153663

τυπ
Γ ϊ
ΤΡΠΓΗ
ΦΕβΡσΥΑΡ ΙΰΥ
*—— =—=— ;^Ξ
Αριθ. Τηλεφώνου 86
ΟΛΟΣ ΜΗΆΛΟΥ 4ΛΕΞΑΛΙΑΡΟ7
Ι Δ Ρ Υ Τ Η Σ - Δ Ι Ε ·ν 3 Υ ν τ η *■
ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
ΤΟΙΑΑΝΝΙΚΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Υπο ποίας προυποθεσεις δύναται νά πραγ
ματοποιηθή ή ίδέα τού τρίτου 'Ελλη
νικοϋ Πολιτισμοΰ
Είς τό εγκριτον Αθηναϊκον περιοδικόν «Νέα, πολιτικήν έίη,
μοβιεύθη εσχάτως βαθυατόχαατ-ς καί έμπεριστατωμένημελέτη τοϋ
έν τί) 'Ανωτάτη Σχολή θΐκβνομικών καί 'Εμπβρχκδν Χπουδών
διακεκριμένον Καθηγητού κ. Ιωάννου Τουρνάκι.
Της λίαν ενδιαφερούσης πραγμα—Ιας ταύτης δημοσιεύομεν
κατωτέρω πκριβκτικήν περιληψιν Αποαταλειβαν ήμϊνυπο τοϋσυμπα
βοϋς φιλϊργου νεαρόν συμπολίτου, τοΰ ΐΐς την ώς ανω Σχολήν
φβιτωντος,κ, Ζαχαρ. Λουκογιχννάκι, έκ Γουλε ίιβν&ν (Ρί9ύ.ινης>.
Λιά νά δυνηθώμεν ν* ά-
ναπτύξωμεν τονέθνικόν μα;
πολιτισμόν, ^εχομεν ανάγ¬
κην νά εξασφαλίσωμεν μίαν
καλήν ζωήν, τόσον είς τόν
αστικόν πληθυσμόν, δσον
καί είς τόν αφροτικόν. - Άλ
λά διά νά έπιτευθ|) τοΰΐο
χρκιόζεται νά έψαρμώσωμεν
τάς τεγνικάς γνώσεις.
Διότι είναι αδύνατον μία
χώςα ν' άναπτυχθη καί νά
■ανθήσυ, δταν ή γεωργία
ευρίσκεται είς πρωτόγονον
Ακύμη κα'τά «τάσιν.
έσοδεία», χωοις αύτός νά
ΐχχιαβάλη ιδιαιτέραν προσ
πάθειαν καί δεν Θέλει νά
προσαρμοσθή πρός τάς νεω
τεριστικάς ΐδέας, καταδικά-
ζων τόν ίδιον εαυτόν τού
είς την δυστυχίαν.
Είναι άληθώς εγκλημα
/. την ντ.οελλη
νίκην κακομοιριάν
Διά νά ήμπορέσΰ ή Έλ
λάς νά εξέλθη ίίπό τι'ιν ά-
ι'ίράνειαν είς την όπθίιχν
φθίνβι, πρέπει όλόκληρός ό
Έλληνιαμός νά ύπακούση
είς τό σάλπισμα τοϋ 'ΕΟνι
κου Κυβερνήτου'δίά την σω
τάτην κλίμακα, λειτουργοϋ ος λόγω τής συνεχιζομένης τηριαν και την μεγαλυνσιν
σαι σϋμφωνο μέ τάς νέας
'βάσεις τής οϊκονομικής' πό
λιτ,ικής, ούτως ώοτε οί 4ξ«?ρ
χόμκνοι έξ αυτών των σχο
λών νά γίνονται οί άνιι
μηρφωταί των άγροτών.
Αύτό τό δύσκολον ;αί
μεγάλο έργον μόνον τα δ-
λοκληοωτικά κράιη δύναν¬
ται νά τό φερουν είς πείςιας.
Διότι έμ.ινε μενά άπό
πατριωτικάςκαι μόνον αρχάς
καί ένδιαφειιόμενα διά την
βελτίωσιν τής ζωής «ών '»α
ών των, ύποδεικνύουν, είς
αύτούς, τούς ΐρόπους, καί
ττιύς καθοδ» γοθν πρό; την
εύημ ρίαν.
