170135
Αριθμός τεύχους
160
Χρονική Περίοδος
Δ
Ημερομηνία Έκδοσης
20/2/1910
Αριθμός Σελίδων
4
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
οραι σ,υναροι&ησ:
%Εν Ηρακλείω ............ Δρ Χρ 7
Εν τή λουτή Κρήτβ ...... » » «§
Έν τω Εξωτερικώ ..... φρ Χρ 10
ΔΙΕΤΘΥΝΤΗΣ
Ι2ΑΝ. ΚΑΤΕΡΓΙΑΝΝΑΚΗΣ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ
ΑΡΙΣΤΟΔ. ΠΑΣΧΑΔΙΔΣΙΣ
Πασά αίτησις άπΐνϋνντία τ// Αιννϋνναει.
Τιμή φύλλον λεπζά 15
ΕΤΟΣ Δ'.
Έν ΗΡΑΚΛΕΙΩ τϊ] 20 Φεβρουάριον 1910
ΑΡΙΘ. 160
ΪΙ
Καθά έν προηγουμένας φύλλω παρετη¬
ρήσαμεν ιΌ έν Ελλάδι ανορθωτικήν 2ρ-
γον 2χει υποστή αίσθητήν παρέλκυσιν υπ
ά βλψ
καί των
των άτομικών βλεψεων
ρων ύπολογισαών.
Το περι Εθνοσυνελεύσεως 6ε ζήτημα
τού όποίου είσηγητή; και προμαχος ε ίνα;
ό Στρατιωτικάς Σύνδεσμος, ουνάαεθα νά
είπωμεν, δτι αποτελεί το κάτοπτρον, £ν
τφ οποίω άντανακλώνται αί άπο της άρ-
Χ7^ Κ-^χΡ1 ^ στιγμης ταύτης κρατούσαι
παρά ττ, μεταρρυθμιστικη κινήσει σκέψεις.
Πλατεί τφ στόματι οί κήρυκες της Έ-
Ονικης άναστηλώσεως δέν παύουν διακη-
ματαίωσιν της έκ μέρους ημών είς την
Ελληνικήν Βουλήν άποστολής άντιπρο-
σώπων. Ούδέτερος των λόγων τούτων ά-
ποκαλύπτει τον πραγματικόν σκοπόν, ό
οποίος συγκαλύπτεται έν τω μέτρω τούτω,
καθότι ουδένα διαφεύγει δτι ό Σύνδεαυιος
και μετά την έκδοσιν τού περι Έθνοσυνε- (
λεύσεως Βασιλικου διαγγέλματος Οά έξα-
κολουθη υφιστάμενος επισήμως καί ήμιε-
πισήμως, έπίσης δέ ευνόητον δτι ουδα¬
μώς, εάν ή μέλλουσα νά συνέλθη αντι¬
προσωπείαι καλήται Εθνοσυνέλευσις είτε
'ΑναΟεωρ-,τ-ική Βουλή, ήθελεν άναστείλει
ήν Ορμήν των Κρητών νά μετάσνωσι
' * Τ Τ > ^^
αυτής. γΙ —ερι συμμετογ ής τ; μ·η άττ,ό-
μένης, οηλουν πολύ συγκεκριμένως, δτ
αί προσπάθειαι αυτών τείνουν είς την δια
τήρησιν τού καθεστώτος έν τη Ανατολή
άπο/ρούουσα·. πάν δ,τι ήθελε Οέσει έν κιν¬
δύνω την Εύρωπαϊκήν ειρήνην και ότι
άποβλέπουν μετά συμπαθείας πρός το νέον
έν Τουρκία καθεστώς, δικαιούμεθα νά ελ¬
πίζωμεν, δτι ή ΕύρωπαϊκΛ] διπλωματία,
έν ώ ημείς ίστάμεθα μέ τάς χείρας έσταυ-
Ονικί^ν λύσιν; θά ήμεθα πολύ άφελεις, έά
πιστεύωμεν τα τοιαυτα, κατ' ουδέν δέ Οά
διεφέρομεν έκείνων, οί όποΐοι δέν παύουν
νά δεικνύουν ποιάν τίνα ανυπομονησίαν
όπως ή Ευρώπη θέση τέρμα είς την ένε-
στώσαν αόρατον κατάστασιν ελπίζοντες
ότι ούτω τα πράγματα τού 'ΕλευΟέρου
Βασιλείου άπό τε τ?;ς εσωτερικάς καί τ?;ς
έξωτερικής απόψεως Οέλουν άποβτ| πό) υ
άθά
τούτοις άς έλπίσωιχεν δτι δταν /.οπάση ό
σάλος, έν ώ κλυδωνίζεται ό Έλληνισμός,
αίθριάση δέ ή έθνική συνείδησις, τότε Οά
δοθή δικαιοσύνη είς τού: άδικηθέντας.
άν
θη
ρά.
ΤΙ
την
•ταύτη
φασις έςαρτάτα'. ές ημών και των Ιο-.αι-
τέρων περιστάσεων, ουδεμίαν δέ σχέσιν
έχει πρός τον χαρακτ?;ρα καί τον σκοπόν
της μελλούσης νά συνέλθη έν τω έλευ-
Οερω Βασιλείω άντιπροσωπείας.
ΚαΟ' ημάς τό χαώδες τής Εθνοσυνε¬
λεύσεως πρόβλημα μέλλει νχ δημιουρ¬
γήση πολύ άσαφή κατάστασιν, άοριστίαν,
τ?4ς οποίας δέν φαίνεται μέν έγγύς τό τέ¬
λος, άλλά τής οποίας ό μετ' έπιμελείας
κρυπτο'μενος σκοπος δέν είναι δύσκολον να
καθορισθή. » α · "
Τούτον άλλως πολύ σαφώς ένδεικνύει
ή συνέντευςΊς, την όποιαν ό έν Αθήναις
ανταποκριτάς τής «Τάγκεβλατ» τής Βι¬
έννης έσχε μετά τού κ. Δραγούμη, ό ό-
ποϊος άνευ έπιφυλάξεως είπεν, δτι δπως ή
Ελλάς εξέλθη άπό τού άπροχωρήτου, είς
ο εύρηται, άνάγκη νά δοθή είς το Κρητι¬
κόν ζήτημα λύσις4 όριστική, οιαδήποτε
χάν ήθελεν είναι αντη.
Οί λόγοι ούτοι άντιπροσωπεύουν αρί¬
στα τα σχέδια των μεταρρυθμ'.στών. Ου¬
δέν ούτοι έπραξαν δπως έκβιάσουν λύσιν
υπέρ τού ζητήματός μας, οίαν ό Κρητι-
κος λαός ποθεΐ. 11 στρατιωτικ/] παρα-
σκευή ετέθη όλως κατά ί·ΐρο^, καθά δέ έν
τη αύτη συνεντεύξει ό κ. ΙΙρωΟυπουργός
εδήλωσεν, έκ τού νέου δανείου, εάν τουτο
συναφθη, ούδεμία πολεμική παραγγελία
θέλει γίνει, ούτω δέ κατ' αυτόν έπιμαρ-
τυρειται ίτι πλέον ή είρην.κη στάσις τής
Ελλάδος. Οί άναστηλωταί λοιπόν τού
ΈΟνικου γοήτρουδέν σ/ίπτονται νά προ¬
βούν είς πολεμικάς παρασκευάς, όπως μή
έκτεθώσιν άπεναντι τής Τουρκίας καί τ^ς
Εύρώπης. Ή στάσις αυτών δέν Οά παύση
ούσα άψογος!
Τοιουτοτρόπως εδημιουργήθη κατάστα¬
σις έκκρεμότητος, τής οποίας δέν βλέπο¬
μεν τό τέλος καί κατά την οποίαν οί έ,»
Ελλάδι έλπίζουν ή διά νά έκφρασθώμεν
σαφέστερον, έπιζητουν, όπως ή Εύρώπη
δώση λύσιν τινά οιανδήποτε διά νά δυνη-
Οοθν οί πρόμαχοι τού 'ΕΟνικοΟ μεγα-
λείου νά έξέλθουν άπό τό άδιέξοδον, είς
τό οποίον, ώς λέγουν, έχουν περιέλθει.
Άληθώς ειπείν ευρισκόμεθα έν παρα-
ζάλη. ΚαΟ' δν χρόνον ή Τουρκία καθο-
ρώσα τό εύμρνές των διαθέσεων τής Εύ¬
ρώπης έπιζητεΓ παντί τρόπω την οριστι¬
κήν όιακανόνισιν τού ζητήιχατός μας,
καθ* όν χρόνον αί Προστάτιδες Δυνάμεις,
μηδ' αυτής της φίλης Ιταλίας έξαιρου-
Ε?ναι τό παράπονον τού διαδόχου Κων¬
σταντίνου πρός τ όν Έλληνα μουσουρνόν
Ζ^αμαραν. ΐ^αν η οημοσιευθεΐσα συνέντευ-
ςις έν τώ « Εσπερινώ Ταχυδρόμω» τού
Μιλάνου είναι άκριβης, ό διάδοχος απέδει¬
ξεν δτι κρίνει την έν Ελλάδι κατάστασιν
—Ι ά-
συ;; ;-ίυξε'
μερολτ,ψ^'ας,
~Οζ. Ί^ν ΐ'Ύι
Σαμάραν όμολογεΐ μέν ότι η Επαναστα-
σις εγένετο "'.ρός κατάλυσιν τής φαυλοκρα-
τίας καί δτι ό Στρατιωτικός Σύνδεσμος
πιχν δ,τι έπραξε τό έπραξεν έμφορούμε^ος
αίσθημάτων εύγενών καί πόθων φιλοπατρί-
δων, άλλα φοβείται δτι τό Κράτος Οά δι¬
έλθη πιθανώς ημέρας πονηράς καί άνησυχη-
τικάς, έ'ως ότου τα πράγματα έπανέλθω-
σιν είς την κανονικήν τροχιάν των. 'Ανα-
γνωρίζει δτι ή ένεστώσα κατάστασις τής
Ελλάδος όφε.'λεται προ^τίστως είς την
παράτασιν της έκκρεμότητος τού Κρητι¬
κού ζητήματός παρα τάς δοθείσας ύποτχέ-
σεις έκ μέρους των Δυνάμεων περι Ενώ¬
σεως της Ι^τ^οό μετά τού έλευθέρου βα-
σιλείου, διακηρύττει δέ μέ πόνον 'Χ'υχήΓ
δτι πάντοτε ώνειρεύθη την Έλλάδα εύ-
νομουμένην καί ισχυράν καί έπομένως 6
Στρατιωτικός Σύνδεσμος δ'.έπραξεν ά οί¬
κημα Οεο^ρήσας αυτόν καί τούς άδε)οού;
τού ώς ύπευθύνους διά την ουχί βεβαίως
εύχάρισα,ον κατάστασιν της Ελλάδος.
Τί επταίσσμεν ημείς, Γ/.εγε παραπονού-
μενος; Καί πράγματι οί ολιγώτερον ενο-
χοι είς την κατάστασιν ταύτην είναι, ώς
χ αί άλλοτε είπομεν, οί βασ·λόπαιδε:.
Κύριοι αιτιοι της έλεεινης ταύτης κα¬
ταστάσεως είναι έκεϊνοι οΐτινες κυβερνών¬
τες την χώραν επί δε/.άδας όλας έτών ου¬
δέποτε ηδυνήθησαν νά άρθώσιν ύψηλότερον
των κομ'ματικών συμφερόντο^ν καί των
Δέν ΰπάρχει 'έθνος, 'τό οποίον νά μή έχη
έκ των προτέρων ωρισμένην θέσιν έν τω κό¬
σμω, πεπροικισμενον μέ Ιδιαιτέρας δεξιότη-
τας μαρτυροΰσας την καταγωγήν τού.
'ΙΙ Ιταλία έπαίρεται, δτι κατέχει τόν ποι-
ητικύν και καλλιτεχνικόν οίστρον, Ή Γαλ¬
λία κράτει υπέρ αυτής το επαθλον τής εΐση-
γήσεως εΰρειών Οεωριών, ώς και τόν φοίνικα
τής καλαισθησίας, ή δέ Γερμανία άπονέμει
έαυτΓ) τό πλεονέκτημα τής εΰθυκρισίας και
των πρακτικών έκτελέσεων. ΊΙ Όλλανδία,
αληθής των φιλοσόφων πατρίς, επιδεικνύει
τούς τίτλους αυτής ώς πρός το κράτος τοΰ
λόγου' πολύ δέ νομίμίος οί συμπατριώται
τοΰ Γροτίου καί τοΰ Σπινόζα ήθελον παρα-
τηοήσει, δτι άν ή φύσις ηρνήθη εις αΰτούς
την φιλοφροσΰνην των Γάλλων, την όξυδί:-
κειαν των "Αγγλων καί τό παράφορον των
Ίταλών, ούχ ήττον έπροίκισεν αύτούς μέ τό
πνεΰμα τής ύρθοφροσΰνης και τής προνοη-
τικότητος, το οποίον χειραγωγεΐ αύτούς εν
τί] πράξει. Πολύ ορθώς ήθελον εΐπει ούτοι
ΰτι άνήκει αυτοίς •ν,ώοα, έν τή όποία ή παι-
ποοσο)πι/.ων
>εων,
άλλά
πασάν την
οραστηριότητα αυτών έξήντλησαν καί πά¬
σας τάς ενεργείας κατηύθυνεν είς την εξυ¬
πηρέτησιν πρωτίστως των κομματικών
συμφερόντων τιθέντες άείποτε σχεδόν έν
ήττον, μοίρα τό συα^θΊ τού Κράτους.
Της τοιαύτης φαύλης διοικήσεως τής
Χώρας έδοκιμάσαμεν πάντες εσχάτως τούς
πικρούς καρπούς ΐδόντες διαψευσθείσας τάς
ελπίδας μας περι ταχείας λύσεως τού ζη¬
τήματός μας κατά τούς πόθους ημών καί
τό δίκαιον καί δεχθέντες ίκανούς κολάφους
έκ [ΐ.ί^ους τής Τουρκίας κατενεχθέντας
κατά τής άξιο :ρεπείας τού "Εθνους." 'Λλλ'
ή άποτυχία είς τάς έθ;ικάς μας βλέψεις
καί ή τρωθεισα έθνική άξιοπρέπεια εζήτει
μίαν ικανοποίησιν, εζήτει Ούματα έξιλα-
στήρια, τοιαυτα δέ ενόμισαν δτι είναι τα
τέκνα τού βασιλέως, τα ολιγώτερον δλων
ών άλλω; ενοχα. Έκ τούτου έξηγεΐται
των
τό πικρόν παράπονον τ^υ Διαδοχου έροιτών-
τος κατά τί ένέχεται αύτός καί οί άδελ^οί
ρ?ς τΛν γαοακτηιρα τής φυλής, ύσον κ'άι'
εισί προστ)λω[ΐί·'νοι εις τα εθιμά των, εις τάς
παραδόσεις των, το πνεΰμα αυτών συμμορ-
φοΰται αρίστα πρός τόν κοσμοπολιτισμόν των
ΐ,δεώ
ν.
"Εκαστος λαός έλαβεν έν τ»Ί κοιτίδι αί'τοΰ,
ώς και έκαστον άτομον τα ενστικτα και την
ιδιοφυΐαν τού. "Εκαστος λαός ε/ει εκδηλώ¬
σει τό
σει αΐσθημα νά πληρώση έργον έίτνικόν,
αλλά συνάμα και διεθνές. Λέν είναι μόνον
τό Έβραϊκόν Ιΐΐνος, το οποίον διεκήρυξεν
λαόν εκλεκτόν, δ οποίος ηθελε μετα-
εαυτο
μορφώσει τΐ)ν γήν και ήθελε παράσχει εις
τον κόσμον την μεσσιανικην κατεΰθννσιν.
ΊΙ Ελλάς ήτο προωρισμένη, δπως χρησι-
μεΰση παιδαγωγός τής ανθρο)πότητος καί
παράσχη αυτή την θυσίαν των τεχνών καί
των επιστήμων. Ή Ανατολή έςΰμνει την
άνυπι'ρβλητον ύρ/αιότητα αυτής. Οί Ριομαϊοι
έ/αρακτήοισαν εαυτούς οε)ς τύν βααιλέα λαόν.
Κ άφοΰ οί βάρβαθ^ι κατέκλυσαν τάς ρω-
Και άφοΰ οί
κατέκλυσαν τάς ρω-
φ
μαΐκάς επαρχίας, δέν απή()ηκαν ούτοι την
κυριαρχίαν των δτε δέ μετά την πτώσιν τοΰ
Κράτους ηναγκάσθησαν νά καταλίπουν την
υπερτάτην εξουσίαν, ύπηρετησαν την πνευ¬
ματικήν τού Καθολικισμου τάσιν, δπίος δε-
σπύση ούτος τοΰ κόσμου.
Τό αγγλικόν έ'θνος ώκειοποιήθη τό προ¬
νόμιον νά κρατήση των θαλάσσιον και
νά άποικίση τάς μεμακρυσμένας χώρας. Ή
Άμερική θέτει πρό των όφθαλμών εύρείας
Πολιτείας ώς τό θέατρον τής άναπτΰξεως
πασών των ελευθεριών καθ* όλας τάς φάσεις
τοΰ θεωρητικοΰ καί πρακτικοΰ βίου. Οί συγ-
γραφεις διά των συγγραμμάτων αυτών, οί
πολιτικοί άνδρες διά των θερμών αυτών δια-
λέξεων προτρέπουν τούς κατοίκους νά ζώσι
μετ' εντάσεως «ίηΙβη&Ηγ», καθότι, ώς γνω¬
στόν, ούτοι £χουν φθίίσει εις τον μεγαλύτερον
βαθμόν τής παιδευσεως και άποτελοϋν τό
ισχυρότερον έθνος τοΰ κόσμου. Δέν ύπάρ-
χει 'Λμερικανός, παρατηρεΐ φιλυσοφός τις, ό
οποίος νά μή έχη πρό τοΰ πνεύματος τό ίδε-
ώδες τουτο τοΰ απεριορίστου άτομικισμυΰ και
τής άορίστου άναπτΰξεως.
ΓΩς πρός την Γερμανίαν παρατηρητέον,
δτι ουδέποτε άλλοτε, όσον σήμερον, έσχεν
ακράδαντον πίο"*ιν εις την επιστημονικήν καί
πολιτικήν αυτής αποστολήν, δπως κατά την
εποχήν τού Λουθηρου επίστευεν εις τον άνα-
μορφωτικον αυτής προορισμόν. Πρίν ή ανα¬
λάβη τό αύτοκρατορικόν στέμμα διά τον νό-
[ΐου τοΰ τιδήρου, ειχε τό έ'παθλον τής πνευ-
του είς τα άτυχήματα τοΰ Κράτους. 'ΕνΙματικής ήγεμονίας £ν τοίς σοφοις, τοις λο-
γίοιςκαι τοΐς'φιλοσόφοις αυτής. Τέλος ή σΰγ-
χρονος Γαλλία καίπερ έςησθενημένη καί συ-
σφιγγομένη υπό άνταγωνιστών, διεκδικει την
πρώτην θέσιν διά την φιλολογίαν της, την
τέχνην ώς καί διά την κοσμοπο/Ίτικήν άκτι-
νοβολίαν των Ίδεών της.
Τή άληθεία ουδέν παράδειγμα ύπ<ίρχει απολύτου καί. όριστικής δικτατωρίας. Οί πο- λιτισμοί, οί άλλοτε λαμπραί νυν δέ έσβεσμέ- νοι, είτε κατήλθον βαθμίδα πρός βαθμίδα την κλίμακα τοΰ μεγαλείου των, είτε κατέπεσον δλως αποτόμως. Αλληλοδιαδόχως αί Αθή¬ ναι, ή Ρωμη, ή Άλεξάνδρεια, τό Βυζάντιον. ή Βαγδάτη, ή Ιταλία Λέοντος τοΰ Γ, ή Ισπανία Καρόλου τοΰ Ε', έξηφανίσθησαν βραδέως άπό τής σκηνής τοΰ κόσμου. Τοι- αΰτα μαθήματα παρέχει εις ημάς τό παρελ¬ θόν. Αναφορικώς δέ εις τό μέλλον τίς ή'θελε προσδιορίσει 'μυστηριώδεις έπανόδους; ΙΔΑΙΟΣ ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΠΟΥ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΥ (Συνέχεια έκ τοΰ προΐ]γουμένου) Ή κατόπιν άσ&ενειών άποκτωμένη άνοσία.— Είδομεν ήδη έν τώ κεφαλαίω επί των παθολογι- κών φαινομένων, ότι ύφιστάμ-ενοι αύτά κατορθοϋ- μεν νά μεταβάλλωμεν μικρόβια τινά καίπερ παθο- γενή εις ίσχυροΰς συμμΓ'χους. "Ινα δμοις τα μικρόβια δυνηΰώσι νά άποβώσιν ώφέλιμα άντί βλαβερών, άνάγκη να συνειθιζωμεν μέ αύτά νά τα ξενίζωμεν εστο) καί διά τής βιας, καί μέ μεγάλας ένοχλήσεις κατ'αρχάς ρπί μακρόν χρόνον έν τφ σοηιατι. Τό βακτιρίδιον τοΰ παχέυς έντέρου καί τα λοιπά μικρόβια των έντοσθίων, όύ- ΑΐααααΑ-Λ'ιΧ_ άποΡώσι βοηθητικά είς την πεπτικήν λΜτουργιαν μάλλον η πρόέενα ζημίας, μόνον όχαν ριπμιΛΊχ.1. >«. ι_1Κ.',,.., ,,,^ ν. ..,ν'"»"·,· ρ!<^ινα^, προθ)- τάς σηπτικάς έπεξεργασίας και ωρισμένας τοξα'ας· αύται αί ούσίαι οΰτε δύνανται νά Λαραχθώσιν, ίάν τό σώμα δέν ί/βΐ ηδη ύ-τοοτή μακράν καί επίμο¬ νον πάλην πρός ταυτα τα μικρόβια. Τό βακτιρίδιον τοΰ παχέος έντέρου, όπερ τόσον αποτελεσματικώς ()οηθεΐ την ημετέραν πίψιν, εδέ¬ ησε νά προκαλέση κατά την πριυτην τού έν τφ σώματι τοΰ άνθριόπου είσοδον, φοβερά μολύσματα ώς προκαλοΰν αύτά τα λοιιά μικρόβια. Δέν λέγο) διά τούτου ότι διά τής σν>ίηθείας
πάντα τα μικρόβια δύνανται νά μας άποβώσιν ώφέ¬
λιμα, άλλ' ότι σχεδόν πάντα δύνανται νά μας απο-
βώσιν άδιάφορα, οταν δίς ή τρίς εχωμεν υποστή
τας βλαβρράζ αυτών έπιδράοεις, καί ϊχομεΛ' συνει-
θισει τύν ή|ΐίτερον οργανισμόν είς τό νά τα κατα-
πολεμϊ] καί νά έχη έτοίμους πάοχις τάς σισκευάς
καί τάς άντιτοξινας τάς προιορισμένας είς την
έξουδετέρίοσιν των.
Οΰτε είναι πιστευτόν ότι των είδών των βακτη-
ριδίοη' οντων τόσον πολυαρίθμιον, ή άνακούφιττις
συχνά άποβαίνει άν<οφελής, έ'νεκα τής όιαφορου τακτικής των ποικιλων έχθρών. Έφ' δίτον ή έμςπιιρικη παρατήρησις δέν ιχπ άποκτι'ιαει ^τι επί τούτου τοΰ σημειου την σφ(>α-
γΐδα τής έπιστημονικής πείρας, ή πρακτιχή §χει
αποδείξει δτι ή όργανική αντίδρασις εΐναα πολΰ
όμοία ένεκα των ποικιλοιτάτοη' μολυσμάτων.
Βέβαιον εΧναι δτι ό όρρός τής διφθερίτιδος
χρησιμοποιεΐται λίαν άποτ^λεσματικίος διά πολλάς
ετέρας ασθενείας, διά την περιπ·νευμονίαν, <)ιά τόν τύφον, διά τίνν σηψαιμίαν, καί δτι ό πατήρ μου μετεχειρισθη μετά τού αύτοΰ άποτελέσμα »ος διά Την θεραπείαν των διανοητικών άσθενειών τό έμ- βολίασμα τής εύφλογιας καί τοΰ έρισιπέλατος. Βέβαιον είναι δτι δσης έσχεν άπα^ ασθένειαν έζανθηματικήν (ύστρακυιάν, ^ύφλογίαν) ύπόκειται πολΰ όλιγίότερον είς τάς άλλας, ή τάς υφίσταται υπό νύπον ήπιον. "Οστις Γχει υποστή άπαξ, όξύν άρθριτικόν ρευ- ματισμύν, ύπόκειται πολύ ολιγώτερον είς καρδια- κάς περιπλοκας, ή έκεΐνος όστις υφίσταται αυτόν διά προότην φοράν. "Οστις έχει ασθένειαν καρδιακήν νπόκτηαι ό?α- γιότερον των ύγυιών ε;ς την φυματίωσιν των πχεψ- μόνων, καί ό φυματιών ύπόκειται ολιγώτερον τού ύγυιοΰς είς έπιδημικάς δυσεντεριας. Τό έρισίπελας φαίνεται δτι έξασκεϊ ειηΌΪκήν επιρροήν δταν προσβάλτ) άσθενή έν τφ πρώτφ σταδιω τής των πνευμόνων φυματιώσεως, ή τής σιφίλιδος, έπειδή ό στρεπτόκοκκος πολεμεϊ φο¬ βερά τοϋς βακιλλους τής φυματιώσεως^ «αί τής σιφίλιδος. Ό αύτός στρεπχόκοκκος δυΛΌ.ταΑ νά είναι ώφελιμοότατος έν τψ άνθρακι, έν τφ όποίφ μόνον αύτός είναι ίκανός νά περιορίση την ενέρ¬ γειαν τοΰ Γ3αοί11υ.8 αητιΐΓαοίδ καί νά σώση τόν ασθενή. "Ολαι αί μολύναεις εύφλογία, δστρακυιά τύφος, διφθερϊχις, άναπτύσσονται πολύ δυσΛθλώτερον, καί διατρέχουσι κατά τρόπον ολιγώτερον μιασματικόν είς ?··α γέροντα ύποστάντα ήδη μέγαν αριθμόν μολύλ'σεων, ή είς ίίνα. Λ·έον. Θ.Β.Ο. ΕΙΣ ΤΟ Μικρά άντοχή των αγ ρ ιω ν είς τα μολν- σματα. — Μείξων σοβαρότης των άρ- χαίων έπιδημιών. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣΔΙΑΛΥΣΕΩΣΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ Μ Έ ΣΥΓΚΛΗΣΕΡΣ ΤΗΣ ΕΒΙΟΠΙΕΑΕΪΙΕΗ ΤΙ «ϊ> ~· Ο ΓΝΓ Ο Υ ΓΝΓ
ΟΙ κ. κ. ΣΜΟΑΕΝΣΚΗΣ. ΛΜΡΙΤΗΙ, ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Ανεγράφη πρό τίνων ημερών εις τινάς Ελληνικάς Εφημερίδας μία είδησις καθ* ήν
υμάς άντιδραστικών αποτελούμενη έκ των αξιωματικών τοΰ ναυτικοΰ και 60 δυσηρεστη¬
μένων άξΐίοματικών τής ξηράς και έχουσα επι κεφαλής τόν άντιστράτηγον Σμολένσκην μετά
των όμοφρονοΰντων αύτω ύποστρατήγοον Κουμουνδουρου, Λυμπρίτου ΐσως δέ καί τοΰ τέως
επί των Στρατιωτικών υπουργόν ΰποστρατήγου έπίσης Κωνσταντινίδου, ήτβ σΰμφωνος ό'τι
το έργον τοΰ Στρατ. Συνδέσμου έ'ληξε πλέον και πρέπει λ'ά διαλυθί], νά έπανέλθουν δ Όϊ αξι-
ο^ματικοι εις τα κΰρια έ'ργα των καί νά μείνη ή Βουλή απολύτως ελευθέρα ίνα άττοφα νθτ|
γνώμην άβίαστον περι τής Εθνοσυνελεύσεως προσεχούς Γ) άπωτέρας.
Την είδησιν ταύτην ανέγραψε και ό «Χρόνος» όστις, ώς γνωστόν, διερμηνεΰει τάς γνώ¬
μας τοΰ Συνδέσμου, βεβαιώσας, δτι τα ανωτέρω ελέχθησαν πράγματι δημοσία υπό τοΰ κ.
Σμολένσκη, μεθ' δ δ τελευταΐος άΆ'εκοίνωσε διά τοΰ «Έμπρος> τα εξής:
— Προ ημερών, μετίβΛ,ν πράγμΛτ: εί; «Ι'ά-
ληρον ·Αβ· εισήλθον εί; την αιθουο-αν τοϊΐ ς
νο5θ7.είο^ ιή; έτβ'.ρίας 7.ω?':ί ν* πβ-ρβτηρήί
ύ 'Κ έ έλάό
ποΐο: ηΐον έν αύττ,. 'Κ/.εΤ, ένω έλάμόανον
έ μου, μέ :πλησία2Γ£ν Ό κ. Λεωνίοα; ζ,
οοος της Ιίο//Ϋ5; ν.β· ό ίζτρος τοϋ Ν. Φζ-
^ /.. Α^μ. _οο;ο/.ερ. Λ;γο« γενομένου πε-
των δ·.2?:ρων έ
/.ρ
;7ίων, :έν άπέ/.ουψα ου-
τοΤς τα φρονΓ,μζτά μνυ, /.»: εΐπο» Ό~: /.α·?:ς
Σ ά δλθή έέ
ρΐ
Στ
έπιτέ-
είνε ό ΣτρΛΤίωτ. Σύνδεσμος, νά
λους, δ-.οτι το κ^ρ'.ον έργον δ·.ά το οποίον συνε¬
στήθη δίν νίνεια'., το·!»;έστ·.ν ή άνορθωτ-.ς τοϋ
τε στρΛτοϋ" %λ τού στολου.
Κα: -ράγμ-ατι, πολλο: άςιωματ·./.οί τοΰ τε
ρατου τη; ;η?α; ■/.«· τή; Οαλάΐο"/;; μοί παρε-
στοατου
ο:ά το^'ιο κα: ήρχισαν να με πλη-
σϊάζουν πλέον, ζητοΰντες την Βρατ-ν μοο πρός
Τ2ν σκοπόν τή; άνορθώσίΐο; των Λ^νάμειον τή;
χώρας.
Καί 8έν άπδΛρ^ψα Ότι σ^ηΐώ μετ' ο:-»τών
Λ!»ΐα είπον, αΰτα φρονώ ήΐ/) αο αύια Θίλω
φρονεί πάντοτε.
Εάν ομω; τ^^την την στιγμήν μάθω όίΐ 3:ε-
, ό Στρ. Σ^νδΐσμ. β^τοστίγμε: Οέλω 7ταύσ=·
ί έγώ νά σ,ινΐργάζωμίιί! μετά των όα,οφρο-
προ; εμέ. καί Οά είμεθα: ήμεΤ; :τοιμοι
ρ μ μ ήμ μ
νά δώσωμϊν τάς χείρας χάριν συμφέροντο; -η;
πατρίοο; μ*;, προ; το!ι; εν Γουδί; δράσΛντας,
πο'ραΐδίχομίνο'. τα οσα ουτο: επρ^ςαν μέχρι τής
στιγμή; αλ κ*0' ήν έίοθ/] ΛυτοΤ; ή άμνηιτχβίβ».
■" ■ 4 'νν
Μετά την άνακοίνοίσιν ταύτην τοΰ κ Σμο-
λένσκη τό «Κράτος» έδημοσίευσε την κατω¬
τέρω συνέντευξιν, την οποίαν συντάκτης αύ¬
τοΰ έλαβε μετά τοΰ κ. Λυμπρίτου σχετικώς
μέ τό ίδιον ζήτημα :
—€Η έλευ&εροτνπέα έν Ελλάδι.
Ό γε,νΛΪο; στρατιώτας εύθΐι; ώ; δ·.ετ^πώσα-
μεν α^τώ τον σ/.οπ'ον τή; έπισκέψίώς μας έΐε-
δήλωσεν ήμΤν τον φοδον αυτού μή δέν γράψωμεν
οσα έλεοθίριο; καί ειλικρινώς δηλώΐ/) ήμΤν,
διότι προσεθηκε, καθά πληροβοροΰ^αι, άπορον
%Εν Ηρακλείω ............ Δρ Χρ 7
Εν τή λουτή Κρήτβ ...... » » «§
Έν τω Εξωτερικώ ..... φρ Χρ 10
ΔΙΕΤΘΥΝΤΗΣ
Ι2ΑΝ. ΚΑΤΕΡΓΙΑΝΝΑΚΗΣ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ
ΑΡΙΣΤΟΔ. ΠΑΣΧΑΔΙΔΣΙΣ
Πασά αίτησις άπΐνϋνντία τ// Αιννϋνναει.
Τιμή φύλλον λεπζά 15
ΕΤΟΣ Δ'.
Έν ΗΡΑΚΛΕΙΩ τϊ] 20 Φεβρουάριον 1910
ΑΡΙΘ. 160
ΪΙ
Καθά έν προηγουμένας φύλλω παρετη¬
ρήσαμεν ιΌ έν Ελλάδι ανορθωτικήν 2ρ-
γον 2χει υποστή αίσθητήν παρέλκυσιν υπ
ά βλψ
καί των
των άτομικών βλεψεων
ρων ύπολογισαών.
Το περι Εθνοσυνελεύσεως 6ε ζήτημα
τού όποίου είσηγητή; και προμαχος ε ίνα;
ό Στρατιωτικάς Σύνδεσμος, ουνάαεθα νά
είπωμεν, δτι αποτελεί το κάτοπτρον, £ν
τφ οποίω άντανακλώνται αί άπο της άρ-
Χ7^ Κ-^χΡ1 ^ στιγμης ταύτης κρατούσαι
παρά ττ, μεταρρυθμιστικη κινήσει σκέψεις.
Πλατεί τφ στόματι οί κήρυκες της Έ-
Ονικης άναστηλώσεως δέν παύουν διακη-
ματαίωσιν της έκ μέρους ημών είς την
Ελληνικήν Βουλήν άποστολής άντιπρο-
σώπων. Ούδέτερος των λόγων τούτων ά-
ποκαλύπτει τον πραγματικόν σκοπόν, ό
οποίος συγκαλύπτεται έν τω μέτρω τούτω,
καθότι ουδένα διαφεύγει δτι ό Σύνδεαυιος
και μετά την έκδοσιν τού περι Έθνοσυνε- (
λεύσεως Βασιλικου διαγγέλματος Οά έξα-
κολουθη υφιστάμενος επισήμως καί ήμιε-
πισήμως, έπίσης δέ ευνόητον δτι ουδα¬
μώς, εάν ή μέλλουσα νά συνέλθη αντι¬
προσωπείαι καλήται Εθνοσυνέλευσις είτε
'ΑναΟεωρ-,τ-ική Βουλή, ήθελεν άναστείλει
ήν Ορμήν των Κρητών νά μετάσνωσι
' * Τ Τ > ^^
αυτής. γΙ —ερι συμμετογ ής τ; μ·η άττ,ό-
μένης, οηλουν πολύ συγκεκριμένως, δτ
αί προσπάθειαι αυτών τείνουν είς την δια
τήρησιν τού καθεστώτος έν τη Ανατολή
άπο/ρούουσα·. πάν δ,τι ήθελε Οέσει έν κιν¬
δύνω την Εύρωπαϊκήν ειρήνην και ότι
άποβλέπουν μετά συμπαθείας πρός το νέον
έν Τουρκία καθεστώς, δικαιούμεθα νά ελ¬
πίζωμεν, δτι ή ΕύρωπαϊκΛ] διπλωματία,
έν ώ ημείς ίστάμεθα μέ τάς χείρας έσταυ-
Ονικί^ν λύσιν; θά ήμεθα πολύ άφελεις, έά
πιστεύωμεν τα τοιαυτα, κατ' ουδέν δέ Οά
διεφέρομεν έκείνων, οί όποΐοι δέν παύουν
νά δεικνύουν ποιάν τίνα ανυπομονησίαν
όπως ή Ευρώπη θέση τέρμα είς την ένε-
στώσαν αόρατον κατάστασιν ελπίζοντες
ότι ούτω τα πράγματα τού 'ΕλευΟέρου
Βασιλείου άπό τε τ?;ς εσωτερικάς καί τ?;ς
έξωτερικής απόψεως Οέλουν άποβτ| πό) υ
άθά
τούτοις άς έλπίσωιχεν δτι δταν /.οπάση ό
σάλος, έν ώ κλυδωνίζεται ό Έλληνισμός,
αίθριάση δέ ή έθνική συνείδησις, τότε Οά
δοθή δικαιοσύνη είς τού: άδικηθέντας.
άν
θη
ρά.
ΤΙ
την
•ταύτη
φασις έςαρτάτα'. ές ημών και των Ιο-.αι-
τέρων περιστάσεων, ουδεμίαν δέ σχέσιν
έχει πρός τον χαρακτ?;ρα καί τον σκοπόν
της μελλούσης νά συνέλθη έν τω έλευ-
Οερω Βασιλείω άντιπροσωπείας.
ΚαΟ' ημάς τό χαώδες τής Εθνοσυνε¬
λεύσεως πρόβλημα μέλλει νχ δημιουρ¬
γήση πολύ άσαφή κατάστασιν, άοριστίαν,
τ?4ς οποίας δέν φαίνεται μέν έγγύς τό τέ¬
λος, άλλά τής οποίας ό μετ' έπιμελείας
κρυπτο'μενος σκοπος δέν είναι δύσκολον να
καθορισθή. » α · "
Τούτον άλλως πολύ σαφώς ένδεικνύει
ή συνέντευςΊς, την όποιαν ό έν Αθήναις
ανταποκριτάς τής «Τάγκεβλατ» τής Βι¬
έννης έσχε μετά τού κ. Δραγούμη, ό ό-
ποϊος άνευ έπιφυλάξεως είπεν, δτι δπως ή
Ελλάς εξέλθη άπό τού άπροχωρήτου, είς
ο εύρηται, άνάγκη νά δοθή είς το Κρητι¬
κόν ζήτημα λύσις4 όριστική, οιαδήποτε
χάν ήθελεν είναι αντη.
Οί λόγοι ούτοι άντιπροσωπεύουν αρί¬
στα τα σχέδια των μεταρρυθμ'.στών. Ου¬
δέν ούτοι έπραξαν δπως έκβιάσουν λύσιν
υπέρ τού ζητήματός μας, οίαν ό Κρητι-
κος λαός ποθεΐ. 11 στρατιωτικ/] παρα-
σκευή ετέθη όλως κατά ί·ΐρο^, καθά δέ έν
τη αύτη συνεντεύξει ό κ. ΙΙρωΟυπουργός
εδήλωσεν, έκ τού νέου δανείου, εάν τουτο
συναφθη, ούδεμία πολεμική παραγγελία
θέλει γίνει, ούτω δέ κατ' αυτόν έπιμαρ-
τυρειται ίτι πλέον ή είρην.κη στάσις τής
Ελλάδος. Οί άναστηλωταί λοιπόν τού
ΈΟνικου γοήτρουδέν σ/ίπτονται νά προ¬
βούν είς πολεμικάς παρασκευάς, όπως μή
έκτεθώσιν άπεναντι τής Τουρκίας καί τ^ς
Εύρώπης. Ή στάσις αυτών δέν Οά παύση
ούσα άψογος!
Τοιουτοτρόπως εδημιουργήθη κατάστα¬
σις έκκρεμότητος, τής οποίας δέν βλέπο¬
μεν τό τέλος καί κατά την οποίαν οί έ,»
Ελλάδι έλπίζουν ή διά νά έκφρασθώμεν
σαφέστερον, έπιζητουν, όπως ή Εύρώπη
δώση λύσιν τινά οιανδήποτε διά νά δυνη-
Οοθν οί πρόμαχοι τού 'ΕΟνικοΟ μεγα-
λείου νά έξέλθουν άπό τό άδιέξοδον, είς
τό οποίον, ώς λέγουν, έχουν περιέλθει.
Άληθώς ειπείν ευρισκόμεθα έν παρα-
ζάλη. ΚαΟ' δν χρόνον ή Τουρκία καθο-
ρώσα τό εύμρνές των διαθέσεων τής Εύ¬
ρώπης έπιζητεΓ παντί τρόπω την οριστι¬
κήν όιακανόνισιν τού ζητήιχατός μας,
καθ* όν χρόνον αί Προστάτιδες Δυνάμεις,
μηδ' αυτής της φίλης Ιταλίας έξαιρου-
Ε?ναι τό παράπονον τού διαδόχου Κων¬
σταντίνου πρός τ όν Έλληνα μουσουρνόν
Ζ^αμαραν. ΐ^αν η οημοσιευθεΐσα συνέντευ-
ςις έν τώ « Εσπερινώ Ταχυδρόμω» τού
Μιλάνου είναι άκριβης, ό διάδοχος απέδει¬
ξεν δτι κρίνει την έν Ελλάδι κατάστασιν
—Ι ά-
συ;; ;-ίυξε'
μερολτ,ψ^'ας,
~Οζ. Ί^ν ΐ'Ύι
Σαμάραν όμολογεΐ μέν ότι η Επαναστα-
σις εγένετο "'.ρός κατάλυσιν τής φαυλοκρα-
τίας καί δτι ό Στρατιωτικός Σύνδεσμος
πιχν δ,τι έπραξε τό έπραξεν έμφορούμε^ος
αίσθημάτων εύγενών καί πόθων φιλοπατρί-
δων, άλλα φοβείται δτι τό Κράτος Οά δι¬
έλθη πιθανώς ημέρας πονηράς καί άνησυχη-
τικάς, έ'ως ότου τα πράγματα έπανέλθω-
σιν είς την κανονικήν τροχιάν των. 'Ανα-
γνωρίζει δτι ή ένεστώσα κατάστασις τής
Ελλάδος όφε.'λεται προ^τίστως είς την
παράτασιν της έκκρεμότητος τού Κρητι¬
κού ζητήματός παρα τάς δοθείσας ύποτχέ-
σεις έκ μέρους των Δυνάμεων περι Ενώ¬
σεως της Ι^τ^οό μετά τού έλευθέρου βα-
σιλείου, διακηρύττει δέ μέ πόνον 'Χ'υχήΓ
δτι πάντοτε ώνειρεύθη την Έλλάδα εύ-
νομουμένην καί ισχυράν καί έπομένως 6
Στρατιωτικός Σύνδεσμος δ'.έπραξεν ά οί¬
κημα Οεο^ρήσας αυτόν καί τούς άδε)οού;
τού ώς ύπευθύνους διά την ουχί βεβαίως
εύχάρισα,ον κατάστασιν της Ελλάδος.
