136048

Την Γεωργίαν των
ά'λλβ>ν τεχνών μη-
τέρα καί τροφόν
είναι.
ΞΕΝΟΦΩΝ
"Ετος πρώτον.
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΤΑΞΕΩΝ
Αριθ. φύλλον 4 | Γραφεία; ϋλατεϊα .Βενιζέλου 37
| Διευθ. Ίδιοχτ. ΗΛ. ΕΜ. ΔΙΑΛΥΝΑΣ
Έν Ηρακλείω ι» 2β Σ]βριον 1927
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΧΡΕΗ
Κ
1ΠΝΗΓ
ΠΟΥΛΑΙ
>ν «Ι 8εμί«
(βηοβνβηιη
γ{ {
μ*Ρ·ί Φ
ΐν ώθησαν «ϋ
ε»α< πρ*( η ιΐχρινι τέ{ ι υρχαιά;. "ΑΙ εβλΐκβ δή ■ Χ·ί ΐίλΐ( ή κνρ»εΙ·ι Ιτρεύμοι ίας τή; Δι·» πανηλιιμμΐ* ι>νβηβίμ·'
(ου δ«ν«ί
[»ς, ουδέν «ι
θπ, Ι.*·*
,ώρ««μ·ι«?
ς ηρ·ΚΙΙΙ·Ι',
ι ιλβ.έν«νΐ
ΤΑ ΣΠΟΡΕΛΑΙΑ
Τό άτι/χέο'τερον προϊόν τοϋ τόπον μας είναι
τό λάδι. Τόσο. χρόνια εδημεύετο χάριν των κα¬
ταναλωτάς. Εφέτος απεφάσισε τό κράτος νά
τό αφηα·η ελεύθερον. Άλλά συγχρόνως εφεϋρε
καϊ την ανάμιξιν τού μέ απορέΧαία, την όποιαν
ίπέτρεψε διά νόμον "Ηδη ή προκνμαΐα τοϋ
Πειραιώς εϊνα.ι πλημμνριομένη άπό βαρίλιη
απορελαίον, εΐσαχθέντα έκ τοϋ εξωτερικόν. Ή
κατανάλωσις τον έλαιολάδον έν 'Ελλάδι θά με*-
ωθή ούτω κατ' ΐ'σην ποσότητα. 'Από χαιροΰ αί
έλληνικαί άγοραΐ ήλάττωσαν σημαντικώς
την προμήθειαν ελαιολάδων αί οποίαι θά ιηιορ
ροφονν μόνον τόσην ποσότητα όσην τους χρει-
άζεται διά νά άναμιγννονν τα σπορέλαια. "Ετσι
ή ά'ραις τής άπαγορεναεως της έξαγωγής τοϋ
ελαίον άπεβη δώρον ά'δφρον διά την ελαιοπα¬
ραγωγήν, καϊ ή άποία θά περιέλθη είς κρίσιν
αν άληθεΰη πράγματι ό'τι οί εμποροι νοϋ·ενονν
διά απορελαίων χά είς τό εξωτερικόν εξαγόμενα
ελαιάλαδα.
Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ
* Ό ημέτερθς τακτικός συνεργάτης Ιατρός κ.
Μιχ. Λονιάδης είς τα δημοσιευθέντα ά'ρθρα τον
Μαροναίααε την κατάαταειν της δημοσίας νγείας
τόσον έν τή πόλει, δ'σον και είς τάς επαρχίας.
Κα'ι ετόνισεν ό'τι ή τρομερά μάατιξ της ελονοαίας
έ'χει την πηγήν της είς μικροέλη, σνλλογάς υδά¬
των, ευκόλως άποξηραινομένων. 'Εφ' όσον οί
χωρικοϊ καϊ αί κοινότητες δέν κατενόησαν τόν
κίνδυνον τούτον, δεν είναι δυνατόν άρα γε νά
τεθή έν ανατηρα εφαρμογαί, ή Ισχνονσα σχετική
άστυνομική διάταξις, διά τής οποίας έτζιβάλλε-
ται ή άποξήρανσις των έλαιδών εστιών καί ή
έν γένει καθαριότης;
Συνιστώμεν την εφαρμογήν τον μέτρον, ό'χι
βεβαία γιά νά δώσωμεν την ευκαιρίαν είς τα
Άστυνομικά ό'ργανα νά ϋποβάλουν άθρόας μη-
νύσεις πρός δημιουργίαν πόρων τοΰ δημόσιον
ταμείον εκ των έπιβλη&ηοομέων προστίμων ε¬
πι παραβάσει άστννομικής διαταγής. Ή Άατν-
νομία, χωρις νά καταφεύγγι είς καταμηνύαεις
μπορεϊ νά νποδείξγι,κα'ινά επιβάλη τηνεκτέλεαιν
τής έν λόγω άατννομικής διατανής.
ΑΠΟ ΤΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΖΩΗ
ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ.
Ναόν
Στήν ά'κρη τοϋ τοιχιοΰ ή κόρη ττοτίζει τίς
γ^στρες. Σειρά άπό πενιέξη γλάοτρες. Βασι-
λικο'ι, γαρύφαλα μαργαρίτες. Ή κόρη κρατών-
τας τό λαί'νι ρίχνει δροαάτο νερά στά λονλονδια
καϊ μές άπ' τίς χαραμάδες των κλαδιών χοιτάζει
κάπον, άντίχρν. Κι' άντίκρν κάποιο ώραιόκορ-
μο παλληκάρι ακονμπώντας στόν κορμο μιάς
γέρικης έληας αιγοτραγονδεϊ κοιτάζοντας χάποτε
πάη ότε τίς γλάστρες μέ τό «γουρό βααιλιπό.
"Ενα μιχρό άνεατεναγματάκι κοννεϊ τα φΰλλα
τής μαργαρίτας κι' έ'νας δυνατάς ατεναγμος ξε-
χινβ. άπ' την έληά τρεχάτος νά γνρχι στά φνλ-
λα της.
Είναι ό άγνός πρωτόγονος εραιτας τοϋ χωρίον
Λοΰ δέ γνωρίζει βάψιμο ψνχής «αί χορμιοϋ.
Δέ ϋ-άχχ) φντρώαχι ό σπύρος τοϋ βασιλικόν πον
ποτίζεται καί τό νέο ζευγάρι θά γυρνα στίς ρε-
ματιές, μές στά άρωματιαμένα μύρτα, σφιχτά σε-
μένο μές στό κλοιό τοΰ πό&ον τον,
ν
"Ενας γέρος καθισμένος στή ρίζα ενός πλστα-
νου κουνεϊ ρυθμικά τό μακρύ τον μπαστοννι.
Σιγοτραγονδα μέαα τον παληά Ιρωτικά τραγον-
δια. Μά τώρα πιά δέντά αίσϋ-άνεται τα έρω-ικά
τραγονδια. Ή γλώααά τον τα μονρμονρ'ζει μα
ή καρδιά τον δέν τ' άχλον&ά. Κι' ό'μως ή ω-
ίΐορφη ζωή τοϋ χωρίον τ' άφήνει πάντα την
ορεξη τον γνριαμοϋ καί σάν μιΛά γιά την πα¬
ληά τον άγάπη, τη μοναδιχή, ν/κώθει νά γ. εσνα
τό δέρμα τον α&ν φεΐδι χάτι παληό, παμπάλ'ΐιο
γλνχό μούδιασμα, πον δέν τοϋ δνναμώνει τό
χορμϊ μά τον κάνει την καρδιά τού νά γορο-
πηδά κα'ι τή μνήμη τον νά χινιέται,
Λ Λ
ν
Δυό γυναΐκες κονχονλωμένες μ' ά'αηρχ τζεμ-
πέρια καί μέ σκεπασμένα τα χέρια ώς κάτω,
τρνγοϋνε. Ή μιά σιγοτραγουδα χ' ή αλλη ά-
κοιίει.
—"Αχ, λέει κάποτί, αά ρεφραιν στό ιτραγοΰδι
τής ά'λλης καί κάπου κάηου γυρίζει νά δή στο
δρόμο. Δέ φαίνοννται άχόμα.
—ΛΓαί, λέει ή ά'λλη. Άργοϋνε.
— Τό κολατσό θά φέρουνε.
—"Ισιος νά χάτσοννε κειά νά φάνε πρώτα.
—Δέν τό κάνει ό Πέτρας. Κατέχεις το πώς θέ¬
λει νά τρώη μαζί μας.
—Ναί, ναί, ξέχααα λέει ή ά'λλη πειρΐχχικά.
Πιό πολλή ό'ρεξη θάχ?/ κονΐά σου χ/, χί, χΐ.
Ή ά'λλη δέ μιλά, μά ατρέφει νά δή στό δρόμο
αν έρχεται ό Πέιρος. Σκέφχεται τόσα πράμμα-
τα 1 «Θά τάν αφήση ή νταμπακαρ&ούνα ή /«άν¬
να τού ;» "Αχ...
ν
"Ενας αντρας είναι ξαπΧωμένος κάτω απδ
μιά χαρουπιά. Περνοΰνε στρατολάΐες κι' άνοίγει
τα μάτια γοιι. Χωρίς νά κινηϋή ρωτά" κάποιον
πον περνα κρατώντας στό χέρι τού μιά φωτο-
γραφικη μηχανη κλειστή.
—^ύαγγέλιο είναι αντονά ;
—Όί. Μηχαν»;.
—"Ιιιιιι.' .'
Καί μέσα τού σκέφτεται «ε, την ατιμη την
Ενρ<όπη ίντα δέν χάνεΐ'. Πώς ζηλεΰω τή σόφια τής αγνοίας τον. Πώς ζηλενω την άκάιεχη ζωή τον! Νάξερε αε τι εί- τυχία Λλέει άγνωόντας, τ' ό'τι βγαίνει ί'ξω αη τα αννορα τοϋ άλωνιον τον χωρίον -.όν! Πόοη όδννη θά δοκ/μαζε αν Άρχιζε νά ξέργ]! Πόαο θά κουραζόντανε νά βλέπη πράμματα γνρω τον χω- ρΐς νά νοιώ&η. Ι. ΠΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ "Οίαν ρωτήση χανεϊς τούς γεωργούς μΛβ πώς πήγε ή έφετεινή χρονιά ■&ά λά¬ βη τάς εξής άπαντήαεις, διατυπωμένας ι μέ πολύν πόνον καΐ απογοήτευσιν : —"Ασκημες χρονίας μας επλαηώ σανε. Ή θέσις μας, τώ γεωργώ, ε¬ φέτος, είναι δύακοΐη. ΟΙ περνοινες ξημιές τοϋ σεισμοϋ, τής χάλαζας, μας καταχρίωσαν. Έλτΐίξαμε φίτος ατήν έαοδεία,νά ξεχρώσωμε. "Ομως καϊ ή έφετεινή χρονιά δέν είναι κα- λντερη τής περιαυνής. ΟΙ χαμηΐες τιμές τής σταφίδας έλάττωΰαν ση¬ μαντικαί τάς είσπράξεις μας. "Αλ¬ λως τε και ή παραγάγη, αε οχολλά μερη έλατνώϋ"ηκε σοβαρά, γιατΐτά οταφνλια κατεοτράφηααν, μέ τής ζέστες τον Ιούνιον καϊ μέ την ξψ ραοία. Άμπίλι πον εβγχζε 200 γο μάργια οταφνλια, εβγαλε μόνον 70 —βθ. Άπό τό αλλο μ'ερος οί μεγά- λοι φόροι, τα φοβερά εξοδα τής καλλιεργείας, ή άκρίβεια τον βίον κατέστησαν την ϋ'βσιν μας προβλη- ματική. Πονλονμε τ δ π^οϊόν μας και τα χρήματα δέν έπαρκοϋ^ νά πληρώσωμε τα χρ'εη μας, τονς φό- ρονς, τα εξοδα καλλιεργείας. Πώς θά ζήσωμε ενα χρόνο όλόκληρο; Πώς θά καλλιεργήσωμε ΐύ. κτήμα- τα μαςγιά τή νάα έαοδ&ία; Πώς θά πληρώσωμε τα άτΐομείναντα χρίη μας; Ή ϋΊσις μας είναι αολϋ κα?ί?) έμάς τώ γεωργώ>.
Αύνά καϊ &λλα άκονει κανεϊς αύτες τής
■ήμέρες άπό τονς γεωργούς μας. "Οαα λέ-
νε είναι άλη&έστατα. Έχφράζουν «ήν
πραγματικήν των κατάστασιν. ' Ολοι κα-
ταλήγυνν οτδ ϊδιο ανμπέρασμα : «-Είμε¬
θα χαμ'ένοι. Κατάστραφήκαμε. Κα~
νείς δέν μας κοιτάξει. Κανεις δέν
ένδιαφερεται γιά μας. Καμμιά προ-
στααία δέν βλεπομε, καμμιά υπο-
ΟΙ γεχοργοί μας έ'χουν δίχηο. Είναι
τάξις τελεία έγκαταλελειμμένη.
Αίγοι είναι οί γεωργοϊ πον έ'χονν εφέ¬
τος λίγο περίσσενμα.ΟΙ πολλοϊϋ·ά δανεί¬
ζωνται νά ζοΰν, ή ύ·ά κακοζονν ή θά
Οί γεωργοϊ παραπονοννται γιά την εγ¬
κατάλειψιν των καί είναι πληρέστατα δι-
καιολογημένοί. Δέν μποροϋν ό'μως νά
νοιώαουν ένα πρ&γμα, "Οτι, γιά την κα-
τάατασί των αυτή εύ&ύνονται καϊ οί
V-
διοι. Όμιλονντες περΐ έγκαταλεέψεως
ε'πρεπε νά λένε άκριβέατερα ό'τι οί ϊδιοι
έγκατέλειψαν τονς έαντούς των. Άπό
ποιονς περιμένονν νά ένδιαφερϋΌϋν γι
αύτούς άφ' όν οί ϊδιοι δεν ένδιαφέρον-
ται γιά τούς εαυτούς των; 'Από τό Κρά¬
τος; 'Αλλ'αύτό κατήντησεν ενας κηφή¬
νας. Μέ την άβονλίαν τον, μέ την αδυνα¬
μίαν τού, μέ την άνη&ικότητά τού, νπο-
κύπτει είς τούς έκβιααμούς των όργανω-
μένων τάξεων καί αύτάς μόνον προαέχει,
γιατΐ τάς φοβαται. Δνό χιλιάδες άπότα-
κτοι άπηοχόληοαν έζΐϊ οκτάμηνον την
Οικουμενικήν Κυβέρνησιν ώς πον την ά
νάγκαααν νά έπαναφέρη άρκετούς είς
την ένεργόν υπηρεσίαν καί νά αυξήση
τάς ονντάξεις των Άλλων είς βάρος τοϋ
προϋπολογισμόν. Όλίγες έκατοντάδες ά-
μαξάδων, αιγαράδων, ναντών, διότι είναι
όργανωμένοι, διότι έπιβάλλονται είς τό
κράτος, τό εξηνάγκασαν νά κάμη νόμους
γιά νά τονς δώση άποζημίοασι, διότι ΰλ-
λαξαν έπάγγελμα λόγω τοϋ ότι έπλήϋ·υ-
ναν τα αύτοκίνητα καί δέν μποροϋν νά
&ργααϋ·ονν τα άμάξια, λόγω τοϋ ό'τι εί-
αήχϋ·ηααν αί σιγαροποιητικαΐ μηχαναί
καϊ έστερήΰ·ηααν της εργασίας των οί αι
γαράδες, λόγω τοϋ ό'τι τα βαπόρια δέν
δουλεύουν καϊ οί ναϋτες άργοΰν. ΓιατΙ τα
Απέτυχαν ό'λα αντά αί ανωτέρω τάξεις;
ΓιατΙ είναι όργανωμένες, γιατΐ είναι αν-
νηαπιαμένβς καί έμφανίζονν δύναμιν.
