136647

ΙΛΙ0Π8Τ '.-ΙΙΕΥίΥΝΤΒΣ : Ι. ΙΠ0Κ0Ρ0ΙΙΙΙ1ΤΪΙ
ΔΙΕΪΒΥΗΤΪΙ ΣΥΚΤΙΐΕίΣ : βΡ. ΧΑΤΖΔΚΒΣ
Η ΜΕΡΗΣΙ Α ΠΡΩΤΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
ΕΤΟΣ Γ'. ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 790 ΧΑΝΙΑ. ΤΡΙΤΗ 18. ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1944 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 15000
ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΣΦΟΔΡΑΙ ΜΑΧΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΉΝ ΜΕΤΩΠΟΝ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΟΡΟΝ ΤΟΥ ΝΤΕΛΑΝΤΥΝ-ΣΤΑΝΙΣΛΑΟΥ ΚΑΙ Ν.Α· ΤΟΥ ΚΟΒΕΛ ΑΠΩΘΗΘΗΣΑΝ ΤΑ ΣΟΒΙ£Τ.-ΑΠΕΚΡΟΥΣΘΗΣΑΝ ΤΟΠΙ¬
ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΓΑΟΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΝΕΤΤΟΥΝΟ.
ΕΚ ΤΟΥ ΣΓΡΑΤΗΓΕΙΟΥ ΤΟΥ
ΦΥΡΕΡ, 17. Άττριλίου
Τό Ανώτατον
άρχηγεΐΌν των φό-
πλων δυνάμεων ανακοινοί :
Είς τ όν μαχητικόν χώρον τής Σεβαστόν
πόλεως κατέρρευσαν έχθρικαϊ έπιθέσεις
πρό των νέων μας θέσεαιν.
Είς τόν χάτω Δνείοτερον εναυάγησαν ε"κ
νέον προσπάθειαι των μπολσεβίκων δ'πως
εύρύνουν τό προγεφύρωμά των χαϊ θέσουν
πόδα είς περαιτέρω ι"έοεις τής δυτικής ό'χ
θης Τ ου ποταμοΰ.
Βορείως καϊ βορειοδντιχώς τ*>ΰ 'ίασ(ου
κατέρρευσαν ΙσχνραΙ υπό άρμάτων ασχης ϋ·
ιτοστηριζόμεναι έχθρικαϊ επιθέσει;.
Είς τόν χώρον τοΰ ίίτελατύν—Στανισλάου
θύγγριχοί σχημαπσμοϊ παλαίουν μετα μπολ
οΐβιχιχών δυνάμεων Γερμανικά οτρατε^μα
τα έρριψαν ποι& οπίσω ανατολικώς τοϋ Στανι
ολάον τα σκληρώς άνθιστάμενα Σοβιετ νοτί
ως τοΰ Δνειστέρου. Έχ&ριχαι άντεπιθέρεις
χατέρρευσαν.
Είς τόν τοαέα τής Στρνπα αχηματισμοι
τοΰ^στρατοΰ καί των δηλών }} έξεμηδένΐσαν
εν εχθρικόν προγεφνρωμα καί άπέχρονοαν
έτ^ιθέσεις των μπολσεβίκων.
Παρά τό Ταονοπάλ τα στρατεΰματά μας
είς σκληρούς αγώνας είσέδνααν άπό δναμων
λ έιχρι των θέοεων τοΰ έχθρικοΰ πυροβολικοΰ
κα;ί παρέλαβον ήδη τό κατόπιν διαταγής
πήός δνσμάς χάταφυγόν τμήμα τής γενναίας
φρονρας τής πόλεως. "Ετερα τμήματα ίσταν¬
ται είς οκληροΰς αγώνας εναντίον ΰπερτέρων
έχΐθρικών δυνάμεων. Κατά τονς αγώνας αν
τορς χατεοτράφτ,οαν 19 έχθρικά αρματα μά
χής χα'ι 31 πνροβόλα.
| Κατά την τελευταίαν νύκτα γερμανικαι
μάχητιχοΐ άεροποριχοΐ σχηματισμοϊ έπετέ
θησαν εναντίον σιδηροδρομικήν 'στόχων τής
βορειον Οΰκρανίας.
< Νοτιοανατι,λιχώς τον ΚόβεΙ, παρα τάς δυρμενεΐς εδαφιχάς ουνθή α-, οί μη ιλσεβΐ κό,ι έρρίφθησαν πρός τα δπίοω.^ Ι Νοτίως τής Μπερεζίνα ανατολικώς τβϋ Όστράβ καϊ^νοτίως τοΰ Πλαισκάου κατέρ ρευσαν αί έχθρικαϊ τοπικαί έπιθέσεις. .Είς τό προγεφύρωμά τοΰ Νεττοννο άπε κροΰσθησαν τοπικαί έχ Αριχαϊ έπιθέσεις. Άπό ΐά νότιον μέτωπον αγγέλλεται μόνον άνιχνεντιχτ) χαΐ περιπολική δράσις. '/σχυρός σχηαατισμός ελαφρών γερμανι κων μαχητιχων άεροπλάνων επετέθη την τε λευταίαν νύκτα μέ κιιλήν επιτυχίαν εναντίον τοΰ νησιωτικοϋ φυΐαχίου Λίοοα πρό των δαΧματιχών άχι ών. Έχ&ριχοΊ βομβαρδιατιχοΐ αγηματισμοϊ διεξήγαγον την 16. Απρίλιον καί την πα¬ ρελθούσαν νύχτα τρομοκρατικόν επίθεσιν εναντίον των πόλεων Βελιγράδιον, Βόνδα πέοτης χαί Κρονατάντ. Έπροξενή&ηοαν ζή μίαι ιδίως είς χιιτφκημένας περιοχάς καί απώλειαι είς τόν πληθυσμόν. 'Κπό των γερ μανιχών «οί ρουμανικον καταδΐωκτικών κα θώς καί διά 7θ5 άντιαεροποριχον πυροβολι κου χατερρϊφ&ηοατ/ 17 έχϋ-ρικά βομβαρδι οτιχά. Η ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΠΡΟ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΟΝ ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ* ΔΟΚΤΟΡΟ* ΓΚΑΙΜΠΕΛΣ ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ.—Τό Ημιεπίσημον Γερμα¬ νικόν Πρακτορείον μεΐαδίδει ότι δ ύπουόγός τοΰ Ράϊχ Γχαιμπελς άσχολεΐται είς τό τελευ¬ ταίον τού άρθρον δημοσιευθέν είς περιο¬ δικόν «Ντάς Ράϊχ» «έ την θέσιν ιή; Εύρώ,της έν όψει τής μπολσεβικινής άπειλής. Ό δόκτωρ Γκαΐμπελς τονίξει ότι προτοϋ παρέλθη άκόμη έτος αί γερμανικαί διαΐο,στώ )εις, αί οποίαι έ ί μόν είς την παλαιάν των άπθμονωσιν. Ή Ά (· γλία όμως κατά την αποφασιστικήν ώ,ιαν ου¬ δέν α*Λο θά "χτβ είς χεΐοας παρά μίαν πλα- τωνικήν οήλοισιν καί ίνα άνρπαρκή αριθμόν μ$!)αοχιών, αί οποίαι θά χρειάζωνται έΊειγόν- τως διά την προστασίαν τής μητροπόλεως π^'ίιϋ ΐι;ΐιθρμένοΗ ότι αί μεραρχίαι αΐ« ι δέν 'θά ^Ινρ ή«ττωμρν.ιι έξ αίμορραγίας κατά ς γρ ήμ ξ ίμορραγίας κατά επέσυραν ΐί*ν προσοχήν είς ΐόν δι' όλόί'ληοον * τίνα εισβολήν χαί ότι ό βοεττανικός 1 αίς διά η Ευώ ύά ί ά άλ την Ευρώπην ύπάρχοντα καί πάντοΐε άπβιλη τικόν καθιστάμενον κίνδυνον τοΰ μπολσκβικι- πμοϋ, άπεκρού'ΐθησαν παρά τοΰ οΰ3ϋτέρου κα· Θώς καί παρά τού έχθρικοΰ τύτου ώ; γενόμε¬ ναι ένσυνειδήτως μέ τόν σκοπόν λ ά προναλέ- σουν πανικόν. «Άπό τινος χρόνου, τονίζει ό ύπουργός, αί αντιροήσεις αΰιαι τβλείοις σχε δόν έσίγησαν. Άοχ'ζου» ή">η κα'ι είς τάξ ού
Λβιρ'ρας χιό,κι; καί έν μέρει καί είς τό δυτικόν
εχθρικόν στρατόπεδόν τ' «ναγνωριζιΐ'ν τ^ν-ά-
π^ιλήν, ή όποία πνησιοζει διά τού μπολσεβιχι
σμιϋ την ήπ<=ΐϋό> μτς. ' ίρ/ίζουν νά σχέπιιων
ται ποϋ δύναται νά καταλήξη ύηό τό^ς περι-
σιάσεις αύτάς ή εξέλιξις αυτή καί ν' άντιλαμ
βάνωνκιι ότι είς οΐχν έκτασιν ή εξέλιξις αυτή
άφορςί ημάς Θ' άποΐελή έ τό; όλίγου την ίδί*
αν και διά ΐούς άλλι υς λαού;: τής ήτειρου
μας καί ότι καί αύ^οί θά ύποφέρουν έ^ίση;.