Τί επταίσσμεν ημείς, Γ/.εγε παραπονού-
μενος; Καί πράγματι οί ολιγώτερον ενο-
χοι είς την κατάστασιν ταύτην είναι, ώς
χ αί άλλοτε είπομεν, οί βασ·λόπαιδε:.
Κύριοι αιτιοι της έλεεινης ταύτης κα¬
ταστάσεως είναι έκεϊνοι οΐτινες κυβερνών¬
τες την χώραν επί δε/.άδας όλας έτών ου¬
δέποτε ηδυνήθησαν νά άρθώσιν ύψηλότερον
των κομ'ματικών συμφερόντο^ν καί των
Δέν ΰπάρχει 'έθνος, 'τό οποίον νά μή έχη
έκ των προτέρων ωρισμένην θέσιν έν τω κό¬
σμω, πεπροικισμενον μέ Ιδιαιτέρας δεξιότη-
τας μαρτυροΰσας την καταγωγήν τού.
'ΙΙ Ιταλία έπαίρεται, δτι κατέχει τόν ποι-
ητικύν και καλλιτεχνικόν οίστρον, Ή Γαλ¬
λία κράτει υπέρ αυτής το επαθλον τής εΐση-
γήσεως εΰρειών Οεωριών, ώς και τόν φοίνικα
τής καλαισθησίας, ή δέ Γερμανία άπονέμει
έαυτΓ) τό πλεονέκτημα τής εΰθυκρισίας και
των πρακτικών έκτελέσεων. ΊΙ Όλλανδία,
αληθής των φιλοσόφων πατρίς, επιδεικνύει
τούς τίτλους αυτής ώς πρός το κράτος τοΰ
λόγου' πολύ δέ νομίμίος οί συμπατριώται
τοΰ Γροτίου καί τοΰ Σπινόζα ήθελον παρα-
τηοήσει, δτι άν ή φύσις ηρνήθη εις αΰτούς
την φιλοφροσΰνην των Γάλλων, την όξυδί:-
κειαν των "Αγγλων καί τό παράφορον των
Ίταλών, ούχ ήττον έπροίκισεν αύτούς μέ τό
πνεΰμα τής ύρθοφροσΰνης και τής προνοη-
τικότητος, το οποίον χειραγωγεΐ αύτούς εν
τί] πράξει. Πολύ ορθώς ήθελον εΐπει ούτοι
ΰτι άνήκει αυτοίς •ν,ώοα, έν τή όποία ή παι-
ποοσο)πι/.ων
>εων,
άλλά
πασάν την
οραστηριότητα αυτών έξήντλησαν καί πά¬
σας τάς ενεργείας κατηύθυνεν είς την εξυ¬
πηρέτησιν πρωτίστως των κομματικών
συμφερόντων τιθέντες άείποτε σχεδόν έν
ήττον, μοίρα τό συα^θΊ τού Κράτους.
Της τοιαύτης φαύλης διοικήσεως τής
Χώρας έδοκιμάσαμεν πάντες εσχάτως τούς
πικρούς καρπούς ΐδόντες διαψευσθείσας τάς
ελπίδας μας περι ταχείας λύσεως τού ζη¬
τήματός μας κατά τούς πόθους ημών καί
τό δίκαιον καί δεχθέντες ίκανούς κολάφους
έκ [ΐ.ί^ους τής Τουρκίας κατενεχθέντας
κατά τής άξιο :ρεπείας τού "Εθνους." 'Λλλ'
ή άποτυχία είς τάς έθ;ικάς μας βλέψεις
καί ή τρωθεισα έθνική άξιοπρέπεια εζήτει
μίαν ικανοποίησιν, εζήτει Ούματα έξιλα-
στήρια, τοιαυτα δέ ενόμισαν δτι είναι τα
τέκνα τού βασιλέως, τα ολιγώτερον δλων
ών άλλω; ενοχα. Έκ τούτου έξηγεΐται
των
τό πικρόν παράπονον τ^υ Διαδοχου έροιτών-
τος κατά τί ένέχεται αύτός καί οί άδελ^οί
ρ?ς τΛν γαοακτηιρα τής φυλής, ύσον κ'άι'
εισί προστ)λω[ΐί·'νοι εις τα εθιμά των, εις τάς
παραδόσεις των, το πνεΰμα αυτών συμμορ-
φοΰται αρίστα πρός τόν κοσμοπολιτισμόν των
ΐ,δεώ
ν.
"Εκαστος λαός έλαβεν έν τ»Ί κοιτίδι αί'τοΰ,
ώς και έκαστον άτομον τα ενστικτα και την
ιδιοφυΐαν τού. "Εκαστος λαός ε/ει εκδηλώ¬
σει τό
σει αΐσθημα νά πληρώση έργον έίτνικόν,
αλλά συνάμα και διεθνές. Λέν είναι μόνον
τό Έβραϊκόν Ιΐΐνος, το οποίον διεκήρυξεν
λαόν εκλεκτόν, δ οποίος ηθελε μετα-
εαυτο
μορφώσει τΐ)ν γήν και ήθελε παράσχει εις
τον κόσμον την μεσσιανικην κατεΰθννσιν.
ΊΙ Ελλάς ήτο προωρισμένη, δπως χρησι-
μεΰση παιδαγωγός τής ανθρο)πότητος καί
παράσχη αυτή την θυσίαν των τεχνών καί
των επιστήμων. Ή Ανατολή έςΰμνει την
άνυπι'ρβλητον ύρ/αιότητα αυτής. Οί Ριομαϊοι
έ/αρακτήοισαν εαυτούς οε)ς τύν βααιλέα λαόν.
Κ άφοΰ οί βάρβαθ^ι κατέκλυσαν τάς ρω-
Και άφοΰ οί
κατέκλυσαν τάς ρω-
φ
μαΐκάς επαρχίας, δέν απή()ηκαν ούτοι την
κυριαρχίαν των δτε δέ μετά την πτώσιν τοΰ
Κράτους ηναγκάσθησαν νά καταλίπουν την
υπερτάτην εξουσίαν, ύπηρετησαν την πνευ¬
ματικήν τού Καθολικισμου τάσιν, δπίος δε-
σπύση ούτος τοΰ κόσμου.
Τό αγγλικόν έ'θνος ώκειοποιήθη τό προ¬
νόμιον νά κρατήση των θαλάσσιον και
νά άποικίση τάς μεμακρυσμένας χώρας. Ή
Άμερική θέτει πρό των όφθαλμών εύρείας
Πολιτείας ώς τό θέατρον τής άναπτΰξεως
πασών των ελευθεριών καθ* όλας τάς φάσεις
τοΰ θεωρητικοΰ καί πρακτικοΰ βίου. Οί συγ-
γραφεις διά των συγγραμμάτων αυτών, οί
πολιτικοί άνδρες διά των θερμών αυτών δια-
λέξεων προτρέπουν τούς κατοίκους νά ζώσι
μετ' εντάσεως «ίηΙβη&Ηγ», καθότι, ώς γνω¬
στόν, ούτοι £χουν φθίίσει εις τον μεγαλύτερον
βαθμόν τής παιδευσεως και άποτελοϋν τό
ισχυρότερον έθνος τοΰ κόσμου. Δέν ύπάρ-
χει 'Λμερικανός, παρατηρεΐ φιλυσοφός τις, ό
οποίος νά μή έχη πρό τοΰ πνεύματος τό ίδε-
ώδες τουτο τοΰ απεριορίστου άτομικισμυΰ και
τής άορίστου άναπτΰξεως.
ΓΩς πρός την Γερμανίαν παρατηρητέον,
δτι ουδέποτε άλλοτε, όσον σήμερον, έσχεν
ακράδαντον πίο"*ιν εις την επιστημονικήν καί
πολιτικήν αυτής αποστολήν, δπως κατά την
εποχήν τού Λουθηρου επίστευεν εις τον άνα-
μορφωτικον αυτής προορισμόν. Πρίν ή ανα¬
λάβη τό αύτοκρατορικόν στέμμα διά τον νό-
[ΐου τοΰ τιδήρου, ειχε τό έ'παθλον τής πνευ-
του είς τα άτυχήματα τοΰ Κράτους. 'ΕνΙματικής ήγεμονίας £ν τοίς σοφοις, τοις λο-
γίοιςκαι τοΐς'φιλοσόφοις αυτής. Τέλος ή σΰγ-
χρονος Γαλλία καίπερ έςησθενημένη καί συ-
σφιγγομένη υπό άνταγωνιστών, διεκδικει την
πρώτην θέσιν διά την φιλολογίαν της, την
τέχνην ώς καί διά την κοσμοπο/Ίτικήν άκτι-
νοβολίαν των Ίδεών της.
Τή άληθεία ουδέν παράδειγμα ύπ<ίρχει απολύτου καί. όριστικής δικτατωρίας. Οί πο- λιτισμοί, οί άλλοτε λαμπραί νυν δέ έσβεσμέ- νοι, είτε κατήλθον βαθμίδα πρός βαθμίδα την κλίμακα τοΰ μεγαλείου των, είτε κατέπεσον δλως αποτόμως. Αλληλοδιαδόχως αί Αθή¬ ναι, ή Ρωμη, ή Άλεξάνδρεια, τό Βυζάντιον. ή Βαγδάτη, ή Ιταλία Λέοντος τοΰ Γ, ή Ισπανία Καρόλου τοΰ Ε', έξηφανίσθησαν βραδέως άπό τής σκηνής τοΰ κόσμου. Τοι- αΰτα μαθήματα παρέχει εις ημάς τό παρελ¬ θόν. Αναφορικώς δέ εις τό μέλλον τίς ή'θελε προσδιορίσει 'μυστηριώδεις έπανόδους; ΙΔΑΙΟΣ ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΠΟΥ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΥ (Συνέχεια έκ τοΰ προΐ]γουμένου) Ή κατόπιν άσ&ενειών άποκτωμένη άνοσία.— Είδομεν ήδη έν τώ κεφαλαίω επί των παθολογι- κών φαινομένων, ότι ύφιστάμ-ενοι αύτά κατορθοϋ- μεν νά μεταβάλλωμεν μικρόβια τινά καίπερ παθο- γενή εις ίσχυροΰς συμμΓ'χους. "Ινα δμοις τα μικρόβια δυνηΰώσι νά άποβώσιν ώφέλιμα άντί βλαβερών, άνάγκη να συνειθιζωμεν μέ αύτά νά τα ξενίζωμεν εστο) καί διά τής βιας, καί μέ μεγάλας ένοχλήσεις κατ'αρχάς ρπί μακρόν χρόνον έν τφ σοηιατι. Τό βακτιρίδιον τοΰ παχέυς έντέρου καί τα λοιπά μικρόβια των έντοσθίων, όύ- ΑΐααααΑ-Λ'ιΧ_ άποΡώσι βοηθητικά είς την πεπτικήν λΜτουργιαν μάλλον η πρόέενα ζημίας, μόνον όχαν ριπμιΛΊχ.1. >«. ι_1Κ.',,.., ,,,^ ν. ..,ν'"»"·,· ρ!<^ινα^, προθ)- τάς σηπτικάς έπεξεργασίας και ωρισμένας τοξα'ας· αύται αί ούσίαι οΰτε δύνανται νά Λαραχθώσιν, ίάν τό σώμα δέν ί/βΐ ηδη ύ-τοοτή μακράν καί επίμο¬ νον πάλην πρός ταυτα τα μικρόβια. Τό βακτιρίδιον τοΰ παχέος έντέρου, όπερ τόσον αποτελεσματικώς ()οηθεΐ την ημετέραν πίψιν, εδέ¬ ησε νά προκαλέση κατά την πριυτην τού έν τφ σώματι τοΰ άνθριόπου είσοδον, φοβερά μολύσματα ώς προκαλοΰν αύτά τα λοιιά μικρόβια. Δέν λέγο) διά τούτου ότι διά τής σν>ίηθείας
πάντα τα μικρόβια δύνανται νά μας άποβώσιν ώφέ¬
λιμα, άλλ' ότι σχεδόν πάντα δύνανται νά μας απο-
βώσιν άδιάφορα, οταν δίς ή τρίς εχωμεν υποστή
τας βλαβρράζ αυτών έπιδράοεις, καί ϊχομεΛ' συνει-
θισει τύν ή|ΐίτερον οργανισμόν είς τό νά τα κατα-
πολεμϊ] καί νά έχη έτοίμους πάοχις τάς σισκευάς
καί τάς άντιτοξινας τάς προιορισμένας είς την
έξουδετέρίοσιν των.
Οΰτε είναι πιστευτόν ότι των είδών των βακτη-
ριδίοη' οντων τόσον πολυαρίθμιον, ή άνακούφιττις
συχνά άποβαίνει άν<οφελής, έ'νεκα τής όιαφορου τακτικής των ποικιλων έχθρών. Έφ' δίτον ή έμςπιιρικη παρατήρησις δέν ιχπ άποκτι'ιαει ^τι επί τούτου τοΰ σημειου την σφ(>α-
γΐδα τής έπιστημονικής πείρας, ή πρακτιχή §χει
αποδείξει δτι ή όργανική αντίδρασις εΐναα πολΰ
όμοία ένεκα των ποικιλοιτάτοη' μολυσμάτων.
Βέβαιον εΧναι δτι ό όρρός τής διφθερίτιδος
χρησιμοποιεΐται λίαν άποτ^λεσματικίος διά πολλάς
ετέρας ασθενείας, διά την περιπ·νευμονίαν, <)ιά τόν τύφον, διά τίνν σηψαιμίαν, καί δτι ό πατήρ μου μετεχειρισθη μετά τού αύτοΰ άποτελέσμα »ος διά Την θεραπείαν των διανοητικών άσθενειών τό έμ- βολίασμα τής εύφλογιας καί τοΰ έρισιπέλατος. Βέβαιον είναι δτι δσης έσχεν άπα^ ασθένειαν έζανθηματικήν (ύστρακυιάν, ^ύφλογίαν) ύπόκειται πολΰ όλιγίότερον είς τάς άλλας, ή τάς υφίσταται υπό νύπον ήπιον. "Οστις Γχει υποστή άπαξ, όξύν άρθριτικόν ρευ- ματισμύν, ύπόκειται πολύ ολιγώτερον είς καρδια- κάς περιπλοκας, ή έκεΐνος όστις υφίσταται αυτόν διά προότην φοράν. "Οστις έχει ασθένειαν καρδιακήν νπόκτηαι ό?α- γιότερον των ύγυιών ε;ς την φυματίωσιν των πχεψ- μόνων, καί ό φυματιών ύπόκειται ολιγώτερον τού ύγυιοΰς είς έπιδημικάς δυσεντεριας. Τό έρισίπελας φαίνεται δτι έξασκεϊ ειηΌΪκήν επιρροήν δταν προσβάλτ) άσθενή έν τφ πρώτφ σταδιω τής των πνευμόνων φυματιώσεως, ή τής σιφίλιδος, έπειδή ό στρεπτόκοκκος πολεμεϊ φο¬ βερά τοϋς βακιλλους τής φυματιώσεως^ «αί τής σιφίλιδος. Ό αύτός στρεπχόκοκκος δυΛΌ.ταΑ νά είναι ώφελιμοότατος έν τψ άνθρακι, έν τφ όποίφ μόνον αύτός είναι ίκανός νά περιορίση την ενέρ¬ γειαν τοΰ Γ3αοί11υ.8 αητιΐΓαοίδ καί νά σώση τόν ασθενή. "Ολαι αί μολύναεις εύφλογία, δστρακυιά τύφος, διφθερϊχις, άναπτύσσονται πολύ δυσΛθλώτερον, καί διατρέχουσι κατά τρόπον ολιγώτερον μιασματικόν είς ?··α γέροντα ύποστάντα ήδη μέγαν αριθμόν μολύλ'σεων, ή είς ίίνα. Λ·έον. Θ.Β.Ο. ΕΙΣ ΤΟ Μικρά άντοχή των αγ ρ ιω ν είς τα μολν- σματα. — Μείξων σοβαρότης των άρ- χαίων έπιδημιών. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣΔΙΑΛΥΣΕΩΣΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ Μ Έ ΣΥΓΚΛΗΣΕΡΣ ΤΗΣ ΕΒΙΟΠΙΕΑΕΪΙΕΗ ΤΙ «ϊ> ~· Ο ΓΝΓ Ο Υ ΓΝΓ
ΟΙ κ. κ. ΣΜΟΑΕΝΣΚΗΣ. ΛΜΡΙΤΗΙ, ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Ανεγράφη πρό τίνων ημερών εις τινάς Ελληνικάς Εφημερίδας μία είδησις καθ* ήν
υμάς άντιδραστικών αποτελούμενη έκ των αξιωματικών τοΰ ναυτικοΰ και 60 δυσηρεστη¬
μένων άξΐίοματικών τής ξηράς και έχουσα επι κεφαλής τόν άντιστράτηγον Σμολένσκην μετά
των όμοφρονοΰντων αύτω ύποστρατήγοον Κουμουνδουρου, Λυμπρίτου ΐσως δέ καί τοΰ τέως
επί των Στρατιωτικών υπουργόν ΰποστρατήγου έπίσης Κωνσταντινίδου, ήτβ σΰμφωνος ό'τι
το έργον τοΰ Στρατ. Συνδέσμου έ'ληξε πλέον και πρέπει λ'ά διαλυθί], νά έπανέλθουν δ Όϊ αξι-
ο^ματικοι εις τα κΰρια έ'ργα των καί νά μείνη ή Βουλή απολύτως ελευθέρα ίνα άττοφα νθτ|
γνώμην άβίαστον περι τής Εθνοσυνελεύσεως προσεχούς Γ) άπωτέρας.
Την είδησιν ταύτην ανέγραψε και ό «Χρόνος» όστις, ώς γνωστόν, διερμηνεΰει τάς γνώ¬
μας τοΰ Συνδέσμου, βεβαιώσας, δτι τα ανωτέρω ελέχθησαν πράγματι δημοσία υπό τοΰ κ.
Σμολένσκη, μεθ' δ δ τελευταΐος άΆ'εκοίνωσε διά τοΰ «Έμπρος> τα εξής:
— Προ ημερών, μετίβΛ,ν πράγμΛτ: εί; «Ι'ά-
ληρον ·Αβ· εισήλθον εί; την αιθουο-αν τοϊΐ ς
νο5θ7.είο^ ιή; έτβ'.ρίας 7.ω?':ί ν* πβ-ρβτηρήί
ύ 'Κ έ έλάό
ποΐο: ηΐον έν αύττ,. 'Κ/.εΤ, ένω έλάμόανον
έ μου, μέ :πλησία2Γ£ν Ό κ. Λεωνίοα; ζ,
οοος της Ιίο//Ϋ5; ν.β· ό ίζτρος τοϋ Ν. Φζ-
^ /.. Α^μ. _οο;ο/.ερ. Λ;γο« γενομένου πε-
των δ·.2?:ρων έ
/.ρ
;7ίων, :έν άπέ/.ουψα ου-
τοΤς τα φρονΓ,μζτά μνυ, /.»: εΐπο» Ό~: /.α·?:ς
Σ ά δλθή έέ
ρΐ
Στ
έπιτέ-
είνε ό ΣτρΛΤίωτ. Σύνδεσμος, νά
λους, δ-.οτι το κ^ρ'.ον έργον δ·.ά το οποίον συνε¬
στήθη δίν νίνεια'., το·!»;έστ·.ν ή άνορθωτ-.ς τοϋ
τε στρΛτοϋ" %λ τού στολου.
Κα: -ράγμ-ατι, πολλο: άςιωματ·./.οί τοΰ τε
ρατου τη; ;η?α; ■/.«· τή; Οαλάΐο"/;; μοί παρε-
στοατου
ο:ά το^'ιο κα: ήρχισαν να με πλη-
σϊάζουν πλέον, ζητοΰντες την Βρατ-ν μοο πρός
Τ2ν σκοπόν τή; άνορθώσίΐο; των Λ^νάμειον τή;
χώρας.
Καί 8έν άπδΛρ^ψα Ότι σ^ηΐώ μετ' ο:-»τών
Λ!»ΐα είπον, αΰτα φρονώ ήΐ/) αο αύια Θίλω
φρονεί πάντοτε.
Εάν ομω; τ^^την την στιγμήν μάθω όίΐ 3:ε-
, ό Στρ. Σ^νδΐσμ. β^τοστίγμε: Οέλω 7ταύσ=·
ί έγώ νά σ,ινΐργάζωμίιί! μετά των όα,οφρο-
προ; εμέ. καί Οά είμεθα: ήμεΤ; :τοιμοι
ρ μ μ ήμ μ
νά δώσωμϊν τάς χείρας χάριν συμφέροντο; -η;
πατρίοο; μ*;, προ; το!ι; εν Γουδί; δράσΛντας,
πο'ραΐδίχομίνο'. τα οσα ουτο: επρ^ςαν μέχρι τής
στιγμή; αλ κ*0' ήν έίοθ/] ΛυτοΤ; ή άμνηιτχβίβ».
■" ■ 4 'νν
Μετά την άνακοίνοίσιν ταύτην τοΰ κ Σμο-
λένσκη τό «Κράτος» έδημοσίευσε την κατω¬
τέρω συνέντευξιν, την οποίαν συντάκτης αύ¬
τοΰ έλαβε μετά τοΰ κ. Λυμπρίτου σχετικώς
μέ τό ίδιον ζήτημα :
—€Η έλευ&εροτνπέα έν Ελλάδι.
Ό γε,νΛΪο; στρατιώτας εύθΐι; ώ; δ·.ετ^πώσα-
μεν α^τώ τον σ/.οπ'ον τή; έπισκέψίώς μας έΐε-
δήλωσεν ήμΤν τον φοδον αυτού μή δέν γράψωμεν
οσα έλεοθίριο; καί ειλικρινώς δηλώΐ/) ήμΤν,
διότι προσεθηκε, καθά πληροβοροΰ^αι, άπορον
πώς, ·λβϊ τουτο λχμβάνε·. χώραν εν τώ τόπω
ημών. "Ο,τι υπήρξεν υψηλόν χά! μέγα καΐ εν
Ελλάδι χαΐ χαντοΰ, έςηχολούθητεν ό /. Λ
τρίτης, εγίνετο -άντοτε υπο :ο φώς τού ήλίο^>
χραγμβτα, χά: προ; αλΛα ν.α: πάλιν ο:α
ελευθερίας τού λόγου, α ής ελευθερίας τη; σκέ¬
ψεως, τής δλευθεοίας τής συνίΐοό^ως Οα προ-
, κ. Λυμπρίτη, ό'ιι ουδείς
θέλει ηαρακωλύσΐ] ημάς εργ^ομένονς να. ακού¬
σωμεν και νά διακοινν*σωμεν γνώμας εμπεί-
ηον πολιτευτοϋ, και έτομένως οας παρακα¬
λούμεν νά μάς έΐπητε τάς γνώμας σας, έζ α>ν
φρονούμεν ότι ωφελεία καί ουχί βλάβη θά
ρροκύψϊ) εις την ημετέραν χώραν κατά τάς
περιοτάσεις ταύτας.
— Τοτε δέν Ιχω η νά σας έ*θΐ'σω τάς σλέ-
ψί'.ς μου κβί όρίσατέ μοί πόθεν Οέλετε ν' αρ·/ί-
σωμεν.
— ΑΙ δηλώσεις χον κ. Δραγούμη.
— *ίΙθέλομεν πρώτον νά ερωτήοοιμεν υ¬
μάς, κ. Σννταγματάρχα, ποΐαι είναι αί εντν-
ιιώσεις οας εκ τε των προχθεσινών και άντι-
προχθεσινών δηλώσεαη> τοϋ κ. Δραγούμη περι
— Πλανατθΐ. Λ ι Έ
ρ'αρχα σώματα, καί όταν
ναται νά περικόψη τα δικα:
ελεΰσείς ε ίνα: *'·>'
ί'λθωσιν ουδείς ου-
αΰτών. "Οσον
Άναθεωρητικην,
τηθείτης τής '|ον;7-νελί^:ω;. να έζιδιώςη
μετρα $£ των ^ ,9α προήρχετο κατάστασις
ες τον Ι
Οά μετΛτραπή ατζ τη^πρύτης ημέρας «υτη εις
αλλχ πλήν εκείνον, δι' ά τροορίζουσιν ο-υτΓ,ν.
Θά ίΐ-βτίσ»; τα οικονομικαί, τα στρατιωτικα κ*1
κΰοιοςοιδε'τίνα αλλ*. Κβΐ *ί«α ταυτα, διότι
σήμεοον δέν Ιρ-/ετα·. ή 'ΰ~Ό '^ -υνταγμβτος
πρ;6λεπομένη Συνέλευσις, ής το ΙργονΛβΟορι.-
Σννιδρίον
ώς ώνύ-
μαοεν ό άνηρ την μέλλουσαν 'Ε ίνοαννέλευσιν;
— Ό χ.. Λροτνοϋμης είναι άνήρ εν. των παρ'
ημίν -ολιτευτών τολυπειροτατος. Κίνα: ό μονο;
ισως ό οποίος πιθανόν νά πλανάται ώ: πρ:: τον
τρόπον την πολ:τ:ν.ή; $ζ-.:ώτ·ω: τής χώρας
"Ι 'ό
%αι ί-ίτωτερ'.Λώς %α εΓωτερί/.ώ;. "Ι'ζ/ε: όμως
πλήρη '.α': τελείαν γνώσιν τής θέσεως τής Έλ
λάοος εν τ/, θ'/.ογενεία των Εύρωζαίλών ν.ρα-
τών κ»! διά τουτο οέν ήτο ουνατον η νά εΓπτ,—
παρά την συνήθειαν αυτού" — ο^ον ήτο ίυνατςν
ΐλίγώτίρ* περι τή: ΰποθέοτεω: ην ανέλαβε να
ίΐ'ρ/, εί; πέρας, /.α μάλ'.στα υποθέσεως, ή'τ:ς τω
έπεδλήθη. "Απορον μονον ίΐνα: πώς ό κ. Λρα-
γοΰμης ήπ^τήθη έν τί, αντίληψίς τή: άναλή-
ψ·ως δυσ*/ερεστάτου εργου, πεισθείς είς τάς ΰ^ο-
σχέσεις κδί είς τα ίτζϊ/ν.ρτ,μοιτζ άνθρώπων ςέ-
νων πρός το έργον το οποίον 'ζ ·/. Λραγούμης
ανέλαβε νά φϊ'ρτ, είς πέρας. Νρέπε'. νά έννοή-
, κυρ·.ε — υντάκτα, 6τ: οί Κλληνες πολιτευ-
τ«ί οίον κα': άν είναι /ατώτερο: τή: αποστόλη;
αυτών, $!να: πάντοτε περισσότερον παντός αλλου
έο·. επί των πολιτ'.κών ζητημάτων τής
ήμετερας '/ώρας. Λέν έπιτρέπεταΐ Ιπομένω; εί;
αΰτούς νά άφεθώσι ν» χε'.ρβγωγώντα'. έν τοίς
ηήμ·. ΐούτο'.ς υπο τού κ. Βενιζέλου, ό οποίος
πιθανόν νά μή είναι ςένος προ; τα ζητήματα
ταυτα, ίέν ν/ν. ομως το συναίσθημ.« των ήθι-
•/.ών εΰθυνών επί των Ίίλληνι/.ών πραγμάτων,
το οποίον Ι·/ουσ: κα': ε'.να'. ΰπό'/ρεο: νά Ι'/ωσιν,
οί έν Ελλάδι πολιτευόμενοι.
Τούτων λοιπΌν ούτως εχόντων ό κ. Λραγοΰ-
μης δέν επρεπε νά παρασυρθή υπο τή στωμυ-
λίας τοΰ κ. Βενιζέλου, διαβ'βαζοΰσ^ς ςένας γνώ¬
μας, κα: να άναλάο/, την περάτωσιν δυσχεροΰς
ώς είπον ΰμΤν εργου. Κατενόησαν όμως όποΤον
Ιργον άνί'λαδϊ, κοϊ ούτος είναι ό λογος δ:' όν αί
δηλώσείς αϋτοΰ οέν ήτο δυνατόν ή νά ήσαν (ΐτε
ναί κα': συνεσφ'.γμΐ'ναι κα: νά Γ£ρ'.στρατς.ώιι -5Ί
το Οέμα τ:ερ ο -6ρ·.£σ·:οάτ.
—Ή Έ&νοοννέλευαις.
— "Ωοτε φρονεϊτε, κ. Λυμ.ιρίτη, δή ή
υπόθεσις, ψ άνέλαβεν ό κ. Λραγουμψ, ή
Εθνοσυνέλευσις ιουιέοτι, δεν ϊ>' άχί)»] ασφα¬
λώς είς πέρας;
— Απολύτως ο>/ί. Άλλά /.α; άν άχθτ, οέν
δύναται νά ν/τΑ τα άποτελέσματα, τα όποΐα οί
ϊ·?ηγητα· αυτής προσδοκώϊ'ν. Ή Έι)νοσυνί-
λευοις, κ. Συντάκτα, δέν ϋ-τήρ'ςεν ώριμος ίοέα
επικρατήσασα ετι είς την διάνοιαν τώνΈλλή-
νων. Αί περΐ Εθνοσυνελεύσεως ίοέαι άπ'ς μα-
ΰ '/ρονου έκηρΰσσον»,ο υπο τού κ. "Ιίσλιν καΐ
Άλλ' ΰΌ Ελ
ζουσι δ^ο βουλαί. Αλλα
τβΑβυσιο, η: ή παράλειψις τής διατυπώσεως α-
κρ·6ώς, θέλει πολλαπλοσιάσ/) την δύναμιν αυ¬
τή·.;. Ποία δύναμις τοτε έσεται ί**νή νά περι¬
στείλη την δύναμίν ταύτην τής 'ΚΟνοσυνελευ-
σεως ; Ποία αλλη η //-β»·»/ »7Γί<ί Τ(ίτε '<>Λ 6ίι'αι
ευκτέα ;
— Α-βαδη, κ. ΑνμΊθίηι. ό Σιρ>ιηωιικο:
Σύ'. δεσιιος;
— Ηεζαίως 2 Στρατιωτικάς Σΰνδΐσμος, ά*Ό
τ:ν οποίον ό'μω: ήμεΓς σήμερον ζητούμεν ν' ά-
χα/λαγώμεν. ΤΌ εογον λοιπο^ όλω* μ?ς ν..
Συντάκ'τα Οά καταλήςΓ, είς το μηδέν.^ διότι ένω
ζητούμεν νά διώξωμεν ες~ ημών τον Σύνδε-
σμον, τουναντίον παρασ/.ευάζομεν εδραιοτερον
τΌ μέλλον αυτού". ^ ·_ ..>.,.,..
— Άνακοηη έ&νικής προοδον.
Άλλά ίέν Οά είναι ταυτα μόνον τα άποτελε-
σματα τή: Συνελεύσεως ταύτης. ΆπΌ τνυ 180*2
βιςτο»· τόπον
— Ληλαοή;
— Αηλαδή. Τ||,, ιιεταβθλ'ην τήςδιαδοχής τοϋ
Ιλιρικοϋ Θράρου, και τό δικαία)μα τής 77ο-
λιτείας τοϋ νά ίψαοί1ύζιΙ τόν ατραιωτικόν νό-
η τουτο άναγκαϊον. Τό μέν
'την άΐομάκρυ)θΐν τής Δυ-
■ϋρόνον, το δ: δεύτερον, είνε
■όν ~"ι ίζοΐον δια'/ειρι'Γόμενον
άπο χείρας «.ιδόϋςυς δύναται νά κατατταθή κα¬
ταστρεπτικόν δια :β: ελευθερίας τοΰ Τόπου καί
μόν οιοτε
πρώτον προκαΐ
ναστιίας ίκ τοΰ
μέσον ά^;>
να
Και Ό ■/.. ΚϊΜ^ά&ρζ; έςηκολθοθησ^ν:
—- Έτ;ει3ή ό ^ρατ-.ωτικΌς Σύνοεσμος^Οα -α-
^ δό
γ-ς τςυ ύποστάσεως, διότι ν Ό
)0·'.ς _τρα-
έως σήμερον εχρειάσθησαν 50 ί"τη ό'τω: ζοο'/
ρήσωμέν πω: πολ'.τε·.α·/.ώ:. Ή άδουσα αύτη
προοδος ν|ν ίπεκτησαμεν, Ο' άνα/.οπή ή;/;, κο-ι
Οά χρε-.ασθώσιν άλλα 50 ετη ό'πω-: ευρεθώμεν
είς ο σημείον ευρισκόμεθα ςτΛ,μερον. Ι'ίνονται όλα
ά ί θύ
ραι;,
ρμ
σμενα ώσεϊ Ό έχθρ:ς νά ευρίσκεται επί θύ¬
ένω ό έχθρος οέν ΰπάρ/ε: ο^δζμοΰ. Δια
ββέ των πραγ-
νά *ν»;ι.ετρή7ετε ο-: το βεβια-τμέ
μάτων ϊίέτε έ,τι δγ?ν=το ν.^τά τ ό πεντάνιηνον
διάστημα τη; προκατοχου Κυβερνήσεως. 'Κψη-
ϊίσθησαν 105 ν:μο:, δι' ού; Οά εντραπ/] μίαν
ημέραν το 'Ελληνικόν Βαο-ίλειον. Ινα! ϊζρα:ε
καλώς ό κ. Λρώγούμη; άναστέλλων τινάς τού¬
των, διότι αν δεν άναττείλλΛ, αυτού; Οά εχωμ.εν
δυσάοεστα διοικητικα άζ.τίλέσματα. Εψηφίσθη
τΌ Ανώτατον Λ'./.αστικΌν Συμβούλιον, τΌ οποίον
εΐδατε τι άναστάτωσ'ν έγέννησε και δια τού;
ΚίταγγελεΤς κα': διά τού; Ιίίρηνοδίκας. ΊΟψηφί-
σθη τέλος σωρεία στρατιωτικών νομων, Ο'.'τινες
/.αι οικονομικόν βάραθρον ήνοι:αν εί; την χώραν
/.7>. άδικήματα άτομικά τε καϊ πολιτικά έπέοε-
ρον είς αυτήν. Και Όλα ταυτα διότι τα πάντα
γίνονται έν βία ήτις είναι ΐίλη τή; α-^οίαζ,
τού' άμελετήτου και τ:ϋ ανακολούθου των πραγ-
μάτων.
Διά πάντας τούτους τοις λόγους, κ. Συν-
τάκτα, εΐμαι κατά τής Εθνοσυνελεύσεως και
■θά καταψηφίσω αύτην. Καταψηφίζων δ' αύ¬
την νομίζω ότι προσφέρω ύψίστην υπηρε¬
σίαν είς την πατρίδα μου.
— Ή έλεν&ερία της σνζητήσεως. .
Ίϋν τούτοις ήθελον συττήσει εί, τον ρ
τής Κ^βερνήτεως, άντΐ νά διανείμη είς τού; άρ-
χηγούς των κομμάτων το πρ;γρα·;μ:ί το πεοι-
ρεςεχ/.ινε τής
τ:ϋ" ςορ-'ς καί Οαλβτ^η; **'· ^ τεβατ
Αυνα7τ:ίαν καί πρ:-τς Ι1ολίτευμ:',.....
λα;οντ·ς με'ρος είς -Ό χίνηαα. καί ο: ^ρονοΰντχς.
ότι ^ρΛγμ-/70-3ΐ5»ρ.£νων των ανωτέρω -ροε'ρ·/ε-
ται ή διαγραφη τ-^ Κ,^'^υ;. ένομίταμεν, ότι
μας έ-ε3άλλ·ετο νά μίθίομεν άτ:ο
μχς την "τρατ'.ωτικην. εάν
ζ την
ο'. μτ(
~ο την ο'./ογενειάν
αληθείαν
τα^τα. ίτ. υτ:οοεί;(ο·;,:ν είς τοΰς συναθίλοΌυς μας
τούς έπ'.κε'.μενους χινούνους και τα ά-οτελί^μχτα
τα καταστρΐπτικα, ν^ παραστήίτωμεν άκόμη πρός
λύτού:. ότι ή έςαχολούθη^ις τής^ύπάρςεως τοΰ
-υνίίτμου χαταντβ να ?έρη τΌ Κρατο; ε·.; την
:Ότήν ■/.ατ^ττροί'ήν, την οποίαν Ο ά προκαλε'σουν
.αί -χ ανωτέρω ν3μ:0:τήματα. Κ α» εάν μετά την
ρ /ρ ηρ
υπο τοϋ κ. Φιλαρέτου- Άλλ' Ουτε ΰπΌ τοΰ Ελ¬
ληνικόν* λαοΰ, ουτε υπο των Έλλήνων πολ'.τευ-
τών εγένοντο ποτέ άσπασταί. Ο!/δ2·; επομένως
έ; έκείνων, οίτινες ν.αλοϋνται σήμερον νά άσχο-
ληθώσιν επι των ίδεών αυτών είν^ι έτο:μος νά
αποφανθή περι αυτών γνώμην. Ί.]γώ ό ϊδιος όμο
λόγω την αδυναμίαν μου εις
,ητημα τοντο,
Ό εάν δ? ουτε ό Έλληνικος λαος οΰ:ε οί πολι-
τευτα'ι δέν έχουσι τιαγ'ιας ιδέαζ, επι οιουδήποτε
πολιτικόν 6*μ2τος, και δή επι τού τής Εθνο¬
συνελεύσεως, δύνασθ- νά κρίνετε σϊΐ;, εάν τό
ζήτημα τούτο δύναται νά διεςαχθ/; κα/ώ: και νά
α
εχ/1, οία πάντες
ά
αυτού αναμένομεν άποτε¬
λέσματα. Διά νά κοΐτανοήϋετε άλομη καλύτερον
τα «ράγματβ δέν εχω ή νά σα; ^ϊρω'ώ; -αρά-
δειγμα τάς βουλευτι/.άς εΆλογά:, αί όιΐ',Τα: πλει-
στ«κ·ς νοθεύουσ: το βρίνημα τοΰ Ίίλλτ;ν:ν.οΰ
Αβοδ, αλλους σϊίλλου7αΕ είς τΌ ν.ο·ν&6ούλιον
βουλευτάς, ή έχείνους ούς θίλε·. ό 'Κλλην.·/.:ς
λαος. Κίί οταν τοιούτον τι συμβαίνη είς τάς
β·νυλε.;τ·Λ;ίς εκλογάς, Οά συμ6/^ '/.^·Ρ^ ξτ: εί:
την *Κθνο<τυνΐ'λευ7:ν. — Τίνες φρονεΐτε ότι θά είνε οί μέλλοντες πληρεξούσιοι; — θά έχ.λεγώ'ΐ'. πληρεξούσιοι οί θορυβο¬ ποιοί Ά'Λ δεύτερον οί άδοκ'ιμαστοι — διότι θεω- ρεΐτα: προσόν έν ΊΊλλάδί τΌ νά είναι τις πό) »- τευτής άδοκίμαστος.—Θά έπικρατήσωτ: δέ έν τη 'Κθνοσυνελϊύσε·. ούτοι, δι:·;: έκ "ών ζαλαίών -ολ'.τευτών, άλλοι μέν δέν Οά έκτεθώσιν, άλλο: μετ* όλνου Οά πρά::ω3·. τουτο, κα: άλλο·. Οά τε* Οώσ: κατά μερος υπο ν-ΰ Έλλην.κου λαοϋ. Θα Ιχωμεν τίτε έν τ^, 'ΚΟγοσ^νελεύσε! συνονθν- λενμα ιδεών, ποικίλων και άνεοιιατίστων, αί τίνες θά καταστήσωσ: την Εθνοσυνέλευσιν ταύ¬ την ερμαιον τοΰ πρώτου τολμητίου χα· ούν.ί των ύπερίγων άνδρών, δ·.ότ·. η ύπερο-/ή των αγαθών έν το:αύτα:ς περϊστάσεσ'.ν ε:να·. των άμφ:6ολω τίρων. Κατ' έμήν Ίδΐ'αν οϋτε ό κ. Δραγούμη:, άλλ' ουιε ό >.. Θεοτόχης Οά δυν/,Οώσ: νά χΐ'.ρζ-
γήσωσι το το'.οΰτον σώμ.οτ, χά: Οά εχωμεν ου τω
»λή*βος άνθρώπων αντιθέτων τάς γνώμας, ά:
» ουδείς θά δυνηθή νά
— Συντακτιχή Συνέλευσις.
Το έργον τής Συντακτικής ταύτη; Συνελεύ¬
σεω
— Μίαν διακοπήν, κ. Αυμ:ιρίτη.
— Όρίστ*.
— Αεν πρόκειται ιερι Σννχακιικης Συνε-
λενοεως αλλά :ιερί Α ν α ι) ε ω ρ η τ ι κ η ς.
5ί;τ; ό έπιει/.εστερο:
της πράςεω; τού κ.
μοί :ης τοιαύ¬
^μτ, θά ήτο ο χαρα-
ης ρ
κτηρισμΌς τής άναθέσεω; των βου/.ευτών υπο
την πνευματικήν κηδνμονίαν των άοχηγών
αΰτώι! Λέν έπιτρέπεται ϋ: εί; τΌν φίλον μ.ου κ.
Λρ^γούμην, τον δ;ντα μί/ρι τοΰ'όε το πληοέστ·-
ρον ΰποδειγμα έλευθέρο': £ΐουλήσεως αντιπρθΓω-
που τού "ΚΟνους. νά χ'/ρακτηρίστ, ούτω αναπή¬
α
ρου
/.^ την σκέψιν τούς αντιπρό
ρ η
σωπον»; τού 'Κλλην.κον» λαοϋ". θά πρά:/, αρίστα
εάν παράσχη την ευκολίαν είς πάντας τού; δυ¬
ναμένου; νά σ^ζητήσωσιν έλευθέρως τα πράγ-
μα-»α έν τω τύπω, δι:τι ή δημοσιογραφία εχει
μεγίστην κατά την στιγμήν ταύτην αποστολήν.