Οί γεωργοϊ άγνοοϋνται.Οί γεωργοϊ κα-
ταπιέζονται.Οί γεωργοϊ άδικοϋνται, γιατΐ
είναι κάϋ'ε βνας καί πάνω τού. ΓιατΙ εί¬
ναι άνοργάνωτοι, γιατϊ είναι ανίσχυραι,
έν φ ολοι μαζύ άποτελοϋν την μεγαλυτέ¬
ραν δύναμιν.
Νά, γιατϊ δέν τούς λογαριάζει τό Κρά
ΝάΙ δέ ύ Ν
ρον, διά την
'Αλλά τότε 1
τό λάδι.
τος. Νά,γιατΙ δέν τούς προαέχει. Νά γιατϊ
είναι έγκαταλελειμμένοι. Καί άφ' όν τό
Κράτος δέν τονς προαέχει, καί άφ' ού οί
ϊδιοι δέν ένδιαφέρονται γιά τούς έαντούς
των, ποιοΐ θέλονν νά ένδιαφερθοϋν γι'
αύτούς; Αί Άλλαι τάξεις; 'Αλλά αυταί εί¬
ναι αί τάξεις των, καταναλωτών καί τα
συμφέροντά των είναι άντίθετα πρός
τα των παραγωγών. Ό καταναλωτής
συμφέρον έ'χει νά φάη φτηνό τό προϊόν
τοϋ παραγωγοϋ. Πώς λοιπόν θά φροντί¬
ση νά δοθή είς αϋτό ύψηλοτέρα τιμή;
"Αν όλιγόστευαν οί φόροι καί αί δεσμεύ-
σεις είς την εξαγωγήν, τό λάδι, μέ τάς
σημερινάς τιμάς τοϋ έξωτερικοϋ, θά έ-
πωλεΐτο 40 δραχμές, έν ώ σήμερον έ'χει
μόνον 27 — 28. Οί καταναλωταΐ πρέπει
νά φροντίαουν διά την μείωσιν τοϋ φό-
Άρσιν των άπαγορεύσεων;
Ίά πληρώαουν άκριβώτερα
Οί γεωργοϊ ποέπει νά ένροήαουν ότι
σήμερον την χώραν κυβρρνοϋν οί όργα-
νωμένες τάξεις, ο.ϊ οποίες συμπίπτει νά
είναι καί οί καταναλωταί. Γι'αύτό βλέπο-
μενό'τι αί διατιμήαειςΐσχύουν καί έφαρμό
ζονται, μόνον επί των γεωργικών προϊ-
όντων. ΓιατΙ αύτό είναι τό συμφέρον
των καταναλωτών' «αί ξφ' δσον ό γεωρ-
γικός κόαμος είναι άνίσχυρος νά αντι¬
δράση, θά είναι πάντοτε νποκείμενος είς
'έκμετάλλευαιν.
"Ας μή αίτιώνται ,λοιπόν οί γεωργοϊ
κανένα Άλλο, γιά την κατάστασιν των,
φταϊν οί ϊδιοι. Ή άδιαφορία των
πρός τό συμφέρον των, τούς Μφερε α' αυ¬
τή τή θέσι. "Ας νοιώσουν ό'τι πρέπει νά
στηριχθοϋν είς τάς Ιδίας των δυνάμεις.
Καί ή δύναμις αυτή θά άποκτηθή δταν
οί γεωργοΐ όργανωθοϋν έπαργγελματι-
κώς, ώς κάνουν αί Άλλαι τάξεις. "Οταν
ανγκροτήαουν'-,γεωργικοϋς αυνεταιρισμούς
οί όποϊοι νά έ'χουν άκριβή συνείδησιν
τοΰ προορισμοϋ των. Μόνον τότε θά έμ-
φανίσουν την καθολικήν των δύναμιν,
την οποίαν δέν θά μπορέαγι νά παραγνω-
ρίαγι, οϋτε τό κράτος, οϋτε ή κοινωνία.
Καί ετσι, σώζοντες εαυτούς, θά αώσουν
και τούς καταναλωτάς, γιατϊ θά άναγκά-
σουν τό κράτος νά χαράξη γεωργικήν πό
λιτικήν, πρός ό'φελος τής πσραγωγής, ή
όποία καί τό κράτος θά ενισχύση οίκονο-
μικώς καί την £ωήν των άατικών τάξεων
θά βελτιώση.
ΗΛΙΑΣ Ε. ΔΙΑΛΥΝΑΣ
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ
ΤΑ ΤΡΥΓΩΝΙΑ
·»---------- ·
Ή ωραιοτέρα έποχή γιά κννήγι είναι
αναμφισβητήτως τό φθινόπωρον. Δηλαδή
ή έποχή αυτή. Τό κυνήγι είνε Άφϋ·ονο
διότι τα άποδημητικά πονλιά διέρχονται
άπό τόν τύπον μας, άλλάζοντας διαμονήν.
'Αλλά καί αν άκόμν ό κυνηγός διν έπι-
τύχει κυνήγι, έ'χει νά κυνηγήαη αϋκα,
| αταφύλια, άχλάδια, μήλα καί έν γένει ώ-
I
ρΐμονς καϊ γλνκούς καρπούς, μέ τούς 6-
' ηοίους θά γεμίαη τό ατομάχι τού καϊ τόν
κννηγετικόν. τον σάκκον.
"Ενα άπό τό ηολυτιμότερο κννηγι
τοϋ φθινόπωρον, ηολντιμο ώς τοοφή,
πολύτιμο καί ώς θήραμα, είνε τό τρνγω-
νι. Την έποχή αυτή είνε παχύτατο, κα-
λθ&ρεμμένο καί έ'χει κρέας νοστιμότατο.
Διά νά κννηγη&η τό τρνγώνι χρησιμο-
ποιοϋνται δλα τα ειδή τής τουφεκιας,
άπό τό εύκολώτερο ώς τό πλέον έ"ντεχνον,
μπιχταΐς δταν πετά άνάμεσα άπό τα δέν
δρα, τονφεκιές καΰ·' ϋψος, δταν σηκώνε-
ται ψηλά, πλάγειες τουφεκιές, δταν, άλα-
λιασμένο άπό τό τουφεκοβολητό, κυκλο-
φορεΐ είς τόν άέρα, μέ τό γοργότατο καϊ
άκανόνιατο πέταγμά τού.
Τό τρυγώνι άνήκει είς τϊ,ν οικογένειαν
των Περισίεροειδων, είνε δέ τό μικρότε-
ρον άπό δλα τα εϊδη, ό'.ί.ος τό μεγαλύτε¬
ρον είνε ή φάααα.
Τό τρυγώνι είνε άπό τα πονλιά ποϋ
δέν μποροϋν νά ζήαουν στόν ϊδιο τόπο
δλθν τόν χρόνον καί τα ό ποία έπιχειροϋν
τα μεγάλα έναέρια ταξείδια, πολλών χι¬
λιάδων μιλλίων, γιά νά άλλά|ο·υν διαμο-
Ινήν δνό φορές τόν χρόνον, ζητοϋντα την
ϋ-ερμοκρααίαν ποϋ τούς είνε άπαραίτηιος.
Αλλαι άπό τούς φτερωτούς αύτούς μετα-
ΕθΝΙΚΗΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΑΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛ80ΝΤ0Σ
(ΚΩΝΣΤ.
Μ. ΦΟΥΜΗ)
Λ.'
Θ. Τό ζήτημα τής Κρητιχής οημαίας
"Λμα τή κηρύξει τής Ενώσεως τής
Κρήτης μετά της Ελλάδος ή κυανόλευ-
κος υψώθη είς τάς βουνοσειράς τοϋ 'Α-
κρωτηρίου Κυδωνίας καί ταυτοχρόνως
καθ" Άπασαν την νήαον (Ίινουάριος τοϋ
1897). Αυτή, καίτοι βομβαρδιαθεΐαα
υπό των ήνωμένων ατόλων των 6 Μεγά-
λων Δυνάμεων καί τής Τουρκίας, έν τφ
στρατοπέδω τοϋ «Γΐροφήτη Ήλία» τοϋ
'Ακρωτηρίου, εξηκολουθεί κνματΐζουαα,
πανταχοϋ τής νήαον, μέχρι 19 "Οκτώ¬
βριον 1897.
Μετά τό^Ιν Μελιδονίω, ψήφισμα τής
Συνελεύσεως, τής 16 Όκτωβρίου 1897
καθ' δ εδήλωσεν αυτή ότι άποδέχειαι
την υπό των Δυνάμεων προκηρυχθεΐααν
αυτονομίαν, ή Συνέλευσις έθεώρησεν ά-
ναγκαΐον νά ψηφίαγι καί τόν τύπον τής
αημαίας τής αύτο% ομίας. Ιδού ή έ'μπνεν-
αις τοϋ τύπον αυτής.
Ιδού ή ϊμπνεναις τοϋ τύπον αυτής.
Έν τφ στρατοπέδω τοϋ 'Ακρωτηρίου,
συνεπεία τής βεβαιότητος ό'τι ή Συνέλευ¬
σις, ύπείκουσα είς την άδήρατον ανάγ¬
κην των πραγμάτων, θά άπεδέχετο την
αυτονομίαν, πρό πολλοΰ έγέγετο συζή¬
τησις περΐ τοϋ τύπον τής αημαίαςτής αύ-
τονομίας. Ό έν τφ στρατοπέδω έθελοντής
Γαριβαλδινός ταγματάρχης Ιταλός Τϊΐθ
Οοΐΐαΐτο, μηχανικός, υπέβαλεν είς τούς
Άνδρας τοϋ στρατόπεδόν, την Ιδέαν δπως
ή αημαία τής αύτονομίας άποτελεΐται άπό
έ'δαφος Λευκόν,είς την αριστεράν δέ γωνί¬
αν αυτής σχηματισθή μικρόν τετράγωνον
μέ μαύρον σταύρον έν τω μέσω. Τουτο θά
έαυμβόλιζε τό παλαιόν ρητόν των Κρητι-
κών α η μαΐων των μεγάλων έπαναατάσε-
ων «"Ενωσις ί) θάνατοςι>, καί τό πένθος
διάτήν μήαυντελεαθεϊααν"Ένωσιν. Ή γνώ
μη αυτή έγινεν άποδεκτή υπό τής έν Με¬
λιδονίω συνελεύσεως, ήτις διά ψηφίσμα-
τός της ώρισε τόν '^τύπον τούτον τής αη¬
μαίας τής αύτονομίας.
Οί πληρεξούσιοι τής συνελεύσεως·, δι-
ζει μέγιστον ρόλον ή θερμοκρααΐα. "Αλ-
λα, ώς ή μπεκάταα, θέλουν ή ατήλη τοϋ
θερμομέτρον νά πλησιάζη τό μηδέν, καί
γι' αύτό μας έπιακέπτονται ατήν καρδιά
τοΰ χειμώνος, καί Άλλα πονλιά θέλουν
μέσην θερμοκρααίαν.
Τό τρυγώνι είνε άπό τα πουλιά αύτά.
Φεύγει την Άνοιξι, άπό την Αϊγνπτο,
οταθμεύει ατήν 'Ελλάδα, δαον καιρόν
διατηρεΐται ή άνοιξιάτικη θερμοκρασία
καί τραβα βορειότερα τό καλοκαΐρι, διά
νά επιστρέψη τό φθινόπωρον γιά λίγες
μέρες, καί νά φύγη γιά τα θερμότερα
κλίματα τόν χειμώνα.
Κατά τα περάσματα τής ανοίξεως, τα
τρυγώνια πέφτουν καί βόσκουν ατά ψω-
μομένα στάρια καί τότε οί κυνηγοί ώπλί-
ζονται καί έκστρατεύουν εναντίον των.
Τό κυνήγι τότε είνε εύκολώτερο γιατϊ αη-
κώνονται μαζεμμένα άπό τούς άγρούς καί
φονεύονται μέ εύθείαις τουφεκιές. Τό
φθινόπωρον δ'μως τό κυνήγι των τρυ-
γωνιών είνε δυακολώτατο, διότι δέν πέ¬
φτουν πλέον ατά χωράφια, άλλα ατούς έ-
λαιώνες, τούς πευκώνες, στής πλαγειές,
ατούς θαμνώδεις βράχονς, σέ αχοΐνα,' αέ
θυμάρια, δπου βροϋν. Τα τρυγώνια ση-
κώνονται πάντοτε κοπαδιαατά. Ταξειδεύ-
ουν δέ μόνον την ήμέρα. Γι' αύτό οί κυ-
νηγοΐ ποϋ ρίχνονν τουφεκιές, πρΐν φέξη,
διότι Άκουααν ατούς θάμνους ή τα δέν-
δρα τό φροϋ-φροϋ των τρυγωνιών, δέν
κάνουν καλά. ΓιατΙ τα τρυγώνια τρομαγ-
μενά. κοπαδιάζουν μόλις φέξη καί τρα·
βοϋν τόν δρόμον των καί δταν ξημερώση
οί κννηγοΐ δέν βρίακονν νά ρίψουν τού
φεκιά. Ό καλύτερος τρόπος νά κυνηγη-
θού» τα τρυγώνια είνε τό καρτέρι. " Αμα
τα πετύχη ό κυνηγός δέν Μχει άνάγιιη νά
τρέχη είς καταδίωξιν των."Οταν καταλά-
βΐΙ κατάλληλον θέσιν, ε'να-ε'να θΆρχεται
νά τό φονεύς.
Τό τρνγώνι είνε πολύ έρωτικό πονλί.
ΠρΙν τό θηλυκό ένδώαη είς τα φλεγερά'
αίαθήματα τοΰ άραενικον, άρχίζονν μαζύ
ϊνα ντουέτο, τό τόσο γλυκύ τραγοΰδι τον
ύμεναίου. Τό άρσενικό κάνει έμπρύς τού
άβρότατες ύποκλίαεις αύλικών, ώς ποϋ
νάστες έ'χουν ανάγκην τής θερμοκρασίας' νά έγγίση την μντην τον είς την γήν. "Ο-
τών Τ^οπικών καί Άλλαι, άρκοΰνται είςαοι εϊδαν τρνγώηα νά ζενγαρώνονν σέ
την θερμοκραοίαν τής ΑΙ,ύπτου. Διά Ι κλουβί, παρετήρηέαν καί τάς χαριτωμέ-
τάς αννϋ'ήηας τής ζωής των πονλιών παί- Ι νας καί περιπεθεϊς αύτάς έκδηλώοεις.

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ
Λ
ερχόμενοι έκ τής Ιστορικής Μονής Άρχα-
δίου, διά τό Άκρωτήοι, παρέμειναν έκεϊ
έπϊ 4 ημέρας, ένεκα τοΰ έπελθόντος χει¬
μώνος. Γήν 19 Όκτωβρίου 1897, ημέ¬
ραν Κυριακήν, μετά την Θείαν Λειτουρ¬
γίαν, υπό τάς εύλογίας τού Επίσκοπον
Ρεθύμνης Διονυσίου, άνεπετάαθη, τό
πρώτον, επί τοϋ κωδωνοατασίου ή αη-
μαϊα αυτή μέ τώ δάχρυα είς τούς οφθαλ¬
μούς των ηαριαταμένων πληρεξουσίων.