' » πόλεμος έξαγγέλλεται ουιω άουσώπητος.
Μέχρις ενός οημείου τής εξελίξεως πάσαι αί
άλλαι ένδιαφερόμεναι χώραι θέλουν νά εχουν
την γνώμην ότι ή υπόθεσις τής Γερμα ίας εί¬
νε νά σταματήση τό χείμαρρον των στϊΐπών
άλλά ή ν^ώμη αυτή δέν δύναται νά διατηρηθή
επί μακρόν. "Αν ήττειλεϊτο μόνον τό Ράϊχ, τόιε
οί άλλοι ΐύρωπαίκσί θά ηδύναντο νά δικαιολο
γηθοΰν άςρήνοντες τα πράγματα είς την φοράν
των.Ή Γερμανία δμοις σήμερον είναι Εύρώπη.
Έκτός «μέσοο σφιίρας έπιρροής δέν ύπάρχει
ουδέ έλάχισϊον μόριον τής ήμετρρας ηπείρου
τό οποίον νά διαθέΐ^ Ιδία μέσα δυνάμεως. Αί
στρατιωτι/αί δυνατόΐητες αυτών θά ήΐαν έ¬
ναντι τοΰ προσεγγίζοντος μπολσεβικισμόν Ισαι'
τφ μηδενί. Άλλωσΐε, ή Εΰρώιτι ζή άποκλ«ι-
στικώς διά τής δυνάμεως άντιστάσειος των γερ-
μανικών ένόπλων δυνάμεων. Άν ού [αι δέν εί·:
ναι είς θέσιν πλέον νά έξασφαλίσουν την ά¬
μυναν τής ήμβιέρας ηπείρου, τότε αΰΐη θά υ '
ποκύψη Διότι ό-μπολσεβικισμός διά των σχε
δίων τού κα'ι των σκοπών τού αποβλέπει είς
περΐσσότερα πορ' όσα τις δύναται νά παρα-"
δεχθή σήμερον είς τάς οΰδετέρας χώρας καί
ίίς τό δαΐΐικόν εχθρικόν στρατόπεδόν Ό Στά-
λιν—καθ" ά γράφει ό δόκτωρ Γκαΐμπρλο ά-α-
φβρόμενος είς ,ήν σχεδιαζομένην παράδοσιν
τού 1)3 τοϋ Ιταλικού στόλου είς τα Σοβιετ, ρίς
την ανάληψιν διιλωματικών σχέσεων μεταξύ
τηϋ Κρεμλίνου καί τής Κυβερνήσεως τοΰ
Μπΐιντόλιο κα'ι είς τα παρά τής Μόσχας διευ-
θιινΟΜβ»π χινήματα παρτιζάνοιν είς τάο κατρ-
χη?1.ρνα^ χο'ιρας—έπεσεν είς όλας τάς γωνίης
κβι τα ά ς>α τήςήμεΐέραι; ίιπείρου τούς πρά-
κτοοάς τού. ΐοϋ λείπίΐ συνεπώς μόνον τό
ί'ά'ίχ καί ή ι ΰοώπη θά είν« ώριμος νά πέσ^
Λζ αύτην ώς ίυκολσς λεία. Ενώπιον Τοιούτου1
αμέσηυ διλήμματος αί διτι-αί έχθρικαϊ δυνά
μεις δέν θά είχον πλέον ουδέ την ελαχίστην
βυναΐόιητο, δρώσαι, νά στπμαΐήσουν την πο¬
ρείαν των γιγονότων.
Ή Αγγλία καί αί Ή>ωμέ<·αι Πολιτειαι τ?ίς Αμερικήν εχασαν τόν αόλ$μον τήε Εύρώ- ϊιης καθ" όλην την γραμμήν. Θά εΰρΐθοθν βπειτα ενώπιον εύροϋταίκοΰ συΛασπιπμηϋ ίναν τίον τού όποίου ουδέν θά Ισχύση 'Κνφ ρΙϊ τόο άγγλοσαξιονικάς χώ,^ας )τπο»ΜΛονΐαι είς ψαντοιοπληΕ'ας ττβρί νίνη·, ό Σΐάλιν πυοσια- θ«1 νά δημιουργήση ιετελε<ΐ|ιΕνα γεγονόΐα. Ού- δβμία ϊπαρχρι άμφιβ'Ί'ο όπ ταυτα τα θεωςιεϊ ουΐος ό)ς τελικά Έν τφ μρταεΰ είς την αγγλι¬ κήν πρωτεύουααν συξητοϋν επί τού ζητήιιατ,>ς
άν δ χάρτην ΐοϋ ΆτλανΐιχοιΊ^αίύη. ά/όμη ή
ΐπ'ι ποία; ϊώοα.; «διός πρό.-ειται νά εφορμο
σΒβ καί έτί ποίας ούχι φαίνεΐαι ότι έκεϊ δέν
άντιλαμβάνονται ότι ή πολιτικοπτοατιωΐιχή
έ'ίλιϊΐΓ εχει ΐτροχωρήσει πολι'ι. ΑΙ "Ηνωμεναι
Πολιτείαι-θά, έχουγ εν περιΐιτώσει κρισιμότη-
τοΰ ά'όιιτ) την ουναιήτη'α νά άποσυρθηΰν έ< τή; εόμωπαϊ<ιής συγχύορως >αί νά έπα>έλθουν
καί μβτά τόν π^ώτρν πανκόομιον πόλβ-
λογους ίοωΐεριχαύς θά είνε ΰποχρεωμένος νά
άπο5ρχθί| είς την ιτε^ίπτιοσιν ταίΐΓην μί«ν ΰίΐό
τοΰ μπολπεβι/ισμοΰ Γιπαγορευοαένην εύρωπαΐ
κήν εξέλιξιν. Πληβιπζομεν μέ γιγαντιαΐα βή
ματα πρός μίαν άποφασιπΐιχήν κρίσιν τοϋ πό
λέμηυ τοι'ιγ >υ Ή κ ιίσις αΰΓη θά είνβ ναί
στρατιωτιχής καί πολιοκής φύσεως ΟΙ σ/ο-
ποί τού; ότοίους ε9·ειαν οί δυπ<πί ήιιό^ν έχ- θοο'ι ^τροο'ΐκώ^ησαν πλήρο); ύ'ό τής στρα- τιω'ίΐ.'ή·; «τιτυχΐβο τή<; Σοβιεΐι-τ); 'Ενώιεως. Ό Στάλιν νατ* ουδένα τοόπον (5φίνι:ται νά ϊτροσδρθΐϊ είς τι άγγλοαμρο*>ίανικάς ίδρας
πε >ί τή; επικειμένης είρήνης Πορρύετιιι ί^ιον
δρόμον καί πρέπει νά θεο) >ηθη ώς ττεΐτροιμρ
νόν τώνάγγ'ων καί των άιιεοικσ^ών ότι ή
όδός αυτή μόνον κατά τα ποώον ή.ιισυ συμ
φ'ιινβί ιιέ την Ιδικήν ηον. θΰδ" επί στιγμήν
άμφιβόιλλομεν όΐι τό Κορμλΐνον χαΐά την δια-
σηπύοωιιν τής δ^οΰ τσύΐη; Θά τηΊηπη την
καΐρύίί'υνσίν τού. >
Ουδέποτε ό μπολσ"βι Πμός ειχε τόσον <-ΰ- νοίκήν ρύκαι^ίαν οίον πήμ»ρον διά τα πραγ ματοποιήσ(| την επί κεφαλής τοΰ προγράμματός τού υπάρχουσαν παγκόσμιον επανάστασιν. Ή Αγγλία καί αί Ηνωμεναι Πολιτειαι τής Άμε- ρικής πτιρέσχον κίς αΰτό τάς δυνατότητας. Κα¬ τά την περαιτέρω πρόοδον τής εξελίξεως ταύ της θά καταστοϋν καί αύται αί Ιδιαι θύματά τού. Ό ύποιιργός παοατηοεϊ ότι τα ΐτρπγματα ΐαϋΐα είνε τόσον σοφή είς πάντα σοβαρόν πά ρατηρητήν, ώστε πάς όστις δέν θέλει ν' άντι ληφθή την σαφή στρατΐωτικήν χαί πολιτικήν εξέλιξιν τοθ παρόντος πολέμου έθελοτυφλεΐ. «Ή τελευταία ϊτ,ερίπτωσις, γράφει ό ύπουργΊς, ϋΙνΒ άνρυ έξαΐρρσεως ή περίπτωσις των Ιβραί ονν, οί όποΐοι εχουν συμφέρον ν' άναβάλουν $σον τό δυνατόν πβνΐσσότβρον τό άναμφισβή ΐηΐον τής παρούτης πολομικής καταστάσίωο.' Οί Ιβοαΐοι είνε κυρίως οί δη'ΐιουογοί Ικεί ιης τής είιοχΰΐταϊ<ής ναρκώιεως ή όποία ώς μία ΰπουλος άσθ·ένεια διατρέφει σήμερον πάν¬ τας τούς λαούς τχ€ ήμεΐέρπς ηπείρου. Θέλουν νά ωριμάση περισσότερον ό νίνδυνος |ως ότου οδιος καταστή αναπότρεπτος. Είς την περίπτω σιν ταύτην εχομεν νά άντιμεΐωπίσωμεν μίαν είς όλό/ληοον τόν κόσιιον εξηπλωμένην συνω- μοσίαν ένανΐίον τής Κοινής Γνώμης Καί έν τούΐφ έργάζινται επί ΐζ |Ίάαει ώησμένου συ- στήααΐος κπτά τό οποίον οί συμ.ταΐκται ρί· πτουν πςιός αλλήλους τάς αφιϊ^ας. Πά^οι διε γεροις ύγιοΰς άνθ'ς)ωΐΐίνης αντιλήψεως τίθεται ά'ιέπω; είε ρφαρμιιγήν παρ' ολοκλήρου χορφ- δίας των ένδιαφερθμίνων. Ώς ΰ/τνωτισμέ>η
