170001
Αριθμός τεύχους
Χρονική Περίοδος
Ημερομηνία Έκδοσης
Αριθμός Σελίδων
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
ΔΙΑ ΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ......... Ετησίως Δραχ. Χρ. 7,
ΔΙΑ ΤΗΝ ΛΟΙΠΗΝ ΚΡΗΤΗΝ » » . *.
ΔΙΑ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ ...... » Φο. Χρ. 10.
Πάσα αίτησις απευθυντέα τή Διευθιίνσει
Χομιή φύλλου /ν&τζ-ζί
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
ΔΙΕΥΘΤΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΕΡΠΑΝΝΑΚΗΣ ΪΠΕΤΘΤΙΟΣ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ
ΕΤΟΣ Ε .
Έν ΗΡΑΚΛΕΙΩ τ$ 17 Δεκέμβριον 1911
ΑΡΙΘ. 254
Τα χαθ' ήμά; έξακολουθοθν να ευρί¬
σκωνται έν καταστάσει, ήτις ούνατα
μέν νά χαρακτηρισθή υπό τίνα έποψι*.
άσαφής, άλλ' ή οποίαι έν τούτοις 2ε
άποκλείεται νά παρουσιάση έν πάση
σ·τιγμη δψιν ανάλογον πρός την θυσία
καί την φύσιν των πραγμάτων.
Ό κρητική αγών, αί κρητι/αί προσ¬
πάθειαι φαίνονται,δτι διέρχθ/ταιτό στά
διον τοθ ύπνον έν τούτοις ή έξωτερική
δψις δέν αποτελεί καί την αντικειμενι¬
κήν εκδήλωσιν τ?)ς καταστάσεως.
Ό κρητικός λαός/ξό οποίος ] τόσο
σκληρώς υφίσταται τί*ς καθείρ;ίως τ ο
μαρτύριον, δέν άπο/.άμνε:, δέν^άποκαρ-
τερεϊ, άλλά τουναντίον έχω; προ αύτο
την άτεγκτον διαγωγή/ τώ/ Προστα-
τών τουν οί όποϊοι τόσον πανηγυρικώ;
εχουν ανάλαβε ι'[τήν~εύθύ/ην *τ?;ς έθ/ι-
κής τού άποκαταστάσεως, τη/ οποίαν
φαίνονται ώσει λησμονήσαντες, ώς και
την άντικρυς πρός τους πανελληνίου;
πόθους άντικειμένην τακτικήν των επι¬
σήμως διαχειριζομένων την έθνική/του
υπόθεσιν, ουδαμώς άποθαρρύνεται άλλα
τουναντίον έκ τής πικρίαςάντλών νέα;
δυνάμεις ίχει την άμετάτρεπτον από¬
φασιν νά επιδιώξη άντ. πάση; θυσίας
την έπίστεψιν των άγώνωντου.
Άπατώνται λοιπόν έκεϊνοι, οί όποϊοι
νομίζουν δτι ό κρητικός λαός Οά πτήξη
προ των μέτρων τα όποΓα τό συμβατι-
κόν ψεθδος θέτει είς εφαρμογήν έν έπο-
χζ, καθ* ήν ή δύναμις τοθ δικαίου καΐ
τα δικαιώματα των λαών όλονέν κατι-
σχύουσιν. ΊΙ σηαερινή πρ«^·ς των
Κρητών φέρουσα τους μεγαλου; 7»α?α"
χ.'Ζ^α^ των πατριωτικών άγώνων των
πατέρων μας, υπο των αυτών Ίερών
I-
δεών διαπνεομ.ίνη και πρός τον αυτόν
σκοπόν άποβλέπουσα, δέν είναι δυνατόν
νά παραμείνη άνευ άποτελέσματο;.
Πάντες είμεθα είς θέσιν να έκτιμή-
σωμεν την κατάστασιν, είς ήν ό τοπο;
έχει περιέλθει και πάντες καλώς γνωρί¬
ζομεν τάς συνθήκας, υφ' ά; ένομεν κα-
ταδικασθ?) νά φυτοζωώμεν. Ό πεφω¬
τισμένος και άμερόληπτος νοθς δέν εί¬
ναι δυνατόν ή νά έκφέρη εύνοίκήν την
απόφασιν τού υπέρ τοθ πολυπαθοθ; τής
Κρήτης λαοθ, ό οποίος άπ6 τη; άρχή;
τής νέας καταστάσεως δέν έπαύσατο
νά διατρανοί σεβασμόν μέ»1 και παρα-
δειγματικήν νομοτάγειαν πρός τάς άπο-
φάσεις τοθ εύρωπαΐκοϋ Άρείου ΙΙάγου,
άλλά σκ»Ίαμα δέν παρήλθε στιγμή να
μή παράσχη άσφαλή μαρτύρια,δτι έχει
ούτος σαφή την συνείδησιν τής προσω-
ρινότητος, είς ήν κατεδικάσθη υπο τώ/
ΙΙροστατών τού. Δέν έθαμβωθη ούτο;
άπο την άμυδραν αίγλην τού πολιτεια-
κθυ πλάσματος, τό οποίον έπενοησεν ή
διπλωματία, τουναντίον δέ διετήρησε
την ός*υδέρκειαν, την άκρίβε'αν και την
διαύγειαν τ»*(ς κρίσεω;, υφ' η; χείρα -
γωγούμενος διορα την αξίαν τοθ πλά¬
σματος, καλώς έκτ'.μών τή/ απόστασιν
ή όποία χωριζει αυτόν άπο τη; έθ/ΐ-
κής άποκαταστάσεως, έν ή κείται ή
ήθική καΐ ύλική αυτού προοδος.
Την σύντομον άλλά
οεν-προτιμοϋν το καταφύγιον τ?#; σιω
πής και τη; σωστικξ; αύτοί; ύπεκφ
γή;, άλ/ά τουναντίον κατά τρόπον άν
τεθν.κόν, δΓ ού διαπομπεύίται τό Έ
λεύθερόν Ι,ασΓ/ειον, καταδικαζουν κα
περ-.υοριζου/ τα; κρητικα; προσπαθεία
και έμβάλ)ου/ ούτω κατα ουσι/.ό/ λο
γον την απογοήτευσιν ε?; τα; τάξει
τή; έθ/ικ?,; πλειονότητος των υπό ζυ
/Όν άδελφώ/.
Άλλ' ό Κρητικό; λαός δέν δειλ-.α
δέν καταθέτει τα δπλα τού. Ό αγών
τόν οποίον δέν παύεται διεξά^ων ούτο;
είναι άγώ/ έθνικ?|; άποκαταστασεω;
ήθικής καί υλικάς π-:οδδου. ΊΙ ύττονω-
ρησι; είναι αου/ατο;, καθότι /α/ώ; ού¬
το; έννοεί, δτι ή καταστροφη Οα
πλήρη;.
ΊΙ άποτυχία ουδέν έτερον θέλει ση-
ίνει ή τό ναυάγιον των έθν.χών άγώ-
τη; Κρήτη;, την εσωτερικήν δέ
ιχεταστοιχείωσιν και έκμηδένισιν. ΊΙ
κρητική όρμη ύοισταμένη ητταν κα
οίονεΐ θπισθοχωρουσα ουδέν έτερον Οέλε
άφήσει δπισθέν τη; ή έρείπια και μόνον
έρειπια. ΊΙ άπογοήτευσι; θέλει συνε-
-ταγάγει τηνάναρχίαν καί αυτή την ά-
Ίατροζτρ καί την άποσύνθεσιν.
Τα καθ' ^μά; λοιπόν βαθέω; έξετα-
.,ομενα ευρίσκονται εί; κρισιμώτατον
σημείον. Δια τον λόγον δέ τούτον πά;
γβνναιόφρων πατριώτης, πάς Κρής, τόν
οποίον οί ν άπετύφλωσεν ό φανατισμό;
/αί ή προσωπολατρεία, πά/ γνήσιον τέ¬
κνον τής Κρήτης όφηλει νά λαο^ τ
Οίσιν, ^ όποία τιο άνηκει κατά τον ση¬
μερινον άγώνα. ΊΙ συνεργασια πρεπει
νά αποβή σφιγκτοτέρα και αί προσπά¬
θειαι είλικρινέστεοαι ·<αι παγκρήτιοι. Ά ,5», , . - υ συγκρητισμο; οεν πρεπει να επιλιπη ήμά; κατα τα; ένεστώσα; /ρισίμου; :εριστάσει;. ΙΙρέπει να εννοηθή, δτι :άσα όπισθοχώρησι;, πασά άπωλεια, πάσα άποτυχία θέλει συνεπαγάγει ά/ε- ττανορθωτον εθνικήν ζημίαν. _ χυτης ούοεποτί υτήρϊαν τόσον συχνα όσον κατ«ι Π δ η τα τε)^υταϊα ταυτα ίτη, εν Παρισίοις, δ-του ή δημοτικη ί*·-τη(»εσια τής «1πολυμά«σεως λειτονρ- γεϊ δρασπιριωτίΐτα Μοη ή δΐφθερΓπς ύτεχώρηβεν, άλλ' «ίχι είς την άτολυμανσιν. Κατετρο-ιοιΐίη ί'τό τού άντιδι- <Γϋεο,ΐΛοΰ ορροΰ, τυν ότοιον άνεκα).ν%»ε μέν ό Γερμανος Μιαϊριγκ, ΐτελειοποιηοεδέ ό Ι"ΊΐΑλο«. Ρου ό ενίκ>;ος μαθητης τού άθανάτου ΙΙαστερ.
Και πρώτον, άς άρχιπωμεν άπο την ι/χιραν
Ή ίλαρά, η μιΐλ/.ον μίταδοτη ΰλωντών παιδικών
άπϋΓΛ'ειΐιίν, όιατηρεΐ την συχνοτητα και την βα
ρυτητα της ά<αραιας,παρ δλα τα 'ΐετοα της ΰ δλ ι ή άά ΕΠΙ ΤΩΝ!Ι«ΟΛΥΣ»!ΑΤΙΚΩΝ ΝΟΣΟΝ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ Είνε σπουδαιότατον τό ·α γ·ωρισωμεΛ· τα πλε Λ·εκτιμι*ιτα και τα μειολεκτηιιατα τής <^χολυ|ΐα »ως επι των ααΟεΛειών τής .παιόιχης ήλικιας Το ζητιμια τίθεται πραγματι καθ' έκαστην έν ταίς ικογενπα; και είναι άναγκη να μελΐΠ)σωμεν το προβλημα ίηο όλας τού τας άπογεις. ύ.ιυοη- ς τιις μεγάλας όυσχερειας; και το πολυ- ύ ότι αί λοιικοοει·: ναι κολλητιχαι ά ζ ς μ π?.οκον αύΐοϋ. "Οταν οσοι προήρχοντο άπο ζιϊ> τας οργα>απμοΐ'·: μι-
^ άί
αιωο»|ς
*^) εις την
ά
τού ΙΙα-
ρκαι —1
οθρεΐ'ιικιι τα μικρθ|Κα α ι» τα *αι ϊόου τόΟΐ:Λ ϊ-
τηγασεν ή άπολν}ΐαντικη καιάλτιαηττικη ίατρπα
α μι^ρο^ια καΐεήι<')/)ησα ιιετα ιιεγιστη.·; ό Γο>ς και εντινς αυτόν τού σωματος τ»Τ>ν
οτΐ'»ς και ικτος αύιοϋ.
και
άκανθωδη ταύτην οδόν άγω/ίζεται ού¬
τος νά διανύση, διά νά αισθανθή πλήρη
την εθνικήν χαράν καί άναπαύσΥ) καί
ενισχύση τόν άπειρηκότα οργανισμόν
υπό την σκιάν τής έθν.κή; τού Μητρο¬
πόλεως.
Αυτή είναι ή αληθής υπόστασις τή;
ένεστώσης καταστάσεως Καί ένω πά;
τις, τόν κοινόν νούν έχων, άνευ πολ-
λθθ κόπου συνάγει τα συμπεράσματα
ταυτα, δυστυχώς έκεϊνοι, οί όποίοι καυ-
χώνται, δτι κατέχουν πλούσια τα ο*ώρα
τής πολιτι*ή; όςυδερκείας, οί όποίοι έ-
χουν το επιτακτικόν καθήκον, την υπο¬
χρέωσιν άμελλητί νά φροντίσουν δια
την αποκατάστασιν τξς Κρήτης, διά
Τοιαύτη εΪΛί ή άφετηρια τής άπολυμάνσεως
&ερ<υτΐυτίΗής μέν δταν καταόκοκγ] τα ι^ν ϊλ1*-ργ» ια μικρορ'ια κατα τ ό ϋιαβτημα της Μχτου προΐη πζιχής ό* οταν ιιιζ)]Τ[] την καταστρο<ΐ·ηΛ το% μετά γ»] ΐασι ή τον θανατον τού αρρώστου όια να μη τ άφήιηι >·ά μεταόοθιϊκην είς τους ΐ£ρι το
άορωστον οικειους. τους έκτεθειμε·ους είς τας
προσβολάς των.
Αι ν νπαρχει άιιφιρΌλια ότι ό σχοιός είς όν
Γιπί-βλεπον οί ίατροι και τον ότοΐον τόσον
ο»; έ-πόθουν οί πελάται τιον. ήτο λαιιτ,ρο:;
τα μ*-(τα τα χρησΐ{ΐοποι»)Οιτα πρός ι~τιτευξι αι·
τού 6εΛ· άντατεκριθησαν πα>αοτ»-. -τ,ολλοΰ γε κίΐι
όεΐ. είς τους ιοθους και των με> και των 5* Εί
>·ε δέ εύε£ηγητοι αί άποτνχιαι ύιοτι, πρΤ»τοΛ ί"
αρετε >·(Ί ενρεθώσι μεσα άποΑυαα·τιχα άβλα(ί ]
όια τους πάσχοντος εν ταύτψ δί και ετιβ)Λ|)ή ί)ια
τα μικροβια' και ί>εΐ'τερον έπρεπε να εΐακριβω-
Οοϋν ασφαλώς ή νιαο&νς. ή ^ υσις, αί ιόιοτητες
β
ή
των διαφοριιΛ' μικροβιων.
Εις μερικάς -τερπτιοσεις λίαν εύαριθιιου; φεΐ·1
κατιυρθίΐίθη >« έξιχ>ιασθΓ) και βεβαιωθή ή ταυ
τότης των μικροβιων κ*χι ν' ά-ΐοκα).ΐ'-ττΐ)ται ή *-
καστοτε -χαρουσια «όν και κατ' αυτών βεβαίως
εθριαμβευσενόποΜίύητοτεή ε-τκττηαη Εις άλλας
ομο>ς περιπτιόσεις. αι μορφαι ή βιολογια αι ιδιο
τητες των μικροβιων έΊιειναν έν ^
και ή κατ' αύτ,ών ά
ΐ
ί τομ* νκνς
ησΐοχηοτν. έστω και
ς, ιΐς το έ/~πισοιιεν
ΙΙάντως, πολλοι έ-ιιηηνμολ^ς έ,τιστευοαν οπ
ήτο δυνατόν, διά τελειας και σοβαράς άπολνιαιν-
αεο)ςτών χ<ι>ρ«ον. εν οΐς δι*μενον οί πασ/οντ*^ /.αι
τα ό ποία μετεχειρίζοντο «
η δκχοοπις των παιοι*«ΐ) νοσίον τολ
ς ρςρ ης
χρής δηλ»»σεο>ς και τής άπο'.νηιάνσεως. Δι-
ατν, ΊΙ άπανη)σις είνε εΓ'κολος.
Κατα τ«ις τρείς ή τκνιαρας προτας ημέρας
τή; λ όσον πριν φαν[| το ί|ανθημ/ι το παιδιον
βη/ει
δακρυρροεΐ
υλι.
βη/ ρμζ ρρρ
γον (>ι περι αί'ΐο λιγουν ότι εό·ε κρυολογημ^νον
υτι ίχει σχτνίΐ^ην «ιπλην ή γριππην (ιμα'Α.ουεΛ'τσα)
Σ- νπυπτίυονται την ι λάρα ν, της όποαις
ύ ή Ι
η ρ ης ς
τουιοι; αύτη ή πρ«»τη περιοοος γΙλέ και η πλέον
μο/ ντ ιιατικη κ<ιι μεταδθΓΐΊ Ή διάγνίΐκτι-: γινιται μο/.ις οίαν άρ/κτΐ) ή εξανθησις, δηλ. πολιι (Ι ό έ ήδ Ο ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΠΟΛΕΜΟΣ ΑΠΟ ΙΤΑΛΙιΧΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΤΣΙΚΗΙ Καταχωρ£ομεν κατωτέρω νέον αρθρον, τό όιοΐον ό Ιταλός Καθηγητής κ Ι,ιΙ,ιλ ενηρεστήθη νά αποστείλη έν χειρογράφο>
πρός την 'Ίδην». Ό κ. 1>ι]1ία δέν εΙαι
μόνον [ία«Κ·ς γνώσιη; τής ψιλοοοφίας καί
τοΰ όικαίου αλλα καί άκραιφνης φιλελλη
καί ύπέρμαχος της Κρητικής ί'ΛθΟεσεως.
Δηλώ, δέν μετιρχομαι πο>εαικην.
Ο
κατα των Τούρκων πολεμος τ?(;
μς ρ/) ή η η γ
διότι έν το μεταχυ το μόλυσμα έχει ήδη μεταδο
θ{) εις άλλα άτο,ια έν τ(] οίκογενεια εις το οχο-
λειον είς το βρΐ'φοκομεϊον, είς το νοσοκομείον ή
το άσυλον, παΛΤοΰ δπου διήλθ3 και δι*μει%·ε το
ΙΙώ, λοιπ«)ν νί'ι .προφυλαχθΰ τις άπό %ό«του ή¬
τις κρύπτεται ύιο τόσον άπατηλα φαιόμενα
Γο παιΛιον εχιι ενα (ίηχα ήχηρον και (ίρ<ιγ/.λ»>ν
; τής ΑαρυγγΛτιδος, πτιαρμούς καθ· >ς ίις τον
κ<χταρ(>ον·· της ρινος, οφθαλμούς ερνθρους ί>α-
κρυροοοΰ·τας ότο>; είς την άκ/.ήν »κ γι^εο),;
όφθα^μιαν Και με ολα αί·«Ί οίτε />ιτα(^ε|ΐΛΐ]μ< νόν φααιται Οι'τε πυρεΐον ί"χει η ε/ει άαημα>
τον. ή
ή γη
κα/.η.'Λρλ·εΐται να
γενικη τού καταστασίς εί>ε
η (γ
μι μετα(ΙαΐΛΐ) είς το σχο/ειον εις
το»'ς δηαοηιους κήπους, είς τας παιδικας συνα-
θροιοεις. Και μι-ταδιδει τοιουτοτροιως π*ριζ τού
το μο/.υσμα ά/.ιυλυτιος και άπ' εύθειας μί τ<ις χειραγιας. τ<ι «Γΐλήματα, Τί'ις άτογο,ι-μνεις τ«ι έν- δκματη, τα άθυρματα και άλλα αντιχειμενα μο- λυθιντα άπο τας βλ*>·νας τοΰ προκαταρκτικού
καταρρου.
Επι δικι τρβΐς, τέσσαρας ημέρας, ό μικρο;
ρκεΐνος ύποψηφιος τής Ιλαρας σ.πειρει πέριξ τού
άεμποδιστο>ς μολυσματικοτατα νοσογονα σπερ-
ικιτα.
