180627
Αριθμός τεύχους
4751
Χρονική Περίοδος
1928
Ημερομηνία Έκδοσης
29/4/1928
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΙίΐυδΤΒΑΤΕΟ
ΜΑΘΑΖΙΝΕ 8Ε0ΤΙ0Ν
ΌΑΥ, ΑΡΚΙΙ. 29, 1928. — ΌΙ>.
XIV.
Νο. 4751.
ΧΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.—- Άοιθμός 4751.
1
ΤΟΥ ΛΟΝ~_ΙΝΟΥ
ΠΡΩΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ
1-£ΐίμ νά ζήσω χωρΐς αΰ-
, είτςε με ιδιαιτέραν έαφατιν~ ϊς
ωνή της ή Κα "Εσμε Χά-
φ
Εσμε Χά-
, πρώτον, Χάρρι "Αιρλαντ. όστις
οθυμότατα είχε δΐαζευχθή την δευ
:αν σύζυγον τού. ετοιμος νά δον.ι-
■η τα ν.αλά τοΰ συζυγΐ7·οΰ βίου
τρίτην εοοάν.
«'Αλλά τδν είχες αυτόν τδν
•θρωπον δΰο φοράς, καΐ δέν ήδυ-
θης νά ζήστ,ς μαζΰ τού, ώστε πώς
ναμα'. νά γνωρίζω, ότι θά είσαι
ιτυχεστέρα είς την τρίτην;» άπήν-
»> ό ν.. Γουΐλλ'.αμ Μπάρνετ. «"Ο¬
του δίδω δ'.αζύγ'.ον—δέν γνω
-ι θέλεις.»
είνα; ή παράδοξος συζυγιν.ή
./.ον.ή είς την οποίαν εχει πέσε-,
' Εσμε Χάμ'.λτων. μία έκ των
λν.τ'.κωτερων γυνα'.ν.ών τής άρ:-
:ο/ςατίας τοΰ Λονδίνου. ν.αΐ τουτο
Ιε/
:07ρατίας
ΟΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ! ΚΥΚΛΟΝ ΤΟΥ ΑΟΝΔΙΝΟΥ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΙΘΙΣΜΕΝΟΙ ΕΙΣ
ΔΙΑΖΥΓΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑΣ ΣΥΖΥΓΙΚΑΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ, ΚΡΙΝΟΥΝ ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΤΗΝ ΔΙ·
ΑΓΩΓΗΝ ΤΗΣ ΩΡΑΙΑΣ ΕΣΜΕ ΧΑΜΙΛΤΩΝ, ΗΤΙΣ ΕΡΩΤΟΤΡΟΠΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝ-
ΔΡΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΧΕΙ ΔΙΑΖΕΥΧΟΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΗΝ ΝΕΑΝ"
ΣΥΖΥΓΙΚΗΝ ΖΩΗΝ ΤΟΥ.- ΔΙΑΤΙ ΤΟΝ ΕΙΧΕΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ. -■
είς ώραιος
ότ^ε'ϋ γυναινός, σ^νήθως /.άπο-.α γ·>
ναϊ/α είναι ετοίμη νά τον παρηγο-
ή ήγάπα πολυ τδν πρώτον σύ-
ζυγόν^ι ν "Ολίγαι γυναΐ'Λες φοο-
νοίν. δτ! ό^ωχρς αΰτδς έρως έξη-
^ςς ς ρ _
γεϊ ν.αΐ 3ί/α!ολογν τάς πράξε-.ς τής
·■" «ι.υιον 3ϊν ηγαπα, /.αι ότι τωρα
«ύτή πρέπεί/νά τδν ΰπανδρευθή έν
^#θ-*/Μπάρνετ, καθ' δ "άνήρ,
ίύνατα-. νά τό έννοήσγ] άν.όμη.
|Ή άρ'.στοκρατία γενικώς την θεω¬
ρ εί άδιν.α'.ολόγητον.
Ή συζυγινή αυτή περιπλο·/.ή ηρ-
.τε πρό τεσσάρων η πέντε έτών,
τ« ό Χάρρί Χάμιλτων ηγάπησε
ην "Ετο.ε Χά,χ;λτων. μίαν έν. των
Ιπρο^τοδγάλτων ϊεσπο'.νίϊων τής ά-
ΐρ:ττο·Λρατ!3Γς τοΰ Λονϊίνου καί την
' έΐύθτ, προτοϋ έκείνη άντιλη-φθή
τοί ότι /.αί
τι" τ^έδαινεν, έκτός
αυτή τον ήγάχα.
Ό Χάρρ'. ήτο πλούσιος εμπορος
έν. Μάντσεστερ 7.α! κατόπιν ταςε;-
δίου τοΰ μέλιτος είς τάς Ιταλικάς
λί ή "Ε ά
λίμνας, ή "Εσμε έξεπλάγη. ε-ύρεθεΐ-
α έν μέσω τής β'.ομηχαν.ν.ωτέρα;
λώτει
πολύς /α-.ρός κα'. ή "Ετ;α.ε ή?·/ισε
νά ττενοχωρητα'.. Είς το τέλος ώρ-
γίϊθη.
Ή ζ.αλομαθημένη άρ-.ττοκράτις
έσ/.έφθη. ότι, εάν ό σύζ»>γός της τή^
τ7ρα;Αελή χάριν των έμπορικ,ών έρ-
γατ-.ών τθ'ο. τουτο σηιααίνε'., δτ1. έ-
κεΐνος ήτο έξητφαλ'.τμένος άπο αυ¬
ή ί έξετίμα επαρκώς τάς
τήν -/αί ίέν έξ
Έφ' όσον, λοιπόν, ή Έσμ.ε έθαυ-
ματούργει έν Λονδίνω, δ'.ασ/.εδάζου-
ΰα την ζωήν της. δπως αυτή ον.ρ'.νε
καλλίτερον, ό Χάρρ^ έδαπάνα τον
καιρόν τού καΐ τδ χρήμά τού χάρ'.ν
τής Μαίρης Χάργ/ρηό. μ'.άς ζωη-
ρας ν.όρης. την οποίαν εύρεν ό ίδ'.ος
έξω άπδ τό Μάντΐεστερ ν.αΐ ή όποία
τδν παρηγόρε·. άρχετά διά την ά-
πουσίαν τής "Εσμε.
Άλλά μετ" ολίγον ή ψνχή τής
ένοστάλγησε διά τδν ωραίον
/.αί νεαρόν σύζυγον της /.αί δέν ήΐ-
γησε νά ν,άμτ; υπαν=άπό;ασιν γεν-
να-.οτέραν τής πρώτης. Έπέδη πά¬
λιν τής άμαξοστοχίας /αί εδραμεν
είς την οί/.ίαν τοΰ Χίρρ>. Άλλ'
έ/.εί ήτο ή Μαίρη! Ό Χάρρυ έϊ'.-
/,αιολογήθη, ότι τδ σφάλμα ήτο ί-
της. έπεϊδη ή ιδία είχε ^η-
δτ'. τον είχεν έγ/.αταλείψΐ'.
διά παντός. .Εν.είνη έθεώρησε την
φ-.λοτ'.μίαν της τρωθείσαν /.α'.ρίως.
"Επρεπε την φοίάν ταύτην νά λά
πράγματι δΐαζΰγιον. "Εευγε λοιπδν
ώργΐσμένη καΐ έν.ίνησεν άγωγήν δι-
αζυγίου, ονομάσασα την Μαίρην ώς
αντεράστριαν.
Ό Χάρρ·ΰ, κατά συμβουλήν Ισιος
τής Μαίρης, άνέθεσε την υπόθεσιν
είς τδν δικηγόρον τού. Ή υπόθεσις
έ'ν.αμε μεγάλην αίσθησιν είς όλην
την άρΐστο/ρατίαν τοΰ Λονδίνου.
Π ολλοί έ/ των γνωρίμων τής "Ε¬
σχε έτρεξαν νά την συ-'χαροΰν καΐ
νά την ένθαρρΰνουν διά την πράξιν
της. Π ολλοί τής ϋπέμνησαν. δτι δ
/.όσμος εχει κακους άνδρας, ώς τδν
Χάρρυ, άλλά καΐ ζ.αλούς, ώς τδν
εαυτόν των. Π ολλοί τής είπον, ότι
οί δφθαλμοί της ήσαν γαλανώτεροι
των μυοσωτίδων, ν.αΐ ότι μόνον αύ¬
τοι ήσαν ί·/.ανοΐ νά έν.τ-.μήσουν Ινα
τοιούτων άγγελον, ώς αύτην, καΐ
δχ; ό Χάρρ^.
Τδ άποτέλεσμα ήτο, Οτι ή δργή
της έ'φθασεν είς τδ καταν.όρυφον,
ή δέ άνάμνησίς της. δτ'. δ ώραϊος
.^ ;οστο-.χίας
^-έστρεψεν είς τούς γονείς της.
^ϊύρε πολλούς έν. των παλαιών <ρί- λων της. "Ηρχ-.σε νά χορεύη μετ' αυτών είς τδ Π ιν.αντίλλ'. όλην την Ή Χάροιετ Μπόρστον, έκ ί ■/αλλονιις την ένυμφε>τ)η. Ή πρώτη άπαίτησις
- '· ■ ' .""τ ί',,,','"·"■",;,.
εκεΐνων που είχεν η Ετμ,ε. 1ο τχ-
ςείίιον όντως εγένετο, /.αί τδ νέον
ν.αθ" ημέραν. Ή Έσιχ
(,.ϋ.*^;,. λ.ν ήτο αλλος, θά εσπευ-
δεν είς τδ Λονδίνον /.αί θά πΐοσέ-
ρ ε ςπροτέδλεψαν άλ-
ί κοινωνικαί συνθή-
ε? τόσον 3υν?τα? ν.α: είς αΰ-
την Αγγλίαν, ώστε αμφότεροι
ξ τάς χείρας αλλήλων ν.α:
έψιθρν τα γνωστά κατά συνθή¬
κην ψεΰ3η, ότι εχαιρον διά την γνω-
ριμίαν αλλήλων. Τότε ό Χάρρ.ι εί¬
πεν: «"Εΐμε 3έν έγ-,ώρ'.ΐες την σύ¬
ζυγον υ.ου, άλλ' εχεις ά/.οόΐει δι'
αύτην. Έλάτε νά σά"ς σ^ττήσω την
μίαν πρδς την άλλην».
«Ή 'Έσμε εχαιρέτησε την νέαν
Καν "Αϊρλαντ μετά πολλής εΰγε-
νείας ».αί χάριτος. Αί δΰο γυναίκες
ήρχισαν σ^ομ'.λίαν. Ή "Εσμε ηρώ¬
τησε την Μαίρην περί τοΰ Μάντσε-
στερ, εάν έ/.ράτησε τάς παλαιάς
υπηρετρίας της 7 αί εάν εξετελέ¬
σθησαν μερικαΐ τροποπθ'.ήσεις τάς
οποίας αύτη ειχε σχεδιάσει δ'.ά την
οί/.ίαν, και οίίτω καθ" εξής, άν.ρ'.—
6ώς ώς αν αυτή ήτο ή ν.υρία, όμ.·.-
λοΰσα πρδς μίαν άγαθήνέπιστάτριαν.
«Αντελήφθην καλώς, ότι τα
πράγαατα ?έν θά έτελείωναν έν.εϊ,
διότι είδον, δτ; ή "Εσμε ήγάπα ά-
κόμη τδν ~Κάρρν επαρκώς πρδς με¬
γάλην ενόχλησιν τής νέας συζΰγου
τού.»
Τότε ό Χάρρυ άφιιπνίσθη ολίγον
δραϊέως, άντιληφθείς. ότι ή "Εσμε
ίέν έ'παυσε νά τδν άγαπά ποτέ. "0-
ταν επέστρεψεν είς τάς εργασίας
τού τδ Μάντσεστερ ήτο πλέον στε-
νδν 2ί' αυτόν, ώς ήτο πρότερον στε-
νδν 3ιά την "Εσμε. Ό Χάρρυ συ-
χνά/.'.ς έγ/.ζτέλε'.πε την δευτέραν
σύζυγον τού, όπως επισκεφθή τδ
Λονδίνον. Επεθύμει ζωηρώς να ίδη
την πρώτην σύζυγον τού. "Εγραψε
λοιπόν πρδς αύτην καΐ την προσε¬
κάλεσε είς πρόγευμα. Ή "Εΐιμε έ-
πήγεν. "Υστερον άπδ δλα, είς τδ
δ_άθος της ψ^χής^ της εφρόνει, ώς
είπε δραδΰτερον είς τδ δικαστήριον,
ότι, παρ' δλα δσα έ'γιναν /,ατόπιν,
ό Χ&ρρν ήτο ό πρώτος σύζυγός της
•/.αί τοίθΰτος εξηκολουθεί νά είναι.
Ό Χάρρυ ν.αΐ ή "Εσμ,ε ήγωνί-
σθησαν έκ νέου, ζωηρότερον Ομως
την φοράν αυτήν παρά την πρώτην.
Ό Χάρρυ μετέέαινεν είς τδ Λον¬
δίνον /.άθεΣαδϊατον.ΰριακονή "Ε·σμε
εστελλε τδν σΰζυγό, της είς την
Λέσχην τω, είς τδ θέατρον η είς
κάποιαν συναυλίαν 7.ατά τάς εσπέ¬
ρας τοϋ Σ*5·δάτου καΐ τής Κυρια-
κής, ένω ή ιδία ΰπετίθετο, ότι με¬
τέβαινε πρδς επίσκεψιν άσθενοΰντων
συγγενών /.αί τα τοΐαΰτα. Ή άλή-
6εια είναι, ότι ο! δΰο έκ νέου έρα-
σταΐ συνηντώντο καΐ συνέτρωγον είς
τα 7.αλλίτερα κέντρα τοΰ Λονδίνον,
δπου μεταξΰ φιαλών ν.αμπανίτου, ώ-
ραίων μπιφτεκίων καΐ μαΰρου χαδί7-
ρίοο, εκλωθαν νέους έρωτικοΰς 3ε-
σμοΰς μέχρι πρωΐας. χορεΰοντες ν.α!
5'ατκεδάζοντες ώς πραγματ-./δν άν-
ίρόγυνον. Ποίος έφρόντιζε πλέον
διά τδ διαζΰγιον: Ποίος έφρ^ντιζδ^
διά τάς στιερ'.νά- συζυγ.^ας ύπο-
χρεώσε-.ς: Μ τ·-ως" δέν ήσαν εΰτυχείς
άγαπώντες ό είς τον άλλον;
Επί τέλους ή Κοινωνία τοΰ Λον-
δίνου ήρχισί νά ψιθυρίζτ] διά^τά γι-
νό(ο.ενα. Ή "Ετμε ν.αΐ ό Χάρ,υ τΓ
γαπώντο παραφόρως. Ό ν.. Μπάρ¬
νετ έν. Λονδίνου ν.αΐ ή Μαίρυ έκ
Μάντσεστερ έμαθον την αλήθειαν.
Ή τελευταία δέν εβράδυνε νά έγεί-
ρη άγωγήν δ'.αζυγίου κατά τοΰ Χάρ-
ρ-. δνοιμάζουσα ώς άντίζηλόν της
την γυναίν.α ήτις άλλοτε είχεν ό-
νομάσει ώς άντίζηλόν της αύτην
την ιδίαν! Είς τάς αιθούσας τής
άρίστον,ρατίας ή υπόθεσις αυτή κα¬
τέστη τδ θέμα τής ημέρας. "Ολθ!
λέγουν, «τι ό Χάρρ^ καΐ ή "Εσμε
δέν έπραξαν ναλώς νά άνάψουν έκ
νέου τδ πΰρ τοΰ ερωτος τδ οποίον
δέν ήδυνήθη-σαννά κρατήσουν άνημ-
[ίένον, έφ όσον ο! δύο ήσαν ηνωμένοι
διά τοΰ προτέρου γάμου των. ΔΓ
αύτδ ή "Εσμε ζητεί μετά δτ/ρΰων
διαζΰγ'.ον άπδ τδν δεύτερον σύζυγον
της. Καΐ ^άρά γε την άγαπά τότίν
πολΰ ό δεΰτερος. ώστε νά τής δώση
τδ διαζΰγ'.ον. ίνα την ΰή
'χρ'.ς ότου είς την έσπερίδα /.άποιας της νεαΤ
ΜΑΘΑΖΙΝΕ 8Ε0ΤΙ0Ν
ΌΑΥ, ΑΡΚΙΙ. 29, 1928. — ΌΙ>.
XIV.
Νο. 4751.
ΧΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.—- Άοιθμός 4751.
1
ΤΟΥ ΛΟΝ~_ΙΝΟΥ
ΠΡΩΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ
1-£ΐίμ νά ζήσω χωρΐς αΰ-
, είτςε με ιδιαιτέραν έαφατιν~ ϊς
ωνή της ή Κα "Εσμε Χά-
φ
Εσμε Χά-
, πρώτον, Χάρρι "Αιρλαντ. όστις
οθυμότατα είχε δΐαζευχθή την δευ
:αν σύζυγον τού. ετοιμος νά δον.ι-
■η τα ν.αλά τοΰ συζυγΐ7·οΰ βίου
τρίτην εοοάν.
«'Αλλά τδν είχες αυτόν τδν
•θρωπον δΰο φοράς, καΐ δέν ήδυ-
θης νά ζήστ,ς μαζΰ τού, ώστε πώς
ναμα'. νά γνωρίζω, ότι θά είσαι
ιτυχεστέρα είς την τρίτην;» άπήν-
»> ό ν.. Γουΐλλ'.αμ Μπάρνετ. «"Ο¬
του δίδω δ'.αζύγ'.ον—δέν γνω
-ι θέλεις.»
είνα; ή παράδοξος συζυγιν.ή
./.ον.ή είς την οποίαν εχει πέσε-,
' Εσμε Χάμ'.λτων. μία έκ των
λν.τ'.κωτερων γυνα'.ν.ών τής άρ:-
:ο/ςατίας τοΰ Λονδίνου. ν.αΐ τουτο
Ιε/
:07ρατίας
ΟΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟ! ΚΥΚΛΟΝ ΤΟΥ ΑΟΝΔΙΝΟΥ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΙΘΙΣΜΕΝΟΙ ΕΙΣ
ΔΙΑΖΥΓΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑΣ ΣΥΖΥΓΙΚΑΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ, ΚΡΙΝΟΥΝ ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΤΗΝ ΔΙ·
ΑΓΩΓΗΝ ΤΗΣ ΩΡΑΙΑΣ ΕΣΜΕ ΧΑΜΙΛΤΩΝ, ΗΤΙΣ ΕΡΩΤΟΤΡΟΠΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝ-
ΔΡΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΧΕΙ ΔΙΑΖΕΥΧΟΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΗΝ ΝΕΑΝ"
ΣΥΖΥΓΙΚΗΝ ΖΩΗΝ ΤΟΥ.- ΔΙΑΤΙ ΤΟΝ ΕΙΧΕΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ. -■
είς ώραιος
ότ^ε'ϋ γυναινός, σ^νήθως /.άπο-.α γ·>
ναϊ/α είναι ετοίμη νά τον παρηγο-
ή ήγάπα πολυ τδν πρώτον σύ-
ζυγόν^ι ν "Ολίγαι γυναΐ'Λες φοο-
νοίν. δτ! ό^ωχρς αΰτδς έρως έξη-
^ςς ς ρ _
γεϊ ν.αΐ 3ί/α!ολογν τάς πράξε-.ς τής
·■" «ι.υιον 3ϊν ηγαπα, /.αι ότι τωρα
«ύτή πρέπεί/νά τδν ΰπανδρευθή έν
^#θ-*/Μπάρνετ, καθ' δ "άνήρ,
ίύνατα-. νά τό έννοήσγ] άν.όμη.
|Ή άρ'.στοκρατία γενικώς την θεω¬
ρ εί άδιν.α'.ολόγητον.
Ή συζυγινή αυτή περιπλο·/.ή ηρ-
.τε πρό τεσσάρων η πέντε έτών,
τ« ό Χάρρί Χάμιλτων ηγάπησε
ην "Ετο.ε Χά,χ;λτων. μίαν έν. των
Ιπρο^τοδγάλτων ϊεσπο'.νίϊων τής ά-
ΐρ:ττο·Λρατ!3Γς τοΰ Λονϊίνου καί την
' έΐύθτ, προτοϋ έκείνη άντιλη-φθή
τοί ότι /.αί
τι" τ^έδαινεν, έκτός
αυτή τον ήγάχα.
Ό Χάρρ'. ήτο πλούσιος εμπορος
έν. Μάντσεστερ 7.α! κατόπιν ταςε;-
δίου τοΰ μέλιτος είς τάς Ιταλικάς
λί ή "Ε ά
λίμνας, ή "Εσμε έξεπλάγη. ε-ύρεθεΐ-
α έν μέσω τής β'.ομηχαν.ν.ωτέρα;
λώτει
πολύς /α-.ρός κα'. ή "Ετ;α.ε ή?·/ισε
νά ττενοχωρητα'.. Είς το τέλος ώρ-
γίϊθη.
Ή ζ.αλομαθημένη άρ-.ττοκράτις
έσ/.έφθη. ότι, εάν ό σύζ»>γός της τή^
τ7ρα;Αελή χάριν των έμπορικ,ών έρ-
γατ-.ών τθ'ο. τουτο σηιααίνε'., δτ1. έ-
κεΐνος ήτο έξητφαλ'.τμένος άπο αυ¬
ή ί έξετίμα επαρκώς τάς
τήν -/αί ίέν έξ
Έφ' όσον, λοιπόν, ή Έσμ.ε έθαυ-
ματούργει έν Λονδίνω, δ'.ασ/.εδάζου-
ΰα την ζωήν της. δπως αυτή ον.ρ'.νε
καλλίτερον, ό Χάρρ^ έδαπάνα τον
καιρόν τού καΐ τδ χρήμά τού χάρ'.ν
τής Μαίρης Χάργ/ρηό. μ'.άς ζωη-
ρας ν.όρης. την οποίαν εύρεν ό ίδ'.ος
έξω άπδ τό Μάντΐεστερ ν.αΐ ή όποία
τδν παρηγόρε·. άρχετά διά την ά-
πουσίαν τής "Εσμε.
Άλλά μετ" ολίγον ή ψνχή τής
ένοστάλγησε διά τδν ωραίον
/.αί νεαρόν σύζυγον της /.αί δέν ήΐ-
γησε νά ν,άμτ; υπαν=άπό;ασιν γεν-
να-.οτέραν τής πρώτης. Έπέδη πά¬
λιν τής άμαξοστοχίας /αί εδραμεν
είς την οί/.ίαν τοΰ Χίρρ>. Άλλ'
έ/.εί ήτο ή Μαίρη! Ό Χάρρυ έϊ'.-
/,αιολογήθη, ότι τδ σφάλμα ήτο ί-
της. έπεϊδη ή ιδία είχε ^η-
δτ'. τον είχεν έγ/.αταλείψΐ'.
διά παντός. .Εν.είνη έθεώρησε την
φ-.λοτ'.μίαν της τρωθείσαν /.α'.ρίως.
"Επρεπε την φοίάν ταύτην νά λά
πράγματι δΐαζΰγιον. "Εευγε λοιπδν
ώργΐσμένη καΐ έν.ίνησεν άγωγήν δι-
αζυγίου, ονομάσασα την Μαίρην ώς
αντεράστριαν.
Ό Χάρρ·ΰ, κατά συμβουλήν Ισιος
τής Μαίρης, άνέθεσε την υπόθεσιν
είς τδν δικηγόρον τού. Ή υπόθεσις
έ'ν.αμε μεγάλην αίσθησιν είς όλην
την άρΐστο/ρατίαν τοΰ Λονδίνου.
Π ολλοί έ/ των γνωρίμων τής "Ε¬
σχε έτρεξαν νά την συ-'χαροΰν καΐ
νά την ένθαρρΰνουν διά την πράξιν
της. Π ολλοί τής ϋπέμνησαν. δτι δ
/.όσμος εχει κακους άνδρας, ώς τδν
Χάρρυ, άλλά καΐ ζ.αλούς, ώς τδν
εαυτόν των. Π ολλοί τής είπον, ότι
οί δφθαλμοί της ήσαν γαλανώτεροι
των μυοσωτίδων, ν.αΐ ότι μόνον αύ¬
τοι ήσαν ί·/.ανοΐ νά έν.τ-.μήσουν Ινα
τοιούτων άγγελον, ώς αύτην, καΐ
δχ; ό Χάρρ^.
Τδ άποτέλεσμα ήτο, Οτι ή δργή
της έ'φθασεν είς τδ καταν.όρυφον,
ή δέ άνάμνησίς της. δτ'. δ ώραϊος
.^ ;οστο-.χίας
^-έστρεψεν είς τούς γονείς της.
^ϊύρε πολλούς έν. των παλαιών <ρί- λων της. "Ηρχ-.σε νά χορεύη μετ' αυτών είς τδ Π ιν.αντίλλ'. όλην την Ή Χάροιετ Μπόρστον, έκ ί ■/αλλονιις την ένυμφε>τ)η. Ή πρώτη άπαίτησις
- '· ■ ' .""τ ί',,,','"·"■",;,.
εκεΐνων που είχεν η Ετμ,ε. 1ο τχ-
ςείίιον όντως εγένετο, /.αί τδ νέον
ν.αθ" ημέραν. Ή Έσιχ
(,.ϋ.*^;,. λ.ν ήτο αλλος, θά εσπευ-
δεν είς τδ Λονδίνον /.αί θά πΐοσέ-
ρ ε ςπροτέδλεψαν άλ-
ί κοινωνικαί συνθή-
ε? τόσον 3υν?τα? ν.α: είς αΰ-
την Αγγλίαν, ώστε αμφότεροι
ξ τάς χείρας αλλήλων ν.α:
έψιθρν τα γνωστά κατά συνθή¬
κην ψεΰ3η, ότι εχαιρον διά την γνω-
ριμίαν αλλήλων. Τότε ό Χάρρ.ι εί¬
πεν: «"Εΐμε 3έν έγ-,ώρ'.ΐες την σύ¬
ζυγον υ.ου, άλλ' εχεις ά/.οόΐει δι'
αύτην. Έλάτε νά σά"ς σ^ττήσω την
μίαν πρδς την άλλην».
«Ή 'Έσμε εχαιρέτησε την νέαν
Καν "Αϊρλαντ μετά πολλής εΰγε-
νείας ».αί χάριτος. Αί δΰο γυναίκες
ήρχισαν σ^ομ'.λίαν. Ή "Εσμε ηρώ¬
τησε την Μαίρην περί τοΰ Μάντσε-
στερ, εάν έ/.ράτησε τάς παλαιάς
υπηρετρίας της 7 αί εάν εξετελέ¬
σθησαν μερικαΐ τροποπθ'.ήσεις τάς
οποίας αύτη ειχε σχεδιάσει δ'.ά την
οί/.ίαν, και οίίτω καθ" εξής, άν.ρ'.—
6ώς ώς αν αυτή ήτο ή ν.υρία, όμ.·.-
λοΰσα πρδς μίαν άγαθήνέπιστάτριαν.
«Αντελήφθην καλώς, ότι τα
πράγαατα ?έν θά έτελείωναν έν.εϊ,
διότι είδον, δτ; ή "Εσμε ήγάπα ά-
κόμη τδν ~Κάρρν επαρκώς πρδς με¬
γάλην ενόχλησιν τής νέας συζΰγου
τού.»
Τότε ό Χάρρυ άφιιπνίσθη ολίγον
δραϊέως, άντιληφθείς. ότι ή "Εσμε
ίέν έ'παυσε νά τδν άγαπά ποτέ. "0-
ταν επέστρεψεν είς τάς εργασίας
τού τδ Μάντσεστερ ήτο πλέον στε-
νδν 2ί' αυτόν, ώς ήτο πρότερον στε-
νδν 3ιά την "Εσμε. Ό Χάρρυ συ-
χνά/.'.ς έγ/.ζτέλε'.πε την δευτέραν
σύζυγον τού, όπως επισκεφθή τδ
Λονδίνον. Επεθύμει ζωηρώς να ίδη
την πρώτην σύζυγον τού. "Εγραψε
λοιπόν πρδς αύτην καΐ την προσε¬
κάλεσε είς πρόγευμα. Ή "Εΐιμε έ-
πήγεν. "Υστερον άπδ δλα, είς τδ
δ_άθος της ψ^χής^ της εφρόνει, ώς
είπε δραδΰτερον είς τδ δικαστήριον,
ότι, παρ' δλα δσα έ'γιναν /,ατόπιν,
ό Χ&ρρν ήτο ό πρώτος σύζυγός της
•/.αί τοίθΰτος εξηκολουθεί νά είναι.
Ό Χάρρυ ν.αΐ ή "Εσμ,ε ήγωνί-
σθησαν έκ νέου, ζωηρότερον Ομως
την φοράν αυτήν παρά την πρώτην.
Ό Χάρρυ μετέέαινεν είς τδ Λον¬
δίνον /.άθεΣαδϊατον.ΰριακονή "Ε·σμε
εστελλε τδν σΰζυγό, της είς την
Λέσχην τω, είς τδ θέατρον η είς
κάποιαν συναυλίαν 7.ατά τάς εσπέ¬
ρας τοϋ Σ*5·δάτου καΐ τής Κυρια-
κής, ένω ή ιδία ΰπετίθετο, ότι με¬
τέβαινε πρδς επίσκεψιν άσθενοΰντων
συγγενών /.αί τα τοΐαΰτα. Ή άλή-
6εια είναι, ότι ο! δΰο έκ νέου έρα-
σταΐ συνηντώντο καΐ συνέτρωγον είς
τα 7.αλλίτερα κέντρα τοΰ Λονδίνον,
δπου μεταξΰ φιαλών ν.αμπανίτου, ώ-
ραίων μπιφτεκίων καΐ μαΰρου χαδί7-
ρίοο, εκλωθαν νέους έρωτικοΰς 3ε-
σμοΰς μέχρι πρωΐας. χορεΰοντες ν.α!
5'ατκεδάζοντες ώς πραγματ-./δν άν-
ίρόγυνον. Ποίος έφρόντιζε πλέον
διά τδ διαζΰγιον: Ποίος έφρ^ντιζδ^
διά τάς στιερ'.νά- συζυγ.^ας ύπο-
χρεώσε-.ς: Μ τ·-ως" δέν ήσαν εΰτυχείς
άγαπώντες ό είς τον άλλον;
Επί τέλους ή Κοινωνία τοΰ Λον-
δίνου ήρχισί νά ψιθυρίζτ] διά^τά γι-
νό(ο.ενα. Ή "Ετμε ν.αΐ ό Χάρ,υ τΓ
γαπώντο παραφόρως. Ό ν.. Μπάρ¬
νετ έν. Λονδίνου ν.αΐ ή Μαίρυ έκ
Μάντσεστερ έμαθον την αλήθειαν.
Ή τελευταία δέν εβράδυνε νά έγεί-
ρη άγωγήν δ'.αζυγίου κατά τοΰ Χάρ-
ρ-. δνοιμάζουσα ώς άντίζηλόν της
την γυναίν.α ήτις άλλοτε είχεν ό-
νομάσει ώς άντίζηλόν της αύτην
την ιδίαν! Είς τάς αιθούσας τής
άρίστον,ρατίας ή υπόθεσις αυτή κα¬
τέστη τδ θέμα τής ημέρας. "Ολθ!
λέγουν, «τι ό Χάρρ^ καΐ ή "Εσμε
δέν έπραξαν ναλώς νά άνάψουν έκ
νέου τδ πΰρ τοΰ ερωτος τδ οποίον
δέν ήδυνήθη-σαννά κρατήσουν άνημ-
[ίένον, έφ όσον ο! δύο ήσαν ηνωμένοι
διά τοΰ προτέρου γάμου των. ΔΓ
αύτδ ή "Εσμε ζητεί μετά δτ/ρΰων
διαζΰγ'.ον άπδ τδν δεύτερον σύζυγον
της. Καΐ ^άρά γε την άγαπά τότίν
πολΰ ό δεΰτερος. ώστε νά τής δώση
τδ διαζΰγ'.ον. ίνα την ΰή
'χρ'.ς ότου είς την έσπερίδα /.άποιας της νεαΤ
7
αΗΡΥΞ».— ΚΥΡ>λ*Η, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΑΙ ΝΗΣΟΙ ΤΩΝ ΝΟΤΙΟΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ
ΔΕΝ ΟΜΟΙΑ20ΥΝ ΔΙΟΑΟΥ ΜΕ ΤΑΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΌΝ ΚΑΙ ΤΑ Ρ2ΜΑΝΤΙΚΑ ΚΙΝΗ-
ΜΑΤΟΔΡΑΜΑΤΑ, ΑΛΛ' ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΠΟΛΥ ΑΚΑ8ΑΡΤ01 ΚΑΙ ΔΙΟΑΟΥ ΒΟΑΙΚΑΙ ΔΙΑ
ΤΟΥΣ ΛΕΥΚΟΥΣ.·· ΣΑΝ ΖΗΤΗ ΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ ΚΑΙ "ΟΥ-
ΚΙΟΥΛΕΛΙΣ" ©Α ΚΑΜΗ ΚΑΛΑ ΝΑ ΜΕΙΝΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΥΟΡΚΗΝ,
"Η ΤΟ ΣΙΚΑΓΟΝ.
Οί περισσότερο1. άνθρωπο: έ'χθϋν|ν.α: παίζονται κ,ιρίως χάριν των —-
την ίίε'αν οτ: τα κύρια χαρα/.τηρ:- ριηγητών, ο! όποιοι πλγνρώνοον κα-
στι/.ά των Νησων τή; Νοτίοο θα¬
λάσσης είνε ό ρωμαντ:σμός /.αί αί
περιπέτειαι. Αΰτο είνε μία άπάτη.
ο<ρε'.λομένη -,ορίως είς ενα ώ;ι νόν τύπον ίραμάτων, ίιηγήτεων ... τίςε'.ί'.ωτ'./.ών βίβλίων. Όσ&ν 2ι4|0εν τα ταςϋίΊωτικά βιβλία. πολλά ε:ν= Ι —£- γραμμένα άπο έπισ/ε'πτας, των ό- - <)τον γ ε- γω,ϊο5ν 1 όλΐ-'θν ς λε^.οϋς, άπό άγα- ;ν ϊι' αΰτοΰς;—αύτοι ΰπάρχουν. Οί ίΐΐαγενεΐς εχουν σε'. αύτό τό στάίιον.Ή κϋβ·ΐ'ονη- ς, θρησ/εία καί έμποριχϊί ίίε'α: ήσαν επ;πο~ -ων "Λίυ/ών, τοΰς εχο,ιν ίΊδάΞε: ά<- κ,ρΐϊείς Ο: ϊραματο- χω=_ / Κ3] |είτα 0| ϊς τότον μακρνά; /0; θά τα έθίώρο ς, ώ~ε νά μή Ι - ώς γ γς, ώε νά μή φόβον ίύθεντιχων ϊιαψε^ε- Εάν παροϋτίαζίν ψεϋϊεϊς εί- κόνας ζ&: τής ζωής αίφνης τή"; Ν«; Υό Οά ά χ;ένού. Ή ων. ϊωή είς τα: ς ής ζωής αίφνης τή; «; Υόρκης. Οά προ£κάλ«»ν φ>τ·.-
α θυελλαν ίιαμαρτοΐιων
------- τ ---· *·
παίτητική, οτον χαί είς τα πθλ'.τι-
σαένα κέντρα. μόνον ολιγώτερον ίε-
Ό-ω-ίτ;τ,οτ£,
οέ-ν
ενας η ϊύο. άλλά σημείον ό ανθρω-
πος ό οποίος Οά ετόλμα νά καχ.οποι-
ΐη'— ΐ .αν άλλον, λε^/όν ή υή. θά
δύρ&'ΘΫ) γρηγο-ρα είς τάς χείρας τής
άστ-ινοχιας /.αί θά τιμωρηθή μ! πρό¬
στιμον, φυλάκισιν /.α! ίσως /.αί απέ¬
λασιν. "Οσον 3'.ά ττί·/ όπλοφορίαν,—
ό άνθρ'·)-ος ό οποίος θά εξήρχετο
φ-έρων περίστροφον. Οά εγίνετο αντι¬
κείμενον γέλωτος /.αί θά εκαλείτο
νά ίώση έξηγτ,σί'.ς. ακριβώς όπως
Οά σϋνεί-α'.νε /.αί «ίς τό Μπροντγοο-
αίτ;.
Κ.βερνη,τίκτ, όργά'Χύσίς έπικρα-
τεϊ είς όλας τάς νησως άπό έτών.
Οί λεο/οί κάτοι/.θ! είνε τόσον κό
..ι .υσον γοητε,τι/α: ε-ς την σκη- όχνηροί καί άναί^ττο- άνθ«ω-'-
ε'α -Λν η-;,;.;« 7'-η ΧΛ1Γ'Ο·'γ;1 ?ι!?- « εμ«?οι είνε κατά το πλεί-
ΛΙία αλλτ, παρεςιτγησίς εΰρίσ/.ε-
τα: είς τό ζήτταα τής τοοφή:;.
Ε;-.ε π&λίι ν.αλά νά ϊιαβάζγ; ν.α-
„___,ν™..,. Λΐ.ι»», «ναΕντα κανε
χείνται είς τον Βόρειον Είρηνικ.ον, Ι —ενίίντβ έ'τη,
1
εις Οραντζ, Ν. 1^ οια ^ «κρ—φ^ σνντροφιάν»
^•ς την μητέρα της.
κίί^τ^ν " ^ " ^^-ίλ,Ινασιόν^νρόπαλον
μα μίργβρίτάριαΕ είς τό;, ίρόαον
άζεται χολλάκ'.;
έ
μέοη
■Ή ^Ελ,νοο ΑΙπόρδμαν. κ.χ·η}ιατογ&αΤ,κό=
^οσεώ;δΐα Παοισίον
Ή Δνίς Μαλή Πο8/;ού·/. Εύ-
ρωπαία -τθοχοιός, ή όποία ενε'ί 2ε-
Τί-Αλϊνε: τοός Βερολινίζο,ς μέ τα
«ματα /.?.. τ'.ϋς χΟ?5·ίς Της.
νείς ?-ά γλϋχείς καρπ^ύ: καί λα
χ*ν·./«. α/.λά αύτά είνε τόσον
«V,
στα.^ε τ0 να ^ ./αν.;ς ^^^ ^^
-"-τα—όπως άναν '" ~ ■ "
Χ2ν·είς ε^ς τα άπ'
—<&« κα'τι φρικτόν: ένώ άφ' έτέ- Ρ!>^ αί κοντερβες καταντού. άηδεϊς
οταν τρωγωντϊι είκοσι μία φοράς
την εβραϊοι. Οί λευκοί τών ντ-
σ^ °^!«>' 3^/νά μέ πόθον 3:ά τα
γειιματα των πολ-τισμένων μερών.
"' * α; /.αλάν.'.ναι /-»/■'»?·», ϊΐ,,
βίνε^ ρωμα.τι/αί, άλλά
κα(( έλά·/-.στα οολι/.αί. Ή
"—- /.ρίπτει όφε-.ς, σκορπιούς α-
ραχνας κα( ζωίφια, τα όποία εί¬
πουν χαντοΰ. άκόμη /.αί ';έ7α 6;-
τατ σίνϊονια της κλίνης.
Καί αί ν?«! των Ν5τ·:ων ©α.
λασσων :εν είνε πάντοτε /.υαναί. ού-! Ρε«* Αυστραλιαν
τε ο ηλιος λόμπε: πάντοτε Ό /.α·-1 λίγώτεςον ·ν~.ωτ-Λ
Ρθς ί«ί η;-3ρ3ί -ά 8;νβ ^.^ ' -
ΐ·-/θλα>), έςηγησεν ό άΐνηγός.
^τ.ν1,.^^νι^.^.24^:Ι Ε<« Τόρρες Στρ,&'ν* «λΐ άλλον τ.όπον Α? ίΐ*/; ',. -ών ί ^^Ρ»1^ ϊ~««νίς, φοροϋσα μίαν κων προκαλοϋναε)^ "Τ)^^ ^·« ^ 3*™, παρήγγειλεν ε- ϊθατενείς είνε'α^'^ α; ---°Ί ·> 6?*Μ ^^ ™ ^ίδν «^
φρονούν τοΰς λευκώς""" "1:"" ρ^' *ίς ?ν? 'Λλβιον «ριοίιχον.
■^ —- ' -: ι—;ς την ίίίαν νήσον, ενας γέρων
V
*:-!"/ω?!ς χανένα δόντι, υπεσχέθη αίω-
•ο -/.λ.ι-1 ,ταν φιλίαν =Ιγ ίνι-ν }ί·,ν™ ϋυ τηΐ
, οι^ οποίθί άντεπροσώπε^ον
; „' - -—■(■= -«" -^υ.:ω^^ —α-Ι
Αίκων, ωστε είνε /.α-?ός νά άπίχα-ί
τόν χαθεντα χοίρόν
;'ηΛ»?^ηί8^ ,,να «ά έγίνετί
,"/Λ?ίστως ΰπΐίχοος τής Άμερικης
ι Ο'-^σθτ—'ΕΤί ίχ^^^ ..Λ___Λ Λ—.%
ε! %τκ.- χερίστοτερχς τ.ζ-
ψτ,τε^είς τόν πολ-.τισΐΛέν^
.' , ,' «■•""ΐ.ι..μιν·3ν 7θ;αον
ε« ε»ρ!»η-8ε είς Τά: ΧΟτ;&,ς ^,
λ*σ»ς /».. είσθε λεοκό;. &:^0,'
γε^.ς σας άνα^έτο^ σ,γνά '-Ι-
. . --. .,, ,.^,,.! ,Μ 4;ν5 -~.σςν με-
λίγχολί/1ς χ,: ζλη/.τί/.ϊ-, όσον κ/-
^«ρος,τ»: Αονίί^. Καί «ίρχ.:|«λ.ΐ: τοϋ κό,μ,.;-.^^^ 5Γ
Λε,κος ^ ,εξήγαγεν ^ !^1^
ντ,ν το^. άνίΛί^,.. Ι·. , -'ν.^ν■·'·«-
Ολΐνη χ3ίρ!ς χαί ^λωτί; ε;_ τά
ταςείίια ϊ-ό-ι τ3 —.*„ βΙνε .
ν.ρα, δρωίΐερα. υ ε τελείως άκαταλ-
:;· ε'·? την Β>
~ ϊν-/ άπο τα ό-
. _-τ-ΐΊί κ,ν πρότασιν τού είς
"° Άιν'Μ8 τ^ 'Αμερι/.ης!
εάν
V
'τ"5 η Χλέον ^λθ'^ή ^α"
? ,'Υελια ήτο ενός ίθα-^ενοϋς, δστ:ς
«ϊη-τησε να 705 7ταλ^ '2 φωτονρΛ.
?!* της Νέας Υόρκης, ?να λά~
'?ν%«5ΐφί&9λι»ν τού, εάν πράγματ:
■ ϊίηγτ;·σεις των λευκών περΐ τοΰ
, .# 7 -γ-!---». «» .ι/,ϊΐως ακαταΛ-'^<»ν Λϊ^κ: /.ηλο^ςκα.Απίνας. Μορ:>^ν ά-αί-1 ?βτ'.τ;Λθΰς
σία απο «·Υ- ,'0-ν^ί...-τ- .._>. _< Ά......:__ νην το^. άνέΌεσεν £;ς -,ν τόν λετ/.ί,ν ν ά ίίαβ-'ό'άσγ' όν α·>
^γε^ς τγ,ς?
./ολθν νβ -
η^αντοά ζ
είς
1
τβ
σία άπό τοΰς ίόαγενε'ϊς
.. '^ς χαι-
;Αγγλία:- "θ-'-^'·'Λΐ τ^
V
17 ών
ίλφς/
5ρι-« «λ» βί-
δτι 5νθρωιΓ&(
ενα τόσον αέγα
ον τόσον ζολλά
έν θά άρην»
-— *»ν μ- ί^αγενε-ς καί τάς Αγγ/.'.α::- τό ^ —.% · ......, ΐΓ''
ο^ρο,ς άκαθ,ρσίας. Ή νεαΡά ή- χές μίλ.ς ε^ Γ^ °,?^
^ι τ; ο—{Λ εις τας εί/.όνας των Καί είς τάς νή-,- · ι^Χ ΛθνΤ5"=ν.
περίοδικων φαίνετα- τόσον ί;οσε:ά' ρϊ'.Ός άί7η-> 'Γ ,'ς· ε;? Υη-
Χα-. λεπτη είς τό /ατά^ωμα, ε'.'ς'λε,κόν τύ:^,; > « '·?'*'·«*, εν.
την Γ?αγ77-,ΛΛν „ . ,·_. ..Ι ' - · —« .ην νε^αν -,.Α.
την πραγ77τιν.ήν Τ(,ήν £Γε ^,^; ρηντου.""'ν' '"* 'ν' Ίί*'Λ'>
καί ακτεν.στη. '| Κ' '
V
Τό -ρί,ημον Κάόα. είνε τ^ πλε-1 Ινα^εά^ ^ί'-νίΐ·-^ ''^Α
7.ον μίαν γ5:- Ινα ανανωοοϋντα'^^^^^ »«
Ό??ί ^ΙΡΟΝ. ΟΟΝΝ.-
Ο << Εθν.κο; Κηρυξ, πωλεϊται ύ. πο τον αντιπρόσωπον ιια- Τ Κων Ον άνοστον ποτόν, έχον μίαν γεό σιν -/ώματος /.αί σάπωνος /αί άντ ενα άναχωροϋντα ),,'■;, ;'·νητ!ν Λ~ο «·;' /«.ματδς /.α·, σάπωνος /.αί άντί ι λτ ενα υ^), ^-"^ ν* «υ 3τϊ!. ν* «*?-/.·.;, τέν^ττ;. ι5πωςθέλθον^ά"ό^α^τανε^:^ν: ^ 2^ ο ϊτςα-^- Ό5βΕΡ,ΟβΤ· οονν· - ^4νΓ'0;Κήρυξ>>πωλεϊτ«^-
α1αΡο?;τ:π^>ώ?^.Μα,-,Μ61α3
εζ, 8ϋ3 Μαπι 81.
ι
αΗΡΥΞ».— ΚΥΡ>λ*Η, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΑΙ ΝΗΣΟΙ ΤΩΝ ΝΟΤΙΟΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ
ΔΕΝ ΟΜΟΙΑ20ΥΝ ΔΙΟΑΟΥ ΜΕ ΤΑΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΌΝ ΚΑΙ ΤΑ Ρ2ΜΑΝΤΙΚΑ ΚΙΝΗ-
ΜΑΤΟΔΡΑΜΑΤΑ, ΑΛΛ' ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΠΟΛΥ ΑΚΑ8ΑΡΤ01 ΚΑΙ ΔΙΟΑΟΥ ΒΟΑΙΚΑΙ ΔΙΑ
ΤΟΥΣ ΛΕΥΚΟΥΣ.·· ΣΑΝ ΖΗΤΗ ΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ ΚΑΙ "ΟΥ-
ΚΙΟΥΛΕΛΙΣ" ©Α ΚΑΜΗ ΚΑΛΑ ΝΑ ΜΕΙΝΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΥΟΡΚΗΝ,
"Η ΤΟ ΣΙΚΑΓΟΝ.
Οί περισσότερο1. άνθρωπο: έ'χθϋν|ν.α: παίζονται κ,ιρίως χάριν των —-
την ίίε'αν οτ: τα κύρια χαρα/.τηρ:- ριηγητών, ο! όποιοι πλγνρώνοον κα-
στι/.ά των Νησων τή; Νοτίοο θα¬
λάσσης είνε ό ρωμαντ:σμός /.αί αί
περιπέτειαι. Αΰτο είνε μία άπάτη.
ο<ρε'.λομένη -,ορίως είς ενα ώ;ι νόν τύπον ίραμάτων, ίιηγήτεων ... τίςε'.ί'.ωτ'./.ών βίβλίων. Όσ&ν 2ι4|0εν τα ταςϋίΊωτικά βιβλία. πολλά ε:ν= Ι —£- γραμμένα άπο έπισ/ε'πτας, των ό- - <)τον γ ε- γω,ϊο5ν 1 όλΐ-'θν ς λε^.οϋς, άπό άγα- ;ν ϊι' αΰτοΰς;—αύτοι ΰπάρχουν. Οί ίΐΐαγενεΐς εχουν σε'. αύτό τό στάίιον.Ή κϋβ·ΐ'ονη- ς, θρησ/εία καί έμποριχϊί ίίε'α: ήσαν επ;πο~ -ων "Λίυ/ών, τοΰς εχο,ιν ίΊδάΞε: ά<- κ,ρΐϊείς Ο: ϊραματο- χω=_ / Κ3] |είτα 0| ϊς τότον μακρνά; /0; θά τα έθίώρο ς, ώ~ε νά μή Ι - ώς γ γς, ώε νά μή φόβον ίύθεντιχων ϊιαψε^ε- Εάν παροϋτίαζίν ψεϋϊεϊς εί- κόνας ζ&: τής ζωής αίφνης τή"; Ν«; Υό Οά ά χ;ένού. Ή ων. ϊωή είς τα: ς ής ζωής αίφνης τή; «; Υόρκης. Οά προ£κάλ«»ν φ>τ·.-
α θυελλαν ίιαμαρτοΐιων
------- τ ---· *·
παίτητική, οτον χαί είς τα πθλ'.τι-
σαένα κέντρα. μόνον ολιγώτερον ίε-
Ό-ω-ίτ;τ,οτ£,
οέ-ν
ενας η ϊύο. άλλά σημείον ό ανθρω-
πος ό οποίος Οά ετόλμα νά καχ.οποι-
ΐη'— ΐ .αν άλλον, λε^/όν ή υή. θά
δύρ&'ΘΫ) γρηγο-ρα είς τάς χείρας τής
άστ-ινοχιας /.αί θά τιμωρηθή μ! πρό¬
στιμον, φυλάκισιν /.α! ίσως /.αί απέ¬
λασιν. "Οσον 3'.ά ττί·/ όπλοφορίαν,—
ό άνθρ'·)-ος ό οποίος θά εξήρχετο
φ-έρων περίστροφον. Οά εγίνετο αντι¬
κείμενον γέλωτος /.αί θά εκαλείτο
νά ίώση έξηγτ,σί'.ς. ακριβώς όπως
Οά σϋνεί-α'.νε /.αί «ίς τό Μπροντγοο-
αίτ;.
Κ.βερνη,τίκτ, όργά'Χύσίς έπικρα-
τεϊ είς όλας τάς νησως άπό έτών.
Οί λεο/οί κάτοι/.θ! είνε τόσον κό
..ι .υσον γοητε,τι/α: ε-ς την σκη- όχνηροί καί άναί^ττο- άνθ«ω-'-
ε'α -Λν η-;,;.;« 7'-η ΧΛ1Γ'Ο·'γ;1 ?ι!?- « εμ«?οι είνε κατά το πλεί-
ΛΙία αλλτ, παρεςιτγησίς εΰρίσ/.ε-
τα: είς τό ζήτταα τής τοοφή:;.
Ε;-.ε π&λίι ν.αλά νά ϊιαβάζγ; ν.α-
„___,ν™..,. Λΐ.ι»», «ναΕντα κανε
χείνται είς τον Βόρειον Είρηνικ.ον, Ι —ενίίντβ έ'τη,
1
εις Οραντζ, Ν. 1^ οια ^ «κρ—φ^ σνντροφιάν»
^•ς την μητέρα της.
κίί^τ^ν " ^ " ^^-ίλ,Ινασιόν^νρόπαλον
μα μίργβρίτάριαΕ είς τό;, ίρόαον
άζεται χολλάκ'.;
έ
μέοη
■Ή ^Ελ,νοο ΑΙπόρδμαν. κ.χ·η}ιατογ&αΤ,κό=
^οσεώ;δΐα Παοισίον
Ή Δνίς Μαλή Πο8/;ού·/. Εύ-
ρωπαία -τθοχοιός, ή όποία ενε'ί 2ε-
Τί-Αλϊνε: τοός Βερολινίζο,ς μέ τα
«ματα /.?.. τ'.ϋς χΟ?5·ίς Της.
νείς ?-ά γλϋχείς καρπ^ύ: καί λα
χ*ν·./«. α/.λά αύτά είνε τόσον
«V,
στα.^ε τ0 να ^ ./αν.;ς ^^^ ^^
-"-τα—όπως άναν '" ~ ■ "
Χ2ν·είς ε^ς τα άπ'
—<&« κα'τι φρικτόν: ένώ άφ' έτέ- Ρ!>^ αί κοντερβες καταντού. άηδεϊς
οταν τρωγωντϊι είκοσι μία φοράς
την εβραϊοι. Οί λευκοί τών ντ-
σ^ °^!«>' 3^/νά μέ πόθον 3:ά τα
γειιματα των πολ-τισμένων μερών.
"' * α; /.αλάν.'.ναι /-»/■'»?·», ϊΐ,,
βίνε^ ρωμα.τι/αί, άλλά
κα(( έλά·/-.στα οολι/.αί. Ή
"—- /.ρίπτει όφε-.ς, σκορπιούς α-
ραχνας κα( ζωίφια, τα όποία εί¬
πουν χαντοΰ. άκόμη /.αί ';έ7α 6;-
τατ σίνϊονια της κλίνης.
Καί αί ν?«! των Ν5τ·:ων ©α.
λασσων :εν είνε πάντοτε /.υαναί. ού-! Ρε«* Αυστραλιαν
τε ο ηλιος λόμπε: πάντοτε Ό /.α·-1 λίγώτεςον ·ν~.ωτ-Λ
Ρθς ί«ί η;-3ρ3ί -ά 8;νβ ^.^ ' -
ΐ·-/θλα>), έςηγησεν ό άΐνηγός.
^τ.ν1,.^^νι^.^.24^:Ι Ε<« Τόρρες Στρ,&'ν* «λΐ άλλον τ.όπον Α? ίΐ*/; ',. -ών ί ^^Ρ»1^ ϊ~««νίς, φοροϋσα μίαν κων προκαλοϋναε)^ "Τ)^^ ^·« ^ 3*™, παρήγγειλεν ε- ϊθατενείς είνε'α^'^ α; ---°Ί ·> 6?*Μ ^^ ™ ^ίδν «^
φρονούν τοΰς λευκώς""" "1:"" ρ^' *ίς ?ν? 'Λλβιον «ριοίιχον.
■^ —- ' -: ι—;ς την ίίίαν νήσον, ενας γέρων
V
*:-!"/ω?!ς χανένα δόντι, υπεσχέθη αίω-
•ο -/.λ.ι-1 ,ταν φιλίαν =Ιγ ίνι-ν }ί·,ν™ ϋυ τηΐ
, οι^ οποίθί άντεπροσώπε^ον
; „' - -—■(■= -«" -^υ.:ω^^ —α-Ι
Αίκων, ωστε είνε /.α-?ός νά άπίχα-ί
τόν χαθεντα χοίρόν
;'ηΛ»?^ηί8^ ,,να «ά έγίνετί
,"/Λ?ίστως ΰπΐίχοος τής Άμερικης
ι Ο'-^σθτ—'ΕΤί ίχ^^^ ..Λ___Λ Λ—.%
ε! %τκ.- χερίστοτερχς τ.ζ-
ψτ,τε^είς τόν πολ-.τισΐΛέν^
.' , ,' «■•""ΐ.ι..μιν·3ν 7θ;αον
ε« ε»ρ!»η-8ε είς Τά: ΧΟτ;&,ς ^,
λ*σ»ς /».. είσθε λεοκό;. &:^0,'
γε^.ς σας άνα^έτο^ σ,γνά '-Ι-
. . --. .,, ,.^,,.! ,Μ 4;ν5 -~.σςν με-
λίγχολί/1ς χ,: ζλη/.τί/.ϊ-, όσον κ/-
^«ρος,τ»: Αονίί^. Καί «ίρχ.:|«λ.ΐ: τοϋ κό,μ,.;-.^^^ 5Γ
Λε,κος ^ ,εξήγαγεν ^ !^1^
ντ,ν το^. άνίΛί^,.. Ι·. , -'ν.^ν■·'·«-
Ολΐνη χ3ίρ!ς χαί ^λωτί; ε;_ τά
ταςείίια ϊ-ό-ι τ3 —.*„ βΙνε .
ν.ρα, δρωίΐερα. υ ε τελείως άκαταλ-
:;· ε'·? την Β>
~ ϊν-/ άπο τα ό-
. _-τ-ΐΊί κ,ν πρότασιν τού είς
"° Άιν'Μ8 τ^ 'Αμερι/.ης!
εάν
V
'τ"5 η Χλέον ^λθ'^ή ^α"
? ,'Υελια ήτο ενός ίθα-^ενοϋς, δστ:ς
«ϊη-τησε να 705 7ταλ^ '2 φωτονρΛ.
?!* της Νέας Υόρκης, ?να λά~
'?ν%«5ΐφί&9λι»ν τού, εάν πράγματ:
■ ϊίηγτ;·σεις των λευκών περΐ τοΰ
, .# 7 -γ-!---». «» .ι/,ϊΐως ακαταΛ-'^<»ν Λϊ^κ: /.ηλο^ςκα.Απίνας. Μορ:>^ν ά-αί-1 ?βτ'.τ;Λθΰς
σία απο «·Υ- ,'0-ν^ί...-τ- .._>. _< Ά......:__ νην το^. άνέΌεσεν £;ς -,ν τόν λετ/.ί,ν ν ά ίίαβ-'ό'άσγ' όν α·>
^γε^ς τγ,ς?
./ολθν νβ -
η^αντοά ζ
είς
1
τβ
σία άπό τοΰς ίόαγενε'ϊς
.. '^ς χαι-
;Αγγλία:- "θ-'-^'·'Λΐ τ^
V
17 ών
ίλφς/
5ρι-« «λ» βί-
δτι 5νθρωιΓ&(
ενα τόσον αέγα
ον τόσον ζολλά
έν θά άρην»
-— *»ν μ- ί^αγενε-ς καί τάς Αγγ/.'.α::- τό ^ —.% · ......, ΐΓ''
ο^ρο,ς άκαθ,ρσίας. Ή νεαΡά ή- χές μίλ.ς ε^ Γ^ °,?^
^ι τ; ο—{Λ εις τας εί/.όνας των Καί είς τάς νή-,- · ι^Χ ΛθνΤ5"=ν.
περίοδικων φαίνετα- τόσον ί;οσε:ά' ρϊ'.Ός άί7η-> 'Γ ,'ς· ε;? Υη-
Χα-. λεπτη είς τό /ατά^ωμα, ε'.'ς'λε,κόν τύ:^,; > « '·?'*'·«*, εν.
την Γ?αγ77-,ΛΛν „ . ,·_. ..Ι ' - · —« .ην νε^αν -,.Α.
την πραγ77τιν.ήν Τ(,ήν £Γε ^,^; ρηντου.""'ν' '"* 'ν' Ίί*'Λ'>
καί ακτεν.στη. '| Κ' '
V
Τό -ρί,ημον Κάόα. είνε τ^ πλε-1 Ινα^εά^ ^ί'-νίΐ·-^ ''^Α
7.ον μίαν γ5:- Ινα ανανωοοϋντα'^^^^^ »«
Ό??ί ^ΙΡΟΝ. ΟΟΝΝ.-
Ο << Εθν.κο; Κηρυξ, πωλεϊται ύ. πο τον αντιπρόσωπον ιια- Τ Κων Ον άνοστον ποτόν, έχον μίαν γεό σιν -/ώματος /.αί σάπωνος /αί άντ ενα άναχωροϋντα ),,'■;, ;'·νητ!ν Λ~ο «·;' /«.ματδς /.α·, σάπωνος /.αί άντί ι λτ ενα υ^), ^-"^ ν* «υ 3τϊ!. ν* «*?-/.·.;, τέν^ττ;. ι5πωςθέλθον^ά"ό^α^τανε^:^ν: ^ 2^ ο ϊτςα-^- Ό5βΕΡ,ΟβΤ· οονν· - ^4νΓ'0;Κήρυξ>>πωλεϊτ«^-
α1αΡο?;τ:π^>ώ?^.Μα,-,Μ61α3
εζ, 8ϋ3 Μαπι 81.
ι
ι-Λ
ϋΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΤΩΝ ΧΡΥΣΑΝθΕΜΟΝ
- Ο ΠΑΡΑΑΕΙΧΟΧ ΤΩ]*
Η ΙΑΠΩΝΙΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΟΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΧίΙΡΑ ΤΩΝ ΑΝΔΡίϊΝ. ΟΠΟΥ Η ΓΥΝΑΪΚΑ ΦΕ-
ΡΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΒΑΡΗ ΚΑΙ ΖΗ ΔΙΑ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΤΟΝ ΑΥΟΕΝΤΗΝ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΝ
ΤΗΣ.-- ΑΛΛΑ, ΚΟΜΜΕΝΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΙΣΙΝΑ ΦΟΡΕΜΑΤΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙ-
ΛΗΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΜΙΑΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ.
Οί ήρεμοι έκεϊνοι καΐ πει-
■εΜηνιοι
* *·»ητηίνηι
σύζυγοι, οί όποϊοι όδητγοϋν
βρεφικά άμαξάκια είς τα
αϊασκα, τα Κυριακά άπογεύματα,
είς τάς στιγμάς της εξεγέρσεως
Τβ>ν ·θά στρεπκ νά μεταδοϋν είς
δ ί
ρ μ
τό Τόκιο. 'Εκεΐ οί ανδρε; είναι
άνδρας καί αι γυνάϊκες πρόθυμοι
ϋλαί των. "Οταν ό Ιαπων σν-
£υγος έξέρχεται είς περίπατον μέ
Γήν σύζυγον τού, έκεινη τόν άκο-
Εΐ ε Ε 6ήματα οπίσω, κρατοϋ-
3α τό θιρεφος της και καθ: αλλο
|~¥>ρτίον. Αί γνναΐκες ήξεύρουν
είναι ή θέσις των, είς την χώ-
τοΰ Άνατέλλοντος Ηλίου!
,ΐς την Αμερικήν, αι γυναΐκες
γκάζουν τούς συζύγους των νά
άζωνται διαρκώς κολ νά κερδί-
ζΐΡυν δολλάρια, διά νά γΐ'ρίζονν
[αύται μέ αύτοκίνητα καί νά φο-
Ιροϋν γοΰνες και νά κάμνουν τα-
ξείδια εις την Ευρώπην κάθε κα¬
ι λοκαΐοι. Άλλ' είς τίτ^ν Ίαπαη'ίαν,
αί γυναΐκες έργάξονταιι σκληρα,
μέσα είς τό σπίτι. Άπό νεαρωτά-
' της ήλικίαςς διδάσ>κονται νά ύπη-
ρετοΰν. Ή Ίαπωνίς σύζυγος είναι
Ινα θελκτικόν καϊ δβιλόν δν, τό ό-
ποΤον ζή μόνον δια τόν σύζυγον
καΐ τα τέκνα τού. Ή ζωή είναι
μία διαρτ/.ης σειρά θυσιων.
Είς ?να νπόγκισν σιδηρόδρομον
Νέας Υόρκης, μία γυνάϊκα
μίαν σαράντα τοίς εκατόν πι-
θανότητα νά της παραχίορηιθτί ε-
. να κάι&ισμα· είς παλαιοτέραν και
πλέον ίπποτικήν εποχήν, ή πΐ'θα-
νότης αύτη ήτο τούλάιχιστον ένρ-
νηντα πέντε τοίς εκατόν. Είς ενα
τρσχιόδρομον τοϋ Τόοαο, μία γυ-
ναϊκα είναι τυχηρα, εάν εύρη κά-
θισμα. Μία (ρλάππ&ρ τής Νέας
Υόρκης, εάν τής προσφερθ-η ενα
κάίίΗσμα, τό ■δέχεται άμέσω; ώς
δικαίωμά της, και δχι ώς προνόμι¬
ον αξιον πολλων ενχαριστιών.
Είς τό Τόκιο. θά τγθελε νά μάθη
τί σννέιοη είς τόν άνδρα, διά νά
σηκωθή όντος και της δώση τό
κά-θιαμά τού. Δηλαδή, Οά ίρτ,όρει,
έκτός εάν έφερεν ενα βρέφος είς
την ράχιν της. Είς μίαν γυναΐκα
μέ 6ρέ<ρο;, προοχρέρΐΞται ενα κάθι- σμα, χάριν τοϋ βρέφιους, δχι αύτη; τής ιδία;. Οί Ίάπωνες άγα,ποϋν τα παιδία. Και αί γυναίκας, αί ο¬ ποίαι εχουν παιδία, είναι τνχηραί. Πολλοί των άν&ρών τής Ίαπω- νίας άαέσουν τα Εύρωπαχκά φο- ρέματα. Και έπειδη τα άρέσονν τα φορούν. Άλλ' δταν αί γυναΐ¬ κες δεΕξονν καμμίαν1 προτίμησιν διά Παρισινά φορέματα τό πράγ- μα διαφέρει. ΟΙ περισσότεροι άν- δριες θέλουν όπως αί γυναΐκες των εξοτ/ολσυθονν νά φοροϋν κιμόνος. Και αί γυναΐκες φυσΐκα τα φο¬ ροϋν. Άκόμη και αί γυναΐκες, αί οποίαι τολμοϋν νά φοροϋν Ενρω- παικά φορέματα είς τόν δρόμον, φοροϋν κιμόνος μεσα είς τό πίτι. Είναι έργον τέχνης ή κόμμω- οις των μακρών μαύρων μαλλιών των. 'Επειδή οί ανδρες άρέσονν την κομμωσιν αυτήν, αι γυναΐκες ύφίστανται τό μαρτύριον της. Ττ}ν νύκτα ποέπει νά μετατχειρίζωνται ενα στήριγμα τοϋ λαιμοΰ, ωστε νά κοιμώνται χωρις νά χαλοϋν την κόμ·μωσιν. 'Η Ίαπωνις ρέν τολμα νά κόψη τα μώΧυά της, διότι οί ανδρες δέν έπιθυμοϋν την ριζικήν αύΐήν αλλαγήν. Ήμποριεΐτε νά φαντασίθήτε μίαν γνναϊκα είς την Αμερικήν, ή όποία δέν κόχτει τα μα)ΐιά της, διότι πΐ'θανόν νά μή τα άρέσπ δ άνδρας της; "Οταν μία Άμερικανις ύπαν- δρΐΰεται, άρχίζει νά έργάζηται είναι κακο; απεναντι τη; — κα- θε αλλο. Είναι τρυφερος, καί την άγαπά. 'Αλλ' εχει διδαχ'θτί νά θε¬ ωρή τόν εαυτόν τού ανώτερον της. Ή κατάστασις αυτή δέν θά δι¬ αρκέση έπ' ά'πειρον. Αί Ίαπωνί- δες άγαποϋν νά πηγαίνουν είς τόν κινηματογράφοΛ', καί πολλαί άπό τα; ταινία; είναι Άμερικανι/αί, καί Εύρωπαι'ν.αί. "Οταν 6λέπονν πώς ζούν αί γυναΐκες τής Δν- σεο>ς, κά{.ινουν συγκρίσεις. Συγ-
κρίνουν την ζοήν των, μέ την ζω¬
ην των έ'ξω γυναικός. Καί έφ' ό¬
σον έξακολοΐ'θοϋν νά τό κάμνουν
διά νά άποσπάση τόν σύϊΐυγόν τη; αντό, οί σνδρε; τη; Ίαποονίας
Ή Μαίρη Χουάλεν, κόρη τοϋ Γκρ ό6«ρ Χουάί^ν, τοϋ πρόεδρον της έ πί των Ύποδοχών ΛηΙΐαρχιακής
Έπιτροατης Νέα; Υόρκης, είναι ι κάνη αΐσθητική χορεύτρια, χορεύσασα είς τό ξενοδοχείον Ροΰζδελτ,
είς μίαν φιλανθρωπικήν έορτιήν
άπο δλοχ'ς τοΰς φίλους τού και νά
τόν εΐσαγάγχι είς τό-ν ΐΐδη,/.όν της
φιλικόν κύ/λσν. Έικείνη πρκτει νά
είναι ή μόνη αρχοχν τοϋ μικοοΐ
τη; βασιλείου. 'Αλλ' εί; την Ία-
παϊνίαν, ό σύζυγος διατηρίΐ δλονς
τού; φίλους τού, καΐ ή σύζνγός
τού μένει άφανή; εί; την θέσιν
της. 'Εάν κα>νή φίλον; τού είς την
οικίαν τού, ή σύζυγός τού δεν κά-
ίτηται νά συνομιλήση μαζύ των.
Εάν παιροι>σιασ.8τί διά/^ου κατά
την ίδραν τοΰ γεύματος, παροα>σι-
άζεται έτί κεφαλής των ύώ
θ ΰ
ζ φής ηρ
διά νά ο»ϊυθι·ντι την ΰπηρβσίαν
των, και διά νά ίδη ότι ό κΰριός
της καΐ οί. φίλοι τού ύπηρετοϋνται
κολώς.
"Οταν ενα; άνδρας έπιθυμτί
την παροιυσίαν τής συζύγου τού,
κτυπά ενα κώδωνα, και έκείνη
σπεύδει άμέσως π?>ησίον τού. Οΰ-
τε έκρίνη, ουτ« έκεΐνος τό θ:ωροϋν
αύτό ταπεινωτικόν. 'Εκιεϊνος είναι
συνει&ισμένος νά διατάσστ) και έ-
πρεπει νά το ρς
Είς την Αμερικήν, αί γυναΐκες
κνριαρχοΰν των δικαστηιρίων δια-
ζυγίιοον. Εάν μία ^α'ναΐκα -θέλτι
τό διαζύγιον, ό άνδρας συνη&ως
την βοηΐϊτεΐ. Δέν θά ήσθά'ετο ότι
είναι άνδρας εάν εζήτει αί<τός τό διαζύγιον. Είς; την Ιαπωνίαν ή κατάστα¬ σις είναι διαςχ>ρετη<ή. Ή άπιστία είς μίαν γυναϊκα τιμωρεΐται αύ- στηρότατα· είς τόν άνδρα συγχω- (νεΐται! Ή θέσις τής Ίατηονίοο'; είναι στό σπίτι. Εΰοίσκεται έκεΐ διά νά γεννά και ανατρεφη τέκνα Ό σύζυγο; είναι ό αύθέντης και κύ- ριός τη; — έ'νας Θεός τόν όαοΐ- ον είναι ίί^αριστηιμένιι νά ύπηρε- τη. 'Εάν ενας άνδρας και μία γυ¬ ναϊκα έργάζωνται μαζύ, ώς ύπη- ρέται είς μίαν Εύρωπαϊκήν οικο¬ γένειαν, ή γυναϊκα κάμνει τάς 6α- ρι,τέρας εργασίας, «αί ΰπακούει ά ϋ λ κείνη νά ΰπατ/.ουτ> Ό άνδρας δέν της.
ρρς ργς
είς τάς διαταγάς τοϋ συνάδελφον
Ό Τζάκ Ντέμψυ, ό πρώην πρωτοπυγιαάχος των μεγάλων 6αρών τού κόσμον, μέ την σύζυγον τού,
'Εστέλλαν Τέυλορ. κινπματογραιτι κον άστερ€
ΠόσΌν θά ζη>-εχ'·συν οί σύζυγοι
τής Άμερική; τού; σύζυγον; τϊγ;
Ία—ονίας! Ό άνδρας, ό οποίος
6οηθεΐ την σίζι»γόν τσυ νά πλΰνιι
τα πιάτα, εί; την ΊαΜονίαν θά ε-
ξέπυττεν άμέοχος ααο την θέσιν
τον εάν έτώ,μα νά τό κάμη. Λέγε-
ται ότι καποιος καλσκαρδος σύζ
γοτ, ό οποίος έβαήθηαε καποτε την
σύζυγον τού ίίς την πλΰσιν, κα-
τήνττίσϊν αντικείμενον) γέλωτος
είς ολόκληρον την πόλιν, και ή-
·αγκάσθ·η νά φύγη είς άίλον τό¬
πον.
"Εως τβλεντοιίως άκόμη δέν έ-
πϊτρέττετο εί; τα; Ίαιπίονίδας νά
παρίστανται είς πολιτικά; συνα-
θροί'σει;, και άκόιι.η, ό/.ιγώτερον να
δργανώνωΛ'ται αί ϊδιαι. Είς την Λί-
εταν τοϋ 1921 - 1922 κατηργή¬
θη ό πΕρΗορισμος αύτός και τώρα
<ύ γυναΐκες όμιλοΰν διά τα δικαι- ώματα, εχουν τα; λέ^τχα; καΐ δρ- γανώσεις των και τα; πολιτικάς των συγκίεντρώσεις. Αί σι.'νήθειΐαι άλ>αί<τσουν - άχό- μη καί διά τάς γυναίκας τή; Ία- πωνίας. Είναι άληθές ότι οί άν- 5ρες δέν έπιθυμοϋν καμιμίαν αλ¬ λαγήν όντε είς τ^ν ένδΐ'μα·σίαν όντε είς την κομμωσιν των γυναι- ν.ών. 'Αλλ' αί γυναΐκες έργάζον- ται είς την Ιαπωνίαν, όπως καί είς την "Αμερικήν. Καί είς τα γρα φϊΐα, τα πλεονεκτήματα των κοα- ιιένων μαλλιών διά δακ)γράφον; καί στενογράφοι>ς ήρχισαν νά ά-
ναγνωρίζωνται '/αι άπό τοι·ς πλέ
όν συντηιρη.τικούς ανδρα;. Και ή
γνναϊκα ή όποία όδηγεΐ ενα λεω¬
φορείον δέν ημπορεί φνσικά %"ά
φορίί κιμόνο ή νά έχη τα μεγαλο-
πρεπές ν.αι πολυΛλοκον Ίαπωνι
κόν κτένισμα.
Άκριΐοως δπιως ή 6ιοιιηχανία
τή; Λύσεως έκαμε τάς γνναΐκας νά
όμιλοϋν διά τα δικαιώματά των,
ούτω καί εί την Ίοοτωνίαν σ<μ- βαίνει τό ίδιον. Είς μίαν χώραν δπου σχεδόν 1.400.000 γυναΐκίς έργάζονται είς έργοστάσια, και 1. Ή Ντολόρες Ντέλ Ρίο. ώραίος •ογραφιαός άτττ;ρ. ή όποία είς Μεξ'.κΐ»;, διά νά ζτ,τήσ/; ύγ'.ον ά—ϊ τον σύζυγον της Τζαίημ. Μαρτινέζ Ντέλ Ρίο. ί.ΌΟ.000 εί; αλί,α; έργασία:, αί γι-ναΐκες δέν είναι δυνατόν νά πα- ςκΐμείνουν διαρν.ώ; νΐτό τόν άνί>ρι-
νόν πελμα. Έν όλω νπάρχονν 13.
000.000 εργαζόμεναι γυναΐκες έν
Ια.τωνία, άλ/.ά τα 4.000.000 έξ
αυτών έργάζονται εί; φάρμας-
καί τό νά έργάΐηται είς μίαν φάρ-
μαν, δέν κάμνει μίαν γυναϊκα οΐ-
ονομικώς καί πολιτικώς άνεΗάρ-
τι,τον' Αί γυνάϊκε; των πόλεων
ίΐναι έκΐΐναι, αί άΐτοΐαι θά δημι-
ουργήσσνν ά/^-αγάς.
Γυναΐκες καί νέαι άπσ/τοΰν
6αθ|ΐηδόν παιδείαν καί μορ^ρ{■^σιν
καί έκμανθάνουν τα σπορτ, ά/'ρι-
ΰώς όπως καί οί νέοι. Νέοι καί νέ¬
αι ?·χουν σχεδόν ΐοα δικαιώματά
- έκτός τοΰ ότι τό άνδρικόν είναι
πάντοτε τό προτιμότερον φΰλον
εις την Ανατολήν. 'Αλλ' έν όσω
ιαεγαλώνουν αί νέαι, δΐν εχονΛ· τάς
ιδίας εϋκαιοία; μέ τοί»; νέου;, δ-
πω; άποκτήσουν ανωτέραν έκ παί-
δενσιν.
Ή άνάπτΐ'ξι; των γνναι,/Λν της
Ίαπωνίας δέν δύναται να άΛΐαιδλ'ην-
θη έπ' άπειρον. Οί ανδ.ρες, ώ; ά-
νήκοντες είς τό προνομιοϋχον φϋ-
λον, ηιιπορονν νά μή βΚεπανν μέ
Ευχαρίστησιν την ανάπτυξιν καί
διάδοσιν των <ρ«μινιστ.κών ί&τοχν, αί οποίαι ερχονται έκ Ανσμών. Άπό την Δύσιν οί ανδρε; ε5.αι^>ον
τάς πράχτας ΐιδέας των περί άνα-
πτί'ξεοχ;, ή δποία κατέληιξεν είς
την ανδρικήν χειραφέτησιν τό
1925, ή όποία θά δώση την ψήφον
είς δλονς τοΐ>ς άνδρας ανω το>ν τρι
άντα «των, είς τάς γενικάς εκλο¬
γάς εφέτος. Έκατομιμύρια Ίαπώ-
νων ·&ά ψηφίοουν διά πρώτϊΐν φο¬
ράν εφέτος. Φνσικά δέν ημπορεί
νά περιμένη κανείς άπό αϋτοχ'; νά
βιάζωνται νά "δώίίονν την νεκρόν
καί {*; τάς γνναΐκας, εΐοειτα άπο
αιώνος απολύτου ύπερογής.
Φιλελεύθίροι ανδρες σννεργά-
ζονται με γυναίκας υπέο της γυ-
ναικείας ελευθερίας καί άνεξαρτη-
σίας είς τόν 6ιομηβ(ανιν.όν καί πο¬
λιτικόν κόσμον. Τό έργον των άν-
δρων αυτών θά έγη φυσικά επιρ¬
ροήν, άργά Τ, γοήγορα, επί των
άντι-θΐτων. Καί τότε παράξ?να
πράγματα θά μάς ε7-·υΝ>υν άπό την
Ανατολήν! "Ενα άπο τα πλέον έν-
διαφέροντα χαρακτηρι<ττικά τής ζο>ής της Ίαπωνίας, θά είναι ή
π:ο>ριοριζαμένη δΰν«μις των άν-
δρών, των μικρων τενεκεδένκον
Θεών τόσων «ίώνων, και ή ανά¬
πτυξις των γυναικων είς τάς σχέ¬
σει; των μέ τό «ανώτερον» φϋλον.
ΡΟΗ.Τ ρΗΕδΤΕΚ, ΡΑ.— Ό «'1&-
βνικ.ός Κήβυξ>, ήμερήσιος Κυοιακιί-
τικος καί Μηνιαϊος ΕΙκονογραφημέ-
νος πωλοϋνται παρά τοϋ άντιπροσ'ί>·
που μας Α. ΒαΓΠοννδΙίγ, 10. 5ο.
Μΐ 51.
ΡΑΤΕΒ5ΟΝ, Ν. Ι.
Ό «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ3» καί δλ·
ώ έκδόσεις τού πωλοΰνται παρά το9
άντυτροσώ.του μας κ. Π. Σιμοπούλον,
234 ΜβΓΐίεΙ 5τ., Ενθα γίνονται δεκταί
καταχωοίβης μικρήν άγγζλιων, κα-
βώ; καί εγγραφαί σννδοοιιητών.
ϋΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΤΩΝ ΧΡΥΣΑΝθΕΜΟΝ
- Ο ΠΑΡΑΑΕΙΧΟΧ ΤΩ]*
Η ΙΑΠΩΝΙΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΟΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΧίΙΡΑ ΤΩΝ ΑΝΔΡίϊΝ. ΟΠΟΥ Η ΓΥΝΑΪΚΑ ΦΕ-
ΡΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΒΑΡΗ ΚΑΙ ΖΗ ΔΙΑ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΤΟΝ ΑΥΟΕΝΤΗΝ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΝ
ΤΗΣ.-- ΑΛΛΑ, ΚΟΜΜΕΝΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΙΣΙΝΑ ΦΟΡΕΜΑΤΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙ-
ΛΗΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΜΙΑΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ.
Οί ήρεμοι έκεϊνοι καΐ πει-
■εΜηνιοι
* *·»ητηίνηι
σύζυγοι, οί όποϊοι όδητγοϋν
βρεφικά άμαξάκια είς τα
αϊασκα, τα Κυριακά άπογεύματα,
είς τάς στιγμάς της εξεγέρσεως
Τβ>ν ·θά στρεπκ νά μεταδοϋν είς
δ ί
ρ μ
τό Τόκιο. 'Εκεΐ οί ανδρε; είναι
άνδρας καί αι γυνάϊκες πρόθυμοι
ϋλαί των. "Οταν ό Ιαπων σν-
£υγος έξέρχεται είς περίπατον μέ
Γήν σύζυγον τού, έκεινη τόν άκο-
Εΐ ε Ε 6ήματα οπίσω, κρατοϋ-
3α τό θιρεφος της και καθ: αλλο
|~¥>ρτίον. Αί γνναΐκες ήξεύρουν
είναι ή θέσις των, είς την χώ-
τοΰ Άνατέλλοντος Ηλίου!
,ΐς την Αμερικήν, αι γυναΐκες
γκάζουν τούς συζύγους των νά
άζωνται διαρκώς κολ νά κερδί-
ζΐΡυν δολλάρια, διά νά γΐ'ρίζονν
[αύται μέ αύτοκίνητα καί νά φο-
Ιροϋν γοΰνες και νά κάμνουν τα-
ξείδια εις την Ευρώπην κάθε κα¬
ι λοκαΐοι. Άλλ' είς τίτ^ν Ίαπαη'ίαν,
αί γυναΐκες έργάξονταιι σκληρα,
μέσα είς τό σπίτι. Άπό νεαρωτά-
' της ήλικίαςς διδάσ>κονται νά ύπη-
ρετοΰν. Ή Ίαπωνίς σύζυγος είναι
Ινα θελκτικόν καϊ δβιλόν δν, τό ό-
ποΤον ζή μόνον δια τόν σύζυγον
καΐ τα τέκνα τού. Ή ζωή είναι
μία διαρτ/.ης σειρά θυσιων.
Είς ?να νπόγκισν σιδηρόδρομον
Νέας Υόρκης, μία γυνάϊκα
μίαν σαράντα τοίς εκατόν πι-
θανότητα νά της παραχίορηιθτί ε-
. να κάι&ισμα· είς παλαιοτέραν και
πλέον ίπποτικήν εποχήν, ή πΐ'θα-
νότης αύτη ήτο τούλάιχιστον ένρ-
νηντα πέντε τοίς εκατόν. Είς ενα
τρσχιόδρομον τοϋ Τόοαο, μία γυ-
ναϊκα είναι τυχηρα, εάν εύρη κά-
θισμα. Μία (ρλάππ&ρ τής Νέας
Υόρκης, εάν τής προσφερθ-η ενα
κάίίΗσμα, τό ■δέχεται άμέσω; ώς
δικαίωμά της, και δχι ώς προνόμι¬
ον αξιον πολλων ενχαριστιών.
Είς τό Τόκιο. θά τγθελε νά μάθη
τί σννέιοη είς τόν άνδρα, διά νά
σηκωθή όντος και της δώση τό
κά-θιαμά τού. Δηλαδή, Οά ίρτ,όρει,
έκτός εάν έφερεν ενα βρέφος είς
την ράχιν της. Είς μίαν γυναΐκα
μέ 6ρέ<ρο;, προοχρέρΐΞται ενα κάθι- σμα, χάριν τοϋ βρέφιους, δχι αύτη; τής ιδία;. Οί Ίάπωνες άγα,ποϋν τα παιδία. Και αί γυναίκας, αί ο¬ ποίαι εχουν παιδία, είναι τνχηραί. Πολλοί των άν&ρών τής Ίαπω- νίας άαέσουν τα Εύρωπαχκά φο- ρέματα. Και έπειδη τα άρέσονν τα φορούν. Άλλ' δταν αί γυναΐ¬ κες δεΕξονν καμμίαν1 προτίμησιν διά Παρισινά φορέματα τό πράγ- μα διαφέρει. ΟΙ περισσότεροι άν- δριες θέλουν όπως αί γυναΐκες των εξοτ/ολσυθονν νά φοροϋν κιμόνος. Και αί γυναΐκες φυσΐκα τα φο¬ ροϋν. Άκόμη και αί γυναΐκες, αί οποίαι τολμοϋν νά φοροϋν Ενρω- παικά φορέματα είς τόν δρόμον, φοροϋν κιμόνος μεσα είς τό πίτι. Είναι έργον τέχνης ή κόμμω- οις των μακρών μαύρων μαλλιών των. 'Επειδή οί ανδρες άρέσονν την κομμωσιν αυτήν, αι γυναΐκες ύφίστανται τό μαρτύριον της. Ττ}ν νύκτα ποέπει νά μετατχειρίζωνται ενα στήριγμα τοϋ λαιμοΰ, ωστε νά κοιμώνται χωρις νά χαλοϋν την κόμ·μωσιν. 'Η Ίαπωνις ρέν τολμα νά κόψη τα μώΧυά της, διότι οί ανδρες δέν έπιθυμοϋν την ριζικήν αύΐήν αλλαγήν. Ήμποριεΐτε νά φαντασίθήτε μίαν γνναϊκα είς την Αμερικήν, ή όποία δέν κόχτει τα μα)ΐιά της, διότι πΐ'θανόν νά μή τα άρέσπ δ άνδρας της; "Οταν μία Άμερικανις ύπαν- δρΐΰεται, άρχίζει νά έργάζηται είναι κακο; απεναντι τη; — κα- θε αλλο. Είναι τρυφερος, καί την άγαπά. 'Αλλ' εχει διδαχ'θτί νά θε¬ ωρή τόν εαυτόν τού ανώτερον της. Ή κατάστασις αυτή δέν θά δι¬ αρκέση έπ' ά'πειρον. Αί Ίαπωνί- δες άγαποϋν νά πηγαίνουν είς τόν κινηματογράφοΛ', καί πολλαί άπό τα; ταινία; είναι Άμερικανι/αί, καί Εύρωπαι'ν.αί. "Οταν 6λέπονν πώς ζούν αί γυναΐκες τής Δν- σεο>ς, κά{.ινουν συγκρίσεις. Συγ-
κρίνουν την ζοήν των, μέ την ζω¬
ην των έ'ξω γυναικός. Καί έφ' ό¬
σον έξακολοΐ'θοϋν νά τό κάμνουν
διά νά άποσπάση τόν σύϊΐυγόν τη; αντό, οί σνδρε; τη; Ίαποονίας
Ή Μαίρη Χουάλεν, κόρη τοϋ Γκρ ό6«ρ Χουάί^ν, τοϋ πρόεδρον της έ πί των Ύποδοχών ΛηΙΐαρχιακής
Έπιτροατης Νέα; Υόρκης, είναι ι κάνη αΐσθητική χορεύτρια, χορεύσασα είς τό ξενοδοχείον Ροΰζδελτ,
είς μίαν φιλανθρωπικήν έορτιήν
άπο δλοχ'ς τοΰς φίλους τού και νά
τόν εΐσαγάγχι είς τό-ν ΐΐδη,/.όν της
φιλικόν κύ/λσν. Έικείνη πρκτει νά
είναι ή μόνη αρχοχν τοϋ μικοοΐ
τη; βασιλείου. 'Αλλ' εί; την Ία-
παϊνίαν, ό σύζυγος διατηρίΐ δλονς
τού; φίλους τού, καΐ ή σύζνγός
τού μένει άφανή; εί; την θέσιν
της. 'Εάν κα>νή φίλον; τού είς την
οικίαν τού, ή σύζυγός τού δεν κά-
ίτηται νά συνομιλήση μαζύ των.
Εάν παιροι>σιασ.8τί διά/^ου κατά
την ίδραν τοΰ γεύματος, παροα>σι-
άζεται έτί κεφαλής των ύώ
θ ΰ
ζ φής ηρ
διά νά ο»ϊυθι·ντι την ΰπηρβσίαν
των, και διά νά ίδη ότι ό κΰριός
της καΐ οί. φίλοι τού ύπηρετοϋνται
κολώς.
"Οταν ενα; άνδρας έπιθυμτί
την παροιυσίαν τής συζύγου τού,
κτυπά ενα κώδωνα, και έκείνη
σπεύδει άμέσως π?>ησίον τού. Οΰ-
τε έκρίνη, ουτ« έκεΐνος τό θ:ωροϋν
αύτό ταπεινωτικόν. 'Εκιεϊνος είναι
συνει&ισμένος νά διατάσστ) και έ-
πρεπει νά το ρς
Είς την Αμερικήν, αί γυναΐκες
κνριαρχοΰν των δικαστηιρίων δια-
ζυγίιοον. Εάν μία ^α'ναΐκα -θέλτι
τό διαζύγιον, ό άνδρας συνη&ως
την βοηΐϊτεΐ. Δέν θά ήσθά'ετο ότι
είναι άνδρας εάν εζήτει αί<τός τό διαζύγιον. Είς; την Ιαπωνίαν ή κατάστα¬ σις είναι διαςχ>ρετη<ή. Ή άπιστία είς μίαν γυναϊκα τιμωρεΐται αύ- στηρότατα· είς τόν άνδρα συγχω- (νεΐται! Ή θέσις τής Ίατηονίοο'; είναι στό σπίτι. Εΰοίσκεται έκεΐ διά νά γεννά και ανατρεφη τέκνα Ό σύζυγο; είναι ό αύθέντης και κύ- ριός τη; — έ'νας Θεός τόν όαοΐ- ον είναι ίί^αριστηιμένιι νά ύπηρε- τη. 'Εάν ενας άνδρας και μία γυ¬ ναϊκα έργάζωνται μαζύ, ώς ύπη- ρέται είς μίαν Εύρωπαϊκήν οικο¬ γένειαν, ή γυναϊκα κάμνει τάς 6α- ρι,τέρας εργασίας, «αί ΰπακούει ά ϋ λ κείνη νά ΰπατ/.ουτ> Ό άνδρας δέν της.
ρρς ργς
είς τάς διαταγάς τοϋ συνάδελφον
Ό Τζάκ Ντέμψυ, ό πρώην πρωτοπυγιαάχος των μεγάλων 6αρών τού κόσμον, μέ την σύζυγον τού,
'Εστέλλαν Τέυλορ. κινπματογραιτι κον άστερ€
ΠόσΌν θά ζη>-εχ'·συν οί σύζυγοι
τής Άμερική; τού; σύζυγον; τϊγ;
Ία—ονίας! Ό άνδρας, ό οποίος
6οηθεΐ την σίζι»γόν τσυ νά πλΰνιι
τα πιάτα, εί; την ΊαΜονίαν θά ε-
ξέπυττεν άμέοχος ααο την θέσιν
τον εάν έτώ,μα νά τό κάμη. Λέγε-
ται ότι καποιος καλσκαρδος σύζ
γοτ, ό οποίος έβαήθηαε καποτε την
σύζυγον τού ίίς την πλΰσιν, κα-
τήνττίσϊν αντικείμενον) γέλωτος
είς ολόκληρον την πόλιν, και ή-
·αγκάσθ·η νά φύγη είς άίλον τό¬
πον.
"Εως τβλεντοιίως άκόμη δέν έ-
πϊτρέττετο εί; τα; Ίαιπίονίδας νά
παρίστανται είς πολιτικά; συνα-
θροί'σει;, και άκόιι.η, ό/.ιγώτερον να
δργανώνωΛ'ται αί ϊδιαι. Είς την Λί-
εταν τοϋ 1921 - 1922 κατηργή¬
θη ό πΕρΗορισμος αύτός και τώρα
<ύ γυναΐκες όμιλοΰν διά τα δικαι- ώματα, εχουν τα; λέ^τχα; καΐ δρ- γανώσεις των και τα; πολιτικάς των συγκίεντρώσεις. Αί σι.'νήθειΐαι άλ>αί<τσουν - άχό- μη καί διά τάς γυναίκας τή; Ία- πωνίας. Είναι άληθές ότι οί άν- 5ρες δέν έπιθυμοϋν καμιμίαν αλ¬ λαγήν όντε είς τ^ν ένδΐ'μα·σίαν όντε είς την κομμωσιν των γυναι- ν.ών. 'Αλλ' αί γυναΐκες έργάζον- ται είς την Ιαπωνίαν, όπως καί είς την "Αμερικήν. Καί είς τα γρα φϊΐα, τα πλεονεκτήματα των κοα- ιιένων μαλλιών διά δακ)γράφον; καί στενογράφοι>ς ήρχισαν νά ά-
ναγνωρίζωνται '/αι άπό τοι·ς πλέ
όν συντηιρη.τικούς ανδρα;. Και ή
γνναϊκα ή όποία όδηγεΐ ενα λεω¬
φορείον δέν ημπορεί φνσικά %"ά
φορίί κιμόνο ή νά έχη τα μεγαλο-
πρεπές ν.αι πολυΛλοκον Ίαπωνι
κόν κτένισμα.
Άκριΐοως δπιως ή 6ιοιιηχανία
τή; Λύσεως έκαμε τάς γνναΐκας νά
όμιλοϋν διά τα δικαιώματά των,
ούτω καί εί την Ίοοτωνίαν σ<μ- βαίνει τό ίδιον. Είς μίαν χώραν δπου σχεδόν 1.400.000 γυναΐκίς έργάζονται είς έργοστάσια, και 1. Ή Ντολόρες Ντέλ Ρίο. ώραίος •ογραφιαός άτττ;ρ. ή όποία είς Μεξ'.κΐ»;, διά νά ζτ,τήσ/; ύγ'.ον ά—ϊ τον σύζυγον της Τζαίημ. Μαρτινέζ Ντέλ Ρίο. ί.ΌΟ.000 εί; αλί,α; έργασία:, αί γι-ναΐκες δέν είναι δυνατόν νά πα- ςκΐμείνουν διαρν.ώ; νΐτό τόν άνί>ρι-
νόν πελμα. Έν όλω νπάρχονν 13.
000.000 εργαζόμεναι γυναΐκες έν
Ια.τωνία, άλ/.ά τα 4.000.000 έξ
αυτών έργάζονται εί; φάρμας-
καί τό νά έργάΐηται είς μίαν φάρ-
μαν, δέν κάμνει μίαν γυναϊκα οΐ-
ονομικώς καί πολιτικώς άνεΗάρ-
τι,τον' Αί γυνάϊκε; των πόλεων
ίΐναι έκΐΐναι, αί άΐτοΐαι θά δημι-
ουργήσσνν ά/^-αγάς.
Γυναΐκες καί νέαι άπσ/τοΰν
6αθ|ΐηδόν παιδείαν καί μορ^ρ{■^σιν
καί έκμανθάνουν τα σπορτ, ά/'ρι-
ΰώς όπως καί οί νέοι. Νέοι καί νέ¬
αι ?·χουν σχεδόν ΐοα δικαιώματά
- έκτός τοΰ ότι τό άνδρικόν είναι
πάντοτε τό προτιμότερον φΰλον
εις την Ανατολήν. 'Αλλ' έν όσω
ιαεγαλώνουν αί νέαι, δΐν εχονΛ· τάς
ιδίας εϋκαιοία; μέ τοί»; νέου;, δ-
πω; άποκτήσουν ανωτέραν έκ παί-
δενσιν.
Ή άνάπτΐ'ξι; των γνναι,/Λν της
Ίαπωνίας δέν δύναται να άΛΐαιδλ'ην-
θη έπ' άπειρον. Οί ανδ.ρες, ώ; ά-
νήκοντες είς τό προνομιοϋχον φϋ-
λον, ηιιπορονν νά μή βΚεπανν μέ
Ευχαρίστησιν την ανάπτυξιν καί
διάδοσιν των <ρ«μινιστ.κών ί&τοχν, αί οποίαι ερχονται έκ Ανσμών. Άπό την Δύσιν οί ανδρε; ε5.αι^>ον
τάς πράχτας ΐιδέας των περί άνα-
πτί'ξεοχ;, ή δποία κατέληιξεν είς
την ανδρικήν χειραφέτησιν τό
1925, ή όποία θά δώση την ψήφον
είς δλονς τοΐ>ς άνδρας ανω το>ν τρι
άντα «των, είς τάς γενικάς εκλο¬
γάς εφέτος. Έκατομιμύρια Ίαπώ-
νων ·&ά ψηφίοουν διά πρώτϊΐν φο¬
ράν εφέτος. Φνσικά δέν ημπορεί
νά περιμένη κανείς άπό αϋτοχ'; νά
βιάζωνται νά "δώίίονν την νεκρόν
καί {*; τάς γνναΐκας, εΐοειτα άπο
αιώνος απολύτου ύπερογής.
Φιλελεύθίροι ανδρες σννεργά-
ζονται με γυναίκας υπέο της γυ-
ναικείας ελευθερίας καί άνεξαρτη-
σίας είς τόν 6ιομηβ(ανιν.όν καί πο¬
λιτικόν κόσμον. Τό έργον των άν-
δρων αυτών θά έγη φυσικά επιρ¬
ροήν, άργά Τ, γοήγορα, επί των
άντι-θΐτων. Καί τότε παράξ?να
πράγματα θά μάς ε7-·υΝ>υν άπό την
Ανατολήν! "Ενα άπο τα πλέον έν-
διαφέροντα χαρακτηρι<ττικά τής ζο>ής της Ίαπωνίας, θά είναι ή
π:ο>ριοριζαμένη δΰν«μις των άν-
δρών, των μικρων τενεκεδένκον
Θεών τόσων «ίώνων, και ή ανά¬
πτυξις των γυναικων είς τάς σχέ¬
σει; των μέ τό «ανώτερον» φϋλον.
ΡΟΗ.Τ ρΗΕδΤΕΚ, ΡΑ.— Ό «'1&-
βνικ.ός Κήβυξ>, ήμερήσιος Κυοιακιί-
τικος καί Μηνιαϊος ΕΙκονογραφημέ-
νος πωλοϋνται παρά τοϋ άντιπροσ'ί>·
που μας Α. ΒαΓΠοννδΙίγ, 10. 5ο.
Μΐ 51.
ΡΑΤΕΒ5ΟΝ, Ν. Ι.
Ό «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ3» καί δλ·
ώ έκδόσεις τού πωλοΰνται παρά το9
άντυτροσώ.του μας κ. Π. Σιμοπούλον,
234 ΜβΓΐίεΙ 5τ., Ενθα γίνονται δεκταί
καταχωοίβης μικρήν άγγζλιων, κα-
βώ; καί εγγραφαί σννδοοιιητών.
.......■■ΜΜ
ΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΙ ΤΗΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΗ:
β ΪΤΤίΤίΤΙΓ···■ ■ · ·■ ■ ·ΤΓ·■ · ■ ■ ••■•■■■••■•ι
■••••••■■•■•••■•••••ι
—— 1 »..··■·····
Έδαρΰνθη άρά γε ό νεαρός τύζυ-
>ς τής αδελφής τού Κάϊζερ την
ώθήση , .
Παρά τάς πολλάς δ'.βεδαϊώσε'.ς
των ότι ήσαν πολΰ εύτυχεϊς, τί) παρά-
κώδ,
Κα
αί
πταε
τοΰ γάμου.......,. ___
σιν νέας καί νεωτέρας συζυγου.
Ή τελευταία τού γόησσα λέγε-
τα: ότι είνε μία νέα έξ Άμδέρσης,
(.•έ την οποίαν φαίνεται συχνά είς
Βρυξέλλας.
Ό "Αλεξ, αν καί ν.ατεδιώκετο
υπό τής Γερμανινής Κυβερνήσεως
διότι δέν είχεν επίσημον διαβατήρι¬
ον, ανεχώρησε διά τό Βελγικήν
Κόγγον, πρίν έ'λθη ή διαταγή τής
έξορίας τού έκ Γε:μανίας, άλλ' ή
θελν.τική νέα τής Άμδέρσης τον ε
ζαμε νά παραμείνη είς Βρυξέλλας
γου καί έ'χει άρκετοΰς λόγους δ:α-
ζυγίου.
Συμμερίζεται ϊρά γε καί ό Σουμπ
ν.ώφ την χαράν των διά την ανα¬
χώρησιν τού; Έφυγεν άρά γε έπί-
τηδες πρίν έ/·δοθή ή διαταγή τής
έξορίας τού, διά νά δείξη ότι ήτο
"-'·'""' διά δ'.αζυγιον;
ή Πριγκήπι-σα πολύ δΐ)Γ/.όλως θά
ώμολόγει δτι έσφαλλεν είς την ε¬
λή
καί δέν έπετίθετο εναντίον τ
εάν
Καί πιθανόν νά ϊίέφευγεν άκόαη
ει-
έπλήρωνεν έ" α πρόστιμον έκ
3.000 μάρκον, τα όποία έπέδαλε
τό δικαστήριον, άλλ' ατυχώς, ό συ-
ζυγος τής Πριγ/ιπίσσης δέν είχε
χρήματα.
Άλλά -/αί πάλιν Υπήρχεν ελπίς
ότι ή έπιρροή τής Πριγκηπίσσης
δυνατόν νά τόν έ'σωζεν, εάν ή Β:-
•/.τωρία, Πριγκήπ'.σσα τής άλλο¬
τε βασιλευοΰσης οικογενείας, δέν ή¬
το τώρα απλώς ή σΰζυγος ενός Ρώσ-
σου πρόσφυγος, /.αί έπομένως δέ ~Τ
χε καί αυτή πατρίδα.
Μεχρι τής παραμονής τής αιφνι¬
δίως αναχωρήσεως τού, ό "Αλεξ
έβεδαίωνε την Πριγκήπισσαν ότι
τό ζήτημ.α Οά κατεπνίγετο, ότι ώ-
ρ'.σμένως ή Γερμανική Κυβέρνησις
δέν θά ετόλμα νά έξορίτη τον σύ¬
ζυγον τής
II
ριγ/ηπίσσης Β'.κτωρί-
«ς.
Άλλ' έ/τος τοΰ παλα-.οΰ άνα7τό-
ρου των· Σώμπεργκ,—Λίππε, ολίγη
λΰπη έ·/.5ηλ&3ται μέ τον Αλεξ Δη¬
μοκρατικαί -/.αί μοναρχι/.οί χαίρο,,ν,
βεβαιοί δτιή Πριγκήπισσα τεχνικώς
έ'χει «εγκατελείφθη» ·5πο το5 σοζό-
ή ρ
ώμολόγ
κλογήν της.
Σ-αρ ντα έτη
ως.
Επι σαράντα ετη ή Βικτωρία έ-
πόθε! την ελευθερίαν της — την
έλεϋθερίχ; νά αγαπήση όπο'.ονδήπθ-
τε ήθελε /χ νά τον ΰπανδρευθή.
Πολλά άπο τα σαράντα αΰτά ετη
τα διήλθεν είς ενα άνέρχστον γά-
μ«ν μέ τόν Πρίγ/^πα Άδόλφον
Σώμπεργκ—Λίππε, μερι/.ά τα ?:-
τλθεν έχαναστατο3σα ν.ατά των βα-
σιλ'.κών συγγενών της. οΐτινες ηρ¬
νούντο νά τής :ώσοον άδειαν διά
γάμον τής ^-.κής της έκλογης.
Ή Πρίγκήπ'.τσα Β'.κτωρία ήτο πό
λΐι νέα καί πολύ λεπτή καί πο/.ό
Οελκτική, οταν ερωτευθή τον Πρίγ-
νηπα Αλέξανδρον τής Βά-τεαβέρ-
γης, επίδοξον διάδοχον τοϋ Β
ΰ θό
ΕΒΑΡΥΝΘΗ ΑΡΑ ΓΕ Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΗΝ ΓΗΡΑΙΑΝ ΠΡΙΓΚΙΓΊΙΣΣΑΝ
ΔΙΑΖΥΠΟΝ; - ΑΙ ΕΡΩΤΙΚΑΙ ΑΔΙΑΚΡΙΣΙΑΙ ΤΟΥ ΣΟΥΜΠΚΩΒ ΠΙΘΑΝΟ
ΠΡΩΗΝ ΚΑΪΖΕΡ ΝΑ ΕΓΕΙΡΗ
ρόνοο.
Είχεν ή'ίη δημιοο,ϊγήσεί πολλάς
στενοχωρίας καί ανησυχίας είς τόν
νεοστεφθέντα αδελφόν της, Κάϊζερ
Γοολιέλμον, μέ την συνήθειαν της
νά έρωτεύηταί τοϋς ώραίοος άκ-ολού-
Οους τής αΰλής τοό Βερολίνον.
Άλλά αύτοι ήσαν παροδικοΐ έ'ρωτες.
Τώρα 3μως ήγάπα άληθ'.νά.
Ή κ<χτ*αύντριψις τού εί- δυλλίου της. Μετέδη είς τόν αδελφόν της καί Ή Πριγκίπισσα Βικτωρία μέ ενα άπό τούς άγαπιιμένους σκύλλους της. Ό πρώην Κάϊζερ Γουλιέλμος, άδελ- φός τής Πριγκιπίσσης Βικτωοίας. αντίστασιν των Χόχεντζόλλερν ααί . τοΰ Σιδηροΰ Καγκελλαρίου, ήλθεν ή είδησις ότι ό κομψος νεαρός Π ρίγ- .ηψ ΰπανδρευθη μίαν ήθοποιόν τής Έσσης, τής οποίας ή μητέρα ήτο 5- πηρίτρία, άχηρνήθη τόν τίτλον τθ·>
καΐ θά κατετάσσετο είς τόν Αΰ-
τοΰ εζήτησε την συγκατάθεσις τουΐστριακόν στρατόν.
διά τόν γάμον της. Ό Κάϊζερ δέν Αΰτό ήτο πάρα πολί» διά την
ήτο καί τόσον δέβαιος ότι μία Χο- Πριγκήπΐσσαν. "Ηδη είχεν άπομο-
χεντζόλλερν θά έ'πρεπε νά ύπανίμονωθή είς εν άπό τα βα·σιλ!·/.ά ά-
λάδη την σιιγκατάθεσΐν τοϋ Κάϊζερ
καί άλλην μίαν φοράν ό Κάϊζερ
ηρνήθη. Τό ·,ιά ύπανδρενθη ή Πριγ-
ηρνήθη. 1ο ·,α υπανδρενθή ή Π ριγ- ίδιον ό πατήρ τού $ τ ο Βϊ
κηπισσα τον άνεψιον τοΰ συζυγου ρώνος καί καΰηγητής ΚοΧλε-ίίϋ
της ήτο σκανδαλώδες. ΤΗτο άδύνα-Ιάλλ' δταν έφθασεν εία τόν χΰόγοι
ραν ό ώραίος νέος έρααττ,ς. Ή:
εν άς Ρώσσος πρόσφυξ. Κατά τ
ίδιον ό πατήρ τού Β
ρ ρεε νά
ή ενα τόσον ά'σημον Π ρί
Βί ό έ
καί ό Βίσμαρκ τόν έ'χείσε τελείως,
άρνηθείς ά-ολΰτως νά λάδη ΰπ'
',ψιν ενα τοιούτον γάμον.
Ή Β'./,τωρία είχεν ενα προστά-
την, έν τούτοις, την Άγγλίδα μάμ-
μην της, Βασίλ'.σσαν Β'.κτωρίαν·, ή
Ίποία ήτο πρόθυμος νά βοηθήση την
■ΰναψ'.ν τοΰ γάμου. Άλλά την τε-
«,ευταίαν στιγμήν δταν δλο: ένόμιζον
ότι ό γάμος θά εγίνετο παρά την
Ο Σερ Ρουκουι Ραο Χολκαρ ο πρωην Μαχαραγιάς τοϋ Ίνδόρ, ι.ί την
τού σύζυγον, Σαομιστα Ντε6ι, την πρώην Δδα Νάνσυ Μίλλερ έν Λ
Ουασ., εις Νασικ, των Ίνδιών, μετά τί,ν τελετίιν τοϋ γάμου των
νέαν
νάκτορα 7«ί έτρέφετο μόνον μέ άρ¬
τον καί ύδωρ, διότι ειχε τολμήσε'.
νά επιμείνη όπως ύπανδρευθη τον
ανδρ α τόν όποίθΜ ήγάπα. Έμεινΐ
κλεισαένη έκεί επί εξ έτη, %χ ε¬
ξήρχετο μόνον είς έπισήμους περΐ-
στάσε'.ς.
Έξαναγκάζεται είς τόν
γάμον.
"Οταν ή Γερμανία είχεν ανάγ¬
κην μ'.άς στενωτέρας συμμαχίας ;ιέ
την πανίσχυρον οίχογέν» Σά>
ρ μμ
την πανίσχυρον οίχ,ογένεϋ»
περγκ—Λίππε, ό Κάϊζερ κχί ό
Καγκελλάριος απεφάσισαν ότι τό
καλλίτερον ποΰ είχον νά κάμουν ή-
εφερε
ριγ-
φ Άδόλφος ήτο χολΰ μεγαλείτε-
ρος τή; Βικτωρίας, καί ότι ήτο
πολΰ ά'σωτος. Αί έορταί τοϋ γάμοο
εγένοντο μεγαλΰπρε-πείς 'Λθίί μετά
τόν γάμον ό πρίγκηψ έξηκολοΰθη-
σε την άσωτον ζωήν τού.
τον νά νίντ).
Ή Πρίγκήπΐσσα Βικτω,ρία δέν
υπανδρεύθη παρά την επιθυμίαν τοϋ
άδελφοϋ της, άλλ' ά-χεφάσισε νά'
ζήση μακράν τής οικογενείας της.
Απεσύρθη είς τόν χύργ-ον τοϋ τυζύ-
γου της, είς Μπό.ν, καί έκεί έ'ζησε
την ζωήν της. Είχε άη/δίάσεΐ την
βασιλικήν ζωήν καί εξέλεξε τοΰς
φίλους της μεταξύ των άπλών /.*-
τοίκων τής Μχόν·».
οταν έ'φθασεν είς τόν ™ίρτ~
τής ΠριγκΛΓ,πίσσης ήτο είς ίυσν.ολον
οίκο",ομικήν ΰέ
μ
Τό κράτος δέν την ένδ'.έφερε κα-
Οόλου. Τής είχε φερ·ει μό·/ον δυστυ¬
χίαν. Φυ·σικά, ό άδελφός της διε-
ιχαρτορήθη, άλλά δέν έ'δω-κε καμμί
, φός της διε
αρτορήθη, άλλά δέν έ'δω-κε καμμ.ί-
ν ποοσοΥϊΜ εΐί τάς διαμαρτυρίας
αν
άς διαμαρτυρίας
ει την
βαν.
Κάπθ'.ος τοΰ είχεν είπει οτ:
Πριγκήπισσα ήθελεν ενα παίν.τ
έ Ι ίδό ά ά
ενα είδΐ/,όν. διά νά πα'ζτΐ
της. Ό Άλέξανδρος Σο^-"
δέν είχεν ίδέ^ περί τένν:: ^
άλλά τό λευκό κουστοϋμι τέννις -.ώ
έταίρΐα-ζ-ε^ άχερβολικά ν.α ή π?!·;-|
κηπΐσσα τόν έπρόσεξεν άμέσως.
Ό "Αλεξ ήξευρε νά
Ό Αλεξ ήξευρε νά διηγητΐ
διασκ-εδαστικ,ά έπεισόδια των ότώ
τής έξορίας τού, οταν είχε χερ:":
νηθή είς ολόλ η ή "
7 2-
σκηται είς τας δ-.ασκεδασεις τοΰ
συζύγου της είς τό άνάκτορόν -/.αί
νά λαμβάνη μέρος είς αύτάς. Καί
οΰδ·έποτε ηδύνατο νά εμποδίση τα
όργια αΰτά.
Προσεπάθησε νά λάδη τό δ'.αζΰ-
γιον, άλλ' ό Κάϊζερ, άλλην μίαν
φοράν έματαίωΐ; τάς προσπαθείας
της.
.,____,. «.αίως μ·ϊκ> τ;
άνάκτορόν της, μετά δεκαπεντάλε
πτον συνδιάλεξιν. Εάν δέν ήδΰνατ1.
νά ϋπανδρευθή δχοι»νι ήθελε, τουλά¬
χιστον ηδύνατο νά εκλεγή τούς φί¬
λους της.
Καί κατόπιν, άπροόπτως, ήλθεν ι
ελευθερία είς την άτυχή Βιχτωρί
αν. Ό πόλεαος ό οποίος έ'φερε κα¬
ταστροφήν είς δλα τα μέλη τής
οίκογενείαί τν<- »!-- -.·.-' η-οε/.εν, ίϊίως, δταν τό 1920, εψη¬ φίσθη έ'νας νέος νόμος <έν Γερμανία κατά τον οποίον τα μέλη τής χρώ- ην βασΐλ'.κής οΐ/,ογενείας δέν ήσαν ήναγ/ασμένα πλέο-ν' νά ζητοϋν την συγ/.ατάθεσιν τοϋ έξορίστου Κάϊζερ διά τοΰς γάυ.ου£ των , ΰ:·/.τω:ια είχεν ερωτευθή το χε. Αλλην μί^ φΟράν ιιετ--?.ν, ,'Λ φοράν μετέβη νά η.Βι,τωριβ ησθάνετο 8τ« ^ ησθάνετο δτι ήτο τόσον 2. όσον εφαίνετο. Καί ώνε-.ρεύετο ά/.όμη τον ωραί¬ ον νέον, ό οποίος θά την κατέκτα. Καί έξαφνα, είς τόν βασιλικόν πύργον τοϋ Μχόνν ήλθε μί«ν τα?- μιαν ήμί- ής ξρς τ, οταν είχε χερ νηθή είς ολόκληρον την -(ήν "?ο- σπαθών νά κερδίση την ζωή"«ι το Είχεν εργασθή ώς ναύτης, είχε Ι'-ί- γει είς την Χαγουαίη, είχε πλ^;-: χιάτα καί είχε χρηματίσει όδηγο; των ξένων είς Μασσαλίαν, ίν Παρ:____ είχε μεταβή είς ΛΓχό-.ν. Άλλ' δ,τι βεβαίως δέν είχεν Αλεξ είς την Πρ-.γ/.ήπίσσαν κα· τάς μακράς των συνομ-.λίας, ήτο ί σχέσις τού μέ την Σουζέττ είς «, Παρίσι. Ή Σουζέττ τόν είχε ~ χθή είς τό μικρόν ΰπερφον της ' είχε μθιρασθη μαζΰ τού 'τήν τροφήν της. Ουτε ωμίλησεν είς την έξη- κοντούτιδα χριγκίπισσαν δ ι ά τα; άλλας γυναίκας αί οποίαι είχον "ά- σει θύματα τής γοητείας τού. ' Όπίβω είς την _οοζε"- Μέ τόν καιρόν, ή άνετος ζωή είς Μχόνν. έκούρασε τόν ^ζοιροι Ρώσσον, καί απεφάσισε νά φύγη. Ε¬ πέστρεψε λοιχόν είς τό Παρίσι κα: είς την Σουζέττ.>:Ε/£ρδιζε τόν ά>"
τον τού—ή καλλίτερα τον οίνον τού
^-ίιηγούμενος τ^ ιστορίαν τής ζω-'
ής_ τού, μέ τόσην ζωηρότητα, ώστε
τοϋ χροσεφέροντο άφθόνως τα χοτά.
Καί έ'χειτα μίαν ημέραν, είς το
μικρόν ΰχερωον ήλθε μία έπ'.στολή.
Ή Π ριγ/.ήχισσα, έ'τσι δΐεδόθη, έ-
/άλει τον "Αλεξ νά επιστρέψη καί
ά τίιν ύχίϊνιίηί·»η« ΓΠ "Δι'γΡ ^κνι-λί.
Αλεξ νά επιστρέψη
νά την ΰπανδρε^θή. Ό "Αλεξ άφή/ε
την επιστολήν είς την Σουζέττ κα!
ανεχώρησεν άμέτως είς Γερμανίαν·
Ή ^ Π ριγκήπΐσσα είχεν επί τε-
λους άποφασίσει νά ΰχανδρευθ-η τ«ν
άνθρωπον τη όχοίον ήγάχα. Καί
την φοράν αυτήν δέν θά την ήμχό&ί-
ΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΙ ΤΗΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΗ:
β ΪΤΤίΤίΤΙΓ···■ ■ · ·■ ■ ·ΤΓ·■ · ■ ■ ••■•■■■••■•ι
■••••••■■•■•••■•••••ι
—— 1 »..··■·····
Έδαρΰνθη άρά γε ό νεαρός τύζυ-
>ς τής αδελφής τού Κάϊζερ την
ώθήση , .
Παρά τάς πολλάς δ'.βεδαϊώσε'.ς
των ότι ήσαν πολΰ εύτυχεϊς, τί) παρά-
κώδ,
Κα
αί
πταε
τοΰ γάμου.......,. ___
σιν νέας καί νεωτέρας συζυγου.
Ή τελευταία τού γόησσα λέγε-
τα: ότι είνε μία νέα έξ Άμδέρσης,
(.•έ την οποίαν φαίνεται συχνά είς
Βρυξέλλας.
Ό "Αλεξ, αν καί ν.ατεδιώκετο
υπό τής Γερμανινής Κυβερνήσεως
διότι δέν είχεν επίσημον διαβατήρι¬
ον, ανεχώρησε διά τό Βελγικήν
Κόγγον, πρίν έ'λθη ή διαταγή τής
έξορίας τού έκ Γε:μανίας, άλλ' ή
θελν.τική νέα τής Άμδέρσης τον ε
ζαμε νά παραμείνη είς Βρυξέλλας
γου καί έ'χει άρκετοΰς λόγους δ:α-
ζυγίου.
Συμμερίζεται ϊρά γε καί ό Σουμπ
ν.ώφ την χαράν των διά την ανα¬
χώρησιν τού; Έφυγεν άρά γε έπί-
τηδες πρίν έ/·δοθή ή διαταγή τής
έξορίας τού, διά νά δείξη ότι ήτο
"-'·'""' διά δ'.αζυγιον;
ή Πριγκήπι-σα πολύ δΐ)Γ/.όλως θά
ώμολόγει δτι έσφαλλεν είς την ε¬
λή
καί δέν έπετίθετο εναντίον τ
εάν
Καί πιθανόν νά ϊίέφευγεν άκόαη
ει-
έπλήρωνεν έ" α πρόστιμον έκ
3.000 μάρκον, τα όποία έπέδαλε
τό δικαστήριον, άλλ' ατυχώς, ό συ-
ζυγος τής Πριγ/ιπίσσης δέν είχε
χρήματα.
Άλλά -/αί πάλιν Υπήρχεν ελπίς
ότι ή έπιρροή τής Πριγκηπίσσης
δυνατόν νά τόν έ'σωζεν, εάν ή Β:-
•/.τωρία, Πριγκήπ'.σσα τής άλλο¬
τε βασιλευοΰσης οικογενείας, δέν ή¬
το τώρα απλώς ή σΰζυγος ενός Ρώσ-
σου πρόσφυγος, /.αί έπομένως δέ ~Τ
χε καί αυτή πατρίδα.
Μεχρι τής παραμονής τής αιφνι¬
δίως αναχωρήσεως τού, ό "Αλεξ
έβεδαίωνε την Πριγκήπισσαν ότι
τό ζήτημ.α Οά κατεπνίγετο, ότι ώ-
ρ'.σμένως ή Γερμανική Κυβέρνησις
δέν θά ετόλμα νά έξορίτη τον σύ¬
ζυγον τής
II
ριγ/ηπίσσης Β'.κτωρί-
«ς.
Άλλ' έ/τος τοΰ παλα-.οΰ άνα7τό-
ρου των· Σώμπεργκ,—Λίππε, ολίγη
λΰπη έ·/.5ηλ&3ται μέ τον Αλεξ Δη¬
μοκρατικαί -/.αί μοναρχι/.οί χαίρο,,ν,
βεβαιοί δτιή Πριγκήπισσα τεχνικώς
έ'χει «εγκατελείφθη» ·5πο το5 σοζό-
ή ρ
ώμολόγ
κλογήν της.
Σ-αρ ντα έτη
ως.
Επι σαράντα ετη ή Βικτωρία έ-
πόθε! την ελευθερίαν της — την
έλεϋθερίχ; νά αγαπήση όπο'.ονδήπθ-
τε ήθελε /χ νά τον ΰπανδρευθή.
Πολλά άπο τα σαράντα αΰτά ετη
τα διήλθεν είς ενα άνέρχστον γά-
μ«ν μέ τόν Πρίγ/^πα Άδόλφον
Σώμπεργκ—Λίππε, μερι/.ά τα ?:-
τλθεν έχαναστατο3σα ν.ατά των βα-
σιλ'.κών συγγενών της. οΐτινες ηρ¬
νούντο νά τής :ώσοον άδειαν διά
γάμον τής ^-.κής της έκλογης.
Ή Πρίγκήπ'.τσα Β'.κτωρία ήτο πό
λΐι νέα καί πολύ λεπτή καί πο/.ό
Οελκτική, οταν ερωτευθή τον Πρίγ-
νηπα Αλέξανδρον τής Βά-τεαβέρ-
γης, επίδοξον διάδοχον τοϋ Β
ΰ θό
ΕΒΑΡΥΝΘΗ ΑΡΑ ΓΕ Ο ΝΕΑΡΟΣ ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΗΝ ΓΗΡΑΙΑΝ ΠΡΙΓΚΙΓΊΙΣΣΑΝ
ΔΙΑΖΥΠΟΝ; - ΑΙ ΕΡΩΤΙΚΑΙ ΑΔΙΑΚΡΙΣΙΑΙ ΤΟΥ ΣΟΥΜΠΚΩΒ ΠΙΘΑΝΟ
ΠΡΩΗΝ ΚΑΪΖΕΡ ΝΑ ΕΓΕΙΡΗ
ρόνοο.
Είχεν ή'ίη δημιοο,ϊγήσεί πολλάς
στενοχωρίας καί ανησυχίας είς τόν
νεοστεφθέντα αδελφόν της, Κάϊζερ
Γοολιέλμον, μέ την συνήθειαν της
νά έρωτεύηταί τοϋς ώραίοος άκ-ολού-
Οους τής αΰλής τοό Βερολίνον.
Άλλά αύτοι ήσαν παροδικοΐ έ'ρωτες.
Τώρα 3μως ήγάπα άληθ'.νά.
Ή κ<χτ*αύντριψις τού εί- δυλλίου της. Μετέδη είς τόν αδελφόν της καί Ή Πριγκίπισσα Βικτωρία μέ ενα άπό τούς άγαπιιμένους σκύλλους της. Ό πρώην Κάϊζερ Γουλιέλμος, άδελ- φός τής Πριγκιπίσσης Βικτωοίας. αντίστασιν των Χόχεντζόλλερν ααί . τοΰ Σιδηροΰ Καγκελλαρίου, ήλθεν ή είδησις ότι ό κομψος νεαρός Π ρίγ- .ηψ ΰπανδρευθη μίαν ήθοποιόν τής Έσσης, τής οποίας ή μητέρα ήτο 5- πηρίτρία, άχηρνήθη τόν τίτλον τθ·>
καΐ θά κατετάσσετο είς τόν Αΰ-
τοΰ εζήτησε την συγκατάθεσις τουΐστριακόν στρατόν.
διά τόν γάμον της. Ό Κάϊζερ δέν Αΰτό ήτο πάρα πολί» διά την
ήτο καί τόσον δέβαιος ότι μία Χο- Πριγκήπΐσσαν. "Ηδη είχεν άπομο-
χεντζόλλερν θά έ'πρεπε νά ύπανίμονωθή είς εν άπό τα βα·σιλ!·/.ά ά-
λάδη την σιιγκατάθεσΐν τοϋ Κάϊζερ
καί άλλην μίαν φοράν ό Κάϊζερ
ηρνήθη. Τό ·,ιά ύπανδρενθη ή Πριγ-
ηρνήθη. 1ο ·,α υπανδρενθή ή Π ριγ- ίδιον ό πατήρ τού $ τ ο Βϊ
κηπισσα τον άνεψιον τοΰ συζυγου ρώνος καί καΰηγητής ΚοΧλε-ίίϋ
της ήτο σκανδαλώδες. ΤΗτο άδύνα-Ιάλλ' δταν έφθασεν εία τόν χΰόγοι
ραν ό ώραίος νέος έρααττ,ς. Ή:
εν άς Ρώσσος πρόσφυξ. Κατά τ
ίδιον ό πατήρ τού Β
ρ ρεε νά
ή ενα τόσον ά'σημον Π ρί
Βί ό έ
καί ό Βίσμαρκ τόν έ'χείσε τελείως,
άρνηθείς ά-ολΰτως νά λάδη ΰπ'
',ψιν ενα τοιούτον γάμον.
Ή Β'./,τωρία είχεν ενα προστά-
την, έν τούτοις, την Άγγλίδα μάμ-
μην της, Βασίλ'.σσαν Β'.κτωρίαν·, ή
Ίποία ήτο πρόθυμος νά βοηθήση την
■ΰναψ'.ν τοΰ γάμου. Άλλά την τε-
«,ευταίαν στιγμήν δταν δλο: ένόμιζον
ότι ό γάμος θά εγίνετο παρά την
Ο Σερ Ρουκουι Ραο Χολκαρ ο πρωην Μαχαραγιάς τοϋ Ίνδόρ, ι.ί την
τού σύζυγον, Σαομιστα Ντε6ι, την πρώην Δδα Νάνσυ Μίλλερ έν Λ
Ουασ., εις Νασικ, των Ίνδιών, μετά τί,ν τελετίιν τοϋ γάμου των
νέαν
νάκτορα 7«ί έτρέφετο μόνον μέ άρ¬
τον καί ύδωρ, διότι ειχε τολμήσε'.
νά επιμείνη όπως ύπανδρευθη τον
ανδρ α τόν όποίθΜ ήγάπα. Έμεινΐ
κλεισαένη έκεί επί εξ έτη, %χ ε¬
ξήρχετο μόνον είς έπισήμους περΐ-
στάσε'.ς.
Έξαναγκάζεται είς τόν
γάμον.
"Οταν ή Γερμανία είχεν ανάγ¬
κην μ'.άς στενωτέρας συμμαχίας ;ιέ
την πανίσχυρον οίχογέν» Σά>
ρ μμ
την πανίσχυρον οίχ,ογένεϋ»
περγκ—Λίππε, ό Κάϊζερ κχί ό
Καγκελλάριος απεφάσισαν ότι τό
καλλίτερον ποΰ είχον νά κάμουν ή-
εφερε
ριγ-
φ Άδόλφος ήτο χολΰ μεγαλείτε-
ρος τή; Βικτωρίας, καί ότι ήτο
πολΰ ά'σωτος. Αί έορταί τοϋ γάμοο
εγένοντο μεγαλΰπρε-πείς 'Λθίί μετά
τόν γάμον ό πρίγκηψ έξηκολοΰθη-
σε την άσωτον ζωήν τού.
τον νά νίντ).
Ή Πρίγκήπΐσσα Βικτω,ρία δέν
υπανδρεύθη παρά την επιθυμίαν τοϋ
άδελφοϋ της, άλλ' ά-χεφάσισε νά'
ζήση μακράν τής οικογενείας της.
Απεσύρθη είς τόν χύργ-ον τοϋ τυζύ-
γου της, είς Μπό.ν, καί έκεί έ'ζησε
την ζωήν της. Είχε άη/δίάσεΐ την
βασιλικήν ζωήν καί εξέλεξε τοΰς
φίλους της μεταξύ των άπλών /.*-
τοίκων τής Μχόν·».
οταν έ'φθασεν είς τόν ™ίρτ~
τής ΠριγκΛΓ,πίσσης ήτο είς ίυσν.ολον
οίκο",ομικήν ΰέ
μ
Τό κράτος δέν την ένδ'.έφερε κα-
Οόλου. Τής είχε φερ·ει μό·/ον δυστυ¬
χίαν. Φυ·σικά, ό άδελφός της διε-
ιχαρτορήθη, άλλά δέν έ'δω-κε καμμί
, φός της διε
αρτορήθη, άλλά δέν έ'δω-κε καμμ.ί-
ν ποοσοΥϊΜ εΐί τάς διαμαρτυρίας
αν
άς διαμαρτυρίας
ει την
βαν.
Κάπθ'.ος τοΰ είχεν είπει οτ:
Πριγκήπισσα ήθελεν ενα παίν.τ
έ Ι ίδό ά ά
ενα είδΐ/,όν. διά νά πα'ζτΐ
της. Ό Άλέξανδρος Σο^-"
δέν είχεν ίδέ^ περί τένν:: ^
άλλά τό λευκό κουστοϋμι τέννις -.ώ
έταίρΐα-ζ-ε^ άχερβολικά ν.α ή π?!·;-|
κηπΐσσα τόν έπρόσεξεν άμέσως.
Ό "Αλεξ ήξευρε νά
Ό Αλεξ ήξευρε νά διηγητΐ
διασκ-εδαστικ,ά έπεισόδια των ότώ
τής έξορίας τού, οταν είχε χερ:":
νηθή είς ολόλ η ή "
7 2-
σκηται είς τας δ-.ασκεδασεις τοΰ
συζύγου της είς τό άνάκτορόν -/.αί
νά λαμβάνη μέρος είς αύτάς. Καί
οΰδ·έποτε ηδύνατο νά εμποδίση τα
όργια αΰτά.
Προσεπάθησε νά λάδη τό δ'.αζΰ-
γιον, άλλ' ό Κάϊζερ, άλλην μίαν
φοράν έματαίωΐ; τάς προσπαθείας
της.
.,____,. «.αίως μ·ϊκ> τ;
άνάκτορόν της, μετά δεκαπεντάλε
πτον συνδιάλεξιν. Εάν δέν ήδΰνατ1.
νά ϋπανδρευθή δχοι»νι ήθελε, τουλά¬
χιστον ηδύνατο νά εκλεγή τούς φί¬
λους της.
Καί κατόπιν, άπροόπτως, ήλθεν ι
ελευθερία είς την άτυχή Βιχτωρί
αν. Ό πόλεαος ό οποίος έ'φερε κα¬
ταστροφήν είς δλα τα μέλη τής
οίκογενείαί τν<- »!-- -.·.-' η-οε/.εν, ίϊίως, δταν τό 1920, εψη¬ φίσθη έ'νας νέος νόμος <έν Γερμανία κατά τον οποίον τα μέλη τής χρώ- ην βασΐλ'.κής οΐ/,ογενείας δέν ήσαν ήναγ/ασμένα πλέο-ν' νά ζητοϋν την συγ/.ατάθεσιν τοϋ έξορίστου Κάϊζερ διά τοΰς γάυ.ου£ των , ΰ:·/.τω:ια είχεν ερωτευθή το χε. Αλλην μί^ φΟράν ιιετ--?.ν, ,'Λ φοράν μετέβη νά η.Βι,τωριβ ησθάνετο 8τ« ^ ησθάνετο δτι ήτο τόσον 2. όσον εφαίνετο. Καί ώνε-.ρεύετο ά/.όμη τον ωραί¬ ον νέον, ό οποίος θά την κατέκτα. Καί έξαφνα, είς τόν βασιλικόν πύργον τοϋ Μχόνν ήλθε μί«ν τα?- μιαν ήμί- ής ξρς τ, οταν είχε χερ νηθή είς ολόκληρον την -(ήν "?ο- σπαθών νά κερδίση την ζωή"«ι το Είχεν εργασθή ώς ναύτης, είχε Ι'-ί- γει είς την Χαγουαίη, είχε πλ^;-: χιάτα καί είχε χρηματίσει όδηγο; των ξένων είς Μασσαλίαν, ίν Παρ:____ είχε μεταβή είς ΛΓχό-.ν. Άλλ' δ,τι βεβαίως δέν είχεν Αλεξ είς την Πρ-.γ/.ήπίσσαν κα· τάς μακράς των συνομ-.λίας, ήτο ί σχέσις τού μέ την Σουζέττ είς «, Παρίσι. Ή Σουζέττ τόν είχε ~ χθή είς τό μικρόν ΰπερφον της ' είχε μθιρασθη μαζΰ τού 'τήν τροφήν της. Ουτε ωμίλησεν είς την έξη- κοντούτιδα χριγκίπισσαν δ ι ά τα; άλλας γυναίκας αί οποίαι είχον "ά- σει θύματα τής γοητείας τού. ' Όπίβω είς την _οοζε"- Μέ τόν καιρόν, ή άνετος ζωή είς Μχόνν. έκούρασε τόν ^ζοιροι Ρώσσον, καί απεφάσισε νά φύγη. Ε¬ πέστρεψε λοιχόν είς τό Παρίσι κα: είς την Σουζέττ.>:Ε/£ρδιζε τόν ά>"
τον τού—ή καλλίτερα τον οίνον τού
^-ίιηγούμενος τ^ ιστορίαν τής ζω-'
ής_ τού, μέ τόσην ζωηρότητα, ώστε
τοϋ χροσεφέροντο άφθόνως τα χοτά.
Καί έ'χειτα μίαν ημέραν, είς το
μικρόν ΰχερωον ήλθε μία έπ'.στολή.
Ή Π ριγ/.ήχισσα, έ'τσι δΐεδόθη, έ-
/άλει τον "Αλεξ νά επιστρέψη καί
ά τίιν ύχίϊνιίηί·»η« ΓΠ "Δι'γΡ ^κνι-λί.
Αλεξ νά επιστρέψη
νά την ΰπανδρε^θή. Ό "Αλεξ άφή/ε
την επιστολήν είς την Σουζέττ κα!
ανεχώρησεν άμέτως είς Γερμανίαν·
Ή ^ Π ριγκήπΐσσα είχεν επί τε-
λους άποφασίσει νά ΰχανδρευθ-η τ«ν
άνθρωπον τη όχοίον ήγάχα. Καί
την φοράν αυτήν δέν θά την ήμχό&ί-
" "Τ»τ. «-«π» ο ■ :.^.;· α. . . ,^μ »■"■» '■■■ . »ΐ . ■ » . ιητπΐηΊι,
ιΐιι ΓΊτηττεΤΐ ι ■ γτΤι-γι-ι ι-τττττπτι
ΤΩΡΙΑΣ ΤΟΤ ΣΩΜΠΕΡΓΚ-ΛΙΠΠΕ
Γΐ« |Γ»..........■■■■......!■■■■■ ·
······· ■•••■•••••••••••■■•^■■••■■■••■•■••■•■·>ιιι.ιι ψ 4 > · · · · ·
■ ·■■ ■ ■■■»■»■» 11 ■·■■■-»■■■■■■■■■■■■£
ΙΦΕΛΕΙΤΑΙ ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ ΔΙΑ ΝΑ ΛΑΒΗ ΤΟ
ΑΝΑΓΚΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗΝ ΤΟΥ
ΊΟΥ.
σσα Βικτωρία μέ τόν νεαρόν Ρώσσον σύζυγον της, Αλέξαν¬
δρον Σουμπκώβ.
ρός της. Οίίτε /.άν έζή-
συμβοΆήν των Χόχεν-
Δέν είχον πλέονι έξουσί-
|:ής. ΤΗτο κυρία έαυτής.
ίς της, οίίτε /.αν προσε-
|είς τόν γάμον.
»ε τόν κόσμον
Ιίν καί δέν ήλθε καμμιά
|ιαμαρτυρία άπό την οίκο-
ς. όλόκληρος ή Γερμανία
Λ τόν γάμον. "Ολαι αί
Ιιαι τής ζωης τοΰ νεαροΰ
|8ημοσ'.ε'Λθησαν, άλλ' ή
τσα τα ήψήφησεν δλα.
(έλθοντα Νοέμβριον μετέ-
|ϋ είς τό Δημαρχείον τοΰ
|ί έτιέλεσε τόν πολιτικόν
μετά τόν οποίον έ'γινε
εγαλοπρεπής Ρωσσικός
Ις γάμος είς τό άνάν.το-
(ιγκήπίσσα καί ό νεαρός
έφαίνοντο πολίι εύτυ-
.ά δέν ήργησε πολύ νά
ή Πρφΐήπισσα ότι ό
ρυζυγός της ώμοίαζε τόν
την αγάπην τού 3ιά τόν
γχιαίκας καί τάς δια-
Έίαρύνθη γρήιγορα τόν
Μπόνν, καί ήρχισε νά
|ρυνάς €/,δρομάς.
•ι έρωτες τοΰ "Α¬
λεξ.
Ιτ,ρετρια τής Αγγλίας έ-
|έφόρε: πολιίτιμα -Λ&σμήμα-
5ΐγ/.ηπίσσης. Μίαν φορτ/
•ος έφώναζεν είς ενα
~'. έπΐΜεν είς ΰγεία1^ τής
*σης καί κατόπιν ήρχισε
ΐή είς τόν άερα.
ρώρα άφτ)ονα χρήματα, ό
Ιέξώδεϋεν άσυλλόγιστα.
ρτι είχεν ήδη σπαταλήσει
Ις τής περιουσίας τής
ρσης.
|:τα μίαν νύκτα, ό "Αλεξ
Κ έ'~εσεν άπό τό ποδήλα-
Ι'. έτρα'οματίσθη. Όλίγας
Ι αργότερον, έστάλη είς
ίϊματΐκά κέντρα πρ'ΐις
ρρ
ΓΡ ο ολίγων έδίομ,άδων έ-
|ΐς Βερολίνον κα! 1φ:λονί-
Ιν υ—άλληλον τοϋ καμπα-
Κα'. την ιδίαν περίπθΰ εποχήν
μ.ία «άι?ελ·φή» έκ Ρωσσίας παρουσι¬
άσθη καί έπέμενεν ότι ό νεαρός
Σουμπκώ<β εί",-ε ό χαμένος άϊελφός της καί ότι έ'χει μίαν σύζ!>γον είς
Ρωσσίαν—καί ότι ό πατήρ των δέν
ήτο Βαρώνας, άλλά μπαλωματής.
Έν τω μεταξύ ή Πριγκήπισσα
προσεπάθει νά σώση την περίστασιν.
Επέμενε πάντοτε δτι ήσαν εύτΰχεΐς,
/αί ήτο ετοίμη νά Οποθηκεύση ό-
λσκληρόν* την περιοΐεσίαν της διά νά
συνάξη άρκετά χρήιματα διά μίαν
πτήσιν άνωθεν τοϋ 'Ωκεανοΰ, μέ τόν
Αλεξ ι
Οί φίλοι της έν Γε:;νία λέγουν
ότι ή περιουσία της έ'χει σχεδιον έ-
ξαντληθτ] χάρις είς τάς άσωτ-είας
τοΰ νεαροΰ συζύγου.
Τελευταίως ό "Αλ&ξ εΐχε φέρει
μίαν νεαράνι χορεΰτριαν είς τό ξε¬
νοδοχείον 3ποι> -έ'ζη μέ την Πριγκ,ή-
πισσαν είς τάς Βρυςελλας καί ή
Βικτωρία έξεδίωξε καί την χορεό-
τρΐαν καί αυτόν.
Καί τώρα ό Αλεξ θά μεταβή"
' Τ7· '
εις Κογγον.
Απεφάσισε άρά γε νά έγκαταλεί-
ψϊ) όρισικώς την Πριγκήπισσαν:
νΗ έλπίζει άκόμη ότι έ'χουν μείνε'.
ολίγα χρψ.ζτχ είς τα χρηματοκ:-
βώτια τής συζόγου το^ καί άκόμη
ολίγη γε',ναιοδωρία είς την καρδί¬
αν τής Πριγκηπίσσης, ή όποία ε¬
ζήτησε τόν έ'ρωτα πολΰ άργά καί
η«ρε μόνον ενα τυχοίιώ-λτην;
Πατήρ.—"Οπως -/.'αταλαμβάνω,
παλληκάρι, προέιβητε είς δ'.αδήζΛα-
τα προκαταδολι·Λως πρός την κό¬
ρην μοα.
Ό νέος.—Μάλιστα, καί έλπίζω
νά πάρω πίσω άπό σάς τάς προκα-
ταβολάς τάς οποίας προκατέβαλα.
* * *
—·Όγδόντα έπτά δοστυχήματα
έλαβον χώραν την παρελθούσαν Κυ¬
ριακήν.
—θεέ μου! Φοτ^τάζομα: τί ώ-
ραία ήμέρα νά ήταν!... Γ'.ά νά δγοΰν
τόσα αύτο;
Έκλεκτά 6ι6λία ?χεν μόνον τδ Βι¬
βλιοπωλείον τού «Εθνικον Κήρυκος».
ΕΡΓΑΣΙΑ Ι_._τ_Ι ΟΙ_~.Ο3ΝΓΟ_ν_Ι_τ_
Ποτέ τα κηβύγματα κ«νενός
ΊεραΛοστό?«ου δέν εΐχαν τόσην ε¬
πίδρασιν στήν ψυχήν καί τό πνεΰ-
μα απολιτίστων λαών, όσον αί πε-
ρί οίκονομίας ■θεωρίαι καί -τρά-
ξει; τοΰ Χαρίση τοΰ Λογαρά
στοϋς σιμΐτολίτας τού, κατούκους
τοΰ χωρίου Δι:ρΐβερίτσι.
«Έργασία καί οΐκονομία είναι
όλοο τό πάν είς την ευτυχίαν των
άνδ'ρώπων, διετ/ίήριισσε καί εδογ-
μάτιζε ό Χαρίσης κάθε στιγμή δ-
που καί αν εύρισκάτΌυν, μέ τούς
δικοιΐς τού στό σπίτι, ή στό χο>ρά-
φι μέ τονις ξένους, μέ γνωρίμο·υς,
μέ φίλοα'ς, μέ δια&άτ^ς. Καί ε'δινε
καί ό ΐδιος τό ζωντανό παράδειγ-
μα. ΤΚταν εργατικάς καί οΐκονό-
μος. "Αμα ό ν.αιρός 5έν τόν ά^νε
νά έργαισθί) στό χτημά τον τότε
έφήρμοζε τό δεύΓερο μερος άπό
τό κήρυγμά τού, τήιν αίκ,ονομίαν.
Γιά τόν Χαρίση ή ήμέρα ποΰ
δέν ι^ταν έργάσιμη ί]Ταν ήμέρα
αύσ'τηρα,ς νηοτι.'ίας κ,αί γιά τόν
ίδιον καί γιά την φαμίλΐα τού.
Ελικρινής στής σχ·να}.λαγές
τού, τίμιες. τριλόθρησκος, έργατι-
κός, γλυκομίλΓιτος. Εΐχε κατακτήιση
ιιέ την ζωήν Χον κια! μέ τα κργά
τού όλην την έιμπιστοσύνη των
σι«γχ(ι>ριανών τον. Τό εδαφος γύ-
ρω άπό τό χωριό άγονο τχά ξΐρό
γιά οτηουδΐαίία καλλιέργεια, έικεΤ
επάνο) σ' ενα άπόμερΐ!) κατσρράχι,
απεδείχθη πολύ γόνιμο γιά την
ειΊ5οκιαν των περί οίκιοινομίας θΐθο-
ριών τσΰ θεόσταλτου έκείνου πρ-οα»-
χοντα.
ΆλήΌΐΐα τό Δβριβϋρίίτσι δέν ή¬
ταν καί σέ τόσο γόνιμο τόπ». 'Εκ-
τίσίτη στά χρόνια τής σκλαδιάς
μαν.ρΐ'ά άπό τό μάτι τοΰ τυρ>ρ>αν-
νου, λίγο ν,ριιθάιρι, λίγο καλαμπό-
ν.ι στά χωράφια τής άκρολαγγα-
διάς καί καμμιά έκατοστή φορτώ-
ματα σιτάρι και δσϊτρια, ί^αν δ-
λες - δλες οίι έσο5εϊες τοϋ χωρίου.
Πώς άλλοιώς θά ζοΰσαν οί χω-
ρικοί αν δέν άκολουθοΰσαν τής
συμβουλάς τοϋ Χαρίση; Πώς θά
τα εφ«ρναν βόλτα αν οέν έσέβον-
το τάς άσκητικάς αρχάς τού; Ό
καθένας νοικοκύρης μάλΐΰτα προσ-
παθοΰσε νά έφευρίσικ.Τ| κι' αυτός έ¬
ναν τρόπο οίκονομίας δταν δέν
εύρισκε ?ναν τρόπο νά σπαί,ρντι
καί νά θερίζγι επάνω στά κοτρώ-
νια.
Κάτι ξενητεμμέναι παιδία τοΰ
ΔΐΕριβεριτοτοϋ στ:ή(ν Άμερική άγό-
ραισαν μέ τής οίκονομίες τους ενα
μίγάλο ροίλόγι καί τό εσττειλαν στό
χω,ριο γιά τδ στολισμό τού. Τό
ρολόγι εμεινε δυο χρόνια μεσα στό
κιβώτιο γιατί οί οίκονόμοι χωρι-
χοί δέν ή&ελαν νά ξοδέψουν γιά
τα μαστορικά της τοΛοιθετήσεω-;
στό καμπαναριό. 'Επί τέλους οί ξε-
νιτεμμε'νοι της Άμερικής εστει-
λαν καί τα ε'ξοδα αίιτά καί τό ρο¬
λόγι επήγε στή θέσι τού. Ναί μά,
κατά συμβουλή τοΰ Χαρίση δέν τό
έκονρδιζαν κάθε ήμέρα. γιά νά
μή φθείρΡται μέ την άδιάκοπη έρ-
γακτία. ΈΙδουλενε μονάχα κά·θε
Κυριακή καί της μεγάΛες γιορτές.
"Οταν ό Χαρύση£ απέθανε α¬
κολουθήσαν όλοι οί χωρικοι την
νηδεία ξυπό}.υτοι, γιά νά μή χα-
λοϋν τα παπούτσια τους. Ό Χαρί¬
σης δέν απέθανε ά'κληρος. Τόν δι-
ε5έχθη στήν περιουσία τού ο*τ6
περί οίκονομθας· κήιρυΛ|''μα ό γνιός
τού ό Λάζαριος ό οποίος γρήγορα
καί αύτος κατέκτησε την αγάπην
των χωριανων, μάλιστα ώς πειό
έγγράμμα,τος άπό τόν μακαρίτη
τόν πατέρα τού άκσυόνταν μέ πε-
ρισσότερο σετ>ακτμό. Χωρίς κιανένα!
φό&ο μήπως χάση την ύπόληψι ά¬
πό τους συντοαϊίτΐ:ς δέν έπερπατοϋ-
σε παρά μέ τα παπούτσια στό χέ-
οι. Τό λ\χνάρι τό εΐχε καταργήση.
"Αμα ετύχαινε νά πάη βράδυ στό
σπίτι τού άναβε ενα σπίρτο ώς ποϋ
νά Ίδίϊ καί νά κατατοπκϊθη καί
μετά εμενε στό σκ.οτάίδι ετρωγε
καί έκοιμόνταν. Ό πατέρας τού
τοϋ εΐχε αφήση ευχή καί κατάρα
νά μην πανδρευθΐί, γιατί θά εμ-
παινε στά ρξοδα αμα εκανε φαμί-
λια καί θά ήταν δυστυχισμένος.
Πώς νά μην τηρήση την έπιθυμί-
α τοΰ πατέρα τού ποΰ την μνήμη
τού την έσεΐβόταν ΐ'άν μνήμη σο-
φοΰ καί όγίου όλο τό χωριό;
Τό μόνο πίριττό, μά άπαραίτη,-
το, έξ&5ο των Δερι6:ριτσιωτών ή¬
ταν τό κατάλυμα των μεταβατι-
κων αποσπασμάτων. "Αμα εφθανε
υπό μορφήν -Θίοαηνίας είς τό χω¬
ριό τό Στριαπιωτΐ/ό κιαταδι τής έ-
ξουσίας εϊτε γιά την καταδίωξι
φυγοδίκων είτε γιά την ενίσχυσιν
τοϋ Εϊσ'πρά/Λορο; γιά την είσπρα¬
ξιν των φόρον, οί χωρικοι ποϋ ε-
διναν ό καθένας τό ρεφενέ τού γιά
την κόττα - πή,ττα έν.ανάνιζαν πό-
σες ήμέρες σαρακοστή -θά εΐχε κά-
θε φαμίλΐα κατόπιν γιά νά φέριι
τό ϊσοίύγιο μετά τα έ'κτακτα έ'ξο-
οα. "Ολα τα γειτονικά χωρία τούς
εΐχαν τοΰς φτωχοΰς καί οίκονό-
μους Δερβρριτσώτες ώς μοναδικό
παράδειγμα οριλαργυρίας καί εΐ¬
χαν νά διηγοϋνται ά'τειρες φαιθρές
Ίστορίε; είς θάρο; τού;, μσ πάντα
σχιτοί εΐχαν άξιομίμητο παράδριγ-
ιια τής ζωής τοϋ Χαρίση άδιαφο-
ροϋντες γιά τή·; κουτσΌμπολιές,
σάν τής παραπάνω.
Κάποτε ενα βράιδυ, ποϋ δν τό
ρολόγι τής 'Εν.'κλησίας ?ταν κουρ-
δισμένο θά έσήι^αινιε την ένάτηιν
ντκτ~ρινήν πέντε - εξ άπό τους
νοικοκυραίους τοϋ χωρίου έπήγαν
βιαστικοί στό σπίτι τοΰ Λαζάρου
γιά νά μιλήοΐ0Λ>ν γιά κάποιο σπου-
δαϊο ζήτημα τοΰ τόπον. Επήγανε
έκεϊ άπόσπασιια γιά κατάϊ.υμα
καί επρεπε νά γίνη σύσκεψις περί
των Κοινοτικόν έξόδων.
Ό Λάζαρος άνοίγοντας την
πόρτα στοϋς επισκέπτας αναψε ε¬
να σπίρτο γιά νά Ί5οΰν νά μποϋν
καί νά καθήσουν α'λο; στό κοιφί-
νι, αλλος στήν κιασσέλα, ά7^ος στό
πεζοϋλι τοΰ τοαι/νΐοϋ ή θτου άλλοΰ
άνάίνθγα. Τής καρέκλες τής είχε
ό Λάζαρος μονχίχα γιά τής έπί<τη- μες ήμέρες πού είχαιν άργία στό χωριό ν.αί έργαζόταν μόνον τό ρο¬ λόγι τής 'Εκκλησίας. Μετά άφού εσβυσε τό σπίρτο καί έκάθησαν ά'ρχισαν την συζήτησι προβάλ?.ον- τας ό καθένας καί άπόενα οΐκονο- μικό σχέδιο γιά τα ε'ξοδα τοϋ με- ταβατικοϋ άποσπάσματος, ένω μι- λοΰσε δ έ'νας οί άλλοι πότε ίαψΜ) νόνταν καί πότε έκα'θάνταν στήν θέσι τού; σάν νά εψαχναν κάτι νά'βρουν μέσα στό σκοτώοι. — Έχάσατε τίποτε 6ρέ παιδ-ιά; ρώτησε σέ μιά στιγμή δ Λάζα¬ ρος μέ άνήσυχα λόγια ποϋ ίΐτρόδι- δαν κάποιο φάβο μήααι)ς χρειασθγί νά άνάψη καί αλλο «πίρτο γιά νά ίδουν. -— "Οχι, οχι. Τσϋ απήντησαν έν χορω. Μη οιακόπτί:ις την όμι- λία σου. Ά(ροϋ επί τέλους εκανόνισαν δ¬ λες τής λεπτομέρειες γιά τα έ'ξο- δα καί είπαν .τό ενα καί τό αλλο γιά τής δουλειές τους θυμήθηκαν καί τό μακαρίτη τόν Χαρίση καί έσυχώρεσαν την άγια ψυχή τού γιά τα τάσα καλά πράγματα ποϋ τους εΐχε διδάξτ}, δ λαμπρός; έκρϊ- νο; άνθρωπος, γιά τόν οποίον μά¬ λιστα εΐχαν βγάλη καί ενα χαρα- κτηριστικό τή; ζωή; τού τραγοΰ- δι ποϋ τό τραγουδοϋσαν οί ζευγο- λάτε; στά χωράφια καί καμμιά φορά τό επαιρνε καί δ βοσκός (.ιέ την φλογέρα ο*τά πλαϊνά καταρ- ράχια. Σάν 7|λθι; ή ωρια νά φύγουν σν;- κώνεται ό οίκοδιεσπότης καί έτοι- μάζεται νά άνά·|^τι ενα σπίρτο γιά νά ίδουν οί. . -μοιχταΐφιρέοι νά βγοϋν άπό την πόρτα. —- Μή, μην άνάίβτγς άκόμη τό σπίρτο κυρ Λάζαρε. Τοΰ είπον μέ μιά ςχυνή οί φίλοι καί δ καθένας ά'ρχισε κάτι νά ψάχντ}. — Γιατί νά μή τ' άνάψω; — Μιά στιγμή νά ντυθοΰμε. "& χοιμε βγάλει τα μπενοιβράικια μας γιά νά μή λυώσουν σάν θά καθό- μαστε. . . — Αί, κάνετε δουλειά σας. Ντυ- θήτε. Δέν τό άνάβω καί καθόλου μάλιστα. Θά τό φυλάξω γιά την υπεθοχή τής έξοιυσίας. ΔΗΜ. ΛΑΜΠΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΙ,· Άπρίλιος, 1928.- Ή Δνίς Φράνσις Γκιλλμόρ, νεαρά άριστοκράτις τής Νέας "Υόρκης, φοροϋσα μίαν συλλογήν κοσαημάτων ά|ίας 2.000.000 δολλαρίων.
ιΐιι ΓΊτηττεΤΐ ι ■ γτΤι-γι-ι ι-τττττπτι
ΤΩΡΙΑΣ ΤΟΤ ΣΩΜΠΕΡΓΚ-ΛΙΠΠΕ
Γΐ« |Γ»..........■■■■......!■■■■■ ·
······· ■•••■•••••••••••■■•^■■••■■■••■•■••■•■·>ιιι.ιι ψ 4 > · · · · ·
■ ·■■ ■ ■■■»■»■» 11 ■·■■■-»■■■■■■■■■■■■£
ΙΦΕΛΕΙΤΑΙ ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ ΔΙΑ ΝΑ ΛΑΒΗ ΤΟ
ΑΝΑΓΚΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗΝ ΤΟΥ
ΊΟΥ.
σσα Βικτωρία μέ τόν νεαρόν Ρώσσον σύζυγον της, Αλέξαν¬
δρον Σουμπκώβ.
ρός της. Οίίτε /.άν έζή-
συμβοΆήν των Χόχεν-
Δέν είχον πλέονι έξουσί-
|:ής. ΤΗτο κυρία έαυτής.
ίς της, οίίτε /.αν προσε-
|είς τόν γάμον.
»ε τόν κόσμον
Ιίν καί δέν ήλθε καμμιά
|ιαμαρτυρία άπό την οίκο-
ς. όλόκληρος ή Γερμανία
Λ τόν γάμον. "Ολαι αί
Ιιαι τής ζωης τοΰ νεαροΰ
|8ημοσ'.ε'Λθησαν, άλλ' ή
τσα τα ήψήφησεν δλα.
(έλθοντα Νοέμβριον μετέ-
|ϋ είς τό Δημαρχείον τοΰ
|ί έτιέλεσε τόν πολιτικόν
μετά τόν οποίον έ'γινε
εγαλοπρεπής Ρωσσικός
Ις γάμος είς τό άνάν.το-
(ιγκήπίσσα καί ό νεαρός
έφαίνοντο πολίι εύτυ-
.ά δέν ήργησε πολύ νά
ή Πρφΐήπισσα ότι ό
ρυζυγός της ώμοίαζε τόν
την αγάπην τού 3ιά τόν
γχιαίκας καί τάς δια-
Έίαρύνθη γρήιγορα τόν
Μπόνν, καί ήρχισε νά
|ρυνάς €/,δρομάς.
•ι έρωτες τοΰ "Α¬
λεξ.
Ιτ,ρετρια τής Αγγλίας έ-
|έφόρε: πολιίτιμα -Λ&σμήμα-
5ΐγ/.ηπίσσης. Μίαν φορτ/
•ος έφώναζεν είς ενα
~'. έπΐΜεν είς ΰγεία1^ τής
*σης καί κατόπιν ήρχισε
ΐή είς τόν άερα.
ρώρα άφτ)ονα χρήματα, ό
Ιέξώδεϋεν άσυλλόγιστα.
ρτι είχεν ήδη σπαταλήσει
Ις τής περιουσίας τής
ρσης.
|:τα μίαν νύκτα, ό "Αλεξ
Κ έ'~εσεν άπό τό ποδήλα-
Ι'. έτρα'οματίσθη. Όλίγας
Ι αργότερον, έστάλη είς
ίϊματΐκά κέντρα πρ'ΐις
ρρ
ΓΡ ο ολίγων έδίομ,άδων έ-
|ΐς Βερολίνον κα! 1φ:λονί-
Ιν υ—άλληλον τοϋ καμπα-
Κα'. την ιδίαν περίπθΰ εποχήν
μ.ία «άι?ελ·φή» έκ Ρωσσίας παρουσι¬
άσθη καί έπέμενεν ότι ό νεαρός
Σουμπκώ<β εί",-ε ό χαμένος άϊελφός της καί ότι έ'χει μίαν σύζ!>γον είς
Ρωσσίαν—καί ότι ό πατήρ των δέν
ήτο Βαρώνας, άλλά μπαλωματής.
Έν τω μεταξύ ή Πριγκήπισσα
προσεπάθει νά σώση την περίστασιν.
Επέμενε πάντοτε δτι ήσαν εύτΰχεΐς,
/αί ήτο ετοίμη νά Οποθηκεύση ό-
λσκληρόν* την περιοΐεσίαν της διά νά
συνάξη άρκετά χρήιματα διά μίαν
πτήσιν άνωθεν τοϋ 'Ωκεανοΰ, μέ τόν
Αλεξ ι
Οί φίλοι της έν Γε:;νία λέγουν
ότι ή περιουσία της έ'χει σχεδιον έ-
ξαντληθτ] χάρις είς τάς άσωτ-είας
τοΰ νεαροΰ συζύγου.
Τελευταίως ό "Αλ&ξ εΐχε φέρει
μίαν νεαράνι χορεΰτριαν είς τό ξε¬
νοδοχείον 3ποι> -έ'ζη μέ την Πριγκ,ή-
πισσαν είς τάς Βρυςελλας καί ή
Βικτωρία έξεδίωξε καί την χορεό-
τρΐαν καί αυτόν.
Καί τώρα ό Αλεξ θά μεταβή"
' Τ7· '
εις Κογγον.
