122031

■ά
"-"^,χ.»
'ΰϋ
'^ολη/Ν'
'4
«* δέ»
Ι».·» τού.
Ιί θά «ΝΜλούν
Ιμ Λονδίνον—
Ιβήμέβας μό
ο μέχο,ι ΐοννΕ< ►ΕΤΡΙΛΓ ιβη νεοπλιι» <·μ»ί·ν ιΐχιν ιτ· οχιδβνέ ΑΙΟΥ » ΚΥΡΙΑΚΗ Ι 3 ■ ΚΠΡΙΜΛ' 1932 «Μ* -><«ε*ε*ι»4εΙ··ι(·*4α**ε1ε1ειί*4ε»ι4ίΗ»{ ΒΜΕΓΑΛΗΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΩΡΠΚΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΝ ΚΡΗΤΗ ΤΙ ΙίΐΡΟΙΡΑΦΙ .ΕΙ αΐΗΚΜΠιΊ ΑΡΙΘ. ΤΗΛ. 3ΟΟ «Κ» 4·>«4
ΦΙΛΕΛΕΥΒΕΡΟΙ_ΚΑΙ ΜΤΚΟΙ
Ή σνζή χηαιι; έν τ.η #ουλί/ συνεχίζπαι «αί <5 κ. Τσπλδάρης ιίπανια «αί δευτκρολογίΖ είς τάς αληθείας «ου κ Βενιζέλου καΐ ό κ. Βειιξέλος τριτολ>γεϊ διά
νά καυίηριάαη <ό λαϊκόν χόμμα, τό περισσότερον όλω»» όπεν&ννον διά τό οικονομικόν μας κατάντημα. "Η προαοχή τής χοινής γνώμης άπεσπάσθη άπόΗόν κοινοβουλευτικόν ό) ώνα των δύο Άρχηγών, έκ των οποίων δ εις άναπιύαοει δραστη πότητα μοναδικόν πρός αντιμετώπισιν της θυέλλης δ δ" έτερος ώς κοχ- Λίας, σνμμαξεύεται εις τό χέλνφός τού κατεπτοημέ- νος ά πό την κρίσιμον κατάστασιν. Ή στάσις αντη χον Αρχηγού χον λαϊκόν κόμματος δέν «?χει άλλην σημασίαν πλήν της επισημον αιστοποιήσεως ο« τό Ηόμμα τον δίν ί'χει ζωήν μέθα τον άλλ' είνε νεκρόν. Διότι δΐΓκήρνξε μέ τνρρηνικάζ αάλπιγγα,, διά τής αρνήσεως τον νά συμμετάσχη Οίκον μέν ικής, πρός τον ελληνικόν λαόν, νά ζητήση ό'πον άλλον δύναται την σωτηρίαν χαΐ τάς καλάς λνσεις πλήν είς τό Λαϊ¬ κόν χόμμα, τό οποίον δέν δύναται νά τόν σώση. Ώς τιμωρός δύναμις, ώς μαστίγιον κατά τής άδρανείας ϊαχαται δμως 6 κ. Βενιζέλος, όστις, καλή μο'ιρυ, κν βερνά την Έλλάδα καί άκοΐελεΐ τόν άντίποδα τής άδρανείας καί της μαλθακόιητσς, «ής πολιτικής νω όρότητος, ήτις πάντοτε όιέκρινε τόν παλαιοκομματι- σμόν. .Βεβαία ό κ. Τσαλδάρης θά έπε&νμη νά παραι τ-νθη ή Κνβέρνησις διά νά «ληθή ούτος νά κυβερνή¬ σει ή νά διενεργηθή εκλογάς. Άλλ' ή επιθνμία αυτή τον λαϊκόν κόμματος θά μείνη άνεκπλήρωτος καί πολν φαβούμεϋ'α μέ την στάσιν τού δτι θά μείνη μόνον εύσεβής πόθος καί ώς τοιούτον θά ε&ρου» αυτόν καί αί καλαί «αί αί κακαί ημέραι τής Ελλάδος. Ό ελληνικάς λαός γνωρίξει ν' άπαντα δτι δέν έ'χει ανάγκην χον λαϊκόν κόμματος. ΙΑΙΟΕΤΜΤΚΧ—ΔΙ*Τ·ΤΙΙΤΒΧ ΕΜΜ. Γ. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ ΤΟΛΑΪΚΟΝ ΚΟΜΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ "Ο τόνος εδόθη Γιπό επίσημον | καί μηουγιονρονμ πολλά χρυ {«πρόσωπον τοϋ Λαϊκήν κόμ- α& τοχομερΐδια ; ΚαΙ εάν άμ π<>λιώς μ«ς πβρίάγορδς έν Αθή¬
ναις υπό τοΰ χ.ΙΙισΐολακη μεγά-
οιον κλπ. λαμβάνομεν «αο
χπί δημοσιεύομεν υ
την κάτωθι επιστολήν ί».
Φίλε η. Διευθυντά,
Απησχολημένος είς σοβα¬
ροτέρας άαχολίαζ δέν ή&έλη-
σα μέχρι τούδε νά άπαντήσω
είς τάς φλναρίας τάς άναγιία-
φείααζ επανειλημμένας αύ¬
τόθι πεοϊ δήθεν άγοοάς π3ρ*
ίμρΰ τόν Ξενοδοχείον *'Δ.Η9Ο
πόλ» κλπ.
Έηειδή ή ψευδής αυτή εί!·
δησις άεγο.άφη απλώς πρός
ύπθΗίνηοιν δυσφοαίας κατ'
έμοΰ,έφ" όσον διανύομεν έ·
ποχήν γενιχής κρίσεως, ήΐίς,
έν παρόδω ειρήσθω, ουδένα
ο#ΐε καί εμέ αφήκε χαοο,Ις νά
ύηοατώ ιή έηίδρααίν της,
ιϊμοι νηοχςεωμέγθς νά ύηο~
γραμμίσα) ό'ιι μέ κ ιαντα π ο
τ α κ ά καί άφεή μέοα ύέν
γίνεζαι καναπολέμησις των
Κ& άνιιιιάλων, των ο
των
ΔΗΜγ¥ΩΓ!γΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ κ- ΠΙΣΤΟΛΗΚΗ
«Σχετικώς |ΐέ «σ« τρλρυται'ω; | κρυπτομέϊω»· κυρίων χαί δή
όνέγραψαν Ιφΐιμερ.οες τινές τή; | έν πάση περιπτώσει έγώ καί
ά'ν προέβαινα είς οΐανδήηοιε
αγοράν, δέν Θά εϊχα νά δι-
καιολσγήσω ά«έναντι οιονδή¬
ποτε τό Λάθ*ν έΌχον, έν αν¬
τιθέσει με τονς χαλοθελητάς
μόν, οί δποϊοι δνοχόλ<υς Θά ηδύναντο νά έξηγήσουν μερι- κά πράγματα .' Δέν έπιθυμω νά έχχαθώ περισσότερον. Τό πβριβάλλον μας είναι οτενόν καί τα πρό- βωπα γνωσΐά, όπως έπίαης είναι γνωστή χαί ή έπιδβί- χθεΐαα παρ' εκάστου εύθύνη κι ι έντιμότης ώς καΐ ή πεοΐ εκάστου γνώμη τής Κσινωνί- ας ώσιε τα δημαγωγικά μι- προλογήμαχα νά μή συνιελούν είς τίποτε. Νομίζω ά'λλωοτε δ%ι ή Κοι νή Γνώμη προτιμξ. πολιτευο- μένονς δνναμένονς έντίμως νά έπαρχοϋν είς τάς ανάγκας των, άνχΐ των χρησιμοποιούν των την %ολιτιχη ώς βιοπι· ρισιΐΗθν έπάγγελμα. Ταυτα επί τοΰ παρόντος. ι Μετά ημής ΣΤΥΛ. Γϊ· ΠΙΣΤΟΛΟΗΗΣ ■ _ΚΡΙ Π ΙΚγ "ΠΡΟΤΟΜΗΜΐη Ναλέιη νάχετε, μ«ρ« ού, μά έϊιχειλίσετίν το άλήθκα. Νά συ νοριζονιαι,καλέ, χι' ή—γι—Ιφη μι-θίδνς ποία Οα κβψο τή μεγα- λύΐεοιι πατσώνα.. Είναι νά τό συλλογισιχί κιαε.ίς κ«ί να κοπανί ζιτιιι. Ίντα πώς έφίοκνε την Κά· οτρου «αί τή Φυϋλα κι' έκάμανε μερικού; καί πήγαν^ στόν καφε- νέ τι)ϋ γυιιλοθ κι* άίιμένανε; τό παπυρι απού θα τσή 'φΒρνι. "Ιντα «ώς έβγήκαιι άγχοιγια- θρώΐιοι στοΓι Συύδας τό ,λιμάνι άπ"ύ σιί| Γή; καί οίον ούρανό δίν βρίοιεΐαι τού κάμουν τού άλλον ρ'να. "Ιντα τόν« ί>τα τ*
ά'λλιθ έκάμανε ά»ω—κάτω τσ'ά-
θρώ,ιους. Μά ουιε σέ Θϊό έχετε
νά κάμετε ού'ΐι σ' άθοώπους.
"Εκειά χαΐιτέρου απού τή δια·
βάζανε ξεγνιοι οί—γι—άθοώποι
τήνρ πάΰαινβ έ'νας-—?νας καΐ πά-
λι δλλος. Καϊ πώς ν ι μην την
πάθουνε μαθώς απού δέν χατέει
κιαείς μπλειό νά βοή τή ν άλή"-
θεια σας γη' την ψωμ«το5κλα
σας.
—Κι' ίντα μοί τό λέεις εδά
μενά τσή χακονίζιχης, ξαδέρφη ;
"Επαθάν τηνέ κι' εγοό ΐάξε
μά δέν τηνέ [μ π α ν τ άρ ω
γιαιί έμάς εις τό χωθιό μου
δρν ρουνρ τούτονά ίύ ϊδίωμα πά
0« τύ Μάη μόνο πεοπαίζουνε.
Καΐ δκ θά ξεχάσω στσή ζήση
τσή ζήσης μου τή ν τρομάρα
"ίΐού πήρα μίαν Ποωτομαγιά
απού 'τονε δ μπάρμπα; μου στήν
πρρα μπάνα «αί μοί; σέρνει μιά
ορωνή καΐ οάν τ' άπάκουσα μοΰ
κάνει :
— Γλάκα σκύλλα κι' έφουρκΐ-
στηκε τό ριφάκι σου.
— Εϊχα στό ρυάκι δειιένα τα
εχνη καΐ δέ μοΰ βγορίζανε γλα-
κώ γ Γ] δέ γλακώ , Νά μην ύτι-
μώξω άδέν εβγήκε ή ψυχή μου
ώστι νά πάω. Μά χαί πάνταν
τού έκ$ϊνος είχα βρδ πράμμα νά
μάσι γελάσϊ) όσο κι' ά'ν Είχαμε
τό νοΰ μας.
"Αλλ,η μιά φορά μ' άπανΐί-
χνει νυχτωπά άκόμη καί άντίς
γιά καλημερα μοϋ[λέει :
— Ζωή σέ λόγον σου
—Παναγία μου, ποιό; άπό
θανε ;
—Λ'όχλ,,..
% Κι' όιέρυσις πάλι άργά—αρ-
γά θυμοϋμαι καί μοϋ κάνει.
—Αι καί^ στά δικά σον.. .Ή
σπρά σου 'ναι δα.
— Ντά ποίος παντςε.ύτΐ))(ρ ;
—ΤσίΊ Κοκ«όλι»ας τσή θυγα-
τβρας τα ηροξρνια ίτελειώ,ανβ.
Ραμενο—δεμένο.
ΚαΙ^με κάνει καί σηκώνο-
μαι χαί πιίω στί(ν πέρα γειτονιά
νά κάμω τα κακοροίζικά κι'έ-
κεΐνο τίτον ε αυαγησμένο τό
προξΐΐνειό γιαιί -η'ονε δρθομέ-
νος δλβγιίμρνοςε|μά δέν τ' άρεσρ,
λερι, πώς ήτονε πολλά μαύοη
χαί £γχαα|>6 πώ; δέν τήνΡ θέλβι.
Όσο κι' ά»έ 'πιδεξεύγεται κια-
είς θά τονε γελάση.
Η Μίς ΛΟΥΛΟΥΛΑ
μ«ΐος είς την Βουλήν. Τόν Βου
λενιήν Καλαμών χ. ΙΙαπ<*φλ£σ· σαν. Οί πρόσφυγες οί ύποΐοι άποκπλοϋνκίΐ μόνον «διλφοί όταν ;ις>ό«8ΐται νά τοΰς ζητη-
θοΓν ψϊ)φοι είς την αίθουσαν
τοϋ Κοινοβούλιον απεκλήθη
σπν ίν ιω προσώπω τοϋ Ύ-
πουργοΰ τής Ηρονοία, «Όψι-
μοι Έλλΐ)νες».
"Ολίγας ημέρας πρό τής Λη-
μοτική; έκλυγής τού Πειραιώς
ήσαν οί δυστνχεΐς, οί ταλαίπω
ροι «δελφθί. Δι" αυτού; τό
παν. Ή άγάπη μας, ή σ«μ:ιό-
νοιά μας, τό ενδιαφέρον μας
χαί ώς ΛνταλλΗγμα τα έχλογικά
των βιβλιάρια. "Εισί σχέπτοι-
ται υί ανθρωποι ή πολιτική των
οποίων ίΐψιρί-ν £να πένθιμον
οειλινό τοΰ 1922 τα πρώτα κα-
ράβια των τραγιχών θυμάτων
τής Μικρασιαπικής συμφοράς
είς τούς λιμένος τής ελευθέρας
Έλλ ιοος. Τής Έλλ,άδος τής μι
κράς χαί έντιμου όπως την άπε-
χάλονν και την επόθονν. Ό τό
νος ομωςεδόθη; ΚαΙ ηκολούθη
σαν τα δημοσΐ'ΐγραφιχά δργανα
τού κόμματος έκεϊνα τα όποΐα
άπεκάλονν τούς πρόσφυγας δυ·
στυχεΐς άδελφούς, ολίγας ημέ¬
ρας πρό τή, ικλογής καί όπως
θά τοΰς άποχαλέσονν καί πάλιν
οίαν θά ζητήσουν τούς ψήφους
των.
Καί έ'.λείψει άλλου υλικόν,
ευρέθη ή διάλεχτός των, τα ήθη
καί έ'θιμά των μέ τα δπθΐα εζη-
σαν ολοκλήρους αίώνκς σκλάβοι,
ΧΦθίς να ε'γκαταλείψονν ο υ (ε
την θρησκείαν των, οΰΐ8 την
γλώσσαν των, οΰιε καί την λα
τρείαν των πρός την Ελευθέ¬
ραν Πατρίδα.
Όλο τό πνεΰμα καί τα
νικά σχόλια των εφημερίδων τοΰ
Λαϊκόν Κόμματος έοτράφηυαν
εναντίον αυτών. Στόχος κκι πά
λιν δ εκ Πόντου Ύπιιυργός τής
Προνοίας, Βουλευιής Θεσσαλο¬
νίκης κ«ί ιίς ΐο πρόσωπον τού
όλόχληρος δ ηροσφυγικός κό·
ομος, παρεδίδ«ο καθημερινώς
εις τας εί"ρω>ίοΐ, «πί τού; γ4?ιο
τας τοΰ άναγνωστικοϋ των κοί¬
νον, πόΐε ώ; εύθυμογράφημκ
καί πότε ώς ύβριστικόν αρθρον.
