137074
Αριθμός τεύχους
933
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ Γ
Ημερομηνία Έκδοσης
7/10/1944
Αριθμός Σελίδων
2
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Ι
νΐ5(
■3X1).
«αί
ΡΥθν
αναν
£«α
1ΗΜ.ΤΙΓΗ ΙΙΕίΙΙΪΤΒΙ ■ ι. (£Ι)ϋΙΡ£ί1ΙίϊΙ!
ϋΕΤΒΤΗΤΒΙ ΙΥΚΤΙΞΕΚ : ίΡ. Χ1Τ.ΗΙΙ
ΕΤΟΧ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΠΡΩΤΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
Γ". ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 933 ΧΑΝΙΑ. ΣΑΒΒΑΤΟΝ 7. ΟΚΤΟΒΡΙΟΥ 1944 · ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 5.000.00·
ΓΡΑΦΕΙΑ ΡίΟΥ· ΪΤΑΣΧΑ ι
ΑΡΙβΜ. ΤΗΛΕΦΟΝΟΥ 4.81
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, 0.—Παραλλήλως πρός
πολωνικόν, τό μεγάλο θ*μα τοϋ βρεττα
ικοϋ τύπου είνε ή Βουλγαρία. Οϊ «Τα
μς» έπιλαμβάνονται μιας μεγάλης άν α
κοπήσεως τοϋ πςοβλήματος τούτου καί
χφράζουν την εκπληΕίν των διατί τα είς
ίλλάδα καί Γιουγκοσλαιίαν ευρισκό¬
μενα βουλγαρικά στρατεύματα δέν επ -
οτρεψαν άκόμη είς την πατρίδα των. Είς
τό άρθρον των «Τάϊμς» άναφέρεται :
οί σύμμαχοι συμφωνοίν έν προ-
ότι πρίπει οί Βούλγαροι ν' ά-
ιτοσυρθοϋν πρίν ή τεθοΰν έν εφαρμογαί)
οίοιδήποτε όροι άνακωχής. Τελικώς ά-
'αφρρεται ότι οί Βούλγαροι προξενοΰν
ήν εντύπωσιν ώς εάν διατελοΰν έν συμ·
φωνία μετά των Ρώσσων ή των τοτι-
χων ήγετών κατά τής έλληνικής κινήσε¬
ως άντιστάσεως. Άλλ' ό έλιγμός ούιος
θέλει άποκαλυφθή υπό τής έλληνικής κυ
β<ρνήσεως. Τό άρθρον των «Τάϊμς» δίδει τα ση- μεΐα μιας πολεμικής εναντίον τής Βουλ γαρίας, ένώ έν τή πραγματικότητι έπρεπε- νά εχΐΐ την ιδίαν στροφήν μέ την σοβιε¬ τικήν κυβέρνησιν. "Ο σοβιετικάς στρατός ίσταται υπό την ανωτάτην διαταγήν τοΰ στρατάρχου των Σοβιέτ Τομπουάν. Δέν ύπάρχει καμμιά θέσις βουλγαρικόν σιυα- τευμάτων, την οποίαν ή άνωτάτη διοίκη¬ σις των Σοβιέτ νά μή γνωρίζη καλώς καί νά μή έγκρΐντι. Συνεπώς δύναται τις νά παραδεχθή ότι ό έντεταλμένος των Σο¬ βιέτ είς Βουλγαρίαν ένεργεΐ κατ' εντολήν ιής κυβερνήσεως τού καί ουδέν πράττει άφ' έαυτοϋ. Δύναται τις συνεπώς νά ηυμτεριήτι ότι ώς πρός την παραμονήν των βουλ^αρικών στρατευιιάτων είς Έλ- λάδα καί Γιουγκοσλαυίαν δέν ττρόκει- ται μόνον περί μιας συμφωνίας των Σο¬ βιέτ άλλά καί ενός ωρισμένου σκοποϋ τής σοβιετι,ιής κυβ ρνήσεως. Είναι λοι- πόν άνοησία, όταν οί «Τάϊμς» διατεί¬ νονται ότι οί Σύμμαχοι συμφωιοΰν έν προχειμένφ ότι οί Βούλγαροι πρέπη νά έκχενώσουν τάς ύπ' αυτών κατεχομένας περιοχάς πρί^ αρχίση ή έφαρμογή-τών ό- ρων ά.ακωχής, Οί Ρώσσοι ποτέ δέν ε1 «αμάν σχετικήν δήλωσιν. Έπίσης είναι νέον ότι ή Μεγάλη Βρεΐταν ία ι αί αί Ηνωμεναι Πολιτειαι άντιπροσωπεύουν μίαν τοιαύτην άποψιν διότι εάν δέν συνέβαινεν τούτο δέν θά ήρχιίνιν είς τό Κ ά ιρον τάς συζηΐήσεις μέ .την Β >υλγαρίαν διά
ιήν πΰναψ,,ν άνακοοχής χωρίς οί Βοΰλγα-
ρηι νά έχουν προηγουμένως άποσυρθή έξ
Ελλάδος καί Γιουγκοπλαυΐας. Τελικώς
δέν δυοταί τις νά μην ύπενθυμίι ι) ότι ή
ΣοΒιεΐινή Ένωσις πρώτη έκήρυξρ τόν
πό)>Μΐ .ν κατά τής Βουλγ' ρ'ας, ενφ δ
Μ υκίνωφ άιεδέχετο είς τό Κάιοον την
«ΐΐίΐιηΐν περί ρκκε· ώσεως τής Τροιζη-
1 ί'ΐς. Τα (δΐίΐλωματικά σχόλια ιών
«ΓΉμς» έ/.ουν την ίδιαν σημασίαν ώς
χ.ι αί δηλώσεκ τού Χάλλ.Αί κυϋερνήσεις
Άκίοικής κπι Αγγλίας ποοσποιοΐνται
ιούς ά ρρλεϊς όσον σςρ ρά την ουιέχειαν
'ής καιοχής ιιρο υς τήςΈλλάδις υπό ιών
Βουλγάρων. Τό ότι τό παιχνίδι αύτό πρ ε
τοιμάϊει μίαν ανάπτυξιν της σθβΐίτικής
ιολιτικής είς τα Βαλκάνια^δέι' χρειάζεται
νά γίνη δεκτόν Τό νόημα εί»αι έν προ-
χειμέν φ ότι τόσον ίι βρειτανική όσον καί
τί άμρρικανική κυβέρνησις πρέ.-τει. τώρα
ν' άνηίξουν τα χαρτιά των είς τό ιχπατη-
'όν αίι,ό ιαιγνίδι καί ε^ιιαν ήδη τούτο
μέ την έξόοιστον ελληνικήν κυβέρνησιν.
Αυτή είν-ι ή αποκατάστασις τής
I-
δκφΐκής ιϊκεραιότηΕ'ΐς τής ΊΤλ/ΐ'δος, την
δτοίαν έπανειλη ιμένως ύπεσχέθησαν, 8·
^Φ ιΐς το συνέδοιον τής Τεχρςανηί 0
ΤσΓρτοιλ ιήν έγκατέλειψεν καί έδέχθτι
την ρωσσικήν επιθυμίαν όπως παραχω-
ρη8ή είς τούς Βουλγάρους διέξοδος είς τό
Αΐγαϊον. Διά τής κατοχής τής Βουλγα¬
ρίας οί Ρώσσοι είναι είς θέσιν νά προ-
βάλουν την μεταβολήν ταύτην. Ή πολιτι-
«ή των, ή δποία πρός τόν σκοπόν αυτόν
έτεινε,είναι έπ' αυτού συνεπής. Έπέστρε-
ψαν πρώτον είς τούς Βουλγάρους ν' ά-
φήσουν τα στρατεύματά των είς Τροιζη
νίαν τοΰ&' όπερ σημαίνει ότι ιιετέβαλον
την βουλγαρικήν κατοχήν τής περιοχής
αυτής είς βουλγαρορρωσσ κήν. Είς δευ¬
τέραν θέσιν ίσταται ή χορήγησις μιας
αύΐονομίας είς Μακεδονίαν Ι'νθα προε-
τοιμάζεΐαι ή πολιτική άπόσπασις τής Μα-
κεδονίας καί ανατολικής Τροιζηνίας έκ τής
Ελλάδος.Ό ^Άναατρασώβ, δ άντιπρόσω
πος διά την Μακεδονίαν είς Σοφίαν, είς
μίαν συνέντευξιν τού μέ ανταποκριτήν τού
«Ρώυτερ» έσημείαισε, κατά τρόπον χιου-
μ>"υριστικόν την ίδρυσιν τής μακεδονικής
αύΐ νομίας ώς εκπλήρωσιν τοΰ Χάρτου
τού Ατλαντικόν. Τρίτον οί Ρώσσοι μέ
τάς αξιώσεις των είς Μακεδυνίαν κάί
Τρ ιιζινίαν έίτεμελίωσαν διά μιας συμφω¬
νίας μέ τό ελληνικόν Ε Α Μ την ελλη¬
νικήν κομμουνιστικήν ·<ίνησι< Ώς ό'ργα- νον τής σοβιετικήν πολιτικήε παίζει τού το τόν ίδιον ρόλον είς Έλλάδα οίον ό Τίΐο είς Γιουγκοσλουίαν, ή ή έν Λουμ- πλύν έπιτροπή είς Πολωνίαν. Τα συμβαίνοντα αύτά είναι φυσικώ τφ λόγίι) αρκούντως γνωστά είς Λονδίνον, καθώς καί είς Βάσιγκτων καθ' όσον άν- ταποκρίνονται πρός τό^πνεϋμα των γραμ- μών καί κατευθύνσεων, αί όποΐοι έχαρά- χθησαν είς την Τεχεράνην. Έπ' αυτών δέν κατέστη τότε ρνήμερος ή έλληνΐκή έξόριστος κυβέρνησις. Έπληροφορήθη σχετικώς τόσον ολίγα όσον καί ή πό- λωνική κυβέρνησιν, δηλαδή ότι άπεφασί- εΐς Τεχεράνην δ καθορισμός των άγγλο· αμεφικανικών καί ρωσσικών ζωνών συμ- φερ^ντων είς Ανατολικήν Ευρώπην. Όπως ή Πολωνία, τώρακαί ή Ελλάς όδηγεΐται μόνον άπό τα γεγονότα. Δύνα'- ταί τις νά παραδεχθή, ότι οί Έλλτινες τώρα, κατόπιν τής συμφωνίας τής Βουλ¬ γαρίας μέ τούς Ρώσσους, δέν κάνουν καμμίαν πρότασιν έκκενώιεως τής Τροι- ζηνίος καί παραιείνουν την λογομαχίαν πέριξ των δηλώσεων τής βρεττανικής κυβερνήσεως. Διά των σχολίων των «Τάϊμς» έπιχειρεΐται ν' αποφευχθή μίην τοιαύτη λογομαχία. Οίίτω, εάν δ Τσώρ¬ τσιλ πρόχειται νά Ιγίίρχΐ αξιώσεις επί τής Κρήτης καί εάν εκδηλωθή επέμβασις των άγγλοσαξώνων είς τα Βαλκάνια, ίνα ούτοι προίστανται έπ' αυτών είς τα στρα τιωτικά, άκολού&ως δέ κιιί είς τα πολιτι κά ζητήματα, δέν ελέχθη άκόμη ή τελευ ταία λέξις. Αί κατά τάς τελευταίας 14 ημέρας δίς μϊταδο&ε,ΐσαι ψευδεΐς είδή- ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΣ ΝΑΡΕΒ ΤΑ ΣΟΒΙΕΤ ΑΠΟΛΕΣΑΝ 78 ΑΡΜΑΤΑ ΜΑΧΗΣ ΕΙΣ ΤΟ ΔΥΤΙΚΟΝ ΜΕΤΩΠΟΝ ΚΑΤΕΣΤΡΑΦΗΣΑΝ 40 ΣΥΜΜ4ΧΙΚΑ ΤΑΝΚΣ.- ΕΙΣ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟΝ ΚΑΤΕΒΥΘΙΣΘΗ ΜΙΑ ΒΡΕΤΤΑΝ!ΚΗ ΚΑΝΟΝΙΟΦ0Ρ0Σ. ΕΚ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟΥ ΤΟΥ ΦΥΡΕΡ. 6 Όχτωβρίου Τό "Ανώτατον πρχηγεΐον των ?νό/τλων δυν ίμεων ανακοινοί : Είς τό δυτικόν μέτωπον εσυνέχισεν ό Ιχ· Θρός είς τόν χώροε βορείως τοΰ Τουρνχή- ουν διά τήζ προααγωγης νίων ίν/άμεων τάς διασπαστ'χάς τού προσπαθείας πρός Τίλ μπουργπ. Κ" ιτόπιν άαημάντων ήρχιχων άπο τε/Ιεομάτων αί ίιτι&ετιχαί τού »ορ'·φαΐ ά- πωϋή&ηοαν. "^Ιδιαιτέρως οφοίροί αγ ών ε; ά νεπτΰχθηοαν εΐα τύν χώρον τοϋ Βαγγενίγ κεν, ένθα αί μεοαρχίαι μας άπ& &·>ατοΧων
καϊ δυσμΛν, διά στενεύαεωί τοϋ εχ&ριχον
ηρογεφνρώμαΐοζ, ηρχισαν ίπίθε»ιν. Ό ίχ·
θρός άνΐέταξεν ενΐαΰθα σκληρόν αντίστασιν
καί Ινίσχυσε την φρουράν τού επί >·ο5 προ-
γεφνρώμαΐος διά τής ρίψε α; νέων άλε|ιπτω
τιστοάν. Σψοδροί άνώνες συνεγίζηνΐαΐ. Νο·
τίως τοϋ Γχόιλενκίρχεν ηρχιοεν ό έχθρίς,
έκ τοϋ χώρον τού διειοίνοεως, έκ νέον έπί-
ϋ-ταιν πρ<"ς ανατολάς «αί βορΐιοανατολής, άλλ' άνεχαιτία&η }ι' άμέσως εξαπολν&είσης άνΓε^ιθίσεως Κατ' αμφοτέρας τος δύο 'ε Χευταία; ήα'ρας χατ'στράφηοαν κ-ΐτά τι>ύς
αγώνας ηνιοΰς 40 εχ»ριχά αομαΓα μίχης-
Βορείω: τηϋ ΙνΊινσϋ εξεχα&ορϊο&η ιχία έχ
θρικη θέσις διειο&ύσεω , έ'θι 4 άξιωιιατι
χοΐ χαΐ 110 ά'νδρτς ΎΐχαηΐΌτίο&ηοαν. Με
ταξν τοϋ Έττινάλ κοί τοΰ Λονρ επ.εχείοτ)
σεν 6 άντίπαλος νά διειοδύση «ίς ίΰρύ·ερ'>ν
μίιωπον είς τάς ϋέοεις μας είς 'τονς ηοάηο
Λος ταιν δνιιιών Φ>γχέοο'ν. Αί ϊαχυοαΐ τού
ίτιιθίσ'ΐς ουνεΓρι'^η»αν ή ά'εχιιπ'οθηοαν
πα*τοϋ, έν μέρει »ι' άνιεπι&εαεις. ^
Ό μ'γίλος χώρας τοΰ Λονδίνον ε<ειτο έπίαης χβέ, υπό τό πϋρ τοΰ V 1 · Κίς την Μέσην ΊιοΙίαν ό έχθρος έ«ε χείρ^σεν επανειλημμένας, δια ιής διαβίαεως Ιοχυροΰ πυροβολικοΰ, αμφοτέρωθεν τής δβ»ΰ ποβς Βολωι·/αν ^?^ εύβύτιριν μέτωπον είς τάς όριινάς ΐΛΐς θέί<·»ς νά ποοα>&η9ΰ κβί
ίιειοδνον είς τό Πάι— "£««'«· ^ί«
οφοδροΰς Αγώνας συνειοίβηααν πάλιν αί
ίχ&ρι-αί έπι&εσεις, *έ<>αναΧηφ&εΐοαι ι^^
διαφόρου} τομιΐί πλιιοιάχις καί «πονϊΐ
Χημυιενιος. Είς τό* τομέ* τώ» άκτά τής
Άοριατικήβ εναυάγησαν ίπίβηί όλαι αί έχ
θ^
Είς τα ΒαΧχάνια ουνεχΐξονται περαι :έρα>
οί οφοδροί άγ&νες Εις τΊ μέχρι τοΰδε κέν
τρα βάρονς νοτίϊος τής Σιδηρας ΤΤύλης καί
είς τόν χώρον χον Βελιγραδιον. Είς τόν χώ¬
ρον δντικ&ς τον Άράνι αί άντβπι&έσεις
γερμανιχών καί οΰγγριχώ» αχηιιατισμων
εκέρδισαν, ζή ύποοτηρίίει των μαχητιιτων
μας Αεροττλάνων, πηραιτέροο έ'δαφος.
