138186

/ >*ϊ
Άπό την εορτήν τής Νίκης είς τάς Αθήνας.
ΤΉΛΕΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΙΣ
ΕΪνα* γνωστή ή άθλία
κατάστασις είς ήν εύρισκε-
τ ου. ό Νομός Ηρακλεί¬
ου άπό απόψεως τηλεγρα¬
φικάς άνταποκρίσεως.
Τ» μηχανήματα τής έ-
ταιρείας Ήστερν έ χούν
καταστραφεί καθώς καί τα
κ«νώδ«<χ καίήμόνη άντ α¬ πόκρισις πού ύπάρχει σή¬ μερον γίνεται δια τού ά- συρμάτου. Τό Τηλεγραφεϊον Η¬ ρακλείου δμως δέν δύνα¬ ται να διαβιβάση πλέον άπό 40-80 τηλεγρα- φήματα ημερησίως καί τούτο διόιι, αι έργάσι- μ.οι <&ρ<κι των ύπαλλήλων όίρχονται άπό τής 8ης πρωϊνής μέχρι τής βης ϋπογευματινής.Τήν πρω¬ ίαν ή μετάδοσις καί λή· <έ)ις τηλ)των είναι 6ύακο- λος λόγω άτμοαφαιρικών καρασίτων, ένεκα τής λει- τουργίας έργοστασίων κλπ. καί μό^ον τάς απο¬ γευματινάς ώρας ήέργα- σ£* είναι πλέον άποδοτι- κή. Αί έσπεριναί καί νο- κτεριναί ώραι είναι αί καταλληλότεραι διά ερ¬ γασίαν, καί όμως οί ύπάλ- ληλοι άναγκάζονται νά έγκαταλείπουν τό γρα¬ φείον των διότι τό τηλε· γραφείον στερείται ήλε- κτριχής εγκαταστάσεως!! Έκ μέρους των φιλο- τίμων ύπαλλήλων χαί τής Διευθύνσεως τού τηλε· γραφείου έγιναν άναφοραί είς τό Υπουργείον, καί παραστάσεις είς τάς έπι- χοπέους αρχάς, άλλά κα· νεΐς δέν ευρέθη άρμόβιος νά δώση μίαν αποφασι¬ στικήν λύσιν. Καί ένώ τό προσωπι χον τού τηλ)φείου, παρά τό όλιγάριθμον αυτού είναι πρόθυμθν νά εξυπη¬ ρετήση την κοινωνίαν, καί ή νυκτερινή άνταπόκρισις είναι δυνατή, τό ζήτημα εχει προσκόψει είς τόν φωτισμόν των γραφείων. Μά δέν ύπάρχει επί τέ- λους ε Εμπορικόν Επι λητήριον καί Έμποριχός Σύλλογος, πού νά ενδια¬ φερθή γιά ένα τόσον κε· φαλαιώδες ζήτημα πού θά εξυπηρετήση πρώτα άπ' όλα τα συμφέροντα τού έμπορευομένου κό- σμου; Άλλά πλήν τής άνάγ· κης αυτής τότηλιγραφείον άντιμετωπίζει καί ζή τη τημα στέγης. Τό οίκημα είναι σαράβαλο καί μέ τίς πρώτες βροχές θά υ¬ ποχρεωθούν αί υπηρεσίαι νά τό έγκαταλβίψουν. Έ- πιδιόρθώσις τού οίκήμα- τος δέν είναι δυνατή, διό¬ τι άπαιτούνται σήμερον πλέον των δύο έκατομ- μυρίων δραχμών πού δέν τα διαθέτει ό ίδιοκτήτης (ένορία Αγ. Μηνά) Δέν θά ήτο αρα γε δυνατόν νά στεγασθή τόν τηλεγρα- φείον είς τό άνωθεν τής Οίκον. Έφορίας χώρον τού μεγάρου; Όπωσοήποτε καί άν χρησιμοποιούνται σήμε ρον αί άνώγειοι αΐθουσαι νομίζομεν πώς είναι επι- τακτική διά την πόλιν ά νάγκη ή κατάλληλος στέ γασις τού τηλεγραφείου. Τί λένε οί άρμόδιοι; ΘΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ Διευβυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΙΖΑΚΗΣ Έτος Β' Περίοδος Β'. Αριθ. φύλλου 233 ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ αριθ. 4-55 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ δραχ. 20 ΔΕΥΤΕΡΑ 20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1945 -= Η ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΤΟΥ κ ΒΟΥΛΓΑΡΗ Ο *· 1 ϋΕ ΗθυθΕΜΟΝΤ Τό Ηράκλειον προπέμπει μέ τίς πβιό θερμές εύχές καί μέ την μεγαλύτερη βύγνω μοσύνη τόν συμπαθέστατον καί δραστηριότατον άντιπρό αωπον τού Έλβετικοϋ Έρυ- θροΰ Σταυροΰ κ. ^οα^αβ <1θ Ηοιΐββπιοητ.. Ουδέπο¬ τε ό πληϋυσμός τής Κρήτης καί ίδίως τοϋ Νομοΰ Ηρα¬ κλείου θά λησμονήση την άκούραστη δράσι τού εϋγε- νοΰς επιστήμονας ό οποίος επί δύο περιττον έ τη κατέ βαλε τόσας προσπαθείας διά νά άμβλύνχ) τα δεινά τής βαρβάρου κατοχτΐς. Έκεΐνο δμως διά τό οποίον πρέπβι νά είναι ύπβρήφανος καί διά τό οποίον τοΰ οφείλομεν την μεγαλυτέραν ευγνωμο¬ σύνην είναι ή τεραστία προσ¬ παθεία την οποίαν κατέ βαλεν υπέρ τής βρβφικής καί γενικώς τής παιδικής ή- λικίας. Χωρίς ύπερβολ,ήν δύναται σήμερον νά πιστο- ποιηθχί ότι άνευ τής πέραν των όρίων^ών έντολών ποΰ εΐχε δράσεώς τού έν Κρήτη θά είχε σήμερον νά θοηνή άνυπολογίστους καταστρο¬ φάς είς βάρος τής παιδικής ήλικίας. "Οταν μίαν ημέραν θά γί νΐβ ννωστόν τό έργον τοΰ κ. Ηοτΐββπιοητ, πού άφορ$ ει¬ δικώς την δράσιν τοΰ Έρυ- θροΰ Σταυροΰ επί τοΰ ση¬ μείον τούτου, τότβ θά φανή ποίας άνυπολογίστου άξίας έθνικάς υπηρεσίας προσέφε ρεν ό άλτρουϊστής αύτός έ πιστήμων, είς την Πατρίδα μας καί γιατί ή άνακήρυξίς τού, ώς έπιτίμου δημότου τόσων πόλεων τής Κρήτης κσΐ τοϋ Ηρακλείου άποτβ λεΐ ελάχιστον δείγμα τής ά ναγνωρίσεως των καταβλη- θεντων έκ μέρους τού κό- πων. Ή «ΝΙΚΗ» διερμηνεύου¬ σα την γνώμην επί τοΰ ση¬ μείον τούτου, ολοκλήρου τοδ πληθυσμοΰ τής Νήσου, εΰχβται είς τόν αγαπητόν κ άβ Ηοιΐββ—οητ, αίσίαν επάνοδον είς την Πατρίδα τού καί τοΰ ύπόσχβται δτι δέν θά λησμονήση ποτέ τί τοϋ όφβίλει. ΑΝΩΓΕΙΑ 13 Αύγουστον 1944. Τρα γική ήμβρομηνία, πού θά μβίντΐ άξε'χαστη. Την άπο φράδα αύτη ήμέρα ένα όλό κληρο χωριό τεσσάρων χι λιάδων περίπου κατοίκων επέρασε διά πυρός καί σιδή- ρου Γερμανικοϋ. Ή κατοχή πού τόσες τραγικές σβλίδες έγραψβ είς βάρος τής Κρή¬ της άφίνει τό μεγαλύτερό της στίγμα μέ την όλθκαύ- τωσι των Ανωγείων. Ό ά- δάμαστος λαός των μαζεύ- τηκβ φέτο γύρω άπό τα έ- ρείπια των έστ ών τού. όχι διά νά κλαύση την χαμένην ευτυχίαν τού άλλά διά <νά τιμήση τούς ήρωας τού πού έδωσαν τόν εαυτόν ι ούς είς την μεγάλην υπόθεσιν καί διά νά άντλήσχι δλη έκείνη τή δύναμι πού τοΰ χρειάζε ται διά νά ξαναρχίση τή ζωή τού. Θυσίβς καί χά μοί σάν αύ- τούς των Ανωγείων ποτέ δέν πάνε χαμένοι. Είναι οί σεισμοί πού άποτβλοΰν την ήρωϊκήν συνέχειαν μιάς Ιστορίας γραμμένης μέ αίμα καί πού τα Άνώγεια πάν- τοτβ σέ κάθε έθνική έξόρμη- σι βρέθηκαν πρόθυμα νά δώσουν τό έκλεκτότερό τους Είθε ή ελευθερία, πού τόσον αίμα έπότισε τής ρίζες της, νά δώση την Ευτυχίαν καί την Έθνική δύναμι γιά χάρι των οποίων μέ τόση αύτοθυσία έδωσαν τή ζωή τους οί 147 νεκροί των Α¬ νωγείων. Έπισιεύθη δτι ΰστερα δ τό άποτέλεσμα των Άγλ,λικών έκλογών καί τάς Ανηκοινώσβις τοΰ παραιτη- θέντος ύπουργοΰ των Ε¬ ξωτερικών κ. Σοφιανοπού- λου, θά μβτεβάλλετο ή πο- λιτική κατάστασις τοϋ τό· πυυ διά τής αντικαταστά¬ σεώς τής Κυβερνήσεως Βούλ γαρη υπό ύπευθύνου τοιαύ¬ της πολιτικής μέ την εΰρυ τέραν συμμετοχήν των κομ¬ μάτων. 