βλέΐΐΕΐ ή βύοίΐ)-ταϊ·<ή δημοσία γ ώμη τόν κίν¬ δυνον καί ό ιΐ; άναμέλει παρά τοϋ άλλου ο- π',»ο κατονομάπί) τόν χίνδυνον. Ημείς, γοΐίιρει όΙΰτ"υργόο. δέν δυνάμεθα νη'ι δέν θέλοιιεν ^α ιιλο έ ιιοοίψ Ό" ιήν μο ·φήν δα έιινή α ιρν, έΐίφ κ«θή<ί'·ν ήμώ>' ήτο νά δμιλήοοΛιεν. Λέν
ΰΐι-οαηηίζομε ■ μόνον την ιδία" ημών εθνικήν
ίκήν άλλά καί την ζωην τής ά ^ρωτΟΕη'θΓ τής
Ε^οοΊτιης ή ότο'α φαίνεται ότι τα μέγηκα
χΐνδυνεύει Σνρατιο>ΐιν.ή ποοέλασις τοΰ μπιλ-
σίβικισ ιοΰ, όσας δέν θί ήΐο δυνατόν πλέον
ν<ί συγκρατηθή πορά τόόν γρρΊΐ'κών έ'όπλων ΒυνάμΓων, θά ήτο τελινώς άαυγκρπτητος «οί τό γεγονός ΐό οποίον θά έδημιούργει οδτος θά ήτο αδύνατον νά άλλοιωθχ). Γν ρίζομεν όΐι δέν θά άτοχΐήσοιιιεν διά των διαπιστώπεων τούτων φΐ'λους άλλά αί δυ ν ,Ήιεις είς όλΓΐι; τάς χοίοις τής Εύρώιτης θά άντλήσιυν ρχ τούτων την δύνίΐιιιν διά την σο· Ραοάν άιόΐτσ.σιν ή όποία ίσταται έ'ώτιον η¬ μών. Ατενίζομεν τόν έπιπειλοΰνΐιι ήαά; κίν- *«ν<ν σαφ'οο κα'ι άμριλίκτως. Καί ή ήιιβτέρα ζτειρος θά ρπκνρύρχ) εαυτήν κηί έκ τής "ΰΐής μάλιστα δι)"άμεω^ τής αϋΐοεπιγνώσε<ης ή ότοία ωδήγησε μίαν ήμέρην ΐο Ράϊχ ?κατά την κρίσι αον στιγμήν τού είί εαυτό. Ή άπειλοΰσα υπέρ δύναμις των στεππών θά θραυσθή καί είς τόν άγώνα τούτον διά την αύτοαυντήρησίν της ποέπβι ν' αρχίση καί θ' αρχίση ή Εύρώπη μίαν νΓ«ν χηί καλλιτέραν ζωήν. θά άτενίση αυτή μετ1 έμπιστοηύνης τσύς λαούς οί όΐιοΐοι ΰπβρασπίζουν ΐά ίΐρώτατα αυτών άγαθά καί οί όποϊΌι κητά τ^ν ζόφον των γεγονότων τοϋ παρόντος πολέμου δέν άΐκόλεσαν την έμπιστο πύνην των επί την αιωνίαν αυτών αποστολήν. Θά δλβ-χ) ήμέρα καθ" ήν ό πέπλος έ οποίος ναλΰπτίΐ σήμεοον άκόμη τα γεγονότα, θ' αρ¬ χίση νά καταπίπτη. Είς όλας τάς χώρας τής ήμ.βτέρας ηπείρου θ' άρχίπη τότε ή μκγάλη ά- νάνηψις. Ό κοινάς κίνδυνος θά δημιουργήση μίαν κοινήν ήπειρωτικήν θέλησιν καί τούτο θ' αποτελέση την αρχήν τής σοηηρίας». Ο ΡΟΥΜΑΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΔΙΑ ΤΑΓΔΗΛΩ7ΕΙΣ ΡΙΜΠΕΝΤΡΟΠ ο κοιΝοσ αγβιΓμετλ τού ραϊ< ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ.—Αί Ιφημερί- ;δες σχ'ΐΗάζουν τάς" περί Ρουιιο;νίος δηλώ- σεις ού γερμα'Όΰ ύπονργοΰ των ρΕό- ίεοικόίν φόν Ρίμπεντοοπ, ό οποίος ετό¬ νισεν ότι «3ά ύΐΓΓθασπίσωμεν την Ρου |κί«ίαν δι' ολων ιιπς των δυνάαεων». Θδτω ή έφημεοίς «Σέρρα» αποδίδει ϊ- διαιτέςην ππουίναιό'ητπ ϊίς την διπιπί- στωσι,ν ότι είς τόν άγώνα εναντίον τού μπολσεβικισμού δόναταί τις νά στηοίζη- τα.ι . πε^άΐπίΐίτεοον επί τής σννεογασίας των γρριιηνιχων κ»1 των μετά τή: Γρο μανίπς σνμμ^ίχων δυνάμΛον παρά επί έν- δεχιψένηιν διίκρΐΊΐνιών είς ΐό Ιχθδικον στοπΐ^πε<ϊονί?^ΤΤ" Γίρημεςΐο χπρακττΐϋίζει τα; δηλώ,σεις τοϋ ύπουογοϋ των Έξοιτε- ρικώντ τΛδ-Ρά'ίχ ώς σημαντικωτΟΜΐς. Ή εφημερίς «Ναπίντ» ?κ των δηλώσ«ον τοϋ ύπονογοϋ των Έίωτεθ'-«ών τοϋ Ράϊχ τονίζει την διαπίστωσιν, ότι ή Ρουμανία άνήκει είς την ρυοωιηϊκήν κοινότητα. Ή ετ5ηι.^οίς~διαβλέπει έν τηύτψ νέαν ε¬ πιβεβαίωσιν τής παλαιάς άποστολής τής Ρονμανίας, έν τυ πεο»οχ·ρ ταύϊϊΐ, ΕΥΧΑΙ ΤΟΥ ΑΞΙΟΤΙΜΟΥκ ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΦΡΟΥΡΙΟΥ ΕΠΙ ΤΒ ΠΑΣΧΑ Ό Άξιότιμος Αιοικητής Φρούριον Κρήτης Σιρατηγος κ. Μπρώϋερ αννοδεν- όμενος καΐ υπό των έπιτελών άίιωματι- κών τον επεσκέφ&η κατ'" οίκον προχ&ες την ημέραν τοΰ ΙΙάογα τον Ύπονργόν Γενικόν Διοικητήν μας κ. Πασσαδάκην κα ηϋχήϋη είς αυτόν και είς τόν Κρητι¬ κόν Λαόν τό «.Καλό ΙΊάοχα» εκ μέρονς των Στρατευμάτων Κατοχής. Ό κ. ' Υπουργός ηϋχαρίστησε τόν Α¬ ξιότιμον Διοικητήν τοϋ Φρουρίου δια τάς ευχάς τον πρός τόν Λαόν τής Κρή¬ της επί τ// χαρμοσύνω ταύτη ίοοτϊ] τής δλης χριπτιανοσύνης. ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΙΡΗΝΙΚΟΝ ΚΛΤΕΒΥΘ ΣΘΗ' ΣΑΝ ΤΕΣΣΑΡΑ ΣΥΜΝΙΑΧΙΚΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΤΟΚΙΟ, 15.—Κιΐΐά τάς τελευταίας ημέρας κατεβυθίσθηπαν εις τόν Βίυηνι- κόν "Ωκεανόν τέσσαοα έ/^ρικά ύποβρύ- χια. Τουτο επετεύχθη διά των ληςρθέν- των επί πλ.έον συσΐηιιατικοιΐέρων μέτρων καταπολεμήσεως των ι'χθρικών ύποβρυχί- ων. Τα ιδύο ί·κ των ύποβρυχίων κατεο-'ρά φησαν υπό βομβών μεγάλης άκτΐ^ος δρά- σεις ναϊ τα ύπόλοιπα δύο υπό πολεμι- κων πλοίων, ΓΡΑΦΕΙΑ ΡΕΟΥΦ ΓΤΑΣΣΑ 7 ΑΡΙΘΜ ΤΗΛΕΦΩΝΟΥ 4.88 Ε:ΕΤΕ, ΑΛΛΑ ΒΑΡΣΕΙΤΕ... Τοϋ κ. ΒΕΚΙΑΡΕΛΔΗ ΟΙ Χριστιανοί τής Δύσεω; έώρτησαν την περασμένην Κυριακήν τό πέμπτον κατά συνέχειαν πολεμικόν Πάσχα, άπΛ τότε ποΰ &ρχι-<εν ό δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος τοθ εΐκοστοθ μας αΐώνος, κοΙ ο] χριοτιανοί τής Άνατολής τό έώρτασ ιν προχθές. Καί ακούεται ή φωνή των ίχδρών τής δρησκείας τοθ ΧριστοΟ νά λέ/η: —"Επρεπε νά περάσουν εΤκοσι αΐωνες «ΧριστιανκοΟ πολιτισμοθ» γιά νό φανζί δτι τό Χριστιανικό κήρυγμα δέ^έστάθηκε Ικα νό νά έκπολιτΐσο τούς άνσρώιους τόσον στοιχειωδώς τουλάχιστον ώστε νά μή τρώ- γωνται μεταξύ των χειρώτερα—ασυγκρίτως χειρότερα — άπό τ" δγρια θηρία. __Θό τό ξαναποθν αύτό εφέτος πολέμιοι τοθ χρισπανιαμοθ, δέν χρειάζεται ομως νά εΤ σι κανεΐς πολύ σοφάς γιά νά άντιληφβζ) δτι ή μ:μψιμοιρ!