Κατά την στιγμήν της άναρχήσεως αυ¬
τής ό ένθουαιώδης έπίακοπος, έν ζωηρά"
αυγχινήσει, άνέγνωβε διάπυρον αυγκινη-
κωτάτην ευχήν, ής ή κατακλεϊς έ'χει οϋ-
τ ως :
«Γένοιτο ημίν, Κύριε, τό αήμα τουτο
όδηγός άγάπης χαΐ εύνομίας, εργασίας
καί εύθύτητος, όίχρις ου, διά τής αυμ-
βολιζομέης, έν αύτω, άγνάχητος χα'ι δι-
χαιοσύνης (λευκόν χρώματος) ό μέλας
λευχανθή σταύρος χαΐ τό χρώμα τοϋ οϋ-
ρανοϋ αου, χαταχλύαχ) τό Λευκόν χον
αήματος χρώμα !» 'βραία καΐ ποιητική
ήτο καί ή προσφώνηαις τοϋ πληρεξου-
αίου Ν. Ζου6ίδη (ΪΙαπανχωνάκι, Κρητι-
χά, σελ. χά). "Αμα τή έπανόδω των
πληρεξουαίων είς Άκρωτήρι, υψώθη
ή σημαία αυτή, επί τοϋ αύτοϋ κοντοϋ
έφ' ού ύψοΰτο ή βομβαρδιαθεϊσα υπό
τού διεθνοϋς ατόλου καί, καταρτισθείσα
άλλοτε, κυανόλευχος την όποιαν, την φο¬
ράν ταύτην, χαταβιβάζοντες μετά στρα¬
τιωτικών τιμών, έχύναμεν πικρ'ά δάκρυα,
έξεφωνοϋντο δέ πύρινοι λόγοι χαΐ έπρο-
φητεύετο ότι δέν θά παρήρχετο πολύς
χρόνος μεθ'ό'ν τό χρώμα τοϋ ούρανοϋ θά
κατέκλυζε τό λευκόν τής προσωρινώς ά-
νυψουμένης αημαίας. Είς την δριμύτητα
των έχφράαεων χαχά τής υπό τής Εύ-
ρώπης άαχουμένης βίας ΰπερεϊχεν ό έν
τω οτρατοπέδω τοϋ άκρωτηρίου πιστώς
ύπηρετών Ιταλός Γαριβα?.δινός Νΐοο
XI
ι θαπο, ίατρός. Τό γεγονός χοϋχα περι¬
ήλθε/ είς γνώσιν των Ναυάρχων, οΐτινες
θορυβηθένιες έκ τούτου, έχαρακιήριααν
την πράξιν τής Συνελεύσεως ώς νέον έ-
πανααταιικόν πραξικόπημα. ·
"Οταν μετ" ολίγας ημέρας αυνηνίήαα-
μεν χον Ναύαρχον ύ&πβναΓθ επί τής
Ναυαρχίδος τού δέν ηδυνήθη νά μάς ά-
ποκρύψτ] την δυσαρέσκειαν τού καϊ νά
μάς δηλώστ/ ότι ή σημαία αυτή άνήρει
κατ' θυσίαν την πράξιν τής Συνελεύσεως
ώς νέα επισήμας διακήρυξις τής Ενώ¬
σεως μέ την διαφοράν δι.ι, την φοράν
ταύιην, συνωδεύετο μέ τό ρητόν «"Ενω¬
σις ή θάνατος» ΟεβΙ ιιπβ ίοΐΐβ ρίΐτ,ΓΪ
ΐία,ιιε ίιχβ (είναι Μμφυτος πατριωτική
τρέλλα) μάς είπε. Είς Ιδιαιτέραν τού μετ'
έμοϋ αυνομιλίαν την έμμονήν ημών είς
την ".Ενωσιν έχαραχτήριαεν, υπο τάς δε-
δομένας περιατάαεις, ώς γελοίαν καί ώς
μόν ο μανίαν.
ΕΙπα χότε «άν ό κόαμος ,5έν αυνίαταχο
παρά άπό φρονίμους, ή ελευθερία, πιθα¬
νώς, δέν θά άνέθορε μεταξύ των καταπι-
εζομένωνι>(ή ό'πως ή Λαϊκή σόφια διετύ¬
πωσε, «τού διαόλου τό διδω τό χωργιό
ποϋ δέν ίχει χαϊ χουζουλούς.)
Είναι αρκετόν δτι προσεχωρήσαμεν
πρός την θέλησίν αας, κατ' θυσίαν. Ή
σημαία είνε ή Εκφρασις τοϋ αίαθήματος'
άφήαατέ μας, τουλάχιστον την παρηγο-
ρίαν ταύτην, ναύαρχέ μόν.
Έκ χής μετ' αύτοϋ συνομιλίας μας ην¬
νοήσαμεν ότι, έν ίφ πνεύματι των Ναυ¬
άρχων υπήρχεν ό φόβος δτι ή Συνέλευ¬
σις δέν έσκόπευεν, ειλικρινώς, νά έφαρ-
μφθβ την αυτονομίαν καϊ δτι ή πράξις
τής Συνελεύσεως περΐ άποδοχής αυτής
■ήτο οχρατήγημα. Προαπαθήααμεν, δαω
μ&ς ηο δυνατόν καλλίτερον, νά άφαιρέ-
αωμεν άπό αν(ούς την ύποψίαν ταύτην.
Την σημαίαν ταύτην τής αύτονομίας
ώς έκ των είρημένων είνε φανερόν, δέν
άνεγνώριααν ποχέ οί Ναύαρχοι μίαν δέ
καί μόνην φοράν, δταν μετά τού Ρώααου
Ναυάρχου ΗΙίΓγάΊοίί διε/τλέομεν χήν Έ-
λοϋνχα μεχαβαίνοντες είς Σπιναλόγγαν,
κατά την είς διάφορα διαμερισματα τής
Νήσου διανομήν αλεύρων αυνανχήαας
λέμβον έφ'ής έκυμάτιζεν ή σημαία τής
αύτονομίας, ήτις καί μας έχαιρέτιαε, διέ-
χαξε τούς ναύτας τού, ώς είπε, 'πρός χά¬
ριν μόν, νά χής άποδώαουν τόν νεναμι-
αμένον χαιρεχισμόν διά τής αημαίας τής
Ναυαρχικής άχμακάτου.
Καί τοιαύτη μέν ήτο ή κατάστασις τον
ζητήμαιος τής αημαίας τής αυτονομίαν
άπό τοϋ 'Οχτωβρίου τοϋ 1897 χαϊ εν¬
τέυθεν.
Επικειμένης, δμως, χής άποχωρήαεωί
των Τουρκικών οτρατευμάτων, ή Πύλη,
οννεσπειροϋχο περΐ έν, επί ,έλονς, αη
μεΐον πρός αναγνώρισιν τής επί τής Νή
αου Κυριαρχίας της χαϊ είς τό μάλλον.
Την διατήρησιν δηλαδή φρουράς χινθί
Τουρχιχής περΐ την σημαίαν χης είς χά
φρούρια χής Νήσου. Τοΰχο θά ήτο άναί-
ρεσις πραγμαχιχή χής αύχονομίας ΐήι
Κρήτης.
.Είς πρώτην άνώμαλον πολιτικήν κατά¬
στασιν ή Τουρκία θά εύρισκεν αφορμήν
αυξήσεως των στρατιωτικών της δυνά-
μεων πρός περιφρούρησιν των διχαιωμά-
Η ΓΕΩΡΓΙΑ
ΤΑ Γ Ε αΡΓΙΚή ΣΧΟΛΕΙΑ
Άρθρον ϋ.— Ουδέν κτίριυν δημοτικοϋ σχο-
λείου άνβγείρβται άνευ έςασφαλίσειος κατάλλη¬
λον καί έ.ταρκοϋς χώρον πρός σύστασιν σχολι-
κοϋ κήπον ανεξαρτήτως τοϋ γυμναστήριον κβί
τή; απαραιτήτου αύ/.ής. Ή έγκρισις ανεγέρσεως
τοιούτων κτιριων έκδίδεται άτό κοινού .παρά
των ΐ'.ΐυυργών Παιδαας καί Γεωργίας μετά ν-
πεύθννον β^βαίωοιν τή; αρμοδίας γ<·ο>ργικής ύ-
να ι μικροτερα τοϋ στρίμματος κατα συνέχειαν ή
σον τό δυνατόν ένγύτ*ρυ·ν.
Άρθρον!}.— Συνιστάται .ταρά τιο ντουργβίιρ
τή; Γεο>ργία; συμβούλιον γεωργικής έκτηι&εΰσο-
ως .-τρό; ΐόν σκυ.τόν τή; ένιαία; κατ.ΐυϋ'ύνσ^ως
τή,; χαιιητέρας γεωογική; έκ.ταιδέΰσεως. τής δι-
δασκαλίας γΐωργικών γνωσβων εις δημοτικά σχό-
λ'ϊα, τής μετΐκ<-(αιδεύσεως. τής έκλαίκ;ύσ£ω; γ^ωργικΛν γνώσΐίον, ώς καί τής παρασκενή; τού διδακτικόν προσωπικόν διά τούς άνω σκο- Είς το συμβούλιον μετεχουν ό ύ.τουργό; τής Γεωργίας ώ; πρόίδρο;. ό ύιευθυντής τή; Γεωρ- γία; ώ; ά%τιπρυοδρος. εί; καί>ΐ]γητή; τής άνωτά-
τη; γεωπονικής βχολή; όριζό,ιενος ύ.τό τοϋ δι-
δακτικοϋ συμβουλιον, είε άντι.τροσω.το; γβωργι-
κή. έταιρβίας, ό διε«ί>*υΛτή; τ<4ιν φυλαχών, ό τιιΐ| .(»τάο/,]|; γεωργίας καί είς έτερος ταγματάρ¬ χην τοϋ ότους>γοίου τής Γεωργίας^ ό τμηματάρ-
χη των άγοθθόργών ίδρυμάτων, καί τοόϊ; Ιδι-
ώτίΐι γόΐο.ώνοι όριζόιιενοι ύ.τό τού ύ.τουργοϋ τής
Γι,οργίαα. Τό συμβούλιον τουτο καΐα^τίζι ι
τρογράμματα διδασκαλίας των κατά τόν παροντα
νο. όν λ^ιτουρ,γοΰντων σχολείων, φροντιστηρίων
και κεντρων μετίκταιδι,ύσεως, καί άτοφαίνεΐαι
έ τι τα-ντό; άφυρώντο; την λειτουργίαν αυτών ζιι-
τι'ι (ΐτος.
Αρθρον 7.— Τό ί).τουργ>;Ιον τή; Γ. ωργίας έκ-
6ίί; ι οδηγίαι διά τού; γεωργους. βιβλία δια την
διί.αοκαλίαντίον γεωργικών μαθημάτιον ν.τό ιιορ-
φί)Λ όδΐ|γιών διά τού; μαθητάς, Ή σύνταξις
τώ. βιβλίων τούτων καί όδηγιών άνατίθεται εί;
ίχιτοο.ιάς, ύτόκ&ιται δέ .τρό τής εκδόσεως των
είς γνωμοδότησιν »οΰ άς άνο> συμβου/.ίου δυνα-
ιίέιου νά προκιιρύσσΉ διαγιονισμού; μέ χς>ηματι-
κά ρ.ταθλα δια την σύνταξιν είδικών βι|ϊλίων.
II
εκδοσις αυτών γίν-ται ·Λς ίδιωτικά τυτο-
γ^αφιΐα ύ,τό_ όρους διά διατάγματος καθοριαβη-
σοιιρ'νουί, πιολοϋνται δέ εί; τιμήν παρά τοϋ ύ-
.ωϋργείουτής Γεωργίας όριζοιιί'νην, ή διανέιιον-
ται όωρεάν. Έκ της τιμή; .ΐωλήσεω; ποσοστόν
δύναται νά διαΐίθεται κατ' άΐόφασιν τού ϋ.τουρ-
γείου Γϊίοργίας δι' «ίϋοιβήν των συγγραφΓων.
' Αρθρον 8.= Τό -Υπουργείον Γεωργίας δύνα-
ταιν' άναγνωρίξΐ) ιιετ' έκθεσιν τοϋ άρμοδίουέ.τι-
ί)>;(ΐ)ρ)|ΐον της Γκοργία; ίδιωτικάς σχολάς κατω¬
τέρας Γ| μι'σα; ώ; ίσυτί'ΐους πρός τάς μίσας, έ-
ιρύσον λειτουργοϋν κατλ .τρόγραμμα όριζόμενον
ίιχό τοϋ ίι.τουργρίου, οί ά·ΐόφοιτοι δέ τούτων ε-
χουν τα «ι'ιτί προσόν τα <ΐ>; καί οί άιόφοιτοι των
δηιιυσίτυν. Τό κράΐος δύναται ν' άιοστέλλιι είς
τι υ σ/ο/.α; ταύτα; Ο Εοτροφους μαθητάς αί/
Ι Γ) κατ' έ'τος, ίι.τοδεικνυοαένονς ύ.ιό των κοινοτή-
των. έφόσον αυται καταβάλλουν τό ήιιισυ των
διδάκτρων. *Εν τοιαύΐκ περι.ιτιόσει τό έτερον
ήμισυ καταβάλλει τό κράτος.
των της καί, αποκατάστασιν, δήθεν, χής
τάξεως. Την άποψιν ταύτην διπλωματι-
κώταχα απέκρουσε τό Εκτελεστικόν καϊ
σύμπας ό Χριαχιανικός Λαός.
Διά τηλεγραφήματός τού τής 1)14 Ό-
κτωβρίου 1898 πρός τάς Δυνάμεις, ό
Πρόεδρος τοΰ 'Εχτελεατικοϋ εξέθεσε ν
δτι ή άξίωαις χής Πύλης %οϋ διατηρήσαι
αριθμόν τίνα ατρ'ατιωτών έν τή Νήσω
προξενεΐ ζωηράν ανησυχίαν. ΧριατιανοΙ
χαϊ Μωαμεθανοϊ θά έκλάβωαι τουτο ώς
παράτασιν τής τουρκικής στρατιωτικής
χατοχής τής Νήσου, τουτο δέ θά παρεμ-
βάλτ] άνυπέρβλητα προσκόμματα είς την
εί^ήνευσιν τής νήσου καϊ θά ενκολύνη
την επανάληψιν των άπαισίων ακηνών
τοϋ Ηρακλείου κλπ.
'Επίαης τή 8)20 'Οχτωβρίου 1898
έχηλεγράφει ό Σφακιανάκης πρός τούς
ύπουργούς χών έξωχερικών των 4 Δυνά
μεων τα ίξής :
Δεδομένου δτι ή έπικυριαρχία τον
Σουλτάνου εϊνε ήγγυημένη υπό των Δυ-
νάμεων,, ή διατήρησις φρουράς περϊ την
σημαίαν ουδέν θά προαέθετε πλεονέ-
κτηματή Πύλτ], άπ' εναντίας δέ ή πα-
οουσία στρατιωτών τίνων θά άπέβαινεν,
έν χφ μέλλοντι, πηγή αυγκρούαεων κα'ι
θά παρεΐχε πρόφααιν επεμβάσεως τής
Πύλης είς τάς εσωτερικάς ύποθέαεις τής
Νήσου κλπ.
Διά των ένεργειών τούτων τοϋ Εκτε¬
λεστικόν καί των ένεργειών των ναυάρ'
χων καί Γεν. Προξένων των 4 Δυνάμε'
ών είς διαρκή επικοινωνίαν καί συνεν¬
νόησιν ευρισκομένων μετά Σφακιανάκη
καί Βενιζέλου, επετεύχθη ή απόφασις
των δυνά μεων περϊ όλοσχερονς εκκε¬
νώσεως τής νήσου υπό των τοι βκικών
οτρατευμάτων καϊ ύποστολής τής τουρ¬
κικής αημαίας έκ-των φρουρίων τής νή¬
σου, πλήν τής τοϋ φρουρίου, τής είς τό
ατόμιον τοϋ κόλπου τής Σούδας νηαί-
δος, δπου, απεφασίσθη, νά ύψοϋται αυ¬
τή, ομού μετά των 4 προατατίδων Δυ¬
νάμει όν, αΐτινες έκυμάτιζον έπϊ χών έ-
πάλξεων των φρουρίων χής νήσου, έ'ως
τότε, όμοϋ μετά τής τουρχικής αημαίας.
Έν τούτοις την 2)14) Ν)βρίου 1898
ό ναύαρχος Σκρύδλωφ άντετάααετο είς
την ύποατολήν τής τουρκικής αημαίας
ελλείψει όδηγιών έκ μέρους τής Κυβερ¬
νήσεως τού.
