137167

Γ
«αί
3?ΤΙ'ί··1Ιί!ίΙ!1ΤΒ! Ι 13ίΙΜΙ!ΤΙ>
.«ΤίΐΊΤΚ
IV
'ΤΙΞΕΗ: ·?. ΗΤΗΙΚ1
^ΜΕΡΗΣΙΑΠΡΩΪΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
ΕΤΟΙ Γ". ΑΡΙΘ. ΦΥ/ΆΟΥ £64 ■ ΧΑΝΙΑ. ΚΥΡΙΑΚΗ 12. ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1944
Π»Α·ΒΙΑ ΡΚΟΥ*
ΑΡΙβΜ. ΤΗΛΕΦΟΝΟΥ 4.8·
ΓΑ ΤΡΙΑ ΑΠΑΙΣΙΑ Α:
ΝΕΙ
ΑΡΝΧΑΓΜ-ΑΑΧΕΝ-ΑΜΒΕΡΣΑ:
ΚΕΝΤΡΑ ΣΦΟΔΡΟΝ ΚΑΙ ΔΑΤΤΑΝΗΡΩΝ ΜΑΧΩΝ
Η Β-ΕΠΙΑΤΙβΒ ΖΟΗ
ΠΟΙΗΜΑΤΑ... ΑΝΤΡΙΚΙΑ
Ϊ0Υ ΓΡ- κ.
Υαιί
ταλΰν 'η
ία δέν
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, 11.— Άρνχάι,ι Ά
ιχεν - Άμβέρσα είναι τα τρία αεγάλ>τ
τα δποΐα ό άγγλιχός τύπος εύρίσχει
[ίίλιν ώς θέμα των σχολίων τού καί τα μέ
ιολλήν φροντίδι» ύπηγορευμένα άρθρι
ου περιέχουν διαφόρους σκέψεις διά την
ιτρητιωτικήν κατάστασιν είς την δύσιν.
Τό 'Αρνχάϊμ έγινε σύμβολον διά
τούς βρεττανού^. Ενεφανίσθη ώς Ιν ση-
εΐον άποχλησμοΰ όπισθεν μιάς Εκστρα¬
τείας άπό την Οποίαν ήλπιζον, ότι θά
ώδηγοϋντο εί; τό π«ριπόθητον τέλος; τοΰ
κολέμου. Τη τέλος αύτό τού πολέμου,
ακάμη ποό τής ελεύσεως τού χειμώνος, τό
οποίον ήτο ή ζωηρά το)ν έπιθυμία, ύπήρ-
I
ιΐίγάλη καί τελευταία ελπίς των.
Άντί τούτου, τό Άρνχάϊι* υπήρξε ή άρ·
ίν,ή μιά"; άλύσου αίματηρόόν καί μεστών
Ιάπωλειών άγώνων, οί όποΐοι έΊτοοίένη-
ΛΓΕΡΙ0||οαν τβράσΐια ρηγματα είς τάς σειράς των
ι· έ^
ινα έ|
'ματος».
« δέ
οδόν
αί ι
νώλης &
ά-όμΐ], ί;
ερίου ΑΙ
α Ι|Μο5ί·
κάς
ής δχοίκ
Ώς Α»
τειςάγ»
ό υπο %
■ό ΑοιιΜ
οΟν σ' ίνα
α τους αέ
ι έξουοοκΙ
ούς κάλι
ύ τώρο «ο'ι
, μδς δΐνιι
σμένο ρ
ερνάει '
κόβει
α τό 9οι
μένο «Αί
<νιινι«4»* >«1ιη
32Α.Λ
σβο)ν. Τουτο τό γα»ρίζουν αύτοι πολύ
κιιλά. Καί διά τούτο ποντάροιιν τό πάν
είς το χηιυτί: Άμβέρσα. Έρρευσεν
περισσότερον βρεττανικόν αίμα
Λσον ύπελογίσθη είς Αγγλίαν.
Ή Άμβρρσα σηιιαίνη η^η μίαν επι¬
κίνδυνον φλεβοτομίαν. Άλλά δέν θά ή
δύναντο πλέον νά γυρίσουν ό/τίσβ). Ούτω,
τα 80 ο)ο των δι«ΐεθεισών μερ'αρχιών
τρέχουν πρός τόν θάνατον, διότι τό πϋρ
μγ
Ι"1». § ι ήτο ήναγχασμέ.ος, υηό την
'"Χ>'ράν αντίδρασιν των ,γιυιιηνικών
"ϋι»ιυμ(ίχ((>ν, ά έκΐΕ.τι'συ πά'ιν ιήν
ί
τής γεομανικής αμύνης βυθίζη άποβατι-
κά σκάφη παρά τό Βάλχεριν κατά μάζας.
Είναι μία δαπανηρά έκοτρατεία αυτή ή,
συμφώνως πρός τάς ελπίδας των, «πο-
ρεία νίκης πρός τό Βερολίνον». Όλοέν
γίνεται αυιη άκοΊιη δα «νηροτέρα καί
πηλλοί βρίττανοί καί άμερικανοί θά πλη
ρώσουν τό επικίνδυνον αύτό παιγνίδι
τής σΐρατιωτικής των ήγεσίας μέ την
ζωήν των.
ς
γνησίων Αγγλικών ατραιιυιΐάτων καί είς
τιύς βοηθητικούς των βρεοτανών λαούς.
Τούτο δέν τό προέβλεπον οί άγγλικοί ΰ·
πολ(γισμοΙ.
Τ6 "4αχεν εωρτάσθη ναί μέν είς
Λονδίνον ώς μέγας θρίαμβος τής άγγλοα-
μερικανικής ήγεσίας είς την Δύσιν, <5λλ' υπήρξε μόνον τό σημείον έξορμήσεως των μβγάλων έξαπολυθεισών έπιχειοήσεων, αί δΐιοΐαι είχον στόχον την κατοχήν τής Γερμανίας. Καί τώρα αίμορροοΰν περί τό "Ααχεν τα συντάγμαΐα καί πλιιρώνουν χάθε μέτρον έδάφ υς μέ εκατόαβας θυ μαΐων, διότι ή γερμονική άντίστασις εί ναι σκληροτρρα ππό την επίθεσιν των διαρκώς νέων είς τόν άγώνα ριπτομένων έχίτρικών μεραρχΐ'ΰν. Τέλος, ή 'Αμβέρσα: Οί βρειτανοί ι'οτΕΐόλμησαν τα πά<<ια διά νά γίνουν κύ- ριοι τού σπουδήίου τούτου λιμένος, έκ τής κατοχής τού όποίου έξαρτδΐαι ή λύ οις τού διαρκώς δυαχεριοτέρου καβιστα Ι) ιΐενου προβλήματος άνεφοδιασμοΰ. "Άνευ ίιΐΗθκοΰς άνεφοδιαημοϋ καί Ιδίακ είς τικ βραχπας γραμμάς δέν εΐιαι δι'αύ- τούς δυνατή μία συν^χεια των έπιχειρή- ΠΩΣ ΗΡΧΙΣΕ ΚΑΙ ΑΠΕΚΡΟΥΣΘΗ Η ΑΠΟΒΑΣΙΣΕΙΣΤΗΝΜΗΛΟΝ Ή γερμανιχή φρουρά της νήσου απέκρουσε δΰο προιάοιις ονιθηχολογήοεως ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, Π —Διά τάς Ιπιτυ- χεΤς 14ημέρους άμυντικάς μάχας τής ιΐκΐ' ικτϊς φροκοάς τής νήσου Μήλου ίν ιντίον ύτερτέρων ιχθρικαν ^δυνάμεων, ιληρ φορούμεθα τα κάτωθι συμπληρω- μαιιχι'κ:: Κατά τας προ>·ας ποωϊνάς ιθ'ΐας
ιη: 26 Όκτωβριου άιιβιβάοθη ό άντί-
Π"λος είς την ανατολικήν πλευρόν τής
νη» ιι) είς δύο ί}έσε.ις κιΐί ύπ.,οειραλάνγισρ
'ίι ρίΤ σϊαθμεΰον άσθε>ές φυλάκιον.