'Λλά διά νά στεφθή υπό
πλήρους έπιτυχίαο τό έργον
τ<$Γιτο, πρεπει ό βιομηχανι¬ κώς καί δ γεωργι-κός. κόσ- μος νά καταβΓ/λουν ύπεριά την προσ.-.όθείαν διά την ανάπτυξιν της εργασίας. 'Εχτός τούτου πρέπει νά συμμορφωθοϋν μέ τάς υπο δείξΒΐζ Γ% οϊκονομικής πό- λιτικής καί δχι ν' .άντιδρώ σιν είς την εφαρμογήν των ι'ποδεικΛ'υουμή'ων τεχνίκων, μέαων. Διότι δ Έλλην ά Υΰ"τη; έμπνέιται άπό την κο^ήν αντίληψιν δτι «δν δ Θεός θά κόνουμε όινηρίας τού, κ<π των ι'ίνε πα^..κων σογκοινωνιών, εχει άμβλήσΐτ.ι την Ικμετι'ίλλευσιν τής γής τού Είναι ! δμως (ΫτΛγκη νά μεταβάλωμΊΐνχαρακ-Γήρα καί τρόπον1 ζωής, διότι η Έ?.- τής Έλ?ιάδος, κσί νά κινηθή μέ γιγάντιαϊα βήματα είς την '·<ατάκτη(ην τοϋ ίερκϋ αύτοΰ σκοποΰ διά την άνα γέννηαιυ τή; Πατοίδοί τού Ζ. ΛΟΥΚΟΠΑΝΝΑΚΙΣ Σπονδαστής Α.Σ.Ο. ΧαίΕ. Σ. ΔΗΙΘΝΗ ΠΡΟΒΛΗΙΥ1ΑΤΑ ΗΙΤΚΙΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Μίο μόνη έξήγησις "ύπάρ- χει τής σημερινής δυσπιστί¬ ας (διά νά μή είπωμεν έχ θρότητος),τοϋΆ γγλικοθ λα· οί) έναντι τής Ιταλίας: δτι οί "Άγγλοι δέν έννοοΰν τόν ίτα Χΐκόν χαρσκτήρτ καί δέν εΤ νέ έξοικειωμένοι μέ τό πνεϋ μα καί τή*1 φύσιν ιοϋ φσΐιστι κοθ κπτθεστωτος. Δέν ΰπάρχει π-.'-έον ού5εμί α διαφορά μεταξύ Ιταλίας καί Μεγάλης Βρεττανίας. Ή Ιταλία θέλει νά λησμονήση, τάς σκοτεινάς ημέρας τ&νκυ ρώαεων. ΑκοΧαυθεΐ δημΐουρ γ^ήν πολιτικήν χωρίς νά ποί ρτΛρύρεΤαι άπό αίσθήματα εκδικήσεως. Ή ίταλική πολιτική έπι5ιώ κει την είϋήνην καί ιήν δικαι οσύνην. Θέλομεν πρό παν¬ τός την φιλικήν· συνεργασί¬ αν δλων των εύρωηαΐκών χωρών καί θέλομεν Οπως ό υ πόλοιπος κόσμος προοχβορή (Άρθρον τού θεωρουμένου ώς έχηρα σωποΰντος τάς σκέφεις τοΰ Ντοΰ τσε, κ. ΗΙΡΤΖΙΝΙΟ ΓΚΑΎ ΝΤΑ) σπ είς την συνεργασίαν αυ¬ τήν. Πρό παντός δμ-ως θέλο μέν την συνεονασΐσν της Μβ γάλης Βρεττανΐο/ς. . Την 16ην Απριλίου παρελ &όντ^ς ετους ή Ιταλία ύπέ γραψε μέ την Μεγάλην Βρετ τονίαν μίαν συνθήκην 'ή ό- ποία ετέθη έν Ισχύϊ την 16η^ ΝοεμβρΙου. Ή συνθήκη αυτή άναγνω,'-,ίζει την ίσότητα δι καιωμάτων, έθνικώς καί αύ τάκρατορικ'ώς, τής * Αγγλίας καί ,τί}ς Ιταλίας είς τήΑί Με σόγειον καί τήνξΈρυθράνΘά λασσσ". Ή Ιταλία 0ά έφαρ μόστ) τοΰς δρους τής 'συνθή κης αυτής πιστώς είς δλατά σημεϊα. 'Ειομένως .πιστεύο μέν δτι δλα τα πρίβλήματα Τα ό,ποΤα Ιμε·#ν έκκρρμή με ταξύ των 5όο νωρών ι/«ς έρ ρυθμίσθησαν ί,κανοποιητικώς. Καί σήμερον ή Ιταλία δέν ζητίϊ άπό την Μεγάλην Βρε ΐαννΐβν #τ1ποτί άλλο άιότήγ εΙλικρ'ινΓ) κατανόησιν τΛνάνα ^ νκών της καί ,τΛν δικαιώμά- των τη;?ίς σ,αίρας 8αου&έν . θίνονται άγγλικά συμφέρον- τα,. 'ΕίΙ πλέον ή Ιταλία δέν 8χει διαιυπώση ουδεμίαν άν- τΐρμησΐν,διάτήν ένισχΐ'θμένην πολιτιΐί,ήν καΐστρατιωτικήνάλ λη/εγγύην ιής Άγγ.λΐαο καί , ϊΠς Γΰλλ|ας, .Γήν οποίαν ό. κ. Τσάμπερλαιν, υι^μφύνως πρός τήντελευταίοΓν δήλωσιν ττυ, σκέπτεται νά ενισχύση. » Ή διεθνής πολιτική τής Ίτα . λίας στηρίζετσι έπΙτοΟ,ά|ξο· νος Ρώμη^ττ-Βερολίνου'παρά _ ταϋτΐα άναγνωρΊζει ιό,νόμι-; μόν τής υπάρξεω(* τοθ ά£ο- νος ΛονδΙνου"Παρισίων. Ή Ι στορία δμως θά δείξη Οτι ή ποΧιτική τΛν άξόνΓόν δέν έ ■ γκα,ινιάσθη,ςιιπ-) Την Ιταλίαν άλλ' άπό τ^ις δημοκρατίας δ ταν αδται συ,νησιιίσθησανδιά ,νά έ,πΐβάλουν κυρώσεις είς την Ιταλίαν— καίτοι αί δη· μοκραΛ*ι τό άρνοθνται. Ό, τι άπομένειάπό τόν παλαιόν συνασπισμόν των'ίκυρώσεων είναι ή διακηρυχθίάσα τίολΐτι κή ετυμμαχία. Αι^τηΛάγγλογαλλικήσυμμα χία^ύ,πήρξεν είς των κυριωτέ 'ρων λόγων τΗς Ιταλογερμανι κός αλληλεγγύης Σήμερον ή( 'ΐίαλία έλπΐζε,ι δτι ή &>γλο-
γαλλική συμμαχία θά ΰπάρ-
ξη δι* άμυντικούςσκόπούςκαΐ
δέν 6ά κινηθή πρός "τάς τίρο-
κλητίκάςαύτάςένεργείαςπρός
τάς οποίας έπΐθυμοΰννά την
παρασύροάνμερικαΐ δυνάμεις
εργαζόμεναι είς τό ί/κότος.