Τοιαύτην ••.άλιτπα ά ϊθητολήν, οίας δεν Ρινγεν
άκόμη ό τύπος έν ΈΌ.άδι.
Και επεράτωσε την ίμιλίαν αυτού ό δ:απρε-
πής πολιτ-υτής κηρύςα: επί τοϋ σημείον τούτου
την ζ/ ΟΤ
— Ή κατά της καταστάσεως συνωμοσία.
—Δύναο&ε ήδη, κ. Σννταγματάρχα, νά μοί
εί ιητε εάν υφίσταται ενεργεια τις πρ^ς αντί¬
δρασιν κ<*τα ι ής παρούσης καταστάσεως, εις ήν φέρονται ά<αμειιιγμένα ιά δνόματα των κ. κ. Σμολένσκη, Κονμουνδούρου και υμών; '() κ. Λυμπρίιης ε;: τΌ έρώτημα τουτο έγέ- λασε. Κίτα δ' απήντησεν ώς έςή: επί λ-ίίε: : — ΤΌ έπ'έμοί, κ. ^.ιντακτα, τα; γνώμας μου περΐ άναρμοδιόημος, άλ) α κα: περ: άνικανό- τητος τον Στρατιωτικόν Σννδέηηου νά ε'υ*λθ(, είς συζήτησιν μ.=τρων άλλων έκτΌς των στρα¬ τιωτικών έςεδήλωια καί ;ν ττ, Βουλγ·, κα·. εν τω τύπω. Εάν ήθελε συ^.οή νά είμα: μ:νος, κατά- μχνος είς τας ιδίας ταύτας Οά ήμην πολύ δυστυ- χή:. Οί οίκεΤοί μου ϊπρετε νά ζητήσωσ'ν άλλο ζ:' εμέ ένδιαίτημα. Άλλ' οί μετ' εμού αναστρε- φόμενοι είτε έν τω οι/ω, εί'τε καθ' όδΌν, είτε έν τω περ·.πάτω άγανακτοϋσι καί μέ συγχαίροντα: διά την στάσιν ην έτήρησα έν τω Οέματ: τούτω. Ί^γώ '/ωρίς νά κολα/.εύωμα: επί τούτω τουναν¬ τίον εΐρίτκω ότι παράδοςΊν τι συμοαίνε·. ώστε αί λαΐ' ιδίαν σκέψε::, αί'τινες συνενούμενα: καί έκ- δηλούμεναι ήθελον ώς γν.μνρρϊζ άκατάσ·/ετος τχζώαί, την έπι/.ρατουσαν ν.ατάστασιν ήτις κρα- τεΤκαί μίαν μόνον εξήγησιν !■/£·.: οτ: ό Έλλη- νικος λαος είναι ακ:μη εις νηπιώδη κατάστασιν π-ολ'.τειακώς. Καί ότι πολίτευμα παρασχών αύτω δύναμιν ήν ούτος δΐν ν.ρήτβι δέν ίϊναι το αρμοζον αύτω. 'Κάν- δέ μέ έρωτήσετε τί ύπονοώ, την επί τΌ συγκεντρικώτεεον νεταβολήν τοϋ πολιτεύματος; σας άπαντώ: Άποφατικώς, προσθίτων ότι με- γίστην θ£ωρώ παράλειψιν των ήγουμενων τή; πολιτεία:, οίτινες παρ-'λειύο-ν ν' ανυψώσω*: το ίρονημα τού λαοϋ καί είς τουτο ήθελον καλέση την πατρίδα. Εις Συντάκτην των «Καιρών» ό κ. Κου- μουνδοθρος εΐπε τα έπόμενα : — Ημείς μή λαβόντες με'ρος εις τΌ κίνημ,χ το στρατΐίΛτν/.Όν έμάθομεν Ότι μϊρίς ί>~'ήρ'/3. τταρά
τω Στρ ·<τιωτ.Σι;νδ57μω ή"'.ς ε'-χε την σκέψιν, ζη- α /.α τοιαύτην ημών έπιχ2ιν(->νίαν ίδωμεν ότι αληθΰ)ς
κ'.νδυνεύίμεν. ν ά δηοδείί(θΐιεν πρός αΐ'ΐονς ότι
είμεθα ΰ.ΐοχρεωμίνοι νά αμυνθώμεν. Έ "/-ν¬
τε; ττεποίθΓ,σιν :·ς :;ν τταριωτισμΌν των άςιωμα-
τικών ν.Α {·.- την ϊττ',Ουμίαν τοό νά μή ΰποστωσι
δευτέραν υβριν εκίίνη; τ:ϋ 1897 £-'.ττίύσαμεν.
ότι ήθελον πρίσέςει είς τάς παρατήρησις μας
καί ότι ήθελον ατ.ζ'ηιι νά κάμουν 'ό.τ'. ό πατρ'.ω-
τισμος των επιβάλλει.
Ό κ. ΰττο-τράτηγος έπέρανεν.
— Εάν δύναμαι νά έμττιστευθώ ε1.; την λί~-
ληψίν μ:υ. εάν πρε'^ει νά στηρ'.χθώ εί; 'όσα ήκου¬
σα, νομίζω ό:ι μου έπ'.τ:ετ:εται νά σας ττληρο-
ροοορήσω ότι ή τοιαυτα τκεπτομενη μερίς κατι-
δούτα την πλάνην της πίρί την εκτίμησιν των
πραγματων. έννοοΰσα ότι συνεπληρωθη οποσοή-
ποτε το 'ίρ^ΖΊ αύτοΰ. διχβλεπουσα τοΰς -Γ7(.>τερ'.-
κούς καί έςωτερικοί»; κ·.νδύνους, ή μερίς αυτή.
λε'γο). καί έν γένει 'ζ στρατος όλος ε·.νε αΓθοασι-
σμένο; ήδη. νά επιδοθή αποκληστικώς είς τα
εργ;< τού, καί νά ανταποκριθή εί: τάς αιματηράς συνθήκας τής αποστόλη: τού. διά νά ν.ατα-τή έν δεδομένη περιστάσε·. ά:ιος νά άποπλύνγ; την ύβριν -ου παρε/Οόντΐς. Νομίζω μάλιστα, εάν αντελήφθην καλώς, ότι Οά έπιοάλλουν καί εις τινάς, ολίγους, άριθμου- ;).ίνους ε'ς τοΰς δακτύλους, νά άίήσουν την Δι- οί/.ησιν είς τού: κεκλημε';ους τα τής διοικήσεως τού Τόπου. καί νά μή άπασ'/^λώνται πλέον αύτοι περί τούτων. Συνοεδεμένοι έγ«ό τε καί οί κ. κ. συνάδΐλοοί μου χρΌς τον Στρατόν, καί είς τΌ σύν¬ ολον καί κατά τα μέρη. όσον ίεν είνε οί ολίγοι αύτοι προ; αυτόν, ούδε έκεΐνοι, οΐτινες ανέλαβον αότεπαγγέλτω: -Γ,ν άντ'.προοωπείαν τού. νομ.ίϊο- τόΊ τό οποίον έπεσφράγισεν ό ήμέτερος Βα¬ σιλείς ΰπέρτατος αντιπρόσωπος τής Ιταλίας, διά τοΰ έν Αθήναις ταξειδίου τού, τουτέστι τό δικΓχίωμα των Λαών και τ") έπιρροή τής Ιταλίας έν τΓ| 'Λνατολικΐ] μεσόγειω. >'Λλλ' όφκίλω νά άπαντήσω εις τόν δια-
πρεπή κ. υπουργόν, ΰσον και αν είνε παλαιά
ή φιλία Γ)τις μέ συνδέει μετ' αΰτοΰ, υτι δέν
δύναμαι νάεΐμαι ίκανοποιημένος απύ τάς δη¬
λώσεις τού.
^>Είς ουδεμίαν χώραν ή Ελλάς και ή Κρή-
τη πρέπει νά εύρουν κοινωνίαν α1σί)ημάτων
καΐ συμπάθειαν όσον έν Ιταλία, ιδίως κατά
τας ημέρας αυτάς καθ* άς προετοιμαζόμεθα
πλωματίας.
«ΙΙράγμΓχτι έκεΐ κάτω τώρα, καθώς πρύ
πεντηκονταετίας παρ' ήμΐν, ή ψιλελευθέρα
Εύροόπη δέν γνο(ρίζει άν πρέπει πλέον νά άνα·
γνωρίςη ενα γενναΐον λαόν ο οποίος — ένεκεν
απρονοησίας των Δυλ'άμεων είνε ήναγκασμέ-
νος νά καταφεΰγτ) εις μέσα μή κανονι,κά—πα-
λαίει έπιμόνίος διά την ανεξαρτησίαν τού, ή
νά φοβηί}Γ] τόν ανισον άγώλ-α μεταξύ μιάς κ«-
ταρρεοΰσης Λύτοκρατορίας και ενός μικροϋ
Κράτους,
»Και ΰχως τότε παρ' ημίν αί καλοΰμεναι
ούδέτεραι Δυνά{ΐεις (!'|δΐ] δέ καλοΰνται Προ-
στάτΛδες Δυνάμεις, άν καλώς ένόησα τοίς λό¬
γους τοΰ κ. ύπουργοΰ) ουδέν ηδυνήθησαν νά
κάμουν άποτελεσμαοικον πρός παρεμπόδισιν
τοΰ προκλητικοΰ κινήματος δπλων και ένό-
πλων, των έτοιμαζόντων έ,'να περίπατον στρα¬
τιωτικόν μέχρι των Αθηνών ρεκλαμαριζόμε-
νον καθ ώς και ό μέχρι Τορίνου τότε περί-
πατος.
»Βεβαιοί ομω^ ο ύπουργύς, 6'τι αντιλη-
φί)εΐσα τοις κινδΰνους ή διπλοο^ιατία έκινή{)η
καΐ εσκέφθη νά φέρη μίαν διόρί)ωσιν
»Έκινήθη; Άλλά τότε διατί δέν έπέβαλεν
εις την Τουρκίαν νά μείνη έντύς των καθη-
κόντων ττ|ς και νά σκέπτεται τα αληθή αυτής
συμφέροντα, φροντίζουσα πεοι έκείνων των
έπαρχιών τάς οποίας ουδείς τής διεκδικεΐ επι
τοΰ παρόντος;
»Λιατι δέν εξησφάλισε κατά τής Τουρκίας,
την άκεραιότητα τής Ελλάδος, την οποίαν και
ό ν., ύπουργός άπεκάλεσεν οί' μόνον ύπομο-
νητικήν, άλλά και αξίαν των μεγαλειτέρον
έπαίνων;
»Διατι δέν εφρόντισε νά άπομακρΰνη τόν
γενναΐον Κρητικόν Λαόν άπο την άγωνιώδη
εκείνην άβεβαιότητα, ή όποία ιδίως δταν είς
λαος είνε γενναΐος, περισσότερον ταπεινώνει
και έξερεθίζει περισσότερον;
»Ό κ. ΰπουργός προσέθηκεν άπεναντίας
ότι ή διπλωματία εσκέφθη ήδη πρός λήψιν μέ
τροιν καΐ έννοεΐται, μέτρων κατά τής Κρήτης.
>ΤΓ] άληθεία είνε παράδοξον τύ Οέαμα τό
οποίον παρουσιάζουν αί Προστάτιδες Δυνά¬
μεις!
»Θέλουν νά σο')σουν την αξιοπρέπειαν και
τό γόητρόν το>ν και μετά παρέλευσιν δέκα ήδη
έτών φαίνεταΐ άμφΐ/"ίάλ).ουν αν αυται προστα-
_...-.----. ,;.„ Ίν»,Α«;«,, ά τήν Καητην αν ?7ναι
καθήκον αυτού.
Εις συντάκτην των «Καιρών> ζητήσαντα
την γνώμην αυτού επι τοΰ ζητήματος τής
διαλύσεως τοΰ Συνδέσμου ο τέο>ς επι των
στρατιωτικών Ύπουργύς κ. Κωνσταντινίδης
εΐπε τα έπόμενα:
—"Οσον άρρα τΌ ζήτημα άν πρέπε'. νά δια-
λυθ/, ή μ.ή ό Στρατιωτι/.Ό; Σύνδεσμο:. Νομίζω
ότι όντος είνε χοήσιμος καϊ μετά την ούγχλη-
σιν της εΰνοσυλεύαεως. Χρησιμεΰει ϊι·α λντ-
ρώνει την ελληνικήν κοινωνίαν Αί ο τοϋ ζν-
γοϋ τής κομματικής ανναλλαγής. Άνάγκη ο~
μ<ος ίνα ό Σύνδεπμος οντοζ διαρρυΐϊμιοίίή ΐ- πι το άρτιιότερον και υπαχθή εις την φυοΐκην ιεραρχίαν τον Σιρατον. »Οΐμοι! "Οπως άπομακρΰνη ϊσο(ς την αμ¬ φιβολίαν ό κ. Γ'πουργός προσέθηκε σήμερον, αν μί] άντελήφί)ην κακώς, υπέρ έπιθυμώ,^οπ ομοίαν συμπάθειαν έ'χει ή νέα Κυβέρνησις τόσον διά την αΰτοκαλουμένην κοινοβουλευ¬ τικήν Κυβέρνησιν τής Τουρκίας όσον διά τόν Κρητικόν και Έλλητικόν λαόν. ^Αλλά πώς αύτό, κ. ύπουργέ; Όσαι και αν είνε αι ΰμέ^θαι συμπάθειαι διά την ψευ¬ δη ελευθερίαν την άνακηρυχθεΐσαν έν Τουρ- 'Λντι νά κατατοίβηται περΐ την εισαγω¬ γήν Έλληνικών νόμων, ήτις ού6α}ΐώς οι- καιολογεΐται, αντι ΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ νά όνομάζη Κεντρι- κά Λιμεναρχεΐα και Λιμενιίρ/ας νά προ(/.γη εις Πλωτάρχας, το Εκτελεστικόν καί έ'χει. σπουδαιότερα ζητή- ματα νά ασ/οληθΓ| καί πρέπει νά το απα- σ/ο?α'|σουν. Τό ζήτημα των άποζημιώσεο)ν"*«φ' ής στιγμής ελέχθη ότι οί κ. κ. Πρόξενοι ουδε¬ μίαν θά προέβαλλον δυσκολίαν επρεπε Λ'ά εΐχε λυθή πλέον. Είναι αναμφισβήτητον και πανθωμολογημένον υτι ο λαος πάσχει και πά- σχει μάλιστα δειν(7>ς υπό οικονομικήν έποι|·ιν
καί δμο>ς ούδεμία έκ μέρους τοϋ Εκτελεστι¬
κόν) κίνησις παρατηρεΐται, ούδεμία ενεργεια
παρ' όλας τάς υπό τού έγ//υρίου τΰπου επί
τοϋ ζητήματος τούτου επανειλημμένας γενο¬
μένας συστάσεις.
Μανθάνομεν υτι απεφασίσθη υπό τοΰ άρ-
μοδίου Έπιτοόπου νά μετενε/θώσι τα Κρη-
τικά Ταχυδρομεΐα έκ τοΰ καταστήματος, έν
0ΙΚ0Ν0ΜΙΑ
ΕΠΙΖΗΜΙΟΣ
ώ άπό πολ?.οϋ λειτουρ-
γοΰσιν, εις τι διαμέρι-
σμα τής νομαρχίας, ινα
τό δημόσιον κερδαίνη
ετησίως 1430 δραχμάς. 'Λλλά δέν λαμβάνει
δμο)ς υπ' ό'ψιν ή πολιτεία δτι χάριν τοΰ κέρ-
δους τούτου των 1430 δραχμών τό δημόσιον
ταμείον θά ύποσττι^πρώτον δαπάνην 1ΓΧΚ)
περίπου δραχμών διά την επισκευήν και εγ¬
κατάστασιν εις τα νέα γραφεΐα και δεύτερον
δτι ένεκα τοΰ άποκέντρου των νέων τουτο^ν
γραφείων οί περισσότεροι εκ των έμπορον
τής όδοΰ Μαρτύρων θά δίδωσι την ά?Ληλο-
γραφίαν αυτών εις τό Αύστριακόν ή τό Γαλ¬
λικόν ταχυδρομειον χάριν ευκολίας, έξ ου θά
προκΰπει καθ' ΰπολυγισμούς λίαν πιθανούς
ζημία εις τό δημόσιον περί τάς 5000 δρ.
Κατά ταυτα διά νά κερδαίνο>μεν 1430 δρ. τό
έ'τος θά ΰφιστάμεθα ζημίαν τουλάχιστον 50Χ)
δραχ. ετησίως! Ταυτα λαβών ύπ' ό'ψιν υ κ.
Έπίτροπος είμεθα βεβαιοί δτι έν τώ συμφέ-
ροντι τοΰ Δημοσίου θά διατάξτ) νά παραμείνη
τό ταχυδρομειον έκεΐ, δπου είναι, τοσούτω
μάλλον, υσω? ώς μανθάνομεν, εΰθι·ς ώς κενω-
θΓ) τό κατάστημα τουτο, πρόκειται νά εγκαθι¬
δρύθη έν αύτω τό έτερον των λειτουργοΰντων
ξένων ταχυδομείων. Άλλ'εάν δι' οιονδήποτε
λόγον δέν είναι δυνατόν νά γίνη τουτο, τότε
έπάναγκες είναι νά έγκατασταθΐ] έν τή ά'νοί
οδώ παράρτημά τι τοΰ ταχυδρομείου μας ινα
διευκολΰνοη·ται οί έν ταύτη πελάται αύτοΰ και
μή άναγκάζοινται νά προσφεύγωσιν είς τα
άλλα ταχυδρομεΐα.
ι ΤΤΤ , ι ιΤΤΤιΤΤΤΤι ι Τι Τ ι ιΙΤι Τ ι Τ ι ι ΤΤΤ Π ι ι ι ι Τι ι ι ιΤΤΤ ι Τ Τ ι 11 ιΐι ιΤ
περικυκλωμενος άπό στρατόν εις την Καπρέ-
ραν, έμφανίζεται πρό τοϋ Ρωμαϊκοϋ πεδίου
ό'πιος ί)εί'ςκι τυν δρόμον τον φέροντα είς Ρώ-
μην.
ΓΚΟΥΙΤΣΙΑΡΔΙΝΗ (ΰπουργός Εξωτε¬
ρικών). Ουδείς ωμίλησε περι άποκλεισμού τής
Κρήτης.
ΓΚΑΛΛΙ. Έπαναλαμβάνω υτι περί τού¬
του ωμίλησαν αι ίδικαί σας έφημερίδες. "Αλ¬
λως τε αξιότιμε κ. ΰπουργέ, ποία δύναται νά
πρώτου έν Εύρώπη
αφ καυτου — τού
έπισφραγίζοντος διά
Ο ΛΟΓΟΣ
ΤΟΥ ΓχΚΑΛΛί
ίίς ενθυμούνται οί αναγνώσται /ιας, πρό
τινος Ενεκα των ά ιειλών τής Τονρκίας και α
τής Ελλάδος διά χο Κρητικόν ζήτημα ό φι-
λελλην βουλεντής ΓκάΊλι Ιηηρώτησεν ':ν τη
Ίιαλικη Βουλή τόν Υπουργόν των Εξωτε¬
ρικών -τερι τούτων, ουιος δέ προέβη εις τάς
γνωστάς δηλώσαζ, ών πεοίληψιν έδ:;/ιοσΐ8υ-
σαμεν. Ποός τάς δτ,λώοεις ταύτας τοϋ κ.
Γκονϊτσιαρντ'υι άιψιησχν ό κ. ΓκάΙλι διά
τον κατωτέρου λόγον, οί· δημοσιεύομεν όλό-
κ/.ηρον, 'ινα πάντες άναγπόοωοι την θανμα-
σίαν ταύτην αγόρευσιν δονηθώαι δέ νά λά¬
βωσι πλήρη εΐκόνα των είιγενών αιαΰημαΐων
τα όποία τρίφει πρός ήαΓχ
και οι?ε)·αρός :τ»)ό,ιπνο·
Ελλ
γεν<ον Γις 6 ακάματος όντος των ουμηερόνίων ηνισμοϋ. Άλ'ηθώς Ϋθμίζει τις δτι διά Τ°υ °™/ιατο·»' τούτου όμΰ.εϊ αΰτό τό Ελληνι¬ κόν ^ ύθνος προασπίζον χά άπαράγρα πά αυτού δίκαια. Ούτω διά τοϋ νέον τούτον δαγιιατος τοϋ φιλελληνισμόν τον τό εύγενες τουτο τέκνον τή- >Ιτ(ά[(ΐς ^ τίτλονς ά~τέ-
κτησεν επι τής αΐωνίας ε,',γνωμοσύνης συμ-
παντος τοΰ νΕι)
νονς -
τον
Υπουργόν
ξτι ον κ
^ταδι'ής, *περπηδών τάς λοι-
πας,^ηθελησε να απαντήση άμέσως εις τ7]ν
ιδικήν μΟυ επερώτησιν Τό τοιουΓον άποδει-
τοσαύτην σπουδήν,
διότι
θέλω να
ζψημα διά
«ο* * Β^νητ-ΚΓ. Κ·^· * Τ"
ποιων υφίσταται /αι η ημετέρα πατρίς;
»Κατά τό^ 1Η01 ή διπλωματία παίζουσα
<μέ ίτημαδεμένα χαρτιά^> ό'μοια μ' έκεΐνα μέ
τα οποια καί σήμερον παίζει, πολλαπλασιΐί-
ζουσ(/ τάς διακοινώσεις της, σκεπτομέΑ-η μάλι¬
στα καί συνδιασκέψεις άκόμη, πάσαν κατέ¬
βαλε προσπάθειαν δπως σταματήση το Ιτα¬
λικόν κίνημα.
»Καί δπο^ς παρά τάς ενεργείας ταύτας τής
διπλωματίας, υ Γαριβάλδης απέπλεε διά το
Κουάρτο. ό Ίταλικός λαός συνηθροίζετο εί
δημοψηφίσματα, ό Βασιλεύς Βίκτωρ Έμμα
νουήλ, ρηγνΰων τάέμπόδια τα παρεντιθέμ'ενα
υπό των γηραιών θεωριών, ά'φινε τό ΤορΓ-
νον, κατήρχετο την Βονονίαν, διήρχετο άπο
τάς Μάρκας, τύ 'Αβροΰτση, την Καμπανίαν
καί χάρις είς τάς νέας θεωρίας τής έπαναστά-
σεως είσήρχετο είς την Νεάπολιν μαζί μέ τόν
έλευθερωτήν Γαριβάλδην καί άνεκηρΰσσετο
Βασιλεύς καί έκείνου έπίσης τοϋ μέρους τής
Ιταλίας.
>Σάς βεβαιώ, κ. ΰπουργέ, δτι έγώ συνεχώς
γράφω καί συνιστώ διαρκώς είς Κρήτην φρό¬
νησιν καί γαλήνην.
»Άλλ' όφείλω νά σας είπω δτι καί τοι
εΐμαι πολύ άγαπητός είς Κρήτην, έν τούτοις
δέν κοτώρθωσα νά συγκρατήσο» την ακράτη¬
τον όρμητικότητα διά τής οποίας οί Κρήτες
ζητούν νά στείλουν άντιπροσοόπους είς Α¬
θήνας.
>Εΐνε ή ίστορία τής Ιταλίας ή υποία τους
διδάσκει, είνε τύ ιδικόν μας παράδειγμα δπεο
τούς ώθεί, τής Ιταλίας ή όποία έκπροσο).τεΐ
τύ νέον δίκαιον, της Ιταλίας ή όποία διά την
Ανατολικήν Μεσόγειον βλέπει την υπόθεσιν
της ήνωμένην μέ τύ μεγαλείον τής Ελλάδος.
»Καί δταν, καθώς εΐπατε, θά προστρέξευε
είς την διόρθωσιν, δηλαδή καθώς γράφουν
αί έφημερίδες σας, δταν αί Δυνάμεις αί Προ-
στάτιδες τής νήσου θά κάμουν σταυροφορίαν
κατά τής Κρήτης, θά χρησιμευση καί τότε ά ■
κάμη διά τούς ακαταδαμάστους Κρήτας πατρι¬
ώτας τύ παράδειγμα τοϋ Γαριβάλδη δστις
εμποδισθΓ| _. „
ποκλεισμου όπως οί Κρήτες στείλουν βουλευ¬
τάς εις Άθιμ'ας;
Οιανδήποτε των δΰο αυτών όδών Οελή-
θά
^ > Εν τούτοις άς μοί επιτραπή νά πιστεΰσω
οη εις τάς ανωτέρω δηλώσεις ή φράσις υπε¬
ρέβη εν τισι τάς σκέψεις τοΰ άςιοτίμυυ κ.
υπουργού.
>>Καί αύτύς ύ ΐδιος θά είνε πεπεισμένοι δτι
ουδείς εν Ιταλία θά έπεδοκίμαζε μίαν Κυ¬
βερνησιν, ή όποία γινοιιένπ συνένονο^ τΥΓ^
γινομενη συνενοχος
απεναντι των άναιδών».
ΛΑΣΗΘΙΟΥ
Λ
την ο'.α τοθ Οανατου τού
Σ
ρ
ντωνίου Σή?ακα κενωθειταν' Οετ·ν τού
■/χελάκη;. Ό οιορ'ισμο; ούτος Οεω-
?£ϊταϊ έ/, των έπιτυχών τ^ς Κυβερνή
νητεως.
ΠΑΡΑΙΤΗΣ
ΤΟΥ ΑΗΙΒΙΗΟΠβΠΑΣΙΑΡΟΪΪΙΟΙ
χνδρομείων
5 κ. Δαμαλάς.
θε
οιοητοϋ των
'ταραίτησίν τού
ΣΕΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΓΙ2 1ΤΙΚ0ΔΑ2
ημών. "Ο,τι υπήρξεν υψηλόν χά! μέγα καΐ εν
Ελλάδι χαΐ χαντοΰ, έςηχολούθητεν ό /. Λ
τρίτης, εγίνετο -άντοτε υπο :ο φώς τού ήλίο^>
χραγμβτα, χά: προ; αλΛα ν.α: πάλιν ο:α
ελευθερίας τού λόγου, α ής ελευθερίας τη; σκέ¬
ψεως, τής δλευθεοίας τής συνίΐοό^ως Οα προ-
, κ. Λυμπρίτη, ό'ιι ουδείς
θέλει ηαρακωλύσΐ] ημάς εργ^ομένονς να. ακού¬
σωμεν και νά διακοινν*σωμεν γνώμας εμπεί-
ηον πολιτευτοϋ, και έτομένως οας παρακα¬
λούμεν νά μάς έΐπητε τάς γνώμας σας, έζ α>ν
φρονούμεν ότι ωφελεία καί ουχί βλάβη θά
ρροκύψϊ) εις την ημετέραν χώραν κατά τάς
περιοτάσεις ταύτας.
— Τοτε δέν Ιχω η νά σας έ*θΐ'σω τάς σλέ-
ψί'.ς μου κβί όρίσατέ μοί πόθεν Οέλετε ν' αρ·/ί-
σωμεν.
— ΑΙ δηλώσεις χον κ. Δραγούμη.
— *ίΙθέλομεν πρώτον νά ερωτήοοιμεν υ¬
μάς, κ. Σννταγματάρχα, ποΐαι είναι αί εντν-
ιιώσεις οας εκ τε των προχθεσινών και άντι-
προχθεσινών δηλώσεαη> τοϋ κ. Δραγούμη περι
— Πλανατθΐ. Λ ι Έ
ρ'αρχα σώματα, καί όταν
ναται νά περικόψη τα δικα:
ελεΰσείς ε ίνα: *'·>'
ί'λθωσιν ουδείς ου-
αΰτών. "Οσον
Άναθεωρητικην,
τηθείτης τής '|ον;7-νελί^:ω;. να έζιδιώςη
μετρα $£ των ^ ,9α προήρχετο κατάστασις
ες τον Ι
Οά μετΛτραπή ατζ τη^πρύτης ημέρας «υτη εις
αλλχ πλήν εκείνον, δι' ά τροορίζουσιν ο-υτΓ,ν.
Θά ίΐ-βτίσ»; τα οικονομικαί, τα στρατιωτικα κ*1
κΰοιοςοιδε'τίνα αλλ*. Κβΐ *ί«α ταυτα, διότι
σήμεοον δέν Ιρ-/ετα·. ή 'ΰ~Ό '^ -υνταγμβτος
πρ;6λεπομένη Συνέλευσις, ής το ΙργονΛβΟορι.-
Σννιδρίον
ώς ώνύ-
μαοεν ό άνηρ την μέλλουσαν 'Ε ίνοαννέλευσιν;
— Ό χ.. Λροτνοϋμης είναι άνήρ εν. των παρ'
ημίν -ολιτευτών τολυπειροτατος. Κίνα: ό μονο;
ισως ό οποίος πιθανόν νά πλανάται ώ: πρ:: τον
τρόπον την πολ:τ:ν.ή; $ζ-.:ώτ·ω: τής χώρας
"Ι 'ό
%αι ί-ίτωτερ'.Λώς %α εΓωτερί/.ώ;. "Ι'ζ/ε: όμως
πλήρη '.α': τελείαν γνώσιν τής θέσεως τής Έλ
λάοος εν τ/, θ'/.ογενεία των Εύρωζαίλών ν.ρα-
τών κ»! διά τουτο οέν ήτο ουνατον η νά εΓπτ,—
παρά την συνήθειαν αυτού" — ο^ον ήτο ίυνατςν
ΐλίγώτίρ* περι τή: ΰποθέοτεω: ην ανέλαβε να
ίΐ'ρ/, εί; πέρας, /.α μάλ'.στα υποθέσεως, ή'τ:ς τω
έπεδλήθη. "Απορον μονον ίΐνα: πώς ό κ. Λρα-
γοΰμης ήπ^τήθη έν τί, αντίληψίς τή: άναλή-
ψ·ως δυσ*/ερεστάτου εργου, πεισθείς είς τάς ΰ^ο-
σχέσεις κδί είς τα ίτζϊ/ν.ρτ,μοιτζ άνθρώπων ςέ-
νων πρός το έργον το οποίον 'ζ ·/. Λραγούμης
ανέλαβε νά φϊ'ρτ, είς πέρας. Νρέπε'. νά έννοή-
, κυρ·.ε — υντάκτα, 6τ: οί Κλληνες πολιτευ-
τ«ί οίον κα': άν είναι /ατώτερο: τή: αποστόλη;
αυτών, $!να: πάντοτε περισσότερον παντός αλλου
έο·. επί των πολιτ'.κών ζητημάτων τής
ήμετερας '/ώρας. Λέν έπιτρέπεταΐ Ιπομένω; εί;
αΰτούς νά άφεθώσι ν» χε'.ρβγωγώντα'. έν τοίς
ηήμ·. ΐούτο'.ς υπο τού κ. Βενιζέλου, ό οποίος
πιθανόν νά μή είναι ςένος προ; τα ζητήματα
ταυτα, ίέν ν/ν. ομως το συναίσθημ.« των ήθι-
•/.ών εΰθυνών επί των Ίίλληνι/.ών πραγμάτων,
το οποίον Ι·/ουσ: κα': ε'.να'. ΰπό'/ρεο: νά Ι'/ωσιν,
οί έν Ελλάδι πολιτευόμενοι.
Τούτων λοιπΌν ούτως εχόντων ό κ. Λραγοΰ-
μης δέν επρεπε νά παρασυρθή υπο τή στωμυ-
λίας τοΰ κ. Βενιζέλου, διαβ'βαζοΰσ^ς ςένας γνώ¬
μας, κα: να άναλάο/, την περάτωσιν δυσχεροΰς
ώς είπον ΰμΤν εργου. Κατενόησαν όμως όποΤον
Ιργον άνί'λαδϊ, κοϊ ούτος είναι ό λογος δ:' όν αί
δηλώσείς αϋτοΰ οέν ήτο δυνατόν ή νά ήσαν (ΐτε
ναί κα': συνεσφ'.γμΐ'ναι κα: νά Γ£ρ'.στρατς.ώιι -5Ί
το Οέμα τ:ερ ο -6ρ·.£σ·:οάτ.
—Ή Έ&νοοννέλευαις.
— "Ωοτε φρονεϊτε, κ. Λυμ.ιρίτη, δή ή
υπόθεσις, ψ άνέλαβεν ό κ. Λραγουμψ, ή
Εθνοσυνέλευσις ιουιέοτι, δεν ϊ>' άχί)»] ασφα¬
λώς είς πέρας;
— Απολύτως ο>/ί. Άλλά /.α; άν άχθτ, οέν
δύναται νά ν/τΑ τα άποτελέσματα, τα όποΐα οί
ϊ·?ηγητα· αυτής προσδοκώϊ'ν. Ή Έι)νοσυνί-
λευοις, κ. Συντάκτα, δέν ϋ-τήρ'ςεν ώριμος ίοέα
επικρατήσασα ετι είς την διάνοιαν τώνΈλλή-
νων. Αί περΐ Εθνοσυνελεύσεως ίοέαι άπ'ς μα-
ΰ '/ρονου έκηρΰσσον»,ο υπο τού κ. "Ιίσλιν καΐ
Άλλ' ΰΌ Ελ
ζουσι δ^ο βουλαί. Αλλα
τβΑβυσιο, η: ή παράλειψις τής διατυπώσεως α-
κρ·6ώς, θέλει πολλαπλοσιάσ/) την δύναμιν αυ¬
τή·.;. Ποία δύναμις τοτε έσεται ί**νή νά περι¬
στείλη την δύναμίν ταύτην τής 'ΚΟνοσυνελευ-
σεως ; Ποία αλλη η //-β»·»/ »7Γί<ί Τ(ίτε '<>Λ 6ίι'αι
ευκτέα ;
— Α-βαδη, κ. ΑνμΊθίηι. ό Σιρ>ιηωιικο:
Σύ'. δεσιιος;
— Ηεζαίως 2 Στρατιωτικάς Σΰνδΐσμος, ά*Ό
τ:ν οποίον ό'μω: ήμεΓς σήμερον ζητούμεν ν' ά-
χα/λαγώμεν. ΤΌ εογον λοιπο^ όλω* μ?ς ν..
Συντάκ'τα Οά καταλήςΓ, είς το μηδέν.^ διότι ένω
ζητούμεν νά διώξωμεν ες~ ημών τον Σύνδε-
σμον, τουναντίον παρασ/.ευάζομεν εδραιοτερον
τΌ μέλλον αυτού". ^ ·_ ..>.,.,..
— Άνακοηη έ&νικής προοδον.
Άλλά ίέν Οά είναι ταυτα μόνον τα άποτελε-
σματα τή: Συνελεύσεως ταύτης. ΆπΌ τνυ 180*2
βιςτο»· τόπον
— Ληλαοή;
— Αηλαδή. Τ||,, ιιεταβθλ'ην τήςδιαδοχής τοϋ
Ιλιρικοϋ Θράρου, και τό δικαία)μα τής 77ο-
λιτείας τοϋ νά ίψαοί1ύζιΙ τόν ατραιωτικόν νό-
η τουτο άναγκαϊον. Τό μέν
'την άΐομάκρυ)θΐν τής Δυ-
■ϋρόνον, το δ: δεύτερον, είνε
■όν ~"ι ίζοΐον δια'/ειρι'Γόμενον
άπο χείρας «.ιδόϋςυς δύναται νά κατατταθή κα¬
ταστρεπτικόν δια :β: ελευθερίας τοΰ Τόπου καί
μόν οιοτε
πρώτον προκαΐ
ναστιίας ίκ τοΰ
μέσον ά^;>
να
Και Ό ■/.. ΚϊΜ^ά&ρζ; έςηκολθοθησ^ν:
—- Έτ;ει3ή ό ^ρατ-.ωτικΌς Σύνοεσμος^Οα -α-
^ δό
γ-ς τςυ ύποστάσεως, διότι ν Ό
)0·'.ς _τρα-
έως σήμερον εχρειάσθησαν 50 ί"τη ό'τω: ζοο'/
ρήσωμέν πω: πολ'.τε·.α·/.ώ:. Ή άδουσα αύτη
προοδος ν|ν ίπεκτησαμεν, Ο' άνα/.οπή ή;/;, κο-ι
Οά χρε-.ασθώσιν άλλα 50 ετη ό'πω-: ευρεθώμεν
είς ο σημείον ευρισκόμεθα ςτΛ,μερον. Ι'ίνονται όλα
ά ί θύ
ραι;,
ρμ
σμενα ώσεϊ Ό έχθρ:ς νά ευρίσκεται επί θύ¬
ένω ό έχθρος οέν ΰπάρ/ε: ο^δζμοΰ. Δια
ββέ των πραγ-
νά *ν»;ι.ετρή7ετε ο-: το βεβια-τμέ
μάτων ϊίέτε έ,τι δγ?ν=το ν.^τά τ ό πεντάνιηνον
διάστημα τη; προκατοχου Κυβερνήσεως. 'Κψη-
ϊίσθησαν 105 ν:μο:, δι' ού; Οά εντραπ/] μίαν
ημέραν το 'Ελληνικόν Βαο-ίλειον. Ινα! ϊζρα:ε
καλώς ό κ. Λρώγούμη; άναστέλλων τινάς τού¬
των, διότι αν δεν άναττείλλΛ, αυτού; Οά εχωμ.εν
δυσάοεστα διοικητικα άζ.τίλέσματα. Εψηφίσθη
τΌ Ανώτατον Λ'./.αστικΌν Συμβούλιον, τΌ οποίον
εΐδατε τι άναστάτωσ'ν έγέννησε και δια τού;
ΚίταγγελεΤς κα': διά τού; Ιίίρηνοδίκας. ΊΟψηφί-
σθη τέλος σωρεία στρατιωτικών νομων, Ο'.'τινες
/.αι οικονομικόν βάραθρον ήνοι:αν εί; την χώραν
/.7>. άδικήματα άτομικά τε καϊ πολιτικά έπέοε-
ρον είς αυτήν. Και Όλα ταυτα διότι τα πάντα
γίνονται έν βία ήτις είναι ΐίλη τή; α-^οίαζ,
τού' άμελετήτου και τ:ϋ ανακολούθου των πραγ-
μάτων.
Διά πάντας τούτους τοις λόγους, κ. Συν-
τάκτα, εΐμαι κατά τής Εθνοσυνελεύσεως και
■θά καταψηφίσω αύτην. Καταψηφίζων δ' αύ¬
την νομίζω ότι προσφέρω ύψίστην υπηρε¬
σίαν είς την πατρίδα μου.
— Ή έλεν&ερία της σνζητήσεως. .
Ίϋν τούτοις ήθελον συττήσει εί, τον ρ
τής Κ^βερνήτεως, άντΐ νά διανείμη είς τού; άρ-
χηγούς των κομμάτων το πρ;γρα·;μ:ί το πεοι-
ρεςεχ/.ινε τής
τ:ϋ" ςορ-'ς καί Οαλβτ^η; **'· ^ τεβατ
Αυνα7τ:ίαν καί πρ:-τς Ι1ολίτευμ:',.....
λα;οντ·ς με'ρος είς -Ό χίνηαα. καί ο: ^ρονοΰντχς.
ότι ^ρΛγμ-/70-3ΐ5»ρ.£νων των ανωτέρω -ροε'ρ·/ε-
ται ή διαγραφη τ-^ Κ,^'^υ;. ένομίταμεν, ότι
μας έ-ε3άλλ·ετο νά μίθίομεν άτ:ο
μχς την "τρατ'.ωτικην. εάν
ζ την
ο'. μτ(
~ο την ο'./ογενειάν
αληθείαν
τα^τα. ίτ. υτ:οοεί;(ο·;,:ν είς τοΰς συναθίλοΌυς μας
τούς έπ'.κε'.μενους χινούνους και τα ά-οτελί^μχτα
τα καταστρΐπτικα, ν^ παραστήίτωμεν άκόμη πρός
λύτού:. ότι ή έςαχολούθη^ις τής^ύπάρςεως τοΰ
-υνίίτμου χαταντβ να ?έρη τΌ Κρατο; ε·.; την
:Ότήν ■/.ατ^ττροί'ήν, την οποίαν Ο ά προκαλε'σουν
.αί -χ ανωτέρω ν3μ:0:τήματα. Κ α» εάν μετά την
ρ /ρ ηρ
υπο τοϋ κ. Φιλαρέτου- Άλλ' Ουτε ΰπΌ τοΰ Ελ¬
ληνικόν* λαοΰ, ουτε υπο των Έλλήνων πολ'.τευ-
τών εγένοντο ποτέ άσπασταί. Ο!/δ2·; επομένως
έ; έκείνων, οίτινες ν.αλοϋνται σήμερον νά άσχο-
ληθώσιν επι των ίδεών αυτών είν^ι έτο:μος νά
αποφανθή περι αυτών γνώμην. Ί.]γώ ό ϊδιος όμο
λόγω την αδυναμίαν μου εις
,ητημα τοντο,
Ό εάν δ? ουτε ό Έλληνικος λαος οΰ:ε οί πολι-
τευτα'ι δέν έχουσι τιαγ'ιας ιδέαζ, επι οιουδήποτε
πολιτικόν 6*μ2τος, και δή επι τού τής Εθνο¬
συνελεύσεως, δύνασθ- νά κρίνετε σϊΐ;, εάν τό
ζήτημα τούτο δύναται νά διεςαχθ/; κα/ώ: και νά
α
εχ/1, οία πάντες
ά
αυτού αναμένομεν άποτε¬
λέσματα. Διά νά κοΐτανοήϋετε άλομη καλύτερον
τα «ράγματβ δέν εχω ή νά σα; ^ϊρω'ώ; -αρά-
δειγμα τάς βουλευτι/.άς εΆλογά:, αί όιΐ',Τα: πλει-
στ«κ·ς νοθεύουσ: το βρίνημα τοΰ Ίίλλτ;ν:ν.οΰ
Αβοδ, αλλους σϊίλλου7αΕ είς τΌ ν.ο·ν&6ούλιον
βουλευτάς, ή έχείνους ούς θίλε·. ό 'Κλλην.·/.:ς
λαος. Κίί οταν τοιούτον τι συμβαίνη είς τάς
β·νυλε.;τ·Λ;ίς εκλογάς, Οά συμ6/^ '/.^·Ρ^ ξτ: εί:
την *Κθνο<τυνΐ'λευ7:ν. — Τίνες φρονεΐτε ότι θά είνε οί μέλλοντες πληρεξούσιοι; — θά έχ.λεγώ'ΐ'. πληρεξούσιοι οί θορυβο¬ ποιοί Ά'Λ δεύτερον οί άδοκ'ιμαστοι — διότι θεω- ρεΐτα: προσόν έν ΊΊλλάδί τΌ νά είναι τις πό) »- τευτής άδοκίμαστος.—Θά έπικρατήσωτ: δέ έν τη 'Κθνοσυνελϊύσε·. ούτοι, δι:·;: έκ "ών ζαλαίών -ολ'.τευτών, άλλοι μέν δέν Οά έκτεθώσιν, άλλο: μετ* όλνου Οά πρά::ω3·. τουτο, κα: άλλο·. Οά τε* Οώσ: κατά μερος υπο ν-ΰ Έλλην.κου λαοϋ. Θα Ιχωμεν τίτε έν τ^, 'ΚΟγοσ^νελεύσε! συνονθν- λενμα ιδεών, ποικίλων και άνεοιιατίστων, αί τίνες θά καταστήσωσ: την Εθνοσυνέλευσιν ταύ¬ την ερμαιον τοΰ πρώτου τολμητίου χα· ούν.ί των ύπερίγων άνδρών, δ·.ότ·. η ύπερο-/ή των αγαθών έν το:αύτα:ς περϊστάσεσ'.ν ε:να·. των άμφ:6ολω τίρων. Κατ' έμήν Ίδΐ'αν οϋτε ό κ. Δραγούμη:, άλλ' ουιε ό >.. Θεοτόχης Οά δυν/,Οώσ: νά χΐ'.ρζ-
γήσωσι το το'.οΰτον σώμ.οτ, χά: Οά εχωμεν ου τω
»λή*βος άνθρώπων αντιθέτων τάς γνώμας, ά:
» ουδείς θά δυνηθή νά
— Συντακτιχή Συνέλευσις.
