162979

ΤϋΠ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚ Ο Ν Ο ΜΙΚ Η ΕΦΗΜΕΡΙ
Αριθ. Τηλέφωνον 8ίί
=» Α. <Τ· ΕΙΛ' ΟΛΟΣ ΙΥ1ΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΙΘ. 50 ΙΔΡΥΤΗΣ-ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ ΡΕΘΥΜΝΟΝ - ΚΡΗΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1932 ΕΤΟΣ Α.' Αριθ. 41 ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Πλουσία ι ίς συγκΐΑ'ήσπς ή οπιρρειίπασα έβδομάς. Είς συγκινήσεις ούχι βι- βαίως ΓπχαρίοτουςοΰτΓ σι»μ- βαλλούσσς είς τό νά αισθα¬ νόμεθα έλαφροτέραν την βιοπάλην. Συγκινήσπς αί ο¬ ποίαι ένθυμί^ουν ζωηρότα- τα έκείνας πού ησθανό;ιεθα κατά την διάρκειαν μ ι άς δε- καετίας ακριβώς κατά δέκα "τη προηγουμένης των σημε οΐνων ημερών. Εάν αί συγκίνησις αύ¬ ται συντ^λέσουν ώττε νά αι¬ σθανθώμεν βιθύτατιχ είς την ψυχήν |ΐας ότι διατρέ¬ χομεν μίαν περίοδον έξ ϊ- σου κρίσιμον δσφ καί ή πο- λεμική, έχουσαν τάς αύτάς περιπετείας καί έπιβσλλου- σαν τάς αύτάς θυσίας καί τάς αύτάς στερήσεις, καί ότι όάγώνδέν έ'χει χαθΓ), δέν ε¬ χομεν ήττηθρ, ότι τούναν τίον άπό την «ντοχήν μας καί άπό την θέλησιν μας έ- £αρτάται νά ύπερβώμεν τόν οικονομικόν Ρουβίκω- ν«, εάν πιστεύσωμεν μέείλι- κρίνειαν ότι δέν πρέπει νά άνηουχώμΓν διά την αυριον διότι αύτη ή αυριον ρξαρτα- ται νά διαμορφωθΓ) άπό η¬ μάς, τοτγ ωρισμένους ι'ιμπο- ροΰμεν νά είμεθα άπό τώρα βεβαιοί ότι «πό τόν τρομε¬ ρόν αυτόν σημρρινόν άγώνα ίτά εξέλθωμεν αλώβητοι κ,αί νικηταί. Αί συγκινήπεις συνοψί- ζονται είς την προηγηΰεϊ- σαν ανησυχίαν διά την επάρ- κριαν των τροφίμ(Γ>ν καί κυ-
ριώτατα διά την ύπερτίμη»
σιν αυτών, ή όποίπ εμβάλ-
λί ι ρϊς όδυνηοάς σκέψεις
τούς οΐκογενριαρχάς.
Επηκολούθησεν ή άνη-
συχία έκ τής άβεβαιότητος
την οποίαν, κυρίοις διά τούς
άστούς καί κυριώτατα διά
τ· νς έμπόρους, παρουσιά-
ζουν δλα τα περιουσιακά
αυτών στοιχεΐα, μέ την έξαγ
γρλλομένην απομάκρυνσιν
έκ τής χρυσής βάαεως,
Μολονότι κατά^τάς ταυτο-
χρόνους Κυβερνητικάς δη-
λώσεις δέν πυόκειται περί
μεταπτώσεως είς τόν πλη-
θωρισμόν δηλαδή είς τόν
έξευτελισμόν τής δραχμής
άλλά, είς την μετατόπισιν
Γοϋ άξονος τής σταθεροποι-
ήσεως.
Είναι εύεξήγητος ή νοο-
τροπία των κατόχων έμπο-
ρρυμάτων οιουδήποτε εΐσους
οί όποΐοι προβλέποντες ύπο-
τίμησιν τής άγορασπκής ά-
ξίας τής δραχμης, οί πολ-· >
λοΐ των όποίίον, οί καί συν-
τ1Ίρητικώτεροι,προσπαθοΰσι ,
ν« μή στερηθώσι των άπο- '
θεμάιων των μέχρις ου έ-
ξασφαλίοτοσιν επίπεδον τι-
|(ών ω ττε νά είναι είς αΰ -
τού; δυνατή ή ά,ζήμιος τού
λάχιστον αντικατάστασις
αυτών, έν ω οί ολίγοι προ-
σπαθοϋν, μέ συνείδησιν, κα¬
τά τό μάλλον ή ήττον έλα-
πτικήν, νά έπωφεληθώσιν
όσω δύνανται περισσότρρον
άπό την άνεμοζάλην.
Είναι δμως έξ αντίθετον
εΰλογος ή άξίωσις των πολ-
λών, όπως, την τύχην των
μικρών είς δραχμάς άποτα-
μιευμάτων των ή καί τοϋ
μηνιαίου ή ημρρομισθίου
των, τό οποίον δέν δύναται
νά παρακολουθήση αυτομά¬
τως τάς διακυμάνσεις τού
νομίσματος τού τόπου, συ-
νυποστώσιν όλαι αί τάξεις
και συνεπώς καί έκοΐνοι οί
όποΐοι εχουν άποθέματα.
Διά τουτο ελπίζομεν ότι
ή όριστική τοκτοποίησις
τοϋ νομισματικοΰ μας ζητη-
ματος καί των έκ ταύτης πη·
γαζουσών ποΐκιλα ίθμων
καί πολυμόρφων συνεπειών
θά επιταχυνθή καί Θά λη¬
φθή πρόνοισ διά την προ¬
στασίαν τοΰ μέσου τιμαοί-
■θμου της ζωής έκ τοΰ ό-
ποίου έξαρτάται ή ύπαρξις
δλων έκιίνίον των οποίων
τόίίσόδιμια ρίν<χι ωρισμέ¬ νον (δημόσιοι καί ϊδιωτι- κοι ΰτάλληλοι, ουνταξιοΰχοι ήμεροιιίσθιοι κλπ.), ωστε νά αποκατασταθή τό ταχύτε ρον ό ρυθμός τής οικονομ ι-· κης ζωής. —Τό σημαντικώτερον γεγο- νός της εβδομάδος υπήρξεν ή Γίςαγγελθεϊσα απόφασις τοΰ κ. Γ» νιζέλον δ τοις έγκα- ταλρίψη την σταθεροποίη¬ σιν καί επιβάλη την ά- ναγκαστικιμ1 κυκλοφορίαν, [ΐέ την επιφύλαξιν νά μή ί- ξελιχθη αυτή είς πληθωοι σμόν. Φαίνεται ότι οριστικώς αί μέν γερουσιαστικαί εκλο¬ γαί θά ένεργηθοΰν αρχάς Ί- ουνίου αί δέ βουλευτικαί τέλη Σεπτέμβριον, καί ότι θά διεξαχτ)οϋν μέ τό άνα?ιθ- γικόν σύστημα. Αί εργασίαι τής υπό τής Κοινωνίας των "Εθνών ουσταθείσης έπιτροπής τοϋ Άφοπλισμοϋ φαίνεται δτι καρκινοβατοΰν. Χαρακτη- ριστικώτατον είναι τό ση¬ μείον έκεϊνο τοΰ ψηφίομα- τος τοΰ Μεγάλου Φασιστι- κοΰ Συμβουλιον τής Ίταλί άς—τοΰ όποίου γνώσιν έλα¬ βον οί αναγνώσται μας έκ των ραδιογραφημάτων μας —είς τό οποίον ξητεΐται «νά τεθή τέρμα είς άτέρμονας διεθνεϊς διασχέψεις ίχί οποί¬ αι κατέστησαν διεθνής πλη- γή >. Ώρι ΐμένως οί Ιταλοί
ι Φασισται υπήρξαν διερμη-
νίΐς τοΰ παγκοσιπ'οι» <>
[κχτος.
Εύοίωνον άγγελμα
τελοΰν αί έπίσης, έκ ραδιο-
γραφημάτων μας, γνώσθεΐ-
σαι δηλώσεις τοΰΰποψηφίον
Πρόεδρον τής Άμερικανι-
κής Σνμπολιτείας διά την
επί είκοσαετίαν αναστολήν
των πολεμικών χρεών. Εάν
οί Δημοκρατικαί έπικρατή-
σονν είς τάς Προεδρικάς εκ¬
λογάς τής Άμ&ρικής ό λόγος
τοϋ κ. Σμίθ αποτελεί άνει-
λη μ μένη ν υποχρέωσιν καί
όλόκληρος ή Ενρώπη θά ά-
να/ουφισθτ). Άς τό έλπίσω
μέν καί άς τό ενχηθώμεν.
'ΡΙ Ρεθυμνιακή έβδομάς
ι διέρρενσεν ήρεμος καί άνεν
συμβολήςείς την τοπικήν ι¬
στορίαν, ώς έστάθη εστερη¬
μένη γενικωτέρου ένδιαφέ-
ροντος καί ή συνεδρίασις
τοΰ Δημοτικόν μας Σνμβον
λίον τής παρελθοΐίσης Τε
τάρτης.
ΜΑΝΟΣ Β. ΤΣΑΚΩΝΑΣ
ΦΤί1ΧΗ_ΝΙΝΕΤΑ·...
ΙΙΡΙίΙΗΙΗΙ» Ι Ι
.. . Καί μοΰγραφες φτω-
χή μου Νινέτα:
«Οί ΜΙΚΟΤΤΙίδ, τα λε
πτά αύτά λευκορόδινα άν-
θάκια πού γλυκά μάςξεκου-
ράζουν τα μάτια καί τή
σκέψη είναι τώρα πλήθος
έδώ ενα γύρω στό ΜΟΝΤ
ΡίΑΝΟ καί άρωματίζουν
ι τόν άέρα μέ την λεπτοΰλα
τους εύωδιά.
"Οταν οί γιατροί μάς τό
έπιτρέψουν καί σκορπιοτοΰ
' με όλοι οί έδώ αμοιροι ναυα
' γτσμένοι τίς ζωής στής πλού
! σιες πλαγιές σέ βλάστηση,
πάντοτε βεβαία σ' ενα άρ-
[ γό μικρό περίπατο, θά συ·
ναντήσουμε άπ' αΰτά τα
μικρά άνθάκια πού σοϋ
έσωκλείω, τίς ΜΙΡΟΤΤΙΙ_5,
καί μάς κρατάνε συντροφιά,
άντί γιά τίς μαργαρίτες πού
στολίζουν τούς κάμπους,
αυτού στήν άγαπημένη μας
πατρίδα, μέ τα λευκά τους
κεφαλάκια.
Τό στοργικό φιλικό σου
γράμμα πόσο μ' άνασαίνει.
πόσο παρήγορο, Θεέ μου!
Μοϋ ξαναδίνει την χαμένη
έλπίδα τοΰ γυρισμοΰ·... την
έλπίδα ότι δέν έσβυσε άκό-
μα γιά πάντα ή χαρά τής ζω
ής·
Νά τό πιστέψφ, καλή μου
φίλη;.....
