180750
Αριθμός τεύχους
4772
Χρονική Περίοδος
1928
Ημερομηνία Έκδοσης
20/5/1928
Αριθμός Σελίδων
40
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
δϋΝΌΑΥ, ΜΑΥ 20, 1928.—
XIV.
Χο. 4772
ΝΕλΥ ΥΟΒΚ ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-ΙΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΓΟΧ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άηιθμός 1772.
ΣΚΗΝΑΙ ΚΑΙ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΝ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ
Αγγλοι ναϋται είς τα έρ*ίπια της σεισμοπλήκτου Κο- |Αί πρώται βοήθϊΐαι ΐίς τόυς σεισμοπαθεϊς Κορινθίους. Διανομί|. άρίφ'ν ε*9 ϊου
ρίνθου.
1
μ
δυστυχεϊς.
Ερείπια οίχ.ιών έκ της καταστροφήν τής Κορίνθου.
Ό ισ0μος οις Κορίνθου.
Ή γέφυρα τοϋ Ίσθμοΰ τής Κορίνθου.,
Κατασκήνωσις των δυστυχών Κοριν&ίο). Σ^ηναΐ στηθ^ϊσαι καί προσφερθεϊσαι
ρ'χ ού 'Αγγλικοϋ Ναυτικοϋ.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-ΙΟΥ, 1921
_1
ΤΙ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
1913
, ΜΑΥ 20, 1928.
Ι>οΙι11·Η*α
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΗΟ.
14· νν«ι ι«ιΐι βττββι
Νβ- Υογ«, Ν. Υ.
ΝΙ0ΗΟΙ.Λ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙΪ, ΡΓβπ.-Ττ*·—
ίΟΗΝ Ο. νΕΝΕΤΟδ, νΐοβ-ΡΓβ·.
ΟΑΡΠΑί $100,000.00
ϊ>]«—ιρίι ΛαάΊ-βηι "Ν·Μ1ιβ—Μ"
Ι2ΐο—ειιι—ε»ιε
δυβδΟΗΙΡΤΙΟΝ ΚΑΤΕ5:
ΡΑΙίΥ
Οηβ ΥίβΓ ...... $10.0·
5Ιχ ΜοηΙΗι ..... $6.0»
ΪΊΐΜί ΜοηΐΓΐβ .... 11.0*
$υΝΡΑΥ
θηβ Υβ&Γ ....... $7.··
δίχ Μοηθιβ......$5.50
ΤίΐΓΘΘ ΜθΠΐί)3 ... $2.00
ΙίίυβΤΚΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗ ίΥ
θηβ
8
....... $ι.οη
Μοηΐν>3......$1.00
$11.··
(ε.··
»4.·0
»ε·β·
$1.00
12.60
$».·ο
$>■··
ΕΝΤΕΙ1ΕΡ Α5 3ΚΟΝ0 Ο.Α&5 ΜΑΤΓΕΙΙ ΑΡΚΙί
$. 1015, ΑΤ ΤΗΕ ΡΟΪΤ ΟΓΡΙΟΕ. ΑΤ ΝΕ»
νοηκ, νε« υορκ. υΝϋΕΡ τηε αοτ
3. 187»_______
ΡΚΤΚΟ8 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8
ΡοιιηάβΓ αηά
Ογ Ώ. ΰβΙϋηιβΓΐοβ, ΕάίΙθΓ.
ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ Κ*1 τμ"
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΖΥΝΔΡΟΜαΐΙι
«ΗΕΡΙΚΗΙ Ι ΕΖΟΤΕΡΙΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
•Ετησία ... $10.10 Ι ΈτηοΙα ... $1».βθ
Έξάμηγος .. Ιϊ.θΟ Έξάμηνος .. »0.00
Τοίμηνος ... $ε.θθ Ι ΤοΙμηνος ... $·..··
ΚΥΡΙΛΚΛΤΊΚΟΖ
ΈτηοΙα ___17.00
ΈξάμηνθΕ ·. $8.10
ΓρΙμηνος . .. $1.00
•Ετησία ... »»-00
Εξαμηνος .. $1.00
ΤοΙμηνος . .. $1.80
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΧ
•Ετησία____$4.
Έξάμηνβς .. $2.00
00
Έτησία____$1.00
"Εξάμηνος .. $».*β
'Ληοσιίλλΐτ· τα Ιμβάαματά β«ς 8>β τ«·
χυθρομιχφν ή τοαΛβζιιιχ&ν έχιταγΔν εί;
ΛολλΔοια χληοα>τέα είς Νέαν Υόρκην δια·
ιογβ "Ν&ΙΙοη&Ι ΗεΓβΙά". Επιστολαί «ε-
ριέχουααι χαρτονομΐσμστα ίέον νά αποστέλ.
Ιωνται ουστημέναι είς διαταγήν "Νατΐοαπΐ
ΗβΓβΙεΙ", 140 ν>Βΐ 2·11ι δΐΓββΙ, Νβνν
(ΌγΚ, Ν. Υ., ίλλως 0»ν <ρέβομ·ν ·*·ννην Ιν Αλ· ΧΕΙΡΟΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΛΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΛΙ ε'ΕΛνιχοβΚήρνχοο ί>
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 18.
•Αθήναις
Η ΔΡΑΣΙΣ ΤΠΝ ΗΤΑΤΖΗΔΟΝ
ΕΙΣ ΤΙ ΣΕΡΒΙΚΗΝ
ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΝ™ ΤΗΣ ΒΟΥΑΗΣ
Πρόταξις των βυμβάαεων καί τού καταρτιαμοΰ τής
Γερουαίας.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 20 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθν. Κήρυ-
κος»).— Κατά τα έξ Αθηνών τηλεγραφήματα, έντός της
εβδομάδος, θά ύποβληθοϋν είς την Βουλήν αί συμβάσεις τής
εκτελέσεως των ύδραυλικών, άποξηραντικών και άρδευτικών
έργων είς Θεσσαλίαν, Μακεδονίαν καί Ήπειρον μετά των
άναδόχων Έταιρειών. Πιστεΰεται έπίσης δτι θά υποβληθή
και τό περί καταρτισμού τής Γερουσίας νομοσχέδιον.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ο πληθυσμοΓγησ ελλαδοσ
Θα προβεγγίβη τα έπτα 4κατομμύρια
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 20 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ. τού «Έθν. Κήρυ-
κος»).— Έκ τού άριθμοϋ των διανεμηθέντων δελτίον κατά
την προχθεσινήν απογραφήν, ύπολογίζεται δτι ό συνολικός
πληθικτμός τής Ελλάδος θά προσεγγίση τα έπτά έκατομμύ-
ρια. Ό πληθυσμός τής Θεσσαλονίκης θά υπερβή τό ήμισυ έ-
κατομμΰριον. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
Ο ΛΑΟΣ ΑΕΝ15141 ΚΙΝΗΜΑΤΑ
Ουδείς δύναται να άνακόψη τί» έργον τής «ερισυλλο-
γής καί αναδημιουργίαν.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 20 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθν. Κήου-
κος»).— Οί πολιτικοί παράγοντος, παρακινηθεντες έκ των
τελευταιων φημών, αΐτινες εκυκλοφόρησαν εύρέως έν Αθή¬
ναις, περι παρασκευαζομένου κινήματος, έσπευσαν διά των
εφημερίδων νά άποκηρύξουν τάς τοιαύτας ενεργείας, καί νά
χαρακτηρίσουν ώς άδιορθώτους ταραξίας τούς ύποθάλπον-
τας αύτάς. Αί συντηρητικαί έφημερίδες τονίζουν δτι ουτε ό
λαός, ουτε ό στρατός, θά έπιτρέψουν εις κανένα νά άνακόψ|]
τό συντελούμίνον έργον τής περισυλλογής καί άναδημιουρ-
γίας. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
Ή
κ.
Πόττΐρ Σ·τίλ>4ΐ«ν καί ό συζυγός της, ΤξαΧτίΐς Στίλλμα.·νι, πό·
ΰ χραπεξίτης, έ.-Ηστρέ<ίθντες έξ Εύρώπης. ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΕΙΣΟ&ΟΙ ΕΙΣ ΤΑ ΜΟΥΙΕΙΑ Τί ύρίζει τό νομοσχέδιον ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ, 19 Μαίου. — Ττιλεγραφηματα έξ "Οχριδο; των συνόρων της Νοτιοσλαυΐας καί Βουλγαρίας άναγγέλλουν ό¬ τι την νύκτα της παρελθούσης Πέμπτης έλαβον χώραν αιμα¬ τηραί συρράξεις μεταξΰ Σέρβων χωροφυλάοοων καί Βουλγάρων κο¬ μιτατζηδων. Κατά την σύρραξιν πέντε εφονεύθησαν νχη άρκετοί έτρσυματ ί σθησα ν. Ή Κυβέρνησις τοϋ Βελιγρα¬ δίου απέστειλεν νέας δυνάμεις χω¬ ροφυλακην είς την ΰό Μία άλλόκοτος συμμορία κλε- τττών αν&καλύφθ-η είς τό Παρίσι. ΆΓτετελείτο άπό τρία άτομα των οποίων τα έπαγγέλματα εντελώς διάφορα καί ξένα τό εν πρός τό αλλο, απετέλεσαν, έν τούτοις, εν άρμονικόν σύνολον. Είς έκ των τπΓνεταιρισ&έντων ήτο μηχανικος, ό δεΰτερος ·ύδραι·λικός καί ό τρί- τος *ιεσίτης χηυσων καί άργυρών κοσμημάτων. Ό μηχανικος έπε- σκέπτετο ώς δή(θεν π;λάτης εν κατάστηιμα·. Κατόπιν κατέστρωνε τό σχεδιον της εκθέσεως καί ά- νέθετε την εκτέλεσιν εις τόν υ¬ δραυλικόν, ό οποίος ώς εκ τοί5 επαγγέΐλματός τσιι, εγνώριζε τί ρπρεπε νά κάμη διά νά διαρρήξτ) έν παράθυρον ή μίαν θνραν. Ό μεσίτης είσήριχετο κατόπιν εις τό κατάστημα καί εξέλεγΐίν έκεϊνθ τό οποίον εκρινε μεγαλειτέρας ά- ξίας. Ό (.ιεσίτης έπίσης, ώ; γνω- ρίζων τόν πλοϋτον τά>ν δι«φόρων
καταστη^ιάτων, εϊδοποίίΐ τόν μη¬
χανικόν, όστις τό έαΐεσ'κέπτεο. 'Η
σνμμορία εΐχε διαπράξει 28 κλο-
ά
ΑΘΗΝΑΙ, 30 Απριλίου. — ^
Διά τοΰ κΐοπαρτιοθέντος υπό
τοΰ υπουργείον τής Παιδείας άρ-
χαιολογικοΰ νομοσχεδίου, τό οποί¬
ον καί υπεβλήθη είς την Βουλην
πρός ψήφισιν, όρίζεται ότι είς τα
Μσυσεϊα Άκροπόλεως, Εθνικόν,
Άρχαιολογικόν, Βυζαντινόν, Νο-
μισμίατικόν, τοϋ Κεραμεικοΰ καί
τα Μουσεϊα Θ^σ)νίικης, Όλυμπί-
ας, Δελφων, Έπιδαύρου, Ελευ¬
σίνος καί Ηρακλείου Κρήτης κα¬
τά μέν την Πέμπτην καί Κυρια¬
κήν έπιτρέπετ&ι δωρεάν ή είσο-
δος. Κατά την Τρίτην, Τετάρτην
καί Σάββατον ή εΐσοδος έπιτρέπε-
ται άντί εΐσιτηρίου δραχμών 10.
Κατά την Δευτέραν καί Πκτρα-
σκενήν εις πάντας γενικώς έπϋοάλ-
λεται εισιτήριον δραχμών 50. Είς
τό αύτό εισιτήριον των 50 δρϋιχ-
ιμών ύποχριεοϋντΐαιι καί οί μή πα-
ραμένοντες πλέον των 10 ημερών
έν "Ελλάδι ξένοι καί κατά τάς άλ¬
λας ημέρας.
Σημειωτέον ότι μέχρι τοϋδε ή
τιμή τοϋ άρχαιολογικοΐ είσιτηρί-
ου διά τάς τελευταίας ημέρας εί¬
νε 6.50
Δι' ετέρας διατάξεως τού" σχε-
τικοϋ νομοσχεδίου αύξάνονται είς
τό •δεκαπλάσιον αί χρη}α)απ:ικαι ποι-
ναί διά τάς παραβάσει; των άρ-
χαιολογικών νόμων.
Έπίσης όρίζεται ότι άπό
τα σπουδαιότερα μουσεΐα καί τοΰς
αρχαιολογικοΰς χώρον; τοϋ κρά-
τους δύνατΐαιι νά άποοτέλλωνται
άλληλογραφία καί δελτάρια μέ ει¬
δικόν γραμματόσημον. Τό άντίτι-
μον τής αποστόλη; θά είνε διπλά-
σιον τού
Τό δέ ήμισυ τοΰ έ<τό5ου θά δι- ατίθετΌ* δι' άρχαιολογικούς σκο- πούς. Τό Βυζαντινόν μουσείον Δι' ετέρου νονιοσχεύίου είς τό μεταφερόμΕνον έν τώ μεγάρω τής δουκίσσης τής Πλακεντίας Βυ- ζάντινον Μουσείον θά έγκαταστα- •θχί καί τό Μουσείον Κοσμητικών Τεχνών, σιιμπτνσσόμενον μετά τοΰ πρώτον είς εν Μουσείον μετονομα- ζόμενον Βυζανττνόν καί Μεσαιω- νικόν Μουσείον τής Ελλάδος. Είς τό Μουσείον τουτο θά σνγ- χωνευθη αργότερον έγκαθιστάμε- νον έν τώ αΰτφ κτιρίω καί τό 'Ε- θνολογικόν Μουσείον. Τα τοΰ τρό¬ πον τής συγχωνεύσεως θά καθο- ρισθοϋν διά διατάγματος. Είς τό Άρχαιολογικόν Συμβού¬ λιον κατόπιν τούτου θά προστεθούν ώς μέλη έκ των μετ" άγάπης ασχο¬ λουμένων ΓραΙμμάτων καί Τεχνών, ό πρόεδρος της Ίοτορι&ίής 'νχύ. 'Εθτολογικής 'Εταιρείας, ό διευ- θνντής τοΰ 'Εθνολογικοϋ Μουσεί¬ ου ώς έπίσης καί δύο ετι μελη «εκ των μετ' άγάπης ασχολουμένων είς την μελέτην καί πΕρισυλλογήν των κλασσικών, των βυζαντινών καί των μεσαιωνακών άρχαίων». Προτάόσει τοΰ κ. Ύπουργοΰ της! Παιδείας διευθυντήν; τοΰ Βυζαν-,' τινοϋ Τμήματος τοΰ Μοικτείου δι- ορίζεται ό καΰηγητής τής Χριστι- ανικής Άρχαιολογίας είς τια Πα- πκΐτήυιον Άιτηνών. Τοΰ Τμήματο; Κοσμητικων Τε¬ χνών δΐίυθυντής διορίζεται καλί.ι- τέχνης ή λόγιος άσχοί.ηθείς ειδι¬ κώς εις την μελέτην καί περισυλ¬ λογήν παλαιών έλληνικών χειρο- τεχνημάτων. Γενικάς δΐΕυθνντής τοϋ Βυζαν- τινοΰ καί Μεσαιωνικοΰ Μουσείου θά διορισθή υπό τοΰ κ. Ύτωυγοΰ τής Παιδείας είς των διευθνντών τοϋ Μουσείου. ΟΙ ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ ΤΟΥ ΕΑΛΗΝΙΚΟΥ ΒΡΙΟΥ "Οχι μόνον σήμερον, μετά Την ■θύελλιθιν τοϋ Παγκοσμίου πολέ¬ μου, ΰπάρχουν εν άφθονία είς τόν κόσμον οί, διαθέοιμοι πρίγκιπες. Τό είδο; αύτό υπήρχεν άνέκαθεν, έν καταπληκτική αφθονία. "Ισως σήμερον νά γίνεται άντιληπτόν ευ¬ κολώτερον διά γι·μνοϋ όφθαλιιοΰ, ένω τότε έχρειάζοντο διπλωματι- θοίρετον έρμητνϊίαν τού Πρωτο¬ κόλλου τοΰ Λονδίνον, δέ ν ηδύνα¬ το νά επιτρέψη είς τόν Άλφρέ- δον νά φέρ»} τί» Στεμτ^α τής Έλ/.ά- δος— προτα-θίντος έμμέσως τοϋ πρίγκιπος Έρνέστον. τοϋ Σάξ, Κοβούργου. Άπαρριφθείσϊ'ις τής ΰποτ|ητφιότηαΐος τοΰ τρλευταίου, μετά πολλά κατόπιν, ή Έθνοσννε- καί διόπτραι. Ουσιαστικως αστείαν! λ·2υσις ίξέί^εξε ΒαοΊλέα της 'Ελ- τος διαφορά. Τύ χαρ.αικτηρκΐτικώ-1 λάδος τόν δευτερότοκον υϊόν τοϋ ς φρ χρηρ τερον δοκουμέντο επί τοϋ γεγονό- τος τούτου μας τό δίδ'Π μία σελίς τής 'Ελληνικής ίστορίας μετά την έκθρόντσιν τοϋ "Οθωνος. Καί άμέσως μττά την δολοφονί- αν τοΰ Καποδίστρια παρουσιάσθη¬ σαν πολλοί πρίγκιπες ώς μνηστή- ρες τοΰ Έλληνικοΰ Στέιιματος. Άλλά τό φαινόμενον αυτό παρε¬ τηρήθη ζίΰηιρότερον ΐμετά την πρώ¬ την χηρείθιν τοΰ 'Ελληνικοΰ Θρό¬ νον, όπότ£ παρουσιάσθησαν γΰρω άπ" ς ρ Βασιλέως τής Δανίας, Γεώργιον, Γουλιέλμον, Άδόλφον— κατά «ά γνωστά. Ό Άί^ρέδος της Αγγλίας δ- μως—καίτοι φαινομενικώς ή άρ¬ νησις τού ήτο οίκειοθελής—ούχ ήττον εκτοτ£ ετρεσοε }άαν κρι<φήν δυσμένειαν πρός την 'Ελλάρδα. "Οταν τω 1885 εγένετο υπό των Βουλγαρίαν τό πραξικόοτηιμα τής προσαρτήσεως τής 'Ανατολι- τής Ρωμχλίας είς την Βουλγαοί- άπ' αυτόν πρίγκιπες καί κόμητ&ξ | αν κοΐ ή Ελλάς έπεστρατειιτη καί στραΐτηγοί^ κατά διμοιρίας, ο- νά κιντνθη πρός διεκδίκη<ΐιν των έ- πως οί μνηστήρες τής Πηνελό-Ι θνικων τη,ς θλέψεων, αί Δυναμ'δΐ; πης. Κατά πρώτον λόγον έρχεται [ τής απηγόρευσαν πάσαν έπιχείρη- ό έκ των υίών της Βασιλίσσης της Αγγλίας, Βικ,τωρίας. "Ητο ό πρΐγκιψ Άλφρέδος, τόν οποίον πράγματι ήγάπησεν ό Έλληνικός ?Λθς καί τώίν έςΐ'λεξεν ήγ^μόνα τθυ, άΊλ^.' ή έκλογή έκείνη έμαται- ώθη έκ διπλωματικών ΰπολογι- ομών. ; ,6έ6αια, καί μετά ης ηγρ χρη σιν, καί πρός έξαναγκασμόν, ό Άγγλικός στόλος απέκλεισε τα 'Ελληνι,κά παραλια. Άργηγός τσϋ άποκλείοντος εκείνον στόΐεόυ ήτο ό ,'ΠΙ^,^ -'_~.ι..'________- <ΤΛ1™....^«Γι ΰποψήφιος τοΰ Έλληνικοϋ πιρΐγκιψ Άλφρέδος! Οί "Ελληνες μιετά τινος παραπό- νου, μετά πολλής έ·θΛ'ΐκής πικρίας, έβλεπον τόν άλλοτε εκλεκτόν των μερικοί έκ των οποίων Τ επήραν χιλιάδας ψήφων, μεοικοί -, δμω; >■■' ' " -«'*■'
είς
καί μέ περίσσευμα. "ΜθΌν ό πριγ-
κιψ ΛάϊμχτεΙμθεργ — άγνώοΐτου
*--'■— ις καί σπουδαιότητος υψη¬
λόν πρόσωπον. Τρείς ή τέσσαρας
^; Βαοιλέα των,
Άλ-
ΖΓ ν ΐ Τ ' "^ωγιφρέδον, νά ήγήται είς την λήψιν
η^αν χ,λιαδας ψ,^φων μερ,κοί καΗφαρμογήν ενός π^^ϋ"«-
-^άΤ,ΙΓα 5' «^Τ^,τά τής πατρίοο; των μέτρον. Οί
, τα δαχτυλα της μ,ας χ^ρος__ Άθηναϊοι τότε μαλιστα εδρηκαΥ
^Λ %*??Τ· Η°^ ό ^- ^ μίαν «{τ^,ρΧαν ο^ς έκδι£ώ-
ττάς.
ΡΑΤΕΒ5ΟΝ, Ν. 3.
Ό «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» καί δλαι
αί έκδόσεις τού πωλοϋνται παρά τοΰ
αντιπρόσωπον μας κ. Π. Σιμοπούλου, ι
234 Μβτΐΐθί δί., Ρνθα γίνονται δεχταϊ '
καταχωρίθϊΐζ μΐκρών άγγελιών. κα- Ι
θώς κοΐ έγγρατραΐ συνδρομητών.
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΜΑΝΙΟΛΑΣ
Ή Ο ΑΓΝΟΣ ΚΡΟΣ, Άθανασιον Γεράκη. — Είς τό Θαυμάσιον
οχύτό μνθιστόρημα τοϋ κ. 'Αθ. Ρεράκη, ϊνας νέος, ό Πέτρος, ήρως
τοϋ πολέμου, άγα.-ΐ$ μέάγνόν ϊρωτα τττν κόρην, τής οποίας ό πατέ-
ρας τόν υΐοθέτησε, άλλά τόν βοιρύνει τό επίθετον «Γυιός τής Καρμα-
νιόλας», τό οποίον τοϋ ϊδωσεν ή μητέρα τού, διότι την ώραν ποϋ έγεν
νάτο έχοβαν τόν πατέρα τού εί^ την Καρμανιόλαν καί απέθανεν έκεϊ-
νη. Είς τό αύτό βιβλίον έξετυπωθη χαί τό δράμα €*0 Γυιός τής Καρ-
μανιόλας» ποϋ έπαίχθη 17 φορές έν Άμερική. Καί τα δύο ομού απε¬
τέλεσαν βιβλίον έκ 252 σελίδων, τό οποίον τιμαται χαρτόδετον $1.00.
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί
Ι4Ο ν/ΕβΤ 2βΤΗ βΤΚΕΕΤ
ΝΕν/ Υοιικ
Ρώσσοι πρίγκιπες, δύο Γάλλοι
πρίγκιπε; καί ενας οτρατηγός, ε-
νας Σου^ό; πρίγκιψ, ενας Ίτα-
>"- ποϊγκιψ καί ενας στρατηός
καί ενας
άκόμτ)—
στρατηγός
μίαν
δυσαρέσκειαν των.
Αγγλικη Πρεσβείοι τότε ε-
δωσε χορόν πρ1^ τιμήν τοϋ Στο-
λά Πί Άλέδ ά
χρ ρ^ μή
λάιρχου Πρίγκιπος Άλφρέδου, ά-
ποστείλαισα σχετικάς προσκληθείς
εί; τούς γνωστοτέρονς 'Α-θη,ναί-
'Αλέξονδροι, Ναπολέοντε:"Άλ-' ^ν Ψ™™ ^^ *λαχ«"1· Μετα;
φρέδοι, Άμεδαϊο! καί άνώ.όγον! ?υ των ^^ ^«ο)5άντων ήτο και
(.νοιιατολογίου εύγενεϊς τής Λντι- ° π^ΎΡζ Δ;,Κθκ??Ι &ιά τον ^
κης καί της Βορ-αοανατολικής Εύ- ^,0 , χ· ΜΨ°™ΤΚ> ΛαροΑον
ρώπης, μέ τό οποίον ή 'Ελλάς έ- παΛα"Γ' παροιμιαν εγραψε το
κολεΐτο νά συνδέστι την ευτυχίαν' Υ*10·"0* «^γραμμαί, ποΰ έτελείω-
ττν Α ! νέ με τού:: στίνοικ::
Τάς περκτσοτέρας ψήφους συν¬
εκέντρωσεν άληθώς ό Άλφρέδοος
τής Αγγλίας. Άλλ' ώς πρός την
αποδοχήν τοϋ Στέρματος παρου¬
σιάσθη τό σοβαρόν—Ιοι;τλωμ ατυ¬
χώς καί παρασκηνιακώζ, ά?,λά καί
Ι-/, πεί-σματος τοΰ πρίγκιπο;—κώ-
"""■α, καθ" ό...ή Αγγλία, ο5σα
των Π ροστατίδων, κατ' αί>-
με τους στ-.χονς:
Στόν χορόν έπηγαν
Τρίϊς, κι' ό Κόκος.
Τό καλαμποΰρι εγινε γνακΐτό
κο'ι επί καιρόν έκανε ΐον γΰρό
τον είς τα Άθττνοίκά σαλόνια—
είς βάρος τοΰ Άλφρέδθυ καί τοΰ
ποιητοΰ!
Αθήναι, 1928.
Δημ. Λαμπίκης
_1
ΤΙ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ"
1913
, ΜΑΥ 20, 1928.
Ι>οΙι11·Η*α
ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΑΝΥ. ΙΗΟ.
14· νν«ι ι«ιΐι βττββι
Νβ- Υογ«, Ν. Υ.
ΝΙ0ΗΟΙ.Λ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙΪ, ΡΓβπ.-Ττ*·—
ίΟΗΝ Ο. νΕΝΕΤΟδ, νΐοβ-ΡΓβ·.
ΟΑΡΠΑί $100,000.00
ϊ>]«—ιρίι ΛαάΊ-βηι "Ν·Μ1ιβ—Μ"
Ι2ΐο—ειιι—ε»ιε
δυβδΟΗΙΡΤΙΟΝ ΚΑΤΕ5:
ΡΑΙίΥ
Οηβ ΥίβΓ ...... $10.0·
5Ιχ ΜοηΙΗι ..... $6.0»
ΪΊΐΜί ΜοηΐΓΐβ .... 11.0*
$υΝΡΑΥ
θηβ Υβ&Γ ....... $7.··
δίχ Μοηθιβ......$5.50
ΤίΐΓΘΘ ΜθΠΐί)3 ... $2.00
ΙίίυβΤΚΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗ ίΥ
θηβ
8
....... $ι.οη
Μοηΐν>3......$1.00
$11.··
(ε.··
»4.·0
»ε·β·
$1.00
12.60
$».·ο
$>■··
ΕΝΤΕΙ1ΕΡ Α5 3ΚΟΝ0 Ο.Α&5 ΜΑΤΓΕΙΙ ΑΡΚΙί
$. 1015, ΑΤ ΤΗΕ ΡΟΪΤ ΟΓΡΙΟΕ. ΑΤ ΝΕ»
νοηκ, νε« υορκ. υΝϋΕΡ τηε αοτ
3. 187»_______
ΡΚΤΚΟ8 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8
ΡοιιηάβΓ αηά
Ογ Ώ. ΰβΙϋηιβΓΐοβ, ΕάίΙθΓ.
ΈΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ Κ*1 τμ"
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
ΟΡΟΙ ΖΥΝΔΡΟΜαΐΙι
«ΗΕΡΙΚΗΙ Ι ΕΖΟΤΕΡΙΚΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ
•Ετησία ... $10.10 Ι ΈτηοΙα ... $1».βθ
Έξάμηγος .. Ιϊ.θΟ Έξάμηνος .. »0.00
Τοίμηνος ... $ε.θθ Ι ΤοΙμηνος ... $·..··
ΚΥΡΙΛΚΛΤΊΚΟΖ
ΈτηοΙα ___17.00
ΈξάμηνθΕ ·. $8.10
ΓρΙμηνος . .. $1.00
•Ετησία ... »»-00
Εξαμηνος .. $1.00
ΤοΙμηνος . .. $1.80
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΧ
•Ετησία____$4.
Έξάμηνβς .. $2.00
00
Έτησία____$1.00
"Εξάμηνος .. $».*β
'Ληοσιίλλΐτ· τα Ιμβάαματά β«ς 8>β τ«·
χυθρομιχφν ή τοαΛβζιιιχ&ν έχιταγΔν εί;
ΛολλΔοια χληοα>τέα είς Νέαν Υόρκην δια·
ιογβ "Ν&ΙΙοη&Ι ΗεΓβΙά". Επιστολαί «ε-
ριέχουααι χαρτονομΐσμστα ίέον νά αποστέλ.
Ιωνται ουστημέναι είς διαταγήν "Νατΐοαπΐ
ΗβΓβΙεΙ", 140 ν>Βΐ 2·11ι δΐΓββΙ, Νβνν
(ΌγΚ, Ν. Υ., ίλλως 0»ν <ρέβομ·ν ·*·ννην Ιν Αλ· ΧΕΙΡΟΙΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝΑ ΚΛΙ ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΛΙ ε'ΕΛνιχοβΚήρνχοο ί>
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 18.
•Αθήναις
Η ΔΡΑΣΙΣ ΤΠΝ ΗΤΑΤΖΗΔΟΝ
ΕΙΣ ΤΙ ΣΕΡΒΙΚΗΝ
ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΝ™ ΤΗΣ ΒΟΥΑΗΣ
Πρόταξις των βυμβάαεων καί τού καταρτιαμοΰ τής
Γερουαίας.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 20 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθν. Κήρυ-
κος»).— Κατά τα έξ Αθηνών τηλεγραφήματα, έντός της
εβδομάδος, θά ύποβληθοϋν είς την Βουλήν αί συμβάσεις τής
εκτελέσεως των ύδραυλικών, άποξηραντικών και άρδευτικών
έργων είς Θεσσαλίαν, Μακεδονίαν καί Ήπειρον μετά των
άναδόχων Έταιρειών. Πιστεΰεται έπίσης δτι θά υποβληθή
και τό περί καταρτισμού τής Γερουσίας νομοσχέδιον.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ο πληθυσμοΓγησ ελλαδοσ
Θα προβεγγίβη τα έπτα 4κατομμύρια
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 20 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ. τού «Έθν. Κήρυ-
κος»).— Έκ τού άριθμοϋ των διανεμηθέντων δελτίον κατά
την προχθεσινήν απογραφήν, ύπολογίζεται δτι ό συνολικός
πληθικτμός τής Ελλάδος θά προσεγγίση τα έπτά έκατομμύ-
ρια. Ό πληθυσμός τής Θεσσαλονίκης θά υπερβή τό ήμισυ έ-
κατομμΰριον. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
Ο ΛΑΟΣ ΑΕΝ15141 ΚΙΝΗΜΑΤΑ
Ουδείς δύναται να άνακόψη τί» έργον τής «ερισυλλο-
γής καί αναδημιουργίαν.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 20 Μαΐου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «Έθν. Κήου-
κος»).— Οί πολιτικοί παράγοντος, παρακινηθεντες έκ των
τελευταιων φημών, αΐτινες εκυκλοφόρησαν εύρέως έν Αθή¬
ναις, περι παρασκευαζομένου κινήματος, έσπευσαν διά των
εφημερίδων νά άποκηρύξουν τάς τοιαύτας ενεργείας, καί νά
χαρακτηρίσουν ώς άδιορθώτους ταραξίας τούς ύποθάλπον-
τας αύτάς. Αί συντηρητικαί έφημερίδες τονίζουν δτι ουτε ό
λαός, ουτε ό στρατός, θά έπιτρέψουν εις κανένα νά άνακόψ|]
τό συντελούμίνον έργον τής περισυλλογής καί άναδημιουρ-
γίας. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
Ή
κ.
Πόττΐρ Σ·τίλ>4ΐ«ν καί ό συζυγός της, ΤξαΧτίΐς Στίλλμα.·νι, πό·
ΰ χραπεξίτης, έ.-Ηστρέ<ίθντες έξ Εύρώπης. ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΕΙΣΟ&ΟΙ ΕΙΣ ΤΑ ΜΟΥΙΕΙΑ Τί ύρίζει τό νομοσχέδιον ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ, 19 Μαίου. — Ττιλεγραφηματα έξ "Οχριδο; των συνόρων της Νοτιοσλαυΐας καί Βουλγαρίας άναγγέλλουν ό¬ τι την νύκτα της παρελθούσης Πέμπτης έλαβον χώραν αιμα¬ τηραί συρράξεις μεταξΰ Σέρβων χωροφυλάοοων καί Βουλγάρων κο¬ μιτατζηδων. Κατά την σύρραξιν πέντε εφονεύθησαν νχη άρκετοί έτρσυματ ί σθησα ν. Ή Κυβέρνησις τοϋ Βελιγρα¬ δίου απέστειλεν νέας δυνάμεις χω¬ ροφυλακην είς την ΰό Μία άλλόκοτος συμμορία κλε- τττών αν&καλύφθ-η είς τό Παρίσι. ΆΓτετελείτο άπό τρία άτομα των οποίων τα έπαγγέλματα εντελώς διάφορα καί ξένα τό εν πρός τό αλλο, απετέλεσαν, έν τούτοις, εν άρμονικόν σύνολον. Είς έκ των τπΓνεταιρισ&έντων ήτο μηχανικος, ό δεΰτερος ·ύδραι·λικός καί ό τρί- τος *ιεσίτης χηυσων καί άργυρών κοσμημάτων. Ό μηχανικος έπε- σκέπτετο ώς δή(θεν π;λάτης εν κατάστηιμα·. Κατόπιν κατέστρωνε τό σχεδιον της εκθέσεως καί ά- νέθετε την εκτέλεσιν εις τόν υ¬ δραυλικόν, ό οποίος ώς εκ τοί5 επαγγέΐλματός τσιι, εγνώριζε τί ρπρεπε νά κάμη διά νά διαρρήξτ) έν παράθυρον ή μίαν θνραν. Ό μεσίτης είσήριχετο κατόπιν εις τό κατάστημα καί εξέλεγΐίν έκεϊνθ τό οποίον εκρινε μεγαλειτέρας ά- ξίας. Ό (.ιεσίτης έπίσης, ώ; γνω- ρίζων τόν πλοϋτον τά>ν δι«φόρων
καταστη^ιάτων, εϊδοποίίΐ τόν μη¬
χανικόν, όστις τό έαΐεσ'κέπτεο. 'Η
σνμμορία εΐχε διαπράξει 28 κλο-
ά
ΑΘΗΝΑΙ, 30 Απριλίου. — ^
Διά τοΰ κΐοπαρτιοθέντος υπό
τοΰ υπουργείον τής Παιδείας άρ-
χαιολογικοΰ νομοσχεδίου, τό οποί¬
ον καί υπεβλήθη είς την Βουλην
πρός ψήφισιν, όρίζεται ότι είς τα
Μσυσεϊα Άκροπόλεως, Εθνικόν,
Άρχαιολογικόν, Βυζαντινόν, Νο-
μισμίατικόν, τοϋ Κεραμεικοΰ καί
τα Μουσεϊα Θ^σ)νίικης, Όλυμπί-
ας, Δελφων, Έπιδαύρου, Ελευ¬
σίνος καί Ηρακλείου Κρήτης κα¬
τά μέν την Πέμπτην καί Κυρια¬
κήν έπιτρέπετ&ι δωρεάν ή είσο-
δος. Κατά την Τρίτην, Τετάρτην
καί Σάββατον ή εΐσοδος έπιτρέπε-
ται άντί εΐσιτηρίου δραχμών 10.
Κατά την Δευτέραν καί Πκτρα-
σκενήν εις πάντας γενικώς έπϋοάλ-
λεται εισιτήριον δραχμών 50. Είς
τό αύτό εισιτήριον των 50 δρϋιχ-
ιμών ύποχριεοϋντΐαιι καί οί μή πα-
ραμένοντες πλέον των 10 ημερών
έν "Ελλάδι ξένοι καί κατά τάς άλ¬
λας ημέρας.
Σημειωτέον ότι μέχρι τοϋδε ή
τιμή τοϋ άρχαιολογικοΐ είσιτηρί-
ου διά τάς τελευταίας ημέρας εί¬
νε 6.50
Δι' ετέρας διατάξεως τού" σχε-
τικοϋ νομοσχεδίου αύξάνονται είς
τό •δεκαπλάσιον αί χρη}α)απ:ικαι ποι-
ναί διά τάς παραβάσει; των άρ-
χαιολογικών νόμων.
Έπίσης όρίζεται ότι άπό
τα σπουδαιότερα μουσεΐα καί τοΰς
αρχαιολογικοΰς χώρον; τοϋ κρά-
τους δύνατΐαιι νά άποοτέλλωνται
άλληλογραφία καί δελτάρια μέ ει¬
δικόν γραμματόσημον. Τό άντίτι-
μον τής αποστόλη; θά είνε διπλά-
σιον τού
Τό δέ ήμισυ τοΰ έ<τό5ου θά δι- ατίθετΌ* δι' άρχαιολογικούς σκο- πούς. Τό Βυζαντινόν μουσείον Δι' ετέρου νονιοσχεύίου είς τό μεταφερόμΕνον έν τώ μεγάρω τής δουκίσσης τής Πλακεντίας Βυ- ζάντινον Μουσείον θά έγκαταστα- •θχί καί τό Μουσείον Κοσμητικών Τεχνών, σιιμπτνσσόμενον μετά τοΰ πρώτον είς εν Μουσείον μετονομα- ζόμενον Βυζανττνόν καί Μεσαιω- νικόν Μουσείον τής Ελλάδος. Είς τό Μουσείον τουτο θά σνγ- χωνευθη αργότερον έγκαθιστάμε- νον έν τώ αΰτφ κτιρίω καί τό 'Ε- θνολογικόν Μουσείον. Τα τοΰ τρό¬ πον τής συγχωνεύσεως θά καθο- ρισθοϋν διά διατάγματος. Είς τό Άρχαιολογικόν Συμβού¬ λιον κατόπιν τούτου θά προστεθούν ώς μέλη έκ των μετ" άγάπης ασχο¬ λουμένων ΓραΙμμάτων καί Τεχνών, ό πρόεδρος της Ίοτορι&ίής 'νχύ. 'Εθτολογικής 'Εταιρείας, ό διευ- θνντής τοΰ 'Εθνολογικοϋ Μουσεί¬ ου ώς έπίσης καί δύο ετι μελη «εκ των μετ' άγάπης ασχολουμένων είς την μελέτην καί πΕρισυλλογήν των κλασσικών, των βυζαντινών καί των μεσαιωνακών άρχαίων». Προτάόσει τοΰ κ. Ύπουργοΰ της! Παιδείας διευθυντήν; τοΰ Βυζαν-,' τινοϋ Τμήματος τοΰ Μοικτείου δι- ορίζεται ό καΰηγητής τής Χριστι- ανικής Άρχαιολογίας είς τια Πα- πκΐτήυιον Άιτηνών. Τοΰ Τμήματο; Κοσμητικων Τε¬ χνών δΐίυθυντής διορίζεται καλί.ι- τέχνης ή λόγιος άσχοί.ηθείς ειδι¬ κώς εις την μελέτην καί περισυλ¬ λογήν παλαιών έλληνικών χειρο- τεχνημάτων. Γενικάς δΐΕυθνντής τοϋ Βυζαν- τινοΰ καί Μεσαιωνικοΰ Μουσείου θά διορισθή υπό τοΰ κ. Ύτωυγοΰ τής Παιδείας είς των διευθνντών τοϋ Μουσείου. ΟΙ ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ ΤΟΥ ΕΑΛΗΝΙΚΟΥ ΒΡΙΟΥ "Οχι μόνον σήμερον, μετά Την ■θύελλιθιν τοϋ Παγκοσμίου πολέ¬ μου, ΰπάρχουν εν άφθονία είς τόν κόσμον οί, διαθέοιμοι πρίγκιπες. Τό είδο; αύτό υπήρχεν άνέκαθεν, έν καταπληκτική αφθονία. "Ισως σήμερον νά γίνεται άντιληπτόν ευ¬ κολώτερον διά γι·μνοϋ όφθαλιιοΰ, ένω τότε έχρειάζοντο διπλωματι- θοίρετον έρμητνϊίαν τού Πρωτο¬ κόλλου τοΰ Λονδίνον, δέ ν ηδύνα¬ το νά επιτρέψη είς τόν Άλφρέ- δον νά φέρ»} τί» Στεμτ^α τής Έλ/.ά- δος— προτα-θίντος έμμέσως τοϋ πρίγκιπος Έρνέστον. τοϋ Σάξ, Κοβούργου. Άπαρριφθείσϊ'ις τής ΰποτ|ητφιότηαΐος τοΰ τρλευταίου, μετά πολλά κατόπιν, ή Έθνοσννε- καί διόπτραι. Ουσιαστικως αστείαν! λ·2υσις ίξέί^εξε ΒαοΊλέα της 'Ελ- τος διαφορά. Τύ χαρ.αικτηρκΐτικώ-1 λάδος τόν δευτερότοκον υϊόν τοϋ ς φρ χρηρ τερον δοκουμέντο επί τοϋ γεγονό- τος τούτου μας τό δίδ'Π μία σελίς τής 'Ελληνικής ίστορίας μετά την έκθρόντσιν τοϋ "Οθωνος. Καί άμέσως μττά την δολοφονί- αν τοΰ Καποδίστρια παρουσιάσθη¬ σαν πολλοί πρίγκιπες ώς μνηστή- ρες τοΰ Έλληνικοΰ Στέιιματος. Άλλά τό φαινόμενον αυτό παρε¬ τηρήθη ζίΰηιρότερον ΐμετά την πρώ¬ την χηρείθιν τοΰ 'Ελληνικοΰ Θρό¬ νον, όπότ£ παρουσιάσθησαν γΰρω άπ" ς ρ Βασιλέως τής Δανίας, Γεώργιον, Γουλιέλμον, Άδόλφον— κατά «ά γνωστά. Ό Άί^ρέδος της Αγγλίας δ- μως—καίτοι φαινομενικώς ή άρ¬ νησις τού ήτο οίκειοθελής—ούχ ήττον εκτοτ£ ετρεσοε }άαν κρι<φήν δυσμένειαν πρός την 'Ελλάρδα. "Οταν τω 1885 εγένετο υπό των Βουλγαρίαν τό πραξικόοτηιμα τής προσαρτήσεως τής 'Ανατολι- τής Ρωμχλίας είς την Βουλγαοί- άπ' αυτόν πρίγκιπες καί κόμητ&ξ | αν κοΐ ή Ελλάς έπεστρατειιτη καί στραΐτηγοί^ κατά διμοιρίας, ο- νά κιντνθη πρός διεκδίκη<ΐιν των έ- πως οί μνηστήρες τής Πηνελό-Ι θνικων τη,ς θλέψεων, αί Δυναμ'δΐ; πης. Κατά πρώτον λόγον έρχεται [ τής απηγόρευσαν πάσαν έπιχείρη- ό έκ των υίών της Βασιλίσσης της Αγγλίας, Βικ,τωρίας. "Ητο ό πρΐγκιψ Άλφρέδος, τόν οποίον πράγματι ήγάπησεν ό Έλληνικός ?Λθς καί τώίν έςΐ'λεξεν ήγ^μόνα τθυ, άΊλ^.' ή έκλογή έκείνη έμαται- ώθη έκ διπλωματικών ΰπολογι- ομών. ; ,6έ6αια, καί μετά ης ηγρ χρη σιν, καί πρός έξαναγκασμόν, ό Άγγλικός στόλος απέκλεισε τα 'Ελληνι,κά παραλια. Άργηγός τσϋ άποκλείοντος εκείνον στόΐεόυ ήτο ό ,'ΠΙ^,^ -'_~.ι..'________- <ΤΛ1™....^«Γι ΰποψήφιος τοΰ Έλληνικοϋ πιρΐγκιψ Άλφρέδος! Οί "Ελληνες μιετά τινος παραπό- νου, μετά πολλής έ·θΛ'ΐκής πικρίας, έβλεπον τόν άλλοτε εκλεκτόν των μερικοί έκ των οποίων Τ επήραν χιλιάδας ψήφων, μεοικοί -, δμω; >■■' ' " -«'*■'
είς
καί μέ περίσσευμα. "ΜθΌν ό πριγ-
κιψ ΛάϊμχτεΙμθεργ — άγνώοΐτου
*--'■— ις καί σπουδαιότητος υψη¬
λόν πρόσωπον. Τρείς ή τέσσαρας
^; Βαοιλέα των,
Άλ-
ΖΓ ν ΐ Τ ' "^ωγιφρέδον, νά ήγήται είς την λήψιν
η^αν χ,λιαδας ψ,^φων μερ,κοί καΗφαρμογήν ενός π^^ϋ"«-
-^άΤ,ΙΓα 5' «^Τ^,τά τής πατρίοο; των μέτρον. Οί
, τα δαχτυλα της μ,ας χ^ρος__ Άθηναϊοι τότε μαλιστα εδρηκαΥ
^Λ %*??Τ· Η°^ ό ^- ^ μίαν «{τ^,ρΧαν ο^ς έκδι£ώ-
ττάς.