Απεφάσισε άρά γε νά έγκαταλεί-
ψϊ) όρισικώς την Πριγκήπισσαν:
νΗ έλπίζει άκόμη ότι έ'χουν μείνε'.
ολίγα χρψ.ζτχ είς τα χρηματοκ:-
βώτια τής συζόγου το^ καί άκόμη
ολίγη γε',ναιοδωρία είς την καρδί¬
αν τής Πριγκηπίσσης, ή όποία ε¬
ζήτησε τόν έ'ρωτα πολΰ άργά καί
η«ρε μόνον ενα τυχοίιώ-λτην;
Πατήρ.—"Οπως -/.'αταλαμβάνω,
παλληκάρι, προέιβητε είς δ'.αδήζΛα-
τα προκαταδολι·Λως πρός την κό¬
ρην μοα.
Ό νέος.—Μάλιστα, καί έλπίζω
νά πάρω πίσω άπό σάς τάς προκα-
ταβολάς τάς οποίας προκατέβαλα.
* * *
—·Όγδόντα έπτά δοστυχήματα
έλαβον χώραν την παρελθούσαν Κυ¬
ριακήν.
—θεέ μου! Φοτ^τάζομα: τί ώ-
ραία ήμέρα νά ήταν!... Γ'.ά νά δγοΰν
τόσα αύτο;
Έκλεκτά 6ι6λία ?χεν μόνον τδ Βι¬
βλιοπωλείον τού «Εθνικον Κήρυκος».
ΕΡΓΑΣΙΑ Ι_._τ_Ι ΟΙ_~.Ο3ΝΓΟ_ν_Ι_τ_
Ποτέ τα κηβύγματα κ«νενός
ΊεραΛοστό?«ου δέν εΐχαν τόσην ε¬
πίδρασιν στήν ψυχήν καί τό πνεΰ-
μα απολιτίστων λαών, όσον αί πε-
ρί οίκονομίας ■θεωρίαι καί -τρά-
ξει; τοΰ Χαρίση τοΰ Λογαρά
στοϋς σιμΐτολίτας τού, κατούκους
τοΰ χωρίου Δι:ρΐβερίτσι.
«Έργασία καί οΐκονομία είναι
όλοο τό πάν είς την ευτυχίαν των
άνδ'ρώπων, διετ/ίήριισσε καί εδογ-
μάτιζε ό Χαρίσης κάθε στιγμή δ-
που καί αν εύρισκάτΌυν, μέ τούς
δικοιΐς τού στό σπίτι, ή στό χο>ρά-
φι μέ τονις ξένους, μέ γνωρίμο·υς,
μέ φίλοα'ς, μέ δια&άτ^ς. Καί ε'δινε
καί ό ΐδιος τό ζωντανό παράδειγ-
μα. ΤΚταν εργατικάς καί οΐκονό-
μος. "Αμα ό ν.αιρός 5έν τόν ά^νε
νά έργαισθί) στό χτημά τον τότε
έφήρμοζε τό δεύΓερο μερος άπό
τό κήρυγμά τού, τήιν αίκ,ονομίαν.
Γιά τόν Χαρίση ή ήμέρα ποΰ
δέν ι^ταν έργάσιμη ί]Ταν ήμέρα
αύσ'τηρα,ς νηοτι.'ίας κ,αί γιά τόν
ίδιον καί γιά την φαμίλΐα τού.
Ελικρινής στής σχ·να}.λαγές
τού, τίμιες. τριλόθρησκος, έργατι-
κός, γλυκομίλΓιτος. Εΐχε κατακτήιση
ιιέ την ζωήν Χον κια! μέ τα κργά
τού όλην την έιμπιστοσύνη των
σι«γχ(ι>ριανών τον. Τό εδαφος γύ-
ρω άπό τό χωριό άγονο τχά ξΐρό
γιά οτηουδΐαίία καλλιέργεια, έικεΤ
επάνο) σ' ενα άπόμερΐ!) κατσρράχι,
απεδείχθη πολύ γόνιμο γιά την
ειΊ5οκιαν των περί οίκιοινομίας θΐθο-
ριών τσΰ θεόσταλτου έκείνου πρ-οα»-
χοντα.
ΆλήΌΐΐα τό Δβριβϋρίίτσι δέν ή¬
ταν καί σέ τόσο γόνιμο τόπ». 'Εκ-
τίσίτη στά χρόνια τής σκλαδιάς
μαν.ρΐ'ά άπό τό μάτι τοΰ τυρ>ρ>αν-
νου, λίγο ν,ριιθάιρι, λίγο καλαμπό-
ν.ι στά χωράφια τής άκρολαγγα-
διάς καί καμμιά έκατοστή φορτώ-
ματα σιτάρι και δσϊτρια, ί^αν δ-
λες - δλες οίι έσο5εϊες τοϋ χωρίου.
Πώς άλλοιώς θά ζοΰσαν οί χω-
ρικοί αν δέν άκολουθοΰσαν τής
συμβουλάς τοϋ Χαρίση; Πώς θά
τα εφ«ρναν βόλτα αν οέν έσέβον-
το τάς άσκητικάς αρχάς τού; Ό
καθένας νοικοκύρης μάλΐΰτα προσ-
παθοΰσε νά έφευρίσικ.Τ| κι' αυτός έ¬
ναν τρόπο οίκονομίας δταν δέν
εύρισκε ?ναν τρόπο νά σπαί,ρντι
καί νά θερίζγι επάνω στά κοτρώ-
νια.
Κάτι ξενητεμμέναι παιδία τοΰ
ΔΐΕριβεριτοτοϋ στ:ή(ν Άμερική άγό-
ραισαν μέ τής οίκονομίες τους ενα
μίγάλο ροίλόγι καί τό εσττειλαν στό
χω,ριο γιά τδ στολισμό τού. Τό
ρολόγι εμεινε δυο χρόνια μεσα στό
κιβώτιο γιατί οί οίκονόμοι χωρι-
χοί δέν ή&ελαν νά ξοδέψουν γιά
τα μαστορικά της τοΛοιθετήσεω-;
στό καμπαναριό. 'Επί τέλους οί ξε-
νιτεμμε'νοι της Άμερικής εστει-
λαν καί τα ε'ξοδα αίιτά καί τό ρο¬
λόγι επήγε στή θέσι τού. Ναί μά,
κατά συμβουλή τοΰ Χαρίση δέν τό
έκονρδιζαν κάθε ήμέρα. γιά νά
μή φθείρΡται μέ την άδιάκοπη έρ-
γακτία. ΈΙδουλενε μονάχα κά·θε
Κυριακή καί της μεγάΛες γιορτές.
"Οταν ό Χαρύση£ απέθανε α¬
κολουθήσαν όλοι οί χωρικοι την
νηδεία ξυπό}.υτοι, γιά νά μή χα-
λοϋν τα παπούτσια τους. Ό Χαρί¬
σης δέν απέθανε ά'κληρος. Τόν δι-
ε5έχθη στήν περιουσία τού ο*τ6
περί οίκονομθας· κήιρυΛ|''μα ό γνιός
τού ό Λάζαριος ό οποίος γρήγορα
καί αύτος κατέκτησε την αγάπην
των χωριανων, μάλιστα ώς πειό
έγγράμμα,τος άπό τόν μακαρίτη
τόν πατέρα τού άκσυόνταν μέ πε-
ρισσότερο σετ>ακτμό. Χωρίς κιανένα!
φό&ο μήπως χάση την ύπόληψι ά¬
πό τους συντοαϊίτΐ:ς δέν έπερπατοϋ-
σε παρά μέ τα παπούτσια στό χέ-
οι. Τό λ\χνάρι τό εΐχε καταργήση.
"Αμα ετύχαινε νά πάη βράδυ στό
σπίτι τού άναβε ενα σπίρτο ώς ποϋ
νά Ίδίϊ καί νά κατατοπκϊθη καί
μετά εμενε στό σκ.οτάίδι ετρωγε
καί έκοιμόνταν. Ό πατέρας τού
τοϋ εΐχε αφήση ευχή καί κατάρα
νά μην πανδρευθΐί, γιατί θά εμ-
παινε στά ρξοδα αμα εκανε φαμί-
λια καί θά ήταν δυστυχισμένος.
Πώς νά μην τηρήση την έπιθυμί-
α τοΰ πατέρα τού ποΰ την μνήμη
τού την έσεΐβόταν ΐ'άν μνήμη σο-
φοΰ καί όγίου όλο τό χωριό;
Τό μόνο πίριττό, μά άπαραίτη,-
το, έξ&5ο των Δερι6:ριτσιωτών ή¬
ταν τό κατάλυμα των μεταβατι-
κων αποσπασμάτων. "Αμα εφθανε
υπό μορφήν -Θίοαηνίας είς τό χω¬
ριό τό Στριαπιωτΐ/ό κιαταδι τής έ-
ξουσίας εϊτε γιά την καταδίωξι
φυγοδίκων είτε γιά την ενίσχυσιν
τοϋ Εϊσ'πρά/Λορο; γιά την είσπρα¬
ξιν των φόρον, οί χωρικοι ποϋ ε-
διναν ό καθένας τό ρεφενέ τού γιά
την κόττα - πή,ττα έν.ανάνιζαν πό-
σες ήμέρες σαρακοστή -θά εΐχε κά-
θε φαμίλΐα κατόπιν γιά νά φέριι
τό ϊσοίύγιο μετά τα έ'κτακτα έ'ξο-
οα. "Ολα τα γειτονικά χωρία τούς
εΐχαν τοΰς φτωχοΰς καί οίκονό-
μους Δερβρριτσώτες ώς μοναδικό
παράδειγμα οριλαργυρίας καί εΐ¬
χαν νά διηγοϋνται ά'τειρες φαιθρές
Ίστορίε; είς θάρο; τού;, μσ πάντα
σχιτοί εΐχαν άξιομίμητο παράδριγ-
ιια τής ζωής τοϋ Χαρίση άδιαφο-
ροϋντες γιά τή·; κουτσΌμπολιές,
σάν τής παραπάνω.
Κάποτε ενα βράιδυ, ποϋ δν τό
ρολόγι τής 'Εν.'κλησίας ?ταν κουρ-
δισμένο θά έσήι^αινιε την ένάτηιν
ντκτ~ρινήν πέντε - εξ άπό τους
νοικοκυραίους τοϋ χωρίου έπήγαν
βιαστικοί στό σπίτι τοΰ Λαζάρου
γιά νά μιλήοΐ0Λ>ν γιά κάποιο σπου-
δαϊο ζήτημα τοΰ τόπον. Επήγανε
έκεϊ άπόσπασιια γιά κατάϊ.υμα
καί επρεπε νά γίνη σύσκεψις περί
των Κοινοτικόν έξόδων.
Ό Λάζαρος άνοίγοντας την
πόρτα στοϋς επισκέπτας αναψε ε¬
να σπίρτο γιά νά Ί5οΰν νά μποϋν
καί νά καθήσουν α'λο; στό κοιφί-
νι, αλλος στήν κιασσέλα, ά7^ος στό
πεζοϋλι τοΰ τοαι/νΐοϋ ή θτου άλλοΰ
άνάίνθγα. Τής καρέκλες τής είχε
ό Λάζαρος μονχίχα γιά τής έπί<τη- μες ήμέρες πού είχαιν άργία στό χωριό ν.αί έργαζόταν μόνον τό ρο¬ λόγι τής 'Εκκλησίας. Μετά άφού εσβυσε τό σπίρτο καί έκάθησαν ά'ρχισαν την συζήτησι προβάλ?.ον- τας ό καθένας καί άπόενα οΐκονο- μικό σχέδιο γιά τα ε'ξοδα τοϋ με- ταβατικοϋ άποσπάσματος, ένω μι- λοΰσε δ έ'νας οί άλλοι πότε ίαψΜ) νόνταν καί πότε έκα'θάνταν στήν θέσι τού; σάν νά εψαχναν κάτι νά'βρουν μέσα στό σκοτώοι. — Έχάσατε τίποτε 6ρέ παιδ-ιά; ρώτησε σέ μιά στιγμή δ Λάζα¬ ρος μέ άνήσυχα λόγια ποϋ ίΐτρόδι- δαν κάποιο φάβο μήααι)ς χρειασθγί νά άνάψη καί αλλο «πίρτο γιά νά ίδουν. -— "Οχι, οχι. Τσϋ απήντησαν έν χορω. Μη οιακόπτί:ις την όμι- λία σου. Ά(ροϋ επί τέλους εκανόνισαν δ¬ λες τής λεπτομέρειες γιά τα έ'ξο- δα καί είπαν .τό ενα καί τό αλλο γιά τής δουλειές τους θυμήθηκαν καί τό μακαρίτη τόν Χαρίση καί έσυχώρεσαν την άγια ψυχή τού γιά τα τάσα καλά πράγματα ποϋ τους εΐχε διδάξτ}, δ λαμπρός; έκρϊ- νο; άνθρωπος, γιά τόν οποίον μά¬ λιστα εΐχαν βγάλη καί ενα χαρα- κτηριστικό τή; ζωή; τού τραγοΰ- δι ποϋ τό τραγουδοϋσαν οί ζευγο- λάτε; στά χωράφια καί καμμιά φορά τό επαιρνε καί δ βοσκός (.ιέ την φλογέρα ο*τά πλαϊνά καταρ- ράχια. Σάν 7|λθι; ή ωρια νά φύγουν σν;- κώνεται ό οίκοδιεσπότης καί έτοι- μάζεται νά άνά·|^τι ενα σπίρτο γιά νά ίδουν οί. . -μοιχταΐφιρέοι νά βγοϋν άπό την πόρτα. —- Μή, μην άνάίβτγς άκόμη τό σπίρτο κυρ Λάζαρε. Τοΰ είπον μέ μιά ςχυνή οί φίλοι καί δ καθένας ά'ρχισε κάτι νά ψάχντ}. — Γιατί νά μή τ' άνάψω; — Μιά στιγμή νά ντυθοΰμε. "& χοιμε βγάλει τα μπενοιβράικια μας γιά νά μή λυώσουν σάν θά καθό- μαστε. . . — Αί, κάνετε δουλειά σας. Ντυ- θήτε. Δέν τό άνάβω καί καθόλου μάλιστα. Θά τό φυλάξω γιά την υπεθοχή τής έξοιυσίας. ΔΗΜ. ΛΑΜΠΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΙ,· Άπρίλιος, 1928.- Ή Δνίς Φράνσις Γκιλλμόρ, νεαρά άριστοκράτις τής Νέας "Υόρκης, φοροϋσα μίαν συλλογήν κοσαημάτων ά|ίας 2.000.000 δολλαρίων.
~ /«* > -0Τ- ■»
ϊΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΕΡΩΤΙΚΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ
ΟΑ ΥΠΑΝΔΡΕΥΘΗ ΑΡΑΓΕ Η ΠΕΓΚΥ ΓΟΥΑΤΣΟΝ ΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑι
Ααε:./.2νί3ε;. τής "Η ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΩΡΙΣΜΕΝΟΝ ΝΑ ΑΠΟΤΥΧΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΙΔΥΛΛΙΟΝ ΤΗΣ;-· ΕΧΟΥΣΑ
ΑΜΤΙΠΑΑΟΥΣ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΑΛΒΕΡΤΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΉΤΕΡΑ ΤΟΥ ΓΑΜΒΡΟΥ, ΔΥ¬
ΝΑΤΑΙ, ΑΡΑ ΓΕ, ΝΑ ΝΙΚΗΣΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΑΥΤΗΝ Η ΗΡΩΊ'Σ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ
ΑΡΡΑΒΩΝΩΝ;
ην Λ·.·.ς Μόργκαν, έχει ά.:?*6ωνιτ9ή
καί 3έ
κ
σ
μήνας
Πρό 3ύο —ερί—ου έδδομάδων ανε¬
γράφη, 5τ'. ή Πέγ/.υ ϊ:υ".'εν είς τό
Λν/3'ϊνο/ μέ τόν ζρίγ-Αΐπα Σάρλ /.α:
μέ την αδελφής τού καί οίλην της.
Πρίγκίπ'.σσα Ζνίί'.ίί.
Οά τάς έμτΜίί»έ*η ό νόμος ;
Υπήρχεν '"Λ7Χ ''
V
α: Άμε.ριν.ανί'δες δέν ήίύναντο ουτε
ν.άν νά ΰψώσουν τα δλεαίΐ,ατα πρός
τ?ς οικογενείας τύν Βουρίώ"ων -αχϊ
τους έξαδέλφ^ς ίασ'.λέων. Άλλ' ή
έτςοχή ένβίνη παρήλθεν. Αί Άμεοι-
ν.Γνίδες τώρα περ'έρ^χοντα1. την γήν.
μζζεΰουσαί τίτλους—7.αί τίτλ&υς ά-
πο τοος ανωτέρας μάλ'.στα. Ό π:ίγ
τοϋ Γαλλικοϋ θρόνου.
"Ολν'. οί έξάϊελίθ; καί α! θείϊί
το.» ν.αταδάλλον ολα τα μετ*, διά
νά έμποδίτουν τάς Άγγλ'.κάς αργάς
στ.Ό τού νά ϊώΐο^ν άΐε'.α γάμου είς
τό ζεϋγος. Ή μητίρ^ τού πρίγκιπος,
ή δο&κισσα τής Β* δόμης, είναι ά-
παρη-γόρητη 5ιά -ο επεισόδιον.
θά νατορθώσοτν, άρά γε, δλα αΰ-
τά νά έμ—οϊίΤθϋν τόν νόμον;
Ή θά /ατορθώστ/, ή Π έγ/.υ νά
Γθΰς νική<ττ) δλους κζί νά ύπανδρευθή τόν πρίγκιπα παρά την αντίστασιν των βατιλ'.κών συγγενών τού; 'Αφ' ότου 3ιε:όθη πρό δύο έτών ότι χ)ά ΰ—χν2ρεύετο τόν πρίγκίπα, ή Πέγκο ζή μα/.ράν των Ά,.ιερ'.- κανών, είς τό Π αρίσι. Καί όλο: ήσχολοϋντο αέ τάς νεωτέρας 2ια3ό- ά Γλό σϋς τοϋ άρραίώνος τής ρ μέ τόν ίίιν.όν ττ,ς ■—ρίγ/<—α. Άλλά τό ε·.35λλιον τής Πέγ/.ο έίη/θλού- εως τώρα. /.α; τό τής Γ/.λό- ί ά Δό ; ρ ή ρ·χς φαίνεται νά 3·.ελ>0τ;. Διότι ή
Γ/.λόρια άρνεΐται τώρα νά όυ.ιλήτ»)
διά τ3/ ~ρίγκι-α Χοχενλόχεν.αΐ οί
φίλοι της άρ-χίζο^ν νά —ττεύοαν, 5
τ; Γκλόρ'.α 3έν Οά γίνη έ—ι τέ
έςαϊελ?τ) τής βασ'.λίσο-ης τής
ί
νως 7.άπο!α αλλη. Διότι ο γαμήλιο-'
άστήρ τής Πέγκι> φαίνεται ν* "
θει εκλε·.ψιν.
Άφοϋ έδοκίμασε δύθπεριζητή,ου;!
διεζευγμενους, ή Πεγχο, άπεφάτι
νά δοκιμάση τούς άγάμους.Ό Σ·/.ώ·
Κάϊρον ήτο ετοιμος, -περιμένη νά
περάση τό δακτυλίίί τού είς τ ό ϊ*·
κτυλίδι τής ξΰτ.θής καί ζωηράς
Π έγκυ. Ή Π έγκυ τώρα είνε
δόν λησμονησει την ϋίκζσ'.γκτωνΐ.Ι
Οί έξάϊελφοί της, οί Λέ Ρόϋ ΤζόνςΊ
την είχον λάδει υπό τψ πρ&στχ
των, καί ή Πέγ/ί) «ύρίσκετο-τ/ε&ν
πάντοτε είς τό Νιοΰπορτ καί την
Νέαν Υόρκην.
Είχε γίνει δε/τή είς την άς-'τ,ο-
κρατίαν τοϋ Νιοΰπορτ, ώς μελλο.ιτΐ|
σΰζυγος τοϋ Ρετζ'.ναλδ Βά τε:-|
μπίλτ. Τώρα όμως ή Π έγκυ ε:τ::-
ψε τα δλέμματά της πρός τό Σάο>
θαμπτον. Έκεί ό Σκώττ Κάμπον |
έλαμπεν έν δλη τού τή μεναλο
πεία καί βόςη. Ό Σκώττ ήτο εις τόΊ
Σάου>θαμπτθν ο,τ1. ό Ρέγκη εί; τό|
Νιοϋχορτ.
Έπ' όλίγον λοιπόν οί Λέ ΡόθΙ
Τζόνς άνέπνευσΌν ελευθέριος. Ή|
II
έγκυ ώρισμένως θά ύπανδρ=
αύτην την φοράν. "Οχι δτι δέν τή"Ι
ήθελον κοντά των. Άλλ' είαι
θήκον των συγγενών νά καλΐ-ι:
δρεΰουν τάς νεαράς προστατευομένΐς Ι
των.
Άλλ' ή άτυ>χία τής Π έγκυ εξη¬
κολουθεί. *Η μάλλον ή Π έγ/.υ βΐ
είχε καμμίαν προαίσθησιν, δτ: ·μιϊ
μερά θά ήμποροΰσε νά άποκτήστ; ενι
τίτλον, καί τοιουτοτρόπως έπετ·::;·
ψε τό δακτυλίδι είς τόν Σκώττ. Η
II
έγκυ βέν εφάνη /.αθόλου ΐτε'/ο-
χωρημένη διά την διάλυσιν ^ότοϋ
τοϋ είδυλλίου. ΤΗτο τόσον ά1;-.ά;ο:*;
Ή Γκ>Λρια Μόργκαν Βάνντερμπιλτ, ή πλουσία Άμερικανίς χήρα, ή όποία λεγεται ότι θά ύπανδρειο-
ΰί) τόν πρίγκιπα Χοχενλόχε, ό Βα σώεύς Άλβέρτος τοΰ Βελγίου, δ αποθανών σύζυγος τής Γκλόριας,
Ρέγκη Βάντερμπιλτ ν.αι ή Πέγκ υ Γουάτσον, ή όποία πιθανόν νά ΰπανδρευθη τόν πρίγκιπα Σάρλ Φί-
λιππ Έμμι^νουέλ, Δοΰ/,α τοϋ Νεμούρ.
λησε νά ττ,ς δείξη τόν Ρέγκτ,.
} Ι έ ί
η}η Ινα μεΐτ,μέρι είς τό ε¬
στιατόριον Πιέρ, κ»ΐ £/.εϊ αέσα ά-
χείειχθτ;. ότι οί κΰρ'.θ'. 3έν πϋ
πάντοτε τάς ςανθάς.
Ή -/.θ"ΐταίντ; Γ/.λόρια ή
ά ΰ έ
νά
(*α ήτο πολυ £·ατκε>5αστικόν εάν
ή Π έγκυ ΰπιανϊρεΰετο τόν πρίγκιπά
της, άλλ' άχι '/αι ή Γκλόρ'.α. Ύ-
ξεν έποχή /.αθ' ήν ή Π έγ/.υ καί
ή Γκλόρια, καί αί ίύο πολΰ νέαι,
ή μίΐ ξανθή καί ή άλλη καστανή.
πρ-οσεπάθησαν νά -/.ατακτήσουν τόν
ϊί'.οτΛ άν'ϊρα.
ΤΗτο κατά την διάρκειαν ενός
άπό τοϋς πολλούς άρραδώνας οί ό-
όποίοι έ·—;κιλχν την ζωήν τής Πέγ-
ν.υ, άφ' ότου ε·/αμε τό ντεμπύ της
είς Ούασιγχτώνα. Επρόκειτο νά γί¬
νη Κα Ι^έτζ·.ναλ3 Βάντερμπιλτ. Δέν
ϋπήρχε 7αμμία άμφ·.δ«λία 3: αύτό.
Ό Ρέγκ εϋρίΓΛετο διαρκώς είς τό
πλευρόν τής Π έγκυ.
Καί έξαφνα ή Π έγκυ έκαμε τό
μοιραίον σίάλμϊ νά συστήση τό"»1
Ρέγκη είς μίαν άπό τάς καλλιτέ¬
ρας φίλας της. Ή μρ/ρούλα Γκλό-
ρ:3 Μόργκαν, μία άπό τάς δίδη.
άϊελφάς Μόργκαν, αί οποίαι αναι¬
δώς τότε είχο-> αναφανή είς τόν ά-
ρ-στοκρατ'.κόν^ όρίζοντα. ευρίσκετο
είς Νέαν Υόρκην. Ή 3ί3υμος ά-
δελφή της, θέλμα, είχεν ΰπανδρευθή
τόν Τζαίημς Βάίλ Κόνδερς καί ή
μεγαλητέρα της άίελφή ήτο σύζυγος
ενός Γάλλου κόμητος. Αί άδελφ-αί
Μόργκαν είχον άνατραφή είς την
Ευρώπην, είς τάς διαφόρους ■
τευούσας, δπ·ου ό πατήρ των. Χένρο
λαίης Μόργκαν, ήτο Άμερίκανός
Πρόξενος. Τόν περισσότερον καιρόν
των είχον δ'έλθε: είς Βρυξέλλας,
δπου ό α. Μόργκαν ήτο γενίκός πρό-
ξενος.
"Οταν λοΐπον ή Γκλορ'α ήλθεν
είς Νέαν Υόρκην, ή Πεγ/.υ ήθέ-
; ρ ήρχ
δέχετα'. τάς ^ρ&Θΰμ.θ'·>ς έκείνας περι-
-.ς τού Ρέγκη, αί όποϊα! αέχρι
έί ώ
τής
Ρ,ς έχείνης ήσαν μονοπώ-
~ ' υ. ΉΠέγ/ο
γελο /.αί ηκολούθησε τόν δρόμον της.
τον Ρέγκη., ή Πέγκ>·έν εφάνη· νά
ά 8όλ
τειράζεται
Τό νά άρραδωνίζεται μέ περιζη-
τήτους γαμίρούς ήτο τό ευκολώτερον
γμ ί;ά την Πέγκϋ. ΤΗτΌ ά-
ηθι.ιη υ.εγαλοφυϊα είς το ζήτημ.2
τής συλλογης 'δακτολίδιων άρρα·5ώ-
νων. Ά/νλ' όσον 8ιά τό δακτΛίδι
τοϋ γάμου, αύτό ποτέ δέν έστόλΐισε
τό δα'Α/ολόν.! τής Π έγ
Ό Ά Β Ν
Ό Άντζιερ Β. Ντούκ. ήτο ό
πρωτος περιζήτητος γαμδρός, ό 6-
Τί ήτο ενας όίρρ-χίω') περισσοτέρας ποίος έφόρε-σεν Ινα δακτυλίδι άρρα-
ή όλ'.γώτερος εί: την ζωήν της; δώνος είς την Π έγκυ. "Ολοι έπε-
Ά·/.όμη καί δταν ή Γκλόρ'.·α, Ιπειτα ρίμενον, δτι ό Ντούθ θά ένυμφεΰετο
άπό πολλάς ανατολάς, ί— ανδρεύθη την κόρην των Γκάρρεττ Γουάτσονς
•/.αί ότι ή Πέγκυ 6ά εγίνετο κυρία
των έκ,ατομ.μ'υρίων Ντούκ..
Άλλά μετ' ολίγον τό δ
άρρωδώνος έςη|ανίσΌη άχό τό 'ϊά-
•/.τιιλον τής Π έγκυ, "/.αί ή Π έγ/.υ
έξηχολούθε; νά χαιμίιγελά. Όλίγον
κατόπιν, ό "Αντζιερ Ντοχλ έπνίγη
προστ.ατ)ών νά εξέλθη άχό την θα¬
λαμηγόν τού. Ή Π έγκυ έν τω με-
ταξύ έ^αΐΜετο ότι Οά εγίνετο κυρία
έ^αΐ
των έχ,ατομμυρίων
Άλλ'
ανωτέρω φαίνεται πως τα
ε7.ατομμ6ρια Βάντερμπίλτ περιήλ¬
θον είς τάς χείρας τής Γκλόρ'.ας.
Καί άν δμως ίεν παρουσιάζετο ή
Γκλόρια, θά παρουσιάζετο ώρισμέ-
Δέν ειχ-ε περάσει πολύς
άπό την τελευταίαν αύτην δ _ (
τοϋ άρραδώνος καί ή Πέγχυ ΐτ»
ρισε τόν θελν.τικόν πρίγκιπα Σίίλ.|
Καί την ιδίαν περίπου έπο;
Σκώττ Κάμερον ύπανδρεύθη. Ί
φη ήτο ή Σίσελυ ΧίλγκΑρ, έν. — 2!'|
ηντ Λουής.
Ή Πέ-ίκυ
καί πολΰ, καί έ'τσ·. εφυ-;εν εί; '·'
Π ηηίπι "1πι.ι· ηι ΕΐιηονΐΓαΤθ! νά <Ί ία είς τοϋς φοιτητάς τού Πανεπιστημίου νλ« παράστασιν τοϋ Πανεπιστημίου. Παρίσι. "Ισως οί__Γ------ _■ στ^ περισσότερον ένδιαφέροντες. Κ·51! έκεί άκριδώς εγνώρισε τόν χριγ>
Σάρλς Φιλίππ.
Τα μέλη τής οικογενείας τ&>4
Βουρδώνων δέν άνησύχη<ταν διά τΊΙη φιλίαν αύτην τοϋ ',ιεαροΰ %ρ'νρ-''(Λ μέ την νεαρόν Άμερικανίδα. νόν δταν ήρχισχ^ νά δ'.α'δίδοχ^ϊ φήμαι περί γάμου των, άντ, χ η σ α ν . Ό πρίγκιψ Σάρλ Φιλίππ ^β. γ',ιωρίσει πολλάς Άμερΐ"ααν!?2?·; Τάς είχε γνωρίσει είς την Ρ'^ ραν καί είχε '/άμει πολλά ταςε'51 &ίς την 'Α,μεριχήν. Μάλιστα, 5 τόν "δυτικόν Καναδάν είχεν ενα
ϊΚΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΕΡΩΤΙΚΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ
ΟΑ ΥΠΑΝΔΡΕΥΘΗ ΑΡΑΓΕ Η ΠΕΓΚΥ ΓΟΥΑΤΣΟΝ ΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑι
Ααε:./.2νί3ε;. τής "Η ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΩΡΙΣΜΕΝΟΝ ΝΑ ΑΠΟΤΥΧΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΙΔΥΛΛΙΟΝ ΤΗΣ;-· ΕΧΟΥΣΑ
ΑΜΤΙΠΑΑΟΥΣ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΑΛΒΕΡΤΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΉΤΕΡΑ ΤΟΥ ΓΑΜΒΡΟΥ, ΔΥ¬
ΝΑΤΑΙ, ΑΡΑ ΓΕ, ΝΑ ΝΙΚΗΣΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΑΥΤΗΝ Η ΗΡΩΊ'Σ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ
ΑΡΡΑΒΩΝΩΝ;
ην Λ·.·.ς Μόργκαν, έχει ά.:?*6ωνιτ9ή
καί 3έ
κ
σ
μήνας
Πρό 3ύο —ερί—ου έδδομάδων ανε¬
γράφη, 5τ'. ή Πέγ/.υ ϊ:υ".'εν είς τό
Λν/3'ϊνο/ μέ τόν ζρίγ-Αΐπα Σάρλ /.α:
μέ την αδελφής τού καί οίλην της.
Πρίγκίπ'.σσα Ζνίί'.ίί.
Οά τάς έμτΜίί»έ*η ό νόμος ;
Υπήρχεν '"Λ7Χ ''
V
α: Άμε.ριν.ανί'δες δέν ήίύναντο ουτε
ν.άν νά ΰψώσουν τα δλεαίΐ,ατα πρός
τ?ς οικογενείας τύν Βουρίώ"ων -αχϊ
τους έξαδέλφ^ς ίασ'.λέων. Άλλ' ή
έτςοχή ένβίνη παρήλθεν. Αί Άμεοι-
ν.Γνίδες τώρα περ'έρ^χοντα1. την γήν.
μζζεΰουσαί τίτλους—7.αί τίτλ&υς ά-
πο τοος ανωτέρας μάλ'.στα. Ό π:ίγ
τοϋ Γαλλικοϋ θρόνου.
"Ολν'. οί έξάϊελίθ; καί α! θείϊί
το.» ν.αταδάλλον ολα τα μετ*, διά
νά έμποδίτουν τάς Άγγλ'.κάς αργάς
στ.Ό τού νά ϊώΐο^ν άΐε'.α γάμου είς
τό ζεϋγος. Ή μητίρ^ τού πρίγκιπος,
ή δο&κισσα τής Β* δόμης, είναι ά-
παρη-γόρητη 5ιά -ο επεισόδιον.
θά νατορθώσοτν, άρά γε, δλα αΰ-
τά νά έμ—οϊίΤθϋν τόν νόμον;
Ή θά /ατορθώστ/, ή Π έγ/.υ νά
Γθΰς νική<ττ) δλους κζί νά ύπανδρευθή τόν πρίγκιπα παρά την αντίστασιν των βατιλ'.κών συγγενών τού; 'Αφ' ότου 3ιε:όθη πρό δύο έτών ότι χ)ά ΰ—χν2ρεύετο τόν πρίγκίπα, ή Πέγκο ζή μα/.ράν των Ά,.ιερ'.- κανών, είς τό Π αρίσι. Καί όλο: ήσχολοϋντο αέ τάς νεωτέρας 2ια3ό- ά Γλό σϋς τοϋ άρραίώνος τής ρ μέ τόν ίίιν.όν ττ,ς ■—ρίγ/<—α. Άλλά τό ε·.35λλιον τής Πέγ/.ο έίη/θλού- εως τώρα. /.α; τό τής Γ/.λό- ί ά Δό ; ρ ή ρ·χς φαίνεται νά 3·.ελ>0τ;. Διότι ή
Γ/.λόρια άρνεΐται τώρα νά όυ.ιλήτ»)
διά τ3/ ~ρίγκι-α Χοχενλόχεν.αΐ οί
φίλοι της άρ-χίζο^ν νά —ττεύοαν, 5
τ; Γκλόρ'.α 3έν Οά γίνη έ—ι τέ
έςαϊελ?τ) τής βασ'.λίσο-ης τής
ί
νως 7.άπο!α αλλη. Διότι ο γαμήλιο-'
άστήρ τής Πέγκι> φαίνεται ν* "
θει εκλε·.ψιν.
Άφοϋ έδοκίμασε δύθπεριζητή,ου;!
διεζευγμενους, ή Πεγχο, άπεφάτι
νά δοκιμάση τούς άγάμους.Ό Σ·/.ώ·
Κάϊρον ήτο ετοιμος, -περιμένη νά
περάση τό δακτυλίίί τού είς τ ό ϊ*·
κτυλίδι τής ξΰτ.θής καί ζωηράς
Π έγκυ. Ή Π έγκυ τώρα είνε
δόν λησμονησει την ϋίκζσ'.γκτωνΐ.Ι
Οί έξάϊελφοί της, οί Λέ Ρόϋ ΤζόνςΊ
την είχον λάδει υπό τψ πρ&στχ
των, καί ή Πέγ/ί) «ύρίσκετο-τ/ε&ν
πάντοτε είς τό Νιοΰπορτ καί την
Νέαν Υόρκην.
Είχε γίνει δε/τή είς την άς-'τ,ο-
κρατίαν τοϋ Νιοΰπορτ, ώς μελλο.ιτΐ|
σΰζυγος τοϋ Ρετζ'.ναλδ Βά τε:-|
μπίλτ. Τώρα όμως ή Π έγκυ ε:τ::-
ψε τα δλέμματά της πρός τό Σάο>
θαμπτον. Έκεί ό Σκώττ Κάμπον |
έλαμπεν έν δλη τού τή μεναλο
πεία καί βόςη. Ό Σκώττ ήτο εις τόΊ
Σάου>θαμπτθν ο,τ1. ό Ρέγκη εί; τό|
Νιοϋχορτ.
Έπ' όλίγον λοιπόν οί Λέ ΡόθΙ
Τζόνς άνέπνευσΌν ελευθέριος. Ή|
II
έγκυ ώρισμένως θά ύπανδρ=
αύτην την φοράν. "Οχι δτι δέν τή"Ι
ήθελον κοντά των. Άλλ' είαι
θήκον των συγγενών νά καλΐ-ι:
δρεΰουν τάς νεαράς προστατευομένΐς Ι
των.
Άλλ' ή άτυ>χία τής Π έγκυ εξη¬
κολουθεί. *Η μάλλον ή Π έγ/.υ βΐ
είχε καμμίαν προαίσθησιν, δτ: ·μιϊ
μερά θά ήμποροΰσε νά άποκτήστ; ενι
τίτλον, καί τοιουτοτρόπως έπετ·::;·
ψε τό δακτυλίδι είς τόν Σκώττ. Η
II
έγκυ βέν εφάνη /.αθόλου ΐτε'/ο-
χωρημένη διά την διάλυσιν ^ότοϋ
τοϋ είδυλλίου. ΤΗτο τόσον ά1;-.ά;ο:*;
Ή Γκ>Λρια Μόργκαν Βάνντερμπιλτ, ή πλουσία Άμερικανίς χήρα, ή όποία λεγεται ότι θά ύπανδρειο-
ΰί) τόν πρίγκιπα Χοχενλόχε, ό Βα σώεύς Άλβέρτος τοΰ Βελγίου, δ αποθανών σύζυγος τής Γκλόριας,
Ρέγκη Βάντερμπιλτ ν.αι ή Πέγκ υ Γουάτσον, ή όποία πιθανόν νά ΰπανδρευθη τόν πρίγκιπα Σάρλ Φί-
λιππ Έμμι^νουέλ, Δοΰ/,α τοϋ Νεμούρ.
λησε νά ττ,ς δείξη τόν Ρέγκτ,.
} Ι έ ί
η}η Ινα μεΐτ,μέρι είς τό ε¬
στιατόριον Πιέρ, κ»ΐ £/.εϊ αέσα ά-
χείειχθτ;. ότι οί κΰρ'.θ'. 3έν πϋ
πάντοτε τάς ςανθάς.
Ή -/.θ"ΐταίντ; Γ/.λόρια ή
ά ΰ έ
νά
(*α ήτο πολυ £·ατκε>5αστικόν εάν
ή Π έγκυ ΰπιανϊρεΰετο τόν πρίγκιπά
της, άλλ' άχι '/αι ή Γκλόρ'.α. Ύ-
ξεν έποχή /.αθ' ήν ή Π έγ/.υ καί
ή Γκλόρια, καί αί ίύο πολΰ νέαι,
ή μίΐ ξανθή καί ή άλλη καστανή.
πρ-οσεπάθησαν νά -/.ατακτήσουν τόν
ϊί'.οτΛ άν'ϊρα.
ΤΗτο κατά την διάρκειαν ενός
άπό τοϋς πολλούς άρραδώνας οί ό-
όποίοι έ·—;κιλχν την ζωήν τής Πέγ-
ν.υ, άφ' ότου ε·/αμε τό ντεμπύ της
είς Ούασιγχτώνα. Επρόκειτο νά γί¬
νη Κα Ι^έτζ·.ναλ3 Βάντερμπιλτ. Δέν
ϋπήρχε 7αμμία άμφ·.δ«λία 3: αύτό.
Ό Ρέγκ εϋρίΓΛετο διαρκώς είς τό
πλευρόν τής Π έγκυ.
Καί έξαφνα ή Π έγκυ έκαμε τό
μοιραίον σίάλμϊ νά συστήση τό"»1
Ρέγκη είς μίαν άπό τάς καλλιτέ¬
ρας φίλας της. Ή μρ/ρούλα Γκλό-
ρ:3 Μόργκαν, μία άπό τάς δίδη.
άϊελφάς Μόργκαν, αί οποίαι αναι¬
δώς τότε είχο-> αναφανή είς τόν ά-
ρ-στοκρατ'.κόν^ όρίζοντα. ευρίσκετο
είς Νέαν Υόρκην. Ή 3ί3υμος ά-
δελφή της, θέλμα, είχεν ΰπανδρευθή
τόν Τζαίημς Βάίλ Κόνδερς καί ή
μεγαλητέρα της άίελφή ήτο σύζυγος
ενός Γάλλου κόμητος. Αί άδελφ-αί
Μόργκαν είχον άνατραφή είς την
Ευρώπην, είς τάς διαφόρους ■
τευούσας, δπ·ου ό πατήρ των. Χένρο
λαίης Μόργκαν, ήτο Άμερίκανός
Πρόξενος. Τόν περισσότερον καιρόν
των είχον δ'έλθε: είς Βρυξέλλας,
δπου ό α. Μόργκαν ήτο γενίκός πρό-
ξενος.
"Οταν λοΐπον ή Γκλορ'α ήλθεν
είς Νέαν Υόρκην, ή Πεγ/.υ ήθέ-
; ρ ήρχ
δέχετα'. τάς ^ρ&Θΰμ.θ'·>ς έκείνας περι-
-.ς τού Ρέγκη, αί όποϊα! αέχρι
έί ώ
τής
Ρ,ς έχείνης ήσαν μονοπώ-
~ ' υ. ΉΠέγ/ο
γελο /.αί ηκολούθησε τόν δρόμον της.
τον Ρέγκη., ή Πέγκ>·έν εφάνη· νά
ά 8όλ
τειράζεται
Τό νά άρραδωνίζεται μέ περιζη-
τήτους γαμίρούς ήτο τό ευκολώτερον
γμ ί;ά την Πέγκϋ. ΤΗτΌ ά-
ηθι.ιη υ.εγαλοφυϊα είς το ζήτημ.2
τής συλλογης 'δακτολίδιων άρρα·5ώ-
νων. Ά/νλ' όσον 8ιά τό δακτΛίδι
τοϋ γάμου, αύτό ποτέ δέν έστόλΐισε
τό δα'Α/ολόν.! τής Π έγ
Ό Ά Β Ν
Ό Άντζιερ Β. Ντούκ. ήτο ό
πρωτος περιζήτητος γαμδρός, ό 6-
Τί ήτο ενας όίρρ-χίω') περισσοτέρας ποίος έφόρε-σεν Ινα δακτυλίδι άρρα-
ή όλ'.γώτερος εί: την ζωήν της; δώνος είς την Π έγκυ. "Ολοι έπε-
Ά·/.όμη καί δταν ή Γκλόρ'.·α, Ιπειτα ρίμενον, δτι ό Ντούθ θά ένυμφεΰετο
άπό πολλάς ανατολάς, ί— ανδρεύθη την κόρην των Γκάρρεττ Γουάτσονς
•/.αί ότι ή Πέγκυ 6ά εγίνετο κυρία
των έκ,ατομ.μ'υρίων Ντούκ..
Άλλά μετ' ολίγον τό δ
άρρωδώνος έςη|ανίσΌη άχό τό 'ϊά-
•/.τιιλον τής Π έγκυ, "/.αί ή Π έγ/.υ
έξηχολούθε; νά χαιμίιγελά. Όλίγον
κατόπιν, ό "Αντζιερ Ντοχλ έπνίγη
προστ.ατ)ών νά εξέλθη άχό την θα¬
λαμηγόν τού. Ή Π έγκυ έν τω με-
ταξύ έ^αΐΜετο ότι Οά εγίνετο κυρία
έ^αΐ
των έχ,ατομμυρίων
Άλλ'
ανωτέρω φαίνεται πως τα
ε7.ατομμ6ρια Βάντερμπίλτ περιήλ¬
θον είς τάς χείρας τής Γκλόρ'.ας.
Καί άν δμως ίεν παρουσιάζετο ή
Γκλόρια, θά παρουσιάζετο ώρισμέ-
Δέν ειχ-ε περάσει πολύς
άπό την τελευταίαν αύτην δ _ (
τοϋ άρραδώνος καί ή Πέγχυ ΐτ»
ρισε τόν θελν.τικόν πρίγκιπα Σίίλ.|
Καί την ιδίαν περίπου έπο;
Σκώττ Κάμερον ύπανδρεύθη. Ί
φη ήτο ή Σίσελυ ΧίλγκΑρ, έν. — 2!'|
ηντ Λουής.
Ή Πέ-ίκυ
καί πολΰ, καί έ'τσ·. εφυ-;εν εί; '·'
Π ηηίπι "1πι.ι· ηι ΕΐιηονΐΓαΤθ! νά <Ί ία είς τοϋς φοιτητάς τού Πανεπιστημίου νλ« παράστασιν τοϋ Πανεπιστημίου. Παρίσι. "Ισως οί__Γ------ _■ στ^ περισσότερον ένδιαφέροντες. Κ·51! έκεί άκριδώς εγνώρισε τόν χριγ>
Σάρλς Φιλίππ.
Τα μέλη τής οικογενείας τ&>4
Βουρδώνων δέν άνησύχη<ταν διά τΊΙη φιλίαν αύτην τοϋ ',ιεαροΰ %ρ'νρ-''(Λ μέ την νεαρόν Άμερικανίδα. νόν δταν ήρχισχ^ νά δ'.α'δίδοχ^ϊ φήμαι περί γάμου των, άντ, χ η σ α ν . Ό πρίγκιψ Σάρλ Φιλίππ ^β. γ',ιωρίσει πολλάς Άμερΐ"ααν!?2?·; Τάς είχε γνωρίσει είς την Ρ'^ ραν καί είχε '/άμει πολλά ταςε'51 &ίς την 'Α,μεριχήν. Μάλιστα, 5 τόν "δυτικόν Καναδάν είχεν ενα
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
• > ΒΒ Β Β_Β_Β_Β Β Β_. Β^ΧΙ^ΒΒ^ · ·_·_· «Λ· Β · Β^ ·.· Β ■
: ΛΙ ΤΗ
ηλό, κομψό, πρακτικό φορεμα-
άπό ζωγραφιστή λεπτή φανελ-
Άμερικανικής εμπνεύσεως. Ή
τού γαρνιτοϋρα είναι σχενές
βρίδες άπό κορδέλλα γκρό.
Μόλις έλθη ή άνοιξις άρχίζομεν νά σκεπτώμεθα
γιά τα καλοκαιρινό φορέματα. Ψάθινα καπέλλα είναι
τής μόδας, πρίν άκόμη βγάλοιμε τα χειμερινά παλτά
μας. "Επί τοϋ παρόντος τα καπέλλα είναι μακρά—ΐφ-
αρμόζουν σφικτά στό κεφάλι. Άλλο τό μεγάλο κα-
πέλλο άρχίξεΐ νά φαίνεται. Τα καλοκαιρινά καπέλλα
θά είναι μεγάλα. Οί φοϋστες θά είναι κσπως μακρύ-
τερες καί τα φορέματα δχι τόσον άπλά. Τα υποδή¬
ματα πολυγαρνιρισαένα. Οί πελερϊνες φαίνονται παν-
τοΰ. Τα κοστούμια μπάνιου πολυτελέστατα. *Ένα κο-
στοϋμι μπάνιου φαίνεται έδώ, ποϋ μοιάζει μάλλον μέ
άπογευματινό άνσάμπλ. Γίνεται άπό ζωγραφιστό με-
ταξωτό καί ή πελερίνα τού γαρνίρεται μέ πράσινο
τζέρζευ, τό οποίον κάμνει καί την έσάρπαν. Ή φοΰ-
στά τού είναι πλισέ.
Έλάχιστα πολ>τελέστερον είναι τό άπογευματινό
κοστοϋμι, άριστερφ. Πράσινο καί μαϋρο είναι τα χρώ-
ματά τού. Τό φόρεμα, μέ τόν κυανοον άκανόνιστον
ποδόγυρον καί τα άσυνήθιστα βολάν τού, γίνεται άπό
τό πράσινο σιφφόν, ένώ ή πελερίνα είναι άπό μαϋρο,
διαφανές δελοϋδο, φοδραρισαένο μέ τό πράσινο σις>
φόν. Μεγάλο, μαϋρο καπΤ:λλο άπό τρίχα άλόγου καί
μαϋοα γοβάκια συμπληρώνουν την τουαλεττα.
"Ενα ώραϊο κοστοΰμι σπόρτ φαίνεται είς τό κέν¬
τρον. Μπλέτες, ποΰ κατεβαίνουν κάτω άπό τόν ποδό-
γυρον, τού δίδουν τό άκανόνιστον μάκρος τού, ίμπρος
καί οπίσω. Ή πελερίνα γίνεται άπό ενα μαλλοαεταξο
ΰφασμα, ένψ τό φόρεμα είναι άπό ςρλάτ κρέπ.
Άσννήθτστο κοστοΰμι σπόρτ, μπλέ
καί γκρί. Ή ψοϋστα είναι πλισέ, ή
ζακέτα κσντή κα; ή δλοΰζα εχει
φουτουριστικά σχεδιάσματα.
Χό πρόχειρο φορεματάκι χοροϋ είναι άπαραίτητο σήμερα. Νεαραι
Ιειόφοιτοι διαλέγουν τα φορέματα των έξετάσεών των μέ σκοπόν να
1 ΖΡησιιιοποιήσουν άργότερα γιά χορόν. , , >
|Εδώ άριστερφ φαίνεται ενα άπλό φόρειιια, μέ μυτεράς νραιιμας. Το
Ιιγιια τοΰ λαιμοϋ είναι μυτερό, καί οί φαο,μπαλλάδες τής φούστας
ρουθοϋν την ίδια διεΰθυνσι. (
ΐτλ «-π- ,ΓΟορμα είναι έπίσης ποόχειοο χοοοϋ, άπό δαντελλα. Ο
υ είναι άκανόνιστος καί είς τό πλάγι εχει ενα πελώριον
Κ'ρος τού
ίον.
Ο πο-
φι-
Κόκκινο καί λευκό άνσάιιπλ, ώραι-
ότατο. Τό καπελλάκι είναι κόκκινο
μεταξωτό, μέ μιά μοργαριταρένια
καρφίτσα γιά γαρνιτοϋοα. Γιακά;
καί ζαμπό είναι λευκά καί κόκκινιι
κορδελ λιάσματα. Τό έπανωςρόρι εί¬
ναι κόκκινο μεταξοιτό, γαρνιρισμε-
νο μέ λευκό καί κόκκινο ζωγραφι¬
στό ΰφασιια. Οί κάλτσεί είναι λεν-
κές κα'ι τα σκαρπίνια λευκά καί
κόκκινα, όπως καί ή τσάντα.
Χαριτωιιενο, νεανικό ^ορεματόκι, ό/ο φαριπαλλάδες, αέ ιιία κορ¬
δέλλα δεμενη στήν αέση καί μιά όμοιόχρωμη κορδέλλα στα μαλλιά. Τό
ςρόρεμα γίνεται άπό ρόζ τοΰλλι καί τιποτε δέν δίδει ενυ ΰφος τόσον
γλιν.ειάς, άθώας άπλότητος, όσον τό τοΰλλινο ςρόρεμα.
'Αλλά μην απατάσθε. Έκτός εάν τό βαλάντιόν σας είναι γεματον,
μή άγοράζετε ενα τούλλινο φόρειια γιά τοΰς άνοιξιάτικους χοροΰς.
Καλλίτερα διαλέξτεενα νόρεμα άπό τζωρτζέττ, ή σιφφόν, Γ) δργανδυ,
ή βουάλ. "Ολα αύτά (τυνειθιζονται εφέτος γιά τό δράδυ.
Άργυοή χορδέλλα γιά την Εώνην ναί τα μαλλιά, χαί άηγι·οά γο6ά-
κια είναι κατάλληλα συμπληρωματα γιά τό φόρεμα αΰτό, είτε γίνεται
άπό λευκό τοΰλλι, είτε άπό οΰρανί, ρόξ, ή λι/.ά.
• > ΒΒ Β Β_Β_Β_Β Β Β_. Β^ΧΙ^ΒΒ^ · ·_·_· «Λ· Β · Β^ ·.· Β ■
: ΛΙ ΤΗ
ηλό, κομψό, πρακτικό φορεμα-
άπό ζωγραφιστή λεπτή φανελ-
Άμερικανικής εμπνεύσεως. Ή
τού γαρνιτοϋρα είναι σχενές
βρίδες άπό κορδέλλα γκρό.
Μόλις έλθη ή άνοιξις άρχίζομεν νά σκεπτώμεθα
γιά τα καλοκαιρινό φορέματα. Ψάθινα καπέλλα είναι
τής μόδας, πρίν άκόμη βγάλοιμε τα χειμερινά παλτά
μας. "Επί τοϋ παρόντος τα καπέλλα είναι μακρά—ΐφ-
αρμόζουν σφικτά στό κεφάλι. Άλλο τό μεγάλο κα-
πέλλο άρχίξεΐ νά φαίνεται. Τα καλοκαιρινά καπέλλα
θά είναι μεγάλα. Οί φοϋστες θά είναι κσπως μακρύ-
τερες καί τα φορέματα δχι τόσον άπλά. Τα υποδή¬
ματα πολυγαρνιρισαένα. Οί πελερϊνες φαίνονται παν-
τοΰ. Τα κοστούμια μπάνιου πολυτελέστατα. *Ένα κο-
στοϋμι μπάνιου φαίνεται έδώ, ποϋ μοιάζει μάλλον μέ
άπογευματινό άνσάμπλ. Γίνεται άπό ζωγραφιστό με-
ταξωτό καί ή πελερίνα τού γαρνίρεται μέ πράσινο
τζέρζευ, τό οποίον κάμνει καί την έσάρπαν. Ή φοΰ-
στά τού είναι πλισέ.
Έλάχιστα πολ>τελέστερον είναι τό άπογευματινό
κοστοϋμι, άριστερφ. Πράσινο καί μαϋρο είναι τα χρώ-
ματά τού. Τό φόρεμα, μέ τόν κυανοον άκανόνιστον
ποδόγυρον καί τα άσυνήθιστα βολάν τού, γίνεται άπό
τό πράσινο σιφφόν, ένώ ή πελερίνα είναι άπό μαϋρο,
διαφανές δελοϋδο, φοδραρισαένο μέ τό πράσινο σις>
φόν. Μεγάλο, μαϋρο καπΤ:λλο άπό τρίχα άλόγου καί
μαϋοα γοβάκια συμπληρώνουν την τουαλεττα.
"Ενα ώραϊο κοστοΰμι σπόρτ φαίνεται είς τό κέν¬
τρον. Μπλέτες, ποΰ κατεβαίνουν κάτω άπό τόν ποδό-
γυρον, τού δίδουν τό άκανόνιστον μάκρος τού, ίμπρος
καί οπίσω. Ή πελερίνα γίνεται άπό ενα μαλλοαεταξο
ΰφασμα, ένψ τό φόρεμα είναι άπό ςρλάτ κρέπ.
Άσννήθτστο κοστοΰμι σπόρτ, μπλέ
καί γκρί. Ή ψοϋστα είναι πλισέ, ή
ζακέτα κσντή κα; ή δλοΰζα εχει
φουτουριστικά σχεδιάσματα.
Χό πρόχειρο φορεματάκι χοροϋ είναι άπαραίτητο σήμερα. Νεαραι
Ιειόφοιτοι διαλέγουν τα φορέματα των έξετάσεών των μέ σκοπόν να
1 ΖΡησιιιοποιήσουν άργότερα γιά χορόν. , , >
|Εδώ άριστερφ φαίνεται ενα άπλό φόρειιια, μέ μυτεράς νραιιμας. Το
Ιιγιια τοΰ λαιμοϋ είναι μυτερό, καί οί φαο,μπαλλάδες τής φούστας
ρουθοϋν την ίδια διεΰθυνσι. (
ΐτλ «-π- ,ΓΟορμα είναι έπίσης ποόχειοο χοοοϋ, άπό δαντελλα. Ο
υ είναι άκανόνιστος καί είς τό πλάγι εχει ενα πελώριον
Κ'ρος τού
ίον.
Ο πο-
φι-
Κόκκινο καί λευκό άνσάιιπλ, ώραι-
ότατο. Τό καπελλάκι είναι κόκκινο
μεταξωτό, μέ μιά μοργαριταρένια
καρφίτσα γιά γαρνιτοϋοα. Γιακά;
καί ζαμπό είναι λευκά καί κόκκινιι
κορδελ λιάσματα. Τό έπανωςρόρι εί¬
ναι κόκκινο μεταξοιτό, γαρνιρισμε-
νο μέ λευκό καί κόκκινο ζωγραφι¬
στό ΰφασιια. Οί κάλτσεί είναι λεν-
κές κα'ι τα σκαρπίνια λευκά καί
κόκκινα, όπως καί ή τσάντα.
Χαριτωιιενο, νεανικό ^ορεματόκι, ό/ο φαριπαλλάδες, αέ ιιία κορ¬
δέλλα δεμενη στήν αέση καί μιά όμοιόχρωμη κορδέλλα στα μαλλιά. Τό
ςρόρεμα γίνεται άπό ρόζ τοΰλλι καί τιποτε δέν δίδει ενυ ΰφος τόσον
γλιν.ειάς, άθώας άπλότητος, όσον τό τοΰλλινο ςρόρεμα.
'Αλλά μην απατάσθε. Έκτός εάν τό βαλάντιόν σας είναι γεματον,
μή άγοράζετε ενα τούλλινο φόρειια γιά τοΰς άνοιξιάτικους χοροΰς.
Καλλίτερα διαλέξτεενα νόρεμα άπό τζωρτζέττ, ή σιφφόν, Γ) δργανδυ,
ή βουάλ. "Ολα αύτά (τυνειθιζονται εφέτος γιά τό δράδυ.
Άργυοή χορδέλλα γιά την Εώνην ναί τα μαλλιά, χαί άηγι·οά γο6ά-
κια είναι κατάλληλα συμπληρωματα γιά τό φόρεμα αΰτό, είτε γίνεται
άπό λευκό τοΰλλι, είτε άπό οΰρανί, ρόξ, ή λι/.ά.
8υΜ)Υ, ΑΡΚΗ. 29, 1928. — ΥΟΕ. ΧΙΥ. Χο. 47Ί1
ΝΕΛΥ ΥΟΠΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΤΕΤΑΡΊΌΧ.— Άοιθμύ; 47 >ι.
Ο Κ02Μ02 ΤΙΜλ ΤΟΝ ΑΓΩΝΙ2ΤΗΝ, 0ΣΤΙ2 ΥΠΕΡΠΗΔΑ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΝΙΚΑ
Ένα άπό τα σπουδαιότερα μα-
θήματα, τα όποΐα οί γονεϊ; δύναν-
ται νά διοάξουν είς τα τέκνα των
είναι ότι ή ζωή είναι αγών.
"Ενα; έ'νδοξος αγών, ό όποϊο;
άπαιτ~ΐ όλας τα; δννάιιεις τοϋ
πνειΊιατΓ; καί σώματος.
Έ"ας αγών, τόν οποίον δύναται
νά κε(Λίσΐ| τι; μόνον τηοών τού;
κανόνα;
Πτώτοι ερχονται οί κανόνες
τή; άσκήσεως. ΚαΜΐιία νί¬
κη δέ ν £'ρ-/τται είς ?να άν¬
θρωπον χοίθι'ις ζωτινότητα, άναιμι-
ν.όν, {ιχι ήν σκι άν τοϋ ζωηρηϋ, ζω-
τικοϋ χαρακτήρος όστι; δέν ανε¬
πτύχθη ποτέ.
"Ισι,ς σπουδαιότητος είναι καί
οί νανόν:; τού παιγνιδ'ον.
Άφθΰ ή ζ(ι)ί| είναι ενα; αγών,
ζωηροί, εΐ'φΐΐΐς παρατηρήται δύ¬
νανται νά ιιάθοΐ'ν πολλά άπό άν¬
θρωπον;, οΐτινες έ'χονν γίνει πε-
ρίφι μοί ο>; άγωνισταί.
Διότι ή πάλη ή ή πυγιιαχΊ πα¬
ρουσιάση εν μικρογρηρία τό δρά-
ια τή; ζωής τοΰ άνθ'ρώπου.
Ή πυγμαχία «ονομασθή «άν-
δροπρεπής τέχνην».
Έπιδο/.ΐμάζεται κιαί άκολουθεΐ-
ται άπό πολλονς των μ:ιγάιλων άρ-
χηγών τοϋ κόημου.
Ή άρχηγία ι,ξαρτάται άπό την
ίκανότιιτα τής καταπολεμήσεως
καί 7ατανικήσεω; αντίπαλον δν-
νάιΐ"ίον.
Οί τρείς μεγαλείτεροι Άμερι-
κανοι Πρόεδροι άπο$'-Ι ΐκνυουν την
αλήθειαν τούτον.
Ό Γεώργιος Ονάσιγκτων ή¬
το άγιονιστής, και εί; την πολιτι¬
κήν ζωήν τού καί είς τόν πόλεμον.
ΤΗτο κάτοχα; τής τέχνης τή;
αμύνης· ΐοχυρός, ά'φοδο;, άποφα-
σιστικός.
Ό Άβραάιι Λίνκολν, δέν ΰά ύ-
περεπήδα ποτέ -ά έμπόδια τα ό-
ποία τον παρουσιάσθησαν νατά την
Πρεεδρίαν τού, εάν δέν εΐχε κα¬
ταστήση ισχυρόν τό σώμα καί τό
πνεϋμά τού διά τή; άσκήσΐω;.
Ό Λίνκολν είχε γίνιι π1 ρίφη-
μος ώς πυγμάχος και παλαιστης.
Άφηκεν ενα αιώνιον παράδειγ-
μα διά την νεολαίαν τής Άμςοι-
κής. Ό Θοόδο>ρος Ροϋζ'βελτ άπό
άσβ^νικός ανεπτύχθη είς ισχυρόν
καί εΰρωστον ά'νδρα, διά τής επί¬
μονον άσκήσεως.
Ήγάπα ΐί^ν πΛίγμαχίαν.
Εδέχετο μεγάλοχ'ς πυγμάχους
είς τόν Λ ιν.όν Οίκον και μάλιστσ
ίπι»γιιάχει μέ μερικοί»; έξ αυτών.
Τό γεγονός ότι δ Θεόδωρος
Ροΰζβελτ επεδοκίιμαζί την πυγμα-
χίαν ώς ενα Ιδίόό^^, σπόρτ, δει¬
κνύει πόσον ποΛϋ οχράλλονν έκεϊ-
λοι, οί όποΐοι καται/.ρίνουν την
πννμαχίαν, καί δειλοί αύτοι, την
ονομάζουν «κτηνωδΓ.» καί «εξευ-
τελιστικήν».
Είς σι»γγραφενς, δχι καί πρό
πολλοΰ, έοή/ωσεν ότι «τό παιδί, τό
οποίον διδάσ/εται νά θανμάΐη ε¬
να πυγμάχον, δέν δύναται νά δι-
δαχθτϊ ταύτοχρόνος νά ΰαυμάζρ
τόν ηρωα καί ύπερασπιστήν τή;
Ένώπεώ; μας».
Τίπιθτε δέν θά ΐΐτ° περισσότε¬
ρον άνόητον άπό την δή?ιωσΐν αύ¬
την.
Ό σημερινάς πρίοτοπυγιιάχος:
των μεγάλων 6αρών τοΰ κόσμου
Τζήν Τούννυ, ('ίχι μόνον εΐνοι πυγ¬
μάχος. άάΧ ήτο ήρα>;, όστις διε-
κινδιΊνενσε την ζωήν καί περιουσί
αν τού είς τόν Π αγκόσμιον Π ό-
λεμον.
Ό Τούννυ είναι καλλίτερον πα-
ράδΐΐγμα διά την νεολαίαν τής
Άμεριν.ή; άπό τοΰς; ποί.υφάγους,
άγχ'μνάστου; έπικριτάς τού, οί ό-
ποϊοι έξαυεΰουν την υικράν ένερ-
γητικότητά των είς άνοήτου; έκ-
φράσει;.
Ή πι·γμαχία βεβαίως, δέν εί¬
ναι τελεία. Οίτε καί κανέν αλλο
ανθρώπινον σι»στημα.
^ Άίνλά τό νά ζητη τι; την κα¬
τάργησιν ένό; συστήματος, έξ αΐ-
τίας μερικών μικρών έλ/.είψεων,
καί νά παραγνωρίιζη τάς λαιιπράς
το-υ ίδιότητας, είναι γελοϊον.
Ή πι-γμαχία ί'χει τόσον πολλά
λαμπρά χαρακτηριστικα,
πρέπει νά ένθαρρύνετάι καί ί'-το
στηρίζεται ευρέως.
Πρέπει Λ'ά ένθαρρύνετάι
τε οί ζωηροί νά μάθουν την ε
πνευσιν, ή δποία έρχεται άι« ""
πράν υγείαν καί ταχεΐσαν σ'Η^
ωστε νά διδαχθοΰν τα άναγ/αι
μα'ϊτήματα εγκρα-τείας, ύντΓ/.Ί
καί αίτοπίποιθησεω;
Καί δλα αύτά τα ,
ναι άπαραίτητα διά την
Τα σκληρά κτυπήματα τής λ
ή; δέν δύναται νά τα αποφύγη *ι
Πρέπει νά μά'δη νά ποοΘΤοαα
ται διά νά άντέχη είς αΰτά. ^
Μία παλαιά παροιιμία λέγ?ι °
«όλος ό κιόσμο; άγαπα ?να
τευμένον»,
Πολύ σπουδαιότερον άπο
είναι τό γεγονός δπτι δλο; ο *
μο; θαναάζει ενα άγωνιστίρ'. ο
ποίος δύναται νά έγεριδγί ιιι·1
έ'πειτα άπό ενα δυνατόν
και Λ'ά νικήση παρ' όλην την
παθάρρννσιν.
κπο όλον τον
Μετά τί|ν Γ|τταν τοϋ ρ
τ,ου είς Βατεολώ καί την εισβολήν
Γών σιιμμαχικίΰν στρατρνμάτων
εί; την Γαλλίαν, εί; έκ των μντ,-
στήοων τεϋ Γα)λικοϊ< θρόνου ή¬ το ό στρατηγό; τοΰ Ναπολέ">ντο;
Μπερναντότ. θ^έίχον νά μάίτΐι τα;
διαδέσίΐ; των Συμμάχων, προσε-
πάθησε νά 6ολι5εσκοπήση ^να έκ
των νποι^ργών τοϋ Τσάρον Άλε-
ξάνδροΐ1, τόν ν.όμητα Πότσο ντί
Μπόργκο, Γάλλον ειη'ενή, ό όποΐ-
ο; μετά την Γαλλικήν επανάστα¬
σιν είχε καταφύγη ει'ς την Ρωσ-
σικήν Αύλήν καί προσέο^ίοε τάς
ίπηρεοίας τού είς τόν Τσάρον. Τόν
έκάλεσρν εί; γεΰμα, διαρκοϋντο;
δέ αντοΰ τόν ηρώτησεν άν οί Σύμ-
μαχοι Βασιλείς είχον αποφασίση
όριστικυς ποίον θά ώριζαν ώς; Βα-
σιλέα τή; Γαλλία;. "Οχι άκάιιη
εντελώς απήντησεν ό κάμης, άν
καί προι5ά)-.λει έπι.μόνους αξιώσεις
ό οίκο^ των Βοΐ'ρδώνων». «Οί
Βουρβώνοι είναι ξένοι πρό; τού;
Γάλλον;, ΐί"πε ό ΜπΕρναρτότ, κ'
έκεΐνο; ποϋ χρειάζ€ται είνε ενας
αρχήν»; Γά/λος». «Αχτό είνε ά-
ναικρισβήτητον», απήντησεν ό ντί
Μποόγ/ο. «Ένα; άοχι γό; που νά
έ'χι> καί έπαρκεΐ; στρατιωτι/ά;
γνώσεις».— «Σκέπτομαι όπως καί
σεΐς».— «"Ενα; ά'νθρωπο; ποϋ νά
γνωρίζιι νά κυβερνά λαούς, πού νά
ε'χιι διαχειρισθή Εύρωπαίκά σι»(ΐ-
φέροντα».— «Αύτό άκριβώ:, στοα
τιρ,'ί μόν, είμεθα εντελώς σύμφω-
νοι». -- Ένας ανθρωπος τέλος πού
οί Σιαμαχοι μονάρχαι τόν έ'χονν ή¬
δη έκτ,ιμήσιι καί τον όποίου ό χα-
ρακτήρ νά είνε μίσ εγγύησις με-
τριοπαθεία; καί καλής πίστεως».
— «Αί, λοιπόν, στρατΐ]γέ μου, δ¬
λα αύτά ποϋ μοϋ λέτε, έ'λαβα την
τιμήν νά τα ύποστηρίξω προφορι-
κώ; ναί εγγράφως. "Εκαμα κατι
περισσότερον. Ύπεΐδειξα όνοιια'στι
κα>; έκεΪΛ'ον, ό όπωΐος, ·κατά τ»ήν
γνώμην μόν, πρέπει νά έπιφορτι-
σθϊί μέ την διεύθυνσιν των τυχών
τής παλαιάς κοινης πατρίδο; μας».
Λέγων αύτά ό κάμης Πότζο ντί
Μπρόγκο, ερ>ρι}*ε ενα €λέμμα πλή-
θ'Ξ^ βαθχαάτοχ» σε6ασιιοϋ εί; τόν
Μπερναντότ, δ οποίος μ,ή δυνάμε¬
νος νά συγκρατηθή τΐ)ν χαράν τού,' δείας και των Καλών Τεγνών.
Ό Γερο'οΐ-.αστής Άν-:έ Χοννορά
χρωην Γαλλος ·>~ο,ρν0; ^- Π »■-
λέγει μέ ενα μειδίαμα ευχαριστή¬
σεως- «Θά ήτο άδιακρισία νά έ-
ρο)τιί.σω ποίον πρόσωπΐον ύπέδα-
ξεν ή Έξοχότΐ}; σας ·» -- «Ή Ύ-
ψηλότης σα; — ό Μπερναντότ εΐ¬
χε γίνη πρΐγκιιΐ' υπ6 τοϋ Ναπολέ-
οντος —. 9ά τό έμάντευσεν, {«πΐοθΐ-
τοο» απήντησεν 6 ύπουργός τοϋ
Γσαρου. — «Ήμπορώ νά κανω λά-
υ);, ρπέμειν.ν ό Μπερναντότ. Σάς
παρα/α},ώ νά μοϋ ε'ιπήτε παιόν ύ-
πεστηρίξατε καί θά υποστηρίξετε
τε/.ικώ;». — «Τό άπαιτεϊτε" Ύ-
»|Ί>/.ότατε; Ιδού, λοιπόν.. ' τόν
ιαι-τόν μου! Είμαι Γάλλο;, στρα-
τιωτικος, γνχι>ρίζω νά κυδερν(Τ> λα-
ους, διαχειρίζομαι Εύρωπαίκά συμ-
φεροντα καί εΐμαι φίλο; σχίδόν
ολων ^ των ^ Αΰτοκρατόριων, Αύτά
οεν εϊν; τα π.ηοσόνταποΰ άπαιτεΐ
ή Ύψηλότης οας;»
^ Ο Μπερναντότ εμεινε κάκκαλο
απο την κοροϊδείαν τού ύπουργοΰ
τοΰ Αλέξανδρον. Όπωσδήποτε ά-
πελπισί}ει; ότι ΰά ι»μποροϋσε νά
γίνη βασιλεύς τής Γαλλίας. εφυ-
γε απο τό Παοίσι, την ημέραν ά-
κριβω; ποϋ ό κάμης τοϋ' Άρτοά,
— όστις εγινε καί Βασιλεν: '
κανε την είσοδον τον εΙ; την Γι
λικήν προοτεύουσαν.
* * *
Ό μαρκήσιος ντέ Γκρεσσϊ
Ι ^,
αοιβ"
ο: κ|
παικ11!
- τ
χε συμφωνήση μέ {—ν-"·"* , -
εύγενών 'ά τίς όδηγήσ») εί;,
ΆστεροσκοπεΤον των Παριβ'"
(ίπου δ διάσημος άστρονόμο·; Κα
σινί επρόκειτο νά κάμη πα|>Λ
ρήσεις επί μιάς έκλείψΌ»; Χ
λίου. Αί κυρίαι ά'ργησαν π:
τοναιλέτταν των ύχ έπήγαν ,
την συιιφωνηθεϊσαν ώραν χ
βαντεβοϋ. "Οταν έπήγαν εί:
Άστεροσκοπιεΐον, ένεχρανίσνΐ
νας ύπάλληλος, ό οποίος τον: ά
ότι τίρχοντο άργά πλέον, διότι
έλλειψις τοΰ ηλίου εΐχε νίνη·^
—->ιο»χζρι άπήντηο-εν ό^μαρκηβ"
δ Κασσινί είναι πολύ φίλο; μ°ι''
ΐ)« τόν παρακά?.έσω ν' άαχίσϊι '1
λι άπό την αρχήν». ,,
Ό ιμαρικήσιος εγνώριζε ΐ0
πολλά περί έκί,είψεων τού ην-1
«οστε ένόμιζεν ότι ήμποροϋο<ϊν έπ:αΛ'αναμ'6άνωνται κατ' ""Λ αν τοΰ αστρονόμον....
ΝΕΛΥ ΥΟΠΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΧ ΤΕΤΑΡΊΌΧ.— Άοιθμύ; 47 >ι.
Ο Κ02Μ02 ΤΙΜλ ΤΟΝ ΑΓΩΝΙ2ΤΗΝ, 0ΣΤΙ2 ΥΠΕΡΠΗΔΑ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΝΙΚΑ
Ένα άπό τα σπουδαιότερα μα-
θήματα, τα όποΐα οί γονεϊ; δύναν-
ται νά διοάξουν είς τα τέκνα των
είναι ότι ή ζωή είναι αγών.
"Ενα; έ'νδοξος αγών, ό όποϊο;
άπαιτ~ΐ όλας τα; δννάιιεις τοϋ
πνειΊιατΓ; καί σώματος.
Έ"ας αγών, τόν οποίον δύναται
νά κε(Λίσΐ| τι; μόνον τηοών τού;
κανόνα;
Πτώτοι ερχονται οί κανόνες
τή; άσκήσεως. ΚαΜΐιία νί¬
κη δέ ν £'ρ-/τται είς ?να άν¬
θρωπον χοίθι'ις ζωτινότητα, άναιμι-
ν.όν, {ιχι ήν σκι άν τοϋ ζωηρηϋ, ζω-
τικοϋ χαρακτήρος όστι; δέν ανε¬
πτύχθη ποτέ.
"Ισι,ς σπουδαιότητος είναι καί
οί νανόν:; τού παιγνιδ'ον.
Άφθΰ ή ζ(ι)ί| είναι ενα; αγών,
ζωηροί, εΐ'φΐΐΐς παρατηρήται δύ¬
νανται νά ιιάθοΐ'ν πολλά άπό άν¬
θρωπον;, οΐτινες έ'χονν γίνει πε-
ρίφι μοί ο>; άγωνισταί.
Διότι ή πάλη ή ή πυγιιαχΊ πα¬
ρουσιάση εν μικρογρηρία τό δρά-
ια τή; ζωής τοΰ άνθ'ρώπου.
Ή πυγμαχία «ονομασθή «άν-
δροπρεπής τέχνην».
Έπιδο/.ΐμάζεται κιαί άκολουθεΐ-
ται άπό πολλονς των μ:ιγάιλων άρ-
χηγών τοϋ κόημου.
Ή άρχηγία ι,ξαρτάται άπό την
ίκανότιιτα τής καταπολεμήσεως
καί 7ατανικήσεω; αντίπαλον δν-
νάιΐ"ίον.
Οί τρείς μεγαλείτεροι Άμερι-
κανοι Πρόεδροι άπο$'-Ι ΐκνυουν την
αλήθειαν τούτον.
Ό Γεώργιος Ονάσιγκτων ή¬
το άγιονιστής, και εί; την πολιτι¬
κήν ζωήν τού καί είς τόν πόλεμον.
ΤΗτο κάτοχα; τής τέχνης τή;
αμύνης· ΐοχυρός, ά'φοδο;, άποφα-
σιστικός.
Ό Άβραάιι Λίνκολν, δέν ΰά ύ-
περεπήδα ποτέ -ά έμπόδια τα ό-
ποία τον παρουσιάσθησαν νατά την
Πρεεδρίαν τού, εάν δέν εΐχε κα¬
ταστήση ισχυρόν τό σώμα καί τό
πνεϋμά τού διά τή; άσκήσΐω;.
Ό Λίνκολν είχε γίνιι π1 ρίφη-
μος ώς πυγμάχος και παλαιστης.
Άφηκεν ενα αιώνιον παράδειγ-
μα διά την νεολαίαν τής Άμςοι-
κής. Ό Θοόδο>ρος Ροϋζ'βελτ άπό
άσβ^νικός ανεπτύχθη είς ισχυρόν
καί εΰρωστον ά'νδρα, διά τής επί¬
μονον άσκήσεως.
Ήγάπα ΐί^ν πΛίγμαχίαν.
Εδέχετο μεγάλοχ'ς πυγμάχους
είς τόν Λ ιν.όν Οίκον και μάλιστσ
ίπι»γιιάχει μέ μερικοί»; έξ αυτών.
Τό γεγονός ότι δ Θεόδωρος
Ροΰζβελτ επεδοκίιμαζί την πυγμα-
χίαν ώς ενα Ιδίόό^^, σπόρτ, δει¬
κνύει πόσον ποΛϋ οχράλλονν έκεϊ-
λοι, οί όποΐοι καται/.ρίνουν την
πννμαχίαν, καί δειλοί αύτοι, την
ονομάζουν «κτηνωδΓ.» καί «εξευ-
τελιστικήν».
Είς σι»γγραφενς, δχι καί πρό
πολλοΰ, έοή/ωσεν ότι «τό παιδί, τό
οποίον διδάσ/εται νά θανμάΐη ε¬
να πυγμάχον, δέν δύναται νά δι-
δαχθτϊ ταύτοχρόνος νά ΰαυμάζρ
τόν ηρωα καί ύπερασπιστήν τή;
Ένώπεώ; μας».
Τίπιθτε δέν θά ΐΐτ° περισσότε¬
ρον άνόητον άπό την δή?ιωσΐν αύ¬
την.
Ό σημερινάς πρίοτοπυγιιάχος:
των μεγάλων 6αρών τοΰ κόσμου
Τζήν Τούννυ, ('ίχι μόνον εΐνοι πυγ¬
μάχος. άάΧ ήτο ήρα>;, όστις διε-
κινδιΊνενσε την ζωήν καί περιουσί
αν τού είς τόν Π αγκόσμιον Π ό-
λεμον.
Ό Τούννυ είναι καλλίτερον πα-
ράδΐΐγμα διά την νεολαίαν τής
Άμεριν.ή; άπό τοΰς; ποί.υφάγους,
άγχ'μνάστου; έπικριτάς τού, οί ό-
ποϊοι έξαυεΰουν την υικράν ένερ-
γητικότητά των είς άνοήτου; έκ-
φράσει;.
Ή πι·γμαχία βεβαίως, δέν εί¬
ναι τελεία. Οίτε καί κανέν αλλο
ανθρώπινον σι»στημα.
^ Άίνλά τό νά ζητη τι; την κα¬
τάργησιν ένό; συστήματος, έξ αΐ-
τίας μερικών μικρών έλ/.είψεων,
καί νά παραγνωρίιζη τάς λαιιπράς
το-υ ίδιότητας, είναι γελοϊον.
Ή πι-γμαχία ί'χει τόσον πολλά
λαμπρά χαρακτηριστικα,
πρέπει νά ένθαρρύνετάι καί ί'-το
στηρίζεται ευρέως.
Πρέπει Λ'ά ένθαρρύνετάι
τε οί ζωηροί νά μάθουν την ε
πνευσιν, ή δποία έρχεται άι« ""
πράν υγείαν καί ταχεΐσαν σ'Η^
ωστε νά διδαχθοΰν τα άναγ/αι
μα'ϊτήματα εγκρα-τείας, ύντΓ/.Ί
καί αίτοπίποιθησεω;
Καί δλα αύτά τα ,
ναι άπαραίτητα διά την
Τα σκληρά κτυπήματα τής λ
ή; δέν δύναται νά τα αποφύγη *ι
Πρέπει νά μά'δη νά ποοΘΤοαα
ται διά νά άντέχη είς αΰτά. ^
Μία παλαιά παροιιμία λέγ?ι °
«όλος ό κιόσμο; άγαπα ?να
τευμένον»,
Πολύ σπουδαιότερον άπο
είναι τό γεγονός δπτι δλο; ο *
μο; θαναάζει ενα άγωνιστίρ'. ο
ποίος δύναται νά έγεριδγί ιιι·1
έ'πειτα άπό ενα δυνατόν
και Λ'ά νικήση παρ' όλην την
παθάρρννσιν.
κπο όλον τον
Μετά τί|ν Γ|τταν τοϋ ρ
τ,ου είς Βατεολώ καί την εισβολήν
Γών σιιμμαχικίΰν στρατρνμάτων
εί; την Γαλλίαν, εί; έκ των μντ,-
στήοων τεϋ Γα)λικοϊ< θρόνου ή¬ το ό στρατηγό; τοΰ Ναπολέ">ντο;
Μπερναντότ. θ^έίχον νά μάίτΐι τα;
διαδέσίΐ; των Συμμάχων, προσε-
πάθησε νά 6ολι5εσκοπήση ^να έκ
των νποι^ργών τοϋ Τσάρον Άλε-
ξάνδροΐ1, τόν ν.όμητα Πότσο ντί
Μπόργκο, Γάλλον ειη'ενή, ό όποΐ-
ο; μετά την Γαλλικήν επανάστα¬
σιν είχε καταφύγη ει'ς την Ρωσ-
σικήν Αύλήν καί προσέο^ίοε τάς
ίπηρεοίας τού είς τόν Τσάρον. Τόν
έκάλεσρν εί; γεΰμα, διαρκοϋντο;
δέ αντοΰ τόν ηρώτησεν άν οί Σύμ-
μαχοι Βασιλείς είχον αποφασίση
όριστικυς ποίον θά ώριζαν ώς; Βα-
σιλέα τή; Γαλλία;. "Οχι άκάιιη
εντελώς απήντησεν ό κάμης, άν
καί προι5ά)-.λει έπι.μόνους αξιώσεις
ό οίκο^ των Βοΐ'ρδώνων». «Οί
Βουρβώνοι είναι ξένοι πρό; τού;
Γάλλον;, ΐί"πε ό ΜπΕρναρτότ, κ'
έκεΐνο; ποϋ χρειάζ€ται είνε ενας
αρχήν»; Γά/λος». «Αχτό είνε ά-
ναικρισβήτητον», απήντησεν ό ντί
Μποόγ/ο. «Ένα; άοχι γό; που νά
έ'χι> καί έπαρκεΐ; στρατιωτι/ά;
γνώσεις».— «Σκέπτομαι όπως καί
σεΐς».— «"Ενα; ά'νθρωπο; ποϋ νά
γνωρίζιι νά κυβερνά λαούς, πού νά
ε'χιι διαχειρισθή Εύρωπαίκά σι»(ΐ-
φέροντα».— «Αύτό άκριβώ:, στοα
τιρ,'ί μόν, είμεθα εντελώς σύμφω-
νοι». -- Ένας ανθρωπος τέλος πού
οί Σιαμαχοι μονάρχαι τόν έ'χονν ή¬
δη έκτ,ιμήσιι καί τον όποίου ό χα-
ρακτήρ νά είνε μίσ εγγύησις με-
τριοπαθεία; καί καλής πίστεως».
— «Αί, λοιπόν, στρατΐ]γέ μου, δ¬
λα αύτά ποϋ μοϋ λέτε, έ'λαβα την
τιμήν νά τα ύποστηρίξω προφορι-
κώ; ναί εγγράφως. "Εκαμα κατι
περισσότερον. Ύπεΐδειξα όνοιια'στι
κα>; έκεΪΛ'ον, ό όπωΐος, ·κατά τ»ήν
γνώμην μόν, πρέπει νά έπιφορτι-
σθϊί μέ την διεύθυνσιν των τυχών
τής παλαιάς κοινης πατρίδο; μας».
Λέγων αύτά ό κάμης Πότζο ντί
Μπρόγκο, ερ>ρι}*ε ενα €λέμμα πλή-
θ'Ξ^ βαθχαάτοχ» σε6ασιιοϋ εί; τόν
Μπερναντότ, δ οποίος μ,ή δυνάμε¬
νος νά συγκρατηθή τΐ)ν χαράν τού,' δείας και των Καλών Τεγνών.
Ό Γερο'οΐ-.αστής Άν-:έ Χοννορά
χρωην Γαλλος ·>~ο,ρν0; ^- Π »■-
λέγει μέ ενα μειδίαμα ευχαριστή¬
σεως- «Θά ήτο άδιακρισία νά έ-
ρο)τιί.σω ποίον πρόσωπΐον ύπέδα-
ξεν ή Έξοχότΐ}; σας ·» -- «Ή Ύ-
ψηλότης σα; — ό Μπερναντότ εΐ¬
χε γίνη πρΐγκιιΐ' υπ6 τοϋ Ναπολέ-
οντος —. 9ά τό έμάντευσεν, {«πΐοθΐ-
τοο» απήντησεν 6 ύπουργός τοϋ
Γσαρου. — «Ήμπορώ νά κανω λά-
υ);, ρπέμειν.ν ό Μπερναντότ. Σάς
παρα/α},ώ νά μοϋ ε'ιπήτε παιόν ύ-
πεστηρίξατε καί θά υποστηρίξετε
τε/.ικώ;». — «Τό άπαιτεϊτε" Ύ-
»|Ί>/.ότατε; Ιδού, λοιπόν.. ' τόν
ιαι-τόν μου! Είμαι Γάλλο;, στρα-
τιωτικος, γνχι>ρίζω νά κυδερν(Τ> λα-
ους, διαχειρίζομαι Εύρωπαίκά συμ-
φεροντα καί εΐμαι φίλο; σχίδόν
ολων ^ των ^ Αΰτοκρατόριων, Αύτά
οεν εϊν; τα π.ηοσόνταποΰ άπαιτεΐ
ή Ύψηλότης οας;»
^ Ο Μπερναντότ εμεινε κάκκαλο
απο την κοροϊδείαν τού ύπουργοΰ
τοΰ Αλέξανδρον. Όπωσδήποτε ά-
πελπισί}ει; ότι ΰά ι»μποροϋσε νά
γίνη βασιλεύς τής Γαλλίας. εφυ-
γε απο τό Παοίσι, την ημέραν ά-
κριβω; ποϋ ό κάμης τοϋ' Άρτοά,
— όστις εγινε καί Βασιλεν: '
κανε την είσοδον τον εΙ; την Γι
λικήν προοτεύουσαν.
* * *
Ό μαρκήσιος ντέ Γκρεσσϊ
Ι ^,
αοιβ"
ο: κ|
παικ11!
- τ
χε συμφωνήση μέ {—ν-"·"* , -
εύγενών 'ά τίς όδηγήσ») εί;,
ΆστεροσκοπεΤον των Παριβ'"
(ίπου δ διάσημος άστρονόμο·; Κα
σινί επρόκειτο νά κάμη πα|>Λ
ρήσεις επί μιάς έκλείψΌ»; Χ
λίου. Αί κυρίαι ά'ργησαν π:
τοναιλέτταν των ύχ έπήγαν ,
την συιιφωνηθεϊσαν ώραν χ
βαντεβοϋ. "Οταν έπήγαν εί:
Άστεροσκοπιεΐον, ένεχρανίσνΐ
νας ύπάλληλος, ό οποίος τον: ά
ότι τίρχοντο άργά πλέον, διότι
έλλειψις τοΰ ηλίου εΐχε νίνη·^
—->ιο»χζρι άπήντηο-εν ό^μαρκηβ"
δ Κασσινί είναι πολύ φίλο; μ°ι''
ΐ)« τόν παρακά?.έσω ν' άαχίσϊι '1
λι άπό την αρχήν». ,,
Ό ιμαρικήσιος εγνώριζε ΐ0
πολλά περί έκί,είψεων τού ην-1
«οστε ένόμιζεν ότι ήμποροϋο<ϊν έπ:αΛ'αναμ'6άνωνται κατ' ""Λ αν τοΰ αστρονόμον....
5Ε0ΤΙΟΝ Ι
&υϋΑΥ, ΑΡΚΙΕ 29, 1928. — ΥΟΕ.
XIV.
Νο. 4751.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ' ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άριθμος 47")ι.
Ή Κα Φ/όυδ Μπέννεττ, σύζυγος τού αποθανόντος άεροπόρου, έσπευσε πλησίον τού είς το νοσοκομείον τού
κ, άν καΐ ήτο ή ιδία άσθενής. 'Εδώ φαίνεται είσερχοιιένη είς τό νοσοκομείον, όπου παρέαεινε μεχρι
τού θανάτου τοΰ στΐύνου της.
Ό Φλόυδ Μπέννεττ, ό ήρωικός άεροπόρος, όστις απέθανεν έκ περιπνευ-
μονίας είς Καναδάν καί ετάφη είς τό Εθνικον Νεκροταφείον Άολιγ-
κτον, πλησίον τοΰ τάφου τού Ναύαρχον Πήρυ.
Ή άγοοτική ο'ικία εί; Γκλ εν Φώλλ:, Ν*. Υ., τής Κάς Έροιεττας Μ.-τίννεττ,
μητρός τοΰ αποθανόντος άεροπόρου, δπου διήλθεν οίτος πολλάς εΰτυχεις
ώρας τή; ζωή; τού.
Ό "Αρθουρ Ληρόυ Άντουάν, έξ "Ωκλανδ, Κα/.., ό οποίος κατηγορείται
Ό συντανιιατάοχη- Λίντμπεογν, προσγειούιιενος είς τό αεροδρόμιον Μίτσελλ. μετά την επιστροφήν τού εκ διά τόν φόνον της πρώτης συζύγου τού, ίνα δυνηθή να ύπανδρενθή την 6ε-
Καναδα. δπου εϋζε σπεύση «έ άντιπνευμονικόν όοοόν. πρό; διάσωσιν τί; £ωίκ τοΰ άεοοπόοου Μπέννεττ- καοκταέτιδα Λάΐ'λα Στόβαλλ. καί ή δευτέρα τον σνζννος
&υϋΑΥ, ΑΡΚΙΕ 29, 1928. — ΥΟΕ.
XIV.
Νο. 4751.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ' ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άριθμος 47")ι.
Ή Κα Φ/όυδ Μπέννεττ, σύζυγος τού αποθανόντος άεροπόρου, έσπευσε πλησίον τού είς το νοσοκομείον τού
κ, άν καΐ ήτο ή ιδία άσθενής. 'Εδώ φαίνεται είσερχοιιένη είς τό νοσοκομείον, όπου παρέαεινε μεχρι
τού θανάτου τοΰ στΐύνου της.
Ό Φλόυδ Μπέννεττ, ό ήρωικός άεροπόρος, όστις απέθανεν έκ περιπνευ-
μονίας είς Καναδάν καί ετάφη είς τό Εθνικον Νεκροταφείον Άολιγ-
κτον, πλησίον τοΰ τάφου τού Ναύαρχον Πήρυ.
Ή άγοοτική ο'ικία εί; Γκλ εν Φώλλ:, Ν*. Υ., τής Κάς Έροιεττας Μ.-τίννεττ,
μητρός τοΰ αποθανόντος άεροπόρου, δπου διήλθεν οίτος πολλάς εΰτυχεις
ώρας τή; ζωή; τού.
Ό "Αρθουρ Ληρόυ Άντουάν, έξ "Ωκλανδ, Κα/.., ό οποίος κατηγορείται
Ό συντανιιατάοχη- Λίντμπεογν, προσγειούιιενος είς τό αεροδρόμιον Μίτσελλ. μετά την επιστροφήν τού εκ διά τόν φόνον της πρώτης συζύγου τού, ίνα δυνηθή να ύπανδρενθή την 6ε-
Καναδα. δπου εϋζε σπεύση «έ άντιπνευμονικόν όοοόν. πρό; διάσωσιν τί; £ωίκ τοΰ άεοοπόοου Μπέννεττ- καοκταέτιδα Λάΐ'λα Στόβαλλ. καί ή δευτέρα τον σνζννος
«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928
ΤΙ ΊΤΙΟΝΙί ΗΕΜυΐ"
1919
81ΙΝΡΑΥ, ΑΡΒΙί 29, 1928.
Ι>ιιΙ>ΙΙ·Ιι?α ΌλΗτ βηα βιιηα»* ·>! <■>>·
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒϋδΗΙΝΟ ΟΟΜΡΑΝΥ. Ικχ.
ιιο νν?5» μιη κι—Λ
Νβτν ΥοΛ. Ν. Υ.
ΝΙΓ.ΗΟίΑί! Ρ. ΤΑΤΑΝΙΣ, ΡΓββ. Ττβ»*.
ίΟΗΝ (3. νΕΝΕΤΟδ, ν!οβ-Ρτβ3.
ΟΑΡΠΑί $100.000.00
Τίΐβρίιοηββ: ΧνΉΙΙίίηβ «210—«81»—»»»«
5υΒ50ΡΙΡΤΙθΝ ΗΑΤΕ5:
5ίχ ΜοηΙΙι*
ΜοηΙΠ3
ΡΑΙίΥ
ειο.ββ
$5.00
ΒΟΝΡΑΥ
Οηβ ΥβΕΓ ....... $7.00
ϋΐχ Μοηιΐιβ...... $».ίβ
ΜοηΙΙιβ ... *ί·00
ΙΙίυ$ΤΒΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ Υρ»γ
5Ιχ
Ιβ.00
$4.00
Ιί.ίΟ
$6.00
$1.60
ΕΝΤΕΚΕΟ Α5 Ϊ^ΟΝΟ 01.Α&5 ΜΑΤΤΕΒ
Ι 1915 ΑΤ ΤΗΕ Ρ05Τ ΟεΤΙΟΕ. »Τ
ΪΟΡΚ. ΝΕ« ΥΟΒΚ. ΙΙΝΟΕΗ ΤΗΕ ΑΟ
ΜΑΗΟΗ »■
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
Ροαηα,βΓ &η(3 ΟΙΐΠΜΐη
ϋ. εαΐΐ.ηιαΐκ». ΕάίΙθΓ.
'ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ_'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ "»' ™
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΝ·
«ΜΕΡΙΚΗΖ Ι ΕΞΟΤΕΡΙΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
$11.··
$·.ο»
»ι.«ο
ΈΐηοΙο . .
Έϊάμηνος
Τ1 ηνός
ΈτησΙα . ,
"ΕΕάμηνος
ΤϊΙμηνος
'ΕτιισΙο
$10.0 0
. $6.00 ε
. $5.00 Ι ΤοΙμηνβς
ΚΥΡΙΑΚΑΤΤΚΟΪ
$7.00
$5.60
$2.00
'Ετησίο
'ΕΕάμηνος
Τρίμηνον
ΕΙΚΟΝΟΓΡΛΟΗΜΕΝΟΣ
'ΕτηοΙο ..
•Εξάμ τινος
$1.00
$2.00
$«.00
$4.00
$2.50
$6.00
ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ
ΔΙΑΝΕΜΟΥΝ ΒΟΗθΗΜΑΤΑ
Ή Κυβέρνησις άποστέλλει φορτία χρηαίμων
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 29 Απριλίου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθνικου
Κήρυκος»).— Τα καταπλεύσαντα είς την Κόρινθον 1 αλλι-
κά καί Ίταλικά πολεμικά ήρχισαν τό έργον τής περιθάλψεως
ή δά ή δή σκ^ων
κά καί Ί μ ήρχ
των θυμάτων τής κα«αστροφής, διά τής διανομής
τοοα}ίιιων καί αλλων χρησίμων ε'ιδών είς τους ο
τροφίμων και αλλων χρησίμων ε'ιδών, είς τους δοκιμαςομε-
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Η18ΑΓΕΝΕΙΑ ΤΗ ΕΚ
ΑΘΗΝΑΙ, 10 Απριλίου. —
Το ΎπουογείΌν των 'Εσωαερΐ-
κων κοινοποιεΐ έντός τής ημέρας
φεισης περιοχης
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ΑΙ ΠΑΛΙΡΡΟΙΑΙ ΚΑΤΕΠΑΥΣΑΝ
Χθές δέν έβημε-ώθηβαν νέαι
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 29 Απριλίου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Εθνικον
Κήρυκος»).— Τα έξ Αθηνών τηλεγραφήματα τού Άγγλι-
κοϋ Τύπου άναγγέλλουν δτι αί παλίρροιαι αί οποίαι εξηκο-
λούθουν επί ημέρας είς τα παράλια τοϋ Σαρωνικοΰ και τοϋ
Κορινθιακοΰ, κατέπαυσαν καί δτι κατά την χθεσινήν ημέραν
δέν έσημειοόθη νέα σεισμική δόνησις.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
σαν έν λεπτομερείς, τόν χρόν ^
'Ελληνικής ίθαγενείας υπό των έξ
Άνατολικής Θράκης καί Μ. 'Α-
^»ό»./.- ι*™) ιϊΜϊ·ίγνρπιάδ έ
Έξάμηνβς .. Ιϊ.δθ
'Αποοτέλλιτ» τα ίμβάαμπτά πας ίιβ —-
νυδρομιχών ?| τραπεζιτικήν ί«ιταν*ν είς
Δολλάρια πληρωτεα Είς Νέον 'Υόβχην βια
τανϋ "Ν&ΙΙοηαΙ ΗεΓ&ΚΪ". Επιστολαί «ε
ριίχουοαι χαρτονομΐοματο δίον να 4ι»οστίλ.
λιονιπι σνοτημίνοι είς διαταγήν "ΝΐιΙΙοηβΙ
Ηβηύά", 140 ννββΐ 1«11ι δΤΓββτ, Νβ»
ΥογΚ, Ν. Υ., ίλλιος 0*ν φέοομεν «««νην
λ
)Ι ΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
ΓοααΐΕία «Έθνικοϋ Κήρ>^<οο> έν
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1*.
Αθήναις
ΕΙΣ
Αύστηρα εξέλεγξις είς
την θε,ώρησιν των δια-
6ί
ΜΠΟΥΒΝΟΣ ΑΎ·ΡΕΣ' 28
Άποιλίοΐ-'.— Ή Κυβέρνησις τής
Άργεντί.νης Δημο-Λρατίας άττφά-
οισεν την έσραριιογήν ετδικων με-
τρων πρός ρύθμισιν τοΰ είς την
χώραν μεταναιστευτικοΰ ρεύαατος
εκ τής Εύρώττης καί τής Άσία;.
Τό ύπουργεϊον τής Μετ«ν·αστεΰ-
<τεως ανεκοίνωσεν ότι τα πρός την "Αργεντινήν κατευ&σνόμενα μετα- ναστειηικά οενματα θά έξελέγ- χωινται είς τους λιμένος τή; άνα- χωρήσειος καί δχι κατά την <ϊ«ΐχ- ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΣ Ή Κόρινθος Θ* άνθίνοδομηθη χ<ορις χρονοτριβας ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 29 Απριλίου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθνικοϋ Κήρυκος»).— Ό ύπουργός της Συγκοινωνίας, κ. Μεταξάς, κατά τα έξ Αθηνών τηλεγραφήματα, εδήλωσεν δτι τό έμ- « , - - . πρακτον ενδιαφέρον τό οποίον τόσον περιτράνως εκδηλούται Γ"^01 4*·) π?° τ»Β ημέρας της ,ν, _ Τ % Τ/Γ α, » ρ /τι » ν γ ρ' υ.τογραφης της συμοα·σεα)ς της υπέρ των ατυχησαντων Κορινθιων, επιβάλλει εις την Κυβερ-1 άνταΑα1^ς τώ; εΐληνοτουρν.ικών νησιν την υποχρέωσιν νά μεριμνήση περί της άνευ χρονοτρι- - - βών ανοικοδομήσεως της πόλεώς των. Ή Κόρινθος θά άνοι- κοδομηθη ο>ραιοτέρα, μέ τί]ν συνδρομήν των Πανελλήνων,
Άνής Θρης Τα πρόσωπα τής τηγορίας ταύ
γένος κα! υποκείμενον εις την άν- τη_ ερχόμενοι είς 'Ελ>.άδα έγγρά-
ταλλαγήν, οΐτινες δμως κατέφυγον ς-Ονται αύτεπαγγέλτως είς τα μη-
είς το εξωτερικόν και ουχί είς την! τρωα των άρρένιον συμφών(ος
έί^υθεραν 'Ελλάδα, πρός τάς κεωενας διατάξεις.
Ο·υτο>ς οί "Ελληνες το γένος αν¬
ταλλάξιμοι οί έ^^«αταλείψαντες ά-
πε της 18 Όκτωβρίου 1912 την
Τουρκίαν, θεο>ροϋνται ούτοδικαί- . . ...
ω; "Ελλττ^ς πολίται άπό τής 30 Γ
V
ΤϋΜ ΤΗ|1λ|
Ίανουαρίου 1923, ημέρας υπο- ΙΑΙ. 11111
II
ΠίιΙΠΙΙ
γραφής τής συνιτήΐκης τή; Λωζάν-
νης, όπονδήποτε καί δν τότε διέμε- ΡΩΜΗ, 27 'Αιφιλ.—"Ομιλος
ναν. «ξ εκατόν Έλλήνων ?·.αν«ουμένων
Οί μετά την 30 Ιανουάριον %χ 6!θξΐτ?χάνων ταξειδβύοτν είς την
1923 άναχωρήσαντες έκ Τονρκίας ι Ιταλίαν πρός τόν τ/οπον, όπως έ-
είς τό εξωτερικόν, θεωροϋνται ώς! τ:τκεφθο5ν τό Βάρι, την Φλωρεν-
άποκτήσαντες αυτοδικαίως την ελ- τίατ^ τό Μιλάνον και τάς Λίμνας,
λή Ίΰέ ό ή
φ ρ
ής η , τό Μιλάνον και τάς Λίμνας,
ληνικήν Ίΰαγένειαν «πό τη; ήαε- ι ώς χ,αί ττ,ν Βενετίίν. Είς τού;
οομηνίας τής άφίξεως αυτών είς "Ελληνας έχ'.τκέπτας έγένο'/το έγ-
τό εδαφος αλλου Κράτους. ' -/.άρδϊθΐ δεξιώσεις %α ΰποϊοχαίί έκ
Προκειαενου περί προσφύγων | μέρους των άρχών και των χολιτών.
όμογενών -1% αυτής κατηγορίας, [ Οί ξένοι άκεκόμ'.σαν τάς αρίστα;
οΐτινες {μεταβάντες είς τρίτον Κρά-1 των έντο-ώσεων, ηρχισαν δέ τό τα-
το; έπολιτογραφήθησαν ξένοι ΰ- ςείϊιόν των άχό τό Βάρι καί Θά
πήκοοι (Άμερικανοί, "Αγγλοι, ώ ί Βί οό
ρ
είς τό Βριντίσιον, οπό¬
θεν θά άναχωρήσουν είς τάς Ά6ή-
κατέληξεν ό ύπουργός.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
πληθΐΗΐιμίυν (30 Ιανουάριον
1923), καθωρίσθη δτι ούτοι ερχό¬
μενοι είς 'Ελλάοα, δέον νά άνα-
νας.
ΟΑΝΙΕΕ5ΟΝ, ΟΟΝΝ.— Ό «'Ε-
θνικός Κηρυξ» πωλεϊται παρά τοΰ άν-
τιπροσώπου μας Γ. Μπέρρη, 81 Μαΐιΐ
ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΣ ΑΛΑΜΑΝΤΟΝ ΕΝ ΒΡΑΖ1ΛΙΑ
Πόλις έκ &.ΟΟΟ κατοίνϊων δημιουργβΐταιαι έντος
μιάς νυικτός είς τα. Βραζιλιανα ορη.— 'Αδάμαν-
τες εύρ·£ακοντ*ι είς την κοίτην ·ποτ«μοΐί.
ξίν των
τούδε.
όπως συνέβαηεν μέχοι
Τό ■Μπχχυρε-γΐΐον τή; Μιτανα-
στεόσεως συνέστησεν εί; τί)ν Άρ-
ν«ντινήν Κυβερνησιν δπω; διατα-
χθοΰν οί πρόξενοι νά θίίορονν τα
ΡΙΟΝ ΙΑΝΕΙ'ΡΟΝ, 27 Α¬
πριλίου.— Π έντε χιλιόΊδες ανθρ<)ν ποι κάθε έθνικότητο; συνεκεντρώ¬ θησαν είς τηιν εοτμον τοΰ Γ£άττο Γκρόσσο σήμερον, ετοιμοι νά άρ- χίσουν χο μέγιστον κυνήγιον ά- δαμάντων. τό οποίον εγνώρισε πο- τε ή Βραζιλία. Θά ζητήσουν νά εύρουν αδάμαντα; είς την κοίτην τοϋ ποταμοΐ Άραγκσυάγια, ο-χου πε.ρυσι εύρον μερκοοί πολυτίμον; λίθονς άξίας 45.000 δολλορίων, δταν είχον άποσννρθ^ τα νερά. Μία πρόχειρος πά/.ις εδημιουρ¬ γήθη είς την πΕριοτχήν, δπου ό. 000 ανθρίοποι ?χοι»ν κατασκηνώ- σει. Ημέραν και νύκτα αΐθσυσαι ;οροΐ, κιαμπαρέ, χαρτο3ΐαικτεϊα ν.αί μουσικαί τζάζζ κάμνουν λσιιπ;ρ<ις έργασίοκ; είς την νέαν πόί.ιν, Λα- γεώδο, επί των όχθών τοΓ· 'Αραγκονάγια. Δέν ΐνπάρχουν νόνιοι όπως ε;ι- τάς εργασίας τή; Λογε- 5ια6ατήρΐα^μόνο' έκίίνων των με-1 άδο, άλ?.ά κάι&ί τυχοδιώκτη;, ζη- τ«Λ·«στών οΤτινες οί'ναλται νά ν.α-1 των τόν αϊφνίδιον Τούτον, τόν ό- τ/τν/ΤΤΛ-ΓνΛί νινη/ΐΗ ιλι όϊ γ τ-«» Λ/λ·/ολ»____Τ___ —--._— '—. 5ί__. ΛΛ _—.*·. 5..'___ Λ. χρήσιιιοι είς την "Αργεν¬ τινήν. ποίον πιστεύει δτι θά τού δώση ό ποταΜΟς, πρέπει νά έφαρμόζι; την ΤΟΥ ΑΡΙΣΤ, ΜΠΡΙΑΝ • Απο<τύρ>*τ'αι τής πολιτι-
κής δι* λόγους ύγείας.
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, 28 Άπριλ —
Μεταξί» των διπλωΐιατικων κύ-
«λων άφίνεται νά εννοηθή, δτι ό
«. Μπριάν, παρ' όλην την βελτίω¬
σιν τη; καταιστάσεω; τής ύγείας
τού, θά υποχρεωθή πΐ'θανόν, του¬
λάχιστον προσωρινώς, νά εγκατα¬
λείψη τό υπουργείον των Εξωτε¬
ρικών. Ό κ. Μπριάν προσ-εβλήθη
νπό κακοήθους γρίςαπης, ή όποία
άπειλεϊ περαπλοκας. Ώς έκ τούτου
ή θεραπεία τού θά είναι τοραδεΐα
καί θά τόν κρατήση μα·κράν τοϋ
<·πουργείου των Εξωτερικών «π' ροκετόν χρονικόν διάστημα. ρ ρρ{!; η δικαιοούνην, δηως αντό; την κν- νοεϊ. Π ρ!ν άνακαλυφθονν οί ά- δάμσντες, τό μέγιστον μέρο; τη; περιοχής διά τής οποίας ρέει ό ποταμό; πρός βορράν, ήτο αγν<ΰ- τττος, καί τόσον άίτρόσιτος, ωστε ό/άγοι λενκοί είχον πατήση έκεΐ. Αί προετοιμασίαι διά τίτν άν.:ύ- ρεΐοαν ό^άμαντος 30 καρατίων, ΜΑΘΕΤΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΝ Κ(ΗΙΤΟΥ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ (ΗΑΙΚ ΟΗΕ55ΕΒ) Είς την μονοδικήν Σχολήν τοΰ Γίοιργ. Ψαρροΰ, 6ρα6ευΒέντος είς Παοισίους. Διδάσχεται όλόκληρος ή έργασία είς τιμάς λογικάς. Με¬ τά την έκμάθησιν .ιαρέχεται έρ¬ γασία. ΓρΟΛ|·ατε ή τηλεφωνήσατέ μας: ΟΕΟΒΟΕ Ρ8ΑΗΒ03 1547 ΒΒΟΑΟννΑΥ, Ν. γ. ΟΙΤΥ Ρηοηθ: Γ.τιϊοΙίθΓϊη^ ^432. πορ<ρυρομελανος καί μεγάλης λαμπρότητος, ό μόνος τοϋ εΤ6οι.'ς τού είς τον κόοιιον, ελέγετο δτι α¬ νευρέθη έκίΐ. Ή αναζήτησιν άδσλιάντων εϊχε περιορισθή άλλοτε είς την περιο¬ χήν Ρίο Δασγάρας, δπον, εως προ δύο έτών, 12.000 πρόσωπα ειργά¬ ζοντο υπό την διεύθυνσιν ενός δι- κτάτορος μηχαννκοϋ, όνομαΐζομε- νου, Μορμπέκ, τοϋ όποίου ή δύνα¬ μις καθ1 όλην την περιοχήν λέγε- ται δτι ήτο άπόλυτος. Οί ίθαγενεΐς δμως εξηγέρθησαν τέλος και δι¬ εσκόρπισαν τούς πιστού; εργάτας τοΰ Μορμπέκ. Ό Μορίμπέκ κίΑ ολίγοι αλλοι διέφυγον είς τα οάθη των δασωνΐ δΛά νά σωθοϋν. Ταξειοεύοντες επι | τρείς εβδομάδος, ήλθον είς Τσν! ποταμόν Άραγκουάγια. ΤΗτο ή έ- ποχή τής ξτιρασίας καί τα νερά τοϋ ποταμοΰ είχον άποσυρθη. Είς των φυγάδων είχε τυχαίως ενα άδά- μαντα καί μίαι ερευνα απεκάλυψε καί άλλους. Αί προσπάθειαι των δ.τως κρα- τήσουν την ανακάλυψιν μυστικήν απέτυχε καί μετ" ολίγον ήρχισαν ν ά ερχωνται είς Ρίον Ίανέϋοον άν- θρωποι άπό δλα τα μέρη τοΰ κό- ομου, περιμενοντες την εφετεινήν εποχήν τής ξηρασίας. Ή έποχή δέν έφθασεν άκόμη, άλ/Λΐ 6οι&ι.ιη- δόν τα ΰδατα τοΰ Άραγκουάγια άποσύρονται. Οί τυχοδιώκται μέ τόν Μορΐχπεκ μεταξΰ των είναι ε¬ τοιμοι νά άρχίσουν την ερενναν. Μέγισται δυσκολίαι πρέπει νά κατανικηθοΰν διά νά φθάση τις είς | την κοίτην τοϋ ποταμοΰ, ήτις εί- I νοι πλτ'ίθης λάκκων καί μικρών έ- ! πικινδΰνων ΐχθΰων. Ό άήρ είναι ΐ^.ήρης κωνώπων, τύ δέ δάσος , πλήρες δφεων καί δηλητηριωδών • έντάμων. | ' Ηερευνα είς την κοίτην τοϋ . ποταμοΰ πρέπβι νά γίνγι από δύ- τας. Οί τι»χοδιωκται είναι Ετοιμοι δΓ δλα, άλ).' ό κ.ίνδυνος "είναι πάν- τοτε μέγας. ΑΛΗΘΗΣ ΨΥΧΑΓΩΠΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΓΕΓΟΝΟΣ Π ου εχει σημειωθτ) ποτε είς τα χρονικά τοΰ 'Ελληνισμοϋ τής Άμερικής θά σημειωθΐί μέ όλην την μεγαλοπρέπειαν καί έπι- σημότητα ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ Όπότε θά έπιδειχθοΰν διά πρώτην φοράν επί τής δθόνης έν Άμερικρ δλοι οί Άρχαιολογικοί τόποι τής 'Ελληνικής γης με¬ τά των έν τοίς Μουσείοις θησαυρών των, είς τό ννΑΙ.Ι.ΑΟΚ'8 ΤΗΕΑΤΡΕ 254 ¥ΤΕ8Τ 42"θ 5ΤΒΕΕΤ, ΝΕτΥ ΥΟΗΚ ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΜΟΣ ^ θά συγκλονίστ) κάθε Ελληνικήν ψυχήν καί θά την κάμη νά αισθανθή μίαν άνέκφραστον Εθνικήν ύπερηφάνειαν διότι διά πρώτην φοράν ή άθάνατος κλασσική Ελλάς έμφανΚεται τόσον ζωντανη επι τής όθονης καί δίδει θαυμαστήν ιδέαν τοΰ πολιτι¬ σμόν των προγονων μας ποϋ χιλιάδες άνθοώπων κατ' ετος έκ των πεπολιτισμενων χωρων έξοδεύουν χιλιάδας δολί.άοια νά ε¬ πισκεφθούν τους ιερούς ημών τόπους. ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠ0Ν ΟΛΟΙ ΕΙΖ ΤΟ ννΑίίΑΟΚ'8 ΤΗΕΑΤΚΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΑΟΡΟΝ ΐ^Ι^^3Ι5£& ΤΙ«ΙΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ $ΐ.ι0, ΦΟΙΤΗΤΑΙ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΑΙ 55 ΣΕΝΤΣ
ΤΙ ΊΤΙΟΝΙί ΗΕΜυΐ"
1919
81ΙΝΡΑΥ, ΑΡΒΙί 29, 1928.
Ι>ιιΙ>ΙΙ·Ιι?α ΌλΗτ βηα βιιηα»* ·>! <■>>·
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒϋδΗΙΝΟ ΟΟΜΡΑΝΥ. Ικχ.
ιιο νν?5» μιη κι—Λ
Νβτν ΥοΛ. Ν. Υ.
ΝΙΓ.ΗΟίΑί! Ρ. ΤΑΤΑΝΙΣ, ΡΓββ. Ττβ»*.
ίΟΗΝ (3. νΕΝΕΤΟδ, ν!οβ-Ρτβ3.
ΟΑΡΠΑί $100.000.00
Τίΐβρίιοηββ: ΧνΉΙΙίίηβ «210—«81»—»»»«
5υΒ50ΡΙΡΤΙθΝ ΗΑΤΕ5:
5ίχ ΜοηΙΙι*
ΜοηΙΠ3
ΡΑΙίΥ
ειο.ββ
$5.00
ΒΟΝΡΑΥ
Οηβ ΥβΕΓ ....... $7.00
ϋΐχ Μοηιΐιβ...... $».ίβ
ΜοηΙΙιβ ... *ί·00
ΙΙίυ$ΤΒΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ
Οηβ Υρ»γ
5Ιχ
Ιβ.00
$4.00
Ιί.ίΟ
$6.00
$1.60
ΕΝΤΕΚΕΟ Α5 Ϊ^ΟΝΟ 01.Α&5 ΜΑΤΤΕΒ
Ι 1915 ΑΤ ΤΗΕ Ρ05Τ ΟεΤΙΟΕ. »Τ
ΪΟΡΚ. ΝΕ« ΥΟΒΚ. ΙΙΝΟΕΗ ΤΗΕ ΑΟ
ΜΑΗΟΗ »■
ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ5
Ροαηα,βΓ &η(3 ΟΙΐΠΜΐη
ϋ. εαΐΐ.ηιαΐκ». ΕάίΙθΓ.
'ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ_'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ "»' ™
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΝ·
«ΜΕΡΙΚΗΖ Ι ΕΞΟΤΕΡΙΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
$11.··
$·.ο»
»ι.«ο
ΈΐηοΙο . .
Έϊάμηνος
Τ1 ηνός
ΈτησΙα . ,
"ΕΕάμηνος
ΤϊΙμηνος
'ΕτιισΙο
$10.0 0
. $6.00 ε
. $5.00 Ι ΤοΙμηνβς
ΚΥΡΙΑΚΑΤΤΚΟΪ
$7.00
$5.60
$2.00
'Ετησίο
'ΕΕάμηνος
Τρίμηνον
ΕΙΚΟΝΟΓΡΛΟΗΜΕΝΟΣ
'ΕτηοΙο ..
•Εξάμ τινος
$1.00
$2.00
$«.00
$4.00
$2.50
$6.00
ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ
ΔΙΑΝΕΜΟΥΝ ΒΟΗθΗΜΑΤΑ
Ή Κυβέρνησις άποστέλλει φορτία χρηαίμων
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 29 Απριλίου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθνικου
Κήρυκος»).— Τα καταπλεύσαντα είς την Κόρινθον 1 αλλι-
κά καί Ίταλικά πολεμικά ήρχισαν τό έργον τής περιθάλψεως
ή δά ή δή σκ^ων
κά καί Ί μ ήρχ
των θυμάτων τής κα«αστροφής, διά τής διανομής
τοοα}ίιιων καί αλλων χρησίμων ε'ιδών είς τους ο
τροφίμων και αλλων χρησίμων ε'ιδών, είς τους δοκιμαςομε-
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Η18ΑΓΕΝΕΙΑ ΤΗ ΕΚ
ΑΘΗΝΑΙ, 10 Απριλίου. —
Το ΎπουογείΌν των 'Εσωαερΐ-
κων κοινοποιεΐ έντός τής ημέρας
φεισης περιοχης
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ΑΙ ΠΑΛΙΡΡΟΙΑΙ ΚΑΤΕΠΑΥΣΑΝ
Χθές δέν έβημε-ώθηβαν νέαι
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 29 Απριλίου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Εθνικον
Κήρυκος»).— Τα έξ Αθηνών τηλεγραφήματα τού Άγγλι-
κοϋ Τύπου άναγγέλλουν δτι αί παλίρροιαι αί οποίαι εξηκο-
λούθουν επί ημέρας είς τα παράλια τοϋ Σαρωνικοΰ και τοϋ
Κορινθιακοΰ, κατέπαυσαν καί δτι κατά την χθεσινήν ημέραν
δέν έσημειοόθη νέα σεισμική δόνησις.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
σαν έν λεπτομερείς, τόν χρόν ^
'Ελληνικής ίθαγενείας υπό των έξ
Άνατολικής Θράκης καί Μ. 'Α-
^»ό»./.- ι*™) ιϊΜϊ·ίγνρπιάδ έ
Έξάμηνβς .. Ιϊ.δθ
'Αποοτέλλιτ» τα ίμβάαμπτά πας ίιβ —-
νυδρομιχών ?| τραπεζιτικήν ί«ιταν*ν είς
Δολλάρια πληρωτεα Είς Νέον 'Υόβχην βια
τανϋ "Ν&ΙΙοηαΙ ΗεΓ&ΚΪ". Επιστολαί «ε
ριίχουοαι χαρτονομΐοματο δίον να 4ι»οστίλ.
λιονιπι σνοτημίνοι είς διαταγήν "ΝΐιΙΙοηβΙ
Ηβηύά", 140 ννββΐ 1«11ι δΤΓββτ, Νβ»
ΥογΚ, Ν. Υ., ίλλιος 0*ν φέοομεν «««νην
λ
)Ι ΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
ΓοααΐΕία «Έθνικοϋ Κήρ>^<οο> έν
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 1*.
Αθήναις
ΕΙΣ
Αύστηρα εξέλεγξις είς
την θε,ώρησιν των δια-
6ί
ΜΠΟΥΒΝΟΣ ΑΎ·ΡΕΣ' 28
Άποιλίοΐ-'.— Ή Κυβέρνησις τής
Άργεντί.νης Δημο-Λρατίας άττφά-
οισεν την έσραριιογήν ετδικων με-
τρων πρός ρύθμισιν τοΰ είς την
χώραν μεταναιστευτικοΰ ρεύαατος
εκ τής Εύρώττης καί τής Άσία;.
Τό ύπουργεϊον τής Μετ«ν·αστεΰ-
<τεως ανεκοίνωσεν ότι τα πρός την "Αργεντινήν κατευ&σνόμενα μετα- ναστειηικά οενματα θά έξελέγ- χωινται είς τους λιμένος τή; άνα- χωρήσειος καί δχι κατά την <ϊ«ΐχ- ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΣ Ή Κόρινθος Θ* άνθίνοδομηθη χ<ορις χρονοτριβας ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 29 Απριλίου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθνικοϋ Κήρυκος»).— Ό ύπουργός της Συγκοινωνίας, κ. Μεταξάς, κατά τα έξ Αθηνών τηλεγραφήματα, εδήλωσεν δτι τό έμ- « , - - . πρακτον ενδιαφέρον τό οποίον τόσον περιτράνως εκδηλούται Γ"^01 4*·) π?° τ»Β ημέρας της ,ν, _ Τ % Τ/Γ α, » ρ /τι » ν γ ρ' υ.τογραφης της συμοα·σεα)ς της υπέρ των ατυχησαντων Κορινθιων, επιβάλλει εις την Κυβερ-1 άνταΑα1^ς τώ; εΐληνοτουρν.ικών νησιν την υποχρέωσιν νά μεριμνήση περί της άνευ χρονοτρι- - - βών ανοικοδομήσεως της πόλεώς των. Ή Κόρινθος θά άνοι- κοδομηθη ο>ραιοτέρα, μέ τί]ν συνδρομήν των Πανελλήνων,
Άνής Θρης Τα πρόσωπα τής τηγορίας ταύ
γένος κα! υποκείμενον εις την άν- τη_ ερχόμενοι είς 'Ελ>.άδα έγγρά-
ταλλαγήν, οΐτινες δμως κατέφυγον ς-Ονται αύτεπαγγέλτως είς τα μη-
είς το εξωτερικόν και ουχί είς την! τρωα των άρρένιον συμφών(ος
έί^υθεραν 'Ελλάδα, πρός τάς κεωενας διατάξεις.
Ο·υτο>ς οί "Ελληνες το γένος αν¬
ταλλάξιμοι οί έ^^«αταλείψαντες ά-
πε της 18 Όκτωβρίου 1912 την
Τουρκίαν, θεο>ροϋνται ούτοδικαί- . . ...
ω; "Ελλττ^ς πολίται άπό τής 30 Γ
V
ΤϋΜ ΤΗ|1λ|
Ίανουαρίου 1923, ημέρας υπο- ΙΑΙ. 11111
II
ΠίιΙΠΙΙ
γραφής τής συνιτήΐκης τή; Λωζάν-
νης, όπονδήποτε καί δν τότε διέμε- ΡΩΜΗ, 27 'Αιφιλ.—"Ομιλος
ναν. «ξ εκατόν Έλλήνων ?·.αν«ουμένων
Οί μετά την 30 Ιανουάριον %χ 6!θξΐτ?χάνων ταξειδβύοτν είς την
1923 άναχωρήσαντες έκ Τονρκίας ι Ιταλίαν πρός τόν τ/οπον, όπως έ-
είς τό εξωτερικόν, θεωροϋνται ώς! τ:τκεφθο5ν τό Βάρι, την Φλωρεν-
άποκτήσαντες αυτοδικαίως την ελ- τίατ^ τό Μιλάνον και τάς Λίμνας,
λή Ίΰέ ό ή
φ ρ
ής η , τό Μιλάνον και τάς Λίμνας,
ληνικήν Ίΰαγένειαν «πό τη; ήαε- ι ώς χ,αί ττ,ν Βενετίίν. Είς τού;
οομηνίας τής άφίξεως αυτών είς "Ελληνας έχ'.τκέπτας έγένο'/το έγ-
τό εδαφος αλλου Κράτους. ' -/.άρδϊθΐ δεξιώσεις %α ΰποϊοχαίί έκ
Προκειαενου περί προσφύγων | μέρους των άρχών και των χολιτών.
όμογενών -1% αυτής κατηγορίας, [ Οί ξένοι άκεκόμ'.σαν τάς αρίστα;
οΐτινες {μεταβάντες είς τρίτον Κρά-1 των έντο-ώσεων, ηρχισαν δέ τό τα-
το; έπολιτογραφήθησαν ξένοι ΰ- ςείϊιόν των άχό τό Βάρι καί Θά
πήκοοι (Άμερικανοί, "Αγγλοι, ώ ί Βί οό
ρ
είς τό Βριντίσιον, οπό¬
θεν θά άναχωρήσουν είς τάς Ά6ή-
κατέληξεν ό ύπουργός.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
πληθΐΗΐιμίυν (30 Ιανουάριον
1923), καθωρίσθη δτι ούτοι ερχό¬
μενοι είς 'Ελλάοα, δέον νά άνα-
νας.
ΟΑΝΙΕΕ5ΟΝ, ΟΟΝΝ.— Ό «'Ε-
θνικός Κηρυξ» πωλεϊται παρά τοΰ άν-
τιπροσώπου μας Γ. Μπέρρη, 81 Μαΐιΐ
ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΣ ΑΛΑΜΑΝΤΟΝ ΕΝ ΒΡΑΖ1ΛΙΑ
Πόλις έκ &.ΟΟΟ κατοίνϊων δημιουργβΐταιαι έντος
μιάς νυικτός είς τα. Βραζιλιανα ορη.— 'Αδάμαν-
τες εύρ·£ακοντ*ι είς την κοίτην ·ποτ«μοΐί.
ξίν των
τούδε.
όπως συνέβαηεν μέχοι
Τό ■Μπχχυρε-γΐΐον τή; Μιτανα-
στεόσεως συνέστησεν εί; τί)ν Άρ-
ν«ντινήν Κυβερνησιν δπω; διατα-
χθοΰν οί πρόξενοι νά θίίορονν τα
ΡΙΟΝ ΙΑΝΕΙ'ΡΟΝ, 27 Α¬
πριλίου.— Π έντε χιλιόΊδες ανθρ<)ν ποι κάθε έθνικότητο; συνεκεντρώ¬ θησαν είς τηιν εοτμον τοΰ Γ£άττο Γκρόσσο σήμερον, ετοιμοι νά άρ- χίσουν χο μέγιστον κυνήγιον ά- δαμάντων. τό οποίον εγνώρισε πο- τε ή Βραζιλία. Θά ζητήσουν νά εύρουν αδάμαντα; είς την κοίτην τοϋ ποταμοΐ Άραγκσυάγια, ο-χου πε.ρυσι εύρον μερκοοί πολυτίμον; λίθονς άξίας 45.000 δολλορίων, δταν είχον άποσννρθ^ τα νερά. Μία πρόχειρος πά/.ις εδημιουρ¬ γήθη είς την πΕριοτχήν, δπου ό. 000 ανθρίοποι ?χοι»ν κατασκηνώ- σει. Ημέραν και νύκτα αΐθσυσαι ;οροΐ, κιαμπαρέ, χαρτο3ΐαικτεϊα ν.αί μουσικαί τζάζζ κάμνουν λσιιπ;ρ<ις έργασίοκ; είς την νέαν πόί.ιν, Λα- γεώδο, επί των όχθών τοΓ· 'Αραγκονάγια. Δέν ΐνπάρχουν νόνιοι όπως ε;ι- τάς εργασίας τή; Λογε- 5ια6ατήρΐα^μόνο' έκίίνων των με-1 άδο, άλ?.ά κάι&ί τυχοδιώκτη;, ζη- τ«Λ·«στών οΤτινες οί'ναλται νά ν.α-1 των τόν αϊφνίδιον Τούτον, τόν ό- τ/τν/ΤΤΛ-ΓνΛί νινη/ΐΗ ιλι όϊ γ τ-«» Λ/λ·/ολ»____Τ___ —--._— '—. 5ί__. ΛΛ _—.*·. 5..'___ Λ. χρήσιιιοι είς την "Αργεν¬ τινήν. ποίον πιστεύει δτι θά τού δώση ό ποταΜΟς, πρέπει νά έφαρμόζι; την ΤΟΥ ΑΡΙΣΤ, ΜΠΡΙΑΝ • Απο<τύρ>*τ'αι τής πολιτι-
κής δι* λόγους ύγείας.
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, 28 Άπριλ —
Μεταξί» των διπλωΐιατικων κύ-
«λων άφίνεται νά εννοηθή, δτι ό
«. Μπριάν, παρ' όλην την βελτίω¬
σιν τη; καταιστάσεω; τής ύγείας
τού, θά υποχρεωθή πΐ'θανόν, του¬
λάχιστον προσωρινώς, νά εγκατα¬
λείψη τό υπουργείον των Εξωτε¬
ρικών. Ό κ. Μπριάν προσ-εβλήθη
νπό κακοήθους γρίςαπης, ή όποία
άπειλεϊ περαπλοκας. Ώς έκ τούτου
ή θεραπεία τού θά είναι τοραδεΐα
καί θά τόν κρατήση μα·κράν τοϋ
<·πουργείου των Εξωτερικών «π' ροκετόν χρονικόν διάστημα. ρ ρρ{!; η δικαιοούνην, δηως αντό; την κν- νοεϊ. Π ρ!ν άνακαλυφθονν οί ά- δάμσντες, τό μέγιστον μέρο; τη; περιοχής διά τής οποίας ρέει ό ποταμό; πρός βορράν, ήτο αγν<ΰ- τττος, καί τόσον άίτρόσιτος, ωστε ό/άγοι λενκοί είχον πατήση έκεΐ. Αί προετοιμασίαι διά τίτν άν.:ύ- ρεΐοαν ό^άμαντος 30 καρατίων, ΜΑΘΕΤΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΝ Κ(ΗΙΤΟΥ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ (ΗΑΙΚ ΟΗΕ55ΕΒ) Είς την μονοδικήν Σχολήν τοΰ Γίοιργ. Ψαρροΰ, 6ρα6ευΒέντος είς Παοισίους. Διδάσχεται όλόκληρος ή έργασία είς τιμάς λογικάς. Με¬ τά την έκμάθησιν .ιαρέχεται έρ¬ γασία. ΓρΟΛ|·ατε ή τηλεφωνήσατέ μας: ΟΕΟΒΟΕ Ρ8ΑΗΒ03 1547 ΒΒΟΑΟννΑΥ, Ν. γ. ΟΙΤΥ Ρηοηθ: Γ.τιϊοΙίθΓϊη^ ^432. πορ<ρυρομελανος καί μεγάλης λαμπρότητος, ό μόνος τοϋ εΤ6οι.'ς τού είς τον κόοιιον, ελέγετο δτι α¬ νευρέθη έκίΐ. Ή αναζήτησιν άδσλιάντων εϊχε περιορισθή άλλοτε είς την περιο¬ χήν Ρίο Δασγάρας, δπον, εως προ δύο έτών, 12.000 πρόσωπα ειργά¬ ζοντο υπό την διεύθυνσιν ενός δι- κτάτορος μηχαννκοϋ, όνομαΐζομε- νου, Μορμπέκ, τοϋ όποίου ή δύνα¬ μις καθ1 όλην την περιοχήν λέγε- ται δτι ήτο άπόλυτος. Οί ίθαγενεΐς δμως εξηγέρθησαν τέλος και δι¬ εσκόρπισαν τούς πιστού; εργάτας τοΰ Μορμπέκ. Ό Μορίμπέκ κίΑ ολίγοι αλλοι διέφυγον είς τα οάθη των δασωνΐ δΛά νά σωθοϋν. Ταξειοεύοντες επι | τρείς εβδομάδος, ήλθον είς Τσν! ποταμόν Άραγκουάγια. ΤΗτο ή έ- ποχή τής ξτιρασίας καί τα νερά τοϋ ποταμοΰ είχον άποσυρθη. Είς των φυγάδων είχε τυχαίως ενα άδά- μαντα καί μίαι ερευνα απεκάλυψε καί άλλους. Αί προσπάθειαι των δ.τως κρα- τήσουν την ανακάλυψιν μυστικήν απέτυχε καί μετ" ολίγον ήρχισαν ν ά ερχωνται είς Ρίον Ίανέϋοον άν- θρωποι άπό δλα τα μέρη τοΰ κό- ομου, περιμενοντες την εφετεινήν εποχήν τής ξηρασίας. Ή έποχή δέν έφθασεν άκόμη, άλ/Λΐ 6οι&ι.ιη- δόν τα ΰδατα τοΰ Άραγκουάγια άποσύρονται. Οί τυχοδιώκται μέ τόν Μορΐχπεκ μεταξΰ των είναι ε¬ τοιμοι νά άρχίσουν την ερενναν. Μέγισται δυσκολίαι πρέπει νά κατανικηθοΰν διά νά φθάση τις είς | την κοίτην τοϋ ποταμοΰ, ήτις εί- I νοι πλτ'ίθης λάκκων καί μικρών έ- ! πικινδΰνων ΐχθΰων. Ό άήρ είναι ΐ^.ήρης κωνώπων, τύ δέ δάσος , πλήρες δφεων καί δηλητηριωδών • έντάμων. | ' Ηερευνα είς την κοίτην τοϋ . ποταμοΰ πρέπβι νά γίνγι από δύ- τας. Οί τι»χοδιωκται είναι Ετοιμοι δΓ δλα, άλ).' ό κ.ίνδυνος "είναι πάν- τοτε μέγας. ΑΛΗΘΗΣ ΨΥΧΑΓΩΠΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΓΕΓΟΝΟΣ Π ου εχει σημειωθτ) ποτε είς τα χρονικά τοΰ 'Ελληνισμοϋ τής Άμερικής θά σημειωθΐί μέ όλην την μεγαλοπρέπειαν καί έπι- σημότητα ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ Όπότε θά έπιδειχθοΰν διά πρώτην φοράν επί τής δθόνης έν Άμερικρ δλοι οί Άρχαιολογικοί τόποι τής 'Ελληνικής γης με¬ τά των έν τοίς Μουσείοις θησαυρών των, είς τό ννΑΙ.Ι.ΑΟΚ'8 ΤΗΕΑΤΡΕ 254 ¥ΤΕ8Τ 42"θ 5ΤΒΕΕΤ, ΝΕτΥ ΥΟΗΚ ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΜΟΣ ^ θά συγκλονίστ) κάθε Ελληνικήν ψυχήν καί θά την κάμη νά αισθανθή μίαν άνέκφραστον Εθνικήν ύπερηφάνειαν διότι διά πρώτην φοράν ή άθάνατος κλασσική Ελλάς έμφανΚεται τόσον ζωντανη επι τής όθονης καί δίδει θαυμαστήν ιδέαν τοΰ πολιτι¬ σμόν των προγονων μας ποϋ χιλιάδες άνθοώπων κατ' ετος έκ των πεπολιτισμενων χωρων έξοδεύουν χιλιάδας δολί.άοια νά ε¬ πισκεφθούν τους ιερούς ημών τόπους. ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠ0Ν ΟΛΟΙ ΕΙΖ ΤΟ ννΑίίΑΟΚ'8 ΤΗΕΑΤΚΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΑΟΡΟΝ ΐ^Ι^^3Ι5£& ΤΙ«ΙΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ $ΐ.ι0, ΦΟΙΤΗΤΑΙ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΑΙ 55 ΣΕΝΤΣ
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1923.
ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
|ΣΜΥΡΝΗ, Φεδροϋάριος.—
Πρέχε·. νά είνε /.ανείς όμολογου-
^ς πολΰ τυχβρδς γιά ν ά ΐχ.·πορ £-
νά κάμη το ταξείδι της Σμύρνης
φορές μέσα σ' Ινα χρονικόν 2ιά-
ιζ ίεκβπβντε μόλις μη>ων! Καί
είνε μόνον ζήτηαα τύχης... Χρε;-
/.αί διαδατήριον έν τάξει
'.άζετα: άκόμη καί τόλμη, θάρρος
ολίγη θραΐΰτης.
^ί! οί φίλοι μϋς οί Τοΰρκοι είνε
έπικίνδυνοι καί περισσότερον
λοι /αί δίπρόσωποι. Τα χίόν.α
^τ άλλαξαν ρΐζ'κώς. Καί αήμερα,
-ταν Θέλοον νά φθάσουν στδν σ7Λπδ< -ο>ν, 3έν ερωτούν ουτε ποία σηααία
ςς πΐοχΐτατεύει, ουτε τί ΰπήν.οος ε>.-
σα' Στό περασμένο ταξεΐδ'. μου στή
Σί.~/τ,, το κζλοκαΐρι τοϋ 1926, ε'-
77 -,* /αιρδ νά μελετήσω κζλά τή
ψοχοσΰνθεσί τους. Δεχαχέντε ή-
ες τότε μέ ίκρθασ-αν γ!7 τή μελέ-
έ/είνη ν.αί ήταν άρκετές γιά ά
|κάνουν νά τρέμω είς την ιδέαν
έχϊνόδου.
δμως νά, τώρα πάλι ποό
Ιζπηγαίνω στή Σμύρνη, δέν ξίό-
(γιατί ό φόδος ί>ποχωρεΐ /αί μό-
ή λαχτάρα ποΰ άντικρόζω την
|κ'ζ αυτή πατρίδα μέ κάνε; ·α
Αω άπό συγν.ίνησι, άπό θαυμασμό.
άγάπη, καί νά ξεχνώ τελείως
|ε ά'λλο συναίσθημα. Π ρό ολίγοι»
έστρίΆαμε τί) Καρααπθορνοϋ.
νοντας πίσω μας τή Χίο -/αί τις
ρϋσες. στό πρώτο άντίκρυσμα των
Γλεζονησιών τα μάτια μοο έδά-
ταν χω:ίς νά τί) Οέλω, Καί ή
.(νησίς μοο, οσο έχροχωροίσαΜ»
τα δΌυνά άλθ!γαν_τάς σκιε-ίάς
ς των γιά νά μάς άποκζλύ-
ίστορι/ές πολιτείες, χωρία καί
εΐα. δυνάμ.ωνίν, ώγκοϋτο, ώς χου
Γ,ντησε σάν κάποια νευ?ικ.ή χαρ α-
ί Άλο/αί. δουνά κατάλευχ,α ε¬
ί στ-ά δάθΌς' ΰπάρχουν λοιπόν ά-
Ιη; Δέν έλυωσζν; Δέν έγκρέμισαν
Ι τα 6άθη τής θαλάσσης μαζύ μέ
Ελληνικήν π-.οήν πθί) εσ&υτε
ίλα τα πέριξ; "Υστερα αί Φώκες
χγνά Έλληνοχώρια! Καί δεξιά,
, στο δάθος τοΰ μικροΰ -/.ολπίσκο-
τα ήρω'.κά Βουρλά, ποτντέρημα,
ριζωμένα... Έιτίμιτί] ώρα 7.ρατώ
α τάς διόχτρας στά μάτια μου
άγκαλιάζω μέ εϋλαδ'.κή περι-
ργ καί ·σεδασμο βρτςκτκ.εοτιχ.0 τή
νεκρινιή -ολιτεία. Τή-ν ειχα γνωρί-
σε: /.αλά άλλοτε καί έ
«ς τάς άναμνησεις μοο γιά νά
αζωντανέψω τίς τόσες άγα~ημέ-
■/«ς γνωριμίες μου: Νά ή σκάλα, ό
πυργος τοϋ Πετρίδη, τα ψαρά^ιν.α,
ό μ,ακρυς δρόμος ποί» χερνάει μχρός
άζ' τή Μεγαλόχαρτ] γιά νά χάη χέ¬
ρα τςρός το Μαλκατζέ καί τδ Γιγίν-
ταίή. Νά καί ή Έκκλτ,σιά! Είνε έ-
ρείιΐο: Οΰτε υόλος, οί>τε 7ω5ωνο-
στάΐιο! Ποίος ξεύρει τί μιναρέ έ-
τοιμάίζοϋν νά ΰψώσΌΐ)ν στήν θέσιν
τθίί...
Καί κατόχΐν. άφίνοντας ϊεξιά τδ
ί>λίκ.! τού ΆγιΌΰ Γεωργίου, νά
[άστρο! Τδ ΞώκΛττρο! Μχοΰκες
ό γυαλίζουν στδ χρων«) άν-
[έγγκτμα τοΰ ηλίου χου ξεχροδά)^
γίά μιά στιγμή, λαμτςρος ν αί
ογόνος, μέτα άπδ τα χυν.νά συν-
ι*-
|Ή Τουρ·Λ'.ν.ή σημαία τής Δημο¬
σίας τοϋ Κεμάλ, άνεμίζετα'. τι
ρα. έχάνω άχό τδ ΰψωμα τής
ρ,εμίστρας.... Τοϋρκοι τχοχοί. /ά-
άχδ την ώραία-στϋλή των οποίων
ΓΑρίν-ονται ά αίώνιο; Ττέτες, ξ
οδάλλοον είς τα ΰψώματα τοϋ
ρ, αόλις άντΐκρυζουν τδ χλοΤ-
μας ν αί τίθενται είς κίνησιν
ΐ'.ήν. Τί τοέχεί άρά γε: Μήπως
είς εμπόλεμον -/.ατάστασ'.ν;
!ήπως ή Γαλλ'.κή σηααία. ΰχδ τή
«χτ,ν τής οποίας βλέπομεν χρος
ν Σμύρνην, νά κβίράζη τα Τοορκι-
νεϋρα, δχΐος άλλοτε ή γαλανό-
^ος:
"Οχι! Τίΐςοτε άχό αύτά! Οί
.ες τοό «ρρορ;ου άρν.οϋντα'. μό-
νά έπιΐείξοον τδν ζήλον των,
: ε^νε άντάξΐοι ^ρουροί τής Λη·ιο-
ατίας -/.αί άγρ^χνοι κέρίεροι τοϋ
ενός τής Τοιιρκικής ΣτΑΟρνης.
ΐλένος τής Τουρκικής
ίΦρυγία» έλαττώνει την
της, παραπλέεί ήρέμα τδ Τ,.
Ιον, κ<αί χάμπτει δεξιά. 3ιά νά έ- νζλάδη καί πάλιν την ιδίαν τζχύ- τζ.... Ό λιμήν τής Σμύρνης άπο- κλΰχτετα: όλόκληρος μέ τδ γζλή- ρν μεγαλείον· τού έμπρδς είς τα μά- ΕΝΑ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΟ ΠΡίΙΊ ..... Η ΕΡΗΜΟΥΠΟΛΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΟΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΖΗΣΗ... ΟΛΙΓΕΣ »ΡΕΣ ΟΕΡΜηΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ. Σκηναί άπό τό Δράαα των Παθών, τ.ό οποίον παίξεται είς Μπλούμιγκτον, Ίλλ. Έξ άριστερών πρός τα δεξιά, ή Σταύρωσις, ή Ανάστασις τοΰ Λαζάρου καί ό Φρέδεοιχ Χίτς, ώς Χριστός. Είς τό κέντρον επάνω, ό Διευθυντάς τοΰ Δράματος, Ντελμάρ Νταρρά. τια μας. "Ω! τδ μαγευτι·/Λ -οί» άρχίζει άχδ τδ Σίχυλον διά νά καταλήξη είς τα Δύο-ΆΒέλφια. Καί είς τδ δάθος, κάτω άχδ τδν Π άγον με τάς έπάλξε'ς τοϋ '&^ετ(κο3 τού φροορίοι» χοί* ίιαγράοονται ώτάν δαν- τέλλες μαιανϊρίκαί είς τδν ουρανόν ί2ού ή Σα,^η,, ή άλλοτε χερ·.7.7/- λής καί ά/ζχάζοοσα ΈΧληνοΰχολ'.ς. δ ό Ή Σμύρνη1 Τδ ώραΐονι όνειρ τότων ΰχάρξεων! Ό τάφος τόσων μαρτύρων!.... "Οσο πλησΐάζ'.μεν πρός τδν εσω¬ τερικόν λιμένα, τόσον έπζνέρχοντα·. είς την μνήμην μας αί τελευταίαι τραγικαί της .ημέραι, τάς οποίας ετυχε νά ζήσωμεν μαζύ μέ τόσους άλλους φίόλους, συγγενεϊς, άδελ- φους. Τώρα, έ'.ιω τδ Κορδελιδ γε- λά πρός τα άριστερά μας , φωτι"ό- υενον άχδ τάς άκ,τϊνας τοϋ ήλί-ου τώ διέλυσε τα δαρε;ά σόννεφα διά νά επικρατήση λαμχρδς καί δλό- θερμος είς τδν ουρανόν, τα έρείπ'.α τής τραγι/ής πόλεως άποκαΧνχτον- ται ενώπιον μας ώσάν θλιδεροί τά- φ«ι ένδς ολοκλήρου πολιτισμοϋ, ποΰ εσδυσεν οριστικώς, μιάς ζωής ακ¬ μαίας ναί θαλεράς ποΰ δέν θά ςα- νοίδλαστήση πλέον. Άπδ τοΰ ΰψους τοϋ ν.αταστρώ^α- τος,—έ.ω ή «Φρυγία» στρέφει διά νά άγκυροδολήση πρδ τοϋ στομίου τοϋ έσωτεριν.οϋ λιμένος,—δ'.ανρίνω μίαν περίεργον δλάστησιν, άνάμεσα είς τα έρείπια· κλωνάρια άγρια το3, άπδ την ά/.ραν τοϋ Καϊ εως! εκεί χοΰ μπορεΐ νά φθάση ό δφθαλ-ι υδς γ^ο,νδς ή άρματιομένος μέ τάς ίσχυροτερας διόχτρας: Είνε τδ αι- μα των άθώων ή αί άκαν&α'. τής! έ/3'.χ.ήτεως: Ποιδς ξεύρει!.... Π ρέχεινιά ό;χολ<ϊγήσω ότι ή κίνη¬ σις τοϋ λιμένος τής Σμύρνης δέν ήτο καί τώρα τότον νεκρά όχως την έγνώρισα άλλοτε. Π αρά την εμπορικήν άχραξίαν, ή όχοία παρα- τηρείτα». μέσα είς τοΰς μήνας τοϋ χειμώνος, δύο Σουηί'.κά φορτηγά ■/αί Ινα γερμανικόν άγ·/.ορ<<6ολοϋν εντδς τοϋ έσωτερι/οϋ λιμένος καί φορτώνουν χαρετωδώς- τα ·δαροϋλ7.ά των κΐ'.Όϋνται άενάως. Ένα Ίτα- λΐκδν έπιδατΐκδν είνε ίεμέντ/νΐ είς την παραλίαν. "Ενα πελώριον Αγγλικόν ■/.ατά πόΊταν χιθανότητα χετρελαιε- οόρον, εΰρίσζ-ετα! ΰχδ άτμδν έμχρδς είς τδν χροδλήτα τής Π·οΰντας· ένω τρία μιν,ρότερα μέ σημαίαν Τουρκικήν κατέχοΐΛι κατά σειράν τδν πρώτον χώρον μετά την άποδάδραν των διαιδατηρίων... Τόση κίνησις, μοϋ έκαμε χράγμα- τι, εντύπωσιν ήρχισαν άρά γε οί Τοϋρκοι νά έργάζωνται; Άχεφάτ-.- σαν νά έντείνο·>* τάς δυνάμεις των
;;ά νά κατορθώσθυν 'Λατι νά επιτύ¬
χουν αόνοι των;
Είνε μεσημέρι χερίπου, δταν χά-
τορθώνωμεν μέτά μακράς διατοπώ-
σεις είς τδ Κουμβρκάκι, νά εξέλ¬
θωμεν είς την πόλιν.. Μιά σειρά
άμάξΐα είνε χαρατεταγμένα κατά
μή/.ος τοϋ Καί, πρός την πλευράν
τής ά·/.τής καί ενας άριθμδς έχτά
εως δκτώ αΰτο/ινήτων χρδς την
άχέναντι πλευράν. δχοο είνε στη-
μέναΐ δύο μεγάλαι ξύλΐναι χαράγκαι
έπέχο·ίται θ·έσ'.,> δρωμερών καιφενε'-
ων... Πηδοϋμε μέσα σέ Ινα άμάςι
καί κατευθυνόμεόα πρός τδ Κονάκι.
Ή αποστόλη μοο είνε νά έπισκεφθώ
•/αί την Άγκυραν, διά τουτο δέν έ'-
χω είς την διάθεσιν μοο χαρά ο—6
ημέρας δχως χαραμείνω είς την
Σμύρνην. Π ρέχε: κατά <πτ,ιέπε'.αν, νά χρησιμοποιήσας όσον ήμπορώ καλ¬ λίτερον τάς πολ.»τίμους ώρας τάς ο¬ ποίας έ'χω είς την διάθεσιν μου. Καί δέν ήργησα νά άρχίσω την πε¬ ριοδείαν μοο. Περίεργον! Άπδ τα χρώτα δήμα- τα, χελώριαΐ τοιχοκολλήσεις Τουρ- νικαί είς δίάφ·ορα έπίχ.αιρα σημεΐα μοϋ κ'νοϋν την προσοχήν. Εί'ΐε χα- ραστατίκαί είκόνες, χολύ καλοκα- μωμένες, ί:ά των όχοίων ή Τοορ- κί/η άστ^νομία συνιστά είς τοΰς πολίτας νά άχοφεόγουν τί) οδζο, τίς γιιναϊκες καί τα τοχερά παιγνίδια. Τδ πιοτδ καί ή διαφθορά φαίνετα; ότι κάμνθ'Λ θραϋσ·.. Άλλά καί τδ χροληπτι/δν μέτρον τής άοτυνομί- ας Σμύρνης, μέ την εϋγλωττον καί παρα·στατιχήν απεικόνισιν, κάμνει άρκετά μεγάλην έντόχωσιν λλι οί Τοϋρκοι γέόόρο: καί νέοι ποίι στέκοτ' μπροστά στή τοιχοκόλλησι, σάν χα- ζοί, φαίνονται άρ/ετά φοδ'.σμένθ'. και χάτι ψιθ'υρίζουν μέσα στά ί«ντ·.α των ώσάν νά στέλνο.)ν /.αχο'.ο·/ άφορισμον πρός τα τρία βκείνα μεγάλα στοι- χεϊα τής ίιαφθορας ζ.αί τής παρα- λι>σίας χοΰ μαστίζουν τδν τόπτ/;.
Ένα μεγάλο Τουρκικδ καφενειον
εχε: άνοίξε; -ΐί^ζα τελευταίως πλα-
γίως τοϋ Διοικητηρίου, είς την ά¬
χέναντι τοΰ Μπεϋλέρ—Σοκάκ γω-
• -'αν. Ναργιλές ·λαί τάβλί είς την
ημερησίαν διάταξιν. Άλλά είνε άρ-
/ετά εΰχρεχές καί καθαρώτερον δμθ-
λογουμένως, άπδ τα άλλα δλα ποί»
είχα γνωρίσε!. Δέν πρόκειται νά
σοναντήσω /.ανένα γνωστόν,—Ιχω
μάλ-.στα την πρόθεσιν νά άποούγω
έπιμόνως κάθε γνωριμίαν,—άλλά
ενας καλδς Τούρκικος κζφές ήτο
άπαραίτητος.....
Δέν προφθάνω δμως νά καθήσω,
ν.αί ή γνωριμία ένσ/.ήχτε·. μόνη της
1·πό μορφήν ένδς παλαιοϋ γνωστοϋ
άστυφύλακος, τδν οποίον ε]ς τδ πε-
ρασμένο μοο ταξείδι εϋρήνα, ώς μι-
κρομεσίτην, άναμιγνυόμενον είς πά¬
σης φύσεως έχιχειρήσεϊς καί χοίι
τώρα, κομψοντομενος, μέ πέτσ'.να
χείρόκτια είς τα χέρια ν.αί μάλλι-
νες γκέττες επάνω άχδ τα λάστιχα
στά χόδια, μέ πληροφορεί, ότι είνβ
έ'μπορος τής γρα?ιμής. Ή -/.αταγωγή
τού άπδ την Κρήτην, Άλή Μεμετά-
κης. Σομχαθητι/ή φυσΐΰγνωμία·
γλυκομίλητος άνθρωχος, άλλά δέν
ξεύρω πώς, γιατί πάντοτε τοϋ μ·.-
λοϋσα καί τδν εχανα παρέα μέ έπ·.-
φόλαξι.
"Ω! καλώς ώρισες! μοϋ λέγει
εις άπταίστον Ελληνικήν καί ποο-
οέρεί τδ δνομά μοο, την στιγμήν
ν,ατά την οποίαν έγώ φοδισμένος,
στρέφω τριγΰρω τα δλέμματά μου,
γιά νά ίδώ μήπως κχ.είς ήχθ'υσε....
μήπως άντελήφ-θη....
—Μή φοδάσαι δα! μοϋ έπανα-
λαμδάνει ό Μεμετάκης. Ξεΰρεις έ¬
γώ χόσο σέ άγαπώ, γιά νά μή θέλω
χοτέ τδ χακδ σου.
—Ναί! βέδαια, ξε^ρω! έψιθάρισα.
—Λοιχδν τί καινούργια; Π ότε
ήλθες; Άπδ πού;
—Άπδ τή Μασσαλία!
—"Α! άκόμη στήν Εύρώπη είσαι;
Έλα νά πάμε νά ιδής τδ κα'.νούργ'.ο
μαγαζί μου!
Π ροσεποιήθην δτ: είμαι άχησχο-
λημέ-.βς καί έζήτητα νά άναιδάλω-
μεν την επίσκεψιν διά την επομέ¬
νην, όπότε Θά είχα δλον τδν καιρόν
βίς την διάθεσιν μου.
Ό Μεμετάλης εδέχθη την πρό¬
τασιν μου καί μέ τδ καλόκαρδον
έ/είνο ΰφος μέ τδ οποίον μέ ελεγβ
πάντοτε δλα τα μυστικά τού άρχ'.σδ
νά μοϋ λέγη, χωρίς νά τοϋ ζη-
τήσω >ιαμμίαν πληροφορίαν:
—Ημείς έδώ, άν έρωτάς τα νέα
μας, χαΐρι καί προκοπή ποτέ δέν
θά ιδούμε. Νά, πάλι, τάμαθε,ς, άπό-
ψε τή νΰχτα σκοτώσαν δύο Ίταλοΰς,
Ινα ανδρ α μέ τή γυναίκά τού μέσΛ
στο σπίτι τοος στά Πτερωτά. Ένΐ.ς;ΐ
χ,οντά είνε τδ σπίτι μου καί ειδα
Ινα σπαρακ.τικδ θέαμα πρωι-χρωΐ.
Πνιγμένθ'. μέ τδ συ>ρματόπλεγμα.
'Εχρό/.ειτο δΓ Ινα 63ελϋρδν πράγ-
ματι καζ,ούργημα. Ό Μάριος Μα-
•,'ίφί'κος, 45 περίχου έτών, καί ή
σΰ^.υγός τού ολίγον νεωτέρα άπδ
ίύτδν. είχαν ευρεθή έκεΐνο τδ πρωϊ
πνιγμένοι μέ Ινα άγκαθώτδ συρματό-
πλεγμα μέσα είς την αύλήν ττ>ς
κατοικίας των, είς τδ μεταξΰ Κορδε-
λιοϋ καί Άγίας Τρ'.άδος προάστειον
Π τερωτά.
Ή είδησις, γνωσθείσα άνά την
πόλιν, χωρίς κάν -,ά δημοσιευθή είς
τάς εφημερίδας, εϊγε τ;ο·α.ο/ρατήσει
όλους τούς ξένοος ΰπη/,όους, έχρο-
καχ,ουρ-
γημα ήτο τδ τρίτον, τδ οποίον εγέ¬
νετο είς δάρος γνωστών Ίταλών
τής Σμύρνης. Άλλά άς συνεχίσω¬
μεν τδν περίπατό μας...
Π. ΡΑΚ.
Φιλολογικόν καί ' Ενχνκλοπαιοιχοτ
Ημερολόγιον μετά -τολλών »1χόν<— «αί .τοωτοτύπων Οιηγημάτατ Τκιαταη................... «1.0· Ό σννταγματάρ/ης Πήτερ Τράουμ, δίδων τ,όν δρκον ύποστρατήγου (είς Γκόβερνορς "Αίλαντ, προ τοΰ Συνταγμα¬ τάρχου Ε. Α. Κρέγκεο καί των στοατηγών Έλάυ καί Ρόζενμπάοι<·ι. ΤΑΚΡΟΝ δΡΚΙΝΟδ' ΡΕΑ.— Ό * Εθνικός Κηρυξ», ήμερήσιος, Κυρια- χάτικοο, καθώς κα'ι ό ε'ικονογραφηιιέ- νος, πωλοϋνται παρά τοΰ άντιπροσ(ό- .ιου μας, κ. Λουκά Παρασχευά, 206 Ν. 5>αΓΓοΓ«1 Ανρ., όστις δέχεται ιι»-
χ?άς καί μεγάλας άγγελίας, καθώς
καί έγγοαιτά- συνδοοιιητών.
ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
|ΣΜΥΡΝΗ, Φεδροϋάριος.—
Πρέχε·. νά είνε /.ανείς όμολογου-
^ς πολΰ τυχβρδς γιά ν ά ΐχ.·πορ £-
νά κάμη το ταξείδι της Σμύρνης
φορές μέσα σ' Ινα χρονικόν 2ιά-
ιζ ίεκβπβντε μόλις μη>ων! Καί
είνε μόνον ζήτηαα τύχης... Χρε;-
/.αί διαδατήριον έν τάξει
'.άζετα: άκόμη καί τόλμη, θάρρος
ολίγη θραΐΰτης.
^ί! οί φίλοι μϋς οί Τοΰρκοι είνε
έπικίνδυνοι καί περισσότερον
λοι /αί δίπρόσωποι. Τα χίόν.α
^τ άλλαξαν ρΐζ'κώς. Καί αήμερα,
-ταν Θέλοον νά φθάσουν στδν σ7Λπδ< -ο>ν, 3έν ερωτούν ουτε ποία σηααία
ςς πΐοχΐτατεύει, ουτε τί ΰπήν.οος ε>.-
σα' Στό περασμένο ταξεΐδ'. μου στή
Σί.~/τ,, το κζλοκαΐρι τοϋ 1926, ε'-
77 -,* /αιρδ νά μελετήσω κζλά τή
ψοχοσΰνθεσί τους. Δεχαχέντε ή-
ες τότε μέ ίκρθασ-αν γ!7 τή μελέ-
έ/είνη ν.αί ήταν άρκετές γιά ά
|κάνουν νά τρέμω είς την ιδέαν
έχϊνόδου.
δμως νά, τώρα πάλι ποό
Ιζπηγαίνω στή Σμύρνη, δέν ξίό-
(γιατί ό φόδος ί>ποχωρεΐ /αί μό-
ή λαχτάρα ποΰ άντικρόζω την
|κ'ζ αυτή πατρίδα μέ κάνε; ·α
Αω άπό συγν.ίνησι, άπό θαυμασμό.
άγάπη, καί νά ξεχνώ τελείως
|ε ά'λλο συναίσθημα. Π ρό ολίγοι»
έστρίΆαμε τί) Καρααπθορνοϋ.