Φτωχούλα μοο Νινέτα.
Μακρυά άπό «εί ~υς πού
σ' άγάπησαν, έκεί άνάμεσα
σ' αλλους όμοίους σου δυ·
στυχισμένους, άνάμεσα στ'
άγαπημένα σου οίνθη τίς
ανοιξης, πού μέσα σου
γλυκαίνουν τόν πόνο άρ-
ρώστειας τυραννικής, έκεΐ
άργά—άργά ϊσως θά σβύση
καί ή δική σου ζωοΰλα, ό¬
πως σβύνουν τό περισσότε-
ρο έκεΐ καί τόσες άλλες—ά-
ποτελε'σματα πιότερο άρρω
στημένου σαθροΰ περιβάλ
λοντος παρά κληρονομικότη
τος
Μέ την καρδιά ά
λαχτη ή σκέψη μου μέ λύπη
καί άγάπη σοΰ στε'λνεται,
' άμοιρη Νινέτα καί δλων
δσοι ειχαν γνωρίσει την άδο
λη καρδιά σου.
Ή ψυχοΰλα σου στή ση·
μερινή κατάντια, ενα θαΰ ·
μα, ενα όνειρο καλωσύνης.
Διάφανη στήν καλωσύνη δσο
ό λιβανωτός καί ή εύγένεια
στολίδι πάντοτε τής συμπα-
θητικής μορφής σου.. . μά
τί 10 δφελος;
Παιδί καί σύ των σκλά-
βων τής ζωής δέν μποροΰσε
παρά νά σέ κυνηγήστ» άμεί-
λιχτα ή δυστυχία καί νά δής
ναυαγισμένο, τσακισμένο
καθ ε τι ώραΐο πού εϊχε πλά
σει ή ώραία αύτη σου ψυχή,
στούς σκληρούς βράχους
τής άνάγκης.
Μά θά ξανάρθης πάλι
κοντά μας φτωχή μου Νινέ·
τα, γιατρεμένη. Μην άφίνης
νά φωλιάση μέσα σου τό
μαΰρο τής άπογοήτευσης
πουλί.... Ποίος ξέρβι άν ή
ζωή πσυ σέ πλήγωσε έτσι
βαρεία δέν σοΰ φυλάει στό
γυρισμό κανένα καινούργιο
μονοπάτι πειό γαλήνιο.....;
Στή θύμησή σου πικρο-
στάλαχτη ή λύπη μουσκεύ-
εί την ψυχή μου.
Άναθυμοϋμαι τίςστιγμές
τοΰ άλαργεμοΰ σου, σάν
μοΰστειλες μέ τό φλοΐσβο
των κυμάτων τό στερνό—ά-
ραγε;—άντίο.
Γιά πολλή ώρα γλυστρου
σαν τα κύματα πάνω στή
ράχη τής θαλάσσας σαν νά
σέ συνόδευαν μέ την άπό
μακρη θλιμμένη μουσική
τους στίς ώ^ες μενεξεδέ-
νιου δειλινοΰ.
Ά! ναί Νινετα, μέ τή
λευκή την άλέκιαστη ψυχή,
θά ξανάρθης πάλι κοντά
μας.
Ό μπότης θά ξαναχαϊδέ-
ψΤΊ στ' δμορφο άκρογιάλι τα
μεταξενια σου μαλλιά καί
φιλκέ; ματιές μας πονε-
τικά θά γείρουν κοντά σου
καί θά σοΰ έλαφρώσουν τόν
πόνο τής κουρασμένης σου
■ψυχής.
Άνάμεσα στήν άναλγησία
τοΰ κόσμου δέν λείπουν πό
τέ καί εΰγενικές ψυχές άξι-
ες νά έχτιμήσουν μιά ψυχι
κή όμορφιά σαν τή δική
σου.
Δέν είναι καί "ΰτό κι>
στή ζωή;
Μάκρυνε τό δακ^υ απ
τα θλιμμένα σου μάτια,
φτωχή μου Νινέτα, δχι δέν
μπορεΐ νάσβυσε γιά σένα,
την τόσο καλή, ή χαρά τής
ζωής.....
ΜΙΚΟΤΤΙΙ.3
Ο ΜΕΓΑΣ ΝΑΠΟΛΕΩΝ
ΔΙΕΝΥΚΤΕΡΕΥΣΕΝ ΕΝ ΙΕΡΑΠΕΣΡΑ
Φίλε κ. Τσάκωνα,
Ι Είς τόν «Τύπον» έδημοσι-
εύσατε τάς περικοπάς των
Ναπολεοντείων Σπουδών,
τοϋ Στρ<ατηγοΰ Π. Ε. Μπο- ρντώ, τάς άφορώσας την διάβασιν τού μεγάλου Να· 1 πολέοντος έκ Κρήτης. Κα- ι τα τόν Στρατηγόν ή διά¬ βασις τοΰ Γαλλικοΰ στόλου έξ Ιεραπέτρας δέν θεωρεΐ- τα» πιθανή, άλλος δέ τις Γάλλος άξιωματικός καί ούχι ό Ναπολέων διενυκτέ- ρευσεν έν Ιεραπέτρα κατά τό 1798. "Ας μοΰ επιτραπή νά «υ- μπληρώσω τόν Στρατηγόν Μπορντώ κατά τό μέρος τούτο καθόσον πολλαί άνα κρίβειαι καί είς τα γεγονό- τα καί είς τούς συλλογισμού, έχουσιν έμφυλλοχωρήσει. Όσοι εχουν διαβάσει τόν Πατούχαν τού μακαρίτου Κονδυλακη, θά ενθυμούνται τόν "Αστρονόμον, ενα τύ- πονέξαιρετικής παρατηρηρι κότητος καί διηγηματικό- τητος. Ό 'Αστρονόμος τού Κονδυλακη δέν είναι παρά ό Νικ. Στειακάκης αποθα¬ νών πρό 20ετιας. Άφ' ής πρό 40ετίας περίπου ό γρά- , φων τάς γραμμάς ταύτας εγνώρισε τόν Στειωτονικο- λή ούτος έπασχε τόν έτερον πόδα καί δέν ηδύνατο νά ασχολήται είς γεωργικάς εργασίας δι' ο καί κατά τό πλείστον παρέμενεν οΐκοι. Έπειδή δέ ή κατοικία τού έκειτο είς τί ν συνοικίαν Σωρός τό ύψπλοτερον μέ ρος τής κωμοπόλεως Βιάν¬ νου ήσχολεΐτο είς μετεωρο- λογικάς παρατηρήσεις τάς οποίας ηρέσκετο νά μετα- δίδη είς τούς μετ" αυτού συναναστρεφομένους προ λέγων τάς άτμοσφαιρικάς μεταλλαγάς έξ ού καί ό χαρακτηρισμός τοΰ Κονδυ λάκη. 'Ανήκων είς όπωσδήποτε εύποροΰσαν οικογένειαν ό Στειακάκης καί γνωρίζων ανάγνωσιν καί γραφήν εϊχε σχετικώς εύρείας σχέσεις καί εϊχε καταστή έγκυκλο- παιδικώτατος πρός δέ διετή- ρει μίαν απέραντον μνή¬ μην ώστε νά άποτελϊί ζώ- σαν ιστορίαν. Πολλάκις ηύτύχησα νά άκούσω τόν μακαρίτην Στειωτονικολήν διηγούμε- νον έπαγωγικώτατα σοβαρά ίστορικά γεγονότα συγχρό¬ νου ή ολίγον παρωχημένης έποχής ώς π. χ. τα άνδρα- γαθήματα τοΰ Χατζανα- γνώστη ή τα πολεμικά συ· μβούλια τοΰ Γέρω Κορνκα Ό Κυριακάτικος «Τύ- πος" προκηρύσσιι βρα- β=ΐα διά τα καλλίτερα Πκσχιιλινά διηγήματα καί Ιν γένει Πασχαλινά λογο- γραφήματα Κρητικής υ¬ ποθέσεως, τα δπσΐα θά λάβη μέ/ρι τής, εσπέρας τής Μεγάλης >· Τετάρτης
καί τα όποΐα έγκρινόμενα
θά δημοσιευθΌΰν ιίς το
Πασχαλινόν φύλλον μας
Ε'ς μέν τό κρι ιη<" ιι? νόν καλλίτερον έξ δλαη κα δοθώοι δώρα διακοσίων δραχμών τα δτοΐα θά δύ· ν(»ται νά ίκλέξ^ άπό τό καταστήμα Κυαγγέλου Σπανδάγου είς δί τό δεύ τερον ρίσιτήριοκ μετιιβά σιως δι* αίιτοκινήτου ιϊς Χανί(» μετ' έπιστροφής. Τα βο βεΐα θά άν«κοι- νωθωσι διά τού Πιισχα λινοΰ φύλλου =3

"Ο ΤΥΠΟΣ.
ΣΥΝΔΡΟΜΑΙ
Διά την Πόλιν μας
Μηνιαία Δρ. 26—
ΔΙΑΤΟ ΕΣΠΤΕΡΙΚΟΝ
Τρίμπνο; Δρ. 80—
διά Άν.Έταιρείας
και Νομικά Πρόσωπα
Έξάμηνος Δρ. 250-
ΛΙΑ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΌΝ
Έξάμηνος Φρ. Γαλλ 100
ΔΗΪνϊΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
Σε>ίς 1η καί 4η ό στίχ. δρ. 5
.» 2α » 3η » » 3.
Διά τάΔικαστικά καϊσυνεχεΐς
διαφημήσει; ϊδιαίτεραι συμ¬
φωνίαι.
Ούδεμία πληρωμή άναγνω.ί
ζεται άνιυ άποδείΞρως φερούσης
την σίτρα,'ίδα καί την υπογρα¬
φήν τυϋ Διευθυντού μας.
Τα χειρόγοαα/α καί μή δημο-
σιευόμενα δεν έ.·χιστρέ>|θνται
ΣΗΜΕΡΟΝ
ΣΗΜΕΡΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΝ '
ΛιΓι Πει «ιά 4 μ μ.
Διά Μυλοπόταμον, Ηράκλει¬
ον 12 30 μ. μ.
» Δυτικόν Ρεθυμνον, Γεωρ·
γιθύπολιν, Σούδσν —Χανιά
12'.20 π. μ.
» Βίμον. Χανιά 12. 30 μ μ.
» Άμάρι κιί Αγ, Βασίλειον
3 μ. μ. __________
ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟΝ ΑΥΤΟΚΙΤΟΝ
τΤίΙΡΕΙ» ίΡΡΙΚΟΙ 1ΥΤΤΗΑΚΙ
Ή κ«λλίτεοον δργανωμένη
Εταιρεία συγκοινωνιών Κρήτης
■Σημεριναί άναχωρήσ. ις
Διά Χανιά 9 π.μ.