Αί σκοχειναί αυταί δυνά¬
μεις—αί οποίαι 'έργάζονται
Νκύρίως έν Γαλλία— προσπα
βόθν ήδη νά αΓΓ^ιουργήσουν
■ανησυχίας έτίί'ΤοΟ'ΙσπανίκοΟ
ζητηματος. Ίσχυρΐξονεΐη,δτι
βέπσυν άαει,λη'τΐΐίθ:, Ιταλικά
σχέοΊά έν ΙσπανΤα. Ή έν
Ισπανία ίταλική παΧιτι·κή 8
μως είνε" κσθπρα. Πρώτον,
ή 1ίτ>λ'(α ττιστε:ύει σΐι τό έ-
θνικιοτικόν κίνημα τοθ στρα
τηγοϋί Φράνκο δέν είνε οθτβ
ταξικός'πό'λεμος οθιε έπαρ ;
χιακή εξέγερσις έναντΐοντής·
έπαρχούσης κυβερνήσεοί;.ΕΤ
νέ μΐιί έθν.κή έκφρασις τήςθε
λήσεως τοθ ίοτιανικοθ ΛαυΟ
-εναντίον τίγς άπέθλής τής- κα
ταστοοφης ή τΠί έπιβ->χής ξέ
νων ποΛΐτικών—ενα κινήμσ
διά την τιροο6>;υτικήν άναπ
λοσιν τοθ ίσπανΐκοθ χα'ρα-
κτη"ρος, των θεσμωυ κ#1'τής
μορφής τής κυβερνήσεως.
Μέχρι τοό τέλοος Αόγοό
στου 193Θ, ή Ί^«Μ*ι μσταί·
ως έπέμεινεν υπέρ πλήρους
καί απολύτου οόδετΡρότητος
έν ΊσΓΐηνία έκ ιμέρους , των
εύρωπαΓκών κυβεί,ινήαιων, ά
νευ ού*)εμιβς έπιψυλάξίΐως,
καί ανεμίχθη είς τόν ίσπανΐ-
κόν εμφύλιον τόλεμθν στέλ
λουσα στρατεύνιατ;ΐϋι καί 8-
πλα^μόνον άφοΟ άνβκοινώθη
■κα! απεδείχθη είς την '^πι-
τροπήν μή Έπεμβάαβω«}.4 δτι
ξένοι πολεμισται καί ,δπλα
έστέλλοντο είς ενίσχυσιν τής
δημοκρατικάς κυβίρνή&βως.
' Άνα γνωρίζουσα δμώς^ ;ήν
,εθνικήν κυβέρνησιν τρθ στρα
νηγοϋ Φράνκο &ηό. τής <*νο(;' ξεως τλΟ 1937,ίήΝΙτρλΙα, άνε γνώριζεν έπΐσης δλ^ς τάς με ταγενεστέρας .δΐακηρύξεΐς πε' ρί έθνικής ελευθερίας, τιολι- τικής καί έδ59φΐκής άκεραιότη τος, καί ούδέπρτε, άπέβλ,εψεν είς πολιτΐκά ή έδαφικά_.όφέ λη Διά τόν αυτόν λόγον δ}· ■μωςέπιμ-ένέι δπως ούδεμί,οάλ ΚΡ1ΣΈΙΣ ΚΑΙ Ε: •ών νει πικείμέ^νης,^ς ές «λΧ Ληλώ'ν^ ανεγράφη, τής ιλτοβτρώσεως «αί έν γέ κου δικτ^ιίο» της "πόλεως/μάς Ιχφράζονται πχρ'ϋηονχ δτι ούδεμία πρόβλεψϊς; 'ίχει γί χΐ) διά την ρελ/ϊω ΐΐν τ τίς ά βίιότητος είς την οποίαν εύ ρ'ιάκεται ή,' ΓΐλατεΤα ' Γεωρ- γΐου^' ,ν "', '^.._'' Μη Ιχοντες πρόχβίρ'α ά- νωμεν επί της βααιμοτητος των παραπόνων ΐτ-σύ δι&τυ- πώθιτοχν , άπό ένδι*φέ£ίμέ νού; διά την β^τίωαιν'τής καΓαστάσεως κυκλβύς, δία- ςυπώνομεν απλώς τήνεύ^ήν δ άν δέν ελήφθη ήδη πξ^5βδ μ ατοπου,λη φθξί άνευ άνα^ολ,ής."^" ^ ,λη εύρωπαΐκή- δύναμις Λπο- αειραθπ ν' άναμιχθτ) είς την πσΑιτί.κήν τής νέ,ας'Ισπανίσς δι' ίδιοτελεΐς λόγους. έν αν¬ τιθέσει πρΟ£ τάϊ· νένΜκά συμ- φέροντα τής Εύρώπης καΓ τα [ύιαΐχερα ουμφέρόντα τής Ί λς,.; . ..., Ή έναντι τής ΓαλΛΐαςστά σιςτιηΊς Ιταλίας όέν ήτο ,όλι γώίερον σαφής. |0λόκλίΐρ.ος ή μεταξύ Ιταλίας καί Γα/,λΙ άς κατάστασις μένεΓνά έκ κΓ'θάρι^θίί.,ίηότί'αί ίταλογαλ λικαι συμφωνίαι, αί οποίαι , ΰπίγράφησα-/ ένΡώμη τήν7ην ΊανουσρΙου 1935, μετά είκο σαετή έντασιν -κοιΐ συγκεκα λυμμέναςσυγκρόύσεις,^ κατέρ ρευσα- αυτομάτως σννέτίεΤα των έ-κ μέρους ■ τής ΓαλλΙας άνα|3ολών καΐ παραλείι|ίβων. Πράγματΐ, αΐ^σϋνθήκάι'σΰ- 'τ'ζ{ έττρεπε νάσυμ,πληρώθοθν 5Γ εΐδικής σύμβάσρα>ς πρΐν
