121406

Γιβ».
υχός
β
η
*σα ι**
οποίες
«τ· διά φ
οχης οϊο
Ο οηβϊος άπό
' κο ι ,όοκίε
εργασίας μ»,
«Ι ή μάρχνςΐ
στό λαιμί
έ
ττνθ8θνμένο«ς
έν μχθοιίγιατΐ
• «οντβςδμαΐί
Κ λέγει δτι αί
ρονιάδκ. ?
(όηη ή δίκη *κά
ή ή
ΪΧΟΩΝ
ιίρυσι κλοχής·
,ριον έςεοωκίν
ι χον κυβ«.«*
ς τονς
■ ΙΡΑΤΜΓΟΤ ΧΛΤΖ <ΜΙΧΛΑη3| ΟΡΟ1 ΧΥΝΑΡΟΜΟΝ ) ΕΤΗίΙ. » 201 ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΤΡΙΤΗ 20 ΙΜΕΓΑΛΗΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΩΡΠΚΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ** 1 • ΟΚΤΟΒΡΙΟΥ 125] Άρτεμίι ν ΚΡΗΤΗ ΧΑΝΙΑ ΕΤΟΣ ΣΤΆΡΙΘ. 1489 | ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡ. 1 ·**Λ+Α******ψ+·%**-*Λ'Λ*************ίίΛΛ **Μ*'·ί*1**.ί*ΒΛ*ϊ*****Λ*Μ*******, ΤΙ ιΤΡΟΊΡΑΦΙ ΙΕΙ ΕΟΙΣΤΡΕΦΟΙΤΛΙ Ι ΑΡΙΘ- Τ >Λ. 300
ΙΔΙΟΧΤΜΤΗΙ
ΕΜΜ. Γ.
Η ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ ΟΦΕΑΙΜΟΤΗΣ
ΤΗΣ ΣΥΣΐΑΣΕίϊΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ
Δύο άρθρα τού χ. Ν.Β. ΤΩΜΑάΑΚΗ
Α'
Δι' έπιατολής μόν πρός την
σύνια|ίν τήςύμειέρας εφημε¬
ρίδος «ρό ολίγων ημερών νπέ
ιΐειξα ΐήν ανάγκην Ιδρύσεως
Ααογραφικοϋ Άρχείον έν Χά
νίαις. * Ρπειδή τό πραγμα θά
έξένισβ πολλούς—διατί νά
προσθέσωμεν είς τα τόσο Ι
δρύματα καί έ'χ άκόμη άγνω¬
στον ή αμφίβολον ώφελιμό
τητος—έπανέρχομαι διά νά έ
ξηγήαω δι' ολίγων χον σκο¬
πόν τής προτάσεως.
Όχί πρό ,ιολλ&ν δεκαετη-
ρίδων ήρχισε νί έννοεϊται,δτι
είς την επιστήμην ζήν έξετά
ζουσαν υπό οιανδήποτε ηλεν
ράν τον ίν&ρώπινον πολιτΐ'
αμάν, δέν πρέπει τα είναι τι
αδιάφορον ό λαός, ή μάζα, ό
δχλος. Αί άριαιοκρατικαΐ άννι
λήψεις τον παρελθάντος έ-
χρειάα&η νά παραμεβΐσθούν.
Δέν βσηθεί την επιστήμην ή
έξέιασις των ολίγων πρός σν-
ναγωγήν ανμπερααμάτων,δέν
δύναται αυτή νά στηρίξη τα
δεδομένη ι?;ς είς τα άΐομα
διά νά οΐίΐολογήοη τα ηράγ-
ματα. Καΐ διά νά εΐμαι σαφέ
στερος είς την άνθρωπολο-
γ£αν, την άνϋρωπομετρικήν,
την έθνολογίαν, την Ιστορίαν
π.'χ. ΙκεΙνος δ οποίος ένδια
φέρει δέν Είναι δ είς, είναι
τα πλήθη. Δέε δυνάμεθα νά
έχωμεν έπιαχημονικά αν(-ηε
ράοματα βεβαία έιι των με-
τρήσεην των στηριζομένου*·
μόνον είς τονς ίνγραμάτους, ή"
ΐούς άσΐονς. Οϋτε 6ννάμεϋ·α
νά άποφανθώμεν «εοί τής κσ
τζγωγ'ής ενός λαοϋ >ιαϊ της Ι
ΰΐορικής τον % κοινωνικάς ή
οικονομικάς εξελίξεως έξετά-
ζοντες τάς κορνφάς καΐ τονς
ολίγους Ή έξέτααις τού λαόν
— είς τόνόττοΓονό δέκατος δγδο
οςα(ών·ήδϊ] παρεχώρησε ηολι
τικά δικαιώματα τεραστία —
τοϋ αγ ν ου λαοϋ θά μ άς φω
τίοχι περΐ τής κατογωγής καΐ
τής διά των αΐώνων εξελί¬
ξεως τού ε9·νονς τό οποίον
εξετάζομεν
Οντω είς την γλ&?σσολονίον
εφάνη άναγκαΐον νά μή περι¬
μένωμεν νϊ δίδί χθώμεν / ίι.ν
γλώσσαν άπό τούς έγγβαμί-
τον;,οΙ όποΐοι την χατεοκεύα
α αν ίντός των γραφείων των.
Διά νά εύρωμεν τονς γλωσσι
κούς νόμου^,νά σηονδάσωμεν
τό συντακτικόν, την γρομμαΐι
χήν, τό ινπικόν, διά νά δια-
τυπώσωμέν γλωισικός αρχάς
ποέ/ΐεινάΗατσφνγωμεν είς την
μελέτην των λαϊκώ ν ίδιωμο
των.
Προεκτείνονχες την τοιαύ·
την τάσιν θά έννοήσωμεν
διατί είναι αδύνατον νά νομο
θετήσωμεν κατ-ά σύσιημα ά¬
γνωστον τψ λαφ. Ό λαός, ό
έχων τόν Ιδικόν τον πολιτι
αμάν, ε'χει καΐ Ιδικόν τον ά
γράφον ούοιημα δικαιοσύ¬
νην φιλολογίας, ήθικής, Ό
παραβλέπων τό πράγμα τν-
φλώτιει κ αί ονδένπλέον. Μέ
χοΐ τού περααμένον αιώνος
μάς ένδιέφερεν ό είς. Ό είς
ούτος άν $γο στρατηγός έδι;
μιούργει τό λβάτος, άν ^»ο
οΐιονομολύγος έστήριζε τα αν
ατήματα, άν ι^το φιλύσοφος
διέπΐαττε την κοινωνίαν, άν
ήτι χαλλιτέχννς καΐ λογοτέ-
χνης άπεικόνιζεν εί τα Ιίργα
ιον ι< καλλιτεχνικά Ιδεώδη καί αΐο&ήματα τοϋ έ'θνους τον. Όηοία πλάνη "Οταν εφά¬ νη ότι ό εϊς αύτός έκινεΐτο ένΐός ενός λαοΰ, μιαςχισμο νονίπς, εννοήσαμεν δχι εΐ'με- θα νποχρεωμένοι νά τόν έξε τάσωμεν αυτόν »όν λαό». όχι μόνον τουτο. Νά δημιονο γήαωμεν έϋ·νικ&ς, δηλ ιδή έ· πΐ τή βάσει τήςλαϊκής τέχνης, τής λαϊκ77ς παραδόσεως. Εννοήσαμεν ό'τι^δ ατρατη νός δέν κάμνει την μάχην,ου τε ι* κράτη. Ό ατρατός είναι λαός," ό ήγεμών είναι έκ μοί ρας προωρισμένος νά είνα<. πβΐΰτος. Είς την Ιστορίαν έ¬ παυσε νόμάς ενδιαφέρη δ είς, ό βασιλεύς, τι ν οποίον ιννή θως έλεπτολογούσαμβν την ζωήν, την καταγωγήν, την δρ&οι». Μάς ένδιαφέρει ή οί κονομική διάταξις τοϋ κρά τους, ή κοινωνική [σύνδεσις τής κοινωνίας τής οποίας ήρ χβ, ή έΉφαρσΐζ τού πολιτι αμοΰ, λογίον καί λαϊκοϋ. ό οποίος άνεπιύχϋη επί τής βααιλείας τον. ΚαΙ δέν χωρί ζομεν πλέον την Ιστορίαν κα τα βασιλείς, αύτοκράτορας καί σουλτάιονς. ΑΙ περίοδοι καθορίζοντα άπό ούσιαατι κώτερα καΐ βα&ύτερα γεγο νόεα . Ώς πρός την τέχνην . Κα· τενοή&η ότι δέν θά είχαμεν "Ομηρον άν δέν προηγοϋντο οί Φήμιοι καί οί Δημόδοχοι. Δέν θά είχαμεν ρν&μούς άρ- χιτεκτονΐΗούς άν δέν τοΰς ίδη μιονργει πρώιος ό λαό . Ή τέχνη ίλαβε την γένεσιν την πρώτην μορφήν *αί άνάταοιν έντύς των άνωνύμων λαϊκών χειρών.Καΐ άνωινμως ώς επί τό πολύ ανήλθεν είς τό ση¬ μείον ώστε νά ξεπερ(ίστ] κάθε μή λαϊκήν τέχνην. Ουδείς έχεί νά αντιτάξη είς τα 4κρι- τικά τρσγούδια ίνα νεοβνζαν τινόν ποιτιτήν Άξιον, Ουδείς είς »ήν λοϊκήν όοχιτεκτονι κήν έν άρχιιεπτόνημα προερ· χόμενον άπό καλλιτέχνην σπονδασμένον. Ουδείς είς την ^φανή {λαϊκήν μουσικήν έν Εργον πλέον εΐλικρινές, πλέον υπέροχον Ουδείς είς την δή μοτικήν ποίησιν δύ-.αται νά άντι&έοΐ) °νδέ τονς ατίχον( τού Μάρκου Μονσούρον ουδέ τα επι; τού Ά&ανασίον Σκλη ρού. Ή λαϊκη γλώοοα τοϋ Έρωτοκρίτον δεν ύπερεβΧή θη είμή μετά την επανάστα¬ σιν τού 1821, δταν έατιχονρ γηαεν δ Σολωμάς. Καΐ ουδείς, τό κυριώτερον, δύναται νά δείξχ] έν ξργον άρχιΐεχτσνικόν μοναικόν, διακοσμητιχόν} ποι ητικόν, γενύμενον μεΐά την απελευθέρωσιν κα, μή στη ριχθέν είς την λαϊκήν παρά δοαιν, τό οποίον νά εϊνσι άξι¬ ον τής ιέχνης. Ή ανάπτυξις τής Χ α ο γ ο α φ ι α ς. τής έπιατήμης τής ά- αχοΐονμένης μέ τόν λαϊκόν πολιτισμόν τόν πηγαΐον καΐ είλικρινή. δέν όφείλεται είς τνχαΐα γεγονότα. Καΐ άν είς ΐήν χώραν μα δέν έλαβεν ά κάμη είμή την μορφήν τής γλωσσικης έξερεννήαεως των επαρχίαν (πρ&γμα τό οποίον δέν δύναται απολύτως νά Ια χιριαΦτ} τις, άφοΰ νπάρχονν λαμπρά παραδείγματα εργα¬ σιών ονσιαοτιχωτέρων) δέν ϊπεται δτι θά σταματήση έκεΐ. Ή άνάνκη τή; Φεμελιώ αεως ενός πσλιτισμοΰέθνικού, έρειδομένον ίπΐ τής βάαεως των ύγιώ λαϊκών έμπνεύαε ών, έκφράσεων, θεσμίων καΐ παραδόαεων θά μάς αναγκά¬ ση νά θεωρήσωμεν τόν κλά¬ δον «ύτον τής φίλ 'λογίας ώς τό σπουδαιότερον έξ έκείνων, οίτινες καί ν* άναπτνχϋώαι δύνανται καί ώφελοϋν άναν- τιρρήτοΐς. χοινό τιού δέχεται δ'λονς τονς περιορισμούς ποϋ τον έπιβάλ Λέι ή στενότης καί ή Ιερότης τοϋ χώρον, Ν' άνέχεΐαι τή οιωπή, νά μή φονμάρτ), να μ^ μιλΰ καί νά μή χειρο- χοοττ). Νά αηκάνεται αν χνά πνκνά εάν έχη κάθισμχ ηπϊ νά μ») μετακινεΐται. 4Γ αύτό δίν σ&ς φαίνεται πολύ ; Ποιό άλλσ κοινό δέχεται τό- αονς περΐϋρισμούς ; Ίό θεα- τρικό ή φιλο&εάμον κοινό έχει άνέσεις κάθεται, όμιλϋ, βλέπει, χορταίνει τό μάτι τού μέ χρώματα κι' όμορφάς καΐ τ' αύτί τον άκούει καΐ μόν- σική καΐ τραγοϋδι κΓ ίλων των είδών τίς μετάλλινες, κρυστάλλινες ή βιομηχανο· ποιημένες φωνές.Τό άθλητι- κό μίλίϊ καί φονμάρει, χειρο ■ κροτεΐ «αί τρέχει καί δίδει φτερά ατήν σνγκίνηαη 1ί τόν ενθουσιασμόν τού. Καί ό'λα τα άλλα κοινά δέν δέχσνται περιοριομσύς. Άλλ' ιδού αύιό τό κοινό πον άναπτύσοεται υπό δλονς τονς περιοριομονς μέα την μονοτονία τοΰ έρω- τ&ν καΐ άπαντ&ν μέ μόνη ϊοως άνακονψισι την ζωντανή ά- πάντηση ενός χωρικόν ή" την ε'ξνπνη κατεργαριά μιάς χω- ρικής. "Επειτα γιατΐ νά πα¬ ρακολουθή έφ' δαον δέν έν· διαφέρεται ; Μήπως γιά νά μάθ ι κ&χι απονδαϊον, κάτι καλόν ; Δέν ξέρω άλλ ' έγώ τό μοί ο πον δέν μπορώ νά κάνω είνε νά ζώ στήν άτμόσφαιρα τοϋ Δικαστήριον καΐ τοΰ Κακονρ- γιοδκείου πρό παντός είτε Δικαστάς εΓΐε Δικηγόρος είτε άκροατής. 'Εκτός τ/ άλλα μοϋ φέρνει ντροπή καί ή ανάλυσις καί ή απόδειξις των χακών ένστίκχων τοϋ άνΰ-ρώ* όν. Δέν τ/έλω νά παρίσταμαι σέ άναπαρασχάσεις ίγκλημάτοαν, είτε δι' εΐκόνων είτε διά ζώ- σης. Προτιμώ τίς οκοτεινες πτνχές τής ανθρωπίνης ψν- χής νά τίς οκεπάζτ] πάνια ά· διαφανής πέπλος. Τίς βρωμε- ρότητες ποϋ φωλεύονν ατόν άνθρωπο θάθελα γιά πάντα νά τίς σκέπαζε ή καταπαχτή. Είναι άρκετά δαα ανμβαί- νονν γύρω μας. Είναι άρχε τος δ έαντός μας. "Ωατε νά καταντςί περιττή πάσα &λλη ζωηρότεοη, σκοαεινότερη, σα- ταχικότερη καΐ βρωμερότερη άναπαράστασις τής ανθρωπί¬ νης ατελείας.... ΕΛΥ! ΙΟΣ Λίω τα τσή Γράς τσή μάννας μοι απού 'ν«ι (ΐιιτός 'νειρθχρί- της χαί λέιι μου πώ; πράμμα καλο 8α μού τύχκ μά κι'ή—γι-ϊ δια Ρπαιρνρ γιά χακό ΐ' άηδή- νια καί τ" αύτοκίνητο. —Στανρωοε χηί τό προσκέ φαλό σου, τάξυυ νά «δ, νά τ)υ- μιάσϊΐς καί σιάξρ τύ μαξελάρι σου ΐμπα νά σοθ «έφτυ χαμηλύ γή νά κάνιι ρόζους γιά νά μην 'νειρε,ύγεσαι "Εκαμά τα ουλα τούτανα μά Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΧΥΝΕΙ ΦΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΦΑΚΙΡΟΝ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ 4ον Ό χαθηγητής Σμίθ άναφέ- ρει τό εξής ππράδπγμα ενός «μιίγθυ» ίνδοΰ. Μπροστά εις ενα πουπληθες ακροατήριον περ.έργων καί εύ- πόν ιον λαμβάνρι μίαν έκφρασιν «λλοφροσ·'<·ν)Ίς1 ώαάν νά όοααα- τίζεται /. ποτέ μου—και τ αματι μου ε- ίΐεσε στή βασίλισσα που 'τονε ' συνορι παντρεμμένη κΓ έκονζου- λάθηκα απού τσ' ομορφιές τση. "Ηλιος έθάρριες πώς έλαμ- Ι πε. *ϋμορφήτ6ρη γυναΐκα δέν έξανάδα. Έξρστάθηχα τάξβ ετσά πού μέ χαιρέτηξρ καί μοϋ κουρφογέλοπε. Κι' απού τό Θά- μαγμά μου έξύπνησα δντεν έ'γ- Ι καβγε κι* εύτή μέ βασιλική πυοπατηξιά άλήθεια καί μέ ροθχα άλά η«λΐ4ΐικά ποϋ §γολο- σέρνουνιονε ή—γι—ορές χά- μαις. Ταϋτέρου δα έσκέφτου- μουνε «ώς οέ μέ ρεφουδέρ- νουνβ άδέ μπάω νά μοΰ διαβά· άχι ό παπάς χαί λοβαίνω τό γράμμα κι'εΐδα τόσανα ηαίνια πού άναδάκρυωσα, μά τή ζωή μου, γιά την καλωσύνη τοϋ κό¬ σμον Ό Θεός νά τοϋ τό πλε- θώση, ό,τι καλό μουχαμε γιατί εγώ ή τσιφτελίνα κι' γι—άτυχη τοϋ κόσμου δέ δύνομαι. Ό Θρός μόνο π< ϋ είνε μεγάλος άς τού τό δώση. ' Η Μίς ΛΟΥΛΟΥΔΑ ΜΡΣΒΓΕΜΠΟ ΔΪΚΑΣΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟ Μην τό πάρειε γιά κανχη* αιολογία. Άλλά δέν άνήπω αέ κανένα άπό τα κοντά ή έ'- ξνπνα «ποινά». άηλαδή δέν άνήκω στό ά&Λητικό χοινό, οτό κοινό ;οϋ κινηματογρά νού, τοϋ βιβλίον, τής Ιφημε- θίδος, των καφενείων, τον οοόμον. Μόνον Αναγνωρίζω, *νήκ« κ,1 ίνώ ατο μεγάλο ύΥ*·> τοϋ κοίνον «κοινού», άν