Διά Ηράκλειον .12 30 μ. μ
Διά Βάμον Χανιά12 30 μ μ
Διά Γτωργιούπολιν
Βρΰοες Χανιά 12 μ. μ.
ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΟΝ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΝ
Σήμερον Ό Εΰαγγελισμός
Αυριον Γ. Σαουνάτσου
έν Βιάννω κατά τό 1866-68
άλλοτε την διάβασιν της
μεγάλης τουρκικής στρατι-
άς κ*Ι την είςΛκπαθον κα¬
ταστροφήν τοΰ σώματο; τού
Λοχαγοΰ Μήτσα καί άλλα.
Μεταξύ των διηγήσεών τού
επανειλημμένας μοί άνέ-
φερε περί τής διαβάσεως
τής Άρμάδας τοϋ Μπονα-
πάρτη-άποτόν Κερατόκα-
μπον. Βεβαίως ό Στειακά-
κης δέν υπήρξεν αύτέπτης
μάρτυς. Διηγείτο ομως 3τι
ήκουσε πολλάκις άπό τούς
τότε ζώντας ότι κάποτε διε
δοθή είς Βιάννον ότι «ή
θάλασσα ειχε γεμίσει καρά-
βια» καί έτρεξαν οί πλεΐ¬
στοι των κατοίκων είς τό
Φαράγγι καί είς τό Κέρα-
τον, οπόθεν εφαίνετο ή πα-
ραλία διά νά θαυμάσουν τό
μεγαλείον τό οποίον πα-
ρουσίαζεν ό στόλος έκεϊνος
παραπλέων τα νότια παρά·
λια τής Κρήτης έκ Δυσμών
πρός Ανατολάς. Δέν ήτο
δέ μόνον ό Στειακάκης ό
κάτοχος καί διαδόσας τοΰ
γεγονότος. Όλοι οί συνομϋ-
ληκες τούτου ώμίλουν συ
• χνά «γιά την άρμάδα τοϋ
Μποναπάρτη οταν πέρασεν
άπό τόν Κερατόκαμπον».
Έφ' όσον λοιπόν τοιαϋτα
λέγει ή παράδοσις δέν ύπά-
ρχε» δέ απόδειξις δτι ό Μέ¬
γας Ναπολέων διηυθύνθη
κατά γραμμήν ευθείαν έκ
Σφακίων πρός Αλεξάνδρει¬
αν ή ότι προσήγγισεν είς
τίνα Άφρικανικήν άκτήν,
οφείλομεν νά παραδεχθώ¬
μεν ώς γεγονός δτι διήλθεν
ούτος έΣ Ιεραπέτρας. "Αλ
λως τε ο Στρατηγός Μπορ
ΡΕΘΕΜΙΩΤΙΚΕΣ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ
Ποτρ μου δρν ρζήλρψα σρ πλούτη καί σέ κάλη
Μόνον σ' ρνα κολό κορμί καί σρ γρρο κεφάλι
Πάνταζηλιύω στήν τιμή πτήν άθρωπιά, στή τάξι
πράμματα απού κάθ? ρΐς μπορρΐ νά τ* ά.τοτάΊΞϊ).
Σάν ηλιος πάνεκι "ρ/ονταιτά κάλλη και τα νειάτα
μόνο πώ; δι;ν ξαναπερνοϋν άπό την "δια στράτα.
Τα λούλουδα τής νριότης μου πυ τα '/εις μαραμένα
καί τώρα σ' άλλην άγκαλιά έξρ/ασρς ρμρνα,
ΛΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ
IΣΤΟΡIΕΣ_ΤΟΥ^ίΩΡIΟ^
ντώ φαίνεται λησμονών τό
ταραχώδες τού Λυβικοΰ
Πελάγους καί άγνοίν τόν
θαλάσσιον δρόμον όστις ο¬
δηγή έκ Μασσαλίας είς Α¬
λεξάνδρειαν. Διότι καί σή¬
μερον άκόμη όπότε τα
πλοΐα δέν κινοΰνται δι' Ι¬
στίων δι«κρίνονται συχνά
έξ Ιεραπέτρας είς τόν όρί
ζοντα μεγάλα άτμόπλοια
νά διασχίζουν την θάλασ
σαν προερχόμενα έξ 'Αλε-
ξανδρείας ή έκεΐσε κατευ-
θυνόμενα. Καί τουτο διότι,
ώς λέγουσιν οί ναυτικοί τα
παραγόμενα είς τάς άφρι-
κανικάς ακτάς ρεύματα δέν
έπιτρέπουν άκίνδυνον άκ·
τοπλοΐαν τα δέ τοιαΰτα
τοΰ Λυβικοΰ άποκλείουν
πλούν κατ' ευθείαν γραμ¬
μήν.
Άφ' ου δέ τουτο γινεται
σήμερον μέ τα άτμόπλοια
φαντάζεταί τις τί θά έγίνε
το μέ τα ιστιοφόρον Καί
δέν είναι αΐνιγμα νά συμ-
περάνωμεν δτι ό Μέγας
Ναπολέων άποπλεύσας έκ
Σφακίων κατελήφθη υπό
βορρείων άνέμων συχνοτά-
των είς τα μέρη ταυτα όπό
τε εάν επλεε κατ' ευθείαν
θά παρεσύρετο (θά έξέπεφτε
κατά τούς ναυτικούς) είς
τάς ακτάς τής Κυρηναϊκής
τοΰθ' δπερ δέν επεθύμει ού
τος. Κατ' ανάγκην ώφειλε
νά παραπλεύση την Κρή -
την καί νά λοξοδρομήση
(νά βάλη τιμόνι) πρός Α¬
λεξάνδρειαν άπό τα Κουφο ·
νήσια ανατολικώς τής Ιε¬
ραπέτρας.
Προτοΰ δμως φθάση είς
Κουφονήσα διήλθεν ό στό¬
λος έξωθι τής Ιεραπέτρας
Ί πλείστα πλοΐα θά προ-
σωρμίσθησαν είς Γαϊδουρο·
νήσι την άπέναντι τής Ίε
ραπέτρας νησίδα ή όποία
βρίθει δρμων άσφαλών
καθ' δλων των άνέμων.
Ό Στρατηγός Μπορντώ
έδει νά είχεν άκόμη ύπ' ό¬
ψει δτι ό Ναπολέων Βονα-
πάρτης άπεβιβάσθη μέν
είς Σφακιά άναφανδόν καί
ήλθεν είς σχέσεις μέ τούς
κατοίκους τής ήρωΐκής Ε¬
παρχίας διότι ούτοι ήσαν
έλεύθεροι. Ύποχρεοΰτο δ¬
μως νά αποβιβασθή υπό αυ¬
στηρόν ίνκόνΐητο είς Ίε-
ράπετραν διότι τό μέρος έ-
κεΐνο κατείχετο υπό των
Τούρκων. Καί εξήλθεν ό
Μέγας Ναπολέων είτε έξ
άπλής περιεργείας είτε έξ
άνάγκης όπως άναπαυθή
είς την ξηράν. "Εν είναι
βέβαιον ότι άπεβιβάσθη υ¬
πό τό πρόσχημα νά πάρη
νερό καί μετέβη είς την οι¬
κίαν τοΰ Άνδρουλή Περου
λιοΰ κειμένην είς την είσο¬
δον τοΰ παλαιοΰ λιμένος ή
δή καταχωμένον έκτοτε υ¬
πό τής άμμου.
Σημειωτέον δτι ό κ. Αν¬
δρ. Βουρδουμπάκη^, ούτι¬
νος έπικαλεΐται την μαρ¬
τυρίαν ό Στρατηγός, ουδέ¬
ποτε ύπηρέτησεν είς Ίερά-
πετραν. "Ισως μετέβη ποτέ
έκεΐ καί επισκεφθείς τόν
οίκον ένθα διενυκτέρευσεν
ό Βονκπάρτη; συνωδεύθη
υπό τοΰ γείτονος Χ. Καρυ-
=.- Ι
δάκη.
Ό οΐκος λοιπόν άνίίκεν
είς τόν Περουλιόν τόν με-
τέπειτα πενθερόν τοΰ Άν-
δρουλή Φαφουνάκη προγο
νόν έκ μητρός τής Κυρίας
Τζωρτζάκη τοΰ Προέδρου
των έδώ Πρωτοδικών είς ήν
κατά κληρονομίαν εχει πε-
ριέλθει ό οίκΐσκβξ ούτος καί
ούτινος κατέχει είκόνα φι-
λοτεχνηθεΐσαν πέρυσι υπό
τοΰ κ. Δομπριάνσκη.
Ό Άνδρουλής Περουλιός
ύποδεχθείς τόν Βονΰ πάρτην
έξέλαβεν αυτόν πράγματι
ώς άπλοΰν αξιωματικόν τοΰ
Γαλλικοΰ 'στρατοΰ καί ώς
τοιούτον τόν περιεποιήθη.
Μετά δέ την αναχώρησιν
τού την πρωΐαν τής επομέ¬
νης τακτοποιουμένης τής
κλίνης ανευρέθη τό σημείω
μα διά τοΰ όποίου ηύχαρί-
στει διά την φιλοξενίαν
καί ύπεγράφετο Ναπολέων
Βοναπάρτης, Τό σημείωμα
τουτο εχρησίμευσεν είς τό
νά σπουδάσουν δωρεάν έν
Παρισίοις οί έγγονοι τοΰ
Περουλιοΰ Πέτρος Φαφου-
τάκης καί Γρηγόριος Φα-
φουτάκης ό μέν πρώτας ώς
γεωπόνος ό δέ δεύτερος ώς
ίατρός. Ό πρώτας είναι καί
ό ίδρυτής τοΰ Δημοτικοΰ
κήπου Χανίων.
Ταυτα εθεώρησα δτι εί
χον καθήκον νά σάς μετα·
δώσω απλώς χάριν τής ίστο
ρικής αληθείας καί δύνα-
αθε εάν έγκρίνητε νά δη¬
μοσιεύσατε αύτά.
Μετά τιμής
ΕΜΜ. Δ. ΡΑΠΤΑΚΗΣ
ΕΞΥΠΚΟΙΑΙΑΛΟΓΟΙ
—Σκέπτομαι βυε Γιώργο
πώς κυμβαίνρι δυό πράματα
νά κολλάνε χωρίς νά τούς βά
λω τίποτε έν ω άπενηνιίας
δπα' τβύς βάζω δέν έννοοϋν
νά κολλήσουν.
—Καί ποία είναι αύτά τα
άντικείμενα;
— . . Μά ή κοιλιά με τ*
άντερα. Κόλλησϊν εώρα ά¬
πό την πεϊνα έν ω οσάκις
τρώγω άμέσως ξεκολλάνε.