Το έργον τής Συντακτικής ταύτη; Συνελεύ¬
σεω
— Μίαν διακοπήν, κ. Αυμ:ιρίτη.
— Όρίστ*.
— Αεν πρόκειται ιερι Σννχακιικης Συνε-
λενοεως αλλά :ιερί Α ν α ι) ε ω ρ η τ ι κ η ς.
5ί;τ; ό έπιει/.εστερο:
της πράςεω; τού κ.
μοί :ης τοιαύ¬
^μτ, θά ήτο ο χαρα-
ης ρ
κτηρισμΌς τής άναθέσεω; των βου/.ευτών υπο
την πνευματικήν κηδνμονίαν των άοχηγών
αΰτώι! Λέν έπιτρέπεται ϋ: εί; τΌν φίλον μ.ου κ.
Λρ^γούμην, τον δ;ντα μί/ρι τοΰ'όε το πληοέστ·-
ρον ΰποδειγμα έλευθέρο': £ΐουλήσεως αντιπρθΓω-
που τού "ΚΟνους. νά χ'/ρακτηρίστ, ούτω αναπή¬
α
ρου
/.^ την σκέψιν τούς αντιπρό
ρ η
σωπον»; τού 'Κλλην.κον» λαοϋ". θά πρά:/, αρίστα
εάν παράσχη την ευκολίαν είς πάντας τού; δυ¬
ναμένου; νά σ^ζητήσωσιν έλευθέρως τα πράγ-
μα-»α έν τω τύπω, δι:τι ή δημοσιογραφία εχει
μεγίστην κατά την στιγμήν ταύτην αποστολήν.
Τοιαύτην ••.άλιτπα ά ϊθητολήν, οίας δεν Ρινγεν
άκόμη ό τύπος έν ΈΌ.άδι.
Και επεράτωσε την ίμιλίαν αυτού ό δ:απρε-
πής πολιτ-υτής κηρύςα: επί τοϋ σημείον τούτου
την ζ/ ΟΤ
— Ή κατά της καταστάσεως συνωμοσία.
—Δύναο&ε ήδη, κ. Σννταγματάρχα, νά μοί
εί ιητε εάν υφίσταται ενεργεια τις πρ^ς αντί¬
δρασιν κ<*τα ι ής παρούσης καταστάσεως, εις ήν φέρονται ά<αμειιιγμένα ιά δνόματα των κ. κ. Σμολένσκη, Κονμουνδούρου και υμών; '() κ. Λυμπρίιης ε;: τΌ έρώτημα τουτο έγέ- λασε. Κίτα δ' απήντησεν ώς έςή: επί λ-ίίε: : — ΤΌ έπ'έμοί, κ. ^.ιντακτα, τα; γνώμας μου περΐ άναρμοδιόημος, άλ) α κα: περ: άνικανό- τητος τον Στρατιωτικόν Σννδέηηου νά ε'υ*λθ(, είς συζήτησιν μ.=τρων άλλων έκτΌς των στρα¬ τιωτικών έςεδήλωια καί ;ν ττ, Βουλγ·, κα·. εν τω τύπω. Εάν ήθελε συ^.οή νά είμα: μ:νος, κατά- μχνος είς τας ιδίας ταύτας Οά ήμην πολύ δυστυ- χή:. Οί οίκεΤοί μου ϊπρετε νά ζητήσωσ'ν άλλο ζ:' εμέ ένδιαίτημα. Άλλ' οί μετ' εμού αναστρε- φόμενοι είτε έν τω οι/ω, εί'τε καθ' όδΌν, είτε έν τω περ·.πάτω άγανακτοϋσι καί μέ συγχαίροντα: διά την στάσιν ην έτήρησα έν τω Οέματ: τούτω. Ί^γώ '/ωρίς νά κολα/.εύωμα: επί τούτω τουναν¬ τίον εΐρίτκω ότι παράδοςΊν τι συμοαίνε·. ώστε αί λαΐ' ιδίαν σκέψε::, αί'τινες συνενούμενα: καί έκ- δηλούμεναι ήθελον ώς γν.μνρρϊζ άκατάσ·/ετος τχζώαί, την έπι/.ρατουσαν ν.ατάστασιν ήτις κρα- τεΤκαί μίαν μόνον εξήγησιν !■/£·.: οτ: ό Έλλη- νικος λαος είναι ακ:μη εις νηπιώδη κατάστασιν π-ολ'.τειακώς. Καί ότι πολίτευμα παρασχών αύτω δύναμιν ήν ούτος δΐν ν.ρήτβι δέν ίϊναι το αρμοζον αύτω. 'Κάν- δέ μέ έρωτήσετε τί ύπονοώ, την επί τΌ συγκεντρικώτεεον νεταβολήν τοϋ πολιτεύματος; σας άπαντώ: Άποφατικώς, προσθίτων ότι με- γίστην θ£ωρώ παράλειψιν των ήγουμενων τή; πολιτεία:, οίτινες παρ-'λειύο-ν ν' ανυψώσω*: το ίρονημα τού λαοϋ καί είς τουτο ήθελον καλέση την πατρίδα. Εις Συντάκτην των «Καιρών» ό κ. Κου- μουνδοθρος εΐπε τα έπόμενα : — Ημείς μή λαβόντες με'ρος εις τΌ κίνημ,χ το στρατΐίΛτν/.Όν έμάθομεν Ότι μϊρίς ί>~'ήρ'/3. τταρά
τω Στρ ·<τιωτ.Σι;νδ57μω ή"'.ς ε'-χε την σκέψιν, ζη- α /.α τοιαύτην ημών έπιχ2ιν(->νίαν ίδωμεν ότι αληθΰ)ς
κ'.νδυνεύίμεν. ν ά δηοδείί(θΐιεν πρός αΐ'ΐονς ότι
είμεθα ΰ.ΐοχρεωμίνοι νά αμυνθώμεν. Έ "/-ν¬
τε; ττεποίθΓ,σιν :·ς :;ν τταριωτισμΌν των άςιωμα-
τικών ν.Α {·.- την ϊττ',Ουμίαν τοό νά μή ΰποστωσι
δευτέραν υβριν εκίίνη; τ:ϋ 1897 £-'.ττίύσαμεν.
ότι ήθελον πρίσέςει είς τάς παρατήρησις μας
καί ότι ήθελον ατ.ζ'ηιι νά κάμουν 'ό.τ'. ό πατρ'.ω-
τισμος των επιβάλλει.
Ό κ. ΰττο-τράτηγος έπέρανεν.
— Εάν δύναμαι νά έμττιστευθώ ε1.; την λί~-
ληψίν μ:υ. εάν πρε'^ει νά στηρ'.χθώ εί; 'όσα ήκου¬
σα, νομίζω ό:ι μου έπ'.τ:ετ:εται νά σας ττληρο-
ροοορήσω ότι ή τοιαυτα τκεπτομενη μερίς κατι-
δούτα την πλάνην της πίρί την εκτίμησιν των
πραγματων. έννοοΰσα ότι συνεπληρωθη οποσοή-
ποτε το 'ίρ^ΖΊ αύτοΰ. διχβλεπουσα τοΰς -Γ7(.>τερ'.-
κούς καί έςωτερικοί»; κ·.νδύνους, ή μερίς αυτή.
λε'γο). καί έν γένει 'ζ στρατος όλος ε·.νε αΓθοασι-
σμένο; ήδη. νά επιδοθή αποκληστικώς είς τα
εργ;< τού, καί νά ανταποκριθή εί: τάς αιματηράς συνθήκας τής αποστόλη: τού. διά νά ν.ατα-τή έν δεδομένη περιστάσε·. ά:ιος νά άποπλύνγ; την ύβριν -ου παρε/Οόντΐς. Νομίζω μάλιστα, εάν αντελήφθην καλώς, ότι Οά έπιοάλλουν καί εις τινάς, ολίγους, άριθμου- ;).ίνους ε'ς τοΰς δακτύλους, νά άίήσουν την Δι- οί/.ησιν είς τού: κεκλημε';ους τα τής διοικήσεως τού Τόπου. καί νά μή άπασ'/^λώνται πλέον αύτοι περί τούτων. Συνοεδεμένοι έγ«ό τε καί οί κ. κ. συνάδΐλοοί μου χρΌς τον Στρατόν, καί είς τΌ σύν¬ ολον καί κατά τα μέρη. όσον ίεν είνε οί ολίγοι αύτοι προ; αυτόν, ούδε έκεΐνοι, οΐτινες ανέλαβον αότεπαγγέλτω: -Γ,ν άντ'.προοωπείαν τού. νομ.ίϊο- τόΊ τό οποίον έπεσφράγισεν ό ήμέτερος Βα¬ σιλείς ΰπέρτατος αντιπρόσωπος τής Ιταλίας, διά τοΰ έν Αθήναις ταξειδίου τού, τουτέστι τό δικΓχίωμα των Λαών και τ") έπιρροή τής Ιταλίας έν τΓ| 'Λνατολικΐ] μεσόγειω. >'Λλλ' όφκίλω νά άπαντήσω εις τόν δια-
πρεπή κ. υπουργόν, ΰσον και αν είνε παλαιά
ή φιλία Γ)τις μέ συνδέει μετ' αΰτοΰ, υτι δέν
δύναμαι νάεΐμαι ίκανοποιημένος απύ τάς δη¬
λώσεις τού.
^>Είς ουδεμίαν χώραν ή Ελλάς και ή Κρή-
τη πρέπει νά εύρουν κοινωνίαν α1σί)ημάτων
καΐ συμπάθειαν όσον έν Ιταλία, ιδίως κατά
τας ημέρας αυτάς καθ* άς προετοιμαζόμεθα
πλωματίας.
«ΙΙράγμΓχτι έκεΐ κάτω τώρα, καθώς πρύ
πεντηκονταετίας παρ' ήμΐν, ή ψιλελευθέρα
Εύροόπη δέν γνο(ρίζει άν πρέπει πλέον νά άνα·
γνωρίςη ενα γενναΐον λαόν ο οποίος — ένεκεν
απρονοησίας των Δυλ'άμεων είνε ήναγκασμέ-
νος νά καταφεΰγτ) εις μέσα μή κανονι,κά—πα-
λαίει έπιμόνίος διά την ανεξαρτησίαν τού, ή
νά φοβηί}Γ] τόν ανισον άγώλ-α μεταξύ μιάς κ«-
ταρρεοΰσης Λύτοκρατορίας και ενός μικροϋ
Κράτους,
»Και ΰχως τότε παρ' ημίν αί καλοΰμεναι
ούδέτεραι Δυνά{ΐεις (!'|δΐ] δέ καλοΰνται Προ-
στάτΛδες Δυνάμεις, άν καλώς ένόησα τοίς λό¬
γους τοΰ κ. ύπουργοΰ) ουδέν ηδυνήθησαν νά
κάμουν άποτελεσμαοικον πρός παρεμπόδισιν
τοΰ προκλητικοΰ κινήματος δπλων και ένό-
πλων, των έτοιμαζόντων έ,'να περίπατον στρα¬
τιωτικόν μέχρι των Αθηνών ρεκλαμαριζόμε-
νον καθ ώς και ό μέχρι Τορίνου τότε περί-
πατος.
»Βεβαιοί ομω^ ο ύπουργύς, 6'τι αντιλη-
φί)εΐσα τοις κινδΰνους ή διπλοο^ιατία έκινή{)η
καΐ εσκέφθη νά φέρη μίαν διόρί)ωσιν
»Έκινήθη; Άλλά τότε διατί δέν έπέβαλεν
εις την Τουρκίαν νά μείνη έντύς των καθη-
κόντων ττ|ς και νά σκέπτεται τα αληθή αυτής
συμφέροντα, φροντίζουσα πεοι έκείνων των
έπαρχιών τάς οποίας ουδείς τής διεκδικεΐ επι
τοΰ παρόντος;
»Λιατι δέν εξησφάλισε κατά τής Τουρκίας,
την άκεραιότητα τής Ελλάδος, την οποίαν και
ό ν., ύπουργός άπεκάλεσεν οί' μόνον ύπομο-
νητικήν, άλλά και αξίαν των μεγαλειτέρον
έπαίνων;
»Διατι δέν εφρόντισε νά άπομακρΰνη τόν
γενναΐον Κρητικόν Λαόν άπο την άγωνιώδη
εκείνην άβεβαιότητα, ή όποία ιδίως δταν είς
λαος είνε γενναΐος, περισσότερον ταπεινώνει
και έξερεθίζει περισσότερον;
»Ό κ. ΰπουργός προσέθηκεν άπεναντίας
ότι ή διπλωματία εσκέφθη ήδη πρός λήψιν μέ
τροιν καΐ έννοεΐται, μέτρων κατά τής Κρήτης.
>ΤΓ] άληθεία είνε παράδοξον τύ Οέαμα τό
οποίον παρουσιάζουν αί Προστάτιδες Δυνά¬
μεις!
»Θέλουν νά σο')σουν την αξιοπρέπειαν και
τό γόητρόν το>ν και μετά παρέλευσιν δέκα ήδη
έτών φαίνεταΐ άμφΐ/"ίάλ).ουν αν αυται προστα-
_...-.----. ,;.„ Ίν»,Α«;«,, ά τήν Καητην αν ?7ναι
καθήκον αυτού.
Εις συντάκτην των «Καιρών> ζητήσαντα
την γνώμην αυτού επι τοΰ ζητήματος τής
διαλύσεως τοΰ Συνδέσμου ο τέο>ς επι των
στρατιωτικών Ύπουργύς κ. Κωνσταντινίδης
εΐπε τα έπόμενα:
—"Οσον άρρα τΌ ζήτημα άν πρέπε'. νά δια-
λυθ/, ή μ.ή ό Στρατιωτι/.Ό; Σύνδεσμο:. Νομίζω
ότι όντος είνε χοήσιμος καϊ μετά την ούγχλη-
σιν της εΰνοσυλεύαεως. Χρησιμεΰει ϊι·α λντ-
ρώνει την ελληνικήν κοινωνίαν Αί ο τοϋ ζν-
γοϋ τής κομματικής ανναλλαγής. Άνάγκη ο~
μ<ος ίνα ό Σύνδεπμος οντοζ διαρρυΐϊμιοίίή ΐ- πι το άρτιιότερον και υπαχθή εις την φυοΐκην ιεραρχίαν τον Σιρατον. »Οΐμοι! "Οπως άπομακρΰνη ϊσο(ς την αμ¬ φιβολίαν ό κ. Γ'πουργός προσέθηκε σήμερον, αν μί] άντελήφί)ην κακώς, υπέρ έπιθυμώ,^οπ ομοίαν συμπάθειαν έ'χει ή νέα Κυβέρνησις τόσον διά την αΰτοκαλουμένην κοινοβουλευ¬ τικήν Κυβέρνησιν τής Τουρκίας όσον διά τόν Κρητικόν και Έλλητικόν λαόν. ^Αλλά πώς αύτό, κ. ύπουργέ; Όσαι και αν είνε αι ΰμέ^θαι συμπάθειαι διά την ψευ¬ δη ελευθερίαν την άνακηρυχθεΐσαν έν Τουρ- 'Λντι νά κατατοίβηται περΐ την εισαγω¬ γήν Έλληνικών νόμων, ήτις ού6α}ΐώς οι- καιολογεΐται, αντι ΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ νά όνομάζη Κεντρι- κά Λιμεναρχεΐα και Λιμενιίρ/ας νά προ(/.γη εις Πλωτάρχας, το Εκτελεστικόν καί έ'χει. σπουδαιότερα ζητή- ματα νά ασ/οληθΓ| καί πρέπει νά το απα- σ/ο?α'|σουν. Τό ζήτημα των άποζημιώσεο)ν"*«φ' ής στιγμής ελέχθη ότι οί κ. κ. Πρόξενοι ουδε¬ μίαν θά προέβαλλον δυσκολίαν επρεπε Λ'ά εΐχε λυθή πλέον. Είναι αναμφισβήτητον και πανθωμολογημένον υτι ο λαος πάσχει και πά- σχει μάλιστα δειν(7>ς υπό οικονομικήν έποι|·ιν
καί δμο>ς ούδεμία έκ μέρους τοϋ Εκτελεστι¬
κόν) κίνησις παρατηρεΐται, ούδεμία ενεργεια
παρ' όλας τάς υπό τού έγ//υρίου τΰπου επί
τοϋ ζητήματος τούτου επανειλημμένας γενο¬
μένας συστάσεις.
Μανθάνομεν υτι απεφασίσθη υπό τοΰ άρ-
μοδίου Έπιτοόπου νά μετενε/θώσι τα Κρη-
τικά Ταχυδρομεΐα έκ τοΰ καταστήματος, έν
0ΙΚ0Ν0ΜΙΑ
ΕΠΙΖΗΜΙΟΣ
ώ άπό πολ?.οϋ λειτουρ-
γοΰσιν, εις τι διαμέρι-
σμα τής νομαρχίας, ινα
τό δημόσιον κερδαίνη
ετησίως 1430 δραχμάς. 'Λλλά δέν λαμβάνει
δμο)ς υπ' ό'ψιν ή πολιτεία δτι χάριν τοΰ κέρ-
δους τούτου των 1430 δραχμών τό δημόσιον
ταμείον θά ύποσττι^πρώτον δαπάνην 1ΓΧΚ)
περίπου δραχμών διά την επισκευήν και εγ¬
κατάστασιν εις τα νέα γραφεΐα και δεύτερον
δτι ένεκα τοΰ άποκέντρου των νέων τουτο^ν
γραφείων οί περισσότεροι εκ των έμπορον
τής όδοΰ Μαρτύρων θά δίδωσι την ά?Ληλο-
γραφίαν αυτών εις τό Αύστριακόν ή τό Γαλ¬
λικόν ταχυδρομειον χάριν ευκολίας, έξ ου θά
προκΰπει καθ' ΰπολυγισμούς λίαν πιθανούς
ζημία εις τό δημόσιον περί τάς 5000 δρ.
Κατά ταυτα διά νά κερδαίνο>μεν 1430 δρ. τό
έ'τος θά ΰφιστάμεθα ζημίαν τουλάχιστον 50Χ)
δραχ. ετησίως! Ταυτα λαβών ύπ' ό'ψιν υ κ.
Έπίτροπος είμεθα βεβαιοί δτι έν τώ συμφέ-
ροντι τοΰ Δημοσίου θά διατάξτ) νά παραμείνη
τό ταχυδρομειον έκεΐ, δπου είναι, τοσούτω
μάλλον, υσω? ώς μανθάνομεν, εΰθι·ς ώς κενω-
θΓ) τό κατάστημα τουτο, πρόκειται νά εγκαθι¬
δρύθη έν αύτω τό έτερον των λειτουργοΰντων
ξένων ταχυδομείων. Άλλ'εάν δι' οιονδήποτε
λόγον δέν είναι δυνατόν νά γίνη τουτο, τότε
έπάναγκες είναι νά έγκατασταθΐ] έν τή ά'νοί
οδώ παράρτημά τι τοΰ ταχυδρομείου μας ινα
διευκολΰνοη·ται οί έν ταύτη πελάται αύτοΰ και
μή άναγκάζοινται νά προσφεύγωσιν είς τα
άλλα ταχυδρομεΐα.
ι ΤΤΤ , ι ιΤΤΤιΤΤΤΤι ι Τι Τ ι ιΙΤι Τ ι Τ ι ι ΤΤΤ Π ι ι ι ι Τι ι ι ιΤΤΤ ι Τ Τ ι 11 ιΐι ιΤ
περικυκλωμενος άπό στρατόν εις την Καπρέ-
ραν, έμφανίζεται πρό τοϋ Ρωμαϊκοϋ πεδίου
ό'πιος ί)εί'ςκι τυν δρόμον τον φέροντα είς Ρώ-
μην.
ΓΚΟΥΙΤΣΙΑΡΔΙΝΗ (ΰπουργός Εξωτε¬
ρικών). Ουδείς ωμίλησε περι άποκλεισμού τής
Κρήτης.
ΓΚΑΛΛΙ. Έπαναλαμβάνω υτι περί τού¬
του ωμίλησαν αι ίδικαί σας έφημερίδες. "Αλ¬
λως τε αξιότιμε κ. ΰπουργέ, ποία δύναται νά
πρώτου έν Εύρώπη
αφ καυτου — τού
έπισφραγίζοντος διά
Ο ΛΟΓΟΣ
ΤΟΥ ΓχΚΑΛΛί
ίίς ενθυμούνται οί αναγνώσται /ιας, πρό
τινος Ενεκα των ά ιειλών τής Τονρκίας και α
τής Ελλάδος διά χο Κρητικόν ζήτημα ό φι-
λελλην βουλεντής ΓκάΊλι Ιηηρώτησεν ':ν τη
Ίιαλικη Βουλή τόν Υπουργόν των Εξωτε¬
ρικών -τερι τούτων, ουιος δέ προέβη εις τάς
γνωστάς δηλώσαζ, ών πεοίληψιν έδ:;/ιοσΐ8υ-
σαμεν. Ποός τάς δτ,λώοεις ταύτας τοϋ κ.
Γκονϊτσιαρντ'υι άιψιησχν ό κ. ΓκάΙλι διά
τον κατωτέρου λόγον, οί· δημοσιεύομεν όλό-
κ/.ηρον, 'ινα πάντες άναγπόοωοι την θανμα-
σίαν ταύτην αγόρευσιν δονηθώαι δέ νά λά¬
βωσι πλήρη εΐκόνα των είιγενών αιαΰημαΐων
τα όποία τρίφει πρός ήαΓχ
και οι?ε)·αρός :τ»)ό,ιπνο·
Ελλ
γεν<ον Γις 6 ακάματος όντος των ουμηερόνίων ηνισμοϋ. Άλ'ηθώς Ϋθμίζει τις δτι διά Τ°υ °™/ιατο·»' τούτου όμΰ.εϊ αΰτό τό Ελληνι¬ κόν ^ ύθνος προασπίζον χά άπαράγρα πά αυτού δίκαια. Ούτω διά τοϋ νέον τούτον δαγιιατος τοϋ φιλελληνισμόν τον τό εύγενες τουτο τέκνον τή- >Ιτ(ά[(ΐς ^ τίτλονς ά~τέ-
κτησεν επι τής αΐωνίας ε,',γνωμοσύνης συμ-
παντος τοΰ νΕι)
νονς -
τον
Υπουργόν
ξτι ον κ
^ταδι'ής, *περπηδών τάς λοι-
πας,^ηθελησε να απαντήση άμέσως εις τ7]ν
ιδικήν μΟυ επερώτησιν Τό τοιουΓον άποδει-
τοσαύτην σπουδήν,
διότι
θέλω να
ζψημα διά
«ο* * Β^νητ-ΚΓ. Κ·^· * Τ"
ποιων υφίσταται /αι η ημετέρα πατρίς;
»Κατά τό^ 1Η01 ή διπλωματία παίζουσα
<μέ ίτημαδεμένα χαρτιά^> ό'μοια μ' έκεΐνα μέ
τα οποια καί σήμερον παίζει, πολλαπλασιΐί-
ζουσ(/ τάς διακοινώσεις της, σκεπτομέΑ-η μάλι¬
στα καί συνδιασκέψεις άκόμη, πάσαν κατέ¬
βαλε προσπάθειαν δπως σταματήση το Ιτα¬
λικόν κίνημα.
»Καί δπο^ς παρά τάς ενεργείας ταύτας τής
διπλωματίας, υ Γαριβάλδης απέπλεε διά το
Κουάρτο. ό Ίταλικός λαός συνηθροίζετο εί
δημοψηφίσματα, ό Βασιλεύς Βίκτωρ Έμμα
νουήλ, ρηγνΰων τάέμπόδια τα παρεντιθέμ'ενα
υπό των γηραιών θεωριών, ά'φινε τό ΤορΓ-
νον, κατήρχετο την Βονονίαν, διήρχετο άπο
τάς Μάρκας, τύ 'Αβροΰτση, την Καμπανίαν
καί χάρις είς τάς νέας θεωρίας τής έπαναστά-
σεως είσήρχετο είς την Νεάπολιν μαζί μέ τόν
έλευθερωτήν Γαριβάλδην καί άνεκηρΰσσετο
Βασιλεύς καί έκείνου έπίσης τοϋ μέρους τής
Ιταλίας.
>Σάς βεβαιώ, κ. ΰπουργέ, δτι έγώ συνεχώς
γράφω καί συνιστώ διαρκώς είς Κρήτην φρό¬
νησιν καί γαλήνην.
»Άλλ' όφείλω νά σας είπω δτι καί τοι
εΐμαι πολύ άγαπητός είς Κρήτην, έν τούτοις
δέν κοτώρθωσα νά συγκρατήσο» την ακράτη¬
τον όρμητικότητα διά τής οποίας οί Κρήτες
ζητούν νά στείλουν άντιπροσοόπους είς Α¬
θήνας.
>Εΐνε ή ίστορία τής Ιταλίας ή υποία τους
διδάσκει, είνε τύ ιδικόν μας παράδειγμα δπεο
τούς ώθεί, τής Ιταλίας ή όποία έκπροσο).τεΐ
τύ νέον δίκαιον, της Ιταλίας ή όποία διά την
Ανατολικήν Μεσόγειον βλέπει την υπόθεσιν
της ήνωμένην μέ τύ μεγαλείον τής Ελλάδος.
»Καί δταν, καθώς εΐπατε, θά προστρέξευε
είς την διόρθωσιν, δηλαδή καθώς γράφουν
αί έφημερίδες σας, δταν αί Δυνάμεις αί Προ-
στάτιδες τής νήσου θά κάμουν σταυροφορίαν
κατά τής Κρήτης, θά χρησιμευση καί τότε ά ■
κάμη διά τούς ακαταδαμάστους Κρήτας πατρι¬
ώτας τύ παράδειγμα τοϋ Γαριβάλδη δστις
εμποδισθΓ| _. „
ποκλεισμου όπως οί Κρήτες στείλουν βουλευ¬
τάς εις Άθιμ'ας;
Οιανδήποτε των δΰο αυτών όδών Οελή-
θά
^ > Εν τούτοις άς μοί επιτραπή νά πιστεΰσω
οη εις τάς ανωτέρω δηλώσεις ή φράσις υπε¬
ρέβη εν τισι τάς σκέψεις τοΰ άςιοτίμυυ κ.
υπουργού.
>>Καί αύτύς ύ ΐδιος θά είνε πεπεισμένοι δτι
ουδείς εν Ιταλία θά έπεδοκίμαζε μίαν Κυ¬
βερνησιν, ή όποία γινοιιένπ συνένονο^ τΥΓ^
γινομενη συνενοχος
απεναντι των άναιδών».
ΛΑΣΗΘΙΟΥ
Λ
την ο'.α τοθ Οανατου τού
Σ
ρ
ντωνίου Σή?ακα κενωθειταν' Οετ·ν τού
■/χελάκη;. Ό οιορ'ισμο; ούτος Οεω-
?£ϊταϊ έ/, των έπιτυχών τ^ς Κυβερνή
νητεως.
ΠΑΡΑΙΤΗΣ
ΤΟΥ ΑΗΙΒΙΗΟΠβΠΑΣΙΑΡΟΪΪΙΟΙ
χνδρομείων
5 κ. Δαμαλάς.
θε
οιοητοϋ των
'ταραίτησίν τού
ΣΕΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΓΙ2 1ΤΙΚ0ΔΑ2
ΊΛ
ΣΑΒΒΑΤΟΝ, 20 Φεβρουάριον 1910
ΜΟΝΟΝ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ
ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
Ττ, 7η τοϋ προσεχοθς μηνο; Μαρτίου
ιεΓται ό Λαος της Ν-ήτου. ώ* ν«,κτηυ
καλείται
ίνα ύποίειξη τα πρόσωπα έκει,»α, τα ό¬
ποΐα Οεωρει κατάλληλα, ινα άποτελέσωσι
την Εθνοσυνέλευσιν, ήτις συνερχομένη
είς Χά
των
Ίκανοί
ς Χανιά Οά σκεφθή περί των συμφερόν-
~ν της Πατοίδος ημών.
τον
αριθμόν
και έ χ των -α-
λαιών πολιτευομένων και νέοι όλως πρώ-
νά έπιδείξωσίν υπηρεσίας είς την Πατρί?α,
άλλά φαίνονται έκ τοΰ καθόλου £ίου αυ¬
τών, έκ των σχέσεων των πρός άλλου
και έν γένει έκ της οιαγωγης των, δτ'. 2-
χουσι και την θέλησιν και την δύναμιν να
έςυπηρετήσωσι προσηκόντως τα συμφέ-
ροντα της Πατρίδος. Έκ των άνδρών >.ο:-
πον τούτων οφείλομεν νά έκλέςωμεν έ/.εί-
νους, είς ούς Οά άναθέσωμεν την τύχη
καί το μέλλον τής Πατρίδος ημών. "0-
ταν προσέλθωμεν είς τάς κάλπας, ίνα οώ
σωμεν την ψ^φον ημών, άς ενθυμούμεθα
πάντες τον δρκον εκείνον, δν επι τού
ττρώτου κυβερνήτου της Ελλάδος ορκιζό¬
μενος ό έκλογεύς ύπισχνεϊτο «νά μή οώ]
την ψήφον τού μήτε διά φιλίαν, μήτε διά
μΐσος, μήτε διά φόβον ζημίας, μήτε δι
έ>πίδα προσωπικού" κέρθους, άλλά κατά
την συνείδησιν τού και γωρϊς καμμίαν
προσωποληψίαν». Ούτω μόνον Οά έςυπη-
ρετήσωμεν τα αληθή της Πατρίδος συμ-
φέροντα, τα ό.τοΐα είναι κα'ι ίδικά μας
συμφέροναα.
φορα χωρία άναπτύσσουσιν είς τούς ψη-
φοφόρους το πρόγραμμα, υπο το οποίον
έκτίθενται, πολλάς δέ και καλάς ύποσχέ-
σεις παρέχοντες είς αυτού; ζητουσι την
ψήφον των, ινα δυνηθώσι νά πραγματο¬
ποιήσωσι ταύτας.
Ι.ε€
νίνα ο
"αίως δέν εννοούμεν νά ψέςωμεν κα-
οιά τούτων. "Εκαστος ύποψήφιος
προσπαθεϊ έντείνων πάσας τάς δυνάμεις
αυτού νά εξασφαλίση την επιτυχίαν τού,
φρονεί όϊ ότι 'χει δλα τα έφόδια έκεΓνα,
δσα άπαιτοΰνται, ινα βουλεύηται υπέρ
των συμφερόντων της Πατρίδος. Τουτο
Οεωρεΐται ώς καθήκον :ώ/ ύποψηφίων.
Αλλ' ές άλλον και ό Λαος, όστις μέλ¬
λει νά έκλέξη τούς αντιπρόσωπον τού διά
την διαχείρισιν των ύποθέσεων της Πα¬
τρίδος ημών, Ιχει και αυτος καθήκον και
μάλιστα καθήκον ύψιστον πρός την Πα-
ιτ^ίοα) ίνα αναθέση την διαχείρισιν ταύ¬
την ε-ίς πρόσωπα άξ'.α τής πλήρους αυτού
έμπιστοσύνης και ίκανά νά φέρωσιν έν
ταίς παρούσαις περιστάσεσιν αίσίως είς
πέρας την εντολήν ταύτην πρός το γενι¬
ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΚΡΟΥΙΜΑ ΟΣΤΡΑΚΙΑΣ
Έκτός των δΰο κρουσμάτων όστρακιας τα
όποΐα είχομεν άναφερει είς προηγούμενον η¬
μών φύλλον ο ΐατρύ; κ. Κίμων Δοκουμετζί-
δης δι' έγγραφον τού εγνώρισε προχθές είς
την Δημοτικήν αρχήν έν έτερον κατά την συν-
οικίαν Αγ. Αικατερίνην, το οποίον ό'μως
ειχε προσβληθή λίαν έλαφρώς.
Εύτυχώς ό κ. Δοκουμετζίδης ό οποίος πρώ-
τος είχεν επισκεφθή και τα τέσσαρα κροΰ-
σματα, τα όποΐα έντός διμήνου περίπου έ'χουν
σημειωιθη έν τί] πόλει μας, εγκαίρως πάντοτε
κατέστησε ταυτα γνωστά είς τάς αρχάς, ώστε
αυται νά λάβουν έπίσης εγκαίρως τα άπαι-
τοΰιιενα μέτρα πρός περιορισμόν τής νόσου.
Ο ΝΟΐνΐΟΣ ΤΗΣ ΑΓΡΟΦΥΑΑΚΗΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΕΦΑΡΝΚΒΤΑΙ ΤΟΥ
Γράφοντες είς την ^
--κρίσιν έλέγομεν περΐ τή? ολβθρίας πληγής
τής ζωοκλοπής ϊ,τΐί^ τεΐνβι <,* εξαφανίση ^ κτηνοτροφίαν έν τή έπαρχ'τ* ημών. Άλλά δυ- στυχώς δέν είναι ή μ'-νη *>>Ίγή α^ ^ρχε,
καί "ετέρα τ:;* ές ?»ο» «ρβς τ»6την καταστρ'ε-
πτική διά την «.θίνουσαν κ·ηνοτροφίαν μας. '£ΐ
δευτέρα αύτη πληγή ?ο6ερα χοΐΐ α^ β*νβ{ >ο
Νομος! Ναΐ μή έκπλήττεσβ{,^ φ(χοι
ς
καθ' εαυτόν, άλλ' ώ; μ-'/.Ρ| τςϋδε έφηρμοσθη
καϊ έφαρμ:ζεται δέν είναι ν; αληθής μάστις τής
ί ί οφί<* £ τε. τε γεωργίας καί κτηνοτροφι&ς ν,α) λευταίας. Ώς ένοοϋσι να εκτέλασιν αυτόν οί κ.κ. Έπόπται τή; Αγροφύλακος |φ£ρεν £Αω. ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΤΟΓΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟΓ ΧΑΝΙΩΝ κον μονον συμφέρον αποβλέποντες. Αί περιστάσεις, τάς οποίας διατρέχει ή Πατρίς ημών, πάντες όμολογουσιν δτι είναι είς αν,^θΊ ουσχερεΐς καϊ λεπταϊ, έν- ■>ν.Γ,-^, ?.ί Λ~. ^ ι 111 , η ΤΐίΐΙΙΙΙΙ ΙΙΜίΙίΧ
μέγα μίζος Οά εξαρτηθή έκ τής ίκανοτη-
τος καί τοΰ ποιου των ~οοσ"ώπων έκείνο)ν,
τα όποΐα Οά περιβαλτ) ό Λαος υ.ε το άζί-
ωμα τοϋ Βουλευτού. Εάν, -ροκειμένου
νά μας αντιπροσωπεύση τ·.; 2ν τ·.ν. ύπο-
Οέσει πρός προστασίαν και προαγωγήν των
άτομικών ημών συμφερόντων, φροντίζω-
μεν νά άναθέσωμεν το καθήκον τουτο ε?ς
τον παρέχοντα δλα τα έχέγγυα, δτι Οά
ανταποκριθή τελείως είς τάς "προσδοκίας
μας, ήδη, ότε πρόκαται περι των γενικών
συμφερόντων δλων μας, δτε -ρόκειται περι
αυτού τού μέλλοντας τής φιλτάτης Πα¬
τρίδος ημών, ής ή τύχη είναι αναποσπά¬
στως συνδεδεμένη μετά τής τύχης ημών,
τι πρέπει νά κάμωμεν;
"Οφείλομεν, οταν προσέλθωμεν κατά
την επίσημον εκείνην ημέραν είς τάς κάλ-
ί'να ένασκήσωμεν το ύψιστον έκεΐνο
Διά οιατάγματο; τη; Έκτελεστική;
Έπιτροπη; είσάγοντο; τον σχετικόν Ελ¬
ληνικόν Νομόν το Λιμεναρχείον Χανίων
ώνομάσθη Κεντρικόν Λιμεναρχείον Κρή-
τη;, 6 οέ λιμενάρχη; κ. Κουρκούτη; π^ο-
ήχθη ούτω συμφώνως τ.{Μ τον Νόμον
τούτον είς τον βαθμόν τού Πλωτάρχου.
ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΝ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ
^----ι '·■■ ,>^νζ^_—ΐι ■[» ρ "ΐ.ίωίουιΐΛΐ ι>
τροπην την παραίτησιν τού δ έν τ<7>
ήν Έκτκλρ.στι.·/ήν Επι¬
μγγρ ^ |γ|
των Έλληνικών κ. Χρήστος Βαρουτάκης.
ΔΟΔΟΦΟΝΙΔ ΕΡΞΤΟΣ ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ
Την -5ω;'αν τού -αρελθί,ντος Σαββάτο1) ευ¬
ρέθη νενφίτς έν Πειραιεί εί; την θ'.αΐταύρω^ιν
"Αρεως
·α&
πα
;, ή[
ίικαίωμα, όπερ παρέχει το πολίτευμα, το
οικα'.ωμα
ψήφου,
ννωαονα και
τες πρός τάς προτροπά; καϊ τάς παρακε-
λεύσεις, άδιαφορουντες γ.οο^ τάς οιοομενας
μεγάλας ύποσχέσεις, βύοντες τα ώτα προ;
τάς έπικλήσειςής γνωριμίας, τή; φιλία.,
και αυτής τής συγγενείας νά δώσωμεν
την ψήφον μας είς εκείνον, ^δστις κατά την
κρίσιν μας 2χει ολα τα έφδδια, ίκανότητα,
νοηστότητα, πατριωτισμόν, ινα αποτε¬
λέση μέλος τοϋ σωματείου έκείνου, όπερ
Οά έργασθτ, ινα έςαγάγη τον Τόπον ημών
έκ των μεγάλων δυσχερειών, είς ά; μοίρα
κακτ, ενέπεσεν, καϊ οδηγήση αίσίως και
ασφαλώς είς τον ποθητον λιμένα τής ενώ¬
σεως, πρός επίτευξιν τής Οποίας .'] Νήσος
αύτη υπέστη θυσίας τοιαύτας καϊ τοσαύ-
τας, οίας και δσας ουδεμία άλλη χώρα
Άλλά τί δύναται νά μας οδηγήση με-
ταζυ
τοσίύτων ύποψηφίων, έν τώ μέσω
τοσούτων συγκρουομένων αίσθημάτων και
τοσούτου δξέος άνταγωνισμου, έν τώ μέσω
ποικίλων συμφέροντας και έ-
λλλό
πιρροών, νά έκλέξωμεν τον καταλληλότε¬
ρον ; Μεταςυ των ύποψηφίων υπάρχουσι
πολλοί, οί όποιοι έχουσι παρελθόν άσπι-
λον και Οί όποιοι άλλοτε βουλίύσαντες
άπέδειξαν έργω δτι συνησθάνοντο βαθέως
την υψηλήν εντολήν, ήν παρά τού Ααου
έλάμζανον, ψυχη τε και σώ|.
μενοι είς την έςυπηρέτησι
σώματι αφοσιου-
Γθέτησιν μονον των
Φραγκιάδης η Φραγ·Α!αδά/.η;, λα/ανοπώλης ν.α:
Κρής την ζ,ατΛγωγήν, φέρων ούο ~ραΰμ.Λτα ο'.λ
-εριστρίφου, το μέν είς την /.αροίαν, το δέ εί:
τΌν υ,ηρίν.
Ι^ενομ,ένης ερεύνης ευρέθησαν επί των ε'νδυ-
μάτων τού 110 οραχμά:, αίτινες παρεδόθησαν
ίιπο της 'Λστυνομίας είς την σύζυγον τού.
Οί άσ^νομι/,ο· -'.στεϋουν ότι Οα εδολοφονήθη
~αρά συναδ:λφου τού, μεθ' ου την προηγουμένην
είνε φιλο>Γ/.ήσΓ, κ αί τ'ον οποίον εΐγε ραπίσει.
ΤΑ Ι33ΡΑΒ3ΕΙΑ
ΤΟΥ ΚΟΜΙΤΑΤΟΥ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΕΩΝ
Το έν τ?ΐ τ.ί'κν. μ.ας
ρΐων ί»ρ'.σ£ τα έςής
ίίς δυο Κυριακάς:
Λιι Κνοιαΐ'.ίι 21
Λ'; Ιϊρχβεϊον
Β') Βραβείον
Γ') Βραβείον
Δ'; Βραβείον
Ι.α Κιτοιακί» !ί«
Λ'^ Βραβείον
.