'ΑντΙ τούτου είδο¬ μεν την Ιδίαν Κυβέρνησιν Βούλγαρη μετασχηματιζο- μένην απλώς καί έξακολου- θοϋθαν την ύπηρεσιακήν θητίίαν της, ήτις, δνευ ά- προβλέπτων γεγονότων δύ¬ ναται νά φθάση μέχρι τής ημέρας κατά την οποίαν θά κληθή άπό τούς έκλε- κτούς τοϋ λαοϋ νά παρα¬ δώση κανονικώς την αρχήν σύμφωνα μέ την λαϊκήν έτυμηγορίαν. Τό γεγονός τής παραμο- νής τής Κυβερνήσεως Βούλ¬ γαρη ασφαλώς δέον νά κρι¬ θή ώς άποτέλεσμα ούχι δυ¬ νάμεως βεβαίως έπιβολής καί κύρους αυτής τής Ιδί¬ α-, άλλά άδυναμίας καί συγχίσεως υπαρχούσης είς τα πολιτικά κόμματα τής χώραο. Δύναται νά Θεωρή θή ώς1 μία λύσιο ούχι ή χειροτέρα, ώς λύσις ΐέλος, ή όπ ία κατόπιν τής άντι καταστάσεως ωρισμένων ΰ- πουργών νά δύναται νά ίκανοποιήση τος στοιχειώ- δεις ανάγκας διακυβεηνή- σεακ τής χώρας. Όπωσδήποτε φρονούμεν δτι ή έπιθετικότης των δι αφορών κομμάτων, ή συνε- χής διαμαρτυρία, ή παρεμ- βολή δυσχερειών καί ή α¬ έναος άποδοκιμαπία δέον σήμρρον νά κατασιγάσουν ή νά περιορισθούν είς τό ελάχιστον. Διότι, δέν είναι λάθοα τής Κυβερνήσεως δι¬ ότι δέν παρεχώρησε την θέσιν της είς έκείνους οί δττοΐοι δέν την ευρίσκουν τής ορεσκείας των Λλλά υ¬ πήρξε λάθος ακριβώς των ίδίων αυτών οί όποΐηι δέ>
εστάθησαν ίκανοί νά δώ
σοτ>ν την περίφημον αυτήν
πολιτικήν Κνβρονησιν ?πί
τής οποίας οί εξω τής Κυ¬
βερνήσεως τόσον πολύ ν-
ποΑογίζουν
Θά επρεΐιε τα πολιτικά
κόμμστα, οί ηγέται καί τα
στρλέχη αυτών α ά δύνανται
νά διακρίνουν ότι πέραν
των κομμαιικών αυτών
συμφερόντων, των Ιδεολο-
γικών διαφόρων, των πό
λιτικών έπιδιώξρων καί των
προοππκών των, ευρίσκε¬
ται τό συμφέρον τοΰ Έ-
θνους, τό οποίον σήμερον
άκόμη καί μετά την νίκην
χαί μετά την σαφή γραμ¬
μήν την οποίαν ήχολούθη-
σε, κατά τα μεγάλα γενο-
νότα τοΰ λήξαντος πολέ¬
μου, δέν ευρίσκεται στα¬
θερώς επί των θέ'σεων έ-
κείνων άπό των οποίων θά
ηδύνατο νά είναι ήσυχον
δτι θά διέλθη την μεγάλην
κρίσιν χωρίς φόβον.
Κόμματα, ηγέται καί Ι¬
δεολογίαι άκόμη άντιπα-
ςέρχονται έναλλασσόμενα
καί έξρλισσόμεναι συνεχώς.
"Ο άντικειμενιχός δμωςσκο-
πός αυτών, τό "Εθνοε, ή ί-
κονοποίησις των άναγχών
τού καί τοϋ συμφέροντας
τού, μένει διά μέσου τοϋ
διε·αύνοντος χρόνου. Καί
πςιδς την κατεύθυνσιν αύ
την όφείλουν πάντοτε τα
κόμματα νά στρίψουν τάς
έ»'εργρίας των χά! νά άπα
πχολοϋν την δραστηριότητος
των.
Πολύ περισσότερον σή
μερυν τα κόμματα, δέν θά
εποεπε νά τηρουν τόσον ά
τεγκτον στάσιν έφ' δσον
ταυτα ^έν καλύπτονται υπό
τής λα>ής δυνάμεως άνα-
ραιτήνου στοιχείου διά την
έμμονήν των επί δρισμένης
πολιτικής γραμμής.
Άπό τής τελευταίας έτυ-
μηγορίας τοΰ λαοΰ, παρήλ-
θον ήδη δέκα συναπτά £τη,
κατά την διάρκειαν των ό
ποίων τεραστία γεγονότα έ-
σωτερικά καί έξωτερικά ήλ¬
λαζαν τάς άντιλήψεις των
άνθρώπων.
Δύναται μετά πεποιθήσε¬
ως νά ίσχυρισθή τις σήμε¬
ρον δτι δ χρόνος καί τα γε¬
γονότα αύΐά μετέβαλον—
εΰτυχώς—τάς σκέψεις καϊ
τάς κατευθύνσεις των λαών.
Άραγε τά^ σκέψεις καί
τάς κατενθύνσεις των κομ¬
μάτων έπηρέασε καθόλου ή
άλλαγή αυτή;
Φοβούμεθα δτι δσον του¬
λάχιστον Λφορδ τόν πολιτι¬
κόν κόσμον τής Ελλάδος, ή
κατάστασίς τού παραμένει
σχεδόν ή ιδία άπό τοΰ 1935
καί εντέυθεν. "Ισως διά του¬
το, ά μή είναι ΰπεύθυνος
αύτός ούτος ό πολιτικός κό-
σμος. Ή Δικτατορία καί ή
κατοχή δέν έπίτρεψαν την
ύπαρξιν πολιτικήΐ. ζωής έν
δράσει πού αποτελεί τόν μο¬
ναδικόν καί κύριον τρόπον
τής άνανεώσεως καί εξελί¬
ξεως,
Παρά ταυτα δμως, θά Ι-
πρεπε δ πολιτικός κόνΐμος νά.
γνωρίζη την Αδυναμίαν τοϋ·
αυτήν καί επομένης νά εί¬
ναι είς θέβιν νά άποφ
την άδιαλλαξίαν είς τάς
ψεις τού καί είς τάς ενεργεί¬
ας τού.
Δυστυχώς δμως, μακρών
έτών συνήθειαι Ιχουν δημι¬
ουργήση κατάστασιν τοιαύ¬
την ωστε ή προσαρμογή δι*
άλματος νά είναι άνέφι-
κτος.
Κατ' ανάγκην λοιπόν δ-
φείλομεν νά άναμένωμεν
την ημέραν κατά την δποί-
αν δ λαός θά κληθτ3 είς τά§
κάλπας διά νά φανή τί ίπΐ
τοΰ προκειμένον σκέπτεται
ούτος καί πώς έπέδρασαν
έπ' αύτοΰ τα γεγονότα τα
δποΐα εμεσολάβησαν.
Μέχρι λοιπόν τής ημέρας
έκείνης κατ' Ανάγκην οφεί¬
λομεν ν" Αρκούμεθα είς τό»
μή χειρότερον καί ώς τοιού¬
τον ή Κυβέρνησις Βούλγαρη
θά είναι ,δυναχόν νά προ-
σφέρη πολλάς υπηρεσίας, £φ"
δσον μάλιστα ή έκ των εξω
πίεσις φα(νεται δτι έκάμ-
φθη.
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Η ΕΚΑΟΣΙΣ ΜΑΣ
Λόγφ μεριχής επιλύσεως των τυ-
πογρσφιχών δυσχερειών προβαίνο¬
μεν είς έβδομαδιαΐαν έκδοσιν τής
«ΝΙΚΗΣ» ευελπιστούντες δΐι λίαν
προσεχώς θά εκδοθή ή εφημερίς
χαθημερινή ώς χαί πρότερον.
ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΡΙΑ1
Μέ τον παραπάνω τίτλον έ?>η-
μοσίκυσαπρό ημερών χρονογρ'ί
φη;ιά μου τοϋ όαοίου σκοπός
ήτο νά δώση την είκόνα ενός
τύπου γυναικός, ή όποία δέν
θά ήτο δυνατόν νά σκεφθή κα-
νείς πώς καί γιατί ενα πρωϊ ά¬
πό την άκραν δεξιά τής κοινω
νίκης θέσεως μετέπεσε αίφνη-
δίως είς την άχραν άριστερά.