<*Βθτψατε την ϊκφοααι. 'ΑΙλ' έστω Βλα μπορεΐ νά τα ανγ χωρήοω, νά τα δικαιολογήσω μόνο τό δικαστικό κοινό δέν μπορώ νά έννοήσω. "Οποίος ηαοηκολού&ηαε τό χακούργημα τοΰ οποίον τα πρακτικά ' δημοσιεύομεν αν¬ τελήφθη δα 8χει δημιονργη- θβϊ ένα κοινό δικαστικό, ένας μανιώδης δγκος ποϋ παρακο λσυθεΐ όλες τίς ίί*'<ες ά«ό τό α 8ως τό ω καΐ άγωνίζεται, αττιμώνεται, τσαλαηατεΐχαι, κονράζεται νά ατέκει δ'ρϋ·ιο, νά βγαΐνΐ] σιονς πάγκονς, νά κρεμδται στά κάγκελα. "Ενα ί^ΡΗΤΙΚΑ ΠΡΚΛΙΜ ΞΕΑΙΑΥΑΙΜΟΥΝ ΤΑ ΟΜΕΙΡΑΤΑ Δέ γκατέω γή πώς έγίνηκα «Μίς> γή γιάντα μού μηέμπ·<υ νέ γράμματα μέ τή σακκούλιι. Κείνοι να απού δέ μέ κατένε μπορεΐ νετ θαρροΰνε πώς ιίμαι ό'μορφη καί βέλουνε νά πιάσου νέ σκέσες γιά νά μέ ξεμυαλίσου νέ. Μά^κι'όσοι μέ κατένε , Άπ' υύλα τα γράμματα πού 'ί.αβα δυό μ' άρέσανε. Τού Στ»μ Στάμ. καί τό ψεσινό. Όντεν τό' λαβα τό ψισινό ήτανε ταυιέ ρου—ταυτέοου άκ·!μης κι' έ- σκίφΐουμουνε πώς θα ν έξεδιλυ οίνανε τα όνειρα πού έθώρουνα τέσσερεις ήμέςιες άπανωΐό. Την ττρώτη ήργαδινή Θωρώ δυό ά- ηδόνια στό κλσνβί κι'εκιλαϊδού σανε κι' άπονω πού τα κίιμά- ρωνα [έψόφησε τό Ινα. Κι' έγώ επήρα £ν»ν καϋμό πώς τό λά- βωοπ χι* απού τό συγκλέτι ποϋ μού'δωκε έξύπνησα. Δέΐας τα- ί,νάς θωρώ πώς ε ιβρπάτουνα μέ μεγαλους άθρώπους κι' έκοτι βεδιάζαμε. Σο^νά 'μαστοιε σιήν 'Λθήνα. Πλαΐεΐες μεγάλες, αύ- τοκίνηΐη καί κόσμος εδά μή λο- γαριάσης. Καί μιά στιμή μηαί- νει δ μεγάλος άθρωπος άηού πηγαίναμε μαζί—τδνομάν τού δέν τό λέω γιατί άγγπλά καί λέ- με είναι πανΐρεμμένος, ό κό¬ σμος θέλει την άχνα νά σοϋ βγ ι λ Β λόγια καί νά σέ βάλΐ) σέ σουχλιά—στ' αύτοκίνητο κπί χάθηκε μοντμιά; απού τα μά¬ θια μου. "Εντήρουνά τονε καλά —καλά σία μάθια οντέν ί!μπ <ι νέ στ' αύτοκίνητο κι' έκουρφο γέλα κΓ έγώ απομείνη σάν την άπολιθωμένη εκειά. Έτοά έξΰ- πνησα. Την απού πάνω άργαδινή θωρώ ηάλι τό ΐδιο «ηνής μόνο πώς άλλασσρ ό τόπος κ·ά τύ πρόσωπο κείνουά απού θο>·
ρουνα τοϋ μεγάλον. Λε' Πανα-
γία μόν, καί βγάλετιΐ σέ καλό.
πιίλι την ιιυγή—αύγή θωρώ ί- ! πίστων έμφανίζεΐαι Ενας φακί-
να βασιληά χαί μιά βασίλισσα- ( ρης μέ ιό μπουρνοΰζι Λΐου καί
—έτσ' άνθρώ.ιους δέν έξανάδ» , την μακρυά άλλά καί πρό παν¬
τός, εύρεΐα χλαμύδα τού. Κίς τα
χρρια τού κράτει Ινακομμάτι υ-
φασμα χονδρό σχετικώς μεγάλο
χαί χεντημένο μέ διάφορα οχί-
ύια καί«ίεράς> άναπαραστάσεις.
Σοβαράς άμίλητος καί εύθυ-
τενής, ό μάγος προχώρει. 'Α.-ιό
καιροϋ είς καιρύν θ'οτεΰει τί)ν
μαύρη καί πυκνή γΕνειάδα τού
καίΗοιων ,τοιουιοτρόπως καί
δι' άλλων κινήσεων ?τι μυστηρι
ωδεστέραν την εμφάνισιν τού.
Είς όλα γενικώς τα ν «θαύμα
τα» των φακιρών, σπουδαίον
ρόλον παίζει ή ύποβολή τού κοι
νού. Διά τόν λόγον αυτόν πάν-
τοτε, δ πειραματιζόμενος «Οαυ
ματοποιός μεταχειρίζιται όλα έ-
κεΐνα τα μέσα πού θά τόν βοη-
θήσουν είς τί)ν ανάπτυξιν μργη
λυΐέρας υποβολήν 'Έτσι καί είς
την προκειμένην περίπτωσιν ό-
μάγος μας σιγα. Ή φωνή τού
είναι πολυιιμος δέν πρέπει νά
εξοικειώνυ τόν «ύπεράνθρωπον
πρός τούς παρακολουθούντας εύ
πίσιους κοινούς θνητούς.
Άντ' αύτοΰ, ενας βοηθός
προαναγγέλλει βίς τούς θεατάς
τα συμβησόμενα. Μέ φωνή μα-
κρόσυρτον καί σχ&δόν είς τό·
νόν ψαλμωδίσς λέγει ότι ό ύ-
περάνθρωπος άφένιης τού χά¬
ρις είς τας μαγικσς ίδιότι τάς
τού, χάριςς είς την εΰμένειαν
τού {·&ίυυ την όποιαν έχει έξα-
σφαλίσει υπέρ αύΐοϋ, θά έμφα
νιαο καί Οά ΙΕαςτανίσχ) πρό των
ομμάτων των θεατών ενα
παιδί.
Τότε έρχεται ή σειρά τοΰ
μάγου.
Άμίλητος πάλι φορεΐ τό ν
φασμα επί τής κεφαλής τού καί
άρχίζει νά συλλαβίζΒ άχατάλη-
πτα λόγισ. Άφοϋ άφίσ^ νά
διέλ8τ) διάστημα 5 —10 λεπτων
ό ιερεύς τοΰ Βούδδα καλεΐ
τούς θεατάς νά διαπιστώσονν
μόνοι των ότι πουθενά περί αύ
τόν δέν ευρίσκεται κανένα παι¬
δί. Πράγματι "έ καί τα τυχόν
ύπάρχοντα μεταξύ τοϋ. ακροατή¬
ριον άκόμη παιδία, ήλικίας
άνω των 5 ειών άχομακρύνον-
ται τοΰ τόπου των πειραμάτων
διά νά άφαιρεθχ) καί ή ελαχίστη
ύποψία ταχυδακτυλουργίας.
Άφβϋ γίνουν τα ανωτέρω,
υ μυστηριώδης φακίρης προ¬
χώρει είς τό έργον τον. Κρατών
πάντοτε διά των χειρών τού τό
ιερόν ΰφασμα άπό τό άκρον,
προσαρμόζει το άλλο άχρον είς
την μύτην των ποδιών τού καί
τοιουτοτρόπως καλύπτεται δλο
τό άπό τοΰ στήθους μέχρι των
ποδών τού σώμα.
Είς την στάσιν αί την έχων
1 Ο ΠΟΑΕΜΟΣ
ΙΔΗ ΙΟΙΙΚΙΡ1ΙΟΙ ΤΟΥ ΙΙΟΕΡΙΙ1
ι ___________
Ι Είς την Αγγλίαν ήοχιαεν, ώς
1 γνωστόν, άπό τινος αυστημα-
τική καταδίωξις εναντίον των
εχόντων είς τάς οικίας των ρα-
διοφωνικάς εγκαταστάσεως χω-
ρϊς νά τας δηλώσουν είς την
άρμοδίαν υπηρεσίαν καΐ χωρις
νά πληρώνουν τόν επιβεβλη¬
μένον %φόρ-)ν. Φαίνεται δέ ότι
δ άριθμός των λαθραίων αυτών
ραδιοακρα'ών είνε άρκετά ση-
μαντικός διότι, ευθύς ώς ανηγ¬
γέλθη ότι είδικά άνιχνευτικά
αύτοκίνητα τής αρμοδίας ύπηρε
οίας θά περιέρχωνται την πόλιν
διά νά άνακαλύπτουν τούς ά-
δηλώτους αύτούς, 80 000 νέαι
άδειαι ραδιοφωνικών έγκατα-
στάσεων εζητήθησαν έντός ολί¬
γων ημερών, είς μόνον ιό Λον
δΐνον. 'Αναμφιβόλως εάν δέν
ά.τεφασίζετο ή λήψις των συν-
τόνων καταδιωκτικών |[ μέτρων
αί 80.000 αυταί των λαθροθη-
ρών αίθέρος θά έξηχολούθουν
νά χρησιμιιποιοΰν τα ραδιόφω
νά τυ)ν χωρίς άδειαν.
Ή πρώτη έβδομας τής κατα
διωκηκής εκστρατείας ά.-ιέφερεν
ούτω είς τό ταχυδρομειον τού
Λονδίνον είς την υπηρεσίαν
τοΰ δποι'ου ύπάγεται δ ελεγχος
των ραδιοφώνων, εΐσπράξεις
40 000 λιρών.
— Αί 80.000 αύται—εδήλω¬
σεν δ διιυθυντής τής αρμοδίας
υπηρεσίας είνε άσχετοι πρός
την συνήθη αΰξΐ|σιν τοϋ άρι-
θμοΰ των ζητούμενον άδειών.
Άφ' ής τα άνιχνεοτικά αύτο
κίνητα ήρχισαν χοησιμοποιούμε
να άνεκ<<λύφθησα» εκατόν ηδή- λωτοι ρηδιοαΐιροαταί καί είναι βέβαιον ότι θά ά^ακαλυφθοΰν κίίΐΌ^λαί άλλαι Ρχατονιάδες. »Άπό εβδομάδος πέντε είδι- κα αύτπιίνητα έφοδιασμένα μέ την άνιχνϊΐτικήν συσκευήν τού άσαρμάτου περιρρχονται τάς δ δούς «αι τάς πλατεία; τής πόλε ως, ύίΐάρχει δέ έκΐός αυτών καί τό «αύτοκίν7|Τον—φάντασμα», ενα ίδιωτικόν αυτοκίνητον έν τος τού δποίου ίπάρχει ή μυ- στηριώδης συσκιυή τής άνιχνβύ σεω-, «Τα αύιθκίνητα αύτά ρχουν ήδη έξερευνήσει μήκος 5.000 μιλίων είς εούς δρόμονς τοΰ Λονδίνου, χαί έχουν νά εξερευ νήσουν μεγάλο διαστήματα άκό μχΐ, είς την πρωτεύουσαν καί είς τάς επαρχιακάς πόλεις. Έκπι στον αύτοκί'ητον ιεξίρευνά 100 μίλια ημερησίως. »Πόσαι Ινοχοι συνειδησε ς ύπάρχουν εις 8λην την Ά>-
γλίαν; Λέν Ο<χ εξέπλησσε κα θόλου άν ό συνολικος άριθμί,ς εφθανε τό εν έχαιομμύ>Η< ν! Εάν κάθε έβδομάδα έχωμεν είς τό Λονδίνον 75000 νέων ιΐΐιή· όραμα . πράγματκ. Οί θβαταϊ σχεδόν £ντοιμοι πχρακολουθοΰν τάς άλλοιώσει; τοΰ πρόσωπον τού καί τάς ο»>-
στάσεις των μυώνων «αί των
ύφθαλμών τού. Ή προσήλωσίς
είνε τοιαύτη, ώστε οί όφθαλμοί
των σνστρίφονται σχίδόν ό'ϊΐαις
καί τού φακίροιι τόν οποίον
παραχολουθούν κ«τά πρόσω¬
πον.
Καί αίφνης, ρν τφ μέσω τής
φριχΐής άγωνίας την δποίαν
ό φακίρης μρταδίδκι είς τό κ ο*
νόν, έπιΐνέρχεται αποτόμως ή-
γαλήνη. Τα τρομερά φκινόμϊ-
να τού προσώπου παύουν διά
μιάς χαί δ θαυματοποιός άφί-
νει στεναγμόν άναχουφίσΐτως.
Αί χεϊρες τού κατάκοποι ττί-
πτουν πρός τα οπίσω «ίΐρασύ·
ρουσαι χαί τό ιερόν ΰφασμα.
Τότε, μεταξύ των εκπλήκτων
βλρμμάιων των θεατών χαί
των ποδών τοΰ φακίρου έμφανί
ζρται ρνα παιδί !
Πώς ήλθε ; Δέν είναι δυνα¬
τόν νά έχη γίνη άλλως εχτός ε¬
άν εκείνην την στιγμήν τό Ιγέν
νησεν δ φακίρης. Τα πάντα προ
ηγουμένως είχον έρευνηθϋ·
Πράγματι όμως έκεΐνο ιό
οποίον συνέβη, ήμποροΰπε κα-
νεΐς νά τό δνομάστ) «τεχνητϊΊν
γέννησιν». Διότι ιδού τί συνέ¬
βαινεν. Μέσα άπό τόν μανδι'αν
τον, ό|ΐάγος εΐχε δέσει σφικτά
μίαν ζώνην είς την ι έσην τού.
Ακριβώς άπό τής άριστεράς
«λευράς τής ζώνηςχρέμαται έ'να;
άλλος ίμάς, δ οποίος χρησι-
μεύει ώς στήριγμα τού ππιδιοϋ
τό δττοΐον ίσταται έκεΐ άφιτνές,
λόγφ τοϋ μικροΰ τού μργέθους
καί τής εύρύτητος τοΰ μανδυσν
τοϋ μάγου. Γιά τβ λόγο αύτό,
οί θεαταί, παρ' οίας τάς Ιρεύ
νας των δέν κατώρθωσαν ν ά ε-υ
ρουν κανένα Λαιδί πέριξ ΐοΦ
μάγου πρό τού πειράματος.
