151705

κης ροπη
. τό γραφείον
ΙΕΙΕΙ ΤΑΣ
>ν κ. Μαντζ
«τ* τής βρν
τι αι δαπάναι αί άπορ
εδίων δέν έπιβαρύνουν
■ εκκαθαρίσεως τοο
(ΟΥ ΤΛΙΕΙΛΙ
ροψορία καθ1 ήν τό μελεττ)
νέρκυραν πρός παροθΐρι
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΡΗ
ρΐκά πρακτορεΐα μεταδΐδον
ιται προσέγγισις Αγγλίας
ιρόκειται νά μετάσχη των
Συμφώνου.
Σ ΤΗΝ ΙΣΗΑΝΙΙΗ
' δτι αί συγκρούσε'ζ συνε
υτσσις παρσμένει άμεΐσ-
Κερκύρα ν, Μπρίντιζι
ΔΙΑ Τ
■ ά πό τής κυκλοψορίας τοΟ
|ς, αί είς τό περί τοθ ζητή
έμεναι άπόψεις μας έδικαιο
ρ(α έκείνων πού είχεν ι1«ο
ναλητηρίου, εΰρεν δτι τί
πληττόμενοι άπό τό μ*
ρον πληθυσμοΐ είναι £
άναστατωθοϋν είς συλλσ
ομοθ μας έφ' δσον δέν ι
,ευθύνοντσς τόν γενΐκΜ
,γεια άπορρεύσασα έκ κ»
; ενδεδειγμένην.
<αί αί άπεργίαΐ άποτβο υσιασμόν , δτι ά πΕΐρα· ό «Δρασιν» άλ ακλείου) νΤοαεμιπιι» τυπ ΚΗΘΗΜΕΡΙΜΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΧΗΙ ΟΙΚΟΛΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΟΔΟΙ ΜϊΤλΛΟΥ ΑΛΕ2ΑΝΑΡ0Υ ΑΡΙΘ. 50 ΡΕβΥΜΝΟΝ-ΚΡΗΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31 ΙΟΥΛΙΟΥ 1936 ΙΔΡΥΤΗΣ-ΔΙΙ-ΥΘΥΝΤΗΣ ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚ8ΝΑΕ ΕΤΟΣ Ε! Αριθ. 114* &ΕΝ ΑΠΟΣΕΙΟΝΤΑΙ ΕΥΚΟΛΩΣ ΑΙ ΕΥΒΥΝΑΙ Έχομεν ύπ' όψει μας χθεσινον τηλεγράφημα ίξ Αθηνών, κατά τύ οποίον ό Ύπουργός των Οίκονομι κων κ. Μαντζαβΐνο; είς δή ).(Ό«ι·ιςτου άναφερομένας είς τάς κατά τής Κυβερνήσεως ί-πιθέαεις διά την παρατη¬ ρουμένην σπατάλην τού Λη μοσίου πλούτου, ετόνισεν δτι αί δαπάναι αί άπορρρ- ουσαι έκ των ψηφιζομρνων Νομοσχεδιον δεν έπιβαρύ- νουν την Κυβερνησιν, διό¬ τι πρόκοιται περί εκκαθα¬ ρίσεως τοΰ παρελθόντος. "Εχοντες όπως πολλάκις τή ετονίσαμεν, πλήρη συναί σθηοιν των όρίων καί των θρμάτων τής άσκήσεως έλέγ χυυ έκ μέρους τοΰ ρπαρχια κου τύπου, ούδό?.ως άπο- βλρπομεν είς τό νά ύψώσω- μεν άπό την επαρχιακήν αν την γωνίαν άνάστημα τιμη τοΰ των ένεργειών τοΰ κ. Ύπουργοϋ των θ'κον°μι" κων. Τό ύγιές δμως τουτο συ ναίσθημα περί τής άποστο λής καί τής δ.ικαιοδοαίας τοϋ Ρπαρχιακοϋ τύπου, δέν (ΐάς κωλύρι ά-πό τοΰ νά άπη /ήσωμεν την κοινήν γνώ μην. Κσί ρχει αυτή έκπε φρασμένην την εντύπωσιν δή ί) Γ,ίκονομική πολιτική της Κυβερνήσεως Μετα ξδ είναι πραγματικώς όλε θρία διά τόν δημόσιον πά ηρμβατισμόν. Κυβέρνησις όφρίλουσα «ρχικως την ύπαρξιν της τίς την εμπιστοσύνην τού Βασιλέως καί μόνον, καί πτηρμχίϊάσα ακολούθως έφ' ολοκλήρου τής άναθεωρητι κης Βουλής—χωρίς νά παί ζ«>μρ μ? τάς λρξρις άν οί
μέν τ(| παρρχουν άνοχήν
καί οί δρ εμπιστοσύνην—ή
οΰνατο καί ρ.ίχε τό καθή
κον νά άντιοτΐ) είς όλας τάς
παρεμβατικάς έπιθέσεις έξ
αμφοτέρων των πλρυρών,
καί προστατεύση τόν δημό
σιον πλούτον.
Καί δμως δυστυχώς, κα
τα γενικήν εντύπωσιν, πλη
οιάζρι νά υπερβή καί αΰ
τόν τόν Ηθικόν Ρυθμόν
καί αύτην την Κοσμογονι
κήν περίοδον είς την σπα
τάλην τοΰ Ληαοσίου πλού
τού πλειοδοτοΰσα είς τάς ά
ξιώσρις των κοινοβουλευτι
κων.
