152252

ϊ
()
Αριθ. Τηλεφώνου 86
■ '
γ.ολι'π
κηι οικο> ομικη εφημερισ
ΟΔΟΣ ΜίΤΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΙΘ. 50
ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
ΤΓΕΜΓΤΓΗ
23
ΙΚΙΑΡΤΙΟΥ
7
ΕΤΟΣ 21! 'Λο.ί). 1301
Ι
(»■
*
ι
_
II
■π-
Α7Γ08Υ2ΙΑΝ
ΘΑΡΡΟΣ
ΤΗΝ Α Δ Ε Λ Φ Ο _ ΙΝ ΤΟΚ1821
ρίαν τοθ Κοσμου.
Καί (Χ; αποτελέση ή ση
μεοινή ΈΟνική ήμ£ρα α χ αί}
Ποίος ημπορεί νά ΰμνί| άπό τη; "Ιδής καί των Λβο
κων "Ορειον μεχρι τη;
Κεοαυ
ε.τα ^
το αΐϋ/κρι-
τον έν:εΙ'·Ό εττος
των (ΓΛΐοχϊ-υ ών η ιωισμων
καί των τρομακτικόν
π.ταοακτικών
νας και
νί(ον
χαι άς
των
τής
κουσί)ν}
}
ά ν ά
ποΰ
πόλπς καί τα γω.ηα
ς άντιλίκλήαΐ] εί; τάς
τα;
χη< ς χον Έλλη- οαγγας κπί τας και αφετηρίαν μιας άς ε Ο νίκης ζωής, δίδη ΰ- ίϊπο τα τελευταία ν. γοΓ) «λληλοκτόνου μ Γ αους είναι ή πρώτη 2ηη Μαρτίου .τού ευρίσκει, την ήνωμένην χαί «- ν είς την έργα π ι α ν άπό ν Λαόν την ελευθερίαν ή φο>νή
της *Ελλ<ϊδο πάθη. Τθιι; ΤΤοιο ημπορεί ν ά ίίυ- γνίομονηναης τα τρκνα της. "Αί ποί>αα?εοΐΊ καί
Εύλογοΰντες κα αί νούν
προαφερη
οη-
των
ΐ
Πα
τρ
μνήο{] τας εκπληκτικάς άρε μικρόν ό Ελληνικάς Λαος
τας
α γ α
ιχην
1821
ρφανκρώθησαν μν
ί
ις είναι
μα της φυλής |ΐας;
Τί-σαάρων αίώνων
χτη-
καί
δ
ου-
αί
σει
ανανεωαε
ι
νην την πίατιν προ; χά μΐ;-
γάλα ίδανικά τοΰ Γένπυς,
τόν. αΐνον της ρυγνο>ΐ
')]ς τού προ,; τπρ; αί
ηοΓοΐκων
ρων μ άς την Μνήμην, άς
από*τ
ρος, την άδκλφωσιν και την
αύτοθυαίαν
Υ
περηφανοι
διά
το
της οποίας
εΐχαν καταπληγώαει τοιις ηροκχς και (ΐοίοτυοας
μιηυργικον το)ν παρ
τ./, ιιρλη αυτού τού ΛαοΠ,
(Ίντί νά Γξουθενώα|| τό φρό
ν.|μ»ί τού, τό έσ'ρυρηλάτη-
αεν άνπθετίος κ(/ί τδ ή;ώ
νιαρν (ί>; ηροβρρΛν πολειιι-
που
τοΰ
την
"Α
άνατί?ινο>κι.-ν
ολο
"
μα
^λ
ρομφαίαν.
Τ:
·σσάοων αιωνίαν
8ί?ν εγη δ
δ
ου
■ν έγιναν, οποκ
?,ογΐ/ί(Τ)*, ό ηίΗ
τάφος αύτη; της <ρυ- 7νής, άλλά κξ δναντΐας έ- σχολη μαρ- κο σημρρον τας παραδειγμαπζό[ΐενοι άπό τό ΐ>άρρο:, την ήδέλφωαιν
την ,«ύτοίτΐϊσία
πού με τάς άρρτ(/ς
αΐϊϊάς ένι <η >αν την
κοαταιοΓΡ )αν Λυϊοχ.οατο-
9
κον
δ,,
ελθόν
αποφασίση
χον τη β?νΠΐμ« πρ:>ς το
λον!.
Ας κρηπίδώσίομεν την
συμφιλιο>σιν και την συνεο
γασίαν πού Ο ά δώση εις
την Έλλάδα μας την δΰνα
μιν [ΐ«7ς νίας δημιουργικης
Ο 00.
V
έξορμήαιν>
των ιδανι^ίον τής
την
Φυλή;
πας.
μ. β.τ.
τυριχης καρτρριας, όχάμ-
έπιμονης απαραμίλ¬
λου ήρωνσμοΰ.