1(1 ϊσχυρά υνΐυοιηρίΕει ά/τό ά'ρος καί
*'«λ·ίοσης κοτρλαβίν ό έχι")ς<ός έπίπι,ς τό ιιΐ{ΐακείμινην ίίψωμα. Γήν 30. Όκτω- Ρθ' υ ά εβιβι» ε ό 'ΐνιίπαλος, πρό; ανά¬ ντιο ηοιν των έν τώ με,ιαξβ έπενεχί^ει- η'*»ν άποιλειών τον, νέα στρατεύματα. Δυο '<ΛΌ(|ς. ήτοι την 28 Όκτο)βρίου καί την 3· Νιρμβρίου, παρεκίνηαε την φρου 1 (>ν ιΓ)ί νήσου πρός ουνθηκολόγηιιν.
Οί γεοιιανοί στρητιώτηι -άΐτΡκοουσαν
'ήν πρότασιν τυύιην διά χλευιισμών.
Π'ΐςιά τήμ γιγαντιαίαι δαιάνην πο'εμο-
ψοδίων οέν ήου-ήί'η δ εχ^ρ'Ίς νά β«Μση
ΐϊοιχιιέρπ) πρός τα εμπιχιε *ι«ι είοε τε
'"'ίός, συνεπεία των μεγάλων άπωλειών
ΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΙΤΑΛΙΚΟΝ ΜΕΤΩΠΟΝ
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, 11.— Είς τόν τομέα
τής Άδριατινής ?λαβον χώραν σκληραί
μαχαι διά την πόλιν τού Φόρλι. Ύπέοτε-
ραι βρετιανικαΐ δυνάμεις κατώρθωσαν
νά πλησιάσουν, κατά μήκος τής δδοΰ Έ-
μίλια, την πόλιν, όπου άντιμετώπισαν
πυκνόν γεραανικόν πϋρ. Ή ίχθρική
Ι'φοδος συνήντησε σκληορτάΐην γερ¬
μανικήν αντίστασιν. Νοι ιω ιερόν εϊς
γερμανικός σχηιιατισμός, κίιΐόπιν βραχη-
ας προ ιΐρασκευής πυρός, έξεμηδένισε
διά μιάς τολμηράς έπιθέσεως μίαν σπου-
δαΐαν θέσιν δυτικώς τού ποταμού Ρόν-
κο.
Είς τάς πεδιάδας βορείως τού δρους
Τρέμπιο, τό οποίον κατόπιν φανατικής
άντιστάσεως παρεδόθη, βοηθητικά πό
λωνικά σιρατεύματα άνεκόπησαν ί)δη
πρό τής γραμμής μάχης, υπό τό συγκεν
τρωΐικόν άμυντικόν γερμανικόν πϋρ.
Άπό τούς ύαΐολοίπους τομεϊς τού νο¬
τίου μετώπου σημειοϋΐαι 'μόνον έντονον
πϋρ παρενοχλή ιεως καί άνιχνευτική δρα-
στηριότης.
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ
Συμπληρωματικώς πρός την ανακοίνωσιν τής 2.11.44 διατάσσεται:
1) "Αφιξις καί άναχώρησις
ΌΛα>ς διά ττ)ν άφιξιν είς την κατεχομένην περιοχήν, άπαιτεΐται έπίσης
αδεία καί δία την αναχώρησιν έκ τής κατεχομένης πεοιοχής είς την μη χα·
τεχομένην περιοχήν.
2) Είσαγ^γή—έξαγογή
Έκτός τής έξαγωγής των τροφίμων άπαγοοεύεται έπίσης ή έξαγωγή
ζώων παντός εΐ'δονς (βοών, χοίρων, προβάτων, αΐγών, κυνήγιον καί που-
λερικών) έκ τής κατεχοβένης είς την μή κατεχομένην περιοχήν.
Χανιά 8. 11. 44
Ο ΚΡΑΊ Σ ΚΟΜΜΑΝΤΑΝΤ
ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΒΑΡΟΥΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝΕΙΣ ΔΥΣΙΝ
ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΡΗΝΟΥ ΜΑΡΝΗ
ΕΣΥΝΕΧΙΣΘΗΣΑΝ ΚΑΝΟΝΙΚΩΣ ΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΒΟΡΕΙΟΝ ΜΑΚΕΔΟ·
ΝΙΑΝ ΚΑΙ ΣΕΡΒΙΑΝ. - ΑΝΕ/Ο.ΟΓΟΝΗΘΗ Η ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΜΕΘΟΡΙΟΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΠΡΟΣΙΑΣ.
εκ την στρατηγειου τού
ΦΥΡΕΡ. 11 Νοεαβρίου.