—Ποίος συγγενή; σου
Νΐκο σέ ΰποπτηρίζρι καλύτε
ρα στήν άνάγκη οου;
— Ποίος αλλος; Ή ΐοέ-
πη μου. Αέν εχεις άκούσει δ
τι: «Σδν χον παρδ μου σύν-
τεκνο καί συγγενή καί φίλο}
"Αν εχρι τό σακκοϋλι μου θά
τοώγω καί θά πίνω».
Στό Ραφείον
ΓΕΟΡΤ. ΑΟΟΥΖΟΥΚΑΙΑΟΥ
Θά ρΰρετε στερεότητα, κα¬
λήν εργασίαν, κομψότητα
καί τιμάς λίαν συγκαταβα¬
τικάς.
ΤΑ ΣΙΓΑΡΕΤΤΑ ΒΑΘΗ
είναι τα εύγευστότεραολο ν
Κανένας γέρος δέ θέλει
βεβαία νά πεθάνη κα,ί μαλι·
στα νά τόν πεθάνουν δια
τής βίας.
"Ετσι λοιπόν τού μπάρ¬
μπα Κωνσταντή τοΰ Σφα ·
κολουλούδα άπό τα Σκου-
ρδουλα ενός άπό τους καλ¬
λιτέρους συνδρομητάς μας,
γύρισαν προχθές την έφημε
ρίδα τού μέ την σημείωσι
«άπεβίωσε». Βρέ τόν κακο-
μοίρη, σκεφτήκαμε κρίμας
τόν δνθρωπο. χ #
ΤΗταν χρυσή, καρδια ο
κακομοίρης, ήταν καλόςσυν-
δρομητίι; Πλήρωνε κακτι-
κά. τΗταν καί καπετάνιος,
στά νειάτα, συμπλήρωσεν
αλλος. Καί τό κουτσομπο-
λιό αρχισε νά πέρνη καί νά
δίνη γιά τίς άρετές τοΰ Σφα-
κολούλουδα. Νά τοΰ βάλω¬
με μιά νβκρολογία τοϋ άξιζε
τοΰ κακομοίρη. «Νά τού βά¬
λωμε», είπε καί ό διευθυν-
τής μέ συγκίνησι «ποίος |έ-
ρει ποιό πολλά γιά τόν βίο
τού;» «Ένώ, εϊπα, τόν γνώ-
ριζα τώρα τόσα χρόνια».
«Μπράβο γρά^με έσύ μοΰ
λέγει». 'Εγώ άρχισα τότε |
νά γράφω άλλά τί νά πρω-
τογρά'ψω; Ώστόσο γέμισα .
δυό κόλες καί στό τέλος έ-
βαλα την υπογραφή μου φα- ,
ρδιά πλατιά. Γιά νά εΰχα- !
ριστήσω δέ καί τούς ουγγε- |
νείς τού τό έ'δωκα στό τυπο-
γραφεϊο νά δημοσιευθή ά- Ι
μέσως. Άλλά δυστυχώς είχε !
κλείσει ή εφημερίδα καί δέν '
τό χωροΰσε. Δέν πειράζει |
είπεν ό Διευθυντής μέ την ;
μειλίχιαν φωνήν πού τόν [
χαρακτηρίζει, αΰριο μπαί-
νει. Τόν κακομοίρη οΰτε έ¬
δώ δέν εϊχε τύχη, μουρμού-
ρισε..... 1
— Ό Τυπογράφος, πέτα- '
ξε σέ μιά γωνιά τό χειρόγρα
φο «αί δταν την αλλη μερά
πήγε νά τό ζητήση «ϊχε κά-
νει φτερά, καί έτσι άνα-
βλήθηκεν ή δημοσίευσι «διά
αυριον» καί ή «αΰριο» δέν
τελείωνεν, ώσπου στό τέ-
λος λησμονήθηκεν ό Σφα-
κολούλουδας χωρίς νά βά-
λουμε τίποτα γιά τόν θά¬
νατόν τού.
Πέρασαν μέρες πολλές
δταν ενα πρωΐ βλέπουμε
τό μπάρμπα Σφακολουλού-
δα νά μπαίντι στό γραφείο
σεινάμενος, κουνάμενος καί
νά μας καληιιερίζη.
"Ολοι μας στήν άρχή τα
χάσαμε. Γρήγορα. δμως συ-
νήλθαμε καί κυτάξαμε ό
ενας τόν αλλο χωρίς νά μι-
λήσωμε.
Έκεΐνος τότε λέγει «"Ιν¬
τα* χετε καί δέν μιλεϊται;
Μανισμενοι είστε, γή;»
—Μά, είπα ένώ, μόλις
συγκρατώνταςτόν έαυτό μου
άπό την έκπληξι.
—Τί μά;
—Νά εμείς μάθαμε πώς
πέθανες!....
Ποίος; 'Εγώ;!
—Ναί έ'τσι μάς σημείω-
σαν, πάνω στήν εφημερίδα
πού σοΰ στέλναμε, άλλά δό
ξα τό θεο ποΰναι ψέματα.
—Καί ποίος διάβολος τδ-
γραψεδιάλε τσάποθαμένους
τού τού κ .... , ; Γιά ποθα
μένο, μέ περνοΰνε έ; ! ! Γι'
αύτό κι' έγώ δέν έλάβαινα
εδά καί τόσο καιρό εφημε¬
ρίδα καίηρθα νά κάμω πα·
ράπονα,^ "Ε! καί ναχε κατέω
ποίος τδγραψε νά τονε σκο
τώσω τόν δτ , . . . Δέν ξέρε-
τε τουλόγου σας;
—Δέν ξερουμε άλλά ϊσως
ο ταχυδρόμος ή καί κανείς
φίλος γιά σέ πειράξη.
—Δέν θέλωγώ διάλε τό
τσ' άστεία!, μόνο θά πιάσω
τόν ταχυδρόμο νά τόν ε-
μαγκανίσω κι' αν καταλάβω
24 Απριλίου 1932
ΤΟ ΠΡΩΤΟ^ΡΟΝΟΓΡλΦΗΜΑ
'Κπί τελους σήμερο υ(5|
κάτσω κι' έγώ νά νοά·ψω §.
να χρονογράφημα πού τ)ά τό
θαυμάσχι ό κόσμος, νά δοΐν
καί οί άλλοι πού γράφον
την άθληότητα των δικών
των
Αΰτά λέει μ" έγωϊσμό έ-
νας νέος στούς φίλους τ0ιι
καί καθίζει μπροστά στ" ά·
κατάστατο γραφεϊό χον, ΤτΐΓί
νει νευρικά τό μολύβι, γ^.
ρεύει χαρτί, άναποδογυρίζει
τα βιβλία τού, δέν βρίσκει,
τέλος σέρνει ενα παληό τοϋ
τετράδιο Ιεσκίζει μερικάφύλ
λα καί καθίζειγιά νάγρά·ψη
—Νά! Μιά έξοχη ϊδέα τού"
κατέβηκε τώρα στό μυαλό.
Άρπά τό μολύβι τού χ.'
άρχίζει νά γράφη.
—Ποΰ νά πάρη ό διάολος,
ξέχασα τί θάγραφα. Προ-
σπαθεΐ νά θυμηθή, χώνει
τα χέρια τού στή δασωμένη
κεφαλή τού κι' άναχουρδίζει
τα όντουλαρισμένα μαλλιά
τού. Τα κακόμοιρα! Τί δέν
τραβοϋν κι' αΰτά σέ τέτοιες
στιγμέςί Μ' άδικα έφυγε πού
εφυγε.
—Τί κρΐμα ποΰ ήταν τέ-
τοια όμορφη ΐδέα ...
Μά νά! Άλλη, τοΰρθετώ
ρα: αύτη δμως την άρπάζει
καί την κρατά σφιχτά δέν
θά τοΰ φύγει καί γράφει-
γράφει.... μά στό μεταξύ τό
σφίξιμο λασκάρει «αί κείνο
πού'θελε νά κρατήση καί νά
τό γράψη τοΰφυγε.
—"Ας είναι—τούς λέει—
τώρα δέν εχω φόρμα μά αΰ
ριο....
Την άλλη μερά, άφοΰ μά·
ζεψε δλη τή νύχτα δσες ίδέ-
ες μποροΰσε, έκατσε «αί γέ·
μισε κόλλες όλόκληρες, άρά-
διασε γεγονότα καί φαντο·
σίες μέ μπόλικο «άττικό» ά-
λάτι.
Τέλειωσε επί τελους τό
χρονογράφημα τού. Τό διά-
βασε μιά φορά καί τό φΰ·
λαξε, γιά νά τό διαβάση ύ
στερότερα μέ στόμφο γιά νά
δή τί έντύπωση θά κανε
στούς φίλους τού.
Τό ξαναδιάβασε άργότερα,
γέλασε μέ την καρδιά τού
γιά τα καλαμπούρια τού θαύ
μασε τόν έαυτό τού γιά τίς
πρωτότυπες ίδέες τού καί
δίνοντας τή μιά χέρα στήν
άλλην δέχτηκετά θερμά συγ-
χαρητήρια τού έαυτοΰ τού,
άφοΰ πρώτα έτοίμασε με;
στό μυαλό τού την άπάντη·
ση στά τόσα καί τόσα συγ
χαρητήρια πού θαπερνε.
Τώρα πιά εϊν ' ετοιμο γιά
δημοσίευσι. Τ" άντέγραψε
καθαρά, παρήγγειλε νά βά·
λουν τα ποιό χονδρά στοι·
χεΐα, τα πιό δμορφα γιά νά
κτυπήσουν καί τδστειλε στό
διευθυντή τής εφημερίδας..
—"Αστα φίλοι μου έλεγε
■«ΜΒΜΒΙ»! «Ι» »■!■*—~Μ————~
πώς αύτός τδγραψε θά τονέ
δώσω τού διαόλου.
-Μην τονε δείρης
V"»
δέν κατέχεις άν τόγραψεν
...· ~^.»λ^ Α .—νηιιηίητΚ ΤΟΧΙ
δέν κατέχεις άν τόγρ
κι' αύτός ό κβκομοίρηζ
παμε. ,
Κι' αύτός μάς λέει τοτ«
«"Ε βάλετε μπαρέ μου «αΜ
πώς είμαι ζωντανός κα1- ν.α
μοϋ στέλνετε σάν «αι ηρα>·
τα την εφημερίδα ν&,ΖΊ®,
όντε θ' άποθάνω, θα σας το
μηνύσω» καί διασκέλισε την
πόρτα μουρμουρίζοντας. »
παντέρμα νειάτα νά των ε
πώ ' γώ ποίος έπόθανε «&[
νά τό γράφουνε «αι Ο τσ
έφημερίδες μου!» , Λ< -Φαντασθήτετωρα.τι^η γινόταν άν εμπαινε και ι νεκρολογία. πού βιχα,Υί» ψει. Θά μάς πετοΰσεν ολο« στόνάέρα μέ «αμια ο»»10 ρομπιστόλα /ρίΛΚΙ III Ι δέν σάς το νάσάς «*?ω διαβάστε αςισ ίανμάσητε πνι δήτε δημοσιογρ αη στό χρονογί Μέ πόσο και «ερίμενε. , "Επλεε στο ι άπειρης εΰτυχ πτότανε τα τοο γχαρητήρια π άηότούςγνωσ- φίλους τού. Άδικα δμως 6α πολύ την έ βρή τό δικό το -«Μά πώς, δημοσιεύσουνχ τόλαβαν;» σκε μηχανικά τό β ηιοί σέ μιά γ< μερίδας, στή^ άλληλογραφία -Κύριον Κ, νογράφημά σα ται. Κοινότυί νόημα. ΠΟΠί Άν προτιμ βίμτΗςΧΑΝ ΚΛΕΙΟΝ ζ Χ. Γ Γ (ο ρ γ. 9 « κ η άοι ^οάκτορα τή ΕΡΡΙΚΟΥ Σ ΕΚΛΕΚΊ Υ Ό *Ϊ6 α τ Θεόςξ Λ V •^ ·* ι :>> ']
0 Κοη
*ΐλεια]
Ρ'τα'
('ένη μι
ΙηΙιιλ,Λ
Υιατί
ίγκαχ
ι«·υνα,
βφιπε
'.(1ίτΛ Α.
