121326

ΑΣΚθγγ
,ί
*
ΥΗ
>ο^
'^;
6ϊ
0
ΦΟΝΟΥ
ρ
α* «ου Β' Άοτ»—
ς *
ό Νικολαοί Οβηι
ίτοικο; Χανίφη (ώ
•είς 6*4 ιηβ«οΐ|έ|«,
είς τ*τ 6Μ* 1*
ρ«λη?·είς »ές «Ρ
,« Πό—ι«έΐ«Ι ■■
ε>*»!ΒΒβ«β~!β««ΗΒβΙΜ
£ ΙΗΙί.ΙΗΪΪΟίΑ·,!1,
ΙΙιτρατκτου χ*τ2
«
ΟΡΟΙ ΙΥΝΑΡΟΜΟΝ
„.,) ΕΙΗΙΙ 4· 10.
""|) ΕΞΗ. · ΙΜ
£.11111 Η« Ι
Ϊ-Α1. · 4
ΤΕΤΑΡΤΗ Ι
30
<ΣΓ;)ΜΒΡΙΟΥ1931 Γρηγοοίου ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΩΡΠΚΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΝ ΚΡΗΤΗ " ΤΛ ΙΕΙΡΜΡΙΜ ΛΙΙ ΜΕΦΟΙΤΐΓ | ΑΡ,Θ-Τ Λ. 3Ο0 § Ε^Γ^ΤΧϊΖτ 9 ιύααΛΛΧϋΛ^ίχα^αΡκααΆ ^ -ββΛ Η ΖΩΟΚΛΟΠΗ Ήέποχή τοΰ χρόνον είναι κατ&λληΐος καί υπο- βοηθητική είς ττν ξωοκλοπην, την μάστιγα ι ύτήν χτ/ς κζηνοιροφίας μας. Δυστυχώς φαίνεναι ότι αί κα καί εξρις δέν έξειλήφν^ησαν άπό την ψυχήν των χω ρικών μας οϋτε καί ήτο φυσικόν ΐνΓΟς ολίγων ετών νά ε«ρ«£ωθούν. Σπαρωδικά μέν καί μικράς σημασί- α, άλλά άρκετά κρούαματα ζωοκλοπής σημειώνονται κατ'αύτά', έν τω Νομώ μας. Τό &γος αύτό τής νήσου ήρχισεν νά παρουσιάζη ζωήν καί υπό την αύστηρότη τα τοϋ νόμον ήρχισεν νά άναζωπυρεΐται ή άπαιαία έξις, ήτις τόσων καταστροφώτ πρόξενος εγένετο είς όλην ι ην Νήσον. Διότι δέν μάς άπίλιπεν τό θάρρος νά όμολι γήοωμιν ότι ή ζωοκλοπή ήτο εκείνον δπερ κατεβίβαζεν είς ι ά δμματα των ξένων τό επίπεδον ι ου πολιτισμόν μας μέ τάς έπ^κολουΦούσας άντεκδι κήαεις, φθςράς άπανϋρώπους περιουσίαν καΐζώων, φόνονς άνθρώπων καί τοίς τούτοις ανμπαρομαρ- τοϋοι. Είναι είς δλους γνωστόν ότι ίά ήμισυ περίπου κακουργήματα, άτινα λαμβάνονν χώραν έν τω τόπω άρχικήν αιτίαν ή αφορμήν ε'χονν ζωοκλοπάς. Καί ή μέν σοβαρά και φανερά τρόπον τινά ζωο¬ κλοπή έπατάχ&η διά τοΰ Ισχύοντοξ νόμον άλΧά ή πράξις τής ζωοπλοπής υφίσταται έν ύπολαν&ανούση καταστάσει, έξαπολύουαα άτμονς ύποψιών καί δημι¬ ουργούσα κατάστασιν Λνώμαλον έν τή ϋπαϊ&^ω, Ά ναγνωρίζομεν ότι η άνακάλυψις και χιμωρία των κλε πτόντων μεμονωμένα ζώα άποβαίνει δυσχερεστάτη και καταντψ ιχεδόν άδύνατος λαμβανομένης {π' δ- ψιν κ αί τής νοοτροπίας των χω-ιών νά μή μαρτυ ρώσιν δαα ξέρονν ή και νά μή καταγγέλωσιν την πράξιν διόλου. Άλλά είναι ά-όλι>τος ί'νάγκη η Δι¬
οίκησις χωροφυλακής καί οί άρμόδιοι γενικώς νά
λάβουν σύντονακαϊ ■' ραατικά μέτρα "ΐατά των πα-
ρο ισιαζομίνων σηοραδικών κρονσμάτων διότι ταυτα
πολν συντόμως θ< πολΛαπλασιασθοΰν γνωστόν όν τ· ς ότι εξ αίτίας μιάς ζωοκλοπής δυνατόν νά γίνουν τρείς καί πέντε καϊ δι' αύτάς πάλιν πολλαπλάσιαι. Αί ύ.τοδιοΐλήσεις δέ χωροφυλακής πρέπη νά ά- ναπτύξονν δραστηριόζηια εξαιρετικήν πρϊν αί ζωο κΧοπιΙ αύξη&οϋν είς επικίνδυνον σημείον καί δή μιουργήσονν ενα φανλον κύκλον πλημμελημάτων και κακονργημάτων εις τόν οποίον ή χωροφνλακή και ή δικαιοσύνη Θά περιπλεχθοΰν, άπορροφούμεναι έκ τώνβλλ'ον των άσχολιών.Πρέπει νά παιάξωμεν ά·η λεως ι ην λερναίαν νίραν διά νά δυνηθή η υΉαιθρσς χώρα νά ά ν απνευστί. άχυρσκαθώςδπρωιόγονος ό'νος είτε γιατί την έπαθα προχίϊες στήν Παλαιόχωοαν χαί μέ ά φηκαν έκεϊ, εϊμαι έχ&ρός των. Είναι τό μίνον πού μι- αω καί ουδέποτε θά γίνω φί- λσς^' των διομομπίΚ "Επειτα έχεις καί τα σωσοεβάκ.-α τα δηοΐα ποοτι/ οΰν νά πέρνουν μέσα τούς χοντροϋς καί μάς τούς μιχοονς « ' άφίνουν έ|ω. ΕΛΥΡΙΟΣ δλιόν κι' όμΛρός δίσκους |ιρ φιντίκια κιιί ξεοοτήγανα <τον τσοί κιίμανε διιίγοτ μα ώστι ν* άνοιγοσφαλίξ'ης τα μάθια σου καί Ικερνουσανε μονρνόραχη, πρωτοοάκι, ίε-οτιχή φω ιά. ΈΪΜΟριες τοή Χανιώτισες— ήτσνε δνό—τ^εΐς Χίω χυρίες— χι'έδαγκίνανρ ,τά χείλην τωνρ >·αί τσή νταμπήδες (σερβιτό-
ρονς) νά σοϋ λένε—πιετε πού
κάνη γερό σχώτι. ' Υστιοσ ΦΡΟ'
νοννε μι'λι κπί τνρί πού ώστι
νά φέρουνε πηοούνια δέν ή'τονρ
πραμμπ. Φ^ρνουνε ΰστρρα ψάρι
βραστό μέ (ΐανιέστρ* κι' οΐλοι
φάγαμε μέ δ'ρεξ'Ι "Αρροέ μου
τάξΒ κι' έμενα κι' έφαγα ?να
πιατο ώστε νά Ήού βάνε. "Υστε
ρα φκρνουνε κρέας τού φιύρ-
ν«ν. Έμύριζε μά δί,ν έμπ^οι υ
να νά βάλη) στό στόμα μου τού
Θεοΰ ν α εΐνβ τή μποΐκκί. Υ
στερα φέρνουνε βοαστές ΰρθες,
εγλιιψα £να «τζιίκι μπιλέ μου.