α ή ή κατηγορΐα των δέν στΓ|ρίζεται επάνω σέ λογικήν βάσιν. ΕΤναι τό Τδιο σόν νά εΤχε πάη δνας μεγάλος , γιατρός σέ χώρα πού την έμάστιζαν οί έ- πιδημκές άρρώστειες καί εΤχε δώαει όδη- γίες γιά τόν τρόπο τής θεραπείαν. "Ας κάνωμε μιά ΰπόσεσι, δ; φαντασθοθμε δτι μερικοΙ μόνον άπό τούς κατοΐκους τής χτυπηυένης άπά τίς έπιδημίες Χώρας συμ- μορφάνονται μέ τό κήρυγμα τοθ ΙατροΟ. Οί άλοι, μολονότι βλέπουν δτι έκείνοι πού οίκουσαν τόν γιατρό έσώσηκαν, δέν συμμορφώνονται εν τούτοις μέ τίς όδηγΐες τού. Τό άποτέλεσμα φυακά θά είναι ότι ή κατάστασις θά πηγαίνη όλοένα στό χείρα- τερο. Πώς θά χιρ^κτηρΐσετε, τώρα, έ<εί- νπυς πού θά εχουν προσβληθή άπό την έ· πιδη^Iα διότι δέν θά έχουν άκολουσιΊθΓΐ τίς ουμβουλές καί άντ) νά τα 63ζουν μέ τόν έαυτό τους, τα βίιζουν . . . μέ τό γιατρό: «Άκοθς έκεϊ τόν ατατεθνι ! Νλ μδς λέη τοσα κοί τόσα περί τοθ τρόπου τής θερα πεΐας καί παρ' δλα ού ά πού μάς εΤπε νά μή μπσροϋμε 6<ό^η ν4 γιατρευτοθμε». Θά π^τε, φα/τάζομαι, δ ι δαοι σ(έπτο/ται Ιτοι π^ρ^νογΐζο-ται. ΚαΙ θ^ έχετε δ'κηο. Τό Τδιο λοΐ'βν Πίραλογϊζονται δσοι τα βά ζουν μέ τόν Χριστιανισμΐ έττειδή ό κόσμος δέν ά<οούδηοε τό χοιστιανκά κήρυγμι κοί *·έ/ έδιορ3ώθη<ε. Ή άΚΊθεια δμως εί¬ ναι 8μ τό χριστιανικόν κήρυγμα δέν άπί κρυψϊ, ίέν άπςσιώΊησε ιΐς δυσκολίες που θά συναντοθοε £ω δπου επικρατήση καί δσοι διαβάζουν την Καινήν Διαθήκην άπαν- τοθ/ συχνά πεοιγραφές καί εΐκόνες πού θά Ελεγε κανεΐς δπ άναφέρονται σέ γεγονότα τωριν , σημερινά Θέλετε £να παράδειγμα; Διαθάστε τό ΚΑ' — εΐκοστόν πρώτον—κε φάλαιον τοϋ ΕύαγγελΙου, τ->0 γραμμένου
άπό τόν Ιατρόν Λουκθν (είναι ό πρώτος
έ.πρόσωπος των θετκών επιστήμων πού
έγινε διαπρύοιος κηρυξ τής' Χριστιανιχής
ΆληδεΙιςκαΙ τόν ακολουθήσαν δπειροι
βλλοι συνάδελφοΙ τού άνότ τούς αιώνος
μέχρι τοϋ Παστέρ προχθές, τοθ Καλμέτ
χθές <αΙ τόσων αλλων σήμερα) άπό τοθ έ δαφίου εί<οσιτρ(ζ καί πέραν: «"Εσται γ'ρ άνάγκη μεγάλη επί τής γής . . . καί πεσοθν ται στόματι μαχαίρας καί αίχμαλωτισθή- σονται είς πάντα τα Ιθνη . . καί επί γής σιινοχή εθνών καί άποοΐα ήχούσης θαλάσ¬ σης καί σάλου άποψϋχόντων άνθρώπων ά¬ πό φόβου καί προσ5ο<Ιας των έπερχομέ- νων τή οίκουμένο . . .» Ό Παϋλος είς την Β' πρός Τιμόδεον έτΐι· στολήν κεφάλαιον Γ' έδάφιον 12 καί έπέ- κεινα λέγει όλοκάθαρα : «<αί πάντες δέ οί θέλοντες εύσεβθς ζήν έν Χριστφ ΊησοΟ διωχθήσονται. Πονηροί δέ δνσρωποι καί γόητες προκόψουσιν επί τό χεΓρον, πλα- νώντες καί πλανώμενβι. Σύ δέ μβνε έν οΤς ίμαθες κα) έπιστώσης, εΐδύζ... δτι άπό βρέφαυς τα ΙερΑ γράμματα οΤδας τα δυνά¬ μενα σε σοφΐσαι είς σωτηρίαν...» Διά νά έρμηνευθη ή τελευταία φράσις νομίζω δτι πρέπει νά άνατρίξωμε είς τόν μεγαλύτερον πρό ΧριστοΟ θεολόγον καί πρόδρομον τοϋ χριστιανικοθ κηρύγυατος μεταξύ των 'Ελλήνων καί των 'Ελληνοφώ- νων ι τόν Πλάτωνα. «Πδσα έπιστήμη κ αί ' σόφια—λέγει πράγματι ό Πλάτων—χωρίς άρετης πανουργΐα φαίνεται καί μυρία». Τα «Ιερά γράμμττα» τοθ Παύλου τα «δυνάμε¬ να σοφίσοι» πού ήμποροθν δηλαδή νά κά μουν τάν δ«δρωπον άληθινά σοφόν, είναι ■ή μετ" άρετής»—συνοδευομένη δηλαδή άπό την αρετήν καί αυτήν έχουσα ώς βάσιν —έπιοτήμη καί σοφΐα τοθ Πλάτωνος. θά μποροθοο νά ποραπέμψω καί στήν «■Αποκαλύψιν» τοθ "Ιωάννου. Ξέρη δμως δτι σέ μερικούς αυτή δέν άρέσει. Την βρΙ· ο<ουν—λέγει—σκοτεινή. Όπωσδήποτε δέν ήυπόρω νά μή σδ·; δυμ'σω τα ΙΓ' κεφάλαιον έδάφιον 13 δίΐου γ|νεται λόγσς διά τό θη¬ ρίον πού «ποιεί σηυεΐα μεγάλο, ϊνα καί πΡρ πο!0 καταβαΐνειν έκ τοϋ ούρανοθ είς την γήν ενώπιον των ά θρώπων». Δέν ή· ξεθρω πθί ΘΊ ήϋπορο'σε νά έχφρασθο" πι· στότερα δχι £νας όραματιστής άλλά ένας σημερινές ρεπόρτερ ΰποχρεωμένος νά πε· Ρϋράφα τόν άπά αέρος βομβαρδισμόν τοθ μαρτυρι«οϋ ΠειοαιΛς ή όποιασδήποτε άλλης πόλεως άπό τάς τόσας πού "ομβαρδίζον- ται. Εϊπαμε δμως δτι ή « Αποκάλυψις» δέν άρέσει σέ μερικοΰς. "Ας την αφήσωμε |οιπόν καί δς έπαν*λθωμε στόν Χριστό καί στά λόγια Τού. Μήπως δέν μάς προει- δοποΐησεν όλοκ δαοα υέ τόν συνηθιομένο Τού σαΐή τσόπον πού ?>έν έπιτρέπει άμφι-
βολΐες . «·Εντφ κόσμω 8λϊψι·, Ιξετε.. » Τό
εΤπε καμάρα κοί ξ<"-στ'ρο· Εφρόντισ£ν ομως νό προςδέσα όμέαως , «ΆΛΛή 9

Σελίς
ΠΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ1
ΤοΙτη 18 Άαριλΐου 1944
σείτβ. Έγώ νενΐκηκα τόν κόσμον». (Ιωάν¬
νου Ι ΣΤ' 38).