παγω
χοι κ1
ί'.ί, "(7
νιά. Τί
^ φΐονι
"'■ ϋ
πτο ,
Ά,λ,ηνρς
ΊΚιγ,ίζ
»<)νο) β Ίίΐνϋ] ΐιίιι { ·. ΕΐνΕ ι ^ ΙΙΙΙ'ΟΤΙ ·;, »·»ΙΟ| " V ' | Μ ΌΓ). Λ

"Ο ΤΥΤΤΟΣ.
24 Απριλίου
ι*»!
ι «Μ
Κ ΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ
! ΑλΑΗΜΙΙΤΑΦΙΑ ΜΑΣ
Επαναλαμβάνομεν είς
ολους τούς φίλους συνεργά-
τ«; ότι μόνον οσα χειρόγρα
φα λαμβάνονται είς τα γρα
φεΐ» μα5 τ* αργότερον τό
βράδυ νάθε Τετάρτης είναι
δυνατόν νά δημοσιεύωνται
εί; τό φύλλον τής επομέ¬
νην Κυριακάς.
"Εχομεν υποσχεθή νά φυ-
λάττωμεν την άνωνυμίαν
«λλ' υπό τόν αυστηρόν ό¬
ρον νά είναι οί γράφοντες
γνωστοί είς την διεύθυνσιν.
Παρακαλούμεν νά τό έχουν
ύπ' όψει των μελλοντικώς
διότι δέν θά γίνη εξαίρεσις.
Αρ. Καρ. Σάς άναμένο
μεν,...θά δημοσιευθή.
_. Μύρ. Έστάλη άργά.
Μυρθ. Νά συνεχίζετε τάς
προσπαθείας σας. "Ολο καί
καλλίτερα.
Συνιστώμεν είς δλους νά
προσέξουν την σημερινήν
ειδοποίησιν μας τής πρώτης
σελίδος.
| ΟΙ ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ ΜΑΣ
Κι' ήταν μιά ώμορφη άνοιξιάτικη βραδυα
ό ήλιος ρ.τλησίαζρ να δύσι)
Έτραγουδούοανρ τ'άηδίνια πτα κλαδιά
- ■ ......ι............*·
καί οτήν λουλονδθίττολιπμρνη φύπη
Κι'
νι' ρμοιαζκ ή (ορα αυτή ή μαγική
σαν κρίνη πού α' ριχα πρωτογνοϊρίπα
Γι' αύτο κι' ήταν τόοο Ορλκτιχή
γιατί ρίχρ κάνρι την καρδιά μ ου νά πκιρτίση
Σιμώνη Τσέκου
την οίλλη μερά στούς φίλους
τού δέν σάς τό διάβασα γιά
νά σάς κάμω έ'κπληΕ,ι. Νά
διαβάστε άριστούργημα νά
θαυμάσητε πνεΰμα καί νά
δήτε δημοσιογραφική δύνα-
μη στό χρονογράφημά μου.
Μέ πόσο καρδιοκτύπι τό
περίμενε.
Έπλεε στό πέλαγος μιάς
απειρης εύτυχίας σάν σκε-
πτότανε τα τόσα θερμά συ-
γχαρητήρια πού θάπερνε
άπό τούς γνωστούς κ.αί τούς
φίλους τού.
Άδικα υμως, σκάλιζβ ώ-
ρα πολύ την εφημερίδα νά'-
βρή τό δικό τού.
—«Μά πώς, ξεχασαννάτό
δημοσιεύσουν». Μήπως δέν
τόλαβαν;» σκεπτόταν, δταν
μηχανικά τό βλέμμα τού έ'·
πεσε σε μιά γωνιά τής εφη¬
μερίδας, στήν καθημερινή
άλληλογραφία της.
—Κύριον Κ. . . · . . Τό χρο
νογράφημά σας άπορρίπτε-
ται. Κοινότυπο καί δίχως
νόημα.
ΠΟΠΗ ΜΑΡΓΗ
"Αν προτιμαπ" να μρ,τα-
ρίς ΧΑΝΙΑ καί ΠΡΑ- ;
ΚΛΕΙΟΝ ζητήσατρ τόν Ι
κ. Γ γ (ο ρ γ. Κ α λ ο τ ρ- Ι
ράκη αριθ. τηλρφ. 12
πράκτορα τής Έταιρρίας
ΕΡΡΙΚΟΥ ΣΥΓΚΕΛΛΑΚΗ '
ί)ά συνρνοηθήτρ μαζύ τού
άκόπως καί θά εΰρετε κά- ;
θε πρριποίηαιν. Θά πάτε
στόν προορισμόν μρ άσφά- |
λειαν καί άνεαιν.
ΡΕΟΕΜΙΟΤΙΚΕΣ ΟΡΕΣ
ΧΩΡΙΣ^ΙΤΛΟ
....Δένδρα πολλά, δένδρα άν-
θισμίνα, δλοπράσιν*,
Λίγα πουλιά φοβισμίνα Ιδώ
καί κεϊ.
Μουσική ποΰ ωρες γρμίζει
τόν άέρα γλυκές ντ'τες χι' ώρεΓ
σκληριές πού ξεκονφαίνουν.
Κι' ΰστερα παρέες, παοέες,
μικρές, μεγάλες, άνδρρς, γιιναΐ-
κες, γέοοι παιδία.
Κουβέντες χαρούμενες, γέ-
λοια, φωνρς, μίλαγχολίες.
Αύτάς δέν ρΐναι ί Κ"οιακοίτι-
κος Κήπος;
Κι' δ κήπος τής (Δευτε'ρας,
Αι, αυτόν δέν τόν ίΐδατρ σεϊς;
κι' άξίζει κάτι νά σάς πώ έγώ
πού'τον εί δα.
"Ολο πρόθυμος δ μπάρμπα
Δημήτρης έργάτης καί φυλακάς
τού κήπου μ' άνοίγρι Δευτέρα
πρω'ι—πρωί τής πόρτες τού
"Ολα έκκ μέσα ξυπνοΰν άπό
ί'να λήΗαργο, υστερα «πό μιά
«ουρηστική πολύ κοιιραστική
γι' αύτά μερά.
Καί ξυπνόντας σάν «πό έ'ν«
ό'νειρο λές καί ψιθυοίζουν σιγά
σιγά νιγια πού τα πέρνη τό σι·
γο άεράκι.
Δυό τριαντάφνλλα προκλητι
κά, 'ίμορφα, κινοΰνται τό ?να
πρός τό άλλο, σάν <άτι νά θέ- λουν νά -τονν. Γι' άκονοτρ τα... . —Αί σύ εχατόνφυλλο, φτηνά τή γλύτωσρς ίχθίς ιΐφοΰ βρίσκε σαι χεΐ ακόμα. *Όα<· γιά μενά γιά δές δέν μπορώ «ιά νά κντιί- ξίο τόν ηλιο. Άπ' ώρ« σέ ώρα ο * άφίνω γειά. Τό ρίδρς χτές βράδυ έκρΐνο το ζρυγαράκι πού ήρθρ άργά—άργά; Βεβαία τό ρΐδρς άφοΰ εκείνη ήοθρ. κοντά σου καί σέ χτϊδευε. —Ήρί)ε καί σρ μενά έκρϊνος. Μόλις μέ πιριιτί,ρησε ηταν ρτοιμος νά μέκόψΐ) γιά ''ά μέ προσφέρη σέ κρίνΐ)νκαί νά σοΰ πώ, άντελήφθιικα τόν σκοπό τού καί δέν μοϋ κακοφάνηκε. —Ξέρεις τί μεγαλεΐο είναι φιλαι^άκο μου, νά σέ φιλοΰν δυό χρίλη σάν έκείνης, νά σέ πε οιποιοϋνται τα χεράκια της νά Καϊ τί αλλο αρα γρ ίτοί/αν νά ποΰν. . . . Α ντα ο1 α Οά τα Εε:οη <«σφα· λιΤς ο καλός ,>· υ φ λος μπάρ¬
μπα Λιιμή.ριΐς.
ΑΝΚΣΙΉΣ ΔΓΓΚΛΙΜΙΣ
ΚΡΥΑ ΚΑΙΖΕΣΤΑ
σέ βάζηυν στά πιό ομορφα
σία κηυστάλλινα άνθοδοχεΐα
κα'ι σάν μαοαθής νά σέ κάνουν
φυλαχιό;
— Τύν πρόλαβε δμως δ μυ-
στήριος Ικεΐνος πβύ έρχεται καμ
μιά φορά καί μά; γαργαλάει
στής ρίζες καί τόν έμπόδισε ν ά
μέ κόψΐ), μόνο πού μέ γύρισε
έτσι πρός τή γή.
—Τελείωσες, βρέ φλύκρε; τ'
απήντησε τό άλλο γεμάτο ύπερη
φάνεια έ'χεις γίνει, ξέρεις σωστή
καλλιγραφία, σάν πάτερ Ίγνάτι
ος πού προσεύχεται. 'Αλλά ξέ*χα
σα δέν σέ καταδέχομαι χαί δέν
σοϋ μιλώ πιά.
— Βρέ άς τής πάρλρς, τώοα
πρρήφανε. καί μίλησε τι έ'/εις
νά ηψ;
—Άς είναι, ρέ φίλρ, Ιπειδί)
σέ βλέηω έτσι ετοιμοθάνατον
ί)ά στό πω τό μνστιχό. Την εΐ-
δρα εκείνην χθρς βράδυ λοιπόν
ποΰ ήρθε κοντά μου; Αι, μην
τα ρωτάς Τί μργαλεΐα ήσαν Ι-
κεΐνα βρέ παιδί μοί», Πάνε νά '
μοϋ μαδίσουν ιά φύλλα αάν τό
σνλλογονμαι. '
—"Εσ^υψε γιά νά μρ φιλήσγι,
πού λίς. τύ ντρκολτέ ήταν μργά- < λο, καί.·.. — ....μίλα ρέ · καί είδα... * —Καλά, τί τΐδες επί τΑονς βορ π«ληομόρτικο. —Τί εΐδ«; Τί ρΐδα; Τούς άγ- γέλους νά τραγονδάνρ τό Δόξα ?ν Ύι|πστοις..... ! Άπό πιό πέρα ή γρρικη μου· ρνιά δέν μιλ<7 Κουνιίρι μόνο τα κλαδιά της σάν νά ο'ικτίρΐ) την κατάντια μας. Κι' οί πυοχαλιές; Τί |>ηλοκ<>>'
βρντρς πού εχουνε!