Έχομεν δλοιύπ' όψι μας ό¬
τι μιά γυναΐκα δυσκολα έγκα-
ταλείπει τή θέσι πού άπό τή
φύσι έχει πάρει. Όιαν μπο-
ρεΐ νά παίξη τό ρόλο της άνά-
μεσα στά φυσικά της πλαίσια,
εχει πάντα εύρύ πεδίον δράσε¬
ώς σάν σύζυγος ή σάν μητέρα.
Βεβαία στήν Ιποχή μας ύπάρ
χούν περιπτώσεις πού άί)ελα,
μιά γυναΐκα μπαίνει στά δν-
δριχά καθήχοντα καί στίς υπο
χρεώσεις άλλά τόΐε πρόκηται
γιά γυναίχες πού δσο καί
νά καταφέρνουν τή ζωή νο·
σταλγοϋν τή φΰσι τους καί τό
ρόλο τους. Άλλως τε γι' αύτές
δέν ύπάρχει κανε'ις ψόγος καί
τίς παοακολουθεΐ ή κοινωνία
μέ συμπάθεια.
εΥπάοχουν κι' άλλες πού άπό
μιά αίτία, πού τις κάνει νά
μή μποροϋν νά παίζουν τό
φυσικό τους ρόλο, κατασΐαλά
ζουν σιγά-σιγά νά θέσουν τόν
εαυτό τους εξω άπό τό πλαίσιο
τής γυναιχίας δράσεώς. Μιά
σημαντική άφορμή σ' αύτη τή
λοξοδρόμησι είναι ή δυσμορφία
πού τις θέτει άντιμέΐωπες στή
Κοινωνία. Γίνονται Ιχθροί καί
γβμίζουν άπό μϊσος τή ψυχή
τους. Γι' αύτές ή Κοινωνία εί¬
ναι ενας έχθρός πού δέν ίκανο-
ποιεί τόν ψυχικό τους κόσμο
Έπιδίδονΐαι (ότε μέ μανία νά
ΐόν καταστρέψουν, γιατί πεί¬
θονται ότι μέσα σία ερβίπιά
τού θά βροΰν κάτι ποΰ θά
τίς ίκανοποιήσπ, εΕω πάντα ά¬
πό τό γυναικεΐο ρόλο τους, ά-
διάφορο δμως, έφ' δσον θέλουν
νά ίχανοποιήσουν Ινα μέρος
τοΰ Έγώ των.
Ύπάρχουν έπίσης καί άλλες
πού άπο τή θέσι πού βοίσκον-
ται βλέπουν καθαρά δτι μειονε-
χτοΰν άπέναντι των άλλων στή
ζωή. Γι' αύΐές ή πάλη καί δ
αγώνας είναι φυσικάς. Έχουν
δικαίωμα καί καθήκον νά διεκ-
δικήσουν τό καλύΐερο μέχρις ε¬
νός σημείον.
Υπήρχον καί έκεΐνες πού γί¬
νονται δσηγοί πάνοο σ' αύτές.
Κςιί Ιρωτάται: ποιές είναι φυσι¬
κό νά παρουσιάζωνται. Κεΐνες
πού Ιζ.ισαν τή ζωή τους στή
άφθονία καί γύρω πτό κΰκλο
τους συναντοϋν την άδιαφορία
γίά μιά άλλαγή; ή κίΐνες πού
Εζησαν σιή στέρηοι καί σπρω-
χνουνται κι' άπό μέσα κι* άπ'
εξω στή έπιδίωΐι τοϋ κθΛύΐερου;
Πώς είναι δυνατό ενας άν-
θρωττος νά μπορή νά ύποκατα-
σιήση στό οΐσίίημα Ινα άλλη
πού δέν έχη τής όμσιες ε.ϊκόνε.ς
στδ μυαλό τού, τής ΐδιες έπιδρά-
σεις καί έτομένως τής ΐδιες επι-
διώξεις; Πώς είναι δυνατό νά
αΐσθάνεται την άνάγκη νά μά
χετπι γιά ενα πράγμα πού δέν
τό ζϋ;
Πώς είναι δυνατόν νά διαθέ¬
ση τόν εαυτό τού γιά ξένη ύπό-
θεσι;
Κατ' άνάγκη πρέπει νά κά¬
μη την ύπόθεσι διχή τού. Διχό
τού δμως δέν μπορεΐ νά κάμη
κανείς τό ξένο ψυχισμό άφοΰ τα
αΐτια πού τόν προχαλοϋν δέν
μπαίνουν μέσα στή ψυχή τού
άφοϋ δεν τα ζή. 'Υποχοεωτιχά
ή βγαίνει άπό τό λογικό πεδίο...
ή πίσω άπό τή αύτοθυσία ύπάρ
χει ή ίδιοτέλεια, τό συμφέρον
ή ή εκμετάλλευσις.
Να νιατί θεωρώ έπικίνδυνο
έστω χαί ώς σνομπισμό αύτό
πού παρατηρήται σέ μερικές.
Σέ μιά στιγμή νά μεΐαβάλων-
ται. Καί νι' αύτό τής χαΐαδιχά
ζ«. Σάν άνθρωπος πνευματιχός
έχει τό διχαίωμα νά σκεφθή
έχει τό καθηχον νά ώφελήσΐ).
ΓΟΡΤΥΝΙΑΚΑ 7
■ ■ΚΑΤΑΔΥΟΐνΐΕΘΑ"
Σ<επτιχή καί βαθυστόχασΐη ή μικοή παρέα ιυΰ χωρίου. Ό ενας κρατοϋοε την μικρήν εφημερίδα μέ τόση προσοχή καί μέ τόση έμβρίθεια ένόμιζες κι' έδιάβαζε τή Μάγκνα Κάρτα τής Ε'ιρήνης. Οί άλλοι σκυφτοί, μέ τό χ«- φάλι στά χέρια, έκαναν την Ιν· τύπωση άνθρώπων πού βρισκό- τανε σέ μεγάλη πυλλονή Καί δταν σχέφτηχαν χαί ξα νασχέφτηχυν χαί δέν χατέληξαν σέ χανένα άποτέλεσμο, έχάλεσαν την μάλλον γραμματιΓούμενον καί τού άνέθεσαν νά λύσχ) τό πρό βλτιμα. Μέ μεγάλα γράμιιατα εφιγού- ραρε έδώ καί έκεΐ είς την Ιφημε- Καί μιά χι' έχει καί τα μέσα μπορεΐ νά κάμη παράδειγμα τόν έαντό της. Άλλά νά χάνη νά χορταίνουν οί άλλοι μέ καθοδήνησι ένώ έκεί¬ νη δέν έχει νά έπιθυμήστ) τίποτε, αύτό αποτελεί ε'ιρωνία τούλά- χισΐο πού δέν ξέρω άν μπορή νά περάση ώς τό τέλος. ΒίΟΝΟ ρίδα ενα άνεξήγητο καί αϊνινμα- τιχό «Κα ταδυόμεθα» μ' ενσ πελώριο έρωτηματιχό στό τέλος. Ό έγγράμματος εγνώριζε την λέξιν, εγνώριζε ττιν ερμηνείσ της, άλλά εισί σχέτην, ξερήν καί με¬ γάλην δέν την έφαντάσθη καί δέν την έξήγησεν. / Όσον έκύτταζε,ν την εφημε¬ ρίδα καί ησθάνετο την πίεσιν τής άπορίας τής παρΐεις πού Ι περίμενε καί ϊπερίμενε ή την εξήγησιν τού τ νά βγάλη σκάρ- τη την μόρφωσιν τού, εβλεπβ μιά σειρά άιέλειωτα έρωτηματι- κά νά γεμίζουν την έφηυερίδα. Κάποτε απεφάσισε νά δώση μίαν απάντησιν. —Καταδυόμεθα, πά" νά πή, βουλιάζομε Ι Ή παρέυ τό εδέχθη πολύ σχεΐττινή. Δέν τό απερριψε, άλ· )ά ή είδησις τής Ιρχόταν πολύ βαρεία καί πολύ άπότομη. Βου λιάζομε ; Δηλαδή πάμε κατά διαβόλου ; Κα'ι τό γοάφουν Ιτσι στά φανερά χαί στά χρυφά μέ μενάλα νράμματα καί άνεξήγητο καί μέ Ιρωτηματιχά ; Οί πλέον άπαισιόδοξοι ήρχισαν νά κινοΰν θλιβερά τα χεφάλια. Καί εκείνην την στιγμήν τούς έπέτυχα. Μέ έδέχτηχαν γελαστοί ώς άπό μη· χανής θεόν καί μέ Ιτριγύρισαν μέ μεγάλην απορίαν χρατοΰντες πάντοΐε την εφημερίδα στό χέρι. "ΕρριΕα μιά μΐτιά, γέλασα καί τούς εΐπα την άλλην ίστορΐα. ΘΠψις χαί κατήφεια χαί τότεστο («αφενιΐο τοϋ χτοριοϋ Ήταν τόν καιρό τοΰ πρώτου μεγάλου πο¬ λέμου. Άπαισιόδοξοι καί θλιβε- ροί οί χωρικοί συζητοϋσαν καί συζητοΰσαν καί περίμεναν την» καταστροφή τής Ελλάδος. "Ε¬ κείνην την ώρα δ ερχόμενος ά* πό τή «Χώρα» τούς «ϊδϊ στενο- χωρημένους καί μαζεμένους ήν- νόησε την αίτία καί τούς εφώ¬ ναξε άπό μαχρνά. Κουοάγιο παιδία, μή σΐενοχωριέστε. Στή Χωρα βάλαν άνθρώπους χαι φω· νάζουν «θάρρος> θάρροο ! Καί
πράγματι, δ Ιφημεριδοηώλης τής.