Κ. Μ. ΦΟΥ Μ ΗΣ
Η ΕΛΑΙΟΚΟΜΙΑ
Ο ΨΕΚΑΣΙ^ΙΝΠΙ Ε Λ ΑΙΟ Ν
Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ κ. ΚΟΚΚΕΒΗ
"Εγραφ χ είς τό προηγούμενον άρδρον μου
ο τι τα Γαμκϊα Προνοίας έλαιοπαοαγωγής
έν ΚοήτΤ) δέν άπέιδωκαν κανέν μέχρις ώρας
θειϊκόν άποτρλεσμα,πα/όλην την κ·<λί)ν διά¬ θεσιν καί την προθυμίαν ήν Γπ.'δί-ιςαν κα'ι ε- πιδεικνΰουν τα Διοΐ/ΐητικά τιον συμβοίλια. Εισπράττονται ίξ ε'κατομμύρια δρΐίχμών κατ' έτος άπό την ειδικήν φορολογίαν τα ύποΐα σκο^πίζονται χωρίς νά βλέπομεν ότι σώζεται ό καρπός άπό τόν άκον Εφέτος ώς μοί ανεκοίνωσεν οί επί κεφαλής των το- μέων τού Νομοΰ Ήυακλρίου δέν έ'χουν νά βεβαιώσουν κανέν θετικόν άποτέλεσμα. ΙΙε'- ουσι Λχαμρν πλήρη άποτυχίαν την οποίαν φαίνκται Οά ί'χωμιν καί τό ;Γπόμενον ττος καί ϊσως ΐσ(ος καί τα έπόμρνα έ'τη έφ' όσον περιοριζόμ θα νά έφαρμόζωμρν μίαν μέθο¬ δον διά την καταπολέμησιν τοΰ Δάκου ί| όποΐ(ΐ παρουσιάζει πολλά τα τροοτά. ΓΥπήρ ξα ό πρώτος πού την ύπέδειξα κατά τό 1909 διά τοΰ περιοδικόν τό οποίον ρξέδιδα τότε «Γκωργοί άναγνώσατέ με» κ«Ί όπότε δέν ύπήρχε Διεύθυνσις φυτοπαθολογίας, οί*τε καν τΰ ,ογόυον υπουργείον. Ή πεΐοα μοϋ κατέδιιξ- κατόπιν τα τρα)τιί. Δέν ιΐέλω νά είπω δμως μέ αύτά ότι ή σήμερον Διεύθυν¬ σις τής φυτο.ταθολο'γίης πράττει κακώς χρη- σιμοποΐοίΤσ(ί την μέθοδον αυτήν. Πράττει μι')νον κακώς διότι περιορισθή είς αυτήν καί ρπιμέν») νά μή θέλη νά δοκιμάση καί την φυ.ιΐ/ΐήν μέθοδον <διά τής καταπολεμή¬ σεως τοΰ Δάκου, (διά των ψυσικών τού έχ- θρών. Αί Κρατικαί υπηρεσίαι ίίύτόν τόν πρόστιμον εχουν,νά δαπίίνοΰν χοήματα, νά έξοδεύουν ό,τι κάθε ϊδιώτης (δέν εχει νά ε¬ ξοδεύση ιδία νά κατορθώνουν νά επιτύχουν κάτι τι καλόν. Λένπρέπει νά προο-κολλώνται καί νά έπιμήουν είς μρθόδους αί οποίαι κατ' έ'τος άποδι-ικνύωντιχι άλυσιτελίΐς. Άφοΰ τα πράγματα έχουν έτσι ,άς ίδωμεν τί π'θέπει νά γίνη διά νά επιτύχωμεν διόρ- ί)ωσιν τοϋ κα/.οΰ. Ό σκοπός των Ταμείων Προνοίας έλαιοπαραγωγής πρέπρι νά τροπο¬ ποιηθή καί πρό παντός νά γίνη Νόμος ή εύχή τού τελευταίου Συνεδρίου των Ταμεί¬ ων όπερ εγένετο κατά τό παρελθόν θέρος έν Ήρακλείορ, όπότε ομοφώνως π(ίντα τα Συμβούλια εζήτησαν την τροποποίησιν τον. Σήμιοον τα Ταμεΐα ώς κύριον σκοπόν έχουν την καταπολέμησιν των άσίΐρνηών τής έ- λαίαςκαί κατόπιν,λέγριτό αρθρον 7 τοΰ 3'47 Νόμον,πάν πεοίσσευμα ρη των δαπΐίνών τής καταπολεμήσεως των άσθενειών νά μείνη ώς άποθεματικόν κεφάλαιον διά νά διατί- θηται διά τάς ανάγκας των ελαιοπαραγω¬ γήν, ήτοι χουηγίας λιπασμάτωνέπί πιστακΓΡΐ χο^ιηγίας βραχυπροθέσμων πιστώσρ.ων διά δαπάνας βϊλτιώσεως έλαιουργίας καί συ- στ(ίσΓως έλαιοκομικών σταθμών. Είναι άνά- γκηλοιπον νά τροποηοιηθϋ ό σκοπός καί νά γίνιμ ίης σκο.τιμότητοςή κ'χταπολέμησις των ά·'ί)ε·ν.ιών μέ τάς άλλας "ανάγκας τής έλαιο- καλλιεργείας διότι ουδέποτε 0ά άφήσει νά πί-οισσε-ύστι τίποιρ ή καταπολέμησις των ά- σθενειών. Όλα χύνονται εις την βορβορο- ιράγον αν γ ήν. Είπον άνωτκρο) ότι έξοδί-υϋνται κατ' έ'τος εξ πε )ίπου εκατομμΰρι« διά την κιτταπολέ- μησιν τώνιντόμων ηπυ τα Ταμρΐατής Κρή¬ της καί κατά συνέπειαν επρίΐΐεαύτά τάρξ έ- κατομμυριανά'ίποιδίδωνται άπό την εργασίαν «ίύτήν. Μέχρι τούδε άπε-δείχθη ότι άπό τόν Λιίκον (διά τόν οποίον γίνρται ή κυριο>τέυα
καταπολέμη τις ουδέν απεδόθη, διά τόν ρυγ-
χίτην καί την κάμπην τής ΊεραΛβτρας ή κα-
ταπολέμησις υπήοξε θετική, άλλά ή ζημί«
έκ των έντόμων τούτων είναι περιωρισμένιι,
,εοδ,.ς λοιπόν έκμηδ^νίζεται. "Αρα ή οϊκο-
νομική απόδοσις έκ τής καταπολεμήσεως
ϊτοΰται μέ τό μηδέν. Με άλλους λόγους έ-
ξθ(δεύομε.ν χά εξ έν.ατομμΰρια χωρίς κανέν
ίΗτι/όν νέόοοος διά τήν ελαια ν καί τό λάδι
ής. Τό λάοι λεγοστεύέΊ κ.άθι χρόνο μέ όλην
ήν δι ισπάθησ.ν των ε'Ε έκατομμυαίων κατ'
τΐ|
τήν
ετος.
Ή άνα<; ΐ'ΐτΐ|Αω .ι; λ·>ι ι,',ν τής έλαιυπαοαγω-
γης ί)α /ίνκ κατ' άλλον τρόπον. Τό λάδι ί>ά
τρέΕηόχιμί την μελ·/σ,ι«ν καί τύ άρσενικώ-
■δες νά.ριον, τό λάδι θέλει δένδυα" (διά νά
τρέξη, τό λάδι θέλει διά νά γίνη νά περιποι-
ποΰνται οΗλαιοπαραγο.γυί τής εληές των
π> λαιδι θέλη την γενικήν έπιμέλειαν τής
-λαιο·/αλλι£ργ,ίας καί αύτό (διά νά γίνη,
χρη.χζονται δύο ποα'γμαπ/. Ή ήθική 1{
σχυσΐΓ, οιά τής δημιουργή , ί.ρείας προπα¬
γάνδας υπο των ν<η)μόνων έλαιοπαραγωγών κΐ'ΐ υπο τής Κρατικης υπηρεσάίς κπί ή οί- ήχ; ή ΓράΛβζα τής έλαίας. κατά την αντίληψίν μου αί δυό ν1 ,/·!" Ρι-' "ΰνανται νά πραγμα ηθοΰν θά τό π.ι<< /ιιατη'Οώ ποοσ.χώς. ΔΡ ΠΑΝΟΣ Ε. ΚΟΚΚΕΒΗΣ ΟΦΕΛΙΜΟΙΓΝΩΣΕΙΣ ΗΑΜΙΠΟΠΠίΙϋί ΟΔΗ Γ Ι ΑΙ Τήν έ.τοχήν αυτήν καλλιεργοϋνται τα λάϊ«ν Ταυτα ώς καί ολα τ ι φυτά, εχουν τούς έχθοοϊ των. Ό έχθρός των λαχάνων είναι ή ίάμΓ'5 Διά την καταπολέμησίν της έξηιήσαμε παπά. -αί συνεργάτου μας κ. Εΰαγγελίδβυ, Λιενθυνΐοϊ ΐο" φυτο.ταθολογικοΰ σταθμοϋ Ηρακλείου, σχιτ»νΑ όδηγίας διά τούς αναγνώστας μας, τούς καλλιε ? γοϋντας λαχανικά καί μάς εστβιλε χά; κάτιοΛ δημοσιευθείσας εί; τήν «Άνόρθωσιν» .-χαρά ΐο'ϊ ίδιον, τόν ,-ΐαρελθόντα Νοέμβριον. Όλοι βεβαία γνωρίζομε τίς άσπρες Πι. ταλοΰδες που ιδίως τήν άνοιξι καί τό φ&ινό· πω,οο πετοΰνε στούς κάμπους καί σιούς »ή. πονς. Αυτρς 7| ακακες φαινομενικώς πε-χαλοθ δες ποΰ λέγονται πιερίδες, φρ^ουν μϊγάλρς καταστροφές στούς κήπους των λαχάνων Έμφανίζονται όταν ό καιροςεινε καλός άπό τοϋ Μάρτιον, καί πετοϋν καθ* όλην σχεδον την καλήν εποχήν, μέχρι τέλους Όκτωβρίου. Ή γονιμοποίησις ·κ«ί ή ώοτοκία γίνεται Ηύο ή τρείς ημέρας μετά τήν γί'ννησιν των πετα λουδών. Ή Πιερίς γει νά τα ανγά της, άνιρ- χόμ:να 'ίς 200^ περίπου, εις τήν κείτώ Επι¬ φάνειαν των φΰλλων των λαχάνων ή άλλων σταυρανθών, καλλιεργουμένων ή άγρίων Ταυτα εχουν κίτρινον χρώμα καί έναποτίθεν ταικατά πλάτος 15-30. Από τα αύγάέκκολά- πτονται εντός 4—8 ήιιρρών, αναλόγως τής θερμοκρασίας, μικραί κάμπαι, αί οποίαι, μ{- νουν κατ' αρχάς σνγκρντρωμέναι, τρώγοΰνά- π} ήστως τα φύλλα των λαχάνων, μή αφίνον σαι ειμή τα νρϋρα. 'Έπειτα άποχωρίζονται όταν φθάσουν είς τό τελικόν των μέγεθος, ()—15 ημέρας μετά τήν εκκόλα-ψίν των, ίιά νά μρταβληί>ονν είς χρυσαλλίδας. Ή ώριμος
κάμπη ρχει μήκος περϊ τα 4 έκατοστόμετρα
κιίί χρώμα κιτρινοποάσινον βελουδινον μέ
δύο σιιράςκιτρίνων στιγμάτων είς τα πλιίγια
καί μ-ίΰρας κηλίδας επί τήςράχεως. Έ χρυ-
σαλλίς είναι λευκή μέ κηλίδας κιτρίνας χαί
μαύρας καίστηρίζεται επί νήματος καί νημ«-
τίνής ζώνης. Άπό τήν χρυσαλλίδα τό θέρος
μετά 7—12 ημέρας έξέρχεται ή πίταλοΰοα.
Ό βιολογικός κύκλος τοϋ έντομον συμπλη¬
ρούται έντός 22—42 ημερών, αναλόγως τοΐ
καιροϋ ;:αί νπάρχονν, κατά τό κλΐμα άπό 2—
δ γεναιί τό έτος. Τό έντομον ιδιέρχεται τόν
χειμώνα έν είδει χρνσαλλίδος.
*Η πιερίς^ κα'μνει τάς καταστροφάς τη;
μόνον όταν είίρίσκεται είς τό στάδιον τής
κάμπης Αυται συνίστανται εις την κατα¬
στροφήν τοΰ φΐ'λλ.ώματος των λαχάνων καί
τής άχρηστεύσείης αυτών όταν αί κάμίΐαι
προχωρήσουν έντός τής καρδίας τοϋ λαχά-
νου
Λόγω των άρκετά μεγάλων καταστροφήν
κ«ί τήί δυ.ικολίας τής έφαρμογής δραπτι-
κών έντομοκτόνιον ρ'ν·κ« τής χρησιμοχοιή-
σεο>ς των, συνισηιΰν διαφόρους τρόπους χο
τατΐολεμήσεως. Βεβαίως ό άπλουστεοος τρό-
πος καταπολεμήσεωςείνεή σνλλονή τώνκαμ-
πώνκίΐί ή καταστροφή των αυγών ευκόλως
διακρινομένων των κιτρίνων πλανών,τάς ο¬
ποίας σχηματίζουν είς τήν κάτω επιφάνειαν
των φΰλλων ώς καί ή σύλληψις των πετα-
λουδών δι' άποχώνύπό παιδίων. Δυνάμεθα
νά ρμποδίσωμεν τάς πιερίδας νά πληοιάσουν
τα λάχαν <, ψ. κάζοντρς αύτά διά γάλακτώ- ιιατος 2 ο)ο πετρέλαιον έντός ίίδατος. Διά την καΐαστροφήν των αύγών καί των μι- ^ρών καμπών άρκεΐ πολλάκις είς ψίκαομό; ί'ιδατος θερμοΰ Γ)0ο. Όταν αί κάμπαι είναι μικραι δυνάμεθα νά έπιπάσωμεν λίαν πρωί ότανάκόμ)|η δρόσος δεν ϊγη έξατμισθιί, τα /(ίχανα μ- κόνιν ασβέστου ασβέστου. Οί τος σβηνόμενος οιά τής δρόσου ποοξενεΐ α¬ νύψωσιν τής θερμοκραοίας ικανήν νά κ«τα στοέψτ) τάς μικράς κάμπας κ<«ί τα φά. "Οίαν ο.ι κάμπαι έ'χουν προχωρήσει κ'ΐί είς την καρδίαν τοΰ λαχάνου (δυνάμεθα διά μιάς σιί- ριγγος νά ργχύσωμιν γαλάκτωμα 10·))ο ίι· θειοΰχου άνθρακος εντός αυτής. Οί άιΐίρικίίνοί τέλος ιπιστήμονες συνι- οτουν τήν χρήσιν των ιχΊσενικιοδών έντομο- κτονωνκαί ι,δίατοΰ άρσενικοΰ μολνβδου, άθ σενικοΰ άσβε:στίον ή Ποασίνον των Π'«ριαί· ών. Έκ τοϋ ποώτου διαθέτει ό Φυτοπα^ο- λογι^ός Σταθμός. Ή καταπολέμησις δύνα¬ ται να γίνη ι) διά ψρκασμοΰ διαλύσεως 4 οο) 'ΐρενιΓ λΰβδ ά ) ψ (κιλΰβδο) μίπ( /^ άιαλογίας: Άρσενικός μόλυβδος Σά ίτάπωνος 4 4 ) κατά 'Λ'.δω,, "'τΐ'ΐ καί πιοτιμώτϊοον, ή δι' έπιπα·>ε»?