'Λλλ' επι τιλους, αί πρώται έονθραι χηλΐδβς
1 ί ί ^ ό ')
φια
|ρ ρίτ τί» π(}<*π< ^ τιιο(ΐ τα ότα _τιι·δουν τοτε ν' ά τυν μι/ρο άρςκικττολ άπο|ΐακρι»ι>υν
άλ
μρ ρς |ρ φ
τού, σκεπτονται περι ά.πολυμανσε»ις κίΐι λαμβα-
νουν έσπευαμεΜος δσα μιτςχι έμχνεει, ό ύψιμος
β Έ )έ
φοβος τΐ)ς
ά
μ ψμς
ΈνυΐΛται. π)έον τ«·»ς>α,
ό ή
πτερον άπυ οσα ήκοΐΌατε, ότι ή· αποτυχια τολ
μετρων τούτων είνε βεβαία.
ΊΙ άπομό%(ιχΐις τού ασθενούς Γγεινε τό«τον
άργα Γχϊτε 6»· ν
^ρ κάλι ν άποτιλεσμα ή δι
ρ τιΐ)ν άλλον παιδιιον τής οϊκογε>·ειας τα
ό.τοϊα ήοαν ήδη είς άμεο"αν συγχ^ωτιημον με
ά] είς ουδέν ά/.λο Οα χρησιμευσΐ) ί| ΐις
το >α διαατειρυ την ϋ*αρ<ιν και εις άλλας οικο¬ γενείας Εις άκρον μεταδοτη κατα την περίοδον τής εισβο/.ής οταν δηλ έκδη)<οϋώσι τα συμπτιυματα τού όφϋαλμορρινικοΰ καταρρον περι ών ('>μιλη-
παμεν μεταόοτηάκόμη και κατα τας πρώτας ημέ¬
ρας τής ε;ανθηπεως, ή ι/.αρα παύει να είνε κολ-
λητι/.η μετα όκτ<ι> ημέρας άπο τής έ>·αρξεο>ς τής
πρωτης περιόδου και Ρπομ*νο>ς δν«ταιτότε να
έήΐ) το .παιδιον.
να γ-νωριζοηιεν κίΐλΛν ύιι τό μικρό-
ί δ
ρ γρζη μρ
βιον τής ίλαρ<ις οιονδήποτε και «ν εί μ δεν Ιή <ο τοΰ όργα% ισμοΰ μας και άποθνησκει σ^εδον ώ "Ω έ λ ει·ι)ι·ς ώς μς ^ . "Ωστε όεν έχει μολυσματικην δ δ ς ς ] χ δυναιαν και δι ν παρουπκιζει κΐλ'δνλον δια τοιν: περι: ειμή μοον επι χοθΜκον §5ιαπη)μα βρα/υ τατον μετα την |ΐεταναστευσιν τού γ:ι« των κοι- ,οτητων στόματος. φάρυ-,γος και ρι*ός ϊ ί Ιταλία; είναι γεγονο;, άλλ' ούχι κοί¬ νον γεγονος. Δεν δύναται να κριθγ) ού- το;, ώς κρινονται τα συνηθη Λαθημ ρινα γεγονδτα* είναι πρό παντο; άπο- τελεσμα σ/Λ^ίθ)^' •■εγονό;, τού όποίου η ώριμο σχέσις είναι ή άρχή χαι ή πηγη και ούχι τυχαία τις απόφασις· ή όρθη θετι/η έπιστημη οφειΧει να Οεω- ρηση είς τα γεγθνοτα ταυτα το πραγ¬ ματικόν ά.τοτελεσμα τή; σΛεψεω;. Ό μ ψ -ολεμο; τή; Ιταλία; εξητάσθη, εκρίθη ή μδλλον καχώ; έχριθη υπο τρεί; άπο- ψεις' έπιθυμώ να προχαλέσω την προ¬ σοχήν επι τετάρτη; απόψεως τέως λη- σμονηθεισης. Δεν έπιθυμώ νά έμιλήσω περι τής πρωτης απόψεως τής μάλλον έχθρική;, ήτις δεν είναι άποψις, άλλα προσπαθεία εκουσιας τυφλωσεως' οί έξ έπαγγέ>ματος ψεθσται ένεκα άνομολο-
γητων συμφεροντων δέν άξιζουσ: την
τιμήν να συζηττ, τις μετ* αυτών δΓ
αυτού;, Οα ήτο αρμοδία γ] άστυνομία.
Αλλα και έκεΐ, δπου ή περι ημών κρί¬
σις δέν είναι τόσον δυσμενής, ήσαν και
εί^αι άκομη ιχαΛραν να κρινωτι τη^
ημετέραν επιχείρησιν άναλογω; τ^ς
άςιας και τού υψους αυτής.
Ι. Έν πρώτοις τίνες έκάκισαν την
επιχείρησιν τή; Ιταλία; ώ; '-αρα'ν.α-
σιν τή; είρήνη; ^αι τού διχαιου. Α-η-
τεΐτο πολύ
να καταορονηση τις
χρημ ς ρηρΊ
"Υστερον (ίπο αύτα. εννοεΐτε π/^ον τώρα ότι
το να έπιδιΐι»κ»ι τι; την καταατροφην των μικοο
βιων τΐ]ς Ί)αρ<χς επι τοη τοιχ<ιΛ'. των πατοιμ^- οΛ των έπιπλοη. τήί κ?ινοσκενής είλε ματαιο- ποηα άσκοπος και άνοκτελης. όοχικις διν βίν ± αι ιι> τρο ο//.ηροτατο και δα.πανΐιρογ.
II
άέ
τον /οινόν νούν και να ομιλήση περι
είρή^ης και οικαιου, έφ όσον προΛειΐαι
περι τής Τουρκιας. Δεν έπιμίνω πολύ
επί τοθ σηιαίου τούτου* είναι πολύ λυ¬
πηρόν, δτι ά^Ορωπος κύρους
την υποστήρ»;ιν τού ε(ς την π>ά;ην
/ νν.εΟ;(ΪΜ Ταρτούοων, έκει^ων προ
πάντων, οΐτινες διδάσχουσι νά σπάσω-
μεν τα; κε'ραλα; των άνυποταΛτων έρ-
γατών. Οί κύριοι ούτοι εΐ-/ο/ τη^ άς·.ω-
σιν να καμωσι τη^ Κύρωπην να /ητμο-
νησττ) τα; περ.οδικά; σ^αγα;, τα; επι
)ογ*/ων διαπομπευομένας
διων υπο τα παράθυρα των προ;ε;ε·.ων,
δ
τού; άνθρώπου;, τούς άνθρώπους εις
την ανθρωπίνην ζωήν κα'ι ό οποίος Σχι.ι
την αρετήν αφήνων το δπλον να γίνετοιι
χειροτέχνης, δικαστής, Ιατρος, νοσο-
Λΰμος δπως περιποιηθτ} και αυτόν τον
μάλλον σκλτροτράνηλον έγθρο'ν τού.
Α, εάν ο Ιαρτουφος οεν ήτο τόσον ιι·
φυής, Οά έλεγον ότι είναι εύήθης.
Άλλ' ή Ιταλία κερδιζει! "ϋ! τί
ωραίον1 πράμμα Οα ήτο, ι! αν πά ντα τ«ι
ίθνη τής Κύρωπης οέν έκέρδιζον ε(μ»;
χ,ατ αυτόν τον τρόπον, μέ τον αυτόν
τίτλον, έν τψ αύτω μέτρω! Δέχομαι,
ότι δύνανται να συζητώσι περι τής οΐ-
Λθνομικής και πολιτΐΛ?(; δψΐως τής επι-
• άλλα μή όμιλεϊτε περι πα-
τοθ δικαίου, χοθοτι τοτι ?)
λέξι; δίκαιον δέν Οα είνε πλέον σημα¬
σίαν. Οΐίθέν οικαιον ύπαρχει χατα το)
υπερτάτου αχαιου τή; ανθρωπίνης προ-
σωπικοτητος καί τής προοοου αυτής*
έκεί δπου ή χατάλυσις τοθ οικαίου τού¬
του είναι συνταγματική, δέν υφίσταται
Κράτος υπό την αληθή σημασίαν τή.;
λέξεως, άλλά κατάστασις κατα τοθ δι ·
καιου, τής οποίας τό δίκαιον ζητεί χαΐ
άπαιτεΐ την εξαφάνισιν έν τούτω χιϊ·
ται η αληθής είρηνη. ΊΙ ίδέα τήζ ιίρή·
νης δέ είναι ή ίδεα τής νωθράς χαι
έγωίστικής άνοχής έκείνου, τοθ όποίου
δέν ύπάρχει μάλλνν έπονιίδιστον χαι
ώαοτιρον, άλλ' ή ίδέα τής ανθρωπίνην
αλληλεγγύης. Ουδέν δέ συντελεί άπο··
τελεσματικωτερον διά την έγκαθίδρυ ·
σιν τής είρήνης είμή ή δύναμις, την
όποιαν διευθύνει ό νοθς καί ή συνιί··
δησις κατα τ ?)ς άοίκου καταστάσεως
Ηδελύττομαι τόν πόλεμον, άλλ' 6 τώΐ
πιπολιτισμένων εθνών χατά τΤ^ς τουρ-
παι-
τα; προστάτου; δολοοονια;,
Τθυρ/.ια ήΐ'τ/'η να δώση Ϊ
ά; ή
τι·»ν γεγονοΓ'1*
ργει ο Λαθηγητης Λεμοαν μΓις.πειθιι όιιήίί
πτυϊις »πιόηιαοη εϊανθιμιατιχών πυρετ»ι»ν. -
Ι εί/ ο ται εις Λαιτΐ)ρ»|πι% τι~λ παϋσγονυ> πιερ
ματ(ι>ν ε>τος τιον κατοι/.οχηιενων χ··»ο<'Λ· χ<·ε? ή τα κατ' αύτ»'»% )χιμ-
α άπολυμΛντι./α ιι*τρα τοοονχΐΛ μακ/όν
ΐ: τι τού παρόντος τού/αχκϊτον τα πα^κιοε
ιιλτι ιιεσα είνε επιπτημοιικώς ά> παοχη ( η
ι>ια Οειου υποκα-πνισμοι και ί·πο πιίσιν έτι, όεν
("θα%Όυν με/ρι των μικροβιων τΛν /^κουμενατν
ς ^ ρωγμάς τώΛ' σανιδωιιατι )ν ί] των
ίς τας; πυχας των τοιχ< >ν οί άτιιοι τής φοομολης
! ά δ'
άντιαηπτικοτεροι
ά
και δι'
.πά/1 ει>ε
αυτών αι ετΐ(:ανειαι μονον ά.πο<.υμαινονται.
Ιρος τι τοιε να επιβαρχΎηται ό προί'πο/Λγιαμος
ής νΎτιινή:; δκι μετροΛ· δαχανηρ<ν»ν χολ άνονφε-
'.ώ τα όποΐα. έ\ ) σκοποϋσι λ·ιι καθτι/τνχαζοιη· τυ
γινονται πο/.λακις άφορμη )*ι δυππιητί]
ιδι/.ως πρός την εν γι·ει ά:ιαν τής άπο>νμα%-
ΙΙοοτιιιοτερον επομ^Μΐ>ς >·α έτισηιθ^ ή
προοο/ί] προ-; τηνάληθη αιτίαν τής ί£α.πλΐικτειι>ς
τούτον των όποκ»»ν ή ΛΐΛγ·ΡΜ3ΐ_; ί>υ-
ο)./.ακις ί>ίον να σπουύαοθί) καχα
ίαθος παρα των ιατρών.
«Ή άαεσο; άπομοηικΐις τής κατι]γοριας αυτής
(ό άοο(ικΐΓ(ον Οα σντντελκτηι ά(τυγκο*το)ς πεοκτ-1
διά να χβρακτηρισθτ, ώς πράξις ^ας
χαι άρπαγή; ή άποδοσ·; τού δικαιου, ή
'κπ/ηοωσ·.; τοΰ καθηκοντο; τη; άν-
Ορω-·.νη; ά)/η>εγγύη;, τώ/ οποίω/ ή
Ίτα/ία δ'.δει τοπαράοειγμα. Κι/αι άτί-
μωσι; τη; ε'ρηνης και ά:/ήτις των άρ-
*/ώ/ τοΰ δ'.καίου το να
τη/ Τουρκιαν ώ; Κράτος /.αι να άςΐ
να
μη
/.υρ·.α
ρχί«ν,
οτερο εις την ώτφαλειαν των νγι»ότ. .παρ όσον
ά ά
ειναι το αισχο; και η μαστις τη; αν¬
θρωπότητος τα δ·.κα·ώ;ιατα τη; Τουρ-
κια;, το δικαίωμα τού εΰρισκίσθα·. αίω-
νίω; είς πόλεμον κατα τοθ ά/0ρωπ·'νου
γενους, τό δ'.καίωμα τού /ατίχε·ν ύ~ό
δου)ε:αν τοΰ; ά/Ορωπου; τοΰ έμπον'-
ζε·ν τη/ γεωργία/ και τον πο/ιτισμον,
τοΰ έπιβά//ειν αίματο·/υσ'.α;. τοΰ έξα-
οανιζει/ τού; λαού;. Ψίΰ' τό να έπι-
τ^επτ) αύτη τα πάντα κατα των άο-
π/ω/, των γυναιχών, τώ/ παιοιων, των
ή; κυριαρχιας δεν εί /αι ό
Ι τον οποίον πάντες οί ενάρετοι έργαζον-
ται να άντικαταστήσουν δια τής διαι··
τησια;)" είναι ό πολεμος κατα τοθ πο¬
λέμου, είναι έργον αστυνομικον, τό ο¬
ποίον πάν άτομον και πάσα κ&ινοτης, /
όποια έ/ει συνείδησιν τοθ άγαθοθ, το
συνιστά την έν τοίς άνθρωπον
αλληλεγγύην, όφιίλιι να ασκήση χατα
των δολοφονω/ χαΐ τώ/ τοράτων, έαν
δεν Οέλτ) να ^ συνεργος. Και πά; άλη-
Οης φίλος τής ειρήνη; πεφωτισμένος
χαΊ χαλής πίστεως 6φ*ίλει να ά/αγνω·
ρίση, δτι προσ€αλ)ειν χαι καταλύιιν
το όθωμανικο/ Κράτος ουδέν άλλο ση-
μαίνει ή την προαγωγήν τής διαρχοθς
είρήνη; μετα;υ τώ* πεαολιτισμίνων
εθνών, έργο/ τό οποίον δέν δύνανται
να φέρωσιν ε(ς πέρας δλα τα Συ/έο
δ Χ
και το σεβαστόν δικαστήριον τ»*,ς Χά¬
γης* ή χρήσις των δπλω/ έχει περιορι¬
σθή ε;; μέτρον τάξεω; προ; περιστολήν
τί;; άνθροποκτο/ου βαρβαρότητος χαΐ
την άπολύτρωσιν ά π' αυτής τής γ ής
και των >αώ/. Κν έ/ τούτοις είναι Λυ-
πηρο/: ότι ή Ιταλία έχασε τα; εύκαι-
ζία^ και έσπατα/ησε τόν /αφόν και τάς
δυνάμει; της είς πολεμν.α; δ·ακηρύξεις
και ε?; ά/>ο>; τύτο^;, τού; όποίους
ούδε ι; λ ογος ύπαγορεύει έν σχέσει πρός
ττ.ν Τουρκιαν. 11 Τουρκ·'α δέν είναι
τα όποιου τϊρέπει να πολεμήττ)
:ι δο/οφο'/ος, ό όποίο; άνάγ*η
χαι έΗα^ανισΟτί.'Ηάν χύι_ν
νά
διδω λάκτι
σμ» ί.?
Κυλογΐ'»ς εϊπεΛ· ό πολύς Γ ι
νος εί'ρισκεται είς τόν φάρνγ^'α και τα^ ρι>α-
;ας κοι/.οη]τας τώ ν άρροκΐτων, και άπο-
ν τα Γτιπλχι »
στρα τ ιωτου,
ζωή; τώ/ άλ)ωνκαί έκθέτει εί; κίνδυ¬
νον την ίδιαν, ινα Οραύστ; τα δισμά των
δούλω/, δ~ω; αποδώση τή/ γη/ ε?;
μέ δ«κ/η, η έαν
χύ/αΤ τουτο δεν εί/αι Χή-ημη.'Αλλ' έν
τούτοις άπα; κηρ^χθιίση; τή; -
τήσεω; ό έν Τριπολιτιδι και Κ
πο)εμο; πρεπει να Οεωρήται ώ; ληζος*
δέν Οά πολεμήσωμεν π>έον πρός Εμπό¬
λεμον στρατόν, ά/)ά πρός ληστρικβς
ορδά;, έ;«νισταμίνα; έν τώ έσωτερν.ώ
δέν πρόκειται πλέον περι πολέμου, άλλσ
περι καταστολη;.
Π. Ιδού δέ το έτερον σημείον, ι,Ις
το δποίον Οα έπιχύσωμεν ς»ώ;: Ετέρα
εύχαιρ:α παρουσιασθή, χαζα την όποιχν
οί φ·.λθΐ μα; δεν μας ένοησαν επαρκώς.
'Γπερεχαρημεν δια την τόλμην και την
φρόνησιν, και την δεξιάν ενέργειαν τ·)Ο
Βασιλέως μα;, ό όποίο; πρό μικρ^Ο
προεκήρυξε την προσάρτησιν εί; την Ί-
ρηνϊΓχής. Φαίνετα·. 5τι το εσωτερικόν
ί«ν τυνειχίρίτθη τον ενθουσιασμόν τοθ-
τον. ΠαφτΓήρησαν, ότι ή πρα;·.; αύτη
οέν έγέν·το συμφώνως προ; τού; χα-
νόνας χα'ι δτι ήτο τΐολυ πρδωρος. Ο
τύτίθ; έν Γαλλια, Ελβετία χα'ι Β.