ΡΑΤΕΒ5ΟΝ, Ν. 3.
Ό «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» καί δλαι
αί έκδόσεις τού πωλοϋνται παρά τοΰ
αντιπρόσωπον μας κ. Π. Σιμοπούλου, ι
234 Μβτΐΐθί δί., Ρνθα γίνονται δεχταϊ '
καταχωρίθϊΐζ μΐκρών άγγελιών. κα- Ι
θώς κοΐ έγγρατραΐ συνδρομητών.
Ο ΓΥΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΜΑΝΙΟΛΑΣ
Ή Ο ΑΓΝΟΣ ΚΡΟΣ, Άθανασιον Γεράκη. — Είς τό Θαυμάσιον
οχύτό μνθιστόρημα τοϋ κ. 'Αθ. Ρεράκη, ϊνας νέος, ό Πέτρος, ήρως
τοϋ πολέμου, άγα.-ΐ$ μέάγνόν ϊρωτα τττν κόρην, τής οποίας ό πατέ-
ρας τόν υΐοθέτησε, άλλά τόν βοιρύνει τό επίθετον «Γυιός τής Καρμα-
νιόλας», τό οποίον τοϋ ϊδωσεν ή μητέρα τού, διότι την ώραν ποϋ έγεν
νάτο έχοβαν τόν πατέρα τού εί^ την Καρμανιόλαν καί απέθανεν έκεϊ-
νη. Είς τό αύτό βιβλίον έξετυπωθη χαί τό δράμα €*0 Γυιός τής Καρ-
μανιόλας» ποϋ έπαίχθη 17 φορές έν Άμερική. Καί τα δύο ομού απε¬
τέλεσαν βιβλίον έκ 252 σελίδων, τό οποίον τιμαται χαρτόδετον $1.00.
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί
Ι4Ο ν/ΕβΤ 2βΤΗ βΤΚΕΕΤ
ΝΕν/ Υοιικ
Ρώσσοι πρίγκιπες, δύο Γάλλοι
πρίγκιπε; καί ενας οτρατηγός, ε-
νας Σου^ό; πρίγκιψ, ενας Ίτα-
>"- ποϊγκιψ καί ενας στρατηός
καί ενας
άκόμτ)—
στρατηγός
μίαν
δυσαρέσκειαν των.
Αγγλικη Πρεσβείοι τότε ε-
δωσε χορόν πρ1^ τιμήν τοϋ Στο-
λά Πί Άλέδ ά
χρ ρ^ μή
λάιρχου Πρίγκιπος Άλφρέδου, ά-
ποστείλαισα σχετικάς προσκληθείς
εί; τούς γνωστοτέρονς 'Α-θη,ναί-
'Αλέξονδροι, Ναπολέοντε:"Άλ-' ^ν Ψ™™ ^^ *λαχ«"1· Μετα;
φρέδοι, Άμεδαϊο! καί άνώ.όγον! ?υ των ^^ ^«ο)5άντων ήτο και
(.νοιιατολογίου εύγενεϊς τής Λντι- ° π^ΎΡζ Δ;,Κθκ??Ι &ιά τον ^
κης καί της Βορ-αοανατολικής Εύ- ^,0 , χ· ΜΨ°™ΤΚ> ΛαροΑον
ρώπης, μέ τό οποίον ή 'Ελλάς έ- παΛα"Γ' παροιμιαν εγραψε το
κολεΐτο νά συνδέστι την ευτυχίαν' Υ*10·"0* «^γραμμαί, ποΰ έτελείω-
ττν Α ! νέ με τού:: στίνοικ::
Τάς περκτσοτέρας ψήφους συν¬
εκέντρωσεν άληθώς ό Άλφρέδοος
τής Αγγλίας. Άλλ' ώς πρός την
αποδοχήν τοϋ Στέρματος παρου¬
σιάσθη τό σοβαρόν—Ιοι;τλωμ ατυ¬
χώς καί παρασκηνιακώζ, ά?,λά καί
Ι-/, πεί-σματος τοΰ πρίγκιπο;—κώ-
"""■α, καθ" ό...ή Αγγλία, ο5σα
των Π ροστατίδων, κατ' αί>-
με τους στ-.χονς:
Στόν χορόν έπηγαν
Τρίϊς, κι' ό Κόκος.
Τό καλαμποΰρι εγινε γνακΐτό
κο'ι επί καιρόν έκανε ΐον γΰρό
τον είς τα Άθττνοίκά σαλόνια—
είς βάρος τοΰ Άλφρέδθυ καί τοΰ
ποιητοΰ!
Αθήναι, 1928.
Δημ. Λαμπίκης
ΑΠΟΤΗΝ ΕΓΓΥΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ
Η ΤΟΤΡΚΙΑ ΩΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΤΗΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ
"Αλλοτε ή άνοιξις εψίρε προα
πολέμου είς τόν Αί
,,ον" Εφέτος αντιθέτως ή άνοιξις
ί^ μέ διαδόσεις εϊρήνης επί τής
γΓι- ί'ν άνίτρώποις ευδοτ/.ίας, ό δέ
πάίέιω- κατέφυγε {-πό την γήν,.Ιξ
'α5 /αί οί άλλεπα/Ληλοι σεισμοί, οί
Τινε- επέφερον τόσας καταιστρο
<τά-" ίίς την Βουλγαρίαν, την Μ" ' * χ τ" Υ"τ"1 * ' ϊ Τουοκίαν, και την ΕλΛαθα. Καίτοι δέ μέχρι τή; ωρ>α; ταύ
-η: οί πόλεμοι αύτοι των ύποχθο·
,[μ)ν δυνάαεων έξακο^.οΐ'9οϋν α-
·ίΡι, ιΐνακωχή);, οί έπίγειοι κάτοικοι
τ,όν ^ρι,μένων χωρών σννεχίζουν
τα: ί·πέρ τή; ειρήνη·; ποοκτπα&εί-
α-"τι«ν, άφοϋ αί φιλοπόλεμοι δια-
θεσει; των επί δεκά'δα; έτών απέ¬
βησαν έπιζήμιοι εί; αντούς.
Κατότιν τή; 'Ελληνο - Ροι-μα
νιν.ιΐ; σι·νΌ·ι>κη; φιλίας, διεξάγον-
ται ΐ'Γ'ΐ' διαπραγ/ματεύσεις ομοίας
ουνΟΐ|/-ΐ|ς; μεταξυ δύο πρ.οαιωνίων
έχιΐρών, τής Ελλάδος καί τής
Τσΐ'οκία;. 'Ενω μερικοί άπαισιό-
δοί'>ι έν Παρισίοις και Βελιγρα¬
διω προλέγουν ό'τι εντό; ενός ε-
τοί1: ή διά την ακρίβειαν μέχοι
ττ"|; 17 Ίουνίου τοϋ 1929 ή Μικρά
Άντάντ Οελίΐ'διαλυθτί, έξ ά7^>ου τό
ιμλειρι,νικόν α·ύτό πλ'ενμα των
Βλν.ανικώ νλαων προοιωνίζει την
τα/ρΐιιν σύναι[?ιν Βαλκανικοϋ Λθ-
ν.άονο, π£ρί ού ηδη γίνεται λόγο;
ά.τό ρνό; έ'τονς.
Έν τω μεταξυ ή Τουρκία έπαυ¬
σε νά έ'γη την σημασίαν, ην είχε
πο<ϊ/.ρΐ|.ιενου περί των ζητημάτων τοί ΑΤιιου, πρό τής καταργήσεως τού Σοιν.τανάτου καί τοΰ Καλιφά- του καϊ πρό τής ύπσβιβάσεως της Κωνστατινοχ»πόλεως έκ της Λροτέ- ρα; <δ?σποζούσης περιωπης της είς την σηυΕρινήν άσηιμότητα. Ή Τοΐ'θ/ία -/.αί ή Ελλάς σήαερον σν- ζητονν περί ζητημάτων, άτινα άπό τοΰ 1!)22 εδημιούργησαν δυσαρε- σκείας καιί παρεξηγήσεις. Ή Ελ¬ λάς είναι ή μόν ηΒαλκανική χώρα, μί την οποίαν ή Τουρκία, άπό τοϋ μεγΑου πολέμου έσχε καί εχει ά- ά'.όμη σοβαράς διαφωνίας. Ή Έλ ληη,κή ϋο-βολή είς την Άνατολίαν από τοΰ 1919 μΙχθι το{; ι922 εί¬ ναι (Γ/.όιιη ζωηρά εις τίιν μνήμην των Τούρκων. Ή Βουλγαρία 'ήτο σΐ'ΐιμα/ο; τής Τουρκίας είς τόν μέγαν πόλεμον. Μέ την Σε,ρθίαν ωι (μέ ΐφ' Ρον^ιανίαν ή Τουρκία ίΐ'ρισ/£ται είς φιλικάς σχέσεις. Εν Γελ·εύη οί σημερινοί επί των β;ωτερικων ύπουργοί της 'Ε/Ιά- οο: τ-αί τή; Τουρικία; Μιχαλακό- «οι·λο; κοα Τε%)ίκ Ρουσδή" Βέης, ηοχισαν^ ήδη συνεΛ'νοήσ'εις περί ^1'φιλιώσεως των δύο χωρων, καί το; μονον ίίποπτον είς ττ>ν δλην ύ-
ποιΐρσι,- είναι ο'τι ^ ^ δυ0 οίτοι
«ατατήν έκ Γενέυης επιστροφήν
των ιστάτ3ησον έν Μ^νω Οπως
/αιορτ>;,σουν τόν Μουσσολίνι. Βε-
«"»; /ι άριστον θά »%ο νά συνα-
9^!Ι το Βα>.κανικόν Λοκάρνο περί
ί"7-1»; καί διαιτησίιας χωρίς νά
σ^^ίΗλαιιΐβάνεται είς αιΤαό ά?.λη
|»Ι ΰσλκανική χώρα, ώς είναι ή
Ιτα/:ια ,Π η Γαλλ.ία.
Οιαδή-ο— καί αν ήσαν τα έλα-
τηοια τοΰ Μουσσολίνι ποό τής τε-
λευβια; 'Ε)1ηνο - Τουρκικήν συ-
ναντ,,σε^-, δ ΊταίλΛς δικτάτωρ έ-
ίί,οει τοιαύτην ησυχίαν, ωστε πρό
«•ιγων μπνων δ Τουρκικός Τύπος
ενθουσκχομΟΛ' τσυ είς την
ην πολιτικήν τοα» ποος άν-
ά ^ Γώλΐ
Γ.^^ώσλαυΐ
ηχθη ότι δλη εκείνη ή
.ια καί ύπομονητιάτης τού
,ηνυεν- κακόν διά τήν'αιγο-
ην Άνατολίαν.ί Ύπο-
* ε?εφράοιί3ησαΐν τότε υπό των
ΐο·,ων μηπ:α)ς ή Ίταλ[ ή_
την_Έλ/Λα διά μίαν δεντέ-
« ΰι>αντινήν περιπέτειαν, ιιε-
■>αα ισως νά συμπράξη μετ1 αΐ-
γ '7· '
τοϋ
ροσποίυνιαι τοϋ
είρηνικαί κα. ώς
)όλ ά
ν ρη ς
έν Κ^)«όλει άνταπο-
ϋ «ΝιοΟ Γιόρκ Τάϊμς»
ισΓ°9»«>ΰ καί άοχαιολογι-
ίτίϊρ(>; 'Ησα ίί
ρη,
έπιθυμεΐ απα>ς
^ ά τής
ί
^ ^ύς τσύ; δρσυς
τπγ^ ειρημενος αντοϋυοκρι-
*9°σαρμόςοντας εις τόν άδ.-
ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑ20ΥΝ ΝΑ ΕΠΙΖΗΤΗΣΗ ΤΗΝ ΣΥΜ-
ΦΙΑΙίίΣΙΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΑΑΔΑ ΚΑΙ ΤΑΣ ΛΟΙΠΑΣ ΧΏΡΑΣ ΤΟΥ ΑΙΜΟΥ.- ΦΛΙΝΕΤΑΙ Ο-
ΤΙ ΕΦΘΑΣΕΝ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΑΨΙΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΫ ΛΟΚΑΡΝΟ.-ΟΙ ΔΙ-
ΣΤΑΓΜΟΙ ΤΗΣ ΑΓΚΎΡΑΣ, ΕΝΕΚΑ ΤΗΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ.- ΟΙ
ΤΟΥΡΚΟΙ ΔΥΣΠΙΣΤΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΣΟΛΙΝΙ... ΑΙ
ΠΑΛΑΙΑΙ ΕΟΝΙΚΙΣΤΙΚΑΙ ΒΛΕΨΕΙΣ Τ«Ν ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΣΚΟΜ-
ΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΦΙΛΙ-
ΑΣ.- ΕΞ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΩΣ ΤΟΥ "Ν. Υ. ΤΑΊ'ΜΣ".
Η Πήτσες Μπράοι.·νιγκ, ή γνωστη σύζυγος τοΰ Ντάντυ ιη.ΐν^υι ^ ."··, ·ι ύποία θά έγείρχι δίκην κατά της Κάς Κά-
Θεριν "Αλλεν καί θά ζητήση 500.000 δολλάρια άποζημίωστν, διά τάς συκοφαντίας, ώς λέγει, τής τελευταίας. Ή
Κα Άλλεν ήγειρε δίκην διαζυγίου κατά τοΰ Άλλεν καί κατηγόρησε την Πήτσες, ώς έχουσαν στενάς σχέσεις μέ
τόν σύζυγον της. Τό ζεΰγος "Αλλεν φαίνεται έπίσης έδώ.
όρθωτον, ώς τόν άποκαλεΐ, Βυζαν-
τιντ,σμον, όστις κατέχει τό πνεϋμα
τοϋ συγχρόνου "Ελληνος και τοΰ
οποίον δεΐγμα, λέγει, ήτο ή Μι-
κρασιατική 'Εκστρατεία τοϋ 1919-
22. Διά νά πΐροσδέση τάς δύο τέως
ΙχΦρά; χώρα;, την 'ΕΙλλά'δα καί
την Τουρκίαν, είς τόν Ιταλικόν
άγώνα, ό Μουσσολίνι κατενόησιεν
ότι έφ' όσον αί Άθ-ήχ'αι ώνειροΛό-
λουν τ»|ν Κωνσταντιν'θΐ.'ιΛολΐν μέ
την πολύπλοκον εκείνην ΰπερο-
χή, ήν ή σύγχρονος 'Ε^Λά; λίαν εν
συνειδήτως: άρύεται έκ τοϋ άρχαί-
ου Λαρελθόντος τη;, αί Τουρίκικαί
ύΛοι)>ίαι οιΊδέποτε θά ε.ταυον. Εΐ·-
τυχώς, γράφει ό αίττό; άνταπιοκρι-
τής, έν τόο προσώπω τοϋ κ. Μι-
χαλακοστούλου ή σημερινή 'Ελί.«ς
ί'χει υπουργόν μέ κοσμοπολιτι>βάς
Ιδέας, ό δέ Ιταλός δικτάτωρ κα¬
τέβαλε πολλάς προσπαθείας διά
τοϋ Ιταλικού Τύπβ-υ όπως άποκη-
ρύξτι πρό τίνων μηΛΐίιν πάν σχέ¬
διον εναντίον της Τουοκίας.
Μόνον δσοι κατοικοΓ'ν έν Αθή¬
ναις υχΑ έν Κων)πάλει καί άνανι-
νακΛίουν τάς 'Βλλττνικάς καί Τούρ¬
κικα- εφημερίδας ανα^>νωρίζουν
ότι εν τόσον κλασσικόν ζή^τηψια δια
τηρεΐται άκ^Λαϊον είς τα πνε-ύματα
τοϋ μεταπολεμικοϋ αύτοϋ κόσιιου.
"Οταν δμως ενθυμηθή τις ότι τό
φλέγον ζήτηιμα τής άντα?Λαγης
των κάτοικον καί περιουσιών έν
Τουρκία καί έν Ελλάδι παρίχει
διαρκεΐς ένοχλήσεις είς την Μι-
κτήν Επιτροπήν, τότε θά άΛαιλη-
φθί) πως τό ποιραμικρόν επεισόδι¬
ον μεγαλοποιεΐται υπό τοϋ 'Ελλη-
νικοϋ καί Τουρκικοϋ Τύπσυ.
"Οταν ή άμαξοστοιχία, ήτις
φέρει Τούρικους βουλευτάς είς
την Άδρυα%Όύπο?.ιν, πρό; πανηγυ-
ρισιμόν τή; άποσπάσ'εως τη; πόλε¬
ως Ιδκείνης έκ των 'Ελ>.ήνων κατά
την διάρκειαν τοϋ πολέμου τοϋ
1919— 22, κρατήται είς τα 'Ελ-
ληνικά σύνορα ώς στολισμένη διά
Τουρκικών σηααιών, καί, οταν,
ώς λέγΕται, αί Έλληνΐς θίτουν
6όμ6ας είς τάς σιδηροδρομικώς
γραμΐιά;, ό καθεί; εχει πλήρη ε'ι-
κόνα τη; έν τω ΑΤμφ έπικραταίι-
στ>; καταιστάοϊως. "Οταν πάλιν ό
Τουρκικός Τύπος έξεγΐίρεται, έ-
πει&ή εί; τα έξώφυλλα των βιβλί-
οον, ών γίνεται χρήσις έν τοίς σχο-
λείοις της Ελλάδος παριστάνεται
ή Ελλάς δΐΐκνΰσυοϊα πρός την
'Ελληνΐ'κήν νεολαίαν τΐϊν αρχαί αν
ΐτρωτεύοηχταν τής Βυζαντινης αΰ-
τοκρατορίΐας μέ τόν ναόν τής Ά-
γίας Σοφίας μετοίδε'βί.ηιιένον είς
Τουρκικόν Τζαμίον, οί δύο γείτο-
νες δέν είναι ξτοιμοι διά σύναψιν
σννθήκης διαιτησίας ή φιλίας. Ε¬
άν δέ ή Ελλάς καί Τουρκία άδυ-
νατοϋν νά συιιφωνήσοττν, ειρήνη
έν τω Αΐμω οεν δύνοτται νά έπέλ-
Ούτω μέ την Τουρκιαν καί την
Έλλάδα εχούσας πραγματικάς δι¬
αφοράς πρός εξομάλυνσιν, καί μέ
την 'Ελλάβα καί Ρουμανίαν, ένι-
σχυούσας τάς φιλικάς των σχέσεις
ο δρόμος είναι Ιτοιμος δι* εν Βαλ-
ν.αντκόν Λοκάρνο, οποίον συνεζη¬
τήθη π·ρό ενός ετους, οταν ή Γιου¬
γκοσλαυία επεμψεν άττοστολήν εί;
την Τουρκίαν. Άλλ' ή έξωτερικαι
ΐΓθλιτική τής Τουρκία; είναι από¬
δειξις εναντίον των κολακειων τής
Ρώμης καί τοΰ Βϊλιγραδίοΐ'. Εάν
ή Δημοκρατία της Αγκύρα; άπε-
χη έκ τής συνάψεως δανείων ένε¬
κα των περιπ9Λκών της είς τα πα-
ί.αια Όυν»μανικά χρέη, ένθυμητέ-
ον ότι παρόμοιαι περυϊλοκαί ΰφί-
στανται όσον άφορα τάς παλαιάς
Ό&ωμανικάς σχέσεις μέ τάς ξέ¬
νας Δυνάμεις.
Ή "Αγκύρα είς δύο φοράς απέ¬
δειξεν δτι άποφεύγει νά είσέ).θΐ]
εις νέ"α; ΐυεριπλοκάς μέ τόν εξωτε¬
ρικόν κόσμον. Είς τα 1926 οταν
ή Μόσχα> προσΐίν'.άλεσε την Τονρκί
Γχν είς την Π ανασιααικήν συνδιά-
σκεψιν τής Όδησσοϋ χάριν άντι-
περισπασμοΰ κατά τής έπιρ>ροής
τοϋ Συνδέσμου των Εθνών, ή
Τονρκία ηρνήθη νά λάβη μέρος.
Όμοί<ι>; τό παρελθόν θέρος, ο¬
ταν ή περί Βαλκανικοϋ Λοκάρνο
ϊδ-έα τίνς Γιουγχ.οσλαυΐας ήτο ν'
αντιδράση είς την εν ΤΛ'ράνοι; νί¬
κην τοϋ Μουσσολινι, ή Τοινρκία
έμεινε πάλιν άμετοχος.
Άλλ' ή Τουρκία άπό κοινοϋ αε-
τά των ά?1ων Βαλκανικών Κρα-
τών κατανοεϊ τΐηιν ανάγκην τών_
σνν&ψΜ>ν ψύίας καί διαιτησίιας
άνευ τής σΐΛΐμετοχή; ξένη; δυνά-
μεο>ς. Λαμβανομενοον νπ' όψιν των
οΊ·μ(ρυών δυσκο)αών, αΐτινε; πα-
οαμενουν άκό[ΐ)ΐ μεταξΰ Γιουγκο-
σλανΐας καί "Ελλάδος διά την
Θεσσαλονίκην καί μεταξύ Βουλ¬
γαρίας, Ελλάδος καί Γιουγκο¬
σλαυία; διά τό ΜακΉοονΐκον ζήτη>-
μα, ή σΐιιπραξις τή; δημοκρατι¬
κής Τουρκίας, ώς Βαλκανικής δυ¬
νάμεως, διατελούσης έν ειρήνη
πρός πάντας τού; γείτονά; της,και"
συντελούσΐ); εί; την επέκτασιν τής
είρήνΓ)ς αύτί);, μεγάλως θά συμ-
6α?.τ| εις την λύσιν των διαφόρων
τούτων.
Ή άπ)οχή τής Άγκυρας διετη¬
ρήθη αυστηρώς εως ότου τίρχισεν
ή περί ειρήνη; οτ>ζήτιτ«ις. Ή "Αγ¬
κύρα επισήμως είσηλΐθε πάλιν είς
τα; Είιροχταϊκάς ύποθέοέϊι;, οίαν
εδέχθη την προσκλησιν τής Γενέυ¬
ης είς την προκαταρκτικήν Συνδι-
άακίψιν τοϋ άφοπλικϊμοϋ. Χάριν
των συμφερόντων της εϊρήνης, ιδί¬
ως μεταξύ των Βαλκανικών γει-
τόνων, ή Τουρ'χ.ία νυν προετοιμά-
ζεται όπως παίξη μέρος έξασφα-
λϋζον την ταχείαν πραγματοποίη¬
σίν της. Ή οίκονομι,-κή άνάπτν.-ξίς
της είναι ή ιιεγα).ειτέρα φροντίς
της, οί δέ δεσαοί της μετά Βα?.·κα-
νΐκά Κράτη ένΐιΓίχύονται, ώ; σιιμ-
βαίνει καί μέ τάς άλλας μεαακρι-
πμένας χώρα;, την Τσεχοσλαβαν.ί-
αν καί την Πολωνίαν, την Κίναν
καί την "Ιαπωνίαν, χάριν τοΰ σκθ-
ποϋ τούτου.
Ο
Ό καθηγηΐί^ Μπκσον, διευ-
θυντής τής μίΐτεωρολογικής υπη¬
ρεσίας των Παρισίων, εξέθεσε
δι' άνακοινώσεώς τού είς την Α¬
καδημίαν των Επιστήμων τα ά-
ποτελέσμιατα των παρατηρήσεων,
α;ί όποΤαι άπό τρυχκονταετίας γί-
νονται επί της διαυγείας τής άτ-
μοσφαίρας των Παρισίίον. 'Η κα-
θαρότης τής άτμοσφαΐίρας έξαρ-
τάται έ"κ τοϋ άριθιιοϋ των έντός
αυτής αίωρουμένων σταγονιδίων
ίίδαΐτος, εντός των οποίων ΰπάρ-
χουν μόρια σκάνης ή ·>οαπνοΰ. Αί
παρατηρήσει; άπέδειξαν ότι κατα
τό διάστημα, μιά; εΊκοσιπενταΕ-
τίας, τα σταγονίδια ταυτα τοϋ ν-
δαος μέ σκόνην ηυξησαν κατά
50 τοΤς εκατόν. "Εάν ή αύξησις
εξακολουθήση μετά της αύτη; α¬
ναλογίαν ή άτμόσφαιρα των Πα-
ρισίίον μ£τά δύο αίώνας δέν θα
είνε άνοοπντύσιμος.
_ΕΙΣΤΟ ΓΚΑΟΖΕΛ
Τό ζήτημα τοΰ Γκ}>οζέλ άπασχο
λεϊ έκ νέον τούς σοφούς καί τούς
παρακυλοιί&οΐηαας αΐτό. Αί νέαι
άνασκαΐφαί, τάς οποίας κάμνει μία
ομάς έπιστημόνων, έφερον είς
φώς νέα εύρήιιατα δίΐοια πρός έ-
κεΐνα, τα όποΤα δέν θεωροΰνται
γνήσια. Ίδίίος προν.α}.'εή την προ¬
σοχήν τεμάχιον έξ όπτής γής πε¬
ριέχον άλφα!6ητΐί«)ΰς χα,ρακτήρας.
Αί άνασκαφαί γίνονται ενώπιον
οτλήθους. Δύο κιντιματογραφοι λαμ
βάνουν φίλμς των άνασκαφων καΐ
είς τάδΰο σημεϊα δπου ένεργοϋν-
ται οΛται. Τό π?ρίφηΜθν τεμάχι¬
ον της δπτης γης εδρεν είς έργά-
της την τρίτην ημέραν των άνα-
σκαφών ένω ειργάζετο νπό ραγ¬
δαίαν βροχήν.
Η ΤΟΤΡΚΙΑ ΩΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΤΗΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ
"Αλλοτε ή άνοιξις εψίρε προα
πολέμου είς τόν Αί
,,ον" Εφέτος αντιθέτως ή άνοιξις
ί^ μέ διαδόσεις εϊρήνης επί τής
γΓι- ί'ν άνίτρώποις ευδοτ/.ίας, ό δέ
πάίέιω- κατέφυγε {-πό την γήν,.Ιξ
'α5 /αί οί άλλεπα/Ληλοι σεισμοί, οί
Τινε- επέφερον τόσας καταιστρο
<τά-" ίίς την Βουλγαρίαν, την Μ" ' * χ τ" Υ"τ"1 * ' ϊ Τουοκίαν, και την ΕλΛαθα. Καίτοι δέ μέχρι τή; ωρ>α; ταύ
-η: οί πόλεμοι αύτοι των ύποχθο·
,[μ)ν δυνάαεων έξακο^.οΐ'9οϋν α-
·ίΡι, ιΐνακωχή);, οί έπίγειοι κάτοικοι
τ,όν ^ρι,μένων χωρών σννεχίζουν
τα: ί·πέρ τή; ειρήνη·; ποοκτπα&εί-
α-"τι«ν, άφοϋ αί φιλοπόλεμοι δια-
θεσει; των επί δεκά'δα; έτών απέ¬
βησαν έπιζήμιοι εί; αντούς.
Κατότιν τή; 'Ελληνο - Ροι-μα
νιν.ιΐ; σι·νΌ·ι>κη; φιλίας, διεξάγον-
ται ΐ'Γ'ΐ' διαπραγ/ματεύσεις ομοίας
ουνΟΐ|/-ΐ|ς; μεταξυ δύο πρ.οαιωνίων
έχιΐρών, τής Ελλάδος καί τής
Τσΐ'οκία;. 'Ενω μερικοί άπαισιό-
δοί'>ι έν Παρισίοις και Βελιγρα¬
διω προλέγουν ό'τι εντό; ενός ε-
τοί1: ή διά την ακρίβειαν μέχοι
ττ"|; 17 Ίουνίου τοϋ 1929 ή Μικρά
Άντάντ Οελίΐ'διαλυθτί, έξ ά7^>ου τό
ιμλειρι,νικόν α·ύτό πλ'ενμα των
Βλν.ανικώ νλαων προοιωνίζει την
τα/ρΐιιν σύναι[?ιν Βαλκανικοϋ Λθ-
ν.άονο, π£ρί ού ηδη γίνεται λόγο;
ά.τό ρνό; έ'τονς.
Έν τω μεταξυ ή Τουρκία έπαυ¬
σε νά έ'γη την σημασίαν, ην είχε
πο<ϊ/.ρΐ|.ιενου περί των ζητημάτων τοί ΑΤιιου, πρό τής καταργήσεως τού Σοιν.τανάτου καί τοΰ Καλιφά- του καϊ πρό τής ύπσβιβάσεως της Κωνστατινοχ»πόλεως έκ της Λροτέ- ρα; <δ?σποζούσης περιωπης της είς την σηυΕρινήν άσηιμότητα. Ή Τοΐ'θ/ία -/.αί ή Ελλάς σήαερον σν- ζητονν περί ζητημάτων, άτινα άπό τοΰ 1!)22 εδημιούργησαν δυσαρε- σκείας καιί παρεξηγήσεις. Ή Ελ¬ λάς είναι ή μόν ηΒαλκανική χώρα, μί την οποίαν ή Τουρκία, άπό τοϋ μεγΑου πολέμου έσχε καί εχει ά- ά'.όμη σοβαράς διαφωνίας. Ή Έλ ληη,κή ϋο-βολή είς την Άνατολίαν από τοΰ 1919 μΙχθι το{; ι922 εί¬ ναι (Γ/.όιιη ζωηρά εις τίιν μνήμην των Τούρκων. Ή Βουλγαρία 'ήτο σΐ'ΐιμα/ο; τής Τουρκίας είς τόν μέγαν πόλεμον. Μέ την Σε,ρθίαν ωι (μέ ΐφ' Ρον^ιανίαν ή Τουρκία ίΐ'ρισ/£ται είς φιλικάς σχέσεις. Εν Γελ·εύη οί σημερινοί επί των β;ωτερικων ύπουργοί της 'Ε/Ιά- οο: τ-αί τή; Τουρικία; Μιχαλακό- «οι·λο; κοα Τε%)ίκ Ρουσδή" Βέης, ηοχισαν^ ήδη συνεΛ'νοήσ'εις περί ^1'φιλιώσεως των δύο χωρων, καί το; μονον ίίποπτον είς ττ>ν δλην ύ-
ποιΐρσι,- είναι ο'τι ^ ^ δυ0 οίτοι
«ατατήν έκ Γενέυης επιστροφήν
των ιστάτ3ησον έν Μ^νω Οπως
/αιορτ>;,σουν τόν Μουσσολίνι. Βε-
«"»; /ι άριστον θά »%ο νά συνα-
9^!Ι το Βα>.κανικόν Λοκάρνο περί
ί"7-1»; καί διαιτησίιας χωρίς νά
σ^^ίΗλαιιΐβάνεται είς αιΤαό ά?.λη
|»Ι ΰσλκανική χώρα, ώς είναι ή
Ιτα/:ια ,Π η Γαλλ.ία.
Οιαδή-ο— καί αν ήσαν τα έλα-
τηοια τοΰ Μουσσολίνι ποό τής τε-
λευβια; 'Ε)1ηνο - Τουρκικήν συ-
ναντ,,σε^-, δ ΊταίλΛς δικτάτωρ έ-
ίί,οει τοιαύτην ησυχίαν, ωστε πρό
«•ιγων μπνων δ Τουρκικός Τύπος
ενθουσκχομΟΛ' τσυ είς την
ην πολιτικήν τοα» ποος άν-
ά ^ Γώλΐ
Γ.^^ώσλαυΐ
ηχθη ότι δλη εκείνη ή
.ια καί ύπομονητιάτης τού
,ηνυεν- κακόν διά τήν'αιγο-
ην Άνατολίαν.ί Ύπο-
* ε?εφράοιί3ησαΐν τότε υπό των
ΐο·,ων μηπ:α)ς ή Ίταλ[ ή_
την_Έλ/Λα διά μίαν δεντέ-
« ΰι>αντινήν περιπέτειαν, ιιε-
■>αα ισως νά συμπράξη μετ1 αΐ-
γ '7· '
τοϋ
ροσποίυνιαι τοϋ
είρηνικαί κα. ώς
)όλ ά
ν ρη ς
έν Κ^)«όλει άνταπο-
ϋ «ΝιοΟ Γιόρκ Τάϊμς»
ισΓ°9»«>ΰ καί άοχαιολογι-
ίτίϊρ(>; 'Ησα ίί
ρη,
έπιθυμεΐ απα>ς
^ ά τής
ί
^ ^ύς τσύ; δρσυς
τπγ^ ειρημενος αντοϋυοκρι-
*9°σαρμόςοντας εις τόν άδ.-
ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑ20ΥΝ ΝΑ ΕΠΙΖΗΤΗΣΗ ΤΗΝ ΣΥΜ-
ΦΙΑΙίίΣΙΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΑΑΔΑ ΚΑΙ ΤΑΣ ΛΟΙΠΑΣ ΧΏΡΑΣ ΤΟΥ ΑΙΜΟΥ.- ΦΛΙΝΕΤΑΙ Ο-
ΤΙ ΕΦΘΑΣΕΝ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΑΨΙΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΫ ΛΟΚΑΡΝΟ.-ΟΙ ΔΙ-
ΣΤΑΓΜΟΙ ΤΗΣ ΑΓΚΎΡΑΣ, ΕΝΕΚΑ ΤΗΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ.- ΟΙ
ΤΟΥΡΚΟΙ ΔΥΣΠΙΣΤΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΣΟΛΙΝΙ... ΑΙ
ΠΑΛΑΙΑΙ ΕΟΝΙΚΙΣΤΙΚΑΙ ΒΛΕΨΕΙΣ Τ«Ν ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΣΚΟΜ-
ΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΦΙΛΙ-
ΑΣ.- ΕΞ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΩΣ ΤΟΥ "Ν. Υ. ΤΑΊ'ΜΣ".
Η Πήτσες Μπράοι.·νιγκ, ή γνωστη σύζυγος τοΰ Ντάντυ ιη.ΐν^υι ^ ."··, ·ι ύποία θά έγείρχι δίκην κατά της Κάς Κά-
Θεριν "Αλλεν καί θά ζητήση 500.000 δολλάρια άποζημίωστν, διά τάς συκοφαντίας, ώς λέγει, τής τελευταίας. Ή
Κα Άλλεν ήγειρε δίκην διαζυγίου κατά τοΰ Άλλεν καί κατηγόρησε την Πήτσες, ώς έχουσαν στενάς σχέσεις μέ
τόν σύζυγον της. Τό ζεΰγος "Αλλεν φαίνεται έπίσης έδώ.
όρθωτον, ώς τόν άποκαλεΐ, Βυζαν-
τιντ,σμον, όστις κατέχει τό πνεϋμα
τοϋ συγχρόνου "Ελληνος και τοΰ
οποίον δεΐγμα, λέγει, ήτο ή Μι-
κρασιατική 'Εκστρατεία τοϋ 1919-
22. Διά νά πΐροσδέση τάς δύο τέως
ΙχΦρά; χώρα;, την 'ΕΙλλά'δα καί
την Τουρκίαν, είς τόν Ιταλικόν
άγώνα, ό Μουσσολίνι κατενόησιεν
ότι έφ' όσον αί Άθ-ήχ'αι ώνειροΛό-
λουν τ»|ν Κωνσταντιν'θΐ.'ιΛολΐν μέ
την πολύπλοκον εκείνην ΰπερο-
χή, ήν ή σύγχρονος 'Ε^Λά; λίαν εν
συνειδήτως: άρύεται έκ τοϋ άρχαί-
ου Λαρελθόντος τη;, αί Τουρίκικαί
ύΛοι)>ίαι οιΊδέποτε θά ε.ταυον. Εΐ·-
τυχώς, γράφει ό αίττό; άνταπιοκρι-
τής, έν τόο προσώπω τοϋ κ. Μι-
χαλακοστούλου ή σημερινή 'Ελί.«ς
ί'χει υπουργόν μέ κοσμοπολιτι>βάς
Ιδέας, ό δέ Ιταλός δικτάτωρ κα¬
τέβαλε πολλάς προσπαθείας διά
τοϋ Ιταλικού Τύπβ-υ όπως άποκη-
ρύξτι πρό τίνων μηΛΐίιν πάν σχέ¬
διον εναντίον της Τουοκίας.
Μόνον δσοι κατοικοΓ'ν έν Αθή¬
ναις υχΑ έν Κων)πάλει καί άνανι-
νακΛίουν τάς 'Βλλττνικάς καί Τούρ¬
κικα- εφημερίδας ανα^>νωρίζουν
ότι εν τόσον κλασσικόν ζή^τηψια δια
τηρεΐται άκ^Λαϊον είς τα πνε-ύματα
τοϋ μεταπολεμικοϋ αύτοϋ κόσιιου.
"Οταν δμως ενθυμηθή τις ότι τό
φλέγον ζήτηιμα τής άντα?Λαγης
των κάτοικον καί περιουσιών έν
Τουρκία καί έν Ελλάδι παρίχει
διαρκεΐς ένοχλήσεις είς την Μι-
κτήν Επιτροπήν, τότε θά άΛαιλη-
φθί) πως τό ποιραμικρόν επεισόδι¬
ον μεγαλοποιεΐται υπό τοϋ 'Ελλη-
νικοϋ καί Τουρκικοϋ Τύπσυ.