κονειος αποτελούμεν»ι- άπό 1 μέρος άρσε-
νΐΛ,ν μο/ύβ,δβι- καί 5 μεοών κύνε,ως ίφ'
■'μένιις ασβέστου. Π'ίντως τά έντομοκτόνα
ταυτα .δέον νά έφαρμόζωνται εγκαίρως, Φ
.'.μ,|^? κάμπαι γίνουν πολλαί καί εΐσέλ-
(ι'ν ίϊ την ,αοδιάν τοϋ λαχάνου.
ε. Τ. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΧ
—«υθυντής τού Φυΐοπαθολογ'"»8
Στβθμοϋ '
(έπεται συνέχει·)

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ
«λ'Ύ«ί7
;. «ι οποίαι,»
<ν ώύ Ράχεως, Ή# δας κιτρίνκ; ιέ ΐματος καί νφ, ιαλλίδη το §ί[ΐ, αι ή ππαλοϋ :ντόμοι> ονμϋΐι
όν, ίϊναλόγωςτ»
ό
όν
ος.
καταστροφαί
τύ στάδιον ΐι
ι εις την μι
των λ'ΐχιίνων*
οταν αί χάμι.
ιρδιάς τούλα;·;
!
χχρμογήί
ίρους
συλλονή των»»
ν (ίίιγών εύκιώ
όν πλα/ών,»!"·
κάτω Ιπιφά*
,ληψις των 0
ίΐδίων. Δυνάμ*
Ιας νά ηληΦ
χά διά άλ
,τ,ός
Υών
ίκΐς
ν αίκ«μΐ«ιί
λίαν
.ΐββεοΐ'*."
ξ«1
ΙΐΟυ
«ς
ίκτωμ»
αυτής·
«Γ» ·-
ος 4
4
ιπό
,. τ
,ται
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ
ΟΡΓΑΝΟΝ Τ~Ν ΑΓΡΟΤΙΚηΝ Τ ΑΣ ΕΠ Ν
ΕΚΔΙ ;ΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ
ΕΤΗΧΪΑ ΖΥΝΔΡΟΜΗ ΔΡ. 5θ
: ' ' ■ ■ ΠΡΟΠΛΗΡ-1ΤΕΑ --------—-----
Η ΓΕΩΡΓΙΑ
•01**
Η ΣΥΜΒΟΛί ΤΒΝ ΔΙΔΑΣΚΑΑΟΝ
£?ίς τάς εύρείας αιθούσας τής Γεωργ ι-
κής σχολής Μεσσαράς ήρξατο των εργα¬
σιών τού την 8ην Ίουνίου έ. Μ. χδ διδα-
σκαλικόν Συνέδριον τής έκπαιδευτικής
περιφερείας Γόρτυνος Κρήτης. Υπέρ
τού; 70 δημοδιδασκάλου αντιπροσω¬
πεύοντες τα σχολεΓα ίααρίθμων περίπου
Κοινοχήχων, έτρεξαν μετά προθυμίας ίνα
συζητήσωσι διάφορα έκΜΚΐόευτιχά ζη-
τήματα πλοντίσωσι τάς γεωργικάς
γνώβεις των, άποβαίνοντες έμπνευαμένοι
άπόστολοι των νέων μεθόδων καλλιερ-
γ»ίας. Είναι. Αξιοί παντός έπαίνου τόσον
οί χ. κ. Διδάσκαλοι όσον καί ό ακά¬
ματος έπιθεωρητής των δημοτικών σχο¬
λείων τής περιφερείας Γόρτυνος κ. Ιω¬
άννης Βαλέργας, καθ' όσον, άψηφοϋντες
πάντα κόπον, άιαθέτουοαι καί τάς ολίγας
πρός ανάπαυσιν ώρας των, διά νά άνα-
πτύξωσι τάς μεταξύ των συναδελφικάς
σχέσεις καί παραχολουθήαωαι τάς νέας
επιστημονικάς προόδους έφ' ών χυρίως
αχηρίζεχαι ή πρόοδος πάσης πολιχισμέ¬
νη ς κοινωνίας. Μεταξύ των σπουδαιοτέ'-
ρων, χρησιμοτέρων καί άναγκαιοτέρων,
θεωροϋνται χαί αί νεώτεροι πρόοδοι τής
γεωπονικής έπισχήμης. Είς χώραν κατ'
εξοχήν γεωργιχήν, ώς ή Ελλάς, είς η"ν
τό μέγιστον μέρας τού πληθυσμόν" άσχο-
λεΐτα'ι μέ την εκμετάλλευσιν τού έδάφους,
ή δημιουογία. άποσχόλων πρός διδασκαλί¬
αν μιάς προοδευμένης γεωργίας είναι έκ
των στοιχειωδε«τέρων_ύποχρεώσεων τού
Καάχονς. Καί είς τουτο οί δημοδιδάσχα-
λοι χαί λόγφ διαμονής καί συχνής έπα-
φής μετά των γεωργικών τάξεων, καί
λόγω πβίρας καί μορφώσεως είναι χά μά-
λιστα ένδεδειγμένσι.
Κατά τό ανω συνέδριον, πλήν των άνε-
πισήμων συζητήσεων μεταξύ των κ. κ.
δημοδιδασκάλου μετά τού διδακτικόν
προσωπικού τής Γεωβγ. Σχολής Μεσσα-
ρβς, άνεπτύχθησαν έν είδικαΐς διαλέξε-
σιν δύο σπουδαιότατα θέματα .'
Τό πρώτον θέμα περί Χ η μιχ ώ ν
Λιπασμάτων έπραγματεύθημεν η¬
μείς.
Μέτά μικράν εισαγωγήν περί τής θρέ-
ψεως των φυτών, τού ρόλου τού φνοι-
χοΒ πλούτον τού έδάφους, τής επιδρά¬
σεως των άνοργάνων άλάτων είς χον σχη¬
ματισμόν όργανιχών οναιών, καί τής έκτά
σεως τής χρήσεως των Χημ. Λιπασμά-
των είς τάς πολιτισμένας χώρας τής Εΰ-
ρώηης, εισήλθομεν είς τό οικονομικόν
μέρος τής Λιπάνσεως άνεπτύχθησαν τα
μεγάλα πλεονεκτήματα τής χρήσεως Λι-
πασμάτων ώς έν των άσφαλεστέρων, πβο-
χειροτέρων καί οίκονομικωτέρων μέαων
αυξήσεως τής άχαϋΌρΙαχον πρόσοδον τοϋ
έδάφους καί έμμέαως καί τής καθαρώς,
χαί εγένετο σύγκρισις τής καταναλώσεως
των Χημ. Λιπααμάτων με άλλας ποοηγ-
μένας γεωργικάς χώρας.
Εξητάσθησαν έν τέλει λεπτομερώς αί
διάφοροι χατηγορίαι Χημ. Λιπααμάτων,
ό χούνος καί ό τρόπος τής χρησιμοποιή¬
σεως των καί έδό&ησαν οδηγίαι περί τού
τρόπον τού έλεγχον, καί τής έμπορείας
των Χημ. Λιπασμάτων.
Δεόντα ς δέον νά έξαρθγ ή έξαιοετιχή
πρσσοχή των κ. κ. δημοδιδασκάλων κατά
την ακρόασιν ιής διαλέξεως ταύτης όσον
καί τής έπακολουθησάσης περί σχολιχών,
κήπων τού Καθηγητού τής Σχολής χ.
Σαμαοβ.
Ό κ.Σαμαράς, άφοΰ ωμίλησεν έπαγω-
γικώς περί τής σημασίας τής Δενδροχο-
μίας είς την Έλλάδα, ώς την κατ' εξοχήν
χώραν των δένδοων,διεξήλθβν τό ζήτημα
των σχολικών κήπων, τού τρόπον τής
εγκαταστάσεως των, τής δράσεώς αυτών
είς τάς άπαλάς ψυχάς των παίδων, χαί
τού τελειωτέρον μέσον πρός ανάπτυξιν
είς τούς μαθητάς τής στοργής πρός την
χλωρίδα καί τα δέιόρα, καί έν τέλει έ¬
δωκεν όόηγίας περί των δια<ρ<5βων όρων των τόσων άπαραιτήτων διά την έγκατά- στασίν των. Ή διάλεξις αϋχη τού κ. Σα- μαρά υπήρξεν έπίχαιρος χαϊ χαχά κάντα έπιτυχής. Παρισταμένου τού Θεοφιλέστατος Έ- πισκόπου Άρκαδίας κ. Βασίλειον ένθον σιώδους όπαδού πάσης Γεωργιαής προ¬ οδον, καί έκ των πρωτβργατών τής Σχο¬ λής Μεσσαράς, απεφασίσθη ίνα οί κ. κ. διδάσκαλοι οσάκις κρίνωσιν ότι χχήμά τι μοναστηριακόν ή ένοριακόν, είναι κατάλ¬ ληλον διά την εγκατάστασιν σχολικού κή- πον, ζητούσι τούτο, ύποαχομένον νά αν- Η ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ Η ΒΕΑΤΙΟΣΙΣ ΤΗΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΣ Β1 ΚΡΛΤΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΙΣ 1) Τεχνικόν προσοοττικόν. Ή κατά τό έ'τος 1910 οημειω&εΐσα άναμορφωχιχή τάσις πρός έξνγίανσιν χαί εξύψωσιν των χραχιχών νπηρεαιών δέν παρεϊδε την απουδαιόχητα ήν ένεΐχε ή ανάπτυξις τής χχηνοχροφίας χαϊ' έν τω 'δρνϋ·έντι τόχε Ύπονργείω χής Έϋ·νιχής ΟΙκονομίας σννεστήθη ειδικόν χμήμα (Κχηνιαχριχόν καί Ζωοχεχνιχόν) διά την όιοογάνωσιν καί συαχηματοπιίηαιν χον οποίον μεχεκλή&ηοαν έκ των άλλοδαπών διαχεχριμμένοι συνάδελφον Καί έχ των ΰπαρχόντων χάχε αχοιχείων όλιγαρίϋ·μων χαχηρχίαϋ'η τό θώμα τής Νομοχτηνια- χριχής Υπηρεσίας ,έξυπηρεχονμένην μέ- χρι τούδε διά των Στρατιωτικών Κτ ην ι¬ ατρών. Εύ&νς £μως έξ άοχής παρενεβλήθη ώς κώλυμα διά την άποόοχοπχον εργασίαν τού κλάδον τούτου ή έλλειψις τεχνικόν προσωπικού, όφειλομένη είς την έν Σχο λείοιςτο0Εξωτερικόν πολυδάπανον απον δήν των είδικών τούτων έπιστημόνων. Καί εμελετήθη μέν τόχε κατ' αρχήν ή ί¬ δρυσις Κτηνιατριχής Σχολής έν Ελλάδι τής δαπάνης ό'μως θεωρηθεί"σης ύπερόγ- κον έκρί&η αυμφερότερον όπως, τή άρω- γή τοϋ Κράτονς,άποσταλώσιν είς την άλ- λοδαπήν απονδαοχάϊ οΐτινες έπανερχά- μενοι θά ενίσχυον τό υπάρχον τεχνικόν προσωπικόν. Καί ούτω έπληρώΰ·ηααν έν μέρει χά παραχηρούμενα μεγάλα κενά. Καί έν ώ ή άναδημιουργική έργααία έπε- χελεΐχο, έπήλθον έαωτερικαί καί έξωτε- ρικαΐ ανωμαλίαι τής χώρας, αΐτινες άπέ- οπασάν την προσοχήν των ίθννόντων πρός σπονδαιότερα ζητήματα καί έαχέ- ρηααν επί άρχετά ϊτη την ύπαιθρον των επιστημονικήν αχοιχείων, κληθέντων νά έξνπηρετήαωσι τόν κοινόν σκοπόν. Καϊ ή μακρά αυτή περίοδος αημειώνει έ'να μεγάλον σταθμόν χαχαπτώσεως τής κχηνοχροφικής προοδον, τ?] αυμβολή βε¬ βαίως καί Άλλων αυντελεαχών. Ή μεχαπολεμική περίοδος έπανέφερε χά [πρός στιγμήν άπομακρυνϋ~ένχα χοϋ προορισμόν των δημοσία δργανα, κεκμη- χόχα μέν έκ των προσφάχων χαχονχιών, διατηρονντα ό'μως κατά μέγα μέρος,τούλά χιατον,δλον τόν ζήλον πρός παραγωγικήν εργασίαν. Δυατνχώς ή δξεΐα κρίσις των δημο- νηγορή' πάντοτε διά την δωρεάν παραχώ ρήσιν χον είς τό σχολείον. Είς χό χέλος χοϋ Σννεδρίον οί κ. κ. δι- δάακαλοι επεσκέφθησαν τό έργαστήριον καί τάς έγκαχααχάαεις τής Σχολής, άνχε- λήφ&ηραν χον μηχονιαμόν καί χήν λει¬ τουργίαν των διαφόρων γεωργικών έργα- λείων, χό σύατημα άμειφισπορ&ς χαϊ χαλ λιεργείας τής Σχολής ζητοϋντες λεπτο¬ μερείς εκάστοτε όδηγίας παρά των νπαλ- λήλων τού Ιδρύμαχος. Εάν κρίνωμεν άπό τάς διαβιβααϋ·εί- σας ημίν ευχαριστίας καί εγγράφως καί προφοριχώς, ή έπιτνχία τού άνω Σννε- δρίον, Ιδία άπό γεωργικής απόψεως ήτο αρίστη. .Είς 70 Κοινότητος τον Νομόν Ηρα¬ κλειον απεστάλησαν μορφωμένοι άπό- αχολοι τής γεωργικής προοδον. Είς 20 χωρί ι θά άναπχυχϋϋ καταλλήλως ότι τό Μδβ,φος καλλιεργεϊται πλημμελώς, ότι ή χρήσις των Χημ. Λιπααμάτων προξενεΐ θανματα, ότι τό χλάδευμα των έλαιοδέν- δρων καί μόνον άρκεΐ νά διπλααιάαη την ελαιοπαραγωγήν χοϋ τόπον, ό'τι δ τόπος μαςδύναχαι μέ μικράς θν'σίας νά απο¬ κτήση βίλχιωμένα ξωα χαϊ χαλάς όπώ- ρας, ότι τό Μδαφος δέον νά λιπαίνεχαι ένχαχιχώς εάν θέλωμεν νά μάς άμείψη πλουαιοπαρόχως καϊ ό'τι τέλως τό Ιπάγ- γελμα τοϋ γεωργοϋ είναι χό πρώχον έν χή χοινωνία χαϊ ή άσφαλεστέρα επιχεί¬ ρησις, ό'τι τό έ'δαφος χής Παχρίδος μας δύναται καλώς χαλλεργούμενον νά δια- θρέψ# διπλάσιον πληθυσμόν καί ότι ό άστυφιλισμός μέ την μετανάατεναιν είνε οί φοβερώτεροι έχθροί τής φνλής μας δι¬ ότι έχφυλίζονν την άγροτικήν 'Ελλάδα. Καί ό'λα αντά είς διάαχημα διδασκαλίας τριών ημερών. Άναλογιζό'μεθα όποΐα θά είναι χά άποχελέσμαχα τής γεωργικής ά- ναπλάσεως τοϋ τόπον μας έάν^ά διδα- αχαλικά ταυτα αυνέδρια, ού μόνον έγενι- χεύοντο είς όλην την 'Ελλάδα, άλλά χαί έσνατηματοποιοϋντο τελειότερον ωστε αί υπό χών κ. κ. διδαακάλων άποκτώμεναι γεωργικαΐ γνώαεις νά είναι εύρύτεραι, πλονσιώχεραι χαί αυαχημαχιχώχεραι. Καχά τούτο τό υπό την ψήφον χής Βον λής νομοσχέδιον περί γεωργικής έκπάι- δεύαεως πρέπει νά χύχη ομόθυμον υπο¬ στηρίξεως, μέ την βεβαιόχηχα ότι θέλει αποδώση τούς αναμενομένους άγλαούς