Κιχί την βαρυτέραν εύθύ
νην υπέχει ό κ. Ύπουργός
των Οίκονομικών, ακριβώς
διότι προέρχεται έκ τής δή
μοσιοϋπαλληλικήςίεραρχίας.
Εϊχε τό καθήκον ό κ.
Μαντζαβϊνος νά άνθίστα
ταται, απεγνωσμένας μά
λιστα, είς κάθε επίθεσιν
κατά τοϋ Δημοσίου Ταμεί
ου τοϋ όποίου ?πρεπε νά εί
ναι ό Κερβερος φρουρός.
Είναι δμως φαίνεται τό
σον ΐσχυρά ή έλξις τοϋ Ύ
π.υργικοΰ θώκου. ώστε ό
καθήμενος πρέπει νά ϊεχτ]
άνωτίρας δυνάμεως θέλη
σιν διά νά την έξουδετερώ
ν11·
Καί δυσΐυχώς ό κ. Μαν
τζαβίνος δεν απέδειξεν δτι
ρ,ΐναι κάτοχος τοιούτου προ
νομιούχου πλεονεκτήματος.
Άν τό εϊχε θά είχε πά
ραιτ.ηθϋ άπό πολλοΰ. Καί
δεν ήκούσαμεν ποτέ νά ρ
ξωτρρίκευσε τοιαύτην άπ?ι
λήν.
Άς μή νομίζη δμως ό κ.
Μαντζαβϊνος δτι τόσον εύ
κόλως άποσείονται αί εύθύ
ναι, αί οποίαι δυστυ'ως ε
χούν λυπηράς συνεπείας διά
τι·ν βαθμόν τής ρμπιστο
σύνης τοΰ Λαοΰ πρός τούς
έκ των σπλάγχνων τής ύπη
ρρσίας προερχομένους Ύ
πουργούς. Μ. Β. Τ.
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑ&ΩΝ
(Δύω "Αρθρα τοΰ κ. Π. ©νητβΰ. συνεργχ
Β'. τού τής «Νέας Ημέρας τής Τεργέοτπς.»)
Τό πνεθμα των άρχαίων άντίθετα.Ό άθλητής ήτο τότε
Όλυμπιάδων καί τα στίγμα άνθρωπος πού μοναδικόν
σκοπόν είχε νά πλησιάση τό
αρχαίον ελληνικόν ίδεώδες
τοθ Άνθρώπου, διά τής ά-
ναπτϋξεως δλων των ίκανο-
τήτον τοϋ σώματος, τής ψυ·
χής κα&· τοϋ πνεύματος. ΠρΙν
κατέλθη είς τόν στίβον ήτο
άνθρωπος πνευματικάς ήτο
ΐσος κσί μαθητής τοϋ Σωκρά
τουςεΐχεπλήρησυνείδησιν τοϋ
......,|μβΗΐν»υ «Ψ ««ι___ σκοποϋτήςσωματικήςάγωγής
ο οποίος άποδίδεται διά τής ώςμέσουεΐχεν ήθος καί είχε
λέξεως Ζΐνΐΐίωϊΐοα. Είς την πνευματικήν καί φιλοσοφΐκη
Αρχαίαν Έλλάδα ύπήρχε σω αύτάρκειαν, ώστενά έπιδιων
"■- " άγωγή ήτις ήτο μέ- κη τό ζήν μέέσωτερικάςάξίας
τ?1ς καταπτώσεως τής ση
Μερινής έποχής έχουν πολύ
βαθυτέρας τάς ρίζας. Αί δια¬
φοραί αύται μεταξύ τοϋ άρ-
χαΐου πνεύματος καί τοϋ ση
μερινοθ άθλητισμοΰ εΰρΐσκο
νται είς ολόκληρον τόν άρ·
Χαΐον ελληνικόν πολιτισμόν
άφ' ενός δ οποίος άποδΐδε-
ταιδιά τής λέξεως ΚαΙιπΐΓ,
' τοϋ σημερινοϋ άφ' ετέρου
°ον, είς τόΰς' ΡωμαΙους καί καί δχι τό ζήν μέ τα χειρο
°ήμερον ύπάρχει άθλιτισμός κροτήματα τού φΐλοθεάμονος
°στις είνε σ κ ο π ό ς. Τα
1 ταυτα πράγματα δέν εί
μονον διάφορα, άλλ* είνε
κοινοθ.
Είχε την αύτάρκειαν πού πε
ριγράφει δ Σοπενχάουερ είς
τούς «Άφορισμούς» τού δ-
ταν ομιλή περί των άνθρω¬
πον πού δίδουν αξίαν είς τό
τί είνε καί δχι είς τό πώς φαί
νονται είς τοΰς άλλους, είς
τό πώς τούς θεωροΰν οί όλ-
λοι — καί δή δταν οί «άλλοι»
αύτοί είνε ό συνήθης δχλος
των σημερινών άθλητικών γη
πέδων . Είχε την αύτάρκειαν
εκείνην έσωτερικών αξιών
πού ίχει κάθε πράγματι πνευ
μοτικός άνθρωπος άπό τοϋ
ψιλοσόφου μέχρι τοθ τελευ
ταΐου διανοητοϋ καί συγγρα-
ψέως διά τόν οποίον τό έρ¬
γον τού είνε έσωτερι κή
ά ν ά γ κ η καί δχι εύκαιρία
επιδείξεως. Είχε την άριστο
κρατικήν εκείνην αύτάρκειαν
πού Ιχουν όνθρωποι συνηθι-
σμένοι έκ γενετής είς πολυτέ
λειαν καί δχι οί νεόπλουτοι.