"Οταν ή άμαξοστοιχία, ήτις
φέρει Τούρικους βουλευτάς είς
την Άδρυα%Όύπο?.ιν, πρό; πανηγυ-
ρισιμόν τή; άποσπάσ'εως τη; πόλε¬
ως Ιδκείνης έκ των 'Ελ>.ήνων κατά
την διάρκειαν τοϋ πολέμου τοϋ
1919— 22, κρατήται είς τα 'Ελ-
ληνικά σύνορα ώς στολισμένη διά
Τουρκικών σηααιών, καί, οταν,
ώς λέγΕται, αί Έλληνΐς θίτουν
6όμ6ας είς τάς σιδηροδρομικώς
γραμΐιά;, ό καθεί; εχει πλήρη ε'ι-
κόνα τη; έν τω ΑΤμφ έπικραταίι-
στ>; καταιστάοϊως. "Οταν πάλιν ό
Τουρκικός Τύπος έξεγΐίρεται, έ-
πει&ή εί; τα έξώφυλλα των βιβλί-
οον, ών γίνεται χρήσις έν τοίς σχο-
λείοις της Ελλάδος παριστάνεται
ή Ελλάς δΐΐκνΰσυοϊα πρός την
'Ελληνΐ'κήν νεολαίαν τΐϊν αρχαί αν
ΐτρωτεύοηχταν τής Βυζαντινης αΰ-
τοκρατορίΐας μέ τόν ναόν τής Ά-
γίας Σοφίας μετοίδε'βί.ηιιένον είς
Τουρκικόν Τζαμίον, οί δύο γείτο-
νες δέν είναι ξτοιμοι διά σύναψιν
σννθήκης διαιτησίας ή φιλίας. Ε¬
άν δέ ή Ελλάς καί Τουρκία άδυ-
νατοϋν νά συιιφωνήσοττν, ειρήνη
έν τω Αΐμω οεν δύνοτται νά έπέλ-
Ούτω μέ την Τουρκιαν καί την
Έλλάδα εχούσας πραγματικάς δι¬
αφοράς πρός εξομάλυνσιν, καί μέ
την 'Ελλάβα καί Ρουμανίαν, ένι-
σχυούσας τάς φιλικάς των σχέσεις
ο δρόμος είναι Ιτοιμος δι* εν Βαλ-
ν.αντκόν Λοκάρνο, οποίον συνεζη¬
τήθη π·ρό ενός ετους, οταν ή Γιου¬
γκοσλαυία επεμψεν άττοστολήν εί;
την Τουρκίαν. Άλλ' ή έξωτερικαι
ΐΓθλιτική τής Τουρκία; είναι από¬
δειξις εναντίον των κολακειων τής
Ρώμης καί τοΰ Βϊλιγραδίοΐ'. Εάν
ή Δημοκρατία της Αγκύρα; άπε-
χη έκ τής συνάψεως δανείων ένε¬
κα των περιπ9Λκών της είς τα πα-
ί.αια Όυν»μανικά χρέη, ένθυμητέ-
ον ότι παρόμοιαι περυϊλοκαί ΰφί-
στανται όσον άφορα τάς παλαιάς
Ό&ωμανικάς σχέσεις μέ τάς ξέ¬
νας Δυνάμεις.
Ή "Αγκύρα είς δύο φοράς απέ¬
δειξεν δτι άποφεύγει νά είσέ).θΐ]
εις νέ"α; ΐυεριπλοκάς μέ τόν εξωτε¬
ρικόν κόσμον. Είς τα 1926 οταν
ή Μόσχα> προσΐίν'.άλεσε την Τονρκί
Γχν είς την Π ανασιααικήν συνδιά-
σκεψιν τής Όδησσοϋ χάριν άντι-
περισπασμοΰ κατά τής έπιρ>ροής
τοϋ Συνδέσμου των Εθνών, ή
Τονρκία ηρνήθη νά λάβη μέρος.
Όμοί<ι>; τό παρελθόν θέρος, ο¬
ταν ή περί Βαλκανικοϋ Λοκάρνο
ϊδ-έα τίνς Γιουγχ.οσλαυΐας ήτο ν'
αντιδράση είς την εν ΤΛ'ράνοι; νί¬
κην τοϋ Μουσσολινι, ή Τοινρκία
έμεινε πάλιν άμετοχος.
Άλλ' ή Τουρκία άπό κοινοϋ αε-
τά των ά?1ων Βαλκανικών Κρα-
τών κατανοεϊ τΐηιν ανάγκην τών_
σνν&ψΜ>ν ψύίας καί διαιτησίιας
άνευ τής σΐΛΐμετοχή; ξένη; δυνά-
μεο>ς. Λαμβανομενοον νπ' όψιν των
οΊ·μ(ρυών δυσκο)αών, αΐτινε; πα-
οαμενουν άκό[ΐ)ΐ μεταξΰ Γιουγκο-
σλανΐας καί "Ελλάδος διά την
Θεσσαλονίκην καί μεταξύ Βουλ¬
γαρίας, Ελλάδος καί Γιουγκο¬
σλαυία; διά τό ΜακΉοονΐκον ζήτη>-
μα, ή σΐιιπραξις τή; δημοκρατι¬
κής Τουρκίας, ώς Βαλκανικής δυ¬
νάμεως, διατελούσης έν ειρήνη
πρός πάντας τού; γείτονά; της,και"
συντελούσΐ); εί; την επέκτασιν τής
είρήνΓ)ς αύτί);, μεγάλως θά συμ-
6α?.τ| εις την λύσιν των διαφόρων
τούτων.
Ή άπ)οχή τής Άγκυρας διετη¬
ρήθη αυστηρώς εως ότου τίρχισεν
ή περί ειρήνη; οτ>ζήτιτ«ις. Ή "Αγ¬
κύρα επισήμως είσηλΐθε πάλιν είς
τα; Είιροχταϊκάς ύποθέοέϊι;, οίαν
εδέχθη την προσκλησιν τής Γενέυ¬
ης είς την προκαταρκτικήν Συνδι-
άακίψιν τοϋ άφοπλικϊμοϋ. Χάριν
των συμφερόντων της εϊρήνης, ιδί¬
ως μεταξύ των Βαλκανικών γει-
τόνων, ή Τουρ'χ.ία νυν προετοιμά-
ζεται όπως παίξη μέρος έξασφα-
λϋζον την ταχείαν πραγματοποίη¬
σίν της. Ή οίκονομι,-κή άνάπτν.-ξίς
της είναι ή ιιεγα).ειτέρα φροντίς
της, οί δέ δεσαοί της μετά Βα?.·κα-
νΐκά Κράτη ένΐιΓίχύονται, ώ; σιιμ-
βαίνει καί μέ τάς άλλας μεαακρι-
πμένας χώρα;, την Τσεχοσλαβαν.ί-
αν καί την Πολωνίαν, την Κίναν
καί την "Ιαπωνίαν, χάριν τοΰ σκθ-
ποϋ τούτου.
Ο
Ό καθηγηΐί^ Μπκσον, διευ-
θυντής τής μίΐτεωρολογικής υπη¬
ρεσίας των Παρισίων, εξέθεσε
δι' άνακοινώσεώς τού είς την Α¬
καδημίαν των Επιστήμων τα ά-
ποτελέσμιατα των παρατηρήσεων,
α;ί όποΤαι άπό τρυχκονταετίας γί-
νονται επί της διαυγείας τής άτ-
μοσφαίρας των Παρισίίον. 'Η κα-
θαρότης τής άτμοσφαΐίρας έξαρ-
τάται έ"κ τοϋ άριθιιοϋ των έντός
αυτής αίωρουμένων σταγονιδίων
ίίδαΐτος, εντός των οποίων ΰπάρ-
χουν μόρια σκάνης ή ·>οαπνοΰ. Αί
παρατηρήσει; άπέδειξαν ότι κατα
τό διάστημα, μιά; εΊκοσιπενταΕ-
τίας, τα σταγονίδια ταυτα τοϋ ν-
δαος μέ σκόνην ηυξησαν κατά
50 τοΤς εκατόν. "Εάν ή αύξησις
εξακολουθήση μετά της αύτη; α¬
ναλογίαν ή άτμόσφαιρα των Πα-
ρισίίον μ£τά δύο αίώνας δέν θα
είνε άνοοπντύσιμος.
_ΕΙΣΤΟ ΓΚΑΟΖΕΛ
Τό ζήτημα τοΰ Γκ}>οζέλ άπασχο
λεϊ έκ νέον τούς σοφούς καί τούς
παρακυλοιί&οΐηαας αΐτό. Αί νέαι
άνασκαΐφαί, τάς οποίας κάμνει μία
ομάς έπιστημόνων, έφερον είς
φώς νέα εύρήιιατα δίΐοια πρός έ-
κεΐνα, τα όποΤα δέν θεωροΰνται
γνήσια. Ίδίίος προν.α}.'εή την προ¬
σοχήν τεμάχιον έξ όπτής γής πε¬
ριέχον άλφα!6ητΐί«)ΰς χα,ρακτήρας.
Αί άνασκαφαί γίνονται ενώπιον
οτλήθους. Δύο κιντιματογραφοι λαμ
βάνουν φίλμς των άνασκαφων καΐ
είς τάδΰο σημεϊα δπου ένεργοϋν-
ται οΛται. Τό π?ρίφηΜθν τεμάχι¬
ον της δπτης γης εδρεν είς έργά-
της την τρίτην ημέραν των άνα-
σκαφών ένω ειργάζετο νπό ραγ¬
δαίαν βροχήν.
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 50 ΜΑΙΟΥ, 1928.
^
Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΙΣ ΜΙΑΣ ΥΠΕΡ^ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΜΕΝΗΣ
Οί αναγνώσται των σελίδων
τούτων γνωρίζουν ήδη ότι ή Ά-
μερικανίς Νάνσυ "Ανν Μίλλερ Έ¬
γινεν Ίνδή Πριγκίπισσα, δέν
γνωρίζουν δμως τό τίμητια, όπερ έ-
πλήρωσε ή οηθείσα νεάνις διά την
ιδικήν αυτήν κατάπτωσιν.
Ή Νάνσυ Μίλλερ έ'χα<τε τό ο- νοιια ί της, την θρησκείαν τη- "/αι έθνικότητά της. Άπτ/ήρυξί ό θΐ ώ ό υ' την πάν δ,τι θεωββίται ώς ιερόν υφ' δλων των Άμερικανίδων καί έγ¬ κατέλειψε την ελευθερίαν, την ο¬ ποίαν άπολαύει ή γυνή έν τή πλέ¬ ον πεπολιτισαενη χώρα τοϋ κόσμον δπως καταστή δούλη ενός ε'ιδωλο λάτρου εν τή όπισΘοδρ>οιιΐΛοτέρ«
χώρα τή; ύφηλίου. Ύτανδοεύθη
τόν διάσηυσν επί βαρΐβαρότητι
πριόην Μουχαραγιάν τής Ίνδώ-
ρας, όστις προηγουμένως είχεν α-
κρωτηριάση άπανθρώπως την μι¬
κράν χορεύτριαν Μώαταζ Μπέγ-
κωμ, έκβληθείς διά τουτο υπο των
"Αγγλων τοϋ 'ϊνδικοΰ θρόνον τού.
"Ανδρες καί γυναΐκες τοΰ πε¬
πολιτισμένου κόσιιον διεμαρτυρή¬
θησαν καί προσεπχί'θησαν νά μα-
ταιώσουν τόν γάμον εκείνον. Καί
αύτοι ετι οί Ίνδοί τόν άπέκρου-
σαν. "Οταν δέ, είς τό πεΐσμα δλων,
ή Νάνσυ έγκατέλειψε την Χριστι¬
ανικήν θρησ,ίείαν της, τό δνομά
της καί τα δικαιώματα τής γυναι¬
κός, ή Γυναιχτία "Ένωσις τ%
Χριστιανικής Έγκρατείας καί έ¬
τεραι όργανώσεις υπέρ τής "προο¬
δον τοΰ γυναικείον φύλου, απηύ¬
θυναν αΐτήσεις πρός την Άμερι-
κανικήν Κυβέρνησιν ζητοϋσαι ν'
ή
απαγορευθή
Ά
ζη
άλλαξοπ'ΐστή-
έ
σασαν Άμερικανίδα ή έκ νεον εΐ-
σοδος εις τάς Ηνωμένας Π ολιτεί-
ας. Έν τω μεταξύ καμμιά αλλη
χώρα δέν την θέλει, ποΛύ δέ όλιγώ
τε:ρον ΐσως αί Ίνδίαι. Ούδεμία γυ¬
νή εγινε ποτε τόσον άποδιοπομπαία
όσον αυτή.
Είς καμμίαν άλλην χώραν η έ-
Λοχήν ή θέσις της γυναικός ήτο
τόσον ύψη^η καί ελευθέρα όσον
είναι σήμερον έν ταίς Ήνωμέναις
Πολιτείαις, καί είς ουδέν άλλο με¬
ρος τής γης αυτή είναι τόσον έ-
ξηυτΐλισμενη όσον έν Ίνδίαις.
Καί δμως ή δεσποινίς Μίλλερ, έξ
Ιδίας ελευθέρα; βουλήσεως, πρού-
τίμησε νά περιφρονήση παν δ,τι
τό φΰΐλόν της εκερδισεν εντός
2.000 έτών, δπως καταστή ή νόμι-
μος δούλη άνδρός, τοΰ οποίον ή
π·ρός τάς γυναίκας συμπεριφορά
■ήτο τοιαύτη ωστε δέν ήτο ανεκτή
όντε είς αύτάς τάς Ίνδιας.
Μερικοί άνθρωοτοι είναι πράθυ-
μοι νά ύποστοΰν τα πάντα, άρκεΐ
νά κερ<δίσουν χρήμαΐτα, δέν ύπάρ- χει δέ άμφιβολία ότι ό Πρΐγκ-ιψ ϊχη αφθονα. "Οταν ήτο Τουκόρ- ζη Ραο Γ' επί τοϋ θρόνον της Ίνδώρας, ή περιουσία τού υπελο¬ γίζετο είς 300 έκατομμύρια δολ- λάρια. Την περιουσίαν αύτην ε- ρ ρ ή χει καί σημερον ούτος έφ' φ καί θεωρεΐται ώς είς εκ των πλουηω- ΐέρων άνθρώΐπων τής Άσίας. Τώ- ρα εν μερος τής περιουσίας αυ¬ τής πιθανόν ν' άξίζη ολίγους μή¬ νας, η ίονος ετη, δυστυχίας. Κατά νί)ν τελετήν τοϋ γάμον δ Π ρΐγκιιΐ; τής έτύλιξε πέριξ το-ϋ λαιμόν τής Μίςς Μίλλερ όριμαιθόν έ>κ μαργα-
ριτών μήκους 30 ποδών. 'Η άξία
ΐοϋ κοσμήματο; αυτόν εΐναι άρκε-
ιή διά την Μιςς Μίλλε'ρ όπως ζή
§κ τοϋ είσοδήματός της καθ1 όλον
τό υπόλοιπον της ζωη; της. Βρα¬
δύτερον δ ϊδιος ένεχείρισεν είς ο?υ-
ΐήν καλάθιον πλήρες άδαμάντων,
πμαράγδων καί ρουβινίων, άξί«;
πϊρίπου 20 έκατοΐιμνρίων δο?1α-
ρίων. Φαίνεται δντως α>ς ή Μίς;
Μίλλερ νά έπίλοντησε διά μιας;
ίϊλλ' δρά γε είναι τουτο αληθίς;
Τί είναι το μερίδιον μιάς Ίνδής
σύζυγον;
Μία Ίνδή συζνγος δέν έξουσι-
άζει τίποτε, έκτός εκείνον τό οποί¬
ον εύαρεστεϊται ό σΰζυγάς της νά
Της ■δώση, ά λ/.άτ/ΐαι αύτό άν.όμη
είναι Ιδικόν της μόνον έ'ως ότου έ-
θοεΐνος τό άφαιρέστι πάλιν σπ' αύ¬
την. Έν περιπτώσει διαζυγίου δέν
ϊχει εξοδα διατροφη;, οΐ'ιτε προι-
χα δικαιώματα ι) α)λα π^ριονισια
ϋ ό
ΠΆΣ Η ΜΙΣ ΜΙΛΛΕΡ, ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΙΣΜΑ ΤίΙΝ ΣΥΓΓΕΝΠΝ ΤΗΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,
ΑΠΗΡΝΗΘΗ ΤΟ ΟΝΟΗΙΑ ΤΗΣ, ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ,
ΔΙΑ ΝΑ ΑΣΠΑΣΘΗ ΤΟΝ ΒΟΥΔΔΙΣΜΟΝ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΗ ΣΥΖΥΓΟΣ ΕΝΟΣ ΕΚ-
ΠΤΠΤΟΥ ΙΝΔΟΥ ΜΑΧΑΡΑΓΙΑ, ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΟΥ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ
ηΛΟΥΤΟΥ.-. ΑΙ ΔΙΑΤΥΠβΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΛΛΑΞΟΠΙΣΤΛΣ ΚΑΙ ΓΑΜΟΥ.
'κ τοϋ ταπηνώς έσκνιιμένοιι α?
οίιχ ίίττον ζηίλοατνπου τραχήί.ου
μκϊς έκ των αλλων συζΰγων, αί ο¬
ποίαι εν τώ μεταξΰ εχουν οόριαμέ-
να δικαιώιιατα προτεραιότητος
καί ύπεροχή;, έπιτρέπ-οα'τα εις α-ίν-
τά; νά περιψρονοϋν την νεωστί
εισερχοιιενη,ν εις το χαρεμιον
"Ο¬
ταν ό Π ρΐγκιψ. άρχίζιι νό βαού-
νεται την τεί,ευταίαν νεόλ'ψφόν
το^^ή συνήθεια κιαί τό πρέπον θά
Είναι νά παραδώση τδν ?λ ιιαρνα-
ριτών όρμοτθόν καί τό καλάθιοιν
«έ τα κοοΐμήματα ί'ϊ; την νέαν ευ-
λΌθΐ'|.ιενην τού, διότι κατά τόν Ίν-
διν,όν νόμον ό σύζυγο; δΐ'ναται νά
εξακολουθή όλονέν λαμβάνων ν«εας
συζΰ^γους.
Τα κοσμήματα αΰτά δέν είναι
δώρα, όύλα 5άνεια. "Οταν είς ,Α-
μερικανός εκατοιιμυριοκ/θί περ-
να τόν δακτνλιον είς τόν δάκτυλον
μια; γυναικός ή χείρ αυτής αυτο¬
στιγμεί λαιιΐβάνει εις την κατοχήν
της μέρος της άξία; πάσης κτη-
ματικής πχρκχι>σίας, ήν έκιείνος έ-
Εουσιάζει τότε η μέλλει ν' αποκτή¬
ση κατά την διάρι/ειαν τοϋ σιτζν-
γικοΰ των βίον. Άνευ της γρα-
πτής συγκαταί9ί.σείΰς της, δηλαδή
τής έγ/αταίλείψεως των προικώαχν
δά δί θ
ή γ
δικαιωμάτων
λ ά
ρ
ουδείς ανθρω-
χ^ ή ή
πρωην Μαχαραγιάς εχει
άνάκτορα, ίδίζ
ΰ
μ ^ ρ
πος θέλει άγοράιση μέρο.; αυτής ή
θέλει δεχθγ^ αυτήν ώς ύποθήκην.
Ό πρωην Μαχαραγιάς εχει
πολλά ρ ^ζ
τοΰς μΰθΌιις τής χαλιμάς, και εν
ί% αυτών κτισμέΛΌν διά ροδοχρό-
ου μαριιιάρου, θΐωρεϊται ώς τό
λαμπρότερον δ?.ων των άνακτόρον
των Ίνδιων. 'Έκτός αυτών ό Ίν-
δός έξουσιάζει μεγάλας εκτάσεις
γης, αί σνζυγοί τού δμο>ς δέν ε'-
χουν περισσότερα νόμιαα δικαιώ-
ματα έπ' αύτΟΛ' άφ' όσα εχουν οί
δεκχικισχίλιοι ΰπηριέται τον τ* ή έν.
τριακοσίων έλεφάντων άγέλη τού.
Ύποτι·θενιένον ότι ό σΰζνγός της
ρέρεται πρός την Άμερικανίοα νέ¬
αν καθ" δν τρόπον καί πρός τάς
άλλας δΰο νομίίμους συζυγοχνς τον,
σνμπεραίνεται ότι αυτή έλαβεν ώς
σιρμφικόν δώρον 1.000 ωραίας και
δαπανηράς έοθητας, έξ ών ποί>.-
λαί ήσαιν κεντημεναι διά χρνσοϋ
αί πολυτίματν λίθίον. Αί έσυνιτες
αυταί τουλάχιστον άνήκοα'σιν ά-
πθ/ίλειστιζως είς αυτήν, διότι δέν
ύπάιρχει πιθανότης νά μεταβιβα-
σθώσιν είς άλλην άντίζηλόν της.
Άλλά καί είς τό ζήτημα τουτο
ίνπάρχει περιορισμός, διότι ή 'δία
δέν εχει τό δικαίωμα νά έ'κλέγη
ποίον εκ των έσθτρτων θά φορέστ).
Τό δικαίωμα τουτο άνήικει είς τόν
τελίτάρχην καί εις την οίκονόμον
τοϋ άνακτόρου, οί άποΤοι άποφασί-
ζονν τί θά φορέση ή σΐζυγος όπως
άρέση καλλίτερον είς τόν αΰθέντην
της. Είναι δηλαδή. αί έσθητες αη!'-
ταί μόνον κατ' δνονια ίδικαί ττ»ς,
ώς αί πΌλυτελεΐς άμχραεσεις των
ιΐθοποιών, τάς οποίας παρέχουν
είς αυτάς οί θεατρώναα. όπονς τάς
φορέσουν είς την παροίσταοΊν, άλ¬
λά τάς άφαιροϋν πά).ιν παρ' αΰ-
μ ) ρ
χά τοιαϋτα περισσότερα έ/είνων.
δτινα εχει ό κύων ή ό ΐππΐος τοΐ
Ή ώραία Βαλεντίνα
28 έ-ών, Ρωσσίς χςρεύτρια, ή όχ
συζύγον." Ό όρμαθός έ^εΐνος των έςελένη Βασίλισσα τής έν Νέα 'Υ-
έξή'ίθη άναμ(τι6ό/.ωςί όρκη Ρωσσιν.τίς χαροικίας
Ή Κα Πώλα Ρόλφ της οποίας τό γαμήλιον ταξείδιον διεκόπη, δταν ό σύ-
ζυγός της συνελήφθη είς Σήαττλ. Γουάσ., κατόπιν ενός τηλεγραφήματος
τής άστυνομίας Μς "Αντζελες, ότι κατεζητείτο επί κλοπχί Ή Κα Ρόλφ ε¬
πέτυχε την επί έγγυησει άποφυλακισιν τοΰ συζύγου της καί την μή έκδοσιν
τού είς Καλιφόρνιαν.
των μετά τό τέλος τής παρ«στά-
Ιδίας νεκρικής πΐ'ράς καί νά καη
ζωντανή μαζύ μέ τό λείψανον ε¬
κείνον, οΛΟτε καί δ καθείς θά έ-
παινέση την αρετήν της.
»Έάν ό σύζυγός της καταληφθή
υπό πά-θους καί άπΕΊλήση αύτην
η καί αν την δείρτι, έστω καί άδί-
κως, αύτη όφείλει νά δείξη από¬
λυτον ταπείνωοΊν, νά λ/ίβη δέ τάς
χείρας τον καί νά τάς φιλήστ), καί
νά ζητηστ) συγχώρησιν, χωρίς νά
ικφέρη παράπονον καί χωρίς νά
φύγη έκ τής οικίας».
'Η Ίνΐδή σίζυγος (καθίσταται
άπ?χϋς εν επί πλέον σκεΰο; έντός
τής οικίας των πενθερικόόν της. ΟΊ
γονεΐς τον συζύγοΐ' της δύνανται
νά την κάμουν δ,τι θέλουν. "Ενε¬
κα τής σνΐηρότητος των πενθερων,
συχνότατα,ι είναι αί αΐτοκτονίαι
των νυμφων μετα·ξύ τοϋ 14ου καί
τον 19ου έ'του; τής ήλικίας των.
'Η σύζυγός ύπ:ιιρετεΐ τόν σύζυ¬
γον δταν έ-Λείνος τρώγη. χωρίς νά
όμιλϊ| ένώπχόν τού καί μέ τούς οφ¬
θαλμούς έστραμμένουο πρός τα κά-
τω. Είναι μεγάλη αί<θάδεια νά τόν ■κυττάξη είς τούς όσ>θα?.μούς.
Πρίν η γίνη σύζυγός τοϋ πρώ-
πν Μαχαραγιδ ή Μιςς Μίλλερ" ά-
9η την Χριστιοτνν^ήν θρη-
καί ήσπάσθη τόν Βουδι-
σμ*ν._ Άλλ'^ οί ΐερεϊς τοϋ Βούδα
ήρνοϋντο νά δεχθΌϋν την χριστια¬
νόν είς την θρησκείαν των, εδέη¬
σε δέ ν-ά δοθούν 100.000 δολλάρια
έκ μέρονς τοΰ σύζυγον της δπως
εςιλ&ο>θτ> ό θεός καί επιτραπή ή
είς τον ναόν αύτοΰ είσοδος της" νέ-
ας-προσηλύτον. Ή έξιλεωσις" αύ¬
τη τού μεγάλον Θεοϋ των Ίνδιών
εγένετο γνωστή κατά τόν έξττ τοό
π·ον: "
ι Οί ίερεΐς εορεραν την Άίχερικια-
νιδα ^ενώπιον ενός βοφοΰ γέρον-
τος αστρολάγου, καθημένου πρό
της θύρας τοϋ ναόν ν.αί ένδεδυμε-
νον μόνον ιιέ εύσέ^ειαν. Ό άγιος
ανθρωπΌς εκλινε την κεφαλήν τού
καί εμεινεί άκίνητος "παρατηρών
τόν γυμνόν όμφα?Λν τού επί τοεϊς
ώρας, μεθ' δ ανεκοίνωσε την πλή-
,,..·,-, .„ - ?η εύαρέσκειαν τοΰ θεοϋ.
ανέλθη καϊ αντη επί τής Ηκολούθησε κατόπιν δ έξαγνι-
οΐως.
Καί αύτοι οί ύπηρεται άκόμη
είναι είς την υπηρεσίαν της έΊφ'
όσον αύτη άποίααμβάνει τής εύνοί-
ας τοΰ συζύγου της. Την στιγμήν
κατά την οποίαν δ σύζυγός της
.κ.Λ_1_ Χ---------------α~ |ξ α'ιτίας τηςι
ή πρός αΰτιιν εΰνοιά τού 'χάνεται
καί μαζύ μέ αύτην χάνεται καί δ-
λη ή έξονσία τηις επί ολοκλήρου
τον ύπηρετικοΰ προσωπΐ'/οΰ. Οί ν-
πηρέται καί αί νπηρετριαι άνΊ^
κουν είς τόν σύζυγον της, δχι είς
αυτήν.
Ιδού τί διατάσσει ό Ίν&ι/ό;
νόμος όσον άφορα την γυναΐκα:
«Λιά τή νγυναΐκα ά7Λος θεός
δέν ύπάρχει επί της γης έΉτός τοΰ
συζύγου της. Τό ώραιότερον
π·ράγαα οΛερ δύναται ν6 πράξιι
ή γυνή είναι νά εύχαρισττ") τόν σύ¬
ζυγον της διά τελεία; ύπακοή; είς
αυτόν. Αύτός ειϊναι ό μόνος προο-
ρισμός της.
»'Ο άνήρ δύναται νά είναι ιία-
ραη.ιορ<ρ<ι>μέΛ»ος γέρων, άσ'θενής
καί βάρβαρος είς τούς τρόπους
τού.
Δύναται νά είναι διεφθαρμένος,
μέθΐ'θΌς, χαρτοπαίκτης. Δύναται
νά ζτ» μέ άλλας γυναίκας, ν' άπ»-
οτρεφεται τόν οίκον τού. Δύναται
νά ζή άτίμως. Δύναται νά είναι
τυφλός, κωφός, άλαλος η άνάπη-
ρος. Έν μια λέξει δύναται νά έ¬
χη όλα τα ελσττώματα τοΰ κόσμου,
ή σύζυγος δμως δφείλει νά τόν θε-
ωρί] ώς -θίόν, νά παρέχη είς αντόν
όλην την λατρείαν καί αφοσίωσιν
της. ν' άδιαφορη τελείως πρός τόν
χαρακτήρά τού καί νά μή τοΰ δί¬
δη την ΙΑο^οτην αφορμήν πρός
δυσαρέσκειαν.
»Ή σύζυγός πρέπΐει νά τρώγγ;
μόνον άφοϋ πρώτον χορττασνη δ
σύζυγός της. Εάν δ άνήρ νηστεύ-
τ;, δφείλει καί^ ή γυνή νά" νηστεύΐ]
έπίσης. Εάν έκεϊνος πάο7η, όφεί-
λει νά πάισχτ) καί αύτη. Εάν είναι
εΰθυμος, πρέπει καί αυτή νά εύ-
θυμη.
^"Ότατνδ σίζυ^/ιος αποθάνη, δ-
σκειαν
σμός. Π ρός τόν σκοπόν ταΰτον ε¬
δόθη είς την^Μίςς Μίλί,ερ νά πίτ>
ήγιασμένον ύδωρ έκ τού ποταμοί·
Γάγγου. Αύτός είναι ό βρωμε'ρώ-
τερος ποταμός τοϋ κόσιιου, διότι
έκτός των άκα·&αρσιών αΐτινε; χι>
νονται εις αυτόν, πολλοί πάσχον-
τες Ίνδοί π?>ύΛ«ονται είς τα ϋδατά
τον πιστεύοντες ότι διά τοΰ τρό-
που αύτοΰ θά θεροκευθ'ΧοΊ, ν.αί
πολλοί αλλοι άπΌθή<τκοντε; παρά τάς δχθας ριΙπτσιται την νύκτα έν¬ τός τοΰ ποταμοΰ ανευ διατυπώ- σεων. - Κατόπιν ή Μίςς Μίλλερ έλού- σθη ολόκλιαρος πρώτον έντός ύ¬ δατος τοΰ Γάγγου. καί επειτα έν¬ τός καθαροΰ ίίδοπος. Τούτου γε¬ νομένου, περιετυλίχθη διά πρσσί- νου πέπίνθυ καί ωδηγήθη ένωτιον τοΰ άγάλματος'τον Ηούδά, εκεΐ δέ άπηρνήθη την Χριστιανικήν θρη¬ σκείαν καί ώμοσε πίστιν είς την είδολολατρείαν καί είς δ/Λνς τούς Ίτδικονς νοιιονς, σινπεριλαιιβα- Λαΐίνων καί εκείνον, οΐτινός ά^ρο- ρωσι τόν γάμον. Ή νεοφώτιστος τότε προή'/,θη εις τόν ανώτατον βαθμόν τοϋ Βραχ μανισμοϋ, όστις συνεπάγει τό πϊ- ρασμα τιμητικον δακτυλίου είς την ρΐνα. Τό σωστόν θά ήτο νά τρυ- πΐιΐθοΰν οί ρώθωνές της χάριν τοΰ δακτυλίου, άλλ' οί ίερεΐς ίπέτρε- ψαν είς την Μίςς Μίλλερ νά με- ταχειρισθτ! δακτύλιον ν.ατρσκεΐΌ:- σμένον ούτως ώστε νά προσαρτά- ται είς την ρΐνα καί νά φαίνεται άπό μακράν ώς περαϋΐιένος είς τοΰς ρώθωνας. Έξ ίεριεϊς εψαλλον Βοΐίδικους- {ηινοΐ'ς ένφ ετέροι την έρράντιζον διαρκώς μέ ήγιασιιενΌν ύδωρ έκ τοΰ Γάγγου δπως έξαγνισΌη τελεί ως. Ή τεί.ευταίνα πράξις, δεικνύου σα δτι ή νεοφώτιστος άφηκεν ο¬ πίσω της δλα τα παλαιά ίμαρτή- ματά της ϊχΐθ νά πετάξγ» διά λακτ>
σμάτων τάς έμβ«αας της. Έν τέλει
είς ιερεύς την ε'χρισε επί τοϋ μ&·
τώπΐου. είς ένδειξιν τη; ύψηλής
της τάξεως καί την έκήρυξε τελεία
ως καθαράν, ά'ξίαίν νά γίνχι σΰζυ-
γος Ίνοοΰ ΠρίγκτΛος. 'Η πρωην
Ά'μερικΐανίς έγκατελειψε ·καί αυτό
άκόμη τό δνομά της, ονομασθή νυν
Δέΰη Σαριμίτσα, Τό δνοιια τουτο
έγραψεν ή' ιδία διά τοϋ άδάμαν-
τος τοΰ δακτυλιδίου της επί χον·
σής τύχτώς.
Τέσισαιρας ήμέραζ 6ρ«·δντεροίν
όφοΰ προσεφέρθη λατρεία είς 108
ίβράς άγελάδας διαμοιρασθείο-ας
κατόπιν είς τους πτονχονς, ή πρώτνν
Μίςς Μίλ?.ερ ύπανδρενθη τον «ρω-
ην Μαιχαραγιάν τοϋ οποίον ή ώ-
μότης τω εΐχε στοιχίστι τόν θρό¬
νον τού. Ό γάμος ήτο ατελεύτητος
σειρά έξ άΜεπ<^Ληλων θρησν.εν- τικων ίειροτελεσπων τί} συνοδε-ΐΛ σαλπίγγων καί τυμΓπάνων. Είς τάς ίεροτελεο'τίας αύτάς ε"9^βον μεοος 300 γεγυμνασμένοι έί.έορΐαντες^Βς έπΐσφράγ'ισιν της δλης τελΐτηζ ή νύμφη εβάδιζεν έςττά φορά^ πέριξ ίερας πυράς, μεθ' δ έσκεπάσδη μέ τόν πέπλον τθν χαρβμίου. Έκτός των κανονικόν συζύγων ό Ίνδός Πρΐγκιψεχει ολόκληρον σΰνταγμα άνεϊτισήαων τοιούτων, αΐτινες ζώσιν ώοΐαυτως έν τω χα- ρεμίω. Μία έξ αυτών ήτο ή Μώμ- ταζ Μπεγκωμ, χορεύτρΊσ τοΰ να- οΰ, την όπιοίαν ό Ή ρϊγκιψ^ είχεν αγοράση, καί την οποίαν ήγαπα ζωηρώς. 'Εκείνη δμως δέν ηδύνα¬ το νά άνθέξτ) είς τάς κτ^νώδεις ιρ- μάς τού καί έδραπτέτει.'σϊν υπό την προστασίαν Ίνδοϋ έμπόρου, δνο- ματι Ά&δουλ ΔαουλάΙχ. Οί κχττώσικθ'ποι τοϋ Ποίγκ1^0^ τονς παρηκολούθησαν, εφόνευσαν τόν εμϊΐρον καί ήκρωτηρίαο-αν το πρόίωπον τής κόρης. 'Η Αγγλία έ'δωσΐΐν είς τόν Μαχαραγιάν να έκλέξτι μεταξί) δίκης ^παραιτή¬ σεως έκ τοϋ θοόνον καί έ·κ«ΐνος ε¬ ξέλεξε τό δεύτερον. Ή Χρώην Μιςς Μϋΐερ γνωρίζϊι δλα αύτα, τό δέ παράοειγμο: μιάς έλευθέοας Άμερΐ'κα.νίίδος νέας έσκεμμένως τε- ■θείοτις εις την έξευτελιστικήν θέ¬ σιν 'Ινδής σύζυγον κάμνει τάς άλ¬ λας Ίνδάς σύζύγους νά δυσπτ- στοΰν πρός τάς διαδόσίΐις άζ &· κούουν όπισθεν των τοίχων τό>ν
χαΐρεμίων, δή είς άλλας χώρας ή
γυνή -δΝεωρεΐται ώς Τση Λρός ϊ1^
ανδοα.
^
Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΙΣ ΜΙΑΣ ΥΠΕΡ^ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΜΕΝΗΣ
Οί αναγνώσται των σελίδων
τούτων γνωρίζουν ήδη ότι ή Ά-
μερικανίς Νάνσυ "Ανν Μίλλερ Έ¬
γινεν Ίνδή Πριγκίπισσα, δέν
γνωρίζουν δμως τό τίμητια, όπερ έ-
πλήρωσε ή οηθείσα νεάνις διά την
ιδικήν αυτήν κατάπτωσιν.
Ή Νάνσυ Μίλλερ έ'χα<τε τό ο- νοιια ί της, την θρησκείαν τη- "/αι έθνικότητά της. Άπτ/ήρυξί ό θΐ ώ ό υ' την πάν δ,τι θεωββίται ώς ιερόν υφ' δλων των Άμερικανίδων καί έγ¬ κατέλειψε την ελευθερίαν, την ο¬ ποίαν άπολαύει ή γυνή έν τή πλέ¬ ον πεπολιτισαενη χώρα τοϋ κόσμον δπως καταστή δούλη ενός ε'ιδωλο λάτρου εν τή όπισΘοδρ>οιιΐΛοτέρ«
χώρα τή; ύφηλίου. Ύτανδοεύθη
τόν διάσηυσν επί βαρΐβαρότητι
πριόην Μουχαραγιάν τής Ίνδώ-
ρας, όστις προηγουμένως είχεν α-
κρωτηριάση άπανθρώπως την μι¬
κράν χορεύτριαν Μώαταζ Μπέγ-
κωμ, έκβληθείς διά τουτο υπο των
"Αγγλων τοϋ 'ϊνδικοΰ θρόνον τού.
"Ανδρες καί γυναΐκες τοΰ πε¬
πολιτισμένου κόσιιον διεμαρτυρή¬
θησαν καί προσεπχί'θησαν νά μα-
ταιώσουν τόν γάμον εκείνον. Καί
αύτοι ετι οί Ίνδοί τόν άπέκρου-
σαν. "Οταν δέ, είς τό πεΐσμα δλων,
ή Νάνσυ έγκατέλειψε την Χριστι¬
ανικήν θρησ,ίείαν της, τό δνομά
της καί τα δικαιώματα τής γυναι¬
κός, ή Γυναιχτία "Ένωσις τ%
Χριστιανικής Έγκρατείας καί έ¬
τεραι όργανώσεις υπέρ τής "προο¬
δον τοΰ γυναικείον φύλου, απηύ¬
θυναν αΐτήσεις πρός την Άμερι-
κανικήν Κυβέρνησιν ζητοϋσαι ν'
ή
απαγορευθή
Ά
ζη
άλλαξοπ'ΐστή-
έ
σασαν Άμερικανίδα ή έκ νεον εΐ-
σοδος εις τάς Ηνωμένας Π ολιτεί-
ας. Έν τω μεταξύ καμμιά αλλη
χώρα δέν την θέλει, ποΛύ δέ όλιγώ
τε:ρον ΐσως αί Ίνδίαι. Ούδεμία γυ¬
νή εγινε ποτε τόσον άποδιοπομπαία
όσον αυτή.
Είς καμμίαν άλλην χώραν η έ-
Λοχήν ή θέσις της γυναικός ήτο
τόσον ύψη^η καί ελευθέρα όσον
είναι σήμερον έν ταίς Ήνωμέναις
Πολιτείαις, καί είς ουδέν άλλο με¬
ρος τής γης αυτή είναι τόσον έ-
ξηυτΐλισμενη όσον έν Ίνδίαις.
Καί δμως ή δεσποινίς Μίλλερ, έξ
Ιδίας ελευθέρα; βουλήσεως, πρού-
τίμησε νά περιφρονήση παν δ,τι
τό φΰΐλόν της εκερδισεν εντός
2.000 έτών, δπως καταστή ή νόμι-
μος δούλη άνδρός, τοΰ οποίον ή
π·ρός τάς γυναίκας συμπεριφορά
■ήτο τοιαύτη ωστε δέν ήτο ανεκτή
όντε είς αύτάς τάς Ίνδιας.
Μερικοί άνθρωοτοι είναι πράθυ-
μοι νά ύποστοΰν τα πάντα, άρκεΐ
νά κερ<δίσουν χρήμαΐτα, δέν ύπάρ- χει δέ άμφιβολία ότι ό Πρΐγκ-ιψ ϊχη αφθονα. "Οταν ήτο Τουκόρ- ζη Ραο Γ' επί τοϋ θρόνον της Ίνδώρας, ή περιουσία τού υπελο¬ γίζετο είς 300 έκατομμύρια δολ- λάρια. Την περιουσίαν αύτην ε- ρ ρ ή χει καί σημερον ούτος έφ' φ καί θεωρεΐται ώς είς εκ των πλουηω- ΐέρων άνθρώΐπων τής Άσίας. Τώ- ρα εν μερος τής περιουσίας αυ¬ τής πιθανόν ν' άξίζη ολίγους μή¬ νας, η ίονος ετη, δυστυχίας. Κατά νί)ν τελετήν τοϋ γάμον δ Π ρΐγκιιΐ; τής έτύλιξε πέριξ το-ϋ λαιμόν τής Μίςς Μίλλερ όριμαιθόν έ>κ μαργα-
ριτών μήκους 30 ποδών. 'Η άξία
ΐοϋ κοσμήματο; αυτόν εΐναι άρκε-
ιή διά την Μιςς Μίλλε'ρ όπως ζή
§κ τοϋ είσοδήματός της καθ1 όλον
τό υπόλοιπον της ζωη; της. Βρα¬
δύτερον δ ϊδιος ένεχείρισεν είς ο?υ-
ΐήν καλάθιον πλήρες άδαμάντων,
πμαράγδων καί ρουβινίων, άξί«;
πϊρίπου 20 έκατοΐιμνρίων δο?1α-
ρίων. Φαίνεται δντως α>ς ή Μίς;
Μίλλερ νά έπίλοντησε διά μιας;
ίϊλλ' δρά γε είναι τουτο αληθίς;
Τί είναι το μερίδιον μιάς Ίνδής
σύζυγον;
Μία Ίνδή συζνγος δέν έξουσι-
άζει τίποτε, έκτός εκείνον τό οποί¬
ον εύαρεστεϊται ό σΰζυγάς της νά
Της ■δώση, ά λ/.άτ/ΐαι αύτό άν.όμη
είναι Ιδικόν της μόνον έ'ως ότου έ-
θοεΐνος τό άφαιρέστι πάλιν σπ' αύ¬
την. Έν περιπτώσει διαζυγίου δέν
ϊχει εξοδα διατροφη;, οΐ'ιτε προι-
χα δικαιώματα ι) α)λα π^ριονισια
ϋ ό
ΠΆΣ Η ΜΙΣ ΜΙΛΛΕΡ, ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΙΣΜΑ ΤίΙΝ ΣΥΓΓΕΝΠΝ ΤΗΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,
ΑΠΗΡΝΗΘΗ ΤΟ ΟΝΟΗΙΑ ΤΗΣ, ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ,
ΔΙΑ ΝΑ ΑΣΠΑΣΘΗ ΤΟΝ ΒΟΥΔΔΙΣΜΟΝ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΗ ΣΥΖΥΓΟΣ ΕΝΟΣ ΕΚ-
ΠΤΠΤΟΥ ΙΝΔΟΥ ΜΑΧΑΡΑΓΙΑ, ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΟΥ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ
ηΛΟΥΤΟΥ.-. ΑΙ ΔΙΑΤΥΠβΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΛΛΑΞΟΠΙΣΤΛΣ ΚΑΙ ΓΑΜΟΥ.