χαρπούς. ΑΝΔΡ. ΞΑΜΘΟΥΔΙΔΗΣ Διευ)ντής Μέαης Γεωργικής Σχολής Μεσσαράς σίων οίκονομικών δέν έπέτρεπεν την είς εύρεϊαν χλίμακα δράσιν τ&ν κατά τόπονς όργάνων χαί την πραγματοποίησιν χών ακοπών χοϋ Κέντρον, δεδομένου ό'τι ή ύπηοεαία ημών προικοδοχονμένη έκ χοϋ Κρατικόν προϋπολογισμόν διά πόρων ά- ναλόγων πρός χήν ε'χχααιν χής απαιτου¬ μένης εργασίας, δέν ηδύνατο νά ανταπο¬ κριθή πλήρως πρός τόν προοδενχικόν προορισμόν αύχής. Καί έκ χοϋ γεγονότος χούχον, ό'περ κατ' ακολουθίαν επέφερε σχετικήν άδράνειαν των εκτελεστικήν όρ γάνων τον Κλάδον,εδόθη άφορμή νά αυλ ληφθϋ πρός στιγμήν ή ίδέα χής όλοαχε- ροϋς καταργήσεως αύχοϋ,θεωρηθέντοςπο λνχελοϋς, πολυδαπάνου καί άλυσιτελονς μέ τό αίτιολογικδν ότι εϊχε παρεκκλίνει των θεμελιωδών τού άρχών διά τής μί- τατροπής των Νομοχτηνιάτρων είς ά- πλοϋς έμβολιαατάς τής ύπαίθρου χώρας καί είς κρεωσκόπονς των μεγάλων Κέν- τρων. Εύτυχώς εγκαίρως χύ,τενοήθη τό αφα- λερόν τής ίδέας ταύτης, αί δέ σοφώτεραι δεντεραι ίίχέψεις άπέληξαν είς την πάση θνσία ενίσχυσιν χοϋ θεαμοϋ χούτου διά χής Ιδρύσεως αύτονόμου οίκονομικοϋ ορ¬ γανισμόν, τού ταμείον Προνοίας καί Προ αχααίας χής Κχηνοτροφίας, οίτινο; ή εν- εργετική επίδρασις δέν θέλει βραδύνει νά εκδηλωθή, είς τρόπον ώοχε νά άπο- χελέστ] την βάσιν μιάς σνντόνου, αναχη- μαχικής καί επιμεμελημένης εργασίας α- ποακοπούσης είς την έξνπηρέχησιν χών σνμφερόνχων χοϋ κχηνοτρόφου, ών έχά- χθημεν φρουροί. Καί τοι δέν προχιθέμεθα δημοσία νά υποδείξωμεν μέν ό'που δεί, νά σνστήσω- μεν δέ είς τα μέλη χής ύπαλληλικής μας οικογενείας μέχρα καί μεθόδονς ών ή ύ- πόσχααις καί ή έφαρμογή είναι έξ ϊσου,&ν μή περισσότερον γνωσταί καί μελετημέ- ναι είς αύτούς ή είς ημάς, έν τούτοις φρο νοϋμεν ό'τι,έφ' ό'σον μάς εζητήθη άπό την φίλην «Άγροτικήν Κρήτην* νά πραγμα- τευθώμεν έ'ν σπουδαιότατον ζήτημα,βπερ εύτυχώς έπ' εσχάτων άπααχολεΐ σοβα¬ ρώς τούς άρμοδίους κύχλους, χαϊ έφ' ό'¬ σον χαϊ ή είδιχότης μας καϊ ή ύπηρεαία παρά τή όποία ε'χομεν ταχθή μ&ς επι- τρέπουν καί μάς επιβάλλουσι νά σννει- αφέρωμ<:ν διά των ολίγων γνώσεών μας χαϊ των μιχρών μας δυνάμεων είς την πραγματοποίησιν χοϋ έπιδιωκομένον σκοπόν, οφείλομεν νά μην άντυταρέ'λθω- μεν ονδέν σημείον αφορών χήν έν γένει μελέτην αύτοΰ, έ'στω καϊ Άν ϋποχρεωθώ- μεν νά προσκρούαωμεν πρός ωρισμένους χύπους,τόαον ύπηρεσιαχούς,δσον χαϊ αυ- ναδελφικής άβρότητος, χωρϊς νά παρα- γνωρίς'ωμεν βεβαία καϊ τάς ατομικάς μας ατελείας. Κάνοντες έναρξιν τής παρούσης μας έ- κακίσαμεν τόν ούρμπανιαμόν χαϊ την ά- ατυφιλίαν -ήτις αυμπαρέαυρε είς τό ρεν- μά της καί αυτόν χον έκ φύσεως γεννη- θένχα γεωργοχτηνοχρόφον καί ουνεοχή- ααμεν ότι όψείλει νά επανέλθη είς χά έρ γα χον. Καϊ ημείς ό'μως οί είδικοί έπι- ατήμονες ώς έχ των γνώαεών μας δέν α¬ ποτελούμεν μέλος τής χχηνοχροφιχής οι¬ κογενείας ; Μέ περιωρισμένην δράσιν έν τή πόλει,μόνον έν χβ ύπαίθρω χώρα,πλη σίον τού αμορφώτου, τού άδαοϋς, χον άφωχίσχου χχηνοχρόφον ε'χομεν την θέ¬ σιν μας. Ημείς με τα έπιστημονΜία μας έφόδια, με τάς πραχτικάς μας συμβουλάς, μέ τάς απλάς μας διαλέξεις, μέ τόν διη- νεκή μας σνγχρονιομόν, μέ τή ζύμωσί μας, μέαα στά χωρία, μέαα οχή ονάνη χοϋ χτηνοχρόφον, θά δυνηθώμεν νά τού μβ- ταδώαωμεν χήν άγάπη καϊ την εκτίμησιν πρός χον θησαυρόν χον, χαϊ θά χοϋ χινή- αωμεν χό ενδιαφέρον πρός μίαν αυστημα- τικωτέραν χαϊ θετικωτέραν εργασίαν, Θά τοϋ μάθωμεν πώς πρέπει νά αυν- τηρή,νά διαχρέφη χά ζωα τον, πώς νά τα έκμεταλλεύεται έπωφελέατερον, πώζ νά μην χά άφίνγι νά καταστρέφωνται όλως άδικαιολογήτως,καϊ έν γένει θά χοϋ υπο¬ δείξωμεν χό συμφέρον.χου χό οποίον εί¬ ναι καί έπακόλουθον συμφέρον δλων μας. Βεβαίως, αί είς χον τύπον δημοαιενό- μεναι οδηγίαι, συμβουλαί, κλπ. είναι έ- νας τρόπος άρκετά καλός πρός επαφήν χής έπιαχήμης μετά τής πράξεως χαϊέφαρ μογής, άλλά ποοάχιις χρηαημόταται χοι- αύται ίιατριβαί,εϊίε παρέ,ρχονται άπαρα- τήρητοι, είτε δέν γίνονται προσιταί είς τούς αγραμμάτους όρεσειβίους χχηνοχρό- φους; Έξ ού καί ή αναπότρεπτος άνάγ- κη τοάί διηνεκοίίς ουγχρωνιομοϋ έν ανχώ δάώ ΑΙ ΕΠΑΡΧΙΑΙ ΜΑΣ ΣΕΛΥΝΟΝ Α'. ΧΑΝΙΑ 2,'ί Σ)βρίου 11)27 (τοϋ τακτικοί άνταποκριτοϋ μας).— Φρονών ότι σπουοαίως ρξυπηρετεΐται ή έπαρχία διά τής υμρτέοας έι( ημερί(δος— απόδειξις δέ ταύτης τυγχάνει ή έκτίμησις μεθ' ής ύπεδέ·/θη ταύτην ό «γρο- τικός ιιας πληθυσμός--προσέτι δ' ότι μεγά¬ λως θέλει εξυπηρετήσει τα συμφέ.οοντα τής επαρχίας ή λεπτομρρής έ.ξέτασις των έκα- σ-αχοΰ άναγκών, άρχημαι από σήμΐρον λε- πτομερή περιγραφήν των έπαρχιών τοϋ Νο- μοΰ μας,σκοπών συν τώ χρόνω νά έπεκταίτϋ καί επί τοΰ Νομοΰ Ρεθύμνης. Άρχόμενος άπό τής επαρχίας Σελυνου πράττω τούτο ούχι κατά τύχην. Ή επαοχία 1 ώς κα'ι «ί επαρχίαι Ά μαριου, ^Αγίου Βασιλρίου καί Σφακίων, κυριολεκτικώς έχουν εγκαταλιιφθή είς την τύχην. Καί ναί μέν τό ζωτικόν ιδία τάς επαρχίας ταύτας ζή- τημα, το τής συγκοινωνίας—εφάνη πρός στιγμήν ότι θά έλύετο, διά τής κατασκενής μεγάλης άρτηρίας όιασχιζούσης τάς έπαρ- χίας ταύτας, πλήν Ομως, ή παρατηρουμένη κωλυσιεργεία καί καθυστέρησις των έργων τούτων—ήδη αί εργασίαι έχουν σταματήση -- έπαναφέρει καί πάλιν την άπαισιοδοξίαν καί δημιουργεΐ παρά ταίς λαϊκαϊς μάζαις την εντύπωσιν, ότι τό κέντρον έλάχισταένδιαφέ- ρεται διά την ανάπτυξιν των έπαρχιών. Δέν είμαι ϊσως έγώ ό άρμόδιος νά πραγματευίτώ τό ζήτημα τουτο. Απλώς άρχομαι άπό τού¬ του, ί'να σημειώσω την εν ταίς επαρχίαις κρατούσαν αγανάκτησιν καί την ανάγκην τής εντονοηέρας ενεργείας πρός επίλυσιν τού. Ή έπαρχία Σελύνου κειμένη πρός τό Δυ¬ τικόν μέρος τής Κρήτης δέν εΐν«ι άγονος >:αι εντελώς όρεινή, ώς νομίζρται.
Έπαρκής εκμετάλλευσις των πλουτοφό-
ρων πηγών της, θά καθίσ α ταύτην, μίαν
των πλονσιωτέ,ρων έπαρχιών τής νήσου μας.
ΊΙ θέσις της, το κλΐμα της, καί τα προϊόν-
τά τϊ|ς, ώς θά ίδωμεν κατοπέοω, είναι τοι-
αΰτα, ώστε ι υθύς άμέσο)ς νά έπισύρουν την
προσοχήν.
Λυστυχώς ή γεωργία ευρίσκεται είς εντε¬
λώς νηπιώδη νατάστασιν είσέτι, διά τόν α¬
πλούστατον, άλλά σννάμα καί θλιβερόν λό¬
γον, ότι δέν ύπάρχει συγκοινοινία ά(ρ' ενός
καί άφ' ετέρου έπαρκής άγροτική άσφάλει*
ούτως ώστε ό γεωργός νά είναι βέβαιος ότι
οί κόποι τού «δέν ^ά πάν χαμένοι». Διότι,
ε'ναι φανερόν, ότι δταν ό γείοργός άναγκά-
ζεται νά αφήνη τα ποοϊόντα τού νά σήπον-
ται, διότι δέν δύναται εγκαίρως νά μεταφέ¬
ρη ταυτα είς τούς τόπους καταναλώσεως δέν
θά φροντίση ποσώς, οϊίτε κατά ποιότητα
αλλ' οϊίτε καί κατά ποσότητα νά βελτιώση
την παραγωγήν τον. Θά παραγάγη όσα ά-
ναγκαιοΰν διά την οικογένειαν τον, τό πολύ
—πολύ δέ καί πλεόνασμά τι μικρόν διά την
έπιτόπιον κατανάλωσιν. Αυτό ακριβώς συμ¬
βαίνη είς την επαρχίαν Σελύου ή ήποία θά
ηδύνατο νά κάνη σημαντικήν εξαγωγήν ό-
πωρών καί ποικίλων γεωρνικών προϊόντων,
ά'ν είχρ συγκοινωνίαν.
Ι. Ν. Β.
νοτροακκάς ιδίως περιφερείας καί ή με¬
λετώμεν»; χαθιέιωαις τοϋ θεσμ'ού των
Έπαρχιακών Κχηνιάχρων, θά μάς φέ-
ρωσινέγγύχερον πρόςχόν πραγματικόν μας
προορισμόν, ίνα χή ένεργω μας έπεμβά-
σει κατορθώσωμεν καί άποβώμεν οί θε-
μέλιοι λίθοι χοϋ υπό μελέτην χμήματος
χοϋ 'Εθνικοϋ οΐχοδομήμαχος.
ΝΙΚ. ΤΖΩΡΤΖΑΚΗΣ
^Υομοκτηνίατρος
(Συνέχεια στό άλλο φύλλο)
ΑΑΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΩΝ
η ης γχ
τούτω χφ χόπω χής δράσεώς
Έξ-ηπακούεχαι ό'μως χαλως ότι λόγφ
των άποστάαεων, τής ελλείψεως μέαων
ουγχοινωνίας καϊ τής άπααχολήαεως των
έντεχαλμένοον χαϊ είς Αλλης φύσεως υπη¬
ρεσίας, ώς χαϊ χό σπουδαιόχερον, λόγφ
χοϋ μικρόν εισέτι άριθμοϋ, σχετικώς μέ
τάς ανάγκας τής ύπαιθρον, χεχνικών όρ-
γάνων, ή δι,ηνεκίής προσέγγισις αΐίτ-η άν
μή άδννατοί-, το*λάχιστον δυαχερεστάχη
καθίσταται. Ά^ ελπίσωμεν ό'μως ότι ή
πύκνωσις τ«ον οτελεχων μας είς τάς κτη-
Οί κάτωθι συνδρομηταί μάς προκατέβαλον
τας έτησίος συνδρομάς των, τ·ύς δποΐονς καί
ευχαριστούμεν θερμώς:
Νιη. Βέργης, Γ. Καλογεράχής, Α. Γαλανάκης
Ιωάν. ΜονρέΑλος,ι'Ανδρέας Μαυράκις, Μιχαήλ
Πολνχρονάκης, Έμμ. Σα*ελλάρης, Ρ. Γαράκης
Χ. ΧΓαπαγιαννάκης, Ιωάννης Φιοράκης, Ιωάν.
Γιαννακάκη ς, Μιλτ. /Γβπαδάκμς, Μιλτ. Μηλιδά-
κης (εξάμηνον) Δημ. Μανρουδής (εξάμηνον),
Στάθης Γαλανάκης (εξάμηνον), Σταύρος Σμαρ-
γιαννάχης (εξάμηνον), Κ. Νιάρχος, Ν. Γαβαλας
Γ. Λαγκονάχης (εξάμηνον) Κ. Φω. ε>νός, 'Αρ.
ΜιχεΧιδάχης, Ιωάννης Φραγκάκης, Ί. ΜεΧια-
οείδης «Καφφενείον Όμόνοια» Μιχ. Τζανάκης
Γρ. Ξενάκης, Κ. Χρονάκης, Ί· Ε. Βασιλάκης
Ιωάν. Μπιζάκης, Μιχ. Έλεν&εοιάόης. Δημ.
Καγιαμπάκης, Ν. Βελιγραδής, Ν. Κααωχάκης
Άντ. Βλαχάχης. Έμμ. Γ. Δερμιτζάκης, Έμμ< Γ. Φανουράκης, (εξάμηνον) · ("Εππαι συνέχεια( ''ΜΟΤΣΤΟ2ΎΜΟΛμ Έξασφιχλίζει τελείαν ζνμωσιν, ανωτέραν ;.-<}/? ότηζα κα'ι προλιμβάνει όλας τά^ ασθενείας "ιο►■ Χρηαιμοΐιοιεΐται τοΰς δνο πβώτθυς μήνας δια νέα κρασια καϊ άργό.ερα μέχρι τής ανοίξεως είς οσα εχονν μείνει γλυκά. Κυκ'ον διά 400 όκ. οί- νον δραχ. 50, διά 200 όκ. δραχ. 35, διά 101) δ 15 ρχ όχ. δραχ. 15. 5. , ίΤωλεϊϊαι παρά χον αντιπρόσωπον Ηραχλε.ον κ. Μ. Μαυράκη. Έν Ρί&ύμνφ Γ. Δερμιτζάκη, έν Χανίοις Γ. Μπκνάκη. τα'

ΓΚ
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ
Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ
ΕΛΟΝΟ_ΙΑ Κ ΑΙ Φ Υ Μ Λ ΤΙΟ. Ι ?