Ααερ'.χτ,, πλήν άσημάντων τινών έςαι-
ρίσ,ίων, οιακρίνεται τοϋ των άλλωνχω-
ρών -ν.ά τα; δρθάς χαί τυμπαθητ'.κά;
-Οτου περϊ ημών κρισιι;· θαε.νε λο.πον
τ.'*λ υ ευχάριστον νά γνωρίσωμεν ποίον
είνε τόάλη^ές σημείον έξ απόψεως Ιτα¬
λικάς έν τω ζητήματι τοθτο. Οί λόγο·,
τού; όποίου; προέάλλουν είναι σο^αροΐ
καΐ ::ο>ΰσε5«στοί· άλλά στηρίζοντα- έ>.ΐ
προΐποθέσεω;, ήτΐ; οέν αποτελεί πλέον
2όγμα. Δέν λέγω: Σγετε άοικον, έχο¬
μεν ύίχαιον λέγω μονον δτι είνε καλόν
νά γνωρίσετε τα; σκέψει; ημών ττερΐ
τούτου. Ή προθπόθε^ι; ημών ίγιι σχέ¬
σιν προ; τ ό ύιεθνές οικαιον, συμφώνως
πρό<; το οποίον ή Τουρχία ΟεωρεΓται ώ; Δύνϊμ:;, Κράτο; έχον ίσα οικαιώματα τ:ρ$<; τα τϊεπολ'.τ'.σμίνα Ιθνη : συμφώ¬ νως προ; την αρχήν ταύτην ή Ιταλία «έν ίχι·. εισέτι τό ο·.χαίωμα νά προκη- ρύξη την κυριαρχίαν τη; καί επί των ούο τούτων έπαρχ·.ών, αί οποίαι οέν Σχουν εισέτι καταληφθή έξ ολοκλήρου, είτε τουλάχιστον ή προκήρυξι; αϋτηίένέχε. αξίαν, ίΐράγματι ή προϋπόθεσι; αυτή έ*κανόν·.σε (κατ' έμε, Οα έλεγον μάλλον έναλάίωτεν) επί μακρον τα; Ο'.εΟνεΓ; σχέσεις. 'Αλλ'ούοεί; ήθε> εν αμφισβητή¬
ση σοβαρώς, δτι ή άποοοχή τή; Τουρ-
χίας ε(ς την χορείαν των Δυνάμεων καΐ
ή άρχή τή; άχερα ιί'τητος τοθ οθωμα-
ν.κοϋ Κρατο; οέν είναι ε(μή συμζατι-
χίνπλασμα,λαμζανομένης ύπ'δψιν τή;
ζηλοτνπία; των Δυνάμεων καΐ ?ο'α τοθ
ρ<·*τσ·.κοϋ κινούνου' άλλ' ή σύμβασις α'ίτη μή έχουσα είμή προσωρινήν αξίαν οί ν δύναται νά Οιαιωνισθγ;,. Τό πλάτμα άφ' έαυτοθ, καθ" ήν ημέραν χαιθν, εί; την προοδον προ'σκομμα εί; την ασφάλειαν ^ "νω^ί -ολλών έκα- τομμυρίων άνθρωπίνων υπάρξεων, εί; την απόλαυσιν των οικαιωμάτων κα τή; ειρήνη;, εί; την οικονομικήν κα ηθικήν ανάπτυξιν πολλών λαών, οί ό- ποίοι σήμερον εισίν άμο-.ροι των εΰερ γετημάτων τού πολιτισμόν, των οποίω*. οί πρόγονο: κατέλαβον έπαξίω; τόστ/. εί; την καλ ργ υψηλήν θέσιν, τ^ λιέργε'.αν τή; γή;, προσκομμα ε Λ 5στ:; οφεΓλετα-. εί; την άν- ί; τό Οοωπί ίντν πίθσωπικότητα. ό ποόσ- κομμα τουτο άνάγχη νά καταπεση, ά- νάγκη νά έξιφαν.σθτ/ οί φανατικο'*.. όποϊο: έο'.οον νά εννοηθή δτι τό προσ- κομμα τουτο ηδύνατο να άπο^τ] παρά- γων τή; είρήνης και τοθ πολ'.τισμου, ώ; έκ των γεγονότων, απεδείχθη, είτε οέν εσκέπτοντο τι έλεγον, είτε έλεγον δ,τι εσκέπτοντο. Είναι καιρό; νά οοθη τελος. Ή Εΰρώπη θά πολύ πρό; έπανόρθωτιν τού έγκλήμα- το;, εί; τό οποίον τόσον χρόνον επέ¬ τρεψε ναύφίστατα'.. Κατόπιν πάντων τούτων 2έν είναι ή Ιταλία, ήτις προβαίνει εί; την κατά- κτησιν των ούο έπαρχιών είναι όλό- κληρο; ή ίΐΰρώπη, όλόκληρο; ό πεπο- λ'.τισμένο; κόσμο;, ό όποΓο; άποσπα αυτά; άπό τής βαρβαρότητο; καΐ τα; άποίίοει εί; την ανθρωπίνην ζωήν ή Ιταλία Ιαγ.ϊ,τοοΧ άπλώ; τό καθήκον τη;. Τουτο είναι ^ίρΓ^ τή; οόξη;, των κ'.νούνων, των κόπων, ώ; οιά την Γαλ¬ λίαν εί; τό Αλγέριον, εί; την Τύνιοα, εί; τό Μαρόκον, οιά την Αγγλίαν εί; την Αίγυπτον, ώ; και όά τα λοιπά ε- θνη τοθ πεπολιτισμένου κόσμου εί; άλ· λα μέρη τού κόσμου τούτου, δτι ό Μα- μελοθκο; κείται έν τη σκ·.α τοθ θανά- του. Σήμερον ευχόμεθα, $πω; ή Γαλλία οΊ ν άναγνωρίζουν πλέον την νρησιμό- ^)τα αΰτοθ, καθ* ήν ημέραν όέν ένερ- συμφωνως πρός αύτβ. Νομολο- γία δημιουργηθείσα διά τοθ γεγονό- τος καταργεΤται δΓ άλλου γεγονιίτος. Διχομαι, δτι είναι δυνατόν νά εΐπωσιν, οί άλλοι Ιταλοί είμεθα πα- διά τό Οιραπευτήριον και είμεθα λησταί καΐ άοέ;ιοι οί όηοΓοι χαλοθμεν πολλοΰς λογαριασμού; χαΐ σχέδια των Σαθλώχ τή; Ψραγκ- φούρτης καί τοθ Λθνδίνου, άλλά ζητώ μίνον νά λάβωσι υπό σημείωσιν τοθτο: δτι ή Ιταλία την στιγμήν ταύτην έν τ?| θαυμασία αυτής άναιδεία πρός αύ- τβπάτην, έννοοθμεν την συνείδησιν, δύναται καλώ; νά εξέλθη τοθ καθεστη- κότος διχαίου, καθότι θεμελιοΐ καΐ έγ- χαίιδρύει νέον δίκαιον. Ύπάρχουν στι¬ γμαί έν τ?| ίστορία, καθ* άς ή νομολο- γί* υφίσταται χρεωκοπίαν καί ή φιλο- θρίαμζεύε·.* 6 λαό; λέγει, δτι τό σχίζεται καΐ ή δικαιοσύνη π^-οοδεύιι. 'Αλλ' ή κατάλυσις αύτη, κοί ή θεμελίωσι; τοθ δικαίου ύπερζαί- νουσι τα δρια συνήθου; ύποθέσεω;· ή I- τβ;λία δεν ίνεργεΐ έντφ συμφέροντί τη;, άλλ' έν τφ άνωτέρφ κοσμοπολιτικω σιμοίροντι, έν τψ συμφέροντί τοθ ΰπά- του ο·καίου τή; άνθρωπίνΥ); προόδου. Ή άνθρωπότη; άνάγκη νά αποτελέση μίαν οικογένειαν έν τζ τάξει καί τφ δι- κβίω' ύπάρχει λοιπόν είσέτι επί τή; γή; πρόσκομμα είς την τάξιν, είς τό δί- άκολουθήση μετ* ου πολυ τό ημέτερον παράδειγμα καταργοθσα τα έμπόδια τοθ προτεκτοράτου καΐ πάν ίχνος τή; Βερβερική; κυριαρχία;. Ό μολυσμα- τικό; πυρετό;, ό όποΓο; εξεδηλώθη πρό μικροϋ έν Τύνιδι άπαιτεΓ τό φάρμακον τοθτο. Τί έπραξε κατ' αΰτά; ό δυστυ- χή; βέη; τή; Τύνιδο; ; ένδιαφίρει ήμά; νά μάθωμεν, όπο.'α υπήρξεν ή φανερά καί κρυφία αύτοϋ διαγωγή κατά τα; ταραχάς, αί όποΐα καθήμαξάν την πόλιν. Εάν ίίναι έν&χο;, άνάγκη νά δικασθή, νά τιμωρηθή, νά τεθγ^ υπό συνθήκα;, υφ' ά; θά είναι άκίνδυνο;. Αλλά φρονώ δτ·. είναι άθώον τό δυστυχέ; τουτο μινΐόν.'Αλλά τότε ευρίσκεται έν κινδύ¬ νω, είναι έκτεθειμένο; εί; την μανίαν καί την έκδίκησιν των όμοεθνών καΐ των όμοθρήσκων τού, οί όποΐοι θά τόν μεταχειρισθώσ'.ν ώς προοότην.· Ανάγ¬ κη λοιπόν νά γίνη σκέψις περί τί*; ά- σφαλεία; τού, περί τή; ύγεία; τού ώ; έξη; : άνάγκη νά τόν προφυλάξωσιν εί; ωραίαν εξοχήν υπό κλΓμα γλυκύ, άλλ' εί; μέρο;, ώστε νά ευρίσκεται, όσον τό δυνατόν μακράν των ζητημάτων καΐ των ταραχών. Έπιτρέπομεν εί." τού; μικροκαπή- λου; νά φρονώσιν, δτι πρόκειται περί μικρά"; καΐ περιωρισμένη; ύποθέσεω;· τό εί; Τριπολίτιδα έγχείρημα δέν θά είχεν έννοιαν, εάν ήθελον χαρακτηρίσει αύτό ώ; κατάκτησιν καί έκμετάλ/ευσιν μερικήν δέν θά ήτο δίκαιον νά θυσιάζε- ται τότε εί; τοσαύτην επιχείρησιν ή I- ταλική νεότη;. Άνά-ιαη νά κατανοή- σωμεν αύτην υπό την αληθή τη; ση¬ μασίαν, ήτι; είναι ή κατάλυσι; τού ο— θωμαν.κου Κράτου;, ή άπελευθέρωσι; -_ νγ_ΓΙΓγτΓΠΥ τή; άνθρωπότητο;. Πράγαατ·. ή κατά- Ε Π Α Ν Α Σ Τ Α ΤΙ Κ Η Σ ΣΥΝ ΕΛΕΥΣΕΩΣ ληψ·.; τή; Τρ·.πολίτιδο;^ύ-ς τή; Ίτα-; ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΡΗΤΙΚΟΝ ΛΑΟΝ λία; είναι ή πρώτη πράξι; πρό; λύσιν τού Άνζτολ'.κου ζητήματος, άνάγκη! Σ^μπατριωται Οπω; κατανοήτωμεν τα πραγματα ταυτα, άνάγκη '<ά άρθώμεν έ; άποψεω μεταουΊ'Λή; εί; την ένότητα τή; ίστο¬ ρία;· άνάγκη, νά άναγνωρίσωμεν άνευ μίσου; καΐ οειλία;, ότι ή Ιταλία ίϊ ειναί τ·. ενδεχόμενον ώ; ή στήλη τ?( πλατεία; τοΰ Τραφαλγάρ* ή Ιταλία είναι τό έθνος, τοΰ όποίου ή ζωή είναι αυτό τό Δίκβιον, ό Λόγο; έν ενεργεια τοθ όποίου τα άγαθά μεταδίδει καΐ μορ φώνει έν δ'.καιοσύνη την ένότητα τή; ανθρωπίνη; οίκογενείοτς. Συντόμως, ά; μα; επιτραπή νά κά- αωυιεν εν πεί^α^α* δέν θα στθ'.νίση τό- σα; γαία; αποσπασθείσα; άπό την καλ¬ λιέργειαν, τότα θύματα θυσ·.ασθεντα ε(; την μάλλον ήλιθίαν καΐ αγρίαν σκλη- ρότητα, ώ; Ιτ.ραζε τό παράφορον πλάσμα τοΰ δϊεθνου; δ'.καίου, τό οποίον εταξε την Τουοκίαν μεταξύ των εύρωπα>.κώ
Κρατών. Έπ-,τρέψατε τουλάχιστον ν:
τό φρονώμεν, καθότι δέν ήθελον, είμή νά
σα; είπω δ,τι φρονούμεν, τουτέστ·.ν οτ
έξερχόμεθαάπηρχαιωμένη; ψευδοθ; νο-
μιμότητο;, δπω; έγκαταστήσωμεν την
αληθή τάξιν.
Μ. ΒΙ_1_ΙΑ
Η ΕΠΙ ΤΟΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ
ΕΝ ΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΤΛΗ
'// έηϊ χον πρός χον Πρόεδρον χής
Έλλην. ΠονΙής έγγραφον χήζ Έπαναοχ.
ονζήχησις διεξήχθη ώς προ-
ανηγγείλαμεν χην 8ην χρέχοχος μηνός.
Καχά χήν συνεδρίασιν χανχην 6 χ. Ποω-
ΰυπονργός, ηροχληθεϊς νηό χον χ. /7<υ;ι, εδήλωσεν δχι ή Κυβέρνησις εμμένει είς χάς νωστας δηλώσεις χης. Καχόπιν χούχον υ χ. Πώτι ΙπιχΙ&εχαι σφοδρά κητά χής Κυ¬ βερνήσεως διά χήν έιϊ χοϋ Κρηχιχοΰ £η- χήμαχος πολαιχήν χτζ, μή παραλείψας έν τ/Χει νΛ τΑ ζήτηηπ τ»;ς τοΰ κ. Σχαμνόχη. Μεχά χον κ. Πώτ λαιι- βάνει χον λόγον ο χ. Δραγούμης, οηχις I- υνισεν οχι χαίχοι χύ χίνημα των Κρηχων ηχο ηρόωροτ, δμως ωφέλησε χ6 Έΰνιχον ήχημα, διότι οννεχέλεσεν ώσχε τουτο να ΐ'ίλ&η χαΐ χάλιν Ιπϊ χήζ Ι.ηιψανεΙας. Τον χ. Αραγούμψ διαδέχεχαι Ι π ι χοϋ βήμαχος ό χ. Μιχαλέας δοχις Ιπιδοχιμάζει χην πο- λιχιχην χής Κυβερνήσεως. Μεχά χον χ. Μιχαλέαν άνέρχειαι είς τό βήιια ό Κνβερ- νηχιχος βονλενιης χ. Περιβολιώχης, δοτις μεχαζυ άλλων $1ΐί χ αι χά Ιζής : «Φρονά), χύριοι, άδισχάχτωζ. δχι τό Κρηχιχον ζήτημα δεν είναι ζήχημα πόλε¬ μον. Είναι ζήχημα Με&νοΰς Λιχαίου. Και έν χοιανχβ περιηχώσει ή δδό* χην οποίαν άχολον&ει ή Κνβέρνηοις, ή .πολιχιχη χην ό.Ίθίαν μεχέρχεχαι ή Έλληνιχη Κυβέρνησις Ιν ιω Κρηηχφ ζηχήμαχι είναι ανχόχρημα έν Αθήναις Βουλήν δέν είναι εκ των μέ- τρων έκείνων τα όποΐα θά έλαττώσωσι'τό πατριωτικόν μας αϊσθημα καί θά κουρά- σωσι και ε;αντλήσωσι την υπομονήν μας. Τό καθήκον μας πρός την πατρίδα είναι τόσον επιτακτικόν και ή συνείδησις ημών, καθ1 όσον άφορα τούςπεριστοιχοΰντας ημάς κινδΰνους, πολυ καθαρά, ή ώστε νά απο- θαρρυνθώμεν καί δειλιάσωμενάπεναντι τοΰ έθνικοϋ εργου, το οποίον μέ τόσην προθυ¬ μίαν ήρχίσαμεν,'και των μεγάλων'ενθννών αί οποίαι μας βαρύνουν εάν τό αφήσωμεν ήμιτελές. Τό πρώτον και μεγαλειτέρον άγαθόν ενός λαοϋ είναι ή σ^ντέλεσις τή-; έθνίκης ου ά- ποκαταστάσεως. Μόνον δι* αυτής έπιτυγ- χανομένης ή πατρίς ημών θά εισέλθη ορισ¬ τικώς εις την οδόν τής προόδου και ιή; δι- αρκοϋς τάξεως, και θά απαλλαγή άπό τούς καθημερινυύς φόβους και τας φροντίδας, α* οποίαι ώς φόβητρον έπισείονται ΐτκάσ- τοτε'διά την οριστικήν τύχην μας. "Απεδείχθη Η>τι και όΐήμέτερος σκοπός
εΐνε'ίερός'και τα πρός ενόοωσιν"αυτού τεί-
νοντα μέσατοιαΰτα, ώστε νά απομακρύνουν
άφ' ημών πάσαν νποψίαν δτι επιζητούμεν
"δια τ&η άσυμβίβαστα πρός τό μέγεθος και
την ίερότητα τοΰ πράγματος. Καί ή προ-
χειροτέρα επίκρισιςδτιεφάνημεν λίαν άνυ-
πόμονοι μή άναμείναντες εισέτι χρόνον τι¬
νά και αυτή είναι όλως άνυπόστατος. Είς
την πορείαν μας χωροΰμεν μετά πολλής τής
περισκέψεως, ώστε νά διαλΰσωμεν και την
παραμικράν των συμπατριωτών εκείνον ύ-
ποψίαν, οί όποΐοι συμφο>νοΰντες καθ* δλα
μέ ημάς, διαφωνοΰν μόνον εις τό σημείον
Ουδείς βεβαίως δύναται νά -αρνηθή δτι
μία των διαβατικωτέρο>ν όδών τής πό¬
λεώς μας είναι και ή πρός την «Καινοΰρ-
γιαν Πόρταν αγουσα
3
ευρίσκεται από τινος εις τοιαύτην έλεεινήν
κατάστασιν ωστε εΐ'λόγως άποοεΐ τις πώς
δέν επέσυρεν εισέτι την προσοχήν των αρ¬
μοδίων. Κατά τάς τελευιαίας μάλιστα βρο-
χάς τα ΰδατα αυσσωρευθέντα εις τούς λάκ-
χους και τονς βόθρους, οΐτινες διακρίνουσι
η]ν οδόν ταύτην καθίστων την διάβασιν
δυσχερεστάτην τόσον είς τούς άνθρώπους
δσον και εις τα άνά πάσαν στιγμήν διερ-
χόμενα έκεΐσε κάρρα. Έφιστώντες όθεν
την προσοχήν τοΰ κ. Δήμαρχον μας επί
τής έπΓτοσοΰτον έγ*αταλελειμμένης ταύ¬
της όδοΰ είμεθα βεβαιοί δτι θέλει επιλη¬
φθή τής'Γταχίστης αυτής επισκευήν ινα
παύσωσι αί μεμψιμοιρίαι και τα ευλογα
παράπονα'τών φορολογουμενων πολιτών
των άναγκαζομένων νά διέρχωνιαι διά τής
τοιαύτης έλεεινής όδοΰ.
δτι θά φανώμεν πολύ βιαστικοί εις Τας έ-! ε^ς βάρΟς αλλων.
νεργείας μας.
Διά τουτο ελπίζομεν δτι δλοι οί Κρήτες
Παρετηρήθη δυστυχώς κατ* αυτάς πα-
ίδοξον φαινόμενον τοΰ όποίου έν τούτοις
ί ;ήγησις είναι άπλουστάτη και εις παντα
ΟΨΟΠΣΜΟΣ προσιτή.Ένφδη·
ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ λαδή οί φανο, της
πόλεως μας ανα-
πτονταΓκατά την αύιήν ώραν ομως δέν
διατηοοΰσι τό φώς των, ώς ώφειλε, μέχρι
τής πρωΐας άλλ1 αλλοι μέν διατηροΰσι τουτο
μέχρι τοΰ μεσονύκτιον, ά'λλοι ουδόλως άνά-
πτονται (καί τουτο γίνεται εις τάς άπο-
κέντρους συνοικίας δι1 εύνοήτυυς λόγους)
και ελαχίστων τό φώς διαρκεΐ μέχρι τής
πρωίας. Πάν περι τούτου σχόλιον κρίνο¬
μεν περιττόν. Συνιστώμεν δμως εις τόν
κ. Δήμαρχον αύσιηρότερόν πως νά έπι-
τηρΐ) τα οργανά τού, τα όποΐα και μόνον
προκαλοΰσι τοιαΰτα παράδοξα φαινό[ΐενα
των οποίων ή σιενή και πατριωτική άλλη-
λεγγύη διά την επιτυχίαν τοΰ εργου μας
είναι μεμαρτυρημρνη έκ τοΰ παρελθόντος,
θά συμφωνήσωμεν ώς πρός τόν τρόπον και
την μέθοδον διά των οποίων θά επιτύχω¬
μεν τό ποθούμενον,
ά ή
Είς πάντας βεβαίυις είναι γνωστή οχι
μόνον ή [ΐεγάλη κατανάλοισις άλλά και ή
ωφελεία την οποίαν προσφκρει εις πάντας
ανεξαρτήτως φΰλου
ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΥΓΙΕΙΑΣ κ«; ήλικίας τό γνω-
στόν γάλα
τούτου υπάρχουσι καί
Άρκετά ή πατρίς ημών £
ρελθον. Αρκετοι αγωνες και θυσιαι κατε- γ^ακτα ϊα όποΐα οί ^οοι ^ πόλεώς
βληθησον δια να φθάσωμεν είς το σημειβν ;.Μ#. Λ____1λ.,____ ^ _*■_, _,|λ ,.„_,*
είς τό οποίον σήμερον ευρισκόμεθα. Ή έν
όμονοία συνεργασία μας θά ήναι τοιαύτη,
μ ή
μας Ιπωφελούμενοι τής κατ' αυτάς ελλεί¬
ι έ
ιοστε να
και ανω-
^
ϊ*
φβλή πάααν περαιτέρω καταστοφήν και ζή- ί
μίαν είτε ήθικί)ν, ειχε νλικήν. Οί
τοιούτου έθηκαν
τής
κν-
ροι δέ συντροφοι είς το έργον μας και οί
' τί
προσοχήν
σπουδαιότατον τούτου
δθβν
κπί τοΰ
ς έλπί-
ροι δέ συντροφοι είς το έργον μας και οί . ; , ^Μ!^ ί» *
' »*;'*. « λ' τί»»: ι σωμεν ότι οι·ιος θα επιθεωρήση τα πω-
μονοι αξιοχρεοι έγγνηται θα είνε ή εξακο- . Γ ,. * . ^γ01^^1! ιι γ* -"-1"
λούθησιςτής τηρησεως τής τάξεως καί ήσυ-
χίας και"ή προστασία και ή άσφάλεια τής
ζωής, τιμής και περιουσίας των Μονσουλ-
μάνων συμπολιτών μας.