IV)
Βραβείον
Γ') Βραβείον
Δ') Βραβείον
Κομ'.τατον των
ραβεία οιλ τάς
ΦεΓ>οον«οίον.
100
70
» 50
» 'Μ)
Φε(ίοον«ιοίοΐΓ
οραχμ. 150
~ί-
αχμ
»
100
00
Ο ΧΟΡΟΣ
ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΤΟΥ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ
' 5Λ.ίύ πλήρους επιτυχίας ίοτέφθη ό κατ< την ίαπέραν τοϋ παρελίϊύντοζ Σαββάτου ίν τη /ιεγάλη αΙΟούοΐ] τοϋ ητρητώνος δοϋεις χο- ρος υπο τοϋ ουλλόγου των Κνοιών. Αί είοηράϊεις αρχετά καλαί ύπερεβηααν τας 700 δραχ/ιαζ. συμφεοοντων τής Πατρίδος, άλλ' ύπάρ- χουσ'/και άλλοι, οίτινες δεν έχουσι μέν ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Την παρελθούσαν Κυριακήν εγένοντο έν Αγ. Νικολάω Μεραμβέλλου και έν τΓ| Γχΐί)οΰ ση τοΰ Δημοτικοΰ Σχολείου των ·χρρένων, αί αρχαιρεσίαι τοϋ νεοσυστάτου συλλϊίγου «ΊΙ Λατώ» καθ1 άς εξελέγησαν, ό Ιωάννης Κα¬ πετανάκης πρόεδρος, Νικ. Βογιατζής (ϊντιπρό- εδρος, Έμμ. Χατζιδάκης ταμίας, Ροϋσος Ανδρ. Κοΰνδονρος Γεν. Γραμματεύς, Έμμ. Διαλυνάκης Είδ. Γραμματεύς, Νικόλ. Μασ- σάρος, Νικ. Συγγελάκης, Γεώργ. Τζώρτζης, Μιχ. Σκύβαλος καί Ιωσήφ Ρ. Κούνδουρος τος είς τον Τοπ&ν άντ! έπωφελής ώ; -άντες ήλπ'ζομεν. "Οχι βεδίίω; οι:τε ό Νόμος ε-ναί ελβττωματι/ίς, ώς Γ?ω; τινές νομίζουατι δ·ά την άγαν αύστηοότητα τού, ό Νόμος άριστος κβΐ έν τω συνόλω και ταίς Λεπτομερείαις αυτού, τά την ταπεινήν μας γνώμ.ην, άζ/,τει ό'μως Ιλλογον καΐ ζρανιτΐΛην εφαρμογήν. Κα πρός ε?·/εν ανάγκην έφαρμοστών ί/,ανών χαθ' όλας τάς έ~όψε:ς συγ-λδντροθντων 'όλα τα προ- σόντα τής έπω^ελοΰ'ς δια τον Τόπον δράσεώς '/όντων δηλαοή πρός ττ, τελεία έπιστημον·/./, ότών μορφώσεί κ«ΐ πείραν ου την τοχοΰ'σαν καί πν^^μα προσί'τί πλήρους πρακτί/οτητος καϊ γνώ- ΐν τελείαν τής καταστάσεί.·); τής παρ' ημίν γε- ωργ-.λής τάςεως. Τοιαυτα έφόδια, βρονοΰμίν, έδει νά ει/ον οί ναλα6όντ£ς την εφαρμογήν τοιούτου λυσιτελοΰ; ίά την γώραν νόμου. Άλλ' ά>τϊ τούτο>ν, χωρ'ις
α σ/.ο~ώμεν νά Οίςωμεν πο:σωπα, φανερόν είνε
ότι οί πλεΐστοι ές αυτών εισήχθησαν δ;ά τοϋ
Κομμ^τος είκή κα: ώ; ετυχε είσελθοντες διά
τής αίσχρας Ιυναλλαγής '/ωρίς κάν νά ληφθή
ύπ' όψιν ςϋδεμΐΛ ίκανότης, ουδέν προσόν. Κα'·
οιωρ'σθησαν ούτω άνθρωπο: στεροΰμενο: -/.αί τής
στο:·/;ε:ώδο·->ς έπιστημονι/.ής μςρφώσεω:, ώς
πρώην ΰ-ηρετών έν τί; έπαρχία μας 'Κπόπτης
περ'.-εσών ώς έ/, τοΰ επιστημονικώς άκαταρτι'-
στου αυτού είς πλείστα άτοπα και παρανομίας
έφ' αίς καί παράμεινεν επί τόσους μήνας έγκά-
Οειρκτος κ«ι -αρεπεμφθη τελος είς το Κακουρ-
γιοδικεΤον, τοιούτοι βεβαίω: τοΰ Ν:μου έφαρμο-
στ_· οέν ήτο δυνατήν η ν' απέβαινον έπίζήμιοι
διά τον Τόπον. Λ'.:τ: ό'ταν Ιρχονται οΰτοι καί
επιβάλλουσα, ώς ό πρώην Έποπτης μθίζ, έλα-
φρί5 ι·/, συνειδήσει καΐ τοσούτον έπίπολαίως τό¬
σον ΰπερβολικά καϊ σχεδον παράλογα χρόστιμα
καί επ: τη μ·,/ροτέρα άγροζημία -/ωρις χαν ν*
ά ΰπ' όψιν αύτην ταύτην την γενομέ-
νην κατ εκτίμησιν τού πραγματογνώμονος η
: π.χ. ώς κανόνα '; /.. πρωην Ί^ζ6τττης 'ϊερα-
πίτρου άνά πά;αν άγροζημίαν Ι δρα*/μή; καί
επιβάλλει πρόστιμον 1,20 φράγκου ώς είς τάς
πλείστας άγροζημίας συνέβαινε δ:ν είναι, λέγω,
έπίζήμ.ιος ούτος διά τ'εν Τόπον καί αληθής κα-
ταστροφευς; "Η οταν έπειγόντως δικάζων επι¬
βάλλει ραγδαίως καϊ τόσον εΰκ;λως δι* αυτόν
πρόστιμα 13, 50 ή 15 ή 19 κτλ., κτλ. δραχ-
μών χωρίς βεβαίως νά σκεφθή κάν ότι ό τα'λαί-
πωρος αύτος είς όν επιβάλλει τΌ πρόστιμον δέν
εχει τόσον προ'/.είρους, ώς αΰ-ςός, τάς 13,50 ή
15 ή 19 κτλ. δραχμ. καί ότι διά τΌν δυστυχή
γεωργόν σήμερον τοιούτον ποσόν είναι Οησαυρος
σ/εδον άφοϋ' στερεΤται καί αυτού τού" έπιουσίου
αρτου μέ την. μαστίζουσαν τον τόπον καλθδαιμο-
νίαν δέν είνε λέγω, έπιβλαβέττατος είς τάς πα-
ροΰσας περιστάσεις; Άλλα πλήν τούτων δέν έπι-
δ-'χονται το παράπαν ν ακούσωσ'. τα εϋ'λογα ή
μή παράπονα των */·ύρ'.%ών αλλ' είς απλήν τού¬
των πρόθεσιν ότ.ως άμίλτ,σωσιν οργίζονται ούτοι
καί ώ; Οηρία έςαγρ'.ώνονται καί ισχυρώς τον
γρόνθον!!! αυτών έπ'. τής δικαστικής εορας κα-
ταφ = ρουσι>, ώσπερ άν έν καφφενείθίς συνεζήτουν,
Γνα τούτους καταπτοοΰ'ντες έςαναγκάσωσιν αυτο¬
στιγμεί νά σιγήσωσι και ώς στρουθία προ φοβε-
ρου ίέρζκος συσπε'.ρωθώσιν. Ισως δέ καί νά Οέ-
λωσι νά έπιοείςωσ; προ τού δυστυχοΰ'ς ρ'*γ2'5ί,,
ούτω φίρόμενοΐ, την πανίσχυρον δύναμιν ήν έκ
τοΰ Νόμου(;!) κέκτηνται. Καί το πάντων χείρι-
στον ώς ·νά μή ήοκουν παντα ταυτα ένίοτε καϊ
έςυβρίζουσι καϊ πάντη ατρετώζ συμπεριφέρονται
πρός τούς ά:ίους έ/. μ?ρους των όργάνων τής
Κυβερνήσεως καί δή τής Δικαιοσύνης πάσης εκ¬
τιμήσεως καί σΐβασμοΰ χτωνούί: γεωργούς'μας.
"(^ταν 'όλα "ζαϋχα ινα μη πλείονα αναφέρομεν
συμβαίνουσ; κατα την εφαρμογήν τοΰ Νόμου
τούτου δέν 3ικαιολογεΤται βεβαίως ή Ικπλη:ις
των αναγνωστών ημών ή έκ τής άποκαλύψεώς
μας έν άρ-/?, προελθοΰσα αποκαλέσαντες τούτον
(τον Νόμον) δευτέραν φοβεράν (ώς ή ζωοκλοπή)
π?'.ηγήν τή; κτηνοτροφ'.ας καί αληθή μάστιγα
ταύτης. ^ ψ
"Ωστε δ:κα:ότατα ουναμεθα να είπωμεν ότι ό
Νόμος οΰτος κατε'στρεψεν άν μή παντελώς σπου-
δαί.·>ς ό'μως την τε Γεωργίαν καϊ κτηνοτροφίαν
καί έπιμένομεν είς τήν γνώμην μας μετά Οάρ-
ρους συν τ γ, πεποιθήσει ότι διερμηνεύομεν την
στιγμήν ταύτην ά πό των στηλών τής «"Ιδής»
την γνώμην σύμπαντος τού αγροτικοΰ τής επαρ¬
χίας μας πληθυ^μθ" λαχατρ^χΟμ^νο,^ -β>τοε.-
ει*ώς καί πάσχοντος θίκονομικώς μέχρις άπι-
στεύτου βαθμθΰ.
'ΐΡ,αΓ=_,α φεζοου'/ριος 1010.
'Αγρότης
ΑΘΗΝΑΙ 1 1 Φεορουαρίου.— Ό Ιΐρίγ/ηψ 'Λ-
νορ*ας συνδΐελίχθη μετέ τοΰ Διάδοχον έν Ηρεν-
δησίω καί ανεχώρησε δ·.' Αθήνας. 'Ο Α'.άδοχος
ανεχώρησεν είς Γαλλίαν.
Ό Βασιλεύς καϊ ή Ηαοίλισσα τής Βουλγαρίας
αφίκοντο είς ΙΙετρούπολιν γενόμενοι δεκτοϊ τ:<χ- ρά τοΰ Τσάρου. θά έπισκεφθώσι την Τσαρίναν. Συμ.πλοκή εγένετο έπϊ των τουρκοβουλγαρικών συνορων. Ό Ιίουλγαρι/Ός σταθμος τοΰ Μπίλ- κοβο προσβληθείς υπο των τουρκικών πυρών αντεπυροβολησεν. Οί πυροδολισμοϊ εστάθησαν και είς τούς γειτονικούς σταθμούς, έπανήρχισαν δέ την επομένην μ.?χρ:ς εσπέρας. Αί απώλειαι οέν είναι σοβαρά: πρός τΌ με'ρος των τούρκων" είς δεκανεύς καί είς στρατιώτης εφονεύθησαν. Το επεισόδιον ΟεωρεΤται ώς στερουμένου πολιτι- κής σημασίας. II ΙΙύλη έπεφορτισε τΌν έν Σο- φία Πρεσβευτήν της νά συνεννοηθίτ, μετά τής ϋουλγαρικής Κυβέρνήσεως πρός πρόληψιν τής ανανεώσεως τοιούτων συμβάν-ων. ΑΘΗΝΑΙ 12 Φεβρουάριον.—Συνεπεία των τελευταίων συμβάντων έστάλησαν βουλγαρικά στρατεύματα είς τα τούρκικα σύνορα καϊ στ*θμ.οϊ τινές ένισχύθησαν έσπευσμένως. Ή Τουρκία ίδρύσε: σταθμόν τορπιλλικών έν Νικομηδεία. Νε'α σεισμική δόνησις έσημειο>0η χθές το εσ¬
πέρας έν Ιταλία.
Ό ΓαλλικΌς τύπος γενικώς κρίνει μάλλον
αίσιοδόςως την εσωτερικήν έν Ελλάδι κατά¬
στασιν.
ΑΘΗΝΑΙ 13 Φεβρουάριον. — Ή Πο.-λή απε¬
φάσισε νά συζητήση την περϊ αναθεωρήσεως πρό¬
τασιν την προσέχη Πέμπτην.
Έν Λονδίνω εγένοντο δύο ύπουργικά Συμβού-
λια. Διαδίδεται ότι ή Κυβέρνησις σ/.οπη νά
παραιτηθ·7(.
Αγγέλλεται έκ Θίσσαλονίκης δτι έ; τοΰρκο:
εφονεύθησαν καϊ έννέα έπληγώθησαν κατά τΌ
έπε:σόδει:ν των βουλγαρικών συνόρων. Μικτή
Ί1]π:τροπή προβαίνει ήϊη είς άνακρίσεις.
Κατά τΌν «Έωθιν'ον Ταχυδρόμον» ό Βασι¬
λεύς Φερδΐνάνδος τής Βουλγαρίας σ/.οπεόε: νά
συνάψτ) στρατιωτικήν σύμβασιν μετά τής Ρωσσίας.
ΑΘΗΝΑΙ 14 Φεβρουάριον. — Ό Βασιλεύς
δεςιούμενος τΌ προεδρείον τής Βουλής είπεν ότι
ήτο πεπεισμ.?·<ος ότι ή Βουλή Οά συνεζήτει την αναθεώρησιν έν 'νεύματι έςτασεαλίζεντι την ευ¬ δαιμονίαν τής Πατρίδος τοίς πάσι προσφιλοΰ:. Ή «Σαμπάχ» αγγέλλει νέον επεισοδιον έπϊ ών τουρκοοου/.γαρικων σονορων. Έ>
νόν «Χρόνον» ότι το ταξείδιον τού Κάϊζερ βίς
Κέρκυραν πιθανώς θά άναβληθζ.
Το διάβημα των Έλλήνωτ βουλευτών παρά
τω Πατριάρχη έμεινεν άνευ άποτελέσματθ:, έν
τούτοις ή ελπϊς δίευθετήσεως δεν εςέλιπβν.
Πυρκαϊά κατέστρίψε τΌ δίκαστι/.Όν μέγαρον
έν Άδάνοΐς.
Ό Λύσ;ρ·.ακΌς στόλος άφί/.ετο είς Άντίβαρι
έπευφημηθεϊς.'Αςιωματικ&ϊ μετέβηιαν είς Κετ-
τίγνην επι είόικί) άποστολ/,.
ΠΙΝα: ΕΚΛΟΓΗΝ ΤΟΥ ΜΟΙ ΗΡΑΕΑΕΙΟΤ
Δήμοι
Έκλ(
)γεΐς
"Αθροισμα
Ηρακλείου . .
3,948
7.381
Έπισκοπής . .
2,051
85
2,130
Λαγκάδος . . .
2,137
2
2,139
Καστελλίου . .
2.089
72
2,16!
Αγ.ΙΙαρασκΙών
984
110
1,100
Ι1αναγ<άς . . . 1,111 132 1,243 Σκοινΐά. . . . 571 108 679 Άρκαλοχο>ρίθυ
474
423
897
Χάρακος....
1,532
390
1,922
Μεγ.Βρύσεως.
022
198
820
Γόρτυνος. . .
858
23
881
ΙΙλατάνου . . .
1,721
—
1,721
Ζαρού......
1,329
47
1,376
Τυμπακίου. . .
Μ 93
2
1,495
Κρουσώνος. . .
1,449
—
1,449
Αγ. Μύρωνος
1,533
17
1,550
Ρογδιάς-------
1,159
69
1,228
Λαφνών ....
810
127
937
'Αρνανών . . .
1.171
131
1,302
Έν όλω
20,527
5,890
32,417
ΘΑΝΑΤΟΙ
Την παρελθούσαν Κυριακήν ΐτβλεύτησε τδν βίον
μετά πολυ/ρόνιον νόσον οεμνή καί έναρβτος δέ¬
σποινα ή σύζυγος τού οίλου καλλιτέχνου χ. Άντ.
Άλεςανδρϊδου, ΙΙηνελόπη.
—Την παοδλθοϋ'αν Τρίτην απεβίωσεν έν Χου-
μ.6ριά"/.«ι Μεραμβέλλου προσβληβ&ίσ* υπο ή«.·.πΛη-
γίας ή Ελένη Δ. Μουρελάκη μή^? τοί βίλου
ΐατοοΰ-κ. Νικολ. Μουρελά/ίη.
Βΐς τοΰ; τεθλιαμένου; ή «'Ίδ'.,» διαβιβαζει τα
Οεραά της λλ
ΠΝΙΓΜΟΣ ΠΑΡΑΦΡΟΝΟΣ
Κοεκτεπέ τοΰ Βιλαετίου Ανδριανουπόλεως βού-
λγαροι στρατιώται ενεδρεύοντες έπυροβόλησαν
έπϊ δύο τούρκων στρατιωτών ών ό είς εφονεύθη.
Ό κ. "Ασκουϊθ Ιτυχεν ακροάσεως παρα τω
ΒασιλεΤ, μεθ' ο εγένετο υπουργικον συμβούλιον.
Ό Βασιλεύς Φερδινάνδος σκοπεΐ την συνομο-
λόγησιν στρατιωτικής —υμδάσεο.ς μετά τής
Ρωσσίας.
ΑΘΗΝΑΙ 15 Φεβρουαρίου.—Οί Βοΰλγαροι
άςιωματικοί ηρνήθησαν >ά ΰπογράψωσι τα πρακ-
τικά τής έςετάσεως επί τού πρώτου έπεισοδίου
77/ν Εσπέραν τ»7ί ηαοελϋοναης Κνριακής
ετελέαΰψαν οί γάμοι^ τοϋ φίλον κ. Μιχαήλ
Ηανταιοηάκη, μεΤ« % ^^ος Σοφίας Μηοι-
ψ
Ηανταιοηάκη, μεΤ«
σιιιιτζάχη.
ς Σοφίας Μηοι-
ιιτζάχη. ,
Παοάνυιιφος *α(!*οτη ό κ. Κλεά^ης Πε-
τροίδ)]ζ
Εις τοι>ς νεοννμψους ή «"/ό//» ενχεται ά.ιο
χαοιΥιας ι όν βί°ν /ια}<ί?ύ)' χαι πανευδαίμονα. ς. 13ϊ6«·.ηΰτα·. Οτι [*τερΛ χ: Κιιίερν^τϋ^ άΛ ,^τΛ.; Λν ^γ.ο^^ τούς διοικητάς των μεθ'ριατιΐών σταΛμών αυστη¬ ράς διαταγάς όπως άποφεύγωσιν έπεισόδια. Ή «Γενή Γαζέτα» άγγ*λλ<·ι ότι άγνωστος άσθένεια έθανάτωσε 300 άτομα έν Παλόβα τής Προποντίδος. '() Βασιλεύς τής Σερδίας θά φθάση είς Πε- τρούπο) ιν χερί το τέλος Μαρτίου καϊ θά τύχ/) επισήμου δεςιώσεως. Ό κ. Ρφμάνος ανεχώρησεν έκ Λονδίνου άφοΰ πρότερον εγένετο δεκτος παρά τού Βασιλέως καϊ τής Βασιλίσσης. ΛΛΗΝΑΙ 10 Φεβρουαρ'θυ.—ΤΌ Θεοτοκικον καϊ τΌ ΡαλλικΌν κόμμα άπεδέχθ^ταν το περϊ αναθεωρήσεως προσχέδιον έςαιρέσει δευτερευου- σών τίνων διτάςεων, μεταςύ άλλων τής <χ^χ(}ι- τούσης την ές·'λεγςιν των έ/.λογών είς τον "Α- ρειον Πάγον. Ό κ. "Ασκουϊθ σκέπτεται νά προτείνη την αντικατάστασιν τής άρχής τής κληρονομικότητος διά δημοκρατικής άρχής έν τω καταρτ:σμω τής Βουλής των Λορδων. Οί έν τω Όθωμανΐ/.ω Κοινοβουλίω ελληνες βουλευταϊ απεφάσισαν νά προβώσι παρά τω Οί- κουμ. Πατριαρχείω είς κοίνον διάβημα καλούν¬ τες τον Πατριάρχην καί την Ιεράν Σύνοδον νά συνεδριάσωσι ζαρχ'/_ρτΙ;).7, νά διευθετήσωσιν ανυ¬ περθέτως την διαφοράν καϊ τίρματίσωσι την κρίσιν. Ό κ. Λεσανέλ. έν συνεδριάσει τή; Ίϋταιρίας τής Άνατολής έν Παρισίοις είπεν οτ: ή Ινύρώ- πη δέον νά έμποδίσ/; τουρκοβουλγαρικήν ήρριχ;ιν. ΑΑΙΙΝΛΙ 17 Φεβρουάριον.—Τα κόμματα συνεφώνησαν επί τοΰ σχεδίου αναθεωρήσεως. Λί εκλογαί τής Συνελεύσεως γενήσονταΐ πιθανώς τον Σεπτέμβρ'.ον. Ό Τυπάλδος ανεχώρησε διά Λ έ;ω:ερι/.όν. Ό Βασιλεύς τής Σαςωνίας αφίκετο είς Κέρ- κυραν ΐποο^ηΐι.0. Αγγέλλεται έκ Βερολίνον προ; τΌν Παρισι- Την νύκτα τής Π;μ.~της τής παρελθούσης εβδομάδος ό φρενοβλαβής Γεώργ. Κ. Ρουσάκης άπο Σγουροκεφάλι Πεδιάδος τριακονταΐΓ£»τα«- τής την ηλικίαν, άναχωρήσας έκ τής οικίας το« μετέβη είς θέσιν «Πετρα» τοΰ ανωτέρω χωρίου ένθα ύπήρχε δεςαμενή ές ομβρίων υδάτων, έν- τΌς τής ό~οίας πέσων έπνίγη. ΕΓΡΩΠΑΓΚΑΙ ΚΪΥΕΛΑΙ Κατασ/.ευάζονται τοιαύται ενταύθα ΰπΌ εϊοικοΰ τεχνιτού καϊ υπο την επίβλεψιν τοΰ χ. Ν. 11α- ΐί*βά«.·ή" ■γΠΛ'Τ^»—ί, συμφώνως «ρΌί τα ιίκθ3«ί- γματα τα ΌποΤα ε/ε·. προμηθευθή ούτος έκ τοδ έ^^χ^τε(!^Λο^ άντί Βραχ. ίΑ5νΐν 15 εΑάστη. Οί βουλόμενοι νά προμηθευθώσί τοι.ζύτα<; χ^- ψέλας δύνανται ν' άποτανθώσιν είς τον κ. Πα¬ παδάκην, όσον το δυνατόν ταχύτερον, καθ* όσον πλησιάζει ή κατάλληλος έποχή τής εγκαταστά¬ σεως των μελισσών έκ των παλαιών κυψελών είς τάς ν«ας. Ζητοϋνται 50 σμήνη μελιοπών (Βραοχιά) πρός αγοράν, οί έχοντες τοιαϋια δύνανται ν* α.Λθΐαν$(ϋσιν% είς τον κ. Παπαδάκη. Ν ΕΑ ΚΕΝ Τ ΡΑ Ή έγνΐύσμίνη -εριποιητικότης, ή -ροθυμία καί άκρα καθαριότης, ήτις έχαρακτήρισε πάν¬ τε τούς άπο προχθες διευθύνοντας την ζαρα το Μεγάλο Σανδριβάνι λε'σ/ην Όδυσσ-'α Κοΰρ- γλου καί Κωνσταντ. Άρχιμανδρίτην δεν είναι ο'υνατΌν ή νά έ~ισύρουν ..άντοτε την υποστήρι¬ ξιν τοΰ ^ ΘΑΝΑΤΟΝ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ 'ΙΊν ώ ό Νικ. Άντ. Φουράκης παρβλυτΐκές, ήλικίας 30 περίπου έτών έπέστρεφε νύκτωρ έκ τής οικίας τής αδελφής τού είς την *.ατοι*-ίαν τού έν Φανερωμί'ντ; Πυργιωτίσσης, έπεσεν έντος φρέατος εύρισκομένου καθ' οδόν καϊ έπνίγη.·' ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Ή βαρυπενθοΰσα οίκογένεια τής θανούσης ΙΙ^νελόπν,ς '/%.. 'ν4_λ&ξ-ν«3ρ£«!.ο> εύ-
χβρίστεΤ πάντας τούς χοτρακολουθήσαν-τας «ήν
κηδείαν καϊ τούς καθ' οιονδήποτε τρόπον συμμε¬
τασχόντας τοΰ χςνθους αυτής.
Έν Ήρακλείφ τ/ϊ 10 Φεβρουάριον 1910
ΤΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΝ
" ' ^
Πλουτίσμένον μέ μεγάλην ποικιλίαν χαρακτήρων ηεζών καϊ κεφαλαίων
Αναλαμβάνει την εκτέλεσιν οίασδήποτε μικράς 1) μεγάλης τυπογραφΐχής εργ
εΠΙζΤΟΛΩΝ -2
2ΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΑ, ΝΕΚΡΩΣΙΜΑ, ΔΙΠΛΟΊΎΠΑ, ΑΓΓΕΛΤΗΡΙΑ ΓΑΜΩΝ,
ΐνγΧΗΤΗΡΙΑ, ΤΙΜΟΛΟΠΑ, ΡΕΚΛΑΜΑΙ
ΕΚΤΤΠΟΤΝΤΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚ,αΐΑΤΑ ΕΙΣ ΤΟ ΤΤΠΟΓΡΑΦΕΚΝ ΤΗΣ «ΙΔΗΣ»
Γό Τυπογραφείον τής Ηδης» παραΑα^όν εσχάτως μεγάλην ποσότητα καί ηοι·
η*..ίαν ΦΑΚΕΑΑΩΝ καϊ ΧΑΡΤΟΥ διά την εμπορικήν άλληλογαφίαν έκτνπώνει
ταυτα, όπως καϊ πάντα τα ανωτέρω είς τιμάς λίαν συγκαταβατικάς.
ιδού τα δύο χαρακτηριστικά τοΰ Τυπογραφείον τής «"Ιδής». .
ΣΑΒΒΑΤΟΝ, 20 Φεβρουάριον 1910
ΜΟΝΟΝ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ
ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
Ττ, 7η τοϋ προσεχοθς μηνο; Μαρτίου
ιεΓται ό Λαος της Ν-ήτου. ώ* ν«,κτηυ
καλείται
ίνα ύποίειξη τα πρόσωπα έκει,»α, τα ό¬
ποΐα Οεωρει κατάλληλα, ινα άποτελέσωσι
την Εθνοσυνέλευσιν, ήτις συνερχομένη
είς Χά
των
Ίκανοί
ς Χανιά Οά σκεφθή περί των συμφερόν-
~ν της Πατοίδος ημών.
τον
αριθμόν
και έ χ των -α-
λαιών πολιτευομένων και νέοι όλως πρώ-
νά έπιδείξωσίν υπηρεσίας είς την Πατρί?α,
άλλά φαίνονται έκ τοΰ καθόλου £ίου αυ¬
τών, έκ των σχέσεων των πρός άλλου
και έν γένει έκ της οιαγωγης των, δτ'. 2-
χουσι και την θέλησιν και την δύναμιν να
έςυπηρετήσωσι προσηκόντως τα συμφέ-
ροντα της Πατρίδος. Έκ των άνδρών >.ο:-
πον τούτων οφείλομεν νά έκλέςωμεν έ/.εί-
νους, είς ούς Οά άναθέσωμεν την τύχη
καί το μέλλον τής Πατρίδος ημών. "0-
ταν προσέλθωμεν είς τάς κάλπας, ίνα οώ
σωμεν την ψ^φον ημών, άς ενθυμούμεθα
πάντες τον δρκον εκείνον, δν επι τού
ττρώτου κυβερνήτου της Ελλάδος ορκιζό¬
μενος ό έκλογεύς ύπισχνεϊτο «νά μή οώ]
την ψήφον τού μήτε διά φιλίαν, μήτε διά
μΐσος, μήτε διά φόβον ζημίας, μήτε δι
έ>πίδα προσωπικού" κέρθους, άλλά κατά
την συνείδησιν τού και γωρϊς καμμίαν
προσωποληψίαν». Ούτω μόνον Οά έςυπη-
ρετήσωμεν τα αληθή της Πατρίδος συμ-
φέροντα, τα ό.τοΐα είναι κα'ι ίδικά μας
συμφέροναα.
φορα χωρία άναπτύσσουσιν είς τούς ψη-
φοφόρους το πρόγραμμα, υπο το οποίον
έκτίθενται, πολλάς δέ και καλάς ύποσχέ-
σεις παρέχοντες είς αυτού; ζητουσι την
ψήφον των, ινα δυνηθώσι νά πραγματο¬
ποιήσωσι ταύτας.
Ι.ε€
νίνα ο
"αίως δέν εννοούμεν νά ψέςωμεν κα-
οιά τούτων. "Εκαστος ύποψήφιος
προσπαθεϊ έντείνων πάσας τάς δυνάμεις
αυτού νά εξασφαλίση την επιτυχίαν τού,
φρονεί όϊ ότι 'χει δλα τα έφόδια έκεΓνα,
δσα άπαιτοΰνται, ινα βουλεύηται υπέρ
των συμφερόντων της Πατρίδος. Τουτο
Οεωρεΐται ώς καθήκον :ώ/ ύποψηφίων.
Αλλ' ές άλλον και ό Λαος, όστις μέλ¬
λει νά έκλέξη τούς αντιπρόσωπον τού διά
την διαχείρισιν των ύποθέσεων της Πα¬
τρίδος ημών, Ιχει και αυτος καθήκον και
μάλιστα καθήκον ύψιστον πρός την Πα-
ιτ^ίοα) ίνα αναθέση την διαχείρισιν ταύ¬
την ε-ίς πρόσωπα άξ'.α τής πλήρους αυτού
έμπιστοσύνης και ίκανά νά φέρωσιν έν
ταίς παρούσαις περιστάσεσιν αίσίως είς
πέρας την εντολήν ταύτην πρός το γενι¬
ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΚΡΟΥΙΜΑ ΟΣΤΡΑΚΙΑΣ
Έκτός των δΰο κρουσμάτων όστρακιας τα
όποΐα είχομεν άναφερει είς προηγούμενον η¬
μών φύλλον ο ΐατρύ; κ. Κίμων Δοκουμετζί-
δης δι' έγγραφον τού εγνώρισε προχθές είς
την Δημοτικήν αρχήν έν έτερον κατά την συν-
οικίαν Αγ. Αικατερίνην, το οποίον ό'μως
ειχε προσβληθή λίαν έλαφρώς.
Εύτυχώς ό κ. Δοκουμετζίδης ό οποίος πρώ-
τος είχεν επισκεφθή και τα τέσσαρα κροΰ-
σματα, τα όποΐα έντός διμήνου περίπου έ'χουν
σημειωιθη έν τί] πόλει μας, εγκαίρως πάντοτε
κατέστησε ταυτα γνωστά είς τάς αρχάς, ώστε
αυται νά λάβουν έπίσης εγκαίρως τα άπαι-
τοΰιιενα μέτρα πρός περιορισμόν τής νόσου.
Ο ΝΟΐνΐΟΣ ΤΗΣ ΑΓΡΟΦΥΑΑΚΗΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΕΦΑΡΝΚΒΤΑΙ ΤΟΥ
Γράφοντες είς την ^
--κρίσιν έλέγομεν περΐ τή? ολβθρίας πληγής
τής ζωοκλοπής ϊ,τΐί^ τεΐνβι <,* εξαφανίση ^ κτηνοτροφίαν έν τή έπαρχ'τ* ημών. Άλλά δυ- στυχώς δέν είναι ή μ'-νη *>>Ίγή α^ ^ρχε,
καί "ετέρα τ:;* ές ?»ο» «ρβς τ»6την καταστρ'ε-
πτική διά την «.θίνουσαν κ·ηνοτροφίαν μας. '£ΐ
δευτέρα αύτη πληγή ?ο6ερα χοΐΐ α^ β*νβ{ >ο
Νομος! Ναΐ μή έκπλήττεσβ{,^ φ(χοι
ς
καθ' εαυτόν, άλλ' ώ; μ-'/.Ρ| τςϋδε έφηρμοσθη
καϊ έφαρμ:ζεται δέν είναι ν; αληθής μάστις τής
ί ί οφί<* £ τε. τε γεωργίας καί κτηνοτροφι&ς ν,α) λευταίας. Ώς ένοοϋσι να εκτέλασιν αυτόν οί κ.κ. Έπόπται τή; Αγροφύλακος |φ£ρεν £Αω. ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΤΟΓΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟΓ ΧΑΝΙΩΝ κον μονον συμφέρον αποβλέποντες. Αί περιστάσεις, τάς οποίας διατρέχει ή Πατρίς ημών, πάντες όμολογουσιν δτι είναι είς αν,^θΊ ουσχερεΐς καϊ λεπταϊ, έν- ■>ν.Γ,-^, ?.ί Λ~. ^ ι 111 , η ΤΐίΐΙΙΙΙΙ ΙΙΜίΙίΧ
μέγα μίζος Οά εξαρτηθή έκ τής ίκανοτη-
τος καί τοΰ ποιου των ~οοσ"ώπων έκείνο)ν,
τα όποΐα Οά περιβαλτ) ό Λαος υ.ε το άζί-
ωμα τοϋ Βουλευτού. Εάν, -ροκειμένου
νά μας αντιπροσωπεύση τ·.; 2ν τ·.ν. ύπο-
Οέσει πρός προστασίαν και προαγωγήν των
άτομικών ημών συμφερόντων, φροντίζω-
μεν νά άναθέσωμεν το καθήκον τουτο ε?ς
τον παρέχοντα δλα τα έχέγγυα, δτι Οά
ανταποκριθή τελείως είς τάς "προσδοκίας
μας, ήδη, ότε πρόκαται περι των γενικών
συμφερόντων δλων μας, δτε -ρόκειται περι
αυτού τού μέλλοντας τής φιλτάτης Πα¬
τρίδος ημών, ής ή τύχη είναι αναποσπά¬
στως συνδεδεμένη μετά τής τύχης ημών,
τι πρέπει νά κάμωμεν;
"Οφείλομεν, οταν προσέλθωμεν κατά
την επίσημον εκείνην ημέραν είς τάς κάλ-
ί'να ένασκήσωμεν το ύψιστον έκεΐνο
Διά οιατάγματο; τη; Έκτελεστική;
Έπιτροπη; είσάγοντο; τον σχετικόν Ελ¬
ληνικόν Νομόν το Λιμεναρχείον Χανίων
ώνομάσθη Κεντρικόν Λιμεναρχείον Κρή-
τη;, 6 οέ λιμενάρχη; κ. Κουρκούτη; π^ο-
ήχθη ούτω συμφώνως τ.{Μ τον Νόμον
τούτον είς τον βαθμόν τού Πλωτάρχου.
ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΝ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ
^----ι '·■■ ,>^νζ^_—ΐι ■[» ρ "ΐ.ίωίουιΐΛΐ ι>
τροπην την παραίτησιν τού δ έν τ<7>
ήν Έκτκλρ.στι.·/ήν Επι¬
μγγρ ^ |γ|
των Έλληνικών κ. Χρήστος Βαρουτάκης.
ΔΟΔΟΦΟΝΙΔ ΕΡΞΤΟΣ ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ
Την -5ω;'αν τού -αρελθί,ντος Σαββάτο1) ευ¬
ρέθη νενφίτς έν Πειραιεί εί; την θ'.αΐταύρω^ιν
"Αρεως
·α&
πα
;, ή[
ίικαίωμα, όπερ παρέχει το πολίτευμα, το
οικα'.ωμα
ψήφου,
ννωαονα και
τες πρός τάς προτροπά; καϊ τάς παρακε-
λεύσεις, άδιαφορουντες γ.οο^ τάς οιοομενας
μεγάλας ύποσχέσεις, βύοντες τα ώτα προ;
τάς έπικλήσειςής γνωριμίας, τή; φιλία.,
και αυτής τής συγγενείας νά δώσωμεν
την ψήφον μας είς εκείνον, ^δστις κατά την
κρίσιν μας 2χει ολα τα έφδδια, ίκανότητα,
νοηστότητα, πατριωτισμόν, ινα αποτε¬
λέση μέλος τοϋ σωματείου έκείνου, όπερ
Οά έργασθτ, ινα έςαγάγη τον Τόπον ημών
έκ των μεγάλων δυσχερειών, είς ά; μοίρα
κακτ, ενέπεσεν, καϊ οδηγήση αίσίως και
ασφαλώς είς τον ποθητον λιμένα τής ενώ¬
σεως, πρός επίτευξιν τής Οποίας .'] Νήσος
αύτη υπέστη θυσίας τοιαύτας καϊ τοσαύ-
τας, οίας και δσας ουδεμία άλλη χώρα
Άλλά τί δύναται νά μας οδηγήση με-
ταζυ
τοσίύτων ύποψηφίων, έν τώ μέσω
τοσούτων συγκρουομένων αίσθημάτων και
τοσούτου δξέος άνταγωνισμου, έν τώ μέσω
ποικίλων συμφέροντας και έ-
λλλό
πιρροών, νά έκλέξωμεν τον καταλληλότε¬
ρον ; Μεταςυ των ύποψηφίων υπάρχουσι
πολλοί, οί όποιοι έχουσι παρελθόν άσπι-
λον και Οί όποιοι άλλοτε βουλίύσαντες
άπέδειξαν έργω δτι συνησθάνοντο βαθέως
την υψηλήν εντολήν, ήν παρά τού Ααου
έλάμζανον, ψυχη τε και σώ|.
μενοι είς την έςυπηρέτησι
σώματι αφοσιου-
Γθέτησιν μονον των
Φραγκιάδης η Φραγ·Α!αδά/.η;, λα/ανοπώλης ν.α:
Κρής την ζ,ατΛγωγήν, φέρων ούο ~ραΰμ.Λτα ο'.λ
-εριστρίφου, το μέν είς την /.αροίαν, το δέ εί:
τΌν υ,ηρίν.
Ι^ενομ,ένης ερεύνης ευρέθησαν επί των ε'νδυ-
μάτων τού 110 οραχμά:, αίτινες παρεδόθησαν
ίιπο της 'Λστυνομίας είς την σύζυγον τού.
Οί άσ^νομι/,ο· -'.στεϋουν ότι Οα εδολοφονήθη
~αρά συναδ:λφου τού, μεθ' ου την προηγουμένην
είνε φιλο>Γ/.ήσΓ, κ αί τ'ον οποίον εΐγε ραπίσει.
ΤΑ Ι33ΡΑΒ3ΕΙΑ
ΤΟΥ ΚΟΜΙΤΑΤΟΥ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΕΩΝ
Το έν τ?ΐ τ.ί'κν. μ.ας
ρΐων ί»ρ'.σ£ τα έςής
ίίς δυο Κυριακάς:
Λιι Κνοιαΐ'.ίι 21
Λ'; Ιϊρχβεϊον
Β') Βραβείον
Γ') Βραβείον
Δ'; Βραβείον
Ι.α Κιτοιακί» !ί«
Λ'^ Βραβείον
.
IV)
Βραβείον
Γ') Βραβείον
Δ') Βραβείον
Κομ'.τατον των
ραβεία οιλ τάς
ΦεΓ>οον«οίον.