Μεριχά δείγματα τής ταπεΐΛής
ηίιτής εκμεταλλεύσεως τοϋ ι-ντβ-
λοΰς αύΐοϋ «Χ ι ο ΰ μ ο ρ» πα¬
ραθέτομεν κατωτέρω διά τόν
προσφυγικόν κόσμον.
<ΠρΙν αναχωρήση, διά Κε φαλληνίαν δηως σταματήση τούς σεισμούς, δ χ. Ίασωνί· δης έννπννάσθη έννπνιον ό¬ πως ό Φαραώ τής Γοαφής. Ήτο δέ τόσον σαφές, ώστε δέν έχρβιάσθί» κάν όνειροκβί- ΐης διά νά τό έρμηνεύαη. Τί νά σέ λέγω—τζάνεμ — ίλεγε λαμποκοπών έξ άγαλ<άσε«ς απονδαϊον ά'νειρον νά είδον, ί,ϊίον ιόν άντΐΛρόεδβον τόν Άνδβέαν έφέντην καί *όν βε ζνρην τον Χαζνί, τζάνεμ, χον Γεωργάχην έφέντην Μα¬ ρήν *ά κουβαλοΰν είς τοΰς ώ- μονς των* τα σε.τούκια μέ τίς στεολίνας τής προχατοβο* λής χαί νά χά παραδίδονν εί; τόν Πρακτορείον των Παρισί αν—επ' σληθβια σέ λέγω, τζάνεμ —μέ φορτωτιχην είς άνΐρίσσαν Έλευθέβΐον Βενι¬ ζέλον τσίφ Πειραια, "ϋρχον ται ή λίοες, τζόνεμ, είχον ται Ι ΚαΙ δ Ελευθέριος θά μείνη είς τό δοβλέιιον χαί έ- γώ τάμα νά χάμω νά τα ξε φορχώνω τα σεντούκια είς τόν ώ μόν μόν καΐ νά τα όπερ νώ ΐαμάμ άιτί την Κοκκινιάν χαί τα α'απρα Χώματα χαί τό Περιατέριον νά έβλέπωσιν οί ήμέτεροι παΐ νά εϊπωσιν <για οαο'ιν τόν Έίευθέοιο»». "Α φερΐμ νά μέ λέγης έφέντη, νά σέ είπω τί νά τρέξω ζσαμ- πούκ νά έλέγω ιόν Μέγαν Έ ιευθέριον -Μέγα Ελευ&έρι , νά ιόν εί'ηω αεχλέτ μεχλέι μηδέν νά έχης. Λίγας λίρας άηό Χΐόοχιν ν'αγοράζης γιά αοχολάχαν Ισιέ μέσα έχον σιν χρυσόν άμά άπ' έξω φαί ι νεται επάνω επάνω σαιιΐν μέ Άμμον νά βάνηζ, χαρτΐν νά χολλήαης στεολίνας 370 χι- . λιάδας νά γράφη τζάνεμ. Ε- ' μόν καΐ σοκολάταν ε>ά εύρουν
: καΐ παράηανα νά εϊπονν έσν
' 'Ελέν&ίριε νά γελάης καΐ πρω
χοαπριλιάν νά έλέγης καΐ ι ήν
σοκολά«ανΑ/ΐεσκέσιν νά κρατή
αοναιν νά βΐπης καί νά μασ·
σώαΐ την ώραν * ά άπεράαονν
είς Χάμπρο-πασα&ν βοήΦη·
μαν νά ίμβάζ-ρ.
Δάφνας έδρέψαμεν, . άπό
τάς Κεφαλληνία;,. Αηζούριον
—Μηξούριον ίαεργιανήσαμΐν
τόν αειαμόν έμπιιίσαμεν, ΙλΙ
των δαφνών μας άμά νά μή
έκα&ίοωμεν- Νά αέ λέγη τζά
νεμ τί τάς δάφνας νά κάμω¬
μεν. Είς τόν ν ααχουρμ&ν κσμ
μαΐακι νά βάλωμεν, νοατιμώ
τερον νά γίνζται, έμ σχιφάδον
νά πράξωμεν τσόκ γχιονζέλ
είναι άμά μέ την δάφνην.
ΚαΙ νάηεριααεύαωμεν, τζά·
νεμ όλίγην, είς τόν Μέγαν Έ
λεν&έριον χαί νά δίδωμεν χαί
όλίγταν ϊστέ ιόν Χάμπρο Ωασ
0&ν Λονδινον ντά νά αχέλλω
μέν, Ζαως μπαξΐς νά μ&ς έμ
βάση χαλός ά'ν&ρωηος.
Ό Ύπουργός τής Προνοίας
έπ' εύχαιρία τής βραβεύσεως
υπό τής Άκαδημίας τοϋ *Πονΐι
ιικοΰ Άοχείον> και είς άπάνττ)
σιν τής σνστηματιχής διαπομ-
πεύσεως χαί τοΰ διασνρμοΰ των
προσφύγων υπό των εφημερί¬
δων τοΰ Λαϊκόν Κόμματος ά-
άπήνιησβν πρός μίαν εξ αυτών,
δυστυχώς την Ιγχριτωτέραν, μέ
την κατωτέρω επιστολήν.
Κύριε Διευθυντά,
Κατά την πανηγυρικήν ε¬
ορτήν, ή 'Απαδημία άπένει·
μέν ε"πα$λον καί είς τό υπό
ττ}ς Επιτροπείας χών Ποντια
κων μελετών έχδιδάμενον
«'Αρχεΐον Πόντον». Ό 'Αχα
δημαϊκός άγορητής ε'πλεξε τό
εγκώμιον τής πλονσίας πό ν
χιαχης διαλέκτου, είς ζήν ό*
ποίαν έρμηνεύονχαι Θησαυ
ροι φιλολογίας χαί παχριωτι
αμοϋ χαί μακβαίωνες Φρϋλοι,
πρό των οποίων άποχαλύ -
πτονια.ι καί αύιοΐ οί μάλλον
μισέλληνες ξένοι συγγραφεύς.
Ή ίτνμηγορία αϋιη τής 'Α-
χαδημίας ήτο πολνιιμος χαί
άπαραίτητος, ιδία χαχά τάς ή
μέρας ταύτας, καθ* άς μία ε¬
φημερίς χλενάζει ώς ξενοφώ-
νονς χ αί ξενοφϋόγγονς, νομί-
ζονσα δτι ούτω θά ηδύνατο
νά μειώαη χαί νά παρονσιά-
οπ—έφομίλλως πρός τόν κ.
Παπαφλέοοαν — ώς δψίμονς
ε'Ιληνας χαχοποιοϋντας την
Ελληνικήν γλ&αααν.
ΕΙμαι ύτίερ'ήφανος, διότι
δμιλώ την Ιίοντιακήν διάλι-
χτον. ΕΙμαι εύχχχης, διότι
ανιη είναι ή μηιριχή μόν
γλώοοα. Εϊμαι δέ σήμερον πε
ρισαότερος ύηερήφανος, διότι
χαϊ ή Αχαδημία έβράβεναε
τό διοίΐωνίζον ταύτην «Άρ.
χεϊον τοθ Πόντον». Ή βρά
βεναις αϋιη ή άποστομωτι
πωτέρα απάντησις καί άν ά'
κόμη ή γλώααα άπεχελεϊτο
Λ.τ ό έρείπια, ώφειλε μάλλον
νά άΗσκολύπτεται πρό ταύ
της χαί δχι νά χλενάΧη.
Ό χλευάζων την γλώσσαν
χλενάζει αύΐά τα ίδιανικά, αύ
την την πίαιιν αυτήν την γε
νέτειραν, τηρηχαΐ των δποί
ών οί πατέρε^ ημών επί τρι
αχόαια έ'ιη έμειναν Χριστια-
νοΐ έν τω χρνπτφ χαί Μόν
σονλρ&νοι έν τφ φανιρω. Αν
την χήν γλώσσαν την ποντια
κήν όμιλονν σήμερον καΐ οί
"Ακοΐται των Έλλ?,νίκων συ
νόρων. Έφ ' όσον οί άντιόη
μοχραιιχοΐ ηθέλησαν νά μάς
θεωρήσουν ημάς τούς πρόαφυ
γας, ώς <-μειονότηιας> χαί ή-
ξίωσαν νά ψηφίζωμεν χωρι-
αιά, έφ δ α όν χ&ές άχόμη διά
αιόματος βουλευτού των μ&ς
ώνόμαααν ημάς χονς πρόαφυ
γαζ «"Ελληνας Ό ψ ί-
[> ο ν ς» έν' όσον διά τού αυ¬
τού Βουλευτού των έχαραχτή
ρισαν ώ; ασχημίαν τούς προα
φνγιχοίκ Συν)αμονς είς χά
€προπύλαια των Αθηνών*
καΐ έφ' δαον χώρα μέ επί κε
φαλής τή» «Π { ωΐα»)
χλενάζουν χήν γλώσσαν των
πατΐρων ημών καΐ εΐρωνεύον
ΤΟ ΥΠΟ ΤΟΥ βΗΙΗΟΥ ΒΡΟΜΤΑΑΟΥ
ΤΕΛΕΣΘΕΜ ΜΠΗ/τίΟΣΥΓ,ΟΙΙ ΥΠΕΡ
ΤΟΥ ΗΡΩΟΣ ΙΩΛΜ. ΠλΣΤΡΙΚΛΚΗ
φιλέστατυς Έπίοκοπος Ίωνοπό
λρως χ. Γριιγόριος ^χά τού Άρ
χιρρατιχοΰ 'Επιτρόπου καί τοϋ
ίρροϋ κλήρον Βροντάδου. Έπι-
μνημόοΐ'νον καί πλήρΐ| παΐριω-
τ-χης έξάρσεως λόγον έξεφώνΐ}
σεν ό σοςρός μας Γυμνοσιιίρχτ|ς
χ Χρ. Σποιχάχης.
Στεφιίνονς καιέθεσαν ό Δή-
μαρχος κ. Λ. Καλβοκο^έσης ίττ
μέρους τοϋ Δήμου Χ(ου, ό Λη*
μαρχών χ. Ι. Κωστάλιις Ρκ μΐ-
ρους τοΰ Δή Βάδ ό
ΒΡΟΝΓΑΔΟ Χίου.-Μάρτιος
Ή Πολιτείκ δια χον Ιχπρο-
σώπον αυτής χ. Νομάρχου καΐ
ή Πατρίς Χίος δια τί); Λημοιι-
κή» Άυχής άπέδριξιιν όια τής
ΐπιβλητιχωΐίίΐηί χαΐ πάνδημον
τελεΐής επί τϋ μεταχομίσει έκ
τοΰΒκοιμητηρίου τής πόλεως είς
τόν Καθρδρικόν "Ιβρόν Ναόν
τοΰ Αγ. Γίιωργίου Βροντάδον
των σεπτών Λρ,ιψάνων ιοΰ ενδ<5 ξου προμάχου τΓ}ς Χιακής έλευ- ί)δρί«ς Ιωάννου Γ. ΓΙαστρικα'- χη την τιμήν χαί την ευγνωμο¬ σύνην τον "Εθνους χ«ί τής Πά τρίδος πρός τόν ιϊθάνατον "Ηρωα. Τό -Δημοτικόν Συμβούλιον συνελθόν έκτάκτως σννέταξεν ψήφΐσμα καί συγχρόνως εψήφι¬ σεν πίστωσιν διά την τέλεσιν μνημόσυνον νηέρ τοθ Ιωάννου Παστρικάχη καί λοιπων πεσόν¬ των μετ" αύΐοΰ. Ή επιμιημόαυνος τελεχή υ¬ πήρξεν μεγΗλοπρεπεστάτΐ). Ό 'ίερός Ναός τοϋ Άγίου Γιωργίου διισχευάσθη ώς άΐιή τει ή περίστασις πενθίμως καί ίεροπρεπώς. Επί τοΰ κενοταφίου κεκαλυμ μένον έκ κλάδων δάφνης καί φοινίχοιν έΐχκ στηθή έν τω μέ σω μεγα?οΐτρεπής έλαιογραφημέ νη εικών τοϋ "Ηρωος Παοτρι- κάκη καί κάτωθεν αυτής τό πε ριέ/ον τα δσια αύτοΰ πολυτε λές σιδηρονν χιβώιΐον κα¬ τασκευασθέν χαί τουτο δαπάνη τοΰ Δήμον, καί παρά το ^κενοτά φιον ίστατο ή σεπτή Μήτηρ τοϋ ενδόξου νεκρόν ώ; χαί οί συνοδεύσαντες αυτήν χ. Νομάρ χης, κ. χ«ί χ. Λιμενάρχου, συμ , έ»εϊ δ«»« έγράφη διά τ-
τον Ναόν τοΰ Αγ. Ι'βωργίον
Ήρωον όΌατόν έκ μεγάληςΰτιο
στάσεως υπέρ των ένοόξως πε¬
σόντων έκεί προμάχων ιτς Χια
κης ελευθερίας.
'Εκεΐ ελήφθη ή απόφασις δ-
πως παραπλεύρως μέν αύτοΰ κα
ταβ'·ει>ασθϋ δαπάνη τοΰ Δήμον
Βροντιίδου λάρναξ βντός τής ό-
ςιοίας εναποτρθϋ τό σιδηροϋν
κιβώτιον έν ώ φνλάσσονται τα
όστα τοΰί'ι >ωος |ντοιχ*σθή δέ ή
εικών τού είς τ ό βήθρον χαί έπν
τής Βορείας π/.ινςας τοΰ Ή
ρώου.
κλοι, ποΰ μάς πληγώνουν είς Μεσαιωνικά «αοάδοξα
τα Αγια χαί είς χά Ιερά μας
ζηχοϋν χαί θέλουν χήν πολι
χιχήν χαί κομματικήν των
προσφύγων φιλίαν ;
Μετά τιμής
Λ. ΐηΣΟΠΙΔΗΣ
Περιττόν είναι νά λιχθχΐ ότι
χη'» . πάλιν ή εύψυής έφημιρίς
έσχολίασε κπτά ιόν ι
διον τρόπον την Ρπιατο?,ήν τού
πρόσφυγος Υπουργόν.
"Ημαρτον, ημαρτον, τζά
νεμ, νά είπωμεν καί μηδέν
Θνμόν νά Εχη καΐ την 'Αθή
ναν αμάν νά μή φεύγη, τα αύ
νορα νά ύπάγα φνλάττβ,
χζέ Άνθρωπος λεπχός,
ποίον καιρόν ; Κακόν καιρόν,
μττούζια-μσύζΐα, χίόνας ηοΙ „, . , . , , ,.
βροχΐς καί ψνχοά άέρια νά Ι δοΧ"1 Των °1><ιων ""τεχλυσθη Μάρτιον ΔΙΚΗ ΠΟΝΤΙΚΩΝ Β' Ιδού καί άλλη παρεμφερι^ δίχη την οποίαν διηγεΐΐαι δ Γ(ίλλος ίσΐουικό; Νικ. Κοριέ. Τό έτος τουτο, (γράφει ό Κο ριέ πραγματευόμκνος Λίρ» τοΰ εΐου; 1^84, είνε αξιοσημείωτον διά τάς συνεχεΐς βροχάς... "Α πείραν σμήνος καμπών 1>έσκτ)-
ψε τα αΰτά δέ σ»]μ«ία καταστρο
φής ίνΕφάνηπαν Ιν ίτΐΐ 1585
Προέβησαν μάλιστα εις διχα-
ιν. στιχί)ν καταδίωξιν βκτάχτως «α
Ι τα των έντόμων τούτων, αΊινα
' τερασΐίως Ιπληνθύνθηβαν. Οί
' τοΐχοι, τα παράθνρα, α£ καπνο
φυσώσιν, Μάρτιον μήναν έ-
φέντημ !