Τό Άνώτι»ίον άρχογβΐι.ν των ί
δ 'ϊνιιχοινοΐ :
Εί( ιά ϋο'ρι>Υ>«"<'> ούνορα ίτεχχ'ρηοεν
ό έχθρβς μΐ δΰο ίσχυβάς /πιθετικάς βφή·
να( ΰπα* περικυκλώβ^ τό Μίτζ άπό βορρά
καϊ νό«ο« και ίιαρρή(ρ »ό ήμέτιρον μέτω¬
πον. Τό ►ένρον βάρονς των όγώνων κεΪΓθι
ίνιαϋ α μετα{ϋ τοΰ Σέϊγ καί τϋς δ ώρυγος
Ρήνου—Μάρ*η. Νοζίως τού ίΓίίι-τενχόφεν
ίρρίφ&ηοαν πάΐιν οί βορειοβμερικανοϊ έκίΓ
ϋε* τοΰ Μοζέλα καί ή δεξια ό*Χ#η τοΰ «ο
ταμ,ον
II
ια&αρίο&ϊ] έκ ιοΰ ία»ροϋ. Πρό·
τα κά,α» υΰ ηοΐαμοδ ίκΐεισαν Λιϊκοί νρε
ναδ,έοοι το ε'χ*ρι-όν π9ηγ*<ρνρα>ιια βοριίοος
τοΰ Καίνιίμάψερ* «ιί έπίεσον τβ» άνπ'»α
λον ηεσαιτέρ» επί τοί 3Γοζ«λα ηρόα τα
όπίαω. Είς τόν ααχηιιχθ* τομέα βορειοα
νατολικως ΐοΰ ΝτέΙμ* ν«εχώο»»οαν οί άμί-
ρικανικοί θ)τη«αΐιομοι πρό ΐΛν βνΓβ«ιθέ-
σπον ΐ<3» ΙφαϋρΐίΆν μα(. Εί{ «όν χιβρον τοΰ Σα ώ Γ»λί>· ΐηοχύ&ηοα» αί ίχ^ριπαί Λ" Λ
μιΐς άρμαιων μ<ΐχ·»« πεοαιεέρ» καί ήΑυ*ή- ΰηοαν, κατόπιν σ<<ληρών αγώναιν, νά ^ερΛί σουν ϋαφας εί<« τηΐ ηΑΙιας, ιν οί /πιτιθέαενοι
μποΙσεβΪΗθΐ καί πλείσται &έαας οΊιιοίύ
σεως έκ προηγούμενον ήμερΰν Ιοχ ιεύ"η
ααν δι' άναεπιθέσεωε. Κατόπιν οφαδράς
προεταιμιοίας πυρός ίπανέΧαβον τα Σοβιετ
τηί ί/τιθέοεις τω· συτικως ΐοΰ Αονπχόβερ
καί ι ών στενήν τιϋ ΝτούπΧα. Αύται ηαρϊ
μειναν ίηοβΗΌΐ **οό τοΰ πυαός των ύρει·
νόν μ"ς θέαεων. Είς την ανατολικήν προοοι-
νην ηοοαμεϋΆΛΐον Π'ρ αχήν άνεζ»ογονή#η
ή μαχητική δράαιε. Πο*α>&ήο*ις ΛναγοαιοΙ
σε«ς χΛν αηοοεβίχο»ν ίχαιίρο&εν χον Ρο·
μίντιρ—Χάϊνιε Ιναυάνηβαν.
ηζήίειοΐ καί ονιμπτιο ιο'ι βομβαροιοτιπ&ν
(π χ?&Υ)θαν έκ νέου ρνηντίον χ*αρΙαν καί
(η β·ιικλ» όχημάιων είς ΒεατοφαΧΙαν. Διά
ηυρος ποΧυβόίω* χ-χί βομβοον υπέστη Λ
α«π "άς πΧη&οομΑξ ΑηωΧείας. Ό &ν*ίπαΧοε
άπώΧεσιν 21 άεοοπΧάνα, >ιατά τό
ΤΙ γ·<Η·η:ή$'<* βψβα6' Σήμερα θά μιλήσουμβ γιά χάποια ποιήμα- τα, πού μποροΰμβ νά ιά όνομάσουμε άντρίχια, άδιάφορο άν μεριχά είναι χαμωμένα χι' άιτό γυναΐχες. Έννοοθμβ ιά «αΐριωτικά, τα ήρωϊ χά, ιά έθνιχά, ιά έλληνολαιριχά—ίκεϊνα δη· λαδή ποϋ φανερώνουν λαΐρεία σ' δ,τι έλληνι- χό, φύση, Ισΐορία, ιέχνη, ζωή, ηθη καί χαθε ξής. Τέτοια σήμερα δέν γράφουν καρά εΐσι- χοί, νά ποΰμβ ίισι, ποιηιέε, χληοονόμοι χαϊ διάδοχβι άχι τού ΣολωιιοΟ ή ιοΰ Παλαπά. άλ λα μάλλον ΐσϋ Άχιλλέα Παράσχη». Κι' άν θυμηθηχα τόν (-χαομένο αύΐόν «έθ» ιχό χοιη- ΐή», τον μόνο άξιο ΐ,ιϋ ιίιλου άπ' δλου. ηοά φάνηκαν ώς ΐώρα σιή Νέα "Ελλάββ, ίΐνβ γ»α· τί ποό όλίγου ιβλείωαα τ' ώραΐο βιβλιο ηού ίγραψβ γι" αύΐόν ό Κώστας θύράνης : «Ά· χιλλβύς Παράσχος, ή ζωή τού». Καιά τόν χριτιχό βιογράφο, ιά ποιήματα ηού έδημοσί- ευσβ ό Παράσχος τή δεύΐβρη προπάνΐων ηβ- ρίοδο τής ζωής τού, άφόΐου παροτηαε τα έ- οωΐιχά χι' ύπβρρωμανΐιχά ΐής νεανιχής τού ήλιχίας, ήιαν πατριωΐι^ά, χι' αυΐά χυρίως ιώ> άνάθΒΐξαν ΐόν χορυφαϊο, (όν μηναδΐχό έ
θνιχό ιΐοιηΐή ιοΰ^λληνισμοΰ, δχι Υιατΐ δέν ε
χαναν τ,ρτοια χι' άλλοι, παυά γιαΐί μονο ΐάν
Παράσχο χαιαλά(1αινβ χι' αΐοθανόιαν βαθ-ύ
ΐαΐα τό έθνος, δ λαός. Καί νά όχριβώς ία «άν-
τρίχια» «οιήματα ηού λέγαμβ ηαρκηάνω. Καί
σήμερα, δπως ΐόν χαιρό τού Παράσχου, ΐέΐοιει
θέματ,α, ηατριωΐιχά, έθνιχά, έλληνολαΐρίχά,
πραγμαΐεύουνται χι' άλλοι χαϊ μεριχοΐ άλι
σία μέ τέχνην άσύγχοιΐα ανώτερη. Μά ϊσα—
Ιπα γιά ιήν άκρόσκη αύιή ιέχνη χαϊ χάπβΐε