Εί; τό μέτωπον των οΰγγοορουιιηνιχων
σννόρων νοτιοδνιιπώς τοϋ Ρκροοβαρντάϊν
χαί δυτικώς χοϋ Τόρενμπονρχχ άπεχρού
σ&ηοαν ίχϋριχΛΐ έπιθέσεις. Είς τα δάση
των Καρπα&ϊων ίχαλαοώ&ηχαν χθες είς
οφοδρότητα αί αοβ·ετιχαι μεγάλαι έτι&έ-
αεις. Αί είς πολυαρί&μονς θέβεις νηό ρα
γδαίαν βροχην καϊ υιέ τάς πρώτας πιώαεις
τής χιόνος διεξαχ&εΐσαι άσ&ενεΐς έπιθέθίΐς
παρκμειναν ανεν ίπιιυχίας. Νθ'ίως τοϋ Ρα
τζάν επετεθησαν οί μπολσεβίκοι !ξα> τοϋ
προγεφνρώματάς των.
Τοπικαί ■9·ίσ'ΐς διεισόύαεω;, πλήν μιάς,
εκλείσθησαν δι' άνΐεπιθέοεως. Κατ' άαφα
τέρης τάς δύο τελευταίας ημέρας χατεστρά
φησαν κατά τονζ αγώνας είς Νάρεβ .συνολι*
κ»ς 78 έχθρικά £ριιιτα μάχης·
^σπο^υπκως καί 8οαειοδνεικώς τοϋ
Σχάονλεν ηρχιααν τα Σοβιέτ δι' ιαχνρών
δνάμεαον, τή όια&έσει ϊΐολνχοί&μων άραά
τοαν μάχης χαί μαχηνιχών άεοοπλάνων, με
γάΧην επί&εοι*. Σχληροι άγώνες διεξάγον
ται ενιαϊι&α Ή φρονοά μας τή- "Εζελ Χατα
ται είς τόν βορ*ιοαναιολικόν τοιιέα τής νή
οου είς σφοδρόν άγόόνα μέ τόν άποβιβιο&έν
τα έχ&οά».
Ε'κ τό Αίγαΐονφ χατεβνθ·ισαν ίλαφιαΐ
γεραανικαί θαλασσιαι δυνάμεις μίαν βρ·.ττα
νίκην κανονιοφόρον κ-ιι ήχμαλ-ότιοαν μέρος
τοΰ πΧηαώιιιτός των.
'ΑγγλοαιιερΐΜανιχίι τοομοχρατικ* βοιιβαρ
διοτικά έιΐιτέ&η"αν χ&ές έ» ιντΐαν τον <Άο νάχοο καί τής Κολαινία; καί ΐαχρεψαν όΐλ,λας έπ·θέσεις Ιναντίον τοΰ Βιλχιλμαφάφβν, Νιόρντμσύντ, Κόμπλεντζ καϊ Ράϊνε. Κατά την παρελθαΰααν νύκτα ή περιοχή τοϋ Σάαρ μπρύκεν υπήρξεν ό οΐΑιος βριττανιπής Αοΐι βαρδιοιιχής τροιιοχοατι ·<»?ς έπιθέσεαι;. Μ$· μονωΐΑ-ένα ά ροηΧάνα Ιοβ'ψϊΥ βάαβας ν 'ε ράνα> τον Βενολΐννν. 'Αντιαερνηορικον πυ
ροβολιχόν τής άεροπορίας χατέρριψϊν 19
άεροηΐάνα μεταξν τάίν οποίων 14 τειρακινη
ββ3ά
αας περί άγγλοαμερικανιχών άποβάσεων
εις Δαλματίαν καί Αλβανίαν είχον ένα
τοιούτον σκοπόν. Αί σχετικαί εϊδήσεις
ουμμαχικής πηγής έχφράζουν την έλπίδα
ότι ή τηκτική αΰΐη δέν θ* άποτύχη είς
προσεχές μέλλον. Κάθε προσεκτικός παρα
τηρητής δέν άπατάται εν προκειμένφ.
Ό,τι^ συνέβη σήμερον είς τα Βαλκάνια
δεν είναι άποτέλεσμα καμμ'ιας συμφωνίας
άγοραπωλησίας εδαφών μετα'ξύ ρώσσων
καί άγγλοσυξώνων—άν τουτο άιτυτελη
συνέπειαν τής διασκέψεως τής Τρ/ερά·
νης—άλλ' είναι μάλλον είς έλιγμός είς
την συμφωνίαν αύτην ακριβώς τής άγο¬
ραπωλησίας εδαφών ί'να ύποσκελίσουν
τούς νομίμους κατόχους των εδαφών
τούτων.
Η ΑΓΝΗ ΔΙΑΝΟΗΣΗ
ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΣ ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ (1789)
(Β'. τ(λΐυταΐβν)
Άξιοδρήνητος ώστόοο ό δνθρωπος ποο
με τό εύγενικώτερο άπ' δλα τα έργαλεία,
μέ έπΐστήμη καί τέχνη, δέν ίπιδιώ<ει καί δέν εκτελεί τΐποτε άνώτερο άπό τό μισδω τό μέ τό χειρότβρο έρναλείο, ό &νθρω· πος πού μέοα στό βασίλειο τής τελειω- μένης ελευθερίας σέρνεται μέ μι6 ψυχή σκλάβου! Κοί πιό όξιοθρήνητος άκόμα είνε ί νέος μέ (διθφυϊα, πού ό φυσικάς ώμορ· φός δρόμος τού παρεκκλίνει πρός οΰτό τό θλιβερό μονοπάτι έξ αίτΐας βλαβερής δι δασκαλΐας καί παραδειγμάτων κοινΟν, ποι) άφήνεται νά πεισδή νό ουσσωρεύση γιά τό μελλοντικό τού έπάνγελμα μέ την πενινρή αυτή άκρΐβεια. Γρήγορα θά τόν άηδιάση ή έπαγγελματκή τού έπιστήμη σάν κάτι τό δξιο περιφρόνησης. Μέσα τού θά ξυ πνήοουν πόθοι πού δέν θά μοορή νά Ικρ- νοποιήση, ή ίδιθφυϊα τού θά ίξεγ«ρθΓί κά· τέναντι στόν προορισμό αύτό. Όλα δσα κάνει φαΐνονται στά μάτια τού μισά, δέ διαβλέπει κανένα σκοπώ γιά τή δρόση τού κι' ώστόσο δέν μπορεί νά υποφέρη την άστοχΐα. Ό κόπος, ή πενιχρότητα στΐς έπαγγελματιχές τού ΰποθέσεις τάν πιέζουν, γιατί δέν είνε Ικανός νά τΐέ αντικρύση μέ τή χαρούμενη διαθέση πού συνοδεύει μο· νάχα την καθίρια γνώση, την άγνή τελει- ότητα. Νοιώθει τάν έαυτό τού άπομονωμέ- νο, όπομακρυσμένο άπό την συνοχή των πραγμάτων, γιατί δέν φρόντισε νά συνδυ- άση τή δράση τού μέ τό μεγάλο σΐινολο τού κόσμου. Ό νομομαθής οΐκτεΐρει την δικανική τού έπιστήμη μόλις ή λάμψη κα- λϊτερο ι πολιτισμοθ τοθ άποκαλύπτει τίς γϋμνιες τηί, άντί τώρα νά τείνη νά γΐνΐ) νέος δημιο ργός καί νά 'αλλιτερέψη τίς έλλεΐψεις πού άνακάλυψε άπό ι όν εσωτε¬ ρικώ τού κόσμο. Ό γιατρός άποστρέφετοι τα έπάνγελμα τού μόλις βσρειές άποτυχί· ες τοθ δεΐχνουν την άτέλίΐα των ουστημά· των τού Ό θεολόγος χάνει την έκτΐμηοη γιά τούς δικούς τού σάν αρχίση νά κλονί- ζεται ή π'στη τού ο την όρθότητα τής οί· κοδομής τής διδασκολΐας τού. Πόσο διαφορετική εΤνε ή διαγωγή γοΟ φΐΚοσοφκοΟ κεφαλιοθ ! Έζίσου προσεχτικό, δπως ό επιστήμονας τοθ ψωμιοθ -ιποχωρΙ· ζει την έπιστήυη τού άπό βλες τίς δλλες, αύτός προσπαθεϊ νά πλατύνη τάν κύ<λο της καί ν" αποκαταστήση τούς δεσμούς της μέ τίς άλλες έπιστήμες—λέω ν'άποκατα- στήαη, γιατϊ μονάχα ό άρνηπκος νοθς χά· ροξε τα δρια αιΟΓά, χώρισε τίς έπιστήμες τή μιά άπό την αλλη "Οΐτου ό επιστήμονας τοθ ψωμιοθ χωρΐζει, τό φιλοοοφκό κεφΛλι άνασυ/δέει. Ν^ρίς πε!στη<ε πώς στήν πεοοχή τοθ νοϋ, δπως στόν κόσμο τθν αΐσθήσεων, δα είνε άλληλένδετα καί ή ζωηοή το^ τάσις γιό έναρμόνιση δέν μπο- ρεΓ ν' αρκεσθή μέ χωριστά κομμ&τια. "Ολες τού οί προσπάθειας στρέφανται στήν τεειότητα των γνώσεών τού. Ή έξευγενιαμένη τού άνυτομονησία δέν μπο ρεϊ νά γ3λη«·έψ-) ώς δτου δλες οί Εννοιες ένταχθοθν σ' ένα άρμόνικό σύνολο, ώς δτου αύτός βρεθή στό κένΐρο τής τέχνης τού, τής έπιστ,ήμης τού καί άπά κεΤ θωρεί τή/ περιοχή της μέ Ικσνοιοιημένο βλέμμα. Νεε άνακαλύψεις στόν κύκλο τής έργΐιοΙ άς τού, ποϋ καταπτοοθν ^τόν έπιοτήμθνα τοθ ψυμοθ, γοητεύουν τό φιλοσοφΐκό πνεθ μα. "Ιαως νά πληρύνουν κάτοιο κενό, πού &ρησε τό υπό γένεσιν σύνολο την έννοι· Ον τού, ή Τσως νά τοποθετοθν τάν τελευ· ταίο λ'θα πού λϊ'πίΐ ά<όμα στό οίκοδόμη μα των Ιδεΰν τού πού ετθι τελειώνεται. "Αν πΊλι συντρ!3ουν, 5ν μιά νέα οειρά Ιδε ών, μιΊ νέα κοσμΐ&εωρΐο, βνας νέος νό- μος στό ι κόσμο των ουμάτων άνατρέπουν τ6 οί<ο^6Μηιΐ3 τής ίαιοτήμη; ,του, Πάντα άνάπηαε πιό πολύ τή/ άλήα$ια 4πό τα ού- ο ηυά τού καί μ'ευχαριστήση θ' άνταλά· ξη τι/ πανιά μομίιή τ
νΐ5(
■3X1).
«αί
ΡΥθν
αναν
£«α
1ΗΜ.ΤΙΓΗ ΙΙΕίΙΙΪΤΒΙ ■ ι. (£Ι)ϋΙΡ£ί1ΙίϊΙ!
ϋΕΤΒΤΗΤΒΙ ΙΥΚΤΙΞΕΚ : ίΡ. Χ1Τ.ΗΙΙ
ΕΤΟΧ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΠΡΩΤΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
Γ". ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 933 ΧΑΝΙΑ. ΣΑΒΒΑΤΟΝ 7. ΟΚΤΟΒΡΙΟΥ 1944 · ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 5.000.00·
ΓΡΑΦΕΙΑ ΡίΟΥ· ΪΤΑΣΧΑ ι
ΑΡΙβΜ. ΤΗΛΕΦΟΝΟΥ 4.81
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, 0.—Παραλλήλως πρός
πολωνικόν, τό μεγάλο θ*μα τοϋ βρεττα
ικοϋ τύπου είνε ή Βουλγαρία. Οϊ «Τα
μς» έπιλαμβάνονται μιας μεγάλης άν α
κοπήσεως τοϋ πςοβλήματος τούτου καί
χφράζουν την εκπληΕίν των διατί τα είς
ίλλάδα καί Γιουγκοσλαιίαν ευρισκό¬
μενα βουλγαρικά στρατεύματα δέν επ -
οτρεψαν άκόμη είς την πατρίδα των. Είς
τό άρθρον των «Τάϊμς» άναφέρεται :
οί σύμμαχοι συμφωνοίν έν προ-
ότι πρίπει οί Βούλγαροι ν' ά-
ιτοσυρθοϋν πρίν ή τεθοΰν έν εφαρμογαί)
οίοιδήποτε όροι άνακωχής. Τελικώς ά-
'αφρρεται ότι οί Βούλγαροι προξενοΰν
ήν εντύπωσιν ώς εάν διατελοΰν έν συμ·
φωνία μετά των Ρώσσων ή των τοτι-
χων ήγετών κατά τής έλληνικής κινήσε¬
ως άντιστάσεως. Άλλ' ό έλιγμός ούιος
θέλει άποκαλυφθή υπό τής έλληνικής κυ
β<ρνήσεως. Τό άρθρον των «Τάϊμς» δίδει τα ση- μεΐα μιας πολεμικής εναντίον τής Βουλ γαρίας, ένώ έν τή πραγματικότητι έπρεπε- νά εχΐΐ την ιδίαν στροφήν μέ την σοβιε¬ τικήν κυβέρνησιν. "Ο σοβιετικάς στρατός ίσταται υπό την ανωτάτην διαταγήν τοΰ στρατάρχου των Σοβιέτ Τομπουάν. Δέν ύπάρχει καμμιά θέσις βουλγαρικόν σιυα- τευμάτων, την οποίαν ή άνωτάτη διοίκη¬ σις των Σοβιέτ νά μή γνωρίζη καλώς καί νά μή έγκρΐντι. Συνεπώς δύναται τις νά παραδεχθή ότι ό έντεταλμένος των Σο¬ βιέτ είς Βουλγαρίαν ένεργεΐ κατ' εντολήν ιής κυβερνήσεως τού καί ουδέν πράττει άφ' έαυτοϋ. Δύναται τις συνεπώς νά ηυμτεριήτι ότι ώς πρός την παραμονήν των βουλ^αρικών στρατευιιάτων είς Έλ- λάδα καί Γιουγκοσλαυίαν δέν ττρόκει- ται μόνον περί μιας συμφωνίας των Σο¬ βιέτ άλλά καί ενός ωρισμένου σκοποϋ τής σοβιετι,ιής κυβ ρνήσεως. Είναι λοι- πόν άνοησία, όταν οί «Τάϊμς» διατεί¬ νονται ότι οί Σύμμαχοι συμφωιοΰν έν προχειμένφ ότι οί Βούλγαροι πρέπη νά έκχενώσουν τάς ύπ' αυτών κατεχομένας περιοχάς πρί^ αρχίση ή έφαρμογή-τών ό- ρων ά.ακωχής, Οί Ρώσσοι ποτέ δέν ε1 «αμάν σχετικήν δήλωσιν. Έπίσης είναι νέον ότι ή Μεγάλη Βρεΐταν ία ι αί αί Ηνωμεναι Πολιτειαι άντιπροσωπεύουν μίαν τοιαύτην άποψιν διότι εάν δέν συνέβαινεν τούτο δέν θά ήρχιίνιν είς τό Κ ά ιρον τάς συζηΐήσεις μέ .την Β >υλγαρίαν διά
ιήν πΰναψ,,ν άνακοοχής χωρίς οί Βοΰλγα-
ρηι νά έχουν προηγουμένως άποσυρθή έξ
Ελλάδος καί Γιουγκοπλαυΐας. Τελικώς
δέν δυοταί τις νά μην ύπενθυμίι ι) ότι ή
ΣοΒιεΐινή Ένωσις πρώτη έκήρυξρ τόν
πό)>Μΐ .ν κατά τής Βουλγ' ρ'ας, ενφ δ
Μ υκίνωφ άιεδέχετο είς τό Κάιοον την
«ΐΐίΐιηΐν περί ρκκε· ώσεως τής Τροιζη-
1 ί'ΐς. Τα (δΐίΐλωματικά σχόλια ιών
«ΓΉμς» έ/.ουν την ίδιαν σημασίαν ώς
χ.ι αί δηλώσεκ τού Χάλλ.Αί κυϋερνήσεις
Άκίοικής κπι Αγγλίας ποοσποιοΐνται
ιούς ά ρρλεϊς όσον σςρ ρά την ουιέχειαν
'ής καιοχής ιιρο υς τήςΈλλάδις υπό ιών
Βουλγάρων. Τό ότι τό παιχνίδι αύτό πρ ε
τοιμάϊει μίαν ανάπτυξιν της σθβΐίτικής
ιολιτικής είς τα Βαλκάνια^δέι' χρειάζεται
νά γίνη δεκτόν Τό νόημα εί»αι έν προ-
χειμέν φ ότι τόσον ίι βρειτανική όσον καί
τί άμρρικανική κυβέρνησις πρέ.-τει. τώρα
ν' άνηίξουν τα χαρτιά των είς τό ιχπατη-
'όν αίι,ό ιαιγνίδι καί ε^ιιαν ήδη τούτο
μέ την έξόοιστον ελληνικήν κυβέρνησιν.