νοντας πίσω μας τή Χίο -/αί τις
ρϋσες. στό πρώτο άντίκρυσμα των
Γλεζονησιών τα μάτια μοο έδά-
ταν χω:ίς νά τί) Οέλω, Καί ή
.(νησίς μοο, οσο έχροχωροίσαΜ»
τα δΌυνά άλθ!γαν_τάς σκιε-ίάς
ς των γιά νά μάς άποκζλύ-
ίστορι/ές πολιτείες, χωρία καί
εΐα. δυνάμ.ωνίν, ώγκοϋτο, ώς χου
Γ,ντησε σάν κάποια νευ?ικ.ή χαρ α-
ί Άλο/αί. δουνά κατάλευχ,α ε¬
ί στ-ά δάθΌς' ΰπάρχουν λοιπόν ά-
Ιη; Δέν έλυωσζν; Δέν έγκρέμισαν
Ι τα 6άθη τής θαλάσσης μαζύ μέ
Ελληνικήν π-.οήν πθί) εσ&υτε
ίλα τα πέριξ; "Υστερα αί Φώκες
χγνά Έλληνοχώρια! Καί δεξιά,
, στο δάθος τοΰ μικροΰ -/.ολπίσκο-
τα ήρω'.κά Βουρλά, ποτντέρημα,
ριζωμένα... Έιτίμιτί] ώρα 7.ρατώ
α τάς διόχτρας στά μάτια μου
άγκαλιάζω μέ εϋλαδ'.κή περι-
ργ καί ·σεδασμο βρτςκτκ.εοτιχ.0 τή
νεκρινιή -ολιτεία. Τή-ν ειχα γνωρί-
σε: /.αλά άλλοτε καί έ
«ς τάς άναμνησεις μοο γιά νά
αζωντανέψω τίς τόσες άγα~ημέ-
■/«ς γνωριμίες μου: Νά ή σκάλα, ό
πυργος τοϋ Πετρίδη, τα ψαρά^ιν.α,
ό μ,ακρυς δρόμος ποί» χερνάει μχρός
άζ' τή Μεγαλόχαρτ] γιά νά χάη χέ¬
ρα τςρός το Μαλκατζέ καί τδ Γιγίν-
ταίή. Νά καί ή Έκκλτ,σιά! Είνε έ-
ρείιΐο: Οΰτε υόλος, οί>τε 7ω5ωνο-
στάΐιο! Ποίος ξεύρει τί μιναρέ έ-
τοιμάίζοϋν νά ΰψώσΌΐ)ν στήν θέσιν
τθίί...
Καί κατόχΐν. άφίνοντας ϊεξιά τδ
ί>λίκ.! τού ΆγιΌΰ Γεωργίου, νά
[άστρο! Τδ ΞώκΛττρο! Μχοΰκες
ό γυαλίζουν στδ χρων«) άν-
[έγγκτμα τοΰ ηλίου χου ξεχροδά)^
γίά μιά στιγμή, λαμτςρος ν αί
ογόνος, μέτα άπδ τα χυν.νά συν-
ι*-
|Ή Τουρ·Λ'.ν.ή σημαία τής Δημο¬
σίας τοϋ Κεμάλ, άνεμίζετα'. τι
ρα. έχάνω άχό τδ ΰψωμα τής
ρ,εμίστρας.... Τοϋρκοι τχοχοί. /ά-
άχδ την ώραία-στϋλή των οποίων
ΓΑρίν-ονται ά αίώνιο; Ττέτες, ξ
οδάλλοον είς τα ΰψώματα τοϋ
ρ, αόλις άντΐκρυζουν τδ χλοΤ-
μας ν αί τίθενται είς κίνησιν
ΐ'.ήν. Τί τοέχεί άρά γε: Μήπως
είς εμπόλεμον -/.ατάστασ'.ν;
!ήπως ή Γαλλ'.κή σηααία. ΰχδ τή
«χτ,ν τής οποίας βλέπομεν χρος
ν Σμύρνην, νά κβίράζη τα Τοορκι-
νεϋρα, δχΐος άλλοτε ή γαλανό-
^ος:
"Οχι! Τίΐςοτε άχό αύτά! Οί
.ες τοό «ρρορ;ου άρν.οϋντα'. μό-
νά έπιΐείξοον τδν ζήλον των,
: ε^νε άντάξΐοι ^ρουροί τής Λη·ιο-
ατίας -/.αί άγρ^χνοι κέρίεροι τοϋ
ενός τής Τοιιρκικής ΣτΑΟρνης.
ΐλένος τής Τουρκικής
ίΦρυγία» έλαττώνει την
της, παραπλέεί ήρέμα τδ Τ,.
Ιον, κ<αί χάμπτει δεξιά. 3ιά νά έ- νζλάδη καί πάλιν την ιδίαν τζχύ- τζ.... Ό λιμήν τής Σμύρνης άπο- κλΰχτετα: όλόκληρος μέ τδ γζλή- ρν μεγαλείον· τού έμπρδς είς τα μά- ΕΝΑ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΟ ΠΡίΙΊ ..... Η ΕΡΗΜΟΥΠΟΛΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΟΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΖΗΣΗ... ΟΛΙΓΕΣ »ΡΕΣ ΟΕΡΜηΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ. Σκηναί άπό τό Δράαα των Παθών, τ.ό οποίον παίξεται είς Μπλούμιγκτον, Ίλλ. Έξ άριστερών πρός τα δεξιά, ή Σταύρωσις, ή Ανάστασις τοΰ Λαζάρου καί ό Φρέδεοιχ Χίτς, ώς Χριστός. Είς τό κέντρον επάνω, ό Διευθυντάς τοΰ Δράματος, Ντελμάρ Νταρρά. τια μας. "Ω! τδ μαγευτι·/Λ -οί» άρχίζει άχδ τδ Σίχυλον διά νά καταλήξη είς τα Δύο-ΆΒέλφια. Καί είς τδ δάθος, κάτω άχδ τδν Π άγον με τάς έπάλξε'ς τοϋ '&^ετ(κο3 τού φροορίοι» χοί* ίιαγράοονται ώτάν δαν- τέλλες μαιανϊρίκαί είς τδν ουρανόν ί2ού ή Σα,^η,, ή άλλοτε χερ·.7.7/- λής καί ά/ζχάζοοσα ΈΧληνοΰχολ'.ς. δ ό Ή Σμύρνη1 Τδ ώραΐονι όνειρ τότων ΰχάρξεων! Ό τάφος τόσων μαρτύρων!.... "Οσο πλησΐάζ'.μεν πρός τδν εσω¬ τερικόν λιμένα, τόσον έπζνέρχοντα·. είς την μνήμην μας αί τελευταίαι τραγικαί της .ημέραι, τάς οποίας ετυχε νά ζήσωμεν μαζύ μέ τόσους άλλους φίόλους, συγγενεϊς, άδελ- φους. Τώρα, έ'.ιω τδ Κορδελιδ γε- λά πρός τα άριστερά μας , φωτι"ό- υενον άχδ τάς άκ,τϊνας τοϋ ήλί-ου τώ διέλυσε τα δαρε;ά σόννεφα διά νά επικρατήση λαμχρδς καί δλό- θερμος είς τδν ουρανόν, τα έρείπ'.α τής τραγι/ής πόλεως άποκαΧνχτον- ται ενώπιον μας ώσάν θλιδεροί τά- φ«ι ένδς ολοκλήρου πολιτισμοϋ, ποΰ εσδυσεν οριστικώς, μιάς ζωής ακ¬ μαίας ναί θαλεράς ποΰ δέν θά ςα- νοίδλαστήση πλέον. Άπδ τοΰ ΰψους τοϋ ν.αταστρώ^α- τος,—έ.ω ή «Φρυγία» στρέφει διά νά άγκυροδολήση πρδ τοϋ στομίου τοϋ έσωτεριν.οϋ λιμένος,—δ'.ανρίνω μίαν περίεργον δλάστησιν, άνάμεσα είς τα έρείπια· κλωνάρια άγρια το3, άπδ την ά/.ραν τοϋ Καϊ εως! εκεί χοΰ μπορεΐ νά φθάση ό δφθαλ-ι υδς γ^ο,νδς ή άρματιομένος μέ τάς ίσχυροτερας διόχτρας: Είνε τδ αι- μα των άθώων ή αί άκαν&α'. τής! έ/3'.χ.ήτεως: Ποιδς ξεύρει!.... Π ρέχεινιά ό;χολ<ϊγήσω ότι ή κίνη¬ σις τοϋ λιμένος τής Σμύρνης δέν ήτο καί τώρα τότον νεκρά όχως την έγνώρισα άλλοτε. Π αρά την εμπορικήν άχραξίαν, ή όχοία παρα- τηρείτα». μέσα είς τοΰς μήνας τοϋ χειμώνος, δύο Σουηί'.κά φορτηγά ■/αί Ινα γερμανικόν άγ·/.ορ<<6ολοϋν εντδς τοϋ έσωτερι/οϋ λιμένος καί φορτώνουν χαρετωδώς- τα ·δαροϋλ7.ά των κΐ'.Όϋνται άενάως. Ένα Ίτα- λΐκδν έπιδατΐκδν είνε ίεμέντ/νΐ είς την παραλίαν. "Ενα πελώριον Αγγλικόν ■/.ατά πόΊταν χιθανότητα χετρελαιε- οόρον, εΰρίσζ-ετα! ΰχδ άτμδν έμχρδς είς τδν χροδλήτα τής Π·οΰντας· ένω τρία μιν,ρότερα μέ σημαίαν Τουρκικήν κατέχοΐΛι κατά σειράν τδν πρώτον χώρον μετά την άποδάδραν των διαιδατηρίων... Τόση κίνησις, μοϋ έκαμε χράγμα- τι, εντύπωσιν ήρχισαν άρά γε οί Τοϋρκοι νά έργάζωνται; Άχεφάτ-.- σαν νά έντείνο·>* τάς δυνάμεις των
;;ά νά κατορθώσθυν 'Λατι νά επιτύ¬
χουν αόνοι των;
Είνε μεσημέρι χερίπου, δταν χά-
τορθώνωμεν μέτά μακράς διατοπώ-
σεις είς τδ Κουμβρκάκι, νά εξέλ¬
θωμεν είς την πόλιν.. Μιά σειρά
άμάξΐα είνε χαρατεταγμένα κατά
μή/.ος τοϋ Καί, πρός την πλευράν
τής ά·/.τής καί ενας άριθμδς έχτά
εως δκτώ αΰτο/ινήτων χρδς την
άχέναντι πλευράν. δχοο είνε στη-
μέναΐ δύο μεγάλαι ξύλΐναι χαράγκαι
έπέχο·ίται θ·έσ'.,> δρωμερών καιφενε'-
ων... Πηδοϋμε μέσα σέ Ινα άμάςι
καί κατευθυνόμεόα πρός τδ Κονάκι.
Ή αποστόλη μοο είνε νά έπισκεφθώ
•/αί την Άγκυραν, διά τουτο δέν έ'-
χω είς την διάθεσιν μοο χαρά ο—6
ημέρας δχως χαραμείνω είς την
Σμύρνην. Π ρέχε: κατά <πτ,ιέπε'.αν, νά χρησιμοποιήσας όσον ήμπορώ καλ¬ λίτερον τάς πολ.»τίμους ώρας τάς ο¬ ποίας έ'χω είς την διάθεσιν μου. Καί δέν ήργησα νά άρχίσω την πε¬ ριοδείαν μοο. Περίεργον! Άπδ τα χρώτα δήμα- τα, χελώριαΐ τοιχοκολλήσεις Τουρ- νικαί είς δίάφ·ορα έπίχ.αιρα σημεΐα μοϋ κ'νοϋν την προσοχήν. Εί'ΐε χα- ραστατίκαί είκόνες, χολύ καλοκα- μωμένες, ί:ά των όχοίων ή Τοορ- κί/η άστ^νομία συνιστά είς τοΰς πολίτας νά άχοφεόγουν τί) οδζο, τίς γιιναϊκες καί τα τοχερά παιγνίδια. Τδ πιοτδ καί ή διαφθορά φαίνετα; ότι κάμνθ'Λ θραϋσ·.. Άλλά καί τδ χροληπτι/δν μέτρον τής άοτυνομί- ας Σμύρνης, μέ την εϋγλωττον καί παρα·στατιχήν απεικόνισιν, κάμνει άρκετά μεγάλην έντόχωσιν λλι οί Τοϋρκοι γέόόρο: καί νέοι ποίι στέκοτ' μπροστά στή τοιχοκόλλησι, σάν χα- ζοί, φαίνονται άρ/ετά φοδ'.σμένθ'. και χάτι ψιθ'υρίζουν μέσα στά ί«ντ·.α των ώσάν νά στέλνο.)ν /.αχο'.ο·/ άφορισμον πρός τα τρία βκείνα μεγάλα στοι- χεϊα τής ίιαφθορας ζ.αί τής παρα- λι>σίας χοΰ μαστίζουν τδν τόπτ/;.
Ένα μεγάλο Τουρκικδ καφενειον
εχε: άνοίξε; -ΐί^ζα τελευταίως πλα-
γίως τοϋ Διοικητηρίου, είς την ά¬
χέναντι τοΰ Μπεϋλέρ—Σοκάκ γω-
• -'αν. Ναργιλές ·λαί τάβλί είς την
ημερησίαν διάταξιν. Άλλά είνε άρ-
/ετά εΰχρεχές καί καθαρώτερον δμθ-
λογουμένως, άπδ τα άλλα δλα ποί»
είχα γνωρίσε!. Δέν πρόκειται νά
σοναντήσω /.ανένα γνωστόν,—Ιχω
μάλ-.στα την πρόθεσιν νά άποούγω
έπιμόνως κάθε γνωριμίαν,—άλλά
ενας καλδς Τούρκικος κζφές ήτο
άπαραίτητος.....
Δέν προφθάνω δμως νά καθήσω,
ν.αί ή γνωριμία ένσ/.ήχτε·. μόνη της
1·πό μορφήν ένδς παλαιοϋ γνωστοϋ
άστυφύλακος, τδν οποίον ε]ς τδ πε-
ρασμένο μοο ταξείδι εϋρήνα, ώς μι-
κρομεσίτην, άναμιγνυόμενον είς πά¬
σης φύσεως έχιχειρήσεϊς καί χοίι
τώρα, κομψοντομενος, μέ πέτσ'.να
χείρόκτια είς τα χέρια ν.αί μάλλι-
νες γκέττες επάνω άχδ τα λάστιχα
στά χόδια, μέ πληροφορεί, ότι είνβ
έ'μπορος τής γρα?ιμής. Ή -/.αταγωγή
τού άπδ την Κρήτην, Άλή Μεμετά-
κης. Σομχαθητι/ή φυσΐΰγνωμία·
γλυκομίλητος άνθρωχος, άλλά δέν
ξεύρω πώς, γιατί πάντοτε τοϋ μ·.-
λοϋσα καί τδν εχανα παρέα μέ έπ·.-
φόλαξι.
"Ω! καλώς ώρισες! μοϋ λέγει
εις άπταίστον Ελληνικήν καί ποο-
οέρεί τδ δνομά μοο, την στιγμήν
ν,ατά την οποίαν έγώ φοδισμένος,
στρέφω τριγΰρω τα δλέμματά μου,
γιά νά ίδώ μήπως κχ.είς ήχθ'υσε....
μήπως άντελήφ-θη....
—Μή φοδάσαι δα! μοϋ έπανα-
λαμδάνει ό Μεμετάκης. Ξεΰρεις έ¬
γώ χόσο σέ άγαπώ, γιά νά μή θέλω
χοτέ τδ χακδ σου.
—Ναί! βέδαια, ξε^ρω! έψιθάρισα.
—Λοιχδν τί καινούργια; Π ότε
ήλθες; Άπδ πού;
—Άπδ τή Μασσαλία!
—"Α! άκόμη στήν Εύρώπη είσαι;
Έλα νά πάμε νά ιδής τδ κα'.νούργ'.ο
μαγαζί μου!
Π ροσεποιήθην δτ: είμαι άχησχο-
λημέ-.βς καί έζήτητα νά άναιδάλω-
μεν την επίσκεψιν διά την επομέ¬
νην, όπότε Θά είχα δλον τδν καιρόν
βίς την διάθεσιν μου.
Ό Μεμετάλης εδέχθη την πρό¬
τασιν μου καί μέ τδ καλόκαρδον
έ/είνο ΰφος μέ τδ οποίον μέ ελεγβ
πάντοτε δλα τα μυστικά τού άρχ'.σδ
νά μοϋ λέγη, χωρίς νά τοϋ ζη-
τήσω >ιαμμίαν πληροφορίαν:
—Ημείς έδώ, άν έρωτάς τα νέα
μας, χαΐρι καί προκοπή ποτέ δέν
θά ιδούμε. Νά, πάλι, τάμαθε,ς, άπό-
ψε τή νΰχτα σκοτώσαν δύο Ίταλοΰς,
Ινα ανδρ α μέ τή γυναίκά τού μέσΛ
στο σπίτι τοος στά Πτερωτά. Ένΐ.ς;ΐ
χ,οντά είνε τδ σπίτι μου καί ειδα
Ινα σπαρακ.τικδ θέαμα πρωι-χρωΐ.
Πνιγμένθ'. μέ τδ συ>ρματόπλεγμα.
'Εχρό/.ειτο δΓ Ινα 63ελϋρδν πράγ-
ματι καζ,ούργημα. Ό Μάριος Μα-
•,'ίφί'κος, 45 περίχου έτών, καί ή
σΰ^.υγός τού ολίγον νεωτέρα άπδ
ίύτδν. είχαν ευρεθή έκεΐνο τδ πρωϊ
πνιγμένοι μέ Ινα άγκαθώτδ συρματό-
πλεγμα μέσα είς την αύλήν ττ>ς
κατοικίας των, είς τδ μεταξΰ Κορδε-
λιοϋ καί Άγίας Τρ'.άδος προάστειον
Π τερωτά.
Ή είδησις, γνωσθείσα άνά την
πόλιν, χωρίς κάν -,ά δημοσιευθή είς
τάς εφημερίδας, εϊγε τ;ο·α.ο/ρατήσει
όλους τούς ξένοος ΰπη/,όους, έχρο-
καχ,ουρ-
γημα ήτο τδ τρίτον, τδ οποίον εγέ¬
νετο είς δάρος γνωστών Ίταλών
τής Σμύρνης. Άλλά άς συνεχίσω¬
μεν τδν περίπατό μας...
Π. ΡΑΚ.
Φιλολογικόν καί ' Ενχνκλοπαιοιχοτ
Ημερολόγιον μετά -τολλών »1χόν<— «αί .τοωτοτύπων Οιηγημάτατ Τκιαταη................... «1.0· Ό σννταγματάρ/ης Πήτερ Τράουμ, δίδων τ,όν δρκον ύποστρατήγου (είς Γκόβερνορς "Αίλαντ, προ τοΰ Συνταγμα¬ τάρχου Ε. Α. Κρέγκεο καί των στοατηγών Έλάυ καί Ρόζενμπάοι<·ι. ΤΑΚΡΟΝ δΡΚΙΝΟδ' ΡΕΑ.— Ό * Εθνικός Κηρυξ», ήμερήσιος, Κυρια- χάτικοο, καθώς κα'ι ό ε'ικονογραφηιιέ- νος, πωλοϋνται παρά τοΰ άντιπροσ(ό- .ιου μας, κ. Λουκά Παρασχευά, 206 Ν. 5>αΓΓοΓ«1 Ανρ., όστις δέχεται ιι»-
χ?άς καί μεγάλας άγγελίας, καθώς
καί έγγοαιτά- συνδοοιιητών.
Η.- ΤΓΥΡΤΑΚΗ. 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
1
1ΧΤΟΡΙΕ-
το
ΤΕΛ—ντ~ΐοΝ
' ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΔΗΜ, ΪΤΡΟΥΜΠΟΥ
— 'Αλήΰΐΐα, δέν παίζετε, κ.
Στήβανς; ηρώτησεν μέ τό χαρι-
τωμένο της χαμόγελο ή μίς Σέσιλ
Φόργκεσσεν.
"Ολοι είχον στραφή πρός τόν
γηιραιόν Άγγλον άρκΓΓσκράτην, ό
οποίος πρό όλίγου είχεν εϊΐτη είς
τόν Μίστερ Φόργκεσσεν ότι δέν
υ*ά ήγκιζεν χαρτιά, έστω καΐ αν
επρόκειτο νά κερδίση δλο τό χρυ-
σάφι τοΰ κόσμσυ. θά άπέρριπτεν
δρά γε καί την πρόσκλησιν τοΰ
Φελκτικοΰ έκΐ&ίνου πλάσματος, ό¬
πως ή νεαρά Φόργκεσσεν;
Ό βαρωνέττος έτακτοποίησε τόν
μονύελόν τού καί απήντησαν μέ ύ-
πόκλισιν.
— Συγγνώμην μίς, άλλά δέν
παίζω.
■— Είνε τουτο δυνατόν;
■— 'Επιτρέψατέ μου νά σάς εί¬
πω ότι είνε πολϋ δυνατόν. 'Εδώ
καί τρία χρόνια επαυσα νά εΐμαι
ό μανιώδης χαρτοπαίκτης1 όπως
δλοι μέ εγνώριζον, καί εϊχα τούς
λόγους μου διά νά τό κάμω.
Τό αΐσΊτηιμα τής απογοητεύσεως
τό οποίον έξεδηιλώνΞιτκ) καθαρά είς
τσύς μορφασμούς των παρ ισταμέ¬
νων μετεβλή|θη είς μίαν ζωηράν
έκφρασιν περιεργείας-. Ό σέρ
Στήβανς· ήτο ό πλέον ευχάριστος
όμιλητής, ποϋ Μ ήμποροΰσε νά
«υρη μία συντροιφιά γιά νά περά¬
ση τής πληκτικές άπογεΐΛΐατινές
ωρες τοϋ Γουόργουίτς, δταν ή
θύελλα άπέκλειεν τόν περίςτατον
ρϊς την παραλίαν καί ή Λέσχη έ-
πλι^μύ,ριζεν άπό παραιθερίζον-
τας, ποΰ δένηξευραν ποΰ νά ΐτερά-
σουν τάς ώρας των. Ή μίς Σέσιλ
τότε έξ δνόματος δλων υπέβαλεν
την ερώτησιν: Τότε θά μάς άφη-
γηθητε την αφορμήν ποϋ σάς έκα¬
μεν νά όροασθητε δτι δέν θά ξανα-
παίξετε, ένδκκρδρόμΐίΐ&α δλοι νά
την ακούσωμεν.
Ό βαρωνέττος δέν έχρειάζετο
περισσοτέρας παρακληθείς, έτακ-
τοποητθη είς την πολΐ'θρόνα τού,
ά'ναψεν την πέμπτην οόβάνναν τού
τής ημέρας καί
*
— Ό παραδαξότερος τύπος
Άγγλου νπψάον ποϋ έ'τυχε νά
σΐ'ναντήσω κατά την σταδιο&ρομί-
αν μου ώς πρόξενος, υπήρξεν ά-
οιαφιλονικήτως ό Γκρέγκορ Μάκ
Στάνεϋ, ενός Σκωτσέζος ΰι|·ηλός
αάν τηλεγραφικός στϋλος, άούνσ-
τος, κομψός σάν τόν λόρδον
Μπροΰμελ, εξΐιπνος σάν τόν λόρδον
Μπάϋρον καί ώραϊος όσον καί ό
μεγάλος ποιητής. Μέ επεσκέφθη
στό Φρΐσκο ενα β,ράιδυ τοΰ Νοεμ¬
βριού τοΰ 1923, διά νά μοϋ ζη¬
τήση μερικάς πληροφορίας γιά
κάποκΐ έταιρεία ή όποία τοΰ εΐ-
χε προτείνει νά γίντ) μέτοχος. νΕσ-
πευσα νά περισνλλέξω τάς απαι¬
τουμένας πληροφορίας μέσον των
πρακτόρων μου καί επί τρ βάσει
αυτών τοϋ έ'δωσα νά έννοήστ] ότι
ή έταιρίία, ποΰ έ^δίωκεν νά τον
κάμτ) μέτοχον ήτ° άπιλσΰστατα ε¬
νας συνασπισμός άπό άγύρτ,οκ:. Μέ
ηύχαρίστησεν καί εξηφανίσθη.
»"Επειτ« άπό δύο μήνας, τόν
Ιανουάριον, ήλθεν νά μέ επι¬
σκεφθή πάλιν γιά νά μοΰ είπη δτι
ήταν κατεστραμμένος. Παρ' όλην
την συμβουλήν μου είχεν παρα¬
συρθή ε'ι? τήν πλεκτάνην τής ψευ-
τοεταιρείας καί εχασεν τριάντα χι¬
λιάδας λίρβς, δηλαΐδή τα έννέα δέ-
κατα της; περιουσίας τού. Μοϋ έ-
ξήγηρεν ότι δέν είχεν έ'λθη δια νά
μοΰ ζητήση καμμίαν χάριν ή ΰ-
παστήριξιν, άλλ' απλώς διά νά
μοΰ είπ»ι δτι είχα δίκαιον καί ότι
αυτάς υπήρξεν άπερίσκεπτος. Ε¬
ξηφανίσθη διά δευτέραν φοράν.
»Τόν Μάρτιον τόν έΐΓανεΐδον
είς μίαν εορτήν τοϋ προξενείον
επί τί) εύκαιρία τοΰ κατάπλου μοί-
ρα; τοϋ στόλου αας. Κομψός καί
περυτοιηιμένος όπως τάς δΰο προ¬
ηγουμένας φοράς , ηλ·9εν νά μοΰ
ύποβαλΐ) ταυς χαιρετισμοΰς τού
καί νά μοΰ είπη .δτι άρχίζει νά ά-
ναλαμβάντι οί,κονομικως, διότι με-
ταξϋ των άγνρτών τής έταιρείας
ΘΑ ΜΕΤΑΒΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ
Η ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ;
ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟΝ ΤΜΗΜΑ
Τόσον σεϊς, όσον καί οίοσδϊ'ιποτε άλλος ξένος ποϋ
ίχει ελθει είς την Αμερικήν, Ιχετε τίιν φιλοδοΐίαν
να επισκεφθήτε ημέραν τινά την πατρίδα σας.....
•τους συγγενείς σας, τούς ςρίλους ποϋ άφήσατε οπίσω,
θέλετε νά τούς ϊδετε μίαν φοράν άκόμη.
"Ισως δμως νά μή δυνηθητε ποτέ νά πραγματοποιή-
σετε τον πόθον σας, Ιάν δέν προπαρασκευασθήτε
σοβαρώς δι' εν τοιούτον ταξείδιον.
Διατί τότε δέν άνοίγετε Ινα "Εκτακτον Άποταμι-
ευτικόν λογαριασμόν, όστις θά σας βοηθήση νά Ικ-
πληρώσητε τήν επιθυμίαν σας.
"Επισκεφθήτε μας κα'ι άφήσατέ μας νά σάς δείξω¬
μεν πως καί πόσον σΰντομα δύνασθε νά κάμετε τό
ταξειδιον αυτό.
ΛΙε $1 .ΟΟ άνοίγετε
Π ροσκαλοΰμεν τούς καταθέτας μας νά Ι
κα ^,ς ^μ^ουλευθοΰν δι' οιανδήποτε κοινω¬
νικήν ή οικονομικήν φύσεως υπόθεσιν των, ώς
τήν αγοράν οικίας, ύποθήκην, τήν τοποθέτησιν
χρημάτων, τήν απόκτησιν οικίας, ασφάλειαν
ζωής, πολιτογράφησιν, μετανάστευσιν, αποζη¬
μίωσιν εργατων καί τήν επίλυσιν οιουδήποτε
αλλου προβλήματος. Ή συμβουλή μας παρέχε-
ται εντελώς δωρεάν, είναι άξιόπιστος καί έμπι-
στευτική.
ΟΜΙΛΟΥΜΕΝ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Παρρολουθησατε άπδ τδ δΐαίίοη ΥΕΑΡ την Μιιΐυαΐ
_3νίη§8 Ηοογ εκάστην Παρασκευήν 6—7 μ. μ.
υΝΙΟΝ
ΒΙΜΕ
ΒΑΝΚ
ΙΔΡΥΘΕΙ2Α ΤΩ 1859
40ΤΗ δΤΒΕΕΤ ΑΝΟ 6ΤΗ ΑνΕΝυΕ, ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
δνο» των $12.-000,000
2Λ0
Ό
Γ,τΐρ Πτίτερ^ον, Άμερικανος μττχανίκος, όστις κρα-τείτΐι ζ'χμί
λωτος Ο—ο τοϋ Σαντίνο, έν τ φ μέσω τής οικογενείας -τ^
εκείνης είχεν συΛ'αντήση καί κα-
ςτοιον ολιγώτερον άγνρτην άττό
τούς οθάους δΰο συνεταίρους, ό ο¬
ποίος εφαίνετο διατε-θειμένος νά
τακτοποιήση τάς ·ύπαθέΛΐς τοΰ
(Λ,'νεταιρισιιοΰ. Τόν συνΐχάρην
καί επί τρεΓς μήνας δέν τόν έπα-
νεΐδα έκτοτε.
»Πί?ρί τα τέλη Ίουνίου τόν συ-
νήντησα πάλιν. ΤΗτο ή ε-τοχη των
διακοπών καί των θερινών έκδρο-
μών καί εΐχα μετα6·η μέ τάς γνω-
στοτέρας ο'ικογεΐίας τής Άγγλι-
κιής παροικίας είς Σούμπαικ Σίνκ,
τήν τόσον άγοκτιγ:ΐ]ν είς την άρι-
στοκρατίαν τοΰ Φρϊακο λουτρό-
πολιν. Τό βράιδυ έμαζευό^ιε-θα είς
τήν Λέσχΐ]ν Βικτώρια καί έπαίζα-
μίν. 'Ένα βράδυ ένω τό παιγνίΐδι
ίΐύρίσκετο είς την άκμην τού '/μΙ έ-
γώ καθισμένος παράιΐίρα εδιάιβΐί)-
ζα καί έκάπνιζα, αντελήφθην κα-
ποιον ποϋ έστά&ιΐ έμπρός μου. 'Ε-
σήκοκτα τα μάτια μου. Ήταν δ
Μάκ Στάννεη. Είχεν πάλιν άτυχή-
στ». Τό πρόσωςχόν τού αύλάκωναν
β«θιειές ρυτίδΕΐς, τα μάτια τού ή¬
σαν κοΐ'ραο^ιένα. Μοϋ λέγει χωρίς
καΛ'έΛΐα πρά).ογον. «Τίποτε τύ,έον
.. .εχασα1 τα πάντα. . .Δέν μοΰ
μένουν πα,ρά έοοατον δολλάρια. . .
αυτή είνε δλη ή περϊουο'ία μου. Θά
δσκυμάοχ» τήν τύχην, εάν έπιτύχο),
■θά έπιοτρέψω είς τήν πατρίδα, δ-
που ΐσως νά «ΰρο> τήν πούχιιάν η¬
συχίαν μου... άλλως... εχω ενα
θαυμάσιον περ-ίστροφον...
»'ιΕμ£ΐδίαισιεν με| πικρίαν, ενα
μειδίαμα ποΰ εφαίνετο σάν άνε-
ξήγητος, σατανικός, μορφασμός.
«Δέν «ά χάσω δμως. . . εΐμαι 6ε-
6αιος.. .»
>Δέν ήξευρα τί νά τοΰ είπω
,έκτός των οηη'ήθων φράσεων: Τό
προξενείον θά ελάμβανε τήν φρον
τίδα νά τόν βοηθήστ), εάν είχεν
ανάγκην τή; τοιοεύχης'οοηθείας...
Λέν μέ αφτμτεν νά τελΐΐώσω...
«Εύχαριστώ, άλλά ενας Σκώττος
δέν γίνεται έΛαίτης. . . ."Ω! μή
φοθεϊσ&ε, εΐμαι βέιβκΐιος δτι θά
κερδίσω.. .Μ ίδητε!»
»"Επ:ειτα άπό μισό λεπτό, κατε-
λάμβαΛΊΕ θέσιν γύρω τής ρουλέτ-
τας καί έποντάριζεν τα εκατόν τού
δολλάρια. ^ Έ^ώριζα δτι επί τοΰ
ποσοϋ εκείνον έααδζετο ή ζιοή τού,
έπειδή τα πάντα έδιδον νά εννοη¬
θή δτι ό οίνθρωπος εΜεΐνος θά έ-
πραγματοποιοΰσε δ,τι είχεν είπη.
'Εάν έ'χεονεν, μία σφαΐρα τοΰ πε-
ριστρόψου τού καί δλα έτελείιω-
ναν. Καί δμως ήτο τόσον ηρεμος,
σάν νά εΐχ&ν άκόμη τό πορτοφόλΐ
τού γεμάτο χαρτοναμίσματα, σάν
νά μή επαιζε καθόλου.
Ό γιρ^σιτπιέρρης έφώναζεν: «Έν-
νέα!» Ήτο δ άριθμός τού. είχεν
κερδίση 3.600 οολλάρια. Ψύχραι-
μος καί άτάραχος δέν έ^νήθη. Ά-
φψ£ν ολόκληρον τό ποσόν είς τόν
ίδιον άρι'θμόν. Διά δευτέραν φο¬
ράν ό γρουπιέρ,ρης εφώναξεν:
«'Ενέαι!»
■— Έκερδίσατε δνο φοοά;, τσδ
εΐπα, ημπορεΐτε νά είσθε εί· _
σημένος. Τραβητχθήτε. Δέν -Τ»
Λει νά προκαλί) κανείς κατα τέτοΐβ'
:ρόπο την τύχη.
. Ό Μάκ Στάννεη έμίΐδίασεν μέ
πικρίαν. «"Οί?ΛΒ δσα έκέρδισα δέν
κάμνουν περισσότερα άπο (Ινοα
—ίντε χιλιάδας στερλίνα: Πολ4
ολίγα γιά νά μή παίξο> ά/οαη μώ
φορά. Σκεφθήτε» κΰριε, ένα τοί·
το κέρδισαα τοΰ έννέα, θά ιιέ εχ*
μνε πάμπλουτον...
— Έτο;λ?Λβητε, Μάκ Στι»
νεη. Τραβήξατε τουλάχιστον ενα
μέ'ρος, τοΰ εΕπα.
»Έκεΐνος έκαμεν μίαν νχνώΜ
σιν: «θ·έλω νά σάς τίπακούσ('), λ^»·
ε, νά,» καί αφήρεσεν άπό τόν <κ>
ρόν των δολλαρίων.. .ενα δολά¬
ριον, ?να μόνον. Π ροτοΰ ςΐρολά·
6ω νά έπιμείνω, ή σφαϊρα ήρχ*1
σεν νά πρριστρέφεται καί μίτά χ\&
αν λεπτόν, ό γρουπιέρης έφών»
ζεν «Δεκατρία*» καί έκαθάριζεν
τό τραπέζι.
Ό Σκχΰιττος δέν έταοάχθη χ*
■θόλου. «"Ισως νά εΐχατε υίκαιο-ν
οΐϊς, μοΰ είπεν. 'Αλλά δέν πειά*
ζει ,εύχαριστώ διά τήν οτ.'μοονλψ
σας, ήμ-τορω άκόμη νά δθΛΐμώ»
.... καί έποντάριοΐν τό τελεΐΛ»
όν τού δολλάριον.
»Καί εάν δμως τα χαρα'.τηΡ*·
στΐκά τού δέν έπρόδιδον ν.αμμ(Λ
συγκίνησιν, έν τούτοις ή φωνή **
γεν καποιον παράδοξον τόνον, χ»
δλοι τόν παρεΓτήρισυν, ώς νά ΐτροττ
σθάνοντο καποιο σοβαρόν γεν*
νός!» Ένώ ή οχραϊρα τής ρονλεϊ*
τας έκττρέφετο μέ την ιλιγγι^
της ταχύτη,τα, μέ Ιτήραξεν καί ^
είπΐν: <Βλέ-πετε «υριε, ό τοΰ πιαιΐγνιδιοΰ είνε φκι ^ ( κατ' αυτόν τόν τρόπον. . .Χα κανείς τό λογικόν τού. . .Μή ^ ξετε ποτέ εάν ήμΛορήτε..·Ζΐ κανείς καλλίτ&ρα ή ~~'1':-"Λ*"Ϊ »Ό Μάκ Στάννεη, είχεν κερδί¬ ση 130.100 δολλάρια, χωρίς δμως νά κινίγται διά νά άποσιύρη τό Τε' ράστιον ποσόν άπό τον αριθμόν μέ τόν οποίον έκέρδισεν ούο φο¬ ράς. Π ροτοΰ 6 γρονπιέρρης φω¬ νάξη τό μοιραίον έκεΐνο «δέν πη- γαίνει πλέον τίςχοτΐ, ωθησα μέ τό χέρ% μου τόν ά>νιο τοΰ Σκώττου ό
οποίος έστράφη καί μέ έκ,ύταξεν.
»'Η (ρωνή τοΰ γρουπιέροη
οιέκοψε σκληρά είς την άδκ
ρίαν της^λυοτ». Μέ ταχύτητα
τραπης ό Σοαωτσέζος εΊχεν
άπό τήν μέσην τού τό περ
φόν, τό έστηριξεν είς τόν κρ
■φόν ττουί καί" έόπυροΐβόληο-εν.
^ »Δέν ημποροΰσα νά κάμω < τίποτε παρά νά δεχθώ είς τάς καλάς μου τό δυοτυχισμένο έκ σώμ« ποΰ καπρεκύλησεν άΛΟ κάθΊσμα. ψ ν« ·* ♦ Ό Σέρ Στήθανς έπέταξεν τη* Ι Α6αναν τού, ήναψεν την &*<$! της ημέρας τού «αί επειτα ν.αΧ^Υ %ν έν μέσω της θλιθεράς σιΛΧ^ των παρισταμένϊαν «δταν μετέφ»· ρ« τον νεκρόν παύκπην επί τού γ νοίτε, ^καμε τόν δρκον τόν οΛθίο κ«ι θά κρατήοχο. Νά μή παίξω τε^πλέον, ποτέ!» "Εστρεψεν τδ βλέμμα τού καί ηρώτησεν: — Μτρκος ?χω δδυκον μςζ ^ί Λ; Τί λέγετε σεΐς, κυρίαι «* υριοι; ν , νί,Ις δέν &Γηντησ«. Ήκ την ημέραν δμως «ανείς δέν ««νθητην 6ια&ε ^ ^
1
1ΧΤΟΡΙΕ-
το
ΤΕΛ—ντ~ΐοΝ
' ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΔΗΜ, ΪΤΡΟΥΜΠΟΥ
— 'Αλήΰΐΐα, δέν παίζετε, κ.
Στήβανς; ηρώτησεν μέ τό χαρι-
τωμένο της χαμόγελο ή μίς Σέσιλ
Φόργκεσσεν.
"Ολοι είχον στραφή πρός τόν
γηιραιόν Άγγλον άρκΓΓσκράτην, ό
οποίος πρό όλίγου είχεν εϊΐτη είς
τόν Μίστερ Φόργκεσσεν ότι δέν
υ*ά ήγκιζεν χαρτιά, έστω καΐ αν
επρόκειτο νά κερδίση δλο τό χρυ-
σάφι τοΰ κόσμσυ. θά άπέρριπτεν
δρά γε καί την πρόσκλησιν τοΰ
Φελκτικοΰ έκΐ&ίνου πλάσματος, ό¬
πως ή νεαρά Φόργκεσσεν;
Ό βαρωνέττος έτακτοποίησε τόν
μονύελόν τού καί απήντησαν μέ ύ-
πόκλισιν.
— Συγγνώμην μίς, άλλά δέν
παίζω.
■— Είνε τουτο δυνατόν;
■— 'Επιτρέψατέ μου νά σάς εί¬
πω ότι είνε πολϋ δυνατόν. 'Εδώ
καί τρία χρόνια επαυσα νά εΐμαι
ό μανιώδης χαρτοπαίκτης1 όπως
δλοι μέ εγνώριζον, καί εϊχα τούς
λόγους μου διά νά τό κάμω.
Τό αΐσΊτηιμα τής απογοητεύσεως
τό οποίον έξεδηιλώνΞιτκ) καθαρά είς
τσύς μορφασμούς των παρ ισταμέ¬
νων μετεβλή|θη είς μίαν ζωηράν
έκφρασιν περιεργείας-. Ό σέρ
Στήβανς· ήτο ό πλέον ευχάριστος
όμιλητής, ποϋ Μ ήμποροΰσε νά
«υρη μία συντροιφιά γιά νά περά¬
ση τής πληκτικές άπογεΐΛΐατινές
ωρες τοϋ Γουόργουίτς, δταν ή
θύελλα άπέκλειεν τόν περίςτατον
ρϊς την παραλίαν καί ή Λέσχη έ-
πλι^μύ,ριζεν άπό παραιθερίζον-
τας, ποΰ δένηξευραν ποΰ νά ΐτερά-
σουν τάς ώρας των. Ή μίς Σέσιλ
τότε έξ δνόματος δλων υπέβαλεν
την ερώτησιν: Τότε θά μάς άφη-
γηθητε την αφορμήν ποϋ σάς έκα¬
μεν νά όροασθητε δτι δέν θά ξανα-
παίξετε, ένδκκρδρόμΐίΐ&α δλοι νά
την ακούσωμεν.
Ό βαρωνέττος δέν έχρειάζετο
περισσοτέρας παρακληθείς, έτακ-
τοποητθη είς την πολΐ'θρόνα τού,
ά'ναψεν την πέμπτην οόβάνναν τού
τής ημέρας καί
*
— Ό παραδαξότερος τύπος
Άγγλου νπψάον ποϋ έ'τυχε νά
σΐ'ναντήσω κατά την σταδιο&ρομί-
αν μου ώς πρόξενος, υπήρξεν ά-
οιαφιλονικήτως ό Γκρέγκορ Μάκ
Στάνεϋ, ενός Σκωτσέζος ΰι|·ηλός
αάν τηλεγραφικός στϋλος, άούνσ-
τος, κομψός σάν τόν λόρδον
Μπροΰμελ, εξΐιπνος σάν τόν λόρδον
Μπάϋρον καί ώραϊος όσον καί ό
μεγάλος ποιητής. Μέ επεσκέφθη
στό Φρΐσκο ενα β,ράιδυ τοΰ Νοεμ¬
βριού τοΰ 1923, διά νά μοϋ ζη¬
τήση μερικάς πληροφορίας γιά
κάποκΐ έταιρεία ή όποία τοΰ εΐ-
χε προτείνει νά γίντ) μέτοχος. νΕσ-
πευσα νά περισνλλέξω τάς απαι¬
τουμένας πληροφορίας μέσον των
πρακτόρων μου καί επί τρ βάσει
αυτών τοϋ έ'δωσα νά έννοήστ] ότι
ή έταιρίία, ποΰ έ^δίωκεν νά τον
κάμτ) μέτοχον ήτ° άπιλσΰστατα ε¬
νας συνασπισμός άπό άγύρτ,οκ:. Μέ
ηύχαρίστησεν καί εξηφανίσθη.
»"Επειτ« άπό δύο μήνας, τόν
Ιανουάριον, ήλθεν νά μέ επι¬
σκεφθή πάλιν γιά νά μοΰ είπη δτι
ήταν κατεστραμμένος. Παρ' όλην
την συμβουλήν μου είχεν παρα¬
συρθή ε'ι? τήν πλεκτάνην τής ψευ-
τοεταιρείας καί εχασεν τριάντα χι¬
λιάδας λίρβς, δηλαΐδή τα έννέα δέ-
κατα της; περιουσίας τού. Μοϋ έ-
ξήγηρεν ότι δέν είχεν έ'λθη δια νά
μοΰ ζητήση καμμίαν χάριν ή ΰ-
παστήριξιν, άλλ' απλώς διά νά
μοΰ είπ»ι δτι είχα δίκαιον καί ότι
αυτάς υπήρξεν άπερίσκεπτος. Ε¬
ξηφανίσθη διά δευτέραν φοράν.
»Τόν Μάρτιον τόν έΐΓανεΐδον
είς μίαν εορτήν τοϋ προξενείον
επί τί) εύκαιρία τοΰ κατάπλου μοί-
ρα; τοϋ στόλου αας. Κομψός καί
περυτοιηιμένος όπως τάς δΰο προ¬
ηγουμένας φοράς , ηλ·9εν νά μοΰ
ύποβαλΐ) ταυς χαιρετισμοΰς τού
καί νά μοΰ είπη .δτι άρχίζει νά ά-
ναλαμβάντι οί,κονομικως, διότι με-
ταξϋ των άγνρτών τής έταιρείας
ΘΑ ΜΕΤΑΒΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ
Η ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ;
ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟΝ ΤΜΗΜΑ
Τόσον σεϊς, όσον καί οίοσδϊ'ιποτε άλλος ξένος ποϋ
ίχει ελθει είς την Αμερικήν, Ιχετε τίιν φιλοδοΐίαν
να επισκεφθήτε ημέραν τινά την πατρίδα σας.....
•τους συγγενείς σας, τούς ςρίλους ποϋ άφήσατε οπίσω,
θέλετε νά τούς ϊδετε μίαν φοράν άκόμη.
"Ισως δμως νά μή δυνηθητε ποτέ νά πραγματοποιή-
σετε τον πόθον σας, Ιάν δέν προπαρασκευασθήτε
σοβαρώς δι' εν τοιούτον ταξείδιον.
Διατί τότε δέν άνοίγετε Ινα "Εκτακτον Άποταμι-
ευτικόν λογαριασμόν, όστις θά σας βοηθήση νά Ικ-
πληρώσητε τήν επιθυμίαν σας.
"Επισκεφθήτε μας κα'ι άφήσατέ μας νά σάς δείξω¬
μεν πως καί πόσον σΰντομα δύνασθε νά κάμετε τό
ταξειδιον αυτό.
ΛΙε $1 .ΟΟ άνοίγετε
Π ροσκαλοΰμεν τούς καταθέτας μας νά Ι
κα ^,ς ^μ^ουλευθοΰν δι' οιανδήποτε κοινω¬
νικήν ή οικονομικήν φύσεως υπόθεσιν των, ώς
τήν αγοράν οικίας, ύποθήκην, τήν τοποθέτησιν
χρημάτων, τήν απόκτησιν οικίας, ασφάλειαν
ζωής, πολιτογράφησιν, μετανάστευσιν, αποζη¬
μίωσιν εργατων καί τήν επίλυσιν οιουδήποτε
αλλου προβλήματος. Ή συμβουλή μας παρέχε-
ται εντελώς δωρεάν, είναι άξιόπιστος καί έμπι-
στευτική.
ΟΜΙΛΟΥΜΕΝ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Παρρολουθησατε άπδ τδ δΐαίίοη ΥΕΑΡ την Μιιΐυαΐ
_3νίη§8 Ηοογ εκάστην Παρασκευήν 6—7 μ. μ.
υΝΙΟΝ
ΒΙΜΕ
ΒΑΝΚ
ΙΔΡΥΘΕΙ2Α ΤΩ 1859
40ΤΗ δΤΒΕΕΤ ΑΝΟ 6ΤΗ ΑνΕΝυΕ, ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
δνο» των $12.-000,000
2Λ0
Ό
Γ,τΐρ Πτίτερ^ον, Άμερικανος μττχανίκος, όστις κρα-τείτΐι ζ'χμί
λωτος Ο—ο τοϋ Σαντίνο, έν τ φ μέσω τής οικογενείας -τ^
εκείνης είχεν συΛ'αντήση καί κα-
ςτοιον ολιγώτερον άγνρτην άττό
τούς οθάους δΰο συνεταίρους, ό ο¬
ποίος εφαίνετο διατε-θειμένος νά
τακτοποιήση τάς ·ύπαθέΛΐς τοΰ
(Λ,'νεταιρισιιοΰ. Τόν συνΐχάρην
καί επί τρεΓς μήνας δέν τόν έπα-
νεΐδα έκτοτε.
»Πί?ρί τα τέλη Ίουνίου τόν συ-
νήντησα πάλιν. ΤΗτο ή ε-τοχη των
διακοπών καί των θερινών έκδρο-
μών καί εΐχα μετα6·η μέ τάς γνω-
στοτέρας ο'ικογεΐίας τής Άγγλι-
κιής παροικίας είς Σούμπαικ Σίνκ,
τήν τόσον άγοκτιγ:ΐ]ν είς την άρι-
στοκρατίαν τοΰ Φρϊακο λουτρό-
πολιν. Τό βράιδυ έμαζευό^ιε-θα είς
τήν Λέσχΐ]ν Βικτώρια καί έπαίζα-
μίν. 'Ένα βράδυ ένω τό παιγνίΐδι
ίΐύρίσκετο είς την άκμην τού '/μΙ έ-
γώ καθισμένος παράιΐίρα εδιάιβΐί)-
ζα καί έκάπνιζα, αντελήφθην κα-
ποιον ποϋ έστά&ιΐ έμπρός μου. 'Ε-
σήκοκτα τα μάτια μου. Ήταν δ
Μάκ Στάννεη. Είχεν πάλιν άτυχή-
στ». Τό πρόσωςχόν τού αύλάκωναν
β«θιειές ρυτίδΕΐς, τα μάτια τού ή¬
σαν κοΐ'ραο^ιένα. Μοϋ λέγει χωρίς
καΛ'έΛΐα πρά).ογον. «Τίποτε τύ,έον
.. .εχασα1 τα πάντα. . .Δέν μοΰ
μένουν πα,ρά έοοατον δολλάρια. . .
αυτή είνε δλη ή περϊουο'ία μου. Θά
δσκυμάοχ» τήν τύχην, εάν έπιτύχο),
■θά έπιοτρέψω είς τήν πατρίδα, δ-
που ΐσως νά «ΰρο> τήν πούχιιάν η¬
συχίαν μου... άλλως... εχω ενα
θαυμάσιον περ-ίστροφον...
»'ιΕμ£ΐδίαισιεν με| πικρίαν, ενα
μειδίαμα ποΰ εφαίνετο σάν άνε-
ξήγητος, σατανικός, μορφασμός.
«Δέν «ά χάσω δμως. . . εΐμαι 6ε-
6αιος.. .»
>Δέν ήξευρα τί νά τοΰ είπω
,έκτός των οηη'ήθων φράσεων: Τό
προξενείον θά ελάμβανε τήν φρον
τίδα νά τόν βοηθήστ), εάν είχεν
ανάγκην τή; τοιοεύχης'οοηθείας...
Λέν μέ αφτμτεν νά τελΐΐώσω...
«Εύχαριστώ, άλλά ενας Σκώττος
δέν γίνεται έΛαίτης. . . ."Ω! μή
φοθεϊσ&ε, εΐμαι βέιβκΐιος δτι θά
κερδίσω.. .Μ ίδητε!»
»"Επ:ειτα άπό μισό λεπτό, κατε-
λάμβαΛΊΕ θέσιν γύρω τής ρουλέτ-
τας καί έποντάριζεν τα εκατόν τού
δολλάρια. ^ Έ^ώριζα δτι επί τοΰ
ποσοϋ εκείνον έααδζετο ή ζιοή τού,
έπειδή τα πάντα έδιδον νά εννοη¬
θή δτι ό οίνθρωπος εΜεΐνος θά έ-
πραγματοποιοΰσε δ,τι είχεν είπη.
'Εάν έ'χεονεν, μία σφαΐρα τοΰ πε-
ριστρόψου τού καί δλα έτελείιω-
ναν. Καί δμως ήτο τόσον ηρεμος,
σάν νά εΐχ&ν άκόμη τό πορτοφόλΐ
τού γεμάτο χαρτοναμίσματα, σάν
νά μή επαιζε καθόλου.
Ό γιρ^σιτπιέρρης έφώναζεν: «Έν-
νέα!» Ήτο δ άριθμός τού. είχεν
κερδίση 3.600 οολλάρια. Ψύχραι-
μος καί άτάραχος δέν έ^νήθη. Ά-
φψ£ν ολόκληρον τό ποσόν είς τόν
ίδιον άρι'θμόν. Διά δευτέραν φο¬
ράν ό γρουπιέρ,ρης εφώναξεν:
«'Ενέαι!»
■— Έκερδίσατε δνο φοοά;, τσδ
εΐπα, ημπορεΐτε νά είσθε εί· _
σημένος. Τραβητχθήτε. Δέν -Τ»
Λει νά προκαλί) κανείς κατα τέτοΐβ'
:ρόπο την τύχη.
. Ό Μάκ Στάννεη έμίΐδίασεν μέ
πικρίαν. «"Οί?ΛΒ δσα έκέρδισα δέν
κάμνουν περισσότερα άπο (Ινοα
—ίντε χιλιάδας στερλίνα: Πολ4
ολίγα γιά νά μή παίξο> ά/οαη μώ
φορά. Σκεφθήτε» κΰριε, ένα τοί·
το κέρδισαα τοΰ έννέα, θά ιιέ εχ*
μνε πάμπλουτον...
— Έτο;λ?Λβητε, Μάκ Στι»
νεη. Τραβήξατε τουλάχιστον ενα
μέ'ρος, τοΰ εΕπα.
»Έκεΐνος έκαμεν μίαν νχνώΜ
σιν: «θ·έλω νά σάς τίπακούσ('), λ^»·
ε, νά,» καί αφήρεσεν άπό τόν <κ>
ρόν των δολλαρίων.. .ενα δολά¬
ριον, ?να μόνον. Π ροτοΰ ςΐρολά·
6ω νά έπιμείνω, ή σφαϊρα ήρχ*1
σεν νά πρριστρέφεται καί μίτά χ\&
αν λεπτόν, ό γρουπιέρης έφών»
ζεν «Δεκατρία*» καί έκαθάριζεν
τό τραπέζι.
Ό Σκχΰιττος δέν έταοάχθη χ*
■θόλου. «"Ισως νά εΐχατε υίκαιο-ν
οΐϊς, μοΰ είπεν. 'Αλλά δέν πειά*
ζει ,εύχαριστώ διά τήν οτ.'μοονλψ
σας, ήμ-τορω άκόμη νά δθΛΐμώ»
.... καί έποντάριοΐν τό τελεΐΛ»
όν τού δολλάριον.
»Καί εάν δμως τα χαρα'.τηΡ*·
στΐκά τού δέν έπρόδιδον ν.αμμ(Λ
συγκίνησιν, έν τούτοις ή φωνή **
γεν καποιον παράδοξον τόνον, χ»
δλοι τόν παρεΓτήρισυν, ώς νά ΐτροττ
σθάνοντο καποιο σοβαρόν γεν*
νός!» Ένώ ή οχραϊρα τής ρονλεϊ*
τας έκττρέφετο μέ την ιλιγγι^
της ταχύτη,τα, μέ Ιτήραξεν καί ^
είπΐν: <Βλέ-πετε «υριε, ό τοΰ πιαιΐγνιδιοΰ είνε φκι ^ ( κατ' αυτόν τόν τρόπον. . .Χα κανείς τό λογικόν τού. . .Μή ^ ξετε ποτέ εάν ήμΛορήτε..·Ζΐ κανείς καλλίτ&ρα ή ~~'1':-"Λ*"Ϊ »Ό Μάκ Στάννεη, είχεν κερδί¬ ση 130.100 δολλάρια, χωρίς δμως νά κινίγται διά νά άποσιύρη τό Τε' ράστιον ποσόν άπό τον αριθμόν μέ τόν οποίον έκέρδισεν ούο φο¬ ράς. Π ροτοΰ 6 γρονπιέρρης φω¬ νάξη τό μοιραίον έκεΐνο «δέν πη- γαίνει πλέον τίςχοτΐ, ωθησα μέ τό χέρ% μου τόν ά>νιο τοΰ Σκώττου ό
οποίος έστράφη καί μέ έκ,ύταξεν.
»'Η (ρωνή τοΰ γρουπιέροη
οιέκοψε σκληρά είς την άδκ
ρίαν της^λυοτ». Μέ ταχύτητα
τραπης ό Σοαωτσέζος εΊχεν
άπό τήν μέσην τού τό περ
φόν, τό έστηριξεν είς τόν κρ
■φόν ττουί καί" έόπυροΐβόληο-εν.
^ »Δέν ημποροΰσα νά κάμω < τίποτε παρά νά δεχθώ είς τάς καλάς μου τό δυοτυχισμένο έκ σώμ« ποΰ καπρεκύλησεν άΛΟ κάθΊσμα. ψ ν« ·* ♦ Ό Σέρ Στήθανς έπέταξεν τη* Ι Α6αναν τού, ήναψεν την &*<$! της ημέρας τού «αί επειτα ν.αΧ^Υ %ν έν μέσω της θλιθεράς σιΛΧ^ των παρισταμένϊαν «δταν μετέφ»· ρ« τον νεκρόν παύκπην επί τού γ νοίτε, ^καμε τόν δρκον τόν οΛθίο κ«ι θά κρατήοχο. Νά μή παίξω τε^πλέον, ποτέ!» "Εστρεψεν τδ βλέμμα τού καί ηρώτησεν: — Μτρκος ?χω δδυκον μςζ ^ί Λ; Τί λέγετε σεΐς, κυρίαι «* υριοι; ν , νί,Ις δέν &Γηντησ«. Ήκ την ημέραν δμως «ανείς δέν ««νθητην 6ια&ε ^ ^
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1923.
ρΡθΧΩΓΙΑ Κ ΑΙ ΖΗΤΗΐνΤΑΤΑ
ΓΗ Κα "Αλφρεδ Σμίθ, σί'ξνγος τοϋ Κυδερνη'ιτου της Νέας 'Υόρχ.ηχ:.
Ό Λούξ Ρεκάδο Δέ Έστράδα, καί ό ύποκόιιης ΓκουέλΛ, δύο Ίσπανοί εύγενεϊς, καταπλεύσαντες είς Νέαν Υόρ¬
κην διά τού ΰπεοωκεανείου Μανουήλ "Αρνους.
Ό Φλόυδ Μπέννετ, δ πεοίφημος πιλότος, μεταφεοόαε νος επί έλκύθρου άπό Μοοραίη Μπαίη είς Λαίηκ ΣαίνΤ
"Αγκνες, μετά την αιφνιδίαν πρ οσβολήν τού έκ πνειψιονίας.
Μία άποψις τοΰ Μοροαίη Μπαίη, Καναδά, οπόθεν άποστέλλεται γκαζολινη και τρόφιμα είς τού; .
νείους άεροπόρους τοϋ «Μπρέμεν», οΐτινες ευρίσκονται άπομονο)μενοι είς Γκρήνλυ νΑιλαντ.
Ή Δνίς Γιέντρα Βανκόδα, ή έκ)εγείσα ώς ή ωραιοτέρα νέα τϊις Τσεχο-
σ> οβακίας, αναχωρούσα έ| Άμερικής διά την πατρίδα της.
^^^■^^^^^^^^Ρ^^η^ητ^^^^^ηηκμ#^^ -^ΒΗεβε■ε■ε^■ρ^Βεκ■■^Μ■^^■«ε^ε■^^^^_Μ^^^^ε^εΜΒΗ■^ε■ΒΒΒ^^π■^ε^εΗεΒ■ε^■^Η^Μ^^ε■εΗΠΒν^ε^ε^ε^ε^^
Παγωμέναι Άοκτικαΐ έκτάσεις, άνωθεν των οποίων ίπέταξαν οί Άοκτικοΐ άεροπόροι, ό λοχαγό; Γουίλκινς
καί ό ϋ.-τολοχαγός "Ειλσον.
ρΡθΧΩΓΙΑ Κ ΑΙ ΖΗΤΗΐνΤΑΤΑ
ΓΗ Κα "Αλφρεδ Σμίθ, σί'ξνγος τοϋ Κυδερνη'ιτου της Νέας 'Υόρχ.ηχ:.
Ό Λούξ Ρεκάδο Δέ Έστράδα, καί ό ύποκόιιης ΓκουέλΛ, δύο Ίσπανοί εύγενεϊς, καταπλεύσαντες είς Νέαν Υόρ¬
κην διά τού ΰπεοωκεανείου Μανουήλ "Αρνους.
Ό Φλόυδ Μπέννετ, δ πεοίφημος πιλότος, μεταφεοόαε νος επί έλκύθρου άπό Μοοραίη Μπαίη είς Λαίηκ ΣαίνΤ
"Αγκνες, μετά την αιφνιδίαν πρ οσβολήν τού έκ πνειψιονίας.
Μία άποψις τοΰ Μοροαίη Μπαίη, Καναδά, οπόθεν άποστέλλεται γκαζολινη και τρόφιμα είς τού; .
νείους άεροπόρους τοϋ «Μπρέμεν», οΐτινες ευρίσκονται άπομονο)μενοι είς Γκρήνλυ νΑιλαντ.
Ή Δνίς Γιέντρα Βανκόδα, ή έκ)εγείσα ώς ή ωραιοτέρα νέα τϊις Τσεχο-
σ> οβακίας, αναχωρούσα έ| Άμερικής διά την πατρίδα της.
^^^■^^^^^^^^Ρ^^η^ητ^^^^^ηηκμ#^^ -^ΒΗεβε■ε■ε^■ρ^Βεκ■■^Μ■^^■«ε^ε■^^^^_Μ^^^^ε^εΜΒΗ■^ε■ΒΒΒ^^π■^ε^εΗεΒ■ε^■^Η^Μ^^ε■εΗΠΒν^ε^ε^ε^ε^^
Παγωμέναι Άοκτικαΐ έκτάσεις, άνωθεν των οποίων ίπέταξαν οί Άοκτικοΐ άεροπόροι, ό λοχαγό; Γουίλκινς
καί ό ϋ.-τολοχαγός "Ειλσον.
Ϊ ΚΗΡΥΞ,- ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1ΜΒ.
(ΓΙλλΊϊνισμοσ εν_αμερικη
ΡΕΙ.ΙΕΡ ΡϋΝΡ
|€ΘΗΙΚΟ«£ ΚΗΡΥ-|
ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΑΙ ΤΩΝ ΑΙθΕ-
ΡΩΝ
ΕΞ όλων των ένδενξεων έμφαί-
νεται δτι τό τρέχον ετος θά είνε
?να άπό τα οημχηαικώτερα διά τάς
προόδους καί τού; θρίαμβον; τής
άεροπορίας. Προτοϋ παρέλθει ά-
κόμη καλά, καλά ό χειμών εσημει¬
ώθησαν γΐγονότα μοναδικά ίσως
είς την ιστορίαν τής άεροπορίας.
Μετά την άπό Άναηώών πρός
Δυσμάς διάσχισιν τοΰ Άτλαντι-
κοϋ υπό των δα'ο Γερμανών «*< τοΰ Ιρλανδοΰ άερ«πόρο>ν, μάς
έφθασεν τό ευχάριστον αγγε-'ιμα
δτι οί ά>ροπόροι Ονΐλκινς «αί Έ-
ΐλσον διέσχισαν τόν Π όλον άπό
της Άλάσκας είς την Σπιτζμπέρ-
γην. Ή πτήσις τοΰ Ούίλκινς "«-
νητοι. "Ενα κατόρ-Οωμα άπό τα
έπικώτερα καί πλέον ριψο«.ίνδυνα
τής άεροπορίσς. Ό Ούΐλκινς διε-
πίστοισεν δτι δέν υφίσταται ξτ>ρα.
είς τόν Βόρειον Π όλον. Μία ά-
πϊραντος παγωμενη ερημος απο¬
τελεί τάς χώρας αί οποίαι νττσν-
θετο δτι υπήρχον έκεϊ καί πε·ρί
των οποίων είχον όαιλήστ) διάφο-
ροι έξεϊρεΐΓνηταί. 'Εν τώ αεταξύ
παρασκευά'^ονται διά την άνοιξιν
νεαι ύπερατκεάνειοι πτήσεΐς καί τό
ενδιαφέρον τοΰ κοινοϋ προσελκΰ-
ιται περισσότερον Λρος τούς κα-
τακτητάς των αί'&έρων καί τάς
προόδους τής άεροπορίας.
ΣΤΕΓΗΝ, ΡΟΥΧΑ, ΨΩΜΙ, ΦΑΡΜΑΚΑ, ΕΙΣ
ΤΑ ΟΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ
? των _ωίατε£ω;.— Στερ»^* ^™ *»* Ρ™ ™Λ.«ώ««· ^Ρ των δεινο-α^υντκον
άδελφών μα?.— Κόψατε £ν δολλάριον απο τα «εριττα βας
Η ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΤΟΥ
Ο Φλάϋδ Μίτέννεττ, ό ήρωϊκος
άεροπόρο; έςΐλήρωσεν μέ την ΐωην
τού την ίππ»τικήν χειρονομίαν τού,
όπως βοηθήση τούς συναδέλφους
τού οί άτοίοι άφοΰ διέπλτιισαν τόν
(υχεανον ευρέθη<ϊαν άποκλεισμένίκ είς τούς παγους τή; Γκρηνλυ "Αϊ- λαντ. Οντε ή νε«ρά ί|λικία τού, όν¬ τε δ δυνατάς δργανισμός τού δέν ώδ ά ή ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΥΠΕΡ ΒΩΜΩΝ ΚΑΙ ΕΣΤΙΩΝ Πρός ανακούφισιν των θυμάτων των τελευταίον σεισμών'χοι ή πλούσιοι. πρέπει νά διατραν(ί>σωμεν δτι την καταστρο-
■ Ελλάδι συνεστήθη έν Νέα Ύόρκχ) Κεντρική 'Επιτροπη, | ($ψ την ησθάνθημεν ώς ιδικήν μας συμφοραν.
- - — -■ ·■— ' ' '* ■ ίΓΛ-■■■-■'■------- -----------~ ί------------Λ- -~- άρχισατε τό έργον!
Ε ρ ο ν. Άποτοΐ|
διαδηλωθή άκόμηΙ
στέλλτ] καθαράς όλας τάς εΐσφοράς τμηματικώς εις την Ελ-1 μίαν φοράν ότι είναι ακμαια η 11,/Λ.ηνικη αλληλεγγυη. υταν
λάδα. Τΐΐν Κεντρικήν Επιτροπήν απετέλεσαν οί εξής: | εκε^κάτω χιλιάδες άδελφοί μας εχασαν τα πάντα καί θρηνονν,
1 άξίζει νά στερηθητε μίαν ημέραν και νά αποστείλωμεν ολίγαι
κερμάτια έκεί κάτω. Κόψατε εν δολλάριον άπο τα περιττά σας Ι
εξοδα καί δώσατέ το είς τούς άστέγους, τους γυμνούς καί άρ-1
να υπε.ρνικήσουν την
καλπάζθ'ΐ'σαν Λ?ριπν1 υμονίαν έκ
τής οποίας πιρι3<τε6λή·θη. Είς μά- τ»|ν εσπευσΐν π*ορά την κλίνην τον μέ τόν όροόν της σα>τη}ρίας άψη-
φ<ϋν κάδν κίνδυνον, ό εύγενι-κός τού συνάδελφος τιαί φίλος Λίντυ. Τίποτε δέν ήδΐΓνή·θη νά κρατήση ι,ίς την ζωήν τόν πολνιτρήνιΐτον Μπέννεττ. Ό θάνατός τού εστέ¬ ρησεν την Άμερΐνΐανικήν άερο- πλοΐαν Γνος έκ των τολμηροτέρωΛ· σκαπανέων της. Τό δνοηά τού θά καταλάβη πχρίβλεπταν θέσιν, δ- χι μόνον εις ΐητ ίσταρίαΐν των πλέ-1 ^,, . ΧΙ ΐα -. ^ »». Ε,8 , λ ' - - (ΛβρΙβΓ Νο. 52 οί ιΐιβ Αΐιρηη, δίδει ον ρ.ιΐιαν.ινδιηχαν κατακτητων τοον ^ έττισία^ χοο,-οπεοίοα της έν χ Άρχιεπίσκοπος Άμερικής, Άλέξανδρος. Απόστολος Μαχαίρας, Γεν. Πρόξενος. Πέτρος Δεπάστας, Ύποπρόξενος. Μεθόδιος Κουρκουλής. Δ. Καλλίμαχος. Ιω. Πλαστρόπουλος, τής Τραπέζης Αθηνών. Άθ. Δάρμος, της Έθνικής Τραπέζης. Εύριπίδης Κεχαγιάς. Κάρολος Μπράουν, τοΰ Κολλεγίου Νέας Υόρκης. Πέτρος Τατάνης. Ιω. Στεφανίδης. Σ. Κανούτας. Μ. Σεβασλής. Δρ. Ά. Αλεξίου. Σ. Μαρκαντωνάκης. Μ. Άθανασίου. Θ. Μαλάνδρης. Ιω. Ξενίδης. Τζών Τζωαννίδης. Τα θυματα είναι απειρα. Χιλιάδες άδελφοί μας, χθές εύ- τυχοϋντες, είναι σήμερον αστεγοι, γυμνοί, πεινώντες, άσθε- νεϊς Πολλοί εχασαν τούς φιλτάτους των "Αλλοι ετραυματί ρώστους. Ό έρανος πρέπει νά λάβη λαϊκόν, Πανελλήνιθλ' χα· ρακτηρα. Έμπρος δλοι. Άποκόψατε καί ταχυδρομήσατε τό κάτωθι δελτίον: ΟΟΚΙΝΤΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΑΘΗΧΩΝ 2υδ νβ8ΐ 33Γά δι., Νβν ΥοΛ ΟΙ}-. 'Εσωκλείστακ; άηχκττέλ-λω $................................. διά τόν έρανον πρός ανακούφισιν ι& σει,ομοπλτκτων άδεί.φών ιιας έν Ελλάδι, ΌνοματεπώνΐίΐΜΛ·......................................... Διεύνθυνσις....................... ..................... Πόλας κ*ά Πολιτϊία................................ Καΐ ή ,μικροτέρα είβφορα γίνεται ΐχτΓηαμάνίος άη»δ«ίτή. Κοψατϊ εν δολλάβκνν άπο τα -Τίριττά σας εξο6α χαί χοερίισατέ το είς τον; άοττέγους άδίλφούς σας. "Ολα τα όνόματα των ϊίβφορέων θά δ σνΓύων-ΐαι είς τόν Έθντκό·ν Κι'ιουκα. Αί αποστόλη Ας ΟΛ*οαα: ΟΟΗΤΝΤΗ ΚΕΕΙΈΡ· ΡΙΤΝϋ ο)ο ΒΕηΙί οί Ατ1ιβη9, 205 ΥνΌ&Ι 33γτ1 5ί., Χβνν ΥογΙ; Οί}·. Ποίος "Ελλην δεν θά φιλοτιμηθη νά στείλη εν δολλάριον; νεϊς. Πολλοί εχασαν τούς φιλτάτους των. Άλλοι ετραυματί¬ σθησαν. Ή Κόρινθος καί αλλα μέρη είναι σήμερον αμορφος Ποίος θά κωφεύστ) είς την σπαρακτικήν φωνήν χιλιάδων ΐτ«- μάζα ερειπίων. Ό Έλληνικός λαός προσφέρει μέ όλην την ι μάτων; Τί θά έκάμνατε, εάν έκεΐνοι πού κατεστράφησαν ΓΪοβί ■•αρδια τού διά τούς σεισμοπλήκτους. Καί οί ξένοι δεικνύουν σείς, οί γονεΐς σας, τα άδέλφιά σας, τα παιδία σας, οί συγγί- ε εργα την ζωηροτεραν συμπάθειαν. Δέν είναι δυνατόν νά νεϊς σας; Πώς θά σας εφαίνετο εάν είς την συμφοραν σαςέ- αθυστεοπσοιιν να). οί. "ΚλλπνΡΓ τιν 'ΛιιοΛΐν«^ "ΓΊ~. ____ &_____'.~__„ ~.ι«,«Λι___ϊ »&. '______ .< »π χ.α»υστερησουν και οί Ελληνες τής Άμερικής. "Ολοι, —ω- δεικνΰοντο σκληροί και άδιάφοροι οί άλλοι; ,ιιυ, ΊΓΗΕ ΛΗΕΡ/% Την Κυριακήν εσπέραν, 29 Άπριλί. αϊθέρων, άλ?.ά καί είς την Ιστορί¬ αν των έκλεκτών άνθρακπον με τα ίηΙηΡΛττρα ίδανικά καί τα εύγενέ- στερα, αίσθηματα. χρρ ης Υ. Μ. Η. Α. ΑυάίτθΓΪτιπι, Ηΐεΐι Κϊ 5 ΔΥΟ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΤΑ άποτελέσματα των τελευ- ταίων πρακριματΐκών έκλογών, έν- δεΐ'κνύβϋν ότι οί κ. κ. Σαίθ καί -Χοΰδερ εχοι»ν ό'λας τάς πν&ανότη- τας δν. θά είνε οί ύποψήφιοι των δΐ>ο μεγχίλων Κοιΐιμάτων κατά τάς
προσϊχεΤς εκλογάς διά τό Π ροε-
Ή κ. Ευα Σιβοελ»βνοΰ, γναχπή άνά
τό '1ϊ^.ην«όν κοά Άμ£ρβ'.αικσν κοι¬
νόν διά την δρασιν της πρός ,-τάν έν
γένει τό Ελληνικόν, θά όμιλ.ήση 'Ελ-
I
ληνιστί, καϊ Θά δείξη χινηαατογραιφι-
ή ί ΰ ί δά ό
ΟΟίΙΙΝΤΗ ί!Εί!ΕΡ ΓϋΝΟ
Πανελλήνιος "Κρανος υπέρ των
άδελφών μας.
Ταμίας τής Κεντρικής 'Επιτροπής ή Τραπέζα Αθηνών,
205 \'. 33Γά δΐΓβεΙ, Νβλν Υογκ €ΐΙγ.
ΑΙ ΠΡΩΤΑΙ ΕΙΣΦΟΡΑΙ
Κήρυ|» .......................... $100
^ς ήρ| .......................... $100
Γεωργ. Περγαντίδης, ΜπίΙαραη, Μαδδ......... 5
Γεώργιος 'Αδαμόπλ Βί Μ
κήν τ«,·νίαν τοΰ άρχαίου «οάμιπος" ό Γεώργιος Άδαμόπουλος Βθδίοή Μαδ8
«Προμηθευς Δ«σμιιηης>, το ατοϊον — ,ν'«. ' "/ν*τ***'«Λ'"'«'>3> υν/Λΐυιι, ιυι<λ»λ........ χν έ.ταίχθη είς τάς Δελψίκας εορτάς τόν Ιραπεξα Αθηνών..... ΟΓ.Λ Μάϊον 1927, δ«*Ύανωθ™τας παρά τοΰ Σάββας Κεχαγΐάς ... . .......... καλ κ. χά» της κ. Στκελιοτνου. Τ · ^,, Α · ,=>.......................... Οθθ
Ά.μβρ«ιανοί θά τιμήσωοι «ίοπη ϋΐββπ, συμβουλος Τραπέζης ΆθηΛ'ών..... 50
μρ μή
τίτν έβπερίδα ταύτην·. Ουδείς "Ελλην
τοΰ ΝβνναΓΐν κβΐ των πέριξ πρέπει
νά χάση την ευκαιρίαν αύτην, όπως
ίδτ) καί θαυμόσχ] την υ- Σοιελιανοϋ διά
δ οικον άξίωμα. Τό δνομα τσΰ κ. ί τα εργα της.
Σμίθ. προκαί.εΤ παντοϋ έν8οι·σια- _ 'ίΜ01"^* ^'^~™_°*;
σμόν. Τό γόητρον τό οποίον έξα-
νον
ή προσωπΐ'κότης τού, δχι μό¬
ν καταοιτά ό?χ>νέν ευρύτερον τα;
λαϊκάς^ σιτχ.τ«ι3ιείας, άλλά καΐ δια-
λνει τάς διά τόν ενα η τόν α
λόγον υφισταμένας δυσπιστίας, χ
·θροτητ<ΐς /«ί π:ροκαταλήι|»εΐ; ε¬ ναντίον τού. Εις τό πρόσωπον τοϋ Σμίθ άναγνωρίζετοιΐ γΐΕνϊκώς ό πολιτικάς τή; μεγάλας πεί^τας «αί τής συνετί|ς διοικήσβως. Ή δη- Μιθσία σταδιοδρομία τού καί πρό παντός ή ιιακρά παραμονή τού είς την διακυ5έρνη<πν της Πολι- τείας της Νέαις Υόρκης, τόν νςτο- δειικνα>ουν ώς τόν καταλληλότερον
διά νά αναλάβη τα ήνία τής δι-
οικήοϊως τοϋ "Εθνουο. Ή τερα¬
στία δηιωτικότης τοα· ένισχύει με-
γάίΛ>ς τάς πιθανότόητόαός της ε¬
πιτυχίας τού.
ευεργετι.'κους
σκοπούο Ιΐροϋηνύεται κοονο.-ΐλήμμυ-
ρα. 'Εξασ(ραλ£βατί τα είοιτήριά σας
εγκαίρως. Χο^»ς θά
γρς
μέχρι πρωΐας.
ΝΙ Ν
ς
Ν. Ι., ΑργϊΙ 21, 1928.
(16490—23—29)
Τί ΑΒπΙΤΚΑ ΕΒΑΟΜΑ-
«Οίκογένεια»
κ£το».
«Λ1·ποι>
τής άφθονον Λαί μ
ΐίας ΰλιος των καΐ -ών Θαυμζσίων
μ^Θκττορημάτων των ϊϊ)μοσιεΰουν τα-
κτικά καί ίιηγήμαίτα των κ. κ. Π χ-
λαμα, Χρησ—>δα<ςτίλτ;, Παπαντωνί¬ ου, Στβματίοο, Ν'.ρδβνα κλχ. άοι- στέων της 'Ελληνατίς διανο/,σεώς. Είς την «Οικογένειαν» /^χν ·£>υνθλθν εισφορών..................... <Ρθΐ ρ- ΕΝΏ ΔΙΑΕ3ΑΙΜΕΙ Η ΖΩΗ Ε. Σικάγον, Άχρίλίος. 1928. Ό Π απαδίαμάντης τής ζωγρα- ιρικής μέ την παράξενη Β>ζαντινο-
χρίττιανική φ^ιογνωμία, —οί» ^ά
την ιτάρετε σάν άπο κανένα
ί
η ρ ρ^
τΐ'/.ό πίνακα τοϋ άδανάτου Κρητ·.κοϋ
χετειώίους ·νυο:ί αίτθηματικοϋ μι>θί-
—ορήαατθς « Π ύργοι —-ήν Ισπανία:»
τού κ. Γρ. Ξεύ
Έττκτία συνδρομή διά το καθένα
πέντε 2ολλάρ'.α.
Γενικος άντιχρόσωπος διά την
Αμερικήν: Δ. Στροϋμ·*ος, 261ΛΥ.
85ΤΗ 8Τ., ΝΕΛν ΓΟΚΚ, 0ΙΤΤ.
μετζνάστη τοϋ Τολέδο, ό
λος ΊωΛνίϊης. μόλις Ιφ
Ιί/αγο, 21 Απριλίου, 1928. Κατά
το -ενταμηνον χρονιχό διάστημα πό»
εριτκοταν στην παραλίμνια αύτη με-
γαλόκολι, δημ,ίθυργησε τέσσερε'-'«(
•Λονε; γιά τό·/ ν.αθεΐρικο ναό'τί-
ναο
τόν ^ «"Αγΐό
—ι /
ΰζσιλειο», χου φέρτ,ουν την άριστουρ
γηματική σφραγΐδα- τής Τέχνης Οί
εικονες τής Θεοαήτορος, τοϋ χρ[.
στοδ, τοϋ Άη-Γιάννη καί τοθ "Ατι-
Βασιλη, είναι εργα θαυμασία «
έκτέλεσι, άτόίοςτι,
αρμονία, ν
τοιχογράφησε τόν 'χατ)ϊϊρικό ναό τής
Επισκοπής Βοστώντ,ς μέ εργα θαυ¬
α ΐ ά
εύ-
ής τ,ς μέ
μασία, ποΐι πάλλονται ά^ό μί^ ε
ί·άντασ·τη καί βύτυγκίνητη δύναμι.
τοϋ άστ·Λομ'.7.ο5 περ:- 'Αρχές Μαΐου μχαρκαρίζεται άπ
Ό έντιμ. κ. ΒβηιαΓά Μ. Ρ8«βπ,
τελευταίως εκλεγείς ΒοΓοα&η Ργ^
ύεπΐ τής 0λιθ«ι'8 ΟοαΐιΙν. Είναι φ
λος των 'Ελλήνο>ν κ«ί χειραγωγός τΐΐ
εν ΑβτοΓϊα 'Ελληνική Δατ^ιΐ
Λεσχης ό «"Αλοος>.
Αμε?
"ου γαλαζιο ^ούρανό, δπου 6ά
ίΐακρϋα άχ' τόν Οχνατερο ι
νικο χολιτισμό Χί' άνάμεσα στο
" ονο λαικό πλοϋτο.
Τον εύνενί*λ« ,χ^?(Οι τ^ν έξ-ΐρε-
ήν 'Ελλτ,νικήν
..νη, τόν «νο3εύ< Ιτ*' οι *«ρ3ιακές εύχές των σ^' ^"^,του, οί εύχές «ώ τθό ε?νί Μ. Β· «ι Λαχτάρες.
(ΓΙλλΊϊνισμοσ εν_αμερικη
ΡΕΙ.ΙΕΡ ΡϋΝΡ
|€ΘΗΙΚΟ«£ ΚΗΡΥ-|
ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΑΙ ΤΩΝ ΑΙθΕ-
ΡΩΝ
ΕΞ όλων των ένδενξεων έμφαί-
νεται δτι τό τρέχον ετος θά είνε
?να άπό τα οημχηαικώτερα διά τάς
προόδους καί τού; θρίαμβον; τής
άεροπορίας. Προτοϋ παρέλθει ά-
κόμη καλά, καλά ό χειμών εσημει¬
ώθησαν γΐγονότα μοναδικά ίσως
είς την ιστορίαν τής άεροπορίας.
Μετά την άπό Άναηώών πρός
Δυσμάς διάσχισιν τοΰ Άτλαντι-
κοϋ υπό των δα'ο Γερμανών «*< τοΰ Ιρλανδοΰ άερ«πόρο>ν, μάς
έφθασεν τό ευχάριστον αγγε-'ιμα
δτι οί ά>ροπόροι Ονΐλκινς «αί Έ-
ΐλσον διέσχισαν τόν Π όλον άπό
της Άλάσκας είς την Σπιτζμπέρ-
γην. Ή πτήσις τοΰ Ούίλκινς "«-
νητοι. "Ενα κατόρ-Οωμα άπό τα
έπικώτερα καί πλέον ριψο«.ίνδυνα
τής άεροπορίσς. Ό Ούΐλκινς διε-
πίστοισεν δτι δέν υφίσταται ξτ>ρα.
είς τόν Βόρειον Π όλον. Μία ά-
πϊραντος παγωμενη ερημος απο¬
τελεί τάς χώρας αί οποίαι νττσν-
θετο δτι υπήρχον έκεϊ καί πε·ρί
των οποίων είχον όαιλήστ) διάφο-
ροι έξεϊρεΐΓνηταί. 'Εν τώ αεταξύ
παρασκευά'^ονται διά την άνοιξιν
νεαι ύπερατκεάνειοι πτήσεΐς καί τό
ενδιαφέρον τοΰ κοινοϋ προσελκΰ-
ιται περισσότερον Λρος τούς κα-
τακτητάς των αί'&έρων καί τάς
προόδους τής άεροπορίας.
ΣΤΕΓΗΝ, ΡΟΥΧΑ, ΨΩΜΙ, ΦΑΡΜΑΚΑ, ΕΙΣ
ΤΑ ΟΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ
? των _ωίατε£ω;.— Στερ»^* ^™ *»* Ρ™ ™Λ.«ώ««· ^Ρ των δεινο-α^υντκον
άδελφών μα?.— Κόψατε £ν δολλάριον απο τα «εριττα βας
Η ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΤΟΥ
Ο Φλάϋδ Μίτέννεττ, ό ήρωϊκος
άεροπόρο; έςΐλήρωσεν μέ την ΐωην
τού την ίππ»τικήν χειρονομίαν τού,
όπως βοηθήση τούς συναδέλφους
τού οί άτοίοι άφοΰ διέπλτιισαν τόν
(υχεανον ευρέθη<ϊαν άποκλεισμένίκ είς τούς παγους τή; Γκρηνλυ "Αϊ- λαντ. Οντε ή νε«ρά ί|λικία τού, όν¬ τε δ δυνατάς δργανισμός τού δέν ώδ ά ή ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΥΠΕΡ ΒΩΜΩΝ ΚΑΙ ΕΣΤΙΩΝ Πρός ανακούφισιν των θυμάτων των τελευταίον σεισμών'χοι ή πλούσιοι. πρέπει νά διατραν(ί>σωμεν δτι την καταστρο-
■ Ελλάδι συνεστήθη έν Νέα Ύόρκχ) Κεντρική 'Επιτροπη, | ($ψ την ησθάνθημεν ώς ιδικήν μας συμφοραν.
- - — -■ ·■— ' ' '* ■ ίΓΛ-■■■-■'■------- -----------~ ί------------Λ- -~- άρχισατε τό έργον!
Ε ρ ο ν. Άποτοΐ|
διαδηλωθή άκόμηΙ
στέλλτ] καθαράς όλας τάς εΐσφοράς τμηματικώς εις την Ελ-1 μίαν φοράν ότι είναι ακμαια η 11,/Λ.ηνικη αλληλεγγυη. υταν
λάδα. Τΐΐν Κεντρικήν Επιτροπήν απετέλεσαν οί εξής: | εκε^κάτω χιλιάδες άδελφοί μας εχασαν τα πάντα καί θρηνονν,
1 άξίζει νά στερηθητε μίαν ημέραν και νά αποστείλωμεν ολίγαι
κερμάτια έκεί κάτω. Κόψατε εν δολλάριον άπο τα περιττά σας Ι
εξοδα καί δώσατέ το είς τούς άστέγους, τους γυμνούς καί άρ-1
να υπε.ρνικήσουν την
καλπάζθ'ΐ'σαν Λ?ριπν1 υμονίαν έκ
τής οποίας πιρι3<τε6λή·θη. Είς μά- τ»|ν εσπευσΐν π*ορά την κλίνην τον μέ τόν όροόν της σα>τη}ρίας άψη-
φ<ϋν κάδν κίνδυνον, ό εύγενι-κός τού συνάδελφος τιαί φίλος Λίντυ. Τίποτε δέν ήδΐΓνή·θη νά κρατήση ι,ίς την ζωήν τόν πολνιτρήνιΐτον Μπέννεττ. Ό θάνατός τού εστέ¬ ρησεν την Άμερΐνΐανικήν άερο- πλοΐαν Γνος έκ των τολμηροτέρωΛ· σκαπανέων της. Τό δνοηά τού θά καταλάβη πχρίβλεπταν θέσιν, δ- χι μόνον εις ΐητ ίσταρίαΐν των πλέ-1 ^,, . ΧΙ ΐα -. ^ »». Ε,8 , λ ' - - (ΛβρΙβΓ Νο. 52 οί ιΐιβ Αΐιρηη, δίδει ον ρ.ιΐιαν.ινδιηχαν κατακτητων τοον ^ έττισία^ χοο,-οπεοίοα της έν χ Άρχιεπίσκοπος Άμερικής, Άλέξανδρος. Απόστολος Μαχαίρας, Γεν. Πρόξενος. Πέτρος Δεπάστας, Ύποπρόξενος. Μεθόδιος Κουρκουλής. Δ. Καλλίμαχος. Ιω. Πλαστρόπουλος, τής Τραπέζης Αθηνών. Άθ. Δάρμος, της Έθνικής Τραπέζης. Εύριπίδης Κεχαγιάς. Κάρολος Μπράουν, τοΰ Κολλεγίου Νέας Υόρκης. Πέτρος Τατάνης. Ιω. Στεφανίδης. Σ. Κανούτας. Μ. Σεβασλής. Δρ. Ά. Αλεξίου. Σ. Μαρκαντωνάκης. Μ. Άθανασίου. Θ. Μαλάνδρης. Ιω. Ξενίδης. Τζών Τζωαννίδης. Τα θυματα είναι απειρα. Χιλιάδες άδελφοί μας, χθές εύ- τυχοϋντες, είναι σήμερον αστεγοι, γυμνοί, πεινώντες, άσθε- νεϊς Πολλοί εχασαν τούς φιλτάτους των "Αλλοι ετραυματί ρώστους. Ό έρανος πρέπει νά λάβη λαϊκόν, Πανελλήνιθλ' χα· ρακτηρα. Έμπρος δλοι. Άποκόψατε καί ταχυδρομήσατε τό κάτωθι δελτίον: ΟΟΚΙΝΤΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΑΘΗΧΩΝ 2υδ νβ8ΐ 33Γά δι., Νβν ΥοΛ ΟΙ}-. 'Εσωκλείστακ; άηχκττέλ-λω $................................. διά τόν έρανον πρός ανακούφισιν ι& σει,ομοπλτκτων άδεί.φών ιιας έν Ελλάδι, ΌνοματεπώνΐίΐΜΛ·......................................... Διεύνθυνσις....................... ..................... Πόλας κ*ά Πολιτϊία................................ Καΐ ή ,μικροτέρα είβφορα γίνεται ΐχτΓηαμάνίος άη»δ«ίτή. Κοψατϊ εν δολλάβκνν άπο τα -Τίριττά σας εξο6α χαί χοερίισατέ το είς τον; άοττέγους άδίλφούς σας. "Ολα τα όνόματα των ϊίβφορέων θά δ σνΓύων-ΐαι είς τόν Έθντκό·ν Κι'ιουκα. Αί αποστόλη Ας ΟΛ*οαα: ΟΟΗΤΝΤΗ ΚΕΕΙΈΡ· ΡΙΤΝϋ ο)ο ΒΕηΙί οί Ατ1ιβη9, 205 ΥνΌ&Ι 33γτ1 5ί., Χβνν ΥογΙ; Οί}·. Ποίος "Ελλην δεν θά φιλοτιμηθη νά στείλη εν δολλάριον; νεϊς. Πολλοί εχασαν τούς φιλτάτους των. Άλλοι ετραυματί¬ σθησαν. Ή Κόρινθος καί αλλα μέρη είναι σήμερον αμορφος Ποίος θά κωφεύστ) είς την σπαρακτικήν φωνήν χιλιάδων ΐτ«- μάζα ερειπίων. Ό Έλληνικός λαός προσφέρει μέ όλην την ι μάτων; Τί θά έκάμνατε, εάν έκεΐνοι πού κατεστράφησαν ΓΪοβί ■•αρδια τού διά τούς σεισμοπλήκτους. Καί οί ξένοι δεικνύουν σείς, οί γονεΐς σας, τα άδέλφιά σας, τα παιδία σας, οί συγγί- ε εργα την ζωηροτεραν συμπάθειαν. Δέν είναι δυνατόν νά νεϊς σας; Πώς θά σας εφαίνετο εάν είς την συμφοραν σαςέ- αθυστεοπσοιιν να). οί. "ΚλλπνΡΓ τιν 'ΛιιοΛΐν«^ "ΓΊ~. ____ &_____'.~__„ ~.ι«,«Λι___ϊ »&. '______ .< »π χ.α»υστερησουν και οί Ελληνες τής Άμερικής. "Ολοι, —ω- δεικνΰοντο σκληροί και άδιάφοροι οί άλλοι; ,ιιυ, ΊΓΗΕ ΛΗΕΡ/% Την Κυριακήν εσπέραν, 29 Άπριλί. αϊθέρων, άλ?.ά καί είς την Ιστορί¬ αν των έκλεκτών άνθρακπον με τα ίηΙηΡΛττρα ίδανικά καί τα εύγενέ- στερα, αίσθηματα. χρρ ης Υ. Μ. Η. Α. ΑυάίτθΓΪτιπι, Ηΐεΐι Κϊ 5 ΔΥΟ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΤΑ άποτελέσματα των τελευ- ταίων πρακριματΐκών έκλογών, έν- δεΐ'κνύβϋν ότι οί κ. κ. Σαίθ καί -Χοΰδερ εχοι»ν ό'λας τάς πν&ανότη- τας δν. θά είνε οί ύποψήφιοι των δΐ>ο μεγχίλων Κοιΐιμάτων κατά τάς
προσϊχεΤς εκλογάς διά τό Π ροε-
Ή κ. Ευα Σιβοελ»βνοΰ, γναχπή άνά
τό '1ϊ^.ην«όν κοά Άμ£ρβ'.αικσν κοι¬
νόν διά την δρασιν της πρός ,-τάν έν
γένει τό Ελληνικόν, θά όμιλ.ήση 'Ελ-
I
ληνιστί, καϊ Θά δείξη χινηαατογραιφι-
ή ί ΰ ί δά ό
ΟΟίΙΙΝΤΗ ί!Εί!ΕΡ ΓϋΝΟ
Πανελλήνιος "Κρανος υπέρ των
άδελφών μας.
Ταμίας τής Κεντρικής 'Επιτροπής ή Τραπέζα Αθηνών,
205 \'. 33Γά δΐΓβεΙ, Νβλν Υογκ €ΐΙγ.
ΑΙ ΠΡΩΤΑΙ ΕΙΣΦΟΡΑΙ
Κήρυ|» .......................... $100
^ς ήρ| .......................... $100
Γεωργ. Περγαντίδης, ΜπίΙαραη, Μαδδ......... 5
Γεώργιος 'Αδαμόπλ Βί Μ
κήν τ«,·νίαν τοΰ άρχαίου «οάμιπος" ό Γεώργιος Άδαμόπουλος Βθδίοή Μαδ8
«Προμηθευς Δ«σμιιηης>, το ατοϊον — ,ν'«. ' "/ν*τ***'«Λ'"'«'>3> υν/Λΐυιι, ιυι<λ»λ........ χν έ.ταίχθη είς τάς Δελψίκας εορτάς τόν Ιραπεξα Αθηνών..... ΟΓ.Λ Μάϊον 1927, δ«*Ύανωθ™τας παρά τοΰ Σάββας Κεχαγΐάς ... . .......... καλ κ. χά» της κ. Στκελιοτνου. Τ · ^,, Α · ,=>.......................... Οθθ
Ά.μβρ«ιανοί θά τιμήσωοι «ίοπη ϋΐββπ, συμβουλος Τραπέζης ΆθηΛ'ών..... 50
μρ μή
τίτν έβπερίδα ταύτην·. Ουδείς "Ελλην
τοΰ ΝβνναΓΐν κβΐ των πέριξ πρέπει
νά χάση την ευκαιρίαν αύτην, όπως
ίδτ) καί θαυμόσχ] την υ- Σοιελιανοϋ διά
δ οικον άξίωμα. Τό δνομα τσΰ κ. ί τα εργα της.
Σμίθ. προκαί.εΤ παντοϋ έν8οι·σια- _ 'ίΜ01"^* ^'^~™_°*;
σμόν. Τό γόητρον τό οποίον έξα-
νον
ή προσωπΐ'κότης τού, δχι μό¬
ν καταοιτά ό?χ>νέν ευρύτερον τα;
λαϊκάς^ σιτχ.τ«ι3ιείας, άλλά καΐ δια-
λνει τάς διά τόν ενα η τόν α
λόγον υφισταμένας δυσπιστίας, χ
·θροτητ<ΐς /«ί π:ροκαταλήι|»εΐ; ε¬ ναντίον τού. Εις τό πρόσωπον τοϋ Σμίθ άναγνωρίζετοιΐ γΐΕνϊκώς ό πολιτικάς τή; μεγάλας πεί^τας «αί τής συνετί|ς διοικήσβως. Ή δη- Μιθσία σταδιοδρομία τού καί πρό παντός ή ιιακρά παραμονή τού είς την διακυ5έρνη<πν της Πολι- τείας της Νέαις Υόρκης, τόν νςτο- δειικνα>ουν ώς τόν καταλληλότερον
διά νά αναλάβη τα ήνία τής δι-
οικήοϊως τοϋ "Εθνουο. Ή τερα¬
στία δηιωτικότης τοα· ένισχύει με-
γάίΛ>ς τάς πιθανότόητόαός της ε¬
πιτυχίας τού.
ευεργετι.'κους
σκοπούο Ιΐροϋηνύεται κοονο.-ΐλήμμυ-
ρα. 'Εξασ(ραλ£βατί τα είοιτήριά σας
εγκαίρως. Χο^»ς θά
γρς
μέχρι πρωΐας.
ΝΙ Ν
ς
Ν. Ι., ΑργϊΙ 21, 1928.
(16490—23—29)
Τί ΑΒπΙΤΚΑ ΕΒΑΟΜΑ-
«Οίκογένεια»
κ£το».
«Λ1·ποι>
τής άφθονον Λαί μ
ΐίας ΰλιος των καΐ -ών Θαυμζσίων
μ^Θκττορημάτων των ϊϊ)μοσιεΰουν τα-
κτικά καί ίιηγήμαίτα των κ. κ. Π χ-
λαμα, Χρησ—>δα<ςτίλτ;, Παπαντωνί¬ ου, Στβματίοο, Ν'.ρδβνα κλχ. άοι- στέων της 'Ελληνατίς διανο/,σεώς. Είς την «Οικογένειαν» /^χν ·£>υνθλθν εισφορών..................... <Ρθΐ ρ- ΕΝΏ ΔΙΑΕ3ΑΙΜΕΙ Η ΖΩΗ Ε. Σικάγον, Άχρίλίος. 1928. Ό Π απαδίαμάντης τής ζωγρα- ιρικής μέ την παράξενη Β>ζαντινο-
χρίττιανική φ^ιογνωμία, —οί» ^ά
την ιτάρετε σάν άπο κανένα
ί
η ρ ρ^
τΐ'/.ό πίνακα τοϋ άδανάτου Κρητ·.κοϋ
χετειώίους ·νυο:ί αίτθηματικοϋ μι>θί-
—ορήαατθς « Π ύργοι —-ήν Ισπανία:»
τού κ. Γρ. Ξεύ
Έττκτία συνδρομή διά το καθένα
πέντε 2ολλάρ'.α.
Γενικος άντιχρόσωπος διά την
Αμερικήν: Δ. Στροϋμ·*ος, 261ΛΥ.
85ΤΗ 8Τ., ΝΕΛν ΓΟΚΚ, 0ΙΤΤ.
μετζνάστη τοϋ Τολέδο, ό
λος ΊωΛνίϊης. μόλις Ιφ
Ιί/αγο, 21 Απριλίου, 1928. Κατά
το -ενταμηνον χρονιχό διάστημα πό»
εριτκοταν στην παραλίμνια αύτη με-
γαλόκολι, δημ,ίθυργησε τέσσερε'-'«(
•Λονε; γιά τό·/ ν.αθεΐρικο ναό'τί-
ναο
τόν ^ «"Αγΐό
—ι /
ΰζσιλειο», χου φέρτ,ουν την άριστουρ
γηματική σφραγΐδα- τής Τέχνης Οί
εικονες τής Θεοαήτορος, τοϋ χρ[.
στοδ, τοϋ Άη-Γιάννη καί τοθ "Ατι-
Βασιλη, είναι εργα θαυμασία «
έκτέλεσι, άτόίοςτι,
αρμονία, ν
τοιχογράφησε τόν 'χατ)ϊϊρικό ναό τής
Επισκοπής Βοστώντ,ς μέ εργα θαυ¬
α ΐ ά
εύ-
ής τ,ς μέ
μασία, ποΐι πάλλονται ά^ό μί^ ε
ί·άντασ·τη καί βύτυγκίνητη δύναμι.
τοϋ άστ·Λομ'.7.ο5 περ:- 'Αρχές Μαΐου μχαρκαρίζεται άπ
Ό έντιμ. κ. ΒβηιαΓά Μ. Ρ8«βπ,
τελευταίως εκλεγείς ΒοΓοα&η Ργ^
ύεπΐ τής 0λιθ«ι'8 ΟοαΐιΙν. Είναι φ
λος των 'Ελλήνο>ν κ«ί χειραγωγός τΐΐ
εν ΑβτοΓϊα 'Ελληνική Δατ^ιΐ
Λεσχης ό «"Αλοος>.
Αμε?
"ου γαλαζιο ^ούρανό, δπου 6ά
ίΐακρϋα άχ' τόν Οχνατερο ι
νικο χολιτισμό Χί' άνάμεσα στο
" ονο λαικό πλοϋτο.
Τον εύνενί*λ« ,χ^?(Οι τ^ν έξ-ΐρε-
ήν 'Ελλτ,νικήν
..νη, τόν «νο3εύ< Ιτ*' οι *«ρ3ιακές εύχές των σ^' ^"^,του, οί εύχές «ώ τθό ε?νί Μ. Β· «ι Λαχτάρες.
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, ζ» απριλίου, ιη>8.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΓό Ελεύθερον Βημα είναι τό Διδασκαλείον των
'Έλλήνων τής 'Αμερικής
ΑΙ ΣΗΜΕΡΙΝΑΙ ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΜΑΣ
ό γιλέκον της ανδρικήν ένδυμααίας.— Οώς κατε-
σκε>άζετο κατα τόν Μεσκαεωνα.— Τί» «ολυτελέ-
βτερον μέρος τού ίιματιομου---Γιλ&κα μυθώδους
πολυτελείας χαι οΊακοαμήαεως.
Κί>ρ·.ε Συντάα,τα:
Ευρισκόμεθα μέ καχοιον φίλον
Ι μου ·είς διαφωνίαν, κα'ι έρχόμββα
[ χρός <τας νά μάθωμεν χοίος ευρί¬ σκεται έν δικαίω, χι>ί—ι το ζήτημα
τουτο αναγεται εις το εχα-γγε/^μα
μΛο, κα'ι νοαίζω ότι Όά σας είναι δύ¬
σκολον. Άλλ' ίσως άχό ίστ&ρικής
άχόψεως νά ε·στ>ε είς γνώσιν τού
ζητΫτχατος. Είμαι ράχτης κ,χί ό φί-
λος μου χελάτης μου· Είς συζητη¬
σιν μας δία την κατασκευήν ενός
γιλέκο; «ο, αχο τα λεγόμενα (οφαν-
ταιζί». τοϋ &ίχα ότι μόνον στον μεσ-
αίωνζ τα κατεσκίύαζον χολ·->?ελέ-
στατα καΐ μέ ζωγραφιές κ»! δ;α·
μάντ;α, καΐ δτ: σήμερον είναι άτ-λά
Αύτάς δέν θέλει νά το χε στεύστ>. Ε¬
άν γνωρίζετέ τι θά μάς ΰχοχρεώ-
σετε χολϋ νά μάς γράψετε ·καί λΰ-
σετε την διαφοράν. Μή τό θεωρή-
σετε αστείον, καίτοι αύτο κιαθ' έαυ-
τό εχει δότιν τινά άστείότη-τος. Η¬
μείς δμως οί Έλληνες θέλομεν δλα
νά τα ξεύρωμ'εν %αί δέν χεριορίζεται
έκαστος στό έχάγγελμά τοι>·
Σά"ς εΰχαρίττοΰμεν θερμώς
ΕΝ ΑΣ ΡΑΠΤΗΣ
Έξ δλων των μερών τού
τοΰ άνΦρύχου τό γ'λέκον
) άκλούο~ατον
ενϊύτης)
(
η), ημρ, <ίτε ώς έττϊ τό χολύ καλ·/ΐ:τό;χενον ύχό τού έχενϊύτο^, ΰχηρξεν όντως κατά τόν -ρσπαρελθόντα α'ΐώνα άντικεί- μενον μοΌαχϊους πολυτελείας. Ό καλλωΐ7!ττής, ό ίανδτ,ς, ώς 'θά έλε- σηαερ-ον, ό σεβόμενος εαυτόν, α ά ρ, μ τα γιλεκα1 τού κατά ή κ<τΐ έΓΧ.3Ρτοντ<ίδας. Έν Γερ- μανία ιτ· χ., ένθα ή ικρΐ τον ίυ.·α- τισμ,όν χολκτέ/νεια είχεν {τ—ΐρ>€)γί ιτίν
όριον. ΐ>πο>ργός τις Σάξων
300 γιλέκα καί άλλας τόσας
κας! «Τόσον ιτ&λλάς π«.ρ·ο6κας)), έ¬
λεγεν ό Μέγας Φρειδδρΐκος νχερί
τ&ϋ κόμτ,τος Μχρΰύχλ, διά τόσον
[μιν.ράν κεφαλήν».
Όλβκληρον λοιιτ5ν μο>τείον γι-
[λέκων ώφειλε νά έχγι τις κατά τόν
[ 8εκ—-όν δγί&ον αΐώνα, εάν Ϋ^ελε νά
3νναριτ>μτ}ται ξ~τά των άνθρώττων
τοϋ κιλοΰ /.·ό—λονι. Το ενδ^χα δέ
τουτο κατετκε-χίζετο άιτό έρ'.οϋχον.
μέταλον, ββλοΰίον ή άττο ίφ-ασμα
τρίχ'.νΰν ι?ίά χ&>τοϋ —ε—3Γκ.'.λμέν«ν
καΐ <τχει3όν εθεωρείτο ώς τι έργον καλλίτεχνΓ/.όν, το οποίον επρε-χε ν4 διακοσμηθη ί*'-τά χάσης δοναττ,ς χο- λυτελείας. ΚαΦ' όλην την ΙμχροσΘεν έχιφά- νΐΐαν αύτοϋ. τό γιλέ-Αθν ήτο κεντητον δ'.ά κοσμ.ημ.άτων νόντων δ'.όφορα χρόσΐώχα, ή ".ηνάς ά λά έ άζοντο ϋ άχό χάλ!>6α έχεδεφγα-
σμένον, άχο χορίτην λί&ον, άχο χο-
λοτίμους λί'&οας καΊ άχό άδάμαν-
τας.
Ό κόμης Άρτ^ά, ό κατόχ'.ν Κά-
λος Γ, είχε τα· κομδί'α τοϋ γι-
ϊ% χολοτίμων λίτ)ων, έχϊ
ί
ρολος
λέκοο
των 6—οίων υπήρχον μ·.-Λρογρχφία:,
άχεικονίζθϋσαι είτε μορφάς δια,χρ'ε-
χεϊς έχί καλλονή. είτε χροτομάς άρ-
χαί-ων ή μεταμόρφωσις τ)«ών κλχ.,
οί 5έ λίοντιίβίς, οί έχοντες έργον |
νά τρΐχωσ-.ν είς τάς 65-ούς πρός ε¬
ρωτικάς κατακτήνεις, έφερον έ-ί
των -Λομ€ίων των γιλέκων των τάς
εί-/.όίν.ας των ώραίων, τάς όχοίας εί¬
χον κα·τακττ}ϊη, καΐ τόν άρίΐθμόν αυ¬
τών.
Ό "Ελλην μάγειρος με τό κζτασκενασμά τού, το ζαχαρένιο Καχ·.τώλ:ον.
'Εχί τής μεγάλης Γαλλικής Έχ-
αναστάσεως, τα άντικείμεν-α τής δι-
ατκοτμήσεως μετίδλήθησαν μετά τοΰ
σχηματος τοϋ γιλεκου, τό όχοίον
εγένετο βραχύτερον. Τα κομδία τό-
τε έφερον σκηνάς τής 'Εχαναστά- ],
σ«ως, ή εΐκόνας των έχισημοτέρων |.
τής 'Εχαναστάσεως άνδρών, ώς τοΰ
~ ο·λ, τοΰ 8&ΐαί^Π8ί, τοΰ
τό ΙοτΐΓά&ΐι, τοϋ Μ'ϊρά
νιγκ Νίθΰς τής Τζαμάϊχας, ή όχοία,
όπως καΐ το περιοδικόν των άρτο-
χοιών «ΒΑΚΕΚ8 νΈΕΚ_Τ» κα-
ταχωρίζει την φωτογραφίαν τού μέ
το Καχιτώλιον, τό δημί-ούργημά τού:
«Άχητήθησαν δύο μήνες /αι 40Οι/.τον'.χον κατόρθωμα τό όχοΐον έ"-
ΒείΆνύεται είς την θέσιν αύτην. Πρό
τινος /αιροΰ έ-εδε'.ν.νόετο είς τό μέ-
ρινον κτιριον φαινεται εις το χα-
ράθυρον τής Καφετερίας τοϋ Καρά,
159—28 ^ΜΑΙΟΑ ΑνΕ., ^·
ΜΑΙΟΑ.
Τουτο είναι τό δεύτερον
τοϋ Κα,ρά. Π ροτιμά νά κρατήότη
τό μυστικόν τού διά τόν έα,,τόν τού.
κλχ.
Έχΐ τοΰ γιλβκον των αδιάλλα¬
κτων Ιδλεχέ τις άχϊίκονιζ·ομένας ω¬
ραίας μικράς λαιμητόμονς υπο κυρ-
τάς ΰέλο^ς, ώς τάς τοΰ ώρολο.γίο·^.
Τέλος δέ οί έκ των θβάτρων καΐ
των Ώδείων φοιττίταί έφερον κΓ,'Α-
βια·, εχι των οχοιων αχεικονίΐζοντο'
αί» εύνοούμεναί αυτών άοιδοί ή χο-|
ρεΰτριαι, ή αί ώραίαι ή&οχο«ιί, ΐί
μάλλον εΰδοκιμοϋσα'. κ·αί διαφημί¬
ζομεν αι.
'Υχοθέτομεν χ,ατόχιν τούτων δτ·.
ό φίλος -λαί χελάτης σας θά χε
ότι τα γιλέκα μόνον κατά τον μεσα ι¬
ωνά κατεσκε^άζοντο χολυτελή καΐ
χρυσοχοίκιλτα, καΐ ότι σήμερον κα-
τασκευάζοντα; άχλά γα δρ'αχύτα-
τα, καλύχτοντα μόνον το έμχροσθεν
μέρος τοΰ στή^ς. Πρό ολίγων
έτών σανειθίζοντο καΐ μεταξωτά τοϊ-
αϋτχ ή δβλοΰίίνα, λεγόμενα ώς
γράφετε <Γφανταιζΐ», άλλ' ήδη συν τώ χρόνω σχχνίως 7(.ατασ7.ε■^>άζον-
ται χλέον τοιαϋτα·
Στ.^=Γνς Στάμοο εν αντίτυπον «3
Καχιτωλίου τής Οΰασιγκτώνος, ν,αΐ
δαως Ιγίνε. καΐ 3>.ά τουτο ό κόσμος
σταματά είς την Λεωφόρον Τζαμαίί-
ί.ί χαΐ Σάθϋ·θ Γθ'αάσιγκτων, διά νά
χαρατηρήτη τό Καχ'.τώλιον μέ χε-
ρος τουτο ό ΛεδιάΘα.. Το μόνον ύ-
/'.κον το όχοίον μεταχε'.ρίζετα·. ε'ν:
ή ζάχαρις. > , . , ,
Ό Στάμος λέγει, ότι η μεθοϊο;
τού δέν είναι γενικώς έν χρήσει υς-
φράττων τόν δρόμον καΐ ταςΰ των μαγείρων των ζ'ομαρικών.
έμτσδίζων την ϊιάδασιν. Τ-ό ζαχά- ώς είναι αύτός είς τό έττιατόρ«ν
ΝΕ^ΝΙΚΟ! ΕΡΒΤΕΣ
Υπό Αλεξ. Δονμά ίυίοΰ). Εί¬
ναι ίνα άπό τα άθάνατα εργα' τοΰ
μεγάλον Γαλ.λου σνγγραφέως. "Ε-
χει μεταφρασΰή είς όλας τάς
γλώσσας τοΰ κόσμου. Τιμάται δε-
δεμενον .............. $1.00
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑΙ.Ο"
140 νν. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕ*ν ΥΟΒΚ
ΚΑΤΕΣΚΕΥΛΣΕ ΤΟ ΚΑΠΙΤΟ-
ΛΙΟΝ «ΠΟ ΖΑΧΑΡ
Ό "Ελλην μάγειρος, *.
Στάμος, είς τό Τζαμά-
'ίκα, άντικεδμενον θ
ο^, κλπ.
τοΰ
τοΰ γιλέκου ενός
ή τοΰ γενικοϋ έχψιελητοΰ, η¬
δύνατο τ;ς νά ίδη χαρίστανομάνοιις
τούς ερωτας τοΰ Άρεως καΐ τής
Αφροδίτης. Έχί τοϋ γιλέ-Λου ενός
στρατάρχοιι έν διαθεσ'.μότητ;, ηδύ¬
νατο νά ?3— τις έχιθΐώρησιν όλοχλή-
ρου ίχπΐκοΰ σώμα·τος. Είς την αΰ-
λήν τοΰ Λο^οδίκο; ΙΕ'. έγίν-το τλ-
λής λογος τ&ζΙ τοϋ γΐλέκ; % μι-
κροΰ μεγ'.στά»ς, έχί τοΰ ί άχ-
τχηναί έκ των ,ιάλλον
ν μ-ίλοδραμάτων τής έ-
έ/.είνης. 'Εξηκολί^Θησε δέ
ό σορμος των τοιούτων γιλέκων με-
χρ'. τέλους τής Βατιλείας τοΰ Λο>
ή
ΙΣΤ'.
Τί 5έ νά είχη τ;ς δ·.ά τα κψ.δ!α,
τα όχ&ϊα έρράχτοντο είς τα γιλέ·λα
αύτά; Κατά τό ιιέγεβ&ς είχον την
ταλή-ρου τής έχοχής έ-
όί ή όλί
ρφρ ήρ ή
κεινης, τό όχοίον ήτο όλίγο*^
λείτερον χών —^«ρινών, κατ·εσκε>
Άν ΰχάρχτ] εχοχή κατά την ό-
χοίαν τό Καχιτώλιον φαίνεται ζα-
χαρένΐο, ν.αΐ τρέχον·/ τα σάλία τό-
σων καΐ τόσων μνηστήρων τοϋ &ο>
λε^τικοΰ καΐ γερθϋσϊοτστιχοϋ άξιώ-
ματος, δχως γευτ)οΰν την οΰσία τού,
αυτή είναι ή χερίοδος την όχοίαν
χερνοΰμε ιχαί ή όχοία 6ά δι·αρκέση
εως τάς εκλογάς τοϋ Νοεμδρίου.
Ποιηταΐ ίέν είναι μτ/νον οί κά-
μνοντες στίχους· χοιηταΐ είναι δλοι
έκεΐνοι οί τεχνίται οί όχοίοΓ κατ'
εμχνε'.σίν κάμνουν Ινα τεχνούργημα
τό όχοίον κρύχτει χίσω άχο το φαι-
νομ*νΐ7.ο ν.αΐ κάτι τι χού δέν φαί¬
νεται.
Είς την χροκειμένην χερίχτωΐιν
ό Στέφανος Στάμος. μάγειρος είς
την Τζαμάι/α, κοττεσκβίασε τό Κα-
ώ ά ά ΐ λ
η ζμ
χ;τώλιον άχό
συλ¬
^χ?, χρ?
λογισθή, ίσως, ότι έδιδε καΐ μία
άλλη χρακτική έρμην"εία, ότι είνβι
γ/^κο το εΰλογημένο καΐ χεριζή-
τητο είς την περίοδον τττν όχοίαν
δ'.ανύομεν.
Ίδοϋ τί γράφει ή εφημερίς "Η6-
ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΗΕΑΤΗΕ 42Ν0 δΤΒΕΕΤ ννΕδτ ορ
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΒΡΑΔΥ ορα 8:30 Μ, Μ.
Η ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΤΟΥ Κ0Υ ΖΑΤΤΑ
ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΦΗΜΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΕΙΛΥΛχΜΟΝ
ΕΙΣ 3 ΠΡΑΞΕΙ_
«_«τα. _«άλ<«>να σφάζοον άρνια και βτό Χρ>«τί> κριάρια,
και οτής ΙΚαρίας την ποδια οφάζονται παλληκάρια».
ΤΙΜΑΙ 0.75, 1.10, 1.65 καΐ 2.20 ΔΟΛΛ —■ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ.
ΤΓό τ*μ·εΐον την Κυριακήν ανοικτόν άτϊό τας δύο τό ά«όγε>μα.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΓό Ελεύθερον Βημα είναι τό Διδασκαλείον των
'Έλλήνων τής 'Αμερικής
ΑΙ ΣΗΜΕΡΙΝΑΙ ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΜΑΣ
ό γιλέκον της ανδρικήν ένδυμααίας.— Οώς κατε-
σκε>άζετο κατα τόν Μεσκαεωνα.— Τί» «ολυτελέ-
βτερον μέρος τού ίιματιομου---Γιλ&κα μυθώδους
πολυτελείας χαι οΊακοαμήαεως.
Κί>ρ·.ε Συντάα,τα:
Ευρισκόμεθα μέ καχοιον φίλον
Ι μου ·είς διαφωνίαν, κα'ι έρχόμββα
[ χρός <τας νά μάθωμεν χοίος ευρί¬ σκεται έν δικαίω, χι>ί—ι το ζήτημα
τουτο αναγεται εις το εχα-γγε/^μα
μΛο, κα'ι νοαίζω ότι Όά σας είναι δύ¬
σκολον. Άλλ' ίσως άχό ίστ&ρικής
άχόψεως νά ε·στ>ε είς γνώσιν τού
ζητΫτχατος. Είμαι ράχτης κ,χί ό φί-
λος μου χελάτης μου· Είς συζητη¬
σιν μας δία την κατασκευήν ενός
γιλέκο; «ο, αχο τα λεγόμενα (οφαν-
ταιζί». τοϋ &ίχα ότι μόνον στον μεσ-
αίωνζ τα κατεσκίύαζον χολ·->?ελέ-
στατα καΐ μέ ζωγραφιές κ»! δ;α·
μάντ;α, καΐ δτ: σήμερον είναι άτ-λά
Αύτάς δέν θέλει νά το χε στεύστ>. Ε¬
άν γνωρίζετέ τι θά μάς ΰχοχρεώ-
σετε χολϋ νά μάς γράψετε ·καί λΰ-
σετε την διαφοράν. Μή τό θεωρή-
σετε αστείον, καίτοι αύτο κιαθ' έαυ-
τό εχει δότιν τινά άστείότη-τος. Η¬
μείς δμως οί Έλληνες θέλομεν δλα
νά τα ξεύρωμ'εν %αί δέν χεριορίζεται
έκαστος στό έχάγγελμά τοι>·
Σά"ς εΰχαρίττοΰμεν θερμώς
ΕΝ ΑΣ ΡΑΠΤΗΣ
Έξ δλων των μερών τού
τοΰ άνΦρύχου τό γ'λέκον
) άκλούο~ατον
ενϊύτης)
(
η), ημρ, <ίτε ώς έττϊ τό χολύ καλ·/ΐ:τό;χενον ύχό τού έχενϊύτο^, ΰχηρξεν όντως κατά τόν -ρσπαρελθόντα α'ΐώνα άντικεί- μενον μοΌαχϊους πολυτελείας. Ό καλλωΐ7!ττής, ό ίανδτ,ς, ώς 'θά έλε- σηαερ-ον, ό σεβόμενος εαυτόν, α ά ρ, μ τα γιλεκα1 τού κατά ή κ<τΐ έΓΧ.3Ρτοντ<ίδας. Έν Γερ- μανία ιτ· χ., ένθα ή ικρΐ τον ίυ.·α- τισμ,όν χολκτέ/νεια είχεν {τ—ΐρ>€)γί ιτίν
όριον. ΐ>πο>ργός τις Σάξων
300 γιλέκα καί άλλας τόσας
κας! «Τόσον ιτ&λλάς π«.ρ·ο6κας)), έ¬
λεγεν ό Μέγας Φρειδδρΐκος νχερί
τ&ϋ κόμτ,τος Μχρΰύχλ, διά τόσον
[μιν.ράν κεφαλήν».
Όλβκληρον λοιιτ5ν μο>τείον γι-
[λέκων ώφειλε νά έχγι τις κατά τόν
[ 8εκ—-όν δγί&ον αΐώνα, εάν Ϋ^ελε νά
3νναριτ>μτ}ται ξ~τά των άνθρώττων
τοϋ κιλοΰ /.·ό—λονι. Το ενδ^χα δέ
τουτο κατετκε-χίζετο άιτό έρ'.οϋχον.
μέταλον, ββλοΰίον ή άττο ίφ-ασμα
τρίχ'.νΰν ι?ίά χ&>τοϋ —ε—3Γκ.'.λμέν«ν
καΐ <τχει3όν εθεωρείτο ώς τι έργον καλλίτεχνΓ/.όν, το οποίον επρε-χε ν4 διακοσμηθη ί*'-τά χάσης δοναττ,ς χο- λυτελείας. ΚαΦ' όλην την ΙμχροσΘεν έχιφά- νΐΐαν αύτοϋ. τό γιλέ-Αθν ήτο κεντητον δ'.ά κοσμ.ημ.άτων νόντων δ'.όφορα χρόσΐώχα, ή ".ηνάς ά λά έ άζοντο ϋ άχό χάλ!>6α έχεδεφγα-
σμένον, άχο χορίτην λί&ον, άχο χο-
λοτίμους λί'&οας καΊ άχό άδάμαν-
τας.
Ό κόμης Άρτ^ά, ό κατόχ'.ν Κά-
λος Γ, είχε τα· κομδί'α τοϋ γι-
ϊ% χολοτίμων λίτ)ων, έχϊ
ί
ρολος
λέκοο
των 6—οίων υπήρχον μ·.-Λρογρχφία:,
άχεικονίζθϋσαι είτε μορφάς δια,χρ'ε-
χεϊς έχί καλλονή. είτε χροτομάς άρ-
χαί-ων ή μεταμόρφωσις τ)«ών κλχ.,
οί 5έ λίοντιίβίς, οί έχοντες έργον |
νά τρΐχωσ-.ν είς τάς 65-ούς πρός ε¬
ρωτικάς κατακτήνεις, έφερον έ-ί
των -Λομ€ίων των γιλέκων των τάς
εί-/.όίν.ας των ώραίων, τάς όχοίας εί¬
χον κα·τακττ}ϊη, καΐ τόν άρίΐθμόν αυ¬
τών.
Ό "Ελλην μάγειρος με τό κζτασκενασμά τού, το ζαχαρένιο Καχ·.τώλ:ον.
'Εχί τής μεγάλης Γαλλικής Έχ-
αναστάσεως, τα άντικείμεν-α τής δι-
ατκοτμήσεως μετίδλήθησαν μετά τοΰ
σχηματος τοϋ γιλεκου, τό όχοίον
εγένετο βραχύτερον. Τα κομδία τό-
τε έφερον σκηνάς τής 'Εχαναστά- ],
σ«ως, ή εΐκόνας των έχισημοτέρων |.
τής 'Εχαναστάσεως άνδρών, ώς τοΰ
~ ο·λ, τοΰ 8&ΐαί^Π8ί, τοΰ
τό ΙοτΐΓά&ΐι, τοϋ Μ'ϊρά
νιγκ Νίθΰς τής Τζαμάϊχας, ή όχοία,
όπως καΐ το περιοδικόν των άρτο-
χοιών «ΒΑΚΕΚ8 νΈΕΚ_Τ» κα-
ταχωρίζει την φωτογραφίαν τού μέ
το Καχιτώλιον, τό δημί-ούργημά τού:
«Άχητήθησαν δύο μήνες /αι 40Οι/.τον'.χον κατόρθωμα τό όχοΐον έ"-
ΒείΆνύεται είς την θέσιν αύτην. Πρό
τινος /αιροΰ έ-εδε'.ν.νόετο είς τό μέ-
ρινον κτιριον φαινεται εις το χα-
ράθυρον τής Καφετερίας τοϋ Καρά,
159—28 ^ΜΑΙΟΑ ΑνΕ., ^·
ΜΑΙΟΑ.
Τουτο είναι τό δεύτερον
τοϋ Κα,ρά. Π ροτιμά νά κρατήότη
τό μυστικόν τού διά τόν έα,,τόν τού.
κλχ.
Έχΐ τοΰ γιλβκον των αδιάλλα¬
κτων Ιδλεχέ τις άχϊίκονιζ·ομένας ω¬
ραίας μικράς λαιμητόμονς υπο κυρ-
τάς ΰέλο^ς, ώς τάς τοΰ ώρολο.γίο·^.
Τέλος δέ οί έκ των θβάτρων καΐ
των Ώδείων φοιττίταί έφερον κΓ,'Α-
βια·, εχι των οχοιων αχεικονίΐζοντο'
αί» εύνοούμεναί αυτών άοιδοί ή χο-|
ρεΰτριαι, ή αί ώραίαι ή&οχο«ιί, ΐί
μάλλον εΰδοκιμοϋσα'. κ·αί διαφημί¬
ζομεν αι.
'Υχοθέτομεν χ,ατόχιν τούτων δτ·.
ό φίλος -λαί χελάτης σας θά χε
ότι τα γιλέκα μόνον κατά τον μεσα ι¬
ωνά κατεσκε^άζοντο χολυτελή καΐ
χρυσοχοίκιλτα, καΐ ότι σήμερον κα-
τασκευάζοντα; άχλά γα δρ'αχύτα-
τα, καλύχτοντα μόνον το έμχροσθεν
μέρος τοΰ στή^ς. Πρό ολίγων
έτών σανειθίζοντο καΐ μεταξωτά τοϊ-
αϋτχ ή δβλοΰίίνα, λεγόμενα ώς
γράφετε <Γφανταιζΐ», άλλ' ήδη συν τώ χρόνω σχχνίως 7(.ατασ7.ε■^>άζον-
ται χλέον τοιαϋτα·
Στ.^=Γνς Στάμοο εν αντίτυπον «3
Καχιτωλίου τής Οΰασιγκτώνος, ν,αΐ
δαως Ιγίνε. καΐ 3>.ά τουτο ό κόσμος
σταματά είς την Λεωφόρον Τζαμαίί-
ί.ί χαΐ Σάθϋ·θ Γθ'αάσιγκτων, διά νά
χαρατηρήτη τό Καχ'.τώλιον μέ χε-
ρος τουτο ό ΛεδιάΘα.. Το μόνον ύ-
/'.κον το όχοίον μεταχε'.ρίζετα·. ε'ν:
ή ζάχαρις. > , . , ,
Ό Στάμος λέγει, ότι η μεθοϊο;
τού δέν είναι γενικώς έν χρήσει υς-
φράττων τόν δρόμον καΐ ταςΰ των μαγείρων των ζ'ομαρικών.
έμτσδίζων την ϊιάδασιν. Τ-ό ζαχά- ώς είναι αύτός είς τό έττιατόρ«ν
ΝΕ^ΝΙΚΟ! ΕΡΒΤΕΣ
Υπό Αλεξ. Δονμά ίυίοΰ). Εί¬
ναι ίνα άπό τα άθάνατα εργα' τοΰ
μεγάλον Γαλ.λου σνγγραφέως. "Ε-
χει μεταφρασΰή είς όλας τάς
γλώσσας τοΰ κόσμου. Τιμάται δε-
δεμενον .............. $1.00
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΗΑΙ.Ο"
140 νν. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕ*ν ΥΟΒΚ
ΚΑΤΕΣΚΕΥΛΣΕ ΤΟ ΚΑΠΙΤΟ-
ΛΙΟΝ «ΠΟ ΖΑΧΑΡ
Ό "Ελλην μάγειρος, *.
Στάμος, είς τό Τζαμά-
'ίκα, άντικεδμενον θ
ο^, κλπ.
τοΰ
τοΰ γιλέκου ενός
ή τοΰ γενικοϋ έχψιελητοΰ, η¬
δύνατο τ;ς νά ίδη χαρίστανομάνοιις
τούς ερωτας τοΰ Άρεως καΐ τής
Αφροδίτης. Έχί τοϋ γιλέ-Λου ενός
στρατάρχοιι έν διαθεσ'.μότητ;, ηδύ¬
νατο νά ?3— τις έχιθΐώρησιν όλοχλή-
ρου ίχπΐκοΰ σώμα·τος. Είς την αΰ-
λήν τοΰ Λο^οδίκο; ΙΕ'. έγίν-το τλ-
λής λογος τ&ζΙ τοϋ γΐλέκ; % μι-
κροΰ μεγ'.στά»ς, έχί τοΰ ί άχ-
τχηναί έκ των ,ιάλλον
ν μ-ίλοδραμάτων τής έ-
έ/.είνης. 'Εξηκολί^Θησε δέ
ό σορμος των τοιούτων γιλέκων με-
χρ'. τέλους τής Βατιλείας τοΰ Λο>
ή
ΙΣΤ'.
Τί 5έ νά είχη τ;ς δ·.ά τα κψ.δ!α,
τα όχ&ϊα έρράχτοντο είς τα γιλέ·λα
αύτά; Κατά τό ιιέγεβ&ς είχον την
ταλή-ρου τής έχοχής έ-
όί ή όλί
ρφρ ήρ ή
κεινης, τό όχοίον ήτο όλίγο*^
λείτερον χών —^«ρινών, κατ·εσκε>
Άν ΰχάρχτ] εχοχή κατά την ό-
χοίαν τό Καχιτώλιον φαίνεται ζα-
χαρένΐο, ν.αΐ τρέχον·/ τα σάλία τό-
σων καΐ τόσων μνηστήρων τοϋ &ο>
λε^τικοΰ καΐ γερθϋσϊοτστιχοϋ άξιώ-
ματος, δχως γευτ)οΰν την οΰσία τού,
αυτή είναι ή χερίοδος την όχοίαν
χερνοΰμε ιχαί ή όχοία 6ά δι·αρκέση
εως τάς εκλογάς τοϋ Νοεμδρίου.
Ποιηταΐ ίέν είναι μτ/νον οί κά-
μνοντες στίχους· χοιηταΐ είναι δλοι
έκεΐνοι οί τεχνίται οί όχοίοΓ κατ'
εμχνε'.σίν κάμνουν Ινα τεχνούργημα
τό όχοίον κρύχτει χίσω άχο το φαι-
νομ*νΐ7.ο ν.αΐ κάτι τι χού δέν φαί¬
νεται.
Είς την χροκειμένην χερίχτωΐιν
ό Στέφανος Στάμος. μάγειρος είς
την Τζαμάι/α, κοττεσκβίασε τό Κα-
ώ ά ά ΐ λ
η ζμ
χ;τώλιον άχό
συλ¬
^χ?, χρ?
λογισθή, ίσως, ότι έδιδε καΐ μία
άλλη χρακτική έρμην"εία, ότι είνβι
γ/^κο το εΰλογημένο καΐ χεριζή-
τητο είς την περίοδον τττν όχοίαν
δ'.ανύομεν.
Ίδοϋ τί γράφει ή εφημερίς "Η6-
ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΗΕΑΤΗΕ 42Ν0 δΤΒΕΕΤ ννΕδτ ορ
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΒΡΑΔΥ ορα 8:30 Μ, Μ.
Η ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΤΟΥ Κ0Υ ΖΑΤΤΑ
ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΦΗΜΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΕΙΛΥΛχΜΟΝ
ΕΙΣ 3 ΠΡΑΞΕΙ_
«_«τα. _«άλ<«>να σφάζοον άρνια και βτό Χρ>«τί> κριάρια,
και οτής ΙΚαρίας την ποδια οφάζονται παλληκάρια».
ΤΙΜΑΙ 0.75, 1.10, 1.65 καΐ 2.20 ΔΟΛΛ —■ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ.
ΤΓό τ*μ·εΐον την Κυριακήν ανοικτόν άτϊό τας δύο τό ά«όγε>μα.
ΕΚΠΛΗΞΙΣ!
ΕΚΠΛΗΞΙΣ!
ΑΠΤΙΣΤΙΚΑ
ΜΑΡΚΑΣ "ΜΑΡΑΘΩΝ"
Ή κάθε μητέρα ανυπομονεϊ την ημέραν τής Βαπτίσεως νά ίδη τί ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ έφερεν ό ΑΝΑΔΟΧΟΣ.
Όποία ευχάριστος έκπληξις διά την μητέρα καί ήθικη ίκανοποίησις_ διά τόν Ανάδοχον δταν ένδύσΐ) τόν
Νεοφώτιστον μέ Βαπτιστικά ύπέρτερα είς ποιότητα, άσυνήθους καλλονης καί γοητείας.
Μοντέρνα καλορραμένα καί χειροκέντητα άπό τα έκλεκτότερα ύλικά είς μεγάλην ποικιλίαν συλλογής.
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
"Ενός Ίησουΐτης·, ομιλών ένο>
πιον αρκετόν ακροατήριον, εξήρε
τό έ'ργον τής θείας Προνοίας,
'Εψερε πολλά παράδείγματα διά
νά πεκτη τό ακροατήριον, μετα.
ξί> δέ των αλλων είπε καί το έ¬
ξη; : "Οτι πρ«τχι νά θαυμάζομεν
την θείαν
II
ρόνοιαν διότι έφοόν·
1^'τισε νά .τερνοϋν οί μεγάλοι ποτα-
μοί ?Εω άπό... τάς μεγάλας .τό-
;! (_. Ώς. γνωστόν, ,τερνοίν
πράγματι μεγάλοι ποταμοί έξω
άπό μενίίλα- πόλεις, <5πα>ς π.·χ. ά-
πό τό Παρισι, τό Λονδίνον, την
Ρώαην, την Πετροίντολιν κτλ.,
αλλά «τνσικά, οί άνθρωποι εντισαν
τα: πόλει; κοντά είς τους τοτα·
μονς).
ϋ
Ι
Ι
ι
(Ι
Τα οίνωθι βαπτΐ/στικά είναι ποιότης Ε.
ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ
ΣΕΤΣ
ΤΙΜΩΝΤΑΙ
ΠΟΙΟΤΗΣ Α $20.00
Β $25.00
Γ $30.00
Δ $35.00
£ $40.00
Ζ $45.00
Η $50.00
β $55.00
ΕΠΙΣΗΣ ΕΧΟΜΕΝ
ΣΤΕΦΑΝΑ
ΓΑΜΩΝ
ΕΙΣ ΠΛΗΡΗ
ΣΕΤΣ ΜΟΝΤΕΡΝΑ
ΣΧΕΔΙΑ
ΤΙΜΩΝΤΑΙ
ΣΕΤ Α $15.00
> Β $19.00
> Γ $24.00
Δ $27.00
£ 830.00
ι
Ό Άλέξανδρος Δουμάς, πα¬
τήρ, δταν είχεν αρχίση ν' ά.το/.τά
φήμην, ιπαθε τό εξής ωραίον πά-
θημα: Μέ δΐκ> φίλον; τού επήγε
εις Ινα ρεστωράν, δπον, ιιετά γον-
ναίαν οίνατοσίαν, εμέθι·σε. "Οταν
έ'φηΎαν, οί ψίλοι τοχ», διά νά τόν
πειράξοΐ'ν, τόν έΐβαλαν καί ρφό-
ρεσε τό έπαναχρόρι τού άνάποοα,
χίορίς ν άτό άντιλτκρ·θΐΊ. "Οταν
ΐ5ή είς τόν δοόμο δλοι οί
ό έύζ
πρός εμέ». -
διαβάται τόγ έχ.ύτταζαν περίεργα.
Ό Δουμάς τότε λέγει εί; τονς
φίλον- τού: «Κυττάξετβ πώς όλος
ό κόσμος ιιέ παρατιιρεΤ μέ περιέρ-
γεια. Τί είνε τελος πάντων ή δό-
ςα...»
Ό Διονύσιος", τύρανΌς των
Συρακουσων, ¥-τ·νζεν, ώς γνω¬
στόν, έξαιρετι-χώ; τοΰς ύπηκόοΐ'ς
τοι·. Κά'-τοιος τοΰ παρετήοησίν δτι
Μ||!αί πιίσεις αύται θά όδηγήσουν
3|)τόν λαόν είς εξέγερσιν εναντίον
Κϋ τού. «ί-ν εχι αιτίαν νά έξεγερ-
^?ι Οτί' άπήτ:ησεν ό Διονύσιος. Διά
||ϋ τής στάσεώς μου άόπαλλάσω αυτόν
» άπό κάθε αΐσίτηιια εύγΐομοσύνη;
1
Ι
Ι
1
Ι
Ι
Ι
ι
Ι
ι
Ένας άλαζών «ίυγγραιφεύ·;, α-
νευ πραγματι<<.ής άξίας;, εϊχε γρά- ι|·η επί βάοιεως μικροϋ άγαλματι- δίου τοΰ Ναπολέοντος: «Θά άποτελειώσω διά τής γρα- φίδος δ,τι δέν ηδυνήθη; ν' άπο- τελριάχηις δια τής όπα&χ£. θά β' ό ό ί ' ρ^ τόν κόσμον νωρίς ν άπ»θΐίνα> είς την Αγίαν 'Ελε'νην».
' ΟΠιρόν, είσΕλθών ν.άποτι: ε'^
τό γραφείον τοΰ συγγραφέ^ αυ"
τοίό καί άναγνώσας νψ επιγρα¬
φήν, εγοαψί κάτω άπο την τελευ¬
ταίαν λέξιν:
«Τό Σαραντόν δέν άπίγει παρα
μιά λεΐ7α μόνον άπο τό Παρίσι».
^ Κς τό Σαραντόν ύπάρχει άηύ
α'ιώνων περίφημον φρενσ/οομεΐον·
Μ|! Ή μαοζψία ντ' Άρ-αντέίγ
1^ Ι /αι ή κόμησσα ντ' 'Επινύ επαιζαν
Ζ $35.00 ί*| | χαρτιά καί έφιλονικοΰσαν. 'Επει-
ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΤίΑ
ΜΕ ΦΙΟΓΚΟΥΣ
$0.85 Η ΔΟΔΕΚΑΣ
(^ΟΜΡ^ΕΤΕ)
ΣΤΑΥΡΟΙ ΟΛΟΧΡΥΣΟΙ 14 ΚΑΡΑΤΙΩΝ $2.50, 3.ΟΟ, 3.50, 4.ΟΟ, 4.50, 5.ΟΟ καί 6.00 έκαστος.
ΑΛΥΣΕΙΣ ΟΛΟΧΡΥΣΟΙ 14 ΚΑΡΑΤΙΩΝ $1.75, "2.50, 3.ΟΟ, 4.ΟΟ, 4.50, 5.ΟΟ και 6.00 εκάστη.
ΙΙωλοΰμεν μόνον ανωτέρας ποιότητος έμπορεύματα. Χΐ,μαί ώρισιμέναι.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ "Ο ΜΑΡΑΒΟΝ"
53-55 ΜΑ0Ι30Ν 8Τ.
Η $40.00
θ $45.00
Χ $50.00 ϊ^
ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ 1
Μέ τό δνομα Άναδό- [0
χον χαΐ Βαπτιζομένου. !§ί
$8.00 Β ΔΩΔΕΚΑΣ (||
1
Ι
1
ι
ι
ι
1
1
1
ι
ι
ι
Ι
φιλονικία των ήτ° ζ^ηρ01»
/.άΐτοιο; τίς έρώτησε τί παίίουν.
«Παίζομε την τψήν μας», άπήν-
τηα; ή μία |ξ αυτών. «Πολύς
θόρυδος διά τό τίτοτε» συνεπλή¬
ρωσε τότε ό διακόψας.
* * *
Δύο χωρικοί άπό τα περίχωρα
τής Ρώιιης έπήγαν κ«ποτε είς τόν
Ραφαήλ καί τοΰ είπαν δτι οί συγ-
χο>ριανοί των τόν παρακαλοΰν νά
τού; κάμη επί πληρωμη μίαν ω¬
ραίαν ε'ικόνα τοΰ 'Α"γίου Σε6σστι-
ανοϋ διά την έκνΐησίαν των.
Π ώ; την ΰΈλουν; τούς ήριό-
τησ;: ό Ραφαήλ. Νά κάνω τόν
Αγιον Σεβαβτιανόν ζωντανόν ή
ΐτεθαμμένον;
( Ή ερώτησις αυτή τοϋ Ραφαήλ,
ο οποίος την εχανε διά νά γελά-
°Ίγ. εφερε είς δειν»ιν αμηχανίαν
τους δύο χωρικοΰς. 'Επί, τελου;
ο ενας εξ αυτών λέγει, μετά σκέ-
ν> τ^ τ?ν οι-άσημον ζοίγρά<ϊΌν: , Το άσφαιλέστεοον είνί νά χον κάμης ζωντανόνΓ Άν οί χωρι- 5401 ·ιοϋ τον θέλουν πεθαμιιένον, θά 1/~ν^ντ λ. . _ _^ ' . * * παντοτε.,.νά τό ΝΕνν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ ^ ^ νεκροτα^ΐα ύπάρ- £ν αναρ,ί>αητοι κα έ
-τ«ρ.οι άφιεοώ—^
ς τ-ων;Μία
ΕΚΠΛΗΞΙΣ!
ΑΠΤΙΣΤΙΚΑ
ΜΑΡΚΑΣ "ΜΑΡΑΘΩΝ"
Ή κάθε μητέρα ανυπομονεϊ την ημέραν τής Βαπτίσεως νά ίδη τί ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ έφερεν ό ΑΝΑΔΟΧΟΣ.
Όποία ευχάριστος έκπληξις διά την μητέρα καί ήθικη ίκανοποίησις_ διά τόν Ανάδοχον δταν ένδύσΐ) τόν
Νεοφώτιστον μέ Βαπτιστικά ύπέρτερα είς ποιότητα, άσυνήθους καλλονης καί γοητείας.
Μοντέρνα καλορραμένα καί χειροκέντητα άπό τα έκλεκτότερα ύλικά είς μεγάλην ποικιλίαν συλλογής.
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
"Ενός Ίησουΐτης·, ομιλών ένο>
πιον αρκετόν ακροατήριον, εξήρε
τό έ'ργον τής θείας Προνοίας,
'Εψερε πολλά παράδείγματα διά
νά πεκτη τό ακροατήριον, μετα.
ξί> δέ των αλλων είπε καί το έ¬
ξη; : "Οτι πρ«τχι νά θαυμάζομεν
την θείαν
II
ρόνοιαν διότι έφοόν·
1^'τισε νά .τερνοϋν οί μεγάλοι ποτα-
μοί ?Εω άπό... τάς μεγάλας .τό-
;! (_. Ώς. γνωστόν, ,τερνοίν
πράγματι μεγάλοι ποταμοί έξω
άπό μενίίλα- πόλεις, <5πα>ς π.·χ. ά-
πό τό Παρισι, τό Λονδίνον, την
Ρώαην, την Πετροίντολιν κτλ.,
αλλά «τνσικά, οί άνθρωποι εντισαν
τα: πόλει; κοντά είς τους τοτα·
μονς).
ϋ
Ι
Ι
ι
(Ι
Τα οίνωθι βαπτΐ/στικά είναι ποιότης Ε.
ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ
ΣΕΤΣ
ΤΙΜΩΝΤΑΙ
ΠΟΙΟΤΗΣ Α $20.00
Β $25.00
Γ $30.00
Δ $35.00
£ $40.00
Ζ $45.00
Η $50.00
β $55.00
ΕΠΙΣΗΣ ΕΧΟΜΕΝ
ΣΤΕΦΑΝΑ
ΓΑΜΩΝ
ΕΙΣ ΠΛΗΡΗ
ΣΕΤΣ ΜΟΝΤΕΡΝΑ
ΣΧΕΔΙΑ
ΤΙΜΩΝΤΑΙ
ΣΕΤ Α $15.00
> Β $19.00
> Γ $24.00
Δ $27.00
£ 830.00
ι
Ό Άλέξανδρος Δουμάς, πα¬
τήρ, δταν είχεν αρχίση ν' ά.το/.τά
φήμην, ιπαθε τό εξής ωραίον πά-
θημα: Μέ δΐκ> φίλον; τού επήγε
εις Ινα ρεστωράν, δπον, ιιετά γον-
ναίαν οίνατοσίαν, εμέθι·σε. "Οταν
έ'φηΎαν, οί ψίλοι τοχ», διά νά τόν
πειράξοΐ'ν, τόν έΐβαλαν καί ρφό-
ρεσε τό έπαναχρόρι τού άνάποοα,
χίορίς ν άτό άντιλτκρ·θΐΊ. "Οταν
ΐ5ή είς τόν δοόμο δλοι οί
ό έύζ
πρός εμέ». -
διαβάται τόγ έχ.ύτταζαν περίεργα.
Ό Δουμάς τότε λέγει εί; τονς
φίλον- τού: «Κυττάξετβ πώς όλος
ό κόσμος ιιέ παρατιιρεΤ μέ περιέρ-
γεια. Τί είνε τελος πάντων ή δό-
ςα...»
Ό Διονύσιος", τύρανΌς των
Συρακουσων, ¥-τ·νζεν, ώς γνω¬
στόν, έξαιρετι-χώ; τοΰς ύπηκόοΐ'ς
τοι·. Κά'-τοιος τοΰ παρετήοησίν δτι
Μ||!αί πιίσεις αύται θά όδηγήσουν
3|)τόν λαόν είς εξέγερσιν εναντίον
Κϋ τού. «ί-ν εχι αιτίαν νά έξεγερ-
^?ι Οτί' άπήτ:ησεν ό Διονύσιος. Διά
||ϋ τής στάσεώς μου άόπαλλάσω αυτόν
» άπό κάθε αΐσίτηιια εύγΐομοσύνη;
1
Ι
Ι
1
Ι
Ι
Ι
ι
Ι
ι
Ένας άλαζών «ίυγγραιφεύ·;, α-
νευ πραγματι<<.ής άξίας;, εϊχε γρά- ι|·η επί βάοιεως μικροϋ άγαλματι- δίου τοΰ Ναπολέοντος: «Θά άποτελειώσω διά τής γρα- φίδος δ,τι δέν ηδυνήθη; ν' άπο- τελριάχηις δια τής όπα&χ£. θά β' ό ό ί ' ρ^ τόν κόσμον νωρίς ν άπ»θΐίνα> είς την Αγίαν 'Ελε'νην».
' ΟΠιρόν, είσΕλθών ν.άποτι: ε'^
τό γραφείον τοΰ συγγραφέ^ αυ"
τοίό καί άναγνώσας νψ επιγρα¬
φήν, εγοαψί κάτω άπο την τελευ¬
ταίαν λέξιν:
«Τό Σαραντόν δέν άπίγει παρα
μιά λεΐ7α μόνον άπο τό Παρίσι».
^ Κς τό Σαραντόν ύπάρχει άηύ
α'ιώνων περίφημον φρενσ/οομεΐον·
Μ|! Ή μαοζψία ντ' Άρ-αντέίγ
1^ Ι /αι ή κόμησσα ντ' 'Επινύ επαιζαν
Ζ $35.00 ί*| | χαρτιά καί έφιλονικοΰσαν. 'Επει-
ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΤίΑ
ΜΕ ΦΙΟΓΚΟΥΣ
$0.85 Η ΔΟΔΕΚΑΣ
(^ΟΜΡ^ΕΤΕ)
ΣΤΑΥΡΟΙ ΟΛΟΧΡΥΣΟΙ 14 ΚΑΡΑΤΙΩΝ $2.50, 3.ΟΟ, 3.50, 4.ΟΟ, 4.50, 5.ΟΟ καί 6.00 έκαστος.
ΑΛΥΣΕΙΣ ΟΛΟΧΡΥΣΟΙ 14 ΚΑΡΑΤΙΩΝ $1.75, "2.50, 3.ΟΟ, 4.ΟΟ, 4.50, 5.ΟΟ και 6.00 εκάστη.
ΙΙωλοΰμεν μόνον ανωτέρας ποιότητος έμπορεύματα. Χΐ,μαί ώρισιμέναι.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ "Ο ΜΑΡΑΒΟΝ"
53-55 ΜΑ0Ι30Ν 8Τ.
Η $40.00
θ $45.00
Χ $50.00 ϊ^
ΜΑΡΤΥΡΙΑΤΙΚΑ 1
Μέ τό δνομα Άναδό- [0
χον χαΐ Βαπτιζομένου. !§ί
$8.00 Β ΔΩΔΕΚΑΣ (||
1
Ι
1
ι
ι
ι
1
1
1
ι
ι
ι
Ι
φιλονικία των ήτ° ζ^ηρ01»
/.άΐτοιο; τίς έρώτησε τί παίίουν.
«Παίζομε την τψήν μας», άπήν-
τηα; ή μία |ξ αυτών. «Πολύς
θόρυδος διά τό τίτοτε» συνεπλή¬
ρωσε τότε ό διακόψας.
* * *
Δύο χωρικοί άπό τα περίχωρα
τής Ρώιιης έπήγαν κ«ποτε είς τόν
Ραφαήλ καί τοΰ είπαν δτι οί συγ-
χο>ριανοί των τόν παρακαλοΰν νά
τού; κάμη επί πληρωμη μίαν ω¬
ραίαν ε'ικόνα τοΰ 'Α"γίου Σε6σστι-
ανοϋ διά την έκνΐησίαν των.
Π ώ; την ΰΈλουν; τούς ήριό-
τησ;: ό Ραφαήλ. Νά κάνω τόν
Αγιον Σεβαβτιανόν ζωντανόν ή
ΐτεθαμμένον;
( Ή ερώτησις αυτή τοϋ Ραφαήλ,
ο οποίος την εχανε διά νά γελά-
°Ίγ. εφερε είς δειν»ιν αμηχανίαν
τους δύο χωρικοΰς. 'Επί, τελου;
ο ενας εξ αυτών λέγει, μετά σκέ-
ν> τ^ τ?ν οι-άσημον ζοίγρά<ϊΌν: , Το άσφαιλέστεοον είνί νά χον κάμης ζωντανόνΓ Άν οί χωρι- 5401 ·ιοϋ τον θέλουν πεθαμιιένον, θά 1/~ν^ντ λ. . _ _^ ' . * * παντοτε.,.νά τό ΝΕνν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ ^ ^ νεκροτα^ΐα ύπάρ- £ν αναρ,ί>αητοι κα έ
-τ«ρ.οι άφιεοώ—^
ς τ-ων;Μία
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 2!) ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΤΑ.
Α *
ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΟΡΙΟΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΠΗΣ... ΕΤΗ 70
Ό Προφητάναξ Δα&ίδ εις τόν
ένενηΛθστόν ψαιλμόν, έδάφ. 10
λέγει: «Καί αί ημέραι ημών ετη
έ οοαμήκβ'ντα».
Ή δήλωσις αυτή γραφεΐσα πρό
3.000 έτών ίσχύει μέχοι σήιιερον.
Πάσαι αί προσπάθειαι τής βιολο-
νίας. τή; ίατρικής έπιστήμης καί
τή; ύγιεινής πρό; αύξησιν τοΰ 6-
ρίου τή; ζωής ημών εως τώοο. α¬
πέβησαν ιιάταιαι. "Ολα τα λεγόμΐί-
να ότι οί σημεριναί ανθρωποι ζώ-
σι περισσότερον όφείλονται είς
παρεξηγήσεις ν.αί εσφαλμένος
πληροφορίας.
Ό καθηγητάς "Αιρδιν Φίσερ
τον Π ανεπιστηιιίου Γέιλ είπεν έσ-
7.άτα>; ότι έντός ολίγον οί Άμεοι-
•/ανοί ί)ά ζώσι κατά μέσον όρον
80 ετη η περισσότερον. Άλλ' ό
κ. Φίσερ ϊΐναι μάλλον ο'ιαονομολό-
γος παρά βιολόγος. Ό Λρ. Εύγ£-
νιο; Λ. Φίσκΐ, έκ Νέα; Υόρκης
-τροεΐπεν ότι ί| κανονικτή ζο)ή τοΰ
άνθρώπου θά είναι δχι τα 70 ετη
τή; Γράφη;, άλλά 100 και πλέον.
Ύπάρχονν και αλλοι αίσιοδοξότε-
ροι, ώ; ό Σεργιος Βαρονώφ, Ισ-
χυριζόιιενοι, ότι 6 θάνατος θά κα-
ταραγη&τί τελείως και ό ά'νίτρωτος
θά ζή αιωνίως. Βιολόγοι τινές φρο
νοϋν ότι μερικά κατωτέρα πλάσμα-
τα ηδη επέτυχον τού σκοπόν τού-
το-υ, καταπατήσαντα τόν θάνατον.
Ατυχώς τα πραγματικά γεγο-
Λ'ότα παρονσαάζονν εντελώς; δ-ιά-
φορον είκόνα. Σήμερον είς τόν
κόσμον δέν ύπάρχονν πίρισσότε-
ροι γέροντε; άφ όσον; ήσαν πάν-
τοτε, έν άναλογία πρός τόν πλη¬
θυσμόν. Αί καιλλίτεραι προσπάθει-
αι της έπιστήμί|ς δέν ηδυνήθη¬
σαν νά ίπιμηκύνουν την ζωήν τοΰ
άνθρωπον. Εβδομήκοντα η ίσο>ς
εβδομήκοντα /ό! εν ετη είναι ά-
νόιιη τό κανονικόν όριον τη; ζα>-
ής τοϋ ανθρωπίνον γένοα»;. "Οχι,
περισσότερα. ι
Ή σύγχυσις έν τήλαΐ/!.τί άντιλή-1
|«ι πρσερχεται εκ τοΰ γεγονότος
ότι τό μέσον όριον τή; ανθρωπί¬
νη; ζωής έιιηκύΦ&η υπό τής επι¬
στήμην τής ύγΐΐΐνής, δχι δμως και
τό ανώτατον όριον αυτής;. Έκ τής
συγχύσεως αυτής μεταξύ τοΰ μί-
σου όριον τής ήλικίας, υπολογιζό¬
μενον όλων έκΐίνων οίτινες απο¬
θνήσκουν έν νηπιακή ή παιδικί,
ήλικία, προερχεται σόΐδαρά παρε-
ξήγησι; ίίις τό πνεΰμα τοϋ κοινοΰ.
Ό καθηγητής Ρέϋμοντ Π έαρλ
τοΰ Πανεπιστημίου Τζων Χόπκινς
εί; έκ των έπιφανεστέρων βιολό-
γων τή; Άμερΐ/<ης, έξέϊρρασε την γνώμην ότι δέν ύπάρχει ή ελαχί¬ στη απόδειξις ότι τό όριον τή^ ανθρωπίνης ζωής ηνξιγ&η έστω και κατά εν ετος. Την αύτην γνώ¬ μην εξέφρασε ν αί ό έπιφα'ή.ς "Αγ- γλος βιολόγος Σέρ Χώμφρυ Ρόλ- λεστων είς μίαν διάλεξιν τού «Περί γήρατο;» δοθείσαν προσ- φάτως ενώπιον τοΰ Ρόγιαλ Ίν- στιτούσιον έν Λονδίνω. 'Η γνώμη αύτη ύποστηρίζεται υφ' δλων των προσφάτοον στατιστικων, αν και σήμερον, ώς ν.αί κατά την άργαι- ότητα, μέγα; άριθχιό; εύτυχών θνητών κατορθώνβι νά ύπεοβί) τα 70 ετη. Ό καθττγιτηις "Εντουίν Γκράντ Ντέξτερ, βαθϋς μελετητής τοΓ θέματος τούτου και περίφημο; δια τάς σπουδάς τού περί τής έπηρεί άς τοΰ καιροΰ έιπί τής ζωής και τ ήςύγείας τοΰ άνθρωπον, έσχε την υπομονήν πρό τίνων μηνών νά υπολογίση τάς ήλικίας των έπι- φανών άνδρών εκάστου αιώνος ά πό τής έποχής των 'Ελλήνων μέχοι σήμερον, δέν εύρε δέ καμμίαν δι "αφοράν. "Εάν υπήρξε διαφορά αντη σννίσταται εις τό ότι οί γέ ροντε; τής Άρχαίας Ελλάδος ε-, ζων όντως περιο'σότε.οα ετη νατά μέσον όρον παρά οί γέροντες τη.; σήιιερον. Π ρό τίνων έΐύομάύων ό κ. και ή κ. "Αλαπερτ Δ. Λάσκερ έκ Σι¬ κάγου έδώρησαν 1.000.000 δολ- λάρια πκκ>ς ΐδρνσιν Ίνστιτοΰτοι
διά την σπονδήν των νοσηιιάτων
τής μεσαιίας ήλικίας, ώς είναι ό
καρκίνο;, αί καρδιιαΐ/οαί παθήσει;
και οί ρευματισμοί, αί οποίαι 6λά-
πτοιτ, ά'ν δέν συντομεΰοτν, την
ζωήν πολλών χιλιάδων άνθρώπων
ΜΙΑ ΑΛΗ3ΕΙΑ ΛΕΧΘΕΙΣΑ ΠΡΟ 3000 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΙΣΧΥΟΥΣΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ.- ΠΑΣΑΙ
ΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΠΡΟΣ ΠΑΡΑΤΑΣΙΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΗΜΩΝ ΑΠΕΒΗ¬
ΣΑΝ ΜΑΤΑΙΑΙ.- ΗΥΞΗΘΗ Ο ΜΕΣΟΣ ΟΡΟΣ ΤΩΝ ΕΤΩΝ, ΑΛΛ' ΟΧΙ ΤΟ ΑΝΩΤΑ¬
ΤΟΝ ΟΡΙΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΗΜΩΝ.- ΤΙ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΑΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑΙ—
ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ—ΠΟΙΑΝ ΣΗΜΑΣΙΑΝ ΕΧΕΙ
Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΟΝΩΦ— ΩΣ ΚΟΥΡΔΙΣΜΕΝΟΝ ΩΡΟΛΟΓΙΟΝ
Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΑ ΕΙΣ ΩΡΙΣΜΕΝΟΝ ΧΡΟ¬
ΝΟΝ.- ΟΛΙΓΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ.