τεθοϋν έν Ι^ΟΤ, βΰμψώνως
πρός τί|ν έπϊθυ(ιίατ'ιτί((ί γαλ
λΐκ'ί^'Ίίϊίβερνήθίωςνι'Ώς · έλέ
ί^ ήδη, αΡΐίυνθττκα,ι ύπέχρέ
οιον' <ήν γαλιΧϊκήν κυβέρνησιν ν*ά μή άντίταχθή είς .τ π»σαν π.Ββνήν/ ενέργειαν τής Ήαλ( νίς εί Ά*0ησσυν1α. ΈγκρΙνου σσ1 τάς κυρώσεις κοί έπιβάλ λουσίί αιϊιύ.. αέ έςαιρί,τίκήν Ούστηρότητσ,, ή Γαλλία διέ πρΑξεν απροκαλύπτως πολε μικήν "πράξιν εναντίον ι|^ς Ί ΤβΆΐίχς. ■■·'"<.' Αί Ίταλθ'/αΑλ'ΓκθΗ 'ουμψω νΐάι τοθ ^δδκχσ*^ οδτω πάσαν νομΐκήν τιολιτικήν καί ηθικήν βάσιν! 6φήν»νσ:ίΐ τα μεταξύ ΓΌλΧΙατ^καί »ΓαλΙ- άς πρ"τ5(&ήμάτα έκΚρίμήπρός οριστικήν ρΰνΤμισιν. Ή'ΙτσλΙόΤ άναμένει 'τήν^ρύθ μιόιν τδν πρΟ'βλημάτωι' αύ ίώ'ν καί θά παράσχη τάς ά· ναγκαίας έξηγήσ&ις ικαιίοτόν δέοντά' τρόπον. Τουτο 8ίν ση μαίνει 8τι αί εξήγησιν αύΐ ΐσΐ θά φΒά'σουν άνάγκαστ- κΐώς πέραν των όρΊών τΗί ε ρήνης. Τό ζήτημα!έζαρ'?αΐαι άπό την Γαλ<ί<ήν οτΛσΓν. Ό κ ).Το<3ίμπέρλ<7ΐν';'«πίί, δΐι'ίί^Ιρήνη 6'ύναΓαι δίκαίως νά επιτευχ ; 6'ύ ναΓαι η πάντοτε δι,ρνΡ^τ ιίών 'κρατΏν. Τή 'τηρ μ Δένν ύ^πάρχειΌΰδέ'ΐίά 6'ιαφο ρ.ά μεταξύ των κράιών, ή 6 ποία νά' αή δύναται νά λυθή δι»* συζη^ήσβών. Πολλοί ιιι- ^τεύουγ δτι'ή" Ιταλία τ'ρέφει σατανι'κά σχέδια' έπίθ6τικ<ιθ πολέμου στρεφ.ομένόι) φυσι- «,& κά'τά των δημόκραΐικων χώρΏ·. Ι,ίπότε τό περισσόιε

Ο ΤΡΠΟΕ
29 ΦεβρουαριΌυ 1939
ΜΠ. ι»εί»
γοπικαι ειαησει. -^ ΤΗΛΕΤΡΑΦΐΜΑΤΑ
■-—~
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΠΟΑΙΤΕΙΑΣ
ΝομΙζω ηώς δέν ΓΪν' άνάγ
κη νάναι κανείς λογοτέχνης
γιά νά εκφράση την Ιχανο-
ηοίηση κ«1 τή χαρό πού αΐ-
σθάνεται ατό διάβασμα ενός
βιβλΐου, οτσν τό βρΐοκει ά πό
κάθε αποψη ώρσϊο.
ΠαρεπΙοημος στήν |τιθλιτε(
αζαύτή Τσως νά αίσθάνωμαι
πιό πολύ άπό τοός εντοπί¬
ους—πού τώ ξέρουν— νά μά
θω τα μυστικά της, νά δια
βάσω τό χρονικό της κσ( μέ
νω ένθουσιασμένος μέ την
πεποΐθηση τοθ συγγραφέα,
-ού 8ιατυτΐών£ι στόν Οστε-
ρόλογο Σελ. 207 πρός τούς ά
γαπητο·ς πατριωτες του,γνώ
μη πούίμτιοροθσο κώλλιστα
νά μτΐή καί σάν προλονικό ά
-όφθεγμα σέ κάθε τέτοιο 6ρ
γο τέχνης, ή παρακάτω:
«Ή άλήθκια η 8ική]μου εί
ναι άληθινώτερη |άπό κείνη
πού γνωρΐσανε τοθ λόγου
τους γιατΐ 6ταν οί συγγρα
φήδες βϊτβ ποιητές εΐν αύτο!