Ή τρομερά δοχιμασΐα
αΐώνων άπεδει-
ΗΡΩΙΚΗ ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΚΡΑΤΟΣ
ΕΝΘΟΥΣϊΩΔΕίΣ ΓΕΡιΐΙΑΝΙΚΗ ΚΡΐΐΕίΣ
μέ την νικηφόρον
βχ·
βί/.σιν της, ότι ό Λαός αύ
Ό «Λαϊκ&ς Παρατηρητής» τοΰ Βερ-λίνου ίημοαιεύει είς τό
φύλλον τού τής 16 Μαρήου την κάτωθι άνταπβκρισιν έξ Αθηνών
»Ό Βασιλεύς Γεώργιος ποΐαι μετ* ού πολύ έτυχον
τό
ζωτικότητα την
6π<)ί(/.ν δίν ήμποοοΰν να πο?,λοι αλλοι Λα Β' περιώδευσε, καιά τούς χαί της έξωθεν συνδρομης, είς πολ «Ί^λευθεριαν ή θάνατον!» είχον αναγρα^ει σηααιαα τοιν. Μί; λλά οί της γ Ότα ν ήλθεν καί πανένδοξυς τεΛΡυιαιους μήνας, λάς περιφερείας της δος, τα ^έ ίπίπονα ταυτα ταξιδια ύπη )|αν αληίίώ; τάς αύιο τ6 συνθημα εζηααν, μέ αΰτό ώρα τ ου λυ τροψου, η ωρα πυυ εσημα Παντα/οΟ απέθανον, ότου άνε #· οί νι- την εγερσιν χαί τ?|ν ναρξιν τοΰ άτΡ',Μ^οιμέν αγώνος, ι,ί »,λ»·γεΓ της Έ πληθυαμοι ομοφοινο); την αφοσκοσιν τίον πρός τον είς τ»|· πά τηρηί^ εως η έλρυ'ΐερια. Ή ή αύτη παράδοσις διε της ιήμρ.οον, τοίδα ί;ι«νακ(ίμι|ιανΓ« Βα- Κάίτρ "Ελλην 6μι?^ΐ μέ ώς οιλκα τα άαχ )α. Ώς «υλο ι ανεσπεοου ;η.; κατηύγασίκν τού; ορί ζοντας, το εν, μετά τό αλ- τ(ον και τώ έπεφύ- ν ίηϊναρπασπ;;ήν Γ»*γπ- δοχήν. Μί?. άνυπομονηΐίαν λοιπόν, Λν.ίμένΐίτο το ταξΐ διον Γεωργιθυ Β' εις την καί {η|ιίίττην κχπ'ιιηΓΤΐν δκί Κρήτας. «"Οποίος την την Κοη την Έλλά λο τα απαραμιλλα κατορίΚάματα των μο-. ρκεινα Κοήτην, την γενρτριραν τοΰ 8α» λέγει εν πα?.αιόν'Ελλη Βρνιζελου, τοΰ της προμάχου δη[(οκρατίας. Άλλά νιχον ρητόν. Τουτο δέν ε χει μονον καί Ρίς την Κρήτην ό ίν- ώ; πολι ΊΙ ψί»χή των ρλευθρρίον ί)ονπιαα[ΐός, τον οποίον ρυ ί)ώ οεν Λ Ο (Ινί)ρωπων της γης και έδέετο είς τό άντίκρυ Τ0 τοϋ ένθουσιααμοΓ», πμα της απεγνωαμένης αυ ατις παρετηρήθη είς την τής παλης, ομοίαν της ΡΪχρ.ν πρός την εσωτερικήν τικην, έττειδίι τό μεγαλύτί·:- *Λναξ, δεν ύπελείπε ρον αυτό Έλληνικο νησι κυ- ολο ύ- άντικρυ- ^ —ι " -^ ■ λοιπί]ν Έλλάδα. , ούτως ειπείν, κληρου τοΰ Άρχιπελάγου:, αλλ* εχει καί την σημασίαν ποίας σκι δλλοτε ή ΊστορΙα. 41 νίκη χά οπλα καί ή είς την πάλαι- Τό αύτο, »ιο τι σημαινπ ημπορεί νΛ φαντασθ)] μό- λιτικην ομως εστρι|»ε νον 5 γνωριζων τούς Κρή τας. Είνε ούτοι *5νδρρς αίς ύ τ ό ένό αν κοιτίδα της ψηλοι τ ό άναατημα ΓΡ* Ι ής αυτής νίκης πεοιλα|ΐπρους καρπούς δρε ττο(ΐεν ημείς καί μας καί χά κατορθώματα κα» εΰρωστοι, οί όποϊοι καί σ?| μερον ά/.όμη πι-ριφερονται [ΐε ΰπερηφάνειαν τέκνα νοι, μιά φυλη πού ηγίονι τού τού διά την εσωτερικήν πό τΓ|ς χώρας. Ή στά της Κρήτης άποτε?,ει κριτί]ριον διά την τητα τοΓ» 'ΈλληνικοΟ Έ- Ονους. »Λιά τουτο, ή Πριαμβευπ κη πεοιοδκία ΓείοργΙου Βί άν ά την Κρήτην αποτελεί ύπρράνικοπα αθη εντελώς μΛνη, επί έ 2 ν των τρκνων τής * Ελλάδος τοϋ Είκοσιέ ; σημαντικόν βδομηκοντοετίαν, διά τ?]ν σύμπτωμα. Είς κάθε βήμα της ι/.πο την τού πχεδόν εγένετο ό Βα ξένην κ»'οιαρχίαν πολύ μα οΐλεύς μάρτυς αυγκινητικών βμη απελευθέρωσιν Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ !-*><■> Τ
V-
ΠΑΤΚΙΙΣ
ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ
ΙίΤΟΡΙΚ
ΣΤΑΟΜΟΝ
Ημπορεί κανεΐς, χ^οίς κΐν
ν νά ΓΪιαψευσΘη,νάβ εβαι
η δτι τό ΙΞίκοσιένα αποτε¬
λεί σταθμόν είς τή- [στορΐαν
τοθ κ-^σμου. Μέ την Έλληνΐ
κήν έπανάαΓσσιν διεσεΐσθη-
εως τότε πύλαι τοθ 'Ασιατΐ-
χοθ κόσμου πού εΐχαν στ]3(
έηί γής Εύ(. ΌΤϊαΐκης καί άρ
χιζει νέσ ης·ρίο5ος διά στρο
φί]ς τΡ]ς παγ.οαμίου πολιτι-
κής άπένανπ τής 'Ανατολής.
