δ ϋηοιχτα σημιϊα παοουσιάσας είς
χό Διαγνωστικόν Ίνστιτούτον ποός
Εξέτασιν, τό ταχύτερον ά«τό τής έμ ■
φανίσεως τούτων, διότι είναι γεγο-
νός ότι μόλις εντοπισθή «ό μικρό¬
βιον είς τι μέοος τού δοκανισμού
δύναται ή Εηιατήμη μέ τάς σημε¬
ρινάς μεθόδους διαγνώσεως νά τό ά-
νακαλύψο·
Άαα γείνη ή διάγνωσις έγκαί-
ρωί δηΐαδή μόλις εντοπισθή τό μι-
χρόβιον που τοΰ όργανισμού καί σχη
ματ'σ#|«'κΓΪ καί τήνπαραμικράν φυ-
ματιώδη έστίαν, δύναται νά ηροΧη-
φϋ·ή τό κακόν, δύναται νά θερα-
πευθή ή νόσος, άρκεϊ μόνον νά άκο-
λανθ·ήση τάς δδηγΐας καί συμβου¬
λάς τής έπιστήμης.
Διά νά γίνη δμοας εγκαίρως ή
διάγνω<πς, πΰέηει ηρωίον νά γνω- ίίζυ ή οΐκογένεια ηότζ ποέπει νά συμβουλευθή ',χόν Ιατρόν της, πρέ- πει πρώτον νά γνωρίζη πσύ πρέπει νά έπιστήση την προσοχήν της, ηοΐα δηλαδή φαινόμενα ύποδεικνύ- ουν την αρχήν «ής εκδηλώσεως τής νόσου. Τα φαινόμενα αύτά είναι κυρίοις «ά εξής: "Οίαν κατά την ανάπτυξιν τον Αρχίση τό τίκνο αας νά χάνη «6 χρώμα τον, νά άδνναχίζν νά χάνη βάρας νά αίαθάνεται άτονίαν, νά έ¬ χη άνοαβξίαν, ταχυκαρδίαν, ηοΐλούς αφυγμούς, χωρΙ< πυοετόν ή καί τό άηόγίνμΛ όλίγαδέχαια πΐρισσότερα τής κανσνικής θερμοκρασίας, άοχί- ζτ] δέ νά έχη χαΐ.ξερόβηχα, «ότε μή χάνετε τόν καινόν σας, άλλ' οδηγή- αατέ το άμέιως είς τόν ιατρόν, όστις άΦοϋ τό ^ξβτάση ποοχείρως, άν εί¬ ναι εΐδικδς θά β<3, ύτοδείξη νά τό στβίλετβ είς τό πλησιέσιερόν Δια- γνωστικόν Ίνστιτοΰτον πβός λεπτο μερ-ή εξέτασιν νά βίσθε δέ βεβαιοί (ίίΐ θά διαγνωσ&ί} ή άρρώατιια άν υπάρχη δαον μικρά καί άν είναι ή ηροσβοθι, έστω καί άν πρόκει- ται περΐ ελαχίστης φυματιώδους έ- στίας κρυμμένης αου τού όργανι- αμοϋ. Άμα εξακριβωθή ότι ηράκειται περί τής νόσον θά σβς είπη τό Διαγνωστικόν "Ινστιτούΐον ή" δ ία- τρός σας τί πβέπβι νά κάμετε θά σάς δώση λβπτομβρείς δδηγίας καΐ συμβουλάς τάς οποίας ποέπει ν' ά- κολον&ήοετΒ καί σείς καΐ ό πάσχων διά νά θεοαπευθή ούιος. Προ παντός όμως πρός αποφυ¬ γήν τής περαιτέρω εξελίξεως τής νόσον πρέπβι νά παύση τό τέκνον σας προσωρινώς πάσαν εργασίαν καί μελέτην καΐ νά σταλή εί δυνα¬ τόν είς την εξοχήν είς ηαρα&αλά* σισν ή καίδρεινόν μέρος πρός ανά¬ παυσιν νά τρέφεται καλά νά λαμβά- νει πλήν τής σννήθονς τοσφής επί πλέον καθ' εκάστην τουλάχιστον ήμίσειαν οκάν γάλα καί δύο έως τβία αύγά μελάτα νά κάμνη άερο- θεραπείαν καί ήΐιοθεραπείαν, νά μέν^σχβδόνδλην την ημέραν έξ» είς τό ύπαιθρον κατά μέν τό θέρος 12 ώρας καθ' εκάστην κατά δέ «όν χειμώνα 8 ώρας πεοίπον κα! έφ' όσον τό έπιτρέπει ό καιρός «ήν δέ νύκτα νά χσΐμάται μέ ανοικτόν ή ήμιάνοικτδν οταράθνρον, νά πλύνη μέ κούο νερό καθ' εκάστην τόν λαι μόν, τό στήθος καί τάς ώμοαλάχας καί άν είναι δυνατόν καΐ όλο «ό σωμα τού «μηματικώς καΐ έπβιτα άφοΰ σκονπισθή καλά νά κάμη Ι- αφράν έντριβήν μέ κολώνιαν, νά άηοφεύγη πασάν σωματικήν καΐ πνευματικήν ύπερκόπωσιν ώς καΐ τάς ηθικάς συγκίνησις, τέλσς δέ νά λαμβάνη καί «ονοτικά φάρμαχα σύμφωνα μέ τάς δδηγίας τού ία- τοού Η)!·1"—""ΊΙΙΙΙΙΐ" 1 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΤΗΝΑΣΦΑΛΕΙΑ α.ε| ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΝ ΑΓΓΛΙΚΟΝ ΑΣΦΑΛΕΙΟΝ ΑΙΡΑΙ ΑΓΓΛΙΑΣ 11000000 "Ηρχισε τάς Ιργασίας της καί ενταύθα, άσφαλίζουσα άν τί μικρών άσφαλίστρων πάντα τα κττίνη (ΐππους, βό¬ ας, ήμιόνους κλπ.) άπό παν τος θανάτου φυσικοΰ τ^ έκ δυστυχήματος, λοιμωδών νό- σων, εγχειρήσεων, ταξειδίων κλπ. Πράκτωρ ΘΕΟΔ. ΚΟΥΦΑΚΓΣ .111. Α.Α. ΜΑΡΚΟΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ. Ά- ΡΟοδΙσιιι-—ΑεοματΐΝ&. Μβταξύ Χά* •(η* Πόρια. ΣίΓτφιδικίι 9—12—8—9 '4θ»θ. ΤηλΒφώνον 110,
ΑΓΡ6Τ1ΚΗ ΚΡΗΤΗ
ΟΡΓΑΝΟΝ
ΑΓΡ3ΤΚ0?< ΤΑ^έ ΩΝ ΕΚΔΙΑΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΤΗΧΙΑ ΖΥΝΔΡΟΜΗ ΔΡ. 60 Τραφεΐα: Πλατεία Βενιζέλον ΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Ο ΦΟΡΟΣ ΥΠΕΡΤΙΙτΙΗΙτΊΑΤΟΣ Ό πλέον άδικος φαρός, δ φα¬ ρός τού ύπερτιμήματος πρόκειται νά καταργηθή, ϊαως όλσσχερώς κατ' απόφασιν τής επί τής άμεσον φορο Λογίας έπιτρσπή;. Ό φαρός αύτάς 4*ο πράγματι άδικσς διότι δέν επε¬ βάλλετο επί τή; πραγματικής ύ/τε- βαξίας τού κτήματος άλλ' επί τής φάινομενικής τοιαύτης την οποίαν ίδημιούργει ή ύποχίμηαις χής δρα χμής- Τό γβγονός τούτο παρέχει την πρώτην ευχάριστον εκδήλωσιν ότι αί οικονομικαί έπιτροπαί αίτινες έρ γάζονχαι διά την μεταρρύθμισΐν «ού φορολογικοΰ μας ονσχήματος έχτψοϋν την πραγματικήν καχάστα 0ΐν καί τεΐνονν νάιπρσσανατολι- βθούν είς αύτήν£όπως άποκαταστή αουν σχβϊΐ ήν τίνα φορολογικήν Ι βότηταϊκαί δικαιοσύνην. 01 ΚΑΘΥΣΤΕΡΟΥΜΕΝΟΙ ΦΟΡΟι Τώρα ότε ή κυβέρνησις σοβα¬ ρώς μελετά την διαρρύθμισιν τού φορολογικού συστήματος πρέπει νά λάβη καί μίαν γενναίαν απόφασιν διαγράφουσα τού; καθιστερονμι* νούς φόρους παλαιών χρήσεων καί «όν φόρον κεφαλαίσυ καί νά έπιδιώ ξη την κανονικήν είσπραξιν των νέ ών φόρων είς τρόπον ώατε νά μή παρατηρούνται τα σημβρινά ίεροεξβ «αστικά μέσα τα όποϊα μβχέρχεται προκειμένον νά εισπράξη παλαιούς φόρονς ηύξημένονς είς τόπενιαττλά σιον λόγφ προστίμου. "Οίαν ή κυ¬ βέρνησις έΛκθαρίση ου ιω την κατά στάσιν ά, είναι βεβαία ότι θά εισ¬ πράττη %οϋ λοιπού κανονικά τού φόρους διαρρνθμίζονσακαταλλήλως «όν τρόπον «ής βεβαιώσεως >αϊ τής
είσπράξεω; καί >αϋ·ορίζοναα έπο-
χήν καταβολής αύΐών υπό των άγ·
ρο;ών ήτις νά αυμπίπχχ) μέ την πώ¬
λησιν των προΐόντων αυτών.
ΣίΜΦθΡΑΙ ΕΙΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΝ
Ό έφετεινός βχρντατος χειμών εΆέφε
ρε δεινήν συμφωράν είς »ήν κτηνοτροφί-
αν μας. Ή στενόιής «ών χειμερινών βο-
σκών άφ' ενός «αί ή Ι'λΙιιψις ίταπο&η-
Μενμένων κΐηνοτροφικών «ροφών άφ' ί-
«έρου ά>*εδε«άιιο*αν «ά αίγοιτρόβατι μι¬
κρά «αί μεγολα' -Ε«σι ή μείωσις ιοΰ γά¬
λακτος καί τώ» γαΐακτομικών εΐδών ώ;
Ναϊ τού κρέατος θά γίτη εφέτος λίαν αί-
σθητή Λαρ" ημίν. Έα «ής βαροχειμωνιάς
καί «ής ελλείψεως τροφώ* δέν ΐ'κα&ον
μόνον «ά μικρά ζφχάϋά καί «ά μεγ^λα
νοιαΰτα. Είναι αποκαρδιωτικόν δια «ήν
κ«ηνο«ροφικήνμ<ς κατάστασιν νά είσάνων «αι ε*ζωθι δχυρα καί χόριο πρός 3 -3,50 δρ. την άκά καί νά τρέφΐονται με αΰΐά «α κ«ήνη «ών 4/ταρχεκον καί δή «ής Μεσσαράς ένψ μέ τ ι)ν καλλιέργειαν κ«ηνο νροφικών φυιων θά ή3ΰ»α»ο δ Νομάς μας ψ& κάνη έξιγωνή χόρτου. Είς «ήν ΝαύκιχΗτοτ «ό «ριφυΛΛι είς μτάΐες κα- λ«ϊ«αι «τρός 2,45 ή δκ& έ»ω ημείς έ(5ώ /τληρώνομεν «ά δχυρα πρός 3,50. Η ΕΠΑΡΚΕ'Α ΕΙΣ ΚΡΕΑΧ Τό Λριστον μηνιαίον γεωργοκτηνονροφ*· κόν περιοδικόν «Άγροτική Ζωή» ά 5 Ας ΚαΛαμιώτου 15 Αθήνας, άρχίζει, ά*ό »οδ τελευταίον τιύχονς «ου, μίαν οοβιρα- «άτην μελ?"ί" ·3 4 «ήν ανάπτυξιν «ής χοι ροτροφίας έν ΈκΙάίι δι* ής θά άσφαλι- νθ{ ή είς κρέας έτάρχεια «ής χώρας. Ή σημασία «ου αγώνος «ής καλής σϋνα· βέλφου είναι τόσον σοβαράς ώαιε ά{ίζε νά «όν Λρ'ισέςΌυν οί γε»ργοί μας είς «ούς •Ιΐτοίους συνιστώμεν νά έγγραφοϋν συνδρο μη«α! ή νο «ό άγοράζουν άπό «ό ι^νταν& πρακτορείον «οδ κ. Λ Άΐικιώτη. Η ΓΕΟΣΓΙΚΗ ΠΙΣΤΙΣ ΖΓαρα «ασον προσδοκίαν ή ι'ι5ρνσις τή, Γκοργι-χί); Τραπέζης δεν φαίνεται έγγΐις Δέν θέλομε νά πιντεύσαμεν ό»ι είναι ίννΐ «όν νά μι«αιωθή διότι τότε πρέπει νά δ χθοΰμεν ό'π άνατβέιετα» Αρδην ή γεωργ κή «ολΐϊΐκή «ής Κυβερνήσεως «ής δ/τοί· άς απαραίτητον βαθμόν είναι ή Γενργική Πίστις. Έν τφ μεταξΐι δ γιω^γικός κό- ·μ«ςδ θΛοΓος άν«ιμε«ωπίζει ηδι; «ό ζή<] μ-» «ά>ν καλλιεργιιικών πισιώΐεων τβλαι
•τσρεΓΐαι υπό «ής έθνικής τραπέζης ή δ
ενοία. φυσικόν είναι νά έκδηλοϊ ίλας τη,
τάς έΊτιφυΛάξεις ΐτροκειμένου ^νά έγγρ/ν;
«ά ζητονμενα καλλιεργητι^α δάνεια. |Τ
ϊνταΰ&α ύ -ϊοχα«άσ«ημα περικότ*ε· ϊαα>.
καθ" υπόδειξιν *οΰ κέντρου «άς πιστώ
σ·ι« «ών συνεταιρισμώνϊεΓς βαθμόν το«
θΰτον ωστε νά καθίσταται ηροβϋηματίκ
ή «αραμονή ή μή «ών συνετα/ρων είς «ή
δργάνωο-ίν «ών. ΖΓολλά «οιαΰτα παρά-το
να ήκονσθησαν καί θά είχαμε νά συστή
αωμεν είς «ήν Διεύθυνσιν «ου νκοκατα
ν«ήμα«ος νά μή φαίνεται «όσον φειδαΙΊ
βιά «σνς συνβναιρισμούς μάΐιστα οί δτοΐ
Μ ή Μαθόλου ή έλάχισ«α έκ «ών περισ,
νά>ν *ων δανείον καθυστεροΰν.
ΓΝΟΣΤΟΠΟΙΗΣΙΧ
Ό Νομοκτηνίατρος Ήοακλβίοΐ
ϊσυσανμέ την Κτηνοτροφίαν, κα
βετάζβι δωοβάν ζώα πάσχοντα έ!
οιονδήποτε νοσήματος.
Η ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΙ Η ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ
ΠΙΣΤΗΜ8ΝΙΛ&1 ΠλΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΦΥΤΟΝ
(ΑΙ ΤΑ ΧΜΜίΚΑ ΛΙΟΑΣΜΑΤΛ
(Μβλίτη τού ίατροϋ κιί Γεργο-
κτηματία κ. Γεωργίου Βαρούχα)
Ε.
Γ) Τό ύίοογόγον καί τό όξυγό-
Όν.
Έχτός τοΰ άζώίου, καί τού άν¬
θρακος, μέοος τού ύ3ρογόνου καί
Ιυγόνου εύρίσκουσι τα ψυτά είς
όν άέρα έκ τού ύδατος έν γένει
)*οι ώς δρόοον, βοοχήν άρδεύμα-
α.
Δ') Πάπα χά λοιπά σΐοιχεϊα δηλ
φωσφόβον Κάλιον, Άσβέοτιον, θβΐ
'ν, χλώριον σίδηρον, πυρίτ'ον, Μα·
'νήσιον, Μαγγάνι,ον, εύρΐοκονοι τα
φυτά είς τό Μδαφος ένθα καλλιερ-
>ούνται.
Τα διάφοοα δέ ταύτα στοιχεία
ίτε μόνα είτε ήνωμίνα μετ* άλλων
ατοιχιΐοον διαλυόμενα είς τό ύδωρ
ού έδάφσυς, άνοροσα·ώνται υπό
ών ^ιζών «ών φυτ&ν. καί χρησι-
μεύουαιν ώ; τροφή αυτών καί έκ
ών στοιχείων τοΰΐων σχηματίζου-
σι τα φυτά τόν οργανισμόν αυτών
■ήιοι τάς ρΊζας, κσβμόν, κλάδους
φύλλα, άκθη, καρπούς άρώματα,
καί έν γένει πάσας τάς ό^γανικάς
υιώ»· θυσίας.
*Ώστε ώ; βλέπομεν καί ή γή έν
ή όποία άναπτύσσονται τα φυτά
άποτελείται. πλήν καί άλλων τίνων
ιοιχείων, άπό φωσφόρον, Κάλι,
Ααβέαΐίον, Θείον, χΧώριον, Μαγ-
ίνιον, Μιγνήαιον "Αζωιον, Πυ-
ίτιον, σίδηρον, καί έκ τούτων πά-
ιν τόν κυριώτερον (όλον είς την
,νάπτνξιν χαϊ καρποφσρίαν των
φυτών, ηαίζουν «ό Άζω.ον, Φώ-
φορον, Κάλιον. Τα δέ λοιπά είς
α ην δήηοχε μικράν ηοσάχηχα ΜαΙ
άν ευρίσκονται επί τού έδάφονς άρ-
κούν είς τάς ανάγκας των φυτών
καί ό γεωργός δεν πρέτβι νά άσχο-
εΐται σοβαρώς περί αυτών.
Καί καταλήγομεν τέλος είς τό γε¬
νικόν συμιέρασμα τό εξής. Τα φυ-
άέχτός τής ηλιάκης θερμότητσς
!κ<ός τού ϋδαχος τό οποίον ευρί¬ σκουν είς την δρόαον καί είς τάς βροχβς, καί εί; τάς άρδεύσεις, έκ- ός τού άνθρακος1 τόν οποίον τα 9>υτά ιτρομη&ϊύύνιαι δωρεάν έκ
ού αέρος έχουν ανάγκην καί άπό
άζωτον, φωιφόρον καί κάλι, διότι
ά στοιχεϊα ταϊτα είναι άπαραίτηΐα
ίς την ζωήν αυτών.
Καί όταν μέν τα στσιχεία ταύτα
ύρίσκονται έν άφθονία είς τό χώ-
μα, τότε τα φυτά καλώς τρεφόμενα
άναπτύσσσνται, ζωογσνοΰνται, αν-
άνονται καί καρποφσρσΰσίν αψθά
ΕΛΑΙΟΚΟΜΙΑ
Η
Ι
"Άρθρον «ου ^νομογεωπόνου
Κερκύρας κ. /Γ. ΑΤΧΝΟΤ.
ΚΑΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
Αί πλβΐσται καπνοποισαί κατεστ^ά
Ι φησαν υπό τής χιώνος καί των συνε-
ΤΩΝ ΕΛΑΙΟΔΕΝΔΡΩΝ χων βθ°χώνεύτυχά,ςεχουνά<όμακαι- 'ςόν οί καπνοκαλλιεογηταί νά σπείρουν νέας πθ'ίσσές. Διά την κατα πολέμησιν τής μυλολόνθης ή καρά φατουμρς ή όΐτοία επέφερεν πύρυσι μεγάλας καταστροφΐς εί; τάς καπνο· πρασάς καί έτομένως είς ξτήν ναπνο- καλλιέργειαν συνιστώμεν ώς άΐτοΤΓλε σμιτικόν φάρμακον τόν άρσενικόν μό λυβδον. Μέ Ινα κρασοπότηοον αρσε- νινοΰ μολύβδου διαλελυμένου Ιντός ενός γαζοντενεχέ ύδατος ποτίζομεν άνά λογονκαπνοπο'ισάνδπωςσυνίθωςποτίζο μέν καΐ μέ καθαοάν νερό. Τό πότισμα τουτο συι ιστώμεν άπό τάς αρχάς Μαι>
τίυυ δπόχε άοχίζουν νά ίπω'ίζονται οί
σχώληκες (Καρά Φοιτουμρ) δπότβ άπο
τελετματικώτβρον χαταπηλεμηΰνται
καί 8ν άκόμα δέν Ανεφάνησαν. Διά
τού άρσενικοϋ μολύβδου δηλητηοιά
ζανται χωρΐς νά βλάπτωνται τα καπνό
φυτά.
Τό πότισμα διά τοΰ αρσενικοϋ μο
λόβδου πρέπει νά ίπαναλαμβάνεται
^υΐ τριΐ; φοράς.
οί καπνοκαλλΐΡθΥηταί Ιχα
Ή φυματίωσις τ&ς έλαίας είναι
κοινωτάτη, άσθένεια έν χφ Νομφ
μας. *Όλα τα μέρη τού φυτού προ
σβάλλονται υπό τής φυματιώσεως
άλλά ειδικώτερον οί νεαοοΐ βλασχοΐ,
ίά φύλλα ηοΧ αί ρίζαι. Σπανιώτε-
ρσν τα άνθη καί οί παρηοΐ. Έηϊ
των νεαρών κλάδων "νπαρουσι4ζον-
ται ύπερτρσφίαι κατ' αρχάς μικραί
πράσινσι, λεΐαι, άκολούθω;μεγεθυ·
νόμβναι, ώς ιτάρυα, σκληραί, άνώ-
μαλοι τήγ επιφάνειαν, χρώματοςμε
λανοφαίου.
Τα φυμάτια [κόμηοι) ταύτα ά-
πομεμονομένα ή σννηνωμένα επί
τού αυτού κλάδον προκαλοΰσι πα¬
ρεμπόδισιν τής βλαστήσεω,-, κακόν
δέσιμον των ανθέων καί άτελή ώ-
ρίμασιν των χαρη&ν. ΑΙ ζημίαι αί
κροξβνούμΒ*αι υπό των φυματίων
τούτων είς τάς έλαίας, είναι ηολύ
σημαντικαί, δοθέντος μάλιστα ότι ά
ποξηραίνονται όλόκληροι κλαδίσκοι
έντόΐ μιχροτάτου χρονικού διαστή-
ματος. Την φυματίωσιν «αύτην προ
καλεΐβακτηοίδισν άπομσνοθΐν ύ ό
τού Ίιαλοϋ Καθηχητού 8ανα5ταηο.
Ό διάσημος όντος καθηγηΐής
κατώρθωσε πρώτος νά παρουσιάση
την ασθένειαν ταύτην επί εντελώς
ύ/ιών ελαιόδενδρα»* δι* έγχύσεως
έντός «ών κλάδων ύγοοθ έντός τού
οποίον εΐχε διαλύσει καλλιέρν*ιαν
τού μικρσργανισμού τούΐου. —χη-
ματίζονται τότε ύπερπλασίαι περί
τήνζώνην χοθ καμβίουόφειλσύμεναι
είς σωρείαν βακτηριδίων. Τα φνμά-
χια ταυτα γενώνταικατά τήνάνοιξιν
ή ανάπτυξις σταματά κατάτό θέρος
ίπαναλαμβανομίνης ακολούθως κα
τα τό φθινόπωρον.