Έν Χανίοις χη 10 Λ)βρ'ιον 1911
Ό ΙΙροΓορη'κιΛ' άλτιπρόεδρος
Γ. Ι. ΠΑΠΑΜΛΣΤΟΡΑΚΗΣ
Ό Γραμματεύς
*Ε(λ*α· Μα»'^οφόμοο.
{♦..*.»...< -ο έσώ των λούμενα γάλακτα καΐ θά καταστρέψη τα ό λέ μ γ ρψη τνχόν πεπαλαιωμένα τοιαΰτα ινα οντω προληφθή πάς κίνδννος απειλών τό πολν- τιμότατον τοϋ άνθρωπον άγαθόν, την ύγιείαν. ΚΡΟΥ2ΙΜΑ ΔΙΦΗΕΡ1 1' Την Π τρέχοντος μηνός το έπταετές τέ- λε'^κα μ,οι Κεραυνός εάν ε.ιι.-χχεν έν χφ μέσω χής Ηουλής δέν ΰά παρήγαγε χήν έκπληξιν χήν ο.ιοιαν παοηναγον οί χε/.ενχαιοι ουιοι λο-1 ♦ , ' ^ . . » , γοι χον Κνβερνψιχον υουλενχον. ^ΓΤΟ, •Ι.^νςχέΟε'Χ χην χοιαύχιιν δέ γενικήν χαχάπληξιν διε- .Λ4\ί^*»* κΐθοτιουκ, κάλτσαι ,ι.'χ.λλ'.ναις κ*1 β'χ.μ.βκ,χερ'χΐ, γάν- λν&η ή σννεδρίαοις, χαχόπιν χον ηανδαι- {^ Περΐ*·*"6ν** Λμ._βρ£λλ*ς Μ.%λ- μονίου το όιοΐον έ.ιεοφράγισε την Αγόρευ¬ σιν τοϋ χ.Περιβολιώχον. σμβτος αΐϊβντα τα ενταύθα ίέ τα μβθήμβτα επί τινάς ΘΕΑΤΡΙΚΑ των Μετ" απαραμίλλου τέχνης εξακολουθούσιν αί παρίΐστάσίΐς τ»)ϋ λάμπρου υπό πάσαν Γποψιν θιά- οου Κοτοπούλη. Έκ των πεΛαε παοαστάσεων συνδρομάς άς μκ/ρι Γοΰδε «Τβωκεν Λ Οίασος ούτος, ό πλημμυοών καθ' ί:κάπτην έσπνοαν τό Οιίατρον κόσμος ίμεινε κατ- ενθουσιασμένος οχι τόσον διά τα νέα ?ονα όσον •ν* την Οεατοικήν τκχνην μεθ' ί ΗΕΝΒΙ Ξ ΘΠΙΧ ΑΥΤΗΣ ΕΞ ΑϋΟΤΕ-Σ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΖΛΙΟΥ ΚΑΤΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΝ αρχιμ ΤΙΜΟΘΕΟΥ ΒΕΝΕΡΗ έκ τοϋ προττγονμένον) ν; να χρίνωμιν την ττάην ταύτην ; Βεβαίως 5«ον ν3τ χ ρ ώς άντιχβιμ«νη ?1ς την χ:ρ:0ίτ·ν των Λυνάμεων χαι νβ ε~*να96,5τ, την άταςίχν *:ς την Ν^τον. Ό Νρΐγχ.ψ Ι^ϊώργιος έπιθνμων νΛ θεσ- τίρμα είς την χατάττχσιν ταύ¬ την, θεωρών 2' άλλως χ:3-:ν την υ^ιρςιν ϊυβόρων ςένων ϊι:ιχήβεων. έχί- ^?γ;ν *ί*ν Εητρ:~ών των έντεταλμενων την ίιοιχητιχήν άνα^ι- ργ. Πρςς το^τβι; εζήτησε καρά των Πρ;ςενων ^χατα Μάρτιον 1899». -*4ς· τα έν Κρήτη οιεθνή ττρατεύματα ίλαττωθώσιν ε·ς έν τάγμα ές έχάττής Δυνάμεως, χχτανεμηθώτι ι* τα ττρΛτε^ματα τλ^τλ είς ^άντα τα τμή- ματ3. είς τρόπον, ώστ£ νβ χ~9τελετ6/{ μειχτή χατοχη.1 Μετ* ίΰ -ςλυ (χατ 'Λκρί>.ΐ3ν) Γλλως 5 ->νϊΛγματάρ·/ης ΟΗθΓτηΒΪάίϊ τ:ρ3βαίνε·. εί; ~αρ:-
μ:ίι* ιερίτίσιν. ζητών, όπως τί; τμήμι το^ Ήραχλείΐυ έςομ^ιωθί) τζρος τ:
των Χανίων, ώς *ρ;ς το μειχτον τής χατοχ^ς. Ηρμήνευσαν ίε την οΓτησιν
ταύτην έχ ττζς έηθυμάις τϊ*ς Αγγλίας να θέση τε'ρμα εις την χυχλςφίρήσα-
σαν ρήμην ζιρϊ χυνεννίή^εως μεταςΰ "Αγγλων χαί μΐυσΐ/λμάνων χαί έχ τη~ς
δλίς. ήν εοοχίμασεν : άγ/,'λίς ϊΐδΐχητής 5ιβ την »-:χατά*ττασιν τ-ζς τά-
1. ^ο«Γηίι1 <1ε . της 1ο Μαοτου 1899. ;εως χαι τής γαλήν*;; έν τώ τμήματι τίύτω.' ΟΙ ςυι/.ητιΐ των λ^ιζών λ'πά- μεων ήναυτιώθηςταν ένεργώς 6·.ς "αρίμΐ3ΐ2ν μ£τρ:ν -ρ::ατ:μίν3·., ότι ή κα- τάτμηΐις ίΐίτη των στραττευμάτων Οα συνεπήγετο $υ~/ερίία; καί δαπάνας Ιιχ την :τ;> ν τήρησιν α!*τών χαΐ τϊν «Πίΐτισ-μίν.
Έν Τ3ύτ3ΐς, £5 ίτ3ν τ.3ΖΥ/ώζν. ή ίργάνωτις τ/;; νε'ας ϊι:·./.ήτεω;. αί
Λ^ν.ναεις άτ;έσυρ:ν ^.χθμηϋ» τα έν Κρήττ; —τρατεύματά των. Κατα την άνα-
χώίτ,ϊίν των. :· ναΰαρχϊΐ -αρΓΑα5δν μίρ:ς των ατ:3—ασμάτων. τ:λήν έν τ:ύ
τοις Τ35 ίγγλίυ ναυάρχοϋ. ίττ·.ς έθεώρητε ^ρόνιμον να μή ά~37υρτ( ττρατ:
έχ τοϋ ΗραχΛ£ί3ΐ>. 'Η Ά'-^λία Ι).αβε τ/;ν ά·~35α?ιν να οιατάςη τ/;ν άνχ^ώ-
ρησιν ήμίτε3ς τάγματ:ς κατ» τ*:ν μί|να Λτ:ρί>»ΐ3ν. Κατα τε ν Μάϊ-,ν /.α: Ι;·>
νΐ3ν τής νέις 3·.;·.χήτ6ως ζϊτης τ/'-Ιζν ώργανωμί'νης. 3· άνώτερ:·. ίΐίΐχηταί
των Ξιεθνών ττρατε^μάτων ιϋ>; χλι νεα ά^3Γ-ά^ματα άνεχλήθτ,ταν. Ή άνα-
χώρησις Τ3ί τ«»νταγματάρχ3«> δρίΐζ€Γ 7.α·. Ι^ζ γαλλ'.χών λ:·/ων έκ Χανίων
ύ-·ί|ρ;εν ·$ιαζ5ντως συγχινητιχή. Ό ΙΙριγχιψ Γεώργΐ3ς έπεθίώρτ#7ε Τ3·<ς ήμί- τε'ρο^ς στρατιώτας καί ,$ια λόγ:-» Θερμ:^ τ#1>·/αρί—τητεν έ; ;ν;ματ:ς πάντων
των Κρητών τ:ν συνταγματάρχην δρίΐ_€Γ καί τ:ύς γάλλ:υς ττρατι.ότας 1:2
την α35σίωσ:·των εις την χρτ,τ'.χήν Οπέθεσιν" μ,εθ' ί συνώ^ί^σε Τ3ν ττρατίν
μας μίχρι Τϊϋ γβλλικεϋ ■ζκύζν (5 Ίίυνίου). Μετά την άνϊ·/ώρτ(7ΐν τα^ττ,ν ή
έ;3υ7ία περιήλθεν είς άς·.ωματικ5Ϊ*ς κατωτέρου βαθμ^θ /.αί ή ανωτέρα άρ'/η-
γία έν Χανίοις έίίθη εις τ^ν Ρωσσίαν. Κατά τον Ί3>ΐ3ν 18ί>0 ϊζν εμενον
•χλκν έν τ?, Νήσω είμή ζζρί τας 2.000 άν:ρών. ήτοι Γ>00 άνίρες έ; ί/άστης
Δυνάμεως. Έκτοτε ή κατάστασις Γεν μετείλήίΐη έν Κρήτς, εκάστη ΒΈ Δύνα¬
μις ίνατηρε,ί έν αΙ»ττζ βττ:σ-ισμα έκ 500 άν^ρών. 11 κατάστασις α^τη Οα 2ιαρ-
κέστ, άναμΐιίςλως μ5'Ζ?ι -^ λήξεως τής υ-ηρεσίας Τ3^ Ί'τ:άτ3υ Άρμ3στ:0,
κατα το τε~Λ3ς Τ3ΰ 1901. Τίτε Οε'λει τεθή τε'ρμα ε'.ς την -ρ5σωρ'.νϊτγ;τα ταύ¬
την 5ΐ3ριζ3μέν5υ Δΐίΐκητϊϋ' τ3^Τ3υ γενομε'νϊυ καί τής 3ι:ικήσίως τής Χήσ3υ
ίϋσης συντετελεσμένης, 4| Δυνάμεις 0ε'/.5υσ·.ν άχίίασίσει άναμδΐβίλως, όπως
Λ»»σ^ρωσι τα άτί3στ:άσματά των.
Ι. Τβιηρδ, ττ;;
II
Απριλίου 1890.
σςμενςν υπο τής κρητικής Κυβερνήσεως, έΐ'
Δυνάμεων ζ τέκος ςεν ύπερέία-.νε τα 3 ο)β.
1. ϊοιιπιαι ά68
17 φι6?. χ,ϊ
(Άκολουθεί)
18 Φεβ?. 1890.
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ
ΣΑΒΒΑΤΟΝ, 17 Δεκέμβριον 1911
παδά πατάν
Λυπούμεθα πολύ διότι
επιθυμίαν μας άναγκαζόμεθα' νά επα¬
νέλθωμεν αύθις επί γνωστόν ζητήματος
τ6 οποίον μόνον ώς άληθές -*«μλ«αλμ
δύναται νά χαρακτηρισθή.
Ήλπί
ι,ομεν παντοτε ότι, κατόπιν
των οημοσιευθέντων έν τώ προηγουμέ-
νω ημών φύλλω, αναφορικώς πρός "τί
οιά τού Δημαρχείου κο·.νοπο·.ούμεν·α
πρωτόκολλα αυτοψίας τοθ κ. μηνανι-
κοθ· δι' ών επεβάλλετο ή κατεδάφ·.σ·.ς
των σεσαθρωμένων τοίχων καί κ^οσκίων
Οά έγκατελε.πετο ώς άκαιρος ή τ?,ς εκ¬
τελέσεως τούτων σπουδή, καΐ Οά περι-
ωρίζετο αύτη είς τούς τοίχους καΊ τα
κιόσχΐα έκεϊνα τα όποϊα πράγματι άπ;>
στιγμάς είς στιγμήν άπειλοϋν πτώσιν,
και είς έκιϊνα ών την πτώσιν ό βαρύ;
χειμών Οά επετάχυνεν αί έλπίδες μας
δμως αύται διεψεύσθησαν παρά προσδο-
κίαν /αι προ^ μεγίστην μας 2κπλης·.ν
ί δ
η
παραμείνασα απλώς έλπίδες άπραγμα-
τοποίητοι. ΊΙ φωνή μας άπέβη καθ ά έ/,
των ύστέρων απεδείχθη φωνή 3οώντο;
έν τί) έρήμψ διότι δέν έπαυσαν άπο τοθ
νά κοινοπθ'.ώνται άφειδώς ή μάλλον να
διανε'μωνται (διότι ούδεαία νόμιμος
κοινοποίησις γίνεται) πρωτόχολλα τοι-
αυτα μέ μόνην την διαφοράν δτι ή δι-
δομένη προθεσμία είναι ίχι πλέον δεκα-
ήμερος άλλά μηνιαια, καΊ το&το διότ-.
ελήφθησαν φαίνεται ύπ' δψιν αί παρεμ-
πίπτουσαι έορταί.
ΊΙ^τόση σπουδή καΊ άκατάσχετος έ-
πιμονή τοθ κ. μηχανικου δχι μόνον
άνεξήγητος είναι, άλλά καΊ παντη αδι¬
καιολόγητος. Είναι δέ τη άληθεία εΰ-
λόγου άπορίας άξιον, διατί, έν ώ κατά
πλάτος επετεθησαν τα παράπονα των
πολιτών και τα αΓτια διά τα όποία ά-
δυνατουσιν ούτοι νά συμμορφωθώσιν
επι τοθ παρόντος είς τάς προώρους ά-
παιτήσεις των αρμοδίων καΊ έν ψ πάν-
τα ταυτα περιήλθον είς γνώσιν τοθ κ.
μηχανικοθ, πρός δν καΊ άποτεινόμεθα,
είναι λέγομεν άπορίας άξιον δ-.ατι ούτος
νά μή λάβη ύπ' όψιν ώς άλλως τε ώ¬
φειλε τα δίκαια των πολιτών παράπονα
άλλά νά επιμένη είς ζήτημα το οποίον
σφοδράν παρά τοίς πολίται; ευρίσκει
αντίδρασιν έν τ?) έφαρμογη τού.
Ουδείς βεβαίως υπάρχει όστις νά μή
ποθτ; τον έξωραισμον και καλλωπισμον
τής πόλεώς μας καΊ ό οποίος νά φροντ,
βτι τα μέτρα ταθτα δέν συντελουσι;
είς τον σκοπόν δι' δν προωρίσθησαν καΊ
είς όν άποβλέπουσιν. Άλλά καΊ πας
έχεφρονών και πρακτικώς σκεπτόμενος
άνθρωπος δέν δύναται ή νά καταδικάση
την Ιπίυ.ονον άπαίτησιν τοθ κ. μηχανι¬
κοθ άπαιτουντος ναϊ χαί χαλά τήνκα-
τεοάφι^ν των κιοσκιων, τ*α? ουοεν λο-
γιζομένου τον βαρύν χειμώνα τον οποίον
καθ' εκάστην πάντες αντιλαμβανόμεθα.
Ι Ιω; είναι δυνατόν κ. μηχανικέ έν μέ-
σω
και
τοδ να
(τωσιν οί πολίται τα σπίτιά των; ή νο-
μίζετε δτι έχουσιν ούτοι ~?εχε·?α τα
αέσα διά ν' ανοικοδομήσας ταυτα;
Αλλά μήπως χ. μηχαν.κέ δύνασθε
Σεΐς απλώς και ώς έτυχε,^ ο>ά μόνον
τόν λόγον δτι τα ζύλα έφ' ών στηρίζε-
ται το κιόσκι τοθ τ.ολίτου είναι αμφι¬
βόλου στερεότητος νά κατεδαφίσητε ά-
μέσως είτε έμμέσως τουτο Ί
ς να
δώσητε λόγον τής τοιαύτης πραςεως
Σας; ή φαντάζεσθε δτι οί πολίται οί¬
τινες κατά κακήν τύχην ίπεσαν Ούματά
Σας Οά άρκεσθώσιν είς μόνην την έτυ-
ίαν Σας και Οά κατεδαφίσωσι τα
μηγ?
κιόσκΐά των ·, Τό γεγονός δτι μεταςυ
των ύφ* Υμών προγραφέντων κιοσκιων
υπάρχουσι και πολλά τα όποΐα άντΐ να
ίζ ει ξύλων αμφ
οΐα άντΐ να
ιβόλου στε¬
στηρίζωνται επί ξύλων αμφιβόλου στε¬
ρεότητος ώς ίσχυρίζεσθε έν τοίς π?ω-
τοκόλλθΐς έδράζοντα·. επί αναμφισβη-
τησίμον στερεότητος τοιούτων Οα α¬
ναγκάση τούς πολίτας νά μή άρκεοθωτι
μόνον είς την έκθεσιν Σας άλλα να ^η-
τήσωσι την γνώμην καί αλλων μηχα-
νικών επί τοΰ ζητήματος τούτου. ^
χ. μ*]α .ί
σ/.αν
κανδάλου τό οποίον έδημιουργή-
σκοπήτε νά μάς δώσητε ζωντανά
τής δράσεώς Σας δείγματα, έχετε υπο-
μονην καί άρκετος ύπάρχει χ?5νος ν ά-
ποδείξητε τουτο έ* ν καιρώ τώ δέοντι,
άρ/.εΐ νά έχητε μικράν πρός τουτο θέ¬
λησιν. Στρέψατε την προσοχήν Σας κ.
μηχανικέ είς άλλα καλλωπιστ'.κά μέ¬
τρα δυνάμενα καί έν κα·:ρω χειμώνος νά
έκτελεσθώσ·., καί'παραιτηθξτε πλέον
της έπ·.μόνου καί άδ'.κα·.ολογήτου άπα'.-
τήσεώς Σας. Λάβίτε ύπ' δψιν ϊ-.'. ό έν-
ατενίζων είς πολύ άπομεμακρυσμένην
απόστασιν Οχ προσκίψη ασφαλώς προ
αυτών των ποδών τού, διότι δέν 3λέπει
τα έγγύς αύτοΰ κω/ύματα έπκιδή ί'/ν.
έστραμμένα τα βλέμματά τού πολύ
μακράν. Τμεϊς δέ, κ. Δήμαρχε, όπως
άρ*ετά πΰοσουώς έδώκατε αείζονα τ?ς
αρχικης προθεσμίαν ως έκ τ^ών παρεμ-
πιπτουσών έορτών, ούτω λάβετε ύπ'
1·γ.Ί Σας δτι κατά τάς ημέρας ταύτας
άπαιτοΰντα·. πολλώ περισσδτερα: των
συ /ήθων δαπανών, καί μή Οελήσητε νά
έπαυςήσητε την δυσφορίαν των δημο-
τών Σας διά της εσπευσμένης έφαρμο-
γης διαταγών έκτρόπων έν τοιαύτη £-
ποχΤ). Συστήσατε δ' είς τον κ. μηχα¬
νικόν ότι τα εϋλογα παράπονα των πο¬
λιτών δέον νά λαμζάνωντα; ύπ' δψ'.ν,
καί άναστείλατε τέλος την εκτέλεσιν
των
^αγώ^ Σ
Σας δι εύθετώτερον χρό¬
νον και ίΰρ'.σμένως διά τό ερχόμενον θέ¬
ρος όπότε ούτε ^ειμώνα δ'.αρκή εχομεν,
ούτε δριμύ ψΰχος μάς μαστιζει.