'Η Τουρκ·α μέχρί τοθ Ξΐ-
·<οσιένα έξακολουθοθσε νά παραμένη περι'που ε[ς τούς αίώνας τής Λκμής της, Ή Ρωσσία ,ΐχεν έπιτύχειτήν' άνσκήουϊιν τής Μολδαυΐας καί τί}ς ΒλαχΙας είς ήγεμονΐας αύτοδιοικου- μένσς, άλλ' σύτό άνιί ν* ά- ποσπάοΓΐ τάς δύο πρώην Τουρκικας επαρχίας άπό την παλαιάν βάρβαρον διοίκησιν, τάς υετέβαλεν είς θέατρον ■άδισλέΐπίων τραγωοΐών. "Ο σον καί άν οί Ρώσσοι έαίσ* τευαν δτι εΐχαν δημιοοργήσει καρά χον Δούναβιν προτεκ- τοράχον, ή επί των χωρό5ν τούτων κυριαρχΕα τής ΓΙόλης κατέστη φοβεροηέρα. Τούς Ήγεμόνας των δέν τούςόιώρι ζε μόνον ό Σουλτάνος άλά καί τ.-ύς έκαρατομοθσε δ'ταν η'^ελε. Μέχρις αυτών χ&ν τοθ δ-κάτου ένάτου αιώνος τό Σουλτσνικδν φιρ- μάνι τής απολύσεως ενός ή- ός καί τής αντικατα¬ στάσεώς τού υπό αλλου τό συνώδευε κατά τό πλείστον ό δήμΐος είς τό Β >υκουρέσπ
ή είς τό Ίάσιον. 'Αλλ' οϋτε
οίκονομικώς είχον άνακού
ψισιν οί λαοί των δύο ήγεμο-
. Οί ήγρμόνες έπλήρω-
ναν τόσα είς τό Σουλτανικόν
ταμείον διά νά διατηροθν
την θ/σιν των καί διά νά δω
ροδοκοθν τούς άποτελοθντας
τό διβάνιον καί τούς σουλτα
νικοθς ΐιύνοουμένους, καί το
σον έπλειοδοτουσαν οΕ έτχι-
διώκοντες νά προχειρισθουν
είς ήγεμόνας ώστε έπέβ^λαν
βαρυτάτους φόρους έπί-
τοθ >αοΟ, βαρυτέρους ά
πό δ^ους έπλήρωνσ^ν οί ρα·
γιάδες οί διοικούμενοι άπο
βαλήδες, τόσον βαρείς ώστε
α;ΐομνημονΐ:υτου τούτου
ταςιδιου προηγη(Η]σ χν πλεϊ
σται δσαι εκδη?νώ.ι_ι: των
Κρητών πρός τόν
πουργόν κ. Μεε «ξαν, διά
των όποΚον οί νησιωται
ρξέφραζον την είλικρινητων
πρός την
νέαν Κρατικήν Άρχηγίαν.
Ή Κυβέρνησις της ίσχυ
ράς χειρός άνταποκρΐνεται
πλήρως πρός τώ αΐαθήμα
τα καί τούς πό&ους τής ή
ρο)ΐκης ταύτης φυλης πού
ζή στά βουνά τής Κρήτης.
»Διά τόν λόγον τούτον,
καί Λ Πρ(ο&υτουργός κ.
Μεταξάς, ό οποίος συνοδεύ
εί τόν Βασιλέα, γίνεται παν
ταχου δεκτυς μ* ένθΌυσιώ
ι.
αί
Ας ύψωίΐΐί σήμερον ή
Κυάνόλευκος ύπερήφανος επαρχίαι της χώρας
κρότερονή ολα
λοιπαί
αθηνών Λνεπιφυλάκτου λα δεις ί^δηλώσεις χα μέγα
αί ό- τρειάς χαί ΑφοπιοΜείσς. Τού λας τιμάς».
δ ρουματνικός λαός δέν έλησ
μόνησεν άκόμη έκεϊνσ τα
σϊσχη. Κατ' ούσ(σν έττομε-
νως ή ΤουρκΙα έξσκολουθοΰ
σε ν' ΛποσΓρσγνΙζπ οΐκονομι
κώς ιΛς κοττ' έπΐφσσιν σύτο
διοικουμένσς ήνεμονίσς. Ή
Σ^ρβΙα έξ δλλου πού είχεν
έπΐτύχει ^νσ εΓδυς σύτονουΐ-
ας, δέν διέφερε άπό την Μολ.