Δέν είχε καμμίαν σχέσιν μέ
τόν σημερινόν άθλητήν, έπαγ
γελματΐαν ή μή, ό άθλητής
τής άρχαΐσς Ελλάδος. Καί
ή σωματική άγωγή δέν ήτο
άρριβισμός, ήτο σ υ μ μ ε-
τ ρ Ι α πρός την ανάπτυξιν
τοϋ πνεύματος καί τοϋ ήθους.
Καί άν διά τής σωματικής ά-
γωγής ουδόλως δύναται νά
άναπτυχθή τό πνεΰμα, ώς
φαίνοντσι νά πιστεύουν μερι
κοί σημεριναί έπιπόλαιοι, διό
τι τό πνεΰμα είνε φυσικώς δέ
δομένον, ανεξαρτήτως τής ύ·
γείας τοϋ σώματος, καί δύ¬
ναται νά έμφωλεύση κα[ είς
την καμπούραν ενός Κάντ καί
είς γο στήθος ενός Σπινόζα
καί είς την μορφήν ενός Ντο
στογιέψσκυ, έν πάση περι¬
πτώσει δμως τό αρχαίον ελ¬
ληνικόν πνεθμα ήθελε την
συμμετρίαν τής πα-
ραλλήλου άναπτύξεως τοϋ
πνεύματος, τοΰ σώματος καί
τοϋ ή'θους. Δέν ένίσχυε τόν
άθλητικόν άρριβιστήν,
πού «τα κατάφερνε», άλλ' έ¬
νίσχυε τόν εσωτερικώς σύτά
ρκη άνθρωπον πού ήγωνίζετο.
Κσί τό κοινόν τής άρχαίας
Ελλάδος έπετελεΐτο άπό
τούς "Ελληνας έκείνους, πού
εΒαύμασαν οί αΐώνες, άπετε
λεΐτο άπό άνθρώπους πολι-
τισμένους, άπετελεΐτο άπό
τούς άριστεΐς τοϋ πνεύματος,
τοθ σώματος καί τοϋ ήθους,
δέν άπετελεΐτο άπό τόν σημε
ρινόν σωματικόν, ηθικόν καί
πνευματικόν συρφετόν των
μεγάλον πόλεων.
Εάν ό σημερινάς άθλητι
σμός όμοιάζει μέ κάτι, τουτο
είνε, δπως παρατηρεΐ ό Σπεγ
γλερ ό ρωμαίκός ίππόδρο-
μος καί δχι ή άρχαία Όλυμπί
α. Μέ τούς ^ΙαΑϊ&ΐθΓΰκ τοϋ
ρωμαϊκοθ ίπποδρόμου προσο
μοιάζουν οί σημερινοί άθλη
ταί καί μέ τό φΐλοθεάμον κοι
νόν, πού εζήτει «άρτον καΐ
θεαματα» όμοιάζει τό σημε
ρινόν κοινόν τής εύρωπαϊκής
Παρακμής καί δχι ιιέ τοΰς
"Ελληνας άθλητάς καί μέ
την αρχαίαν 'Ελλάδα. Ή είς
τοιαύτην εποχήν καί τοιοΰτο
περιβάλλον «άναβίωσις» των
άρχαίων Όλυμπιάδων, ή ό-
ποία έφθασεν — ώς ήτο πο¬
λύ φυσικόν — καί μέχρις αύ
τής τής φρικτής άσχημίας
τοϋ δήθεν «ίερέως,» τής Ά
κροπόλεως, αποτελεί θέαμα
δχι μόνον άνόητον δχι μόνον1
κωμικόν,άλλά καί πρόστυχον
καί βέβηλον.
Π. ΘΝΗΤΟΣ.
ΑΙΠΛΟΐνΐΑΤΙΚΟΝ ΔΕΛΤΊΟΝ
Η ΣΥΜΦΟΝΊΑ ΪΟΝ ΣΪΕΝΟΝ
Ή συναψις τής νέας Συμ¬
φωνίας διά τα Στενά άκυρεΐ
σχεδόν ακριβώς μετά δεκα-
τρία έ'τη την σύμβασιν, ήτις
είχεν υπογραφή την 24ην Ί-
ουλΙου1923 είς την Λωζάννην.
Ή Νέσ διεθνής ρύθμισις τής
στενής συγκοινωνιακής όδοό
μεταξύ τοϋ ΑίγαΙου Πελά-
γους καί τής Μαύρης Θα-
λάσης,διά την οποίαν άπό έ
κατονταετηρΐδων διεξήγοντο
άγώνες, είνε πλέον ε'ν ίστορι
κόν γεγονός. Ή σημασΐα τού
πρέπει νά έκτιμηθή έν συνο·
χή μέ τα σύγχρονα κοσμοπο
λιτικά σύμβαντα είς άλλας
περιοχάς. Άλλά τόσον άνάμ
φίβολο/ καί επί μακρόν αμε¬
τάβλητον δπως Ιδίως άπό ροσ
σικής πλευράς ΰποστηρίζεται
δέν θά είνε τό γεγονός του¬
το. Τα Σοβιέτ χάρις είς την
απροσδόκητον ύποχωρητι-
κότητα τής Αγγλίας, αί-
σθάνονται ώς νικηταΐ τής
διασκέψεος Τουτο καταφέ-
νεται καί άπό τό ευχαριστη¬
ριον τηλεγράφημα τοϋ Στάλιν
πρός τόν Υπουργόν των Ε¬
ξωτερικών Λιτβίνωφ, την χά
ριν ταύτην, ήν ό έρυθρός δι
κτάτωρ άπονέμει μόνον σπα-
νΐως είς τούς συνεργάτας τού.