'κ τοϋ ταπηνώς έσκνιιμένοιι α?
οίιχ ίίττον ζηίλοατνπου τραχήί.ου
μκϊς έκ των αλλων συζΰγων, αί ο¬
ποίαι εν τώ μεταξΰ εχουν οόριαμέ-
να δικαιώιιατα προτεραιότητος
καί ύπεροχή;, έπιτρέπ-οα'τα εις α-ίν-
τά; νά περιψρονοϋν την νεωστί
εισερχοιιενη,ν εις το χαρεμιον
"Ο¬
ταν ό Π ρΐγκιψ. άρχίζιι νό βαού-
νεται την τεί,ευταίαν νεόλ'ψφόν
το^^ή συνήθεια κιαί τό πρέπον θά
Είναι νά παραδώση τδν ?λ ιιαρνα-
ριτών όρμοτθόν καί τό καλάθιοιν
«έ τα κοοΐμήματα ί'ϊ; την νέαν ευ-
λΌθΐ'|.ιενην τού, διότι κατά τόν Ίν-
διν,όν νόμον ό σύζυγο; δΐ'ναται νά
εξακολουθή όλονέν λαμβάνων ν«εας
συζΰ^γους.
Τα κοσμήματα αΰτά δέν είναι
δώρα, όύλα 5άνεια. "Οταν είς ,Α-
μερικανός εκατοιιμυριοκ/θί περ-
να τόν δακτνλιον είς τόν δάκτυλον
μια; γυναικός ή χείρ αυτής αυτο¬
στιγμεί λαιιΐβάνει εις την κατοχήν
της μέρος της άξία; πάσης κτη-
ματικής πχρκχι>σίας, ήν έκιείνος έ-
Εουσιάζει τότε η μέλλει ν' αποκτή¬
ση κατά την διάρι/ειαν τοϋ σιτζν-
γικοΰ των βίον. Άνευ της γρα-
πτής συγκαταί9ί.σείΰς της, δηλαδή
τής έγ/αταίλείψεως των προικώαχν
δά δί θ
ή γ
δικαιωμάτων
λ ά
ρ
ουδείς ανθρω-
χ^ ή ή
πρωην Μαχαραγιάς εχει
άνάκτορα, ίδίζ
ΰ
μ ^ ρ
πος θέλει άγοράιση μέρο.; αυτής ή
θέλει δεχθγ^ αυτήν ώς ύποθήκην.
Ό πρωην Μαχαραγιάς εχει
πολλά ρ ^ζ
τοΰς μΰθΌιις τής χαλιμάς, και εν
ί% αυτών κτισμέΛΌν διά ροδοχρό-
ου μαριιιάρου, θΐωρεϊται ώς τό
λαμπρότερον δ?.ων των άνακτόρον
των Ίνδιων. 'Έκτός αυτών ό Ίν-
δός έξουσιάζει μεγάλας εκτάσεις
γης, αί σνζυγοί τού δμο>ς δέν ε'-
χουν περισσότερα νόμιαα δικαιώ-
ματα έπ' αύτΟΛ' άφ' όσα εχουν οί
δεκχικισχίλιοι ΰπηριέται τον τ* ή έν.
τριακοσίων έλεφάντων άγέλη τού.
Ύποτι·θενιένον ότι ό σΰζνγός της
ρέρεται πρός την Άμερικανίοα νέ¬
αν καθ" δν τρόπον καί πρός τάς
άλλας δΰο νομίίμους συζυγοχνς τον,
σνμπεραίνεται ότι αυτή έλαβεν ώς
σιρμφικόν δώρον 1.000 ωραίας και
δαπανηράς έοθητας, έξ ών ποί>.-
λαί ήσαιν κεντημεναι διά χρνσοϋ
αί πολυτίματν λίθίον. Αί έσυνιτες
αυταί τουλάχιστον άνήκοα'σιν ά-
πθ/ίλειστιζως είς αυτήν, διότι δέν
ύπάιρχει πιθανότης νά μεταβιβα-
σθώσιν είς άλλην άντίζηλόν της.
Άλλά καί είς τό ζήτημα τουτο
ίνπάρχει περιορισμός, διότι ή 'δία
δέν εχει τό δικαίωμα νά έ'κλέγη
ποίον εκ των έσθτρτων θά φορέστ).
Τό δικαίωμα τουτο άνήικει είς τόν
τελίτάρχην καί εις την οίκονόμον
τοϋ άνακτόρου, οί άποΤοι άποφασί-
ζονν τί θά φορέση ή σΐζυγος όπως
άρέση καλλίτερον είς τόν αΰθέντην
της. Είναι δηλαδή. αί έσθητες αη!'-
ταί μόνον κατ' δνονια ίδικαί ττ»ς,
ώς αί πΌλυτελεΐς άμχραεσεις των
ιΐθοποιών, τάς οποίας παρέχουν
είς αυτάς οί θεατρώναα. όπονς τάς
φορέσουν είς την παροίσταοΊν, άλ¬
λά τάς άφαιροϋν πά).ιν παρ' αΰ-
μ ) ρ
χά τοιαϋτα περισσότερα έ/είνων.
δτινα εχει ό κύων ή ό ΐππΐος τοΐ
Ή ώραία Βαλεντίνα
28 έ-ών, Ρωσσίς χςρεύτρια, ή όχ
συζύγον." Ό όρμαθός έ^εΐνος των έςελένη Βασίλισσα τής έν Νέα 'Υ-
έξή'ίθη άναμ(τι6ό/.ωςί όρκη Ρωσσιν.τίς χαροικίας
Ή Κα Πώλα Ρόλφ της οποίας τό γαμήλιον ταξείδιον διεκόπη, δταν ό σύ-
ζυγός της συνελήφθη είς Σήαττλ. Γουάσ., κατόπιν ενός τηλεγραφήματος
τής άστυνομίας Μς "Αντζελες, ότι κατεζητείτο επί κλοπχί Ή Κα Ρόλφ ε¬
πέτυχε την επί έγγυησει άποφυλακισιν τοΰ συζύγου της καί την μή έκδοσιν
τού είς Καλιφόρνιαν.
των μετά τό τέλος τής παρ«στά-
Ιδίας νεκρικής πΐ'ράς καί νά καη
ζωντανή μαζύ μέ τό λείψανον ε¬
κείνον, οΛΟτε καί δ καθείς θά έ-
παινέση την αρετήν της.
»Έάν ό σύζυγός της καταληφθή
υπό πά-θους καί άπΕΊλήση αύτην
η καί αν την δείρτι, έστω καί άδί-
κως, αύτη όφείλει νά δείξη από¬
λυτον ταπείνωοΊν, νά λ/ίβη δέ τάς
χείρας τον καί νά τάς φιλήστ), καί
νά ζητηστ) συγχώρησιν, χωρίς νά
ικφέρη παράπονον καί χωρίς νά
φύγη έκ τής οικίας».
'Η Ίνΐδή σίζυγος (καθίσταται
άπ?χϋς εν επί πλέον σκεΰο; έντός
τής οικίας των πενθερικόόν της. ΟΊ
γονεΐς τον συζύγοΐ' της δύνανται
νά την κάμουν δ,τι θέλουν. "Ενε¬
κα τής σνΐηρότητος των πενθερων,
συχνότατα,ι είναι αί αΐτοκτονίαι
των νυμφων μετα·ξύ τοϋ 14ου καί
τον 19ου έ'του; τής ήλικίας των.
'Η σύζυγός ύπ:ιιρετεΐ τόν σύζυ¬
γον δταν έ-Λείνος τρώγη. χωρίς νά
όμιλϊ| ένώπχόν τού καί μέ τούς οφ¬
θαλμούς έστραμμένουο πρός τα κά-
τω. Είναι μεγάλη αί<θάδεια νά τόν ■κυττάξη είς τούς όσ>θα?.μούς.
Πρίν η γίνη σύζυγός τοϋ πρώ-
πν Μαχαραγιδ ή Μιςς Μίλλερ" ά-
9η την Χριστιοτνν^ήν θρη-
καί ήσπάσθη τόν Βουδι-
σμ*ν._ Άλλ'^ οί ΐερεϊς τοϋ Βούδα
ήρνοϋντο νά δεχθΌϋν την χριστια¬
νόν είς την θρησκείαν των, εδέη¬
σε δέ ν-ά δοθούν 100.000 δολλάρια
έκ μέρονς τοΰ σύζυγον της δπως
εςιλ&ο>θτ> ό θεός καί επιτραπή ή
είς τον ναόν αύτοΰ είσοδος της" νέ-
ας-προσηλύτον. Ή έξιλεωσις" αύ¬
τη τού μεγάλον Θεοϋ των Ίνδιών
εγένετο γνωστή κατά τόν έξττ τοό
π·ον: "
ι Οί ίερεΐς εορεραν την Άίχερικια-
νιδα ^ενώπιον ενός βοφοΰ γέρον-
τος αστρολάγου, καθημένου πρό
της θύρας τοϋ ναόν ν.αί ένδεδυμε-
νον μόνον ιιέ εύσέ^ειαν. Ό άγιος
ανθρωπΌς εκλινε την κεφαλήν τού
καί εμεινεί άκίνητος "παρατηρών
τόν γυμνόν όμφα?Λν τού επί τοεϊς
ώρας, μεθ' δ ανεκοίνωσε την πλή-
,,..·,-, .„ - ?η εύαρέσκειαν τοΰ θεοϋ.
ανέλθη καϊ αντη επί τής Ηκολούθησε κατόπιν δ έξαγνι-
οΐως.
Καί αύτοι οί ύπηρεται άκόμη
είναι είς την υπηρεσίαν της έΊφ'
όσον αύτη άποίααμβάνει τής εύνοί-
ας τοΰ συζύγου της. Την στιγμήν
κατά την οποίαν δ σύζυγός της
.κ.Λ_1_ Χ---------------α~ |ξ α'ιτίας τηςι
ή πρός αΰτιιν εΰνοιά τού 'χάνεται
καί μαζύ μέ αύτην χάνεται καί δ-
λη ή έξονσία τηις επί ολοκλήρου
τον ύπηρετικοΰ προσωπΐ'/οΰ. Οί ν-
πηρέται καί αί νπηρετριαι άνΊ^
κουν είς τόν σύζυγον της, δχι είς
αυτήν.
Ιδού τί διατάσσει ό Ίν&ι/ό;
νόμος όσον άφορα την γυναΐκα:
«Λιά τή νγυναΐκα ά7Λος θεός
δέν ύπάρχει επί της γης έΉτός τοΰ
συζύγου της. Τό ώραιότερον
π·ράγαα οΛερ δύναται ν6 πράξιι
ή γυνή είναι νά εύχαρισττ") τόν σύ¬
ζυγον της διά τελεία; ύπακοή; είς
αυτόν. Αύτός ειϊναι ό μόνος προο-
ρισμός της.
»'Ο άνήρ δύναται νά είναι ιία-
ραη.ιορ<ρ<ι>μέΛ»ος γέρων, άσ'θενής
καί βάρβαρος είς τούς τρόπους
τού.
Δύναται νά είναι διεφθαρμένος,
μέθΐ'θΌς, χαρτοπαίκτης. Δύναται
νά ζτ» μέ άλλας γυναίκας, ν' άπ»-
οτρεφεται τόν οίκον τού. Δύναται
νά ζή άτίμως. Δύναται νά είναι
τυφλός, κωφός, άλαλος η άνάπη-
ρος. Έν μια λέξει δύναται νά έ¬
χη όλα τα ελσττώματα τοΰ κόσμου,
ή σύζυγος δμως δφείλει νά τόν θε-
ωρί] ώς -θίόν, νά παρέχη είς αντόν
όλην την λατρείαν καί αφοσίωσιν
της. ν' άδιαφορη τελείως πρός τόν
χαρακτήρά τού καί νά μή τοΰ δί¬
δη την ΙΑο^οτην αφορμήν πρός
δυσαρέσκειαν.
»Ή σύζυγός πρέπΐει νά τρώγγ;
μόνον άφοϋ πρώτον χορττασνη δ
σύζυγός της. Εάν δ άνήρ νηστεύ-
τ;, δφείλει καί^ ή γυνή νά" νηστεύΐ]
έπίσης. Εάν έκεϊνος πάο7η, όφεί-
λει νά πάισχτ) καί αύτη. Εάν είναι
εΰθυμος, πρέπει καί αυτή νά εύ-
θυμη.
^"Ότατνδ σίζυ^/ιος αποθάνη, δ-
σκειαν
σμός. Π ρός τόν σκοπόν ταΰτον ε¬
δόθη είς την^Μίςς Μίλί,ερ νά πίτ>
ήγιασμένον ύδωρ έκ τού ποταμοί·
Γάγγου. Αύτός είναι ό βρωμε'ρώ-
τερος ποταμός τοϋ κόσιιου, διότι
έκτός των άκα·&αρσιών αΐτινε; χι>
νονται εις αυτόν, πολλοί πάσχον-
τες Ίνδοί π?>ύΛ«ονται είς τα ϋδατά
τον πιστεύοντες ότι διά τοΰ τρό-
που αύτοΰ θά θεροκευθ'ΧοΊ, ν.αί
πολλοί αλλοι άπΌθή<τκοντε; παρά τάς δχθας ριΙπτσιται την νύκτα έν¬ τός τοΰ ποταμοΰ ανευ διατυπώ- σεων. - Κατόπιν ή Μίςς Μίλλερ έλού- σθη ολόκλιαρος πρώτον έντός ύ¬ δατος τοΰ Γάγγου. καί επειτα έν¬ τός καθαροΰ ίίδοπος. Τούτου γε¬ νομένου, περιετυλίχθη διά πρσσί- νου πέπίνθυ καί ωδηγήθη ένωτιον τοΰ άγάλματος'τον Ηούδά, εκεΐ δέ άπηρνήθη την Χριστιανικήν θρη¬ σκείαν καί ώμοσε πίστιν είς την είδολολατρείαν καί είς δ/Λνς τούς Ίτδικονς νοιιονς, σινπεριλαιιβα- Λαΐίνων καί εκείνον, οΐτινός ά^ρο- ρωσι τόν γάμον. Ή νεοφώτιστος τότε προή'/,θη εις τόν ανώτατον βαθμόν τοϋ Βραχ μανισμοϋ, όστις συνεπάγει τό πϊ- ρασμα τιμητικον δακτυλίου είς την ρΐνα. Τό σωστόν θά ήτο νά τρυ- πΐιΐθοΰν οί ρώθωνές της χάριν τοΰ δακτυλίου, άλλ' οί ίερεΐς ίπέτρε- ψαν είς την Μίςς Μίλλερ νά με- ταχειρισθτ! δακτύλιον ν.ατρσκεΐΌ:- σμένον ούτως ώστε νά προσαρτά- ται είς την ρΐνα καί νά φαίνεται άπό μακράν ώς περαϋΐιένος είς τοΰς ρώθωνας. Έξ ίεριεϊς εψαλλον Βοΐίδικους- {ηινοΐ'ς ένφ ετέροι την έρράντιζον διαρκώς μέ ήγιασιιενΌν ύδωρ έκ τοΰ Γάγγου δπως έξαγνισΌη τελεί ως. Ή τεί.ευταίνα πράξις, δεικνύου σα δτι ή νεοφώτιστος άφηκεν ο¬ πίσω της δλα τα παλαιά ίμαρτή- ματά της ϊχΐθ νά πετάξγ» διά λακτ>
σμάτων τάς έμβ«αας της. Έν τέλει
είς ιερεύς την ε'χρισε επί τοϋ μ&·
τώπΐου. είς ένδειξιν τη; ύψηλής
της τάξεως καί την έκήρυξε τελεία
ως καθαράν, ά'ξίαίν νά γίνχι σΰζυ-
γος Ίνοοΰ ΠρίγκτΛος. 'Η πρωην
Ά'μερικΐανίς έγκατελειψε ·καί αυτό
άκόμη τό δνομά της, ονομασθή νυν
Δέΰη Σαριμίτσα, Τό δνοιια τουτο
έγραψεν ή' ιδία διά τοϋ άδάμαν-
τος τοΰ δακτυλιδίου της επί χον·
σής τύχτώς.
Τέσισαιρας ήμέραζ 6ρ«·δντεροίν
όφοΰ προσεφέρθη λατρεία είς 108
ίβράς άγελάδας διαμοιρασθείο-ας
κατόπιν είς τους πτονχονς, ή πρώτνν
Μίςς Μίλ?.ερ ύπανδρενθη τον «ρω-
ην Μαιχαραγιάν τοϋ οποίον ή ώ-
μότης τω εΐχε στοιχίστι τόν θρό¬
νον τού. Ό γάμος ήτο ατελεύτητος
σειρά έξ άΜεπ<^Ληλων θρησν.εν- τικων ίειροτελεσπων τί} συνοδε-ΐΛ σαλπίγγων καί τυμΓπάνων. Είς τάς ίεροτελεο'τίας αύτάς ε"9^βον μεοος 300 γεγυμνασμένοι έί.έορΐαντες^Βς έπΐσφράγ'ισιν της δλης τελΐτηζ ή νύμφη εβάδιζεν έςττά φορά^ πέριξ ίερας πυράς, μεθ' δ έσκεπάσδη μέ τόν πέπλον τθν χαρβμίου. Έκτός των κανονικόν συζύγων ό Ίνδός Πρΐγκιψεχει ολόκληρον σΰνταγμα άνεϊτισήαων τοιούτων, αΐτινες ζώσιν ώοΐαυτως έν τω χα- ρεμίω. Μία έξ αυτών ήτο ή Μώμ- ταζ Μπεγκωμ, χορεύτρΊσ τοΰ να- οΰ, την όπιοίαν ό Ή ρϊγκιψ^ είχεν αγοράση, καί την οποίαν ήγαπα ζωηρώς. 'Εκείνη δμως δέν ηδύνα¬ το νά άνθέξτ) είς τάς κτ^νώδεις ιρ- μάς τού καί έδραπτέτει.'σϊν υπό την προστασίαν Ίνδοϋ έμπόρου, δνο- ματι Ά&δουλ ΔαουλάΙχ. Οί κχττώσικθ'ποι τοϋ Ποίγκ1^0^ τονς παρηκολούθησαν, εφόνευσαν τόν εμϊΐρον καί ήκρωτηρίαο-αν το πρόίωπον τής κόρης. 'Η Αγγλία έ'δωσΐΐν είς τόν Μαχαραγιάν να έκλέξτι μεταξί) δίκης ^παραιτή¬ σεως έκ τοϋ θοόνον καί έ·κ«ΐνος ε¬ ξέλεξε τό δεύτερον. Ή Χρώην Μιςς Μϋΐερ γνωρίζϊι δλα αύτα, τό δέ παράοειγμο: μιάς έλευθέοας Άμερΐ'κα.νίίδος νέας έσκεμμένως τε- ■θείοτις εις την έξευτελιστικήν θέ¬ σιν 'Ινδής σύζυγον κάμνει τάς άλ¬ λας Ίνδάς σύζύγους νά δυσπτ- στοΰν πρός τάς διαδόσίΐις άζ &· κούουν όπισθεν των τοίχων τό>ν
χαΐρεμίων, δή είς άλλας χώρας ή
γυνή -δΝεωρεΐται ώς Τση Λρός ϊ1^
ανδοα.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑΙΟΥ, 1928.
ΓϊΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ Τ|ΜΧ
1ο ωρο·τ/.άνον Σπίριτ όφ Σαίντ Λουής, επί τοϋ όαοίου ό Συγταγματάρχης^Λίντμπεργκ έκαμε την περίφημον πτήσιν τού είς Παρισίους, τοποθετούμενον είς τό Σμιθσόνειον Ίνστιτοΰ·
τον τής Ού ασιγκτόννος, όπου θά παραμείνη; τοϋ λοιπού ώς "ιστορικόν κειμήλιον.
Ο ταγματάρχης Τζαίημς Φιτζμώρις, ό Ίρλανδός ύπερωκεάνειος άερο-
πόρος. μέ τόν Δήμαρχον Τόμψον, είς τό Σικάγον
Η Ελση Λέμκη, έκ Σαίντ Τζόζεφ, Μιτσ., εξελέγη 6ασίλισσα τής Πεα-
"τΐς Ετησίας Πανηγύρεως των Ανθέων τού Μίτσιγκαν, μέ τάς δυο
ακολούθους της, την Λεόλα Τζόνσον καί Ρονθ Ράμλω.
Ή περίφημον πρβηαθλήτρια τέν-
ντς, Δνίς Χέλεν Γουήλς.
οί
νπεοωκεάνειοι ^εοοπόβο* τ<Λ γινόμενοι δβκτΛ *1ς Κλήίελαντ, τής 'Οχάϊα. Ή μικροΰλα Χάρρι^ετ Χάγκαμαν, έκ Τούλσας, 'Οκλα., καί ό σκύλλος τού Θείον της, δταν ώρμησε καί την εσυοε μακράν τοϋ δοόιιον ενός τρέχοντος αντοκινή'του.
ΓϊΡΟΧΩΓΙΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ Τ|ΜΧ
1ο ωρο·τ/.άνον Σπίριτ όφ Σαίντ Λουής, επί τοϋ όαοίου ό Συγταγματάρχης^Λίντμπεργκ έκαμε την περίφημον πτήσιν τού είς Παρισίους, τοποθετούμενον είς τό Σμιθσόνειον Ίνστιτοΰ·
τον τής Ού ασιγκτόννος, όπου θά παραμείνη; τοϋ λοιπού ώς "ιστορικόν κειμήλιον.
Ο ταγματάρχης Τζαίημς Φιτζμώρις, ό Ίρλανδός ύπερωκεάνειος άερο-
πόρος. μέ τόν Δήμαρχον Τόμψον, είς τό Σικάγον
Η Ελση Λέμκη, έκ Σαίντ Τζόζεφ, Μιτσ., εξελέγη 6ασίλισσα τής Πεα-
"τΐς Ετησίας Πανηγύρεως των Ανθέων τού Μίτσιγκαν, μέ τάς δυο
ακολούθους της, την Λεόλα Τζόνσον καί Ρονθ Ράμλω.
Ή περίφημον πρβηαθλήτρια τέν-
ντς, Δνίς Χέλεν Γουήλς.
οί
νπεοωκεάνειοι ^εοοπόβο* τ<Λ γινόμενοι δβκτΛ *1ς Κλήίελαντ, τής 'Οχάϊα. Ή μικροΰλα Χάρρι^ετ Χάγκαμαν, έκ Τούλσας, 'Οκλα., καί ό σκύλλος τού Θείον της, δταν ώρμησε καί την εσυοε μακράν τοϋ δοόιιον ενός τρέχοντος αντοκινή'του.
,ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-ΙΟΥ, 1»28.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
|€ΘΝ)ΚΟ* ΚΗΡΥ5|
Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΕΡΟ-
ΠΟΡΙΑΣ
ΤΡΕΙΣ άπό τούς σπσνδαιοτέ-
ρους παράγοντος τής άναπτύξεως
τής άεροπορίας οί κ. κ. Χένρυ
Φόρντ, Ράϊτ καί Λόοεντζ, δ<ετύ- πωσαν τάς άπόψεις των επί τοϋ μέλλοντος τής άερ·οπορική"ς σνγ- κοινωνίας. Ό κ. Φόρντ προβλεπει ότι είς την ραγδαιοτέραν ανάπτυ¬ ξιν τής άεροπορίας 0ά συντελέση, ή άνακιάΐυψις νέου είδους καυσι- μου υλης, καί δτι ή άεροπορία θά προσελκύση δλους έκβίνους τοΰς νέους οί όποΐοι φιλοδοξοϋν νά ά- ποκτήσουν κάποιαν σπουδαιότητα. Ό Ράΐτ είπεν ότι δέν είναι είς θί- σιν νά προΐδη τό αελλον τής άερο- πορίας. Κατά την γνώμην τού χόνθε πράγμα περιορίζεται έντοΓ των φυσικών νόμον καί ότι τό παν είναι δυνατόν νπό τούς ίδίους φτ- σικούς νόμους. Ό κ. Λόρεντζ προβλέπει την νατασκευήν μεγα¬ λειτέρον, καλλιτέρων ·καί άσφαλε- στέρων άεροπλάνων καί τόν ση¬ μαντικόν περιορισμόν των έναερί- ων δυστι»χημάτοον. ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΜΕ¬ ΡΙΚΗΝ Η ΔΙΑΔΟΣΙΣ τοΰ βιβλίον^ είς τά§ Ηνωμένας Παλιτείας άνα- ,πτύσσεται τεραστίως. όσον είς καμ μίαν ίσως άλλην χώραν τοΰ κό¬ σμον. "Ολαι αί κοινωνικαί τάξει; σννΐ)9ίζουν είς την μελέτην καί είς την αγάπην τοΰ βιβλίον. Τό γΐγονός τουτο διεπιστώθη δι' ά- ριθμοΰ, κατά τό συνέδριον των 6ι- ολιοπωλων τό οποίον συνήλθεν την παρελθούσαν ριβδομάδα εις τό Ά- τλάντικ Σίτΐ1. Έκ των στατιστικων αΐτινίς συνεκεντρώΌτ,σαν φφαί- νεται ότι τό παρελθόν ?τος έπωλή- θησαν άνά τάς Ηνωμένας Πολι- τείας π|?ρί τα διακόσια έκατομμΰ- ρια βιβλίων, άξίας 250 έκατοιιμν- ρίων δολλαιοίονν. Κατά την ιδίαν χρονικήν διάρκειαν, ίδρΰθη- οαν εις τάς διακρόοους ,Ααερινανι κάς πόΓΙεις π^ρί τάς τ·ρεϊς χιλιά- • δας νεα βιβλιοπωλεΐα. ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑ- ΣΤΡΟΦΗΣ ΕΙΣ την πρώτην σελίδα τοΰ ση- μερινοϋ «Κυριακάτικην, άπεικο- νίζονται μερικαί σκηναί άπό την τρομεράν καταστροφήν ή όποία έπληξεν την Κόρινθον καί τούς κατοίκους της. Άπό τάς φωτογρα- φίας αύτάς των έρειπίων καί τής φρίκης, οί Έλληνες τής Άμερι- κης θά ύποβοηιθοθν είς τό νά σχη- ματίσουν κάποιαν ιδέαν τοΰ μεγέ- θους τής θοομηνίας ή όποία μετέ- βαίλεν εις σωρόν έρειπίων μίαν ο¬ λόκληρον επαρχίαν τής Ελλάδος καί θά κατανοήσουν βαθύτερον πόσην αξίαν εχει ή συνδρομή των πρός τα ιτύότΐατα των σεισμών καί πόσον αυτή συντελεί εις την περί¬ θαλψιν καί την άνοικούφισίν των. ΝΕΤν"ΒϋΚΥΡΟΕΤ, ΜΑ88. —Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πωλεΐται υπό τοϋ άντιπροσώπου μας Π. Τσέτσα, 14 Μβΐτιΐη&οΐί 81. ΑβΑΝΑΣΙΟΣ ί). 1ΙΡΗΣ ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ ΑΜΕΚΙΟΑΝ #ΑΝΚ ΒΗ)0., (ΚθθΓΠ 206) 8ϊχ11ι Ανβ. ηπ(1 θΓαηίΙ 51. ΡΙΤΤδΒΙΙΚϋΗ, ΡΑ. Ό Άδόλφος Μενζσυ, ό περίφημος κινηΐματογραφικός άστήρ, καί ή Κάθεριν Κάρβερ, ξανθή καλλονή τοΰ κινηματογράφου, οί όποίοι έ- νυμ(ρεΰί>ησαν προχθές εις τό Παρίσι.
ΗΕ
ήθοποιών διά τό Ελληνικόν θέατρον
Ή Έπαγγελματική Σχο>ή Θεά-ι
τρου ιδρύθη τώ 1923.
Τό Σωματείον Ήθοποιών έψη-
φισε διά γενικής συνελεύσεως την
ίδρυσιν της, την όργάνωϋΐν και δι¬
οίκησιν.
Διοικήται υπο χενταμελοΰί έφο-
ρευτικής έπίτροπής. *
Π ρόεδρος τής Έφ>3ρε.,τι·/.ής Έ-
πιτροπής καί Διευθυντής συγχρό¬
νως, είναι ό θεατρικός συγγραφεύς
κ θ. Συνα-δινός. Έν δέ των μελάν
αυτής είναι ό .*/.. Τ. Λεπενιώτης,
καί διακεκριμένος ήθοποιός, ώς άν-
ππρόσωπος τοΰ Σωματείον Ήθοχοι-
ών. Πόροι της Σχολής είναι ή έ-
τηιΐία έπιχορήγησις τοΰ Σωματείον
Ήθοχοιών ψηφιζομέντ) ύχό τής γε-
ν'.κτ,ς σ^νΐλεύσεως αύτοϋ, αί έχι-
χορτ/γησεις τού Κράτους, τα είτ-
πραττόμενα δί^ακτρα (τα όχοία <ρ·>
σικά είναι έλάχιστα), αί εΐσ-ράξε'.ς
ΔΕΥΤΕΡΑ ΜΕΓΑΛΗ
ΕΒΔΟΜΑΣ
00ί0ΒΕ8 ΟΕί ΒΙΟ
Είς την
"ΒΑΜΟΝΑ"
Ταινίαν τής ϋηϋβα1 ΑιΊΐβΙβ.
Ήσθάνθητε άνατριχίασιν καί εν¬
θυμείσθε την «Κε5ΐΐΓΓ6θΙίΌη>.
"Ηδη θά αΐσθανθητε τό ίδιον μέ
την αντικατάστασιν της διά τής
ταινίας «ΗΑΜΟΝΑ». Είναι ή με¬
γίστη την οποίαν έκαμεν ή ϋοΙθΓββ
ϋβΐ Κΐο.
Συνεχής έπίδειξις άπό τάς
10:15 π. μ.
ΤΙΜΑΙ ΛΑΙΚΑΙ.
ΙΙΝΠΈΟ ΑΒΤΙ5Τ5
ΒΚΟΑΌ\ΆΥ ΑΤ 49ΐΙι 8Τ.
Επισκεφθήτε τό Νέον Χρυσοχοεΐον τοΰ Κου
008ΤΑ8 ϋΟΗΜδΟΝ & 00.
241 ΤΒΕΜΟΝΤ 5ΤΠΕΕΤ, Β05Τ0Ν, ΜΑ85.
ΟθΓ. ΤΓθΐηοηΙ αηιΐ 51ιυΓΐ 515., πλησίον τοΰ Θεατρον
Μεγάλη συλλογή άδαμάντων καί ωρολογίων διά γυναίκας
καί άνδρας. 'Επίσης δλα τα ειδή Κοσμημάταη» είς λογικάς τι¬
μάς, όπως πάντοτε. Μεγάλη συλλογή δώρων διά τού; άναχω-
ροΰντας διά Πατρίδα.
των πρός επίδειξιν τής χροόβου τώ
μαθτ/τών διδομένων τταρθΌ-τάσεων,
η άλλων έορτών γινοαένων πρ·ϊς
ένίτχοτιν τής Σ-χολής κτλ.
Ή Έ·παγγελματική Σχολή θε-
άτρου είναι μία μεγάλη πρόοδος διά
την Έλλάδα, διότι σκοχός της είνε
ή μόρφωσις Έλλήνων ήθοποιών διά
τό θέατρον μας.
'Εκτός των δ6ο μας μεγάλων
καλλιτεχνίδων τής Κάς Μαρί/,ας
Κοτοπούλτ), γνωστής τραγωδοϋ, και
τής κ^ίας Καδελης, άλλης μεγα-
λης αυτής ήθοποιοΰ, ή Έλληνική
σκτ,Μή 2έν έ-αροΐ)σίασε -Λαμμία κα'.-
νούργια Όεατρική προτωπικότητα.
Ή κοινωνική θέσις τής ήτίοαοι
σήν 'Ελλά'δα εθεωρείτο ύπ&δεεστέ-
ρα. δι' αΰτό χ»ί τα ταλεντα τα ευ¬
ρισκόμενα είς μίαν καλήν αστικήν
τάξΐ',ι, δέν άπεφάσιζαν μέχρι τθϋδε
νά άκολθ!>θήστκ»ν την κλίσιν των.
•/.αί ήιθοπο'.οί εγίνοντο άαόρφωτοι κα:
χωρίς οΰτε την ελαχίστην καλλιτε-
χνικήν εκπαίδευσιν καί οικογενεια¬
κήν εύπρόοωπον ανατροφήν.
Χάρις είς την Έηταγγελματικήν
Σχολήν καί οί ήθο—οιοί, οί έξα—«ιϋν-
τες τό έπάγγελμά των ολιγώτερον
των πέντε έτών δύνανται νά χαρα-
γ.ολο>Θο3ν τα μαθήματα τής Σχολής
•/αί νά έςελ£σσωται. Διά νά λάίουν
οί μαθηταί πτυχίον πρέπει νά φοι-
τησοαν είς την Σχολήν τρία ετη καί
νά παρακολθ'οθήσουν τα είς αύτην
ίιδασ/,όμενα μα&ήματα τα όποία διά
τα ν,ιήματα τής Δραματικής καί
Μελοδραματικής είναι κοινά.
. Τα ααβήματα είναι τα άκόλοοθα:
Ι.) Τέχνη τοΰ λόγου καί μιμικ,ή.
~·) Σχηματισμ,ός ητ)ους, πρακτικαΐ
άσκητεις επί έργων. 3.) Φ^:ογνω-
μ'.κή ή πορίσματα αιμίκης. 4.) Δια-
σκευή τ:ροσώιηκι. 5.) Ίστορία των
άμφίέΐεων. 6.) Χορός. 7.) Γυμνα-
στική καί όΐΓλομαχητική. 8.) Στο:-
χεϊα παγκοσμίου λογοτεχνίας " καί
ίίαματολογίας. 9.) Ίστορία τού άρ-
χαίου Έλληνικοϋ καί Ρωμαίκοΰ θε
ά-ρο. 10.) Α!ττ)ητική. 11.) Γαλ-
λ'.·Αή γλώσσα(ιδίως προφφρά αυτής).
12.) Νεοελληνική γλώσσα καί ακ-
λολογία.
Δ'.ά τό Μελοδραματί/όν τμήμα
προστί&εντα! τα άκόλουθα μαθήμα-
τα: 1) Μονωβία καί χορωδία. 2)
Στοίχεϊα θεωρητικής μθϋσικής.
Καθηγηταί είαι: Φ' Πολίτην.
Δραματολογίας καί ΣκηνοθεσίαΓ
Επιδείξεως, Π. Καλογερίκος Β
Ρώτας, Ν. Λάτκαρης. θεατρι/.ος
συγγραφεύς, Ηλίας Βθοτ-.ερίδης
Λογογράφος Γ. Μα,ρίνος. Ό α¬
ποθανών ζωγράφος Ν. Λυτρας, της
αίσθητικής δέν άντι/.ατεστάθη άκό-
μη. ΤοϋΜελοδραματικοΰ τμήματος:
Κ. Νιχολάου, Γ.Σκλάβος.
Τού χορού ή Κα ΡΚΑΓΜΟΝΠ.
Ή Έπαγγελματική Σνολή- καί
έφ-ε'τος ήρχισε τάς έπιίειξεις της
μέ την πριγΛί'πισσαν 'Μάλτοϋ τοΰ
Μέτερλιγκ.
Τα έργον αΰτο είναι μία φαντα-
σμαγ&ρική τραγωδία. 'Επαίχθη μέ
έπιμελεϋχν καί μέ πθλύ καλή·^ σκη-
νοθεσίαν. Π ρόκειται δέ νά παιχθοϋν
καί άλλα εργα αξια λόγου.
Ή προσπαθεία τής Σχολης όπως
μορφώση τούς ήθοαοιοΰς καί δώσ·{)
μίαν νέαν ώθησίν καί κατεύθυνσιν
στήν Έλληνική σατ,νή, είναι άξία
παντός έπαίνου καί σεδασμοΰ.
Είς την Έλλάδα, δτου άλλοτε
εγεννήθη ή τραγωϊία καί οπου ή
θεατρική Τέχνη είχε φθάσει νά
θεωρήται ώς μία εξέλιξις τής ποι-
ήσεως, ή χατάπτωσις καί ή έλλει¬
ψις μορφώσεως των ήθοχοιών ήτο
μία έλλειψις σεδχσμοΰ καί πρός τάς
παραδόσεις των χροπατόρων μας.
ΒΑΝ
,ΡΛ.
' Ατεο την ζ<οήν και κίνηβιν των 'Ε.λλήνων. ^ Συνεστήθη Σύλλογος τής συνοι- κίας ΡβαιΊ δίτββΐ, μέ πρόεδρον τον κ. Κ. Λαμπρόν, άντι-ρό&δρον τόν κ. Δ. Γραμμα·τίκαν, γρ<αμματέα τόν κ. Εύθ. Γραμματίίκαν, ταμίαν Σωκρ. Γεωργιάδην καί σομ&ούλους τούς κ. *. Μ. Άρχύταν καί Ίωάν- νην Ζερβ^ον. Οί έκλογείς έκαμαν την αρίστην εκλογήν, εκλέςαν—ς βνδιρ·ας τοιού¬ τους, τούς μόνους δυναμένους νά δώσουν ζωήν καί πρόοδον είς τό λα- τρ«υτό μας Σωμ,αιτείο, σκοπός τοΰ όποίου είναι άγά-η κ·αί όμό>«ια μ€-
.τα-ξύ των γειτόνων, καί ή έτι περισ¬
σότερον σύΦρίγξις των σχέσεων μβ-
ταξΰ αυτών, γΐ-' αύτο ·δέ καί έδστ)η
είς αύτά τα δνομαι «Άγάπη».
Ό^κ· Λάμπρος, πρόεΐΒ'ριος τοΰ Σω-
μαΐτειοο, είναι άνήρ όχ: των λόγων
άλλά των έργων, καί τό ά-έ8ε^εν
άμέσως, δ'α·θ·έσας τι?> πρώτην αί¬
θουσαν τοΰ σπιτιοΰ τού διά τάς άνάγ-
καις τοΰ Σ<ο(Αατε!·ου. Συγχαΐρητηρία άπευΐθι>/ομεν είς τον ρέκτην χρόε-
δρον. Οί δουλόμε'/θ! νά γροΓφοΰν'μέ-
λη, άς ά-εΛυνωνται είς τό 239
Ρββτΐ 8ί.,
—Ανηγγέλθησαν έ^κ τής &α*νί-
ρ«ς αύτοΰ πατρίδος, Σάμοο, οί γά-
μοι τοΰ κ. Ανδρέα Κλεσΰδη. Ό κ.
Κλβοόδη-ς, μέλος τής Άχέπα, άνε-
χωρ-ησ-ε μετά των έκδ^ρομέων, διά νά
έπι~(.ε·φιθή τοΰς γονεΓς τού. Δέν π,αρ-
-έλείψεν ομως καί νά συινίεση τό μέλ-
λαν τοΰ δίου τού, μετά μίάς ώραία-ς
καί έγγραμμάτου προϊφυγοπούλας,
εκτελώ"^ ο^τω την υπόσχεσιν, την
οποίαν είχε δώση είς τούς φίλοας
τού, οτ: άψηφεί χρήματα κ^αί π&ριου-
σίαν καί^τι αν πάη καμμιά <ρορά στη πατριία Θά νυμφβ·^ προ—;υγο- ποΰλα· _Οί^ φίλοι τού μετά μεγάλης χα¬ ρ άς ηκθϋναν το εύφρόσυνον τουτο γ«- Τ&νος. καί τοΰ εδχ&νται βίον άινέφε- λ&"^ αί ά'Θό πρτον. , —'Ανεχώρησε διά την Έλλα&α ',*■ Εύρ. Μα^ρίδης μετά τής έρι- τιμου συζΰγου τού καί των τέκνων τού δι' εξάμηνον έν Ελλάδι παρα¬ μονήν. —'Επίσης ό κ. Ιωάννης Άντω- ναζογλου, άδελφός τοΰ αρίστα έν τη πολε: μας έ-γ/κατείττημένου κ. Στυ- λίανοΰ Άντ(ύναζόγλο>
—Επεσκέφθη την πόλιν μας ή
κ. Διο-λ^ Ε. Ταιχ,τ'.κοΰ, άπό τό Σ%ράν-
τον, διά νά κατευοδώση την διά την
πατρίδα άναχωρ-οΰσαν άδελφήν της
κ Μαίβ
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας άπό τδ
Βιβλιοπωλείον τού «'Εθν. Κι'ιρυχο».
ΝΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ ΖΟΗΣ
"Υπό Χ. Α. ΓΈΡΟΓΙΑΝΝΗ
Τρί-τρακτον ήθογραςρικόν δράμα
παρμενο άπό την σύγχρονον κοινω-
νικΐ|ν ζωην.
Χαρτάοετον τι,μόΓΜχν 50
Γράψα-τε: '
ΝΑΤΙΟΝΑί
ΗΕΡΑίΟ
14Ο νν. 28ΤΗ 8Τ., ΝΕΥν ΥΟΚΚ
ΟΙ
τ
ΕΙΣ ΧΟΑΑΥΓΟΥΝΤ
Γεώργιος Ι»ήγ<α«, Δημ. Αλεξάκης, α. Ράλ. λης καΐ Π. Ρήγας. Οί —ρωτεύοντες ρόλοι των •είς τα νέ*» κινηματογρα φικα έργα. Εΰχάριστα νέα ϊ'.ά τάς προόϊ&^ς των καλλιτεχνών μας μάς διαβιςά- ζονται άπο τό Χόλλυγουντ τής Κα- λιφ&ρνίας. Όμογενείς ήΐοποιοί έ;- ησφάλισαν λαμχράς θέσεις διά (τομ- δολαίων είς μεγάλας κινημχτογρα- φικάς έταιρείας. καί ανέλαβον προ- τεΰοντας ρόλους είς διάφορα νέα κ'.νηματογραφικά εργα τα όποία δέν θά βραδύνουν νΐά έχίδε'.χθοϋν άπό τα θέατρα τοϋ Μχρόντγουαιη. Τέστα- ρες είναι επί τού παρόντος οί Έλ- ληνες ήθοποιοί οί όποίοι πρωταγω- ν.στοΰν είς την καλλιτεχνικήν ζωήν τοΰ Χόλλυγουντ μέ μεγάλας ελπί¬ δας καί πίθανότητας εύροτέρας δρά¬ σεώς. Οί κ. %. Γεώργιος Ρήγας, Δημήτριος Αλεξάκης, Π. Ράλ- λης καί Παναγιώτης Ρήγας, ά- δελφος τοΰ πρώτου. Ό κ. Γεώργιος Ρήγας έχει ρό¬ λον πρωταγωνιστοΰ είς την μόλις άποπερατωθείσθΓ^ κινηματογΐαφιχ,ήν ταινίαν «8ΕΑ ΡΙΤΒΥ»/ ΤΟΜ \ΉΙΤΕ ΡΕΟΟϋΟΤΙΟΝ. Ό κ. Δημήτριος Αλεξάκης ΰποϊΰεται τον ρόλον τοΰ Ρασπουτίν είς .τό έπίσης περατωθέν κίνηματόδραμα «ΚΕΌ ϋΑΝΟΕΚ ΟΡ ΜΟδΟΟλν». εν, ο ο λαδή,, άπό τούς σημαντικώτερον ρόλους τοΰ εργου, το οποίον έιτ/τ;- νοθετηθη υπό τής έταΐρείας Φός. Ο κ. Πώλ Ράλλης παίζει δ'.α- πρέποντα ρόλον μέ τόν Μάρκο; Νταίηδις είς ενα πολύκροτον ·ζ.ινη- ματόδραμα Ά οποίον δέν έτιτλοφο- ρήθη άκόμη, καί το οποίον παρα- σκευάζε: ή έται^εία Μέτρο, μετά τής οποίας υπέγραψε πενταετές συμ¬ βόλαιον. ^ Ό κ. .Παναγιώτης Ρήγας ΰπο- ίύετα: πρωτεΰοντα ρόλον Ινίιάνω είς το έργον «ΒΙϋΙΝΟ ΕΕΝβ" ΟΑΤΕ», είς τό οποίον συαμετέχο-ν διαπρεπείς άστέρες τοΰ κινηματο¬ γράφου. Άν άναλογισθη κ^είς πόσα προ- σόντα χρειάζονται "λαί πόσα έμπόδ:Λ "αρεμδάλλοντα!, ιδιαιτέρως είς τούς ξένους, διά νά κατορθώσουν να άναμιχθοΰν είς το κινηαατογραφΐ"λθ^ θέατρον, θά αναγνωρίση την σημα¬ σίαν τής επιτυχίας των όμογενων νέων καλλιτεχνών, την οποίαν ο- φείλοαν μόνον είς το τάλατ^τΟΜ το)ν καί είς την αξίαν των. Οί άνωθι όμογενεΐς καλλιτέχνα: άποστέλλουν προθύμως την φωτογρα φίαν των είς οίονδήποτε όστις ήθε- λε την ζητήισει δι1 έπιστολής. Μία τοιαύτη αίτησις είναι δι' αΰτώς ένθάρρυνσις καί ύποστήρ'.ςις ή- θική, διά νά σχηματισθή ταχυ- δρομικόν ρείχκχ είς τάς διευθύνσεις των, τό οποίον ΰπολογίζουν αί ι.'.· νηματογραιφικαί εταιρείαι, έπειδή το θεωροϋν ώς έκδηλωτικόν τοΰ χρο? κάθε καλλιτέχνην έν-διαιφέροντος τθό /Λΐνοΰ. 'Εν τώ μεταξύ ή Έλληνιχή Χ(- νηματογραφική έταιρεία «0ΚΙ3 ΡΗΙίΙ>Ι8 ΡΚΟϋϋΟΤΙΟΝ)) πα-
ρασκευάζει την χινηματογράφητιν1
τοΰ «Γ-.οΰ τοΰ "Ισκιου», είς την δ-
ποίοτ; ταινίαν θά συμμετάσχουν όλοι
οί Έλληνες τοΰ Χόλλυογατ/τ.
α ο. α
Τό Βιβλιοπωλείον
τού «'Εθνικου Κήρ^·
κος» άναλαμβάνει ν*
οάς αποστείλη οιονδή¬
ποτε βιβλίον τής άρε-
σκείας οας έντός των
Ήνωμένων Οολετεεών
♦Ο. Ο. Ο. Α,&ν έχετε ει¬
μή να μάς δώσητε την
παραγγελίαν οας, τό 6-
νομα και διεύθυνβίν
βας, βεβαιοί δντες δτι
θά εκτελεσθή μέ απόλυ¬
τον ακρίβειαν.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
|€ΘΝ)ΚΟ* ΚΗΡΥ5|
Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ ΤΗΣ ΑΕΡΟ-
ΠΟΡΙΑΣ
ΤΡΕΙΣ άπό τούς σπσνδαιοτέ-
ρους παράγοντος τής άναπτύξεως
τής άεροπορίας οί κ. κ. Χένρυ
Φόρντ, Ράϊτ καί Λόοεντζ, δ<ετύ- πωσαν τάς άπόψεις των επί τοϋ μέλλοντος τής άερ·οπορική"ς σνγ- κοινωνίας. Ό κ. Φόρντ προβλεπει ότι είς την ραγδαιοτέραν ανάπτυ¬ ξιν τής άεροπορίας 0ά συντελέση, ή άνακιάΐυψις νέου είδους καυσι- μου υλης, καί δτι ή άεροπορία θά προσελκύση δλους έκβίνους τοΰς νέους οί όποΐοι φιλοδοξοϋν νά ά- ποκτήσουν κάποιαν σπουδαιότητα. Ό Ράΐτ είπεν ότι δέν είναι είς θί- σιν νά προΐδη τό αελλον τής άερο- πορίας. Κατά την γνώμην τού χόνθε πράγμα περιορίζεται έντοΓ των φυσικών νόμον καί ότι τό παν είναι δυνατόν νπό τούς ίδίους φτ- σικούς νόμους. Ό κ. Λόρεντζ προβλέπει την νατασκευήν μεγα¬ λειτέρον, καλλιτέρων ·καί άσφαλε- στέρων άεροπλάνων καί τόν ση¬ μαντικόν περιορισμόν των έναερί- ων δυστι»χημάτοον. ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΜΕ¬ ΡΙΚΗΝ Η ΔΙΑΔΟΣΙΣ τοΰ βιβλίον^ είς τά§ Ηνωμένας Παλιτείας άνα- ,πτύσσεται τεραστίως. όσον είς καμ μίαν ίσως άλλην χώραν τοΰ κό¬ σμον. "Ολαι αί κοινωνικαί τάξει; σννΐ)9ίζουν είς την μελέτην καί είς την αγάπην τοΰ βιβλίον. Τό γΐγονός τουτο διεπιστώθη δι' ά- ριθμοΰ, κατά τό συνέδριον των 6ι- ολιοπωλων τό οποίον συνήλθεν την παρελθούσαν ριβδομάδα εις τό Ά- τλάντικ Σίτΐ1. Έκ των στατιστικων αΐτινίς συνεκεντρώΌτ,σαν φφαί- νεται ότι τό παρελθόν ?τος έπωλή- θησαν άνά τάς Ηνωμένας Πολι- τείας π|?ρί τα διακόσια έκατομμΰ- ρια βιβλίων, άξίας 250 έκατοιιμν- ρίων δολλαιοίονν. Κατά την ιδίαν χρονικήν διάρκειαν, ίδρΰθη- οαν εις τάς διακρόοους ,Ααερινανι κάς πόΓΙεις π^ρί τάς τ·ρεϊς χιλιά- • δας νεα βιβλιοπωλεΐα. ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑ- ΣΤΡΟΦΗΣ ΕΙΣ την πρώτην σελίδα τοΰ ση- μερινοϋ «Κυριακάτικην, άπεικο- νίζονται μερικαί σκηναί άπό την τρομεράν καταστροφήν ή όποία έπληξεν την Κόρινθον καί τούς κατοίκους της. Άπό τάς φωτογρα- φίας αύτάς των έρειπίων καί τής φρίκης, οί Έλληνες τής Άμερι- κης θά ύποβοηιθοθν είς τό νά σχη- ματίσουν κάποιαν ιδέαν τοΰ μεγέ- θους τής θοομηνίας ή όποία μετέ- βαίλεν εις σωρόν έρειπίων μίαν ο¬ λόκληρον επαρχίαν τής Ελλάδος καί θά κατανοήσουν βαθύτερον πόσην αξίαν εχει ή συνδρομή των πρός τα ιτύότΐατα των σεισμών καί πόσον αυτή συντελεί εις την περί¬ θαλψιν καί την άνοικούφισίν των. ΝΕΤν"ΒϋΚΥΡΟΕΤ, ΜΑ88. —Ό «'Εθνικός Κηρυξ» πωλεΐται υπό τοϋ άντιπροσώπου μας Π. Τσέτσα, 14 Μβΐτιΐη&οΐί 81. ΑβΑΝΑΣΙΟΣ ί). 1ΙΡΗΣ ΟΔΟΝΤΟΪΑΤΡΟΣ ΑΜΕΚΙΟΑΝ #ΑΝΚ ΒΗ)0., (ΚθθΓΠ 206) 8ϊχ11ι Ανβ. ηπ(1 θΓαηίΙ 51. ΡΙΤΤδΒΙΙΚϋΗ, ΡΑ. Ό Άδόλφος Μενζσυ, ό περίφημος κινηΐματογραφικός άστήρ, καί ή Κάθεριν Κάρβερ, ξανθή καλλονή τοΰ κινηματογράφου, οί όποίοι έ- νυμ(ρεΰί>ησαν προχθές εις τό Παρίσι.
ΗΕ
ήθοποιών διά τό Ελληνικόν θέατρον
Ή Έπαγγελματική Σχο>ή Θεά-ι
τρου ιδρύθη τώ 1923.
Τό Σωματείον Ήθοποιών έψη-
φισε διά γενικής συνελεύσεως την
ίδρυσιν της, την όργάνωϋΐν και δι¬
οίκησιν.
Διοικήται υπο χενταμελοΰί έφο-
ρευτικής έπίτροπής. *
Π ρόεδρος τής Έφ>3ρε.,τι·/.ής Έ-
πιτροπής καί Διευθυντής συγχρό¬
νως, είναι ό θεατρικός συγγραφεύς
κ θ. Συνα-δινός. Έν δέ των μελάν
αυτής είναι ό .*/.. Τ. Λεπενιώτης,
καί διακεκριμένος ήθοποιός, ώς άν-
ππρόσωπος τοΰ Σωματείον Ήθοχοι-
ών. Πόροι της Σχολής είναι ή έ-
τηιΐία έπιχορήγησις τοΰ Σωματείον
Ήθοχοιών ψηφιζομέντ) ύχό τής γε-
ν'.κτ,ς σ^νΐλεύσεως αύτοϋ, αί έχι-
χορτ/γησεις τού Κράτους, τα είτ-
πραττόμενα δί^ακτρα (τα όχοία <ρ·>
σικά είναι έλάχιστα), αί εΐσ-ράξε'.ς
ΔΕΥΤΕΡΑ ΜΕΓΑΛΗ
ΕΒΔΟΜΑΣ
00ί0ΒΕ8 ΟΕί ΒΙΟ
Είς την
"ΒΑΜΟΝΑ"
Ταινίαν τής ϋηϋβα1 ΑιΊΐβΙβ.
Ήσθάνθητε άνατριχίασιν καί εν¬
θυμείσθε την «Κε5ΐΐΓΓ6θΙίΌη>.
"Ηδη θά αΐσθανθητε τό ίδιον μέ
την αντικατάστασιν της διά τής
ταινίας «ΗΑΜΟΝΑ». Είναι ή με¬
γίστη την οποίαν έκαμεν ή ϋοΙθΓββ
ϋβΐ Κΐο.
Συνεχής έπίδειξις άπό τάς
10:15 π. μ.
ΤΙΜΑΙ ΛΑΙΚΑΙ.
ΙΙΝΠΈΟ ΑΒΤΙ5Τ5
ΒΚΟΑΌ\ΆΥ ΑΤ 49ΐΙι 8Τ.
Επισκεφθήτε τό Νέον Χρυσοχοεΐον τοΰ Κου
008ΤΑ8 ϋΟΗΜδΟΝ & 00.
241 ΤΒΕΜΟΝΤ 5ΤΠΕΕΤ, Β05Τ0Ν, ΜΑ85.
ΟθΓ. ΤΓθΐηοηΙ αηιΐ 51ιυΓΐ 515., πλησίον τοΰ Θεατρον
Μεγάλη συλλογή άδαμάντων καί ωρολογίων διά γυναίκας
καί άνδρας. 'Επίσης δλα τα ειδή Κοσμημάταη» είς λογικάς τι¬
μάς, όπως πάντοτε. Μεγάλη συλλογή δώρων διά τού; άναχω-
ροΰντας διά Πατρίδα.
των πρός επίδειξιν τής χροόβου τώ
μαθτ/τών διδομένων τταρθΌ-τάσεων,
η άλλων έορτών γινοαένων πρ·ϊς
ένίτχοτιν τής Σ-χολής κτλ.
Ή Έ·παγγελματική Σχολή θε-
άτρου είναι μία μεγάλη πρόοδος διά
την Έλλάδα, διότι σκοχός της είνε
ή μόρφωσις Έλλήνων ήθοποιών διά
τό θέατρον μας.
'Εκτός των δ6ο μας μεγάλων
καλλιτεχνίδων τής Κάς Μαρί/,ας
Κοτοπούλτ), γνωστής τραγωδοϋ, και
τής κ^ίας Καδελης, άλλης μεγα-
λης αυτής ήθοποιοΰ, ή Έλληνική
σκτ,Μή 2έν έ-αροΐ)σίασε -Λαμμία κα'.-
νούργια Όεατρική προτωπικότητα.
Ή κοινωνική θέσις τής ήτίοαοι
σήν 'Ελλά'δα εθεωρείτο ύπ&δεεστέ-
ρα. δι' αΰτό χ»ί τα ταλεντα τα ευ¬
ρισκόμενα είς μίαν καλήν αστικήν
τάξΐ',ι, δέν άπεφάσιζαν μέχρι τθϋδε
νά άκολθ!>θήστκ»ν την κλίσιν των.
•/.αί ήιθοπο'.οί εγίνοντο άαόρφωτοι κα:
χωρίς οΰτε την ελαχίστην καλλιτε-
χνικήν εκπαίδευσιν καί οικογενεια¬
κήν εύπρόοωπον ανατροφήν.
Χάρις είς την Έηταγγελματικήν
Σχολήν καί οί ήθο—οιοί, οί έξα—«ιϋν-
τες τό έπάγγελμά των ολιγώτερον
των πέντε έτών δύνανται νά χαρα-
γ.ολο>Θο3ν τα μαθήματα τής Σχολής
•/αί νά έςελ£σσωται. Διά νά λάίουν
οί μαθηταί πτυχίον πρέπει νά φοι-
τησοαν είς την Σχολήν τρία ετη καί
νά παρακολθ'οθήσουν τα είς αύτην
ίιδασ/,όμενα μα&ήματα τα όποία διά
τα ν,ιήματα τής Δραματικής καί
Μελοδραματικής είναι κοινά.
. Τα ααβήματα είναι τα άκόλοοθα:
Ι.) Τέχνη τοΰ λόγου καί μιμικ,ή.
~·) Σχηματισμ,ός ητ)ους, πρακτικαΐ
άσκητεις επί έργων. 3.) Φ^:ογνω-
μ'.κή ή πορίσματα αιμίκης. 4.) Δια-
σκευή τ:ροσώιηκι. 5.) Ίστορία των
άμφίέΐεων. 6.) Χορός. 7.) Γυμνα-
στική καί όΐΓλομαχητική. 8.) Στο:-
χεϊα παγκοσμίου λογοτεχνίας " καί
ίίαματολογίας. 9.) Ίστορία τού άρ-
χαίου Έλληνικοϋ καί Ρωμαίκοΰ θε
ά-ρο. 10.) Α!ττ)ητική. 11.) Γαλ-
λ'.·Αή γλώσσα(ιδίως προφφρά αυτής).
12.) Νεοελληνική γλώσσα καί ακ-
λολογία.
Δ'.ά τό Μελοδραματί/όν τμήμα
προστί&εντα! τα άκόλουθα μαθήμα-
τα: 1) Μονωβία καί χορωδία. 2)
Στοίχεϊα θεωρητικής μθϋσικής.
Καθηγηταί είαι: Φ' Πολίτην.
Δραματολογίας καί ΣκηνοθεσίαΓ
Επιδείξεως, Π. Καλογερίκος Β
Ρώτας, Ν. Λάτκαρης. θεατρι/.ος
συγγραφεύς, Ηλίας Βθοτ-.ερίδης
Λογογράφος Γ. Μα,ρίνος. Ό α¬
ποθανών ζωγράφος Ν. Λυτρας, της
αίσθητικής δέν άντι/.ατεστάθη άκό-
μη. ΤοϋΜελοδραματικοΰ τμήματος:
Κ. Νιχολάου, Γ.Σκλάβος.
Τού χορού ή Κα ΡΚΑΓΜΟΝΠ.
Ή Έπαγγελματική Σνολή- καί
έφ-ε'τος ήρχισε τάς έπιίειξεις της
μέ την πριγΛί'πισσαν 'Μάλτοϋ τοΰ
Μέτερλιγκ.
Τα έργον αΰτο είναι μία φαντα-
σμαγ&ρική τραγωδία. 'Επαίχθη μέ
έπιμελεϋχν καί μέ πθλύ καλή·^ σκη-
νοθεσίαν. Π ρόκειται δέ νά παιχθοϋν
καί άλλα εργα αξια λόγου.
Ή προσπαθεία τής Σχολης όπως
μορφώση τούς ήθοαοιοΰς καί δώσ·{)
μίαν νέαν ώθησίν καί κατεύθυνσιν
στήν Έλληνική σατ,νή, είναι άξία
παντός έπαίνου καί σεδασμοΰ.
Είς την Έλλάδα, δτου άλλοτε
εγεννήθη ή τραγωϊία καί οπου ή
θεατρική Τέχνη είχε φθάσει νά
θεωρήται ώς μία εξέλιξις τής ποι-
ήσεως, ή χατάπτωσις καί ή έλλει¬
ψις μορφώσεως των ήθοχοιών ήτο
μία έλλειψις σεδχσμοΰ καί πρός τάς
παραδόσεις των χροπατόρων μας.
ΒΑΝ
,ΡΛ.
' Ατεο την ζ<οήν και κίνηβιν των 'Ε.λλήνων. ^ Συνεστήθη Σύλλογος τής συνοι- κίας ΡβαιΊ δίτββΐ, μέ πρόεδρον τον κ. Κ. Λαμπρόν, άντι-ρό&δρον τόν κ. Δ. Γραμμα·τίκαν, γρ<αμματέα τόν κ. Εύθ. Γραμματίίκαν, ταμίαν Σωκρ. Γεωργιάδην καί σομ&ούλους τούς κ. *. Μ. Άρχύταν καί Ίωάν- νην Ζερβ^ον. Οί έκλογείς έκαμαν την αρίστην εκλογήν, εκλέςαν—ς βνδιρ·ας τοιού¬ τους, τούς μόνους δυναμένους νά δώσουν ζωήν καί πρόοδον είς τό λα- τρ«υτό μας Σωμ,αιτείο, σκοπός τοΰ όποίου είναι άγά-η κ·αί όμό>«ια μ€-
.τα-ξύ των γειτόνων, καί ή έτι περισ¬
σότερον σύΦρίγξις των σχέσεων μβ-
ταξΰ αυτών, γΐ-' αύτο ·δέ καί έδστ)η
είς αύτά τα δνομαι «Άγάπη».
Ό^κ· Λάμπρος, πρόεΐΒ'ριος τοΰ Σω-
μαΐτειοο, είναι άνήρ όχ: των λόγων
άλλά των έργων, καί τό ά-έ8ε^εν
άμέσως, δ'α·θ·έσας τι?> πρώτην αί¬
θουσαν τοΰ σπιτιοΰ τού διά τάς άνάγ-
καις τοΰ Σ<ο(Αατε!·ου. Συγχαΐρητηρία άπευΐθι>/ομεν είς τον ρέκτην χρόε-
δρον. Οί δουλόμε'/θ! νά γροΓφοΰν'μέ-
λη, άς ά-εΛυνωνται είς τό 239
Ρββτΐ 8ί.,
—Ανηγγέλθησαν έ^κ τής &α*νί-
ρ«ς αύτοΰ πατρίδος, Σάμοο, οί γά-
μοι τοΰ κ. Ανδρέα Κλεσΰδη. Ό κ.
Κλβοόδη-ς, μέλος τής Άχέπα, άνε-
χωρ-ησ-ε μετά των έκδ^ρομέων, διά νά
έπι~(.ε·φιθή τοΰς γονεΓς τού. Δέν π,αρ-
-έλείψεν ομως καί νά συινίεση τό μέλ-
λαν τοΰ δίου τού, μετά μίάς ώραία-ς
καί έγγραμμάτου προϊφυγοπούλας,
εκτελώ"^ ο^τω την υπόσχεσιν, την
οποίαν είχε δώση είς τούς φίλοας
τού, οτ: άψηφεί χρήματα κ^αί π&ριου-
σίαν καί^τι αν πάη καμμιά <ρορά στη πατριία Θά νυμφβ·^ προ—;υγο- ποΰλα· _Οί^ φίλοι τού μετά μεγάλης χα¬ ρ άς ηκθϋναν το εύφρόσυνον τουτο γ«- Τ&νος. καί τοΰ εδχ&νται βίον άινέφε- λ&"^ αί ά'Θό πρτον. , —'Ανεχώρησε διά την Έλλα&α ',*■ Εύρ. Μα^ρίδης μετά τής έρι- τιμου συζΰγου τού καί των τέκνων τού δι' εξάμηνον έν Ελλάδι παρα¬ μονήν. —'Επίσης ό κ. Ιωάννης Άντω- ναζογλου, άδελφός τοΰ αρίστα έν τη πολε: μας έ-γ/κατείττημένου κ. Στυ- λίανοΰ Άντ(ύναζόγλο>
—Επεσκέφθη την πόλιν μας ή
κ. Διο-λ^ Ε. Ταιχ,τ'.κοΰ, άπό τό Σ%ράν-
τον, διά νά κατευοδώση την διά την
πατρίδα άναχωρ-οΰσαν άδελφήν της
κ Μαίβ
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας άπό τδ
Βιβλιοπωλείον τού «'Εθν. Κι'ιρυχο».
ΝΑΥΑΓΙΑ ΤΗΣ ΖΟΗΣ
"Υπό Χ. Α. ΓΈΡΟΓΙΑΝΝΗ
Τρί-τρακτον ήθογραςρικόν δράμα
παρμενο άπό την σύγχρονον κοινω-
νικΐ|ν ζωην.
Χαρτάοετον τι,μόΓΜχν 50
Γράψα-τε: '
ΝΑΤΙΟΝΑί
ΗΕΡΑίΟ
14Ο νν. 28ΤΗ 8Τ., ΝΕΥν ΥΟΚΚ
ΟΙ
τ
ΕΙΣ ΧΟΑΑΥΓΟΥΝΤ
Γεώργιος Ι»ήγ<α«, Δημ. Αλεξάκης, α. Ράλ. λης καΐ Π. Ρήγας. Οί —ρωτεύοντες ρόλοι των •είς τα νέ*» κινηματογρα φικα έργα. Εΰχάριστα νέα ϊ'.ά τάς προόϊ&^ς των καλλιτεχνών μας μάς διαβιςά- ζονται άπο τό Χόλλυγουντ τής Κα- λιφ&ρνίας. Όμογενείς ήΐοποιοί έ;- ησφάλισαν λαμχράς θέσεις διά (τομ- δολαίων είς μεγάλας κινημχτογρα- φικάς έταιρείας. καί ανέλαβον προ- τεΰοντας ρόλους είς διάφορα νέα κ'.νηματογραφικά εργα τα όποία δέν θά βραδύνουν νΐά έχίδε'.χθοϋν άπό τα θέατρα τοϋ Μχρόντγουαιη. Τέστα- ρες είναι επί τού παρόντος οί Έλ- ληνες ήθοποιοί οί όποίοι πρωταγω- ν.στοΰν είς την καλλιτεχνικήν ζωήν τοΰ Χόλλυγουντ μέ μεγάλας ελπί¬ δας καί πίθανότητας εύροτέρας δρά¬ σεώς. Οί κ. %. Γεώργιος Ρήγας, Δημήτριος Αλεξάκης, Π. Ράλ- λης καί Παναγιώτης Ρήγας, ά- δελφος τοΰ πρώτου. Ό κ. Γεώργιος Ρήγας έχει ρό¬ λον πρωταγωνιστοΰ είς την μόλις άποπερατωθείσθΓ^ κινηματογΐαφιχ,ήν ταινίαν «8ΕΑ ΡΙΤΒΥ»/ ΤΟΜ \ΉΙΤΕ ΡΕΟΟϋΟΤΙΟΝ. Ό κ. Δημήτριος Αλεξάκης ΰποϊΰεται τον ρόλον τοΰ Ρασπουτίν είς .τό έπίσης περατωθέν κίνηματόδραμα «ΚΕΌ ϋΑΝΟΕΚ ΟΡ ΜΟδΟΟλν». εν, ο ο λαδή,, άπό τούς σημαντικώτερον ρόλους τοΰ εργου, το οποίον έιτ/τ;- νοθετηθη υπό τής έταΐρείας Φός. Ο κ. Πώλ Ράλλης παίζει δ'.α- πρέποντα ρόλον μέ τόν Μάρκο; Νταίηδις είς ενα πολύκροτον ·ζ.ινη- ματόδραμα Ά οποίον δέν έτιτλοφο- ρήθη άκόμη, καί το οποίον παρα- σκευάζε: ή έται^εία Μέτρο, μετά τής οποίας υπέγραψε πενταετές συμ¬ βόλαιον. ^ Ό κ. .Παναγιώτης Ρήγας ΰπο- ίύετα: πρωτεΰοντα ρόλον Ινίιάνω είς το έργον «ΒΙϋΙΝΟ ΕΕΝβ" ΟΑΤΕ», είς τό οποίον συαμετέχο-ν διαπρεπείς άστέρες τοΰ κινηματο¬ γράφου. Άν άναλογισθη κ^είς πόσα προ- σόντα χρειάζονται "λαί πόσα έμπόδ:Λ "αρεμδάλλοντα!, ιδιαιτέρως είς τούς ξένους, διά νά κατορθώσουν να άναμιχθοΰν είς το κινηαατογραφΐ"λθ^ θέατρον, θά αναγνωρίση την σημα¬ σίαν τής επιτυχίας των όμογενων νέων καλλιτεχνών, την οποίαν ο- φείλοαν μόνον είς το τάλατ^τΟΜ το)ν καί είς την αξίαν των. Οί άνωθι όμογενεΐς καλλιτέχνα: άποστέλλουν προθύμως την φωτογρα φίαν των είς οίονδήποτε όστις ήθε- λε την ζητήισει δι1 έπιστολής. Μία τοιαύτη αίτησις είναι δι' αΰτώς ένθάρρυνσις καί ύποστήρ'.ςις ή- θική, διά νά σχηματισθή ταχυ- δρομικόν ρείχκχ είς τάς διευθύνσεις των, τό οποίον ΰπολογίζουν αί ι.'.· νηματογραιφικαί εταιρείαι, έπειδή το θεωροϋν ώς έκδηλωτικόν τοΰ χρο? κάθε καλλιτέχνην έν-διαιφέροντος τθό /Λΐνοΰ. 'Εν τώ μεταξύ ή Έλληνιχή Χ(- νηματογραφική έταιρεία «0ΚΙ3 ΡΗΙίΙ>Ι8 ΡΚΟϋϋΟΤΙΟΝ)) πα-
ρασκευάζει την χινηματογράφητιν1
τοΰ «Γ-.οΰ τοΰ "Ισκιου», είς την δ-
ποίοτ; ταινίαν θά συμμετάσχουν όλοι
οί Έλληνες τοΰ Χόλλυογατ/τ.
α ο. α
Τό Βιβλιοπωλείον
τού «'Εθνικου Κήρ^·
κος» άναλαμβάνει ν*
οάς αποστείλη οιονδή¬
ποτε βιβλίον τής άρε-
σκείας οας έντός των
Ήνωμένων Οολετεεών
♦Ο. Ο. Ο. Α,&ν έχετε ει¬
μή να μάς δώσητε την
παραγγελίαν οας, τό 6-
νομα και διεύθυνβίν
βας, βεβαιοί δντες δτι
θά εκτελεσθή μέ απόλυ¬
τον ακρίβειαν.
«ΕΘΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ,
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑΝΕΓΕΡΣΙΣ ΣΧΟΛΕΙΟΎ ΕΙΣ
χό Ελεύθερον Βϊ,μα είναι τί» Διδασκαλείον των
Έλλ/ήνων της Άμερικής
ΑΙ ΣΗΜΕΡΙΝΑΙ ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΜΑΣ
Ποίος λέγεται βοφός -/.αί «οΐος φιλόβοφος.— Οί «α-
ρανόμως είαελθόντες μετανά—αι Πέν δύνανται να
γίνουν Αμερικανόν «ολίται.
Λαί άχι άχρνδές·
—Ν. Λ. Βοστώνην. — Έγράψα>-
μεν πλειστάκις ότι οί παρανόμως
εΐαελ&όντες μετανάστ-« *"■ ~-'1~'
Οί 'Αραιοχωρΐται τής
'Αμερικής Ιοτειλαν 4-
καιτόν χιλ. δραχμάς. —
Ό ερανος σον-εχίζεται
δια την αποπεράτωσιν
τού £ργου.
—Ο. Μ·
Ρα .—
Σο?6ς αρχικώς λέγετα·. ό γνωρίζων
ν.Λώς τέχνην τινά ή επιστήμην,
Φιλόσορος δέ λέγετη ό άγαπών την
τοφίαν ή γνώσιν, ή ό ζών βίον φιλο-
Έκτος των «τοφων υπήρχον είς
την εποχήν τού Σωκρ-άτους καί οί
-">,—-»', ή 3θκκ,ια*ίσο^)θΐ, ήτο·, οί 0β-
νά έττΛϊίξουν άλαζον»κ>ώς
/.αί πολυυϊθε'.αν. Τής λέ-
; σοφός εγίνετο χρήσις είς άρ-
----------.ι 4ιΜ,β—-, ^β η-,
λο/τες
«ι! αν "/.ι!
χϊ.οτίραν έ—<χήν, λ«γεται ποώτος όστις ώνάμασεν ί ά ό ή φι- νονται μέν μετά ί άι ί ■—;ντοκ- νονται μέν μετά «ρέλΛ τία; άχι) τής ε<ίο>ό·5ου των, άλλά δ έν
ίύναντα'. έπ' οίι&ενί λόγω νά γάνωσΐϊ
Άμεριιχ.ανοί ίπίλΐται, διότι είνα
πζραδάται των νόμων τής χώρας
ΟίχΒεΐς, έν γένει, δκχΐΐΐιοδται νά γίνη
ος ιτθλίτης, ούτινος 8έ'
μρς ,
Ε·!»ρίσι·/.ετ2! το —τΐτβποιητι.'κόν τη
άφίξεως είς το "Ελλις "ΑΏ.τΰ.
1ΙΪΓΜΙΙΕΨΗ
ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΤΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΆΣ ΟίνΐΟΡΦΙΑΣ
ΊθΙΤΙΙΝΚΟ
Γοχλο) βου δέ θά 6ρίακ«ται,
«Ι»χή. , „
νά μή μέ δεχττγ/α μίαν ο>ραν ο-
όλ
νεί^οπόλο. ( ,
Ξέρω τό κά*ε χοώαά σου, την κα*€
—υ γο«μ«ή, ,
τό κόιθε οου άγριολον>?Λυοο που οτΛη-
ζβι 6όλ
δέ Άρ.της
γειρίτης. ό Πλάτων γ.αί άλλαι έκ
μετριοφρΌσύνης παρείέχο-ντο δτι μό¬
νον φίλότοφος (<ρίλος τής σοφίας) οόναταί τις νά λέγετα-. 7.2· όχ; σο- ?ός. Οί ταφοί της Άρχζίας 'Ελλά- 3ος ητοΎ πάατολλο1., γιύ είναι αδύ¬ άθ ί ν;τον νά τοΰς άπαρρ'.Ομήση τις, :>ι
Ιλεγαλείτεί&ι οαως έξ αυτών ήσαν
έπτά, οί έςϊής: Σόλων ό Ά'θηναίος,
Π'.ττ«'.5·ς Μυτ'.ληναίος, Κλεόδου-
).»ς ό Ρό3'.ος, Περίανϊρος ό Κορίν-
θ'ος, Χίλων ό Λα·Λε6α·ιαόνιος, Λ^
λτ.ς ό Μιλήσιος, Βίας ό "
Σςφώτερον ό<χως πάντων σ: τ όν Σ<ύ%ράτην. —Α. Ρ., Ν. Υ. Πρ.αγματεία>; χερί
των Αθηνών έπυί ΤουριχΏΛρατίας καί
τή; Βυζαντινής έποχής 36νασθε νά
ε·3;ε~. είς το Έγκ·>χ.)ν&π·α·ι3ιχόν ήμε-
?&).άν'θν τοϋ «'ΒΘνιτι&ϋ Κηώ'Λΐος».
ιγ,^νν,, καί κυκλορορεί .
ώτατο σέ ΰλη, είκό--<ες καί χαρτί, τό πε.ρ'.ο3ΐΓ/Λ «Σύγχρονη Σχέψη», ιγοι» είναι γραμμένο άπτ) την άρχή ώς τό τέλος στή δημοτιχ,ή γλώτσα. Σέ 48 πιτλνοτυπωμενες σελίίες περ:έχει 4 αύτοτελή διηγήματα, άρ- ν.ετά ποιήματα, τεχνοτχφιτ'.κές με- λετες, πεζά τραγουδία καί άλλα ίιάφορα θέματα. Διεύθυνσις: «Σ6γ- <ρονη Σκέψη», 831 Υ. ΗΑΚΚΙ- 3ΟΝ 8Τ^ ΟΗΙΟΑαθ, ^ί. τό γ ρο).όγθν τοθ «'ΒΘνιτ,οϋ ΚήώΛς Ε;·,αι άϊύνχτον νά άντι·γράψωυ-εν έν- τ7ΐθα εττω καί χερίληψιν. Πρθξΐη- *3=οθήτε τό ώς άνω 'Ηζΐε Η ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΜΗ ΜΕΤΑΞΑ άνω ε;ς τίι όχοΪΏν θά ε5ρετε,^έ/.το·ς ν.ράς μ,ελέτης επί τοΰ οέίχατος γρόφετί έ^τοντά&ας ίίλλωί1^ τ) ς μης γρφετί, έί^τοντά&ας ίίλλωί1^ τ)ε;χα- τ«ν λίαν ένδ·!*<5εράντων, —Σ. Γ-----Φιλαδέ)νΐφειαν.—Μό-- ντν ^ήλ'.κα τέκνα κάτω των 18 έ ντν ^ήλ.κα τέκνα κάτω τω τών, κοτΐ την σύζυτγόν τού δύνβτοη νά φέρη Άμερικανο-ς πολίτης έκτος «νϊλογίχς· ουδόα ά>λον
μρς
ουδόα ά>>λον.
__........ Ά,^αγνώστην—Σι¬
ν άγον.— Μάς γράφιετε νά σίς α¬
παντήσωμεν πώς ν ά φέρετε τόν έξα-
έελφδν σας μέσω Μ«ξίχοϋ ή Κούδα
ν.ϊτά παράβασιν τοϋ Μετχν·αττ·ευτ
ν.οϋ Ν ομού, ήτοι 6βλετε νά σάς συμ
βοο/Λ^σωμεν χίος νά ·κ)αταστρ'ατη-
γήτετε τόν Νόμον τής Χώρ^ιις· Αι»
τό ε:ναι απολύτως αδύνατον νά κά
μωμεν διότι καθήκον %αί ύποχρεωσι
τοϋ Τύποο είναι νά συντελή είς τη
τήρητιν και έγα^ιογήν των μ
καί όχι είς την πα)ραιδίαστν κ» κα
τα<η;ρατήγησιν αυτών. —Συνδρομητήν — ϋαΐΐα», Τβ Χ38.—Ό καλλίτερος τρόχος ο·!)«>νομικωτ«ρος νά αν^τάιξετβ
νά
Τα τοπικά σωματεΐά μας σνν-
εχίζουν μέ ζη>.ον καί ένθουσυοχτμόν
την δράσιν των υπέρ τής άναπτύ-
ξεως τή; ϊταιόείας είς την μακρυ-
νην πατρίδα, νχα. υπέρ τής ανε¬
γέρσεως των καταλλήλων κτιρί-
ων διά την στέγασιν των σχολεί-
<ον των πόλεων καί των χωρίων της Ελλάδος. Οί έξ Άραιοχωρίου, τής επαρ¬ χίας Καλαμών, τού Νομοΰ Μεσ- σηνίας όό.ιογενεΐς της Άταερικής έσπευσαν νά άνταποκριθοϋν μέ ό¬ λην την καρδίαν των εις την έκ¬ κλησιν τής έπιτροΐτης τοϋ χωρίου των, υπέρ ανεγέρσεως έκεΐ κατάλ¬ ληλον σχολικοΰ κτιρίον. Ή επί τής ανεγέρσεως τοϋ σχολείον επι- τροπή άπαρτίζεται έκ των κ. ν.. Π. ΆΛ'αγνωστοπούλου, Δ. Στα- θάκη καί Εύγενίου Σν.αλιώτη, δι¬ δασκάλου. Οί έδώ Άραιοχωρϊται διά τού σωματείον των «Σύνδεσμος ό "Α- γιος Δημήτριος», διενήργησαν έρανον καί απέστειλαν ήδη διά ΐόν έπιδκακόαενον Ιερόν σκοπόν εκατόν χιλιάδας δρχ. Διά νά απο¬ περατωθή δμως τό έργον χρειά- ζονται καί αλλα χρήματκΐ καί πρός τουτο ζητοΰν την συνδρομήν καί των άνά τάς Ηνωμένας Πολιτεί- ας συγχωρίων των, καθώς καί παντός πατριώτου Μεσσηνίον. Πάσα ποοσφορά δέον νά άπο- στέλλεται εις τόν έδώ «Σύνδίσμον Άγιος Δημήτριος», τοϋ όποίου ή διεύθυνσις; είναι: 8Τ. ϋ^ΜΕΤΚΙΟβ 800ΙΕ- ΤΥ, 373, ^ν. 34ΤΗ 8Τ. ΝΕΥ ΓΟΚΚ ΟΙΤΥ. Ποαβς ή}άου άνατολές καί δύσες τρεγ- νβριών, χανρέτησα άιτ" τοΰς >Λκρους βου τοϋς
έ
/.αί τής παροικίας ΟΗΙΟΟΡΕΕ.
Πλεΐστοι στέ·φανοι κατετέθησαν.
έκ των οποίων διεκρίνοντο οί των
'/.. κ. Ιωάννου Βογιατζάκη, Βασ.