Φρονούμεν δέ δτι και ό κ. Χομάρχης,
εί δεήσίΐ, Ιγιτ καθήκον να μετάσχη εί;
τό δημιουργηθέν σκάνδαλον καΊ νά ποι-
ήσηται χρήσιν τού δι/.αιώματος τό ο¬
ποίον ό Χόμος τού χορηγεΐ, άναβάλλων
τα μέτρα ταυτα δια το θέρος. "Ας είνε
δέ βέβαιος δτι ή τοιαύτη ανάμιξις τού
είς τόσον σκανδαλώδη υπόθεσιν, θέλει
τύχει τής γενίκης έπιοοκιμασίας των
καταφώρως πιεζομίνων πολιτών.
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ
*// ΈλΧψ'ΐχη Κυβέρνησις λίαν παραδό¬
ξως χαΐ παρά όηχην χον Λναθεωρηΰένχος
ανντάγμαχος διάιαςιν, άπηγόρενοεν εμμέ-
οως ηως χύ ονΚλαΙηι ήριον ι ο ο.τοϊον Ι.τρό·
κειχο νά γίνη χαχά την παρελδονοαν Κυ-
ιαχην χα&* ο οί Ιν * Αθήναις ενοιοχόμρνοι
(Ό
ι
πιο τοΰ Έΐληνιχοϋ λαόν χά προχαλέοανχα
6 χίνημά βΐαζ αΐιια χαί ϋά διεμαρινροπο
ά &
διά
Γιδιχυν
η
οώπιον χον Κρητιχοο λαοΰ.
Σννε.ιεία χή: πρόδηλον ΐαύΐ»;ς χαχα-
ς τοΰ 2>νχάγμαιος χαι χήζ ηαρα-
ή
ό/ιον άιαγορεύοειος χον Σνλλα'κηχηρ'ιο}
ή Ιη Λθύιον *Κ:ηχροΊη διεμαρχνρήί>>]
οζ χην Α. Λ/. τό>· Ηαοιλέα διά ιί"/+ άχο-
σατε
ονδον Αναχοινώαεω;:
ΠΡΟΣ ΤΗΝ Α_Μ_20Ν ΒΑΣΙΛΕΑ
Μεγαλειόΐαχε,
Το θρμα, οπκρ αναγκίίζει τού; ευλαβώς
ποσημειυυμένου; πολίτας νά απευθυνθώ-
σιν εις την Ύμετέραν Μεγαλειοτητα, είνε
οιαυτης σημασίίΐς διά τι^ν πολιτικήν ύπαρ¬
ξιν τοΰ Λαοϋ Σου, θίγει επι τοσούτον τα
συμφέροντα αύτοϋ κσί τών'Κλλήνοιν άπάν-
το>νο>ν εΐσαι Βασιλεύς—τίτλος δν }ΐετά συγ-
κινήσεως οί "Ελληνες δονλοί τε και έλευ
Οεροι είδον την Ύμετέραν Μεγαλ^ιότητα
οξιονσαν διά τόν θρόνον τής Ελλάδος—
ώστε ήθελον θεωρήσει παρ(ί)>ει|Ίν εύλα-
βείας πρός χον Ηρόνον, εάν δέν έσπευδον
νά υποβάλωσι διαμαρτυρίας άς ή πολιτεία
της Κυβερνήσεως Σου άναγκάζει αύτούς νά
διατυπώσωσι διά τής παρούσης άναφοράς.
Ό έλληνικος λαός ε;ε}.θών πολιττοΰς α¬
γώνος, έρημόσαντος την χώραν, πρώτον
μέλημα αύτοι1 εΐχε νά Οεμελιώστ) την πο¬
λιτικήν τού ύπαρξιν και ν1 άποκτήστ) πο¬
λιτικάς ελευθερίας, δι* ών ήί)ελε άναπλη-
ρώσει τάς καταστροφάς, άς υπέστη, και ει¬
σέλθη εις την οδόν της προοδον και τοΰ
πολιτισμόν.
Λυστυχώς επι της πρώτης Βασιλείας άν-
τι της συμμετοχής τοΰ Ααοΰ είς την πολι¬
τικήν διοίκησιν τής Χώρας, εδημιουργή¬
θη Πολίτευμα άποστ,ερήσαν αύιόν πάσης
άναμί;εως εις τα τής Πολιτείας και ά.ιοξε
νώσαν αύτην παντός στοιχείον ικανοΰ πρός
τουτο τής Χώρας. Και δταν άκόμη επετεύ¬
χθη ή είσαγωγή των σννταγματικών έλεν-
θεριών διά τοΰ Χάρτου τοΰ 1843, και τό-
τε δυστυχώς ό Γ>Ληνικός λαός ευρέθη εις
την ανάγκην νά επιζητήση διά νέων θυσιών
την Εδραίωσιν των έλενί^εριών, τάς οποίας
έθέσπιζε μέν, δέν εξησφάλιζε δέ υ Χάρτης
έκεΐνος.
Μόνον επι τής Βασιλείας Σον, Μεγα-
λειότατε, δ Λαός Σον, τείνωνεΐς τό νά αυ¬
ξάνη διηνεκώς τάς ελευθερίας τού έν τω
συμφέροντι τής Χώρας εν τω οποίω πρό
παντός πρυτανευει ή ϊδέα τής πολιτικής
άποκαταστάσεως τής Φυλής, μόνον επί της
Βασιν^ίας Συυ ενόμισεν δτι ήδυ>·ή&ιι ν« έ
ξασφαλίση τάς διά τοσονχων άγώνων χτη-
θείσας πολυτίμονς δι' αυτόν ελευθερίας.
Καί εάν έκτοτε παρετηρήθησαν ανωμαλίαι
τι.ές των εκάστοτε Κυβερνήσεων, ό έλληνι
κός Λαός, ^ιεικέστατος πρός τάς παραλεί-
ψεις αύιών, δέν ενόμισβν δπ έπρεπε νά ά-
πασχολήση την ΎμετέρανΜεγαλειΟΓητα ε¬
πί >χπτομερειών, αιτινε; ηδύναντο νά κα-
νονισθώσΐ.. διά των μεαων των υπό τού
Συντάγματος παρεχομέιτων ανευ προστρι¬
βήν καί συγκρουσεων των νομίμων Έ;ου-
σιών.
Ά)Λ' άπό τινοςχρόνου διά των πράξεων
τής Κυβερνήσεως ή κανονική λ£ΐτοι»ργία
τοΰ Πολιτευματος ετέθη υπό αμφισβήτησιν.
Τό υπό τοΰ Συντάγματος έ.ιιβαλλόμενον
άντικατέστησεν ήσκοπιμότης. *Η πρός ανα¬
θεώρησιν τοΰ Συντάγματος κληθεΐσαΛιπλή
Βουλή μετεβλήθ)] είς απλοΰν Νομοθετικόν
Σώμα, ό περιορισμός 6έ των πολιτικών ε¬
λευθεριών εθεωρήθη ώς σκοπος καλυπτό-
μενος υπό τοΰ πέπλον ψευδοΰς νομιμότΐ]-
τος.
Μεγαλειόταχε,
Το αρθρον ΙΟιοΰάναθεωρηΟέντος Συν¬
τάγματος καθιεροΐ τό δικαίωμα τοθ συνέρ-
/εσθαι ησύχως καί αόπλως, αί δέ έν ύ.ταί-
θρω συναθροίσεις δύνανται νά ά.ταγορευ-
Οώσι μόνον άν έκ τουιων επίκειται κίνδυ-
νος είς την δημοσίαν ασφάλειαν.
Ό Λαός Σου, άσκων τό δικαίωμα τοΰ
το, ηθέλησε πολλάκις νά διαδηλώση άόπλως
καί ησύχως τό φρόνημα αυτού, άλ>.' εις πά
σαν περίστασιν ευρέθη πρό άπαγορευσεως
κυβερνηηκής, καταφώρως παραβιαζούσης
τό Συνταγμα.
Εις την άπαγόρευσιν ταύτην προσέκρου-
σε καί σήαερον ό Λαός Σου, θελήσας νά
συνέλθη όπως ακούση την φωνήν των έν¬
θα αντιπροσώπων τοΰ Κρητικού Λαοΰ
επι αϊώνας άγωνιζομένου έν ονόματι τής
έθνικής ίδέας, φωνήν, ήτις Οίγει εις χά μυ-
χιαίταχα την ψυχήν τοΰ έλληνικοΰ Λαοΰ.
Ή Διεύθυνσις τής Άστυνομίας Αθη¬
νών κατ'εντολήν τής Κυβερνήσεως, μολο
νότι άναγνωρίζουσα δεί έκ τής συνταγμα-
τική: ταύτης σνναθροίσεως ουδείς ήπειλεΐ-
το κίνδυνος τής δημοσίας ασφαλείας επέ¬
τρεψε ταύτην, έν τούτοις όπως ματαιώση
την συγκέντρωσιν των πολιτών καί τάς ά-
γορευσεις των Κρητών βουλευτών άτηγ·)-
ρευσ$ ταύτην καί έν τη πλατεία Συντιίγμα
τος καί έν τή πλατεία 'Ομονοίας και είς τούς
_τυλους τοΰ *()λυμπίου ^ιος καί έν τί] πλα¬
τεία τοΰ Βησείου καί παρέπεμψε πρός εμ-
παιγμόν τόν λαόν εξ<ο τής πόλεως εις μέρος ένθα ήτο έκ των προτέρων βέβαιον δτι ή¬ το αδΰνατος ή συνάί)ροισις π<χρα τάς ρη τάς διαβεβαίωσεν τής 'Κπ·.τροπής Λτι τό συλλαλητήριον διελύετο επι τόπου. Μεγαλείότατε, Αν είς την συνβίοηαιν τοΰ Λαοΰ Σου ριζωθή ή πεποίθησις περΐ. της καταλύσεως των δικαιωμάτων καί των ελευθεριών τού αί συνέπειαι θά ήσαν όλέϋυιαι. Αποδεχο¬ μένου Λ Λαος την ατ.|ρησιν των ελευθεριών τού ΐΐά άπεδεικνύετο ανάξιος νά είνε ΰπή- κοος της Ύμετέρας Κίεγαλειότητος. Συναι- σθανόμενος τουναντίον, δτι ή μείωσις των πολιτικών τού δικαιωμάτων Οά έχη ώς συνέπειαν την καθυττέρησιν τής πολιτικής αύτοΰ προοδον καί τής απαραιτήτως έπι- βαλλομένης παγιώσ«·>ς εννόμου τά;εα>ς θά
προσπαθήση νά απαλλαγή τοιαύτη; κατα¬
στάσεως διά μβσων τα όποϊα δέν όά ήσαν
άνώδυνα διά την χώραν.
Προκειμένον περί των έλίυθεριών τοΰ
λαοΰ και τής ένασκήσεως των συνταγματι-
κών αύτοΰ δικαιωμάτων, ήάχειλη περί χρη¬
σιμοποιήσεως τής ένόπλου δυνάμεως κατ'
αύτοϋ διαιρεΐ τον λαόν Σου. Διότι υ ρλλη
νικός στρατος, ρξερχόμενος έκ των σπλάγ-
χνων τοΰ λαοΰ »>έ/ δύναται να κχη άλλας
χ χη
ιδέας ή έκείνας, α; αύιός, τηρών τό ^ύ
γμα, ένστερνίζεται.
Μεγαλειότατε,
Τό Σύνταγμα εταξε τόν Βασιλτα ρυθ[ΐι-
ατήντοΰ Πολιτευματος. Ή παραβίασιςτών
ελευθεριών τοΰ λαοΰ στρέφει κατ' ανάγκην
ημάς πρός την 'Γμε^ραν Μεγα/^ιότητα.
Εάν αί έλευθερίαι αύται άποτελοΰσι
σήμερον τύνστόχον καθ* ού βάλλουσιν οί
πολέμιοι αυτών ουδείς έγγυαται υτι βρα¬
δύτερον ούτοι δέν ήθελον στραφή και
πρό; άλλην διεύθυνσιν.
Πρός αποσόβησιν των κινδύνων τούτων
άναφ«ρόμενοι μετ* εύλαβείας πρός την *Υ-
μετέραν Μεγαλειότητα έπικαλούμεθα την
άμεσον αντίληψιν Αυτής.
Τής Ύμετέρας Μεγαλειότητος πιστοι ύ-
πή/.οοι.
Η ΕΠΙΤΡΰΠΗ ΤΟΥ ΣΓΑΑΑΛΗΤΗΡΙΟΓ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
ΙΙρ;; α^
; χαι
; χάι
τΐς τι;
έτ· τίζ
τί;
^^^^; ήαώτ εΰ/χο 3τ·2;.
ν 'Ϊ£?^-:τ?ω '.Ι 10 Λ;5ρί'^ 1911
"II
(ϊαονπενθονΗΚΐ οικογνΛ'εν
Λαι,ανάκη
ΚΑΡΤ-ΠΟΣΤΑΛ
-ών
Ν. ΑΛΙΚΐαΤΟΥ
ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΣ ΚΛΕΠΤΩΝ
δ'.ίχράπθττο άτ;
ε» ΐτ^ χιλε: μ»; αί χλοτ*·. -/ωΡ:; ή
μίχ μδθ' ίλΐς τάς έ»ε3γε·Λς τη; νϊ
' άλ!^ τούς ίρΛΐΐίς. "Ηίη όμω
* χλοτή χατέ τή» τ^χτλ τί|ς
χαθ' ην κχ,λά-ητ^ν 78 5ρ»χμ. 1
χα· 1 ωρολόγιον άνήιιον;β «1ς
-ν Άρ:? Χϊσαν Τζεμχετζίχη ίχίζνρζ ττ;ν
χρ'ς; άν>χάλ^ψ:> των ίραττών. Ο£τω Ιϊ τ
ρΐί ένΐογεΐΛ τοΰ Γχετωμοτάρχου Χ:χ
χ»: τοΰ ^λ 1'ί
>ων ί'
χέν Χ£ρί?τρο?θν
ώ; ΰχοχΐοι μεταςΰ των άλλω* χβΐ οί
Κϊλλΐργγ(ο, Γβώρ/'.ο; ΠίΧβϊΐχη; τ; Κ
νν»;;. Γ·>οΐ!
χρίγμβτι ή €-
τοΰ χρώτο^ των σ/λληγ'ήίντων ε*φ
άΟη χ»· χϊτε»χ-:0ϊ; τε χλα-
Διά αύ; ΰχοι:χ*.μίνο^ς δέ
ν.αίχ: α: βνίχρίτεις βλλβ
ότ: χα· ούτοι <:ν21 μίλη τή» χιλιν μ»; ϊ^μμ ία χβτΐος εχ^ίν^ χϊ'· θ«ρ- ν 5;:θί ο· ώ; ά»ω ρ ίέν ήμ^·6χλλομκν 5έ -όσω; ^ έν χ*·.ρω τω δεοντ·. τή; μών τε; ίτ: δέν Οϊ των χ. ΙΙρουτΛμινων αυτών ό ζήλος χά: ή ίρασΐΓ,ρϊα ετΐρνεια των εν λςγω ΐτρ χών ο:':ινε; 2:ϊ τής άναΑίλ^ψίώ; τω» τ·μώ»: Ιγι μ:νον έ»^τοϋς ϊλλβ χ»· τ; ττώμ* είς ί ίνήκ,ο^τ.ν βν^1»"3ϋ7ΐ δ' ό τβυτω χ»ι ητρον τή; ΧΑ εΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟΝ ΕΝ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ '// £ «αοχι'α 'ίεραιίϊρου χαίιοι Ιζ άρχης ί.ιεόοκίααιβ χό Ιχραγε»· χόηαα δικος Λ ιί'ΐχε με%ρι οήμερον νά διαιρα- νώηη τα-- ηροζ χονχο ονμια^εία; χιμ. *// τοιαΰπ; χαι'ϊνοιίρηοι: υγείΐειαι είς χονφίαζ χα πνρειώδειζ χή>ν
τήζ Ι.-ϊαρχία* χανιη·, αΤιινες
υιια>; ά ιέβηοαν ίν χέλει μάι^ιαι
νιερίοχυοε ιέλθζ ή χοινη
ΊΙ έχβρχίατ Ί:ρ*χέτρο» μή ϊ^νίμινη χλίον
νΐ χ»ρ2μ«νΓ, ίν χαθητιχ^ βτάαει χ»· να χά
ρϊσΐατα: οΐονεΐ βίρανοθσα χαί μή άσκ^ζομίνη
τ "ο Κθνιχςν χί«ημ3 έ»ο> χ. α τ» βάθος
σ/εδ3ν, β«9 των χρώτων ήμΐρών μ
χβ: μετ» χολλή; άγωνίο; χ>ρτ;ιΐολούθε« τϊ έν
Χϊν·ο·.; (τυμβίίνοντί, μή δυνθ;ιένη χλίον νβ
, την χοχλβζουβϊν άγαττίχτν,τιν χβ:
ί? *μ· "ϊ^ άναγγεΆία των τελευ-
τβίωνγεγονοτων, τή; βιαία; δηλονότι άχο τοΰ
Έλλην.ν&δ ίτμςχλοί'.,·» άχοιχάνεω; χα· τή;
όλω; αδίκω; χαί αϊι*α:ολογήτω; χα;αχ.ρα-
τήσεω; των *2·> χληρεςουαίων έχΐ ών Κΰρω
ά
οκ,βφών, άκεφάαΐτε δ·.* ήμ
συλλαλητηριον νά έκδη>ώιτ; την «-
αυτή;, έν χανδήμω ψηφ
; σ^γ·1((^:νω; χά: 1 ·ί μίλη ές ολων
των χωρίων τή; Επαρχίας Ί'3κ:τροχήν.
Ήμ*ρχ τοΰ συλλαληρίου ώρί'ϊθη ή Π Λε
χεμ^ρίθίΐ, ήμ*'ρβ Κνριαχή χά: ώρ ή 1 μ. μ.
τ;~ο; δέ 9^γχ.ενχρώ?ΐω; ή
«Σχα^ρ<ςβ εςωθι τής Άφ' έιχέρ»ς ήν/'. έ όλέ ά μ·/ρ: τή; είχεν έν?ι:£·ρει εί; τ»; ψ^χ»; ολων την αγωνίαν χ»: την δ'.χχίαν άγανά έχί τω φ^6ω τή; ματα(ώ?εω; τοϋ Σνλ- . Άλλ'ε^υχώς χά": αΰτα τ» •/εΤα τή; βΰΐεως έ^άνηίταν διατεθκμίνα νϊ ΰενίΤ; -;0ον»; των δια?η- χάντε τού; εΰγενίΤ; -;0ον»; >ω;ών, ή βρν/ή χαταχαθε: χλέον σχεδΌνέν-
τελώ:, χερ· την 1 δέ μ. μ. άρ·/.·'ζο«ν ςί χώ-
έωνε; τοΰ χαθεδρ'.χοΰ ναοΰ τοΰ Άγίο.> 1ω?·
γίο^ να χρούωΐι ζωηρώς, δίδον**; οϋτω τ5
τή; ο^γχεντρώΐεω;. ΚατάπληΑτοι
^λέχουν όλοχληρα χ^ματα λαοδ έν
?^νχ>.νήτ£^ να 5χε^ίω7ί χρ'ος τον
ν». 'Κντο; :λίγων λεχτών ή ιΰρεΤί
χληίΐΰτα: α3?υχτ·.χώ; ίχο χολλών
έκατοντάδων λβοΰ, οί χλεΤιτο: των όκοίων
άίΐαλείχτω; ^^^ο6;λο·33·.ν εί; τ'ιν α*ρα.