100
70
» 50
» 'Μ)
Φε(ίοον«ιοίοΐΓ
οραχμ. 150
~ί-
αχμ
»
100
00
Ο ΧΟΡΟΣ
ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΤΟΥ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ
' 5Λ.ίύ πλήρους επιτυχίας ίοτέφθη ό κατ< την ίαπέραν τοϋ παρελίϊύντοζ Σαββάτου ίν τη /ιεγάλη αΙΟούοΐ] τοϋ ητρητώνος δοϋεις χο- ρος υπο τοϋ ουλλόγου των Κνοιών. Αί είοηράϊεις αρχετά καλαί ύπερεβηααν τας 700 δραχ/ιαζ. συμφεοοντων τής Πατρίδος, άλλ' ύπάρ- χουσ'/και άλλοι, οίτινες δεν έχουσι μέν ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Την παρελθούσαν Κυριακήν εγένοντο έν Αγ. Νικολάω Μεραμβέλλου και έν τΓ| Γχΐί)οΰ ση τοΰ Δημοτικοΰ Σχολείου των ·χρρένων, αί αρχαιρεσίαι τοϋ νεοσυστάτου συλλϊίγου «ΊΙ Λατώ» καθ1 άς εξελέγησαν, ό Ιωάννης Κα¬ πετανάκης πρόεδρος, Νικ. Βογιατζής (ϊντιπρό- εδρος, Έμμ. Χατζιδάκης ταμίας, Ροϋσος Ανδρ. Κοΰνδονρος Γεν. Γραμματεύς, Έμμ. Διαλυνάκης Είδ. Γραμματεύς, Νικόλ. Μασ- σάρος, Νικ. Συγγελάκης, Γεώργ. Τζώρτζης, Μιχ. Σκύβαλος καί Ιωσήφ Ρ. Κούνδουρος τος είς τον Τοπ&ν άντ! έπωφελής ώ; -άντες ήλπ'ζομεν. "Οχι βεδίίω; οι:τε ό Νόμος ε-ναί ελβττωματι/ίς, ώς Γ?ω; τινές νομίζουατι δ·ά την άγαν αύστηοότητα τού, ό Νόμος άριστος κβΐ έν τω συνόλω και ταίς Λεπτομερείαις αυτού, τά την ταπεινήν μας γνώμ.ην, άζ/,τει ό'μως Ιλλογον καΐ ζρανιτΐΛην εφαρμογήν. Κα πρός ε?·/εν ανάγκην έφαρμοστών ί/,ανών χαθ' όλας τάς έ~όψε:ς συγ-λδντροθντων 'όλα τα προ- σόντα τής έπω^ελοΰ'ς δια τον Τόπον δράσεώς '/όντων δηλαοή πρός ττ, τελεία έπιστημον·/./, ότών μορφώσεί κ«ΐ πείραν ου την τοχοΰ'σαν καί πν^^μα προσί'τί πλήρους πρακτί/οτητος καϊ γνώ- ΐν τελείαν τής καταστάσεί.·); τής παρ' ημίν γε- ωργ-.λής τάςεως. Τοιαυτα έφόδια, βρονοΰμίν, έδει νά ει/ον οί ναλα6όντ£ς την εφαρμογήν τοιούτου λυσιτελοΰ; ίά την γώραν νόμου. Άλλ' ά>τϊ τούτο>ν, χωρ'ις
α σ/.ο~ώμεν νά Οίςωμεν πο:σωπα, φανερόν είνε
ότι οί πλεΐστοι ές αυτών εισήχθησαν δ;ά τοϋ
Κομμ^τος είκή κα: ώ; ετυχε είσελθοντες διά
τής αίσχρας Ιυναλλαγής '/ωρίς κάν νά ληφθή
ύπ' όψιν ςϋδεμΐΛ ίκανότης, ουδέν προσόν. Κα'·
οιωρ'σθησαν ούτω άνθρωπο: στεροΰμενο: -/.αί τής
στο:·/;ε:ώδο·->ς έπιστημονι/.ής μςρφώσεω:, ώς
πρώην ΰ-ηρετών έν τί; έπαρχία μας 'Κπόπτης
περ'.-εσών ώς έ/, τοΰ επιστημονικώς άκαταρτι'-
στου αυτού είς πλείστα άτοπα και παρανομίας
έφ' αίς καί παράμεινεν επί τόσους μήνας έγκά-
Οειρκτος κ«ι -αρεπεμφθη τελος είς το Κακουρ-
γιοδικεΤον, τοιούτοι βεβαίω: τοΰ Ν:μου έφαρμο-
στ_· οέν ήτο δυνατήν η ν' απέβαινον έπίζήμιοι
διά τον Τόπον. Λ'.:τ: ό'ταν Ιρχονται οΰτοι καί
επιβάλλουσα, ώς ό πρώην Έποπτης μθίζ, έλα-
φρί5 ι·/, συνειδήσει καΐ τοσούτον έπίπολαίως τό¬
σον ΰπερβολικά καϊ σχεδον παράλογα χρόστιμα
καί επ: τη μ·,/ροτέρα άγροζημία -/ωρις χαν ν*
ά ΰπ' όψιν αύτην ταύτην την γενομέ-
νην κατ εκτίμησιν τού πραγματογνώμονος η
: π.χ. ώς κανόνα '; /.. πρωην Ί^ζ6τττης 'ϊερα-
πίτρου άνά πά;αν άγροζημίαν Ι δρα*/μή; καί
επιβάλλει πρόστιμον 1,20 φράγκου ώς είς τάς
πλείστας άγροζημίας συνέβαινε δ:ν είναι, λέγω,
έπίζήμ.ιος ούτος διά τ'εν Τόπον καί αληθής κα-
ταστροφευς; "Η οταν έπειγόντως δικάζων επι¬
βάλλει ραγδαίως καϊ τόσον εΰκ;λως δι* αυτόν
πρόστιμα 13, 50 ή 15 ή 19 κτλ., κτλ. δραχ-
μών χωρίς βεβαίως νά σκεφθή κάν ότι ό τα'λαί-
πωρος αύτος είς όν επιβάλλει τΌ πρόστιμον δέν
εχει τόσον προ'/.είρους, ώς αΰ-ςός, τάς 13,50 ή
15 ή 19 κτλ. δραχμ. καί ότι διά τΌν δυστυχή
γεωργόν σήμερον τοιούτον ποσόν είναι Οησαυρος
σ/εδον άφοϋ' στερεΤται καί αυτού τού" έπιουσίου
αρτου μέ την. μαστίζουσαν τον τόπον καλθδαιμο-
νίαν δέν είνε λέγω, έπιβλαβέττατος είς τάς πα-
ροΰσας περιστάσεις; Άλλα πλήν τούτων δέν έπι-
δ-'χονται το παράπαν ν ακούσωσ'. τα εϋ'λογα ή
μή παράπονα των */·ύρ'.%ών αλλ' είς απλήν τού¬
των πρόθεσιν ότ.ως άμίλτ,σωσιν οργίζονται ούτοι
καί ώ; Οηρία έςαγρ'.ώνονται καί ισχυρώς τον
γρόνθον!!! αυτών έπ'. τής δικαστικής εορας κα-
ταφ = ρουσι>, ώσπερ άν έν καφφενείθίς συνεζήτουν,
Γνα τούτους καταπτοοΰ'ντες έςαναγκάσωσιν αυτο¬
στιγμεί νά σιγήσωσι και ώς στρουθία προ φοβε-
ρου ίέρζκος συσπε'.ρωθώσιν. Ισως δέ καί νά Οέ-
λωσι νά έπιοείςωσ; προ τού δυστυχοΰ'ς ρ'*γ2'5ί,,
ούτω φίρόμενοΐ, την πανίσχυρον δύναμιν ήν έκ
τοΰ Νόμου(;!) κέκτηνται. Καί το πάντων χείρι-
στον ώς ·νά μή ήοκουν παντα ταυτα ένίοτε καϊ
έςυβρίζουσι καϊ πάντη ατρετώζ συμπεριφέρονται
πρός τούς ά:ίους έ/. μ?ρους των όργάνων τής
Κυβερνήσεως καί δή τής Δικαιοσύνης πάσης εκ¬
τιμήσεως καί σΐβασμοΰ χτωνούί: γεωργούς'μας.
"(^ταν 'όλα "ζαϋχα ινα μη πλείονα αναφέρομεν
συμβαίνουσ; κατα την εφαρμογήν τοΰ Νόμου
τούτου δέν 3ικαιολογεΤται βεβαίως ή Ικπλη:ις
των αναγνωστών ημών ή έκ τής άποκαλύψεώς
μας έν άρ-/?, προελθοΰσα αποκαλέσαντες τούτον
(τον Νόμον) δευτέραν φοβεράν (ώς ή ζωοκλοπή)
π?'.ηγήν τή; κτηνοτροφ'.ας καί αληθή μάστιγα
ταύτης. ^ ψ
"Ωστε δ:κα:ότατα ουναμεθα να είπωμεν ότι ό
Νόμος οΰτος κατε'στρεψεν άν μή παντελώς σπου-
δαί.·>ς ό'μως την τε Γεωργίαν καϊ κτηνοτροφίαν
καί έπιμένομεν είς τήν γνώμην μας μετά Οάρ-
ρους συν τ γ, πεποιθήσει ότι διερμηνεύομεν την
στιγμήν ταύτην ά πό των στηλών τής «"Ιδής»
την γνώμην σύμπαντος τού αγροτικοΰ τής επαρ¬
χίας μας πληθυ^μθ" λαχατρ^χΟμ^νο,^ -β>τοε.-
ει*ώς καί πάσχοντος θίκονομικώς μέχρις άπι-
στεύτου βαθμθΰ.
'ΐΡ,αΓ=_,α φεζοου'/ριος 1010.
'Αγρότης
ΑΘΗΝΑΙ 1 1 Φεορουαρίου.— Ό Ιΐρίγ/ηψ 'Λ-
νορ*ας συνδΐελίχθη μετέ τοΰ Διάδοχον έν Ηρεν-
δησίω καί ανεχώρησε δ·.' Αθήνας. 'Ο Α'.άδοχος
ανεχώρησεν είς Γαλλίαν.
Ό Βασιλεύς καϊ ή Ηαοίλισσα τής Βουλγαρίας
αφίκοντο είς ΙΙετρούπολιν γενόμενοι δεκτοϊ τ:<χ- ρά τοΰ Τσάρου. θά έπισκεφθώσι την Τσαρίναν. Συμ.πλοκή εγένετο έπϊ των τουρκοβουλγαρικών συνορων. Ό Ιίουλγαρι/Ός σταθμος τοΰ Μπίλ- κοβο προσβληθείς υπο των τουρκικών πυρών αντεπυροβολησεν. Οί πυροδολισμοϊ εστάθησαν και είς τούς γειτονικούς σταθμούς, έπανήρχισαν δέ την επομένην μ.?χρ:ς εσπέρας. Αί απώλειαι οέν είναι σοβαρά: πρός τΌ με'ρος των τούρκων" είς δεκανεύς καί είς στρατιώτης εφονεύθησαν. Το επεισόδιον ΟεωρεΤται ώς στερουμένου πολιτι- κής σημασίας. II ΙΙύλη έπεφορτισε τΌν έν Σο- φία Πρεσβευτήν της νά συνεννοηθίτ, μετά τής ϋουλγαρικής Κυβέρνήσεως πρός πρόληψιν τής ανανεώσεως τοιούτων συμβάν-ων. ΑΘΗΝΑΙ 12 Φεβρουάριον.—Συνεπεία των τελευταίων συμβάντων έστάλησαν βουλγαρικά στρατεύματα είς τα τούρκικα σύνορα καϊ στ*θμ.οϊ τινές ένισχύθησαν έσπευσμένως. Ή Τουρκία ίδρύσε: σταθμόν τορπιλλικών έν Νικομηδεία. Νε'α σεισμική δόνησις έσημειο>0η χθές το εσ¬
πέρας έν Ιταλία.
Ό ΓαλλικΌς τύπος γενικώς κρίνει μάλλον
αίσιοδόςως την εσωτερικήν έν Ελλάδι κατά¬
στασιν.
ΑΘΗΝΑΙ 13 Φεβρουάριον. — Ή Πο.-λή απε¬
φάσισε νά συζητήση την περϊ αναθεωρήσεως πρό¬
τασιν την προσέχη Πέμπτην.
Έν Λονδίνω εγένοντο δύο ύπουργικά Συμβού-
λια. Διαδίδεται ότι ή Κυβέρνησις σ/.οπη νά
παραιτηθ·7(.
Αγγέλλεται έκ Θίσσαλονίκης δτι έ; τοΰρκο:
εφονεύθησαν καϊ έννέα έπληγώθησαν κατά τΌ
έπε:σόδει:ν των βουλγαρικών συνόρων. Μικτή
Ί1]π:τροπή προβαίνει ήϊη είς άνακρίσεις.
Κατά τΌν «Έωθιν'ον Ταχυδρόμον» ό Βασι¬
λεύς Φερδΐνάνδος τής Βουλγαρίας σ/.οπεόε: νά
συνάψτ) στρατιωτικήν σύμβασιν μετά τής Ρωσσίας.
ΑΘΗΝΑΙ 14 Φεβρουάριον. — Ό Βασιλεύς
δεςιούμενος τΌ προεδρείον τής Βουλής είπεν ότι
ήτο πεπεισμ.?·<ος ότι ή Βουλή Οά συνεζήτει την αναθεώρησιν έν 'νεύματι έςτασεαλίζεντι την ευ¬ δαιμονίαν τής Πατρίδος τοίς πάσι προσφιλοΰ:. Ή «Σαμπάχ» αγγέλλει νέον επεισοδιον έπϊ ών τουρκοοου/.γαρικων σονορων. Έ>
νόν «Χρόνον» ότι το ταξείδιον τού Κάϊζερ βίς
Κέρκυραν πιθανώς θά άναβληθζ.
Το διάβημα των Έλλήνωτ βουλευτών παρά
τω Πατριάρχη έμεινεν άνευ άποτελέσματθ:, έν
τούτοις ή ελπϊς δίευθετήσεως δεν εςέλιπβν.
Πυρκαϊά κατέστρίψε τΌ δίκαστι/.Όν μέγαρον
έν Άδάνοΐς.
Ό Λύσ;ρ·.ακΌς στόλος άφί/.ετο είς Άντίβαρι
έπευφημηθεϊς.'Αςιωματικ&ϊ μετέβηιαν είς Κετ-
τίγνην επι είόικί) άποστολ/,.
ΠΙΝα: ΕΚΛΟΓΗΝ ΤΟΥ ΜΟΙ ΗΡΑΕΑΕΙΟΤ
Δήμοι
Έκλ(
)γεΐς
"Αθροισμα
Ηρακλείου . .
3,948
7.381
Έπισκοπής . .
2,051
85
2,130
Λαγκάδος . . .
2,137
2
2,139
Καστελλίου . .
2.089
72
2,16!
Αγ.ΙΙαρασκΙών
984
110
1,100
Ι1αναγ<άς . . . 1,111 132 1,243 Σκοινΐά. . . . 571 108 679 Άρκαλοχο>ρίθυ
474
423
897
Χάρακος....
1,532
390
1,922
Μεγ.Βρύσεως.
022
198
820
Γόρτυνος. . .
858
23
881
ΙΙλατάνου . . .
1,721
—
1,721
Ζαρού......
1,329
47
1,376
Τυμπακίου. . .
Μ 93
2
1,495
Κρουσώνος. . .
1,449
—
1,449
Αγ. Μύρωνος
1,533
17
1,550
Ρογδιάς-------
1,159
69
1,228
Λαφνών ....
810
127
937
'Αρνανών . . .
1.171
131
1,302
Έν όλω
20,527
5,890
32,417
ΘΑΝΑΤΟΙ
Την παρελθούσαν Κυριακήν ΐτβλεύτησε τδν βίον
μετά πολυ/ρόνιον νόσον οεμνή καί έναρβτος δέ¬
σποινα ή σύζυγος τού οίλου καλλιτέχνου χ. Άντ.
Άλεςανδρϊδου, ΙΙηνελόπη.
—Την παοδλθοϋ'αν Τρίτην απεβίωσεν έν Χου-
μ.6ριά"/.«ι Μεραμβέλλου προσβληβ&ίσ* υπο ή«.·.πΛη-
γίας ή Ελένη Δ. Μουρελάκη μή^? τοί βίλου
ΐατοοΰ-κ. Νικολ. Μουρελά/ίη.
Βΐς τοΰ; τεθλιαμένου; ή «'Ίδ'.,» διαβιβαζει τα
Οεραά της λλ
ΠΝΙΓΜΟΣ ΠΑΡΑΦΡΟΝΟΣ
Κοεκτεπέ τοΰ Βιλαετίου Ανδριανουπόλεως βού-
λγαροι στρατιώται ενεδρεύοντες έπυροβόλησαν
έπϊ δύο τούρκων στρατιωτών ών ό είς εφονεύθη.
Ό κ. "Ασκουϊθ Ιτυχεν ακροάσεως παρα τω
ΒασιλεΤ, μεθ' ο εγένετο υπουργικον συμβούλιον.
Ό Βασιλεύς Φερδινάνδος σκοπεΐ την συνομο-
λόγησιν στρατιωτικής —υμδάσεο.ς μετά τής
Ρωσσίας.
ΑΘΗΝΑΙ 15 Φεβρουαρίου.—Οί Βοΰλγαροι
άςιωματικοί ηρνήθησαν >ά ΰπογράψωσι τα πρακ-
τικά τής έςετάσεως επί τού πρώτου έπεισοδίου
77/ν Εσπέραν τ»7ί ηαοελϋοναης Κνριακής
ετελέαΰψαν οί γάμοι^ τοϋ φίλον κ. Μιχαήλ
Ηανταιοηάκη, μεΤ« % ^^ος Σοφίας Μηοι-
ψ
Ηανταιοηάκη, μεΤ«
σιιιιτζάχη.
ς Σοφίας Μηοι-
ιιτζάχη. ,
Παοάνυιιφος *α(!*οτη ό κ. Κλεά^ης Πε-
τροίδ)]ζ
Εις τοι>ς νεοννμψους ή «"/ό//» ενχεται ά.ιο
χαοιΥιας ι όν βί°ν /ια}<ί?ύ)' χαι πανευδαίμονα. ς. 13ϊ6«·.ηΰτα·. Οτι [*τερΛ χ: Κιιίερν^τϋ^ άΛ ,^τΛ.; Λν ^γ.ο^^ τούς διοικητάς των μεθ'ριατιΐών σταΛμών αυστη¬ ράς διαταγάς όπως άποφεύγωσιν έπεισόδια. Ή «Γενή Γαζέτα» άγγ*λλ<·ι ότι άγνωστος άσθένεια έθανάτωσε 300 άτομα έν Παλόβα τής Προποντίδος. '() Βασιλεύς τής Σερδίας θά φθάση είς Πε- τρούπο) ιν χερί το τέλος Μαρτίου καϊ θά τύχ/) επισήμου δεςιώσεως. Ό κ. Ρφμάνος ανεχώρησεν έκ Λονδίνου άφοΰ πρότερον εγένετο δεκτος παρά τού Βασιλέως καϊ τής Βασιλίσσης. ΛΛΗΝΑΙ 10 Φεβρουαρ'θυ.—ΤΌ Θεοτοκικον καϊ τΌ ΡαλλικΌν κόμμα άπεδέχθ^ταν το περϊ αναθεωρήσεως προσχέδιον έςαιρέσει δευτερευου- σών τίνων διτάςεων, μεταςύ άλλων τής <χ^χ(}ι- τούσης την ές·'λεγςιν των έ/.λογών είς τον "Α- ρειον Πάγον. Ό κ. "Ασκουϊθ σκέπτεται νά προτείνη την αντικατάστασιν τής άρχής τής κληρονομικότητος διά δημοκρατικής άρχής έν τω καταρτ:σμω τής Βουλής των Λορδων. Οί έν τω Όθωμανΐ/.ω Κοινοβουλίω ελληνες βουλευταϊ απεφάσισαν νά προβώσι παρά τω Οί- κουμ. Πατριαρχείω είς κοίνον διάβημα καλούν¬ τες τον Πατριάρχην καί την Ιεράν Σύνοδον νά συνεδριάσωσι ζαρχ'/_ρτΙ;).7, νά διευθετήσωσιν ανυ¬ περθέτως την διαφοράν καϊ τίρματίσωσι την κρίσιν. Ό κ. Λεσανέλ. έν συνεδριάσει τή; Ίϋταιρίας τής Άνατολής έν Παρισίοις είπεν οτ: ή Ινύρώ- πη δέον νά έμποδίσ/; τουρκοβουλγαρικήν ήρριχ;ιν. ΑΑΙΙΝΛΙ 17 Φεβρουάριον.—Τα κόμματα συνεφώνησαν επί τοΰ σχεδίου αναθεωρήσεως. Λί εκλογαί τής Συνελεύσεως γενήσονταΐ πιθανώς τον Σεπτέμβρ'.ον. Ό Τυπάλδος ανεχώρησε διά Λ έ;ω:ερι/.όν. Ό Βασιλεύς τής Σαςωνίας αφίκετο είς Κέρ- κυραν ΐποο^ηΐι.0. Αγγέλλεται έκ Βερολίνον προ; τΌν Παρισι- Την νύκτα τής Π;μ.~της τής παρελθούσης εβδομάδος ό φρενοβλαβής Γεώργ. Κ. Ρουσάκης άπο Σγουροκεφάλι Πεδιάδος τριακονταΐΓ£»τα«- τής την ηλικίαν, άναχωρήσας έκ τής οικίας το« μετέβη είς θέσιν «Πετρα» τοΰ ανωτέρω χωρίου ένθα ύπήρχε δεςαμενή ές ομβρίων υδάτων, έν- τΌς τής ό~οίας πέσων έπνίγη. ΕΓΡΩΠΑΓΚΑΙ ΚΪΥΕΛΑΙ Κατασ/.ευάζονται τοιαύται ενταύθα ΰπΌ εϊοικοΰ τεχνιτού καϊ υπο την επίβλεψιν τοΰ χ. Ν. 11α- ΐί*βά«.·ή" ■γΠΛ'Τ^»—ί, συμφώνως «ρΌί τα ιίκθ3«ί- γματα τα ΌποΤα ε/ε·. προμηθευθή ούτος έκ τοδ έ^^χ^τε(!^Λο^ άντί Βραχ. ίΑ5νΐν 15 εΑάστη. Οί βουλόμενοι νά προμηθευθώσί τοι.ζύτα<; χ^- ψέλας δύνανται ν' άποτανθώσιν είς τον κ. Πα¬ παδάκην, όσον το δυνατόν ταχύτερον, καθ* όσον πλησιάζει ή κατάλληλος έποχή τής εγκαταστά¬ σεως των μελισσών έκ των παλαιών κυψελών είς τάς ν«ας. Ζητοϋνται 50 σμήνη μελιοπών (Βραοχιά) πρός αγοράν, οί έχοντες τοιαϋια δύνανται ν* α.Λθΐαν$(ϋσιν% είς τον κ. Παπαδάκη. Ν ΕΑ ΚΕΝ Τ ΡΑ Ή έγνΐύσμίνη -εριποιητικότης, ή -ροθυμία καί άκρα καθαριότης, ήτις έχαρακτήρισε πάν¬ τε τούς άπο προχθες διευθύνοντας την ζαρα το Μεγάλο Σανδριβάνι λε'σ/ην Όδυσσ-'α Κοΰρ- γλου καί Κωνσταντ. Άρχιμανδρίτην δεν είναι ο'υνατΌν ή νά έ~ισύρουν ..άντοτε την υποστήρι¬ ξιν τοΰ ^ ΘΑΝΑΤΟΝ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ 'ΙΊν ώ ό Νικ. Άντ. Φουράκης παρβλυτΐκές, ήλικίας 30 περίπου έτών έπέστρεφε νύκτωρ έκ τής οικίας τής αδελφής τού είς την *.ατοι*-ίαν τού έν Φανερωμί'ντ; Πυργιωτίσσης, έπεσεν έντος φρέατος εύρισκομένου καθ' οδόν καϊ έπνίγη.·' ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ Ή βαρυπενθοΰσα οίκογένεια τής θανούσης ΙΙ^νελόπν,ς '/%.. 'ν4_λ&ξ-ν«3ρ£«!.ο> εύ-
χβρίστεΤ πάντας τούς χοτρακολουθήσαν-τας «ήν
κηδείαν καϊ τούς καθ' οιονδήποτε τρόπον συμμε¬
τασχόντας τοΰ χςνθους αυτής.
Έν Ήρακλείφ τ/ϊ 10 Φεβρουάριον 1910
ΤΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΝ
" ' ^
Πλουτίσμένον μέ μεγάλην ποικιλίαν χαρακτήρων ηεζών καϊ κεφαλαίων
Αναλαμβάνει την εκτέλεσιν οίασδήποτε μικράς 1) μεγάλης τυπογραφΐχής εργ
εΠΙζΤΟΛΩΝ -2
2ΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΑ, ΝΕΚΡΩΣΙΜΑ, ΔΙΠΛΟΊΎΠΑ, ΑΓΓΕΛΤΗΡΙΑ ΓΑΜΩΝ,
ΐνγΧΗΤΗΡΙΑ, ΤΙΜΟΛΟΠΑ, ΡΕΚΛΑΜΑΙ
ΕΚΤΤΠΟΤΝΤΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚ,αΐΑΤΑ ΕΙΣ ΤΟ ΤΤΠΟΓΡΑΦΕΚΝ ΤΗΣ «ΙΔΗΣ»
Γό Τυπογραφείον τής Ηδης» παραΑα^όν εσχάτως μεγάλην ποσότητα καί ηοι·
η*..ίαν ΦΑΚΕΑΑΩΝ καϊ ΧΑΡΤΟΥ διά την εμπορικήν άλληλογαφίαν έκτνπώνει
ταυτα, όπως καϊ πάντα τα ανωτέρω είς τιμάς λίαν συγκαταβατικάς.
ιδού τα δύο χαρακτηριστικά τοΰ Τυπογραφείον τής «"Ιδής». .
αιργχα.
εν ιεραπετρω
ΔΙΑΤΡΙΒΑ1
ητ/.^τι/ή; τω οντ: εύλββείΛί έχοηω
τ:ρο·>υμίθίν /.αι σύμπτωσιν των Ορηΐ/.ευ-
*3· λ'ίνων./.ών αίσθημάτων απάντων ανε-
*Λ*ϊ τή; παρελθούσης Κυρ-.:<·/.ής 14 Φεβρου¬ άριον* έ.Ι. έτϊθη εί; εφαρμογήν ή Άργ.α τή* Κυριακήν *α· έν ττ, χωμοπίλε: ημών '/ πρώτον μέν εί; την άνεγνωρ'.τμίνην ηοη επ1. τ.<χ- ρεμίερών Ορητχευτικώ^ ζητημάτων ύ είς την ήθΐλντοίησΐν τή; χθ'.νωνίας άληθώ: επί- μεμελημ?ν·,'(ν ενέργειαν τού Θεθίιλεστατον» Ε χ·.ϊχ5-ου ημών Άμδροσίου, δεύτερον δέ είς την άιΐί Ορητ/.^τι/ή; τω οντ: εύλββεί'Λί έχοηλω- ϋϊΐταν τικών *3 ημ :α·.2*τως των έμχορευ'νμένων /.αί μή χ.ατοί/.ων νί,ς /.ωμοττςλεω; ημών. Όποιαν Ορητ/.ευτ'.χ.ήν σημασίαν ί·/ει τ 5 *?5γ- μα γνώσιν, ά'τε άποτελοίίντος έν έ/, των στο·.- •/εί'ων των έντολών ήτοι των υποχρεώσεων τοό άνΟρωΓθί) απέναντι τ:ΰ ΘεοΟ". 11ρο·Αε·.ν ίνου δέ νά άναπτύςωμεν την σημα¬ σίαν τού ζητήμβτος βπο άττ:ψίως -/.αθαρώ; ·/.::- νωνΓλή: ν.5:: ύγΐΐΐνης Οά -ερΐορισθώμεν εί; α έπ:μεν2 ολίγο, δ'.' ών ομω; /.ατα^ΛΪνετΛ: τ: απαραίτητον χαΐ επιβεβλημένον τή; αναπαύσεως έίΐ μίαν ημέραν /.αθ' έβίομάοα τού έ~ι ε: ολθ- /.λήρους ημέρας διαρκώς έργαζομενου -/.α: δια- ν,ητιν.ώ; ϊ.α: σωμ.ατ·.ν.ώς, τού" έν.πορευομενοϋ τεχνιτού, /βΐ α',,νοήποτε άλλο έπάγγελμα έπαγ νίΑλομίνου ίν:ς άτιμον έ> τή χοι>ων?α.
Οταν την Κυριακήν ό Ιμζορος η ό τε"/>:της
■/.λίίϋτ, ιο ιΙΐλ7::ρ:·/.όν τ-υ ή ό οεύτίρο;
σ:ήριςν τού χα· ούτω 5ιαν.:ψτ; την μετ* αλλων
<υν·αλλ«γην άνβγ·/.αίζεται νά -ροσίίρτ-, την ανε- λτίμητον /.αί ά-αρα.τητον άν-ίψ^χήν ε'ζ ~ήν -51·*" νοιάν τού, ϊκομανιρύνετ,ο". τού Οορΰβου -ών έμ-ο- ρι/ών ή ^μ.ηχβντ/.ών σομΐων'.ών, των σ^ίψεων, των ΰπολ'ΐγισμών των σι>μ6άσεων /.α: έν γένει
των συνήθων άσχολιών τοΰ' έχαγγίλματός τού
χ.3· ούτω ίΐτ-ιτυγ·/;**55 τήν οί/.θνομί'ϊν ωρισμένον
7?:νο·^ *ολ;/:·.μοτάτου, 6ν ποΐ7.ιλοτρί-ω: δύναται
νά 5ία0ίΧ(, άναλςγω; τή; κοίνωνί/ή; αυτού Οί-
σ-ω; χ«Ί ήλι/.ίας, είτε έ:ερ7.^·μενο; προ; έτ:ί-
σ/.βψ'.ν ορίζοντος άσυνήθου; είς αυτόν οί'ου τή:
έ;07ή:, £:τε /.αταγινομενος μελετών, είτε ασχο¬
λούμενον -^ερ'ί την ταχ,τοπθΎ,σ'.ν οίκ.ογεν.ί·;<7.ών τ'.;/ Οχοθίσΐων είτε τέλος αχολαμβανων τής μετά τής οικογενείας τού σ'ονανασ-ροΐή: επι 2;αρ*Αεΐς ώρας. Τουτο 2ε—δηλαδή το λά/.τισμα ν.ατά τή: μινοτονίας — σπουδα'.ότατον ίπν/ν. όρον έν τί, ΰγ·.ίι.ν?ι. II μονοτονία ήτ:ς ουδέν άλλο είναι ή' ή επί ώρϋμίνο^» καΐ τα/.τΐΑθϋ κΰ/.λοα άσ/ολία τοϋ βνθρώτου, /.ακαί καί όλέθρ:α άποτελέσματα (7:Τ·έβέ! μάλ'.στα οέ είς την κανονικήν λειτουρ- γίβν τού ν/ος *»ΐ τού νευριχ.οΰ συστήματος. ΙΙολλά -αραδΐίγματα εχει νά μας δείςη ή Έπιστήμγ; καθ* α ανθρωποι καταγ·.ν:μενο·. πάν- τοτε έυΐ τϊ αύτα εττερήθησαν τής τού νο"'ς διαυ- γείβ; ή ϋλλω; ειπείν άζώλεσαν την ζροτ:ίρα^ αυτών 5·.Λνοτ4τί/.ήν δύναμιν αναγ/.ασθέ>τες ούτω
έΑ:ντεί άν.οντ·ς πλέον να άργήσωσι ούχι μ;νον
•/.ατά Κυριακήν, άλλά καΐ κατά τάς άλλας η¬
μέρας τής εβδομάδος χαϊ διϊ πάντες.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Ο ,,ΕΡΜΗ
Μηνιαίον Εμπορικόν περιοδικόν.
Ηεν.Γ/όμΕνα τού 1>ου άριθαοΰ: Έ'Αποοι/.τ, Γε'ογοβ-
φίϋ. —■ Ί'ό'ΊΙνίοαίνον Βασίλειον ^ής Μίτ- Ηρεταν.ας.
— Πί'λ'ϊ· -/ρυιου καΐ άργύρου. — ΙΙ:ρί συναλλαγάς.—
Τ.·.απ£ζιτ·./ίϊ· έογα^ίαι. — Τρε/^μενοι τοζοφόροι λογα-
ί Ί άβή
,,^ΕΡΑΠΙΟΝ"
Έξΐδόθτί ό Γ5' τομο; τοΰ ανωτέρω ®·.λολογιχου ~ί-
οϊοδ'.χυΰ αί: τα εξής πίριε/ομενα:
Σπύοου ("Ιεοτο/.η-Ί) Γιάχωδο; Ό;τής τοΰ Φωσ/.ό-
λου.— Ι Ιέτ -ο-> Μάγνη- Λυταά. — Κώστα Τσαγχαράδ.α-
"Λχλαν»το·. νίκ^οί.—Ζαν Μωρέας-'Λπο τίς «Σ:ρο·ρ:ς>.
— Μ. Ψ:λτντα-Γλ(.)σσ·χαί πλάναι___Οί. Ι,εΙοιιπιεαιι
-Λύο Σ'/ολ,εία. — Τίκη Σαρα/.·.νοΰ-Χίΐ'α(ονιάτ:/.οι σχο-
ποί. Όπτδΐσία.— 'Λμαρυλλίία;-Ή παοααονή. — Χ/ί-
ατου Ζίρβ«ί-Τό οραμα τού Λάμπρου.— Ρίνα; Λεοαντή
-Στό β?ά> ο άπάνιο. — Πήλιου Ζάγρα -
II
Άραζιχ/,
ποίτ|σι;___Ϊ2ο>ττ|ρη Σχίπη-Σπήλιος Παζαγιαννης.
Μονον5θ:«ί»ι. — Πνευματικαι κίνησις. — (-)ίατοον. —
ΕΙΣ ΤΑΣ
Πολλοί εμποροι. θέλοντες νά πωλήσωσι Ραπτο-
ιιηχανάς, προα.ταθυΰσι νά έξαπατήσωσι τό κοινόν,
ύέτοντες ι:ίς τάς άτελοΰς και κατωτέρας κατασκευάς
Μηχανά; των σήματα δμοια πρός τό ημέτερον, διά
νά τάς έκλάβωσιν οί μή δίδοντες προσοχήν είς τουτο
πβλιΐΓαι ώς γνησία; Ραπτομηχανάς ΣΙΓΓΕΡ.
"Ολαι αί γνψτιΛι Ραπτομτιχα-ναί ΣΙΓΓΕΡ φέρου¬
σιν επί τε τοθ σώματος
καί έη' (ίαφοτέρων τώλ'
πλευοων αυτών τό έναντι
σΐμια τοΰ ΕΡΓΟΣΤΑ-
ΙΟΥ|0
Καί επί τού Βραχίο-
νος την έπωνυιιίαν τής
Έταιρείας ηΤΗ.Ε
Ραπτομηχανή δέν είναι
ί
Δύναται τις ν« ρμη
τοιαύία; αποκλειστικώς άπό τα Ύποκα-
ιμ «ιί άπό τούς Πράκτορας τοΰ Οΐκου
«ΜΠΟΡΝ καί Σία" μόνους "άντιπροσο'νπους της
Έταιρείας ΣΙΓΓΕΡ έν Κή
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ.—Συνοικία Άβδουραχμάν κάτω¬
θεν Έβκιΐφίου, αριθ. 40.
ΧΑΝΙΑ.—Όδός Ποτιέ, παραπλεύρως Στοάς έκ-
κληηίας.
ΡΕΘΥΜΝΟΝ.- Όδός Τσάρου καί παρά την
Βρ-ύσιν Άλή—Γιατζή.
ΚΑΣΤΕΛΙΟΝ ΚΙΣΣΑΜΟΥ. - Είς το Κατά-
στημα χον κ. Γειοργίου Ψαρουοάκη.
ΚΑΝΔΑΝΟΣ.—Είς τό Κατάστημα τοί· κ. Άντ.
Καλογεράκη.
ΤΙ ζίλϊΐοτίρα χαΐ ατερεωτί'ρα Ραπτοοη/αν/; δι' οί-
χογενίΐακτ,ν •/ρί]σ·.ν είναι ι Μη"/«νη ΣΙΙΜΜ^Ρ «ΙΊ6
Κ. 3», ή Μη/ανή τοΰ ς?0οδ ίΐ
Υλζ - ύπ' αριθ. 1 ·Ί3 φύλλον τής 17 '
ρίου έ. Ι. τής έν Χανίοις έ*οιίομϊνης
3ος «Κί|?υ:» 0« τί ψευ:ο')νυμον «άμερ
άναοίίων τα "ερί αρχαιρεσιών τού ξ'.ϊα
συλλο'νου Σητεία;, έ?άνη χροθ^μθ; να
Αθμδολόγιον /.οτμηχι/ών έπ-.Οέτων χαϊ ετίβινων
πρός τού: 3ιδασ/.άλο·ις /.αί νά θίς·Λ, πρόσωπον το
όποϊ;ν %λ ώς έ/, τίί; Ο^εώς τού /.α'ι τή;_-/.αθ1
όλον προ: τΐν σύλλογον δράσεώς τού ώ^ει/.ε να
τ«γ·/ίτ'(ΐ άμερίστου σ;δαϊμοΰ ν.α· τή; εύγνωμο-
σύνης. ,
Έκ τύχης *«: εγώ παρα/θΑουΟη^;, ν.2-.ο
την έσπίράν εκείνην την έκτΰλ.ςιν τής ψηφοφο-
ρίας $έν δύναμαι ή νά οια/.ηίύςο) 8:ι πολυ απί-
7.εί τοΰ νά άναφϊρτ;, την αλήθειαν κβί^νά Ιχτ, α-
/.ρ·.6ή γνώσιν γ£γον;των. Λιότι, έπειίή ευρεθη¬
σαν Ιί>, οί'τινες έπ' ούο·ν· λόγω εσ:εργον νά ψη-
φίσωσιν άλλον Γ/.τίς τοϋ /· Έπιθεωρητοϋ', επρε-
πε τουτο νά χαρα/.τηρισθτ, ανάμιςΐς ελΐ'.νων εις
τάς οτΛΟνενε'.αν.άς των δ'.Βασν,άλων ύποθέσε1.:, ή
ΙκΩζ-κε νά παρα-/.αλ-:σ/, ενα έκαστον των υφιστα¬
μένων τού νά μή ψηφίσωσιν εκείνον, ώ: οεν £/.α-
μνε.κα·. τ: αντίθετον, τρεΤ; δέ τούλάρ/ί3το> ώρας
ποο τής σ^νεοριά-εω: έοήλωνε είς τού: /.. δ·.5α-
σκάλοι>ς ότι θά απηλλάσσετο κίπων εάν οέν τω
προσετίθετο /.ν. ή πολλχπλή εργασία τού συλλο-
γου ; 'Κγώ άγνοώ τι ύπϊΌετε ό κ. άμερ:λη-τος
γράφων ταυτα ώ: /.αί «ή έ/λογή τιμα αΰτούς»
«και τροερ7:μ«νον έκ των σπλάγ7ν<··>ν τού και
προθυμον να ύπακούσ/·, είς τάς»....."Λν Ό κ. ά
μεροληπτος ζγνώρ;ζεν ότι, ή σύστασις συλλογου
διδασκαλικού', ή σύντα:1.: καί ενεργεια πρός έγ¬
κρισιν τού -/.αταστατικου τού συλλ:γου, ο καταρ-
τισμϊς μητρώου τού συλλογου, ή συγκ?ντρωσι:
τοσούτον δημο:ιδασκάλων είς τ;ν σύλλογον, ζ-
φείλονται είς την α/άματον τοΰ' κ. επιθίωρητοΰ
ενέργειαν, αφεύκτως θά ήννςει ό κ. άμερόληπτος
ότι εσφαλε θίςας την άς'.οπρΐ'πεΐαν τού κ. Έπι-
Οεωρητοΰ' ζ'.τ. τοϋ' δημοσιεύματός τοι> και συγχρό¬
νως Ο ά έβλεπεν εάν τω επετρέπετο να μεταχε·.-
ρισθτ, τάς φράσεις τιμα αύτούς και προερχόμε¬
να!1 Ικ των οπλάγχνιην.
"Λν ο μ ως ΟεΧγ, νά μάθ/, /.»': ίήν αιτίαν δ·.ά
την οποίαν αζίτ/ε των έργισιών τοΰ' σύλλογον
καϊ άπεποιήθτ; νά δεχθτ, τον διορτσμΌν τού έπι-
τίμου πρθίδρου τοϋ συλλογου τότε""άς άνατρ*;»;,
νά ζητήσ/) τάς πληροφορίας έκ τού ~ρ'ίς τον κ.
πρ:εδρον τοΰ συλλ:γου αποσταλέντος έγγράφου
έκ ε ι νού. ιΐΛ^£··ν
Ταυτα 7.ά?'·ν ~ήί αληθείας και ώ'/ Ινα ψέςω-
μεν ή ίνα κζταοερθώμεν /.αΐά τοδ προεδρείον
ρακαλε'σωμεν δέ τον κ. 'Λμερόληπτον να μή
προ6αίντ( είς την δημοσίευσιν τοιοΰτ'.ον δ:ατρι6ών
Γ ών ΰπονομεύεται ή άλήθειχ/. α: Οποσκάπτον-
ται τα Οεμίλια τοΰ συλλόγου.
'Κν Σητεία τί· 4 Φεβρουάριον 1910
Φιλαλίιθης
συζήτησιν επί τ7( έπ:ϊ-υλός£·.
δ άν.ίο·.-/-ος νά μοί πληρώση δρ/
Οερόν, ψωζ γλν»:ν, φ**^ λ-ειτκόν, ανεν π
ηών όμοιον καί «νώτεοον τον ίιλεκτοικοΓ:
φωτός -οοηηΟεΐ'ΟϊΊτε τονς
λο υε
Μόνη <ίν*ίτα»ίις καΐ οεκλά^ια οιά τμνς Λονξ είναι ή κατόπιν όιετονς όοκι^ιής καϊ <ιντ»?:αοα|}ολης ίϊοος όλα τα αλλα ιίνο*τήηατα, ποοιιήθετα τ.εντίικοντα 7>νο (ί>'2) τοιούτων ύ?:ό τοί' Δήηον Χανίων
και εΐκο<{« ('20) ίί:τό τοϊ? όιιιιον Ρεθύανης. ά Ώ&Ί ν.οονοθ πετρελ'χέου κουίϊ&ν οί των ΤΟΟ εντάσεως *£ ο*/. £ ί Τλ*ι (ΙΟ) αι κα» τι^ιοκατάλογοι όίοον- τα* παοα των κ. ι;. Χ. Γ. Τορναζάκη έν ΧΑΝΙΟΙΣ και Γενι- κοΓ· άντιπροσώ-αου εν Κρήτη· και Κ. Γ. Τορναζ(ίκη έν ΗΡΑΚΛΕΚλ ΔΪΚΑ^ΤΪΚΑ α γωγη -;,.; Γεωογίου Σ. Σα/.αλά/.η έμποροκτηματίου κα-οί- /.οα ΊΙρα/.λείου. Κχτά Κΰαγγελου Γ. Χαοιτά/.η καΦΦειτώλου κατοίκου Μπόμπι»; Καινουρίου καί ήδη αγνώστου διααονής. ·· .-■ 'Κνώπιον Τοΰ Πρωτοοικείου ΊΙιακλ&ίου. Ό έναγόαενος ώς δ5Ϊ/.νυται έ/, τού" ύπ' αριθμόν 8,141 συμβόλαιον τοΰ Συμβολα-.ογράοου ΊΙρα- /.λείου Κωνσταντίνου II. Ρασιδάκη μοί έπο'ιληότεν /ιλίας ο/·άδα; ελαίου /.αθχροΰ (λαμπάντε) ανευ */α- ής γ»ύσεοις κα'ι ό-7'ο.ή; πρό: έςή/.οντα (60) λεπτά κάστην 6 :αν ούτινος την άςίαν έ;: δρα/μών έξα/.ο- σίων (600) έλαβε παρ' έμοΰ άμέσως τοΐ; μετρη- το!;.Την ανωτέρω ποσότι,τ* τού ελαίου ώφειλε καί ΰπε/οΐοΰτο ό έναγόαενος νά μοί παραδώση ε»; τάς ενταύθα άποθηχα; μου έντος τοΰ μηνός Λε/εμβρίου π. ε. άλλως παρδλθούαη; τή; προθίσμίας ταύτη; άπρχ/.του ήθελε μοί πληρώσει ε/.άστην ο/.ϊν τοΰ παραοοτέου ελαίου πρός μίαν (1) ορα/υ.ήν, καί έν- τόκοι; ε/.τοτε πρό; 9ο)ο ετησίως μέ/_ρΐ; έξοολ-·- σεω;. Έπειδή παρήλθεν ή τα/Οΐΐ^τα προθεσμία /ΐι»ρ;.ς νά μο: παραδιόιγ, ό έναγόμενο; το έν λόγω ελαιον, ΰπό/ρεοχ έπομίνως εΐνα: ό'ποος ττληρώσ·/| εις εμέ την άςίαν τοΰ ειρημένη υ ελαίου πρός μίαν δραχμήν εκάστην οκάν ήτοι 5ρα/αάς /ιλίας (1000) καϊ τοΰς τόκου; τοΰ ποσοΰ τούτου άπό 1 Ίανουαώίου 1010 μέ/ρι σήμερον δρα·/αάς 12,50 ήτοι έν όλω δρα/- μάς /ιλίας δώδεκα καί όΟ]οο (1012,50) έντόκο»; άπό σήμερον μέχρις έςοα-λήσεο);. ς βπό ίή^ / ή Νά άπαγγελθή ϋ;ά,·.ηνύς πρθ';ο>π:/.ή κράτησις
κατά τού ενχγοαένου προ; εχ-τέλεσιν τής έκδ&Οησο-
έη αά
μένη;
Νά κηρυχθή ή έχζοθησοαένη απόφασις -ρο'κορι-
νώς έκτελείϊτή καϊ, 5νευ εγγυήσε<ο; /.αί Νά καταδικάση ·0 έναγόυ.ενο; εις πάσας τα; νο- μίμου; δαπάνας κβί τΫν δικηγορικήν αμοιβήν τοϋ' πληρεςουσίου μου χυιίαν /.αί πρόσθετον. Ί·>; Ηρακλείω τή 7 Φεβρουαρίου Ι ΟΙ Ο
Ό πληρεςούβ'ος'δι/.ηγόοο; τ&ΰ ένάγοντο;.
