136308

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ
^^^^™^^————^■■■■•■■■•■■■ΗΠΠΒΗεβεβεΒΐεΗΠβΠΠβε^βεΗ^είΜε^εε^εε^ε^^
ΕΒΔΟΜΑΔ1ΑΙΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΠΝ ΤΑ2ΕΩΝ
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΜΜΙΙΐίΐΙΙΙ:
[Ι *£Υ Τί ΡΑ1
24 Ι
ΙίΚΙΙΕΜΕΡΙΟϊΙ
1928 Ι
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΕΤΟΣ Β.' ΑΡΙΘ Μ. ΦΥΛΛΟΥ 56
^ΙΙΙΙΙΙ ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ.....ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1ΙΙ1ΙΙΙΙΙΙ11ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ,!,!,..............
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΝ ΚΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
ΗΛΙΑΣ Ε. ΔΙΑΛΥΝΑΣ
ΓΡΑΦΕΙΑ ΚΑΙ ΤΥΠΟΓΑΦΕΙΑ
ΠΛΑΤΕ1Α ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 37
ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι
ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΟΙ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ
Καί άλλοτε έγράψαμεν ό'«ι, άθράας εκπο.-
οννται αί άγροτικαί περιουσίαι είς άναγκαστι-
ΠΡΟΣΕΞΑΤΕ ΤΗΝ ΣΙΤΟΚΛΑΑΙΕΡΓΕΙΑΗ
περιουσίαι είς άνανκαο-τί- , Πέρνσι, χαχά την εποχήν αυτήν, πού ατΰ αύτάρχης είς σιτηρά. Είς άλλην θέσιν
δΓ άσήμαντα συνήι>«>53το- ° Υ^ργός άρχίζει νά προειοιμάζεται διά δημοσιεύομεν, άπό τού ηροηγονμένον
βί, των οποίων ή εφεύρεσίς έκ μέρους των άγρο
τάνν άποβαίνει άδΰνατος ελλείψει γεβργικσΰ πι-
στατικοϋ ίδρΰματος. _
Αί ίχΛθιήαιι; αυται γενόμεναι πνρΐοας ΐ'ς
βίροί μικροχαλλιεργητών, δημιουργοΰν χχτάστα
αινέκτάκτως σοβαράν, τής οποίας την σημασί¬
αν ϋ* δύναται νά παρίδη «ό χράτος, έφ'ό'σον διά
Τ<0? πλειστηριασμών δημιουργούσαι άχτήμονες ϊιό τοΰς ΟΛοίους είναι ΰποχρεωμένον. νά λά/ίρ ^τρονοιαν πρός άποκαεάστασίν τα>ν, άρ/άτεροκ.
Δέν είναι ίρα φρόνιμον νά Αάβ»; εγκαίρως «ό
κράτος «ά μέτρα έκεΐνα «α όποϊα θα ?τρολαβο«ν
την καταστροφήν;
Μίά άναστολή τής εκτελέσεως των πΧαατη-
(ίααμ&ν μέ την σύγχρονον ενέργειαν πρός τα¬
χυτέραν λειτουργίαν τής γεωργιχής τραπέζης ϋ-ά
ήσαν μέτρα σωτήρια.
Η ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΠΙΣΤΙΣ
"Ο <ως ορθώς άναφέρν; είς τό της πρός τόν κ. Πρωθυπουργόν ή έ*ι«ροπή τοϋ Γεω^γικοΰ αυλΧόγου «ό Πρόδροτ μος» ή άδυχαμία «ου άγρότου νά πληρώση τα χοίη τού είναι φυσική συνεπεία σειράς γ*γο*ό- »1ν τα οτοία εδημιούργησαν την στενότητα τοΰ χρήματος. £"ίς την στενό«η«α λοιπόν αυτή «ου χρήμι- τες καί είς «ήν έλλειψιν πισταατικοΰ ίδρύματος τό ίχοΐον *& άσκβ την γεωργικήν πίστιν είς εΰ- ρντέραν χλίμακα δφιίλιται ή σημερινή δυσχε¬ ρής κατάστασις, ουχί δέ είς την κακοπιστίαν ήνΛιχφνγή* νά πΐηρώσβ τα χρέη τού, τα ό- ηοϊα έχει άσφαΧΙσυ διά πολλαπΛασίας άξίας περιουσίας. Τουτο άλλως τε «ό βλέπομεν καί είς τα Λρογοάαμαχα πλειστηριασμοΰ διά ,μητριακών,όσυνεργάτης φύλλου μας, όδηγίας περί τοΰ τρόπου μας κ. —νόροκλής Ξαν&ουδΙδης, εΐςαειράν τής λιπάνσεως των αιχηρών. 'Εξ' αυτών άρθρων τού περί σιτοκαλλιεργείας,ύπέδει θά πεισθούν οί γεωργοί μας ότι ή ξηρα- ξε τόν τρόπον διά τού οποίον δύναται δ σία τού Μαρταπρίλη χαταπολεμεΐται ά Νομός μας νά αυξήση την παραγωγήν αι- ποχελεα μαχιχΖς διά τής χαλβς χρήσεως τηρών οϋχως ώαχε χά χαλνψηχό έ'λλειμ- των χημιχών λιπασμάτων. Τούτο άλλοις μα τό οποίον παρόνοιάζεχαι κατ' έτος με τβ έδοχιμάο&η έφέχος, τό κατ' εξοχήν χαξύ παγωγής καί καταναλώσεως καί έ»ος τής άνοιξάτιχης ξηρασίας, άπό τούς νά δημιουργήση καί περίααενμα πρός σιχοχαλλιεργητάς οί όπσίοι έχρησιμοποί- εξαγωγήν είς τούς γείτονος Νομονς. Ό ήσαν χημιχά λιπάαμαχα διότι καί στάρι κ. Εανϋ·ονδίδης υπέδειξε μέ αχατιατιχά τούς έδωκαν καί άχυρα &φϋ·ονα. δεδομένα ότι, έν τφ Νομώ μας χαλλιερ· 'Η αύξησις άρα τής αιχοπαραγωγής γούνται σιτηρά είς έ'κτασινγής 270 χι- ΐοθ Νομοϋ μας είναι ζήτημα πρωτοβου- λιάδων οχρεμμάτων χά δποϊα άποδίδονν λίας των γεωργών. συνολικήν ποσότητα σιτηρών, ώς εξής. Ή καλή άρρωσις, δ έκλεκτός σπόρος, Σ ϊ τ ο ν 4,200,000, χαλλιεργούμενα ή χρήσις λιπασμάτων Ιδού τί θά έξασφα ί<ίεΙς70χιΚ.οτέμμαχα,άποδίδονχαι 70όχ. α λίαη την σιτάρχειάν μας, διότι ταύτα θά ς ργρ ηρμ όχοΐαν έκτίθενται είς αναγκαστικήν εκποίησιν κτιίμιτ-ΐ έ<ατοντάδων χιλιάδων δραχμ-ων, δ'ά χρέος (51'γων χιΛιάδο,ν δραχμάϊν. Τα ττεριστατι- ηά αύχά οφείλει νά Χά β β ΰπ* οψ«· *ου τό κρΛ- ά'ά ίΰ η ί ή γρφη/ χμμ,ίδονται 7Οό*. α «Ρ»σωρινή Τα στεμμα.Κριθήν θέκαχ. όκ. καλλΐεργθυ ό Πβόδροτ ,„ , ΟΛ ι ,ΐ ι .» «/ ^^ ^ίς 90 χιλ. αχρέμμαχα ΗαΙ άποδΐ- δουσαν 1006χι κατά ατςέμμα. Σγιμόν 2, 100, 000. όκ. καλλιεργούμενον είς 30 χιλ. στρέμματα καί άποόίδοντα 70 όχ. κατνί στρέμμα Β ρ ώ μ η ν 7, 200,000 δκ.καλλιεργουμένη ν είς 80 χιλ, στρέμμα¬ καί άποδίδονοαν 90 όκ. κατά στρέμ¬ η ρ μ, αύξήσονν την κατά στρέμμα παραγωγήν σημαντικώς, ύστερούσαν άλλων κρατών. Καί πρός ηιατοηοίηαιν τού Ισχνριαμοϋ μας παραθέτομεν στατιστικούς πίνακας τής κατά στρέμμα αποδόσεως τής γής έν —ύρώπη καί Βαλκανική* Κατά ταύτην, είς την Ό λανδίαν %ά στρέμμα άποδίδει268 χιΐ. αίτου, είς τό Βέλγιον 245, είς την μα. Κατά τα δεδομένα ταυτα ή συνολική , Αγγλίαν 212, είς την Γερμανίαν 175, παραγωγή χον Νομοϋ Ηρακλειον είς αι- είς την Αίγυπτον 169, είς την Β ου λγα- τηβά είναι 22, 500,000, κατ' έτος. Καχά χούς ύπολογισμρνς χον χ. Ξαν- ρΐαν 96, είς την Σερβίαν 91, είς την Ρουμανίαν 90 χαΐ είς την Έλίάδα 65. ϋ·ουδίδου ό πληθναμός τού Νομόν Ήρα- Έν Κοήχ·β χατ τα στατιστικά δεδομένα χλβίου διά νά τραφβ έχει άνάγκη 17 έ- τού Η.Ξαν&ονδΙδον ή άπόδοσΐί βΚαι αο- χαχ. όκ. σίτου καί χοιϋ·ής, έκ της ένχω- λν καλυτέρα. Έφ' όσον άρα μέ τα ση- ΤΛ *ος διά5να'ένισπεΰσΐ; «ήν ενίσχυσιν «ής γεωργ ι-' ρίου δέ παραγωγής χρησιμοποιεΐ μόνον μερινά μέαα χαλλιεργείας έχομεν, ίκανο- κής πίστεως είς «ρόπον ώστε νά δύνανται εΰχε-' ±3, 300,1)00, διότι τα ύπόλοιπα σ«η- ποιητιχήν, όπωαδήποχε, απόδοσιν, εϋ- ρ«ς να δανείζωνται οί αγρόται διά νά σωζο^ν & βρώμ« χαί κριθή, διατίθενται πρός χολον είναι νά μανχεύσωμεν πόσον θά την περιουσίαν των άπό την αναγκαστικήν ' "*· ~ ·, „ , ,)2- ,„ ·' »». β « »« 11 Γ ι λ εκποίησιν. Ι *β°φήν των ςωων. Λχνμεν οϋχων χαχ < αυξηθή αυτή άν ή καλλιέργεια νίνη ***·" φ ' έτος ΐλλειμμα αιτηρ&ν 3,700,000, όχ στημονι*ωτέρα. 'Ασφαλώς τότε ή παρα- τά όποΐαείσάγονταιέξωθι είτε άλευραείτε γωγή θά υπερβή την κατανάλωσιν χαί . ώς αΐτος είτε ώς κριθή, καί άνχιπροσω- ό'χι μόνον δέν θ£ διαθέτωμε χρήματα πέριξ τοΰ ζητήματος «ών έφείριχών ταμείον πευσνταιποσόν τριών περίπου δυσεκατομ γιά τό ψωμί μας, αΧΛάσά είσπραττωμεν άιτοβαινουν εντελώς άχαρπο·, εφ* ό'σον οί διοι-! μνρίωνδραχμών. Ι» αί άπό άλλονζ σημαντικά ποσά έκ τής κοδντες «ά «αμεΐα Ιπιμενονν να νομΐζονν δ"π. ό Νομός Ηρακλείου μέ τηνέκτετα- ηεριασευούαης παραγωγής. ?.Γ,ουργΤίαν .οΰΟθεομοΰ"Ο^οστένργόν«ί'πάάαν ^^^^ ««οιάδα .ής Μεσσαράς Η«1.ί!ίΐ· | Γό μεγάλο αύτό πρόβλημα Ιξ ^ έξαρ- ορθήν υπόδειξιν γενομένην παρ' άλλων. Παρα- φόρονς έ«τάσεις τής επαρχίας Ιΐεόιάοος ταται ή βλη οίκονομιχή ζωή τού Νομοϋ γνωρίσαντες τόν βασικόν σκοπόν των «αμείων, δέν ε'πρεπε νά ίξάγ·β χόσον τεράστιον πό- πρέπει νά μελετηθή καί νά λυθή τό τα- έΛίσ«ευσαν δΊι «αΰτα ίδρύθησαν δια να δανεί- σ<{ν ^4<£ τ^ν ηρ0μήθειατούψωμιού τού. γύτερσν αν, θέλωμεν νά άπαλλαγώμεν .ου σκίΤΰ*του,^"Γ"σάν^°θΓόΡως^ ^^ ^"β* »β»σ«άθεια καί άνάλογος ^ς «δουλείας τού ψωμιού». Τί όφελεΐ «ν των ΜονΙστηρΓακ^ν, "προτοϋ μάλιστα γίν» ηροοοχή εί-, χον τρόπον τής καλλιεργεί- ^ν είσΛβάττομεν άπό την σταφίδα, τό λά * έκ«ίμησις αυτών. Μάτην άγωνιζόμεθα άπό άς των οιχηρ&ν θά καλύψη τό υπάρχον βι Τ(5 κρασ2, τό κίτρο μέ τό ένα χέρι καί /»ός ίτους ίτι «ά άγροτ·«α κτήματα προορίζον- £Με1μμα και ^α άφήσο είς τόν τόπον τό δίδομε μέ τό άλλο τάς είσπράξεις μας γίά «ιδιάτήν παραχώρησίν «ο^είςτους^φέίρους τΒ(,ασ1ιον ηοαόν των τριών διοεχαχομ. νά προμηθευθώμεν τό ψωμί μας, τό ό- τβΰ^δανεισμου κ^^ω/φνΓα'νθρω'τικώνσκοΛών^ δρχ. τό ΟΛοϊον σήμερον πληρώνει βίςτούς ηοχον ϋριαχα μπορούμε νά βγάζωμε στόν ΐπιτυγχάνεται δια τής «ροσαυξήσεως τοΰ 60ο)ο ξένους ένφ χόσον νποφέρει οΐχονομιχώς. χόπον μας. 'Η αύξησις τής αιτοπαραγω- ίκ μέρους «ου κράτους κοιτών άλλων πόρων ι-β- καιάσϊασις αυτή τής σιτοκαΑλιεργείας γής χ0% Νομοϋ μας είνε ζήτημα ά- τοίΐς ΟΛοίονς θά ίχν τό ταμεϊονε* τ&ν αγ&ο^ μας^ειναί αποχέλεαμα των όπισθοδρομι- μέσως συνδεόμενον μέ την ευημερίαν τού σ» εΐθύνον^α* κα* οΤ&^ότΙ έ*φεδροι"ο7 δποΤ- κώνμβθόδων «άς δποίας άκολουθεϊ αυτή, αστιούκαί άγρστικού πληθυσμού. '_· οί ηνέχθησαν νά καταστρατηγεΐται ό νόμος ε'ς χρηοιμοχοιονθα άχόμη τό άπηρχαιωμέ- ξαοφαλίζονχες την αιτάρχειαν μας χαϊ αν βίρο( των, άνευ οΰδεμιάς διαμαρτυρίας. να£ £Οωτρον τού Ίοιόώρου. ξάνονχες «όν δεδροκομικόν πλούτον, θά —ο— Ο ΣΤΕΦ. ΞΑΝΘΟΥΑΙΔΗΣ "Ο νοβάλ ρ ρ ξς ρ Μέ τάς καλλιεργουμένας μόνον αήμε- ηροαγάγωμεν την οίκονομικήν ζωήν «ού ρον έκτάσεις μποροΰμε νά αύξήαωμε την τόπον είς άν μην εύημερίας. Άνακινού- καί έξαίρετος συμπολίτης Στέφανος Λανθουδί- αν ^ρβ,^ίν, μέ την έπλογήν έκλεκτών ίφβτεΐνή σΐΤβσπθρά νά :5!1' -4"^'^^*^7"ΟΓέθνΤκοΰ ^ ποικιλιών σπόρου καλώς άπολυμενομέ- έΛΐμ8μελημμένη καΐιΐς μεγαλυτέραν Περί «ου μ·γάλουεργου«οΰ ίκλι- νου, καί μέ την γενίκβυσιν τής —-«—— χημιχών λιπασμάτων. Μέ αύτά μό¬ νον ΐά μέσα δύναται ό Νομός νά χαχα- μ^,Λ^υ^ σημαντικήν ποσότητα οΤΛφυλών εΙςΚαλ λονήν ότι τό εργοστάσιον παυει την αγοράν λό¬ γω Βλάβης των μηχανημάτων τού, Οί δυστυχεΧς παράγωγοί ηναγκάσθησαν νά πιάσουν τα χωργια «ηί νά Ε,ιιτουν αγοραστάς τοϋ ετοιμοπαραδοτου εϊδους των. ίΐεοιττόν νά τονίσωμεν ότι τα σταφύλια έπωλήθησαν είς έξβυτελιστηκάς τιμάς, 1ΙΙΜΙΙΙ Κόντοςσοφοϋ ωμίλησεν είς «όν επικήδειον «ου, < μονος δυνάμενος νά έκτιμήσ^ «οΰτο, σοφός *«ίσης άρχαιολόγος κ. Ιωσήφ Χατζιδάκης, ασφαλώς δέ καί άλλοι είδικοί, σοβαροί έπιστ»;- μονες Θά άσχοληθοϋν μέ αύτό. Ημείς, δια «α>ν | Λγνοουν οί χωρικοί. 'Η άπογοήτευσης όμως
ελίγων γραμμών «άς όχοΐας άφιερωνωμεν ε ς , '' ωγών υπήρξε σχληροτέρα δταν είδοποι
«ήν μνήμην τού λάμπρου πολί.ου, «ου σοφόν -θ νο1'πολυπΑηθε-ις παράγωγοί, οί οποΐοι είχον
επι—ή μονος καί *οϋ έξαιρε*ικου άνθρωπου, ι Ίυ ι""·.· '.....----α-------•—•ι™ «ί^νΛν
«έλομεν νά διαΛΐστώσωμεν πόαθ' γενική υπήρ¬
ξεν ή θλϊνις «ο* Κρητικού Ααοΰ έκ «ής προω-
ρου άηωΧιίας χον καί πόσον βαθϋ είναι «ό πέν-
θος ποΰ τόν »ατεχε..θάνατοι ώς τοΰ Στεφάνου,
£ανθσυδίδον ·ίναι ίθνική άπώλεια.