κσΐ την ΒλαχΙαν, πά
ρά μόνον κατά τό δτι ό ήγε-
μών της ήτο έντύπΐός. Είς
τα φοούριάτης ύπ?|ρχε Τουρ
κικός στραίτός καί οί Σέρβοι
τοθ ίϊστελλαν άκόμη όμήρους
είς την Κωνσταντινούπολιν
κατά την ήγεμονίαν χοθ Μυ
λός Όβρένοβιτς. 'Η δέ σύτο
νομία τής Λίγύπτου ^το έν-
δοτουρκκή υπόθεσις.
Ο: άντιβασιλεΓς χης Γ|ατ_ί/
Τοθρκοι πασσάδες, είς τούς
όποϊους έ5ΐδβτο τό υψηλόν
έκ£ΐνο άζΐωμα έξ* εύνοίας
τής Πύλης κσΐ άνεκσλοθνιθ
δταν ήθελε γο διβάνιον. *
ΧουρσΙΐ, πασαάς, πού είχεν
άν^τλάβει την κατάπνιξιν της
Ελληνικάς έπαναστάσεως εί
χε περάαει προηγουμένας ά
πό την ^ντιβασιλείαν εκεί¬
ό
νην, ό δέ Μωχάμετ ΗΑλυ,
ίδρυτής τής βασιλευούαης σή
κος άπό την Κσ43άλαν κα{
εΤχε ε3 γνήαιον Τουρ.ςικόν δ-
νομα Μεχ.ιέΓ ^Αλής, Οί βέη·
δες τοθ 'Αλγερίου καί τής
Τύνι5ος, ύπ^ρήφανα άλλα
πιστά τέκνα τής αύτοκρατο-
ρΐας, ί)7αν £τοιμοι ε[ς κάθε
στιγμήν νά στειλουν τα κα-
ράβισ των είς τόν Έλλήσπο-
νχο διά ν* άαοτελέσουν μοί¬
ραν τοθ ΤουρκικοΟ στόλου.
"Ωστε ή ΤουρκΙα έξετείνετε
δλης σχδόν τής μεσογει-
άκτής τής 'Αφρικής.
Μέχρι τοθ τέλουί τοθ 1821
ό διαβόητος Χαλέτ έφένι-ης
διηύθυνε άπό τα άνάκτορα
τής Κωνσταντινουπόλεως
λους έκεΐνους τούς ήγεμόνας
των αύιοδιοικουμένων τμη-
μάτων τής αύτοκρα ΓθρΙας
ώς
Οί είς την
πολι,ν·
6ν δ
βς

έ'τρεμαν δπ^5ς είς τό
παρελθόν μήπ^ς είς την πρώ
την οργήν τοθ Σουλτάνου
κα£ την άπάψασίν τού νά δια
κόψη τάς μετά τοθ κράτους
των σχέσεις, ριφθ^Ον είς τάς
άπεριγράπτους φυλακάς τοΐ
Έτιταπυργίου, ίπου δσοι δέ;
έξήγοντο διά νά ταφοθν» Ι,*·
•γαιναν ζωντανοΐ νεκροί, δα '
έλογαριάζοντο δμως οΰτ? *χ
αελάμβαναν των πρός άντπ
ρόσώπους βασιλέων τιμω,',
άν 6 Σουλτάνος δέν έπίστε
υεν ΰτι ιΊσαν φΐλοι τής Το^ ^
κΙας.Κατ'αύτόν τόν'Απρ(λιο /
τοθ 1821, οί πρέσβεις 8
διά τάς
σφαγάς και τάς ά9ρόας έκτε
λέσεις τ3ν Έλλήνων ά πό
τούς υαινομένους γενιτσά*
ρους εΐδαν Ιπειτα άπό ολί¬
γας ώρ*ςνά στήνωνται άγχό
νας καΐνά θανατώνονιαιάΟΛ
οί άνθρωποι υπό τα παρ<4· θυρατών πρεσβειών.Ό Σουλ τάνος 6έν εδέχετο κανένσ ά πό αύτούς 6 ϊδιος, παρά δ¬ ιον ήθβλε νά επιδείξη ΰ« Κα( τδ '· Ί

_
Τ
Υ.
ι Ί
ί-ϊ
3
ν]
25 Μαρτίου 1937
ΕΟΡΤΑΣΜΟ
1 Τ»! ΕΟΗΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ
«ΙΙΟίΤΡλΤΙΙΙ ΑΙΙΟΜΑΤΙΚΟ
Είς τό κυκλοφορήσαν, και
μί| ανακοινωθέν καν }
4

σημερινάς τελετης επί η
Εξί έβρτίί, έκδοβέν, κα

τα κακώς κρατούσαν συνή¬
θειαν, υπο τοΰ Δή μ ©υ Ρεθύ
μνης, έγινεν έοκεμμένπ πά
ράλειψΐς άναγραφπς τβΰ
2υν δέομου των ' Αποοτρά-
τ«ν "Αξιωματικών,οί όποΐοι
ύππρέτπσαν έηθίί γενναίως
έντΐμως και πιστώς την ιτα
τρίδα των καθ' όλην την δι
ΰ βΐό
άρχειαν τοΰ βΐόυ των.