Γενονος είναι ότι τό βακΐηρ/διον
δέν είσέρχεται ·ίς τούς ίστούς τού
κλάδον άν δέν διευκσλύνεται ή εί
σοδσς τού έ< τινος πληγής ή* άνοί- γματος οιουδήποτε καΐ τούτο καθό σον δέν έχει δύναμιν άφ' έαυτού νά διατρνπά τούς ίστούς. Ό 5αν35ΐ3πο διακρίνει τάς αίτίας αίΊινες προκαλσύν την νόσον είς δύο κατηγορίας. 1) Είς τάς όφειλουμένας είς (άς έξωτβρικάς συνθήκας. 2) Είς τάς όφειλσμένας είς «ήν φύσιν αυτού τού δένδρου. Μεϊαξύ των ηρίτων σνγκαταλέ γονται αί κλιματιδο φολογι- κ α ί συνθήκαι, ήτοι ή&ρδβυσις των έλαιοδένδρων, ή ύπε< βσλική όργανι κή λίπανσις, ή ύγρασία, ή χάλαζα ω;. Καί ευμενώς ό'σον πεοισσότε- ή ψνξις οίτινες είναι είς θέσιν νά ρον Άζωτον Φωαφόρον καί Κάλι ευρίσκεται εί; τό χ ·'μα , τόσω πε¬ ρισσότερον* αΰ-άνονσι καί καρπο φοροϋαι χά φυτά, οί δαον όλιγάχβ- ρα έκ %ί>ν οιο.χείων τούτων εύρί-
— * ...
πΐ'οκαλέσωσι διάρρηξίν των ίστών
καί εύνοϊχήν ανάπτυξιν τού μικρο-
βίου καί τα τραύματα ήτοι
ή ύπερβο Ιική συχνή άτεχνσ; καί ά
καιρος κοπή καί κλάδευσις «ών έ-
μαν χρήσιν άοσενικοΰ μολύίδου τον
Μηάχερ τόν δποΐ >ν τίγόοασαν άπό τον
κ. ΖουοαΌην Ιςτέτος δμως ή Έλληνι
κή Έταιοεία Χ. Π. καί Λιιτχσμάΐων
«θέτει τοπϋτον διά τοΰ Ινταΰθα άν
τιπροεώπου της κ. Κουφάκη.
Ιωάν. Χρηστουλάκης
τρα διά την ασθένειαν χαύιην πρέ-
πει νά λαμβάνωνταιύπ' δ'ψει 1) νά
μή ηολλαπλααιάζονται αί ελαίαι διά
τιμαχίων προβρχομένων άπό μηΐί
ρας άσθενείς έκ καρκινώσβως 2) νά
γίνηχαι ή νεοφυτεΐα των έλαιοδέν¬
δρων άραιά ου (ως &σχ% νά μή συ
ναντώνται οί κλώνοι των δένδρων
διότι άλλω; ή έλλειψις αέρος καί
φωτός εύνοεϊτην ανάπτυξιν τού μι-
κροβίον 3) νά μή ραβδίζανται ηοχέ
χά ελαιόδενδρα κατά την συλλογήν
χοϋ καρπού 4) νά διενεργεΐιαι με
θοδικόν καί συστηματιχόν κλάδεν-
μα μέ καθαρά έργαλβία καί άπολυ-
μσινόμενα είς «ό πύρ ή* ίς διάλυσιν
θει'ΐ'κού σίδηρον προκειμένου άπό
άσθενικά χμήμαχα χον έλαιόδενδρον
νά χοησιμοποιη''ώσι διά ύγιά τοι-
αύτα Ο, νά ηαύαχι ή διά κόπρου λί-
πανσις των έλαιοδένδρων καί νά
χρησιμοποιώνται χημικά λιπάσμα-
τα.
ΕλΑΙΟΚΟΜΙΚΑ
ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΟΡΠΚΟΗ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ
Ό κ. Μαναβάκης προκειμένον νά προ-
έ ενδιαφέρον διά την καλλιίογεια
ΐ ά η εή ΰή
οχονχαι είς τό χώμα τόσον δλιγώΐΒ λαιοδένδρων, «ό ράβδιαμα των έ-
ρον αύξάνονσι καί καρποφοροϋοι λαιοδένδρων πρός ανλλονήν «ών
τα φ ν τα. Καί άν υποθέσωμεν ότι'καρπών, όροι οίτινες εύνσοΰν την
είς τό χώμα δέν υπάρχουσι οϋιε
ϊχνη έκ των στοιχείων τούτω»1, τό¬
τε άναγχαίω, τα φυχ {. ουχί μόνον
δέν δύνανται νά καρποφορήσωσιν
άλλ' ου .ε νά άναπινχθώσιν.
Έπειδή όμως ουδέποτε ή γή εν
ρίαχεχαι είς τελείαν έλλειψιν των
στοιχβίων τούτων, άλλά μό.ο» μι¬
κραί Λοαότηχες δυνατόν νά ευρί¬
σκωνται έκ αύιβ αί άαοΪΛΐ είναι ά-
νεηαρκβΐς εί; την θ^έτρ.ν παί χαρ
πορορΐαν των φνχ&ν, τάτε βλέπο¬
μεν ότι ταύΐα μόλις άναπτύσσονται
είναι άτρσφικά. καχεκτΐϋά, κίτρινα,
μά τό άκάστημα, καί άν κάμωσι
χαϊ μερικοϋί χιρπούς ούτοι είναι
όίίνοι χαϊ χικής ποιόίηιος.
Οίαν λοιπόν ίύρίαεχαι ή γή
είς τό σημείον χοΰ(ο, δηλ. όταν τα
έν αύ:β ευρισκόμενα ποσά τού άζώ
- είσοδον ι ού παρασίτον.
Μεταξύ των δεντέρων ό
ηο παρονσιάζει διαφοράς τινάς των
έλαιοδένδρων αίτινες έχουσι τάσιν
πρός ανάπτυξιν «ών φυματιδίων
τούτων. Τοιαύται διαφοραί είναι.*
αί έξβυγενισμέαι ποικιλίαι καί αί
πλέον παραγωγικαΐ τ^ν έλαιοδέν-
δρων, αί πάσχουσαι υπό τοιαύτης
ασθενείας κ. τ. λ. Λί καλλιβργσύμβ-
ναι ποι ιλίαι είναι ηροαβεβλημέναι
50 ο)ο ένφ αί άγριαι (άγοιελαϊαΐ)
μόλις 1 ο(σ.
'ΐκαταπσλέμησις τής
φυματιώσεως τής έλαίας είναι πσ-
λύ δύσχολος καί μάλιστα οσάκις ή
νόσος έχει λάβει μεγάλας διαστά
σβις άδννατος.
Ό (αν προληφθή τό κακόν ενωρίς
δύναται νά θβραπενθή τό προσββ-
εν ανΐ0 ευρισκόμενα ποσα τού αςω ονναται να ννκαηΕνν-ιι .«■ ,.κ~~Γ<>
χον, τοΰ φωσφόρον καί τοΰ καλίον βλημένον έλαιόδβνδρον* πρός «ούιο
δέν είναι άρκετά διά νά αχηααχίαω
σιν έξ α τ) (ών τα φντά τόν οργανι¬
σμόν αυτόν ώς καί τούς κ^ρτού;
των τί πρέ/τει ημείς ν 1 κάμωμεν ;
'Απλούαχαχα. Θά ρίψωμεν ημείς είς
την γήν τα στσιχεία έγεινα τα δ-
ηοΧα λείπσν»* άπό χαύιην καί &νεν
των 6%οΙων τα φντά ου (ε χρέφον-
ται οϋιε καρποφορούσιν.
Λί ούσίαι λσιπόν έκεΐναι τάς δ-
αοίας φί/ΐτο/ιΐν είς την γήν μέ τόν
σκοπόν νά ανμηληρϊαωμεν τα στοι
χεΐα έχεΐνα τα όποία αναγκαισνν
είς την θρέψιν καί χαρποφορίαν
των φυτών, καί άνευ των οποίων
ταύτα δέν δύνανται ούΊε νά άναπτυ
χθώσιν οϋίε νά καρποφορήσωσιν
αί ούσίαι έκεΐναι λέγσνται Χημιχά
Διπάαμαχα.
Τόζή.ημα είναι τόσον καθαρόν
τόσον αύτονόητον ώστε μού φαίνε
ται ό» δέν είναι άνάγκη νά είπω
μέν περισσότερα διά νά έννσήση καί
ό πλέον δύσπιστσς γεωργός, ποία
είναι ή σημασία καί δ σκοπός τής
χρησιμοποιήσεως των Χιμ. Λιπα-
σμάτων.
Άφ' ου γνωρίζει ό γεωργός έκ
βλημένον ρ ρ
πρέπει 1) νά άποξέονται τα φυμά-
τια (οί κόμηοι) διά κοπτερσύ έγχει-
ριδίσυ καί νά έπιχρίωνται αί ηλν-
γαϊ μέ άντκτηπτικήν θυσίαν π.χ. μέ
θε'ι'κόν σίδηρον (χαραμηογιά) 50
ο)ο ή* μέ φενικόν όξύ 5—6 ο)ο κα)
νά έπαλβίφωνται α*διαι μέ κατρά-
μιον, ρητίνην, κηρόν καί έν άνάγκ-0
μέβόεισν κόπρον ή* αι γιλλον. 2) Νά
έπαλείφωνται αί τσμαί, αί προκα-
λονμεναι έκ τή; κλαδεύσεως( διά
διαλύσεως κατραμίου.
Ώ ςπ ροφυλακτικά μέ-
ζήσωσι καί καρποφσρήσωσι, χαΐ
άφ' οί γνωρίζη δ>τι εάν δέν ύπάρ-
χωσι ταύτα είς τό χΑμα πρέπβι δ
ίδιος νά τα ρίψη διά νά ζή σον ν τα
φντά τθυ καί νά καρποφορήσωσι
διότι εάν δέν τα ρίψη δεν ϊχει νά
περιμένη τίποτα άπό τάς άλας πε-
ριποίήσεις όΉον θά κάμη είς τα φυ
τα τον καί είς τούς άγοοϋς χον τό¬
τε μού φαίνεται ότι είναι περιττόν
νά περιμένη παρακινήσεις καί συμ¬
βουλάς καί παραδείγματι», άλλά εί¬
ναι άνάγκη ουχί μόνον νά κάμνη
«ών ανωτέρω, άπό ποία στσ χεΐα ά- χρήσιν των Χημικών Λιπασμάτων,
ποΐελΐίται ό όργανισμός καί οί καρ άλλά νά κάμνο έντατικήν χρήσιν
ποί «ών φυτών καί γνωρίζη ότι τα αυτών, διότι όσον άφθονότβρα είνε
κυριώτερα των στοιχείων τούτων τα λιπάσματα ταύτα είς την γήν
είναι τό Άζωτον, τό Φωσφόρον «όσον τα φντά καί περισσότερον ά-
καί τό Κάλι, «ά όπσία πρέπΒΐ νά ναπτύσσονται καί περισσότερον καρ
«ά φντά είς τό χώμα διά νά ποφορούσιν.
ΐής έλαΐις κατά την εποχήν αΰΐήν τοΰ
καδεύματος καί τής λι (άνσεως των έλαι¬
ων μας απέστειλεν πρός δημοσίευσιν περΐ-
ληψ.ν τού λόγου τού είς το Γεωργικόν σν-
νέδριον τοΰ παρελθόντος Νοε ιβρΐου.
Μ. ΜΑΝΑΣΑΚΗΣ. Δηλοί ότι
ώς πρός τα μέσα τής καλλιεργβίας,
τού κλαδεύματος καί χής λιπάνσε-
ως των έλαιοδένδρων καί τού πολ-
λαπλασιασμού αυτών καί ώς πρός
τα μίσα τής καταπολεμήσεως των
νάσαν τού ελαιόκαρπόν, τής σνλ-
λογής αυτών καίτης βελχιώαεως καί
έμπορίας τοΰ ελαίου δεν έχει νά
προσθέση τίποτε, διότι οί άμιλή-
σαντες είδικσί έξήντΐησαντά θέματα
ταύτα. Έξειάζειτόζήτημα αηό πρα
κτικής απόψεως περί τού ποία θά
βίναι έν τώ μέλλοντι ή ωφελεία είς
τόν έλαιοπαραγωγιχόν κόσμον άνθά
εφαρμόση δλα ώς άνω ελέχθησαν.
'Λναφέρει ώς παράδειγμα την
καταπληκτικήν αύξη¬
σιν τής έλαισπαραγωγής τού Πή
λίον δπου πρώτον συνεπεία τοΰ έ-
κεΐσε ίδρνθέντοςκαί Αρίστα λειτονρ
γούντος Ταμείον Προνοίας Παραγω
νής, έφήρμοσαν αρίστα έπιστημονι
κά μέτρα διά την καλλιέργειαν
των έλαισδένδρων καί διά την κα
ταπολέμηαιν των νόσων τού ελαιό¬
καρπόν, καί προσθέτβι ότι κατά τάς
ε^τόπερνσινόν πρώτονΠανελλήνιον
Έλαιοκομικόν Συνέδριον των Άθη
νών άνακηνώσβις των άντιπροσώ-
πων τού άνφ Ταμείον τού ΐίηλίον
έν& ή περιφέρειαι αυτή παρήγεπρο-
ηγ ου μέν ως έν έτβι εσοδείας μόνον
έν έπατομμύριον οκάδας έλ'->ίον όχΐ
χαλής ποιότητος καί συγχρόνως μό¬
νον 2 έκατομμνρίων οκάδας εδωδί¬
μων ελαιών δακοτρήτων καί ν.ακής
ποιότητος, τουναντίον μέ την επι¬
στημονικήν καλλιέργειαν των έλαιο¬
δένδρων καί την συστηματικήν καί
αποτελεσματικήν καταπολέμησιν
των νόσων τού ελαιόκαρπόν, ή έχη
σία πιχραγωγ-) των εδωδίμων ελαι¬
ών κατά τό Γεωργκόν έΐσς 1926
—27 άνήλθε 3ίς 17 έκατομμύρια
οκάδας, πρώτης ποιότητος κωληθεί
σης κατά μίσον όρον πρός δραχ. 14
κατ' ό«3ν ήτοι παράγονχαι τώρα
έκεΐσβ κατά μέσον όρον έχηοίως 10
έκατσμμύρια ύχάδες εδωδίμων ε¬
λαιών ένώ πρώτον παρήγονχο χαχά
μέσον όρον ετησίως μόνον 2 έκαχομ
μύρια οκάδες τοιούτων, παρήγετο
συγχρόνως Λαόν καί πρότερον ϊλαι-
ον άλλά καλής πλέίν ποιότητος.
Τονίζει Οτι τό οικονομικόν πρό-
βλημα διά τούς έλαιοπαραγωγονς
έκείνονς ελύθη ήδη πρ&γμα υπέρ
πρέπει πάση δυνάμει νά επιδιω¬
χθή καί ταχίως Ιπίτενχθή καί
διά τούς 4λα<οπαραγωγοός τής Κρή¬ της. Άναπτύσσει ό*τι διά νά επιτύχη δ έλαιοπαραγωγικός κόσμος «ήν πό θονμένην καλύτερον απόδοσιν χαί τή έπωφελιστέραν διάθεσιν τοΰ πρσ'ΐ'όντος τον τούτον πρέπει νά εργασθή τριτώς ήτοι. 1] Ποίπει νά επιδιώξη δραστη¬ ρίως καί επιτύχη όπως ψηφισθώ- σινκαί έφαρμοσθώσι νομοθετιχά μέ τρα προστατεύοντα τό προ'ι'όν τον τούτο κοί κυρίως νά καταπολεμη- θώσιν τα σπορέλαια άτινα ώς έλέ χϋ·η είναι λίαν έπιχύνδννος έχθρός τού έλαωλάδον, πρός δέ νά έπέλθω σιν αίδνναταί φορολογικαί έλαφρύν σεις ώς καί άλλαι ευκολίαι χρήσι- μοι είς την εξαγωγήν καί εμπορίαν τού ελαίου, 2) Πρέπει νά ίογασΦή έκ ίδιω- τικής πρωτοβον/Ιίας όμαδικώς ήοι διά των σνι/εταιρισμών πρός εύχβ- ρεσοτέρα εξεύρεσιν των χρησίμων αυτών σίκονσμικών μέσων καί πρός ϋδρνοιν καί λειτουργίαν έργσστα- σίων δ. ά την βελτίωσιν τής ποιότη¬ τος τού ελαίου. 3)Πρέπει νά έογαα&ή Ιξ ίδιω- τικής πρωτοβονλίας ωσαύτως, άλλ' ώς άτομον μόνον πλέον διά την τα- χβϊαν εφαρμογήν των εκτεθεισών καλλιεργητικών μεθόδων ήτοι έλαιο κλαδεύματος, λιπάνσεως, άροτριώ- αεως των έλαιοδένδρων καί σνλλο- γής έλαιοκ ίρπον κλπ. Ώς πρός τό πρώτον ϊογον, Νο- μοθβτικόν, τό ζήιημα δέν είναι καί τ^σσν εύκολον όσον «ό νομίζονν οί έλαιοπαραγωγοί, οΐτινες πλαν&νται νομίζονχες ότι έχουσι επικινδύνους έχθρούς, τόν δέ πολύν κόσμον αδιά¬ φορον. Ό πολύς Ελληνικάς λαός ό αγσράζων^καί καταναλίσχων τό έλαι όν είναι άδιάφορος άπένανχι των δεινών τοΰ έλαιοπαραγωγού, άπό ψυχολονικήί απόψεως εϊναιχό πλεϊ στον τοΰ πληθνσμού των έΐληνι κων μβγαλονπόλεων, ώ; καί ό πλη θνσμός των Βορείων Οιαμερισμά- τωντοΰ Κράτονς. Ό πληθνσμός ο5 τος ό μή παράγων έλαιονδι' £νπρω- τίστως ένδιαφέρεται είς τό πώς χούτέατι θά εϋρη εύθννώτερον τό φαγόσιμο χαλό λάδι. Οί Βιομήχα- νσι των σπορελαίων έργάζονται με- θοδίχώς μέ οργάνωσιν καί μέ αύ- ατημα. Αντιθέτως τού έλαιοπαραγωγοΰ ή ενεργεια είναι άτονος, μεμονο- μένη «αί σηασμωδιχή. Ή ίδρυσις τού προτεινομένου ϋανελληνίου Έ λαιοχομικοϋ όργανισμού θά δώση χά μέαα «αί την ευκολίαν είς τόν έ- λαισπαραγωγιχόν κόσμον νά υποστή ρίζη άποτβλεσματ«κώς τάδίκαιά τον. Διά την ίδρυσιν τούτου ύαεοτηρί- χϋ-η είς τόν έν Αθήναις πρώτον Πανελλήνιον Έλα.οκσμιχόν συνέ¬ δριον, υπο αχηρίζεται δέ καί νυν ό¬ τι εκάστη Ιλαιοπαραγωγιχή περι- φέοεια θά μετάσχη καί αύχοϋ καί χής διοικήσεως τον αναλόγως χής παραγομένης έν αυτή ποσότητος ελαίου καί ελαιών, θά μεχέσχωσι δέ είς τουτο πλήν των έλαιοπαρα- γοαγών καί ολίγα πρόαωπα είδικών γνώσεων, δεδοκιμααμένων αΐι&ημά των άπένανχι τού έλαιοπαραγωγοϋ. Μόνον ό όργανιαμόςοί (ος καλόςδιοι Ηθϋμενο , έδρενων είς τό Κέντρον δραστηρίως καί αγρύπνως παραχο- λονθών τό ζήτημα τού έλαιοπαραγω γικού κόσμον, μεθ' οί πάντοτε νά έπικοινωνή, θά δννηθή νά υποστη¬ ρίζη -άς άπόψεις τούτον. Έν τώ μεταξύ αί υπάρχουσαι χαχά τόπονς όρνανώσεις ήτοι τα έλαιοταμεΐα, οί Σννεταιριαμοί, αί ένώαεις τούτων κλπ. πρέηει νά παρακολονθώσιν τα σχετικά διόφορα ζηχήμαχα' ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ Οί κίτωθι συνδρομηταί »Λς άτίστβι- λαν την ουνόρομήν τοΰ β'. βΐους χονς ό- ποίους ναί εϋχαριοτοΰμεν. ΑΙδ'. Κ. Βασιλάκης «Καφφενείον Όμό·1 νοια» Έλευ Ζωάκης Π. Πολάκης Γ. Καμαράτος Ν. Άθανασάκης Έ. Μπαϊρα- κταράχη: Ι. Βασιλάκης Κ. Φ«νι.ιυδά«ης Φ. Χρονάκης Ά. Καντεμίδης Γ.Παρλαμδ; Ι. Άιδρουλακης Ε. Βασιλάκης Μ. Οίκο>ο-
μίδης Α. Δοξαστάχης Ε. Χανιωτά^ης Γ.
Γιακουμάκης Ν. Άθανασάκης Γ. Καβρο-
χαράκης Ν. Μαλιαςάκης Γ. Σεγρεδάκης
Ίωάνν. Φανιουδάχης Σ. Χατζάκης Κ. Θω
μαδάκης χ. Άνιχυλιώτης Ά. Βλαχάκης ΑΙ.
Γ. Σηφάκης Στυλ. Δασκαλάκης Ι. Λεμο¬
νάκης Α. 'Ηλιάχη; Δ. Ξαγο αράχης Κ. Φορ
τετσανά«ης2δ Ε.Άνδρουλάκη; 25 Ι. Ε Κυ¬
ριακάκης 25 Μ. Λαζαάκης Σ. Ματζα^ετά-
κης Κ. Ίοιτράχης Ε. Χαριτακη; Μ. ΜιχΕ-
Α,ινάκης Ε. Μ. Φουστανάΐίης Γ. Μανοσσά-
χη; 25 Μ. Πολυχρονάκη; Ε. Σα*ελάρης
Π. Στεφανίοην Ι. Κασσαπάκης Ν. Β'ργης
Δ. Αναγνωστάκης Ε. Ία-ράκης Ν. Τζερ¬
νιάς Ν. Κίλιΐάκης Π. Τ. Β ιρλετζβκης 25
Π. Μουντράκης Ε. Μαθιανάκης Ε. Ρουσά¬
κης Α. Στεφανάκης Γ..Σαριδάκης Α. Άο-
χάβλης 25 Ι. Μπαριτάκης 25 Ανδρέας Γα
λανάκης Κ. Βιδάκης 25 Α. Ζητάκης Λ.
Φραγκιαδάκης Δ. Τσαγκαράκης 25 Ι. Φρα-
κγιαδουλάκης Ι. Μηναδάκη; Γ. Ε. Φιορά-
κης Α' Ι. Κωσιάκης Κ. Κρασανάκης Α.
Παπαδάκης 12, 50 Ε. Κανεΐάκης Μ. Ε.
Χουρδάκης Α. Γ. Ρογαλίδης Κ. Ι Γαρά-
κης Ε. Βίλονάκης Κοινότης Νεαπόλεως
Ε. Περοδασκαλόκης Κ. Χ. Ε. Ζερβός 25
Νικόλαος Κονδυλακη; Ε. Κσραβελήκης Ν.
Τςεθμ'άδιανάκης Μ. Φουντουλάκην "Αγρο-
τικη Λαϊκή Τραπέζα Γβωργικός Συνεται-
ριομό; Γ. Άνδ"εσοάνης Τιμκϊον Έλαιο-
παραγωγής Σ. Καλαϊτ'ςιδσκης Ε. Μαονάκη
Κ. Μ. Φούμης Ι. Φοπμη; Ά. Βισιλάκης
Ε. Δ. Νικητάκης Ε. Δβομιτζάκη; Ταμιϊον
Έλαιοιτας>αγωγίις Γ. Νίβας Δ. ΜαυροβιΛής
Λουκας Λονκίδης Σ. Ξυδάκΐ]ς Μ, "Ελευθε-
ριάδης Ε, Αντωνακάκης. 25,
"Αν θέλετε νά περιφράξετε τα
κτήματά σας γιά νά τα γλυτώσε-
τε άπό την έπιδρομήν των ζώων
καί των κακοποιών, πρέπει νά
προμηθευθήτε τσιμεντσπασσά-
λονς τοΰ έργοστασίου μου ποΰ
στοιχίζουν δσον σχε,δόν καί οί
ξύλινοι. Είναι άέναοι, στερεότα-
τοι,δέν σήπονται, δέν σκουργιέ-
νουν, άλλ' δσον παληώνουν άπο
λι'οΰνται καί στερεώνουν ηερισ
σότερον. Τό εργοστάσιον μου
κατασκε-υάζει Ιπίσης στύλους διά
στύλωσιν κρεββατινών καί τοι¬
ούτους δι' άπλώστρες.
ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΚΛΑΔΟΣ
'Ηράκλε
ίράκλειον
1—5
ΝΙΚΟΛ. ΓΙΑΛΕΛΑΚΙΖ
= ΑΙΚΗΓθΡθΧ =
Πρώην ΕΙρηνοδ'ικης
•Εγκατεστάθη οριστικώς είς
Νεάπολιν, όπου δικήγορεΐ.
^"■ιηιιιιτΐ"""""1....."""'ΐηη""""*""""""1"""""1"""1"""1""11
II
ΑΠΗΧΓΐϊΙΪΤθν ΕΡΓΟΥ ΜΑΣ
Μοχός 1—2-29
Τώρα με τές χειμωνιάτικες μέρες
στά χωρία, ό γεωργός μένει τίς
ό πολλες μερίς, κι, ώρε μπορή
νά πή κανείς χωρίς δονλειά. Τί κά-
νει ; Χαρτοπαίζει όλο στά καφφε-
νεΐα, κάνει παρέες άπό σπίτι σέ
απίτικαΐ ατό ϋαιερο τό ρΊχνει διά-
πλατα στό γλέντι. "Εται ξβχιά μέσ'
αχά μβθύοΊ τον την Αλλην μερά
νά έργααϋ'ή, ποϋ ό καιρός είναι κα
λός. Κι' ε'χει νά κάμη τόσες καί τό-
σες δονλιές στό χωράφι τον, στές
εληές τού, στ' άμηέλια *ον, καί χί-
λιες άλλες δνό Λπασχολήαεις· ή καί
νά θέλει δέν μαορ$ γιαχΐ άν «ού £-
πενθνμίσης ένα άπό όσα έγράψα-
με θά σού πή «ή'μπλεξα μέ την δι-
αβολοπαρέα καί δέν είμαι καλά αή
μερά». "Εται δ αγρότας θέλει δέν
θέλει θά νάχη καχοπεράση μέ
τούς δικούς τον γιατί μέ τέτοιο ά-
κανόνιστο δρομολόγιον δέν θά δή
ποτέ προκοπή στΐς δονλιές τον κι
όλο θά υποφέρη άπό στενοχώριες
καί γρίνιες «ών δικών «ου καί «τό
ϋαχερο θά υποφέρη οίκονομικώς.
Μέ όλα αύτά πού γβάφω &1θ<α τό δικαίωμα νά μέ ίρωχήαητε, «τί μπορεϊ ό γεωργός νά κάνει αύτες τές μέρες;» Έγώ θά άπανχήοω α' αύτό τό έρώχημα ποϋ ξεψντρωααι αάν μανιτάρι χωρίς νά τό περιμέ- νω. Παρακολονθώ μέ ενδιαφέρον την 'Αγροτικήν Κρήτην ποϋ προσπα¬ θή νά καθοδηγήση μέ τούς καλούς αννεργάτας της τόν άγρότην τώρα κι' ένα χρόνο. Έκχός ποϋ ύποδει· χνύει πώς θά έργάζεται μέ τόν πιό έπιοτημονιχόν τρόπον γιά νά τού άποδίδη ή έργασία τον περισ- αότερη χέρδη, προσπαΦβ έξ αντί¬ θετον άπό τάς στήλας της νά τόν όργανώσν είς ανλλογονς Φ.Ε.Α. καί κάθε μερά βλέπομεν ότι σέ με- ριχά χωρία ίδρύθησαν τοιούτοι σύλλογοι. Καί τούτο επί ιδή ό αχο- πός χων είναι κατά την γνώμην ποΰ έσχημάχισα με χά παοαπάνω όταν ετέθη τό έρώχημα μας, γιά ν* άπασχολήται ό άγρότης τίς ώρει ποϋ μένει χωρίς δονλειά ατήν πνεν ματικήν καί ηθικήν τού ανάπτυξιν γι' αύτό λοιπόν κΐθε αύλλογοί ποϋ Ιδρύεται έκχός των άλλων έχει καί ώς ηρώτη χον δουλειά νά κάμη μιά λαϊκή βιβΐιο&ήκη. "Εται ό άγρόιης όργανωμένος ποΰ θά είνε θά μα&αίνη πολλά πράγ μαχα γιά την δονλειά τον καί συγ¬ χρόνως θ' άναπτύσεται πνευματι¬ κώς καί ήθιχώς καί δέν θά τού μέ νονν ώρες διαθέσιμοι άπ' αύίές γιφ χά Λικοπα μεθύσια τον καί γΐέντεια τον. "Ειω την γνώμην πώς σέ πολλά χωρία όπως καί στό δικό μόν έχει ληφθ0 τέτοια μιά ίδέα άπό «ούς φιλοπρόοδον^ νέονς ποϋ μίχρι σή· μερά μένει άπραγματοποίη -ος καί γιατί, περιμένονν πιός πρώτας θά κάμη «ήν έναρξιν μέ τό θάρρος πού χρειπζβται. Κι' έτσι δέν θά ίδρν&β ποτε σύλλογος ατό χωριό μας, άν καί χρονολογείται πρό ηολλοϋ τέ¬ τοια μιά ίδέα. Καιρός είνε πλιά νά δοθή τέρμα καί νά αρχίση ή ηρα· γματοποίηαις της πράγμα ποΰ πι- στεύω πώς θά γίνη κα^ "** "λλα χωρία. ΜΟΧΙΑΝΟΧ ΠΓΑΡΑ ΜΑΥΡΟΛΕΟΝ Τα Ανωτέρα δλων ΠΕΝΘΗ Γεώργιος Μαρκόπουλος Τηλβγραφιχώς ανηγγέλθη ένταίθα ό αΐφνίδιος θάνατος χρηατοϋ χαί έναρέτου οΙκογενΕΐάρχου τοϋ Γεωργίου Μαρκοπού¬ λου έπισυμβάς την παρελθούσαν Τετάρτην έν Τζ^ρμιάδων Λασηθίου. Ό μεταστάς πρότυπον τιμίου χαί άγαθοϋ πολίτου ε¬ τύγχανε άρκετά μορφωμέ'νος διατελέσας έ τί σε ράν έ των δημοδιδάσκαλος έξρτιματο δέ ύκΓρβολικά υπό των συνεπαρχκοτών τού. Τού; έν Ηρακλείω οΐκείους τού ή Έλθέ Σκέψις» σνλληιβίται θ&
ΟΡΓΑΝΟΝ
ΑΓΡ3ΤΚ0?< ΤΑ^έ ΩΝ ΕΚΔΙΑΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΤΗΧΙΑ ΖΥΝΔΡΟΜΗ ΔΡ. 60 Τραφεΐα: Πλατεία Βενιζέλον ΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Ο ΦΟΡΟΣ ΥΠΕΡΤΙΙτΙΗΙτΊΑΤΟΣ Ό πλέον άδικος φαρός, δ φα¬ ρός τού ύπερτιμήματος πρόκειται νά καταργηθή, ϊαως όλσσχερώς κατ' απόφασιν τής επί τής άμεσον φορο Λογίας έπιτρσπή;. Ό φαρός αύτάς 4*ο πράγματι άδικσς διότι δέν επε¬ βάλλετο επί τή; πραγματικής ύ/τε- βαξίας τού κτήματος άλλ' επί τής φάινομενικής τοιαύτης την οποίαν ίδημιούργει ή ύποχίμηαις χής δρα χμής- Τό γβγονός τούτο παρέχει την πρώτην ευχάριστον εκδήλωσιν ότι αί οικονομικαί έπιτροπαί αίτινες έρ γάζονχαι διά την μεταρρύθμισΐν «ού φορολογικοΰ μας ονσχήματος έχτψοϋν την πραγματικήν καχάστα 0ΐν καί τεΐνονν νάιπρσσανατολι- βθούν είς αύτήν£όπως άποκαταστή αουν σχβϊΐ ήν τίνα φορολογικήν Ι βότηταϊκαί δικαιοσύνην. 01 ΚΑΘΥΣΤΕΡΟΥΜΕΝΟΙ ΦΟΡΟι Τώρα ότε ή κυβέρνησις σοβα¬ ρώς μελετά την διαρρύθμισιν τού φορολογικού συστήματος πρέπει νά λάβη καί μίαν γενναίαν απόφασιν διαγράφουσα τού; καθιστερονμι* νούς φόρους παλαιών χρήσεων καί «όν φόρον κεφαλαίσυ καί νά έπιδιώ ξη την κανονικήν είσπραξιν των νέ ών φόρων είς τρόπον ώατε νά μή παρατηρούνται τα σημβρινά ίεροεξβ «αστικά μέσα τα όποϊα μβχέρχεται προκειμένον νά εισπράξη παλαιούς φόρονς ηύξημένονς είς τόπενιαττλά σιον λόγφ προστίμου. "Οίαν ή κυ¬ βέρνησις έΛκθαρίση ου ιω την κατά στάσιν ά, είναι βεβαία ότι θά εισ¬ πράττη %οϋ λοιπού κανονικά τού φόρους διαρρνθμίζονσακαταλλήλως «όν τρόπον «ής βεβαιώσεως >αϊ τής
είσπράξεω; καί >αϋ·ορίζοναα έπο-
χήν καταβολής αύΐών υπό των άγ·
ρο;ών ήτις νά αυμπίπχχ) μέ την πώ¬
λησιν των προΐόντων αυτών.
ΣίΜΦθΡΑΙ ΕΙΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΝ
Ό έφετεινός βχρντατος χειμών εΆέφε
ρε δεινήν συμφωράν είς »ήν κτηνοτροφί-
αν μας. Ή στενόιής «ών χειμερινών βο-
σκών άφ' ενός «αί ή Ι'λΙιιψις ίταπο&η-
Μενμένων κΐηνοτροφικών «ροφών άφ' ί-
«έρου ά>*εδε«άιιο*αν «ά αίγοιτρόβατι μι¬
κρά «αί μεγολα' -Ε«σι ή μείωσις ιοΰ γά¬
λακτος καί τώ» γαΐακτομικών εΐδών ώ;
Ναϊ τού κρέατος θά γίτη εφέτος λίαν αί-
σθητή Λαρ" ημίν. Έα «ής βαροχειμωνιάς
καί «ής ελλείψεως τροφώ* δέν ΐ'κα&ον
μόνον «ά μικρά ζφχάϋά καί «ά μεγ^λα
νοιαΰτα. Είναι αποκαρδιωτικόν δια «ήν
κ«ηνο«ροφικήνμ<ς κατάστασιν νά είσάνων «αι ε*ζωθι δχυρα καί χόριο πρός 3 -3,50 δρ. την άκά καί νά τρέφΐονται με αΰΐά «α κ«ήνη «ών 4/ταρχεκον καί δή «ής Μεσσαράς ένψ μέ τ ι)ν καλλιέργειαν κ«ηνο νροφικών φυιων θά ή3ΰ»α»ο δ Νομάς μας ψ& κάνη έξιγωνή χόρτου. Είς «ήν ΝαύκιχΗτοτ «ό «ριφυΛΛι είς μτάΐες κα- λ«ϊ«αι «τρός 2,45 ή δκ& έ»ω ημείς έ(5ώ /τληρώνομεν «ά δχυρα πρός 3,50. Η ΕΠΑΡΚΕ'Α ΕΙΣ ΚΡΕΑΧ Τό Λριστον μηνιαίον γεωργοκτηνονροφ*· κόν περιοδικόν «Άγροτική Ζωή» ά 5 Ας ΚαΛαμιώτου 15 Αθήνας, άρχίζει, ά*ό »οδ τελευταίον τιύχονς «ου, μίαν οοβιρα- «άτην μελ?"ί" ·3 4 «ήν ανάπτυξιν «ής χοι ροτροφίας έν ΈκΙάίι δι* ής θά άσφαλι- νθ{ ή είς κρέας έτάρχεια «ής χώρας. Ή σημασία «ου αγώνος «ής καλής σϋνα· βέλφου είναι τόσον σοβαράς ώαιε ά{ίζε νά «όν Λρ'ισέςΌυν οί γε»ργοί μας είς «ούς •Ιΐτοίους συνιστώμεν νά έγγραφοϋν συνδρο μη«α! ή νο «ό άγοράζουν άπό «ό ι^νταν& πρακτορείον «οδ κ. Λ Άΐικιώτη. Η ΓΕΟΣΓΙΚΗ ΠΙΣΤΙΣ ΖΓαρα «ασον προσδοκίαν ή ι'ι5ρνσις τή, Γκοργι-χί); Τραπέζης δεν φαίνεται έγγΐις Δέν θέλομε νά πιντεύσαμεν ό»ι είναι ίννΐ «όν νά μι«αιωθή διότι τότε πρέπει νά δ χθοΰμεν ό'π άνατβέιετα» Αρδην ή γεωργ κή «ολΐϊΐκή «ής Κυβερνήσεως «ής δ/τοί· άς απαραίτητον βαθμόν είναι ή Γενργική Πίστις. Έν τφ μεταξΐι δ γιω^γικός κό- ·μ«ςδ θΛοΓος άν«ιμε«ωπίζει ηδι; «ό ζή<] μ-» «ά>ν καλλιεργιιικών πισιώΐεων τβλαι
•τσρεΓΐαι υπό «ής έθνικής τραπέζης ή δ
ενοία. φυσικόν είναι νά έκδηλοϊ ίλας τη,
τάς έΊτιφυΛάξεις ΐτροκειμένου ^νά έγγρ/ν;
«ά ζητονμενα καλλιεργητι^α δάνεια. |Τ
ϊνταΰ&α ύ -ϊοχα«άσ«ημα περικότ*ε· ϊαα>.
καθ" υπόδειξιν *οΰ κέντρου «άς πιστώ
σ·ι« «ών συνεταιρισμώνϊεΓς βαθμόν το«
θΰτον ωστε νά καθίσταται ηροβϋηματίκ
ή «αραμονή ή μή «ών συνετα/ρων είς «ή
δργάνωο-ίν «ών. ΖΓολλά «οιαΰτα παρά-το
να ήκονσθησαν καί θά είχαμε νά συστή
αωμεν είς «ήν Διεύθυνσιν «ου νκοκατα
ν«ήμα«ος νά μή φαίνεται «όσον φειδαΙΊ
βιά «σνς συνβναιρισμούς μάΐιστα οί δτοΐ
Μ ή Μαθόλου ή έλάχισ«α έκ «ών περισ,
νά>ν *ων δανείον καθυστεροΰν.
ΓΝΟΣΤΟΠΟΙΗΣΙΧ
Ό Νομοκτηνίατρος Ήοακλβίοΐ
ϊσυσανμέ την Κτηνοτροφίαν, κα
βετάζβι δωοβάν ζώα πάσχοντα έ!
οιονδήποτε νοσήματος.
Η ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΙ Η ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ
ΠΙΣΤΗΜ8ΝΙΛ&1 ΠλΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΦΥΤΟΝ
(ΑΙ ΤΑ ΧΜΜίΚΑ ΛΙΟΑΣΜΑΤΛ
(Μβλίτη τού ίατροϋ κιί Γεργο-
κτηματία κ. Γεωργίου Βαρούχα)
Ε.
Γ) Τό ύίοογόγον καί τό όξυγό-
Όν.
Έχτός τοΰ άζώίου, καί τού άν¬
θρακος, μέοος τού ύ3ρογόνου καί
Ιυγόνου εύρίσκουσι τα ψυτά είς
όν άέρα έκ τού ύδατος έν γένει
)*οι ώς δρόοον, βοοχήν άρδεύμα-
α.
Δ') Πάπα χά λοιπά σΐοιχεϊα δηλ
φωσφόβον Κάλιον, Άσβέοτιον, θβΐ
'ν, χλώριον σίδηρον, πυρίτ'ον, Μα·
'νήσιον, Μαγγάνι,ον, εύρΐοκονοι τα
φυτά είς τό Μδαφος ένθα καλλιερ-
>ούνται.
Τα διάφοοα δέ ταύτα στοιχεία
ίτε μόνα είτε ήνωμίνα μετ* άλλων
ατοιχιΐοον διαλυόμενα είς τό ύδωρ
ού έδάφσυς, άνοροσα·ώνται υπό
ών ^ιζών «ών φυτ&ν. καί χρησι-
μεύουαιν ώ; τροφή αυτών καί έκ
ών στοιχείων τοΰΐων σχηματίζου-
σι τα φυτά τόν οργανισμόν αυτών
■ήιοι τάς ρΊζας, κσβμόν, κλάδους
φύλλα, άκθη, καρπούς άρώματα,
καί έν γένει πάσας τάς ό^γανικάς
υιώ»· θυσίας.
*Ώστε ώ; βλέπομεν καί ή γή έν
ή όποία άναπτύσσονται τα φυτά
άποτελείται. πλήν καί άλλων τίνων
ιοιχείων, άπό φωσφόρον, Κάλι,
Ααβέαΐίον, Θείον, χΧώριον, Μαγ-
ίνιον, Μιγνήαιον "Αζωιον, Πυ-
ίτιον, σίδηρον, καί έκ τούτων πά-
ιν τόν κυριώτερον (όλον είς την
,νάπτνξιν χαϊ καρποφσρίαν των
φυτών, ηαίζουν «ό Άζω.ον, Φώ-
φορον, Κάλιον. Τα δέ λοιπά είς
α ην δήηοχε μικράν ηοσάχηχα ΜαΙ
άν ευρίσκονται επί τού έδάφονς άρ-
κούν είς τάς ανάγκας των φυτών
καί ό γεωργός δεν πρέτβι νά άσχο-
εΐται σοβαρώς περί αυτών.
Καί καταλήγομεν τέλος είς τό γε¬
νικόν συμιέρασμα τό εξής. Τα φυ-
άέχτός τής ηλιάκης θερμότητσς
!κ<ός τού ϋδαχος τό οποίον ευρί¬ σκουν είς την δρόαον καί είς τάς βροχβς, καί εί; τάς άρδεύσεις, έκ- ός τού άνθρακος1 τόν οποίον τα 9>υτά ιτρομη&ϊύύνιαι δωρεάν έκ
ού αέρος έχουν ανάγκην καί άπό
άζωτον, φωιφόρον καί κάλι, διότι
ά στοιχεϊα ταϊτα είναι άπαραίτηΐα
ίς την ζωήν αυτών.
Καί όταν μέν τα στσιχεία ταύτα
ύρίσκονται έν άφθονία είς τό χώ-
μα, τότε τα φυτά καλώς τρεφόμενα
άναπτύσσσνται, ζωογσνοΰνται, αν-
άνονται καί καρποφσρσΰσίν αψθά
ΕΛΑΙΟΚΟΜΙΑ
Η
Ι
"Άρθρον «ου ^νομογεωπόνου
Κερκύρας κ. /Γ. ΑΤΧΝΟΤ.
ΚΑΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
Αί πλβΐσται καπνοποισαί κατεστ^ά
Ι φησαν υπό τής χιώνος καί των συνε-
ΤΩΝ ΕΛΑΙΟΔΕΝΔΡΩΝ χων βθ°χώνεύτυχά,ςεχουνά<όμακαι- 'ςόν οί καπνοκαλλιεογηταί νά σπείρουν νέας πθ'ίσσές. Διά την κατα πολέμησιν τής μυλολόνθης ή καρά φατουμρς ή όΐτοία επέφερεν πύρυσι μεγάλας καταστροφΐς εί; τάς καπνο· πρασάς καί έτομένως είς ξτήν ναπνο- καλλιέργειαν συνιστώμεν ώς άΐτοΤΓλε σμιτικόν φάρμακον τόν άρσενικόν μό λυβδον. Μέ Ινα κρασοπότηοον αρσε- νινοΰ μολύβδου διαλελυμένου Ιντός ενός γαζοντενεχέ ύδατος ποτίζομεν άνά λογονκαπνοπο'ισάνδπωςσυνίθωςποτίζο μέν καΐ μέ καθαοάν νερό. Τό πότισμα τουτο συι ιστώμεν άπό τάς αρχάς Μαι>
τίυυ δπόχε άοχίζουν νά ίπω'ίζονται οί
σχώληκες (Καρά Φοιτουμρ) δπότβ άπο
τελετματικώτβρον χαταπηλεμηΰνται
καί 8ν άκόμα δέν Ανεφάνησαν. Διά
τού άρσενικοϋ μολύβδου δηλητηοιά
ζανται χωρΐς νά βλάπτωνται τα καπνό
φυτά.
Τό πότισμα διά τοΰ αρσενικοϋ μο
λόβδου πρέπει νά ίπαναλαμβάνεται
^υΐ τριΐ; φοράς.
οί καπνοκαλλΐΡθΥηταί Ιχα
Ή φυματίωσις τ&ς έλαίας είναι
κοινωτάτη, άσθένεια έν χφ Νομφ
μας. *Όλα τα μέρη τού φυτού προ
σβάλλονται υπό τής φυματιώσεως
άλλά ειδικώτερον οί νεαοοΐ βλασχοΐ,
ίά φύλλα ηοΧ αί ρίζαι. Σπανιώτε-
ρσν τα άνθη καί οί παρηοΐ. Έηϊ
των νεαρών κλάδων "νπαρουσι4ζον-
ται ύπερτρσφίαι κατ' αρχάς μικραί
πράσινσι, λεΐαι, άκολούθω;μεγεθυ·
νόμβναι, ώς ιτάρυα, σκληραί, άνώ-
μαλοι τήγ επιφάνειαν, χρώματοςμε
λανοφαίου.
Τα φυμάτια [κόμηοι) ταύτα ά-
πομεμονομένα ή σννηνωμένα επί
τού αυτού κλάδον προκαλοΰσι πα¬
ρεμπόδισιν τής βλαστήσεω,-, κακόν
δέσιμον των ανθέων καί άτελή ώ-
ρίμασιν των χαρη&ν. ΑΙ ζημίαι αί
κροξβνούμΒ*αι υπό των φυματίων
τούτων είς τάς έλαίας, είναι ηολύ
σημαντικαί, δοθέντος μάλιστα ότι ά
ποξηραίνονται όλόκληροι κλαδίσκοι
έντόΐ μιχροτάτου χρονικού διαστή-
ματος. Την φυματίωσιν «αύτην προ
καλεΐβακτηοίδισν άπομσνοθΐν ύ ό
τού Ίιαλοϋ Καθηχητού 8ανα5ταηο.
Ό διάσημος όντος καθηγηΐής
κατώρθωσε πρώτος νά παρουσιάση
την ασθένειαν ταύτην επί εντελώς
ύ/ιών ελαιόδενδρα»* δι* έγχύσεως
έντός «ών κλάδων ύγοοθ έντός τού
οποίον εΐχε διαλύσει καλλιέρν*ιαν
τού μικρσργανισμού τούΐου. —χη-
ματίζονται τότε ύπερπλασίαι περί
τήνζώνην χοθ καμβίουόφειλσύμεναι
είς σωρείαν βακτηριδίων. Τα φνμά-
χια ταυτα γενώνταικατά τήνάνοιξιν
ή ανάπτυξις σταματά κατάτό θέρος
ίπαναλαμβανομίνης ακολούθως κα
τα τό φθινόπωρον.