είτε πεζογράφσί, βάνουνΈ
στό κοντύλι τους την ττραγ
ματικότητα, την κάνουνε νσ
πσλιτεύεται σύμφωνα μ δνα
νόημα καί μίαν ί&έσ, η"γουν
άρμονικώτερσ άπό τή σκέτη
πραγματικότητα Ιπού κουτου
λοθμε καθημερινώς»-
Καί την Ιδέα αυτή ΰπηρε
τώντσς διαθέτια τή μσε στρΐ
α τού καΙ την άγάπΐ| πρός
τό γβνέθλιο τόπο καί μβς πά
ρουσιάζει στΐς καθάριεςγραμ
μές τβθ βιβλίου τού μέ άδρές
κσλλιτεχνικές πινελιές τίς
φυσικές ώμορφιές τβυ, την
βμπορική τού κίνηση |κα( την
παλιά άρχοντιά τού, την εύ
γένεια κα( τή συμπάθεισ τοθ
Ρεθεμΐώτικου χαρακτήρος Α
κόμα τίς έλλείψεις τοθ τόπβυ
πβΰ αλλες διορθώθηκαν κι
δλλες μένουν άκόμα, όπως
ή ελλβιψη τοθ λιμανιοθ ποΰ
παλιώτερα ίρριζε στήν άμ
μουδιά, την πλατιά, τό Συρι
ανό κσράβι +ιέ τα έμπορέ
ματά τού,
Ξαναζωντανευει τό άνακά
τεμα των ξένων στήν Κρήτη
καί Ιδιαιτέρα τό πάλεμα τό
άγριο μ* τβύς κατακτητες,
πού παρ' δλρ τα προηγοΰμέ
ν« έκδηλώνεται σέμιά άνθρω
πιστική συμπάθειαστήνάνταλ
λαγή των Τούρκων.
Περιγράφεται ήπεριπέτει
α καί δ ξίπεσμός τής γυναί
κος άπότήν ΦράγκαΌρτάνς
κατόπιν Φατιαέ χανούμ,
ΈκεΤ δμως πού μιΛβί άπό
λυτα ή ψυχή τοθ συγγραφέα
είναι στά σημεΓα πού έξεικο
νΐζβι τσύς τβλευταΐους καλλι
χνες τοθ Ρεθέμνου.
Έτσι γιά τόν άγιογράφο
μβς λέγει στή σελίδα 174:
Ή ψυχή τού πρέπει νδναι
κσθαρή σάν τό κρο·στα<λοκ<·ιΙ τότβς μόνο θά τιέση επάνω τού ή θεΐα χάμη καί θά κατε βή άπό τό κοντύλι τού ή δγι α είκόνα. Καί στήν πρώιη σελίδα γράφει«ιτοιητάδες καί ζωγράφοι είναι πά ντα άπα ρπίτητοι γιά νά μένη ή δόξα μιάς τΐολιτείας σίγουρΓΐμέσα στόν κσιρό, δταν σκολΛσητό έμπόοιό της κλπ.» Καίστή σελ. 187έξα4ροντας Τούς τεχνΐτες τσθ Ρεθέμνου γράφει; «Ή (στορία πού γράφουνε τδ χαρτιά καΐ τή διαβάζομε σιά σκολειό είναι ίνα ΐίποΐα μπροστά σέ τοθτον τόν καθη μερινό ΐδρο πού χήσσν ο£ ά νθρωποι πάνω στά σθνεργα καί στά ύλικά τής δουλειας των γιά νά γεμίσουνε τόν κό σμο ώμορφιές καί πλούτη.» Καίπόσα δέν μπορεΐ νάπα ραθέση κσνείς διαλεκτά άπο σπάσαατα ΐοθ βιβλίουαύτοϋ. πού θά ξεδιζτκρίνΓ] 6 καθέ- νας άναγνώστης» πό·α χαο γνωσΐας καί πατριδοφιλίας οείγμαχα! "Ωστε άπό την α τιοψη αύτήθά ήτανάίξιοσύστα Τη ή αναγνώση τοθ πλείστου μέρους τοθ βιβλίου στά σχο λεϊα τοθ τόπου, άλλά κσ( γε νικωτέρα ώς ττατριδογνωστι κοθ καί ήθογραφΐκθθ άναγνώ Ή δική μου έντύπωσηεΤναι πως τέτυια δργα §(νουν μιά ραίμαλέα ώθηση οτή λθγοτε χνΐα μας, δμοια μέ κεΐνηπού Ιδωσε ό ψυχάρης μέτό βιβλΐ ο τού «τ 5 ταφίδι μοι>» στόν
,'Ελληνικό δημοτιι»ισμό.
Ι. Π. ΕΥΛΓΓΕΛΙΔΗΣ
ρσν άναληθές.
Ό Ίταλικός λαός βΤνκ, πρό
παντός, άπορροφημένος είς
Ινα γιγαντιαίον ειρηνικόν1
σχέδιον, τό οποίον ίχει τρείς
αντικειμενικόν σκοπούς 1)
Νά καταστήση την Ιταλίαν
οικονομικάς σύτάρκη, ώστε
νά εκμεταλλευθή δλους τούς
έθνικούς πόρους της καί νά
αύξήσρ τάς δυνατότητας ά-
ηασχολήσεως των Ίταλών
έντός τής χώρας. 2)Τόν τα-
χύν καί πλήρη άπθικισμόν
τήςΑιβύης διά ΐοΟ έποικιομοθ
τής Ιταλικάς βορείου Άφρι-
ής είς διαρκώς μεγαλύτερον
βαθμόν μέ Ίταλούς αγρότας
καί βιοτέχνας οί ότιοΐοι Βέν
δύνανται νά ζήσου ■· είς τα
στενά δσισ τήςμητροπόλεως.
3) Νάέκπολιτίση δι' ΙταλικοΟ
άποικισιιοθ την έκτασιν τή*ς
αΐθιοπικής αύτοκρατορΐας,εΐς
την οποίαν ίχουν μεταναστεύ
σει ήδη χιλιάδες Ίταλών έρ·
γάτων.
. Υπο τάς σσνθήκας αύτάς
ουδέν Ιθνος έν Εύρώπη επι
•Αιμεΐ την έΐρήνην χαΐ τΐμΐαν
εύρωπσΐκήν συνεργασίαν 8-
σον ή Ιταλία.