Όσον άφορά τό «ιερόν» ν-
φασμα, ε,ϊνρ πλέον εύνόητος ό
«ϊερός» ρόλος τοτι. Χρησιιιεΰει
απλώς διά νά «αλύπτη άπό τα
μάτια των εύπίστων θεατών
τάς κινήσεις αί οποίαι συντβ
λούνται είς τόν μανδύαν τοϋ
μάγου, καθ' Γ]ν στιγμήν κατρρ
χεται τό παιδϊ άπΰ την ζώνην
τού επί τοθ έδάφους. Είς την
άπόκρνψιν των κινήσεων αυτών
συντελεί άφ* ετέρου καί δ ϊδιος
δ μάγος συγκεντρώνων όλην
την προσοχήν των θεατών επί
τοΰ συσπωμένου προσώπου
τού.
Κατόπιν των ανωτέρω, δέν
είναι δύσκολον ν.* έννοήσΒ *α-
νείς πόσον »<μυστηριωδώς» ε ξαφανίζεται καί πάλιν τό παι¬ δί. Άλλως τε αί παρατιθεμένου φωΐογραφίαι, δίδουν σαφή άν τίληψιν δλων των «μυστηρίων» ιοθ πειράματος. Την αποκαλύψιν τοΰ μυστή¬ ριον τοϋ πιιριίματος αυτού, ό¬ τεταμένας πρός νά εμπρός τάς φείλομεν έπίσης εις τόν καθηγη χείρας, είς τρόπον ωστε νά πά- | την Σμ'ιθ, Ούτος άντιληφθείς ρέχουν την εντύπωσιν ότι έχουν , τάς λεπτομερίας τοι» έσπευσε άπολιθωθή. καμύει τυύς δφ· μίαν ημέραν νι) άποσπάσ]] άπό των χειρών τοΰ φακίρου τό ίε- θαλμούς. ϊνατΓπιν τούς ανοίγη τόσον πού νομίζ&ι κανείς ότι Οά πεταχθονν άπό τάς κόγχας των ναί άρχίζει ν ά περιστρέφχι τηχύτατη τούς βολβούς. "Ολό¬ κληρον τό πρόσωπον τό πρόσω- ΗΐιαΗιΐιιΐίκΐιιιιιιιιηιιιιιιιιιιιιΐιιιιιιΐΗηιιιι μμ~ εη σεων, έ'πιταιότι ό δλικι'ς αριθ μός των άδηλώτο)ν είνε κολοσ¬ σιαίας. «Ή έρεννπ διά των είδικών «ύιοχινήτων απέδειξεν ότι αί γυναΐκες είς τό κεφάλαιον αύιό είνε νομιμοφρονέστερηι άπό ΐούς άνδρας Είς τα ταχυδρομι- κά γραφεΐα, ώς επί τό πλείστον προσέρχονται αί σύζυγοι ή αί άδελφαί των «πειρατών» τοΰ α'ιθέρος, διά νά ζτιτήσουν την άπαιτουμένην άδειαν. »Ή εμφάνισις τοϋ ειδικοϋ αύτοκινήτου μέ την κεραίαν, ή δποία φαίνεται είς την κορυ- φήν τού, προχαλεϊ πάντοτε ζωη ραν ταραχήν είς τάς βεβαρυμρ νας συνειδήσεις. Μία γρηά ένε φανίσθη άλλόφρων σχεδόν είς ρνα ταχυορομικόν γραφειον, μέ 10 σελίνια, άνοφωνοΰση: Δόστε μου μίαιν άδειαν ραδιοφιόνου γρήγορα. Τό αυτοκίνητον είνε οίον δρόμον μας!» ρον ΰφασμα. Καί ή πράξις ι»ύ- τή, παρ' ολίγον νά τοΰ σιοιχίσχι την ζωήν έκ μέρονς των παρακο λουθούντων πιστών. Τοιαύτη εί νέ ή έπιβολή την δποίανν ά· σκοΰν οί φακίραι επί των ιι- στών. Ι Τό σημείον δμως είς τό όποΐ όν δένμπορούΐαμε παρά νά θαο μάθωμεν [ούς άνθοώπους αύ- τούς είναι ή δύναμις τής αύθν- ποβολής. Ό φανστισμός είς την πίστιν των είνε τι ιοΰτος ώστβ θά Ιξικνοΰνται πρό* τούς στη· λίτας. Ύπάρχουν ίερείς ίνδοί, οί δποΐοι προσδένουν τόν βραχίο- νά των είς βνα σΐήριγμα καί τόν χρατοθν έχει επί έτη δλόκληρα. Ή μαχ^οχρόνιος αύτη σις συντελεί ώστε νά μίαν άκαμψίαν »<αί συγχρόνως ότροφίαν τής χειρός, τό Θέαμκ τής οποίας καθίσιαται ά/ιαίθιον όπως φαίνεται άπό την φωτο- γραφίαν. Λιγνή καί ξυλώδης, πάντοτε πρός τα ά'νω, καταλή- γει είς μίαν χυρτήν παλάμην οί δ>»ι·χρς τής οποίας συχνάκις
μεγαλώνοντρς ΙμΛήγονΐαι είς
τό κρρας καί προχαλοϋν φρι-
κΐούς πόνους.
Όπωσδήποτε ό'μως τί'Λοτί

Ζΐ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΡΩΤΕΣ
4ον
ΤΡΑΦΑΛΓΚΑΡ
Τό περιπαθΒπτατον ειδύλλιον τής
λ[^ νΑμιλτ(ον καϊ τού Νέλοωνος
Άλλα τί σημασίαν ΐχυυν τα
λόγια ("ταν χείλτ) τα όπυΐα τα
προψέρουν χινοϋνται ρυθμικά
μέ την κίνηΉνάνοιγοκλιιομρνων
ίΤΓΤιίλίυν μπουμπουκιοϋ >«ίΐ ο-
τ«ν τα μάΐια, μεγάλ«, έχφραστι
χο, τρυφερά ομιλοΰν κάποιαν
άλλην γλώσσαν περισσότερον
καταπληκτικήν ; Ό πλοίαρχης
δέν άκούει, χυττάζει....Καί ο
ταν ή μικρή παύει πιά νά ομι¬
λή (5 πλοίαρχος άπανιζ δίχως
•νά δισ«άση καθόλου :
> — Θά κάμω ό.τι εϊμπηοω Ο
σνγγενής σας δέν θά πιίθΐ] τίπο
ιϊ. Άλλά
—"Ω αν μπορούσαΐΕ νά μοΰ
τό υποσχεθήτε !
—Νά σάς τό ύποσχεθώ .«λ*ά
σάς τό ύπεσχέθην. Άν θελοτε
νά μοΰ κάμετε την ευχαρίστησιν
νά περάσετε·, αυριον, θά μπθροθ
ο« νά οάς δώ σω περισσότερον
συγ>'εκοιμένην απάντησιν. .
— ©ά μπορονσα νά σά"ς άναγ
γέ'λω τό άποτέλεσμα των ενρρ-
γηών μου καί θά εύχαριστηθώ
πολύ άν...
Όμολογουμένως δέν είχεν
άδικον να έχη τόσην εμπιστοσύ¬
νην είς τόν Ιαυτόν της. Ή τό
•όν εύμενής άηοδοχτ) τής αΐτη·
θίως αυτής ήιο κάτι περισσότε
ρον άπό έπιτυχΐα. Άλλως τε
δρν εΐχε διαφύγει την προσοχήν
της ή έξαιρετική εντύπωσις την
οποίαν είχε προκαλέσει είς τόν
αύτι ύς χόσμους. Φι
λοδοξία ί) ;ιόθος ιΐπολαύσεως
ζωής ; Καί τώ δύο.
Άλλοις τρ, με'σα είς τό μυαλυ
τ>|ί τα δυό αύτά πράγματα ε"στ>γ
χίζογτο τόσον «ού καί αυτή
θά μΛορβΰσε ν(Ί ξε-ύ^ η τί ήθελρν
ακριβώς.
Όταν άργότερα η μπγι*ή
τή ψαντασμαγ&ρία
τα μα'τια της, μιά σχε'ψις έΉρο
βιιλε σαφής, ί?ΐιτ«κτική, νατη
γηρηματική :
Νά φύγη δαον τό δυνατόν τα
χύτερον, ππύ τό δωμάτιον αύ¬
τό, ά 10 τό σπίτι αύτό. άπό τό
περιβάλλον «ύτό. Ή θέσις τής
υπηρετρίας δέν τής εταίριπζε
τώρα Δέν ήταν παρά ε'νας
σταθμό , τόν οποίον επρεπε νά
περάση *αί τόν " οποίον εί
χι> περάσει τώρα. Άλλά πώς ι ά
φι,γΠ ; Ποϋ νά πάτ) ; Ποίον
άλλο έπάγγελμα Οί μποροϋσε
νά εξασκήση ;
Άλλά γιατΐ νά τό σκέπτεται ;
ιΗ τύχη ή όποία μέχρις αυτήν
την στιγμήν τής εϊχε φανί) τό
σον εύμενής θά μποροϋσε νά
τήν εγκαταλείψη τώρα οπότε
βΐχρ άνοίξει έμπρός είς ΐά μά
τι« τας τΰν μεγάλον τόν Ικπλη
χτικόν, τόν φανταστικόν δρό
μόν, ό οποίος άρχίζθντας ά
πό κάπου—ποίος δίδει σημασί
αν πλέον άπό ποϋ ;—φθάνει
πολύ άνοικτά πολύ νϋτηή .. είς
ν,-..,ν>., ΟΙΑΟ ιΐ^υχΜΛεσει εις τον ι ··-··- «·-»-*« ^«.υ υψηΛα .. εις
Βρεττανόν πλοίιιρχον Κάποιαν {
V*
φΙ)^Τ)ν' τ'»ν δόξαν την αϊωνι
μυστηοιώίης προαίσθησις, ποϋ , οι^ια !
μυστηοιώίης «ροαίσθησις, ποΰ
δέν μποροϋσε ού'ΐε χαί αυτή νά
προσδιορίση τής έλεγεν, ότι ή
συνάντησιν αύτη θά ε'δινε κά¬
ποιαν άλλην τροπήν εις τήν ίω
ήν της ..'ΟΛωσδήποτε ή φιλία
μέ βνα τόσον Ισχυρόν πρόσω
πον ύπερέβαλε καί τάς (ΐεγαλυ
τέρας δλπΐδα της.
Σάν κάιοιθ μακρυνόν όνει¬
ρον ήρχισε νά τραντάξη έμ πρός
είς τα έκτακτα μάτια της έ/νας
άλλος νέος κόσμος, ντυμένος μέ-
σα σέ μετάξια καί χρυσαφικά, δ-
ταν άργά τό βράδυ επέστρεψεν
είς τό ταπεινόν δωμάτιον της.
Κάιτοιο πέπλον ποΰ έσ^έΐιαζεν
εως σήμερα τήν ζωήν της, εί
χε μέ μιας σχισθη καί τα μάτια
της μπορονσαν τώρα λαίμηργα
νά βυθίζωνΐαι μεσα είς τούς
Την επομένην μέ την ίδιαν
λεπτολόγον προσοχήν καί φρον
τιδα ίτοιμάζίΐαι διά νά έπισκε
φθϋ εκ νέου τόν πλοί«ρχ0ν
Την ημέραν αυτήν δέν πρόκει
τα ι πλέον νά πάρη τήν άπάντη
σιν δια τόν συγγενη της—&
λ α ί>εν άμφ^βάλλει δπ ή άπαν
τησις αυτή θα βίνπι ευν
Πρόκειται διά .τόν εαυτόν
διά την τύχην της, διά τό μέλ
λον της.
Ήπρώτη ματιά τήν οποίαν
εοοιψε είς τόν πλοίαοχον μόλις
εισήλθεν είς Ι0 γΟαφίϊον τ0υ
ήρκεσε δια νά την πείση, δπ
δεν εϊχε ά.-ΐατηθη είς τάς προ-
της.
'0%οαρ6
Όταν σ έ
(
νέ τα μά
τια τό 6 ι·
χά μου ή-
ιαν τό στη
θος μ'άνοι
χτό ν α Ι
μπήκβςστή
καρΟ<άμου ·*· Μερά καί νύχτα α-αί νεσαι στά μιίτια ^>ου
χ) έμ έ ν η
καί τήν
καρθιάμου
ύ ΰ
τήν εχβις
λάβωμεν η
Τό *φ*ύλλα
τής Κ α ρ-
δούλαςμου —
τα δχιο μοιραομένα μά τής καρβιά:
μόν τή καρΒιά τή φύλβξα γιό οένα
Ι. Κ. Γδοντοκης Νβί
Ν^ΕΚΡΟΛΟΓ ΙΑ
τό <μυστηριώδες» είς όλα αύτά. Τα φυσιχώτατα καί υπάρχκι πάντα είνε έΕηγοΰνται 11118111 ΝΑΚΙΙΟ» Ι Ιωλεϊται τό είς θέσιν «Θαλασσοκόλυμπος» τοΰ Κάβσ Δρέπανσ ναυάγιοντού ατμοπλοίου «"Αγΐος Νΐκο* } αος» βυθισμένον όπουκαί δπως εύρίικεταΐ. Προσφοραί γίνονται δεκ¬ ταί μέχρΐ τής μεσημβρίας τής 29ης Όκτωβρίου 1931, είς τό έν Χανί οΐς Πρακτο; είοντοΰ Άγγλΐ κου Λλόΰδ, όΉου εύρισκον .ταΐ ο'ί σχετικοί όρ< ι τής π λειοδοσίας. Ή κατακύρωσΐς ή μή ύπόκεΐταΐ είς την έγκρισιν των ασφαλΐστών, άνευ άπο< τήσεως ουδενός διχαιώμα τος άπαΐτήσεως των πλειό δοτών. ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ Τα άπό πσλλών έτών επιτυχώς λεΐτουργούντα φροντΐστήρΐ'/ των καθηγη¬ ταί Ν. Μηρούζου καί Έμμ, ΙΙεριοάκη άρχον- ταΐ καί κατά τό τρέχον σχο λΐκόν ετος των εργασιών ιω". 'Αναλαμ,βάνουν τήν προ παρασκευήν ύπευθύνως Π7.ντός άδυνάτου μαθητού είς τα Μαθι,ματΐκά καί 'Κλληνΐκά ·*μέ Πίδακτρα έξαιρετΐκώς μικρά. Ιδιαιτέρα τμήμαΤα ύ- ποψηφίων διά τάς άνωτά- τας βχολάς. Πληροφορίας καθ' εκάστην ;ταρά τω κ. Ν: ΜΠΡΟΓΖΩ καί ΕΜΜ. ΠΕΡΙΣΑΚΗ. Καθηγητών τής Ί μπορικής Σχολή; Χανίιον ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ καί 1ΙΩΛΟΥΝΎΑΙ γραμ- ματόσημμα παντός εΐ- δους. Απευθυντέον Ιω άννην Κλάδον Ρέθυμνον Κρήτης._____ ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ οίκία έκ τεσ σάρων δωμ«τίων χουζίνας καί ταράτσας ίΐς συνοικίαν 'Αραπ__ Τζαμί δραχμάς 300 μηνιαίω: ίΐλημοφορίαι παρ' ημίν. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Κατόπιν αποφάσεως τοΰ Δ.Σ. Συνδέσμου "Εφεδραιν Κούμ— Καπί «ροσχαλοΟ»ται τα μέλη τούτου είς τα γραφβΐα'του παρά τόν συνοικισμόν Κούμ —Καπί είς Γενικήν Συνέλευσιν πρός ενέργειαν αρχαιρεσιών, λογοδο σίαν πεπραγμένο ν χαί έγκρισιν ά.-ιολογισμοΰ, τήν 25 Όκτωβρί ου 1931 ημέραν Κυριπκήν καί ώραν 10 η. μ. Ό Πρόεδρος Έμμαν Γ " ΑΟΥΚΑΝΙΚΑ ΒΟΛΟΥ 'Ε§α< ρετικης ποιότητος είς γ$νσιν ι ά καλυτέρα Είς τό Καΐάσΐημα ΜΙΧ. Γ. ΣΦΑΚΙΑΜΑΚΗ (Πλατεϊα Κάτωλα) ΑΠΩΛΕΣΘΗ άπό Χανίων μεχοι Ίαυρωνίτου τρΐπόδι έρ- γαλείου μηχανικοϋ όΐχρηοτον εις οίονδήποτε, παρακαλεΐται δ εύ ρών ό'πως παραδώση αί·τό είς τό Κατάσΐηαα Αρχοντάκη (Κισ σαμίτικη πόρτα) καί αμοιφθή¬ σεται. ΙΕΪΡΟ! Μ. ΞΗΡ0ΥΙΑ1ΗΣ Είς ηλικίαν 41 έτών, έξεμέ τρησι τό ζήν τήν 9ην πρός τήν ΙΟην} Ό βρίου έ. έ έν Καστελ- λίφ Κιοσάμου, ό μεγαλείτερος των επιχειρηματίαι Πέτρος Μ. Ξηρουχάκης καί εκ της με¬ γαλειτέρας οικογενείας} τής ε¬ παρχίας Κισσάμου, πραττεξάδελ φός δέ τού ετέρου έπίσης μέγα λοεπιχειρηματίου χαί Δημάρχου Καστελλίου Κισσάμου κ. Στυλ. Έμμ. Ξηρουχάκη. Ή κηδεία τού μεταστάντος, πρωτοφανής εις ό'γκον των ηα· ρακολουθησάντων είς την έχφο ράν τοΰ νεκρυΰ καί οί στέφανοι οί κατατεθέντες έκ μέρους τΛν πλείστων Κοινονήτων ττιΰ τμή ματος τής επαρχίας μας, όττου ε γνωσθή ό θάνατός τον, ένεποίη σεν αίσθησιν είς ολόκληρον τό τμήμα μας, έ'ν<>εις"ις|γενικής ικτι
μήσεως καί πένθους, ;διά τόν
θάνατον τόσον έπιλέχτου μέλοι·ς
τής κοινωνίας μας, τό όποΐΊν
καί πρό άλλά καί μετά τόν θά
νατόν τού, απεκαλύφθη ρΰεργέ
της των άγροτών είς την σημε Ι
ρινήν οικονομικήν κρίσιν, διότι
ίφωδιασμένος μέ σπάνιον ίμπο
ρικον πνεϋμα, προήγρ τό έμπό
ριον ώ; πρός τό ϊύ'ωνον των τι
μών των προϊόντων κιί κατώρ
θωσε τήν όλην παραγωγήν νά
συγχεντρώση είς τό Καστέλλι
καί εκείθεν νά εξάγηται §π* ώ
φελείςι των άγροτων Διά χον
λόγον τούτον, ό άείμνηστθς γρ
ΕΞΥΠΓ1ΕΣ ΑΜΟΗΣΙΕΣ!