έποχής έΛιαλαλοΰσε τή μενάλη
εφημερίδα τότε «Θάρρος». Έ-
γέλασαν μέ την ίστορία μου,
I-
φαντάσθηχαν παρόμοιο καί τό
πάθημά των καί μ'»ΰ εζήτησαν
ξανά την εξήγησιν. ΕΙχαν διαβά-
σει τή ρε»λάμα τοΰ χινηματο-
γρσφιχοΰ έργου «Κηταδυόμεθα»
πού παίχτηχε στό Ήράχλειο !
Άξιαγάπηττΐ παρέα τοΰ χω¬
ρίου πόσον είναι συμπαθεΐς ή
άττορίες χαί ο! στοχπσμοί σου !
Γόρττις Αύνουστος
ΑΝΕΣΤΗΣ ΜΑΚΡΙΔΑΚΗΣ
Η ΕΠΙΦΥΛΛ1ΣΤΗΣ«Ν»ΚΗΣ»
ΜΑΤΩΜΕΝΟ
ΑΛΕΞΙΓΓΤΩΤΟ
23ον
ΤΟΥ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΟΥΡΕΛΛΟΥ
—Ό χαϋαένος, λέει ή Μα¬
ρία. Τόν είδες, σάν μετά δυό
Λρες γύρισε χοντά μας, τό πρό
σωπό τού άστραφτε άπό (υώς
χαί τα μάτια τού ξεπετοΰσαν
χαρούμενη φλόγα. Είχε στά χέ¬
ρια τού τουφέκι καί σιή μέση
τού πιστόλι.
—Τα καϋμένα τα παλληχάρια!
Καταραμένος νάναι χεΐνος πού
μάς άφώπλισε. Μεγαλύτερό εγ-
χλημα δέν μποροϋσε κανένας
νά κάιιχΐ στόν Κρητικό λαό.
—"Εχεις δίκηο, απάρμπα Μα
νατό, Φριχτό εγκλημα, τοϋ λέει
ή Μαρία.
— Καί φριχτή άτιμία, προσθέ-
Τ6ΐ δ Νΐκος συλλογισμένα. "Η-
θελαν να μάς εύνουχήσουν καί
τό πέτυχαν. Μάς παράδωχαν
σ' Ινα Ιχθοό βάρβαρο άοπλους.
Θά τό πληρώσουν μιά μερά.
—Μά ώ; τόσο τό πληρώνο-
με μεϊς, Νΐχο μου, τοΰ λέει δ
Μπάρμπα Μανατός. Άν είχα¬
με τουφέκια χαί πολεμοφόδια
βροχή νάπεφταν οί άλεξιπτωτι-
στές, δέ θάμενε μητένας δρ-
θός. Μά τώρα;
—Καί τώρα, μή φοβάσαι
μπάρμπα Μανατό, πάλι δέ θά
σταθοϋν δρθοί άρχεϊ νά μην
χατορθώσυυν νά κάμουν καμ¬
μιά σοβαρή άπόβασι, τού λέει
δ Νΐκος.
— Μά τότε θάναι γιά παλού-
κωμα οί ΈγγλέζοιΙ τ' άπαντα
μέ θυμό ό γέρος.
—Δέν ξέρω, μά δέν τούς εχω
πολύ έμπιστοσύνη στήν ξηρά.
—Θά είναι θάλασσα, διάβολε
γύ,·ω άπ' τό νησί μας! φωνάζει
δ μπάρμπα Μανατός θυμωμέ-
νος.,
—Ροΰλε Μπριτάνια! μουρ*
μουρίζει ή Μαρία.
—Ροΰλε ξεροΰλε, δέν κωτέχω
γώ άν άφήσουνε στρατό νά πε¬
ράση άπ' τή θάλασσα, τότβ θά·
ναι γιά φτύξιμο οί Άγγλοι
σσς χαί θάναι καί τό φτύξιμο
χαμένο, φωνάζει δ γέρος καί οί
δνό άλλοι παρακολουθοΰν μέ
χαμόγελο τόν πατριωτιχό θυμό
τού.
—Κι' δμως αύτά πον λέμε
τή στιμή τούτη είναι άέρας.
Ποΰ ξέρομε μεΐς άν μποροΰν
σήμερα νά μάς βοηθήσουν ο!
Άγγλοι, ή άν είναι ύποχρεωμέ-
νοι νάχουν συγκεντρωμένο τόν
στόλο τους χαί την άβροπορία
ΐους χάπου άλλοΰ, πού θάναι
πιό μϊγάλη άνάγκη. "Αν παρ-
θή ή Κρτηη δ αγώνας τους δέν
χινδυνευει μά άν τούς πάρουν
τό Σουέζ; τότε ΐσως δ πόλεμος
τους θά πάθη γερό χτύπημα
πού ποίος ξέρβι τί φριχτές συ-
νέπειες θάχη, εϊπε ό Νϊχος καί
ή συζήτησι σΐαμάτησε.
Κείνη άλλως τε τή σιιγμή ά
κούστηκαν μιλιές πολλές χαί βή-
μα<α άπό χαμηλά. Όλβι εστρε ψαν καί χοίταξπν πρός τό μέρος πού άνοιγε δ στενός δρόμος πού ϋφτανε στή χαραδρούλα. Είδαν τό Β χσίλη πού προχωροΰσε χλωμός χαί θλιμένος. Πίσω τον ι άκλουθοΰοαν δ Καρύδης κι* δ Παϋλος σηκώνοντας ενα βαρεία πληγωμένο γερμανό πού βογγοΰ- σε. Ό Βασίλης μέ χρβμασμένο πάντα τό άριστερό τού χέρι σενα χαχί μαντήλι εΐχε τρέξει πρωτύ' τερα καί μέ τρομαγμένα μάτια ζητοϋσε νά δή τή Μαρία, πού μόλις τόν άντίκρυσε τόν ρώτησε μέ άγωνία. —Τί τριχει, Βασίλη ; Γιατί 'σαι ετσι ; καί ξεπετάχτηκε πά νω σιμώνοντάς τον. — Μή στενοχωρηθής, Μαρία, βχΕΪνο πόύ θά δης. —Τί; Τί τρέχει ; τόν ρωτά μέ τρόμο καί τό μυαλό της γρή- γορα σάν άστραπή ετρεξ« σέ πρωτερινές σκέψεις. —Νά, χοίτα Ι τής λέει θλιμ. μενά δείχνοντάς της τόν πληγω¬ μένο γερμανό. Κοίτα ποίος είναι! —Προτοϋ άκόμα στρέψει τα μάτια της γιά νά δ«1 τόν τοαυ- ματία ή Μαρία κατάλαβε τί θ* άντίκρυάε. Στοογγύλεψαν άπ* άγωνία καί τρόμο τα μάτια τΐ)ς κ' ετσι σά νάταν μέσα σΐνα τρο· μαχτιχό δνειρο μέ οοωνή βραχνή φώναΕε : —Ό Έρικ ! Φρίκη ! Ό "Ε- ρικ ! Ό Καρύδης καί δ Παϋλος ξελαχανιασμένοι χαί δλόδρωτρι άφηναν χάτω τόν τραυιιατία ά- νασΐενάζοντας βαθειά. Ή Μα¬ ρία μέ τρομανμένα μάτια έστρε- ψε χαί χοίταξε τόν πληγωμένο πού την χοίταζε με πάθος. —Έσύ "Ερικ, μ' ηύτούς τούς άγρίους; Έσύ μ' αύΐούς τούς βαρβάρους; μέ δδύνη πέταξε τό τουφέκι της χάμω χι1 έχρυψε τα μάτια της μές στά χέρια της που τρεμαν. Δέν πρόφταξρ νά καλύψη τό πρόσωπό της μέ τα χέρια της κι' άπ' τα λεΐττά λευχά της δάκτνλα έΊρεχαν δάχρυα σάν βρύση. Ένα άναφυλλητό άνατά- ραζε τό χορμΐ της. Αΐσθάνθηχκ τα ποδάρια τηε νά καρφώνουν¬ ται στή γή καί τό κορμί τ-ς ν* άναταράζβται άπό μιά τριχυμΐβ πόνου άρρητου. Δέν ί|9ελε νά κοιτάξη τόν πληγωμένο. Αέν μποροϋσε νά πισΐέψη τ'όΐι ϊΐλβ καί γιά μιά στιγμή θάρρεψβ πώς ήταν χαχό δνβιρο. Μέ χρυιιμενο πρόσωπο ήλπιζβ νά περάσι» τό δνειρο χαί νά γίνη ψέμμα τό.ΐι ήιαν φοιχτή γι' αυτήν άλήΑει». Ώς τόσο κατι μονραονοιζι λ τραυματίας καί δ Βασίλης θλιμ* μενά Ετρεξβ χαί γονάτισβ Ι τού. (Σ—/~4ζ~α»)

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ
ι. Ν Ι ΓΧ Ι
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
Ά
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Σαμουήλ
τού
προφήτου.