Αυτή είν-ι ή αποκατάστασις τής
I-
δκφΐκής ιϊκεραιότηΕ'ΐς τής ΊΤλ/ΐ'δος, την
δτοίαν έπανειλη ιμένως ύπεσχέθησαν, 8·
^Φ ιΐς το συνέδοιον τής Τεχρςανηί 0
ΤσΓρτοιλ ιήν έγκατέλειψεν καί έδέχθτι
την ρωσσικήν επιθυμίαν όπως παραχω-
ρη8ή είς τούς Βουλγάρους διέξοδος είς τό
Αΐγαϊον. Διά τής κατοχής τής Βουλγα¬
ρίας οί Ρώσσοι είναι είς θέσιν νά προ-
βάλουν την μεταβολήν ταύτην. Ή πολιτι-
«ή των, ή δποία πρός τόν σκοπόν αυτόν
έτεινε,είναι έπ' αυτού συνεπής. Έπέστρε-
ψαν πρώτον είς τούς Βουλγάρους ν' ά-
φήσουν τα στρατεύματά των είς Τροιζη
νίαν τοΰ&' όπερ σημαίνει ότι ιιετέβαλον
την βουλγαρικήν κατοχήν τής περιοχής
αυτής είς βουλγαρορρωσσ κήν. Είς δευ¬
τέραν θέσιν ίσταται ή χορήγησις μιας
αύΐονομίας είς Μακεδονίαν Ι'νθα προε-
τοιμάζεΐαι ή πολιτική άπόσπασις τής Μα-
κεδονίας καί ανατολικής Τροιζηνίας έκ τής
Ελλάδος.Ό ^Άναατρασώβ, δ άντιπρόσω
πος διά την Μακεδονίαν είς Σοφίαν, είς
μίαν συνέντευξιν τού μέ ανταποκριτήν τού
«Ρώυτερ» έσημείαισε, κατά τρόπον χιου-
μ>"υριστικόν την ίδρυσιν τής μακεδονικής
αύΐ νομίας ώς εκπλήρωσιν τοΰ Χάρτου
τού Ατλαντικόν. Τρίτον οί Ρώσσοι μέ
τάς αξιώσεις των είς Μακεδυνίαν κάί
Τρ ιιζινίαν έίτεμελίωσαν διά μιας συμφω¬
νίας μέ τό ελληνικόν Ε Α Μ την ελλη¬
νικήν κομμουνιστικήν ·<ίνησι< Ώς ό'ργα- νον τής σοβιετικήν πολιτικήε παίζει τού το τόν ίδιον ρόλον είς Έλλάδα οίον ό Τίΐο είς Γιουγκοσλουίαν, ή ή έν Λουμ- πλύν έπιτροπή είς Πολωνίαν. Τα συμβαίνοντα αύτά είναι φυσικώ τφ λόγίι) αρκούντως γνωστά είς Λονδίνον, καθώς καί είς Βάσιγκτων καθ' όσον άν- ταποκρίνονται πρός τό^πνεϋμα των γραμ- μών καί κατευθύνσεων, αί όποΐοι έχαρά- χθησαν είς την Τεχεράνην. Έπ' αυτών δέν κατέστη τότε ρνήμερος ή έλληνΐκή έξόριστος κυβέρνησις. Έπληροφορήθη σχετικώς τόσον ολίγα όσον καί ή πό- λωνική κυβέρνησιν, δηλαδή ότι άπεφασί- εΐς Τεχεράνην δ καθορισμός των άγγλο· αμεφικανικών καί ρωσσικών ζωνών συμ- φερ^ντων είς Ανατολικήν Ευρώπην. Όπως ή Πολωνία, τώρακαί ή Ελλάς όδηγεΐται μόνον άπό τα γεγονότα. Δύνα'- ταί τις νά παραδεχθή, ότι οί Έλλτινες τώρα, κατόπιν τής συμφωνίας τής Βουλ¬ γαρίας μέ τούς Ρώσσους, δέν κάνουν καμμίαν πρότασιν έκκενώιεως τής Τροι- ζηνίος καί παραιείνουν την λογομαχίαν πέριξ των δηλώσεων τής βρεττανικής κυβερνήσεως. Διά των σχολίων των «Τάϊμς» έπιχειρεΐται ν' αποφευχθή μίην τοιαύτη λογομαχία. Οίίτω, εάν δ Τσώρ¬ τσιλ πρόχειται νά Ιγίίρχΐ αξιώσεις επί τής Κρήτης καί εάν εκδηλωθή επέμβασις των άγγλοσαξώνων είς τα Βαλκάνια, ίνα ούτοι προίστανται έπ' αυτών είς τα στρα τιωτικά, άκολού&ως δέ κιιί είς τα πολιτι κά ζητήματα, δέν ελέχθη άκόμη ή τελευ ταία λέξις. Αί κατά τάς τελευταίας 14 ημέρας δίς μϊταδο&ε,ΐσαι ψευδεΐς είδή- ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΣ ΝΑΡΕΒ ΤΑ ΣΟΒΙΕΤ ΑΠΟΛΕΣΑΝ 78 ΑΡΜΑΤΑ ΜΑΧΗΣ ΕΙΣ ΤΟ ΔΥΤΙΚΟΝ ΜΕΤΩΠΟΝ ΚΑΤΕΣΤΡΑΦΗΣΑΝ 40 ΣΥΜΜ4ΧΙΚΑ ΤΑΝΚΣ.- ΕΙΣ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟΝ ΚΑΤΕΒΥΘΙΣΘΗ ΜΙΑ ΒΡΕΤΤΑΝ!ΚΗ ΚΑΝΟΝΙΟΦ0Ρ0Σ. ΕΚ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟΥ ΤΟΥ ΦΥΡΕΡ. 6 Όχτωβρίου Τό "Ανώτατον πρχηγεΐον των ?νό/τλων δυν ίμεων ανακοινοί : Είς τό δυτικόν μέτωπον εσυνέχισεν ό Ιχ· Θρός είς τόν χώροε βορείως τοΰ Τουρνχή- ουν διά τήζ προααγωγης νίων ίν/άμεων τάς διασπαστ'χάς τού προσπαθείας πρός Τίλ μπουργπ. Κ" ιτόπιν άαημάντων ήρχιχων άπο τε/Ιεομάτων αί ίιτι&ετιχαί τού »ορ'·φαΐ ά- πωϋή&ηοαν. "^Ιδιαιτέρως οφοίροί αγ ών ε; ά νεπτΰχθηοαν εΐα τύν χώρον τοϋ Βαγγενίγ κεν, ένθα αί μεοαρχίαι μας άπ& &·>ατοΧων
καϊ δυσμΛν, διά στενεύαεωί τοϋ εχ&ριχον
ηρογεφνρώμαΐοζ, ηρχισαν ίπίθε»ιν. Ό ίχ·
θρός άνΐέταξεν ενΐαΰθα σκληρόν αντίστασιν
καί Ινίσχυσε την φρουράν τού επί >·ο5 προ-
γεφνρώμαΐος διά τής ρίψε α; νέων άλε|ιπτω
τιστοάν. Σψοδροί άνώνες συνεγίζηνΐαΐ. Νο·
τίως τοϋ Γχόιλενκίρχεν ηρχιοεν ό έχθρίς,
έκ τοϋ χώρον τού διειοίνοεως, έκ νέον έπί-
ϋ-ταιν πρ<"ς ανατολάς «αί βορΐιοανατολής, άλλ' άνεχαιτία&η }ι' άμέσως εξαπολν&είσης άνΓε^ιθίσεως Κατ' αμφοτέρας τος δύο 'ε Χευταία; ήα'ρας χατ'στράφηοαν κ-ΐτά τι>ύς
αγώνας ηνιοΰς 40 εχ»ριχά αομαΓα μίχης-
Βορείω: τηϋ ΙνΊινσϋ εξεχα&ορϊο&η ιχία έχ
θρικη θέσις διειο&ύσεω , έ'θι 4 άξιωιιατι
χοΐ χαΐ 110 ά'νδρτς ΎΐχαηΐΌτίο&ηοαν. Με
ταξν τοϋ Έττινάλ κοί τοΰ Λονρ επ.εχείοτ)
σεν 6 άντίπαλος νά διειοδύση «ίς ίΰρύ·ερ'>ν
μίιωπον είς τάς ϋέοεις μας είς 'τονς ηοάηο
Λος ταιν δνιιιών Φ>γχέοο'ν. Αί ϊαχυοαΐ τού
ίτιιθίσ'ΐς ουνεΓρι'^η»αν ή ά'εχιιπ'οθηοαν
πα*τοϋ, έν μέρει »ι' άνιεπι&εαεις. ^
Ό μ'γίλος χώρας τοΰ Λονδίνον ε<ειτο έπίαης χβέ, υπό τό πϋρ τοΰ V 1 · Κίς την Μέσην ΊιοΙίαν ό έχθρος έ«ε χείρ^σεν επανειλημμένας, δια ιής διαβίαεως Ιοχυροΰ πυροβολικοΰ, αμφοτέρωθεν τής δβ»ΰ ποβς Βολωι·/αν ^?^ εύβύτιριν μέτωπον είς τάς όριινάς ΐΛΐς θέί<·»ς νά ποοα>&η9ΰ κβί
ίιειοδνον είς τό Πάι— "£««'«· ^ί«
οφοδροΰς Αγώνας συνειοίβηααν πάλιν αί
ίχ&ρι-αί έπι&εσεις, *έ<>αναΧηφ&εΐοαι ι^^
διαφόρου} τομιΐί πλιιοιάχις καί «πονϊΐ
Χημυιενιος. Είς τό* τομέ* τώ» άκτά τής
Άοριατικήβ εναυάγησαν ίπίβηί όλαι αί έχ
θ^
Είς τα ΒαΧχάνια ουνεχΐξονται περαι :έρα>
οί οφοδροί άγ&νες Εις τΊ μέχρι τοΰδε κέν
τρα βάρονς νοτίϊος τής Σιδηρας ΤΤύλης καί
είς τόν χώρον χον Βελιγραδιον. Είς τόν χώ¬
ρον δντικ&ς τον Άράνι αί άντβπι&έσεις
γερμανιχών καί οΰγγριχώ» αχηιιατισμων
εκέρδισαν, ζή ύποοτηρίίει των μαχητιιτων
μας Αεροττλάνων, πηραιτέροο έ'δαφος.
Εί; τό μέτωπον των οΰγγοορουιιηνιχων
σννόρων νοτιοδνιιπώς τοϋ Ρκροοβαρντάϊν
χαί δυτικώς χοϋ Τόρενμπονρχχ άπεχρού
σ&ηοαν ίχϋριχΛΐ έπιθέσεις. Είς τα δάση
των Καρπα&ϊων ίχαλαοώ&ηχαν χθες είς
οφοδρότητα αί αοβ·ετιχαι μεγάλαι έτι&έ-
αεις. Αί είς πολυαρί&μονς θέβεις νηό ρα
γδαίαν βροχην καϊ υιέ τάς πρώτας πιώαεις
τής χιόνος διεξαχ&εΐσαι άσ&ενεΐς έπιθέθίΐς
παρκμειναν ανεν ίπιιυχίας. Νθ'ίως τοϋ Ρα
τζάν επετεθησαν οί μπολσεβίκοι !ξα> τοϋ
προγεφνρώματάς των.
Τοπικαί ■9·ίσ'ΐς διεισόύαεω;, πλήν μιάς,
εκλείσθησαν δι' άνΐεπιθέοεως. Κατ' άαφα
τέρης τάς δύο τελευταίας ημέρας χατεστρά
φησαν κατά τονζ αγώνας είς Νάρεβ .συνολι*
κ»ς 78 έχθρικά £ριιιτα μάχης·
^σπο^υπκως καί 8οαειοδνεικώς τοϋ
Σχάονλεν ηρχιααν τα Σοβιέτ δι' ιαχνρών
δνάμεαον, τή όια&έσει ϊΐολνχοί&μων άραά
τοαν μάχης χαί μαχηνιχών άεοοπλάνων, με
γάΧην επί&εοι*. Σχληροι άγώνες διεξάγον
ται ενιαϊι&α Ή φρονοά μας τή- "Εζελ Χατα
ται είς τόν βορ*ιοαναιολικόν τοιιέα τής νή
οου είς σφοδρόν άγόόνα μέ τόν άποβιβιο&έν
τα έχ&οά».
Ε'κ τό Αίγαΐονφ χατεβνθ·ισαν ίλαφιαΐ
γεραανικαί θαλασσιαι δυνάμεις μίαν βρ·.ττα
νίκην κανονιοφόρον κ-ιι ήχμαλ-ότιοαν μέρος
τοΰ πΧηαώιιιτός των.