μόνο γιβ την άπρόσιτη γλώϋσα πού μειαχβι
ρίζουνται, τα ποιήματα τους βύτά δέν βρί·
σχουν άπήχηση στόν πολύν χόσμο,χ ή έηίδραοή
τους είνε μηδομινή ή ΐ,ούλάχιστο περιωρισμέ
νη. Άδύνατο ν" άναδειχθό χανένας άη" αύΐούς
τού- ποιηιές ποαγμαΐιχώς άξιος ΐού τιιλου
.έθνιχός» ή «έσΐεμιιένος», δπως, χαιά τόν
Κώστα θύράνη, δέν άαδείχθηχβ οδίβ αύΐός
ό μεγάλος έλληνολάτρης χαί μεγάλος τεχνί-
της Παλαμάς, πού ποτέ βέν βδιιιβάσθηκε άπό
τό λαό καί δέν εΐχε παρά ιήν «έκΐίμηοη·—-
χαί <όν «Θαυμασμο» θά προαθέαω—ιών μορ φωμί%ων ιών ολίγων έ»ψ ό Παοασχος, οίον καιοό ιου, ήΐαν άχι «ενας ηοιηΐής», παρά «ό Παιηΐής», χαΐ ιών ολίγων χαί ιών πολλών— δλων 1 'Αφίνω τώρα πώς οί πεοισσόΐΕροι άπ' τπύς νέους μας ποιηιές, χαί τού; χκλούς χαί τούς μέιριους, άποφεύγουν πυσΐημπΐιχά ιά πα'θΐωπχά, τα ήρωΐ«ά, τα έθνι ά θ«»ατα. Φαίνεΐαι «ώς <ά «άνΐρίκια» ποιήματα, σέ καμ¬ μιά «Σχολή», δέν ιΐε πιά τής μόδας. "Εχω μπροαΐά μου τίς λυυιχές συλλογβς ιών νέαιν που ΰπυβλήβηχαν στον διαγωνισμό τηΓι ΎπουργΕίοπ γιά τό «"Ε«αθλο Παλαμά» τήί ιριεΐΐας 1941—1943. Καί νά, μιά άπβ τίς χαλές; «Τοπια μέ έμμβου φωτισμό» τοΰ Κα οιή Κοχόροβιτς. Ό τίτλπς είνε συρρβαλισΐι· χός κσΐ τόν παίρνει όλη ή συλλογή άπό ΐόν τίτλο τοθ ΐελευταίου ποιήματος, που είν' έπί¬ σης συρρεαλιστιχό, δηλαοή άχατανόητο. Αϋτό μοί φάνηχΒ χάπως παράξενο, γιατί συνήθως οί ουλλογές παίρνουν τόν τίτλο τοθ πρώτου χομματιοΰ—όταν δέν ίχουν άλλον, γενιχό, διχό τους—χαί πρκπάντω» γιατί ή συλλογή αύιή δέν πβριέχει άλλο συρρειλιστιχό έχτός άπό τό ΐελευιαΐο, έπομέιω; ό τίτλος της ιΐνβ άπατη- λός. Άλλά δβν οημαίνει. Ουιβ άπό τόν ΐίΐλο ιου χρίνβται ία βιβλίο, οϋΐε ά,ϊό τό £να τυυ μόνι χομμάτι. Καί στή σνλλογή «Τοΐιία μέ εμμβσο φω ισμό» βυναντοϋμβ πολλά βύνόητα, «άνθρωιτινά» ποιηματα, χωρίς νά ΐΐνβ γι' αΰτό λιγώΐερο «νθρώπινα—δηλαδή «τής άν&ρωπό ΐητας», γιητΐ ιά «άνθρωπινά» σημ,ιίχει άπλώο «τή; Λνθρωπ'άς»—τίχ>ιχά κι'ώραΐα. Ό Κο ♦
στής Κοκόροβιτς π ΐρουσιάζβι μιά πολϋ χαλη
ίξέλιξη άιό τό 1933 που Λ.|μ.) ιιι-υαε τή' π^>ώ
τη τού, Τ) μά'λον ΐή δεύ(βρη λ»ο χή συλλαγή
ΐιυ <Ό χύχλος των άντ Οέοεον>. Το ιο.,εμι
τού ώ^ίμασβ άρχειά, δείχνη τώρα περισσότεμη
πυυκοτυιία οτήν Ιμπνβυση χαί προπάνταν
στή ' εκτελέση, δουλεύει τό σΐίχο τηυ πιό μα-
οτο^κά χαί λα^ιτιχάρει δλοένα ιήν ποιηοιχή
τού γλώσσα. Νά, μιά «λεΐττομέρβια» μόνο, γιά
νά χοίνβιε:
... Τό αούρουΛο «έ λίνο, τοΰ Άιριλιοΰ
μαβΐ, οταχζΐ, οον &ϋΧο δίχτυ
τόν ϊσκιο τού ίρριξε, κι' ι) τρίλλια έν·|
(πουΧιυϋ,
ίίημίνια χΧωαιή, χυματιοτά ποΰ έξετνλίχτη..
Δέν μτθϋεϊεβ νά πήιε πώ; δέν Λ*» χάτι
τεχ κό χι' ώ^αΐο Άλλά νά χι' έα «πύνο
λ >», δλά/*βρο τό πτίη ία πού έκινρ ίφειυι «Τό
τμαγούδι σκυ», β/' άχό τα πιό προΐ'ότιιΐτα >όΙ
τα πιό ΐλι,θινά τής συλλογήο, πού μέ συγκ(·
χΐΐ ξεχωρΐατα:
Τί κι' ΑΊ» οέ ο&Λονοχ ποτι νά ργ)
Τραγοϊιδι 'ναι ή οιυιπή αου ι) Χυπηυένη,
%Α πιό μικρά κι άνίερο κίνν/μά οον
κι' ό',τι βα&ειά οου πιό άφ*ν/ρα>το άπο*
(μίνει.
Τι κι' ΟΊ* δέ οά<ουσα λού* νά δ β' «β.

Ιβλΐς 2α
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΝ
κ α 2 τή χαμόγεΐά βου, κι' οί θυμοί βου
καί τ»ν ματιάν οί δλόμαυροι οΰρανοί σου.
Τραγοϋθι μ' δΆο φλόγα κι' όλο πάθοί,
καί στής Άνατολής τις χάρις καί τής Δύοης
δνενρετο, κι' δλοΰθε χωρ ι ε χαΐρι.