Ανατολή
ηλίου
ώρα 5.47'
λύσις
»
» 7.09'
ϊελήνη 1Κ
ημερών.
ΟΑΡΜΑΚΕΙΑ
ΤΗΣ
ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Δευτέρα:
Ε
Μαΐζαπετάχη
Τρίτη :
Α.
Ζαφειρίου
Γεΐάριη :
Ε
Ζαχσριάδη
Πέμπη :
Α.
Χαλκιαδακη
Παραακευή:
Γ.
Γεπεσάκη
Σάββατον:
θ.
Γεωργιάδου
Κυριαχή ·
Μ.
Τζομπανάχη
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ
ΗΛΕΚΤΡΑ (Κινημοτογράφο; Γε-
ωπονικός Κήτοο).— Καθ" εκάστην
2 παρσσΐάοεις 8—18 καί 10—12
Σήμερον ή τελευταία δημιουργία
τού ΓάλλοΓ σκηνοθέτου Ζαχ Φέϋν-
πεο:, «ΠΙΠΟΔΡθνΐΙθΝ ΜΠΑΡ
Τήν Πέμπτην: ?να έξαιρετικό κι-
νηιιατογςιαφιχό άιησΐούργημα: «ΝΥ-
ΧΤΕΧ ΚΡΟΓΟΣ» μέ την Λίνΐα
Μηκίροβα.
ΑΠΟΛΛΩΝ.— Σημερον μιά μον-
τίρνα μουσική όπερέττα φάυσπ:
^ «ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓ-
ΓΕΛΟΙ» μέ την Μάρτα Χάρελ.
Μουσιχϊ) καί σκηνοθεσία τοϋ βασι¬
λέως ι ής όΐϊΡρέττας Βίλκι Φόρστ.
Την [ΐρμπΐην °' «σσοι τής κωαω-
δίος τό άχώρισιο ίΐευγάρι Χονδρός
καί ιγνος μέ μιά άΐιό τίε μεγαλύ·
τβρες ί-τιΐυχίις των «Οί εΰθυμοι ά-
τσίγγανοι». Γελια-γέλια άκράιηΐο.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ.—Βα·βάοα Ραφαι"
λάχη, "Ιωάννης Αλεξανδράκης ήρ-
βαβωνίπθησαν. Θερμά συγχσρητή-
ρια. ρ. Τ.
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ :
ΟΕΟΗΟΕ ΟΟΙ.ΙΝ
'ΕΛΐλοχίας ΐοϋ Νυτιοαφρικανικοΰ
ΣτρατοΑ καί διευθυντάς ΐοϋ ένταϋ·
θα γρηφείου τής Α0Ι5
ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ Ν. ΧΟΧΛΑΚΗ
ϊλ Χανίων
ίδαισαν αμοιβαίαν ύπόσχεοι γάμου
Θερμά συγχαοηΐήρια
ΚΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙ
V
"Επιβρβλημένον μου καθήκον
θεωρώ νά εύχαριστήσω δημο
σίο: τόν διακεκριμένον έπισΐήμο
να ιατρόν χειροϋργον κ. Στέλιον
Γιαμαλάκην όστις έσοισε τον
υίόν μου Ιωάννην Γρατοέαν
ά«ό τα θανατηφόρα κτυπήμα
τα των κκκού_)γων. Γνωρίζω
8τι δέν προσφερω τίποτρ τό
χαινούργιο στήν κοινωνία μας.
ΕΙνοι τόσην γντοστης δ χ. Για
μαλάκης ώς σωτήρης τοΰ λα
ου, άχόμα γνωρίζω ότι θά
πρσσκρούσω είς την μετριοφρο
σύνη τοΰ άνθρώπου, δμως έχ-
τελώ τη χΐΐθήκον πού μοΰ επι¬
βάλη ή ("'νι-ίδησίς μου. Θΐ
ήτο παράλόγον εάν δέν δμολο-
γοΰσα ότι τό ενδιαφέρον τής
κοινωνίας μας μοΰ έμαλάκωσε
τό τόσον σκληρόν κτύπημα.
Ή ευχαριστούσα μήτηρ
ΜΑΡΙΑ ΓΡΑΤΣΕΑ
—Θά είμεθα άγνώμονες άν
καί δημβσία δέν εύχαρισ ήσω-
μεν 1) Τόν Σεβασμιώτατον Μη
τροπολίτην Κρήτης κ. Βασί¬
λειον Μαρχάκην. 1) Σύμπασαν
την κοιν" νίαν Ηρακλείου οΐτινες
μέ όλας των τάς δυνάμεις συνέ·
τρεξαν καί συνέβαλον είς την
πλήρη επιτυχίαν των δοθησομέ¬
νων ευγενώς υπό τοϋ έρασιτεχνι
κου Όμίλου «Έρωτόκοιτος» δν
Ιπίσης καί ευχαριστούμεν, θεα
τρικών παραστάσεων πρός ενί¬
σχυσιν τοΰ Συλλόγου μας.
Έν Ήρακλείφ τή 17η Α υ
γούστου 1945.
Ό Πρόεσρος
ΜΗΝΑΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ
Ό Γραμματεύς
ΣΤΥΛ. ΜΠΡΑΓΑΚΗΣ
ΠΡΟΣΛΗΣΙΣ
Προσχαλοϋνται άπαντες οί ά-
νάπηροι Νομοΰ Ηρακλείου οί
εγγεγραμμένοι είς τόν ημέτερον
^ύλλογον όπως προσέλθωσιν
/είς Γενικήν Συνέλευσιν την 23ην
τρέχοντος μηνός καί Ιτους ημέ¬
ραν Πέμπτην και ώραν 10,30
π, μ. ακριβώς είς τόν θεοινόν
Κινηματογράφον «Ήλέχτρα»
(Γεωπονιχοο).
θέματα: Διάφηροι άναχοινώ-
σεις επειγούσης φύσεωε
Έν Ήρτχλείφ τή 17 Αύγου¬
στον 1945.
Ό Ποόεδρος
ΜΗΝΑΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ
Ό Γθίΐιιμαΐίύς
ΣΤΥΛ. ΜΠΡΑΓΑΚΗΣ
'ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ.
Όπως πάντοτε εισί καί τώρα
καταβάλλει εύγενεΐς προσπιίθειες
γιΛ την κα)λιτεχνική έχδοση ε¬
νός εργου ϊστορικής άξίας. Ή
«Μάχη τής Κρήτης» τοΰ ίστορι
κου μας χ. Ι Μουρέλλου 9ά ά-
ποτελέθη τό κτήμα χάθε σπι-
τιοΰ σ* δλόκληρη την Κρήτη.
Ένισχύσετί όλοι τό μεγάλο
συγγραορέα σιήν εύγενική τού
προσπαθεία.
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ 100 έργατών άμ-
πελος σουλτανΐνας χαί λογάδο. 50
ατρέμματα άγροί μέ 70 ελαιόδεν¬
300 στρεμματα άγριαδα είς
οιν Λινοβροχιό Κουνάβων. Πλη¬
ροφορίαι παρά τφ κ. ΓεωργΙφ Μα'
θιαυόάκη, διαχειρισταί Δήμου Ήρα-
χλκίου.
ΓΚίΛΟΥΝΤΑΙ κιιπαρίσσια διά
•τιγασιν. Πληροφορίαι παρ' ΐΐμϊν.
ΑΡΙΣΤΕΡΑ : Άμαξοστοιχία πλή-
ρης πολρμιχοΰ ύλικοϋ άνεΐιναχθη
καί έξετροχιάσθη άπό την άεροπορι-
κήν δράσιν των Συμμάχων είς την
Άπω Ανατολήν. Μέχρι τής οράσε¬
ως τής «Άτομικής βόμβας» τα ύπερ-
φρούρια εΐχαν παραμιινει οί κυρίαρ-
χοι των αίθέρων υπεράνω τή^ Ία-
πωνικής ξώνης, χαί ιϊχαν έπιφέρει
τρομεράς καταστροφάς είς τάς συγ-
χοινωνίας καί τόν άνεφοδιασμόν
των Ίαπώνων.
ΔΕΞΓΑ : Έργαστήριον ύψηλήο συ-
χνότητο; ήλεκτρικοΰ ρεΰματοο ιίς
την Αμερικήν, τό οποίον εχρησιμο¬
ποιήθη καθ" όλον τόν πόλεμον διά
την παραγωγήν ΰλικοΰ πολέμου.
Το')ρσ μέ την πτώσιν της Ίαπιονίας
θά επανέλθη είς την εξυπηρέτησιν
των άνθρωπίνων άναγκών διά την
ειρηνικήν ζωήν.
"Εα '.μήμα τής υπηρεσίας δεαάτων τοΰ Λιεθνοϋς 'Ερυθροϋ Σταυροΰ. Ή ύΐ··ηρεαία αυτή
έξυπηρέττισε σοβαρώς τα έκατομμΰρια των ηίχμαλώτων καί όιιήρων των Γεραανικών
στρατοπέδων, §ιά τής άιοθΓθλής χρησίμοιν ρίδών κηί τροφίμων. Καί οίδικοί μας ετανελ-
θόντες δμηροι όμιλοΰν μέ ευγνωμοσύνην δι" δσα έλαβον έκ μέρους τού 'Ερυθροϋ Σταυροϋ
κατά τα; ζοφεράς ημέρας τής σκληρής αίχμαλωσΐας των.