Κι' απόης φέρνουνε μπαρμπού
νια — όϊ τα παντέρτιμα!—μέ θιρ
μδ (σάλτσο) καί όξω άπό ηίσω
άλλής τζερης ψάοι. Κι' ί',ώ ίΐού
ηήγα γιά νά ξελαχταςιίοω ΐο ·ψα
ρι Ιμπονχτησα καί δέν Ι,μπόρον-
να νά φάω κιανίνη Ρ.ΐχανε νι'
ενα νρπσί—ο'ί τό παντίοΐϊμο νά
τό χομε! μοσνάδη άϊτού τι) ειάζα
άαιιύ ιώιτινρς »Γ (ΊνοστΙνου-
σοννε
_Η έμαζ«')ξ<ινρ τό τραηεζι έφίρκνρ καί σταφύλιηι κ ίί χαρ- πονζιπ' πού χι" εύτά ήτονε άνα- οτρμός απού ?.ερι ό λόγος. Τό- σανά 'φαγιά κηί τίθιο ραέτι έν τό ξανθδπ. "Αλλο νά σοΰ τό λέω χι* δλλο νά τΛ θώριρς. Μά ίντα νά λέω απού ίΐχα μίαν κοι?ΐ'< κπί Σφακιανή κι' έκείνη κπί δ?ν εφαγα σιΐν το κιΐτσου- Μά γι' άς ήτονρ ίηαέ στόν πέρη ?δπ πουχωμε δοεξη κπ) δέν εΐνρ «αί τοσοσάς κόσμος νά ντρέπετηι κιαντίς ."Α νά πειοά ξοιμε τόν Παντελή πού σουρώ- νσυνρ τή σάλιαν τον έκπά ττοΰ —"Ιντα λέιις τοϋ λόγον σ· υ Μκαντκλή; —Αΐ καλά ?)τορ μά σάν δέν τδχωμρ.,σικιμΓ. II ΜΙς ΑΟΥΛΟΥΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ .'ΕΒΗΙΙ ΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟΝ Α.Β.Ε.Ζ. ΤΟ ΗΥΤΟΚΙΙΗϋΤΟΜ Κατά τόν προχθεσινόν έοο ταομδν τής άπσπεοατώσεαι; τ»"ς όδού Πολσι-'χώβας η&- ποιος ζηλόφθων τταρετήρησεν μηκτυοίζων «ούς έοοτάζοντσς. —Κακομοίριδες «ώς δέν ξέοετε γιατί γΧενιάιε καί πά ε. Όλοι σας οί κό- τα ϋξοδά σας νά πηγαι- νσερχάσαστε σία Χανιά, νά μβταφέοετετΐ προϊονΐα καί τος πρι.μ?ΐθείας σας, θά πη- γαίνουν στό έξωχερικό, στή βενζίνα καί τό λάσιιχσ. Μέσ'τόν γενιπό ένθσυσια- ομδχαΐ τό ξεχ-ίλισμα ιής χα- ρβς, τής ξεχινημέιης άπό την γβνική πεποίθησ / δα ό δοό- μος είν^ι ά; αϊ?όν πρωιεύον «ανείς δέν έπρόσεξε τόν γκρι- νι&αν ινιόν. Κι' δμως δ αυλλογιομός τού δέν είναι καί άβάσ.μος Τό | αυτοκίνητον ώς μέσον ουγχοι- | νωνίας δέν ιϊναι παΐ Άριστον. Ι Ποώτα-ηρώια δέν είναι προϊ όν τοϋ τόηον μ ΐς. ί ποώΐαι τού ϋΚαι έ'οχονται άη' έ'ξω — ηι' ή Ηοα δέν είναι πάνζα ξεπεομένη οϋιε χά δολλάρια κσί τα φράγκα σχέητο·ται νά ζεπέσονν. Είναι πολν μινιον καί πολνέξοδον. Μπαίνεις καί περπατεϊ. στόν άερα «αί μέ τόν άέρ,α. Είναι έπιιόησις κα- τεργάρικη, νά φουσπών^ μέ Λγέρα τα λάοτιχα, σάν τα φονθχωτά άντερα τής ηαροι· μΐας. Γιαύΐό κάπσΐο; αωφεβ αύιοΗΐνήτου τού όηοΐον έηέ- β ην ττ-ρυσι γνωβΐζων όη καί ό γάϊΛαρ ς ζοϋ ηαηηοϋ ΧΟΧ) όΊαν ή&ελε άηοατα&ϊ) άπό την πούραση Βιςωγε ολίγα ά χυοα ηι' έηροχωοοΰσεν μετ* όλΐγην ώραν, άντικατέστηαεν τόν άέοα μέ άχνοα «αί έν τινι μέτςω έηέτνχεν. Ουδέποτε θά λ ,σμονήσοο—ΗαΙ,ούδέποιε λη- σμονιέ α —ένα τέτοιο ]ενονίς άποτελοΰν καΐ αντικείμενον διχ λώματος ΐύβεοιτεχνΐας άφοϋ έλυσεν τό πρόβλημα ά- ποδζΐξας όΊιζπ&ν τετοάποδον τοώει καί σνντηοεΓται μέ ά- χυρ>.»
Δέν ξέρω ή έηειδ* Ζχασ/.
πβσαν Ιδέαν μέ τό νά δώ ό,τι
ίέν περίμενα,νά ίέ
ΘΚΣ)Ν1ΚΠ τού
μας.—Τό περίπτερον τής 'ΑΙνω
νύμου βιομηχανικής Έταιρίας
Ζνμαοικών έν τη Διρθνεΐ εκθέ¬
σει μας εδεχθη την επίσκεψιν
τριών επισήμων Έλλήνων. Τό
επεσκέφθη πρώτον ό άρχηγός
τοϋ Στόλον κ. Δεμέστιχας, ό¬
στις άφοΰ προιεργάσθη δλα τα
έκπθίμϊνα ίΐδη, τα δποϊα 5λ-
λωστε γνωρίζει καθόσον τα εύρί
σ»ρι ρΙ; όλους τούς λιμρνας
τούς όποίιΐ'ς έπισκέπτεται ό
στόλος, συνι>χάρη τούς έργοστα
σι'5θΧα5 διά την Ικλεκιήν ποιό
τη τα των ;ιροϊόντων καί είδωσεν
μεγάλην παραγγελίαν διαφόρων
ζνμαρικών διά τό συσσίτιον
των αξιωματικών τής Ναυαρχί-
δος.
Τό πρ,οίπτϊρον επεσκέφθη
I-
πίσης ό ύπουργός των Ναυτι-
κων κ. Άργυρόπουλος, δσπς
άφτ'ΰ ηεριεργάσθη μρτά πρησο-
χής τα προϊόντα τού έργοστα·
οίου τής ΑΒΕΖ καί εζήτησε λε
πτομρρεΐς ΐτληοοφορίας πρρί
τή λειτουργίας καί παραγωγής
έξέφρασρ τόν ζωηρόν θαυμα¬
σμόν τού διά τάς ?ιροόδους*τής
Μδή ιαύτης βιομηχανί
σ«ς βεφπια" ή συγκίνησις | ξητΡ καί Σεΐς είς την χαράν «αί
μπς μικροτέρα.
Μβ την ιδίαν συγκίνησιν κπί
μέ ιύν ίδιθ ενθουσιασμόν 6
δεχόμεθα καί τώρ« όλον;
νονς οί δποΐοι ιΐναγνωρίζοντες
την δικαίαν καί λογικήν άπαίτη
σιν μας νά επικοινωνήσωμεν μέ
την ποωτρύοι σαν τοϋ Νομοϋ
μας δεν ρΊ^δίσθησιΐν ;ΐόπων αλλ'
ρίργάσθησαν αόκνως διά την ?-
πΐτνχίαν των Ιδανιχων μας.
Τό πολύτιμον άγαίίόν πυν «-
πε-χτήσαμεν γνωςίζωμιν ότι δέν
θά άπε-χτάτο άπ> των χόπων
ΰλθ)ν έκείνων ι ΐτινρς τόσον προ
θύμως*ίιϊογάσί)ησαν καί διά τόν
λόγον τ< Οτον σας προσεκπλεσα- μεν ε-'ις την Κοινόιητά μας διά νά σας ευχαριστήσωμεν ώς έκ προσώπους τής Κυβερνήσεως καί τού "ΕΘνονς μας καί διά νά Σας 2κδη?ώσωμεν την αιώνιον ευγνωμοσύνην μας. Σας προσεκαλέσαμρν εις την Κοινύιητά μας διά νά συμμεθέ- τήν συγκίνησιν μας χα1 ηιά νά έο<)τάοϋ)μρν μοζί ίς,' όσον »Τχα- μρν την ευτυχίαν Ι τί των ήμβ- ρών μας νά άνατείλρ τό φώς τής (ϊλησμονήτου μνήιιη; ήμρ- ρ«ς ταύτης χαθ' ήν εγκαινιά- ζετοι διά τόν τόπον μας μί« νέα «ρρίοδος Γιπολιτρωΐική ίκ των (ίασάηον «κί κκΐτολιτι- στική. Θ ι *)ΐο ΐσως πιΐριίλειψις νά μή ευχαριστήσωμεν «αί ΊδΐΛΐτέ- ρως Ικρίνοτ'ς ΐ.ίτίνες μέ τύσους ά'λλονς μέ τα διαχρίνοντα αύ- ττύς άνθρωπιστικά καί έχπολι- τιστικά αΐσθήματα συνί^αλον είς την Ληόκτηοιν τής πολυτί¬ μου καΐ ανεκτιμήτου σνγκοινω- ν(«ς τής επαρχίας μας καί διά τόν λόγον τούτον ώς πρόεδρος τής Κοινότητος θεωρώ ύποχορΌ» σιν έπιτ αχτικήν ν ά ευχαριστή¬ ση) ηι' {ιμών ΓΪτινρς παο.αχαλεΐ- σθε νά γρίνητε δΐερμηνεϊ; των αισθημάτων μου. ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΏΜΑΤΑ ΗδΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟβΙΣΤΡΙΑ Άναγγελία έν Χανίοις υπό τής «ΚοητικήςΈφημββίδος» την 1 'θΗΐωβοίου 1831 οιν την δπο'αν εύρε τέλει- υκίτην συγχαρείς ι τέλει ί'τρ μότατα τούς Ιρ^οστασιάρχας. Τό ζωηρόν ένδκΐφέρον, τό οποίον «ηέδειξον καί οί τρείς Ιπίσημι ι Ιλληνβς καί αί ζωη- οαί έκδηλώσεις των υπέρ τή; ΑΒΕΖ είναι τελείως δικαιολογη μέναι δεδομένου ότι τό έργ » στάσιον μακαρονοποιϊας τής ΑΒΕΖ ε.ΐαί μοναδικόν «αθ'Γι- ππσαν την Ανατολήν 6<ά την τελειότητα των μηχανημάτων τού, ε'ξηιρΡτ,ιΧώς δέ διά τό σύ- στημα τής ξηράνσεως ΒίΐΓάιΐοοί τό δπιιΐον άπολαύει παγκοσμίου φήμηί και χάρις ΐΐς ΐό οποίον άπαντα τα προϊόντα ττ(ς ΑΒΕΖ άποκτοϋν άνωτερότητα τόσον είς την ίΐοιότητα όσον καί είς τίιν'γεϊ'σιν καθιστάμενα ΐοιουτο τρόπως άπαοβμιλλα, Άλλο>ς τε
δέν είνε ή πρώτη φορό, καθ' ήν
τι'σον έπαινοΰνται τα ζυμαβικά
τής ΑΒΕΖ.