Τί κι' αν δέ ο&Ήονοα ποτέ νά τραγουδήαης/
"Αν έπιχρατοΰσεν ή γνώμη νά μοιυασθη
τό κρατικό βραβεΐο χαί ν' απονεμηθή εν«
Πρώτο, Ινα Δεύτερο χι' ίνα Τρίτο, μόνο σέ
νέους ποιητές καί μόνο σέ μβθητές, δΐταδοΰς
ή Θαυμαστές τοΰ Παλαμδ—άς είνε, γιά τόν
εΐδιχό χαραιίΐήρα πού θάπρεπε νάχπ τό "Ε
παθλο πού Ιδρύπηκε σΐ' δνομά τού, θά μιλή-
σουμε σέ άλλη εύχαιρΐα. Άλλά—γιά ά γυ·
ρίσουμβ στό θέμα μας—οΰΐε ή συλλογή «Το-
πΐα μέ εμμεσβ φοιτισμό», οΰΐε καμμιά άλλη
άπ' όβες ύποβλήθηκαν, σύμφωνα μέ τούς ό
ρους, περιέχει καί «άντρίκια» ποιήματα, όπως
τα ώρίσαμε παραπάνω, δηληδή έθνικά καί
πατριωτιχά, μά ποϋ ^ά τα χαταλαβαίνη κ ι"
ό κόσμος. Μόνο οέ μιά βρήκα Ινα σωρό, ή
μάλλον όλο τέτοια, πού υποβληθή χρ μηχανο
γραφημένη—ό ποιητής, φαίνεται, δέν εγνώρι¬
ζε πώς μόνο τυπωμένες μποροΡσαν νά διηγω·
νισθοϋν— χαί φυσικά, δέν την έλάβπμβ ύΐτ" δ·
ψι. Αϋτό όμως δέν μ' έμπόδισε νά τίς διαβά-
σω χαί νά γνωρίσω εισί, μέ πολλή μου εχ-
πληξη, ένα ποιητή, ποϋ μοΰ φάηκε τα ποότυ
πό στό τόσο σπάηο σήμερα είβος! Ή άέκ
δοτη συλλογή ίχει τίτλο «Νέοι σκοποί κι' άν-
τίλσλοι». Κι' ό ποιητής όνομάζεται Διον. Σα-
χελλάρης χι' είνε «συνταγματάρχης έν $ιαθε·
σιμότητι συνεπεία, τραυμάτων πολέμου». Κα·
θώς εϊπαμε, γράφει μόνο «άντρίκια», άλλά τα
θέματά τού είνε κάθε λογής, όπως μπορεΐΐε
νό κρίνετε άπό τούς τίτλους: «Πινδος, ώδη
στούς νικητάς»—«Όρφικές Στροφές» — «Άνέ·
σπερο φώς»—«Τό στερνό φιλί, στό νεκρό συν-
τροφο»—«Πανανθρώπινο»—«Ίερά κειμήλιο
κι' βυχή τής μάννας»—«Σΐίμνοί καίμοί, άπό
τόν έναγκολιομό των Ήοώων μέ τό θάνοτο»
κτλ. Τα ποιήματα τοϋ Σαχελλαρη, πού μέ μιά
λέξη θά τα ποΰμβ τώρα «έθνιχά», οιαφέρουν
άπό τό όμ >ια άλλων ποιητών, γιαιί χι' άπό
τό νόημα τής Τέχνης δέν βρίσκουνται πολύ
μακρυά, κι' όπ' όλο τόν χόσμ,ο μιοροϋν νά
έννοηθοΰν, έλφ των άλλων ή είνε όλωσδιό
λου άτεχνα, άφβλή, παιδαριώδη, ή τόσο πε
ρίτεχνα χαί «ύψηλά», ώστε νά χαταντοϋν άκα-
τανόητα γιά κοινόν άναγνώατη. Άχεχνα δμως
ΐτοιήματα δέν είνε ποιήματα· καί «έθνικά»,
πάλι, πού δέν τα καταλοβαίνει κα'ι δέν τα
αίσθάνεται τό εθ·"ος, έχουν ΐτιιλύ περιωρισμέ-
■νο οκηπό. Τα ποιήματα τοΓι Σαχελλαρη είνε
6 «μέοος όρος», δηλαδή ό,τι χρειάζεται. Ιδού
δύο αϊροφές άπό την « Ωδή οΐους νικητάς*:
Οί Θιρμοπνλες ξΰπνησαν,
Σας ζήλεψε τό Σονλι,
Τα Σαλαμίνίΐα νερά,
Άχοϊ τοϋ Μιΐραθώνα,
Νέο παιανα νψωσαν
Καϊ οτόν σκληρόν άγΰνα,
Σας ξήλεψαν τα σύμπαντα,
"Ω Νικητήν κορώνα,
Γιά αας τοΰ Ι7αοθενά>να μα§
Αάμπκι κάθε κολώνα/
Γειά σας, χαρά σας, ΣταυραιχοΙ,
'Έλληνες παινεμένοι,
"Οσοι στήν ΠΙν&Ό ττέοανε -ν
Δέν είνε πεθαμένοι.
"Εγιναν θρΰλος, έ'ραμα,
ΠΙοτη κρυφή λαμηάία,
Κι' δλε« φωτίζουν τίς ψυχάς
Στη μάννα μας '£λλάδα|
Όλάκερο ποίημα δέν έπιΐρέπει ό χώρος,
γιατί δλα αυτής τής ουλλογής, όπως χι' όλα
σχεδόν αϋτοϋ τοϋ εϊδους, είναι έχτενή. Άλλά
νομίζω πώς οί δυά παραπάνω στροφέϊ δεί-
χνουν τί θέλω νά πώ καί πώς έννοώ τα πβι-
ήματα πού μιά ούμπτωιη μ' έκαμε νά τα ό
■νομάσω «άντρίκια» Δέν ξίρω, τώρα. άν καί
πότε ή άνέχδοτη συλλογή τοΰ Διον. ΣπκελίΥά·
ρη θά έχδοθχί Ό «έν ίΐιαθροι, ότηΐι» ουν-
ι«γματάρχης βέν πισιεύω νά διαθέιχι τα τερά-
οΐια Λθθά που άπαιΐεϊ σήμτρη τό τύπωμα καί
τοϋ μικρότερου βιβ'ίου, οΰΐε οί έκδοτιχοι ΟΙ
κοι τυϋώνουν νιά λογαριασμό τους βιΡλία χοι
ρίς γνωατθ ονομα, τή λεγομενη «φόρμα». Ξέ
ρω μόνο πώς, άν μέ όποιοδήποτε τρόπο τυ
πωνόταν, ή συλλογή αυτή θά ίπιανε τόκο. Για
τί ό λα<χ, πού δέν διαβαζει υΰΐε ταύς σηυβρι νούς έθνιχοϋς ποιητές, οΰτε τούς παλαιοτέ ρους, τοΰς άπρόσιτους καί γιά τή γλώΐσα τους καί γιά τό ΰφοε ΐους, &ά διάβαζβ, Θά χά ταλάβαι->ε χαί θά αΐσθανόιαν μεριχά ποιήμα
τα παΐριωτιχά, έθνικά, έλληνολαΐριχά, χι' ή
ωφελεία δέν θάτσν μικρή.
ΓΡΗΓ. ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΣ
τής Άχα^ημίας Άθτινών
ΠΒΣ ΚΑΤΟΡΘΠΣΕ Ο ΡΟΥΣΒΕΑΤ
ΝΑ ΕΠΑΝΕΚΛΕΓΗ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΕΤΕΒΙΑΣΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΗΝΩΜΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΔΙΛΜΕΝΟΝΤΩΝ
ΙΤΑΛΟΝ, ΤΣΕΧΒΝ, ΛΕΤΤΟΝΒΝ ΚΑΙ ΠΟΛΒΝβΝ.
ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ, 11.—Ό παντοδύ
ναμος δικτάτωρ των Ήνωαένων Πολι-
τειών Ροΰοβελτ έπραξε ό,τι εΐνΓ»ι δυ¬
νατόν νά φαντασθη κανείς πρό τής έ-
πανεχλογής τού όπως ή μεγάλη μάζα
των ε'κ τάς Ήνωμ. Πολιτείας ευρι¬
σκομένων ίταλώ , πολωνών, τσέχων καί
λεττονών τόν ψηφίσουν ώς ζώα. Προε-
φυλάχθη πυλύ νά είπη δ,τι δήποτε θε
τικόν διά την κακοποίησιν τής Πολωνί-
ας υπό τής Σοβιετικής "Ενώσεως καί
διά τα σχέδια λείας των Ήνωμένων
ΠολιτΒΐών επί τής κατεχομένης Ιταλί¬
ας. Έπίσηε ολιγώτερον ετόλμησε νά ο¬
μιλήση περί Έσθονίας, Λεττονίας καί
Λιθουανία.. Άντί τούτου, άφησε νά
παιχθχί έντοπία μουσική. *(( χάρτης τοϋ
Άτλαντικοϋ έρρίφθη είς τα άχρηστα
καί εφρόντισε μόνον διά των έκλογικών
τού πρακτόροον νά κερδίση τάς κτηνώ-
δεις ψηφους, τάς Οποίας ήθελϊ, διά ψευ-
δών ψηφοδελτία)ν, αφήνων είς την σκιάν
τάς τέσσαρας ελευθερίας. Αύτη ή «μα-
νοΰβρα» επέτυχε τόν σκοπόν της, ώς ά·
ποδεικνύει τό άποτέλεσμα των έκλογών.
Άφοϋ όμως δ Ροΰοβελτ ήτο βεβαιοί:, ότι
θά έθετε είς τόν λαόν των Ήνωμίνων ΙΙο-
λιτειών δι' άλλ™ τέσσαρα εΐη ενα βαρύν
δακτύλιον διά νά τόν σύρη άπό την μύτην,
ή κτηνώδη αύτη ψηφοφορία ήτο περιΐτή.
Ή σουηδική εφημερίς «Ντάγκενς
Νύχετερ» δίδει πάλιν μίαν ανακοίνωσιν
άπό τό Λονδίνον είς την οποίαν άναφέ-
ρεται δα τώρα θά μάθη τις πόσαι σπου
δαϊαι άποφάσεις, συνεπεία τής «έπανε-
κλογής» τοΰ Ροϋσβελτ καί των προβκλο-
γικών τού προσπαθηών, ανεβλήθηιαν η
ρπηρεάσθησαν. Τώρα δέν χρειάζεται πλέ¬
ον Ίταλικούς καί τσεχικούς ψηφους νά
λάβη διά την έπανεκλογήν καί δύναται
έπίσης νά άδιαφορτίση διά τάς πολωνικάς
ψήφ ^υς, όπερ δι' άλλων λέξεων σημαί-
νει ότι δ Ροΰσβελτ είναι συνεπής πρός
τάς ύποχρεώ^εις τού πρός τόν Στάλιν. Ή
πολωνική έκιτροπή των εμιγκοέ είς Λονδί"
νον,ή κυβέρνησις Μπονόμι είς Ρώμην καί
οί άλλοι οί όποίοι ανέμενον άπό την Βά¬
σιγκτων βοήθειαν καί ύποστήριξ ν, άν-
τιλαμβάνυνται πλέον, ότι είς τόν χάρτην
τοΰ Άτλαντικοΰ ούδε κόκκος αληθείας
περιέχεται καί λαμβάνουν άπό τού; Ιρυ·
θροδέρμους λαούς εν λάκτισμα διά
νά ά,τοτινάξουν τάς δνειροπολήσεις των
ενώπιον ιής σκληράς πρ'«γματΐκότηιος.
Τουτο, έν τοιαύτη περιπτώσει, σημαΐ-
νει ότι παρεδόθησαν είς την διάθεσιν
των μπολσεβίκων. Τα εΰχυμα πορτοκά-
λια, τα όποΐα αί κτηνώδεις ψήφοι των
Ιταλών, πολωνών καί τσέχων προσπορί-
ζουν, ήσαν διά τόν Ροϋοβελι πρό τής
έπανεκλογής τού έπιθυμητά, τώρα άπορ-
ρίπτονται ώς φλοιοί είς τόν κάλαθον των
άχρήστων. Τουτο ά,τοκΐϊλεΐται «ελευθέρα
δηαοκρατία είς τάς έλευθερωτάτας χώρας
τού κόσμου».
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΙΡΗΝΙΚΟΝ
ΝέΑΙ ΙΑΠΩΝΙΚΑΙ
ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ - ΕΝΕΤΑΘΗ
Η ΙΑΠΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΕΙΣ ΚΙΝΑΝ.
ΤΟΚΙΟ, 11.—Κατά τάς τελευταίας
πληροςρ ιρίας τύ ειδικόν Ιααωνικόν σώ
μα των Καμαΐζάκι «ατεβύθισεν είς τόν
κόλπον τής Λόϋιε δύο θωοηκτά, έν βα-
ρύ καιαδρυαικόν, εν καταδρομικόν, τρία
άντιτοοπιλλικά καί εν μεταγωγικόν. Έ
προξένησεν έπίσης ζημίας είς ?ν μικρόν
καταδρομικόν καί εν άντιτορπιλλικόν.
ΤΟΚΙΟ. 11,— Καιά την διάρκειαν
νέων άεροπορικών έπιθέσεων κατά τής
εχθρικής ναυσιπλοίας είς τόν κόλπ)ν τής
Λόϋΐε, έβυθίσθησαν δύο μεΐαγωγικά
πλοΐα καί δύο άντιτορπιλλιχά. Επί τής
νήσου Πολίλιο έξειλίχθησαν σφοδραί
μαχαι. Έπίσης επί τής νήσου Άντόκ τα
ϊαπωνικά στρατεύματα ενεπλάκησαν είς
σκληρόν πάλην.
Τα ίαπωνικά ύΐτοβρύχια ε,τεξέτε νόν
την δραστηριότητά των μέχρι των εν τφ
ΕίρηνΜΟ) άκτών των Ήνωμένων Πυλι-
τειών. Κατά την διάρκειαν των τελευ-
ταίων επιχειρήσεων των ίαπωνικών ύπο-
βρυχίων έβυθίσθησαν είς τόν τομέα αυ¬
τόν 9 μεταγωγικά πλοΐα μεταξύ των δ-
κοίων καί πετρελαιοκίνηΐα.
Άπό τής 10. "Οκτώβριον μέχρι των
τϊλευΐαίων ημερών Νοεμβριού βί ϊάπ<ο νες κατεβύθισαν ή έτληξαν σοβαρώς 234 άμερικανικά πλοΐα. Τέλος> αί πληροφορι'Αι §κ Τσούγκ—
Κίγκ ά,ναφέρουν ότι ή Ιαπωνική επίθε¬
σις εν Κίνο: ηυξήθη είς σφοδρότητα. Ία·
πωνικαί δυνάμεις ευρίσκονται είς τα πέ-
'ριξ τοΰ "Ανινγκ, τοποθεσία ήτις άπέχει
μόλις 120 χιλιόμεΐρα, άπό τα σύνορα
τής Ίνδοκίνας.