ΗΧΙΡΟΣΙΜΑ
Φωτογς)αφία ληφθείσα άτό άρροιλάνυυ μετά ΐήν έκσφενδόνισιν κοινών Βομβών
των 10 τονών. Κάΐι παοόμοιον Οίαμα περιγοάφει όπλοίαρχος Πάρσον, ό οποίος άπό
ΐοϋ ΰπειιφροιιοίοιι τού εμςιιψε Π)ν άιομικήν βομβαν είς την Χιροσίμα.
«Έχτος τοϋ γιγηντιαιου νέψοΐ'ς καπνοθ το οποίον εκάλυψε την πόλιν, άνυψώθη
περί «ύϋην χαί μέγα έφος έκ κόνεως». Αΰΐα έοη?.ωσε ό Πάρσον ολιγον μ»α την
επιστροφήν τού.
Η ΑΤΟΜΙΚΗ Β0ΜΒΑ
— Οώς άντιμετωπίζει ό έπιστημονικός κόσμος τό νέον όπλον.
—Ευτυχία ή δλεθρος ; — Οί "Εβραϊοι έκδικοΰνται τόν φασισμόν.
—Θά γίνωμεν επί τέλοος....τεμπέληδες ;
—Ή «βόμβα», τό ΐσφαλέστερον συλλογικόν Σύμφωνον.
—"Οποίος τολμα άς φωνάξη πλέον «Ζήτ ό πόλεμος» !
Ή τρομακτικωτρρα άναχάλυ·
ψις των αίώνων, ή όποία δύνα¬
ται νά θεωρηθή ότι μετά τίνα
χρόνον θά ανατρέψη όλα ΐά
σήιΐερον έν ίσχύει είς όλους
τού; κλάίους χαί τάς μορφάς
τής ζωής τού άνθρώπηυ, εί
ν αι πλέον ενα γεγονό.. Ή πρώ
τη είραρυογή της τεηαοιία: ^υ-
νάμιως ή όποία ύ.τιίοχρι είς τό
έσχατον μόριον τής ΰλης, τό ά
τομον, εγένετο είς την λεγομέ
νην ατομικήν βόμβαν καί
τής οποίας τα άποτελέσματα έχ-
πληκτος δ κόσμος παρηκολού-
θησεν. "Ηρκϊσαν δύο μόνον
βόμβαι διά νά έξαναγκάσουν
την πανίσχυρον Ίαπωνικήν αν¬
τίστασιν, όχι απλώς νά καμφθίϊ,
άλλά κυριολεκτικώς νά σπάση.
Είναι αδύνατον είς τον ανθρώ¬
πινον νοΰν σήμερον νά φαν·
τασθη τάς πιθανάς έξελίξεις
ττίς ζωής τοΰ μέλλοντας κατό¬
πιν τής νέας ανακαλύψεως. Έ·
κεΐνο τό όιοΐον εθεωρείτο δ
νειρον ή φαντασία ή παραλ-
λήρημα είναι δυνατότατον νά
γίνχι πραγματικότης.
Ήτο γνωστόν άπό παλαιοτέ
ρας ερεύνας ότι ή ΰλη, κάθε
ΰλη, περιέκλειε, άνυπολόγισΐον
δύναμιν, μέρος τής οποίας θά
ήτο δυνατόν, Ιάν μποροΰσε
νά ύποταχθχ) είς την θέλησιν
τοΰ άνθρώπου καί νά χρησιμο-
Ή αναλόγως τής επιθυμί¬
ας τού, νά δημιουργήση άπο¬
τελέσματα έντός βραχυτάτου χρο-
νιχοΰ διαστήματος, πού ιιέ τα
συνήθη μέσα αίώνων εργασία
δέν θά έφερε είς πέρας.
Επί τού σημείον τούτου ο¬
φείλομεν νά ένθυμηθώμεν ότι
οί Άρχαΐοι "Ελληνες οί όποΐ
οί έστεροΰντο των μέσων τού
συγχρόνου πολιτισμοϋ, άλλά
διέθετον τι; πλέον λεπτόν καί
ρπφιναρισ^ένον δκΐνοητινόν μέ¬
σον, την φιλοσοφίαν είχαν έκ
φράση την αντίληψιν ότι ή ΰ-
μικρότατα
άπό
λη άποτελεΐται άπό
σωμάτια τα δποΐπ
ση-
μείου τινός καί πέραν δέν κα-
τατμίζονται χαί τα δποΐα ώνό-
μασαν Άτομα. Καί μέχρις έ
νός σημείου μέν είχον δίκαιον
οί πρόγονοί μας, νεώτεραι ό¬
μως έρευναι καί δή αφ' ότου
ανεκαλύφθησαν τα φαινόμενα
τής ρϋδιενιργείος μεριχών σω
μάτων, απεδείχθη ότι τα άτο
μα δέν είναι άτμητα άλλά ό
τι κάθε δτομον άποτεΑεΐιαι ά¬
πό ενα πυρήνα ήλεχτρισμένον
θεΤΐκώς, καί περί τόν οποί¬
ον άπειρα ηλεκτρόνια χινοϋνται,
ακριβώς όπως οί πλανήιαι πέ
ριξ τού ηλίου.
Ό πυρήν είναι ή κυρία μάζα
τού άτόμου μέ θετιχόν ήλεκ
τρισμόν ΐά οέ ήλεχτρόνια φέ-
ρουν άρνητιχόν ηλεκτρισμόν
τοιουτοτρόπως τό σύνολον τοΰ
άτόμου παραμένει ούδέτερον.
Ή προσπαθεία λοιπόν τοΰ άν¬
θρώπου ετράπη είς τό πώς νά
δεσμιύση καί νά θέσχι είς την
ήλε.>οοονίων αύ'ών των όποίίυν
την ισχύν ύπελόγιζε τεραστίαν.
Ό πόλεμος δ οποίος έληξε,
καί δ οποίος υπήρξε άφορμή
ώστε οί άνθρωποι νά άφο-
σιωθοΰν μέ ζέσιν είς νέας ά-
νπκηλι'ψεις, υπήρξεν δ πατήρ
τή. νέ», άποκτήσεως. Πράγ-
μπτι ?Π|λαδή ϊπόλεμος κατήρ
πάντων».
Καί ένφ ή ανθρωπότης περί-
λυπος παρηκολούθει την συνέχι¬
σιν τής σφαγής βϊς τα πεδία
των μαχών είς την Άπω Ά1 -
τολήν, ΐ?>ού αιφνιδίως άναγγε/·1"
λομένη ή κατάπαυσις των έχ-
θροπραξιών χάρις είς την ατο¬
μικήν βόμβαν.
Άςαγε ή νέα βόμβα θά άπο
τε,λέστι τόν έφιάλτην τής ανθρω¬
πότητος ώστε νά μή ξανασχε
φθίΐ νέας πολεμικάς περιπετείας,
ή θά χρησιμεύσΐ) διά νά μή
τίποτε σπό ότι χαρακτη-
3ίζει τόν σημερινόν κόσμον;
Θα αποτελέση άραγε ή βομβα
αύτη, τό άσφαλέστεοον «συλλο-
νιχόν σύμφωνον» μεταξύ των
Κρατών διά την διατήρησιν
τής Ειρήνη, ή ή Ειρήνη ή όποία
ΰά βασιλεύση επί τοϋ πλανήτου
μος θά είναι ειρήνη άπεοάντου
νεχροταφείου;
Αί πληροφορίαι αί μέχρι τής
στιγμής γνωσθεΐσαι σχετικώς
μέ την δράσιν τής νέας βόμβσς
άποχαλύπτουν άφανΐάστονς λε¬
πτομερείας.
Επί τής πόλεως Χιροσίμα
όπου διά πρώτην φοράν έρρί-
φθη ή άτομική ,_βόμβα προυκά¬
λεσε την τρλείαν καταστροφήν
εί; έκτασιν 4 χαί πλέον τετραγ.
Νορμανδία καί ή Βρσίλισσα
Μαίρη θά κινοϋνται ταχύτατα
άνευ χρησιμοποιήσεως άλλης
καυσίμου ΐίλης, ήτις ώς γνω¬
στόν καταλαμβάνει σχείόν τό
μεγαλύτερον μέρος τοϋ χώρου
μαζύ μέ της έγκαταστάσεις τοΰ
πλοίου. Τοιουτοτρόπως θά δη¬
μιουργηθή ή ικανότης μετα-αο
ρα: ώφιλιμοιν φορτίων είς το
ανώτατον όριον καί τούτο θά
εχχι τεραστίαν σημασίαν
άπό
μιλλ>ω.
"ε βιομηχανικοί
σιόχοι έξηφανίσθησιιν τελείως
καί μόνον οί σκελειοί Ισχυρώς
καΐασχευασμένων καταφυγίων
άΐΐέμίΐναν.
Οί καπνοί καί ή οχόντ) ύψώ
θησαν 7,54μίλλια καί παρέμει-
ναν υπέρ την πόλιν επί πολλάς
ώρας.
—Ή άναπτυχθεΐσα θερμό-
της δύναται ν« παραβληθή πρός
έκε,πην ή όποία έκπέμπεται άπό
ούράνιον θώμα κατά την διάλυ
σιν τού, προυκάλεσε δέ την τε¬
λείαν καταστροφήν πάσης ζαιής
είς την περιοχήν αύτην.