"Ηδη είς την έκθεσιν τής
Φλωρεντίας (Ιταλία) κατά Δρ
κεμβριον τοϋ 1929 καί είς την
έκθεσιν τής Νικαίας (Γαλλία)
καΐά Ιανουάριον τοϋ 1930 καί
εις τάς Διεθνεΐς Ικθέσεις Θεσ)
ΐνΐακεοονικης ΐιΐυιι^ |^υμ·|ΑΐΛ»ι "» ""%";",""» < >
α;, αί δηοϊαι, ώς εΐπε, εΐνΐι κα νίκης 1929-1930 τα ζυμαρικα
ταπληκτικαί, καί υπεσχέθη ότι τής ΛΒΕΖ έτιμηθησαν με τό
,5- ποοσενές ταξείδιον τού θά ανώτατον βραβειον^Ικτος συνα
ΚΡΗΤΙΚΉ
ΤΟ_ΡΓ_ΕΤΙ
Ή στράτα μ* έ'βγαλε στήνΠα
ληόχωρα τούτην έ την Κυριακή
πού πέρασε. Έξεφαντώνανε μα-
θώ; κι° έγλεντίζανε μέ τό δίκηον
τωνε οί Παληοχωρίτες έ.τειδής
τώνεσιάξανε τή στράτα καί μπαί
νουνε απού την πόρταν τωνβ
ιδία στ' αδτοκίνητο καί βγαί-
εϊς τό
νουνε στήν άλλη χώςα. Ηίίρη- ζή**)**" τή? ξηρανσεως των ζυ
προσεχές ταξείδιον -------- .%
επισκεφθή ίνα περιεργασθή γωνισμου> και άπενεμήθησαν
τα έργοστάσια, εκφράσας την είς τό εργοστάσιον τα σχετικά
λύπην τού ότι δέν δύναται νά
πράξη τουτο τώρα, ώς έπιγόμε-
νος νά επιστρέψη είς Αθήνας.
Τέλος τό περίπ.ερι,ν Ιπεοκέ-
φθη ό άρχη/ός τού Στραϊ'ωτι-
κοϋ οΐκου τού κ. πρόεδρον τής γυυικης ιιμηί, "-ΪΑ"1"-" '»
Δημοχρατίας στρατηγός κ. Ταρ προϊόντα τής ΑΒΕΖ, ιίναι πο·
σούλης είς τόν οποίον έπροξένη λύ φυσικόν ότι και ηα0 ημίν
σαν αρίστην εντύπωσιν τα έκτε άπολαυουν ταυτα ιδιαιτέρως
Θειμένα βιομηχανικά προϊόντα εκτιμήσεως και κατεχουν τα
τής ΑΒΕΖ- Ό κ. Ταρσούλης σκή/ττρα είς όλας τας ^ έλληνι·
εζήτησε διαφόρους πληροφηρί- κάς άγτ.ράς, άποτελοϋντα τι-
λ » _/___.....«.',.,- οί, τλ μην τής δλης ελληνικης Βιομη-
λ'
"Ολίγοι θά γν»(·ίζουν ότι
προ Ρκοτον έτών επί τής έν
Κρήτϋ άντιβασιλείας τοΰ Μρχ
μετ 'Λλή τής ΑΙγύπτου, εξεδί¬
δετο έν Χανίοις έλληνιστί καί
Τουρκιστί, εφημερίς ύηό τόν
τίτλον «Κρητική έφημρρίς» τής
οποίας ύ,τόδειγμα ιστορικόν δή
μοσιεύομεν κατωτέρω επί τη
σνμπληρώσει έΉατονταβτηρίδος
άπό τής δολοφονίας τού Κυ·
βρρνήτου τής "Ελλό^ς Ιωάν¬
νου Καποδίστρια τηροΰντες τό
λεκτιχόν τού.
Κοηΐική '£φημεοίς
Αριθ. 36
Έν Χανίοις 6 Όκτωβρίου 1831
Βηρόμί,τρον
τοϋ αέρος Χανίων
Αύγή 11, Μρσηιιβρία 13, Δ°ί-
/ηΐθ.
ιη
Έξωτεοικαί εΐδήσεις
Έκ Ναυπλίας 2 Όκτωβρίου
(Έξ αξιοπίστου πηγής
£4 ήμΓρΐΌν)
Ίήν ύστερωτέραν πιρελ
Θσΰσαν Κυριακήν, πρό τής
ανατολάς τού ηλίου, ίδολοφο
νήθη δ "Ιωάννης Άντωνίου
Καποδίστριας, Κάμης, Α! Κν-
ρερνήτης Έλλήνων έκ τού
1828 έΐους Ιανουάριον 6,
έξηποντιύιης ηερίπον, είς την
ιδίαν αύΐήν καθέδραν τής
Ελλάδος. Καθ' ήν στιγμήν
έπάτει τό κατώφλιον τής πύ
τα
διπλώματα χαί παράσημα.
Όταν λοιττύν εί την Ιταλί¬
αν καί Γαλλίαν, δ;ιθυ ή Βιομη- ' λης τού έκκλησιδίου τοΰΆ·
χανία των ζυμαρικών άκμάζει γΐου Σπυρίδων ς ό Κνβερνή
καί φημίζεται, τοιαύτης πανη
γυρικής τιμής τυγχάνουν τα
άς καί επέμεινε κυοίως
κα κ ι* έγώ καλή άφοομή νά
πάω νά δώ χαί τόν ξάδερφό
μου τόν Άναγνώστη πηϋ είναι
δ καλλίτερος ψαράς τσή Παληό-
χίορας. Έξεκίνησα άποσπέρας
καί πηγά στήν Κάντανο κι' οΰ-
λοι οί διαύλυι σΐόΊαν τό ήσυχά-
ζανε τ' αύτοχίνητι παρά σάν τή
σβονρα έπηγαίνανρ πέρας καί
πόδες. Ταϋιέρου μρ πέριει τσής
άδεςφής τού τό κω.-ιέλλι στ' αύ
ιοκίνητόν μου μά στοιβαχτήκα
μϊ'μέσα κειδά καί άνακαιρώβη-
κα απού τή μπεζίνα. Στή στρά-
τ<τ δή μην τα οωτάς, απού ού λες τσοί γειτονιές έπςοβαίνανε συμπάσπαλοι μιΐσοί καί μεγά- λοι, νά καμουνε σεΊρικαί >ά μά·
σε καλοσωρίσουνε. "Ιντα μερ-
ν°ιές καί λόγους, ίντα κρράσμα-
τα καί χαλοριζικα. Έπήγαμε
σιήν Παληόχωρα κι' δντεν έξε-
πεζέφναμε έφιάνανε κι' οί Χά
νιώτΐΐς σκιάς δέκα αύτοκίνητα.
Μ" έσυστήσανε στό Διχητή, 8ϊ
ποέαει σιόν ϊδιο παρά στόν ά-
ηού κάτων τού, ενα γαλόνι μι-
τβότευο καί στσάλλους μεγά-
λρυς—μεγάλονς κι' ΰστερα δέ μ"
' ό
ΒΠΟ
ΟΔΟΥ
Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ
ΤΗΣΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑΣ
της *»αί έκβαλε τό κάλυμα
τής κεφαλής συνοδευόμενος
παρά δύο συνηθισμένων σω-
μαιοφυι άπων έπισιοβολίσθη
έν πρώτοις κατά τό πλευρόν
υπό Κωνσταντίνου ανταδέλ*
φού τού ηρώην Πέτρομπεη
ιής Σηάοτης, ακολούθως χοα-
οίς άναβολήν κατά ΐόν μήιγ·
γα ύηό τοΰ Γεώργιον νίοβ
τοϋ αύτοΰ Πετοομηεη, των
Μανρομιχάλιδοον, ηοομελειη
ϋΐντων κα> συνωμσσάνΐω-ν,
οίτινες όντες υπό κρίσιν έσυμ
ηβριεφέροντο εσχάτως είς την
πόλιν αυτήν μέ δύο στρατιώ¬
τας τή; Κυβερνήσεως, όΉι υ
καί άμέσοος έξέηνενΰεν.