Γι' άχοΰστε της Αί, ού άεοά·
κι, φωνάζει ή μΐά, γιά κούνιιοε
λίγυ τη γειτονοπούλο μ* άπό
δώ. που ιάτι εχο) νά τής πώ.
— Γ Γ άκον δώ γριτόνισσα
Την είδες ?χθές έκρίνην μέ τα
θαλασσιά; Κι' εκείνον μέ τα στα
χτιά; Τί δμορφο ζευγαοάκι. Τί
ελεγαν;
—"Α, ΰυμαμαι, γιά Ζαχαρο-
πλαστεΐο Γρηγορ. . δέν άκου-
σα καλά.
—Αί. κοϋμένη καί σύ την ά-
κατέχη κιϊνεις τώρα.
—Πρρί.......εποόκριτο.
Μόν" αύτά πρ >λαβ« ν' άκού-
σω.
Αρχαίον μ
"Ενης φύλαξ τής τάξρως
κατά τούς αρχαίον^ χρόνους
κατεδίανκρ έναν Λχθρωπονό
οποίος είχ?, διαπράςει κά-
ποΐον φόον.
ΙΊιάστρ τον, πιάστετον έ-
φώναζρ.
Ό φυγάς περνοϋσε την
στιγμήν εκείνην έμπρός άπό
τόν Σωκράτη όόποΐος δμως
ουδεμίαν έδωκε προσοχήν
είς τάς φωνάς τοΰ φύλακος.
Ο τελευταΐος πλησιάσας
τόν φιλόσοφον τόν πταρετή-
ρησεν μέ 9υαόν.«Αέν άκοΰο;
Τί κάθεσαι άκίνητος κσΐ
δεν εσπευσες νά τόν εμποδί¬
ση ;
Ό Σωκράΐης άτάραχος
τόν ηρώτησεν.
—Μά τί συμβσίνει; τί έ¬
καμε ό άνθρωπος αύτός;
—Έσκότωσρν, άπαντα ό
φύλαξ, ρΐναι ρνας φονιδς.
—Μπά φονιας; Καί τί θά
πή φονιας* Μήπως θά πή ;
καραγωγεύς;
—"Οχι ζώον. "Ενας αν-
■θρωπος ό οποίος σκοτώνρι
ρνα αλλο άνθρωπον*
Ά τώρα έννοώ Ένας
οτρατιώτης.—"Οχι γρρω ξρ-
κοΐ'τιάρη, "Ενας ανθρωπος
πού σκοτώνρι ρνα αλλο ρν
καιρώ είρήνης.
; —Τώρα ρννοω. Θά Γΐναι
λοιπδν κανένας δήμιος.
—Τί ήλίθιος που ρΤσαι.
Μά δρ ν καταλαβαίνπς λοι-
πόν;
| "Ενας ανθρωπος πού
πηγαίνρι ρίς ιό σπήτι ενός
("λλου καί τόν σκοτοη'ει.
—Τόν οκοτώνρΐ'
—"Α, ρί,ρήκα.
- Ένας ϊατρός!!
" ΑΞ-ΟΣ
—Αί (.'αθηιικαί έκδρΛμαΐ
επυκνώθησαν.
— Έκτός τής πρωϊνής έκ-
δρομής δλων των τάξεων τοΰ
Γιμνασίου είς τόν λόφον
τοΰ 'Εβλιγιά.
—Ή τελευταία τάξις έπε
σκεφθή τό ιστορικόν Σπήλαι
όν τοΰ Μελιδονίου.
—Άποδόσασα φόρον τι
μής πρός την μνήμην των
τετιμημένων νεκρών.
—Πού μέ τα κατορθώμα
τα των έκίνησαν την προσο¬
χήν τοϋ κόσμου.
—Ή μελαγχολία αυτή
τοΰ καιροϋ δέν ένέβαλε είς
φόβον μό;ον τούς μαθητάς
οί όποΐοι Οά έστεροϋντο τής
ωραίας αυτής έκδρομής.
—Άλλά καί τούς άμπε-
λοχιργούς.
—Έπειδή ό καιρός αύ-
τό- ύποβοηθεϊ φοβρρά την
ανάπτυξιν τοΰ πρρονοσπό-
ρου.
—Ό οποίος επί δύο ετη
καταστρέφρι σχεδόν ολόκλη¬
ρον την παραγωγήν μας.
—Καί γι* αύτό δέν πρρ-
πρι καί φέτος νά παρα-
λτιφί^ τό ψέκασμα.
ΥΔΡΑΥΛΙΚΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΟΔΥΣΣΕΩΣ ΦΡΑΓΚΕΛΑΚΗ
ΟΛΟΣ ΑΡΚΑΛΙΟΥ
(Πρώην Ταχυδρομιον Γραφρΐον)
Έξαρτήματα καί έπισκευαΐ ψεκαστήρων
παντός εΐδους.
Μαγκανοπήγαδα διαφορω^, μβγεθων.
•Άπαντα τα ύδραυλικά ειδή. ,
Παρακαταθήκη σιδηροβωλήνων δι' υδρευ-
σιν Κοινοτήτων. , ,
Ειδή οίκοδομών, ειδή αποχωρητηρίων,
πήλινοι σωλήνες, νιπτήρες.
Κάθε υδραυλικόν ειδος.
ΕΚΛΕΚΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Κ Α Ϋ Μ Ο Σ
ΛΙΛΙΚΑΣ ΝΑΚΟΥ
Ό Θεός ξέρει πώ: β,έθη-
κε «τό Κρητικάκι» σ· αύτη
την Έλβετική πόλιποϋ είναι
κλεισμένη μέσα σέ δυό θ?ώ
ριταβουνά. Ό Θεός ξέοει
γιατί δφιαε τό νησίτου, κι'
ίγκαταοτάθηκε σέ κείνη τή
παγωνιά. Τό «Κ .ητικάκι» 2-
τοι τό φίονάζαμι: ολοι μεΐς
οί "Ελληνρς πού τρώγαμε
οτό «ιιαγαζί οΐ'» ήτανρ ώς
45 χρονώ ανχρα:. Ώ; έ<εΐ πάνω. ΕΤχε μιά φι>σιογνω·
μία ήμρρη καιμάτια πάν τοϋ
παιδιοϋ. Λϊ:ν χαλοϋσ>: τή
δά κανενό; Άμα δέν
ρΐχε κανείς νά πληρώση τόν
λογαριασμό τί υ·γιά τούτον
ή τόν άλλον λόγο β, εχει ό
Θεός! Θά τα βροΰμε ύστερό
τερα ρ εγι. Κι' άλήθεια μυ-
σιήριο ήτανε πώς κρατοΰσε
τό «μαγαζί τού» άνοικτό.
Γιατί πολλοί πατριώτες συχ
νά φεύγανε γιά κάτω, καί
την δεκάρα το>ς δέν είχε δή.
Οί Έλβετοί, τόνσυμπαθού-
πσνΡ.. Τό «Κρηπκάκι» τ)τα-
νε τίμιο. Ποτέ δέν γέλασε
κανρνα τους. Καί αΰΐό οί
ξενοι ιό ρκτιμοΰνκ πολύ. Τό
Κ;ιητικάκι δέν Γ]θελε μέ τού;
ντόπιους νά χυεώνεται. "Οτι
άγόραζε το ηλήρωνε Γι'αύ-
τό καΐ μιά πεντάρα στήν ά-
| κρη δέν είχε βάλει ποτέ. Χρό
νους τώρα ελεγε. «"Ιντα
μωρέ νά πάω καί γώ, δα
στήν Κρήτη!» "Ητανε ό καί5
μός τού. ΝαΙ, είχε βαρεθή
τα ξέν(ί. Είχε πονέση τό νη-
σί τού · δχ μωρέ αύτη ή
Κρήτη πούχε δλα τ' άγαθά
τοΰ κόσμου. Μάτί νά ζηλεύ-
ω έδώ στήν ξενιτιά. "Αμαι
πιά - 20 χρόνια δούλευε στό
Σέν Γκάλλεν Τόν χριμώνα
χό θερμόμετρυ κατέβαινε 32
υπό τό μηδέν. Όλα τα νερα
πάγωναν. Τό Κρητικάκι ε
βριοκε πολύ κουτού: τούς
Γρρμ<»νούς ποϋ τρέ^ανε στά βουνά γιά σπόρτ. «Μωρέ νά να σοϋ την κάνει ό θεός διοσκέδααι, νά κουτρουβα- λάς πάνω στά χιόνια». Τοΰ άρεσε νά μάς διηγεΐται τρα- πέζια πού τούχαν κάνει στήν : πατρίδα τού, κάτω άπό τα πλατάνια μέ τή δροσιά, νά, αύτές, μαθές, είναι διασκεδά οεκ» δχι μέ τό τούρτουρο | νά καΰίζης στούς πάγους ' «"Άχ, μωρέ δντε θά πάω στήν Κυήτη». Είχε γίνει ή επωδός τού. «Πότε θά μ' ά- μαξιώση δ Θέός, νά γορίσω οτήν Κρήτη». Εΐχεν κι' ενα άδρλφό πού τόν περίμενε λέει «μέ άνοι- κτάς άγκαλας». Ή γρηά μά να τού είχε πεθάνη μέ τόν καΰμό τής ξενητειας τού. Κι* δμως τό μαγαζί τού ήταν ρνα κομμάτι Έλλάδας. Στό τοϊχο ή φωτογραφία τοΰ Βε νιζέλου καΐ άπό την άλλη μρ.ριά τοΰ Γεωργίου. Ε, νά μην χαλά καί την καρδιά των βασιλικόν! Πελάτες δα κι' αύτοι ήτανε. "Ενας χαρ της κιτρινιασμένος τής Κρή της · καί μ' ενα κόκκινο μο- λύβι σημαδεμένο κεϊ δα, τό χωριό τού. Νά, ενα τόσο δούλικο χωριό μεσ' τα πεΰ- κα. Καί πέρα, μακρυά ή θά λασσα. Ε, ψυχή μου. τί σοΰ νέ ή Κρήτη. Καί τό Κρητι¬ κάκι σάν δρχιζε νά διηγάται τ' άγαθά τοΰ χωρίου τού δέν τελείωνε. «Μωρέ δέν Οά μας φέρης νά φάμε οή- μερα» τοϋ φώναζε στό τέλος κανένας πελάτης, Μιά μερά ρπΐ τρλους μβς ανήγγειλε πώς τό μαγαζί κλείνει. «Ναί φεύγιτ οτά πωστά φρ.ύγπ. Πάρ.ι μέ τό καλό πτήν Κρή¬ τη». Τό ρεστοράν αγόρασε Ρ.νας Γερμάνος, μέ την εύλο γία τοΰ Θεοΰ. Μάς κερνά δλους. Τό βράδυ ή Έλληνι κή παροικία τοΰ Σέν-Γάλλ,

'Ό ΤΥΠΟΣ.