Γενονος είναι ότι τό βακΐηρ/διον
δέν είσέρχεται ·ίς τούς ίστούς τού
κλάδον άν δέν διευκσλύνεται ή εί
σοδσς τού έ< τινος πληγής ή* άνοί- γματος οιουδήποτε καΐ τούτο καθό σον δέν έχει δύναμιν άφ' έαυτού νά διατρνπά τούς ίστούς. Ό 5αν35ΐ3πο διακρίνει τάς αίτίας αίΊινες προκαλσύν την νόσον είς δύο κατηγορίας. 1) Είς τάς όφειλουμένας είς (άς έξωτβρικάς συνθήκας. 2) Είς τάς όφειλσμένας είς «ήν φύσιν αυτού τού δένδρου. Μεϊαξύ των ηρίτων σνγκαταλέ γονται αί κλιματιδο φολογι- κ α ί συνθήκαι, ήτοι ή&ρδβυσις των έλαιοδένδρων, ή ύπε< βσλική όργανι κή λίπανσις, ή ύγρασία, ή χάλαζα ω;. Καί ευμενώς ό'σον πεοισσότε- ή ψνξις οίτινες είναι είς θέσιν νά ρον Άζωτον Φωαφόρον καί Κάλι ευρίσκεται εί; τό χ ·'μα , τόσω πε¬ ρισσότερον* αΰ-άνονσι καί καρπο φοροϋαι χά φυτά, οί δαον όλιγάχβ- ρα έκ %ί>ν οιο.χείων τούτων εύρί-
— * ...
πΐ'οκαλέσωσι διάρρηξίν των ίστών
καί εύνοϊχήν ανάπτυξιν τού μικρο-
βίου καί τα τραύματα ήτοι
ή ύπερβο Ιική συχνή άτεχνσ; καί ά
καιρος κοπή καί κλάδευσις «ών έ-
μαν χρήσιν άοσενικοΰ μολύίδου τον
Μηάχερ τόν δποΐ >ν τίγόοασαν άπό τον
κ. ΖουοαΌην Ιςτέτος δμως ή Έλληνι
κή Έταιοεία Χ. Π. καί Λιιτχσμάΐων
«θέτει τοπϋτον διά τοΰ Ινταΰθα άν
τιπροεώπου της κ. Κουφάκη.
Ιωάν. Χρηστουλάκης
τρα διά την ασθένειαν χαύιην πρέ-
πει νά λαμβάνωνταιύπ' δ'ψει 1) νά
μή ηολλαπλααιάζονται αί ελαίαι διά
τιμαχίων προβρχομένων άπό μηΐί
ρας άσθενείς έκ καρκινώσβως 2) νά
γίνηχαι ή νεοφυτεΐα των έλαιοδέν¬
δρων άραιά ου (ως &σχ% νά μή συ
ναντώνται οί κλώνοι των δένδρων
διότι άλλω; ή έλλειψις αέρος καί
φωτός εύνοεϊτην ανάπτυξιν τού μι-
κροβίον 3) νά μή ραβδίζανται ηοχέ
χά ελαιόδενδρα κατά την συλλογήν
χοϋ καρπού 4) νά διενεργεΐιαι με
θοδικόν καί συστηματιχόν κλάδεν-
μα μέ καθαρά έργαλβία καί άπολυ-
μσινόμενα είς «ό πύρ ή* ίς διάλυσιν
θει'ΐ'κού σίδηρον προκειμένου άπό
άσθενικά χμήμαχα χον έλαιόδενδρον
νά χοησιμοποιη''ώσι διά ύγιά τοι-
αύτα Ο, νά ηαύαχι ή διά κόπρου λί-
πανσις των έλαιοδένδρων καί νά
χρησιμοποιώνται χημικά λιπάσμα-
τα.
ΕλΑΙΟΚΟΜΙΚΑ
ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΟΡΠΚΟΗ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ
Ό κ. Μαναβάκης προκειμένον νά προ-
έ ενδιαφέρον διά την καλλιίογεια
ΐ ά η εή ΰή
οχονχαι είς τό χώμα τόσον δλιγώΐΒ λαιοδένδρων, «ό ράβδιαμα των έ-
ρον αύξάνονσι καί καρποφοροϋοι λαιοδένδρων πρός ανλλονήν «ών
τα φ ν τα. Καί άν υποθέσωμεν ότι'καρπών, όροι οίτινες εύνσοΰν την
είς τό χώμα δέν υπάρχουσι οϋιε
ϊχνη έκ των στοιχείων τούτω»1, τό¬
τε άναγχαίω, τα φυχ {. ουχί μόνον
δέν δύνανται νά καρποφορήσωσιν
άλλ' ου .ε νά άναπινχθώσιν.
Έπειδή όμως ουδέποτε ή γή εν
ρίαχεχαι είς τελείαν έλλειψιν των
στοιχβίων τούτων, άλλά μό.ο» μι¬
κραί Λοαότηχες δυνατόν νά ευρί¬
σκωνται έκ αύιβ αί άαοΪΛΐ είναι ά-
νεηαρκβΐς εί; την θ^έτρ.ν παί χαρ
πορορΐαν των φνχ&ν, τάτε βλέπο¬
μεν ότι ταύΐα μόλις άναπτύσσονται
είναι άτρσφικά. καχεκτΐϋά, κίτρινα,
μά τό άκάστημα, καί άν κάμωσι
χαϊ μερικοϋί χιρπούς ούτοι είναι
όίίνοι χαϊ χικής ποιόίηιος.
Οίαν λοιπόν ίύρίαεχαι ή γή
είς τό σημείον χοΰ(ο, δηλ. όταν τα
έν αύ:β ευρισκόμενα ποσά τού άζώ
- είσοδον ι ού παρασίτον.
Μεταξύ των δεντέρων ό
ηο παρονσιάζει διαφοράς τινάς των
έλαιοδένδρων αίτινες έχουσι τάσιν
πρός ανάπτυξιν «ών φυματιδίων
τούτων. Τοιαύται διαφοραί είναι.*
αί έξβυγενισμέαι ποικιλίαι καί αί
πλέον παραγωγικαΐ τ^ν έλαιοδέν-
δρων, αί πάσχουσαι υπό τοιαύτης
ασθενείας κ. τ. λ. Λί καλλιβργσύμβ-
ναι ποι ιλίαι είναι ηροαβεβλημέναι
50 ο)ο ένφ αί άγριαι (άγοιελαϊαΐ)
μόλις 1 ο(σ.
'ΐκαταπσλέμησις τής
φυματιώσεως τής έλαίας είναι πσ-
λύ δύσχολος καί μάλιστα οσάκις ή
νόσος έχει λάβει μεγάλας διαστά
σβις άδννατος.
Ό (αν προληφθή τό κακόν ενωρίς
δύναται νά θβραπενθή τό προσββ-
εν ανΐ0 ευρισκόμενα ποσα τού αςω ονναται να ννκαηΕνν-ιι .«■ ,.κ~~Γ<>
χον, τοΰ φωσφόρον καί τοΰ καλίον βλημένον έλαιόδβνδρον* πρός «ούιο
δέν είναι άρκετά διά νά αχηααχίαω
σιν έξ α τ) (ών τα φντά τόν οργανι¬
σμόν αυτόν ώς καί τούς κ^ρτού;
των τί πρέ/τει ημείς ν 1 κάμωμεν ;
'Απλούαχαχα. Θά ρίψωμεν ημείς είς
την γήν τα στσιχεία έγεινα τα δ-
ηοΧα λείπσν»* άπό χαύιην καί &νεν
των 6%οΙων τα φντά ου (ε χρέφον-
ται οϋιε καρποφορούσιν.
Λί ούσίαι λσιπόν έκεΐναι τάς δ-
αοίας φί/ΐτο/ιΐν είς την γήν μέ τόν
σκοπόν νά ανμηληρϊαωμεν τα στοι
χεΐα έχεΐνα τα όποία αναγκαισνν
είς την θρέψιν καί χαρποφορίαν
των φυτών, καί άνευ των οποίων
ταύτα δέν δύνανται ούΊε νά άναπτυ
χθώσιν οϋίε νά καρποφορήσωσιν
αί ούσίαι έκεΐναι λέγσνται Χημιχά
Διπάαμαχα.
Τόζή.ημα είναι τόσον καθαρόν
τόσον αύτονόητον ώστε μού φαίνε
ται ό» δέν είναι άνάγκη νά είπω
μέν περισσότερα διά νά έννσήση καί
ό πλέον δύσπιστσς γεωργός, ποία
είναι ή σημασία καί δ σκοπός τής
χρησιμοποιήσεως των Χιμ. Λιπα-
σμάτων.
Άφ' ου γνωρίζει ό γεωργός έκ
βλημένον ρ ρ
πρέπει 1) νά άποξέονται τα φυμά-
τια (οί κόμηοι) διά κοπτερσύ έγχει-
ριδίσυ καί νά έπιχρίωνται αί ηλν-
γαϊ μέ άντκτηπτικήν θυσίαν π.χ. μέ
θε'ι'κόν σίδηρον (χαραμηογιά) 50
ο)ο ή* μέ φενικόν όξύ 5—6 ο)ο κα)
νά έπαλβίφωνται α*διαι μέ κατρά-
μιον, ρητίνην, κηρόν καί έν άνάγκ-0
μέβόεισν κόπρον ή* αι γιλλον. 2) Νά
έπαλείφωνται αί τσμαί, αί προκα-
λονμεναι έκ τή; κλαδεύσεως( διά
διαλύσεως κατραμίου.
Ώ ςπ ροφυλακτικά μέ-
ζήσωσι καί καρποφσρήσωσι, χαΐ
άφ' οί γνωρίζη δ>τι εάν δέν ύπάρ-
χωσι ταύτα είς τό χΑμα πρέπβι δ
ίδιος νά τα ρίψη διά νά ζή σον ν τα
φντά τθυ καί νά καρποφορήσωσι
διότι εάν δέν τα ρίψη δεν ϊχει νά
περιμένη τίποτα άπό τάς άλας πε-
ριποίήσεις όΉον θά κάμη είς τα φυ
τα τον καί είς τούς άγοοϋς χον τό¬
τε μού φαίνεται ότι είναι περιττόν
νά περιμένη παρακινήσεις καί συμ¬
βουλάς καί παραδείγματι», άλλά εί¬
ναι άνάγκη ουχί μόνον νά κάμνη
«ών ανωτέρω, άπό ποία στσ χεΐα ά- χρήσιν των Χημικών Λιπασμάτων,
ποΐελΐίται ό όργανισμός καί οί καρ άλλά νά κάμνο έντατικήν χρήσιν
ποί «ών φυτών καί γνωρίζη ότι τα αυτών, διότι όσον άφθονότβρα είνε
κυριώτερα των στοιχείων τούτων τα λιπάσματα ταύτα είς την γήν
είναι τό Άζωτον, τό Φωσφόρον «όσον τα φντά καί περισσότερον ά-
καί τό Κάλι, «ά όπσία πρέπΒΐ νά ναπτύσσονται καί περισσότερον καρ
«ά φντά είς τό χώμα διά νά ποφορούσιν.
ΐής έλαΐις κατά την εποχήν αΰΐήν τοΰ
καδεύματος καί τής λι (άνσεως των έλαι¬
ων μας απέστειλεν πρός δημοσίευσιν περΐ-
ληψ.ν τού λόγου τού είς το Γεωργικόν σν-
νέδριον τοΰ παρελθόντος Νοε ιβρΐου.
Μ. ΜΑΝΑΣΑΚΗΣ. Δηλοί ότι
ώς πρός τα μέσα τής καλλιεργβίας,
τού κλαδεύματος καί χής λιπάνσε-
ως των έλαιοδένδρων καί τού πολ-
λαπλασιασμού αυτών καί ώς πρός
τα μίσα τής καταπολεμήσεως των
νάσαν τού ελαιόκαρπόν, τής σνλ-
λογής αυτών καίτης βελχιώαεως καί
έμπορίας τοΰ ελαίου δεν έχει νά
προσθέση τίποτε, διότι οί άμιλή-
σαντες είδικσί έξήντΐησαντά θέματα
ταύτα. Έξειάζειτόζήτημα αηό πρα
κτικής απόψεως περί τού ποία θά
βίναι έν τώ μέλλοντι ή ωφελεία είς
τόν έλαιοπαραγωγιχόν κόσμον άνθά
εφαρμόση δλα ώς άνω ελέχθησαν.
'Λναφέρει ώς παράδειγμα την
καταπληκτικήν αύξη¬
σιν τής έλαισπαραγωγής τού Πή
λίον δπου πρώτον συνεπεία τοΰ έ-
κεΐσε ίδρνθέντοςκαί Αρίστα λειτονρ
γούντος Ταμείον Προνοίας Παραγω
νής, έφήρμοσαν αρίστα έπιστημονι
κά μέτρα διά την καλλιέργειαν
των έλαισδένδρων καί διά την κα
ταπολέμηαιν των νόσων τού ελαιό¬
καρπόν, καί προσθέτβι ότι κατά τάς
ε^τόπερνσινόν πρώτονΠανελλήνιον
Έλαιοκομικόν Συνέδριον των Άθη
νών άνακηνώσβις των άντιπροσώ-
πων τού άνφ Ταμείον τού ΐίηλίον
έν& ή περιφέρειαι αυτή παρήγεπρο-
ηγ ου μέν ως έν έτβι εσοδείας μόνον
έν έπατομμύριον οκάδας έλ'->ίον όχΐ
χαλής ποιότητος καί συγχρόνως μό¬
νον 2 έκατομμνρίων οκάδας εδωδί¬
μων ελαιών δακοτρήτων καί ν.ακής
ποιότητος, τουναντίον μέ την επι¬
στημονικήν καλλιέργειαν των έλαιο¬
δένδρων καί την συστηματικήν καί
αποτελεσματικήν καταπολέμησιν
των νόσων τού ελαιόκαρπόν, ή έχη
σία πιχραγωγ-) των εδωδίμων ελαι¬
ών κατά τό Γεωργκόν έΐσς 1926
—27 άνήλθε 3ίς 17 έκατομμύρια
οκάδας, πρώτης ποιότητος κωληθεί
σης κατά μίσον όρον πρός δραχ. 14
κατ' ό«3ν ήτοι παράγονχαι τώρα
έκεΐσβ κατά μέσον όρον έχηοίως 10
έκατσμμύρια ύχάδες εδωδίμων ε¬
λαιών ένώ πρώτον παρήγονχο χαχά
μέσον όρον ετησίως μόνον 2 έκαχομ
μύρια οκάδες τοιούτων, παρήγετο
συγχρόνως Λαόν καί πρότερον ϊλαι-
ον άλλά καλής πλέίν ποιότητος.
Τονίζει Οτι τό οικονομικόν πρό-
βλημα διά τούς έλαιοπαραγωγονς
έκείνονς ελύθη ήδη πρ&γμα υπέρ
πρέπει πάση δυνάμει νά επιδιω¬
χθή καί ταχίως Ιπίτενχθή καί
διά τούς 4λα<οπαραγωγοός τής Κρή¬ της. Άναπτύσσει ό*τι διά νά επιτύχη δ έλαιοπαραγωγικός κόσμος «ήν πό θονμένην καλύτερον απόδοσιν χαί τή έπωφελιστέραν διάθεσιν τοΰ πρσ'ΐ'όντος τον τούτον πρέπει νά εργασθή τριτώς ήτοι. 1] Ποίπει νά επιδιώξη δραστη¬ ρίως καί επιτύχη όπως ψηφισθώ- σινκαί έφαρμοσθώσι νομοθετιχά μέ τρα προστατεύοντα τό προ'ι'όν τον τούτο κοί κυρίως νά καταπολεμη- θώσιν τα σπορέλαια άτινα ώς έλέ χϋ·η είναι λίαν έπιχύνδννος έχθρός τού έλαωλάδον, πρός δέ νά έπέλθω σιν αίδνναταί φορολογικαί έλαφρύν σεις ώς καί άλλαι ευκολίαι χρήσι- μοι είς την εξαγωγήν καί εμπορίαν τού ελαίου, 2) Πρέπει νά ίογασΦή έκ ίδιω- τικής πρωτοβον/Ιίας όμαδικώς ήοι διά των σνι/εταιρισμών πρός εύχβ- ρεσοτέρα εξεύρεσιν των χρησίμων αυτών σίκονσμικών μέσων καί πρός ϋδρνοιν καί λειτουργίαν έργσστα- σίων δ. ά την βελτίωσιν τής ποιότη¬ τος τού ελαίου. 3)Πρέπει νά έογαα&ή Ιξ ίδιω- τικής πρωτοβονλίας ωσαύτως, άλλ' ώς άτομον μόνον πλέον διά την τα- χβϊαν εφαρμογήν των εκτεθεισών καλλιεργητικών μεθόδων ήτοι έλαιο κλαδεύματος, λιπάνσεως, άροτριώ- αεως των έλαιοδένδρων καί σνλλο- γής έλαιοκ ίρπον κλπ. Ώς πρός τό πρώτον ϊογον, Νο- μοθβτικόν, τό ζήιημα δέν είναι καί τ^σσν εύκολον όσον «ό νομίζονν οί έλαιοπαραγωγοί, οΐτινες πλαν&νται νομίζονχες ότι έχουσι επικινδύνους έχθρούς, τόν δέ πολύν κόσμον αδιά¬ φορον. Ό πολύς Ελληνικάς λαός ό αγσράζων^καί καταναλίσχων τό έλαι όν είναι άδιάφορος άπένανχι των δεινών τοΰ έλαιοπαραγωγού, άπό ψυχολονικήί απόψεως εϊναιχό πλεϊ στον τοΰ πληθνσμού των έΐληνι κων μβγαλονπόλεων, ώ; καί ό πλη θνσμός των Βορείων Οιαμερισμά- τωντοΰ Κράτονς. Ό πληθνσμός ο5 τος ό μή παράγων έλαιονδι' £νπρω- τίστως ένδιαφέρεται είς τό πώς χούτέατι θά εϋρη εύθννώτερον τό φαγόσιμο χαλό λάδι. Οί Βιομήχα- νσι των σπορελαίων έργάζονται με- θοδίχώς μέ οργάνωσιν καί μέ αύ- ατημα. Αντιθέτως τού έλαιοπαραγωγοΰ ή ενεργεια είναι άτονος, μεμονο- μένη «αί σηασμωδιχή. Ή ίδρυσις τού προτεινομένου ϋανελληνίου Έ λαιοχομικοϋ όργανισμού θά δώση χά μέαα «αί την ευκολίαν είς τόν έ- λαισπαραγωγιχόν κόσμον νά υποστή ρίζη άποτβλεσματ«κώς τάδίκαιά τον. Διά την ίδρυσιν τούτου ύαεοτηρί- χϋ-η είς τόν έν Αθήναις πρώτον Πανελλήνιον Έλα.οκσμιχόν συνέ¬ δριον, υπο αχηρίζεται δέ καί νυν ό¬ τι εκάστη Ιλαιοπαραγωγιχή περι- φέοεια θά μετάσχη καί αύχοϋ καί χής διοικήσεως τον αναλόγως χής παραγομένης έν αυτή ποσότητος ελαίου καί ελαιών, θά μεχέσχωσι δέ είς τουτο πλήν των έλαιοπαρα- γοαγών καί ολίγα πρόαωπα είδικών γνώσεων, δεδοκιμααμένων αΐι&ημά των άπένανχι τού έλαιοπαραγωγοϋ. Μόνον ό όργανιαμόςοί (ος καλόςδιοι Ηθϋμενο , έδρενων είς τό Κέντρον δραστηρίως καί αγρύπνως παραχο- λονθών τό ζήτημα τού έλαιοπαραγω γικού κόσμον, μεθ' οί πάντοτε νά έπικοινωνή, θά δννηθή νά υποστη¬ ρίζη -άς άπόψεις τούτον. Έν τώ μεταξύ αί υπάρχουσαι χαχά τόπονς όρνανώσεις ήτοι τα έλαιοταμεΐα, οί Σννεταιριαμοί, αί ένώαεις τούτων κλπ. πρέηει νά παρακολονθώσιν τα σχετικά διόφορα ζηχήμαχα' ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ Οί κίτωθι συνδρομηταί »Λς άτίστβι- λαν την ουνόρομήν τοΰ β'. βΐους χονς ό- ποίους ναί εϋχαριοτοΰμεν. ΑΙδ'. Κ. Βασιλάκης «Καφφενείον Όμό·1 νοια» Έλευ Ζωάκης Π. Πολάκης Γ. Καμαράτος Ν. Άθανασάκης Έ. Μπαϊρα- κταράχη: Ι. Βασιλάκης Κ. Φ«νι.ιυδά«ης Φ. Χρονάκης Ά. Καντεμίδης Γ.Παρλαμδ; Ι. Άιδρουλακης Ε. Βασιλάκης Μ. Οίκο>ο-
μίδης Α. Δοξαστάχης Ε. Χανιωτά^ης Γ.
Γιακουμάκης Ν. Άθανασάκης Γ. Καβρο-
χαράκης Ν. Μαλιαςάκης Γ. Σεγρεδάκης
Ίωάνν. Φανιουδάχης Σ. Χατζάκης Κ. Θω
μαδάκης χ. Άνιχυλιώτης Ά. Βλαχάκης ΑΙ.
Γ. Σηφάκης Στυλ. Δασκαλάκης Ι. Λεμο¬
νάκης Α. 'Ηλιάχη; Δ. Ξαγο αράχης Κ. Φορ
τετσανά«ης2δ Ε.Άνδρουλάκη; 25 Ι. Ε Κυ¬
ριακάκης 25 Μ. Λαζαάκης Σ. Ματζα^ετά-
κης Κ. Ίοιτράχης Ε. Χαριτακη; Μ. ΜιχΕ-
Α,ινάκης Ε. Μ. Φουστανάΐίης Γ. Μανοσσά-
χη; 25 Μ. Πολυχρονάκη; Ε. Σα*ελάρης
Π. Στεφανίοην Ι. Κασσαπάκης Ν. Β'ργης
Δ. Αναγνωστάκης Ε. Ία-ράκης Ν. Τζερ¬
νιάς Ν. Κίλιΐάκης Π. Τ. Β ιρλετζβκης 25
Π. Μουντράκης Ε. Μαθιανάκης Ε. Ρουσά¬
κης Α. Στεφανάκης Γ..Σαριδάκης Α. Άο-
χάβλης 25 Ι. Μπαριτάκης 25 Ανδρέας Γα
λανάκης Κ. Βιδάκης 25 Α. Ζητάκης Λ.
Φραγκιαδάκης Δ. Τσαγκαράκης 25 Ι. Φρα-
κγιαδουλάκης Ι. Μηναδάκη; Γ. Ε. Φιορά-
κης Α' Ι. Κωσιάκης Κ. Κρασανάκης Α.
Παπαδάκης 12, 50 Ε. Κανεΐάκης Μ. Ε.
Χουρδάκης Α. Γ. Ρογαλίδης Κ. Ι Γαρά-
κης Ε. Βίλονάκης Κοινότης Νεαπόλεως
Ε. Περοδασκαλόκης Κ. Χ. Ε. Ζερβός 25
Νικόλαος Κονδυλακη; Ε. Κσραβελήκης Ν.
Τςεθμ'άδιανάκης Μ. Φουντουλάκην "Αγρο-
τικη Λαϊκή Τραπέζα Γβωργικός Συνεται-
ριομό; Γ. Άνδ"εσοάνης Τιμκϊον Έλαιο-
παραγωγής Σ. Καλαϊτ'ςιδσκης Ε. Μαονάκη
Κ. Μ. Φούμης Ι. Φοπμη; Ά. Βισιλάκης
Ε. Δ. Νικητάκης Ε. Δβομιτζάκη; Ταμιϊον
Έλαιοιτας>αγωγίις Γ. Νίβας Δ. ΜαυροβιΛής
Λουκας Λονκίδης Σ. Ξυδάκΐ]ς Μ, "Ελευθε-
ριάδης Ε, Αντωνακάκης. 25,
"Αν θέλετε νά περιφράξετε τα
κτήματά σας γιά νά τα γλυτώσε-
τε άπό την έπιδρομήν των ζώων
καί των κακοποιών, πρέπει νά
προμηθευθήτε τσιμεντσπασσά-
λονς τοΰ έργοστασίου μου ποΰ
στοιχίζουν δσον σχε,δόν καί οί
ξύλινοι. Είναι άέναοι, στερεότα-
τοι,δέν σήπονται, δέν σκουργιέ-
νουν, άλλ' δσον παληώνουν άπο
λι'οΰνται καί στερεώνουν ηερισ
σότερον. Τό εργοστάσιον μου
κατασκε-υάζει Ιπίσης στύλους διά
στύλωσιν κρεββατινών καί τοι¬
ούτους δι' άπλώστρες.
ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΚΛΑΔΟΣ
'Ηράκλε
ίράκλειον
1—5
ΝΙΚΟΛ. ΓΙΑΛΕΛΑΚΙΖ
= ΑΙΚΗΓθΡθΧ =
Πρώην ΕΙρηνοδ'ικης
•Εγκατεστάθη οριστικώς είς
Νεάπολιν, όπου δικήγορεΐ.
^"■ιηιιιιτΐ"""""1....."""'ΐηη""""*""""""1"""""1"""1"""1""11
II
ΑΠΗΧΓΐϊΙΪΤθν ΕΡΓΟΥ ΜΑΣ
Μοχός 1—2-29
Τώρα με τές χειμωνιάτικες μέρες
στά χωρία, ό γεωργός μένει τίς
ό πολλες μερίς, κι, ώρε μπορή
νά πή κανείς χωρίς δονλειά. Τί κά-
νει ; Χαρτοπαίζει όλο στά καφφε-
νεΐα, κάνει παρέες άπό σπίτι σέ
απίτικαΐ ατό ϋαιερο τό ρΊχνει διά-
πλατα στό γλέντι. "Εται ξβχιά μέσ'
αχά μβθύοΊ τον την Αλλην μερά
νά έργααϋ'ή, ποϋ ό καιρός είναι κα
λός. Κι' ε'χει νά κάμη τόσες καί τό-
σες δονλιές στό χωράφι τον, στές
εληές τού, στ' άμηέλια *ον, καί χί-
λιες άλλες δνό Λπασχολήαεις· ή καί
νά θέλει δέν μαορ$ γιαχΐ άν «ού £-
πενθνμίσης ένα άπό όσα έγράψα-
με θά σού πή «ή'μπλεξα μέ την δι-
αβολοπαρέα καί δέν είμαι καλά αή
μερά». "Εται δ αγρότας θέλει δέν
θέλει θά νάχη καχοπεράση μέ
τούς δικούς τον γιατί μέ τέτοιο ά-
κανόνιστο δρομολόγιον δέν θά δή
ποτέ προκοπή στΐς δονλιές τον κι
όλο θά υποφέρη άπό στενοχώριες
καί γρίνιες «ών δικών «ου καί «τό
ϋαχερο θά υποφέρη οίκονομικώς.
Μέ όλα αύτά πού γβάφω &1θ<α τό δικαίωμα νά μέ ίρωχήαητε, «τί μπορεϊ ό γεωργός νά κάνει αύτες τές μέρες;» Έγώ θά άπανχήοω α' αύτό τό έρώχημα ποϋ ξεψντρωααι αάν μανιτάρι χωρίς νά τό περιμέ- νω. Παρακολονθώ μέ ενδιαφέρον την 'Αγροτικήν Κρήτην ποϋ προσπα¬ θή νά καθοδηγήση μέ τούς καλούς αννεργάτας της τόν άγρότην τώρα κι' ένα χρόνο. Έκχός ποϋ ύποδει· χνύει πώς θά έργάζεται μέ τόν πιό έπιοτημονιχόν τρόπον γιά νά τού άποδίδη ή έργασία τον περισ- αότερη χέρδη, προσπαΦβ έξ αντί¬ θετον άπό τάς στήλας της νά τόν όργανώσν είς ανλλογονς Φ.Ε.Α. καί κάθε μερά βλέπομεν ότι σέ με- ριχά χωρία ίδρύθησαν τοιούτοι σύλλογοι. Καί τούτο επί ιδή ό αχο- πός χων είναι κατά την γνώμην ποΰ έσχημάχισα με χά παοαπάνω όταν ετέθη τό έρώχημα μας, γιά ν* άπασχολήται ό άγρότης τίς ώρει ποϋ μένει χωρίς δονλειά ατήν πνεν ματικήν καί ηθικήν τού ανάπτυξιν γι' αύτό λοιπόν κΐθε αύλλογοί ποϋ Ιδρύεται έκχός των άλλων έχει καί ώς ηρώτη χον δουλειά νά κάμη μιά λαϊκή βιβΐιο&ήκη. "Εται ό άγρόιης όργανωμένος ποΰ θά είνε θά μα&αίνη πολλά πράγ μαχα γιά την δονλειά τον καί συγ¬ χρόνως θ' άναπτύσεται πνευματι¬ κώς καί ήθιχώς καί δέν θά τού μέ νονν ώρες διαθέσιμοι άπ' αύίές γιφ χά Λικοπα μεθύσια τον καί γΐέντεια τον. "Ειω την γνώμην πώς σέ πολλά χωρία όπως καί στό δικό μόν έχει ληφθ0 τέτοια μιά ίδέα άπό «ούς φιλοπρόοδον^ νέονς ποϋ μίχρι σή· μερά μένει άπραγματοποίη -ος καί γιατί, περιμένονν πιός πρώτας θά κάμη «ήν έναρξιν μέ τό θάρρος πού χρειπζβται. Κι' έτσι δέν θά ίδρν&β ποτε σύλλογος ατό χωριό μας, άν καί χρονολογείται πρό ηολλοϋ τέ¬ τοια μιά ίδέα. Καιρός είνε πλιά νά δοθή τέρμα καί νά αρχίση ή ηρα· γματοποίηαις της πράγμα ποΰ πι- στεύω πώς θά γίνη κα^ "** "λλα χωρία. ΜΟΧΙΑΝΟΧ ΠΓΑΡΑ ΜΑΥΡΟΛΕΟΝ Τα Ανωτέρα δλων ΠΕΝΘΗ Γεώργιος Μαρκόπουλος Τηλβγραφιχώς ανηγγέλθη ένταίθα ό αΐφνίδιος θάνατος χρηατοϋ χαί έναρέτου οΙκογενΕΐάρχου τοϋ Γεωργίου Μαρκοπού¬ λου έπισυμβάς την παρελθούσαν Τετάρτην έν Τζ^ρμιάδων Λασηθίου. Ό μεταστάς πρότυπον τιμίου χαί άγαθοϋ πολίτου ε¬ τύγχανε άρκετά μορφωμέ'νος διατελέσας έ τί σε ράν έ των δημοδιδάσκαλος έξρτιματο δέ ύκΓρβολικά υπό των συνεπαρχκοτών τού. Τού; έν Ηρακλείω οΐκείους τού ή Έλθέ Σκέψις» σνλληιβίται θ&
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ
|αθλητισμοσ-προσκοποι|["κυριακΑΤ«ΚΑΙ ΕΙΔΗΧΕΙΐΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ
Ε. ^Φ. Α.
Ό "Ομιλος. Φιλόβλων ΊΤοα
κλείου γνωρίζει δι' έγγβάφου βίς
τάς έπιτροπάς Ε. Φ. Α. τής Κρη
τηί, την προκήρυξιν «αρ' αύΐθϋ
των Β'. Πογχρητίων 'Λγώνων
χαί, την τέλίοίν ;των είς τό Ή
ράκλβιον.
Μέ τό Βιο έγγραφό τού παρα
καλεί ό "Ομιλος, τάς Έπιτροπάς,
νά συστήσουν είς τούς σύλλογον,
των Έσαρχιών ότι πρέπει μέ κά
θβ τρόπονά συμμβτούχουν βί^τοΰ
αγώνας τούτους.
Έλπίζομε δ τι δέν θά μείνη κα
νβίς άπό τούς συλλόγους Ε. Φ. Α.
που νά μην στείλη τόν άντιπυό
σωπόν τού κατά την διάρκβια■< των Παγκρητίων άγώνων, Καί βλ πίζομεάχόμηδπ θά Οοΰμβπολλυύ άπό τού; άον.ηΐάς τώ ■ συλλόγων των έπαρχιων κατά τούς αγώνας τούτους, να συναγ ονίζον^αι μετά των Ηρακλειωτών. Ό Σύλλ,ο, ος Βιάνου. Παοακα λβΐ δι" έγγραφον τού τόν Όμιλον Φιλάθλων Ηρακλειον, νά τόν έν ι σχύση είς την αρχήν τής ίδρύσε ώς τον, μέ διάφορα ά)λτπιχά εί δή. Καί χαθώ; πηοοφο3θύμ°,θα ό "Όμιλος, έΐθ'μάζίΐ να όποστεί λη είς τόν Σύλλογον Βιάννου, μιά σβιρά άθλη'ΐχων φανελλων κα μιάποδϋσφαίρα. Εύ/β είς τόν "Ομιλον Φιλά θλων, χάρις τή^,πρωτοβουλίας τοΰ οποίον τό Ηράκλειον θά εύιυχί σηνά Ιδϋ τελουμένους τού; Β'. Παγκρητίονς αγώνας βίς τό μονα δικόν όιά την Κρήτην μας Στάδ όν τού.. ΑΘΛΗΤΙΚΛ —Πειραιεύς—Θί,σσαλονίκη ΜΐΒίίι'Η μικτή ομάς Θεσααλονίκη; ένίκησβν προχθές 2αν μικτήν όμά δα τβυ Πειραιώς, βίς άγωνα ποδο σφαίρον, διά 4—2 τεομάτων. Ό αγών διεξήχθη βίς τό —ΠΡΟΕΓΟΙΧΑΣΙΛ ΚΑΙ ΠΡΟΠΟΝΗ- Σ1Σ ΤΟΎ ΔΡΟ1ΙΕΩΖ γ ξήχη ς φ οικον γήπεόον τής Θβσσαλ ινίκης ασφυκτικώς πλημμυρισμενου άπό κόσμον. —Διβθνής άθλητική συνάντησις βίς Αθήνας. Τα συνβργαζόμβνα Σωματεία Παναθηναΐκό*, Όλυμπιακός, καί ."Ενωσις Κων)λ,εως, απεφάσισαν την τβλεσιν μεγάλη; διεθνονς ά θλητικής συναντήσεως κατά τα μέ οα ή τό τβλος Μαΐου. Είς τούς αγώνας τούτου; θά ουμμβτάσχουν Γβρμανοί Γάλλοι, καί Ούγγροι οθλη>α.ί.
—Ποδοσφαιρική συνάντησις Ίτα
Χίος—Ελλάδος.
Ή Β'· Έθνική ομάς τής Ίταλί
άς, Οά σνναντηβη κατά τος αρχάς
τοΰ Μαρτίον, είς ποδοσφαιρικην
συνάντησιν μβτά τής ΈύΗικής &
μάδος τής Ελλάδος
Ή συνάντηαις θά γίνη είς Ά
θήνας.
—Διά τού. άθλητάς μας.
Ή '-πιτροπή τής Ε. Π. Σ. ά
θηνών έτιμώρησβν διά μηνιαίον ά
ποκλβισμοΰ ένα ποδοσφα·ριστ:ήν,
διότι έξύβρισεν όντως τόν διοικη
την τοΰ αγώνος.
—Καί δνα απίστευτον
Ό Δήμαρχος Ξάνθης διαββτβι
100.000 δραχ. ετησίως διά την άνά
πτυξιντοΰ άθληιισμοΰ βίς την
πόλιν τού.
—Καί &λο Ινα.
Ό Δήμαρχος Δράμας έκτόςτών
38,000 δραχ. τάς οποίας διέθεσεν
διά τόν Άθλητι»όν Σύλλογον τής
πόλεώς τού εψήφισεν κονδύλιον
έξ 100,000 δραχμών ετησίως διό
τόν άθλητισμόν είς την πόλιν τον.
Καί ηκούσθη νά λβγεται μετα
ξύ των άθληνών τοΰ 'Ηραχλοίου.
—Πάμβ παιδία νά κάμωμε ούλ
λογο στή Δράμα!!
Ποτέ δέν πρ^,τει(ινά αποφασίση άβλητή;
νά τ^ίξβ τα, 1000 μέτρα, έαν δέν έχει προ-
πονυΰϊ) για ιον δρόμον αϋΐύν χαΛά, χαί
εάν δέν εχει πςο .τοιμάση τόν δ γιινισμό
Ι τού γιά νά ύιο,ιληθβ σ' ε>α τόσο μεγάλο
ε^γο.
Ή συμ ιετρος γυμναστικ,ή π,/ιν άπ'.) τή
.τ^ο τόνηση η ά .ό τό τι}έ|ιμ,ο
τοϋ δρόμου, είναι απαραίτητον.
ίΐέ ιή γυμναστιχή ό άθλπτής θά θέση
σέ κίνηση όλους τούς μϋς τού καί θχ τούς
προετο μάσι] νά καταβίλλουν τνν δύναμη,
/τού άχοιτεΐ ό δρόμ,ος των 1000 μ. χ<ορ>:
■νά πάθουν τίτοΤΛ.
Ό άθλητής πού ύ.τοβάλλ'ϊΐ τόν όργανι-
σμό τού απότομα νά κάμη^ α μεγάλο ερ-
/ο, θιΛ δοκιμάση τ ς συνέπβιβ; τής άτερ,ι-
σκυψίας τού μέ μεγάί,ους πο.ου;. Γιατί τίς
«ρρισο"ότ-ρ?ς φορέ; πνθαίνει ρΐξόΐς των
Ινών των άκ^ιον καί τ·>τβ είναι άνίκανο
άχι μονο ά εξακολουθήση τό δοόδο άλλα
καίνα βιδΐση κάν. ΆλλαΙ καί τό μβγάί,ο
■ιύίό καχό νά μην πάθη, θά δοκιμάση τι)
καί θά υποβληθή σέ έμετού, ΰστορα
τόν ίρ μ . Κ,α'ι είναι ποιήσεις πού θΐ
τόν κ^ατήΐουν γιά πολύ και^ό μα*ρυι ά-
τ,ο (ΐ(ϊβι) χοΐ τό άγώ-νισμα τοτε βλάνιρι
ταρί ώρελιΐ ιόν όργαΜθμό.
"Η μέϋυβος τής προΐτθνήσΒ<»ς εχει οκοΐτ ι νά τονώθη τό μν ι νό σύσι ηιιοι των εσωτε¬ ρικώ/όργά ών καί ι ά δώση τήνάιαιτοϋ|ΐέ- >η έλαβτ κοτητα είς τούς μυς.
Κοι μεθοδους πυο.ιονήσ ως γ·ά τόν δρ ι
μο' 1000 μ. ρχομ- δ Λ είδοιν:
1) Την προπ <νηαη τοϋ δρομίως μέ αυξα¬ νομένη ταχύιηΐα. Δηλαδή τ^έχΐι 200 μ. μέ ταχΰτηΐα, κ·-ί άμέσιος άλλα 400 άργα κιιί «ίλος άλλα 400 μέ ταχύΐητα. 2) "Η τρέ/.ει τα 400 μ. άργά, άλλα 400 μ μέ αυξανομένη ταχύΐητα χαί διακόσια μέ μεγιίλη ταχύτητα. Πρέπει νά γνωρίζη ό δρομϊύ; ότι είς τόν δρόμον 1000 μ. θά νιχήση κατά τα τελευ¬ ταία 200 μέτρα καί πρ'πίΐ νά συνειθίση νά τρέ,ι,η μέ τή μβγαλύτερη ταχύτητα, ποϋ μπορ&1 νά αναπτύξη κατ ι τό «έλος τού δρό μου τού. "Ενα μβγάλο ν-ακό παι,ατηρρΧτοι βίς τούς πβρισσότεοους άθλητάς νά τρέχοίΐν μέ τα πόοια λιγισμένα οτα γόνατα. Εισί όέν κατωρθώνουν τοιέ νά άποκτή- σουν δ.ασκελισμό μεγάλον, άπό τόν ότοΐον έξαρτάται τό περισσότεςο ή νίκη τού δρο- ιιίιος. Γι' αύ«ό ό γυμναστικός δςόμο; μέ τάσεις των ίΐιδών είναι άτ·α)α£τΐ]τος νά γίνκται άιτό τόν άθληιήν κατά την προπόνησή τού. Ό δ^ομεύς πού θά αρχίση γιά πρώτη φο- θά την π,οτόνησή τού στό δϊόμο των 1000 μ. να μην τόν τ^έξη έ.ταναλαμβάνο» «τέ, άν δέ> εχει κάμη ότι ύ ιέδειξα πα2α-
-τάνω.
—ΕΚΚΙΝΕΣ1Σ
ΑΣΚΗΟΗ Η ΓΕΟΡΓΙΚΗ ΠΙΣΤΙΣ
ΤΟ1ΙΑΒΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΝ ΓΕΟΡΓ. ΕΠΙΜΕΑΗΤΗΡΙΟΝ
ΑΘΗΝΑΙ 10 2-29 (ΐοΰ άν-
ταποκβΐτοΰ μας) —Είς έπισχευ-
0εΐ>'αν αΰίόν επιτροπήν των Γβ-
οΐργικ^ν επιμελητηρ'ων Μακεδο
νίι ς ό ΰπουργός τήςΈΟνική: Οί
-ονομίας προέβη είς χές μακράς
ίξηγήοεις οχκτικώς με την -ρι
κτική' μορφήν την οποίαν θά λά¬
βη ή δσκη"ΐς τής αγροτικάς πί¬
στεως.
Κατά τος έξηγήσες τ «ΰτας
τα δάνεια δέν θά δίδωνται ά' ιξε-
λέγνιπις (Αλλάκατόιιν ερεύνης το
πικοΰ σνμβ υλίου τό όποκ>ν ™**1ε_
συντιΐσση χι ύ, π οτωτικ( ύ.. καχα
λόγ"βς έγχα;ρως ώ Γε νά ουμπί-
ή παρέχη τίον δανείον πρός
ιός όνι/γκΓ-ς χο,ν δαν ειΓθίΐέ» ών.
Τό τοΐτικόν συμβούλιον θά
χρηαιμεύση ώς. δφθαλμδς τοϋ
Κεντρικόν Συμβουλίου ίνα τα
δάνεια μή σπαταλώντσι είς ώνά
γκας μή παραγωγικάς. Θά ένισχυ
θή ταυτοχρόνως ή έποπτεία των
συνεταιρισμών καί θά διαπαιδα
γωγηθδίσιν οί αποτελούντες αύ-
τούς κατά τοιούτον τρόπον ώστε
δημιουργουμέ%ης ού ν ιφ
πραγματικής συνβταιριστικής συ¬
νειδήσεως νά άπθσπασθή δ αύιό
νομος ό^γανισμός άγροτικής πί¬
στεως καί νά αποτελέση αΰτοτε-
λέ4 ΐδοαμα μή ληδεμονευόμενον
υπό τής Έθνικής Τραπέζης. Τα
μβγάλα πλεονεκτήματα τοΰ δή ·
μιουργηθητομένου οργανισμόν,
νατά τόν κ. Βουρλούμην είνε:
1) "Οχι ή δ^ιπάνη τής λειτου-
ργίας χου θά εΐ-ε ελαχίστη, 2)
δή θά διαθέτη τό τεςάπιον πο¬
σόν των 1600 έκατομμυρίων. 3)
ότι θά δανείζχ) μ έ τόκον κατά πό
λύ μικρόΐερον τοϋ τόκπου μέ τόν
οποίον Θά £?ά ειζεν ή κατά τό
παρελθόν σχεδιασθεΐσα ΤΛωργι-
κή Τραπέζα, 4. δτι θά έχη είς τα
ΚΑΚ9ΧΑΕΡΙΑ ΕΙΣ ΜΛΚΕΑΟΝΙΑΝ
ΨΥΧΟΣ 23 Β 8ΜΩΙ ΥΠΟ ΤΟ ΜΙΔΕΝ
ΕΣϋΜΕΙΟΒΗΣΑΝ ΒΛΝΑΤΡΙ ΕΚτΉΩΣ
ΑΘΗΝΑΙ 10-2-29 (τοϋ άντα
ποκριχοϋ μας).— Βαρύϊατος χει
την δλότητα τοΰ Έλνη· .κου λα-||{?ν ένέσκηψίν δκ νέου είς την
-' ' ' βορειον Ελλάδα. Κατά τηλεγρά
φημα έκ Φλωρήνης νέα χιών κα
τεκάλυψε· την περιφέρειαν είςΰ
ψος τριών μέιρων Ή θερμο-
οΰ.
; δ κ. Β3υρλούμης άνε-
είς την Επιτροπήν των
γεωργικώνέπιμβλητηρίων δτιπρο
κειμένου περί των κεφαλαίων των
χο.τικώνγεωργικών τραπεζών τή;
Μαχεδονίας εΐπε δτι ^θά παραμεί
νούν άνεξάραητα, τα δέχεφαλαί ι
αυτών θά διατεθούν διά την κα¬
τασκευήν καπναποθηκών καί διά
την έν,ίτχυσιν τών^
κραοία κατήλθεν
βαθμούς ΰ 'ό τό
είς τούς 23
μη5έν. Τρείς
πρώια τού βήματα παρασχάιην|τας τΟιαύιας άπόψόΐς τής Κυβερ
την κτηθεΐσαν πείραν τοΰ τμήμα νήσεω.% δ ότι ώς ιΐτε εχει την
τος άγροτικής πίστεως τής Έ&νι γνώμην δτι δ γεωργικός κόσμος
κης Τραπέζης καί προσωπικόν ή-1ε1>,αι ε1ς θέσιν νά διατηοήΐη γε;
σκημενον. ! . — , ,. . {Λ
Ό κ. Βουρλούμης ετόνισεν Ι ®8γικίΙν Τοάί18ζ«ν άνεξάρτηνον.
διαιτέρως δτι ή Κυβέρνησις θά | Εν τελε' 1 έίτιτροπή παρεχά' εσ ι
παρακολουθήση βήμα πρός βή· .τόν κ. Βουρλοΰμην δπως κατά
μα τόν νέον οργανισμόν άσφαλί τόν καταρτινμόν τού σχβδίου πε·
ζουσα πλήρη αποκέντρωσιν καί ρί άναπκύξβως τής ά γρ. -τικής π£-
προστατεύουσα την περιουσίαν στεοος ζητηθή κα; ή γ>ώμη των
αύτοϋή όποία θά περιλαμβάνη ύπευθύνων γεωργικών όργανώ
950 έκατομμύρια άνή'ίθντα είς σεων.
Θανάτοι έκ ψηξεως άνηγγίλθη-
σαν. Τα όρεινά χωρία είναι τβ-'
λείως άπομονωμένα. Αί συγ<<ι- νωνίαι διικόπησαν. Ούδεμία έ- ρ ^ασία γίνεται. Ή κτηνοτροφία διά την εύθυνοτέραν φυτείαν τοϋ | νψατατΜμ^αςΐΜχαι Εροφάς. ΤΟ Ψ/ΧΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕ.ΣΑΛΙΑΗ ΕΙΗπΙίΙΟΒΗΙΑΝ ΚΑΙ £Κ£Ι ΟΑΝΑΙΟΙ καπνοΰ. Ή Έοιτροωή των δπιμελητη ρίων εξέφρασε την λύπην τη; διά ΑΘΗΝΑΙ ΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΤΡΑΤΙΟΤΙΚΟΝ ίιΕΝΤΑΒΑΟΝ ΔΡΟΜΟΣ Ιθθθμ· Ή έκχίνησις τοϋ δρόμου τώ ι 1000 μ. γίνιται άπό ίΰί>εία γραμμή χαραγμένη χα¬
χά πλάχο; χοΰ στίβου. Ή έχίνησις δέν
γίνεχαι ποτέ άαύ τον χύχλο τοΰ στίβον.ναί
ου τε άπό απόστασιν μικρο τέραν των 50 μέ
τρών ά ιό χήν άρχή τής στροφής γιά τόν
κύκλο τοϋ στίβον.
Ό ύρομ.ύς έκκινεΐ μέ μεγίλη ταχύχητα
χαί τρέχει μέχρι πού νά πάρη καλή θίση
μεταξύ των άντιπάλων τού.
Άπαγορεύϊχαι νά εμποδίση χον δ.όμον
τοΰ συναγωνισχή χου μέδποιοδή οχκ τρόπο.