Αρμοδίως μ&ς άνεκοινώ
η δτι έπ&ιδή δέν πράκειται
ττερι εορτής των προσώιτων
πού μοιραίως κα( τυχαΐως
ϊχβυν την πρωτοβουλίαν
τής διεξαγωγής, οδτε καν
περί άπλπξ Δημοτικαί; έορ
τής, ε(ς τήν *«Λ«ν 9« ηδύ¬
ναντο νάάξιάσουν ίτι ώς έκ
προαωπβδντβς τ*νΔήμ·ν δύ
ναντοα χ«1 νά ρυθμίζουν τάς
προσκληθείς τ*ν κατ' άρίσ
κειαν καί αναλόγως των
προσωπικών των συμηαθει-
βν, άλλ* περί ΈθνικηςΈορ
της είς την έηοίαν οί Άπό-
στρατοι Αξιωματικόν βχβυν
αυτοδικαίως την θέσιν η έ-
ηοία των άνιίκει, οί Έχιτρ©
σωποι τοϋ Συνδέσμου των,
άπαξιοΰντες νά δώσουν ση¬
μασίαν είς την μίΐ δυναμέ
νην νά ελαττώση τόν πρός
αύτους όφειλόμενον σεβασ¬
μόν παράλειψιν, 3ά λά^ονν
μέρος είς την σημερον Έ
θν,κι,ν Τελετήν άλλ' ούχι
εις την κατά ύπηρδ<3·<κ*όν των Ι ν τω Δήμω καθήκον τελουμένην δεξία>σ;ν, καί
τοι το Κατάστημα τοΰ
Δήμου δέν αποτελεί τσι-
φλΐκΐον των έηωσδήποτε νέ
μομένων σήμερον αύτ&, μέ
την επιφύλαξιν δπως *ρ».«
δίως ζητήσωσιν ίνα είς τους
τβλευταΐους δοθξ. ύηέ τηδ
Πρβϊοταμίνης
τό άρμόζον μάθημα.
Άντί τοδ β*>νίιθ©υ$ δρομολόγιον τον, τ- ά)π
σον επίστευεν είς την Κωνσ
τανπνούιτολιν είς την άκσ-
τάλυτον δύναμίν τού, _>στε
ό Ρεΐζ έφέντης κατά τό θέ¬
ρος τοθ 1821 έξαπέλυσε πρό
αυτών τΟν πρέσβεων την α¬
πειλήν δτι 6 Σουλτάνος θά
έκήρυσσε τόν ιερόν πόλεμον
πρδγμα πού έοήμο ινε την
παράδοσιν δλων των χριστια
νών τής αύτοκρατορίας είς
την λεπΐδατ καί την ληστρι¬
κά διάθεσιν τ~>ν νενιτσά-
ρων. Καί τ^το πράγματι άπο-
φασπμένος νά τό κάμη. Τόν
άνέκοψε ή πραγματικότης,
πού εδημιούργησεν ή'Ελληνι
κή έπανάστασις.
Ή Τουρκία έγονάτισεν 6
ριοτικΛς ώς εύρωπαϊκόν κρά
τος άπό τόχε. Ένφ επί Εξ
ουναπτά ετη ηρνείτο ν' άνα
γνωρίση τίς τούς ΕύρωπαΊ
ούς διπλωμάιας πάν δικαίω
μα επεμβάσεως ιίς τό Έλη
νικόν ζήΐημα, χαρσκτηρίζσυ
σα τοθτο ώς Ιδικήν της ύπδ
Οϊ:σιν, έφθασεν ύποχωρουσα
πρός βήμα,. μέχρι τοϋ
σημείου νά υπογράψη είς
την 'Λνδριανούπολιν την πλή
ρη ανεξαρτησίαν τής Έλλά
δος. Διά πρώτην φοράν ά
πό τού βασιλέως Φραγκί
σκου τού άναπτύξανχος τάς
σχέσεις μέ την Τουρκίαν, ή
Γαλλία ήσκησεν άντιτουρκι-
κήν πολιτικήν. Ή Αγγλία
τπστή είς τό άναρωσσικόν
της Γίρόγραμμα κα( έκ τού
τού προσκεΐμένη πρός νήν
Τουρκίαν, έστ^άφη άτιό τ:0
1822 εναντίον της» χείραγα>
γουμένη ά πό τόν Κάνιγκ
πρός νέαν' πολΐτικήν είς την
ανατολικήν λεκάνην τής Με
σογείου. Ό είς την Κωνστσν
τινούπολιν "Αγγλος πρέσβυς
έφθασε μέχρι τοθ σημεΐου νά
διεξάγη συνεννοήσεις μέ
τόν Μαυροκορδάτον έντός
πλοίου είς αυτόν τόν λιμένα
τής *Υ5ρας. Ό ΑύθΓριακός
καγγελλάριος Μέττερνιχ δ
παίζων τόν ρόλον άλλθκό
τού πρεσβευτού τής ΤουρκΙ
άς είς την Ευρώπην, ό μή δέ
χόμενος επί σειράν έτών την
συζήτησιν περί άνεξαρτησί
άς τής Ελλάδος, προτείνεΐ
έξαφνα την συνεννόησιν με
τόν Κολοκοτρόνην κσΐ τό
κόμμα τού πρός ανατροπήν
τής Κυβερνήσεως τής διεξα
γοόσης τάς διαπραματεύ
σεις, διά νά εκμεταλλευθή
τόν είς την Έλλάδα ττολιτι-
κόν όιχασμόν είς βάρος τδν
έπιδιώξεων τής άνεξαρτησί·
Δέν εγνώριζε 8τι ό πατρί
στοατπνος δέν ήτο δυ
νατόν ποτέ νά δεχθή ένΐσχυ
σιν άπό ξένους πρός ζημί¬
αν της πατρίδος χου. Πρό
τής πραγματικότητος αί Δυ
μ συναγωνίζονται είς
επίδειξιν έν ιαφέροντος διά
την Έλλάδα. 'Η όργή
τής Πυλης δέν λογαριάζε-
ται πλέον. Ό Σουλτάνος
Μαχμούι: Β', ό οποίος μέ
τόν πόθον των μετσρρυθμΐ-
σεων πού εΐχε ύ,[ό άλλας
συνθήκας θά ήμποροθσε νά
άνασυγκροτήση τό κράτος
τ">υ επί συστήματος συγχρο
νισμένου, εΐδε μετά την συν
θήκην τής Ανδριανουπόλε¬
ως τοθ 18*9 διά τής οποί¬
ας άνεγνωρΐζετο ή άνεξαρ-
ιτησΐα τής Ελλάδος νΛ χά
νη οριστικώς λαμπράς έπαρ
χΐας. Ή Μολδαυΐα κσΕ ή
Βλαχίά ετέθησαν κατ' ούσί-
αν μακράν άπό πάσαν έπιρ
ροήν τού, ή Σερβ[α επετύγ¬
χανε την ανεξαρτησίαν της.