2Ί 'Λτριλίου 1932
1ί
Η ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ
ΑΘΗΝΩΝ
«ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ»
Ό κ. Βενιζέλος τάσσεται
μέ την μερίοχ έκείνων οΐ¬
τινες πιστεΰουν ότι αί σημε¬
ριναί περιστάσεις δέν επι
τρέίτουν την υποβολήν υπό
-ήν κρίσιν τοΰ Ι3νους ενός
τεραστίου προβλήμχτος ό
πως είναι τό οικονομικόν,
μέ τό μέρος τό οποίον τασ-
σόμδθακχί ημείς.
«ΠΡίΜΆ» Επανελθών
ό κ." Βενιζέλος απεκόμισε
νέαν αισιοδοξίαν όιά την πε
ρχιτέρω εξέλιξιν τή; κατα¬
στάσεως. Έφ' δσον δέν επε¬
τεύχθη οΐκουμενική Κυβέρ¬
νησις ή παραμονή τού είς
την αρχήν δέν έμπνέει καμ¬
μιά £μπισΓ33ύνην.
«ΑΟΗΝΛ1ΚΑ ΝΕΑ» Ό
Γραπεζιτικο; καί έμποροβιο
μηχανικός κόσμος πρέπει
να ένθαρρΰνη την Κυβέρνη
σιν καί την κοινήν γνώμην
ότι ή έγκατάλειψι; τας χρυ¬
σή; βκσεως δέν πρόκειταινά
δημιουργήση διαταραχάς
ευ τή οικονομικήν μας ζω¬
ήν.
«ΕΣΤ1Α» Είς τα μεγάλα
©ίκονομικά ζητήματα των
πλήν των αριθμών καί των
στενών χρηματιστικών άντι
λήψεων ένυπάρχει καί ό βα
3ΰτατος ήθικός παράγων ό ό
ποίος δέν πρέπει νά λησμο
νήται-
«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» Όλος
ό κόσμος παρακαλεΐαι νά
πιστεύση ότι δέν ύπάρχει
σήμερον οΐκονομική κρίσις ι
άλλά ότι αυτή είναι κύημα
φαντασίας ώς άναφέρε* ό κ.
Πρωθυπουργός. Έπομένω;
ή είμεθα καλά ή μΛλλον
δέν είμεθα.
«ΠΑΤΡΙΣ» Ό Πρόεδρος
τής Κυβερνήσεως κομίζει έκ
Γενέυης μίαν καθορισμε'νην
οικονομικήν Πολιτικήν επί
τής οποίας βασίζετα-ι ή ελ¬
πίς τής έξόδου τής χώρας έκ
τής δυσκόλου οικονομικάς
της θέσεως.
ΠΟΛΙΤΕΙΑ» Κάθε ώρα
ή ©ποία παρερχεται άνευ
συστηματικώς εργασίας έν
μέσω άσκόπων Βυζαντινι-
σμών σαλεύει και τάς τελευ
ταίας ρίζας τού ο'ικονομι-
κοΰ κορμοΰ τής χώρας.
«ΕΘΝΟΣ» Διά την εύό-
δωσιν μιάς σταθεράς οΐκονο
μικής πολιτικής πρέπει νά
συντονισθοΰν νά ύπερεντα-
θοΰν όλαι αί δυνάμεις τοΰ
"Εθνους διότι έξ αυτής έξαρ
τάται ή ευτυχία καί τό μέλ
λον τοΰ τόπου.
«ΕΟΝΟ2» Διά την εύ-
όδωσιν μιοίς σταθεράς οί- ι
κονομικής πολιτικάς πρέ Ι
πει νά συντονισθοΰν νά ύ-
περασπισθοΰν όλαι αί δυ¬
νάμεις τοΰ Έθνους διότι έξ
«ύτής έξαρτάται ή ευτυχία
κ«Ί τό μελλον τοΰ τόπου.
«ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» "Η έγ·
κατάλειψις τής χρυσής βά ■
ΤΑ ΝΕΑ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ
ΠΩΣ ΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ Η ΠΛΗΡΩΜΗ ΤΩΝ ΧΡΕΩΝ
ΑΘΗΝΑΙ 23 Απριλίου
(Ίδ. Τηλ. <'Τύπου; αριθ. 22173). Ινατά την πυνεδρία σιν τή; -τροσρχοΰς ΛρυτΡΜ<ς (αυριον) θά κατατρθοϋν είς την Βουλήν τα νομοσ/έδια α) πε$1 άρσρως τής χουσής βάσεως ί\ς δραχμής, β) πρρΐ τού τρό.του ουθμίσρως τής τοΰ συ<αλλάγματος είο την ελεύθερον άγοριί , γ) πρρί , διακανονισμόν των σχέσε¬ ων των είς συνάλλαγμα ρκ· κορμών δοσοληψιών αΐτινες νφίστανται μΓταϊί» των ίδι« (οτών καί τωνπΐΓτόρίον .τρόο τάς Τοα.-τρζας. Διά τ όν ν >μ κΐ/ρδίων
τούτον/ πρί'βλρπΓται διά μέν
' άς ρν Ελλάδι όφριλάς τρ'-
μηνος άναστολή ποόςρύθμι
σιν τούτων, διά δρ τάς πρός
τό ρϊο>τ· ρικόν καθορι'ζρται
τμηματικώς ή καταβολή.
Έπίπης κατά την αυτήν
ντδπίαιτιν θά κ<'τατΓ('{| καί ί-'τΓρον νομοσχεδιον πρ- (<ί αυγχ(ονΓύίτΓ«κ των ι - πουργπ'ίον Στρατιωτικών Άεροπορίας και Ναυτικών. ΣήμΓρην (χθΓς) όκ. Β?νι λρλος επεσκέφθη τόν κ. Μα¬ ρήν μρτά τού όποίου συνρ·ρ γάσθη επί ήιιιογίαν ώοαν. ! Μετά τό πίρας τής σι»ζ ητή- 1 σρω; ουδέν ανεκοινώθη . ΔΙΑ ΤΟΥ ΑΗΡΜΑΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΧΘΕΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΥΗΗΡΕ-1Α ' ΤΥΠΟΥ ΒΑ ΡΚΕΑΩΝΗ 23 Απριλίου. Αγγέλλεται έκ Κορδοόας ότι είς την περιφέρειαν τής Μιταέ- νας αί συγκρούσεις Ά- στυνομίας καί άπεργών έλαβον σοβαράς*"διαστά- σεις, διαρπαγεισών υπό των άπεργών πολλών έ- παύλεων καί των άποθη- κών πλουσίων χωρΐκών. Ή Άστυνομία έν τέλει έπέβαλε την τάξιν προβά σ». είς άθρόας συλλήψεις. ΦΛΩΡΕΝΤΊΑ 23 Απριλίου. Κατά τηλε- γραφήματα έκ Αονδίνου αγγέλλεται έκ Δουβλίνου ότι μεγαλειτέρα Ίρλαν- δική Βιομηχανική Έται ρεία προειοΌποίησε τούς ύπαλλήλους της ότι είς περίπτωσιν καθ' ήν λόγω τοΰ ζητήματος τοΰ όρ- κου ή Ίρλανδία εξέλθη τοΰ Βρεττανικοΰ Αύτο- κρατορικοΰ Συγκροτήμα τος, θά ύποβιβααθούν οί μισθοί ούτών κατά πενήν τα τοίς έπατόν λόγω των δασμών οί όποίοι θά πλή ξουν τα είς Αγγλίαν εί- σαγόμενα Ίρλανδικά έμ- πορεύματα. ΡΩΜΗ 23 Άπριλί ου. Τηλεγραφούν έκ Λον σεως είναι αποτρόπαιον εγ- κλημα διά τόν Ελληνικόν λαόν ολίγων άπλήστων με- γαλοκεφαλαιούχων. «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝ13ΡΩ ΠΟΣ» Ό κ. Βουρλούμης άΐσεβών πρός τόν ιερόν παλ μόν συγκινήσεως τοΰ Έλ- ληνικού λαοΰ άναπτύσσει την ήττοπαθή θεωρίαν τού ότι πρέπει νά έγκαταλει- φθί> ή χρυσή βάσις.
ΘΑ ΜΑΣ ΧΟΡΗΓΗΘΗ ΔΑΝΕΙΟΝ;
ΑΝΑΤΙΜΩΝΤΑΙ ΤΑ ΕΛΛ.ΧΡΕΩΓΡΛΦΑ
ΑΘΗΝΑΙ 23 Απρίλιον
(ίδ. τηλ. Τι"·τού άρ 22173)
Κατ' επίσημον κυβερνητι¬
κήν άνακοίνοκην ύ έν Λονδί
νφ Πρεσβεΐ'τής τής Ελλά¬
δος κ. Κακλαμάνος έτηλργρά |
φηπρν σχετικώς μέ την πα-
ραιη ηθεΐσαν έκεΐ κίνησιν
μεταξύ των Άγγλων κ»τό-
χων όμολογιών των Έλληνι
κων δανπ'ο;·ν.
Κατά τάς αύιάς τηλεγρα-
φΐί-άς πληροφορίας τό Αγ
γλικόν καί Γαλλικόν θησαυ-
(.οφυλάλΐον θεωρ: ι βεβαίαν
την χορήγησιν δανείου εί,
την Έλλάδα έκ δόκα έκατομ
μυ.ίων δολλαρίων. Οί αΰτο>
κύκ?^"»ι προβλρπουσιν δτι θά
δοθή πεντο-ετής άναστολή
καταβολήο τ όν χρεω?.υσίων
διατεθειμένων των ποσών
τούτων διά την εκτέλεσιν
παραγωγικών έργων.
Την σοβτιρότητα τής κινή
σεως τώ,ν ".Λ.γγ-'ων όμολο-
γιούχων_ επιβεβαιοί τό γργο-
νός τής ραγδαίαν άνατιμήοε
ως των Έλληνικών χρΓωγρά
φων έν Λονδίνω και ή πα-
ρατηρηθρΐσα πτώσις ιήςλί·
ρας εις την ελευθέραν
ράν των "Αθηνών
δίνου ότι ό κ. ' Υπουργός
των Άποικιών ομιλών
είς την Βουλήν των Κοι-
νονήτων σχετικώς ποός
τάς έν Μάλτα ένθικογλωσ
πικάς έκδηλώσεις εδήλω¬
σεν ότι τα ληφθέντα μέ-
τρα περί των σχολείων ύ-
πηγορεύθησαν πρός τό
συμφέρον των παίδων τής
Μάλτας, χωρίς νά Οίγουν
καθ' οιονδήποτε τρόπον
Ορησκευτικά ζητήματα.