Έκ των φονέων ό νεώτε-
βσς ηοοΧαβών έπαχέφυγίν
πρός τό 'Αντιποζοβεϊον «ού
Γάλλον 'Αντιποέσβεως'ΑχιΙ-
λέως Ρονέν β αν ώ νόν, όθεν
διεοώ&η, 6 δέ ηοεσβύτβρος
την ηλικίαν προκαταλ^φθείς
υπό τού σωματοφύλακος'
Γεωογίου Κρητός, έπικαλου-
μένου κοΐοβόχειοος, έκτνπή
θη μέ βόλι Φαναιηφόρως καί
απέθανε μετ' ολίγας ώοας.
Ο.' διασωθέντες παρεδόθη·
ααν είς την ΤριμεΙή Επι¬
τροπήν την άντικατασταθεΐ-
σαν υπό τής Γβοουσίας είςτήν
κυβέρνησιν των ποαγμάτων
σννισιαμένην έκ τού Λύγσυ-
στίνου Καποδίστρια, "Ιωάν¬
νου Κολλέτη καί Θεόδάο,ου
Κολοχοτρώνη, έγγυητικόν δ-
τι θέλουν κριθή καί εξετα¬
σθή κατά τούς Νόμθυς. Τό
σώμα τού Κνβερνήιον βαλαα
μωμένον ετέθη είς (ό παλάΐι
τού, αμφίβολον έως τότε ποΰ
ήθελε κατατεθή.
________ Ι. Π. Ν.
ΑΥΡΙΟΝ : Χαρακτηρΐσμός
τού Καποδΐστρίου υπό
των Γερμανών ίστοριο-
γράφων Μέντελαον
Βαρθόλδη, <1»ερδινάν- δου Γρηγοροβίον καί «1»ρ. Γκέντζ. Γιά νά μαθαίνετε παρ'εκατσα στό τρα- πέζιν τωνε. "Ωφου πώς Ιντρέ- ηονμουνε. .Εύτοί έγελοχαχαρί- ζανε μά 'γώ ^πού τή ντροπή μου καί μέ τό νάμαι άνακοιρω- [Ή Κοινόζης ΠοΑαιοχώ- ρας ινινχει νά έχη ώς Πρόε¬ δρον της τόν κ. Μιχ. Δερμι- τζάκιν. ΔιακβινόμενΓς επί δρα στηριότητι καί φιλοπονία κα¬ τώρθωσεν νά επιτύχη πολλά υπέρ χ»7ί Κοινότητος τού έχων έννοεΐιαι σννβπικούρους κι-ί άπαντας τούς κατοίκους τής Κοινότητος τού <αί νά ησρον αιάαχι τοιαύτα έγα ώστε νά κινοΰν τόν θαυμασμόν των Ιη ιοκεπτομένων ττ)ν Πολαιό χώραν. Ουιος κατά τα ποσ- χθεσινά έγκαίνια τής όδοϋ Παλαιοχώοας εχαμε την εξής ηρόηοοιν], Κύριει Γενικέ, Γραμματεϋ, Κυρίαι καί Κύοιοι, «Διερμηνεύων τα οϊσθήματα των κατοίκων, γενικώς μέν την επαρχίας Σελίνου ειδικώς τής Κοινότητος μου σας άναφωνώ τό «ώς εύ παρέσιητε». Σας ύ- πσδεχόμεθα ευχαρίστως καί σας ευχαριστούμεν διά την τιμήν ,__ __,.„ .- _.,..___.......„ εύχαστμ η μή μένη απού τ' αύιοκίνητο μα την την οποίαν μάς έκάματε νά πα- ψυχή μου πού την άτιμώΛω καί ραστήτε είς τόν σημερινόν μας συγκλέτί μοΰδουδε. Φέρνουνε έορτασμόν.» Επί μακρον σειράν έτών ζή σα»τες υπό ΐόν Τουρκικόν ζυ¬ γόν είς χρόνους καθ' ούς οί με· τοβ'ΐίνοντες δι' ύτοβέσεις των είς Ππλαιόχωραν «κέντρον καί έπίιειον τής έιαρχίας», Χριστια νοί τού Σιλίνου ήγνόουν άν θά δυνΐ|θώσιν νά επιτρέψωσιν ιίς τα σπήτια των, εϊς χρόνια δηλα- δή^σκληςάς, μαύρης καί άπαι- σίας τυραννίας άνεμέναμεν μέ συγκίνησιν την τόσο ^ποθητήν ελευθερίαν ή δποία καί μας ε- χιιρίσθη μέ τήνάφιξιν τού ποώ- ' τού έν Κρήιη Άρμοστοϋ. Ι Είς την μνήμην μας θά δια- τηρεΐται πάντοΐε ή άνάμνη- Ι σις τής ευχαριστήσεως καί τής συγκινήσεως ποΰ ίδυκιμάσαμε τότε γιά τό πολύτιμον άγαθόν ποΰ άπεκΐήσσμεν διά των αγώ- νων μας. Κσί τώρα ποΰ ή χοινότης Πά λαιοχώρας και ή έπαρχία μας χάρις είς την άγρυπνον προσπά θιιαν τής φιλοπροόδου Κυβερ- νήσεαΐς απέκτησε την τόσον πο¬ λύτιμον κηί ποθητήν συγκοινω¬ νίαν διά την έλλειψιν τήςΟΛθίας επί χόαα ετη έμαρτυοοΰσε δέν ΤΟ ΚΡΕΑΣ Συχνάκις ακούεται νά γίνων¬ ται συζητήσιις διά την πεπτικό- τητα τοθ κρέατος Ό ένας θέλει τό χρέας τού ώμόν, έπειδή αντή είνε ή φυσι κ?) κατάστασις τοΰ κρέατος καί δ ΐδιος ευρίσκει τος τροφάς χαλ λιιέρας καί εύηεπτοτέρας είς την φυσικήν των κατάστασιν. Άλλος θέλει τό κρέας τού μογειςευμένον σχεδόν ^έχρι ση μείου καύσεως, ώστε δλαι οί ΐ- νες τού κρέατος νά διαλύωνται μέ την ιδέαν δ τι τό κρέας ΐοι ουτοΐρόπως χωνεύεΐαι εύχολώ- τερον. ' "Αλλος πάλιν δέν θέλει την τροφήν τού ώμήν, ού'τε παρα· ψημένην, άλλά μετρίως μβγει- ρευμένην. ' "Ο Δρ. Μ. Κλίφφορδ μας λέ γει είς την εφημερίδα τής Βιο- χημείας, ότι τό ώμόν κρέας χω νεύεται πολύ βραδύτερον, πά ρά τύ μαγειρευμένον καί ότι ή παραμαγειρευμέν η τροφ,ή πά¬ λιν χοονεύεται πολύ βραδέως έν συγκρίσει πρός τό μΐτρίως βρασμένον κοέας. Ή μργ'αλυτέ- ρα,ή χαλλιτέρα χώνευσις .γίνειαι οίαν τό κρέας είναι μΐτρίως Αύτό έπρεπε νά λύση τό ζή η μα κατά γενικόν τρόπον, άλλα φυσικά ύπάρχει καί ή άιομική τοϋ καθενός προτίμησις ή άπο· στροφή πρός τό ώμόν. τό με¬ τρίως βραομένον, ή τό παρα] βρασμένον κρέας, καί έπειδή ή προτίμησις ή άποστροφή αύιή έπηρεαζει την έκροήν των πε- πτικών ύγρών, δέν πρέπει ν ά την λησμονώμεν. Ό Δρ. Κλί ρφοοδ μάς δίδει καί δλλα ένδιαφέροντα γεγονό- τα περί κρεάτων μαγειρευμένων περισσότερον ίί ολιγώτερον τού δέοντος. Μάς λέγει, ότι ή έκ νέου θέρμανσις τού άτελώς βρασμένου χρέατος δέν Ιλαττο) νει την πεπτιχότητά τού, Ινώ άν άντί άπ)ής νέας θερμάνσεως βρασθεΐ πρρισσότερον άφ1* δτι ήτο πρότερον βρασμένον, τότβ ή χώνευρίς τού θά γίνη βοαδύ τεβον, ακριβώς όπως σμμβαί νει μέ τό παρα[ΐα^ειρευμένον κρέας. "Ολα αύτά οημαίνουν, ό,τι άν δέν είσθε πολύ Ίδιότροηοι όσον άφορά τόν τρόπον με τύν δποΐον σάς σερβίρεται τό κρέας, δηλαδή δν ή δρεξίς σας είνε ή Ιδία μέ τό ώμόν, μισοβοασμέ- νον η παοαβρασμένον κρίας, χωνεύεται είς ολιγώτερον χρό¬ νον, τό παοαβρασμένον Ιρχβται δεύτερον καί ώμόν κρέας χρειά- ζεται περισσότΕθον χρόνον, όπως χωνϊυθεΐ, παρά τό βρασμένον, Ι

ΠΟΙΑ ΑΠΟ ΤΑΣ ΔΥΟ;
Τό «Άντρΐ Λεμπόν» εΐχε ση
χώσει την αγκύρα τού καί συνέ
χιζε τό δρόμο τού, όταν ό πλοί-
αρχος Ζαβελέν άόρχισε νά ζη-
τΓ| τό Ρενέ Χάρντυ, ιόν δποΐο
βρήκΐι μελαγχολικά γυρμένο σέ
μιά καρέκλα.