Άναγνωστ, τής
0'ν.ογενείας Γεωργ. Γαλιάτσου. τής
οικογενείας Ιω. Άλεδίζου έκ Φώλ
Ρίδερ, Μαςς., τής οικογενείας Χρΐ-
τίνη< Ζωγραφά-Αη, τής οικογενείας Δημ. Σταφολαράχη, των ϊ«—Λΐνί- 5ων άϊελφών 8IΤ^^IVΑΝ καί τής ίγβν«ίας νΕΕ0ΟΜΕ ΓΑΜΙ- , καί λοιπών. πευκοφυτεΜέΛΌυς, την δψη μου κ.αθρέφι«κι μέ> <τέ νερα ώ ο «** άπο Λθυλιών σου μό9χ<σα σκοπούς έριβτευμένους. ' Μά δέν μπΌφοϋν ιά μάγια σου τα τόσο θυναπά νά μσΰ γιαχρρψοιτν τη 6αθ«ιά ποΰ ν«ιώθω νοοτταλγία., γιά κ«ποΐα άιύ^α. κοά τ<υιε<.Λ·ά τοϋ τό- που μου χω^ιά, απ»υ ή πυορή μου στρέ<ρΐτοι άλΛενα φθΛ·τασία. Κτ,' &π»υ 6ρ·εθώ τα μάτνα μου οφα>-ώ
καί μ,ελΐτω
καπκκαν αύλ.ή, πού ίσκισΕ,ΐτοοι άπο πε-
Ρ»πλοκάδα,
ή νχίπουες γλ-άστρες <τκεπα<ηές άπό ΕΝ &αισι)ακό σ* ασπρα μ.-τα?%ΟΛ·ια κι' Θνράκια άράδα. ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΚΙΠΗΣ «αροινιία θρηνει τόν νατον έκλεκτής Έλ- ληνίδος. Ή παρο5/.ία μ.ας θρηνεϊ διά τόν θάνατον τής "Αντωνίας Στεφάνου Πατ&ράκη, τό γένος Κεραμιανίδίυ, έ-/, τού χωρίου Σπηληά, Κρήτης, »ι«ν<" ..^.,™..,., 20 Μαΐον, καί ώραν 4 μ. μ., θά όαιί.ήση ό -/ίαθη- γη-τής κ. Ίακάννης Π. Ξενΐ&ης, σννε- χίξοη- την π«
φή Άφρόνων μελέτην—είς την αί¬
θουσαν νπ' άριθιιόν 344 ν. 36_ δέ.
Χθνν ΥοΛ ΟίΙν.
Ιδιαιτέρως βά έξετάισιι τόν "Αφρο.
Λ·α τού Εϋοτγγελίοΐ'. «Είναι μωροι κα!
αφρονες οά άθεοι καχ άπιστοι, πρί
πότντων οί έ.αΐτ^ά'κτο>ς παραγνωρίζον-
τες νχά πα'ραμε·λΛΰλ·τες την θρησκΐίαν;
Πώς, καί διατί;»
"Οσοι Γπιθυμοΰν ή<τυχίαν κιοά ά-νά- .ταυστν έν τφ ιιέσφ τής τύρβιις καί 6«χ>-
πάλης τοϋ κόσμον, δσοι α'ιο·&άνοντα< 6άρη, στεΛΌχωοίας, θλίψεις κοτί άηο- ρίας καί θέλουν πα^ηγορίαν ■καχ δν- ν>α+Η.ν έν τφ άγώνι τ*ς ζωης, δς προσ¬
έλθουν, καί Θά περάσοιτν ωφέλιμον
ώραν.
"Ολοι προσΜαλοϋντοΗ. έγκα<>δίο>ς καί
παρακαλ.οϋνται νά προσέλθονν έγκαί.
οως. ΕΙσοδος έλενθέοα,
(18—20)
ταγοα.^ης.
Ή κηδεία τής μεταστάϊης «γέ-
Μετο έν τφ Κοινο-'/Αω Ναώ τού
Άγίου Γεωργίου, ίεροστατοΰντος τοϋ
βί3. κ. Άθανααί&υ Σπυροπούλοο, ήν
παοηκολούθησαν πολλά μέλη τής
ί δΡΚΙΝαϊΤΕΙΛ) ώς
ΟΙ ΛΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΏΝ
Πρεποτύπον έμπνεόσεω; "Αθηναϊ¬
κον μνθιστόρημα, τό οποίον καί ώς
μυθιστόρημα καί ώς ΰεατριν^ν ϊργο*
ίχάλασϊ κόσμον είς τάς Ά 1 ις. Μι·
τα πολλών είκόνων, τιμάται δίδεμέ·
νόν.........................$1.00
ΕΙ,ϋΟΕΑρΟ, ΑΚΚ. — Ό
«Έθνικός Κηρυξ» πωλεϊται είς
την Οοΐιβη'δ Ν3νν9 Α^θηογ
χληριεξούσιον ε!Μ·»ι νά άπεή
είς "Ελληνα διχηγόρον, ^ γνωστήν
τοϋ ΈλληνΓΑθϋ Νόμου. Δΰνασ'θ* νά
το κάμετε αϋτοϋ καΐ άγγλιστί, άλλά
βά σας «ΐτοιχίση ΐΡβ,ρ'.Φτάτερον, διότί
ά θή
ν ά μή αντιληφθή
ς
θίλετε νά
μή ηφ
μερ!κτ«ς βίκη-ρρος τ^
κάμετε, ή νά μή 3ια·τυ^ώσϊΐ τάς έν-
τολάς 7.αί τα δΓΧιαιώματα όπως άτ-
*'·τεϊ ό 'Ελη»Λρκός Νόμος·
—Δ. Κ.—-Β&ΙΙίηιοΓβ, Μα.—
Άφοΰ είσθε ταχ,τηώς άναγνώττης
τοϋ «'Εθν-,Λοϋ ΚήρΛος» καί χ»ρ«-
*ολοΛβϊτ« το «Ελεύθερον Βήμα»,
θά εί52,τε δτι τελευταίως ένηργήΌη
ά—ογραφγ; τού πλη'Θϋσμοϋ τή; 'Ε';-
λά3ος, χ,», ΐυνεπώςμετ'όλίγονχρό
νον θά ϊημοσιευθοΰν τα ά-οτε/^σμα
Γνωστή άνά τό Πανελλήνιον ά-
πό 20ετίας, διά την 'Ελληνοπρεπή
μόρφωσιν των 'Ελληνοπαίδων καί
διά την τελείαν αυτών κατάρτισιν
εί ςτάς ξένας γλώσσας, Αγγλικήν
καί Γαλλικήν, φέρει είς γνώσιν
των άπανταχοΰ τής Άμερικής
'Ελλήνων, δτι διατηρεΐ Ιδιαίτερον
τμήμα οίκοτροφείου διά τούς ξε-
νογλώσσους 'Ελληνόπαιδας.
Είς τό τμήμα τουτο γίνονται δε-
κτά παιδία άπό ήλικίας 5—16 έ-
τών, προγυμνάζονται είς τα Έλ-
ληνικά ειδικώς καί κατατάσσονται
βραδύτερον είς την αρμόζουσαν α¬
ναλόγως της ήλικίας των. τάξιν,
διδασκόμενοι ταυτοχρόνως την
Αγγλικήν καί Γαλλικήν γλώσσαν.
Τα δέ μικρά παιδία έξαιρετι-
κώς άπολαύουσι πλήρους μη^τρι-
κής περιθαλΓ»εως καί ουδόλως αί-
σθάνονται την έλλειψιν των γονέ-
ων των.
Κατά τού; θερινοϋς μήνας οί έ-
σωτερικοί διέρχονται είς ΒΟΥΛΙ-
ΑΓΜΕΝΗΝ, παραθαλασσίαν πευ
κόφυτον εξοχήν, δπου ή Σχολή
Μεταξά εχει πλήρεις έγκαταστά-
σεις. "Ολα τα ειδή των παιδικών|
σπόρ, θαλάσσια λουτρά, έκδρομαίΙ
καί δίωρος διδασκαλία 'Ελληνικών Ι
καί Αγγλικών, είναι τό καθημε¬
ρινόν πρόγραμμα της θερινής πε-
ριόδου.
Διά τούς έξ Άμερικής 'Ελληνό¬
παιδας ώς τίμημα ωρίσθη τριά-
κοντα (30) δολλαρια μηνιαίως.
Διά δίδακτρα, τροφήν, κατοι¬
κίαν, πλυοτικά, λουτρά.
Έξαμηνία προϊτληρωτέα.
Δεκτοί είς οίανδ^ήποτε εποχήν
τοΰ ετους.
Διά π)νείονας πληροφορίας α¬
πευθυντέον :
ΣΧΟΛΗΝ ΜΕΤΑΞΑ
ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΕίΤΙΝΟΕ ΤΗΕΑΤΚΕ 42νο 5τβεετ νε$τ ορ
ΑΠΟΨΕ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΒΡΑΔΥ ορα 9:οο μ.μ,
Οί κ. κ. Ιωαννίδης και Βεράροσς είς
την «Νύφην τής Κουλουρης».
Η ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ
ΒΕΡΑΡΔΟΥ
ΚΑΙ ΜΗΤΣΟΡΑ
Μέ τό πανελληνίου φήμης έργον
τοϋ αειμνήστου Εύ. Ποτντοπούλου:
Η ΝΥΦΗ ΤΗΙ
3
Ήθογραφία είς πράξεις 3
καί 12 τραγούδια.
Διά είσιτήρια τηλεφωνήσατε:
ί,αο1θΓνναηη& 2691.
ΤΙΜΑΙ: $0.75, 1.10,1.65, 2.20.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
Τό ταμείον την Κυριακήν
ανοικτόν (ά'ΠΟ τας Έ£ μ. μ.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑΝΕΓΕΡΣΙΣ ΣΧΟΛΕΙΟΎ ΕΙΣ
χό Ελεύθερον Βϊ,μα είναι τί» Διδασκαλείον των
Έλλ/ήνων της Άμερικής
ΑΙ ΣΗΜΕΡΙΝΑΙ ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΜΑΣ
Ποίος λέγεται βοφός -/.αί «οΐος φιλόβοφος.— Οί «α-
ρανόμως είαελθόντες μετανά—αι Πέν δύνανται να
γίνουν Αμερικανόν «ολίται.
Λαί άχι άχρνδές·
—Ν. Λ. Βοστώνην. — Έγράψα>-
μεν πλειστάκις ότι οί παρανόμως
εΐαελ&όντες μετανάστ-« *"■ ~-'1~'
Οί 'Αραιοχωρΐται τής
'Αμερικής Ιοτειλαν 4-
καιτόν χιλ. δραχμάς. —
Ό ερανος σον-εχίζεται
δια την αποπεράτωσιν
τού £ργου.
—Ο. Μ·
Ρα .—
Σο?6ς αρχικώς λέγετα·. ό γνωρίζων
ν.Λώς τέχνην τινά ή επιστήμην,
Φιλόσορος δέ λέγετη ό άγαπών την
τοφίαν ή γνώσιν, ή ό ζών βίον φιλο-
Έκτος των «τοφων υπήρχον είς
την εποχήν τού Σωκρ-άτους καί οί
-">,—-»', ή 3θκκ,ια*ίσο^)θΐ, ήτο·, οί 0β-
νά έττΛϊίξουν άλαζον»κ>ώς
/.αί πολυυϊθε'.αν. Τής λέ-
; σοφός εγίνετο χρήσις είς άρ-
----------.ι 4ιΜ,β—-, ^β η-,
λο/τες
«ι! αν "/.ι!
χϊ.οτίραν έ—<χήν, λ«γεται ποώτος όστις ώνάμασεν ί ά ό ή φι- νονται μέν μετά ί άι ί ■—;ντοκ- νονται μέν μετά «ρέλΛ τία; άχι) τής ε<ίο>ό·5ου των, άλλά δ έν
ίύναντα'. έπ' οίι&ενί λόγω νά γάνωσΐϊ
Άμεριιχ.ανοί ίπίλΐται, διότι είνα
πζραδάται των νόμων τής χώρας
ΟίχΒεΐς, έν γένει, δκχΐΐΐιοδται νά γίνη
ος ιτθλίτης, ούτινος 8έ'
μρς ,
Ε·!»ρίσι·/.ετ2! το —τΐτβποιητι.'κόν τη
άφίξεως είς το "Ελλις "ΑΏ.τΰ.
1ΙΪΓΜΙΙΕΨΗ
ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΤΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΆΣ ΟίνΐΟΡΦΙΑΣ
ΊθΙΤΙΙΝΚΟ
Γοχλο) βου δέ θά 6ρίακ«ται,
«Ι»χή. , „
νά μή μέ δεχττγ/α μίαν ο>ραν ο-
όλ
νεί^οπόλο. ( ,
Ξέρω τό κά*ε χοώαά σου, την κα*€
—υ γο«μ«ή, ,
τό κόιθε οου άγριολον>?Λυοο που οτΛη-
ζβι 6όλ
δέ Άρ.της
γειρίτης. ό Πλάτων γ.αί άλλαι έκ
μετριοφρΌσύνης παρείέχο-ντο δτι μό¬
νον φίλότοφος (<ρίλος τής σοφίας) οόναταί τις νά λέγετα-. 7.2· όχ; σο- ?ός. Οί ταφοί της Άρχζίας 'Ελλά- 3ος ητοΎ πάατολλο1., γιύ είναι αδύ¬ άθ ί ν;τον νά τοΰς άπαρρ'.Ομήση τις, :>ι
Ιλεγαλείτεί&ι οαως έξ αυτών ήσαν
έπτά, οί έςϊής: Σόλων ό Ά'θηναίος,
Π'.ττ«'.5·ς Μυτ'.ληναίος, Κλεόδου-
).»ς ό Ρό3'.ος, Περίανϊρος ό Κορίν-
θ'ος, Χίλων ό Λα·Λε6α·ιαόνιος, Λ^
λτ.ς ό Μιλήσιος, Βίας ό "
Σςφώτερον ό<χως πάντων σ: τ όν Σ<ύ%ράτην. —Α. Ρ., Ν. Υ. Πρ.αγματεία>; χερί
των Αθηνών έπυί ΤουριχΏΛρατίας καί
τή; Βυζαντινής έποχής 36νασθε νά
ε·3;ε~. είς το Έγκ·>χ.)ν&π·α·ι3ιχόν ήμε-
?&).άν'θν τοϋ «'ΒΘνιτι&ϋ Κηώ'Λΐος».
ιγ,^νν,, καί κυκλορορεί .
ώτατο σέ ΰλη, είκό--<ες καί χαρτί, τό πε.ρ'.ο3ΐΓ/Λ «Σύγχρονη Σχέψη», ιγοι» είναι γραμμένο άπτ) την άρχή ώς τό τέλος στή δημοτιχ,ή γλώτσα. Σέ 48 πιτλνοτυπωμενες σελίίες περ:έχει 4 αύτοτελή διηγήματα, άρ- ν.ετά ποιήματα, τεχνοτχφιτ'.κές με- λετες, πεζά τραγουδία καί άλλα ίιάφορα θέματα. Διεύθυνσις: «Σ6γ- <ρονη Σκέψη», 831 Υ. ΗΑΚΚΙ- 3ΟΝ 8Τ^ ΟΗΙΟΑαθ, ^ί. τό γ ρο).όγθν τοθ «'ΒΘνιτ,οϋ ΚήώΛς Ε;·,αι άϊύνχτον νά άντι·γράψωυ-εν έν- τ7ΐθα εττω καί χερίληψιν. Πρθξΐη- *3=οθήτε τό ώς άνω 'Ηζΐε Η ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΜΗ ΜΕΤΑΞΑ άνω ε;ς τίι όχοΪΏν θά ε5ρετε,^έ/.το·ς ν.ράς μ,ελέτης επί τοΰ οέίχατος γρόφετί έ^τοντά&ας ίίλλωί1^ τ) ς μης γρφετί, έί^τοντά&ας ίίλλωί1^ τ)ε;χα- τ«ν λίαν ένδ·!*<5εράντων, —Σ. Γ-----Φιλαδέ)νΐφειαν.—Μό-- ντν ^ήλ'.κα τέκνα κάτω των 18 έ ντν ^ήλ.κα τέκνα κάτω τω τών, κοτΐ την σύζυτγόν τού δύνβτοη νά φέρη Άμερικανο-ς πολίτης έκτος «νϊλογίχς· ουδόα ά>λον
μρς
ουδόα ά>>λον.
__........ Ά,^αγνώστην—Σι¬
ν άγον.— Μάς γράφιετε νά σίς α¬
παντήσωμεν πώς ν ά φέρετε τόν έξα-
έελφδν σας μέσω Μ«ξίχοϋ ή Κούδα
ν.ϊτά παράβασιν τοϋ Μετχν·αττ·ευτ
ν.οϋ Ν ομού, ήτοι 6βλετε νά σάς συμ
βοο/Λ^σωμεν χίος νά ·κ)αταστρ'ατη-
γήτετε τόν Νόμον τής Χώρ^ιις· Αι»
τό ε:ναι απολύτως αδύνατον νά κά
μωμεν διότι καθήκον %αί ύποχρεωσι
τοϋ Τύποο είναι νά συντελή είς τη
τήρητιν και έγα^ιογήν των μ
καί όχι είς την πα)ραιδίαστν κ» κα
τα<η;ρατήγησιν αυτών. —Συνδρομητήν — ϋαΐΐα», Τβ Χ38.—Ό καλλίτερος τρόχος ο·!)«>νομικωτ«ρος νά αν^τάιξετβ
νά
Τα τοπικά σωματεΐά μας σνν-
εχίζουν μέ ζη>.ον καί ένθουσυοχτμόν
την δράσιν των υπέρ τής άναπτύ-
ξεως τή; ϊταιόείας είς την μακρυ-
νην πατρίδα, νχα. υπέρ τής ανε¬
γέρσεως των καταλλήλων κτιρί-
ων διά την στέγασιν των σχολεί-
<ον των πόλεων καί των χωρίων της Ελλάδος. Οί έξ Άραιοχωρίου, τής επαρ¬ χίας Καλαμών, τού Νομοΰ Μεσ- σηνίας όό.ιογενεΐς της Άταερικής έσπευσαν νά άνταποκριθοϋν μέ ό¬ λην την καρδίαν των εις την έκ¬ κλησιν τής έπιτροΐτης τοϋ χωρίου των, υπέρ ανεγέρσεως έκεΐ κατάλ¬ ληλον σχολικοΰ κτιρίον. Ή επί τής ανεγέρσεως τοϋ σχολείον επι- τροπή άπαρτίζεται έκ των κ. ν.. Π. ΆΛ'αγνωστοπούλου, Δ. Στα- θάκη καί Εύγενίου Σν.αλιώτη, δι¬ δασκάλου. Οί έδώ Άραιοχωρϊται διά τού σωματείον των «Σύνδεσμος ό "Α- γιος Δημήτριος», διενήργησαν έρανον καί απέστειλαν ήδη διά ΐόν έπιδκακόαενον Ιερόν σκοπόν εκατόν χιλιάδας δρχ. Διά νά απο¬ περατωθή δμως τό έργον χρειά- ζονται καί αλλα χρήματκΐ καί πρός τουτο ζητοΰν την συνδρομήν καί των άνά τάς Ηνωμένας Πολιτεί- ας συγχωρίων των, καθώς καί παντός πατριώτου Μεσσηνίον. Πάσα ποοσφορά δέον νά άπο- στέλλεται εις τόν έδώ «Σύνδίσμον Άγιος Δημήτριος», τοϋ όποίου ή διεύθυνσις; είναι: 8Τ. ϋ^ΜΕΤΚΙΟβ 800ΙΕ- ΤΥ, 373, ^ν. 34ΤΗ 8Τ. ΝΕΥ ΓΟΚΚ ΟΙΤΥ. Ποαβς ή}άου άνατολές καί δύσες τρεγ- νβριών, χανρέτησα άιτ" τοΰς >Λκρους βου τοϋς
έ
/.αί τής παροικίας ΟΗΙΟΟΡΕΕ.
Πλεΐστοι στέ·φανοι κατετέθησαν.
έκ των οποίων διεκρίνοντο οί των
'/.. κ. Ιωάννου Βογιατζάκη, Βασ.
Άναγνωστ, τής
0'ν.ογενείας Γεωργ. Γαλιάτσου. τής
οικογενείας Ιω. Άλεδίζου έκ Φώλ
Ρίδερ, Μαςς., τής οικογενείας Χρΐ-
τίνη< Ζωγραφά-Αη, τής οικογενείας Δημ. Σταφολαράχη, των ϊ«—Λΐνί- 5ων άϊελφών 8IΤ^^IVΑΝ καί τής ίγβν«ίας νΕΕ0ΟΜΕ ΓΑΜΙ- , καί λοιπών. πευκοφυτεΜέΛΌυς, την δψη μου κ.αθρέφι«κι μέ> <τέ νερα ώ ο «** άπο Λθυλιών σου μό9χ<σα σκοπούς έριβτευμένους. ' Μά δέν μπΌφοϋν ιά μάγια σου τα τόσο θυναπά νά μσΰ γιαχρρψοιτν τη 6αθ«ιά ποΰ ν«ιώθω νοοτταλγία., γιά κ«ποΐα άιύ^α. κοά τ<υιε<.Λ·ά τοϋ τό- που μου χω^ιά, απ»υ ή πυορή μου στρέ<ρΐτοι άλΛενα φθΛ·τασία. Κτ,' &π»υ 6ρ·εθώ τα μάτνα μου οφα>-ώ
καί μ,ελΐτω
καπκκαν αύλ.ή, πού ίσκισΕ,ΐτοοι άπο πε-
Ρ»πλοκάδα,
ή νχίπουες γλ-άστρες <τκεπα<ηές άπό ΕΝ &αισι)ακό σ* ασπρα μ.-τα?%ΟΛ·ια κι' Θνράκια άράδα. ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΚΙΠΗΣ «αροινιία θρηνει τόν νατον έκλεκτής Έλ- ληνίδος. Ή παρο5/.ία μ.ας θρηνεϊ διά τόν θάνατον τής "Αντωνίας Στεφάνου Πατ&ράκη, τό γένος Κεραμιανίδίυ, έ-/, τού χωρίου Σπηληά, Κρήτης, »ι«ν<" ..^.,™..,., 20 Μαΐον, καί ώραν 4 μ. μ., θά όαιί.ήση ό -/ίαθη- γη-τής κ. Ίακάννης Π. Ξενΐ&ης, σννε- χίξοη- την π«
φή Άφρόνων μελέτην—είς την αί¬
θουσαν νπ' άριθιιόν 344 ν. 36_ δέ.
Χθνν ΥοΛ ΟίΙν.
Ιδιαιτέρως βά έξετάισιι τόν "Αφρο.
Λ·α τού Εϋοτγγελίοΐ'. «Είναι μωροι κα!
αφρονες οά άθεοι καχ άπιστοι, πρί
πότντων οί έ.αΐτ^ά'κτο>ς παραγνωρίζον-
τες νχά πα'ραμε·λΛΰλ·τες την θρησκΐίαν;
Πώς, καί διατί;»
"Οσοι Γπιθυμοΰν ή<τυχίαν κιοά ά-νά- .ταυστν έν τφ ιιέσφ τής τύρβιις καί 6«χ>-
πάλης τοϋ κόσμον, δσοι α'ιο·&άνοντα< 6άρη, στεΛΌχωοίας, θλίψεις κοτί άηο- ρίας καί θέλουν πα^ηγορίαν ■καχ δν- ν>α+Η.ν έν τφ άγώνι τ*ς ζωης, δς προσ¬
έλθουν, καί Θά περάσοιτν ωφέλιμον
ώραν.
"Ολοι προσΜαλοϋντοΗ. έγκα<>δίο>ς καί
παρακαλ.οϋνται νά προσέλθονν έγκαί.
οως. ΕΙσοδος έλενθέοα,
(18—20)
ταγοα.^ης.
Ή κηδεία τής μεταστάϊης «γέ-
Μετο έν τφ Κοινο-'/Αω Ναώ τού
Άγίου Γεωργίου, ίεροστατοΰντος τοϋ
βί3. κ. Άθανααί&υ Σπυροπούλοο, ήν
παοηκολούθησαν πολλά μέλη τής
ί δΡΚΙΝαϊΤΕΙΛ) ώς
ΟΙ ΛΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΏΝ
Πρεποτύπον έμπνεόσεω; "Αθηναϊ¬
κον μνθιστόρημα, τό οποίον καί ώς
μυθιστόρημα καί ώς ΰεατριν^ν ϊργο*
ίχάλασϊ κόσμον είς τάς Ά 1 ις. Μι·
τα πολλών είκόνων, τιμάται δίδεμέ·
νόν.........................$1.00
ΕΙ,ϋΟΕΑρΟ, ΑΚΚ. — Ό
«Έθνικός Κηρυξ» πωλεϊται είς
την Οοΐιβη'δ Ν3νν9 Α^θηογ
χληριεξούσιον ε!Μ·»ι νά άπεή
είς "Ελληνα διχηγόρον, ^ γνωστήν
τοϋ ΈλληνΓΑθϋ Νόμου. Δΰνασ'θ* νά
το κάμετε αϋτοϋ καΐ άγγλιστί, άλλά
βά σας «ΐτοιχίση ΐΡβ,ρ'.Φτάτερον, διότί
ά θή
ν ά μή αντιληφθή
ς
θίλετε νά
μή ηφ
μερ!κτ«ς βίκη-ρρος τ^
κάμετε, ή νά μή 3ια·τυ^ώσϊΐ τάς έν-
τολάς 7.αί τα δΓΧιαιώματα όπως άτ-
*'·τεϊ ό 'Ελη»Λρκός Νόμος·
—Δ. Κ.—-Β&ΙΙίηιοΓβ, Μα.—
Άφοΰ είσθε ταχ,τηώς άναγνώττης
τοϋ «'Εθν-,Λοϋ ΚήρΛος» καί χ»ρ«-
*ολοΛβϊτ« το «Ελεύθερον Βήμα»,
θά εί52,τε δτι τελευταίως ένηργήΌη
ά—ογραφγ; τού πλη'Θϋσμοϋ τή; 'Ε';-
λά3ος, χ,», ΐυνεπώςμετ'όλίγονχρό
νον θά ϊημοσιευθοΰν τα ά-οτε/^σμα
Γνωστή άνά τό Πανελλήνιον ά-
πό 20ετίας, διά την 'Ελληνοπρεπή
μόρφωσιν των 'Ελληνοπαίδων καί
διά την τελείαν αυτών κατάρτισιν
εί ςτάς ξένας γλώσσας, Αγγλικήν
καί Γαλλικήν, φέρει είς γνώσιν
των άπανταχοΰ τής Άμερικής
'Ελλήνων, δτι διατηρεΐ Ιδιαίτερον
τμήμα οίκοτροφείου διά τούς ξε-
νογλώσσους 'Ελληνόπαιδας.
Είς τό τμήμα τουτο γίνονται δε-
κτά παιδία άπό ήλικίας 5—16 έ-
τών, προγυμνάζονται είς τα Έλ-
ληνικά ειδικώς καί κατατάσσονται
βραδύτερον είς την αρμόζουσαν α¬
ναλόγως της ήλικίας των. τάξιν,
διδασκόμενοι ταυτοχρόνως την
Αγγλικήν καί Γαλλικήν γλώσσαν.
Τα δέ μικρά παιδία έξαιρετι-
κώς άπολαύουσι πλήρους μη^τρι-
κής περιθαλΓ»εως καί ουδόλως αί-
σθάνονται την έλλειψιν των γονέ-
ων των.
Κατά τού; θερινοϋς μήνας οί έ-
σωτερικοί διέρχονται είς ΒΟΥΛΙ-
ΑΓΜΕΝΗΝ, παραθαλασσίαν πευ
κόφυτον εξοχήν, δπου ή Σχολή
Μεταξά εχει πλήρεις έγκαταστά-
σεις. "Ολα τα ειδή των παιδικών|
σπόρ, θαλάσσια λουτρά, έκδρομαίΙ
καί δίωρος διδασκαλία 'Ελληνικών Ι
καί Αγγλικών, είναι τό καθημε¬
ρινόν πρόγραμμα της θερινής πε-
ριόδου.
Διά τούς έξ Άμερικής 'Ελληνό¬
παιδας ώς τίμημα ωρίσθη τριά-
κοντα (30) δολλαρια μηνιαίως.
Διά δίδακτρα, τροφήν, κατοι¬
κίαν, πλυοτικά, λουτρά.
Έξαμηνία προϊτληρωτέα.
Δεκτοί είς οίανδ^ήποτε εποχήν
τοΰ ετους.
Διά π)νείονας πληροφορίας α¬
πευθυντέον :
ΣΧΟΛΗΝ ΜΕΤΑΞΑ
ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΠΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΕίΤΙΝΟΕ ΤΗΕΑΤΚΕ 42νο 5τβεετ νε$τ ορ
ΑΠΟΨΕ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΒΡΑΔΥ ορα 9:οο μ.μ,
Οί κ. κ. Ιωαννίδης και Βεράροσς είς
την «Νύφην τής Κουλουρης».
Η ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ
ΒΕΡΑΡΔΟΥ
ΚΑΙ ΜΗΤΣΟΡΑ
Μέ τό πανελληνίου φήμης έργον
τοϋ αειμνήστου Εύ. Ποτντοπούλου:
Η ΝΥΦΗ ΤΗΙ
3
Ήθογραφία είς πράξεις 3
καί 12 τραγούδια.
Διά είσιτήρια τηλεφωνήσατε:
ί,αο1θΓνναηη& 2691.
ΤΙΜΑΙ: $0.75, 1.10,1.65, 2.20.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
Τό ταμείον την Κυριακήν
ανοικτόν (ά'ΠΟ τας Έ£ μ. μ.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-ΙΟΥ, 1926.
Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΣΜΥΡΝΗ.,—
Ή άμερίκανική σχολή τού Π ατ-
ρα·ίε!·σοι>, μέ τέ θα^ίί&κ,ν έκείνο
κτίριον, τού ό~οίθυ ή ανοικοδόμησις
διήρκεσε μίαν τριετίαν καί έιχτοίχαε
τόσον —ιλί» 8'ά την σ^πληρωαιν κα!
έπί'πλωσίν τθϋ,έλειτούργησε κατά το
παρελθόν έ'τος μέ 43 μόνον μαθητάς.
6Λ των οποίων ο: 41 Ισραηλίτας
"Εφέτος οί μαθηταί ίέν φθάνο^ν το
τ,μιτυ τοό άρΐθμοΰ τούτοο /αί.3αως;
τ, έμ.μονή τής άμερ-.κανίκής προπα¬
γάνδας είναι α/.λόνητος. Ή σχολή
λε'τουργεί κανονικώς καί κανέν α
ζαζά:! ?έν εγινβ δεκτόν μέχρι τούδε
πρός σονεν.όητιν αετά των Τούρκων
οί όποΐο'. δ έν θέλουν τίποτε άλλο
βκτός ά~> την υποχρεωτικήν εισα¬
γωγήν είς αυτήν τής ϊίδασκαλία;
τής Τουρ/.!κής γλώσσης!
Ή άλλτ) ζμερικανικη σχολή τώ;
καλογραίων τοό Μπαιρακλή λε:-
τοργεί κανον:κώτερον ιί οίκότροφι
είναι πλέον ά—ό 40 κ»ί τα σύνολον
των μαθητριών ήμιτροφίμων καί έ
ξωτερίκών όπερδαίνεί τάς 150. Άλ-
λά τόσον ή διεοθύντρια, όσον -/.αί αί
διδασκάλισσα! το5 ί'ίρύματος τούτου
είναι κορΐολεκτικώς τρομ&κρατημέ-
ναι «—ό τέ επεισόδιον τής Σχολής
των Καλογραίων τής Προύσσης...
Είναι άνάγκη νά σάς είπω δύο
λόγια ϊ'.ά το επεισόδιον αντο το ο¬
ποίον έπροξενησε μέγιστον συγκίνη¬
σιν: μερ-ζαί Χανούμισσαι, μαθήτρ'α·
'ή? ι άμερ;καν'κής σχολής τής
Πρ;όσσης κατηγγεΐλαν «ίς τάς
τιυρκικάς άρχ*£ τής πόλεως, την
27τ;ν παρελθόντος Ί«ν»αρίο:> 2τ:
παρελθόντος
2τ:
ρς ρ,
ή_δ'ενθϋντρια τής Σχολής, Άδελφή
Χϊλλ καί δάο διίασ/.άλίστα! συνετέ¬
λεσαν, ώστε νά έιχ.χριστιζνισθώαην
.*·-!<* Ό Κυβερνήτι^ Α/ψςιεδ Ε. ΣμίΟ τής Νέας Υόρκης, πρό τής Έπιτροπής τής Γερουσίας, ήτις διεξάγει ερεύνας διά τα εξοδα των προεκλογικών άγώνων των διαφόρων Προεδρικών ύποψηφίων. πάντοτε ζη|μιωμένη. Καί ή Γαλ λική έταιρεία τοΰ σιδηροδρόμου Σμύρνης—Κασαμπά καί προεκ- τάσεως δέν φαΐνεται νά είναι έν- θουσιασμένη άπό τα κέρδη της!... Όπωσδήποτε δι ιω; εξακολουθή νά διατηρχ) τό τιμολόγιόν της καί τα δρομολογια... Μόνον ή συγκοι- νωνία μέ τόν Βουρνό&αν ήλοττώ- ε-ίησις προυκάλεσε γε'/ΐκην αναστα- τωσ!· >σ;ν, ερεύνας, κλείσιμον, άνα.δρα-
ον κρατή·σε!ς και μ>ρ:'α όέλλα
ρ
σμον, κρατή·σε!ς και μ>ρ:'α όέλλα. .
Ή υπόθεσις διαιβιίάα'θτϊ τηλεγραφι¬
κώς είς Κωνσταντινοόπολ-ν καϊ πολ-
λσ /ύρια ά'ρθρα επί τού θέματος τοί-
το-ο εγράφησαν υπό τοΰ τουρκικόν
τ*πο.ι. Έν τέλει, α! μητέρες των
ίκχρ ιστανιθέντων ιΐθοαοιΛμανΐδων
παρουσιάσθησαν εί; τόν Είσαγ-
γελέα τή; Προύσσης καί '/ατέθε-
σαν
ότι είνε καί αίταί χριστιαναί > ιλτχΐΜί,Όας
<ϊ) μία Έλλην!; -/αί ή "λλη Άραε- νίς) καί, παρ' όλον ότι οί ά'νδρε; τ<ον είναι οθωμανοΐ, ·θέλοι·ν καί "τα νορίτσια των νά πιστεύσυν καί νά προσκυνοϋν τόν Χριστόν. Ή δήλωσις αυτή έθεσεν ενα φραγμόν ΐίς την μήνιν τού τουρ- νικοΰ τύπον καί τής κοινής γνώ- μης. Άλλ, έν τω μεταξύ πόσα βάσανα διά την άδελφήν Χϊλλ καί τό λοιπον προσωπικόν τή; Σχολής. ^ Διά τόν λόγον αυτόν καί ή δι¬ εύθυνσις τής Σχολής των Καλο¬ γραίων τοΰ Μπαιρακλή είναι κυ¬ ριολεκτικώς τρομοκρατημένη, έκ ψόβου ,ιιήπως, ό πρώτος τυχών κακόβουλος Τοϋρκος διαβάλη ψευ- δως αύτην καί έπαναληφθοΰν καί Ρΐϋ τα έπεισόδια της Π οούσσης! *** Άς ποΰμ: καί ολίγα λόγια τώ- ρο! διά την σιδηροδρομικήν συγ- κοινωνίαν. Ό σταθμός Μπασμαχα νέ σηαειωνει καθημερινώς άρκε- τά σοβαράν κίνησιν είς είς επι¬ βάτας κιοιί έμπορεύματα. Αί συν- αλκαί Μαγνησίας -/οπί Ούσα/ λει- τουργοϋν όπως καί άλλοτε μέ τα αύτά πίρίπου δροαολόγια—χοι>-
ρίς νά άκσύετ-;ι κανέν παρ<ίπο- νον διά την τιμήν των ναύλων καί τα κό}.ιιστρα. Ξεύρι:τε γιατί κάμω αυτήν παρατήρησιν; Διότι οί φίλοι μα; Τοΰρκοι, τώρ.αι τε¬ λευταίως έ'γιναν πολλοί ευθικτοι, είς δσα ΐΐητήματα τουλάχιστον ά- φοροΰν Εύρωπαίους καί ξένας έ- ταιρείας. "Α! όλα κι' δία! τό νοΰ οαζ μή τού; πατήσετρ τόν κά7ο! Κά-θε ζήτημΏ ποΰ έόπιβαρύνει τό (6αλάντιον τοϋ Τούρκου, διά νά ανξήση τάς είσπραξις τής ξέ- νη- έταιρεΐ'ας, οιονδήποτε δι/αι- ολογημένον καί ά1 ν είναι, -θεωρεΐ- ται κοκοι'ργημα, ίΕοοσυλία. Ζη- τείται ή επέμβασις των άρχών, γίνονται διαμαρτυρίαι διά τοϋ τύ¬ πον κοϊ ή ξένη έταιρεία βγαίνει Βαποράκΐ'σ τοΰ κόλποΐ', τώρα τόν χειμώνα πάσχοΐ'ν άπό διάφορα νο σήματα, πού τα κάμνουν νά στ,α- ματοΰν πότε 'είς τό ιμέσον τοΰ λι¬ μένος (άπο^ηξί'α), πότε νά μή ξεκολλοϋν άπό την σκαλα(—άρ- θρίτις)1 πότε νά χάνοιτ τα ν?ρ<ί τους (—κατάρροι·;), πότε νά πλευρίζουν μέ τόσην δύναμιν πού να σπάζουν τα σανιδώιατα τής καί τα πλευρά τοΰ πλοίσΐ' ί—πίευρΐτις) καί πό¬ τε νά διανύουν απόστασιν 20 λε- πτιϋν είς μίαν καί πλέον ώραν (—μεθύσι των "/απττανέων καί μπαΐράμι τοΰ πληρώματος!) Διά τόν λόγον αυτόν οί Κορδε- λιώτες προτιυοϋν τάν σιδηρόδρο¬ μον καί οί ϊδιοι εζήτησαν την πύ- κνωσιν τής συγκοινωνίας άπό την εταιρείαν Κ'οισαμπά. Σήμερον λειτονργοΰν κανονι¬ κώς 14 άμαξοστοιχίαι μεταξύ ς καί Κορο·:λιοΰ μέ προσ- μόνον κατά την εποχήν των σΰ- κων φερουν τό ίσοζύγιον. Καθ" ό λοις τάς άλλας εποχάς τοΰ ε'τοι»; είναι μηδαμιναί. Ή συγκο^ωνία μέ τό άνακτιζόμενον (τώρα ιιό- λις) Άιδίνι |-/τελείται κάθε Τρί¬ την καί Σάββυτον. Ωσαύτως μέ τό Ν«>ζλή, Δενιζλή καί πέραν ά¬
κόμη μέχρις Έγεροίρ. Μέ τα Σω-
κια ύπάοχει συγκοινωνία τοίς τής
εβδίυάδος. Καί είς την γραμμήν
ΌίΚμησίου— Βυινδηρίου—Θε1.-
ρ(ον, καθ' εκάστην πλήν τής Πα-
ρασκευή; (κατ' εκλογήν τώνΤούρ
κων ώ; ημέραν τοΰ Άλλά·/) και
τή; Κυριακή; (την οποίαν έφΐίρ-
μοοι.,'ν οί "Αγγλοι είς άντιστάθ-
ι.ισμα καί άπό πβΐσμια—ως ημέ¬
ραν τοϋ θεοΰ).
Ή Σνγκοινωνία μέ ΐ5 Σεβδή-
κιοϊ, ώς άνέφερα, διεκόπη πρό
πολλοΰ, έφ' όσον οί στ}μερινοί κά-
τοικοι αύτοΰ κινοΰνται μόνον ιμέ
ή^υς. Μέ τόν Βοιττζάν όμως
,ρης ρ μ ρ
εγγίσει; εί; τα προάστεια Μερ-
σινλή, Μπαιρακλή, «Άγία Τριά-
δα», καί Πτερωτά τα όποΐα όμο-
λογουμένω; σφύζουν άπο ζωήν,
διότι εί; αύτά εχουν σν>γκεντρω-
ΰίί όλοι οί ξένοι τής Σμύρνης καί
ϊδίω; ή Ίταλική πα·ροικία ή ό-
ποία κατέχει τα 3)4 τοΰ Μπαϊρα-
κλή, τής Άγία; Τριάοος καί
ών Πετρωτών.