θιϊται άχυρ ς ό δρόμος χου αν άπο-
χή ή π}όσ3·βσή τού αυτή.
Τα ίΐρώχα 400 μέχρα τρέχιι μέ αυξανο¬
μένη ταχύτηχα κα'ι μέ χον μηχανισμόν
πού άνέπχυξα στό δρόμο τόν 100 μέτρον
Άπό τί 400 μέχοι τΑ 800 φροντίζει νά κρα
τ ϋ μιά καλή θέση μεταξΰ των άντιπάλων
Α.ων τού κα'ι τρέχει μέ γλήνο}θ διασκελι
σμό. Άπό τα 800 μέχρι τό τέρμα συγκεν-
ιρώνει τίς δυνάμεις τού κα'ι τρέχει την ά-
ποσΐαση μέ δση τιχύΐηχα μτορεϊ μέχρι
πού νά περάση τελείως τό τέρμα.
Τό τέρμα είναι γραμμή ά.τό άσβέστη χά
ραγμένι] κατά τό π/.ατος τοΰ σΐ'ιβου. Δυό
δοχοί τοποίίετοϋνται είς τί; άκρες τής γραμ
μής καί ένώνονται μέ κλοστή (σπάγγο)
είς ΰψος 1,22 άπό τοΰ έδάφους. Ό άθλη¬
τής 8χει φθάση στό τέρμα ό εάν άγγιξβ την
χλιοστή μέ τό στήθος τού καί πέρασε την
γραμμή τοΰ τέρματος.
"Η άπ«ιτουμέη έΐίδοσις 3' 45" τής ω-
ϋας άτό τόν κανονισμό χοΰ στςατιωτικοΰ
πεντάθλου, δέν είναι εΰυολο νά καλυφθή
άπό έναν πβύ δέ θά ίίχει προπονηθή είς τόν
δρόμον των 1000 μ. καλά.
Θεωρεϊται τό άγώνισμα τής άντοχής καί
την Αντοχήν αυτήν πρέπβι νά άποκχήση
ό στοατεύσιμος μέ συστηματικήν προΊΌη-
ση είς χό άγώνισμα χοϋ δρόμου 1000 μ.
Μιά φορά τόν μήνα μπορεΧ νά χρέχη τα
1000 μέχρα ό άθλητής άλλά πάνχοχ-! κατά
την διάρκειαν τής προπονήσεως τού είς χό
άγώνισμα χοδτο.
"Ενός δρόμος άγρός 1500 μέτρα>ν 2-3
φορος τόν μήνα θα συντελοΰσε πολύ είς
άπόχτΉση τής άντοχής τοΰ δρόμου 1000 μέ
έ ύ
την απαιτουμένη ταχύΐηια.
—ΑΠΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Μετ'ι κάθε -τροτονηση η «αί μετά τόν
δοόμο 1000 ό δρομεύς πρέπει νά εξακολου¬
θή 'η <5ργά τό δρόμον τού. Νά κάμη μ,Γρι- κές κινήθϊΐς τώνάνω άκραιν 10—15 άνα- πνευστικίς κινήσεις μέ είσπνοή άπό τή μύ- τη σιγά καί άμέσως άΛότομη έχπνοή άπό τό οτομα. Τό λονιτρό κρίνεται πάντοτε άιαραίτητο. Δ» συΜοτΐται δέ ό δ?όμος 1,000 μ. τό καλοκαίοι όταν νάνει πολύ ξίστη. (Είς τό ερχόμενο, "Αλμα είς ϋψο;( Κ Ο Κ... ΑΘΗΝΑΙ 4—9 Φεβρουαρ/ου 1929. —*.£Γ έτιτρθ'τή ίηΐ «ής άμέσου φορολογί- ας, άσχολη#εΓσα μέ τίν φόρον οΐχοδσμάν εΑοβ*, κα»* αρχήν, »ήν εξής απόφασιν. | 1] "Ινα καθιερωΰ^ί αυστηράς ένΐεγχος δια συμβουλευτιχών έ»ιΐροιών πρός ε¬ ξακρίβωσιν «ής δνομαστικής ά£ίας «ών οί Ηθδομω*. 2) Νά παραμείνη άάβλ ΕΝΕΡΓΕΙΑΙ ΓΕίΙΡΠΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΚΙΜ11ΘΗΣΑΝ ΪΒΟΡΟΙΚΗΒ3ΥΡΙΚ0Χ ϋιΊΤΗΤ*» ΚΩΝ ΦΥΙΟΝ Τό Γεωργικόν Έπιμ λητήςιον Ή οαχλβίου συνεπές πρός τόν προορισ ίό «οσοστά, λόγφ συν.ηρήο.ως οί- Δι* αΰτοϋ ώφελείται ό φορολο- υπό »ον ίρον ο'μως «κα>ς 5
πτόμενα ποσοστά, διά
ή ή ΐδ
ς ρς
:Ι^ν,,ίκόμισε σπόοους κτηνο.ςο,ιΛν
οί- φυτων 6υναμενους, να καλλιεργηθουν
- 11ς ξΐ]Ρ':, άγονα χαί άσβεστώόη^έδο'φη
-1 Έκ τούτων απέστειλεν άοκετήν ποσό
' διαφόρους ποοοδευηχούς δι
δασκάλους των έπαρχιών τοΰ Νομυΰ
ιν τής οΖκοδομής »ου. 4) Νά έκ ΟασκαΛους ^ων Βπαμχιων τού ηομυυ
*ά σήμερον ύφιστάμενα κοσοστά ϊ α δοκιμαοθώσι κατα πόσον δύνανται
τοΰ φόρον οίχοδομών,α'πνα άνεγνωρίσθη
σαν υπό τής *Άιτροτ.ής ώς βαρήτατα άλλ'
έκ παράλληλον νά Χηφϋ{) πρόνοια ο'πως
διά «ής καΛντέρας αποδόσεως *οΰ φόρον
τούεου μή επέλθη μ«'α>«ις τοΰ έκ «ής φο | τα Ιδάφΐ] μας θά
ρολογίας ταΰΐης έσόδου είς «όν προί1ττο-| ΈπΐμΐληΐηθΙου μ
λογισμόν καί 5) επί ίδιοκατοικουμένανν
οΐκιων, ή έπινροπή εδέχθη Ηκας μένρι
τεκμαρτοΰ ετήσιον εΐσοδήματος 10,000
δραδμών ίκηίηχηαι «ό δρισθησόμενον
ώς καιώτατον ό*ριον άπολλαγής «ών ίδιο-
κατοικσυμένων «αί φορολογεΐται μόνον ή
διαφορά.
—Ή έΛ·*ρο«ή συζηΐεΐ 6'πως τό έ«ι«ή-
δευμα έτεκταθ]} καί μέχρι τό3ν είσοδημά-
των 200 χιλ.
ένκύκλιος τοΰ ύπου
ξίδόθη ές
ργβ'ου των οίκονομικών δι' ής
γνωστοπθ'είταιδΐι ό φέοος έπιτη
δεύμχτος τοΰ λήγοντος οίκονομι
κου έτους 1928-29 δέον νά κατα
βή, κατά δόσεις, μέχρι τής
Μ έ έ
31ης Μάρτιον έ. έ.
—Υπεβλήθη Μομοσχέδιον βίς την
Βονλήν πβρί διευ ούνσεως των
δημοσίων ϋπαλλή/ών πρός άπό·
Κ η ιν εύθινής κατοικίσς. Είς τό
νομοσχέδιον π?ριλαμβάνονταικαί
οί Δημόσ οί ύπάλληλοι των έπαρ
Χ<ών. ΛΙ διβυκολύνσεις θά ηαοί χονται μέσω είδικώνοίκοδομικώλ συνεταιρισμών, ου; δέον νά όργε ώ ϊθυν οί Δηιιόσιοι ύπάλληλοι ΰχαστο; συνεταιρισμός νά «Γάρ ίζεται άπό 12 τού άχ μβλτ). Ήσυνετα ρ οτιχή μρρϊ" ο μ| ρ ή μρ θ·« είναι 5 χιλ. δρ. διά τού; ν π ρέταςδέ 3 χιλ. δ^. ΑΙ μερίδβς πρ πβι νά καταβάλωνται είς τού; σι ύ ?ξ άϊ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ Ό Δήμαρχος Ήροκλβίου Καθισαά γωστόν δτι έχορη γήθη παράτασις τής προθεσμίας διά την υποβολήν Ένστάσ'Όον κ.χτά των κοταλό'γων των τελών φωτι- σμοϋ καί καθαριότητος ττις χρήσεως 1928—29 καί χαλοϋνται οί μή ύποβα σήμββον τοιαύτας ίδιοκτή ί© στΐβος τοΰ δρόμου των 101 μέτρων κατασκβυάζεται όπως καί τοϋ όρόμου των 100 μέτρον, περιφερικόϊ πέριξ ρ^θογωνίου κκόίου διαοτάοι,ων 110X70 μ. έφ" όσον θά ϋπάρχει άνάλογος έπίπεδος χώρος. Τα όΰο καμπύλα τμήματα τοϋ περιφερι- χοΰ στίβου χυράσσονται μέ κέντρο τα μέ¬ σον τής μικρή; πλευρας [70μ.) καί μέ άκτϊ να 35 μέτρων τό καθ ένα. Ό πβριφβρικός στΧβος μετραται πάνχο- τε σέ άπόσταση 0.30 μ. άπό την έσωτβρι- κή γραμμή τού στίβου, οταν οί άθληΐές » £ , «,„,,. «,«.,« οέν προκειται νά τρέξουν μέσαάπό διαδρό «ι *·" Ινοιικιι άχινητων δχας ίξετα μους. Διότι τότε τ* μήκος τού στίβου με- σωσι τ< ύ, είς τό Δημοτικόν Καταστή τράιαι επί τής έσωτερικής γραμμής έχά- στου διαϋρόμου καί άφαιρεΐται ή διαφορά τοϋ μήκους των διαδρομων άπό το σημεί¬ ον έκκινήσεως των άθλητών. Οί διάδρομοι βίνα |άπαρέτητοι γιά τούς βρόμονς 200, 400 μ. καί μετ' έμποδίων. Γιά τόν δρόμον όμως των 1000 μέτρον δέν άπαιτοϋνται διάδρομοι· Άλλά .δέν ,πρέπει δμως καί νά τρέχουν περισσότεροΓ των 6 Αθλητών σέ στ'ψο πλάτους 3 εως 4 μέ¬ τρων. Ό άθλητής φροντίζει νά χρέχη παρά τ·ήν Ισωτερική γραμμή τοϋ στίβον άλλά τσϋα- ηαγορ^ύεται νά πατήστ) έκτός τής γραμμής (μέσα στό πεδίον), -2Τ0ΑΒ ΤΟΥ ΔΡΟΜΕΩΣ. Ό άθλητής πρέπει νά τρέχη μέ έλα·ρρά ρσθχα, (πανταλονάκι καί φανέλο). Τα πα- Κοντσια τον νά είναι έλαφρά μαλακά, καί ρε «αοφιά. μα έκτεθημένους ταταλόγους Τούτου, καί υποβάλωσιν Ινώπ όν |[ήμών έγγρά φω; έντός δέ«α πέντβ (15) ήμ^ςών ά πό σήμερον τάς ένσΐάσπςτάς οποίας δι' οΐονδήΐιοτε λόγον ε'χουσι τυχόν να τα ιή; έγγραφής των τίς τούς κατα?.ό γους τούτους. Μβτά την παοόδον τής τελευταίας τούτης προθεσμίτς ούδεμία Ινστασις δα γίνη δ?κτή ίλλ' (Ι κατάλογοι θέλου σι κ 'ταστή έκτελβστοΐ χαί θέλουσι πά ραδοθχΤποός ιϊτποαξιν ανευ ού^εμιά.' μεταβολής ίξ οΐουδήηοτε λόγον. Έν Ήοακλείφ τί 9 Φββοοναοίου 1929 Ό Δήιιαοχος ■Ηρακλείου Ιωάν, Γ. Βονιατζάκηβ έντός ?ξ μηνών άπί τής έννραφής. —Ύπεγράφΐ] διαταγή δι' ή απολΰονται τοΰ στρατοΰ τοΰ 1927 β μεχά την συμπλ,ήρωσι1 17 μηνών καί 10 ήμερώνστρατιο τικής ύπηρεσίθί- Ήμέρα ένάρξε ω; τής αποστολής τούτων είς ύ ποχρεωτικήν αδειαν όρίζεται ί ΙΟην Μαρχίου. —Έντός τής εβδομάδος θά έ- παναρχίσουν αί συνεννοήσεις Βε νιζέλου καί Διοικητών τής έθνι¬ κής τραπέζης. ΑΙ Γερουσιαστικαί Εκλογαί Οά διενεργηθοΰν ανυπερθέτως την 3ην Μαρτίου. ΑΘΗΝΑΙ 9-2-29 (τοΰ άντα- ποκριτοϋ μας).-— Κατόπιν συ¬ νεννοήσεως τής Κυβερνήσεως μας μετά τής Γαλλικής τοιαύιη: εδόθη δλιγοήμερος παράτασις τοΰ ίλληνογ'χλλικοΰ προσωρινοϋ συμβατικοϋ καθεστ<ϊ>τθΓ, έλπΐζο
μέν ου δτι έν τώ μεταξύ θά κα·
τωρθωθή ή έξωμολυσις των
έλληνογαλλικών δυσχερειών λαΐ
θάιΰπογραφή τό οριστικόν κεί¬
μενον τής έμπορικής έλληνο-
γαλλικής συμβάσεως. < μ νά έγκληματισθοϋν είς τόν τόπον μας Εάν έκ των δοκιμών τούτων ποοκίψη ότι τα φυτα ταϋαι Ιΐιιτυ κάνουν *1, επιδιωχθή ύιτό τοϋ μας ή γενΐκενσις ιής διαδόαεως αυτών διά παντός μέσευ, μ έ την πεποίθησιν ί?τι θά επιφέρη οη-· μαντικήν ηςοώΰησιν είς την γειτργικήν χαί κΐηνοτροφικήν πρόοδον. Τα κηνοτι,ο<}ΐχά αύτά φυτά είναι: Ή Σούλα ή δποία έν Σιχελ'α ,θεω ςιίΐΐαι ό βασιλεύς ιών κιηνοτροφιχών φυτών δι' Ιόάφη. άγ^να καί ξηοά. Δύ ναται νά δώση έπιιυγχάνον, 500 οκά δας ξηοοϋ χόοτου κατά οτρέμμα. "Αλ- λο φυτόν ιΐ^αι ή Όνοβριχής έχουσα τα αύτά περίπου προυόντα μέ την Σούλαν. Άλλα Ιπίσης φυτά ώ / έχομί σθηπαν σπόρει είναι δ τοιγωνίσ»ος καί ό μελίλητος. "Απαντα είναι φυτά τής οικογενείας των τρυφυλλοει&ών. Τ ο Έπιμελητήοιον έ>όμισεν επί
ηί σπόρον Σόγιας, Ιξ ού παράγεται
τό δμώννμον σπορέλαιον. Είναι έκ των
χατ' έξ χι,ν κτηνοτροφικών φυτών, οί
δέ άφθονόΐατα παςαγόμενοι
τού χρησιμεύουν κοί διά την διατρο
φήν των άνθρώπων διότι είναι μικρά
φασνλάκια μέ μεγάλην θοεπτικήν δύ
ναμιν άνωτέίαν δλων -^ών δσπρ£ων.
ΔΘΗΝΛΙ10 2-29 (τοΰ άντα-
ποκριτοΰ μας)—Κατ' είδήσειςς δκ
Βόλου >έα χιών Ιπεσεν είς τάς
δρινάς περιφβρείας τής Θεσ)λίας
διακόψασα τάς συγκοινωνίας καί
άποκλεΐσασα τα δρεινά χωρία είς
τίνα των οποίων ή χιών έφθα¬
σεν είς ΰψος 3 1)2 μέτρων.
Ήγγέλθηααν 4 θανάιη έκ ψή
ξεως καί πτώσεως οΐκιών εΐςτήν
περιφέρειαν Τρικάλων καί Καρ
δίτσης. *Η θερμοκρασία εί; τα
όρεινά χωρ.α κνμαίνεται μεταξύ
10—18 βαθμών. Αί σημεριναί
είδήςεις άνίφερον δα έπαυσε ή
πιωσις χιώνων μέ σχετικήν βλ
ιίωσιν τοΰ καιροΰ.
ΟΡίΑΝΙΣΙΣ ΪΠΟΥΡΓ. ίΕΟΡΠΑΣ
ΑΘΗΝΑΙ 10 2 29 (τοΰ άν-
ταηοκριτοΰ μας)—Τό εσπέρας
ιοΰ Σ ββά.ου κιτευέθη τό νομο
Έιτός τούτων τό Γεω^-όν 8ηι |σχέον περί τής νέας όργανώσιως
λια καί "Αγ. Βαοβάραν δπου προσ
χώς θέλει μεταβή επί τούτω ό Γεν.
Γοαμματεύς τοΰ Έπιμβλητηρίον
καί Νομογιωπόνος Ηρακλείου κ. Δι
όν. Ραζής. Τό Έπιμβλη ήο όν άναμέ
νη Ιηί^ης έκ Βελγίου καί Όλανδίας αρ
κετόνσπόοον πατάτας των ποικ.λιών
Ένστουτρίς καί Άγκιν.—Χ'χ'ι'μερ,
οί οποίαι βεΐρούνται ώς αί παραγωγι
κόιεραι χβί μή ηροσβαλλόμεναι έκ
τής ασθενείας τού «έκφυλισμυύ».
Οϊ κομισίέντες κηπουρι»οΙ σπό
(?οι είναι μεγάλης παραγα>γη«<ότητος καί ποικιλίαι καλλι3ργούμβναι ποωί μως. Τό 'ΛσΤΒροσκοπίΐον Αθηνών εγνώ ρισεν ιίς τό Γεωργικόν Έτιμβλητή.ιι όν Ήυακλείου δτι, προσΐχώς θά τοϋ ά ποσιέλη καθ' εκάστην τηλεγραφικώς δελτίον προγνώσίως καιοοΰ Ικόμισε καί έκλ8Ητούςσπό|τουυπουργείόυ τής Γεωργίας. «»^^ΐΐ5Γ».ΤδΚ Κ νομοσχίδ>ον« «——Μ|
πρό των οιακοπων των εργασι¬
ών τής Βουλής ή δποία θά συμ
πέση μέ ι ό προσεχές Σάββατον
16 Φ(βρουαρ(ου.
γεωργικής σημαοίας δπως τό μεταδ'ι
δεί αυθημερόν είς τα διάφορα
ά έ Ν
φρ ρ
γικά κέντρα τού Νομού ίνα λαμβά
νούν "γνώσιν τούτου ιί γεωργοκτηνο
τι,ιόφοι.
—Ή χθεσινή διάλεξις
Έν μέσω Ιχλεκτοϋ άκροαιηοίου
ε"λοβ-;χώρανχ»ές π.μ. 8ντώ θεάτρψ
«Απόλλων» ή προαγγίλθεϊσα δ άλεξΐ'
τού *. Μιχ. Μανουσάκη μέ θε'μα «δ
νάγ^η νομοθενΐΛων μβταορυθμίσεων
πρός αύξησιν καί πορστασίαν τής πά
ραγωνϋς» · Ό ομιλή τής άνέ.ττι ξκν όλ<< κλήρον σύσιημα νομοθετΐ'ίών ιιεταορυ θμϊσεων τονίσας ότι επί 4—5 τούλάχι στον Ι·.η ή νομοθεσία μ,πς πρέπη νΰ είναι ίδιόρρυθμος δπως ύτοβοηθήκΤη (την πςόοδον καίτήν άνάπ.υξ νττίςγεαι της έβύθΐσεν είς ηένθος δλόκλη- ργι ήςπαοαγωγής, την οποίαν «οέπει ΟΟν την Ι κεΐ κοινωνίαν έν ή ά- ! νά ενισχύση παράλληλον ; αί ή Ιδιωτι ήλ άλ εή ύ£?Τ&^ '? 5?Λ & ΘλΝΑΤΟΣ ΜΕΓΑΑΟΪ ΕΥΕΡΓΕΤΟΥ Είς τό Κάϊρον τής ΛΙγΰπιου απέθανε μειά ολιγοήμερον όξεί αν νόσον ιήν 4ην τρέχοντος μη¬ νός δ Μέγας Εϋεργέιης τής Έλ ληνικής Κοινόΐητος Καί'ρου Γεώργιος Σπεισερόπουλος. Ό ά προσδόκητος θάνατος τοΰ έπιλέ- κτου τούνου μέλους τήςΈλληνι- κής παροικίας τής πόλεως ταύ- ΑΙ ΕΚΑΟίΑΙ ΤΗΣ ,ΕΡΟΥΣΙΑΣ ΑΘΗΝΑΙ 10-2-29 (τοΰ|άν- ταποκριτοΰ μας)—ΑΙ Γεριυηα στικαΐ εκλογαί θά διεξιχθοΰν την 3ην Μαρχίου. ΟΙ—υβερνη- τικοί συνδυασμοί καταρ'ΐσθέντβς είς δλους τούς Νομούς θά άναγ γελθοΰν επισήμως άπόψβ. Ό κ. Πρωθυτουργός δ^ν 8- λαβεν άκόμη οριστικήν άπ/φασιν αν θά μεταβή είς Περιοδείαν είς Μοκεδονίαν. ΑΘΗΝΑΙ 10 2 29 (τοΰ άνταπο χριτοΰ μας).— Ώς πρός την υπόδειξιν των ύ- πο·ψηφίων Γερουσιαστών υπό των Γιωργικών Έπιμελητηοίων ϋπ ή ο χον σίίμβρον πληροφορίαΐι δτι μία μέν μερίς ζητεί την υπό¬ δειξιν των κ. κ. Α. Μυλωνά, Σπ· Χασιώτη καί Α. Δεκάζου, ετέρα όέ την υπόδειξιν των κ. κ. Χαιρβ· που (Πατρών), Φούμη (Κρήτης) Ίωιννίδου (Μα«ε5ονίας) καί Λα- σκαρίδη (Θ^άκη;). η πήλαυεν μτ,άλης εκτιμήσεως μ φιλανθιοωΊίας εις ίθλί Ιας ν8νιΧ0ς γραμμάς τοΰ ί ά ι, μέ αυται . —. _____» ,,γ-γ-γ·-» — προνοάμμο έϊών έθελουσίως προέβαΐνε κα- τος τού «ροτίθΒται νά κατέλθη είς τ/ς θώς καί διά την έκτάκτως γεν- [ Γερονσια<ηικάς έχλογός θέιων ύΛοψη ναιόδωρον ^νάληψ,ν ύπ αύτοΰ, ΦιόϊΤ1τα Γερουσιαστοΰ^ τής ίδρΰσεως Ιδίαις δαπάναις ενός Ι •ΐτΥ^ αΌοοφ-ανκΙν1οΓ·ο ? "ΑΤΙΟΗ ΚΑΙΡΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Ηλωπολει. τού Κα ι ρου. υ α-1 _______ οίδημος ου ως ανήρ κατήγετο έκ __.^) καιρος χ^ζ §ν Ήρακλείφ. Τρΐπόλεωςχτ-ς Πίλοπονήσου ήγε βας,όμετρον 8 π μ. 761τήν 2 μ.μ δέν ηλικίαν 60 6Λς 65 έχων. 760 στβθεοά. ΘίρμοκρασΙα με,ίστη -ΈλαΐοκλαδευΤαΓΛασηΟίου. 14' Θερμοκρασία έλ,χίσ,η 3. Μέση Ανεχώρησαν προχθές άτμοπλοΊ" ώς δι* "Αγιον Νικόλαον οί Ιταλοί έ (αιο/λαδε.υτα1 11 κροοςιζόμενοι διά τό λιιοταμεΐον Λαοηθίου, «λήν ενός ό ■κ ΐος ιΐχεν άηο>λ:ισθΐ είς 'Λγίους
ΐέκα έκ των χιόνων.