#
Ουδείς θά ηδύνατο πράγ
ματι νά έπιθυμήση την άπο
νάρκωσιν τοϋ κόσμου είς δύο
πολιτικούς σχηματΐσμούς πε
λωρΐου περιοχής, δπος δια-
πιστώνεται τώρα άπό πολ-
λών πκευρών. Άφ' ενός τα
κράτη, άτινα θεοροϋν, δτι ή
ειρήνη δύναται νά εξασφαλι¬
σθή μόνον διά περιεκτΐκων
περιφερειακών Συμφωνών
βοηθείας, άφ' ετέρου τα άλ-
λα κρή[τη, άτινα δια^λέπουν
ρίς τα Σύμφωνα ταυτα, μό¬
νον στρατιωτικάς συμμαχίας
καί τάς έστΐας μελλοντικών
πόλεμον. Έκτός τοθ δτι εί
ναι αμφίβολον επί ποίας
πλευρδς δι" ικανόν χρόνον
δύναται νά ζητηθή ή μεγαλυ
τέρα συγκρότησις δυνάμεων,
παραμένει πάντοτε άνοικτή
καί ή δυνστάτης πρωτοβου-
λίας, ήτις επί ενός άνωτέρου
έπιπέδου ζητεί την λύσιν των
υφισταμένων επικίνδυνον άν
τιθέσεων μεταξύ των Μεγά-
λων Δυνάμεων
Βεβαίως ή άρχή τής άμοιβαί
άς βοηθείας ίθριάμβευσε προ
σωρινώς είς τό Μοντραΐ
Τουτο συνέβη μετά την έξό
ρμησιν τοΰ Τιτουλέσκου την
τελευταίαν στιγμήν υπό την
εντύπωσιν νέον άποφάσεον
Ή Αγγλία επί μακρόν έτή
ρησε μίαν άρνητικήν στάσιν
δπος δυνηθή νά διατηρήση
τόν κατά παράδοσιν ρόλον
τοϋ μεσάζοντος μεταξύ των
διαφόρων στρατόπεδόν . Ή
άντΐστασις αυτή αίφνιδΐος
εγκατελείφθη, διότι ή Άγγλί
α ενώπιον τής άβεβαίας στά¬
σεως τοθ Βερολίνου έψοβήθη
μήπως παραμιλήση διά τής
άμφΐταλαντεΰσεώς της πά
λιν εύκαιρΐας. Ούτως η γαλ
λική φΐλία υπέρ τής Μόσχας
ηδυνήθη ν' ασκήση την έπΐρ
ροήν της καί ή δικηγορική
έπιτηδειότης τοϋ Πώλ-Μπον
κούρ ηδυνήθη νά εΰρη μίαν
διέξοδον έκ των μεγάλον δυ
σχερειών τής διασκέψεως
ταύτης. Διά τόν στόλον τής
ΡωσσΙας μένει κατά την στι
γμήν τοθ ο&δΐΐδ ίοεάεπϊ υφ'
ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ
Από σπορχδικχ ήρχισαν
νά γίνωνται άθρό« τα
ΰποπτα κρούσματα λΰσοης.
Οΰτω προχθές είχομεν τρείς
περιπτώσεις παιδιών πού έ
δαγκώθησαν άπό σκϋλους.
Τ ό Γραφείον τού κ Προΐ
σταμένου τοΰ Ύγειονομι
κου Κέντρου είς τό οποίον
άπετάθημεν, άντί άλλης ά
παντήσεως μάς επέδειξε σει
ράν παραινετικών έγκυκλΐ-
ών καί αύστηρών πρός τάς
αρμοδίας αρχάς εγγράφων
διά των οποίων ή ύπηρεσία
έκείνη πράττει ό,τι δύνα
ται διά νά προλάβη τό κα
κόν.
Άλλά τούτο δέν άρκεΐ.
Τα ύποδεικνυόμενκ μέτρα
πρέπει νά έφαρμόζωνται
μέ ζήλον καί άνευ οίκτου.
Προκειται περί προφυλαξε
ως τοΰ κοινοΰ άπό τόν κίν
δυνον μι&ς νόσου άπό τάς
Φρικωδεστέρας.
Μ έ κάβε έλαφροτάτην
πνοήν άνέμου, νέφη
ακόνης εγείρονται είς τούς
άσφαλτοστρωθέντας δρόμους
λόγω των πυκνών έπ' αυτών
ύπολειιιμάτων άμμου καί
χωμκτων, μέχρι τοΰ σημεί
ου ώοτε οί πκρόδιοι κατα
στηματχρχαι νά βλαοφη
μοΰν την ώραν πού έλιρφδη
αύτό τό μέτρον βελτιώαεως
τού οδικοΰ δικτύου τής πό
λεως. Καλόν είναι νά λη
φθή κάποια πρόνοια, διά
νά μή μάς δίδεται άφορμή
νά . . . δημιουργώμεν ....
ψεύτικους παραπονουμέ--
νους.
Επί τή εύκαιρία προσθέ
τβμεν ότι οί ψευτικοι π«
ρόδιοι καταστηματάρχαι
τής όδοΰ Παλαιολόγου, μάς
έπίεζαν χ3ές νά τα ψάλωμε,
πάλιν . . ψεύτικα τής .»
λάστρας ή όποίκ φαίνεται
τούς έκδικεΐται έμπαθώς μέ
την παράτασιν τής άθλίας
καταστάσεως τοΰ δρόμου
των.