έ
τα
όποΐα
Α.'
Ή προσοχή τής Κοινωνίας πρέπει επί
αης, έκτός τής έλονοαίας, νά στραφή κα
πρός την φυματίωσιν,τής σΐτίας τον 1)3
των θανάτων των αυμβαινόντων κατ' έ
το$ έ* τω Νομώ μας. Έλάχιατα είναι
χωρία των έπαρχιων μας είς ό
δέν αημειώνονται θάνατοι έκ φνμοτιώ-
αεως. Ή μεγαλυτέρα δμως έατία τή·
φθίσεως έν τφ Νομφ είναι ή πόλις Η¬
ρακλείου, ένθα ό άριθμός των φυμ
ώντων είναι τρομακτικάς. Άλλά δέν εί¬
ναι μόνον τδ Ηράκλειον, έκ των πόλεων
τής Ελλάδος, ποϋ μαατίζεται ΰηδ τοϋ
νοσήματος τούτου, άλλ καΐ αί λοιπα
πόλεις τού Κράτους ύποφέρουν, &ν ό'χ
είς μεγαλύτερον βαθμόν, τουλάχιστον εί
ίσον. Άηδ πολλών έχων έ'χουν ίδρυθϋ
σύλλογοι, πρός καταπολέμησιν τής φν
ματιώσεως έν Ελλάδι, άλλά έφ' όσον τί
Κράτος δέν ένισχύεϊτούς συλλόγους τού
χους,δ αγών δέν δίεξάγεται δι* ό'λων τώ
αέσων, καΐ αυνεπώς καΐ τα προαδοκόμε
να άποτελέσματα δέν είναι δυνατόν πά
ρά νά είναι μηδαμινά. Κατά τδ παρελ
θόν έ'τος Ιδρύθη καΐ νέα έταιαεία έν Ά
θήναις πρός καταπολέμησιν τής φθίαεως
καΐ είς όλας τάς πόλεις διωρίσθησαν Ια
τροΐ μέλη τής έταιρείας αυτής καϊ Μρανο
εγένοντο παντοϋ, καϊ ή πόλις Ήρακλεί
ου συνειαέφερεν αρκετάς χιλιάδρς, άλλί
δνατυχώς τίποτε καϊ πάλιν καλόν δέ
προέκυψεν καϊ έκ τής νέας αυτής έται
ρείας. Έφ'όσον λοιπόν είς τόν τόπο·
αυτόν δέν διεξάγονται εί μή μόνον άγώ
νες πολιτικαί, δέν πρέπει νά αναμένη τι
την βελτίωσιν τής ύγιεινής καταστασεωσ
τοϋ λαοϋ, τοϋ δεκατιξομένου έκ των με
γάλων κοινωνικών νοαημάτων, τής έλο
νοαίας καϊ τής φυματιώσεως. Ή διδα
ακαλία δμως μερικών πραγμάτων διί
τοϋ τ ύ π ο υ σχετικώς μέ τόν τρόπο
τήςπροφυλάξεως έξ ενός κακοϋ νομίζα
δτι έπιβάλλεναι είς πάντα εντεταλμένα
την ηιρακολούθη'ίΐν τής Δημοσίας νγι
είας καϊ δντα ύποχρεωμένον νό. ανντελ%
διά των γνώαεών τού είς την διαφώτι
σιν τοϋ λαοϋ.
Τό δτι ή φνματίωσις είναι νόοημ< μεταδοτικόν, δέν χωρεΐ καμμιά άμφι αβήτησις καϊ Ιδίως μετά την άνακάλυ ψιν τοϋ εΐδικοϋ μικροβίου τοϋ άνακαλυ φθέντος πρό 45 έτών υπό τοϋ ίατροϊ Κθοΐΐ, Ή μετάδοαις τής φθίσεως γί νεται Ιδίως έκ των πτυαμάτων τοϋ πά αχοντος, όστις βήχων κα πτύων παντο' δέν κάνει τίποτε ά'λλο,1 Λάρα νά απείρ τα απέρματα τής φυματιώσεως, τα ενρι οκόμενα κατά έκατομμύρια είς τα πτύελ , τού. Τα πτύσματα τοϋ φθιαικοϋ άποξη ραινόμενα μεταβάλλονται είς κονιορτό όστις εΐαέρχεται διά τοϋ άναπνεομένο αέρος είς τούς πνεύμονας των άνθρώ πων. "Ωατε την φυματίωσιν προσλαμ β άν ο μέν κυρίως διά των άναπνενστικώ- άδων, καϊ λέγω κυρίως, καθότι δννάμε.· θα νά την προσλάβωμεν καϊ διά τοϋ πε· πτικοϋ συατήματος, α. ιανιώτερον δ'μω Ό διαδίδων λοιπόν τό μικρά βίον τή, φυματιώσεως είναι ό φυματιών, όστι· όμως δέν πρέπει νά εμπνέη καϊ τόν <ρό βον πρός τό κοινόν, και νά άποφεύγετα ούτος ώς άποφενγονται οί πάσχοντες έ πανάΐους, χολέρας, εύλογίας κλπ. λοι μωδών νοαημάτων, καθ" ότι διά νά πά θη τις έκ φθίαεως πρέπει νά έ'χη την άπαιτουμένην δεκτικότητα ό όργανισμό τού. Αέγοντες δεκτικότητα εννοούμεν την κατάστασιν τοϋ οργανισμόν τον εύνοοϋν τος την ανάπτυξιν καϊ πολλαπλασιααμό τοϋ προσλαμβανομένου μικροβίου τής φυματιώσεως. Διότι δέν άρκεϊ τις νά προαλάβχ) τό μικρόβιον τής φυματιώσε¬ ως διά νά γίνη φθισικός, καθότι έν τοι¬ αύτη περιπτώσει πάντες θά έπάοχομεν έκ τοϋ νοσήματος τούτου, άλλά πρέπει ό δργανιαμύς νά ευρίσκεται είς τοιαύτην κατάστασιν ποϋ νά μή δύναται νά άμνν- θη τελεαφόρως εναντίον τοϋ προσβάλ- λοντος αυτόν έχθροϋ. Την δεκτικότητα πρός την φυματίωσιν ή την έ'χει Ζνας δρ- γανιαμός έκ γενετής, ή την άποκτφ συν τώ χρόνω έκ διαφόρων αΐτιών. "Αν καϊ δέν είναι άποδεδειγμένη ή κληρονομικό- της τής φυματιώσεως, έν τούτοις είναι παρατηρημένον ότι τα παιδία των φθι- αιχών προσβάλλονται, θάττον ή βράδιον έκ τοϋ νοαήματος. Διά την προφύλαξιν έκ τής φυματιώσεως των παιδιών των φθισικών έ'χει έφενρεθη τελευταίως έμ- βόλιον υπό τοϋ Ιατροϋ'£αΐιηνΐίνδπερ ε¬ φαρμοζόμενον επί των νεογνών κατά τάς πρώτας ημέρας τής γεννήσεως φέρει λαμ πρά άποτελέσματα. Ή διάδοσις δμως τοϋ έμβολίου τούτου καθνατερεΐ εισέτι έν Έλλάδι,καίτοι, καθώς είπωμεν, άρκετοΐ έογαξομένονς αυτοπροσώπως τα αύλλογοι καί εταιρείαι Μχονν Ιδρύθη κα· άπ-ό τονς ηοιμέν^ς, τονς νον,''-,ο τα τής φυματιώσεως-. Ή μεγκλυτέρα ά- ^ωργονς εργάτας %ονς εργ-χζο- ι φορμη διά την άπόκτηα-ν δεχτικότητος ' είς τό αν%δ κτήμα. ενός οργανισμόν «ρόο την φυματίωσιν! είναι, άφ' ενός ή κατάχρησις των οΐνο· πνενματωδών, καϊ άφ' ετέρου οί άθλιοι δροι τής ζωής. "Οσον ρωμαλέος καϊ Άν είναι έ'νας ϋ,νθρωπος, εάν κατοικήοΐ) είς Μνα απίτι άνθυγιεινόν, δέν είναι δυνα¬ τόν νά μή αποβή φυματικός. Είς την άνθνγιεινην κατοικίαν καϊ είς τούς έλεεινούς ό'ρονς τής ζωής όφεϊλεζαι ή φνματίωαυς των μεταβαινόντων εί; Αμερικήν άγοοιών. Ούτοι, έφ'δσον ζονν είς τόν καναβόν άέρα τον χωρίου των, διακρίνονται διά την ενρωστίαν των, ά- πό τής ατι,γμής δμως ποϋ ό όρρσειβιος τής επαρχίας έγκαταλείψει τόν καθαρόν άέρα τον βοννοϋ «αί την καθαράν τρο¬ φήν τον, ίνα μεταβή είς Αμερικήν πρός πλουτισμόν, άρχίζει νά μαραίνεται, κα¬ θότι ών ύποχρεωμένος νά έξοικονομή χρήματα έκ τού ημερομίσθιον τον, άναγ- χάζεται νά χοιμάιαι είς τα άνθυγιεινά ύπόγεια των μεγαλθνηόλεων τής Άμε- ρικής, μαζύ μέ £να πλήθος άλλον σνν- τρόφων καϊ νά τρέφεται μέ τροφάς ελε¬ εινάς καϊ χωρΐς νά γνωρίζη είς ποίαν καταστροφήν όδηγήται, εξακολουθή τόν αυτόν βίον, καϊ τοι τα πρώνα αυμπτώμα- τα τοϋ νοσήματος ήρχισαν νά παρουσιά- ζωνται. "Οίαν πλέον τό νόσημα προχω- οήσχι, μετά πάοοδον άρκετώι μην ών, καϊ περιέλθη τούς διαφόρους Ιατρονς επί ματαίω πρός θεραπείαν τοϋ ύπατιθεμέ- νου κρνολογήματός τού, έπιβιβάζεται νοϋ πρός επάνοδον είς την πατρίδα ατμόπλοι¬ ον και άλλοτε μέν προφθάνει νά επανίδι] τούς σνγγενεΐς τού προσκομίζων μέ τα ολίγα δολλάρια καϊ την δυστυχίαν είς τούς οΐκείους τού, καϊ άλλοτε ρίπτεται τό πτώμα τούτου είς την θάλασσαν διά νά πνιγοϋν, μαζύ μέ αύτό,καΐ ,ό'λο τά.δνειρα καϊ αί έπίδες τού. Είς το επόμενον ή αννέχεια. ΛΟΠΑΔΗΧ Δί' άτοφάσεως ζον κ. Νομάρχου Ήρχκλείου προεκηρνχ&ησα,ν αί εκλογαι οτρδς ανγκρά-ι-ηαιν τον Γεωργικον ° ΕΛίμεΧητηρίΟν Ήρακλε'οι). Ό νομδς διηρέ&η είς ΙΟέκΧογικάς * εριφερε'ας, '-άς έςής. ΙΙρώτη αποτελούμενη έκ '·.<:ν Δήμον Ή- ρχκλε Ον καϊ της Κο νόίη ο;. Ν. 'Αλικα,ρνχοον μέ εδρχν τό 'Ηράαλείον έκλέγονθ'α δνο μέλη ιξ έκάστης τάξεως έκλεξίμων. Άευτέρχ εκ χάτν κοι- νο.ήτων "Ανω ^αί Κάτα> Αρχανών, Βενεράτον,
Δ~φνών, ΚανΧΙ-ΚασζεΧΧίον, Ιίοννάβων, 'Αγ. Βα
Ο<Χε'αυ, ΆγιώνΗχρασκίών, Βαρβάρων, ΰώνης, ΙΙεζών, Καλλονής, Χονδεζσίον, καί Σ-α^Χ'ΐνίου μέ έδραν το χωρίον Άγιές Πχρζσκ<ές, εχλέγον- αα ανά εν μέλος έξ έχάστης τάξεως έκλεξίμων. 2'ρίζη εκ ζ,ών κοινο*ήτων Άβδον, Άνω^όλεως, Ι*αλνφ^ς, ΤΌ>νιών, 'Εληάς, ΈΐιισκΟ^ης, Καλόν
Χωρίον, Γονβών, Κράσι, Μοχον, Ποτ ίμιών,
ΣγουροΗεφάΧι «αι Χερσόνησον, μέ έδραν την
Χερσόνησον, έκλέγουσχ άνά εν μέλος εξ έχάαζ'ης
τάξεως έκλεξίμων. Τε.άρτη, αι οχελόυμέν.) έκ
τώ'ν κοινο.ήτων Άμ..ριανον, Αποστολήν, Ά-
ακών, ΒΛρβάρω, Γερακίον, ΚασιεΧΧ'Όν, 'Έμ,η,ά-
ρον, Ζωφόρων, Θραψανού,,Μηλιαράδων,
ι'δονρι,^ Κασάνων, Κασταμονίίαας, 1*ϊονπ
ύΐάρ&ας, Ν^τηδητον, Ξνδα, ΧΊανΛγ'Μς »αί Σμο
ρι μέεδρχ %ό ΚαοΐέΧΧί, έκλέ/ονσα άνά εν μέλο
εξ έχάστης τάξεως έκλεξίμων. ΙΙέμκτη άπο< - λονμένη έκ &ών κοινοιήΐων Άρκα,λοχωρΌν, Κά ίθ> Καστελλ-Μνωγ, "Ανω Γαρνσ.ας, Κ<χλνβίων, Μεγάλης Βρύαεως, Παρτήρων, Σχοινιά, ΆΧχ- γνίον, 'Αγ. Βαρβάρχς, Άγιον Θωμά καί Τεφε- λΐον, μέ έδραν τό Αρκαλοχωρι, έκλέγονσα ανθ εν μέλος ίξ εκάστης, τάξεως εκλεξίμων. "Εκΐΐ] ά »οτεΧονμ^χη έκ α>ν κοινο «ί.ων Άο.ιμι'ον, Βα
γιωνιας, ^Ε&ιάς, Μεοοχΰορίον, ΙΙνρ^ον, Σ",αβ'ών
Σιόλκον, Σωκιχρα. κ^-1 Χάρακα μί έδρ ν ?ΟΛ
Πύργον έκλέγονσα άνά εν μέλος ίξ ίκάαιης τά¬
ξεως έκλέξίμων. Έβόάμη, αποτελούμενη εκ των
κο νο.ή-ων ιΊόμΛηχς, Μιαμοΐς, Μο'ρα,ν, ΐΙΧχ-
>άνου, ΙΙεζροχεφχλίον, Βορριζιων, Γ^,λ άς, Βόρ'
ρνον, Γρηγοριας, Καμάρων, ΚαμηΧχρ ο··, Κλι',μα
ιος, Μ·ίγν.ρικ ιρι'ον, ΠΛθΐδ>'ο)ν, Σϊββαε·, 'Γνμ»τ ι-
ιιίον ίΐίί Φχνερωμένης. μέ Μδρζν τής Μο ρα.ς,
έκλέγοναα άνά εν μέλος εξ εκμο<.ης άξεως. Ό- γδόη, άπο^εΧονμίνη εκ .ίδν κο*νο~.ήτων 'Αγ^ων Αί'!υί. ΙΙλώια.5. 'ΑμτΐεΧοίξου, Άν.ΐοκάρι, Βα,ο. 'Ανωγε ων' Γέργε^ης, Ζιρον, ΠανΛβσο$, Σχον^ βονΧων Και Χπνσ^ονλιανών, μέ έ'δραν χονς ΚΑ. γ ούς Δέκα, ιχλέγουσχ άνά εν μίλος ίξ ίκάοιης τάξεως εκΧε^ίμ<αν. 'Τ,ννάχΐ), άηθ'.ελονμένη εί: των κοινοζή-.ων 'Αγ. Ιίχρανος, "Ανω 'Αοιι&ν, Βοντων, Αύγεν.κής, Κάτω 'Αοινών, Κερααων, Κρουοώνος, Πενταμόδί, 11ε ροκεφάλου, ΐϊριν.α, Πυργονς, Σίββας, Στ αν ρ χαί ών. μέ έδραν τόν Αγιον Μύρων~ί, έκΧίγονο^ άνά ίν μέλος εξ έκά ηης τάξεως έκλεξίμων. Δεκάτη, άχο.εΧονμένη κ των χοινοτήτων Τνλίαοον, Κορφών, Λον- ρ-χκίον, Καλεσοών, 'Ασχνρακίον, 'Αχλάδος' Γα>
Γεν. Διοικηνον
ί τη.