----Ο—
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΙΝΟΠΝΕΥΐνΐΑΤΟΝ
Έφ' όσον δέν ήτο καθ* δλα έτοιμον, διά νά
λβιτουργήστι κανονικά, τό είς καλλονήν Ιδρυθί>ν
εργοστάσιον ΟΙνοποιΐας τής έταιρείας^ Οΐνων και
ΟΙνοπνευμάτων δέν ΙπρεΛε νά χάμχι έναρξιν τι >ν
*θγασιών τού εφέτως. Έτσι δέν θά έκλονίζβτο η
ίΐίστις των οίνοπαραγωγών Πεδιάδος επ* αυτού,
Τό οποίον έχαιρέτησαν ώς βνα σοβαρόν συναγωνι-
βτήν ό όποΧος θά ίδιδε μεγαλυτέραν αξίαν ■ ις
τό προϊόν των, καί θά Απεφεύγοντο αί μεγπλαι
ζημίαι αίτινες έπροξενήθησαν την παρελθουσ.ιν
ίβοοαάδα. θίοΐνοπαραγωγοί Πεδιάδος πληροφο-
ίηθέντες την έναρξιν άγοράς σταφυλών υπό τού
ίργοστασίου έσπευσαν έκ το>ν περάτων της; Πεθια
δος νά μεταφεοουν τα σταφύλια των είς Καλλονήν.
ΈκεΙ όμως ευρέθησαν πρό σκληρώς απογοητεύσε¬
ως διότι τό εργοστάσιον ήγόραζε μόνον ωρισμένα
ΒΪθη μαύρων σταφυλών,ούδόλως δέ λευκα και "·ε
«6 βνστημα τής βαθμομβτρήσβως, Λράγμα «ο ο-
ΗΛΙΑΣ Ε. ΔΙΑΛΥΝΑΣ
χη σ' αύτά. Μόνη της νά δημιουργήση παρατη-
ρητικότητα, είτε μέθοδο στή δουλε'ά της, είναι
άδύνατο.
Ό τίτλος «δουλεύτρα» είναι τιμητικός γιά
κάθε κοπέλλα. Σκότει, θερίζει, άλωνίζει, λιχνά,
τρυγ(ί, μαζεύει έλιές, σάν άντρας. "Υστερα άπ'
αύτά κατάκοπη γυρίζει στό σπίτι της. Μόλις εχει
καιοό νά ικήοτΐ κάτι. Τό άσθενικό φό>ς τοϋ λύ-
ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΣΤΗΛΗ
[II
ΤΙΣ ΧαΡΠΑΤΟΠΟΥΛΕΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Πολλϊί Φθθές τονίσαμε άπό τούτη τή στήλη
πόσο 6ι«φβ0«ική είναι ή χιοριατοπουλα-στους
Λλλους τοπους άπό τη δικη μας.
Ή νωριατοπούλα μας, μ' όλα τα φυσικά χα-
ύ ή στολίζου>, είνεπολυ καθυστερ.)-
« ά ντυθΐ ουκ να περιποι-
πού τ
πού τή στοζ,
έν ξέρβι ο«τβ νά ντυθΐ, ουκ να περιποι-
τΛί?τ* σ«(τι της, οΰτβ
V
άναϋρεψη τα παιδία
?η? οΰτε νά έπιοράση εύεργετικά στόν αντοα της.
ηξΚανέν«ς δέν τής Ιμαθε τίς άσηααντβς αυτές
ΰ ΐδ έν Λλλο νάπροσέ
Κανέν«ς δέν τής Ιμαθε τίς ης ς
λεπτομέββιες. Οΰτε βΐδβ κανέναν Λλλο νάπροσέ-
χνου είναι ανίκανο
σπιτιοΰ στά κουρασμένα μάτια.
κρίνουν άμέσως έρχεται ή σκέψη: «Ποίος θά τό
δή κοντο. Τέτοια ώρα τέτοια λόγια; Αϋριο».
Μά τό αΰριο ξημερώνει μέ τές δικές τού ά-
σχολίες χαί ή άσκήμια μένει άπείραχτη βδομάδα
όλόκληρη.
Τό ΐδιο γίνεται σέ κάθε περίοταση πού άπαι-
τβΧ τάξη χαί νοικοχυριό. Μπορεϊ χίλιες φορές
ν' άγγίξϊΙ α' ενα άτικι>(ιΐ8νο, την ή ιέρα. Καί τίς
χίλιε; φ^ρές θά χό τοτοθετήστί σ' άλλο μέρος
καί μ' άλλι τοόπο. Καί τίΰ χίλιες φορές θά τό
ζητήση άπό τούς αλλους, «Εΐοετε τό μαχαίρι;»
ά; ποΰμε. Το μαχαίρι, χανένας άλλος, δέν τό με-
ταχειρίζεται, άπό τη νοικοκυρά. Μά κείνη είναι
ί_____Λ. ..Λ .■·*. ί*ΐΛ»'»Ί/»νΛ Λ-τ* ηΐ Λ·»».- */πι ιιη%ίίΜ Αττ —Λυ
τχρζ,
ίκανή νά τ!) ζητήση
ό ίέ ό
ης
τής δώση απαντήση
σα στά χίλια;
ρ η
δλους χαϊ μόνον άπό τόν
ηςί ίΔέν θά σέ θέση νά
Ποιό μέρος νά 0υμό;ται μέ-
ζηήη ς μ
ραντό της ί>έν τό ζητςί ίΔέν θά σέ θέση νά
αα Πό έ ά 0ό
χ
'ΕνεΙνοι ποΰ δέν εμαθαν άπό κοντά τίς συν-
Θήκες, πού δώσανβ τέτοιβς συνήθβιβς στή χωρια-
ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ^ΓΗΣ ΖΩΗΣ
—Πρός νέας κατευθυνσβις
—Γεωργία χαΐ χέχναι
—Σχολή τεχνων
Δύο άρθρα τοϋ καθηγητού
κ.Άνδρόγεω Άλεξανδρίδον
Β'.
Τό Ηράκλειον, πόλις μέ ζωή, μέ
εμπόριον μεγάλο, μέ μέλλον εύρύτατο,
πρέπει νά έχτι μιά Σχολή τέτοια, γιατί
ή συστηματική διδασκαλία «άθε τέ-
χνης θά καταρτίση τον τεχνίτη τέλβιον
γιά δλους τούς κλάδους μορφωμένο
πραγματικά, μέ γοϋστο, μέ καλαισθη-
σία ποΰ θά μπορέσχι μόνο στό σχολειό
αΰτό νά άναπτύ|χι ό μαθητευόμενος.
"Οταν τα μέσα μάς τα δώση τό Κρά
τος, ποΰ θά μάς τα δώση γιατί αποβλέ¬
πει πολύ επί τής λεωφόρου αυτής πρός
την αναγέννησιν τοΰ έθνους, τότε άπο-
μένει σ' έμάς ή καλή θέλησις γιά νά βα
δίσωμε έπ' αυτής.
'Η σχολή, θά επιβληθή ασφαλώς
τοπούλα, ΐσως θά θέλουν νά την κατηγορήσουν.
Κι' όμως όέν είναι άξια τέτοιας άόικίας."£χει
δικαίωμα άπόλυτο στόν οίχτο μας καί στή συμ-
πάθβιά μας. 'Υποφερει, έστω καί ύποσυνείδητα
μέσαστήν άχαία πού ζή. Καί ύποφέρει περισσό-
τιρο σαν ερθη σ' έπικοινωνίαμ" άνθρώπους πού
ζοϋν άνθρωπινοτερα άπό αυτήν.
Άμέσως τής γεννάται τό αΐσθημα της ταπεί
νωσης. Νομίζει ότι είναι μεγάλος ανθρωπος αύ-
τός «ού έρχι,ται άπό την πόλη, μέ άνώτβρο πολι-
τισμό.Τόνσέτίεται, την περιποιεΐται καί θλίβεται
συγχρόνως όιά την καταφρόνεση τσϋ έαυτοϋ της
«ΈμεΧς έδώ στά χωρία &ΐμαστε σάν τα ζώα.Κα-
ταόεχεστε τουλόγου σας^άρθετε στό σπίτι μας,
εμάς ποΰναι χωριάτικο;»
Χωςιάτικο Θα πή μαΰρο, άκατάστατο, άχά-
θαρτο. Ένα η δυό δωμάτια για όλόκληρη οίχο-
γένεια.
Κ είναι πόνος ψυχής νά πηγαίνη στά τέτοια
σπίτια. 'Η νοιχοχυρά σοϋ λέει τό «καλώς ώρισες
χαταστενοχωρημένη χαί χαταχόχκινη. Χαίρεται
πού σέ βλεπει, μά χαί στενοχωράσαι. Δέν ξέρει
τί νά πρωτοκρύψΉ άπό τα μάτια σου. Όλα μαζί
καθαρα χαί λερωμένα κρύβονται βιαστιχά.
Στό τέλος θυμάται πώς ή καρέκλα πού σοΰ
πρόσφί,ρε είναι λερωμένη καί σ' άναγχάζει νά
σηκωϋής γιά νά τή στρώσρ μέ καθαρή πεΐσέτα.
Στό μεταξύ σοϋ λέει τα βάσανά της Ι
«Άγροίκητά ναι τα παιδία της χαί δέν ήσυ-
χάζουνε άπό τα παιγνίδια. Δέρνει τα, σέ χάθε α¬
ταξία. Μά διΛρε τόν χαλό νά γενή καλύτερος.
Δεΐρε τόν χαχό νά γενχί χειροτερος».
Συναισθάνεται βαθειά, πώ; ή ζωή της τό
σπίτι της, τα παιδία της, δέν είναι όπως θαπρε-
πε νά είναι. Μά δέν ξέρει τί νά κάνη γιά τό κα-
λύτερο τους. Δουλεύει μερά νύχτα, κάνει τοϋ χό-
σμου τίς οΐχονομίες, φωνάζει από τό πρωΐ ώς τό
βράδν. Μά τοΰ κάχου.
Λέν άχουσε ποτέ της πώς τό περίβολον έπιδςά
πάνω μας καί μάς κάνει όπως αϋτό είναι, χαλους
ή χαχούς. Δέν έμαθε πώς ξεχουραζει τό χκθαρό
χαί χαλοστρωμένο χρεββάτι τόσο, όσο χάί τό
καθαρό φορεμα. Άπό κανένα δέν άκουσε πώς
κάνει εΰθυμη την ψυχή τό τακτοποιημένο σπίτι.
Δέ μπορεΧ νά πιστέψτ^ άκόμα πώς τό ώραΐο φα·
γητο, σβ καλοστρωμενο τραπέζι, ήσυχάζει τού
αντρος της τα νεϋρα. Τίποτε άπ' όλα αύτά δέ
διανοεΛται. Πώς καί γιατ'ι; Αύτά ναι γιά τούς μβ-
γάλους άνθρώπου^, όχι γιά τούς χωρικούςΐ
Χρονια τώρα μιλοΰν γιά μορφώση, γιά ύπο-
χρεωτιχή φοίτηση, γιά .... πολιτισμό. Μά δλβ
αύτά μένουν λόγια στά ^αρτιά ή στά χείλη κβί-
νων πού ξέρουν νά τα λένε.
Ή όίκογένεια δέν μπορεΐ νά πραγματοποιή-
οχ Θεωρίες. Ό άγρότης πατέρας δέν εχει έμπι-
στοσύνη στό σχολειό. Φοβάται, μήτό κορίτσι τού
σά μάθη γράμματα θά γράφη «ραβασάχια». Ή
φοβίρα τής τιμωρίας γιά την υποχρεωτική φοίτη¬
ση δέν τοϋ κάνει έντύπιοση. Ένα πιστοποιητικό
άπό τόν χουμπάςο γιατρό, τόν άπαλλάσσει άπό
τό πρόστιμο. Τα περισσοτερα κορίτσια άκόμα
καί τώρα μένουν άγραμματα.