Άχ-μη έχ χάντων των σημείω* τοΰ ορί-
ζοντο; έςαχολο·^οΰν αί όμάδϊ; χοοιερ·/;μ€
ναι, ότε ο χ. Κ,θρή; άνίρ·/ε:ί· έχ· τή; χρο-
/είρω; σ:ηθ£:3η; έςίδρα; χ αί άρχίζε!
χά: ες-.ιτορεΤχρο τοϋ έν νίχρ:*»·
τα
τή; Κρη::*ή; .ι
τού
:δ:
ψημ μέ~/ρϊ σήμερον, :δ:α.-
τ*ρω; δέ τον[ζ«: τα τελευταία γιγονίτβ των
Χανίων χαί έχανειλημμίνω; συν:9τα την όμο-
»ο:αν χαΐ τή» τήρηαιν διά χαντος τροχο^ τή;
τάςεω; χαί την ηροστααίίν μετα
ρχή; εΐλαίε:»;, των σ^μxολί■:ών η¬
μών Μουσουλμάνων.
Έςα:?ετ:χήν έντΐιχωσιν χαί σνγχίνησιν μ«-
χρ: δαχρ^ων χρο;ενεΤ ή βέα τοΰ γενιχοΰ άρ-
-/ηγοΰ τή; 'Κχαρ'χίας μα; χ. Ιωάν. Μ«αρ«-
τά*η ~£?:ϊτο:χονμίνο^ ΰτ'ο χολλών χ^λ:τών
σ^νίγων.ττών το^ χ*ί ήγετών έν χολέμω,
των δ'.αΐ^ρων χωρίων τή; Έχαρχίβς μ»;.
Κατελ9;ντο; τοΰ χν?:υ Κοθρή τοΰ βή-
ματο; άνί'ρ·//":*! έ*' βΰτ&ΰ ό νεαρο; χολ:τ:-
χος χαί δ:χηγ:ρος χ. Ιωάν. Λ?μ.λάχη; ό?τ:;
εΐιγλωττίτατα άνβχτ^ϊσε: τ'ονσχοχοντοΰ υλ-
λαλητηρίον χα;. άναγινώτχε: τα θό
ψν,^ίσματα, άΐ:να γίνοντα: έν
μήχων ζητωχραυγών χά: έχχο>αντ:χων α«μ·
χ^ρσοχροτήϊεων δεχχ» Οχο το5 χατοίΐτβμί-
νου χλήθον^;. Άρχίζε; €::α ή ΰ*ογρΛ?ή των
σ^ντα/Οΐντων ψη^ισμχτων, τ;αον χολλοί δέ
είναι οί υγχεντΓωθί'ντε;, ώϊτε αναγχάζονται
οί ήγ·'τα: τοΰ Γυλλαλητγ,ο:^ να στή
ήγ η, ή
εί; τού; έ; Ίεραχέτρου £χω; ά^ήσωσι τού;
έχ των μαχρικέρων '/ωρίων νά ΰχογράψωσι
χρώτο:.
ΈχεΤνο το» όνοΤον ζχαμτ» ίίιβιιτερβν β'ΐτύ*
χωα:ν ΐ'να: το χλή^ος των έ; ολων άνε;βι"
ρε'τω; των χωρίων χαρε^ρεθέντων μεθ' έλην
την χαχοχαιρίαν. Χωρίς ύχερβολήν χιρί ·;ους
:χταχοβ(^; Οχολογιζοντ»: οί συγ,/««τρ**)έν-
τε;.
Οί έχλεγε'ντε; χλ*;ρεςούβ:οι είναι οί έςής :
Μ'.χχήλ Κο6ρή;, Ιωάν. Λαμαλάχης, Μιγ.
Τραχεζανάχη;, Έμ. Μελα;, Ιωάννης Γ.
Μχαρυτάχης, (βοΆίυτή;)Έμ. Κ. Χατζβι.ηΓ,
Ιωάν. Μ. Μχαρ^ταχη;, Γεωργ. Χαλκιαδά¬
κη;, Γ. Γιαχομάχης, Ιωάν. Μαντοοάνν,ς,
Γεώργ. Ρεμεδτάχη;, 'Κμμ. Α. Λερμιτζά>.ν)ς,
Ήλί»; Βογιβτζή;, χαί Κ. Λιρμιτζάχι,ς.
Κα&ίσζαχαι γνωστόν διιάπό 1^ /·/
τοΰ προσεχούς μηνός Ιανουάριον έ-
πιόντος ετονς 1&12 τί&ιται *1ς εφαρ¬
μογήν ή ν.ιηρ€σία των εσωΐίροα/ϊ
τηλεγοαφιχών έχιταγών μεταξύ ών
Γραφείων Χανίων, Ρεθύμνης, *Γ/-
ραχλείον, Αγ. Νιχολάον, Ιεραπέ¬
τρας, Σητείας, Νεαπόλεως, χαί
νόν.
('Κκ τΛς Τ«ν»'7>πο^ιικΛ
Κρήτης)
ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΣΤΛΛΟΓΟΥ
Την πβριλθ^ϋβαν Κυρινκήν
*/3·.ρΐ7:ών τοδ ιττβΰθα ΣυΧλόγοι> τώτ ίμκ«-
ρου^αλλήλων €;ιλεγητ»ν : ΙΙρ;<δ3θς Δομ<- ν.χος -«νταντώνιος» βντικρ;ίδροι Κν«γγιλος Άνωγείβνίκη; χαί Γεώργιος Κυρ(αχο<, γ«· νικος ΓραμΛβτΐΟς Μηνβ; Γεω.;γι*4η;, ϋ'Ιιμ- 6ο«λο: Μι/ϊήλ ΚαυτεΧλέλΐ;;, Άρϊΐ'ιαος 2;€3ά».η;,'Κκαμΐινώνία; ΖϊμκλΛΑθς, II*- τρος Μαο:3άκη:, 'Λλχι4?αΛης Μ»ριής« ΊΟμ- μ^το^ήλ Χρνβίχ,τ);, Γεώργιος-ΤΛμίκίχι;; , 11 όσημίραι έν τ^ χ£λε< μας μ) έμχοριχή χίνησι; χαθίβτα βχβραίτη-τον την (ν τοΰ χο:ν#/.φ<λο5ς το.το» ^ωΛβ- τείο«. Γνω7τον τοϊ; χασι τ^γχίνε: ο;ι χβί χαντα/ςΰ ιδία δέ έν Κρήτη τον χυρήνα τοθ άχοτελοΰϊΐν οί έμχοροΰ»αλληοι, μεγάλω; δ:α τή; ένίρ;<;;ΐΑοτιιτο; χαί γ»ώ- σεών των υντελοΰντε; εί; την αϋ-ηνίν το^. ΨρονοΟντι; ουνάμα χαί μα·' ήμΑ« χλο* ΰ*θ(ί|ίθμ«ν « «μτχορε&ο» «ΐΜμΑς^η ή ■ χ χβρβΧλήΚθυ έν<ργΐ·ΐ χο9 ΪΆν·57θτ/ΐΌύ- του χρ'ος τον ήίη άβίβτάμενον 'Κμχοριχο» τοιοΰτον, μεγάλω; 6ίλοι>βι σ^τελίσ», είς την
-ροαγωγήν των έμ«τοριχών ονμ^ερκντων τή;
χόλεώ; μ»;,
δννατήν χροοϊον.
ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΣΥλλΟΓΟΤ
Γενομένων χατά την χΛρελ(ίς»ΰσαν
χήν των Αρχαιρεσιών τοθ Σνλλίγον των
δι,ρουργών ·€ ό ΊΙ^αιβτος»» έςελέγτ,σαν
καμψηχεί ΙΙρ-;ε5ρος ό χ. Μιχ. Γιαμαλά>,ης,
Άντ(χρ:ε3ρος ό 'Καμϊν. Γαλανάκη;,
Ό Ιωάν. Λονχάχη;, Γραμματΐν; ό
νο^ήλ Λαμχράχη; χαί Σνμβονλοι οί μ
χλή; Μαρ(νχΑη;, Ά^τώνΊθς Κ:χχίνη;, *Λν-
τών:;ς Λαμηράλης, ΣτΛ.ανΌς Σχανάχτς κ»Ί
Ν. Χαλχια5ά/η;. .ε·/ί .«
ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ
Την έϊχέραν τής 10 τρ<χο·*τος οί έ* Ρθυ- χάνι Ίωίννη; Χαιρέτη; ή Σο^·^>ή; ν.βΙ Ί-
ωίννη; Ιίάςτχαρο; ή Κ**αρ:ς δ'.α συμφέρον-
&γ:χν^; λ:γο^; έ:ρα^μάτ·.σαν ίιά ρί<3^^ εί; την χε-αλήν τον ομοχώριον των Χονκϊ» Χαληλάχιν. Οί δράσται μιΙ' όλην την χαταρ'λτ)6«ΓΜν χαί χα:α6αλλομένην έ*εργι:αν τή; λ»χή; δέν σννελήι^ησαν εί***:. ΘΑΝΑΤΟΙ ΜΙΧ1ΗΑ Α. ΕΑΡΤΑΛΚ1Σ! ίομάίο; ίχ:μΐ3«» λντηράν «Γίηβιν ί; άπε:ροτ λ^κη» ςΧ:*λ^ον χψ μα;. Τι 9χ.Άτιρ&ν ΐοϋ Χβρον 3ρ4*βυ»ς» ίδέ- ρΐ3«» έν τ γ, ά/.μ^ τί,; τ,λιχΐΛ; ι^, μακράν; *ιλο?τιργωτ γονίωτ χαί χροβ··.λωτ σν^γΐ'ΐώ· %λ *·λων, χον τ^,χχΛΗίαχΛτνι σνμνολίιην μας ΙΊΛοχ^ήλ Λ. 14*»;>»»5ά·ιηΓ,>«, ίτ
Ι;ρτφ Ιίίλφ ΡοΐΐΟ ΒοΙΗο) τής Ηρ:>ζΓ»ιβ;
νδβ ιγι μ«;ατ27Τ<^7€: χρϊ ί; μι,νδν έιτ'*- :μινς; χαύΐ τ τ, ίχιΤ μεγάλ», Άμιρικ,α* χ^ Εχβιρίΐ ΜίΐΐηοΓε. Το χαλοχίγβθο» «.»; <«- «ροΐήγορο» το5 βτ^χοθ; σ^μχολάο;» μ»; *ιχβ χαχ33χλα(ώ3£! χίντας βσονς τ&τ *γΐΝ·ίρΐΊα» χ 'Λ βΛεγγυς. ΛιΌ *.ο: ή«Γ)«]σκ «ηϊεν το^ς χάντβ;. Ραίνοττες μέί«κ.ρ»« τΐ)^ μνήμην τοθ βληϊμονήχου Μ'.'/ίλη μας «0'^** μ μ •χεΤς οίχε?ο«ς τού την έ; Οψοος χαρηγορ!ϊν, ώ δέ 9αν;ντ: ΓαΤαν έλα^ράν. χ. γ. ·% οεο ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ 1912 "ΔΗαΜΗΤΡΑ ΜΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜϋΝΟΝ Ι 1)2 ΓΐνΙ-Χάν
ΣΥΙΠΑΗΡΟΣΕΟΣΗΙΕΞβΡαΪΣΙΟΪ
τοτ χιτηηοϋτιχοτ ιταοτ αγ. χβ>α
ΟΓ»ΟΙ ΛΑΧΕΙΟΥ
Άχοφάσει της Ένοριακης Επιτροπείας
Ηρακλείου καΐ τη έγκρίσει τής Νομαρχίας
Ήι^αχλΒίον, εξεδόθησαν 25 σειραί λα/νών
υπο στοιχεία Α. Β.... κλπ. έκ χιλάύν αριθ¬
μών εκάστη, μΐ τιμήν λα/νυϋ" ΐσχΰουσαν
διά τάς δυο κληρώσει; Δραχμής μιάς. _
Είς εκάστην κλήρωσιν έξάγονται έκ τής
χληρωτίδος 3 άριθμοι:
Ό 1ος μέ κέροος δραχμών 2.000
Ό 2ος » » - 5<Χ>
Ό 3ος » > » 200
Κβρδίζουσιν έπίοης οί λαχνοι πασών
των σβιρών οί φέροντες το·ς αυτονς μέ
χον; άνω εξαχθέντα; αριθμούς αναλόγως:
Οί έχοντες τόν αυτόν αριθμόν μέ τόν ώς
Ιον εξαχθέντα Δραχ. 40 έκαστος· ό 2ος
δραχ. 20, καΐ ό ώς οραχ. 10.
Τό ΛαχεΙον παραταθήσεται επι πεντα-
βτίαν δυνάμει έγχρίσβως της Ανωτέρας
Διευθύνσεως τή; Παιδείας.
ΑΙ κληρώσεις ωρίσθησαν είς δυο καθ1
άςαατον «τος ήτοι την 11 Νοεμβριού καΐ
την Τρίτην της Διακαινησίμου. Κατά τό
τρέχον έτος καΐ αί Λύο κληρώσει; γενή-
.τονται την Τρίτην τής Λιακαινησίμυα- ήτοι
την 27 Μαρτίου 11» 12 καθ* όσον ή τής 11
Ν)βφίυυ 1911 ώρισμένη κλήρωσις άπέβη
ιΙΑΰνατος μή τεθέντος τοϋ Λαχείου είς κυ-
χλθφορίαν εγκαίρως.
Ή έξαργΰρακης των κληρουμενων γραμ-
ιατίων γίνεται επι προσαγωγή αυτών είς
·:ό Ταμείον τής Ένοριακής Επιτροπείας.
Γρ-μ.μ.'χτον. πωλοΰνται έν'Ηρακλβίω
ί{τν τψ Γραφείω τής Ένοριακής Έπιτρο-
;τείας **6 * έά
Έν ΊΙρακλβίιρ τή Η Λ)(*(?ίσυ 1911.
Η ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
0 ΠΡΟΕ-ΡβΣ,
ο κρήτης ετμενιοσ:
ΤΑ ΜΕΛΗ
Χαράλ. ΝΐΜθΙπάκης, Ιωάν Ά^γνζάπης
ΕΙΦ Κρασάκης, Ιωάννης Παπαδάκης
Ζ. ΆννφαντάΜης.
ιχττιΐηιιιιυι.ιιτΐχχτιχττζιζΐΊΐπιτχτζτη
Ε Φ Κ Σ Ι -
φγ Παλκράχη ώ< άνακριτου ΊΙρα- χλΐίου χαί Γεωργίου Κοτζαμπασάχη ώς ταμίου Ηρακλείου. Κατά 1) Τής έν Ηρακλείω έδρευού—,ς ομορρύθμου εμιιοο.χής εταιρείαι υπο την έπωνυμίαν «Ά- ο'ελφοΐ Γεωργιάδου» άντιπροσωπευομένης υπό τοβ &ι«χ%ΐ9«<η·ν αυτής Μ ι/«ηλ Γαλανάκη χα- νοίχου Ηρακλείου (έν ©υλακη). Κατά Τήζ ύκ' άρ:β. 1165 έ. !. αποφάσεως τοϋ ΠοωτοοΐχεΗου Ηρακλείου. Ενώπιον τοΰ Έφετείου Ηρακλείου Έχχαλανμεν την ύπ' αριθ. 1165 έ. ε. άπό- ■««ιν τβί Ηρωτοδιχείου "Ηρακλείου διά τοΰς έ- Γθμ.ένθΛΚ νομίμ>ους χαί βαβίμους λόγους'
Έπειδή δι» το χατασ/εθέν »1ς χείρας μας
ι.οαόν των δραχμών έξαχοαίων (600) το άνήκον
·1< τον ο»%.λέτην τής έχχαλουμένης «,ταιρείας Μιχαήλ Γαλανάκην έχουσιν επιβάλλει «αί άλ¬ λας χατα'/έσεις ά.) Ό Κωνσταντίνος Κορω- >«χης χάτοΐχ* Ηρακλείου, υπέρ τού όποιου
Ι;" εδόθη ή «π' άριθμ. 1164 έ. ί. απόφασις τού
<ιύτ·3 Διχαστηρίου ώς δείχνυται ΐχ τού χοινο- ποΐηθέντος ημίν την 23 Νοεμβριού έ. Ι. άπο- "θάθθυ αυτής $περ χαταθέτομεν χαί β'.) Ό Μάοχος Σχουλούδης δια της άπό 20 Ό*τωβρίου Ι;. Ι. άγ»γής τού ή ό*οία συνεζητήθη την 8ην Λιχε,'ΐδθίου έ. Ι. ήν έπ{βη; χατ«θ<τομ,εν. *&π·ιδή έν πιριπτκάσει καθ* ήν ύπαρ/ουσι ιΐλ·ί·νκ χ·τ·»/όντ»ς οανλΐστβΐ οιατάκτιται ή (ΐννίλογο; χ«τ«€ολή τον χβτββ/εθίντος («θο. !Ι54 τη; Νολιτ. Δι»«>. 1880) τοιαύτην δέ ανά¬
λογον καταβολήν «««ι ν« οΐειτάζν) χα'ι ή έχκα-
θ«)ΐ>ένη άπθγβσκ «?' ου το Λιχβντήριον ήτο
Ι;ν γνώβει χ« των χλλων χαταττ/ίβΐων ώς ίε·-
Ηνυτν ίχ τη^ς «αέοοις προηγουμένης αύτοΰ ί-
κοθχοικ 6«' «ριθ. Η64 έ. Ι. ή οποί« ύπ«
70*1«><τ>ν ήαβς είς ανάλογον χαταβολήν.
Έπε«5ή ή έκχαλουμίνη έταιρεία Ιβΐΐευαεν
1ΜΗ έχοΐνοποίηβΐν ήαΐν την «χχαλουαένην ίπό-
«Μβιν 5«·Κ πβρερ/οαένης τής πρός 1?εθΊν προ-
((««μίεΐς χεττ««τή αυτή τ«λιο·5;χος χαϊ λάβη το
<ελ·ν τ*9 χβτββ/εθέντος κοαον διβτε,λονσα έν γν«ί>««( τΛν έπι^«€λη·χέν«ι»ν χβτβκτ/έσκων των
Λ·ιπό*ν »«ν«ισ:ών. χαίθ' 5τον έν ώ κοοαεχλήθη
!··ε τη^ς υ«» /·ονολογίαν 19 Νο«μβοτο· έ. ε.