'Κμπιστοσύνη. !
— /7ιπτεύ8τε ότι ήμ·"ΐορεΐ χμ- '
νεις ά έχι, έμιισΓοσύνην είς
Τ(5ν ά'νΛρ (ν σας ,
— Τό Μστεύω βεβαία, (5φηΓ> ι
βγώ τοθ Ινεπιοτει'θηκιΐ όλην
μου τή* ΠίΐαρΗιι
— Ν'ΐΐ. ναΐ, Ιννοώ, άλλυ ή«πο |
ρεε-χ«νιίς >ά τοθ
κιττι :ιοΓ< νδχη άίία ; Τό λα'θος τού. . — Έχιϊνος. — Πα'ει καλα'. Θε"-' /εις ίνα ιιύτοχινητο, έ'να κολιέ ' ά,ιό μαργαρΐτάρια Άλλά επί τρλΐ'ΐ·ς δέν ξέρΗς νά λές τίποτρ «λλο ; —Έκεΐνη.—Τό )άβος είναι ιδικόν σου. Άν μοΰ τα «ίχΐις π«0ρι, ιίπί, θ« Γθϋ έζητθΰσα άλλο ;τ(>α
Τ ό ονριρον.
Έκεΐνος. — Σθες την νύχτα
ώιειρεύίηκπ πώς έζητοΰσσ να
μφβυθίο την εΰμορφό'τρρη νέα
τού δόσμου
Έκείνη.—Καί τί απήντησα
ίγώ ; _______
Είς τό Δικαστήριον.
ΠρόΈδ'ρος. — Παλι εδώ σέ
βλέπω
ΣΚΟΡϋίΕΣ ΜΟΛΥΒΙΕΣ
Μιά γλυχιιά — γλυκιι» Γ»Ρ'>
χοϋλιι έγίμισεν τα Χανιά μέ λά
σπες.
— Άλλά συγχρόνως £«·
ν<ΐ Εχωμεν άπύ τίς 2 μ μ ρε'ΰμα. — Καί έ'τσι άναζεΐ ««ί πίίλι τό ρηθέν »ούδέν κ«λόν άμιγες κακοϋ» ή χι* «ντιατρ,ίφως. —Οί "Αγγλοι ήλθαν οτίς Κα λύΐΐες, στή^ού6« δκν σιμώνουν λέει έχτός άν Λναγκασθοϊν «πό τόν κικιρό. —Δέν τό εϊπαμε ηώζ δέν θά περνάνε ή λίρρς των; Νά πον δέν τίς πέρνουν, δέν ξέρουν όσον νά τίς πάοουν αί Τρά Ι'άμοι ΜίΝ)ΝΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΆΚΗΣ Ξνλέμηορας Δ)/ις ΠΩΤν ΦΑΣΟΥΛΛ ένέλβσαν τούς γάμους των. Παράννμφος παο/σιτ^ ά η% Ν%1νος Κχιστάκις Ξνλέμηορος, ρ?]θΏ Ε ην0ύμνος. Περίεργο, κάλι έδώ σάς βλέτω,κύριε Πρό- δ σπουδαία κοιωική 3πώλεια . χαί νά θρηνήται ειλικρινώς, γε νόμρνος τό αντικείμενον τ ν στε ' ρήσεων «αί των όυσχολιών, αί ι τίνες θά επαχολουθήσουν διά τοΰ θανάτου τού, είς τόν χύ «λον τής δράσεώς τού, μεταξύ των απειραρίθμων πελατών αύ τσΰ—δπως καί ό ομιλήσας δι" ολίγων, Ανδρέας Δ. Μπαλαμ- ι ΐτός, δικηγόρος, κατά την κη¬ δείαν τού εξέθηκε κατά τα έ«ό μενά : Κνριοι, Ή κατηραμένη τύχη έπεφύ λασσεν είς εμέ τόν κλήρον, νά γίνω άναγγελεύς πενθίμων ύπα γορεύσεων καί θλιβερων, τοϋ θανάτου, τθϋ έκ των προσφιλε στάτου μας Πέτρου Ξηρονχάκη. Ή ϊπιχειρηματικότης, ή δρα στηριόΐης, ή άγαθοεργία, ή φι- λαλληλία, καί ό πατριωτισμός, δλαι αί άρεταί αυται, ένεκλείον το είς ΐό ό'νθμα Πέτρος Ξΐ)ρου- χάκης, μέ τόν θάνατον τοΰ δ- ποίυυ, δύναμαι νά είπω, άν δχι όλαι αί άιείαΐ αΰοαιαί πλείσται αυτών ουνβξέλιιτον επί πλείστον έκ τοΰ κύκλου των έν τω Ναώ τού Έρμοΰ λειιου.^γών αύτοϋ. Ό θάναΐος τοΰ Πέτρου συμβολίζει τήν άπόσπασιν ενός -,-ν..ι|η1 των μεγαλειτέρων κλάδων, γι£ ; τιμήν συμφέροιιααν. πλουσίαν άνθισιν καί παραγω- ι«ι παρά τώ κ. Ήη™ γήΥ( Ευρισκομένου εκ τοϋ αϊω νοβίου διν ιρου τής οίχ >γενειας
των Ξηρουχάκιδων, υπό τήν
σκιάν τοϋ δποΐου, ώς άνανιίρ-
ρητον είναι, εσκιάζοντο άπειρά
ριθμοι κατά τούς θερ,ινούς .μή¬
νας τής πκοαγωγικής άστοχίας
καί συνεπώς τής σκληρας άναγ
κης καί τής άνεχ ίας. Βεβαιώ,
ότι ή έκλιποθσα αυτή έμπορική
προσωπικότης, ή δποία πολ·
λαχως «ι<ί ποικιλλοτρό.ιως έξυ· πτιρέτησε την ε/τωφε?.ή συναλ- λαγήν είς δλό'κηςον τό Δυτικόν τμήμα τής Επαρχίας μ«5 άλλά «αί πολύ πέραν αύτοΰ θά άφή , στι κενόν δυσανρ,-ιλν|ρωτ ,ν είς την εμπορικήν κίνησιν. Ι Βρβαιώ, λέγω, δτι δ θάνατος τού Πέτρου Ξηρουχαχη, θά β« ρύνη σοβαρώς, άκόμη Χα| |π[ τής τύχης τής παραγωγής, ώς πρός την αύξησιν των τιμών αυτής έν ΐϋ περιφερεία μας θά κλονίση αϊσθητως την οίχ0νομι κήν κατάστασιν αυτής, διότι ρη ξι«έ?ευθος δπως ήτο καί προ- ορατιχός περΐ της επιτυχούς εκ βάσεως των Ιπιχειρήα'ών τον δ.τως άεί-ιοτε· συνέβαινεν* ΛρΟώ θη τό εμπόριον καί τάς τιμάς, έντείνων τοιουτοτρόπως τόν συ νπγωνιομόν «αί περιστέλλων συνπμα την εκμετάλλευσιν των έξ Ιπαγγελματος εχμεταλλευομέ μενων τούς χόπους «οί τόν ίδρω τα των ίΐαρ(ΐγωγων. Καί αύτό είναι αναμφίσβητον. ^ "11 κοσμοπλυ'μμηρα δ δκοίκ αποΐελϊϊ τήν συνοδείαν τής έχ φοράς ΐοΰ πολυχλάοτου νρκροΰ, προεκλήθη άπό τήν «οινοφελή δράσιν^αύΓθϋ ταύτην καί αύθόρ μητοι,.ε'θλθνται οίάποτελοϋνΐες | αυτήν, διά νά προαφερωσιν ί Ολην των την είλιχρινή έχδή^ω ' °Ιν,τς εΰγνωμοσύνης των χαί υίεξ εκτιμή"σεως Τή·ς εϋγΡνείος τού χαρακτήρος τού τόν όφειλό μενον φόρον τοΰ σεβασμόν των διά την φιλανθρωπικήν τού δρασιν. Ό ψυχικός πόνος καί τά{δά κρυα τής πληθύος των άποτε λούντων την νΕκρικήν πομπήν «ροσεπιμαρτυροΰν είς κ, άνωιέ ρω καί χαρακτηρίςουν τόν μετα στάντα οποίος ήτο «αί την διαί σθησιν αυτών τινος νεχροϋ ίστε ρήθησαν. Π ΠΩΛΊΤΛΙμίαφΓίμπριχα πο_ λαιου συσΐήματος έν καλη χατα στασει καί μέ δλα τα - τή ιι—ΙΙΙΙΜ—ΙΙ'ΚΙΙΙΜ ΤΟ Φερετροποιείον Μι χαήλ Μαρινάκη δΐανυ- κτερεύει' χαθ' εκάστην. Αριθ. 2.,42. .·Ι*7*ΜΐΗ*ε*—«■·■«·«■·>—«ΐΒ—ι«·Μ···Με>·*εΑε^^
Είς τό Τυηογααφΐον μνς έκ
τελεΐταί ηάσα τυηογραφική
Ι β,
| 'Η άγαθή· σου ψυχή &ς |ΧΓι
μησπ τό έχδηλούμενον γενικόν
Ι πίνοο; έτί τω θανάτφ διότι
! τουτο αποτελεί την έπΐβράβευ
σιν των άρετών σου «(ιΙ ή ψυχή
ε σου άς μή λυπήτ,αι διά τόν
Ιπρόωιον Θάνατόν σου, διότι δ
Ιθεός άνοχιλ^ΐ καί ποο.-ιαραλαμ
Ι βάνει είς τα δεξιά αύτοΰ τού; έ
χτελοΰηας τόν άγαθόν προορι
σμόν αυτών,
"Εσο δέ βέβα.ος δτ. επί τής
ψυχράς πλακός, ή δπο.α θά χ «
λυψη τό πτώμκ αου, τό δποΐ ν
ενεκλειε μίαν ψυχήν, προιΧισ έ
νην με ολα τα εύγενή συναισθτι
ματα χ»ι ίηεώδη είς τήν σννε{[
δησινμαςθά μένη Ινεπίγραφος
ηφρ«σις«θ«'νΓ,τος τού Πέτρου
βηβουχ,ίχη, μία Κοινωνι,ή
πόσον νά τίς πάρουν
πεζες.
— Ποίος τό περίμενε!..
—Ή δίκη τοθ Κακουργιοδι
κείου ήτο ένδιαφέρουσα καΐ
γλωσσικώς οπω, δλες οί δίκες
των χωρίων μας.
— Ι'ιατί οί καϋμένοι οί γω
ρικοί θέλι.υν νά φανοϋν πιό έξελ
ληνΊσμένοι, πώς ξέρουν τέλο;
πάντων τή γλώσσα μας.
—Κι' Ιτσι κάτι μα^γαριτες
έπιπλέουν στήν πλήρη συγκτνή
σεωςίάτμόσφαιραν τής αιθούσης
οί δποΐοι προέρχονται κςιί έκ
των δύο μερών διότι κ«) οίδικα
σταί δέν είνε ντόπιοι να έν
τυπώνονται τάς λέξεις.
—Μιά μάρτυς έρωτωμε'νη
«ροχθές άπό την υπεράσπισιν
περί τής διαγωγής των κατηγο
ρουμένων ηθέλησε νά μειςιχειρι
σθχϊ τό σχολικόν όρον καί άπήν
τησεν «κοσμικωτάτη».
Οί δέ δικασταί έιτηναλαμβ ι
νοντες την λέξιν των μαρτύρων
«κουτσοχάνιομο»?λργον τσοκάιι
σμα καί τόν «τσιλβέ» (κουτσο
κάνισμα) μιτέβα?.ον εϊς...τσεσβέ
δπως καί εκ τής Ιδίας αίτίας
δ συντάκτης μας.
—·Στόν Εύαγγελισμόν έξει«
λίχθη £να δράμμα ηπάνιο σχήν
εποχή μας.
—"Ενα ζευγάρι έρωτευμένοι
άρραβωνιασμένοι ετέλεσαν τούς
γάμους των ενφ ό άνδρας εύρί
σκετο στήν τελευταίαν (5)ραν
της ζωήςτου. Γιατί ;
— Γιά νά πεθάνη ό ένυις εύ
χοριστημένος καί να ζήση, δ &1
λος δυστυχισμένος ν« ντυ9Γ| τα
μαϋρα καί ν ά στεφανωθϊ) τόν
μεγάλον πόνον.
Έρως ονίκατβ μάχην !
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Προσκαλοΰνται τα μέλη τοϋ
Δΐκηγορικοΰ Συλλόγου Χαν/ων
είς συνεδρίασιν εν τοίς Γρα
φείοις αΰιοΰ την 22α Ο)βρίου
1931 ημέραν Πέμπτην καί ώ
0«ν 11 π. μ. πρός έγκρισιν τής
ληφθείσης αποφάσεως τοϋ Διοι
«ητικοϋ Συμβουλίου δπως επε
Ζ11 τής συζητήσεως ό Δικηγορι
κός Σύλλογος Χανίων επί τής
ενώπιον αΰτοϋ ύηοβληθείσης
αίτησϊως τοϋ «. Αδαμ. Άρετά
χη δικηγόρου.
Έν Χανίοις 16 8)βςίου 1931.
Ο Πρίεδρος τοϋ 'Δικηγορικου1
Συλλόγου Χωνίων
Σπύρ. ΑγπναονλάΗης
ΟΙΙΟΙΟΗΙΚΟ! ΟΡΓΑΝΙ1ΗΟ!
ΟΙΝΟΠΟΙΓΩΝ ΚΡΗΤΗΣ
χαί Θά Ηνκλοφν-
ηωλονμβνον ηαοά των
Εψημρβΐδοηαο Ιών κα! των
ΙΙεριπιέςων Πειραιώς—Ά9·η
ν ών α αί '—π&^χιών τό δεύιε
ρον φύλλον τ?Τς εφημερίδος
Εφέδριχτ) Φΰονή» όργανον
των άπανζαχοϋ ΤΙαλαιών Πό
λεμιστών χαΐ ΰνμάτων ΠοΙέ
μόν έκδιδομένη ηαοά τής Ι7αν
πειραϊκής Λεγεώνας Παλαιών
Πσλβμιθΐών μέ ίκλε><τή ϋΐην, Αφίξεις — ΆφίπΒχο έξ θηκδν δ πό υ ηαοέμεινε έηΐ έ'να μήνα καί ηαρηποΐονΰ'ηοε την νέαν μόδαν καί τα σχέδια τής χει- μερινής περίοδον ι) Δ)νΙς Ά ναστασία Λικολισι/δάκη Μο δΐστη (αυνοιπία Καστέλλι) Είς την ηολνηλη&ή ηελατεί αν της ϋηόαχεταΐ όπως πάν τστε εργασίαν τελείαν καί είς άΉρον έΛΐμεμ-λημένην. Ίατρική κίνησις Ό Οφ&αλμίατοος Μ Ε ΑΙΣ ΣΑΚΙΣ ΔΗΜ. έηΐ τριετίαν έαοοτεριΐίός Ιατρός τής Πανβ πιστημιακης Κλινιχι]ς Α&η νών, ένκαΊΗαταται οριστικώς είς Χανιά. Θά δέχεται δέ τούς έξ ό- φϋαλμικών νοαημΑτων αάσ- χοντας προσωρινώς χαΐ μέχρι έξβυβεαως κατάλληλον οίκημα τος έν τ0 πόλει, είς ιήν έν Χά λέηα οικίαν τοϋ 'Ιατροϋ Δή μηιρίου ΜεΙιασά άηδ τής αβχονς Δευτέρας 12ης τος καί ώρα 9—12 η.μ. καΐ 4—6μ.μ. «*κήρυξΐ Ό Οίκονομικός ΠΑΡΕΛΗΦΘΗΣΑΝ Ρεμποΰπλικες ίχλίκτϊς Ι ;>Ο
ιβο
_ΕΪ; υμάς δέ τούς οίκείους
τού προσΓριλεστάτου Πέτρου
*^τους φίλους ή εκδ» λωσις
τού γενιχο0 πένθους δ(ά χόν
θανατον τού, ά'ς χρησιμει5σΓ είς
παρηγορια Ν.«ί είς μΡτριασμόν
τού ψυχικου πόνου καί ,οθ
σπαραγμοϋ υμών «Γαΐαν εχοις
ελαφράν».