Οϊ νεχροί καί τραυματίαι έ-
κόησαν μέχρι σημείου ώστε νά
μή άναγνωρίζονται.
Ή πρώτη δοχιμή τής βόμβας
εγένετο είς το Νέον Μεξικόν την
16ην Ιουλίου, Εΐχοοι ημέρας
αργότερον εχρησιμοποιήθη εναν¬
τίον τής Ιαπωνίας. Οί Έπι-
στήμονες δλου τού κόσμον δμι-
λονν μετά θαυιιασμοϋ άλλά καί
μετά δέους συγχρόνως, διά την
νέαν πηγήν δυνάμεως Τμις έτέ-
θ.ι εί; χείρας των άνθρώπων.
Θο είναι δυνατόν νά κατα-
πκιυασθοΰν κιντιτήρες ελάχι¬
στον βσρους καί όγκον μέ τούς
δποίους τα άεροπλάνα θά δύ¬
νανται ν ά κάνουν πολλές φορές
τόν γϋρον τοϋ κόσμου. Έπίσης
τής οϊκονομικής πλευράς. Συγ¬
χρόνως όμως εκατομμύρια έρ
νατών ασχολουμένων είς την ε¬
ξόρυξιν τοϋ γσιάνθρακος καί
την βιομηχανίαν τού πετρέλαιον
καί βενζίνης θά μείνουν κατ'
ανάγκην άεργοι καί τό γεγονόο
τουτο θά επιφέρη τεραστίαν άνά-
στωσιν κοινωνικήν. Εκ των ο¬
λίγων αυτών άντιλαμβάνεται
πάς τις ότι τό νέον άπόκτημα
είναι δυνατόν νά οδηγήση είς
τόν όλεθρον την άνθρωπότητα,
άλλά είναι δυνατόν έπίσης νά
μεταβάλη την γήν ίϊς παράδει-
σον τής Έδέμ μέσα στόν οποί¬
ον οί άνθρωποι θά ζοϋν χωρίς
καμμίαν σκέψιν χαί φροντίδα
διά την αύριον διότι θά είναι
αρκετόν μικρά ποσότης δυνάμε
ως νά έξυπηρετη όλας τάς ανάγ¬
κας :<αί οί άνθρωποι τοιουτο¬ τρόπως θά φθάσουν νά γίνουν οί τελειότεροι....τεμπέληδες. Τα πειράματα καί ή κατα- σκευή τής άτομιχής βόμβας, ε¬ χρειάσθησαν την ουντονισμένην εργασίαν πολλών σοφών, βασι- σθένΐων χαί αυτών έπίσης επί εργασιών άλλων οοφών άσχο- ληθέντων επί τής διασπάσίως τής ΰλης άλλά χωρίς νά σ»ε- φθοϋν την περίπτωσιν τής Ί- απωνίας. Τό περιεργότερον έξ όλων εί¬ ναι ότι οί περισσότεροι των σοφών οί Ολόϊοι τελικώς συ- νεβαλον χαί επέτυχον τό τρομε ρό αύιό 8ηλ^ν είναι ή Γερμα- νοί ή Γερμανοεβραΐοι χαί Ιτα¬ λοί έκδιωχθέντες υπό των Χίτ- λερ καί Μουσολίνι, λόνφ -των διάθεσιν τού την δύναμιν των άτμόπλοια ύπερωχεάνεια ώς ϊδεών των η της καταγωγης των. Άν έξαιρέσ>:ΐ κανείς τόν "Αγ
γλον Τσάουντιγκ δ οποίος άνε
κάλυψε πρό ετών τα ούδετερό-
νια δηλαδή την βάσιν τής όλης
εργασίας, θά ίδη ότι οί λοιποί
ώς δ φόν Χάμπαν, ή Λίζα Μά
ϊΐνερ, δ Σίμον είναι Γερμανοε
βραΐοι, οί δποΐυι τώρα εκδιχοΰν
ται τόν Φασισμόν δ οποίος τόσα
χαχά έκαμε στή φυλή τους,
Ό Ιταλός Έρ. Φέρμι βραβεΐ
όν Νόμπελ εξεδιώχθη έπίσης υ¬
πό τού Μουσολίνι καί εγινε Κα-
θηγητής τοΰ Πανεπιστημίου
Κολούμπια. Καί ούτος έλαβε έ-
νεργόν μέρος είς την χατασχευ
ήν. Άλλά χαί γνήσιοι Γερμα·
νεί δπφς ό Χάν καί ό Στρά
σμαν, οί δποΐοι εξεδιώχθησαν
άπό την Γερμανίαν, διακόψαν-
τες ούτω τάς εργασίας των ε¬
πί τοϋ Ιδίου θέματος, έν Βε-
ρολίνω συνέβαλον είς την κα-
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΗΣ
ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΕΩΣ
Η ΠΑΡΑΣΠΟΝΔΙΑ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΝ ΩΡΑΝ
Άπό τό Ρέγγιο στη
Ραβέννα.—Στό τέλος τοΰ
καλοκαιριοϋ χοί) 1943, ή Τύ
νις είχεν έλε·υθερωί>εί άπό
τόν εχθρά: ή Σικελία είχε
κατακτηθεϊ ίιϊχομεν κατα-
λάβει |3άσεις άπό τής οποίες
μπορούσαμε νά βομβαρδί
σωμε τή Νότιο Εύς;ώπη καί
νά έπιχειρήσουυε άμφιβίους
έπιχειρήσεις άποβάσεων
Σοβα έςάπώλειες »ίχαν προ
ξθ Γί'
τοΰ θέρους τοΰ 1944.
Σή ϊδ ή δά
ρ
Στήν
αυτή διάσκεψη
ί
ή
είχεν ληφθεΐ άκόμη καί ή
απόφασις δτι εφεξής αί έπι¬
χειρήσεις είς την Μεσόγειον
ώφειλον νά έχουν τ<ύς έ ής δυΓ> μεγσλους άντικε με
β ς
ξενηθεί ιΐς τού μ
ταλούς χαί κάποια βοηθεία
βΐχε παρασχεθρί μ' αύτό τό
τςόπο στοΰς Ρώσσους. Ή
προκαταρκτική φάσις τής έ-
πιβέσεως «ατά τής Εΰρω
παϊκής Ηπείρου εϊχε λήξει
άλλά έπίσης εϊχβ λήξει. καί
ή περιοδος κατά την οποίαν
τό·πολεμικό θε'ατρο τής Με¬
σόγειον βΐχε την πρώτην
θέσιν είς τούς συμμαχικοΰς
πίναχας ένισχύσεων είς άν¬
δρας καί πολεμοφόδια: κι'
αΰτό διότι ή Διάσκεψις τής
Οΰάσινκτων τοΰ 1943 είχεν
άποφασίσει ήδη ότι ή κυρία
επίθεσις κατά τής Εύρώπης
θά ελάμβανε χώραν άπό την
Αγγλίαν κατά τάς αρχάς
τασχευί,ν τής άτομιχή. βόμβας.
Καί οί άλλοι Έπιστήμονες Γαλ-
λοι, Άμερι>ανοί, Δανΐιί καί Αγ
γλοι μετέσχον έκργώς είς την
ανακάλυψιν αύτην. Πάντως ο
Άγγλος Τσάντουιγκ διεκδικεΐ
την τιμήν τής βίΐσιχής εργα¬
σίας ο δέ Ιταλός Φέρμι τό
δτι είναι δ πρώτος όστις ά
πό τοΰ 1939 έπέσΐησεν την προ¬
σοχήν των στρατια'τιχώι' επί τής
σηιιοσίας τής ανακαλύψεως,
ώς πολεμικοΰ όπλου.
Τό τί έστοίχισεν ή βόμβα αυ¬
τή είναι γνωστόν άπό τό Ρα-
διόφωνον. 2 1)2 δισεκατομμύ-
ρια δολλαρια!
Διά νά αντιληφθή τις, τί ση-
μαίνει τό ποσόν αύιό, άρχβΐ νά
σκεφθή μόνον ότι ή άχανής
Ρωσσίβ διά νά έπαναφέρχ)
την κατακτηθεΐσαν υπό των
Γερμανών περιοχήν είς την
προτέραν της κατάστασιν υστε
ρα άπο τούς βομβορδισμούς
χαί τάς καταστροφάς, εζήτη¬
σεν δάνειον, ενα μόνον δισε
κατομμύριον δολλάρια.
Καί χάτι άκόμη πρός χαθη
σύχασιν. Αί εργασίαι διασπάσεως
τοΰ άτόμου άποφίύγοντο μέχρι
σήμερον, διότι κατά τούς σο-
φούς υπήρχεν δ κίνδυνος ά'παξ
χαί αρχίση ή διάσπασις νά έπε-
κταθή ^φ' δλης τής ΰλης τής
γής καί νά μεταβληθή τοιου¬
τοτρόπως δ πλανήΐης μας είς
μίαν φλεγομένην σφαίραν όπως
δ ήλιος, όπου φυοικά ούδεμία
ζώσα ύπαρξις θά εμενε·. Εύτυ·
χώς ότι κατορθωθή νά επιτευ¬
χθή ή διάσπασις αύτη έντός ω¬
ρισμένων δρίων καί Ιτσι αύτό
πού ίπαθαν οί κάτοικοι τής Χι¬
ροσίμα καί τού Ναγκασάχκι θά
άποτελή απλώς παράδειγμα δι*
δσους μελλρντικώς θά δνειρευ-
θοΰν κυριαρχίας κατά ΐό πρό
τύπον τοΰ Χίτλερ καί τού έξο-
χωτάτου κ. Σουτζοΰκι.