ΣΤΟ Υ Τ Ι" Α Ι» Δ
II
23 Απριλίου. Άνακοι
νωθέν τής Γαλλο Γερμα
νίκης Έπιτροπής ήτις συ
νεφγάζεται διά τόν διακο
νονισμόν των σχέσεων με
ταξύ των δύο Κρατών ώς
πρός τ»ς σιδηροδρομικάς
ποταμοπλοϊκάς, άεροπο-
ρικάς καί θαλασσίας συγ
κοινωνίας τονίζβς ότι αί
εργασίαι προχωροΰν κανο
νικώς έν πνεύματι άμοι
βαίων ύποχωρήσεων καί
θά συνεχισθοΰν κατά τόν
Μάϊον όπότε έλπίζεται
πού άποτρλεΐτ > άπό καμ·ηά
Ιδθριά "Ελληνας. Τοΰ κάνα Ι
με έπίσημο γεΰμα. Φάγ με |
δλοι άπό κάτι - νά γιορτά- '
σωμε την έπιστροφή τοϋ κα [
λοϋ μας πατριώιη, στήν πά- !
τοίδα. Είμαστε δλοι περίλυ-
ποι πού θαφευγε. Τί θά γι-
νόμαστϊ κι' εμείς; - ποίος
Θά μάς εκανε πιά πίστωσι;
ποίος θά μάς κύιταζε άκόμα
σάν άρ 'ωστούσβμε; Τό Κρη
τικάκι άμα άρρώσταινε κα-
νένας Ρωαιός ετρεχε άμέσως
κοντά τού. Νά τού βάλη βεν'-
τοδζες - κι' δτι γιατροσόφια
ηξερκ. Χάνα,ιε έναν πατέρα.
Άς ^Γναι. Άς πάρι στπ κα-
λύ! "Ητ<ινρ ό πόθοο τού νά γυρίση στ,ήν Κρήτη, κι' ό θεός τόν ακουσε. | "Εφυγε λοιπόν τό Κρητι Ι κάκι. Άδύνατο νά συνήθει σωμε πώς μεσημρρι βράδυ δέν θά μας περίμεν- μέ τό καλό τού χαμόγελο. Μάς ορά νηκε ό δρόμος άδειος. Ό Γερμανός δσπρισε τό ρεστο) ράν κατέβασε καί τόν χαρ- τη - καί τίς φωτογραφ ίες ε- δαφος λεΐον πλέον δι' ημάς. Π>άσανε μέρρς. Ε. τό Κρη
τικάκι Θ' άφθασε πιά μέ τό
καλο στόν τόπο τού. Τυΰχα-
με πή νά μάς τηλεγραφήση.
Μά θά τό ξέχασε. Καμμιά
εΐδησι. Πέρασαν έβδομά-
δε-. Άρχίσαμε ν' άνησυχοΰ
μρ. Τί νά πιιμβαίνρι γιατί
ύλΐ^ν νά μή μάς γρά-
ψη; Όοπου ενας Ρωμιός
μάς εςρερε την εϊδησι πώς τό
Κρητικάκι άρ ώστησε ά/ΐό
τΰφο βαρεία στήν Μασσα-
λία.Κοίτουντανερημος σ'ενα
νοσοκβμεϊο. Κι' δλο πεταζό
πανε στόν πνρετό τού νά φύ
γη. ΤΗνταθά πάοι στήν Κρή
τη, μωρέ φώναζε. "Οοπου ό
μαΰρος πήγε άλλοΰ. Κανένα
δυό πατριώτες πυνοδεύσανε
την κηδεία τού. Σΐόν τάφο
τού απάνω, ενας εξυπνος, ε-
γραψε άντί δλλο «ΤΗντα Οά
πάω στήν Κρήτη άδέρφια·»
Κι' ό άνεμος μανάχα τώ
ρα σφυρίζει γύρο) άπό την
έρημιά τού.
Λ. ΝΑΚΟΥ
νά κλεισθοΰν όριστικαί
συμφωνίαι.
ΡΩΜΗ 23 Απριλί¬
ου. Τηλεγραφοΰν έκ Λον
δίνου ότι είς Ντεβονπορ
σήμερον ό Πρίγκηψ τής
Ουαλλίας ένεκαινίασε θέ¬
ατρον είς τό όποιαν Οά
παίζωνται αποκλειστικώς
Σαιξπήρεια έργα.
ΡίίΜΙΙ 23 Απριλί¬
ου. Τηλεγραφοΰν έκ Σαγ
κάης άγγέλλουν ότι κατό¬
πιν τής σφαγής άνδρών
προκβχοιρημένων Ίαπωνι
κων φυλάκειων ήρχισαν
πυροβολισμοί καθ' όλον
τό μέτωπον έπαφής καί ά-
πειλοΰνται σοβαρώταται
περιπλοκαί.
«ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ» 23 -Α¬
πριλίου Έξ άφορμής τής
πλημμύρα; τοΰ ποταμοΰ
Δρύνα τριαντατέσσαρες χι-
λιάδες προσφυγες μετά έξη-
κοντα χιλιάδων ζώων κατέ¬
φυγον είς τάς γειτονικάς ε¬
παρχίας
Αφίκετο χθές πρός επι
θεώρησιν των Κτηνιατρι-
κών ύπηρεσιών Κρήτης
ό Έπιθεο>ρητής των Ζωο
τεχνικών καί κτηνιατρι-
κών ύπηρεσιών τού Κρά-
τους κ. Διονύσιος Άγγε-
λακόπουλος αναχωρών
σήμερον.
ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝί ΜΑΠ
Σήμερον την 4ην απογευ¬
ματινήν είς τό Γήπεδον Ά
βέρωφ συναντώνται είς φι¬
λικόν άγώναή συμπαθής ο¬
μάς τού Άθλητικοϋ Όμί-
λου μετά τής πρωταθλητρί-
ας Ηρακλείου Ο. Φιλά-
ί)λο>ν. 'ΙΙ συνάντησις προ-
μηνίεται λίαν ίνδιαφέρουπα.
ΑΙ ΓΕΡΟΥΙίΑΣΤΙΚΑΙ ΕΚΛΟΓΑΙ
ΠΙΘΑΝΩΣ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ
ΑΘΗΝΑΙ 23 Απριλίου
(Ίδιαίτ. τηλί-γρ. «Τήπου»
όρ.θ. 22173).- Κατά τάς
υπαρχούσας ίνδπ'ξρις ή 1{υ.
βρρ νησίς κλίνει υπέρ το;·,
συγχ ονιπ[ΐοϋ των τμήμα¬
τι κων Γρρουσκχστικών ίχϊ,ο-
, γών μρτά των Βοίΐλειιτικών
, τόν ΣΓΤΡμβριον.
Η ΑΣΗ ΓΩΝΙΑ
ΑΘΠΝ'ΑΙ 23 Απριλίου
(Ίδιαιτ. τηλΓγρ. «Τΰπου>
άριθ.^ 22173).— Κατόπιν
άποφάσρως τής ΓΥρουσίας
ή Άσή Γωνιά [ΐρταφρρΓτηι
άπό τούδε διοικητικώς π^
Νομόν Χανίων,
ΤΟ ΣΥΝΑΛΛΑΓΙΥΊΑ
ΑΘΗΝΑΙ 23 Απριλίου
(Ιδιαίτ. τηλ. «Τύπου» αριθ.
22173)
Σήμερον (χί)ές) ή λίοα έτι
μάιο είς την ελευθέραν άγο
ράν 512 δραχμάς τό δέ δολ-
λάριον 133.
Η ΑΦΙΞΙΣ ΤΟΝ ΑΧΕΗΑΝΣ
ΑΘΗΝΑΙ 23 Απριλίου
(Ίδ τηλ. Τύπου άρ. 22173)
Αφίχθησαν χθές οί Αχέ-
πανς οΐτινες ρδεξιώΐ'ησην είς
τό Δημαρχείον, Μετά την δρ
ξίωαιν μετέβησαν έν πομπή
είς τό μνημεΐον ιοΰ Αγνώ¬
στου Στρατιώτου Ρΐς τό δ-
ποίον καί κ-κιέθρπαν
νόν.
ΣΕΙΣΜΟ. ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
ΑΘΗΝΑΙ 23 Απριλίου
(Ίδιαιτ. τηλ. «Τύπου»
άο. 22173).— Χ0ί·ς την μι-
πη[ΐβρί<ίν Γ'λΐϊβΐ' χώραν Ρ*ις Θιττσαλονίκην Ίσχυρά πρι- σμίκή δόνησις ρκ τής οποί¬ ας εΰτυχώς δι*ν προΐ·κλήθ»|- ααν σοβαραι ζημίαι. ΑΙ ΕΟΡΤΑΙ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΠΙΟΥ ΑΘΗΝΑΙ 23 Απριλίου (Ίδιαίτ. τηεγρ. «Τύπου» αριθ. 22173).— Κατά την σημερινήν τορτήν ρ'ις Μροο- λόγγι την Κυβέρνησιν 9η άντιπροσωπρύστ) ό Νομάρ- χης Αίτωλοακαρνανίας κ. Πολύβιος Τσάκωνας, ΑΝΕΧΩΡΗΣΕΝ Ο ΟΑΣΙΛΕΥΣ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ ΑΘΗΝΑΙ 23 Απριλίου (Ίδιαίτ. τηλ. «Τύπου» άρι&· 21173). •Ανεχώρησεν χθές δι'ΰ· δρο ιλάνου κατευθυνόμενος είς Πρίντεζι ό πρό ημερών άφιχθείο Βασιλεύς τοϋ Βελ¬ γίου μετά τής Βασιλίσσης· Πρό τής άναχωρήσρωςτου ό βασιλεύς κατέθρσε στέφανον είς τό μνημεΐον τοϋ άφανοΰς Στρατιώτου. ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ ΤΑ ΕΛΑΗΝΙΚΑ ΠΡΟΐΟΚΤΑ 0ί^Η τίτλον ή Λίατωτι«ά πά οε/Οπϊ είς μΓ| τα "παλαιά μο ία/υροί, δέν δθώ νάκ μεις τής Χω0 νομικά της, ι ΟιΊνην δι' δτι θόντος, έπειδ οάς δηλώνω: και θά στα| τον καί κύρΐι οί δοΰλοι τώ κανέν δικαία χοεώσεων πό Αύτα πΓρίπ την Γερύΐ] Μ ν ήτο- Αΰι Καί ή 'Κλλά άπό την Λ ι οχρίαν. Καί θάρρος νά κι παγκοσμίου άυοάν^ιαν τι θοΰν μικρά Αησεν ό κ.