♦Η φασιστΐπή Ιταλία, άφ'
ετέρου, δέν δύναται νά εύ·
νοή·η καί ϊποκρουεΐτόν ίδεο
λογικόν πόλεμον-δηλαδή την
Ινοπλον σύγκρουσιν μεταξύ
διαφόρων ηολιτικών ή θρη-
σκευτικών αορφών κυβκρνή
σεως. Αύτά άνήκουν είς τό
παρβλθόν. ,Η "Ιταλία ζητεί
μόνον νά την άφήσουν έν εί
ρήνη κα( νά σεβσσθοθν την
μορφήν τήςκυβερνήσεώς της.
Αυτή, άφ' ετέρου, σέβεται
τή ν μορφήν κυβερνήσεως των
άλλων χωρών, οΐαιδήτιοτε
καΓαν είνε, έφ' Οσον δεν
προσβά'λλουν τα συμφέροντά
της.
Δέν πρέπει νά λησμονήται
8τι ή φασιστική Ιταλία ήτο
η πρωτη εόρωπαϊκή δβναμΐς,
ή δποΐα άνεγνώρισε την Σο
βιετικήν ΡωσΙαν «ντέγιοθρε».
ΑΙ σημεριναί τκτσ^ιβνσΐι σχέ
σεις μεταξύ ΦσσιστϊκΤ)ς Ίτα
λΐας καί Σοβιετικήν Ρωσσΐας
όφείλονται μόνον είς την ά
νανεωθεΤοαν τάσιν τΛν Σοβι
έτ νά διαδώσουν τόν κομμου
νισμόν είς την Ευρώπην.
Ένώ δμως ή Ιταλία επι*
θυμεΐ τή»· εΐρήνην, είνε πάν
τοτε ετοίμη διά πόλεμον, έ
άν οδτος έ—-βάλλετο είς φ
την διά τήι έπιθετικότητος
τ©ν κεκτημένεον δικβιωμάτων
της» τής έθνικής τιμης της
ή δι" άδΐκίας.
Ή Εύρώπη δέν πρέπει νά
πλανάται επί τοθ σημεΐου αί»
τοθ. Ή Ιταλία εΤνε Ισχυρά
είς πνεθμα, έξοπλισμούς καί
μέσα. Ή έθνική καί πολιτική
ένότης της καί ή καθαρά συ
νείδηαίς της αύξάνουν τή*· ά
ζΐαν τώνΐδίνάμεων βύτών.
Είνε σφάλμα νά πιοτεύετ<:η βιιως συμβαίνει βΐς διαφό¬ ρους χώρας τής Εύρώπης, β τι ύπάρχουν ενδείξεις α*υνα μ(ας έν- Ιταλία ύιιό μορφήν δήθεν εσωτερικήν πολιτικών ί| οΐκονοϋΐκών κρίσεων, διό τι τοιαΟτοΜ είνε άνύπαρκτοι κα( δέν πρόκειται νά συμ- βοθν, διότι ό Ίταλικός -λαός έργάζεται καί παράγει καί ά ναγνωρΐζίΐ τα μεγάλα έθνικά ώφκλήμβτα, τα όποία όφεί ΚΡΟΤΑΣΕΙ! ΠΡΟΑΓΟΓΗΣ ΕΙΠΑΙΔ. ΔίΙΤΟΥΡΓΙΝ Κατά τάς αρμοδίως παρα σχεθεΐσας ημίν πληροφορίας αίτηθεϊσας έν δψει άνσλόγου τηλεγραφικής διαταγής τού 'ΥπουργεΙου ΠαιδεΙας, θημο- σιευθείσης είς τό φύλλον μας τής παρελθούσης Πέαπτης, ύττεβλήθησανπροτάσεις πρός προαγωγήν έκπαιδευτικώνί Α'. έκ μέν τής Α! έκπαιδ&υ τικής Περιφερείας: Άπό τοθ βαθμοθ τοθ άκο λοΰθου ίΐς τοθ Γραμματέως Β' τής Δ)δος Άλεξόνν<ϊς Καριωτάκι διδασκαλΤσσηςΠα νόρμου. Β') έκ τής 8! Περΐφερίίας: Άπό τοΠ βαθμοθ τοθ άκο λούθου είς τόν τοΟ Γραμμα Τέως Β' τοθ διδασκάλου Γε ρανΐου «.Στυλ. Γ. Βερνάδου. Άπό δέ τοΰ βσθμοθ τοθ Γραμματέως Β' »ίς τόν τοϋ Γραμματέως Α! τής Δ)δος Εύσγγελίσς Χαλκιαδάκι Δι δοτσκαλίοοης Άτσιποπούλου καί τοΰ κ.,Έμμ. Μακρυ>άκι,
διδασκάλου Λαμπιωτώχ.
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΑΗΜΟΠΡΑΣΙΑΣ
Ή Άγοοτική" Τραπέζα
τής Ελλάδος πυυκηρΰσπει
μειοδοτικήν ' δημοπρασίαν
την προσέχη Τετάρτην Ιην
Μαρτίου έ. 2. διά την κα¬
τασκευήν δΟΟ κυψελών.
Οί δροι τής Αημοπρασί
άς ευρίσκονται κατατ6ί)ειμε
νοι είς τό γραφείον αυτής
δπου πρυσερχόμενηι δύναν
ται νό λαμβάνωσι γνώσιν οί
βουλόμενοι.