ίΙηλ«*3ε«»« μας 5χω; δηλ«ί>«— 5τ: 5έν θχ π?«>^Τι
ιιίς ιΐτεθαιτερω έχτέλβαιν ώς δ«:χνυτκι έχ τοϋ ά*'
(ίί>ι·. 4646 έ. Ι. έπιδοτηοίου τού διχαστ(*.οϋ
Λητη'ρος Μ«τθ«1ου Ζαχαριάδου, «ύ'τη χ*ί<τ/ι δΧ τ«ς 5··* χινδννεύοαεν νβ χ«-«ζ.ί>α*μεν δι; τό χ>-
~«7·θ·ν πο«τον, &«αξ ε·; την έχχαιλουαένην
>.τνκ»*ί«ν> έχ τ>ευτ»9·ι» δέ χαΐ εί; τοΰς λοιποΐχ
Έπεΐοη έρηαοδιχήβαντκ; πρωτοοίχως ώς δ«·-
(νντ«ι έχ τΐ; (χχβλουαένη: ίποράσεως δ'.χαι-
εβΐφύμβντΐ να προτ<ίνο>μ,(ν ήοη 5βας ένατάνκι;
ηθυν«1α(θα ν« χοοτείνωαεν χαι πρωτοδίχως
εβτα τυ «θ·ον 587 έδ. 5 της Πολ. Λιχονομίβ;
Λια ταυτα
Κ αί τα χατα την συζήτησιν
αΚούΐκθα
Να γΐτητ) δεχτή ή παροΰσα ηαών Ιβεσι;. Να
ιμτο;βυθ|ι.(βθ^ ή έχχαλουαέ*νη ϋπ' ϊριΡ. 1165
ί. Ι. ι«««μι< τ·« ίΙ·ωτοδ·.χ«ίου ΜΙραχλιίου ίπί τή» τιλιι ίπως ΰπο/ρεω·ώαεν νοΐ χαταβχ- ΑΜαιν γ^ Ικχβλουαεντ; (ταιριϊχ τό άναλογοΰν ιύτ^ έχ τ·δ χα~(Γ/κθ(ντος «Ί< />οά; μα: πο
ι^ δ αΓ/κθ(ντος «Ί< />*ο; μα: πο·
τοί των οο. 600 των άνηχόντων εις τον ό«ε·.-
λ4η)ν αυτής Μιχαήλ Γαλανάχην. χαί
Ν» έπιβλη&άοιν είς ^ά»ος της έχχαλου*«ντ(;
έταιοιίας τέ χβτ' Χζ
ρο; τού ό^ειλέτου ττ
ή;χών ή ε·.; ^
ι/, τον
λείω τη 14 Δεκεμβριού 1911
Οί έχκαλούντε;
Γ. Κ ο τί α «πά όά κης
Δημοσιευθήτω ή παδούσα έν τη ενταύθα έκ-
διδομέντ, εφημερίδι «Ίδη» διά τόν χγνώστο
διαμονή; έ^εσίβλητον όβειλέτην Μιχαήλ Γα
λανάχην.
Οί χαδαγγέλλοντε;
Γ- Κοτζαΐΐϊταόάκης
-----------------^Β*-—»—■ε—Β^ε>ε—------------------
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΙΙροσ«.αλοΰντα; οί εγγεγραμμένοι δανε-.σταί
ήτο: 1 Ι Ελπίς χήρχ Κυοιχ.'.ου Χατζιδάκη,
οίχοδέσπο'.να, χάτοιχο; ΊΙ&ακλείο» δ·.' εαυτήν
χαί ώ; νό/.ιμθ; έπίτροπο; των χνηλίκων τίχνων
τη; Ελένη;. Νικολάου. Μθν'.α;,
χ*ί Λΐωνίδου Χατζιδάκη : 2) Ίωάννη; Δ. Μα-
ριδάχη;. δικηγόίο;. κάτοικον; Ηρακλείου: 3|
"Ηοαχλή; Ν'.ωτάκης. δημόσιο: ΟτχΑληΑος κα-
το·.χος ΊΙίαχλείου : 4( Νικόλαος Ε. Τχ^άχη;
γεω3γό;, κχτοιχο; τού /ω^.ου Κρουσώνο; Μα
λεβυζ.ου : 5) Πηνελόπη Κ. Τζωρτζάκη, τό γε
νο; Άνδρουλχχη. ο'ιχοδέσποινα. χχτοιχο; 'Πρα
χλείου καί 6) Νικόλαο; Άλιχιοότη;,
/αρτοπώλη;. κάτοιχο; ΊΙίακλείου. καί οί τυ¬
χόν ε/οντε; δ:κα·.ώματα ή άξΐοίΐει; επί -ού
έχ δοαχμών πέ/τε /ιλιάδων (5000) έχπ/.εισ-η-
ριάτματο; τιΰ ενώπιον μόν έχποιηθεντο; διά
πλειστηί'.ασμοΰ /θε; ακινήτου κτήματο; τού
ό»ειλέτου Κωνσταντίνου Τζα>ρτζχχη. άνευ ι
γέλματο;. χατοίκου ΊΙοαχλείου τν, έπ:τπι
τοΰ Γεωργίου Πρεβελιανχκη. γεωργού χατο-.χου
τοΰ /ωδίου Τυλίσσου Μαλεβυζίου, ώς δείχνυτα·.
έχ τή; ύπ' άρ·.θμ. 13.900 έχθέτεώ; μόν» πλει-
στηί'.ασμού. ινα έντό; τή; νομίμου ·ποο0εσ;α.·.α;
προσαγάγωσι τοΰ; τίτλου; χαΐ λοιπά δ:χα·.ολο
γητιχά εγγ&αοά των ενώπιον τού χιμοδίου Δι
χαστηρίου πρό; κατάταςιν, διότι πΐσα έκπ&ό
θι?μο; προσαγωγή αυτών έσται χπαράδε<το;. Έν 'ίΐοακλείω τη 12 Δεκεμβριού 1911 Ό προσχαλών Συαβολαιογοά«ος ΊΙιαχλείου •Α. >.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Ιΐ56<7<αλώ πάντα ί/οντα τυ/όν μ ή ζςίώΐί.·.; επί τού έχ δρα/αών 2361 έχπλε·.- στηριάσματο; των ενώπιον ρο« /Οές έν πλε:· στηρ'.ασαώ άναγχχστ:χ<υ τ^ έπισπβύσει τοΰ "Ι¬ ωάννου Χ. Μαριχη έμποροχτηματίου. χατοίχου Άμπελούζου (Ό; έχδο/έως των οιχα'.ωμάτων τοϋ ΧριστοΦθρου Γεωργιαδου έμπόρου, χατοίχου 'ΙΙ- ραχλείου, έχποιηθέντων χαί έν τα:; θε'(τε?[ «Γ'.αμαλήβ, Ψαλίοβ 'Λντωνάχι». «Κάτω Κα¬ ναβόν», Χριστός», «Κάτω Λ>ιβάδ:α» ι Επάνω
Άμπελ'. οτό Σινε'λι», β Άν»;Α0/άρα«.αο χαΐ
«Σφυρίδα» τού /ωρίου νίογΛϋ-ηζ χΐ'.μίνων άχ:·
νήτων χτημάτων, τοΰ όςρειλίτου Θωμά Χ" Μ.
Βοζ'.χάχη γεωργοΰ χατοίχου Γεργερης, χαΐ χα-
ταχυρωθεντων δέ, κατά την α/ετιχήν ύπ' αριθ.
5922 έκθεσιν μου, τοΰ μέν -ρώτου ε'.ς τόν Λι-
ωνίδαν Μ. Βοζ'.χάχην χάτοιχο·» Γέργιρης ίντί
δΰα/μ<ϋν 281, των δέ λοίπών πάντων εί; τόν Τριαντά*υλλον Φ. Ζερβαχάχην, κάτοικον έπί- σης Γέργεοης άντΐ δρα/μών 2,080, ήτοι τον οευτέοου χτήματο; άντί δία/. 320, τού τρίτου άντΐ δρα/. 800, τοΰ τετάρτου άντΐ δοα/α. 140, τοΰ πεμπτου άντΐ δρα/, 24 0, τοΰ ϊχτου άντΐ δρα/. 160, τοΰ έβδόαου άντί δρα/. 220 χαί τοΰ όγδόου άντί δία/. 200, Γ#α έμπροθεσμω; κατα¬ θέση τού; τίτλους χαί λοιπά εγγρα»α τού ενώ¬ πιον τοΰ Άρμοδΐου Λ'.χαστηρίου ποός κατάτας'.ν. Έν Μοίραι; τ^ 12 Δεχεμβοίου 1911 'Ο Συμβολαιογρά»ος Μοιρών Γ. Ι. Μπιόταγιαννάκης ΕΙΛΟΠ. ΑΝΑΒΛ. ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ Σται'·ρου Λογιάδου ζυλιμπόρου χαί χατοίχου Ηρακλείου. Κατά Δράχοντο; Άγιομυργιανάχη γεωογοΰ χαΐ χα¬ τοίχου Ηρακλείου. Είδοποιώ δτ·, ό διά τοΰ υπό /ρονολογ. 2 Ό- χτωβρίου 1911 προγράμματό; μου δημοσιευθέν¬ τος «Ί; τό ΰ«' αριθ. 244 φύλλον τή; ενταύθα εκδιδομένης εφημερίδος «"Ιδη;* προχηου^θεΐς πλι:στηο·α«μό; τής έν τώ πϊογράμματι τούτω αναφερομένη; καί πεοιγρα^ομενης ένυποθήκου μοί οικίας τού χαθ'ον ή παοοΰσα ό©ε:λίΓου μου κειμίνη; έντός τοΰ χωρίου Κρουΰώνο; τού όμω- νύμου Λήαου τή; περ:οεο. τοΰ ΚΊοηνοδίχείου Άγίου Μύρωνος άναβληθιί; ενεχιν νομίμων λόγων γενή«ται άνυπερθίτω; την 29 Ίανόυα- ρίου 1912. ημέραν Κυύ-.αχήν χαί ωοαν 10—12 π. μ. ενώπιον τοΰ Συαβολα'.ογοάΐου Άγ;!ου Μύρωνο; Χθ'.στοβόρου Δα;δα·/τη ή τούτου χω- λυομένου ενώπιον τού νομίμου αυτού άναπλη- ρωτοΰ χαί έν τώ έν Άγίω Μύρωνι νοαοείω τού ί ε χαί δπου χαλοΰνται ο. πλεΐοδοτήσοντε;. Άρμοδ'.ος διχαατΐχό; χλητήο ένιργησάτω τάς νομίμου; έπιδόαε:; χαι τοι/οχολλήσε:; τή; πα- ρούση;. ' Έν ΊΙραχλεί.ο τη 23 Νοεμβοίοο 1911 Ό τοΰ κ'.δοκοιοΰντο; χαί παοαγγέλλοντος πληρεξούβϊθ; δίΧΓ,γόοο; Ενάγ. Λο-'ιάόης ΠΡΟΠΆΜΜΑ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ Ιωάννου Α. ΙΙ«—ουτσάχη χατοίχου Κάτ>»
Αρχανών ώς έχδο/έως των οιχαιωμχτων Γεωρ¬
γίου Ν. Μπαμιεδάχη χατοίχου Ήραχλείου.
Κατά
Εμμανουήλ Α. Παπουταάχη χατοίχου Κοτω
Αρχανών.
Έπειοή ό χαθ' ου τό παρόν πρόγραμμα πλιι-
στηριαα,μοά έπετάγη διά τη; έχ/ωρηθείση; μοί
νομίμω; υπό /ρονθλ. 27 Ιουλίου 1911 έπιτα
γή; 5πως δυνάμει χαί πρό; εκτέλεσιν τή; ΰπ'
ίρ:θμ. 4004 τοΰ 1911 τελε<τ:Β·χου άποοάσεω; μιχροδίαΐοοών τού Είρηνοδιχείου Ηρακλείου χαταβάλη έν όλω δρ. 86. ώ; δείχνυτα'. έχ τού άπ' άριθμ. 1080 έπιδοτης>ίθυ τοΰ ο:χαιττιχοΰ
χλητήρο; Εμμανουήλ Σ. Κυριαχάχη.χαί άπέ-
ε ν* πράςη τούτο μβ/?ί σήμερον.
Διά ταύτα
Πρό; είσπραξιν τού ανωτέρω ποσοΰ των δρ/.
86, των τόχων αυτών ί~ό τή; /ρονολ. τή; έπι-
ταγη; χαί των 5/ρ».; άποπ)οτ,οωμής συμβησομέ-
να>ν έ^όδων εκτίθημι ι>1; δημόσιον άνχγχα<ττιχή; έχποιήσεω; πλΐίστηρ·αότμόν τό «ζή; άχίνητον χτήμα τοΰ ανωτέρω όβειλκτου μου κείμενον εί; 6έσ:ν «Τζέ ή Κενΐλεοΰσα» τη; χτηματϊχή; χτήμασι Ί. Παπουτδάχη έχ δύ'^ μερών, Άντω- νΐου Καπνιστοΰ χαί ιύαχ·.. Ό -λε·.<7τηο·.αταό; τού κτήματο; τούτου γε¬ νή «τα: την 29 Ίανοοαίίου 1912 ημέραν Κυ- 2·.ακήν καί ώ;αν 10—Γ2 π. μ. ένώ-:ον τού συμ- οολ»:ογ2ά5>ου Καϊτιλλίου Πεν.άδο; Γ. Δρακο¬
πουλου ή τού νομίμο· αυτού άνχπληδωτού καί
έν τώ ?ημο5Ϊω έν Καστελλίω Πεν.άδο; γρα¬
φείω τού ένθα καλούντα*. &ί πλειοδοτήσθντε;.
Άρμόί:ο; δ:χαστ·.χ·; χλητήρ ένεργησάτω τα
νόμιμα.
Άρ/άνα:; 2 Δεχεμβοίου 1911
Ό τού έπιβκεάδοντος χαί παραγγέλλοντο;
πλτ,3εςού<τ.ος Γ. 'Ανόρονλάκης ΕΙΛΟΠ. ΑΝΑΒΛ. ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ Έμμαν. Ζερβάχη έαπόρου χχί χατοίχου Η¬ ρακλείου Κατά Κωνσταντίνου Γε5γ:ανάχη τέω; χατοίκου Εΰγεν.χή; Μαλεζυζίου χαί νυν 'Ηρακλείου. Είδοποιώ Οτ·. ό διά τού υπό /ρονολ. 12 Σε- πτεαβρίου 1911 ποογράμαατό; μου ζηαο<:·.ευ- Οέντο; ε;; τό ύπ' χ5·θ. γ>0 βύλλον τή; ενταύθα
έχδ:δομένη; εφημερίδος «Ελπίς» προχηρυ/θ<ί; πλε·.στηο·.αϊμό; των έν τώ προγεαμματι τούτω χνα^εοομένων χαί πεΰΐγ5»»ομένων χχ'νήτων χτημχτων τού χαθ'ου ή παρούσα ό?ε:λέτου μου τώ·/ κε:μένων ΙονΙ έν τη περ'.οιρείχ τού χωρίου Εύγενικης τού Είρηνοδ'.χείου Αγ. Μύρωνο; ε·.; Οέσε:; «Βουλίσματα, Ά/λά:α. Πόρο, Κάτω Βρύσ:» χαΐ έντός τού χωρίου Εύγεν.χή; καί 2ον) έν τη περ·.5ΐρείχ τοΰ /ωοίου Βινεράτο εί; θ«<;·.ν «Πλακοΰρε;», άναβληθεΐ; ίνε<εν νομίμων λό¬ γων γενησεται άνυπερθέτω; την 8 'Ιανουαρίου 1912 ημέραν Κυριακήν καί ό>ραν 10—12 π.μ.
ενώπιον τού Συμβολαιογράϊθυ Αγ. Μύρωνο;
Χθ'.ίΐτοο. Δαρδαντή ή τού νομίμου αυτού άνα-
πληοωτού χαί έν τώ έν Αγ. Μύρων·, γραφείω
τού 5τε χαί βπου καλούντα: οί πλε'.οδοτήτοντε;.
Άρμόδιο; οικαστ. κλητήο ένεογησάτω τάς
νομίμου; έπιδόσει; καί τοί/οκολλήίε:; τή;
παρούσης.
Έν Ηρακλείω τή 14 Δεκεμβριού 1911
'Ο πληοες. δ:χη;όρος
τού ε'ιδοποίθύντο; καί παραγγελλοντος
Εί'άγ. Λογιάόης
ΕΙΛΟΙΙ. ΛΝΑΒΛ. ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΛΣΜΟν
Ιωάννου Έμ. ΪΙρατσινάχη χατ. Σταυραχίων
Μαλεβυζίου Κατά
Ιω. Γ. ΙΙραταινάκη χατ. ό
Είδοποκΰ οτ:
'Ο διά τοΰ υπό /οονολ. 28 Άποιλίου 1911
προγράμιχατό; μου πλε:στηο:ασμού προκηρυ/Οεί;
δημοσιευθείς οέ δ:ά τού υπ' άρ:Ο. 223 τή; 14η;
Μαιου 1911 ©ύλλου τής έν Ήοαχλείω εκδιδο¬
μένης έβημερίδο; «"Ιδη», πλείίτηριασμός των
άκινήτων κτημάτων τού χαθ' ου ή παρούσα μου
είδοποίησι; ό»ειλέτου μου, άναβληθε'ι; με/ρι σή¬
μερον ένεκα νθμίμων λόγων, γινή^ετα*. ανυπερ¬
θέτως :ών μέν χτημάτων των χειμένων έντό;
τοΰ χωρίου Σταυοάχΐα τ*ΰ τέως δήιιου Άγίου
Μύοωνος τϊ, 8η Ίανουαρίου 1912 ήμέρα Κυρι-
α<τ4 καϊ «'.'>;» 9τ, ϊ<ο; 14 —.μ. ενώπιον τοΰ Συμβολαιογράβου άγίου Μύρωνο; Μαλ«βυζ·.ου Χριστ. Γ. Δαροαντή εις τό έν Άγίω Μύΰων: δημόσιον γραφείον τού, ενθχ χαλοΰντα: οί βου¬ λόμενοι νά πλειοδοτήσωσι. Των δέ χειμένων εί; την περιοέρειαν Άθανάτων τοΰ ?<ήμου Ή- εαχλείου τ{| 12η Φεβρουαρίου 1912 ήΑερα Κυ- ρ·.ακή, καί ώρα 2—Ά μ. μ. ενώπιον τού Συμ- βολα'.ογ/ράοου Ηρακλείου Κωνστ. Ρ ή τούτου κωλυομένου ενώπιον τού νοαίμου άνα- πληοωτοΰ τού, καί ε'.ς τό έν Ήρα/.λείω δημό¬ σιον γραΐΐίον τού ένθα χελούντα·. οί βουλόμε¬ νοι νά γίνωσιν άγορασταί. Άρμόδιος δίχαστιχό; χλητήρ ένεργησάτω τα νόαιμα. "Αγ:ο; Μύρων 8 Δεκεμβριού 1911 Ό πληρεξούσιος δ:χηγόρο; τοΰ έπ·.α;πεύδοντο; καί παραγγελλοντος >Ιι^. Ε. Γαλενιανός
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ
ΙΙαντελή Γ. Μαλ?ωτάχη χουρέω; κατοίκου
Ήοανλείου. Κατά
Αλεξάνδρου 'Ρισβάν Μαυραλάχη γεωργού
κατοίκου Λούρα:; Μονοφατσίου.
Ό κ«0' ου τό παρόν όιεΐλετη; έπετάγη δ;ά
τής υπό /ρονολ. 12 Όκτωβρίου 1911 έπιτα-
γής μου οπω; δανάμεί καί πρό; εκτέλεσιν τοΰ
υπ' άοιθα. 7902 συμβολαίου τού Συαβλαίογίά-
©ου Ηρακλείου Άνδρέου Πβοασυράχη πλη¬
ρώση ε·.; εμέ δ·.ά κεφάλαιον τόχου; καί ε;οδα
δρα/α. 190,15 άλλ' ουδέν μέ/ρι σήμερον έπλή-
δωσε Λ:ά ταυτα
Πρό; εΓσπραςιν τού τΐΓσοΰ τούτου, τοΰ τόχου
αυτών χπό τή; έπιταγή; καί των έ;όδων έχτί-
6ημ: είς δημόσιον αναγκαστικόν πλε:στηοια<τμόν τα έξη; χχίνητά τού ένυπόθηχα χείμενα έν τ/; -ιερ'.οερεία τού /ωρ{ου Λούρα'.ς τού τέω; δήμου Χάραχο; τοΰ Ε'.ρην«·κείου Πύργου Μονοΐ-α- τσίου καί ε:; τα; έ;ή; θέ«ε·.ς: 1) «Βαγ:χΐ> χγρόν 4 μουζ. μέ 4 ελαιόδενδρα
χαί 3 συκϊ; συνορευόμε·/3ν κτήμασ:ν Έιιμαν.
Φραγκάκη. Ίωάνν. Ανδρεαδάκη. Αδαμ Άν-
δρεαδχχη χαί Άντων. Κουμίανάχη.