'ΑγγλοαιιερΐΜανιχίι τοομοχρατικ* βοιιβαρ
διοτικά έιΐιτέ&η"αν χ&ές έ» ιντΐαν τον <Άο νάχοο καί τής Κολαινία; καί ΐαχρεψαν όΐλ,λας έπ·θέσεις Ιναντίον τοΰ Βιλχιλμαφάφβν, Νιόρντμσύντ, Κόμπλεντζ καϊ Ράϊνε. Κατά την παρελθαΰααν νύκτα ή περιοχή τοϋ Σάαρ μπρύκεν υπήρξεν ό οΐΑιος βριττανιπής Αοΐι βαρδιοιιχής τροιιοχοατι ·<»?ς έπιθέσεαι;. Μ$· μονωΐΑ-ένα ά ροηΧάνα Ιοβ'ψϊΥ βάαβας ν 'ε ράνα> τον Βενολΐννν. 'Αντιαερνηορικον πυ
ροβολιχόν τής άεροπορίας χατέρριψϊν 19
άεροηΐάνα μεταξν τάίν οποίων 14 τειρακινη
ββ3ά
αας περί άγγλοαμερικανιχών άποβάσεων
εις Δαλματίαν καί Αλβανίαν είχον ένα
τοιούτον σκοπόν. Αί σχετικαί εϊδήσεις
ουμμαχικής πηγής έχφράζουν την έλπίδα
ότι ή τηκτική αΰΐη δέν θ* άποτύχη είς
προσεχές μέλλον. Κάθε προσεκτικός παρα
τηρητής δέν άπατάται εν προκειμένφ.
Ό,τι^ συνέβη σήμερον είς τα Βαλκάνια
δεν είναι άποτέλεσμα καμμ'ιας συμφωνίας
άγοραπωλησίας εδαφών μετα'ξύ ρώσσων
καί άγγλοσυξώνων—άν τουτο άιτυτελη
συνέπειαν τής διασκέψεως τής Τρ/ερά·
νης—άλλ' είναι μάλλον είς έλιγμός είς
την συμφωνίαν αύτην ακριβώς τής άγο¬
ραπωλησίας εδαφών ί'να ύποσκελίσουν
τούς νομίμους κατόχους των εδαφών
τούτων.
Η ΑΓΝΗ ΔΙΑΝΟΗΣΗ
ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΣ ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ (1789)
(Β'. τ(λΐυταΐβν)
Άξιοδρήνητος ώστόοο ό δνθρωπος ποο
με τό εύγενικώτερο άπ' δλα τα έργαλεία,
μέ έπΐστήμη καί τέχνη, δέν ίπιδιώ<ει καί δέν εκτελεί τΐποτε άνώτερο άπό τό μισδω τό μέ τό χειρότβρο έρναλείο, ό &νθρω· πος πού μέοα στό βασίλειο τής τελειω- μένης ελευθερίας σέρνεται μέ μι6 ψυχή σκλάβου! Κοί πιό όξιοθρήνητος άκόμα είνε ί νέος μέ (διθφυϊα, πού ό φυσικάς ώμορ· φός δρόμος τού παρεκκλίνει πρός οΰτό τό θλιβερό μονοπάτι έξ αίτΐας βλαβερής δι δασκαλΐας καί παραδειγμάτων κοινΟν, ποι) άφήνεται νά πεισδή νό ουσσωρεύση γιά τό μελλοντικό τού έπάνγελμα μέ την πενινρή αυτή άκρΐβεια. Γρήγορα θά τόν άηδιάση ή έπαγγελματκή τού έπιστήμη σάν κάτι τό δξιο περιφρόνησης. Μέσα τού θά ξυ πνήοουν πόθοι πού δέν θά μοορή νά Ικρ- νοποιήση, ή ίδιθφυϊα τού θά ίξεγ«ρθΓί κά· τέναντι στόν προορισμό αύτό. Όλα δσα κάνει φαΐνονται στά μάτια τού μισά, δέ διαβλέπει κανένα σκοπώ γιά τή δρόση τού κι' ώστόσο δέν μπορεί νά υποφέρη την άστοχΐα. Ό κόπος, ή πενιχρότητα στΐς έπαγγελματιχές τού ΰποθέσεις τάν πιέζουν, γιατί δέν είνε Ικανός νά τΐέ αντικρύση μέ τή χαρούμενη διαθέση πού συνοδεύει μο· νάχα την καθίρια γνώση, την άγνή τελει- ότητα. Νοιώθει τάν έαυτό τού άπομονωμέ- νο, όπομακρυσμένο άπό την συνοχή των πραγμάτων, γιατί δέν φρόντισε νά συνδυ- άση τή δράση τού μέ τό μεγάλο σΐινολο τού κόσμου. Ό νομομαθής οΐκτεΐρει την δικανική τού έπιστήμη μόλις ή λάμψη κα- λϊτερο ι πολιτισμοθ τοθ άποκαλύπτει τίς γϋμνιες τηί, άντί τώρα νά τείνη νά γΐνΐ) νέος δημιο ργός καί νά 'αλλιτερέψη τίς έλλεΐψεις πού άνακάλυψε άπό ι όν εσωτε¬ ρικώ τού κόσμο. Ό γιατρός άποστρέφετοι τα έπάνγελμα τού μόλις βσρειές άποτυχί· ες τοθ δεΐχνουν την άτέλίΐα των ουστημά· των τού Ό θεολόγος χάνει την έκτΐμηοη γιά τούς δικούς τού σάν αρχίση νά κλονί- ζεται ή π'στη τού ο την όρθότητα τής οί· κοδομής τής διδασκολΐας τού. Πόσο διαφορετική εΤνε ή διαγωγή γοΟ φΐΚοσοφκοΟ κεφαλιοθ ! Έζίσου προσεχτικό, δπως ό επιστήμονας τοθ ψωμιοθ -ιποχωρΙ· ζει την έπιστήυη τού άπό βλες τίς δλλες, αύτός προσπαθεϊ νά πλατύνη τάν κύ<λο της καί ν" αποκαταστήση τούς δεσμούς της μέ τίς άλλες έπιστήμες—λέω ν'άποκατα- στήαη, γιατϊ μονάχα ό άρνηπκος νοθς χά· ροξε τα δρια αιΟΓά, χώρισε τίς έπιστήμες τή μιά άπό την αλλη "Οΐτου ό επιστήμονας τοθ ψωμιοθ χωρΐζει, τό φιλοοοφκό κεφΛλι άνασυ/δέει. Ν^ρίς πε!στη<ε πώς στήν πεοοχή τοθ νοϋ, δπως στόν κόσμο τθν αΐσθήσεων, δα είνε άλληλένδετα καί ή ζωηοή το^ τάσις γιό έναρμόνιση δέν μπο- ρεΓ ν' αρκεσθή μέ χωριστά κομμ&τια. "Ολες τού οί προσπάθειας στρέφανται στήν τεειότητα των γνώσεών τού. Ή έξευγενιαμένη τού άνυτομονησία δέν μπο ρεϊ νά γ3λη«·έψ-) ώς δτου δλες οί Εννοιες ένταχθοθν σ' ένα άρμόνικό σύνολο, ώς δτου αύτός βρεθή στό κένΐρο τής τέχνης τού, τής έπιστ,ήμης τού καί άπά κεΤ θωρεί τή/ περιοχή της μέ Ικσνοιοιημένο βλέμμα. Νεε άνακαλύψεις στόν κύκλο τής έργΐιοΙ άς τού, ποϋ καταπτοοθν ^τόν έπιοτήμθνα τοθ ψυμοθ, γοητεύουν τό φιλοσοφΐκό πνεθ μα. "Ιαως νά πληρύνουν κάτοιο κενό, πού &ρησε τό υπό γένεσιν σύνολο την έννοι· Ον τού, ή Τσως νά τοποθετοθν τάν τελευ· ταίο λ'θα πού λϊ'πίΐ ά<όμα στό οίκοδόμη μα των Ιδεΰν τού πού ετθι τελειώνεται. "Αν πΊλι συντρ!3ουν, 5ν μιά νέα οειρά Ιδε ών, μιΊ νέα κοσμΐ&εωρΐο, βνας νέος νό- μος στό ι κόσμο των ουμάτων άνατρέπουν τ6 οί<ο^6Μηιΐ3 τής ίαιοτήμη; ,του, Πάντα άνάπηαε πιό πολύ τή/ άλήα$ια 4πό τα ού- ο ηυά τού καί μ'ευχαριστήση θ' άνταλά· ξη τι/ πανιά μομίιή τ
Σίλΐς 2α
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ1
Σάββατον 7. Όκτωβρΐου 1944
(Γ ι
καινούργια, πιό ώμορφη. Κι' δταν κανένα
χτύπημα άπ' δξω δέν κλονΐζει τό οΐκοδόμη
μά τού, ό Τδιος είνε τότε άναγκασμένος,
κάτω άπό την διαρκή τάση γιά καλλιτέρε·
ψη, εΤνε ό πρώτας πού άνικανοποΐητος τό
άποσυνδέτει γιά νά τό επανορθώση πιό
τέλειο. Μέσα άπό πάντα νέες καΙ πόντα
ώμορφότερες ίδέες βαδΐζει τό φ λοσοφημέ
νο κε?άλι οτήν ανώτερη τελβιότητα, ένθ
ό επιστήμονας τοθ ψωμιοθ σέ αΓώνια πνευ
ματική στασιμότητα φυλάγει την δγονη
μονοτονία των σχολικών τού γνώσεων.
Δέν ΰπάρχει πιό δίκοιος κριτής ξένων αξι¬
ών άπό τό φιλοσοφικό κεφάλι. Όπλισμένο
μί άρκετή όξυδέρκεια κ «1 έφευρετΐκόιητα
γιό νά ώφελή μέ κόθε τού έπγασ'α, είνε
τουτόχρονα μεγολόψυχο, τιμώντας τα δή
μιουρνό καΙ τοθ μΐκρότερου άκομα πράγμα
τος. Γιά τό φιλοσοφικό πνεϋμα έργάζονται
δλα τα κεφάλια—έργόζονται δλα ένάντια
στάν"έπιστήμονα τοθ ψωμιοθ. Αύτάς τα ξοί
ρει όλο δσα γΐνονται γύρω τού γιά νά γοΟ
άλλάζουν την ΙδιοτυπΙα τού—άνόμεσα στά
κεφώλια πού σκέπτονται Ισχύει ή κοινοκτη
μοσύνη δλων των αγαθών τοθ βνεύμοτος.
"Οταν ό 8νας κερδΐζει κάτι στό βασΐλειο
τής αληθείας, τό κερδΐζει γιά δλους. Ό έ
πιστήμθνας τοθ ψωμιοθ ύποψιάζεται δλους
τούς γείτονίς τού, μέ φθόνο τούς άπ-ορνιέ-
ται τό φΟς κρί τόν η"λιο κ αί φρουρεΤ μέ
βγνοια τό έτοιμόρροπο τεΓχος πού μονάχα
μέ άνεπάρκεα μπορεϊ νά τόν προασπίση
μπροστά στό νικηφόρο νού. Γιά Ο,τι έπιχει
ρεί ό επιστήμονας τοθ ψωμιοθ χρειοζεται
κέντρισμα καί ένθάρρυνση άπ' 6ζω, ένω
τό φιλοσοφικό κεφάλι βρ'σκει ύποκΐνοη
καί άμοιδή σία Τδιο τό άντικεΐμενο, στήν
ϊδϊα την έπιμέλεια. Πόσο πιό ένθουσιώδι
κα μπορεί ν' αρχίση τό έργο τού, πόσο
πιό ζωηρώς είνε ό ζήλος τού, πόσο πιό
διαρκές είνε τό θάρρος κ οί ή δρόοη τού,
άφοθ ή έργασΐα τού άνανεώνεται όλοένα
Άκόμα καί τό πιό μικρά πραγ,μα άποχτάει
μεγαλεΤο μέσα στά δημιουργικά τού χέρια,
γιατί Εχει πάντα μπροστά τού τό Μέγα·
λο. Αύτό ύπηρετεί, τή στιγμη πού ό έαιστή
μονάς τοθ ψωμιοθ στό Μεγάλο δέ διαβλέ
πει πορά μονάχα τό Μικρά. "Οχι αύτό πού
κάνει, άλλά ό τρόπος πού μΕταχειρΙζεται
αύτό πού κάνει, αύτά εΤνε πού διακρίνει
τα φιλοσοφικό πνεθμα. Όπου στέκεται καΙ
δρδ, στέκεται πάντοτε στό_ κέντρο τοθ
δλου. Κι' δσο τό άντικεΐμενο τής εργασίας
τού προσπαθεί νά τό άπομακρύνη άπό
τ' άλλα τού άδέρφια, πάντα μένει ένωμέ·
νο μπζΙ τους, κοντά τους χάρις στό νοθ
πού λειτουργεί άρμονικά, τα συναντά στόν
τόπο πού άπαντιώνται δλα τα φωτισμένα
κεφάλια.
ΟΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΙ ΛΑΜΠΤΗΡΕΣ
Μάς ανακοινούται αρμοδίως ότι κατ'
αύτάς ΙκυκλοφόθΓσαν είς την αγοράν
λαμπτήρες ήλεκτρικοί των 2^0 βώ?τ, έ-
ηειδή ομως ό ήλε.κΐροφα,τισμός τής πό
λεως μας είναι εντάσεακ μόνον 125
βώλΐ οί λαιιπτήρες ούτοι είναι άχατάλ-
ληλοι καί ώς έκ τούτου πρέπει τό κοινόν
ν' άποφενγη νά αγοράζη τοιούτους.
ΑΝΑΒΟΛΗ ΔΙΚΗΣ
Ή δίκη των πρωταιτίων τής προσφά
τού αποπείρας άποδράαεως έκ ιών Έπα-
νορθωτικών Φυλακών Χανίων ανεβλήθη
δι5 ημέραν όςισθησομένην.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΕΟΡΤΗΝ ΕΙΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
Η ΔΕΞΙΩΣΙΣ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΒΝ ΑΡΧΩΝ ΠΑΡΑ ΤΩΐ « ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΕΦΥΡΟΜ4ΤΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ.
ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΡΟΠΟΖΕΟΝ ΜΕΤαϊΥ ΤΟΥ * ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ χ. ΔΗΜΑΡΧΟΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ.
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ.—Κατά την άποχαι-
ρετιστήριον εορτήν, ήιις έλαβε χώραν την
παρελθούσαν Δευτέραν είς τό Σολντάΐεν
Χάίμ, εγένετο, ώς ανεκοινώθη ήδη δεξιω
ΐις των τοπικών Άρχών καί των εκπρο¬
σωπών των κοινωνικών τάξεων τού πλη-
θυσμού παςιά τφ Διοικητχίτοϋ προγεφυ-
ρώμαΐος Ήρακλεί υ συνταγματάρχχι κ.
Ρέσλερ, όστις ύπεδέχετο πρησωπικώς
δμαΰ μέ τούς άξιωμαΐικούς τού Έπιτε-
λείου τού καί τού Φρι ■υριρχείου, τούς
έλληνας προσκεκλημένους Όλίγον μεΐά
την έναρξιν τής δεξιώσεοκ ό κ. Ρέσλερ
ωμίλησεν έκτενώς επί τής ύπερτριετοϋς
διαβιώσεως έν Κρήτχ) των στρατευμάτων ,
κατοχής, διακρίνας ίστορικώς τα σημεΐα
προσεγγίσεως Γερμανών καί Έλλήνων,
χάρις είς τα δποϊα επετεύχθη ιιεταξύ αυ¬
τών μία καλή συνεογασία καί άμοιβαία
κατανόησι;. Έν συνεπεία δ κ συνταγμα
τάρχης ύπενθύμισε τό γεγονός τής έττι-
οτροφής ι,ίς τάς πατρίδος τοον των "Ελλή
νόν' στοατιωτών τοίς δποίους δ Φύρερ
δέν ηθέλησε νά θεωρήοχ ώς αϊχμαλώτους
έΕάςας την σημασίαν τής χειρονομίας ταύ
της ώς απολύτως έκδεικτικής των διαί)έ-
σεοιν τής Γερμανίας άπέναντι τής Ελ¬
λάδος.