ΓΑγνοτική Τράπεζατής Έλ
λάδος ι
Ύποκοΐάστημα Ρεθύμνης
Τό Ύποκατάστημα ΐής
'ΑγροτικήςΤραπεζηςτήΓ, Έλ'
λάδος, ενταύθα, γνωρίζει
είς δλονς τούς τΐα(>αγωγούς
οταφίδοςτής περιφερείας τού
τούς επιθυμούντας νά προ
μηθευθώσι ποτάσσαν, δτι
μέχρι τέλους Φεβρουαρίουέ 2
πρέπει νά ΰποβάλουν κίς αύ
τό δηλώσεις περί τής άνα-
γκσιούσης ποσότητυς είς 2-
καστον τούτων. Αίμκτάτόν
Φεβρουάριον ύποβα-λλόμεναι
δηλώσεις δέν πρό<ειται νά ληφθοΰν ίη' όψιν καί πρός γνώσιν των παραγωγών. (Άγροτική Τοάπρ.ζα τής Έλ λάδος (ΎποκατάσΐημαΡκθύμνης) ΑΚΤΟΠΑΟΤΑ ΤΗΪΙΙΙί ΠΡΑΚΤΩΡ' ( ΣΤΡΑΠΑΤΣΑΚΠ. ΤΑΤΣΑΚ. ΡαϋΟΑΟΠί!: ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΔΕΥΤΡΡΑΝ *)π ΚΕΦΑΛΛΗ¬ ΝΙΑ 8ιά Χανιά. ΙΙϊΐραιά, Βό λάν, Οεαβκλονΐχην. ΠΕΝΠΤΗ ά)π ΧΙΟΣ διά Χά γιά, Πειραια. Πάτρας. Κέρκυραν ΝηρΙντιζι. ΣΑΒΒΑΤΟΝ ά)π ΚΕΦΑΛΛΗ¬ ΝΙΑ διά Ηράκλειον, Αν. Νικό λαόν Σπτβίαν ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΝ^ Ε. ΓΟΒΑΤΖΙΔΑΚΙ ΔΡΟΜΟΛΟΙΊΑ ΕΒΔΟΜΔΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΝ ά)π «ΕΛ2.Η» Τογια) διά Ήράκλβιον Πειραι ά, .Σδρον Τήνον. Σάμ βν. λει είς τόν φασισμόν. Εάν έκραγή πόλεμος ή ' ταλΐα θι άντιμετοιιίαπ άδι ατάκτως καί τάς μβγαλυτέ ρας διεθνεΐς συμμαχίας. ΕΤ νέ καλώς ώπλισμένη, έχειπολ λά μέοα νά πλήξρ τοης έ- χθροΰς της, Εύρώτιης. Καί δέν θά είνε μονη είς τόν κό σμόν. Η ΦΡΕΝΙΤΙΩΔΗΣ ΫΠΟΔΟΧΗ ΙΜΕΤΑΞΑ ιΚΑΙ ΣΑΡΑΤΣΟΓΛΟΥ Κατά χθεσινόν τηλεγράφημα έξ Αθηνών, θ&ρμοτάτη Ο ποδοχή εγένετο προχθές έκεΐ, πρός τόν έπανελθόντα Πρω¬ θυπουργόν καί τόν Τοθρκον Υπουργόν των Εξωτερικών. Άπό πρωΐας πλήθη κόσμου όργανώσεις κλπ. κατέλαβον την πλατείαν ΛαρΙσσης καΐ τάς όδούς μέχρι τοϋ 'ΥπουργεΙ ου των Εξωτερικών. Ή Μουσική τής Φρουρας κσΙ είς Λό· χος Εύζώνων παμετάχθη έντός τοϋ σταθαοθ πρός άπόδοοιν των τιμών. Τμήματα τής 'Εθνικής Ν?ολα(ας παμετάχθησαν καθ* δλον τό μήκος άπό ΐοϋ σταθ'μοθ μέχρι τοϋ Ύπουογϊί ου των Έσυοτβρικών Άπό τής 11ης πμ. ήρχιοαν καταυθάνοντες οί 'ΕττΙση. μοί &1ς|τόν Σταθμόν. Παρέστησαν ό Σωματάρχης, ό 'φρού ραρχος, ό Μέραρχος, οί Άοχηγοί τ Λ ν "Επιτελείων, Ξηρας, ΝαυτικοΟ καί Άερσττορίας, 6 Άντιπρόσωπ ις τού Άρχιετΐί σκόπου, 6 Άρχιρραβίνος, ό Δήμαρχος ΆθηναΙων, οί Δήμαρ χοι καί Κοινοτάρχαι τρ)ς Περιφερείας Πρωτευούσης κλπ. Τέ λος κατέυθασαν ίά Μέλη τοθ 'ΥπουργικοΟ ΣυμβουλΙου. Την 11.30 πμ. ακριβώς αφίκετο ή άμαξοσΠΊχΙα ύαότάς ένθουσιώδεις ζητωκραυγάς τοό3ττλήθους. Πρώτος κΛτήλθεν 6 Πρόεδρος κ. Μκταξάς ακολούθως ;ή Κυρία Μβταξδ ή Κυ ρία Σαρατσόγλου καί ό Τοϋρκος Ύπουργός, ένώ ή μουσική άνέκρουε τούς Έθνΐκούο "Υμνους, καί ό Λόχος στρατοθ παρουσίαζεν δττλα. Μετά την ανταλλαγήν χβιρετισμών με τα των επισήμων, δ κ. Πρωθυπουργόν καί ό Τούρκος, Υπουρ γός έπεθεώρησαν τό Άπέσπασμα στρατοιΐ καΓέπέβπσαν ά νοικτοί? αύτοκινηττ-υ, ένώ τα πλήθη άπό τοθ σταθμοθ μέχρι τοθ Ξενοδοχείου Μεγ. Βρεττανίας άπεθεώααν αύτούς, ζή τώκΘαυγάζοντα καΐχειροκροτοθντα. 