δλας τάς περιστάσεις έλευθέ
ρα ή όδός πρός βοήθειαν των
σύμμαχον τού Άλλά τό νέ¬
ον Σύμφωνον των Δαρδάνελ-
λ(ων μέ τό προοίμιόν τού κα[
τάς 26 πσραγράφους τού,
καί πρό πάντων μέ τάς άπό
την Αγγλίαν συντεταγμένας
λεπτάς ρήτρας αναθεωρήσε¬
ως έμπεριέχει ώς δλαι αί τό'
σον πολόπλοκοι συμφωνίαι
κσί άντενεργοϋντα σημεΐα,
τα δτιοΐα θά δυνηθή ν' άνα
γνορΐση κανείς δταν άναλύ-
ση τό μετά τόσου κόπου δια
τυπωθέν κείμενον. Ή Άγγλί
α ελάμβανε βεβαίως πρόνοι-
αν υπέρ νέον άσφαλειών
είς την Μεσόγειον, άλλ' επί
σης βεβαίως δέν παρητήθη
τής δυνατότητος νά άνακτή
ση πάλιν έν καιρώ τφ δέο
ντι παλαιάς ίστορικώς δεδο
κιμασμένας άσφαλείς έναντι
έπΐσης ίστορΐκώ'ς άττοδειχθέ-
ντον κίνδυνον.
Ή άπουσία τής Ιταλίας,
τής'μεσογείου ταύτης Δυνά·
μεος, ή ναυτιλΐα τής οποίας
είς τα Στενά μέ2 1(2 έκατομ
μύρια τόννων ετησίως υπέρ
βαΐνη την ναυτιλΐαν δλων
των άλλον θαλασσίου κρα·
των, συμπεριλαμβανομίνης
καί αυτής τής Αγγλίας, δέν
είνε εύνοϊκός οίωνός. Ή νυν
είς την Μεσόγειον δημιουρ-

■4
ΣΤΑΣΙΜΟΤΗί ΚΑίΑΣΤΙΣΕΩΣ ΜΕΧΡΙΣ ΟΚΤΟΟΡΙΟΥ
Έκ τού ληφϋίντος χθες Αθηναι κου ΤαχυδρομείΌυ έπε-
βεβαιώθησαν αί τελευταίαι τηλεγραφικαί είδήσεις μας τόσον
περί τής άκροάσεως τοϋ κ. ΠρωθυπουργοΟ πσρά τή Α. Μ.
Κατά την κοθοδόν τού ό κ. Μεταξάς ερωτηθείς, έδήλω-
λωσε δτ» ή Κυβέρνησις ουδόλως πρόκειται νά παραιτηθή επί
τοΰ παρόντος άλλά δέν δύναται νά προβλέψη τί θά συμβή
άργάτερα.
Έν γένει κράτει ή εντύπωσις διι καί αύτό τό Λα'Γκόν
Κόμμα συμφωνεΐ δπως καί δλα τα άλλα επί τής άνάγκης
νά σχηματισθή μΐά πολιτΐκή Κυβέρνησις, άλλ' 8τι πολιτικόν
ζήτημα δέν θά δημιουργηθή μέχρι τής κατ' "Οκτώβριον λή¬
ξεως τής πενταυήνου έ-ουσιοδοτήσεωο
την τελεία Του άρθραοη,
καί την άπόλυτα ψυχολογη
μένη άπόδοση των ρόλων
ΤΟΠΙΚΑΙ ΕΙΑΗΣΕΙΣ
.ΗΜΕΙΣ
Συνελήφθη ό Αντώνιος Ι¬
ωαν Βρέντζος ή Σουρούλιος
κάτοικος Ανωγείων, δυνάμει
αποφάσεως τοΰ Μονομελοϋς
Μυλοποτάμου δι' ής κατεδι¬
κάσθη κατά συγχώνευσιν καί
έπίτασιν είς φυλάκισιν 40 η¬
μερών, δτε κατηγορούμενος
επί αδίκω επιθέσει παρανό
μω όπλοφορία καί άσκόποις
πυροβολισμοΤς.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ
Τρείς συνεχεΐς βραδυές
ό θίασος Άργυροπ:>ύλου—
Κουκούλη — Σαντοριναίου,
στόν «ΕΣΠΕΡΟ» έδωαε τίς
έξετάσεις του στό κοινό κι'
ετσι τα ένθουσιώδη λόγια
ποΰχομε νά ποθμε γιά τούς έ
κλεκτούς ήθοποιούς του, δέν
μποροΰν νά εκληφθούν γιά
ρεκλάμα.
Τόν θΐασο δέν τόν άνήγγει
λε ή στήλη αύτη, δπως ουνή
θως, γιατί συνέπεσε νά μην
μδς είναι γνωστοί παρά έ'να
δυό άπό τούς ήθοποιούς.
Δέν μπορούσαμε έπομένως
νά ξέρωμε έκ τΛν προτέρων
τί θά μποροΰσε νά μάς πά
ρουσιάση Ή εύσυνηδητη δ
μως έργασία τοθ θιάσου έ'γι
νέ άντιληπτή ευθύς άπό την
πρώτην βραδυά. Μελετημέ
νοι, πράγματΐ, δλοι οί ήθοποι
οί άποτελοΰν ενα άρτιθ σύ
νολο καί παίζουν μέ ζωή καί
παλμό τούς ρόλους των.
Ιδιαιτέρως πρέπει νά έξαρ
θή τό παίξιμο τής Κάς ΠαμφΙ
λης Άργυροπούλου στήν
«Καταιγίδα» τού Μπερνστά'
ϊν δπου στόν πρωτεύοντα ρό
λο έξήρθη σε έξαίρετα δρα-
ματικά έπίπεδα πού μάς έ'δω
σαν ολο τό μέτρον της καλ-
λιτεχνικής της άξίας.