Μά χαί δσα πηγαίνουν στά σχολειά δέ μαθαί
νούν τίς άναγχαΐες γνώσεις. Τίς γνώσεις, πού δέν
είναι σέ θέση ά τούς δώση ή οΐχογένβια. Τό
σχολειό περιορίζεται στά προγράμματα πού τά-
γραψαν άνθρωποι άνίδεοι γιά τή ζωή τοΰ χω¬
ρίου. Έτσι τό παιδί τοΰ χωρίου εϊΐβ μάθη γράμ-
ματα είτε δέ μάθη δέν άλλάσσει τή ζωή τού.
Άν αί δασκάλες τοϋ τόπου μας νοιώθουν βα-
θειά τόν προορισμό τους, θά δράσουν, έξω άπό
τα προγράμματα.*Κανένας έπιθεωρητής δέ θαναι
τόσο χαϋυστερημένος ώστε νά εμποδίση τό μορ-
φωτιχό τους εργο.
Νοικοκυριό καί τάξη δτον διδάξη χάθε δα-
σχάλα, άς είναι βέβαιη πώς έκανε τό καθήκον της.
Τό σχολειό τού χωρίου πρέπει νά λάβη δψ»
νοικοκυριοΰ. Κουζίνα, άποθήκη, πλυσταριό, μοϋ
φαίνεται πώς είναι άπαραίτητα. Τα παιδία πρέ¬
πει νά μάθουν κβθαριότητα, τάξη. Καί δέ μαθαί
νονται αύτά τα μάθήματα, οΰτε μέ λόγια οΰτβ
μέ βιβλία. Μαθαί>ονται μέ πυλύχρονη ασκήση.
Τό σχολειό τότε δέ θάτανε μόνο γιά τα μι¬
κρά κοριτσάκια, μά καί γιά τίς μεγάλες κοπέλλες,
πού άπό χίλιες άφορμές έμειναν άμάθητες.
Σέ δέκα χρόνια τα χωρία μας θάχαν άλλη
δψι. Αϋτό είναι βέβαιο, χωριατοποΰλες μόν.
ΣΟΦΙΑ ΑΜΛΡΙΩΤΟΤ

ΑΓΡΟΤ1ΚΗ ΚΡΗΤΗ
άπό την άρχίι άμέσως στήν Κοινωνία
μας, γιατί κατοικεΐτοι τό «βρισσότερο
άπό πρακτικούς άνθρωπον;, καί θά
σταματήση χωρίς άλλο ή πρός τα Γνμνά
σία φόρα τοΰ κόσμον, γιατί θαναι προ-
χειρος καί «^±**^£& ^ί··»* *·**· *νραψ« π.ρί δύσ*άπ7ρ7ών
τέχνη, καιτο παιδι τοτβ, |« Χωρ^β ° μόν διατί έν Κρήτη εγκατελείφθη ή ΣΗ-
σταγμό θά άντικρνση την Ιχολη εκει-1 τ>ηττ>π^τΛ „ ' «, ' . τ ι ί *·—
νη, ποΰ τόσο σεβασμό «αί τόση άξία θά
περιλαμβάνη μέσα της.
—Η ΣΧΟΛΗ ΘΑ ΕΠΙΒΛΗΘΗ ( >
Στά χρόνια ποΰ ζοΰμβ, ποΰ ο κόσμος
ΕΠΙ ΤΟΝ ΑΥΟ ΓΕΟΡΠΚΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ ΜΟΥ
Είς προγενέστερον φύλλον τής « Άγρο-1 ΚΗΣ ρ αχ ατλίδικη καλ λι έ ρ-
άτοβλέπειΐΐς την θυσίαν πλέον «αί δχι
είς τό φαινόμενον, είς την πράξιν «αί
όχι είς την θεωρείον, είς την πραγμα-
τικότητα καί δχι στή φιλολογία, δέν
μπορεί παρά θά σκεφθή μόλις τό παιδί
τού τελειώση τό Δημοτικό τον σχολειό,
νά τοΰ μάθη μιά τέχνη θετική γιά νά
μην κινδυνεύση ποτέ νά πεινάση καί
όπως λέει ό λαός, να «τοΰ περάση τό
χρυσά βραχιόλι στό χέρι»,ποΰ δέν άντα-
λάσσεται οΰτε μέ την άξία των γραμ-
μάτων τοΰ Γνμνασίον βεβαία, άλλά
οΰτε καί μέ τής έπιστήμες άκόμη, μέ
μερικές τουλάχιστον, γιατί στούς επι¬
στήμονας, όπως δλοι μας ξέρωμε κα¬
τήντησε πρόβλημα πλειά ή ζωή.
Ή Σχολή τεχνών «χει μεγάλο προο-
ρισμό.
Θά δημιουργήση άνθρώπουςοΐτινες,
άφοΰ θά έξασφαλίσουν τή ζωή άπό τή
μιά μεριά, άπό την έέλλη οί ανθρωποι
αύτοι δέν μπορεί παρά θά γίνουν τίμι-
οι,άγαθοί, χρηστοί καί ήθικοί,καί μέ
πλούσια ψυχικά χαρίσματα, γιατί έχεί-
νος ποϋ δουλεύει στήν τέχνη «αί ξέρει
γιατί δουλεύει, «αί προσπαθεΐ «τ5τι ά-
νώτερο άπό τόν αλλο νά παρουσιάση,
αύτός ό άνθρωπος γίνεται ενα μέ την
τέχνη. Καί δσο ώραΐα μπορεί νά είναι
μιά τέχνη, τόσο «αί ό έσωτερικός άν-
θρωπος άφομοιώνεται σιγά,σιγά, μ' αύ-
^ Μην ξεχνοΰμε πώς ή Τέχνη είναι
γιά χον άνθρωπο ή δευτέρα φύσις. Τα
έλαττώματα,τοΰ άτομον, ή τέχνη, δέν τα
ή φ
ΡΟΤΡΟΦΙΑ ·7«ι« ήτο άρκετά
νη επί Τονρχοχρατίας, καί θά
αέ
ή
προηγμέ
ηδύνατο,
την
αναπτυσσομένη καταλήλως, νά πλοντίζη
«άς οικογενείας τής ύπαιθρον καί νά ά-
πααχοίήση έπωφελως καί ποιχιλλοχρό-
πωςτάς άδυνάτους χείρας των πολυμελών
Κρητικών οίχογενει&ν.
Έπίαης διατί έγ Κρήτη ούδεμία ποχε
ελήφθη φροντίς πρός καλλιέργειαν τής
ΣΥΚΗΣ, τής οποίας τό προΐόν θά ηδύνα¬
το ευχερής νά αυναγωνισθβ χά περίφημα
σΰχα τής Σμύρνης.
Έκ Τουρκικής Σχαχιστικής έμφαίνεται
δχι ή περιοχή τής Σμύρνης παρήγαγε κα·
χά τό παρελθόν έτσς 1927.
> Σύκα οκάδας 23.000.000
Κουκούλια » 700.000
ΆριθμοΙ όντως χαταπληκτι οί, ιδίως
είς «ά Σΰκα, δταν λ$φθή ύπ' όψιν ή α¬
δικαιολόγητος Ιπαντελής έλλειψις καλ-
λιεργείας Σύχων έν Κρήτα·1
Είναι τοαοϋτο μάλλον περίεργος ή πα¬
ρατηρουμένη άνυποληψία τοϋ Κρητός
γεωργοϋ άπένανχι τοϋ δένδρον τής Σν-
κής, καθ' δαον τουτο οϋχε μεγάλην πε¬
ριποίησιν ζητεί, ου (ε τακτικήν ραλλιέργει
αν, οϋχε λίπανσιν, καί «ό σπουδαιότερον
οϋιε πολλάς βροχάς.
Πολϋ προσφνως όνόμασε χάποιος είδι-
κός πρόσφυξ, την καλλιέργειαν τής ΣΥ-
Φέσιν είς την πόλιν μας, γιατί τό ώραΐ-
_______> __ _ — ■>
γεια γιατίσέδυόμήνες
τό χρόνογίνεται ό λ η ή δ ο υ-
λ ε ι ά τ η ς.
Πταίει ό Κρής γεωργονς διάτήν έλλει¬
ψιν ηάαης Σνκοχαλλιεργείας έν Κρήτ%;
Βεβαίως δχι, διότι δέν γνωρίζει τόν
πλούτον ποΰ περικλείει ή καλλιέογεια
αυτή, όπως δέν εγνώριζε καί τόν πλούτον
τή καλλιεργείας τής ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΗΣ.
Όταν όμως διά την Σουλτανίνην, ευ¬
ρέθη κάποιος άνθρωπος έν Κοήτη (ο κ.
Ιωάν. Φούμης) καί δι* έξόδων τής Κρη¬
τική ς Πολιτείας, παρήγγειλε τα καταλ-
ληλα »λίματα καί τα διένειμβ δωρεάν είς
τούς γεωργούς, καί άνέπΐυξεν είς αύτούς
τίπρέπεινά περιμένουν άπό αύτά|ό γεωρ
γός μα;} δ έξυπνος, ό διψών τήνπρόοδον
κατώρθωσεν έντδς δε»αετίας, νά παρου¬
σιάση προΐόν Σουλτανίναι ά ν ώ τ ε ρ όν
τού τής Μ. Άοίας/ τό δποϊον εθεωρείτο
τό άριστον τοΰ κόσμον.
Άναπτύξετε όθεν είς τόν γεωργικόν
κόσμον τής Κρήτης τόν πλούτον ποϋ πε-
ρικλείει ή σιτοκαλλιέογεια, άλλά καί πα-
ραδώσετε είς αυτόν τα άναγκαΐα κατάλ-
ληλα φυτά, καί άφήσετε τόν γεωργ όν νά
προχωρήσβ μονάς τού.
Νά είσθε βεβαιοί ότιέντός ολίγων έτών
θά μάς δώση τα καλλίτερα σύκα τού κό-
ΣΗΡΟΤΡΟΦυΓΤ
σμόν.
ΘΕΟΔ. ΚΟΥΦΑΚΗΣ
λτμ, μ,ή χη,
άνέχεται, καί τα μβταβάλλει. Τής κακές
8ξεις τής άπομακρύνει, τα δέ προτερή-
ματα, τα περισσεύει, καί τα στερεώνει,
στό ώραιότερο καί στό εΰγενέστερο'
Σάν ένα μάρμαρο ποΰ τό πέρνει ό
γλύπτης χωρίς σχήμα, παρά δνα όγκο
ώμορφο εντελώς, «αί μέ τή σμίλα τού,
μέ τούς δυνατούς τηςχτύπονς στήν άρ¬
χή, καί ΰστερα μέ χτυπήχατα έλαφρό-
τατα, σάν νά τό χαϊδεύτι, νά τό μαλα-
κώνη καί τό γλυκαίνει, κατορθώνει στό
τέλος νά παρουσιάση τόν ώμορφο αύτό
βράχο σ' ένα θαυμάσιο βκπαγλο «αί
ύπέρλαμπρο έργον, έτσι καί ή τέχνη
έπιβάλλεται στήνψυχή τοΰέργάτου της
καί τόν φέρνει στό σημείο νά γίνη ένας
άλλοιώτικος καί άγνώριστος εντελώς.
Τέλειος, αγαθάς, δνθρωπος χρηστός
καί στήν οίκογένειά τον, καί στιγν κοι¬
νωνία όλόκληρη.
Τόσο έπιβάλλεται ή τέχνη στόν &ν-
θρωπό της,ώστε αν θά ψάξετε δλεςτής
φυλακές τοΰ κόσμον, είναι ζήτημα &ν
θά βρεθή μέσα ένας νάναι τεχνίτης
στούς χίλιου άλλους «ακούργους. Καλ-
λιτέχνης δέ δέν άκούστηκε ποτέ σ' δλο
τόν κόσμο πώς άντίκρυσε τή φυλακή
γιά κακούργημα. Ό λόγος γιατί μέσα
■ στ ην ψυχή τού κυριαρχβϊ ή καλωσύνη,
'"" καί δέν είναι έίξιος νά διαπράξη ή νά
περάση καν άπό τό μυαλό τού κακή
πράξις ή σκέψις.
Άν ύποθέσωμε ότι στόν κόσμο δέν
κατοικοϋσαν ά~λλοι άπό άνθρώπους άφο
1 σιωμένος ·ψνχη τε καί σώματι στής τέ-
χνες,τότε θά ήσαν περιττοί καί οί αστυ¬
νομικαί καί οί χωροφύλακες, καί οί δι¬
κασταί. Ή φνλακές θά γινότανβ θέα
τρακαί οίσκάλες των δικαστήριον θάβ
γαζαν χορτάρι.
Είναι μικροί οί λόγοι αϋτοί γιά νά
μά
είναι σωστη καί σοβαρά, είς βαθμόν
ώστε μιά μερά θά βρεθοΰμε στό σημεί¬
ον νά Ιδούμε τό'Ηράκλειον νά άλλάξη
εντελώς δψι. Καί δρόμον; θά άπαιτή-
σωμε νά μάς κάμουν καί οίκοδομές θά
κτισθοΰν τέλειες, καί ή πόλις θά λάμπη
άπό καθαριότητα, καί έξοχικαί έπαύ-
λεις μέ σχέδιαώραία καίίδιόρρυθμα θά
γίνουν καί πάρκα άριστουργηματικά τ>ά
φυτευθοΰν καί τα έπιπλα των σπιτιών
μας καί ή βιτρίνες των μαγαζιών μας
θά στολιστοϋν μέ γοΰστο καί καλαισθη
σία. καί γενικώς τό ό,σχημο δέν θά έχβι
όν καί το ευγενές θα κνριαρχήση στήν
■ψυχή κάθε Ήρακλειώτον, καϊ θά τό
ζητά παντοΰ, καί θά τόβρισκη εΰκολα,
καί θά τό βλέπη ό καΰενας άπό μάς
δπου γυρίσει κ«ί στραφή τό μάτι τον.
_ύκοΑ.ώτερη άπο κάθδ άλλη χώρα
στήν Έλλάοα μας είναι ή καλλιεργεια
τού καλοΰ, γιατί καί ό ουρανός μας, ό
ήλιός μας, ή άτμόσφαιρά μας, τό γλυκό
τού κλίματος μας, ή ημερη φύσις τοΰ
τόπον μας, «αί τα πάντα τελος, συντε-
λουν καί ροηθο υν είς την άνάπτνξι τοΰ
αϊσϋήματος τού καλού καί τοΰ ωραίον,
στοιχεια άπαραίτητα γιά νά γεννηθή νά
επικρατήση καί νά προκόψη κάθβ εύ-
γενικη ψνχη, καί κάθε «αλός τεχνίτης.
Έπιχειρηματα άλλα, περισσότερα,
γιά νά νποστηρΐχθή ή τέχνη στήν ήθι-
«ή καί πρακτική της άποψι, δέν χρειά-
ζονται, μόν φαίνεται. Κάθβ άνθρωπος
σνζητώντας μέ τόν εαυτόν τού τα πά ·
ραπάνω προχβίρως έξενρεθέντα, θά
πλειοόοτήση σ' δσα άναφεραμε καί θά
τα βρή φτωχικά, μπροστά στά τόσα
άλλα, ποϋ όλαι μαζύ άποτελούν ένα κα-
τάχρυσο καί ΐύπέρλαμπρο πλαίσιο γύρο
στήν ίόέα τής άθάνατης τέχνη ς.
Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ
Καθηγηιής Τεχνιχών Διδασ>«ΐλΐου
Ηρακλείου
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ "ΑΓΡΟΤ, ΚΡΗΤΝΝ,,
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Ανακοινούμεν ότι μέχοι τούδε Ι'χει επα¬
ναληφθή ή ύπηρεσία επιταγών μετά τώνέξης
Κρατών.
1) Γαλλίας2) Ίτσλ'ας 3) Αυστρίας 4)Ούγ-
καρίας 5) Μαρόκου 6) Τύνιδος 7) Δάντζικ
8) Αγγλίας καί 9) Άμερ κης,
Άνταλλ. Ηρακλείου .
^ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΝΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
Δέν είμεθα βεβαία ημείς έκεΐνοι» οί ό-
ποϊοι μπορούμεν νά χαρακτηρίσωμεν τ ό κοι-
νωφελές έργον τής Έταιρείας Σίγγερ, άλλά
μέ όλην μας την μικρή δύναμι είμεθα ύπο-
ϊρεωμένοι νά τονίσωμεν ότι τό έργον τής
Σιγγερ είναι αύεόχρημα έκπολιτιστικό. Διό¬
τι έκεϊ ποϋ λείπει καθε άλλο μέσον τής έκ-
πολιτιστικής κινήσεως τής Κοινωνίας, έρχε¬
ται ή έταιρία Σίγγερ νά, συμβάλχ) καί νά
προωθήσχι είς την πρόοδον τής έπαρχιακής
ί ί
καί περιφερειακής Κοινωνίας.
Γυναΐκα καί κορίτσι ποΰ δέν ξέρ 11 κέν-
τημα καί ράψιμο, θε^ρε,ΐται καί είνε κα9υ-
στερημένη άπό τήνσημερινή κοινωνία έστω
καί επαρχιακήν.
Ή. Έταιρεία Σύγγερ μέ την ευεργετικήν
ευκολίαν πληρωμής είς δόσεις παρέχρι είς τό
κοινόν ούχι έπιπλον άλλά ένα μηχανημα πρώ
της άνάγκης απαραίτητον διά κάθε οικογέ¬
νειαν.
Δέν ά ^κείται όμως βϊς την ευκολίαν πλη¬
ρωμής, ούδε άδιαφορεΐ διά την καλήν χρή¬
σιν τής ραπτομηχανής της. Τουναντίον ύπο-
βάλλεται είς θυσίας καί εξοδα ινα ή ραπτο-
μηχανήαύτή χρησιμεύση ώς μέσον προωθή-
σεως διάτόν πράγματι εκπολιτισμόν τής Κοι¬
νωνίας.
Κατά περιφερείας καί τμήματα ίδρύει
σχολάς ραψίματος κεντήματος κα'ι κοψίματος
όπου τα μαθήματα παρέχονται δωρεάν παρ'
ρδιιής διδαυκαλίσσης.
Μία τοιαύτη σχολή ιδρύθη είς τό χωρί¬
ον μας καί άρχισε τα μαθήματά τ,ης άπό 1
Σ)βρίου μέ αρκετάς μαθητρίας.
Διερμηνεύοντες την κοινήν γνώμην τοΰ
χωρίου Τυμπάκι καί τής περιφερείας έκφρά-
ζομεν καί δημοσία τάς θερμοτέρας των εύ-
χαριστιών μας πρός την ώς άνω Εταιρείαν.
Έν Τυμπάκι τη 20 Σεπτεμβρίου 1928
Ε. ΚΟΝΙΩΤΑΚΗΣ
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ£
ΓΕΩΡΠΚΗ ΠΡΟΟΔΟΣ
Ι·Π*·Ι·ΜΙ··ΙΙΙΙΙ
Τα «ΠΟΡΣΟΛ» μία σκόνη των πασκοσμίου φήμης Ιργοστασίων.
ΚΙΝΟΙΝ
Άπολυμαίνει δίχως βρεξίματα τούς σπόρους Σταριοϋ, Κριθής, Βρώμης, φασολίων
Καπνοϋ λαχανικών καί προλαμβάνει τόν ΔΑΥΛΙΤΗΝ την Καπνιάν καί τίς δλλες
φορερές άρρώστειες των σπόρων πού καΐαστρέφουν τής έσοδείες.
Δίνει είς τούς σπόρους βλαστική δύναμη καί φυΐρώνουν πυκνά καί γερά δίχως
νά χάνετε οΰτε Ινα σπειρί.
Δαπάνη μόλις 5 δρ. τό στρέμμα.
Ζητήσατε φυλλάδια όδηγιών.
Οί Γεωργικοί Συνεταιρισμοι άς φροντίσουν διά την περιφέρειαν των.
Άντιπρόσωποι ΜΑΡΙΟΣ Δ ΖΕΗΣ & ΑΔΕΛΦΟΙ
ήΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΠΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΐηΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙ
ιιιιιιιιιιιιιΐ;
ΓΕΩΡΓΟΙ
Μόνον ή «αλή τροφή ώφελεί. Διά νά λειτονργήση «αλώς μία μηχανή }Ξ< θέλει καλό κάρβοννο, ή καλό πετρέλαιο, Βενζίνην κλ. Διά νά ίκανοποιήση ή γη τόν χωρικόν θέλει λίπασμα καλό καί τέτοιο άπέδειξαν όλαι αί δοκιμαί είνε τό -=-= ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΙΠΑΣΜΑ ΤΟΥ "ΠΕΤΕΙΝΟΥ,,!-- Χίλιαι σνγκρίσεις, «αί πειραματισμοί έ'γειναν άπό τούς καλλιτέρονς β «τηματίας μέ πολύ άκριβώτερα ξένα Λιπάσματα, «αί όλαι άπέδειξαν ότι Β ουδέν ξένον λίπασμα δύναται νά δώση την παραγωγήν πού δίδονν τα « Έθνι«ά μας Λιπάσματα ΠΕΤΕΙΝΟΥ. Μ Ο ΜΗΝ ΧΕΠΤΕΜΒΡΙΟΧ Είνε δ καχ' εξοχήν μην «ών δών» δηλ. «ής κατηγορίας έκείνης ■__ σκωληκοτρόφων· οί όποΐοι έπιόίόοντα', καί είς «ήν αποροποίησιν, τούτέστιν «ί, μίαν μικράν βιοχεχνίαν οίκιαχήν, ή α δμοος βαθμηδόν κΔ καχ' ολίγον τα Ηίοτολεμικά ιδίως έτη προήχθη „ βιομηχανικήν επιχείρησιν υπό των α-0- ροποιων τής Τονρκίας. Ή μεχαξωαποροπαραγωγή «οικον «[. ναι καί αυτή ένας κλάδος πηγάζων έκ χή( αηροχροφίας καί ό οποίος είνε έίν Αχι έπικερδέστερος τής καθαρώς σκωληκοτ^ο. φίας, έν τούτοις είνε καί αύτός έξ';οον έπιχερδής δαον καί αυτή, διότι άφίνει ί¬ να κέρδος^καθαρόν εκατόν τοίς έχατον επί των κεφαλαίων. Καίένώ οί διάφοροι χατά χαιρονς αποράδες χωοΐς νάάπασχο- λήαωαι απονδαϊα κεφάλαια ήρχισαν τν στάδιον των μέ ένα μικροσκόπιον αν*) χείρας καί μέ 25—50 λίρας Τ. χουσέ; χαί αύϊές δανβικές ώς επί τό πλείστον, εντούτοις κατώρθωσαν είς διάβχημα4-5 έχων νά πλονχίσωαι χαϊνά έμφανισθβσι μίαν καλήν πρωϊαν ώς «όμογενείς» μετα- «αξύ των ονμπαχριωχών των τοιούτοι άνεφάνησαν άλ<οτε καί έκ «ών ημετέρα» χαί έκ των Άρμενίων είς «ήν Προθσαν καί είς «ήν Κΐον καί πρό πάντων έκεϊνοι οί όποΐοι έταξείδενσανμεχαξν των πρώ- των είς Καύκααον, Περαίαν καί ΡαΜ· σιχόν Τονρχειτάν. Καί παοήλθον άνβΛΐαχρεπχεΙΛαας τα λαμπρά έχεΐνα χνφλά χρόνια χαχά τα ο- ποϊαίαημειώθηααν αί έπντιχίαι αυται* τί γε)ονός όμως είνε ότι χαί σήμερον ή με- χαξωιποραπαραγωγή άνόαων μεχα[αίπ6- ρων μιηροακοπημένων επιμελώς καί «α- ραχθένχων καχά τό άπσμονωτικόνσύστ)!· μα τού Παστέρ είνε έπΐαηί έπιχερδής α- φού έκαστον κντίσν «ών 25 γραμ. τοιού¬ των μεταξοαπόρων δέν ατοιχείζει έν ού- δεμιφ περιπτώσει περισσότερον «ών 25 δρχ. εντούτοις πωλεϊχαι πάνχοχε είς «»)ν τιμήν των 50 δρχ. χαί άνω. Ιδού τέ ψυχολογιχόνφαινόμενοντήςέμμον*|ς τώ» Έλλην ών «σπσράδων» είς την «χρυσόν των τέχνην» μεθ' δλαςχάς ζημίας χαί κα ταστρσφάς τάς οποίας ώς έκχής ύπερηα- ραγωγής χαί τής άζηχησίας ύφίσκιντοι. Ό Σεπτέβριος λοιπόν είνε ό μην τήί έργασίαςκαΐ «ών συγκινήαεων «ών έπαγ· γβλμα«:ών τούτων* διότι ένώ άφ' ενός Λρχίζει ο απορ&ς τής μικροσκοπήα*ο*{ χχν ψυχών πρός διαλογήν > νού άνόσον
μεταξοσπόρον άπό «ού νοαχιροϋ , είνε άφ
ετέρου ύποχρεωμένος νά σκέπτεται καί
νά παρακολουθή ώς άλλος Κέρβερος την
χίνκθίν «ήν εμπορικήν καί ίδίως τάς
έν μεγίλβ μυοχιχόχηχι έκ λόγων έπαγγΐ'
ματιχής άντιζη 1 ίας, διεξαγομένας καί Οια-
γραφομένας πέριξ αυτού «προπωλήσεις»
αί οποίαι μεχαξϋ «ών άλλων έχσυν καί
τό καλόν να τώ παρέχονν υπό %ύπον προ-
καχαβολ&ν έκ μέρονς τοΰ όγοραστού καί
τα Ιξοδα τής μικροαχοπήαεως.
Τό ζήτημα χοθιο «ών πρθπωλήσενν
μέ χήν παράδοσιν «ού προΐόντος χατά Ι¬
ανουάριον—Φεβρουάριον, άλλοτε επαιζεν
σπουδαιότατον ρόλον είς την υπόστασιν
των Χριστιανών σπσράδων τής Ανατολάς
οίτινες ώς έκ «ών γλίσχρων υλικών μέ·
σων «ά όποϊα διέθεχον ήτο σωτήριον· άλ¬
λά παρήλθε φεϋ μέ τόσα άλλα κα) ή χον
ου έκείνη έποχή/..
Χωρίς νά θέλωμεν νά έπεκταθώμεν
I-
πί «ού έπιαχημονικοϋ μέρονς τής μΐκρ|-
ακοπήαεως, χον λόγον κνρίως έχει κατά
τήνέργασίαν «αύτην «ό μικροσκόπιον,τό
οποίον καί μάς όδηγεΐ ποία πεχαλοϋδα
—έπομένως καί «ά ώάριά «ής—είνε ασθε¬
νική καί ποία είνε ύγιήςΤ επομένας κα)
«ά ώάριά της.
Ή έργααία τής μιχροσχοπήσεως ενδε¬
χόμενον νά μή τελειώση ένχόι. χοΰ μηνός
τούτον χαί δχαν δ μιχροοχόπος έχει αρ¬
κετόν πράγμα δύναται νά συνεχίση κα)
χατά «όν μήνα "Οκτώβριον προσπαθή
να τελειώση την εργασίαν χον διον τά¬
χιον, διότι αί ημέραι αμιπρύνονχαι πλέ·
όν χαί άφ* έ ιερόν θά πρσε*οι«άζε«αι
διάτάέμπσριχά τον εγγύτερα ή'μακρύτερα
πρός τό εξωτερικόν «αξείδια.
ιΝ.Δ.ΤΖΩΡΖΑΚΙΣ
Φαρμακείον
ΘΩΜΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ
Πλατειά Χτβάτα *βιθ. τηλ. «31
ΓΕΩΡΓΟΙ!
ε.
ι.

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ π
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΡΗΤΗ
ΟΡΓΑΝΟΝ Τ_Ν ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ ΤΑ2ΕΟΝ
ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΚΑβΕ ΑΕΥΤΕΡΑ
ΕΤΗΖΙΑ ΧΥΝΔΡΟΜΗ ΔΡ. 60
—■ ■ ΠΡΟΠΛΗΡΟΤΕΑ
Η Μ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ
Στό Χο υ δ έ » σ ι.—'Από τόν"Λγιο
Βασίλεισ, μέ μιά μεγάλη πομπή π ου ζω-
νει τό,χωριό, ό άμαξιτός άναβαίνει σιγά
αιγά, άκολουθώντας την πλαγιά τού λό-
φον πρός τό Χουδέτσι. *Όταν άναβή στό
ύψηλότεοο μέοος, γιά νά χάμψΏ άριαχε-
Βα χαΐ νά διευθυνθβί ϊαα πρός τό Χου¬
δέτσι, μβς παρονσιάζει χάτω όλόκληρη
%ή λεχανσειδή έ'χτασι τσΰ Δήμον Αγ. 11α-
οασκιών. Τό μιχρό καί χομψό μαγαζάχι
ηοϋ είνε έκεΐ, ώς καί ή θέσις αυτή, λέ-
γονται<Καλλιθέα»καί οραίνεται π ώς ό νω νός τους δέν θά δυσκολεύθη πολύ γιά νά τού* ίώσο τό όνομα. , Αλλ' άς σταμα χήαωμελίγο έδΛ, γιά νά θανμάσωμε γύ- ρα»τή φύσι. Μή περιμένετε όμω, νά την αεριγράψω. Μόνον ένας Γκωχιέ, ηοϋ έ- γραψε όσα ζωγραφίζουν οί άλλοι, θά μηοοοϋαε νά ηεριγοάψΏ τό μέρος αύτό. ΚάχωοΙ χήηοιμέ άηέοανχο δάαος άαόδέν όβα όπωροφόρα. Γύρω οί λόφοι χαχάφν- τοι άπό άμηέλια, εληές, πραοινάδα. Ή εληές σέ άπέραντη έκτασι, ώς έκεΐ ηοϋ αβύνει τό μάτι, ζάποτελοΰν όλόχληρο ώ κεανό πρασινάδας χαΐμέςσ' αυτόν ηλημ- μνρισμένα όλόχληοα όέκα χωρία. Δεξιά, βρός τή ό,εμαΐιά,ϊή χοιλάδα της Σπηλιώ ΐισσας γεμάτη πράοινο, ΰμορφο, γρα φικό. Άγνάντια οί πελώριοι βράχοιτής Κοοαχιάς, ηοϋ μέ την Άγρια όψι τους, δίδουν ένα μεγαλεϊο άφάνταστο στήν δίη είκόνα.ί-ίναι αδύνατον νά φαντασθ^ κανείς τό μεγαλεϊο καί την όμοοφιά χον μέρους αυτού, άν δέν τό ίδη. Καί άδύνα- το νά φαντασθη ωραιοτέρα τοποθεσία. Πρσχωρσΰμε. "Οαο ηληαιάζαμε πρός τό Χουδέτσι αΙοΦανόμε&α χαΐ μιά ενχάοι οχη, άφάνταστο, μεθνστιχή γλυκύχηχα. Δνά λετττά άχόμη παΐ άνχιχρύζομε τό ρΌ>μαντι*ό χουδέτσι, ηλαγιασμένο στά
ηόόΊα «ού λόφον, μέσά σέ χήηονς, άμ-
ηίλια, εληές, δένδρα, ήρεμα, ήσνχα, γλυ
πά, αάν νά ραίνεται μέ άνθη χαΐ φωτ ι-
ζεται μέ άόρατες ηνγολαμηΐδες. Γύρω
γύρω αχέχονν, αάν φύλαχες άκοίμηχοι
άλλοι λόφοι. Όλοι ώηλιαμένοι, ό'λοι σχο
λισμένοι τα γιορτινά τονς. Καί οί ββάχοι
άκόμα αοά ί'θΐ. "Ενας βράχος ηελώριος
ώς έκεί επάνω, σάν τό βόλι χοϋ^Διγενή,
ηοϋ είναιπερασμένος στή φ,ίζα τού λόφον
είναι κι'αύτός χιααούς φορχομένους. Δί-
πλα κυλάει τα νέρά τής πηγής τον χω¬
ρίου ένα μιχρό ηοχαμάχι, πού νομίζεις
«τος κάποιος χάνει γαργάρα.