Ή άτιώλεια τής Αιγυπτου έ
πήλθε ώς αναπόφευκτον γε-
γονός τής γενικάς χαλαρώσε
ως.
Ό Μκχμέτ *Αλής έννο,,ν
νά ίκανοπόιηθη διά τάς
ιαΐας θυσίας τού κατά τάς
εκστρατείας κατά τής Πελο
ποννήσου καί τής Κρήτης,
πρό/τήςΣουλτανικής άρνήσε
ως νά πσραχωρηθη είς τόν
Ίμβραήμ ή Δαμασκός, έ
στράτευσι·:ν είς την Συρίαν
άπειλήσας σοβαρώς τα νό-
τια τοθ κράτους. *Η εξέλιξις
τοθ ζητήμδΐτος είς εύρωπαϊ-
κόν επροκάλεσε την ανάμι¬
ξιν των μεσογειακήν εύρω-
παΐκθν Δυνάμεων,καΙ ή Αγ
γλΐα κατέλαβεν οριστικώς
τα μεταξύ 'Ασίας καί Ά-
φρικής στενά, τό κλειδΐ των
συγκοινωνίαν μέ τάς'ΐνδίας.
Τα μεσογειακά μπεηλΐκια
τό 'Αλγέριον καί ή Ίύνις ά
πέκτΓσατν νέους κυρΐους καί
δέν ήτο δύσκολος πλέον ή έ
πΐ των ημερών μας καχάλη
ψις τής ΤριπολΙτιδος άπό
την Ιταλίαν. ΟΙ πρεσβευταί
των Δυνάμεων είς την Κων
στσντινούπολιν καθίστανται
πλέον τύραννοι τής Πύλης.
' Η Τουρκία δέν ημπορεί
ν' αποφασίση τΐποτε χωρΐς
την .γκρισΐν των.
Είς την Βαλκανικήν σί
μετατροπαΐ έπήρχοντο πλέ
όν άπό τής μιάς δεκαετίας
είς την άλλην. Ή Σερβία
κ«1 ή Ρουμανία εγίνοντο βα
σίλϋΐα, έσχηυατίζετο ή Βουλ
γαρΐα, νέα τμήματα έδιδον
το είς την Έλλάδα. Αί άλ
ληλοδιάδοχοι αόταΐ μετσβο
ίΐ αύξήσεις κρατώνΒαλ
ο τνποε
2
ΤΟΠίΚΑΙ ΕΙΑΗΣΕΙΣ
ΛΥΧΕ1ΟΚ ΕΛΛΗΗΙΔΟΚ
Την προαρχη Κυριακήν
28ην ?.ήγοντο: μηνός π ε
οί ώραν Ιΐην αχ.ριβώς,
?χι δμιλήαει ?ν τφ Ίδαίω
"Α ν γ ρ ω ή Λί ς * Α ρ γ υρ Γ]
Φραγάκι περι «Κοητΐχών
"Αγγεκον χρήαρος χηί καλ
λιτεχνικής άξίας αυτών, με
τα προρυ/.ης εικονων.
Τό Οέμα Γθΰτο διαπρα
γματευόμ;-νον λίαν δεξιώς
υπο τής Λος \ο. Φραγά
ς, Φιλο? όγου καί εις την
'Αρχαιολογιαν
ϊ σης, δεν
ι
Γ»
θέλει αυγκΡΛ'τρώαία
φιλομαβεΐς
την ΑΓίΐτ,υσ.(ν τοΰ
Λντοοι» τη διά τι)
ότι
τούς
"
έν
δια
διά
φ'-·οον αύτοό Λλά
την εύψοί/δίΗαν καί
τα, ακ.Ο' ΐ; θέλει ποαγμα
τευίτη τοΰςο υπο τής ομιλή
τρίας. (Έκ τοθ Γραφείου
τού Λυκειου).
ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ
Παρεκλήθημεν νά δηλοί
©π τό διά την σημερον, καί έν
5 αιθΦύαα τοϋ ΛυκεΙου Έλλα-
Ιδων, ηροανγΐλθέν Καλλιτεχνι
κβν Ρεσιτάλ τοΰ νεαροϋ αυμπο
λΐτου κ. Χ. Νικολαχάκι, άνεβ
λήβη λόγν τής Έθνικής Εορ¬
τής διά τ© εσπέρας τής προσε¬
χούς Κυριακην 28ης τρέχοντος
καΐ ϋραν 9 μ. μ. ε·$ την Ιδίαν
αίθουσαν.
ΒΑΠΤΙΣΕΙΣ
Το λεβεντόηαιδο, ό Γιάννης
Ήλιάκΐς Διευθυντάς τοΰΚαφφε-
νεΐου «το Νέον», μαζύ μέ έκλεκ
την σύντροφον, μετέβη την
τυρινην Κυριακήν εις Βισταγήν
6που εβάπτισε τον πρωτοτοκον
τού φίλον κ. Έμμαν. Νικ. Φού
ρτΐνη ΝΤκον.
Νά των ζήση, Γ. Γ. Μ. Τ.
ΕΑΤΡΙΚΑ
ΙΔΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟΝ
Η ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΞΥΔΗ
Σήμερον δίδει χάριν της έορ
τής δΰο παραστάσεις. ,Απογευ
ματινή ϋρα 6 ])2 διά πρώτην
φοράν έντχίθχ ή «ώραι α τοΰ
Πέραν»» όπερέττα είς 3 πράξεις
ή υπόθεσις είναι παρμένη άπο
το ομώνυμον ρωμάντζο — *Εσπε
ρινή διά πρώτην φοράν έ.ταΰθα
ή πανελληνΐου φημης όπερέττα
τοΰ μοναδικοΰ μας μου3θυργοΰ
Ν, Χατζη«πο3τόλου ή ΓΙΟΛΑ
είς 2 πράξεις μέ ηρολογον καΐ
έπίλογον, θά διδάξη θά βυγ κι¬
νήση θά «υναρπάση
*Η υπόθεσις είναι παρμένη ά
πό τό κΐνηματογραφΐκόν έργοι.

ΚΛΤΗΓΟΡΟΥΜρΝΗ ΓΕΡΟ
ΤΙ.
Λ Λ Δ Ι
ηαντοτε
Μ. ΤΖΒΛΙΣΙ
^^Η|ρΜ^^ΒΑΗ^ε^ππ^π^^πΗεν^ειππΜ^^^ΐΒ^^^^^^^^^Η^^^ σπΓ^εΜεΜ^εν^εΒΒν^πΑει^ι^Ιβ^^ενε
^^^^^^^ε^^^^^^^^^εε^εΒΒΒΒΒ^εΒΒϊ^^^ε^^^^^^— ^~ ^^^^^ε^ ι^^^^^εβε^^-^^^
κανικών, φαανομένων κληρο*
νόμων τής ΕύρωττσϊκήςΤουρ
αας κατέσΓησε δραοτηρίω
■χζρσν την πολιτικήν τής Αΰ
στρίας είς τόν· επιτελικόν
χάρτην τής όαοίας ήτο ση¬
μειωμένην βέλος μέ κατεύ
θυνσιν πρός την θεσσαλονί¬
κην.
Ή αύστρισκή δρσατηριό
της κα[ ό δψιμος πόθος
Μεοτούρκων κατά τό 1910
ί τό 1911 ν' όνασυγκροτή
σουν την πρό αίόδνος όθωμα
νίκην σύτοκρστορΐσν έπέφε
ρε τάς Βσλκσνικάς συμμα
χίας τοϋ 1912, πού κατέλη
ξαν ε[ς τούς άπολυτρωΐι
κούς πολέμους,
"Ολα αύτά τα γεγονότσ ε¬
νός αίβνος, πού μετέβαλον
την δψιν της Βαλκσνικης,
κσΐ νέας κατευθύνσεΐς
Δυνάμεων είς τα ζητήματα
τής Μεσο>είου άρχΐζουν μέ
Γήν σπαθιάν πού κατέφερεν
είς τα στέρνα τής Τοι·ρ,<1ας ή Έπανάστσατασις τοΰ Εί κοσιένσ. ΗΜΕΡΙΝΚ ΑΟΞΟΑΟΠΑ τού ρον Υ» •Υπό τοθ Δήμου Ρεθύμνης εζ&οοοη χσε,ς ΐυ προγρστμμα έορτασαοΟ της χθεσινάς ημέρας κατά τό οποίον οήρε- ," επί τη έπετείω τής Έθνικής ήμΏν Παλιγγενεσιας θέλη ,.. χ *λλτλλπ^ ύγιγ Λιιέοαο ώο κατωτέρω : όν επί τη επετειω ης | ίνει ό έορτασμδςτής ή-ιέρσς ώς κατωΓέρω : Την πρωΐαν δμα τί) Ανατολή τοθ ήλίο.; ή Μουσι ήΐΑθυ Ρεθύμνης μ^τά των σαλπιγκτ2τν τής ενταύθα η όλι ποαανΐζονιες το 6ω9ι τί}ς κή χοϋ ΔήΐΑθυ Ρεθύμνης μ^τά των σαλπιγκτ2τν τής ενταύθα φρου. ρδς θά περιέλθωσι την πόλιν ποαανΐζονιες το 6ω9ινδν ΤήνΙΟ 1)2 π. μ. καί έν τώ έντσθθα Καθ^ρΐ'ΐ]
ής κ. 2.τυι)ης,
κατά τού
Χ
κούς πολεμους τής π ορ'.ίτού Χ(ί/.ι:
σης εικοσιπενταετιας πεαον
των.