"Ημαρτον ΙΌ ι. Υπουρ
γός ιής υπέρ πάντων των ή-
μετέροον Προνοίας.' "Ημαρ
τον Ι πιττάχιον μακροσκελές
είς εφημερίδας έΎριιμεν. Ή
μεΐς τούς ποντίους μηδέν νά
Φίγωμεν λέγομεν, τόν κ. Ία
σωνίδην υπουργόν άμά δλι
γούιαιχον χάζιν νά χάμνώμεν
είπομεν, Λεωνιδ&ν εφένιην
καλόν &νϋ·ρω.αον βεχΐλ καΐ
Βεζύρην ϋεός ημάς έδωκε»*
την ταμάμ άπσκαλυπΐώ/ιεθα.
"Ο Προσφυγικός κόσμος άς
σημιίωσιν τής διαπομ-
λεγχον νά οτέλνης μέ χαβά- ) ται την διάλεκτον τοΰ ήρωϊ
οην σον την πρώτην Άπρι- κου Πόντον, πώς έ'πειτα, οί
λίον, σαλάμια πσλλά νά λέγη άντιδημοχρατιχοΐ αύΐοΐ κύ-
πεύσεως αυτής Θά τοϋ χρεια
σθβ οίαν θά χλΐ|θ"ί3 χαί πάλιν
ν ά εΛ' ΐϊί ποίους Ορλει νά τόν χυ
βρρνίίσουν.
ΕΛΛΜΠ
σαν ούμόνον Ιν ταίς ΙξοχαΙ;,
άλλά καί έν ταίς πόλεσι.
■•Ήτο ζδσα καί είδεχβής ει¬
κών τη; έν Αιγύπτω πληγής
των άκρίδων. Ό μέγας βικάριος
τής Βαλεντίας διέταξβν την Ινώ
πιόν τού ?μφάνισ«ν των καμπών
καϊ διώρισε συνήγορον αυτών
πρός υπεράσπισιν Ή συζήττ}
σις τής δίκης εγένετο πανηγυρι
1 λώς καί κατεδικάσθησανί αί
ι θέματος καί διά κατάρας άφο-
I
ρισμοΰ. 'Εηεχαλέσθησαν δμως
, συμβουλήν δύο νομοδιδάσκαλος
| καί δύο θεολόγων, οΐτινες μβτέ-
' βιλον την γνώμην τοΰ ιεγάλου
Ι βικαρίου κα) εγένετο ή χρήσις
ι μόνον τοΰ Ιξοοκιομοΰ, των εν-
Χών χαί τοθ άγιασμοϋ. Ή ζωί)
των ζωϋφίων Ικείνων είναι μι¬
κρά, οί ίρραί τίλεΐαί διήρκεοαν
επί τίνα; μήνας, άπέδωσαν δ^
αΰταΐς τ ό θαθμα τή" έξολοθρεύ
σεως»
Αί σατυριχαί παοατηρήσεις.
δι' ών £χάομηοε τό τίλος τής
1

Ω "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ" ΙΪΡΟΣ ΤΟΥΣ
ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΣ ΤΟΥ
Ό νέος νόμος ^330
περί εκδόσεως καί κυκλο
φορή των εφημερίδων,
υποχρεώνειτους έκδότας
των εφημερίδων, όπως
πώλ ώ σ Ι ν έκαστον
φύλλον άν«ί μΐάς δραχμής
βάσει δέ τής τιμής ταύ¬
της όρίζουν καί «άς τρΐμή
νους, έξαμήνους καί έτη
•ίας συνδρομάς, καί επι*
βίλλε,ΐ είς τούς παραβά-
τας αυτού ποινήν μέν φυ
λακίαεοκ μ έ,χρΐ εξ μη-
νών καί χρηματικήν ποι¬
νήν μίχρι »οο.οοα
δοαχ. Έ&ς τόν νόμον αυ¬
τόν βέν χωρεϊ ούδεμία πά
ράβασΐς. Συμμορφσύμ,ε-
νθΐ πρός αυτόν έπρεπε νά
όρίβωμενάπό 1 Άπριλί
ου,τήνμέν τιμήν τού φύλ
λου είςμίαν δραχμήν, την
τρίμηνον δέ συνδρομήν
είς 7ίϊδραχ. καί την έξά
μ^νονεΐς 18Ο την δέ έτη
σία ν είς 3ΟΟ.
Άλλπ ΐΛϊΐδή, πάσα τυχόν αδ
ξησις μέ τας σημερινάς πίρισττί
αεις δϊν είναι βυναΐή, καί οϋιε
θέλομεν νά έπιβαούνωμεν τού;
συνδρομητάς μας μέ νέαν τοιαΰ
τη απεφασίσαμεν, πρός εξοικο
ν-όμησ»ν των ποαγμα'των «αί
ίΝς εφαρμογήν τοίΐ νόμον, νά
{Μδίδώμεθα άπαξ τής έβδο
μά5ος, όπως άλλακιιρ θα πριίτ
τουν κηί αί λοιπ'αί σννάδρλφοι
τής πόλεως.
Ούτω λοιπόν άπό τής προσϊ
χοΰς εβδομάδος ή εφημερίς μας
δέν θά ίκδίδίται εκάστην Πά
ρασκευήν, τής συ>δρομής διατη
ρονμένης όπως καί «ριν ήτοι
50 δροχμ. κατά τρίμηνον, 100
εςάμηνος καί 200 τό ?τος
Θέλομϊν νά .ιιστεύωμεν. δτι
υί χ. κ συνδρομηταί τής Έψΐ|
μερίδος μας, θά δικαιολογήαονν
την λήψιν τού μέτρου τον'ιτου
ύπαγορΓνμένου υπό τοΰ σκλΐ|
οοΰ νόμον, χαϊ ότι θά έξαχολου
θήσονν παρέχοντες πρός αυτήν
άμίριστο» όπως καί πρίν την
συνδοομήν των.
Ό νόμος ούτος είνε πρόσω
ρινός ώς δ ϊδιος «ναφέρει καί
μόλις άοθή ΰποσχόμεθα ότι θά
επανέλθωμεν ε?ς την κανονικήν
Ρκδοσιν. Έν τω μριαξύύηοσχόμε
θα ότι προσεχώς θΰβελτιώσωμεν
την εμφάνησίν μας, είς οχημα
καί ύλην καί τοιουτοτρόπως,
θά άποζημιώσωμεν τούς συν¬
δρομητάς μας, διά την «μειουμίί
νηνελλΕΐψιν».
Οί συνδρομηταί μας, έλπίζο
μέν, ότι θά Ιξακολουθήσουν^ι
ατηροθντες την εμπιστοσύνην
των, πρός την εφημερίδα μας.
ή δποία ανέκαθεν διεημήνευσεν
τόν πΛνον καί τα δίκαια τοϋ
λαοϋ, καί ΰπόσ/ίται νά πρά
ξη τουτο καί είς τό μέλλον.
Κβητικές Μαντινάδες
Άληθινές ίοτορίες
ΤΑ
Κ& ιοτε σ' ενιι γάμο πον «τε
λρσθη στήν Άθήνα ?τυχρ νά
πιιρίυθίθεϊ .ιροσχεχλημένο; καί
δ νΟν άντιπρ(»*δοος τής «υβερ
νήσεως κ, Άνδο. Μιχαλαχόπου
λος.
Τή σ»ιγμ?| πού έτρλεΐίο τό
μυστήριο τοΰ γάμοΐ' χι* ό πα-
ιι<1ς Γψαλλτ τί]ν ΐί ΕΚΛΕΚΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΠΥΣΤΙΚΕΣ (ΊΓγΊΠΕΣ Αντοδουλλογίζβτο δΖάνΚα ΗτΑλ, Ινφ έπέοτοβφε άκό τό ύ· Λθυο,γεϊΌ. σιό σπίτι τού. Όταν έφθασε Ικεϊ, εμπ-ηκ* •μέσα, άνέβη σιγά σΐγά τίς σχά"- λες «αί €φθασ« στό διαμέρισμά τού. Στό χονδούνισμα έτρεξε ά- μίοως ή ύαηρέτριά τού, ή ό ποία μόλις «ου ήνοιξε τού είπε» —ΜήΊιως δ κύριος ξέρ« ; —Τί να ξέρβ ; τής απήντησε. —Ή χ. Σονριώ πρό μιάς (Πίγμής Ιτηλεωώνησε ότι...δ σύ ζνγος της.-δπέθανε. —Απέθανε δ σύζυγός της ; Είσαι <ρελλή...Χθκς ηχόμα έ- φαγα σηίΐι «ούς... —ΝαΙ Ι κύρνε, Απέθανεν ό- μος πρό ολίγον, άπό συγχοπήν. Ό Ζάν έξαναχατέβτ) τίς οκά λΐς βιασιικός εφώναξε ενα σύ· τοχίνητο χαί επήγε κατ' ευθείαν στής χ. Σονριώ. Ή Ζακελίνη τόν Ιδέχθη. μέ τΧτπρόσβΛθ άνάσιατο «αί κατα- ηίνονοα τα δάχρυά της. —'Εσεΐς είσθε, δγαηητέ μου Ζιίν ; Σας ΙίΐΒρίμενα .. Είναι μι« άναχούφΐσις στή μεγάλη μου λύπη, νά ίχ© χοντά μου Ινα φίλο σάν έ-σας... ΤοΌ £ίχήρε τί χέρια. Την σνε τάοαοαν οί λυγμοί. Ό Ζάν, συτ Χ£κινημ<ένος καΐ αΰΐός βαθειύ, £σμιξε κι" αυτάς τα δάχρυά τού μέ χά οάχουαΐής Ζακελίνης... —Σέ τι μπορώ νά σδς φα- νώ χρήθΐμος ; τής ?1πε. ΕΙμαι οχίς διατιΐγές σας, Μπορεΐτε ν<1 βασίζεσβε στήν δφοσίωοί μου... "Α Ι πόσον χσλός είσθε είπεν λ% Ιοηκώθη καί τόν ώ* δήγησε στό δωμάτιο, δπου ευοί βκετο δ νεχρός σύζυγός της. —Άςρήσΐε με νά «τρονιίσω γιά δία έγώ. της εΐπε. Καί πράγμαιι ό Ζάν Καπτέλ έφρόνιιβε γι« ϋλα γιά την κη- σϊία καί γι1 τόν διακανονισμόν δλων των ΰποθέσΐων τοΰ Σου- ριώ, πού μβρικες ήσαν άρχειά μπλεγμβνες. Ή Ζβχϊλίνη τα ένεπιστεύθτ, δλα είς τόν Καμτελ. Τώρα τόν εβλεπε χαθημερι νώς'Η δουλειές τό άπαιτοΰσαν. 'Εχϊίνη εκλαιγε κάντα τόν άν- ϊρ,α ιτκ, αλλά δσο περνοΟσι> δ
χαιρύς τόν έλκαιε λιγώτερο. Συ
χνά έ'οριχνε σιόν Ζάν καμμιά ά
πό κεΐνες τίς ματιές, «ου λένε
τόσο ίιολλά..
Ό Ζάν μιά μερά εσκέφθη
—ΘΛ τής εχδηλωθώ, άλλά ο·
οΐηγησεώς τού δ Κοοιέ, 9ά μπο
ροΰσαν νά Ιμπνεύσουν κάποιαν
δνσπιτίαν σχετικώς μέ τάς δίχας
αυτάς· όίλλαι δμως αυθεντίαι
διασκεδάζουν κάθε αμφιβολίαν,
χαί μ άς άναγχάζουν νά παρα
δβχθώμεν την πραγματιχόΐητα
τοιούτων δικών όσον καί άν φαί
νονται άπίστευτοι.
Ό Γχί—Παπ διηγεΐΐαι ότι
«ορβυόμβνος είς Σαλον (πρρί τα
μΐοα τοϋ 15 ιυ αιώνος), διά νά
παρουσιασθή είς τόν Βασιλέ«,
«Ιδε επί χρ&μάλας χοϊρον, τόν ο¬
ποίον είχον «παγχανίσει διότι
έσκόΐ,ωοε Ινα Λαιδι
Την 22 Σ)βρίου 1543, έν συ
νεδριάαει χον δημοτικόν συμβου
λίου ίί)ς Γρενόβλης, ενα μελος
»ί|ς συτ-«λευσεως άνέφερε ίίΐι
«χοχλίαι καί χάμπαι φοβεράν
ζημίαν προύξένουν...εζήτησε δέ
νά παρβχληθϋ ό Ικκλησιαοτι-
χός διΗιΙΟτής νδ 4φορί<»ΐ} τα ζφα χι άμέοως. Θά ήΐο τερατωδες αν της δλεγα τί σχΡητομαι, πρίν πιράση τουλάχιστον έν« ετος τό διάστημα τοϋ πένθοκς. Άλλά ή οίκειότης των όλοένα εγίνετο πιό μεγάλη. Ή Ζαχελ» νη εστέναζε, εβαζε τό χέρι της σιό μπράτσο τού, τόν περιέβαλ λε έντροπαλή κοί όλοκόχκινη.μέ τό βλεμμα των ώραίων μελαγ χροινών ματιών τη;.. ΣτΙς ϊέτοιες στιγμές δ Ζάν Καπτέλ διηρωιάτο χαΊοτε: —"Αν τής εΉδηλωνόμοι,ν εν» ί| δνό μήνες Ινωρίτερα &λο την λήξιν τοΰ Ιτους; ♦♦* "Ενα βριίδυ ή Ζα«ελίνη τοΰ «Ιπε. —Ή Ιξαδέλφη μου Έρπεν μέ προοκαλεΐ οτήν Βρεττάνην. Πώς οβς φαίνεται £νας χωρι σμός μα; τριών εβδομάδβυν; —Μά άγαπητή" μου φίλη, μή σκέπτεοθε «ιΐρά τόν εαυτό σας. Άν ή Ιξοχή 6ά σας δφελήση... Αύτό της απήντησε δ Ζάν. —Θ' άναχωρή*σιο, ειπε ή Ζα κελίνα ρεμβώδης. Καί πραγματικώς ανεχώρησε. Ό Ζάν έλαβε μιά απάνω οτήν δλλη Εξη χάρτες.Ύσΐερα σιωηή. Μιά Οιωπή πολύ άνησυχητική, πού τόν έκαμε νά ζητήση ΐξηγή σεις άπό την Ζακελίνη. "Ενα βράδυ ή υηηρέτριά τού τοΰ έ* δωσε ί'να γράμμα. Με χέρι πού εΐρεμε τό άοιξε καί διάβασε βια στικά τό περιεχόμενο. Τό γράμμα ήτο τής Ζαπελίνΐις ή δποία τοΰ έ'γραφε·. Παληέ μου φ(λε Ζάν. Μιά μεγάλη εΐδησι έ'χω νά σας άναχοινώσω. Ξαναπανΐρεύο μαι. Ένσς φίλος τής έξαδέλφης μου, πλουσιώΐατος κτηματίας, με χαλεΐ νά συμμετάοχ» τής εύ τυχισμένης Ιπαρ/ιακής ζωής τού. Καθώ; ξέρετε ή περιονσία μου δέν καί πολύ μεγάλη. Ό εν ΐιμος αύτάς δεσμός θά την άπο καταστήση. Άλλά θά ϋάς ζητή- σω πάλι μιά χά"ρι. Ε1·/α πάντα πολλή φιλία γιά σας. Είσαστε κουμπάρος μου σιόν ποώΐο μου γάμο. Θά μπο μποροΰσα λοιπόν, νά σας ζή τή σ(Β νά ξαναμπήτε καί την φορά αύιή ; Αύτη είνε ή τελευταία εκδήλωσις, ποΰ μπορώ νά ζή τήσω άπό σας έναν άνθρωπον τοΰ δποίου πόντοτε Ιξετίμησα την άκραν λεπτότητα. ΠΙΕΡ ΒΙΛΛΕΤΛΡ ταύτα καί νά μεταχειρισθί) τό μέσον των έπιτιμίων, ό'πω; ά- ποσοβήση την ζημίαν, ην καθ' . εκάστην ηροξενοΰσιν η ηθελρν ! προξβνεΓ». Τό συμβούλιον εδέ- ' χθη την πρότασιν, χαθώς βε-Ι βαιοΰιαι άπό τα πρακΐικά τοθ Ι συμβουλίου τοϋ ΐιονς 1543. Ι Τέλος υπάρχρι χαί σύγγραμμα, | εκδυθέν μάλΐστα κατά τα μέσα | τοΰ 17ου αιώνος, ι,ίς τό οποίον συζητοϋνΐαι λίπτομβρέστατα οί τύηοι τή; χαιά των ζώων διαδι καοίας. Ό συγγραφρύς τοΰ βι βλίου αυτόν, Γάσπαρος Μααγΐ'» φθάνει σέ τέτοια «χοίβεια. ώ ότε ηαραθέτει χ αί ύποδείγματα των χαι' άντιδικιαν αγορεύσίων τάς οποίας μποροΰν νά χρησιμο ποιοΰν είτε μηνυταί εϊΓε συνή γοροι κατηγορουμένων ζώων· ώς «αί ύηοδείγματα προιιίσεων Των δημ«οίων ««τηγόοων, νυμφους, 1 —-«"Ινιι ρχτρλοΰν τα κατά ν" μόν...» Ό χ. Μιχαλακόπουλος πού είνε πο>υμαθέστατυς γνρισε καί
ρώιησβ τόν κ. Μάνο Τσάκωνι»
άδβλφό τοΰ γαμπροΰ.