Μιά στρΌφή άκόμα δεξιά χαΐ μηαί-
νομε ανδ χωριό μέαα. Μόλις μηοϋμε στό
χοριό άνχίΗοίζομε μιά ηλαχεία,μέ ηολλά
μαγαζιά, καφφενεΐα, ηανχοηωλεϊα, τα-
βέρνες, μά την ηρώτη χαΐ έξαιρεχιχ!) θε
σι κατέχει «ού Ί. Ανδρονλάκη τό χαφ-
φενείο. Εύρνχωρία, καθαριότης, πρσ-
θυμία, έκτεταμένη αύλή, κήπος, όλα αύ¬
τά τού δίδουν την ύπεροχή μέσα στά άλ-
λα.
Έκεί συγκεντρώνονται κάθε β ραδ ν
όλοι οί διαλεκτοί χόσμοι τού χωρίου καί
οί πλούσιοι Καστρινοί ηοϋ «ασαθερί-
ζουν εχεΐ.Γιατί πρέπει νά ξέρεχε ότι, τό
Χουδέτσι είναι ,γιά τό 'Ηοάχλβιο ό',τι
>ιά την Άθήνα ή Κηφιααά χαΐ ή Βου-
λώνα γιά τό Παρίααι, μέ μιά διαφορά μό
*ο, πώς τό Χουδέτσι ώς θερινή διαμονή,
«Ιναι ι ανώτερον. '_ρωτάτβ γιατί; Γιατί
βννδυάζει τό ύγιεινό καί δροσερό κλΐμα
μέ τόν χαΰαρόν άέρα, τα άφθονα καί
κρύα νερά, την ηλούαια βλάστηαι χαΐ
γινιχά τές ποικίλες χαί όμορφες καλλο
νές τού. Γιαυτό όλη ή άριστο·ραϊία χον
Κάστοου «αραθερίζει έκεί. Θέλετε νά
β&, δνομάαω καί μερικούς άπ' αύτούς;
-ερίδης, ίατρός Βογιατζάκ-ητ, Άνεμογι-
άννηδες, Βονρδονμηό,χης, Αλεξανδρίδης
»«.λ.π. κ.λ.π. Όλοιϊαύτοί έχουν χάύε
βράδυ τό ένεντήριό «ούς βΐό χαφφενεΐ
όν «ού Άνδρουλακη. "Αλλοι ηίνονν τό
βαρΦ γλυκό τους, άλλοι ηαίζαυν χααΰιά
Λλλοι συζητούν, άλλσι τοαγουδούν ή χο
Ρεύονν μέ μανδολίνο 9 μέ γραμμόφωνο.
Καί τό γλέντι παρατείνεται κάθε βράδυ
ώ; τές μικρές ώρες. Δέν λείπει οϋχε τό
γουργούρισμα τού ναργιλε άπ' έκεϊ.ίΓαί
καπνίζουν σάν τού Παληού τό φουγάοο.
Δυό μεγάλα λούξ τό φωτίζουν. Κάάον
ταικαίπολλοί χωρικοί, πού ανζτ,χοΰν
νιάτ' άμπέλια, γιά τα βόδια, γιά δραγά-
' *·ς, γιά πολιτικά.
"Εχβι κ' άλλα «ολλά μαγαζιά τό Χον-
δετσϊ. Μ' αύτα είναι χαΐ χαφφενεΐα,
καί μπακάλικα, καί χαβέρνες, καμμιά φο
•ά ϋ καίκονρεΐα συγχρόνως. Όλα με
λ πσλατβία.Γιατί, άβ *ο «ούμβ, ο'λοι
ΤΑ ΚΟΙΝΟΤίΚΑ ΕΡΓΑ ΝΕΑΠΟΛΕΙ!
-Ή άγορά τού Μβγά
Ποία έργα εξετελέσθησαν καί ποία έκτελοΰνται. — ±Α «γυ^ο. χι»υ «ΐΕγ«
λου λτρατώνος.—- Ή ίδρυσις έβδομαθιαία; έμποροπανηγύρεως. —Ό ή-
λεκτροφωτισμός. — Ή Μουσική μπάντα. Ό Δημοτικάς κήπος. —Ή δβν
Οροφυτευσις καί ό καλλωπισμός τής πόλεως.
εορου της κοινότητος Νεαπόλεως χ. 'ϊ,μμ. Μαγ-
κωνη έζητησαμβ να μάθωμε τα έκτελεσθεντα καί
εκχελουμενα κοινοχιχα ίογα χής Νεαπόλεως. Ό
κ. Μαγκωνης μας 8Τ.πεν οχι ή κοινοτης ίδαπά-
νησε τό ποσόν των ϋ(Χ) χιλ. δραχμ. δια την επι¬
σκευήν τού εξωτερικόν και έσωτερικου ύδραγωγεί
ου της πόλεως δ,α τού όίκηυυ εξησφάλισε τό νβρό
της πόλεως από πάσης μυλυσιως, έργαζβται ύε
ηδη νά μεταφέρη τα υδατα ιω ν πηγών τού «Βί¬
γλι» και τού φρεαχος Πλευρΐδη δια την έπαρκή
ύδρευσιν χών καχοίκων. Σ,υγ/,ουνως άνορρυστι
φρέαρ εντός τοϋ Δημοτικόν κη/ιυυ οια την άόδι,υ-
αιν αυτού. Μέ την μεταφοράν των υδάτων τούτων
η πόλις θα αποκτήση άφνονα νερα δια πάσας τάς
ανάγκας χ^ς. Ή κοινοτης, έν συνεργασία μετα
της κοινότητος Βρυσών, επεράτωσε τόν άμαξιτόν
θρομον Νεαπόλεως—Βρυσών χα'ι έπεσκευασβ τόν
ίΐατόν δρόμον των Μετοχίων. "Ηδη καταγίνεχαι
άς χην κατασκευήν περιφερικοϋ άμαξαου δρό¬
μον πέριξ τού Γνμνασίου, τό οποίον εσχάτων
υπέστη ριζικήν μεταρρυιΗσιν δια τής άλλαγής
της σιέγης τού, τής διαπλατννσεως των παραθυ-
ρων τού και «ής καΐασκευής νεον δάπεδον. Κατα-
ραιτήτων έγχαταστάσεων.
Σχετικώς μέ τόν έξωραΐσμόν τής πόλεως έλήφ
θη απόφασις τής κοινότητος νά γίνη εφέτος εύ
πέραν αυτού. Ή κοινοτης απεφάσισεν έπίσης να
όιαρρνθμίσυ χον Δημοτικόν κήπον κατά τρόπον
ώστε να τον μεταβάλη είς άληθίς παρκον, ήδη
δέ διερρυθμισε χό χατω τμήμα αύτοϋ επί
βάσει σχεδίοιι μηχανικοϋ.
Ή κοινοτη; δι' αποφάσεως της ανέλαβε νά
μισθοδοτή χον διορισθενχα ήδη μουαικοδιδασκα-
λον χΰς ίδρυομενης Μουσικής μπάνχας τού Έθνι-
κοϋ Όρφανοτροφείου Νεαπόλεως, ψηφίσασα χον
δύλιον 30 χιλ. δραχ.
Φιλοδοξουμε, μας είπεν ό πρόεδρος τής κοινό¬
τητος κ. Μαγκωνης, να χατασχήσωμ· την Νεά¬
πολιν τό πνευματικόν κέντρον τού Νομου, τό κέν
τρον των εμπορικήν συναλλαγών μεταξύ παρα-
γωγών καί χαταναλωτών, τό κεντρον τής γεωργι-
χής προοδον «ου τοπου μας καί τό υ/νχαγωγιχόν
κέντρον τής επαρχίας καί τής πόλεως τοϋ Ηρα¬
κλείου. Πρός έπιτίυξιν τοιθύνου άποχελέσματος
, "~~~ν·|ΐ, .«.«« υΐΛ/««υν. ΐνι»» Μ»νν· ιιροϊ βπιτίυςιν τοιυυνου αποχβΑεσματοε
σκευαςονχαι επίσης δυο γεφυραι είς θέσιν Βι>ν.ές | ή χοινοτης θα χαταβάλτ) πάσας αυτής τάς προ-
και είς ϋεσιν «1 ιαννουλη». Δια τόν ήλεκτροφω-, σπαθείας, έχουσα πάντωτϊ συνεπίκουρον τόν λα-
τισμόν τής πόλεως ή κοινοτης ενήργησε καί ενε¬
κρίθη σχεδιον ήλεκτ^οφωτισμου ' επι τα βάσει
τοϋ όποΐου διενηργηθη δημοπρασία καθ' ήν άνε-
Οι,ίχθη τελευταϊος μειοδοτης ό έκ Χανίων κ. Ά-
τοστολάκης. Ή δημοπρασία ενεκρίθη υπό τού
υπουργείου καί κατ*_αύτας θα κοινοποιηθή είς τόν
εργολάβον διά την έναρξιν τού έργον. Σύμφωνα
με την σχετικήν σύμβασιν ό έργολαβος όφείλει
βντός 8 μηνών να παράσχη ρεϋμα είς την κοινο-
τητα δια δύο συγκροτημαΐων, ενός δυνάμεως 60
ίππων καί ετέρου, εφεδρικόν 30 Χππων.
Δ>ά χοϋ τι όπο^τ^ύxου λυεται τό πριβλ ] ατοΰ φω
ίΐσμοΰ τής πόλεως, Ιδιωτικου και .κοινοΐικοΰ.
'Η κοινοτης προέβη εσχάτως είς συμφωνίαν
μέ την Άεροπορικην Άμυναν άπό την οποίαν
ηγόρασεν τόν Μεγάλον Στρατώνα τής Νεαπόλεως
αντίποσοΰ 75 χιλι. δρχμών.
Τόν χώρον αυτού καταλλήλως έπισκευαζόμε-
νον καί διαρρυθμιζόμενον, ή κοινοτης προορίζει
ΰιά την τέλεσιν έβδομαδιαίας έμποροπανήγύρι>ως,
εκάστην Παρασκευήν.
Τό σχετικόν δίάταγματής Ιδρύσεως τής έμπο-
ροπανηγύρεως ταύτης εξεδόθη πρό δεκαπενΰημέ
Ο >3. Ή έναρξις τής Αειτουργίας τής έμποροπανη-
/ύρεως θά γίνυ άμα τχί άποπερατώσει των άπα-
έχεϊ, χαΐ προπαντων οί νέοι, άγαηοΰν
την χαβέρνα. Μά χαΐ τή δουλεια τους.
Πολλάθάβρής έχεϊ τα παιδία 18 χαΐ 20
χβονών ηοϋ χαηνΐζονν.
"Ολοι ηαοαηονοϋνχαι γιά τή δυστυ-
χΐαΐ Πώς νά ζήοονν; Πώς νά άνταποχρι-
θοΰν σία βαρεία ίξοδα τής ζωής; Πολλοϊ
μοναμονβίζονν γιά χούς φάρους. Άλλοι
μαπαο,Ιζονν την ηερασμένη έπσχή χαϊ
παρακαλσΰν νά ξαναγύριζαν έκεΐνα τα
χρόνια.
"Ας έΐξωμε τώρω μιά ματιά καί στό
χωριό μέσα. ι
"Ενας δρόμοί ατενύς αχίζει τό χωριό
άπό άχρη σέ άκρη. "Αλλοι δρόμοι'τόκ χό-
βονν άβΐαχερά δεξιά. Σχενοϊ καί αύτοί ά-
νώμαλοι, μεχά αΐώνια χαλτιρήμια. Άπό
ΓΕΩΡΓΟΙϋ
Τα χημ. Λιπάσματα
όν τής κοινότητος ό οποίος ζωηρώς ποθεΐ νά
ϊδχι την Νεάπολιν είς την πρώτην αυτής δόξαν
βελτιωμένης τής καταστάσεως της δια των συγ¬
χρόνων εκπολιτιστικόν προοδον. 'ΕκεΙνο τό ο¬
ποίον θά υποβοηθήση Χην αλματικήν πρόοδον
τής Νεαπόλεως είναι ή ταχυτέρα αποπεράτωσις
τής αμαξιτής όδοϋ Ηρακλείου—Νεαπόλεως, ήτις
θα συντομεύσχι την απόστασιν μεταξύ των δύο
πόλεων, είς μίαν σχεδόν ώραν. Διά τον λόγον τοι-
τον ό λαός τής πόλεώς μας μετ" άνυπομονησ.ος
παρακολουθή την προοδον των έργων. "Ελπίζο¬
μεν, είπεν, ίντός ολίγων έ»ών νά εχτ) άλλάξχ) τε¬
λείως όψιν ή Νεάπολις. Είς τον γενικόν εύπρε-
πιομ^ν της συντελοΰν πάρα πολύ, χαί αί όνεγειρό-
μεναι νέαι λαμπραί οΐκοδομαί είς τα κεντρικα
σημεΐα τής πόλεως.
Ό κόσμος πιστεύει δτιή Μοναστηριαχή έπιτρο"
πή δέν θά βραδύνη, νά εκτελέση την απόφασιν
της περι ανεγέρσεως μεγάλου ξενοδοχείον είς τό
άνω μέρος τής πλατείας έκεΐ ένθα κείται ή έτοι'
μόρροπος έκκλησία τής Άγίας Τριάδος, ότε οί ξέ"
νοι θά ευρίσκουν ευκολώτερον, άνετωτέραν δια
μονήν.
τές άνοιχτές^όρτες διαχρίνεις σπίτια μι¬
κρά, άηλβ. μά καθαρά, νοιχοχνο,εμένα.