ύπερβάντων τα 50 ετη . Π ολλοί
έχαιοέτισαν έν8Όυσιο,·οω; τΐ>ν δω-
ρε«ν ταΰτην. έν τούτοις είναι αμ¬
φίβολον άν έκ τή; σχεδια'ομένη;
σπουδή;; είναι δ-υνατόν νά προστε-
θή μία ήμέρα είς τό ανώτατον ό¬
ριον τή; ανθρωπίνης Γωής. Τό
μόνον δπερ δυνάμεθα νά περιμέ¬
νωμεν έκ της χρησιμοποιήσεως
τοΰ άνωτέρο ποσσΰ είναι ότι πε-
ρισσότεροι αν&ρωποι θά έμποδι-
σθοϋν άπό τοϋ ν' άπιοτθάνσυν ,τ,ρο-
ώρ<ος η συνεπεία άσί3ϊνειώΛ' «Γτα- ξϋ τοΰ πεντηκοστοϋ και έξ»|κο- στ«-ΰ ετου; -ςής ήλικίας των. ?ως ότου νά φθάσωσι τα 70 η ό/ίγον πέραν αυτών. Υπό. τάς καλί.ιτέρας; συνθήκας; τής ζωής 6 καθείς δύναται νά ^ή- σΐ| [ΐέχρι τοΰ έβδομ»ρ/χ»στοΐ; η τοΰ έ65ομη/.οστοΰ πρώτου Γτους. "Ολίγοι αναλόγως δύνανται νά ζή- σωσι —ϊραν τοΰ όρίου αύτοϋ. Ή σύγχρονον ίατρι<νή ιέπισΤΓμη έ- φαρμόΐεται μόνον είς; τον πρ 'ω- Ο3τ θάνατον, ιδίως εί; τόν θανα¬ τον νηκΐίων κιαί νέων άνθρώπίον. και διά τόν λόγον αυτόν δέν πρε πει νά παρεξηγήταΓ. Ή έπιστή- μη δέν έ'χει την δύναιιιν και όντε έλπίϋη νά ιιάς κάμη νά ζήσί^αεν τα ετη τοΰ ΜαΊθουσάλαΓ οί'τε κδν Εκατόν ετη. Ό Δρ. Π έαρλ, ό να- θηγιΐτής Ρό/λΐστων και αλ/οι τοί- /οι συμφωνοΰν ότι ή νατσ *αέοον όρον διάρ/νεια τή; ανθρωπίνη: ζωής, ώ; έν ά,ρχή εσημειώθη επι τή βάσει τή; Παλαιάς Λια9Ί')<<ης, ίίτοι τα 70 ετη, δέν ηυξήθη. Είς; τό σιιιπίρασΐία αύτό κατσλήγουν και όλαι αί στατιστΓ/Μΐί π/.ηροφο- ρίαι των άσφαλιοτικών έταιρίΐών. Τό γεννώμενον βρέφος εχει έλπί- δα κα,τά ιιέσον δρον νά ζήση 70 ετη. Π ρός καλίοΐτόραν κατανόησιν τοΰ πράγματος άς λάοωιιεν' τό ά- κόλον&σν παράιδίΐ^ιμ-α. "Ας ύποθέ- σαχιεν ότι δέκα πρόσωπα γεννών¬ ται κοπά την αύτίιν ημέραν. Πέν- τε εξ αυτών δυνατόν νά ζήσουν ε- ο>ς τα 70. Οί λοιποί πέντε δννατόν
νά άποβάνουν έντός; των πρώτων
ολίγων έ6δομάί)ων άπό τής γεννή-
σ-ως. Ό μέσος όρος τή; Ιωής των
δέκα αυτών προσώπων θά είναι
τριάντα πέντε ετη. Και όαω; έ-
νεΐνοι οΐτινες έπέζησαν έφθασαν
εις τα 70 ί'τη ό κιαθείς. Ό μεσος
Ό Λίοναρδ Χό^φ, 90 έτοιν άπόμαχος τοΰ ΈμςρυΚου Πολέμου, και πκττός
Βαπτιστής, ιιέ τόν Κυδερνήτην "Αλ 2μίθ, τής Νέας 'Υόρνη:, τόν οποίον ΰ-
ϋει διά την Προεδρίαν, είς την έξοχικήν Λέσχην Μπιλταόρ Φόρεστ,
τής "Ασδιλ.λ., Β. Κ.
.ε?. έ/. Βί-
Ή ΔνΊς Έθελ
στώντ,ς. υ έ το έν.
ϊέρα'.ον, άςίας 31.000
τό όχ5;ον ευ,-εν είς τόν 5ρό;ον. Ό-
τϊν τό επέστρεψεν εί; τόν κύριον
το.), ελαοεν άαθ'.δήν 1500 θΌλλχ-
ΐίων.
αύτό; όρος των 35 έτών δυνατόν
ν' αυξηθή καί αύτό είναι ι!κεΐνο
δπεο άφορά τάς άσφαλιστικάς έ-
ταιραας. Τό νοινόν διιως θέλει
νά γνωρίζη αν εν πρόσωπον, τό ο¬
ποίον σήμερον Ιϊ", 70 ετη. δύναται
νά ζήση εως τα 80 η τα 90 ή τα
100. Δυστνχώς ή απάντησις είναι
άρντ|τική.
Είς τάς Ίνδ^α; ναί εί; την Κί-
ναν καί εί; πολ/ά; αλλα; χώρα;, δ-
πον ή Ίατρικη έπιστήμη κοθνστε-
οηϊ. μέγας άριθμό; νι,πίων άπο-
θνήσκονν έντός των πρώτίθν ολί¬
γων εβδομάδων η μι,νών άπό τής
γεννήσεως των. Ή θνησιμότης
των μεγαλειτέρων πα'δίων ωσαύ¬
τως είναι ποίύ νψηλή. "Οταν οί
πολνάριθιιοι αν>τοί πρόίοροι θάνα-
τοι ύπολογισθονν εν σχέσει πρός
τα; ήλΐ/ίίας των προσώπων. άτινα
Γρθάνονσιν είς γεοοντικήν ηλικί¬
αν ώ; να είς αλλα ιιέοη τής γής,
ό τελικός «έσος δρος <ταίΐ£ται χα- ιιηλό; Αύτό δέν σηιιαίνει δτι οί Ίνδοί ·Γ| οί Κινέζοι δέν ζοΰν άρκε- τά^ί'τ)). Καί εί; τάς πίτα/ιτισμένα; ετι "/ώρα; τή; Ευρώπην; καί Άμερι- /ή;. τεραστία πρόοδος έ'γιν: κατά τα τΐ/ενταΤα επ), είς τ·|Λ' ελάττω¬ σιν τή; θνησιμότητος έν νηπιακ,ή ηλικία καί αΐ'ξησιν εποιιενως τοΰ ι ιιέσου όρον τή; ζωή;. ΆριθΐΤοί έσχιίτω; δΐ|ΐιοσιευθέΛτ;ε; υπό τής πηρεσίας τή; Δηχΐιοσίας Ύγείας ι των Ήνωμένων Πώιτειών δει-' /.νύουσιν δτι έκαστον άρρεν βρ€- (ΓΟΓ γεννηθέν κατά τό έ'τος 1906 είχεν έλπίδα νά ζή(σ|1 κατά μέσον όρον σχεδόν 49 ετη. "Αρρ=α βρέ- φη δμιος ·γεννηθέτα κατά τό 1921 είχον έλπίδα νά ζ,ήσουν κα- τά μέσον έπίση; δρον ά'νω τοη1 Γ>") 112 ίτών.
ιά τα κατά το τρ-;χον ετος γεν-
νηθίντα βρέφη δέν ύπάρχουν α-
ν.όμη άκριβ'ΓΤς στατιστικαί. έλπί-
Ιεται οικος δτι ό μέσο: δρος τής
ζωής αυτών δέν θά είναι πολύ κσ-
τοο των 60, τοΰθ' δπερ σ^αίνει
δτι έντό; 22 έτών ό μέσος όρος
τής ζωής ηυξήθη^ σχείδον κατσ
10 ϊτχ] δι' έκαστον άτομον, συμ-
π.?ιραίνεται δέ ότι ή αύξησις αίττη
τή; προσδοκίας τής ζωή; κατά τόν
χρόνον της γεννήσεως ·9ά 6ξακο-
λουθήσΐ], υφ' όσον πι~ιρισσότεραι
ασθένπαι ό?ον?ν καταπολεμοΰνται
ν αί έφ' όσον τα πολυειδή θανάσι-
ιια δυστυγήματα τή νι,πιακής και
παιδι/ής ί^λι.κία; προί.αιιβάνονται
Γι ν.αθίστα'νται ήττον θανάσιμα.
' Εως ποϋ δμω; θα φθάση ή αύξη¬
σις αί'τη, Θά έςαΓκοίΛυθιτση αυτή
έπ' οίτΈΐρον;
'Η έπιστήμη άπαναά: "-Οχι. Δυ¬
νατόν νά ορθάσ-ιι τόν άλλον εκείνον
αριθμόν, τό ανώτατον δριον τής
ά^θρ«;ι>πίνη·ς ζωής. δπερ δέν άπέ-
χει πολΰ έκ των 70 έτών τοΰ Προ-
φητάνακτος. Δέν δύναται νά ύπερ-
6η τό όριον τουτο. Πάν βρέιρος
σω'Ιόμενον έκ τοΐ θανατον έν βοε-
φΐ/τ| ήλικία. αύξάνΐΐ τό μέσον ό¬
ριον τής ζωής, δχι δίΐ^ο- και τό α¬
νώτατον όριον των έτών αυτής.
Παρ' δ/άς τάς προόδους τής έ¬
πιστήμης τό όριον αύτό αενει α¬
μετάβλητον. "Ανδρες και γνναΐ-
κες όφείλουν ν' άτοιθάνουν και
σχ.ιδόν «πάντες όφείλ«νν ν' άπο-
θάνουν ι-?; τα 70 η ολίγον πέραν
αυτών, άν έν τω μεΐαξύ δέν άπο-
θάνουν προώρως, είς μικροτέραν
ηλικίαν.
Αύτό είναι τό θειϊκόν συιιπέρα^
σμα των στατιστικών πί.ηροφορι-
ών τον καθηιγητοΰ Ντέξτερ, τον
Π έαρλ, τοΰ Σέρ Χάχαφρυ Ρόλ-
λεστων και δλων των λοιπών. Ό
καθηγητάς μάλιστα Ούΐνγ;<εϊτ Τώντ επεβεβαίωσεν αύτό διά τή; έξετάσεως έκατοντάοων άρχαίω σκελετών εύρεθέντχον είς δλα τα Μερη τοΰ κόσμον. 'Εφ' όσον οί αί- ώνες παρήρ/χοντο, ή ανθρωπότης ό?^ο1νεν ήλάττωνΞ, την αναλογίαν των προώρων θανάτων κα,τά την νηπιακήν και παι'5ικήν ηλικίαν. Άλλ' οί γεροντότεοοι ανΟρο>ποι
προ χιλιάδων έτών ήσαν ακριβώς
τόσον γέροντες, έφ' δσον δύναται
νά εξακριβωθή, δσαν είναι και οί
γεροντότεροι οίνθρωποι τής σήμε¬
ρον.
Σήμερον ζώσιν, ώς πάντοτε ϊ·
ζων, πρόσοχτά τίνα είς βοοθύτατον
γηρας. Εξαιρέσει των μύθων πε¬
ρί νπερβολικής μακροζοοΐας μερι-
κών άνθρώπων, ύπάρχονν εν τη
ζω-η δ?.ίγα πρόσωπα, νπκρΐβάντα
τα 110 ετη. 'ΗλικΧαι ανω των 105
έτών δέν είναι άσυνήθεις. Κατά
την απογραφήν των κατοικίαν τού
1920, ήτις είναι ή τελειοτέρα δ¬
λων των μέχρι τοϋδε γενομένων
άπογροιφών, είς τάς Ηνωμένας
Πολιτείας εζων τότε 1561 άνδρες
και 2.706 γυναϊκες άνω των 100
έτών, ήτοι εν σύνολον έκ 4.267
άνθρώπων 4ΐετα:ξύ 118.000.000.
Άλλ' ή μακροζωΐα τίάν άνθρώπων
αυτών δέν όψείλεται είς Ιδιαιτέραν
τινά δίαιταν ή είς ενέργειαν της
Ίατρικής έπιστήμη;. Αύτά είναι
τνχαΐα γεγονότα, εύτΐ7.ή έπεισό-
δια. ώ; οί θάναιται των νηπίων εί¬
ναι άτνχή -/ίαί πρόωρα.. Δέν ύπάρ¬
χει άπόδιΓΐξις ότι ή άναλογία των
ύπεργήρων άν&ρώπων άπεναντι
τοΰ σύνολον των κατοίκων είναι
μεγα/^ιτέρα σήμε-ρον παρ' δ,τι ήν
το πάντοτε ή δτι αύξάνεται ή εί¬
ναι δυνατόν ν' αυξηθή διά των ε¬
πι στημονικών μέσων.
Αί πρόσφατοι θεωρίαι τον Λρος
Βορονώφ και λοιπων περί «άνανε-
ώσεως» παρονσιάζσιτν κατά τί^ν
γνώιιην πίχίστων βιολόγων, έτέ-
ραν άπαττ)/.ήν έλπ'ιδα π ιρί μηκύν-
σεω; τής κατνονική; διαιρκείας τής
ονθρίοπίνης ζωής. Ό Δρ. Βορο¬
νώφ αποδίδει τό καλούμενον γή-
ρας είς την βλάβην, ούχι ολόκλη¬
ρον τοΰ σώματος, άλ/.' ολίγων ω¬
ρισμένων άοένων, πιστεύει δέ δτι
δταν τα οργανα ταυτα άναΛ«εο>ι3ΐΰ·ϋν
ή εάν ή βλάβη. των προληφ&ίϊ, εί¬
ναι ίσω; δυνατόν ή παράτασις τής
ζωής. Και έν τούτοις δ κ. Βορο¬
νώφ και οί λοιποί, οσοι συμφω-
νοΰν μετ' αύτοϋ, εως τώρα δέν ά-
πεδει'ίοΛ' τόν ΐσχυρισμά'ν των, όν¬
τε επεισαν έπαρκ,ή αριθμόν βιολό-
γων δτίι>: παραδεχθή την γνώμην
των.
Ώ; τα ώρο>^άγια, τα όπονι οί
ώρολογοποιοί καταΐΓΛ-νάζιονν, ό¬
πως έργάζανται ανευ δΊακοπής
επί ό/.τώ ήιιερας και δχι περισσο¬
τέρας, οίίτω καί ό άνθρώπινος 6ρ-
γαντσιιός φαίνεται δτι είναι κατιε-
σκενασιιένος νά διαρκή πΓρίπο<υ 70 ετη. Έξαιρετικά παρ«δείγιιατα διαρν.ονν ολίγον περισοότερον, ε¬ τέρα όλογώτερον. Π ροσεκτικαί παρατηρήσας έδίδαξαν τούς άν¬ δρας τής Γραφής δτι ή ο^νσική διάρκε'ΐα τής άνθρΐοπίνης ζ·οής είναι 70 ετη. Νεώτεροι παρατ»(ρή- σει; καί στατιστικαί φθάνοι·ν εϋς τό αί'τό σνμπέρασμα. Ούδεί; γνω- ρϊ^ει διατί ό άνθρώπινος δργανι- σμός σταματά μετά τάς ώριοτιιένας «οκτΓ-1 ημέρας». "Ισακ ή καρδία μόνον τόσας φοράς δύναται νά πάλλη προτοΰ νά έξαντληδτί. "Ι¬ σω; ό έγκέφαλο; έ'χει παρα-/ίατα- θήκην ύλι/ον μόνον διά τόσας ώ¬ ρας σνναισθήσεως. "Ισως αλλο τι όργανον περιοοίζει την ζο^ήν τον άνθρωπον, ώς ή δύναμις τοϋ ελα¬ τήριον όρίζει τόν χρόνον κατά τόν οποίον θά έργο<τθτί τό ωρολόγιον. ' Ισως, ώ; λέγομεν ημείς οί "Ελλη- νες τό έ'λαιον τοϋ λύχνοι» είναι κο- νθΛ'ΐσμένον νά διαρκέση (όρισμέ- νον χρονικόν διάστημα, πέραν τοΰ οποίον ό λύχνος, υή έχων πλέον έλαιον, σβύνεται. ΕΊ; δί.α αύτά ή έπιστήμη μεχρι τής ημέρας ταύ¬ της αδυνατεί νά δώση ίν.ανοποιη- τικήν εξήγησιν. Ή ιιόνη. ελπίς της παρατάσεως τή; ζωης ημών έγκειται είς τό νά ευρεθή ποίον είναι τό όργανον ή τα δργανα άτινα φ&είρονται καί προκαλοΰν τόν θάνατον. "Οταν ευρεθή αύτό, πιθανόν νά έπιτετχθρ ή άντιν.ατάστασΐ; ή ή διόριθιοσις τοΰ σχετικοΰ όργανον, άπιραλά- κτοις δπω; γίνεται τό κούρδισμα τοΰ ωρολόγιον δι' άλλην μίαν έ6- | δομάδα. 'ΡύΧ αί»τή ;ίναι έ?>πί; δια
,τούς αίσιο^όξ&νς, ούχι τετελεσμέ¬
νον γεγονό; η πιθανότη; π?ρί ε-
πιτυχία;. Καθ" έκαστον ετος ή ε¬
πι στή·ιη μανθάνίΐ 7αλλίτερον πώς
νά βοηθή τούς άνθρώπους όπως1
διανύσι·ν τό κανονικόν δριον Τής
ζωής των. Δέν εμαΐθεν δμΐυς άκό-
μη τί-τοτε δσον άφορά τόν τρόπον
πρός παράτασιν τού όρίον αύτοι.
ΤΑ.
Α *
ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΟΡΙΟΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΠΗΣ... ΕΤΗ 70
Ό Προφητάναξ Δα&ίδ εις τόν
ένενηΛθστόν ψαιλμόν, έδάφ. 10
λέγει: «Καί αί ημέραι ημών ετη
έ οοαμήκβ'ντα».
Ή δήλωσις αυτή γραφεΐσα πρό
3.000 έτών ίσχύει μέχοι σήιιερον.
Πάσαι αί προσπάθειαι τής βιολο-
νίας. τή; ίατρικής έπιστήμης καί
τή; ύγιεινής πρό; αύξησιν τοΰ 6-
ρίου τή; ζωής ημών εως τώοο. α¬
πέβησαν ιιάταιαι. "Ολα τα λεγόμΐί-
να ότι οί σημεριναί ανθρωποι ζώ-
σι περισσότερον όφείλονται είς
παρεξηγήσεις ν.αί εσφαλμένος
πληροφορίας.
Ό καθηγητάς "Αιρδιν Φίσερ
τον Π ανεπιστηιιίου Γέιλ είπεν έσ-
7.άτα>; ότι έντός ολίγον οί Άμεοι-
•/ανοί ί)ά ζώσι κατά μέσον όρον
80 ετη η περισσότερον. Άλλ' ό
κ. Φίσερ ϊΐναι μάλλον ο'ιαονομολό-
γος παρά βιολόγος. Ό Λρ. Εύγ£-
νιο; Λ. Φίσκΐ, έκ Νέα; Υόρκης
-τροεΐπεν ότι ί| κανονικτή ζο)ή τοΰ
άνθρώπου θά είναι δχι τα 70 ετη
τή; Γράφη;, άλλά 100 και πλέον.
Ύπάρχονν και αλλοι αίσιοδοξότε-
ροι, ώ; ό Σεργιος Βαρονώφ, Ισ-
χυριζόιιενοι, ότι 6 θάνατος θά κα-
ταραγη&τί τελείως και ό ά'νίτρωτος
θά ζή αιωνίως. Βιολόγοι τινές φρο
νοϋν ότι μερικά κατωτέρα πλάσμα-
τα ηδη επέτυχον τού σκοπόν τού-
το-υ, καταπατήσαντα τόν θάνατον.
Ατυχώς τα πραγματικά γεγο-
Λ'ότα παρονσαάζονν εντελώς; δ-ιά-
φορον είκόνα. Σήμερον είς τόν
κόσμον δέν ύπάρχονν πίρισσότε-
ροι γέροντε; άφ όσον; ήσαν πάν-
τοτε, έν άναλογία πρός τόν πλη¬
θυσμόν. Αί καιλλίτεραι προσπάθει-
αι της έπιστήμί|ς δέν ηδυνήθη¬
σαν νά ίπιμηκύνουν την ζωήν τοΰ
άνθρωπον. Εβδομήκοντα η ίσο>ς
εβδομήκοντα /ό! εν ετη είναι ά-
νόιιη τό κανονικόν όριον τη; ζα>-
ής τοϋ ανθρωπίνον γένοα»;. "Οχι,
περισσότερα. ι
Ή σύγχυσις έν τήλαΐ/!.τί άντιλή-1
|«ι πρσερχεται εκ τοΰ γεγονότος
ότι τό μέσον όριον τή; ανθρωπί¬
νη; ζωής έιιηκύΦ&η υπό τής επι¬
στήμην τής ύγΐΐΐνής, δχι δμως και
τό ανώτατον όριον αυτής;. Έκ τής
συγχύσεως αυτής μεταξύ τοΰ μί-
σου όριον τής ήλικίας, υπολογιζό¬
μενον όλων έκΐίνων οίτινες απο¬
θνήσκουν έν νηπιακή ή παιδικί,
ήλικία, προερχεται σόΐδαρά παρε-
ξήγησι; ίίις τό πνεΰμα τοϋ κοινοΰ.
Ό καθηγητής Ρέϋμοντ Π έαρλ
τοΰ Πανεπιστημίου Τζων Χόπκινς
εί; έκ των έπιφανεστέρων βιολό-
γων τή; Άμερΐ/<ης, έξέϊρρασε την γνώμην ότι δέν ύπάρχει ή ελαχί¬ στη απόδειξις ότι τό όριον τή^ ανθρωπίνης ζωής ηνξιγ&η έστω και κατά εν ετος. Την αύτην γνώ¬ μην εξέφρασε ν αί ό έπιφα'ή.ς "Αγ- γλος βιολόγος Σέρ Χώμφρυ Ρόλ- λεστων είς μίαν διάλεξιν τού «Περί γήρατο;» δοθείσαν προσ- φάτως ενώπιον τοΰ Ρόγιαλ Ίν- στιτούσιον έν Λονδίνω. 'Η γνώμη αύτη ύποστηρίζεται υφ' δλων των προσφάτοον στατιστικων, αν και σήμερον, ώς ν.αί κατά την άργαι- ότητα, μέγα; άριθχιό; εύτυχών θνητών κατορθώνβι νά ύπεοβί) τα 70 ετη. Ό καθττγιτηις "Εντουίν Γκράντ Ντέξτερ, βαθϋς μελετητής τοΓ θέματος τούτου και περίφημο; δια τάς σπουδάς τού περί τής έπηρεί άς τοΰ καιροΰ έιπί τής ζωής και τ ήςύγείας τοΰ άνθρωπον, έσχε την υπομονήν πρό τίνων μηνών νά υπολογίση τάς ήλικίας των έπι- φανών άνδρών εκάστου αιώνος ά πό τής έποχής των 'Ελλήνων μέχοι σήμερον, δέν εύρε δέ καμμίαν δι "αφοράν. "Εάν υπήρξε διαφορά αντη σννίσταται εις τό ότι οί γέ ροντε; τής Άρχαίας Ελλάδος ε-, ζων όντως περιο'σότε.οα ετη νατά μέσον όρον παρά οί γέροντες τη.; σήιιερον. Π ρό τίνων έΐύομάύων ό κ. και ή κ. "Αλαπερτ Δ. Λάσκερ έκ Σι¬ κάγου έδώρησαν 1.000.000 δολ- λάρια πκκ>ς ΐδρνσιν Ίνστιτοΰτοι
διά την σπονδήν των νοσηιιάτων
τής μεσαιίας ήλικίας, ώς είναι ό
καρκίνο;, αί καρδιιαΐ/οαί παθήσει;
και οί ρευματισμοί, αί οποίαι 6λά-
πτοιτ, ά'ν δέν συντομεΰοτν, την
ζωήν πολλών χιλιάδων άνθρώπων
ΜΙΑ ΑΛΗ3ΕΙΑ ΛΕΧΘΕΙΣΑ ΠΡΟ 3000 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΙΣΧΥΟΥΣΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ.- ΠΑΣΑΙ
ΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΠΡΟΣ ΠΑΡΑΤΑΣΙΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΗΜΩΝ ΑΠΕΒΗ¬
ΣΑΝ ΜΑΤΑΙΑΙ.- ΗΥΞΗΘΗ Ο ΜΕΣΟΣ ΟΡΟΣ ΤΩΝ ΕΤΩΝ, ΑΛΛ' ΟΧΙ ΤΟ ΑΝΩΤΑ¬
ΤΟΝ ΟΡΙΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΗΜΩΝ.- ΤΙ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΑΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑΙ—
ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ—ΠΟΙΑΝ ΣΗΜΑΣΙΑΝ ΕΧΕΙ
Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΟΝΩΦ— ΩΣ ΚΟΥΡΔΙΣΜΕΝΟΝ ΩΡΟΛΟΓΙΟΝ
Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΑ ΕΙΣ ΩΡΙΣΜΕΝΟΝ ΧΡΟ¬
ΝΟΝ.- ΟΛΙΓΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ.
ύπερβάντων τα 50 ετη . Π ολλοί
έχαιοέτισαν έν8Όυσιο,·οω; τΐ>ν δω-
ρε«ν ταΰτην. έν τούτοις είναι αμ¬
φίβολον άν έκ τή; σχεδια'ομένη;
σπουδή;; είναι δ-υνατόν νά προστε-
θή μία ήμέρα είς τό ανώτατον ό¬
ριον τή; ανθρωπίνης Γωής. Τό
μόνον δπερ δυνάμεθα νά περιμέ¬
νωμεν έκ της χρησιμοποιήσεως
τοΰ άνωτέρο ποσσΰ είναι ότι πε-
ρισσότεροι αν&ρωποι θά έμποδι-
σθοϋν άπό τοϋ ν' άπιοτθάνσυν ,τ,ρο-
ώρ<ος η συνεπεία άσί3ϊνειώΛ' «Γτα- ξϋ τοΰ πεντηκοστοϋ και έξ»|κο- στ«-ΰ ετου; -ςής ήλικίας των. ?ως ότου νά φθάσωσι τα 70 η ό/ίγον πέραν αυτών. Υπό. τάς καλί.ιτέρας; συνθήκας; τής ζωής 6 καθείς δύναται νά ^ή- σΐ| [ΐέχρι τοΰ έβδομ»ρ/χ»στοΐ; η τοΰ έ65ομη/.οστοΰ πρώτου Γτους. "Ολίγοι αναλόγως δύνανται νά ζή- σωσι —ϊραν τοΰ όρίου αύτοϋ. Ή σύγχρονον ίατρι<νή ιέπισΤΓμη έ- φαρμόΐεται μόνον είς; τον πρ 'ω- Ο3τ θάνατον, ιδίως εί; τόν θανα¬ τον νηκΐίων κιαί νέων άνθρώπίον. και διά τόν λόγον αυτόν δέν πρε πει νά παρεξηγήταΓ. Ή έπιστή- μη δέν έ'χει την δύναιιιν και όντε έλπίϋη νά ιιάς κάμη νά ζήσί^αεν τα ετη τοΰ ΜαΊθουσάλαΓ οί'τε κδν Εκατόν ετη. Ό Δρ. Π έαρλ, ό να- θηγιΐτής Ρό/λΐστων και αλ/οι τοί- /οι συμφωνοΰν ότι ή νατσ *αέοον όρον διάρ/νεια τή; ανθρωπίνη: ζωής, ώ; έν ά,ρχή εσημειώθη επι τή βάσει τή; Παλαιάς Λια9Ί')<<ης, ίίτοι τα 70 ετη, δέν ηυξήθη. Είς; τό σιιιπίρασΐία αύτό κατσλήγουν και όλαι αί στατιστΓ/Μΐί π/.ηροφο- ρίαι των άσφαλιοτικών έταιρίΐών. Τό γεννώμενον βρέφος εχει έλπί- δα κα,τά ιιέσον δρον νά ζήση 70 ετη. Π ρός καλίοΐτόραν κατανόησιν τοΰ πράγματος άς λάοωιιεν' τό ά- κόλον&σν παράιδίΐ^ιμ-α. "Ας ύποθέ- σαχιεν ότι δέκα πρόσωπα γεννών¬ ται κοπά την αύτίιν ημέραν. Πέν- τε εξ αυτών δυνατόν νά ζήσουν ε- ο>ς τα 70. Οί λοιποί πέντε δννατόν
νά άποβάνουν έντός; των πρώτων
ολίγων έ6δομάί)ων άπό τής γεννή-
σ-ως. Ό μέσος όρος τή; Ιωής των
δέκα αυτών προσώπων θά είναι
τριάντα πέντε ετη. Και όαω; έ-
νεΐνοι οΐτινες έπέζησαν έφθασαν
εις τα 70 ί'τη ό κιαθείς. Ό μεσος
Ό Λίοναρδ Χό^φ, 90 έτοιν άπόμαχος τοΰ ΈμςρυΚου Πολέμου, και πκττός
Βαπτιστής, ιιέ τόν Κυδερνήτην "Αλ 2μίθ, τής Νέας 'Υόρνη:, τόν οποίον ΰ-
ϋει διά την Προεδρίαν, είς την έξοχικήν Λέσχην Μπιλταόρ Φόρεστ,
τής "Ασδιλ.λ., Β. Κ.
.ε?. έ/. Βί-
Ή ΔνΊς Έθελ
στώντ,ς. υ έ το έν.
ϊέρα'.ον, άςίας 31.000
τό όχ5;ον ευ,-εν είς τόν 5ρό;ον. Ό-
τϊν τό επέστρεψεν εί; τόν κύριον
το.), ελαοεν άαθ'.δήν 1500 θΌλλχ-
ΐίων.
αύτό; όρος των 35 έτών δυνατόν
ν' αυξηθή καί αύτό είναι ι!κεΐνο
δπεο άφορά τάς άσφαλιστικάς έ-
ταιραας. Τό νοινόν διιως θέλει
νά γνωρίζη αν εν πρόσωπον, τό ο¬
ποίον σήμερον Ιϊ", 70 ετη. δύναται
νά ζήση εως τα 80 η τα 90 ή τα
100. Δυστνχώς ή απάντησις είναι
άρντ|τική.
Είς τάς Ίνδ^α; ναί εί; την Κί-
ναν καί εί; πολ/ά; αλλα; χώρα;, δ-
πον ή Ίατρικη έπιστήμη κοθνστε-
οηϊ. μέγας άριθμό; νι,πίων άπο-
θνήσκονν έντός των πρώτίθν ολί¬
γων εβδομάδων η μι,νών άπό τής
γεννήσεως των. Ή θνησιμότης
των μεγαλειτέρων πα'δίων ωσαύ¬
τως είναι ποίύ νψηλή. "Οταν οί
πολνάριθιιοι αν>τοί πρόίοροι θάνα-
τοι ύπολογισθονν εν σχέσει πρός
τα; ήλΐ/ίίας των προσώπων. άτινα
Γρθάνονσιν είς γεοοντικήν ηλικί¬
αν ώ; να είς αλλα ιιέοη τής γής,
ό τελικός «έσος δρος <ταίΐ£ται χα- ιιηλό; Αύτό δέν σηιιαίνει δτι οί Ίνδοί ·Γ| οί Κινέζοι δέν ζοΰν άρκε- τά^ί'τ)). Καί εί; τάς πίτα/ιτισμένα; ετι "/ώρα; τή; Ευρώπην; καί Άμερι- /ή;. τεραστία πρόοδος έ'γιν: κατά τα τΐ/ενταΤα επ), είς τ·|Λ' ελάττω¬ σιν τή; θνησιμότητος έν νηπιακ,ή ηλικία καί αΐ'ξησιν εποιιενως τοΰ ι ιιέσου όρον τή; ζωή;. ΆριθΐΤοί έσχιίτω; δΐ|ΐιοσιευθέΛτ;ε; υπό τής πηρεσίας τή; Δηχΐιοσίας Ύγείας ι των Ήνωμένων Πώιτειών δει-' /.νύουσιν δτι έκαστον άρρεν βρ€- (ΓΟΓ γεννηθέν κατά τό έ'τος 1906 είχεν έλπίδα νά ζή(σ|1 κατά μέσον όρον σχεδόν 49 ετη. "Αρρ=α βρέ- φη δμιος ·γεννηθέτα κατά τό 1921 είχον έλπίδα νά ζ,ήσουν κα- τά μέσον έπίση; δρον ά'νω τοη1 Γ>") 112 ίτών.
ιά τα κατά το τρ-;χον ετος γεν-
νηθίντα βρέφη δέν ύπάρχουν α-
ν.όμη άκριβ'ΓΤς στατιστικαί. έλπί-
Ιεται οικος δτι ό μέσο: δρος τής
ζωής αυτών δέν θά είναι πολύ κσ-
τοο των 60, τοΰθ' δπερ σ^αίνει
δτι έντό; 22 έτών ό μέσος όρος
τής ζωής ηυξήθη^ σχείδον κατσ
10 ϊτχ] δι' έκαστον άτομον, συμ-
π.?ιραίνεται δέ ότι ή αύξησις αίττη
τή; προσδοκίας τής ζωή; κατά τόν
χρόνον της γεννήσεως ·9ά 6ξακο-
λουθήσΐ], υφ' όσον πι~ιρισσότεραι
ασθένπαι ό?ον?ν καταπολεμοΰνται
ν αί έφ' όσον τα πολυειδή θανάσι-
ιια δυστυγήματα τή νι,πιακής και
παιδι/ής ί^λι.κία; προί.αιιβάνονται
Γι ν.αθίστα'νται ήττον θανάσιμα.
' Εως ποϋ δμω; θα φθάση ή αύξη¬
σις αί'τη, Θά έςαΓκοίΛυθιτση αυτή
έπ' οίτΈΐρον;
'Η έπιστήμη άπαναά: "-Οχι. Δυ¬
νατόν νά ορθάσ-ιι τόν άλλον εκείνον
αριθμόν, τό ανώτατον δριον τής
ά^θρ«;ι>πίνη·ς ζωής. δπερ δέν άπέ-
χει πολΰ έκ των 70 έτών τοΰ Προ-
φητάνακτος. Δέν δύναται νά ύπερ-
6η τό όριον τουτο. Πάν βρέιρος
σω'Ιόμενον έκ τοΐ θανατον έν βοε-
φΐ/τ| ήλικία. αύξάνΐΐ τό μέσον ό¬
ριον τής ζωής, δχι δίΐ^ο- και τό α¬
νώτατον όριον των έτών αυτής.
Παρ' δ/άς τάς προόδους τής έ¬
πιστήμης τό όριον αύτό αενει α¬
μετάβλητον. "Ανδρες και γνναΐ-
κες όφείλουν ν' άτοιθάνουν και
σχ.ιδόν «πάντες όφείλ«νν ν' άπο-
θάνουν ι-?; τα 70 η ολίγον πέραν
αυτών, άν έν τω μεΐαξύ δέν άπο-
θάνουν προώρως, είς μικροτέραν
ηλικίαν.
Αύτό είναι τό θειϊκόν συιιπέρα^
σμα των στατιστικών πί.ηροφορι-
ών τον καθηιγητοΰ Ντέξτερ, τον
Π έαρλ, τοΰ Σέρ Χάχαφρυ Ρόλ-
λεστων και δλων των λοιπών. Ό
καθηγητάς μάλιστα Ούΐνγ;<εϊτ Τώντ επεβεβαίωσεν αύτό διά τή; έξετάσεως έκατοντάοων άρχαίω σκελετών εύρεθέντχον είς δλα τα Μερη τοΰ κόσμον. 'Εφ' όσον οί αί- ώνες παρήρ/χοντο, ή ανθρωπότης ό?^ο1νεν ήλάττωνΞ, την αναλογίαν των προώρων θανάτων κα,τά την νηπιακήν και παι'5ικήν ηλικίαν. Άλλ' οί γεροντότεοοι ανΟρο>ποι
προ χιλιάδων έτών ήσαν ακριβώς
τόσον γέροντες, έφ' δσον δύναται
νά εξακριβωθή, δσαν είναι και οί
γεροντότεροι οίνθρωποι τής σήμε¬
ρον.
Σήμερον ζώσιν, ώς πάντοτε ϊ·
ζων, πρόσοχτά τίνα είς βοοθύτατον
γηρας. Εξαιρέσει των μύθων πε¬
ρί νπερβολικής μακροζοοΐας μερι-
κών άνθρώπων, ύπάρχονν εν τη
ζω-η δ?.ίγα πρόσωπα, νπκρΐβάντα
τα 110 ετη. 'ΗλικΧαι ανω των 105
έτών δέν είναι άσυνήθεις. Κατά
την απογραφήν των κατοικίαν τού
1920, ήτις είναι ή τελειοτέρα δ¬
λων των μέχρι τοϋδε γενομένων
άπογροιφών, είς τάς Ηνωμένας
Πολιτείας εζων τότε 1561 άνδρες
και 2.706 γυναϊκες άνω των 100
έτών, ήτοι εν σύνολον έκ 4.267
άνθρώπων 4ΐετα:ξύ 118.000.000.
Άλλ' ή μακροζωΐα τίάν άνθρώπων
αυτών δέν όψείλεται είς Ιδιαιτέραν
τινά δίαιταν ή είς ενέργειαν της
Ίατρικής έπιστήμη;. Αύτά είναι
τνχαΐα γεγονότα, εύτΐ7.ή έπεισό-
δια. ώ; οί θάναιται των νηπίων εί¬
ναι άτνχή -/ίαί πρόωρα.. Δέν ύπάρ¬
χει άπόδιΓΐξις ότι ή άναλογία των
ύπεργήρων άν&ρώπων άπεναντι
τοΰ σύνολον των κατοίκων είναι
μεγα/^ιτέρα σήμε-ρον παρ' δ,τι ήν
το πάντοτε ή δτι αύξάνεται ή εί¬
ναι δυνατόν ν' αυξηθή διά των ε¬
πι στημονικών μέσων.
Αί πρόσφατοι θεωρίαι τον Λρος
Βορονώφ και λοιπων περί «άνανε-
ώσεως» παρονσιάζσιτν κατά τί^ν
γνώιιην πίχίστων βιολόγων, έτέ-
ραν άπαττ)/.ήν έλπ'ιδα π ιρί μηκύν-
σεω; τής κατνονική; διαιρκείας τής
ονθρίοπίνης ζωής. Ό Δρ. Βορο¬
νώφ αποδίδει τό καλούμενον γή-
ρας είς την βλάβην, ούχι ολόκλη¬
ρον τοΰ σώματος, άλ/.' ολίγων ω¬
ρισμένων άοένων, πιστεύει δέ δτι
δταν τα οργανα ταυτα άναΛ«εο>ι3ΐΰ·ϋν
ή εάν ή βλάβη. των προληφ&ίϊ, εί¬
ναι ίσω; δυνατόν ή παράτασις τής
ζωής. Και έν τούτοις δ κ. Βορο¬
νώφ και οί λοιποί, οσοι συμφω-
νοΰν μετ' αύτοϋ, εως τώρα δέν ά-
πεδει'ίοΛ' τόν ΐσχυρισμά'ν των, όν¬
τε επεισαν έπαρκ,ή αριθμόν βιολό-
γων δτίι>: παραδεχθή την γνώμην
των.
Ώ; τα ώρο>^άγια, τα όπονι οί
ώρολογοποιοί καταΐΓΛ-νάζιονν, ό¬
πως έργάζανται ανευ δΊακοπής
επί ό/.τώ ήιιερας και δχι περισσο¬
τέρας, οίίτω καί ό άνθρώπινος 6ρ-
γαντσιιός φαίνεται δτι είναι κατιε-
σκενασιιένος νά διαρκή πΓρίπο<υ 70 ετη. Έξαιρετικά παρ«δείγιιατα διαρν.ονν ολίγον περισοότερον, ε¬ τέρα όλογώτερον. Π ροσεκτικαί παρατηρήσας έδίδαξαν τούς άν¬ δρας τής Γραφής δτι ή ο^νσική διάρκε'ΐα τής άνθρΐοπίνης ζ·οής είναι 70 ετη. Νεώτεροι παρατ»(ρή- σει; καί στατιστικαί φθάνοι·ν εϋς τό αί'τό σνμπέρασμα. Ούδεί; γνω- ρϊ^ει διατί ό άνθρώπινος δργανι- σμός σταματά μετά τάς ώριοτιιένας «οκτΓ-1 ημέρας». "Ισακ ή καρδία μόνον τόσας φοράς δύναται νά πάλλη προτοΰ νά έξαντληδτί. "Ι¬ σω; ό έγκέφαλο; έ'χει παρα-/ίατα- θήκην ύλι/ον μόνον διά τόσας ώ¬ ρας σνναισθήσεως. "Ισως αλλο τι όργανον περιοοίζει την ζο^ήν τον άνθρωπον, ώς ή δύναμις τοϋ ελα¬ τήριον όρίζει τόν χρόνον κατά τόν οποίον θά έργο<τθτί τό ωρολόγιον. ' Ισως, ώ; λέγομεν ημείς οί "Ελλη- νες τό έ'λαιον τοϋ λύχνοι» είναι κο- νθΛ'ΐσμένον νά διαρκέση (όρισμέ- νον χρονικόν διάστημα, πέραν τοΰ οποίον ό λύχνος, υή έχων πλέον έλαιον, σβύνεται. ΕΊ; δί.α αύτά ή έπιστήμη μεχρι τής ημέρας ταύ¬ της αδυνατεί νά δώση ίν.ανοποιη- τικήν εξήγησιν. Ή ιιόνη. ελπίς της παρατάσεως τή; ζωης ημών έγκειται είς τό νά ευρεθή ποίον είναι τό όργανον ή τα δργανα άτινα φ&είρονται καί προκαλοΰν τόν θάνατον. "Οταν ευρεθή αύτό, πιθανόν νά έπιτετχθρ ή άντιν.ατάστασΐ; ή ή διόριθιοσις τοΰ σχετικοΰ όργανον, άπιραλά- κτοις δπω; γίνεται τό κούρδισμα τοΰ ωρολόγιον δι' άλλην μίαν έ6- | δομάδα. 'ΡύΧ αί»τή ;ίναι έ?>πί; δια
,τούς αίσιο^όξ&νς, ούχι τετελεσμέ¬
νον γεγονό; η πιθανότη; π?ρί ε-
πιτυχία;. Καθ" έκαστον ετος ή ε¬
πι στή·ιη μανθάνίΐ 7αλλίτερον πώς
νά βοηθή τούς άνθρώπους όπως1
διανύσι·ν τό κανονικόν δριον Τής
ζωής των. Δέν εμαΐθεν δμΐυς άκό-
μη τί-τοτε δσον άφορά τόν τρόπον
πρός παράτασιν τού όρίον αύτοι.
10
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ.-™>τ>--| « ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928
ΠΟΣΟΙΞΕΝΟΙΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΔΕΝ ΕΙΜΕΘΑ ΕΤΟΙΜΟΝ ΝΑ ΔΕΧΙίΜΕΘΑ ΠΟΑΑΟΥΣ.- ΟΥΤΕ ΔΡΟΙ*ΙΟΙ, ΟΥΤΕ ΞΕΝΟΔΟ-
ΧΕΙΑ- ΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ.- ΤΟ ΤΜΗΙΪΙΑ ΞΕΝΠΝ ΚΑΙ ΕΚΘΕΣΈηΝ.--
ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ.
"Ερχονται ξένοι είς την Έλλάδα
χολλοί και χόσοι; Μέ ποίας έντυ-
ζώτε'.ς φεΰγοον έπ.σκεπτόμενοι τοός
άρχαιολογικ,οΰς τόιτους αας; Έ/τίς
άπο τ6ν ουρανόν μας—δχι δέβα-.α
των ημερών αυτών—χαί τάς αρχαι¬
ότητάς ίκανοποκϋνται μέ τίπθτε άλ-
λο; 'Υχάρχει β'.θΛΐηχανία των ξέ-
νων; Τί χροσταθείας "Ααταδάλλει τό
ειδικόν Τμήι,α Ξένων /.αί Έν.Οέ-
(τεων τοΰ 'Υχουργείου τής Έθνικης
Οί/.ονομίας διά νά προσελκύση ξέ-
νους είς την Έλλάδα;
Ίδοίι μία σειρά έρωτηαάτων έπί
ζητήματος τό οποίον έξα.ρετ.κώς έν-
ί.βϊέρει τόν τόπον μ,ας.
Είνε- ή έποχή χοΰ μαζύ μέ τα
χελιδόνια ξεκ-.νοϋν άχο τάς μζ/5>
νάς χατρίδας των κατά ναραδάν.α
γ.αΐ οί διάφορθ! ξενο! διά νά περ'.ηγτ,-
Οοΰν τα πλέον ένϊιαφέροντα μέίη
των δύο ήμισφαιρίων μεταξίι των
οποίων καί την μικράν Ελληνικήν
γωνίαν χού τάσους χερικ.λείει άνε-
κτ.μήτθϋς άρχαιολογιχους
Καί τά μέν χελιδόν.α, λόγω τ
βαρύτατον χειμώνος όστις έξα·Α< λοοθεί νά ταλαιπωρή ολόκληρον την Έλλάδα, δέν μάς ήλθαν ά/όμη, ο·3- τε δέ πρέπε!, φαίνεται, νά τά περι¬ μένωμεν καί τόσο πολΰ γρήγορα. "Αρχισαν όμως πρό πολλοΰ νά 7.ατα- πλέουν τό Ινα μετά τό άλλο είς τό Φάληρον τά μεγάλα ύπερων.εάνεια, ^περ·φορτωμένα μέ περ.ηγητάς κάθε εθνικότητος, φυλής καί θρησχεΰμα- τος. Ή Άκρόπολις, τό θηρίον, τα Μο-ισεία, γενικώς οί άρχαιολογι/οί τόποι καί τά άλλα άξιοθέατα μέρη τής πόλεως ·δ.ρίθουν καθημερινώς άπο ξένους αμφοτέρων των φΰλων. Μέχρι χθές μάς έπεσΙ/έφθησαν υ¬ πέρ τάς τρείς χιλιάδας ξένοι οί ό- ποίθί αφίχθησαν όμαδικώς. Δέν χρό/€.ταί όμως χερί των χε- ριηγητών οίτινες ταξειδεύουν κατά καραβάνια -/Α δεν ϊιαμένουν -εοαν των 24 η 48 ώρών, είς κάθε λιμένα τ.οι προσεγγίζοΛ. Αύτοι^έν ένδιαο·*- ρο·ον, 3ιότι έκτός «ΰ ότι _ή διαμο- νή των είνε δρα^τάτη,^ ε'χοον και -ρόγραμμα νά μην έ;οίε6οον -εντΛ- ρά είς τούς τ&π(3^ς τοί*ς όΐΜίους έ- Κ'.σλέχτονταί. Οί ένδιαφέροντε.ς την Εθνικήν &:- νονομίαν τίΰ τό~θΰ ξενοί είνε εκει- νοί οΐτινες έρχονται^μβ τφ-',^ρ νά έ-ισ/δφ'θοϋν όχι μόνον την Ακρο¬ πολιν, άλλά όλους τοίις άρχακ>λ«γ!-
•Αθύς τόχους τής Έλλάδος: τα Μου-
σεία της κλχ. ·λαί οί όχοΐοι δ'.~χε-
νουν είς τα ξενοίοχεία καί οχ>. είς
τα ύχερωκεάνεια τα όποία τίος τα-
ξ
Γίνεται -λαμαίίΖ χροΐγ
τό Εξωτερικόν διά τούς αρχαίολο-
γικοίις μας θτ,σαϋρούς, διά τα Έλ-
ληνικά τοχεϊα, διά τάς Ελληνικάς
ά,.τάς, ίιχ τόν ωραίον μας ουρανόν
τέλος;
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Μ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ι-ΡΥβΕΙΣΑ Τα 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Η ΜΟΝΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΣ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
Διοικητής: ΑΛΕΞ. Ν. ΔΙΟΜΗΔΗΣ
Συνδιοικητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
'Υποδιοιχητής: ΕΜΜ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ*
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠ08ΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΑΑΙΑ
ΚΑΤΑΒΕΣΕ1Σ ΑΝΟ ΤΟΝ.....
δρχ. 3Ι5.ΟΟΟ.ΟΟΟ
δρχ. 4.360.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΤΗ Μ ΑΤΩ Ν ΚΑΘ" ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7 ννΑΙΧ 8ΤΝΕΕΤ
ΑΘΗΝΑΙ: Κεντρικόν. 'Υποκατάστημα Όδον Μητροπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πρακτορείον Νέ¬
ας Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγκρατίου. — "Αγιος Νικόλαος (Κρήτης), Άγρίνιον. Αΐγι-
ον, Άλεξανδρούπολις, Άλμυρός, Άμαλιάς, "Αμφισσα, Άργοστόλιον, Άρτα, Άταλάντη, Βάμος' Βέρ-
ροια, Βόλος, Γρεβενά, Γύθειον, Δημητσάνα, Διδνμότειχον, Δράμα, "Εδεσσα, 'Ελασσών, Ζάχυνβυς, Η¬
ράκλειον, θεσσαλονίκη, θήβαι, θηρα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηροχωρίου—Εύδοίας), Ίωάννινα, Καδάλλα,
Καλάβρυτα, Καλάμαι, Καρδίτσα, Καρπενησιον, Καστορία, Κατερίνη, Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι-
νή, Κόρινθος, Κΰθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγκάδος, Λαμία, Λάρισσα, Λεϋάδεια, Λευκάς, Λήμνος,
Μεγαλόπολις. Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μντιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Παξοί Πά¬
τρα., Πειραιεύς, Πόρος, Πράδιον, Πρέδεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθνμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλ.κίς, Χανιά, Χίος.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεται έντάκους κοταθεσεις είς δραχμάς καί είς ξένα νο-
μίσματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, ή διαρκείς.
ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τό ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεσις.
Οί τόκοι των καταθέσεων είναι έλεύθεροι φόρον, τόδέ χαρτόστιμον τής εκδόσεως
των άαολογιών είναι είς βάρος τής Τρατέζης.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεϊ τα εξής έπιτόκια διά τάς παρ' αυτή καταθέσεις.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Ες Δραχμάς
β') Είς Συνάλλαγμα
•Επί Ν. "Υόρκης (Δολλάρια)
Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ.)
Επί Παρισίων (Φράγκα)
Επί Ιταλίας (Λιρέττας)
'Επί Τουρ/.ίας (Λίρας)
'Επί Γερμανίας ~
γ' Είς αύτούσιον χρυσόν
3 1)2 ο)ο ετησίως
3 1)2 ο)ο ετησίως
3 1)2ο)οέτησίως
3 1)2 ο)ο ετησίως
2 1)2 ο)ο ετησίως
2·1)2 ο)ο ετησίως
3 ο)ο ετησίως
2 1)2 ο)ο ετησίως
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
"Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο)ο ετησίως
"Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ). 4ο)οέτηοίως
'Επΐ Παρισίων (Φράγκα) 4 ο)ο ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
α') Είς Δραχμάο
Διαρκείας 6 μηνών 4 1)4ο)ο ετησίως
Διαρκείας 1 ?τονς 4 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 2 έτών 5ο)οετησίως
Διαρκείας 4 ετών δ 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 5 έτών 6 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 10 έτών καί πλέον 7ο)οέ«τισίωε
β') Είς Σννάλλ: Επί Ν. 'Υόρκ (Δολ.)
"Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγ). 'Επί ΐΐαρ. φράγ
Διαρκείας 6 μηνών 4 1)8 ο)ο ετησίως
1 ετους 4 1)4 ο)ο ετησίως
2 «ών 41)2ο)οέτησίως
* ««ν 5 ο)ο ετησίως
5 ετων και πλέον 5 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας
Διαρκείας
Διαρκείας
Διαρκείας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. όθ.θθθ) 4 1)2 ετησίως
β') Είς Σννάλλαγμα:
'Επί Νέας Υόρκης (μέχρι $2.000) 4 ο)ο ετησίως
"Επί Λονδίνου (μέχρι Λιρ. ,Αγγλ. 400) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Παρισίων (μέχρι Ργβ. 20.000) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Ιταλίας (μέχρι Ι.Γ. 20.000) 4 ο)ο ετησίως
γ ) Είς αύτούσιον χρυσόν (μέχρι Χρ. Δρ. 10.000) 4 ο)ο ετησίως
'Η Υπηρεσια τής Τραπέζης είναι ________
ιταν δννατήν πληροφορίαν καί δυνατήν ευκολίαν,
φικώς.
την διάθεσιν των έν Άμερική δμογενών διά νά τοίς παοάονη
λί, ην ήθελον ζητήσει. Άπενθυνθήτε δι' έπιστολής ή τ^.ε
πα-
εγρα-
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
7 Μ,ΑΙ.1. 3ΤΒΕΕΤ
ΛΟΕΝΟΥ
Τεΐερηοηβδ: ΗΗηονεΓ 7952, 7953, 7954, 7955
ΝΕΥ/ ΥΟΒΚ, Ν. γ.
33 8Ο.
ΡΙΚ5Τ
Άντιπροσωπεία έν Σικάγψ:
ΤΙΟΝΑΕ ΒΑΝΚ ΒΟ>0, δϋΙΤΕ 744
5Τ., ΟΗΐαά
ΒΑγΙΚ ΟΡ
Άρχιτεκτονιοίον σχέδιον τής νέας "Ο πέρας τού 2λχάγον, καί ό
Ίνσουλ, ό οποίος ένδιεφέρθη ζωηρώς διά την άνοιο«>οό|ίησιν τής νέας δπε
ρα χάοιζ.
Γίνε-αι νιαί δέν γίνετα'..
Αύτή είνε ή άπχ ττ,^ις ή
πόλε.ς*. 'Α/όμη καί είς την Ά/:;·-
τσαϊναν οχου ΰπάρχε; ό γνωσ-
-'.αφημισις ----- ______^ ....
έχει νά επιδείξη είς τους ξένοος
της ή Ελλάς γίνετα; πε:
της ή Ελλάς γίνετα; ζεριωρυζΐέντ,
■/.αί όχι είς αεγάλτ^ν κλί;χ2κα. Καί
ό λόγος είνε ά-λούττατ^ς: Εάν
μάς ελτΚθΊ ά&ρόοι ξένοι έ-'.τ/έ-ται
δέν εχομεν οΐτε άρν,ετά -/αί κατάλ-
λτ]λα ξενοδοχεϊα διά ',« τοίις στε-
γάσωμεν, οΰτε δρ&μους οί όχ
έξασφαλίζουν την ευχολον καί δπωτ
δήποτε άνετον μετάβασιν των είς
τοίις διαφόρους άρχα'.ο)Λγιχοϋς τδ-
νά
7:ο^ς. Εάν πρόαειται λοιτκΛ; νά τώς
προτελκύτωμεν διά νά τθ'ός ταλαιχω.
ρή,τωμε, άφικνο^μ,ενοιις, ή προπαγάν-
δα μ,ας θά φέρη εντελώς αντίθετον
άποτέλεσμα τού έχιδιω/ημένοο.
Διά νά μάς ερχωνταί λοιπόν τΛλ-
ί ξέ ί Έλλάδ
μς ρχωνταί λοιπόν τΛλ
λοί ξένοι είς την Έλλάδα, χρε-ά
ζίνται τρί ά όί η
ζ^ τρία τινά, των ό~οίων την
λύσιν έχίδιώκει ή άρμ,οδία ύί
Δό ί ί ά
Δρόμοι είς τους άρχαιολογι/,οΰς τό-
χους ^αλοδιατηίούμενοί, μιχρά άλλ'
εόπρόσωχα ξενοδοχεία είς 3λα τά
^ε>Τ|,τ* 'π0'α *^ροσελ>ιίιυν ξέ'.ους
■/.αί ανετος άποδίίασ.ς είς τοϋς κεν-
τριχώς λιμένας, άνευ τοϋ αίσχους
των εφορμώντων είς τά ——"" -'-
τζ ατμοπλοια λεμ&ο^νκ
Αΰτά τά τρία έχίδιώκει τό Τμή-
μα Ξένων καί Έ·/-θέσεων. Καί ό¬
σον μέν άφορά τοΰς δρόμους, έχε:
προ χολλοϋ ύχοδάλε. είς τό ύχου;-
γείον τής ΣυγκοΐΜωνίας
(ΐχεδιανράμν.ατα. Διά την ,^*,^
μάλ.στα τοϋ πρώτου -/.αί ^_
►υ αύτοϋ συντελεστοϋ τής €^
:ας των £έν.ΛΜ οί- ^λ ___
των
τής
νων, είς
έοΰλιον -τής Όδοχοίΐας^ τίί ^?.
γειου της Συγκοινωνίας μετέχουν
κ«ί ο δ.ευθυντης τοϋ ά?χαϊολογιχο3
Μία άκόμη ^έργεια διά τττ· π:ο-
σέλκυσιν ξένων είνε ή σύστασις ε>-
δ[7θΰ
χρός άχοζτ,αίωσ'.ν των
ν τΛ έπχτγέλαζτ&ς
χαραίτουμένων τΛ έτ,γ
των λεμ&θ')χων. Είνε ό μονος -,ο^
χος νά άχαλλαγοϋν σιγά-σιγά ο:
μεγάλοι "Ελληνικοϊ λιαένες άχό ττ,< μεγάλην αύτην χλϊ^ήν μεγάλην αι>την χληιγήν.
Ή Γαλλι/.ή έκθεσις συνε'/έντρω-
σε χερί τοΰς 400 ξένους, οί όιαίοι
ήλθον έχίτηδες ίι' αυτήν. Έτ.τος
3ΠΓ0 τθύί ΐΓί5ΐτ:νντ__ίΓ οί ΟΤΓΟΙΟΙ καθτ,-
άχο τούς χεριηγητάς. οί όχοίοι *2< μερίνώς <τ/εδΐν μίς έρχθΜται μέ καταχλέοντα είς το Φάληρον ίιχερω νςάνεια, ά>/αμένιοντ2ΐ καί χολλοι ξ
νοι άλλοι οίτινες θά παραμεί
, μ
νοι άλλοι, οίτινες
εις τψ Έλλάδα '
0 ό
θά
ζ τόν μήνα,
ς τοί»ς
•λθΰς τόχους.
.Εχίσης αναμένονται τό π?^?
ίεκαττ,μερον τοϋ Απριλίου οί 800
"Ελληνες «»/.δρΐ£χείς τής '
κης, τοΰς όχ.-^ς θά ύχοϊεχθή
σήαως ό Δήμος ,Αθηναίων.
Ί?ί ή έί
ς ή
Ί?«ί» υ.λ ή έχίστμος στ
τής κινήσεως των ξενων κατά τα
δύο τελευταία έτη:
Κατά το 1926 έχετίάφθηισαν την
Έλλάία 2δ χιλ. ξένοι, έκ τών^ι-
χοίων 10 χιλ. αφίχθησαν μέτά 2ι-
ίά ό3ώς
άφορα ίιπερωκεάνίΐΐ όμα3.*ώς.
Τό 1927 μάς έχε3νέ<ρθησαν 3ο χιλ. ξένοι. έκ των όχοίων 12 %^· ό?ώ 'Εφέτοςκατά τάς υπαρχούσας εν¬ δείξεις, ό άριίΐμός τώ.' ξενων μα» δά^περίη τας 40 χιλ. Οτα·^ αρχίση έντατική δ:αφτ^»·ΐ- σ.ς των διαφόρων Έλληνικών το- πείων καί άρχαιολογικών τοιούτων καί ύπαρξιν ΰχοφΕρτοί δρόμοι *'« άν8·/.τά ξενοδοχεία έκεί όπου χρέπε! νά ύπάρχουν τθίαϋτα. ό άριθμός ΐών κατ' έτος ξίνωνι έ'χισκεχτών άσ πωλεΐται παρά τφ άντιΛ0«-
1 μας^ κ. Χ. Εύσταθίου, 8"^
δ!., όστις δ.χεται άγγελίας να
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ.-™>τ>--| « ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928
ΠΟΣΟΙΞΕΝΟΙΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΔΕΝ ΕΙΜΕΘΑ ΕΤΟΙΜΟΝ ΝΑ ΔΕΧΙίΜΕΘΑ ΠΟΑΑΟΥΣ.- ΟΥΤΕ ΔΡΟΙ*ΙΟΙ, ΟΥΤΕ ΞΕΝΟΔΟ-
ΧΕΙΑ- ΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ.- ΤΟ ΤΜΗΙΪΙΑ ΞΕΝΠΝ ΚΑΙ ΕΚΘΕΣΈηΝ.--
ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ.
"Ερχονται ξένοι είς την Έλλάδα
χολλοί και χόσοι; Μέ ποίας έντυ-
ζώτε'.ς φεΰγοον έπ.σκεπτόμενοι τοός
άρχαιολογικ,οΰς τόιτους αας; Έ/τίς
άπο τ6ν ουρανόν μας—δχι δέβα-.α
των ημερών αυτών—χαί τάς αρχαι¬
ότητάς ίκανοποκϋνται μέ τίπθτε άλ-
λο; 'Υχάρχει β'.θΛΐηχανία των ξέ-
νων; Τί χροσταθείας "Ααταδάλλει τό
ειδικόν Τμήι,α Ξένων /.αί Έν.Οέ-
(τεων τοΰ 'Υχουργείου τής Έθνικης
Οί/.ονομίας διά νά προσελκύση ξέ-
νους είς την Έλλάδα;
Ίδοίι μία σειρά έρωτηαάτων έπί
ζητήματος τό οποίον έξα.ρετ.κώς έν-
ί.βϊέρει τόν τόπον μ,ας.
Είνε- ή έποχή χοΰ μαζύ μέ τα
χελιδόνια ξεκ-.νοϋν άχο τάς μζ/5>
νάς χατρίδας των κατά ναραδάν.α
γ.αΐ οί διάφορθ! ξενο! διά νά περ'.ηγτ,-
Οοΰν τα πλέον ένϊιαφέροντα μέίη
των δύο ήμισφαιρίων μεταξίι των
οποίων καί την μικράν Ελληνικήν
γωνίαν χού τάσους χερικ.λείει άνε-
κτ.μήτθϋς άρχαιολογιχους
Καί τά μέν χελιδόν.α, λόγω τ
βαρύτατον χειμώνος όστις έξα·Α< λοοθεί νά ταλαιπωρή ολόκληρον την Έλλάδα, δέν μάς ήλθαν ά/όμη, ο·3- τε δέ πρέπε!, φαίνεται, νά τά περι¬ μένωμεν καί τόσο πολΰ γρήγορα. "Αρχισαν όμως πρό πολλοΰ νά 7.ατα- πλέουν τό Ινα μετά τό άλλο είς τό Φάληρον τά μεγάλα ύπερων.εάνεια, ^περ·φορτωμένα μέ περ.ηγητάς κάθε εθνικότητος, φυλής καί θρησχεΰμα- τος. Ή Άκρόπολις, τό θηρίον, τα Μο-ισεία, γενικώς οί άρχαιολογι/οί τόποι καί τά άλλα άξιοθέατα μέρη τής πόλεως ·δ.ρίθουν καθημερινώς άπο ξένους αμφοτέρων των φΰλων. Μέχρι χθές μάς έπεσΙ/έφθησαν υ¬ πέρ τάς τρείς χιλιάδας ξένοι οί ό- ποίθί αφίχθησαν όμαδικώς. Δέν χρό/€.ταί όμως χερί των χε- ριηγητών οίτινες ταξειδεύουν κατά καραβάνια -/Α δεν ϊιαμένουν -εοαν των 24 η 48 ώρών, είς κάθε λιμένα τ.οι προσεγγίζοΛ. Αύτοι^έν ένδιαο·*- ρο·ον, 3ιότι έκτός «ΰ ότι _ή διαμο- νή των είνε δρα^τάτη,^ ε'χοον και -ρόγραμμα νά μην έ;οίε6οον -εντΛ- ρά είς τούς τ&π(3^ς τοί*ς όΐΜίους έ- Κ'.σλέχτονταί. Οί ένδιαφέροντε.ς την Εθνικήν &:- νονομίαν τίΰ τό~θΰ ξενοί είνε εκει- νοί οΐτινες έρχονται^μβ τφ-',^ρ νά έ-ισ/δφ'θοϋν όχι μόνον την Ακρο¬ πολιν, άλλά όλους τοίις άρχακ>λ«γ!-
•Αθύς τόχους τής Έλλάδος: τα Μου-
σεία της κλχ. ·λαί οί όχοΐοι δ'.~χε-
νουν είς τα ξενοίοχεία καί οχ>. είς
τα ύχερωκεάνεια τα όποία τίος τα-
ξ
Γίνεται -λαμαίίΖ χροΐγ
τό Εξωτερικόν διά τούς αρχαίολο-
γικοίις μας θτ,σαϋρούς, διά τα Έλ-
ληνικά τοχεϊα, διά τάς Ελληνικάς
ά,.τάς, ίιχ τόν ωραίον μας ουρανόν
τέλος;
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Μ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ι-ΡΥβΕΙΣΑ Τα 1841
ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Η ΜΟΝΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΣ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
Διοικητής: ΑΛΕΞ. Ν. ΔΙΟΜΗΔΗΣ
Συνδιοικητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ
'Υποδιοιχητής: ΕΜΜ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ*
ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠ08ΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΑΑΙΑ
ΚΑΤΑΒΕΣΕ1Σ ΑΝΟ ΤΟΝ.....
δρχ. 3Ι5.ΟΟΟ.ΟΟΟ
δρχ. 4.360.ΟΟΟ.ΟΟΟ
ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΤΗ Μ ΑΤΩ Ν ΚΑΘ" ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7 ννΑΙΧ 8ΤΝΕΕΤ
ΑΘΗΝΑΙ: Κεντρικόν. 'Υποκατάστημα Όδον Μητροπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πρακτορείον Νέ¬
ας Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγκρατίου. — "Αγιος Νικόλαος (Κρήτης), Άγρίνιον. Αΐγι-
ον, Άλεξανδρούπολις, Άλμυρός, Άμαλιάς, "Αμφισσα, Άργοστόλιον, Άρτα, Άταλάντη, Βάμος' Βέρ-
ροια, Βόλος, Γρεβενά, Γύθειον, Δημητσάνα, Διδνμότειχον, Δράμα, "Εδεσσα, 'Ελασσών, Ζάχυνβυς, Η¬
ράκλειον, θεσσαλονίκη, θήβαι, θηρα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηροχωρίου—Εύδοίας), Ίωάννινα, Καδάλλα,
Καλάβρυτα, Καλάμαι, Καρδίτσα, Καρπενησιον, Καστορία, Κατερίνη, Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι-
νή, Κόρινθος, Κΰθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγκάδος, Λαμία, Λάρισσα, Λεϋάδεια, Λευκάς, Λήμνος,
Μεγαλόπολις. Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μντιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Παξοί Πά¬
τρα., Πειραιεύς, Πόρος, Πράδιον, Πρέδεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθνμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία
(Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλ.κίς, Χανιά, Χίος.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεται έντάκους κοταθεσεις είς δραχμάς καί είς ξένα νο-
μίσματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, ή διαρκείς.
ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τό ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεσις.
Οί τόκοι των καταθέσεων είναι έλεύθεροι φόρον, τόδέ χαρτόστιμον τής εκδόσεως
των άαολογιών είναι είς βάρος τής Τρατέζης.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεϊ τα εξής έπιτόκια διά τάς παρ' αυτή καταθέσεις.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Ες Δραχμάς
β') Είς Συνάλλαγμα
•Επί Ν. "Υόρκης (Δολλάρια)
Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ.)
Επί Παρισίων (Φράγκα)
Επί Ιταλίας (Λιρέττας)
'Επί Τουρ/.ίας (Λίρας)
'Επί Γερμανίας ~
γ' Είς αύτούσιον χρυσόν
3 1)2 ο)ο ετησίως
3 1)2 ο)ο ετησίως
3 1)2ο)οέτησίως
3 1)2 ο)ο ετησίως
2 1)2 ο)ο ετησίως
2·1)2 ο)ο ετησίως
3 ο)ο ετησίως
2 1)2 ο)ο ετησίως
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
"Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο)ο ετησίως
"Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ). 4ο)οέτηοίως
'Επΐ Παρισίων (Φράγκα) 4 ο)ο ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
α') Είς Δραχμάο
Διαρκείας 6 μηνών 4 1)4ο)ο ετησίως
Διαρκείας 1 ?τονς 4 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 2 έτών 5ο)οετησίως
Διαρκείας 4 ετών δ 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 5 έτών 6 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 10 έτών καί πλέον 7ο)οέ«τισίωε
β') Είς Σννάλλ: Επί Ν. 'Υόρκ (Δολ.)
"Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγ). 'Επί ΐΐαρ. φράγ
Διαρκείας 6 μηνών 4 1)8 ο)ο ετησίως
1 ετους 4 1)4 ο)ο ετησίως
2 «ών 41)2ο)οέτησίως
* ««ν 5 ο)ο ετησίως
5 ετων και πλέον 5 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας
Διαρκείας
Διαρκείας
Διαρκείας
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. όθ.θθθ) 4 1)2 ετησίως
β') Είς Σννάλλαγμα:
'Επί Νέας Υόρκης (μέχρι $2.000) 4 ο)ο ετησίως
"Επί Λονδίνου (μέχρι Λιρ. ,Αγγλ. 400) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Παρισίων (μέχρι Ργβ. 20.000) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Ιταλίας (μέχρι Ι.Γ. 20.000) 4 ο)ο ετησίως
γ ) Είς αύτούσιον χρυσόν (μέχρι Χρ. Δρ. 10.000) 4 ο)ο ετησίως
'Η Υπηρεσια τής Τραπέζης είναι ________
ιταν δννατήν πληροφορίαν καί δυνατήν ευκολίαν,
φικώς.
την διάθεσιν των έν Άμερική δμογενών διά νά τοίς παοάονη
λί, ην ήθελον ζητήσει. Άπενθυνθήτε δι' έπιστολής ή τ^.ε
πα-
εγρα-
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
7 Μ,ΑΙ.1. 3ΤΒΕΕΤ
ΛΟΕΝΟΥ
Τεΐερηοηβδ: ΗΗηονεΓ 7952, 7953, 7954, 7955
ΝΕΥ/ ΥΟΒΚ, Ν. γ.
33 8Ο.
ΡΙΚ5Τ
Άντιπροσωπεία έν Σικάγψ:
ΤΙΟΝΑΕ ΒΑΝΚ ΒΟ>0, δϋΙΤΕ 744
5Τ., ΟΗΐαά
ΒΑγΙΚ ΟΡ
Άρχιτεκτονιοίον σχέδιον τής νέας "Ο πέρας τού 2λχάγον, καί ό
Ίνσουλ, ό οποίος ένδιεφέρθη ζωηρώς διά την άνοιο«>οό|ίησιν τής νέας δπε
ρα χάοιζ.
Γίνε-αι νιαί δέν γίνετα'..
Αύτή είνε ή άπχ ττ,^ις ή
πόλε.ς*. 'Α/όμη καί είς την Ά/:;·-
τσαϊναν οχου ΰπάρχε; ό γνωσ-
-'.αφημισις ----- ______^ ....
έχει νά επιδείξη είς τους ξένοος
της ή Ελλάς γίνετα; πε:
της ή Ελλάς γίνετα; ζεριωρυζΐέντ,
■/.αί όχι είς αεγάλτ^ν κλί;χ2κα. Καί
ό λόγος είνε ά-λούττατ^ς: Εάν
μάς ελτΚθΊ ά&ρόοι ξένοι έ-'.τ/έ-ται
δέν εχομεν οΐτε άρν,ετά -/αί κατάλ-
λτ]λα ξενοδοχεϊα διά ',« τοίις στε-
γάσωμεν, οΰτε δρ&μους οί όχ
έξασφαλίζουν την ευχολον καί δπωτ
δήποτε άνετον μετάβασιν των είς
τοίις διαφόρους άρχα'.ο)Λγιχοϋς τδ-
νά
7:ο^ς. Εάν πρόαειται λοιτκΛ; νά τώς
προτελκύτωμεν διά νά τθ'ός ταλαιχω.
ρή,τωμε, άφικνο^μ,ενοιις, ή προπαγάν-
δα μ,ας θά φέρη εντελώς αντίθετον
άποτέλεσμα τού έχιδιω/ημένοο.
Διά νά μάς ερχωνταί λοιπόν τΛλ-
ί ξέ ί Έλλάδ
μς ρχωνταί λοιπόν τΛλ
λοί ξένοι είς την Έλλάδα, χρε-ά
ζίνται τρί ά όί η
ζ^ τρία τινά, των ό~οίων την
λύσιν έχίδιώκει ή άρμ,οδία ύί
Δό ί ί ά
Δρόμοι είς τους άρχαιολογι/,οΰς τό-
χους ^αλοδιατηίούμενοί, μιχρά άλλ'
εόπρόσωχα ξενοδοχεία είς 3λα τά
^ε>Τ|,τ* 'π0'α *^ροσελ>ιίιυν ξέ'.ους
■/.αί ανετος άποδίίασ.ς είς τοϋς κεν-
τριχώς λιμένας, άνευ τοϋ αίσχους
των εφορμώντων είς τά ——"" -'-
τζ ατμοπλοια λεμ&ο^νκ
Αΰτά τά τρία έχίδιώκει τό Τμή-
μα Ξένων καί Έ·/-θέσεων. Καί ό¬
σον μέν άφορά τοΰς δρόμους, έχε:
προ χολλοϋ ύχοδάλε. είς τό ύχου;-
γείον τής ΣυγκοΐΜωνίας
(ΐχεδιανράμν.ατα. Διά την ,^*,^
μάλ.στα τοϋ πρώτου -/.αί ^_
►υ αύτοϋ συντελεστοϋ τής €^
:ας των £έν.ΛΜ οί- ^λ ___
των
τής
νων, είς
έοΰλιον -τής Όδοχοίΐας^ τίί ^?.
γειου της Συγκοινωνίας μετέχουν
κ«ί ο δ.ευθυντης τοϋ ά?χαϊολογιχο3
Μία άκόμη ^έργεια διά τττ· π:ο-
σέλκυσιν ξένων είνε ή σύστασις ε>-
δ[7θΰ
χρός άχοζτ,αίωσ'.ν των
ν τΛ έπχτγέλαζτ&ς
χαραίτουμένων τΛ έτ,γ
των λεμ&θ')χων. Είνε ό μονος -,ο^
χος νά άχαλλαγοϋν σιγά-σιγά ο:
μεγάλοι "Ελληνικοϊ λιαένες άχό ττ,< μεγάλην αύτην χλϊ^ήν μεγάλην αι>την χληιγήν.
Ή Γαλλι/.ή έκθεσις συνε'/έντρω-
σε χερί τοΰς 400 ξένους, οί όιαίοι
ήλθον έχίτηδες ίι' αυτήν. Έτ.τος
3ΠΓ0 τθύί ΐΓί5ΐτ:νντ__ίΓ οί ΟΤΓΟΙΟΙ καθτ,-
άχο τούς χεριηγητάς. οί όχοίοι *2< μερίνώς <τ/εδΐν μίς έρχθΜται μέ καταχλέοντα είς το Φάληρον ίιχερω νςάνεια, ά>/αμένιοντ2ΐ καί χολλοι ξ
νοι άλλοι οίτινες θά παραμεί
, μ
νοι άλλοι, οίτινες
εις τψ Έλλάδα '
0 ό
θά
ζ τόν μήνα,
ς τοί»ς
•λθΰς τόχους.
.Εχίσης αναμένονται τό π?^?
ίεκαττ,μερον τοϋ Απριλίου οί 800
"Ελληνες «»/.δρΐ£χείς τής '
κης, τοΰς όχ.-^ς θά ύχοϊεχθή
σήαως ό Δήμος ,Αθηναίων.
Ί?ί ή έί
ς ή
Ί?«ί» υ.λ ή έχίστμος στ
τής κινήσεως των ξενων κατά τα
δύο τελευταία έτη:
Κατά το 1926 έχετίάφθηισαν την
Έλλάία 2δ χιλ. ξένοι, έκ τών^ι-
χοίων 10 χιλ. αφίχθησαν μέτά 2ι-
ίά ό3ώς
άφορα ίιπερωκεάνίΐΐ όμα3.*ώς.
Τό 1927 μάς έχε3νέ<ρθησαν 3ο χιλ. ξένοι. έκ των όχοίων 12 %^· ό?ώ 'Εφέτοςκατά τάς υπαρχούσας εν¬ δείξεις, ό άριίΐμός τώ.' ξενων μα» δά^περίη τας 40 χιλ. Οτα·^ αρχίση έντατική δ:αφτ^»·ΐ- σ.ς των διαφόρων Έλληνικών το- πείων καί άρχαιολογικών τοιούτων καί ύπαρξιν ΰχοφΕρτοί δρόμοι *'« άν8·/.τά ξενοδοχεία έκεί όπου χρέπε! νά ύπάρχουν τθίαϋτα. ό άριθμός ΐών κατ' έτος ξίνωνι έ'χισκεχτών άσ πωλεΐται παρά τφ άντιΛ0«-
1 μας^ κ. Χ. Εύσταθίου, 8"^
δ!., όστις δ.χεται άγγελίας να
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΧΑΡΙΛΑΟΥ
ΙΠΩΣ ΓΤΜΝΑΖΟΝΤΑΙ ΑΙ ΦΟΪΤΗΤΡΙΑΙ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
|Τό αυστηρόν, ολίγον σπαρτια-
ν, Γυμναστήριον τοΰ Π ανευα-
.,μίου, επί τής δδοϋ Χαριλάου
κκαύπη, παραπλεύρως τοϋ Χη-
Ιου, εγνώρισε τόν τελευταίον
ιρόν τό μειδίαμα, την χάριν,
' τρυψερόττϊΓα. Τό ωραίον θ«ΰ-
όφείλεται είς τό γεγονός δτι
ιρα γυμνάζονται έκεΐ ■καί αί
Μ.τήτρια;ι. Καί δέν είνε ολίγαι,
ακοχπαι όγδόντα τόν αριθμών,
ρελαύνονν τακτικώτατα, σχε-
ν καθημερινώς, άπό τό Γυμνα-
ηριον καί γυμνάζονται επί άρ-
[ήν ώραν καί μέ πολύν ζήλον.
. Πρός τό παρον ή έκγύμνασίς
ρν δέν γίνεται κατά τάς ώρας
γνμνάζοντατ. καί οί συνάδελ-
. των τοϋ άσχημον φύλον, άλ-
χοοριστά, είς ώρας ιδιαιτέρας.
Ι Κάθε Τρίτην ,Πέμπτην καί
βαττον, μεταξύ 8—9 π.μ., 9—
καί 11—12 π.μ., καθω:; καί
ίθε Δευτέραν, Τετάρτην καί
Ιαρασκενήν μεταξύ 5—6 μ.μ.
[Γοσύρονταΐ άπό τό γυμναστήρι¬
ον φοιτηταί καί είσβάλλονν ζο>
κ,ς χκχι χαρούμενε; οί οροιτήτρι-
γιά νά γιη-ΐνασθοΰν.
«ΕΤ.ν? τό ωραιοτέρα μας μ«9η-
τ'» μάς βεβαιούν έν χορω πολ-
χαριτωμενες οροιτήτριε;, πού
ιγντήσαμρ γ-θέ; έ-κεΐ, είς τόναν
ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΗΝ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΑΣ
Ή 'Εστέλλα Χίλλ. ή Μαριέττα Σήρε ς, ή Α&οα Ντιοΰς καί ή Κό&ονν Ντό νοβαν, ή νικηφόρος ομάς θράμου
Ν'ιοθαρ*, Ν. Ι., είναι ή ταχυτέρα· γυναϊχεΛχ ομάς έν Ά χρ-κΐ).
τοΰ
Καί ό διευθυντήν τού Γυμνα-
ΐρίου κ. Άρβανίτης, όπως καί
ιΐτηνητής τού κ. Πι/.ιός, έττι-
ποΰν τοΰ λόγου τό άλη£ές.
—Γενικά, μάς λέγει ό κ. Άρ-
α.νίτ>];, τα κορίτσια δείχνουν με-
λειτέραν αγάπην πρό ςτήν γυ-
ηκήν άπ» τούς άνδρας συν-
ρου; των, όσον καί σν οί τε-
ταΐοι άπ έ βολον κατά τα τε)ευ-
ΐια χρόνια την μεγαλοπρεπή...
εριφρόνησιν π,ρό; την γνμναστι-
ην των πάλαι οτέρων συναδέλφων
ν. Τα κορίτσια είναι άκόαη τα-
"ΐκώτερα άπό τοΰς φοιτητά; είς
ϊς ώρας τής γυμναστιν.ής καί
.ινάζονται μέ περισσότερον ζή¬
ν, μέ ενθουσιασμόν, θά μπορον-
νά πα>, χωρίς νά λέγω ύπεροο-
ν. Ποΰ θά επρεπε νά άποδο-
αύτή ή Ιδιαιτέρα έλξις πρός
> γυμναστικήν των κοριτσιών
Ι άς: Αύτό πλέον έκφεύγει της
ρμοδιότητό; μου. Είνε έργασία
ΌΕΐίνων πού άπασχολοΰνται είς
εξιχνίασιν -των πολυπλόκαη·
Ινστηρίων τή; ψυχολογίας. Καί
έν είνε εϊκολον νά.,.μπερΐδίύετοα
καδιένας είς αυτόν τόν λαβύριν-
ν. 'Αλλ' έκεϊνο πού έγώ διαπι-
Ιτώνω καθημερινώς, είνε δτι τα
|ορίτσια μ«ς τοΰ Π ανε'πιστημί-
δείχνονν περιισσότερον ζήλον
[:ρός έτίγύμνασιν τοΰ οώματός των
άπό τούς νέους υας. »
^Γυμνάζονται σχεδον άπακλ ι-
στικά είς την σουί.&,κήν γυμνα¬
στικήν, καθέλου εί; τα δργανα
καί έπίση; είς τό βόλλεϊ-μπώλλ..
»Ή σουηδική γυμνσ<ττικ.ή είνε τό μόνον άποκλεσματικόν σύστη- μα γυμναστικης είς τόν κόσμον. Φνσικα., δέν έργάζεται διά νά κα- τασκεΐ-ΐάστι ά&λητά; ίκανοΐ-ς νά δ*ασκεδάσονν τοΰς α/^ους, είς ενα Ιππιδρόμιον ή ενα στάοιον. 'Αλλ' «είνε καί τό μόνον σύοΤΓ,μα τό ο¬ ποίον έπιτρέπει εί; όλον; τού; άν- •θρώπσυ;, καί των δύο ττνύλων, (ρν- σικά καί κάθε ήλικίας, ή κοινωνι- κής θέισεως, νά γυμνάάονται οί ΐδιοι καί δχι νά βλέπουν, απλώς, γυμναξομένσυς τοιύς αϋ.οι»;. »Τά κορίτντια ιιας σήμερον εί¬ νε πιό γερά, τα σώματά τ(αν άρ- χίζουν νά είνε πιό καλά, τό 6ά- οισμα διορθώνεται, οί κνί}μες έ- πίσης, τα χρώματα τού π,ροσώπου γίνοτααι ώραία, έπειδή άπό άρ- ν.ετών έπών διδάσκεται είς δλα τα (τχολεϊα κοριτσιών ή σονηδική γυμναστική...Αύτήν λοι-τον έφαρ- μόζομειν καί είς τα κορίτσια είς τό φοιτη.τικόν ΓνμΛ«αστ>]ριον, μέ
τα καλλίτερα άποτελέσματα.
»Μίαν μόνην δισκολίαν εχουν
νά πολεαήκϊ^υν αί φοιτήτρι«ι,—
δπίος άλ)Λ>; τε καί οί φοιτηταί.
Δέν εχουν αρκετόν καιρόν διά νά
γυμνασθοϋν. Τα ααίτηματά των
τάς άπορροφοΰν ύπερ&ολικά. Διά
τουτο με πολλήν χαράν έπληιροφο-
ρή-θνμΒν κ«πσιαν ωραίαν καί τό-
<τον θετικήν κίνησιν πού ήρχισε νά διαγράφεται τώρα είς τητν Σύγκλητον τού Πανεπιστημίου ίοΐέρ της παντελοΰς καταργήσεως των μαθημάτων δίς της έτϊδομά- , ήν πιστεύω στήν γνμναστική, ί3- στερα άπό τέτοια φσνερΐή άπό- όξ ΜίταΛλ καΐ ή Νέ*λη την δος, τό άπόγενμα, εί; τρόπον ό>
στε νά ή·α.ποροινν οί φοιτηταί καί
αί φοιτήτριαι νά άνακτοϋν τάς
άπαραιτήτους νέας δυνάμ! ις πού
θά είχον ανάγκην, διά την λοιπήν
εργασίαν των βαρύτατον μελε-
τών των, μέ όμαδικοΰς μακροΰς
περιπάτσυς, μέ παιδία;, μέ πε¬
ρισσότερον χρόνον γιά την έκγύ-
μνασίν των. Αύτό γίνεται ρ'ις δλα
τα ποΛΐπιστήιιιια τοΰ κόσμον. Δη-
μιουργοΰνται τακτικά, έντός τής
ίβδομάδαις, εύκαΐ-ρίαι άνανεώσε-
. ω; των δυνάμεων τοΰ φοιτητοΰ.
ι Κατά τό έπίσι^νμον δμως πρόγραμ-
μα τοΰ ϊδικοΰ μας πανεπιστημΐΛ-
κοϋ όργανισμοΰ τό μάθηιια τής
γυμναστικης φιγανράρει μέ μίαν
μόνον ώραν την έβδομάδα. Φυσι-
κά ό χρΟΛΌς είνε άν Ιπαρν.ής, ό-
λωσδιόλου. Καί μόνον χάρις είς
τόν φανατισμόν πρός την γυμνα¬
στικήν, ποΰ αρχισε νά διαδίδεται
είς την νέαν γενεάν, οί φαιτηταα
ν.αί αί φοιτήτρκιί ιιας γυμνάζον¬
ται τρεΐς-τέσσαρας καί πέντε ώ¬
ρας την έ&δομάδα.
»Ή φοίτησις είς τό Γυμναστή
ριον τακτικά είνε ύποχρεωτική
κατά τα δύο πρωτα ετη τής φοιτή-
σεώ; τχον καί προαιρετική διά τα
τιατάπιν.
»Έ, λοιπόν, τα κορίτσια ρΐνϊ
πολύ τακτ«κά είς τό Γυμναστήρι
όν και μετά την φοίτησιν των διχ
πρώτων έτών...»
—Κύριε, μάς λέγει ζωηρά μία
μικρούλα...«Χημϋ'.ίνα» {<5χως σν- στήνεται, γελώντα;, μύνη: της δια νά μάς πή δτι είνε φατήτρια της Χημείας) δέν κοιμάμαι τό πρωΐ όρκετά γιά νά ελθω γρήγορα- γρήγορα, 8—9, την μόνη ωρα πού εχω έλεί»θερη, νά γυμνασθω. "Ολες μου τίς αλλες ώρες μοΰ τίς τρώνε τα άμφΐί&έατρα, τα χητ μικά έργαοτήρια, τα μαθήματα... Καί δέν ΐίΤμαι μονάχα έγώ πού ε¬ χω τόση δρεξη γιά την γυμναστι- κή. "Ολα τα λοιπά κορίτσια ποΰ είνε έδώ τό ϊδιο σκέπτονται». Πρσσπαθοΰμε να έξιχνιάΐτω- με την αίτία τή; ίδι.ατέρα; ζωη¬ ρά; άγάπης τής φοιτητρίας γιά την γνμναοτική. —·Μήπως είνε έπιειδή είσθε τυ¬ χόν οί περισσότερες,...φεμινίο"τρι- ε; καί έτοιμάζεσθε; —Ουτο λόγος νά γίνεται δτι εΤμαστε φεμινίΐοτριες, άπαντοΰν ζωηρά, ·καμιιια εί"/.οσ«ριά χαρι- τίομένν:; φοτήτριες. "Ιοχος αύτό; νά είνε, πράγματι, ίνα; άπό τούς λόγον; αυτής της ιδιαιτέρας συμπαθείας γιά τή γυ- μναστική. Μία άλλη μάς λέγει δτι είνε κν- ρίω; ζήτημα ύγε-ίας. —Τό βλέπομε τόσο φανερά^ ό¬ τι ή γννινα'στική μάς κάνει πάρα πολύ κχίλό στή ύγεία. μά; λέγει μία φοιτήτρια τής Νομικη;, ή δίς 'Ελισσάβετ Πουλή, έκ Κερκύρας. Έγώ έσπσίδασα είς τό σπίτι μόν, δχι είς σχολειό καί ετσι ποτέ μόν δέν εΐχα γυμνα<ν9·Γ). Γιά πρώτη φορά είς την ζωή μόν γυμνάΐζο- «αι τώρα, εί; τό Γυμναστήριον των φοιτητών. Καί ένω πρίν ύπέ- φερα άπ» άδυναμία, άπό καποια γΓνικ-ϊ; καχεξία καί άπό άναιμία, μέ μιά; ωραι; ιιμναστική πού κά- νω άπο ενα—ίνάιιιση μήνα αί- σθάνομαι πολϋ καλά, μεγάλη δ- ρξι καί ύγεία....Μπορώ ?νοιπόν νά Είνε μιά χαρά νά 6λέπτ| κανείς _·ίς τόν ανοικτόν χώρον τού Γυ¬ μναστήριον τής όδοϋ Χαριλάοτ Τρικούπη δλτ>ν αυτήν την χαροΰ-
με^ καί γεμάτη ζίαή γυναικεία
νεότητα νά γυμνάζεται κάθε μερά,
μέ ζωηρές, ευίΚ·μες φωνές, μέ
δροσερά, ξε/ούραστα γέλοιο...
Κα?.ά-καλά οί περισσότερες φοι-
τήτριες δέν είνε κάν νέες. Ή 30Ε-
ρισσότερες είνε απλώς παιδία.
Πολλές μεταξύ των είνε δεκαε-
πτά μόνον χρονων. Άνεκαλύν|'αμε
δέ, χωρίς καμμιά έξαιρετική δυσ-
κο?.ία είς τό Γυμναστήριον πρω-
τοετεΤς φοιτήτριες μονάχα 16
χρονών! Πόσο γρήγορα προχώ¬
ρει ή σημερινή νεότης! Πόσο τό
6ήιιά της μοιάζει μέ αλμα...Πώς
τρέχει, πως διψα!...
Όπωσδηατοτε ή έξήγησις τοΰ
ίραινομένον είνε ολιγώτερον άπλή
παρ' δ,τι έκ πρώτης δψεχος πα-
ροΐ'σιάζεται: πρόκειται γιά κορί¬
τσια πού στΓθυδάζουν μερικά χρό-
νΐα σπίτι των καί επ^ιΐτα δίδοντα
ς ■πετοϋν δύο ή τρείς τά-
στηρίου διά τούς ψοιτητά;.
"Οσον διά συναντησει; των
, _ ιτητριων μας γνμναστριών μέ
αλ>.ας δμάδας γυμναστρΐίόν, αϋ
χαριτωίίίναι <τυνωμιλήτριαί μας μάς πληροφοροΰν δτι εως τ(ί.ρα ■δέν έγιναν τοιαύται. Ό κυριώτε¬ ρος λόγος δτι αί φοιτήτριαι δέν ί'χονν άκόμη. όργτανώσει ομάδος" φοιτητριών γυμνα^«|χίνο>ν. Γυ-
μναζόμεναι ή κάθε μί» '/.ατά τάς
Γόρα; πού μπορεΐ νά έχη έλενθέ-
ρα; δέν συναντώνται έ'τσι ποτέ
είς τό Γυμναστήριον μεταξύ των
αί γυμναζάμεναι (ροιτήτριαι μιάς
ίκάστης των Σχολών οίστε νά θέ-
σουν τάς βάσει; τής ιδρύσεως
γυμναστικήν όμάδων των φοιττ|-
τριών καί νά προπονηι91οΰν άπό
κοινοΰ. Φαίνεται δμως δτι ή ίδέα
εΐν^ άρκετά προχωρημένη και
δέν θ·ά άργησωμεν ίσως νά έχωμε
σΐ'ναντήσεις των (ροιτητοιών με¬
ταξύ των καί μέ άλλας γυμναζο-
[ΐένας Έλληνίδας δημοσία.
Πάντως είνε γεγονός δτι δ
γΊ'ναικεϊος άθλητισμός ευρίσκεται
καί παρ' ημίν είς άρκετά καλήν
πρόοδον χάρις έπίση; είς τόν ιιε-
γάί.ον ζή?Λν πού δείσνουν οί λα-
ριτωμένες, προοδΐΕχ»τικέ; φοιτή-
τριές μας.
1ΤΕΡΕΖ ΦΟΝΕΥΕΙ
ΤΗΝ ΑΝΤ1ΖΗΑ0Ν ΤΗΣ
Αύτά τα παιδο3κια—φοιτηταί
έ'χοι.·ν καί την περισσοτέραν όρε¬
ξιν γιά γυμνοχττική. Γίαραπο-
νοϋνται καί αύτά δτι αί ώραι τή;
γυμναστικήν είνε άνερπακείς καί
ό χώρο; τοϋ Γυμναστη,ρίον άκα-
τάλ?νηλος καί ν.υρίως διά παιδιάς.
Σχετικώ; μάς έπλτνροψόρησαν δτι
τό Πανεπιστήμιον ζητεί τώρα ά¬
πό τό υπουργείον τής Πσιδείας
νά έκχωρηθη έκτεταμένως χώρος
παρά τούς στύλους τοΰ "Ολυμπίου
Διός διά την εγκατάστασιν έκεΐ
πλήρους νχη. εΰρυχώρου Γυμνα-
ΑΙ γυναΐκες σήμερον δέν διστά·
ζσυν νά έ'χιδικηθοΰν διά των ίδίαχν
«όν χειρών την άντίζηλόν των
χρησιμοποιοϋσαι, δπίος «αί οί αν-
δρες, είς παιρομοίαν περίπτωσιν
τό περίστροφον μετά περισσοτέ¬
ρας μάλιστα επιτυχίας. Την παρελ
θοΰσαν έιβδομάίδα ιιία κυρία, ονό¬
ματι Τειρέζ Μπάλ., σύζυγος στρα-
τΐίοτικοΰ ίατροΰ είς τό Βορδω πλη-
ροφορΐ|θεΐσΐα δτι δ σύζυγος της
ίΐχεν ερωμένην μίαν δνό(ΐατι Σαμ-
πατιέ, 25 έτών, έσπευσε νά την
συναντήση την πρωΐαν δτε ή
Σαμπατιέ, ράπτρια, μετόβαινεν
είς την εργασίαν της. Άσροΰ εδει-
ξεν είς αυτήν μίαν επιστολήν της
πρός τόν σύζυγον της την ηρώτη¬
σεν εάν γνωρίζίπ την νπογροκρι'τν
της. Είς την καταφατικήν άπάν-
τησιν τής Σαμπΐατιέ ή ζηλότυπος
σύζυγος εξήγαγε τό περίστοοφόν
τη; καί μέ τρείς σφαίρας ρρριν)<ε νεκρόν την ερωμένην τού συΐύγου ττς. Ή Τερέζ είνε μήτηρ τρΐΓον τέκν»ων έξ ών τό ιν θι^.άζεται ά- χόί-ΐη. Διά τόν λόγον αυτόν άφί- θη προοχορινώς ελευθέρα. Ή &ν"ΐς Πηνελ.άτη "Α·ν&εοσον, έκ Ρί ΰ-λς, Άιιιερο{«νικοΎ τοάμπκχν τέλ-νΐς, ποαίζ,οι·σ(ΐι -τέννις «ς Αγγλίαν, το^ονδ, Βο-, καί ή δνΐς Χέλεν Γο»·· <* αΙτι·»ες Θά πβρΐίλθουν την^Ενιρ Γα)Λίαν καΐ ίσως 'Ολλ'αΛ'δίαν.
ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΧΑΡΙΛΑΟΥ
ΙΠΩΣ ΓΤΜΝΑΖΟΝΤΑΙ ΑΙ ΦΟΪΤΗΤΡΙΑΙ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
|Τό αυστηρόν, ολίγον σπαρτια-
ν, Γυμναστήριον τοΰ Π ανευα-
.,μίου, επί τής δδοϋ Χαριλάου
κκαύπη, παραπλεύρως τοϋ Χη-
Ιου, εγνώρισε τόν τελευταίον
ιρόν τό μειδίαμα, την χάριν,
' τρυψερόττϊΓα. Τό ωραίον θ«ΰ-
όφείλεται είς τό γεγονός δτι
ιρα γυμνάζονται έκεΐ ■καί αί
Μ.τήτρια;ι. Καί δέν είνε ολίγαι,
ακοχπαι όγδόντα τόν αριθμών,
ρελαύνονν τακτικώτατα, σχε-
ν καθημερινώς, άπό τό Γυμνα-
ηριον καί γυμνάζονται επί άρ-
[ήν ώραν καί μέ πολύν ζήλον.
. Πρός τό παρον ή έκγύμνασίς
ρν δέν γίνεται κατά τάς ώρας
γνμνάζοντατ. καί οί συνάδελ-
. των τοϋ άσχημον φύλον, άλ-
χοοριστά, είς ώρας ιδιαιτέρας.
Ι Κάθε Τρίτην ,Πέμπτην καί
βαττον, μεταξύ 8—9 π.μ., 9—
καί 11—12 π.μ., καθω:; καί
ίθε Δευτέραν, Τετάρτην καί
Ιαρασκενήν μεταξύ 5—6 μ.μ.
[Γοσύρονταΐ άπό τό γυμναστήρι¬
ον φοιτηταί καί είσβάλλονν ζο>
κ,ς χκχι χαρούμενε; οί οροιτήτρι-
γιά νά γιη-ΐνασθοΰν.
«ΕΤ.ν? τό ωραιοτέρα μας μ«9η-
τ'» μάς βεβαιούν έν χορω πολ-
χαριτωμενες οροιτήτριε;, πού
ιγντήσαμρ γ-θέ; έ-κεΐ, είς τόναν
ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΗΝ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΑΣ
Ή 'Εστέλλα Χίλλ. ή Μαριέττα Σήρε ς, ή Α&οα Ντιοΰς καί ή Κό&ονν Ντό νοβαν, ή νικηφόρος ομάς θράμου
Ν'ιοθαρ*, Ν. Ι., είναι ή ταχυτέρα· γυναϊχεΛχ ομάς έν Ά χρ-κΐ).
τοΰ
Καί ό διευθυντήν τού Γυμνα-
ΐρίου κ. Άρβανίτης, όπως καί
ιΐτηνητής τού κ. Πι/.ιός, έττι-
ποΰν τοΰ λόγου τό άλη£ές.
—Γενικά, μάς λέγει ό κ. Άρ-
α.νίτ>];, τα κορίτσια δείχνουν με-
λειτέραν αγάπην πρό ςτήν γυ-
ηκήν άπ» τούς άνδρας συν-
ρου; των, όσον καί σν οί τε-
ταΐοι άπ έ βολον κατά τα τε)ευ-
ΐια χρόνια την μεγαλοπρεπή...
εριφρόνησιν π,ρό; την γνμναστι-
ην των πάλαι οτέρων συναδέλφων
ν. Τα κορίτσια είναι άκόαη τα-
"ΐκώτερα άπό τοΰς φοιτητά; είς
ϊς ώρας τής γυμναστιν.ής καί
.ινάζονται μέ περισσότερον ζή¬
ν, μέ ενθουσιασμόν, θά μπορον-
νά πα>, χωρίς νά λέγω ύπεροο-
ν. Ποΰ θά επρεπε νά άποδο-
αύτή ή Ιδιαιτέρα έλξις πρός
> γυμναστικήν των κοριτσιών
Ι άς: Αύτό πλέον έκφεύγει της
ρμοδιότητό; μου. Είνε έργασία
ΌΕΐίνων πού άπασχολοΰνται είς
εξιχνίασιν -των πολυπλόκαη·
Ινστηρίων τή; ψυχολογίας. Καί
έν είνε εϊκολον νά.,.μπερΐδίύετοα
καδιένας είς αυτόν τόν λαβύριν-
ν. 'Αλλ' έκεϊνο πού έγώ διαπι-
Ιτώνω καθημερινώς, είνε δτι τα
|ορίτσια μ«ς τοΰ Π ανε'πιστημί-
δείχνονν περιισσότερον ζήλον
[:ρός έτίγύμνασιν τοΰ οώματός των
άπό τούς νέους υας. »
^Γυμνάζονται σχεδον άπακλ ι-
στικά είς την σουί.&,κήν γυμνα¬
στικήν, καθέλου εί; τα δργανα
καί έπίση; είς τό βόλλεϊ-μπώλλ..
»Ή σουηδική γυμνσ<ττικ.ή είνε τό μόνον άποκλεσματικόν σύστη- μα γυμναστικης είς τόν κόσμον. Φνσικα., δέν έργάζεται διά νά κα- τασκεΐ-ΐάστι ά&λητά; ίκανοΐ-ς νά δ*ασκεδάσονν τοΰς α/^ους, είς ενα Ιππιδρόμιον ή ενα στάοιον. 'Αλλ' «είνε καί τό μόνον σύοΤΓ,μα τό ο¬ ποίον έπιτρέπει εί; όλον; τού; άν- •θρώπσυ;, καί των δύο ττνύλων, (ρν- σικά καί κάθε ήλικίας, ή κοινωνι- κής θέισεως, νά γυμνάάονται οί ΐδιοι καί δχι νά βλέπουν, απλώς, γυμναξομένσυς τοιύς αϋ.οι»;. »Τά κορίτντια ιιας σήμερον εί¬ νε πιό γερά, τα σώματά τ(αν άρ- χίζουν νά είνε πιό καλά, τό 6ά- οισμα διορθώνεται, οί κνί}μες έ- πίσης, τα χρώματα τού π,ροσώπου γίνοτααι ώραία, έπειδή άπό άρ- ν.ετών έπών διδάσκεται είς δλα τα (τχολεϊα κοριτσιών ή σονηδική γυμναστική...Αύτήν λοι-τον έφαρ- μόζομειν καί είς τα κορίτσια είς τό φοιτη.τικόν ΓνμΛ«αστ>]ριον, μέ
τα καλλίτερα άποτελέσματα.
»Μίαν μόνην δισκολίαν εχουν
νά πολεαήκϊ^υν αί φοιτήτρι«ι,—
δπίος άλ)Λ>; τε καί οί φοιτηταί.
Δέν εχουν αρκετόν καιρόν διά νά
γυμνασθοϋν. Τα ααίτηματά των
τάς άπορροφοΰν ύπερ&ολικά. Διά
τουτο με πολλήν χαράν έπληιροφο-
ρή-θνμΒν κ«πσιαν ωραίαν καί τό-
<τον θετικήν κίνησιν πού ήρχισε νά διαγράφεται τώρα είς τητν Σύγκλητον τού Πανεπιστημίου ίοΐέρ της παντελοΰς καταργήσεως των μαθημάτων δίς της έτϊδομά- , ήν πιστεύω στήν γνμναστική, ί3- στερα άπό τέτοια φσνερΐή άπό- όξ ΜίταΛλ καΐ ή Νέ*λη την δος, τό άπόγενμα, εί; τρόπον ό>
στε νά ή·α.ποροινν οί φοιτηταί καί
αί φοιτήτριαι νά άνακτοϋν τάς
άπαραιτήτους νέας δυνάμ! ις πού
θά είχον ανάγκην, διά την λοιπήν
εργασίαν των βαρύτατον μελε-
τών των, μέ όμαδικοΰς μακροΰς
περιπάτσυς, μέ παιδία;, μέ πε¬
ρισσότερον χρόνον γιά την έκγύ-
μνασίν των. Αύτό γίνεται ρ'ις δλα
τα ποΛΐπιστήιιιια τοΰ κόσμον. Δη-
μιουργοΰνται τακτικά, έντός τής
ίβδομάδαις, εύκαΐ-ρίαι άνανεώσε-
. ω; των δυνάμεων τοΰ φοιτητοΰ.
ι Κατά τό έπίσι^νμον δμως πρόγραμ-
μα τοΰ ϊδικοΰ μας πανεπιστημΐΛ-
κοϋ όργανισμοΰ τό μάθηιια τής
γυμναστικης φιγανράρει μέ μίαν
μόνον ώραν την έβδομάδα. Φυσι-
κά ό χρΟΛΌς είνε άν Ιπαρν.ής, ό-
λωσδιόλου. Καί μόνον χάρις είς
τόν φανατισμόν πρός την γυμνα¬
στικήν, ποΰ αρχισε νά διαδίδεται
είς την νέαν γενεάν, οί φαιτηταα
ν.αί αί φοιτήτρκιί ιιας γυμνάζον¬
ται τρεΐς-τέσσαρας καί πέντε ώ¬
ρας την έ&δομάδα.
»Ή φοίτησις είς τό Γυμναστή
ριον τακτικά είνε ύποχρεωτική
κατά τα δύο πρωτα ετη τής φοιτή-
σεώ; τχον καί προαιρετική διά τα
τιατάπιν.
»Έ, λοιπόν, τα κορίτσια ρΐνϊ
πολύ τακτ«κά είς τό Γυμναστήρι
όν και μετά την φοίτησιν των διχ
πρώτων έτών...»
—Κύριε, μάς λέγει ζωηρά μία
μικρούλα...«Χημϋ'.ίνα» {<5χως σν- στήνεται, γελώντα;, μύνη: της δια νά μάς πή δτι είνε φατήτρια της Χημείας) δέν κοιμάμαι τό πρωΐ όρκετά γιά νά ελθω γρήγορα- γρήγορα, 8—9, την μόνη ωρα πού εχω έλεί»θερη, νά γυμνασθω. "Ολες μου τίς αλλες ώρες μοΰ τίς τρώνε τα άμφΐί&έατρα, τα χητ μικά έργαοτήρια, τα μαθήματα... Καί δέν ΐίΤμαι μονάχα έγώ πού ε¬ χω τόση δρεξη γιά την γυμναστι- κή. "Ολα τα λοιπά κορίτσια ποΰ είνε έδώ τό ϊδιο σκέπτονται». Πρσσπαθοΰμε να έξιχνιάΐτω- με την αίτία τή; ίδι.ατέρα; ζωη¬ ρά; άγάπης τής φοιτητρίας γιά την γνμναοτική. —·Μήπως είνε έπιειδή είσθε τυ¬ χόν οί περισσότερες,...φεμινίο"τρι- ε; καί έτοιμάζεσθε; —Ουτο λόγος νά γίνεται δτι εΤμαστε φεμινίΐοτριες, άπαντοΰν ζωηρά, ·καμιιια εί"/.οσ«ριά χαρι- τίομένν:; φοτήτριες. "Ιοχος αύτό; νά είνε, πράγματι, ίνα; άπό τούς λόγον; αυτής της ιδιαιτέρας συμπαθείας γιά τή γυ- μναστική. Μία άλλη μάς λέγει δτι είνε κν- ρίω; ζήτημα ύγε-ίας. —Τό βλέπομε τόσο φανερά^ ό¬ τι ή γννινα'στική μάς κάνει πάρα πολύ κχίλό στή ύγεία. μά; λέγει μία φοιτήτρια τής Νομικη;, ή δίς 'Ελισσάβετ Πουλή, έκ Κερκύρας. Έγώ έσπσίδασα είς τό σπίτι μόν, δχι είς σχολειό καί ετσι ποτέ μόν δέν εΐχα γυμνα<ν9·Γ). Γιά πρώτη φορά είς την ζωή μόν γυμνάΐζο- «αι τώρα, εί; τό Γυμναστήριον των φοιτητών. Καί ένω πρίν ύπέ- φερα άπ» άδυναμία, άπό καποια γΓνικ-ϊ; καχεξία καί άπό άναιμία, μέ μιά; ωραι; ιιμναστική πού κά- νω άπο ενα—ίνάιιιση μήνα αί- σθάνομαι πολϋ καλά, μεγάλη δ- ρξι καί ύγεία....Μπορώ ?νοιπόν νά Είνε μιά χαρά νά 6λέπτ| κανείς _·ίς τόν ανοικτόν χώρον τού Γυ¬ μναστήριον τής όδοϋ Χαριλάοτ Τρικούπη δλτ>ν αυτήν την χαροΰ-
με^ καί γεμάτη ζίαή γυναικεία
νεότητα νά γυμνάζεται κάθε μερά,
μέ ζωηρές, ευίΚ·μες φωνές, μέ
δροσερά, ξε/ούραστα γέλοιο...
Κα?.ά-καλά οί περισσότερες φοι-
τήτριες δέν είνε κάν νέες. Ή 30Ε-
ρισσότερες είνε απλώς παιδία.
Πολλές μεταξύ των είνε δεκαε-
πτά μόνον χρονων. Άνεκαλύν|'αμε
δέ, χωρίς καμμιά έξαιρετική δυσ-
κο?.ία είς τό Γυμναστήριον πρω-
τοετεΤς φοιτήτριες μονάχα 16
χρονών! Πόσο γρήγορα προχώ¬
ρει ή σημερινή νεότης! Πόσο τό
6ήιιά της μοιάζει μέ αλμα...Πώς
τρέχει, πως διψα!...
Όπωσδηατοτε ή έξήγησις τοΰ
ίραινομένον είνε ολιγώτερον άπλή
παρ' δ,τι έκ πρώτης δψεχος πα-
ροΐ'σιάζεται: πρόκειται γιά κορί¬
τσια πού στΓθυδάζουν μερικά χρό-
νΐα σπίτι των καί επ^ιΐτα δίδοντα
ς ■πετοϋν δύο ή τρείς τά-
στηρίου διά τούς ψοιτητά;.
"Οσον διά συναντησει; των
, _ ιτητριων μας γνμναστριών μέ
αλ>.ας δμάδας γυμναστρΐίόν, αϋ
χαριτωίίίναι <τυνωμιλήτριαί μας μάς πληροφοροΰν δτι εως τ(ί.ρα ■δέν έγιναν τοιαύται. Ό κυριώτε¬ ρος λόγος δτι αί φοιτήτριαι δέν ί'χονν άκόμη. όργτανώσει ομάδος" φοιτητριών γυμνα^«|χίνο>ν. Γυ-
μναζόμεναι ή κάθε μί» '/.ατά τάς
Γόρα; πού μπορεΐ νά έχη έλενθέ-
ρα; δέν συναντώνται έ'τσι ποτέ
είς τό Γυμναστήριον μεταξύ των
αί γυμναζάμεναι (ροιτήτριαι μιάς
ίκάστης των Σχολών οίστε νά θέ-
σουν τάς βάσει; τής ιδρύσεως
γυμναστικήν όμάδων των φοιττ|-
τριών καί νά προπονηι91οΰν άπό
κοινοΰ. Φαίνεται δμως δτι ή ίδέα
εΐν^ άρκετά προχωρημένη και
δέν θ·ά άργησωμεν ίσως νά έχωμε
σΐ'ναντήσεις των (ροιτητοιών με¬
ταξύ των καί μέ άλλας γυμναζο-
[ΐένας Έλληνίδας δημοσία.
Πάντως είνε γεγονός δτι δ
γΊ'ναικεϊος άθλητισμός ευρίσκεται
καί παρ' ημίν είς άρκετά καλήν
πρόοδον χάρις έπίση; είς τόν ιιε-
γάί.ον ζή?Λν πού δείσνουν οί λα-
ριτωμένες, προοδΐΕχ»τικέ; φοιτή-
τριές μας.
1ΤΕΡΕΖ ΦΟΝΕΥΕΙ
ΤΗΝ ΑΝΤ1ΖΗΑ0Ν ΤΗΣ
Αύτά τα παιδο3κια—φοιτηταί
έ'χοι.·ν καί την περισσοτέραν όρε¬
ξιν γιά γυμνοχττική. Γίαραπο-
νοϋνται καί αύτά δτι αί ώραι τή;
γυμναστικήν είνε άνερπακείς καί
ό χώρο; τοϋ Γυμναστη,ρίον άκα-
τάλ?νηλος καί ν.υρίως διά παιδιάς.
Σχετικώ; μάς έπλτνροψόρησαν δτι
τό Πανεπιστήμιον ζητεί τώρα ά¬
πό τό υπουργείον τής Πσιδείας
νά έκχωρηθη έκτεταμένως χώρος
παρά τούς στύλους τοΰ "Ολυμπίου
Διός διά την εγκατάστασιν έκεΐ
πλήρους νχη. εΰρυχώρου Γυμνα-
ΑΙ γυναΐκες σήμερον δέν διστά·
ζσυν νά έ'χιδικηθοΰν διά των ίδίαχν
«όν χειρών την άντίζηλόν των
χρησιμοποιοϋσαι, δπίος «αί οί αν-
δρες, είς παιρομοίαν περίπτωσιν
τό περίστροφον μετά περισσοτέ¬
ρας μάλιστα επιτυχίας. Την παρελ
θοΰσαν έιβδομάίδα ιιία κυρία, ονό¬
ματι Τειρέζ Μπάλ., σύζυγος στρα-
τΐίοτικοΰ ίατροΰ είς τό Βορδω πλη-
ροφορΐ|θεΐσΐα δτι δ σύζυγος της
ίΐχεν ερωμένην μίαν δνό(ΐατι Σαμ-
πατιέ, 25 έτών, έσπευσε νά την
συναντήση την πρωΐαν δτε ή
Σαμπατιέ, ράπτρια, μετόβαινεν
είς την εργασίαν της. Άσροΰ εδει-
ξεν είς αυτήν μίαν επιστολήν της
πρός τόν σύζυγον της την ηρώτη¬
σεν εάν γνωρίζίπ την νπογροκρι'τν
της. Είς την καταφατικήν άπάν-
τησιν τής Σαμπΐατιέ ή ζηλότυπος
σύζυγος εξήγαγε τό περίστοοφόν
τη; καί μέ τρείς σφαίρας ρρριν)<ε νεκρόν την ερωμένην τού συΐύγου ττς. Ή Τερέζ είνε μήτηρ τρΐΓον τέκν»ων έξ ών τό ιν θι^.άζεται ά- χόί-ΐη. Διά τόν λόγον αυτόν άφί- θη προοχορινώς ελευθέρα. Ή &ν"ΐς Πηνελ.άτη "Α·ν&εοσον, έκ Ρί ΰ-λς, Άιιιερο{«νικοΎ τοάμπκχν τέλ-νΐς, ποαίζ,οι·σ(ΐι -τέννις «ς Αγγλίαν, το^ονδ, Βο-, καί ή δνΐς Χέλεν Γο»·· <* αΙτι·»ες Θά πβρΐίλθουν την^Ενιρ Γα)Λίαν καΐ ίσως 'Ολλ'αΛ'δίαν.
ί
Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΣΤΑ ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ
Ο ΔΡΑΜΑΛΗΣ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ!- Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΑΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΗΣ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣ- Ο
ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΛΐηΡΗΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΠΝΕΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ ΤΟΥ- ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ Ε¬
ί ΠΕΙΣΟΔΙΑ- Ο ΤΣΟΑΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΠΑΔΙ ΤΟ.Υ- Η ΜΑΓΚΟΥΡΑ ΠΟΥ ΟΑΥΒΙΑ-
■ ΤΟΥΡΓΕΙ- Η ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΗΝ ΝΙΚΗΤΗΝ ΣΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΙ.
Στήν ίοτορία τοϋ Ίε-ροΰ μας
Άγωνο; τό κεφάίλαιο της Δρα-
μαλικής εϊσβολής είνε άπό τα τρα-
γικώτερα. Π ότε ή 'Επανάστασις
οέν διέτρεξε μεγαλήτερο κίνσυνο
πα>ρά τότε πού τα φουσάτα τού
φοοεροΰ Σερασκέρη χύθηκαν κα-
τά τό Μωριά, σάν κύματα θαλάσ¬
σης. Ή Π ελοποννησιακή Γερσυ-
σία. τα έ'χασε καί αΛ:ιφάσισε νά
στείλη επιτρέψη στόν Κολοκοτρώ-
νη γιά νά τοΰ άναγγείλτι την τρο-
μαχτική εΐδτ,σι. Ή Έπιτροπή, α¬
ποτελούμενη άπό τοΰς γερουσια-
στάς Γ. Μπάρμπογλου, Δημ. Κα¬
λάμας ιώτη «αί Νικ. Τζανέτο, πα-
ρουσιάστηκε στόιν) Κοίλ,οκοτρώνη,
οτήν Τριπολιτσά γιά νά τοΰ έγ-
ί τό εγγρακρο της Γερου-
πολειιαφόδΐα ό Κολοκοτρώνης ά- Ιστορικόν γραφει: «Τον άρτον
πέβλειυε κυοίως στήν Άρκαδία των στρατιωτών παοεον^υα^ον αι
ΐ ή αΛο
σιας.
Ό Καλαμαριώτης, ποΰ τό ενε¬
χείρισε ί)ταν τόσο συγκινημένος,
ώστε μόλις μπόρβσε νά πή: «Ή
Πατρίς χάνεται» καί τόν έπήρανε
τα δάκρυαι.
—Κουράγιο! φώναξε ό Στρα-
τηλάτης, δέν θά την άφήσουμε
νά
Μόλις έ'φυγβ ή 'Βπιτροπή, δ
Γέρος τοΰ Μωριά διατάζει νάρ-
θοΰν μπροστά τού δλοι οί τελά-
ληδες καί τοΰς παραγγέλνει νά
. περιτρέξουν την πόλι καί τα χω¬
ρία καί νά κηρύξσυν δτι «καλεΐ
στά δπλα δλους τούς "Ελληνες άπό
3 8 χρονών ως 55». Στέλνει παν-
τοΰ έμπίστους όπλαρχηγοΰς γιά
νά στρατολογήσουν, καί συνάμα
βγάζει κοΑ μιά φοιθε-ρη άπιάφασι
εναντίον των δειλων καί άπροθυ-
μων: «Φωτία καί τΌΈΜοΰρι σ' δ-
σους δέν τόν ά>ωλον&{σσνν πρό-
θυμα!.. .» 'Εκτός δμως δλων αν-
τών ό Κολοκοτρώνης ήξερε νά κι-
νη τα εύγενέστερα αΐσθήιματα,
τίς Ισχυρότερίς φιλοδοξίες των
συγχρόνων τού καί νά τούς πα¬
ρασύρη. Μιλοϋσε μέ μαγεπτική
εΰγλωττία γιά τή «μάννα Π ατρί-
δα», γιά τή Θρ'η/τκεία, για τή
Δόξα. "Εδειχνε στίς πλάτε ςτών
σφαχτων τα σημάδια τής νίκης,
μέ τό πέταγμα των περκττερων
έόπροφήτενε τό ύΝρΕαμθο, καί μιά
μερά χαιρετώντας ενα κοπάδι άπό
κοράκια, εφώναξε: — «Σύρτε,
δ'ρνια, καί θά σάς χορτάσω Τουρ¬
κικαί κρέατα!...» Ό Κολακοτρώ-
■νης ήτανε τνπος τοϋ Καρλάυλ-
ίίρώς!
Στό κάλεχτμα τού οί "Ελληνες
ώτάντησαν μέ ά(ΐΐερίγραί~Γο έν-
θουσιασμό. Σωρκηδόν κατέοαιναν
άπό τα 6ουνά άρειμάνιοι καί άν-
δρεΐοι πολίμισταιί, ποΰ τό πλήθος
τους διαρκώς μεγάλωνε στό δ'ρό-
μο, ςχιΰσΜωνε σάν τόν ποταμο πού
δέχεται τα ρυάκΐα των βουνάη'.
Κάτω άπό τίς Κολοκοτρωνέϊκες
σΊ)ΐιαΐες μαζευόνταν λαός, οί, !ϊε-
ρισσότεροι ξυπόλυτοι σάν σέ πα-
νηγύρι!
Ό Κολοκοτρώνης συνέταΕε μέ
δραστηριότϊ}τα τ$ νεοσύλλεχτο
στράτευΐ-ΐά τοτι, πού όλοένα κσί
πλήιθαινε. Ή πρώτη τού φροντθδα
ήταν γιά ΐτχίλΐμοφόόδόια.Τό στρά-
τϊυμα δέν εΐχε τίποτε, όντε ροΰ-
χα, ουτε τσαρούχια, ουτε τρόφι-
μα. ΙΚαί 9χι μόνον ΐπολλοί δέν
είχαν «πλα, άλλακαί ουΗε καί νά
τα μετα%ειρίζο>νται ήξϊρατν, οί
περισότεροι άπό τούς αύτοσχεδί-
ους αύτονς ο(τριοπιωιτ8ς. Θέαιμα
παράξενια παρίσταναν οί άποτε-
λοΰντες τό στρά—?ίΐαα έκεΐνο, ά7.-
λοι όπλισμένοι μέ σιδερένιες λόγ-
χες, δεμένες σέ μακρυά ξύλα μέ
σχοινιά, αλλοι μέ σκουριασμένες
μαχαϊρες, αλλοι μέ σοϋολες, αλ¬
λοι μέ τσεκούρια καί μ' άξΐνεςΐ
Ό Φωτάικος γράφει δτι πολλοί
εφϊραν καί την σημαία τους, «α-
θένας καί διαφορ«τικ1ή. Οί περισ-
σότεροι ,εΐχ«ν κάνει. ισημαία τό
τσεμπέρι τής γυναίκας τους, ή
της άδειρφής τους, γιά νά'ϋουν
κα«ι ίερό άπό τό σϊτΧτι τους ποΰ
,νά συμβολ,Εη την αΐκογεν£ΐακή
τιμή γιά την οποίαν πήγαιναν νά
καί να πεθάνουν.
νά έξοικονομήσ'η δ.τλα καί
πέβλεψε κυοίως στήν ρ
καί μάλιστα στή Δημητσάνα ποα?
στάθηκε μεγαλο πολ:μΐίίό έργο-
στάσιο γιά όλον τόν Άγώνα. Εί-
χε πυριτιδομόλον»; καί έ'φτειναν
την περίφημη «Δηαητσανίτικη
μπαροϋτι». ΕΙχε γντί^ια, στά ό-
ποϊα άνελύοντο καί γινόντανε
ά λβέ
γ
σκραΐρες τα ^άφ'θιρα. μολυβένια
άντικείμενα πού έ'στελναν γιά τόν
σικοπόν αύτό οί επαναστάται. Ό
Κολοκοτρώνηι; μώλιστα, δταγ μπη-
κε στό Άργος, έμάζεψε άπό τα
δημοσία τούρκικα χτίρια δλες τίς
μολυβεΛ'ΐες στέγες τού;, 800 καν-
τάρια βάρες, τίς έφόρτωσε σέ
122 ζωα καί τίς έ'στειλε στί) Δη¬
μητσάνα.
"Οταν ελειψιιε τό χαρτί γιά την
κατασκευή φυσεκιων καί είχαν έ-
ξαντλτιιθεϊ τα κατάστιχα καί λοι¬
πά χαρτιά των .τατριωτών Δη·μη-
τσανιτών, δέν έδίστασαν νά χρη-
σιμοποιήσθιτν 6ι6?άα, περγαμηνές,
χειρόγραφα—δλα πολύτιμον πρά-
^'ματα:—τής βιβλιοθηκης πού εΐχε
ή Σχαλ,ή τής κα>μοπόλεως". Κατα-
στρβ'φονταν 6ε6αια ενας ίστο·ρι-
κός θησ·ατ.»οός, άλλ' έσώζετο ή
Ελλάς.
Έκτός τούτου οί Δημητσανίτες
συνέστησ<χν, γιά τίς ςάνάγκες τοϋ πολέμου, όπιλοποιεϊα, άλευρομύ- λους, άρτοποιεϊαι κ«ί τοιαπάκικα. Σ' αύτά έ'φτειαναν κ' έ'στελναν στό στρατάπϊΐδο τοϋ ΚολονΜχτρώνη ροΰχα, σιλάχια, τσαρούχια, λου- ριά, παλάσκΐες. Στούς ςχ>ύρνους
των εκκλησίαν ζύμωναν κ' έ'στελ¬
ναν φορτώματα τό ψωμί. «Νά
τρώνε τα παιδία καί νά πολεμδνε
τόν Τοΰρκο!» Μιί μερά, ή Δηιιη-
τσανίτισσες μαζεντήκανιε στήν έκ-
κλησιά καί ρίξανε (ττό «δίσκο
της Πατρίδος» δλα τα πολύτψα
κοσμήματά τονς, γιατί ί|ταν άνάγ-
κη ν' άγορασθπ θϊιάφι καί νίτρο
γιά τούς πυριτιδομύλους!
Σέ δλες αΰτές τίς έργασίες έ-
δούλευαν πυ^ί.τα)δώς δσοι δεν έ-
στρατεύοντο: Οί γόροντες, οί γυ-
ναϊκες καί τα παιδία. Τα ιδία γι-
νόνταν καί σ' αλλες κωμοπόλεις
τής Γορατυνίας: Στή Στεμνίτσα,
στή Βυτίνα, στά Μαγούλιανα. Ό
γυναϊκιες, οΐτινες ήσαν
ΰ ί άρ
μεγαΛο-
ά
σωμοι, εΰρωστοι καί αρειμανιοι».
"Ολων αυτών των θαιτμάτων
■ψυχή καί Εμπνευστίι,ς ηταν δ Κο¬
λοκοτρώνης - «Ό Γέρος τοΰ Μω¬
ριά»! Στήν έιμψάνισί τού, τους
συνέπαιρνε δλσυς σάν προφήτης
θεόσταλτος. Διηγοΰνται σχετικώς
τό άν.όλουθο συγ^ιντΊτικό έπεισό-
διο:
Ό Γέρος περνοϋσε άπό την
Άρκαδία αΛθλου&ούμενος άπό τό
στράτειιμά τού. Κοντά στό χωριό
" - - '■ -" κάθι>σαν νά ίαποστά-
ρ
σονν, καί ό Στρατηλάτης &ρ.ηκί
εύκαιρία νά κάμη μιά άπό τις Οαυ-
μάσιε; ίκεϊνε; αγορεύσει; τού.
Ένας γεροτσεπάνος, Κυριάνο;
Τσελης τ' δνομά τού, ίτερνώντας
άπό κεϊ ίΐέ τό ζο.τάδι τού, 120 γί-
δε-:, είδε τή σύναξη καί στοίθηκε^.
Άκουμπισμένος οτό ραι6δί τού ό
γέρο- -Τσόλτρ, ακουγε-οί/ωυγε
καί τα μάτια τού βούρκωναν, και
τόν συνέπαιρνε τ' δν ιρο τής Πα-
τρίδας καί τή; Λεντεριά;. Σέ μιά
στΐ'γμή ΐτλησιώ^ει στόν Κολοκο-
τρώνη, σκύβει, τοΰ φΛί τό χέρι
ν αί τοϋ λέει:
—Καπετάνιε μου, ίγώ είμαι
οπολΰ γέρος, τα κότσια μου δέν
βαστοϋν γιά πόλεμο, μά κά'τι
πρέπει νά δώσα) καί γώ γιά την
Πατρίδα. Ν«, πάρε τό κοπάβί
μσυ! Τό θυσιάζω όλάκερο, νά
•βΐραφοΰνε τα παλληίκ,άοια πού θά
πολεμήσουν!....
Ό Καλθνΐοτρώνης Ισκνψε νσΐ
φίληΛε τό γέρο-Τσόλ·η στό μέτω-
ΐΰο. Τα παλλην<.άρι<ϊ παρόλαβαν τό κοπάδι καί τό στράτευμα έξακο- λούθιισε την πορεία τοι>. ' ΟΤσό-
λη; άπόμεινε μέ τή γκλίτσα τον·
καί τό τσαπανόσκυλλό τού καί δα-
κρυσμένος, ευχαρ'σΐη||.ιενος, τούς
?6λ&πε νά μακραίνουν πέρα στό
6ά8Ός τοϋ δρόμον.
Ό Κολοκοτρώνης διωρ-ι/άνωσε
τό πρόχειρο στράτευμα τού μέ ΐτυ-
ρετώδη ταχύτητα. Γιά νά πετύ-
χη τό σκοπό τού, δέν έδίσταζε
μπροστά σέ τίποτα. «Ή Πατρί¬
δα. μας νά σωθτ(!>> ελεγε κάθε φο-
ρά. Σχετικό μέ τίς πολειιικές τού
Οί δΰο Αραιότεοοι. φοιτηταΐ τοΰ Κολλεγίου Γουΐττεμβεργκ, τού
'Οχαιο. ή Δνϊς Λουίζα Χόλλ καί ό Ρότζερ ΤΓξάξον.
Ό Πρέσο Στήβενσον καί ό Τξίιιμυ "Εντζελ, άεροπόρον, οίτινες έτοιιιαζονται
νά έκτελέσουν μίαν πτήσιν 25.000 μιλίων άνωθεν τοΰ Μεξικοΰ καί τής Νοτίοε,
Άμερικής, καί κάτω, τό άεροπλάνον των.
έτοιμασίες είνε καί τό άκόλονθο
άνέκδοτο (ποΰ άναφέρτι ό Γ.
Τερτσέτης καί μας δείχνει πώς
ένεργοΰσε ό Γέρος.)
«.. -Νέος πολϋ καί σπουδαστής
τής μαθηματικής σχολής ό κ. Σ.
Π. ενθυμείται δτι επήγε ό Κο-
λοικοτρώνης πρός χαιρετισμόν
τοΰ αξιότιμον διδασν^ϋ.ου Νικο-
λάου Καλύβα, έκάίθτισε ν.αί άκΛθ-
άξιίτο την παράδοσιν.
«Τί είνε ταυτα, λέει μέ μιάς,
ποΰ διδάσκεις τα παιδία τώρα;
—Τουτο νά τα φωτίσ»)ς....
»Καί έχύθη μέ γελούμενο πρό-
σωπο νά σχίση ενα Βόλφιο (Ίν
φόλιο), μεγά?Λ 6ι6λίο, νά δείξη
■πως φτΐΐάνουν τα φυσέκια.
»Ό διδάσκαίΛς, διά νά σώση
τόν Γερμανόν φιίΛσοφαν, ε.τϊσε
μέ( τα στήθί) τού είς τόν Ιν φόλιο.
Τα παιδία εγελούσαν καί έκείνα
ώς εΐδαν πιασμένους καθηγητήν
καί γέρο-Κολοκοττρώνην, ό ενας
νά φυλάξη >τό βιβλίον τού δ αλ-
λος νά τό κάμη φυσέκια....»
Ό Μ. Οίκονόμου στά «Ίστο-
ρικα τής 'ΕΑληνκκης Παλιγγενε-
σιας» (ποϋ εξεδόθη στά 1874)
αναφέρϊι αλλο χαρακτηριστικό ά-
νεκδοτο:
«'Αρξαμένης, γράφει, τής μά-
θσε εις Δεροενακι, την 26ην Ι¬
ουλίου, ηλθϊ τταρ' ημίν εν ^ ^^
πΐα ευρισκόμενος, μεΐρώξ τις ποι-
μψ, λεπτοφορεμενος, ΐνα μή εί¬
ρακενυυτης·, άλλά ζωηρός καί
.0,-, ιοτνχχενο; μέ τήν (ια>;>ά
; μέ τήν (ια>;(>άν
τού μαγκουραν καί γορνόν ^
ρν καί γορνόν ^.
^μα περιεργείας καί θαυμα-
σμου τον γινόμενον π&οβκάτω
™λε^ν. Ό, Κολοκοτρώ^ Ζ
ρατηοησας ^ -α-ν κα1 ,
ριεργειαν τού:
-Τί στέκεσαι καί βλΐπεις, «ί
^ Ελληνα- είπεν
ι
νά!
—« λές;....
ί πάραντα
έργον, πηοή(Τας
Υ^θα τού ΰ
των απ! δϊτ! έ
ά
Τό δ'
τού
ιγνα;
νιε; Ί
τό μεση^ιέρι μέ τή μαγνούρα νί
πολεμΐ}οω' καί μέ τΊ)ν ει/η <κν εκαμα δπως μοϋ είπες. ^Περιδλεΐτόμενον δ' ενθυμως καί ιΟντ£ρΓ)φανευόμενον, Ιπαινέσας ό Καλοκοτρώνης ένετ3"άρρι.'·εν αυ¬ τόν τε καί τούς Λεριεστώτα; άίί λους στρατιώτας διά έκείνου τοΐ παραδείγματος.» *** Τέτοΐα ψυχή, τέτοιον ρν··_>οΐσι«
ασμό, τέτοια μέσα ε6α?^ε στον *
γώνα τού εναντίον τοϋ ιχοβεροϋ
Δράμαλη ό Θεόοωρος Καλο/.οτο<* νης. ΤΡΙταν ή μονομαχία τοΰ Δαβίδ καί τοϋ Γολιάθ. Καί ο Δαυίδ έλ'ίι^ησε. Δίκαια λοιτον τόν άπεθέωσε ό λαός δταν ^ύρισε στήν Τριπολιτσά νικητί}; ν αί τρο· παιοϋχος. Ό λαός τ' δνομά τού ιιονά^α εΐχε στό στόμα τού. "Ετρϊξε »? τόν Άχλαδάκαμπο νά τόν άταν- τήση. "Ολοι τότε φιλοϋσαν, λοΐσαν, εκ>/ΐιγαν άπό τ»)
τους. Οί παπάδες βγψανε & ™
ίερά, μέ τό Εύαγγέλιο καί μέ τιί
είκόνες. Στοΰς δρόμους, στά μο-
γαζιά τραγουδοϋσαν δλοι:
Τοΰ Λεωνίδα τό παθί _
ΚολσΛοτρώνης τό φορεί,
Τοϋρκος σάν τό Ίδη /ιΥων£>
. καί τό αΐμά τού παγώνει!,
Ό Κολοΐκοτιρώντϊς μπψΐ ^
Τριπολιτσά μέ τους «ρο
των ·κανονιών, καΜλλα σ
οίλογο άράπικο τής Συρίας,
μένο μέ σιντζαντέ γαλαζιο
έ έ Ι ωφέγ
μ μ ζ
τημένο μέ χρυσαΙ μφ
} άψυρο π?Λΐύ(ηο κανενός μ-τήΐ
Τριπολιτσάς.
Γΰρω τού ή «ανχη'ΐές, η ΐ01,'
φεκιές κ' ή φωνές τοϋ λοοσϋ Υ^'
ζαν^ τόν άέρα. Δεξια κι' ά
ρά έρχόνταν καβάλλα τα
τού καί άΜλοι δικοί τού.
ρης γεμάτοι.
κχχί ,κουρνιαχτό, τρέχανε
καί σίτρώχνανε τόν κόσμο ν
ραμερίση. Στό μέτ<από τού. ρισμένο άπό τόν ήλιο τοϋ Μ στά πυκνά καί ζαρωμένα τού, ήτανε ζωγραφισμ^ένη μ101,, ρτΐφάνεια; οννΤντκΕΤητίι. Τα }ιΕ ! ρ γρη] τής Πΐλαποννη<τιαΐχ.ής Ληγαν. νά τόν έπιοτκεφ ΚολσΛοτρώνης ται^ς δέχ»η« λόφρονα, καθισμένος καί με πασμένο κεφάλι. Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΟΓΙΠΟΪΗΛΙΟΪ Υπό Τζάκ Λόντου. " ρες γοητείας καί περιπετειών. τανή ζωγρατιά ττίς ζωης τω λασσών. Τιμάται οεθεμένον "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑί %ν. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕ%¥ ^—
Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΣΤΑ ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ
Ο ΔΡΑΜΑΛΗΣ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ!- Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΑΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΗΣ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣ- Ο
ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΛΐηΡΗΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΠΝΕΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ ΤΟΥ- ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ Ε¬
ί ΠΕΙΣΟΔΙΑ- Ο ΤΣΟΑΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΠΑΔΙ ΤΟ.Υ- Η ΜΑΓΚΟΥΡΑ ΠΟΥ ΟΑΥΒΙΑ-
■ ΤΟΥΡΓΕΙ- Η ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΗΝ ΝΙΚΗΤΗΝ ΣΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΙ.
Στήν ίοτορία τοϋ Ίε-ροΰ μας
Άγωνο; τό κεφάίλαιο της Δρα-
μαλικής εϊσβολής είνε άπό τα τρα-
γικώτερα. Π ότε ή 'Επανάστασις
οέν διέτρεξε μεγαλήτερο κίνσυνο
πα>ρά τότε πού τα φουσάτα τού
φοοεροΰ Σερασκέρη χύθηκαν κα-
τά τό Μωριά, σάν κύματα θαλάσ¬
σης. Ή Π ελοποννησιακή Γερσυ-
σία. τα έ'χασε καί αΛ:ιφάσισε νά
στείλη επιτρέψη στόν Κολοκοτρώ-
νη γιά νά τοΰ άναγγείλτι την τρο-
μαχτική εΐδτ,σι. Ή Έπιτροπή, α¬
ποτελούμενη άπό τοΰς γερουσια-
στάς Γ. Μπάρμπογλου, Δημ. Κα¬
λάμας ιώτη «αί Νικ. Τζανέτο, πα-
ρουσιάστηκε στόιν) Κοίλ,οκοτρώνη,
οτήν Τριπολιτσά γιά νά τοΰ έγ-
ί τό εγγρακρο της Γερου-
πολειιαφόδΐα ό Κολοκοτρώνης ά- Ιστορικόν γραφει: «Τον άρτον
πέβλειυε κυοίως στήν Άρκαδία των στρατιωτών παοεον^υα^ον αι
ΐ ή αΛο
σιας.
Ό Καλαμαριώτης, ποΰ τό ενε¬
χείρισε ί)ταν τόσο συγκινημένος,
ώστε μόλις μπόρβσε νά πή: «Ή
Πατρίς χάνεται» καί τόν έπήρανε
τα δάκρυαι.
—Κουράγιο! φώναξε ό Στρα-
τηλάτης, δέν θά την άφήσουμε
νά
Μόλις έ'φυγβ ή 'Βπιτροπή, δ
Γέρος τοΰ Μωριά διατάζει νάρ-
θοΰν μπροστά τού δλοι οί τελά-
ληδες καί τοΰς παραγγέλνει νά
. περιτρέξουν την πόλι καί τα χω¬
ρία καί νά κηρύξσυν δτι «καλεΐ
στά δπλα δλους τούς "Ελληνες άπό
3 8 χρονών ως 55». Στέλνει παν-
τοΰ έμπίστους όπλαρχηγοΰς γιά
νά στρατολογήσουν, καί συνάμα
βγάζει κοΑ μιά φοιθε-ρη άπιάφασι
εναντίον των δειλων καί άπροθυ-
μων: «Φωτία καί τΌΈΜοΰρι σ' δ-
σους δέν τόν ά>ωλον&{σσνν πρό-
θυμα!.. .» 'Εκτός δμως δλων αν-
τών ό Κολοκοτρώνης ήξερε νά κι-
νη τα εύγενέστερα αΐσθήιματα,
τίς Ισχυρότερίς φιλοδοξίες των
συγχρόνων τού καί νά τούς πα¬
ρασύρη. Μιλοϋσε μέ μαγεπτική
εΰγλωττία γιά τή «μάννα Π ατρί-
δα», γιά τή Θρ'η/τκεία, για τή
Δόξα. "Εδειχνε στίς πλάτε ςτών
σφαχτων τα σημάδια τής νίκης,
μέ τό πέταγμα των περκττερων
έόπροφήτενε τό ύΝρΕαμθο, καί μιά
μερά χαιρετώντας ενα κοπάδι άπό
κοράκια, εφώναξε: — «Σύρτε,
δ'ρνια, καί θά σάς χορτάσω Τουρ¬
κικαί κρέατα!...» Ό Κολακοτρώ-
■νης ήτανε τνπος τοϋ Καρλάυλ-
ίίρώς!
Στό κάλεχτμα τού οί "Ελληνες
ώτάντησαν μέ ά(ΐΐερίγραί~Γο έν-
θουσιασμό. Σωρκηδόν κατέοαιναν
άπό τα 6ουνά άρειμάνιοι καί άν-
δρεΐοι πολίμισταιί, ποΰ τό πλήθος
τους διαρκώς μεγάλωνε στό δ'ρό-
μο, ςχιΰσΜωνε σάν τόν ποταμο πού
δέχεται τα ρυάκΐα των βουνάη'.
Κάτω άπό τίς Κολοκοτρωνέϊκες
σΊ)ΐιαΐες μαζευόνταν λαός, οί, !ϊε-
ρισσότεροι ξυπόλυτοι σάν σέ πα-
νηγύρι!
Ό Κολοκοτρώνης συνέταΕε μέ
δραστηριότϊ}τα τ$ νεοσύλλεχτο
στράτευΐ-ΐά τοτι, πού όλοένα κσί
πλήιθαινε. Ή πρώτη τού φροντθδα
ήταν γιά ΐτχίλΐμοφόόδόια.Τό στρά-
τϊυμα δέν εΐχε τίποτε, όντε ροΰ-
χα, ουτε τσαρούχια, ουτε τρόφι-
μα. ΙΚαί 9χι μόνον ΐπολλοί δέν
είχαν «πλα, άλλακαί ουΗε καί νά
τα μετα%ειρίζο>νται ήξϊρατν, οί
περισότεροι άπό τούς αύτοσχεδί-
ους αύτονς ο(τριοπιωιτ8ς. Θέαιμα
παράξενια παρίσταναν οί άποτε-
λοΰντες τό στρά—?ίΐαα έκεΐνο, ά7.-
λοι όπλισμένοι μέ σιδερένιες λόγ-
χες, δεμένες σέ μακρυά ξύλα μέ
σχοινιά, αλλοι μέ σκουριασμένες
μαχαϊρες, αλλοι μέ σοϋολες, αλ¬
λοι μέ τσεκούρια καί μ' άξΐνεςΐ
Ό Φωτάικος γράφει δτι πολλοί
εφϊραν καί την σημαία τους, «α-
θένας καί διαφορ«τικ1ή. Οί περισ-
σότεροι ,εΐχ«ν κάνει. ισημαία τό
τσεμπέρι τής γυναίκας τους, ή
της άδειρφής τους, γιά νά'ϋουν
κα«ι ίερό άπό τό σϊτΧτι τους ποΰ
,νά συμβολ,Εη την αΐκογεν£ΐακή
τιμή γιά την οποίαν πήγαιναν νά
καί να πεθάνουν.
νά έξοικονομήσ'η δ.τλα καί
πέβλεψε κυοίως στήν ρ
καί μάλιστα στή Δημητσάνα ποα?
στάθηκε μεγαλο πολ:μΐίίό έργο-
στάσιο γιά όλον τόν Άγώνα. Εί-
χε πυριτιδομόλον»; καί έ'φτειναν
την περίφημη «Δηαητσανίτικη
μπαροϋτι». ΕΙχε γντί^ια, στά ό-
ποϊα άνελύοντο καί γινόντανε
ά λβέ
γ
σκραΐρες τα ^άφ'θιρα. μολυβένια
άντικείμενα πού έ'στελναν γιά τόν
σικοπόν αύτό οί επαναστάται. Ό
Κολοκοτρώνηι; μώλιστα, δταγ μπη-
κε στό Άργος, έμάζεψε άπό τα
δημοσία τούρκικα χτίρια δλες τίς
μολυβεΛ'ΐες στέγες τού;, 800 καν-
τάρια βάρες, τίς έφόρτωσε σέ
122 ζωα καί τίς έ'στειλε στί) Δη¬
μητσάνα.
"Οταν ελειψιιε τό χαρτί γιά την
κατασκευή φυσεκιων καί είχαν έ-
ξαντλτιιθεϊ τα κατάστιχα καί λοι¬
πά χαρτιά των .τατριωτών Δη·μη-
τσανιτών, δέν έδίστασαν νά χρη-
σιμοποιήσθιτν 6ι6?άα, περγαμηνές,
χειρόγραφα—δλα πολύτιμον πρά-
^'ματα:—τής βιβλιοθηκης πού εΐχε
ή Σχαλ,ή τής κα>μοπόλεως". Κατα-
στρβ'φονταν 6ε6αια ενας ίστο·ρι-
κός θησ·ατ.»οός, άλλ' έσώζετο ή
Ελλάς.
Έκτός τούτου οί Δημητσανίτες
συνέστησ<χν, γιά τίς ςάνάγκες τοϋ πολέμου, όπιλοποιεϊα, άλευρομύ- λους, άρτοποιεϊαι κ«ί τοιαπάκικα. Σ' αύτά έ'φτειαναν κ' έ'στελναν στό στρατάπϊΐδο τοϋ ΚολονΜχτρώνη ροΰχα, σιλάχια, τσαρούχια, λου- ριά, παλάσκΐες. Στούς ςχ>ύρνους
των εκκλησίαν ζύμωναν κ' έ'στελ¬
ναν φορτώματα τό ψωμί. «Νά
τρώνε τα παιδία καί νά πολεμδνε
τόν Τοΰρκο!» Μιί μερά, ή Δηιιη-
τσανίτισσες μαζεντήκανιε στήν έκ-
κλησιά καί ρίξανε (ττό «δίσκο
της Πατρίδος» δλα τα πολύτψα
κοσμήματά τονς, γιατί ί|ταν άνάγ-
κη ν' άγορασθπ θϊιάφι καί νίτρο
γιά τούς πυριτιδομύλους!
Σέ δλες αΰτές τίς έργασίες έ-
δούλευαν πυ^ί.τα)δώς δσοι δεν έ-
στρατεύοντο: Οί γόροντες, οί γυ-
ναϊκες καί τα παιδία. Τα ιδία γι-
νόνταν καί σ' αλλες κωμοπόλεις
τής Γορατυνίας: Στή Στεμνίτσα,
στή Βυτίνα, στά Μαγούλιανα. Ό
γυναϊκιες, οΐτινες ήσαν
ΰ ί άρ
μεγαΛο-
ά
σωμοι, εΰρωστοι καί αρειμανιοι».
"Ολων αυτών των θαιτμάτων
■ψυχή καί Εμπνευστίι,ς ηταν δ Κο¬
λοκοτρώνης - «Ό Γέρος τοΰ Μω¬
ριά»! Στήν έιμψάνισί τού, τους
συνέπαιρνε δλσυς σάν προφήτης
θεόσταλτος. Διηγοΰνται σχετικώς
τό άν.όλουθο συγ^ιντΊτικό έπεισό-
διο:
Ό Γέρος περνοϋσε άπό την
Άρκαδία αΛθλου&ούμενος άπό τό
στράτειιμά τού. Κοντά στό χωριό
" - - '■ -" κάθι>σαν νά ίαποστά-
ρ
σονν, καί ό Στρατηλάτης &ρ.ηκί
εύκαιρία νά κάμη μιά άπό τις Οαυ-
μάσιε; ίκεϊνε; αγορεύσει; τού.
Ένας γεροτσεπάνος, Κυριάνο;
Τσελης τ' δνομά τού, ίτερνώντας
άπό κεϊ ίΐέ τό ζο.τάδι τού, 120 γί-
δε-:, είδε τή σύναξη καί στοίθηκε^.
Άκουμπισμένος οτό ραι6δί τού ό
γέρο- -Τσόλτρ, ακουγε-οί/ωυγε
καί τα μάτια τού βούρκωναν, και
τόν συνέπαιρνε τ' δν ιρο τής Πα-
τρίδας καί τή; Λεντεριά;. Σέ μιά
στΐ'γμή ΐτλησιώ^ει στόν Κολοκο-
τρώνη, σκύβει, τοΰ φΛί τό χέρι
ν αί τοϋ λέει:
—Καπετάνιε μου, ίγώ είμαι
οπολΰ γέρος, τα κότσια μου δέν
βαστοϋν γιά πόλεμο, μά κά'τι
πρέπει νά δώσα) καί γώ γιά την
Πατρίδα. Ν«, πάρε τό κοπάβί
μσυ! Τό θυσιάζω όλάκερο, νά
•βΐραφοΰνε τα παλληίκ,άοια πού θά
πολεμήσουν!....
Ό Καλθνΐοτρώνης Ισκνψε νσΐ
φίληΛε τό γέρο-Τσόλ·η στό μέτω-
ΐΰο. Τα παλλην<.άρι<ϊ παρόλαβαν τό κοπάδι καί τό στράτευμα έξακο- λούθιισε την πορεία τοι>. ' ΟΤσό-
λη; άπόμεινε μέ τή γκλίτσα τον·
καί τό τσαπανόσκυλλό τού καί δα-
κρυσμένος, ευχαρ'σΐη||.ιενος, τούς
?6λ&πε νά μακραίνουν πέρα στό
6ά8Ός τοϋ δρόμον.
Ό Κολοκοτρώνης διωρ-ι/άνωσε
τό πρόχειρο στράτευμα τού μέ ΐτυ-
ρετώδη ταχύτητα. Γιά νά πετύ-
χη τό σκοπό τού, δέν έδίσταζε
μπροστά σέ τίποτα. «Ή Πατρί¬
δα. μας νά σωθτ(!>> ελεγε κάθε φο-
ρά. Σχετικό μέ τίς πολειιικές τού
Οί δΰο Αραιότεοοι. φοιτηταΐ τοΰ Κολλεγίου Γουΐττεμβεργκ, τού
'Οχαιο. ή Δνϊς Λουίζα Χόλλ καί ό Ρότζερ ΤΓξάξον.
Ό Πρέσο Στήβενσον καί ό Τξίιιμυ "Εντζελ, άεροπόρον, οίτινες έτοιιιαζονται
νά έκτελέσουν μίαν πτήσιν 25.000 μιλίων άνωθεν τοΰ Μεξικοΰ καί τής Νοτίοε,
Άμερικής, καί κάτω, τό άεροπλάνον των.
έτοιμασίες είνε καί τό άκόλονθο
άνέκδοτο (ποΰ άναφέρτι ό Γ.
Τερτσέτης καί μας δείχνει πώς
ένεργοΰσε ό Γέρος.)
«.. -Νέος πολϋ καί σπουδαστής
τής μαθηματικής σχολής ό κ. Σ.
Π. ενθυμείται δτι επήγε ό Κο-
λοικοτρώνης πρός χαιρετισμόν
τοΰ αξιότιμον διδασν^ϋ.ου Νικο-
λάου Καλύβα, έκάίθτισε ν.αί άκΛθ-
άξιίτο την παράδοσιν.
«Τί είνε ταυτα, λέει μέ μιάς,
ποΰ διδάσκεις τα παιδία τώρα;
—Τουτο νά τα φωτίσ»)ς....
»Καί έχύθη μέ γελούμενο πρό-
σωπο νά σχίση ενα Βόλφιο (Ίν
φόλιο), μεγά?Λ 6ι6λίο, νά δείξη
■πως φτΐΐάνουν τα φυσέκια.
»Ό διδάσκαίΛς, διά νά σώση
τόν Γερμανόν φιίΛσοφαν, ε.τϊσε
μέ( τα στήθί) τού είς τόν Ιν φόλιο.
Τα παιδία εγελούσαν καί έκείνα
ώς εΐδαν πιασμένους καθηγητήν
καί γέρο-Κολοκοττρώνην, ό ενας
νά φυλάξη >τό βιβλίον τού δ αλ-
λος νά τό κάμη φυσέκια....»
Ό Μ. Οίκονόμου στά «Ίστο-
ρικα τής 'ΕΑληνκκης Παλιγγενε-
σιας» (ποϋ εξεδόθη στά 1874)
αναφέρϊι αλλο χαρακτηριστικό ά-
νεκδοτο:
«'Αρξαμένης, γράφει, τής μά-
θσε εις Δεροενακι, την 26ην Ι¬
ουλίου, ηλθϊ τταρ' ημίν εν ^ ^^
πΐα ευρισκόμενος, μεΐρώξ τις ποι-
μψ, λεπτοφορεμενος, ΐνα μή εί¬
ρακενυυτης·, άλλά ζωηρός καί
.0,-, ιοτνχχενο; μέ τήν (ια>;>ά
; μέ τήν (ια>;(>άν
τού μαγκουραν καί γορνόν ^
ρν καί γορνόν ^.
^μα περιεργείας καί θαυμα-
σμου τον γινόμενον π&οβκάτω
™λε^ν. Ό, Κολοκοτρώ^ Ζ
ρατηοησας ^ -α-ν κα1 ,
ριεργειαν τού:
-Τί στέκεσαι καί βλΐπεις, «ί
^ Ελληνα- είπεν
ι
νά!
—« λές;....
ί πάραντα
έργον, πηοή(Τας
Υ^θα τού ΰ
των απ! δϊτ! έ
ά
Τό δ'
τού
ιγνα;
νιε; Ί
τό μεση^ιέρι μέ τή μαγνούρα νί
πολεμΐ}οω' καί μέ τΊ)ν ει/η <κν εκαμα δπως μοϋ είπες. ^Περιδλεΐτόμενον δ' ενθυμως καί ιΟντ£ρΓ)φανευόμενον, Ιπαινέσας ό Καλοκοτρώνης ένετ3"άρρι.'·εν αυ¬ τόν τε καί τούς Λεριεστώτα; άίί λους στρατιώτας διά έκείνου τοΐ παραδείγματος.» *** Τέτοΐα ψυχή, τέτοιον ρν··_>οΐσι«
ασμό, τέτοια μέσα ε6α?^ε στον *
γώνα τού εναντίον τοϋ ιχοβεροϋ
Δράμαλη ό Θεόοωρος Καλο/.οτο<* νης. ΤΡΙταν ή μονομαχία τοΰ Δαβίδ καί τοϋ Γολιάθ. Καί ο Δαυίδ έλ'ίι^ησε. Δίκαια λοιτον τόν άπεθέωσε ό λαός δταν ^ύρισε στήν Τριπολιτσά νικητί}; ν αί τρο· παιοϋχος. Ό λαός τ' δνομά τού ιιονά^α εΐχε στό στόμα τού. "Ετρϊξε »? τόν Άχλαδάκαμπο νά τόν άταν- τήση. "Ολοι τότε φιλοϋσαν, λοΐσαν, εκ>/ΐιγαν άπό τ»)
τους. Οί παπάδες βγψανε & ™
ίερά, μέ τό Εύαγγέλιο καί μέ τιί
είκόνες. Στοΰς δρόμους, στά μο-
γαζιά τραγουδοϋσαν δλοι:
Τοΰ Λεωνίδα τό παθί _
ΚολσΛοτρώνης τό φορεί,
Τοϋρκος σάν τό Ίδη /ιΥων£>
. καί τό αΐμά τού παγώνει!,
Ό Κολοΐκοτιρώντϊς μπψΐ ^
Τριπολιτσά μέ τους «ρο
των ·κανονιών, καΜλλα σ
οίλογο άράπικο τής Συρίας,
μένο μέ σιντζαντέ γαλαζιο
έ έ Ι ωφέγ
μ μ ζ
τημένο μέ χρυσαΙ μφ
} άψυρο π?Λΐύ(ηο κανενός μ-τήΐ
Τριπολιτσάς.
Γΰρω τού ή «ανχη'ΐές, η ΐ01,'
φεκιές κ' ή φωνές τοϋ λοοσϋ Υ^'
ζαν^ τόν άέρα. Δεξια κι' ά
ρά έρχόνταν καβάλλα τα
τού καί άΜλοι δικοί τού.
ρης γεμάτοι.
κχχί ,κουρνιαχτό, τρέχανε
καί σίτρώχνανε τόν κόσμο ν
ραμερίση. Στό μέτ<από τού. ρισμένο άπό τόν ήλιο τοϋ Μ στά πυκνά καί ζαρωμένα τού, ήτανε ζωγραφισμ^ένη μ101,, ρτΐφάνεια; οννΤντκΕΤητίι. Τα }ιΕ ! ρ γρη] τής Πΐλαποννη<τιαΐχ.ής Ληγαν. νά τόν έπιοτκεφ ΚολσΛοτρώνης ται^ς δέχ»η« λόφρονα, καθισμένος καί με πασμένο κεφάλι. Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΟΓΙΠΟΪΗΛΙΟΪ Υπό Τζάκ Λόντου. " ρες γοητείας καί περιπετειών. τανή ζωγρατιά ττίς ζωης τω λασσών. Τιμάται οεθεμένον "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑί %ν. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕ%¥ ^—
ΓΐΡΟΧί3~Α
«ΕΒΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΤΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
'
■ί*
ι'Η Σουζαννα Λεγκλέν, ή Γαλλίς πρωτοπαίκτρια τέννις, με την μητερα
|της και τον Μπάλδουϊν Μ. Μπάλδο*ιν. έκατο,ιιιυριοϋχον τής Καλιφορνα-
άς, τόν οποίον λέγεται ότι θά ύπανδρευβϋ.
•Ο Ποόεδρο; Κούλιτζ έν τώ μέσΦ άντιπροσώπων της Έθνικής Συνελεύσεως των Συγγοαγέων Γυναικών, είς
Ούασιγ κτώνα.
Ή Κα Φ. Κ. Σιιιψον, ύποψηψία
Τό κατα6υ«ισθέν ύποβρΰχιον δ—4, μετά την άνέλκυσίν τού, είς τον λιμέ- διά την!
Ι να τής Βοστώνης. "ι* τι1> -^ >Ιερ0-έης.
άοιστο,οά-δες ποοετο,μαϊόμεναι διά μίαν παράστασιν υπέρ φιλανθρωπικόν
Ή Έλίζαμπεθ Χίλδεγκαρδ Γουέλς, 11 έτών, έκ Σικάγου, είναι κληρονο-
,ιος ήμίσεος έκατομμυρίου δολλαρίων. Έδώ φαινεται με την μητερα της,
Καν Νεδιλλ Μπραιησω Γουελς. Ή περιουσια οφειλετοα ε^ «««ν εφεύρε¬
σιν τού πατρός της, όστις εΐχε φονεύς κατα τον Παγκόσμιον Πόλεμον.
Ό Κυβρρνήτης "Αλ
Τζών Σεσιλ, σύζυγον τή; Κορνηλιας
«ΕΒΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΤΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
'
■ί*
ι'Η Σουζαννα Λεγκλέν, ή Γαλλίς πρωτοπαίκτρια τέννις, με την μητερα
|της και τον Μπάλδουϊν Μ. Μπάλδο*ιν. έκατο,ιιιυριοϋχον τής Καλιφορνα-
άς, τόν οποίον λέγεται ότι θά ύπανδρευβϋ.
•Ο Ποόεδρο; Κούλιτζ έν τώ μέσΦ άντιπροσώπων της Έθνικής Συνελεύσεως των Συγγοαγέων Γυναικών, είς
Ούασιγ κτώνα.
Ή Κα Φ. Κ. Σιιιψον, ύποψηψία
Τό κατα6υ«ισθέν ύποβρΰχιον δ—4, μετά την άνέλκυσίν τού, είς τον λιμέ- διά την!
Ι να τής Βοστώνης. "ι* τι1> -^ >Ιερ0-έης.
άοιστο,οά-δες ποοετο,μαϊόμεναι διά μίαν παράστασιν υπέρ φιλανθρωπικόν
Ή Έλίζαμπεθ Χίλδεγκαρδ Γουέλς, 11 έτών, έκ Σικάγου, είναι κληρονο-
,ιος ήμίσεος έκατομμυρίου δολλαρίων. Έδώ φαινεται με την μητερα της,
Καν Νεδιλλ Μπραιησω Γουελς. Ή περιουσια οφειλετοα ε^ «««ν εφεύρε¬
σιν τού πατρός της, όστις εΐχε φονεύς κατα τον Παγκόσμιον Πόλεμον.
Ό Κυβρρνήτης "Αλ
Τζών Σεσιλ, σύζυγον τή; Κορνηλιας
14
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΤΑ1ΧΜΙΟΝ ΤβΝ ΔΥΟ ΚΟΣΜΩ*!