Επί των σημερινών γεγονότο)ν ό κ.
Ρέσλερ ύπεγράμμισε,ν τάς φροντίδας των
Γερμανικών Άρχών υπέρ τού πληθυσμοΰ
καί εις τό σημείον τούτο ανήγγειλε την
απόφασιν περί μή καταστροφής των λ -
μενικών μας έργων. «Μόνον μερικαί έλα-
φραί βλάβαι θά έπενεχθώσιν είς τόν λι¬
μένα, είπε, ώστε νά καΐαστήσουν αυτόν
άχρησιμοποίητον δύο ή τρείς εβδομάδος».
"Ως αφήκε νά εννοηθή ό κ. Ρέσλε-ρ ή μή
καταστροφαί τού λιμένος προϋτι θέτει η¬
ρεμίαν είς τάς κινήσεις των Γερμανικών
στρατευμάιων διότι έν έναντία περιπτώ¬
σει τα ληφίΗησόμενα μέτρα αμύνης ήθε¬
λον έπηρεάσει φυσικώς καί την απόφασιν
ταύτην.
Χαρακτηριστική υπήρξε ή στιγυήκαθ'
ήν δ κ. Ρέσλερ περαίνων την δαιλίαν
τού άνεφέοθη είς την ψυχολογίαν καί
τάς ΐιαραδόσεις τού Κρητός ε,ύχηθείς
όπως ή Κρήτη, άν ποτέ δεχθή επί τού
έδάφους της νέα στρατεύματα κατοχής,
συμβή ώιτε αΰιη νά ΐδτ^ ταϋια άπομα
κρυιόμενα όπως σήμερον τα Γεομανικά.
Έν συνεχεία δ κ. Ρέσλερ άνααετρών την
πολιτικήν τής δημαγωγίας ή όπυία θά
θιλήιη νά παρασύρη τούς Κρήτας είς
όλισδήματα μετά την αναχώρησιν των
στρατευμάιων κατοχής, ετόνισε ότι τα
πολιτικά συσττίμκτα, τα δποΐο θά προ-
ταχθοΰν πρό των όφθαλών τού, όσον
καιντ φανή και γοηΐευτικά καί άν είναι
δέν θά τόν ίκανοποιήσουν. Ό κρητικός
τού βουνοΐ είπεν είναι άεΐος ό οποίος
καί άν άκόμη θεωρηθή προλετάριος, δέν
είναι δυνατόν νά δεσμευθη είς αύτά α¬
κριβώς τα πράγματα ποϋ τού δίδουν την
ελευθερίαν των κινήσεών του' τόν άέ
ρα τής όρμής τού καί τό δημιουργικήν
πάθος. "Ο κ. Ρέολερ ύψώνεΐ άκ λούθως
τό κύπελλον υπέρ των παρευρισκομένων
ώς εκπροσωπών τοϋ Ηρακλείου καί τής
Κρήτης..
Άθρόα χειροκροτύματα ΰποδέχονται
τό τέλος τής ποοπόσεως τού κ. Ρέσλερ
μεθ' ό τόν λόγον λαμβάνει ό Δήμαρχος
κ. Πλεύρης όστις εύχαριστεΐ τόνκ. Ρέσλερ
διά τόν ωραίον χαιρετισμόν τού πρός τό
Ηράκλειον καί την Κρήτην. Ιδιαιτέραν
μνιίαν έκαμεν δ κ. Δήμ«ρχος διά την
χειρονομίαν τής διατηρήσεοις ΐοΰ λιμέ¬
νος τής οποίας εξαίρει την σημασίαν διά
την πόλιν χαί τόν νομόν Ηρακλείου ώς
έίΐίσης καί διά την χορήγησιν είς τύν λα¬
όν τής πόλεως καί τούς πάσχονΐας δια¬
φόρων είδών τροφίμων καί φαρμαχευτι-
κών είδών ώς καί διά τάς άλλας εκτά-
κτηνς ««χωοήοεΐΰ υπέρ τ"ΰ Ηρακλείου
τάς οποίας ό κ. Ρέσλεο ανέφερεν είς την
δμιλΊαν τού Ακολούθως δ κ. Δήμαρχος
εύ'χεται είς τόν κ. Ρέσλερ καί τούς άξιω-
ματικούς ώς καί γενικ)ώτερον πρός τούς
έκπροσώπους των Άρχών Κατοχής κα¬
λόν κατευόδιον καί καλήν /επάνοδον ε(ς
την πατρίδα των, έγείρων υπέρ αυτών
τό κύπελλον.
Ακολούθως επηκολούθησε διασκέδα¬
σις υπό άκρον έγκορδιότητα, τή συμμε·
τοχϋ τής δρχήστρας τού Σολντάτεν Χάϊχ
τού καί καλλιτεχνικον ζεύγους Μπορζωφ.
Ό κ, Γκριδάκης, σύνδεσμος Νομαρχίας—
Φρουραρχ ίου, είχε την ωραίαν έμΐινευ-
σιν καί πρωιοβι υλίαν νά ψάλλ-ρ την «Ό-
λονυκτίαν τής Κρήτης» (Άπό φλόγες ή
Κρήιη ζωσμένη,..) την οποίαν ήκι υσαν
μέ ενθουσιασμόν όλοι οί πορισιάμενοι
πολίται καί έχειροκρόιησαν οί Γερμανοί
άξιωματικοί. Ή ώραία αυτή άποχαιρβ-
τιστήριος έορτή παρετάθη μέχρι καί πέ¬
ραν τοϋ μεσονυχτίου.
ΤΟ ΙΑΠΩΝΙΚΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ
Τον Δρος Χ. ΒΑΝΤΕΡΣΕΚ
Πυ,ίν ολίγα χρόνια, εΐχρν ή Εΰρώπη ,τήν
εύκα'ρίαν νά γνωρίοχι ΐήν Θεατρικήν τέχνην
ΐτίς Ίαιτωνίϋς άπό τάς παρασΓάσβ'ς τοΰ θιά·
σου Ταχαραζούία στήν Γερμανίαν. Ό θίασος
αύιός παρουσίασεν είς τό εύςαπαϊκέν χοινόιτ
εα παλαιόν ίαΐΐωνικόν ίιρωίκόν δράμα ΐοΰ
Τακέντα Ιξοϋμε.
Ή Ιαπωνική θεατρική τέχνη εχει τάς ρί·
ζος της είς την πίστιν «ρής την ϊεοόΐητα τοΰ
Ι9·ιους. Χάρι; είς τόν στινόν σύνδεσμον οής
Ιαπωνικης τέχνης πράε τάς εθνικάς παοαδό-
σεις, ήδυνήθ-η τό θεατρον νά διατηρήση Εων
τανον τόν κόσμον τής άρχα'ας Ίαΐτω>ίβς, έ^ν
έξαιρέσωμεν μερικάς ασημάντους άηομιμήσβις
ΐής εύρωπαϊ/ής θεατρικής τέχ>ης. Τό ίαπωνι
κόν λαϊκόν θέατρον δέν εΤνε τίιτοΐε άλλο παρά
εν ζωντανόν μουσείον τής άρχπίας Ίαπωνίσς.
Αποτελεί την ψυχήν τώ»0Εθνι ών παραδόσεων
καί τής φυλεηκής προελεύσεως ΐοϋ ίαπωνικοΰ
λαοΰ. »
Ή Ιαπωνική θεατριχή σχηνή αποτελεί τό
καλλίτε^Ίν μέ ΐο« διά την αναγνώρισιν ΐοΰ ή-
ρωίκοΰ καί «ΐνδροτΓρΗποϋς χαρακτήρος ΐοΰ μβ
γάλου τοίιεου λαοϋ. ΑΙ ήυωίκαί τμαγωδίαι χαΐ
οί δραΜατοποιηιιίνοι έθνιχηί θρϋλοι καί μΰ
θοι πυίζονΐαι άαό σκηνής βάσει κανόνων χαί
νόμο>ν, ποΰ έκληρονομήθησαν άπό γενεάς είς
γενΐ"ίιν ιών ή')ο,-ΐοιών.
Τό ίιιπωνιχΓΐν θέατρον ήιιπορϊΐ νά θεωρη¬
θή ώ; γενηθέν πει.ά τό Ιΐος 1600. Οί ήίΚ)-
ποιοί Γισαν, αρχικώς., καί οί συγγραφεΐς των
Ιργων π ιύ εταιζον. Ταβτοχρόνως ηοπν χαί
οί χορευταί, ξιφομήχοι, χτιλλιγράφοι, σχεδιοι-
σταί σκηνικών καί ςυλογλΰτΐαι. Τριη ίϊνη ία-
ποινκοΰ θεάτςιβυ άνεπ'ύχίΐηίΐαν «αΐά την ίίι·
άρκειαν των αίο')>ων ι ή θεαΐρική ΐέχνη «Νό»,
ί1
ΠΟΔΟΣΦΜΡΙΚΑ
Ευχαρίστως πληροφηροΰνται οί φίλοθλοί
μ«ς, ότι τβ πρωτοβουλια ιαλαιών ποδοσφ"ΐ·
ριστών, έπανασυνισιαΐαι ιό γνιοστόν ποδοαφαι
ρικόν Σωματείον τής πόλεώς μα, «Τάλως> τό
οποίον έπ' άβκετά έτη εκυάιησε τό πρωΐαθλη
μα ιή? Κρήτης. ^ , , ,
Έπίσηε λέγεται ότι καί η συμπβθης ομάς
«Όι·ιλος Φιλάθλων Χανίων», ή όποία ϋ/ει
έπίσης τόσον ενδοξον παρελθόν, πρόχειται ·νά
έπανιδρυθβ υπό των έδώ ευρίσκομεν ν πά
λαιών παικτών ιου καί διά τής προσλήψεως
νέα>ν ποδοοφαιριστών.
Ώς ανεκοινώθη ήδη αυριον Κυριακήν θά
λάβσυν χώραν είς τό Πεδίον "Άρεα>; τρείς
ποδοσφαιρικαί συνιιντήσεις ώς κάτωΰι :
'Ωοα 10—12 «Θόρυβος»—<"1καρος». 'Ωρα 1 1)2—3 μ. μ. «Απόλλων» Χα£ων— «Μινώταυρο » Μουρνιών τΩρα 3.15'—5 μ. μ. «Ίωνία»—'Λτλανιίας» Η ΚΟΐΝαΝΙΚΗ ΙΙΓΟΝΙίιΑ Υπέρ τού Γηροχομείον Κυρίαι καί Δέσποινας μέλη τοϋ αυλλίγου «οί ΊρεΤς Ίεράργαιπ όμοϋ μετά ομάδος αρρενων καί θηλέων Ίεραποοτολης ως καί βμίλου ψυχαγω γίος, μετέβηβαν την 5ην τρέχοντος μηνός είς το Γηροχομεΐον κα) οιένειμβν εί: ταΰς τρβφίμβυς αΰτοϋ άρτον, τυρόν, οινον, κάατανα κηΐ βιγα- ρέττα "Αμοί τή Αιανομή μέλθί τής ομάδος τής Ίερα- ποατολής, ομίλη^ε δι' ίμπνευβμέναυ Βρηακευτι- χοΰ λόγου πρός τ^ϋς τρθφίμους κάΐ ό οαιλος ψυ· χαγωγΐας ανηνγειλε διάφβρα πατριωτικά καΐ Βρή- ακευτικά π·£ΐηυατα, εν. μίοω χειροκροτημάτων των παρευεεΒέντων. Το 'Αδελφάτ&ν τοΰ ΊδρΰμαΓβί έχφράζει τάς απείρους ευχαριστίας τού. Υπέρ τού Ταμείον Έλεημοαύνης Λιενεμήίηααν κατά τον μηνα ΐεπτέμβριον είς πτωχάς οΐκογενείαβ δραχ 3.400 000.000. ί'Εχ τβδ ΓρβφβΙβιι τΓκ 'Ιερδς ·ϊ.πιοχοπ«ς>
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
ΕΙθϋπθΐη'Μοι ναί ού^ιε (ί παντοηω)(·ι
Ί·)θορλβ· ..οί είς τ,ι Γι οφεΐά μπς έν τος
ήιΐΓϋθν χαί καιαβι'<λωσι την αξίαν των Έα της '£ποπ!είθ5 ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ Αυριον Κυριακήν τελοΰμ^ν έν τω κα9εδρικώ ναώ των Είβοδίων ιΓριμάρΓυοοςι Ι'βήμερον μνη- μέαυνον υπέρ &ναπχΰαΐ«ς τΛς ψυχήι: το<ί προοφι- λβθ; ημών ουζϋγου, πχτι,ός, οΐαΰ χαΐ &£<λφ£ΰ ΚΩΝΕΤΑΝΓΙΝΟΥ ΑΝΤ. ΦΟΥΝΤΟΥΛΑΚΙ χ«1 παρακαλούμεν πάντας τβΰ; ουννενεΐς >,«! φ{-
φθυ;, όπως, ευαρεστούμενοι προαέλΒουν καί ένώ-
ββον μεβ1 ημών τάς πρός τβν "Υφιατον θϊήθίΐς
των.
Χανι* 6|Ι0)Μ_
βί νονίϊς · Αντώνιος «βΐ Χριατίνη Φίυντβο-
Ααχι. "Η ούζυγοί : ΕΰΒυμί» Φουντουλάκη Τα τί-
»Υ« : 'Αντώνιβί; κ*1 '(·λευ8έριβς Φουντουλάκι;.
βι αΐαλφοΐ : Νικόλαος καί Βιχτώρια Φουντουλάκι,
"Αντώνιος «αί Λελέ Εημαντιράιι, Γεώργιος, Ίλ-
άννης, Έλευβίριβς, Έμμ-χνβοήλ καί Λΐαποινα
Φουντβυμακι, Ιωάννης καί ·Αθηνά Χανιωτάκη
Ιωάννης και Πόπη Παπαγρηγοράκι.
ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙΣ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ
ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΧΑΝΙΩΝ
Άναχοίίωαις
Τιμαί Ήλε»τρικοϋ Ρεΰκατος 8)βρ10υ ϊ. ε.
Δια διαταγής τήζ άρμοδιαΐ ΓΛρηανικής
'Υΐτηρεσίαο κοθωρίοθησαν- οί άκόίοοθηι τι-
μοί πω'ήπεω; ρι-ύιιατ,ος ιΝιά ιόν μήνα Όχτώ
βριον ε. ε
I. Διά Φωτισμόν
0—5 Ω.Χ Β. ποό; Δρ. 15 ΟΟΛΟΟ") άνά Ω Β
ο—ιο » » » 2<ιοοηηοο » » Ο χοΐί όίνω των 10 » » 30.000.000 » II. ΓιοιιαιικοϊΊ Στρατοϋ ΐΒ ΟΟΟ.ΟΟΟ » » III. ΚηήθΗΐκ Κήηοι ναί άλιυρήαιιλοι 10 ΟΟΟ,ΟΟΟ » » Λοιπαί βιομηγανιηι 18.ΟΓΟΟΟΟ » « 'ΑΛαιοινοίται επί ΐηΰκηο ότι δι" άΐτηφά σί'«ς τηϋ ΓΗΜκοΰ Διοι,ηΐοϋ Κρήιηί κατηρ¬ γήθη άπό 1η: Ό ίτωβρίου έ. έιη ίί-κρορΛ «' πίρ Είδικης Κοινωνικης Προνοίας η εις είχεν ί'πβληββ επί ιω ά.,,, των 10 Ω Χ Β «ιιτα>α·
λώσεοκ ?^ιά φωτιιιιόν χ<ι ί έφ' άπάηη; τής Βιο μηχανικάς καΐίΐαλοιθ <ικ, πλήν τή; τ,ιι*·ιΊΐης των άλίυριμΰ'ων ί,ιί ιή; όιτοίος δέν είχεν έβληθί) ή >Ίΐι«ργο.^>η ρίοιτορά.