ν
.Ι'Ι-
,ν.οι-
ιυνα-
ν )Ι Ι "
/αντό δχ
(Τ ι , Ο ,
Τι ι Π
■Γ, λ)|
ι ε »
Γ >υ
' ς ιω Λ'
Μΰρουνος
IV.
-
Γ /.α-
Γ'ι'Ίι
ς την
- ασίν
Λ·Ίον
Ίν'Μ-
ι "Λ-
όριον τάς αρχάς Νοεμβρ. - -, ....
αφορών ζητημάτων σχετικών μέ ττ)ν -πρόοδον
ίής ελ-χιοκομίας έν Ελλάδι. Είς το συνέδριον
θά <χντ&?τρ,οσΌ.>.7ίει>θουν ό'λ'χ τα έΧυ.ιοταμε1>α ζον
Κράιονς, τό νζΐονργεϊον της Γεωργίας ;ίαί Οί
εΐδΐΐίθί έ-ιιστημονες. Έκ Κρήτης εκλήθησαν οί
•κ. κ. ΪΙόΧέντας έκ Χανίων, Αναγνώστα ιης έξ
Ηρακλειον καϊ Σΐμιωτάκης,εκ Ααοη8ίον, αντι
Λ-ροσω^είοντες τα ο'κβΐα εΧ ιιθζαμεϊα. 'Αηό %ό
σννέδρ.ον αν~ό οί έλαιο αρχγωγεΐς περιμένονν
;£θλλά .τράγμαια ι·ε~α!Γν των όιτο'ων κ^Ί την
κατάργησιν. ου νό 'ν^μίξεως χων αλχ!ων
μέ Οτι ορέλαια.
- Καί δ,ίβ.'ν αΰίΰχτον^-. ,~Λ: Χα^ιά.
Ο<1 Λ >.ι
ι4·ιυ
τα ι *
σ '
—Πρ:>
ν. α α υ
ι ντά ,[(<' ' τή ! /.οχίου χινο<: το'Γ οίουΐο δ ο. (/ ,ι Ί ; οί ν ίξη5Ί·ι[<(ί>θΐ|-
'ψ'
ίϊνγκ
Υ.ί-
V
ι ιΐι
λησε
ι^ ι » .ι ^) ι ΐ( υ ι ι
Πρΐιΐ δρος τοΰ Μ ι
Ι Ο
('/
,υγπ
—Άνακοίνωαις ΐΐροςτάς εφεδρικάς
όργανώαεις Κρήτης.
την ι
ου
7.
Ί
ί) ι
π. ή_ι
σΐιου
πλόγι
*Μ«ν, Δαμάοι^ς, Φόδελε,
ΤνΧΐί,οον, ίκλέγοχκ
ξεκς έκλεξίμων.
Αί εκλογαι
Ρογδιάς / έ ίό(Ι ν ήν
έΧος εζ έτι'
. οίν ην Ο/, ι< ^.οε - νμΐ'Ι' • Άριύμό; 1: 11ρυσκλΐ|σι, .ιρ<. οτ ί;. Ό ^υ. ί'.ολαι νο; Λ- Ζσ^οριόόης ρακλι (φ. τόν Ηοακλίίο'υ καϊ : Κων)τι- ν ί Ί1~ , . δανιιστήλ Έμμ. Χα- ραλάιιπους Μαςιΐ) ΐποδηματοϋοιόν κάτοίκον 'Π- Βρίον πλήν των έχ,Χογιν,&ν .τερ.φερε ών ΰπ' ά- 'ΐϋμόν 5, ί? «ηϊ 10, οΛου ϋά 6ιεξ; χ&οϊν ην 3ην Νοέμβριον, είς τάς ί'έρας των ίκλογι^όόν ιεχΐφεζει&ν κ«ί ε'ς τό οικείον κο.νο ,· ίν κα- άοχημα καϊά την 11 τ.μ. &ρΐΛ.ν. 'Εχλέκ-.ο(,εζ είνε τα μέλη ".α. .„ ;.ών νμβο^νλ ών. Έκλέ^ιι Ο£ ί.έ ε.νε οί "ίΐλληνεζ ι- ήχοοι, κεκιημένο Χιθλ'Χικων δικαιωμάχων <χί έγ κατέστη μέν οί άτ~ό £νδς Ιχονς ε'ςτην περι- •έρε.αν εν β εκλέγοντοι. Οί έχλέίΐμθ'. είνε ίνα άξε^ς: Ή πρώϊη ατ:αρχίΙ*ία.ι άνιό %ονι· μεγά- ονς γαιοκχτ'ιμονας, ον<, διενϋιν-ιάς η Ινο .ί α- τάς μεγάΧα,ν όγρο ια&ν κ-);μάΐ«.ν τ] ί<_οιϊν, ζιροέδ^ονο ^.ν,όΰ %εωργ χον σο^μ ~ε όν, νΧΧόγου η αυνε.αίρισμον. 'ίΐ οενχέρν. χάςις ί.- αρ· ίζε ί/.ι α^ίό τονς μικρονς '.ι,ιου Υ(ι __ ς ΐΓ].- άλλΊιλΐίγγνοψ ι/.ίτνίι/; Λίκιιτ (.■ί·Τ|- Πα- Χηΐ0το<ίύροΊΐ Ξνλούρη τα οί/.ι Ι >-χ<ι τιιϋ σιιΜγου τΐ)ς ('ι; τοιοΰ ',Γηι'θ1Ι τό γίΗο αχΊ έργο^ομε'νης χου Μλ ' γΐου Κ«.τετα^(ίκΐ] τα οΐκιοκτ; ίξ ΐ]τοι 1) Καλλιο.την Ριο>·,>-
Ληιιητρίου Πα.κ;όάκ)ΐ
οννξο,εν11 2) Κωνσταντίνον Ζαχα¬
ρίου Βον(>εεάκΐ)ν γ?ο>ργοκτΐ)Μ»τ(οιν, 3) Νικόλαον
Ι"Ί.ο)£>γίοιι Κβφαλογιά·Μ|ν δικηγόρον κατοίκοιι;
ΊΙ(>ο.>·/.Λον. Κολιο ό[.α; καϊ πάντας τυύ
&ιχυιο')| ατα «αί ά'£ιώσι.ις έ ιί τού έκ
δί'κα είτα χιλιάδων έιτακυσίον 1(700
ά
τού ένώτιόν |ΐθΐΐ όια τής ΐπ' ά
/ίλια τ.βίρακόσια έξήκοντα έννί'α 1469 τής ή
τΐ|ςόγδόΐ|. 2ι.ττ> ,ιβρίυΐ' ένεστΛτος ■ Ηονζ ί
'«.ΊοΊηρΐ(χσ|.οϊ> άκ
τ>) 'ΐολ ι ΊΙίοκλ.ίυυ καί μιχ ι τιμ ο,
'Λι 11'
ι'ιλ Τάι.ιιο-
α^ τή
ά
ά
όσον πάσα
. - . ου;
; σ< " ε;φ υ, σ η. >"πιη τυϋ όρκοδίι ν
ή νυτιίχν' ι .,^ό,
ιηθ'ΟΓΓ' ( ΤΓ 5·, Γ
ΑΘΗΝΑΙ 25 Σ)βρίου (τού
^ΰ μας).— Κατά τηλ)μα έκ
Βούϊγαοοι κομιτατζήδες
γθές νά οταηατήσουν την
Σιμπλόν-Όριάν έντός τής Ιλλη
Μακεδονίας, γενόμενοι όμως έγκαίρΖ
άντιληπτοΐ κατεΛιώχθησαν υπό έλλην
κου στρατόν, διαφυγόντες.
ΣΤΡΑΤΐαΤ. ^ΟΜΟΣ ΕΙΣ
ΑΘΗΝΑΙ 25 Σ)ββ1ον (τοϋ άνταηο-
κριτοϋ μας). —Αγγέλλεται έκ Βελ/γρο-
δίου δτι κατόπιν των άλεπαλλήλωνδννα-
μιστικών άποπειρών έκ μέρους Βουλν&.
ρων κομιτατζηδων, εκηρύχθη ό οτοατι.
ωτικός νόμο^ εί? %νν Νότιον Σερβίαν.
Συγχρόνως ό έν Σόφια Πρεσβευτάς τ*ς
Σερβίας επέδωκε δευτέραν διαμαρτυρίαν
πρός την Βουλγαρικήν Κυβέρνησιν, ξψ
τήσας την δίωξιν των μακεδοηκών όρνα-
νώσεων αΐτινες φέρονται ώς διοργανώ-
αασαι τάς σημειωθείσας αποπείρας. «
ΤΗΛΡΓΡΑΦΗΐνΐΑΤί
Η4ΡΑΪΙΣ ΤΟΝ ΚΟΜΙΤΑΤΖΗίΟΝ
ΟΙ Β1Μ90! ΤΩΝ Α"Γ»ΜΑΤΙΚΩΝ
ΑΘΗΝΑΙ 25 Σ)βρίου τον άνταποκμ-
τον μας).- Διαψεύδεται ή πληροφορία
δτι ή αρμοδία Κοινοβουλευτικαί Έηιτρο·
πή απεφάνθη κατά τοϋ Νομοθ. Διατάγ-
ματος περΐ περικοπης τοϋ μισθόν των
αξιωματικών. Απεφασίσθη μόνον ό πα·
ταρτισμός 4μελονς Έπιτροπή~ς ήτις ν&
εξετάση κατά ηόαον είναι δννατή ή μα-
ταίωαις τής μειώσεως τοϋ μισθόν των α¬
ξιωματικών. Λ
ΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
ΑΘΗΝΑΙ 25- Σ)βρίου (τοϋ άνταποχμ
νοϋ μας.—ΚατΊάρμοδίαν ανακοίνωσιν ή
άναβολή των εργασιών τής Βονλής δύ¬
ναται νά θεωρεΐται βοβαία, λόγω τής έν
τφ εξωτερικώ παρατάσεως τής διαμονής
των κ. κ. Μιχαλακοπούλου καϊ Καφαν¬
τάρη. Ή Βουλή συνερχομένη τνπιχως
την 15ην Όκτωβρίου θά αναβάλη μόνη
τάς εργασίας της επί 8ν δεκαήμερον.
ς ρη ζητήματοζ
Ά/. Μύρωνος— "Ανω Ασιτών.
Τ·) γνωττόν 'πεισόδιον μεταξυ ι ών μ-
1υΙ "·, ΆΥ· Μύρωνο.- κα'ι "Ανω Ασιτών
πρ ι-ελαβ: χθ,'ς ΓπΓ/ίνδυνον τοοπι',ν Οί Ά-
^ιομι·οιαν.)| λόγφ τής επιμονής τώί Άνοχι-
σαιαών νά^; ήν ;'ππρέι|'υυν την ύορευσιν
αΐ',ι· ν έ,' των ημ.'ιι(,, τοΓ' χωρίου τ>υν δα'-
Γ'',1|' Ί /|(!'ς τι)ν συγκοινωνίαν των δευτέρων
, ι2'ς ^ Τ()Γ'Χ^'.'ου των δι.Ί.χομένηςόδοϋ
-α· ουπο απίΐλ ΐτ./ι σΰιρι,ξις των κ«τοί^ων
ο'χωρίων Επί τόπου μετέβη χ9ί=
γι-'ΊΚ' ύ ν. Διοικιμής τής Χωρ)κής
προ- Γ··ι.βι|!«Γ|,όν των £ν διαστάσει δΰο
χωρίων κ«ί πρόληψιν τααχών.
μ
ι<) ως 7λη τη α.-»,,- ουμήης. Οί ειιποοιιΐ ι,γθΜ/ι,ον, ?ςτίςΐδίας τιμας ,ΐναλόγως της ποιότητος. Ί ά ίξαιρΓ,ΐ/^ σουλι.ίνιά, (}<ι./- «'ΤΜυικ.ις, Ρπλ,|. ώίΐη.ταν IX— ί!) δ ι. ί ιιε- σ/ΐίτοΐ:) | ) [ ;^ ^ ) α[ χατ(;)τ^α |0 1-*. Ιντα ιή> /.ή,ασ«ν ίβδομάδ./ ίΐ^βψχν
*■■> τοι· Ιελο ν?ί,,|Ι|Κ/ς ;;ΐ2(ί:ί κιβωτί.νϊί σια-
•(.δοοτΐΐ 11,'Γ.",σώ· ο. Οϊ ταχτάδες ίκω-
ι ' 11»ι ί<7 μ πρός Π—7,,>0
_ Ελαια: >χ. ακή Λ νησίς , Ις τα μΐχι.Γι;
υ^.τητο: πι^ό· <^ρ. ιΛ^,Γχ). Έξή-^η-,αν «α- τα ιο «διά.π,,μα της έ|!<δοιιάιδος 1(50 ()«οέ- Α« -,αι πυνηνέλαΐίί 108. Σταφύλια: Ταχτβδις πίός ,'ίδρ , οαζ«- >»* 4() 'Λό ϊθ
πιιν χ«τ,,
ρ ς ■-,.( —^
ϊχ
*4, ΚΗ) κ./λίίβια
ιών Πά )«τκΐιί'|>'
'λ·'|)ΰϊι ό ΐρνν·|-
- ..,Ρτββ; -Γΐι/ή ζήτησις πρός Λρ. 7-
ένταυ.ΐ,ι
Κοήτη,
η ρμ 6ι~-
«"«•«,ι,',σα «να έν άντίγβ·"
--1.· 8>α ?καοτ«ν των άνω«β.»
1 ^^ση όμοιον διά τ.|ΐ
*ιλΐϋΟιυ11
7 ή
ι ·»"ΐΐϋυ ?του. Ι!)27 ήιιει»'ν

*
^'φολα,ογοσφΓίω Γ,ον χ-
τίΐς ό6οΛ Χ^δοικος ^ αο.#.
Κωνσταντίνος Ζαχαριάδης
•Λί'
άν.*»
"τΗΣε'
τ*ν
ή; ,'σοίείαί να εφ
ΤΑΠΡΟΧβΕΧΙΙ
νπέρλα
. "Α*ό ι
ε/ς τα
ά
πλήρην ρ^
ι)ια«χίίασις χαί εύ
Λε Λαρο
1ιε)γοΰν«αι οί δεσ
κίχ φβ&ιιημα, δημ
ίμαΐιπη ουπιίη
λ
ς
ι; }ιά (όν
ινχη χρεΆει να
)ιί παρομοίας μι
Λ{«χ#«ινη τής Λ
λΐτταχισχιλίους ξ< ΟΙΑΙΑΝΟΟΥΜ Ή ά/!ονλία π< ι»» 4ιανοονμένα>ν
^. "Ολα σ
ή είς έ>
ι·ί«·ις τα πεβιασι
ί1 |ϋέ «ήν σα>(
υ#ονν νά < ΑΙτία ή α 4 δή Ηάν »4ν μβιβολατρισμό