—Συγγνώμην, νά βας άνησυ
χή*σω, κύριε Χάοντυ, τού είτε,
ρνθαρρυνθήτε..."θχι γιά νά σάς
δώσω κακές είδήσεις.. Άντίθβ-
τπ.,.'Αν κρίνω «πό ενα ραδιο
γράφημα ποθ μοί έφεραν την
στιγμή πού έγκαταλείπαμε τή
Βομβάη τα πραγματα φαίνθν-
ται νά τακΐοποιοϋνται εύνοικώς
γιά τό θεΐο τής προστατευομέ-
νης σας...Διαβάσετε ό ϊδιος.
ΚΓ ό πλοίιιρχος ΐδωσε στό Ρε
νέ ενα ραδιογράφημα πό έ'·
λεγε:
Πλοίαρχον «Άντρέ Λεμπόν»
Βομβάη
Έπιβάτης Μπαρτεβάλ
έλίύθερος».
.ΟΑΒΠΙΕ- ΒΕβΝΑΡϋ
ι Ή Όδίλη μέ μέ τή βοήθικ»
καΐ τής χαράς ξανάπαιρνε δλη
την ώμορφιά καί τή λάμψι της.
Ηταν βέβαιη τώρα πώς μιά μέ
ρα κεΐνος ποϋ άγαποϋσε θά γινό
τα.δικ'ςτηΓ.
ΑύτηπατάΊι,
Έν πάση περιπτώσει ή συν·
θήκες ήσαν υπέρ έαυτής τοϋ
λοιπού.
'ΓΤνό_-%5τ1ό
Τό ραδιονράφΐ]μα αύτό προ
ήρχετο άπό την Διεύθυνσιν
τής Μεσσαζερί Μαριτιμ στή
Μασσαλία.
"Ο Ρενέ αφησε ενα χαρούμε-
νο Ιπιφώνημα
—Καταλαβαίνετε, έπανέλαβιν
ό πλοίαρχρς ότι δέ θέλησα νά
κάμω τίποτα πρίν συζητ/'σω
μέ σάς. Πρέπει πρώτα νά ειδο¬
ποιηθη ή προστατευομένη σας..
»Καί σκεφθήκα πώς εϊσαστε
ό καταλληλότρρος άπό κάθε άλ-
λο νά την «ναγγείλετε την εύχα
ριστη εϊδησι .
Είσθε πολύ καλός πλοί-
—Δέν ξέρω άν ιΐμαι καλός
ξέρω μόνο ηώ; εχετε γενναία
καρδιά χύριε .Χαρντυ
Φαντάζεται κανείς τή χαρά
της Όδίλης δταν δ Ρενέ τής
ανεκοίνωσε τό ραδιογράφημα
αύ[ό
Μά δσο πλησίαζαν στήν Σαιγ
χον δ Ρενέ μέ τρόμο παρατη-
ροΰσε ότι ηδξανε τό πάθος αύ¬
τό τής δίι ος ντέ Σαίντ 'Υβελίν
πού τ} άποκάλυψί τού τόν εΐχε
τρομάξει.
Πέρασαν κιίμποσοι μήνες άφ'
ότου δ Γεν έ Χάρντυ άποβιβά
σθηκε στή Σοιγκόν μέ την δί-
δα ντέ Σαίντ Ύβελίν και τόν
πιοτό Γιετ Λί.
Ό Ρενέ εί'δθ)(ίμησε θαυμά-
σιαν στήν Ίνδοκίνα όπως καί ά"
Φίλιππος Ναβιίρ στή Βραζι
λία.
Μόλις έ'φΐασΕ στΐ) Σαιγκόν δ
Ρενέ φρόντισε νά καιαθέσΐ) στό
δικαστήριο τό έ'γγραφο ποϋ τοΰ
είχεν εμπιστευΰή υ Λεονάρδος
Μπαρτι,βάλ.
Μέ τό πρώτο άτμόπλοιο δ
θεΐος γύρισε στήν άνηψιά στό
σπίιι τους κοντά οτήν δδό Κα-
ιινά, δπου δ Ρ«νέ πρός μιγά-
λη λύτη τής Όδϊλης Ληγαινκ
πολύ άραιά.
Ό νέος πράγματι τό περ«.σσό
τερο καιρό ^βρισκόταν εξω άπό
την πόλι §ι' εργα κατασκενήδ
τοϋ άερθναυτικοϋ σταθμοϋ.
^ Χάρις στό έ'γγραφο πού κατε
τεθή εγκαίρως άπό τό Ρενέ, ή
Όδίλη κέρδισε τή δίχη καί ε-
γινε κάτοχος μιας περιουσίας
περίπου 10 ρκατομμυρίων.
Ή Όδίλτ, πιά ήταν πλούσια.
Μά τί την ενδιαφέρον τα πλον-
τη άν δέν επαιρνε εκείνον ποΰ
άγαποϋσε μ1 δλη της τή ψυχή
χ αί πού τόν εβλεπΐί πολύ σπά·
νια ,
Ό Λεονάρδος Μπαρτεβάλ
δέν χρειάστικε πολύ καιρό γιά
νά αντιληφθή χαί τίς διαθέσεις
τής άνηψιάς τού πρός τό Ρενέ
Χάρντυ.
Ή πιό άγαπητη τού Ιπιθυμία
ήταν νά γίνη δ Ρενέ άνδρας
Χανιώτικα Φΐλμς
~οΤΊ<7γΓη γ ο ι Μπάμ—μπούμ, μπα'μ. Έ χύριοι, παρακαλώ, μή ζα ρώνετε στίς γωνιές σας. Δέν πρό κείται για πρώτες εκδηλώσεις κανινός τρελλοϋ, οΰτε είναι φω- νέςτοϋ συλληφθέντος «γριαν- σρώπου στάς Σέρρας -■Τί είναι λοιπόν αύτό τό μπάμ, μπονμ, μπάμ · | ^Άλλά προτοΰ σας εξηγήσω | αύτό τό μπιμ-μπούμ μπαμ μπο ρεΐτε νά μοϋ πήτε άπό ποΰ κα τεβήκατε ; Μήπως άπό την Σε- λήνην, τα δστοα ή άπό την Ίε- (Άχολουθεϊ) ΓΕΩΡΓΟΙ — Όχι Κύριε εϊμαστε Χανιά» τις καΐ μιίλιστα βέρροι. /—'—φιΰ είσθε Χανιώτες καί μάλιστα βέοροι ποΰ παίρνετε | τό βαρύ γλυκό σας ; —Μά σας εΐπαμε στά Χανιά. —■Ώραια. Δέν ΕΪδατε λσιπόν τίς ήμέρες αύτές ότι ή πόλις των Χανίων εΐχε νπερπαραγωγή κυ νηγών ; Γέροι, μεσόχοποι, νέοι, εφηβοι, πιτσιρίκοι καΐ δεσποι¬ νίδος άκόμη είχον περιβληθή την ^κυνηγετιχήν των στολήν καί είχον έξέλθει πρός καταδίω ξιν καί καταστροφήν των μι- κρών πτηνών Άπό πρωΐας Μέχρις εσπέρας τής Κυριακής, έγώ τουλάχιστον δπου καΐ αν έκάθησα Ιστάθη αδύνατον νά μή^ δώ τουλάχιστον δύο κυνη· γούς νά περάσουν άπό μπροστά μου μέ τα τουφεκια τους καί τα σακκίδια' τους τελείως...άδειαν·;. Ού'τε^φτερό πουλιοϋ, ού'τε τρίχα λαγοΰ δέν εΐχαν επάνω τους, έστω καί γιά δεϊγμα. "Εα; άξιωματικός είχε βγάλει τα διακριτικά τού καί φοροθσε μονάχα ενα ψαθάκι γιά νά φαί νεται πολίτης, σκασμενος άπό την κυνηγετικήν άποτυχίαν εΐχβ ριχβεί στή χολτσίία γιά νά ξε χάση τα μερά**»* ΓΟυ, ενας πι- τσιρίκος άποΐυχεμβνος χαί αύ- τβς έρρίχβηχβ στόν ταβλα ενός γερόν ηλανωδίου καί τοΰ άγόρα σε δλη τή μαστίχα, τρείς δέ αλλοι μεσόχοποι χυ'ριοι έγύρι σανχαβαλλα σέ Ινα Λμαξάκι •νεου σιιρμοϋ στήν πόλι. —"Ωστε τα μπάμ, μπονμ, μπαμ ήσαν ντουφεχιές χυνηγών; —Μάλιστα τουφεκιές ποΰ ρί" χνοντα στά Τάμ—Τούμ!! "ΤΟ ΚΕΠΤΡΙ,, Κοηΐιχβς Μυνιινάδβς Γοάμματα μέ τό χέρι (ΐ ου σοϋ γράφω δνό άο,άοβς για τί θαρρείς κι' ό έρω- τας ικνλιέ «αι μέ πά- Ιράβες • Α έν θβλω πιά νό|μού μιλής οΰτβ νό [σον μι λήσοε οτό δρόμο κ ι' οκου κ ι* άν σέ δ ώ Θα σέ ιι β ριφο,ονίσ ω * · Μ' άρν ή· θηκεςδπου νά β ώ τ ό _ στήθος σον κομμάτ α γιατί έλεγβς πώς μ' άγαπάς σαν τα οικά σου μάτια. Σ. Πεζοτράγουδο ~>
Τό στεφάνι τής Μαργαρίτας
Ι, ΨΥΧΑΡΗ
'ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΜΟΥ,,
ΚθΙΠΟΠΙΚλ ····
Ι'άμοι
"ΕΥΣΤΡ. ΠΕΊΡΟΥΛΑΚΙΣ
ΜΑΡΙΑ ΚΥΡΙΑΚΑΚΗ
ετέλεσαν τθυς νάμους τοαν> —
1 ράννμφσς ηαρέαχη 0 Η —' Λ
Νά σου άξαφνα πού στά γερά
ματά μόν χατήντησα χρασοπα
τέρας. Πιάνω ρ'να βιβλίο νά δια
βάσω χαί γλήγορα τ άφίνω.'Έ
να ποτηράχι άκόμη, λέω, κι' ε
πειτα πάλι τό διάβασμα.