Τό χωριό ε'χει 120 οΐχογένειες. "Ο¬
λοι φιλόηονοι, φιλοηρόοδοι, έργαχιχοί.
^Ασχολοϋνται σχήν χαλλιέργειαχώνέλη&ν
άμηελιών, χωραφιών, κήπων των.
Κάνουν καί μεριχά μεροδούλια καί
περνοΰν ώς θέλει ό θεός.
Όλο τό χωριό είναι σάν μιά πλατειά
οΐχογένεια. Τίποχε κρνφβ δέν έχει δ ένας
άπό τόν άλλο.
Μιά ε'γνοια, μιά φρονχίδα «ούς ένώ-
νει. "Ολοι οί χαραχχήρες φναιχοί, άξέ
βγαλχοι, όπως βγαίνονν άπό τα σπλάχνα
τής γής. Ενχνχισμένη ζωή «ού χωρίου /
ΓΕΩΡΓ. ΤΡΙΑΝ.
Ο
(Γαλλικ«)
άπεδείχθησαν τα ανωτέρα καΐ οικονομικωτέρα δλων
Αί τιμαί των καθωρίσθησαν υπό τοϋ Ύπουγείου Γεωργίας.
Εφέτος θά δοθούν καί μέ πίστωσιν
ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ & ΚΟΖΥΡΑΚΗΧ
"Ηράκλειον
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΝ
Ήοάκλειον: ΓΕΩΡ. ΚΟΖΥΡΑΚΗΣ (όπισθεν Ίον. Τραπέζης)
Χανιά· Μ. ΜΑΥΡΑΚΗΣ
Αγ Νικόλαος: ΕΜΜ. ΘΕΟΔΟΣΑΚΗΣ
Ιεραπέτρα, ΕΜΜ. ΑΣΠΡΑΣ
•Αγ. Γαλήνη: ΕΜΜ. Ν. ΝΟΔΑΡΑΚΗΣ
ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΕΥΚΟΛΙΑΙ ΠΛΗΡΟΗΝΗΧ
ΓΕΩΡΠΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α. Ε.
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ -
------Διά τίιν αρχομένην περίοδον καταναλώσεως ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ Σιτηρών καί
'Α,τέλωνΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΩΜΕΝ τούς ΔΙΠΛΟΥΣ τύπους τής ΓΕΩΡΓΙΚΗΣ
ΤΡΑΠΕΖΗΣ άπό έκλεκτάς ΒΕΛΓΙΚΑΣ ίίλας ήτοι Σιτηρών 8-24-6 Αμπέλων
8-20-10 Λαχανικών 6-8-8 γνωστούς ηδη καί είς την χρήσιν και ιδία δια την πλεο-
νεκτικήν εξησφαλισμένην καί ήγγυημένην απόδοσιν. _ _
ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΩΜΕΝ εύχαριστήρια Συνεταιρισμών και ιδιωτων Νομου μας
~ ' ΥΠΡΗΓΗΣΩΜΕΝ πιστώσεις αναλόγως άναγκών μέχρις ενός έτους.
ΤθάΖσφέρωίεν ΕΚΛΕΚΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ καί ΟΥΧΙ ΕΥΘΥΝΑ.
ΓΕΩΡΠΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α. Ε.
Οϊ Άντιπρόσωποι: Μ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ-Γ. ΣΙΛΑΜΙΑΝΑΚΗΣ
Α. ΠΑΝΑΡΕΤΟΥ Γεωπόνου
ΠΡΑΚΤΙΚΟΖ ΟΔΗΓΟΖ
Η ΛΙΠΑΝΣΙΣ ΔΗιΜΗΤΡΙΑΚΩΝ
Πολλοί γεωργ οί χάριν οΐκονομΐας, ό-
μως ποϋ όπως θά σάς έξηγήαουμε ηαο,α-
χάχοα χαχαλήγει χαχ^ ηιαέ ζημιά, άνχϊ τού
4 —12—3χρησιμοηοιοϋνχαΐγιάχά φτε-
νά καί άδύνατα χωράφιατό ^0—16—Ο.
Τό λίηασμα τούτο δίδ&ι πράγματι είς χω·
ράφια ηοϋ γιάπρώτη φοο,ά θά χρηαιμο-
ηοιη&ϋ, έσιω καί εάν αϋχά είναι φχενά,
χαλά άηοχελέαμαχα, δναχνχώς όμως αύτό
δέν μπορεΐ νά ίξαχολον&ήαχι γιά ηάνχα
γιαχΐ χά σιτηρά δέν τρέφονται καί δέν έ¬
χουν άνάγκη μόνονάηδ φώαφορο—τόμό-
νο δηλαόή ηοϋ χούς δίδονμε μέ τό Ο—
16—0 άλλά θέλσυν καί άζωτο καί κά¬
λι τά^όποΐα πρέπει νά τούς δίδονμε. Στήν
άρχή πού θά χρησιμσποιηθη τό Ο—16
—Ο χά χαοράφια γεννοΰνδιόχι έτνχε νά¬
χουν δικό τον^ άζωτο χαί χάλι, κατόπιν
ό'μωςέάν έξακολονΰήσωμεν νά λιηαίνω-
μεν μόνο μέ φώαφορο, τό άζωτο »αί τό
κάλι των χωραφιών θά έξαντληθή χαί ό¬
σον ηολν φώαφορο χι' εάν ρίχνουμε κα¬
τόπιν τα χωράφια δέν θά γενοθν. Καμ¬
μιά φορά ηάλι ανμβαίνει ώιττε νά λιπαί-
νουμε ένα χωράφι φτενό ,μόνο μέ Ο—
16—0 καί νά μη γεννήαν χίηοχα ηαρα~
πάνω άπ' ότι θά γενοΰαε άν έμενε άλί-
παστο.Κι' αύτό αυμβαίνει διότι τό χωρά¬
φι αύτό δέν εϊχε φαίνεται χίηοχα Λζω-
χο ούτε κάλι, Γι' αύτά όλα ακριβώς καί
γιά νά είμεθα πάντοτε βεβαιοί πώς|θά-
χονμεχαλά άηοχελέαμαχα ηρέηει νά χρη-
αιμοηοιοϋμεν ευθύς έξ άρχής τό πλήρες
«ίπασμα 4—12—3 ηοϋ μ' αΰτόχαΐ'πάν-
τα αίγουροι γιά χά χαλά χον άηοχελέ¬
αμαχα είμεθα χαί τα χωράφια (>α;μ' αύ¬
τό δέν έξαντλούνται χα&όλον, τό Ο— 16
-Ο δέ νά τό χρησιμοποιούμεν μόνον είς
χωράφια ηολν δυνατά χ αί είς χωράφια
ηού έλιπάνθησαν μέ χοηβΐά. Εάν συμβή
καμμίαν φοράν νά μή ηρολάβη |κανβίς νά
λο τα σιτηρά τού ό'ταν τα Ιαηερνε,
χάχε μπορεϊ οίαν θέλο νά τα λιηάνβ κα¬
τόπιν άφοϋ φυτρόσουν μέ τό λίηασμα
7—7—3. Τό λίηααμα αύτό μπορεΐ άκό¬
μα νά τόχρησιμοποιήση κανείς χαϊ νά πε¬
ριμένη θαυμάσιαάπστελέσματα γιά σπαρ-
ρτά τα όηοϊα είτε διότι έμειναν άλίηααχα
είτε διότι έπαθανάπό ηολνομβρίαν ή ψύ-
χραν ^ άπό χαμιάν άρώσχεια φαίνονται
κιτρινιασμένα χαΐ χαχορίζιχα.Τέχοιασηαρ
χά δχαν λιπανθούν μέ τό 7—7—2 σέ
γί μονάχά μέρες άναλαμβάνονν χαί ά¬
πό κιτρινιασμένα γίνονται ζωηρά καί κα-
ταπράσινα. Τό 7—7 — 3σκορπίζεται άπό
πάνω άπό τα φυτρομένα σπαρτά ολίγον
άργά τό ηρωΖ άφοϋ αχεγνώαουν άπό την
νοτιά τα φύλλα των χαί εί, μίαν ήμέρα
«ού δ χαιρός φαίνεται πΐδς ϋαχερα άπό
λίγο θά βρέξη, Υ'ατί γιά νά χ&μχ^ ενεργεια
καλή τό λίηααμα αύτό είναι άνάγκη,Ίφοϋ
αηαρϋ χαϊ κατόπιν—δέν πειράζει έανπε-
ράσουν καί λίγες μέρες—νά βρέξη γιά νά
διαλυθή, καί άφοϋ διαλυθή νά τό τοαβί-
ξη 4 ν4 καί έτσι νά τα βροϋν $ ριζοϋδες
των σπαρτών χαί νά τό χρησιμοποιήσσνν·
20—30 οκάδες άπό τό λίηασμα αύτό εί-
μαι άρχετές γιά ένα αχοέμμα.
"Ισως νά μή είναι περιττό τώρα νά σάς
πούμε πώς γιά νά εξασφαλίση κανείς ό-
σο μηοοεϊ παραπάνω έσοδεία άπό τα χω¬
ράφια «ου δέν είναι άρκετό μόνσ νά χρη-
βιμοηοιήσβ χό χαχάλληλο λίηααμα, άλλά
πρέπει μαζύ μέ την λίηαναι νά ηροοηα-
θήσ& καί τό χωράφι χον νά χαλλιεργή-
σρ καλλίτερα χαί τόν σπόρον τόν οποίον
θά σπείρη νά τό διαλέξη χαλά χαί νά εί¬
ναι άνδρός καί χαθαρός, χαί ράτσας κα-
λής, την δέ σηοράν νά χήν κάμη ε1( %ν*
χαχάλληλη έηοχή. "Αν όλα αύτά τα κά-
μΠ—χαϊ χό συμφέρον «ου τού επιβάλλει
νά φροντίση νά «ά κάμη—τό κέρδος ηοϋ
θά έχη άπό «όν χρηαιμοηοίηαι των λιπα-
σμάχων θά είναι ασφαλώς κατά ηολν ά-
ώχερο ηαρά εάν περιορισθή μόνσ είς τό
νά λιπάνο μέ τό χατάλλολο λίηααμα -καί
νά αδιαφορίαν γιά χά άλλα.
Δέν ύπάρχει χα/.μ:ά άμφιβολία πώς{άν
'λοι οί γεωργοϊ τού τόπον μας, έκαταλά-
βαιναν καλά τό συμφέρον των >■ αί άπε-
φάσιζαν νά λιηαίνονν νά αηαρχά των μέ
τα λιπάσματα ηοϋ τούς ύπσδειχνύομεν.
εάν έκαλλιεργούσαν ταυτοχρόνως καλλί¬
τερα τα χωράφια τσνςχαί εάν έφρόντιζσν
ολίγον τι παραπάνω άπό ότι φροντίζουν
Γήμερον γιά χό διάλεμμα χοϋ σπόρον ηοϋ
Γπέρνουν, ό'χι μόνον χά σιτηρά ηοϋ ηα·
άγει ό χόηος θά ήσαν ύπεραρχεχά γιά
όν χόηον μας *αΙ δέν θά είχαμεν άνάγ-
κη κάθβ χρόνον νά αχέλλονμε χιλιάδεςλί
ρες είς τό έξωτερικό γιά νά φέρνονμε &·
λενρα χαϊ σιτάρια άλλά χαί εξαγωγήν ά-
χόμη θά έχάμναμε χαί έτσι άρκετό χρή-
μα θά έμενε κάί θά ήρχεχο άχόμηάπ'έ-
ξω στόν τόπο μας. Ό ϋίαρτις θά μας πή-
τε τα κανονίζει όλα. Σ' αύτό εμείς δέν
ουμφωνοϋμι. Παραδεχόμεθα πώς, όπως
βγαζόμεΡα σήμερον,]δ ΛΓάρΐίς"πράγμαΐΐ
ΜΙ
III

ΑΓΡΟΤΙΚΗ
ΑΘΛΗΤΙΚΑ
Μετά την ΆγίαΒαοβάρα έρχεται τ' Ά-
τ αλένιο νά κάμχι τό πρώτο τού βήμα πρός
τόν άθ ητισαό.
Ό όμιλος Φιλάθλων τοϋ Ηρακλείου δέ-
κτηκε μέ μεγάλη τού χαρά την αΐτηση των
νέων τού Άτσαλένιου γιά την ιδρύση καί
στό χωριό των άθλητικοϋ τμήματος.
Ή Άγία Βαρβάρα δβν είναι κοντή"τ8ρα
στό Ήράκλειο, άπό άλλα χωρία πού καθυ-
οϊεροϋν άκόμη. Αί Γυμναστικαί δργανώοβις
τοϋ Ηρακλείου καί δ Όμιλος Φιλάθλων,
είναι Ιταΐμοι νά δργανώσουν σ' δλα τα χωρία
τοϋ Νομοϋ ζάθλιιτικά τμήματα, άρκεϊ νά
υποβληθή, γιαυτό, ή σ'/,ετικήαίτησις στόσύλ-
λο·ο.
Αύτό βεβαία γύ^ω άπό τό Ήοάκλϊΐο καί
ώσπού μποςοΰν οί σύλλογοι νά φδάσουν,
μά τα μακρύιερα χωρία πρέπβι νά μείνουν
χωρίς καμμ ά όργάνωση;
Δέ ζητοΰμε τόσο πολλά άπό τούς έργατι-
κούς συλλόγους τοϋ Ηρακλείου. Τό ζητοΰμε
όμως άπό τούς νέους έκΛνους πού γνώρισαν
τό καλό τού άθλητισμοΰ, πού εμαθαν κάτι
στό στρατό, στήν πρωτεύουσα, γιά νά έργα
σθοΰν στά χωρία των δσο μακρυά κι' άν βρ£-
κωνται άπό τό Ήράκλειο.
Ξαίρομαι πώς στί) Νεάπολη, στόν "Αγιο
Νικόλαο, στή ΊεράΊετρο, σιή Σητεία, δέ
γίνεταί καμμιά κινήση άκόμα. Γιατί;
Μή καί δέν ύπάρχουν νέοι ποί) θέλουν
νά έργασθοϋν; Άδύνατο. Δέ θάχουν ΐσως τα
μέσα κι' αύτός Μναι δ λόγος τής καθυστε-
οήσεώς των.
Άπό τή στήλη αυτή ύπίδείξαμβ τόν τρό-
πο καί τα μέσα. Έλάβαμε γράμμαΐα κι' ά-
παντήΓαμε.Εΐμκστε άκόμη ποόθυμοι νά δώ¬
σωμε ότι ποέπει πληροφορίες γιά τό πώς θά
δργανωθΌΰν καί θά δράσουν παντοϋ άί>λη-
τικοΐ σύλλογοι.
Δέ χρειάζονται πολλοί κόποι καί έξοδα.