Ό κ. Σαντοριναΐος, ήθο
ποίος μορφωμένος έχει γοη
τεϋσει τό κοινόν μέ την άρι
στοκρατικήν του εμφάνισιν.
Στή δευτέρα παράσταση,
στόν περίψιμο «ΜΠΑΜΓΙΑ»
τοθ Μελθ 6·κ. Γ. Κουκούλης
μάς έ'δωσε ε"να άξιοθαύμα-
στο σέ ψυχολογίσ καί παίξι-
μθ Προκόπη Κολαοΰζο, μιά
ώληθινά μέγάλη καλλιτεχνι
κή δημιουργία στόν έξαιρετι
κά δΰσκολο χαρακτηριστικό
αύτό τύπο, μιά ένσάρκωση
τελεία ποΰ προκάλεσε ζωηρό
τύ ενδιαφέρον τοθ κοινοθ
πού τόν παρηκολούθησε καί
τόν έχειροκρότησε μέ πρωτο
φανή χειροκροτήματα.
Τό στενό τοθ χώρου τοθ
δισρλιδου, πρός τό παρόν,
«Τύπου» δέν μας έπιτρέπει,
δυστυχώς, νά έηεκταθοθμε
σέ παινέμστα γιά ε'να Μκσ
, στο άπό τούς ήθοποιούς τοθ
διαλεχτοθ θιάσου, δπως τό
άξίζουν Θά μ,πορέσωμε δ
μως, ελπίζομεν, νά τό κάμω
με στό τετρασέλιδο τής Κυ
ρισκής, καί περιοριζόμεθα
νά ποθμε πώς έ'νας τέτοιος
θίασος άξίζει νά ύποστηρι
χθή άπό τό φΐλόμουσο Ρεθε
μιώτικο κοινό γιά νά μπορέ
ση μένοντας μερικές μέρες
παρσπάνω νά μας χαρίση
κι' σλλες άξέχαστες καλλιτε
χνικές άπολαΰσεις δπως αύ
τές των μέχρι τοθδε παρα
στάσεών του.
V
μ-____
γηθεΐσα κατάστασις δύναται
νά ε"χη τόν αντίκτυπόν της
είς άλλας εύρωπαικας περΐο
χάς καί δτι ουνσιθίΐ νά θέση
την Αγγλίαν ενώπιον νέωι/
8;νι εϋκόλων άποφάσεων.
Κ~ί ή χαρά τής Ρ:οσσίας δέν
είνε εντελώς καθαρά. Χαρα
κτηριστική είνε έν πρώτοις ή
δυσθυμία της πρός την Τουρ
κίαν,ήν οϋτε κάν άποκρύπτει.
"Αν έ'ν άποτέλεσμα τής δια
σκέψεως τοθ Μοντραί ίΐνε ά-
ναμφιαβή'.ητον, αύτό είνε τό
γεγονός, δτι ή Τουρκία μέ
τόν έπανοπλισμόν των Δαρ-
δανελλίων, όστις έκ των προ
τέρων παρασχεθή είς αύτην
ώς άνταμοιβή διά την ύπ' αύ
τής έκλεγεΐσαν οδόν τής ά-
ναθερήσεως, αναλόγως πρός
την σύμβασιν, έχει πράγμα
τι την κλεΐδα των Στενών
στερρώς καΙ£ ιαρκώς είς τάς
χείρας της άσχετως τοΰ κει¬
μένου των περιοριστικων δια
τάξεων ώς πρός την ναυτι-
λίαν. Μετα την απόκτησιν
τής στρααιωτικης καί πολιτι
κης δυνάμεώς της ή Τουρκία
είνε λίαν έπιφυλα,<τική καί δέν προδίδει τό παίγνιόν της. Πολλά, κσί είς τινάς στιγμάς δλα,6ά έξαρτηθοθν άπό την συμφωνίαν μεταξύ τής Αγγλίας καί τής Τουρ κίας, αΐτινες δέν έχουν την τάσιν νά περιέλθουν άποκλει στικώς υπό την κηδεμονίαν τής Ρωσσίας. Ή Τουρκία δέν παρ .υσΙασί.ν αντίστασιν είς την είσήγησιν διαπραγματεύ σεων περί ενός Συμφώνου βοηθείας μέ την Γαλλίαν, άλ λ' ή Αγκύρα δέν εξεδήλωσε πρός τό παρόν κατ' ουδένα τρόπον, άν θά προσαρμοσθή περισσότερον άκόμη είς το σύστημα των βοηθαών. Καί ή Βουλγαρία θά κάμη έπΐφυλάξεις έναντι των αύτο ματικών υποχρεώσεων διά τα βοηθητικά σύμφωνα Ή Βουλγαρία άπαιτεΐ την ρη· την διαπίστωαιν μιας άπρο- κλήτου έπιθέσεως διάτοΟΣυμ βουίου τής ΚοινωνΙας των Εθνών ήτις ώς γνωστόν θά ήτο δι&ξοδική καί μΐακρά. Τέλος καί ή συγκατάθε¬ σις τής ΊαπωνΙας αναφορι¬ κώς πρός τό νέον Σύμφωνον παρουσιάζει διά πολλούς £ν αϊνΐγμα. Την ένσ τάσιν εναν¬ τίον τής αποφάσεως τής Γε νεύης, άν διά την περίπτωσιν κάθ' ήν ή Τουρκία θέλει θεώ ρήση ότι άπειλεΐται άπΛ πό λτμον, θά ίσχύσουν αί ΐδιαι διατάξεις δπως έν περιπτώ σει πραγματικοθ πολέιιου ή Ίαπωνία έγκατέλειψε μόνον, δτανή σχετική απόφασις άνε τεθή συγχρόνως είς τάς Δυ νάμεις. αΐτινες υπέγραψαν την νέαν σύμβασιν. Όπωσδήποτε, ή τελική α¬ πόφασις περί τής νέας συμ¬ βάσεως πρέπει νά άνασταλή μίχρις δτου δυνηθή κανείς νά εξετάση τό άκριβές κεΐμε νόν καί μέχρις δτου δι?