Κάθομαι στό γραφεϊο χαί
βυδΊζομαι στό εργο τό μεγάλο
στήν καινούρια τή Γραμματική.
Την άφίνω. "Ενα ποτηράχι άκό
μη, λέω, κι' άναπαύομαι κατόπι
Στή μέση τής^νύχΐας ξυπνώ.
Ένα ποτηρά/<ι άκόμη, λέω, κι' έ'/ομαι καιρό γιά ύ'πνο. ' 'Έτσι, μερά νΰχτα κάθομαι . καί σοϋ καταοτρώνω τα τρα [ γουδάχια αύτά. — Γιατί παρακαλώ ; Γιατί τό κρασί μου [είσαι Σύ καί κάθε σου σταλιά γίνεται τρα γοΰδι. ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Όταν λάβηΐΒ ύπ' όψιν σας δτι τα λιπάσματα τής Γεωργι- κής Τραπέζης τή; Ελλάδος, τα δποΐα οί πλεΐστοι άπό σας έ'χβ- τε χρησιμοποιι σει είς δλα σας τάς καλλιεργείας κατά τό παρελ θρν, θανματουργών κυριολεκτικώς, δέν πρέπει καί χατά τό τρέ¬ χον έ'τος νά άφήσητε άχρησιμοποίητα. Πρέπει πρός τό γενικόν — συμφέρον δλων μας, να γνοβρίσητε καΐ νά παραδεχθήτε διι, τα ΠΩΛΗΣΙΣ ΥΛΙΚΩΝ χαλά λιπάσματα φέρνουν άγάθά άποτελέσματα, τα δέ φθηνά δέν ά«θδείδουν τούς περιμινομένους καρπούς. Όλοι γνωρίζετε άπό τα μικρά σας χρόνια τή παροιμία ποϋ λέγει «τό φθηνό είναι ά- κριβό, χαί τό άκριβο είναι φθηνόν>.
"Ισως νά φαίνεται ότι τα λιπάσματα τής Γεωογικής Τραπέ¬
ζης είναι λίγο άκριβώτερα άπό άλλα. Όταν δμως έρωτήσητε έ
κείνους δπου ϊά μετεχειρίσθησαν τί άποτελίσματα είδον ϊπό την
χρησιμοποίησιν των διπλών τύπων είς τα άμπέλια ^των είς τούς
κήπους των καί δπου δήποτε τα έχρησιμοποίησαν, θά πεισθεΐτε
διι πράγματι αΰτά είναι τα μόνα δπον σας Ιξασφαλίζουν επιτυ¬
χίαν παραγωγής. Καί δή συνεπώς αΰτά είναι τα φθηνώτερα- Ή
χρησιμοποίησις των διπλών τύπων είς τάς άμπέλονς, είς τάς στα
φιδαμπέλους στά δένδρα χαί στούς κήπους καί είς όλας τάς έν
γένει καλλιβργείας ουδεμίαν δυσκολίαν συναντα. Άπ' Ιναντία; δέ
κβρδίζετε μεταφορικά,έργατικά καί λοιπά έ'ξοδα. Τό ζήτημα τώρα
τί|ς ποιότητος απεδείχθη άπό τα ηερασμένα χρόνια.
ΓΕΩΡΓΟΙ,
Όσοι νομιζετε δτι, θά διευκοληθΓ|τε νά χρησιμοποιτίσετε γιά
τα σιτηρά σας τόν διπλονν τύπον τοΰ καρποΰ, 8 — 24—6 Σάς πά
ρουσιάζεΐ [ή Γεωργική Τραπέζα τής Ελλάδος τό νέον καίθαυμά
σιον γιά τα σιτηρά σας τύπον 7 — 10—2. Τόν τύπον δηλαδή έκεΐ
νόν δπου πρό είκοσαετίας πολλοί άπό σάς μετεχειρισθήτε γιά τα
σπαρτά σας, χαί δέν εχουν ανάγκην των βροχών τοΰ Μάρτη καί
τοΰ Άπρίλη. Είναι ακριβώς δ τύπος Ικεΐνος όστις είχε ελθει άπό
την Γερμανίαν καί μέ τα ιδία ύλικά.
Περισσόιερα δέν σας λέγομεν, διότι εις τάς πλείστους σας τα
λιπάσματα τής Γεωργικής Τραπέζης είναι γνωστά καί έ'τσι τα
πολλά λόγια είναι περιττά Οί Προμηΰ'ευχαΙ
ΛΕΩΝ. ΜΑΡΚΟΥΛΑΚΗΣ
ΝΙΚΟΑ ΠΕΡΟΓΙΑΝΝΑΚΒΣ
Τό ηαρά χον Κάτω Ια (Σχοι
|| νοηλοκάδΐκσ) νέον Έφαηλω-
' ματοηοΐΐΐοψ τής ά)δος Κυρια
κης Μηουλιτϋάκη, Δέχβχαι
παραγγελίας καϊ διορ&ώνει
νέακιί παλαιά. Θά εϋρειε
προθυμίαν, τέχνην καί είλι-
χρίνειαν παΐ τιμάς ουγπαταβα
χικωχέρας δηο οιουδήποτε
άλοϋ.
Ι1ΙΙΙ1ΙΙ1ΚΗΙ111|||| ||
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Έντός τοΰ Ίεροϋ Ναοΰ Ά-
γίου Νικολάου Σπλάντζιας ίΰρί
σκονται διάφορα ύλικά τής χα
τεδαφισθείσης έτοιμορρόπου
στέγης τοΰ ναοΰ τούτου ήτοι,
ξυλίία χρήσιμος δι" οίκοδομάς
τί ξυλουργούς, σίδηρα (λάμες)
κεραμοι Εντόπιοι, τσίγκοι
παλαιοί καί άλλα ξύλα διά
χαύσιμον.
Ή Άναχαινιστική 'Επιτροπή
τοϋ ναοϋ τούτου έχουσα ΰπ*
όψει της ότι μεΐ* ού ιτολύ θά
αρχίση την άνβχαίνησιν τοΰ
ναοθ Ικθέτϊΐ πρι5ς πώλησιν ά¬
παντα τα ώς άνω ύλικά τμημα
τικώς την προοεχή Κυριακήν
27 τρέχοντος «αί ώραν 10—12
π. μ. Ιν τφ Ί«ρ© Ναφ 'Αγίου
Νικολάου.
Πληροφορίαι δίδονται καί
παρά τοΰ νεωκόρου τοΰ ναοΰ
καί παρά των μελών τής Επι
τροπής.
(Ή 'Ανακαινιστική 'Επιτροπή
Αγ. Νικόλαον Χανίων).