2) «Πλάχα» αγρόν ες μουζουρ.ζ^έ 25 ελαιό¬
δενδρα συνορεύοντα χτήμασιν Έμμ Φραγχάχη.
Ιωάν. Ανδρεαδάκη χαί μέ δρόμον.
3) «Απάνω Λ'.τζανό» χγρόν 10 μουζ. συνο-
οεύοντα χτήμασι Γρηγορ. Δΐαλικτού. Έμμαν.
Φραγκάκη χαί ποταμώ.
4) «Σ-ρογγυλό» άνοόν ενός μουζ. μέ 5 ελαι¬
όδενδρα συνορεύοντα χτήμασινΈμμ. Φραγκάχη.
Ιωάν. Ανδρεαδάκη χαί ·ρόμω.
5) «Σφαχίδ'.α» αγρόν ΙΟ μουζ. συνορεύοντα
χ-Ζ,μασιν Έμμ. Φράγκα»!, Γ*67^ Μουσαδάχη
Ό πλεΐστηριασαό; γενησεται την 12 Φεβρου¬
αρίου 1912 ήαέρανΚυθ'.αχήν χαί ώραν 10—12
π. μ. ενώπιον τού Συμβολχιογράοου Πύργου
Μονοφατσίου Νικολ. ΙΙετρομι/ελάχη ή τούτου
κωλυομένου ενώπιον τού νομίμου χναπληοω-
τού τού. έν τώ δημοσίω γραοείω τού χε:μένω
έν Πύογω Μονοφατσίου, ένθα χαι ότε χαλοΰντα!
οί πλειοδοτήσοντε;.
Άρμόδιος δ·χαστ:χό; χλητήρ ένεργησάτω τα
νόμιμα.
Ηράκλειον 8 Δεκεμβριού 1911
Ό πληρεξ. δ:κηγ. τού έπιτπεύοοντο;
χαι οοοαω.
*>) «Τσαγκάρη Βρύσι» *γρόν 3 πιναχίών συ-
νορευοντα χτήμασιν Έμ. Φραγχάχη χ«ΐ δρόμω.
7) «Δ·./αλόρυαχο» άγρίν ποτίστικόν 2 μουζ.
καί συνε/ομένην χγρίάδαν-3 «ιναχιών συνορεύ¬
οντα κτήμασιν Έμμ. Φοβγχάκη, Γεωργ. Γ;α-
χουμάχη καί δρόμω.
8) «Επάνω Λιτζανό» αγρόν χοτιστίχόν μίϊ;
νακί5; χαΐ συνε/ομένην άγρ:άδα ενό; μουζ.
συνε/ομένην άγ
κτήμασι Φ
Δ'.αλεχτού χαί ποταμω Λ
9) «Άσπα» χγρόν πέντ* μοοζ- συνορεύοντ
χτήμασιν Άντων. Μχχ&υ&άχη <«;· ποταμώ. /μη γρ συνορεύοντα κτήμασι Έι*μ. Φραγχάχη, Γρηγ. τού χαί ποταμω* Λΐΐ ΕΙΛΟΠ. ΑΝΑΒΛ. ΙΙΛΕΙΣΤγΙΓΙΑΣΜΟΓ Νικολχου Π. Ρασ-.δάκη. έμ-^ίροχτηματίου. χατοίχου Ηρακλείου. Λατά Άνδρέου Κ. Μπρομοίράχη^ γεωργού κατοί¬ χου τού χωρίου Βούτες Μαΐτεβυζίου. Είδοποιώ οτ'. ό διά τού^πό /2ονο?·. 20 Νο¬ εμβριού π. Ι. -ρογδχμμχ-^Γ; μου, δημοσΐευθεν- το; διά τού ύπ'αριθ. ψ ςύλλου τή; ενταύθα έχδιοομένη; έ * χναγχαστικό; μένω προγράμμαΐΐ χ/αϊερομένων χαι περιγρα- βομένων χτημάτωντ τού χαθ' ου ή παρούσα ό- 5£:λέτου μου. αΛτ'δνόαενο; ίνεχα. νομίμων λόγων την 6 Νο/Λρίου έ. ε., θά γείνη όριστι- κώ; την 22 Ίχ)ίουαου 1912 ημέραν Κυοια- χήν χχί ό'»:αν/θ—ΐπ. α. ενώπιον τού Συμ Ελπίς», ποοχηου/θδίς ιασαο; των εν τω ειοη- Ινθα χαλαΐθντα! οί τίλει Άραό^ίιος δ·.χαστ:κό; νόμ'.αα-τ* Έν/Ήρακλείτο τή 11 / λ ητήρ ένεργησατω τα εαβίίου 1911 ρ ή / 'Ο πληΰε;ούσ·.ο; δικηγόρο; / τοΰ έπισπεύδοντο; καί τταίαγγέλλοντο; 1 ί β. Π. Ραόιοάκνίς ΛΝΛΒΛ. ΕΙΛΟΠ. ΠΛΕΙΣΤΠΡΙΛΣΜΟν Σταύρου Ψαρουδάκη ΰποδηαατοτο'.οΰ χατοί¬ κου Ηρακλείου. Κατά Φραγχιοΰ Κοκολάκη καί Γεωργ. Ζαχαριου¬ δάκη γεωργών κατοίκ. τεω; μιτο/ίων Γέργερη; Καινουρίου ώς χλληλεγγυοβειλετών. Ε'δοπο'.ώ ότι άναβληθέντο; ένεκα νομίμων λόγων τού άναγχαστικού πλειστηρ'.ασμού τού προχηου/θέντο; διά τοΰ ύπ' /οονολ. 11 Αύγού- στου 1909 ποογράμματός μου τού δημοσιευθέντος εί; τό ύπ' αριθ. 133 ©ύλλο* τή; ενταύθα εκδι¬ δομένης έΐημεοίδος «"Ιδη» τώνάιιν^των κτη- μάτων των καθ* <ον αύτη των κβιμένων εί; την πεο:5ερειαν τού /ωρίου Ι'άοτη Καινουοίου καί άκο·.ζώ; περ'.γοα»οαένων έν τώ ε·.οη·α.ενω προ- γράμματι γενησεται ανυπερθέτως την 29 'Ια¬ νουαρίου 1912 ήαέρχν Κυριακήν καί ώραν 10— 12 π. μ. ενώπιον τοΰ Συαβολαιογράαου Μοι¬ ρών Καινουρίου Γ. Μπισταγιαννάκη ή τούτου κωλυομένου ενώπιον τού νομίμου άναπληθωτού τού καί έν τώ δημοσίω γραφείω τού κειμένω έντός τού χωρίου Μοίραις Καινουρίου ίνθα κα- λούνται ο{ πλειοδοτήσοντ»;. Κλητήρ άομόδιο; ένεργησάτω τα νόμιμα. Έν Ηρακλείω τη 12 Δεκεμβριού 1911 Ό τού έπισπεύδοντος πληρεξ. οικηγόρος β. Π. Ι»α(ί»Γ>«κης
ΠΡΟΓΡΛΜΜΛ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΛΣΜΟΓ
Γεωργίου Άνδρουλάχη διχηγόρου κχτοίκου
Επ. Αρχανών. Κατά
Εμμανουήλ Παπουτσάκη κατοίχου Κάτω
Άρ/ανών.
Δυνάμει καί πρός εκτέλασιν τοΰ υπό /ρονολ.
16 Μαιου 19Μ πίνακός μου κηου/θέντος νομί
μω; έκτςλεστού παρά τού χ. Είρηνοδίκου Αρ¬
χανών έπΐτάγη ό καθ* ου τό παρόν πρόγραμμα
πλειστηριασμού διά τοΰ έν άκριβεΐ άντιγοάφω
υπό/ρονολ. 16 Μαιου έ. ε. κοινοποιηθέντθ;
αύτω πίνακός μου, ώς δείχνυται έχ τού ύπ
αριθ. 927 έπιδοτηρίου τοΰ δίχαστιχού χλητήρος
Εμμανουήλ Κυρίακάκη ^πως διά κεοχλα:ον
τόχου; χαί ε;οδα μέ/ρι τής έπίτα^ής μοί κατα¬
βάλη έν 6λω δρα/. 72,95.
Έπειδήδέν κατέβαΜν είσέτ·. τό ποσόν τούτο.
Δ:ά ταυτα
Πρό; είσπραξιν τής ανωτέρω έκ δραχ. 72,95
άπαιτήσεώς μου, των τόκων άπό τής χρονολ.
τή; έπιταγή; των 5/οι; άποπληρωμής συαβτ-
σομένων έξόδων εκτίθημι είς δημόσιον άναγκα
στιχή; έκποιήσεω; πλε:στηο·.ασμόν τό έςής άχι
νητον χτήμα τού ανωτέρω ό^ε'λέτου μου κεί¬
μενον εις την κτηματίκήν περιφέρειαν τού χω¬
ρίου Κάτω Άρ/ανών τοΰ Δήμου καί Εΐρηνοδι-
κειακής περιφερείας Αρχανών ε·.; θέσιν «Κάμ¬
πον» καί συνιστάμενον έκ κρεββατίνα; εκτά¬
σεως ένό; καί ημίσεως έ^γάτου συνοο. κτήμασι
Γεωργίου Μπαμ-.εδάκη. Άνδρέου Καλοχαίρινού,
^άγχα, καί δρόμω.
'Ο πλειστηίΐασαό; τού κτήματο; τούτου γε¬
νησεται την 22 'Ιανουαρίου 1912 ηχίθΛν Κυ-
δ'.αχήν χαί ώραν 10—12 π. μ. ενώπιον τού συμ-
ζλαιογίάΰου Άρ/ανών Νιχολάου Χριστινίδίυ
ή τού νουίμου αυτού άναπληοωτοΰ χαί έν τώ
δημοσία έν Άρχαναις γραφείω τού ένθα καλονν-
ται οί πλϋθδοτήσοντε;.
Άρμόδίο; διχαστίχό; κλητήρ ένεργησάτω
τα νόμ·.μα.
Άρχαναις 5 Δεκεμβριού 1°11
Ό έπ·.σπεύδων καί πα5αγγέλλων
Γ. 'Ανόρονλβκης
ΠΡΟΓΡΛΜΜΑ ΙΙΛΕΙΣΤΗΡΙΛΣΜΟι
Νίχολάου Λ. Δεληγ'.αννάχη χατ.Ηρακλείου
Κατά
Ιωάν. Πετράκη κατ. Καστελλίου (Φουρνή;
Μεραμβέλλου).
'Ο κα6' ου τό πα&όν πρόγραμμα έπετάγη δ·.ά
τής υπό /ρονολ. 14 Ν)βρίου 1909 έπ'.ταγή;
μου νομίμως χοινοποιηθείσης Λυτώ ώ; όχίχνυτα:
έχ τού ΰπ' αριθ. 5,712 έπιδοτηρίου τού δ:χα-
στ-.κοΰ χλητηοο; τή; ττεριοερίία; τού Πρωτοδ.
Λασηθίου Στυλιανού Γ. Παπαδάκη, ινα ουνάμε:
καί πρό; εκτέλεσιν τή; υπ' αριθ. 767 τοΰ 190'ί
άπο»άσεω; τοΰ Ε'ιρηνοδίκείου Ήίακλείου, επί
μ(κοοδ:α5ορών νομίμως χεχηρυγμένη; έχτελε-
τή; μοί πληρώση διά κεφάλαιον τόκου; καί
εςοδα μέ/ρι τή; έπ'.ταγη; δρχ/. 52,80, άλλα
καίτο: παρήλθεν ή νόμιμος προθεσμία άπέσ/ΐ
μέ/ρ! σήμερον νά έξοολήση την οφειλήν τού
ταύτην. Διά ταυτα
Πρό; εΐσποαζιν τού ανωτέρω ποσοΰ των δρ/.
52,80 των έξόδων :ώνάπό τής έπ:ταγής τόχων
χαί λοΐπών έξόδων εκτελέσεως εκτίθημι εί; δη¬
μόσιον αναγκαστικόν πλεΐστηριασμόν τό έξη;
άκίνητον χτήμα τοΰ όιείλέτου μο *, κείμενον
έν τη περιοεοεία τοΰ χωρίου Καστελλίου (Φουρ-
νή;) ήτοι. ενα έσώχώρον περιτεί/ισμένον^εις
θέσιν οΜακρή χομμάτι» τής ώς άνω εΐρητα:
περιοεοεία;. εκτάσεως ώς έγγιστα μουζουρ. δύο
έμπερ-.ε/ον πέν:ε ελαιόδενδρα, μίαν άμυγοαλέαν
καί ενα πηγάδι χαΐ συνορευόμενον κτήμασι,
κληρονόμων Έμμαν. Πετράκη, χή?«ς Μαρίας
Κλοντζάχη τό γένος Πετράκη χαί δημ. δρόμου.
Ό πλειστηρίασμός γενησεται την 29ην'Ια-
νουβρίου 1912 ημέραν Κυριακήν χαϊ ώραν
10—12 π. μ. ενώπιον τού Συμβολαιογράφθυ
Νεαπόλεως Μύρωνο; Νιωτάκη ή τούτου κωλυ¬
ομένου ενώπιον τοΰ νομίμου αύτοΰ αναπΑηρω-
τού καί έν τώ δημοσίω γραοείω τού Ινθα χα-
λούνται οί πλειοδοτήσοντες.
Άρμόδ-.ο; δικαστικό; κλητήρ ένεργησάτω τα
νόμιμα ήτοι δία τα άρθρα 360 χαί επόμ. τής
Π. Δ. τοΰ 1880 όρίζουσιν.
Έν Ηρακλείω ττ4 10 Δεκευβρίου 1911
Ό τού έπισπεύδοντο; χαί παραγγελλοντος
πληοεξούσιος οικηγόρος
Δ. θ· Χαλκιαδάκης
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΙΛΕΙΣΤΗΡΙΛΣΜΟΓ
Εμμανουήλ Σμαργιαννάκη κατοίχου τού χω¬
ρίου Άποστόλων Πεδιάδος. ·
Κατά
Εύοροσύνης συζύγου Μιχαήλ Έμμ Πακου-
μάχη τό γένο; Αναστασίου Σχουντουβλάχη αε-
τά τού συζύγου τη; ώς τοιούτου Μιχ. Β. Για-
κουμάκη χατοίκου Επάνω Αστρακών Πεδιάδος.
Δυνάμει τού ΰπ' αριθ. 5435 καί /ρονολογ.8
Σεπτβμβρίου 1911 δανειστιχοΰ ληξιπροθέσμου
συμβολαίου τού Συμβολαιογρά^ου Καστελλίου
Πεδ'.άδο: Γεωργίου Ν. Δρακοπουλου έπετάγη
ή χαθ' η; τό παρόν πρόγραμμα πλειστηριασμοΰ
διά τή; υπό χρονολογίαν 28 Όχτωβρίου 1911
έπιταγή; μου νομίμω; κοινοποίηθείσης αΰτγ) ώς
δείχνυται έκ τού ΰπ' άριθμ. 491 άποδειχτιχοΰ
έπιδόσεω; τοΰ δικαστ. χλητήρος τής περιφερείας
τού Πεωτοδιχείου Ηρακλείου, Εμμανουήλ Μ.
Γερακ·ανάκη, όπως μοί πληοώση διά κεφάλαιον
τόκους «αί ϊξοδα μέ/ρι τή; χρονολογίας τής ε'ι-
ρημένη; επι ταγή; μου δραχμάς 107.
'Κπειδή καίπερ παρελθούσης τής υπό τοΰ
νόμου πρός πληρωμήν τασσομένης προβεσμίας
άπέσ/ε μέ/ρι σήμερον ή ειρημένη όφειλέτις μου
νά μοί πληρώση τό ποσόν τουτο.
Διά ταύτα
Πρό; είσπραξιν τοΰ ανωτέρω ποσοΰ των δρ/.
107 των τόκων αυτών άπό τής ειρημένη; έπ'.¬
ταγή; μου καί των συμβησομένων έξόδων μέ-
/ρι; άποπληρωμής εκτίθημι είς δημόσιον αναγ¬
καστικόν πλειστηρΐασμόν τό επόμενον ένυπόθη-
χον μοί άχίνητον κτ/ιμα τής εί,ιημένης όφειλε-
τρία; μου ήτοι μίαν άμπελον χειμένην είς θέσιν
«Πατέλα» τή; κτηματιχή; περιφερείας τοΰ χω¬
ρίου Αστρακών τή; Είρηνοδικειαχής περιφκρ.
Κασαελλίου Πεδιάδος εκτάσεως 7 έογατών πε-
οιέ/ουσαν μίαν άπιδέαν χαί τινάς αγριαμυγδά-
λους συνορ. κτήμασιν Ιωάννου Λ. Κατεογιαν-
νάχη. Ιωάν. Παχιουφάχη, Ιωάν. Βογιατζάκη,
κλήρον, τού ποτέ Έμμ. Φιοράκη χαι δημ.οδώ.
Ό πλε·.στηριασμός τοΰ χτήματος τούτου γε¬
νησεται την 29 'Ιανουαρίου 1912 ή ιεράν Κυ¬
ριακήν καί ώραν 10—12 π. μ. ενώπιον τοΰ
Συμβολα-.ογράρου Καστελλίου Πεδιάδος Παύλου
Συγγελάχη ή τούτου κωλυομένου ενώπιον τού
νομίμου αυτού άναπληρωτοΰ χαί έν Τ(7> δημο-
η'·.ΐΛ γραφείω τού, ένθα καλοϋνται οί πλειοδοτή-
σοντες.
Άρμόδιος διχαστιχός χλητήρ ένεργησάτω δσα
τα άρθρα 300 καί έπόμενα τής Πολιτιχή; Δι-
κονομίας τού 1880 όρίζουσιν.
Έν Καστελλ.ω Πεδιάδος τή 12 Δε)βρίου 1911
Ό πληρεζούσιος διχηγόρος
τοΰ έπισπεύδοντος χαΐ παραγγελλοντος
Άντ. Πέτρ. Γαλανάκης
'Ο έπισπεύδων χαϊ παραγγέλλων
Σ|«αργ«ανάκης
ΪΗ 99 ■■
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ
Πέτρου Μιχ. Φραγκιαδχχη, κατοίχου τοΰ /ω¬
ρίου Παναγίας Πεδιάδος. Κατά
Σταύρου Κυριακού Μανουσάκη κατοίχου νοστάσι» άπο-
τελουμένην έχ τριών Ίσογείων δωματίων ήτο:
έξ ένό; πορτέγου, μια; χάμερας χαί ενός σταύ-
λου χαί συνε/ομένου περδ-.γαριου εκτάσεως μιϊς
ο/.χς μέ μίαν μωρέαν συνορ. χτήμασι Κωνσταν¬
τίνου Μα'/ουσάχη, Ιωάννου Μανουσάκη έχ δύο
μ,ερών χαί δρόμω.
'Ο πλειστηριασμός τού χτήματος τούτου γε¬
νησεται την 29 Ίανουαρίου 1912 ημέραν Κυ-
ριχκήν καί ώραν 10—12 π. μ. ενώπιον τοΰ
Συμβολαιογρχφο^Καστελλίου Πεδιάδος Παΰλου
Συγκελλάχη ή τούτου κωλυομένου ενώπιον τοΰ
νομίμου αυτού άναπληοωτοΰ χαί έν τώ δημοσία
γραϊιείω τού, ένθα καλοΰνται οί πλειοδοτή¬
σοντες.
Άρμόδιος δικαστιχό; κλητήρ ένεργησάτω δσα
τα άρθρα 360 χαί έχόμενα τής Πολ. Διχονο-
μίας τού 1880 όρίζουσιν.
Έν Καστελλίω Πεδιάδος τ^ 12 Δ)βρίοο 1911
Ό πληρεξούσιος διχηγόρος
τοΰ έπισπεύδοντος χαί παραγγελλοντος
'Αντών. Πέτρ. Γαλανάκης
Ό έπισπεύδων καί παραγγέλλων
Πέτρος »|»νΦ