υκρΐ νισθοθν αί παράλληλοι πολι¬ τικαί έξελίξεις. ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΜΠΟΔΟΣ'ΑΣ Τό Πτριφρρρια όν Έπιμε λητήριον Ρεθύμνης προκύ ρηασει μειοδοτικόν διαγωνι- πμόν διά την ενοικίασιν κα ταλλήλου οΐκήματος πρός στεγαοιν των γραφείων τοΰ Επιμελητηρίω . Ό άνωτερο) μειοδοτικός διαγωνισμόν θέλει λ('/βη χώ ραν την 7 Αύγούστου ήμέ- οαν Παρασκευήν καί ώραν 11—12 ένώπ.ον τής Διοικοΰ σης Έπιτροπής τοϋ Έπιμρ- λητηρίου καί είςτά γραφρΐα τοΰ Επιμελητηρίω υ καί προσ καλοΰνταιοι βουλομενοιδπως προσερχόμενοι υποβάλωσιν τάς προσφοράς των εγγρά¬ φως Όριστ^ή απόφασις θέλει ?ηφθή παρά τοΰ Λιοικητι- κοϋ Συμβουλίου τοΰ Έπι- μελητηρίου. Έν Ρρθύμνη ιή 30 Ίου λίου 1ί).'ίΙ>
Ο ΠΡΟΕΛΡΟΣ
τοΰ πρριφρρειακοΰ Έπι-
μελητηρίου.
Ρεθύμνης - Κρήτης
Γ. ΧΑΜΑΡΑΚΙΣ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ
οίκία έκ τριών δνιματίων,
τραπεζαρίας, κουζίνας καί
λοιπών χρειωδών μετα
ή άνευ τοΰ ύποκειμένου μα
γκζίου, εις την συνοικίαν
Αγ. Βαρβάρα.
Πληροφορίαι παρα τω κ.
Γ. Δαφνομήλη-Άγρότική
Τραπέζα.
ΠΡΟΦΥΛΑΤΤΕΣ0Ε
ΑΣΦΑΛΩΣ
ΑΠΟ ΤΟΝ Τ Υ ΦΟΝ
Παρελήφθησαν έμβόλια
άντιτυφικά, λαμβανόμενα
διά τοΰ στόματος άνευ ούδε
μιας αντιδράσεως.
Κατάλληλα καί διά παι¬
δία.
Μέ τρείς δόσεις είς τρείς
ημέρας έξασφαλίζεσθε άπέ
τόν ΤΥΦ ΟΝ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Καλείται ό Σύλλογος
των έκλογ^ων τοΰ Περιφερει
ακοΰ Έπιμελητηρίου Ρεθύ
μνης, την Γ) Αύγούστου
19,'5Β ημέραν Τετάρτην καί
ώραν 1 Την, είς τα γραφεΐα
τοΰ Έπιμελητηρίου, πρός
λήψιν άποφάσεων επί των
κάτοιθι θφάτων:
1) "Εγκρισις άπολογισμοϋ
παρ.λίτούσης χρήσρω;
2) » προϋπολογιπμοΰ
χοήσρως 1Η3Ϊ]]193Τ
'~ Έν ΡεθύμνΓ] τή 30 Ίου
λίου 1ί)3ί' ,
Ο ΠΡΟΕΛΡΟΣ
τοΰ Περιφερειακοΰ Έπι-
μρ'ητηρίου
Ρεθύμνης - Κοήτΐ|ς
Γ, ΧΜΑΡΑΚΙΣ
Τό έχλεκτότρρον Κρητι¬
κόν δ όρον είναι ή ί'ξαιρι-·-
τι^κής ποιότητος Γραβιερα
τής Γεωργικής Σχολής Ά
οωμάτων.
. ΕΣΠΕΡΟΣ
Απβψε εις τόν «"Εσπερον» αιά
έξαιρετική βραίυά, ολο γέλοια
καιετ,θυΐ ί
με τί|ν
ΥΠΟνΡΓΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΙΝΑ
'ΕξασφαλΙσατε θίσβις
31 Ιουλίου 1936
ΤΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
ΚΑΙ ΡΑΑΙ0Φ8ΝΗΜΑΤΑ ΜΑΣ_
ΑΘΗΝΑΙ 30 Ιουλίου (Ίδ . τηλ ΤΥΠΟΥ αριθ.34302)
ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΙΣ ΕΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ
Αναχωρήσαντος τοΰ κ. θεοτόκη διά Βερολίνον αί
διαξαγόμεναι μεϋαξύ εών Κομμάτων συνεννοήσεις διά
τόν καταοτισμόν Συμμαχικής Κυβερνήσεως εσταμάτησαν
ΑΙ ΠΑΡΕΚΤΡΟΠΑΙ ΤΗ! ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Κατόπιν των πρός την Κυβέρνησιν διαμαρτυρίαν των
Πολιτι ών Ήγετών διά την υπό τής Είδικής 'Ασφα
λείας παρακολούθησιν πολιτικών προσωπικοτήτων, ό Ύ
πουργός των Έσωτερικών κ. Σκυλακάκις εδήλωσεν δτι
θά εξετάση σχετικώς διά νά βεβαιωθή τί ακριβώς συμβαί
νει.