ΒΕΣΣΑΡΑΒΙΑ, ΤΟ ΠΡΟΠΥΡΓΙΟΝ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ
ΜΙΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΑΝΤΑΠΟΚ ΡΙΣΙΣ ΤΟΥ Ι. ΒΟΚΟΗΕΤΤΙ
Είς τό «Άντ·.μπΌλσεδι/ικόν Μέ¬
τωπον»!... Δέν ομιλούμεν περί τού
('ένιαίου μετώπο,ι» κατά των μπολ¬
σεβίκων, έφ' όσον τουτο δέν εί*,ε με-
χρι τούδε παρά μία μόνον άπλή σκέ¬
ψις. Είνε άναληθές, δτι μερικαί 3 —
νάμε'.ς ετέθησαν ήδη αυτομάτως
(τχεδόν έν παρατάξει διά νά άντΐ'-Αε-
τωχίσον τόν κοινόν κίνδυνον. Δέν
είνε δμως γνωστόν ουτε πώς, ουτε
κότε ή απόφασις αύτη θά πραγματο¬
ποιηθή διά νά μεταβή άχό τής θε¬
ωρίας είς τή-; χρακτικην.
Λέγοντες λοιχόν «άντιμπολσεβ!-
χ,ικόν μέτωπον», εννοούμεν απλώς ι
τό μέρος αύτό των σι^όρων μεταξύ'
Ρωσσίας καί άνατολικής Ευρώπας.
/ατά μήκος των οποίων οί λαοί πα-
ραμένοον άκόμη ενοπλοι, καί δπου ή
λ,έξ-ς «ειρήνη» τόσον αποτόμως δια-1
γ/ραφείσα άπό τό λεξικόν των άπο
τόν Αυγουστον τού 1914. μετά πά-
ίθδον δεκατεσσάρων χερίχθϋ έτών.'
5έν εισήχθη άχάμη είς τόν κατάλο¬
γον των λέξεων, διότι ή Σο-διετινή
Ρωσσία ξέν ανεγνώρισεν είς τή;
Ροομανίαν τα κυριαρχικά της δικα'.-
ώματα επί τής περιοχής εκείνην
ήτις ευρίσκεται ά/ριβώς επί των
ϊυνόρων.
Ή Δηαοκρατία των Σοβιέτ δια-
τηρεί άκόμη τάς άπαιτήσεις της έ-1
πί τής Βεσσαραβίας. Ή Ρουαανία'
ΐμως δέν φαίνεται καθόλου διατε-ι
θΐίμένη νά υποχωρήση καί έ^ισχΰε1
διαρκώς την θέσιν της %αί τα έ>δά-
φη τα όποία κατέστησε διά των δ-
"λων, μέ την βοήθειαν τής Γαλλ'
άς, τής Αγγλίας καί τής Ιταλί¬
ας. Ή "διαφορά δέ αύτη δέν είν?·
προωρισμένη νά λ.>θή τόσον εί/κολα
ίίστε οί δύο ά^τίπαλθ'. χαραμένουν|
: είς άπέναντι τοϋ άλλοο πάντοτ: ι
μ. τα δπλα άνά χείρας.
Τούς δύο άντιπάλους χωρί*ε; '
Δνείστερος, ενας άργός ποταμός. ή
κοίτη τοϋ όποίοο προχώρει έλ'.κοεί-
5ώς άνάμεσα είς χαμηλούς λόφου:
,λέ π^κνάς φυτείας δχου φαίνοντο·
άπό καιροϋ είς καιρόν χωρία κζ·.
/.ωμοπόλεις μέ τούς τρούλλοος ~/3'
τα κωδωνοστάσια τώ*/ έκ-λλησιών
των. ι
Κανένα δείγμα χωρισμοΰ. Ό τ~-
ταμός είνε πλάτοος κατά τι πεοισ-
ϊότερον των εκατόν μέτρων. Έντε3-
Βεν ή Βεσσαραδία, δηλαδή ή Ρο>|
;ανία, μία περιφέρεια ήτις φέΐε'ί
την Μολδαυϊ/ήν σφραγίδα, εκείθεν
ή Ούκρανία, ίηλαδή ή Ρωσσία, ή
τρώτη ζώνη τοϋ άνατολικού έϊάφοος
αί πρώται έκιδηλώσεις τής Σλαυ·-
κης ζωής. Άχό^ τής μιάς όχθη;
είς την άλλην δύναται νά συννενο-
ηθή ζ,ανείς άκέμη καί διά τής οω-
νής.
Ό ποταμ,ό-; είνε πλωτός άχό των
έ/.δολών τής 'Λαύρης Θαλάσσης αέ-
γρι τής Σορον.α, δηλαδή τχε<δό/ καθ" όλον τό μήκος των συνόρων. Π οάγ- ματι δέ, χ:·ό τίϋ πολέμοο, άντί νά '/ωρίζτ;, ήνωνε τάς δύο όχθας μέ Α?αν έντονον κίνησιν, μίαν δυφκή με- ταφαοάν έπιδατώ·* 7αί έμπορε'^ιά- των. Μικρά καί μεγάλα άρμ.όπλθ'.α ανήρχοντο καί κατήρχοντο τό ρεϋ- μα τού, ένφ άπειραι φορτηγίδες έ- νρηβ·:μοποιοΰντο διά την μεταφοράν έχημάτων μέ άγροτικά χροιότηα.' ^Σήμερον δμως είς απόστασιν τεσ- σάρων χιλίομέτρων, δέν 6λέπ«ι κα- νείς ουτε αίτ; δαρ-κΛϋλαν. Τουτο ρ'.σσότερα πτώματα έπίπλέουν καί μεταφίρονται α~Ό το ρε3μα ·έδώ κα: έκεί, έπιστρέφοντα καποτε είς την όχθην άπό την όποίχ; ανεχώρησαν, 5ταν τ)σθΓν άκόμη ϋωντανοί άνθ:ω- ποι. Αί απόπειραι ϊέ αύται γίνοντα· πολί» σνχνότερα ατπ όσον ίόναται •λανείς νά φαντατθή. Ή Βεσυαρ*- 6ία εχει κυριολεκτικώς καταν.λοσθή άχό μτ»λσεβίχοι>ς ν.ατΐτλόχοος.
Κατά την διάρκειαν ενός ταξει-
ίΌο μο'ο είς την ωραίαν αότήν χε:ι-
φέρειαν επείσθη/ άρκετά περΐ τού¬
του. Ή Βεσσα^αβία εΰρίσ-Λετα! ε-ς
κατάστασιν πολιορχίας. Την κι>&ε;-
νσαρ.α·δίας, άλλά κα-
Ό Βασιλεύς Άλβέοτος τσΰ Βελγίου προοφέριον μίαν οηααίαν είς Ινα στρατιωτικόν άποσπασμα, διακοπέν κατά
τόν Παγκόσμιον Πόλεμον, κατά την ετησίαν επιθεώρησιν και γυμνασια τοϋ Βελγικου στρατοΰ, είς τάς Βρνξέλλας.
εκίικεΐ δικαιώματα έιτΊ τη-ς Βεσσα¬
ραβίας, διότι ή έχαρχία αυτή έμει¬
νεν υπό την κατοχήν τής Ρωσσίας
περισσότερον τού αιώνος, αχο της
έχαναστάσεως ή όχοία εγένετο μετά
την χερίίδον τοϋ Ναχολέοντος μέ-
δείγματα τοΰ άντιμπολσεδιτ,ι-
κοί της φρΰνήματος, ώστε νά μή
Θελήσοον αύτοι νά έχαναλάδουν τό
πείΐαμ.α. Οί κάτοικοι δέν είνε κα-
Οόλοο διατεθε'.μέν&ι νά Ιπ
ολοκλήρου τής
:-Ικαλά τούς επαναστάτας, -ράγμα το
Κατάι/Ρ' ττ:? έκρήξεως τοΰ Εύρωπαι-Λε;, οποίον άνησοχεϊ ζολύ τούς Μχολσε-
ρεσίας των μέ β>α γλισχρίτατον
;Α'σΟ·όν, ώς ^παλ/>ηΛθΐ -:ς ^ιαφοςα
έπαγγέλματα, πολλοί περί&δεύοντες
παραγγελιθδόχοι καί άντιτρόσωπθί
τοϋ έμπορίου. Σοχνά μάλιστα, άντ;
δ»ά παντελό·ηα φορούν φο^στάνια
τής μόδας. Είνε κορίτσια άρτ/ετά
συ,χπαθητίκά καί εξ·^πνα πού ένερ-
γοϋν την πλέο/· έπϊκίνδ^ον κατϊ-
σκοπείαν.
Είνε γνωστόν, ότι ή κατασκοχείζ
διά νά επιτύχη, πρέπει νά έχη την
μορφήν Πρωτέως, διότι μόνον ούτω
δύναται νά φθάση είς τόν σΛθπο
της, μόνον ούτω ό /ατάσκοπος είσ'έρ-
χεται παντοϋ, χλησιάζει όσον το
δυνατόν περι·σσοτέρ&υς άνθρώπο^ς, έ-
πωφελείται δλων των π;ριστάσεων
"Αλλως τε, εάν εξετάση κα,είς κα¬
λώς την κατάστασιν είς την οποίαν
ευρίσκεται τώρα ή Ρωσσία, ή'τ'ς
ετλείσθη μέσα είς έν* άδιάδατον
δρόμον, πρέπει νά παραδεχθή δτι δέ;
τής είνε δυνατόν νά φερθή διαφορε-
τ:κά.
Ή Κυβέρνησις της Μόσχας δι-
Ροομχ«κών δικαιω-
Ή άλήθε'.α είνε αύττ: "Οτι, τ.
1^ω^σικαί άπαιτησε'.ς επί τής Βίσ-
σαραδίας έ'χ&Λ άλλοος σκοχούς
τούς οποίος δέν συμφέρει νά έκδη-
λώκυν. Ν α ένισχΰσοον δηλαδή τό
χ ηή
πολεμικόν πνεϋμα τοϋ Ρωσσΐ7θϋ λ.τ-
&χ9ης τοϋ Δνειστέρου καί
γενικώς είς όλην την Ούχρανίαν.
ή αθλιότης χ.αί ή άκοίβεια τής ζω¬
ής κτ^Όϋν μετά μεγαλειτέρας /;
μ:*/.ροτέρας δυνάμεως, την θιφαν δ¬
λων σχεδόν των οίκιών.
Δέν είνε δμως νέα ή άμϋντική
αύτη στάσις τής Βεσσαραβίας άχέ-
τήν
σαραδία, νώρα κατ'
/η, οπου ω?ιμαςειθ(καλΜτί.?ος τι- της εις την απομεαα-/.ρι>σμένην έ-
της ΐ'ενούης
υπεράσπισιν των τομφερόντων
τος τού κοσμο,
μετα την
κεινην χώραν.
Ρωσσικήν έπανάστασ'.ν, εδωσεν άρ- Μετά τή/ εισβολήν των οί Τοϋρ-
πραγματα φαίνωνται πολύ διαφορετ1-1
κά. Τότε άπό την Ούκρα·<ικήν ο-| χθην, ιδίως είς τα μέρη δπι>ο δέν
φυλάσσονταί τόστϊ1; αυστηρώς, περα-
τοϋνται πολλαί διαδόσεις, ιδίως;
πρός τόν σ/οπον τού λαθρεμχορίου
άλλά καί τής κατασκοπείας Κάx^-
τε όμως αί προ—:άθειαι αύται δέν |
έπιτυγχάνουν. "Οταν άνακαλύπτων-
τα;, δίδετα: τό ήν&τμ,χ τοϋ τ-)·ί-
γερμθϋ, άχούονται όμοδροντίαι δπλα,ν
ν.αί τα μοδρ-αλλιοβόλα τίθενται ε;ς
ενέργειαν. Έπειτα τα χάντα β-Θί-
ζονται πάλιν είς την σιγήν /αί το
σκότος.
"Οταν δμως ανατείλη ή »ίμέρ2
τα δδατα τοϋ ποταμοΰ ά'αλαμδάνουν
σ φανερώσου^/ τα άποτελέυματα τΐν
ν^κτεΗ3ινοϋ έπείσοίίθϋ. "Ενα ή πε-
κοι, ησθάνθησαν και αύτοι, μέ την
σειράν των, την ανάγκην νά περι-
φρουρήσουν την μίαν όχθην τοϋ πο-
ταμοϋ καί διετήρησαν τα φροόρ·α
είς τα όχοία μάλιστα προσεθεσζ/
καί άλλα μι,Λρότ^ρα καθ" όλον το
μήχθ' των σννόρων των. Είς την
Τσετατεα "Αλμπα, μ,άλιστα, παρατη
ρείται %α τό έξτ>ς περίεργον: Εί:
τό έσωτερκόν τοϋ φρουρίου καί α¬
κριβώς είς τό μέσον μ;άς πλατείας
έγείρετα-. ό μιναρές ενός τζαο.ίο^,
δστ'.ς αποτελεί μία-Λ τρομερά άντί-
θ έ ΰ ξ ΰ
μ ρμρ
θεσιν μέ τοΰς πέριξ αΰτ&ϋ προμα-
χώνας οί όχοίοι φέρο-τ; την σφρα-
γίία των Γενουησίων καί τό χτέμ,μα
τής Δημοκρατίας των.
Ι. ΒΟΚΕΟΗϊΕΤΤΙ
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
της τροτιοκρατίας. Ολό-
/ληρον κοπάδι έτρέφετο άχό την 8'-
εύθθ'/σίν τής φολαχής, γ^α.νασμέ«'
όπως έαποδίζη την άπόϊ^ασϊν των
■/.αταδίκων. Άλλά χαρίστα·;το καθ*
έ-ζάστη'; είς τθ'.αϋτα θεάυ.ατα ώμότη-
τος, ωστε τα Ιξυπ" <α έκείνα ζώζ επα;ρναν κάχοτε τό μέρος των %>
ταδίκων καί τούς έδοηθοϋσαν.
"Ενα άπό τα σ·/υλλ;ά αύτά, ονό¬
ματι Ραδάζ, διεκρίνετο άπό δλα τ»
άλλα διά τό μέγε-Θός τού, την δύνα¬
μιν τού καί την νοημοσύντ,ν το... Το5
ε-χεν ανατεθή ή φύλαζιο -/.ατά τή'
νό/.τα τής αύλής τοϋ Π ρεώ. Με-
ρικοί κατάδικοί, προσπαθού τες νά
δρα-ετεύσ&Λ, είχον άνοίςε; μεγάλν
οπν; καί ουδέν έμχόίϊιον παρενετ'-
θετο πλέον είς την φυγήν των, έ1*-
τος τής π2ρο>σίας τού Ραδάζ καί
τού θορνδο πού ήαπορούσε νά -Λάμη
τοϋ
είς
Ό λτοιικ, ό θαυμάσιος σκύλλος τοϋ Χάρρυ Λ. Στρογκ, σταθαάονοι.
όν τού είς την ίκτίλεσ,ν τ^ καθηχόντών του.^ως
ημπορουσε να
είς τΐύς γαυγισμούς τού.
> Ό καλάς Ραβ-άζ, έν τούτοις, έσ;-
ωπητε /αί οί φυλακισμένθ'. ΙΖρτχζ-
τε^α-Λ Την άλλην τμέρχ^ ευρέθη
δεμέον είς την ουράν τοϋ σκύλλοο
ενα χαρτ&νόμιΐμα πέντε φράγ7ων καί
ίνα χ»ρτί μέ τάς εξής λέξεις:
«Βλέπετε, δτι καί ό Ραδάζ, ό
τρομερός κέ^βερος, ήμπΐρεί νά δια-
Τθαρή μέ πέντε φράγκα /.αί μέ ένα
Γ5"Λε™,*χο κόκ-Λθίλα ποδ-.ών άρνιοό,
μ= τα όχοία εχει ηδη ζευκίτει την
περασμένην νύτ.τα.»
Οί φύλακες συνηΐαςίσθησαν γε-
λωντε.ς^γύρω άπό τόν Ραδάζ, ό ό-
ποϊος «ττ^Γ,ά ->νηςΓθά·;ετς την άτι-
μιαν τ&ι>, έκ<κινοϋσε στενοχωρημενο; την ουράν τού ν.αί τούς έκύτταζε κβριλύαως. Ετιμωρήθη μέ νηστείαν κα: μέ είκοσιτετράωρον κ:άτησιν είς το πείθαρχείον τής φυλατ,ής. Ό Ίφικοάτης, ?νας άπό τούς στρατκοτικούς ά,ρχηγοΐνς των 'Α- ^ναιων, ήτο ^ός παποτασή κ«ί καποιττ, ποϋ ό άριστοΛθάτης νεα- ρος Άρμόδιος τόν έπείραξε διά την ταπεινήν τού καταγώγήν, τσΰ α-τηντησε: — Ηιιαι δ πρωτος τής φυλής μου (οί άρχαϊοι Άθηναίοι άντριον, ως γνωστόν, είς φυλάς) καί Τ— ο τϊλευταϊος; τής δικης σου. ι *.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΤΑ1ΧΜΙΟΝ ΤβΝ ΔΥΟ ΚΟΣΜΩ*!
ΒΕΣΣΑΡΑΒΙΑ, ΤΟ ΠΡΟΠΥΡΓΙΟΝ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ
ΜΙΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΑΝΤΑΠΟΚ ΡΙΣΙΣ ΤΟΥ Ι. ΒΟΚΟΗΕΤΤΙ
Είς τό «Άντ·.μπΌλσεδι/ικόν Μέ¬
τωπον»!... Δέν ομιλούμεν περί τού
('ένιαίου μετώπο,ι» κατά των μπολ¬
σεβίκων, έφ' όσον τουτο δέν εί*,ε με-
χρι τούδε παρά μία μόνον άπλή σκέ¬
ψις. Είνε άναληθές, δτι μερικαί 3 —
νάμε'.ς ετέθησαν ήδη αυτομάτως
(τχεδόν έν παρατάξει διά νά άντΐ'-Αε-
τωχίσον τόν κοινόν κίνδυνον. Δέν
είνε δμως γνωστόν ουτε πώς, ουτε
κότε ή απόφασις αύτη θά πραγματο¬
ποιηθή διά νά μεταβή άχό τής θε¬
ωρίας είς τή-; χρακτικην.
Λέγοντες λοιχόν «άντιμπολσεβ!-
χ,ικόν μέτωπον», εννοούμεν απλώς ι
τό μέρος αύτό των σι^όρων μεταξύ'
Ρωσσίας καί άνατολικής Ευρώπας.
/ατά μήκος των οποίων οί λαοί πα-
ραμένοον άκόμη ενοπλοι, καί δπου ή
λ,έξ-ς «ειρήνη» τόσον αποτόμως δια-1
γ/ραφείσα άπό τό λεξικόν των άπο
τόν Αυγουστον τού 1914. μετά πά-
ίθδον δεκατεσσάρων χερίχθϋ έτών.'
5έν εισήχθη άχάμη είς τόν κατάλο¬
γον των λέξεων, διότι ή Σο-διετινή
Ρωσσία ξέν ανεγνώρισεν είς τή;
Ροομανίαν τα κυριαρχικά της δικα'.-
ώματα επί τής περιοχής εκείνην
ήτις ευρίσκεται ά/ριβώς επί των
ϊυνόρων.
Ή Δηαοκρατία των Σοβιέτ δια-
τηρεί άκόμη τάς άπαιτήσεις της έ-1
πί τής Βεσσαραβίας. Ή Ρουαανία'
ΐμως δέν φαίνεται καθόλου διατε-ι
θΐίμένη νά υποχωρήση καί έ^ισχΰε1
διαρκώς την θέσιν της %αί τα έ>δά-
φη τα όποία κατέστησε διά των δ-
"λων, μέ την βοήθειαν τής Γαλλ'
άς, τής Αγγλίας καί τής Ιταλί¬
ας. Ή "διαφορά δέ αύτη δέν είν?·
προωρισμένη νά λ.>θή τόσον εί/κολα
ίίστε οί δύο ά^τίπαλθ'. χαραμένουν|
: είς άπέναντι τοϋ άλλοο πάντοτ: ι
μ. τα δπλα άνά χείρας.
Τούς δύο άντιπάλους χωρί*ε; '
Δνείστερος, ενας άργός ποταμός. ή
κοίτη τοϋ όποίοο προχώρει έλ'.κοεί-
5ώς άνάμεσα είς χαμηλούς λόφου:
,λέ π^κνάς φυτείας δχου φαίνοντο·
άπό καιροϋ είς καιρόν χωρία κζ·.
/.ωμοπόλεις μέ τούς τρούλλοος ~/3'
τα κωδωνοστάσια τώ*/ έκ-λλησιών
των. ι
Κανένα δείγμα χωρισμοΰ. Ό τ~-
ταμός είνε πλάτοος κατά τι πεοισ-
ϊότερον των εκατόν μέτρων. Έντε3-
Βεν ή Βεσσαραδία, δηλαδή ή Ρο>|
;ανία, μία περιφέρεια ήτις φέΐε'ί
την Μολδαυϊ/ήν σφραγίδα, εκείθεν
ή Ούκρανία, ίηλαδή ή Ρωσσία, ή
τρώτη ζώνη τοϋ άνατολικού έϊάφοος
αί πρώται έκιδηλώσεις τής Σλαυ·-
κης ζωής. Άχό^ τής μιάς όχθη;
είς την άλλην δύναται νά συννενο-
ηθή ζ,ανείς άκέμη καί διά τής οω-
νής.
Ό ποταμ,ό-; είνε πλωτός άχό των
έ/.δολών τής 'Λαύρης Θαλάσσης αέ-
γρι τής Σορον.α, δηλαδή τχε<δό/ καθ" όλον τό μήκος των συνόρων. Π οάγ- ματι δέ, χ:·ό τίϋ πολέμοο, άντί νά '/ωρίζτ;, ήνωνε τάς δύο όχθας μέ Α?αν έντονον κίνησιν, μίαν δυφκή με- ταφαοάν έπιδατώ·* 7αί έμπορε'^ιά- των. Μικρά καί μεγάλα άρμ.όπλθ'.α ανήρχοντο καί κατήρχοντο τό ρεϋ- μα τού, ένφ άπειραι φορτηγίδες έ- νρηβ·:μοποιοΰντο διά την μεταφοράν έχημάτων μέ άγροτικά χροιότηα.' ^Σήμερον δμως είς απόστασιν τεσ- σάρων χιλίομέτρων, δέν 6λέπ«ι κα- νείς ουτε αίτ; δαρ-κΛϋλαν. Τουτο ρ'.σσότερα πτώματα έπίπλέουν καί μεταφίρονται α~Ό το ρε3μα ·έδώ κα: έκεί, έπιστρέφοντα καποτε είς την όχθην άπό την όποίχ; ανεχώρησαν, 5ταν τ)σθΓν άκόμη ϋωντανοί άνθ:ω- ποι. Αί απόπειραι ϊέ αύται γίνοντα· πολί» σνχνότερα ατπ όσον ίόναται •λανείς νά φαντατθή. Ή Βεσυαρ*- 6ία εχει κυριολεκτικώς καταν.λοσθή άχό μτ»λσεβίχοι>ς ν.ατΐτλόχοος.
Κατά την διάρκειαν ενός ταξει-
ίΌο μο'ο είς την ωραίαν αότήν χε:ι-
φέρειαν επείσθη/ άρκετά περΐ τού¬
του. Ή Βεσσα^αβία εΰρίσ-Λετα! ε-ς
κατάστασιν πολιορχίας. Την κι>&ε;-
νσαρ.α·δίας, άλλά κα-
Ό Βασιλεύς Άλβέοτος τσΰ Βελγίου προοφέριον μίαν οηααίαν είς Ινα στρατιωτικόν άποσπασμα, διακοπέν κατά
τόν Παγκόσμιον Πόλεμον, κατά την ετησίαν επιθεώρησιν και γυμνασια τοϋ Βελγικου στρατοΰ, είς τάς Βρνξέλλας.
εκίικεΐ δικαιώματα έιτΊ τη-ς Βεσσα¬
ραβίας, διότι ή έχαρχία αυτή έμει¬
νεν υπό την κατοχήν τής Ρωσσίας
περισσότερον τού αιώνος, αχο της
έχαναστάσεως ή όχοία εγένετο μετά
την χερίίδον τοϋ Ναχολέοντος μέ-
δείγματα τοΰ άντιμπολσεδιτ,ι-
κοί της φρΰνήματος, ώστε νά μή
Θελήσοον αύτοι νά έχαναλάδουν τό
πείΐαμ.α. Οί κάτοικοι δέν είνε κα-
Οόλοο διατεθε'.μέν&ι νά Ιπ
ολοκλήρου τής
:-Ικαλά τούς επαναστάτας, -ράγμα το
Κατάι/Ρ' ττ:? έκρήξεως τοΰ Εύρωπαι-Λε;, οποίον άνησοχεϊ ζολύ τούς Μχολσε-
ρεσίας των μέ β>α γλισχρίτατον
;Α'σΟ·όν, ώς ^παλ/>ηΛθΐ -:ς ^ιαφοςα
έπαγγέλματα, πολλοί περί&δεύοντες
παραγγελιθδόχοι καί άντιτρόσωπθί
τοϋ έμπορίου. Σοχνά μάλιστα, άντ;
δ»ά παντελό·ηα φορούν φο^στάνια
τής μόδας. Είνε κορίτσια άρτ/ετά
συ,χπαθητίκά καί εξ·^πνα πού ένερ-
γοϋν την πλέο/· έπϊκίνδ^ον κατϊ-
σκοπείαν.
Είνε γνωστόν, ότι ή κατασκοχείζ
διά νά επιτύχη, πρέπει νά έχη την
μορφήν Πρωτέως, διότι μόνον ούτω
δύναται νά φθάση είς τόν σΛθπο
της, μόνον ούτω ό /ατάσκοπος είσ'έρ-
χεται παντοϋ, χλησιάζει όσον το
δυνατόν περι·σσοτέρ&υς άνθρώπο^ς, έ-
πωφελείται δλων των π;ριστάσεων
"Αλλως τε, εάν εξετάση κα,είς κα¬
λώς την κατάστασιν είς την οποίαν
ευρίσκεται τώρα ή Ρωσσία, ή'τ'ς
ετλείσθη μέσα είς έν* άδιάδατον
δρόμον, πρέπει νά παραδεχθή δτι δέ;
τής είνε δυνατόν νά φερθή διαφορε-
τ:κά.
Ή Κυβέρνησις της Μόσχας δι-
Ροομχ«κών δικαιω-
Ή άλήθε'.α είνε αύττ: "Οτι, τ.
1^ω^σικαί άπαιτησε'.ς επί τής Βίσ-
σαραδίας έ'χ&Λ άλλοος σκοχούς
τούς οποίος δέν συμφέρει νά έκδη-
λώκυν. Ν α ένισχΰσοον δηλαδή τό
χ ηή
πολεμικόν πνεϋμα τοϋ Ρωσσΐ7θϋ λ.τ-
&χ9ης τοϋ Δνειστέρου καί
γενικώς είς όλην την Ούχρανίαν.
ή αθλιότης χ.αί ή άκοίβεια τής ζω¬
ής κτ^Όϋν μετά μεγαλειτέρας /;
μ:*/.ροτέρας δυνάμεως, την θιφαν δ¬
λων σχεδόν των οίκιών.
Δέν είνε δμως νέα ή άμϋντική
αύτη στάσις τής Βεσσαραβίας άχέ-
τήν
σαραδία, νώρα κατ'
/η, οπου ω?ιμαςειθ(καλΜτί.?ος τι- της εις την απομεαα-/.ρι>σμένην έ-
της ΐ'ενούης
υπεράσπισιν των τομφερόντων
τος τού κοσμο,
μετα την
κεινην χώραν.
Ρωσσικήν έπανάστασ'.ν, εδωσεν άρ- Μετά τή/ εισβολήν των οί Τοϋρ-
πραγματα φαίνωνται πολύ διαφορετ1-1
κά. Τότε άπό την Ούκρα·<ικήν ο-| χθην, ιδίως είς τα μέρη δπι>ο δέν
φυλάσσονταί τόστϊ1; αυστηρώς, περα-
τοϋνται πολλαί διαδόσεις, ιδίως;
πρός τόν σ/οπον τού λαθρεμχορίου
άλλά καί τής κατασκοπείας Κάx^-
τε όμως αί προ—:άθειαι αύται δέν |
έπιτυγχάνουν. "Οταν άνακαλύπτων-
τα;, δίδετα: τό ήν&τμ,χ τοϋ τ-)·ί-
γερμθϋ, άχούονται όμοδροντίαι δπλα,ν
ν.αί τα μοδρ-αλλιοβόλα τίθενται ε;ς
ενέργειαν. Έπειτα τα χάντα β-Θί-
ζονται πάλιν είς την σιγήν /αί το
σκότος.
"Οταν δμως ανατείλη ή »ίμέρ2
τα δδατα τοϋ ποταμοΰ ά'αλαμδάνουν
σ φανερώσου^/ τα άποτελέυματα τΐν
ν^κτεΗ3ινοϋ έπείσοίίθϋ. "Ενα ή πε-
κοι, ησθάνθησαν και αύτοι, μέ την
σειράν των, την ανάγκην νά περι-
φρουρήσουν την μίαν όχθην τοϋ πο-
ταμοϋ καί διετήρησαν τα φροόρ·α
είς τα όχοία μάλιστα προσεθεσζ/
καί άλλα μι,Λρότ^ρα καθ" όλον το
μήχθ' των σννόρων των. Είς την
Τσετατεα "Αλμπα, μ,άλιστα, παρατη
ρείται %α τό έξτ>ς περίεργον: Εί:
τό έσωτερκόν τοϋ φρουρίου καί α¬
κριβώς είς τό μέσον μ;άς πλατείας
έγείρετα-. ό μιναρές ενός τζαο.ίο^,
δστ'.ς αποτελεί μία-Λ τρομερά άντί-
θ έ ΰ ξ ΰ
μ ρμρ
θεσιν μέ τοΰς πέριξ αΰτ&ϋ προμα-
χώνας οί όχοίοι φέρο-τ; την σφρα-
γίία των Γενουησίων καί τό χτέμ,μα
τής Δημοκρατίας των.
Ι. ΒΟΚΕΟΗϊΕΤΤΙ
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
της τροτιοκρατίας. Ολό-
/ληρον κοπάδι έτρέφετο άχό την 8'-
εύθθ'/σίν τής φολαχής, γ^α.νασμέ«'
όπως έαποδίζη την άπόϊ^ασϊν των
■/.αταδίκων. Άλλά χαρίστα·;το καθ*
έ-ζάστη'; είς τθ'.αϋτα θεάυ.ατα ώμότη-
τος, ωστε τα Ιξυπ" <α έκείνα ζώζ επα;ρναν κάχοτε τό μέρος των %>
ταδίκων καί τούς έδοηθοϋσαν.
"Ενα άπό τα σ·/υλλ;ά αύτά, ονό¬
ματι Ραδάζ, διεκρίνετο άπό δλα τ»
άλλα διά τό μέγε-Θός τού, την δύνα¬
μιν τού καί την νοημοσύντ,ν το... Το5
ε-χεν ανατεθή ή φύλαζιο -/.ατά τή'
νό/.τα τής αύλής τοϋ Π ρεώ. Με-
ρικοί κατάδικοί, προσπαθού τες νά
δρα-ετεύσ&Λ, είχον άνοίςε; μεγάλν
οπν; καί ουδέν έμχόίϊιον παρενετ'-
θετο πλέον είς την φυγήν των, έ1*-
τος τής π2ρο>σίας τού Ραδάζ καί
τού θορνδο πού ήαπορούσε νά -Λάμη
τοϋ
είς
Ό λτοιικ, ό θαυμάσιος σκύλλος τοϋ Χάρρυ Λ. Στρογκ, σταθαάονοι.
όν τού είς την ίκτίλεσ,ν τ^ καθηχόντών του.^ως
ημπορουσε να
είς τΐύς γαυγισμούς τού.
> Ό καλάς Ραβ-άζ, έν τούτοις, έσ;-
ωπητε /αί οί φυλακισμένθ'. ΙΖρτχζ-
τε^α-Λ Την άλλην τμέρχ^ ευρέθη
δεμέον είς την ουράν τοϋ σκύλλοο
ενα χαρτ&νόμιΐμα πέντε φράγ7ων καί
ίνα χ»ρτί μέ τάς εξής λέξεις:
«Βλέπετε, δτι καί ό Ραδάζ, ό
τρομερός κέ^βερος, ήμπΐρεί νά δια-
Τθαρή μέ πέντε φράγκα /.αί μέ ένα
Γ5"Λε™,*χο κόκ-Λθίλα ποδ-.ών άρνιοό,
μ= τα όχοία εχει ηδη ζευκίτει την
περασμένην νύτ.τα.»
Οί φύλακες συνηΐαςίσθησαν γε-
λωντε.ς^γύρω άπό τόν Ραδάζ, ό ό-
ποϊος «ττ^Γ,ά ->νηςΓθά·;ετς την άτι-
μιαν τ&ι>, έκ<κινοϋσε στενοχωρημενο; την ουράν τού ν.αί τούς έκύτταζε κβριλύαως. Ετιμωρήθη μέ νηστείαν κα: μέ είκοσιτετράωρον κ:άτησιν είς το πείθαρχείον τής φυλατ,ής. Ό Ίφικοάτης, ?νας άπό τούς στρατκοτικούς ά,ρχηγοΐνς των 'Α- ^ναιων, ήτο ^ός παποτασή κ«ί καποιττ, ποϋ ό άριστοΛθάτης νεα- ρος Άρμόδιος τόν έπείραξε διά την ταπεινήν τού καταγώγήν, τσΰ α-τηντησε: — Ηιιαι δ πρωτος τής φυλής μου (οί άρχαϊοι Άθηναίοι άντριον, ως γνωστόν, είς φυλάς) καί Τ— ο τϊλευταϊος; τής δικης σου. ι *.
—~———-~~^^^^~*Μ'Β1>*~>~εεεε—^ε-εε-ε—εε-^
Η ΜΕΓΑΛΟΠΝΟΗ ΤΗΣ ΕΒΡΑΓΚΗΓ ΠΟΙΗΙΕΩΣ
Ο ΘΡΥΛΛΟΣ ΤΟΥ "ΗΤΙΜΠΟΥΚ' ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΤΠΗ ΗΛΥΣΙΩΝ
«ΟΙ πεθαμένοι ξανοτγυρφουν βέ
τούτον των κόσμο, άλιλ' δχι ώς πνεύ-
μαηα χωοίς κορμιάλ,^'Η ψνχή ποέ-
πει νά περάση άπό ενα, πλήΰος έν-
σαρκώσεων, ώσπου νά. καταλήγη
στόν όο*σηοώ έξαγνιβμό της..^
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Μάρτιος.—Φαν-
τάζεΦυΝε ποϊο θά είνε τό άποτέλε-
σαα, αύτά τα παράξ,ενα λόγια νά
τα ΐτήτε σοβαρώς σ' ενα μοντέρ-
νο άκροατήριο; "Οχι σέ σύλλογο
πνενματιστών, οπον επί τέλους ΰ-
πάρχει πάντοτε ή προκατάληψις
τοΰ μυχτττνρίο^ΐ. Σε μία παρισινή
αΐθονσα μέ καλοριφέρ, μέ βελου-
δένια φωτέϊγ, μέ ήλεκτρικά φό>
τα, καί μέ χαρωπό άΐδιάφορο κό-
σμο, ποΰ ήρθε πρό άλίγου καθι-
σμένος στά κομψα τού αύτοκίνη-
τα γιά νά .τχίη μετά την παράστα-
σι νά σουπάρτι καί νά χορέψη. Ή
κυρίε; ττ>υλάχιστον, μονάχα μέ
την είκόνα ότι πεθαμμενοι άλλά-
ζοι·ν κορμί όπως τα μαννεκέν τίς
τουαλέττες των, Φά βάζαν τα γέ-
}ια. Δέν ιγινε τίποτε άπό αύτά.
"Η μάλλον συνέβη κατι απροσδό¬
κητον.
Πβρί τα μεσάνυχτα, 6-γαίνον-
τα; άπό τό ·9έατρο τοΰ Στονντιό
στόν παρισινό δοόμο, ή άπέραντη
γνωστή ποωτενουσα, ή ιδία ποϋ
ζοΰμε, ποΰ άκοΰμε, πού περπατοϋ-
με, ποΰ βλέπομε καθεμέρα, μάς
εφάνη π?ιό παράξενη κι' άπό τα
λόγια της σκηνάς. Ήτο ό μργά-
/ο; άντικατοπτρισμός τής αίωνί-
α; ποιήσεως ποΰ έπεσεν αξαφνα
επάνω στά άντι.κείμ£να καί τις
φόρμες. Είχαμε άφήσει τίην ά6ε-
νΰ Μονταίν γιά νά ξ*αναγνρ·ίσωμε
στό ΔεντερονΟΜΐο, έκεΐ κάτω,
στούς τρομαγιιένονς ουρανόν; τον
Ίεχωβά, πίσω άπό τα πέν&ιια
σύναρα τσΐ 'Ι^ραήλ, μέσα στήν
όμίχλη τής Βίβλον. Μ!α άλ/ό'οτη
αΐσθησις, σάν νά έφύσηξεν όλό-
γνρα ό ανεμο; των αΐώνων. γειιά-
τος ιιοΐρα, τοαγωδία, προΌρήτες,
<ρωνή τοΰ Θεόν καί σημιτικό μυ- στήριο. Ντι>μποΰκ, είνε κατά τί¬
να διάφορθΛ' δραματικόν τρόπον,
ή αοντερνα. τής έ&ραίκ-η.; φνλής
Ό "Αν-Σκί, δ ποιητή; τού με-
γολσφυονς εργοτ», ενός Ρ&·σσος
Ισραηλίτΐ]ς μέ π€ρυτΕτει<ϋι5·Γ άο- 'Λ', υπήρξε μία άπό τίς πί-έον χα- ρακτηριστικε; προσοκτικότιιτες: αυτή; τής «θάνατης καί άΗιο-θαΰ- ιιασττ;ς ρ«τσας. Ό.-παδός των ά- νρων ανεμίχθη βις τα γεγονότα τον 1017. 'Κπέραισε άπό τα έπαγ- ΥΓλματα τοΰ σιδπρ'θυργοΰ /ηλ τον ιιεταλ/ωρι'τχαυ. έττρΰφτασε την γ- ~τυχ{« τού, εγινε σύμΐ6ολο γιά τοΰς Έδραίους τής Εύοώπΐι; καί τή; Άίΐρρικής, τοΰς ο5φ))σί ενα τραγοΓ·"^ έ9ο»'σιώδες σάν τή Μασσαλιώτιδα καί επί τέ>Λν>ς άπέ-
θανε ρ'ις; τή Βαοσΐ'&ί« ΐτρο όκτο»
ετών. "Εκτοτε, χάρις είς τόν θρΰ-
λο τοΰ «Ντεμπού/ί», έπιστρι-'<ρβι χ στόν κόσμο μέ την «αλ- λιτεχνικη τού ένσάρκωσι. Κι' είναι ώς νά βλεπωμε τό πνεϋμα τοϋ Σαίξπηρ, μεταν«οτ«υμένο άπί» την Αγγλία στή Χανααν. *Ένε ασπρο μάλλινο υφασμα μέ περίεργα μοτίβα, άντϊ τής συνή- 0ους αύλαίας ταϋ Στθυντιό, καί στήν ιχορνίζα τής σκιγνης μέ μεγά- λα έ^ρΐαϊκά γράμματαί ό τίτλος τοΰ_ εργου. Πνεται σκοτάδι, άτ»- σπάται λίγο λύγο ή όθόντ, καί είς τό βάθος προοάλΑεται τό πρώτο ταμπλώ. Μέσα στή σνναγωγή ά- κσΰονται έξαφνα ή προσϊνχές «αί οί ψαλμφδίες τίϋν 'Εβραίων. Τί¬ ποτε άπό την διακοσμητική μεγα- λοπρίπεια της κατεντράλιας, ιάα άψϊδα χαμηλή μέ παράθυρα ·9τ>
λωτά άνοιγμένα στσύς χσντροΰς
τοίχους της, καί μεσα σ' αύτη
την πενθιμη άνατολική άτμό-
σφαιρα, ενας γκρσϋπος μέ φιγοϋ-
ρες σηιιιτικές ποΰ έπ«ναίλαμβ«-
νουν την προσευχή των. Μεγάλα
μαλλιά, μακρυές αϊχμηρές γενει-
άδες. Καπνισμένα καντήλια ποϋ
μόλΐς άφήνουν στό φως των νά
σχ&διΛωνται τα πρόσωΐτοα. Τρείς
Εβραϊοι συζητοΰν γιά τό Ταλ-
μοϋδ κι' επειτα διακόπτονυν τή
μονότονη ψαλμωβία. Παραμερι-
σμένος είς την ά'κρη τοϋ ναοϋ,
κοντά στό προσκήνιο, Ινας νεος,
κάτωχρος καί άδιάφορος, πότε-.τό-
τε, χωρίς νά μαΐθιόάλτ) τίϊν άσκη-
τική στάσι τού, πα;ριε|ΐ6αίνει στή
συνομιλία των άλλων.
Είνε ό Κονέν, ή έλπίδα τής συ-
ναγυίγής, μία παράξενη ντελικά-
τη ςη'σις, σχε&όν έξαϊ35>ωμένη άπό
τόν πνρετό τής μ·οχϊτηίριωδους
θρ^ησ/ίευτιν.ής άνηΐσνχίας τη;. Αί
στερήστΐς εχουν έξ<ΐντλήσει τό λε-| πτό τού κορμ,ι, ό πό&ο; της «ιω- νιότητοί ναί,Η τα άπά/οσμα 6λέ- φαρά τον. Ό ερωτας τής Λείας σφίγγει την παρθενική τού καρ- διά. Ό πλοίνσιος Σέντερ ύ πατέ- ρας της;, ό τύπος τοΰ εγωισμόν Ίσραηλίτου, έωφαν&ζιεται χαρού- μενος στή σκηνή). Ή προσευχή διακόπτεται. Ό Σέντερ άναγγιέλ- λει τοΰς; άρρ«ι6ώνίς της Λείας, όπως τοΰς έπερίμενεν, άνταξίους τής ώμορφιάς τής κόρης καί τής π ριουσίας τοϋ πατρός. Αύτό εί¬ νε τό τελευταία κτΰπτΐΜα για τόν Κονέν, ά-κούει την άπροσί>όκψ:η
είδησι, ξεψιτλλ'ζει τί> κα&δαλιστι-
κό τού βιβλίο, καί αξαφνα ή θέ-
λησί τον τοϋ εχε τόσο ΐτολύ δο-
κιμασθΐί, θραύεται άπό τό θάνα¬
τον
Στό ιδεύτερο ταμπιλώ πιοονσιά-
ίρται ή θαιι ιασία εικόνα τοΰ γά-
αον. Χοροΐ, τρσιγούδια, κορίτ-^ια.
ι'ίλη ί) διονοσιιητική καί ή μοΐ'οχ<ηι ^/φρασι: τή; Ιορτης, μέχρι των μκροτέρων λε.'παμερκΐών των. Ή Λί ερινεται οττνοδευομένη άπό Ή Πέγκο Χάυ.ιλτον, χερίφ—ΐΛ^ς ρά-τρια, έ-κιδεικνύθΛτα ενα ρ φ-όρεμΛ άχό λεϋκό αετα·ξωτον, είς μερικάς «ρΛ·τοαρ«τι8ας, μέσα την καΐΑχίναν ενός άεροιΐλάνο^, χετώντος άνωθεν τοϋ Λ6ς ζ τό πελώριο ραδβινικο σΧτνπρο, σύ- ρει μιά γραμμή κνκλοτερη, γιά νά παρεμΐκίδίση τό σ^ντοσμα. Ό Ντιμποΰκ ανθίσταται σπα- ράζοντας μέ 67.0 τό οχόμα τής κό- ρης. Ό 'Εζρνέλ ζητάει τή βοηθεί¬ α τοϋ ουρανόν. 'Ανάμεσα στό ή- μίφως τής σκηνής, μεταβάλλεται κι' έκεΐνος σέ φάντασμα. "Επί τέ- λονς δίιδει τή φοι&ερα διαταγή νά βροντήση ή σάλπιγγα της καχά- ριας. Καί τότε, νστερα άπό έναν άόπεγνωσμένο αγώνος πού >3ανα-
φέρνει εως την αίσθησι τού άπα¬
ν^ στέρον θεατον αλ,ο τό ρΐγος των
μεγάλων βιβλικών έντυατώσεων, δ
νεκρός άφίνει τό θώμα τής ζων-
τανής επάνω στό δάπεδο.
'Αλλά γιά να ζητήση τώρα, κά-
τι πειό βεβαιότερο καί πολντιμό-
τερο: τήτν ψυχή της. "Οταν δ
ροΒ&βΐνος καί ή σννοδεΐα τον ξα-
ναΐνυρίζουν στό δωμάτιο δπσυ έ¬
γιναν οί Ι'ξορκτσμοί, ενρίσ·«ονν
τή Αεία πβθαμμένη.
Άπό αντά τα στονχεϊα, τα δ-
ποϊα περιγραφόμενα πραχείρως
είς Γνα δημοσιογραφοβΟΛ' σημεί-
ωμα, ΐσως νά, άψήνονν μΟΛΌν την
ρντύποχην τοϋ παρα&όξον, δ Έ-
βραιορρώσσος ποιητή; έ'δωσεν είς
την «τοχήν τον ενα δραιιατικόν
θρύλον, μέ πνοήν άριστουδγήμα-
τος. "Απόδειξις ή πχκγκοσμίω; ά- |
νεγνωρισμένη οατνχίια τον, την
οποίαν ξαναζωντάνεψε άπό τι¬
νος στό Παρίσι δ Γκα<»τόν Μπα- τν. Γ. ΦΤΕΡΗΣ τΐ]ν τρσφο τις νά ρ^Τϊν Είνε κατάγ/ωμη καί άνήσνχη. Τό ώραϊο παρθενικό σώμά της τρέ- μει. Λύο 6ιολιά, μία κί.αρινεττα, ά71α οργανα δαλεγιιέναι έπίτηδες, άτκοαπανιάρουν τα τραγαύδισ των φί/χον των Σέντερ, καθώς πά- νΐ κι' ερχονται χ»οενοντες εί; τό 6άθο; τή; σκηνής. Ή νι·μφη· 'Αα' τά τή συνήθει α τή; ράτσα; τη;, πρέπει νά χαιρετήόση τό κοιμΐττή- ρι. 'ΕκίΓ ιαέισα, έκτός της μητέρα; ποΰ θέλει νά προσκαλέστι στό γά- μο τη;, κοιμάται καΑ δ Κονέν, δ άλησμόνητος, δ απαρηγόρητο; ε- ρωτα; τη^ ,ταρθενσυ. Άρχίζει νά μιί.α γιά τα πνεύματα στήν τροφό. Πιστεΐ«ει δτι ή ζωή, τού άνθρω¬ πον είνε προωρισυίνη γιά αεγάλη διάρκίΐα. Μετά τόν πρα&άνατο λουτόν, ή ·ψι>χή ξανσγυρίζει στί>ν
κσόμο, γιά νά άποτελειώσιι τή;
πράξει;, γιά νά £ήστ> τα ΐ»τΐόλουτο
των ημερών της για νά αισθανθή
τί; γαρέ; καί τί; λνπε; πού μό-
λι; έ*ο/.ίμασε. Ή τροφό; τϊτν ακο-
λθΐ'θίί
σέ
νια, νοιώθει διαροιως τίς λΰπες
τή; ράτσα; τον, αύτός παρακαΛεΐ,
αύτός σνγχωοΐΓΪ, αύτό; τιμ*)ρεϊ,
αΐτός θεραπείιει. Στ' αύτιά τον
έ
φτάνοι·ν
δλοι αί άνα-
οτεναγμοι, απο τα ματΐα τού τερ-
νάνε δ).α τα δράμαιτα, άπο την
καρδιά τού δλα τ' άγκάθια. Μέ
τό γήρα; αίσθάνεται την ανάγκη
νά άναπανθτί, μέ την άνιότΓ,τα τό
καθήκον νά πολεμήστι άκόμη. Ό
Ηλίας εΐχε παρονσιασύΥ) στόν πα-
τέρα τον, οί πρ'όγ'ονοί τού έσή-
κωναν άπό τα μνήματα τοΐ>ς νε-
κρού;.
Έπακολονθοατν ε'ικόνε;, θ^υμα-
σί«>; έεωτιααί, μία σειρα έξορκι-
σμών τοΰ Ντιμπσΐικ άπό μέρους
τοΰ ·σ5Ί λετώ^ους ρα&5ίνου. Ό-
δηγεΤται ή Αεία είς τή σιτναγίΐνγή.
Άρχίζει τότε ή φοβερά, ή μυστη-
ριώδης μάχη μεταξύ τοΰ ίεοέίος
καί τού πνει'νματο;. "Ενα; φρί-
ΤΗΝ ΕΤΕΙΙίΙΕ
&Ι0Τ1Τ1 ΗΓΑΠΑ
Το Κακ.οοργιο?ικεϊίίν τής Κάντης
ί είς χέντε έτών φυλά-
Ζ
φ
•/.ίτιν ενα μηχανικόν, ονόματι Ζαμ-
ζόν, διότι έφ·ά 'ΐ>τε «σχεδον έκ φ·.-
λαν&?ωχίας» την έρωμέ'.ην τοο Έ-
ί Πό Μί ήέ
η
Πϊ.ρόν.
δτι ή .Ελίζα
τον
τηε-
ήχάτα καί
ά ά
ότι τού εχλεψεν 800 φράγχα 31 ά
νά τα
είς τον Ιραττήν της
ό έ
) ρή
'Υχο τό κράτος τής όργής έ/, τής
Λ·πο·Λαλ6ψεως ταύτης, ό Ζααχόν ε¬
ξήγαγε τό περίστροφον τού καί έπυ-
όί όττ:α.ξ έ ·χντίον τής φίλτ,ς
Μ«τενόη·τϊν άμ,έσως διά την
-ρίξίν το.), άλλά κύψας πρός την
Έλίζαν. χαρετήρησεν ότι χψ εΐχε
ί τόΐσον σοβαρώς, ύ-ττε Θά
ανευ έλπίϊων τωτηρίοτς.
Μετά την διά-τχοσιν αύτην ό Ζχα-
Ντιμπονκ, δηλαδη τό πΛ'ενμα τσυ οποίον δίδει μία άλλάκοτη εντα-
τον στειλοαν δια πβντε
έπίοαβΕ
νεκοοΰν σηό ί—οθεν<6 σώμά της. Άπο/ρούει τόν άρρα 6αστιχο τίν ώοα ΐτοϋ &ρχοντα ώοα ΐτοϋ &ρχονται 6ωνιαστιχο, τίϊ ώοα ρχ οί σνγγενεΐ; νά τη; τόν γνωρί- σονν, νζ μεγάλε; άίλλόκοτες κραυ- γέ; πού είνε τοϋ πεθαμμένον. Λεία: "Ογι, έσΰ, τ^ι εΛτιλ Σέν,τερ: Παιδί μόν! Τί εχει; Λεία: (τρέχοντα; έ'ξαλ}^ πρό; τοΰ; τάφσνςι. "Ω, άγΐΰΐ αίίώνιοι νΕκροί, ρλάττ να μέ 6οτι9ηοετε (πόφτΕΐ κΐαταγής). Μέ> ΙθάιΙ'ατε
άλλά έγώ ξαναγυρί-^ο σ] αύτη, σ'
εκείνη πεώ ιιοί ΐΛρυωρίσθη, στή
γυναΐκα >τοΐ' δέ θά έγτοαταλείιΐΌ»
ποτέ.
Ν«σαα: "Εχαοε τα λογικα τη;,
Μία (τχονΐΓ·: Την ξανα-ή-θε ό
Ντιμπονκ!
Ή τρίτη πράξις έξε/άσσεται
σι ή Ιεροτελεστία, σηκώνοντας ετη είς τάς φυλακάς.
πτικαλειτο:ι την . .
Έζρυέλ, τον θαΐ)ματτΛ>ργοΰ ρ«6-
τ>ίνου, ένό; φαντάσματος των έ-
βραϊχών γΓρατειών, μόλις κρατη-
μένου εϊο τή ζωή, χάρις είς τόν
προορισμό τον.
ΕίνΉ άιό τί; -/ΛττχπληκτΓ/θοότί-1
ρες ίριγούρες ποΰ εϊδαΜε εω; τώ-)
ρα στό ίώατρο. Μία ασπρη οόι,ε-1
πά, επί τή; οποίας εχει άφήσει τη
χλαμύ5ια τή; ύλικής φθοράς ή ύ-
περάνθοωπη δύναμις. Γό ΰψηλο
λιγνό σώμά τον μοιάζει μέ σκελε-
τό Άπό πο)>λά, άπό απειρα χοό-
Μίλντρεντ Μονγκόμΐρυ, χορεόο^σα
Μτςήτς, Φλα.
χορο>>ς
ει
Η ΜΕΓΑΛΟΠΝΟΗ ΤΗΣ ΕΒΡΑΓΚΗΓ ΠΟΙΗΙΕΩΣ
Ο ΘΡΥΛΛΟΣ ΤΟΥ "ΗΤΙΜΠΟΥΚ' ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΤΠΗ ΗΛΥΣΙΩΝ
«ΟΙ πεθαμένοι ξανοτγυρφουν βέ
τούτον των κόσμο, άλιλ' δχι ώς πνεύ-
μαηα χωοίς κορμιάλ,^'Η ψνχή ποέ-
πει νά περάση άπό ενα, πλήΰος έν-
σαρκώσεων, ώσπου νά. καταλήγη
στόν όο*σηοώ έξαγνιβμό της..^
ΠΑΡΙΣΙΟΙ, Μάρτιος.—Φαν-
τάζεΦυΝε ποϊο θά είνε τό άποτέλε-
σαα, αύτά τα παράξ,ενα λόγια νά
τα ΐτήτε σοβαρώς σ' ενα μοντέρ-
νο άκροατήριο; "Οχι σέ σύλλογο
πνενματιστών, οπον επί τέλους ΰ-
πάρχει πάντοτε ή προκατάληψις
τοΰ μυχτττνρίο^ΐ. Σε μία παρισινή
αΐθονσα μέ καλοριφέρ, μέ βελου-
δένια φωτέϊγ, μέ ήλεκτρικά φό>
τα, καί μέ χαρωπό άΐδιάφορο κό-
σμο, ποΰ ήρθε πρό άλίγου καθι-
σμένος στά κομψα τού αύτοκίνη-
τα γιά νά .τχίη μετά την παράστα-
σι νά σουπάρτι καί νά χορέψη. Ή
κυρίε; ττ>υλάχιστον, μονάχα μέ
την είκόνα ότι πεθαμμενοι άλλά-
ζοι·ν κορμί όπως τα μαννεκέν τίς
τουαλέττες των, Φά βάζαν τα γέ-
}ια. Δέν ιγινε τίποτε άπό αύτά.
"Η μάλλον συνέβη κατι απροσδό¬
κητον.
Πβρί τα μεσάνυχτα, 6-γαίνον-
τα; άπό τό ·9έατρο τοΰ Στονντιό
στόν παρισινό δοόμο, ή άπέραντη
γνωστή ποωτενουσα, ή ιδία ποϋ
ζοΰμε, ποΰ άκοΰμε, πού περπατοϋ-
με, ποΰ βλέπομε καθεμέρα, μάς
εφάνη π?ιό παράξενη κι' άπό τα
λόγια της σκηνάς. Ήτο ό μργά-
/ο; άντικατοπτρισμός τής αίωνί-
α; ποιήσεως ποΰ έπεσεν αξαφνα
επάνω στά άντι.κείμ£να καί τις
φόρμες. Είχαμε άφήσει τίην ά6ε-
νΰ Μονταίν γιά νά ξ*αναγνρ·ίσωμε
στό ΔεντερονΟΜΐο, έκεΐ κάτω,
στούς τρομαγιιένονς ουρανόν; τον
Ίεχωβά, πίσω άπό τα πέν&ιια
σύναρα τσΐ 'Ι^ραήλ, μέσα στήν
όμίχλη τής Βίβλον. Μ!α άλ/ό'οτη
αΐσθησις, σάν νά έφύσηξεν όλό-
γνρα ό ανεμο; των αΐώνων. γειιά-
τος ιιοΐρα, τοαγωδία, προΌρήτες,
<ρωνή τοΰ Θεόν καί σημιτικό μυ- στήριο. Ντι>μποΰκ, είνε κατά τί¬
να διάφορθΛ' δραματικόν τρόπον,
ή αοντερνα. τής έ&ραίκ-η.; φνλής
Ό "Αν-Σκί, δ ποιητή; τού με-
γολσφυονς εργοτ», ενός Ρ&·σσος
Ισραηλίτΐ]ς μέ π€ρυτΕτει<ϋι5·Γ άο- 'Λ', υπήρξε μία άπό τίς πί-έον χα- ρακτηριστικε; προσοκτικότιιτες: αυτή; τής «θάνατης καί άΗιο-θαΰ- ιιασττ;ς ρ«τσας. Ό.-παδός των ά- νρων ανεμίχθη βις τα γεγονότα τον 1017. 'Κπέραισε άπό τα έπαγ- ΥΓλματα τοΰ σιδπρ'θυργοΰ /ηλ τον ιιεταλ/ωρι'τχαυ. έττρΰφτασε την γ- ~τυχ{« τού, εγινε σύμΐ6ολο γιά τοΰς Έδραίους τής Εύοώπΐι; καί τή; Άίΐρρικής, τοΰς ο5φ))σί ενα τραγοΓ·"^ έ9ο»'σιώδες σάν τή Μασσαλιώτιδα καί επί τέ>Λν>ς άπέ-
θανε ρ'ις; τή Βαοσΐ'&ί« ΐτρο όκτο»
ετών. "Εκτοτε, χάρις είς τόν θρΰ-
λο τοΰ «Ντεμπού/ί», έπιστρι-'<ρβι χ στόν κόσμο μέ την «αλ- λιτεχνικη τού ένσάρκωσι. Κι' είναι ώς νά βλεπωμε τό πνεϋμα τοϋ Σαίξπηρ, μεταν«οτ«υμένο άπί» την Αγγλία στή Χανααν. *Ένε ασπρο μάλλινο υφασμα μέ περίεργα μοτίβα, άντϊ τής συνή- 0ους αύλαίας ταϋ Στθυντιό, καί στήν ιχορνίζα τής σκιγνης μέ μεγά- λα έ^ρΐαϊκά γράμματαί ό τίτλος τοΰ_ εργου. Πνεται σκοτάδι, άτ»- σπάται λίγο λύγο ή όθόντ, καί είς τό βάθος προοάλΑεται τό πρώτο ταμπλώ. Μέσα στή σνναγωγή ά- κσΰονται έξαφνα ή προσϊνχές «αί οί ψαλμφδίες τίϋν 'Εβραίων. Τί¬ ποτε άπό την διακοσμητική μεγα- λοπρίπεια της κατεντράλιας, ιάα άψϊδα χαμηλή μέ παράθυρα ·9τ>
λωτά άνοιγμένα στσύς χσντροΰς
τοίχους της, καί μεσα σ' αύτη
την πενθιμη άνατολική άτμό-
σφαιρα, ενας γκρσϋπος μέ φιγοϋ-
ρες σηιιιτικές ποΰ έπ«ναίλαμβ«-
νουν την προσευχή των. Μεγάλα
μαλλιά, μακρυές αϊχμηρές γενει-
άδες. Καπνισμένα καντήλια ποϋ
μόλΐς άφήνουν στό φως των νά
σχ&διΛωνται τα πρόσωΐτοα. Τρείς
Εβραϊοι συζητοΰν γιά τό Ταλ-
μοϋδ κι' επειτα διακόπτονυν τή
μονότονη ψαλμωβία. Παραμερι-
σμένος είς την ά'κρη τοϋ ναοϋ,
κοντά στό προσκήνιο, Ινας νεος,
κάτωχρος καί άδιάφορος, πότε-.τό-
τε, χωρίς νά μαΐθιόάλτ) τίϊν άσκη-
τική στάσι τού, πα;ριε|ΐ6αίνει στή
συνομιλία των άλλων.
Είνε ό Κονέν, ή έλπίδα τής συ-
ναγυίγής, μία παράξενη ντελικά-
τη ςη'σις, σχε&όν έξαϊ35>ωμένη άπό
τόν πνρετό τής μ·οχϊτηίριωδους
θρ^ησ/ίευτιν.ής άνηΐσνχίας τη;. Αί
στερήστΐς εχουν έξ<ΐντλήσει τό λε-| πτό τού κορμ,ι, ό πό&ο; της «ιω- νιότητοί ναί,Η τα άπά/οσμα 6λέ- φαρά τον. Ό ερωτας τής Λείας σφίγγει την παρθενική τού καρ- διά. Ό πλοίνσιος Σέντερ ύ πατέ- ρας της;, ό τύπος τοΰ εγωισμόν Ίσραηλίτου, έωφαν&ζιεται χαρού- μενος στή σκηνή). Ή προσευχή διακόπτεται. Ό Σέντερ άναγγιέλ- λει τοΰς; άρρ«ι6ώνίς της Λείας, όπως τοΰς έπερίμενεν, άνταξίους τής ώμορφιάς τής κόρης καί τής π ριουσίας τοϋ πατρός. Αύτό εί¬ νε τό τελευταία κτΰπτΐΜα για τόν Κονέν, ά-κούει την άπροσί>όκψ:η
είδησι, ξεψιτλλ'ζει τί> κα&δαλιστι-
κό τού βιβλίο, καί αξαφνα ή θέ-
λησί τον τοϋ εχε τόσο ΐτολύ δο-
κιμασθΐί, θραύεται άπό τό θάνα¬
τον
Στό ιδεύτερο ταμπιλώ πιοονσιά-
ίρται ή θαιι ιασία εικόνα τοΰ γά-
αον. Χοροΐ, τρσιγούδια, κορίτ-^ια.
ι'ίλη ί) διονοσιιητική καί ή μοΐ'οχ<ηι ^/φρασι: τή; Ιορτης, μέχρι των μκροτέρων λε.'παμερκΐών των. Ή Λί ερινεται οττνοδευομένη άπό Ή Πέγκο Χάυ.ιλτον, χερίφ—ΐΛ^ς ρά-τρια, έ-κιδεικνύθΛτα ενα ρ φ-όρεμΛ άχό λεϋκό αετα·ξωτον, είς μερικάς «ρΛ·τοαρ«τι8ας, μέσα την καΐΑχίναν ενός άεροιΐλάνο^, χετώντος άνωθεν τοϋ Λ6ς ζ τό πελώριο ραδβινικο σΧτνπρο, σύ- ρει μιά γραμμή κνκλοτερη, γιά νά παρεμΐκίδίση τό σ^ντοσμα. Ό Ντιμποΰκ ανθίσταται σπα- ράζοντας μέ 67.0 τό οχόμα τής κό- ρης. Ό 'Εζρνέλ ζητάει τή βοηθεί¬ α τοϋ ουρανόν. 'Ανάμεσα στό ή- μίφως τής σκηνής, μεταβάλλεται κι' έκεΐνος σέ φάντασμα. "Επί τέ- λονς δίιδει τή φοι&ερα διαταγή νά βροντήση ή σάλπιγγα της καχά- ριας. Καί τότε, νστερα άπό έναν άόπεγνωσμένο αγώνος πού >3ανα-
φέρνει εως την αίσθησι τού άπα¬
ν^ στέρον θεατον αλ,ο τό ρΐγος των
μεγάλων βιβλικών έντυατώσεων, δ
νεκρός άφίνει τό θώμα τής ζων-
τανής επάνω στό δάπεδο.
'Αλλά γιά να ζητήση τώρα, κά-
τι πειό βεβαιότερο καί πολντιμό-
τερο: τήτν ψυχή της. "Οταν δ
ροΒ&βΐνος καί ή σννοδεΐα τον ξα-
ναΐνυρίζουν στό δωμάτιο δπσυ έ¬
γιναν οί Ι'ξορκτσμοί, ενρίσ·«ονν
τή Αεία πβθαμμένη.
Άπό αντά τα στονχεϊα, τα δ-
ποϊα περιγραφόμενα πραχείρως
είς Γνα δημοσιογραφοβΟΛ' σημεί-
ωμα, ΐσως νά, άψήνονν μΟΛΌν την
ρντύποχην τοϋ παρα&όξον, δ Έ-
βραιορρώσσος ποιητή; έ'δωσεν είς
την «τοχήν τον ενα δραιιατικόν
θρύλον, μέ πνοήν άριστουδγήμα-
τος. "Απόδειξις ή πχκγκοσμίω; ά- |
νεγνωρισμένη οατνχίια τον, την
οποίαν ξαναζωντάνεψε άπό τι¬
νος στό Παρίσι δ Γκα<»τόν Μπα- τν. Γ. ΦΤΕΡΗΣ τΐ]ν τρσφο τις νά ρ^Τϊν Είνε κατάγ/ωμη καί άνήσνχη. Τό ώραϊο παρθενικό σώμά της τρέ- μει. Λύο 6ιολιά, μία κί.αρινεττα, ά71α οργανα δαλεγιιέναι έπίτηδες, άτκοαπανιάρουν τα τραγαύδισ των φί/χον των Σέντερ, καθώς πά- νΐ κι' ερχονται χ»οενοντες εί; τό 6άθο; τή; σκηνής. Ή νι·μφη· 'Αα' τά τή συνήθει α τή; ράτσα; τη;, πρέπει νά χαιρετήόση τό κοιμΐττή- ρι. 'ΕκίΓ ιαέισα, έκτός της μητέρα; ποΰ θέλει νά προσκαλέστι στό γά- μο τη;, κοιμάται καΑ δ Κονέν, δ άλησμόνητος, δ απαρηγόρητο; ε- ρωτα; τη^ ,ταρθενσυ. Άρχίζει νά μιί.α γιά τα πνεύματα στήν τροφό. Πιστεΐ«ει δτι ή ζωή, τού άνθρω¬ πον είνε προωρισυίνη γιά αεγάλη διάρκίΐα. Μετά τόν πρα&άνατο λουτόν, ή ·ψι>χή ξανσγυρίζει στί>ν
κσόμο, γιά νά άποτελειώσιι τή;
πράξει;, γιά νά £ήστ> τα ΐ»τΐόλουτο
των ημερών της για νά αισθανθή
τί; γαρέ; καί τί; λνπε; πού μό-
λι; έ*ο/.ίμασε. Ή τροφό; τϊτν ακο-
λθΐ'θίί
σέ
νια, νοιώθει διαροιως τίς λΰπες
τή; ράτσα; τον, αύτός παρακαΛεΐ,
αύτός σνγχωοΐΓΪ, αύτό; τιμ*)ρεϊ,
αΐτός θεραπείιει. Στ' αύτιά τον
έ
φτάνοι·ν
δλοι αί άνα-
οτεναγμοι, απο τα ματΐα τού τερ-
νάνε δ).α τα δράμαιτα, άπο την
καρδιά τού δλα τ' άγκάθια. Μέ
τό γήρα; αίσθάνεται την ανάγκη
νά άναπανθτί, μέ την άνιότΓ,τα τό
καθήκον νά πολεμήστι άκόμη. Ό
Ηλίας εΐχε παρονσιασύΥ) στόν πα-
τέρα τον, οί πρ'όγ'ονοί τού έσή-
κωναν άπό τα μνήματα τοΐ>ς νε-
κρού;.
Έπακολονθοατν ε'ικόνε;, θ^υμα-
σί«>; έεωτιααί, μία σειρα έξορκι-
σμών τοΰ Ντιμπσΐικ άπό μέρους
τοΰ ·σ5Ί λετώ^ους ρα&5ίνου. Ό-
δηγεΤται ή Αεία είς τή σιτναγίΐνγή.
Άρχίζει τότε ή φοβερά, ή μυστη-
ριώδης μάχη μεταξύ τοΰ ίεοέίος
καί τού πνει'νματο;. "Ενα; φρί-
ΤΗΝ ΕΤΕΙΙίΙΕ
&Ι0Τ1Τ1 ΗΓΑΠΑ
Το Κακ.οοργιο?ικεϊίίν τής Κάντης
ί είς χέντε έτών φυλά-
Ζ
φ
•/.ίτιν ενα μηχανικόν, ονόματι Ζαμ-
ζόν, διότι έφ·ά 'ΐ>τε «σχεδον έκ φ·.-
λαν&?ωχίας» την έρωμέ'.ην τοο Έ-
ί Πό Μί ήέ
η
Πϊ.ρόν.
δτι ή .Ελίζα
τον
τηε-
ήχάτα καί
ά ά
ότι τού εχλεψεν 800 φράγχα 31 ά
νά τα
είς τον Ιραττήν της
ό έ
) ρή
'Υχο τό κράτος τής όργής έ/, τής
Λ·πο·Λαλ6ψεως ταύτης, ό Ζααχόν ε¬
ξήγαγε τό περίστροφον τού καί έπυ-
όί όττ:α.ξ έ ·χντίον τής φίλτ,ς
Μ«τενόη·τϊν άμ,έσως διά την
-ρίξίν το.), άλλά κύψας πρός την
Έλίζαν. χαρετήρησεν ότι χψ εΐχε
ί τόΐσον σοβαρώς, ύ-ττε Θά
ανευ έλπίϊων τωτηρίοτς.
Μετά την διά-τχοσιν αύτην ό Ζχα-
Ντιμπονκ, δηλαδη τό πΛ'ενμα τσυ οποίον δίδει μία άλλάκοτη εντα-
τον στειλοαν δια πβντε
έπίοαβΕ
νεκοοΰν σηό ί—οθεν<6 σώμά της. Άπο/ρούει τόν άρρα 6αστιχο τίν ώοα ΐτοϋ &ρχοντα ώοα ΐτοϋ &ρχονται 6ωνιαστιχο, τίϊ ώοα ρχ οί σνγγενεΐ; νά τη; τόν γνωρί- σονν, νζ μεγάλε; άίλλόκοτες κραυ- γέ; πού είνε τοϋ πεθαμμένον. Λεία: "Ογι, έσΰ, τ^ι εΛτιλ Σέν,τερ: Παιδί μόν! Τί εχει; Λεία: (τρέχοντα; έ'ξαλ}^ πρό; τοΰ; τάφσνςι. "Ω, άγΐΰΐ αίίώνιοι νΕκροί, ρλάττ να μέ 6οτι9ηοετε (πόφτΕΐ κΐαταγής). Μέ> ΙθάιΙ'ατε
άλλά έγώ ξαναγυρί-^ο σ] αύτη, σ'
εκείνη πεώ ιιοί ΐΛρυωρίσθη, στή
γυναΐκα >τοΐ' δέ θά έγτοαταλείιΐΌ»
ποτέ.
Ν«σαα: "Εχαοε τα λογικα τη;,
Μία (τχονΐΓ·: Την ξανα-ή-θε ό
Ντιμπονκ!
Ή τρίτη πράξις έξε/άσσεται
σι ή Ιεροτελεστία, σηκώνοντας ετη είς τάς φυλακάς.
πτικαλειτο:ι την . .
Έζρυέλ, τον θαΐ)ματτΛ>ργοΰ ρ«6-
τ>ίνου, ένό; φαντάσματος των έ-
βραϊχών γΓρατειών, μόλις κρατη-
μένου εϊο τή ζωή, χάρις είς τόν
προορισμό τον.
ΕίνΉ άιό τί; -/ΛττχπληκτΓ/θοότί-1
ρες ίριγούρες ποΰ εϊδαΜε εω; τώ-)
ρα στό ίώατρο. Μία ασπρη οόι,ε-1
πά, επί τή; οποίας εχει άφήσει τη
χλαμύ5ια τή; ύλικής φθοράς ή ύ-
περάνθοωπη δύναμις. Γό ΰψηλο
λιγνό σώμά τον μοιάζει μέ σκελε-
τό Άπό πο)>λά, άπό απειρα χοό-
Μίλντρεντ Μονγκόμΐρυ, χορεόο^σα
Μτςήτς, Φλα.
χορο>>ς
ει
ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΝ ΤΩΝ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ
Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΒΟΝΑΣΩΝ ΘΥΜΑ ΣΥΝΩΜΟΣ1Σ
ΤΙ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΕΙΣ ΤΎΧΑΡΠΑΣΤΟΣ ΑΡΧΩΝ, ΟΤΑΝ ΦΕΡΕΤΑΙ ΥΠΕΡΟΠ1
ΚΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΥΠΗΚΟΟΥΣ ΤΟΥ- Ο ΑΠΟΑΥΤΑΡΧΙΚΟΣ ΚΟΥΛΙΤΖ, ΑΙ
ΤΟΔΙΟΡΙΣΘΕΙΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΕΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ ΑΓΕΛΗΣ ΤΩΝ ΒΟΝ*
ΣΩΝ, ΕΦΟΝΕΥΘΗ ΥΠΟ ΤΡΙΩΝ ΝΕΑΡΩΝ ΣΥΝΩΜΟΤΩΝ.» ΚΑΤΕΔΥΝ.Α
ΣΤΕΥΕ ΤΗΝ ΑΓΕΛΗΝ ΚΑΙ ΕΦΕΡΕΤΟ ΒΑΝΑΥΣΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑΣ.... ΚΥΡ|α{
ΑΓΡΙΑ ΜΑΧΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΑΙ ΤΡΙΩΝ ΕΞΗΓΡΙΩΙΥΙΕΝί
ΑΝΤΕΡΑΣΤΩΝ— ΕΙΣ ΤΟ ΕΞΗΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η
ΜΟΚΡΑΤΙΑ.
γέλην μέ λάμποντας οφθαλμούς, έμοΰγκρισε πο.οκάλών δλον τόν κό(,
καί επέστρεψεν είς την βοσκήν του, ο')ς εάν τα λοιπά δμοιά του πλάσμο
δέν ήσαν άξια περαιτέρω προσοχής δι' αυτόν.
Ή μάχη έκείνη έπανέφερεν εν τΐνι μέτρφ ησυχίαν είς την αγέλην. Ί
εν χρονικόν διάστημα τα .τάντα ήσαν ήρεμα καί ουδείς άρρην βόνασος
ξεδίκησε την άρχηγίαντί
σφετεριστοΰ. Άλλ' ή κατι
πνιξις έπαναστάσεως είνΙ
έξ ϊσου δύσκολος έν τω ί!(|
ϊκώ κόσμω, δσον καί έν
ανθρωπίνω. Οί νέοι 6όνι|
σοι τής άγέλης άπεφάσισα
νά μή άνεχθοΰν την κυοια|
χίαν τοΰ Κούλιτζ καί το ■
γονός δτι αύτός τούς
νικήστ] ενα-ενα χωριστά ζι|
δύο έξ αυτών όμοΰ, δέν
τέβαλε την απόφασιν τι
"Ηρχισαν λοιπόν νά και< στρωσαν οριστικόν σχέδιο ροΰ μονάρχου. Τό σχέδιον ετέθη είς Εις άρρην βόνασος, όχΐ'ί σματος, προυκάλεσε δι" Ή κεφαλή τοΰ παλαιοΰ έτεντώθησαν καί ό ϊδιος: στήν του. Διότι ό Κοϋλιί πρός τόν πόλεμον, ή δέ ευκαιρια λης. Ό προκαλών βόναο μέν τέλειος υφ' δλας τάς ι το πρός τόν Κούλιτζ, δσο ' "Αγαλμα τοΰ Α. Ρ. Πρόκτωρ, ,-ταοιστάνσν Ίνδόν κννηγοΰντα βόνασον. Τα ζώα ταυτα είχον ίΐεγάλην αξίαν διά τούς Ίνδούς. Έκ των νεύρων καί των τενόντων αυτών κατε- σκευάζοντο δυνατά ράμματα καί χορ'Ραί. Τα δέρματά το>ν εχρησιμοποιούντο ώς τάπητες·,
τα όστά των ποοσθίων ποδών των ώς ρόπαλα καί αί κεφαλαί μετά των -/.εράτων των
ώς στολίσματα των οίκιών.
Ο ΚΟΥΛΙΤΖ απέθανεν! "Οχι ό Κάλβιν Κούλιτζ, ό Πρόεδρος
των Ήνωμένων Πολιτειών, πρός τιμήν τοΰ όποίου κώδωνες
θά ήχουν πενθίμως είς δλον τόν κόσμον καί κανόνια θά εκρό¬
τουν σοβαρώς, άλλ' ό άρχηγός τής έν Γκόλντεν Γκέϊτ, τής Καλςφορ-
νίας, άγέλης βονάσων, όστις έ'φερε τό δνομα τοΰ Προέδρου.
Ό θάνατος τοΰ μεγαλοπρεποΰς αυτού ζώου ήτο άποτέλεσμα όμα-
δικής έπιθέσεως έκ μέρους τριών νεαρών ταύρων τής άγέλης, επί των
οποίων έ'ως τώρα έξήσκει απόλυτον εξουσίαν. Ό Κούλιτζ απέθανε ' ν
μαχόμενος μέχρι τής τελευταίας στιγμής. Αί λεπτομέρειαι τής μάχης, ■ ,,.-''
είς την οποίαν εχασε την ζωήν του, έκίνησαν τό ενδιαφέρον των φι- " __._______^___ -
λοζώων έν άπάση τη Άμερικανικτ) Συμπολιτεία, πολλαί δέ είκασίαι , . , , . , -Γ λ -„, *,-„
»& / ο » > - ν ' " ><λ - Κρίσιιιοι στιγμαί κατά την διάρκειαν τής μοχης. Εκαστος έκ των δυο εξεφρασθησαν Οσον αφορα τα γεγονοτα, άτινα προηγηθησαν της σω, έπιζητεΐ ευκαιρίαν δπως, άΛοσυρό μενος έκ της Θέσεώς τού,.καταφέρη, καί- συνωμθσίας, άποτέλεσμα τής Οποίας ήτο ό θάνατός του. «ΤΗτθ ό Κθΰ- Ριον πλήγμα είς ζωτικόν τι μέρος τοΰ σώματος τοΰ αντίπαλον τού. λιτζ άπολυταρχικός μονάρχης;» ήρώτησαν πολλοί. «Κατεπατησε τα δίκαια ? -εξ φορίαν λός Αύται καί άλλαι παρόμοιαι έρωτήσεις πληροΰν τό πνεΰμα των ζωοφί- λων, οΐτινες έν τη ζωϋ τοΰ Κούλιτζ καί ιδίως έν τω θανάτω αυτού, ευρί¬ σκουν μίαν γοητευτικήν στορίαν ερωτος, £ωής καί άρχηγίας έν τώ ζωϊκώ „.. . .......... βασιλείω, ώς καί ισχυράν υποστήριξιν τής θεωρίας δτι τα ζώα έξασκοΰν ^λουυΐατεθειμενοι να τσν αφησουν οπο.ς υφαρπασϋ την την ιδιαιτέραν αυτών διανόησιν, άνταλλάσσουν ίδέας καί γνώμας καί δταν ^™σιαν μονάρχου. Ο εις κατόπιν τού αλλου εξεοαλλσν δέν κακοπυιοΰνται, άγΟνν ζωήν πολύ όμοιάξουσαν πρός την ζωήν των πε* ί™*™* ^μο^σ* ^ζ ^δήλωσιν προκλήσεως, _ πολιτισμένων άνθρωπίνων δντων. ' επληττον δια πον ποδών των την γήν και τον προεκα- ρωνται πέριξ τού μοναρΐ (ττ » τι '-. τλ '~ π * > ί ~ η , τ ν . ,„ λουν εις μάχην. Και ο Κούλιτζ επολεμει πρός αυτους, ενα συμπλεξει τα κερατα του ι
η εν ι κολντεν ι κειτ Ιΐαρκ αγεΛη των οονασων είναι ιιικοα και ο Κου- ' - "τι ^ ' % ^ » , _Λ * , - · «-■■
ν ι- > 'ΐ » ν » / ν , .' ςν .α> „ ' ,ν „ , κατόπιν τού αλλου, τονς κατερριπτε και τους αφητν πττη- το π/ιηττο
τίννΤτΛ 6^ν α?^ιαν ?^ϊ °^εν^ .^α Ά) ^ξ^ ^ον ^ο μ^ους χ.αί αίμορροοΰντας. στάμενος
τίνων ετων.^ Μτο επιβλητικόν ζώον και η- μεγαλοπρεπής εμφάνισις του
έπροκάλει την προσοχήν παντός έπισκέπτου. Τό σώμα τοΰ Κούλιτζ είχε
δέκα ποδών έκ τοΰ άκρου τοϋ όγκώδους μετώπου του μέχρι
ί άκρου τής ούράς τού, οί δέ σαρκώδεις ώμοί του είχον υψο
ποδών. Ό ϊδιος εζύγιζε σχεδόν δύο τόννους καί δμως αί κ
"σαϊ τα"Ζ "ΐΙΤΤλά^ν°™ΓΓ™ΓΖ'Γ""^1"1· '■""■" τονν ^"^χαχά "«β*» ό"άδ°5-Ή ώλή9"« ί"»" του*τ™^άίωντο".(,
— ιιΙν ΛοψΐΑΛΐιν, ιον ΛΐΛΐιιον και το ποοσυιον ιιροογ τοιι ίτίϊιΐΐίϊτη'- »ν ' >' * > > > « ' . α- » / « »_,<λ^ «,. Ό αύχήν τού ύψοΰτο πρός τα άνω, οΰτως ώστε ό παοαΓοών αύίόν ^^1 ™^°™>,°νοι? π ΓΚ"Κ , , - ,, φοαγιια Ό Κοΰλιτί/αί
ί βονα,ΐοι, οί οποιοι ήσαν εις το Γκόλντεν ^Ζτ'ά μέτωπον μετά τ
της ελεύσεως τού Κούλιτζ, δεν ήσαν χά- ^^^^Γ
κτουν ν.
εως πρί
γήν πρ
είς μία
Ιμουγχβ
άνυ
βραδέ(
Εποτε &
Ρκλησίς
■ισχύν τι
] ί τι
Ε. «λλά
Μ τα π< |έ/αμήλ καί έβά τούί Ί ; άντίπι χωρ< Υελης κ |ν τό) μ "Οταν ό Κούλιτζ ένίκησε καί έτιμώρησεν δλους τονς Ως διά προσυνεννοησίΐ λους βονάσους τής άγέλης, οί φυλακες παρετήρησαν σαν πρός τό-μέρος τοΰ Κ< κάποιαν ιδιαιτέραν ανησυχίαν μεταξύ των προστατευομέ- ° άλλος άριστερόθεν αντ*1 νων των. Οί βόνασοι κατελαμβάνοντο ευκόλως υπό φό- τών γωνιών των μικρο)ν; βου, έφαίνοντο πάντοτε ετοιμοι πρός μάχην καί περιεπά- φθασαν σχεδόν πλησίον τ< τοΐΓυ νριιοικίΤΐΓ ν,ητη ιπχπΛγ ωηπΪμίγ 'ΤτΓ Γ'Λή&αιη 5τ<> Αι-, τοιι έκ τΥΓνν νρηότίην τού Ο1
γήν,
είς ο
του
έκ
ωμους
τοΰς στιβαρονς
Ιμπροσθίους πό¬
δας του.
Αί θηλυκαί βό¬
νασοι
πας
[Ι'"^^ Χιαν ™υ ειλίχθη είς φοβερόν περί ζωής καί θανάτου άγώνα, διότι τα του έ'σχιζον τάς
Κούλιτζ ανευ δι- οί δύο νεαροί βόλ-ασοι εδειξαν ποοθέσεις δπως φονεύσουν μοί τού τούς άπώ-
αμαρτυριας και τ^ 6ασιλέα. Ό Κούλιτζ έφώρμα κατ' αυτών έν λυσσώ- &ουν φοβερώς καί
τταρα^ το γεγονος δεί όργη. "Αλλοτε πάλιν έστήριζε τούς προσθίους πόδας ό δυνατός καί ά-
οτι εις η όυο εκ του στερεώς καί ανέμενε τάς έπιθΐσεις των μ έ την κεφα- γριος μηκυθμός
των αρρενων 6ο- λήν κεκλιμ^ένην πρός τα κάτω, δεχόμενος ούτω τα κτυ- τού ένέβαλλε τρό-
νασοον όιημφισδη —^«τά των ώς τοϊχος έκ λίθων. "Αλλοτε πάλιν, μετατο- μόν είς τάς καρ-
πιςόμενοςμετ'^ εύκινησίας πρός τα πλάγια, άπέφευγε τας δίας τών θεωμέ-
σφοδράς έπιθέσεις των, διευθυνομένας κατά ζωτικών ση- νων.
ίοΰλιτί
|ών όφ{
Ιουλιτζ (
•τού >
Ι δυο νέι
ίτοΰ
.νμήν εί
Ρνιώδοι
ΐο/θείσι
Γαί τό
! νεφη;
Κοΰλι
ν· Τα κ
ιησαν την υπερο-
χήν του, αύτός τα
/εως οια των κε- μειων τών πλευρων του, άπέκρουε τα κέρατά των διά τών Άλλ' 6
ρατισμων του ιδικών του καί έ'πληττε διά τών ποδών του τό εδαφος ήτο άνισος
εν α;περιγράπτω όργη. δέ άλλ?'άθ((α_
μαχη διήρκεσε σχεδόν επι μίαν ώραν. Οί άλλοι άρ- λώς ό Κούλιτζ
βονασοι εθεώντο, άλλά δέν ι*-*-/™ Τ«- ,,Α·^ Χί ^ρχισε νά κουρά.
τους ηναγκασεν
είς ύποταγήν. Ε¬
ξαιρέσει τής έπο-
νίίς τής συζεύξε-
ως, ό μονάρχης
ρενες όόνασοι εθεώντο, άλλά δέν
δέ φοβισμεναι θηλυκαι συνηθροίσθι^αν άτάκτως είς μί- ζτιται Οί ένθοοί
διτίονετο τό ~&& Γ Υ— τ
Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΒΟΝΑΣΩΝ ΘΥΜΑ ΣΥΝΩΜΟΣ1Σ
ΤΙ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΕΙΣ ΤΎΧΑΡΠΑΣΤΟΣ ΑΡΧΩΝ, ΟΤΑΝ ΦΕΡΕΤΑΙ ΥΠΕΡΟΠ1
ΚΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΥΠΗΚΟΟΥΣ ΤΟΥ- Ο ΑΠΟΑΥΤΑΡΧΙΚΟΣ ΚΟΥΛΙΤΖ, ΑΙ
ΤΟΔΙΟΡΙΣΘΕΙΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΕΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ ΑΓΕΛΗΣ ΤΩΝ ΒΟΝ*
ΣΩΝ, ΕΦΟΝΕΥΘΗ ΥΠΟ ΤΡΙΩΝ ΝΕΑΡΩΝ ΣΥΝΩΜΟΤΩΝ.» ΚΑΤΕΔΥΝ.Α
ΣΤΕΥΕ ΤΗΝ ΑΓΕΛΗΝ ΚΑΙ ΕΦΕΡΕΤΟ ΒΑΝΑΥΣΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑΣ.... ΚΥΡ|α{
ΑΓΡΙΑ ΜΑΧΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΑΙ ΤΡΙΩΝ ΕΞΗΓΡΙΩΙΥΙΕΝί
ΑΝΤΕΡΑΣΤΩΝ— ΕΙΣ ΤΟ ΕΞΗΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η
ΜΟΚΡΑΤΙΑ.
γέλην μέ λάμποντας οφθαλμούς, έμοΰγκρισε πο.οκάλών δλον τόν κό(,
καί επέστρεψεν είς την βοσκήν του, ο')ς εάν τα λοιπά δμοιά του πλάσμο
δέν ήσαν άξια περαιτέρω προσοχής δι' αυτόν.
Ή μάχη έκείνη έπανέφερεν εν τΐνι μέτρφ ησυχίαν είς την αγέλην. Ί
εν χρονικόν διάστημα τα .τάντα ήσαν ήρεμα καί ουδείς άρρην βόνασος
ξεδίκησε την άρχηγίαντί
σφετεριστοΰ. Άλλ' ή κατι
πνιξις έπαναστάσεως είνΙ
έξ ϊσου δύσκολος έν τω ί!(|
ϊκώ κόσμω, δσον καί έν
ανθρωπίνω. Οί νέοι 6όνι|
σοι τής άγέλης άπεφάσισα
νά μή άνεχθοΰν την κυοια|
χίαν τοΰ Κούλιτζ καί το ■
γονός δτι αύτός τούς
νικήστ] ενα-ενα χωριστά ζι|
δύο έξ αυτών όμοΰ, δέν
τέβαλε την απόφασιν τι
"Ηρχισαν λοιπόν νά και< στρωσαν οριστικόν σχέδιο ροΰ μονάρχου. Τό σχέδιον ετέθη είς Εις άρρην βόνασος, όχΐ'ί σματος, προυκάλεσε δι" Ή κεφαλή τοΰ παλαιοΰ έτεντώθησαν καί ό ϊδιος: στήν του. Διότι ό Κοϋλιί πρός τόν πόλεμον, ή δέ ευκαιρια λης. Ό προκαλών βόναο μέν τέλειος υφ' δλας τάς ι το πρός τόν Κούλιτζ, δσο ' "Αγαλμα τοΰ Α. Ρ. Πρόκτωρ, ,-ταοιστάνσν Ίνδόν κννηγοΰντα βόνασον. Τα ζώα ταυτα είχον ίΐεγάλην αξίαν διά τούς Ίνδούς. Έκ των νεύρων καί των τενόντων αυτών κατε- σκευάζοντο δυνατά ράμματα καί χορ'Ραί. Τα δέρματά το>ν εχρησιμοποιούντο ώς τάπητες·,
τα όστά των ποοσθίων ποδών των ώς ρόπαλα καί αί κεφαλαί μετά των -/.εράτων των
ώς στολίσματα των οίκιών.
Ο ΚΟΥΛΙΤΖ απέθανεν! "Οχι ό Κάλβιν Κούλιτζ, ό Πρόεδρος
των Ήνωμένων Πολιτειών, πρός τιμήν τοΰ όποίου κώδωνες
θά ήχουν πενθίμως είς δλον τόν κόσμον καί κανόνια θά εκρό¬
τουν σοβαρώς, άλλ' ό άρχηγός τής έν Γκόλντεν Γκέϊτ, τής Καλςφορ-
νίας, άγέλης βονάσων, όστις έ'φερε τό δνομα τοΰ Προέδρου.
Ό θάνατος τοΰ μεγαλοπρεποΰς αυτού ζώου ήτο άποτέλεσμα όμα-
δικής έπιθέσεως έκ μέρους τριών νεαρών ταύρων τής άγέλης, επί των
οποίων έ'ως τώρα έξήσκει απόλυτον εξουσίαν. Ό Κούλιτζ απέθανε ' ν
μαχόμενος μέχρι τής τελευταίας στιγμής. Αί λεπτομέρειαι τής μάχης, ■ ,,.-''
είς την οποίαν εχασε την ζωήν του, έκίνησαν τό ενδιαφέρον των φι- " __._______^___ -
λοζώων έν άπάση τη Άμερικανικτ) Συμπολιτεία, πολλαί δέ είκασίαι , . , , . , -Γ λ -„, *,-„
»& / ο » > - ν ' " ><λ - Κρίσιιιοι στιγμαί κατά την διάρκειαν τής μοχης. Εκαστος έκ των δυο εξεφρασθησαν Οσον αφορα τα γεγονοτα, άτινα προηγηθησαν της σω, έπιζητεΐ ευκαιρίαν δπως, άΛοσυρό μενος έκ της Θέσεώς τού,.καταφέρη, καί- συνωμθσίας, άποτέλεσμα τής Οποίας ήτο ό θάνατός του. «ΤΗτθ ό Κθΰ- Ριον πλήγμα είς ζωτικόν τι μέρος τοΰ σώματος τοΰ αντίπαλον τού. λιτζ άπολυταρχικός μονάρχης;» ήρώτησαν πολλοί. «Κατεπατησε τα δίκαια ? -εξ φορίαν λός Αύται καί άλλαι παρόμοιαι έρωτήσεις πληροΰν τό πνεΰμα των ζωοφί- λων, οΐτινες έν τη ζωϋ τοΰ Κούλιτζ καί ιδίως έν τω θανάτω αυτού, ευρί¬ σκουν μίαν γοητευτικήν στορίαν ερωτος, £ωής καί άρχηγίας έν τώ ζωϊκώ „.. . .......... βασιλείω, ώς καί ισχυράν υποστήριξιν τής θεωρίας δτι τα ζώα έξασκοΰν ^λουυΐατεθειμενοι να τσν αφησουν οπο.ς υφαρπασϋ την την ιδιαιτέραν αυτών διανόησιν, άνταλλάσσουν ίδέας καί γνώμας καί δταν ^™σιαν μονάρχου. Ο εις κατόπιν τού αλλου εξεοαλλσν δέν κακοπυιοΰνται, άγΟνν ζωήν πολύ όμοιάξουσαν πρός την ζωήν των πε* ί™*™* ^μο^σ* ^ζ ^δήλωσιν προκλήσεως, _ πολιτισμένων άνθρωπίνων δντων. ' επληττον δια πον ποδών των την γήν και τον προεκα- ρωνται πέριξ τού μοναρΐ (ττ » τι '-. τλ '~ π * > ί ~ η , τ ν . ,„ λουν εις μάχην. Και ο Κούλιτζ επολεμει πρός αυτους, ενα συμπλεξει τα κερατα του ι
η εν ι κολντεν ι κειτ Ιΐαρκ αγεΛη των οονασων είναι ιιικοα και ο Κου- ' - "τι ^ ' % ^ » , _Λ * , - · «-■■
ν ι- > 'ΐ » ν » / ν , .' ςν .α> „ ' ,ν „ , κατόπιν τού αλλου, τονς κατερριπτε και τους αφητν πττη- το π/ιηττο
τίννΤτΛ 6^ν α?^ιαν ?^ϊ °^εν^ .^α Ά) ^ξ^ ^ον ^ο μ^ους χ.αί αίμορροοΰντας. στάμενος
τίνων ετων.^ Μτο επιβλητικόν ζώον και η- μεγαλοπρεπής εμφάνισις του
έπροκάλει την προσοχήν παντός έπισκέπτου. Τό σώμα τοΰ Κούλιτζ είχε
δέκα ποδών έκ τοΰ άκρου τοϋ όγκώδους μετώπου του μέχρι
ί άκρου τής ούράς τού, οί δέ σαρκώδεις ώμοί του είχον υψο
ποδών. Ό ϊδιος εζύγιζε σχεδόν δύο τόννους καί δμως αί κ
"σαϊ τα"Ζ "ΐΙΤΤλά^ν°™ΓΓ™ΓΖ'Γ""^1"1· '■""■" τονν ^"^χαχά "«β*» ό"άδ°5-Ή ώλή9"« ί"»" του*τ™^άίωντο".(,
— ιιΙν ΛοψΐΑΛΐιν, ιον ΛΐΛΐιιον και το ποοσυιον ιιροογ τοιι ίτίϊιΐΐίϊτη'- »ν ' >' * > > > « ' . α- » / « »_,<λ^ «,. Ό αύχήν τού ύψοΰτο πρός τα άνω, οΰτως ώστε ό παοαΓοών αύίόν ^^1 ™^°™>,°νοι? π ΓΚ"Κ , , - ,, φοαγιια Ό Κοΰλιτί/αί
ί βονα,ΐοι, οί οποιοι ήσαν εις το Γκόλντεν ^Ζτ'ά μέτωπον μετά τ
της ελεύσεως τού Κούλιτζ, δεν ήσαν χά- ^^^^Γ
κτουν ν.
εως πρί
γήν πρ
είς μία
Ιμουγχβ
άνυ
βραδέ(
Εποτε &
Ρκλησίς
■ισχύν τι
] ί τι
Ε. «λλά
Μ τα π< |έ/αμήλ καί έβά τούί Ί ; άντίπι χωρ< Υελης κ |ν τό) μ "Οταν ό Κούλιτζ ένίκησε καί έτιμώρησεν δλους τονς Ως διά προσυνεννοησίΐ λους βονάσους τής άγέλης, οί φυλακες παρετήρησαν σαν πρός τό-μέρος τοΰ Κ< κάποιαν ιδιαιτέραν ανησυχίαν μεταξύ των προστατευομέ- ° άλλος άριστερόθεν αντ*1 νων των. Οί βόνασοι κατελαμβάνοντο ευκόλως υπό φό- τών γωνιών των μικρο)ν; βου, έφαίνοντο πάντοτε ετοιμοι πρός μάχην καί περιεπά- φθασαν σχεδόν πλησίον τ< τοΐΓυ νριιοικίΤΐΓ ν,ητη ιπχπΛγ ωηπΪμίγ 'ΤτΓ Γ'Λή&αιη 5τ<> Αι-, τοιι έκ τΥΓνν νρηότίην τού Ο1
γήν,
είς ο
του
έκ
ωμους
τοΰς στιβαρονς
Ιμπροσθίους πό¬
δας του.
Αί θηλυκαί βό¬
νασοι
πας
[Ι'"^^ Χιαν ™υ ειλίχθη είς φοβερόν περί ζωής καί θανάτου άγώνα, διότι τα του έ'σχιζον τάς
Κούλιτζ ανευ δι- οί δύο νεαροί βόλ-ασοι εδειξαν ποοθέσεις δπως φονεύσουν μοί τού τούς άπώ-
αμαρτυριας και τ^ 6ασιλέα. Ό Κούλιτζ έφώρμα κατ' αυτών έν λυσσώ- &ουν φοβερώς καί
τταρα^ το γεγονος δεί όργη. "Αλλοτε πάλιν έστήριζε τούς προσθίους πόδας ό δυνατός καί ά-
οτι εις η όυο εκ του στερεώς καί ανέμενε τάς έπιθΐσεις των μ έ την κεφα- γριος μηκυθμός
των αρρενων 6ο- λήν κεκλιμ^ένην πρός τα κάτω, δεχόμενος ούτω τα κτυ- τού ένέβαλλε τρό-
νασοον όιημφισδη —^«τά των ώς τοϊχος έκ λίθων. "Αλλοτε πάλιν, μετατο- μόν είς τάς καρ-
πιςόμενοςμετ'^ εύκινησίας πρός τα πλάγια, άπέφευγε τας δίας τών θεωμέ-
σφοδράς έπιθέσεις των, διευθυνομένας κατά ζωτικών ση- νων.
ίοΰλιτί
|ών όφ{
Ιουλιτζ (
•τού >
Ι δυο νέι
ίτοΰ
.νμήν εί
Ρνιώδοι
ΐο/θείσι
Γαί τό
! νεφη;
Κοΰλι
ν· Τα κ
ιησαν την υπερο-
χήν του, αύτός τα
/εως οια των κε- μειων τών πλευρων του, άπέκρουε τα κέρατά των διά τών Άλλ' 6
ρατισμων του ιδικών του καί έ'πληττε διά τών ποδών του τό εδαφος ήτο άνισος
εν α;περιγράπτω όργη. δέ άλλ?'άθ((α_
μαχη διήρκεσε σχεδόν επι μίαν ώραν. Οί άλλοι άρ- λώς ό Κούλιτζ
βονασοι εθεώντο, άλλά δέν ι*-*-/™ Τ«- ,,Α·^ Χί ^ρχισε νά κουρά.
τους ηναγκασεν
είς ύποταγήν. Ε¬
ξαιρέσει τής έπο-
νίίς τής συζεύξε-
ως, ό μονάρχης
ρενες όόνασοι εθεώντο, άλλά δέν
δέ φοβισμεναι θηλυκαι συνηθροίσθι^αν άτάκτως είς μί- ζτιται Οί ένθοοί
διτίονετο τό ~&& Γ Υ— τ
Ό Κούλιτζ ίστήον
ξε τούς .-τροσθίους
πόδας τού στερεώς
επί τού έδά^ους
/αί άνεαενε τάς £-
πιβέσεις των άντι-
ΐάλων τού ώς τοϊ-
χος έκ λίθων. Ή
σύγκρονσις ήτο "Όθ
μερά.
Ε^^Εχ^ϋΗεΒΐ
~ΐ3ε^Ε^~~_99>^υ1ν
εΒ^'^
εΗ&τ2_£
ΤΤτΤ^ι·ΊΠε¥¥
^:-.'··λ£λ
κτυυν καί ώς φαίνεται κατε-
εο)ς πρός ανατροπήν τοί5 Ίσχυ-
ιγήν πρό ολίγων έβδομάδων.
•ίς μίαν γωνίαν τοΰ περικλεί-
μουγκρισμάτων τόν Κούλιτζ.
:οΰ άνυψώθη, οί ρώθωνές τού
βοαδέο>ς πρός τόν άνταγωνι-
Κϊοτε έσυνήθισε ν' άποδειλια
ίκλησίς τού θά τω εφάνη ώς
ισχύν τού έμπροσθεν τής άγέ-
εΐχέ τι τό εξαιρετικόν. Ήτο
;. «λλά προφανώς δέν έξισοΰ-
Φ τα πολεμικά προσόντα. Δε-
εχαμήλωσε την κεφαλήν τού,
ίαί έβάδισε κατά τοϋ νεαροϋ
>*ο τού; βρυχηθμοΰς τού καί
Μ>ον, εδραμον πρός τό περί-
; άντίπαλός τού συνεκροΰσθη-
°$")ζ, έξ ής αμφότεροι εμει-
>ε χώραν. Δύο ετέροι νεαροΐ
Υελης καί ήρχισαν νά περιφέ-
τώ μεταξύ ό Κούλιτζ είχε
Γρατα τοϋ έχθροΰ καί ϊστα-
Πν γήν, βρυχώμενος καί καθι-
Πζ είς στιγμήν.
'υο νραροι βόνασοι έπροχώρη-
ο«δίζοντες ό είς δεξιόθεν καί
Κούλιτζ τούς παρετήρησεν έκ
ών όσ-θαλμών τού. "Οταν ε-
ίλιτζ άπέσπασε την κεφαλήν
Ν τού καί ηθέλησε ν' άποσυρ-
νο νέους έχθρούς νά έπιπέ-
^α τοΰ^αλλου. Αύτό δμως δέν
νμην ευρέθη μαχόμενος έναν-
ΐωδους όρμής.
°/.θείσα εις ολόκληρον τό πε-
αι/ο χωμα έξεσφενδονΓζετο
1 νεφη κονιορτού εκουπτον συ-
Κούλιτζ κατέστη αληθής πε-
· Ι α κοντά καί σκληρά κέρα-
.»9ών τού, οί γιγαντιαίοι ώ-
Ί/7
θεντο κατ' αύτοι}. Ό βασιλεύς ήτο
ήναγκασμένος νά άμΰνεται έξ δλων
των μερών καί ταχέως εφάνη δα ή
μάχη ήτο δι' αχ'ιτόν χαμένη. Δέν ύπε-
χώρησεν δμοις. ούδε ήλάττωσε ποσώς τάς έπιθέσεις'του. Έξ
εναντίας επηκολούθησε νά σχίζη, νά ξιφίζΐΐ καί νά κτυπά διά
των κεράτων τού εως ότου μόλις ήδύνατος να σταθΤ| είς τούς
πόδας τού. Οί τρείς έχθροι ανέμενον ρο>ς ότου νά έξασθενή-
σΐ) καί είς μίαν στιγμήν ποϋ ό Κούλιτζ έζαλίσθη έκ των πόνον
των πληγών τού, έπέπεσαν δλοι όμοΰ εναντίον τού. Ό είς τόν
έπληξεν έκ των δεξιών, θραύσας τάς πλευράς τού. έτερος ;·πή-
νεγκε (τοβερόν ανοιγμα είς τόν άριστερόν ωμόν τού καί ό τρί-
τος τόν έκτύπησεν είς τό μέτωπον, μετά τόσης όρμής, ώστε ό
Κούλιτζ έπεσεν είς τα γόνατά τού.
Μέ εν τελικόν μούγκρισμα προκλήσεως ό Κούλιτζ κατέπεσε
νεκρός. Ή μάχη έτελείωσε καί ή άγέλη επι τέλους ήλευθερ(όθη
έκ τής άπολυταρχίας τού. Εχρειάσθησαν δμο^ς τρείς βόνασοι
όπως νικήσουν τόν Κούλιτζ καί οί τρείς αύτοι ήσαν είς έλεεινήν
κατάστασιν. Κατά τό φαινόμενον τα λοιπά μέλη τής άγέλης δΓν
έδείκνυον πλέον ενδιαφέρον είς τό επεισόδιον, διότι επεδόθησαν
μέ ησυχίαν είς την βοσκήν των, δταν οί φύλακες εισήλθον είς
τό περίφραγμα καί έ'συρον εκείθεν τό πτώμα.
Πολλαί προσπάθειαι έ'χουν καταβληθ|| πρός διάσωσιν τοΰ
εϊδους των βονάσων έκ τής εξοντώσεως έν ταίς Ήνωμέναις
Πολιτείαις. Ό άριθμός αυτών έν Εύρώπ-Τ] ηλαττώθη είς τοι¬
ούτον σημείον, ώστε έκτός των ζωολογικών κήπων σχεδόν δέν
ύπάρχουν έλεύθεραι άγέλαι βονάσων. Ό μεγαλείτερος άριθ¬
μός Εύρωπαΐκών βονάσων διατηρεΐται έν Λιθυυανία.
Έν Άμερικϋ άλλοτε ύπήρχε πλήθος τοιούτων ζώων, άλλά
μέ την έξάπλωσιν τοΰ πολιτισμοϋ καί μέ την τελειοποίησιν των
κυνηγετικών μέσων καϊ δή μέ την χρήσιν τοϋ επαναληπτικόν δ-
πλου, οί βόνασοι σχεδόν έξηφανίσθησαν. Τό γεγονός δέ δτι τα
ζώα ταυτα γεννώσιν άπαξ έν διαστήματι τριών έτών πολύ συν¬
τελεί είς τόν περιορισμόν τοϋ άριθμοΰ των.
Τώρα οί βόνασοι τού Γκόλντεν Γκέϊτ Πάρκ θά έκλέξουν νέ¬
ον βασιλέα κατά την. εποχήν της συζεύξεως, διότι τυχάρπα-
στοι άρχοντες, ώς ήτο ό πρό όλίγου φονευθείς Κούλιτζ, δέν χω-
ροϋν πλέον έν μέσω τής προωδευμένης αυτής άγέλης. "Ισως
ό νέος μονάρχης δέν θά είναι τόσον μεγαλοπρεπής, δσον ήτο 6
Κούλιτζ. "Ισως δέν θά είναι τόσον δυνατός είς την μάχην, ή
τόσον ύπεροπτικός είς τούς τρόπους, άλλά θά είναι περισσότε¬
ρον δημοκρατικάς καί δχι τόσον άπότομος πρός τάς κυρίας
—άν θέλη νά ζήση περισσότερα ετη άπό τόν προκάτοχόν τού
ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΑΙ
ΑΙ ΚΗΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΚΑΦΕ.— Αί κηλϊδες τοϋ
καφέ μέ γάλα άπό έλαφρά μάλλινα, ή μεταξωτά ύ-
φάσματα, έξαλείφονται διά τού εξής τρόπου. Έπα-
λείφετε τάς κηλϊδας έλαφρώς μέ γλυκερίνην καθα-
ράν καί κατόπιν άμέσως τάς ξεπλύνετε μέ θερμόν
ύδωρ. Κατόπιν άπό τό αντίθετον μέρος σφογγίζετε
τό ΰφασμα ισχυρώς μέ ένα τεμάχιον φανέλλας καί
δέν μένει τοιουτοτρόπως οΰτε ϊχνος κηλϊδος.
ΠΩΣ ΚΑΘΑΡΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΓΑΝΤΙΑ. —
Τα πέτσινα γάντια καθαρίζονται διά τού εξής
ευκόλου τρόπου: Πλύνετε τα γάντια σας μέσα είς
άρκετήν ποσότητα βενζίνης, άλλά τα πλύνετε καλά
μέχρις ότου καθαρίσουν. Κατόπιν τα φορεΐτε εως δ-
του στεγνώσουν. Ό τρόπος αύτός είναι ό άσΐφαλέστε-
ρος και ταχύτερος, διότι έντός δέκα λεπτών έ'χετε
τα γάντια σας καθαρισμένα.
Ό Κούλιτζ1 Ό άγρίως φονευθείς 6ασι
λεύς των οονάσων, κατόπιν σννωμοσια(
έκ μ^ρους των ϋπηκόων τού. Οϊτε ή ά
γριωτέρα άοκτος δέν τολμ$ νά προσβά
λη μεγάλον δόνασον καί κατά γενικόν /α-
;0.'; ,το« πολιττσμοϋ είς την Αμερικήν. Πολυάριθμοι άγέλαι βονάσων έκάλυπτον τάς Αμεοιανικας πεδιαδας, ποοήενουντες μεγάλας χατα-
°|Ι3"Ϊ Χών .πρώ^ν κατοίκων. Πολλοί κιτνηγοΐ εδρον τόν θάνατον, κτυ«η»έ«ες υπο των ισχυοων κερατων των βονασων Σημερον τα *ωο
ταυτα σχ?δόν έξέλιπον. τα δέ σωίόαενα αυλάσσονται κλεισιιενα εντος μεγαλων μανδρων.
δυνάιιενος νά βαδίση, ό.τότε καί
οεται υπο των λύκατν.
ξε τούς .-τροσθίους
πόδας τού στερεώς
επί τού έδά^ους
/αί άνεαενε τάς £-
πιβέσεις των άντι-
ΐάλων τού ώς τοϊ-
χος έκ λίθων. Ή
σύγκρονσις ήτο "Όθ
μερά.
Ε^^Εχ^ϋΗεΒΐ
~ΐ3ε^Ε^~~_99>^υ1ν
εΒ^'^
εΗ&τ2_£
ΤΤτΤ^ι·ΊΠε¥¥
^:-.'··λ£λ
κτυυν καί ώς φαίνεται κατε-
εο)ς πρός ανατροπήν τοί5 Ίσχυ-
ιγήν πρό ολίγων έβδομάδων.
•ίς μίαν γωνίαν τοΰ περικλεί-
μουγκρισμάτων τόν Κούλιτζ.
:οΰ άνυψώθη, οί ρώθωνές τού
βοαδέο>ς πρός τόν άνταγωνι-
Κϊοτε έσυνήθισε ν' άποδειλια
ίκλησίς τού θά τω εφάνη ώς
ισχύν τού έμπροσθεν τής άγέ-
εΐχέ τι τό εξαιρετικόν. Ήτο
;. «λλά προφανώς δέν έξισοΰ-
Φ τα πολεμικά προσόντα. Δε-
εχαμήλωσε την κεφαλήν τού,
ίαί έβάδισε κατά τοϋ νεαροϋ
>*ο τού; βρυχηθμοΰς τού καί
Μ>ον, εδραμον πρός τό περί-
; άντίπαλός τού συνεκροΰσθη-
°$")ζ, έξ ής αμφότεροι εμει-
>ε χώραν. Δύο ετέροι νεαροΐ
Υελης καί ήρχισαν νά περιφέ-
τώ μεταξύ ό Κούλιτζ είχε
Γρατα τοϋ έχθροΰ καί ϊστα-
Πν γήν, βρυχώμενος καί καθι-
Πζ είς στιγμήν.
'υο νραροι βόνασοι έπροχώρη-
ο«δίζοντες ό είς δεξιόθεν καί
Κούλιτζ τούς παρετήρησεν έκ
ών όσ-θαλμών τού. "Οταν ε-
ίλιτζ άπέσπασε την κεφαλήν
Ν τού καί ηθέλησε ν' άποσυρ-
νο νέους έχθρούς νά έπιπέ-
^α τοΰ^αλλου. Αύτό δμως δέν
νμην ευρέθη μαχόμενος έναν-
ΐωδους όρμής.
°/.θείσα εις ολόκληρον τό πε-
αι/ο χωμα έξεσφενδονΓζετο
1 νεφη κονιορτού εκουπτον συ-
Κούλιτζ κατέστη αληθής πε-
· Ι α κοντά καί σκληρά κέρα-
.»9ών τού, οί γιγαντιαίοι ώ-
Ί/7
θεντο κατ' αύτοι}. Ό βασιλεύς ήτο
ήναγκασμένος νά άμΰνεται έξ δλων
των μερών καί ταχέως εφάνη δα ή
μάχη ήτο δι' αχ'ιτόν χαμένη. Δέν ύπε-
χώρησεν δμοις. ούδε ήλάττωσε ποσώς τάς έπιθέσεις'του. Έξ
εναντίας επηκολούθησε νά σχίζη, νά ξιφίζΐΐ καί νά κτυπά διά
των κεράτων τού εως ότου μόλις ήδύνατος να σταθΤ| είς τούς
πόδας τού. Οί τρείς έχθροι ανέμενον ρο>ς ότου νά έξασθενή-
σΐ) καί είς μίαν στιγμήν ποϋ ό Κούλιτζ έζαλίσθη έκ των πόνον
των πληγών τού, έπέπεσαν δλοι όμοΰ εναντίον τού. Ό είς τόν
έπληξεν έκ των δεξιών, θραύσας τάς πλευράς τού. έτερος ;·πή-
νεγκε (τοβερόν ανοιγμα είς τόν άριστερόν ωμόν τού καί ό τρί-
τος τόν έκτύπησεν είς τό μέτωπον, μετά τόσης όρμής, ώστε ό
Κούλιτζ έπεσεν είς τα γόνατά τού.
Μέ εν τελικόν μούγκρισμα προκλήσεως ό Κούλιτζ κατέπεσε
νεκρός. Ή μάχη έτελείωσε καί ή άγέλη επι τέλους ήλευθερ(όθη
έκ τής άπολυταρχίας τού. Εχρειάσθησαν δμο^ς τρείς βόνασοι
όπως νικήσουν τόν Κούλιτζ καί οί τρείς αύτοι ήσαν είς έλεεινήν
κατάστασιν. Κατά τό φαινόμενον τα λοιπά μέλη τής άγέλης δΓν
έδείκνυον πλέον ενδιαφέρον είς τό επεισόδιον, διότι επεδόθησαν
μέ ησυχίαν είς την βοσκήν των, δταν οί φύλακες εισήλθον είς
τό περίφραγμα καί έ'συρον εκείθεν τό πτώμα.
Πολλαί προσπάθειαι έ'χουν καταβληθ|| πρός διάσωσιν τοΰ
εϊδους των βονάσων έκ τής εξοντώσεως έν ταίς Ήνωμέναις
Πολιτείαις. Ό άριθμός αυτών έν Εύρώπ-Τ] ηλαττώθη είς τοι¬
ούτον σημείον, ώστε έκτός των ζωολογικών κήπων σχεδόν δέν
ύπάρχουν έλεύθεραι άγέλαι βονάσων. Ό μεγαλείτερος άριθ¬
μός Εύρωπαΐκών βονάσων διατηρεΐται έν Λιθυυανία.
Έν Άμερικϋ άλλοτε ύπήρχε πλήθος τοιούτων ζώων, άλλά
μέ την έξάπλωσιν τοΰ πολιτισμοϋ καί μέ την τελειοποίησιν των
κυνηγετικών μέσων καϊ δή μέ την χρήσιν τοϋ επαναληπτικόν δ-
πλου, οί βόνασοι σχεδόν έξηφανίσθησαν. Τό γεγονός δέ δτι τα
ζώα ταυτα γεννώσιν άπαξ έν διαστήματι τριών έτών πολύ συν¬
τελεί είς τόν περιορισμόν τοϋ άριθμοΰ των.
Τώρα οί βόνασοι τού Γκόλντεν Γκέϊτ Πάρκ θά έκλέξουν νέ¬
ον βασιλέα κατά την. εποχήν της συζεύξεως, διότι τυχάρπα-
στοι άρχοντες, ώς ήτο ό πρό όλίγου φονευθείς Κούλιτζ, δέν χω-
ροϋν πλέον έν μέσω τής προωδευμένης αυτής άγέλης. "Ισως
ό νέος μονάρχης δέν θά είναι τόσον μεγαλοπρεπής, δσον ήτο 6
Κούλιτζ. "Ισως δέν θά είναι τόσον δυνατός είς την μάχην, ή
τόσον ύπεροπτικός είς τούς τρόπους, άλλά θά είναι περισσότε¬
ρον δημοκρατικάς καί δχι τόσον άπότομος πρός τάς κυρίας
—άν θέλη νά ζήση περισσότερα ετη άπό τόν προκάτοχόν τού
ΠΡΑΚΤΙΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΑΙ
ΑΙ ΚΗΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΚΑΦΕ.— Αί κηλϊδες τοϋ
καφέ μέ γάλα άπό έλαφρά μάλλινα, ή μεταξωτά ύ-
φάσματα, έξαλείφονται διά τού εξής τρόπου. Έπα-
λείφετε τάς κηλϊδας έλαφρώς μέ γλυκερίνην καθα-
ράν καί κατόπιν άμέσως τάς ξεπλύνετε μέ θερμόν
ύδωρ. Κατόπιν άπό τό αντίθετον μέρος σφογγίζετε
τό ΰφασμα ισχυρώς μέ ένα τεμάχιον φανέλλας καί
δέν μένει τοιουτοτρόπως οΰτε ϊχνος κηλϊδος.
ΠΩΣ ΚΑΘΑΡΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΓΑΝΤΙΑ. —
Τα πέτσινα γάντια καθαρίζονται διά τού εξής
ευκόλου τρόπου: Πλύνετε τα γάντια σας μέσα είς
άρκετήν ποσότητα βενζίνης, άλλά τα πλύνετε καλά
μέχρις ότου καθαρίσουν. Κατόπιν τα φορεΐτε εως δ-
του στεγνώσουν. Ό τρόπος αύτός είναι ό άσΐφαλέστε-
ρος και ταχύτερος, διότι έντός δέκα λεπτών έ'χετε
τα γάντια σας καθαρισμένα.
Ό Κούλιτζ1 Ό άγρίως φονευθείς 6ασι
λεύς των οονάσων, κατόπιν σννωμοσια(
έκ μ^ρους των ϋπηκόων τού. Οϊτε ή ά
γριωτέρα άοκτος δέν τολμ$ νά προσβά
λη μεγάλον δόνασον καί κατά γενικόν /α-
;0.'; ,το« πολιττσμοϋ είς την Αμερικήν. Πολυάριθμοι άγέλαι βονάσων έκάλυπτον τάς Αμεοιανικας πεδιαδας, ποοήενουντες μεγάλας χατα-
°|Ι3"Ϊ Χών .πρώ^ν κατοίκων. Πολλοί κιτνηγοΐ εδρον τόν θάνατον, κτυ«η»έ«ες υπο των ισχυοων κερατων των βονασων Σημερον τα *ωο
ταυτα σχ?δόν έξέλιπον. τα δέ σωίόαενα αυλάσσονται κλεισιιενα εντος μεγαλων μανδρων.
δυνάιιενος νά βαδίση, ό.τότε καί
οεται υπο των λύκατν.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΎΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928
18
™ίΓΑΤΙΚ0Γ ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
ΕΚ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ
ΕΚ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ
Εκομίσθησαν κατ' αύτάς εκ
Πειραιώς ένταϋθα, καί παρελή¬
θ υό ϋ Δήμον είς πέντ
φθησαν υπό τοΰ Δήμον εις_ πεντε
νεκτι·κότΐ)ς καί νπομονή Ιδίως δ-
ταν είνε ηλίου φαεινότερον ότι
πρόκειται περί άνθρωπον μή δυ¬
ναμένου πράγματι πρός στιγμήν
νά καταβάλη καί τό ασήμαντον
αύτό ποσόν τό οποίον όφείλει.
τεργασθέντα εν Αθήνας. τα ε>
πολίτου άν?γειροαένον
είς διαιώνισιν τής μνήμης των
κατά τούς τελενταίσυς έθνικού;
πολέμου; πεσόντων Πλωμαριτών.
Τώρα είς τόν Δήμον άπόκειται
των ΐιεραιτέρω ή φροντίς. καί
πρώτιστα πάντων ή τής τελικής
καί όριστικης έκλογτ,ς τοϋ καταλ-
λήλου χώρον. Λέγω τελικής καί
όριστι,κής, διότι ή πρώτη, ως προ-
έγραψα είνε πάνυ άκατάλληλος,
ν.αί ώς τοιαύτη άποδον.ιμάΐεται
καί τής αποδοκιμασίας ταύτης
προεξετέ'Θησαν οί λόγοι.
"
II
ιστεύω ότι ό Αημος Πλανμα-
ρίου, άναλογιζόαιεινος την ήν συ-
νεπάγεται ευθύνην ή τοιάδε η τοι-
άδε έκπλήρωσις μιά; δημοσίας ά-
νάγκη;, δέν θά θελήση νά έπΐ|ΐεί-
νη εϊ; τα έν ούχι «βραύρία» σ.τον-
«η καί ανευ προγενεστέρας <'>ρί-
μου σκέψεως πραπαποφασισθίν¬
τα, άλλά θά άναθεωρήστι ταυτα
συμφώνως καί αναλόγως της ά-
νάγκη; ταύτης. Και καταλληλο-
τέρα θέσις υπεδείχθη πρός τον
Ταοσανάν νχχτά την ανατολικήν
τή; πόλεως ϊίσοδον καί κατά την
έναρξιν τής οδοί Άγίας Παρα-
σκενής.
Φαίνεται δτι δέν παρήλθον ά-
παρατήρητα νπό των αρμοδίων
δσα περί τοϋ άντΐ'κειμένσυ έγρά-
θόδος αΓπτη οημι&ι?ργεϊ ένοχλή-
σεις άνευ αίτίας καί καλόν, θά τ;
το νά άποφεύγίύνται.
'Αγορα. ΛΙθ'κλήνης
Παρέχομεν τάς κατωτέρω πλη¬
ροφορίας τον Εμπορικον Έπιμε-
λητηρ-ίον Μντιλήνης ϋνδεικτικάς
της Έμπορικής, Βιομηχανικής καί
Ναυτικής κινήσεως της περιφε¬
ρείας ται^της τοΰ ρηνός 'Ιανουα-
ρίου 1928:
Ή έμπορική καί 'διαμηχανική
κίνησις τής έξαγωγής, ΐ'ισαγω-
γης, μεταφοράς καί τής έξ αλλων
άγορών τού Κράτσνς διά τον Τε-
.ωνείον Μυτιλήνης, άποβι·6άσεως
μπορευμάτων καί έν γένει κίνΓ}σις
της πόλεως Μντιλήνης, ώς καί
τής νπαίθρου χώρας της νήσου
Λίσδον κατά τόν διαρρεχ'σαντα
ήνίί. Ιανουάριον ήτο στάσιμος
αί καθ' όλα άπελπιστική. Δννά-
δέ νά είπωμεν δτι όλαι αί ερ¬
μ
γασίαι €<παμάτησαν. Είς δλονς ούς κλάδονς έπικρατίΐ στενότης χρήματος. Ή ■κατανάλωσις δλων των ε'Ίδών εμετριάσθη επαισθήτω;. ΑΙ χειρωνακτικιαί εργασίαι έξέλι- Έαν άλτϊθεύη πληροφορία μόν τι;, καθ* ην εγένοντο πόθεν αια- (■ βήιιατα παρ' ίδιοκτήτη^ γωνιαίον τινός γηπεδον, σνναντήσαν'τα έκ μέρους τού ΰπ·εροολικάς — νπ&ρ- βολικωτάτας ιιάλιστα — αξιώσεις ώσάν επρόκειτο περί άγοράς κα' οΐΓχΙ απαλλοτριώσεως τοΰ μέρβυς εκείνον. Άλλ' ό Δήμος Πλωμαρίον υ¬ πέρ ΐοάντα είναι ίίς θέσιν νά μή συγχέη την ένυπάρχσικΐαν διαφο¬ ράν άγορά; καί απαλλοτριώσεως· ταύτην γάρ νπαγΌρενει δημοσία άνάγκη, έκιείνην δέ κι,νεΐ τό ατο¬ μικόν, τό ίδιωτικόν συμφέρον. Καί τό Ήρωον αποτελεί οφειλήν τής πόλεως, φόρον ενλα&είας της πρός την ανήμητν των νπερ τής μεγαλης Πατρίδος πεσόντων τέ- κνων της. "Ωστε πτστεύω δτι, τοϋ Λήμοο χειραγωγοϋντος, ενοδοθή- σεται ομαλώς ή διευθέτησις τής νποδ'Έσεως κατά τάς ύπαγοοενσεις τής παρουσιαζομένης δημοσίας ταντης άνάγκης. Τουτο δεδοταί μοί φρονεΐν κα' έλπΕζειν, όπότε καί ή πόλις τον Πλωμαρίον θά αποκτήση έν τέλε καί έν μακρω χρόνω μνηαεΐον έ ξαίρετον, τό οποίον θά είναι πραγ ματΐίοόν εγκαλλώπισμα της ^ - ίίρμνωμα. Θά παρακολονθησω τα πράγ ματα, εΰχομαι δέ αί έξ αυτών έν τΐ'πώσεις μου νά ώσι σι^ιφωνο πρός τΌυς πόθονς της. * * * Π ΛΩΜΑΡΙιΟΝ Μάρτιος.— Τό ζήτημα της άνεσγίας. ήτις μαστίαει όλην την νήσόν μας, ά- πασχολεΐ έπίσης τόν Δήμον μας. Δια τουτο μετ1 άπαρίας διερωτά- ται ή κοινή γνώμη τοϋ Λήμον μας διατί αί δημοτικαί μας αρ¬ χαί δέν έπισπεύοουν την έναρξιν των δημοσίων έργων πρός μερι¬ κήν τουλάχιστον θϊραπτείαν τον κακοϋ, άφοϋ αϊλως τε έχει ήδη εγκριθή πρός τόν σκοπόν τοϋτον πίστωσις 500.000 δραχμών. Ή υπό τον κ. Ταμίον τοϋ Δή¬ μον μας έφαριιοζομέντ) άπό τινος αΰστηροτης Ιδίως προκειμένον πε- πο- πον. Ή έξαγωγή των εγχωρίων προ- :όντων μας, Ενεκα των έν τί] προ. έ <); ·- μ ηγονν^ιενγι εκθέσει τοΰ μη κεμΰρίον 1927 άναφερομένων λό γων περιωρίσθη είς τα μή περαι¬ τέρω. Τελεία νεκρά καί «νέγεκ δασιλεΐιει πανταχοΰ. Πρός από¬ δειξιν δέ τής πραγματικής ταύ¬ της καταστάσεως αναφέρομεν δ τι ένω κατά τόν Ιανουάριον τοΰ 1927 εξήχθησαν είς τό έξωτερι κόν έμ;τορενματα άξίας 34,231 Γ>00 δρχ. έξ <Τον 33.223.700 δόν λ καί σάπωνες άξίας 892,28( δρχ., κατά τόν λήξαντα μήνα Ία νονάριον έξήχ-θησαν είς τό έξ τερικόν «ιαπορενιματα άξίας μόνον 1,820,058 δρχ.,' έξ ών 420,52ί δρχ., ελαια καί 19,248 δρχ., σά πωνε: Αναφέρομεν δέ μόνον τα δί»< ταυτα εϊδη καθόσον ώς καί αλλοτ 6ά? ά έ εχομεν ό ς τάς σκέ|»εις ξή μόνον διά τής έξισγωγής των δν τούτων είσων μας δύναται ν' άνα κουφισθΥ) τόσον ό Εμπορικάς κα Βιαμηχανυκός όσον καί ό Παρα γωγικός καί έργατικός κόσμο; τή νήσου μα;. Διά τούτο, ώς καί έκ των πρ ηγουμένων έκ&έσεών μας έξάγε ται: Έπειδη ή κατάστασις αντ της άκνησίας όσημέροι χ«ροτ; ρεύει, νομίζομεν δτι θά ήτο μετρο δικαιοσΰνης, εάν ή Κυοέρνησι είτηρεστεϊτο νά μεριμνήση καί είς αΰτους την άχαιτ5χιένη·ν μβτιχήν ιτοσότητα διά την ά υκευην των νυμφικων έν3·^.ίτ(,Λί Ά ί ή ή των κωϊώνων τω ρς ν τής κωμης έκλτφηταν οί ί«:όχ προσωιτΐΆής εργασίας διά την χισιν τοϋ εργου τής όδο—οιΐας. νεκα τής κακοκαιρίας τοϋ Μαρτ είχε διακοπη ή έργασία αυτή, ί λθί ^ Ν. ΝΙΤΣ<1 II κ. Τζαίημς Γουώκερ, σνζυγος τον Δήμαρχον Νέας Υόρκης, κα- ταθέτουσα στέφανον είς τό ιμνημ εϊον τοϋ Σαίξπηρ, επί τη έπετείω των γενεθλίων τοϋ ποιητοϋ. ΕΚ ΠΑΜΑΝΤΑ^Σ ΗΠΕΙΡΟΥ κίνηβςς ΤΣΑΜΑΝΤΑΣ, Ήχείρου, 2 Ά- Τ^αντ'.ώται ήλτ)- νά αύξήτωσι -ρίλίοΐ), 1928.—Έχ; τελους »χηλ- τόν πληΰυς^όν τής κώμης μας. ΕΙ- ρ λάγημεν τοΰ Μαρτί« όστις εφέτος μέ την άδίάκοζον •/.α?/ο·/.αιρίθίν τού μάς άχέδη πολϋ ίτιγβτ,ς. Δι' αύτ; ν α ι ούτοι οί υίοί των Γεωργ. Τζιάφη Ίωάνν. Π ανταζάν.ου, Ζ. Π έσχου Σπύρ. Ζούλα καί Ίωάνν.Μπαρτζά ■/.αί ή έξ αύτοϋ απαλλαγή έχαφετί"-; Ούτως ή αείζων παραγωγή αρρενων :0η μετ' ανακουφίσεως. Είναι γνω-ίχερί ής εκαμα λόγον καί έν προη- τ-:ός πρός τοίς άλλοις ό μην ούτος Ι γευμένη μου έπ'.στολή. εξακολουθή /αί διά τάς άποτά;ι<;υς άταοσφαιρι- ενταύθα πρός χαρά/ των γεννη /.άς τού μεταβολάς ένεκα των όχ«ι- ρων, διότι έϊώ ή γέννησίς υί·οο χ. υν ό λαός μας εσχημάτισε την π·.».-1 ξενεί ίΒΐαίτέραν χαράν χαΐ πατρικήν ς-0'.μίχ/: «Ώς τό γ>έίΑα τα ψ&φάε;; καύχησιν. Άλλά /αί άπό άλλης ά-
/.'." ώς τό 'δράδυ τα δρωμάει!» Δή- πόψεως είναι εχιθΰμητή και εΰχά-
λαϊή κατά την διάρκειαν τοϋ Μαρ- ριστος ή γέννησίς περισσοτέρων άρ-
ΐίου αί χαΐρι/αί μεταβολαί έχέρ-|ρένων έν συγκρίσει πρός χά Οήλεα.
ν&νται τόσον άπότομοι. ώστε 8υνα-|Ό έλάττων άριθμός των τελευταί-
-ό-ι, έντός μίάς ν αί τής αυτής ή-
χέρας ή θερμοκρασία μένρι ;^έν τής
λεσημδρίας νά είναι τόσον χααηλη,
-.ου νά έχιφέρτι τό υπερβολικόν ψϋ-
/ζζ τόν θάνατον των ποιμνίων, άπό
;έ τής μεσημδρίας μέχρι τής έσχέ-
ας νά ϋψωθή αποτόμως καί νά
;ητα ·,ά δρωμήσουν τα πτώματα των
:ΐ",ν πρωίαν Θανόντο
:τος δμως
πο_ωτοτυχήση. τουλάχιστον
ον
Οα
περιζητήτους τάς
ϊό ή ξ
■έγχωρίους %ύμφ,ας—ϊιότΐ ή έξωθεν
είσαγωγή τοιούτων ουτε εΰκολος ο-υ-
τε έπίθυμητή εινα'. ενταύθα—-/αί
ούτως οί άρρενες μελλόνυμφοι δέν
Οά προίάλλουν χρηαατι/.άς άπαιτή-
σ«ς χρ«κβς, δπως ήρχισεν άπό τι¬
νος νά γίνί·τα: /.αί έ?ώ, ·χαρχ την
μέχρι τοϋδε έχικρατοϋσαν τυνήθειαν.
χνόντων χοιμνίων. "Ε-1 "Όντως, άπό τινος δολλαριοΰχοί Ά-
3 Μάρτ'.ος απεφάσισε μερι/.ανοί πατέρες, είσηγαγο·/ είς
ήση. τουλάχιστον έν- την χώμην τό Ιθεμον ττ,ς παρογής
ταΰθα, καί
αί ήαέραι τού δι-
καί χρ^ηματϊ/ής προικός' υπέρ των
ρί των δύο ανωτέρω εϊδών μα; ήλθΐν μέ άφθόνους βροχάς ν.α; χ-.- θυγατέρων των, το3θ* δχερ άνησΰ-
εΆπΙλ.ι λ>γ«! /τή-τ/,ΐΐκν- ίίτηι «Λ ι»ο.' ήΐ!ΐι? νπ> π.Ε 3?·άν,Γ.τΓΛν Ύοί -'κτΕΛ&ο-1 χησΐ τθθζ μή 'δολλαριούν&ι>ς έτ/ω
ρι μρ
σων και περι
ελαίου καί σάπ<ονΌς, ήτοι νά σκε-! όνας καί μέ ρ φθή καί αποφασίση πρώτον περΐ Ι λί/ον ψϋχος τί) οποίον συνετέλεϊε της έξισώσεως τής επί τοϋ σάπω- [ νο- άποΒει-χθή ώς ορθόν μόον τό νος φορολογίας καί δεύτερον τής πρώτον μέρος τής ανωτέρω παρατε- έ/>αττά)σεως τοϋ έξαγωγικού δα-.Οείσης λαϊ/.ής πα;οιμίας. Κατά τι-
σμοϋ τοΰ εΑαίου, ίνα οντω δυνη- νας ημέρας τοϋ Μαρτίου ή /.ακο-
■θΐ| νά κινη.·θη ό ίμπορικός καί 6ι- · χαιρία ένετάθη είς τοιούτον δαΌμόν,
ομηχανΐΓ/ώς »όσ|μ»ς τής νήσον ώστϊ επέφερε χαί την δΐατκ.0—ην των
μας καί νά δώση ζωήν είς όλας ταχυϊρομικών συγκοινωνιών, δι' ών
τάς όργανώσεΐς καί εργατικάς τα-1 '^Ι μόνον ευρισκόμεθα είς κάποιαν
ξεις. ή έί έ ό
Ώ
πνευματικήν έιΐικοινωνίχ/ αέ τόν ε-
ξω κόσμον. Πρέχει ϊέ νά ζή τ:ς
έ?ώ, 8ιά νά έννοήση τί σημαίνει δ:-
ψ; ρν, διήλθν ! «αοπή· ταχυ&ρομιχή,ς^ συγ/.ο:νωνίας.
έκ τοϋ λιμένος μας 64 άτμόπλοια' -ημαίνει πλήςιν 7.αί ■στέρησιν πά-
ό τόννων 43,182 έξ , -"Τ,5 έχαφής μέ τα πέραν των όρέων
λ ό χζ Τσααντά δαο! Ό Ά
σα πλεκινα
των
υγατέρων των, παράγο'υ-
ι άρρενα. Ούτως, ό έλάτ-
άριθαός των έπιϊόξων νυμφών
-.ΛτΑ.'Τί. υχέ αυτών τόν άνευ
:ρο'.·ΛΟς γάτΛον. Οί έχί-
δοξθί γαιμβροί θά σπεύϊουν νά έξα-
σίαλίσουν συζύγίος, χωρίς νά χΐο-
δάλλο:/·/ αξιώσεις προικός. διότι άλ-
> "< Κο 'Τήι « ^Α. ««. οΓ! τοϋ Τ-σαααντά συαδαΓ.οντα! Ό Ά-|λως θά κινδυνεύουν νά μείνουν εξω ών τα 53 Ελί.ηνικα τόννων 24,, ^ ^"*«.«. ·..... ^χο~ ^&κς Άν μάλιστα έξανιο- Ώς πρός την λτμεντκήν κίνησιν τοϋ λιμένος Μυτιλήνης τοΰ λήξαν-1 τος υψ'ό; Ιανουάριον, διήλθεν έ ϋ λέ άόλ ^ . -, ένδίών ό-! φ:ιλετό>ν τοΰ δημόσιον κρίνεται
υπό της κοινής γνώμης λίαν νττερ- _______
βολική. Γενικώς δέ φρονρίται δ- έ^^ 6ι6λία ?χει μ6νον τό Β.-
τι εΐτΰα/ΐεται αΐιγη επιιεικεια, α- βλιοπωλείον τοδ €'Εθνικοΰ Κήρυκος».
462 καί ίστιοφόρα 116, τόννων 'Ρ'λιος εισήλθε χθές μέ ήπίας
2,194 έξ ών τα 97 Έλληνικά τόν-, ^έσεις. Άλλά^θά ίϊωαεν αν Θά
νων 1862. Ό δέ τιμάρι&μος τοΰ έξακολουθηστπ νά μάς ζωογονή μέ
νη,ν ί,,.ί™,, *.'«.. _αϊγλ.<_ 0-ηΙΛαν. έαρινόν ήλιον, η Οά δικαιώση τούς χησΐ ί ρ η χη ζ μή 'δολλαριούν&ι>ς έτ/ω-
ρίους, -τοϋς ε^οντας ■θυγατέρας έν
ωρα γαμου. Ούτοι όχο/ώφως ψέγου-
σ: τούς Άμ&ρικανοΰς, τοΰς είσά-
γοντας καινά ίαιμόνια είς την κώ-
μην. Αλλ' ιδού δτι ή ίημιωργός
Φύτις έρχεται έπίχοι>ρος είς τούς
στερουμένους Βολλαρίων χρός προί-
κ:σ·.ν των θυγατέρων των, παράγου-
ΙΩΑΝΝΙΝΑ, Μάρτιος. 19
Ό έ·βτεΐ"»«ς Μάρτιος έ:
ρωσεν όλα δσα λεγο-υν περ:
αί λαϊκαί παροιμίαι κα·
Ούτως, άπό των άρχών τού μ,έ;
των τΐλευταίων άκόμη ημερών
δέν έπαυσε νά ταίΖ,γ, κλαίοντζς
γελώντας, πολλά/.ις, έντός τή
?ίας ημέρας.
Έν τω μεταξύ δεν παυε'. ή γ]
νικία μεταξύ παλαιοημερολογιι|
χ,αΐ νεοημερολογίτότ^, των ζρώΐ
ίσχυριζομένων, δτι καί «ό /αι
πάει μέ τό παληό», άφοϋ άργει
ΙλΘη ή άνοιξις μέ'τά πουλιά
τα λουλούδ'.α. Και ποϋ νά 53
σ&οϋν τί Οά γίνη κατά τό έπό;«|]
ετος, όπότε τό Πάσχα θά
καί ενδεχόμενον παρυΛί
λως νά εΚαι ααί ή άνοιξις ό·;
τέρα τής έφετεινής!
-Έπιίημία έχιμελητηρίων
σ/.ηψεν εφέτος είς την πόλιν
επαρχίαν μας έν γένει. 'Ενώ μ
πέρυσι 3έν εγίνετο ούδε λόγος
τοιούτων χραγμάτων. τώρα, είς
στηαα ολίγων αηνών, εχομϊν
έπ!μελητήρια. Τό Έμπορικο-Β^
χ~. ι/.ο-Έπα-^γελματιι/όν
τισΰστατον Γεωργιν.όν Έχιμ»λϊ;|
ρίθν, τό οποίον δμως έ/. -ρώτης|
ψεως φ·αίνεται άτυχές. διότι είς
περισσότερα είρηνοδ·.κε!ια/.ά τμή
τα ϋπεδλήθησαν έν-στάσεις κατά '
έκλογτς άντιπροσώπων μέ
ρους λόγους.
Ούτω Θά παρουσιάσωμεν ϊ
μίσμα είς την χαλά;ω<πν τής ωργίας τής πατρίδος αας ν.αί ' ανάβασιν τής τιμήις τοϋ αρτοο Ι ϊυσ'Θεώρητα ΰψη. την πθ'.κιλότρο( οργάνωσιν των γεωργών. Άς ελπίσωμεν, δτι τα έπμ τήρια ταυτα θά δυνηθούν νά τ. λουν μετά των άλλων χαλαιοτει ί»σε·ων είς την ββλτίωσιν όρων τοϋ 6ίου όστις τείνει ·" ' όσημέρα; άοίοτος. —Μεγαλοχρεχείττάτη '-".^ προχθές, 25ην Μαρτίου, ή τής έπετείου τής Έθ-.ινιής >Λεξαρτησίας καί τής
τής Δημοκρατίας.
.Την πρωίαν έτελέσθη δ&ξίλοΙ
έν τω ΜητροπολίΤ',αφ Ναώ. 'Ι
στιαμένων των πολιτικών 7.αι ΐί
τ!ωτι/.ών άρχών τής πόλεώς Λ
των σχολείων, των προεΒρε
Σωματείων καί των άντιχ·
των ξένων κρατών.
Μετά την δοξολογίαν
θησε δεξίωσις των επισήμων ν-·
Γεν.-χήν Διοίκησιν Ήχείρου. ~ν
εσπέραν έφωταγωγήθησαν τζ :ί|
τ'.ωτίχ,ά κ,έντρα.
^—Σφοδρά συζήτησις ίιε?
διά των ένταΰθα εφημερίδων μ»1
ήμέραν
(Οίκονομολόγος Αθηνών)
ρ ή ή η
παλαιοημερολογίτας, έπιμένοντες
ωμτ^ 11 Ολας ημέρας Μαρτιουί
—Έντός των ϊύο τελευταίων
έίδομάϊω·/ χέντε νδογεννη,Οέντες
λουθήση ή δυσαναλογία αυτή είς τάς
γεννήκις αρρενων /αί Θηλέων, ί-
σως-ίσως γόη άνάγαη νά επανέλθη
έ" ισχύϊ τό έθιμον των πάππων καί
χατέρων μας, καθ" δ οί γονείς τής
φημρ
ξϋ τοϋ Δήαου Ίωχ^νίνων
εταίρείας ήλε/τροφωτίσμοϋ.
ευθυ-^τής τής δευτέρας, λό·;ω
ώ ώ ό βλ
Ο
καταστήματος
Ϊ ότι θά διακόψη
φορων, ως πρός την
συνδρομών ΰχό των πολ'.τών '.ν
σωποχοϋ τοϋ
/.λπ., άπεΐλεί, ότι Θά
ηλεκτροφωτισμόν. Ό
οποίον έμπθ'.εί φρίκην ή ι
εικών τής είς τα σκότος '
σμ£-/ης πόλεως, άνχχένει έ
την εΰνοΐλήν λύσιν τής
ταύτης.
Κ
Ό «Εβΐν
«ωλειται ηαρα. των
ων *νΙ
1Ο3 §Ο. ΑΙ* Α
8Τ. Ι
ΧΛ8, οΐτινες
άγγελίας και
βυνδρομητών.
18
™ίΓΑΤΙΚ0Γ ΑΝΑ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
ΕΚ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ
ΕΚ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ
Εκομίσθησαν κατ' αύτάς εκ
Πειραιώς ένταϋθα, καί παρελή¬
θ υό ϋ Δήμον είς πέντ
φθησαν υπό τοΰ Δήμον εις_ πεντε
νεκτι·κότΐ)ς καί νπομονή Ιδίως δ-
ταν είνε ηλίου φαεινότερον ότι
πρόκειται περί άνθρωπον μή δυ¬
ναμένου πράγματι πρός στιγμήν
νά καταβάλη καί τό ασήμαντον
αύτό ποσόν τό οποίον όφείλει.
τεργασθέντα εν Αθήνας. τα ε>
πολίτου άν?γειροαένον
είς διαιώνισιν τής μνήμης των
κατά τούς τελενταίσυς έθνικού;
πολέμου; πεσόντων Πλωμαριτών.
Τώρα είς τόν Δήμον άπόκειται
των ΐιεραιτέρω ή φροντίς. καί
πρώτιστα πάντων ή τής τελικής
καί όριστικης έκλογτ,ς τοϋ καταλ-
λήλου χώρον. Λέγω τελικής καί
όριστι,κής, διότι ή πρώτη, ως προ-
έγραψα είνε πάνυ άκατάλληλος,
ν.αί ώς τοιαύτη άποδον.ιμάΐεται
καί τής αποδοκιμασίας ταύτης
προεξετέ'Θησαν οί λόγοι.
"
II
ιστεύω ότι ό Αημος Πλανμα-
ρίου, άναλογιζόαιεινος την ήν συ-
νεπάγεται ευθύνην ή τοιάδε η τοι-
άδε έκπλήρωσις μιά; δημοσίας ά-
νάγκη;, δέν θά θελήση νά έπΐ|ΐεί-
νη εϊ; τα έν ούχι «βραύρία» σ.τον-
«η καί ανευ προγενεστέρας <'>ρί-
μου σκέψεως πραπαποφασισθίν¬
τα, άλλά θά άναθεωρήστι ταυτα
συμφώνως καί αναλόγως της ά-
νάγκη; ταύτης. Και καταλληλο-
τέρα θέσις υπεδείχθη πρός τον
Ταοσανάν νχχτά την ανατολικήν
τή; πόλεως ϊίσοδον καί κατά την
έναρξιν τής οδοί Άγίας Παρα-
σκενής.
Φαίνεται δτι δέν παρήλθον ά-
παρατήρητα νπό των αρμοδίων
δσα περί τοϋ άντΐ'κειμένσυ έγρά-
θόδος αΓπτη οημι&ι?ργεϊ ένοχλή-
σεις άνευ αίτίας καί καλόν, θά τ;
το νά άποφεύγίύνται.
'Αγορα. ΛΙθ'κλήνης
Παρέχομεν τάς κατωτέρω πλη¬
ροφορίας τον Εμπορικον Έπιμε-
λητηρ-ίον Μντιλήνης ϋνδεικτικάς
της Έμπορικής, Βιομηχανικής καί
Ναυτικής κινήσεως της περιφε¬
ρείας ται^της τοΰ ρηνός 'Ιανουα-
ρίου 1928:
Ή έμπορική καί 'διαμηχανική
κίνησις τής έξαγωγής, ΐ'ισαγω-
γης, μεταφοράς καί τής έξ αλλων
άγορών τού Κράτσνς διά τον Τε-
.ωνείον Μυτιλήνης, άποβι·6άσεως
μπορευμάτων καί έν γένει κίνΓ}σις
της πόλεως Μντιλήνης, ώς καί
τής νπαίθρου χώρας της νήσου
Λίσδον κατά τόν διαρρεχ'σαντα
ήνίί. Ιανουάριον ήτο στάσιμος
αί καθ' όλα άπελπιστική. Δννά-
δέ νά είπωμεν δτι όλαι αί ερ¬
μ
γασίαι €<παμάτησαν. Είς δλονς ούς κλάδονς έπικρατίΐ στενότης χρήματος. Ή ■κατανάλωσις δλων των ε'Ίδών εμετριάσθη επαισθήτω;. ΑΙ χειρωνακτικιαί εργασίαι έξέλι- Έαν άλτϊθεύη πληροφορία μόν τι;, καθ* ην εγένοντο πόθεν αια- (■ βήιιατα παρ' ίδιοκτήτη^ γωνιαίον τινός γηπεδον, σνναντήσαν'τα έκ μέρους τού ΰπ·εροολικάς — νπ&ρ- βολικωτάτας ιιάλιστα — αξιώσεις ώσάν επρόκειτο περί άγοράς κα' οΐΓχΙ απαλλοτριώσεως τοΰ μέρβυς εκείνον. Άλλ' ό Δήμος Πλωμαρίον υ¬ πέρ ΐοάντα είναι ίίς θέσιν νά μή συγχέη την ένυπάρχσικΐαν διαφο¬ ράν άγορά; καί απαλλοτριώσεως· ταύτην γάρ νπαγΌρενει δημοσία άνάγκη, έκιείνην δέ κι,νεΐ τό ατο¬ μικόν, τό ίδιωτικόν συμφέρον. Καί τό Ήρωον αποτελεί οφειλήν τής πόλεως, φόρον ενλα&είας της πρός την ανήμητν των νπερ τής μεγαλης Πατρίδος πεσόντων τέ- κνων της. "Ωστε πτστεύω δτι, τοϋ Λήμοο χειραγωγοϋντος, ενοδοθή- σεται ομαλώς ή διευθέτησις τής νποδ'Έσεως κατά τάς ύπαγοοενσεις τής παρουσιαζομένης δημοσίας ταντης άνάγκης. Τουτο δεδοταί μοί φρονεΐν κα' έλπΕζειν, όπότε καί ή πόλις τον Πλωμαρίον θά αποκτήση έν τέλε καί έν μακρω χρόνω μνηαεΐον έ ξαίρετον, τό οποίον θά είναι πραγ ματΐίοόν εγκαλλώπισμα της ^ - ίίρμνωμα. Θά παρακολονθησω τα πράγ ματα, εΰχομαι δέ αί έξ αυτών έν τΐ'πώσεις μου νά ώσι σι^ιφωνο πρός τΌυς πόθονς της. * * * Π ΛΩΜΑΡΙιΟΝ Μάρτιος.— Τό ζήτημα της άνεσγίας. ήτις μαστίαει όλην την νήσόν μας, ά- πασχολεΐ έπίσης τόν Δήμον μας. Δια τουτο μετ1 άπαρίας διερωτά- ται ή κοινή γνώμη τοϋ Λήμον μας διατί αί δημοτικαί μας αρ¬ χαί δέν έπισπεύοουν την έναρξιν των δημοσίων έργων πρός μερι¬ κήν τουλάχιστον θϊραπτείαν τον κακοϋ, άφοϋ αϊλως τε έχει ήδη εγκριθή πρός τόν σκοπόν τοϋτον πίστωσις 500.000 δραχμών. Ή υπό τον κ. Ταμίον τοϋ Δή¬ μον μας έφαριιοζομέντ) άπό τινος αΰστηροτης Ιδίως προκειμένον πε- πο- πον. Ή έξαγωγή των εγχωρίων προ- :όντων μας, Ενεκα των έν τί] προ. έ <); ·- μ ηγονν^ιενγι εκθέσει τοΰ μη κεμΰρίον 1927 άναφερομένων λό γων περιωρίσθη είς τα μή περαι¬ τέρω. Τελεία νεκρά καί «νέγεκ δασιλεΐιει πανταχοΰ. Πρός από¬ δειξιν δέ τής πραγματικής ταύ¬ της καταστάσεως αναφέρομεν δ τι ένω κατά τόν Ιανουάριον τοΰ 1927 εξήχθησαν είς τό έξωτερι κόν έμ;τορενματα άξίας 34,231 Γ>00 δρχ. έξ <Τον 33.223.700 δόν λ καί σάπωνες άξίας 892,28( δρχ., κατά τόν λήξαντα μήνα Ία νονάριον έξήχ-θησαν είς τό έξ τερικόν «ιαπορενιματα άξίας μόνον 1,820,058 δρχ.,' έξ ών 420,52ί δρχ., ελαια καί 19,248 δρχ., σά πωνε: Αναφέρομεν δέ μόνον τα δί»< ταυτα εϊδη καθόσον ώς καί αλλοτ 6ά? ά έ εχομεν ό ς τάς σκέ|»εις ξή μόνον διά τής έξισγωγής των δν τούτων είσων μας δύναται ν' άνα κουφισθΥ) τόσον ό Εμπορικάς κα Βιαμηχανυκός όσον καί ό Παρα γωγικός καί έργατικός κόσμο; τή νήσου μα;. Διά τούτο, ώς καί έκ των πρ ηγουμένων έκ&έσεών μας έξάγε ται: Έπειδη ή κατάστασις αντ της άκνησίας όσημέροι χ«ροτ; ρεύει, νομίζομεν δτι θά ήτο μετρο δικαιοσΰνης, εάν ή Κυοέρνησι είτηρεστεϊτο νά μεριμνήση καί είς αΰτους την άχαιτ5χιένη·ν μβτιχήν ιτοσότητα διά την ά υκευην των νυμφικων έν3·^.ίτ(,Λί Ά ί ή ή των κωϊώνων τω ρς ν τής κωμης έκλτφηταν οί ί«:όχ προσωιτΐΆής εργασίας διά την χισιν τοϋ εργου τής όδο—οιΐας. νεκα τής κακοκαιρίας τοϋ Μαρτ είχε διακοπη ή έργασία αυτή, ί λθί ^ Ν. ΝΙΤΣ<1 II κ. Τζαίημς Γουώκερ, σνζυγος τον Δήμαρχον Νέας Υόρκης, κα- ταθέτουσα στέφανον είς τό ιμνημ εϊον τοϋ Σαίξπηρ, επί τη έπετείω των γενεθλίων τοϋ ποιητοϋ. ΕΚ ΠΑΜΑΝΤΑ^Σ ΗΠΕΙΡΟΥ κίνηβςς ΤΣΑΜΑΝΤΑΣ, Ήχείρου, 2 Ά- Τ^αντ'.ώται ήλτ)- νά αύξήτωσι -ρίλίοΐ), 1928.—Έχ; τελους »χηλ- τόν πληΰυς^όν τής κώμης μας. ΕΙ- ρ λάγημεν τοΰ Μαρτί« όστις εφέτος μέ την άδίάκοζον •/.α?/ο·/.αιρίθίν τού μάς άχέδη πολϋ ίτιγβτ,ς. Δι' αύτ; ν α ι ούτοι οί υίοί των Γεωργ. Τζιάφη Ίωάνν. Π ανταζάν.ου, Ζ. Π έσχου Σπύρ. Ζούλα καί Ίωάνν.Μπαρτζά ■/.αί ή έξ αύτοϋ απαλλαγή έχαφετί"-; Ούτως ή αείζων παραγωγή αρρενων :0η μετ' ανακουφίσεως. Είναι γνω-ίχερί ής εκαμα λόγον καί έν προη- τ-:ός πρός τοίς άλλοις ό μην ούτος Ι γευμένη μου έπ'.στολή. εξακολουθή /αί διά τάς άποτά;ι<;υς άταοσφαιρι- ενταύθα πρός χαρά/ των γεννη /.άς τού μεταβολάς ένεκα των όχ«ι- ρων, διότι έϊώ ή γέννησίς υί·οο χ. υν ό λαός μας εσχημάτισε την π·.».-1 ξενεί ίΒΐαίτέραν χαράν χαΐ πατρικήν ς-0'.μίχ/: «Ώς τό γ>έίΑα τα ψ&φάε;; καύχησιν. Άλλά /αί άπό άλλης ά-
/.'." ώς τό 'δράδυ τα δρωμάει!» Δή- πόψεως είναι εχιθΰμητή και εΰχά-
λαϊή κατά την διάρκειαν τοϋ Μαρ- ριστος ή γέννησίς περισσοτέρων άρ-
ΐίου αί χαΐρι/αί μεταβολαί έχέρ-|ρένων έν συγκρίσει πρός χά Οήλεα.
ν&νται τόσον άπότομοι. ώστε 8υνα-|Ό έλάττων άριθμός των τελευταί-
-ό-ι, έντός μίάς ν αί τής αυτής ή-
χέρας ή θερμοκρασία μένρι ;^έν τής
λεσημδρίας νά είναι τόσον χααηλη,
-.ου νά έχιφέρτι τό υπερβολικόν ψϋ-
/ζζ τόν θάνατον των ποιμνίων, άπό
;έ τής μεσημδρίας μέχρι τής έσχέ-
ας νά ϋψωθή αποτόμως καί νά
;ητα ·,ά δρωμήσουν τα πτώματα των
:ΐ",ν πρωίαν Θανόντο
:τος δμως
πο_ωτοτυχήση. τουλάχιστον
ον
Οα
περιζητήτους τάς
ϊό ή ξ
■έγχωρίους %ύμφ,ας—ϊιότΐ ή έξωθεν
είσαγωγή τοιούτων ουτε εΰκολος ο-υ-
τε έπίθυμητή εινα'. ενταύθα—-/αί
ούτως οί άρρενες μελλόνυμφοι δέν
Οά προίάλλουν χρηαατι/.άς άπαιτή-
σ«ς χρ«κβς, δπως ήρχισεν άπό τι¬
νος νά γίνί·τα: /.αί έ?ώ, ·χαρχ την
μέχρι τοϋδε έχικρατοϋσαν τυνήθειαν.
χνόντων χοιμνίων. "Ε-1 "Όντως, άπό τινος δολλαριοΰχοί Ά-
3 Μάρτ'.ος απεφάσισε μερι/.ανοί πατέρες, είσηγαγο·/ είς
ήση. τουλάχιστον έν- την χώμην τό Ιθεμον ττ,ς παρογής
ταΰθα, καί
αί ήαέραι τού δι-
καί χρ^ηματϊ/ής προικός' υπέρ των
ρί των δύο ανωτέρω εϊδών μα; ήλθΐν μέ άφθόνους βροχάς ν.α; χ-.- θυγατέρων των, το3θ* δχερ άνησΰ-
εΆπΙλ.ι λ>γ«! /τή-τ/,ΐΐκν- ίίτηι «Λ ι»ο.' ήΐ!ΐι? νπ> π.Ε 3?·άν,Γ.τΓΛν Ύοί -'κτΕΛ&ο-1 χησΐ τθθζ μή 'δολλαριούν&ι>ς έτ/ω
ρι μρ
σων και περι
ελαίου καί σάπ<ονΌς, ήτοι νά σκε-! όνας καί μέ ρ φθή καί αποφασίση πρώτον περΐ Ι λί/ον ψϋχος τί) οποίον συνετέλεϊε της έξισώσεως τής επί τοϋ σάπω- [ νο- άποΒει-χθή ώς ορθόν μόον τό νος φορολογίας καί δεύτερον τής πρώτον μέρος τής ανωτέρω παρατε- έ/>αττά)σεως τοϋ έξαγωγικού δα-.Οείσης λαϊ/.ής πα;οιμίας. Κατά τι-
σμοϋ τοΰ εΑαίου, ίνα οντω δυνη- νας ημέρας τοϋ Μαρτίου ή /.ακο-
■θΐ| νά κινη.·θη ό ίμπορικός καί 6ι- · χαιρία ένετάθη είς τοιούτον δαΌμόν,
ομηχανΐΓ/ώς »όσ|μ»ς τής νήσον ώστϊ επέφερε χαί την δΐατκ.0—ην των
μας καί νά δώση ζωήν είς όλας ταχυϊρομικών συγκοινωνιών, δι' ών
τάς όργανώσεΐς καί εργατικάς τα-1 '^Ι μόνον ευρισκόμεθα είς κάποιαν
ξεις. ή έί έ ό
Ώ
πνευματικήν έιΐικοινωνίχ/ αέ τόν ε-
ξω κόσμον. Πρέχει ϊέ νά ζή τ:ς
έ?ώ, 8ιά νά έννοήση τί σημαίνει δ:-
ψ; ρν, διήλθν ! «αοπή· ταχυ&ρομιχή,ς^ συγ/.ο:νωνίας.