Άοκεΐ λίγη θέλησις άπό μέρους έκείνων
πού ξαίρουν νά όργανώσουν τούς συλλόγους,
«ού θέλουν τό καλό «αί την πρόοδο σ·ό
χωριό των. ΕΙ.αι πολοί οί νέοι αντοί καί
ύπάρχουν σ' δλα τα χωρία. Ένας άρκεΐ σέ
κάθε χωοιό. "Άς ρίξη αύτός ό Ινας τό σπ'ρ>
Χ'.Ι θά βρϋ τίς καρδιές κ«1 τα σώματα των
παιδιών τοΰ χωρίου ώς τό πιό γόνιμο χω-
ράφι. Μαζύ μέ όλους τούς χωοιανούς τού
θά χαρ{) αύτός πιότβρο, γιά τούς βλαστούς
πού δημιοι'ργ<ισε. Μεγαλύτερο καλό δέ μπο ρεΐ νά προσφέοχ) στό χωριό τού. Πεοιμένομε ν' άχούσωμρ τό ξύπνημα καί τώνά λων χωρίων νά μιμηθονν τήνΆγ.Βαρ βάρα καί τ' Άτσαλένιου, πού είναι άξια κά¬ θε έπαίνου γιά την πρόοδό των, γιά τό κα¬ λό πού κάνουν στή Πατρίδα. ΚΟΚ. ΤΑ αΡΟΗΙΚΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ —Ή βραδύνη ύγρασία των τελβυταίαιν ήιιίρών οΧναι πρωτοφανήςδια την πόλιν μ«ς. Το έσιερας τοϋ Σαββάχου παρ' ολίγον ναείχομ&ν καί βροχήν —Οί πράσινες εληές έκαμαν την εμφάνισιν των είς την ά /οράν μα:. Στό προσεχές φύλλό*ν θα δη¬ μοσιεύσωμεν όδηγίας τοϋ γεωπονου κ. Γεωργαλά περί τής παρασκευής των. —Μέ την εμφάνισιν κρούσματος παοώλους είς τί>ν Πειραια οί συμπολίται μας έτρομοκρατή-
θησαν.
—Αύτό μψ; έλειπε νά φιλοξενήσωμβ καί την
πανώλην.
—Ό άείμνηστος Στέφανος Ξανθουδίδης όπως
ήτο συφός είς όλα. τού υπήρξε, τοιούτος καί είς
την σύνταξιν τής διαθήκης τού.
ΕΓΧΩΡΙΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ
ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΟΙΝΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ
Είς Κουνάβους εγένετο προχθές σύσκεψιν
των οΙοπαραν,α>γών καθ* ήν ύπεγτάφη τό
κάτωθι πρακτικόν.
«Οί ύπογεγραμένοι Γεώργ. Σβγρεδάκης. Δημ.
Συμιανάκης, Έμμ. Διγενάκης, Άντ. Μηλιράκης
Μήλ Πλά Ιά Γά Σΰ
Ο ΣΙΛΗΡΟΑΡΟΜΟΣ
Σμης, μμ
Μιχαήλ Πλατάκης
Ιωάν, Γιακουμάκης, Σταϋρ.
. Χουδβτσανάκης. Ίωάν,Άν- ,
Έμμ. Περάκης, καί τού μας;
, έκπροσωποΰντες νομίμο
Σννεταιρισμονς Αρχανών.
■ ..... Χον-
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΒΕΛΓΙΚΟΥ
ΑΘΗΝΑΙ 23-9-28(,οϋ άν,0
ιυ μας) Ο υπουονόα των Γ»—.. "ι
Ββλγικός δμιλος
ά έξ ίδί
σήμερον την 16ην Σεπτέμβριον 1928 είς
^ '- -^ >-'·-----~ -λ- ™Ά*·.ιη<(Λ'ηΓ οΐνοπαραγω- διες- έγκαταλεί- —Γιά όλα κα'ι γιά όλους προέβλεψεν είς τρό¬ πον ώστε ή περιουσία τού νά διατεθή κατά τόν καλλύτερυν τρόπον. —Είς όλας τας έκΤίλοΰνται εκάστην κυριακην αυρουι ϊιλβιοιι|- γης και «ρυο ιαοιινν ινκ λ,».—.-------------—, .■■■■■»· ■■_«·.. ςιασμοί. Ι χομένου κρίσι-,,άφ'ενός μέν έκ τής εγκαταλεί- ΑΑΜΠρΑ V Π Π Α Π ΥΗ ΤΠ V Π[11Ι7Γΐπν —Συνηθέστατα όμως ματαιοΰνται ελλείψει ψβως τοΰ Κράτους, Λροστατευοντως μονον τους 11/1111 III ίΐ Ι ΙΐυΐΙΙΙΛΠ |||| ΟΐΠΙ/ΐΑΙΙΐ πλειοδοτών γιά να έΛαναληφθοΰν πάλιν καί βιομηχανικού; τοιούτους καί άφ' ετέρου έκ_τοϋ ( ---------_------ * •"-""Ι αΰξάνουν τί έξοδο όφειλετών. —Δέν εκανονίσθη άκόιιη υπό τής υπηρεσίας Ιν Δημ. έργων άν οί δρόμοι Ι στρωθοϋν υπό τής έΐαιρείας ροστοωθοϋν ή θα άσφαλτοστρωθοϋν έδρας των συμβολαιογράφων | ψιν δνά τό ζήτηαα τής φίΗνουσης οΐνοπα ην Κυριακήν άθροοι πλειστη- γής καί προστασίαν τού ΑμπελΙτου οίνου ' | ίομένου κρίσι-,ζάφ'ενός μέν έκ της εγκα "μτος ματαιοΰνται ελλείψει ψβως τοΰ Κράτους, Λροστατευοντως μονθι έ.τ,αναληφθοϋν πάλιν καί βιομηχανικού; τοιούτους και αφ ετέρου εκ_ δα είς βάρος των δυστυχών φοβερόν άντη,γωνισμοϋ ών υφιστανται εν ΤΉ |η - σεις #α συζητηθθυν. ΑΘΗΝΑΙ 23-9-28-(του άνταπο«οι. τού μας) Την 2αν μ. μ. τού Σαβμά.Χ0ϊ του τεχνιτών θ' ό Τ υπό των " —Θατην ώραΐο πράγμα άν'ή όδός Χερσόνησον ' κοθ· όσον γίνεται Καταστρατήγησις τοϋ Ισχύον- οβολ,ιση ων. Τ.'ον Ιύπεδέτ&ηι Ασφαλτοτοών,,το πράγματι.__________________| τος Νόμον διά τής άναμιξεως τούτου μετά τού ^ ^^ ποεσβευστ^ κ. ^; ς , β^^^ Βιομηχανικων Εταιρειων ( ατμοπλοίου βχαΐρετΐσθη διά 21 κανονι. αστρατηγησις τού Ισχυον- οβολ,ισμών. χον ΰπεδβχτ>Πσον ό ένΡΛ
αμιξεως τούτου μετά τού ^ ' °^"
μάς χχυπφ άγρια, εάν όμως άπεοασίζα-
μεν νά άλλάξωμεν ύΐίγο τό πρόγραμμα
τής εργασίας μας, νά χαΐλιβργήαωμεν δη-
λαδή καλλίτερα «αί βαθύτερα τα χωρά-
φια μας ηοΰ νά τα κάμωμεν νά κρατούν
παοαπάνω ύγρασίαν, νά λιπαίνσυμε τα
αηαρχά μας μέ πλήρη Ιιπάαμαχα καί έ-
τσι νά σνντομεύουμε την ώρΐμαναΐν των
καί νά δυναμώνονμε την άνχοχήν των βίς
την ξηοαοία καί άχψη, νά αηέρνονμβ
πσικιλίες πρώϊμβς χαί διαλεχχες, τότε εί¬
μεθα βεβαιοί πώς*|πολύ δλιγότερο θά φο-
βούμεΰ·α τίς τρομακτιχές ΙδιοχροηΙες
τοΰ Μαρή τές οποίες δυαχυχώς δέν ύπάρ
χει χαί άλλος τρόπος—οϋχε μ' αϋχες τές
λιτανΐες—νά τές άποφύγονμε γιατί άκό-
μη δυαχυχ&ς δέν Ιφχήοαμε είς τό αημεϊο
νά όιατάσσονμε τόν καιρό νά μάς βρίχυ
όταν θέλσυμε. Γιά τα καθ* αύτό φτενά
χωράφ ια— ξβοοκα νκαλοΰδες δηλαδή—τό
πρβγμα διαφέρει. Αύχά όμως γίνοντα» ηα-
ραπάνω μαξσυλίτικα εάν τα δενδροφυτβύ-
οθνμεν μέ δένδρα ηοΰ Λντέχονν είς την
έησασία ό/τως την άμυγδαλιά, χορονπιάν,
άμπέλια ►λτ.
ΟΔΗΓΟΣΜΑΓΕ1ΡΙΚΗΣ
—Κυ5ώνια Μπελτέ ή ζελέ
Μιταξϋ «ών διαφόρων τρόπον—«αί «ίνα·
διάφθροι τοιοϋτοι διότι είς τα γλυκά ταυτα, *οΰ
ΗονταΧιοϋ Χι/άμα/α, δύναται τις νά είΐτει δχ$ έ-
ά οΐκοπν^ί έχ·ι καί «διον τρόπον—δια την
ρευήν »ου Μπελνέ, συνιστάεαι καϊ ό κά-
»ωι>· τ.»ηγραφ6μ*νος μέ «όν οποίον δυνάμεθα
νά :ταρ<ΐσχΐυ,ίο·α>·μεν καί Κυδωνόπαστο,χρησιμο
ποιοβντες τα ΐ'5·α κυδώνια,
Αί άναΐογί'αι ό τολογίζοντα· ώς εξής:
Διά μίαν δκαν καθαςιτμένου χνδανΐον &έ-
νομεν 2 οκάδες ν*ρό δια νά βράσβ ή δια «ό ά-
πΑονοτβρον, άφοΰ καθαρ/σωμ«ν ταυτα καϊ τα
ΜΟψαμΜ* είς μικρά κομματάκια ή φέιες, »ό θέ-
»ονετ5;ε/ς την κατσαρόλιν κ οί ρίπτομεν χίαα νερό
δσο ά^κεϊ ώσιε νά χαΐνφ&οϊν τα κυδώνια, κα¬
τόπιν όέ ύπολο/ίζομ«ν μ^αν δκά ζα>μοΰ μέ 250
δράμια ζάχαρι.
ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ
Τρίβομι* πρώτον τα χυδώνια άη' 'ιξω μ«
μίαν πετσέταν διά νά άφαιρεθ^ δλο τό χνοϋ-
δι καϊ τα σχίζομεν ε·ς τέσσαρα, βγάζομεν τούς
απόρους (Ίοΰς οποίον; φυλάτιομεν καί θέτομεν
νά βράσονν μέ τα κυδώνια καθ* οΊι οΐ«ο· ^ε-
ριέχουν «ίδος ζελατίνης τ) γάμας, ή δποΐα είναι
άπαραίτητος έντός τοΰ ζωμον, σφάΐμα Α'θεν
είναι νά ά-τθ{/σίπτωνται( καϊ καθαρίζομεν τα
μαΰρα μ/ρη '.υΓών, συνάμα δέ άφαιροΰμεν καί
τοϋς φΛοιονς, τοϋς δ.τοίους έπίσης θέτομεν καί
βάζ ί α δώ δό ϊ ύ
2) Νά απαγορευθή ή οΐνοποίησις τοϋ Χλωροϋ ο προξβνος, απασα ή Έλληνική παροι.
παρακρατήμαχος ώς καταστρεπτικοϋ είς την οί- Η'ια χής Νεαπόλεως καί αί Ιταλικαι
νοπαραγωγήν, ή τουλάχιστον νά καταργηθχι ή αρχαί Ί(ν 5ην μ.μ. παρεκάθτισαν ρΙ
άλλων ζαχαρωοών ούσιών διά την παραγωγήν ξελσιορ». Ιην οην μ.μ. ανεχώρησε διά
ΟΙνοπνενματος καί οΐνον, έφ' όσον ή χώρα παρέ Ρώμην έπιβαίνων είδικής Βασιλική,·
χει Εθνικήν ΰλην την σταφίδα καί τα στέμφυ- ( αμα|οστοΐχίας. Τήν 8ην μ.α. άαιίν,τΛ
αφίκετο
χ ( μ|χς η η μμ.
λ™ Ι^ΆξιοΧ την υπό τοϋ Κράτους προστασίαν' ^5 Ρώμην. Ό σιδηροδρομικώς μς
τής οΐνοταραγωγής εντβ συναφθχισομε'νχι Έλλη- ήτο σημαιοστολιστος μέ Έλληνιχά;
νογαλλικχί εμπορικώ συμβάσει, διά ^^^^ καί Ιταλικάς σημαίας. Τόν ύπεδέί
φ
βράζσυν
ς ης μ
μ* τα κυδώνια, διότι καϊ ούτοι
ί Α ό δέ α
ΧΗΜΕΙΟΝ
Οίνολογίας—Μικροβιολογίας
Οΰροχημείας
ΧΡΗΣΤΟΥ Κ. ΖΟΥΡΑΡΗ
Χημιχοΰ—ΟΙνολόγου—Φαρμακοποιοΰ
Τό μόνον Ι 6 ι ο τ ι κ ό ν ΧημεΙον τό
άνεγνωρισμένον υπό τού Κράτους, λειτουρ-
γεΐ δυνάμει τής ύπ αριθ. 17423 αδείας τοΰ
υπουργβίου τής Γεωργίας.
Άιαλύσεις πάσης φύσεως Μ ο ύ σ τ ο υ
Κρασιών—θδρων—ΑΧματος Πτυέλων Πύ-
ου κ.τ.λ.
Τιμαί συγκαταβατιχαΐ— 'Επιστημονική
άκρίββια—είληκρίνεια καί τιμιώτης,
Τμήμα Οίνολογικόν (Κρασιών)
Συνεργάται Θ. Όρφανός καί Μηλιαρά-
κιδβς θίνολόβοι Χημικοί τού έργοατασίου
Λιανά. Έξετάσεις Μούστου Κραβιών όδι-
γίαι πρός βελτίωσιν καί ασφάλειαν τοϋ
Κρασιοΰ άπό πάσαν ασθένειαν.
Πληροφορία ΧΗΜΕΙΟΝ Ζουράρη (τρείς
Καμάρες).
Σημείωσις ακαγορεύβται καί τιμω-
ρεΐίαι μέ πρόστιμον 5000—100,000 δραχ.
όστις χωρίς άδειαν τού Ύπουαγείου Γεωρ¬
γίας κάνβι τόνθίνολόγον (Ν Δ13 Ν)βρίου
1927 ό καταγγέλων πέρνει τό μισό πρό¬
στιμον.
μ ,
περιε'χουν γόμαν καί Αρωμα, πόχχομη δέ τα
κυόώνια εί,· μικρές φίτες χαί δχι είς μενάλα «ο
μάτια. Τουτο δέ διά νά άποδίδουν δλον τόν χυ
μόν τ<ον εί; τίν ζωμόν καϊ τα ρ^ίπτωμεν έΑ κρύου νεροΰ, έντός τοΰ όποιαν έχομεν σχίψν ζα>
μόν Χ*μο*1ον διά νά μή μανρίζουν τα κυδώνια
Άφοΰ καθαρε&θονν οϋχοα τα θέτομιν νά βρά
σουν μέ ά,νάΧογο νερό, θέτομενδέ καί τοϋς φλοι
ούς μέ τονς σπόαονς έντος καθαροϋ χονΧτΐανίο
τό δένομεν με απάγγο και χά'&ίτομιν μαζί νι
βςάτουν σκειάζανιες την κατσαρόλαν.