Αότό τό «ΒοροεΤτε» Ι άς τό όκούοο καΙ
ή σημερινή χριοτιανική ανθρωπότης, εϊοβ
νά φροντίση νά τό ακούση άνάμεσα είς
την συνοχήν τΟν εθνών καί την απορίαν,
άνάμεσα είς τούς ήχους καΙ τούς σάλους
τής θαλάσσης την στιγμήν πού «σολιύον-
ται» ύκόμη καΙ «αί δυνάμεις τθν οόρανθν»
καί πίπτουν καΙ αΐχμαλωτΐζονται «τα Εθνη
εν στόματι μαχαίρας», ©αροείτε Ι Έ γ, ώ
νκνίκηκα τόν κόομον». Είναι τό πειό πα-
ρήγορο—σημερινό καΐ παντοτεινό—κήρυγ-
μα. Μοιάζει μέ τό χαμόγιλο τοθ όπριλιάτι-
κου ρόδου πού μας κόνει νό ζ€χνοΟμε τή
Φρικτή βαρυχειμωνιά πού έπερόσαμε. θαρ-
σείτβ Ό Χριοτός νενίκηκε τόν κόσμον.
ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ -ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ
ΧΟΡΗΓΗΣΕΩΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ
Ό άξιότιμος Διοιχητής Φρούριον Κρήτηο στραιηγός κ. Μπρώϋερ κατ.'·
πιν παρακλήσεως τού ύιτουργοϋ Γεν. Διοιχητον Κρήτης κ. Ιωάν. Ήασααδά
κης εύηρεσΐήθη νά παρατείνη μέχρι τέλονς τοϋ τρέχοντος μηνός Απριλίου
την προθεσμίαν χορηγήσεως άμνηατείας είς τούς παροναιαζομένονς φνγάδας,
έφ' δα όν άνήχονν είς τάς κατηγορίας τής διαταγής τού τής δημοσιευθείσης
είς τό φύλλον «Παρατηρητοϋ-* τη~ς 25. Μάρτιον
ΓΑΛΛΙΑ - ΓΕΡΜΑΝΙΑ
ΔΡΕΣΔΧ. — Είς μΐαψ μεγάλην συγκέν-
τρωβιν των «ν Γερμανία ίίγαζομένων γάλλων
εργάτην ωμίλησεν δ γάλλος γενικώς έπίτρο-
πος επί τής εντάσεως εργασίας, Μπρυνετόν.
Ό γενικός έπίτροπος Μπρυνετόν ετόνισεν
είς τόν λόγον χον όΊι ή μεγάλη πυρχααϊα ή
όηοία πρέπει νά οβεσθή δέν άφορά μόνον
τους λαονς τής ανατολικήν Ενρώπης καί
την Γερμανίαν ή όηοία φέρει τα μεγαλΰτερα
βάρη έν τφ άγΛνι χούζφ, άλλά χαΐ τφν Γαλ¬
λίαν. "Εργον τής Γαλλίαςιίνε τα χρησιμοποι-
ήσει 4'λας της^τάςέργατικβς χείρας. Ό Μπρυ¬
νετόν εξέφρασε την ευγνωμοσύνην τού δτι τό
Ράϊχ κατα την εκτέλεσιν τοΰ ίργου τούτου
παρέσχε πολύτιμον υποστήριξιν είς την
Γαλλίαν.
ΚΡΗΤΙΚΕ ΑΓΡΟΤΗ !
θνμάοαι μερικά χρόνια πίοω ό'ταν ίβα
λάν γιά πρώτη φορά τοεκοϋρι στήν ίληά τί
λίγανε τότε οί γέροι ; Σήμερα ποίος Ιέν
κλαθεύει τίς εληές τού ;
Θνμασε ίταν ήλθε τό ράντιομσ κατά
τοΰ δάκου ; δέ ν έγκρινιάζανε τότε ο'λοι γιά
τα Ιξοία καί τοϋς κάπους τούς άποίους ί-
θεωροΰσαν περιττούς άκόμη καί έπιστήμο-
νες ; Σήμερα, ποΰ τό ράντισμα δέν εΤγινε
μερικά χρόνια, ποΰ είναι ή βεντέμα ;
Κά&ε μΐγάλη ηρόοδος στή γεωργία στήν
άρχή βρίοχει άντίδραοι καϊ γκρίνια, γιατΐ
δημιουργεΐ δουλιά άσυνήθισΐη πού σέ πολ·
λούς φαίνεται άνόητη καί έπιζήμια.
Τό ΐδιο γίνεται σήμερα με τόν
ΑθΑΝΑΤΟ
Σί πολλούς φαίνεται παράξενο πώς αΰτό
τό φυτό, ποΰ μέχρι σήμερα επλήρωνον γιά
νά τό ξεπαΐώσουν, τώρα α(αφνα θεωρεΐται
σπουδαϊσ·
Καί έν τούτοις
ό* άθάνατος οί £λλα μέρη (Ινα· πηγή
πλούτον.
Στήν Κρήτη δόν κ^λλιεργήθηκε γιαιί οί
μηχανϊς πού υπήρχαν γιά τη κατεογαοία
τού ήσαν μεγάλες χαί άκριβες καί θέλανε
τεραστία κεφσλαια
Τώρα βρέθηχε μιά μηχανονλα μικρή
καί φθηνή.
Μπορεΐ νά την πληρώοη ό καθένας.
ΦΤΙΑΝΕΤΑΙ ΣΕ ΝΤΟΠΙΑ ΜΗΧΑ
ΝΟΥΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΤΕΧΝΙ
ΤΕΣ, μτΌρεϊ νά στηβή οί κάθε άλεερι/ιΊδιό
πού εχει χίνηοι μέ πειρίλαιο ή νερό.
Χρειάζιται χιάνο 3 ϊππους δύναμι καϊ
καθαρίζει οί ίνα λεπτό δύο φύΧλα Λ&ανό¬
του φρεοχοχομμίνα.
Πάει ιό φούρνιομα, χά αάπισμα χαΐ οί
μπελάδες.
Ή χλωοτή πό» βγαίνει είναι πρώτης
τάξεως γιά σχοινιά, γιά αακκιά, γιά ντορ-
μπάδες χαί γιά χίλια δυό ά'λλα πράγμαχα.
Οί άθάνατοι πού ύηόρχονν ατήν Κρήτη
δέν φθανουν γιά μιά μεγάλη παραγωγή
σχοινιαν. " ίχει ϋμως ά καθένας τους πολ
λα φνντάνια. "Οταν Μάθε άγράτης φντίψη
άθανάτους γνρω στό χωράφι τού γιά φράχτη
θά υπάρχη οχοινϊ άρκετό δχ· μόνο νά κα,
λύιμη τάς ανάγκας τής Κρήτης καΐ τής Ελ¬
λάδος άλλά καΐ 'γιο εξαγωγή άκόμη. "Ετοι
αί λίγα χρόνια ό άθάνατος θά γίνη μιά άπό
τής πειό ατεουοαΐες - αλλιάργειες τοΰ τόπου
διότι δέν φοβάιαι, όντε ζέοτη όντε κρΰο, οΰτε
βροχή, ουχί άνομβρία, όντε άσθένειες οΰτε
παράοιτα, δέν χρειάζΐται οΰτε χαλλιέργεια
οΰτε λιπασματα, οΰτε φάρμακα.
" Ε ν α μόνο χρειάζεταιι
Βροαοχη είς τό κλάδεμα, νά τοϋ μένονν
έχτός άπό την καρ^ιά χαΐ ίνας γΰρος φνλλα
νά πέρνη άέρα χαΐ ή'λιο γιά νά ξαναγίνεται
γρήγορα χαΐ νά δίνη κάθε χρόνο είοόδημα.
Ό άθάνατος γίνεται έκεί ποϋ τίποτε αλ·
λο δέν γίνεται.
Ό άθάναΐος είναι ά φράχτης ποΰ φνλάει
τό Κτήμα καί πληρώνει άνΐΐ νά πληρώνεται.
Πρός τό παρόν τα λίγα φΰλλα πού νπάρ
χον ν ΐά ηαίρνιι ό θΓρατός.
Τάς άποδείξεις πού δίδουν οΐους Προ·
έδρους οί Μονόδες γιά τα χομμένα φΰλ,λα
νά τίς προακομίζετε ατά Χανιά δδός 4ης
Αύγουστον ή' βΐό 'Ήράπλΐιον δσός Κοζΰρη
νά παίρνετε την άξία των φύλλων είς με-
τρητά.
ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΡΩΝ -
ΔΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ
Έν τφ Θεάτρω «Όλύμπια» εγένετο
κατά την παραμονήν τοΰ Πάσχα υπό τοΰ
κ. εγπουργοϋ Γεν. Διοικητοΰ μας. κ.
Πασσαδάκη μετά τής αρμοδίας Έπιτρο-
πής ή διανομή χρηματικών βοηθημάτων
είΰ απόρους τίϊς πόλεως Χανίων. Έκα-
τοντά?ες άπόρων έργατικών ο'ικογενειών
πολυτέκνων, ή εχουσών γέροντης, γραΐης,
άσθενεΐς κατακοίτους η αναπήρους έλα¬
βον βοήθημα ίκανοποιητινόν.
Ό κ. Ύπουργός έκφράζει τάς ευχα¬
ριστίας τού είς τούς φιλανθρώπο»ς καί
ιδιαιτέρως είς τόν έμποοον κ. Πετοόχει-
λον δστις προπέφρρεν είς τόν δΐίνεογη-
θέντα ?ρανον υπέρ των άπόρων 50 εκα-
τομμύοια.
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΤΟ ΕΝΟΙΚΙΟΣΤΑΣΙΟΝ
Διατάξεως διά τα καταοτήματα.—Αί έξώσεις
ΑΘΗΝΑΙ.—Είς <ό ΰπ' άριθιιόν 76 φύλλον τΐ|« «'ΕφημΐρΟος της ΚυΒεονησρως· έδηιιπσι- εύθη νόμος "τροΐΓΟττοιών ώριομένας διάταξης τού νόμον ηεοΐ ένοινιοοχααίου Ιγων ώς εξής >
Άρθρον 1. Είς τό έδάφιον ε' τής μόνης «α·
ραγράφου τοϋ άρθρου 7 ΐοϋ νόμου- 900 τοΰ
1943 προοτίθβνται τα εξής : 'ΚπΙ μιαθώσ^ων
χατασΐημάτων έην ό κιαθωτήΐ νατέχει χωρην
μρίΕονα ιιδν πηυερινών άνανχων τής εχιχειρή-
σβώο τού, ή άνηννπστιχή πηράτασις τηΌ μι
πθώαεως περιορΐζεται επί μέοους τηΰ μισθίου
δΐχε ι είναι απαραίτητον διά την άαχηοιν ΐοϋ
έπαγγέλαατος τοθ ιιισθωτοϋ. έφ' όσον ό ΰ«ο·
λίΐπόμβνος χώρος, αποδιδομένας είς τόν έκ·
μισθωτήν, Αύναται νά γοησιααποιηθη ΰπ' "ύ·
τοθ αϋτοτΐλής, άνευ οΰσιώδους βλάβης των
συμφβρόντων τοϋ μιαθωτοδ, άποχωριζόμενος
δαπάναι τού έκιιιπθωτοϋ.
"Αρθρον 9. Είς τα Ιοάα>ιον οεύτεοον τής
παραγοάφου πρώτης τού άρθοηυ 26 τοθ νΛ-
μου 90(5 προστίθεντηι. έν συνεγβία : «Ό υπέρ
οί ή εξωσις ϋποχοεοΟτ"ΐ νά νρατήση ρίο την
υπηρεσίαν ΐοθ χπτηοτήιιητοί πϋ'οΰ τούς ΰπαλ-
λήλους τοϋ έξωσθέντος έφ' δσον ζητήαουν τοθ-
το>.
Άρθρον 3. Κίς τό άΊιΛρον 41* τοϋ νόιι">ι
900 ϊτροοιίθβ'Όΐ τρίτιι πποάνηιφπο. ?χηυβα ώ;
έϊήε «'Κφ' όηον ^οονον ίπχι'ρι τΛ ένηινιηστή-
πιον, Λναπτέ'Έτηι ή ίκτί1 ι·σ'ς τιίπηο Λπ'φά-
οβϋΐΰ. ίκτ^ΰ έχε'νων ΛΓ (*, > οιβτίίγθη εϊ(0"ΐς
χητά τάς διητπ?βις ιοΓ, τταοΑ'τηι; τ) 8 ά καθυ-
Λτέρησιν ιιισθαΜ'ητος η δΐίΐ λή?(ν τοίΐ χρόνον
της ιιισ^ώιείΛ-, διπτηαση/,τηο ΛττηβοΆν τινΑς
ίκ χατοιχοιιμένης τιο' αΰτ Ό οικίας, όοόφου
ή οιαμεο^σιιπτης Κπτά τΛ« γοόνπν τή^ 5νω
όναστηλής ό χπτηιχών έν τή ηΐν'ζΐ Λποχοβοθται
νά χατββπλλυ ναΐά μή'α «»οΐΓη ιία>«ιν όριζο·
ιιένην πηρΑ τοΰ ποηβδοΛιι το ν Πο<ητο^ιν,ών της τοποθεΐίαο τηΰ άνινήΐηιι, Λιχήζονΐος χατά την ίιαοιχασίαν τοΰ αρθρου 634 χαι έπόμενα τής Πολιτιχής Διχονομίας, μή δυναμένου ο- μω; 'ά την Λποηπίμψη είς τό άχοοαιήριον. Έν χαΛυσΐερήπβιΙ'ής μη^ιηίαο άποζημιώιβως, αΐρεται ή άναστολή τής έχτελέορως τής άιτο- φάσίως». Άρθρον 4 Έχ τήο παραγρπφηυ 1 τηϋ άρ· Θρου 46 τοθ ιόμου 900 άπαλείφρτηιι ή έν τέ¬ λει φοάαις «άνά τρίμηνον^ ιΐιό ιή: Ι.ιχύ'ΐς τοΰ παρόντος». Έκ τοθ ώς δνω νόμου τα άρθρα 2 χαΐ 3 δέν χρήζουν οΐασδήποτε Ιδιαιτέρως έΕηνήη-ως. Διά τοθ Αρθρου 3 πηοσταΐβύονται, μή ουνά- μενοι νά έξωσθοΰν, έφ' δσον Ισχόβι τό ενοι¬ κιοστάσιον, οί ενοικιασταί οί ύπαγόμενοι είς όλας έχβίνας τάς πβοιπΐώπεις, διά τάς οποίας βέν προέβλεψεν ό νόμος 900, πασά δέ εναντίον των έοιχιαστών τούτων απόφασις πρός ένωσιν ππύβι νά ϊσχύη. όρίζοντπς μόνον τοϋ προέδρου των Πρωτοδικών μηνιαίαν αποζημίωσιν υπέρ τοϋ ίδιοχτήτου. Λιά τοΰ άρθρου 4 χατηρνεΐΐαι ή δκίοαξις οι' ής τό υπουργικον συμβούλιον είχε τό δι χαίωμα νά καθορίζο δι* άποφάσρο'κ τού τα πηαοστά των έιοιχ/ων μόνον χατά τρίμηνον, ούτω δέ μετά την δημοσίευσιν τ->Ώ νόμου το
ύπουργιχόν συμβούλιον θά ϊνη τό διχαίωμα
όπιης χαθορίζΐ) τα ένοίχιη χά ι είς μιχρότερα
τοϋ τριμήνου χρονιχά &ιαστήματ«.
ΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑΙ ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ
ΚΑΙ Ο ΔΑΚΤΥΛΟΣ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ.—Ή ύπηρΕσία πλη-
ΟοφοοιΛν τού έξωτεοιχοΰ σχολιάζει την
«πό έβδομάδων τινών σοβσύσαν έν Με-
γάλτι Βρεττανία άιτβογιακήν ·κ(νησιν καί
γοάφει τα Ιζήΐ:
«Αί άπεργίαι αύται τραίνονται ότι
είναι χαφακτηοιστικής προελΐύοεως. Κα¬
τά τια εϊδησιν τοϋ πρακτορείου Έκ-
τσέΐντζ έκ Λονδίνου στηριζομένην εις
παρατηρήσεις τής Σκότλανο Γυάρδ, ή
κυρία δογάνωσις άπεργιών χαραχτηριζε-
ται ώς «κομμουνιστικήν ίπαναστατικον
κόμμα». Τό ότι όπισθεν τής άπεογίΐ
άς Ιιταται ή Μόσχα είναι ■ βέβαιον. ·Ο
ίοχιουμος δτι ή βρεττανική πολειιτκή βο-
ή€εια πρός τούς ρώσσους συμμάχους
I-
λαττοΰται οΰιω κατέστη σαθούς άφ' δτου
ή Σοβιετική "Ενωσις διεξάγει μόνη τόν
πόλεμον εναντίον τής Γεομαν(ας καί πι-
στεύει δΐι δύναται νά παραιτηθή τελείως
τής βθεττανιχής βοηθείας. Άφ' ετέ¬
ρου ή βοεττανική κυβέρνησις βλέπει εαυ
την ήναγκασμένην νά λάβη μέτρα εναν¬
τίον των άπεργούντων, δηλαδή εναντίον
των κομμουνισταί. Θέλει νά-ποάξγι τουτο
χωρίς νά Ιναγκασθη νά συζητήση τό γε-
γονύς ότι οί διευθύνοντϊς τα νήματα τώ"
άιεργιών έδρβύουν έν Μόσχα. Έκ τής
δυσκολίας ταύτης ή βρεττανιχή κυβέρνη¬
σις εξήλθε διά φρασεολογίας, ή δποία
τουλάχιστον δύναται νά ονομασθή κομ-
ψή. Εΐδοποίησε' δηλαδή τόν τύπον νά
γράψρ, δτι αί άπεργίαι Λργανώνονται πα-
ρά τής τοοτστκικης ομάδος τοΰ ρώσσικου
κομμουνισμοΰ. Ενέργειαι εναντίον των
τροτσκιστών δμως είναι σύμφωνοι μέ τό
πνεΰαα τοϋ Στάλιν, δ ότι ούτος θεωοίΐ
τόν Τρότσκυ ώς προδόηιν τοΰ μπολσεβι-
κισμοΰ. Ή ενεργεια ένθυμίζει την τελευ¬
ταίαν στροφήν τής ρωσσικής Ιξωτερικής
πολιτικής, ή όποία ίξήγγειλεν οργάνωσιν
όμβσπονϋιακήν κατά τό βρεττανικόν πρό-
ιυ/τον διά νά δυνηθή νά προσάρτήστι,
άνενόχληοος έκ μίρους των άγγλων τούς
γειτόνους της (τής Ρωσσίαί). Είνε ευχά¬
ριστον νά πι ρατηρήσωμρν ο"τι ή μεταΕύ
Με'άλης Βς>ειΐαν(«ς καί Σοβιεηκής Έ
νώιεως σχέσις εΈελίοσεται διά μεναλει-
τέρ'«ς άμοιβαίας έπαφής είς τάς μεθόδους
τοΰ Αλλου πάντοτε ΙδεολογικΊϊς».
ΕΦΟΝΕΥΣΕ ΤΗΝ ΣΥΖΥΓΟΝ ΤΟΥ
ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΔΙΔΕ ΧΡΗΜΑΤΑ
ΑΘΗΝΑΙ.—Είς την οδόν Καβάλλας χαί
21ωθι ακριβώς τής οΐχίας Κιοάνα ό Κωνστ.
ΜηρνΐΕράκης, πρώην χωροφύλαξ, έφόνβυαε την
οΰζυγόν τού Εύαγγελίαν, τό γένος Φραγχια·
δάχη, 23 έιών, πυροβολήσας χατ' αυτής τετρά-
χις Βιά πΐριστρόφου είς τό (κήθος. Ό "φονεύς
Ευθύς μετά τό- φόνον τής βυϊιΐγιυ τού έστρά-
φη χαί έπυοοβόλησε την αυνοοεύουααν αυτήν
μηΐέρα της Άνναν, 66 έτών, την οποίαν χαΐ
έτραυμάτιοε μάλλον σοβαρώς είς · (ήν κοιλί¬
αν. Έχ των δΐίνρργηθΕΐσών υπό τοΰ οΐχείου
σθΓυνομικοϋ τμήματοι;, προαναχρίοεων διεπι¬
στώθη ότι ό Μαρνιεράκης έιέλει έν διαστάσει
μετά ΐοΰ θύματος άπά ετους, τελευταίως όμως
συνεφιλιώθηοαν. Πρό ημερών τό Θθμα μή ά
νβχόμενον τας βιβίας σχηνς τάς οποίας έδη-
μιούργει ό δρπσΐης, τύν ένκπιέλειψε ίχ νέου
χαί εγκατεστάθη είς την οΐκίαν τοΰ άδελφοϋ
της 'Δημητρίου. χειμένην παράΐ τό Πυριτιδο·
ποιεΐον. Ό δράστης μέ την πρθφαοιν ότι διε-
τήρει τό τριετές χοράσιον τό οποίον εΤ,χβν ά-
ποκιήοτ) άπό την γάμον μέ τό θΰιια, ήξίωνβ
διαρκώς χρήματα Τουτο έπανέλαβε χαί πρό
πενθημέροιι άποπεμφθιίς άπό τό Θΰμα τό όποΐ
όν Λέν ηδύνατο νά <ί+βχθή ιάς ίκβιάσεις του' Ό δοάστης μένεα πνέων, απεφάσισε νά φονεύ- βι την σνζυγόν τού. Πσρά "τάς καταβληθεί· σας μέχρι τοϋλε πμοβπαθβίας, δέν επετεύχθη ή σολ/.ιιγι; ΐοϋ δράστυυ. Η ΜίΓΙΔΕΙΟΑΒΙ ΠΡΟΣΠΛΘΕΙΑ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΕΣΟΠΡΙΗΗΪΙΕΡΑΠΟΣΤΟΑΗΣ Καί βεβαία άκούοντας Ίεραποστολή θά νομίζη κανείς δτι σχοπΎν Ιχει νά I- τοιμάζυ ϊερεΐς κ«ί θεολογ υς. Άλλ' αυτή τή φορά τή έργον τού έν λόγω Γραφείου έπεκΐεινεται, δέν πεςηορίζεται μόνον είς την καλλιέργειαν τοϋ θρησκευτικοΰ συν- αιθήμαΐυς, άλλά καί ρϊς την πνευματι¬ κήν άνάπτυΕιν καί αναγέννησιν των νέων, οΰτως ώστε νά επιτευχθή ύπ^ρίσχυσις τού πνεύματος επί τής υλης καί νά κα¬ τορθωθή, ή συμφιλίωσις Θρησκείας καί Έπιστήμης, γιά νά βρή ό άνθρωπος τόν πραγματικό τού δρόμο καί νά ζήση άρ- μονικά. Ή ίδρυσις τοΰ Γραφείον τούτου τι- μά τόσον τόν καλόν, άχούοαστον καί φι¬ λοπρόοδον "Επίσκοπον μας, δσον καί τούς διαπρεπεϊς θεολόγους μας, πού ά- κού&αστοι μέ απαράμιλλον ζήλον νυχθη μερΰν έργάζονται- Τί κι' άν κλονΐζεται ή ύγϊία των, τί κι' άν αί σημεριναί δυ· σκολί,αι τής ζωής πα'ρεμβάλλουν έμπόδια; Άκλόνητοι, σταθεροί προχωοοΰν πρός τό μεγάλον των Ιργον, γιά νά επιτευχθή δ,τι Ιπόθησεν ή ανθρωπότης άπό αΐώνων, δ,τι εζήτησεν ή ανθρωπίνη διάνοια διά τής έπιστήμης, δ,τι ϊΰγενές, ωραίον καΐ υψηλόν. Καί αύτό είναι μέ δυό λόγια: Ή πλήρης συμφιλίωσις Θρησκείας καί "Επι· στήμης, δλης καί πνεύματος. Είμεθα βεβαιοί ότι ή κοινωνία μας ή τόσον ίκδηλωτική είς αίσθήματα εύγε- νή να! πόθους μεγάλων καί ώραίων θά ενισχύση τόαον πνευματικώς δσον καί ύ- λικώς την μεγαλειώδη αυτήν προσπάθειαν. Κ. ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΚΛΗΤΗΡΩΝ ΑΘΗΝΑΙ—Διά διατάγματος χαθορίζοντα1 ώς εξής τα διχαιώματα των άμίσθων κληΐή ρων διά τάς ΰπ' αυτών Ινεργουμένας πράξεις· Διά πάσαν έπίοοβιν διχογράφου δραχμάς 19.000 Διά την ενέργειαν κατασχέσβως συντη* ρητιχής ή άν( γχαστικής είς Ιδραχμ. 5.000 μέ¬ χρις 100.000 κηιΐ' ανώτατον όριον επί τ{) βάσει τής άπαιτήσεως. Διά την ενέργειαν άλλων έχτελέσεων, οίον Ιξώοεων, άποβολών καί έν γένει έκβίνων δι" 3ς δέν ύτάρχΐι χρηααΐικόν αντικείμενον είς δραχ. 5.000 μέχρις 100.000 αναλόγως τής άπα- οχολήοεως τοΰ κληιήρος. Έν περιπτώσει ματαιώοεως τής βιωχομέ- νης καί αρξαμένης έκτε' έσκος εΐΐβ λόγφ προσ· φοράς πληρωμής χατά τοϋ όφηλέτου, είτε έξ δλλου τινος λόγου άν Ηαρτήτου τής Θελήσεως τού δικαστιχοθ κλητήιΐοι., οίκος βικοιοΰται ίίς τα ?1 ιΐσυ τής χατά τας δύο προηγουμένας πιρι- ' πτώσεις β' χαί γ' χαί κατά τάς έν αύταΐς ϊια· χρίοίΐς καθοριζομένης αμοιβήν. Διό^τάς έχτός τής Ιδρας τοθ διχαστηιίίίΐ', πα?' Λ ϊΐ β διωοι·ΐ|·Ρ»οι οί διχαστιχοί χληΐή- ρες, γενομένας ϋπ' αϋΐών επιδοθείς χ«ί έν γέ νει πράξκις τής διαόι.Ί«σ άς τής έ«τελέσΓ0)ς λαμβανουσιν έχτός ΐών ό^οιπχριχών των έξό- δων χαί πρόσθετον 'ί|ΐοιβήν δραχ. δύο χιλά- δπιν (2.000) άνά πάν χιλιόμΐτρον αποστάσεως έκ ταύιης μή ύπολογιζομένης τής έπιοτροφής. Διά πάν αντίγραφον έ οιδόμ^νον υπό τηΰ διχαστικοΰ χληΓήρ >ο λαμβάνη ούτος δραχμάς
πέντε χιλιάδας (5.000) άνά φύλλον.