νικους σκοπουί!
1 ) Ν» θεσουν την Ίτα
λ αν έκτός (ίάχης.
2) Ν* οογντροιτήσουν
τόν μεγαλύτερον δυνατόν
·» ριθμόν
ραρχιών
εΐς τό
Ή επίτευξις
με-
μέτωπο
πρώτου
ξς ρ
άντικειμενικοΰ σκοποΰ θά
είχεν ώς άποτέλεσμα νά α¬
ναγκάση τούς Γερμανούς νά
άπασχολήσΓ>.ν 20 μεραρχίες
δικε'ς τονς γιά νά άντικατα
στήσουν τίς 35 ίταλικές με
ραρχίες των Βαλκανίων καί
της Νοτίου Γαλλίας. Ή κα-
τάρρευσις τής Ιταλίας θά
είχεν άκόμη μεγάλας πολι
τι κάς άπηχ,ήσεις είς τα Βαλ-
κάνια καί μποροΰσε νά προ
καλέση την χαλάρωσιν τοΰ
δλου άξονικοϋ συστήματος
όπως ακριβώς καί είς
παρελθόντα πόλεμον ή
τόν
κα-
τάρρευσις τής Βουλγαρίας
έσήμανε την άποσύνθεσιν
των Κεντρικών Δυνάμεων.
Ή δέ επίτευξις τοΰ δευ¬
τέρου θά εσήμαινε σημαν¬
τικήν ενίσχυσιν είς τό έρ¬
γον των έξ "Αγγλίας άποβα-
τικών δυνάμεων, τής στιγ
μής δοθείσης, διότι θά συνέ
τεινε είς τόν διασκορπισμόν
των γερμανικών δυνάμεων
είς διάφορα άπομακρυσμένα
άπ' αλλήλων Οέατρα πολέ¬
μου καί είς την αδυναμίαν
των Γερμανών νά ρίψουν,
έν δεδομενη στιγμή, μεγά¬
λας έφεδρείας είς τάς μάχας
των πρώτων σταδίων τής
μεγάλης άποβάσεως είς Γαλ
λίαν.
Καλλιτεχνικό παποϋτσι
στοΰ ΤΣΟΥΜΠΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΟΡΑ
ΟΙ ΙΑΠΟΝΕΣ ΕΛΑΒΟΝ
ΤΑΣ ΣΥΜΜΑΧΙΚ. ΑΙΑΤΑΓΑΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ 20 Αύγου¬
στον.— Χθές την πρωϊαν ά
φιχθησαν είς τό έν Μανίλλα
στρατηγεΐον τοΰ Στρατηγόν
Μάκ Άρθουρ οί άναμβνό-
μενοι 16 Ίάπωνες άντιπρό-
σωποι οΐτινες θά λάβουν
τάς συμμαχικάς διαταγάς
παραδόσεως. 'Η σύσκε'ψις
εξηκολούθησεν καί σήμερον.
Καθ" δν χρόνον δίδονται
αί συμμαχικαί διαταγαί πλέ¬
ον των 100 συμμαχικον πο·
λεμικών πλέουν έτοιμα διά
νά εισέλθουν τούς Ίαπωνι
κοϋς λιμένος.
Έν τφ μεττξύ τα έν Μαν·
τζουρίςι Ίαπ. στρατεύματα
έπαυσαν τό πΰρ. /Εκατόν
καί πλέον χιλιάδβς Ίαπώ-
νων παρεδόθησαν είς Κινβ·
ζικσς δυνάμεις καί ,ρωσσικά
άεροπλάνα προσεγειώθησαν
είς Χαρμπίν διά νά κανο-
νίσουν τα "τής παραδόσεως
καί των ύπολοίπων Ίαπω-
νικών δυνάμεων.
ΕΑΛΗΗΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΟΠΕΙΑ
ΜΕΤΑΟΑΙΝΕΙ_Ε|Σ ΣΟΦΙΑΝ
ΑΘΗΝΑΙ 20 —Αφιχθη είς
Σοφίαν ή Έλληνική σιρατιωτι-
χή άν ιπιοσωπεία παρά τή δια·
:ι>-ή στρατιωτιχή επι-
ρτ^
'Η άντιπροοωπε.ία μας θά έ-
πιβλέψη την έφορμογήν των δ-
ρων τής άνίΐχοιχής εις την Βουλ¬
γαρίαν τί όπ< ΐοι Πφοροϊν την Έλλάδα Τίς έπιτρυπή προΐ- σΐαιοι δ συντ)οχης κ. Παπα¬ γεωργίου μέλη δέ αυτής είναι δ ταγματάιχη; κ Άλεξανδρής καί δ άνθυι)γός χ. Μαρΐνος. Ή ΕΛΐτροπή εγχατεστάθη είς τό μέ- γαριν τής Έλληνικής Πρεσβείας δηου κυματίζει καί πάλιν ή χυα- νόλευκος. Η ΣΥΜΠΑΝΡΟΣΙΣ ΤΗΣ ΝΕ1Σ ΚΥΟΕΡΝΗΣΕ1Σ ΑΘΗΝΑΙ 20.- Διά τον διορισμοΰ πέντε άκόμη νέ- ων ύπουργών ή Κυβέρνησις τοΰ κ. Βούλγαρη θεωρεΐται ούσιαστικώς συμπληρωϋεΐ· σα. Οί νέοι ΰπουργοί ,εϊναι Ι. Πολίτης, πρώην πρεσβευ- τής, ύπουργός των εξωτερι¬ κών, Β. Κυριακόπουλος πρόεδρος 'Εφετών, ύπουρ¬ γός Δικαιοσύνης, Σννταγμα- τάρχης Δ. Μάκκας, υπουρ γος Μεταφορών, Ναύαρχος Λούτης, Ύ«ουρνός ΤΤΤ καί Β. Δενόραμης πρώην πρε σβευτης, ύπουργός των Πλη¬ ροφοριών. Άπομένει άκόμη πρός συμπλήρωσιν τό Ύφυπουρ^ γβΐον των ΐΣτρατιωτικών τό οποίον διατηρεΐ προσωρι- νώξ ό κ. Βούλγαρης. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΥΓΚΟΣΑΑΥίΑΝ ΛΟΝΔΙ ΝΟΝ 20 Αΰγοί στου — Ό ύπουργός'τών *Εσω· τερικών τής Γιουγκοσλαυΐας Δρ. Γκρόλ παρητήθη σήμε¬ ρον τί)* πρωΐαν είς ένδει¬ ξιν διαμαρτυρίας διά τούς νέους έκλογικούς νόμους τούς οποίον^ εφήρμοσεν ό στρατάρχης Τΐτο καί οί ό ποΐοι, ώς είπεν, περιορί- ζουν τα. δικαιώματα των δη- μοκρατικών πολιτών κατά τάς προσεχεΐς έν Γιουγκοσ¬ λαυία εκλογάς. ΝΕΩΤΕΡΙΣΜΟΙ .,ΑΔΑΜΑΚΗ Η ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ..ΝΙΚΗΣ" Ή σήμερον μίαν εβδομαδιαίαν εί- κονογραςρημένην Ικδοσιν μέ ποι χιλίαν πλουσίας ΰλης ναί είχονο- γραφημένων γεγονότων. Ή εβδομαδιαία έχδοσις τής «ΝΙΚΗΣ» έν τή προσπαθεία της όπως προσφέρη έ?να λεύχωμα ίστοριχής άξίας είς τό άναγνω σιιχό της κοινόν ήρχισε την ά- νατνπωσιν των ψύλλων πού εξέ¬ δωκε επί καΐοχής σέ μιά *αλλι τεχνική εκδοσι μέ τα όνόμστα δσων εγ αφαν τότε χαί άλλην ύλην σχετικώς μέ την ίστορία καθιερώνει άπό τηΓ, τούς κινδύνους πού συνήν- τησε άπό τούς Γερμανούς καί πώς διέφυγε μέχρι τέλους μέ πρόλογον τού ίστοριχοΰ μας συνγραφέως χ. "Ιω. Μουρέλλον. Έγγραφήτε όλοι συγδρομη- ταί είς την εβοΓμαδιαίαν είκο- νογραφημένη «ΝΙΚΗ». Όσοι επιθυμοΰν νά άποκτή- σουν τό ίστοριχόν λεύκωμα π«- ρπκαλοΰνται όπως συμπληρώ- σουν τό κατωτέρω οελτίον τό οποίον άποστέλλονν είς τα γοα- ςεϊα μα^ Εφημερίδα «ΝΙΚΗ» όδός Άγίου Μηνά ( Ηράκλειον Παρακαλώ δπως μέ έγγράψητε εί; τάν νατάλογον συν- δρομητών ίστυριχοΰ λβυκώματος «ΝΙΚΗΣ». "Ονοματεπώνυμον Διεύθυνσις _