Έν Χανίοις τ!| κ$ Όκιοιβρίου 1911
Ό Λι.ηθυηής
Γ. 2ΚΟΥΛΟΥΔΗ2
ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ
ΑΟβιον Κυριακήν 8 τρέχοντος τελβδμεν εν τφ
Ίερ» Ναώ 4Λγίου Λβυκά 409πμερον μνημόσυνον
ΰΐΐέρ 4απαΰοίΜ; τή; ψυχή; πΐς πρβοφιλβθς μα;
Βυγατρός καί αδελφής
ΜΡ.ΡΕΙΝΗΕ ΒΙΓΛΙΛΕΛΗ
Πβρακαλβϋμεν ββΐν τού; βυγγινεΐς καί φίλους
ώς καί πά· τας τούς τιμώντας την μνήμην αυτής
όπως προς.^3ωσι «αί ένώοωοι μίΒ' ημών τάς πρός
τβν "Υψιστον ύεΐίαεις των.
ΟΙ νβνεϊς : 'Ανίρέας χαί Μαοία Βινίιδέλη
βί αίελΦβί : ·Ααίατβ« Βιγδιδίλης, 'Αραινβη
χαί ΈμμανβυιΊλ Μιχϊλάκπς
*
Αυριον Κυριακην 8 τρέχοντας μηνβς τελβϋ-
μβν εις τβν Ίββόν Ναόν των Εΐαοίείων χαί μβτά
τή" Θείαν λειτουβγΐαν 40βιίμβρον μνημββυνον,
υπέρ αν«π»υαεως τΒί Φ«χίίί τοϋ ποβοϊΐλοΰς καί
«ληβμβνηΓβυ μας υ|.·>ϋ, ονζυγου, πατρός, άίελφβΰ
ΠΜΜΑΝ3ΥΗΛ ΛΟΥΡΑΝΤΑΚΗ
ΞυλουρνοΟ
Παρακαλούμεν όθίν τβύς αυγγενϊΐς καί φίΑους
καί πάντας τβυς τιμωντας την μ.-ήμην οιΰτοδ, ό¬
πως __ΐΐοοαέλθωοι καί ενώαωοι μεβ' ημών τ*ς πρβς
τον ύψιστον δεήοβις των.
Χανιά το 1 Σεπτεμβρίβυ 1944
Ή σϋζυνος: "Αννα Λουρανδάκη. Ή μήτηο: Χρι-
οτβφορα Λβυρΐνίάκη Ίά τέκνα: Ι·ύάνγελο«, 2-ω-
τηοία, Αντώνιος καί Εμμανουήλ ΕαχκαλΛς, Γε¬
ωργιος χαί «1>ιλΙτβχ 'Ανγ:λοποι.'λ5υ. ι2Ι ϋελφβ':
Μιχαήλ, Ζαμπιύ, Ρ.υοτοβΐοί και Κατίνα Λβυραν-
Οαχπ, Δημήτριος καί ίΐβφία Πρεβίδ.'υράκη.
Αυριον Κυριακήν 8 .ρίχβντο; τελ^ϋμΐν έν τώ
Ιερ4) ναώ Με'αιιορφώοεως ϊ^τήρ->ί εί: Πβρβόλιχ
ΐεβήμβοβν μνηιιόαυνΒν υπέρ άϊαπαύαΒω. τ«ς
φυχιίς τού «ροαϊΐλοδς μας ουζύγου, πατρός χαί
ΗΛ Α ΒΜΒΛΚΛΡΗ
Παρακαλβθμεν ϊβεν πάντας τούς τιιιώντος
την μνήμην αύτοδ 3πω: π"Εθέλθωαι καί ίνώσ«-
οι μεβ· Λκϊιν τάς πρός τβν ΰψιαΓβν ίεήσεις των
·Η αώίυνος: ΜαρΙ« Βαμβακάρη. Τ4 τέκνον: Φι
λιω Βαμβχκαρη. ΟΙ «δβλΐ
Αυριον Κυριακήν 8ην Όκτ^βρΐβυ τΐλβδαεν ίν
τω ναώ Άγιβυ Λουκά μνΐιμία^νβν ύι4ο άναπβιί-
αε»; τής φυχής τβϋ αγαπημένου μας υΐβϊι
ΛΟΥΛΗ ΠΑΝΑΠίϊΓΑΚΗ
Παρ»χ»λβόμιν τβί>5 τιμώντβ; την μνήμην α»,
το» β,ιως προσέλβωίΐ καΙ ενώοοίβι μεβ' ήμθν τ*£
πρός τβν 'ΥφιθΓβν 4ϊήο«ι{ των '
β! ν«εΤ{ . -Ι^ίννης χβ1 Ρθρ^κη Πβναγι«.
ϊ(ΙιΧΛ
τό θέατρον «Καμποϋκι» καί τ,ό κουκλοθόατοον.
Τό ίαπωνικό* δραμα «Νό» είνε τό παλαιο¬
τέραν ίξ ό'ων. "Εχει θρησκευτικήν μάλλον
μορφήν χαι παίζεται, καί σήμερον άκόμη, μέ
ττολύ έχφραστικές μάσκες, χυρίως μέσα είς
ναούς ή επάνω εις μικράς σκηνάς ίδιωτιχών
σπιτιών. "Εχβι μίαν βαθιιιάτη'ν συ, βολικήν
έννοιαν καϊ παίξεται μέ ύπερβολικήι' πραγ-
ματικότητα. Ό άριθμός των ήθ·ο·α)ΐών εί β
πολύ μικρόο, σκηνιιΐά δέν χρηοιμοποιοΰνται.
Την θεατρικήν ίεροιελεστίαν, όμως π£ριβάλ·
λει μία πολύ βαθπά θρησκευτιχή κατάνυξι:.
Έδώ γίνεται όραΐή ή πιό έχλεκττΐ ίαπωνιχή
δραματική τέχνη, πού εχει τάε ρίζας της στήν
παλαιοτάτην καί μέ ιήν θοησκιϊαν στενώτατο
συνδεδίμένην εθνικήν ζωήν ιών Ίαπώνων.
Ό μεγ«λος ήθοποιός Σακότα Τογιοΰρο
ωδήγησε, κατά τόν 17ον αίώνα, τό ϊαπωνιχόν
θέατρον είς άφιτινταστΘν καλλιτεχνικόν ΰψος.
Ό ήθοιτοιΛς αΰΐ-ός, πού εζηΡσβν είς τό Κιότο,
μετέβαλε τό ΐαπωνικόν θέατρον άπό μίαν
στάσιμον καί μονότονον χορευτικήν σ.ηνήν
είς μίαν πραγματικήν λαϊκήν σκηνήν, πού άνι·
λεϊ τάς δυνάμεις της άπά τό εθνικόν πνεϋμα
κα' ιήν εθνικήν πίστιν. Ό Τογιοΰρο ήτο τής
γώμηί, οί τό θεατρον πρέπει νά είναι ίδεα·
λιοιΐχόν καί νά μή άπ>δί8ει μόνον ιήν ώμήν
πραγμσιικόΐηια.
Ό Σαΐ'άκΐ Γογιοΰρο συνέγραψ: πολλά
δράματα, άμιλλώμ«>ος πρός τόν σύγχρονόνιου
ήθοποιόν Νΐανγιοΰρο, ό δποϊοο συνέγοαψί 10
δΐ)(ΐμαΐα άπό τα 40 περίπου, είς τα όποϊα ε-
παιζρ. Κίς τα θεατρικά αύτα εργα έβλεπε κα·
νρΐς ζά ή(ΐοΜ<ά κατορθώματα θρυλικών μορ· φών ιής Ι,απιωνικης φυλής καί άπεθαύμαζβ ιας ύψ οίας ά,-ετάς της έχτιλέσιως τοΓι καθι]κον- τος, ιής απεριορίστου πίστεως καί ιήί ύψι¬ στης ού^ιίτυσιας όπερ τής Παιρίδι'ς. Τα εί)- γα αύΐά τ,δυιήθηοαν νά κρατήσουν την θέσιν των επί οΐ^,ας, πορυπλεύρως ιοϋ δράμα'ος ιή, έ<άαί.)τε έτο/πε άπό ιήν ίαπωνικήν ζω ήν, ιοΰ λι,γομΡλθυ «Σιμπα». Θείον κήρυγμα 'Απβ τ«ς πρβοεχοδς Κυρι»χη<: 8-10-44 άρ·/ον. ται αί απογευματιναί όμιλίαι «Ις τόν Ί. Ναβν Αγ. Νικβλάβυ (Επλάντζιαςι ίίρα 4 μ μ (Έχ τού Γραφ. Έσωτ. ΊεραπβοτβλΓΪς) " ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Πρός τοΰς ΟΙνοπαραγαογοΰι Τό Οίνοποΐίϊον Κολυμβαρίηυ δκιθέτρι πρός διαΐήρηαιν τίόν χρποια.ΐνμιτ.αμ,π^ουλφ'τ καίθειώ'ίες δξύ είς μικράς ποσοιη άς χαί ε'ς τιμήν ουγκαιαβατικαΗΡραν τοΰ έμπηρίηυ. Παρέχο·νται καί σχετικαί όΡηγιπι έπισιη- μονινής υίνοποιήθΕως, άπό ιόν πς>οίοΐάμε->ην
τοϋ «ίνηποιείοιι χημιχόν κ. Κ. Φουμ'οριίνην,
(Έχ τής Έώσίως Συ)σ|ΐων ΚολυμβυρίουΙ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ "ΠΑΝΘΕΟΝ,,
Την Κυριακήν 8ην ΌχτωΒρίου δραν 4 μ μ
_ ©ά ίοΒ6 κινηματβγρατική ηαρίαταακ διά'τβ
ελληνικόν κ«ινον με τβ έίαιρετικωτίρϊν Ιρνο της
έφετεινής κινηματβγραφικής ηαραγωγής
.ώΐ ΛΥβ ΑΡΛΙΝ ΜΑΝΕΓΓΕ.
-Εναδν.,ρβ ώμβρφΐάί, χ-ίρμα οΤθ»;μϋν καί
δηβθϊοις. Χοροΐ-μβυαική καί άκρο3«'ΐκά
ηρωταγων.ατοϋν : ΆτΙλ*( Χέρίπ.γ/ΐερ, -Αλ¬
μπερτ Μάτεροτοχ "Ανελι; ΰύλριχ'
Γε·νική ιΐοο&ος Αραχ. 15,000.000
ΚΙΝΗΜΑ!ΟΓΡΑΦΟΤ 'ΌΛΥΜΤΤΙΑ..
Εημϊρβν 5-7 καί 7-9
Πολεμικον ζβυρνάλ και ή διάϋημις π«ν2δβί-
μβ; "Ολι Χβλΐομαν μέ τον α) ιια9ι)τΐΗθ>/ Βόλιί
"Αλμπαχ Ρέττυ ατό φανταομανίρικβν ΐλ
«Τβ ΛΕΥΚΟ ΟΝΕΙΡβ.
(Έπ«{ήγηοΐ( έλληνιατί)
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ κεραμίίια πρεπ-λ^μιχά καΙ {υ-
λϊΐα μεταχειριβμένη βτβι ταβανότα&«.·"'^ ιΐϊοίΐα-
Ρλες, τάβΑεο ·χβνδρέί. χαδρό.ια, γιαΒΐιαΛίς. τρ*.
Ρϊ£, ΐτορτ»£ χαί παραβυρα >.« τ»Τ<: κσΟ3ί:. Γουοί- {υλα χβνδοι*» χαί λι«νικώ; χά) πλάχ'ς μαλτιζι κες άπαντ» είς ο»μφ«ρο»βαί τιμάς. ηλΙ «Φαχΐων 35. ΖΖ ΙΕΦΥΡΟΣ
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ1
Σάββατον 7. Όκτωβρΐου 1944
(Γ ι
καινούργια, πιό ώμορφη. Κι' δταν κανένα
χτύπημα άπ' δξω δέν κλονΐζει τό οΐκοδόμη
μά τού, ό Τδιος είνε τότε άναγκασμένος,
κάτω άπό την διαρκή τάση γιά καλλιτέρε·
ψη, εΤνε ό πρώτας πού άνικανοποΐητος τό
άποσυνδέτει γιά νά τό επανορθώση πιό
τέλειο. Μέσα άπό πάντα νέες καΙ πόντα
ώμορφότερες ίδέες βαδΐζει τό φ λοσοφημέ
νο κε?άλι οτήν ανώτερη τελβιότητα, ένθ
ό επιστήμονας τοθ ψωμιοθ σέ αΓώνια πνευ
ματική στασιμότητα φυλάγει την δγονη
μονοτονία των σχολικών τού γνώσεων.
Δέν ΰπάρχει πιό δίκοιος κριτής ξένων αξι¬
ών άπό τό φιλοσοφικό κεφάλι. Όπλισμένο
μί άρκετή όξυδέρκεια κ «1 έφευρετΐκόιητα
γιό νά ώφελή μέ κόθε τού έπγασ'α, είνε
τουτόχρονα μεγολόψυχο, τιμώντας τα δή
μιουρνό καΙ τοθ μΐκρότερου άκομα πράγμα
τος. Γιά τό φιλοσοφικό πνεϋμα έργάζονται
δλα τα κεφάλια—έργόζονται δλα ένάντια
στάν"έπιστήμονα τοθ ψωμιοθ. Αύτάς τα ξοί
ρει όλο δσα γΐνονται γύρω τού γιά νά γοΟ
άλλάζουν την ΙδιοτυπΙα τού—άνόμεσα στά
κεφώλια πού σκέπτονται Ισχύει ή κοινοκτη
μοσύνη δλων των αγαθών τοθ βνεύμοτος.
"Οταν ό 8νας κερδΐζει κάτι στό βασΐλειο
τής αληθείας, τό κερδΐζει γιά δλους. Ό έ
πιστήμθνας τοθ ψωμιοθ ύποψιάζεται δλους
τούς γείτονίς τού, μέ φθόνο τούς άπ-ορνιέ-
ται τό φΟς κρί τόν η"λιο κ αί φρουρεΤ μέ
βγνοια τό έτοιμόρροπο τεΓχος πού μονάχα
μέ άνεπάρκεα μπορεϊ νά τόν προασπίση
μπροστά στό νικηφόρο νού. Γιά Ο,τι έπιχει
ρεί ό επιστήμονας τοθ ψωμιοθ χρειοζεται
κέντρισμα καί ένθάρρυνση άπ' 6ζω, ένω
τό φιλοσοφικό κεφάλι βρ'σκει ύποκΐνοη
καί άμοιδή σία Τδιο τό άντικεΐμενο, στήν
ϊδϊα την έπιμέλεια. Πόσο πιό ένθουσιώδι
κα μπορεί ν' αρχίση τό έργο τού, πόσο
πιό ζωηρώς είνε ό ζήλος τού, πόσο πιό
διαρκές είνε τό θάρρος κ οί ή δρόοη τού,
άφοθ ή έργασΐα τού άνανεώνεται όλοένα
Άκόμα καί τό πιό μικρά πραγ,μα άποχτάει
μεγαλεΤο μέσα στά δημιουργικά τού χέρια,
γιατί Εχει πάντα μπροστά τού τό Μέγα·
λο. Αύτό ύπηρετεί, τή στιγμη πού ό έαιστή
μονάς τοθ ψωμιοθ στό Μεγάλο δέ διαβλέ
πει πορά μονάχα τό Μικρά. "Οχι αύτό πού
κάνει, άλλά ό τρόπος πού μΕταχειρΙζεται
αύτό πού κάνει, αύτά εΤνε πού διακρίνει
τα φιλοσοφικό πνεθμα. Όπου στέκεται καΙ
δρδ, στέκεται πάντοτε στό_ κέντρο τοθ
δλου. Κι' δσο τό άντικεΐμενο τής εργασίας
τού προσπαθεί νά τό άπομακρύνη άπό
τ' άλλα τού άδέρφια, πάντα μένει ένωμέ·
νο μπζΙ τους, κοντά τους χάρις στό νοθ
πού λειτουργεί άρμονικά, τα συναντά στόν
τόπο πού άπαντιώνται δλα τα φωτισμένα
κεφάλια.
ΟΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΙ ΛΑΜΠΤΗΡΕΣ
Μάς ανακοινούται αρμοδίως ότι κατ'
αύτάς ΙκυκλοφόθΓσαν είς την αγοράν
λαμπτήρες ήλεκτρικοί των 2^0 βώ?τ, έ-
ηειδή ομως ό ήλε.κΐροφα,τισμός τής πό
λεως μας είναι εντάσεακ μόνον 125
βώλΐ οί λαιιπτήρες ούτοι είναι άχατάλ-
ληλοι καί ώς έκ τούτου πρέπει τό κοινόν
ν' άποφενγη νά αγοράζη τοιούτους.
ΑΝΑΒΟΛΗ ΔΙΚΗΣ
Ή δίκη των πρωταιτίων τής προσφά
τού αποπείρας άποδράαεως έκ ιών Έπα-
νορθωτικών Φυλακών Χανίων ανεβλήθη
δι5 ημέραν όςισθησομένην.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΕΟΡΤΗΝ ΕΙΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
Η ΔΕΞΙΩΣΙΣ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΒΝ ΑΡΧΩΝ ΠΑΡΑ ΤΩΐ « ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΕΦΥΡΟΜ4ΤΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ.
ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΡΟΠΟΖΕΟΝ ΜΕΤαϊΥ ΤΟΥ * ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ χ. ΔΗΜΑΡΧΟΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ.
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ.—Κατά την άποχαι-
ρετιστήριον εορτήν, ήιις έλαβε χώραν την
παρελθούσαν Δευτέραν είς τό Σολντάΐεν
Χάίμ, εγένετο, ώς ανεκοινώθη ήδη δεξιω
ΐις των τοπικών Άρχών καί των εκπρο¬
σωπών των κοινωνικών τάξεων τού πλη-
θυσμού παςιά τφ Διοικητχίτοϋ προγεφυ-
ρώμαΐος Ήρακλεί υ συνταγματάρχχι κ.
Ρέσλερ, όστις ύπεδέχετο πρησωπικώς
δμαΰ μέ τούς άξιωμαΐικούς τού Έπιτε-
λείου τού καί τού Φρι ■υριρχείου, τούς
έλληνας προσκεκλημένους Όλίγον μεΐά
την έναρξιν τής δεξιώσεοκ ό κ. Ρέσλερ
ωμίλησεν έκτενώς επί τής ύπερτριετοϋς
διαβιώσεως έν Κρήτχ) των στρατευμάτων ,
κατοχής, διακρίνας ίστορικώς τα σημεΐα
προσεγγίσεως Γερμανών καί Έλλήνων,
χάρις είς τα δποϊα επετεύχθη ιιεταξύ αυ¬
τών μία καλή συνεογασία καί άμοιβαία
κατανόησι;. Έν συνεπεία δ κ συνταγμα
τάρχης ύπενθύμισε τό γεγονός τής έττι-
οτροφής ι,ίς τάς πατρίδος τοον των "Ελλή
νόν' στοατιωτών τοίς δποίους δ Φύρερ
δέν ηθέλησε νά θεωρήοχ ώς αϊχμαλώτους
έΕάςας την σημασίαν τής χειρονομίας ταύ
της ώς απολύτως έκδεικτικής των διαί)έ-
σεοιν τής Γερμανίας άπέναντι τής Ελ¬
λάδος.
Επί των σημερινών γεγονότο)ν ό κ.
Ρέσλερ ύπεγράμμισε,ν τάς φροντίδας των
Γερμανικών Άρχών υπέρ τού πληθυσμοΰ
καί εις τό σημείον τούτο ανήγγειλε την
απόφασιν περί μή καταστροφής των λ -
μενικών μας έργων. «Μόνον μερικαί έλα-
φραί βλάβαι θά έπενεχθώσιν είς τόν λι¬
μένα, είπε, ώστε νά καΐαστήσουν αυτόν
άχρησιμοποίητον δύο ή τρείς εβδομάδος».
"Ως αφήκε νά εννοηθή ό κ. Ρέσλε-ρ ή μή
καταστροφαί τού λιμένος προϋτι θέτει η¬
ρεμίαν είς τάς κινήσεις των Γερμανικών
στρατευμάιων διότι έν έναντία περιπτώ¬
σει τα ληφίΗησόμενα μέτρα αμύνης ήθε¬
λον έπηρεάσει φυσικώς καί την απόφασιν
ταύτην.
Χαρακτηριστική υπήρξε ή στιγυήκαθ'
ήν δ κ. Ρέσλερ περαίνων την δαιλίαν
τού άνεφέοθη είς την ψυχολογίαν καί
τάς ΐιαραδόσεις τού Κρητός ε,ύχηθείς
όπως ή Κρήτη, άν ποτέ δεχθή επί τού
έδάφους της νέα στρατεύματα κατοχής,
συμβή ώιτε αΰιη νά ΐδτ^ ταϋια άπομα
κρυιόμενα όπως σήμερον τα Γεομανικά.
Έν συνεχεία δ κ. Ρέσλερ άνααετρών την
πολιτικήν τής δημαγωγίας ή όπυία θά
θιλήιη νά παρασύρη τούς Κρήτας είς
όλισδήματα μετά την αναχώρησιν των
στρατευμάιων κατοχής, ετόνισε ότι τα
πολιτικά συσττίμκτα, τα δποΐο θά προ-
ταχθοΰν πρό των όφθαλών τού, όσον
καιντ φανή και γοηΐευτικά καί άν είναι
δέν θά τόν ίκανοποιήσουν. Ό κρητικός
τού βουνοΐ είπεν είναι άεΐος ό οποίος
καί άν άκόμη θεωρηθή προλετάριος, δέν
είναι δυνατόν νά δεσμευθη είς αύτά α¬
κριβώς τα πράγματα ποϋ τού δίδουν την
ελευθερίαν των κινήσεών του' τόν άέ
ρα τής όρμής τού καί τό δημιουργικήν
πάθος. "Ο κ. Ρέολερ ύψώνεΐ άκ λούθως
τό κύπελλον υπέρ των παρευρισκομένων
ώς εκπροσωπών τοϋ Ηρακλείου καί τής
Κρήτης..
Άθρόα χειροκροτύματα ΰποδέχονται
τό τέλος τής ποοπόσεως τού κ. Ρέσλερ
μεθ' ό τόν λόγον λαμβάνει ό Δήμαρχος
κ. Πλεύρης όστις εύχαριστεΐ τόνκ. Ρέσλερ
διά τόν ωραίον χαιρετισμόν τού πρός τό
Ηράκλειον καί την Κρήτην. Ιδιαιτέραν
μνιίαν έκαμεν δ κ. Δήμ«ρχος διά την
χειρονομίαν τής διατηρήσεοις ΐοΰ λιμέ¬
νος τής οποίας εξαίρει την σημασίαν διά
την πόλιν χαί τόν νομόν Ηρακλείου ώς
έίΐίσης καί διά την χορήγησιν είς τύν λα¬
όν τής πόλεως καί τούς πάσχονΐας δια¬
φόρων είδών τροφίμων καί φαρμαχευτι-
κών είδών ώς καί διά τάς άλλας εκτά-
κτηνς ««χωοήοεΐΰ υπέρ τ"ΰ Ηρακλείου
τάς οποίας ό κ. Ρέσλεο ανέφερεν είς την
δμιλΊαν τού Ακολούθως δ κ. Δήμαρχος
εύ'χεται είς τόν κ. Ρέσλερ καί τούς άξιω-
ματικούς ώς καί γενικ)ώτερον πρός τούς
έκπροσώπους των Άρχών Κατοχής κα¬
λόν κατευόδιον καί καλήν /επάνοδον ε(ς
την πατρίδα των, έγείρων υπέρ αυτών
τό κύπελλον.
Ακολούθως επηκολούθησε διασκέδα¬
σις υπό άκρον έγκορδιότητα, τή συμμε·
τοχϋ τής δρχήστρας τού Σολντάτεν Χάϊχ
τού καί καλλιτεχνικον ζεύγους Μπορζωφ.
Ό κ, Γκριδάκης, σύνδεσμος Νομαρχίας—
Φρουραρχ ίου, είχε την ωραίαν έμΐινευ-
σιν καί πρωιοβι υλίαν νά ψάλλ-ρ την «Ό-
λονυκτίαν τής Κρήτης» (Άπό φλόγες ή
Κρήιη ζωσμένη,..) την οποίαν ήκι υσαν
μέ ενθουσιασμόν όλοι οί πορισιάμενοι
πολίται καί έχειροκρόιησαν οί Γερμανοί
άξιωματικοί. Ή ώραία αυτή άποχαιρβ-
τιστήριος έορτή παρετάθη μέχρι καί πέ¬
ραν τοϋ μεσονυχτίου.
ΤΟ ΙΑΠΩΝΙΚΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ
Τον Δρος Χ. ΒΑΝΤΕΡΣΕΚ
Πυ,ίν ολίγα χρόνια, εΐχρν ή Εΰρώπη ,τήν
εύκα'ρίαν νά γνωρίοχι ΐήν Θεατρικήν τέχνην
ΐτίς Ίαιτωνίϋς άπό τάς παρασΓάσβ'ς τοΰ θιά·
σου Ταχαραζούία στήν Γερμανίαν. Ό θίασος
αύιός παρουσίασεν είς τό εύςαπαϊκέν χοινόιτ
εα παλαιόν ίαΐΐωνικόν ίιρωίκόν δράμα ΐοΰ
Τακέντα Ιξοϋμε.
Ή Ιαπωνική θεατρική τέχνη εχει τάς ρί·
ζος της είς την πίστιν «ρής την ϊεοόΐητα τοΰ
Ι9·ιους. Χάρι; είς τόν στινόν σύνδεσμον οής
Ιαπωνικης τέχνης πράε τάς εθνικάς παοαδό-
σεις, ήδυνήθ-η τό θεατρον νά διατηρήση Εων
τανον τόν κόσμον τής άρχα'ας Ίαΐτω>ίβς, έ^ν
έξαιρέσωμεν μερικάς ασημάντους άηομιμήσβις
ΐής εύρωπαϊ/ής θεατρικής τέχ>ης. Τό ίαπωνι
κόν λαϊκόν θέατρον δέν εΤνε τίιτοΐε άλλο παρά
εν ζωντανόν μουσείον τής άρχπίας Ίαπωνίσς.
Αποτελεί την ψυχήν τώ»0Εθνι ών παραδόσεων
καί τής φυλεηκής προελεύσεως ΐοϋ ίαπωνικοΰ
λαοΰ. »
Ή Ιαπωνική θεατριχή σχηνή αποτελεί τό
καλλίτε^Ίν μέ ΐο« διά την αναγνώρισιν ΐοΰ ή-
ρωίκοΰ καί «ΐνδροτΓρΗποϋς χαρακτήρος ΐοΰ μβ
γάλου τοίιεου λαοϋ. ΑΙ ήυωίκαί τμαγωδίαι χαΐ
οί δραΜατοποιηιιίνοι έθνιχηί θρϋλοι καί μΰ
θοι πυίζονΐαι άαό σκηνής βάσει κανόνων χαί
νόμο>ν, ποΰ έκληρονομήθησαν άπό γενεάς είς
γενΐ"ίιν ιών ή')ο,-ΐοιών.
Τό ίιιπωνιχΓΐν θέατρον ήιιπορϊΐ νά θεωρη¬
θή ώ; γενηθέν πει.ά τό Ιΐος 1600. Οί ήίΚ)-
ποιοί Γισαν, αρχικώς., καί οί συγγραφεΐς των
Ιργων π ιύ εταιζον. Ταβτοχρόνως ηοπν χαί
οί χορευταί, ξιφομήχοι, χτιλλιγράφοι, σχεδιοι-
σταί σκηνικών καί ςυλογλΰτΐαι. Τριη ίϊνη ία-
ποινκοΰ θεάτςιβυ άνεπ'ύχίΐηίΐαν «αΐά την ίίι·
άρκειαν των αίο')>ων ι ή θεαΐρική ΐέχνη «Νό»,
ί1
ΠΟΔΟΣΦΜΡΙΚΑ
Ευχαρίστως πληροφηροΰνται οί φίλοθλοί
μ«ς, ότι τβ πρωτοβουλια ιαλαιών ποδοσφ"ΐ·
ριστών, έπανασυνισιαΐαι ιό γνιοστόν ποδοαφαι
ρικόν Σωματείον τής πόλεώς μα, «Τάλως> τό
οποίον έπ' άβκετά έτη εκυάιησε τό πρωΐαθλη
μα ιή? Κρήτης. ^ , , ,
Έπίσηε λέγεται ότι καί η συμπβθης ομάς
«Όι·ιλος Φιλάθλων Χανίων», ή όποία ϋ/ει
έπίσης τόσον ενδοξον παρελθόν, πρόχειται ·νά
έπανιδρυθβ υπό των έδώ ευρίσκομεν ν πά
λαιών παικτών ιου καί διά τής προσλήψεως
νέα>ν ποδοοφαιριστών.
Ώς ανεκοινώθη ήδη αυριον Κυριακήν θά
λάβσυν χώραν είς τό Πεδίον "Άρεα>; τρείς
ποδοσφαιρικαί συνιιντήσεις ώς κάτωΰι :
'Ωοα 10—12 «Θόρυβος»—<"1καρος». 'Ωρα 1 1)2—3 μ. μ. «Απόλλων» Χα£ων— «Μινώταυρο » Μουρνιών τΩρα 3.15'—5 μ. μ. «Ίωνία»—'Λτλανιίας» Η ΚΟΐΝαΝΙΚΗ ΙΙΓΟΝΙίιΑ Υπέρ τού Γηροχομείον Κυρίαι καί Δέσποινας μέλη τοϋ αυλλίγου «οί ΊρεΤς Ίεράργαιπ όμοϋ μετά ομάδος αρρενων καί θηλέων Ίεραποοτολης ως καί βμίλου ψυχαγω γίος, μετέβηβαν την 5ην τρέχοντος μηνός είς το Γηροχομεΐον κα) οιένειμβν εί: ταΰς τρβφίμβυς αΰτοϋ άρτον, τυρόν, οινον, κάατανα κηΐ βιγα- ρέττα "Αμοί τή Αιανομή μέλθί τής ομάδος τής Ίερα- ποατολής, ομίλη^ε δι' ίμπνευβμέναυ Βρηακευτι- χοΰ λόγου πρός τ^ϋς τρθφίμους κάΐ ό οαιλος ψυ· χαγωγΐας ανηνγειλε διάφβρα πατριωτικά καΐ Βρή- ακευτικά π·£ΐηυατα, εν. μίοω χειροκροτημάτων των παρευεεΒέντων. Το 'Αδελφάτ&ν τοΰ ΊδρΰμαΓβί έχφράζει τάς απείρους ευχαριστίας τού. Υπέρ τού Ταμείον Έλεημοαύνης Λιενεμήίηααν κατά τον μηνα ΐεπτέμβριον είς πτωχάς οΐκογενείαβ δραχ 3.400 000.000. ί'Εχ τβδ ΓρβφβΙβιι τΓκ 'Ιερδς ·ϊ.πιοχοπ«ς>
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
ΕΙθϋπθΐη'Μοι ναί ού^ιε (ί παντοηω)(·ι
Ί·)θορλβ· ..οί είς τ,ι Γι οφεΐά μπς έν τος
ήιΐΓϋθν χαί καιαβι'<λωσι την αξίαν των Έα της '£ποπ!είθ5 ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ Αυριον Κυριακήν τελοΰμ^ν έν τω κα9εδρικώ ναώ των Είβοδίων ιΓριμάρΓυοοςι Ι'βήμερον μνη- μέαυνον υπέρ &ναπχΰαΐ«ς τΛς ψυχήι: το<ί προοφι- λβθ; ημών ουζϋγου, πχτι,ός, οΐαΰ χαΐ &£<λφ£ΰ ΚΩΝΕΤΑΝΓΙΝΟΥ ΑΝΤ. ΦΟΥΝΤΟΥΛΑΚΙ χ«1 παρακαλούμεν πάντας τβΰ; ουννενεΐς >,«! φ{-
φθυ;, όπως, ευαρεστούμενοι προαέλΒουν καί ένώ-
ββον μεβ1 ημών τάς πρός τβν "Υφιατον θϊήθίΐς
των.