Ι —Ξίρεις τί «ϊνβ αύτά τα «χά
τα νόμον;»
| —Όχι άπάνΐησε δ κ. Τσάκω
νας.
ι —Όχι, είπαν *ι* όλο* οί δλ
λοι ααριστάμενοι.
Οντε κι' Ιγώ ξέρω, έπρόσθε
οε χι' δ ΰπουργός χ. Άργυρό
ηουλος άν χι' έχοο νυμφευθεΐ
«κατά Νόμον».
—Λοιπόν, τούς έξήγησε δ κ.
Μιχαλακόπουλος, τό «κατά νό¬
μον» σημαίνει «κατά τόν νόμον
τοΰ Μωυσέως>. Ό δέ Ν6μος δ
Μωσαικός ώριζε πόσες φορές
τό ετος επρεπε νά «συνυηνώ-
σει> δ ονζυγος μέ τή γυναϊκα
τού. Λοιπόν οί έχοντες τα πε-
ρισσότερα δικαιώματα χατά τόν
Μωσαϊχό νόμο τής <συνυπώσε ως» μετά τής συζύγου των. ί|σαν «ρωτα—πρώια δλοι γενι κώς οί...χεΐρώναχτες καί οί άχθοφόροι, διύτεροι οί γεωργοί χαί τελενταΐοι οί, .λόγιοι. δηλα δή οί διανοούμενοι γενικώς, οί ! νομομαθεΐς, οί ποιητπι καί οί τοιοΰτοι. Γ Ε ΝΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δύο μονο κατοικίαΐ καινουργεΐς μέ καλά καί εύρύχωρα δωμάτια υ έ εύκο Κάς καί ήλεκτροφώτιστθι είς την καλυτέραν θέσιν τής πό¬ λεως. Πληροφορίαι παρά τώ κ. Δημηιρ(φ Παπαδάκη (Σπυρι· διανά). "Οσα ψαθα¬ κια βόβκοννε ότου λ ι μ α νιοδ «ήν &μ μο τόοεςβγά κ«ς Ικ ■ ν α χι' Ίκόμη χ>'
άλλβς κάνβ
• ·
*
Έσ4 τ μβ
τανόησες για
τί να μ' άγο
πήοης άφοΰ
Αέν ησ ο β ν
ό
ςρ
νά βαβτΐξης
• 9
"Βμαθα β»ς
"ήθ
μςήη
«ολά 'καμες
Λουϋ μόν
ίνα μπχ λ ά
■χά χι' £Ρν<ΐ λά άκ6 «ήν κβφολή ρου ! '«ν.τ Η. Μ. ΕΙΙΙΙΐνί! 1ΝΦΙΜ0ΙΜΗ!2(Α1Ρί1Ι}Υ Έπαναλαμβά ν * τ α ι ή μεΐοδοτική δημοπρασία πρός άνάβεΐξιν χορηγή- τού παντοεΐδών τροφί- μων καί συμμίκτων (πλήν κρέατος) τού «Φθΐσΐα- τρείου Χανίων την 4ην *Απρΐλίσυ έ.( έ. ημέραν Δευτέραν καί ώραν 1 Ο¬ Ι 2 π. μ. έν «ώ Διοικητΐ- κώ Μεγάρω ήτις έσεται τελειωτική. Πλείονες πληροφορίαι παρέχονται υπό τού Τμή ματος Έγκρίσεως καί Εκκαθαρίσεως δαπανών Γενικής Διοικήσεως. Έν Χανίοις τή 1 Α¬ πριλίου 1932 Ό Ύπουργός Γενςκό; Δΐθΐκητής Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ Ζαχαοοπλαστεΐον ίΙΙΚΟΥΜΠΙΚΒΚΗ (Πλατεΐα Κάτωλα) _____„„ γλυκίσμαρα μέ δλι ι κά πρωτίστης ^οιΛτη^ος. Καλ- τοουνάκια μέ φρέσκια μυζί- θραθά ευρίσκετε οϊανδήηοτβ στιγμήν. Γιά νά μαθαίνετε Ό πιό βαρύς ηχος «ού μπο- ρεΐ νά συλλάβει ή άκοή μας είνε «κεϊνος ποϋ προκαλρΐ 33 δονήσεις τό δευΐερόλεπτο στο τύμπανό μας. Αντιθέτως δ πιό όξύς ήχος πού άκοϋμε μπορεΓ ν« φέρη στό τύμπανο τοΰ αύ τιοΰ μας 33.000 δονήσεις. ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Καλοΰνται πάντες οί Ιργάτα τυπογράφβι Βιβλίου καί Τύπου είς συνεδρίασιν σήμερον Κυ- ριακήν καί ώραν 10 π. μ. είς τό Εργατικόν Κέντρον κατόπιν τής υπ' δριθμ. 3 εγκ. διαταγης τούτου «ρός εκλογήν Ινός άντι προσώπουσυμφίδνως τ&ΰ άρτει άνανεωθένΐος κατασταιικοΰ αύ τοΰ. Χανιά 31 Μαρτίου 1932 Ό Πρόεδρος Κ. Βελονδάχης Ό Γραμ)ΐεύς Έλ.Σηφάκης ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Οϊ εκ Βουκολιών Ίατροί Ση μαντηςάκης—Καρδαμάκης έγ- χαταστήσανΐες πλήοες Ιατρείον άπό μηνών εν Κανδάνω Σελί νού, ευρίσκονται καθ' εκάστην έναλλάξ (πότε δ είς ηότε δ όίλ- λος) καί δέχονται καθ' εκάστην άσθβνιΐς εν τφ ιατρείω των καί κατ' οίκον. ΡΑΦΕΙΟΝ ΓΕΩΡ.ΔΙλΜλίιΤΙΔΗ Όδός Μπιτσαξίδικα Ε Υ ΚΑΙΡ Ι Α Ό πρό δΐετίας έλθών έξ Αθηνών κ. Γεώργιος Στ. Δΐαμαντίδης ενεκκ τής κρίσεως ράπτει φθη- νάς ένδυμασίας, μέ ύλΐκά καλά καί εφαρμογήν ήγ- γυημένην, μόνον μέ δρ. 4175, καί διά μαθητάς Σχολής καί Γυμνασίων μόνον 425, έπανοφόρια μονον 375, μαθητών 32», παντελόνΐα 95, μαθητών μόνον 75. Γυ- νεχΐκεία ταγΐέρ 27ε», βρ. μαθητριών 22ο. Έκτε λούνται καίγυρίσματα έν- δυμασιών 19Οδρ. μα θητών 1β£>, έπανωφό- ,
ρΐα 16Ο δρ., μαθητών
14Ο. Παντελόνια βΟ
δρ., μαθητών 45 μόνον
καί γυναΐκεϊα ταγΐέρ
1Ε5Ο δρ., μαθητριών '
Ευρύτατα ιΐυζητεΐτπΐ
χι.λυψβεϊσα σχληςή τ
τής μικράς ύΛηρβτ9'"ί·
—Όηουχαί Ϋαν ;έπήγα»'«ν
κανϊίς χΐτε'ς στα σπίτια, σιά κ«
φρνκα, σιά καιασττΊμιτΐιΐ κιτί
σιούς δρόμους άκόμη
— Σΐ'νΓζητεΤτο ή «■«ίίνίτρω·
πή κα1 οκληθά συμ«|ρ·φορά
μιάς γυν<Κ)«ής έ'νοντι ενός μι- κροϋ καί «;ιοοστπιρύτο« παι- διου. — "Η Δικαιοσύνη βμως ι-ίναΐ ρκείνη ή δποία θά ίκανοποιή^ ση καί την κοινήν γνώμην ολλά προ παντός τό ουστυχισμένο ε- κεϊνο όοφανό παιδάκι. ϊ»— Εάν βεβαίως ίή δηγκανιές τής κυρίας τού τοϋ έπιτρέπουν ν<« διαφύγη τύν θάνατον. ♦ —Ό οποίος φτροουγίζη χαί αύιός άγριος χ«ί σκληρόκαρ δος πάνω στό /ρεββατάκι τού. —Εδέχθημεν χθ« απειρίαν συγχαρητηρίων άπό άναγεώστας μας διά την έκθεσιν ολων των λεπτομέρειαν τοϋ άγρίου μ,αρτν ρίου τής μικράς, όοφανής ύπηρε τρίας. —Είναι θλιβερόν τό γεγονός καί τ) θλΐψις μαο,ώ; «νθρώιτων, είναι τόσο μργάλη που καί τα συγχαρητήρια γιά την εκτέλεσιν των δημοσιογρσφικών μης κα θηκόντων νά μή την μετριάζη —Μεγάλην έπιτνχίαν Ισημίιί- ω}ΐ ό δοθβίς χθές τό βράδυ χο ρός τοΰ άθλητικοϋ συλλόΎου μας «Τάλως». —Χάρις εις την διοργανωτι κήν επιτρο.τί|ν, κα! τάς πολλάς κυρίας χαί δίδας αί δποΐαι άν£ λαβον την διακόσμησιν τής «Ι θούσης τοΰ Χρυσοστόμθυ. —'Επίσης καί ό σημερινάς απογευματινάς χορός τοΰ ετέρου Φισιολατριχοΰ συλλόγού ή «Ύ- γεία» θά σημειώση μεγάλην επι τυχίαν. —Αύιό δέ άποδεικνύεται ά¬ πό τό ενδιαφέρον ποΰ επιδει¬ κνύει τ) Κοιναινία μας γιά τόν χορόν αυτόν. —Τό καλοκαΐρι φαίνεται πώς ήλθε κ«ί ό χειμώνος πώς έ'φυγεν, άφοΰ άπό προχθες ά'ρ χησαν οί καλοκΓΊριάΐικες λιακά ι ΙΙάοα ■«ώ Υβ . πβΑκχιπας ν»νο»ιίνη, ται δταν «Ίνβ εντ»ι*ος την σφραγΐ&α Πάσα δέ έπιταγή δέον νά άπα- στίλλβται έπ' ονόματι τοϋ Δι·«ι· «νντοΰ μας, ΰλλως ίί-ν λαμβάνηται ύπ' όψβι. ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Ό π«ό ηολλό&ν έ*<δν έργα- ζάμενος ώ; Ταχυδρόμοι, Έμ- μανουήλ Δβικ'άκης αναχωρεί καθ' εκάστην Τεΐάθϊην καί Ιηανέοχεται μαά θήμβρον Τβχάρχην. Αναλαμβάνη την μεταφοράν καί παραγγελίαν παντός ειδους «'μπσββυμό.των έκ Χανίων Πειραιώς— 'λ νών καί τάνάπαΑιν. ρΐαι παοά τφ κ. Ίωάννβ Χα. χΐπμανώλν έμηόο,φ καί παρά τφ έκτελωνιστιχφ γοαφ?(φ "Ιωάννου Κασιμάτη χα{ υίών. Πληροφορίαι είς /Γ». ραιά Ιωάννην Μαλεφάιχην Άπτή Τζελέηη είς Άθΐ(νβί Νικόλ. Σκαράπην 61._____________ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ γρτς διά τής ύη 6. ριθ. 217—24—3-32 άπο Φάσεως τού ΧΓρωτοδικβίσν Χά νίωντοϋχαχαοχαχΜθϋ τού νέον Συνδέσμου Ιδιοκχηχών Λεα φοβείων κσί Φσρτη/ών Χανί ών ηριθΗαλοϋπαι πάντες οί Ιδιοκτήται «ήν ερχομένην Πά ρασκευήν β Άηοιλίοο διά χήν εκλογήν ΔίΛΐκητικού συμ βουλίου. Χανιά χϋ 31—3—32. Ή ;<βοοωρινή Έπιτρο«ιή Θ ΤζοΐζολΓίκης Σεργάκης Νικολουδάκη; ΣΥΦΙΛΙΣ *Η Σύφιλις θεραΛεύεται μέ ιά δισκία (χάπια] ΤΡΕΠΑΡ- ΣΟΛ τα δποϊα άντικαθιστοθν τάς Ινέσεις. Απόδειξις δτι δβοι εχουν πληγάς, ^εφαΐόηονον, δυ νατήν βοήν ώτων, ΐλιννον (ζ«· λάδες) ή δυσκολΐύο» ται νά π ΚΟΛΟΥΜΤΠΑ •••ο······- ΚΑΡΟΥΛΙΑ Ε.Σ.Σ. ΡΟΣΣΙΚΑ Α. ΛΕΝΙΝΓΚΡΑΑ — "Εμείς δέ νά κυί'ηγαμε ά πό τώρα τής λιακάδες. ΓΝΩΣ'ΙΌΠΟΙΗΣΙΣ Καθίσταται γνωστόν είς τό Σεβαστόν Κοινόν δτι έθέσαμεν είς κυκλοφορίαν αυτοκίνητον Ιπιβατικόν μάρκος θοιίδ έκτε- λοΰν τί)ν συγκΐιινωνίαν Κανδά- νου—Χανίων καί ταύνάπαλιν δεχόμενον επιβάτας καί Ιμπορβύ ματα. ΆναχωρήσειςΙκΚανδάνουχαθ' ε«άστηνρ'ις τα 10 π.μ. επάνοδος τό εσπέρας. Πρακτορειον έν Κανδάνω τό κατάστημα τοΰ ίδι οκτήτου Έμμ. Δαμηλάκη, έν Χανίοις τό Κατάστημα Εύι Αρχοντάκη. Άναλαμβάνομεν την εκτέλεσιν παντός εϊδους πά ραγγελίας καί μρταφορός ντευ θύνως. Κάνδανος 20—3—1932 Έμμ. Δαμηλάκης ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ Ιοόνειον έ¬ ναντι τού ύποθηκοφυλακείου εκ 4 δωμχχίων καί κουζίνας, μέ νερό μέ πλυσταριό ήλεκ τβοφώτισιος. Πληροφορίαι παοά χφ ΙδίθΗχήιο η. Στυλ. Λονηη. ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ οίκία μέ ό¬ λας τάς ευκολίας κειμένη είςτήν δδόν Σούδας έναντι οικίας χ. Μουζουνάκη. Πληροφορίαι πά ρά τφ χ. Κων Άλνγιζάκη Χρω ματοπώλ·ϊΐ Στν:ριβάνι. ή νά πεοι πατοϋν, λαμβανονΐί-ς τα χά«ια ΤΡΕΠΡΣΟΑ θα «ίσβανθώσιν άμέσως ανακούφισιν καί θερκ πείαν. Τό ΓΡΕΠΑΡΣΟΛ είναι εγ κεκριμμέννον άπΛ τα °Υηον$ χεϊα Ύγιεινής Ελλάδος χαί Γαλλίας πωλεΐται είς τα φαρμ« κεΐα. ξητήσατε βιβλιογραφίαΑ πιβτοποιοΰσαν διά τής ύπογριι φής Ιχατοντάδων Ι«ισ(ημι.'νων 'Ελλήνων, Γιίλλων. Ίταλών, Ίσπανών την όποτελρσματικόΊϊ] τα τοθΤΡΕΠΑΡΣΟΛ Τό ΤΡΕΠΑΡΣΟΛ χοοηγεϊ- ται ρ?ς τό Γαλικόν πολεμικόν Ι Ναυτικόν (έγγραφον αριθ. 8) | χαΐ εί; τόν Γαλλικον στρατόν ' των άποικιών (ένγραφον αριθ. 2546). Ι ΖηιεΙιαι τύ γνωστόν Κ*υτίον μέ αριθμόν Ιγκρίσρως 'Υπονο γρίου. | Επιστημονικαί πληθοφηο'ηι δωρεάν «αρά τω Συφιλιδολόγω κ. ΦΩΤ. ΜΟΣΧΟΥΛΑ Όδός Σωκράτους 36 κπί ( Χαρ. Τρικούπη 14. , ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ τό (ϊνωθεν τού Ζαχαροπλαστείου «Τέρψις» διαμέρισμα κατάλληλον δια γρα 1 φεΐον καί Ίιΐΐρρΐον Ι7ληροφο ρίαι παρά ιφ ΐδιοκτήτη κ. Εί)· τυχίο Νικολιουδάκϊ|. ΠΩΛΕΙΊΑ1 φοονόγο,αφον κα . νουογές μί δέπα Πλάχαις είς λίαν ανμφέοονοαν τιμήν πλη Ι ροφσρίαι είς χά Γο,αφεΙα • Δαϊκτ}ς ΟΙκονομίας ΠλαχβΙα Σαντριβανίον. ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον I- πιπλωμένον. Πληροφορίαι ηαρα τώ κ. Μιχ. Παπαδάκη παντοπο') λϋ Ιντό; Ν. Αγοραίς, Μοτ Οκλωστα μάρκος «Κόσμος» 200 ύαρδών ρϊς ολους τούς άριθμού; διά οίκιακήν χρήσιν. Γκλασι 3κΚωστοι μάρκα; ίΐΐίταλο» καί«Νεύ«» »ίς χαρούλια 2 400 καί 1.000 ύαρδών διά Ριί/ιτας. Εις όλους τούς άριθμούς καί χρκματισμούς. ΠΟΙΟΤΗΣ ΑΡΙΣΤΗ-Τ1ΜΜ ΑΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΟΙ ΒΡΑΒΕΥΘΕΝΤΑ ΔΙΑ ΧΡΓΣΟΥ ΜΕΤΛΛΙΟΥ είς την Λιείνή Έχθ««ν ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1930. Είς τάς Κρατικάς προμηθείας πρητιμωντκι σννχώς διότι ρινρ τα καλυτέρα. Το μήχος τόσον των μοιρών καρουλιών των 200 υαρδιΤιν οποιν χαί των μργάλων των 2.400 καΐ 1.000 υαρδών είνε Ιγγυΐ|μρΐ)ν. Άντιπβόσωπος Χανίων Μέ διαρκεΐς παρακαταθήκας Π. Ε. Κγ^ΣΕΛπΚΙΣ (Πώλησ,ς μόνον χονδρική) «,εν ^ έβδομάδος ^α -ρΟβΑηθ.η 6 ϋ^Ηθ βλήθη πρό ημερών είς «ό ·Σπλέν*ιχ» των "Ο ΑΓΓΕΛΟΝ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ,,

■"■« '""
<~σΕ * ρβύ,ται με α) ΤΡΕΠΑΡ- # όντιχαθιοΐοϋν όδίά δ οι :<ραλόιΐονον, 5ν όν. ίλιγγον (ι, Άύο» ιαι να *«{, νονιΓςτά ϊίβ,π '-> αίσθανθώβιν
ρισιν καϊ «ρ6,,
»ΣΟΛ είναι ευ
Λ Ύ
; Ελλάδος *ώ
ηι ίίς ια
διά ΐής ίη
όν Ιηιοτημόνων
ίλλων. Ίϊαί ών,
,ΡΣΟΛ.