Πρέπει νά σημειώσω δμως έν
παρενθέσει, ότι ή Ίταλική παροι-
κία τής ΣΙιύρνης εχει άλ?.οια>θίΊ
σοβαρώς. Είναι βέβαιον, δτι πολ¬
λοί ,Ιτολοί, άπό τοΰς παλαιούς,
ί-χουν πρό πολλοΰ έκπατρισθη καί
ΰλοι εφυγαν τελευταίω; ή βρίσκον
ται άκόμη στά πανιά. Άλλ' είς
την θε'σιιι αυτών ήλθαν άλλοι, κιαι
| νούριοι Ιταί.οί άπό την Νεάπολιν,
την Ρώμην, τό Μπρίνδεζι (πού
ετυχε νά μάθουν άπό Λεί3άντίνου;
Ίτα)ιθ5ς την ευδαιμονίαν των Μι
κρασΐ'ατικων μερών) καί έγκατε-
στάθησαν έν Σ|^ύρνη. Οί νε'οι αύ¬
τοι Ιταλοί τα έ'χουν πολύ καλά μέ
τούς Τούρκου; καί είναι καί <χν- τοί εύχαριστηιιενοι... Διά την άλλην σιδηροδρομικήν γραμμήν τί"]; νοτίου περιφερείας, πρό; τα Θεΐρα καί Άίδίνι, ή κ«- τάστασι; είναι περι·σσότερον Όλι- βερά. Ή Αγγλικη εταιρεια τοΰ <-'Αϊδίν—Ραίλγουαιη» δέν είναι ■/α&όλον εύχαριστηιαέντ}. Ή κίνη¬ σις είναι πενιχρά. Αί εισπράξεις οπσυ κάθονται πολλοί Άγγλοι /αί τίνες Άμερικανοί ή συγκοι- νωνία είναι τακτικωτάτη. Διά την εμπορικήν κίνησιν τής πόλεως δέν ήμπορώ νά είπω τίπο- τε συγκεκριμένον, διότι όλα έδώ άπό έμπορικής άπΟΛ|«ως είναι ρευ στά καί ά/.α9όριστα. Έζήτησα πλΓ ρ-οιφορίας άπό ενα φίλον μου τοΰ Άγγλικοϋ Προξενείου τό οποίον οτεγάζεται είς μίαν πελώριον προόην 'Αρμενικήν οικίαν πέραν άπό την Μπέλλα—Βίστα καίμοΰ ίϊπεν, ότι νκά. αύτός δέν γνωρί- ζ':ι, τουτο δέ, διότι πρό ολίγων μηνώ.ν τό Εμπορικόν 'Επιαελητή- ριον δέν έλειτοΰργει κανονικώς, έπειδή όμω; αί άγοραί τή; Ευρώ¬ πας διέκοψαν τάς πιστώσεις των, διότι οί Τοΰρκοι εμποροι, άφοΰ •/Χΐτηνά^ασκαν τό άποστελίιόι^ίνον εί; .ειύτοΰς έμπόρευμα, δέν επλή¬ ρωνον τα γραιμμάτιά των, ώς κα- κοί, όφειλέταιι, διά τουτο Ι'γινε άνάγκη νά λειτουργήση καί πά¬ λιν τό Εμπορικόν 'Επιμελητή.ριον άφ' ενός μέν ίνα έδροιιωθτ] ή "γε¬ νικώς είς 6άρος όλων κί.ονισθεΤ- σα πίστις, άφ' ετέρου δέ ινα ύπο- στηριχθοΰν γενικώτερον τα συμ- φέροντα των Τοί'ρκων καί αυξη¬ θή ή έμπορική κίνησις τής πόλε¬ ως. Τό τελρυτιοιίον αύτό, δμως,εϊ- ναι πολύ άμ«ρύβολον! Διά την (οιομηχανικήν κίνησιν κά'τι. καλό θά ήθελα νά είπω- όύΐά τίάκριβώς δέν γνωρίζω. Εάν κι- νηθτί κανείς όλίγην ώραν, έκεΐθϊν τή; Πούντοις, πρός τόν δρόμον τού Δαραγάτς, βλέπει πράγματι κάποιαν κίνησιν, καποιον όργασ- μόν, άκούει κιάποιαν 6οήν μηχα- νων κινονα£νων· άλλ' <χύτοί είναι μόνον οί άλευρόμυλοι! Τα άλ?.οτε έργοστίσια Γ!εωργαι?.ά, Δανιηλί- δου, Τσιντσίνη, Στεφανίδοι>, Με-
λακοπίδου, Τοζάκογλου, μέ την
κολοσσιαίαν ςυαιραγωγήν των, λει-
τουργοΰν σημερον μέ Τούρκους ι¬
διοκτήτας, ώς; «Φάμπρικα Ζιά»,
«Φάμπρίκα Άχμέτ-Φερήτ», «Φάμ-
πρικα ΆΛτουλλάχ-βέ-Ζίϊαα» κ.λ.π.
άό?.λά μέ απόδοσιν πενιχράν καί αί»-
τόχρηαα μηδαμινην.
Κς τό άκρον τοΰ Δ«ραγάτς, έν
τούτοις, ή βιομηχανία τοΰ ζύθου
συνεχίζετΐαιι είς τα γερμανοσι^στοι-
ακά έργοστάοαα «,Αϊντίν^ καί πό¬
νον ή ή}.ιερησία παραγωγή καί
κατανάι?Λ)σις τοΰ προϊόντος αντοΰ
εχει αυξηθή σημαντικώς. Είς την
διεύθυνσιν των έργοστασίων αυ¬
τών εχουν έγκατασταθτ") μαζύ μέ
Τί"ν Γερμανονς δυευθυντάς καί
Ό ΰπολοχαγός Δαβ4ι3 Ντ' "Αρ-
σΰ, των Ήν. Πολ'τεΐών, ^-:αφά-
ζεται διά νέαν πτήσιν μέ μο·«πλά-
νο»^, όπως κερδίση τό ρεκορ τής
ταχύτητος.
τού:
δνο Τοΰρτ/.οι ίσότιμοι διευθυνταί,
ό Ρεσήμ 6εης έκ Κοκαργιαλή,
γαιμβρος τοΰ Σαίτ πασά. καί ενας
Μεμέτ - Τε<>φήκ έξ Άϊδινίου.
Ή «Όρίενταλ Κάρπετ», μολο¬
νότι Ρπλήθυνϊ τελευταίω; τα ύπο-
καταστήιματά της, διοργανώσασα
ί'να πλήρε-ς δίκτυον είς 42 πά>.εις
καί χωρία τοΰ εσωτερικόν (ώς ά-
νέφερον σχετικαί διαφημίσεΐ; είς
τάς εφημερίδας) διά την κατεργα-
σίαν των ταπήτων, φαίνίται ότι
δέν έκαμε κανέν 6ημα προόδοι·.
Ή Άμερική καί ή Αγγλία καί αί
άλλαι ϊσως πόλεις μέ τάς οποίας
έργάζεται, ΛΛ.ηροςιοροΰμαι, δτι
κάμνο'ιη' πολλάς παραγγελίας.
Άλλ' ή έδω παραγωγή τή; εται-
ρεία; είνΐ μη,δαμινή. Αί όΰωμανί-
6ΐς έργάτριαι δ·έν ιιποροΰν νά κα-
ταλαΐδουν πολλά πιράγιιατα "/αί οί
ταπητες, έ-κτό; τοΰ δτι κατασκευά-
ζονται είς πολύ μοίκρόν χρονικόν
διάστηηχα, δυσανάλογον. ιαοκ,
πρός τό πριαγιιατικόν κόστος. εί¬
νε καί ποιλύ εύτελοΰ; ποιότητος,
λόγω κακ«>τεχνιων.
'Αλλοίιιο'ον είς την ίταιρείαν
αίτήν ,έάν δέν είχε τα υτοπρα.-το-
ρεΐά τη; εν 'Ελλάδί, σπου έργά-
ζοντχα αί 'ΕΆηνίδε; πρόσφυγες
τής Σμύρνης, τοΰ Ούσάκ, τοΰ Ά-
φιόν, της Καισαρείας, τή; Πρού-
σηις καί τόσων αλ>.ο>ν μερών,— τα
όποία εϊχα κάποτε την εί'τυγίαν νά
γνωρίσω άπό πολύ κθντά Αλλοί¬
μονον, λέγω, είς την «Όρίενταλ -
Κάρπετ» τοΰ περιφήϋθυ· Ραχμή
καί τής συντροφίας τοΐ'. εάν δέν
είχε τούς ςτρόσφι^ας επιχειρηματί
άς τοΰ Ν. Φαλήρου. τής Δρσπε-
τσώνος, της Κοκκινιάς, δπου γί-
νεται έργασία σΰστηιιατική, πρω-
τοφανή;. ·η] άληθεία, είς πθΐότη-
τα καί απόδοσιν! {>πέρ Τίόν σι<ιι- φερόντχον της καί μόνον! ..... Ή άλήιθεια αύτη είνε όντως τρα γιν.ή διά τα άτχ>χή θν·ιιατα τής
τουρ%ικής ■θηριωδίας, διότι άπό
την άφροντιστίαν τοΰ Έλ?ηνικοΰ
κράτους, άπό την αδιαφορίαν, ή
την άδικαιολόγητον περιφρόνησιν,
ύπάρ-χουν μέσα εις τάς Αθήνας,
ϊς τόν Πειραια καί δέν ξεύρω ποΰ
('ΐλλοϋ, πελαορια έργοστάσια ταπή¬
των. είς τα όπ»ΐα χιλιάδες πε.τε·ι-
ρα[.ιένων καί εύφυεστάτων έργατί-
δων, έκ τσΰ προσφυγικοϋ ιδίως
κόκτμου, έργάζονταα, άΐκούραστα. έ-
Ηαντλοϋνται, λαμΰάνουν έΕευτελι-
στικά μερίακαματΌ;, διά νά προσ-
φέρονν είς την τουρκικήν εταιρεί¬
αν «Κάρπετ» ό,φ' ενός μέν κέρδη
μυθωδη, άφ' έτερον δέ φήμην ση-
μαντιι/τιν είς τό εξωτερικόν διά
τήτ περίφπΐιον ποιότητα των προϊ-
ΟΛαων της!
Μεταξύ όλων των βιομηχανικων
έπιχειρήσεοον τή; Σμύρνη;'— ιΐν
έξαιρέσωμεν την «Φίγκ Π«κερς/>
ή «Όιρίενταλ Κάρπετ» εΤντ ή ση.-
μαντικωτέρα καί τα κέρ5η της ά-
νέρχονται ετησίως είς πολλάς Ρ-
κατοντάβας χιλιάδίον λιρων, — αί
οποίαι κατά τό πλείστον προσφέ-
ρονται είς τού<ς· Τούρκοι>ς μετό-
χους της άπό α·ύτοΐ.»ς τοϋς πρόσ¬
φυγας των έρημοοΰεισών περιφε-
ρειών τής Μικοάς Άσίας.
"_ Π.ΡΑΚ.
ΟΙ
ΒΑΥΜΛΤΑ Μ ΦΥΣΕΩΣ
Τό πΐεοιοδιίκόν <®φαΐρα» τοΰ Λονδίνου γράφει εις τό τελευταί¬ ον τού φύλλον πΕρί των διασημο- τέρων βράχων τοΰ κόσμου, Ύ- πάρχονν, λέγει, βράγοι άξιοθαύ- μαστοι έλκύοντες χιλιάδας πίρι- ηγητών κατ' ενός. Οί θαταασιώ- τεροι ετύρίσκονται είς τό Κολο- ράντο, σ^ηματισθέντες ε.ίς χρό- νους παναοχαίοιις τίς οίδε συνε¬ πεία τίνων τρομακτικών γχωλο- γικών μεταΰολων. Ό «βραχο; τοΰ θαύματος» είνε ενα ανεξήγη¬ τον θαΰμα Ισοορατίας. Πρόκει- ται περί ώοιδοϋς 6ρ«χου νχρους τριακοσίων μέτρων καί όστις στη- ριζεται επί τοΰ ενός μόνον άκρου μή έχων ουδέν άλλο στηριγμα "εις το κεντρον. Είς την Γιούτα 'ύπάρ- χει ό Λευκός Θρόνος, ?νας τερα¬ στίων διαστάσεων/ μονόλιθος ΰ- ψους χιλίων έκατό μέτρων. Είς την Ι ιοντα έπίσης ύπάρχει ή περί- φημος φνσική γέφι.·ρα, ,', όποία είνε ενας βράχος συνδέων είς υ- τΐ-ος χΐλιων μέτρων διόο δρη. ΕΤς τα δυο α/.ρα τοϋ βράχου, μή/ους 200 μέτρων, ύπάρχουν ορθ'ιοι δύο αλλοι μι/ρότεροι βράχοι
Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΣΜΥΡΝΗ.,—
Ή άμερίκανική σχολή τού Π ατ-
ρα·ίε!·σοι>, μέ τέ θα^ίί&κ,ν έκείνο
κτίριον, τού ό~οίθυ ή ανοικοδόμησις
διήρκεσε μίαν τριετίαν καί έιχτοίχαε
τόσον —ιλί» 8'ά την σ^πληρωαιν κα!
έπί'πλωσίν τθϋ,έλειτούργησε κατά το
παρελθόν έ'τος μέ 43 μόνον μαθητάς.
6Λ των οποίων ο: 41 Ισραηλίτας
"Εφέτος οί μαθηταί ίέν φθάνο^ν το
τ,μιτυ τοό άρΐθμοΰ τούτοο /αί.3αως;
τ, έμ.μονή τής άμερ-.κανίκής προπα¬
γάνδας είναι α/.λόνητος. Ή σχολή
λε'τουργεί κανονικώς καί κανέν α
ζαζά:! ?έν εγινβ δεκτόν μέχρι τούδε
πρός σονεν.όητιν αετά των Τούρκων
οί όποΐο'. δ έν θέλουν τίποτε άλλο
βκτός ά~> την υποχρεωτικήν εισα¬
γωγήν είς αυτήν τής ϊίδασκαλία;
τής Τουρ/.!κής γλώσσης!
Ή άλλτ) ζμερικανικη σχολή τώ;
καλογραίων τοό Μπαιρακλή λε:-
τοργεί κανον:κώτερον ιί οίκότροφι
είναι πλέον ά—ό 40 κ»ί τα σύνολον
των μαθητριών ήμιτροφίμων καί έ
ξωτερίκών όπερδαίνεί τάς 150. Άλ-
λά τόσον ή διεοθύντρια, όσον -/.αί αί
διδασκάλισσα! το5 ί'ίρύματος τούτου
είναι κορΐολεκτικώς τρομ&κρατημέ-
ναι «—ό τέ επεισόδιον τής Σχολής
των Καλογραίων τής Προύσσης...
Είναι άνάγκη νά σάς είπω δύο
λόγια ϊ'.ά το επεισόδιον αντο το ο¬
ποίον έπροξενησε μέγιστον συγκίνη¬
σιν: μερ-ζαί Χανούμισσαι, μαθήτρ'α·
'ή? ι άμερ;καν'κής σχολής τής
Πρ;όσσης κατηγγεΐλαν «ίς τάς
τιυρκικάς άρχ*£ τής πόλεως, την
27τ;ν παρελθόντος Ί«ν»αρίο:> 2τ:
παρελθόντος
2τ:
ρς ρ,
ή_δ'ενθϋντρια τής Σχολής, Άδελφή
Χϊλλ καί δάο διίασ/.άλίστα! συνετέ¬
λεσαν, ώστε νά έιχ.χριστιζνισθώαην
.*·-!<* Ό Κυβερνήτι^ Α/ψςιεδ Ε. ΣμίΟ τής Νέας Υόρκης, πρό τής Έπιτροπής τής Γερουσίας, ήτις διεξάγει ερεύνας διά τα εξοδα των προεκλογικών άγώνων των διαφόρων Προεδρικών ύποψηφίων. πάντοτε ζη|μιωμένη. Καί ή Γαλ λική έταιρεία τοΰ σιδηροδρόμου Σμύρνης—Κασαμπά καί προεκ- τάσεως δέν φαΐνεται νά είναι έν- θουσιασμένη άπό τα κέρδη της!... Όπωσδήποτε δι ιω; εξακολουθή νά διατηρχ) τό τιμολόγιόν της καί τα δρομολογια... Μόνον ή συγκοι- νωνία μέ τόν Βουρνό&αν ήλοττώ- ε-ίησις προυκάλεσε γε'/ΐκην αναστα- τωσ!· >σ;ν, ερεύνας, κλείσιμον, άνα.δρα-
ον κρατή·σε!ς και μ>ρ:'α όέλλα
ρ
σμον, κρατή·σε!ς και μ>ρ:'α όέλλα. .
Ή υπόθεσις διαιβιίάα'θτϊ τηλεγραφι¬
κώς είς Κωνσταντινοόπολ-ν καϊ πολ-
λσ /ύρια ά'ρθρα επί τού θέματος τοί-
το-ο εγράφησαν υπό τοΰ τουρκικόν
τ*πο.ι. Έν τέλει, α! μητέρες των
ίκχρ ιστανιθέντων ιΐθοαοιΛμανΐδων
παρουσιάσθησαν εί; τόν Είσαγ-
γελέα τή; Προύσσης καί '/ατέθε-
σαν
ότι είνε καί αίταί χριστιαναί > ιλτχΐΜί,Όας
<ϊ) μία Έλλην!; -/αί ή "λλη Άραε- νίς) καί, παρ' όλον ότι οί ά'νδρε; τ<ον είναι οθωμανοΐ, ·θέλοι·ν καί "τα νορίτσια των νά πιστεύσυν καί νά προσκυνοϋν τόν Χριστόν. Ή δήλωσις αυτή έθεσεν ενα φραγμόν ΐίς την μήνιν τού τουρ- νικοΰ τύπον καί τής κοινής γνώ- μης. Άλλ, έν τω μεταξύ πόσα βάσανα διά την άδελφήν Χϊλλ καί τό λοιπον προσωπικόν τή; Σχολής. ^ Διά τόν λόγον αυτόν καί ή δι¬ εύθυνσις τής Σχολής των Καλο¬ γραίων τοΰ Μπαιρακλή είναι κυ¬ ριολεκτικώς τρομοκρατημένη, έκ ψόβου ,ιιήπως, ό πρώτος τυχών κακόβουλος Τοϋρκος διαβάλη ψευ- δως αύτην καί έπαναληφθοΰν καί Ρΐϋ τα έπεισόδια της Π οούσσης! *** Άς ποΰμ: καί ολίγα λόγια τώ- ρο! διά την σιδηροδρομικήν συγ- κοινωνίαν. Ό σταθμός Μπασμαχα νέ σηαειωνει καθημερινώς άρκε- τά σοβαράν κίνησιν είς είς επι¬ βάτας κιοιί έμπορεύματα. Αί συν- αλκαί Μαγνησίας -/οπί Ούσα/ λει- τουργοϋν όπως καί άλλοτε μέ τα αύτά πίρίπου δροαολόγια—χοι>-
ρίς νά άκσύετ-;ι κανέν παρ<ίπο- νον διά την τιμήν των ναύλων καί τα κό}.ιιστρα. Ξεύρι:τε γιατί κάμω αυτήν παρατήρησιν; Διότι οί φίλοι μα; Τοΰρκοι, τώρ.αι τε¬ λευταίως έ'γιναν πολλοί ευθικτοι, είς δσα ΐΐητήματα τουλάχιστον ά- φοροΰν Εύρωπαίους καί ξένας έ- ταιρείας. "Α! όλα κι' δία! τό νοΰ οαζ μή τού; πατήσετρ τόν κά7ο! Κά-θε ζήτημΏ ποΰ έόπιβαρύνει τό (6αλάντιον τοϋ Τούρκου, διά νά ανξήση τάς είσπραξις τής ξέ- νη- έταιρεΐ'ας, οιονδήποτε δι/αι- ολογημένον καί ά1 ν είναι, -θεωρεΐ- ται κοκοι'ργημα, ίΕοοσυλία. Ζη- τείται ή επέμβασις των άρχών, γίνονται διαμαρτυρίαι διά τοϋ τύ¬ πον κοϊ ή ξένη έταιρεία βγαίνει Βαποράκΐ'σ τοΰ κόλποΐ', τώρα τόν χειμώνα πάσχοΐ'ν άπό διάφορα νο σήματα, πού τα κάμνουν νά στ,α- ματοΰν πότε 'είς τό ιμέσον τοΰ λι¬ μένος (άπο^ηξί'α), πότε νά μή ξεκολλοϋν άπό την σκαλα(—άρ- θρίτις)1 πότε νά χάνοιτ τα ν?ρ<ί τους (—κατάρροι·;), πότε νά πλευρίζουν μέ τόσην δύναμιν πού να σπάζουν τα σανιδώιατα τής καί τα πλευρά τοΰ πλοίσΐ' ί—πίευρΐτις) καί πό¬ τε νά διανύουν απόστασιν 20 λε- πτιϋν είς μίαν καί πλέον ώραν (—μεθύσι των "/απττανέων καί μπαΐράμι τοΰ πληρώματος!) Διά τόν λόγον αυτόν οί Κορδε- λιώτες προτιυοϋν τάν σιδηρόδρο¬ μον καί οί ϊδιοι εζήτησαν την πύ- κνωσιν τής συγκοινωνίας άπό την εταιρείαν Κ'οισαμπά. Σήμερον λειτονργοΰν κανονι¬ κώς 14 άμαξοστοιχίαι μεταξύ ς καί Κορο·:λιοΰ μέ προσ- μόνον κατά την εποχήν των σΰ- κων φερουν τό ίσοζύγιον. Καθ" ό λοις τάς άλλας εποχάς τοΰ ε'τοι»; είναι μηδαμιναί. Ή συγκο^ωνία μέ τό άνακτιζόμενον (τώρα ιιό- λις) Άιδίνι |-/τελείται κάθε Τρί¬ την καί Σάββυτον. Ωσαύτως μέ τό Ν«>ζλή, Δενιζλή καί πέραν ά¬
κόμη μέχρις Έγεροίρ. Μέ τα Σω-
κια ύπάοχει συγκοινωνία τοίς τής
εβδίυάδος. Καί είς την γραμμήν
ΌίΚμησίου— Βυινδηρίου—Θε1.-
ρ(ον, καθ' εκάστην πλήν τής Πα-
ρασκευή; (κατ' εκλογήν τώνΤούρ
κων ώ; ημέραν τοΰ Άλλά·/) και
τή; Κυριακή; (την οποίαν έφΐίρ-
μοοι.,'ν οί "Αγγλοι είς άντιστάθ-
ι.ισμα καί άπό πβΐσμια—ως ημέ¬
ραν τοϋ θεοΰ).
Ή Σνγκοινωνία μέ ΐ5 Σεβδή-
κιοϊ, ώς άνέφερα, διεκόπη πρό
πολλοΰ, έφ' όσον οί στ}μερινοί κά-
τοικοι αύτοΰ κινοΰνται μόνον ιμέ
ή^υς. Μέ τόν Βοιττζάν όμως
,ρης ρ μ ρ
εγγίσει; εί; τα προάστεια Μερ-
σινλή, Μπαιρακλή, «Άγία Τριά-
δα», καί Πτερωτά τα όποΐα όμο-
λογουμένω; σφύζουν άπο ζωήν,
διότι εί; αύτά εχουν σν>γκεντρω-
ΰίί όλοι οί ξένοι τής Σμύρνης καί
ϊδίω; ή Ίταλική πα·ροικία ή ό-
ποία κατέχει τα 3)4 τοΰ Μπαϊρα-
κλή, τής Άγία; Τριάοος καί
ών Πετρωτών.
Πρέπει νά σημειώσω δμως έν
παρενθέσει, ότι ή Ίταλική παροι-
κία τής ΣΙιύρνης εχει άλ?.οια>θίΊ
σοβαρώς. Είναι βέβαιον, δτι πολ¬
λοί ,Ιτολοί, άπό τοΰς παλαιούς,
ί-χουν πρό πολλοΰ έκπατρισθη καί
ΰλοι εφυγαν τελευταίω; ή βρίσκον
ται άκόμη στά πανιά. Άλλ' είς
την θε'σιιι αυτών ήλθαν άλλοι, κιαι
| νούριοι Ιταί.οί άπό την Νεάπολιν,
την Ρώμην, τό Μπρίνδεζι (πού
ετυχε νά μάθουν άπό Λεί3άντίνου;
Ίτα)ιθ5ς την ευδαιμονίαν των Μι
κρασΐ'ατικων μερών) καί έγκατε-
στάθησαν έν Σ|^ύρνη. Οί νε'οι αύ¬
τοι Ιταλοί τα έ'χουν πολύ καλά μέ
τούς Τούρκου; καί είναι καί <χν- τοί εύχαριστηιιενοι... Διά την άλλην σιδηροδρομικήν γραμμήν τί"]; νοτίου περιφερείας, πρό; τα Θεΐρα καί Άίδίνι, ή κ«- τάστασι; είναι περι·σσότερον Όλι- βερά. Ή Αγγλικη εταιρεια τοΰ <-'Αϊδίν—Ραίλγουαιη» δέν είναι ■/α&όλον εύχαριστηιαέντ}. Ή κίνη¬ σις είναι πενιχρά. Αί εισπράξεις οπσυ κάθονται πολλοί Άγγλοι /αί τίνες Άμερικανοί ή συγκοι- νωνία είναι τακτικωτάτη. Διά την εμπορικήν κίνησιν τής πόλεως δέν ήμπορώ νά είπω τίπο- τε συγκεκριμένον, διότι όλα έδώ άπό έμπορικής άπΟΛ|«ως είναι ρευ στά καί ά/.α9όριστα. Έζήτησα πλΓ ρ-οιφορίας άπό ενα φίλον μου τοΰ Άγγλικοϋ Προξενείου τό οποίον οτεγάζεται είς μίαν πελώριον προόην 'Αρμενικήν οικίαν πέραν άπό την Μπέλλα—Βίστα καίμοΰ ίϊπεν, ότι νκά. αύτός δέν γνωρί- ζ':ι, τουτο δέ, διότι πρό ολίγων μηνώ.ν τό Εμπορικόν 'Επιαελητή- ριον δέν έλειτοΰργει κανονικώς, έπειδή όμω; αί άγοραί τή; Ευρώ¬ πας διέκοψαν τάς πιστώσεις των, διότι οί Τοΰρκοι εμποροι, άφοΰ •/Χΐτηνά^ασκαν τό άποστελίιόι^ίνον εί; .ειύτοΰς έμπόρευμα, δέν επλή¬ ρωνον τα γραιμμάτιά των, ώς κα- κοί, όφειλέταιι, διά τουτο Ι'γινε άνάγκη νά λειτουργήση καί πά¬ λιν τό Εμπορικόν 'Επιμελητή.ριον άφ' ενός μέν ίνα έδροιιωθτ] ή "γε¬ νικώς είς 6άρος όλων κί.ονισθεΤ- σα πίστις, άφ' ετέρου δέ ινα ύπο- στηριχθοΰν γενικώτερον τα συμ- φέροντα των Τοί'ρκων καί αυξη¬ θή ή έμπορική κίνησις τής πόλε¬ ως. Τό τελρυτιοιίον αύτό, δμως,εϊ- ναι πολύ άμ«ρύβολον! Διά την (οιομηχανικήν κίνησιν κά'τι. καλό θά ήθελα νά είπω- όύΐά τίάκριβώς δέν γνωρίζω. Εάν κι- νηθτί κανείς όλίγην ώραν, έκεΐθϊν τή; Πούντοις, πρός τόν δρόμον τού Δαραγάτς, βλέπει πράγματι κάποιαν κίνησιν, καποιον όργασ- μόν, άκούει κιάποιαν 6οήν μηχα- νων κινονα£νων· άλλ' <χύτοί είναι μόνον οί άλευρόμυλοι! Τα άλ?.οτε έργοστίσια Γ!εωργαι?.ά, Δανιηλί- δου, Τσιντσίνη, Στεφανίδοι>, Με-
λακοπίδου, Τοζάκογλου, μέ την
κολοσσιαίαν ςυαιραγωγήν των, λει-
τουργοΰν σημερον μέ Τούρκους ι¬
διοκτήτας, ώς; «Φάμπρικα Ζιά»,
«Φάμπρίκα Άχμέτ-Φερήτ», «Φάμ-
πρικα ΆΛτουλλάχ-βέ-Ζίϊαα» κ.λ.π.
άό?.λά μέ απόδοσιν πενιχράν καί αί»-
τόχρηαα μηδαμινην.
Κς τό άκρον τοΰ Δ«ραγάτς, έν
τούτοις, ή βιομηχανία τοΰ ζύθου
συνεχίζετΐαιι είς τα γερμανοσι^στοι-
ακά έργοστάοαα «,Αϊντίν^ καί πό¬
νον ή ή}.ιερησία παραγωγή καί
κατανάι?Λ)σις τοΰ προϊόντος αντοΰ
εχει αυξηθή σημαντικώς. Είς την
διεύθυνσιν των έργοστασίων αυ¬
τών εχουν έγκατασταθτ") μαζύ μέ
Τί"ν Γερμανονς δυευθυντάς καί
Ό ΰπολοχαγός Δαβ4ι3 Ντ' "Αρ-
σΰ, των Ήν. Πολ'τεΐών, ^-:αφά-
ζεται διά νέαν πτήσιν μέ μο·«πλά-
νο»^, όπως κερδίση τό ρεκορ τής
ταχύτητος.
τού:
δνο Τοΰρτ/.οι ίσότιμοι διευθυνταί,
ό Ρεσήμ 6εης έκ Κοκαργιαλή,
γαιμβρος τοΰ Σαίτ πασά. καί ενας
Μεμέτ - Τε<>φήκ έξ Άϊδινίου.
Ή «Όρίενταλ Κάρπετ», μολο¬
νότι Ρπλήθυνϊ τελευταίω; τα ύπο-
καταστήιματά της, διοργανώσασα
ί'να πλήρε-ς δίκτυον είς 42 πά>.εις
καί χωρία τοΰ εσωτερικόν (ώς ά-
νέφερον σχετικαί διαφημίσεΐ; είς
τάς εφημερίδας) διά την κατεργα-
σίαν των ταπήτων, φαίνίται ότι
δέν έκαμε κανέν 6ημα προόδοι·.
Ή Άμερική καί ή Αγγλία καί αί
άλλαι ϊσως πόλεις μέ τάς οποίας
έργάζεται, ΛΛ.ηροςιοροΰμαι, δτι
κάμνο'ιη' πολλάς παραγγελίας.
Άλλ' ή έδω παραγωγή τή; εται-
ρεία; είνΐ μη,δαμινή. Αί όΰωμανί-
6ΐς έργάτριαι δ·έν ιιποροΰν νά κα-
ταλαΐδουν πολλά πιράγιιατα "/αί οί
ταπητες, έ-κτό; τοΰ δτι κατασκευά-
ζονται είς πολύ μοίκρόν χρονικόν
διάστηηχα, δυσανάλογον. ιαοκ,
πρός τό πριαγιιατικόν κόστος. εί¬
νε καί ποιλύ εύτελοΰ; ποιότητος,
λόγω κακ«>τεχνιων.
'Αλλοίιιο'ον είς την ίταιρείαν
αίτήν ,έάν δέν είχε τα υτοπρα.-το-
ρεΐά τη; εν 'Ελλάδί, σπου έργά-
ζοντχα αί 'ΕΆηνίδε; πρόσφυγες
τής Σμύρνης, τοΰ Ούσάκ, τοΰ Ά-
φιόν, της Καισαρείας, τή; Πρού-
σηις καί τόσων αλ>.ο>ν μερών,— τα
όποία εϊχα κάποτε την εί'τυγίαν νά
γνωρίσω άπό πολύ κθντά Αλλοί¬
μονον, λέγω, είς την «Όρίενταλ -
Κάρπετ» τοΰ περιφήϋθυ· Ραχμή
καί τής συντροφίας τοΐ'. εάν δέν
είχε τούς ςτρόσφι^ας επιχειρηματί
άς τοΰ Ν. Φαλήρου. τής Δρσπε-
τσώνος, της Κοκκινιάς, δπου γί-
νεται έργασία σΰστηιιατική, πρω-
τοφανή;. ·η] άληθεία, είς πθΐότη-
τα καί απόδοσιν! {>πέρ Τίόν σι<ιι- φερόντχον της καί μόνον! ..... Ή άλήιθεια αύτη είνε όντως τρα γιν.ή διά τα άτχ>χή θν·ιιατα τής
τουρ%ικής ■θηριωδίας, διότι άπό
την άφροντιστίαν τοΰ Έλ?ηνικοΰ
κράτους, άπό την αδιαφορίαν, ή
την άδικαιολόγητον περιφρόνησιν,
ύπάρ-χουν μέσα εις τάς Αθήνας,
ϊς τόν Πειραια καί δέν ξεύρω ποΰ
('ΐλλοϋ, πελαορια έργοστάσια ταπή¬
των. είς τα όπ»ΐα χιλιάδες πε.τε·ι-
ρα[.ιένων καί εύφυεστάτων έργατί-
δων, έκ τσΰ προσφυγικοϋ ιδίως
κόκτμου, έργάζονταα, άΐκούραστα. έ-
Ηαντλοϋνται, λαμΰάνουν έΕευτελι-
στικά μερίακαματΌ;, διά νά προσ-
φέρονν είς την τουρκικήν εταιρεί¬
αν «Κάρπετ» ό,φ' ενός μέν κέρδη
μυθωδη, άφ' έτερον δέ φήμην ση-
μαντιι/τιν είς τό εξωτερικόν διά
τήτ περίφπΐιον ποιότητα των προϊ-
ΟΛαων της!
Μεταξύ όλων των βιομηχανικων
έπιχειρήσεοον τή; Σμύρνη;'— ιΐν
έξαιρέσωμεν την «Φίγκ Π«κερς/>
ή «Όιρίενταλ Κάρπετ» εΤντ ή ση.-
μαντικωτέρα καί τα κέρ5η της ά-
νέρχονται ετησίως είς πολλάς Ρ-
κατοντάβας χιλιάδίον λιρων, — αί
οποίαι κατά τό πλείστον προσφέ-
ρονται είς τού<ς· Τούρκοι>ς μετό-
χους της άπό α·ύτοΐ.»ς τοϋς πρόσ¬
φυγας των έρημοοΰεισών περιφε-
ρειών τής Μικοάς Άσίας.
"_ Π.ΡΑΚ.
ΟΙ
ΒΑΥΜΛΤΑ Μ ΦΥΣΕΩΣ
Τό πΐεοιοδιίκόν <®φαΐρα» τοΰ Λονδίνου γράφει εις τό τελευταί¬ ον τού φύλλον πΕρί των διασημο- τέρων βράχων τοΰ κόσμου, Ύ- πάρχονν, λέγει, βράγοι άξιοθαύ- μαστοι έλκύοντες χιλιάδας πίρι- ηγητών κατ' ενός. Οί θαταασιώ- τεροι ετύρίσκονται είς τό Κολο- ράντο, σ^ηματισθέντες ε.ίς χρό- νους παναοχαίοιις τίς οίδε συνε¬ πεία τίνων τρομακτικών γχωλο- γικών μεταΰολων. Ό «βραχο; τοΰ θαύματος» είνε ενα ανεξήγη¬ τον θαΰμα Ισοορατίας. Πρόκει- ται περί ώοιδοϋς 6ρ«χου νχρους τριακοσίων μέτρων καί όστις στη- ριζεται επί τοΰ ενός μόνον άκρου μή έχων ουδέν άλλο στηριγμα "εις το κεντρον. Είς την Γιούτα 'ύπάρ- χει ό Λευκός Θρόνος, ?νας τερα¬ στίων διαστάσεων/ μονόλιθος ΰ- ψους χιλίων έκατό μέτρων. Είς την Ι ιοντα έπίσης ύπάρχει ή περί- φημος φνσική γέφι.·ρα, ,', όποία είνε ενας βράχος συνδέων είς υ- τΐ-ος χΐλιων μέτρων διόο δρη. ΕΤς τα δυο α/.ρα τοϋ βράχου, μή/ους 200 μέτρων, ύπάρχουν ορθ'ιοι δύο αλλοι μι/ρότεροι βράχοι
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗΤ 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
^ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΗΝ ΑΝΔΡΩΝ
Η ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ Ν ΑΠ0ΛΕ0ΝΤ0
Η ΜΕΤΡΙΟΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΟΣ.- Η ΔΟΞΑ.... ΟΧΑΗΡΑ!- Π«Σ ΥΪ1ΕΔΕΧΘΗ
ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΝ ΤΟΥ 1814... ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΚΟΛΑΚΑΣ.» ΠΠΣ ΠΕΡΝΟΥΣΕ
ΤΗΝΗΜΕΡΑΤΟΥ.-ΗΜΑΝΙΑΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΕΡΜΑΣΤΡΑ.- ΌΤΑΝ ΗΚΙΟΥΝ
ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟΣ...."- ο ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΕΥΘΥΜΟΣ... ΠίίΣ ΕΡΓΑ20ΤΑΝ.-
ΕΝΑΣ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ.... ΤΑΜΠΑΚΕΡΑΣ ΤΟΥ.
"Οση οόξα κι' αν απέκτησε,
-/ι'δσα μεγαλεϊα κι' άν εγνώρισε
στή ζωή τού ό Μέγας Ναπολέων,
δέν έπαυσε νά είνε στό (κί-θος ?-
νας άπλός άστος. Ένώ καθ: αλ-
)ο; στή θέσι τού θά έθαμβωνετο
άπό την άπότοιιο ά'νοδό τού οτά
νπέρτατα άξιώματα τής πολιτείας,
ό Ναπολέων δέν μετέβαλε διόλοι
ουτϊ χαοακτηρα
(τυντ,θΐΐές τού.
μα ουτε και τις
Σέ δλες τίς περίοδον; τή; πό
μετριοφρων
ν.ατέπλησσαν τόν κόσμον όλον, ό
ϊδιο; δέν εθγαινε ποτέ νά διατνμ-
πανίση στούς συμπατριώτες Γον.
Καποτε τού έποότ^ιναν νά γυρίση
οτό Παρίσι επί κεφαλής τού νικη¬
φόρου στρατοϋ τού, ώ; θριαιμΰευ-
τής. Ό Ναπολέων, είς απάντησιν
ιθΰμωσε:
—- Ποτέ μου δέν έπχζήτησα τα
.' γε'ροκροτήμα—'.. είτε Δέν είιιαι
νανενας ηρως μρλοδράψιατος!
Νά καί μιά άλλη απόδειξις τη;
_ φυσικής τον μβτριοφροσύνης. ^
"Οταν έ'βγαινε περίπατο. δταν
έαφανιζάταν γιά όποιοδήποτε λό-
" γο σέ κανένα δημόσιο αέρος, ό
. }αο: πού τον έλάτρενε τόν έπε-
* ριε-κΰνλωνΈ επευψηαώντά; τον.
- Ή ένθουσιώδη; αυτή ΰποδαχή ο-
μω;, άντί να τόν καλακεΰση τον
* ένχαχλοΰσε. Καί καποτε δέν κ-οα-
ή& καί εξέφρασε οτόν εμπι-
Μέ ό ό
ήη ξφρ
στό τού Μπουρριέν, τό κρνφό τον
ά
ρρ
αύτό παράπονο:
— Τί εντνχισμένο;
έ Μέ
πον
εΙσαι,
χμ;
ναϋμένε Μπουρριέν, τον εΐπε. πού
δέν εΐσαι άναγκασμένος νά γίνη-
σαι κάθε τόσο... θέατρο, σάν κι'
έμένα! Τι νά γίνη δ;ιο>ς!.... Είνε
θλέπεις ή μοΐρά" μ<χυ, είνε τδ κα¬ θήκον μου, νά ειιψανίζΐιΛΐαι ?τσι στά πλήθη.... Ναξερε; δμως πό- οο μέ στενοτχωρρΤ αντό.... ξει;; Θέλετε καί άλλας άκόμη, αποδεί¬ ο; άνακρέρίΐ ό Ζιραοδϊνο;, όταν επρόκειτο νά τοϋ άπαγγεί- λουν στί; έπίσημες τχλετές ν.ανέ- να λόγον, καί τοΰ πήγαιναν—ό¬ πως είνε ή συνήΊθεια—τό χριοό- γραφο νά τό διάβασις προηγουμέ¬ νως, εφρόντισε μέ μεγάλην προσο¬ χήν, νά σβΰντι... κά-θε έπαικτικη λέξι πού άπει»θ·ΟΛ'ετο στά/ ατομό τού! Καί άκ,άαη: "Οταν επρόκειτο νά γραφοϋν αιί έπιγραφές τή; «Θριαμβευτική; Άψϊοο;», τό Ίν- οτιτοΰτο έπρότεινε νά άναγραφί) τό δνομα τοϋ Ναπολτοντος σηΌδευ όμενον άπό τού; τίτλον; τοϋ «Αύ¬ γουστον» καί τοϋ «Γεραανικοΰ». Ό Νλ δ ήθ είνε Ό Ναπολέων δμω; ρή — Ό τίτλος μου, είπε, Α Γάλλ ς μ , «Αυτοκρά.τωρ των Γάλλων» υο μοϋ εδόθη άπό τόν λαόν. "Ωστε δέν ήα,τοοω νά'χω καμμιά σχέσι ουΐε μέ τόν Αΰγουστο. ουτε μέ τόν Γερμανικό, οΓτε κδν μ·έ τόν . Καίσαρα!.. . Ή θαυμαστη τού αύτη ταπει- νοφροσννη δέν τόν έγκατέίλεΐ'ψε ποτέ. Σ' αυτήν μάΡ.ιστα δφείλε- - ται ν.αί ή στωΐκότη; πού §5ειξε δταν άρν'ότε'ρα ή μοϊοά τού έσ/ά- νηκε τόσο σκληρή "Οταν, μετά την καταστροφήν τοΰ 1814, τοϋ άνήγγειλαν ότι αί δυνάμεις απεφάσισαν νά τόν στεί- λουν έξόριστο στό ξερόνησο τή; 'Ελιβας, ό μέχρι τή; γθέ; ά/όμη κοσμοκράτωρ δέν έταράχδτρίε οιό- λου. Ό τόΤΕ φρούραοχο; των ά- νακτόρων ντέ ΜΐΒωσσέ πού έσπευ¬ σε νά τόν έπκτκιεφθίΊ άμέσακ μετά την τραγική άναγγελία, δη,Τ^ΐται οτά άπθ[ΐνημονε ύματά τοΊ' τα έ- ξής: —«Εΰρήκα τόν Ναπολέοναα τ>-
(ί^αο, ήσι^χο καί οαΐ!3φασιοχ.»ΜΌ..