—Συ.βταιρικά.
Προχθές τό Σ^ββχτον άνεϊώρισε
ιά Ρέθτμνον καί Χανιά ό έπόπτης
ών συνεταιρισμών Κδήτης κ. Κ. Ψι>
ΑΘΗΝΑΙ 9 2 29 (τού άντα-
ποκριτοΰ μα^). —Κατσρτισθέν
καταιίθεται είς την άτοψινήν ου
νεδοίασιν τής Βουλής τό νομο·
περί τροποποιήσεως τής
τλινός δπως ενεργήση
ς τυύς
επιθεώρησιν
ύγρασΐα μ^τρία (56). "Λνεμοι άπό
πρα,^ς Βορβιο'υτκοί—Δυτικοΐ. Θί
λασσίί μβτοΐως τεταραγμένη. Βοοχή
24ωρον 0,3 χιλιοστά. Βροχή μέχρι οή
μενον 510 χιλιοστά. Πλέον περισσν
νής 70 χιλιοστά.
Ό παρατηοητίις τοΰ σταθμοδ
Χ. Ζουράοης
ΙΤΐπτΠΙΓΓΠΠΙΠΤΓΓΙΠιιιιιιιιιιιιιΙΠΠΠΠΙ'ΙΊΙΤΜΙΙΐΓΙΙΙΙΠΙΙΠΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙίΙΙΙΙ ι
ΑΘΗΝΑΙ 8-2-29 (τοΰ άν-
ταποκριτοΰ μας).— Αί δμολογία»
ετιμώντο σήμερον είς τάς δραχ
μάς 916
—Τό ψΰχοξ καθ* δλην την Έλ-
λάδα.
Κατά την παρελθοϋσαν έβδομάβα
ή θεραοκραοία είς τα διάφορα μέρη,
τής Ελλάδος ήτο ή Ιξη;: Θβσ)ν1κτ|ν·
υπό ήλιον 6 βαθμούς ύπότό μηδέν,
την δέ εσπέραν 11 βαθαούς υπό τδ>
μηδέν. Είς τάς Σέορας 9 βα»μούς υ¬
πό τό μηδέν, είς την Καββάλαν 7 βα¬
θμούς ύιτό τό μτ,δέν, είς την Δράμαν
8 0 ιθμού; υπό τό ιιηδέν, «Ις την Κο-
ζάνη«17 βαθμούς ΰ,τό τό μηδέν, είς
την Φλώριναν20βαβμούς ύΐιό τό >ιί)-
δέν.Ή χιών είς τάς β^ιίους βπαρ
χίας υπερέβη τα 3 1)2 μ.
ΕίςΕύρώπην τό ψΰχος Ιπΐσης ήτο
δριμΰτατο. ΕΙ; Γαλλίαν ή θρρμοκρβσία
έκυμιΐνβτο μ'ταϊύ 10—12 β ιθμούς ΰ
ηί τό μηδέν, είς δέ τό Βερολίνον 8-
τούς 22 βαθμούς ύπότό μηδέν
ό ώ
σημριώσασα ρε«όρ
Έν τή πόλει μας ή θεομοχοασία
δέν κατήλθε των 3 -6 βαθμόόν
τό μηδέν.
|αθλητισμοσ-προσκοποι|["κυριακΑΤ«ΚΑΙ ΕΙΔΗΧΕΙΐΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ
Ε. ^Φ. Α.
Ό "Ομιλος. Φιλόβλων ΊΤοα
κλείου γνωρίζει δι' έγγβάφου βίς
τάς έπιτροπάς Ε. Φ. Α. τής Κρη
τηί, την προκήρυξιν «αρ' αύΐθϋ
των Β'. Πογχρητίων 'Λγώνων
χαί, την τέλίοίν ;των είς τό Ή
ράκλβιον.
Μέ τό Βιο έγγραφό τού παρα
καλεί ό "Ομιλος, τάς Έπιτροπάς,
νά συστήσουν είς τούς σύλλογον,
των Έσαρχιών ότι πρέπει μέ κά
θβ τρόπονά συμμβτούχουν βί^τοΰ
αγώνας τούτους.
Έλπίζομε δ τι δέν θά μείνη κα
νβίς άπό τούς συλλόγους Ε. Φ. Α.
που νά μην στείλη τόν άντιπυό
σωπόν τού κατά την διάρκβια■< των Παγκρητίων άγώνων, Καί βλ πίζομεάχόμηδπ θά Οοΰμβπολλυύ άπό τού; άον.ηΐάς τώ ■ συλλόγων των έπαρχιων κατά τούς αγώνας τούτους, να συναγ ονίζον^αι μετά των Ηρακλειωτών. Ό Σύλλ,ο, ος Βιάνου. Παοακα λβΐ δι" έγγραφον τού τόν Όμιλον Φιλάθλων Ηρακλειον, νά τόν έν ι σχύση είς την αρχήν τής ίδρύσε ώς τον, μέ διάφορα ά)λτπιχά εί δή. Καί χαθώ; πηοοφο3θύμ°,θα ό "Όμιλος, έΐθ'μάζίΐ να όποστεί λη είς τόν Σύλλογον Βιάννου, μιά σβιρά άθλη'ΐχων φανελλων κα μιάποδϋσφαίρα. Εύ/β είς τόν "Ομιλον Φιλά θλων, χάρις τή^,πρωτοβουλίας τοΰ οποίον τό Ηράκλειον θά εύιυχί σηνά Ιδϋ τελουμένους τού; Β'. Παγκρητίονς αγώνας βίς τό μονα δικόν όιά την Κρήτην μας Στάδ όν τού.. ΑΘΛΗΤΙΚΛ —Πειραιεύς—Θί,σσαλονίκη ΜΐΒίίι'Η μικτή ομάς Θεσααλονίκη; ένίκησβν προχθές 2αν μικτήν όμά δα τβυ Πειραιώς, βίς άγωνα ποδο σφαίρον, διά 4—2 τεομάτων. Ό αγών διεξήχθη βίς τό —ΠΡΟΕΓΟΙΧΑΣΙΛ ΚΑΙ ΠΡΟΠΟΝΗ- Σ1Σ ΤΟΎ ΔΡΟ1ΙΕΩΖ γ ξήχη ς φ οικον γήπεόον τής Θβσσαλ ινίκης ασφυκτικώς πλημμυρισμενου άπό κόσμον. —Διβθνής άθλητική συνάντησις βίς Αθήνας. Τα συνβργαζόμβνα Σωματεία Παναθηναΐκό*, Όλυμπιακός, καί ."Ενωσις Κων)λ,εως, απεφάσισαν την τβλεσιν μεγάλη; διεθνονς ά θλητικής συναντήσεως κατά τα μέ οα ή τό τβλος Μαΐου. Είς τούς αγώνας τούτου; θά ουμμβτάσχουν Γβρμανοί Γάλλοι, καί Ούγγροι οθλη>α.ί.
—Ποδοσφαιρική συνάντησις Ίτα
Χίος—Ελλάδος.
Ή Β'· Έθνική ομάς τής Ίταλί
άς, Οά σνναντηβη κατά τος αρχάς
τοΰ Μαρτίον, είς ποδοσφαιρικην
συνάντησιν μβτά τής ΈύΗικής &
μάδος τής Ελλάδος
Ή συνάντηαις θά γίνη είς Ά
θήνας.
—Διά τού. άθλητάς μας.
Ή '-πιτροπή τής Ε. Π. Σ. ά
θηνών έτιμώρησβν διά μηνιαίον ά
ποκλβισμοΰ ένα ποδοσφα·ριστ:ήν,
διότι έξύβρισεν όντως τόν διοικη
την τοΰ αγώνος.
—Καί δνα απίστευτον
Ό Δήμαρχος Ξάνθης διαββτβι
100.000 δραχ. ετησίως διά την άνά
πτυξιντοΰ άθληιισμοΰ βίς την
πόλιν τού.
—Καί &λο Ινα.
Ό Δήμαρχος Δράμας έκτόςτών
38,000 δραχ. τάς οποίας διέθεσεν
διά τόν Άθλητι»όν Σύλλογον τής
πόλεώς τού εψήφισεν κονδύλιον
έξ 100,000 δραχμών ετησίως διό
τόν άθλητισμόν είς την πόλιν τον.
Καί ηκούσθη νά λβγεται μετα
ξύ των άθληνών τοΰ 'Ηραχλοίου.
—Πάμβ παιδία νά κάμωμε ούλ
λογο στή Δράμα!!
Ποτέ δέν πρ^,τει(ινά αποφασίση άβλητή;
νά τ^ίξβ τα, 1000 μέτρα, έαν δέν έχει προ-
πονυΰϊ) για ιον δρόμον αϋΐύν χαΛά, χαί
εάν δέν εχει πςο .τοιμάση τόν δ γιινισμό
Ι τού γιά νά ύιο,ιληθβ σ' ε>α τόσο μεγάλο
ε^γο.
Ή συμ ιετρος γυμναστικ,ή π,/ιν άπ'.) τή
.τ^ο τόνηση η ά .ό τό τι}έ|ιμ,ο
τοϋ δρόμου, είναι απαραίτητον.
ίΐέ ιή γυμναστιχή ό άθλπτής θά θέση
σέ κίνηση όλους τούς μϋς τού καί θχ τούς
προετο μάσι] νά καταβίλλουν τνν δύναμη,
/τού άχοιτεΐ ό δρόμ,ος των 1000 μ. χ<ορ>:
■νά πάθουν τίτοΤΛ.
Ό άθλητής πού ύ.τοβάλλ'ϊΐ τόν όργανι-
σμό τού απότομα νά κάμη^ α μεγάλο ερ-
/ο, θιΛ δοκιμάση τ ς συνέπβιβ; τής άτερ,ι-
σκυψίας τού μέ μεγάί,ους πο.ου;. Γιατί τίς
«ρρισο"ότ-ρ?ς φορέ; πνθαίνει ρΐξόΐς των
Ινών των άκ^ιον καί τ·>τβ είναι άνίκανο
άχι μονο ά εξακολουθήση τό δοόδο άλλα
καίνα βιδΐση κάν. ΆλλαΙ καί τό μβγάί,ο
■ιύίό καχό νά μην πάθη, θά δοκιμάση τι)
καί θά υποβληθή σέ έμετού, ΰστορα
τόν ίρ μ . Κ,α'ι είναι ποιήσεις πού θΐ
τόν κ^ατήΐουν γιά πολύ και^ό μα*ρυι ά-
τ,ο (ΐ(ϊβι) χοΐ τό άγώ-νισμα τοτε βλάνιρι
ταρί ώρελιΐ ιόν όργαΜθμό.
"Η μέϋυβος τής προΐτθνήσΒ<»ς εχει οκοΐτ ι νά τονώθη τό μν ι νό σύσι ηιιοι των εσωτε¬ ρικώ/όργά ών καί ι ά δώση τήνάιαιτοϋ|ΐέ- >η έλαβτ κοτητα είς τούς μυς.
Κοι μεθοδους πυο.ιονήσ ως γ·ά τόν δρ ι
μο' 1000 μ. ρχομ- δ Λ είδοιν:
1) Την προπ <νηαη τοϋ δρομίως μέ αυξα¬ νομένη ταχύιηΐα. Δηλαδή τ^έχΐι 200 μ. μέ ταχΰτηΐα, κ·-ί άμέσιος άλλα 400 άργα κιιί «ίλος άλλα 400 μέ ταχύΐητα. 2) "Η τρέ/.ει τα 400 μ. άργά, άλλα 400 μ μέ αυξανομένη ταχύΐητα χαί διακόσια μέ μεγιίλη ταχύτητα. Πρέπει νά γνωρίζη ό δρομϊύ; ότι είς τόν δρόμον 1000 μ. θά νιχήση κατά τα τελευ¬ ταία 200 μέτρα καί πρ'πίΐ νά συνειθίση νά τρέ,ι,η μέ τή μβγαλύτερη ταχύτητα, ποϋ μπορ&1 νά αναπτύξη κατ ι τό «έλος τού δρό μου τού. "Ενα μβγάλο ν-ακό παι,ατηρρΧτοι βίς τούς πβρισσότεοους άθλητάς νά τρέχοίΐν μέ τα πόοια λιγισμένα οτα γόνατα. Εισί όέν κατωρθώνουν τοιέ νά άποκτή- σουν δ.ασκελισμό μεγάλον, άπό τόν ότοΐον έξαρτάται τό περισσότεςο ή νίκη τού δρο- ιιίιος. Γι' αύ«ό ό γυμναστικός δςόμο; μέ τάσεις των ίΐιδών είναι άτ·α)α£τΐ]τος νά γίνκται άιτό τόν άθληιήν κατά την προπόνησή τού. Ό δ^ομεύς πού θά αρχίση γιά πρώτη φο- θά την π,οτόνησή τού στό δϊόμο των 1000 μ. να μην τόν τ^έξη έ.ταναλαμβάνο» «τέ, άν δέ> εχει κάμη ότι ύ ιέδειξα πα2α-
-τάνω.
—ΕΚΚΙΝΕΣ1Σ
ΑΣΚΗΟΗ Η ΓΕΟΡΓΙΚΗ ΠΙΣΤΙΣ
ΤΟ1ΙΑΒΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΝ ΓΕΟΡΓ. ΕΠΙΜΕΑΗΤΗΡΙΟΝ
ΑΘΗΝΑΙ 10 2-29 (ΐοΰ άν-
ταποκβΐτοΰ μας) —Είς έπισχευ-
0εΐ>'αν αΰίόν επιτροπήν των Γβ-
οΐργικ^ν επιμελητηρ'ων Μακεδο
νίι ς ό ΰπουργός τήςΈΟνική: Οί
-ονομίας προέβη είς χές μακράς
ίξηγήοεις οχκτικώς με την -ρι
κτική' μορφήν την οποίαν θά λά¬
βη ή δσκη"ΐς τής αγροτικάς πί¬
στεως.
Κατά τος έξηγήσες τ «ΰτας
τα δάνεια δέν θά δίδωνται ά' ιξε-
λέγνιπις (Αλλάκατόιιν ερεύνης το
πικοΰ σνμβ υλίου τό όποκ>ν ™**1ε_
συντιΐσση χι ύ, π οτωτικ( ύ.. καχα
λόγ"βς έγχα;ρως ώ Γε νά ουμπί-
ή παρέχη τίον δανείον πρός
ιός όνι/γκΓ-ς χο,ν δαν ειΓθίΐέ» ών.
Τό τοΐτικόν συμβούλιον θά
χρηαιμεύση ώς. δφθαλμδς τοϋ
Κεντρικόν Συμβουλίου ίνα τα
δάνεια μή σπαταλώντσι είς ώνά
γκας μή παραγωγικάς. Θά ένισχυ
θή ταυτοχρόνως ή έποπτεία των
συνεταιρισμών καί θά διαπαιδα
γωγηθδίσιν οί αποτελούντες αύ-
τούς κατά τοιούτον τρόπον ώστε
δημιουργουμέ%ης ού ν ιφ
πραγματικής συνβταιριστικής συ¬
νειδήσεως νά άπθσπασθή δ αύιό
νομος ό^γανισμός άγροτικής πί¬
στεως καί νά αποτελέση αΰτοτε-
λέ4 ΐδοαμα μή ληδεμονευόμενον
υπό τής Έθνικής Τραπέζης. Τα
μβγάλα πλεονεκτήματα τοΰ δή ·
μιουργηθητομένου οργανισμόν,
νατά τόν κ. Βουρλούμην είνε:
1) "Οχι ή δ^ιπάνη τής λειτου-
ργίας χου θά εΐ-ε ελαχίστη, 2)
δή θά διαθέτη τό τεςάπιον πο¬
σόν των 1600 έκατομμυρίων. 3)
ότι θά δανείζχ) μ έ τόκον κατά πό
λύ μικρόΐερον τοϋ τόκπου μέ τόν
οποίον Θά £?ά ειζεν ή κατά τό
παρελθόν σχεδιασθεΐσα ΤΛωργι-
κή Τραπέζα, 4. δτι θά έχη είς τα
ΚΑΚ9ΧΑΕΡΙΑ ΕΙΣ ΜΛΚΕΑΟΝΙΑΝ
ΨΥΧΟΣ 23 Β 8ΜΩΙ ΥΠΟ ΤΟ ΜΙΔΕΝ
ΕΣϋΜΕΙΟΒΗΣΑΝ ΒΛΝΑΤΡΙ ΕΚτΉΩΣ
ΑΘΗΝΑΙ 10-2-29 (τοϋ άντα
ποκριχοϋ μας).— Βαρύϊατος χει
την δλότητα τοΰ Έλνη· .κου λα-||{?ν ένέσκηψίν δκ νέου είς την
-' ' ' βορειον Ελλάδα. Κατά τηλεγρά
φημα έκ Φλωρήνης νέα χιών κα
τεκάλυψε· την περιφέρειαν είςΰ
ψος τριών μέιρων Ή θερμο-
οΰ.
; δ κ. Β3υρλούμης άνε-
είς την Επιτροπήν των
γεωργικώνέπιμβλητηρίων δτιπρο
κειμένου περί των κεφαλαίων των
χο.τικώνγεωργικών τραπεζών τή;
Μαχεδονίας εΐπε δτι ^θά παραμεί
νούν άνεξάραητα, τα δέχεφαλαί ι
αυτών θά διατεθούν διά την κα¬
τασκευήν καπναποθηκών καί διά
την έν,ίτχυσιν τών^
κραοία κατήλθεν
βαθμούς ΰ 'ό τό
είς τούς 23
μη5έν. Τρείς
πρώια τού βήματα παρασχάιην|τας τΟιαύιας άπόψόΐς τής Κυβερ
την κτηθεΐσαν πείραν τοΰ τμήμα νήσεω.% δ ότι ώς ιΐτε εχει την
τος άγροτικής πίστεως τής Έ&νι γνώμην δτι δ γεωργικός κόσμος
κης Τραπέζης καί προσωπικόν ή-1ε1>,αι ε1ς θέσιν νά διατηοήΐη γε;
σκημενον. ! . — , ,. . {Λ
Ό κ. Βουρλούμης ετόνισεν Ι ®8γικίΙν Τοάί18ζ«ν άνεξάρτηνον.
διαιτέρως δτι ή Κυβέρνησις θά | Εν τελε' 1 έίτιτροπή παρεχά' εσ ι
παρακολουθήση βήμα πρός βή· .τόν κ. Βουρλοΰμην δπως κατά
μα τόν νέον οργανισμόν άσφαλί τόν καταρτινμόν τού σχβδίου πε·
ζουσα πλήρη αποκέντρωσιν καί ρί άναπκύξβως τής ά γρ. -τικής π£-
προστατεύουσα την περιουσίαν στεοος ζητηθή κα; ή γ>ώμη των
αύτοϋή όποία θά περιλαμβάνη ύπευθύνων γεωργικών όργανώ
950 έκατομμύρια άνή'ίθντα είς σεων.
Θανάτοι έκ ψηξεως άνηγγίλθη-
σαν. Τα όρεινά χωρία είναι τβ-'
λείως άπομονωμένα. Αί συγ<<ι- νωνίαι διικόπησαν. Ούδεμία έ- ρ ^ασία γίνεται. Ή κτηνοτροφία διά την εύθυνοτέραν φυτείαν τοϋ | νψατατΜμ^αςΐΜχαι Εροφάς. ΤΟ Ψ/ΧΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕ.ΣΑΛΙΑΗ ΕΙΗπΙίΙΟΒΗΙΑΝ ΚΑΙ £Κ£Ι ΟΑΝΑΙΟΙ καπνοΰ. Ή Έοιτροωή των δπιμελητη ρίων εξέφρασε την λύπην τη; διά ΑΘΗΝΑΙ ΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΤΡΑΤΙΟΤΙΚΟΝ ίιΕΝΤΑΒΑΟΝ ΔΡΟΜΟΣ Ιθθθμ· Ή έκχίνησις τοϋ δρόμου τώ ι 1000 μ. γίνιται άπό ίΰί>εία γραμμή χαραγμένη χα¬
χά πλάχο; χοΰ στίβου. Ή έχίνησις δέν
γίνεχαι ποτέ άαύ τον χύχλο τοΰ στίβον.ναί
ου τε άπό απόστασιν μικρο τέραν των 50 μέ
τρών ά ιό χήν άρχή τής στροφής γιά τόν
κύκλο τοϋ στίβον.
Ό ύρομ.ύς έκκινεΐ μέ μεγίλη ταχύχητα
χαί τρέχει μέχρι πού νά πάρη καλή θίση
μεταξύ των άντιπάλων τού.
Άπαγορεύϊχαι νά εμποδίση χον δ.όμον
τοΰ συναγωνισχή χου μέδποιοδή οχκ τρόπο.
θιϊται άχυρ ς ό δρόμος χου αν άπο-
χή ή π}όσ3·βσή τού αυτή.
Τα ίΐρώχα 400 μέχρα τρέχιι μέ αυξανο¬
μένη ταχύτηχα κα'ι μέ χον μηχανισμόν
πού άνέπχυξα στό δρόμο τόν 100 μέτρον
Άπό τί 400 μέχοι τΑ 800 φροντίζει νά κρα
τ ϋ μιά καλή θέση μεταξΰ των άντιπάλων
Α.ων τού κα'ι τρέχει μέ γλήνο}θ διασκελι
σμό. Άπό τα 800 μέχρι τό τέρμα συγκεν-
ιρώνει τίς δυνάμεις τού κα'ι τρέχει την ά-
ποσΐαση μέ δση τιχύΐηχα μτορεϊ μέχρι
πού νά περάση τελείως τό τέρμα.
Τό τέρμα είναι γραμμή ά.τό άσβέστη χά
ραγμένι] κατά τό π/.ατος τοΰ σΐ'ιβου. Δυό
δοχοί τοποίίετοϋνται είς τί; άκρες τής γραμ
μής καί ένώνονται μέ κλοστή (σπάγγο)
είς ΰψος 1,22 άπό τοΰ έδάφους. Ό άθλη¬
τής 8χει φθάση στό τέρμα ό εάν άγγιξβ την
χλιοστή μέ τό στήθος τού καί πέρασε την
γραμμή τοΰ τέρματος.
"Η άπ«ιτουμέη έΐίδοσις 3' 45" τής ω-
ϋας άτό τόν κανονισμό χοΰ στςατιωτικοΰ
πεντάθλου, δέν είναι εΰυολο νά καλυφθή
άπό έναν πβύ δέ θά ίίχει προπονηθή είς τόν
δρόμον των 1000 μ. καλά.
Θεωρεϊται τό άγώνισμα τής άντοχής καί
την Αντοχήν αυτήν πρέπβι νά άποκχήση
ό στοατεύσιμος μέ συστηματικήν προΊΌη-
ση είς χό άγώνισμα χοϋ δρόμου 1000 μ.
Μιά φορά τόν μήνα μπορεΧ νά χρέχη τα
1000 μέχρα ό άθλητής άλλά πάνχοχ-! κατά
την διάρκειαν τής προπονήσεως τού είς χό
άγώνισμα χοδτο.
"Ενός δρόμος άγρός 1500 μέτρα>ν 2-3
φορος τόν μήνα θα συντελοΰσε πολύ είς
άπόχτΉση τής άντοχής τοΰ δρόμου 1000 μέ
έ ύ
την απαιτουμένη ταχύΐηια.
—ΑΠΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Μετ'ι κάθε -τροτονηση η «αί μετά τόν
δοόμο 1000 ό δρομεύς πρέπει νά εξακολου¬
θή 'η <5ργά τό δρόμον τού. Νά κάμη μ,Γρι- κές κινήθϊΐς τώνάνω άκραιν 10—15 άνα- πνευστικίς κινήσεις μέ είσπνοή άπό τή μύ- τη σιγά καί άμέσως άΛότομη έχπνοή άπό τό οτομα. Τό λονιτρό κρίνεται πάντοτε άιαραίτητο. Δ» συΜοτΐται δέ ό δ?όμος 1,000 μ. τό καλοκαίοι όταν νάνει πολύ ξίστη. (Είς τό ερχόμενο, "Αλμα είς ϋψο;( Κ Ο Κ... ΑΘΗΝΑΙ 4—9 Φεβρουαρ/ου 1929. —*.£Γ έτιτρθ'τή ίηΐ «ής άμέσου φορολογί- ας, άσχολη#εΓσα μέ τίν φόρον οΐχοδσμάν εΑοβ*, κα»* αρχήν, »ήν εξής απόφασιν. | 1] "Ινα καθιερωΰ^ί αυστηράς ένΐεγχος δια συμβουλευτιχών έ»ιΐροιών πρός ε¬ ξακρίβωσιν «ής δνομαστικής ά£ίας «ών οί Ηθδομω*. 2) Νά παραμείνη άάβλ ΕΝΕΡΓΕΙΑΙ ΓΕίΙΡΠΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΚΙΜ11ΘΗΣΑΝ ΪΒΟΡΟΙΚΗΒ3ΥΡΙΚ0Χ ϋιΊΤΗΤ*» ΚΩΝ ΦΥΙΟΝ Τό Γεωργικόν Έπιμ λητήςιον Ή οαχλβίου συνεπές πρός τόν προορισ ίό «οσοστά, λόγφ συν.ηρήο.ως οί- Δι* αΰτοϋ ώφελείται ό φορολο- υπό »ον ίρον ο'μως «κα>ς 5
πτόμενα ποσοστά, διά
ή ή ΐδ
ς ρς
:Ι^ν,,ίκόμισε σπόοους κτηνο.ςο,ιΛν
οί- φυτων 6υναμενους, να καλλιεργηθουν
- 11ς ξΐ]Ρ':, άγονα χαί άσβεστώόη^έδο'φη
-1 Έκ τούτων απέστειλεν άοκετήν ποσό
' διαφόρους ποοοδευηχούς δι
δασκάλους των έπαρχιών τοΰ Νομυΰ
ιν τής οΖκοδομής »ου. 4) Νά έκ ΟασκαΛους ^ων Βπαμχιων τού ηομυυ
*ά σήμερον ύφιστάμενα κοσοστά ϊ α δοκιμαοθώσι κατα πόσον δύνανται
τοΰ φόρον οίχοδομών,α'πνα άνεγνωρίσθη
σαν υπό τής *Άιτροτ.ής ώς βαρήτατα άλλ'
έκ παράλληλον νά Χηφϋ{) πρόνοια ο'πως
διά «ής καΛντέρας αποδόσεως *οΰ φόρον
τούεου μή επέλθη μ«'α>«ις τοΰ έκ «ής φο | τα Ιδάφΐ] μας θά
ρολογίας ταΰΐης έσόδου είς «όν προί1ττο-| ΈπΐμΐληΐηθΙου μ
λογισμόν καί 5) επί ίδιοκατοικουμένανν
οΐκιων, ή έπινροπή εδέχθη Ηκας μένρι
τεκμαρτοΰ ετήσιον εΐσοδήματος 10,000
δραδμών ίκηίηχηαι «ό δρισθησόμενον
ώς καιώτατον ό*ριον άπολλαγής «ών ίδιο-
κατοικσυμένων «αί φορολογεΐται μόνον ή
διαφορά.
—Ή έΛ·*ρο«ή συζηΐεΐ 6'πως τό έ«ι«ή-
δευμα έτεκταθ]} καί μέχρι τό3ν είσοδημά-
των 200 χιλ.
ένκύκλιος τοΰ ύπου
ξίδόθη ές
ργβ'ου των οίκονομικών δι' ής
γνωστοπθ'είταιδΐι ό φέοος έπιτη
δεύμχτος τοΰ λήγοντος οίκονομι
κου έτους 1928-29 δέον νά κατα
βή, κατά δόσεις, μέχρι τής
Μ έ έ
31ης Μάρτιον έ. έ.
—Υπεβλήθη Μομοσχέδιον βίς την
Βονλήν πβρί διευ ούνσεως των
δημοσίων ϋπαλλή/ών πρός άπό·
Κ η ιν εύθινής κατοικίσς. Είς τό
νομοσχέδιον π?ριλαμβάνονταικαί
οί Δημόσ οί ύπάλληλοι των έπαρ
Χ<ών. ΛΙ διβυκολύνσεις θά ηαοί χονται μέσω είδικώνοίκοδομικώλ συνεταιρισμών, ου; δέον νά όργε ώ ϊθυν οί Δηιιόσιοι ύπάλληλοι ΰχαστο; συνεταιρισμός νά «Γάρ ίζεται άπό 12 τού άχ μβλτ). Ήσυνετα ρ οτιχή μρρϊ" ο μ| ρ ή μρ θ·« είναι 5 χιλ. δρ. διά τού; ν π ρέταςδέ 3 χιλ. δ^. ΑΙ μερίδβς πρ πβι νά καταβάλωνται είς τού; σι ύ ?ξ άϊ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ Ό Δήμαρχος Ήροκλβίου Καθισαά γωστόν δτι έχορη γήθη παράτασις τής προθεσμίας διά την υποβολήν Ένστάσ'Όον κ.χτά των κοταλό'γων των τελών φωτι- σμοϋ καί καθαριότητος ττις χρήσεως 1928—29 καί χαλοϋνται οί μή ύποβα σήμββον τοιαύτας ίδιοκτή ί© στΐβος τοΰ δρόμου των 101 μέτρων κατασκβυάζεται όπως καί τοϋ όρόμου των 100 μέτρον, περιφερικόϊ πέριξ ρ^θογωνίου κκόίου διαοτάοι,ων 110X70 μ. έφ" όσον θά ϋπάρχει άνάλογος έπίπεδος χώρος. Τα όΰο καμπύλα τμήματα τοϋ περιφερι- χοΰ στίβου χυράσσονται μέ κέντρο τα μέ¬ σον τής μικρή; πλευρας [70μ.) καί μέ άκτϊ να 35 μέτρων τό καθ ένα. Ό πβριφβρικός στΧβος μετραται πάνχο- τε σέ άπόσταση 0.30 μ. άπό την έσωτβρι- κή γραμμή τού στίβου, οταν οί άθληΐές » £ , «,„,,. «,«.,« οέν προκειται νά τρέξουν μέσαάπό διαδρό «ι *·" Ινοιικιι άχινητων δχας ίξετα μους. Διότι τότε τ* μήκος τού στίβου με- σωσι τ< ύ, είς τό Δημοτικόν Καταστή τράιαι επί τής έσωτερικής γραμμής έχά- στου διαϋρόμου καί άφαιρεΐται ή διαφορά τοϋ μήκους των διαδρομων άπό το σημεί¬ ον έκκινήσεως των άθλητών. Οί διάδρομοι βίνα |άπαρέτητοι γιά τούς βρόμονς 200, 400 μ. καί μετ' έμποδίων. Γιά τόν δρόμον όμως των 1000 μέτρον δέν άπαιτοϋνται διάδρομοι· Άλλά .δέν ,πρέπει δμως καί νά τρέχουν περισσότεροΓ των 6 Αθλητών σέ στ'ψο πλάτους 3 εως 4 μέ¬ τρων. Ό άθλητής φροντίζει νά χρέχη παρά τ·ήν Ισωτερική γραμμή τοϋ στίβον άλλά τσϋα- ηαγορ^ύεται νά πατήστ) έκτός τής γραμμής (μέσα στό πεδίον), -2Τ0ΑΒ ΤΟΥ ΔΡΟΜΕΩΣ. Ό άθλητής πρέπει νά τρέχη μέ έλα·ρρά ρσθχα, (πανταλονάκι καί φανέλο). Τα πα- Κοντσια τον νά είναι έλαφρά μαλακά, καί ρε «αοφιά. μα έκτεθημένους ταταλόγους Τούτου, καί υποβάλωσιν Ινώπ όν |[ήμών έγγρά φω; έντός δέ«α πέντβ (15) ήμ^ςών ά πό σήμερον τάς ένσΐάσπςτάς οποίας δι' οΐονδήΐιοτε λόγον ε'χουσι τυχόν να τα ιή; έγγραφής των τίς τούς κατα?.ό γους τούτους. Μβτά την παοόδον τής τελευταίας τούτης προθεσμίτς ούδεμία Ινστασις δα γίνη δ?κτή ίλλ' (Ι κατάλογοι θέλου σι κ 'ταστή έκτελβστοΐ χαί θέλουσι πά ραδοθχΤποός ιϊτποαξιν ανευ ού^εμιά.' μεταβολής ίξ οΐουδήηοτε λόγον. Έν Ήοακλείφ τί 9 Φββοοναοίου 1929 Ό Δήιιαοχος ■Ηρακλείου Ιωάν, Γ. Βονιατζάκηβ έντός ?ξ μηνών άπί τής έννραφής. —Ύπεγράφΐ] διαταγή δι' ή απολΰονται τοΰ στρατοΰ τοΰ 1927 β μεχά την συμπλ,ήρωσι1 17 μηνών καί 10 ήμερώνστρατιο τικής ύπηρεσίθί- Ήμέρα ένάρξε ω; τής αποστολής τούτων είς ύ ποχρεωτικήν αδειαν όρίζεται ί ΙΟην Μαρχίου. —Έντός τής εβδομάδος θά έ- παναρχίσουν αί συνεννοήσεις Βε νιζέλου καί Διοικητών τής έθνι¬ κής τραπέζης. ΑΙ Γερουσιαστικαί Εκλογαί Οά διενεργηθοΰν ανυπερθέτως την 3ην Μαρτίου. ΑΘΗΝΑΙ 9-2-29 (τοΰ άντα- ποκριτοϋ μας).-— Κατόπιν συ¬ νεννοήσεως τής Κυβερνήσεως μας μετά τής Γαλλικής τοιαύιη: εδόθη δλιγοήμερος παράτασις τοΰ ίλληνογ'χλλικοΰ προσωρινοϋ συμβατικοϋ καθεστ<ϊ>τθΓ, έλπΐζο
μέν ου δτι έν τώ μεταξύ θά κα·
τωρθωθή ή έξωμολυσις των
έλληνογαλλικών δυσχερειών λαΐ
θάιΰπογραφή τό οριστικόν κεί¬
μενον τής έμπορικής έλληνο-
γαλλικής συμβάσεως. < μ νά έγκληματισθοϋν είς τόν τόπον μας Εάν έκ των δοκιμών τούτων ποοκίψη ότι τα φυτα ταϋαι Ιΐιιτυ κάνουν *1, επιδιωχθή ύιτό τοϋ μας ή γενΐκενσις ιής διαδόαεως αυτών διά παντός μέσευ, μ έ την πεποίθησιν ί?τι θά επιφέρη οη-· μαντικήν ηςοώΰησιν είς την γειτργικήν χαί κΐηνοτροφικήν πρόοδον. Τα κηνοτι,ο<}ΐχά αύτά φυτά είναι: Ή Σούλα ή δποία έν Σιχελ'α ,θεω ςιίΐΐαι ό βασιλεύς ιών κιηνοτροφιχών φυτών δι' Ιόάφη. άγ^να καί ξηοά. Δύ ναται νά δώση έπιιυγχάνον, 500 οκά δας ξηοοϋ χόοτου κατά οτρέμμα. "Αλ- λο φυτόν ιΐ^αι ή Όνοβριχής έχουσα τα αύτά περίπου προυόντα μέ την Σούλαν. Άλλα Ιπίσης φυτά ώ / έχομί σθηπαν σπόρει είναι δ τοιγωνίσ»ος καί ό μελίλητος. "Απαντα είναι φυτά τής οικογενείας των τρυφυλλοει&ών. Τ ο Έπιμελητήοιον έ>όμισεν επί
ηί σπόρον Σόγιας, Ιξ ού παράγεται
τό δμώννμον σπορέλαιον. Είναι έκ των
χατ' έξ χι,ν κτηνοτροφικών φυτών, οί
δέ άφθονόΐατα παςαγόμενοι
τού χρησιμεύουν κοί διά την διατρο
φήν των άνθρώπων διότι είναι μικρά
φασνλάκια μέ μεγάλην θοεπτικήν δύ
ναμιν άνωτέίαν δλων -^ών δσπρ£ων.
ΔΘΗΝΛΙ10 2-29 (τοΰ άντα-
ποκριτοΰ μας)—Κατ' είδήσειςς δκ
Βόλου >έα χιών Ιπεσεν είς τάς
δρινάς περιφβρείας τής Θεσ)λίας
διακόψασα τάς συγκοινωνίας καί
άποκλεΐσασα τα δρεινά χωρία είς
τίνα των οποίων ή χιών έφθα¬
σεν είς ΰψος 3 1)2 μέτρων.
Ήγγέλθηααν 4 θανάιη έκ ψή
ξεως καί πτώσεως οΐκιών εΐςτήν
περιφέρειαν Τρικάλων καί Καρ
δίτσης. *Η θερμοκρασία εί; τα
όρεινά χωρ.α κνμαίνεται μεταξύ
10—18 βαθμών. Αί σημεριναί
είδήςεις άνίφερον δα έπαυσε ή
πιωσις χιώνων μέ σχετικήν βλ
ιίωσιν τοΰ καιροΰ.
ΟΡίΑΝΙΣΙΣ ΪΠΟΥΡΓ. ίΕΟΡΠΑΣ
ΑΘΗΝΑΙ 10 2 29 (τοΰ άν-
ταηοκριτοΰ μας)—Τό εσπέρας
ιοΰ Σ ββά.ου κιτευέθη τό νομο
Έιτός τούτων τό Γεω^-όν 8ηι |σχέον περί τής νέας όργανώσιως
λια καί "Αγ. Βαοβάραν δπου προσ
χώς θέλει μεταβή επί τούτω ό Γεν.
Γοαμματεύς τοΰ Έπιμβλητηρίον
καί Νομογιωπόνος Ηρακλείου κ. Δι
όν. Ραζής. Τό Έπιμβλη ήο όν άναμέ
νη Ιηί^ης έκ Βελγίου καί Όλανδίας αρ
κετόνσπόοον πατάτας των ποικ.λιών
Ένστουτρίς καί Άγκιν.—Χ'χ'ι'μερ,
οί οποίαι βεΐρούνται ώς αί παραγωγι
κόιεραι χβί μή ηροσβαλλόμεναι έκ
τής ασθενείας τού «έκφυλισμυύ».
Οϊ κομισίέντες κηπουρι»οΙ σπό
(?οι είναι μεγάλης παραγα>γη«<ότητος καί ποικιλίαι καλλι3ργούμβναι ποωί μως. Τό 'ΛσΤΒροσκοπίΐον Αθηνών εγνώ ρισεν ιίς τό Γεωργικόν Έτιμβλητή.ιι όν Ήυακλείου δτι, προσΐχώς θά τοϋ ά ποσιέλη καθ' εκάστην τηλεγραφικώς δελτίον προγνώσίως καιοοΰ Ικόμισε καί έκλ8Ητούςσπό|τουυπουργείόυ τής Γεωργίας. «»^^ΐΐ5Γ».ΤδΚ Κ νομοσχίδ>ον« «——Μ|
πρό των οιακοπων των εργασι¬
ών τής Βουλής ή δποία θά συμ
πέση μέ ι ό προσεχές Σάββατον
16 Φ(βρουαρ(ου.
γεωργικής σημαοίας δπως τό μεταδ'ι
δεί αυθημερόν είς τα διάφορα
ά έ Ν
φρ ρ
γικά κέντρα τού Νομού ίνα λαμβά
νούν "γνώσιν τούτου ιί γεωργοκτηνο
τι,ιόφοι.
—Ή χθεσινή διάλεξις
Έν μέσω Ιχλεκτοϋ άκροαιηοίου
ε"λοβ-;χώρανχ»ές π.μ. 8ντώ θεάτρψ
«Απόλλων» ή προαγγίλθεϊσα δ άλεξΐ'
τού *. Μιχ. Μανουσάκη μέ θε'μα «δ
νάγ^η νομοθενΐΛων μβταορυθμίσεων
πρός αύξησιν καί πορστασίαν τής πά
ραγωνϋς» · Ό ομιλή τής άνέ.ττι ξκν όλ<< κλήρον σύσιημα νομοθετΐ'ίών ιιεταορυ θμϊσεων τονίσας ότι επί 4—5 τούλάχι στον Ι·.η ή νομοθεσία μ,πς πρέπη νΰ είναι ίδιόρρυθμος δπως ύτοβοηθήκΤη (την πςόοδον καίτήν άνάπ.υξ νττίςγεαι της έβύθΐσεν είς ηένθος δλόκλη- ργι ήςπαοαγωγής, την οποίαν «οέπει ΟΟν την Ι κεΐ κοινωνίαν έν ή ά- ! νά ενισχύση παράλληλον ; αί ή Ιδιωτι ήλ άλ εή ύ£?Τ&^ '? 5?Λ & ΘλΝΑΤΟΣ ΜΕΓΑΑΟΪ ΕΥΕΡΓΕΤΟΥ Είς τό Κάϊρον τής ΛΙγΰπιου απέθανε μειά ολιγοήμερον όξεί αν νόσον ιήν 4ην τρέχοντος μη¬ νός δ Μέγας Εϋεργέιης τής Έλ ληνικής Κοινόΐητος Καί'ρου Γεώργιος Σπεισερόπουλος. Ό ά προσδόκητος θάνατος τοΰ έπιλέ- κτου τούνου μέλους τήςΈλληνι- κής παροικίας τής πόλεως ταύ- ΑΙ ΕΚΑΟίΑΙ ΤΗΣ ,ΕΡΟΥΣΙΑΣ ΑΘΗΝΑΙ 10-2-29 (τοΰ|άν- ταποκριτοΰ μας)—ΑΙ Γεριυηα στικαΐ εκλογαί θά διεξιχθοΰν την 3ην Μαρχίου. ΟΙ—υβερνη- τικοί συνδυασμοί καταρ'ΐσθέντβς είς δλους τούς Νομούς θά άναγ γελθοΰν επισήμως άπόψβ. Ό κ. Πρωθυτουργός δ^ν 8- λαβεν άκόμη οριστικήν άπ/φασιν αν θά μεταβή είς Περιοδείαν είς Μοκεδονίαν. ΑΘΗΝΑΙ 10 2 29 (τοΰ άνταπο χριτοΰ μας).— Ώς πρός την υπόδειξιν των ύ- πο·ψηφίων Γερουσιαστών υπό των Γιωργικών Έπιμελητηοίων ϋπ ή ο χον σίίμβρον πληροφορίαΐι δτι μία μέν μερίς ζητεί την υπό¬ δειξιν των κ. κ. Α. Μυλωνά, Σπ· Χασιώτη καί Α. Δεκάζου, ετέρα όέ την υπόδειξιν των κ. κ. Χαιρβ· που (Πατρών), Φούμη (Κρήτης) Ίωιννίδου (Μα«ε5ονίας) καί Λα- σκαρίδη (Θ^άκη;). η πήλαυεν μτ,άλης εκτιμήσεως μ φιλανθιοωΊίας εις ίθλί Ιας ν8νιΧ0ς γραμμάς τοΰ ί ά ι, μέ αυται . —. _____» ,,γ-γ-γ·-» — προνοάμμο έϊών έθελουσίως προέβαΐνε κα- τος τού «ροτίθΒται νά κατέλθη είς τ/ς θώς καί διά την έκτάκτως γεν- [ Γερονσια<ηικάς έχλογός θέιων ύΛοψη ναιόδωρον ^νάληψ,ν ύπ αύτοΰ, ΦιόϊΤ1τα Γερουσιαστοΰ^ τής ίδρΰσεως Ιδίαις δαπάναις ενός Ι •ΐτΥ^ αΌοοφ-ανκΙν1οΓ·ο ? "ΑΤΙΟΗ ΚΑΙΡΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Ηλωπολει. τού Κα ι ρου. υ α-1 _______ οίδημος ου ως ανήρ κατήγετο έκ __.^) καιρος χ^ζ §ν Ήρακλείφ. Τρΐπόλεωςχτ-ς Πίλοπονήσου ήγε βας,όμετρον 8 π μ. 761τήν 2 μ.μ δέν ηλικίαν 60 6Λς 65 έχων. 760 στβθεοά. ΘίρμοκρασΙα με,ίστη -ΈλαΐοκλαδευΤαΓΛασηΟίου. 14' Θερμοκρασία έλ,χίσ,η 3. Μέση Ανεχώρησαν προχθές άτμοπλοΊ" ώς δι* "Αγιον Νικόλαον οί Ιταλοί έ (αιο/λαδε.υτα1 11 κροοςιζόμενοι διά τό λιιοταμεΐον Λαοηθίου, «λήν ενός ό ■κ ΐος ιΐχεν άηο>λ:ισθΐ είς 'Λγίους
ΐέκα έκ των χιόνων.
—Συ.βταιρικά.
Προχθές τό Σ^ββχτον άνεϊώρισε
ιά Ρέθτμνον καί Χανιά ό έπόπτης
ών συνεταιρισμών Κδήτης κ. Κ. Ψι>
ΑΘΗΝΑΙ 9 2 29 (τού άντα-
ποκριτοΰ μα^). —Κατσρτισθέν
καταιίθεται είς την άτοψινήν ου
νεδοίασιν τής Βουλής τό νομο·
περί τροποποιήσεως τής
τλινός δπως ενεργήση
ς τυύς
επιθεώρησιν
ύγρασΐα μ^τρία (56). "Λνεμοι άπό
πρα,^ς Βορβιο'υτκοί—Δυτικοΐ. Θί
λασσίί μβτοΐως τεταραγμένη. Βοοχή
24ωρον 0,3 χιλιοστά. Βροχή μέχρι οή
μενον 510 χιλιοστά. Πλέον περισσν
νής 70 χιλιοστά.
Ό παρατηοητίις τοΰ σταθμοδ
Χ. Ζουράοης
ΙΤΐπτΠΙΓΓΠΠΙΠΤΓΓΙΠιιιιιιιιιιιιιΙΠΠΠΠΙ'ΙΊΙΤΜΙΙΐΓΙΙΙΙΠΙΙΠΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙίΙΙΙΙ ι
ΑΘΗΝΑΙ 8-2-29 (τοΰ άν-
ταποκριτοΰ μας).— Αί δμολογία»
ετιμώντο σήμερον είς τάς δραχ
μάς 916
—Τό ψΰχοξ καθ* δλην την Έλ-
λάδα.
Κατά την παρελθοϋσαν έβδομάβα
ή θεραοκραοία είς τα διάφορα μέρη,
τής Ελλάδος ήτο ή Ιξη;: Θβσ)ν1κτ|ν·
υπό ήλιον 6 βαθμούς ύπότό μηδέν,
την δέ εσπέραν 11 βαθαούς υπό τδ>
μηδέν. Είς τάς Σέορας 9 βα»μούς υ¬
πό τό μηδέν, είς την Καββάλαν 7 βα¬
θμούς ύιτό τό μτ,δέν, είς την Δράμαν
8 0 ιθμού; υπό τό ιιηδέν, «Ις την Κο-
ζάνη«17 βαθμούς ΰ,τό τό μηδέν, είς
την Φλώριναν20βαβμούς ύΐιό τό >ιί)-
δέν.Ή χιών είς τάς β^ιίους βπαρ
χίας υπερέβη τα 3 1)2 μ.
ΕίςΕύρώπην τό ψΰχος Ιπΐσης ήτο
δριμΰτατο. ΕΙ; Γαλλίαν ή θρρμοκρβσία
έκυμιΐνβτο μ'ταϊύ 10—12 β ιθμούς ΰ
ηί τό μηδέν, είς δέ τό Βερολίνον 8-
τούς 22 βαθμούς ύπότό μηδέν
ό ώ
σημριώσασα ρε«όρ
Έν τή πόλει μας ή θεομοχοασία
δέν κατήλθε των 3 -6 βαθμόόν
τό μηδέν.