έκ τοϋ λιμένος μας 64 άτμόπλοια' -ημαίνει πλήςιν 7.αί ■στέρησιν πά-
ό τόννων 43,182 έξ , -"Τ,5 έχαφής μέ τα πέραν των όρέων
λ ό χζ Τσααντά δαο! Ό Ά
σα πλεκινα
των
υγατέρων των, παράγο'υ-
ι άρρενα. Ούτως, ό έλάτ-
άριθαός των έπιϊόξων νυμφών
-.ΛτΑ.'Τί. υχέ αυτών τόν άνευ
:ρο'.·ΛΟς γάτΛον. Οί έχί-
δοξθί γαιμβροί θά σπεύϊουν νά έξα-
σίαλίσουν συζύγίος, χωρίς νά χΐο-
δάλλο:/·/ αξιώσεις προικός. διότι άλ-
> "< Κο 'Τήι « ^Α. ««. οΓ! τοϋ Τ-σαααντά συαδαΓ.οντα! Ό Ά-|λως θά κινδυνεύουν νά μείνουν εξω ών τα 53 Ελί.ηνικα τόννων 24,, ^ ^"*«.«. ·..... ^χο~ ^&κς Άν μάλιστα έξανιο- Ώς πρός την λτμεντκήν κίνησιν τοϋ λιμένος Μυτιλήνης τοΰ λήξαν-1 τος υψ'ό; Ιανουάριον, διήλθεν έ ϋ λέ άόλ ^ . -, ένδίών ό-! φ:ιλετό>ν τοΰ δημόσιον κρίνεται
υπό της κοινής γνώμης λίαν νττερ- _______
βολική. Γενικώς δέ φρονρίται δ- έ^^ 6ι6λία ?χει μ6νον τό Β.-
τι εΐτΰα/ΐεται αΐιγη επιιεικεια, α- βλιοπωλείον τοδ €'Εθνικοΰ Κήρυκος».
462 καί ίστιοφόρα 116, τόννων 'Ρ'λιος εισήλθε χθές μέ ήπίας
2,194 έξ ών τα 97 Έλληνικά τόν-, ^έσεις. Άλλά^θά ίϊωαεν αν Θά
νων 1862. Ό δέ τιμάρι&μος τοΰ έξακολουθηστπ νά μάς ζωογονή μέ
νη,ν ί,,.ί™,, *.'«.. _αϊγλ.<_ 0-ηΙΛαν. έαρινόν ήλιον, η Οά δικαιώση τούς χησΐ ί ρ η χη ζ μή 'δολλαριούν&ι>ς έτ/ω-
ρίους, -τοϋς ε^οντας ■θυγατέρας έν
ωρα γαμου. Ούτοι όχο/ώφως ψέγου-
σ: τούς Άμ&ρικανοΰς, τοΰς είσά-
γοντας καινά ίαιμόνια είς την κώ-
μην. Αλλ' ιδού δτι ή ίημιωργός
Φύτις έρχεται έπίχοι>ρος είς τούς
στερουμένους Βολλαρίων χρός προί-
κ:σ·.ν των θυγατέρων των, παράγου-
ΙΩΑΝΝΙΝΑ, Μάρτιος. 19
Ό έ·βτεΐ"»«ς Μάρτιος έ:
ρωσεν όλα δσα λεγο-υν περ:
αί λαϊκαί παροιμίαι κα·
Ούτως, άπό των άρχών τού μ,έ;
των τΐλευταίων άκόμη ημερών
δέν έπαυσε νά ταίΖ,γ, κλαίοντζς
γελώντας, πολλά/.ις, έντός τή
?ίας ημέρας.
Έν τω μεταξύ δεν παυε'. ή γ]
νικία μεταξύ παλαιοημερολογιι|
χ,αΐ νεοημερολογίτότ^, των ζρώΐ
ίσχυριζομένων, δτι καί «ό /αι
πάει μέ τό παληό», άφοϋ άργει
ΙλΘη ή άνοιξις μέ'τά πουλιά
τα λουλούδ'.α. Και ποϋ νά 53
σ&οϋν τί Οά γίνη κατά τό έπό;«|]
ετος, όπότε τό Πάσχα θά
καί ενδεχόμενον παρυΛί
λως νά εΚαι ααί ή άνοιξις ό·;
τέρα τής έφετεινής!
-Έπιίημία έχιμελητηρίων
σ/.ηψεν εφέτος είς την πόλιν
επαρχίαν μας έν γένει. 'Ενώ μ
πέρυσι 3έν εγίνετο ούδε λόγος
τοιούτων χραγμάτων. τώρα, είς
στηαα ολίγων αηνών, εχομϊν
έπ!μελητήρια. Τό Έμπορικο-Β^
χ~. ι/.ο-Έπα-^γελματιι/όν
τισΰστατον Γεωργιν.όν Έχιμ»λϊ;|
ρίθν, τό οποίον δμως έ/. -ρώτης|
ψεως φ·αίνεται άτυχές. διότι είς
περισσότερα είρηνοδ·.κε!ια/.ά τμή
τα ϋπεδλήθησαν έν-στάσεις κατά '
έκλογτς άντιπροσώπων μέ
ρους λόγους.
Ούτω Θά παρουσιάσωμεν ϊ
μίσμα είς την χαλά;ω<πν τής ωργίας τής πατρίδος αας ν.αί ' ανάβασιν τής τιμήις τοϋ αρτοο Ι ϊυσ'Θεώρητα ΰψη. την πθ'.κιλότρο( οργάνωσιν των γεωργών. Άς ελπίσωμεν, δτι τα έπμ τήρια ταυτα θά δυνηθούν νά τ. λουν μετά των άλλων χαλαιοτει ί»σε·ων είς την ββλτίωσιν όρων τοϋ 6ίου όστις τείνει ·" ' όσημέρα; άοίοτος. —Μεγαλοχρεχείττάτη '-".^ προχθές, 25ην Μαρτίου, ή τής έπετείου τής Έθ-.ινιής >Λεξαρτησίας καί τής
τής Δημοκρατίας.
.Την πρωίαν έτελέσθη δ&ξίλοΙ
έν τω ΜητροπολίΤ',αφ Ναώ. 'Ι
στιαμένων των πολιτικών 7.αι ΐί
τ!ωτι/.ών άρχών τής πόλεώς Λ
των σχολείων, των προεΒρε
Σωματείων καί των άντιχ·
των ξένων κρατών.
Μετά την δοξολογίαν
θησε δεξίωσις των επισήμων ν-·
Γεν.-χήν Διοίκησιν Ήχείρου. ~ν
εσπέραν έφωταγωγήθησαν τζ :ί|
τ'.ωτίχ,ά κ,έντρα.
^—Σφοδρά συζήτησις ίιε?
διά των ένταΰθα εφημερίδων μ»1
ήμέραν
(Οίκονομολόγος Αθηνών)
ρ ή ή η
παλαιοημερολογίτας, έπιμένοντες
ωμτ^ 11 Ολας ημέρας Μαρτιουί
—Έντός των ϊύο τελευταίων
έίδομάϊω·/ χέντε νδογεννη,Οέντες
λουθήση ή δυσαναλογία αυτή είς τάς
γεννήκις αρρενων /αί Θηλέων, ί-
σως-ίσως γόη άνάγαη νά επανέλθη
έ" ισχύϊ τό έθιμον των πάππων καί
χατέρων μας, καθ" δ οί γονείς τής
φημρ
ξϋ τοϋ Δήαου Ίωχ^νίνων
εταίρείας ήλε/τροφωτίσμοϋ.
ευθυ-^τής τής δευτέρας, λό·;ω
ώ ώ ό βλ
Ο
καταστήματος
Ϊ ότι θά διακόψη
φορων, ως πρός την
συνδρομών ΰχό των πολ'.τών '.ν
σωποχοϋ τοϋ
/.λπ., άπεΐλεί, ότι Θά
ηλεκτροφωτισμόν. Ό
οποίον έμπθ'.εί φρίκην ή ι
εικών τής είς τα σκότος '
σμ£-/ης πόλεως, άνχχένει έ
την εΰνοΐλήν λύσιν τής
ταύτης.
Κ
Ό «Εβΐν
«ωλειται ηαρα. των
ων *νΙ
1Ο3 §Ο. ΑΙ* Α
8Τ. Ι
ΧΛ8, οΐτινες
άγγελίας και
βυνδρομητών.
«ΕβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
19
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
1928
-ΓΙΝΕΤΑΙ
-ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
-Έζασφαλίσατέ το
-ΟΧοι εγκαίρως
-ΠρΙν εξ
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΚΑΤΩΘΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΑΜΕΣΟΣ ΔΙΑ
ΝΑ ΕΙΣΘΕ ΒΕΒΑΙΟΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΕΡΗΘΗΤΕ.
ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928
Ύλη άφαντάστου ποικιλίας κα ένδιαφέροντος. Περιγραφαί, μελέται επιστημονικαί, ίστορικά
σκΐτσα, άνέκδοτα, στατιστικαί, διηγήματα, ποιήματα, γνωμικά, πρακτικαΐ γνώσεις, καΐ έν
γένει θέματα ποΰ άγκαλιάζουν όλην την ζωήν τού άνθ-ρώπου, άποτελοΰν τό πλου-
σιώτατον περιεχόμενον. Εκάστη έκ των 448 σελίδων τού είναι δίχρωμος, κά-
θε δέ θέμα £χει τυπογραφικήν μορφήν γοητεύουσαν την δρασιν καΐ καθν
στώσαν την ανάγνωσιν απόλαυσιν, διανοητικήν κα αΐσθητικήν.
448 Σελίδες 448
ΤΙΜΑΤΑΙ
ΜΟΝΟΝ
$1.00
"Απεφοι Εΐκόνες
Πολυτελέστατα Δεδερ,ένον
ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΕΛΗ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΔΟΛΛΑ-
ΡΙΟΥ ΜΕΡΙΚΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓ-
ΓΕΝΕΙΣ ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΔΙΑ ΝΑ ΘΑΥΜΑΣΟΥΝ ΚΑΙ
ΑΥΤΟΙ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑΣ ΠΡΟΔΟΥΣ.
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΝ ΕΝΒΥΜΙΟΝ
ΠΟΥ ΗΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑΤΟΥΣ ΔΩΣΕΤΕ. -- ΠΡΟ¬
ΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΤΑ ΤΕΥΧΗ ΣΑΣ ΔΙΟΤΙ ΑΥΡΙΟΝ
ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ.--ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΑΤΕ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΤΟ ΑΜΕΣΟΣ ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΡΚΙΝΤΙΝΟ δΥΝϋΙΟΑΤΕ
140 νο8ΐ 26Λ δΐΓβεί, Νβν ΥογΙι, Ν. Υ.
Άξιότιμοι Κύριοι:—
Σάς έσωχλείω δολλ. 1.00, έΜ πλέον χαί τα ταχυδοομικά τέλη, ή άπο-
στείλατέ μοί Ο. Ο. Ό., τό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ
1928, μέ την συμφωνίαν ότι εάν δέν μείνω τελείως εύχαριστημένος θά σάς
τό έΐαστρέψω έντός δύο ημερών καί σεϊς υποχρεούσθε νά μοΰ έπιστρέ'ψητβ
τα χρήματά μου άμέσως.
"Ονομα .........................................................
Διεύθυνσις ........................................................
Πόλις ......................... Πολιτεία .........................
Τα ταχυδοομικά τέλη, ήτοι 25 σέντς δι' Ικαστον αντίτυπον, είναι είς 6ά-
ρος τού άγοοαστοΰ. Άναλαμβάνομεν νά τό ταχυδρομήσωμεν ημείς, διά λο¬
γαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μεοος τού κόσμου.
Ι
19
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
1928
-ΓΙΝΕΤΑΙ
-ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
-Έζασφαλίσατέ το
-ΟΧοι εγκαίρως
-ΠρΙν εξ
ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΚΑΤΩΘΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΑΜΕΣΟΣ ΔΙΑ
ΝΑ ΕΙΣΘΕ ΒΕΒΑΙΟΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΕΡΗΘΗΤΕ.
ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928
Ύλη άφαντάστου ποικιλίας κα ένδιαφέροντος. Περιγραφαί, μελέται επιστημονικαί, ίστορικά
σκΐτσα, άνέκδοτα, στατιστικαί, διηγήματα, ποιήματα, γνωμικά, πρακτικαΐ γνώσεις, καΐ έν
γένει θέματα ποΰ άγκαλιάζουν όλην την ζωήν τού άνθ-ρώπου, άποτελοΰν τό πλου-
σιώτατον περιεχόμενον. Εκάστη έκ των 448 σελίδων τού είναι δίχρωμος, κά-
θε δέ θέμα £χει τυπογραφικήν μορφήν γοητεύουσαν την δρασιν καΐ καθν
στώσαν την ανάγνωσιν απόλαυσιν, διανοητικήν κα αΐσθητικήν.
448 Σελίδες 448
ΤΙΜΑΤΑΙ
ΜΟΝΟΝ
$1.00
"Απεφοι Εΐκόνες
Πολυτελέστατα Δεδερ,ένον
ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΕΛΗ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΔΟΛΛΑ-
ΡΙΟΥ ΜΕΡΙΚΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓ-
ΓΕΝΕΙΣ ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΔΙΑ ΝΑ ΘΑΥΜΑΣΟΥΝ ΚΑΙ
ΑΥΤΟΙ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑΣ ΠΡΟΔΟΥΣ.
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΝ ΕΝΒΥΜΙΟΝ
ΠΟΥ ΗΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑΤΟΥΣ ΔΩΣΕΤΕ. -- ΠΡΟ¬
ΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΤΑ ΤΕΥΧΗ ΣΑΣ ΔΙΟΤΙ ΑΥΡΙΟΝ
ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ.--ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΑΤΕ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΤΟ ΑΜΕΣΟΣ ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΡΚΙΝΤΙΝΟ δΥΝϋΙΟΑΤΕ
140 νο8ΐ 26Λ δΐΓβεί, Νβν ΥογΙι, Ν. Υ.
Άξιότιμοι Κύριοι:—
Σάς έσωχλείω δολλ. 1.00, έΜ πλέον χαί τα ταχυδοομικά τέλη, ή άπο-
στείλατέ μοί Ο. Ο. Ό., τό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ
1928, μέ την συμφωνίαν ότι εάν δέν μείνω τελείως εύχαριστημένος θά σάς
τό έΐαστρέψω έντός δύο ημερών καί σεϊς υποχρεούσθε νά μοΰ έπιστρέ'ψητβ
τα χρήματά μου άμέσως.
"Ονομα .........................................................
Διεύθυνσις ........................................................
Πόλις ......................... Πολιτεία .........................
Τα ταχυδοομικά τέλη, ήτοι 25 σέντς δι' Ικαστον αντίτυπον, είναι είς 6ά-
ρος τού άγοοαστοΰ. Άναλαμβάνομεν νά τό ταχυδρομήσωμεν ημείς, διά λο¬
γαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μεοος τού κόσμου.
Ι
20
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΤΓΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΤΙΪ3ΝΓ Κ1·-Γ3>ΤΟ~-"_3Ι«_._νΓ
ΤΝΓΩΤΝΓ
ΑΠΟ ΚΟΣΜΑ ΕΙΣ ΓΕΡΑΚΙ ΔΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΛΑΔΟΣ ΚΑΡΤΑΣ.- Η ΑΡΧΑΙΑ ΟΔΟΣ— ΑΠΟ ΠΑ-
ίΛΑΙΟΚΑΣΤΡΟΤ ΤΟΤ ΓΕΡΑΚΙΟΤ ΕΙΣ ΚΟΣΜΑΝ— ΑΝΟΔΟΣ ΕΙΣ ΤΌ ΟΡΟΣ ΚΟΡΟΜΗ·
ΛΙΑΝ.- ΤΟ ΟΡΟΠΕΔΙΟΝ ΜΑΖΑΡΑΚΙ.- ΑΠΟ ΚΟΣΜΑ ΕΙΣ ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΙΟΝ—
1 ΜΤΘΙΚΗΣ ΠΥΚΝΟΤΗΤΟΣ ΕΛΑΤΟΔΑΣΗ— ΤΟ ΦΟΒΕΡΟΝ "ΜΑΤΡΟ ΡΟΤ-
ΜΑΝΙ".- ΜΑΝΝΑ ΤΩΝ ΛΤΚΩΝ.
Έκ τού Κοσμά τής Κυνουρίας
διά νά μετοΐβη τις είς τό Γεράκι
πρέπει νά άναβη καί καταβη τόν
ΓΪάρνωνα. Είνε δύο ήμιονικαΐ ό-
βοί,διαρ/.είας κάί ή μία καί ή βλ-
5ιη περίπου τριών ώρων. Άκολου-
νήσωμΐν την διά τοϋ λεκανοπεδί-
,θυ τής Καρυας, όπως έπανέλθΌ>-
μεν διά τού δρους Κορομηλιά. Έκ-
κινοϋμεν νοτία>ς τού Κοσμά άνω-
φερίζοντες επί τέταρτον πρός τό
ιδιάσελον «Στοϋ προσκυνον», δπου
'ξύλινος σταύρος. "Εχομεν δεξιά
την Μοδαρήν τού Πάρνωνος, μα¬
κράν αδενδρον άκρολοφίαν μέ
λαμπρόν άσβεστολιθικόν όγκωδες
ατϊοκορΰφωμα, επί τοϋ όποίου ά-
«ρίνει ό μεσημβρινός ηλίας τάς ύ-
ίΐερόχους έκιείνας μαρμαρυγάς άζ-
γύρου, χρυσοϋ και ίωοους, αναλό¬
γως τοΰ φωτισμόν τής ώρας. Συ-
νεχίζεται έπιμήκω; ή κοριχρο-
γραμμή μέχρι των ΰπωρειων τοϋ
Μαλείβοΰ, τοϋ ύψηλοτέρου τμήμα-
Τος τοΰ Πάρνωνος, δπερ διά νά
γνωρίσωμεν θά χρειασθώμεν νά
ρνέλθωμεν καί νά κατέλθωμεν κα¬
τόπιν άπό την κυνουριακήν καί
ϊήν λακεδαιμονικτιν πλαγιάν τού.
Άριστερά μας τωρα ύψοΰται τό
|6'ρος Μαζαράκι. Ό προαναφερθείς
σταύρος είς τό διάσελον είνε τοπο-
θετημένος είς ελατον κοΓι έχει τόν
λόγον τού διά τάς τοπικάς δοξα-
όίας. ΕΙδε νύκτα έκεΐ ό Κοσμίτης
[ίΛοτόιιος Παναγιώτης Λαμπρά¬
κης τό φάντασμα γουρούνας μέ
γουρουνόπουλα καί έκαμε τόν
σταύρον τού, τότε δέ εξηφανίσθη.
Συνέβη ή Ιδία δχλησις καί εις δλ-
λονς, δι' δ ετοποθετήθη δ σταύ¬
ρος καί ουδείς πλέον διερχόμενος
/*· ηχλείται, περί τούτου δέ επείσθην
δ ϊδιος. Άνερχόμενοι εί; τό διάσε-
&Λθν εχομεν μεγαλοπρεπεστάτην
άποψιν τοΰ μακρογράμου Τα-
,ϊγου, λαμπρώς χιονισμένου καί
τόν Ιούνιον. Κατωφερίζει έκεΐ-
'θεν ώραία, πλατεϊα οδός μέ κο£-
δέλλας είς κλεισώρειαν. Λυγηρως
νψηλά τα Ελατα, δεξιά δέ τό 6ου-
νόν Καρυά κα άριστερά τό όρος
Μπερυκιά. Δέν χρειαζόμεθα νά δι-
οτρέξωμεν όλας τάς κουραστικάς
ίίορδέλλας, διότι κό&ει μονοπάτι
υπό τό κάτω μέρος τούτων πρός
τόν κατωφερικόν μικρόν κάμπον
τής Καρυας, είς τό οποίον διαρ-
κεΐ ή πορεία 5—6 λεπτά. Καλλι-
εργεϊται «έ σϊτον, «ριθήν -/αί γε-
ώμηλα. ΠληΌίον άπ' αλλήλων εί¬
νε δύο χανιά, άπαντώνται -δέ έ-
ν.εΐ καρυαί, άγριαπιδέαι, κέδροι
ν.αΐ σφένδαμνοι. Είκονοστάσιον
είς τό μέρος. Διακρίνονται άκόμη
καί σήμερον είς την περιοχήν των
χανίων τής Καρυας τροχιοΐί άρ-
χαίων τροχοφόρων επί τού βραχώ-
δους έδάφους, ώστε εντέυθεν δι-
ήρχετο' έπίσης μία των παλαιών
05ων μεταξΰ τής; χώρας των Άρ-
γείων καί τής των Λακτδαιμονί-
Καί σήμερον άρχίζσυν τα δ-
ρια τής Αακεδαίμονος έκ τής •θέ¬
σεως των δύο πανδοχείον. Κατερ-
χόμΐΐθα εκείθεν μετά δέκα λεπτά
είς τοϋ «Γαλή τό καλύδι», μικράν
κοιλά&α σιτοφόρον, μετά δέ κατω-
«ρερίζει περισσότερον ή όδός διά
τής περιφερείας Μόνολα είς τό
«Καλύθι τοΰ Β·ρακα». Άπομονω-
μένο* άγροικίαι αυται. "Εχομεν ά¬
πό τό μερος τουτο αποπτον τό
«Παλαιόκαστρον» τοΰ Γερακίου.
τό επιβλητικόν Ι&ουνόν μέ τό φραγ-
κικόν φρούριον. Π ροχωροϋμεν
πρός την παρά την οδόν κίΐμένην
«,Σπηλιάν τοΰ Ρήγα», ωραίον κοί-
λωμα είς κόκκινον δράχον. Έκεΐ
καί είκονοστάσιον. Είνε εις τό μέ¬
ρος πολλαί σπηλιές, άλλά κυριως ί
όνομάζεται τουτο έκ ,τής μεγαλη-
τέρας, άριστερά τής όδοΰ καί υ¬
πέρ τό ρεϋμα, ή όποία εχει τοιχι-
σμενον τό στόμιόν της, χρησιμεύ-
ουσα ως μανδρί. Χαμηλότερον ή
περιφέρ^οια Γ&ρακίτικα, κατόπιν
δέ αί θέσεΐς Κακαβούρη, τοΰ Δη-
μήτρη Μαροι»ντά τό χάνΐ. Παρα-1 Το δγαλμα
κάτω το χάνι τοΰ άδελφοΰ τού τιπεκτ καΐ
Χρήστου οπόθεν διανοιγόμεθα
πρός τό Γερο·κίτικον κάμπον, μέ
θέαν πρός τόν Ταΰγετον καί την
θάλασσαν τοΰ "Ελους. Τρία τέ-
ταρτα περαιτέρω ή Σκαλίτσα, έν¬
θα διασταυροΰται πεδινή ό&ός
ρός το ώραν ατεχον χωρίον
ή
ρς ρ
Βρονταμάν, χειμερινήν διαμονήν
πολλων παραθεριζόντων είς τούς
ύψηλοΰς συνοικισμόν; τοΰ Πάρ¬
νωνος. 'Όποος θά ίδωμεν είς την
περιγραφήν τή; μεγάλης κοιλά¬
δος τή; Λακεδαίμονος «ρημοΰν-
ται τό θέρο; όλόκληρα χωρία καί
κωμοπό}.εις, διότι άδυνατοΰν νά
ζήσουν οί κάτοικοι εκ τοΰ καύσω¬
νος καί των κοονώ.-των. Τό ίδιον
σι»μοαίνει άντιθέτω; εί; τοΰ; πεδι-
νοΰς συνοικισμόν; τή; Θυρεάτιδο;
τοϋ "Αστρου;, ώστε αποτελεί τό
τεράστιον ορο; Πάρνων την σω¬
τηρίαν κατά τό θέρος δεκάδων
χιλιάδαη' άνθρώπων. Έκ τή; Σκα-
λίτσας μ·ε,τα6αίνομεν εί; τό πληοά-
δίον, δποι> μεμονωμέναι όγκώδει;
δρΰ;, μετά δέ άνωφ«ρίζει ή όδό;
εί; την έλατοβριθη κλΐΐσώρειαν
τή; Κορομηλιά;, μέγα άοβεστόλι-
θον δρο;. "Εχει τουτο τί> ίδιάζον
τό Ιβουνόν αύτό τοΰ Πάρλ'ωνυΞ,
ότι μόλι; άρχίζει τις νά τό άνα-
βαίνη ευρίσκεται «μέσω; Ιντός
μεγά?ϋου θανψιαστοϋ έλατοδάσσυ;,
διά τοϋ οποίον έλίσσεται ή όδό;
μέχρις ά'νω. Ύψώνοιυν τα ελατα
ίυθνν τόν κορμόν των καί έκτεί-
νοιη' μέ γαληνιοιίαν μακαριότητα
τοΰ; κλάδου; των όριζοντίως. Δι-
αρκεΐ ή μαγευτική έχείνη άνωφέ-
ρ?ΐα ήμίωρον εί; την γεγομένην
ρευματιάν «Σάρα», πολλαχοϋ δέ
ρχουν επιμεληθή οί χωρικοί άξιε-
παίνως την οδόν. "Οταν φθάσω¬
μεν επάνω είς τό οροπέδιον Μαζα¬
ράκι ευρισκόμεθα είς τα; καλά;
έκείνας ομαλότητας, τα; όποία;
ποιρουσιάζουν τα έλληνικά δρη
τόσον φωτοχαρεΐς δπου είνε άδύ-
νο; Περί τούτου καί περί τοΰ ώ¬
ραν άπέχοντο; φραγκικον ν.ά-
στρον θά απασχαληθώμιεν είς ιδι¬
αιτέραν περιγραφήν. Προκε^αέ-
νου νά επιτρέψωμεν είς τόν Κο-
σμάν έκ τοϋ Π αλαιοκάστρου κα-
τερχόμε-θα έκ τή; ΰορείου πλευ-
ράς τού, συναντώντες ν.άτωθεν
την έκ Γερακίου ήμιονικήν οδόν,
ήτις 6αίνει πρός την άγροικίαν
«Στοΰ Βελωτά τα καλΰ'βια». Είνε
έκεΐ διεσκορπισμέναι άγρο/,ατοι-
κίαι μέ στέρνας. Βοσκότοπο;, ά-
γροι καί ελαιών. Βαίνομεν τώοα
Ον Γεράκι, κείμενον εί; τα; νοτι- [ νατον νά ποθήστ) τις λεπτοτέραν
οδυτικά; ύπωρείας τοϋ Πάρνω-Ι διαυγειαν. Καί θαρρεΐ πώ; διερ-
ρυθμίσθη τό ώειδέ; οροπέδιον μέ
σοφήν διάταξιν έντέχνου συμμε-
τρίας, Λακκες καταπράσινοι έκ
των μανδρωμένων σιταγρων,
πλαισιούμεναι επιχαρίτως άπό αΑ.-
ση έξ έλάτων καί κέδρων. Στέρ-
α_εί; τό μέρος. Γύρω κλείεται ή
ύψηλή περιοχή μέ γλαιρυροτάτους
καιμπυλωτούς, κυρτοΰς άρν/τροϋ;
ΰουνοΰς κοσμημένους μέ ελατα.
Δεξιά μας δ κατάφυτος βουνός τό
«Μεγάλο ρονμάνι». Μοΰ έθύμισε
τό τμήμα αύτό τοϋ Πάρνωνος,
τό έκατοστόν έξ οσων άνηλθον
εί; μακράν κοιλάδα κάτωθεν των! |εί; 'τοΰτον καί νΊά «τεριγράψω,
ύπωρειων τοΰ Πάρνωνο;, διαρ-'διότι είνε μεγισται καί πολυειδεΐ;
κεία; τριών τετάρτων. Σύγκεινται
αί ύπώρειαί τού δεξιά έν. των προ-
θούνων τή; Νΐραϊδ«ι6ρνσης καί
άριστερά έκ των τοϋ Κουμάρου,
δι' ών διέρχεται ή ήμιονική δδός,
κατόπιν δέ έκ τής θέσεως Σορμπσ-
ν·η, δπου δύο—τρία καλύβια. Μέ
ίτκολούθει είς την διαδρομήν έκρί-
νην ώραΐος σκΰλλος τοϋ Κοσιιά,
δ οποίος εΐχε συνεχώς την εξής
απασχόλησιν. 'Εκυνήγα χελώνας,
μόλις δέ άνακάλνπτε μίαν, την έ-
δάγκανε καί ετρεχε είς τάς λόχ-
μας, δπου άνώρυσσε }ΐέ τα πόδια
τού μικρόν λάκκον καί την εθαπτε.
Παραμένουν μεχρι τοΰ Ιουνίου
είς την κοιλάδα ταντην πολλά ποί-
μνια, ώς έκ τούτου ύπάρχουν μαν-
δριά άνά διαστήματα. Περιβάλ-
λεται καί αυτή υπό ύψηλών όρέ-
ων τής νοτίου πλευράς τοΰ Πάρ¬
νωνος, άποφράισσεται δέ βορείως
υπό τής άγερώχου όροσειράς τής
Κορομηλιας. Διέρχεταί τις επί ή-
μίσειαν ώραν τό γυμνόν τουτο πε-
αί. ποιχιλίαι τού, δίπως ουδενός
αλλου πελοποννησιακοϋ δρους, τόν
άνατολι·κόν Έλικώνια, ου εδωσα
πλήρη περιγραφήν. Μετά τέταρ¬
τον διά τοΰ δμαλοΰ όροπεδίου
Μαζαράκι κατωφερίζει ή όδός ά'-
νωθεν μεγαλειώδους, ΰπερνημήλου
καταφύτου ρευματιάς, παρουσια-
ζούσης μεγαλοπρτπή άδρότητα
τοπίων τοϋ Έρυμάνθου. Ταύτης
τα άριστερά μος βαθύτατον λαγ-
κάδι, λεγόμενον «Στάθη χώνη»,
Ι'χει ?ν των δασυτέρων μαγευττ-
κωτέρων, ίδιοτΰπων έδώ έλατοδα-
σων τοΰ Πάρνωνος, εντελώς δι-
αορορετικων άπό έκεΐνα τα δποΐα
θά γνωρίσωμεν είς τάς τεραστί¬
ας άνατολικάς, βορίΐοδυτικάς έ-
πεκτάσεις τού. Κωνοειδή τα πα-
νΰψηλα ελατα οτμμίγνυνται είς
πυκνοτάτας παροίτάξεις μελανών
φαλάγγων καταλυπτουσών την α¬
πότομον πλαγιάν. Χαιρόμε·θα τό
εκλαμπρον πρός άντικρυνόν δρα-
μα έπ' άρκετήν ώραν 6αίνοντες
Ή ΜαρσελΙν Νταλρουά, Γαλλίς ράπτρια, καταφθάνουσα είς Νέαν Υόρκην,
έκ Παρισίων, μέ τα τελευταία μοδέλα της μόδας. χ
δρον δύο λεύκας καί δρΰσην >·ά-
τωθεν της είνε καί κελλίον. Τώ¬
ρα άνήκει τό κτήμα είς τόν ιατρόν
καί πρόεδρον της κοινότητος Κη-
σμά" Σωτήριον Χοντζόπουλον. Γί-
νονται τόν Μάϊον πολλά γλέν_τια
όδός διά των έλατώνων τής θέσε-1 είς την τερπνην τοποθεσίαν.
βορείως διά τοΰ έλατώνο; τοϋ
Μαζαράκη Μεγαλοπρεπεστάτη ά-
πό6α-θα ή χιονισμενη γραμμή τοϋ
Ταϋγέτου. Καθ' όσον προχωροΰ-
μεν καθίστανται παιγνιοοδως κομ-
Λ|>ά τα τοπία. Περνά κατόπιν ή
οος Γερδούκια, δπου τα λατομεϊα
τοΰ χωρίου Κοσμα. Μαλακά ίσώ-
ματα, στρωτή, πί.ατείΐαΐ ή όδός.
Δέν θά την ηθελε κανείς δμαλω-
ϊέραν οΰτε είς πάρκον. Άναπε-
τάσσεται τώρα ενώπιον μας έκ τοΰ
νψους εκείνον ή εύρεΐα άποψις τοΰ
γαλανοϋ Αίγαίου. Μετά τίνα λε¬
πτά κατωφερίζοντες άκόπως συ-
ναντώμεν την κυρίως οδόν πρός
τό Γεράκι, διά τής οποίας κατήλ.
θομεν πρός έκεϊνο καί καταβαίνο-
μεν εις τόν Κόσμον.
"Αλλαι, δκχφορετικής γοητείας
ώραιότητκς είς την έκ Κοσμά πο¬
ρείαν μας πρός τό Παλαιοχώρισν.
Ύπάρχει ήμιονική όδός διαρκείας
ρχ ήμή ς ρ
δυόμιση ώρων, κιατάσκιος, διότι
δέ δά ί έλώ
νεχίζεται ή κατάσκιος όδός πρό;
τό «Μο,ϋρο ρουμάνι», τοΰ όποίου
τρομακτική ή πυκνότης των έλα-
τών τού. 'Επιφοοώτερον μέρο; τοΐ'
μοναδικοΰ ?ϊ; την 'Ελλάδα τούτου
μεγίστου δρυμοΰ είνε τό λεγόμε¬
νον «Τοΰ λυκου ή μπουκα ή μάν-
να». "Εχει δλη ή όρεινή Κυνουρία
πολλού; λυκου;, άλ>.ά ενταύθα φ«ί-
νεται νά είνε τό κέντρον των. Δο-
λΐμάζει τι; ρΤγο; καί την ημέραν,
δχι την νύκτα δικρχόμενος τόν μ£-
λαναν δρυμώνα. Κατωφερίζομεν
εκείθεν πρός τόν Άγιωργίτικον
κάμπον, δπου άνάμικττοι άγροί Κο-
οιιιτών ν.αί Π αίναιοχωριτών. Είνί
δύο—τρείς άγροικίαι είς την αρ-
ρ γρ
κετά εύρεΐαν κοΛάδα, την οποίαν
βρέχουν δατα ---------""'"* "'"1
η
διέρχεται διά παμμεγίστων έλατώ¬
μ η
λία καί τοΰ νεκροταςρείου τής αγ. | ν.οιλάδο; συναντώμεν
Μί έ ό ύ
ρρ ής γ | ;
Μαρίνας, διερχομένη άπό την 6ρύ-1 είς τό ά'κρον της καί φρ
σην «Ποτίστρε;», τής οποίας ρέ- μεν είς τό έγνΰς διάσελον «Στίι
εί τό καλόν ύδωρ έκ φλοιοΰ δέν- ράχη τό πουρνάρι». Άριστερά
δρου είς την αριστεράν όχθην ΰ- μα; ή έκ τής όροσειράς τοΰ Πάρ-
μωνύμου ρευματιοίς. Είσδύει κα- νωνο^ κοουΦτι Χαλίκι, της δποία;
τόπιν είς την διαπλατυνομένην έ-1 την περιοχήν νέμονται οί ίΐ α?ναιο-
λατοσκεπή ρεινμοττιάν, έχουσαν έ- χωρΐται τό θέρος. Άπέχει τό διά-
κατέρωθεν βράχους. Καθ' όσον σελον έκ τοΰ Κοσμα μιάμισην ώ-
| προχώρει τις διανοίγει περισσό-! ς>αν. Κατωφερίζει ή όδός πάντο-
; τερον τους όφθα?4ωΰς πρός πλει- τε δι' έλατώνων, βλέπομεν δέ μετ"
οτέραν απόλαυσιν των μυριοθϊελ- ολίγον τό Παλαιοχώριον καί την
γήτρων τοπίων. Άφίνει ή όδός τριγωνικήν κορυφην τοϋ Μα?.·;6οϋ,
τοΰ στρατηγόν Σλόκονμ, μεταφερόμενον άπο τάς όδούς Πρό-
ιί 15ης τοΰ ΛΙπροϋκ.λυν. είς την είσοδον τού Πρόσπεκτ Πάοκ.
την ρευματιάν καί άνωφερίζει με¬
τά είκοσι λεπτά έκ τού Κοσμά
πρός την έλατόπυκνον πλαγιάν τού
βουνοϋ Λακκώματα, διερχομένη
την παρακειμενην ρευιιατιάν Πλοι-
τάνου. ΠοικΰΛεται ή έλατοψυτεί-
α άπό καρυας καί καστανέας. Ά-
^ριστερά μας ή ΰψικόρυφος γυμνή,
άργυροφώτεινος Μαδαρή, ή όποία
εχει είς καλυβάκι καλόν πηγάδι.
Χαρμόσυνος ό ομαλάς δρόμος διά
τοΰ δάσους. Μετά είκοσι λεπτά
περαιτέρω ή κάτωθεν ρευματιά λέ·
γεται τοΰ Άγιώργη μέ όμώνυμον
1 κοιλάδα, δτπου ΙκχΛησία καί δε-
1 κάς άγροικιών. "Εχει πολί.ά νε-
ρά, 'κηπείαν καί καρχ'άς. Αγαπη¬
τόν μέρο; τό θέρος είς τοΰ; Κο-
| σμίτα;. "Αλλο παράιιοιον εί; τού-
ι τού; καί είς τούς παλαιοχωρίτας
; τό περαιτέρω, πέντε τέτοιρτα απέ¬
χον έκ τοΰ Κοσμά, τό τής Παλαι-
οπαναγιάς. Είνε καί μεχρι ταύτης
| θαυμασία ή όρεινή όδός διά των
! δαθυτάτων έλατώνων. Έν λεπτόν
κάτωθεν της ή μέ χωραφάκια γρα-
ςμκή κοΛάς, έ'νθα ή έκκλησία Πό>-
λαιοπαναγιά. όνλλοτε μονή), μέ κέ-
τήν ΰψηλοτΕσαν τοΰ Πάρνωνο:.
Μάς διανοίγονται τώρα ο^ωτεινο-
τερα τοπία καθώς καιτερχόμεθα
πρός τό παλαιοχωρίτικον Κακο-
ρευμα, είς τό οποίον είνε νεροτρι-
6ές. Πρό τοϋ φθάσωμεν κάτω
είς την ρ?υματιάν διχάζεται ή ο¬
δός, πορευομένου τού άριστερου
βραχίοΐνός της πρός τα χωρία "Α¬
γιον ΒασΟ-ειον καί Πλατίΐνακ'-
τοΰ δεξιοϋ πρός τό Παλαιοχώρι-
όν. "Οταν περάσωμεν την ρει*ι«"
τιάν βαίνομεν είς την αριστεράν
όχθην της. Μόλις διέλθωμεν άχο
μικρόν μύλον, κατόπιν δέ άπό α'
χρηστεΰσαλττα παλαιόν διαγράφο-
μεν μέγαν κύκλον άνωθεν τή; ν'
ΨΊ^-ΤΚ ρευματιάς Καπαροϋ, προ-
ερχομενης έκ τής θέσεως Μελίσ;
σου. Βοοΰν παταγωδώς τα νδατα
της σχηματίζοντα καταρράκτας.
Την διερχόμεθα διά νά διαπεραι-
ωθώμεν είς τό έναντι Παλαιοχώ¬
ριον, δπου ·ΰδρόμυλος πρό τής εΐ-
οόδου τού. Αποτελεί τουτο περι-
που τό κέντρον της άνατολιν.ή>
πί.ευράς τοΰ Πάονωνος.
Ο^ΑΤΤΙΚΟΣ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΤΓΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΤΙΪ3ΝΓ Κ1·-Γ3>ΤΟ~-"_3Ι«_._νΓ
ΤΝΓΩΤΝΓ
ΑΠΟ ΚΟΣΜΑ ΕΙΣ ΓΕΡΑΚΙ ΔΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΛΑΔΟΣ ΚΑΡΤΑΣ.- Η ΑΡΧΑΙΑ ΟΔΟΣ— ΑΠΟ ΠΑ-
ίΛΑΙΟΚΑΣΤΡΟΤ ΤΟΤ ΓΕΡΑΚΙΟΤ ΕΙΣ ΚΟΣΜΑΝ— ΑΝΟΔΟΣ ΕΙΣ ΤΌ ΟΡΟΣ ΚΟΡΟΜΗ·
ΛΙΑΝ.- ΤΟ ΟΡΟΠΕΔΙΟΝ ΜΑΖΑΡΑΚΙ.- ΑΠΟ ΚΟΣΜΑ ΕΙΣ ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΙΟΝ—
1 ΜΤΘΙΚΗΣ ΠΥΚΝΟΤΗΤΟΣ ΕΛΑΤΟΔΑΣΗ— ΤΟ ΦΟΒΕΡΟΝ "ΜΑΤΡΟ ΡΟΤ-
ΜΑΝΙ".- ΜΑΝΝΑ ΤΩΝ ΛΤΚΩΝ.
Έκ τού Κοσμά τής Κυνουρίας
διά νά μετοΐβη τις είς τό Γεράκι
πρέπει νά άναβη καί καταβη τόν
ΓΪάρνωνα. Είνε δύο ήμιονικαΐ ό-
βοί,διαρ/.είας κάί ή μία καί ή βλ-
5ιη περίπου τριών ώρων. Άκολου-
νήσωμΐν την διά τοϋ λεκανοπεδί-
,θυ τής Καρυας, όπως έπανέλθΌ>-
μεν διά τού δρους Κορομηλιά. Έκ-
κινοϋμεν νοτία>ς τού Κοσμά άνω-
φερίζοντες επί τέταρτον πρός τό
ιδιάσελον «Στοϋ προσκυνον», δπου
'ξύλινος σταύρος. "Εχομεν δεξιά
την Μοδαρήν τού Πάρνωνος, μα¬
κράν αδενδρον άκρολοφίαν μέ
λαμπρόν άσβεστολιθικόν όγκωδες
ατϊοκορΰφωμα, επί τοϋ όποίου ά-
«ρίνει ό μεσημβρινός ηλίας τάς ύ-
ίΐερόχους έκιείνας μαρμαρυγάς άζ-
γύρου, χρυσοϋ και ίωοους, αναλό¬
γως τοΰ φωτισμόν τής ώρας. Συ-
νεχίζεται έπιμήκω; ή κοριχρο-
γραμμή μέχρι των ΰπωρειων τοϋ
Μαλείβοΰ, τοϋ ύψηλοτέρου τμήμα-
Τος τοΰ Πάρνωνος, δπερ διά νά
γνωρίσωμεν θά χρειασθώμεν νά
ρνέλθωμεν καί νά κατέλθωμεν κα¬
τόπιν άπό την κυνουριακήν καί
ϊήν λακεδαιμονικτιν πλαγιάν τού.
Άριστερά μας τωρα ύψοΰται τό
|6'ρος Μαζαράκι. Ό προαναφερθείς
σταύρος είς τό διάσελον είνε τοπο-
θετημένος είς ελατον κοΓι έχει τόν
λόγον τού διά τάς τοπικάς δοξα-
όίας. ΕΙδε νύκτα έκεΐ ό Κοσμίτης
[ίΛοτόιιος Παναγιώτης Λαμπρά¬
κης τό φάντασμα γουρούνας μέ
γουρουνόπουλα καί έκαμε τόν
σταύρον τού, τότε δέ εξηφανίσθη.
Συνέβη ή Ιδία δχλησις καί εις δλ-
λονς, δι' δ ετοποθετήθη δ σταύ¬
ρος καί ουδείς πλέον διερχόμενος
/*· ηχλείται, περί τούτου δέ επείσθην
δ ϊδιος. Άνερχόμενοι εί; τό διάσε-
&Λθν εχομεν μεγαλοπρεπεστάτην
άποψιν τοΰ μακρογράμου Τα-
,ϊγου, λαμπρώς χιονισμένου καί
τόν Ιούνιον. Κατωφερίζει έκεΐ-
'θεν ώραία, πλατεϊα οδός μέ κο£-
δέλλας είς κλεισώρειαν. Λυγηρως
νψηλά τα Ελατα, δεξιά δέ τό 6ου-
νόν Καρυά κα άριστερά τό όρος
Μπερυκιά. Δέν χρειαζόμεθα νά δι-
οτρέξωμεν όλας τάς κουραστικάς
ίίορδέλλας, διότι κό&ει μονοπάτι
υπό τό κάτω μέρος τούτων πρός
τόν κατωφερικόν μικρόν κάμπον
τής Καρυας, είς τό οποίον διαρ-
κεΐ ή πορεία 5—6 λεπτά. Καλλι-
εργεϊται «έ σϊτον, «ριθήν -/αί γε-
ώμηλα. ΠληΌίον άπ' αλλήλων εί¬
νε δύο χανιά, άπαντώνται -δέ έ-
ν.εΐ καρυαί, άγριαπιδέαι, κέδροι
ν.αΐ σφένδαμνοι. Είκονοστάσιον
είς τό μέρος. Διακρίνονται άκόμη
καί σήμερον είς την περιοχήν των
χανίων τής Καρυας τροχιοΐί άρ-
χαίων τροχοφόρων επί τού βραχώ-
δους έδάφους, ώστε εντέυθεν δι-
ήρχετο' έπίσης μία των παλαιών
05ων μεταξΰ τής; χώρας των Άρ-
γείων καί τής των Λακτδαιμονί-
Καί σήμερον άρχίζσυν τα δ-
ρια τής Αακεδαίμονος έκ τής •θέ¬
σεως των δύο πανδοχείον. Κατερ-
χόμΐΐθα εκείθεν μετά δέκα λεπτά
είς τοϋ «Γαλή τό καλύδι», μικράν
κοιλά&α σιτοφόρον, μετά δέ κατω-
«ρερίζει περισσότερον ή όδός διά
τής περιφερείας Μόνολα είς τό
«Καλύθι τοΰ Β·ρακα». Άπομονω-
μένο* άγροικίαι αυται. "Εχομεν ά¬
πό τό μερος τουτο αποπτον τό
«Παλαιόκαστρον» τοΰ Γερακίου.
τό επιβλητικόν Ι&ουνόν μέ τό φραγ-
κικόν φρούριον. Π ροχωροϋμεν
πρός την παρά την οδόν κίΐμένην
«,Σπηλιάν τοΰ Ρήγα», ωραίον κοί-
λωμα είς κόκκινον δράχον. Έκεΐ
καί είκονοστάσιον. Είνε εις τό μέ¬
ρος πολλαί σπηλιές, άλλά κυριως ί
όνομάζεται τουτο έκ ,τής μεγαλη-
τέρας, άριστερά τής όδοΰ καί υ¬
πέρ τό ρεϋμα, ή όποία εχει τοιχι-
σμενον τό στόμιόν της, χρησιμεύ-
ουσα ως μανδρί. Χαμηλότερον ή
περιφέρ^οια Γ&ρακίτικα, κατόπιν
δέ αί θέσεΐς Κακαβούρη, τοΰ Δη-
μήτρη Μαροι»ντά τό χάνΐ. Παρα-1 Το δγαλμα
κάτω το χάνι τοΰ άδελφοΰ τού τιπεκτ καΐ
Χρήστου οπόθεν διανοιγόμεθα
πρός τό Γερο·κίτικον κάμπον, μέ
θέαν πρός τόν Ταΰγετον καί την
θάλασσαν τοΰ "Ελους. Τρία τέ-
ταρτα περαιτέρω ή Σκαλίτσα, έν¬
θα διασταυροΰται πεδινή ό&ός
ρός το ώραν ατεχον χωρίον
ή
ρς ρ
Βρονταμάν, χειμερινήν διαμονήν
πολλων παραθεριζόντων είς τούς
ύψηλοΰς συνοικισμόν; τοΰ Πάρ¬
νωνος. 'Όποος θά ίδωμεν είς την
περιγραφήν τή; μεγάλης κοιλά¬
δος τή; Λακεδαίμονος «ρημοΰν-
ται τό θέρο; όλόκληρα χωρία καί
κωμοπό}.εις, διότι άδυνατοΰν νά
ζήσουν οί κάτοικοι εκ τοΰ καύσω¬
νος καί των κοονώ.-των. Τό ίδιον
σι»μοαίνει άντιθέτω; εί; τοΰ; πεδι-
νοΰς συνοικισμόν; τή; Θυρεάτιδο;
τοϋ "Αστρου;, ώστε αποτελεί τό
τεράστιον ορο; Πάρνων την σω¬
τηρίαν κατά τό θέρος δεκάδων
χιλιάδαη' άνθρώπων. Έκ τή; Σκα-
λίτσας μ·ε,τα6αίνομεν εί; τό πληοά-
δίον, δποι> μεμονωμέναι όγκώδει;
δρΰ;, μετά δέ άνωφ«ρίζει ή όδό;
εί; την έλατοβριθη κλΐΐσώρειαν
τή; Κορομηλιά;, μέγα άοβεστόλι-
θον δρο;. "Εχει τουτο τί> ίδιάζον
τό Ιβουνόν αύτό τοΰ Πάρλ'ωνυΞ,
ότι μόλι; άρχίζει τις νά τό άνα-
βαίνη ευρίσκεται «μέσω; Ιντός
μεγά?ϋου θανψιαστοϋ έλατοδάσσυ;,
διά τοϋ οποίον έλίσσεται ή όδό;
μέχρις ά'νω. Ύψώνοιυν τα ελατα
ίυθνν τόν κορμόν των καί έκτεί-
νοιη' μέ γαληνιοιίαν μακαριότητα
τοΰ; κλάδου; των όριζοντίως. Δι-
αρκεΐ ή μαγευτική έχείνη άνωφέ-
ρ?ΐα ήμίωρον εί; την γεγομένην
ρευματιάν «Σάρα», πολλαχοϋ δέ
ρχουν επιμεληθή οί χωρικοί άξιε-
παίνως την οδόν. "Οταν φθάσω¬
μεν επάνω είς τό οροπέδιον Μαζα¬
ράκι ευρισκόμεθα είς τα; καλά;
έκείνας ομαλότητας, τα; όποία;
ποιρουσιάζουν τα έλληνικά δρη
τόσον φωτοχαρεΐς δπου είνε άδύ-
νο; Περί τούτου καί περί τοΰ ώ¬
ραν άπέχοντο; φραγκικον ν.ά-
στρον θά απασχαληθώμιεν είς ιδι¬
αιτέραν περιγραφήν. Προκε^αέ-
νου νά επιτρέψωμεν είς τόν Κο-
σμάν έκ τοϋ Π αλαιοκάστρου κα-
τερχόμε-θα έκ τή; ΰορείου πλευ-
ράς τού, συναντώντες ν.άτωθεν
την έκ Γερακίου ήμιονικήν οδόν,
ήτις 6αίνει πρός την άγροικίαν
«Στοΰ Βελωτά τα καλΰ'βια». Είνε
έκεΐ διεσκορπισμέναι άγρο/,ατοι-
κίαι μέ στέρνας. Βοσκότοπο;, ά-
γροι καί ελαιών. Βαίνομεν τώοα
Ον Γεράκι, κείμενον εί; τα; νοτι- [ νατον νά ποθήστ) τις λεπτοτέραν
οδυτικά; ύπωρείας τοϋ Πάρνω-Ι διαυγειαν. Καί θαρρεΐ πώ; διερ-
ρυθμίσθη τό ώειδέ; οροπέδιον μέ
σοφήν διάταξιν έντέχνου συμμε-
τρίας, Λακκες καταπράσινοι έκ
των μανδρωμένων σιταγρων,
πλαισιούμεναι επιχαρίτως άπό αΑ.-
ση έξ έλάτων καί κέδρων. Στέρ-
α_εί; τό μέρος. Γύρω κλείεται ή
ύψηλή περιοχή μέ γλαιρυροτάτους
καιμπυλωτούς, κυρτοΰς άρν/τροϋ;
ΰουνοΰς κοσμημένους μέ ελατα.
Δεξιά μας δ κατάφυτος βουνός τό
«Μεγάλο ρονμάνι». Μοΰ έθύμισε
τό τμήμα αύτό τοϋ Πάρνωνος,
τό έκατοστόν έξ οσων άνηλθον
εί; μακράν κοιλάδα κάτωθεν των! |εί; 'τοΰτον καί νΊά «τεριγράψω,
ύπωρειων τοΰ Πάρνωνο;, διαρ-'διότι είνε μεγισται καί πολυειδεΐ;
κεία; τριών τετάρτων. Σύγκεινται
αί ύπώρειαί τού δεξιά έν. των προ-
θούνων τή; Νΐραϊδ«ι6ρνσης καί
άριστερά έκ των τοϋ Κουμάρου,
δι' ών διέρχεται ή ήμιονική δδός,
κατόπιν δέ έκ τής θέσεως Σορμπσ-
ν·η, δπου δύο—τρία καλύβια. Μέ
ίτκολούθει είς την διαδρομήν έκρί-
νην ώραΐος σκΰλλος τοϋ Κοσιιά,
δ οποίος εΐχε συνεχώς την εξής
απασχόλησιν. 'Εκυνήγα χελώνας,
μόλις δέ άνακάλνπτε μίαν, την έ-
δάγκανε καί ετρεχε είς τάς λόχ-
μας, δπου άνώρυσσε }ΐέ τα πόδια
τού μικρόν λάκκον καί την εθαπτε.
Παραμένουν μεχρι τοΰ Ιουνίου
είς την κοιλάδα ταντην πολλά ποί-
μνια, ώς έκ τούτου ύπάρχουν μαν-
δριά άνά διαστήματα. Περιβάλ-
λεται καί αυτή υπό ύψηλών όρέ-
ων τής νοτίου πλευράς τοΰ Πάρ¬
νωνος, άποφράισσεται δέ βορείως
υπό τής άγερώχου όροσειράς τής
Κορομηλιας. Διέρχεταί τις επί ή-
μίσειαν ώραν τό γυμνόν τουτο πε-
αί. ποιχιλίαι τού, δίπως ουδενός
αλλου πελοποννησιακοϋ δρους, τόν
άνατολι·κόν Έλικώνια, ου εδωσα
πλήρη περιγραφήν. Μετά τέταρ¬
τον διά τοΰ δμαλοΰ όροπεδίου
Μαζαράκι κατωφερίζει ή όδός ά'-
νωθεν μεγαλειώδους, ΰπερνημήλου
καταφύτου ρευματιάς, παρουσια-
ζούσης μεγαλοπρτπή άδρότητα
τοπίων τοϋ Έρυμάνθου. Ταύτης
τα άριστερά μος βαθύτατον λαγ-
κάδι, λεγόμενον «Στάθη χώνη»,
Ι'χει ?ν των δασυτέρων μαγευττ-
κωτέρων, ίδιοτΰπων έδώ έλατοδα-
σων τοΰ Πάρνωνος, εντελώς δι-
αορορετικων άπό έκεΐνα τα δποΐα
θά γνωρίσωμεν είς τάς τεραστί¬
ας άνατολικάς, βορίΐοδυτικάς έ-
πεκτάσεις τού. Κωνοειδή τα πα-
νΰψηλα ελατα οτμμίγνυνται είς
πυκνοτάτας παροίτάξεις μελανών
φαλάγγων καταλυπτουσών την α¬
πότομον πλαγιάν. Χαιρόμε·θα τό
εκλαμπρον πρός άντικρυνόν δρα-
μα έπ' άρκετήν ώραν 6αίνοντες
Ή ΜαρσελΙν Νταλρουά, Γαλλίς ράπτρια, καταφθάνουσα είς Νέαν Υόρκην,
έκ Παρισίων, μέ τα τελευταία μοδέλα της μόδας. χ
δρον δύο λεύκας καί δρΰσην >·ά-
τωθεν της είνε καί κελλίον. Τώ¬
ρα άνήκει τό κτήμα είς τόν ιατρόν
καί πρόεδρον της κοινότητος Κη-
σμά" Σωτήριον Χοντζόπουλον. Γί-
νονται τόν Μάϊον πολλά γλέν_τια
όδός διά των έλατώνων τής θέσε-1 είς την τερπνην τοποθεσίαν.
βορείως διά τοΰ έλατώνο; τοϋ
Μαζαράκη Μεγαλοπρεπεστάτη ά-
πό6α-θα ή χιονισμενη γραμμή τοϋ
Ταϋγέτου. Καθ' όσον προχωροΰ-
μεν καθίστανται παιγνιοοδως κομ-
Λ|>ά τα τοπία. Περνά κατόπιν ή
οος Γερδούκια, δπου τα λατομεϊα
τοΰ χωρίου Κοσμα. Μαλακά ίσώ-
ματα, στρωτή, πί.ατείΐαΐ ή όδός.
Δέν θά την ηθελε κανείς δμαλω-
ϊέραν οΰτε είς πάρκον. Άναπε-
τάσσεται τώρα ενώπιον μας έκ τοΰ
νψους εκείνον ή εύρεΐα άποψις τοΰ
γαλανοϋ Αίγαίου. Μετά τίνα λε¬
πτά κατωφερίζοντες άκόπως συ-
ναντώμεν την κυρίως οδόν πρός
τό Γεράκι, διά τής οποίας κατήλ.
θομεν πρός έκεϊνο καί καταβαίνο-
μεν εις τόν Κόσμον.
"Αλλαι, δκχφορετικής γοητείας
ώραιότητκς είς την έκ Κοσμά πο¬
ρείαν μας πρός τό Παλαιοχώρισν.
Ύπάρχει ήμιονική όδός διαρκείας
ρχ ήμή ς ρ
δυόμιση ώρων, κιατάσκιος, διότι
δέ δά ί έλώ
νεχίζεται ή κατάσκιος όδός πρό;
τό «Μο,ϋρο ρουμάνι», τοΰ όποίου
τρομακτική ή πυκνότης των έλα-
τών τού. 'Επιφοοώτερον μέρο; τοΐ'
μοναδικοΰ ?ϊ; την 'Ελλάδα τούτου
μεγίστου δρυμοΰ είνε τό λεγόμε¬
νον «Τοΰ λυκου ή μπουκα ή μάν-
να». "Εχει δλη ή όρεινή Κυνουρία
πολλού; λυκου;, άλ>.ά ενταύθα φ«ί-
νεται νά είνε τό κέντρον των. Δο-
λΐμάζει τι; ρΤγο; καί την ημέραν,
δχι την νύκτα δικρχόμενος τόν μ£-
λαναν δρυμώνα. Κατωφερίζομεν
εκείθεν πρός τόν Άγιωργίτικον
κάμπον, δπου άνάμικττοι άγροί Κο-
οιιιτών ν.αί Π αίναιοχωριτών. Είνί
δύο—τρείς άγροικίαι είς την αρ-
ρ γρ
κετά εύρεΐαν κοΛάδα, την οποίαν
βρέχουν δατα ---------""'"* "'"1
η
διέρχεται διά παμμεγίστων έλατώ¬
μ η
λία καί τοΰ νεκροταςρείου τής αγ. | ν.οιλάδο; συναντώμεν
Μί έ ό ύ
ρρ ής γ | ;
Μαρίνας, διερχομένη άπό την 6ρύ-1 είς τό ά'κρον της καί φρ
σην «Ποτίστρε;», τής οποίας ρέ- μεν είς τό έγνΰς διάσελον «Στίι
εί τό καλόν ύδωρ έκ φλοιοΰ δέν- ράχη τό πουρνάρι». Άριστερά
δρου είς την αριστεράν όχθην ΰ- μα; ή έκ τής όροσειράς τοΰ Πάρ-
μωνύμου ρευματιοίς. Είσδύει κα- νωνο^ κοουΦτι Χαλίκι, της δποία;
τόπιν είς την διαπλατυνομένην έ-1 την περιοχήν νέμονται οί ίΐ α?ναιο-
λατοσκεπή ρεινμοττιάν, έχουσαν έ- χωρΐται τό θέρος. Άπέχει τό διά-
κατέρωθεν βράχους. Καθ' όσον σελον έκ τοΰ Κοσμα μιάμισην ώ-
| προχώρει τις διανοίγει περισσό-! ς>αν. Κατωφερίζει ή όδός πάντο-
; τερον τους όφθα?4ωΰς πρός πλει- τε δι' έλατώνων, βλέπομεν δέ μετ"
οτέραν απόλαυσιν των μυριοθϊελ- ολίγον τό Παλαιοχώριον καί την
γήτρων τοπίων. Άφίνει ή όδός τριγωνικήν κορυφην τοϋ Μα?.·;6οϋ,
τοΰ στρατηγόν Σλόκονμ, μεταφερόμενον άπο τάς όδούς Πρό-
ιί 15ης τοΰ ΛΙπροϋκ.λυν. είς την είσοδον τού Πρόσπεκτ Πάοκ.
την ρευματιάν καί άνωφερίζει με¬
τά είκοσι λεπτά έκ τού Κοσμά
πρός την έλατόπυκνον πλαγιάν τού
βουνοϋ Λακκώματα, διερχομένη
την παρακειμενην ρευιιατιάν Πλοι-
τάνου. ΠοικΰΛεται ή έλατοψυτεί-
α άπό καρυας καί καστανέας. Ά-
^ριστερά μας ή ΰψικόρυφος γυμνή,
άργυροφώτεινος Μαδαρή, ή όποία
εχει είς καλυβάκι καλόν πηγάδι.
Χαρμόσυνος ό ομαλάς δρόμος διά
τοΰ δάσους. Μετά είκοσι λεπτά
περαιτέρω ή κάτωθεν ρευματιά λέ·
γεται τοΰ Άγιώργη μέ όμώνυμον
1 κοιλάδα, δτπου ΙκχΛησία καί δε-
1 κάς άγροικιών. "Εχει πολί.ά νε-
ρά, 'κηπείαν καί καρχ'άς. Αγαπη¬
τόν μέρο; τό θέρος είς τοΰ; Κο-
| σμίτα;. "Αλλο παράιιοιον εί; τού-
ι τού; καί είς τούς παλαιοχωρίτας
; τό περαιτέρω, πέντε τέτοιρτα απέ¬
χον έκ τοΰ Κοσμά, τό τής Παλαι-
οπαναγιάς. Είνε καί μεχρι ταύτης
| θαυμασία ή όρεινή όδός διά των
! δαθυτάτων έλατώνων. Έν λεπτόν
κάτωθεν της ή μέ χωραφάκια γρα-
ςμκή κοΛάς, έ'νθα ή έκκλησία Πό>-
λαιοπαναγιά. όνλλοτε μονή), μέ κέ-
τήν ΰψηλοτΕσαν τοΰ Πάρνωνο:.
Μάς διανοίγονται τώρα ο^ωτεινο-
τερα τοπία καθώς καιτερχόμεθα
πρός τό παλαιοχωρίτικον Κακο-
ρευμα, είς τό οποίον είνε νεροτρι-
6ές. Πρό τοϋ φθάσωμεν κάτω
είς την ρ?υματιάν διχάζεται ή ο¬
δός, πορευομένου τού άριστερου
βραχίοΐνός της πρός τα χωρία "Α¬
γιον ΒασΟ-ειον καί Πλατίΐνακ'-
τοΰ δεξιοϋ πρός τό Παλαιοχώρι-
όν. "Οταν περάσωμεν την ρει*ι«"
τιάν βαίνομεν είς την αριστεράν
όχθην της. Μόλις διέλθωμεν άχο
μικρόν μύλον, κατόπιν δέ άπό α'
χρηστεΰσαλττα παλαιόν διαγράφο-
μεν μέγαν κύκλον άνωθεν τή; ν'
ΨΊ^-ΤΚ ρευματιάς Καπαροϋ, προ-
ερχομενης έκ τής θέσεως Μελίσ;
σου. Βοοΰν παταγωδώς τα νδατα
της σχηματίζοντα καταρράκτας.
Την διερχόμεθα διά νά διαπεραι-
ωθώμεν είς τό έναντι Παλαιοχώ¬
ριον, δπου ·ΰδρόμυλος πρό τής εΐ-
οόδου τού. Αποτελεί τουτο περι-
που τό κέντρον της άνατολιν.ή>
πί.ευράς τοΰ Πάονωνος.
Ο^ΑΤΤΙΚΟΣ
«ΕβΝΤΚΟΣ ΚΗΡ*—5>.— ΚΥΡΤΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1929.
ΟΙ ΤΕΣΣΑΡΕΣ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΙ
Θά διηγηθώ σήμερα τίς παρά-
ξενες π:εριπέτειες πού μοΰ συνέ¬
βησαν δώ καί τρία χοσνια στό
Όράν τοϋ Άλγερίου. Προκειται
γιά ενα μνστηριώδες σπίτι, τό
σπίτι των τεσσάρων κρεμασμέ-
νων, όπως τό έλεγχον.
Εΐχε πεθάνη κάποιος ■θεΐός μου
ο-τό Άλγέρι καί μοΰχε /φή-
σει κληρονομιά τό σπίτι αΰτό κι'
Ινα μικρό είσόδημα. Ό θεϊός
ΐιοο δέν εΐχε πεθάνει άπό φυσικό
θάνατο. Τόν βρήκαν κρεμασμένο
στήν κάμαρή τού καί ή αΰτονΐτο-
νία τού Ικείνη έφάντϊκε πολύ πα-
(ΐό;ενη σ' δλο τόν κόσμο. Ό θεΐ-
ος μου ί]ταν ήουχώτατος ανθρω-
πο: /αί οικονομικωσ ανεξάρτητον
Μολις εμαίΐα την άνέλπιστη
κληρονομιά, εΐδοποίησα τό βυμ-
βολαιογρά'φο τοϋ θείον μου νά
ΛΌΐίίΐάση τό σπίτι. Τό έναικίασε
πρ <γιιατι·/ώς σ' ενα άντοόγιηΌ Ίσηανών, πού εΐχε πάη στό 'Αλ- γέοι γιά νά περάση τό μήνα τοϋ μέί ιτος. Σέ οεκαπέντε μέρες, δμως, μιά φοβερή είδησις διεδόθη πού άνε- στατωσε δλο τό Όιραν καί σκόρ- πισε παντοϋ τή φρίκη καί τόν τοόιιο. Ή νεόνυφη Ίσπανίδα, ό άν- τρα; της καί ή ύπηρέτριά τους, βρέθηκαν κρεμασμένοι μέ τα ϊ- δια σχοινιά ποΰχε κρεμασττ} κι' ό ΐλϊςός μου.... Τύ τρομακτικό κι' άνεξήγητο αύτό γεγονός μ' έκαμε ν' άφήοω τίς δονλιειές μΐου καί νά τρέξω στό Όράν. Τό μνστήιριο μέ τρο- βοΰσΐ. ΕΕχα την άπόφασι νά κα- §τοω στό «σπίτι των τεσσάρων κρεμασμένων», όπως τό είχον ό- νομάσει ο! τρόμοκιρατοί>αενοι κό-
τοινοι.
Όχαν ένρθασα στό Όράν, ό
κ. Μορνύ, ό οτ.υιοολαιογράφος
τοΰ θείου μου, μοΰ εΐπε:
—Θά ήμ-αν τρέλλια, άγαπητέ
μόν, κΰριε, νά καΐθήσετε σ' αΰτό
το σ-τίτι. Σκεφθήτε κιαλά πώς μέ-
σα ϊ/ίεΐ συνέ"βησίαιν τέσσερες μι>
<πΐ|θΐώδεΐς θάνατοι. Κάποιο τ'ρο- «ερό μυστικό θά κρύβεται, σ' δ- Αα σιτά 6έ^ια....Σ>(εφθητ€ τί
""θ'ίΐται νά κάμετε....
—Αΰτό τό μυστικό θέλω κι' έ¬
γώ νά ξεσκεπάσω. Έχω πάρει
τΐ]ν άπόφασι μου...
Οσυμβολαιογράφος έπεμεινε,
μιι ίτέιιεινα κι' έγώ. Έτσι μέ ά-
"">£ ήσυχο.
Τό «Σπίτι των τΕσσάρων κρε-
μασιιενων» ήταν μιά πολύ εΰμορ-
ΦΠ βίίΛα. Ή μία της πλευρά ά-
«ουιυτσΰσε σέ κά'π»ια 'γιειτονική
Ματο./ία. Οί τρείς άλλες ίβλεπαν
ί^να ςτ,^ριδόλι γειματο πορτο/.αλ-
^ '^'^ άμυγδαλιές. Ή έό-ωτερι-
'ι ϋύλή ήταν μαρμαρόστρωτη
καί στή μεο·η της βρισ-ΛΟταν μιά
δεξαμενή.
, Γρήγορα εννοιωσα πώς εΐχα
γίνει άντικείμενο γενικής περιερ¬
γείας. Ό κόσμος είχε μάθτ|" στό
Όράν ότι πηγά καί κά#η»σα στό
καταοαμένο αύτό σπίτι καί πολλοί
^έ είχον πάρει γιά τρελλό.
Ένα βράδυ έγνώρισα κάποιο
μικρό "Αραβα, πού μοΰ φάνηκε
τετραπέρατο; διαβολεμϊνος. Τόν
έ?^γαν Άβ&οτλλάχ. Τόν επήρα
στήν νπηρΐεσία μου, ετσι σαν *ό-
δηγό καί ύπηρέτη μαζί μου. Κα-
ποΐιος ΐμοΒίρυνός έξάδελφός τού,
πού τόν έλεγον Αχμέτ, άνίϊχώε
νά μοΰ περιποιήται τό περιβόλι,
καί μιά Ίσπανίδα δέχθηκε, άφοϋ
την καλοπλήροοσα νά έ'ρχεται νά
Φγυρίζτ) τό σπίτι καί νά μαγει-
Στήν άρχίι
ήσυχα. Ό" ,Αβδουλλάχ ήταν λίγο
φοβισμενος. Γρήγορα, δμως, τα
άστεΐα μου τόν ήσνχασαν καί ή
ζωή μαις περνοϋσε ησνχη, κανονι-
κή.
Μιά μερά πού έκοεθόιιουν στήν
αΰλη, είπα τοϋ Αχμέτ, τού περ-
βθλάρη μου:
•—Λέν μοΰ λές, Αχμέτ, γιατί
αΰτό τό συντριβάνι δέν εχΐι νερό;
Ό Άοδουλλάχ έπενέτ3η καί α¬
πήντησε:
—Πατεράκη μου, θελεις νά τό
διορΰακϊω έγώ; Επάνω στήν τα-
ράτσα είνε τό ντεπόζιτό τού.
Π ραγαατικως σέ μιά γωνιά
της ταράτσας, ήταν ενα ντεπόζι-
το άπό τσίγκο. Σέ λίγο άνακο!-
λιτψαμε στό ύόπάγειο ενα πηγάδι
μέ ξΰλινο σκέπασμα. Μ«α τρόμπα
στόν τοϊχο τής ταράτσϊις έγέμιζε
τό ντεπόζιτό, τό νερό κατεβαινε
στό (ηΓντρΐιββτντ πού αρχιοΐ κι' ό¬
λας νά παιχνιδίζη πρόσχαρα.
Ήταν μεγά?ι.τ|ι ξΓίριασία την έ-
ποχή έκείνη κ' έφοβήθηκα μήπως
τό νερό τοϋ πιιγαδιοϋ τελειώσει
γρήγορα. Άπό μιά δοκΐιμή, δμως,
ποΰ έκαμε δυό-τρεΐς φορές, βε-
πως ε5κιοσί·τέσοΐερες
ώρες ίίστερ' άπ' τό γέμισμα τοϋ
ντεποζίτου τό νερό τοϋ πηγαδιοϋ
ξανάφτανε στήν άρχική τού θραι.
Άπό τστε περνούσαμε δλες τίς
ήμερε, μας στήν όλόδροση καί
άρωματιοιμενη αυλή.
Ό |>0θνρος τοϋ νεροΰ έσκόρ-
πιζε γύρω μας μιά γλνκειά γαλή-
νη πού έξεκοΰραζε την ·ψυχή μας.
Ένα βραθυ, ϋστερ' άπ' τό δεϊ-
πνο έξεκουραζόμουν στήν αυλή,
δτσΛ·, έξαφνα, ό 'Αΐβδονλλαχ έκα-
βίλ στίς σκαλες τοϋ σπτ-
τιοϋ καί ήρθε κατάχλωμος, μέ τα
ιάτΐα γεϋάτα φρίκη. Μόλις μπο-
ροϋσε νά μιλήοιτ).
—Πατίράκη /μου!....Επάνω,
στήν καμιναδα σκοτωνουνται! .. .
,, --------------------—---------------»-— ■----------------------------------------------------------------
5ΐα τοαν Ν^δ1ν Γουέίνερτ, 27 έτών, έκ Λούϊσβιλλ, Κυ., ή όποία κρατεϊται
[« μίαν Γι τοδ °«ζΰγου της, Μπροϋνο Γουέϊνερτ, 42 έτών, μουσικοϋ, μ«-
οχίυν · 'ΧΙαν δια τί1ν κό
νές πού γΰρευαν 6οηΌΐΐα...Μοϋ
|κε δμως τόσο άπίστευτη ή
διήγησή τσΐ', ώστ£ ύπέ&εσα πώς
ε!χε παΌει παραΐσ»9τ,σι.
Εκαμα μολοταϋτα τό σπίτι α-
νοκάτω, χωρίς νά άνακαλύψω τί-
ποτε. Την αλλη μερά, δμως, πού
στήν ταράτσα, άνεκάλυ-
ι|»α έξαφνα πώς ή καιιινάδα αυτή
δέν ήταν τοΰ δικοϋ μας σπιτιοϋ,
άλ?νά τοΰ γειτονιζοΰ. Έν τούτοις
τό μυστήριο των φωνών καί της
πάλης εμ^'-νε άνεξήγητο.
'Εφρόντισα τότε νά μάθα την
ίστορία· τοΰ γειτονά μωυ. Ήταν
Ισπανός καί τόν έλεγον Ζοζέ
Μπαρίγκα. 'Εζοϋσε μόνος τού,
σπάνια δΐχότανε άνθρώπους καί
δταν τόν εΐδα μοϋ φάνηκε σαν
λαίΐρε'μποιρος ή σαν ληστής!
Στό Όράν έλεγον χίλια δυό γι'
αυτόν τόν ανθρωπο. 'Εβεβαίωναν
όνάμειτα στ' ο&λα πώς δέν τολ-
μοϋσε νά γνρίση στήν πατρίδα
τού, γιατί τόν καταζτττοΰσαν γιά
διάφορες έγκληματτκές πράξεις
τού.
"Υστερα άπ' τό έπεισόδιο της
καμινάδας ή μαγείρισσά μου ή
Ροζίτα, ό Αχμέτ καί ό Άβδουλ-
ζήτησαν νά φΰγσυν. Γιά νά
τούς κραΤϊ'ισω τούς ίΐδιπλασίασα
τό μισθό. Ό μικρός Άραπακος,
έπί.άγιαζε κ«τά γης, στήν πόρτα
της κρεβατοκάμαρής μου έφρόν-
τιζε κάθε βράΐδυ νά μοϋ βάζη τό
πιστόλι κοντά στό κρεβάτι μου.
'ΕΙπέρασε καιρός χωρίς νά συμ-
)η τίποτε •/θαινούργιο. Στό μετα-
ξύ αΰτό 6ρέί>ηίκα στήν άνάγκη
νά κάμω ενα ταξεϊδι στό Άλγέρι,
περνοντας μαζί μου καί τόν Άΐβ-
δονλλάχ.
Την* παΛαμονήι τοϋ ταξειδίου
μου έκαΦόμουν στήν αιΛή καί ε¬
διάβαζα. Έξαφνα εΐδια, πώς τό
νερό τής δεξαμενης έτελείωσε.
Εί·πα τότε τοϋ περυβολάρη νά γε-
μίση τό ντΐεπόζιτο καί σέ λίγο α-
κουγα τό μονότονο κρότο πού ε-
ή τρόμπα.
Τό βράδυ π&αίγιάσαμε νωρίς.
ώ δθά δ ξ
ρ
Έκοιμώαουν
ύ
μ
δταν, έξα¬
δό ί
μ , , ξ
φνα, ξύπνησα άπο ενα δυνατό τί-
ναγμα. Σηκώθηκα στό κρεβάτι
μου σαν άλαφιασιιένος. Είδα τό¬
τε, τόν Άοδουλλάχ νά μέ τινάίζη
μέ τό ενα χέρι, ένώ μέ τό αλλο
μουδινε τό πιστόία Ιμαυ, λεγον-
τάς ιιου μέ βραχνη σχονή:
—Πατεράκη μου, τρέξε!...Ά-
■κΛυσΐα κρότο κάτω, ετσι σδν να-
κλειναν δυνατά καποια πόρτα!...
"Ανα-ψα τή λάμπα κιαί κατέβη-
κα τίς σκαλλες. Ό χ
ξοπίσω «υ ετρεμε σδν τό φι'-λλο.
Μπήκαμε ·καί ψάξαμε στίϊν!
τραπεζαρία, στό σαλόνι, στίτνί
κουζίνα. Έκυττάξαμε παντοΰ, ττί^
σω άπό τα έ'πιχλα τίς κοΐ'ρτίνες»
Καιτειβήν.αμε καί στό νπόγευθΐ
Πουθενά δμως δέν είδααε ι^'χή··
Φτωχέ μου ΆβΙδουλλοΙχ. εΐΐά< τότε στόν ΰπηρέτη μου, χω^ίς άΧ» λο κοτι εχεις πάθει καί θλέπεις; δπτασίες! Άνεβήκ<ΐ{.ιε ΰστϊρα πά).ι νω. Τή στιγμή που ρύμ έμπρός στήν άπ:οθττ/.η εΐδα τό| κλεΐιδί στήν πόρτα, κ' ετσι άπο συνήθεια, κλειοώ-νουμε 67ες τίς] πόρτες γιά μεγαλείτερη προψύλα»» ξι. Πηγά επειτο} καί κοι,μή/θψΛ, Ό Ά65ο)λλάχ εμεινε αγρχ'πνος] ώς τό πρωί, άπ' τό -φόβο τού. Μόλις ξημέρωοΐε §φύγαμε μαζ γιά τό Μαρό/Χ). Στό Μαρόκο μείναμε εξ 6δοκ μά&ες. ΤΗταν Νοέμΐβιριος πειά, δ» ταν γυρίσαμε στό Όράν. Την ώρα ποϋ «ρθανα στό σπί·» τι μου, μιά γειτόνισσα, μιά γρηά. Ίσπανίδα καταζαρωμένη, μέ πλη* (ίίασε μέ ίκρος μΐΌ~η.ριωδες: —Τι τρέγΐ,ι σενόρα;; τίίς εΐπα, —Ό Ζοζε Μπαρίγκα, ό γείτοπ νάς σας μοΰ απήντησε, εχει έξα» φανιοτί). Στήν άρχή ενόμισαν; πο>ς θά τόν εύρισκον νεκρο στά
σπίτι του..Λ3ίνε δίπλα, βλέπετε,ι
στό δικό σας ... τό στοιχειωμενο..4
Έψαχναν, δμως, παιντοϋ, χωρίςι
νά 'βροΰνε τίποτ€...Καί τώρα όλον
οί γείτολ-ες άλλάζουν σπίτια ή
όβ ? ό
γς ζ
φόβο κα?ΐ μου (ΐεν'όρ!
—Καί άπό πότε δέν τόν
τό Μπαρίγκα;;
—Είνε δυό μήνες τώρα.,.Ναί^
ό τότε πού φύγατε!
Έπήγα στό σπίτι μου
ί ΐ Άβδ
κός καί εΐπα στόν Άβδου>Λάχ ν'
ανοίξη πόρτες καί παράυΗ'ρα γι4
νά άερισθη. Ένω ανοιγα τις 6α* < λίτσες μου στήν κάμαρή μου. μοί) φάνηκε πώς άνέτοαινε άπό κάτοϊ μιά άνυπόφορη μυρουδιά. Κατέ* βηκα γεμάτος εκπληξι. Στόν άν» τρέ βρηκα τόν Άΐβΐδουλλάχ, πού έμΰριζε άνήοτχος τόν άέρα. Ή βρώμα εφαίνετο πώς έρχό»« τονε άπ' τό {«πόγειο. Τό ρεΰμα . τού αέρος την έσκόρπιζε τώρα σ' &* λο τό σπίτι. Ήταν πραγματικώς) άνυπόφορη. Βρωμα <ταπίλας... θα-· νάτου1.... 'Επήρα ενα) φώς καί κατέ&τ,κα) στό ύπόγεαο κρατώντας ενα μανν τήλι στή μύτη μου. Στό ύπόγειο, δμως δέ βρηκα τίποτε. Τότε ·θνμήθηκα την άπο- (Σκνέχεια είς την 28ην σελίδα.)1 Ο "Αρθουρ Μπετσικ, έκ Νιοϋαρκ, ό οποίος έφόνΐ; »ν 'Ο Μπράϊεν, καί ήθωώθη, άποδείξας δτν έφόνευσεν ευρισκόμενος εί αμυνη, νυμφευόμενος την σύζυγον τοϋ θύματός τού. Μαίουν Ό Μπράιεν.
ΟΙ ΤΕΣΣΑΡΕΣ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΙ
Θά διηγηθώ σήμερα τίς παρά-
ξενες π:εριπέτειες πού μοΰ συνέ¬
βησαν δώ καί τρία χοσνια στό
Όράν τοϋ Άλγερίου. Προκειται
γιά ενα μνστηριώδες σπίτι, τό
σπίτι των τεσσάρων κρεμασμέ-
νων, όπως τό έλεγχον.
Εΐχε πεθάνη κάποιος ■θεΐός μου
ο-τό Άλγέρι καί μοΰχε /φή-
σει κληρονομιά τό σπίτι αΰτό κι'
Ινα μικρό είσόδημα. Ό θεϊός
ΐιοο δέν εΐχε πεθάνει άπό φυσικό
θάνατο. Τόν βρήκαν κρεμασμένο
στήν κάμαρή τού καί ή αΰτονΐτο-
νία τού Ικείνη έφάντϊκε πολύ πα-
(ΐό;ενη σ' δλο τόν κόσμο. Ό θεΐ-
ος μου ί]ταν ήουχώτατος ανθρω-
πο: /αί οικονομικωσ ανεξάρτητον
Μολις εμαίΐα την άνέλπιστη
κληρονομιά, εΐδοποίησα τό βυμ-
βολαιογρά'φο τοϋ θείον μου νά
ΛΌΐίίΐάση τό σπίτι. Τό έναικίασε
πρ <γιιατι·/ώς σ' ενα άντοόγιηΌ Ίσηανών, πού εΐχε πάη στό 'Αλ- γέοι γιά νά περάση τό μήνα τοϋ μέί ιτος. Σέ οεκαπέντε μέρες, δμως, μιά φοβερή είδησις διεδόθη πού άνε- στατωσε δλο τό Όιραν καί σκόρ- πισε παντοϋ τή φρίκη καί τόν τοόιιο. Ή νεόνυφη Ίσπανίδα, ό άν- τρα; της καί ή ύπηρέτριά τους, βρέθηκαν κρεμασμένοι μέ τα ϊ- δια σχοινιά ποΰχε κρεμασττ} κι' ό ΐλϊςός μου.... Τύ τρομακτικό κι' άνεξήγητο αύτό γεγονός μ' έκαμε ν' άφήοω τίς δονλιειές μΐου καί νά τρέξω στό Όράν. Τό μνστήιριο μέ τρο- βοΰσΐ. ΕΕχα την άπόφασι νά κα- §τοω στό «σπίτι των τεσσάρων κρεμασμένων», όπως τό είχον ό- νομάσει ο! τρόμοκιρατοί>αενοι κό-
τοινοι.
Όχαν ένρθασα στό Όράν, ό
κ. Μορνύ, ό οτ.υιοολαιογράφος
τοΰ θείου μου, μοΰ εΐπε:
—Θά ήμ-αν τρέλλια, άγαπητέ
μόν, κΰριε, νά καΐθήσετε σ' αΰτό
το σ-τίτι. Σκεφθήτε κιαλά πώς μέ-
σα ϊ/ίεΐ συνέ"βησίαιν τέσσερες μι>
<πΐ|θΐώδεΐς θάνατοι. Κάποιο τ'ρο- «ερό μυστικό θά κρύβεται, σ' δ- Αα σιτά 6έ^ια....Σ>(εφθητ€ τί
""θ'ίΐται νά κάμετε....
—Αΰτό τό μυστικό θέλω κι' έ¬
γώ νά ξεσκεπάσω. Έχω πάρει
τΐ]ν άπόφασι μου...
Οσυμβολαιογράφος έπεμεινε,
μιι ίτέιιεινα κι' έγώ. Έτσι μέ ά-
"">£ ήσυχο.
Τό «Σπίτι των τΕσσάρων κρε-
μασιιενων» ήταν μιά πολύ εΰμορ-
ΦΠ βίίΛα. Ή μία της πλευρά ά-
«ουιυτσΰσε σέ κά'π»ια 'γιειτονική
Ματο./ία. Οί τρείς άλλες ίβλεπαν
ί^να ςτ,^ριδόλι γειματο πορτο/.αλ-
^ '^'^ άμυγδαλιές. Ή έό-ωτερι-
'ι ϋύλή ήταν μαρμαρόστρωτη
καί στή μεο·η της βρισ-ΛΟταν μιά
δεξαμενή.
, Γρήγορα εννοιωσα πώς εΐχα
γίνει άντικείμενο γενικής περιερ¬
γείας. Ό κόσμος είχε μάθτ|" στό
Όράν ότι πηγά καί κά#η»σα στό
καταοαμένο αύτό σπίτι καί πολλοί
^έ είχον πάρει γιά τρελλό.
Ένα βράδυ έγνώρισα κάποιο
μικρό "Αραβα, πού μοΰ φάνηκε
τετραπέρατο; διαβολεμϊνος. Τόν
έ?^γαν Άβ&οτλλάχ. Τόν επήρα
στήν νπηρΐεσία μου, ετσι σαν *ό-
δηγό καί ύπηρέτη μαζί μου. Κα-
ποΐιος ΐμοΒίρυνός έξάδελφός τού,
πού τόν έλεγον Αχμέτ, άνίϊχώε
νά μοΰ περιποιήται τό περιβόλι,
καί μιά Ίσπανίδα δέχθηκε, άφοϋ
την καλοπλήροοσα νά έ'ρχεται νά
Φγυρίζτ) τό σπίτι καί νά μαγει-
Στήν άρχίι
ήσυχα. Ό" ,Αβδουλλάχ ήταν λίγο
φοβισμενος. Γρήγορα, δμως, τα
άστεΐα μου τόν ήσνχασαν καί ή
ζωή μαις περνοϋσε ησνχη, κανονι-
κή.
Μιά μερά πού έκοεθόιιουν στήν
αΰλη, είπα τοϋ Αχμέτ, τού περ-
βθλάρη μου:
•—Λέν μοΰ λές, Αχμέτ, γιατί
αΰτό τό συντριβάνι δέν εχΐι νερό;
Ό Άοδουλλάχ έπενέτ3η καί α¬
πήντησε:
—Πατεράκη μου, θελεις νά τό
διορΰακϊω έγώ; Επάνω στήν τα-
ράτσα είνε τό ντεπόζιτό τού.
Π ραγαατικως σέ μιά γωνιά
της ταράτσας, ήταν ενα ντεπόζι-
το άπό τσίγκο. Σέ λίγο άνακο!-
λιτψαμε στό ύόπάγειο ενα πηγάδι
μέ ξΰλινο σκέπασμα. Μ«α τρόμπα
στόν τοϊχο τής ταράτσϊις έγέμιζε
τό ντεπόζιτό, τό νερό κατεβαινε
στό (ηΓντρΐιββτντ πού αρχιοΐ κι' ό¬
λας νά παιχνιδίζη πρόσχαρα.
Ήταν μεγά?ι.τ|ι ξΓίριασία την έ-
ποχή έκείνη κ' έφοβήθηκα μήπως
τό νερό τοϋ πιιγαδιοϋ τελειώσει
γρήγορα. Άπό μιά δοκΐιμή, δμως,
ποΰ έκαμε δυό-τρεΐς φορές, βε-
πως ε5κιοσί·τέσοΐερες
ώρες ίίστερ' άπ' τό γέμισμα τοϋ
ντεποζίτου τό νερό τοϋ πηγαδιοϋ
ξανάφτανε στήν άρχική τού θραι.
Άπό τστε περνούσαμε δλες τίς
ήμερε, μας στήν όλόδροση καί
άρωματιοιμενη αυλή.
Ό |>0θνρος τοϋ νεροΰ έσκόρ-
πιζε γύρω μας μιά γλνκειά γαλή-
νη πού έξεκοΰραζε την ·ψυχή μας.
Ένα βραθυ, ϋστερ' άπ' τό δεϊ-
πνο έξεκουραζόμουν στήν αυλή,
δτσΛ·, έξαφνα, ό 'Αΐβδονλλαχ έκα-
βίλ στίς σκαλες τοϋ σπτ-
τιοϋ καί ήρθε κατάχλωμος, μέ τα
ιάτΐα γεϋάτα φρίκη. Μόλις μπο-
ροϋσε νά μιλήοιτ).
—Πατίράκη /μου!....Επάνω,
στήν καμιναδα σκοτωνουνται! .. .
,, --------------------—---------------»-— ■----------------------------------------------------------------
5ΐα τοαν Ν^δ1ν Γουέίνερτ, 27 έτών, έκ Λούϊσβιλλ, Κυ., ή όποία κρατεϊται
[« μίαν Γι τοδ °«ζΰγου της, Μπροϋνο Γουέϊνερτ, 42 έτών, μουσικοϋ, μ«-
οχίυν · 'ΧΙαν δια τί1ν κό
νές πού γΰρευαν 6οηΌΐΐα...Μοϋ
|κε δμως τόσο άπίστευτη ή
διήγησή τσΐ', ώστ£ ύπέ&εσα πώς
ε!χε παΌει παραΐσ»9τ,σι.
Εκαμα μολοταϋτα τό σπίτι α-
νοκάτω, χωρίς νά άνακαλύψω τί-
ποτε. Την αλλη μερά, δμως, πού
στήν ταράτσα, άνεκάλυ-
ι|»α έξαφνα πώς ή καιιινάδα αυτή
δέν ήταν τοΰ δικοϋ μας σπιτιοϋ,
άλ?νά τοΰ γειτονιζοΰ. Έν τούτοις
τό μυστήριο των φωνών καί της
πάλης εμ^'-νε άνεξήγητο.
'Εφρόντισα τότε νά μάθα την
ίστορία· τοΰ γειτονά μωυ. Ήταν
Ισπανός καί τόν έλεγον Ζοζέ
Μπαρίγκα. 'Εζοϋσε μόνος τού,
σπάνια δΐχότανε άνθρώπους καί
δταν τόν εΐδα μοϋ φάνηκε σαν
λαίΐρε'μποιρος ή σαν ληστής!
Στό Όράν έλεγον χίλια δυό γι'
αυτόν τόν ανθρωπο. 'Εβεβαίωναν
όνάμειτα στ' ο&λα πώς δέν τολ-
μοϋσε νά γνρίση στήν πατρίδα
τού, γιατί τόν καταζτττοΰσαν γιά
διάφορες έγκληματτκές πράξεις
τού.
"Υστερα άπ' τό έπεισόδιο της
καμινάδας ή μαγείρισσά μου ή
Ροζίτα, ό Αχμέτ καί ό Άβδουλ-
ζήτησαν νά φΰγσυν. Γιά νά
τούς κραΤϊ'ισω τούς ίΐδιπλασίασα
τό μισθό. Ό μικρός Άραπακος,
έπί.άγιαζε κ«τά γης, στήν πόρτα
της κρεβατοκάμαρής μου έφρόν-
τιζε κάθε βράΐδυ νά μοϋ βάζη τό
πιστόλι κοντά στό κρεβάτι μου.
'ΕΙπέρασε καιρός χωρίς νά συμ-
)η τίποτε •/θαινούργιο. Στό μετα-
ξύ αΰτό 6ρέί>ηίκα στήν άνάγκη
νά κάμω ενα ταξεϊδι στό Άλγέρι,
περνοντας μαζί μου καί τόν Άΐβ-
δονλλάχ.
Την* παΛαμονήι τοϋ ταξειδίου
μου έκαΦόμουν στήν αιΛή καί ε¬
διάβαζα. Έξαφνα εΐδια, πώς τό
νερό τής δεξαμενης έτελείωσε.
Εί·πα τότε τοϋ περυβολάρη νά γε-
μίση τό ντΐεπόζιτο καί σέ λίγο α-
κουγα τό μονότονο κρότο πού ε-
ή τρόμπα.
Τό βράδυ π&αίγιάσαμε νωρίς.
ώ δθά δ ξ
ρ
Έκοιμώαουν
ύ
μ
δταν, έξα¬
δό ί
μ , , ξ
φνα, ξύπνησα άπο ενα δυνατό τί-
ναγμα. Σηκώθηκα στό κρεβάτι
μου σαν άλαφιασιιένος. Είδα τό¬
τε, τόν Άοδουλλάχ νά μέ τινάίζη
μέ τό ενα χέρι, ένώ μέ τό αλλο
μουδινε τό πιστόία Ιμαυ, λεγον-
τάς ιιου μέ βραχνη σχονή:
—Πατεράκη μου, τρέξε!...Ά-
■κΛυσΐα κρότο κάτω, ετσι σδν να-
κλειναν δυνατά καποια πόρτα!...
"Ανα-ψα τή λάμπα κιαί κατέβη-
κα τίς σκαλλες. Ό χ
ξοπίσω «υ ετρεμε σδν τό φι'-λλο.
Μπήκαμε ·καί ψάξαμε στίϊν!
τραπεζαρία, στό σαλόνι, στίτνί
κουζίνα. Έκυττάξαμε παντοΰ, ττί^
σω άπό τα έ'πιχλα τίς κοΐ'ρτίνες»
Καιτειβήν.αμε καί στό νπόγευθΐ
Πουθενά δμως δέν είδααε ι^'χή··
Φτωχέ μου ΆβΙδουλλοΙχ. εΐΐά< τότε στόν ΰπηρέτη μου, χω^ίς άΧ» λο κοτι εχεις πάθει καί θλέπεις; δπτασίες! Άνεβήκ<ΐ{.ιε ΰστϊρα πά).ι νω. Τή στιγμή που ρύμ έμπρός στήν άπ:οθττ/.η εΐδα τό| κλεΐιδί στήν πόρτα, κ' ετσι άπο συνήθεια, κλειοώ-νουμε 67ες τίς] πόρτες γιά μεγαλείτερη προψύλα»» ξι. Πηγά επειτο} καί κοι,μή/θψΛ, Ό Ά65ο)λλάχ εμεινε αγρχ'πνος] ώς τό πρωί, άπ' τό -φόβο τού. Μόλις ξημέρωοΐε §φύγαμε μαζ γιά τό Μαρό/Χ). Στό Μαρόκο μείναμε εξ 6δοκ μά&ες. ΤΗταν Νοέμΐβιριος πειά, δ» ταν γυρίσαμε στό Όράν. Την ώρα ποϋ «ρθανα στό σπί·» τι μου, μιά γειτόνισσα, μιά γρηά. Ίσπανίδα καταζαρωμένη, μέ πλη* (ίίασε μέ ίκρος μΐΌ~η.ριωδες: —Τι τρέγΐ,ι σενόρα;; τίίς εΐπα, —Ό Ζοζε Μπαρίγκα, ό γείτοπ νάς σας μοΰ απήντησε, εχει έξα» φανιοτί). Στήν άρχή ενόμισαν; πο>ς θά τόν εύρισκον νεκρο στά
σπίτι του..Λ3ίνε δίπλα, βλέπετε,ι
στό δικό σας ... τό στοιχειωμενο..4
Έψαχναν, δμως, παιντοϋ, χωρίςι
νά 'βροΰνε τίποτ€...Καί τώρα όλον
οί γείτολ-ες άλλάζουν σπίτια ή
όβ ? ό
γς ζ
φόβο κα?ΐ μου (ΐεν'όρ!
—Καί άπό πότε δέν τόν
τό Μπαρίγκα;;
—Είνε δυό μήνες τώρα.,.Ναί^
ό τότε πού φύγατε!
Έπήγα στό σπίτι μου
ί ΐ Άβδ
κός καί εΐπα στόν Άβδου>Λάχ ν'
ανοίξη πόρτες καί παράυΗ'ρα γι4
νά άερισθη. Ένω ανοιγα τις 6α* < λίτσες μου στήν κάμαρή μου. μοί) φάνηκε πώς άνέτοαινε άπό κάτοϊ μιά άνυπόφορη μυρουδιά. Κατέ* βηκα γεμάτος εκπληξι. Στόν άν» τρέ βρηκα τόν Άΐβΐδουλλάχ, πού έμΰριζε άνήοτχος τόν άέρα. Ή βρώμα εφαίνετο πώς έρχό»« τονε άπ' τό {«πόγειο. Τό ρεΰμα . τού αέρος την έσκόρπιζε τώρα σ' &* λο τό σπίτι. Ήταν πραγματικώς) άνυπόφορη. Βρωμα <ταπίλας... θα-· νάτου1.... 'Επήρα ενα) φώς καί κατέ&τ,κα) στό ύπόγεαο κρατώντας ενα μανν τήλι στή μύτη μου. Στό ύπόγειο, δμως δέ βρηκα τίποτε. Τότε ·θνμήθηκα την άπο- (Σκνέχεια είς την 28ην σελίδα.)1 Ο "Αρθουρ Μπετσικ, έκ Νιοϋαρκ, ό οποίος έφόνΐ; »ν 'Ο Μπράϊεν, καί ήθωώθη, άποδείξας δτν έφόνευσεν ευρισκόμενος εί αμυνη, νυμφευόμενος την σύζυγον τοϋ θύματός τού. Μαίουν Ό Μπράιεν.
<ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΕ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΕ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 117,000,000
ΕΝ ΕΛΛΑ-Ι:
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράτι)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
(Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤ Α
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΒΕΡΙΌΙΑ
ΒΟΛΟΣ
υπο
ΒΥΤΙΝΑ
>Κ7 ιΑ /ν
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
_ΤΗ
ΛΑΜΙΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΓΙΟΥΜΟΥΛΤΖΙΝΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΓΥθΕΙΟΝ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΏΟΝ
ΛΓΜΝΗ (Εύδοίας)
ΔΕΛΕΑΓΑΤΣ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕ·Ι·ΚΑ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΔΠΜΗΤΣΑΝΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουοίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΔΡΑΜΑ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΆΥΠΑΚΤΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΜΓΡΙΤΑ
ΘΗΒΑΙ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΞΑΝ'ΘΗ
ΙΘΑΚΗ
ΚΥΜΗ
2ΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΙΠΊΑΙΑ (Ξηροχώρι)
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΠΑΤΡΑΙ
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
1,500,000,000
Μ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΧΑΑΚΙΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήβωγ)
ΧΑΝΝΙΑ
ΠΡΕΟΕΖΑ
ΧΙΟΣ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΣΟΡΟΒΙΤΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΚΑΙΡΟΝ
ΧΠΑΡΤΗ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΚΑΛΑ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΤΡΓΠΟΛΙΣ
ΛΕΜΈΣΣΟΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΥΔΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΑΤΑΘΕΕΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν όψει, ήτοι είς πρώτην ζήτησιν
δεκαπενθήμερον προειδοποίηβιν
Επί προθεσμία β μηνών ...........
» » 1 ίτους ............
Επί ίτροθβομία 3 έτ<5ν. » » Α έτών » » Κ έτών. » » 1Ο £τών. ΑΙ καταθεσεις ε£ν»ι έλβύθεραι φόρον καΐ τό χαρτόσημον εί; της Τρ*πέζης· Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ δέχεται ώοαύτως κατάθεσις 4ν δψ« κ*1 ΙηΙ προθεβμίιχ είς Δολλάρια, Α£ρ«ς * Αγγλίας, Φράγκα Γαλλεκά καΐ Ίτ*· • ικάς Αιρέττας, άποδοτέας είς το Ιδιον νόμιαμα είς τό όποί ο ν έγινεν ή κατάθεσις. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΡΑΤΙΟΝ 19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΠΕΕΤ. Β05Τ0Ν. ΜΑ55. Τεΐερηοηβ: Ηαηεοοΐί 0575 αηά 0576 ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡυδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΚΑΤΑΘΕΪΕΙΪ είς Δολλάρια, δραχμάς καΐ «λλα ξένα νομίβματ*. ΚΑΤΛβΕΪΕΪΪ £πε άνατοκιβμβρ. ΤΡΕΧΟ1ΊΙΕΚΟΙ ΛΟΓΥΡΙΑΪΜΟΙ (ΪΉΙ'ΓϋΙΛί Ο ΑΟΟΟυΤβ). ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΤΑΧΓ5ΡΟΛΙΙΚΑΙ «αί ΤΗΛΕΓΡΑΦ ΙΚ ΑΙ-έ ν.όλαι είς Δραχμάς κ*1 Δολλάρια. ΧΠΕ-ΙΑΛ ~ΣΈΙ£_. είς Δολλάρια ελευθέρας αγοραίς μ αί είς Δραχμάς. ΕΠΙΤΛΓΑΙ καΐ ΕΛΤΟΛ,ΙΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Έ^Χάδι είς αύτούβιον · Αμβρικανικόν νομιβμα. ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ-ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟΟΕΣΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΞΩΓΡΑΦΑ. ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ5 ΤΡυδΤ 00. 205 Λ/Εδτ ΤΗΛΕΦΩΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΚΙΝ6 6271 - 6 ΝΕ«ν ΥΟΚΚ. Ν. Υ.
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
_ΤΗ
ΛΑΜΙΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΓΙΟΥΜΟΥΛΤΖΙΝΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΓΥθΕΙΟΝ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΏΟΝ
ΛΓΜΝΗ (Εύδοίας)
ΔΕΛΕΑΓΑΤΣ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕ·Ι·ΚΑ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΔΠΜΗΤΣΑΝΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουοίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΔΡΑΜΑ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΆΥΠΑΚΤΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΜΓΡΙΤΑ
ΘΗΒΑΙ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΞΑΝ'ΘΗ
ΙΘΑΚΗ
ΚΥΜΗ
2ΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΙΠΊΑΙΑ (Ξηροχώρι)
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΠΑΤΡΑΙ
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
1,500,000,000
Μ
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΧΑΑΚΙΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κνθήβωγ)
ΧΑΝΝΙΑ
ΠΡΕΟΕΖΑ
ΧΙΟΣ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΣΟΡΟΒΙΤΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΚΑΙΡΟΝ
ΧΠΑΡΤΗ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΚΑΛΑ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΤΡΓΠΟΛΙΣ
ΛΕΜΈΣΣΟΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΥΔΡΑ
ΦΛΩΡΙΝΑ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΑΤΑΘΕΕΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν όψει, ήτοι είς πρώτην ζήτησιν
δεκαπενθήμερον προειδοποίηβιν
Επί προθεσμία β μηνών ...........
» » 1 ίτους ............
Επί ίτροθβομία 3 έτ<5ν. » » Α έτών » » Κ έτών. » » 1Ο £τών. ΑΙ καταθεσεις ε£ν»ι έλβύθεραι φόρον καΐ τό χαρτόσημον εί; της Τρ*πέζης· Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ δέχεται ώοαύτως κατάθεσις 4ν δψ« κ*1 ΙηΙ προθεβμίιχ είς Δολλάρια, Α£ρ«ς * Αγγλίας, Φράγκα Γαλλεκά καΐ Ίτ*· • ικάς Αιρέττας, άποδοτέας είς το Ιδιον νόμιαμα είς τό όποί ο ν έγινεν ή κατάθεσις. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΑΤΗΕΝ3 ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΡΑΤΙΟΝ 19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 5ΤΠΕΕΤ. Β05Τ0Ν. ΜΑ55. Τεΐερηοηβ: Ηαηεοοΐί 0575 αηά 0576 ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡυδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΚΑΤΑΘΕΪΕΙΪ είς Δολλάρια, δραχμάς καΐ «λλα ξένα νομίβματ*. ΚΑΤΛβΕΪΕΪΪ £πε άνατοκιβμβρ. ΤΡΕΧΟ1ΊΙΕΚΟΙ ΛΟΓΥΡΙΑΪΜΟΙ (ΪΉΙ'ΓϋΙΛί Ο ΑΟΟΟυΤβ). ΕΠΙΤΑΓΑΙ ΤΑΧΓ5ΡΟΛΙΙΚΑΙ «αί ΤΗΛΕΓΡΑΦ ΙΚ ΑΙ-έ ν.όλαι είς Δραχμάς κ*1 Δολλάρια. ΧΠΕ-ΙΑΛ ~ΣΈΙ£_. είς Δολλάρια ελευθέρας αγοραίς μ αί είς Δραχμάς. ΕΠΙΤΛΓΑΙ καΐ ΕΛΤΟΛ,ΙΙ είς Δολλάρια, πληρωτέαι έν Έ^Χάδι είς αύτούβιον · Αμβρικανικόν νομιβμα. ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ-ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟΟΕΣΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΞΩΓΡΑΦΑ. ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ5 ΤΡυδΤ 00. 205 Λ/Εδτ ΤΗΛΕΦΩΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΚΙΝ6 6271 - 6 ΝΕ«ν ΥΟΚΚ. Ν. Υ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ. 1928.
23
Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΣΙΤΗΡΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
,ΞΑΡΤΗΣΙΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ
Ι,νζίτθηαα ίλίγγου γεννάται είς
:ίχ·τοντα χά! βλέμμα άπλουν
ιων
στατιστικήν δεδομένων διά
|ς:? τα τιττ,ρά ανάγκας τής χώ-
] καταναλίσκομεν διά
μας, πόσον παράγομεν
Ιτήν Έλλάϊα κ-αί τί είσάγομεν
:3 έςωτερικοΰ.
Ι ττζραγωγή μας τω 1924 είς
Ι-Λ ήτο" 883.914 τόννοι. Τώ
/αττ,λΐβν είς 683.098. Τώ
, τόϊήθη είς 835.321 τόννους
:ώ 1926 είς 791.997.
ταραγωγή τοΰ 1923 ηυξήθη
Ιτνεται. διότι μετά τή* ι Μικρα¬
ί καταστροφήν πάντες έσκέ-
ότι έ'πρεχε νά έξασφαλί-ϊουν
Ον των, άγν&οΰντες την Ικ-
| τής κρίσεως. Δυστυχώς δμ,ως,
)"24. έςασφαλισθείσης τής εί-
, ό Έλλην γεωργός έπανήλ-
[εϊς τάς άλλας κ-α,λλιεργείας
εω:εϊ μάλλον ίκχ,οκοιητιαά;
|τ) /αλλιέργεια των σιτηρών ν-
,16.
με'ωτέον, ότι τφ 1922. δταν
την Άνατ. θράκην» κατείχομεν,
ραγωγή δέν ΰχ-ϊρέδη τούς 780.
ντι τής παραγωγείς
είσάγομεν ετησίως, ■διά τας
>υις υ άς το μέν 1926 έν δλφ
"482.000 άξίας 2.666.154.
|ίραν... τω 5έ 1927 υπέρ τάς
τόννους. άξίας υπέρ τα
) 000 ίραχ. δηλ. υπέρ τα
ίρια λίρών Αγγλικών.
|ίς τού; άρ'.θτΑθΰς αύτοΰς ΰ—οΧο-
~τ ι είσαγόμενος έκ τοΰ έξω-
οΐ τίτος, τα άλευρα καί ό άρ-α-
"Γ.ς Παοαλείχονται τα άλλα
τής
είς την ξηρασίαν καϊ είς την ίτγρα-
σίαν. Είνε ό Αΰστραλίανός σιτόοτκ-
ρος Καμπέρα, άνώτε,ρος —ρό<τ τον σκοπόν τοΰτον καί τοΰ ώς καλ^ΰ βεωροτυμένου Μίτνίτόμπα Π. 6') Ν ά έ ρμ τόμπα Π. 6') Ν ά έπ:£άλη την βαθείαν ά- ή ή Κί η η ρωσιν τής γής. Καί να! μέν ή σις τοΰ σ'.δηροΰ άό ί εί· εν έ- , άλλά δέν άρκίϊ σήμερον. Π ρέχει νά είσαχθή. να ό γεωργός ούτω θά άνακτλίφίζητα! καΐ ή έργατία το·ο θά είνε μάλλον ':- ■/.αν&ποιητική. Έκ3— τον γεωργικέν χωρίον διά τοϋ τυνεταιριαμοΰ το'ο δύναται <,<ι άπ&κτήτη 2λα αΰτά χλΪ ά 6 Π ήη 2α αΰτά χλΪ νά τω6ή. Π οίος ομως θά τοίις όρ- γανώση πό υ γανωση πρός τουτο; γ') Ή χρήσις είδικών λιπ; των θά ήρκει νά αυξήση άπό 75 είς 100 κίλά καϊ χλέΐν την άπό·? _,.. ~Ζ~ 'ΠΌ 1_____·-- -■"- ' η σι,ν τής 'Ελληνικής γής είς σ:- Ή Μ«ίρη ο Δ ρη ^ρ, ό φρημς ϊγρφκος άστ γον της Δούγκ^.ας Φαίρια,τανξ, κβΐ ττΥν άνεψκίν ητς Μαί·ρην ος άστηιρ, με τόν σύζυ¬ Μί Π Σίθ ζ Σμίθ. τηρά, διότι δέν εχει ίκανοχοιητΐ'/τ,ν έν όλω 1.410.889 στρέμματα, τό 3έ άπόδίσιν άχο αΰτά, ίλλα εί2η τ'ν 1926—1927 στρέμματα 1.511.043 ί ό ώ ό έ θί έ νϊλύτεων εϊδίν.ών τοϋ έδάφους έ/ά- της ^ερΐϊερείας νά βεβαιωθή έ;::- τημ,ονινώς τινος στοιχείον στερεΐ- στής πε στημονινω και συνεπως τινος /.ίττ ϊπε'.τα άρκοΰΐα έθνικηΐ τον νά παρασκευασθή διά τής μη- όφέλεϊα είνε ή χ-ξησις τοΰ έθνί-Λθΰ, 7.ανήί· πλΐΰτοο διά ποα.ίλων καλλ·.6ργε:-| Δέν είνε συνεπώς ορθόν νά πα- ων '/ιαί μάλι-στα δταν αύτ3". εχοτ' ραπΰ ο-μεθα κατά τού άγρ'ότου. Ή την μυθώδη αξίαν το3 πολυτιμοτά- πολιτεία δ·.ά τής είδική.ς αυτής ΰ- του καπνοΰ. πηρεσιχς πταίε:. Καί μόνη αυτή. Κα: όχί μό»«ν αύτό. την κοινήν γνώμην, προεκάλεσαν την κοινωνικήν οικονομ ι αν ϊιά την γε- ωρ-γικήν τόνωοΊν ν.χ επέτυχον νά δί- ατεβοΰν Οπερ τής γεωργίας κολοσ- σίαία ζοτά κ.α! άττο τάς αστικάς καΐ ά-τό τάς γείθργικάς τάξεις. Τί κάμνομεν ήμεΐς Άλλ' *ς εξετάσωμεν ολίγον άκέ- μη τα ίδικά μας. 'Έπί ίτυνόλοΐ) καλλ'.εργουμένων |ν Έλλίίί έκτάτεων έκ 14.655.260 στρεμ. κατά την έχίΐημον στατιστι¬ κήν τοι" Ύπουΐγείοο τής 'Εθνικής Οίκονοιιίας, τα 10.289.410 στρέμ. διατίθενταί διά σιτηρά. Τα λοιχα 4.365.850 5ι«ίβϊνται ώς εξής: 1.250.604 στρέα. άαχελώνας, 761. 284 οιά την καλλιέργειαν τής στα¬ φίδος Κορινθιακής καϊ Σουλτανίνας, 803.689 στρέμ. 5:ά καινόν, 517. 832 σ-ρέμ. δι' οσχρια έν γένει, 255. 180 στρέμ. διά γεώμηλζ καί λοιπήν λαχα&κομί·αν, διά βάμ-βακα 154. 705 έ ά χμ, μ 54. 705 στρέμ. διά σησάΐΐ.·.αν 144.237. Δέν ΐ'ττολογίζοντο:! σημειωτέο., οί έ- λαιώνες ώς δοσπροσϊίόριστοι. Ή άξία των παρα7ψ.ένων σιτη- ρών [ίχολογίζετα! είς 2.699.514. 288 ϊραχμάς. Δηλαδή, διά νά γρά¬ ν όλΰγράφως ίς ίύ δ ρχ ηή, ψωμεν όλΰγράφως είς ίύο τ&μ.μ^ρ'.α! καΐ έ—ιακόσια περίποο έ- κατομμΰρια δραχμάς. Σημειωτέον ότ: άλλης τόσης του¬ λάχιστον άξίας σιτηρά είσάγομεν •χατ' ετος έκ, τοΰ έξωτερικοϋ, άτι¬ έΰ )έ 7000 ς ξρ, να έκχροσωτοΰν π)^έον των 7.000. 000 λίρών, καθώς έξε'θέσορμεν ηδη. Λέ τούλάχιστχ'', διότι τα μέ- χρί τοΰιϊε δ&δοαένα τής, στατιστ!- κής τοΰ 1927 δημιοοργοΰν τόν φό- δον, δτ! θά φθάσωμεν τα τρία δυσε- γωγης '-ΐι αύξάνε·. ή σιτοχαραγωγή ιποδεικνύβι ή ελάττωσις τής ωγή; τοΰ 1924, έν αντιθέ¬ των είσροήν τόσου άρρθ- ^«ωργών προσφύγων. '^' πρόσφχ/ες. φαίνεταί, ά- ν πρός τό —«ΰμα των προτιμώντων άλλας καλ Τρς μεγαλειτέρας αποδόσεως. "•όν αύξάνει ή έ'ξωτ); εΐ- τηρών. 3 1921 _ 1924 καί κα- "λ &?&ν είσήγομεν περί τούς , „ . ημέραν 2 ιγ. αλευρα άχό την Άμε- ι "'' Καναδάν, τάς Ίνδίας ,Α:γεντινήν ή την Αύστραλί- Γ'.' ^γ»λθϋς δηλ. σιτιδολώ- ν*■ εισηγομεν 1320 τόννον. ■ ^2/^ρϊ τούς 1400 τα - Β ε"/-αστην. ■'Λμλ αύτοι άποϊεβ/,ν43»ν, ^το·τς είς ετος έλαττοΰταί Γία ~2Ρ»γωγή καί αύξάνε- ;·^γωγή έκ< τοΰ έξωτερίκοΰ -'-ν τα μέγιστα άνηο-υχη- ότι είς την 'Ελλάδα νά ε'χωμεν την μ-, ττρέμμα άπάίοσιν ά- Βόλου καΐ άπό δτι ή γής α 7 ' ' !Γ'ς ,Ελληνικής γής χατά *-6ν, ίΜαροβίνβ, τά 75 νι- -^ ενώ ζΙγ τλ« —..*/_. την ων χωρών ύ-εοδαί- ?Γ Λ^ τη? έγχωρίου πα¬ ν- . ε~?επε νά Ι ^τον σπόρον. άντέχων >αμ
φος της Ελλάδος
νησον
ττ/ν
ει
την Δυτ
τάλληλο
ύ
Τα χε,ρίφημα βενζινάροτρα τα ό
ιφέρ
ξ
γούμεναι θά ηυξανον τή·., απόδοσιν.1 1922.
Βά ήτο δυνατόν είς τάς 800.000 Τά άλλα, τά όποΐα επρομηθεύθη
τόννων τής ήδη σιτοπαραγωγής μας τό Κράτος, μάρ-κας Κέις, ήχρη-
νά -ροστετ)οΰν δι' έπιμελειστέρας μό-ι στεύθησαν καϊ αϋτά άπό την ϋπηρε-
ν&ν καλλιεργείας 200.000 ετι τά;-! σίαν τοΰ Τπο^ΰγ^ίο^ Γεωργίας, μή
νων, άνευ άλλης επεκτάσεως τής! Οέλουσαν νά δράση 7αί εργασθή κα;
σιτοκαλλιεργείας, άλλά μόνον διά | παραγάγη
μεν:ς είς την φίλοπρόοδΐν Ιταλίαν
πρός απελευθέρωσιν καί τής χώρας
ταύτης άχό τής δοολείας τοΰ σίτ<^ πρός την άλλοδαχήν, διότι δέν εχει σ'.τάρ/.ε:αν. Χωρίζουν την μάχηι ι αυ¬ τήν είς τίείς περιόδοος: Ττρ^ π;ο- πολεμίκήν (1909—1913), την -- λεμικήν καϊ πρίν λη·φθώσι τα πρός δςλτίίοσιν τής γεωργικής παραγω- γής συττηζΐατ'.κά μέτο,α (1914—· 1922) κα! την πραγμϊτΐκήν δ ή 3' (1924 πηρεσίϊ όμοΐάζχι μέ πάσχθ'.·τα άτί ί:κά παιΐ'.ά. Ένώ είνε νεώτα άποςηραντικών έργων οΰν νέαι γαίαι, άν αύται διά προ- νομ<ίθε·σία!ς δΐατεθοΰν πρ<ός καλλιέργειαν μόνον σιτηρών. πιστεΰεται δτ: τό μεγάλο όλ ή ό ά μγ ρ τής ζωής μας, ό άρτοςμας, έξα- ιτφαλίζεταί κα: ή Ελλάς έλειίθϊ- ροάτα: άπό την δουλείαι. αύτην πρός την άλλοίαπην. ατα . προσλαμδ·άνουν τ^ ό¬ ψιν γέροντος. Είς τόν Νόμον Λ αρίστης επί 130 γεωργϊκών Κο'.νοτήτων ύχάρχου^ 11.765 ίχπάροτρα ή &·οήλατα αρο¬ τρα καί έναντι τούτων μόνο.· 19 ίενζ'.νάροτρα. Είς τόν Νομόν Τρικ- ,'άλων έχί 101 Κθϊνοτήτων 8896 γεωργίαν της 12.300. Αυτή είνε φώθη άκόμη γεο>ργ;-κώς όσον έ'πρε-
χε.
Δεν καλλι^ργεί χερισσότερα σι-
ή πρόοδος.
Καϊ δμως έσπάρησαν τό 1915-26
Ή κτνδεία τού "Ελλογουον* Μ. Σταηλβρ, έ>ρστομαυ
ζης, "τεΰτλων, κανάίεως, όσπρίων,
καί γεωμήλων τής προπολε,Λΐκής χε-
ρ:όϊου, χεριωρίΐΰησα'^ είς 116.000
000 στατήρων κατά τό ετος 1914—
1922. Κατά τό 1923 — 1926, τα
έ'τη τής δράσεώς, ή παΐαγωγή α¬
νήλθεν είς 158.000.000 στατήρας.
τής δεκάτης, δέν φορολογεϊται. ή
έλαΐρότατα. Καί συγκεκριμένως:
Ό Προϋπολΐγι,τμός τοΰ 1927—
28 ς':ναγ;άφε! εσοία: *
δρ.290.000.000
»* 15.000.000
» 57.000.000
» 520.000
Άχό ελαίον
Άχι σταφίδ-α
Ά α
Άπ·) τα
Ήτοι έν όλω δρ. 423:520.000
Άπέναντι τούτων, καί δλη ή άλ-
λη χαραγωγή, δέν φο:ολογεϊται,ή
διά 180.000.000 δρ. είς δ ποσόν ΰ-
πολογίζεται ή απόδοσις τού φόρου
επί τής ακαθόριστον γεωργικής πα-
ρα·>ωγής μετά την κατάργησιν τής
δίί.άτης. Καί δμως ουτε τό έλα-
φρον τής φορ'δλογίας ύποιδοηθεί είς
ανάπτυξιν τής σιτοπαραγωγής.
αυςτςοε-.σης κα·. της παραγωγής των
σιτηρών κα! τοΰ άραβίτίτου καί των
τέύτλων καί τής όρΰζης καί των
γεωμήλων καί των όσπρίων.
Δέν είνε τουτο μόνον
Διατηςεισαγωγηςτήςμηχχ^ς ,-ς Ζϊ/ύνβθυ μ; 19.410 στ:έμμ.
■ις την νεωργίχν α-νε'θοφίσθη ή Ι τών Χανίων μέ 20.000 στ:έο.' τής
.τηνοτροο-α ναι αχο 2ο.500.000' Κ^λλτν^Γ αϊ 93 1Λ« "—««,/
«αράγεται -ερισαό-
τερον.
Κατά τό 1926 ό Ναμός θετσαλο-
νίκης καλλιεργεί 1.173.975 στρεμ.
Ο τής Λαρίσσης 9Ο7.075 στρέμ.
Ό των Τρ'.κκάλων 769.100 στρέμ.
Ό τής "Αρκα·5:ας 645.667 στρέμ.
καί ούτω κχθ' ές?ς διά νά φθάσω¬
μεν είς τού Ν:μόν Σ·άζχοι>, μόλις
λύ μέ σιτηρά 7.794 στρέμ.
19410 έ
ίας μέ 23.14-8 στρέμ.,
άπό
έκατόλ'.τρα γάλα-
σημαντικώς.
Καί συγκεκριμένως ή κρεατοχα-| 5αγωγο'ς Νομός ήτο ό τής Λαρίσ-
ραγωγη άπο 4.2Ο0.000 στατήρας '„-. Έκτοτε λό-'ω τοΰ έχ^ικισμοΰ
κρεατος. ανήλθεν είς 6.125.000 καί,'-ων -?οσφύγων είς θεσσαλονίκην,
τά σιτηρά άνέλαοεν ό Νομός τής
πρωτευούσης τής Μακεδονίας.
"Ας εΐτ/ηθώμεν νά ά··«πτυχθή «-
μιλλα μεταξΰ των. "Ας έντχθή ή
εύγενής προσπαθεία, διότι ή< μήτηρ- Γή είνε .τόσον καλή, τόσον πονετιν.ή, ώττε θά ίκανοποίήΰη γενναίως δλους δσο: θά προσπαθήσουν, δλονς δσθ! θά ν.τος είς 45.000.000 Λτόλιτρα. Είνε δέ εύεξήγητον τα τόσον εύ- χάριστ&ν διά την κττ;νο-τρο<ρίαν άπο- τίλεσμα. Τα ζω-α μή έξαντλού;ΐ.ενα είς γεωργίας εργασίας, προσθέτ&υν μυϊκούς καί λιπώδεις ΐχτοΰς, συγ¬ χρόνως δέν άντικαθίστατα: ο! άρρε¬ νες άροτήρες διά γαλακτοφόρων ά- γελάδων. Τα επέτυχον δέ αύτά διότι, ένω 'βχί! τοΰ 1920 δ'.έθετον πεΐί τα 'Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ λιπάσμ-ζτα. τό 1926 ίι-' ετέθησαν 18.600.000, διότι ήδη έκ- τΐλοΰντα! έργα άρ'5ε^τ>.κά καλΰπτον-
κοπιασουν :ι αυτήν.
Π ΕΡΑΣΤΙΚΟΣ
βελτίωσις 163.000 έκταρίων είνε
όκό μελέτην.
'Επιστρέφεται είς την· 'Ελ/νάδα στό
Άαεριχαντκόν θεραπ«νττ|ρισν
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ
όδός Σωκράτους «ριθ. 31 Αθήναι
θϊρα-ιεΰονται ασφαλώς καί άγωδν-
νως παθολογικά, γυναικολογιχά καί
δεριιατικά νχ^ήιιοπα.
Μέθοδος νϊθΐτάτη.
23
Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΣΙΤΗΡΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
,ΞΑΡΤΗΣΙΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ
Ι,νζίτθηαα ίλίγγου γεννάται είς
:ίχ·τοντα χά! βλέμμα άπλουν
ιων
στατιστικήν δεδομένων διά
|ς:? τα τιττ,ρά ανάγκας τής χώ-
] καταναλίσκομεν διά
μας, πόσον παράγομεν
Ιτήν Έλλάϊα κ-αί τί είσάγομεν
:3 έςωτερικοΰ.
Ι ττζραγωγή μας τω 1924 είς
Ι-Λ ήτο" 883.914 τόννοι. Τώ
/αττ,λΐβν είς 683.098. Τώ
, τόϊήθη είς 835.321 τόννους
:ώ 1926 είς 791.997.
ταραγωγή τοΰ 1923 ηυξήθη
Ιτνεται. διότι μετά τή* ι Μικρα¬
ί καταστροφήν πάντες έσκέ-
ότι έ'πρεχε νά έξασφαλί-ϊουν
Ον των, άγν&οΰντες την Ικ-
| τής κρίσεως. Δυστυχώς δμ,ως,
)"24. έςασφαλισθείσης τής εί-
, ό Έλλην γεωργός έπανήλ-
[εϊς τάς άλλας κ-α,λλιεργείας
εω:εϊ μάλλον ίκχ,οκοιητιαά;
|τ) /αλλιέργεια των σιτηρών ν-
,16.
με'ωτέον, ότι τφ 1922. δταν
την Άνατ. θράκην» κατείχομεν,
ραγωγή δέν ΰχ-ϊρέδη τούς 780.
ντι τής παραγωγείς
είσάγομεν ετησίως, ■διά τας
>υις υ άς το μέν 1926 έν δλφ
"482.000 άξίας 2.666.154.
|ίραν... τω 5έ 1927 υπέρ τάς
τόννους. άξίας υπέρ τα
) 000 ίραχ. δηλ. υπέρ τα
ίρια λίρών Αγγλικών.
|ίς τού; άρ'.θτΑθΰς αύτοΰς ΰ—οΧο-
~τ ι είσαγόμενος έκ τοΰ έξω-
οΐ τίτος, τα άλευρα καί ό άρ-α-
"Γ.ς Παοαλείχονται τα άλλα
τής
είς την ξηρασίαν καϊ είς την ίτγρα-
σίαν. Είνε ό Αΰστραλίανός σιτόοτκ-
ρος Καμπέρα, άνώτε,ρος —ρό<τ τον σκοπόν τοΰτον καί τοΰ ώς καλ^ΰ βεωροτυμένου Μίτνίτόμπα Π. 6') Ν ά έ ρμ τόμπα Π. 6') Ν ά έπ:£άλη την βαθείαν ά- ή ή Κί η η ρωσιν τής γής. Καί να! μέν ή σις τοΰ σ'.δηροΰ άό ί εί· εν έ- , άλλά δέν άρκίϊ σήμερον. Π ρέχει νά είσαχθή. να ό γεωργός ούτω θά άνακτλίφίζητα! καΐ ή έργατία το·ο θά είνε μάλλον ':- ■/.αν&ποιητική. Έκ3— τον γεωργικέν χωρίον διά τοϋ τυνεταιριαμοΰ το'ο δύναται <,<ι άπ&κτήτη 2λα αΰτά χλΪ ά 6 Π ήη 2α αΰτά χλΪ νά τω6ή. Π οίος ομως θά τοίις όρ- γανώση πό υ γανωση πρός τουτο; γ') Ή χρήσις είδικών λιπ; των θά ήρκει νά αυξήση άπό 75 είς 100 κίλά καϊ χλέΐν την άπό·? _,.. ~Ζ~ 'ΠΌ 1_____·-- -■"- ' η σι,ν τής 'Ελληνικής γής είς σ:- Ή Μ«ίρη ο Δ ρη ^ρ, ό φρημς ϊγρφκος άστ γον της Δούγκ^.ας Φαίρια,τανξ, κβΐ ττΥν άνεψκίν ητς Μαί·ρην ος άστηιρ, με τόν σύζυ¬ Μί Π Σίθ ζ Σμίθ. τηρά, διότι δέν εχει ίκανοχοιητΐ'/τ,ν έν όλω 1.410.889 στρέμματα, τό 3έ άπόδίσιν άχο αΰτά, ίλλα εί2η τ'ν 1926—1927 στρέμματα 1.511.043 ί ό ώ ό έ θί έ νϊλύτεων εϊδίν.ών τοϋ έδάφους έ/ά- της ^ερΐϊερείας νά βεβαιωθή έ;::- τημ,ονινώς τινος στοιχείον στερεΐ- στής πε στημονινω και συνεπως τινος /.ίττ ϊπε'.τα άρκοΰΐα έθνικηΐ τον νά παρασκευασθή διά τής μη- όφέλεϊα είνε ή χ-ξησις τοΰ έθνί-Λθΰ, 7.ανήί· πλΐΰτοο διά ποα.ίλων καλλ·.6ργε:-| Δέν είνε συνεπώς ορθόν νά πα- ων '/ιαί μάλι-στα δταν αύτ3". εχοτ' ραπΰ ο-μεθα κατά τού άγρ'ότου. Ή την μυθώδη αξίαν το3 πολυτιμοτά- πολιτεία δ·.ά τής είδική.ς αυτής ΰ- του καπνοΰ. πηρεσιχς πταίε:. Καί μόνη αυτή. Κα: όχί μό»«ν αύτό. την κοινήν γνώμην, προεκάλεσαν την κοινωνικήν οικονομ ι αν ϊιά την γε- ωρ-γικήν τόνωοΊν ν.χ επέτυχον νά δί- ατεβοΰν Οπερ τής γεωργίας κολοσ- σίαία ζοτά κ.α! άττο τάς αστικάς καΐ ά-τό τάς γείθργικάς τάξεις. Τί κάμνομεν ήμεΐς Άλλ' *ς εξετάσωμεν ολίγον άκέ- μη τα ίδικά μας. 'Έπί ίτυνόλοΐ) καλλ'.εργουμένων |ν Έλλίίί έκτάτεων έκ 14.655.260 στρεμ. κατά την έχίΐημον στατιστι¬ κήν τοι" Ύπουΐγείοο τής 'Εθνικής Οίκονοιιίας, τα 10.289.410 στρέμ. διατίθενταί διά σιτηρά. Τα λοιχα 4.365.850 5ι«ίβϊνται ώς εξής: 1.250.604 στρέα. άαχελώνας, 761. 284 οιά την καλλιέργειαν τής στα¬ φίδος Κορινθιακής καϊ Σουλτανίνας, 803.689 στρέμ. 5:ά καινόν, 517. 832 σ-ρέμ. δι' οσχρια έν γένει, 255. 180 στρέμ. διά γεώμηλζ καί λοιπήν λαχα&κομί·αν, διά βάμ-βακα 154. 705 έ ά χμ, μ 54. 705 στρέμ. διά σησάΐΐ.·.αν 144.237. Δέν ΐ'ττολογίζοντο:! σημειωτέο., οί έ- λαιώνες ώς δοσπροσϊίόριστοι. Ή άξία των παρα7ψ.ένων σιτη- ρών [ίχολογίζετα! είς 2.699.514. 288 ϊραχμάς. Δηλαδή, διά νά γρά¬ ν όλΰγράφως ίς ίύ δ ρχ ηή, ψωμεν όλΰγράφως είς ίύο τ&μ.μ^ρ'.α! καΐ έ—ιακόσια περίποο έ- κατομμΰρια δραχμάς. Σημειωτέον ότ: άλλης τόσης του¬ λάχιστον άξίας σιτηρά είσάγομεν •χατ' ετος έκ, τοΰ έξωτερικοϋ, άτι¬ έΰ )έ 7000 ς ξρ, να έκχροσωτοΰν π)^έον των 7.000. 000 λίρών, καθώς έξε'θέσορμεν ηδη. Λέ τούλάχιστχ'', διότι τα μέ- χρί τοΰιϊε δ&δοαένα τής, στατιστ!- κής τοΰ 1927 δημιοοργοΰν τόν φό- δον, δτ! θά φθάσωμεν τα τρία δυσε- γωγης '-ΐι αύξάνε·. ή σιτοχαραγωγή ιποδεικνύβι ή ελάττωσις τής ωγή; τοΰ 1924, έν αντιθέ¬ των είσροήν τόσου άρρθ- ^«ωργών προσφύγων. '^' πρόσφχ/ες. φαίνεταί, ά- ν πρός τό —«ΰμα των προτιμώντων άλλας καλ Τρς μεγαλειτέρας αποδόσεως. "•όν αύξάνει ή έ'ξωτ); εΐ- τηρών. 3 1921 _ 1924 καί κα- "λ &?&ν είσήγομεν περί τούς , „ . ημέραν 2 ιγ. αλευρα άχό την Άμε- ι "'' Καναδάν, τάς Ίνδίας ,Α:γεντινήν ή την Αύστραλί- Γ'.' ^γ»λθϋς δηλ. σιτιδολώ- ν*■ εισηγομεν 1320 τόννον. ■ ^2/^ρϊ τούς 1400 τα - Β ε"/-αστην. ■'Λμλ αύτοι άποϊεβ/,ν43»ν, ^το·τς είς ετος έλαττοΰταί Γία ~2Ρ»γωγή καί αύξάνε- ;·^γωγή έκ< τοΰ έξωτερίκοΰ -'-ν τα μέγιστα άνηο-υχη- ότι είς την 'Ελλάδα νά ε'χωμεν την μ-, ττρέμμα άπάίοσιν ά- Βόλου καΐ άπό δτι ή γής α 7 ' ' !Γ'ς ,Ελληνικής γής χατά *-6ν, ίΜαροβίνβ, τά 75 νι- -^ ενώ ζΙγ τλ« —..*/_. την ων χωρών ύ-εοδαί- ?Γ Λ^ τη? έγχωρίου πα¬ ν- . ε~?επε νά Ι ^τον σπόρον. άντέχων >αμ
φος της Ελλάδος
νησον
ττ/ν
ει
την Δυτ
τάλληλο
ύ
Τα χε,ρίφημα βενζινάροτρα τα ό
ιφέρ
ξ
γούμεναι θά ηυξανον τή·., απόδοσιν.1 1922.
Βά ήτο δυνατόν είς τάς 800.000 Τά άλλα, τά όποΐα επρομηθεύθη
τόννων τής ήδη σιτοπαραγωγής μας τό Κράτος, μάρ-κας Κέις, ήχρη-
νά -ροστετ)οΰν δι' έπιμελειστέρας μό-ι στεύθησαν καϊ αϋτά άπό την ϋπηρε-
ν&ν καλλιεργείας 200.000 ετι τά;-! σίαν τοΰ Τπο^ΰγ^ίο^ Γεωργίας, μή
νων, άνευ άλλης επεκτάσεως τής! Οέλουσαν νά δράση 7αί εργασθή κα;
σιτοκαλλιεργείας, άλλά μόνον διά | παραγάγη
μεν:ς είς την φίλοπρόοδΐν Ιταλίαν
πρός απελευθέρωσιν καί τής χώρας
ταύτης άχό τής δοολείας τοΰ σίτ<^ πρός την άλλοδαχήν, διότι δέν εχει σ'.τάρ/.ε:αν. Χωρίζουν την μάχηι ι αυ¬ τήν είς τίείς περιόδοος: Ττρ^ π;ο- πολεμίκήν (1909—1913), την -- λεμικήν καϊ πρίν λη·φθώσι τα πρός δςλτίίοσιν τής γεωργικής παραγω- γής συττηζΐατ'.κά μέτο,α (1914—· 1922) κα! την πραγμϊτΐκήν δ ή 3' (1924 πηρεσίϊ όμοΐάζχι μέ πάσχθ'.·τα άτί ί:κά παιΐ'.ά. Ένώ είνε νεώτα άποςηραντικών έργων οΰν νέαι γαίαι, άν αύται διά προ- νομ<ίθε·σία!ς δΐατεθοΰν πρ<ός καλλιέργειαν μόνον σιτηρών. πιστεΰεται δτ: τό μεγάλο όλ ή ό ά μγ ρ τής ζωής μας, ό άρτοςμας, έξα- ιτφαλίζεταί κα: ή Ελλάς έλειίθϊ- ροάτα: άπό την δουλείαι. αύτην πρός την άλλοίαπην. ατα . προσλαμδ·άνουν τ^ ό¬ ψιν γέροντος. Είς τόν Νόμον Λ αρίστης επί 130 γεωργϊκών Κο'.νοτήτων ύχάρχου^ 11.765 ίχπάροτρα ή &·οήλατα αρο¬ τρα καί έναντι τούτων μόνο.· 19 ίενζ'.νάροτρα. Είς τόν Νομόν Τρικ- ,'άλων έχί 101 Κθϊνοτήτων 8896 γεωργίαν της 12.300. Αυτή είνε φώθη άκόμη γεο>ργ;-κώς όσον έ'πρε-
χε.
Δεν καλλι^ργεί χερισσότερα σι-
ή πρόοδος.
Καϊ δμως έσπάρησαν τό 1915-26
Ή κτνδεία τού "Ελλογουον* Μ. Σταηλβρ, έ>ρστομαυ
ζης, "τεΰτλων, κανάίεως, όσπρίων,
καί γεωμήλων τής προπολε,Λΐκής χε-
ρ:όϊου, χεριωρίΐΰησα'^ είς 116.000
000 στατήρων κατά τό ετος 1914—
1922. Κατά τό 1923 — 1926, τα
έ'τη τής δράσεώς, ή παΐαγωγή α¬
νήλθεν είς 158.000.000 στατήρας.
τής δεκάτης, δέν φορολογεϊται. ή
έλαΐρότατα. Καί συγκεκριμένως:
Ό Προϋπολΐγι,τμός τοΰ 1927—
28 ς':ναγ;άφε! εσοία: *
δρ.290.000.000
»* 15.000.000
» 57.000.000
» 520.000
Άχό ελαίον
Άχι σταφίδ-α
Ά α
Άπ·) τα
Ήτοι έν όλω δρ. 423:520.000
Άπέναντι τούτων, καί δλη ή άλ-
λη χαραγωγή, δέν φο:ολογεϊται,ή
διά 180.000.000 δρ. είς δ ποσόν ΰ-
πολογίζεται ή απόδοσις τού φόρου
επί τής ακαθόριστον γεωργικής πα-
ρα·>ωγής μετά την κατάργησιν τής
δίί.άτης. Καί δμως ουτε τό έλα-
φρον τής φορ'δλογίας ύποιδοηθεί είς
ανάπτυξιν τής σιτοπαραγωγής.
αυςτςοε-.σης κα·. της παραγωγής των
σιτηρών κα! τοΰ άραβίτίτου καί των
τέύτλων καί τής όρΰζης καί των
γεωμήλων καί των όσπρίων.
Δέν είνε τουτο μόνον
Διατηςεισαγωγηςτήςμηχχ^ς ,-ς Ζϊ/ύνβθυ μ; 19.410 στ:έμμ.
■ις την νεωργίχν α-νε'θοφίσθη ή Ι τών Χανίων μέ 20.000 στ:έο.' τής
.τηνοτροο-α ναι αχο 2ο.500.000' Κ^λλτν^Γ αϊ 93 1Λ« "—««,/
«αράγεται -ερισαό-
τερον.
Κατά τό 1926 ό Ναμός θετσαλο-
νίκης καλλιεργεί 1.173.975 στρεμ.
Ο τής Λαρίσσης 9Ο7.075 στρέμ.
Ό των Τρ'.κκάλων 769.100 στρέμ.
Ό τής "Αρκα·5:ας 645.667 στρέμ.
καί ούτω κχθ' ές?ς διά νά φθάσω¬
μεν είς τού Ν:μόν Σ·άζχοι>, μόλις
λύ μέ σιτηρά 7.794 στρέμ.
19410 έ
ίας μέ 23.14-8 στρέμ.,
άπό
έκατόλ'.τρα γάλα-
σημαντικώς.
Καί συγκεκριμένως ή κρεατοχα-| 5αγωγο'ς Νομός ήτο ό τής Λαρίσ-
ραγωγη άπο 4.2Ο0.000 στατήρας '„-. Έκτοτε λό-'ω τοΰ έχ^ικισμοΰ
κρεατος. ανήλθεν είς 6.125.000 καί,'-ων -?οσφύγων είς θεσσαλονίκην,
τά σιτηρά άνέλαοεν ό Νομός τής
πρωτευούσης τής Μακεδονίας.
"Ας εΐτ/ηθώμεν νά ά··«πτυχθή «-
μιλλα μεταξΰ των. "Ας έντχθή ή
εύγενής προσπαθεία, διότι ή< μήτηρ- Γή είνε .τόσον καλή, τόσον πονετιν.ή, ώττε θά ίκανοποίήΰη γενναίως δλους δσο: θά προσπαθήσουν, δλονς δσθ! θά ν.τος είς 45.000.000 Λτόλιτρα. Είνε δέ εύεξήγητον τα τόσον εύ- χάριστ&ν διά την κττ;νο-τρο<ρίαν άπο- τίλεσμα. Τα ζω-α μή έξαντλού;ΐ.ενα είς γεωργίας εργασίας, προσθέτ&υν μυϊκούς καί λιπώδεις ΐχτοΰς, συγ¬ χρόνως δέν άντικαθίστατα: ο! άρρε¬ νες άροτήρες διά γαλακτοφόρων ά- γελάδων. Τα επέτυχον δέ αύτά διότι, ένω 'βχί! τοΰ 1920 δ'.έθετον πεΐί τα 'Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ λιπάσμ-ζτα. τό 1926 ίι-' ετέθησαν 18.600.000, διότι ήδη έκ- τΐλοΰντα! έργα άρ'5ε^τ>.κά καλΰπτον-
κοπιασουν :ι αυτήν.
Π ΕΡΑΣΤΙΚΟΣ
βελτίωσις 163.000 έκταρίων είνε
όκό μελέτην.
'Επιστρέφεται είς την· 'Ελ/νάδα στό
Άαεριχαντκόν θεραπ«νττ|ρισν
Α. ΑΙΝΑΡΔΟΥ
όδός Σωκράτους «ριθ. 31 Αθήναι
θϊρα-ιεΰονται ασφαλώς καί άγωδν-
νως παθολογικά, γυναικολογιχά καί
δεριιατικά νχ^ήιιοπα.
Μέθοδος νϊθΐτάτη.
84
«ΙίθΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 2» ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΤΑ ΤΑΧΥΔΡΟΙνΤΕΙβ ΑΓ4Α ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑ
Η ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ Η ΔΙΕΞΑΓΏΓΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΑΟ-
ΓΡΑΦΙΑΣ ΕΠΙ ΡβΚΙΑΐηΝ.-- Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΠΤίΙΝ ΝΕΙίΤΕΡίΙΝ
ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΩΝ.
Περί τής ταχυδρομικής όογα-
νώσεω; ε'χοιιεν αρκετάς πληροφο¬
ρίας άττό των αρχαιοτάτων χρό-
νων. Ή Άγία Γράφη, ή 'Ιλιά; καί
τίνα ά'λλα παλαιά σΐ'γγοάμματο
παρέχουν έπαρκή ίστορικά σΐοι-
χεΤα επι των οποίων στηριζόμενοι
οί μελ^ηταί, ίσχινρίζονται ότι γ&
κατά τάς πλέον άποιιεμακρνσαέ-
να; ίστορινάς εποχάς; υφίσταντο
ταχυδρΓ'μοι διά την μεταφοράν
γραμμάτων.
Είνε αναμφισβήτητον δτι οί
ά'νθρ(»ποι μόλις εξήλθον έκ τή;
πρωτονϊνοΰ; άγρία; τ(ον ν.αταστά
Λως, ησθάνθησαν την ανάγκην
τής μεταξύ των έ,-ΐικοινωνίας /αί
έπεζήτησαν νά ίκανοτοιήσονν την
ανάγκην αυτήν διά διαφόρων μέ-
ρεσίαν των ταχυδρόμων. Ό σΰ-1 κάς; όργοτνκυσεις, εί;
το/.ράτωρ Αύγουστος έιβελτίωσεν νητάς, εί; τού; μόν*
καί έπ-ίν.νωσεν τοίς Ρωμαϊκο-ΰ:;
δρόμονς καϊ άν^ωργάνωσεν τσ
ταχνδρομεϊα, ίδρΰσας τό /εγό-
ίθΠΚδϋδ ΡϋΒΙΙ0υ8
οτων. Μερινά έ'γγραφα τής εποχήν
των Περσών ιιά; μαοτνρονν την
{•παρξιν τακτικώς ώργαναιΐί-νοΊ1
.ταχυδρομειον. Οί "Ελληνβς ί>ια-
τελοΰντ€ς εί; σνντχεΐς σχέσ-ΐ; με-
τά τή;; "Ανατολή;, δύναται νά θε¬
ωρηθή βέβαιον ότι έδιΛά/θησαν
άπό τού; Πέρσαν την λειτονργί-
αν των ταχι·?νρομεία>ν ή όποία δέν
ώογανώ Τη διά την αποκλειστικήν
χρήσιν τής κυβερνήσεως; άλλά
προσέλαβεν χαρακτήρα ϊδιωτικής
υπηρεσίας.
Ά.τό την Έλλάδα τό ταχυδρο¬
μειον ιΐΓτεοΐθη εί; την Ρώμην.
Είς: τον αίαοκράταρα Αυγουστον
άποδίδ~ται ή δημιουργή
ί ό
ή ημργ
κοΰ ταχιύοομίίοι·, τό γεγονος δ-
υως ότι γτ;Το τή; έποχήι: τής δημο¬
κρατίας); Ρωμη έκ,ουχάτο δα τού;
θί ϋ ό
μ
μίαν ταχνδρομικήν οργάνωσιν τε-
λειοτάτην δι' εκείνην την έ.τοχήν.
Εξαιρέσει των περιόδων τίϊ;
αύτοκοατοοίας τοϋ Καλλιγσι'λα,
τού Κλαουδίσυ καί τοΰ Νέρωνος,
ή ταχυδρομική οργάνωσις τή; Ρω¬
μαϊκά αντοκρατορίας άνή? Θεν
είς υψηλόν δασμόν τελειότητος.
Γενικώς ή ταχυδρομΐκή ύπτκτσίϋ
εχρησίμευεν ώς όργανον κατα¬
στροφήν μέν επί των τυραννινών
κοϋυεστώτων, ώ; όργανον ευημερί¬
αν δέ -/αί ευκολίας επί των σι-νε-
των άριχόντων. Δα τοΰς πρώτον;
ήτο όργανον τυραννίας, διά τοΰς
οεντέοονν, είρήνης καί οΐκονομι-
κής εί'ημερίαις.
Αί βαρβαρικαί έπιδρομοί των
Γότ&ων, των Οΰννων, των Όστρα
γότ9ων καί των Βανδάίων, μα£ΰ
μέ τόσας άλλας εκδηλώσει; πολΐτι-
σμοΰ τα; οποίας κατέστρεφον
έ-
Εηφάνισοον καί την ταχΐ'δροιιιν.ήν
οργάνωσιν.
***
Ώς άποτελεσματικόν μέσον ίν.-
πολιτισιιοΰ, ό Κάρολος ό Μέγα;,
κατακτητής καί νομοθέτι,ί, άπε-
κατέστησεν τό «0Τ'ΐΒ8ΤΤ8 ΡΓ-
ΒυΠΙ'Β» καί εφρόντισε νά έγ-
καθιδ.ρύση ταχ)δρομεϊα, επί των
κυριωτέρων όδων, αΐτινες διέσχι-
Ιον την αΐ'τοκρατοριαν το>.
Τό
); μη χά δα ;
ασία; στρατωτικοϋ; δρό ιου;' φεονδαιρχικόν καθεστώς τό όποΐ-
μ ά; κάμνει νά πιστεύσωιιεν | όν ενεκλιμάτισαν είς την Ιταλίαν
τη:, μαν κάμνει να πιστενσαναεν Ι
δτι ύφίστατο έκτοτε σύστί,μα τα-
χυδροκ ι νώ ν σι·γκο ι νωνιών.
Ή άτΐΓμάιησιν τής Έ'ληνικής
ζωήν υπο των Ρωμαϊκόν κατέστη¬
σεν τοΰ σνρμοΰ την δι ίπισΊολών
άλλιιλογραφίαν, πρϊϊγμα τό οποί¬
ον άνέπτΐ'ξεν κατά πολίι την
όν ένεκλιμάτισαν είς την Ιταλίαν
οί Γάλλαι, δέν εξεδήλωσαν την α-
παιτοοιιίνην μέραιναν καιί ν.ατά
τον ΜεσαΙωνα ή ταχνΦρομική ύ-
πηρεσία. άπό κυβι?ρνητική κατέ¬
στη ίδιωτική.
Οί πολίται ίεσαν υποχρεωμένοι
νά άνατρέχουν εις τάς θρησν.εντι-
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΒ10ΗΑ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ Τ» 1914
Μόνον $5.00 μηνιαίω;. Διδασκαλία άτομική, Άγγλιστί—Έλλτγνι-
στί, παρ' Άμεριχανίδοΐ, κατόχου τής 'Ελληνικής. Άνοικτή άπό 10
π. μ.'εικς 10 μ. μ.
534 -- 7ΤΗ ΑνΕ. (Μεταξύ 40—41ης Όδοΰ) ΝΕ%¥ ΥΟΗΚ
ς τους ποοσκυ-
■αχοϊ'; καί είς
κάντα ό όποΐης έπράκειτο νά έπι-
χειρήστ) ταξείδιον άπό τοΰ ενός
τόπον είς τον άλλον. Τα Πανε-
πιστήιιια τα όποία πρωτοϊδρϊνθη-
σαν τον ΙΤον αιώνα, ώργάνωσαν
·ύπηρεσίαν 5ό
Κατά τόν Μεσαίωνα ό Άμεδαΐ-
ο; Τάσσο; ποοέιβ·ϊ> ίΓις την οργά¬
νωσιν τακτικοΰ ταχυδρο^ιείου. Οί
άπόγοΛ'θί τού συνεχίσαιντε; τό έ'ρ^
γόν τού τό έτελειοποίησαν καί τό
άνέΐττυξαν καί κατώρθωσαν νά έγ-
καταστήσοι.ΐιν αξιοθαύμαστον, διε-
θΛ'η τοχυδοομικήν νπηρΐσίαν Οί
ταχυδρόάοι τή; Έταιρίία; Τάσσο
εξετέλουν την ΰπηςι:σίαν των ε¬
πί των όδων Βενετία; - Ρώμης -
Γενούης, διά την Ιταλίαν, Πρά-
γας - Φρανκφούρτης - Μαγένζ»;
οιά την Γερμανίαν, Περπινιάκ -
ΒαρκελωΛΤ]ς - Μ·αδρίττ>;, διά την
Ισπανίαν, μεταφέράντης την άλ-
ληλο-ι/ραφίαν των τεσσάοων εθνών
τα όποΐα άό,τήρτιίζον την πολιτι¬
σμένον Εύρώ-ΤΓ,ν τοΰ Μεσαίωνος.
Τερασπαν δτιως ανάπτυξιν εση¬
μείωσεν τό τα-χιΛρομικον σύστΐ}μα
ά αάλ ή
χρμ
μετά την ανακάλυψιν τή;
γραφίας υπό τοϋ Γουτεμ5'~ργίον·
τώ 1438. Είς την ανάπτυξιν αν-
τήν συνετέλεσεν κατά πολύ καί ή
Γαλλικ,ή έπανάστασι; ή ότοία διά
τή; άνακηρυξ&ο:ς των «δικαιωμά-
των τοΰ άνθρωπον» τψ 20ην Αί)-
ΰ τοϋ 1789, -μ^τέδωσεν εί;
πάσας τάς κοινοονι/.άς τά5-ις τα
ιύεργετήματα των δτμΛοσίοον έ/εί-
νων ύπηρεσιών.
ΤαυτοχρΟΛως (.ιέ την Εοάλι/ήν
επανάστασιν, συνέβησαν καί δΛ>3
(χλί.α γεγονότα έ-τιστη,μονικοΰ χα-
ρακτήιρος τα όποΐα συνετέλεσαν
είς; την ανάπτυξιν καί. βεν.τ'κοσιν
τής ταχυδρομικίϊς συγκοινωνία:,
ή άνακαλυτ]ης τής ατμοιιηχανή;
καί ί| έφαριιογή της εί; τόν σιδι»
ρόδρομον υπό τοΰνΓείοργιου Στε-
(ρενσον καί εί; τα άτιιόπλοΐα υπό
τοΰ Φούλτων. Διά τής εφευρέσεως
αυτής καί των εφαρμογαί ν της;,
διηυκολνν'&ησαν τα μέσα της συγ¬
ί
κοινωνίαν και κατέστη ταχυτέρα |τά χον κα1 τά %0 . τ
η ταχυ5ροιιικη -υπηρεσια. Το εμ-|τοΰ χρωιιατιομοΓ, τών 5^
ποριον προσέλαβεν νεας μορφάς. --Α»,-,.·· ^.-οαν,,-,,ς;
ΠΑΡΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΤΑ ΝΕΑ
ΣΕΤΣ ΣΤΕτΑΝαΐ ΣΕΤί ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΠΝ
Σπέσιηλ κατασκενασθ^ντα
πσοά τοϋ Έργοσταπίου
Ι)ΟΗΚΟ8 ΒΚΟδ ίηο.
διά το Κατάστημά ιιας.
Σέΐ Νο. 1 ............ $20.00
> Νο. 2 ............. 522.00
> Νο. 3 ............. 5^0.00
> Νο. 4 ............. *».">. >0
> Νο. 5 ............ ?40.ι)0
» Νο. 7 ............ $45.90
> Νο. 8 ............. ί'.Ο.ΟΟ
> Νο. 9 ............. 570.00
Τελε-ΐτιία στάϊλς, *«θε αϊ-
Γθϋ -ωλοϋμεν φέρε·. την έτι-
,ί~~τ> τοϋ έργοστασίθ'ο ·μ£ τα;
ά;·/·/ο; τιμάς των. Γράύϊτ:
«άν είναι δΓ άγόρ·. τ) κορίτΐι
Σέτ Νο. 701 .......... ?12.00
» Νο. 702.......... $!7.">0
» Νο. 703 .......... $21.01)
> Νο. 704 .......... ί^ό.ΟΟ
> Νο. 706 .......... 110.00
» Νο. 707 .......... 855.00
> Νο. 708 .......... «42.00
> Νο. 709 .......... $·>0.00
Αποστέλλομεν ταχυδρομικώς ήσφαλισμενα εναντίον
Βλάβης, Άπωλ^ττς, ή Κλοπής, συσκευασμένα έντό; εί-
δικών επί τούτω κυτίων, είς δλα τα μέρη τής Άμερικής
κσί ΚαΛ'αδά. Έν άνάγκ|ΐ τηλεγραφήσατε την παραγγε¬
λίαν σας.
Τηλεγοαφική ΔιεύθυΛ-σις:
Νενν ΥογΙϋ.
6ΒΕΕΚ-ΑΜΕΒΙ0ΑΝ ΝΕΥο 60.
Ελληνικά Καταστήματα ιδρυθέντα τφ 1905.
48 ΜΑΟΙ50Ν 5ΤΠΕΕΤ ΝΕΥΥ ΥΟΗΚ, Ν.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ:
Υ.
5609.
Ό νεος Γενικός ΕίκονογραφημέλΌς Τιμοκατάλογός μα;
ευχαρίστως άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ τφ αιτούντι.
ρ ρ ς ρφς
χάρις είς την κανονικήν καί ταχεί¬
αν μεταοίΦασιν των είιδήσϊων καί
την παροαοίαν μεταοροράν ψπο-
ρευμάτων.
Οί σιδηρόδρομοι κατά την πρώ¬
την των εμφάνισιν, εθεωρήθησαν
ώς άπλοΰν σι·γκοινχσνιακον μέσον
πο).ιπελείας. Ό Βασιί^ύς της Νε¬
απόλεως, ό Τσάρος τής Ρωσσία;,
ό Βασιλεύς τή; Γαλλία;, κατεσκεύ
ασαν μεταΕϋ των πρώτων μικράς
σιδηροώρομικάς γραμι;ιά; διά νά
σΐ'νδέσονν τάς ποωτευο·ί<σας τοον μέ τάς εξοχικάς έπΐΐύλεις των. Ον¬ τως ή Νεάπολις σι·νεδέΐθιι σΐδι ρο- δρομικώς ιιέ τό Πορ·τιτσι, ή ΓΪε- τρούπολις μέ τό Τσάρι'οε Σέλο, οί Παρίσιοι μΐ τάς Βερσαλλία;. Ή πύκνοοσις τού σιδτιροοροιιι- κοΰ 7.<Α άηιοτλοϊκοΰ δΐ/ίτόου με- τεμόρφίοσαν τάς φυσι/.άς συνθή¬ κας; τοΰ κόσμον, έδωκαν ζωήν καί αξίαν εί; την παραγωγήν, έξεμη- οένισαν τάς άποστάσεις, προσεγ¬ γίσαν τα εθνη μεταξύ των, άνέμι- ξαν τα ά'τομα καί τάς φυλάς, ιε- τέβαίνθν την οικονομικήν κατάστα¬ σιν διαφόρων π.;ριοχών καί έτρο- ποποίησαν βα&ύτατα τα ή'θη καί ε- θιμα των λαών, καθως καί τάς σχέ- σεΐς μεταξϋ νι:φαλαίο?ΐ' κακ. εργα¬ σίας. Ή μεγαλοφυία τοΰ άνθρωπον γιγαντωθΐΐσα κατενίκΓ.σεν όλα τα φυσικά έ|ΐ.τόδιια. Κοιλάδος, ποτα- μοί, θάλασσαι ί?/κεανοί καί άπέ- ραντοι ερημοι δέν ϊσχινταν νά ,τ«- ρακωλΰσονν τΐ|ν .τρόοδον τή: σι- ι δηοεβρομικής καί άτμαπλοικής ά- ναπτι'Εεως, χάρις είς την άξιο- 1 θαΰΜαστον τ ί^ιοποίησιν των μη- χα^κων μέοτον. Ή τοιαύτη δημι- : ουργία των ταχυτάτων μέσων συγ- κοινωνίας σντετ&λεσεν καί είς την εγκατάστασιν τής σημερινής τα- γυτάτης ταχι<δροιιική; ύ.τιιρεοία; , την πρωην θέσιν τής οποίας" ναπί- χουν τα ταχι»διρομ€ία των 'Ηνΐυμί- ι νων Πολιτειών τού Π ανεζ'.^τημίθΛ ' Νότρ Ντάμ, τοΰ Ιτ^ς 1924, κα: η Άγ·/Λες Μάκ "Ενερο, έκ ΦιλαΒελφείας, την οποίαν Θά τον Ίοό';·.ον. ϊατροΰ τινο-ς νά τον σουν είς τό Φοενσκοιιεΐον ΣΥΓΚΡΟΥΣΙΣ "Η ΑΠΟΝΣ ΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΑΣΤΕΡΟ Ό Ζάν Καοέτ, Γάί^ο; α νάμο;, είς αρθρον τού επί τ /ασιιοϋ τοΰ άσΓέοος Νό(ί« κτόρις (Νέος τοΰ ποιμένον δτι ό διχασμός σημαίν' /.ι σιν τού άστΓΐχ»; καί δχι, ώς πιστεΐεται δημ ς μετό α/λ&ν Ό Χάρρν Α. Στούλντ?δχερ, εις ' ρυτών Μαίρη ΕΝΑΣ Χ1ΙΚ0Σ ΕΚΑΕ1ΣΒΗ ΕΙΣ ΤΟ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟΝ Ένα, σκάλ'δα'ον ΐτρωτει^ΐν;; άνεκα?.ύ«ρθη εί; Μονμορανσϋ τη; Γαλϊάας. "Ενας χημικάς, ονόματι Χονγκονίν, κλεισθείς εις το Φθ£- νο-Όμεΐον οιαμαρτύρεται δτι ε!κ- λείσβη υπό των έχθρών τον καί ^ητεΐ νά εξετασ9·ΐ) υπό δνο >|'ΐί/,ια-
τρων. Ό Χονντκη'ίν είνε γνωστό-
τατος είς τόν έπιστημονι/όν κόσ¬
μον τής Γαλλίαν διά τά -τειοάΐια-
ίπ1
.^ιάτων.