"Οχ·* βράσονν χά κυόώνια, βγάζομβν τό τού.
πάν* καθώς έχ«ι μέ τοϋς φλ· ούς, τσ στίβομεν
ολίγον «αί τα άπορρίνχομιγ, ο^ρχγγίζομιν δ'
χά κυδώνια οχίβοτιι$ καί ταυτα, έΊαφ^ώ; ίμα>
δια Ψ·ϊ μή θολώσρ δ ζοομάς.Θίχομχν τότ( τόν
ζωμόν μέ χην άνάλογο» ζάχαρΐν νά κάοονν βρά
σιν, άφαιροΰμεν πάνΐοτε ι όν σχηματιζόμενι
αφρόν μέχρις βίον δέση. Γνωρίζομεν δέ τό "<5έσι μόν δοκιμάζο>τ·ς ώς εξής; £υθ/ζομεν ίνα χον-
τάλι είς τό γλυκό καί τό άφΐψομιν νά αχάζτ} έν
τος κρύου νεροΰ καί έό;ν οί πίπτοννες χόμβο,
έντός τοΰ νεροΰ δέν διιΛΰονται είναι απόδειξιν
4'τι είναι δεμένο, εάν δέ διαλΰοονται τό αφίνομεν
άχόμΐ] νά βράαη- ΈννοεΓται δχι εάν ϋέλοομ*
νά είναι 6 μηιΧχί; εντελώς κοφτός καί τρεμου-
λιασό; ίέ/ Λρίπιι ψάδίαη ΛθΙΰ.Έν τοιαύτη π·
ρκίτώαΐΐ, δοχιμάζοντες ώς ανωτέρω, «ρέπει όϊ
πόμβοι πίπτοντες είς τό νερό νά συγκρατώντα
μόλις.
Ό άρωμαχισμΑς τοΰ μΛ-ελτέ έξαρτάται έ» τής
ίρεσκείας εκάστου, εϊ'τ* μέ φΰλλα |άρΐΓαρόριζας;
είτε μέ βανίλλιας, εϊΐε φΧονδας Χιμοτίον λ
Μέ τα άπομέ«οντα δέ κυδώνια θά γράψνο-
μ·ν είς τό επόμενον φύλλον τόν τρόπον μέ τόν
οποίον κάμνομεν τό Κυδονόπαστο.
ΗΜΑΓΕΙΡΙΣΛ
Καί Δηλοί ότι θά επιμείνη μέχρις εσχάτων λιλ*5 κ. ι ραντι, οιυπαΛληΑ,οι τοϋ ..
έ τί τον ζητήματος τούτον, θεωρών φοβεράν άδι- γείου των εξωτερικών, αί αρχαί τή:
ΪΡθ^&ΪΕατΐΤ πβ0ί0ντ05 Χ°υ πρθ<"αβίαν ΙΤ^Ι'^· «-ί^^ί Ρώμη' 5) Νά φορολογηθΐί βαρύτατα δ ζύθος ώς ξε- και πληθο^, λαου. Συνοδευομενος υπό νικοΰ Ποτον, τοϋ οποίον ή τεραστία κατανάλω- της συζυγου τού, αφιχθείσης συγχοό· σις πλήττβι κνρίως τόν οίνον όστις τνγχάνει Έ- νως, έκ Παρισίων, καί των μελών τί: θνικόν Ποτόν, Θεωρεΐ άστοργίαν τοϋ Κράτονς έλληνικής πάροικίας "* · ■ την υποστήριξιν ωρισμένων βιομηχανων εις βαρος - —β - των δεινοπαθούντων άγροτών. 6) Νά ελαττωθή είς τό ήανσι ή φορολογία τοϋ Οίνου καταναλισκομένου έν τφ έσωτερικφ ώς αδικος καί άνισος επί προϊόντος τόσον πτω- χοΰ Κουνάβοι 14 Σεπτέμβριον 1628 Οί Συνελθόντες Σταύρος Μαρκουλάκης, Ιωάν. Άνδρουλάκης Μιχ. Μελισονργός, κ.λ.π-. Σήμερον κατέθεσβ στεφάνου; βίς ιΰς τάφους των Βασιλέων καί ,τοΐ Αγνώστου στρατιώτου, τήν μβσημβοι- αν θά συνηντάτο μέ τόν «. Μουσολίνι πρός υπογραφήν τοΰ σύμφωνον. ΟΙ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙΑΡΙ8ΜΟΙ ΤΟΥ ΑΛΧΕΙΟΥ ΟΙΝΟΛΟΠΚΑ Μετάγγισις. Καμμιά φορά συμ· βαίνει ώστε τό κρασί άμα ξεβράσηκαί κα¬ θαρίση· μετά κάμπσσο καιρό θελαίνεται καί δέν καθαρίζει καί τότε λέμε πώς τό κοασί ξαναβρασε. Αύΐό γίνεται διότι δέν έξεχωρίσαμε τό κρασί άπό τή φέτσα τού. Μέαα στή φέ- χαα πσύ είναι καθισμένη στό μηΛιο τού βαρελιοΰ ευρίσκονται διάφσροι όργα νιχές οΰσίες αί οποίαι λόγψ των κλιματο- λσγικών όρων ηαϋ·αίνονν άλλοιώσεις. Άν λοιπόν στή άλλαγή τού χαιροϋ τό κβασί είναι μαζί μέ τή φέτσα, τό κρασί θελαίνεται καί «ότε ύπόκειται είς χίλιους δυό κινδύνονς. £ίναι λοιπόν άνάγχη νά μετασηκώνωμεν τα κρασιά μας άπό χάβα- ρέλια ηοΰ χά πρωτοβάλαμεν όταν ήΊανε μούστος. Διά νά μετασηκώσωμεν όμως τό κρασί πρέπει νά έχωμεν ύπ' όψιν μας ότι ηρέπει νά είναι εντελώς χαθαρά,δηλ. πρέπει νά έχομεν ύπ* όψιν μας την κα¬ τάστασιν τού καιρού κατά την εποχήν πού τό μετασηκώνσμεν. "Οίαν ό καιρός είναι ψυχρός καί ξηρός νάνε τό κρασί —Τα δημοσία ¥ργα Κρήτη; Κατά τηλεγραφικάς είδήσεις έξ* Αθηνών τα Ι Ιρνα όδοποιΐας άτινα θά έκτελέσΉ διά συμβάσεως ι ΑΘΗΝΑΙ 23__9__28 (τοΰ ή εταιρεία Μακρή θά άρχίσουν μετά 20 ημέρας.' > ρ, , , . , - .
Μεταξύ των πρώτον έργων περιλαμβάνονται καί μα«) Γενομένης σημερον της κληρωσεωςτθΐ
τα κάτωθι έργα Κρήτης, διά τα όποΐα θα δια- λαίκου λαχειου εξήχθησαν κατασειράν οί 1·
ατεθη τό δωδέκατον έκ τοϋ ποσοϋ των 400 χιλ. "~
λιρών τό οποίον είναι κατατεθειμένον ώς προκα-
ταβολή τοϋ δανείου των εξ έκατ. λιρών. "Ητοι,
ή σκυρρόστρωσις των όδών Χερσονήσου, Χουδε-
τσίου, Παρθένι, Μοιρών—Βόρρων, Άγιας Βαρ-
βάρας—Γέργερης καί ένό; δρόμον είς Χανιά. Είς
τόν Νομόν Λασηθίου ουδέν έργον θά εκτελεσθή
υπό τής έταιρείας.
— Ή παραλάβη τής σ ού μας
Άπό σήμερον άρχίζει ή παραλάβη τής σού-
μας είς τα πβρυσινά κέντρα τοϋ Νομοϋ καί ύτό
των αυτών άντιπροσώπων έφοδιαθίντων υπό τ^ς
έταιρείας διά των αναγκαιούντος χρημάτων πρός
χ ξήχθησ
-2δ άριθμοϊ, "Ητοι.
2454
24,542,
97999,
70,317,
90,347.
67-208
12,208,
75,199,
28,840,
16,258.
16,803,
44,086,
98582,
30,557,
81,331
84,056,
71,453
169.1 422, 56,979,
26,492,
52,807,
51,041,
51,162,
21,528,
69,563.
ΑΙ ΟΜΟΑΟΠΑΙ ΤΩΝ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΝ
ΑΘΗΝΑΙ 23-9-28 (τοΰ άνταποχραοδ
92 (τοΰ άντ
εταιρείας διά των αναγκαιούντος χρημάτων πρός μας).—Άγορά 786 πώλησις 790.
άμεσον πληρωμήν της παραλαμβανομένης ποσο- ν ' *
— Ό φαρός των χανσοξύλων
— Ή άγορά Ηρακλείου
Σ ο υ λ τ α ν ί ν α. Κατά τήν παρίλθοδοβνίβ-
Τό Δασονομείον Ηρακλείου ανακοινοί ότι με- δομά&α εσυνεχίσθη ή ζήτησις των εξαιρετικόν
τα την κατάργησιν τοϋ Δημοτικόν φόρον επί ποιοτήτων είς τας δραχ. 17—20. ΑΙ άλλαι πομ>·
των καυσοξύλων οί «Ισάγοντες τοι ιϋτα θά πλη- Ι τητες εντελώς παραμελημέναι. Έλβμέδες 7—10
ρώνονν φόρον είς τό δημόσιον ώς εξής:
Α.» 2..„_-„..____-1__Χ...Α____ Ι------ £
Την λήξασαν έβόομάόα "εξήχθησαν σουλτονΐνβ»
Δι* έκαστον φορτίον "ήμιόνον δράχ.'2,80, όνου ' 606,750 έλεμέδϊς 3^0,093 όκ.
,40 θάμνων οίωνδήποτε, δροχ. 1,40. Τα κλήμα- | "Ε λ α ι α. Σταθερά 26—
..... - κλήμα-
τα Αμπέλου δποθενδήποτε προερχόμενα δέν φο-
ρολογοννται. Έπίσης τα έκ τής περιφερείας Η¬
ρακλείου μεταφερόμενα είς την πόλιν.
—Τό πο,ατήρισν των Αασηθιωτών.
"Ηρχησαν αί προκαταρκτιταίσυνεννοήσβις διά
την ίδρυσιν τού άγγβλθέντος πρατηρίου έν Ηρα¬
κλείω υπό των Συνεταιρισμόν τής Επαρχίας Λα¬
σηθίου καί έντός τοϋ 8)βρίου ελπίζομεν νά ίχΌ
περατωθχί ή όλη έργασία καί νά αρχίση ή λει-
τοιιργία τού.
—ΑΌρηγούνται βόες είς τοβς πρόσφ«ν«
Ή έπιτροπή Άποκαταστάσεως προ^
στειλε την παρελθούσαν έβόομάδα, 90
τας βόας οί ό,τοϊοι έόόθησαν είς τοΰς
αποκοτεατηέ ό Μ
έχει την μεγαλυτέραν καθαρότητα έν' φ
όταν δ καιρός είναι ηολύ ζεστός τό κρα¬
σί παρουσιάζει μιά θελάδα. Έκ τούτον
λοιπόν ουμπεραίνομεν ότι τό μετασήκω-
μα τού κρασισύ πρέπει νά γίνεται όταν
καιρός είναι ψνχρδς χαί ξηρός, καί τό
πλειό σωοτό είναι νά γίνεται άμέαως με-
ά καιρόν ψυχοόν καί ξηρόν. Τό μετα-
σήχωμα τοϋ χραοιοϋ πρέπει νά γίνετα-
χαΐ διά ένα άλλον λόγον. Όταν μεταση-
«ώνωμεν τό κρασί μέ τό χύαιμο ηοΰ χά-
ομεν αυτού στό άλλο βαρέλι, τό άερίζο-
μβν, καί τό οξυγόνον τού αέρος έπιδρξ.
πολύστδ χρααΐ διότι συνοδεύει τήν ώρίι
μασίν τού. "Ωαχε τό μετασήκωμα τού κρα
'ΐοϋ γίνεται Ιον διά νά ξεχωρίαωμεν
, ', , ι ι . , *ί ι <ι ι Γ"—<{~—» ·»«»βνΎ>»'«ΐ4 μας κ. ιεωργιος ι»»νι-
ήν φέτσαν άπό τό κρασί καί νά τό έξασ- λας άνεχώρησβ την παρελθοΰσαν έβδ.μάδο, »"·
-_)/-------- ^-α -χ. λ^λχ------ "-1 °-· Παρισίοις δι'ανωτέρας γεω.χονικάς σπουδάς.
Σταθερά 26—27,50
Κ ί τ ρ α. Ζωηρά ζήτησις είς τάς δραχ. 9-10
Νωπαίσταφυλαί δραχ. 3 ροζβκι*
5—6 Έξαγωγή εβδομάδος 495,700 ό*.
Κρασοστάφυλα Τιμαί ίχι σταθί()αΙ.'Β
εταιρεία οΐνων καί οΐνοπνευμάτων ήγόραζβ να
αρχάς πρός δραχ. 2,60. Ακολούθως έσΐομβΐηίί
και αί τιμαί επεσαν. Έπανήρχισβ τήν άγορθΫΛρίί
2 δραχ. ΟΙ συνελθόντες εί; Κουνάβους άντιπί»·
σωποι των οΐνοπαραγωγών καταρτίβαντες επιτρο¬
πήν εδήλωσαν εΐςτόν αντιπρόσωπον τής έταιρε»?
ότι, ή τιμή των 2 δρ. δέν είναι συμφέρον*». Ό
κ. Αθανασιάδης τηλεγραφήσας είς Αθήνας»
διαβημα των οΐνοπαραγωγών έλαβεν εντολήν ,,*
αγοράζη πρός δραχ. 2,60. θϊνοι σχετιχή ζήτηβΚ·
ς βς οί ό,τοϊοι έόόθησαν είς τοΰς γβωρ
αποκοτεατημένους πρόσφυγας Μονοφατοίον,
τής ενταϋθα υπηρεσίας }τοϋ Έποικισμοΰ.
Την ερχομένην Τετάρτηνάναμένονται ετέροι 90ο·
οποΐοι θά δοθούν είς τοΰς λοιπούς «ρόοφ«τ»{ *'
γροτας τού Νομοϋ.
-Ήέξαγωγή τοΰ οίνου.
Υπό τής ενώσεως Συνεταιρισμόν υπεβλήθη»'"
τησις χορηγήσεως άδείαςέξαγωγής οΙνων[εΙί Γ*
λίαν 30 χιλ. έκατολίτρων.
— Άναχώρησις Γεωπονου
Ό δραστηρ»Ος Νομογεωπόνρς Ηρακλείου »>
έξαίρετος συνεργάτης μας κ. Γεώργιος Γίβ"^
ή ρ ξ
ψαλΐσωμεν άπό τές άσθένεΐες Καί 2ον
Διά νά αυντομεύωμεν την ενέργειαν τοΰ
οξυγόνον τοΰ αέρος Ιηϊ τοΰ κοασιού.
Γό μεχααήκωμα πρέπει νά γίνεται μό-
ι . '
νόν σΐό
Γ. ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗΣ
χρη, την^ παρελθούσαν ίβδομ
Ρέθυμνον, Χανιά πρός επιθεώρησιν
ρ,ισμήν καί Ιδρυσιν νεον τοιούτων.