Είς την Σχολήν Μέσης
Γ. Μαοκοοα «Ή (Ίνα*
;χξις
ρ
έ
.ύαι-ως υ έορτασμύ;
έγινεν έ-ιιβλητικος τΓ) 11
π. μ. Είς την τελεχήν προ
σηλθον: ςΟ Η^
τ1ν;χξις τού Ά^χαδίου» υ¬
πο τοϋ ιιαΟηιοίΓκ. Γ.λί-ι
οαγκοιιδάκι.
"Λο.
«
Ή
ς την Πατριδα άγάπη
τής δεσποινίδο;
ιιου» ΐπο
τος Ρεθύμνη; καί "Ελλη: Κωνσταντουδάχ.ι.
ΑύλοποταΜθυ, κ. Άβανά
σιος, ο Νοι,ιάρχης Ρεθύ
μνης κ, Κ. Κορββατάς, υ
Είσαγγε?.εύς Ρεθύμνης με
τα τής Κυρίας Κ.
ωαννου, ό Διοιχητής τού
44ου Τάγ[κ/τος Άντιπυν-
ταγμ. χ. Ν. Κακαβελας, ό
ποδιοικιιτής αύτοϋ ταγμα
ίο/ηΐ κ. Μαοδο/. Φου^ής,
- 6 Λημαρχος' Ρεθύμνης, ό
Διευ ί)υντής τοΰ « Τύπου »
ολίγοι δέ συμπολίται λόγω
2 δυστυχίας τοΰ άκαταλλήλου
τής ορισθείσης ώοαο.
Γ. Τερψετη «Ή Βανά
τίοαις Πατριάρχου Γρηγ*ι
ριου τού Ε'.» υπο τ ο ό
κοοΰ Λ. Κ<ΐύαου?.α. μι τής ώ; ανω χορωδίας π» ί αιιρΐί.ν « Ολη οοξα ο νάοι;» καί έπηκολονβη σεν (χπαγγελία τοΰ τρλπο- φοιτου τοθ Πραν-τικου κείου Ρεθύμνης κ. Κ. Ά- πανωμεριτάχι, ϊδικοΤί τού ποώμαΐος «η 2δη Μαρ « 9 Το πρόγρΓ/μμα υπήρξε πλούσιον και εκλεκτον έ- νηρμονισμενον δέ πρός τί)ν έναντι των καλουμενων ό φειλόμενον αεβασιιον' γμΟ τιου» τού οποιου η ^Ύ1 'ίϊ Ι Η ."-"II Τ 'Ρ ρι:σεν εις τους καί δια τοογο ί}α τ(Ν δημθΓ" ίαιμοι» χρονου των, της ΐϊντ,ός χρονικοΰ διαατημα τος βραχυτέρου των τρι¬ ών τετάρτων τής ώρας. Αρχικώς εψάλη τύ απο φΐλομαίΚ-ΐς ευ.-»ωμεν προπι:χω; νοντες τοΐοικοτ κινοΰντες είς αμ καΐ νεους μας. Ό κ, ΈλευΟ. ιπήγγειλλε τελος το αα τοΰΓ. νθΐ * * /.υτικιον τοΰ Εύαγγελιαμοΰ, Κρήτη». υπο σχολικοΰ χοροΰ, «ιδα 'Λνεμ£λφί>η τοτε ο
£
χθέντος καί διευθυνομϊίνου Ονικός "Υιινο; καί οί
Δ· * ' . * * ^ ί -'
υπο τού
και νεαροΰ καλλιτέχνου συμ
πολίτου κ. Γ. Νικολακακι
δ οποίος "προίοθούμρνος ά
πυ πηγαιαν μουσικήν διά
Θέσιν καί έμπνκόμενος άπο
[χστίντρς είς την
τελετήν άπηλίΐον
ροντες
:ι)
ρ
θυνιήν τήςσχολής Η.
Βουλγαρην καί τοίς
Ί Ρ
·' Μ ' Ι Ι *· ■ **'
-■.Ι»
ΣΗΜ. ΤΥΠΟΥ. Συνεχιζομένων των
τοθ τυΐΐογραφείου καί έίτελδόντος τεχνικοΰ
; ώρας,ή δλπ
κ ταν ενόντων καί ζητούμεν διά μίαν
φοράν την συγγνώμην των άν«γνω_τ8ν μ«5·
Κγ.
Ο ΣΗΜ.
Ή ΠΡ°Χ
τό ΡέΘυΜν
νόν τύ 6^(
ϊίρον δρ^
τι έσχάθη
ττερΐ
Μόμου. Δέ
Νόμου
Ό Νόμος
είς ·
"Εθνικόν φι
μαρα
Διχσσ
ττορθΓ
νσιοθσνθπ
αν ένχροττ.
σκεφθή νά
τού ττρίν τ
Καί ετσι έ'
την κρΐσι κ
κεϊνο τό Λ
κ
ριον, δτσν
κσΐ τα
ζονιο είς ι
τΐερισσοτέρ
Και ήταν
προ
ασχημ;
την
γσράν μας
κπρΐνισμέν
καί ποι
καλαισθησί
ίνθουσ
ΡΙΚΟ Ν
,
νΛΙ11'Ρό0
5