ΡΣΟΛ
λικόν π
ραφον αριθ. 8)
Ιλικύν στο^ν
ρ/γράφον "Ρ1^ |
νωστόν Κυΐίον
κρίσεως Ύ
,«ΐ ηρς
μ Συφιλιδολόγω
ΚΟΥΛΑ
,άτους 30 *ί
14 __
Αί ιό άνωθεν
στίίου <ΤίβΨ"' άλληλονδιώΥβ" ,ΡΪον Πλ«Ιί^ διοκτήηΐ * ΊΪΑίΆΤΗΡΗΤΗΙί ,00* ια Ιϊλάκαΐί ,ο-αν»·^·"1^ ,ά Γ«·*ί ,μί«5 Μ'Φ ΑΙ ββ»ι*«*10* ^οοάς. "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΝ, ϊιιΐηιιοΐπηιΐιΐΐΜΐΡΪ: ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡ. ΜΙΑ ΤΐΜίΛΟΠΟΝ ΔΙΑΦΗΜΙΧΕΩΝ «Ι**.··· 1 αρλί; ί -πΐχο; Λί>οχ 5
2 » * » 3
3 > » » »
Κοΐ'ωνικά «ατ'άηακοηήν δρ. 30
ιιέϊβ» Ιθα<(χων 30 Διά τούς συνδρομητάς •ΜΙ ΚΰχαρΐπτήοΐΜ δη<ιχ "'^ Κοινωνικι > 20
Οΰδίμία βημοβΙη>Οΐς γΙνΜβι
ών·υ τής ηρηκα<α ολής τοΰ άντιτΐ μου. ΈμπορικοΙ διαφήμισις ιο·αι· τέρα ι ΘΕΑΜΑΤΑ •ΟΑΥΜΠΙΑ* το ίο,-ιΐν ϋΝΛί «αί 3-5 κκί 5—7 Φυλίΐκισμίνη ι ΠΡΩΊΆ ί| τοϋ » σήμιρον 9 μ μ. ] ΙΐΙΐΙΙ ΓΙ ' ' >Λ Λ' "'ΤΟΥΚΡηΤΟΥΜΓΠθνίΙΟΛΓιΊΤΛ
μμ
«αί δύ<> άπογρυμιττ'ναΐ τό ίδιον
Υίς Σνντάκτης
8ΪΑΘΗΣ Δ ΚΟΤΡΩΝΗΣ
("Αγιαι 'Λνάρ^υροι)
Ποοϊοτάμενσβ Τνηογοαφείον
Κ. ΣΤ. ΒΕΑΟΥΔΑΚΪΙΣ
(Κρύο — Βονσάλι)
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΙΙΣ
ΧΑΝΙΑ 3 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Οίΐρωθυπονργός κ Βενιζέ
Αος ομιλών είς τϊ.ν Βου
λήν διά την οικονομικήν «π
τάστασιν τής χώρας εΐηε με
χαξύ των άλλων καί τα εξής
«' Εχω ακράδαντον την πεποί
θησιν ό'«ι έντός πενταετίας
θά εξασφαλίση ή χώρα την
οικονομικήν «ής άνασννκοότη
σιν». Ι7ερί τής ττβαγμαιοποιή
βεοος τής ανωτέρω ρήσεω; τού
κ. Πρωθυπονργσύ «ίμεθα
καί ήμεϊς,άπολύεω; πεπεισμέ
*οι παρ' όλον ότι δέν ο*υν.ίμε
θα νά λησμονήσωμεν τάς έ
νεργεί ς καί την έν γένει ανβ
πεαιφοβάν τού κόμματος τής
καταισχύντ7ί «αί τής καταστρο
φής οί ΟΛθΐοι τό μόνον ποΰ
τού; άηααχολΐϊ είναι ή κατά
Ληψις τής άρχής, ξσχω χαί
έάψ κράτσς δέν ΰπάο/ει Διό¬
τι οί άπρεποι ανιοΐ ϋ-έλονν
την άβχήν έσΐτο καί εάν θά
επί έοειπέων.
| «ΙΛΑΙΟΝ» ΛΝΤΡθΝ» 9 μ μ.
. χ«ί 'ά - Γ) χ<ιί .Ί — (> το «Βάλςτοΰ
' Χωρισμόν"·* «αι «ΑΛΐννόμΓ.ς μέ
| ΐΊυγμ/ρ
! . ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
1 Ή 'Ρτπιοίιι Λντοκινήιων κ.
Νικ. Μαστορακάκ·); κ ΐί Σία
ι ιδοποιΐ-ΐ τ» Στριοτόν κοινόν
δΐι «ναΝι·ιχθεΐσα τίλΐΊ'Τίΐία μέιο
πΥιιις μετιιψοοά; τοΰ Γαχνδου
με,ίου Χανίων—Κανο'άνοιι—ΙΙιΐ
λκιοχιόρας, χιινονίζρι ώς ίξήχ τΛ
οοομολόγιά της «πό Ιτις Άπρι
λίοΐ' ρ. Ρίθυς
Άναχωρήσεκ
Έκ Χανίων διά Κάνδανον—
Παλαιήχωρπν κπθ' εκάστην την
9ην π. μ. ώραν χαι την 3ην
μ. μ. ώραν.
Έκ Παλαιοχώρας διά Κάνδα
νόν—Χανιά καθ* εκάστην την
9ην η. μ. ώραν καί την Ιην μ.
μ ώραν.
ΙΙοακτοοεΙη |ν Χανίοις τό κα
φενεΐον Νικολ. Σταματονλάκη
Ιπί τής όδοθ Κισσάμου έναντι
κατ(«στήματος Γαλάνη χαΛ Μα
κράχη.
Έν Κπνδάνω τό κατάσΐημα
Μιχαήλ Μιχελάνα.
Έν Παλαιοχώοα τό χατά-
στημα Μάρκου Νικολουδάκη.
Δηλούμεν
ότι μεταφέρωμεν επιβάτας και
ίμπορεύματα.
Δεχόμεθα 5Τ«οαγγ*.λίας καί ν
ποσχόμβθο την πκριβή και λε·
πτομροή εκτέλεσιν των.
Άναλαμβάνομρν α«ροαίαν
τί)ν ευθύνην διά κάθε απώλειαν
εμπορβύματος η την μή άκοιβη
εκιέλεσιν παραγγελιών των κ. κ.
.-ιελατών μας. ·
Λοκιμάοκτε και 0ά πρισθήιι·.
Ό Δηλών
Νικολ. ΜαστοραΗίίκτ/ς
Χθές τόαπόγρυμπ ό
θ'ς φυγόδικος_ΐαΓ>ρ«ις
μαρχίαν Ρρθιίμνης χ<& Ποοέ- δοοι> Κοινότητος Μίλι&ονί*υ ι?< άπό τάς φυλακάς ρις τόν ά'να'φΐτήν πρός εξίτα- σιν Μειά ΐίιν ίξίΐασΐν τοο πά ΟΡθ6ί)η π; τού; χωοοφύλαχκς ίίπωί τύν Ιταναφέρουν ί?ς τάς φνλιΐκάς. Καθ' όν χοόον ομως έπλησΐαζον εί; την ϊϊσοδην των φνλιΐΜϋΐν διο μιας Λποτόμον κι νήσκος ροτοάη'η κρός τα οπίσω κ«1 διαφιιγοΐν των χρΐ(Μον των χωοοφυλιίχθϊν ετθά»τΐ| είς φυ γήν. ΟΊ συνοδοι χωοοφύλακες Όρφανουδ'ίκης καί Χπτζηβπ κης τί) βΛη{>Γ?Γί «,,ϊ άλλων ου
ναδέλφων κατεδίο»ξαν τόν δοα
πέτην ό οποίος -ιτ·ι
ΰτ* αυτών ΰπεχοίώίΐη νι«
τήση καί νά παρ·ιδηθϊ)
ο ΐϊίοΓΙΓΤθΓΊΐΙί'
ΓΡΙΠΠΗ ΕΙΣ ΜΛΛΛΕΣ ΙΑΤΑΗΡΟ*»! ίϊϊ Μ ΙίΙΡΙΙίΙΙ Ι ΡαΙΖΩΟΤΙΛ^ΕΙΣΜΕΔΙΔΟΝ1
Ή Κοινόοις Άρμένων Σί]τεί
άς αναφίρκι ί?ς την Νομαοχίαν
δα «ϊς την πίοιψέρεια'ν τπί Ινε
φανίσθησαν σκώλτ)χβς οϊιικ.ς
ίιέφρρον μίγάλας καταστροφάς
είς τας φυτβίας γεο)μή*λων.
'Ωςμάς ανεκοινώθη έκ μέ
οους της Νυμαρχίας διβΐίίχθΓΐ
τό Ιντανθα γεωργιχόν γραφείον
υπως &ηοαιΐίλ\ επριγόντως γίω
πόνον πρός εξακρίβωσιν καί λή
ψιν των ενδεικνυρμίχύν μέ"
Ο ΙΙοόεδοος τΓ|ί κοινΓιΐητος. ,
Μολλών δια τηλΡγοοφήμ"1"
τού «οός τό Νομιαΐοβϊον Λχοη
Οίονάνιιφέοη οΐι ρνέσκιιψκν εις
τήυ Κοινότΐ)ΐιί τού ?,ιιδΐ|μί« '
γρίππης βαορίας μορφής ι
Μτχΐ,ι τοΰδε προσρβλήθησαν ■
Λ^^^ τυύς εβδομήκοντα κάτοικοι
τής κοινότητος ?ξ ών τρίϊς Γι- }
πέθανον. '
Καθ' « ανρχοινώθη ά^μοδί
ως υπό τοΰ Νομιάτοου κ. Π> '
των Νσυτικών
διά ΙπΡίγονΐος τηλεγραφήματος
τού πρός τό Λιμεναρχείον γνω
στοποιεϊ ότι λόγφ πτώσεως χω
μάτων άπαγορρύειαι ή διέλευσις Ι
πλοίαΐν οίιιοδήποτρ χΐιΐοητ^κόττ)
τος διά τοΰ Ίσμοΰ τής Κορίν
θου
ΣΥΛΛΗΨΙΣ ΚΛΕΗΤΟΥ
Υπό των οργάνων τηϋ Ρ>'
Αστυνομικοϋ τμήματος οννίλή
φθή δ Σ^^ονμας Μπουομαοά
κης διότι εκλρψρν εκ τοΰ παντο
πωλρίου τοθ Ιωάννου Καμα
* ε»α σάκκον μαλλιά.
άντιγριππικι* βμΡόΛια ίλήφθΐ]
παν (δέ ολιι τα ελοΗΐκννόμι ν« μέ
τρα πρός πβρισιολήν τήί νό
σον.
ΔΓΝΟΜΗ 6ΕΙΟΥ ΥΠΟ
ΑΓΡΟΤ. ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Υπο τοΰ έν Άγίφ Νιχολόι»)
κατασΐήματος τής Άγροτιχής
Τραπέζης δΐΡτέθησαν ?ιά τούς
Γϊωργικούς Συνίταιρισμούς
τοϋ νομόν τούτου οίίφιχθέντες
πςοχθές 400 σάκκοι θρίου πρός
δραχμάς 180 ρκασΐος.