Καστέλλι 15 Όχτωβρίου 1931
Α Μ.
Οΐνοποιεί^ν
δΐακηρύττει ότι
την 2αν Λίοεμβρι'ου ή·
μέραν Δευτέραν «,6 &ρ£
1Ο-11 π. μ. |ν τ^
γραφείοις τού έν Χανίοις
(έναντι Ταχυδρομειον)
ενεργηθήσεται έπαναλη-
««κός δημόσΐος μεΐοδο-
κος διαγωνΐσμάς διά την
«ναδειξιν έργολήητου
β«μ.πληρωσεως και επεκ¬
τάσεως των Οίνο-οΐε£ων.
Απαντα τα βχετΐκά
μετα λεπχομερούς διακη-
ρυξεως ευρίσκονται ,«ατα[.
ϊί?β5ίί ά
ΑΦΙΞΕΙ!
Αφίκετο Ης ιή»· πόλιν
μας ό έν Αθήναις εγκατεσιη-
μένος γνωαχος ίατρός κ.
Αντώνιος Χρ. Πολίτης
φυσιπο&εοαηευΐ'ής καί Νεν
ροηα&ολόγος είδικώς άβχο-
λούμενος είς την θβραΛβίαν
των χρονίων νοσημάτοίν
όστις εσχάτως επέστρεψεν έκ
Παρισίων ένθα επί μακρόν
παρηκολούθησε τάς νεωτέ¬
ρας μεθόδους τής εΐδιπόττ) ·
Ι τος τού.
ΘεραηεΙα των νευρο άρθρΐ
τΐκών καί ρευματικών π-α
θήσεων ΐίδ»- διαφίρων νεν
ραλγιών, τής νενραα&ενεί*ς
των ηα&ήσεαν στ<»μάχου κνί έντέρο>ν κλπ.
Καιά ΐό μικράν χοονκόν
διάατημα ποϋ Θέλει ηαααμεί
νει εί; τήν ηΟΑΐν μας Θά δέ
χητσι ιούς άσ&ενεϊς είς τό
ξενοδοχείον ϋΐινέρβν έ'ναν
τι άποβά&ρας, παραπλεύρως
Τραπέζης Άϋ·ηνών καθ' έκά
σιηνηλήντήςΚνριαΗήςάηότην
10-12 η. μ. καί 5-5 μ.μ,
καί επί σννεντεύξ.ι.
Αριθ. 2 ηλ. 5
ΝΕΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΓΟΥΝΑΡΙΚΩΝ
«Είς τό νέον Χαΐάστημα
Γυυΐ'χρΐκών Μιχ. ^Ε»ράγ,
κου παοά την πλατείαν
Σανδριβανίου πν έναντι,
τοβ ζβχλ
βουλόμενοι δύνανται νά
λάβωσι γνώσιν προσερ-
.Οικονομίδου
οθ|ί
-
«οο
ΡΗΙ
ΚΑΙ ΒΟΡδΑίΙΝΟ '-νΐίκα-Κάζα
στου ΒΠΤΙΚΙΩΤΗ
ΠΩΛΕΙΙΆ] οϊκοδομή ίη
ζρμενη εκ μιάς οικίας 8 δωμα -
τιων «αι 5 Μαγαζία,ν |πί τ~ς Ι ·
οδοί. Αΐσσα'μου παραπλεύρως ' :
Ρργοστασίου Πρίβκ. Ι :
Μία οίχία 8 μ6ν·ίλων δωμα ! |
τιων Ναι χουζίνας ώς χαί έχτε ' :
τκμενου κτίτου μέ διάφορα καο
ηοφορ« δένδρα ΡΪς βε Μ ^
τανι Χαλέπας. Τ,μαϊ
Κ ημέρας.
Ίντολη τοϋ Λιοικητιχοϋ
.ο ττ , Συεΐβουλ(ου
Λτ Ό Πρόεδδος *
Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ
Ό
[ ' , ;. -■(««·· μ«»·"Λης
Ρυκαιριας. Πληροφορίαι «αρά
το> ιδιοκτήτη «, Έμμ. Χάλ«Οη
ΝΕΟΝ
ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΤΙΚΟΝ
γραφειον
ΓΕΩΡΓ. Γ. ΚΟΥΡΚΟΥΤΗ
(Πλιιτεία Νίον Τελωνείον)
Άρι&.Τηλεφ. 2.26
υ κ·
α^ουδο;κη ευρίσκεται,
άφθονία καί ποικΐλλίιχ γου,
ναρικών παντός γού*βτσ>
καί είς τιμάς συμφερούσας.
«•.-««Μ—
V
Μ~««—ΜΗϋΜ»»·«η«ΗΗβ
ΙΡίΦίΙ»» ΙΙΜΦΙΡίΙΙΙ
ΓΙΟΡΓΒι Μ. «ΤΖΝΜΙΙΕΑΑΙΙ
Χανιά (Κρύο Βρυσάλι)
' Φορολογικαί δηλώαεις, ^Προ-
σφυγαί κατα προξεων Οίκον-
Έφόρου, Ένστάσεις χοτά εγ.
γραφής είς φορολο/ικούς κατα'
λόγους κλπ. σχειιχά.
Έχδόσρις πιστοποιητιχών
Ποιν. Μητρώον, Στρατολ Γρα¬
φείοις άδειών κυνηγίου.
| ΕΙσπράξεις μισθών, συντά-
ξρων; βοηθημάτων παλαιών ά-
γωνιστών, Κοινοτικών Ινταλμά
των καί άγροζημιών.
Αϊιήσεις καί άν« ροραί πρός
αρχάς κλπ. καί έν γένει εκτελεί
ται πασά γς>αφική ερνασία.
Άντΐ7τροσωπκΐαι·—Άνταπο-
«ρίσεις— Πληροφορίαι.
Δΐακβιτΐκόν Γραφείσυ : Τα
Χεϊα ίνέργιια —Άκριβεϊς πλη¬
ροφορίαι,
» 4ΐ·.οΐ6ή λογΐκή
ΕΝΟΙΚΙΑΖΚΤΑΙ όωμάτιον 1-
πιπλ'ομένον είς ΚΛτω Κούμ—
Κ'ΐπί κα)αρότατον μέ περιπο/η
ριν ςί·<ραν. Πληροφορίαι παρά τω παντοπώλτ) Σαρρβ η ενιο

£&5
"' 'ΙιιΚτ,
·* Α¬
Ν γ;
ε τος ΐττρη; ».
, Χ Γ». 11 «αί-;
ιεεενιής κ*1 Χη
Ή εϊσικΑς έ~-
'ς ι ήν #*««χ*ϊιί
ί
ένθα έ«4
τα; «·«<■ «^ ιίΐε»··· κΙτΪΣΤΛ ,,„, ^ ιβ?ν V-.*. » !*'ο -1α '" ,,<*'"', „! '" „.!«"" " ΠΠΡΡΤγΙΡγΙΤΗΣ,, ΚΠΘΜΜΓΠΜγΙ ΕΦΗΜΕΡΙΣ »:..- ΒΑΡΑΤΗΡΗΤΙ· {ΙΤΤΤ' Συντάκτην Σ1ΑΘΗΣΔ ΚΟΤΡΩΝΗΣ ("Αγιοι Άνάργυροι) Προϊσΐάμενος ΤνηογοαφεΙον ' Κ. _ϊ ΒΕΑΟΥΔΑΚΗΣ (Ερύο — (Λιινιίμει τοϋ πεοί Τύ χου Ν 1'ΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΧΑΝΙΑ20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Ο^.'ρωθι πουργός της Ι ΑΊλίας μεταβαίνει είς ( την Αμερικήν καϊ ή αν- ι νάντηοις των · ύο άρχη. γών, Λαβάλ καϊ Χοΰβερ συγκεντρώνει δλην την παγκόα ιιον προσοχήν, ' Εναγωνίως άν α μέν ετ αι ή , εξέλιξις των αυνομιλιών της Ούασιγκτώνος διότι *ό μέλλον τοΰ κόσμον κοέμαται άπ"αυτάς. "Ας εύγ,ηθώμεν τό άποτέλε· σμα νά είναι εννοϊκόν. ΘΕΑΜΑΤΑ ♦1ΔΛΙΟΝ ΛΝΤΡΟΝ» ή τό άοιστουογμμο τής Σινί Ό (πάν «Σαλτή Μαρταλϊ» ΙΙοοσεχώς ή « Κννηούμ, νος τής; Τσαρίιας» ΟΛΥΜΠΙΑ» Σήμεο«,νΡ 1)2 1( 'Ρισ^οι5Ρνιημα δ «Έρως προ τού Έρωτος» καίΒαςιετιέ ηΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙ ΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΜΙΙΙΙίίΙΜΙΙΙΙΙΙιΙΙβΙΙ» |||||ϊ!|! IV έΗ&οτΐΗή κατηγορεϊ- ||ται διά απατάλας χαΐ παχυλονς μισμονς έδώ δέ μόνον έ'δειξεν όλην της την οίχονομίαν. Τό ένταϋ θα πρακτορειον τις δέν έ'χει όντε τό στοιχειώδες τηλέφωνον, τό δποϊον τό- αον απαραίτητον καθίσια ται τώρα μέ την αυστηράν ρύθμισιν των συναλλα- γών. _6ν ησθάνθησαν ά- ραγε την ανάγκην αυτήν οί άρμόδιοι; Καϊ δέν. είνε ζήτημα αξιοπρεπείας ε' ατω άφοϋ αί άνάγκαι τοϋ κόσμον όστις ονναλλάοοε ται μέ ίήν τράπεζαν δέν τό έηέβαίον; Τα διάφορα αϋτοιίνηχα και κάρρα σταθμεύ- ουν έλευθέρως εξωθί των οικιών των αύτσκινητι- στών η καρραγωγέων την νύκτα και παρεμηοδί %ονν την κυκλοφορίαν είς τάς συνοικίας ίδίως. Φρο ν ού μέν ότι έπιβάλλεται να ληφθή κάποιο μέτρο. ΟΙ δρόμοι είναι διά τόν κό α μόν χαϊ όχι διά τσύς πε- ριοίκονς, οΐτινες αολλά· κις έκτός των ανωτέρω παρεμβάλουν και άλλα πράγματα, πέτρες, άμμον άσβεστον, τααβροννια ααι κασόνια ώς εάν επρόκειτο άποΑειστικώ+ περι άτομι κης ίδιοκτηαίας τού. * * * Ηπρώτη βροχή χατέδει εν την ανάγκην τής έπιστρώσεως της πλατεί¬ αι της άγοράςή δποίατώρα έγέμισεν λάαπες και νερά ώστε νά χρειάζεται μέσον προσπελάσεως των διαβα νών. ΆλήΦεια και τ" άμιί ξια ήτο μοιραίον νά παί- ξουν τόν ρόλον τής λέμ βου διάνά διεκπεραιώνυν τους διαβάτας. * * βΚεξ 'Α&ηνών ττλη&ο ξ^φορίαι άναφέρονν ότι ή Κυβέρνησις δέν θεωρεϊ τό ζήτημα τοϋ Όργινι- αμοϋ τ ν ελαίου ζήτημα έμπιστιιαύνης «αί θ* άφί ση την επι τής έξουαιοδο ιήοεως επιτροπήν έλενΦέ ραν νά μεταβάλη ή ν' ά- πορρίψη ιό Κυβερνητικόν αχέδιον. Τουτο έκλαμβά- νεται ώς παλινωδία τ} τού λάχισχον ώς υποχώρησις π< ό της αντιδράσεως. Διά τουτο φρονοϋχεν ο"τι επι βάλλετνΐ και έπείγει ή έ φαρμογή τοΰ μέτρον τό οποίον δ έλαιοπαραγωγι κός χόσμος νομίζει ευερ¬ γετικόν. Δέν έπιτρέπεΎαΐ έπ' ονδενΐ λόγω ή Απώ- λεια κ Ι της εφετεινή^ ε¬ σοδείας. Θά ήτο κάτι τό άσυγχώρητον. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΧΟΡΟΥ είς τοθ κ. Ι. ΜΑΣΤΟΡΙΔΒ .Καθημερινώς ΚΠΛΟΥΜΠΙλ ΕΠΙΒΑΤΑΙ ΠΡΟΣΕΞΑΤΕ Ι Τό γνωστότατον ατμό¬ πλοιον ΗΡΑιΥΐ. Ή κορωνίς τής Έϊ.Χηνι κης Άκτ«»τ.λ*»ϋ:ας εκάστην ΠΕΜΠΤΗΝ κατ' ευθείαν ΠΕΙΡΑΙΑ, «όλον καί Θεσσαλονίκην. οφοοίαι Ποηκτορεΐον ΛΚΙΟΠΛΟΙ ΑΣ ΤΗΣ [Α,ΑΑΙΟΣ ΥΙΟΙ Δ. ΙΓΓΛΕΣΗ Α.Ε. ΑΤΜΟΠΛΟΤΑ ΣΑΜΟΥ Αναχωρεί εκάστην 14Υ ΡΙΛΚΗΝ τό υπέροχον Θαλαμηγόν "Σ Α Μ Ο Σ,, κατ' εύθεΐανΛΓ»ςά ΙΒΐίΙ- 1»ΛΙΛ ΙΙθακτορεΐον Χανίων Αριθ. Τηλεφ 11 ΕΙΣ ΠΡΩΊΑΝ ΕΓΚΡΙΣΙΣ ΑΠΟΦ 4ΣΕΩΣ Έδημοαι&ύθη β(ς την Ιπί σημυν έφημβρ.δα Διάτ,αγ- μ» δι* ού ΙγΜοίνονται αί άποφάσβι; τοΰ ΔημοτίΗϋΰ Συμβουλίου Χανίων πβυΐ μΒΐώσβοος τοΰ Δημοΐικοΰ φόρον επί τοΰ ίλαίον, ηυοη νβληίου, οάπωνος, μουργε- λαίου τδν έξαγομένων §ν «ου Δήμου Χανίων. ΚΛΙΝΟΣΚΕΠΛΣΜΑΤΑ Τό υπουργείον Ύγικΐνής 8·ς «ηλβγράφημα ΐοθ μ. 'Υπουργοΰ Γκνικοΰ Διυικητοΰ γνοορίζβι δΐι βύ· ' θύς ώ; ή Κβνΐρική 'Υγβιονο μική Άηοθήκη ηρομηθβυ- Οή κλινοσκεπάσμαϊα θά μβ ηβρΐ τής άηοοχο- τοιούτοον είς χά ύγπονο ίδρύματα Κρήτης. ΤΑ 'ΧΑΡΟΥΠΙΑ Ή Άγροϊΐπή Τράπβζα - . βίς την Γβνικήν Διοίκησιν δτι σνντόμω; θε λβι παράσχη δδηγίας πρός βξαγοράν χαρουπίων ιής νέας εσοδείας. τάγμαιυς διωρίοθησαν ώς' μέλη «ου Ταμβίου Έφέδρων Πολβμιαιόόν Χανίων οί Έμμαν. Κονταδάκης «αί Έμμ. Χατζηδάκης. ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΠΚΑ Άηεσιάλησαν βΐς την Γβ νίκην Διοίκησιν τα συνταξι οδοϊικα Εγγοαφα «οδ "Αντ. Άνδο' Μυλαινακη 6χ Κα σιβλλίου Κισσομου και Ε¬ λένης χήοας Γ, βξ Ήρακλβ.ου, ΟΙ ^^ Γήν Κυριακήν καλοθνται είς Γενικήν Συνέλευσιν οί Λνόπηοοι καί τα Θύμαϊη πολέμου β(ς ιό γοαφβΐον τοΰ κ. Δ. Καλλιβςυκά η. ΠΜΔΙλΙΡΐΚΗ ΚΑΙΝΙΧΗ ΑΡΙΣΤ. ΑΝΔΡΟΥΑΑΚΙ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΥ ΙΙΚ1ΙΠ Ε1ΙΙΙΙΚΗΙ Επί τριετίαν ϊατρός 3. V ηορΐταΐ ό"ε8 εηίαηίδ ιηειΐειάεδ Ραπδ χαι επί διετίαν Α55Ϊτ3ηΙ τοϋ κα¬ θηγητού τήςΠαιδιατοικής Σχολής τοϋ Πανεπιστη¬ μίου των Πιιοισίων ΝΟ ΤΟ ΤΑΜΕΙΟΝ ΕΦΕΔΡΩΝ Διά δημοσιευθέντος Δια ίΐ: ρχ «αί θά επιστρέψη ίκ «ής άνά Ρέθυμνον Μοί Ηράκλειον περιοδβίας «ου «ό άηόγΒυ' μα τής Πέμπτης δ Υπουρ- γός η. ΆσΝθύτσης. Η ΛΙΡΑ ροΰν«ο πληρυφορι&ν οθ πόσον θά ηγόραζον ίήν Αγγλικήν λίραν. Ο κ. ΠΕΡΔΙΚΑΡΗΣ ή έξ Αθηνών ό κ. Περδικάρης όστις άνβ κοΐνουσεν δτι υπεγράφη ή σύμβααις κοάτονς καί Άγρο φνλατικής διά χά χαρούηια. Έπίσης συνεφωνήθη ή συνέχισις τής πορολυβήςιής τσικον&ιβς μέ τινος τοοπο ποιήσεις τος οποίος έ&βχΐ'η ή έταιρεία βτβμφνλοπνεύμα τος πβρί τούτον δέ διεβιβά οθησαν οδηγίαι είς χά υπο Μιχασχήματα. ΤΑ ΠΙΤΥΡΑ Δι' ίγγοάφου τοΰ Υ¬ πουργείον Γεωργίας πρός ΐήν Γενικήν Διοίκησιν γνω ρίζονταιβοί παλαιαί άγοραΐ πιτύροαν διά «ήν καταπολέ¬ μησιν ΐδ»ν ακρίδων Μαΐ φέ- ρει είς χρέωσιν «ής ίπι«ρο- ηής «ήν έγκριθβΐσον πίσϊω σιν. ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ Μίχρι «ής μεσημβρίας ή έκδοτική κσί έπομένοος καί οί λοιπαί Τράπεζαι Ιοτβ- Τό Υπουργείον των Έσω τβρικΑν άποστέλλει αρός ε¬ ξέτασιν αίς «ήν Γενικήν Δι οίκησιν διαμαρτυρίαν των κατοίκοον «ου συνοικισμοδ Ριοβάν Ρεθύμνης νουμένων διά την ΰηό τοδ Δήμου Ρεθύμνης Ινοιχίαοιν βοσΗθτόπου τοθ συνΐΝΐσμϋδ. ΕΠΙΤΡΟΠΙΚΑ Απεστάλησαν είς τίιν Γ ε νίκην Διοίκησιν έπιχοοπιχά διά την έπιοκβνήν τού ρι* σθωθενχος οίκήματος Δτ)μο βίος Εμπορικάς ^χολής Ή ρακλε(ον καθώς καί διά την άποζημίοοσιν κοινοχικόϋνχαΐ Επαρχιακήν έκχιμητικΑν έ πιτροπών. ΑΙ ΟΔΟΙ ΣΗΤΕΙΑΣ Τό πολιτικόν γραφβΐον δισβιβάζβι ίϊς «ήν Γ. Διοί¬ κησιν παλαιοτέραν απόφα¬ σιν υπουργικον Συμβουλί¬ ου δι', ή; ίγΗρίνεται δπω; προεκταθονν πέραν τοθ Δ καί Β προγράμματος τή; ■ συμβάσβοος Μακρή οί «όιω θι δδοΐ Σηεβίας. Όδό; Ση τβίας Διθιν&ν 4 χιλιόμβ τρα Μιλάτου 2, Στομίου 2 καί|ΚαλΑν χαιρίοον 2. ΕΠΙ ΦΟΝΩ Συνβλΐιφθησαν καί οδηγή θησαν βίς την Εισαγγελίαν οί Γεώργ. Ι. Σταυρουλάκης καί Μ. Γ. Ζακννθινάχης βιό χι άπειτβιράβηοαν προχθές νά φονβύσουν τόν Χορ. Πά παροχήν έκ Βαφέ. ΙΙΙΗΙΙΙΙΙ ΙΙΚΗΙ ΗΒΜΗΙ ΙΗΙ ΙΒΙβΗΙ ΠΒ'ΊΪ! κασμήρια ΑΓΓΛΙΚΑ & ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠαΝΟΦΟΡΙΑ ΓΚΑΜΠΑΡΝΤΙΝΕΣ αδιαβροχα ΑΓΓΛΙΚΑ ΑΑΕΛΦΟΙ Σ ΝΑ'ΑΚΗ ΧΟΝΔΡΙΚΟ5: * λι/.νικογ ίΛΐΛΙ^ΙΧΨ/1 ίΛ. ΙΙ/ΊμΜΙΜΙ Μέλος τού έ'κτου διεθνοΰς παΐδιατρι- κοΰ Συνεδρίο^υ των Παρισίων ηπιιιιιΙηι (ηικ 2|ς έξωτκρΐκούς άσθενεΐς. Ιΐλήρες Ίητρεΐον διά την θεραπευτικήντών παίδων. Έφαςμο/ή τεχνιτού πνβυ- μοθώρακος καί άκτινοθε- θαπεΤοι.Οίάσθενεΐςθά τυγ χάνουν πάσης ίατρικής περιθάλψεως ΠαραοΜευή των πολυτί- μων εις την θεραπευτι- «ήν γαλικτούχων πσρα- σχ&υασμάτων ΒΑΒΕυΚ- ΕΕ καί ΗυΜΛΝΐ3Ε τα όποΐ« άιτικαθιστοΰν καί ύπερέχουν τοθ γάλακ τος τής δνου χρησιμο ππούμενα ρίς δλαςτάς Παιδιατοικάς κλινικας τής Γαλλίας. ΚΑΒΐίϋΚΚΕ καί ΗΙΤ ΜΑΝΙ8Ε. Πωίοϋνται εις πάντα ε- πιθυμοΰντα (ϋ ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΑΝΑΧΩΡΗΣΙΣ ΑΤΜΟΠΛΟΙΟΝ [•Ι Ή σημερινή στενότης τοϋ χρήματος Ιπιβάλλβι στόν κα- θένα ποϋ θέλει νά ψωνίσΐ] να κυττιίξϊ) ποϋ θά ε-ΰρπ τό συμφεοώτερο. Επισκεφθήτε τό νέον Ύαλοπωλεΐον ΣΊΈΦ. ΚΛΡΔΑΜΑΚΗ σιήν πλατεία τής όδοΰ Κισσάμου άπέναντι ο*τήν Κλινιχή κ Φού ά θά βρήτε σέ πλουσία συλ- λογή όλα τ<Ί ΐί'Λη των γναλικών, κιγκαλαρίας καί πιατικών, κρεββάτια, σρρβίτσΐ", μαχαιροπήρουνα, ειδή γιά προΐκες εστιατόριιι, χαφειρΐα κλπ σέ τιμάς πραγματικώς εύθηνάς. Μία δοκιμπστικη επίσκεψις θά σας κάμη ταχτικούς τού πελάτας. ί "ΔΕΟΝ., "ΑΑΚΜΗΝΗ,, "ΚΙΜΟΝ,, έκάοτην ΤΕΤΑΡΤΗΝ π.μ. διά Ρέθυμνον,Ηράκλειον. ΙΙει ίδ( »Μ έχάστψ ΠΕΜΠΤΗΝ -. μ. Ρέθυμνον, Ηράκλειον Ηειραιν, Βόλον,Θκ)νίκήν εκάστην ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝμ. κατ'βύ Θείαν διά Πειραια, Ικόλον, Θεα)νίκην. (Έκ τοΰ ΗρακτορεέΌυ) Τηλέφωνα Νο 4 καί 209 Ι στου ΤΖΕΔΑΚΗ Κονολογήμαΐα Νενραλγίας ΊαχυαλγΙας Μυα,λγίας Ρευματισμονς κλπ. ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΕΠΕ ΤΟ ΣΛΟΑΝΣΛΙΝΙΜΕΝΤ Είνε άπαραίτηκν σέ κάθε σπίτι ■ Δέν περιεχει οίνόπνενμα. "Ολίγη ποσότης καί άπλή επάλΐιψις άρκεΐ. Δέν πρέπει νά λείπχ] άπό ' κάθε οπίτι. Διαδϊδομένον παγκοσμϊως Ο.ΰπό'Αν.Ύγ.Συμβούλ. Αν)πεία Άδελφοί & Χ ΟΙΚΟΝ0Μ0Π0ΥΑ0Ι τοά Πρσματζόγλου Αθήναι «ιω ΙΙΙΜΙΙί ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟΝ ΘΑΛΑΜΗΓΟΝ "ΣΑΜΟΣ,, Γήν ΚΥΡΙΑΚ ^ εσπέρας ΚΑΤ' ΕΥΘΕΙΑΝ ΠΕΙΡγΙγ «κ ΕΠ. ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΡΓΩΝ ΖΩΓΡΑΦΙΔΗΣ Είκόνες — τοπεΐα, βάζα, βίςδΐάφορα αχήματα, ;·8 τιμάς εύκαΐρίας Ρώσσου Ζωγβάφου κ. Πιερ. Μπόι Στό Ξενοδοχείον "Οσοι θέλουν νά πιοΰν καφέ ανωτέρας γεύσεως καί άρώματος. ΟΣΟΙ ΠΛΣΧΕΤΕ^ΠΟΘΕΡΜΕΣ κ«ί »1οϊβ άπελπισμέν·ι άπό χϊιν κινίνην «αί χά αλλα φάρμακσ, 3«τοφτ5γεΐβ ιίς τό αωτήςιον ΘΕΡΜΟΖΑΝ Θά ξΕπρισθϋ ένχβλίς ή σπλήνβ σας δοον χαί είναι ΓΟΥΝΑΡΙΚΑ ΛΟΥΚΑ ΓΚΟΥΤΟΥΛΙΑ (Όδός Τριμαρτυοος · ΙΙαραπλ ΰθωςΈργοστ/Αρπακουλάχη ΗΗΙΗΗΙΙΙΗΙΜΗΙ Ή μεγα)εΐτέρα μας ρεκλάμα είνε ή αρίστη ποιότης των Γουναρικών. ή ποΐκιλία των χρω ματισμών. ή έπΐμελημένη έργασία μας καί αί αί λογικ ύταται τιμαί. Διχιίμεθα καί οιανδήποτε επιδιόρί)ωσιν γουναρικών. Επισκεφθήτε μας καί θά πεισθήτε. πβΐσμένη. θά Βοί,τβ πάλι την ύγιΐα σα5 καί θά χαρήχβ «Π ςωη σας. Ή όρεξις θά σάς επανέλθη καί ή έπιθνμΐα τής ίρ- γοοίας ΧβΙ ή δίναμις. . Καί μ£« άπλή μόνον δοκιμίι τού φάρμακον όλιγοή- μβρος θά σημειώσο την μεταβολήν καί την καλλιχβ- °Το°1ΘΕΡΜΟΖΑΝ δέν πβριβχβι ουδέ Ιχνος κινίνη;. είναι βόχανον πρώτην φοβάν χρησιμαπθΐοώμϊνον ποΰ συσχβυΐίζβΐαι είς χαπάκια, πολύ εΰκολα νά χά πάρτι κανβίς. Σνμβουλευθήχβ χον ίιτρόν σας. Πωλείται βίς δλβ χά φαρμβκβία. ^ Άποθήκη χονδρΐϋής ποολησεοος ΡΙΧ. Γ. ΚΡΥΓΕΡ-ΧΑΝΙΑ ι ■«.·■■····... ΚΟΛΟΥΜΠΙΔ Η ΙΔΕΩΔΗΣ ΣΤΕΓΟΣΙΣ ΖΙΝζΟ - Είνε ή πλέον εύθηνή καί ή πλέον διαρκής στίγασις χοησιμοποιουμένη δια βαγόνια, δι' Έργοστάσια δι" "Ε- Λαύλεις, διά Ταράτσες, δι' επενδύσεις τοίχων καί παιω- μάΐων κλπ. Λόγφ τής συστάσιώς τού τό ΖΙΝΟΟ - ΚΙΙΒΡΚ. άποτε λούμενον άπό εϊδικά μάλλινα πιλήματα έμπεποτισμένα διά μεταλλικής θυσίας 1) δέν υφίσταται την επίδρασιν όςυδώσρως ή σκωοιάσεως 2) άντικαθιστά επαξίως τάς μεταλλικας σιεγάσεις αΐτινες στοιχίζουν πολύ άκριβά. 3) δέν μεταδίδει τό πΰρ και άν σπινθήο τις ίΐέσ-ο έπ' «ύ· τ ου καί 4) είνε αμετάβλητον είς όλας τάς καιρικάς μεταβολάς Τΐμάται τό τετρτιγωνικόν μέτρον δρ. 4>.:»Ο.
. ΜΠΟΡΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ
Κατάστημα ΑΔΕΛΦΩΠ Γ ΠΑΠΡΔΑΚΗ
■Λχΐ ·*. ιΐ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΛΕΓΡΑΦ.ΗΜΑ1Α-
......-—_-—---------—-—-—------—--——.——---------.-------■-------------—------—————--------------1-----— Αηώ-ηπα Βασ. Πα-αδάχη ό όπι
ιι/ιι την ν.νπνηπηιινπην Λπηινιτΐϊ τπη γβγλτπμ Υλϋΐηΐΐ 3ΰί^.ω.ΐΓ-. ^·Λ'ΐ'ί.!!ΐμ.°ώ·
Ν1ΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΚΡΥΡΓΙΟΔΙΙΕΙΟΥ
ΛΕΠΤΟΜΕΡΗ ΠΡΛΚΤΙΚΑ
Συνεχιζομένη; τής συνε¬
δριάσεως καλείται ο μάρτυς
κατηγορίας Ζαχαρίας Σουρ
μαδάκης έπωνομαζόμβνος
κσί Τζατζάς δστις έξιστορεϊ
πώς έμαθβ την πεάξιν καί δ
τι ήργάζβτο είς τό άνεγειρό
μενον σχολείον άλλά ποότβσ
σάρων ήμβρών πςύ τού έγ·
κλήματος έπαύθη χαί άντ'
αύτοΰ προσβλήφθη ό έχτών
κατηγορουμένων Έμμ. Ρου
σάκης χαί δτι δι' αύτό δνσα
νασχέτησβν καί προεκλήθη
επεισόδιον μέ τόν παθόντα
όστις ηρνήθη νά δώση *?αγη
τόν είς τους μαατόρους δταν
ήτο σβιρά τού έπβιδή '.ϋά έ-
τρωγεν καί ό κατηγορούμβ-
νος. Γι' αύτό δταν βπαψε τή
δουλβιά ό κατηγβρσυμενος
εΐπβ ότι «ό Τζατζάς χαί ό
άλλας τό χαημένο χορμί έκά
μανβ τ' άνακατωτά χοντόκαί
δέ Θά τούς πιάσω». 'βπιββ-
βαιοί ότι ήκουσβν δτι βύρέ-
νησαν τρίχες ψβρές εί; τα
χέρια τοΰ θύματος χαί δτι ή
φύσις τού ήτο τραβηγμένη.
Μβτ' αυτόν καλείται όμάρ
τνς Γεώργ. Πατραμάνης δ¬
στις κατηγορηματικάς χατα
θέτει δτι μβτά πβποιθήσεω;
φρονεί δτι δράστσι τοΰ έγ
κλήματος ήσαν οί κατηγο
ρούμβνοι. 'Λνοφέρβι δέ ίδτι
κάποτβ τόν ήπείλησβν καί
τόν ίδιον. Είς τό σημείον
αύτό έρωτάτοιι ό κατηγορου
μβνος εάν πράγματι τόν ή-
πβίλησβν καί τό όμολογεΐ
μέ την πρόσθβσιν δτι τοΰ ί-
χλβπτβν τα σταφύλια. Τβλβυ
των ό μάρτυς προσθέτει δτι
καί 2000 δρκους πέρνβι δτι
τό βγκλημα έχουν διαπράξβι
οί κατηγορούμβνοι. Κατόπιν
καλείται ό μάρτνς[Ν. Ρβρά-
κης αγροφύλαξ, κατηγσρη-
θβίς κ αί ώς δρβστης, έν άρ
ΧΟ, δστις άννφέρβι ότι τονς
βΐδβ χαί πβρνοΰσαν πλησίον
τοΰ μέρονς τοΰ έγκλήματος
κατά τίς 5 μ. μ. περίπου
Καταθέτβι δέ (τι ό σταθμάρ
χης είς τό καφενειον τοΰ χω
βίον δημοσία ιίπβν ότι όφο
νενθβίς τον ζητοϋσεν άδει
αν όπλοφορία; χαί τον έδή-
λωσβν δτι άν βρβθή σχοτω-
μένος τόν σχότωσαν οί Ρού
σηβες. Άλλά χαί ό Εδιος ό
Έμμ. Ρουσάκης είπεν στόν
πατέρει τοΰ μάρτυρο; δτι έ-
σβΐς δέν τοΰ κάματβ τίποτα
μά έγώ θά τόν σκοτώσω.