Χανι* 6|Ι0)Μ_
βί νονίϊς · Αντώνιος «βΐ Χριατίνη Φίυντβο-
Ααχι. "Η ούζυγοί : ΕΰΒυμί» Φουντουλάκη Τα τί-
»Υ« : 'Αντώνιβί; κ*1 '(·λευ8έριβς Φουντουλάκι;.
βι αΐαλφοΐ : Νικόλαος καί Βιχτώρια Φουντουλάκι,
"Αντώνιος «αί Λελέ Εημαντιράιι, Γεώργιος, Ίλ-
άννης, Έλευβίριβς, Έμμ-χνβοήλ καί Λΐαποινα
Φουντβυμακι, Ιωάννης καί ·Αθηνά Χανιωτάκη
Ιωάννης και Πόπη Παπαγρηγοράκι.
ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙΣ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ
ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΧΑΝΙΩΝ
Άναχοίίωαις
Τιμαί Ήλε»τρικοϋ Ρεΰκατος 8)βρ10υ ϊ. ε.
Δια διαταγής τήζ άρμοδιαΐ ΓΛρηανικής
'Υΐτηρεσίαο κοθωρίοθησαν- οί άκόίοοθηι τι-
μοί πω'ήπεω; ρι-ύιιατ,ος ιΝιά ιόν μήνα Όχτώ
βριον ε. ε
I. Διά Φωτισμόν
0—5 Ω.Χ Β. ποό; Δρ. 15 ΟΟΛΟΟ") άνά Ω Β
ο—ιο » » » 2<ιοοηηοο » » Ο χοΐί όίνω των 10 » » 30.000.000 » II. ΓιοιιαιικοϊΊ Στρατοϋ ΐΒ ΟΟΟ.ΟΟΟ » » III. ΚηήθΗΐκ Κήηοι ναί άλιυρήαιιλοι 10 ΟΟΟ,ΟΟΟ » » Λοιπαί βιομηγανιηι 18.ΟΓΟΟΟΟ » « 'ΑΛαιοινοίται επί ΐηΰκηο ότι δι" άΐτηφά σί'«ς τηϋ ΓΗΜκοΰ Διοι,ηΐοϋ Κρήιηί κατηρ¬ γήθη άπό 1η: Ό ίτωβρίου έ. έιη ίί-κρορΛ «' πίρ Είδικης Κοινωνικης Προνοίας η εις είχεν ί'πβληββ επί ιω ά.,,, των 10 Ω Χ Β «ιιτα>α·
λώσεοκ ?^ιά φωτιιιιόν χ<ι ί έφ' άπάηη; τής Βιο μηχανικάς καΐίΐαλοιθ <ικ, πλήν τή; τ,ιι*·ιΊΐης των άλίυριμΰ'ων ί,ιί ιή; όιτοίος δέν είχεν έβληθί) ή >Ίΐι«ργο.^>η ρίοιτορά.
Έν Χανίοις τ!| κ$ Όκιοιβρίου 1911
Ό Λι.ηθυηής
Γ. 2ΚΟΥΛΟΥΔΗ2
ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ
ΑΟβιον Κυριακήν 8 τρέχοντος τελβδμεν εν τφ
Ίερ» Ναώ 4Λγίου Λβυκά 409πμερον μνημόσυνον
ΰΐΐέρ 4απαΰοίΜ; τή; ψυχή; πΐς πρβοφιλβθς μα;
Βυγατρός καί αδελφής
ΜΡ.ΡΕΙΝΗΕ ΒΙΓΛΙΛΕΛΗ
Πβρακαλβϋμεν ββΐν τού; βυγγινεΐς καί φίλους
ώς καί πά· τας τούς τιμώντας την μνήμην αυτής
όπως προς.^3ωσι «αί ένώοωοι μίΒ' ημών τάς πρός
τβν "Υψιστον ύεΐίαεις των.
ΟΙ νβνεϊς : 'Ανίρέας χαί Μαοία Βινίιδέλη
βί αίελΦβί : ·Ααίατβ« Βιγδιδίλης, 'Αραινβη
χαί ΈμμανβυιΊλ Μιχϊλάκπς
*
Αυριον Κυριακην 8 τρέχοντας μηνβς τελβϋ-
μβν εις τβν Ίββόν Ναόν των Εΐαοίείων χαί μβτά
τή" Θείαν λειτουβγΐαν 40βιίμβρον μνημββυνον,
υπέρ αν«π»υαεως τΒί Φ«χίίί τοϋ ποβοϊΐλοΰς καί
«ληβμβνηΓβυ μας υ|.·>ϋ, ονζυγου, πατρός, άίελφβΰ
ΠΜΜΑΝ3ΥΗΛ ΛΟΥΡΑΝΤΑΚΗ
ΞυλουρνοΟ
Παρακαλούμεν όθίν τβύς αυγγενϊΐς καί φίΑους
καί πάντας τβυς τιμωντας την μ.-ήμην οιΰτοδ, ό¬
πως __ΐΐοοαέλθωοι καί ενώαωοι μεβ' ημών τ*ς πρβς
τον ύψιστον δεήοβις των.
Χανιά το 1 Σεπτεμβρίβυ 1944
Ή σϋζυνος: "Αννα Λουρανδάκη. Ή μήτηο: Χρι-
οτβφορα Λβυρΐνίάκη Ίά τέκνα: Ι·ύάνγελο«, 2-ω-
τηοία, Αντώνιος καί Εμμανουήλ ΕαχκαλΛς, Γε¬
ωργιος χαί «1>ιλΙτβχ 'Ανγ:λοποι.'λ5υ. ι2Ι ϋελφβ':
Μιχαήλ, Ζαμπιύ, Ρ.υοτοβΐοί και Κατίνα Λβυραν-
Οαχπ, Δημήτριος καί ίΐβφία Πρεβίδ.'υράκη.
Αυριον Κυριακήν 8 .ρίχβντο; τελ^ϋμΐν έν τώ
Ιερ4) ναώ Με'αιιορφώοεως ϊ^τήρ->ί εί: Πβρβόλιχ
ΐεβήμβοβν μνηιιόαυνΒν υπέρ άϊαπαύαΒω. τ«ς
φυχιίς τού «ροαϊΐλοδς μας ουζύγου, πατρός χαί
ΗΛ Α ΒΜΒΛΚΛΡΗ
Παρακαλβθμεν ϊβεν πάντας τούς τιιιώντος
την μνήμην αύτοδ 3πω: π"Εθέλθωαι καί ίνώσ«-
οι μεβ· Λκϊιν τάς πρός τβν ΰψιαΓβν ίεήσεις των
·Η αώίυνος: ΜαρΙ« Βαμβακάρη. Τ4 τέκνον: Φι
λιω Βαμβχκαρη. ΟΙ «δβλΐ
Αυριον Κυριακήν 8ην Όκτ^βρΐβυ τΐλβδαεν ίν
τω ναώ Άγιβυ Λουκά μνΐιμία^νβν ύι4ο άναπβιί-
αε»; τής φυχής τβϋ αγαπημένου μας υΐβϊι
ΛΟΥΛΗ ΠΑΝΑΠίϊΓΑΚΗ
Παρ»χ»λβόμιν τβί>5 τιμώντβ; την μνήμην α»,
το» β,ιως προσέλβωίΐ καΙ ενώοοίβι μεβ' ήμθν τ*£
πρός τβν 'ΥφιθΓβν 4ϊήο«ι{ των '
β! ν«εΤ{ . -Ι^ίννης χβ1 Ρθρ^κη Πβναγι«.
ϊ(ΙιΧΛ
τό θέατρον «Καμποϋκι» καί τ,ό κουκλοθόατοον.
Τό ίαπωνικό* δραμα «Νό» είνε τό παλαιο¬
τέραν ίξ ό'ων. "Εχει θρησκευτικήν μάλλον
μορφήν χαι παίζεται, καί σήμερον άκόμη, μέ
ττολύ έχφραστικές μάσκες, χυρίως μέσα είς
ναούς ή επάνω εις μικράς σκηνάς ίδιωτιχών
σπιτιών. "Εχβι μίαν βαθιιιάτη'ν συ, βολικήν
έννοιαν καϊ παίξεται μέ ύπερβολικήι' πραγ-
ματικότητα. Ό άριθμός των ήθ·ο·α)ΐών εί β
πολύ μικρόο, σκηνιιΐά δέν χρηοιμοποιοΰνται.
Την θεατρικήν ίεροιελεστίαν, όμως π£ριβάλ·
λει μία πολύ βαθπά θρησκευτιχή κατάνυξι:.
Έδώ γίνεται όραΐή ή πιό έχλεκττΐ ίαπωνιχή
δραματική τέχνη, πού εχει τάε ρίζας της στήν
παλαιοτάτην καί μέ ιήν θοησκιϊαν στενώτατο
συνδεδίμένην εθνικήν ζωήν ιών Ίαπώνων.
Ό μεγ«λος ήθοποιός Σακότα Τογιοΰρο
ωδήγησε, κατά τόν 17ον αίώνα, τό ϊαπωνιχόν
θέατρον είς άφιτινταστΘν καλλιτεχνικόν ΰψος.
Ό ήθοιτοιΛς αΰΐ-ός, πού εζηΡσβν είς τό Κιότο,
μετέβαλε τό ΐαπωνικόν θέατρον άπό μίαν
στάσιμον καί μονότονον χορευτικήν σ.ηνήν
είς μίαν πραγματικήν λαϊκήν σκηνήν, πού άνι·
λεϊ τάς δυνάμεις της άπά τό εθνικόν πνεϋμα
κα' ιήν εθνικήν πίστιν. Ό Τογιοΰρο ήτο τής
γώμηί, οί τό θεατρον πρέπει νά είναι ίδεα·
λιοιΐχόν καί νά μή άπ>δί8ει μόνον ιήν ώμήν
πραγμσιικόΐηια.
Ό Σαΐ'άκΐ Γογιοΰρο συνέγραψ: πολλά
δράματα, άμιλλώμ«>ος πρός τόν σύγχρονόνιου
ήθοποιόν Νΐανγιοΰρο, ό δποϊοο συνέγοαψί 10
δΐ)(ΐμαΐα άπό τα 40 περίπου, είς τα όποϊα ε-
παιζρ. Κίς τα θεατρικά αύτα εργα έβλεπε κα·
νρΐς ζά ή(ΐοΜ<ά κατορθώματα θρυλικών μορ· φών ιής Ι,απιωνικης φυλής καί άπεθαύμαζβ ιας ύψ οίας ά,-ετάς της έχτιλέσιως τοΓι καθι]κον- τος, ιής απεριορίστου πίστεως καί ιήί ύψι¬ στης ού^ιίτυσιας όπερ τής Παιρίδι'ς. Τα εί)- γα αύΐά τ,δυιήθηοαν νά κρατήσουν την θέσιν των επί οΐ^,ας, πορυπλεύρως ιοϋ δράμα'ος ιή, έ<άαί.)τε έτο/πε άπό ιήν ίαπωνικήν ζω ήν, ιοΰ λι,γομΡλθυ «Σιμπα». Θείον κήρυγμα 'Απβ τ«ς πρβοεχοδς Κυρι»χη<: 8-10-44 άρ·/ον. ται αί απογευματιναί όμιλίαι «Ις τόν Ί. Ναβν Αγ. Νικβλάβυ (Επλάντζιαςι ίίρα 4 μ μ (Έχ τού Γραφ. Έσωτ. ΊεραπβοτβλΓΪς) " ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Πρός τοΰς ΟΙνοπαραγαογοΰι Τό Οίνοποΐίϊον Κολυμβαρίηυ δκιθέτρι πρός διαΐήρηαιν τίόν χρποια.ΐνμιτ.αμ,π^ουλφ'τ καίθειώ'ίες δξύ είς μικράς ποσοιη άς χαί ε'ς τιμήν ουγκαιαβατικαΗΡραν τοΰ έμπηρίηυ. Παρέχο·νται καί σχετικαί όΡηγιπι έπισιη- μονινής υίνοποιήθΕως, άπό ιόν πς>οίοΐάμε->ην
τοϋ «ίνηποιείοιι χημιχόν κ. Κ. Φουμ'οριίνην,
(Έχ τής Έώσίως Συ)σ|ΐων ΚολυμβυρίουΙ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ "ΠΑΝΘΕΟΝ,,
Την Κυριακήν 8ην ΌχτωΒρίου δραν 4 μ μ
_ ©ά ίοΒ6 κινηματβγρατική ηαρίαταακ διά'τβ
ελληνικόν κ«ινον με τβ έίαιρετικωτίρϊν Ιρνο της
έφετεινής κινηματβγραφικής ηαραγωγής
.ώΐ ΛΥβ ΑΡΛΙΝ ΜΑΝΕΓΓΕ.
-Εναδν.,ρβ ώμβρφΐάί, χ-ίρμα οΤθ»;μϋν καί
δηβθϊοις. Χοροΐ-μβυαική καί άκρο3«'ΐκά
ηρωταγων.ατοϋν : ΆτΙλ*( Χέρίπ.γ/ΐερ, -Αλ¬
μπερτ Μάτεροτοχ "Ανελι; ΰύλριχ'
Γε·νική ιΐοο&ος Αραχ. 15,000.000
ΚΙΝΗΜΑ!ΟΓΡΑΦΟΤ 'ΌΛΥΜΤΤΙΑ..
Εημϊρβν 5-7 καί 7-9
Πολεμικον ζβυρνάλ και ή διάϋημις π«ν2δβί-
μβ; "Ολι Χβλΐομαν μέ τον α) ιια9ι)τΐΗθ>/ Βόλιί
"Αλμπαχ Ρέττυ ατό φανταομανίρικβν ΐλ
«Τβ ΛΕΥΚΟ ΟΝΕΙΡβ.
(Έπ«{ήγηοΐ( έλληνιατί)
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ κεραμίίια πρεπ-λ^μιχά καΙ {υ-
λϊΐα μεταχειριβμένη βτβι ταβανότα&«.·"'^ ιΐϊοίΐα-
Ρλες, τάβΑεο ·χβνδρέί. χαδρό.ια, γιαΒΐιαΛίς. τρ*.
Ρϊ£, ΐτορτ»£ χαί παραβυρα >.« τ»Τ<: κσΟ3ί:. Γουοί- {υλα χβνδοι*» χαί λι«νικώ; χά) πλάχ'ς μαλτιζι κες άπαντ» είς ο»μφ«ρο»βαί τιμάς. ηλΙ «Φαχΐων 35. ΖΖ ΙΕΦΥΡΟΣ