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
Είδοποιώ τό αξιότιμον κοι¬
νόν τής πόλεως Χανίων δτι ί)ρ-
υ τό είς
4Α
ί Χ.ΜΠΛΑΖΟΥΔΑΚΙΣ Ι
Ι ΣΠθνΔλΣΟΣ Ι
2 Ίατρός άκτινολόγος ν
ΙΪΕΑίίΟΙΙΟΙ» *ν Παρισίοις*
Τ Τ. ΈοωχΐοΐΗος Πανεηι» ^
▼ σχημιακής Κλ<.νική~ς παΐ * Α τής ΠολυΗλιν. Ά Ι /ηιΊΛΛΠΜΜηΤη «*γκο- Ι ~ βμέου βεδοκΐμαβμέ- α νού τν»ου. ♦ ΙΗ*Ρέλ*β« τό βρ* ♦ ♦ βευθέν μηχάνημα τον ·>
♦ ?ε-?1εΓε διά τάς λεχθείσας Δ
V
««*«τινοχΐνηματΟΥραφ(ας
Λτομα'χον Ινιέρων»,
έ) -τομα'χον Ινιέρων», Α
Δ Λ*1λ«*«·»ςνογρ(>ιφίαι (2 α
▼ μετρων π/νκ» ^1_._« ▼
μέτρων) οάβα άκτινο
Έν ώ δλόκληρο τό χαλοκαΐρι
πέρασε γιά ϊά Χανιά τοί'λάχΐ
οτον άναίμακτον.
—Ό χειμώνος τουναντίον
παβουσιόσθηκι> πολύ αίματη.ρ.ό;
εάν δέ ή άρχή αυτή θρωρηθίί
ώς καλτ'}.
—Τότε πολλοΐ ά/ιύ μδ; πρέ
πει νά άπι χαιρ^τοϋμβ άπό τώ¬
ρα τόν ηλάτανο.
—Είς διάστημα 48 ώρων
έλαβον χωρ»* ιίς συβαρός
τρανματισμύς καί τοϊΤς άπό-
πιιρκι φόνου.
—Αί τίλενταϊες ανιές δέ με
ταξύ συγγενών, κθυνιάδων τού
τέστιν ναί κατά τάς οποίας
—Ήστραψαν μαχαίρια, φαλ
τσέτες, περίστροφα μιτυρο|5ου-
νιώτικα καί μιΐ τεραστία σπά
0η αξιωματικόν.
—Ή δουλιές τοϋ Βαριεπέ
τοϋ Χρυσοσιόμου πανε σχεδΰ>
καλά καί τοΰιο γιατί έκτός τής
κρίσεως τοϋ άργυρίοιι.
— Οϊ περισσότεροι των συμ
πολιτών μας άγνοοϋν την δφι
ξιν τοϋ Βαριεττρ.
— Ή λάσπες πυϋ έχονν μα-
ζενθεΐ στά ρεΐθρα των π&ζο
δρομίοον των δδών είναι άφθο-
νες.
—Καΐ νά σκεφθή κάνης δτι
δέν αρχισαν άκόμη χαΐά κβλά
τα πρωτοβρόχια.
—Ότι γράφίι ενας συνάδελ-
φος γιά τόν άρχιεργάτη μ«ς
πρέπει νά παραδεχθή] χαί γιά
τό διχό τού
—Ό οποίος είναι πλουσιος
άπό τέτοια μιχροΐτραγματάκια
γιά τα όποϊα ζητεί την κεφα
λήν τον.
—Επί πίνακι δ ηνευμαΐώ
δης συνάδελφος οσάκις τοΰ κά¬
μνει ^ τέτοιες άνάποδες δουλιές.
—Άς είναι δμως οέ τέτοιες
περι.-ιτώσεις χαλά θά είναι νά
άκοΰμε χαί την παροιμία «τα
δικά σας καρύδια καί τα δικά
μας σϋ«α>.
/—Τάς συστάσεις μιας συνα
δέλφου πρός τόν Δήμον _,,_..
κώς μέ τό ύδραγωγεϊον κάμνο
μέν καί ήμεΐς.
—Γιά νά μή παίζουν ποδό·
σφαιρο στούς ίρόμους εγράψα
μέν καί ημείς πολλές φορές.
—ΆλλΛ δέν βαριέσαι ποίος
θά μά"ς άκοΰσΐ) γιά νά μας σώ
βη άπό την ασθένειαν αυτή:
—Προμηθευθήτε χά χειμβρι
νά σας ειδή καί ότι 6ίλλο δχετβ
ανάγκηνίάπό την «Λ'ΐικήν Ά-
γοράν>^ Φ. Μανοολιχάκη χαί
Σία πρός τό συμφέρον σας.
—Έχτός τής μεγάλης ποικι
λί«ς των εϊδών οί τιμαί έχανο
νίσθησαν χαμηλαί λόγφ των πε
ριστιίσεων.
·—-ΙΙαρελήφΟη πλουσιωτάτη
συλλογή φανελλών, ύποκαμί
σων, καλτσών, γαντιών δερμα
τίνων, βαλιτσών, χονββρτδν,
ομβρελών, πλεκτών κλπ. κλπ.
ολα είς τιμάς Ικτός συναγωνι
σμόν.
θχής.
Την αν Κυ
κήν εγένοντο οί γάμοι %ή
λώ άθ
καί μετά πολλών
των πεπροιχισμένης Δ(δος
Άρτεμηαίας Καχάχη έχ χω.
στής μετά τοΰ Ι2α^αγιώΐΟυ
Δαοκαλάκη έκ Καράνου Ι7α.
ράννμφος παρέστη ά κ. Δημ
Σκορδύλης έχ Χώρας ^φαΜι.
ών μετά έκλεχτ^ς ηαρέας ά -
ποχελονμένης έκ τής χυρία]
Ξηράχη, Α)δοζ Σχέλλας Πα.
χιονμαδάχη, Γεωρ.
χα, Γεωρ. Κσβροϋ
τικαΐ περιποίησις
_ οποίας χαί ευχαριστούμεν
θερμώς. Σιούς νιονύμφους
. εϋχομαι βίον ανθόσπαρτον.
Γ. Μανούσακας
Άφίξεις "~
ών έξ Αθηνών δ
«. Αθαν. Άθανασάκης Λρο
οκομΐαας ηλονσιωτάτην συλ-
ζό« όίός Μπεχόλλα Παηλιο
ματάδιχα.
"Ενας Ρώσσος Δι-
κη γό_£ος_Ζω γρα'φος
Άπό ιινων ημερών παρα-
μζνει είς χήν πόλιν μα, εας
χέως Διχηγόρος έν Ρωσσία, ό
δησΐος έπαγγελλόμενος τον
Ζωγράφος, κάμνει ε'ργα
ώοαΐα χαΐ επιδεικνύει
οίαν τέχνην. Κάμνει «ανία
τα έ'ργα ζα>γρα»ικής είς εΐπό-
νας, άν&οδοχεϊα, βάζα, είς
ηοιπιλίαν χοωμάτων,άναλαμ.
βάνει την ξωγράφισιν οΐκι&ν
«λπ. καΐ είς τιμάς λίαν προσι
τίς. Αποτανΰήχε είς το Ξενο
χεΐον <Μπέλα-Βίστα>
διαμένει χαί 'εχει χαΐ χήγ
σιν χον.
/6 ©«λβια άιπλαράκθυ
»«ίμη τής όποίεις ώς άρ(
οτι»ς ζωγρέφον έχβι ύπ«β0τΙ
χά ούϊορα τής Ελλάδος καί
«Χβι Φθάσβι μίχρι ^ Εύρώ
»~β **** ΑμβρΐΗτίς.
Ή Δ>νΙς Διπλαρόκου θά
παραμένη ενταύθα ημέρας
«ινάς, δποος ξ<βγΟαφΙσΒ Κοη τικβ τοπεΐσ, καί διαφόοοικ θά εκθέση δέ διααΐ ηςγα βις Τ σαν «ο6 Δημοτιχοΰ λίου λίαν προοβχώς. ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Διχηγορικόν Γραφειον Τό ΔΐΗηγορΐΗον Γραφείον τοϋχ. ΕΫΣΊΡΑΊΪΟΫ ΤΣΙ ΡΑΚΑΚΗ ίν Νεαπόλει Ααο- οηΦίοο μετεφέρθη έναντι τοθ Λαχαροπλαστείνυ χον χ. Χρή ότου Τσαγχαράχη. /ΓΤ λε Άγροτ. Τράπε- 1 . ζαν-ΤηΙέφ. 2.21). Δ ' ασμα. Οί ένδιαφεοό- μενοι άς άηευ&ύνονχαι είς ι*.'Χβυοάτ+η ΝΙ Χώραν είς »οωην ^1^ Βώμου υπό την Τα γραφεΐα ημών καί αί άποθίϊκαι Λι—ιπ..,; σθηοαν είς την οδόν Κήπου πλησίον χ"; 'Εθν.κΤ" Τα μή έμπροθέσμως πληρωθέντα ΙνΖό ^1 εκτέλεσιν Υευμάτων παρεδωκεν ινα δείς δέ άλλος, πλήν ημών, εχει δικαίωμα ή ενΐολίι ξη.ΙΙροσχαλοΰνται πα'ντες οί όφειλέται " δπό τής δημοσιεύσεως τής παρούσης, ^υυεΛθωσιν , την πλατιιαν Δικαστηρίων χαί είς τό ίσόγειον ττϊε κείμενον Δικηγορικόν μας Γραφείον χαί *.~..~.- > 1
χον λογαριασμόν των Παρελθούσης τής
'--»■—Ξ-Η^ΙΙ
Α 4Ι4ΑΚΤΗΡΙΑ ' Ο
Κνεΐο-ν,
ζη)
Φροντιστήρια δι' Άνωτάτας Σχολαί (Πολντεχνεΐο>,
ΙΙανεπιστήμιον, Εΰελπίδων, Δοχίμων κλπ ) Τμήματα
άδυνάτων μαθητών. Τμήματα Λογιστικών καί ξένων
Γλωσσών. Ζητήσατε κανονισμόν.