_νταΰθα διβκόπη ή συνε
δρίασις διά την 10 π. μ. τής
Κυριαχής.
Πρωτος μάρτυς καλείται
ή 'Εργινοΰσα [Ρεράκη ήτι;
έξιστβρβί πώς τό μικρό χ·ρι
τσάχι Βασάλον άβιάστως εί
πβν στήν Στεφανία δτι οίκα
τηγορούμκνει έσχότωσαντόν
Γιάννη. Μετ* αυτήν ό μάρ
τνς 'Εμμ.Ρβράκηςσύντβκλος
τοΰ κατηγορουμένων βεβαι¬
οί χαί αύτός δτι φονεΐς εί
ναι οί χατηγορούμενοι.
Εατόπιν χαλβϊχαι ό μάρ¬
τυς Ήρακλής Ρβράκης δστις
καταθέτβι δτι ενώπιον τον
τό μιχρό χοριτσάκι Βασάλον
εΐπβ δτι τού; βΐδβν δταν τόν
έπνιξαν στσν Λάχκο καί τόν
έβγαλαν κατόπιν άπό πάνω
άπό τό Πβρβόλι.
Είς τό σημείον αύτό δημι
ουργβίταιέπεΐσόδιον μβτοξύ
τοΰ χ. πρόεδρον Χανίων κοί
των υπερασπιστού ν καί προ
χαλβίται απόφασις τοΰ Δι-
καταστηρίου δι' ής άπαγο·-
ρεύονται ερωτηθείς επί των
κρίσεων των μαρτύρων.
Μβτά χαλβΐτσι ό Γ*ώο.
Αντωνακάκης δστι χαταβε-
τβι δτι δταν έλοζάρωνεν τό
θ€μβ αντελήφθη πράγματι
δτι είχον θιχθβΤ τα γβννητι
χά τού όργανα.
Κατόπιν εκλήθη ό Ιωάν.
Σινατζάχης χοφβτζής δστις
άναιφέρβι τα προηγηθέντα
τής πράξεως χαί βιβαιοί δτι
άφ' διον ό Έμμ. Ρουσάκης
εχτύπησε τό η *θόντα όπίψ»
γε ό «ΐςτόνάλλον καίδταν εί
βήρχβτο ό ιΐς στό κοφβνιΐ-
ον ό άλλος έφβυγβν, Επί
οης βεβαιοί δσα είπεν ό
Σταΰμόοχης. Έπίσης δτι
την νύκτα ήκουσα ν γανγί-
σματα κοί σνν«ζήτονν τί νά
είναι δτβ έα/υγβ ό χατηγορου
μβνος άπό τό μογιζί χον, ή
σαν δέ αί άδ'λφαί τοΰ φο-
νβυθέννος αΐτινες τόν άν β
ζήτ υν.
Ό μάρτυς Β Δασκαλάκης
καταθέτει δτι ερχόμενος έκ
Δαφνέδων βοάδυ—βρόδυ εί
δέ στό δρόμο τό γαΐδοΰρι
τοΰ θύματος καί δτι άφου
τουτο επέστρεψεν στό σπίτι
τρυς «1 άδβλφαί τού έκαχό-
ΑΟΟ2ΙΙΣΙ! ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΗΝ ΙΑΝΙΟΝ
ΕΚ ΤΗΣ ΓΕΝ. ΕΡΓ. ΗΝΟΜΟίΠΟΚΛΙΑΣ
βαλαν καί βγήχαν πρός
ζήτησιν τον μέ τό λύχνο.
Ό μάρτυς Γ. Κβλατζιδά-
κης έργολάβος τής άνβγέρσβ ·
ώ·, τοΰσχολβίον δστις μόνον |
τσ' σχετιχά μέ τήγ παΰοιν (
τοϋ Τζατζά, την πςόσληψι»
τοΰ υΐοΰ κατηγορουμένων
χαί την ώραν πού τού ανή¬
γγειλεν ότι φβνγβι άνσφέ-
ρβι καθώς έπίσης ότι δταν
έσκόλασε τό μβσνμέρι ό μι
κρός· Ρουσάχις έχτύπησβν
στό δάχτυλο χαί έξεμάτω-
σεν. "Αλλο τίποτα ώς ξΐνο-
χωρίτης δέν έγ< ώριζβν. Ενταύθα διβκόπη ή δίχη διά την 3 μ. μ. Μεθ' δ καλείται ό μάρτυς Στ. Κορνάρος όστις άνοφέ ρει 7. ώς είδεν τόν πεωτοκαυ ι ά μεταξν τοΰ Έμμ. Ρούσα χη χαί τοΰ θύματος. Ή μάρτυς Εύλσμπία Δα- σκαλάχη χαταθέτει δτι συ¬ νηντήθη μβτά Τής αδελφής τοΰ θύματος την πρνΐαν τή; ανακαλύψεως τού χαί δτι τής έλβγβ άν νά δής δτι *·ν έχοννβ σκοτωμένο οί Ρούση δβςι Καί μόλις άπεμαχρύνον το άχού<ι τό μοιοολόϊ τής ά δβλφής τον κι' έτρβξβ χι' εύ τή δέν έπλησ'σσβν δμως [πό λύ γιατί φοβότανβ νά μή λι ποθνμήαη. Αντελήφθη δέ στό μοιρολόΐ δτι έλεγβ. ΕΕ- πασίν το πώς θά οέ σχο τώβουν κι' έχάμανσίν το Εϊπανσίν το πβς θά οέ αέρουνβ στή τό&Χα χι' έχά¬ μανσίν τθ. Ό Έμμ. Γοργοράπτης έ- πιστρέφων είς τό χωρίον βράδυ είδβ τό γέρω Ρουσά- κην νά μβτνβαίνη είς Ααφνέ δβς. Ό μάρτυς Δ. Βκσσάλος ά ποδίδΐΐ είς υποβολήν τα δ σα λέει τό άνήψι τον. £' αύ τόν δέν «ίπβν τίποτα άπολύ τως καί λέγει δτι τοΰ ε ίπβν δτι ό πατριώτης (άδβλφός τοΰ θύματος) τής έτοξβ φόν στάνια καί παπβυ,τσΐα νάπή πώς εΖδβ τονς δράστας. Έρω τώμβνος παρά των σννηγό ρων άν πέρνη στό λαιμό τον τούς δράστας άπαντα ό'χιγια τί δέν τούς είδβ άλλά καί άν τος έβλεπβ βέν θά τάς έ- πβρνε σ<ό λαιμό τ·ν. Ό Κ. Παπαδάκης άναφέ ρβι δτι ό μικρός Ρουσάκης δ ταν βφυγβ άπό τή δουλειά πέρασΐ άπό τό μέρος δπου ήργόζοντο αύτό; μέ τό Φίλι πον Κασωτάκην καί τούς ιί πβ δτι ό Τζατζάς καί τό χά ημένο κορμί τοΰ χάμανβ τ" άνακατερά άλλά κοντό καί δέθάιούς ./ιάση καί δτιχατά τίς 4 40' μ. μ. πβρίπου τοΰ φώνοξε ό πατέρσς τού ν' α¬ φήση την χονβέντα νά πά σχάψχι τό πβρβόλι. Ό Άντ. Ματθαιακάκης πρωτ»ξάδκλφος τοΰ παθόν- τ·ς (Ιχβ ακούση τόν Έμμ. Ροισάχη μετά τόν πρώτο χανγά νά λέγη ό"τι πήΎβ >*'
άλλο σχοπό άλλά τόν λνΐτή-
θηκβ γιατί έχλσιγι. Ή πε¬
ποίθησις τού είναι χατάτών
κατηγορουμένων.
Ή Χρυσή Κασωτάχη άρ
νβΐται απολύτως δτι άντελή
φθη τό χοντσοκάνισμ· τοΰ
ΰύματσς πρός τίιν Άντιό
πην θυγατέρα τοϋ χατηγο
ρουμένου.
Ό μάρτυς Φ. Κασωτάχης
ήκονσβ τόν Ρονσάχη νά λέη
γιά τ' άναχατβρά άλλάάρνβί
ταιδηΐίπβ ποιβν ένοοϋσε
μέ τό χαημένο κο(μί.
Είς τό σημιίον ο ύτό ίπρο
καλείται κατ' άντιμοολία έ-
ξέτασις μέ τόν Κ. Παπαδά
κη καί Τζατζά.
Μεθ' δ καλείται ό χ. Ν.
Κυδωνίος ίατρός δστις άπο
δίδη τόν θάνατον είς άσφυ
ξίαν χοί χρίνβι δτι πβοηγή
θη πάλη.
'Εηίοη; ό Γ. Νικολαχάκις
καταθέτβι τ' βύτά χατηγορη
ματιχώτερον.
Ένταΰθα ή συνεδρίατσις
διεκόπη διά την 8 30 π. μ
ς Ι
Την 10 π. μ. ώραν τής ε¬
πομένης καλείτοι ή Ελένη
Πλονμή ή οποίαι λέγει δτι
ευρίσκομεν- ετό πβριβόλι ή
κοΐ'βΐ τόν ΠβΕτέοα Ρονσάχη
νά φννάζη τόν γυότου καί
αυτόν νά άπαντα «ελα μπα-
μπά> τούτους δέν είδβ ποΰ
μετέβησαν Την άλλη μερά
έμ θε γιά τό φόνο κσί ό¬
λος ό κέσμοί ελβγβ γιά τούς
κοτηγορουμένοιΐς. Έ£ωτω-
μένη εάν ΐΐδβ τούς κατηγο
ρονμένονς νά σκάπτονν τό
κβριβόλι των άπαντα άρνητι
κώς έπίσης καί εάν §!δι
Την ηαρελθοΰσαν Κυρια
Νήν τό Έρναΐικόν Κέντρον
Χανίων εΉάλβσεβίς Γβνικήν
συνέλκυσιν τα υπό την δύνα
μίν τού σωματβϊα ποοκβιμέ
νυυ νά έκθέο]] βίς ταϋΐα τάί
απόψβι; ·οον ίχ «οθ στ' Πά
νβλλϋδικυΰ ΈργατικοΟ Συ
νβδρίου τοΰ Πειραιδς οί ά-
ποστολλέντΒς άντιπ^όσω-
ηοι τοΰ Έβγατικοϋ Κέν-
τρου Χανίων κ. η. Ββογανβ
λάκη; καί Κοντός.
Είς την συνέλ υσιν ταύ¬
την προσήλθον δλα ΐά σω-
μαΐβϊα καί πρδτος λαμβά-
νβι τόν λόγον δ ποοΐσταμβ
νος τοϋ Κέντρου κ. Ββογανβ
λάκης ό δποϊο; 'βΜθέτβι τα
τοΰ συνεδρ.ου τούτου χοί
τάσσβτσι ύπεο αΰτοΰ.
Μβΐ' υύΐόν λαμβάνβι τόν
λόγον δ έπόηΐης τοθ Έργα
τιμοΟ Κέντρου μ. Κοντός δ
οποίος τάσσβται κατά τοθ
συνβδοίου τούτου τό οποί¬
ον άποκυλβΐ νόθον. Καί έξη
γών «ούς λόγους διά τούς δ
ποίους τάσσβται κιιτ' αύιοθ
δ μ. Κοντός λέγει διι οί Δι
οιχοϋνιβς οήμβοον την έα·
γατιχήν τάξιν δχουν λησμο
νήσβι «ήν εντολήν τοϋ έργα
«ικοΰ κόσμου καί καϊατοί-
βονται μόνον πέριξ των άϊο
μικων των.ζητημάτων καί
ίΐβθσπαθοθν πώς νά έπικρα
ιήσουν διά νά έξασφαλί-
σουν «άς ίογατικός Γβρου-
σιασ«ικάς εδρας. Δβύτβρος
λόγος ιϊναι τό διι δβν έξβ-
ποοσωηήθησαν β(ς τό συνέ
δριον τουτο δλα τα δογατι-
ηο σωμαϊΕΪα τήςχώρα;, ΐςί
«ος τό δ«ι ή Λντιπολίτϊυσις
υπό τόν μ. 2τοατήν άπίσχε
τοϋ συνυδρίου καί συνβπος
τεΰτσ ή.ο άνευ έλεγχον, τέ
ταρτον διότι «ά πληεβςΌύ
σία των αντιπροσώπων δεν
ηνέχθησαν συμςρώνω; μέ
τας ύποδείξβις «ου κ. 2ββΒ-
νελ Γενικοδ Γοαμμα«ίως
τή; ΣυνδικαλιστΐΗής Έργα
τικής Συνομοσπονδίσς τΓΰ
Άμστεοντόμ κοί ηνλλνΐ ά-
τασθαλίαι «ώνΔιοικούντων
τήνΈογοϊίκήν Συνομοσπον
δίαν, αί όποΐοΐ αρχβτά καί
φαρδυά πλαΐΒΐά αποδβικνύ
ουν «ού; άνθρώπσυς οΰιής.
Μβτά ταυτα ό κ. Κονιθ;
προτβίνβι «ήν αηόσχισιν τοΰ
ΈργατΐΜθΰ Κέντρον Χανί¬
ων έ* τής Γβνικής Συνομο-
σπονδίας τ&ν'Εογαΐών τής
Ελλάδος καί ηπβόΐααίςτευ
γίνβται δβΜτή διά βοήί·
Μέ τάς άπόψβις «ου μ.
Κοντοϋ ελέχθη Μοί δ νομι
κός σύμβουλον τοΰ Έργατι
κου Κέντρου Χανίων μ. Μβ
νέλαος Λανδςάκης.
Έν ίέλβι δέ άηβφασίσθη
υπό τής Γ'νικής συνβλβύσβ-
ως τοΰ ΈαγατικοϋΚέν.ρου
Χανίων, ή ίδρυσις (ανεξαρ¬
τήτου Παγκρητίου Έργατι
κου Κέντρου.
τονς Φιλιπ-«κην κοί Κασω
τάκην ώς χαί γιά τόν φονευ
Θέντσ.
Ό μάρτυς Μιχ. Γοργορρί
πτης λέγβι ότι άχονσβν νά
λένβ γιά τούς κατηγορουμέ-
%ονς δτι έκαμαν το εγκλημα
άλλά έφ' δσον δέν τονι βΐ-
δβ ό ίδιος δέν τούς παίρνβι
στό λαιμό τού, άλλά ουμφω
νεί μέ την άποψιν τής χοι
νής γνώμην. Ενταύθα άναγι
νώσκονται αί καταθέσβις
των Ιωάννου Ρεράκη καϊ
Μαρίας Ματθιαχάκηεί δπεϊ
οί έπιρρίπτουν τό έγκλημκ
είς τονς κατηγορ,ονμένους
μβθ' δ καλείται ό πρώτος
μάρτυς τής ύπιοοσπίσβως
Γεώργιος Βασσάλος ό ΟΛθί-
ος λέγβι δτι έπιστρίφων τό
ήλιββασΐλεμσ έξ'Επισκοπής
στούς Δαφνέδβς συνήντησε
τόν πατέρα Ρουσάκην μιτα
βα.νοντα στό χωριό κββάλ-
λα τό μουλάρι τού ούτος λέ
γει δτι δέν φοντάζβται ποτέ
οί κατηγορούμβΐθΐ νά διέ-
πραξαν τόν φόνο καί χσρακ
τηρΙζ«ι την μικράν 'Ελέ
νην Βαθόλον ώς μή άντιλεμ
βανομένην. ζ'Ο Ιωάννης
Μσχμοντάκης άνάδοχος τοΰ
θύματος ύποστηρΐζβι ααΐαύ
τος δτι δέν ι Ιναι δυνατόν οί
Ρονσάκιδες νά έκαμαν τόν
φένο τσνίζη δέ τάς σχέσεΐς
θύματος καί χόρης Ρεράκη
ώς χαί την διάστασιν αύτοΰ
καί Ρ«ράχηδα·ν έξ οίτίβς μι
άς άγροζημίος ή μάλλοντών
σχέσΐων τούτων διά τας | ό·
ποίας λέγει δτι τα έσυμβί-
βασαν. Είς έοώτησιν τοϋ
Πρόεδρον εάν ήτο αύτός
καίχοτηγοροΐσαν «ήν χό
ρηντου γιάτέτοικςτάςοχέσΐις
θάτά συνεβιβαζι άπαντα χά
ταφατιχώς£ημΒΐωτέο%δταύ
τος «ίς την κηδείαν τοΰ θύ
μστος τό οποίον εϊχε καί βα
πτίση δέν μεΐεβη
Ό Κων. Μαντουνάκης α·
ποκλβίειδτι τό Ιγκλημπ εκα-
μον οί Ρουσάκηδβς έξακο
λουϋών δέ φάσκει καί άντι-
φάσκβι. Ό Έμμ. Γοργορά
πτη; σνγγβνής χαί ούτος
των κατηγορουμένων δπως
καί οί ανωτέρω μάρτυρες ύ-
περβσπίσεως λέγει δτι άπι
κλείβι κβί αύτός τό έγχλημα
καί δτι ό Ρονσάχη. χατά
την εποχήν τοΰ αόνου οέν
έτοεφβ κόμην κοίγένεια Έ
πίοης άποχλβίει δτι τό Ιγ-
λημα διβπράχθη υπό των
Ρονσσάκηδων κοί ή Ζαφει
(ώ Κουοάτορσ, Ν. Κουρά
τορα;. Ιωάννης Βεββέρης,
Ιωάννης Ρηγάκης κοί Έμ.