θ.
II.
Ραιίΐόάκης
Ληαοσιευθήτω ήπαοοΰσα δ·.ά τόν ά/νώστου ο:α-
μονής Κύάγγελον Γ. Χαο-.τά/ην διά τής ενταύθα
εκδιδομένης έοημϊοίόος ""Ιδη» καλούαενον νά εμ¬
φανισθή ενώπιον τοΰ' Ποωτοδικείου ΊΙρα/.λείου
πρός συζητησιν τής παρούσης κατά την 2 Ίουνίου
1010 ημέραν Τϊτάθτγιν καϊ ώραν συνήθη των συνε-
δρ'.ών αύτοΰ.
'Πρά/.λε'.ον αυθημερόν
Ό πληοεςούΓϊΐος οικηγόρος τού καλούντες
καί παοαγγεΑΛοντος.
. ^ν :ι θ.
II.
ΡαιΚόόκης
ΑΓΩΓΗ
Ιωάννου Γ. Καα-ουςά/.η άγρντί/.οΰ διανομέως
κατοικου Μοιρών Κοιινουοίου. ' --"^
Κατά
Μιχαήλ Ιω. Βααβα/.ά/.η τέως κατοίκου Πόμ-
ηα; Καινουρίου /.«ι ήδη αγνώστου διαμονής.
πηα
ηοη
'Κνωπιον
Τοΰ Π'ωτοοι/.είου Ίίρα/.λείου
Κατά Φεβρουάριον 1909 ό έναγόμενος μοί προε-
πώλησε /ιλίας οκάδας ελαίου καθαροΰ ούτινος την
άςίαν έλαβε παρ' έαοΰ τότε άμέσως.
Τό ελαιον τουτο των /'.λίο>ν οκάδων ώφειλε ό
έναγόμενος νά μοί .παραδώση κατά τα τότε συμπε-
φοονηο.ένα έντός τοΰ 'ϊανουαρίου 1910 υπό τόν όρον
άν οέν μοί παραδώση τουτο έμπροθέσμοις νά μοί
πληρώση την συμ-εα-ωνημενην αςιαν αυτού πρός
Λρα/. 1,40 κατ' οκάν.
πλεισ.ηρ'.ασμοΰ προ/.ηου/Οείς καϊ είς το ΰπ' άριθμ
00 οΰλλον τής ενταύθα εκδιδομένης εφημερίδα
«"Ιδη» δημοσιευθείς πλϊΐστηριασμός άκινήτων κτη
μάτ<ον των καθ* ών αυτή γενήσετχι ήδη άνυπερ Οετ<ος ώς πρό; τα αΰτά ά/.ίνητα /.αί πρός εϊσπραξ: τοί! έν τώ χρογεάμματι αναοε&ομένου ποσού τώ δρα/. 121,υ0μείον των έναντι καταβληθέντων, τή 28 Μαρτίου 1010 ημέραν Κυριακήν καί ώραν 10— 12 π.μ. ενώπιον τοΰ Συυ.βολαιογρά&ου Μο:οώ Καινουρίου κ. Γεωργ. Μπισταγιαννάκη ή τοΰ νομί· αου αναπληρωτοΰ τού ν.αί εςωθεν τοΰ δημόσιον γραφείθυ τού κειμένου έντός τοΰ /ωρίου Μοιρώ Καινουρίου, ένθα /.αλοΰνται οί πλειοδοτή'ίοντε;. 'Λρ;.'.ό·.ιθ', δικαστικό; κλητήρ ένεργησάτω παντί τα νόμίμα επί τού προκειμένου /.ατά την Παλ. Πό λ'.τ. Λικονομίαν. Ίϊν Ηρακλείω τή 14 Φεορουαοίου 1010 Ό ■ττληρες. Λικηγορος τοΰ ε'ιδοποιοΰντος καΐ παραγγέλλοντος Έη«ι· Μαοαγκάν.ης πρός δραχ. 1,40 κατ' οκάν ήτοι Δρα/. 1400. Έπειδή άρνεϊται νά μοί πληρώση τό ποσόν τουτο των 1400 δρα/μών. Έπειοή τό Βάσιμον τής παρούσης μου άποδει- κνύεται δι* όλον/ των νομίμων μέσαν* /.αι οια τοΰ ύπ' αριθ. 2993 έγγράοου τοΰ συαβολαιογράφου Μοι¬ ρών Γεωργίου Μπισταγιαννάκη καΐ Έπειδή πασά άπαίτησι; άπό τή; αγωγή; καθι- σταται το/.οφόρος. Δ'.ά ταυτα Τή έπιφυλάξε: παντός δι/.αίου μου Α'ιτοΰμαι Νά γίνη δεκτή ή άγοιγή μου αύτη Νά ύπο/ρεωθή ό έναγόμενος διά την έκτεθεΐσαν αιτίαν νά μοί πληρώση δρα/. 1400 έντοκως πρός 8 ο]ο άπό σήμερον μέχρις έξοφλήσεως. Νά /.ατχό'./.α'ίθ/, ο ϊναγόμενος εί; τα εξοδα /.αί τέλη τής παρούσης καί εις τ·ν δικηγορικήν αμοι¬ βήν τού πληοεςουσίου αου κυρ·'αν /αί πρόσθετον. Ίν; Ηρακλείω τή 5 Φεβ;ουαρίου 1910 Ό πληρεςού—ο; δι/.ηγόρος τοΰ ένάγοντος Ί'ΗΗ- Κωνιωτάι:ιις Δημοσιευθήτω ή παρούσα έν τή ένταΰθα έ/.οιδο- αένη έ^η'ο.ερίδ'. «'Ίδν)» οιά τόν αγνώστου οιαν.ονής εναπομένον καλούμενον νά εμφανισθή ενώπιον τοΰ Πθωτοδι/.είου Ίίρακλείου την '26 Μαιου 1910 ημέ¬ ραν Τετάρτην /.αί ώραν συνήθη των συνεδριών αίτοΰ πρό; συζήτησιν τής παρούσης. Έν ' Ηρακλείω τή 17 Φεορουαρίου 1910 Ό πληρεςούσιος δικηγόρος τοΰ καλοΰντο; καΐ παραγγέλλοντος Έ*Λΐιαν. Κωνιωτάκιις Άριθμ. Πρωτ. 505 ΕΚΘΕΣΙΣ ΛΙΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ Έν Ηρακλείω καί έν τω Γραφείω μου ένα>πιον
έμοΰ τοΰ Γραμματέως τοΰ (Ιρωτοδι/.είου Ηρα¬
κλείου Μι/αήλ Λαγουδιανάκη σήμερον τή 10 Φε-
βρουαρίου 1910 ενεφανίσθη ό Εμμανουήλ Κωνιω-
τά/.ης δι/.ηγόρος κάτοΐκος Ήρα/.λείου ώς πληρε-
ξαύσιος των 1) Φωτεινής τό γένος Ν. Ψυμαθοπού-
λας χήρας Ιωάννου ΙΙαολιδάκη οι' εαυτήν καί ώς
έπιτρόπου των άνηλίκων τέκνον/ τής 'Λσπασίας /.αί
Ζα/^ρίου Ι. Παυλιδάκη /.αί 2) Εμμανουήλ Ιωάν.
Παυλιδάκη κάτοικον/ πάντων τοΰ /ωρίου Τυμπάκι
Πυργιωτίσσης έχων την εΐδ'κήν εντολήν νά κάμν)
την κατωτέρω Δήλωσιν δυνάμει τοΰ ύπ' αριθμόν
1202 πληρεςουσίου έγγοά»ου τοΰ Συυ-βολαΐογρά-
φου Βόρρων Φ;λίππου Άνδοουλα/ά/.η όπερ επέδει¬
ξε μοί καί εδήλωσεν ότι οί ανωτέρω έντολεις τού
άποπο'.οΰνται την είς αύτοΰς έπα/Οεΐσαν κληρονο-
αίαν δ:ά τού θανχτου τοΰ "Ιωάννου Παυλιδάκη συ-
ζύγου τής -ρ<ί>της καΐ πατρός των λοιπών έπιτοα-
πείσης τής άποποιήσεως ταύτης ώ: πρός τα άνοιτέρω
ανήλικα διά τής ύπ' άοι9. 39 έ. ε. άποφάσεοος τοΰ
Πρωτοδ:/.είου Ηρακλείου.
Ό γοαμματεΰς
31. Λαγουόιανάκης Ό δηλών
♦|ίι«. Κων»6>τάΐίΐις
Κατεχωρήθη είς τό οί/.εΐον βιβλίον τοΰ 1Ιρ(οτο-
δικείου Ηρακλείου ύπ' αύ'ξοντα αριθ/., πεντακόσια
πέντε τή 10 Φεβρουαρίθϋ 1910
Ό Γραμματεύς καΐ ά.α. ό βοηθός
ΚΙΛΟΙΙ. ΑΝΛ13Λ. ΙΙΛΚΙΣΤΗΡΙΛΣΜΟΤ
Ισμαήλ 'Λγα/.ά/.η, έμπόρου καΐ κατοί/.ου ΊΙρα
κλείου.
Κατά
Άντωνίου Ν. Ίατράκη, κατοίκου τοΰ /ωρίο
Κρουσώνος Μαλεβυζίου'
Μή γενόμενος ένεκα λόγον/ νομίμων, έκλιπόν.ω
νυν ό διά τοΰ υπό /ρονολογίαν 10 Δεκεμβριού 190
τΐρογράμαατός μου πλειστηοιασμοΰ ττροκηρυ/Οεΐ
/.αί είς τό ύπ' αριθ. 151 φύλλον τής ενταύθα έκδ·.
δνο.ένης εφημερίδος «"Ιδη» δημοσιευθείς πλειστη
ριασμό; των άκινήτων κτηαάτοιν τοΰ ε'ιρημένο
οφειλέτου μ.ου, είοοποΐώ ότι Οά γείνη άνυπερθέτω
ό άνο>τέρ<ο πλε'.στηρ'.ασμός την 14 Μα;τίου 191 ή;.έραν Κυριακήν καί ώραν 9—11 π.μ. ένο'>πιο
τοΰ Συαβολα.ογράοου Αγ. Μύρωνος Μαλεβυζίο
Χρ. Λαροαντή, ή τούτου κωλυομένου, ενώπιον το
ετέρου Συμβολαιογράφου Αγ. Μύρωνος Γ. Κ. Ιω
αννίδου, άμφοτέρον/ δέ κο)λυομένων, ενώπιον το
νομίμου αυτών αναπ.',ηρωτοΰ καΐ εις τό έν Άγι
Μύρων. Μαλεβυζίου -Λείαενον δημόσιον γραφείο
τοΰ προ'ιτου των άνιοτέοω Συμβολαιογράφων, ενθ
καλουνται οί πλειοδόται.
Παραγγέλλεται άρμόδιος δικαστί/.ό; κλητήρ ν
ενεργήση τα; νομίμους έπιοόσεις και τοι/οκολλή
σει; τή; παιούση; άναβλ. ε'ιδοποιήσεο);.
ΊΙράκλειον 15 Φεβρουαρίου 1910
Ό πληρ. Δικηγόρος τοΰ Ισμαήλ 'Λγακά/.η
ΙΝ· Ιίεί»αλογ%άννης
ΙΙ1ΌΓΡΛΜΜΛ ΙΙΛΕΙΣΤΙΙΡΙΛΣΜΟΓ
ΚΙΝΗΤΩΝ
Ό παρά τ7) περ:οερεία τοΰ Πρωτοδι/.είο > ΊΙρα
κλείου δι/., κλητήρ Ιωάν. Κεφαλογιάννη;
Δηλοποιώ ότι:
Δυνάμει /.αί πρός έ/.λέλεσιν τής ύπ' αριθ. 100
τοΰ 1909 αποφάσεως μικροδιαφοραί/ τοΰ Κ/ιρηνοδ
κείου Αγ. Μύρωνος νομίμως κηρυχθείσης έκτελε
στής καΐ επί τγι βάσει ταύτης στηριζομένη; ύπί
/ρονολ. 11 'ϊανουαρίου 1910 έπιταγής τοΰ επι
σπεύδοντος δι/.αιού/ου Έμμαν. Καλλέργη κατοικ
'Λνοιγείων Μυλοποτάμου, κατεσχέθησαν ύπ' έμοί
διά τής ύπ' αριθ. 3660 εκθέσεως μου κατασχέσεως
'Έν βυτίον χωρητικότητος 60 μυστάτων μετά το·
έν αύτω περιε/ομένου οίνου όκ. 400, τής έφετεινή
εσοδείας καΐ 50 όκ. ελαίου, άνήκοντα είς τόν όφει
λέτην Άντ. Μετζάκην κατ. Βενεράτο πρός έςόφλη
σιν τής έκ Λρα/α. 58,Ό0, οφείλη; τού πρός τόν εί
οηαένον έπισ-πεύδοντα ^μετά τ.Γ»ν τόχων ««λ»
Ό πΑβ·.·3τγ)ο·.ασαΌ; τούτων γενησεται την 28η
Φεορουαοίου 1910 ημέραν Κυριακήν καΐ ώραν 11 —
1 μ.μ. ενώπιον έμοΰ ή τινό; των νομίμων άναπλη
ρο»τών μου χαί είς τον συνήθη τόπον των δηαοπρα
σιώ« τοΰ χωρίου Βενεράτο ένθα καλώ τοΰ; βουλομέ
νού; -λειοδοτήσαι.
Κλητήο άρμόοιος ένεργησάτω τα νόμιμα.
Έν Αγ. Μύρωνι'τν) 12 Φ)α.)ίου 1910
Ό επί τοΰ πλεΐστηριασμοΰ ΰπάλληλο;
/.αί παραγγέλλων
Ιωάν. φ
ΕΙΛΟΙΙ. ΛΝΛΒΛ. ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟν
Κουτσου/.ά/.η κτηματίου κατοίκ. ΊΙρα-
κ/.ειου.
Σεϊνέπης Καντεμοπούλα; κατοί/.ου έπίσης
Άναβληθείς δ:ά νομίμου; λόγους δ »·.ά τοΰ υπό
/ρονολογ. 19 Ν (βρίου 1908 προγράμαατό; ρ.ου
-ροκηρυ/Οεΐς καΐ έν τω ύπ' άθ'.Ο. 97 φύλλω τής
ένταΰθα εκδιδομένης εφημερίδος «"Ιδη» δημοσιευ-
Οείς π/,ε'.στηρ'.ασμός των άκινήτων /.τηαάτων τής
καθ* ής αύτη μου των κειμένων έντός τής πόλεως
ΊΙρα/.λείου γενησεται ήδη την 21 Μαρτίου 1910
ή Μ.έραν Κυριακήν καΐ ώραν 9—11 π.μ. ένοόπιον τοΰ
Συμβολαιογράφου Ηρακλείου Ανδρ. Παρασυράκη
ή τόΰ νομίμου αύτοΰ άναπληροντοΰ καΐ έν τω δηαο¬
σίω γραφείω τού κειμένω έν τή συνοικία Τε^τεδάρ
τής πόλεως ΊΙρα/.λείου ένθα καλουνται οί πλειοδο-
τήσοντες.
Άοαόοιος κλητήρ ένεργησάτω τα νόμιμα.
Έν ΊΙρακλείο) τή 13 Φεβρουαρίου 1910
Ό πληρες. δικηγόρος τοΰ ε'ιδοποιοΰντος
καΐ παραγγέλλοντος
'ΛβΗΐτόόιιιιος
Μ.
Λκριβές άντίγραοον.
Έν Ηρακλείω τή ϋ φβέρουαρίου 1910
γελλεται ή δηαοσίευσΐς δια τής «^ Ηρακλείω εκδι¬
δομένης εφημερίδος «"Ιδη)).
Έν Ίΐρα/.λίί,ο αυθημερόν
Ό πληρεςούσιος δαγ,γόοο; των δηλούντων
ηγρ
καί -αρ«γ·'ελ'λόντων
ΕΙΛΟΠ; ΑΝΛΗΛ. ΠΛΕΙ-ΤΗΡΙΛΣΜΟΤ
Χασάν Νουράκη κατοίκβυ Ηρακλείου
Γ.
}} η Γ
«. Κααπουρακη
ιΙΛι
η
·/ωοίου
Ρουφα Και-
•ΑναβΑηΟεΊ; έ'νεχα νοαί^,,., λόγων ό δ:ά τοΰ υπο
χρονολογίαν 4 ΌχτωββίΌ» ίίΟ8«ρογράϊΐαατβς μου
Ι1ΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΙΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ
Κύτυχίας χήρας Θεοδά>ρου Λουκάκη δι* εαυτήν
καΐ ώς επιτρόπου των άνηλίκων τέκνον/ της α')
Γεωργίου, ($') Ιωάννου, γ') Σταύρου, δ') Ρ>αρβά-
ρας, ε') Αλεξάνδρου καί ς') Εύθυμίου Θεοδιόρου
Λουκάκη ώς κληρονόμων τοΰ αποβιώσαντος συζύ-
γου καΐ πατρό; των Θεοδώρου Λουκάκη καΐ τού
μετ* αυτόν αποβιώσαντος υίοΰ καί άοελοοΰ των Λη-
αητρίου Λου/.ακη κατ. Πειραιώς τής Ελλάδος.
Κατά
Γεωργίου Λουράκη πρώην κατ. Άγίου Νικολάου
νυν δέ Λέμπουρν τής Λύστραλίας'
Έπειδή άν καί έπετάγη νομίμως ό καθ* ου τό
παρόν μας δ·ά τής υπό /ρονολ. 21 Όκτωβοίου
1909 έπιταγή; μας κοίνοποιηθείσης αύτω νομίμως
ώς δείκνυται έκ των ύπ' αριθ. 10302 καΐ 16435
έπ-.δοτηρίων τοΰ δι/.ασ ικοΰ κλητήρος τή; περιφε-
οείας τοΰ Πρωτοδι/.είου Λασηθίου Ιωάννου Κ. Ξω-
μεριτάκη όπως δυνάμει καί πρός εκτέλεσιν τής υπ'
άριθμ. 1472 τής 28 Δεκεμβριού 1908 όριστ·/.ής καί
τελεσιδίκου αποφάσεως τοϋ Πρωτοδι/.είου Λασηθίου
έν σχέσει πρός την ύπ' αριθ. 167[909 οριστικήν
καΐ τελεσίδικον απόφασιν τοΰ Έφετείου ΊΙρα/.λείου
κηρυ/Οεΐσών νομίμως αμφοτέρων έ/.τελεστ<ον μας πληρώση συμμέτρως διά κεφάλαιον τόκους καΐ εξο- δα μέ/ρι τής έπιταγής δρα/. 5390,60 ούχ' ήττον παρήλθεν άπρακτος ή ταχθεισα νόμιμος προθεσμία. Διά ταύτα Πρός είσπραξιν τοΰ ποσοΰ των δραχ. 5390,60, μετά των α πό τής ώς είρηται έπιταγής καΐ μέχρις έξοφλήσω; τόκων αυτών καΐ έξόδων εκτελέσεως έκθέτομεν είς δημόσιον πλεΐστηριασμόν άναγκαστι- κής έκποιήσεως τό εξής ά/.ίνητον κτήμα αύτοΰ κεί- αενον έντός τής κωμοπόλειυς 'Λγ. Νικολάου τοΰ Δήμου Κρητσάς καί κατά την συνοικίαν Άγίου ΆΟανασίου ήτοι μίαν άνώγεΐον οί/.:»:1/ συν.σταν.ε- νην άπό 6 δοιμάτια, ενα άπόπατον, ενα διάοροαον /.αι μίαν ταράτσαν, πλησιαζ. κτή^ασιν ΙΙαύΛου ΜαυροΦΟρου, Σταύρου Τζαροή, Ιωάννου Μοοατσου καΐ δρόυου. Ό πλειστη:ιασμό; τοΰ κτήματος τούτου γενησε¬ ται την 11 Απριλίου 1910 ημέραν Κυριακήν καΐ ώραν 10—12 π. μ. τής ή,ι.έρας ένο>πιον τοΰ Συ·.·.-
βολα'.ογρά^ου Άγίου Νικολάου ΜΟμαανουηλ Γ.
Καλη<οράκη ή τούτου κωλυομένου ετέρου των τοι¬ ούτων τής αυτής περιφερείας ή τοΰ νομίμου αυτών αναπληρωτοΰ ν.<, τόν συνήθη τόπον τ<7>ν οημοπρα-
σιών τής κωμοπόλεως Άγίου Νικολάου ένθα καί
όπότε κα/.οΰνται οί βουλόμενοι νά πλειοδοτήσωσι.
Άρμόοιος δί/.αστικο; κλητήρ ένεργησάτοι ό'σα τα
ίδθρα 360 καΐ επόν.ενα τή; ΐϊολ. Δικονομία; όρί-
ζουσιν.
1>; 'Λγίω Νι/.ολάω τή 12 Φεορουαρίου 1910
Ό πληρεςούο-.ος δι/.ηγόρο; τής έπισττευδούσης
καΐ παρργγελλούση;.
όά
ΝΙΛΟΠΟΙΙΙ-Ι- ΑΝΛΙ1ΛΕΙΣΤΙΙΡΙΛΣΜΟΤ
Γεο>ργίου Νικολακάκη κατοίκου τέως Γουβών
Πεδιάδος καΐ ήδη Ρ>ουτών Μαλεβυζίου.
ά
Κατά
Γεο)ργίου 13. Κασαπάκη- κατίκου 'Λγίου Γεωθ-
νίου Λασσιθίου ΰττερθεματιστοΰ.
Κατά την ΰπ' άρ. 48 τής 18ης Αε/.εμβρίου 190Γ»
έκθεσιν πλειστηριασμοΰ τοΰ Συμβολαιογραφοΰντος
γρααΌ.ατέοΐς τοΰ Κιρηνοδικείου Τζερνιάδου (Λασ-
σϊθίου) κατεκυοώθη εί; τόν καθ" ου τό παρόν ώ;
τελευταίον ύπερθεματιστήν άντΐ ύπερθέματος δραχ.
500 τό κατωτέοο) άκίνητον τοΰ όοειλέτου μου Μι-
—16 Μαίου 1892—1308 εκτελεστής ποινικής α-
τΓϋάτείος τού Προ)τοδικείου Ηρακλείου καΐ πρός
είσπραξιν τ.-.ΰ διά τής άπό 18 Δεκεμβριού 1904
σ/ετικής έπιταγής μου έπιτα/Οέντος ποσοΰ δραχμ.
27 5,45, τόκο>ν ; αί έξόδων.
Έ·πε;δή ό ε·.ρη;;.ένος ΰπερθεματιστής οέν κατέ¬
βαλε τό ύπέοθεαα.
Έπειοή ό όφειλέτης όφείλε: 6.τσέτι τα νόμιμα
εξοοα τοΰ τελεσθέντος πλε'.στηοΐασμοΰ καΐ τους νο¬
μίμους τόκους τούς καθυστερουμένους.
Διά ταυτα
Πρός είσπραξιν των έξοδον/ τοΰ τελεοθέντος πΛει-
στηριασαου έκ δραχ. 45 ώς καΐ των καθυστερου¬
μένων νομίαον/ τόνκον καΐ λθ'.πΐΓιν έξόδο>ν εκτίθημι
είς δημόσιον αναγκαστικόν άναπλειστηριασμόν τό
■■ ■ . Ϋ
αενον μέ κτήματα Κωνστ. Κυριακάκη Παπαβουρι-
δων έκ δύο μερών καΐ δρόμον.
Ό άναπλειστηριασαό; ουτο; γενησεται την 2τνην'
Μαρτίου 1910 ημέραν Κυριακήν καί ώραν 10—12
μεσηβρΐνήν ενώπιον τοΰ Συαβολαιογράφου Τζερ¬
νιάδου ή τοΰ νομίμου αύτοΰ άναπληροΐτοΰ και έν
τω δηαοσίω αυτού γραφείω κειμένω έν τώ χω&ίί·»
Τζερνιάοω, ένθα καλουνται οί πλειοδο:ήσοντες.
Άρμόδιος δικαστικός κλητήρ εντέλλεται νά ενε¬
ργήση οσα τα συνοεδνασμένα αρθρα 375, 364 καΐ
έπόμενα τή; Πολιτική; Δικογομία; τοΰ 1880 κε-
λεύουσιν.
Έν ΊΙρακλείο) τή 13 Φεβρουαρίου 1910
ό Πληρεςούσιος Δικηγόρο;
τοΰ έπσπεύδοντο; καΐ παραγγέλλοντο;
Μαραγκήν.ης
ΪΙΡΓΠ'ΡΆΜΛΙΛ ΗΛ ΕΙΣΤΙΙΡΙΛ Σ ΜΟ Γ
Εμμανουήλ Λογιάδου, δικηγόρου καί κατοίκου
Ηρακλείου.
Κατά
Βασΐλείου Σμαραγδή, κατοίκου τοΰ /ωρίου Κοο-
φαϊ; Μαλεβυζίου.
Ό καίΐ' ου τό παρόν πρόγραμμα πλειστηρ'.ασμ.οΰ
έπετάγη νομίμως διά τής υπό χρονολογίαν 11 Ίου¬
νίου 1908 έπιταγής μου, ό'πως δυνάμει καΐ προ;
εκτέλεσιν τοΰ ύ»:' αριθμόν 18468 καί /ρονολογίαν
4 Μαρτίου 1Λ)08 χρεωστικο-ί συμβολαίου τοΰ Συμ-
βολαιογράφου Ηρακλείου Έμμ.ανουήλ Μηλιαρα,
νομίμως κε/.ηρυγμένου έκτελεστοΰ, μοί πληρώση
δ-.ά κεφάλαιον, τόκους καΐ εξοοα έν ολο> μέ/ρι τής
έπιταγής δραχμ. 316.35 πλήν άπέσ/ε νά πράξ·/)
οΰτο μέχρι σήμερον.
Διά ταυτα
Πρός είσπραξιν τοΰ ανωτέρω πο^οΰ των δρα/μών
316,35, των τόκων άπό τής έπιταγής και των συμ.-
βησοαένον/ έξόδων εκτελέσεως μέ/ρις έξοφλήσεως,
εκτίθημι είς δημόσιον αναγκαστικόν πλειστηριασμόν
τα έπόμενα άκίνητα κτήματα τοΰ οοειλέτου αου
Βασιλειου Σμαραγδή, κείμενα έν τή πεοιοερεία τοΰ
χοιρίου Γωνϊαΐς, τοΰ δήμου Ρογδιάς, τής Κιρηνοδι-
κεια/.ή; περιφερεία; Άγίου Μύοο>νος Μαλεβυζίου,
ήτοι: 1) Εις θέσιν «Λειβάδα» άμπελον εκτάσεως
δύο έργατών, περιε/ουσαν εν έλαιόδενδοον. συνο-
ρεύουσαν κτήμασιν Άντοινίου καΐ Μι/αήλ Σμα¬
ραγδή, 2) Είς θέσιν «Κάμπον» αγρόν έ/.τάσεοι;
ώσει δύο μουζουρίων μ.έ τρία ελαιόδενδρα, συνο-
ρεύοντα κτήμασι Μιχαήλ Κ. Σμαραγδή έκ δύο ο.ε-
ρών καί Μιχαήλ Ξω~ατταδά/.η. 3) Κί; θέσιν «Μα-
νωλίδια» φυτάαπελον εκτάσεως ενός έογάτου, συνο-
ίεΰον κτήμασιν Αίκατερίνη; Σμαοαγδοπούλας, μέ
δρόμον /.αί ρύακα, 4) Εί; θέσιν «Σφα;:όρουμα» άα-
πελον δύο έργατών περιέχουσαν 3 έλαιόίενδοα συ-
νοοεύουσαν κτήμασι Μιχ. Σααραγδάκη καΐ κληρο-
νόμων Νικολ. Σμαραγδή. 5) Εις θέσιν «Καβουσά-
κια» αγρόν δύο μουζουρίων μέ τρία έλαιόδενδοα,
συνορεύοντα μέ κτήματα Μάρκου Σμαραγδάκη καΐ
Άντωνίου Σμαραγδάκη. 6) Εί; θέσιν «Λυγιά στό
λακκί» άμπελον ένό; έργάτου μέ εν έλαιόδενδρον,
συνοοεύουσαν κτήμασι Πέτρου Σμαραγδή, Εμμα¬
νουήλ Σααραγδή καί μέ ποταμόν. 7) Είς θέσιν
:Δράκον» άμπελον τριών έργατών, μέ ενα πεΰκον,
τυνορεύουσαν κτήμασι Δημητρίου Μ. Σμαοαγδή,
Μαρίας Κυρ. Σμαραγδάκη. Πέτρου Σμαραγδή, Μα-
ιίας Γ. Τζΐντάρη καΐ μέ -οτααόν. 8) Είς θέσιν
: Βίγλι» άλωνοχώραφον τριών μουζουρίων υ έ άλών:
■αί ενα δρΰν, συνορεΰον υ έ κτήαατα Αημη'τρ. Σ';.α-
,αγδή, Γεωργίου Καρκαουτά/.η, Μαρίας Γ. Τζιντάρη
:αί Ν'.Λθλάου Φτενοΰ. 9) Έντός τοΰ /ωρίου Γω-
ιιαΐς είς θέσιν «Βρύσιν» περ:βόλιον ποτιστικόν
/.τάσεως ώσει δύο οκάδων, συνορεΰον κτήαασιν
ΙΟμυανουήλ Σααραγδή, Σοφίας Τζινταροπούλας,
ιαί μέ δρόμον, καΐ 10) Έντ'ός τοΰ αύτοΰ χωρίου,
.ιαν οι/.·.αν ηρειπωμένην, συνορευομένην μέ κτή-
ιατα Γ·ωργίου, Φωτεινής καΐ Μαρίας Κ. Σμαραγδή,
Εμμανουήλ Σμαραγδή καί μέ βρύσιν.
Ό πλειστηριασμός των κτημάτων τούτων γενή-
•εται την 4ην Απριλίου 1910 ημέραν Κυριακήν
αί ώραν 10—12 π. α. ενώπιον τοΰ Συαβολαιο-
'ράφου Άγίου Μύρωνος Χριστοφόρου Λαρέαντή, ή
ου νομίμου αναπληρωτοΰ τού καΐ έν τώ έν 'Λγίω
(Ιύρων: Μαλεβυζίου κειμενο) δηαοσίω γραφείω τού,
ν6α καλουνται οί πλειοδοτήτοντες.
Άρμόδιος δικαστιχός κλητήρ παοαγγέλλεται νά
νεργήση τα; νομίμου; έπιδόσεΐς καΐ τοι/οκολλή-
εις τοΰ παρόντος καΐ παραλάβει έμπειροτέ/ντν
:ρός καταμέτρησιν των έκπλε'.στηρίαζομένο)·/ κ'τη-
/.άτων.
Έν Ηρακλείω τή 6 Φεβρουαρίου 1910
Ό παοα·,γέλλοιν καί έπισπεύδων
'Κιιιιαν. Λογιάόης
εν ιεραπετρω
ΔΙΑΤΡΙΒΑ1
ητ/.^τι/ή; τω οντ: εύλββείΛί έχοηω
τ:ρο·>υμίθίν /.αι σύμπτωσιν των Ορηΐ/.ευ-
*3· λ'ίνων./.ών αίσθημάτων απάντων ανε-
*Λ*ϊ τή; παρελθούσης Κυρ-.:<·/.ής 14 Φεβρου¬ άριον* έ.Ι. έτϊθη εί; εφαρμογήν ή Άργ.α τή* Κυριακήν *α· έν ττ, χωμοπίλε: ημών '/ πρώτον μέν εί; την άνεγνωρ'.τμίνην ηοη επ1. τ.<χ- ρεμίερών Ορητχευτικώ^ ζητημάτων ύ είς την ήθΐλντοίησΐν τή; χθ'.νωνίας άληθώ: επί- μεμελημ?ν·,'(ν ενέργειαν τού Θεθίιλεστατον» Ε χ·.ϊχ5-ου ημών Άμδροσίου, δεύτερον δέ είς την άιΐί Ορητ/.^τι/ή; τω οντ: εύλββεί'Λί έχοηλω- ϋϊΐταν τικών *3 ημ :α·.2*τως των έμχορευ'νμένων /.αί μή χ.ατοί/.ων νί,ς /.ωμοττςλεω; ημών. Όποιαν Ορητ/.ευτ'.χ.ήν σημασίαν ί·/ει τ 5 *?5γ- μα γνώσιν, ά'τε άποτελοίίντος έν έ/, των στο·.- •/εί'ων των έντολών ήτοι των υποχρεώσεων τοό άνΟρωΓθί) απέναντι τ:ΰ ΘεοΟ". 11ρο·Αε·.ν ίνου δέ νά άναπτύςωμεν την σημα¬ σίαν τού ζητήμβτος βπο άττ:ψίως -/.αθαρώ; ·/.::- νωνΓλή: ν.5:: ύγΐΐΐνης Οά -ερΐορισθώμεν εί; α έπ:μεν2 ολίγο, δ'.' ών ομω; /.ατα^ΛΪνετΛ: τ: απαραίτητον χαΐ επιβεβλημένον τή; αναπαύσεως έίΐ μίαν ημέραν /.αθ' έβίομάοα τού έ~ι ε: ολθ- /.λήρους ημέρας διαρκώς έργαζομενου -/.α: δια- ν,ητιν.ώ; ϊ.α: σωμ.ατ·.ν.ώς, τού" έν.πορευομενοϋ τεχνιτού, /βΐ α',,νοήποτε άλλο έπάγγελμα έπαγ νίΑλομίνου ίν:ς άτιμον έ> τή χοι>ων?α.
Οταν την Κυριακήν ό Ιμζορος η ό τε"/>:της
■/.λίίϋτ, ιο ιΙΐλ7::ρ:·/.όν τ-υ ή ό οεύτίρο;
σ:ήριςν τού χα· ούτω 5ιαν.:ψτ; την μετ* αλλων
<υν·αλλ«γην άνβγ·/.αίζεται νά -ροσίίρτ-, την ανε- λτίμητον /.αί ά-αρα.τητον άν-ίψ^χήν ε'ζ ~ήν -51·*" νοιάν τού, ϊκομανιρύνετ,ο". τού Οορΰβου -ών έμ-ο- ρι/ών ή ^μ.ηχβντ/.ών σομΐων'.ών, των σ^ίψεων, των ΰπολ'ΐγισμών των σι>μ6άσεων /.α: έν γένει
των συνήθων άσχολιών τοΰ' έχαγγίλματός τού
χ.3· ούτω ίΐτ-ιτυγ·/;**55 τήν οί/.θνομί'ϊν ωρισμένον
7?:νο·^ *ολ;/:·.μοτάτου, 6ν ποΐ7.ιλοτρί-ω: δύναται
νά 5ία0ίΧ(, άναλςγω; τή; κοίνωνί/ή; αυτού Οί-
σ-ω; χ«Ί ήλι/.ίας, είτε έ:ερ7.^·μενο; προ; έτ:ί-
σ/.βψ'.ν ορίζοντος άσυνήθου; είς αυτόν οί'ου τή:
έ;07ή:, £:τε /.αταγινομενος μελετών, είτε ασχο¬
λούμενον -^ερ'ί την ταχ,τοπθΎ,σ'.ν οίκ.ογεν.ί·;<7.ών τ'.;/ Οχοθίσΐων είτε τέλος αχολαμβανων τής μετά τής οικογενείας τού σ'ονανασ-ροΐή: επι 2;αρ*Αεΐς ώρας. Τουτο 2ε—δηλαδή το λά/.τισμα ν.ατά τή: μινοτονίας — σπουδα'.ότατον ίπν/ν. όρον έν τί, ΰγ·.ίι.ν?ι. II μονοτονία ήτ:ς ουδέν άλλο είναι ή' ή επί ώρϋμίνο^» καΐ τα/.τΐΑθϋ κΰ/.λοα άσ/ολία τοϋ βνθρώτου, /.ακαί καί όλέθρ:α άποτελέσματα (7:Τ·έβέ! μάλ'.στα οέ είς την κανονικήν λειτουρ- γίβν τού ν/ος *»ΐ τού νευριχ.οΰ συστήματος. ΙΙολλά -αραδΐίγματα εχει νά μας δείςη ή Έπιστήμγ; καθ* α ανθρωποι καταγ·.ν:μενο·. πάν- τοτε έυΐ τϊ αύτα εττερήθησαν τής τού νο"'ς διαυ- γείβ; ή ϋλλω; ειπείν άζώλεσαν την ζροτ:ίρα^ αυτών 5·.Λνοτ4τί/.ήν δύναμιν αναγ/.ασθέ>τες ούτω
έΑ:ντεί άν.οντ·ς πλέον να άργήσωσι ούχι μ;νον
•/.ατά Κυριακήν, άλλά καΐ κατά τάς άλλας η¬
μέρας τής εβδομάδος χαϊ διϊ πάντες.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Ο ,,ΕΡΜΗ
Μηνιαίον Εμπορικόν περιοδικόν.
Ηεν.Γ/όμΕνα τού 1>ου άριθαοΰ: Έ'Αποοι/.τ, Γε'ογοβ-
φίϋ. —■ Ί'ό'ΊΙνίοαίνον Βασίλειον ^ής Μίτ- Ηρεταν.ας.
— Πί'λ'ϊ· -/ρυιου καΐ άργύρου. — ΙΙ:ρί συναλλαγάς.—
Τ.·.απ£ζιτ·./ίϊ· έογα^ίαι. — Τρε/^μενοι τοζοφόροι λογα-
ί Ί άβή
,,^ΕΡΑΠΙΟΝ"
Έξΐδόθτί ό Γ5' τομο; τοΰ ανωτέρω ®·.λολογιχου ~ί-
οϊοδ'.χυΰ αί: τα εξής πίριε/ομενα:
Σπύοου ("Ιεοτο/.η-Ί) Γιάχωδο; Ό;τής τοΰ Φωσ/.ό-
λου.— Ι Ιέτ -ο-> Μάγνη- Λυταά. — Κώστα Τσαγχαράδ.α-
"Λχλαν»το·. νίκ^οί.—Ζαν Μωρέας-'Λπο τίς «Σ:ρο·ρ:ς>.
— Μ. Ψ:λτντα-Γλ(.)σσ·χαί πλάναι___Οί. Ι,εΙοιιπιεαιι
-Λύο Σ'/ολ,εία. — Τίκη Σαρα/.·.νοΰ-Χίΐ'α(ονιάτ:/.οι σχο-
ποί. Όπτδΐσία.— 'Λμαρυλλίία;-Ή παοααονή. — Χ/ί-
ατου Ζίρβ«ί-Τό οραμα τού Λάμπρου.— Ρίνα; Λεοαντή
-Στό β?ά> ο άπάνιο. — Πήλιου Ζάγρα -
II
Άραζιχ/,
ποίτ|σι;___Ϊ2ο>ττ|ρη Σχίπη-Σπήλιος Παζαγιαννης.
Μονον5θ:«ί»ι. — Πνευματικαι κίνησις. — (-)ίατοον. —
ΕΙΣ ΤΑΣ
Πολλοί εμποροι. θέλοντες νά πωλήσωσι Ραπτο-
ιιηχανάς, προα.ταθυΰσι νά έξαπατήσωσι τό κοινόν,
ύέτοντες ι:ίς τάς άτελοΰς και κατωτέρας κατασκευάς
Μηχανά; των σήματα δμοια πρός τό ημέτερον, διά
νά τάς έκλάβωσιν οί μή δίδοντες προσοχήν είς τουτο
πβλιΐΓαι ώς γνησία; Ραπτομηχανάς ΣΙΓΓΕΡ.
"Ολαι αί γνψτιΛι Ραπτομτιχα-ναί ΣΙΓΓΕΡ φέρου¬
σιν επί τε τοθ σώματος
καί έη' (ίαφοτέρων τώλ'
πλευοων αυτών τό έναντι
σΐμια τοΰ ΕΡΓΟΣΤΑ-
ΙΟΥ|0
Καί επί τού Βραχίο-
νος την έπωνυιιίαν τής
Έταιρείας ηΤΗ.Ε
Ραπτομηχανή δέν είναι
ί
Δύναται τις ν« ρμη
τοιαύία; αποκλειστικώς άπό τα Ύποκα-
ιμ «ιί άπό τούς Πράκτορας τοΰ Οΐκου
«ΜΠΟΡΝ καί Σία" μόνους "άντιπροσο'νπους της
Έταιρείας ΣΙΓΓΕΡ έν Κή
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ.—Συνοικία Άβδουραχμάν κάτω¬
θεν Έβκιΐφίου, αριθ. 40.