ΠΡΟΑΓΩΓΑΙ
Διά διατάγματος τοϋ Ύπουργείου
Παιδείας, απενεμήθη ό βαθμός καΐ μι-
σθός τού Διευθυντού β' είς τούς λίαν
ευδοκίμους ύπηρετούντας Έπιθεωίητάς
στοιχ. Έκπαιδεύσεως Ήρακλϊίου καί
Πεδιάδος κ. κ. Κων. Σταυρινίδην καί
Βασίλειον Παρλαβάντζαν.
«ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΙΣ»
ΗΜΕΡΗΣ1Α ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΚΝ ΧΑΝΙΟΙΣ
Γραφεΐα—ΤυπογραφεΙα Ρεούφ Πασά 7
Τηλέφωνον 4.88.—Συνδρομαί ι 'Ετησία
δραχ. 5.200.000, Έξάμηνος 2 600.000, Τρίμηνος
1 300 000-
Δημοσιεΰσεις κατά στΐχογ δρ. 20.000
Άρραβώνες, γάμοι, βαπτίσεις, συνήθη εί-
χαριστήρια καί μνημόσυνα δρ. 300.000 κατ'
οποκοπήν. Λια((/ημ(σεις, μικραί αγγελίαι κ.λ π.
Ιδιαιτέρα συμφωνία
Πάσα απόδειξις διά νά είναι Ιγχυρπς δέον
νά φέρυ την υπογραφήν τοΰ Ίδιοχτήτου Διευ
θυντοϋ καί Διαχηρισ·οΰ χ. Ι. Άποχορωνιώτη
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Τό είς "Αγιον Νικόλαον άφιχθέ* πλοΓον
χον Έρν&ρον Σιανροϋ #ά ίπιατρέψΐ] μειά
14 ημέρας είς Πειραια χαΐ θά αυναηαιομΐ·
οη μεγάλην ποσότηΐα ελαίου διά τόν πληθυ
«μόν των Αθηνών, ό'σζις άπό καιοοΰ άντι-
μετωπίζει μεγάλην Ιλλειψιν ελαίου.
Γίνεται Χθεν παρακίνησις είς την γνωστήν
υπηρεσίαν ονγκεντρώσ/,ως τής ΈχαιρΛας "Ε-
λαιον όπως κατά τάς 14 προσεχείς ημέρας
ηαοαδώοη χατά τύ δυνατόν μεγαλυτέραν πο-
οότητα ελαίου, 'ινα χαταατη δυνατόν καΐ βο-
ηΆηβή ά ηλη&υομός των "Αθηνών.
Λι'ι την παοά&οοιν αυτήν τοΰ ελαίου τό
οποίον τό πλοΐον τοΰ Έρυϋρον Σΐαυροΰ
·»ά μεταφέρη είς 'Αθήνας, οί παρχδίάοντες
θά λαμβάνονν έξαιρετιχώς δι' 1ΟΟ οκάδες
ελαίου 130 οκά* αιτηρϋόν Οί χάτονοι άηο-
δεΐ'|ε<»ν θά λαμβάνονν, διά τό ήδη παράδο¬ σίν ελαιαν ' χσ'ι λόγω εξαιρετικήν εΰνοίας, ΐνανχι 1ΟΟ όκ. ελαίου 150 δκ. οιτηρών. ΛΓε- τα τόν άηόπλουν τοΰ πλοίου τοΰ 'ίρυθροθ Σταύρον ή ααλογία τή( άνταλλαγής θά μα καϊ πάλιν. 'β Η ΚΟΙΝΟΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟιΑ Δωρεαΐ υπέρ τού Σανατοοίου Ό κ. Μιχ. Κλιιιατθάχπ; πρββέφτρε οιΐ τΛ{ Ι- φημιρΐοβς μ>(, Οπερ «-«6 £αν«τ«ρ(ον ίρ.Ι.ΟΟΟ.ΟΟβ.
Διά τούς φιλανθρώπονς
Εΐ( την £υνβιχ(αν ΑίοΟ ΕμύρνΠ! Αριί. 6 ύπάβ*
χ«ι μΐα ιιχαχοτίτη οΐχαγένΐια, αΐτβτελουμένη εκ
τβθ αυζύγβυ, τή« αυζύν^υ χ«Ι 2 4νηλ(««ν τίχ,νιν
των. 'β αύζυγ·( πίοχαν 4ηβ την έπάρατβν νββον
τής φυμχτιώβε»; 4»« ιιηνων εΐν-ι ^λινήπη;, π
ϋ ουζυγο; χίέ{ έαπίρο-ί Ιπχεν $οί?ε? ?ΛΊυ. 0ΐτ5·
φίρβυ/ <ϋ τα πανίιιν» οπρούμενβι κχΐ α&ί·β τβδ ήιιΐρηβΐου φαγητοθ. Ο Φΐλινβο^πβΙ μοί; &ς ένιαχυαΐυν βΐκονβμι- κίις χαΐ την έ> λόγφ οΐκβγενΐιχχ μ* τί λνήλιχα
τιχν^.
Έχ πρβηνβυμΐναν εΐΐοβρ&ν 1.700.000
Γ. Δ«οχ«λ*χΐ( 1.000.000
Ε>ριΟ*Μΐ( Δημ. 'νβραυλ'χίς 250.000
Ν. ϊχβρίύλλης βιβλΐίηώλης »». ΐΟΟ.000
ΓΡΑΜΜΟΦΩΝΑ
ΠωΙοννχαι, άγοράζονται χαΐ ίπιακενάζονιαι
Είς τό Κατάοτηαα
0Χ0ΥΦΡ. ΓΔΛΜΠΕΑΑΚΒ
ϋό( Κρ,άρη Π
Άρίατη; ποιότητος ΑΛΕΥΡΑ
Απόδοσις χμωμιοΰ φξαιρετική
Στόν '/Λλευρό'μυΑον Κρήτης
ΙΟΛΝ. ΡΕΝΠΕΡΗ
Πέτρα Σουηδίας
Όδός Μάλεμε 84—Νέα Χώοτα
ΑΝΕΥΡΕΘΗ ορμαΐός ίκ 10 κίειδιών,
Ό άηολέαας άς τα ζητήοχ) άπό τα /ραφεϊά
μας.
ΤΕΙΤΑΙ Ιν ίυμίτιβν «>ρ« όιμελβθς
. Πληροφορίαι παρ' ημίν.
ΙΩΣΗΦ ΣΤ- ΜΑΥΡΙΠΑΝΝΑΚΙΣ
Ι Α Τ Ρ Ο Σ
ΧΖαθολογικά—2τηθικά
Είίιχή θεραπε/α φυματιώοεως
Δέχεται είς τό φαρμακιΐον Μανιοϋβάχη
Μόν—άκ«1—ΪΛ«4ιδάκτ|.;»—13 καΐ 4-6
ΚΟΙΝΟΝΙΚΑ
Άμοιβαϊαι ύποσχέσας
Παθλος Χ*νι«τ«χπ( - -Βλλη Κβνβκβυμ&εΧΒΜη
Ιο«β«ν «μβιίοιΐοιν ύκββχεαιν γ«μου.
Ν. Π.
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Την Κυριακήν τοϋ Φωμ& 23. τρέχ τελο&μεν
τεαοΑραικονΒημΕρον μνπμ^βυνον ι!ς τον *Ιερλν
Ναών Αγ. Μιχολέου Βΐιυβων Κιοοίμβυ, ύκεο Α-
ναηκΰβε»; τής ψυχής τοβ ηροβφΐλβθς μα; ακζΰ-
γβυ χαΐ αοελΐοϋ
ΠΑΝΑΓΙίΙΤβν Π. ΜΛΡΚΕΤΛΚΗ
•Ανβιρχου
Ή βόςογος Ό «οελφβ:
Άννα Μ«ρχιτ«χη Γενιρνιο; Μβρχετβχηβ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ "ΟΛΥΜΠΙΑ..
Σήμβρον-2 παραστάσεις 6—8. 8 1|2 —10 1)2
Νέον Ζουρνάλ
Κηί τό θαίΐμα «ΛΝΝΕΛΙ ! . .» ·
Ή Ιστορί ι μ ιάς μεγάλης άγάπης
Έ«αο 7 Ε ίΤ%
V
Ο Α Τ «•ναντι
τόβίβν ά ς Φ Υ Γ Ι! 2 Π4ΝΘΒ07