Φράρος. "Ολοι οί μάρτυοβς
πίπτουν συνεχώς είς άντΐφά
σβις ένας μάλιστα ίξ ούτων
ό Φρσρος βίς μίαν στιγμήν
εΐπβιδτι όΚασωτάκης τοΰ βΐ
πεδτι τόν πιέζουν νά πή δτι
τό έγκλημο* έκαμαν οί Ρου
σάκηδβς άλλά ούτος δέ ν μ πό
ρβΐ νά τό κάμη αύτό.
Ό μάρτυς Άντωναικάκης
λέγει δτι τόν φόνον έμαθβν
άπό τόν Λαφνομύλην κοί δ
τι εύβύς έξ ^ρχής ό κόσμος
Ιλΐγε δτι οί Ρουσάκηδβς δέν
έκβιμαν τόν φόνον. Έπίσης
λέγει δτι ήκουσε τάςσχέσεις
θύματος καί Φνγατοός Ρερά
κη χαί μ«λιστα {δτι τό
θνμα δταν ήτο στρατιώτης
επέδειξε επιστολάς είς ίνα
συνάδελφον τού στρατιώτην
τόν οποίον ό Αντωνακάκης
ίσχυριξΐται δτι δένγνωρίζει
τάς άποστελλομένας πάτρα
τής κόρης Ρβράκη
λάς. Σημειωτέον δτι ένώ
κατ' αρχάς λέγειότι κορίτσια
10 έτών δπως ήτο ή χόρητον
Ρονσάχη δένκαταλοβαίνουν
άπό βρωτα ηθέλησε νά κα
ρρστήστι «ήν κόρην Ρεράκη
ώς γνωρίζονσαν καί ότι ου
τη χατά τό ετος ;ΐ924 δτρν
ό φσνιυθβίς ύπηρέτβι στοα
τιώτης ήτο 10 έτών βστΐιλβ
έρωτιχά γράμματα Καί
Αντωνακάκης στενός συγ
γβνής τοί θύμστος δέν με
τιίβη -ίς τί,ν κηδείαν τού άλ
λά εΰϊβ μέχρι σήμερον έπή
γε νά σνλληπηοήτούςγον είς
τού ή τα άδέλφια τσν. Ή δί
κη ενταύθα διβχόπη την 3
μ. μ
Έπαναλαμβανομένης τής
σννε ριάσεως τό άπσγενμα
καλείται ό μάοτνς Μιχ. Μα
ροβέλιας ό δποΐος λέγ(ι δτι
ό ιιΐός Ρουσάκης άνεχώρη
σεν έκ τής εργασίας τοΰ
οχολείου περί «ήν 2 μ. μ
ώραν Μαί έπέστρΕφεν τη
6 1)2 μ. μ. Πσΰ επήγε δεί
ξέρει Εοως <μει«ε στό χωρ όν εξακολουθών λέγβι δτ την επομένην τον σόνου ή- κονσβ νό λένβ γιά τούς Ρονσ σάκιβες δή ΐόν διέπροξαν άλλά δβν τό|πιστεύβι, λένε δμως καί γιά αλλους, έρωτώ μβνος δέ διά ποιούς δέν ά πά ν τα. Ό κ. Είσαγγβλιύ τού ύποβάλλβι την έώ εά ίάΕζ τού ύποβάλλβι την έρώτοσι εάν ίίργάΕβτομοζύ μέ τόν Κωστονλάκην άλλά καί πά λιν σιωπά. Είς ερώτησιν τοδ κ. Μητσοτάκη 4άν ίί Ρουσ σάκηδες εκαμετν τό έγκλημο οπανιά δτι τό άποκλβίει Είς έτερον ερώτησιν τοΰ ..· Εισαγγελέως έϋν ιΖδβ είνε ματωμένος ό τίος σάκης στό χέρι ή ϊϊχβ δέσει άπαντα δχι νά Ρου τό Ό κλβίει νΛ τό* έ^ μ«* οι Ρουσσάχηδβς. Είς «ερώτησιν τοδ Διχηγόοοαν Σαορή *»* ό Ρουσάκης «ϊναι άνθραπο; νά παίρνβι μόνος τού το οί κηο τού άπαντα, ναί. Ό μάβ της Μανοΰσος Μαχμουτάκις α' ανεψιός των κατηγορου μένων λέγβι δτι πήγ· ο Ρουσαάκης κοί τόν ποραχά λβσβ νά τον οδηγήση στό Δα μοβόλο καί οίαν χατέβσιναν πεός τα έκεί έπβσε καί δταν πήγον στό μΰλο τοΰ Μανβ™ κη βϊδβ δτι ήτο σχισμέν· «ό μαν(κι τού Ρονσσάχη. Ό κ. Κασιμάτης έβωτά «.ν κτν πησκ μέ τό πέσιμο ό Ρουσσά κης καί ό μάρτνς άπαντα άρνητικώς. Είς ερώτησιν τοΰ κ. Μη τσοτάχη γιά ποίονς|λέγβι ό κόσμος ούτοςλβγβιδΐιστήν Ε πιαχοπή λένβ ιΐά τούς Ρου σάχηδβς στά άλλα χωρία δμως όχι Έξακολονθούσης τής έξβτάσεως τον ό μάβ- τνς φοσχβι κοί άντιφ<5σχβι. Ό μάρτυς Έμ. Λνρώνης λέγει δ«ι άβιχα τού; κατηγο ροδν τονς Ρομσάκηδβς γιά τό φόνο. Ό μάρτυς ΓβώβΥ· Σωπασής λέγει δτι χαθήμβ νος στό Ρέθυμνον ήχΓνσ* την άδβλφήν τοΰ θύματος νά συνιστά στήν μικρά Έ· λένην Βησάλου νά λέγη δτι «ι Ρουσάχηδβς σχότωσαν τόν αδελφόν της έδω καλείται ή Στβφανία ήτις καί τόν βιοψβύδβι, εύ *ύς άμέοως δέ καλείται καί ή Άργυρώ Βασιλάκη ή όποία λέγει δτι πβάγματι ή Στεφανία|συνΐ0τοϋσβατήν'Β λένητά υπό τοΰ μάρτνρος λβ χθέντα άλλά μβτά την υπο βολήν διαφόρων έρωτήσβων τοΰ κ. Πρόεδρον καί ΕΙσαγ γβλέως σνλλαμββνβται ψβυ δομένη Ο μάρτνς ΚΒασάλος λέγβι ότι συνηντήθη 2 ήμέ ρας μβτά τόν φόνον μέ τόν Ρβράκην ό οποίος τοΰ ιΐηε δτι «εύτυχώς ποΰ δέν ήμοννα στό χωριό γιατί άλ λοιως θά μέ έμπλβχαν εμέ να γιά τόν Φόνο». Σνλλσμβά νεται κ«ί ούτος ψβυδόμβνος διότι έρωτηθβίς παρά τοΰ κ. Είααγγβλέ»; διά Τίνα τοπο- Οεδίαν τού χωρίον δέν την _ >ε βεβαιβί δέ δτι ό
Ρβράκης πρός τόν οποίον
έατράφπ ή ύπβράοπιοις διά
νά τβΰ έπιρρίφη τόν φόνον
δέν ήτο στό χωριό την ήμέ
ραν εκείνην.
Ό μάρτυς Γβωρ. Κωστον
λάκης ώς ίπίσης καί ό μάρ
τνς Ιωάννης Πολάκις άπο
κλβΐνουν νάχαμαν τόν φό¬
νον οί Ρουσάχηδβς. Είτα κα
λεϊται£ή Μαρία Ματθαΐαχά
χη σύζνγος Γεώργιον Ματ-
θαιακάχη διά την οποίαν
έλέγβτθ δτι εϊχε άθεμίτονς
σχέσει; μέ τόν αδελφόν τοΰ
θύματος καί αυτή έπιβββαι
εί τό τοιούτον λέγουσα δτι
την έβίοσβ ούτθί. Διά τό θΰ
μα λέγδι δτι ό σύζυγός της
καί οί σνγγβνβΐ; της τόν ά
γαπονσαν γιατί ήτο πολύ
καλό παιδί χαί δτι κανβίς ά
πό αύιούς δέν θά τόν έπβί
ροζε. Διά τάς σχέσβι; αύ
τοΰ καί τής κόρης Ρεράκη
λέγει ότι τό ήκονσβ. Έπίσης
λέγει δτι μέ τόν Σινατσάκη
δέν τα ιίχαν χολά. Εϊτβ ά
ναγινώσκονταΐ αί βνορκοι
χαταθέσεις των μαρτύρων
μάρτυς 'Κμμαν Μαυςάκη
σύντβκνος τοΰ "*
λ/νβιδτιπήγεό--------.„.,„
μοζυ μ ε τόν Μαχμουτάκη
στό μίλο τού καί «Ιδε δτ
ήτο σχιομένο τό μανίκι τοΰ
ύποκα ίσον τ·υ, άχουσβ δέ
νάλέγη στό Μαχμομτάκην
ότι έπεσρ καί «ό έσχισ·. Διι
Βασ Παπαδάχη ό όποϊθς
σβις μέ τόν Ρβράκη, δβν γν»
ρίζβι δμως ποίοι τόν ίσχότο]
σαν. τού Ιωάννου Ζβρβοϋ
ό οποίος λέγβι δένξέρβι τίπο
τ β,τοΰ Σαρρή ό οποίος λέγβι
ότιοίΡουσάχηδβς ήσανκαλοί
άνθρωποι καί δέν φαντά
ζβται νά τόν σκότωσαν αύ
-οί, τοΰ Γεωργ. Πλουμή
όστις λέγβι δτι δέν γνωρίζβι
τίποτβ οΰτβ κα! ήκουσε
πεϊοι «ίτβοΐ φονβίς, τόν Ι.
ΆλΜραντινθΰ. α' άνιψιοΰ
των κατηγορονμένων όόκοΐ
ος λέγβι δ ι οί Ρουσάκηδβς
,ίν. καλής βΐκογβνβίας ένώ
οί Μοτθαιαχάκηδές κα
λής ώς έπίσης κβί ή
έκθεσις χατασχέσβας ,μιάς
κυλώτταςΕ τοΰ ς υίοϋ Ρον
σάκη μέ κηλίδας οίματο;
καί έγγραφον τοΰ Σταθμοΰ
Γαράζω τό οποίον λέγβι δτι
ή μικρή Ελένη Β*οάλου ε¬
νώπιον 2 μαρτύρων λέγει δτι
είδβ φονείς.
Μβτά την ανάγνωσιν τού
των χβλβίται ««1 άπολογβί-
ται ό χατηγορΓύμβνος (πα¬
τήρ) ό οποίος λέγει δτι στό
χωριό δέν τόν χώνευαν.
Καΐά την επομένην τοΰ
φόνου ήτο οιίς κιτρέες τού
Ναί ήκουσε φωνάς άβιό τό
ηβριβόλι τοΰ θύματος, τότβ
ήθώτησΒ δυό γυναίκας, τί
συμβάσει Να> φωνάζουνκαί
τοΰ είπαν διι βοηκαν τόν
Γιάννη σκ:τοομένσ. Δΰϊός
σηκώθηΜΒ καί πήγβ στό χω-
((ΐό στοϋ Δημάρχου τό σηΐ-
τι γιά νά μάθη σχετικώς έ
πΒΐδή Ιπληροφορήθη διι οί
οΐκΒ.οΐ'Τοΰ;θύματοε λένβ διι
τόν σχότωσαν αυταί «αί ό
γιός τού τότβ έΜάλεσΒ τό
γυιό τον καΐ τοθ βίηε νά χά
θήαη στό σπίτι γιά νά τόν
πάρουν ο! χΓορσφύλακβς αύ
τό; δβ επέστρεψε στόπβριβό
λι τού γιά νά πονίση. Είς β
ροοτήσβις τοϋ Προέδρου Υ·α
τί £έν πήγβ στόν τύ« ^ν τοΰ
φόνου
λβγαν .
στοδ -ημάρχου τό σπΐτικαί
κατόπιν τής ηληροφβρίας
δτι λέγανβ γιά αυτόν δτιτδν
σχότωσβ πώς γύριζβ δξω ά¬
παντα ότι τό ση.τι τοΰ Δη¬
μάρχου ήτο Μοντήτβρα καί
δτι δέν βΤχβ'φόβο. Διά τάς
σχέσβις ή μάλλον τό κλβίσι
μόν τοΰ μαιιοΰ λέγβι διι τό
§μαθβ άπό την γυναϊχα τού
ώς έπίσης καί διι την ήμέ
ρπ έκβίνη δ γυιός τού (χά
τηγορούμενος) κτύηησβ μέ
τό ξύλο τόν φονβυθέντσ.
Τό Ηορίτσι τού τό ρώτησβ
Ναί διέψβυσβν δτι τοΰ εμαβι
οβ τό μάτι δ φονβυθε1{| γιά
ϊόν δποίονλέγει δτιήτο φοό
νιμος, δβν εΐχβ Κχθρα μέ αλ
λου;, οΰιβ δκουσβ νά λένβ
δτι εχβι σχέσβις μέ τόν Ρβ¬
ράκη. ν ατοπιν τ)ρχισ8ήαπο
λογία τοΰ υΐοΰ Ρβράκη δ
οτις άρνεΐται διορρήδην
την Πβάξιν άλλά πβριηίπτΒΐ
είς άντιφάσβις. Μεθ' δ ή συ
νβδρίασις διεκόπη διά την
8.30 ϊϊΐς σήμερον.
ΥΣΤΑΤ Η Ω ΡΑ
ΛΗΛΟΣΕΙΣ ΤΟΥκ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
ΑΘΗΝΑΙ 19 Οκτώβριον (τον άνταποκριτοΰ
μα;).—Ό κ. Βενιζέλος διά εγγράφων δηλώσεων είς
τόν τύπον άποκα&ιστα άλή&ειαν επι ζητήματος υπο¬
δείξεως τοΰ κ. Ταονόεροϋ ώς Διοικητοϋ τής Έκδοτι-
κής Τραπέζης, παραϋ·έτων τό κείμενον τής δεντέρας
έπιστολης τής άπενϋ·υν&3ίσης Διοίκησιν Έϋ'νικής
διά τής οποίας κατακρίνει τόν κ. Δροσό/ιουλον διότι
αν και άνήμενε άπό την Διοίκησιν τής Έϋνικής νά έ ■
ξακριβώση τα άντιλήψεις της επι ϋποψηφίαν Διοικη
των τής έκδοτ κης. Έφόσον ήιωτώμην πρυσ&έτει θά
ένέκρινα κάθε άλλον ύποψήφιον δτι θ.ί έξέλειγε ή
συνέλευσις των μετόχων και εϊπε τής καταληλότητος
τον οποίον θά έμέναμε σνμφωνοι, έπίσης άναφέρει
την δήλωσιν τοϋ κ. Δροσοπούλον δτι ή Έ&νική Τρα¬
πέζα θεωρεΐ καθήκον της νά υποστηρίζη την ΰπο-
ψηφιότητα τοϋ κ. Τσουδερου.
—Πιθανώς σννέλ&η αυριον τό υπο ιργικόν συμβού
λιον πρός έγκρισιν των μέτρων άναστολής τΰν πε-
ριττων δαπανών διά την εξασφάλισιν τοΰ Ίσοζνγίου.
— Άξία σίτου προμηϋενομένον επι πιστώσει θά δι
ατεθή διά την συνέχισιν των παραγωγέων 'έργων.
—Πληροφορίαι έκ Παρισίων άναφ?ρονν δτι ό κ.
Χοϋβερ καταρτίζει σχέδιον αετατροπής των διακυβερ
νητικών χρεών είς έμποριχά ύπολογιζόμενα τρέχου¬
σαν αξίαν έλαττώμενα οϋτω αυτομάτως και δτι έπ'
αυτών σημειούνται άντιδράαεις έκ τής Γαλλίας.