ΧΑΝΙΑ.—Όδός Ποτιέ, παραπλεύρως Στοάς έκ-
κληηίας.
ΡΕΘΥΜΝΟΝ.- Όδός Τσάρου καί παρά την
Βρ-ύσιν Άλή—Γιατζή.
ΚΑΣΤΕΛΙΟΝ ΚΙΣΣΑΜΟΥ. - Είς το Κατά-
στημα χον κ. Γειοργίου Ψαρουοάκη.
ΚΑΝΔΑΝΟΣ.—Είς τό Κατάστημα τοί· κ. Άντ.
Καλογεράκη.
ΤΙ ζίλϊΐοτίρα χαΐ ατερεωτί'ρα Ραπτοοη/αν/; δι' οί-
χογενίΐακτ,ν •/ρί]σ·.ν είναι ι Μη"/«νη ΣΙΙΜΜ^Ρ «ΙΊ6
Κ. 3», ή Μη/ανή τοΰ ς?0οδ ίΐ
Υλζ - ύπ' αριθ. 1 ·Ί3 φύλλον τής 17 '
ρίου έ. Ι. τής έν Χανίοις έ*οιίομϊνης
3ος «Κί|?υ:» 0« τί ψευ:ο')νυμον «άμερ
άναοίίων τα "ερί αρχαιρεσιών τού ξ'.ϊα
συλλο'νου Σητεία;, έ?άνη χροθ^μθ; να
Αθμδολόγιον /.οτμηχι/ών έπ-.Οέτων χαϊ ετίβινων
πρός τού: 3ιδασ/.άλο·ις /.αί νά θίς·Λ, πρόσωπον το
όποϊ;ν %λ ώς έ/, τίί; Ο^εώς τού /.α'ι τή;_-/.αθ1
όλον προ: τΐν σύλλογον δράσεώς τού ώ^ει/.ε να
τ«γ·/ίτ'(ΐ άμερίστου σ;δαϊμοΰ ν.α· τή; εύγνωμο-
σύνης. ,
Έκ τύχης *«: εγώ παρα/θΑουΟη^;, ν.2-.ο
την έσπίράν εκείνην την έκτΰλ.ςιν τής ψηφοφο-
ρίας $έν δύναμαι ή νά οια/.ηίύςο) 8:ι πολυ απί-
7.εί τοΰ νά άναφϊρτ;, την αλήθειαν κβί^νά Ιχτ, α-
/.ρ·.6ή γνώσιν γ£γον;των. Λιότι, έπειίή ευρεθη¬
σαν Ιί>, οί'τινες έπ' ούο·ν· λόγω εσ:εργον νά ψη-
φίσωσιν άλλον Γ/.τίς τοϋ /· Έπιθεωρητοϋ', επρε-
πε τουτο νά χαρα/.τηρισθτ, ανάμιςΐς ελΐ'.νων εις
τάς οτΛΟνενε'.αν.άς των δ'.Βασν,άλων ύποθέσε1.:, ή
ΙκΩζ-κε νά παρα-/.αλ-:σ/, ενα έκαστον των υφιστα¬
μένων τού νά μή ψηφίσωσιν εκείνον, ώ: οεν £/.α-
μνε.κα·. τ: αντίθετον, τρεΤ; δέ τούλάρ/ί3το> ώρας
ποο τής σ^νεοριά-εω: έοήλωνε είς τού: /.. δ·.5α-
σκάλοι>ς ότι θά απηλλάσσετο κίπων εάν οέν τω
προσετίθετο /.ν. ή πολλχπλή εργασία τού συλλο-
γου ; 'Κγώ άγνοώ τι ύπϊΌετε ό κ. άμερ:λη-τος
γράφων ταυτα ώ: /.αί «ή έ/λογή τιμα αΰτούς»
«και τροερ7:μ«νον έκ των σπλάγ7ν<··>ν τού και
προθυμον να ύπακούσ/·, είς τάς»....."Λν Ό κ. ά
μεροληπτος ζγνώρ;ζεν ότι, ή σύστασις συλλογου
διδασκαλικού', ή σύντα:1.: καί ενεργεια πρός έγ¬
κρισιν τού -/.αταστατικου τού συλλ:γου, ο καταρ-
τισμϊς μητρώου τού συλλογου, ή συγκ?ντρωσι:
τοσούτον δημο:ιδασκάλων είς τ;ν σύλλογον, ζ-
φείλονται είς την α/άματον τοΰ' κ. επιθίωρητοΰ
ενέργειαν, αφεύκτως θά ήννςει ό κ. άμερόληπτος
ότι εσφαλε θίςας την άς'.οπρΐ'πεΐαν τού κ. Έπι-
Οεωρητοΰ' ζ'.τ. τοϋ' δημοσιεύματός τοι> και συγχρό¬
νως Ο ά έβλεπεν εάν τω επετρέπετο να μεταχε·.-
ρισθτ, τάς φράσεις τιμα αύτούς και προερχόμε¬
να!1 Ικ των οπλάγχνιην.
"Λν ο μ ως ΟεΧγ, νά μάθ/, /.»': ίήν αιτίαν δ·.ά
την οποίαν αζίτ/ε των έργισιών τοΰ' σύλλογον
καϊ άπεποιήθτ; νά δεχθτ, τον διορτσμΌν τού έπι-
τίμου πρθίδρου τοϋ συλλογου τότε""άς άνατρ*;»;,
νά ζητήσ/) τάς πληροφορίας έκ τού ~ρ'ίς τον κ.
πρ:εδρον τοΰ συλλ:γου αποσταλέντος έγγράφου
έκ ε ι νού. ιΐΛ^£··ν
Ταυτα 7.ά?'·ν ~ήί αληθείας και ώ'/ Ινα ψέςω-
μεν ή ίνα κζταοερθώμεν /.αΐά τοδ προεδρείον
ρακαλε'σωμεν δέ τον κ. 'Λμερόληπτον να μή
προ6αίντ( είς την δημοσίευσιν τοιοΰτ'.ον δ:ατρι6ών
Γ ών ΰπονομεύεται ή άλήθειχ/. α: Οποσκάπτον-
ται τα Οεμίλια τοΰ συλλόγου.
'Κν Σητεία τί· 4 Φεβρουάριον 1910
Φιλαλίιθης
συζήτησιν επί τ7( έπ:ϊ-υλός£·.
δ άν.ίο·.-/-ος νά μοί πληρώση δρ/
Οερόν, ψωζ γλν»:ν, φ**^ λ-ειτκόν, ανεν π
ηών όμοιον καί «νώτεοον τον ίιλεκτοικοΓ:
φωτός -οοηηΟεΐ'ΟϊΊτε τονς
λο υε
Μόνη <ίν*ίτα»ίις καΐ οεκλά^ια οιά τμνς Λονξ είναι ή κατόπιν όιετονς όοκι^ιής καϊ <ιντ»?:αοα|}ολης ίϊοος όλα τα αλλα ιίνο*τήηατα, ποοιιήθετα τ.εντίικοντα 7>νο (ί>'2) τοιούτων ύ?:ό τοί' Δήηον Χανίων
και εΐκο<{« ('20) ίί:τό τοϊ? όιιιιον Ρεθύανης. ά Ώ&Ί ν.οονοθ πετρελ'χέου κουίϊ&ν οί των ΤΟΟ εντάσεως *£ ο*/. £ ί Τλ*ι (ΙΟ) αι κα» τι^ιοκατάλογοι όίοον- τα* παοα των κ. ι;. Χ. Γ. Τορναζάκη έν ΧΑΝΙΟΙΣ και Γενι- κοΓ· άντιπροσώ-αου εν Κρήτη· και Κ. Γ. Τορναζ(ίκη έν ΗΡΑΚΛΕΚλ ΔΪΚΑ^ΤΪΚΑ α γωγη -;,.; Γεωογίου Σ. Σα/.αλά/.η έμποροκτηματίου κα-οί- /.οα ΊΙρα/.λείου. Κχτά Κΰαγγελου Γ. Χαοιτά/.η καΦΦειτώλου κατοίκου Μπόμπι»; Καινουρίου καί ήδη αγνώστου διααονής. ·· .-■ 'Κνώπιον Τοΰ Πρωτοοικείου ΊΙιακλ&ίου. Ό έναγόαενος ώς δ5Ϊ/.νυται έ/, τού" ύπ' αριθμόν 8,141 συμβόλαιον τοΰ Συμβολα-.ογράοου ΊΙρα- /.λείου Κωνσταντίνου II. Ρασιδάκη μοί έπο'ιληότεν /ιλίας ο/·άδα; ελαίου /.αθχροΰ (λαμπάντε) ανευ */α- ής γ»ύσεοις κα'ι ό-7'ο.ή; πρό: έςή/.οντα (60) λεπτά κάστην 6 :αν ούτινος την άςίαν έ;: δρα/μών έξα/.ο- σίων (600) έλαβε παρ' έμοΰ άμέσως τοΐ; μετρη- το!;.Την ανωτέρω ποσότι,τ* τού ελαίου ώφειλε καί ΰπε/οΐοΰτο ό έναγόαενος νά μοί παραδώση ε»; τάς ενταύθα άποθηχα; μου έντος τοΰ μηνός Λε/εμβρίου π. ε. άλλως παρδλθούαη; τή; προθίσμίας ταύτη; άπρχ/.του ήθελε μοί πληρώσει ε/.άστην ο/.ϊν τοΰ παραοοτέου ελαίου πρός μίαν (1) ορα/υ.ήν, καί έν- τόκοι; ε/.τοτε πρό; 9ο)ο ετησίως μέ/_ρΐ; έξοολ-·- σεω;. Έπειδή παρήλθεν ή τα/Οΐΐ^τα προθεσμία /ΐι»ρ;.ς νά μο: παραδιόιγ, ό έναγόμενο; το έν λόγω ελαιον, ΰπό/ρεοχ έπομίνως εΐνα: ό'ποος ττληρώσ·/| εις εμέ την άςίαν τοΰ ειρημένη υ ελαίου πρός μίαν δραχμήν εκάστην οκάν ήτοι 5ρα/αάς /ιλίας (1000) καϊ τοΰς τόκου; τοΰ ποσοΰ τούτου άπό 1 Ίανουαώίου 1010 μέ/ρι σήμερον δρα·/αάς 12,50 ήτοι έν όλω δρα/- μάς /ιλίας δώδεκα καί όΟ]οο (1012,50) έντόκο»; άπό σήμερον μέχρις έςοα-λήσεο);. ς βπό ίή^ / ή Νά άπαγγελθή ϋ;ά,·.ηνύς πρθ';ο>π:/.ή κράτησις
κατά τού ενχγοαένου προ; εχ-τέλεσιν τής έκδ&Οησο-
έη αά
μένη;
Νά κηρυχθή ή έχζοθησοαένη απόφασις -ρο'κορι-
νώς έκτελείϊτή καϊ, 5νευ εγγυήσε<ο; /.αί Νά καταδικάση ·0 έναγόυ.ενο; εις πάσας τα; νο- μίμου; δαπάνας κβί τΫν δικηγορικήν αμοιβήν τοϋ' πληρεςουσίου μου χυιίαν /.αί πρόσθετον. Ί·>; Ηρακλείω τή 7 Φεβρουαρίου Ι ΟΙ Ο
Ό πληρεςούβ'ος'δι/.ηγόοο; τ&ΰ ένάγοντο;.
θ.
II.
Ραιίΐόάκης
Ληαοσιευθήτω ήπαοοΰσα δ·.ά τόν ά/νώστου ο:α-
μονής Κύάγγελον Γ. Χαο-.τά/ην διά τής ενταύθα
εκδιδομένης έοημϊοίόος ""Ιδη» καλούαενον νά εμ¬
φανισθή ενώπιον τοΰ' Ποωτοδικείου ΊΙρα/.λείου
πρός συζητησιν τής παρούσης κατά την 2 Ίουνίου
1010 ημέραν Τϊτάθτγιν καϊ ώραν συνήθη των συνε-
δρ'.ών αύτοΰ.
'Πρά/.λε'.ον αυθημερόν
Ό πληοεςούΓϊΐος οικηγόρος τού καλούντες
καί παοαγγεΑΛοντος.
. ^ν :ι θ.
II.
ΡαιΚόόκης
ΑΓΩΓΗ
Ιωάννου Γ. Καα-ουςά/.η άγρντί/.οΰ διανομέως
κατοικου Μοιρών Κοιινουοίου. ' --"^
Κατά
Μιχαήλ Ιω. Βααβα/.ά/.η τέως κατοίκου Πόμ-
ηα; Καινουρίου /.«ι ήδη αγνώστου διαμονής.
πηα
ηοη
'Κνωπιον
Τοΰ Π'ωτοοι/.είου Ίίρα/.λείου
Κατά Φεβρουάριον 1909 ό έναγόμενος μοί προε-
πώλησε /ιλίας οκάδας ελαίου καθαροΰ ούτινος την
άςίαν έλαβε παρ' έαοΰ τότε άμέσως.
Τό ελαιον τουτο των /'.λίο>ν οκάδων ώφειλε ό
έναγόμενος νά μοί .παραδώση κατά τα τότε συμπε-
φοονηο.ένα έντός τοΰ 'ϊανουαρίου 1910 υπό τόν όρον
άν οέν μοί παραδώση τουτο έμπροθέσμοις νά μοί
πληρώση την συμ-εα-ωνημενην αςιαν αυτού πρός
Λρα/. 1,40 κατ' οκάν.
πλεισ.ηρ'.ασμοΰ προ/.ηου/Οείς καϊ είς το ΰπ' άριθμ
00 οΰλλον τής ενταύθα εκδιδομένης εφημερίδα
«"Ιδη» δημοσιευθείς πλϊΐστηριασμός άκινήτων κτη
μάτ<ον των καθ* ών αυτή γενήσετχι ήδη άνυπερ Οετ<ος ώς πρό; τα αΰτά ά/.ίνητα /.αί πρός εϊσπραξ: τοί! έν τώ χρογεάμματι αναοε&ομένου ποσού τώ δρα/. 121,υ0μείον των έναντι καταβληθέντων, τή 28 Μαρτίου 1010 ημέραν Κυριακήν καί ώραν 10— 12 π.μ. ενώπιον τοΰ Συυ.βολαιογρά&ου Μο:οώ Καινουρίου κ. Γεωργ. Μπισταγιαννάκη ή τοΰ νομί· αου αναπληρωτοΰ τού ν.αί εςωθεν τοΰ δημόσιον γραφείθυ τού κειμένου έντός τοΰ /ωρίου Μοιρώ Καινουρίου, ένθα /.αλοΰνται οί πλειοδοτή'ίοντε;. 'Λρ;.'.ό·.ιθ', δικαστικό; κλητήρ ένεργησάτω παντί τα νόμίμα επί τού προκειμένου /.ατά την Παλ. Πό λ'.τ. Λικονομίαν. Ίϊν Ηρακλείω τή 14 Φεορουαοίου 1010 Ό ■ττληρες. Λικηγορος τοΰ ε'ιδοποιοΰντος καΐ παραγγέλλοντος Έη«ι· Μαοαγκάν.ης πρός δραχ. 1,40 κατ' οκάν ήτοι Δρα/. 1400. Έπειδή άρνεϊται νά μοί πληρώση τό ποσόν τουτο των 1400 δρα/μών. Έπειοή τό Βάσιμον τής παρούσης μου άποδει- κνύεται δι* όλον/ των νομίμων μέσαν* /.αι οια τοΰ ύπ' αριθ. 2993 έγγράοου τοΰ συαβολαιογράφου Μοι¬ ρών Γεωργίου Μπισταγιαννάκη καΐ Έπειδή πασά άπαίτησι; άπό τή; αγωγή; καθι- σταται το/.οφόρος. Δ'.ά ταυτα Τή έπιφυλάξε: παντός δι/.αίου μου Α'ιτοΰμαι Νά γίνη δεκτή ή άγοιγή μου αύτη Νά ύπο/ρεωθή ό έναγόμενος διά την έκτεθεΐσαν αιτίαν νά μοί πληρώση δρα/. 1400 έντοκως πρός 8 ο]ο άπό σήμερον μέχρις έξοφλήσεως. Νά /.ατχό'./.α'ίθ/, ο ϊναγόμενος εί; τα εξοδα /.αί τέλη τής παρούσης καί εις τ·ν δικηγορικήν αμοι¬ βήν τού πληοεςουσίου αου κυρ·'αν /αί πρόσθετον. Ίν; Ηρακλείω τή 5 Φεβ;ουαρίου 1910 Ό πληρεςού—ο; δι/.ηγόρος τοΰ ένάγοντος Ί'ΗΗ- Κωνιωτάι:ιις Δημοσιευθήτω ή παρούσα έν τή ένταΰθα έ/.οιδο- αένη έ^η'ο.ερίδ'. «'Ίδν)» οιά τόν αγνώστου οιαν.ονής εναπομένον καλούμενον νά εμφανισθή ενώπιον τοΰ Πθωτοδι/.είου Ίίρακλείου την '26 Μαιου 1910 ημέ¬ ραν Τετάρτην /.αί ώραν συνήθη των συνεδριών αίτοΰ πρό; συζήτησιν τής παρούσης. Έν ' Ηρακλείω τή 17 Φεορουαρίου 1910 Ό πληρεςούσιος δικηγόρος τοΰ καλοΰντο; καΐ παραγγέλλοντος Έ*Λΐιαν. Κωνιωτάκιις Άριθμ. Πρωτ. 505 ΕΚΘΕΣΙΣ ΛΙΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ Έν Ηρακλείω καί έν τω Γραφείω μου ένα>πιον
έμοΰ τοΰ Γραμματέως τοΰ (Ιρωτοδι/.είου Ηρα¬
κλείου Μι/αήλ Λαγουδιανάκη σήμερον τή 10 Φε-
βρουαρίου 1910 ενεφανίσθη ό Εμμανουήλ Κωνιω-
τά/.ης δι/.ηγόρος κάτοΐκος Ήρα/.λείου ώς πληρε-
ξαύσιος των 1) Φωτεινής τό γένος Ν. Ψυμαθοπού-
λας χήρας Ιωάννου ΙΙαολιδάκη οι' εαυτήν καί ώς
έπιτρόπου των άνηλίκων τέκνον/ τής 'Λσπασίας /.αί
Ζα/^ρίου Ι. Παυλιδάκη /.αί 2) Εμμανουήλ Ιωάν.
Παυλιδάκη κάτοικον/ πάντων τοΰ /ωρίου Τυμπάκι
Πυργιωτίσσης έχων την εΐδ'κήν εντολήν νά κάμν)
την κατωτέρω Δήλωσιν δυνάμει τοΰ ύπ' αριθμόν
1202 πληρεςουσίου έγγοά»ου τοΰ Συυ-βολαΐογρά-
φου Βόρρων Φ;λίππου Άνδοουλα/ά/.η όπερ επέδει¬
ξε μοί καί εδήλωσεν ότι οί ανωτέρω έντολεις τού
άποπο'.οΰνται την είς αύτοΰς έπα/Οεΐσαν κληρονο-
αίαν δ:ά τού θανχτου τοΰ "Ιωάννου Παυλιδάκη συ-
ζύγου τής -ρ<ί>της καΐ πατρός των λοιπών έπιτοα-
πείσης τής άποποιήσεως ταύτης ώ: πρός τα άνοιτέρω
ανήλικα διά τής ύπ' άοι9. 39 έ. ε. άποφάσεοος τοΰ
Πρωτοδ:/.είου Ηρακλείου.
Ό γοαμματεΰς
31. Λαγουόιανάκης Ό δηλών
♦|ίι«. Κων»6>τάΐίΐις
Κατεχωρήθη είς τό οί/.εΐον βιβλίον τοΰ 1Ιρ(οτο-
δικείου Ηρακλείου ύπ' αύ'ξοντα αριθ/., πεντακόσια
πέντε τή 10 Φεβρουαρίθϋ 1910
Ό Γραμματεύς καΐ ά.α. ό βοηθός
ΚΙΛΟΙΙ. ΑΝΛ13Λ. ΙΙΛΚΙΣΤΗΡΙΛΣΜΟΤ
Ισμαήλ 'Λγα/.ά/.η, έμπόρου καΐ κατοί/.ου ΊΙρα
κλείου.
Κατά
Άντωνίου Ν. Ίατράκη, κατοίκου τοΰ /ωρίο
Κρουσώνος Μαλεβυζίου'
Μή γενόμενος ένεκα λόγον/ νομίμων, έκλιπόν.ω
νυν ό διά τοΰ υπό /ρονολογίαν 10 Δεκεμβριού 190
τΐρογράμαατός μου πλειστηοιασμοΰ ττροκηρυ/Οεΐ
/.αί είς τό ύπ' αριθ. 151 φύλλον τής ενταύθα έκδ·.
δνο.ένης εφημερίδος «"Ιδη» δημοσιευθείς πλειστη
ριασμό; των άκινήτων κτηαάτοιν τοΰ ε'ιρημένο
οφειλέτου μ.ου, είοοποΐώ ότι Οά γείνη άνυπερθέτω
ό άνο>τέρ<ο πλε'.στηρ'.ασμός την 14 Μα;τίου 191 ή;.έραν Κυριακήν καί ώραν 9—11 π.μ. ένο'>πιο
τοΰ Συαβολα.ογράοου Αγ. Μύρωνος Μαλεβυζίο
Χρ. Λαροαντή, ή τούτου κωλυομένου, ενώπιον το
ετέρου Συμβολαιογράφου Αγ. Μύρωνος Γ. Κ. Ιω
αννίδου, άμφοτέρον/ δέ κο)λυομένων, ενώπιον το
νομίμου αυτών αναπ.',ηρωτοΰ καΐ εις τό έν Άγι
Μύρων. Μαλεβυζίου -Λείαενον δημόσιον γραφείο
τοΰ προ'ιτου των άνιοτέοω Συμβολαιογράφων, ενθ
καλουνται οί πλειοδόται.
Παραγγέλλεται άρμόδιος δικαστί/.ό; κλητήρ ν
ενεργήση τα; νομίμους έπιοόσεις και τοι/οκολλή
σει; τή; παιούση; άναβλ. ε'ιδοποιήσεο);.
ΊΙράκλειον 15 Φεβρουαρίου 1910
Ό πληρ. Δικηγόρος τοΰ Ισμαήλ 'Λγακά/.η
ΙΝ· Ιίεί»αλογ%άννης
ΙΙ1ΌΓΡΛΜΜΛ ΙΙΛΕΙΣΤΙΙΡΙΛΣΜΟΓ
ΚΙΝΗΤΩΝ
Ό παρά τ7) περ:οερεία τοΰ Πρωτοδι/.είο > ΊΙρα
κλείου δι/., κλητήρ Ιωάν. Κεφαλογιάννη;
Δηλοποιώ ότι:
Δυνάμει /.αί πρός έ/.λέλεσιν τής ύπ' αριθ. 100
τοΰ 1909 αποφάσεως μικροδιαφοραί/ τοΰ Κ/ιρηνοδ
κείου Αγ. Μύρωνος νομίμως κηρυχθείσης έκτελε
στής καΐ επί τγι βάσει ταύτης στηριζομένη; ύπί
/ρονολ. 11 'ϊανουαρίου 1910 έπιταγής τοΰ επι
σπεύδοντος δι/.αιού/ου Έμμαν. Καλλέργη κατοικ
'Λνοιγείων Μυλοποτάμου, κατεσχέθησαν ύπ' έμοί
διά τής ύπ' αριθ. 3660 εκθέσεως μου κατασχέσεως
'Έν βυτίον χωρητικότητος 60 μυστάτων μετά το·
έν αύτω περιε/ομένου οίνου όκ. 400, τής έφετεινή
εσοδείας καΐ 50 όκ. ελαίου, άνήκοντα είς τόν όφει
λέτην Άντ. Μετζάκην κατ. Βενεράτο πρός έςόφλη
σιν τής έκ Λρα/α. 58,Ό0, οφείλη; τού πρός τόν εί
οηαένον έπισ-πεύδοντα ^μετά τ.Γ»ν τόχων ««λ»
Ό πΑβ·.·3τγ)ο·.ασαΌ; τούτων γενησεται την 28η
Φεορουαοίου 1910 ημέραν Κυριακήν καΐ ώραν 11 —
1 μ.μ. ενώπιον έμοΰ ή τινό; των νομίμων άναπλη
ρο»τών μου χαί είς τον συνήθη τόπον των δηαοπρα
σιώ« τοΰ χωρίου Βενεράτο ένθα καλώ τοΰ; βουλομέ
νού; -λειοδοτήσαι.
Κλητήο άρμόοιος ένεργησάτω τα νόμιμα.
Έν Αγ. Μύρωνι'τν) 12 Φ)α.)ίου 1910
Ό επί τοΰ πλεΐστηριασμοΰ ΰπάλληλο;
/.αί παραγγέλλων
Ιωάν. φ
ΕΙΛΟΙΙ. ΛΝΛΒΛ. ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟν
Κουτσου/.ά/.η κτηματίου κατοίκ. ΊΙρα-
κ/.ειου.
Σεϊνέπης Καντεμοπούλα; κατοί/.ου έπίσης
Άναβληθείς δ:ά νομίμου; λόγους δ »·.ά τοΰ υπό
/ρονολογ. 19 Ν (βρίου 1908 προγράμαατό; ρ.ου
-ροκηρυ/Οεΐς καΐ έν τω ύπ' άθ'.Ο. 97 φύλλω τής
ένταΰθα εκδιδομένης εφημερίδος «"Ιδη» δημοσιευ-
Οείς π/,ε'.στηρ'.ασμός των άκινήτων /.τηαάτων τής
καθ* ής αύτη μου των κειμένων έντός τής πόλεως
ΊΙρα/.λείου γενησεται ήδη την 21 Μαρτίου 1910
ή Μ.έραν Κυριακήν καΐ ώραν 9—11 π.μ. ένοόπιον τοΰ
Συμβολαιογράφου Ηρακλείου Ανδρ. Παρασυράκη
ή τόΰ νομίμου αύτοΰ άναπληροντοΰ καΐ έν τω δηαο¬
σίω γραφείω τού κειμένω έν τή συνοικία Τε^τεδάρ
τής πόλεως ΊΙρα/.λείου ένθα καλουνται οί πλειοδο-
τήσοντες.
Άοαόοιος κλητήρ ένεργησάτω τα νόμιμα.
Έν ΊΙρακλείο) τή 13 Φεβρουαρίου 1910
Ό πληρες. δικηγόρος τοΰ ε'ιδοποιοΰντος
καΐ παραγγέλλοντος
'ΛβΗΐτόόιιιιος
Μ.
Λκριβές άντίγραοον.
Έν Ηρακλείω τή ϋ φβέρουαρίου 1910
γελλεται ή δηαοσίευσΐς δια τής «^ Ηρακλείω εκδι¬
δομένης εφημερίδος «"Ιδη)).
Έν Ίΐρα/.λίί,ο αυθημερόν
Ό πληρεςούσιος δαγ,γόοο; των δηλούντων
ηγρ
καί -αρ«γ·'ελ'λόντων
ΕΙΛΟΠ; ΑΝΛΗΛ. ΠΛΕΙ-ΤΗΡΙΛΣΜΟΤ
Χασάν Νουράκη κατοίκβυ Ηρακλείου
Γ.
}} η Γ
«. Κααπουρακη
ιΙΛι
η
·/ωοίου
Ρουφα Και-
•ΑναβΑηΟεΊ; έ'νεχα νοαί^,,., λόγων ό δ:ά τοΰ υπο
χρονολογίαν 4 ΌχτωββίΌ» ίίΟ8«ρογράϊΐαατβς μου
Ι1ΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΙΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΓ
Κύτυχίας χήρας Θεοδά>ρου Λουκάκη δι* εαυτήν
καΐ ώς επιτρόπου των άνηλίκων τέκνον/ της α')
Γεωργίου, ($') Ιωάννου, γ') Σταύρου, δ') Ρ>αρβά-
ρας, ε') Αλεξάνδρου καί ς') Εύθυμίου Θεοδιόρου
Λουκάκη ώς κληρονόμων τοΰ αποβιώσαντος συζύ-
γου καΐ πατρό; των Θεοδώρου Λουκάκη καΐ τού
μετ* αυτόν αποβιώσαντος υίοΰ καί άοελοοΰ των Λη-
αητρίου Λου/.ακη κατ. Πειραιώς τής Ελλάδος.
Κατά
Γεωργίου Λουράκη πρώην κατ. Άγίου Νικολάου
νυν δέ Λέμπουρν τής Λύστραλίας'
Έπειδή άν καί έπετάγη νομίμως ό καθ* ου τό
παρόν μας δ·ά τής υπό /ρονολ. 21 Όκτωβοίου
1909 έπιταγή; μας κοίνοποιηθείσης αύτω νομίμως
ώς δείκνυται έκ των ύπ' αριθ. 10302 καΐ 16435
έπ-.δοτηρίων τοΰ δι/.ασ ικοΰ κλητήρος τή; περιφε-
οείας τοΰ Πρωτοδι/.είου Λασηθίου Ιωάννου Κ. Ξω-
μεριτάκη όπως δυνάμει καί πρός εκτέλεσιν τής υπ'
άριθμ. 1472 τής 28 Δεκεμβριού 1908 όριστ·/.ής καί
τελεσιδίκου αποφάσεως τοϋ Πρωτοδι/.είου Λασηθίου
έν σχέσει πρός την ύπ' αριθ. 167[909 οριστικήν
καΐ τελεσίδικον απόφασιν τοΰ Έφετείου ΊΙρα/.λείου
κηρυ/Οεΐσών νομίμως αμφοτέρων έ/.τελεστ<ον μας πληρώση συμμέτρως διά κεφάλαιον τόκους καΐ εξο- δα μέ/ρι τής έπιταγής δρα/. 5390,60 ούχ' ήττον παρήλθεν άπρακτος ή ταχθεισα νόμιμος προθεσμία. Διά ταύτα Πρός είσπραξιν τοΰ ποσοΰ των δραχ. 5390,60, μετά των α πό τής ώς είρηται έπιταγής καΐ μέχρις έξοφλήσω; τόκων αυτών καΐ έξόδων εκτελέσεως έκθέτομεν είς δημόσιον πλεΐστηριασμόν άναγκαστι- κής έκποιήσεως τό εξής ά/.ίνητον κτήμα αύτοΰ κεί- αενον έντός τής κωμοπόλειυς 'Λγ. Νικολάου τοΰ Δήμου Κρητσάς καί κατά την συνοικίαν Άγίου ΆΟανασίου ήτοι μίαν άνώγεΐον οί/.:»:1/ συν.σταν.ε- νην άπό 6 δοιμάτια, ενα άπόπατον, ενα διάοροαον /.αι μίαν ταράτσαν, πλησιαζ. κτή^ασιν ΙΙαύΛου ΜαυροΦΟρου, Σταύρου Τζαροή, Ιωάννου Μοοατσου καΐ δρόυου. Ό πλειστη:ιασμό; τοΰ κτήματος τούτου γενησε¬ ται την 11 Απριλίου 1910 ημέραν Κυριακήν καΐ ώραν 10—12 π. μ. τής ή,ι.έρας ένο>πιον τοΰ Συ·.·.-
βολα'.ογρά^ου Άγίου Νικολάου ΜΟμαανουηλ Γ.
Καλη<οράκη ή τούτου κωλυομένου ετέρου των τοι¬ ούτων τής αυτής περιφερείας ή τοΰ νομίμου αυτών αναπληρωτοΰ ν.<, τόν συνήθη τόπον τ<7>ν οημοπρα-
σιών τής κωμοπόλεως Άγίου Νικολάου ένθα καί
όπότε κα/.οΰνται οί βουλόμενοι νά πλειοδοτήσωσι.
Άρμόοιος δί/.αστικο; κλητήρ ένεργησάτοι ό'σα τα
ίδθρα 360 καΐ επόν.ενα τή; ΐϊολ. Δικονομία; όρί-
ζουσιν.
1>; 'Λγίω Νι/.ολάω τή 12 Φεορουαρίου 1910
Ό πληρεςούο-.ος δι/.ηγόρο; τής έπισττευδούσης
καΐ παρργγελλούση;.
όά
ΝΙΛΟΠΟΙΙΙ-Ι- ΑΝΛΙ1ΛΕΙΣΤΙΙΡΙΛΣΜΟΤ
Γεο>ργίου Νικολακάκη κατοίκου τέως Γουβών
Πεδιάδος καΐ ήδη Ρ>ουτών Μαλεβυζίου.
ά
Κατά
Γεο)ργίου 13. Κασαπάκη- κατίκου 'Λγίου Γεωθ-
νίου Λασσιθίου ΰττερθεματιστοΰ.
Κατά την ΰπ' άρ. 48 τής 18ης Αε/.εμβρίου 190Γ»
έκθεσιν πλειστηριασμοΰ τοΰ Συμβολαιογραφοΰντος
γρααΌ.ατέοΐς τοΰ Κιρηνοδικείου Τζερνιάδου (Λασ-
σϊθίου) κατεκυοώθη εί; τόν καθ" ου τό παρόν ώ;
τελευταίον ύπερθεματιστήν άντΐ ύπερθέματος δραχ.
500 τό κατωτέοο) άκίνητον τοΰ όοειλέτου μου Μι-
—16 Μαίου 1892—1308 εκτελεστής ποινικής α-
τΓϋάτείος τού Προ)τοδικείου Ηρακλείου καΐ πρός
είσπραξιν τ.-.ΰ διά τής άπό 18 Δεκεμβριού 1904
σ/ετικής έπιταγής μου έπιτα/Οέντος ποσοΰ δραχμ.
27 5,45, τόκο>ν ; αί έξόδων.
Έ·πε;δή ό ε·.ρη;;.ένος ΰπερθεματιστής οέν κατέ¬
βαλε τό ύπέοθεαα.
Έπειοή ό όφειλέτης όφείλε: 6.τσέτι τα νόμιμα
εξοοα τοΰ τελεσθέντος πλε'.στηοΐασμοΰ καΐ τους νο¬
μίμους τόκους τούς καθυστερουμένους.
Διά ταυτα
Πρός είσπραξιν των έξοδον/ τοΰ τελεοθέντος πΛει-
στηριασαου έκ δραχ. 45 ώς καΐ των καθυστερου¬
μένων νομίαον/ τόνκον καΐ λθ'.πΐΓιν έξόδο>ν εκτίθημι
είς δημόσιον αναγκαστικόν άναπλειστηριασμόν τό
■■ ■ . Ϋ
αενον μέ κτήματα Κωνστ. Κυριακάκη Παπαβουρι-
δων έκ δύο μερών καΐ δρόμον.
Ό άναπλειστηριασαό; ουτο; γενησεται την 2τνην'
Μαρτίου 1910 ημέραν Κυριακήν καί ώραν 10—12
μεσηβρΐνήν ενώπιον τοΰ Συαβολαιογράφου Τζερ¬
νιάδου ή τοΰ νομίμου αύτοΰ άναπληροΐτοΰ και έν
τω δηαοσίω αυτού γραφείω κειμένω έν τώ χω&ίί·»
Τζερνιάοω, ένθα καλουνται οί πλειοδο:ήσοντες.
Άρμόδιος δικαστικός κλητήρ εντέλλεται νά ενε¬
ργήση οσα τα συνοεδνασμένα αρθρα 375, 364 καΐ
έπόμενα τή; Πολιτική; Δικογομία; τοΰ 1880 κε-
λεύουσιν.
Έν ΊΙρακλείο) τή 13 Φεβρουαρίου 1910
ό Πληρεςούσιος Δικηγόρο;
τοΰ έπσπεύδοντο; καΐ παραγγέλλοντο;
Μαραγκήν.ης
ΪΙΡΓΠ'ΡΆΜΛΙΛ ΗΛ ΕΙΣΤΙΙΡΙΛ Σ ΜΟ Γ
Εμμανουήλ Λογιάδου, δικηγόρου καί κατοίκου
Ηρακλείου.
Κατά
Βασΐλείου Σμαραγδή, κατοίκου τοΰ /ωρίου Κοο-
φαϊ; Μαλεβυζίου.
Ό καίΐ' ου τό παρόν πρόγραμμα πλειστηρ'.ασμ.οΰ
έπετάγη νομίμως διά τής υπό χρονολογίαν 11 Ίου¬
νίου 1908 έπιταγής μου, ό'πως δυνάμει καΐ προ;
εκτέλεσιν τοΰ ύ»:' αριθμόν 18468 καί /ρονολογίαν
4 Μαρτίου 1Λ)08 χρεωστικο-ί συμβολαίου τοΰ Συμ-
βολαιογράφου Ηρακλείου Έμμ.ανουήλ Μηλιαρα,
νομίμως κε/.ηρυγμένου έκτελεστοΰ, μοί πληρώση
δ-.ά κεφάλαιον, τόκους καΐ εξοοα έν ολο> μέ/ρι τής
έπιταγής δραχμ. 316.35 πλήν άπέσ/ε νά πράξ·/)
οΰτο μέχρι σήμερον.
Διά ταυτα
Πρός είσπραξιν τοΰ ανωτέρω πο^οΰ των δρα/μών
316,35, των τόκων άπό τής έπιταγής και των συμ.-
βησοαένον/ έξόδων εκτελέσεως μέ/ρις έξοφλήσεως,
εκτίθημι είς δημόσιον αναγκαστικόν πλειστηριασμόν
τα έπόμενα άκίνητα κτήματα τοΰ οοειλέτου αου
Βασιλειου Σμαραγδή, κείμενα έν τή πεοιοερεία τοΰ
χοιρίου Γωνϊαΐς, τοΰ δήμου Ρογδιάς, τής Κιρηνοδι-
κεια/.ή; περιφερεία; Άγίου Μύοο>νος Μαλεβυζίου,
ήτοι: 1) Εις θέσιν «Λειβάδα» άμπελον εκτάσεως
δύο έργατών, περιε/ουσαν εν έλαιόδενδοον. συνο-
ρεύουσαν κτήμασιν Άντοινίου καΐ Μι/αήλ Σμα¬
ραγδή, 2) Είς θέσιν «Κάμπον» αγρόν έ/.τάσεοι;
ώσει δύο μουζουρίων μ.έ τρία ελαιόδενδρα, συνο-
ρεύοντα κτήμασι Μιχαήλ Κ. Σμαραγδή έκ δύο ο.ε-
ρών καί Μιχαήλ Ξω~ατταδά/.η. 3) Κί; θέσιν «Μα-
νωλίδια» φυτάαπελον εκτάσεως ενός έογάτου, συνο-
ίεΰον κτήμασιν Αίκατερίνη; Σμαοαγδοπούλας, μέ
δρόμον /.αί ρύακα, 4) Εί; θέσιν «Σφα;:όρουμα» άα-
πελον δύο έργατών περιέχουσαν 3 έλαιόίενδοα συ-
νοοεύουσαν κτήμασι Μιχ. Σααραγδάκη καΐ κληρο-
νόμων Νικολ. Σμαραγδή. 5) Εις θέσιν «Καβουσά-
κια» αγρόν δύο μουζουρίων μέ τρία έλαιόδενδοα,
συνορεύοντα μέ κτήματα Μάρκου Σμαραγδάκη καΐ
Άντωνίου Σμαραγδάκη. 6) Εί; θέσιν «Λυγιά στό
λακκί» άμπελον ένό; έργάτου μέ εν έλαιόδενδρον,
συνοοεύουσαν κτήμασι Πέτρου Σμαραγδή, Εμμα¬
νουήλ Σααραγδή καί μέ ποταμόν. 7) Είς θέσιν
:Δράκον» άμπελον τριών έργατών, μέ ενα πεΰκον,
τυνορεύουσαν κτήμασι Δημητρίου Μ. Σμαοαγδή,
Μαρίας Κυρ. Σμαραγδάκη. Πέτρου Σμαραγδή, Μα-
ιίας Γ. Τζΐντάρη καΐ μέ -οτααόν. 8) Είς θέσιν
: Βίγλι» άλωνοχώραφον τριών μουζουρίων υ έ άλών:
■αί ενα δρΰν, συνορεΰον υ έ κτήαατα Αημη'τρ. Σ';.α-
,αγδή, Γεωργίου Καρκαουτά/.η, Μαρίας Γ. Τζιντάρη
:αί Ν'.Λθλάου Φτενοΰ. 9) Έντός τοΰ /ωρίου Γω-
ιιαΐς είς θέσιν «Βρύσιν» περ:βόλιον ποτιστικόν
/.τάσεως ώσει δύο οκάδων, συνορεΰον κτήαασιν
ΙΟμυανουήλ Σααραγδή, Σοφίας Τζινταροπούλας,
ιαί μέ δρόμον, καΐ 10) Έντ'ός τοΰ αύτοΰ χωρίου,
.ιαν οι/.·.αν ηρειπωμένην, συνορευομένην μέ κτή-
ιατα Γ·ωργίου, Φωτεινής καΐ Μαρίας Κ. Σμαραγδή,
Εμμανουήλ Σμαραγδή καί μέ βρύσιν.
Ό πλειστηριασμός των κτημάτων τούτων γενή-
•εται την 4ην Απριλίου 1910 ημέραν Κυριακήν
αί ώραν 10—12 π. α. ενώπιον τοΰ Συαβολαιο-
'ράφου Άγίου Μύρωνος Χριστοφόρου Λαρέαντή, ή
ου νομίμου αναπληρωτοΰ τού καΐ έν τώ έν 'Λγίω
(Ιύρων: Μαλεβυζίου κειμενο) δηαοσίω γραφείω τού,
ν6α καλουνται οί πλειοδοτήτοντες.
Άρμόδιος δικαστιχός κλητήρ παοαγγέλλεται νά
νεργήση τα; νομίμου; έπιδόσεΐς καΐ τοι/οκολλή-
εις τοΰ παρόντος καΐ παραλάβει έμπειροτέ/ντν
:ρός καταμέτρησιν των έκπλε'.στηρίαζομένο)·/ κ'τη-
/.άτων.
Έν Ηρακλείω τή 6 Φεβρουαρίου 1910
Ό παοα·,γέλλοιν καί έπισπεύδων
'Κιιιιαν. Λογιάόης