Είς ΐό Τσούγν-Κίγκ έκδηλοΰνται ζω-
ηραι άνησυχίαι διά την δ<·ναΐότητα τοϋ νά κατωρθώσουν οί Ιάπωνες νά άποκα- ταστήσουν τό ταχύτερον σύνδεσμυν μέ την Ίνδοκίναν, ήτις τοιουτοτρόπως θά ετίθετο υπό ϊαπωνικήν επιρροήν. Έν τοιαύτη περιπτώσει ή Κίνα τού Τσούγκ θά εχανε την επαφήν μέ την θάλασσαν τής νοτίου Κίνας. ΤΟΚΙΟ, 11.—Καιά τούς ύπολογι- σμούς τοϋ Ιαπωνικοϋ ύπουογείου των ναυτιχών, οί άμερΐκανοί άαώλεσαν κατά τάς τελευταίας Λατά θάλασσαν αάχας τοΰ μηνός Όκιωβ^ίου τουλάχιστον 57.000 άνδρών. ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΥ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ, 11.—Είς τάς δδούς τού Βελιγραδίου έλαβον χώραν κατά τάς τελευταίας ήιιέρας αίματηρά έπεισόδια μεταξύ δμάδων συμμοριών. Ι (ΙΑΙΙ |ΑΙ ΤΙΚγ Κυριακή 12. Νοεμβριού 1944 ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΣΠΡΤΣΙΛ ΔΙΑ ΤΟ ΝΕΟΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΟΠΛΟΝ ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 11.— Ώς μετ«δίδει τό Ρώυτερ, δ Τιώρτσιλ ηναγκάσθη τοιοπι πλ όν νο αοΐ'ΓΪη είς <δ ι'ώ 'ει^ είς τή, Β λήν <ιχε.τι«ώ., μέ το /2 Εδήλωσεν αι ι γερμανοί κατά τάς τελευταίας Ιβδομά- δας εχρησιμοποίησαν εναντίον τής 'Αγ γλίας ρακέιτας μεγάλης άκτΐνος ενεργείας. Ό Τσώρτσιλ εδήλωσε περαιτέρω, ότι αί γερμανικαί ρακέτται πίπτονν είς άλληλέν- οετα σημεΐα. Ή λακωνικότης, μέ την ο¬ ποίαν ό Τσώρτσιλ ωμίλησε διά τό Υ,2ι σημαίνει έν προκειμένον ότι τό νέον του¬ το μιστικόν γερμανικόν όπλον έφθασεν είς εξαιρετικήν δράσιν. Ό Τσώρτσιλ ε- πρεπε νά δηλώση, ότι τό Υ2 πρό τής έκ- ρήξ.ώς τον <=ϊσδύει βαθύτερον είς τό ε- δαφος άπό τό VI, σονε^εία δέ^ΐούτου ή δράσις τού είναι βαρυτέρα όσον κανενός άλλου ύλικοΰ καί δέΗ» ύπάρχει ουδέν τό προειδοποιητικόν τής άφίξεως τοΰ τρομε- ροϋ τούτου όπλου. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΑΞΟΦΩΝΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ.— Ποό τινος συνεπλη ρώθησαν πενήντα χρόνια άπό τοϋ θανα¬ τον τοΰ Αδόλφου Σάξ, τοΰ έφευρέτον τοϋ σαξοφώνου. Απέθανε συγκεκριμέ¬ νως τό 1894 είς τό Παρίσι. Ό Άδόλ- φος Σάξ εγεννήθη τό 1819 είς τό Ντι- νάν. Ακολούθων τα ΐχνη τον πατέρα τού, δ δποΐος ήτο γερμανός βιομήχανος μου- οικών δργάνων, επήγε τό 1842 είς τό Παρίσι μαζί μέ τό σαξόφωνό τού. Τό νέον αύτό όργανον ήτο ενα μετάλλινο κλαρινέττο. Κατά την γνώμη τοϋ εφευ¬ ρέτου τού έπλησίαζε την φωνή ι ου άν- θρώπου καί μποροϋσε ν' αποδώση τ' άν- θρώπινα αίοθήματα, τή χαρά καί τόν πόνο, την ευτυχία καί τή νοσταλγία τής πατρίδος, κατά τρόπο πρωΐότυπο Ό νεα· ρός έφευρέτης παρουσίασε τό όργανον τού είς τόν Μπερλιόζ, δ δποΐος εξέφρασε ΪΓ1" τόν ενθουσιασμόν τού καί συνέθεσεν εί- 'Μ0ν ^ δικώς Ινα κομμάτι τό οποίον εξετέλεσεν |ι >
ό ΐδιος δ Σάξ. Ή ποθουμένη ομως επι- ■ < τυχία δέν ήρχετο. Ό Μπερλιόζ έν τού ■ τοις γιά νά ενθαρρύνη τόν εφευρέτην - καί νά τόν β ιηθήση νά τελειοτοιήση τό » ? όργανον τού, τοΰ προσέφερε 20.000 ,,κ φράγκα, τα δποΐ'» τοΰ εΐχε στείλει δ Π«· φργ γπνίνΐ. Όλίγον άρνότερα τό σαξόφωνο επήρε τή θέσι τού είς τίς γαλλιχές στρα- τιωτιχές μουσιχές. Έξ άλλου μουσουργοί διάσημοι, όπως ό Μπιζέ, δ Ντεμπυσσύ, δ Ρίχ«ρδ Στράου; καί δ Πάουλ Γκοαΐ νερ τιριέλαβ >ν είς τάς ένορχηστρώσεις
ωρισμένων πυνθέσεών των καί τό σαξό¬
φωνο πού ήτο κάτι εντελώς νέο είς τα
δργανα τής δρχήστρας. Όλίγον πρό τοΰ
θα δ Οΰ Κά έθ
(«ΐχιί
ί
Α
ΑΘΙ
τής
τή.
ιής ν
ργ
θανατον τού δ Οΰγγο Κάουν συνέθεσϊ|«ν
μία «σουΐια» γιά σαξόφω ο και πιάνο.
Μετά τό 1918, τό σαξόφωνο
(;ίς την έχτίμτισι των μουσικών, διότι
χ-· γίνει μεγάλη χρήσις αύτοϋ είς
«ιζάζ» Άργόΐερα όμως ξαναβρήκε
πραγματική τού θέσι ώς δργανο συναν
λιών.
Ό Σάξ απέθανε οίαν ήτο άκόμη κα
θηγητής τού 'Ωδείου είς τό Παρίσι. Ά|^ο
π θανεν Ικατομιΐυριοϋχος καί τιμημένος (υ κα·
μέ τ'ό παράσημον τής λεγεώνος ιής τιμής. ^
Τό όργανον τού, πού «γελάει» καί|(|
«κλαίει», άριθμεΐζωήν Ικατό έτών, Ιττέ-^,'(-
ζησε τού ειΐευοέτου τον, δ δποΐος άγω ι,^^
νίσθηχε είς όλην την ζωην τυυ διά νά ^
επιβάλη την εφε.ύρεσίν τού καί τό Ιϋέτυχί ,(.