ο>.Εςΐραγμαΐτει>ετο την
έέώ ί
; ργμ η
πώόληχτιν των έφενρέσεών τού εί;
μίαν Γερμανικήν εταιρείαν ν.αί
λέγεται ότι Γάλλοι βιομήχανοι, των
οποίων τα σνμφέροντα έ^λάπτον-
στρονομοι τόν έμελετων. '
τσι ότι πρόκειεαι μΓ'λλον
ΰ ό λ
το, κατώριθωσαν επί τή βάσει έκ-"ί«νίίον
. οαΰσεως μετό α/λ&ν α^
/.ιτόαπν άποχωρισμοΰ τΓλ οιΐι
641 - 5ΤΗ
ΠΡΟΣΟΧΗ
Τάς φωτογραφικάς
γραφικάς σας εργασίας εις
Καάίο ΡΙιοίο. τελευταίον
στήματος. Άναλαμβάνομεν |
πό μικράν σας φωτογραφή
νά μεγεθύνωμεν είς μέγε™
16X20 Ίντσών, πρός $1.25.
πίσης ζωγραφικάς χειροΥ'
φονς μέ κορνίζα καί γιαλι α
τί $5.00. Ζητήσατε τόν νέ
μας τιμοκατά).ογον. 'Αποοτι
λεται δωρεάν. Ζητοΰναι αν
πρόσωποι είς κάθε πσροικια
Κερδίζουν άρκετά.
ΗΑΟΙΟ ΡΗΟΤΟ ΕΝίΑΗΒΙΝ6 00,
ΡΙΤΤ5ΒϋΒ0Η. Ρ
ΙΝΤΕΡΝΑΤΙΟΝΑί
ΟΑΡΡΕΝΤΕΡ 8ΗΟΡ
Άναλαμβάνομεν τέλειον έΕοοραϊσμόν κατασπ)μάτων, μετα.ι< ήσει; καί έγκαταστάσει; είς ΚβδΙ&ϋΐ-αηΙδ, Ι,ιιικϊιι Κθθΐί Οοί'ίββ ΡοΙδ, κλπ. Έργασία ήγγυημένη, είς τιμάς συγκατα6 κάς καί^ μεγάλας εί>κολίας. Ζητήσατε τάς τιμάς μας προτοϋ δ^
τε την εργασίαν σας.
ΟΗΚΙδΤΟδ ΡΕΝΤΙδ
132 ΟΗΕΚΗΥ 5ΤΒΕΕΤ ΝΕ¥ ΥΟΗΚ Ο
Τηλέφ. ϋΓνϋοοΙί 8120. — Τηλέφ. Νυκτός: ΌΓνιΙθθΚ 7
«ΙίθΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 2» ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΤΑ ΤΑΧΥΔΡΟΙνΤΕΙβ ΑΓ4Α ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑ
Η ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ Η ΔΙΕΞΑΓΏΓΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΑΟ-
ΓΡΑΦΙΑΣ ΕΠΙ ΡβΚΙΑΐηΝ.-- Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΠΤίΙΝ ΝΕΙίΤΕΡίΙΝ
ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΩΝ.
Περί τής ταχυδρομικής όογα-
νώσεω; ε'χοιιεν αρκετάς πληροφο¬
ρίας άττό των αρχαιοτάτων χρό-
νων. Ή Άγία Γράφη, ή 'Ιλιά; καί
τίνα ά'λλα παλαιά σΐ'γγοάμματο
παρέχουν έπαρκή ίστορικά σΐοι-
χεΤα επι των οποίων στηριζόμενοι
οί μελ^ηταί, ίσχινρίζονται ότι γ&
κατά τάς πλέον άποιιεμακρνσαέ-
να; ίστορινάς εποχάς; υφίσταντο
ταχυδρΓ'μοι διά την μεταφοράν
γραμμάτων.
Είνε αναμφισβήτητον δτι οί
ά'νθρ(»ποι μόλις εξήλθον έκ τή;
πρωτονϊνοΰ; άγρία; τ(ον ν.αταστά
Λως, ησθάνθησαν την ανάγκην
τής μεταξύ των έ,-ΐικοινωνίας /αί
έπεζήτησαν νά ίκανοτοιήσονν την
ανάγκην αυτήν διά διαφόρων μέ-
ρεσίαν των ταχυδρόμων. Ό σΰ-1 κάς; όργοτνκυσεις, εί;
το/.ράτωρ Αύγουστος έιβελτίωσεν νητάς, εί; τού; μόν*
καί έπ-ίν.νωσεν τοίς Ρωμαϊκο-ΰ:;
δρόμονς καϊ άν^ωργάνωσεν τσ
ταχνδρομεϊα, ίδρΰσας τό /εγό-
ίθΠΚδϋδ ΡϋΒΙΙ0υ8
οτων. Μερινά έ'γγραφα τής εποχήν
των Περσών ιιά; μαοτνρονν την
{•παρξιν τακτικώς ώργαναιΐί-νοΊ1
.ταχυδρομειον. Οί "Ελληνβς ί>ια-
τελοΰντ€ς εί; σνντχεΐς σχέσ-ΐ; με-
τά τή;; "Ανατολή;, δύναται νά θε¬
ωρηθή βέβαιον ότι έδιΛά/θησαν
άπό τού; Πέρσαν την λειτονργί-
αν των ταχι·?νρομεία>ν ή όποία δέν
ώογανώ Τη διά την αποκλειστικήν
χρήσιν τής κυβερνήσεως; άλλά
προσέλαβεν χαρακτήρα ϊδιωτικής
υπηρεσίας.
Ά.τό την Έλλάδα τό ταχυδρο¬
μειον ιΐΓτεοΐθη εί; την Ρώμην.
Είς: τον αίαοκράταρα Αυγουστον
άποδίδ~ται ή δημιουργή
ί ό
ή ημργ
κοΰ ταχιύοομίίοι·, τό γεγονος δ-
υως ότι γτ;Το τή; έποχήι: τής δημο¬
κρατίας); Ρωμη έκ,ουχάτο δα τού;
θί ϋ ό
μ
μίαν ταχνδρομικήν οργάνωσιν τε-
λειοτάτην δι' εκείνην την έ.τοχήν.
Εξαιρέσει των περιόδων τίϊ;
αύτοκοατοοίας τοϋ Καλλιγσι'λα,
τού Κλαουδίσυ καί τοΰ Νέρωνος,
ή ταχυδρομική οργάνωσις τή; Ρω¬
μαϊκά αντοκρατορίας άνή? Θεν
είς υψηλόν δασμόν τελειότητος.
Γενικώς ή ταχυδρομΐκή ύπτκτσίϋ
εχρησίμευεν ώς όργανον κατα¬
στροφήν μέν επί των τυραννινών
κοϋυεστώτων, ώ; όργανον ευημερί¬
αν δέ -/αί ευκολίας επί των σι-νε-
των άριχόντων. Δα τοΰς πρώτον;
ήτο όργανον τυραννίας, διά τοΰς
οεντέοονν, είρήνης καί οΐκονομι-
κής εί'ημερίαις.
Αί βαρβαρικαί έπιδρομοί των
Γότ&ων, των Οΰννων, των Όστρα
γότ9ων καί των Βανδάίων, μα£ΰ
μέ τόσας άλλας εκδηλώσει; πολΐτι-
σμοΰ τα; οποίας κατέστρεφον
έ-
Εηφάνισοον καί την ταχΐ'δροιιιν.ήν
οργάνωσιν.
***
Ώς άποτελεσματικόν μέσον ίν.-
πολιτισιιοΰ, ό Κάρολος ό Μέγα;,
κατακτητής καί νομοθέτι,ί, άπε-
κατέστησεν τό «0Τ'ΐΒ8ΤΤ8 ΡΓ-
ΒυΠΙ'Β» καί εφρόντισε νά έγ-
καθιδ.ρύση ταχ)δρομεϊα, επί των
κυριωτέρων όδων, αΐτινες διέσχι-
Ιον την αΐ'τοκρατοριαν το>.
Τό
); μη χά δα ;
ασία; στρατωτικοϋ; δρό ιου;' φεονδαιρχικόν καθεστώς τό όποΐ-
μ ά; κάμνει νά πιστεύσωιιεν | όν ενεκλιμάτισαν είς την Ιταλίαν
τη:, μαν κάμνει να πιστενσαναεν Ι
δτι ύφίστατο έκτοτε σύστί,μα τα-
χυδροκ ι νώ ν σι·γκο ι νωνιών.
Ή άτΐΓμάιησιν τής Έ'ληνικής
ζωήν υπο των Ρωμαϊκόν κατέστη¬
σεν τοΰ σνρμοΰ την δι ίπισΊολών
άλλιιλογραφίαν, πρϊϊγμα τό οποί¬
ον άνέπτΐ'ξεν κατά πολίι την
όν ένεκλιμάτισαν είς την Ιταλίαν
οί Γάλλαι, δέν εξεδήλωσαν την α-
παιτοοιιίνην μέραιναν καιί ν.ατά
τον ΜεσαΙωνα ή ταχνΦρομική ύ-
πηρεσία. άπό κυβι?ρνητική κατέ¬
στη ίδιωτική.
Οί πολίται ίεσαν υποχρεωμένοι
νά άνατρέχουν εις τάς θρησν.εντι-
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΒ10ΗΑ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ Τ» 1914
Μόνον $5.00 μηνιαίω;. Διδασκαλία άτομική, Άγγλιστί—Έλλτγνι-
στί, παρ' Άμεριχανίδοΐ, κατόχου τής 'Ελληνικής. Άνοικτή άπό 10
π. μ.'εικς 10 μ. μ.
534 -- 7ΤΗ ΑνΕ. (Μεταξύ 40—41ης Όδοΰ) ΝΕ%¥ ΥΟΗΚ
ς τους ποοσκυ-
■αχοϊ'; καί είς
κάντα ό όποΐης έπράκειτο νά έπι-
χειρήστ) ταξείδιον άπό τοΰ ενός
τόπον είς τον άλλον. Τα Πανε-
πιστήιιια τα όποία πρωτοϊδρϊνθη-
σαν τον ΙΤον αιώνα, ώργάνωσαν
·ύπηρεσίαν 5ό
Κατά τόν Μεσαίωνα ό Άμεδαΐ-
ο; Τάσσο; ποοέιβ·ϊ> ίΓις την οργά¬
νωσιν τακτικοΰ ταχυδρο^ιείου. Οί
άπόγοΛ'θί τού συνεχίσαιντε; τό έ'ρ^
γόν τού τό έτελειοποίησαν καί τό
άνέΐττυξαν καί κατώρθωσαν νά έγ-
καταστήσοι.ΐιν αξιοθαύμαστον, διε-
θΛ'η τοχυδοομικήν νπηρΐσίαν Οί
ταχυδρόάοι τή; Έταιρίία; Τάσσο
εξετέλουν την ΰπηςι:σίαν των ε¬
πί των όδων Βενετία; - Ρώμης -
Γενούης, διά την Ιταλίαν, Πρά-
γας - Φρανκφούρτης - Μαγένζ»;
οιά την Γερμανίαν, Περπινιάκ -
ΒαρκελωΛΤ]ς - Μ·αδρίττ>;, διά την
Ισπανίαν, μεταφέράντης την άλ-
ληλο-ι/ραφίαν των τεσσάοων εθνών
τα όποΐα άό,τήρτιίζον την πολιτι¬
σμένον Εύρώ-ΤΓ,ν τοΰ Μεσαίωνος.
Τερασπαν δτιως ανάπτυξιν εση¬
μείωσεν τό τα-χιΛρομικον σύστΐ}μα
ά αάλ ή
χρμ
μετά την ανακάλυψιν τή;
γραφίας υπό τοϋ Γουτεμ5'~ργίον·
τώ 1438. Είς την ανάπτυξιν αν-
τήν συνετέλεσεν κατά πολύ καί ή
Γαλλικ,ή έπανάστασι; ή ότοία διά
τή; άνακηρυξ&ο:ς των «δικαιωμά-
των τοΰ άνθρωπον» τψ 20ην Αί)-
ΰ τοϋ 1789, -μ^τέδωσεν εί;
πάσας τάς κοινοονι/.άς τά5-ις τα
ιύεργετήματα των δτμΛοσίοον έ/εί-
νων ύπηρεσιών.
ΤαυτοχρΟΛως (.ιέ την Εοάλι/ήν
επανάστασιν, συνέβησαν καί δΛ>3
(χλί.α γεγονότα έ-τιστη,μονικοΰ χα-
ρακτήιρος τα όποΐα συνετέλεσαν
είς; την ανάπτυξιν καί. βεν.τ'κοσιν
τής ταχυδρομικίϊς συγκοινωνία:,
ή άνακαλυτ]ης τής ατμοιιηχανή;
καί ί| έφαριιογή της εί; τόν σιδι»
ρόδρομον υπό τοΰνΓείοργιου Στε-
(ρενσον καί εί; τα άτιιόπλοΐα υπό
τοΰ Φούλτων. Διά τής εφευρέσεως
αυτής καί των εφαρμογαί ν της;,
διηυκολνν'&ησαν τα μέσα της συγ¬
ί
κοινωνίαν και κατέστη ταχυτέρα |τά χον κα1 τά %0 . τ
η ταχυ5ροιιικη -υπηρεσια. Το εμ-|τοΰ χρωιιατιομοΓ, τών 5^
ποριον προσέλαβεν νεας μορφάς. --Α»,-,.·· ^.-οαν,,-,,ς;
ΠΑΡΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΤΑ ΝΕΑ
ΣΕΤΣ ΣΤΕτΑΝαΐ ΣΕΤί ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΠΝ
Σπέσιηλ κατασκενασθ^ντα
πσοά τοϋ Έργοσταπίου
Ι)ΟΗΚΟ8 ΒΚΟδ ίηο.
διά το Κατάστημά ιιας.
Σέΐ Νο. 1 ............ $20.00
> Νο. 2 ............. 522.00
> Νο. 3 ............. 5^0.00
> Νο. 4 ............. *».">. >0
> Νο. 5 ............ ?40.ι)0
» Νο. 7 ............ $45.90
> Νο. 8 ............. ί'.Ο.ΟΟ
> Νο. 9 ............. 570.00
Τελε-ΐτιία στάϊλς, *«θε αϊ-
Γθϋ -ωλοϋμεν φέρε·. την έτι-
,ί~~τ> τοϋ έργοστασίθ'ο ·μ£ τα;
ά;·/·/ο; τιμάς των. Γράύϊτ:
«άν είναι δΓ άγόρ·. τ) κορίτΐι
Σέτ Νο. 701 .......... ?12.00
» Νο. 702.......... $!7.">0
» Νο. 703 .......... $21.01)
> Νο. 704 .......... ί^ό.ΟΟ
> Νο. 706 .......... 110.00
» Νο. 707 .......... 855.00
> Νο. 708 .......... «42.00
> Νο. 709 .......... $·>0.00
Αποστέλλομεν ταχυδρομικώς ήσφαλισμενα εναντίον
Βλάβης, Άπωλ^ττς, ή Κλοπής, συσκευασμένα έντό; εί-
δικών επί τούτω κυτίων, είς δλα τα μέρη τής Άμερικής
κσί ΚαΛ'αδά. Έν άνάγκ|ΐ τηλεγραφήσατε την παραγγε¬
λίαν σας.
Τηλεγοαφική ΔιεύθυΛ-σις:
Νενν ΥογΙϋ.
6ΒΕΕΚ-ΑΜΕΒΙ0ΑΝ ΝΕΥο 60.
Ελληνικά Καταστήματα ιδρυθέντα τφ 1905.
48 ΜΑΟΙ50Ν 5ΤΠΕΕΤ ΝΕΥΥ ΥΟΗΚ, Ν.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ:
Υ.
5609.
Ό νεος Γενικός ΕίκονογραφημέλΌς Τιμοκατάλογός μα;
ευχαρίστως άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ τφ αιτούντι.
ρ ρ ς ρφς
χάρις είς την κανονικήν καί ταχεί¬
αν μεταοίΦασιν των είιδήσϊων καί
την παροαοίαν μεταοροράν ψπο-
ρευμάτων.
Οί σιδηρόδρομοι κατά την πρώ¬
την των εμφάνισιν, εθεωρήθησαν
ώς άπλοΰν σι·γκοινχσνιακον μέσον
πο).ιπελείας. Ό Βασιί^ύς της Νε¬
απόλεως, ό Τσάρος τής Ρωσσία;,
ό Βασιλεύς τή; Γαλλία;, κατεσκεύ
ασαν μεταΕϋ των πρώτων μικράς
σιδηροώρομικάς γραμι;ιά; διά νά
σΐ'νδέσονν τάς ποωτευο·ί<σας τοον μέ τάς εξοχικάς έπΐΐύλεις των. Ον¬ τως ή Νεάπολις σι·νεδέΐθιι σΐδι ρο- δρομικώς ιιέ τό Πορ·τιτσι, ή ΓΪε- τρούπολις μέ τό Τσάρι'οε Σέλο, οί Παρίσιοι μΐ τάς Βερσαλλία;. Ή πύκνοοσις τού σιδτιροοροιιι- κοΰ 7.<Α άηιοτλοϊκοΰ δΐ/ίτόου με- τεμόρφίοσαν τάς φυσι/.άς συνθή¬ κας; τοΰ κόσμον, έδωκαν ζωήν καί αξίαν εί; την παραγωγήν, έξεμη- οένισαν τάς άποστάσεις, προσεγ¬ γίσαν τα εθνη μεταξύ των, άνέμι- ξαν τα ά'τομα καί τάς φυλάς, ιε- τέβαίνθν την οικονομικήν κατάστα¬ σιν διαφόρων π.;ριοχών καί έτρο- ποποίησαν βα&ύτατα τα ή'θη καί ε- θιμα των λαών, καθως καί τάς σχέ- σεΐς μεταξϋ νι:φαλαίο?ΐ' κακ. εργα¬ σίας. Ή μεγαλοφυία τοΰ άνθρωπον γιγαντωθΐΐσα κατενίκΓ.σεν όλα τα φυσικά έ|ΐ.τόδιια. Κοιλάδος, ποτα- μοί, θάλασσαι ί?/κεανοί καί άπέ- ραντοι ερημοι δέν ϊσχινταν νά ,τ«- ρακωλΰσονν τΐ|ν .τρόοδον τή: σι- ι δηοεβρομικής καί άτμαπλοικής ά- ναπτι'Εεως, χάρις είς την άξιο- 1 θαΰΜαστον τ ί^ιοποίησιν των μη- χα^κων μέοτον. Ή τοιαύτη δημι- : ουργία των ταχυτάτων μέσων συγ- κοινωνίας σντετ&λεσεν καί είς την εγκατάστασιν τής σημερινής τα- γυτάτης ταχι<δροιιική; ύ.τιιρεοία; , την πρωην θέσιν τής οποίας" ναπί- χουν τα ταχι»διρομ€ία των 'Ηνΐυμί- ι νων Πολιτειών τού Π ανεζ'.^τημίθΛ ' Νότρ Ντάμ, τοΰ Ιτ^ς 1924, κα: η Άγ·/Λες Μάκ "Ενερο, έκ ΦιλαΒελφείας, την οποίαν Θά τον Ίοό';·.ον. ϊατροΰ τινο-ς νά τον σουν είς τό Φοενσκοιιεΐον ΣΥΓΚΡΟΥΣΙΣ "Η ΑΠΟΝΣ ΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΑΣΤΕΡΟ Ό Ζάν Καοέτ, Γάί^ο; α νάμο;, είς αρθρον τού επί τ /ασιιοϋ τοΰ άσΓέοος Νό(ί« κτόρις (Νέος τοΰ ποιμένον δτι ό διχασμός σημαίν' /.ι σιν τού άστΓΐχ»; καί δχι, ώς πιστεΐεται δημ ς μετό α/λ&ν Ό Χάρρν Α. Στούλντ?δχερ, εις ' ρυτών Μαίρη ΕΝΑΣ Χ1ΙΚ0Σ ΕΚΑΕ1ΣΒΗ ΕΙΣ ΤΟ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟΝ Ένα, σκάλ'δα'ον ΐτρωτει^ΐν;; άνεκα?.ύ«ρθη εί; Μονμορανσϋ τη; Γαλϊάας. "Ενας χημικάς, ονόματι Χονγκονίν, κλεισθείς εις το Φθ£- νο-Όμεΐον οιαμαρτύρεται δτι ε!κ- λείσβη υπό των έχθρών τον καί ^ητεΐ νά εξετασ9·ΐ) υπό δνο >|'ΐί/,ια-
τρων. Ό Χονντκη'ίν είνε γνωστό-
τατος είς τόν έπιστημονι/όν κόσ¬
μον τής Γαλλίαν διά τά -τειοάΐια-
ίπ1
.^ιάτων.
ο>.Εςΐραγμαΐτει>ετο την
έέώ ί
; ργμ η
πώόληχτιν των έφενρέσεών τού εί;
μίαν Γερμανικήν εταιρείαν ν.αί
λέγεται ότι Γάλλοι βιομήχανοι, των
οποίων τα σνμφέροντα έ^λάπτον-
στρονομοι τόν έμελετων. '
τσι ότι πρόκειεαι μΓ'λλον
ΰ ό λ
το, κατώριθωσαν επί τή βάσει έκ-"ί«νίίον
. οαΰσεως μετό α/λ&ν α^
/.ιτόαπν άποχωρισμοΰ τΓλ οιΐι
641 - 5ΤΗ
ΠΡΟΣΟΧΗ
Τάς φωτογραφικάς
γραφικάς σας εργασίας εις
Καάίο ΡΙιοίο. τελευταίον
στήματος. Άναλαμβάνομεν |
πό μικράν σας φωτογραφή
νά μεγεθύνωμεν είς μέγε™
16X20 Ίντσών, πρός $1.25.
πίσης ζωγραφικάς χειροΥ'
φονς μέ κορνίζα καί γιαλι α
τί $5.00. Ζητήσατε τόν νέ
μας τιμοκατά).ογον. 'Αποοτι
λεται δωρεάν. Ζητοΰναι αν
πρόσωποι είς κάθε πσροικια
Κερδίζουν άρκετά.
ΗΑΟΙΟ ΡΗΟΤΟ ΕΝίΑΗΒΙΝ6 00,
ΡΙΤΤ5ΒϋΒ0Η. Ρ
ΙΝΤΕΡΝΑΤΙΟΝΑί
ΟΑΡΡΕΝΤΕΡ 8ΗΟΡ
Άναλαμβάνομεν τέλειον έΕοοραϊσμόν κατασπ)μάτων, μετα.ι< ήσει; καί έγκαταστάσει; είς ΚβδΙ&ϋΐ-αηΙδ, Ι,ιιικϊιι Κθθΐί Οοί'ίββ ΡοΙδ, κλπ. Έργασία ήγγυημένη, είς τιμάς συγκατα6 κάς καί^ μεγάλας εί>κολίας. Ζητήσατε τάς τιμάς μας προτοϋ δ^
τε την εργασίαν σας.
ΟΗΚΙδΤΟδ ΡΕΝΤΙδ
132 ΟΗΕΚΗΥ 5ΤΒΕΕΤ ΝΕ¥ ΥΟΗΚ Ο
Τηλέφ. ϋΓνϋοοΙί 8120. — Τηλέφ. Νυκτός: ΌΓνιΙθθΚ 7
«*ϊ»3ΧΙΚυ.1 ΚΗΡΥΞΗ.— ΚΥΡΙΑΚΗ. 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
25
Γ
είς
λθΗΑΝΑΙ, 3 Απριλίου —
Κατά {πληροφορίας διαβιδα-
ίσας χθές «ς ™ υπουργείον
Ναιτι-νίών τό προσραξαν προ
κρών είς την θέσιν «Κά6ο
Ερλος» τής Αίγινης τορπιλλο-
Γον «Πάνορμος» απεκοπη εις
. καί κατεβυθίσθη.
|Εν τώ Ιυεταξύ είχεν επιτευχθή
Ιδιασωσι; ίτών π&ϋσρωνι τοιΙ
■ου; καί πρό παντός των ευρι-
επί τοϋ καταοτρώματος
Δ εΐ: τό πρό; πρύμναν κύτος
|?πικαθήμενον επι τής ύφάλον.
Ι λέβητες τοϋ σκάφους καί μέ-
Ιμέοο; των Ιγκαταστάσεων τοΰ
Ιανοστασίου παρεσύρθησαν είς
βυθόν τής1 ^άσσης μετά_
ά-Γο/.οπέντανν τίαημάτων τοϋ
,ρους. Διά την περίσωσιν αΰ-
θά ν.αταβλη&οϋν προσπά&ει
αί ί^τίζεται νά -/αταστ\ δυ-
ή άνέλκυσίς τα>ν διά γερα-
τή βοηθεία πάντοτε δυτών,
|' όσον τόν 6ά#ο; είς τό οποίον
Κσ9ησαν τα τεμάχια τοΰ σκά-
- Είναι μόλις 10 όργνιών.
|0 οΓ,ταχθείς δπω; ενεργήση
ΐΗ/.ηρ,οματικας άνακρίσεΐς διά
Ινανα-'ΐον τής «Πανόρμου» άν-
Βοίαο/ος κ. Ιωαννίδης δέν
I-
ασΕν εισέτι τόν κυβερνητην τον
|πιλλο°όλου κ. Δοϋκαν, διότι ή
Ιάστασ·; τον δέν εσημείωσε
βελτίωσιν επιτρέπουσαν
ήττον δυως έκ τή; έξετά-
; των λοιπών αξιωματικών τοϋ
φού: ζαι τοϋ ευρισκομένον είς
ιΐΓ,διιλιον "χαχά την ώραν τής
«αραξεως ναύτσυ, άφ' ενός καί
Ι έλεγχον τού ήμερολογίου τοΰ
ιρου; άφ' ετέρου διεπιστώθη
τα τόν άπόπλουν της «Πα-
μοι·» έκ Πόρου δέν είχε χαρα-
ί ττορεία όντε παρά τοϋ κυβερ-
θυ ν.. Δούκα, όντε παρα τοΰ α-
ιματικοϋ τής πορείας ύπάρχου
Βουδούρη, τό δέ σκάφος επλεε
ίΐ βάσει προχείρον τοιαύτης
<ομένης αύτοπροσόπως υπό ευρισκομένων επί τής γεψύ- ζαθ' όλην την διάρκειαν τοϋ 10 δνο ώς ανωτέρω άξκοΐαιατι- ΙΩς ί/. τούτου ή άνάκρισις κα- ν είς τα συ,μπέρασμα ότι ΰ- γοι τοΰ ναυαγίου είνε τόσον ^'ητης τοΰ σκ.άφους κ. Δοΰ- ίοσο' καί δ υπαρχος αυτού κ. ")ι'9ϊΐ;. οΐτινες έδει κατά τους ^ού; κανονισμούς νά πλέουν τί) &άσει προδιαγεγραμμενης [ναταχωρισ.μενης είς τό ήμερο- Γ*°ν -τορείας. |Η ν,ατάστασις τοϋ κ. Δούκα έ- -ι;')σε χθες έλαφράν έπιδείνω- 'η &ιιτνέουσαν δμ<ος, κατά την 'Ρ των ιατρών τού νοσοκο- ε;; ο νοσηλεύεται, σσ&αρά; ΣΤ0Υ10, ΙΣΤ0Υ10, Ν Υπο Τξάκ Λόντου. "Εργον πλή- ρ νοητειας καί πεοιπετειών. Ζων- ^"^ τΐς ζωι"^ των θα' μαται δεδεμένον $1.00. · ΗΕΗΑΙ.Ο» 26ΤΗ 8Τ., ΝΕνν ΥΟΗΚ ΈΓΑΑΗ ΑΙΕΘΝΗΣ ΑΓΕΙΡΙΚΗ ν Λ Χα1 2·599 συν Απαραίτητον ο,ά ύ ί έν β* «Ι; Τ« ΝΕνν ΥΟΙΙΚ 50% ΕΚΠΤΩΣΙΣ 50% ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ^π«>ς μ^5 ιήν σπανίαν αυτήν προσφοράν
αποκτήση κάθε Έλληνικό σπίτι είς τ6 ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ, τάς
Τ Ι3 Ε Ι Σ
ΚΑΛΑ1ΤΕΧΝΙΚ0Σ ΔΕΑ1ΝΙΙΜΟΥΙΙΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΑΣ
(ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ Α_ίΥ?Α>, ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
II
Ε81ΕΚΙΙΙ1ΕΡΙ. ιΐΙΙΙΕΡΙ ΕΙΕΙΤΕΡ1ΙΜ1ΙΕ11
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΝΟΖ; ΤΗΣ ΕΑΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καπνος στόν άνεμο, στάχτη τα μίση
ΕλϊδΛΤΗΡΙΟΝ *·
Στιχβ, Ι. Πολίμιε-Μουβιχή Λ. Λανοάγχα
• · *
ΑΡΕΣΕΙ ΖΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
&κίνησ' άπ' την Ίλλυρία τή μακρυνη
ΡΟΧ ΤΗθΤ-5ΗΙΜΜν
Υπό θ.
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΛΡΙΕΡΑ
*Ένα βάλς εΐν' ή ζωή μας κι' άς άθ·
(χίίττΐ ό χορός
ΟΙΊΕΡΕΤΤΛ Ύλ4 Ν. Χοτζηοποσΐώόν
• * *
ΑΠΑΧΗΔΕΣ Τ9Ν ΑΘΗΝ8Ν
«αθΧΟ Ζ' ΕΧΒ ΧΥΜΠλβΗΧΗ)
Λόγια, πουλί μου, μην άκοΰς τού
κόσμου, πάντα α1 άγαπώ,
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Ύ»Ν. Χατζηοποβιο)ο»
• · ·
ΑΧ!ΕΑΑ
(ΜΟΝϋΔΙΑ ♦ΑΠΡΑΧ)
Αχ! ?λα .-τέτα δώ στή μοναξιά μόν,
...
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΑΙ
Έδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνα;
(καστανής
ΤΑΝΟΟ Μ«χηχ!| χβί Στίχ« Α. Βώττη
• . ·
«•Ε ΟΗΕΡΙΟΗΕ ΑΡΚΕ5 1ΊΤΙΝΕ
Γαλλιστί καί ΈλληνιοτΙ
ΡΟΧ ΤΒΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ
• · ·
Η ΚΟΡΗ ΤΒΝ ΚΥΜΑΤΑΝ
Κόρη πάνω άπό τδ βοάχο σάν πουλϊ
(μονανό
πομαν<χ ' · Ποίητνς χαΐ Μανοιχή θ. Ι. ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ* Μή λησμονήογις, αν μακρυά μου εΐσάι Ποίησις Λ. Βιτΰη—Μονσιχή Ε. (1ί Ορυ» . · . «ΕΝΥΧΤΙΔΕΣ Πώ; θές νά κλείσω μάτι πειά. λΐονσιχή έ. Πίγγη ... ΕΑΑ—ΕΛΑ <Ι 6ΡΗΙ0 <ΙΛ 6ΡΑΗΙ0ΜΙ) »ίέσ' στή θερμή σου άγκάλη Στίχ<Η Ν. Βλνοοίίον • . · ΓΙΑΤΙ Γιβτί λυπητϊρό τραγοΰδι λέν τα που- (λιά πρωϊ-,πρωΐ .* Μονσιχή Τ. Ξανβοπούλον • · · ΓΙ02ΕΦ. ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ <ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟΟΟΗ) Νοιο')9ω τί] λαχτάρα άλήθεΐα Πά ίχ τον ΓεομαΜ^ον ΜΗ Σ' ΕΜΑΛϋΣ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ! Πές μ' άγάτη μου τί εχεις Ποίτχης Γ. ΑαμπονΜ'δον—Μουοιχή ί)β ΟουΓΐίΐ ... ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ <ΓΑΐΜΤΙ ΤΡΕΛΑΟ) Μέ γλέντι κβί μέ φλέρτι τί) ζωή .τερνώ 5ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΒΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μαΰρ' είν' ή νύΥτα στά δουνά, ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ' ΕΠΑ Μ0ΛΑ 'Εγια μόλα, έγια λέσα, φύσηξε 6ορηά, Πό.Γ,»- Μ. Σταμ«ΐίλ(Μ—Μονσική ΚβΧβμβΙη ΜΗ Μ' ΕΡΩΧΑΣ (ΜΑΜΟΥΡΙΣΜΑ) μή μ' έρωτι^ς γιατί θρηνώ Λΐή μ* έρωτάς.γιατί πονώ Ποιηοι; Γ. Λβμ.ΐνΐ.'νίδοΐ'—Μΐυαιχή Ν. Ι1κΑλ«ΐ| ... ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΗΝ Α9ΗΝΚΝ (ΕΑΝ ΟΜΕΙΡΟ» "Οταν σ' έπρωταντίκρυσα, δταν οί (πρωτοείδα Μέσ' στήν ·ψυχή μου ενοιοισα κάποια (κρυφίι ίλπίοα ' ΟΠΕΡΕΤΤΑ 'Υ*ό Ν. ΧζΑλ Ο! ΚΑΤΕΡΙΝΑ Άπό μικρο παιδί βίχα μιά μελαγχολία στήν καρδιά όδυνηρή, τί φοδερή! (ί!^ ( ΟΝΕ 5ΤΕΡ ( ♦ · · ΤΙΤΙΝΑ Άλήθεια εΐμαι σαστισμένος ν κι' άπ' όλους σας παρντόν ζη^ Γιατ' εχω χάση ό καϋμένος 'Εκείνο πούχα λατρεντό. ' ΡΟΧ ΤΚΟΤ - 5ΗΙΜΜΥ • · · Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ____! Τδν κόσμο γύρα τόν φέρνω καί γυ· *^ .(ρίζω ■ γ.αί καθενδς διαδάζω 'γώ τή μοίρα Σιίχοι Τ. Μ«»οοϊ.τ{νΐ|—Μονσ«ή Ι. ΟΙχβνβμβιιβ» • · · ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ ^ · Έγώ τό πίνω καί τό λέω,ν^ γίνοχ'μαι στουπι Ε Πόγγη Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΑΙΑ . Μιά μνστιχιά έλπίδα, φώς μου, Ιχ» έδώ μέσα στήν καρδιά4 • · · ΣΕΡΕΝΑΔΑ Τώοα ποΰ τό σκοτάδι άπλώθηκε στή (γη .' *Ήλ9α νά τοαγουδήσω ώ; νά πθθβάλ' (ήαΰγή Μο«ηχίι Χ. Σβμόβα ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Σέ δίχτυα άγάπης σάν δρεθοΰν μέσ' τής ζωής τό κϋμα ΟΠΚΡΕΤΤΑ ·Υτβ Χ. ΧοτζηβΛοβτ»»*1 0· Ε5ΡΑ6ΝΕ Ρβΐοπια ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΠΟΛΥΜΝΙΑ Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό- (νου; κϊ,έφτης: Π·ιΊνη; Βαλαωοίτοιι—Μουσιχι'ι Π. Καβυίοη ΑΣΕ ΝΑ "Ασε να γύρω μέσ' τή θερμή την άγ- (καλιά σου χαί την καρδιά σου ελα ν' άνοίξης; (μυστικά ... Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ (λΤΙΙΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) "Οσω γυρίζ' ή σ^αϊρα χαί στής ταδέρνε; φρίσκεται κοασί • « · Ι." ΟΒΙΕΝΤΑίΕ Τ»η§ο θΓΪεηΐΗΐβ • · · Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά αένα, ρέ σκ).ηρόκ.αρδη κ.αί πλά- (σμα άρειμάνιο, Αίγο μυαλό μοϋ εμεινε κι' αύτό είναι (βιδάνιο Μονβυη'ι Α. Μαβτοηήνη • . . Η ΞΕΑ0ΠΑΣΤΡΑ "Αχ! ξελογιάστρα, μ' άπονιά ό δόλιος τί σοϋ φταίω Ηουοιχτ) Ν. Χατ'ηαΛοστό) αν Δ ι « ο χ ε ν ή Λ. Κ α 11 ·> ι ι
• . ·
ΟΙβΟίΕΤΤΕ
"Εδιωξε πειά τώρα ή νυχτιά
οσα είχε ή 'μέρα 6άρη
ΡΟΧ ΤΒΟΤ
• · ·
ΕΡΚΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ
(ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΑΙ ΤΗΧ ΑΑΤΕΡΝΑΧ)
Μόνο μέσ>.στί)ν ταδέονα μοΰ φεΰγει
(τό μεοάκι,
.. ·
ΕΞΟΜΟΑΟΓΗΣΙΣ
Παπά, μ,ιά κόρ' άγάπησα καί μ' άγα·
(ποϋσε σάν τρελλή
Ποίηθΐ; Ι. Πολ.<μη—Μονσιχή Σ. Ξαμά«α ΕΝΘΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ 'Ενθνμήσου σκληρά τΐ)νο>ραία6ραδυά
ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ
Παντρεμένος .τρίν πάω στά ξένα
νύφη άκόμα ξανθούλα μικρή
Ποίηο( Γ. Λοοσίνη—ΑΙουσιχή Σ. Σαιιάοα
...
ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ
4ΟΕΛΟ ΧΑΝ ΠΡίΙΤΑ)
Θελω σάγ πρώτα στήν άγκάλη σου
(νά γέρνω
• · ·
ΟΙ ΕΡ&ΤΕΥΜΕΝΟΙ
(ΑΓΑΠΗΧ ΛΟΓΙΑ)
Τούς πόνους, τής πίκοες. καϋμου;
λησμσνώ καί γελώ
τ' όδραΐό σου στόιιοτ γλυκά σάν ττιλώ. ·
ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
■
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ
ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ.
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ
ΔΟΛΛ. 3.00
50%
50%
_υμ«ληροΰντες τό πα¬
ραπλεύρως δελτίον, ά«ο-
κόπτετε και μας τό ταχυ-
δρομεΐτε, ημείς δέ άνα-
λ,αμβάνομεν την άποατο-
λήν δια λογαριασμόν σας,
δι' οιονδήποτε μέρος τού
χόΌμου.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑυ) (Βοοΐί 81θΓβ)
140 "~βδΙ 26ΐ1ι 81., Νβνν ΥθΓΐί
Έσωκλείστως ευρίσκετε δολλ. 3.00, μέ την παρανόησιν όπως μοί
άποστείλητε τάς τρείς Μουσικάς Συ/Λογάς.
"Ονομα............,
Διεΰθυνστς..........
Πόλις.............».......Πολιτεία
25
Γ
είς
λθΗΑΝΑΙ, 3 Απριλίου —
Κατά {πληροφορίας διαβιδα-
ίσας χθές «ς ™ υπουργείον
Ναιτι-νίών τό προσραξαν προ
κρών είς την θέσιν «Κά6ο
Ερλος» τής Αίγινης τορπιλλο-
Γον «Πάνορμος» απεκοπη εις
. καί κατεβυθίσθη.
|Εν τώ Ιυεταξύ είχεν επιτευχθή
Ιδιασωσι; ίτών π&ϋσρωνι τοιΙ
■ου; καί πρό παντός των ευρι-
επί τοϋ καταοτρώματος
Δ εΐ: τό πρό; πρύμναν κύτος
|?πικαθήμενον επι τής ύφάλον.
Ι λέβητες τοϋ σκάφους καί μέ-
Ιμέοο; των Ιγκαταστάσεων τοΰ
Ιανοστασίου παρεσύρθησαν είς
βυθόν τής1 ^άσσης μετά_
ά-Γο/.οπέντανν τίαημάτων τοϋ
,ρους. Διά την περίσωσιν αΰ-
θά ν.αταβλη&οϋν προσπά&ει
αί ί^τίζεται νά -/αταστ\ δυ-
ή άνέλκυσίς τα>ν διά γερα-
τή βοηθεία πάντοτε δυτών,
|' όσον τόν 6ά#ο; είς τό οποίον
Κσ9ησαν τα τεμάχια τοΰ σκά-
- Είναι μόλις 10 όργνιών.
|0 οΓ,ταχθείς δπω; ενεργήση
ΐΗ/.ηρ,οματικας άνακρίσεΐς διά
Ινανα-'ΐον τής «Πανόρμου» άν-
Βοίαο/ος κ. Ιωαννίδης δέν
I-
ασΕν εισέτι τόν κυβερνητην τον
|πιλλο°όλου κ. Δοϋκαν, διότι ή
Ιάστασ·; τον δέν εσημείωσε
βελτίωσιν επιτρέπουσαν
ήττον δυως έκ τή; έξετά-
; των λοιπών αξιωματικών τοϋ
φού: ζαι τοϋ ευρισκομένον είς
ιΐΓ,διιλιον "χαχά την ώραν τής
«αραξεως ναύτσυ, άφ' ενός καί
Ι έλεγχον τού ήμερολογίου τοΰ
ιρου; άφ' ετέρου διεπιστώθη
τα τόν άπόπλουν της «Πα-
μοι·» έκ Πόρου δέν είχε χαρα-
ί ττορεία όντε παρά τοϋ κυβερ-
θυ ν.. Δούκα, όντε παρα τοΰ α-
ιματικοϋ τής πορείας ύπάρχου
Βουδούρη, τό δέ σκάφος επλεε
ίΐ βάσει προχείρον τοιαύτης
<ομένης αύτοπροσόπως υπό ευρισκομένων επί τής γεψύ- ζαθ' όλην την διάρκειαν τοϋ 10 δνο ώς ανωτέρω άξκοΐαιατι- ΙΩς ί/. τούτου ή άνάκρισις κα- ν είς τα συ,μπέρασμα ότι ΰ- γοι τοΰ ναυαγίου είνε τόσον ^'ητης τοΰ σκ.άφους κ. Δοΰ- ίοσο' καί δ υπαρχος αυτού κ. ")ι'9ϊΐ;. οΐτινες έδει κατά τους ^ού; κανονισμούς νά πλέουν τί) &άσει προδιαγεγραμμενης [ναταχωρισ.μενης είς τό ήμερο- Γ*°ν -τορείας. |Η ν,ατάστασις τοϋ κ. Δούκα έ- -ι;')σε χθες έλαφράν έπιδείνω- 'η &ιιτνέουσαν δμ<ος, κατά την 'Ρ των ιατρών τού νοσοκο- ε;; ο νοσηλεύεται, σσ&αρά; ΣΤ0Υ10, ΙΣΤ0Υ10, Ν Υπο Τξάκ Λόντου. "Εργον πλή- ρ νοητειας καί πεοιπετειών. Ζων- ^"^ τΐς ζωι"^ των θα' μαται δεδεμένον $1.00. · ΗΕΗΑΙ.Ο» 26ΤΗ 8Τ., ΝΕνν ΥΟΗΚ ΈΓΑΑΗ ΑΙΕΘΝΗΣ ΑΓΕΙΡΙΚΗ ν Λ Χα1 2·599 συν Απαραίτητον ο,ά ύ ί έν β* «Ι; Τ« ΝΕνν ΥΟΙΙΚ 50% ΕΚΠΤΩΣΙΣ 50% ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ^π«>ς μ^5 ιήν σπανίαν αυτήν προσφοράν
αποκτήση κάθε Έλληνικό σπίτι είς τ6 ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ, τάς
Τ Ι3 Ε Ι Σ
ΚΑΛΑ1ΤΕΧΝΙΚ0Σ ΔΕΑ1ΝΙΙΜΟΥΙΙΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΑΣ
(ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ Α_ίΥ?Α>, ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
II
Ε81ΕΚΙΙΙ1ΕΡΙ. ιΐΙΙΙΕΡΙ ΕΙΕΙΤΕΡ1ΙΜ1ΙΕ11
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΝΟΖ; ΤΗΣ ΕΑΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καπνος στόν άνεμο, στάχτη τα μίση
ΕλϊδΛΤΗΡΙΟΝ *·
Στιχβ, Ι. Πολίμιε-Μουβιχή Λ. Λανοάγχα
• · *
ΑΡΕΣΕΙ ΖΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
&κίνησ' άπ' την Ίλλυρία τή μακρυνη
ΡΟΧ ΤΗθΤ-5ΗΙΜΜν
Υπό θ.
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΛΡΙΕΡΑ
*Ένα βάλς εΐν' ή ζωή μας κι' άς άθ·
(χίίττΐ ό χορός
ΟΙΊΕΡΕΤΤΛ Ύλ4 Ν. Χοτζηοποσΐώόν
• * *
ΑΠΑΧΗΔΕΣ Τ9Ν ΑΘΗΝ8Ν
«αθΧΟ Ζ' ΕΧΒ ΧΥΜΠλβΗΧΗ)
Λόγια, πουλί μου, μην άκοΰς τού
κόσμου, πάντα α1 άγαπώ,
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Ύ»Ν. Χατζηοποβιο)ο»
• · ·
ΑΧ!ΕΑΑ
(ΜΟΝϋΔΙΑ ♦ΑΠΡΑΧ)
Αχ! ?λα .-τέτα δώ στή μοναξιά μόν,
...
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΑΙ
Έδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνα;
(καστανής
ΤΑΝΟΟ Μ«χηχ!| χβί Στίχ« Α. Βώττη
• . ·
«•Ε ΟΗΕΡΙΟΗΕ ΑΡΚΕ5 1ΊΤΙΝΕ
Γαλλιστί καί ΈλληνιοτΙ
ΡΟΧ ΤΒΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ
• · ·
Η ΚΟΡΗ ΤΒΝ ΚΥΜΑΤΑΝ
Κόρη πάνω άπό τδ βοάχο σάν πουλϊ
(μονανό
πομαν<χ ' · Ποίητνς χαΐ Μανοιχή θ. Ι. ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΗΣ* Μή λησμονήογις, αν μακρυά μου εΐσάι Ποίησις Λ. Βιτΰη—Μονσιχή Ε. (1ί Ορυ» . · . «ΕΝΥΧΤΙΔΕΣ Πώ; θές νά κλείσω μάτι πειά. λΐονσιχή έ. Πίγγη ... ΕΑΑ—ΕΛΑ <Ι 6ΡΗΙ0 <ΙΛ 6ΡΑΗΙ0ΜΙ) »ίέσ' στή θερμή σου άγκάλη Στίχ<Η Ν. Βλνοοίίον • . · ΓΙΑΤΙ Γιβτί λυπητϊρό τραγοΰδι λέν τα που- (λιά πρωϊ-,πρωΐ .* Μονσιχή Τ. Ξανβοπούλον • · · ΓΙ02ΕΦ. ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ <ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΑΟΟΟΗ) Νοιο')9ω τί] λαχτάρα άλήθεΐα Πά ίχ τον ΓεομαΜ^ον ΜΗ Σ' ΕΜΑΛϋΣ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ! Πές μ' άγάτη μου τί εχεις Ποίτχης Γ. ΑαμπονΜ'δον—Μουοιχή ί)β ΟουΓΐίΐ ... ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ <ΓΑΐΜΤΙ ΤΡΕΛΑΟ) Μέ γλέντι κβί μέ φλέρτι τί) ζωή .τερνώ 5ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΒΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μαΰρ' είν' ή νύΥτα στά δουνά, ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ' ΕΠΑ Μ0ΛΑ 'Εγια μόλα, έγια λέσα, φύσηξε 6ορηά, Πό.Γ,»- Μ. Σταμ«ΐίλ(Μ—Μονσική ΚβΧβμβΙη ΜΗ Μ' ΕΡΩΧΑΣ (ΜΑΜΟΥΡΙΣΜΑ) μή μ' έρωτι^ς γιατί θρηνώ Λΐή μ* έρωτάς.γιατί πονώ Ποιηοι; Γ. Λβμ.ΐνΐ.'νίδοΐ'—Μΐυαιχή Ν. Ι1κΑλ«ΐ| ... ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΗΝ Α9ΗΝΚΝ (ΕΑΝ ΟΜΕΙΡΟ» "Οταν σ' έπρωταντίκρυσα, δταν οί (πρωτοείδα Μέσ' στήν ·ψυχή μου ενοιοισα κάποια (κρυφίι ίλπίοα ' ΟΠΕΡΕΤΤΑ 'Υ*ό Ν. ΧζΑλ Ο! ΚΑΤΕΡΙΝΑ Άπό μικρο παιδί βίχα μιά μελαγχολία στήν καρδιά όδυνηρή, τί φοδερή! (ί!^ ( ΟΝΕ 5ΤΕΡ ( ♦ · · ΤΙΤΙΝΑ Άλήθεια εΐμαι σαστισμένος ν κι' άπ' όλους σας παρντόν ζη^ Γιατ' εχω χάση ό καϋμένος 'Εκείνο πούχα λατρεντό. ' ΡΟΧ ΤΚΟΤ - 5ΗΙΜΜΥ • · · Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ____! Τδν κόσμο γύρα τόν φέρνω καί γυ· *^ .(ρίζω ■ γ.αί καθενδς διαδάζω 'γώ τή μοίρα Σιίχοι Τ. Μ«»οοϊ.τ{νΐ|—Μονσ«ή Ι. ΟΙχβνβμβιιβ» • · · ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ ^ · Έγώ τό πίνω καί τό λέω,ν^ γίνοχ'μαι στουπι Ε Πόγγη Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΑΙΑ . Μιά μνστιχιά έλπίδα, φώς μου, Ιχ» έδώ μέσα στήν καρδιά4 • · · ΣΕΡΕΝΑΔΑ Τώοα ποΰ τό σκοτάδι άπλώθηκε στή (γη .' *Ήλ9α νά τοαγουδήσω ώ; νά πθθβάλ' (ήαΰγή Μο«ηχίι Χ. Σβμόβα ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Σέ δίχτυα άγάπης σάν δρεθοΰν μέσ' τής ζωής τό κϋμα ΟΠΚΡΕΤΤΑ ·Υτβ Χ. ΧοτζηβΛοβτ»»*1 0· Ε5ΡΑ6ΝΕ Ρβΐοπια ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΠΟΛΥΜΝΙΑ Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό- (νου; κϊ,έφτης: Π·ιΊνη; Βαλαωοίτοιι—Μουσιχι'ι Π. Καβυίοη ΑΣΕ ΝΑ "Ασε να γύρω μέσ' τή θερμή την άγ- (καλιά σου χαί την καρδιά σου ελα ν' άνοίξης; (μυστικά ... Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ (λΤΙΙΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) "Οσω γυρίζ' ή σ^αϊρα χαί στής ταδέρνε; φρίσκεται κοασί • « · Ι." ΟΒΙΕΝΤΑίΕ Τ»η§ο θΓΪεηΐΗΐβ • · · Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά αένα, ρέ σκ).ηρόκ.αρδη κ.αί πλά- (σμα άρειμάνιο, Αίγο μυαλό μοϋ εμεινε κι' αύτό είναι (βιδάνιο Μονβυη'ι Α. Μαβτοηήνη • . . Η ΞΕΑ0ΠΑΣΤΡΑ "Αχ! ξελογιάστρα, μ' άπονιά ό δόλιος τί σοϋ φταίω Ηουοιχτ) Ν. Χατ'ηαΛοστό) αν Δ ι « ο χ ε ν ή Λ. Κ α 11 ·> ι ι
• . ·
ΟΙβΟίΕΤΤΕ
"Εδιωξε πειά τώρα ή νυχτιά
οσα είχε ή 'μέρα 6άρη
ΡΟΧ ΤΒΟΤ
• · ·
ΕΡΚΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ
(ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΑΙ ΤΗΧ ΑΑΤΕΡΝΑΧ)
Μόνο μέσ>.στί)ν ταδέονα μοΰ φεΰγει
(τό μεοάκι,
.. ·
ΕΞΟΜΟΑΟΓΗΣΙΣ
Παπά, μ,ιά κόρ' άγάπησα καί μ' άγα·
(ποϋσε σάν τρελλή
Ποίηθΐ; Ι. Πολ.<μη—Μονσιχή Σ. Ξαμά«α ΕΝΘΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ 'Ενθνμήσου σκληρά τΐ)νο>ραία6ραδυά
ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ
Παντρεμένος .τρίν πάω στά ξένα
νύφη άκόμα ξανθούλα μικρή
Ποίηο( Γ. Λοοσίνη—ΑΙουσιχή Σ. Σαιιάοα
...
ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ
4ΟΕΛΟ ΧΑΝ ΠΡίΙΤΑ)
Θελω σάγ πρώτα στήν άγκάλη σου
(νά γέρνω
• · ·
ΟΙ ΕΡ&ΤΕΥΜΕΝΟΙ
(ΑΓΑΠΗΧ ΛΟΓΙΑ)
Τούς πόνους, τής πίκοες. καϋμου;
λησμσνώ καί γελώ
τ' όδραΐό σου στόιιοτ γλυκά σάν ττιλώ. ·
ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
■
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ
ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ.
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ
ΔΟΛΛ. 3.00
50%
50%
_υμ«ληροΰντες τό πα¬
ραπλεύρως δελτίον, ά«ο-
κόπτετε και μας τό ταχυ-
δρομεΐτε, ημείς δέ άνα-
λ,αμβάνομεν την άποατο-
λήν δια λογαριασμόν σας,
δι' οιονδήποτε μέρος τού
χόΌμου.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑυ) (Βοοΐί 81θΓβ)
140 "~βδΙ 26ΐ1ι 81., Νβνν ΥθΓΐί
Έσωκλείστως ευρίσκετε δολλ. 3.00, μέ την παρανόησιν όπως μοί
άποστείλητε τάς τρείς Μουσικάς Συ/Λογάς.
"Ονομα............,
Διεΰθυνστς..........
Πόλις.............».......Πολιτεία
«ΕΘΝ1ΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 Απριλίου. — ΤΩΝ
ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ. Ίάσων. κοχ Σωστπ.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 30 Απριλίου. — Ίακώ-
6ου τού άδελφοθέου. Ιωάννου θεολ.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
^
Επί "Ελλάδος 1.31ο τ, δοαχμη.
Επί Λονδίνον $4.87 5)8 ή λίοα.
) α ά
Εί
"Επί Παρισίων 3.93 1)4ο τα φράγκον.
Επί Γεριιανία; 23.91ο τό μάρκον.
"Επί Ιταλίας 5.26 3)4ο ή λιρέτα.
'Επ'ι Σε^&ίος 1.76 1)8ο τό δηνάριον.
'Ε,ιί Ροιχιανίας 0.63ο τό λέΐ.
'Ελϊ Τσεχοσλοβακίας 2.9615ο ή «οο-
(ΆΤΜΟΠΛΟ·ΓΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ^
ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
νθΕΕΝϋΑΜ, έκ Ρόττερδαμ.
ΚΈΡυΒίΐε, έκ Βρέπτκ.
Ε3ΤΟΝΙΑ, έκ Δάντζικ.
ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΑΥΡΙΟΝ
Ι,ΕνΐΑΤΗΑΝ, έκ
ϋΚΕδΏΕΧ. έκ Βρέιιης.
ΕΑΝΌΑ8ΤΚ1Α, έκ Σάονθαμ—τον.
ίΑΟΟΝΙΑ, έκ Λί6ερπονλ.
δΑΤυΚΝΙΑ, έκ Τεργέστης.
ΟΕΓ>ΚΙ€, έκ Λί6ερπουλ.
ΟΑΙ_.ΕΙ)ΟΧΙΑ, έκ Γλασκώβης.
ϋΕΙΙΤδΕΑΧΟ, έξ Ά<μ6ον>ργου.
ΒΟΟΗΑΜΒΕΑυ, έκ Χάιδρττς.
ΑΜΗΚ. ΜΕΚΌΗΑΝΤ, έκ Λονδίνον.
ΑΝΑΧΩΡΟΥΝ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΜΑΧυΕί, ΑΚΝυδ, διά Βαροοελώ-
ναν.
ΑΝΑΧΩΡΟΥΝ ΑΥΡΙΟΝ
ΟΑΒΟ Ε5ΡΑΚΤΕΙ,, διά Βαοκΐλώ-
ναν.
\ΊΧΟΧΑ, διά Γένυοαν.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΠΡΟΣΟΧΗ!
ΟΙ θέλοντες νά εκμάθουν καλώς τή>
τέχνην τοϋ κουρέως, άς σπεύσονν νά
ίγγραφοϋν είς τό νέον Επαγγελματι¬
κήν Σχολειον Νβν 5ν5ΐεΓη ΒαΓΐ>βΓ
Οοΐΐοββ, 359 —81η Ανε., Οογπθγ
281η 81., Ν. Υ. Οΐιγ.
(16318—Μ3)
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
Π·ροχθές Κυριακήν, είς ΡαΐΓ
Ν. .1., έτελέκίθησαν οί άρο<ι6ών€ς τοϋ φίλον μας κ. Ιωάννου Καρτσούνη, έκ Πλα)μαβ*ου, Μυτιιλήνης, μιρτά τής κοΑλιμόφφου ονίδος1 Καίτης Νίτσα. Ραίναμιεν τοϋς άρραβώνάς ταη· μέ εΰ- σμα άνθη τής ανοίξεως, καϊ τοίς εϋ- χόμεθα ταχείαν την στέψιν. ΑΛΕΛΦΟΙ ΑΝΔΡΟΧΗ Ν. .Γ. (16550—23) Τελοΰντες την προσέχη Κυριακήν, 29ην τρέχοντος, ετήσιον μνημόσυνον έν τώ ίερώ ναφ τού Άγιον Γεώργιον ν 1 51 Ν Υ έν τώ ίρ νφ γ ργ, 451 ν. 39111 51., Ν. Υ. Οί}·, υπέρ αναπαύσεως της ψνχής τοϋ άιδβλφοΰ ΓΕΩ-ΡΠΟΥ Π. ΚΟΣΜΟΓΛΟΥ (έκ Μυλίοΰ, Γανοχώρων, θράκης) παρακαλούμεν τοΰς συγγενείς, φίλους καΐ συμπολίτας, όπως π^οσΐλθόντες ένώσιοοΐ μίθ' ημών τάς πφός τόν "Υ¬ ψιστον δεήσεις των. Οί άδΐλςροί, Ι. καί θ. ΚΟΣΜΟΓΛΟΥ Νέα 'Υόρκη. (1€532—27—29) ΠΡΌΣΚΛΗΣΙΣ Παραχαλοϋνται πάντες οί έκ Μοΰ- δρου, Λήυ,νου, καταγάμενχΗ, λ ί Κή ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ Ε ΛΛΗΝΕΣ Κατάλληλον εύκαιρία όπως μάθετι μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τϊσσά- ρων έβδομάδων, ή όποία είναι χρήσι- μος καί διά την πατρίδα σας. Δίδα,κτρα μόνον $25.00. αθίΙΙΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΚ (ΖΟΙΧΕΟΕ 850 Εΐ&ητΐι Ανθ. Νβνν ΥογΙι ΜεταΕύ 27ης καί 28ης οδοί·. ΕΥΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΟΙ θέλοντες νά διδαχθώσι κατ' οί¬ κον "Ελληνικά ή Άγγλικά εύμεθόδως και πρακτικώς, ά; άποταθώσι δι' έπι- στολής πρός όν άριστοΰχον καί πολύ- κειρον διδάσκαλον Κωνστ. Χ. θεοδο- σίου. Τα δίδακτρά τ-υ είναι λογικά: Διεύθυνσις: 152 Υν. 14(1ι 5τ. Ο ο Βασ 1ο δΐιορ. Νβ- Υογκ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣ1Α Π ΡΩΤΟΨΑΛΤΗΣ γλυχύφ ω ν ο ς, μουσικοοιδάσκαλος της νεωτέρας Βυ¬ ζαντινήν μουσικής, ζητεί ανάλογον θέ- ονν έν Νέοι 'Υόρκτι η άλλαχβν. Γρά¬ ψατε: Π ρωτοψάλτην, 1455 Νοβΐπιηά Ανθ., ΒΓθοΐ£ΐνιι, Ν. Υ. (16536—27—3} ΛΟΓΙΣΤΗΣ, άλληλογρότρος ττ>-
'ΕλληΛΐκής καί Άγγλι-κής, μέ ;τ»λυετή
πίΐραν, ζητεί θέσιν. 'Αναλαμβάνει μα-
θήαατα κατ' οίκον. Γράψατε: Μ. Ν.
Καλλονας, 338 \'. 49τ1» 5γ., Χ. Υ.
Οί.ν.
ΜΕΣΗΛΙΞ, ιιέ -/χύΑς σι<σταοεις καϊ τεϊραν ζητεί εργασίαν ώς 0»Βΐιΐ6Γ, τής ημέρας ή της να·κτός. Άποττοτθίΐ- τε: Κ. Φ., ο)ο Χ31ίοΐΐ8ΐ Ηργ»1ά, 140 >Υ. 26111 51., Χ. Υ. Οΐ
αυριον, Κυριακήν, 29ην
Άποαλίου, καί ώραν 2αν μ. μ_, είς
την ΰ.τ1 άρ. 451 ΥνεβΙ 391η 51., Χ. Υ.
ΟΙτ·, αϊθονσαν τοΰ «Πλάτωνος».
Άνάνκη νά κανονισθή δια παντός
τό ζήτημα τοϋ έρανον, καί ή παρου-
σία όλοη· ίΐναι άπαοαίΐητος.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΡΑΧΟΥ
(16545—28—29)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ ρρ
4 καί 5 δωματίων, μέ 5ΐβαπι ΠβαΙ,
ζεστό νερό, μπάντο καί όλας τάς απ¬
αιτουμένας ευκολίας. Κατοικοΰν πολ¬
λαί 'Ελληνικαί οικογένειαι. Πληροφο¬
ρίαι είς τό Παντοπωλεϊον: 269 ν.
133Γ(1 51., Ν. Υ. Οίΐγ.
(16515—25—29)
ΕΝΌΙΚΙΑΖΟΧΤΑΙ^ παρά ήσύχφ
'Ελλην^κϋ οΐχογενεία ανευ τέκνων δύο
δωμάτια καλώς ΙπίΛλωμτνια,
Ιΐ 11 ΐ ά ή
μ ς μ,
Ιιβίΐΐβίΐ, 1>α11ι, καΐ μίτά χρήσεο>ς κου-
ζίνας. Απευθυντέον: Άνδρέαν Μανω-
λιάκην, 312 Υ. 27Οι 51., (Ιορ γΙοογ)
Ν. Υ. ΟίΙ.ν. Λ
ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΧΤΑΙ 4—5 δκμάτια
μέ ζεστό νερό, μπάνιο καί όλας τάς
όόλλ-ας άπιαΐ'τοομένας ευκολίας, κατάλ-
ληλα δι' οίκογεΛίηαν. Κοττοικοδν πολ¬
λαί 'Ελληνικαί οικογένειαι. Πληροφο¬
ρίαι είς τα παντοοϊωλεϊθΎ: 269 νεβΙ
133γ(1 51.. Ν. Υ. Ο
(ΖΗΤΟΥΜΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΐ);(" ΑΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ' ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΛΙ ό γνωρίζων την
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
διεύθυνσιν τοΰ Χρήστου Χαραλάμ-
' πους, έξ Άδριανουπόλεως, νά την ά·
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 5ηη<1ντκ·1ι Μηη γνω., 800 υποθέσεως).
Μβχΐ£<.1, 51., νν'11ΐηϊη.5ΐοη, ϋθΐ. Ι ______________. (16549—29—2) ' ΖΗΤΕΙΤΑΙ θίξιός ψάλτης, γνώ- ' | στής Βυζαντινήν; καί Εύρωααϊκής μόν-1 σικής, συνάμΛ γνώστης παιδαγιογόϊν καΐ διδάσκων την "Ελληνικήν γλώσ¬ σαν. Μκτθός ίχανοοτοιητιοίός. άοϊθμός (16542—28—29) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό Τοιη δαο- εΐ όπως έπικοινωνήσιι, άμεσως με την Ενεΐγη, 538 ΥΥ. 1791η 5ί., (3ρΙ. 23), Ν. Υ. (16540—28—29) μαθητήν καί μαθπτςκών δέν νει τοΰς 40. Άποταβήτε «ς τό γοα- ι φεϊον τή; 'Ελιληνικής Κοινότητος, ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΠΩΛΕΓΤΑΙ _____ ___ διά ένδύματα, καπέλλα καΓστιΗ ριον είς τό κεντρτκώτΓρον μέοο- Βαλτιμορης. Σ<τυστημένον ά-το .^ ετιας μέ^ μεγάλην πελατείαν. Κα ληλος εύκανρία. Άποταθήτε ε'ι- ίδιοκτη την: Χαράλαμπον Καραβη 4708 Εηβγθγπ Ανθ., ΒοΙΜπιογο, ____________ (16491—23—2 ΠΩΛΕΤΤΑΙ Επποΐι Ηοογπ, νοΛ' πλησίον Θεατρον, καί Είς τε-λητταίου Σταθμόν ϋϊΙπΐίΐΓ Αν. 8(Όπα, Ε. Ι. Ενοίκιον . ,= ασχολήται είς άλλας σία;. Άποταθήτε: Αβογϊ» !,„„, 924 δβοοηα. Ανβ., ΑδίθΓΪα, Ι.. Ι, _________________(16523—26—2 ΠΩΛΟΥΧΤΑΙ έτηπλα διά „., ΡθΤ8, (ΖθΓίβθ ΗθΤ15θ8, ΚθβΙ&ΙΙΓΪ κτλ., δηλαδή Γίιικββ, γθ1τΪ£θγ; &1ΐθϊ" 08868, (11 οοίίθβ υπιβ, κτλ., Γ. χειριαμΐνα καΐ καινουογη. Τιααί ; χααηλαί. Άποταθήτε: 333 \'. 1_ δι., Χ. Υ. Οϋγ. (16525—->·; —2»!
ΜΟΝΑΔΙΚΑΙ ΕΥΚΑϋ>:Αι|
ΠίϊΛΟΥΝΤΑΙ
ΠΩΛΟΥΧΤΑΙ:
0,ΑΝΟΥΓ δΤΟΕΕ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωοίζων την
διεΰίΗι-νσιν τού Άθαναισίου Γαβοιήλ
Νικολιβίιοου, έκ Τσανοκτση, Ραιδε- ______________________
Ϊ502 Ε. Ύν7ΐ11ϊ3ηι δι., ϋθϋίΐΙιι'Γ, 111. | «^οΰ, Θράκης, δταμένοντος (ϊ/.λοτ€ έν ί ίιΐΓθβ. Τό μόνον είς τό κίντπον
(16546—28—39) Ι Πΐηΐ, ΜΙΛ., όπως την αποστείλη λεως 30.000 τής Νέας Ίερσέης.
*.«. _·..'.! ,*5.^" ^^^^^.Π0·^^1} Βασι-ίστα 6 έτών, ενοίκιον $150 μηνια
Μηνιαϊαι ε'ισπράξεις $1.500 ήγγ
ναι. Τιμή $8.000, 03811 .*>3.1»00.
ΖΗΤΟΥΧΤΑΙ πληρώματα διά την ] λειάδην, Ρ. Ο. Βσχ 370, ΜθΓΓΪ8ΐον.'Π,
'ΕθΜ,κήν Άτιιοαλοΐαν τής Ελλάδος: Ν. 3. (16530—27—28)
θ-ερμα<παί, ναϋται, Φαλαμηπόλοι χτλ. ,* β α τ-' γ» π ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή 6»ύθι.·ννις τού Γε-1 ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ α>ργίον Α. Νιτέλη, έκ Μυτιλήνης. Ό ι ΡοΙ ΟθΐιηϊβΓ, πρώτης τάξεως,
ννιορίζων αύτην, παρακαλίίτοι νά την | ναντι σταθμοΰ σιθηροδρόμοο,
άποστείλτι είς τόν θΐΐόν του θεόδιοοον | ΟίΓΐοβ καί Δημαρχείου. 'Ενοι/ιασ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ διδάσκαλ,ος τελειόφοι- ι Χϊτέλην, είς Πάμ<ριλα, Μιηιλήνης, ' ριον δεκαετές, ενοίκιον §150 με Β _ Α.β-------Λ_'_. 6 _'_______ ..Λ ?.____ Ι Πι-ίυΛ/.Λ ! Λ.. Ε Λ..._____.'----- »Τ?«..«^τ.ν.. Λ...___. Χ Υ Οίν ΙΐΓ»4-»6-1Ι τος Διδασκα/.είου, δΐ'νάμενος νά εκτε¬ λή καί καθήχοντα νπεΐ'θϋνου δεξιοϋ ίεροψάλτου. Μισβός ?150 μηνιαίως ι (16531—27—28) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γντοοίζων την δια τον κατάλληλον. Ποοτ.ματοα εγ- Λιεΐβνν_ν το0 Έμμανονηλ Γεωργ. γαμος. 'Αποταΰητε προ; τον ΙΙροε-1 Βαν.ασαπούλου, έκ Βαϊνβηοίον Νο- ον της Κοινότητος Ίο)αννην Δ. | ύ -Αϊοινίο νά ^ „—-81'λη εις δ Ι 5 Κ1 ^ έκ 5 όωματίων. Εργασίαι ήγγιη ναι $125 καί άνω ημερησίως. $3.500. "Η ζ.,τεΐί γαμο δρον ης ης η Μικεδακην^ 38—40 Ιτοηί 51., Κο- , η ύ -Αϊοινίο νά ^ „—-81'λη εις, ό άδλ ό λ Γ^ι βεατοου και εις ζ η^ (16517—26—29) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟιΛ Νικόλαον Γ. Βαλασ-1 *?ν Υβ«Ρ«β»ν και τραπέζα». σό-ΜΑον," τροχοπεδιτήν σιδηροδρό- ^«^ τελϊΐα. Μηνιαϊαι εισπρ- μων θεσσαλίας, (Συστάς Χ. Γ. Β.) Ι1·350. ",/* , Προστιβεικ είς Βόλον, Ελλάς. ΪΛηοΙιβοηβΜβ αι εργασιαι / » ηκ__-. ι ΐτλασιαι,ονται. Λιστα 5 ετων, ενοι ; $185 μηνιαίως. Τιμή $7.000, ΣΥΧΈΤΑ1ΡΟΣ οιά Λρώτης τάξε- (ος άνθο.·ΐα)λεϊθλ·, ή πωλεϊται ρον, τού ιδιόκτητον θέλ,οντοι, χρήστι διά την πατρίδα του. Εύκ'ϊΐ ρία ύιά τόν κατάλιλ.η/Λν. Άθ τέον: νεπϊβ ΡΐοήδΓ, ΐθ'ό Ε331 1)Π(ί8β Κοαιΐ, Βι·οηχ, Χ. Υ. (16527—27—29) $ μ ΠΑΡ.-ΚΛΛΕΙΤΑΙ ό -/νωρίζφν την ! $2.500. δί«ι>βυνοχν Γρβ>ργίου Κοντοράση,, έκ ΜΙΚΡΟΝ Ειΐηοΐι Κοοΐη, ΛίσταΙ
χ .-ΐρωττκί.Τα?ε"!
II
ύργου Ή/^εία-:, διαμένοντος δέ έν ' έτών. Ενοίκιον $100 μηνιαίως.
ω/.εηαΑ ο;-βκλη-1 !>«?■»;—οί*;. Μίοΐι., όπως αποστεϋ.τι αυτήν ; ττράξεις έβδομαδιαίως ήγγυηι
εΛον·το, να ανα- ^; τούς κοννιάοους του: Κθίίαΐαβ . ^55θ" καί άνω. Καθαρά κέρδη ήν
>ι*α τού ϋ.νκ ιι- ] Βϊχ)8 _ Βιι[1βΓι Ρα. ; μένα $650 μηνιαίω; κο1 ,5[ν(0. -Ε
(165Ο8—25—29)
ήγγυημεί
δ ήγγέ
_______________________________έσ.τευσιιένης αναχωρήσεως πωλείι|
ΖΗΤΕΙΤΑΙ έπειγόντως ή διεύθυν- δι« ^4·000' ^μετρητά 2.000. Τό '
σ.ς τοΰ πρό έπταετίας μεταναστεύ- ν<^νΤ?ΛΛΤαν*ρ*?π0Λ· , } σαντος είς Αμερικήν, Κωνσταντίνου! ΒΑΚΕΚΥ 3ηά Κ65»ίΐι1Γ3ηΙ, ^■V Τσαλίκη, έκ Κίου, Μικράς Άσίας, έ- ϊια· α«ναντι σταθμόν. Λιστα ^ 1 ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΣΤΗΛΗ Λίπαρχίας Νικαίας. Πρό τριών έτών «*>ν· Ενοίκιον $185 μηνιαίως. Μ
ΙΙΓυ^ΨΠ ΙΜ1 ΖΙΠΛΠ 7'^^.,Λ εί; τάς τρεϊς δυστυχούσας μαοιαίαι εΐσποάξεις $500 χαι ανω. .
.,_.„________________ | αδελφάς τού, Πεοσεφόνην, Κατίναν' τατρεπομενον εις Οοίίββ ΡθΙ_ ιγ,
(16515—25—29)
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ κβΓτάστηαα, κα¬
τάλληλον δΐ' ΪΟβ ΟΓβΑΙΠ, 08Π<1ν 8Πά οϊ^ϊιγ 8ΐθΓβ, παραπλ<ειιαο>ς είσοδον θε-
άτρου. ΆΛοταθήτιε: Κϊίζ Τΐιβ£ΐΐΓβ,
Ο, Ν. ^.
____________(16505—24—30)
ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΧΤΑΙ σρβΓΐιηθηΙβ έχ
5 καί 6 ςρωτεινών καΐ εναέρων δωμα¬
τίων ιιέ όλας τάς ευκολίας, είς νεόχτι-
οτον οικοδομήν δύο οίκογενειών, κβ-
μένην πλησίον τού ΑβΙθΓΪιι ΡηγΙσ, μέ
έ.λ^ευθεραν ποόσοψιν τοΰ ποταμοΰ καί
μέ £Επΐίϊθ. Άποταθήτε: 2119 51ιογθ
Βΐνά., Αβίοπβ, ^. Ι. Τηλέφωνον:
—ΑδΙθΓϊα 7641.
ΝΙ-ΙΕΑ5Τ ΗΕίΙΕΡ
ΟΜΟΓΕΧΕΙΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΤΓΕ-
ΝΕΙΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
ΔΕΟΝ ΝΑ ΑΧΑΓΝΩΣΟΥΧ ΠΡΟ-
ΣΕΚΤΙΚΑ ΤΟΧ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ¬
ΛΟΓΟΝ. ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙ¬
ΚΩΣ ΑΥΤΟΥΣ.
Παρακίΐλοϋνται οί ϊδιοι, ΐ καί <.! γνωγίζοντές τι περί οΰτών νά έπιχοι νωνησωσι μετά τή; Χθπγ Εα?1 Κθ- Ιΐθί, διά νά λάβωσι σνμπλ^ηρωματικά; .-τληροφορίας, διευβννοντες τάς επιστο¬ λάς των ώς εξής: Η ΕΙ5Τ ΒΕίΙΕΡ ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρά Έλληνικη ο'ιχογενείοι, εύήλιον, χαθα- 151 ΡιΓγΙι Ανβ., Χρν? ΥοΛ ΑΐΓθηΐίοπ Ρργ^οππΙ 56—Ιοβ Πΐνΐίΐΐοπ. Ρογρ5?π ΌβρΙ. ΖΗΤΕΙΤΑΙ έπειγόντω; ή δΐίύθυν- οις τοΰ Παναγιώτου Β. Καπτσή (Ρο- ΠΒδΐοΙϊβ Κίΐρίΐβ), άλλ-οτε διαμέΛ·οντος είς ββΜηιΙΐβοπ δί., Χ. Υ. €ίτν, χάβιν των άνησνχονντων οίκείων τον. "Ας διέλθη ούτος έκ των γραφείων τοϋ «Έθνικοΰ Κήρυκος> ίνα λάβη επιστο¬
λήν παρά τβϋ έν Μούλρω. Λήμνου, ά-
δελφοΰ του Κωνστ. Κα-ττσή.
Ό χ. Ιωάννης Τζόνοδιτς Άλεξώ-
νης, ήλικίας —ρίπου 80 έτών, έργα-
σθείς πρό έτών είς όρυχεία τής Πεν·
αδελφάς του, Περσεφόνιιν, Κατίναν' τατρεπομενον εις Οθίίβι
καί Μαρίαν, την τελευταίαν έπιστο- ίβΡ*α διπλασιο,σιν των ε
λήν τού, δίδων διεύθυν :ιν: 0ο»1 Τ$3-' ^ 52.000 Ο35Π μονον.
Ιίΐάδ, 4760 Με ^Γαν Ανβ., ϋ(.ιπ>-1 /.οειωοη·
εργασιών
ϊί, Μίοηίββη. Παρακαλεϊται θερμό-
τατα
τού,
γράψτι , - , ,
κα», ή νά έπικοινωνήση άπ^ εύθείας
μέ τάς λίαν άνησυχοΰσας δυστυχεϊς'
αδελφάς τού έν "Ελλάδι, ώς εξής: ι
Δδας Αδελφάς Δ. Τσαλίκη, Μικό'
Τζαμάκι 2044, Ηράκλειον Κρήτης.
(Α—30)
5ΤΟΚΕ είς πόλιν 35.1
και άνω. Τιμή 37.000
.500.
ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ κοώνις χά
μέ 24 Κοοηΐ8. "Εχει την τελειηα
είς την έπίπλωσιν. Ηΐβη Ρ
Εργασίαι ηγγυημέναι $1
καί άνω. Καθαρά
ήγγυημτνα άπό $17.000—2Ο.|
------------------------------------------------Ιρΐβεε. Εργα
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό Δημήτριος Γ. έβδομαδιαίως
Τσιάαης, έκ Κερασά&ου, τής Εϋρυ- δή ήγγυημτνα άπό $17.000—20.
τανίας, ή ό γνωρίζων τί|ν διεύθννβιν το ετος. Μακροχρόνιον ένοικιαστ
αύτςϋ, νά γράψπ είς τόν Δη,,α. Τσιά-1 όν. Άπαιτσϋνται $15.000 μετ
μην. 531Ι1Μ61 Χο. 2. ΗβνΒηα, Οπγ)8. ^ιά περισσοτέρας π).τοοφ>θία$
ζ,πιλιιαι η όιενβυνσις τοΰ Ήλία
Άρδαδάνη, έργανθαένου συνήθως δ;
Τρα,-τεζιτικοΰ ίντα.λλήλου. Πρόκ€ΐται
ινΐΛηνικη οικογενειςι, εϋηλιον, χαθα-1 σθείς προ έτών είς όρυχεία τής Π εν
ρόν καΐ μέ όλας τάς ευκολίας, άντΐ | συλβανίας, ζητιϊται υπό τοΰ έν Βα·
λογικής τιμής. Άποταθήτε: 521 ΥΥ. τούα αδελφόν του κ. Άντωνίου Τζό-
144111 51., ΑρΙ. 1δ, Ν. Υ. Οΐιχ. νοβιτς '-".ίξώντι.
Δ. Χ.
νοβιτς ' - ".ίξώνη.
Ή Κα Άναστοσία Άστράνη πρό
ροΰ διαμέννοσ έ ΥΙ
[ Καλλιτεχνικαί 'Εκδοσεις
Μακράν κ ι άν εί - - σα
ΜΟΥΣΙΚΗ
Διεθνεΐς Μελωδίαι, Λαϊκά Τραγούδια,
Χοροι κτλ. Είς Τεμάχια και Βιδλία.
Δί τΑσμα-Πιάνο, Βιολί, ΜανδολΤνοτί Κλαοϊνα
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
Γράψατε, ΝΑΤI0ΝΑ^ ΗΕΚΑ^^
140 ν 26ί_ ΒίΓββ*, Νβν/ Υογ- Οϋγ.
χαιροΰ διαμέννοσα έν____ο___.„.
Ο., υπό τή: έν Αθήναις συγγενοΰ;
της Κάς Πέοοη.
Ό κ. Απόστολος Μπανίκας έξ
Άΐβαλή τής Μ. Άσίας, υπό τή; έ>
θεσσαλονίκη θείας τού Κάς Κνριακον-
λα; Μ,τανίκα.
Ό κ. Παΰλος Βά—,ς. έξ Άϊβαλή
τής Μ. Άσίας.
Ό κ. Π. Βατάλης, πρώην διαμέ-
1 νων έν Οΰασιγκτώνι, υπό τής έν Ά
θηναις αδελφής τον.
; Ό κ. Χίκος Χάλικας. πο,ώπν διαμέ-
1 νων έν Νβ^ν ί.οηό!οη, Οοηη., «τό τής
• έν^ Χίω μητρός του, κ. Τερψιχόρη;
1 Χάλικα.
Ό έκ Σμύρνης κ. Ιωάννης Ιωαν-
1 νίδτ>ς, πρό καιροΰ διαμένων
έν ΝβνίροΓΐ Νβν?8, νβ., υπό τής έ>
θεσσαλονίκη θείας του, κ. Κυριαχού-
λα; Μ.τανίκα.
Ό υ.. Κων. Κατσικίδης; έκ Τΐφαρεΐ-
σπ τής Καλλιπόλεωί, θράκης, υπό τοδ
έν Λνών τής Γαλλία ς αδελφόν τού κ.
Γετοογίου Κατσικίδσι·.
Ό κ. Δημ. Π αναγιωτίδης, πρό και-
ροΰ διαμένων έν ΟΗνβΓ δί., τής Νέ-
άς Υόρκης, υπό τοΰ έν Κανδία, Κρή-
ζ αλήλου. Πρόκειται
.ΐερί σ.πουβαίας' υ.τοθέσεώς του. Ό
γνωρΐζων δς γράψη: Α. ί. Ο., ο)ο
ΧαίϊοιιιιΙ ΗθγηΜ. 140 ΛΥ. 26Πι 51.,
Χ. Υ. Γϊτγ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γν<»ρίζο>ν ποϋ
διέμενεν ό Χικόλαο; Γεωργίου Καρα-
γροιργης, καταγόμενος άπό την Περί¬
στασιν τής "Επαρχίας Καλλιπόλεαις,
είς τό κέντρον τής έμπορτχωτέρας ]
δοϋ μεγά/^ης πόλεως και είς περιϊ
Θεάτρων, τηλεφοινικοϋ κτιοιου
γραφείων. Λίστα 8 έτών, έ
$200 μηνιαίως, εργασίαι ήγγ
$1.100 έβδομαδιαίως κβί άνω.
$9.000, με 4.000 μετρητά.
ΜΙΚΡΟΝ Ηοιοΐ έκ 18
μ
έξησφα)^ισμένα κέρδη $275—^>00
«,3.10 ΛΕπΙΚΟΝ $3.11
---
Βάγιας Ταλιάνου.
Οί έκ Π. Φωκέας, ΣμύρΛ-ης, κ. χ.
Κωχ-σταν-τϊνος, Νικόλαος κα'ι Ά·αστα·
οία ΤσελΛάρη, υπό τής έ£αδέλφης αυ¬
τών Κα; Αφροδίτης Μιχάρη, έκ Ραν-
- ΐορκης, υπο τού εν ΐνανδια, Κρή- Ι τοσίβια τής θεσσαλίας και σύζυγον
[ς πατρός τού κ. Ι. Παναγιωτίδου. τού κ. Δημητρίου Γαλανοπούλου.
Ό κ. Ανδρέας Ταλιανός, πρό και- Ό έκ Σμύρνης χ. Γεώργιος Πατα-
<ΰ διααέΛ-ων έν Χθνν Βπίβΐη, Οοηη. ιΐίδης προ καιροϋ διαμέΛων έν Άγίφ όμενος έκ Πέργαμον τής Μ ! Φραγκίσκφ, Καλ. υπό των έν Άθή- δπως( παραλάβη επιστολήν να·; άδελφών του Ετχτγγελία: καί Δε¬ ινήν έκ τής μητρός αυτού χ Ι ονΐοίνη; ΠαταλίΑον. ΡΟΤ 3Π(Ι ίυηοη, λειον καθ" όλα. Άπεναντι σιδηροδ αικοΰ στΐϊθμοϋ καί είς τό κέντρον Βα5Ϊηρ55 δεοΐϊοη. Λίστα 7 1*2 των, ενοίκιον $130 μηνιαίως. ααδιαϊαι είσπρά^εις $500 καΐ δνω. έργάζονται 4 δνθραποι. Καθαρά χι δή $500 μηνιαίως. Τιμή $4.000, ^ περι/.αμβανομένον ποσοϋ $240 ώς σφόλεια τή; λίστας. Μετρητά $1 Καί πολλά άλλα διάφορα. οβ δήϊτιβκ, Β3γ1)6γ δηορχ, 51ΟΓΕ5, Τηβ3ίΓβ5. Άπεριόρ δίδομεν είς οιονδήποτε μ«8 • προσφερομεν, δνευ υποχρεώσεως ] ιιερους σας. Άναλααβάνομεν ΰπει νως νά σάς εξασφαλίσωμεν είς δήποτε^ επιχείρησιν όπου είσθε ι ' κοί. Δέν άναλαμβάνομβν νά κλείο υεν συμφίονίαν, εάν δέν είναι καί ι 2 εΐέρη έ"|ησφαλισμενα. Ίδιαιτέδ προσεχομεν εί; τα ένοικιαστήρια * ι είς τάς τοποθεσίας. Ουδέποτε ΐα«5 μέν ^ τόν πελάτην μας είς αγοράν «| ουδήποτε μέρους μέχρις δτου ό ίδη βεβαιωθή ίπί της πραγαατικότητβΙ Αυτή ήτο ή άρχή μας καί μέ αΰτΐ. θά έ|αχολουθήσωμεν έργαζόμενοι. ϋΟΗΝ ΗΕΜ. Κ5ΊΆΤΕ ΑΝΟ ΟΕΝΕΒΑΙ 1Ν51.ΈΛΝΟΕ •96 ΒεΓβεη Ανβ·, Ν. .1. Οπρ 51οοΙε οΓί 8Γβ δίβΜθΒ. Τηλίφβνον: Οβΐβντατβ 26·!·
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 Απριλίου. — ΤΩΝ
ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ. Ίάσων. κοχ Σωστπ.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 30 Απριλίου. — Ίακώ-
6ου τού άδελφοθέου. Ιωάννου θεολ.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
^
Επί "Ελλάδος 1.31ο τ, δοαχμη.
Επί Λονδίνον $4.87 5)8 ή λίοα.
) α ά
Εί
"Επί Παρισίων 3.93 1)4ο τα φράγκον.
Επί Γεριιανία; 23.91ο τό μάρκον.
"Επί Ιταλίας 5.26 3)4ο ή λιρέτα.
'Επ'ι Σε^&ίος 1.76 1)8ο τό δηνάριον.
'Ε,ιί Ροιχιανίας 0.63ο τό λέΐ.
'Ελϊ Τσεχοσλοβακίας 2.9615ο ή «οο-
(ΆΤΜΟΠΛΟ·ΓΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ^
ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
νθΕΕΝϋΑΜ, έκ Ρόττερδαμ.
ΚΈΡυΒίΐε, έκ Βρέπτκ.
Ε3ΤΟΝΙΑ, έκ Δάντζικ.
ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΑΥΡΙΟΝ
Ι,ΕνΐΑΤΗΑΝ, έκ
ϋΚΕδΏΕΧ. έκ Βρέιιης.
ΕΑΝΌΑ8ΤΚ1Α, έκ Σάονθαμ—τον.
ίΑΟΟΝΙΑ, έκ Λί6ερπονλ.
δΑΤυΚΝΙΑ, έκ Τεργέστης.
ΟΕΓ>ΚΙ€, έκ Λί6ερπουλ.
ΟΑΙ_.ΕΙ)ΟΧΙΑ, έκ Γλασκώβης.
ϋΕΙΙΤδΕΑΧΟ, έξ Ά<μ6ον>ργου.
ΒΟΟΗΑΜΒΕΑυ, έκ Χάιδρττς.
ΑΜΗΚ. ΜΕΚΌΗΑΝΤ, έκ Λονδίνον.
ΑΝΑΧΩΡΟΥΝ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΜΑΧυΕί, ΑΚΝυδ, διά Βαροοελώ-
ναν.
ΑΝΑΧΩΡΟΥΝ ΑΥΡΙΟΝ
ΟΑΒΟ Ε5ΡΑΚΤΕΙ,, διά Βαοκΐλώ-
ναν.
\ΊΧΟΧΑ, διά Γένυοαν.
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΠΡΟΣΟΧΗ!
ΟΙ θέλοντες νά εκμάθουν καλώς τή>
τέχνην τοϋ κουρέως, άς σπεύσονν νά
ίγγραφοϋν είς τό νέον Επαγγελματι¬
κήν Σχολειον Νβν 5ν5ΐεΓη ΒαΓΐ>βΓ
Οοΐΐοββ, 359 —81η Ανε., Οογπθγ
281η 81., Ν. Υ. Οΐιγ.
(16318—Μ3)
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
Π·ροχθές Κυριακήν, είς ΡαΐΓ
Ν. .1., έτελέκίθησαν οί άρο<ι6ών€ς τοϋ φίλον μας κ. Ιωάννου Καρτσούνη, έκ Πλα)μαβ*ου, Μυτιιλήνης, μιρτά τής κοΑλιμόφφου ονίδος1 Καίτης Νίτσα. Ραίναμιεν τοϋς άρραβώνάς ταη· μέ εΰ- σμα άνθη τής ανοίξεως, καϊ τοίς εϋ- χόμεθα ταχείαν την στέψιν. ΑΛΕΛΦΟΙ ΑΝΔΡΟΧΗ Ν. .Γ. (16550—23) Τελοΰντες την προσέχη Κυριακήν, 29ην τρέχοντος, ετήσιον μνημόσυνον έν τώ ίερώ ναφ τού Άγιον Γεώργιον ν 1 51 Ν Υ έν τώ ίρ νφ γ ργ, 451 ν. 39111 51., Ν. Υ. Οί}·, υπέρ αναπαύσεως της ψνχής τοϋ άιδβλφοΰ ΓΕΩ-ΡΠΟΥ Π. ΚΟΣΜΟΓΛΟΥ (έκ Μυλίοΰ, Γανοχώρων, θράκης) παρακαλούμεν τοΰς συγγενείς, φίλους καΐ συμπολίτας, όπως π^οσΐλθόντες ένώσιοοΐ μίθ' ημών τάς πφός τόν "Υ¬ ψιστον δεήσεις των. Οί άδΐλςροί, Ι. καί θ. ΚΟΣΜΟΓΛΟΥ Νέα 'Υόρκη. (1€532—27—29) ΠΡΌΣΚΛΗΣΙΣ Παραχαλοϋνται πάντες οί έκ Μοΰ- δρου, Λήυ,νου, καταγάμενχΗ, λ ί Κή ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ Ε ΛΛΗΝΕΣ Κατάλληλον εύκαιρία όπως μάθετι μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τϊσσά- ρων έβδομάδων, ή όποία είναι χρήσι- μος καί διά την πατρίδα σας. Δίδα,κτρα μόνον $25.00. αθίΙΙΜΒΙΑ ΒΑΚΒΕΚ (ΖΟΙΧΕΟΕ 850 Εΐ&ητΐι Ανθ. Νβνν ΥογΙι ΜεταΕύ 27ης καί 28ης οδοί·. ΕΥΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΟΙ θέλοντες νά διδαχθώσι κατ' οί¬ κον "Ελληνικά ή Άγγλικά εύμεθόδως και πρακτικώς, ά; άποταθώσι δι' έπι- στολής πρός όν άριστοΰχον καί πολύ- κειρον διδάσκαλον Κωνστ. Χ. θεοδο- σίου. Τα δίδακτρά τ-υ είναι λογικά: Διεύθυνσις: 152 Υν. 14(1ι 5τ. Ο ο Βασ 1ο δΐιορ. Νβ- Υογκ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣ1Α Π ΡΩΤΟΨΑΛΤΗΣ γλυχύφ ω ν ο ς, μουσικοοιδάσκαλος της νεωτέρας Βυ¬ ζαντινήν μουσικής, ζητεί ανάλογον θέ- ονν έν Νέοι 'Υόρκτι η άλλαχβν. Γρά¬ ψατε: Π ρωτοψάλτην, 1455 Νοβΐπιηά Ανθ., ΒΓθοΐ£ΐνιι, Ν. Υ. (16536—27—3} ΛΟΓΙΣΤΗΣ, άλληλογρότρος ττ>-
'ΕλληΛΐκής καί Άγγλι-κής, μέ ;τ»λυετή
πίΐραν, ζητεί θέσιν. 'Αναλαμβάνει μα-
θήαατα κατ' οίκον. Γράψατε: Μ. Ν.
Καλλονας, 338 \'. 49τ1» 5γ., Χ. Υ.
Οί.ν.
ΜΕΣΗΛΙΞ, ιιέ -/χύΑς σι<σταοεις καϊ τεϊραν ζητεί εργασίαν ώς 0»Βΐιΐ6Γ, τής ημέρας ή της να·κτός. Άποττοτθίΐ- τε: Κ. Φ., ο)ο Χ31ίοΐΐ8ΐ Ηργ»1ά, 140 >Υ. 26111 51., Χ. Υ. Οΐ
αυριον, Κυριακήν, 29ην
Άποαλίου, καί ώραν 2αν μ. μ_, είς
την ΰ.τ1 άρ. 451 ΥνεβΙ 391η 51., Χ. Υ.
ΟΙτ·, αϊθονσαν τοΰ «Πλάτωνος».
Άνάνκη νά κανονισθή δια παντός
τό ζήτημα τοϋ έρανον, καί ή παρου-
σία όλοη· ίΐναι άπαοαίΐητος.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΡΑΧΟΥ
(16545—28—29)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ ρρ
4 καί 5 δωματίων, μέ 5ΐβαπι ΠβαΙ,
ζεστό νερό, μπάντο καί όλας τάς απ¬
αιτουμένας ευκολίας. Κατοικοΰν πολ¬
λαί 'Ελληνικαί οικογένειαι. Πληροφο¬
ρίαι είς τό Παντοπωλεϊον: 269 ν.
133Γ(1 51., Ν. Υ. Οίΐγ.
(16515—25—29)
ΕΝΌΙΚΙΑΖΟΧΤΑΙ^ παρά ήσύχφ
'Ελλην^κϋ οΐχογενεία ανευ τέκνων δύο
δωμάτια καλώς ΙπίΛλωμτνια,
Ιΐ 11 ΐ ά ή
μ ς μ,
Ιιβίΐΐβίΐ, 1>α11ι, καΐ μίτά χρήσεο>ς κου-
ζίνας. Απευθυντέον: Άνδρέαν Μανω-
λιάκην, 312 Υ. 27Οι 51., (Ιορ γΙοογ)
Ν. Υ. ΟίΙ.ν. Λ
ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΧΤΑΙ 4—5 δκμάτια
μέ ζεστό νερό, μπάνιο καί όλας τάς
όόλλ-ας άπιαΐ'τοομένας ευκολίας, κατάλ-
ληλα δι' οίκογεΛίηαν. Κοττοικοδν πολ¬
λαί 'Ελληνικαί οικογένειαι. Πληροφο¬
ρίαι είς τα παντοοϊωλεϊθΎ: 269 νεβΙ
133γ(1 51.. Ν. Υ. Ο
(ΖΗΤΟΥΜΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΐ);(" ΑΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ' ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΛΙ ό γνωρίζων την
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
διεύθυνσιν τοΰ Χρήστου Χαραλάμ-
' πους, έξ Άδριανουπόλεως, νά την ά·
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 5ηη<1ντκ·1ι Μηη γνω., 800 υποθέσεως).
Μβχΐ£<.1, 51., νν'11ΐηϊη.5ΐοη, ϋθΐ. Ι ______________. (16549—29—2) ' ΖΗΤΕΙΤΑΙ θίξιός ψάλτης, γνώ- ' | στής Βυζαντινήν; καί Εύρωααϊκής μόν-1 σικής, συνάμΛ γνώστης παιδαγιογόϊν καΐ διδάσκων την "Ελληνικήν γλώσ¬ σαν. Μκτθός ίχανοοτοιητιοίός. άοϊθμός (16542—28—29) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό Τοιη δαο- εΐ όπως έπικοινωνήσιι, άμεσως με την Ενεΐγη, 538 ΥΥ. 1791η 5ί., (3ρΙ. 23), Ν. Υ. (16540—28—29) μαθητήν καί μαθπτςκών δέν νει τοΰς 40. Άποταβήτε «ς τό γοα- ι φεϊον τή; 'Ελιληνικής Κοινότητος, ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΠΩΛΕΓΤΑΙ _____ ___ διά ένδύματα, καπέλλα καΓστιΗ ριον είς τό κεντρτκώτΓρον μέοο- Βαλτιμορης. Σ<τυστημένον ά-το .^ ετιας μέ^ μεγάλην πελατείαν. Κα ληλος εύκανρία. Άποταθήτε ε'ι- ίδιοκτη την: Χαράλαμπον Καραβη 4708 Εηβγθγπ Ανθ., ΒοΙΜπιογο, ____________ (16491—23—2 ΠΩΛΕΤΤΑΙ Επποΐι Ηοογπ, νοΛ' πλησίον Θεατρον, καί Είς τε-λητταίου Σταθμόν ϋϊΙπΐίΐΓ Αν. 8(Όπα, Ε. Ι. Ενοίκιον . ,= ασχολήται είς άλλας σία;. Άποταθήτε: Αβογϊ» !,„„, 924 δβοοηα. Ανβ., ΑδίθΓΪα, Ι.. Ι, _________________(16523—26—2 ΠΩΛΟΥΧΤΑΙ έτηπλα διά „., ΡθΤ8, (ΖθΓίβθ ΗθΤ15θ8, ΚθβΙ&ΙΙΓΪ κτλ., δηλαδή Γίιικββ, γθ1τΪ£θγ; &1ΐθϊ" 08868, (11 οοίίθβ υπιβ, κτλ., Γ. χειριαμΐνα καΐ καινουογη. Τιααί ; χααηλαί. Άποταθήτε: 333 \'. 1_ δι., Χ. Υ. Οϋγ. (16525—->·; —2»!
ΜΟΝΑΔΙΚΑΙ ΕΥΚΑϋ>:Αι|
ΠίϊΛΟΥΝΤΑΙ
ΠΩΛΟΥΧΤΑΙ:
0,ΑΝΟΥΓ δΤΟΕΕ
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωοίζων την
διεΰίΗι-νσιν τού Άθαναισίου Γαβοιήλ
Νικολιβίιοου, έκ Τσανοκτση, Ραιδε- ______________________
Ϊ502 Ε. Ύν7ΐ11ϊ3ηι δι., ϋθϋίΐΙιι'Γ, 111. | «^οΰ, Θράκης, δταμένοντος (ϊ/.λοτ€ έν ί ίιΐΓθβ. Τό μόνον είς τό κίντπον
(16546—28—39) Ι Πΐηΐ, ΜΙΛ., όπως την αποστείλη λεως 30.000 τής Νέας Ίερσέης.
*.«. _·..'.! ,*5.^" ^^^^^.Π0·^^1} Βασι-ίστα 6 έτών, ενοίκιον $150 μηνια
Μηνιαϊαι ε'ισπράξεις $1.500 ήγγ
ναι. Τιμή $8.000, 03811 .*>3.1»00.
ΖΗΤΟΥΧΤΑΙ πληρώματα διά την ] λειάδην, Ρ. Ο. Βσχ 370, ΜθΓΓΪ8ΐον.'Π,
'ΕθΜ,κήν Άτιιοαλοΐαν τής Ελλάδος: Ν. 3. (16530—27—28)
θ-ερμα<παί, ναϋται, Φαλαμηπόλοι χτλ. ,* β α τ-' γ» π ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή 6»ύθι.·ννις τού Γε-1 ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ α>ργίον Α. Νιτέλη, έκ Μυτιλήνης. Ό ι ΡοΙ ΟθΐιηϊβΓ, πρώτης τάξεως,
ννιορίζων αύτην, παρακαλίίτοι νά την | ναντι σταθμοΰ σιθηροδρόμοο,
άποστείλτι είς τόν θΐΐόν του θεόδιοοον | ΟίΓΐοβ καί Δημαρχείου. 'Ενοι/ιασ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ διδάσκαλ,ος τελειόφοι- ι Χϊτέλην, είς Πάμ<ριλα, Μιηιλήνης, ' ριον δεκαετές, ενοίκιον §150 με Β _ Α.β-------Λ_'_. 6 _'_______ ..Λ ?.____ Ι Πι-ίυΛ/.Λ ! Λ.. Ε Λ..._____.'----- »Τ?«..«^τ.ν.. Λ...___. Χ Υ Οίν ΙΐΓ»4-»6-1Ι τος Διδασκα/.είου, δΐ'νάμενος νά εκτε¬ λή καί καθήχοντα νπεΐ'θϋνου δεξιοϋ ίεροψάλτου. Μισβός ?150 μηνιαίως ι (16531—27—28) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γντοοίζων την δια τον κατάλληλον. Ποοτ.ματοα εγ- Λιεΐβνν_ν το0 Έμμανονηλ Γεωργ. γαμος. 'Αποταΰητε προ; τον ΙΙροε-1 Βαν.ασαπούλου, έκ Βαϊνβηοίον Νο- ον της Κοινότητος Ίο)αννην Δ. | ύ -Αϊοινίο νά ^ „—-81'λη εις δ Ι 5 Κ1 ^ έκ 5 όωματίων. Εργασίαι ήγγιη ναι $125 καί άνω ημερησίως. $3.500. "Η ζ.,τεΐί γαμο δρον ης ης η Μικεδακην^ 38—40 Ιτοηί 51., Κο- , η ύ -Αϊοινίο νά ^ „—-81'λη εις, ό άδλ ό λ Γ^ι βεατοου και εις ζ η^ (16517—26—29) ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟιΛ Νικόλαον Γ. Βαλασ-1 *?ν Υβ«Ρ«β»ν και τραπέζα». σό-ΜΑον," τροχοπεδιτήν σιδηροδρό- ^«^ τελϊΐα. Μηνιαϊαι εισπρ- μων θεσσαλίας, (Συστάς Χ. Γ. Β.) Ι1·350. ",/* , Προστιβεικ είς Βόλον, Ελλάς. ΪΛηοΙιβοηβΜβ αι εργασιαι / » ηκ__-. ι ΐτλασιαι,ονται. Λιστα 5 ετων, ενοι ; $185 μηνιαίως. Τιμή $7.000, ΣΥΧΈΤΑ1ΡΟΣ οιά Λρώτης τάξε- (ος άνθο.·ΐα)λεϊθλ·, ή πωλεϊται ρον, τού ιδιόκτητον θέλ,οντοι, χρήστι διά την πατρίδα του. Εύκ'ϊΐ ρία ύιά τόν κατάλιλ.η/Λν. Άθ τέον: νεπϊβ ΡΐοήδΓ, ΐθ'ό Ε331 1)Π(ί8β Κοαιΐ, Βι·οηχ, Χ. Υ. (16527—27—29) $ μ ΠΑΡ.-ΚΛΛΕΙΤΑΙ ό -/νωρίζφν την ! $2.500. δί«ι>βυνοχν Γρβ>ργίου Κοντοράση,, έκ ΜΙΚΡΟΝ Ειΐηοΐι Κοοΐη, ΛίσταΙ
χ .-ΐρωττκί.Τα?ε"!
II
ύργου Ή/^εία-:, διαμένοντος δέ έν ' έτών. Ενοίκιον $100 μηνιαίως.
ω/.εηαΑ ο;-βκλη-1 !>«?■»;—οί*;. Μίοΐι., όπως αποστεϋ.τι αυτήν ; ττράξεις έβδομαδιαίως ήγγυηι
εΛον·το, να ανα- ^; τούς κοννιάοους του: Κθίίαΐαβ . ^55θ" καί άνω. Καθαρά κέρδη ήν
>ι*α τού ϋ.νκ ιι- ] Βϊχ)8 _ Βιι[1βΓι Ρα. ; μένα $650 μηνιαίω; κο1 ,5[ν(0. -Ε
(165Ο8—25—29)
ήγγυημεί
δ ήγγέ
_______________________________έσ.τευσιιένης αναχωρήσεως πωλείι|
ΖΗΤΕΙΤΑΙ έπειγόντως ή διεύθυν- δι« ^4·000' ^μετρητά 2.000. Τό '
σ.ς τοΰ πρό έπταετίας μεταναστεύ- ν<^νΤ?ΛΛΤαν*ρ*?π0Λ· , } σαντος είς Αμερικήν, Κωνσταντίνου! ΒΑΚΕΚΥ 3ηά Κ65»ίΐι1Γ3ηΙ, ^■V Τσαλίκη, έκ Κίου, Μικράς Άσίας, έ- ϊια· α«ναντι σταθμόν. Λιστα ^ 1 ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΣΤΗΛΗ Λίπαρχίας Νικαίας. Πρό τριών έτών «*>ν· Ενοίκιον $185 μηνιαίως. Μ
ΙΙΓυ^ΨΠ ΙΜ1 ΖΙΠΛΠ 7'^^.,Λ εί; τάς τρεϊς δυστυχούσας μαοιαίαι εΐσποάξεις $500 χαι ανω. .
.,_.„________________ | αδελφάς τού, Πεοσεφόνην, Κατίναν' τατρεπομενον εις Οοίίββ ΡθΙ_ ιγ,
(16515—25—29)
ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ κβΓτάστηαα, κα¬
τάλληλον δΐ' ΪΟβ ΟΓβΑΙΠ, 08Π<1ν 8Πά οϊ^ϊιγ 8ΐθΓβ, παραπλ<ειιαο>ς είσοδον θε-
άτρου. ΆΛοταθήτιε: Κϊίζ Τΐιβ£ΐΐΓβ,
Ο, Ν. ^.
____________(16505—24—30)
ΕΧΟΙΚΙΑΖΟΧΤΑΙ σρβΓΐιηθηΙβ έχ
5 καί 6 ςρωτεινών καΐ εναέρων δωμα¬
τίων ιιέ όλας τάς ευκολίας, είς νεόχτι-
οτον οικοδομήν δύο οίκογενειών, κβ-
μένην πλησίον τού ΑβΙθΓΪιι ΡηγΙσ, μέ
έ.λ^ευθεραν ποόσοψιν τοΰ ποταμοΰ καί
μέ £Επΐίϊθ. Άποταθήτε: 2119 51ιογθ
Βΐνά., Αβίοπβ, ^. Ι. Τηλέφωνον:
—ΑδΙθΓϊα 7641.
ΝΙ-ΙΕΑ5Τ ΗΕίΙΕΡ
ΟΜΟΓΕΧΕΙΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΤΓΕ-
ΝΕΙΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
ΔΕΟΝ ΝΑ ΑΧΑΓΝΩΣΟΥΧ ΠΡΟ-
ΣΕΚΤΙΚΑ ΤΟΧ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ¬
ΛΟΓΟΝ. ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙ¬
ΚΩΣ ΑΥΤΟΥΣ.
Παρακίΐλοϋνται οί ϊδιοι, ΐ καί <.! γνωγίζοντές τι περί οΰτών νά έπιχοι νωνησωσι μετά τή; Χθπγ Εα?1 Κθ- Ιΐθί, διά νά λάβωσι σνμπλ^ηρωματικά; .-τληροφορίας, διευβννοντες τάς επιστο¬ λάς των ώς εξής: Η ΕΙ5Τ ΒΕίΙΕΡ ΕΧΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρά Έλληνικη ο'ιχογενείοι, εύήλιον, χαθα- 151 ΡιΓγΙι Ανβ., Χρν? ΥοΛ ΑΐΓθηΐίοπ Ρργ^οππΙ 56—Ιοβ Πΐνΐίΐΐοπ. Ρογρ5?π ΌβρΙ. ΖΗΤΕΙΤΑΙ έπειγόντω; ή δΐίύθυν- οις τοΰ Παναγιώτου Β. Καπτσή (Ρο- ΠΒδΐοΙϊβ Κίΐρίΐβ), άλλ-οτε διαμέΛ·οντος είς ββΜηιΙΐβοπ δί., Χ. Υ. €ίτν, χάβιν των άνησνχονντων οίκείων τον. "Ας διέλθη ούτος έκ των γραφείων τοϋ «Έθνικοΰ Κήρυκος> ίνα λάβη επιστο¬
λήν παρά τβϋ έν Μούλρω. Λήμνου, ά-
δελφοΰ του Κωνστ. Κα-ττσή.
Ό χ. Ιωάννης Τζόνοδιτς Άλεξώ-
νης, ήλικίας —ρίπου 80 έτών, έργα-
σθείς πρό έτών είς όρυχεία τής Πεν·
αδελφάς του, Περσεφόνιιν, Κατίναν' τατρεπομενον εις Οθίίβι
καί Μαρίαν, την τελευταίαν έπιστο- ίβΡ*α διπλασιο,σιν των ε
λήν τού, δίδων διεύθυν :ιν: 0ο»1 Τ$3-' ^ 52.000 Ο35Π μονον.
Ιίΐάδ, 4760 Με ^Γαν Ανβ., ϋ(.ιπ>-1 /.οειωοη·
εργασιών
ϊί, Μίοηίββη. Παρακαλεϊται θερμό-
τατα
τού,
γράψτι , - , ,
κα», ή νά έπικοινωνήση άπ^ εύθείας
μέ τάς λίαν άνησυχοΰσας δυστυχεϊς'
αδελφάς τού έν "Ελλάδι, ώς εξής: ι
Δδας Αδελφάς Δ. Τσαλίκη, Μικό'
Τζαμάκι 2044, Ηράκλειον Κρήτης.
(Α—30)
5ΤΟΚΕ είς πόλιν 35.1
και άνω. Τιμή 37.000
.500.
ΚΕδΤΑϋΚΑΝΤ κοώνις χά
μέ 24 Κοοηΐ8. "Εχει την τελειηα
είς την έπίπλωσιν. Ηΐβη Ρ
Εργασίαι ηγγυημέναι $1
καί άνω. Καθαρά
ήγγυημτνα άπό $17.000—2Ο.|
------------------------------------------------Ιρΐβεε. Εργα
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό Δημήτριος Γ. έβδομαδιαίως
Τσιάαης, έκ Κερασά&ου, τής Εϋρυ- δή ήγγυημτνα άπό $17.000—20.
τανίας, ή ό γνωρίζων τί|ν διεύθννβιν το ετος. Μακροχρόνιον ένοικιαστ
αύτςϋ, νά γράψπ είς τόν Δη,,α. Τσιά-1 όν. Άπαιτσϋνται $15.000 μετ
μην. 531Ι1Μ61 Χο. 2. ΗβνΒηα, Οπγ)8. ^ιά περισσοτέρας π).τοοφ>θία$
ζ,πιλιιαι η όιενβυνσις τοΰ Ήλία
Άρδαδάνη, έργανθαένου συνήθως δ;
Τρα,-τεζιτικοΰ ίντα.λλήλου. Πρόκ€ΐται
ινΐΛηνικη οικογενειςι, εϋηλιον, χαθα-1 σθείς προ έτών είς όρυχεία τής Π εν
ρόν καΐ μέ όλας τάς ευκολίας, άντΐ | συλβανίας, ζητιϊται υπό τοΰ έν Βα·
λογικής τιμής. Άποταθήτε: 521 ΥΥ. τούα αδελφόν του κ. Άντωνίου Τζό-
144111 51., ΑρΙ. 1δ, Ν. Υ. Οΐιχ. νοβιτς '-".ίξώντι.
Δ. Χ.
νοβιτς ' - ".ίξώνη.
Ή Κα Άναστοσία Άστράνη πρό
ροΰ διαμέννοσ έ ΥΙ
[ Καλλιτεχνικαί 'Εκδοσεις
Μακράν κ ι άν εί - - σα
ΜΟΥΣΙΚΗ
Διεθνεΐς Μελωδίαι, Λαϊκά Τραγούδια,
Χοροι κτλ. Είς Τεμάχια και Βιδλία.
Δί τΑσμα-Πιάνο, Βιολί, ΜανδολΤνοτί Κλαοϊνα
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
Γράψατε, ΝΑΤI0ΝΑ^ ΗΕΚΑ^^
140 ν 26ί_ ΒίΓββ*, Νβν/ Υογ- Οϋγ.
χαιροΰ διαμέννοσα έν____ο___.„.
Ο., υπό τή: έν Αθήναις συγγενοΰ;
της Κάς Πέοοη.
Ό κ. Απόστολος Μπανίκας έξ
Άΐβαλή τής Μ. Άσίας, υπό τή; έ>
θεσσαλονίκη θείας τού Κάς Κνριακον-
λα; Μ,τανίκα.
Ό κ. Παΰλος Βά—,ς. έξ Άϊβαλή
τής Μ. Άσίας.
Ό κ. Π. Βατάλης, πρώην διαμέ-
1 νων έν Οΰασιγκτώνι, υπό τής έν Ά
θηναις αδελφής τον.
; Ό κ. Χίκος Χάλικας. πο,ώπν διαμέ-
1 νων έν Νβ^ν ί.οηό!οη, Οοηη., «τό τής
• έν^ Χίω μητρός του, κ. Τερψιχόρη;
1 Χάλικα.
Ό έκ Σμύρνης κ. Ιωάννης Ιωαν-
1 νίδτ>ς, πρό καιροΰ διαμένων
έν ΝβνίροΓΐ Νβν?8, νβ., υπό τής έ>
θεσσαλονίκη θείας του, κ. Κυριαχού-
λα; Μ.τανίκα.
Ό υ.. Κων. Κατσικίδης; έκ Τΐφαρεΐ-
σπ τής Καλλιπόλεωί, θράκης, υπό τοδ
έν Λνών τής Γαλλία ς αδελφόν τού κ.
Γετοογίου Κατσικίδσι·.
Ό κ. Δημ. Π αναγιωτίδης, πρό και-
ροΰ διαμένων έν ΟΗνβΓ δί., τής Νέ-
άς Υόρκης, υπό τοΰ έν Κανδία, Κρή-
ζ αλήλου. Πρόκειται
.ΐερί σ.πουβαίας' υ.τοθέσεώς του. Ό
γνωρΐζων δς γράψη: Α. ί. Ο., ο)ο
ΧαίϊοιιιιΙ ΗθγηΜ. 140 ΛΥ. 26Πι 51.,
Χ. Υ. Γϊτγ.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γν<»ρίζο>ν ποϋ
διέμενεν ό Χικόλαο; Γεωργίου Καρα-
γροιργης, καταγόμενος άπό την Περί¬
στασιν τής "Επαρχίας Καλλιπόλεαις,
είς τό κέντρον τής έμπορτχωτέρας ]
δοϋ μεγά/^ης πόλεως και είς περιϊ
Θεάτρων, τηλεφοινικοϋ κτιοιου
γραφείων. Λίστα 8 έτών, έ
$200 μηνιαίως, εργασίαι ήγγ
$1.100 έβδομαδιαίως κβί άνω.
$9.000, με 4.000 μετρητά.
ΜΙΚΡΟΝ Ηοιοΐ έκ 18
μ
έξησφα)^ισμένα κέρδη $275—^>00
«,3.10 ΛΕπΙΚΟΝ $3.11
---
Βάγιας Ταλιάνου.
Οί έκ Π. Φωκέας, ΣμύρΛ-ης, κ. χ.
Κωχ-σταν-τϊνος, Νικόλαος κα'ι Ά·αστα·
οία ΤσελΛάρη, υπό τής έ£αδέλφης αυ¬
τών Κα; Αφροδίτης Μιχάρη, έκ Ραν-
- ΐορκης, υπο τού εν ΐνανδια, Κρή- Ι τοσίβια τής θεσσαλίας και σύζυγον
[ς πατρός τού κ. Ι. Παναγιωτίδου. τού κ. Δημητρίου Γαλανοπούλου.
Ό κ. Ανδρέας Ταλιανός, πρό και- Ό έκ Σμύρνης χ. Γεώργιος Πατα-
<ΰ διααέΛ-ων έν Χθνν Βπίβΐη, Οοηη. ιΐίδης προ καιροϋ διαμέΛων έν Άγίφ όμενος έκ Πέργαμον τής Μ ! Φραγκίσκφ, Καλ. υπό των έν Άθή- δπως( παραλάβη επιστολήν να·; άδελφών του Ετχτγγελία: καί Δε¬ ινήν έκ τής μητρός αυτού χ Ι ονΐοίνη; ΠαταλίΑον. ΡΟΤ 3Π(Ι ίυηοη, λειον καθ" όλα. Άπεναντι σιδηροδ αικοΰ στΐϊθμοϋ καί είς τό κέντρον Βα5Ϊηρ55 δεοΐϊοη. Λίστα 7 1*2 των, ενοίκιον $130 μηνιαίως. ααδιαϊαι είσπρά^εις $500 καΐ δνω. έργάζονται 4 δνθραποι. Καθαρά χι δή $500 μηνιαίως. Τιμή $4.000, ^ περι/.αμβανομένον ποσοϋ $240 ώς σφόλεια τή; λίστας. Μετρητά $1 Καί πολλά άλλα διάφορα. οβ δήϊτιβκ, Β3γ1)6γ δηορχ, 51ΟΓΕ5, Τηβ3ίΓβ5. Άπεριόρ δίδομεν είς οιονδήποτε μ«8 • προσφερομεν, δνευ υποχρεώσεως ] ιιερους σας. Άναλααβάνομεν ΰπει νως νά σάς εξασφαλίσωμεν είς δήποτε^ επιχείρησιν όπου είσθε ι ' κοί. Δέν άναλαμβάνομβν νά κλείο υεν συμφίονίαν, εάν δέν είναι καί ι 2 εΐέρη έ"|ησφαλισμενα. Ίδιαιτέδ προσεχομεν εί; τα ένοικιαστήρια * ι είς τάς τοποθεσίας. Ουδέποτε ΐα«5 μέν ^ τόν πελάτην μας είς αγοράν «| ουδήποτε μέρους μέχρις δτου ό ίδη βεβαιωθή ίπί της πραγαατικότητβΙ Αυτή ήτο ή άρχή μας καί μέ αΰτΐ. θά έ|αχολουθήσωμεν έργαζόμενοι. ϋΟΗΝ ΗΕΜ. Κ5ΊΆΤΕ ΑΝΟ ΟΕΝΕΒΑΙ 1Ν51.ΈΛΝΟΕ •96 ΒεΓβεη Ανβ·, Ν. .1. Οπρ 51οοΙε οΓί 8Γβ δίβΜθΒ. Τηλίφβνον: Οβΐβντατβ 26·!·
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΤΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
27
Λ
ν.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
νΟΓΩ οικονομικήν δυσχερειών α-
να'νκάζομαι νά πωλήσω δύο Βιΐδϊηεβδ
ΐοΐ5 (ΟθΓΠβΓ) μέ δλα τα ιπιρΓΟ-
νθΐπβπΐϊ, γκάζι, ήλεκτρικό, κλπ., ευ-
ρισκόμεν« έν^ Ε^ ^^
]. ο)ο Νβΐϊοηαΐ
26111 81., Ν. Υ.
(Δ. 26—6).
Χ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
οοΙίν,
άποταθοΰν Ε.
140 Υν
ΗΩΛΕΓΓΑΙ ή ένοικιάιξεΓται άπαρτ-
καλ-ώς έπΐΛλωμένον, είς πολυ
τα&ττικήν τιμήν. ΆποτΛϊθητε ι
3^'"νναα5ννοΠ1ι Ανθ., ΑρΙ. όϊ (πλη-
σίων 191 δρόμωνν Ν. Υ. Οϊ(ν. Α. Χ.
ΣΠΕΥΣΑΤΕ! ΣΠΕΥΣΑΤΕ!
ΞΕΝΟΔΟΞΟΙ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΑΙ
ΕΠίίΦΕΛΗΘΗΤΕ
ΤΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙίΙΝ ΜΑΣ
Ι.ΙΙΝ0ΗΕΟΝΕΤΤΕ γωνιβϊον,
έναντι μεγάλων γραφείων καΐ θαυ¬
μασίως έπιπλωμένον, εύκολοδούλευ-
τον κώ έπικερδές, μακρόν ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $208 μηνιαίως.
Είσ/τράξεις δνω των $700 έβδομα-
διαίως, μέ δοκιμήν, τιμή $6.500,
μέ $2.500 μετοητά.
βΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ μεταξύ θε-
άτρων, τραπεζών, δικαστηρίων καί
αταθμών, θαυμασίως έπιπλωμένον,
μέ τέλειον εργοστάσιον, μακρόν έν-
οι/.ιαστήριον, ενοίκιον $400 μηνιαί-
υις. ΕΐοπράΙεις $70—80.000 τό ε¬
τος. Τιμή $18.000 μέ $8.000 αε-
τοητά.
"ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ άριστοκρατι-
κόν, τελεία επίπλωσις, έργαζόμενον
μέ καθαρά κέρδιι 55 0)0. Κείται
πλησίον τής Νέας Υόρκης, είς άκ-
μάζουσαν πόλιν, μέ είσπράξεις δο-
κιμαστικώς $115.000 τό ετος. 15
έτών ένοικιαστήριον, ενοίκιον $300
μηνιαίως, τιμή $40.000, μέ $15.
000 μετρητά. Λαμπρά εύχαιρία διά
τρείς συνεταίρους.
ΟΑΚΕΤΕΚΙΑ, μέ τελείαν έπί-
,πλωσιν, γοινιαία μεταξΰ ΡεΓΓν 51»
Ιίοη, Ρθ5ΐ Οίίϊοε, γραφείων κα'ι
έργ>στασίων. Ιθετές ένοικιαστήρι-
ολ, ενοίκιον $150 μηνπαίοις, είσπρα¬
ξις $1.000—$1.200 έβδομαδιαίως.
Θνσιάζεται λόγω ασθενείας, άντί
$12.000, μέ $5.000 μετρητά. Σπεύ¬
σατε.
Ι,ϋΝΟΗ ΚΟΟΜ, άλά Οίίειβ-
ΓΪ.1 5ΐ>Ίβ, πλησίον τής Νέας Υ¬
όρκης, γωνιαϊον καί εύκολοδούλευ-
το· μέ δοκιιιαστικά^ είσπράξεις
$8.000 μηνιαίως. Κέρδη 50 0)0, μα
κρόν ένοικιαστήριον, ενοίκιον $430
ιιηνιαίως, τιμή $21.000 μέ $8.000
0ίΐ5Π. 'Εξαιρετική εύκαιρία διά
τρείς.
(:ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποθε-
σια ΒΓοοΙίΙγη, εύκολοδούλευτον
/αί έ.τιχερδές, Ιθετές ένοικιαση'ιρι-
ο, ενοίκιον $200 μηνιαίως, είσπρα¬
ξις $1000—$12000 έοδομαδιαίως.
Τιιιή $9.500, |ΐιέ $4.000 μετρητά.
ΐν.-αιρία διά δύο.
ΠΑΡΕΤΕΚΙΑ άλά Οοίίββ ΡοΙ
^Ινΐο, κεντρική τοποθεσία 3Γά
Αρ., είναι τέλριον καθ* δλα, μέ
ειστράξεις $800—$900 έβδομαδιαί-
ως. 7ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
£.100 μηνιαίως. Τιμή $9.000, μέ
$3.300 μετρητά. Μοναδική εύκαι-
!>ια διά 2 συνεταίοους.
0ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ" γωνιαίον, εύκο-
ίοδουλευτον κα'ι έπικερδές, 3Γά
Ανβ., π?.ησίον 42ηι1 81., μακρόν
ινοικιαστήριον, ενοίκιον $200 μη¬
νιαίως. Δοκιμαστικαί είσπράξεις
|1000-$ΠΟΟ έ6δομαδιαίως. Τιμή
^«.000, μέ $3.500 μετρητά. Μονα-
οικη εύκαιρία διά δύο συνεταίρους.
(.ΟΧΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ μέ ί,υη-
οΙκΌηειιε, Οονπ Τονη, είσπρά-
ϊ»ς ·>700 εδδομαδιαίως, παρ' εΐδι-
^ων διπλασιάζονται, 5ετές ένοικι-
«στηριον, ενοίκιον $4500 ετησίως.
· > $00 ^ετρητά.
ΡΟΤ γωνιαϊον, τέλει-
?ν κα» ολα. 'Επικερδές καί εύκο-
'οοουλευτον. Είσπράξεις $1200 έ-
δοοιιαδιαιως. Μακρόν ένοοααστή-
Ρΐην. Ενοίκιον $416 μηνιαίως. Τι-
^ ?9·500, μέ $3.500 μετρητά.
-τευσατε.
ΓΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έχλ^οτη
0.111-ο,μ Ατριιπθ. μέ δοκι^αστ,-
*«> είσπράξεις $1200 ίβδομαδιαί-
4οό- ς ένοικιαστήριον, ενοίκιον
3Τ
0ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γα,νιαίον επί
«ντρικης γωνιος ΒΓοοΜγη. Είσ-
ω°Λεη5 ?90,°-«»·000 έδδομαδιαί-
«;.;- τε? «ο«ιαστήοιον, ενοίκιον
τΐμη $1°000 έ ^
πολλά
οια-
ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟ-
Ε
ϋ. νΒΕΤΤΟδ
ν (Κοογπ 609)
Ζά δ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Κθϊτανιπιηΐ:, χάμχνν·
/νας εργασίας, τοθ Ιδιοκττπ:ου άσχο-
λουμεΛΐαυ είς άλλας έπιχεΐφήσενς Ενοί¬
κιον μόλισν $26 μηπαίως. Ά.ταυτο»>ν-
ταί μ*τρητά $400. Διά πίρτσοοτέρας
πληροφορίας άποταθητϊ είς τόν οΐκο-
δεσϋΐοτην: 1 Βοπΐβη Ανβ., Εοη^ Ιβ-
Ι8ΐΐ(1 Οίν, Ν. Υ., η τηλ«<ϊωνήΛ«ι·τε ϊι 0579. (16δ4β—29—30) Ι8ΐΐ(1 ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΟΓίθβ ΡοΙ, πιλ.τ|σίον 14ίΐι δι,, καΐ βΐΐΐ' Ανβ., άντί $1000. Ενοίκιον μόνον $75 μηνιαίως. ΠΩΛΕΙΤΑΙ 5οα» ΡοαπΐΛΐΐι, Ιντός των 42 δρόμων. Θυονάζετοα άντί 2,000 δολλ. Ενοίκιον μόνον $75 μτγνιαίως. Διά ,τερΜτσοτένας πλτιροφορίας άπο- ■τατθίίτε: Σχβυλαρό—ν, 301 Υ. 41βΙ *Μ·, Ν. Υ. Οίν. (16547—29—30) ΠΩΛΕΙΤΑΙ σφ-οτνριστήριον μέ 15 τρ«.-ΐεζια. ^Ένοιοαοχττήριον 3 ίτών. θι>
Λάζΐ-ταιεΐς χαμηλήν τιμήν, τού ίδ«>-
κττττου αποθανόντος. Πωλΐίται. π»ρά
τή; συζύγου τού. Άπενθυντέον: 642
811ι Ανβ., (ι ίΐίει,ί Πρ), Ν. Υ.
______________(16535—27—1)
ΠΟΛΟΥΜΕΝ καί άγορα-
ζομεν έπυιλα στιλβωτηρί-
ων καί ύποδηματοποιείατν.
"Εχομεν ηδη είς τάς απο¬
θήκας μας 400 χαθίσματα,
τα όποΐα πωλοϋμεν είς πο-
λύ χαμηλήν τιμι'τν, Ιχοντες
ανάγκην χώρου. Άποταθή-
τε: ΕΜΡΙΚΕ 428 —3Γ(1
Ανβ.. Ν. Υ. α.γ. Τηλ.
Ι~εχίη£ΐοη 8239. (Ό—7)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ οτάντβα, μέ
ϊοβ ΟΓβαηι καί «χ!» ίουπί&ίη, είς νχ-ν-
τρ»κόν μ«ρος, κάμνουοΜΧ καλάς ίςη*η-
σνα,ς. 'Αποταθήτε: 8οοίίο Βγοβ, 38>5
—387 ΟοπΠ 81-, Βτοοΐίΐνη, Ν. Υ.
(16529—27—29)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ μέ θνσίαν, πρώτης τα
ξεοις ΚοτϊδββΓΪθ μέ στόφαν έργαζομέ-
νην δι' ήλ-εκτρΜαιοΰ καΐ Οαβ. Διά πε¬
ρισσοτέρας πληροφοοίας άποταθητ€:
Μγ. Ρ&οθ. 34 Νβν7 ΒοννβΓγ, Ν. Υ.
α Τηλέφωνον: ΥνΌΓΓΐι 9472.
(16509—25—9)
ΠΙΛΟΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ
'Εάν μέχρι τοΰδε δέν μΐτεχειριοθη-
τ«· τό Ρηηαπι& κβΐ τό Τονο Μββοΐιϊηβ,
δώσατε μίαν παραγγελίαν ΙνΝΧ πεκτθή-
τε ότι αμφότερα τα Β1βΒθΙΐ68 εΐνοα
τα καλλίτερα έν τη άγορςί.
Τιμή — "Ενα γαλόνι $2.50, ημκτυ
γοϋ.όνι $1.50.
"Ολα τα ειδή διά πίλοκαθαρι-σιήοια,
ευθηνοτερα κατά 25 ο)ο είς τό κα-
τάσττ»μά μας.
Τό κατάστηιιά μας ανοικτόν τάς
Κυοιακάς 10 π. μ. Ιως 1 μ. α.
ο. τ. 8Ρΐηοροιΐίθ5
314 \'. 43Π1 81., Νοογ 8ϋι Ανρ.,
Χβντ ΥθΓΐζ ΟΙ ν.
Ρΐιοηβ: ΟιΐΛβΓΐηε 0032
(16424—Μ—1)
Τε]
9ΑΑ ΤΑ ΕΙΔΗ
ΔΙΑ
ΠΙΑΒΟΤΗΡΙΑ
ΠρΙν η άποφασ·.
σετε νά άγοράσρ
τε, έπισκεφθήΐϊ
τό μεγαλειτέρον
κατάστημα τού
κόσμον είς τα ή¬
δη έπίπλων δ·α
στιλ6ωτήρια, πι-
Ι.οκαθαριο τ ή ρι α
καί &οΙ δΐεαηι
5οϋεΓ5. Δέν πωλοϋμεν επ. «ιστώθίΐ.
Μόνον τοίς μετρητοίς.
"Εχομεν κάμει έγκαταστάσεις και
προσφερομεν τα είδη μας είς τα κ4-
τωβι καταστήματα:
Ν. Υ. ΡΓθ«1-ιοβ Εχοηβηββ, Ν. Υ.
Ρεπηδγΐναπΐ» ΒΙΛβ., Ν. Υ.
Ποιεί Εΐποοΐη, Ν. Υ.
ΡαΓΐί 0βηΐΓ3ΐ Ηοΐεΐ, Ν. Υ.
Ηοίεΐ ΑΙίοβΓ», Ροΐπι ΒεικΛ, Ρ·»
καί εί ςπλεΐβτα δλλα καταστήματα.
υΝΐΤΕο ΒοατΒίΑθκ ευρρίΥ οο.
ΟΡΓΙΟΕ ΑΝϋ δΗΟΛν ΚΟΟΜ5
2035 ΤΗΪΓά Ανβ., Ν. Υ. —*>·
ΤβΙ. ίβηΐβΐι 4181.
ΡΑΠΊΌΚΥ 214 ΕΑ5Τ 11411» 5Τ
ΝΕν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τβΐβρΐιοηθ: Εεΐιΐβΐι 4181
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΙΕΡΕΩΝ
ΚΟΙΝΟΤΗΣ Α8ΤΟΚΙΑ, ί. Ι.
«ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ,
Γ ΕΙγπ 81. απΛ 2ηά Ανεπαε
Έφημ. ΓΕΡΜ. ΠΟΛΥΖΩ-Ι-ΔΗΣ
Τηλέφωνα: ημέρας ΑδϊθΓΪα 8083.
Νυκτός: ΗανεπιαγεΓ 0614.
οιι(:αοο. ιια.
Τοθ ΑΙδ. Κώστα Χ"Δημητρ(οτ>.
Διδασκάλου τοΰ Οικουμενικού θρόνοβ.
ή μέν διεύθυνσις είναι: 7539 Ηϊ(1{ίί
Βΐνί., τό Μ τηλέφωνον: Π
ΡβΓΚ 0051.
—Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΕΛΛΗΝΟΝ
—ΑΓΟΝΕΣ ΤΩΝ 300 ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΕΤΩΝ
—Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΝΕν ΥΟΚΚ. Ν. Τ.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΙ 1ΟΣ ΙΈΩΡΓ1ΟΣ>
Διεΰθυνσις: 451
XV.
8911ι ίϊΐΓεβΙ
'Εφημέριος:
Άοχιμ. ΚΥΡΙΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΑΚΗ2
Τηλέφωνον .· Ρβηηκνΐνοηϊβ 6444.
1ΥΝΑΤ0ΙΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
ϋΙΤΥ. Ν. ^.
Η Διεύθυνσις ττκ 'Εκκλησία; χαι
τοδ έφημεςκου πρωτοπρεσ6»τέροι
Άγγέλου Τσιγκούνη, τής ένορία:
Η ουπίγ είναι:
»9—103 Τοηπρΐβ Ανεπιΐί
Ιβ—βγ Γ-Ιτν, Ν. Ι.
Τηλίιρωνον: ΒργΚΘΠ 10009
Ε,ΚΚΛΗ^ΙΛ «Ο Εϊ'ΑΓΓΕΛΙΣΜυΐ
ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
«08—312 ννεί' 541Ϊ1 81., Ν. Υ.
Ίϊρεύς: Α!8. Νιχ.ί»5 αος Λάζαρη;
Λιόάχτηρ της θεολογίας.
Τηλέφ. 'Εκκλησίης Γο1πτπΓ)ΐΐ5
Τηλ. #5ουτιγ· Γ»ο·?ηη ΗίΗ
ΑϋΤΟΗΙΑ, Ε. Ι.
ΕΚΚΛΙΙΣΙΑ
εΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟ^>
(Άρχιεπισχοπής)
273 Εΐΐπ 51., ΑδΙθΓΐβ
'Εφτ,μέριος: Γ. ΜενεξόποτΛο;.
Τ-ιλέφωνον: ΑδΙθΓΪη 1653.
Κβτοινια;: ΗβνρτηβγβΓ 2870.
ϋΣ ΜΕΤΟΧΙΟΥ
ΠΑΝΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΓΣΤΗΣ>
Ϊ82 ΡΪΓ51 Ανβ., αεταΕί· 16 καί «7 Η
Νβνν Υογ1{ Οΐιν.
Τηλέ<ρ<ρ-/ον: ίίΜττνβτΐϋηηΐ 7386 ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ «ΑΠΟΪ ΝΙΚΩΝ» ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Διεύθυνσις Ίερέα>ς Άργ. Δαυίδ
ΛεονταρΙδου καΐ 'Εκκλησίας:
103 Ε. 341ΐΊ 81., Νβνν ΥθΓίί Ι.Κ
Τηλέφωνον: ΚβΧΪΠβΙθΠ 6793
ΟΙ "Ελληνες μεταιινάσται των τριών τελ&υτ-χίων αίώ
νων, ώς εχττολ'.τιστα.ι των ξ!ν<ι>ν νωρών και τής
Ελλάδος. "
ΥΠΟ Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ
Είς τάς 400 «λίδας τοΰ νέου αυτού σογγράμματος, τού Άρχιτυντά.
χτοο τοί «'Εθν.κοΰ Κήρυκβς», εχετ» ώς έν κινηματογραφίκή ταινία ο¬
λόκληρον έποποιίαν άγώνων των έν τω Παλαιφ καί Νέω Κόομω Έλ-
! ^, /ς^^, ς ογιοι χα: εζιστημονες
ως τυγγρα(ρ·ίς καί ώς ί:ίά«>.αλθί κίΐ άναμορ^ωται τού εθνους, άντ»
προσωπεύοον όλας τάς χώρας τού Ελληνισμόν!. Εξήλθον άπο τί)»
Π ελοκόνντ,—ν κ*ί την Στερεάν, την θετσαλί^, την "Ηπίΐρον καί την
Μακεδονίαν, την Κρήτην και τάς άλλας νήσους.
Ν. ^.
Εκκλησία ΑΙΊΟΣ ΝΙΚΟιιΑΟΙ
555 ΙΙίιίΓΐ 5ΐΓβεΙ.
Τηλέφ. 'Εκκλησίας: Μυ11)β. Γ>· 62".
Κατοικία ' Ιερέως:
85 υηιΐκΐβν Ανβηυβ.
Ίερίως: Ε.ΝββΧ 265Τ
<;ΐΤΥ. ΟΚΙ.Α. Διεύθυνσις τοθ προϊσταμένου οίου τή; Κοινότητος Ο1ί1:ιΗοπιη IV. θΐίΐθ., είναι: 102 Ν. ΒΓΟΒίΙ Τηλέφωνον: Μηρΐδ 8105. ΝΕν ΥΟΚΚ-ΟΙΤΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 360 νρ$ί 1251η 5ιτεεΙ Αίδεσ. Νικ. Άνδρεόπουλος. Τηλέφωνον 'Εκκλησίας: ΜθΓηϊη^ϊίΙβ 9474. Κατοικία Ιερέως: 151 ΑΐΠδΙεΓάίΐιτι Τηλέφ. Γραφείου ΎΓαίαΙ^ατ 6075. Τηλ. Νυκτός: Νε·νντ.ονη 0291. ^δ, ΡΑ.— Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεϊται υπό τοΰ αντιπρόσωπον μας Ι. Καρέτα, 104 ί>&ιι1<Πη 81. ΡΑΤΕΚδΟΝ, Ν. 3. Ό «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» χαί όλαι αί έκδόσεις τού πωλοϋνται παρά τοθ άντιπροσώ,του μας κ. Π. Σιμοπούλ.ου, 234 ΜίίΓΐίθΓ. δι., ίνθα γίνονται δεκταί καταχωρισεις μικρών άγγελΐώτ. χά θώ; ν αί έγγραααί <η·νδοοίΐτιτών Ν· Υ· βηΙ 8641 η 5488. ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. ^. — Ό «Έθνακός Κηρυξ» πωλείται ν- Ι πό τοΰ αντιπρόσωπον μας Π. | Κούτρου, 466 δΐβίβ 81. ΓΑΛΛΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΓΑΑΑΙΚΗ ΓΡΑΜΜΛΤΙΚΗ. Υ πό Ι. Λαγκάδη. Πλήρη;, συντε- ταγμένη επί τχί βάσει των νεωτά- των γραμματικών της Γαλλικής γλώσσης. Τιμαται ........ $0.40 ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝβΣΜΑΤΑ. ΡΙΟΝ. "Υπό Δ. Ηανταζή. 'Εγκρι- βέν υπό τού Υπουργείον τής Παι- δείας. Τιμάται ......... $0.40 ΠΛΗΡΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗ ΓΡΑΜ· ΜΑΤΙΚΗ. Υπό Σ. Σαριβαξεόάνη. Πρός χρήσιν των μαθητήν πάσης διαβαθήίσεως ϊχολείων. Δεδΐμέ- νον τιμάται ............. $1..>0
ΜΕΟΟδΟΣ ΤΗΖ ΓΑΛΛΙΚΗΖ
ΓΛΠΣΣΗΣ. 'Υπο Σ. Σαρι6αξε6ά-
νη. "Επί τή βάσει τοΰ επισημον
προγράμματος των Έμπορικών
Σχολών. "Εκδοσις πολυτελεστάτΐ),
μετά 350 ε'ικόνων. Τιμάται $2.00
ΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ ΡΗΙΝΑΤΑ ΕΝ
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ "Υπό Σ. Σαοι-
6αξε6άνη. (Συμπληρωμα τής έγ-
κεκριμένης Γραμματικής). Τιμά-
ται δεδεμένον ............ $1.00
ΓΑΛΛΙΚΗ ΜΕΟΟΔΟΣ. ·γ.·,ό
Α. Συρίγου. Ή τελειοτάτη των ιιέ-
χρ» τοΰδε έκδοθεισών, πρός έποπτι-
κήν καί πρακτιχήν διδασκαλίαν της
Γαλλικής γλώσσης. Τιμάται $1.50
•'ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
140
«V.
26ΤΗ 6Τ.. ΝΕν ΥΟΚΚ
. . ρρος χ2ϊ νεαν εμττνευ·
σιν είς τόν άγώνα τής έ*ιτυχ-ας καί τής προόδο-ο. Πάμζτωχοι καί ά-
<~υ.οι μετανάτ-αι, «-γ-νον μέ την «ιλεργίαν των καί την τιμιότητά των ίιάαημο: καΐ ά'/ίϊειχθηίταν καί οί μέγιατΐ! των εύεργετών τής Έλλάίοα. Είς τό βιβλίον αύτό θά δΐρβτβ πώς ενας "Ιϊλλην, κατά τό 1700, άν* χωρηΐτας άνυπόδητος άιτο την ΰχόϊουλον ιτατρίία τού, έγινεν ό Ζ>
χάρωφ τής «*οχής τού, δαρώνος τής Αύστριακής Αύλής, χαί όμοτρά-
πεζος ^τοό^ Αύτοκράτορος καί διετήρησε τόν Ελληνισμόν τοο κα! αύτός
κα! τα τέκνα τού καΐ τα έγγόνια τού.. "Αλλος κτωχός "Ελλην εγιτ·
χρό εκατόν έτών συνέταιρος χλ: συνεργάτης τοΰ Άντιδασιλέως τής
Αίγύχτθϋ. "Άλλ&ς διοχαλαιστής, χεζοχορήσας άναχόδητος άπό την 'Ο-
*—(σόν Ιως την Πετρούχολιν. έςετ:;χητ}η ά—ό την Αύτοχ,ράτϊΐραν ΑΙ·
χατερίνην την Β' καί έγινεν ήγεμών των χωρών τής Κατ-ίας θαλά*.
«ής- Τοΰ άνίρός αύτοΰ εχομ«ν τώρα τόν άν^ρ'.άντα «ίς Αθήνας. "Αλ¬
λος θαυμάτιος μετανάστης Ιγινε xρωθι<^το^ργος είς την Ρουμανίαν καΐ Ιμβινδν Έλλην την φυχην, εύεργίτήσας την ιΕλλάϊα. Παρελαύνουν «ολλοί άλλοι θα^άσιοι τύχοι μεταναστών. "Εχετε έμ.ζ:ός τας χϊρι- γραφομένους μέ ζωηρά χρώμχτα τοΰς πρωτεργάτας τής Φιλινιής Έ- ταιρείας, τους μεγάλοος νβοέλληνας πολιτικοΰς καί στρατ'.ωτικοΰς καΐ χληρίχ,ούς καί οϊκονομολόγους καί συγγρα^εϊς -/.χ άνααθίφωτάς. Έ- χετε καΐ μορφάς Έλληνίδων, σχανίων έν τή ίστορία χοΰ κόσμου. Καί έχετε άκόμη τάς ηθικάς φ^τιογνωμίας κορυφαίων φιλελλήνων χαΐ δή Άμερικανών, όπως είναι ή χαρακτηριστική μορφή τοΰ Σαμο,ιήλ Γκρίν- τλϋ Χάου, τοΰ υτάτο;; των έν τω κόβ>ω φιλελληνων, ενός άλη-Οώς Ά-
μβρικανοΰ Λαρφαγιέτ τής 'Ελληνικής έπαναστάσεως.
Μελετώντες τούς Δονατοϋς Νεοίλληνικούς Χ2ρζ·/.ττ,ρ2ζ, μανθ^ομεν
λεπτομερώς την ιστορίαν τοΰ νεοελληνικοΰ πολιτισμόν κα! των μβγάλων
τοΰ Έλληνιαμοΰ εΰΐργετών καί κατ' αυτόν τόν τρόπον θά ήμποροΰμεν
νά έχιδεικνάωμεν καί είς τούς Άμβρικανούς, ότι δέν εχομεν μόνον ζρο-
γόνους ένδόξους τής παλαιάς έποχής, τής περιόδου τοΰ Περ:κλέους,
ποΰ τούς γνωρίζουν ο! ξένοι πολΐ» καλά άπό τα σχολείά των, άλλ' εχο¬
μεν .καί ημείς οί νεώτϊροι "Ελληνες νά παροιισιάτΓωυ.εν μεγάλους χαρακτή
ρ»ς καί γενναΐα Ιργα τοΰ πολιτισμόν άντάξια των άλλον πολιτισμένων
συγχρόνων έτ)νών. "Ολα αύτά τα ■θαυμασία άθλήμ«τα παραμένουν άγνω-
στα είς τούς ξένους καί είς πολλοΰς άκόμη άπό ημάς τοί.; "Ελληνας.
Τό βιβλίον αύτό έκ 400 <τ«λίδων, δεμένον καί καλλιτεχνικώς ντκο- αένον, μέ άναριθμήτους βίκόνας, μάς διδάσκει νά είμεθα ϋπερτ,φανθί μέ ίήν ιστορίαν μας των 300 τελευταίον έτών. Μορ-φώνει κα'ι φρονηματίζει χ»ΐ άννψώνει. Πάρετέ το διά τόν εαυτόν σας, διά τάς οΐν,'ίγενείας σας, διά τα παιδία σας, διά τούς ίδικούς σας είς την πατρίδα, διά τα Έλ- ληνόπουλα των Σχολείων μας. Πρέπει νά γίνΐ() τό εθνικόν καί κοινωνι¬ κόν έγκόλπιον κάθε "Ελληνος. Ετναι β-ίηριγμα τής ζωής μας, των έχι- τ^χιών μας, των προόδωτν μας. Φώς ΈλληνικΛν καί ύπίρηφάνείβ Έλληνιχη. Ή μ«λέτη των ένδόςων νεοελληνιχών χαραχτήρων τονών·» βλους μας. Διαδάσατε τό έργον χαί διηγηθήτε είς τα παιϊιά σας τό τί γράφει, διά νά τα κάμετε καΐ αΰτά ύπερήφανα, ότι έγεννήθτ,Γαν Έλλη. νόποΛα. ΝΑΤΙΟΧΑΕ ΗΕΚΑΕρ 140 νΥΕ5Τ 26ΤΗ 5Τ. · " ΝΈνΥ ΥΟΗΚ, Ν. Υ. Ταχυδρομηοατε τό νίβν σύγγραμ(ΐα: «'Ελληνικός Πολιτισμός: ΔΥΝΑ- ΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΧΑΙΆΚΤΗΡΕΣ» βεμίνον. 'ΕστΜΐλείω ττ> άξίατ
τού Δολ. 2.75. "Η <—είλετέ το Ο.Ο.ϋ. "Ονομα ......................................;.··,................... Διεύθυνσις....................................................—· Πόλις....................................................... Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΑΡΓΚΑ2 ΠΑΑΑΙΣΤΗ.— Π(?«τότυπον, σύγχρονοΎ, διδακτικόν, Μυθιοτόρημα. ΠερΛγράφει μέ τάς μάλλον τρομακτικάς καί σπαναχτι- κάς σκηνάς, έκ τής πραγματικήν ζωής, πώς ίνας νέος πτωχός έκ Μικρασίας, Ινα έκδίκηθη τόν πατερα τού καΐ τόν μεγαλειτέρον άδελ- φόν τού, έδραπέτευσεν εκ τής πατρικής τού οικίας είς την Ρωσσία* καϊ πώς διά τής εύφυίας τού κατώρθωσε νά γίνη έκατομμνριοΰχος. Ό πατήρ τού ίμαθε τα περί αυτού μετά 15 ολα έτη καί μττα6<χίνει είς Ρωσσίαν Ινα δώση την ευχήν τού είς τόν θεωρούμενον χαμένον υϊόν. Ό υΐός έΕεδίωξε τόν γέροντα πατέρα τού άσπλάγχνως καί βαναύσως έκ τοΰ οΐκου τού, άναγχάαας αυτόν ούτω νά χον καταρασθή. Ή λϋπη φονεύει τόν πατέρα. Ή κατάρα τοΰ πατρός έπιφέρει όλεθρον είς τόν υϊόν, δστις τέλος φονεύεται υπό τοΰ γνναικαδέλφου τού. Είς τάς 245 σελίδας, μετ" είκόνων 24, —ριγρά^ρονται ή αθλιότης τοϋ οίκογενειακοϋ 6ίου τής άριστοκρατικής λεγομενης τάξεως, αί άρεταί των έντίαων μεγάλων μητέρων καί ό έρως υφ' δλας αύτοΰ τάς έκφάνοϊΐς. Είναι αυται σελίβες άίραντάστου τρανϋιότητος, άλλά καΐ σελίδες μαγεύον- σαι, ονναρπάζουσαι, σνγΜΐνονοαι, σαγηνειιουοχχι. Χαρτόδετον.. $2.00. ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 14Ο ΤΥΕ9Τ *6ΤΗ 6ΤΒΕΕΤ ΗΕ«ν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
27
Λ
ν.
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
νΟΓΩ οικονομικήν δυσχερειών α-
να'νκάζομαι νά πωλήσω δύο Βιΐδϊηεβδ
ΐοΐ5 (ΟθΓΠβΓ) μέ δλα τα ιπιρΓΟ-
νθΐπβπΐϊ, γκάζι, ήλεκτρικό, κλπ., ευ-
ρισκόμεν« έν^ Ε^ ^^
]. ο)ο Νβΐϊοηαΐ
26111 81., Ν. Υ.
(Δ. 26—6).
Χ
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
οοΙίν,
άποταθοΰν Ε.
140 Υν
ΗΩΛΕΓΓΑΙ ή ένοικιάιξεΓται άπαρτ-
καλ-ώς έπΐΛλωμένον, είς πολυ
τα&ττικήν τιμήν. ΆποτΛϊθητε ι
3^'"νναα5ννοΠ1ι Ανθ., ΑρΙ. όϊ (πλη-
σίων 191 δρόμωνν Ν. Υ. Οϊ(ν. Α. Χ.
ΣΠΕΥΣΑΤΕ! ΣΠΕΥΣΑΤΕ!
ΞΕΝΟΔΟΞΟΙ
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΑΙ
ΕΠίίΦΕΛΗΘΗΤΕ
ΤΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙίΙΝ ΜΑΣ
Ι.ΙΙΝ0ΗΕΟΝΕΤΤΕ γωνιβϊον,
έναντι μεγάλων γραφείων καΐ θαυ¬
μασίως έπιπλωμένον, εύκολοδούλευ-
τον κώ έπικερδές, μακρόν ένοικια¬
στήριον, ενοίκιον $208 μηνιαίως.
Είσ/τράξεις δνω των $700 έβδομα-
διαίως, μέ δοκιμήν, τιμή $6.500,
μέ $2.500 μετοητά.
βΟΝΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ μεταξύ θε-
άτρων, τραπεζών, δικαστηρίων καί
αταθμών, θαυμασίως έπιπλωμένον,
μέ τέλειον εργοστάσιον, μακρόν έν-
οι/.ιαστήριον, ενοίκιον $400 μηνιαί-
υις. ΕΐοπράΙεις $70—80.000 τό ε¬
τος. Τιμή $18.000 μέ $8.000 αε-
τοητά.
"ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ άριστοκρατι-
κόν, τελεία επίπλωσις, έργαζόμενον
μέ καθαρά κέρδιι 55 0)0. Κείται
πλησίον τής Νέας Υόρκης, είς άκ-
μάζουσαν πόλιν, μέ είσπράξεις δο-
κιμαστικώς $115.000 τό ετος. 15
έτών ένοικιαστήριον, ενοίκιον $300
μηνιαίως, τιμή $40.000, μέ $15.
000 μετρητά. Λαμπρά εύχαιρία διά
τρείς συνεταίρους.
ΟΑΚΕΤΕΚΙΑ, μέ τελείαν έπί-
,πλωσιν, γοινιαία μεταξΰ ΡεΓΓν 51»
Ιίοη, Ρθ5ΐ Οίίϊοε, γραφείων κα'ι
έργ>στασίων. Ιθετές ένοικιαστήρι-
ολ, ενοίκιον $150 μηνπαίοις, είσπρα¬
ξις $1.000—$1.200 έβδομαδιαίως.
Θνσιάζεται λόγω ασθενείας, άντί
$12.000, μέ $5.000 μετρητά. Σπεύ¬
σατε.
Ι,ϋΝΟΗ ΚΟΟΜ, άλά Οίίειβ-
ΓΪ.1 5ΐ>Ίβ, πλησίον τής Νέας Υ¬
όρκης, γωνιαϊον καί εύκολοδούλευ-
το· μέ δοκιιιαστικά^ είσπράξεις
$8.000 μηνιαίως. Κέρδη 50 0)0, μα
κρόν ένοικιαστήριον, ενοίκιον $430
ιιηνιαίως, τιμή $21.000 μέ $8.000
0ίΐ5Π. 'Εξαιρετική εύκαιρία διά
τρείς.
(:ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έκλεκτή τοποθε-
σια ΒΓοοΙίΙγη, εύκολοδούλευτον
/αί έ.τιχερδές, Ιθετές ένοικιαση'ιρι-
ο, ενοίκιον $200 μηνιαίως, είσπρα¬
ξις $1000—$12000 έοδομαδιαίως.
Τιιιή $9.500, |ΐιέ $4.000 μετρητά.
ΐν.-αιρία διά δύο.
ΠΑΡΕΤΕΚΙΑ άλά Οοίίββ ΡοΙ
^Ινΐο, κεντρική τοποθεσία 3Γά
Αρ., είναι τέλριον καθ* δλα, μέ
ειστράξεις $800—$900 έβδομαδιαί-
ως. 7ετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον
£.100 μηνιαίως. Τιμή $9.000, μέ
$3.300 μετρητά. Μοναδική εύκαι-
!>ια διά 2 συνεταίοους.
0ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ" γωνιαίον, εύκο-
ίοδουλευτον κα'ι έπικερδές, 3Γά
Ανβ., π?.ησίον 42ηι1 81., μακρόν
ινοικιαστήριον, ενοίκιον $200 μη¬
νιαίως. Δοκιμαστικαί είσπράξεις
|1000-$ΠΟΟ έ6δομαδιαίως. Τιμή
^«.000, μέ $3.500 μετρητά. Μονα-
οικη εύκαιρία διά δύο συνεταίρους.
(.ΟΧΡΕΟΤΙΟΝΕΚΥ μέ ί,υη-
οΙκΌηειιε, Οονπ Τονη, είσπρά-
ϊ»ς ·>700 εδδομαδιαίως, παρ' εΐδι-
^ων διπλασιάζονται, 5ετές ένοικι-
«στηριον, ενοίκιον $4500 ετησίως.
· > $00 ^ετρητά.
ΡΟΤ γωνιαϊον, τέλει-
?ν κα» ολα. 'Επικερδές καί εύκο-
'οοουλευτον. Είσπράξεις $1200 έ-
δοοιιαδιαιως. Μακρόν ένοοααστή-
Ρΐην. Ενοίκιον $416 μηνιαίως. Τι-
^ ?9·500, μέ $3.500 μετρητά.
-τευσατε.
ΓΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, έχλ^οτη
0.111-ο,μ Ατριιπθ. μέ δοκι^αστ,-
*«> είσπράξεις $1200 ίβδομαδιαί-
4οό- ς ένοικιαστήριον, ενοίκιον
3Τ
0ΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γα,νιαίον επί
«ντρικης γωνιος ΒΓοοΜγη. Είσ-
ω°Λεη5 ?90,°-«»·000 έδδομαδιαί-
«;.;- τε? «ο«ιαστήοιον, ενοίκιον
τΐμη $1°000 έ ^
πολλά
οια-
ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟ-
Ε
ϋ. νΒΕΤΤΟδ
ν (Κοογπ 609)
Ζά δ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Κθϊτανιπιηΐ:, χάμχνν·
/νας εργασίας, τοθ Ιδιοκττπ:ου άσχο-
λουμεΛΐαυ είς άλλας έπιχεΐφήσενς Ενοί¬
κιον μόλισν $26 μηπαίως. Ά.ταυτο»>ν-
ταί μ*τρητά $400. Διά πίρτσοοτέρας
πληροφορίας άποταθητϊ είς τόν οΐκο-
δεσϋΐοτην: 1 Βοπΐβη Ανβ., Εοη^ Ιβ-
Ι8ΐΐ(1 Οίν, Ν. Υ., η τηλ«<ϊωνήΛ«ι·τε ϊι 0579. (16δ4β—29—30) Ι8ΐΐ(1 ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΟΓίθβ ΡοΙ, πιλ.τ|σίον 14ίΐι δι,, καΐ βΐΐΐ' Ανβ., άντί $1000. Ενοίκιον μόνον $75 μηνιαίως. ΠΩΛΕΙΤΑΙ 5οα» ΡοαπΐΛΐΐι, Ιντός των 42 δρόμων. Θυονάζετοα άντί 2,000 δολλ. Ενοίκιον μόνον $75 μτγνιαίως. Διά ,τερΜτσοτένας πλτιροφορίας άπο- ■τατθίίτε: Σχβυλαρό—ν, 301 Υ. 41βΙ *Μ·, Ν. Υ. Οίν. (16547—29—30) ΠΩΛΕΙΤΑΙ σφ-οτνριστήριον μέ 15 τρ«.-ΐεζια. ^Ένοιοαοχττήριον 3 ίτών. θι>
Λάζΐ-ταιεΐς χαμηλήν τιμήν, τού ίδ«>-
κττττου αποθανόντος. Πωλΐίται. π»ρά
τή; συζύγου τού. Άπενθυντέον: 642
811ι Ανβ., (ι ίΐίει,ί Πρ), Ν. Υ.