ΑΔΙΚ.ΟΣ ΕΠΙΘΕΣΙΣ
Συνελήφθη παρά των όργά
νων τής Χωροφυλακήν Γεωρ
γιου πόλεως ύ έκ τοϋ χωρίου
Έξώπολις Γεώογιος Κοσμαδά
κης διότι επετέθη άδίκως κατά
τοΰ τοΰ Γιωργίου Δουλιανοΰ.
Ό συλληφθείς μεΐήχθη Ινταϋ
0α καΐ ςιαοεδόθη εις την ΕΙ
σαγίλιχήν αρχήν διά τα πρραι
τέρω.
ιιιιιιιωιιΐ1
Έτοποθβτήθη είς το ΤΓλωνεϊ
όν Πκιραιώς 6 πρώην τρλώνης
Ήρακλίίον {^χ.θ. Καλαμακιώ
της άντί τοϋ χ. Α. Μοοφοπού-
λοιι τοποθετουμΕνου είς τό τβλω
νρΐον Ήρακλβίου ώς τελώνου.
ΜΕΙΩΣΙΣ ΜΙΣΘΩΝ
Ό μιοθός των Δημοτικών
ΰπαλλτ'λων μειοϋΐαι κατά 6 ο)ο.
αηωδε'καΓίσπσα τώ Ζ&α.
Επί τόιου μβιέβη διαΐαχββ'ις
νΛΟ τήςΝομαρχίιις 6Νομο3ίτΐ)νίιΐ
τοος χ, ΜανιαΐάΛης & Οποίος
σννέστ)]σ« ·>!; ι ούς χωριΧούς τί
άναγηαΐα φάνμαχα δΐει τί|·ν ^«ο
λήψιν τής £ηιί{ύθίίιίς.
Οί χωριχοί ΰμως Λκραδ^ξωζ
δέν ϋέλονν νά εφα^μίόσοον υΙ
τε τα πρακτ'κά φάομα»(« <ι( ύ ποΐ« κνί·Η0ΐνρ δ λ. ΣΩΜΑΊΈΙΑΚΑ Διά σήμερον α Κοητιχος ?δ Σύλλ ^ λέση τα μέλη τού είς τ«κτι«ί]ν Γενικήν Συνέλευσιν δι9 τ^ν έ νέογειαν ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙΣ ΑΤΜΟΠΛΟΙΟΝ εκάστην 2ΕΤΑΡΤΗΝ π.μ. διά Ρέθυμνον. Ηράκλειον, Ο εί ά, Χαλχίδα,ΒόλονΘεβ(κην Από προχθές ετέθη είς ί φαβμογήν ό φόβθΐ έηΐ των σφαζομένων ζώων. Ό φοράς ονΐιΐς έ*φ είναι καταθλιπτι- πός κιΐ βαρύς επεβλήθη πρός αντικατάστασιν φόρον ίη χών ζώων. Ύηήβχεν ή ψορο λσνία των χοίρων παΐ των «ί- γθιιθθβάχων. Άλλ' ήδη ό φό ρος ανιδς ώς επεβλήθη είναι άδΐΜος καί δέν εύεογεχεΐίθι ή μικρά σίκάσιισς κτηνοτβσ- 9>ί'α ώς μέχοι χοϋδε αννέβαι
ν εν καί άηηλάσσοντο τού φό
αον τί πά τω χοϋ άριθμού 10
αΐγοηοόβαχα τού γεωργοϋ.
Δέν είναι δίκαιον τό άρνί
των 2 — 3 οκάδων νά ηλη-
ρώ·?/ 30 δραχμάς, όσον καί
των 8—10 οκάδων καί δσον
καί ιό μεγάλο ηρόβαιον. Οϋ~
τε ό χοΐβος νά πληρώνη 65
δοαχμάζ ό'αον καί τό χοιρΐδι
όν χών 3—4 οκάδων. Οϋιε ό
μόοχο; χων 20 οκάδων 90
δραχμάς όσον κσί δ Βοϋς των
200 οκάδων. "Ενα μικρόν
ζώον %οϋ γάλακτος εϊιε χοι-
ρίδιον είτε άρνί εϊιε μύαχος
δέν άφίνει απολύτως χίαοχε
είς τόν κάτοχον τού Άρνί 3
οκάδων, ό'ταν λάβωμεν νη'
ό'ψΐΐ καί τό πέρδος χοϋ κρεο-
ηώλον δέν άφίνει λεπτόν είς
τόν ΐδιοκτήτην τού.
Τα μέτρα δηλαδή ταυτα άηο
σκοπούν νά σιεοήσουν τό
κοινόν τής καλλκέοας τροφάς
τού χοέατος των μικρών ζώων
τοθ γάλακτος. Μόνον (άν δ
φόοο. ίτίθβτο είς την οκάν
χρέαεος θά ήχό άνϊχτός. Νά
ώαιζεν όηλαδή ότι ό φόοος
ΙπΙ τής όπ&ς κρέατος άρνίου,
προβάίον, μάαχον, βοδινόν
ΐϊναι 1, 2, 3, δο,ιχμάς. '
άφ' ενός ηυξήθη αί
3ς ό φαρός χαΐ Αφ' έκέ-
Ι/ον δέν έξυηηρβχεΐ οϋχε τόν
Ηχηνοτοόφον οϋΐβ %6ν παχ α
νολωτήν, πρός τούς άηοΐους
ηρέηπ ν' άτιοβλέ/ΐΐ] ή φορο¬
λογικαί δικαιοσύ»η.
ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΝ
ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΤΟΝ
ΙΥλθνΠΙΙΟΝ ίΡίΟΗ»ίΙϋπ
ΑΝΤ Μ.ΒΑΣΙΛΑΚΗ
Χανιά— Κρί της
(Πάοοδος δδ.Κιπσάμου)
ρκαστον ΣΑΒΒΑΤΟΝ μ. μ.
κατ' ευθείαν διά Πειραια. Χαλ {
κΐδα. Βόλον Θεβ) νίκην.
(Έκ τού Πρακτορείον)
Τηλρφοινα Νο 4 *ηΙ 209
ίπτ·**·
επί
είς τους
οίκοδομούντας
"Ετοιμα καί
πτραραγγελία Πά
ράθυρα καί θύραι
όιά οίκοδομας
δλων των συνήθων
δΐαστάβεων έκ ξυ-
λείας Σουηδίας
καί Τεργέβτης.
Τιμαί
'Ασυναγώνστοΐ.
ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ
κ.
Επανελθών εκ ταξειδίου ό
ΕΜΜ. ΑΝΤ. ΓΕΩΡΓΙΑΚΑΚΗΣ
εκόμισεν πλουσιωτάΐην συλλογήν
ύφασμάτων τής εποχης είς τάς πά
λαιάς τιμάς. Μία έηίοχεψις άρπεϊ
διά νά πεισθήτε.
— Τό φάρμακον τΐοίι μοϋ βυ·τη«τ*τε
Ο*α. ΟΟτε ϊχνος ρευμοπιοτμου ι»λ·έ·ν
— Τα ΕΜΠΛΑΣ:ΤΡΑ ΛΕΟΜΤΟΧ ·ών·βμ«ι ν« τ·ιλιο#ι^.
σω θερμότβτα ένεργοθν ταχέως κπκΐ ««τφαλ&ς »""
ματικων καί άρθριτικών ά3βενε»άνν κ«τ* τί,'ςίβ
κβί χατα των ττόνων, οί όττ·ΐβι ιτρΙ 'Λ
«ώσιν ή άτιό κρυολογηματα.
Τα έμιτλαστρα ΛΕΟΜΤΟΣ είνε η^ακτικοτει»·:
χρήσιν των άπό τόχ βάμματα κ«ι τα λ·ιττ« -"^·»·»Λ
έντρι&άς. Ένεργοΰν ίσχιορά καί |Ι«Ιε(·:,
λα -τα άλλσ φάρμακα.
Τα εμπλαστρο ΛΕΟΪ1ΤΟΕ είνε 4
ηολλα ττικρσ χάκια καί δισκΐα, 6έν έη1^έ|»β»ν-< άλλ' έ^ου&ετερωνουν τελείως τάς βίΐτιας πθύ τούς ιτόνους. Τα Εμηλαστρα ΛΕΟΝΤΟίΓ βις έκ το»τ·υ δες φάρμακον κατά παντός ρευματικόο -κονδΐ μως πάντοτε αποκλειστικώς τ« γ'νή'·ι« 'ί ΛΕΟΜΤΟΣ, - ^ ν Γενικοί Αντιπροσωποι: ., , ΕΤΑΙΡΕΙΑ «'ΔΑΟΝΉ)., 1 ι ΣΥΦΙΛΙΔΙΚΑ ΔΕΡΜΒΤΙΚΒ ΓΥΜπΙΚΟΛΟΠΚϊλ ΗΡ^ΟΙΊΤΒΚΗΣ #1:* Ημιγάλη Άμερική διά νά ίοοζνγΐθί] χον ηρονηολο γωμύν χτης έηιβάλχει νέ.κ βα ρυτάτας φορολογίαν. Κ.α( αύτό δεικννΐί την δύναμιν κρίσεως, ήτις δέν ουχί χών ηλουαιωχέρων κρα »αν «ού Ηόομου. ΆΛΛοΙμονόν μας όμω, καί φΦάβΏ μ^ΧΟ^ έδώ χό κύμα «ής ίηιβολής νέων φορσλογιών. Αντό μδς λεΐηη Ακόμΐ) .. *♦* Τ ό Ύζιυυνγεϊον έ'ΰπβνΰεν νά διαοά&Η Οΐπονομίη^ είς ιό Σνααίαον χών Όρφανθΐβο φείων. Ή επ τ&ϋ μέτρον έν τνηωσις είναι άποκαρδιωτι κή. Άρά γε δέν είναι δυνατόν νά γίνουν άλλαι οΐπονομΐαι »ανά μάνον είς ιά Όρφανο ΐροφεϊα ; ΕΙΔΙΚΟΣ ΙγΛΤΡΟΣ Τέως '£σωτερικός ίατρός τού Νοσοκομείον Άνδρέον Συγγβού Εγκατάστασις νιωΐάτου ουσΐήματος μηχανημάτων ΔΙΑΘΕΡΜΙΑΣ δια την θεραπείαν των άνω νοσημά- των. Ειδικόν %μήμα Γυνοικολογικών πα&ήαεων Έπισκε'ψεις 8 1)2—12 1)2 καί 3—8 1)2 μ μ. Όδός Σχοινοπλοκαδικα Γ' πάροδος. Ιδιαιτέρα αϊθουσα «αί είσοδος διά κυρίας. Ή μεγολίΐτίθ" καί τρλειοτέρα χλινική είς τό ιίδος της ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΣΤΗΘΟΥΣ ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΠΑΝΕΠΙΣΤ. ΠΑΔΟΥΗΣ —1»ΙΙΠ«Η>Ι«Ι ■ΗΙΙΙΙΙΠΙΙΙίΙ—
τέως έβωτ. βοηθός τού καθηγητού τής Πα-
θολογίας Ιουλίου Πάρι.
'Έπιμελητής τοθ καθηγητού «ών ατηθΐκώτ
νόσ»··ν Βόρτ«-λο Βαζοϊν διευθυντού
τού Σαναιορίου Παδούης.
Έφαρμόζει νεωτάτας Θεραπευτικάς μβτΜοβος διά
φυματίωσιν καί λοιπά νοσήματα.
' Έφαρμογή τεχνιτού Πνευμοθώρακος κ«τ«
ΡΟΡίΑΝΙ,ΝΙ
Ύηερΐώδεις ακτΐνες.
Ιϋικροακοηιχαι έξετάσεις.
Δέχρτβι 8—12 χαι 4—8 (Πλατϊΐα Σπλίίντζια^).
Αριθ. τηλ. 2.13
ιι«αΜ·
ιιικπ·πν9ΐ¥ιιιιι»ιιπιιι[>ηαε
11 όΠ
ΣΙΑΑ!*
λο>ν των §ρ
καί έγ/ωρίων, είνε οί
κον(·;·ικ<ϋτάτη. εύθηνο- τά«η, «οονομΐούχθς. Ζ/ιτή·» ιιι λΙζ «ά «·ν»ί..- μ,ικεϊχ κ·*ί τα καλά κα- ταβτήμτιτα είδών πολυ τελεέας. Γενικοί Άντιηρόαωηοι Μειά Παρακατα'θήκης δι' όλην την Κρήτην ΑΒΕΔΟΥΝΙ-ΦΟΚΑΣ (Καλέ Καπισΐ)—Χανιά ΤΕΧΝΙΚΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗ Μ Α ΑΝΔΡΕΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΟΥ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ Μ.ιιισοξίδικα 'Έπΐσκευάζονταΐ Γραφομηχαναί, Ραπτομη* χαναί, Γρ*μι*-όφωνα, Καμινέτβ, Λούξ. λΐοτοσυκλέταΐ. Ιΐοδήλατα καί πάσης φύσεως μ-ηχανήματα. Έΰρίσκετ<αι παρακαταθήκη άνταλλακτικών όλω ν τώ* άνο> είδών.
ήγγυημένη κτ»ί τεχνΐκή.
Τιμαί λ ο γ ι κ α ί.
■■■■■· βειββι*»!
ΝΕΑ ΚΛΙΝΙΚΗ
ΕΝ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΩ ΚΙΣΣΑΜΟΥ
ΤΟΠ ΙΡΤΡΩιΊ
ΜΑΝΤαΝΑΚΙΚΑΙΜΥΛΩΝΑΚΙ
ΙΙαθολογΐκά—-Ιΐαιδνατρικά— Νευρολογΐκά
Χεΐρουργΐκά— ΙΜαιευτιχα —Γυναΐκθλογτκά
Τούς απόρους δωοβάν ΤετάΌιην Κυριακήν τό (χπόγβυμα
·
α
ΒΕΝΤΕΤΤΑ,,
ΝΙΚΟΛΑΟΣΤ. ΣΚΑΡΑΚίΣ
ΑΔΡΙΑΝΟΥ 61 ΑΘΗΝΑΙ
ΟΙΝΟΙ Κισσάμου (Κολνμηαρι) Κρήτης—"Ελαια ΆποκορώνθΌ—
ΤΥΡΙΑ Όμαλοΐ3—Μέλι κλπ.
/ΙΟΥ.»

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΤΗΣΧΑΛΕΠΑ-
ΝΕΩΤΕΡΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΐΤΗΣ ΤΕΛΕΣΕΩΣ ΑΥΤΟΥ
Η ΜΙΚΡΑ ΥΠΗΡΕΤΡΙΑΠΑΡ'ΟΛΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ λΓΗΠΗΚΒΙ ΤΗΝ ΘΕΛΕΙ
Μεγάλην εντύπωσιν ένβ
πθΐηοβν βίς τό κοινόν ή άνα
Υβκφββΐοα είδησις πκρι τής
χαχοποιήσεαΐς ΰκό τής μ.
Παοχαλίας Πβτμβζά τής μι
κράς της ύκηρ*τρ(ας 'Ανα
στασίας Σούμκαση Τό θέμα
τβν χϋβσινβν ουζητήσβων
ήτο ή σκληρότης τής γυναι
*0ς αυτής, ή όποία, ώς άλλη
τίαινα επεχείρησε διά των
οδόντων της νά κατασπαρα
ξϋ τό βωδβκαετές αύτό χορά
σιον τό οποίον ή όρφάνια
ένεπιστίύθη είς τάς χείρας.
«ις.