ΙΕΝΙΚΟΣΚΑΥΣΟΝΕΙΣΤΐίΝ ΧΟΡΑΗ
Κατά τάς πανταχόθεν λαμβανομένας πληροφορίας,
σήμερον εχει ένσ/ίήψεικΰμα καύσωνος καθ" όλην την
Έλλάδα.
ΥΠΟΑΟΧΗ ΤΟΥ ΑΟΥΗ ΕΙΣ ΒΕΡΟΛΙΝΩ
Αγγέλλεται έκ Βερο'.ίνου διι εγένετο έκεΐ ένθουσιώ
δης ύποδοχή είς τόν κατόπιν ρίδικής προσκλήσεως άφικό
μενον Όλυμπιονίκην τοΰ ΙΚΓΚί Λούην.
ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΣΕΡΒΟΥ ΛΙΗΛΟΜΙΤΟΥ
Ηυτοκτόνησε σήμερον ό παρά τή ενταύθα Γιουγκο
σλαυϊκή Πρεσβεΐα Πρώτας Γραμματεύς, έκ λόγων νευοα
σθενείας.
ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΕΜ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Κατ' είδήσεις έκ Σόφιας οί Βούλγαροι έκαμαν θερμήν
ύποδοχήν πρός τόν μεταβαίνοντα είς Βερολίνον καί διελ
θοντα έκ Βουλγαρίας Έλληνα Διάδοχον ΓΙρίγκηπα Παΰ-
λον.
ΚΡΙΣΙΣ ΕΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Έκ τής αυτής πηγής μεταδίδεται ότι επίκειται είς
Βουλγαρίαν κυβερνητικήν κρίσις.
Ο ΕΜΦΥΑΙΟΣ ΕΙ! ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑΝ
Αί έξ Ίσπανίας είδήσεις φέρουν την καταστασιν ώς τελεί¬
ως ακαθόριστον.
Έν τοσούτω ΰπόρχουν φήμαι καθ" άς ή Ιταλία «αί
ή Γερμανία ττοιμάξονται νά έπεμβουν υπέρ των Ίοπα
νων έπαναστατών.
Έξ αλλου ή Πορτογαλλΐα
της.
ΑΚΤΟΠΛΟΙΑ ΤΗ! ΕΑΑ4Δ0.
ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΣΑΒΒΑΤΟΝ Τό ά)π ΧΙΟΣ
διά Ήράκλΐιον Πειραια, Χαλκι
ΚΥΝΗΠΚΟΣ ΣΥΑΑΟΓΟΣ ΡΕΘΥΜΝΗΣ
(ΟΒΡΥΣΙΝΑΣ)
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Ματαιωθείσ.]ς τής κα¬
τά την 19ην τρ. μηνός ό
ρισθείσης Γενικής Συνρ,
λι ύσεως ώς έπίσης καί τής
,κατά την 2Γ>ην ίδίου μέ συζη
τητεα θέματα.
1) Τοοποποίησις τοΰ Κα-
τ(ίσταοκοΰ τοΰ Συλλόγου,
2)Λογοδοσία Συμβουλίου.
ίί) Έγκρισις ίσολογισμο"
κι/ι άηολογισμοΰ π. ετους.
4) Έκλογή Γραμματεως
καί Ταμείου τοΰ Συλλόγου,
ατε μή επιτευχθείσης άπαρ
τίος, κ-ιλοΰνται τα μέ?.η τοϋ
Συλλόγου διά τόν αυτόν σκο
πάν καί έν τω αύτφ τόπω
μεθαύριον 2αν Αύγούστου
1(>3<) ημέραν Κυριακήν καί ώ>αν 11 ην καί έν τί) αί
θούστ) τώνΤριών Ίεραρχών,
όπότε καί θέλει Θεωρηθή
άπαρτία μέ δσα προσέλ¬
θουν μέλη συμφώνως τφ
Καταστατικφ.
Ίδιαίτεραι προπκλήσΕΐς
δέν θέλουν σταλή είς έκα¬
στον των μελών άτομικαϊ,
λόγορ τής μεγάλης δαπάνης
ήτις ('/παιτεΐται πρός τουτο.
Παρακαλοϋνται οί ρχ
των μελών τοϊ Συλ?Λγου
επιθυμούντες νά εκλεγώσιν
ώς Γραμματεύς ή Ταμί«?
τοΰ Συλλύγου, δπω; δηλώ
σ(οσι τουτο ημίν τούλάχιο·
τον .'! ημέρας πρό τής Γ||ιι'"
ρας τΓι; έκλογ'ις, ίνα μη
παρατηρηθή καί πάλιν τί) ο
περ μέχρι σήμερονπαρετηρη
Θη ατοπον, νά λαμβιίνοοΛΐ
ψήφους άπαντα σχεδόν τα
μετεχοντ(ί τής συνελευοΡω^
μέλη.—
ΈνΡεθύμνητή.'Ιη'Ιοτιλϊ
ου 19."> 6
Ό
Πρόεδρος τού Σύλλογον
ΝΙΚΟΣ ΜΥΛΟΝΑΚΙ2
ΕΥΚΑΙΡΙΑ
Διαλυθέντος τοΰ καταστήματος ,Ιγνατίου Μουμτζή,
πωλοΰνται υπό των έκκαθαριατών άπαντα τα έν «»
τώ έμπορεύματα, ιδίως άποικιακά καί σιγαρέττα ίΐί
τιμάς ήλαττωμένας.
ΣΠΕΥΣΑΤΕ διότι θά ίκανοποιηθήτε