Ι—™ΚΜ^ΒΓ"Β«*««—«ι
γρσμόν των Παρελθούσης τής ^Ζ^ίταύ^Α
κοινοποιηθή πρός αύτούς καί τοΰς άλληλοχρέονς ϊγγυτ,τά/το«
αγωγη χαί θά έπαχολουθήσουν χαί λοιπά συντηρ ,τΐκά 2Ζ
Ι
ΐΗΐΜκηΜΐηΗΐΐτΙί
ΤΟ ΠΕΦΗΜΙΣΜΕιΝΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
0ΑΜΒΙΑ6ΗΙ
Αναχωρών ΙΧ Χής άγαπητής
μρυ πατρίδος διά την •Αμερι¬
κην ένθα εχω έγχατασταθή αί-
σϋάνομαι την ύΛοχρέωυιν νά Βν
χαριστησω εγκαρδίως πάντας ε-
κεηους, υί δποΐοι έφιλοξένησαν
έ> και την οικογένειαν μου εν
Σελΐνφ, Σφαχίοις, Κυδωνίι; Ρε
θυμνφ Πειραιεί χαί Αθήνας
χατα το διάστΠμα της παρ· αυ-
τρΐς ποχραμονίίς μου. Εις τόν
Νεον Κόσμον θά διατηρούμεν
τας καλλιτέρας άιαμνήσεις διά
την ωιλοξ6νίαν των συμπατ
των μας.
Ό ευχαριστών
Γλακουσάκης
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
ΊαΘείς αϊσθάνομαι ιεράν ί-
ποχρέωσιν δπως ιυχαριστησω
χΤ00^,τ0ν ϊατ0όν *· Φωχάν,
διότι άνέλαβεν νά μοΰ κάμη έγ¬
γρισιν την δποίαν δέν άνελάμ
βανον αλλυ,, Τοιούτοι πράγμα
τι επιστημονες τιμώοΐν την ε¬
πιστήμην καί τΠν κοινωνίανμας.
^πίστ,ς ευχΜρεστώ θερμώς καί
προσωπικόν τής Κλινικής
0«« την περιποίησιν, ήν κα
'ήν μακράν νοσηλείαν μυυ
■> πορέσχον.
Ό ιΰχαρισΐών
Θβοφάνης Ι.
τού
. χανιά 22 Σεπτέμβριον 1931
τον 1 ραφείου τής άντιπροσωπείας τής
ΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΒΙΙΙΙΙιιιιιιιμ^ιιιη'*
^Ζ_"^ Χ υ«ψειου της αντιπροσωπείας τής Έταιρ
ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ
■■■■■■■■■■■■■■■■■
ΜΟΝΖΑ ΙΤΑΛΙΑΣ
Κ*Τα-
[ΛΙΙ καΐ
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ
.ΟΛΙΒΙΕΡΥΣ
ΑΘΗΝΑΙ
ΤΟ ΥΛΡΤΑΠοΑ
":"ΐ;·:
««^-
"•■■■■■■■■■■■Η>η
* ■-Α1ΊΙδΓΧ α »»-*-^ν-- -.
■■■■■■■■,
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
Πρός τόν Πρόεδρον χαί λοι
«αμελη τής Κοινότητος Πα
λαιοχωρας καί πρός τήν ενγενή
Κοινωνίαν ταύτης ίχφράζομεν
τα θερμα μας συγχαρητήρια τό
σον δια την μετά της Ιντός 3 ώ
ρων συγκοινωνίας της μετά τής
πόλεως μας διά της προχθές έγ
^αινιαοθείσης αμαξιτής δδοΰ
όσον χαι διά την δφθαστον πε
βιποίησιν ή; έτυχον οί πολυπλη
"εις έπισκέπταιτης ώγκαί ημείς
ει/ομβν την εύίυχίαν ταύτην.
ι- «νουτρουμπας, Κυρ. Βατικιώ
της, Ιδ. Άντω>« άκηί,Κυρ. Χα
τζηδάκης

Ονι° ·. ΙΤ
αν
«Μ,ηέλα
ν.
Ν
·*λ·ια *
«τ** ·χβίε{ ο; ι
έ #
>οβα «τ}ς 'Ελλάοος ■
ι·«οει μίχρι τ* Εί*
•Ι '
6.ΥΧΑΡΙΣΓΗΡ10Ν
^
.βαρατηρητηϊ
Πί,ΡΡ.ΤΗΡΗΤΗΣ,,
ΚΠΘΗΜΕΡΙΠΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
'Υπεύθυνος Σνντάκτης
Σ1ΑΘΗΣ Δ ΚΟΤΡΩΝΗΣ
(Άγιοί Άνάργυ^οι)
Προϊατάμενος Τυπογραφείον
Κ. Σ1 ΒΕΑΟΥΔΑΚΗΣ
(Κρύο — Βρυσάλι)
(Λυνιίμει τού πεηί Τ υ ιου ΝόΊιου)
ι_υ.ΛΛΐϋΐιιΐΐΜΐβΒίΐΉΗΐια! τα—Ηΐιίΐΐτΐηΐΐΐίΐυιπ» μιιιμιιιιιιιμιιι ηηηιοι
|<ΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΧΑΝΙΑ 26 Σ)ΜΒΡΙΟΥ Είς την προχθεσινήν μας σύστασιν περΐ πα· ροχής των άναγκαιονν- των σνρματοσάκκων διά την εκτέλεσιν άντιπλημ- μυριχών έργων είς τόν ποΐαμόν Τανρωνίτην έπα ν ερχόμενο, «αί αν&ις με την πεποίθησιν ότι (ή Γε νίκη Διοίκησις θά συμ¬ φωνήση μέ ημάς όσον άφορά τό έπεϊγον τής υ¬ ποθέσεως καί θά προβή είς ι ήν ά'με όν χορήγησιν των σνρματοοάκχων τώρα δηότενπολείπεται όλίγος καιρός άκίμη διά την εκ¬ τέλεσιν των αντ πλημ- μνρικών έργων. "Αλλως τε ημείς νομίζομεν ότι όρ Θώετρον[ε2νε νά προλαμ βανωνται αί καταστροφαί καί δχι νά κατασιέλων- ται. ··* Ο είς Αθήνας ευρισκό¬ μενος 'Υπουργός Γενι κός Διοικητής Κρήτης κ. ΆθΗούτοης έσχε επανει¬ λημμένας σννεργασίας μετά τού υπουργόν των Οίκονομικών κ. Μαρή διά την αγοράν τής ήμι- σείας παραγωγής τών,'χα ρουπίων κατά την τρέ¬ χουσαν περίοδον. Και ή μέν άγορά των χαρονπί- ων θά γίν# υπό τού Κρά τους έφ'όσον χοΰνο υπε¬ σχέθη πρό καιρόν δ κ. Μαρής κατόπιν είσ'η'γήθε- ωςτοΰ κ. Άσκού ση, τό μόνον δέ πραγμα ποϋ ά· πασχολεΐ ιδιαιτέρως τους κ. κ. Ύπουργονς 'είνε τό ζήτημα τής τιμής αυτών. *** Ημείς νομίζομεε δτι ή τ*>ή
τής μιάς δραχμής κατ' δ
κ ά ν είναι ή ένδεδειγμένη καί
πρέπει ή τιμή αυτή νά καθο
ρισΰή. Δέν φανταζόμεθα νά
ζημειω&ϋ τό ,κράτσς εάν θά
δώση ίναδεπάίβπτον ύπέρτών
χαβον/ιθΛαβαγωγών τή» σΐιγ
μήνΐήν όποιαν χόαα έπατομμ.
θά διαθέση υπέρ των καπνο-
παραγωγώμ διά την αγοράν
των {βεβλαμμένα» καπιών
Διά ιθν λόγον τούτον είμεθα
άπσλύΐως πεπεισμένοι ότι ό
κ. Μαρής δ1*» θά έξακολον
θήση επιμένων νά άνορσ
σθοϋν τα χαβθύπια μέ τιμήν
έννενήκοντα λεη'&ν κατ' ό-
*καν άλλά μέ τιμήν μιάς δΰ<*Χ ΘΕΑΜΑΤΑ <ΟΛΓΜΙΖΙΑ> Σήμερον 10 μ.
νεον έργον «Ιερόν Καβήκον»
αυριον ή Μνστηριώδης Κυρία>
μέτρον τουτο είχομεν σνατή
αει καί άλλοτε διότι πρό
κείται σπουόαίως νά "συντεί
νπ είς την μόρφωσιν τού η£
Οΐααοτέρου κόσμον τή ύηαΐ
θ