ίι
ι;
ΔΙ^ΝΟΜΗ ΚΟΝΣΕΡΒΟΝ ΕΡ. 2ΤΑ
ΔΟΡΕΑΝ ΕΙΣ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ ΑΝίΟ,Ν
Ανακοίνωσις
Καλοΰνται οί Παντοπώλαι τοΰ Έ
ρυθροϋ Σταυροϋ Χανίων όπως ποοοέλ-
θωιι την Δευτέραν ]3 τρέχ. καί πορα
?άβωιν «ονσέρβαςέκ κρέατος, τάς οποίας
θά διανείμουν άνά μίαν είς έκαστον άτο¬
μον έν τη πόλει. Ή χορήγησις αυτών θά
γίνη δωρεάν είς τό κοινόν.
(Έκ τοϋ Γραφείου Έρυθροϋ Σταυροΰ
Χανίων).
ί '
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ
ΔΓ αποφάσεως τοθ κ. 'ΥπουργοΟ Γενι
κοθ ΔιθικηιοΟ Κρήτης, πορετόθησαν αί
ηροδεομίοι ·Όν έ,^ροφων είς τό Ιχολεία
Μέσης Εκποιδεΰσ^ω τοθ Νομοθ Χανίων
μέχΡ' χρονολογΐος 6ριοδηοομένης διό νέ
ωΐέρας ούτοθ Αποφάσεως.
Όμο'ως παρατεΙνονΓαι αί προθεσ^Ιαι
τφν πφοης φ£ο υς ίξϊτή εν υ^νον διά
τα σχολεία τής πόλεως Χανίων.
Ή ήμέρα τη^ ενάρξεως τΟν μαδημότων
όριοθήσεται έν καιρφ.
Ό Διευδυντής Μίσης Έκπαιδεύσεως
ΝΙΚ. ΠΛΠΑΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Δια τοΰς πρόσφυγας Μακεάονίας —Θ^άχης
Άνακ(.ι>ούται όΐι χατσ τό δκίσιημα ιήε ά
πουοιας τοϋ κ Άν. Εΰμορφοπούλοιι οί ίχ Μα·
χεδονιας καί Θοάιιης πρόσφυγες δέον ν" άπο·
τεί>ωνται είς τόν κ Έλευθβο. Κιαγ.αίίιίχην
(Δασαοχείον) δι' ύποθίσεις άφορο'ισας αύτούί.
Έπίσης εΐδοποιοϋνΐαι οί έν ΐαΐς ίιηρχίαις
βιαμένονΐρς πρόσφυγες όπως προσέλθωσιν καί
παραλάΡωσι παρά τοΰ πανΐοπο')ληο κ. Πατρ.
Μππχαροπούλου (Κυιιίρη 18) την διά τόν μή
να Νΐβριον χορηγηθεΐοβν παρά τοϋ Δΐϊθν<ιΰς Έρυ&ροΰ Σταιιροίί πηπότητα 2 όκάΛιον Λλίύ ρου και' άΐομον οιι>Ο'νεν^.ία^, άαΐοθ ποηΐ"γ*'υμέ
νοι: πςοπκομίσωιιν είς ιά γμπφρΐα τοτ 'Κρ,
ΣταιΐμηΟ Χανίο)ν σχετΐ'ήν βι-βιηοϊιιιν τοΓι Προ·
έΛιιι υ ιης Κοινι'ιιητιις είς ήν δκΐκέ^ωθι ότι
έξακολουθοθν ν(ΐ πηυαιιίνωσιν έχεΐ.
Έντ.ολΜ τη: Διηικούοη: Έ
9ΑΤΑΛΑΒΙΚ
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΑ
ήρ ο'ι ν') αν 10 π. μ. Θά συναν
τηθυϋν εισ τή γήτεοον τή», πόλρο'κ μας ϊΐς
άγωνα ρββάνς «Ι όμάδρς «'Λτοόμηΐος» «Κρή
τη». Άντίίΐμον εΐτιτηρίου: 2 σιγάρα.
ΤΟ ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΟΝ ΣΤΟΥΠΗ
Τό ννωσΐόν (άς την πυνπικίαν Άνίου Ιω
ιίννοιι ίΐρτοποιεΐον κ. Ιίόαννρλου Σιούτη έπα
νήοχιπε τάς έργιισιαο τού καί όναλαμβάνβι
ψηστιχά πανιός ε18ους "Εργασίαι εϋσυνείδη-
τος χαί έπιμεμιληιιένη.
ΘΕΑΤΡΟΝ "ΟΛΥΜΤΤιΑ,,
Τρίτη 14 Ν)βΰίον 1944 ώρα 5 μ. μ.
Κατπ γενικήν ^παίτηπιν
ή Πατριωτική Έπ.·θΓώρησις
"ΚΡΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΥΑ,,
ΖΗΤΕΙΤ/Ι δΐίρμηνεύς διά Γε·
ωργιούπολιν. Πληροφορίαι: Κρό7ς
Κομμβνταντούρ, Γραφείον 1,
κινηματογραφοϊ: "οΛΥΜπΐΑ.
Σήμερον 2 παρχατάαει; 3—5, 5-7 χαί 7-9
*<ϋ Ιπηβδρομιαχύς χολοααός «ΚΚΛΑΒβΙ ΤΟΥ ΜΙ£ΟΥ£>
(Τ ρ ο 0 { «)
Μί τόν Χ-»ν< 2·νχερ καί τή ν «{ίχααπι &πί τβν . Γίφΐ; τού Ίνύοϋ» ΛΛΠΛΝΑ.| 'ΛτραςΊέν, βΐ· αμοτιχά νούμΐοκ· Αύριον: *ό νοπω^ικόν άρισεού >γη *λ
«ΜΙΑ ΓΥΝΑ1ΚΑ ΠΑ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ»
Μέ την Άίνιλόρε Χιρόι
Προσεχώς είς τα «ΟΛΥΜΠΙΑ»
"ΜΙΑ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΗΜΕΡΑ,,
ίΐΟΙ)
Ι έ
ίθν γ
ΚΛΙΝΙΚΗ ι
ΜΑ1ΕΥΤΙΚΗ-ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΠΚΗ
ο
ΑΝΤ. ΚΑΡΔΑΜΑΚΗ ι* ι
____τ.,..; ΙπΙ τής βόοθ Κ«νβταντ(νβ« 32Α *1ίί
τ· ·1χημ« ε(« το βηβΐβν πρΐτερβν 1ατεγ&!·τ·>,.
τ· ΤμΓιμα Άαφχλβίας ζ
, ΑΠ£1ΛΗΕ©Μ μβΓ«;ί> Κβύμ Κα>ιΙ χ«1 Γιιιναββυ ηΛ
βρμ7ββί κλίΐίιϋν Παροΐχαλ