Τόσον μάλιαταύπήρξβν τό
ενδιαφέρον τοΰ Κοίνον, ώ
οτβ πολ>οί μετέβησαν βίς
τό Νοσοτομεΐον καί έπεσχβ'
φθησαν εην άσθενή διά νά
διαπωτώσονν εάν τα υπό
τδν εφημερίδων άναγραφό
μενά ήσαν ποαγματιχά,διότι
τα έφαντάζοντο υπερβολι¬
καί Καί όταν άντβλαμβάνων
το την πραγματικήν χατάστα
σιν τής μικράς άλλοι εκλαι
ον ΝαΙ Αλλαι άπβστόμων δι
φόοονς κατάρας χατά τής
σχληράς γυναικός.
Επί τής ύποθέββως τού
της κατωαθώσειμβν νά σνλ
λβξωμ·ν διαφόρους πληρο
Φθρ(ας αί οποίαι ζωγραφί
ζονν τό όλον δβάμα—διότι
πβρ· δράματθς μιάς μικρής
πλέον ΐΐρόχβιται—μέ (ά μβ
λανώτβρα χρώματα.
Ή μικρά ύπηρέτρια εύ
θύς ώς ό σνζυγος τής δρά
στιβος άνβχώρησβν διά Μα
χβδονίαν, έξ άποοαεξίας μί
α> νύκτα, εχαψε μέ τό οίδε
οσ ίνα τραπεζομάνδηλα τής
κνρίας της. Τό γβγοός τού
τοήρχβσεν ώστβ νά κάμη
έξω φρενών Την κυρίαν
ή όποΐα επετέθη λυσσαλέα
κατά τής υπηρετρίας της,
Μαί διά των οδόντων, της,
διά των χειρών της, διά
ψαλλιδΐου καί πηρουνίβν,
βίς άλλβπάλληλα διαστή-
μαΤα νά επιφέρη διάφοοα
τοαύματα είς «ό τουφεοόν
τ»ις οβμσ, ώστβ νά έχαπόση
■ύτή είς μαρτυριχάς χραν
γάς αί οποίαι έκίνηθαν «όν
οΖκτον καΐ την περιέργειαν
«ών γβιτόναιν τής οικίας αν
ή έλάμβανβν χ<δρ«ν,.ή άπαν ϋρωπα£ πράξις. Καθ" όλην ήν νύκτα τό άτυχές χοράσιον υπείκον είς τούς πόνονς των τραυμάτων τον, έθρήνει, ή δέ χυρία της προσβπάθη νά καταπνίξη τάς κραυγάς τού «αίνά τό τοποθετηθή είς διαμέρισμα άπό τό οποίον δέν θά ήκού οντο αί οίμωγαί τον. Έντός τής οίχίβς |μ·νον τα τέκνα τής δράστιδος άνή λιχα καί μία νβάνις ήλικίας 19—20 έτών, συγγβνής φαί νβται χον άνδρός τής γυναι¬ κός, χωρΐς έν τούτοις, νά έπέμβουν όπωσδτΊποχε νά διασώσουν την μικράν άπό την μανίαν τής γυναικός. Ή έχτιλιχθεϊσα σκηνή καί αί χραυγαί τής μικράς ά νεστάτωοεν την συνοιχίον έπειδή δέ την επομένην τό χοράσιον δέν έκαμε την έμ φάνιοιν τον, ·ί πβοίοιχοι έ- σχημάτΐσαν την γνώμην ότι τουτο ή θά εφονεύθη η θά κατάκβιται βαρέως άσθβνόν. Καί τότβ απεφάσισαν νά φέρονν είς γνώσιν των «ρ γών τα σ υ μ β άν τ α . Μετέβησαν λ ο ι π ό ν είς τόν Επίσκοπον κ. 'Αγαθάγ γβλον καϊ χατήγγειλβν το€ τα. Ό Έπίσχοπος άνι φερθή είς τόν Εΐσαγγβλέα Πλημμβλβιοδιχων κ. Καοάμ πιην, ό οποίος έξαναστάς διά τα καταγγβλλόμβνα διέ τ*ξβ την αστυνομίαν νά με ταβάέπί τόπον καί έξακρι βώσση περί τίνος πρόκβιται. Ό Χταθμαοχης Χαλέπας μετέβη είς την οίκίαν, άλλά ή γυνή έχουσα ύπ' όψει δτι θά έπηχολούθη τοιαύτη ε¬ νεργεια απήντησεν «ότι δλα ιϊναι ψί'μματα» χαι είς πί στωσιν τού έπέδβιξβν ώς υ¬ πηρέτριαν της τό άλλο χο ρίτσι πον βύρίσκβτο είς την οίχίαν καί τό οποίον βύρί σχετο έν τάξει. Ό Σταθμάρχης άναφέοε τό άποτέλβσμα τ®ν ένββγβι Αν τού ε(ς τόν χ. Είσαγγβ λέα, ό οποίος ήρκέαθη »«ς οσα όντος τψ ανέφερεν κ«· φναιΜά ύνέχβψβν πάοαν έπ' αυτού ενέργειαν. Την επομένην ομοος κα τηγγέλθη «{ε χον Έπίσχο πον καί τόν Είσαγγβλέα βτι τα ποαγματα δέν έχουν ·ύ τω, άλλ' δτι έγέ/βτο άπόχθυ ψις. Ό Είσαγγβλΐύς έκάλε σβ τότβ τόν Διοικητήν τής Χωροφυλακήν κ. Σκορδύλην τόν άστύϊατρον χ. Αλβξαν δράχηνοΐ όκσΐοι μ·τ« βάντες χαί έρευνήσαντβς—Λαράτήν άρνησιν τής γυναικός νά επιτρέψη την είσοδον, εύ¬ ρον την μικράν υπηρέτριαν χρνμμένην κάτωθι μιάς χλί νης καίβίςεϊανάπβλπιατικήν κατάστασιν την παρουσιά- ζει ή ί«τροδικαστιχή έχθε σις. Την παρέλαβον χαί την μετέφερον είς τ ν Είσαγγβ λίαν, εκείθεν δέ είς τ· δη¬ μοτικόν Νοσοκομβίνον, βν· Θα νσσηλιύβται. ΜΒΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΑΒΗΝ έκδοράς καΐ τβαύματο,τα χ*1λϊΐ της τβθοαυομένα τα βί Λθδάβιεΐ «ΠΟ πλιιγωμένα. Καταφινώςφαίνοντεΐι τάάπο ψλ Άφού ή μικοή παρβλτ,φθΐι άπό τας χείρας τΓς γυ*αικόί αντής αί γπτόνησσαι έξ άποοτοσεως πάρη χολούθουν την οΙκίαν αυτής βιά ν* «ίδουν ποίαν στάσιν θά έτήρη αν τη. - Μόλις δμως το«ς αντελήφθη έξ άνέστυ καί ήρχιοε* νά τοίς ύβρίζυ λέγουσα-Τί-θι μοΰ κάμη ό Βίσαγ γιλέας; Όλους δέν τοΰς εχω άνά γκη. Φύγβτε άπό χά μάτια μοί) κα κοΰργβς—καλέ χί λόγος! γιατΐ σβίς Ι έ χαιΐετε—ήυπασε δέ καί μίαν πί τρα την οποίαν έφερεν κατ' αύτϋν. Ή χαθοΰσα παραγγελΐο, χβΰ η. «Ισαγγβλέας μετεφέοθη είς τό Δημοτικόν Νοσοχομίϊον ένθα νοση λβύεται άπό τής χααχϋίς. "Η κατά στάσις της, είναι σοβαρά καθόσον μή τοχοίσα ίγκαίρως Ζατοιχής «ε ριθόλψειοί κιιδννεύ» νά μολυνθή. ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΗ ΕΙΚΩΝ Παρουσιάζει όψιν άπβλπι στιχήν χινοΰσα την άγανά κτησιν. Τα αύτιά της ίίχουν παραμορφωθή, ολόκληρον τό σώμα της φέο.ι μβλανώ σεις, τό κβφάλι της σοβαράς βι·ί, πηρουνιον, «οί ντακουνιοΰ. Ή δλη κα | χάοταβίς της.έμφανΐζβι μίαν φρικιαστιχην όψιν ποΰ έμ πιοί αποτροπιασμόν χαί φβ» «ην. Μία νοσοχόμος, ο τα ν την έπβφθημβν, ανέφερεν, οΰ(β ατά χβΊ,ια μιάς τίγρρως εάν έπιπτεν τό χαχόμοιρο δβν ΰά βπάΰαινβ τέτοιο φάγωμα χαι ί'νας δέ πβϋ'θΐΰμενος πβραλληλίζων ταύτην πρός τό πβίθημα τοΰ 'Αθβνασο πούλαν προαέθεσεν. "Οτι τό πάθημα τής μικράς είνε μεγαλείτβρο, διότι τόν μέν 'Αθανασόκονλον έτβμάχι- σαν καί έκαφαν ή Κάστοου χαι Σία νβχρόν, ένώ αύτην την «έ'φαγαν» ζωντανήν ! ΚΑΙ ΟΜΟΣ ΤΗΝ ΑΡΑΠΑ Χθές έπβσκέφθημβν πά λιν την μικράν βίς τό Νοσο κομβίον, Μα1 είς μίαν στιγ μην κου ό πνρεχός τής ϊίχβν πέσΐι ολίγον χαί την ήρωτή σαμβν. —Έπεΐτα «π' αύτά, ποΰ σοΰκαμε, ή χνρία βον,την Την άγαπβ βεβαία, γι« τί είναι χυρία μου. —Καί αμα γίνης χαλά θά πθιιί στό οπίτι της. | —"Αμ ποΰ θά ύπάγω; Έ- ι μενά οέν μέ μέλλει 8ά ξ«να Καί την ερωτώμεν έν ου νβχβίο.—ό > ύριός βον, πώς
σοΰ έφέρβτο μιχρή μόν ;
—Πολύ καλαί. Αΰτός είνε
χαλός άνϋβίοηος κ«1 μ' άγα
ποίσε, όταν δέ μέ έμάλωνβν
ή χνρία αΰτός τής έθύμω
νβν....
Ή κατάστασις τής μικράς
είναι χάπως σοβαρά παρά
ταυτα δμως εί θβοάποντβς
(ατροί δέν άπβλπίζονται.
Μ ΒΠΣΙΣΤΩΝ
ΑΟΗΝΑΙ 2 Απριλίου
(τοδ άνταποκριτοΰ μας),—
Ό Συνδβσμος τον έν Έλλά
δι 'Ανωνύμων 'Εταιρειών
άπηύθυνβν έγγραφον πρός
τ·ν ν, υπουργόν τής Έθνι
χής Οίκονομίας, διά τον ό
ποίον ζητεί δπως ί Κυβέρ¬
νησις είς τόν μβλλοντικόν
διακανονισμόν των βίσαγω
των τής χώρας μή λάβη, ώς
γενικήν βάσιν τάς είσαγοογας
τον παρβλθόντος Ιτονς 1931.
Διίτι ύφίστανται άνώνυμοι
έταιοβίαι, αί οποίαι. ώς επι
χβιρήσβις, «ΐτβ διότι Ιδρύθη
σαν τελευταίως, είτε διότι
είχον άποθέματα έμποοβυ
μάτων, δέν εισήγαγον κατά |
τό πορβλθόν βτος άνάλογα
πβός τάς ανάγκας των έμπο
ρεύματα, χαί δι' αυτάς τάς
έπιχβιρήσβις έζήτησβν ό
-ύνδβσμος Άνωννμων Έ
ταΐρειών άπό την Κνβέονη
σιν όπως διά τάς μέλλοντι
κάς βΐσαγωγάς των ληφθή
ώς βάσις τό κεφάλαιον των,
] είτε ό κύχλος των έργασι-
< ών των. ΤΙ ΚΑΤΗΛΘΕΝΕΙΔΙΚΟΣΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΑιΣΚΛΗΡΑΜΕΤΡΑ ΤΟΥΣΤΟΡΡΣ ΑΘΗΝΑΙ 2 Απριλίου (τοβ άνταποΜραον μας).— ' Έν συνβχεία των πβρΐορι οηκών μέτρων τα όποΐα λαμβάνονται είς την Κνπρον υπό τής Τοπιχής Κυβερνή θεως, ελήφθη πό ό μηνός ή απόφασις χου' ήν πςός πρό θλήψιν τώνδημοδιδαθΝάλων χρβιαζεται απαραιτήτως ή γκώσις τής 'Αγγλιχής γλώσ Οης. Ώσοντω;, πρός παρεμηό- βιοιν πάσης Έθνιχής έχδη λώοβως, την ημέραν τής Έ6>ιχής Εορτής, έχοινο
ποιήθη πρός τούς βημοδι
δασχάλονς έγχύχλιος διά
τής οποίας χαθίστατ· είς
οΰτεύς γνωοιόν «ότι ή Κυ
βέρνησις δέν θ' άνβχθή την
(ϊσχώρησιν πολιτιχής είς
τα δημοτικά οχολβϊα τής
Κύπρου υπό οιονδήποτε
πρόσχημα ή μορφήν. 'Η λέ
ξις πολιτική—συνεχΐζβι ή
έγχνκλιος— πβοιχλβΐ*ει χάθβ
Ιξέτασις κομματικον, έθνι
κ·ν ή βιεθνοβς ξητήματος,
τό οποίον ένδέχΒται νά έπη
ρβάση την Κύπρον>.
Απηγορεύθη έπίσης νά
ψάλλβται ό έθνικός "Υμνος
ήν νά γίνβτοι μνβία πολιτι
κων προσώπων τής Νήσον.
Είς την περίπτωσιν καθ*
ήν οί δημοδιβάσχολοι δέν
σννβμορφοΰντο κρός την
δΐαΤ*αγήν ταύτην, 0ά παρβ
πέμποντο είς τό Πβιθαρχι
χον Συμβούλιον πρός άπό
λύσιν.
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ 2Δπβιλ(ο»
(τον άνταποχριτοΰ μας).—
'ΑφίχΟη χθές βίς την πόλιν
μας ό κ. Κουομαζόπουλος ά
νώτερος ύπάλληλος τοΰ ΰ-
πονργείου τής άβο^πορίας
ίνα μββιμνήσα διά την όρο
θέτησιν καί την έκπόνησιν
τής μβλέτης διά την κατα
σχβνήν τον αεροδρόμιον πά
οά τίς Ρονσσές πλησίον της
Άλιχαρνασσοΰ.
Ό κ. Κουομαζόπουλος, με
τέβη άμέσωτ: άμα τή αφίξει
τού βίς τ ό μέρος έχεΐνο μβ
τα τοΰ μηχανΐΜοΰ τον Τ»
μείου Ιπαρχιακής όβοποιΐ
άς χ. Χαλκιαδακη χαί τού
άποστράτου συνταγματάρ¬
χου τής άβΐ. οπορίας κ. Κοζυ
ράκη χαί προέβησαν είς
την όροθέτησιν τοΰ χώρον
είς; τόν όποιαν θά χά
τασχβννσθϋ τό άεροβοόμι-
ΕΙΚΡΕΜΟΤΙ! ΕΙΣ ΑΠΩ ΑΝΐιΓΟΑΟΝ
ΑΘΗΝΑΙ 2 Αηριλ(ου
(τοβ άνταποχριτοΰ μας).—
Κατά τηλεγραφήματα έκ
Σαγχάης, πάσα πρύβλεψις
πβρΐ απομακρύνσεως τβν Ί
απωνιχών δυνάμεων έκ Εί
ναςφαίνεται έχλβίψασα δ·
λθσχερώς ήδη.
ΟΙ ΚινέΕοι έδέχθηοαν νά
σθζητήσουν μόνον επί τδν δ
ρων τής έκεχειρίας χαί άρ·
νθονται τελείως νά σνζητή-
σουν επί των αίτίων τα ο¬
ποίαι προεκάλεσαν την άπό
βάσιν των Ίαπώνων. Οί Ί
άκωνες άφ' ετέρου ίξεδήλω
σαν την πρόθεσιν όπως μή
άπομαχρυνθοΰν έκ τήςΚίνας
ή πρίν λόβονν τάς ίγγνήσβις
τάς οποίας θεωρονν άνα-
γχαίας.