'Ετέρων αύτοκινήτων έ πέβησαν αί Κυρίαι Μεταξά καί Σαρατσόγλου καί τα Μίλη τής ΆκολουθΙας. Ό κ. Μεταξάς καί ό Τοθρκος Ύπουργος πρό τής βηιμονίίς τοϋ πλήθους, εξήλθον είς τόν εξώστην τοθ ξενοδςχβίου, ένφ τα πλήθη πά ελήρουν έξ ένθουσιασμοθ. •Αιΐοχωρήσαντος τοθ κ. Πρωθυπουργοϋ, ό Τοθρκος Ύ κουργός εδέχθη τό Προεδρείον τΡ)ς 'Ελληνοτουρκκής εένώ σε<ος Τή 1 30 μμ. παρεκάθησεν είς πρόνευμα είς την Τουρκι κήν Πρεσβείαν είς τό οποίον πα(:εκ.άθησε καί ό ^κ. Πρωθυ· ργός. Ανελθών ιό άπόγευμα τής χθές είς- τα άνάκτορα ό κ. Μεταξάς εγίνετο δ^κτός παρά τοϋ Άνητκτος τόν'Οποΐον κα τέπηοεν ίπΐ των εργασιών τοϋ Σΐ'μβιυλΙου τής Βαλκανικ()ς Συνεννοήσεως. Η ΓΑΛΛΙΑ ΑΝΕΓΝΟΡΙΣΕ ΤΟΝ ΦΡΑΝΚΟ Κατά τάς μβταδοθεΐσας, έκ των Γαλλκών Τριαταπκων ραδιοπομπών, πληροφορίας, ό βίς Μκοθργκος μεταβάς έκτά κτως, ώςγνωστόν, Γάλλος Γεοουσιαστής κ. Μπεράρ, περα τώσας τάς μετά τοθ 'Υηβυργοϋ των Εξωτερικών Στρατη- γοϋ Χορντάνα συνομιλίας, επανήλθε προχθές κατ' ευθείαν είς Παρισίους. Χθές 6έ, μετά ώριαίαν συνεργασίανπαρά τφ 'Υπουργώ των Έξωτερικώνκ. Μπονέ, μετ?βη μετ* αύτοι*, πό ρά τώ Πρωθυπουργώ κ. Νΐαλαντιέ τόν οποίον ένημέρωσαν επί τοθ άποτελέσματος των έν Μποθργκθς αυνενοήοεων. Συναφώς μετεοόθησαν τα εξής : ' Ότι δ κ. Νταλαντιέ ανεκοίνωσεν είς την Γαλλικήν Βου λήν την Ληφθείσαν Απόφασιν περί άναγνωρΐσεως τοϋ Φρά <ο, "Οτι ό έν ΓΙπρισΙοις Πρόεδρος τ?]ς ,ϊσπανικήςΔημοκραιίας κ. Άθάνιαέπρόκειτο νά εγκαταλείψη χθές τήνΓαλλικήνπρω τεύουσαν, μεταβαίνων είς 'ΕλβετΙαν. ΔΕΥΤΕ ΛΑΒί?ΜΕΝΦδΣΐ Ι9'Ρ0ΜΗΕΙΣΙΕΡαΣ9ΑΙΜΑ< τού Συλλόγου «Παναγίας Τάφος» ΑΝΑΧΩΡΗΣΙΣ ΕΚ ΡΕΘΥΜΝΟΥ ΤΗΝ 28ην ΜΑΡΤΙΟΥ Μεγάλη εύκαιρία δι' δσους διαφλέγονται άπό την Ιεράν επιθυμίαν νά επισκεφθούν τού; Άγί- ους γόπους. Σπεύσατε νά έγγραφήτε διά νά έξασφα λίοηΐε εγκαίρως θέσιν πρίν συμπ?ιηρωθτϊ δ ά- ςιθμός των έκδρομέων. Εγγραφαί καί πληροφορίαι παρά τω κ. ΙΩ. ΓΙΑΝΝΟΥ ΛΗ όδός '.'λρκαδΐου καί παρά τφ Γενικφ Άντιπροσωπ» )ϊ>
κ ΚΛΝ)ΊΊΝΩ Μ Π νΐ'ΕΡΑΚΙ έδ Έβ 17 Ηάλ )|
V
ι
ς ρ ρ φ φ προσωπ»
κ. ΚΛΝ)ΊΊΝΩ Μ. Π νΐ'ΕΡΑΚΙ έδβς Έβανς 17 Ηράκλειον.
ΟΜΟΙΟΝ ΑΓΓΛΙΚΟΝ ΔΙΑΒΗΜΑ
Έκ Ρώμης μβταδόθη είδησις έκ Μηοθργκος καθ" ί|ν ό έ
κεϊ Άγγλος Εμπορικάς Πράκτωρ άνεκυΐνωοεν είς τόν Στρ<* τηνάν Χορντάνα, 8τι ή Βρεττανΐκή Κυβέρνησις απεφάσισε νά αναγνωρίση τόν Στρατηγόν Φράνκο καί Οτι έφεζης θά έ κτελή χρέη διπλωαατΐΛθΟ Έπιτετραμαένου μέχρι τής άφίζί ως τού διορισθησομένου "Αγλου ΠρεσβευτοΟ. Αε ΕΝ ΠΑΛΑΙΣΤ.ΝΗ ΤΑΡΑΧΑΙ Κατά είδήσεις έξ Ίεροοσαλήμ είς τον σιδηρο8ρομικών σταθμόν Κάΐφφας Ιγινε δυναμιτιστική άπόαριρα,μέ ύπερτρΐ άκοντα νεκρούς. Ό τόαος παρουσΐαζε φρικι ΐσχικόν θέαμσ. ΠΕΡΙ ΤΟ ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ ΤΣΙΑΝΟ Λ Ολοι οί ρσδιοπομποί ήσχοΛήθησαν χθές καί πάλιν μ* τό είς Βαρσοβίαν ταξείδιον τοθ Κόμιτος Γσΐάνο 'ΥπουρΥο0 των Εξωτερικών τής Ιταλίας καί τα-, πολιτικάς ώξ τού,