______________(16535—27—1)
ΠΟΛΟΥΜΕΝ καί άγορα-
ζομεν έπυιλα στιλβωτηρί-
ων καί ύποδηματοποιείατν.
"Εχομεν ηδη είς τάς απο¬
θήκας μας 400 χαθίσματα,
τα όποΐα πωλοϋμεν είς πο-
λύ χαμηλήν τιμι'τν, Ιχοντες
ανάγκην χώρου. Άποταθή-
τε: ΕΜΡΙΚΕ 428 —3Γ(1
Ανβ.. Ν. Υ. α.γ. Τηλ.
Ι~εχίη£ΐοη 8239. (Ό—7)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ οτάντβα, μέ
ϊοβ ΟΓβαηι καί «χ!» ίουπί&ίη, είς νχ-ν-
τρ»κόν μ«ρος, κάμνουοΜΧ καλάς ίςη*η-
σνα,ς. 'Αποταθήτε: 8οοίίο Βγοβ, 38>5
—387 ΟοπΠ 81-, Βτοοΐίΐνη, Ν. Υ.
(16529—27—29)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ μέ θνσίαν, πρώτης τα
ξεοις ΚοτϊδββΓΪθ μέ στόφαν έργαζομέ-
νην δι' ήλ-εκτρΜαιοΰ καΐ Οαβ. Διά πε¬
ρισσοτέρας πληροφοοίας άποταθητ€:
Μγ. Ρ&οθ. 34 Νβν7 ΒοννβΓγ, Ν. Υ.
α Τηλέφωνον: ΥνΌΓΓΐι 9472.
(16509—25—9)
ΠΙΛΟΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ
'Εάν μέχρι τοΰδε δέν μΐτεχειριοθη-
τ«· τό Ρηηαπι& κβΐ τό Τονο Μββοΐιϊηβ,
δώσατε μίαν παραγγελίαν ΙνΝΧ πεκτθή-
τε ότι αμφότερα τα Β1βΒθΙΐ68 εΐνοα
τα καλλίτερα έν τη άγορςί.
Τιμή — "Ενα γαλόνι $2.50, ημκτυ
γοϋ.όνι $1.50.
"Ολα τα ειδή διά πίλοκαθαρι-σιήοια,
ευθηνοτερα κατά 25 ο)ο είς τό κα-
τάσττ»μά μας.
Τό κατάστηιιά μας ανοικτόν τάς
Κυοιακάς 10 π. μ. Ιως 1 μ. α.
ο. τ. 8Ρΐηοροιΐίθ5
314 \'. 43Π1 81., Νοογ 8ϋι Ανρ.,
Χβντ ΥθΓΐζ ΟΙ ν.
Ρΐιοηβ: ΟιΐΛβΓΐηε 0032
(16424—Μ—1)
Τε]
9ΑΑ ΤΑ ΕΙΔΗ
ΔΙΑ
ΠΙΑΒΟΤΗΡΙΑ
ΠρΙν η άποφασ·.
σετε νά άγοράσρ
τε, έπισκεφθήΐϊ
τό μεγαλειτέρον
κατάστημα τού
κόσμον είς τα ή¬
δη έπίπλων δ·α
στιλ6ωτήρια, πι-
Ι.οκαθαριο τ ή ρι α
καί &οΙ δΐεαηι
5οϋεΓ5. Δέν πωλοϋμεν επ. «ιστώθίΐ.
Μόνον τοίς μετρητοίς.
"Εχομεν κάμει έγκαταστάσεις και
προσφερομεν τα είδη μας είς τα κ4-
τωβι καταστήματα:
Ν. Υ. ΡΓθ«1-ιοβ Εχοηβηββ, Ν. Υ.
Ρεπηδγΐναπΐ» ΒΙΛβ., Ν. Υ.
Ποιεί Εΐποοΐη, Ν. Υ.
ΡαΓΐί 0βηΐΓ3ΐ Ηοΐεΐ, Ν. Υ.
Ηοίεΐ ΑΙίοβΓ», Ροΐπι ΒεικΛ, Ρ·»
καί εί ςπλεΐβτα δλλα καταστήματα.
υΝΐΤΕο ΒοατΒίΑθκ ευρρίΥ οο.
ΟΡΓΙΟΕ ΑΝϋ δΗΟΛν ΚΟΟΜ5
2035 ΤΗΪΓά Ανβ., Ν. Υ. —*>·
ΤβΙ. ίβηΐβΐι 4181.
ΡΑΠΊΌΚΥ 214 ΕΑ5Τ 11411» 5Τ
ΝΕν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τβΐβρΐιοηθ: Εεΐιΐβΐι 4181
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΙΕΡΕΩΝ
ΚΟΙΝΟΤΗΣ Α8ΤΟΚΙΑ, ί. Ι.
«ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ,
Γ ΕΙγπ 81. απΛ 2ηά Ανεπαε
Έφημ. ΓΕΡΜ. ΠΟΛΥΖΩ-Ι-ΔΗΣ
Τηλέφωνα: ημέρας ΑδϊθΓΪα 8083.
Νυκτός: ΗανεπιαγεΓ 0614.
οιι(:αοο. ιια.
Τοθ ΑΙδ. Κώστα Χ"Δημητρ(οτ>.
Διδασκάλου τοΰ Οικουμενικού θρόνοβ.
ή μέν διεύθυνσις είναι: 7539 Ηϊ(1{ίί
Βΐνί., τό Μ τηλέφωνον: Π
ΡβΓΚ 0051.
—Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΕΛΛΗΝΟΝ
—ΑΓΟΝΕΣ ΤΩΝ 300 ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΕΤΩΝ
—Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΝΕν ΥΟΚΚ. Ν. Τ.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΙ 1ΟΣ ΙΈΩΡΓ1ΟΣ>
Διεΰθυνσις: 451
XV.
8911ι ίϊΐΓεβΙ
'Εφημέριος:
Άοχιμ. ΚΥΡΙΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΑΚΗ2
Τηλέφωνον .· Ρβηηκνΐνοηϊβ 6444.
1ΥΝΑΤ0ΙΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
ϋΙΤΥ. Ν. ^.
Η Διεύθυνσις ττκ 'Εκκλησία; χαι
τοδ έφημεςκου πρωτοπρεσ6»τέροι
Άγγέλου Τσιγκούνη, τής ένορία:
Η ουπίγ είναι:
»9—103 Τοηπρΐβ Ανεπιΐί
Ιβ—βγ Γ-Ιτν, Ν. Ι.
Τηλίιρωνον: ΒργΚΘΠ 10009
Ε,ΚΚΛΗ^ΙΛ «Ο Εϊ'ΑΓΓΕΛΙΣΜυΐ
ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»
«08—312 ννεί' 541Ϊ1 81., Ν. Υ.
Ίϊρεύς: Α!8. Νιχ.ί»5 αος Λάζαρη;
Λιόάχτηρ της θεολογίας.
Τηλέφ. 'Εκκλησίης Γο1πτπΓ)ΐΐ5
Τηλ. #5ουτιγ· Γ»ο·?ηη ΗίΗ
ΑϋΤΟΗΙΑ, Ε. Ι.
ΕΚΚΛΙΙΣΙΑ
εΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟ^>
(Άρχιεπισχοπής)
273 Εΐΐπ 51., ΑδΙθΓΐβ
'Εφτ,μέριος: Γ. ΜενεξόποτΛο;.
Τ-ιλέφωνον: ΑδΙθΓΪη 1653.
Κβτοινια;: ΗβνρτηβγβΓ 2870.
ϋΣ ΜΕΤΟΧΙΟΥ
ΠΑΝΑΠΟΥ ΤΑΦΟΥ
«Ο ΑΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΒΑΠΤΓΣΤΗΣ>
Ϊ82 ΡΪΓ51 Ανβ., αεταΕί· 16 καί «7 Η
Νβνν Υογ1{ Οΐιν.
Τηλέ<ρ<ρ-/ον: ίίΜττνβτΐϋηηΐ 7386 ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ «ΑΠΟΪ ΝΙΚΩΝ» ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Διεύθυνσις Ίερέα>ς Άργ. Δαυίδ
ΛεονταρΙδου καΐ 'Εκκλησίας:
103 Ε. 341ΐΊ 81., Νβνν ΥθΓίί Ι.Κ
Τηλέφωνον: ΚβΧΪΠβΙθΠ 6793
ΟΙ "Ελληνες μεταιινάσται των τριών τελ&υτ-χίων αίώ
νων, ώς εχττολ'.τιστα.ι των ξ!ν<ι>ν νωρών και τής
Ελλάδος. "
ΥΠΟ Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ
Είς τάς 400 «λίδας τοΰ νέου αυτού σογγράμματος, τού Άρχιτυντά.
χτοο τοί «'Εθν.κοΰ Κήρυκβς», εχετ» ώς έν κινηματογραφίκή ταινία ο¬
λόκληρον έποποιίαν άγώνων των έν τω Παλαιφ καί Νέω Κόομω Έλ-
! ^, /ς^^, ς ογιοι χα: εζιστημονες
ως τυγγρα(ρ·ίς καί ώς ί:ίά«>.αλθί κίΐ άναμορ^ωται τού εθνους, άντ»
προσωπεύοον όλας τάς χώρας τού Ελληνισμόν!. Εξήλθον άπο τί)»
Π ελοκόνντ,—ν κ*ί την Στερεάν, την θετσαλί^, την "Ηπίΐρον καί την
Μακεδονίαν, την Κρήτην και τάς άλλας νήσους.
Ν. ^.
Εκκλησία ΑΙΊΟΣ ΝΙΚΟιιΑΟΙ
555 ΙΙίιίΓΐ 5ΐΓβεΙ.
Τηλέφ. 'Εκκλησίας: Μυ11)β. Γ>· 62".
Κατοικία ' Ιερέως:
85 υηιΐκΐβν Ανβηυβ.
Ίερίως: Ε.ΝββΧ 265Τ
<;ΐΤΥ. ΟΚΙ.Α. Διεύθυνσις τοθ προϊσταμένου οίου τή; Κοινότητος Ο1ί1:ιΗοπιη IV. θΐίΐθ., είναι: 102 Ν. ΒΓΟΒίΙ Τηλέφωνον: Μηρΐδ 8105. ΝΕν ΥΟΚΚ-ΟΙΤΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 360 νρ$ί 1251η 5ιτεεΙ Αίδεσ. Νικ. Άνδρεόπουλος. Τηλέφωνον 'Εκκλησίας: ΜθΓηϊη^ϊίΙβ 9474. Κατοικία Ιερέως: 151 ΑΐΠδΙεΓάίΐιτι Τηλέφ. Γραφείου ΎΓαίαΙ^ατ 6075. Τηλ. Νυκτός: Νε·νντ.ονη 0291. ^δ, ΡΑ.— Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεϊται υπό τοΰ αντιπρόσωπον μας Ι. Καρέτα, 104 ί>&ιι1<Πη 81. ΡΑΤΕΚδΟΝ, Ν. 3. Ό «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» χαί όλαι αί έκδόσεις τού πωλοϋνται παρά τοθ άντιπροσώ,του μας κ. Π. Σιμοπούλ.ου, 234 ΜίίΓΐίθΓ. δι., ίνθα γίνονται δεκταί καταχωρισεις μικρών άγγελΐώτ. χά θώ; ν αί έγγραααί <η·νδοοίΐτιτών Ν· Υ· βηΙ 8641 η 5488. ΡΕΚΤΗ ΑΜΒΟΥ, Ν. ^. — Ό «Έθνακός Κηρυξ» πωλείται ν- Ι πό τοΰ αντιπρόσωπον μας Π. | Κούτρου, 466 δΐβίβ 81. ΓΑΛΛΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΓΑΑΑΙΚΗ ΓΡΑΜΜΛΤΙΚΗ. Υ πό Ι. Λαγκάδη. Πλήρη;, συντε- ταγμένη επί τχί βάσει των νεωτά- των γραμματικών της Γαλλικής γλώσσης. Τιμαται ........ $0.40 ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝβΣΜΑΤΑ. ΡΙΟΝ. "Υπό Δ. Ηανταζή. 'Εγκρι- βέν υπό τού Υπουργείον τής Παι- δείας. Τιμάται ......... $0.40 ΠΛΗΡΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗ ΓΡΑΜ· ΜΑΤΙΚΗ. Υπό Σ. Σαριβαξεόάνη. Πρός χρήσιν των μαθητήν πάσης διαβαθήίσεως ϊχολείων. Δεδΐμέ- νον τιμάται ............. $1..>0
ΜΕΟΟδΟΣ ΤΗΖ ΓΑΛΛΙΚΗΖ
ΓΛΠΣΣΗΣ. 'Υπο Σ. Σαρι6αξε6ά-
νη. "Επί τή βάσει τοΰ επισημον
προγράμματος των Έμπορικών
Σχολών. "Εκδοσις πολυτελεστάτΐ),
μετά 350 ε'ικόνων. Τιμάται $2.00
ΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ ΡΗΙΝΑΤΑ ΕΝ
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ "Υπό Σ. Σαοι-
6αξε6άνη. (Συμπληρωμα τής έγ-
κεκριμένης Γραμματικής). Τιμά-
ται δεδεμένον ............ $1.00
ΓΑΛΛΙΚΗ ΜΕΟΟΔΟΣ. ·γ.·,ό
Α. Συρίγου. Ή τελειοτάτη των ιιέ-
χρ» τοΰδε έκδοθεισών, πρός έποπτι-
κήν καί πρακτιχήν διδασκαλίαν της
Γαλλικής γλώσσης. Τιμάται $1.50
•'ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
140
«V.
26ΤΗ 6Τ.. ΝΕν ΥΟΚΚ
. . ρρος χ2ϊ νεαν εμττνευ·
σιν είς τόν άγώνα τής έ*ιτυχ-ας καί τής προόδο-ο. Πάμζτωχοι καί ά-
<~υ.οι μετανάτ-αι, «-γ-νον μέ την «ιλεργίαν των καί την τιμιότητά των ίιάαημο: καΐ ά'/ίϊειχθηίταν καί οί μέγιατΐ! των εύεργετών τής Έλλάίοα. Είς τό βιβλίον αύτό θά δΐρβτβ πώς ενας "Ιϊλλην, κατά τό 1700, άν* χωρηΐτας άνυπόδητος άιτο την ΰχόϊουλον ιτατρίία τού, έγινεν ό Ζ>
χάρωφ τής «*οχής τού, δαρώνος τής Αύστριακής Αύλής, χαί όμοτρά-
πεζος ^τοό^ Αύτοκράτορος καί διετήρησε τόν Ελληνισμόν τοο κα! αύτός
κα! τα τέκνα τού καΐ τα έγγόνια τού.. "Αλλος κτωχός "Ελλην εγιτ·
χρό εκατόν έτών συνέταιρος χλ: συνεργάτης τοΰ Άντιδασιλέως τής
Αίγύχτθϋ. "Άλλ&ς διοχαλαιστής, χεζοχορήσας άναχόδητος άπό την 'Ο-
*—(σόν Ιως την Πετρούχολιν. έςετ:;χητ}η ά—ό την Αύτοχ,ράτϊΐραν ΑΙ·
χατερίνην την Β' καί έγινεν ήγεμών των χωρών τής Κατ-ίας θαλά*.
«ής- Τοΰ άνίρός αύτοΰ εχομ«ν τώρα τόν άν^ρ'.άντα «ίς Αθήνας. "Αλ¬
λος θαυμάτιος μετανάστης Ιγινε xρωθι<^το^ργος είς την Ρουμανίαν καΐ Ιμβινδν Έλλην την φυχην, εύεργίτήσας την ιΕλλάϊα. Παρελαύνουν «ολλοί άλλοι θα^άσιοι τύχοι μεταναστών. "Εχετε έμ.ζ:ός τας χϊρι- γραφομένους μέ ζωηρά χρώμχτα τοΰς πρωτεργάτας τής Φιλινιής Έ- ταιρείας, τους μεγάλοος νβοέλληνας πολιτικοΰς καί στρατ'.ωτικοΰς καΐ χληρίχ,ούς καί οϊκονομολόγους καί συγγρα^εϊς -/.χ άνααθίφωτάς. Έ- χετε καΐ μορφάς Έλληνίδων, σχανίων έν τή ίστορία χοΰ κόσμου. Καί έχετε άκόμη τάς ηθικάς φ^τιογνωμίας κορυφαίων φιλελλήνων χαΐ δή Άμερικανών, όπως είναι ή χαρακτηριστική μορφή τοΰ Σαμο,ιήλ Γκρίν- τλϋ Χάου, τοΰ υτάτο;; των έν τω κόβ>ω φιλελληνων, ενός άλη-Οώς Ά-
μβρικανοΰ Λαρφαγιέτ τής 'Ελληνικής έπαναστάσεως.
Μελετώντες τούς Δονατοϋς Νεοίλληνικούς Χ2ρζ·/.ττ,ρ2ζ, μανθ^ομεν
λεπτομερώς την ιστορίαν τοΰ νεοελληνικοΰ πολιτισμόν κα! των μβγάλων
τοΰ Έλληνιαμοΰ εΰΐργετών καί κατ' αυτόν τόν τρόπον θά ήμποροΰμεν
νά έχιδεικνάωμεν καί είς τούς Άμβρικανούς, ότι δέν εχομεν μόνον ζρο-
γόνους ένδόξους τής παλαιάς έποχής, τής περιόδου τοΰ Περ:κλέους,
ποΰ τούς γνωρίζουν ο! ξένοι πολΐ» καλά άπό τα σχολείά των, άλλ' εχο¬
μεν .καί ημείς οί νεώτϊροι "Ελληνες νά παροιισιάτΓωυ.εν μεγάλους χαρακτή
ρ»ς καί γενναΐα Ιργα τοΰ πολιτισμόν άντάξια των άλλον πολιτισμένων
συγχρόνων έτ)νών. "Ολα αύτά τα ■θαυμασία άθλήμ«τα παραμένουν άγνω-
στα είς τούς ξένους καί είς πολλοΰς άκόμη άπό ημάς τοί.; "Ελληνας.
Τό βιβλίον αύτό έκ 400 <τ«λίδων, δεμένον καί καλλιτεχνικώς ντκο- αένον, μέ άναριθμήτους βίκόνας, μάς διδάσκει νά είμεθα ϋπερτ,φανθί μέ ίήν ιστορίαν μας των 300 τελευταίον έτών. Μορ-φώνει κα'ι φρονηματίζει χ»ΐ άννψώνει. Πάρετέ το διά τόν εαυτόν σας, διά τάς οΐν,'ίγενείας σας, διά τα παιδία σας, διά τούς ίδικούς σας είς την πατρίδα, διά τα Έλ- ληνόπουλα των Σχολείων μας. Πρέπει νά γίνΐ() τό εθνικόν καί κοινωνι¬ κόν έγκόλπιον κάθε "Ελληνος. Ετναι β-ίηριγμα τής ζωής μας, των έχι- τ^χιών μας, των προόδωτν μας. Φώς ΈλληνικΛν καί ύπίρηφάνείβ Έλληνιχη. Ή μ«λέτη των ένδόςων νεοελληνιχών χαραχτήρων τονών·» βλους μας. Διαδάσατε τό έργον χαί διηγηθήτε είς τα παιϊιά σας τό τί γράφει, διά νά τα κάμετε καΐ αΰτά ύπερήφανα, ότι έγεννήθτ,Γαν Έλλη. νόποΛα. ΝΑΤΙΟΧΑΕ ΗΕΚΑΕρ 140 νΥΕ5Τ 26ΤΗ 5Τ. · " ΝΈνΥ ΥΟΗΚ, Ν. Υ. Ταχυδρομηοατε τό νίβν σύγγραμ(ΐα: «'Ελληνικός Πολιτισμός: ΔΥΝΑ- ΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΧΑΙΆΚΤΗΡΕΣ» βεμίνον. 'ΕστΜΐλείω ττ> άξίατ
τού Δολ. 2.75. "Η <—είλετέ το Ο.Ο.ϋ. "Ονομα ......................................;.··,................... Διεύθυνσις....................................................—· Πόλις....................................................... Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΑΡΓΚΑ2 ΠΑΑΑΙΣΤΗ.— Π(?«τότυπον, σύγχρονοΎ, διδακτικόν, Μυθιοτόρημα. ΠερΛγράφει μέ τάς μάλλον τρομακτικάς καί σπαναχτι- κάς σκηνάς, έκ τής πραγματικήν ζωής, πώς ίνας νέος πτωχός έκ Μικρασίας, Ινα έκδίκηθη τόν πατερα τού καΐ τόν μεγαλειτέρον άδελ- φόν τού, έδραπέτευσεν εκ τής πατρικής τού οικίας είς την Ρωσσία* καϊ πώς διά τής εύφυίας τού κατώρθωσε νά γίνη έκατομμνριοΰχος. Ό πατήρ τού ίμαθε τα περί αυτού μετά 15 ολα έτη καί μττα6<χίνει είς Ρωσσίαν Ινα δώση την ευχήν τού είς τόν θεωρούμενον χαμένον υϊόν. Ό υΐός έΕεδίωξε τόν γέροντα πατέρα τού άσπλάγχνως καί βαναύσως έκ τοΰ οΐκου τού, άναγχάαας αυτόν ούτω νά χον καταρασθή. Ή λϋπη φονεύει τόν πατέρα. Ή κατάρα τοΰ πατρός έπιφέρει όλεθρον είς τόν υϊόν, δστις τέλος φονεύεται υπό τοΰ γνναικαδέλφου τού. Είς τάς 245 σελίδας, μετ" είκόνων 24, —ριγρά^ρονται ή αθλιότης τοϋ οίκογενειακοϋ 6ίου τής άριστοκρατικής λεγομενης τάξεως, αί άρεταί των έντίαων μεγάλων μητέρων καί ό έρως υφ' δλας αύτοΰ τάς έκφάνοϊΐς. Είναι αυται σελίβες άίραντάστου τρανϋιότητος, άλλά καΐ σελίδες μαγεύον- σαι, ονναρπάζουσαι, σνγΜΐνονοαι, σαγηνειιουοχχι. Χαρτόδετον.. $2.00. ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 14Ο ΤΥΕ9Τ *6ΤΗ 6ΤΒΕΕΤ ΗΕ«ν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
28
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ,
Ι/Μ ΤΡΑΠΕΖΑ
Μ,ΕΛΛΪΓδΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕίΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ-
' ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργουνται πάσαι αί τραπεζιτι/αί έργα-
οίαι, χάρις δέ είς τό εύρύ δίκτυον των ύηοκατα-
βτημάτων καΐ άνταποκρετών αυτής, ή Τραπέζα
εξυπηρετεΐ λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩΖ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΐΜΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ι"
4 ίΟΝϋΟΝ νΥΑίί ΒυΐίϋΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΑ-
ΛΑΓΗΙΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοϋ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. ,
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
ΟΙ ΤΕΣΣΑΡΕΣ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΙ
ΜΑ0130Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
Ζ4·«
Τηλέφ,
>4>Τ
ΑΝΕΓΝΟΡΙΣΜΕΝΗ
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ
ϊηλ*γρα«ρ.
ιΟϋΑΚ
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΑΝΩ ΤΟΝ
$3,250,000.00.
ιοο ραρκ κονν
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜΙΙΝΐεΐΡΔί ΒΙΓΠΧίΤΝΟ
Λειτουργοΰαα κατ* τους νόμους καί υπο τον Ιλ·γ«
χον τής Πολιτείας Νέαι*, Υόρκης
ΑΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑ! ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ»
Άνβ£γιι ΤΡΒΧΟΥΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΤ—Οιβοκΐηβ ΑοοουηΙΐ
—καί πληρώνει τόκον 2% διά τα ΰπόλοιπα.
Δέχεται ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ είς Δραχμάς καί Δολλάρια Μ άνατοχισμΑ πρός
4% ετησίως—ερβεΐαΐ ΙηίεΓεβί ΑοοοαηΙβ—είς πρώτην ζήτησιν.
'Εκδίβει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μέ την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ-
νονται όμέσως άπό τούς έν Ελλάδι άντιπροσώπους μας, την
ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρΐς καμμίαν
προμήθειαν ί δλλην επιβάρυνσιν.
'Εκ&Οη ΕΠΙΤΑΓΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΑΓΌΡΑ2 είς Δολλάριβ, χβρίς
προμήθειαν, έξοφλητέας είς δλα τα μέρη τσθ κόσμον.
Ανοίγη ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ—θΓβάίΙβ—παο' ΆμβριχανικαΙς καί ξέναι;
Τραπέζαις χαΐ δίδει προκαταβολάς χρημάτων επί Ιμπορενμάτων.
Άγοράζει ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—Ραΐϊΐΐο υΐΐΗΗΙβΐ Βοηά»—καί τοποθβτΐΙ
χρήματα ασφαλώς είς άχίνητα επί πρώτη, η δευτέρα ύποθηχ'η __
ΡΪΓΕΐ ογ δβεοηά ΜθΓΐ8&8«— διά λογαριαομόν πελατών της.
Ένοικιάζει ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΟΤΙΑ—δβίβΐγ Βοχεβ—βντΐ Δολλ. 5.00
7.60. 10.00, 16.00 χαΐ 20.00 ετησίως, μέ κάν· εύχθΛΐαν καί £
•φαλειαν.
ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΑΑΓΜΑΤΑ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ
ΔΙ' ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑ-
ΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ
ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ
8ΐ3ίβ ΒαπΙι
ΙΟΟ ΡΑΗΚ ΒΟν, ΝΕΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
(Σονέχεια έκ της 21ης σελίϊος.)
θ-ήκη πού την εΐχα κλεΐ/δώσει περ-
νώντα; άπ' έ'ξω, τό 6ράδυ πού
μέ ξύπνησε τρομαγμενος ό 'Αβ-
δονλλάχ. Τό κλειδι βρισκότανε
στήν πόρτα. "Ανοιξα καί ·τό φως
πού έκρατοΰσα έφώτισε τό πάτω-
μα. Γειΐιάτχκ φρίκη τότε > ε'/χιμα
μερινά βήαατα πρός τα πίσω.
"Ενα πτώμα άνθρώπου σέ φρι-
κώδη κατάστασι ά,-τοσυνθέσεως
ηταν ξουτλωμένο.^ Άνεγνώρισα ά¬
μέσως τό Μΐταρίγκα, τό γείτονά
μου.
Σά'ν τόν τρ'λλό άνέ>οη<κα επάνω κ' ενώ δ Ά'&δουλλάχ ετρΓχενά είδσποιήσΐ) την άοτυνομία, έγώ έ.τροσπαιθχηίσα μάταΐα νά ξεδια- λύνω τή σχέσι πού ύπήρχϊ άνά- μεσα σ' οΐους αύτούς τούς θανά- τους. Τό τελευταία μυοτήριο μέ κρα- τοΰσε .σέ ξΐχωριστή οΐυγκίνησι. Π ώς στό σπίτι των κ.ρειιασμέ- νων εαπήκε κατά την άπουσία μρ>·
ενα; αλλος γιά νά πεθάνη;
Μέ ποιό τρόπο ό Μπαρί^-ία
είχε μπτί στό σπίτι μου, άφοΰ
ί;ταν δλο κλειδοοιμενο.
'Εμπρός στό άνΛξήγητο γεγο-
νός αύ^τό, αίίσ&ανόμουνα αώς ε-
σδυνε μέσα μου κάθε ι|αιχραιμία
καί κάθε λογική.
Τό φοβερό Λ-εο διαΐδό&ΐ]κε γρή-
γορα. "Οταν ή,ρθε ό άστννόμος
ό ορόμος κάτω ίχΐαιν γεμάτος πε-
ριέργους.
Ό γιατρός τής άστννομίας ά¬
φοΰ εξήτασε έν τώ μεταξύ τό
πτώμα ίαψ.ώϋτ)Λ£ γεμάτος σνγ-
κίνησι.
—Κύριοι, εΐπε, αύτός ό ά'νθρω-
πος πέθανε άπό άσιτία. Τό τέ?.ος
τού ·Γ)ταν (ροβερό. Κυττάτε. 'Ε-
πήγε νά φάγτ) τα χέρια τού"
Δέν κτολιιοΰσα νά πχστέι,'ω στ'
αύτιά μου. Θάνατο; άτ:ό κρεμά-
λα, θαΛ'ατος άπό ιά(Λτία....Ποΰ
θά Ιτελείωνε αύτό τό κακό.
Έξαφνικά ή άνάμνησις ίφώ
τισε σά'ν άστραπη τόν νόν ιιου.
Λιη>γή9ηκα πώ; «τρίν φιΤγονίμε^
μιά νχ'χτα, ό ΆβΙδουλλαχ ένόμισί
πώς σκουσε μιά πόρται νά κλείνη
κάτω καί μέ ξυπνήση. "Ισω: έ-
κείνη τή στιγμή, ό Ίσπανός είχε
χωθή στήν άποθτικη κι' έγώ τόν
έκλείδωσα εΛειτα κα'θώς περνοϋ-
σα απ εξω.
—Αντό ίΐνε, είτε ό άνοτχ.ριτής,
πού βιαζότανε νά τελειώσι;. Τόν
έκ?ι.€ΐδώσατε χωρίς νά ξέρετΐε πώς
ήταν μεσα. θά φώναξί, 6έ6αι«
πολύ άργότερια, τό ατάτι δμως,
ηταν άκατσίκητο πειά!
-—Πώς μπήκε τότε στό σπίτι,
μου, άφοΰ δλα, πόρτιες καί παρά-
ιτνρα εΐσαν κί^υδωμένα; ρωΤΓ,σα.
Αύτό, άπ' δλες τίς έ'ρευνες καί
τίς άνακρίσεις πού έγιναν έμει¬
νεν άνεξήγητο.
Κι' ίΰ&ς ό κόσμος μέ συμβού-
λευε πειά ν' άφήσω τό καταραμε-
νο αύτό σπίτι. Ό Άβδουλλά'χ, ό
Αχμέτ νχά ή Ροζίτα μοΐχρνγαν·
ΚαΛ'ένας δέν έρχόταν άντικατα-
στάτη; τσΐ'ς. Ή ζωή μου εΐχε
γίνει άνι»πόφορος. Π ικαρισμένος
δμως κι' έγώ, έννοοΰσα νά μείνο)
καί νά ξεδιαλύνω τό ψι·υστήριο
| πού εγίνετο περισσότερο πΕ'ρρτλο-
κο, άχ' τή στιγμή πού σέ μιά τσέ-
χη τοΰ Ισπανοΰ είχε βρεθή ενα
σχοινί διύ μέτρα, δμοιο μ' έκεϊνο
πού ρχρησιμοποίησαν οί τέσσερες
αλ?.οι κρεμασιιένοι.
Φοβισμένο; καπως επήρα στό
σπίτι ενα σκύλο πού φνλαγε νύχ-
τα καί ήμερα. Κανένα έπεισόδιο,
δμως δέν συνέοη έν τώ μ«ταξν
καί ό κόσμος ήσύχασε.
Μιά αερα εΐχα κατέχη στό ύ-
πόγεισ καϊ δέν θυμοϋμαιι γιά ποιό
λόγο άναχΐήκωσα τό σκέπασμα τοΰ
πηγαδιοΰ καί έ'σκνψα νά δώ. "Ε¬
ξαφνα μοΰ ξέφυγε άπό την τσέπη
τοϋ γελέκου τό ρολάγι μου κ' ε-
πεσε μέσα στό νερό.
Τό ρολόγι αύτό ήταν διπλα πο-
λύτιμο γιά μενά. Τό είχα άνάμνη-
σι άπό τή μητέιρα μου, καί ήταν
όλόχουσο καί γεμάτο διαιιάντια.
] Γιά νά τό ξαναύρω ενα μέσον ν-
| πήργε μόλ«ο. Ν' άδειάσω τό πηγά-
δι. 'Εφώναξα λοιπόν ενα φτωχό
'ΒβραΤο καί τό αίοΐΐασίιια σρχισε
άμέσως.
Έΐΐλησίαζε νά βραδυάσΐ], δταν
τό πιγναδι αδειασεν εντελώς; καί
ό Έοραΐο; 6ρηκε τό ρολόγι μου.
Ή Τξήν "Ηγκαλς, Θεατρ'ΐικος όχττήρ,
οεως ΉΌοποιών ϊϊς ενός καί ήμί<τειος λαρία/ν, διότι ηρνήθη, νά Λθοροιβυασιθτί 60Ύ ή όποία κατεδ·»/ί(ί]σ9τ| ήτο της Έμ» ετους αργίαν κ αί ποόσπιμ«-ν 1000 δολ - άς παραστάκίετς τοϋ τελευταίον ττίς Τή στιγμή ποΰ άνέβαινε, κοεμα- σμένος άπό ενα σχονί, ά'κοχ'σα νά τοϋ ξεψύγν μιά κραυγί) &&{]- ξ?ως. —Μιά μίγά/.η τρί»πα ρΐν-ε στόν ι τοϊχο τοΰ πηγαδιοΰ, μόν ειπε, τα- | ραγμένος δταν άνέβηκε επάνω. Κατέδηκα νά έξετάσω όμέσως μόνος μου. Π ραγματικώς στόν τοϊχο τοΰ πηγαδιοΰ ήταν ενα με- γάλο άνοιγμα. Άποφασιστικά έμ- <τη/α μέσα: καί πρσχώρησα. Τό φοΛ-άρι πού εΐχα πάρει ιιαζί μοχ εορώτιζεν ενα στενό διάδροιιο. Σέ λίγο φανήκαν σκαλαπάτια. Άμέσως ή άλήθεια ξεσπεπά- σθηκε .Τό μυστικό πέρασμα εφτα- νε στό σπίτι τοΰ Μπαρίγκα καί τό είχβ άνοίξίΐ ό Γδιος. Τό νερό τοΰ πηγαδιοΰ μου δταιν ήταν στό κανονικο τοΐυ χηΙ·»:; §κλεινε ττ{ν τρύπχι. "Οταν, δμως έγέμιζε τό ντεπόζιτο—αύτό τό έννοοΰσε ό Μΐταρίγκα άπό τόν κρότο τής τρόμπας—τό «πέραοαα ήταν έλ?ύ- θερο γιά καμμιά είκοσαριά ωρες. "Ετσι ό κακοΰργος εμτταινε σάν "/ίαλός νοικοκύρης ΐκαί έγ:ί?.ημα- τοΓ'σε μέ την ήσυχία τού. Ό αν&ρωπος )ιύτός (εϊχκ τή μβγαλοιφυΐα τοΰ έγκ?.ήματος. Ά- φ·οΰ επνιγε τα ·ίτινατά τον τα έ- κρεμοΰσε καί ή φαντασία των καλών Όρανέζαη' επερνε δρόμο. "Ετσι έπλάσθηικε 6 μιΰθος τοϊ' «_πιτιοΰ των τεσσάρίιχν κρεμα- σμένωο. 'Εννοεΐται πί>ς δέν χρειαίόν-
τουσαν καί πολλά λόγια γιά να
εξηγήση τό τελευταϊο δραματικο
έπεισόδ'ο.
Την παραμονή τής αναχωρή¬
σεως μας γιά την Ταγγέρη δ Ί¬
σπανός έτρύποχνε στό σπίτι ιιου
άπ' τό ςττ^'άδι. Ό κρότος πού ά'-
/.ουοΐν δ Ά6δουλλάχ, ηταν άτο
τό σ/.έπασμα τοΰ πηγ«*>ιοΰ, ποΰ
ξέςτι^'ί, φαίν-εται, άπό τα χεουα
τού καί έπεσεν άπότομα.
"Οταν μ' ακουσε νά κατεθαίνο),
κρύφθηκε στό κελλάρι ποΰ κατά
σίνμπτωσιν τόν κλείδωσα ίτβρνών-
τας άπ' εξω. ΎπΕλόγιζε, βεβαία
πώς άργότερα -θά μποροΰσε νά
σΐτάστι την πόρτα. Ή πόρτα, ό-
μως, ήταν γερή, χοντρή καί δέν
ε'σπασε. "Οσο γιά τό σχοινί π»ΐ
βρέθηκε στήν τσέπη τού τό είχε
πρσωρισμένο γιά μένοο..
Τρία χρόα-ια επέρασαν άπό τό¬
τε. 'Εγώ έ'φυγα άπ' τό Άλγέρι.
Ό κόσμος, δμως, είνε τόσο ΐτολυ
προληπτικόν, ωστιε, ό σνμβολαι-
ογράφος δέν μπόρεσε νά &ρΓΐ «-
κόμα άγοοαστή γιά τί] βίλλα μόν.
Κχ' εάν μαθεύθηκε ή άλήθεια τί
ο'κρε?-ΕΪ; Τή βϋϊνα μου τή λένΐ
πάντα; «Τό σπίτι των τεσσαιρων
κοεμασμενων».
ΖΑΚ ΣΕΖΑΜΠΡ
«Ή έχιτυχία τοϋ Αιώνος».
ΕΧΕΤΕ
α, φα-
γθϋραν η τρι-
χοφάγον 9 τ ο
κεφάλι, ί) 5λ-
λην έιτιδερμι-
χήν πάθησιν;
—Είσθε φαλα-
Ό.8.Μ.Ό4Τ
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
Ττ&άβ ΜαΓΐί
όπερ είναι τό μόνον φάρμακον, τό
οποίον δβν άποτυγχάνίΐ άπο τοΰ
νά θεραπεύ'θ πάσας τάς άνω χα-
θήσεις. Δέν χεριέχει οίνόπνεομα.
Πλείστοι έθεραπευθησαν. Πλεί¬
στοι άπέκτησαν την κόμην των
Διατί άχι καί σείς; Γράψατέ μου
η έτισκδφθήτέ με. Τιμή φιάλης
16 ούγγ. |4. 8 οΰγγ. $2. -
Ν. ϋ. ΓΑΗΑΟΟδ
Έφευρέττ)ς καί κατασκευασχής
230 ν. 28™ 5ί., Νβν? Υοΐ*
Ρηοηβ: ίαο1ίαΜΓηηη&, 5525
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟ-ΙΣ,
πωλείται καί παρά τω μεγάλω
καταστήματι:
ΤΟ
δΗΟΕ Ρ0ίΙ5Η
Δέν είναι όπως τα κοινά, είναι νέον
ΤΕΛΕΙΟΝ. Δέν Ιχει δσχημη μυ¬
ρουδιά βπως τα αλλα δπου ?χουν
στείλει πολλούς στιλβωτάς είς τα
βουνά. Τό υηιοη μοσχοδολφ Δέν
ξηραίνεται, 5έν άστρίζει καί δέν
κοστιζει περισσότερον άπό τα κοινά.
Γράψατέ μας ίνα σάς άποστειλω-
μεν δείγματα δωρεάν καί πεισθήτε.
Ή νέα μας διεύθυνσις:
ΟΪΗιΊΙΟΠιΙ Ρι 0{Ιΐ!εϊ$ ΜΪ£. 0θ.
ι. Ο. ΜΑΚΚΑΤΟ8 & ΟΟ.
10 ~. 411ι 81. Νβνν ΥογΙε Οί
(ΝβΕΐΓ Β'νναχ)
Ρηοηο: δρπηκ 0534
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ,
Ι/Μ ΤΡΑΠΕΖΑ
Μ,ΕΛΛΪΓδΟΣ
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΕίΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ-
' ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργουνται πάσαι αί τραπεζιτι/αί έργα-
οίαι, χάρις δέ είς τό εύρύ δίκτυον των ύηοκατα-
βτημάτων καΐ άνταποκρετών αυτής, ή Τραπέζα
εξυπηρετεΐ λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩΖ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΐΜΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ ι"
4 ίΟΝϋΟΝ νΥΑίί ΒυΐίϋΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΧ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΑ-
ΛΑΓΗΙΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τόν κλάδον τοϋ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής. ,
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
ΟΙ ΤΕΣΣΑΡΕΣ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΙ
ΜΑ0130Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
Ζ4·«
Τηλέφ,
>4>Τ
ΑΝΕΓΝΟΡΙΣΜΕΝΗ
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ
ϊηλ*γρα«ρ.
ιΟϋΑΚ
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΑΝΩ ΤΟΝ
$3,250,000.00.
ιοο ραρκ κονν
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜΙΙΝΐεΐΡΔί ΒΙΓΠΧίΤΝΟ
Λειτουργοΰαα κατ* τους νόμους καί υπο τον Ιλ·γ«
χον τής Πολιτείας Νέαι*, Υόρκης
ΑΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑ! ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ»
Άνβ£γιι ΤΡΒΧΟΥΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΤ—Οιβοκΐηβ ΑοοουηΙΐ
—καί πληρώνει τόκον 2% διά τα ΰπόλοιπα.
Δέχεται ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ είς Δραχμάς καί Δολλάρια Μ άνατοχισμΑ πρός
4% ετησίως—ερβεΐαΐ ΙηίεΓεβί ΑοοοαηΙβ—είς πρώτην ζήτησιν.
'Εκδίβει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μέ την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ-
νονται όμέσως άπό τούς έν Ελλάδι άντιπροσώπους μας, την
ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρΐς καμμίαν
προμήθειαν ί δλλην επιβάρυνσιν.
'Εκ&Οη ΕΠΙΤΑΓΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΑΓΌΡΑ2 είς Δολλάριβ, χβρίς
προμήθειαν, έξοφλητέας είς δλα τα μέρη τσθ κόσμον.
Ανοίγη ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ—θΓβάίΙβ—παο' ΆμβριχανικαΙς καί ξέναι;
Τραπέζαις χαΐ δίδει προκαταβολάς χρημάτων επί Ιμπορενμάτων.
Άγοράζει ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—Ραΐϊΐΐο υΐΐΗΗΙβΐ Βοηά»—καί τοποθβτΐΙ
χρήματα ασφαλώς είς άχίνητα επί πρώτη, η δευτέρα ύποθηχ'η __
ΡΪΓΕΐ ογ δβεοηά ΜθΓΐ8&8«— διά λογαριαομόν πελατών της.
Ένοικιάζει ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΟΤΙΑ—δβίβΐγ Βοχεβ—βντΐ Δολλ. 5.00
7.60. 10.00, 16.00 χαΐ 20.00 ετησίως, μέ κάν· εύχθΛΐαν καί £
•φαλειαν.
ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΑΑΓΜΑΤΑ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ
ΔΙ' ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑ-
ΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ
ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ
8ΐ3ίβ ΒαπΙι
ΙΟΟ ΡΑΗΚ ΒΟν, ΝΕΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
(Σονέχεια έκ της 21ης σελίϊος.)
θ-ήκη πού την εΐχα κλεΐ/δώσει περ-
νώντα; άπ' έ'ξω, τό 6ράδυ πού
μέ ξύπνησε τρομαγμενος ό 'Αβ-
δονλλάχ. Τό κλειδι βρισκότανε
στήν πόρτα. "Ανοιξα καί ·τό φως
πού έκρατοΰσα έφώτισε τό πάτω-
μα. Γειΐιάτχκ φρίκη τότε > ε'/χιμα
μερινά βήαατα πρός τα πίσω.
"Ενα πτώμα άνθρώπου σέ φρι-
κώδη κατάστασι ά,-τοσυνθέσεως
ηταν ξουτλωμένο.^ Άνεγνώρισα ά¬
μέσως τό Μΐταρίγκα, τό γείτονά
μου.
Σά'ν τόν τρ'λλό άνέ>οη<κα επάνω κ' ενώ δ Ά'&δουλλάχ ετρΓχενά είδσποιήσΐ) την άοτυνομία, έγώ έ.τροσπαιθχηίσα μάταΐα νά ξεδια- λύνω τή σχέσι πού ύπήρχϊ άνά- μεσα σ' οΐους αύτούς τούς θανά- τους. Τό τελευταία μυοτήριο μέ κρα- τοΰσε .σέ ξΐχωριστή οΐυγκίνησι. Π ώς στό σπίτι των κ.ρειιασμέ- νων εαπήκε κατά την άπουσία μρ>·
ενα; αλλος γιά νά πεθάνη;
Μέ ποιό τρόπο ό Μπαρί^-ία
είχε μπτί στό σπίτι μου, άφοΰ
ί;ταν δλο κλειδοοιμενο.
'Εμπρός στό άνΛξήγητο γεγο-
νός αύ^τό, αίίσ&ανόμουνα αώς ε-
σδυνε μέσα μου κάθε ι|αιχραιμία
καί κάθε λογική.
Τό φοβερό Λ-εο διαΐδό&ΐ]κε γρή-
γορα. "Οταν ή,ρθε ό άστννόμος
ό ορόμος κάτω ίχΐαιν γεμάτος πε-
ριέργους.
Ό γιατρός τής άστννομίας ά¬
φοΰ εξήτασε έν τώ μεταξύ τό
πτώμα ίαψ.ώϋτ)Λ£ γεμάτος σνγ-
κίνησι.
—Κύριοι, εΐπε, αύτός ό ά'νθρω-
πος πέθανε άπό άσιτία. Τό τέ?.ος
τού ·Γ)ταν (ροβερό. Κυττάτε. 'Ε-
πήγε νά φάγτ) τα χέρια τού"
Δέν κτολιιοΰσα νά πχστέι,'ω στ'
αύτιά μου. Θάνατο; άτ:ό κρεμά-
λα, θαΛ'ατος άπό ιά(Λτία....Ποΰ
θά Ιτελείωνε αύτό τό κακό.
Έξαφνικά ή άνάμνησις ίφώ
τισε σά'ν άστραπη τόν νόν ιιου.
Λιη>γή9ηκα πώ; «τρίν φιΤγονίμε^
μιά νχ'χτα, ό ΆβΙδουλλαχ ένόμισί
πώς σκουσε μιά πόρται νά κλείνη
κάτω καί μέ ξυπνήση. "Ισω: έ-
κείνη τή στιγμή, ό Ίσπανός είχε
χωθή στήν άποθτικη κι' έγώ τόν
έκλείδωσα εΛειτα κα'θώς περνοϋ-
σα απ εξω.
—Αντό ίΐνε, είτε ό άνοτχ.ριτής,
πού βιαζότανε νά τελειώσι;. Τόν
έκ?ι.€ΐδώσατε χωρίς νά ξέρετΐε πώς
ήταν μεσα. θά φώναξί, 6έ6αι«
πολύ άργότερια, τό ατάτι δμως,
ηταν άκατσίκητο πειά!
-—Πώς μπήκε τότε στό σπίτι,
μου, άφοΰ δλα, πόρτιες καί παρά-
ιτνρα εΐσαν κί^υδωμένα; ρωΤΓ,σα.
Αύτό, άπ' δλες τίς έ'ρευνες καί
τίς άνακρίσεις πού έγιναν έμει¬
νεν άνεξήγητο.
Κι' ίΰ&ς ό κόσμος μέ συμβού-
λευε πειά ν' άφήσω τό καταραμε-
νο αύτό σπίτι. Ό Άβδουλλά'χ, ό
Αχμέτ νχά ή Ροζίτα μοΐχρνγαν·
ΚαΛ'ένας δέν έρχόταν άντικατα-
στάτη; τσΐ'ς. Ή ζωή μου εΐχε
γίνει άνι»πόφορος. Π ικαρισμένος
δμως κι' έγώ, έννοοΰσα νά μείνο)
καί νά ξεδιαλύνω τό ψι·υστήριο
| πού εγίνετο περισσότερο πΕ'ρρτλο-
κο, άχ' τή στιγμή πού σέ μιά τσέ-
χη τοΰ Ισπανοΰ είχε βρεθή ενα
σχοινί διύ μέτρα, δμοιο μ' έκεϊνο
πού ρχρησιμοποίησαν οί τέσσερες
αλ?.οι κρεμασιιένοι.
Φοβισμένο; καπως επήρα στό
σπίτι ενα σκύλο πού φνλαγε νύχ-
τα καί ήμερα. Κανένα έπεισόδιο,
δμως δέν συνέοη έν τώ μ«ταξν
καί ό κόσμος ήσύχασε.
Μιά αερα εΐχα κατέχη στό ύ-
πόγεισ καϊ δέν θυμοϋμαιι γιά ποιό
λόγο άναχΐήκωσα τό σκέπασμα τοΰ
πηγαδιοΰ καί έ'σκνψα νά δώ. "Ε¬
ξαφνα μοΰ ξέφυγε άπό την τσέπη
τοϋ γελέκου τό ρολάγι μου κ' ε-
πεσε μέσα στό νερό.
Τό ρολόγι αύτό ήταν διπλα πο-
λύτιμο γιά μενά. Τό είχα άνάμνη-
σι άπό τή μητέιρα μου, καί ήταν
όλόχουσο καί γεμάτο διαιιάντια.
] Γιά νά τό ξαναύρω ενα μέσον ν-
| πήργε μόλ«ο. Ν' άδειάσω τό πηγά-
δι. 'Εφώναξα λοιπόν ενα φτωχό
'ΒβραΤο καί τό αίοΐΐασίιια σρχισε
άμέσως.
Έΐΐλησίαζε νά βραδυάσΐ], δταν
τό πιγναδι αδειασεν εντελώς; καί
ό Έοραΐο; 6ρηκε τό ρολόγι μου.
Ή Τξήν "Ηγκαλς, Θεατρ'ΐικος όχττήρ,
οεως ΉΌοποιών ϊϊς ενός καί ήμί<τειος λαρία/ν, διότι ηρνήθη, νά Λθοροιβυασιθτί 60Ύ ή όποία κατεδ·»/ί(ί]σ9τ| ήτο της Έμ» ετους αργίαν κ αί ποόσπιμ«-ν 1000 δολ - άς παραστάκίετς τοϋ τελευταίον ττίς Τή στιγμή ποΰ άνέβαινε, κοεμα- σμένος άπό ενα σχονί, ά'κοχ'σα νά τοϋ ξεψύγν μιά κραυγί) &&{]- ξ?ως. —Μιά μίγά/.η τρί»πα ρΐν-ε στόν ι τοϊχο τοΰ πηγαδιοΰ, μόν ειπε, τα- | ραγμένος δταν άνέβηκε επάνω. Κατέδηκα νά έξετάσω όμέσως μόνος μου. Π ραγματικώς στόν τοϊχο τοΰ πηγαδιοΰ ήταν ενα με- γάλο άνοιγμα. Άποφασιστικά έμ- <τη/α μέσα: καί πρσχώρησα. Τό φοΛ-άρι πού εΐχα πάρει ιιαζί μοχ εορώτιζεν ενα στενό διάδροιιο. Σέ λίγο φανήκαν σκαλαπάτια. Άμέσως ή άλήθεια ξεσπεπά- σθηκε .Τό μυστικό πέρασμα εφτα- νε στό σπίτι τοΰ Μπαρίγκα καί τό είχβ άνοίξίΐ ό Γδιος. Τό νερό τοΰ πηγαδιοΰ μου δταιν ήταν στό κανονικο τοΐυ χηΙ·»:; §κλεινε ττ{ν τρύπχι. "Οταν, δμως έγέμιζε τό ντεπόζιτο—αύτό τό έννοοΰσε ό Μΐταρίγκα άπό τόν κρότο τής τρόμπας—τό «πέραοαα ήταν έλ?ύ- θερο γιά καμμιά είκοσαριά ωρες. "Ετσι ό κακοΰργος εμτταινε σάν "/ίαλός νοικοκύρης ΐκαί έγ:ί?.ημα- τοΓ'σε μέ την ήσυχία τού. Ό αν&ρωπος )ιύτός (εϊχκ τή μβγαλοιφυΐα τοΰ έγκ?.ήματος. Ά- φ·οΰ επνιγε τα ·ίτινατά τον τα έ- κρεμοΰσε καί ή φαντασία των καλών Όρανέζαη' επερνε δρόμο. "Ετσι έπλάσθηικε 6 μιΰθος τοϊ' «_πιτιοΰ των τεσσάρίιχν κρεμα- σμένωο. 'Εννοεΐται πί>ς δέν χρειαίόν-
τουσαν καί πολλά λόγια γιά να
εξηγήση τό τελευταϊο δραματικο
έπεισόδ'ο.
Την παραμονή τής αναχωρή¬
σεως μας γιά την Ταγγέρη δ Ί¬
σπανός έτρύποχνε στό σπίτι ιιου
άπ' τό ςττ^'άδι. Ό κρότος πού ά'-
/.ουοΐν δ Ά6δουλλάχ, ηταν άτο
τό σ/.έπασμα τοΰ πηγ«*>ιοΰ, ποΰ
ξέςτι^'ί, φαίν-εται, άπό τα χεουα
τού καί έπεσεν άπότομα.
"Οταν μ' ακουσε νά κατεθαίνο),
κρύφθηκε στό κελλάρι ποΰ κατά
σίνμπτωσιν τόν κλείδωσα ίτβρνών-
τας άπ' εξω. ΎπΕλόγιζε, βεβαία
πώς άργότερα -θά μποροΰσε νά
σΐτάστι την πόρτα. Ή πόρτα, ό-
μως, ήταν γερή, χοντρή καί δέν
ε'σπασε. "Οσο γιά τό σχοινί π»ΐ
βρέθηκε στήν τσέπη τού τό είχε
πρσωρισμένο γιά μένοο..
Τρία χρόα-ια επέρασαν άπό τό¬
τε. 'Εγώ έ'φυγα άπ' τό Άλγέρι.
Ό κόσμος, δμως, είνε τόσο ΐτολυ
προληπτικόν, ωστιε, ό σνμβολαι-
ογράφος δέν μπόρεσε νά &ρΓΐ «-
κόμα άγοοαστή γιά τί] βίλλα μόν.
Κχ' εάν μαθεύθηκε ή άλήθεια τί
ο'κρε?-ΕΪ; Τή βϋϊνα μου τή λένΐ
πάντα; «Τό σπίτι των τεσσαιρων
κοεμασμενων».
ΖΑΚ ΣΕΖΑΜΠΡ
«Ή έχιτυχία τοϋ Αιώνος».
ΕΧΕΤΕ
α, φα-
γθϋραν η τρι-
χοφάγον 9 τ ο
κεφάλι, ί) 5λ-
λην έιτιδερμι-
χήν πάθησιν;
—Είσθε φαλα-
Ό.8.Μ.Ό4Τ
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
Ττ&άβ ΜαΓΐί
όπερ είναι τό μόνον φάρμακον, τό
οποίον δβν άποτυγχάνίΐ άπο τοΰ
νά θεραπεύ'θ πάσας τάς άνω χα-
θήσεις. Δέν χεριέχει οίνόπνεομα.
Πλείστοι έθεραπευθησαν. Πλεί¬
στοι άπέκτησαν την κόμην των
Διατί άχι καί σείς; Γράψατέ μου
η έτισκδφθήτέ με. Τιμή φιάλης
16 ούγγ. |4. 8 οΰγγ. $2. -
Ν. ϋ. ΓΑΗΑΟΟδ
Έφευρέττ)ς καί κατασκευασχής
230 ν. 28™ 5ί., Νβν? Υοΐ*
Ρηοηβ: ίαο1ίαΜΓηηη&, 5525
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟ-ΙΣ,
πωλείται καί παρά τω μεγάλω
καταστήματι:
ΤΟ
δΗΟΕ Ρ0ίΙ5Η
Δέν είναι όπως τα κοινά, είναι νέον
ΤΕΛΕΙΟΝ. Δέν Ιχει δσχημη μυ¬
ρουδιά βπως τα αλλα δπου ?χουν
στείλει πολλούς στιλβωτάς είς τα
βουνά. Τό υηιοη μοσχοδολφ Δέν
ξηραίνεται, 5έν άστρίζει καί δέν
κοστιζει περισσότερον άπό τα κοινά.
Γράψατέ μας ίνα σάς άποστειλω-
μεν δείγματα δωρεάν καί πεισθήτε.
Ή νέα μας διεύθυνσις:
ΟΪΗιΊΙΟΠιΙ Ρι 0{Ιΐ!εϊ$ ΜΪ£. 0θ.
ι. Ο. ΜΑΚΚΑΤΟ8 & ΟΟ.
10 ~. 411ι 81. Νβνν ΥογΙε Οί
(ΝβΕΐΓ Β'νναχ)
Ρηοηο: δρπηκ 0534
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 192«.
29
ΟΓΕΙΟΕ8 ΑΝΏ ΓΑΟΤΟΕΥ
ΜΟϋΕΕ, 75
ΡΑΤΕΝΤΕΙ)
90
ΡΑΤΕΝΤΕϋ
ΒΙΟΕΑΟΗΕ8
ΗΑΤ8
ΤΥΗΙΤΕ
-ΙΑΜΟΝΒ ΒΙ^ΕΑΟΗ
ΙΝΡΑ8ΤΕΡΟΚΜ
ΣΤΙΛΒΩΤΑΙ
και ΠΙΛΟΚΑθΑΡΙΣΤΑΙ
Είναι κοινόν μυστικόν, δτι δλα τα ειδή τα κατασκευαζόμενα παρ' ημών,
είναι τα τελειότερα. Τό ΡΑΜΟϋδ ϋΙΑΜΟΝϋ ΒΪ,ΕΑΟΗ, ΤΑ ΌΙΑ-
ΜΟΝϋ δΤΈΑΜ ΒΟΙ-ΕΚ3, ΤΑ ϋΥΚΙΤΕ δΤΒΆΥ ΑΝϋ ΡΕΙ,Τ
ΟΥΕδ είναι, ώς γνωστόν, Ιδικής μας κατασκευής. Ή καταπληκτική αύξη¬
σις της ζητήσεώς των—καί τουτο χάριν τής ποιότητος των—μάς ύπεχρέ-
ωσεν όπως μεταφερθώμεν είς μεγαλειτέρον εργοστάσιον καί άπό τής 1ης
Φείδρουαρίου έγκατεστάθημεν είς τό ιδιόκτητον βόροφον εργοστάσιον
μας, κείμενον είς τό 10 Υ. 4ΤΗ δΤ., 100 πόδας άπό την γωνίαν τοϋ
Μπροντγουαίη καί είς την καρδίαν τής άγοράς είδών πιλοποιΐας.
Τό τοιούτον άλματικόν βήμα τό έπέσπευσεν ό νέος άδελφός τού ΡΑ-
Μθυδ ϋΙΑΜΟΝϋ ΒΣ,ΕΑΟΪ τό ϋΝΙΟΝ δΗΟΕ ΡΟ-Ι5ΗΙΝΟ
ΡΑδΤΕ. Ώς γνωστόν τό εργοστάσιον μας ιδρύθη πρό 2Οετίας. Εις όλον
αύτό τό διάστημα δέν έπαύσαμεν οΰτε έφείσθημεν κόπων καί χρημάτων,
κάμνοντες πειράματα επι πειραμάτων, όπως έφεύρωμεν τό ποθούμενον
δΗΟΕ ΡΟΙ.Ι5Η ΡΑδΤΕ. Τό εργοστάσιον μας έ'πρεπε νά εκπληρώση τό
όνειρον τού, τόν πόθον τού καί λάβη την πρωτεύουσαν θέσιν, ή όποία τοΰ
άρμόζει καί είς την κατασκευήν βερνικίων, όπως εχει την πρώτην θέσιν είς
την κατασκευήν είδών πιλοποιΐας.
Δέν εννοούμεν δΗΟΕ ΡΟΙΛδΗ. Εννοούμεν ΠΟΙΟΤΗΤΑ δΗΟΕ
ΡΟ_ΙδΗ. Εάν έννοούσαμεν δΗΟΕ ΡΟ_ΙδΗ όπως τα κοινά, αύτό θά
ηδυνάμεθα νά σάς τό προσφέρωμεν πρό Ιδετίας. Τό ΙΙΝΙΟΝ δΗΟΕ
ΡΟΙ,ΙδΗ είναι νέον—ΤΕΛΕΙΟΝ— ΔΕΝ ΕΧΕΙ άσχημη μυρουδιά, δ-
πως τα κοινά, δπου εχουν στείλει πολλούς είς τα βουνά. Τό ϋΝΙΟΝ μο-
σκοβολα. Δέν ξηραίνεται, δέν άσπρίζει καί δέν κοστίζει περισσότερον άπό
τα κοινά. Γράψατέ μας ίνα σάς άποστείλωμεν δείγματα δωρεάν καί όπως
πεισθήτε δτι δέν κολακευόμεθα μόνοι μας.
Λέγομεν ανωτέρω δτι πρέπει νά καταλάβωμεν την πρωτεύουσαν θέσιν
ή όποία μάς άρμόζει καί έξηγούμεθα:
Ώς γνωστόν, αι Λουστραρίαι είναι είς χείρας Έλλήνων. Σχεδόν δλα
τα έργοστασια κατασκευής βερνικίων σήμερον άνήκουν είς Ίταλούς, Έ-
βραίους καί Άμερικανοΰς. Αύτό λοιπόν ή διεύθυνσις τοΰ έργοστασίσυ μας
τό θεωρεΐ ώς αΐσχος καί ττ) συνεργασία των καλών μας φίλων καί καλών
Έλλήνων πατριωτών, πρέπει νά τό έξαλείψωμεν. Πολλοί φίλοι μας, συν-
ομιλίας γενομένης, μάς απήντησαν: Θέλομεν νά προτιμήσωμεν την Ελλη¬
νικήν βιομηχανίαν, άλλά πώς είναι δυνατόν ένω ερχονται Έλληνες καί
μάς λέγουν δτι εχουν καλά ειδή καί κατόπιν άφοΰ τα λάβωμεν δέν είναι
καλά πρός χρήσιν; Καί απαντώμεν: Προτιμάτε άνεγνωρισμένα Έλληνικά
έργοστασια, τα όποΐα νά δίδουν περισσοτέραν αξίαν είς την ύπόληψιν τοΰ
έμπορικοΰ των όνόματος, παρά είς την αξίαν της παραγγελίας δπου είσθε
πρόθυμοι νά τούς δώσητε.
Τό εργοστάσιον μας έπίσης άναλαμβάνει την γενικήν έπίπλωσιν στιλ-
βωτηρίων καί πιλοκαθαριστηρίων. Ζητησατε τούς Γενικούς Τιμοκαταλό-
γους μας.
Ζητούμεν άντιπροσώπους διά τα ειδή μας είς δλα τα μ«ρη τοΰ κόσμου.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑΣ ΗΝΩΜΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ.
ΟΙΑΜΟΝΟ ΡΒ00υ0Τ8 ΜΡΟ. 00.
Ο. ΜΑΡΚΑΤΟδ & Ο
..
10 νν. 4τη δΤΡΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
ΤΕ-ΕΡΗΟΝΕ: 8ΡΡΙΝ0 0534
30
8ΗΟΕΜΑΚΕΚ8 Β00ΤΉ8
ΗΑΤ
ΟΟϋΝΤΈΚ ΡΑΝΕΧ,
ΡϋΚΕ IΤΑ^IΑΝ ΜΑΚΒΙιΕ
IΤΑ^IΑΝ ΜΑΚΒΙΕ
ΤΈΝΝΕ88ΕΕ ΒΑ8Ε ~
ΟΉΑΙΕ
ΡΒΟΤΕΟΤΕΡ ΒΥ ΡΑΤΕΝΤ8
ΤΗΕ ΚΙΝΟ ΟΡ ΒΙ—Α.ΟΗΕ8
ΝΕν7 ΥΟΕΧ'8 ΒΕ8Τ.
8ΗΟΕ ΡΟΣΙ8Η
ΙΟΙ
29
ΟΓΕΙΟΕ8 ΑΝΏ ΓΑΟΤΟΕΥ
ΜΟϋΕΕ, 75
ΡΑΤΕΝΤΕΙ)
90
ΡΑΤΕΝΤΕϋ
ΒΙΟΕΑΟΗΕ8
ΗΑΤ8
ΤΥΗΙΤΕ
-ΙΑΜΟΝΒ ΒΙ^ΕΑΟΗ
ΙΝΡΑ8ΤΕΡΟΚΜ
ΣΤΙΛΒΩΤΑΙ
και ΠΙΛΟΚΑθΑΡΙΣΤΑΙ
Είναι κοινόν μυστικόν, δτι δλα τα ειδή τα κατασκευαζόμενα παρ' ημών,
είναι τα τελειότερα. Τό ΡΑΜΟϋδ ϋΙΑΜΟΝϋ ΒΪ,ΕΑΟΗ, ΤΑ ΌΙΑ-
ΜΟΝϋ δΤΈΑΜ ΒΟΙ-ΕΚ3, ΤΑ ϋΥΚΙΤΕ δΤΒΆΥ ΑΝϋ ΡΕΙ,Τ
ΟΥΕδ είναι, ώς γνωστόν, Ιδικής μας κατασκευής. Ή καταπληκτική αύξη¬
σις της ζητήσεώς των—καί τουτο χάριν τής ποιότητος των—μάς ύπεχρέ-
ωσεν όπως μεταφερθώμεν είς μεγαλειτέρον εργοστάσιον καί άπό τής 1ης
Φείδρουαρίου έγκατεστάθημεν είς τό ιδιόκτητον βόροφον εργοστάσιον
μας, κείμενον είς τό 10 Υ. 4ΤΗ δΤ., 100 πόδας άπό την γωνίαν τοϋ
Μπροντγουαίη καί είς την καρδίαν τής άγοράς είδών πιλοποιΐας.
Τό τοιούτον άλματικόν βήμα τό έπέσπευσεν ό νέος άδελφός τού ΡΑ-
Μθυδ ϋΙΑΜΟΝϋ ΒΣ,ΕΑΟΪ τό ϋΝΙΟΝ δΗΟΕ ΡΟ-Ι5ΗΙΝΟ
ΡΑδΤΕ. Ώς γνωστόν τό εργοστάσιον μας ιδρύθη πρό 2Οετίας. Εις όλον
αύτό τό διάστημα δέν έπαύσαμεν οΰτε έφείσθημεν κόπων καί χρημάτων,
κάμνοντες πειράματα επι πειραμάτων, όπως έφεύρωμεν τό ποθούμενον
δΗΟΕ ΡΟΙ.Ι5Η ΡΑδΤΕ. Τό εργοστάσιον μας έ'πρεπε νά εκπληρώση τό
όνειρον τού, τόν πόθον τού καί λάβη την πρωτεύουσαν θέσιν, ή όποία τοΰ
άρμόζει καί είς την κατασκευήν βερνικίων, όπως εχει την πρώτην θέσιν είς
την κατασκευήν είδών πιλοποιΐας.
Δέν εννοούμεν δΗΟΕ ΡΟΙΛδΗ. Εννοούμεν ΠΟΙΟΤΗΤΑ δΗΟΕ
ΡΟ_ΙδΗ. Εάν έννοούσαμεν δΗΟΕ ΡΟ_ΙδΗ όπως τα κοινά, αύτό θά
ηδυνάμεθα νά σάς τό προσφέρωμεν πρό Ιδετίας. Τό ΙΙΝΙΟΝ δΗΟΕ
ΡΟΙ,ΙδΗ είναι νέον—ΤΕΛΕΙΟΝ— ΔΕΝ ΕΧΕΙ άσχημη μυρουδιά, δ-
πως τα κοινά, δπου εχουν στείλει πολλούς είς τα βουνά. Τό ϋΝΙΟΝ μο-
σκοβολα. Δέν ξηραίνεται, δέν άσπρίζει καί δέν κοστίζει περισσότερον άπό
τα κοινά. Γράψατέ μας ίνα σάς άποστείλωμεν δείγματα δωρεάν καί όπως
πεισθήτε δτι δέν κολακευόμεθα μόνοι μας.
Λέγομεν ανωτέρω δτι πρέπει νά καταλάβωμεν την πρωτεύουσαν θέσιν
ή όποία μάς άρμόζει καί έξηγούμεθα:
Ώς γνωστόν, αι Λουστραρίαι είναι είς χείρας Έλλήνων. Σχεδόν δλα
τα έργοστασια κατασκευής βερνικίων σήμερον άνήκουν είς Ίταλούς, Έ-
βραίους καί Άμερικανοΰς. Αύτό λοιπόν ή διεύθυνσις τοΰ έργοστασίσυ μας
τό θεωρεΐ ώς αΐσχος καί ττ) συνεργασία των καλών μας φίλων καί καλών
Έλλήνων πατριωτών, πρέπει νά τό έξαλείψωμεν. Πολλοί φίλοι μας, συν-
ομιλίας γενομένης, μάς απήντησαν: Θέλομεν νά προτιμήσωμεν την Ελλη¬
νικήν βιομηχανίαν, άλλά πώς είναι δυνατόν ένω ερχονται Έλληνες καί
μάς λέγουν δτι εχουν καλά ειδή καί κατόπιν άφοΰ τα λάβωμεν δέν είναι
καλά πρός χρήσιν; Καί απαντώμεν: Προτιμάτε άνεγνωρισμένα Έλληνικά
έργοστασια, τα όποΐα νά δίδουν περισσοτέραν αξίαν είς την ύπόληψιν τοΰ
έμπορικοΰ των όνόματος, παρά είς την αξίαν της παραγγελίας δπου είσθε
πρόθυμοι νά τούς δώσητε.
Τό εργοστάσιον μας έπίσης άναλαμβάνει την γενικήν έπίπλωσιν στιλ-
βωτηρίων καί πιλοκαθαριστηρίων. Ζητησατε τούς Γενικούς Τιμοκαταλό-
γους μας.
Ζητούμεν άντιπροσώπους διά τα ειδή μας είς δλα τα μ«ρη τοΰ κόσμου.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑΣ ΗΝΩΜΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ.
ΟΙΑΜΟΝΟ ΡΒ00υ0Τ8 ΜΡΟ. 00.
Ο. ΜΑΡΚΑΤΟδ & Ο
..
10 νν. 4τη δΤΡΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
ΤΕ-ΕΡΗΟΝΕ: 8ΡΡΙΝ0 0534
30
8ΗΟΕΜΑΚΕΚ8 Β00ΤΉ8
ΗΑΤ
ΟΟϋΝΤΈΚ ΡΑΝΕΧ,
ΡϋΚΕ IΤΑ^IΑΝ ΜΑΚΒΙιΕ
IΤΑ^IΑΝ ΜΑΚΒΙΕ
ΤΈΝΝΕ88ΕΕ ΒΑ8Ε ~
ΟΉΑΙΕ
ΡΒΟΤΕΟΤΕΡ ΒΥ ΡΑΤΕΝΤ8
ΤΗΕ ΚΙΝΟ ΟΡ ΒΙ—Α.ΟΗΕ8
ΝΕν7 ΥΟΕΧ'8 ΒΕ8Τ.
8ΗΟΕ ΡΟΣΙ8Η
ΙΟΙ
30
«ϋ,βΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΓΕΝΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ
ΥΠΟ ΟΑΝΟΥ "ΜΑΥΡΟΝΕΡΗ", 5ΡΟΚΤΙΝ6 ΕΟΙΤΟΗ
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΝ ΑΓΩΝΑ
ΜΕΤΑΞΥ ΛΟΝΤΟΥ ΚΑΙ ΓΚΑΡΝΤΙΝΙ
Ή νίκη τού "Ελληνος πρωταθλητου κατα τού έβχυρου Ιταλού αντίπαλον τού,
ένέχει μζγίβτην ««ου'δαίότητα δια την όλην άθλητικήν τού σταδιοδρομίαν.
1
Ό Τζιμμυ Γουάλθουρ, έρασιτεχνικόν
ποδηλατικόν τσάμπιον τής Άμερικής.
..
ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΟΝ ό «Κυρια-
κάτικος» έγν.αινιάζει μίαν άκό,ιη
σπουδαίον καινοτομίαν; Την 'Ε6-
δομαδιαίαν Άθλητικήν τού Επι¬
θεώρησιν. Ή Επιθεώρησις αύτη,
γραφομενη υπό τακτικόν συνερ¬
γάτου τού, ΐίδικοϋ είς τό θ,έιια
τού, θά έχη διπλούν αντικειμενι¬
κόν σκοπόν. Πρώτον μέν νά εξ¬
υπηρετήση τάς χιλιάδας των ανα¬
γνωστών τού, οί όποΐοι άπό τοΰδε
καί είς τ6 εξής θά ολέπουν ώς έν
κινηματογράφω την όλην έβδομα-
διαίαν άθλητικήν κίνησιν, Ελλη¬
νικήν, Άμερικανικήν καί παγκό¬
σμιον τοιαύτην καί δεύτερον νά
ΰποβοηθήστ) όσον είναι δυνατόν
την Ελληνικήν «ν Άμερική νεό-
τητα εις μίαν έντατικωτέραν άθλη¬
τικήν επίδοσιν. Είς την Αμερι¬
κήν, ή όποία κατέοτη κατά τοΰς
τελευταίους χρόνους ή πραγματι-
κή τροφός τή; υψίστης άθλητικής
έπιδόσεω; ποϋ εΐδέ ποτε ό κόσμος,
παρεκτός άπό την αρχαίαν 'Ελλά-
δα, ύπάρχουν έκατοντάδες Έλλή-
νων άθλητών, έπαγγελιματιών καί
έρασιτεχνών, οί όποΐοι θριαμ'&ύ-
ουν. Οί άθληταί αύτοι, δχι μόνον
δέν πρέπει νά παραμενουν έσαεί
άγνωστοι Είς τήΐί,όλότητα τοϋ Έλ-
ληνισμοϋ τής Άμερικής, δχι μό¬
νον δέν πρέπει οί "Ελληνες τής
Άμερικής νά περιορισθούν είς ιω¬
αν απλήν απονομήν θαυμασμόν
πρός αυτού;—αμα τοΰς γνωρί-
σουν—άλλ' οφείλομεν δλοι καί νά
τούς έ νι σ_χ υ σ ω μ ε ν ήθι-
κώς καί ύλικώς πρός ιμίαν καλλι¬
τέραν επικράτησιν. Δέν πρέπει νά
μάς διαφεύγη μία παγκοίνως όμο-
λογητέα γνώμη ότι σήμερον ή ά-
θλητική έπίδοσις ενός "Εθνους ση-
μαίνει καί τόν βαθμόν τοϋ πολι¬
τισμόν τού. Είς την γνώμην αυ¬
τήν, ημείς οί έπίγονοι των 'Ελλή-
να>ν τοϋ πάλαι, οί όποΐοι είχον άνα-
γάγει τόν άθλητισμόν είς ΰψος καί
περιωπήν θρησΜείας, πρέπει νά
απαντήσωμεν μέ θετικάς πραγμα-
τικότητας -/.αί ουχί μέ περγαμηνά;
πατρογονικής εΰκλείας. Καί προ;
μίαν τοιαύτην μελλοντικήν άθλητι¬
κήν Έλληνοαμερικαντκήν παρα-
στικότητα υέλουν άφιερωθτί πλή-
οως αί σελίδες τής εΦδομαδιαίας
Άθλητική; Έπιτίεωρήσεο;»; τοΰ
ι Κνρια/.άτικου».
Ή περίψημος νίκη, την οποίαν
κατήγαγεν ό "Ελλην πρωτοπαλαι-
στής των μεγάλων βαρών, Δ. Λόν-
το;, εναντίον τοϋ Ίταλοΰ πρωτα-
θλητοϋ, Ρενάτο Γκαρντίνι, την
παρελθούσαν Δ'.ντέοαν εις την κο-
νίστραν τού Στρατώνος τοΰ 71ον
Σνντάγματος, μά"ς δίδει αφορμήν
νά κάμωμεν μερικάς επίκαιρον;
παρατηρήσεΐ; επί τής σημασία;
της, παρατηρήσεις αί οποίαι δέν
ήτο δυνατόν νά συμπεριληφθοΰν
είς την έν τάχει γροφεΐσαν είδη-
σεολογικήν περιγραφήν είς τό φύλ¬
λον τής παρελθούσης Τρίτης.
Ό Λόντο; ικρ' ενός, καί ό
Γκαρντίνι έξ άλλον, έκκινοΰντες
«πό τό γεγονός δττ /.ρατοΰν τόν
ιρωτοπαλαιστικόν τίτλον των χο/
ρών τής καταγωγής των. ήσαν
ναί πσραμένουν πάντοτε ώς δύο
έπίδοξοι άθληταί, οί δποΐοι άγιο¬
ν ίζονται ερρωμένως; εντέυθεν και
Εκείθεν, φιλοδοξοϋντες την κατά-
κτησιν τοΰ παγκοσμίου πρωτα-
θλήματος. Αδιάφορον άν δυνη¬
θούν ποτε νά τό κερδίσουν ή δχι.
Ευρίσκονται ώς ποωταγωνισταί
επί τής Άμ.ρικανικής καί της
παγκοσαίον πάλαιστρ-ος καί ή φν-
σική των ροπή κλίνει—όπως πρέ¬
πει άλλως τε—προ; τό μέγα χρυ-
σοϋν μήλον, ποϋ όνομάζεται παγ¬
κόσμιον τσάμπιονσιπ. Έφ' δσον
λοιπόν δ τε "Ελλην καί ό Ιταλός
πρωταθλητής ευρίσκοντο είς τόν
ίδιον δρόμον καί ετρεφον τα ίδια
δνειρα φιλοδοξίας, επόμενον ήτο
νά ένυπάρχη ιιιεταξν των μία έ-
παγγελμοτική άντιζηιλία, πτρί τοϋ
ποίος δικαιοΰται τα μάλα μιάς
συναντήσεως με τόν παγκόσιμιον
πρωτοπαλαιστήν Έντ Λιούης, τόν
έπιλεγόμενον «οτραγγαλιστήν».
Την διαφοράν είς την περί τής
ΰπεροχης τοΰ ένό; επί τοΰ άλλον
πρωταθλητοΰ δέν είχον ποτε την
ευκαιρίαν κατά τα τελευταία τρία
Ιτη νά κρίνονν όντε οί έκ των πρώ-
των ένδιαφ?ρόμενοι άθληταί καί
προιμότερς «θλητικών άγώνων, όν¬
τε αύτό τουτο τό κοινόν, τό οποίον
ίνδιοοφερεται νά γνωρίζη άν ό
πρωτοπαλαιστής ύπερασπίζεται τόν
τίτλον τον εκάστοτε εναντίον των
πλέον άνταξίων έκ των διεκδικη-
τών τού. Τό μικρόν αύτό μυστή¬
ριον επεκράτει καθ' ότι ό Γκαρν¬
τίνι, παρακολονθών την άκάθεκτον
προελασιν τοϋ "Ελληνος πρωτοπα-
λαιστοΰ κατά την προαναφερθεϊ-
σαν χρονικήν περίοδον, ηρνείτο
απολύτως νά συναντηθη μετ' αύ-
τοΰ, παρ' όλας τάς έπιμόνους προ-
κλήσεις τοΰ τελευταίον. Τέλος,αί
διακοποι προσπάθειαι τοϋ προμό-
τερ Τζάκ Κώρλν άφ' ενός καί ή
ήττα ποϋ υπέστη ό Γκαρντίνι έκ
μέρους τοΰ Χάνς Στάινκε, τοϋ
Γερμανοΰ Γίγαντος, (ό οποίος
άναγνωρίζεται υπό τής Πολιτεί-
ας Νέας Υόρκης ώς παγκόομιος
πρωτοπαλαιστής, έφ' δσον ό Λι¬
ούης άρνεΐται νά συνεστήθη μετ'
αύτοΰ έν Νέα Ύόρκη) επέτυχον
νά έπιφέρονν την ποθούμενην επί
τής παλαίστρας συνάντησιν των
δύο πρωταθλητών τό εσπέρας τής
παρελθούσης Δεντέρας. 'Εδω δέ¬
ον νά τονισθή δτι ό Γκαρντίνι συγ-
κατετέθη είς την πάλην αυτήν,
άφοΰ πρώτον ετακτοποίησε την πε¬
ποίθησιν τον, δτι ήτο ή καλλιτέρα
δι'^ αυτόν εΰκαιρία νά νικήστ) τόν
Λόντον. Είς την φαινομενικήν δι'
αυτόν άποψιν .αυτήν των πραγμά-
των σι;>νέτε|νεν είς Ελληνικάς ά-
θλητικός έν 'ΑμΕρικη παράγων,
τόν οποίον δέν θέλομε ν' αναφέ¬
ρωμεν καί τό γεγονό; δτι ό Λόν-
τος έταξείδευεν επί τετραήμερον,
ερχόμενος «κ Λός "Αντζελες καί
αφιχθη έδώ την προηγουμένην
νύκτα τοΰ αγώνος τού!
Ή σημασία τού άποτελέσματος
Ό Ίσχυρός Ιταλός πρωτοποιλ^αιστής
των μεγάλων δαοων, Ρενάτο Γκαρ¬
ντίνι, ό οποίος υπέστη δεινήν ήττον
έκ μέρους τοϋ "Ελληνος πρωταθλη¬
τοΰ, Δ. Λόντου.
,ΙΙΙΙΙ ΜΑΧ05
("Η 'Αντίοχος)
Κατά την εσπέραν τής πάλης
μεταξΰ Λόντου καί Γκαρντίνι
(Δευτέραν, 23 Άπριλ.) οί "Ελλη¬
νες φίλαθλοι τής Μητροπόλεως
ησθάνθησαν μίαν εντελώς ιδιαιτέ¬
ραν συγκίνησιν, ίδόντες διά πρώ¬
την φοράν επί τής παλαίστρας τόν
νέον "Ελληνα άθλητήν ^ Ο Η Ν
ΜΑΧΟ8. Τό πραγματικόν δνομα
τοϋ άθλητοΰ ιμας αϋτοΰ είναι Ιω¬
άννης Άντίοχος, κατάγεται δέ τη;
νήσου Παξοί. Ό Μάξος άντεμε-
τώπισεν ενα παλαίμαχον άθλητήν
καί άρκετά ρωμαλεον, έν τφ προ-
σώπφ τοΰ Κάρλ Βόγκελ, τόν οποί¬
ον καί κιατέρριψε μετά πολλης εύ-
χιρήας, όπως θά τόν κατέρριπτε
καί αν άκόμη ήτο πεντάκις ίσχυρό-
τερος, άφ' δσον είναι. Ό νεοφα-
νής"Ελ!ην άθλητής, κατέδειξε
κατά την ολιγόλεπτον πρώτην ε¬
κείνην εμφάνισιν τού έν Νέα Ύ-
όρκτι, δτι δχι μόνον είναι εΰκίνη-
τος καί έπιδέξιος είς πα?>Λΐιστικήν
τίχνην, άλλά καί κ-οκτημένος μέ
μίαν ύπερφυσικήν δύναμιν ενός
πραγματικοΰ γίγαντος. Άρκετά ύ-
ψηίώς καί μέ σώμα άγαίοματώδες,
σάν νά έχύθτρίί επάνω σέ καλοΰπι
κάποιου αρχαίον "Ελληνος, ό Μά¬
ξος κατέστησεν εύιτϋς άμεσως δχι
μόνον την παρισταμένην Ελληνι¬
κήν δμήγυριν, άλλά'καΐ ολόκληρον
τόν διεθνη έκεΐ κόσμον, ό οποίος
εχαιρέτησε την νίκην τον μέ φρε-
νίτιδα καί άληθινόν πάταγον.
'Επιφυλασσόμενοι νά δημοσιεύ¬
σωμεν συντόιμως την φωτογραφίαν
τού καί νά γράφωμεν εκτενέστε¬
ρον περί αύτοΰ, αισθανόμεθα ιδί¬
α· τέραν^ ευχαρίστησιν νά άναγγεί-
λωμεν είς τοΰς φιλάθλους αναγνώ¬
στας μας; ότι ό Μάξος ^ΐναι ενας
"Ελλην άθλητής προωρισμένος νά
γράψτ) ιστορίαν επί τής παλαί¬
στρας καί τόν οποίον οφείλομεν νά
παρακολουθώμεν μετά πολλης προ-
οοχ1};. μέ την πεποίθησιν δτι θέλει
όνταποκριθη πλήρως εις όσας ποτέ
στηρίζομεν έπ' αύτοΰ ελπίδας.
Άρκεΐ ιμόνον νά σημειώσωμεν έ¬
δώ δτι έρριψεν ήδη πρόκλησιν
κατά τοΰ Γκαρντίνι, είς την οποίαν
ό Ιταλός πρωταθλητής επεφυλά¬
χθη νά άπαντήστ).
τοΰ αγώνος τούτου ήίτο πρόδηλον
δτι θά έβάρυνίν είς την δ).ην τύ¬
χην καί σταδιοδρομίαν εκάτερον
των άντιπάλίον. "Εάν ό Γκσρντίνι
ίνίκα, ό Λόντο; θά εχανε κάθε έλ-
I
πίδα συναντήσεως τού ιιέ τόν πρω-
Ιταθλητήν Λιούης, τόν οποίον εφ¬
εξής δέν θά έοικαιοΰτο νά προ-
■/Όλτΐ. ό δέ Ιταλός θά εύρισκε μίαν
σπουδαίον δικαιολογίαν νά επα¬
νέλθη είς τάς παλαιά; κατά τοΰ
πρωταθλητοΰ προκλήσει; τού. Ό
Λόντο;, λοιπον, έχων πλήρη συν¬
είδησιν διά την σπουδαιότητα τοΰ
αγώνος τού, εγνώριζε κάλλιον παν¬
τός άλλον δτι επρεπε διά πάσης
θυσίας νά επιτύχη μίαν αποφασι¬
στικήν νίκην κατά τοΰ Ίταλοΰ
αντιπάλου τού, όστις ίστατο έμ-
πρό; τού κομπορρημονών καί φρά-
ζων την προ; τα πρόσω πορΐίαν
τού. "Οσοι έκ των φιλάλθων παρη¬
κολούθησαν τόν άγώνα Γκαρντίνι
—Λόντου την παρελθούσαν Δευ¬
τέραν παρέστησαν μάρτυρε; ένό;
τιτανείου αγώνος, κατά τόν οποίον
ό "Ελλην εφάνη άντάξιο; τή; εν¬
δόξου φττα.ης τού καί των προσδο-
κιών τοΰ φιλάθλου κόσμον, ό οποί¬
ος κυριολεκτικώς τόν λατρεύει.
Καίτοι έμειονέκτει είς πολλά ση-
μεϊα άπ.έναντι τοΰ άντυτάλοιι τού,
ναίτοι ήτο άτελέστατα προπονηαε-
νος δι' ενα τόσον σοβαρόν άγώνα,
ό ρωμαλέος Λόντος ηρπασε τα
πράγματα δπί&ς είχον, ιμέ την πε¬
ποίθησιν δτι οί τολμηροί έπιτυγ-
χάνουν, καί έβάδισε πρός την επι¬
τυχίαν. Ώς προπονητήν τού έχρη-
σιμοποίησεν αυτόν τούτον τόν αντί¬
παλον τού, είς τόν οποίον, όπως
είδον δλοι οί ·θεσταί, επέτρεψε νά
τοΰ εφαρμόση λαβάς σκληράς καί
καταπονητικάς, στηριζόμενος πάν¬
τοτε είς την ρωμαλϊότητά τού καί
την φυσικήν τού άντοχήν, τής ο¬
ποίας έπανειλημμένως μας εδωσεν
άφθονα δίίγματα είς τόν αλησμό¬
νητον εκείνον άγατνά τού. Καί τέ-
λος, δταν τό θαυμάσιο έκεΐνο ά-
θλητικδ κορμί ήρχισε νά άνάπτιι,
τό φίνΐς διά τόν Γκαρντίνι εΐχε ση-
'μάνει καί τόν είδομεν δλοι πίπτον-
[ τα υπό τούς στϊ&αρούς βραχίονας
Ι τοΰ Λόντου, ολίγον προτοϋ τόν
| συντρίψη,, 6 οποίος τόν περιέφερεν
| επί των ώαων τού καί είς τόν άέρα,
[ώς άθυρμα, αυτόν τούτον τόν έ-
γωϊοτήν καί κομπορρήμονα Ίτα-
λόν πρωτα-θλητήν!
Ή σημαντικωτάτη αύτη νίκη
τοΰ "Ελληνος πρωτοπαλαιστοΰ ε¬
ναντίον τοΰ Γκαρντίνι άνοίγει είς
αυτόν ευρύτερον στάδιον οράσε¬
ως καί τόν διευκολύνη τα μέγιστα
πρός μίαν διεκδίκησιν τοϋ παγκο¬
σμίου πρωταθλήματος, άπό τόν
φοβερόν Λιούης. Δεδομένον δέ ό¬
τι είς τάς Πολιτείας Καλιφορνίας,
Π-ενσιλ&χννιας, Γεωργίας καί Ίλ-
λινόϊς, ό Λιούης δέν άναγνωρίζε-
ται ώς παγκόσμιος πρωτοπαλαι-
στής υπό των οίκείων Πολιτεια¬
κών Άθλητικών Επιτροπών, ά ν
δέν δεχθή την πρό¬
κλησιν τοΰ Λόντου,
έν τί) Πολιτεία δέ της Νέας Υόρ¬
κης, δέν άναγνωρίζεται ώς τοιού¬
τος άν δέν αντιμετωπίση πρώτον
τον Γερμανόν Στάινκε καί μετά
τόν Λόντον, ή νίκη τοΰ πρωταθλη¬
τοΰ μας κατά τού Γκαρντίνι ήλθεν
είς μίαν πολΰ ψυχολογημένην στιγ¬
μήν καί πιθανόν νά σημάνη πάρα
πολύ ϊϊς την όλην άθλητικήν τού
σταδιοδρομίαν, ή όποία οφείλομεν
νά ομολογήσωμεν δτι υπήρξε μέ-
χρι τούδε δύσοατος καί πλήρης
ακανθών, διά λόγους τούς όποίους
νά άναλύσωμεν άλλοτε έκτενώς.
Ό "Αγγλος Λόρδος ΚηβηννθΓΐΙι, 23
έτών, όστις διαπρέπει ώς πυγμό/.ος
τής κλάσεως των 145 λιτρών.
ΑΝΕΨΙΟΝ ΤΟΥ
«αράδειγμα κα-
λής άγωγής εκ μέρους
ΈλλήνΙων άθλητών.
Κατά τό εσπέρας τή; παρείθοι1-
σης Δ-ευτέρας διεξήχθησαν είς τον
μέγαν Άθλητικόν Σύλλογον τής
πόλεώς μας, ΝΕ^ ΓΟΚΚ Α. 0·
οί τελικοί πυγμαχικοί αγώνας, ω'
Ι έπακολοΰθημα προκριματικών ν.αί
1 ήμιτελικάτν τοιούτων. Ώς άντίτα-
λοι κατά τούς τελιν.ούς τής νΐάοε-
ως 160 λιτρών εκλήθησαν νά άντι-
ιμετθΜΐσθοϋν επί τής κονίστρα; οί
ούο "Ελληνες πυγμάχοι Ίωάνν»>:
Ντήνας καί ό Τζάκ Βλάχο;, αμ¬
φότεροι μέλη τοΰ ΈλληνοαμερΓ'/α-
νικοϋ Άθλητικοΰ Σύλλογον μοί
καί νικηταί των ήμιτελικών, α/ί'
ουδείς έκ των αντίπαλον ενεφανί¬
σθη. Τό επαθλον εδόθη είς τόν
Ντήνας, ώς άνα'δ'αχθέντα ίσχνοό-
τερον είς τούς ήμιτελικούς. Ή ά'ο-
νησις των πυγαάχων 'Ελλήνων ό¬
πως διαγωνισθοϋν έκαμεν εντύ¬
πωσιν είς τούς Άμερικανούς, τό
πράγμα δμως διεσκεδάσθη άμεσως
κατόπιν, δταν οί δύο άθληταί έθε-
άθησαν έξίρχόμενοι έκ τής αιθού¬
σης τοΰ γυμναστήριον τοΰ Σνλ-
λόγον, άλληλοκρατούμενοι φιλικώ-
τατα καί εγνώσθη δτι έπρόκίΐτ0
περί θείον χαί άνεψιοϋ! Αί Άιιε-
ρικανικαί έφημερίδες έσχοίάσο-αν
μετ' έπαίνων την αρίστην αυτήν
διαγωγήν των 'Ελλήνων. οί όποΐ¬
οι, ώς συγγενεΐς, ηρνήθησαν νά
κτυπηθοΰν επί τής κονίστρας. Ε':
τούς έπαίνους αύτούς ένώνομπ'
καί ίτμεϊς τούς ίδικούς μας.
ΙΠΠΐΗΚΑ
Την παρελυ)ϋσαν Δεα'τέραν ήρ¬
χισεν ή εφετεινή σαιζον τιον Ίπ-
ΤΤίν'ιΓϊηΐΙΙΙ ιΤΐ». 2ι» Μ εί— (νΛΛ·ί*1 ^I ι-
επί 21 ημέρας, διά νά ιμεταφερ-
ΰοΰν επειτα είς τό μέγα Μπέλμοντ
Τράκ. Πσρά τόν άθλιον βροχερόν
ναιρόν, χιλιάδες φίί.οι τοΰ «σπόρτ
των βασιλέων» έσπευσαν νά χα'01,-
τήσουν την εφετεινήν τού !μψ«'
νισιν. Ό Ίππόδρομος ήτο λασπώ-
δης ν.αθ' όλην την διάρκειαν κα'
των 6 άγώνων, δώσας ο&τω:
ευκαιρίαν νίκης είς τοΰς προτΐ-
μώντας την λάοττην ϊππον;.
«ϋ,βΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
ΓΕΝΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ
ΥΠΟ ΟΑΝΟΥ "ΜΑΥΡΟΝΕΡΗ", 5ΡΟΚΤΙΝ6 ΕΟΙΤΟΗ
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΝ ΑΓΩΝΑ
ΜΕΤΑΞΥ ΛΟΝΤΟΥ ΚΑΙ ΓΚΑΡΝΤΙΝΙ
Ή νίκη τού "Ελληνος πρωταθλητου κατα τού έβχυρου Ιταλού αντίπαλον τού,
ένέχει μζγίβτην ««ου'δαίότητα δια την όλην άθλητικήν τού σταδιοδρομίαν.
1
Ό Τζιμμυ Γουάλθουρ, έρασιτεχνικόν
ποδηλατικόν τσάμπιον τής Άμερικής.
..
ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΟΝ ό «Κυρια-
κάτικος» έγν.αινιάζει μίαν άκό,ιη
σπουδαίον καινοτομίαν; Την 'Ε6-
δομαδιαίαν Άθλητικήν τού Επι¬
θεώρησιν. Ή Επιθεώρησις αύτη,
γραφομενη υπό τακτικόν συνερ¬
γάτου τού, ΐίδικοϋ είς τό θ,έιια
τού, θά έχη διπλούν αντικειμενι¬
κόν σκοπόν. Πρώτον μέν νά εξ¬
υπηρετήση τάς χιλιάδας των ανα¬
γνωστών τού, οί όποΐοι άπό τοΰδε
καί είς τ6 εξής θά ολέπουν ώς έν
κινηματογράφω την όλην έβδομα-
διαίαν άθλητικήν κίνησιν, Ελλη¬
νικήν, Άμερικανικήν καί παγκό¬
σμιον τοιαύτην καί δεύτερον νά
ΰποβοηθήστ) όσον είναι δυνατόν
την Ελληνικήν «ν Άμερική νεό-
τητα εις μίαν έντατικωτέραν άθλη¬
τικήν επίδοσιν. Είς την Αμερι¬
κήν, ή όποία κατέοτη κατά τοΰς
τελευταίους χρόνους ή πραγματι-
κή τροφός τή; υψίστης άθλητικής
έπιδόσεω; ποϋ εΐδέ ποτε ό κόσμος,
παρεκτός άπό την αρχαίαν 'Ελλά-
δα, ύπάρχουν έκατοντάδες Έλλή-
νων άθλητών, έπαγγελιματιών καί
έρασιτεχνών, οί όποΐοι θριαμ'&ύ-
ουν. Οί άθληταί αύτοι, δχι μόνον
δέν πρέπει νά παραμενουν έσαεί
άγνωστοι Είς τήΐί,όλότητα τοϋ Έλ-
ληνισμοϋ τής Άμερικής, δχι μό¬
νον δέν πρέπει οί "Ελληνες τής
Άμερικής νά περιορισθούν είς ιω¬
αν απλήν απονομήν θαυμασμόν
πρός αυτού;—αμα τοΰς γνωρί-
σουν—άλλ' οφείλομεν δλοι καί νά
τούς έ νι σ_χ υ σ ω μ ε ν ήθι-
κώς καί ύλικώς πρός ιμίαν καλλι¬
τέραν επικράτησιν. Δέν πρέπει νά
μάς διαφεύγη μία παγκοίνως όμο-
λογητέα γνώμη ότι σήμερον ή ά-
θλητική έπίδοσις ενός "Εθνους ση-
μαίνει καί τόν βαθμόν τοϋ πολι¬
τισμόν τού. Είς την γνώμην αυ¬
τήν, ημείς οί έπίγονοι των 'Ελλή-
να>ν τοϋ πάλαι, οί όποΐοι είχον άνα-
γάγει τόν άθλητισμόν είς ΰψος καί
περιωπήν θρησΜείας, πρέπει νά
απαντήσωμεν μέ θετικάς πραγμα-
τικότητας -/.αί ουχί μέ περγαμηνά;
πατρογονικής εΰκλείας. Καί προ;
μίαν τοιαύτην μελλοντικήν άθλητι¬
κήν Έλληνοαμερικαντκήν παρα-
στικότητα υέλουν άφιερωθτί πλή-
οως αί σελίδες τής εΦδομαδιαίας
Άθλητική; Έπιτίεωρήσεο;»; τοΰ
ι Κνρια/.άτικου».
Ή περίψημος νίκη, την οποίαν
κατήγαγεν ό "Ελλην πρωτοπαλαι-
στής των μεγάλων βαρών, Δ. Λόν-
το;, εναντίον τοϋ Ίταλοΰ πρωτα-
θλητοϋ, Ρενάτο Γκαρντίνι, την
παρελθούσαν Δ'.ντέοαν εις την κο-
νίστραν τού Στρατώνος τοΰ 71ον
Σνντάγματος, μά"ς δίδει αφορμήν
νά κάμωμεν μερικάς επίκαιρον;
παρατηρήσεΐ; επί τής σημασία;
της, παρατηρήσεις αί οποίαι δέν
ήτο δυνατόν νά συμπεριληφθοΰν
είς την έν τάχει γροφεΐσαν είδη-
σεολογικήν περιγραφήν είς τό φύλ¬
λον τής παρελθούσης Τρίτης.
Ό Λόντο; ικρ' ενός, καί ό
Γκαρντίνι έξ άλλον, έκκινοΰντες
«πό τό γεγονός δττ /.ρατοΰν τόν
ιρωτοπαλαιστικόν τίτλον των χο/
ρών τής καταγωγής των. ήσαν
ναί πσραμένουν πάντοτε ώς δύο
έπίδοξοι άθληταί, οί δποΐοι άγιο¬
ν ίζονται ερρωμένως; εντέυθεν και
Εκείθεν, φιλοδοξοϋντες την κατά-
κτησιν τοΰ παγκοσμίου πρωτα-
θλήματος. Αδιάφορον άν δυνη¬
θούν ποτε νά τό κερδίσουν ή δχι.
Ευρίσκονται ώς ποωταγωνισταί
επί τής Άμ.ρικανικής καί της
παγκοσαίον πάλαιστρ-ος καί ή φν-
σική των ροπή κλίνει—όπως πρέ¬
πει άλλως τε—προ; τό μέγα χρυ-
σοϋν μήλον, ποϋ όνομάζεται παγ¬
κόσμιον τσάμπιονσιπ. Έφ' δσον
λοιπόν δ τε "Ελλην καί ό Ιταλός
πρωταθλητής ευρίσκοντο είς τόν
ίδιον δρόμον καί ετρεφον τα ίδια
δνειρα φιλοδοξίας, επόμενον ήτο
νά ένυπάρχη ιιιεταξν των μία έ-
παγγελμοτική άντιζηιλία, πτρί τοϋ
ποίος δικαιοΰται τα μάλα μιάς
συναντήσεως με τόν παγκόσιμιον
πρωτοπαλαιστήν Έντ Λιούης, τόν
έπιλεγόμενον «οτραγγαλιστήν».
Την διαφοράν είς την περί τής
ΰπεροχης τοΰ ένό; επί τοΰ άλλον
πρωταθλητοΰ δέν είχον ποτε την
ευκαιρίαν κατά τα τελευταία τρία
Ιτη νά κρίνονν όντε οί έκ των πρώ-
των ένδιαφ?ρόμενοι άθληταί καί
προιμότερς «θλητικών άγώνων, όν¬
τε αύτό τουτο τό κοινόν, τό οποίον
ίνδιοοφερεται νά γνωρίζη άν ό
πρωτοπαλαιστής ύπερασπίζεται τόν
τίτλον τον εκάστοτε εναντίον των
πλέον άνταξίων έκ των διεκδικη-
τών τού. Τό μικρόν αύτό μυστή¬
ριον επεκράτει καθ' ότι ό Γκαρν¬
τίνι, παρακολονθών την άκάθεκτον
προελασιν τοϋ "Ελληνος πρωτοπα-
λαιστοΰ κατά την προαναφερθεϊ-
σαν χρονικήν περίοδον, ηρνείτο
απολύτως νά συναντηθη μετ' αύ-
τοΰ, παρ' όλας τάς έπιμόνους προ-
κλήσεις τοΰ τελευταίον. Τέλος,αί
διακοποι προσπάθειαι τοϋ προμό-
τερ Τζάκ Κώρλν άφ' ενός καί ή
ήττα ποϋ υπέστη ό Γκαρντίνι έκ
μέρους τοΰ Χάνς Στάινκε, τοϋ
Γερμανοΰ Γίγαντος, (ό οποίος
άναγνωρίζεται υπό τής Πολιτεί-
ας Νέας Υόρκης ώς παγκόομιος
πρωτοπαλαιστής, έφ' δσον ό Λι¬
ούης άρνεΐται νά συνεστήθη μετ'
αύτοΰ έν Νέα Ύόρκη) επέτυχον
νά έπιφέρονν την ποθούμενην επί
τής παλαίστρας συνάντησιν των
δύο πρωταθλητών τό εσπέρας τής
παρελθούσης Δεντέρας. 'Εδω δέ¬
ον νά τονισθή δτι ό Γκαρντίνι συγ-
κατετέθη είς την πάλην αυτήν,
άφοΰ πρώτον ετακτοποίησε την πε¬
ποίθησιν τον, δτι ήτο ή καλλιτέρα
δι'^ αυτόν εΰκαιρία νά νικήστ) τόν
Λόντον. Είς την φαινομενικήν δι'
αυτόν άποψιν .αυτήν των πραγμά-
των σι;>νέτε|νεν είς Ελληνικάς ά-
θλητικός έν 'ΑμΕρικη παράγων,
τόν οποίον δέν θέλομε ν' αναφέ¬
ρωμεν καί τό γεγονό; δτι ό Λόν-
τος έταξείδευεν επί τετραήμερον,
ερχόμενος «κ Λός "Αντζελες καί
αφιχθη έδώ την προηγουμένην
νύκτα τοΰ αγώνος τού!
Ή σημασία τού άποτελέσματος
Ό Ίσχυρός Ιταλός πρωτοποιλ^αιστής
των μεγάλων δαοων, Ρενάτο Γκαρ¬
ντίνι, ό οποίος υπέστη δεινήν ήττον
έκ μέρους τοϋ "Ελληνος πρωταθλη¬
τοΰ, Δ. Λόντου.
,ΙΙΙΙΙ ΜΑΧ05
("Η 'Αντίοχος)
Κατά την εσπέραν τής πάλης
μεταξΰ Λόντου καί Γκαρντίνι
(Δευτέραν, 23 Άπριλ.) οί "Ελλη¬
νες φίλαθλοι τής Μητροπόλεως
ησθάνθησαν μίαν εντελώς ιδιαιτέ¬
ραν συγκίνησιν, ίδόντες διά πρώ¬
την φοράν επί τής παλαίστρας τόν
νέον "Ελληνα άθλητήν ^ Ο Η Ν
ΜΑΧΟ8. Τό πραγματικόν δνομα
τοϋ άθλητοΰ ιμας αϋτοΰ είναι Ιω¬
άννης Άντίοχος, κατάγεται δέ τη;
νήσου Παξοί. Ό Μάξος άντεμε-
τώπισεν ενα παλαίμαχον άθλητήν
καί άρκετά ρωμαλεον, έν τφ προ-
σώπφ τοΰ Κάρλ Βόγκελ, τόν οποί¬
ον καί κιατέρριψε μετά πολλης εύ-
χιρήας, όπως θά τόν κατέρριπτε
καί αν άκόμη ήτο πεντάκις ίσχυρό-
τερος, άφ' δσον είναι. Ό νεοφα-
νής"Ελ!ην άθλητής, κατέδειξε
κατά την ολιγόλεπτον πρώτην ε¬
κείνην εμφάνισιν τού έν Νέα Ύ-
όρκτι, δτι δχι μόνον είναι εΰκίνη-
τος καί έπιδέξιος είς πα?>Λΐιστικήν
τίχνην, άλλά καί κ-οκτημένος μέ
μίαν ύπερφυσικήν δύναμιν ενός
πραγματικοΰ γίγαντος. Άρκετά ύ-
ψηίώς καί μέ σώμα άγαίοματώδες,
σάν νά έχύθτρίί επάνω σέ καλοΰπι
κάποιου αρχαίον "Ελληνος, ό Μά¬
ξος κατέστησεν εύιτϋς άμεσως δχι
μόνον την παρισταμένην Ελληνι¬
κήν δμήγυριν, άλλά'καΐ ολόκληρον
τόν διεθνη έκεΐ κόσμον, ό οποίος
εχαιρέτησε την νίκην τον μέ φρε-
νίτιδα καί άληθινόν πάταγον.
'Επιφυλασσόμενοι νά δημοσιεύ¬
σωμεν συντόιμως την φωτογραφίαν
τού καί νά γράφωμεν εκτενέστε¬
ρον περί αύτοΰ, αισθανόμεθα ιδί¬
α· τέραν^ ευχαρίστησιν νά άναγγεί-
λωμεν είς τοΰς φιλάθλους αναγνώ¬
στας μας; ότι ό Μάξος ^ΐναι ενας
"Ελλην άθλητής προωρισμένος νά
γράψτ) ιστορίαν επί τής παλαί¬
στρας καί τόν οποίον οφείλομεν νά
παρακολουθώμεν μετά πολλης προ-
οοχ1};. μέ την πεποίθησιν δτι θέλει
όνταποκριθη πλήρως εις όσας ποτέ
στηρίζομεν έπ' αύτοΰ ελπίδας.
Άρκεΐ ιμόνον νά σημειώσωμεν έ¬
δώ δτι έρριψεν ήδη πρόκλησιν
κατά τοΰ Γκαρντίνι, είς την οποίαν
ό Ιταλός πρωταθλητής επεφυλά¬
χθη νά άπαντήστ).
τοΰ αγώνος τούτου ήίτο πρόδηλον
δτι θά έβάρυνίν είς την δ).ην τύ¬
χην καί σταδιοδρομίαν εκάτερον
των άντιπάλίον. "Εάν ό Γκσρντίνι
ίνίκα, ό Λόντο; θά εχανε κάθε έλ-
I
πίδα συναντήσεως τού ιιέ τόν πρω-
Ιταθλητήν Λιούης, τόν οποίον εφ¬
εξής δέν θά έοικαιοΰτο νά προ-
■/Όλτΐ. ό δέ Ιταλός θά εύρισκε μίαν
σπουδαίον δικαιολογίαν νά επα¬
νέλθη είς τάς παλαιά; κατά τοΰ
πρωταθλητοΰ προκλήσει; τού. Ό
Λόντο;, λοιπον, έχων πλήρη συν¬
είδησιν διά την σπουδαιότητα τοΰ
αγώνος τού, εγνώριζε κάλλιον παν¬
τός άλλον δτι επρεπε διά πάσης
θυσίας νά επιτύχη μίαν αποφασι¬
στικήν νίκην κατά τοΰ Ίταλοΰ
αντιπάλου τού, όστις ίστατο έμ-
πρό; τού κομπορρημονών καί φρά-
ζων την προ; τα πρόσω πορΐίαν
τού. "Οσοι έκ των φιλάλθων παρη¬
κολούθησαν τόν άγώνα Γκαρντίνι
—Λόντου την παρελθούσαν Δευ¬
τέραν παρέστησαν μάρτυρε; ένό;
τιτανείου αγώνος, κατά τόν οποίον
ό "Ελλην εφάνη άντάξιο; τή; εν¬
δόξου φττα.ης τού καί των προσδο-
κιών τοΰ φιλάθλου κόσμον, ό οποί¬
ος κυριολεκτικώς τόν λατρεύει.
Καίτοι έμειονέκτει είς πολλά ση-
μεϊα άπ.έναντι τοΰ άντυτάλοιι τού,
ναίτοι ήτο άτελέστατα προπονηαε-
νος δι' ενα τόσον σοβαρόν άγώνα,
ό ρωμαλέος Λόντος ηρπασε τα
πράγματα δπί&ς είχον, ιμέ την πε¬
ποίθησιν δτι οί τολμηροί έπιτυγ-
χάνουν, καί έβάδισε πρός την επι¬
τυχίαν. Ώς προπονητήν τού έχρη-
σιμοποίησεν αυτόν τούτον τόν αντί¬
παλον τού, είς τόν οποίον, όπως
είδον δλοι οί ·θεσταί, επέτρεψε νά
τοΰ εφαρμόση λαβάς σκληράς καί
καταπονητικάς, στηριζόμενος πάν¬
τοτε είς την ρωμαλϊότητά τού καί
την φυσικήν τού άντοχήν, τής ο¬
ποίας έπανειλημμένως μας εδωσεν
άφθονα δίίγματα είς τόν αλησμό¬
νητον εκείνον άγατνά τού. Καί τέ-
λος, δταν τό θαυμάσιο έκεΐνο ά-
θλητικδ κορμί ήρχισε νά άνάπτιι,
τό φίνΐς διά τόν Γκαρντίνι εΐχε ση-
'μάνει καί τόν είδομεν δλοι πίπτον-
[ τα υπό τούς στϊ&αρούς βραχίονας
Ι τοΰ Λόντου, ολίγον προτοϋ τόν
| συντρίψη,, 6 οποίος τόν περιέφερεν
| επί των ώαων τού καί είς τόν άέρα,
[ώς άθυρμα, αυτόν τούτον τόν έ-
γωϊοτήν καί κομπορρήμονα Ίτα-
λόν πρωτα-θλητήν!
Ή σημαντικωτάτη αύτη νίκη
τοΰ "Ελληνος πρωτοπαλαιστοΰ ε¬
ναντίον τοΰ Γκαρντίνι άνοίγει είς
αυτόν ευρύτερον στάδιον οράσε¬
ως καί τόν διευκολύνη τα μέγιστα
πρός μίαν διεκδίκησιν τοϋ παγκο¬
σμίου πρωταθλήματος, άπό τόν
φοβερόν Λιούης. Δεδομένον δέ ό¬
τι είς τάς Πολιτείας Καλιφορνίας,
Π-ενσιλ&χννιας, Γεωργίας καί Ίλ-
λινόϊς, ό Λιούης δέν άναγνωρίζε-
ται ώς παγκόσμιος πρωτοπαλαι-
στής υπό των οίκείων Πολιτεια¬
κών Άθλητικών Επιτροπών, ά ν
δέν δεχθή την πρό¬
κλησιν τοΰ Λόντου,
έν τί) Πολιτεία δέ της Νέας Υόρ¬
κης, δέν άναγνωρίζεται ώς τοιού¬
τος άν δέν αντιμετωπίση πρώτον
τον Γερμανόν Στάινκε καί μετά
τόν Λόντον, ή νίκη τοΰ πρωταθλη¬
τοΰ μας κατά τού Γκαρντίνι ήλθεν
είς μίαν πολΰ ψυχολογημένην στιγ¬
μήν καί πιθανόν νά σημάνη πάρα
πολύ ϊϊς την όλην άθλητικήν τού
σταδιοδρομίαν, ή όποία οφείλομεν
νά ομολογήσωμεν δτι υπήρξε μέ-
χρι τούδε δύσοατος καί πλήρης
ακανθών, διά λόγους τούς όποίους
νά άναλύσωμεν άλλοτε έκτενώς.
Ό "Αγγλος Λόρδος ΚηβηννθΓΐΙι, 23
έτών, όστις διαπρέπει ώς πυγμό/.ος
τής κλάσεως των 145 λιτρών.
ΑΝΕΨΙΟΝ ΤΟΥ
«αράδειγμα κα-
λής άγωγής εκ μέρους
ΈλλήνΙων άθλητών.
Κατά τό εσπέρας τή; παρείθοι1-
σης Δ-ευτέρας διεξήχθησαν είς τον
μέγαν Άθλητικόν Σύλλογον τής
πόλεώς μας, ΝΕ^ ΓΟΚΚ Α. 0·
οί τελικοί πυγμαχικοί αγώνας, ω'
Ι έπακολοΰθημα προκριματικών ν.αί
1 ήμιτελικάτν τοιούτων. Ώς άντίτα-
λοι κατά τούς τελιν.ούς τής νΐάοε-
ως 160 λιτρών εκλήθησαν νά άντι-
ιμετθΜΐσθοϋν επί τής κονίστρα; οί
ούο "Ελληνες πυγμάχοι Ίωάνν»>:
Ντήνας καί ό Τζάκ Βλάχο;, αμ¬
φότεροι μέλη τοΰ ΈλληνοαμερΓ'/α-
νικοϋ Άθλητικοΰ Σύλλογον μοί
καί νικηταί των ήμιτελικών, α/ί'
ουδείς έκ των αντίπαλον ενεφανί¬
σθη. Τό επαθλον εδόθη είς τόν
Ντήνας, ώς άνα'δ'αχθέντα ίσχνοό-
τερον είς τούς ήμιτελικούς. Ή ά'ο-
νησις των πυγαάχων 'Ελλήνων ό¬
πως διαγωνισθοϋν έκαμεν εντύ¬
πωσιν είς τούς Άμερικανούς, τό
πράγμα δμως διεσκεδάσθη άμεσως
κατόπιν, δταν οί δύο άθληταί έθε-
άθησαν έξίρχόμενοι έκ τής αιθού¬
σης τοΰ γυμναστήριον τοΰ Σνλ-
λόγον, άλληλοκρατούμενοι φιλικώ-
τατα καί εγνώσθη δτι έπρόκίΐτ0
περί θείον χαί άνεψιοϋ! Αί Άιιε-
ρικανικαί έφημερίδες έσχοίάσο-αν
μετ' έπαίνων την αρίστην αυτήν
διαγωγήν των 'Ελλήνων. οί όποΐ¬
οι, ώς συγγενεΐς, ηρνήθησαν νά
κτυπηθοΰν επί τής κονίστρας. Ε':
τούς έπαίνους αύτούς ένώνομπ'
καί ίτμεϊς τούς ίδικούς μας.
ΙΠΠΐΗΚΑ
Την παρελυ)ϋσαν Δεα'τέραν ήρ¬
χισεν ή εφετεινή σαιζον τιον Ίπ-
ΤΤίν'ιΓϊηΐΙΙΙ ιΤΐ». 2ι» Μ εί— (νΛΛ·ί*1 ^I ι-
επί 21 ημέρας, διά νά ιμεταφερ-
ΰοΰν επειτα είς τό μέγα Μπέλμοντ
Τράκ. Πσρά τόν άθλιον βροχερόν
ναιρόν, χιλιάδες φίί.οι τοΰ «σπόρτ
των βασιλέων» έσπευσαν νά χα'01,-
τήσουν την εφετεινήν τού !μψ«'
νισιν. Ό Ίππόδρομος ήτο λασπώ-
δης ν.αθ' όλην την διάρκειαν κα'
των 6 άγώνων, δώσας ο&τω:
ευκαιρίαν νίκης είς τοΰς προτΐ-
μώντας την λάοττην ϊππον;.
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928.
31
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
)ΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ
ΠΥΓΜΑΧΙΚΗΝ ΚΟΝΙΣΤΡΑΝ
Βίΐοριιής μιάς «γωγής τοϋ ι άνθρώπων ποΰ ώς έκ των περιστά-
■εο;, -τρώην προαγωγέως σεων αποδεικνύοντα ι ίνδάλιματα τοΰ
,η -ΐρωτοπυγμάχμου Τζάκ λαοΰ, άλλά είναι ψεύτικοι χαμοθε-
ί| ό^οία έξεδικάσθη πρό λ'- 'εά-. λ μ_.ι----- ... >η
ίήιΐί- οών έν Νέα Ύόρκη, ό
V
' ιερικανικός κόσμος
ίι ιιροι-ίά πολύ περίεργα
οί. Εάν ό Ντέμψυ κατεκάθισϊν
είς την συνείδησιν τού φιλάθλου
κόσαου κατά την άθλητικήν τού
σταδιοδρομίαν, τουτο σφείλεται
Ο Κέρν; ένηγαγε τον κυρίως είς την φήμην τού ώς «σκο-
, δια τό ποσόν των 700 χι- τωτοΰ άνδρών» καί ώς «άτρομή-
του». Καί δμως τώρα άποκαλύ-
πτεται ότι ό ατρόαητος δέν ήτο
τοιούτος οΐος έφημίζετο. Μαζύ «έ
την απώλειαν τοϋ προσοδοφόρου
τίτλσυ τού, ποΰ τόν έκαμε νά κο-
λυμβήση είς τα έκατομμύρια, ό
Ντέμψυ κινδυνενη τώρα νά χάση |
καί την φήμην τού ώς τοΰ άφοτΐω-
τέρου των πυγμάνχον—ολιγώτερα
βεβαία ή άπώλεια αυτή άπό την
ποωτην. Έν πάση περιπτοόσει, ό
φίλαθλος κόσμος; θά έχη λόγον;
νά εύγνωμοντ) τόν Κέρν; διότι έ¬
γινεν άφορμή των άποκαλύψεων.!
|δοΛλαρίων, τα όποΐα, λέγει,
νστερησεν ό τελενταΐος
σοστα έκ πυγμαχιών τού
1926 καί 1927 καί τα
Ιδι/αιοϋτο δυνάμει συιιβο-
ίφισι/ά διά την καλλιτέραν
[ην πας τόσον τεραστίας
οεω: έχρειάσθη νά κληθοϋν
Ιϋ δι/αστηρίοι,' δλοι οί με-
£ς /αι πραίτορες ποΰ διεν.
τάς πρωταθλητι-
|'γιιΐί/ίας, κατά τάς οποίος
ατομμύρια ρέουν
Ικοοοιιήλων. Μεταξύ οΐλλων
π' ο'έργων, άνεγνώσθησαν
Ιοι/α τηλεγραφήματα ποϋ
Ετοστείλει ό έν Νέα Ύόρκη
Ισαοιο πΐ'γμαχικών άγώνων,
τότατο; Τέξ Ρίκαρντ, πρό·;
τεμΐ|·ι·, /.αθ' δν χρόνον διε-
ΐτεύετο ή πυγμαχία Ντέμ-
[Όυννη ΕΊ; τό εν έκ των τη-
Ρηιιατων τού ό Ρίκαρντ α¬
ί ι: αυτόν τόν ΝτέαψΑ) νά
τοι; Έλλανοδίκας τής ά-
ας τού καί εί; εν αλλο τόν
ι1 ότι «δέν είνε νά ςτοβη-1Χ _
ν Νέα Ύόρκη». Είναι τωνα ™ 71συ
; ότι διά νά χρειασίΚ} νά
ιλον τοιούτου εΐδους τηλε-
ματα ό Ντέμψυ θά ϊίχε
ι ι<Ξιώσεΐς αΐ οποίαι επρε- 'ί' ε ίησφάλιζον την νίκην, •ιτί1; των φυσ».κών της ''||; πυγμαχίας τού άποτε- Ας αφήσωμεν τώρα Π αρακα) οΰνται όλοι οί έν Άμερική "Ελληνες άθληταί, (επαγγελματιαι καί έρασιτέ- χναιϊ, καθώς καί δλοι οί 6- μογενεΐς φίλαθλοι, όπως μάς κρατοϋν ένημέρους διά κά- θε τι σχετικόν μέ την Ελ¬ ληνικήν άθλητικήν ζωήν, γράφοντες ςτρός ημάς έν ό- λίγοις, ή καί έν λεπτομερεί- αις. Έπίση; δεχόμεθα καί φωτογραφία; των Έλλήνων άθλητών, τάς οποίας θά δη- μοσιεύωμεν έν καιρώ τω θε- οντι. Γράφετε ώ; εξής: «ΜΑΥΚΟΝΕΚΙ8» ο)ο ΝβΙΐοηβ.1 140 Λ". 26111 δίΓββι, Νβν ΥοΗί, Ν. Υ. ΓΕΝΙΚΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΑΠΟ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΠΝ —-Ό Ίρλανδό; Μάϊκ Μάκ Τά- ϊγκ καί ό έξ Άγκίυ Φραγκίσκον Άρμάντ Έμανονελ, έπυγαάχησαν έν τη πάλει ταύτη δέκα γύρου;, άνακηρυχθέντες Ίσόπαλοι. Κατά τα; κρίσεις δμως των έκεϊ εφημε¬ ρίδων ό 'Εμάνουελ προφανώς ένι- κησ: μέ μεγάλην ύπεροχήν, ή δέ απόφασις των 'Ελλανοδικνών κακί- ζεται ώς ο^ικος. —Ό Άγγλος πνγαάχος Τόμ Χήνυ, όστις θά πυγιι«χήση κατά τόν προσέχη Ιούνιον αετά τοϋ Τζήν Τούννη διά τόν παγκόσμιον πρωτοπυγμαχυκον τίτλον, αφιχθη χθές διά τοϋ ύπερωκεανείου «Λε- ίΗαθαν», όπως αρχίση την προπό- νησίν τού. Ό έπίδοξος πρωτοπνγ- μάχος, ερωτηθείς, εδήλωσεν δτι προτυαα όπως ή μεγάλη πΛτγιμαχία γίντι είς τό Άτλάντικ Σίτυ, τή; Νέας Ίερσέη/;. —Ό Τζίμμυ Σλάττερυ (167 Η ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΜΑΣ ΟΜΑΔΟΣ 'Κλ,ληνες τής Νέας Ίβόρκης £χοι>ν έΛΓ,τακττ,κόν καθήκον ν» ένιαχύοοι>ν
άτάς μας, «ου θά. μας άντΐΐΐροοωττεύίΐουν είς την Όλ,λανδίαιν.
Την αεθεπομένην Δευτέραν, 7ην' /αμ.ιία άντίορησις. Μεταξύ των
- ότι η αΐ£ν πρωτη πυγ-
—Τούννη έγινεν εις
ή δέ τελευταία είς
αύτό δέν «χει νά κά-
|(4 την τώρα γενομένην
■ ΐα>'
αγο
ϊοτηριου
σχε-
ώ
^ χ
|μέ την νοοτροπίαν μερικών
εις τόν Στοα- ΰποψΊ]φίων μελών τής Όμάδο; ύ-
Συντβγματο; ά-' τάρχουν άθληταί περί των οποίων
θλητική εύεργετική έσπερίς, υπέρ ύπάρχ:ι δεβαιότης, ουχί πι-θανό-
τής ύλικής ένισχύσεως τής Όλνα-! της, δτι θά Ιξέλθουν νικηταί από
δι αμως άδελφοί μας δέν π.σύονν
νά έ'χουν έστραμμένα τα δλέμματά
των πρός τούς 'Ελληνοααερικανού;
σθλητάς, άπό τοΐις όποίονς περι-
μ έ νούν πολλά πράγματα, πρό πά ν¬
πιακής Όμάδο;, ποϋ καταρτίζει ό τον παγκόσμιον διαγωνισμόν, τος δμως ένεσεις τιθικοϋ και «ν-
Έλ/.ηνοαμερικανη?6; Άθλητικός Περί τούτον εχομεν την επίσημον
Σύλλογος τής Νέας Υόρκης. 6ε'ααί<ι>σιν τοΰ Όλυταίηονίκου μα;,
Κατά την εσπέραν ταύτην, κατά' Δημ. Τοφάλου. υπό την αέτειον
την οποίαν θά δοθή μία πραγματι- εποπτείαν τοϋ οποίον καταρτίζεται
κόός μονοδική ίτίτκαιρία είς τόν όγ-1 ή ομάς καί αύτό πρέπει νά πείση
κώδη 'Ε_*.ηνασμόν της Νεας 'Τ- πάντα δύσπιστον δτι οί άθληπταί
όρκΐ)ς νά διατρανάκΐη έαπράκτω; μα; πρέπει νά ένισχυθοϋν όπως
την πρός τον ΈλλητΛκόν αθλητι-1 μεταοοϋν καί διοψφισ4ητήσουν τόν
«μόν αγάπην τού, θά έκτελ^σ^η Ι -'-ότινον της νίκη;, πρός δόξαν της
-1
τ'ά
ινα άθλητινών πρόγραμμα πρώτον
οαθμοϋ—χωρίς κοψιμίβν απολύτως
ύπερβολήν.
Ό "Ελλην γίγας πρωτοπαλαι-
στής των μεγά/νων βαρών, Δ. Λόν-
τος, ό κυριώτερος έκπρόσωπος τοΰ
'Ελληνικοϋ αθλητι σμοϋ έν Άμε-
ρικη, ποοσεφέρθη, χάριν των ά-
θλητών αας, νά επιδείξη την άκα-
τάβλητον ρώαην τού, άντιμετωπί-
ζων είς τελειωτικόν άγώνα τόν έκ
Καλιφορνίας Ραίη Στήλ, Ινα έκ
των ισχυρότερον καί έπιφοβωτέ-
ρων αθλητών πού εχίΐ σήιιερον ή
ταλαίστρα. Π αρεκτός άπό τό πρω-
ταγωνιστοίν αύτό ζεϋγος, τό οποί¬
ον θά ήξιζε τόν κόπον νά διανύση
κανείς αίλια δί.όκληρα όπως ίδη
τόν φοβερόν άγώνά τού, σειρά όλη
ταλαιστών έκ των άρίστων θά δια.
] γωνισθοϋν είς άγώνα; τείνειωτι-
ι κούς κατά την ιδίαν εσπέραν.
1 Διά την πλήρη επιτυχίαν τη; ά-
, θλητικής αίαης εσπέρας, τα 'Ελ-
I
ληνικά Σωματεία τή; Νέας Υόρ¬
κης εκήρυξαν μίαν πραγματικήν
έπιστράτ!.Λ·σιν. Διά έκκλήσεών
των, δηαοσιειιθεισών έπανειλΓ,ιμ-
μένω; εί; τόν Τύπον, προσκαλοϋν
, τα μέλη των καί γενικώ; τΟΜ^Ε?.-
ληνισαόν της Μητροπόλεο>ς, όπως
' πάση θνοία οοη-θήσουν την νπό-
| θέσιν αύτην, προσεοχόμενοι άθρό-
οι είς την απέραντον αίθουσαν τοϋ
71ου Συντάγματος, ότου άφ' ενός
μέν θά άπολαύσοι.·ν Ιν σπάνιον α-
θλητικόν {3·εαιια. άφ' έτερον δέ θά
ένισχύσονν ό'ικώς τούς ερασιτέ¬
χνας άθλητά; μα;, οί όποΐοι θά
μεταβοΰν εί; Έλλάδα καί εκείθεν
εί; την "Ολλανδίαν, δπω; ιιάς άντι-
προσωπεύσονν εί; τόν παγκόσμιον
Όλυμπιακόν στίβον.
Τό δτι ή Όλυμπιακή Άθλητικίι
Ό'αά; πρέπει νά καταρτισθή, νά
έφοδιασθί) ύλικώς καί νά άποστα-
Πατρίδος μας ώ; συνόλου, καί η¬
μών των ιδίων, έκ των τάξεων των
όπο'ων προέρχονται.
Είς την πατρίδα ιιιλι; γίνεται μία
θουσιασμοϋ, μέ τόν όποιαν, όπως
δλοι γνωρίζομεν, άμα όπλισθΐί ό
"Έλλτνν είναι Τκανός νά έπιτύχτ) καί
τα δυσκολώτερα άκόαη.
Οί Έλληνε; φίλ.αθλοι της Μη¬
τροπόλεως καί γενικά δλοι οί °Ελ-
ληνες τής Μητροπόλεως, άς λά-
βουν ύπώ αυστηράν σημείωσιν δτι
ή βραδυά της 7ης Μαίου είναι μία
κα-θαρώς 'Ελληνική ί^αδνά, την
όποιαν δέν αμφιβαλλομεν δτι θά
θεωρησονν καθήκον των νά τιμή-
σουν καί ώς έκ τοϋ έκτακτον προ-
πολίι ιδραστηρία ενεργεια διά την ι γράμματός της, άλλά καί προ; έξ-
άποστολήν των άρίστων άθλητών Ι υπηρέτησιν ανωτέρων έθνικών
μας είς "Ολλανδίαν. Οί έν Έλλά-ίδανικων.
λιτρών) καί ό Μπίλλυ Βάίντα'οεκ
(175) έπυγμάχησαν είς Μπώφφα-
λο δέκα γύροι·ς, μέ νικητήν τόν
πρώτον.
—Ό Μπάττλιγκ Λεΰίνσκυ, έκ
Φιλαδε?>ιφείας, ένίκησε τ^ν Τζίμ
Σέγκιααν, έξ "Ακρον, είς μίαν
πυγα«χίαν έκ 10 γύρων, διεξα-
χθεΤσαν έν Λάγκινκ, Μίτσιγκαν.
Αμφότεροι οί πνγμάχοι είναι των
175 λιτρών.
—Ό Ιταλός πρωτοπαλαιστής
Ρενάτο Γκαρντίνι, κατέρριψε τόν
Όλ/.ανδόν Τόμμν Ντράακ, κατό¬
πιν πάλην; διαρκεσάσης μόνον 7
λεπτά τή; όίρα;. Ό αγών διεξή¬
χθη, έν Ρίτζγουντ Γκροβ, τής
Λόγκ "Α^ντ, τό εσπέρας τή;
παρίλθούση; Τρίτης.
—Ή Άμερικανίς παγκόσμιος
πρωταθλήτρια τέννις, Χέλεν Γου-
ήλς, έφθασεν είς Παρισίονς διά
την εφετεινήν της έν Εύρώπη
καμπάνια. Οί Γάλλοι ύπεδέχθησαν
την Άμερικανίδα πρωταθλήτρι-
αν ένθουσια)δώς.
—Π ιθανολογεϊτα ι μία προσέ¬
χη; πυγμαχία μεταξύ Τζάκ Σάρ-
κι, έκ Βοστώνη; καί Τζάκ Ντέμ¬
ψυ. Ό προαγωγεύς τοϋ Σάρκι,
Τζόννυ Μπώκλεύ, εδήλωσεν δτι
άν δεχθή την πνγυαχίαν ό Ντέμ-
ιΐΐ-', θά κ«μτ| τοιούτου; οικονομί¬
δου; δρου;, ιοστε νά τοΰ εξασφα¬
λισθή τό ποσόν των 500.000 δολ-
λαρίων μόνον!
—Την παρελ-θοΰσαν Τρίτην δι¬
εξήχθη έν Νιοΰαρκ μία πνγμαχία
μνταξύ των σημαινόντων πνγαά-
χων των μεγάλων βαρων, Πιέρ
Τσάρλε;, έκ Βέλγιον καί τοϋ
Φράνκ Ζεθίτα" έκ Σόμμερβιλλ, Ν.
Ίερσέης. Ό Βέλγο; έθεσεν έκτός
μάχης τόν αντίπαλον τού είς τόν
πρώτον γΰρον. Την πιτγμαχ ιαν
παρηκολούθησαν κχιί οί δύο πρώ-
ην πρωτοπυγιμάχοι Τόμμυ Μπώρνς
καί Τζάκ Ντέμψυ.
τ ι
πυγμαχος
τρώ,ν Τζάκ Ντώιρίρυ, έκ Τολήντο, ό
οποίος ε'πτδιώκει μίαν σιητάντησιν μέ
ΜΙί ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΖΜΠΥΣΖΚΟ
Ό Ποί.ωνό; γίγας Βλάντεκ
Ζμςτύσζκο κατέρριψε την παρελ-'
θοΰσαν Τρίτην τό έσπέρος τόν'
Γά7>λον πρωταθλητήν Άνρί Ντέ
Γκλέν, κατόπιν αγώνος 1 ώρα; '
ναί 2 λεπτών. Ή παλη διεξήχθη'
είς την παλαίστραν τοΰ ΚΙΙ)ΟΕ-,
ΛΥΟΟΓ) ΟΚΟΈ, έν Λόγκ "Αί-1
λαντ. Τό ζεϋγος αύτό εΐχε συναν-1
τηθή καί πάλιν είς την ιδίαν πα¬
λαίστραν πρό τίνων έ&δομάδων,
μέ ήττον τοϋ Γάλλου, την οποίαν
δμως ούτος δέν εΐχε παραδεχθή
καί εΐχε διαμαρτνρηθτ] δτι ό Βλάν-1
τεκ μεττχειρίσ'θη παράνοαα μέσα Ι
νά τόν νικήση. Ό ύπομονητικό;
Πολωνός εδέχθη νά παλαίστ) καί
πά7αν τόν Γάλλον υπό διαφορετι-
κούς δροΐ'ς, καί την φοράν αύτην
τόν άπέθεσεν επί της παλαίστρας
μέ όλους τούς δρονς της εύγενεία;!
Ημείς δέν γνωρίζομεν αν ποτε'
έχρειάσθη ό Ζμπύσζκο παράνομα ι
υέσα, έφ' δσον τόν φθάνουν τα
νόμιμα, ποΰ τοΰ παρέχουν οί ί-
σχνροί τού βραχίονες.. Υποθέτο¬
μεν δέ ότι μετά τό δεύτερον πάθη-
μά τού Μ συμνφωνήση μαζύ «α;
καί ό κσλός καί άγα'θός Γάλλος
πρτοταθλητής, ό οποίος θά επείσθη
δτι δέν είναι τα «παράνομα» μέ¬
σα ποϋ πταίουν, άλλά τα κότσια,
ποϋ δέν έπιτρέατοΐΛ' εί; τόν καθέ-
να νά πλησιάζη άκινδύνως τό φό-
κολυμβά™;, λη εί; "Αμστερντκμ, δέν χωρεΐ τον .ιρωτοπυνιιάζον Χόντ Μοονκαν, ο
ηζη ς φ
βητρον τής παλαίστρας, οΐος είναι
Ό 40τούτης ΟΙαΓεηοε ϋε ΜαΓ, δστις
εσχάτως εκέρδισε τόν Μαραθώνιον
τής Βοστώνης, διανΰσας την απόστα¬
σιν είς 2 ώρας, 37 λεπτά καί 7 4—5
δευτερολ., ήτοι κατά 3 λεΐττά ολιγώ¬
τερον τού ποοηγουαενου ρέκορ.
31
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
)ΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ
ΠΥΓΜΑΧΙΚΗΝ ΚΟΝΙΣΤΡΑΝ
Βίΐοριιής μιάς «γωγής τοϋ ι άνθρώπων ποΰ ώς έκ των περιστά-
■εο;, -τρώην προαγωγέως σεων αποδεικνύοντα ι ίνδάλιματα τοΰ
,η -ΐρωτοπυγμάχμου Τζάκ λαοΰ, άλλά είναι ψεύτικοι χαμοθε-
ί| ό^οία έξεδικάσθη πρό λ'- 'εά-. λ μ_.ι----- ... >η
ίήιΐί- οών έν Νέα Ύόρκη, ό
V
' ιερικανικός κόσμος
ίι ιιροι-ίά πολύ περίεργα
οί. Εάν ό Ντέμψυ κατεκάθισϊν
είς την συνείδησιν τού φιλάθλου
κόσαου κατά την άθλητικήν τού
σταδιοδρομίαν, τουτο σφείλεται
Ο Κέρν; ένηγαγε τον κυρίως είς την φήμην τού ώς «σκο-
, δια τό ποσόν των 700 χι- τωτοΰ άνδρών» καί ώς «άτρομή-
του». Καί δμως τώρα άποκαλύ-
πτεται ότι ό ατρόαητος δέν ήτο
τοιούτος οΐος έφημίζετο. Μαζύ «έ
την απώλειαν τοϋ προσοδοφόρου
τίτλσυ τού, ποΰ τόν έκαμε νά κο-
λυμβήση είς τα έκατομμύρια, ό
Ντέμψυ κινδυνενη τώρα νά χάση |
καί την φήμην τού ώς τοΰ άφοτΐω-
τέρου των πυγμάνχον—ολιγώτερα
βεβαία ή άπώλεια αυτή άπό την
ποωτην. Έν πάση περιπτοόσει, ό
φίλαθλος κόσμος; θά έχη λόγον;
νά εύγνωμοντ) τόν Κέρν; διότι έ¬
γινεν άφορμή των άποκαλύψεων.!
|δοΛλαρίων, τα όποΐα, λέγει,
νστερησεν ό τελενταΐος
σοστα έκ πυγμαχιών τού
1926 καί 1927 καί τα
Ιδι/αιοϋτο δυνάμει συιιβο-
ίφισι/ά διά την καλλιτέραν
[ην πας τόσον τεραστίας
οεω: έχρειάσθη νά κληθοϋν
Ιϋ δι/αστηρίοι,' δλοι οί με-
£ς /αι πραίτορες ποΰ διεν.
τάς πρωταθλητι-
|'γιιΐί/ίας, κατά τάς οποίος
ατομμύρια ρέουν
Ικοοοιιήλων. Μεταξύ οΐλλων
π' ο'έργων, άνεγνώσθησαν
Ιοι/α τηλεγραφήματα ποϋ
Ετοστείλει ό έν Νέα Ύόρκη
Ισαοιο πΐ'γμαχικών άγώνων,
τότατο; Τέξ Ρίκαρντ, πρό·;
τεμΐ|·ι·, /.αθ' δν χρόνον διε-
ΐτεύετο ή πυγμαχία Ντέμ-
[Όυννη ΕΊ; τό εν έκ των τη-
Ρηιιατων τού ό Ρίκαρντ α¬
ί ι: αυτόν τόν ΝτέαψΑ) νά
τοι; Έλλανοδίκας τής ά-
ας τού καί εί; εν αλλο τόν
ι1 ότι «δέν είνε νά ςτοβη-1Χ _
ν Νέα Ύόρκη». Είναι τωνα ™ 71συ
; ότι διά νά χρειασίΚ} νά
ιλον τοιούτου εΐδους τηλε-
ματα ό Ντέμψυ θά ϊίχε
ι ι<Ξιώσεΐς αΐ οποίαι επρε- 'ί' ε ίησφάλιζον την νίκην, •ιτί1; των φυσ».κών της ''||; πυγμαχίας τού άποτε- Ας αφήσωμεν τώρα Π αρακα) οΰνται όλοι οί έν Άμερική "Ελληνες άθληταί, (επαγγελματιαι καί έρασιτέ- χναιϊ, καθώς καί δλοι οί 6- μογενεΐς φίλαθλοι, όπως μάς κρατοϋν ένημέρους διά κά- θε τι σχετικόν μέ την Ελ¬ ληνικήν άθλητικήν ζωήν, γράφοντες ςτρός ημάς έν ό- λίγοις, ή καί έν λεπτομερεί- αις. Έπίση; δεχόμεθα καί φωτογραφία; των Έλλήνων άθλητών, τάς οποίας θά δη- μοσιεύωμεν έν καιρώ τω θε- οντι. Γράφετε ώ; εξής: «ΜΑΥΚΟΝΕΚΙ8» ο)ο ΝβΙΐοηβ.1 140 Λ". 26111 δίΓββι, Νβν ΥοΗί, Ν. Υ. ΓΕΝΙΚΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΑΠΟ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΠΝ —-Ό Ίρλανδό; Μάϊκ Μάκ Τά- ϊγκ καί ό έξ Άγκίυ Φραγκίσκον Άρμάντ Έμανονελ, έπυγαάχησαν έν τη πάλει ταύτη δέκα γύρου;, άνακηρυχθέντες Ίσόπαλοι. Κατά τα; κρίσεις δμως των έκεϊ εφημε¬ ρίδων ό 'Εμάνουελ προφανώς ένι- κησ: μέ μεγάλην ύπεροχήν, ή δέ απόφασις των 'Ελλανοδικνών κακί- ζεται ώς ο^ικος. —Ό Άγγλος πνγαάχος Τόμ Χήνυ, όστις θά πυγιι«χήση κατά τόν προσέχη Ιούνιον αετά τοϋ Τζήν Τούννη διά τόν παγκόσμιον πρωτοπυγμαχυκον τίτλον, αφιχθη χθές διά τοϋ ύπερωκεανείου «Λε- ίΗαθαν», όπως αρχίση την προπό- νησίν τού. Ό έπίδοξος πρωτοπνγ- μάχος, ερωτηθείς, εδήλωσεν δτι προτυαα όπως ή μεγάλη πΛτγιμαχία γίντι είς τό Άτλάντικ Σίτυ, τή; Νέας Ίερσέη/;. —Ό Τζίμμυ Σλάττερυ (167 Η ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΜΑΣ ΟΜΑΔΟΣ 'Κλ,ληνες τής Νέας Ίβόρκης £χοι>ν έΛΓ,τακττ,κόν καθήκον ν» ένιαχύοοι>ν
άτάς μας, «ου θά. μας άντΐΐΐροοωττεύίΐουν είς την Όλ,λανδίαιν.
Την αεθεπομένην Δευτέραν, 7ην' /αμ.ιία άντίορησις. Μεταξύ των
- ότι η αΐ£ν πρωτη πυγ-
—Τούννη έγινεν εις
ή δέ τελευταία είς
αύτό δέν «χει νά κά-
|(4 την τώρα γενομένην
■ ΐα>'
αγο
ϊοτηριου
σχε-
ώ
^ χ
|μέ την νοοτροπίαν μερικών
εις τόν Στοα- ΰποψΊ]φίων μελών τής Όμάδο; ύ-
Συντβγματο; ά-' τάρχουν άθληταί περί των οποίων
θλητική εύεργετική έσπερίς, υπέρ ύπάρχ:ι δεβαιότης, ουχί πι-θανό-
τής ύλικής ένισχύσεως τής Όλνα-! της, δτι θά Ιξέλθουν νικηταί από
δι αμως άδελφοί μας δέν π.σύονν
νά έ'χουν έστραμμένα τα δλέμματά
των πρός τούς 'Ελληνοααερικανού;
σθλητάς, άπό τοΐις όποίονς περι-
μ έ νούν πολλά πράγματα, πρό πά ν¬
πιακής Όμάδο;, ποϋ καταρτίζει ό τον παγκόσμιον διαγωνισμόν, τος δμως ένεσεις τιθικοϋ και «ν-
Έλ/.ηνοαμερικανη?6; Άθλητικός Περί τούτον εχομεν την επίσημον
Σύλλογος τής Νέας Υόρκης. 6ε'ααί<ι>σιν τοΰ Όλυταίηονίκου μα;,
Κατά την εσπέραν ταύτην, κατά' Δημ. Τοφάλου. υπό την αέτειον
την οποίαν θά δοθή μία πραγματι- εποπτείαν τοϋ οποίον καταρτίζεται
κόός μονοδική ίτίτκαιρία είς τόν όγ-1 ή ομάς καί αύτό πρέπει νά πείση
κώδη 'Ε_*.ηνασμόν της Νεας 'Τ- πάντα δύσπιστον δτι οί άθληπταί
όρκΐ)ς νά διατρανάκΐη έαπράκτω; μα; πρέπει νά ένισχυθοϋν όπως
την πρός τον ΈλλητΛκόν αθλητι-1 μεταοοϋν καί διοψφισ4ητήσουν τόν
«μόν αγάπην τού, θά έκτελ^σ^η Ι -'-ότινον της νίκη;, πρός δόξαν της
-1
τ'ά
ινα άθλητινών πρόγραμμα πρώτον
οαθμοϋ—χωρίς κοψιμίβν απολύτως
ύπερβολήν.
Ό "Ελλην γίγας πρωτοπαλαι-
στής των μεγά/νων βαρών, Δ. Λόν-
τος, ό κυριώτερος έκπρόσωπος τοΰ
'Ελληνικοϋ αθλητι σμοϋ έν Άμε-
ρικη, ποοσεφέρθη, χάριν των ά-
θλητών αας, νά επιδείξη την άκα-
τάβλητον ρώαην τού, άντιμετωπί-
ζων είς τελειωτικόν άγώνα τόν έκ
Καλιφορνίας Ραίη Στήλ, Ινα έκ
των ισχυρότερον καί έπιφοβωτέ-
ρων αθλητών πού εχίΐ σήιιερον ή
ταλαίστρα. Π αρεκτός άπό τό πρω-
ταγωνιστοίν αύτό ζεϋγος, τό οποί¬
ον θά ήξιζε τόν κόπον νά διανύση
κανείς αίλια δί.όκληρα όπως ίδη
τόν φοβερόν άγώνά τού, σειρά όλη
ταλαιστών έκ των άρίστων θά δια.
] γωνισθοϋν είς άγώνα; τείνειωτι-
ι κούς κατά την ιδίαν εσπέραν.
1 Διά την πλήρη επιτυχίαν τη; ά-
, θλητικής αίαης εσπέρας, τα 'Ελ-
I
ληνικά Σωματεία τή; Νέας Υόρ¬
κης εκήρυξαν μίαν πραγματικήν
έπιστράτ!.Λ·σιν. Διά έκκλήσεών
των, δηαοσιειιθεισών έπανειλΓ,ιμ-
μένω; εί; τόν Τύπον, προσκαλοϋν
, τα μέλη των καί γενικώ; τΟΜ^Ε?.-
ληνισαόν της Μητροπόλεο>ς, όπως
' πάση θνοία οοη-θήσουν την νπό-
| θέσιν αύτην, προσεοχόμενοι άθρό-
οι είς την απέραντον αίθουσαν τοϋ
71ου Συντάγματος, ότου άφ' ενός
μέν θά άπολαύσοι.·ν Ιν σπάνιον α-
θλητικόν {3·εαιια. άφ' έτερον δέ θά
ένισχύσονν ό'ικώς τούς ερασιτέ¬
χνας άθλητά; μα;, οί όποΐοι θά
μεταβοΰν εί; Έλλάδα καί εκείθεν
εί; την "Ολλανδίαν, δπω; ιιάς άντι-
προσωπεύσονν εί; τόν παγκόσμιον
Όλυμπιακόν στίβον.
Τό δτι ή Όλυμπιακή Άθλητικίι
Ό'αά; πρέπει νά καταρτισθή, νά
έφοδιασθί) ύλικώς καί νά άποστα-
Πατρίδος μας ώ; συνόλου, καί η¬
μών των ιδίων, έκ των τάξεων των
όπο'ων προέρχονται.
Είς την πατρίδα ιιιλι; γίνεται μία
θουσιασμοϋ, μέ τόν όποιαν, όπως
δλοι γνωρίζομεν, άμα όπλισθΐί ό
"Έλλτνν είναι Τκανός νά έπιτύχτ) καί
τα δυσκολώτερα άκόαη.
Οί Έλληνε; φίλ.αθλοι της Μη¬
τροπόλεως καί γενικά δλοι οί °Ελ-
ληνες τής Μητροπόλεως, άς λά-
βουν ύπώ αυστηράν σημείωσιν δτι
ή βραδυά της 7ης Μαίου είναι μία
κα-θαρώς 'Ελληνική ί^αδνά, την
όποιαν δέν αμφιβαλλομεν δτι θά
θεωρησονν καθήκον των νά τιμή-
σουν καί ώς έκ τοϋ έκτακτον προ-
πολίι ιδραστηρία ενεργεια διά την ι γράμματός της, άλλά καί προ; έξ-
άποστολήν των άρίστων άθλητών Ι υπηρέτησιν ανωτέρων έθνικών
μας είς "Ολλανδίαν. Οί έν Έλλά-ίδανικων.
λιτρών) καί ό Μπίλλυ Βάίντα'οεκ
(175) έπυγμάχησαν είς Μπώφφα-
λο δέκα γύροι·ς, μέ νικητήν τόν
πρώτον.
—Ό Μπάττλιγκ Λεΰίνσκυ, έκ
Φιλαδε?>ιφείας, ένίκησε τ^ν Τζίμ
Σέγκιααν, έξ "Ακρον, είς μίαν
πυγα«χίαν έκ 10 γύρων, διεξα-
χθεΤσαν έν Λάγκινκ, Μίτσιγκαν.
Αμφότεροι οί πνγμάχοι είναι των
175 λιτρών.
—Ό Ιταλός πρωτοπαλαιστής
Ρενάτο Γκαρντίνι, κατέρριψε τόν
Όλ/.ανδόν Τόμμν Ντράακ, κατό¬
πιν πάλην; διαρκεσάσης μόνον 7
λεπτά τή; όίρα;. Ό αγών διεξή¬
χθη, έν Ρίτζγουντ Γκροβ, τής
Λόγκ "Α^ντ, τό εσπέρας τή;
παρίλθούση; Τρίτης.
—Ή Άμερικανίς παγκόσμιος
πρωταθλήτρια τέννις, Χέλεν Γου-
ήλς, έφθασεν είς Παρισίονς διά
την εφετεινήν της έν Εύρώπη
καμπάνια. Οί Γάλλοι ύπεδέχθησαν
την Άμερικανίδα πρωταθλήτρι-
αν ένθουσια)δώς.
—Π ιθανολογεϊτα ι μία προσέ¬
χη; πυγμαχία μεταξύ Τζάκ Σάρ-
κι, έκ Βοστώνη; καί Τζάκ Ντέμ¬
ψυ. Ό προαγωγεύς τοϋ Σάρκι,
Τζόννυ Μπώκλεύ, εδήλωσεν δτι
άν δεχθή την πνγυαχίαν ό Ντέμ-
ιΐΐ-', θά κ«μτ| τοιούτου; οικονομί¬
δου; δρου;, ιοστε νά τοΰ εξασφα¬
λισθή τό ποσόν των 500.000 δολ-
λαρίων μόνον!
—Την παρελ-θοΰσαν Τρίτην δι¬
εξήχθη έν Νιοΰαρκ μία πνγμαχία
μνταξύ των σημαινόντων πνγαά-
χων των μεγάλων βαρων, Πιέρ
Τσάρλε;, έκ Βέλγιον καί τοϋ
Φράνκ Ζεθίτα" έκ Σόμμερβιλλ, Ν.
Ίερσέης. Ό Βέλγο; έθεσεν έκτός
μάχης τόν αντίπαλον τού είς τόν
πρώτον γΰρον. Την πιτγμαχ ιαν
παρηκολούθησαν κχιί οί δύο πρώ-
ην πρωτοπυγιμάχοι Τόμμυ Μπώρνς
καί Τζάκ Ντέμψυ.
τ ι
πυγμαχος
τρώ,ν Τζάκ Ντώιρίρυ, έκ Τολήντο, ό
οποίος ε'πτδιώκει μίαν σιητάντησιν μέ
ΜΙί ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΖΜΠΥΣΖΚΟ
Ό Ποί.ωνό; γίγας Βλάντεκ
Ζμςτύσζκο κατέρριψε την παρελ-'
θοΰσαν Τρίτην τό έσπέρος τόν'
Γά7>λον πρωταθλητήν Άνρί Ντέ
Γκλέν, κατόπιν αγώνος 1 ώρα; '
ναί 2 λεπτών. Ή παλη διεξήχθη'
είς την παλαίστραν τοΰ ΚΙΙ)ΟΕ-,
ΛΥΟΟΓ) ΟΚΟΈ, έν Λόγκ "Αί-1
λαντ. Τό ζεϋγος αύτό εΐχε συναν-1
τηθή καί πάλιν είς την ιδίαν πα¬
λαίστραν πρό τίνων έ&δομάδων,
μέ ήττον τοϋ Γάλλου, την οποίαν
δμως ούτος δέν εΐχε παραδεχθή
καί εΐχε διαμαρτνρηθτ] δτι ό Βλάν-1
τεκ μεττχειρίσ'θη παράνοαα μέσα Ι
νά τόν νικήση. Ό ύπομονητικό;
Πολωνός εδέχθη νά παλαίστ) καί
πά7αν τόν Γάλλον υπό διαφορετι-
κούς δροΐ'ς, καί την φοράν αύτην
τόν άπέθεσεν επί της παλαίστρας
μέ όλους τούς δρονς της εύγενεία;!
Ημείς δέν γνωρίζομεν αν ποτε'
έχρειάσθη ό Ζμπύσζκο παράνομα ι
υέσα, έφ' δσον τόν φθάνουν τα
νόμιμα, ποΰ τοΰ παρέχουν οί ί-
σχνροί τού βραχίονες.. Υποθέτο¬
μεν δέ ότι μετά τό δεύτερον πάθη-
μά τού Μ συμνφωνήση μαζύ «α;
καί ό κσλός καί άγα'θός Γάλλος
πρτοταθλητής, ό οποίος θά επείσθη
δτι δέν είναι τα «παράνομα» μέ¬
σα ποϋ πταίουν, άλλά τα κότσια,
ποϋ δέν έπιτρέατοΐΛ' εί; τόν καθέ-
να νά πλησιάζη άκινδύνως τό φό-
κολυμβά™;, λη εί; "Αμστερντκμ, δέν χωρεΐ τον .ιρωτοπυνιιάζον Χόντ Μοονκαν, ο
ηζη ς φ
βητρον τής παλαίστρας, οΐος είναι
Ό 40τούτης ΟΙαΓεηοε ϋε ΜαΓ, δστις
εσχάτως εκέρδισε τόν Μαραθώνιον
τής Βοστώνης, διανΰσας την απόστα¬
σιν είς 2 ώρας, 37 λεπτά καί 7 4—5
δευτερολ., ήτοι κατά 3 λεΐττά ολιγώ¬
τερον τού ποοηγουαενου ρέκορ.
1
2 5ΕΟΤΙΟΝ5
ΤΗΕ ΚΓΑΤΙ
Χ, ΤίΕΙ^ΑΙ-Ι-»
81'ΝϋΑΥ, ΑΡΗΙΙ, 29, 1928. — ΥΟΙ..
XIV.
Νο. 4751.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928
ΖΗΤίίΙνΤΑΤΛ ΤΗΧ ΕΒΑΟΙυΙΑΑΟΧ
Ώ
' ι,,***·*»·*·
<,Α' " 'ΑϊΙ «>
" *&*>**
^
"Τ"■^~Λ'"«-
^
^^-Μ' '^&φι&ηβν^,χ Μ
Ό ταγματάοχη- Τζαίηιις Φιτζμώρις, ό Ίρλανδός ίπε ρωκεάνειο; άερο.τόρος, είς Λαίηκ Σαίντ Άγκνες, Κου-
έμ-ΐεκ, έν τφ μέσφ δηΜοσιογράς-οιν. Επάνω, μερικά ά πό τα δημοσιογραφικά άερο.τλάνα είς Σαίν Άγκνες
καί δεξιφ μία των οίκο γενειών τοΰ χιορίου.
ααΤοτ.ο°Λ 'αΧώ« *δΐνο&ντες δ,ά τεχνάσματος έντός τής -,λαχή; τής κομητείας
αμαρτυρηθε,σας δια την φυλακίση ?ξ άρχηγών των μεταλ?α,ρύχων τοΰ ΌχΟΛθ.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.—
Ή Κα 'Εριέττα Μπέννεττ, μητερα τοΰ Φλοΐ'δ Μπεν-νεττ, τοΰ «
τος άεοοπόοον, άναγινώσκουσα τα τοΰ Οανάτοι· τοΰ υίηι" της
Ό πλθίτάρχης Ρίτσαρδ Ε. Μπιιρό, ό περίφηιιος άεροπόρος, Λΐει'Λ
το πλευρόν τού συντρόφου καί ορίλου τού, Φλόυδ Μπέννεττ, όστις
νεν έκ περιπνευμονίας; είς ΚουέμΛεκ, τοΰ Καναδά.
φρουροΰντεί την ςρυλακήν.
Ο Χερμπεβτ Χοΰίιερ, ό ύπουργός τοΰ Έμπορίου καί Ρεπουμιλ ΐ/Όν|Ί
ποψηα-ιο; δια την Προεδρικήν όνοιιασίαν, κο'ι ό πρώην ΒουλειΤΊ-' Ί
ιλλιαμ Χιλ/., εκ Νέας Υόρκης, ό οποίος διευθύνει τόν προεκ/.οΥ""Λ
άγώνα.
2 5ΕΟΤΙΟΝ5
ΤΗΕ ΚΓΑΤΙ
Χ, ΤίΕΙ^ΑΙ-Ι-»
81'ΝϋΑΥ, ΑΡΗΙΙ, 29, 1928. — ΥΟΙ..
XIV.
Νο. 4751.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 1928
ΖΗΤίίΙνΤΑΤΛ ΤΗΧ ΕΒΑΟΙυΙΑΑΟΧ
Ώ
' ι,,***·*»·*·
<,Α' " 'ΑϊΙ «>
" *&*>**
^
"Τ"■^~Λ'"«-
^
^^-Μ' '^&φι&ηβν^,χ Μ
Ό ταγματάοχη- Τζαίηιις Φιτζμώρις, ό Ίρλανδός ίπε ρωκεάνειο; άερο.τόρος, είς Λαίηκ Σαίντ Άγκνες, Κου-
έμ-ΐεκ, έν τφ μέσφ δηΜοσιογράς-οιν. Επάνω, μερικά ά πό τα δημοσιογραφικά άερο.τλάνα είς Σαίν Άγκνες
καί δεξιφ μία των οίκο γενειών τοΰ χιορίου.
ααΤοτ.ο°Λ 'αΧώ« *δΐνο&ντες δ,ά τεχνάσματος έντός τής -,λαχή; τής κομητείας
αμαρτυρηθε,σας δια την φυλακίση ?ξ άρχηγών των μεταλ?α,ρύχων τοΰ ΌχΟΛθ.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.—
Ή Κα 'Εριέττα Μπέννεττ, μητερα τοΰ Φλοΐ'δ Μπεν-νεττ, τοΰ «
τος άεοοπόοον, άναγινώσκουσα τα τοΰ Οανάτοι· τοΰ υίηι" της
Ό πλθίτάρχης Ρίτσαρδ Ε. Μπιιρό, ό περίφηιιος άεροπόρος, Λΐει'Λ
το πλευρόν τού συντρόφου καί ορίλου τού, Φλόυδ Μπέννεττ, όστις
νεν έκ περιπνευμονίας; είς ΚουέμΛεκ, τοΰ Καναδά.
φρουροΰντεί την ςρυλακήν.
Ο Χερμπεβτ Χοΰίιερ, ό ύπουργός τοΰ Έμπορίου καί Ρεπουμιλ ΐ/Όν|Ί
ποψηα-ιο; δια την Προεδρικήν όνοιιασίαν, κο'ι ό πρώην ΒουλειΤΊ-' Ί
ιλλιαμ Χιλ/., εκ Νέας Υόρκης, ό οποίος διευθύνει τόν προεκ/.οΥ""Λ
άγώνα.