Έκ τούτου προκύπτβι κα
τάστασις έκκρεμότητθς, ή ό
ποία παραβλάπτιι τα σνμφέ
ρονΤα τοδ έμπορίον.
Κατά πληροφορίας έκ Σα¬
γχάης άπό τινος παρατηρεϊ
ται άπσατολή ίαπωνικών έ-
νισχύσεον βίς την περιοχήν
τοΰ Σάγκ—Σούν, δπου πολυ
άριθμα χινβζιχά άτακτα σώ
ματα προπαρ«σκ«υάζ·ντοη
πνρετωδΔς δι' επίθεσιν χα-
τά τοΰ Μοΰκδβν, πρωτβυού
οης τής νβοΐδρυθβ ί σ η $
Μαντζουοιανής άημοκοα-
τίος.
σν. Ό χ. Κουρμαζόπουλος
ανέθεσεν είς τόν χ. Χαλκια
δάκην την έκπόνησιν τοΰ
σχεδίου διά την κατασκευήν
καί εγκατάστασιν τοΰ άβρο
δρσμίου μέ την παραγγβλί¬
αν νά τ· έτοιμάσχι τό ονντο
μώτερον. Έν τφ μβταξύ θβ
χατατβθό χαί τό νομσσχέδι
ον τής απαλλοτριώσεως των
χτημάτων πρός ψήφισιν είς
την Βουλήν καί ούτω έλπί
ξβται δτι τα έγχαίνια τον
αερβδρομίον θά γίνουν χά
τα τό έρχόμβνον θέρος δβδο
μένου μάλιστα ότι ύπάρχει
καί ή σχβτική πίστωσις είς
νήν διάθεσιν τοΰ υπουργόν
τής άεροποοίας, τό άβροδρό
μίαν αύτό θά χρησιμοποιή
ση ποώτη ή Όλανδιχή έται
ρ(α Κ.Γ.Μ. ήτις έκτβλβί
την γραμμήν Εύρώπης—
'Αφβιχής—'ίνβιών.
ΜΕΠΠΦΜΤΟΥ^ΤΠΡΝΤΙΕ
ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛ.ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
ΑΘΗΝΑΙ 2 Απρίλιον
(τον άνταποκριτβΰ μας).—
Κατά τάς πληροφορίας των
γαλλικων εφημερίδων, οί χ.
χ. Ταρντιέ χαϊ Φλαντέν θά
άναχωρήσονν διά τό Λονβί
νόν την ΙΟην η.μ. τής Κνρια
χής, φθάνοντες είς την αγ¬
γλικήν πρωτεύουσαν την
5ην μ.μ.
Ό χ. Τβρντιέ θά επισκε¬
φθή άμέοως, την εσπέραν
τής Κυριαχής, τόν κ.Μαχνιό
ναλδ, μεθ' δ ή γαλλική «ντι
προσωπείαθά παρακαθήση
βίς γβ€μα παρατβθησόμε
νόν υπό τής γαλλικής
πρεσβείας.
Την Δευτέρα θά γίνη ή
συζήτησις επί των μεγάλων
διβθνων ποοβλημάτων, την
εσπέραν δέ τής ίδί·ς ημέρας
ό χ. Ταρντϊέ θά γευματίοη
παρά τφ λόρδφ Λόντοντβ
ρυ, ύπουργφ τής 'Αεροπο
Ή συζήτησις, ώς βεβαίου
ται, θά περιστραφά καί πε
ρί τόν αφοπλισμόν,
ΕΚΑΝΟΝ ΕΙΣ ΑΠΟΛΟΓΙΑΝ ΗΔΡΑΣΤΙΣ
ΤΟΥ!ΑΔIΚΗ^^Α^ΟΣΤΗΣ ΧΑΛΕΠΑΣ
ελαβεν 48ωρον προθεσμιαν
συνεντευξΓσσυντακτου ιμασ
Κατά τάς πληροφορίαςτοϋ
έν Παρισίοις ένταποχριτον
τοϋ «Ήμερηοίου Τηλεγρά
φου>, ή γαλλική χνβέονησις
βΐνβ τής γνώμης δτι βΖνβ έ-
πεϊγον τό πρόβλτιμα τής Πά
ραδουναβίου οίκονομιχής Ό
μοσπονδίας, διότι φρονεί, δ
τι ένδέχβται πρό τής παοε¬
λεύσεως πολλών έβδομάδων
ή Εύρώπη ν' άντιμκτωπίση
σοβαράν κατάστασιν είς
την Αύοτρίαν χαί την Ονγ
γαρίαν, είτε λόγφ τής πλη
θοορικής χνχλοφορίας |τοϋ
χαρτονομΐσματος, είτε λόγν
τής κηρύξεως χρεωστασίου
υπό των χοατών τούτων.
Έν Παοισίοις-χατά τόν
αυτόν ανταποκριτήν—έ*ι
κοατβί ή γνώμη, ότι ή αιά
σκέψις των τεσσάρων Μ. Δυ
νάμεων δέν θά καταστή δυ
τόν νά συνέλθη την προσβ
χή έβδσμάθα.
Κυνά «ύ;
ώοας ΐ?ις Χ&ί 'Ί
η διά ϊδν βμ
όαΐιρβΐρ.ας -Οί ούζυγος
τοθ Μοιϋάρχουχ. ΙΙβ«μ·-
ζά, συνοδβυομένη ΰηδ
σνζύγου ιιαΐ τοθ υγςι
της χ. Ά«ων.ου Καΐζου
ταχη παρουσιάσθη υ|ί (όν
κ. ανακοπήν τοθ Β' "Δνα-
χρκικοϋ τμήμαιος διά νά
άΊΐολογηθρ.
Είς τό Άνακριιιχδν^μΓι
μα μβιέβησαν ώχολουθήοαν
τβς «ήν οδόν 2τουλιανών
§η τοϋ δΐΜϊΐγοοικοϋ γραφ·ί-
ου τοϋ χ. Καϊζθυο,άχη.
'Δφοΰ ηαρουαιάσθησαν
β(ς νόν χ. ΆναΜθΐιήν «Ώς
απηγγίλθη ή εναντίον ^
Ματηγορία,άλλ* αί'ΐη δέ
λογήθη αλλά έζήτησβν 48ω
ρον ποοθβσμία διά νά πα·
ρασκβυάο]] «ην άπολογ.αν
«ής χαί εδήλωσεν διι θά ά-
πολογηθή παρισΐαμένουΝαΙ
«οϋσυνηγόρου «ής. Ή ζηιη
θεΐσα προθβσμία «ής έχορη
γήθί] μβ«ά χανιά δέ έπέ-
οϊοβψεν είς «ήν οίχίαν της.
Ή παΐηγοοουμίνη φαίνβ
«αι ήλικίας 30—35 £«&ν
εφβρβ πρασίνην «ουαλίααν
Μα· μαΰρο χαπέλλο, ήΐο δέ
ώχροτάιΐ) την όψιν κατά
«ήν μβνάβασίν «ής βίς «ό
άναχρΐτΐΜΟν γραφβΐον.
ΙΔΙΑΙίίΗΐΈίΡΟΦΟΙ'ΙΑί
Άπό πληροφορίας μας έ
ξηχοιβώσαμΒν όιι ή χνρία
Πβτμεζά βχαχοποίβι ταχτι
κώς την άτνχί, υπηρέτριαν.
'Αιβ τάς αρχάς τής έγχατα
στάσεώς της ενταύθα πρό
τρίμηνον περίπον εθεάθη
δέρονσα αυτήν διά ταβλάς.
Ουδέποτε την άφηνε νά
έξίρχβται εξω διότι πάνΐα
ήτο γεμάτο πληγάς. Αύτό
ύπέπβσβν είς την αντίληψιν
των περιοίκων άπό την άρ
χήν. Ηάλιστα χαί παρβτηρή
Θη διά τουτο.
Έντφ μεταξν άνβχώρη¬
σβν ή κατηγορονμένη βίς
Φλώριναν— χαβώς λέγβται
διά νά δικασθή—χαί έπί-
στοβψβν την εσπέραν τον
Σάββατον τής καθαρώς έβ
δομάδος, την δέ επομένην
ανεχώρησεν ό μοίραρχοςχ
Πετμεζάς.
| Την Τετάρτην τής έπομέ
νης εβδομάδος εθεάθη ή
ύπηρέτρια μέ δβμένο τό χι
φάλι χαί τό πόδι χαί τνλιγ
1 μένο τό πρόσωπό της.
Την ιδίαν ημέραν είδον οί
έναντι ένοικοι στήν πέτρι
Ι νη σκάλαν μίαν «χονοελ
λοΰ» χαί βνα μαξιλάρι όλο
! μάτωτο.
Ι '_πίοης *τήν ημέραν τον
1 Εύαγγβλισμοΰ την ιϊοε ή
Αιονάκη έξω στήν αύλή τής
' οικίας καί τό σώμα της ήτο
όλόμαυρο άπό ^τΐς πληγάς.
ι Τότε μάλιστα ή χατηγορου
μένη έπιασβ ένα τσόκαρο
Ι χαί κατόπιν βτβρο καί τα έ
( ξεσφενδόνισεν εναντίον τής
| υπηρετρίας εύρισχομένης
Ι είς τόν χή.εον χαί την όποί
αν εύρήχαν είς την ράχιν.
'Από τότβ εξηφανίσθη ή
μικρά χ«ί ύποψιάσθησαν
οί πβοίοιχο..
Την Τρίτην τής ληξάσης
εβδομς ο
τής οίκ.ος νά την
υΰνται καί ν(> τής δίνουν
* άς πληγάς.
Γήν
οέν
ημέραν ό κ. &ο>
θυης μρτέβη #λλά
τοϋ »αοονσίασαν την
Την Τετάρτην ..
κ. Σκορδύλλης άλλ« οΰτε
-ιίς αυτόν έδέχθησαν νά πά
βουσιάσουν ταύτην. Την ε¬
σπέραν δέ τής ιδίας ημέρας
μετεφέρθη είς τό Φαρμαχεί
ον διά νά έπιδβθονν τα τραύ
ματα.
Π ΛΕΓΕΙ Η
Τό άπόγβυμα
συντάκτιις . .
την οίκίαν τοΰ χ Πβτμιζά.
Ό κ. Πετμεζάς καί ή ούζυ
γός τον εφάνησαν φιλοφρο
νέοτατοι. Ή χατηγοοονμέ
νη τύπος ζωηράς γυναικός
είπβν ότι τό γεγονός είναι
σύνηθες:
— Είς στιγμάς έξβψβΜς
έΜτύπησα την ΰπηρέτριά
μόν την οποίαν έθβωοσΰσα
σάν παιδί μου άφοΰ την ίβα
ζα κι' έκοιμδτ· μοζί μ'αύτο
τάπαιδιά μόν. "Έχωπαιδιβ ,κΐ'
έναβυζαΐνωχαί σάν εΐβα ότι
μοϋέχα ψβτότοαπβζομάνδνλο
χι' έ"φα« τό οιζόγαλο χι' ήηιβ
ού'ζο την έδκιρα ίσως πββισ
σότερο άλλά άν ηθελα νά
τής χάμω καχό νά τό δύ
4 στά παιδία μόν. Είμαι ζοβτι
! ρή κ«ί νευριάζω χαί μάλι
* στα χβίνη την ώ^α έίβιρα
■> καίτό παιδί μόν.
Ι Άν αύτό τό βχαμνα μέ
Ι πρόθεσιν καί άν εΐχα χακοΰρ
* γα βνατικτα βέν θά τό πή-
γαινα στό Φαρμαχβΐο.
Την άπέκρυψα στό για
τοό γιατί βέν μοθ εδήλωσεν
την ταυτότηΐα τ#υ οΰτβ μοί
ά>εχοίνωσβν γιατί ήλθε άλ
λά μόλις χατέβηχε μία δλλη
ποΰ έχομε έδβ ήρχισε νά την
έξετβζπ γιά νά δι) τα τραύ
ματα χαί α. νσιχά τό κοοίτσι
ηρνήθη χαί βφνγβ. ΚαΙ την
έπομένη τό ΐδιο ίχαμα.
"Αλλως τε δς μέ χά
λοΰσαν νά μέ άναχρίνονν
χαί εάν βέν μαρτνρονσσ την
άλήθεια άς μέ σννελάμβα
νόν. Είναι σονχλιχά τής γει
τονιάς. Τό ότι άκονσαν φα
νές είναι ψέμματα. Έγω έ
φώναζα χαί τότε όπως χαί
τώρβ. Αύτό είναι «ό φνσι
χό μου βέν μπορβ νά τό
χούψαα, ειμαι ζωηρή-
Καί βέν την έκρνψ·). μέ
σα στ* κρεββατάκι έκοιμό
τανι.
Τα τοαύματα τής πλ&της
είναι άπ· χοφτές βεντοφζκς
χαί τοΰ πρόσωπον χ«ί «ό
προίξιμο τοΰ ενός όφθαλ
μοΰ άπό έγχαύματσ. Μόνο
στό χεφάλι την εχ« χτνΛή
ση. Αύτη βϊναι ή άλήθεια.
Όχ.Πβτμεζάςέχφράζβιτήν
θλίψιν τοη βι' δλα αύεάχαί
λέγει διι ό θόρνβος όφείλε
ται ιίς χαλοθελητάς.
Ή γυναΐκσ, ήτιε παρουσιά
σθη κατ' αρχάς ώς ύπηρέ
τρια όνομάζβτοι Θέμις Ιω
αννίδου καί εφέρετο πότβ
ώς φιλοξβνουμένη απλώς,
πότβ ώς άνβψιά, πότε ώς
άββλφή τοΰ χ. Μοίραρχον.
Αυτή ανεχώρησεν την ποωΐ
αν διά την πβιτρίδα της.
—'Η χατηγορονμένη γίνβ
ται αντικείμενον σχολίων,
δπου δέ επέρασεν, μδς ταρβ
πονέθη, δΐι την φωνάζουν
Φοϋλα, Κάστρου κλπ.
ΥΣΤΑΤΗ Ο Ρ Α
ΟΙ ΚΥΚΑΟΙ ΤΗΣ_ιΙΤ.Ε ΕΥΜΕΝΕΙΣ
ΑΘΗΝΑΙ2 Απρίλιον (τον άνχαποηοιτοϋ μας).—
Εύρυτάτη συζήτησις γίνεται διά ζήν Ιστορικήν αο ο-
μαχίαν Βενιζέλου —Τααλδάρη Γενικώς προύξένησεν
εντύπωσιν τοσαύτην ώσιετό Λαϊκόν κόμμα νά ϋηο·
στη σημαντικήν ηθικήν μείωσιν. Ό η. Βενιζέλος ή·
ΰ'έλησεν Λιταξ εη νά τονίση την διαφοράν μεταξϋΛαϊ
κων καί ΦιΙελευ&έρων διά νά κρίνη ό Λαός.
—Ή έκθεσις της Δημισιονομικής εδημοσιεύθη
σχεδόν αυτούσιος διά νά άποδειχ&η δτι δέν πταίει ή
Κνβερνητική Οίκονομική πολιτικη διά τάς δυσχερεί¬
ας άς διερχόμεθα.
— Την προσέχη Πέμπτην αναχωρεί ό Βενιζέλος με
τα τοϋ κ. Μαρή «αί Μαντξαβίνον είς Γενεύην. ΟΙ Κυ·
βηρνητΐΗθΙ κύκλοι είναι αίσιό'οξοι ότι ή Κ.Τ.Ε. θά
θλ τα; Ελληνικάς άπόψεις.