Τοϋ μίλησα γιά την νήσον τής
'Ηΐβας: —Τό κλΤμα είνε ΰγιρινό-
« τατο καθιο- μαθαίνω ν αι οί νάτοι-
ράσω οσχημα, χι' έλπίζω νά ιιήν
κοκοπεράοτι *·■' ή Μαρία—Λ*ου-
ίζα... »
"Οταν ακόμη 6 Ναπολέων ευ¬
ρίσκετο οτόν κβλοφωνα τη; οάίΕη;
τού, ό στραΐτάρχης Κέλλ'.ιρίΐαν" ε¬
ζήτησε την αδεία, έξ όνόματος
πολλΛΛ' πολιτών, νά άνεγείρή ενπ
μνη^ΐίίον πρός τιμήν τον. Ό Να-
ήη
— Μιά τόσο μεγάλη τιμή άπό
τού; ύπΓ;κόους μου, θά επιθυμού¬
σα νά μοϋ γίνη μόνο μετά τό θά-
νατό ιιον, απήντησεν, εάν και τό-
τε έξΌ-/«λουθοϋν νά μέ θεωοοϋν
*ξ
Άφοΐ παροικτιάσαμε. σέ γενι-
κέ; γρααμέ;, μίαν δι)ην τοϋ χαρα¬
κτήρος τοΰ Ναπ»λέοτο;, α; ρί-
Ηωαε ιιιά ματιά καί στίς σι·νήθει-
ές τού.
Κάθε πρωΐ, στίς έπτά, ό άκό-
/ουθό; τοι» Κα>νστάν, χωρί; καμ¬
μιά διατύττίοσιν εμπαιν·ε μές στό
δωμάτιό τον γιά νά τόν έξντνή-
ση. Τό τί άντίκρυζεν ε·/£Ϊ τότ?,
δέν περιγράφεται. Μές στήν αι!1-
τοκρατοριΐκή κρεΰατοκάμαρα βα¬
σίλειον δχι πλέον άκατασταοία,
άλλά πραγματικη άναρχία! Τα έν-
δνματα τοΰ Αΐαοκράτιορο; ήγταν
πεταιμενα δω καί κεϊ σέ μιά γο>νιά
δρισκόταΐν ριγμένη ή στολή- τον,
στό πάτωμα ήσαν οτ/Λοπισωενα τα
ά τού, πίσω άπό κανένα
τό καπέΐλλό τού, και....
ούτω καθ' εξής.
Αί πρωτες έρο>τήοεις τον Ναπο-
λέοντος ήσαν σάν ε^%.τνοϋσε, τττε
ρρότι«ες;: «Τί ωρα «Ιλέ» καί τί
καιρό κάνει εξω». Ή μόνη πολυ
τέλεια πού «πετριείπε στόν εαυτόν
τού ηταν νά έχη άναμμένη την
σόμπα τό χειμώνα—κσλοκαϊρι, δ-
ση ώρα έκαμε νά ντυθτϊ τό πρωί"
Ή α,ιοΐζήτησις αυτής τής ζέστη;
τοΰ. εΐχε καταντήσει πραγματική
μανία Τό μπάνιο τού τό επαιρνε
τόσο ζεστό, πού, καΐθιος διηγεϊται
ό Μπουοριέν, ή κάμαρη γέμιϋε
άπό άτμό, "/αί "αναγκαζόταν νά α¬
νοίγη τό .ταρ«θνρα.
Μ«τά τό μπάηο, ό Κωνστάν τοϋ
εκαν= μασσάζ |ΐέ κολόνια. Κατά
την διάρκειαν τής εργασίας αν-
τή; ό Ναπολέων δέν &τσνε νά
κον5εντιάΤ;η μέ τόν άκόλονθό τού.
. .— Ή Αίτοϋ Μεγβί^ιΟΓΐ>;. άνα-
φέρει ό ϊδι-ος ό Κατνοτάν, ιιέ ρω-
ιοϋοΐ τί εΐχα νάμει την πΌθηγου-
ιιένη μερά. Άν εφαγα εξω, μέ
ποίους: εφαγα, αν μέ εΐχαν περι-
ποιη'Βή έν^ΐ οπου μέ εϊχα·ν καλέ¬
ση, τί είχαμε φάγει
"Α^ άλ
δταν τ|ταν αύτό; άν&ι>πολοχαγό;,
ΪΛανε πολν λιγώτερα έ'ξοδα, ...
πώς βδευτΛΌϋσε συχνά στοϋ Ρόζ,
ίνα λαικό έοτιατόριο τής έποχή;
ίκιίντι; καί πώ; έτοωγε πολυτί-
/.έοτατα άντί δύο φράγνων! "Αλ¬
λοτε πάλιν ηθΧΛιε νά τοϋ διτνγούμαι
τί; χίλιε; δυό μικροιστορίε; καί
τα τσακώματα των αλλων ύπηρε-
τών....
Τό κουβεντολόγημα αντό δι εκό¬
πτετο καΗαιά φορά άπό την έλευ¬
σιν τοϋ άνακτοοΐΓ/.οΰ ιατρόν Κ&ρ-
<5ιζάρ. — Καλώς τόν μεγάλο τσαρ?ατάνο' τοϋ $.τγεν εμ ό Ναπολέων. Δέ μοΰ λέτε, γιατρρ, &ά νά σκοτώσητί κα¬ μου πόσον μ φ ΐ: πάλιν ιιοΰ εΐχαν ί νά μι κοστίοΐι διάφο- χ ρε; ένδι-μασίε; μου. Τοΰ ανέφερα τα ποσά, καί ό Αύτο-ίράτωο ε- 6αζε τίς φωνές καί μοϋ έϊεγε πώς νένα, σήμερα πρ; Ό Κορβιζάρ πού πταν συνηθι- τμένος στί; αστειότητες αΐ·τές τοϋ Αύτοκράτορο;, δ«ν τοχανε διό?Λυ καί άόπαντοϋσεν αναλόγως. "Υστερ' άπό τό μασσάίζ, ό Να- ^ φοροΰσε -την κτ.ν'^όττα τού, την ρόμπ—ντέ—σάρμπρ τού, καί χωρίς νά 6γά7.η άκόμη τό νυχτι-/ο τού σικοΰφο, ξι>ριζόταν γ
τοι>, έμπρός σ'^ναν ν.α&ρέφτη ποΰ
έκιρατοϋσεν ό ύπηρέτης τον. Σαν
έτε)ϋείωνε τό ξύρΐΛμα, φορονσε
την στο>.ήν τον, Ι'περνν: την κοκκά-
λινη ταμπακέρα τον - πού δέν «φι-
νε άπό τό χέρι τον, σννηθως. ολϊ|
Ό Πάπας Πϊος
XI,
είς την Θείαν λειτουργίαν έν τώ ναώ τοδ Αγ. Πε
την
περνουσε στο
ΐδιαίτε>ρο γραφεΐο τού δπον τόν
πίριέμεναν οί γροΜματ'ά; τον.
Ιδού- πώς δρχιϋεν ή ημέρα τοϋ
π<θρο')που τόν οποίον ετρεμεν δ- λη ή Εί»ρώ.τη: "Ας Ίδοϋμε πι% είρ^/άζετο: Στό γραφΐΐό τού τόν ϊ ή γρφ μ νε τό «ταχυοροιΐιεϊο>> τή; ήιιέρα;,
βουνά άπό γραμματα. Ό Ναπολέ¬
ων έννοοΰσε ν' άνοίνη ιιόνος τον
δλα αύτά τα γράμιιατα! "Εριριχνε
στό ναθενα μιά ματιά. καί εση¬
μείωσεν άμέσω; την απάντησιν.
"Οσα γραιι,αατα δέν (Ιγαν ανάγ¬
κην απαντήσεως, τα έ'ρριχνΈ χά¬
μω.
Τα γραμματα ομως τα οποΤα
Ιπραίε νά άπαντηιθοΰν, τα ταχτο-
πκιοΰσε, μέ ταχύηιτα καί άκρίβει-
α, τοτοι9ετώντα; ο)χχ τα άαοία;
Γ.ιερίπου φόσεω; χωριοτά.
Άφοΰ έξεμπέ^5€ν¥ν ετσι την
ητρέχουσαν άλληλογραφίαν» τού.
ά'νοινε τόν φάκελον των διπ?ω-
ματικών εγγράφων, καί έδιδε δι-
άρ:; διαταγές. ΤΊ:; διαταγέ;
Νλέ έ ύό
τι'·χοανε νά είνε μονοτχός. Καί τό-
τε εσερνε κατι άκατάλτρπτε; γραιμ-
μέ; πάντο στό χαοτι.... που ουτε
ό ΐδιος δ^ν μποροΰσε νά ξανα-
διαοάοτ_ι υοτερα.... όπότε και εσχι-
ϋε νενρινά τό γράιαια ποΰ εΐχε
γρ«ψει γιά νά τό νπτ~/»ρ£>ση ό
ιδίας άπ' την άρχή; στό γραμαα-
τέα τού.
Κατά την διάρ>κειαν τής πρω¬
ϊνής αυτής εργασίας, ό Ναπολέ¬
ων ήτχχν έξαιριετΐκά νευρικός. Κα-
ταίναι«6αΛ"όταν άπό π,ραγματκό πΐ'-
ρετό. Εϋχε δμως καμμιά φορά καί
εοθνιιε; στιγνιέ;...
Ό ΛθΐΓΐτί>; Μπελλαι ήταν γραμ¬
ματεύς τοϋ Ύπονργον των Στρα-
τιοκκοών Κ)Λίρκ, κιαί επήγαινε
καιιμιά φορά στόν Κίοαμεικό νά
λάβη διαταγέ; τον Αντακράτορος.
Ό ΝαποΡ-εωιν τοΰ τίς νπηγόρενΐ
κατά την σννή^ιάν τον, έχοντος
άφισιιένη ανοικτή επάνω στό τρα-
πέίζι την ταμϊτ.ακερα τον. Καποτε
μιά στιγμή ποΐι ό Αίητοκράτωρ τοϋ
είχε γνρίοει την τόΛτη, 6 Μπελ-
λιμ έοούτηξε τό χίρί τον «στρα-
πιαίως στήν ταιιπακέρα κσί πήρε
ιιιά πρέζα ταιιπακο. 'Ο Ναπο?^έων
τόν εΐδε ίΐές στόν μεγάλο καθρε-
πτηιν ργνρισεν άπότομα, καί πέρ-
: την ταμ.τα'κερΐΐ την ετεινε
βό ί έ
φρ; γς γ
αύτέ; ό ΝααΓΒλέων τέ; ύπηγόρεν-
εν, βημαιτίζονΓα; νενρι/α μές στό
δωαάτιο. Σπανΐίος εγραφεν ό ΐδι-
^ η μ
οτόν έμβρόντητο καί τρέμοντα
γραμματέά τον, λέγοντάς τον:
— Κρ«ττ{οτέ την.. ΕΐΈ πολν
μιν,οή καί γιά τονς δνό ιιας!....
Καί σάν νά μή εΐχε συμβή τίπο-
ττ. έίακο^ουθοΰσε νά νπαγορειτη.
Άφοΰ τελείωνε την πρωινή τού
εργασΐα, ό Ναπολέο>ν έπιιγαινε
Πρός τό ύπηρετικό προσο
των άνακτόρων εφέρετο πάν
ιιε μεγάί.η εί»γένίΐα. "Οταν
ρφρ κατι, δέν ημ
σε ποτέ νά εύχαιρι-στήστι Τού.
>Λΐιηπόλονς δέν τούς καίΛΰσί
ρά μέ την λέξιν «Κύριε». "(
περνοϋσε άπ' έιυτρός τους. «>έν
ρέλ ποτέ να τούς άνταποί
τόν χαιρετιοτιιό τους. Τούς μ
σε δέ πάντοτε προσηνέσ>τατα κι
πολ?.ή ναλωσύνη. Στού; εύνοί
νους τού ιιύΛϋσε πάντοτιε ότι
νιτ», δταν δμως δυσηρεστείτε
»ύ τους, τού; μιλσϋσε σέ πλ»
τικό. 'Επίση; δταν τραβοΰοϊ
ν<ενό; τό αύτί, αϋτό ηταν σ>
ίδιαιτέ.ρας εχινοίσι;
Την αύτοκ.ράτειρα την εί«
σννήθως στό δωμάτιο της ι
λέττας της, την ώρα πού ένι
ταν. "Εμενιε τότε κοντά τη;
νά της κρατήστ) σνντροφιά. ?(
τού νά ντχ*θΐ(· Δέν έννοοΰσε
μω; νά μείνη ήσνχος. Δια»
τί}ν πείραζε καί την τσιμπ
στό λαιιιό καί στό μάΌυ?ο. Λ
την εβλεπε νά θιηιωνη την επ
μ έ όρμή στήν άγκα?.ιά τού.
φυλοϋσΐ: καί... συμφιλιωνόντο
ϊ'τσι. Άμεσος τότε γύριζρ ότι
ρίϊ; τής τιμή: καί αρχιζε νό
/ιέη διάφορα ακοτ/α πειράγμ .
ά αύτέ; θί*υ.ωνα;ν καί το
έ ό
ο;. Τοϋ ηταν άφόρητο νά γράφη, νά έπισν,εφθή Την Αύτοκράτειρα.
γιατί.
V
·υρι%ό; •καθώ; 7^ταν,τήν σΐγοτραν&ι,^ώντα; διάφορα λαικά
,οοα εκείνη, τό χέρι τού δέν έπρό- τραγσΐ'δάκΐα μέ.... τρομίρές παρα-
φθαινε νά παρα/ί,είλονθη την σει- φωνίες.
ράν των σκέψεών τού. Λέν επ:ιανε Ό μέγας αύτός στρατηγό; δέν
στό χέρι τού την πέννα παρα ά'ν είχε καθολου μουσικό ί)
χ ;
παντοΰσαν πινα,ρισμένα. Τότε
τό; εσκαγε στά νέλοια %οά
άθ α ά έ
σοτερη
τα πεΐραγματα, ιιε πί
άπό πριν.
δ Ναπεΐ
όρεξιν
2.το φαγητο τού,
ίταν λιτάτατος. Τα φαγιιτά
προτιμοΰσε
ηταν
τα
ν.θΐ πΓίλύ καλοί αν»θ(ΰπθ(, μοί- ο- Νέον γιγάντιον άεροπλάνον Φόκκ.εο, τό οποίον ορκιμάζεται έν Βοστώνη διά μίαν πτήσιν είς τόν Νότιον Πόλον,
Λέν πΐιστεΰω νά τα τε-
ρμ η ,
τια», ή σαλάτα φασόλια, -/α
τυρί τή; παρμβζάνας. Γιά τό
πνό τού—πού τοΰ σερ>6ιριζ(
ότι; 6 ακριβώς—δέν έννοοΰσ
χοισο,μιερήστ) περισσότερο άπό
δεκα λεπτά τή; ώρας άκρα
Μόλι; περνοϋσαν τα δ(ί)δεκα ι
λεπτά, ό Ναπολέων σην.ωνότα
πό τό τροοτέζι αφίνοντας τΐ]ν
τοκράτειρα καί τούς όΦΪονς
οαιτνΜΟνας νά τελειώσοχΎ ιιέ
ήσιτχία τού; τό φαγητό τον;
Τό ποόγευμά τον διαρκοϋσ."
λις 8 λεπτά. Τοϋ τό σερβίραν
9 1)2, πάνω σ' ενα τραπε.
χωρίς π!.τσιετα. Καιτά την διά*.
αν των .8 αυτών λεπτών έδέ
5ιάφ!ορες προσωπχκότητε; τή }
ποχης, τούτο δέ εθεωρείτο ώ; |
στη τιμΓ;. Μέ τούς άξιωματιν
τοΰ Στρατιωτικοΰ οικον πού ^
σερΰίραν σνζητοϋσε φιλικώτι
Γιά κάθε φαΐ πον τοϋ φέρναν, Τ
τοϋσε:
—Άπό π»ΰ τα έψώνι.σαΛ'
Πόσο έ<ττοίχισε;..... Καί αφοΰ τοϋ άπαντοϋσ<ι χνά έλεγεν: — "Οταν ήμην άνθυπολσχο ί> ζωή ίγταν πιό φθΐινίι.... Λέ -Ο
νά ξοδ€τ!<ο περισσότερα άπό ι άλλον;.... "Ισ Άγοράζετε τα Λι6/ ία σας άπέ Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθν. Κήρυκ
^ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΗΝ ΑΝΔΡΩΝ
Η ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ Ν ΑΠ0ΛΕ0ΝΤ0
Η ΜΕΤΡΙΟΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΟΣ.- Η ΔΟΞΑ.... ΟΧΑΗΡΑ!- Π«Σ ΥΪ1ΕΔΕΧΘΗ
ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΝ ΤΟΥ 1814... ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΚΟΛΑΚΑΣ.» ΠΠΣ ΠΕΡΝΟΥΣΕ
ΤΗΝΗΜΕΡΑΤΟΥ.-ΗΜΑΝΙΑΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΕΡΜΑΣΤΡΑ.- ΌΤΑΝ ΗΚΙΟΥΝ
ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟΣ...."- ο ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΕΥΘΥΜΟΣ... ΠίίΣ ΕΡΓΑ20ΤΑΝ.-
ΕΝΑΣ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ.... ΤΑΜΠΑΚΕΡΑΣ ΤΟΥ.
"Οση οόξα κι' αν απέκτησε,
-/ι'δσα μεγαλεϊα κι' άν εγνώρισε
στή ζωή τού ό Μέγας Ναπολέων,
δέν έπαυσε νά είνε στό (κί-θος ?-
νας άπλός άστος. Ένώ καθ: αλ-
)ο; στή θέσι τού θά έθαμβωνετο
άπό την άπότοιιο ά'νοδό τού οτά
νπέρτατα άξιώματα τής πολιτείας,
ό Ναπολέων δέν μετέβαλε διόλοι
ουτϊ χαοακτηρα
(τυντ,θΐΐές τού.
μα ουτε και τις
Σέ δλες τίς περίοδον; τή; πό
μετριοφρων
ν.ατέπλησσαν τόν κόσμον όλον, ό
ϊδιο; δέν εθγαινε ποτέ νά διατνμ-
πανίση στούς συμπατριώτες Γον.
Καποτε τού έποότ^ιναν νά γυρίση
οτό Παρίσι επί κεφαλής τού νικη¬
φόρου στρατοϋ τού, ώ; θριαιμΰευ-
τής. Ό Ναπολέων, είς απάντησιν
ιθΰμωσε:
—- Ποτέ μου δέν έπχζήτησα τα
.' γε'ροκροτήμα—'.. είτε Δέν είιιαι
νανενας ηρως μρλοδράψιατος!
Νά καί μιά άλλη απόδειξις τη;
_ φυσικής τον μβτριοφροσύνης. ^
"Οταν έ'βγαινε περίπατο. δταν
έαφανιζάταν γιά όποιοδήποτε λό-
" γο σέ κανένα δημόσιο αέρος, ό
. }αο: πού τον έλάτρενε τόν έπε-
* ριε-κΰνλωνΈ επευψηαώντά; τον.
- Ή ένθουσιώδη; αυτή ΰποδαχή ο-
μω;, άντί να τόν καλακεΰση τον
* ένχαχλοΰσε. Καί καποτε δέν κ-οα-
ή& καί εξέφρασε οτόν εμπι-
Μέ ό ό
ήη ξφρ
στό τού Μπουρριέν, τό κρνφό τον
ά
ρρ
αύτό παράπονο:
— Τί εντνχισμένο;
έ Μέ
πον
εΙσαι,
χμ;
ναϋμένε Μπουρριέν, τον εΐπε. πού
δέν εΐσαι άναγκασμένος νά γίνη-
σαι κάθε τόσο... θέατρο, σάν κι'
έμένα! Τι νά γίνη δ;ιο>ς!.... Είνε
θλέπεις ή μοΐρά" μ<χυ, είνε τδ κα¬ θήκον μου, νά ειιψανίζΐιΛΐαι ?τσι στά πλήθη.... Ναξερε; δμως πό- οο μέ στενοτχωρρΤ αντό.... ξει;; Θέλετε καί άλλας άκόμη, αποδεί¬ ο; άνακρέρίΐ ό Ζιραοδϊνο;, όταν επρόκειτο νά τοϋ άπαγγεί- λουν στί; έπίσημες τχλετές ν.ανέ- να λόγον, καί τοΰ πήγαιναν—ό¬ πως είνε ή συνήΊθεια—τό χριοό- γραφο νά τό διάβασις προηγουμέ¬ νως, εφρόντισε μέ μεγάλην προσο¬ χήν, νά σβΰντι... κά-θε έπαικτικη λέξι πού άπει»θ·ΟΛ'ετο στά/ ατομό τού! Καί άκ,άαη: "Οταν επρόκειτο νά γραφοϋν αιί έπιγραφές τή; «Θριαμβευτική; Άψϊοο;», τό Ίν- οτιτοΰτο έπρότεινε νά άναγραφί) τό δνομα τοϋ Ναπολτοντος σηΌδευ όμενον άπό τού; τίτλον; τοϋ «Αύ¬ γουστον» καί τοϋ «Γεραανικοΰ». Ό Νλ δ ήθ είνε Ό Ναπολέων δμω; ρή — Ό τίτλος μου, είπε, Α Γάλλ ς μ , «Αυτοκρά.τωρ των Γάλλων» υο μοϋ εδόθη άπό τόν λαόν. "Ωστε δέν ήα,τοοω νά'χω καμμιά σχέσι ουΐε μέ τόν Αΰγουστο. ουτε μέ τόν Γερμανικό, οΓτε κδν μ·έ τόν . Καίσαρα!.. . Ή θαυμαστη τού αύτη ταπει- νοφροσννη δέν τόν έγκατέίλεΐ'ψε ποτέ. Σ' αυτήν μάΡ.ιστα δφείλε- - ται ν.αί ή στωΐκότη; πού §5ειξε δταν άρν'ότε'ρα ή μοϊοά τού έσ/ά- νηκε τόσο σκληρή "Οταν, μετά την καταστροφήν τοΰ 1814, τοϋ άνήγγειλαν ότι αί δυνάμεις απεφάσισαν νά τόν στεί- λουν έξόριστο στό ξερόνησο τή; 'Ελιβας, ό μέχρι τή; γθέ; ά/όμη κοσμοκράτωρ δέν έταράχδτρίε οιό- λου. Ό τόΤΕ φρούραοχο; των ά- νακτόρων ντέ ΜΐΒωσσέ πού έσπευ¬ σε νά τόν έπκτκιεφθίΊ άμέσακ μετά την τραγική άναγγελία, δη,Τ^ΐται οτά άπθ[ΐνημονε ύματά τοΊ' τα έ- ξής: —«Εΰρήκα τόν Ναπολέοναα τ>-
(ί^αο, ήσι^χο καί οαΐ!3φασιοχ.»ΜΌ..
Τοϋ μίλησα γιά την νήσον τής
'Ηΐβας: —Τό κλΤμα είνε ΰγιρινό-
« τατο καθιο- μαθαίνω ν αι οί νάτοι-
ράσω οσχημα, χι' έλπίζω νά ιιήν
κοκοπεράοτι *·■' ή Μαρία—Λ*ου-
ίζα... »
"Οταν ακόμη 6 Ναπολέων ευ¬
ρίσκετο οτόν κβλοφωνα τη; οάίΕη;
τού, ό στραΐτάρχης Κέλλ'.ιρίΐαν" ε¬
ζήτησε την αδεία, έξ όνόματος
πολλΛΛ' πολιτών, νά άνεγείρή ενπ
μνη^ΐίίον πρός τιμήν τον. Ό Να-
ήη
— Μιά τόσο μεγάλη τιμή άπό
τού; ύπΓ;κόους μου, θά επιθυμού¬
σα νά μοϋ γίνη μόνο μετά τό θά-
νατό ιιον, απήντησεν, εάν και τό-
τε έξΌ-/«λουθοϋν νά μέ θεωοοϋν
*ξ
Άφοΐ παροικτιάσαμε. σέ γενι-
κέ; γρααμέ;, μίαν δι)ην τοϋ χαρα¬
κτήρος τοΰ Ναπ»λέοτο;, α; ρί-
Ηωαε ιιιά ματιά καί στίς σι·νήθει-
ές τού.
Κάθε πρωΐ, στίς έπτά, ό άκό-
/ουθό; τοι» Κα>νστάν, χωρί; καμ¬
μιά διατύττίοσιν εμπαιν·ε μές στό
δωμάτιό τον γιά νά τόν έξντνή-
ση. Τό τί άντίκρυζεν ε·/£Ϊ τότ?,
δέν περιγράφεται. Μές στήν αι!1-
τοκρατοριΐκή κρεΰατοκάμαρα βα¬
σίλειον δχι πλέον άκατασταοία,
άλλά πραγματικη άναρχία! Τα έν-
δνματα τοΰ Αΐαοκράτιορο; ήγταν
πεταιμενα δω καί κεϊ σέ μιά γο>νιά
δρισκόταΐν ριγμένη ή στολή- τον,
στό πάτωμα ήσαν οτ/Λοπισωενα τα
ά τού, πίσω άπό κανένα
τό καπέΐλλό τού, και....
ούτω καθ' εξής.
Αί πρωτες έρο>τήοεις τον Ναπο-
λέοντος ήσαν σάν ε^%.τνοϋσε, τττε
ρρότι«ες;: «Τί ωρα «Ιλέ» καί τί
καιρό κάνει εξω». Ή μόνη πολυ
τέλεια πού «πετριείπε στόν εαυτόν
τού ηταν νά έχη άναμμένη την
σόμπα τό χειμώνα—κσλοκαϊρι, δ-
ση ώρα έκαμε νά ντυθτϊ τό πρωί"
Ή α,ιοΐζήτησις αυτής τής ζέστη;
τοΰ. εΐχε καταντήσει πραγματική
μανία Τό μπάνιο τού τό επαιρνε
τόσο ζεστό, πού, καΐθιος διηγεϊται
ό Μπουοριέν, ή κάμαρη γέμιϋε
άπό άτμό, "/αί "αναγκαζόταν νά α¬
νοίγη τό .ταρ«θνρα.
Μ«τά τό μπάηο, ό Κωνστάν τοϋ
εκαν= μασσάζ |ΐέ κολόνια. Κατά
την διάρκειαν τής εργασίας αν-
τή; ό Ναπολέων δέν &τσνε νά
κον5εντιάΤ;η μέ τόν άκόλονθό τού.
. .— Ή Αίτοϋ Μεγβί^ιΟΓΐ>;. άνα-
φέρει ό ϊδι-ος ό Κατνοτάν, ιιέ ρω-
ιοϋοΐ τί εΐχα νάμει την πΌθηγου-
ιιένη μερά. Άν εφαγα εξω, μέ
ποίους: εφαγα, αν μέ εΐχαν περι-
ποιη'Βή έν^ΐ οπου μέ εϊχα·ν καλέ¬
ση, τί είχαμε φάγει
"Α^ άλ
δταν τ|ταν αύτό; άν&ι>πολοχαγό;,
ΪΛανε πολν λιγώτερα έ'ξοδα, ...
πώς βδευτΛΌϋσε συχνά στοϋ Ρόζ,
ίνα λαικό έοτιατόριο τής έποχή;
ίκιίντι; καί πώ; έτοωγε πολυτί-
/.έοτατα άντί δύο φράγνων! "Αλ¬
λοτε πάλιν ηθΧΛιε νά τοϋ διτνγούμαι
τί; χίλιε; δυό μικροιστορίε; καί
τα τσακώματα των αλλων ύπηρε-
τών....
Τό κουβεντολόγημα αντό δι εκό¬
πτετο καΗαιά φορά άπό την έλευ¬
σιν τοϋ άνακτοοΐΓ/.οΰ ιατρόν Κ&ρ-
<5ιζάρ. — Καλώς τόν μεγάλο τσαρ?ατάνο' τοϋ $.τγεν εμ ό Ναπολέων. Δέ μοΰ λέτε, γιατρρ, &ά νά σκοτώσητί κα¬ μου πόσον μ φ ΐ: πάλιν ιιοΰ εΐχαν ί νά μι κοστίοΐι διάφο- χ ρε; ένδι-μασίε; μου. Τοΰ ανέφερα τα ποσά, καί ό Αύτο-ίράτωο ε- 6αζε τίς φωνές καί μοϋ έϊεγε πώς νένα, σήμερα πρ; Ό Κορβιζάρ πού πταν συνηθι- τμένος στί; αστειότητες αΐ·τές τοϋ Αύτοκράτορο;, δ«ν τοχανε διό?Λυ καί άόπαντοϋσεν αναλόγως. "Υστερ' άπό τό μασσάίζ, ό Να- ^ φοροΰσε -την κτ.ν'^όττα τού, την ρόμπ—ντέ—σάρμπρ τού, καί χωρίς νά 6γά7.η άκόμη τό νυχτι-/ο τού σικοΰφο, ξι>ριζόταν γ
τοι>, έμπρός σ'^ναν ν.α&ρέφτη ποΰ
έκιρατοϋσεν ό ύπηρέτης τον. Σαν
έτε)ϋείωνε τό ξύρΐΛμα, φορονσε
την στο>.ήν τον, Ι'περνν: την κοκκά-
λινη ταμπακέρα τον - πού δέν «φι-
νε άπό τό χέρι τον, σννηθως. ολϊ|
Ό Πάπας Πϊος
XI,
είς την Θείαν λειτουργίαν έν τώ ναώ τοδ Αγ. Πε
την
περνουσε στο
ΐδιαίτε>ρο γραφεΐο τού δπον τόν
πίριέμεναν οί γροΜματ'ά; τον.
Ιδού- πώς δρχιϋεν ή ημέρα τοϋ
π<θρο')που τόν οποίον ετρεμεν δ- λη ή Εί»ρώ.τη: "Ας Ίδοϋμε πι% είρ^/άζετο: Στό γραφΐΐό τού τόν ϊ ή γρφ μ νε τό «ταχυοροιΐιεϊο>> τή; ήιιέρα;,
βουνά άπό γραμματα. Ό Ναπολέ¬
ων έννοοΰσε ν' άνοίνη ιιόνος τον
δλα αύτά τα γράμιιατα! "Εριριχνε
στό ναθενα μιά ματιά. καί εση¬
μείωσεν άμέσω; την απάντησιν.
"Οσα γραιι,αατα δέν (Ιγαν ανάγ¬
κην απαντήσεως, τα έ'ρριχνΈ χά¬
μω.
Τα γραμματα ομως τα οποΤα
Ιπραίε νά άπαντηιθοΰν, τα ταχτο-
πκιοΰσε, μέ ταχύηιτα καί άκρίβει-
α, τοτοι9ετώντα; ο)χχ τα άαοία;
Γ.ιερίπου φόσεω; χωριοτά.
Άφοΰ έξεμπέ^5€ν¥ν ετσι την
ητρέχουσαν άλληλογραφίαν» τού.
ά'νοινε τόν φάκελον των διπ?ω-
ματικών εγγράφων, καί έδιδε δι-
άρ:; διαταγές. ΤΊ:; διαταγέ;
Νλέ έ ύό
τι'·χοανε νά είνε μονοτχός. Καί τό-
τε εσερνε κατι άκατάλτρπτε; γραιμ-
μέ; πάντο στό χαοτι.... που ουτε
ό ΐδιος δ^ν μποροΰσε νά ξανα-
διαοάοτ_ι υοτερα.... όπότε και εσχι-
ϋε νενρινά τό γράιαια ποΰ εΐχε
γρ«ψει γιά νά τό νπτ~/»ρ£>ση ό
ιδίας άπ' την άρχή; στό γραμαα-
τέα τού.
Κατά την διάρ>κειαν τής πρω¬
ϊνής αυτής εργασίας, ό Ναπολέ¬
ων ήτχχν έξαιριετΐκά νευρικός. Κα-
ταίναι«6αΛ"όταν άπό π,ραγματκό πΐ'-
ρετό. Εϋχε δμως καμμιά φορά καί
εοθνιιε; στιγνιέ;...
Ό ΛθΐΓΐτί>; Μπελλαι ήταν γραμ¬
ματεύς τοϋ Ύπονργον των Στρα-
τιοκκοών Κ)Λίρκ, κιαί επήγαινε
καιιμιά φορά στόν Κίοαμεικό νά
λάβη διαταγέ; τον Αντακράτορος.
Ό ΝαποΡ-εωιν τοΰ τίς νπηγόρενΐ
κατά την σννή^ιάν τον, έχοντος
άφισιιένη ανοικτή επάνω στό τρα-
πέίζι την ταμϊτ.ακερα τον. Καποτε
μιά στιγμή ποΐι ό Αίητοκράτωρ τοϋ
είχε γνρίοει την τόΛτη, 6 Μπελ-
λιμ έοούτηξε τό χίρί τον «στρα-
πιαίως στήν ταιιπακέρα κσί πήρε
ιιιά πρέζα ταιιπακο. 'Ο Ναπο?^έων
τόν εΐδε ίΐές στόν μεγάλο καθρε-
πτηιν ργνρισεν άπότομα, καί πέρ-
: την ταμ.τα'κερΐΐ την ετεινε
βό ί έ
φρ; γς γ
αύτέ; ό ΝααΓΒλέων τέ; ύπηγόρεν-
εν, βημαιτίζονΓα; νενρι/α μές στό
δωαάτιο. Σπανΐίος εγραφεν ό ΐδι-
^ η μ
οτόν έμβρόντητο καί τρέμοντα
γραμματέά τον, λέγοντάς τον:
— Κρ«ττ{οτέ την.. ΕΐΈ πολν
μιν,οή καί γιά τονς δνό ιιας!....
Καί σάν νά μή εΐχε συμβή τίπο-
ττ. έίακο^ουθοΰσε νά νπαγορειτη.
Άφοΰ τελείωνε την πρωινή τού
εργασΐα, ό Ναπολέο>ν έπιιγαινε
Πρός τό ύπηρετικό προσο
των άνακτόρων εφέρετο πάν
ιιε μεγάί.η εί»γένίΐα. "Οταν
ρφρ κατι, δέν ημ
σε ποτέ νά εύχαιρι-στήστι Τού.
>Λΐιηπόλονς δέν τούς καίΛΰσί
ρά μέ την λέξιν «Κύριε». "(
περνοϋσε άπ' έιυτρός τους. «>έν
ρέλ ποτέ να τούς άνταποί
τόν χαιρετιοτιιό τους. Τούς μ
σε δέ πάντοτε προσηνέσ>τατα κι
πολ?.ή ναλωσύνη. Στού; εύνοί
νους τού ιιύΛϋσε πάντοτιε ότι
νιτ», δταν δμως δυσηρεστείτε
»ύ τους, τού; μιλσϋσε σέ πλ»
τικό. 'Επίση; δταν τραβοΰοϊ
ν<ενό; τό αύτί, αϋτό ηταν σ>
ίδιαιτέ.ρας εχινοίσι;
Την αύτοκ.ράτειρα την εί«
σννήθως στό δωμάτιο της ι
λέττας της, την ώρα πού ένι
ταν. "Εμενιε τότε κοντά τη;
νά της κρατήστ) σνντροφιά. ?(
τού νά ντχ*θΐ(· Δέν έννοοΰσε
μω; νά μείνη ήσνχος. Δια»
τί}ν πείραζε καί την τσιμπ
στό λαιιιό καί στό μάΌυ?ο. Λ
την εβλεπε νά θιηιωνη την επ
μ έ όρμή στήν άγκα?.ιά τού.
φυλοϋσΐ: καί... συμφιλιωνόντο
ϊ'τσι. Άμεσος τότε γύριζρ ότι
ρίϊ; τής τιμή: καί αρχιζε νό
/ιέη διάφορα ακοτ/α πειράγμ .
ά αύτέ; θί*υ.ωνα;ν καί το
έ ό
ο;. Τοϋ ηταν άφόρητο νά γράφη, νά έπισν,εφθή Την Αύτοκράτειρα.
γιατί.
V
·υρι%ό; •καθώ; 7^ταν,τήν σΐγοτραν&ι,^ώντα; διάφορα λαικά
,οοα εκείνη, τό χέρι τού δέν έπρό- τραγσΐ'δάκΐα μέ.... τρομίρές παρα-
φθαινε νά παρα/ί,είλονθη την σει- φωνίες.
ράν των σκέψεών τού. Λέν επ:ιανε Ό μέγας αύτός στρατηγό; δέν
στό χέρι τού την πέννα παρα ά'ν είχε καθολου μουσικό ί)
χ ;
παντοΰσαν πινα,ρισμένα. Τότε
τό; εσκαγε στά νέλοια %οά
άθ α ά έ
σοτερη
τα πεΐραγματα, ιιε πί
άπό πριν.
δ Ναπεΐ
όρεξιν
2.το φαγητο τού,
ίταν λιτάτατος. Τα φαγιιτά
προτιμοΰσε
ηταν
τα
ν.θΐ πΓίλύ καλοί αν»θ(ΰπθ(, μοί- ο- Νέον γιγάντιον άεροπλάνον Φόκκ.εο, τό οποίον ορκιμάζεται έν Βοστώνη διά μίαν πτήσιν είς τόν Νότιον Πόλον,
Λέν πΐιστεΰω νά τα τε-
ρμ η ,
τια», ή σαλάτα φασόλια, -/α
τυρί τή; παρμβζάνας. Γιά τό
πνό τού—πού τοΰ σερ>6ιριζ(
ότι; 6 ακριβώς—δέν έννοοΰσ
χοισο,μιερήστ) περισσότερο άπό
δεκα λεπτά τή; ώρας άκρα
Μόλι; περνοϋσαν τα δ(ί)δεκα ι
λεπτά, ό Ναπολέων σην.ωνότα
πό τό τροοτέζι αφίνοντας τΐ]ν
τοκράτειρα καί τούς όΦΪονς
οαιτνΜΟνας νά τελειώσοχΎ ιιέ
ήσιτχία τού; τό φαγητό τον;
Τό ποόγευμά τον διαρκοϋσ."
λις 8 λεπτά. Τοϋ τό σερβίραν
9 1)2, πάνω σ' ενα τραπε.
χωρίς π!.τσιετα. Καιτά την διά*.
αν των .8 αυτών λεπτών έδέ
5ιάφ!ορες προσωπχκότητε; τή }
ποχης, τούτο δέ εθεωρείτο ώ; |
στη τιμΓ;. Μέ τούς άξιωματιν
τοΰ Στρατιωτικοΰ οικον πού ^
σερΰίραν σνζητοϋσε φιλικώτι
Γιά κάθε φαΐ πον τοϋ φέρναν, Τ
τοϋσε:
—Άπό π»ΰ τα έψώνι.σαΛ'
Πόσο έ<ττοίχισε;..... Καί αφοΰ τοϋ άπαντοϋσ<ι χνά έλεγεν: — "Οταν ήμην άνθυπολσχο ί> ζωή ίγταν πιό φθΐινίι.... Λέ -Ο
νά ξοδ€τ!<ο περισσότερα άπό ι άλλον;.... "Ισ Άγοράζετε τα Λι6/ ία σας άπέ Βιβλιοπωλείον τοΰ «Έθν. Κήρυκ
το
«ΕΘΝΠίΟΣ ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 20 ΜΑΙΟΫ, 1928.
ΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑ ΕΞΩ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
) ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΏΤΗ!
Άς περάσωμεν είς τα Ιδιαιτέρα
Πρόεδρον τής Δημοκρατίας.
Ο νανα,ρχος Κουντουριώτης
■ ακριβώς συνΌμήλικος τοΰ κ.
Αΐη: εβδομήκοντα τριών έτών.
'εννήθη είς τί>ν "Υδραν, υιός
κτηματίου θεοδώρον Κουντου-
<ττ> καί εγγονος τού άλλοτε πρω-
ΚΛ'ργοΰ Γδωργίου Κουνδουριω-
'Εκ μητρός είνε εγγονος τον
ΐτηριωδώς δολοφονηθέντος έν
ίήναις τραΐτεζίτου Νεγροπόντη.
Ο πρόαδρος ανετράφη είς Πό-
'. 'Εφοίτησεν είς τό "Ελληνικόν
>λεϊον. Κατόπιν ενεγράφη είς
- «σχολήν». Σχολή Δοοάιιων δέν
►ρχεν άκόμη, άλλά εν*πλοϊον, έν-
τοϋ οποίον έ'ξεπαιδευοντο οί
ιψή,φιοι σημαιοφόροι.
Κατά τοΰς νεανικούς τού χοό-
'ς υπήρξε ζωηροτατος. Τό ποώ-
• τού 6ήμα διά τ' ανωτέρα άξι-
ατα ήτο ή θέσις τοΰ ύ-τασπτσοΰ
ί νπονργοΰ των Ναντικών Ρον-
ο, επί κν6εονήσεως Τρικούπη.
Ώς ϊ|? ικίαν 35 έτών έννμφεΰθη
ενή κόρην της έν Λονδίνω Χια-
παροικίας έκ χον οίκον Πετοο-
ικίνον, ή όποία τοΰ εδωσε τρία
να: Την κυρίαν Λούση Στεφά¬
νου, διαμένουσαν έν Αθήναις, την
κυρίαν Δέσποιναν Λαμπρινουδη έν
Λονδίνω καί τόν πλωτάρχη-ν τον
ΐΐθλεμικοΰ Ναυτικόν κ. Θεοδο>ρον
Κουντουριώτην. Άλλά ενωρίς εχα-
σε την πρώτην τον σύζυγον.
Τό 1920 ήλθεν εί; δεύτερον γά-
μον μέ την δεσποινίδα 'Ελένην
Κοΰπα, έκ Κεφαλλτΐνίας, μέ την
οποίαν κατοικεϊ σήμερον είς τόν
τέταρτον οροφον τής επί τής οδόν
'Αγιον Νικοδήαου 1 οικίας.
Ή ημέραι τού
Ό κ. πρόεδρος αφυςτνίζεται πο-
λΰ ένωρί;. Κατά τάς 10 1)2 μχ-
ταιβαίνει εί- τό κυβερνείον. 'Εργά-
ζεται είς την παλαιάν βιβλιοθήκην.
Ύπάρχει άκόμη είς την δάί&εσίν
τού ?να μικρόν διαμερισΐμα πρό της
βμβλιοθη/.ης, ενα μικρό σαλονάν.ι
■καί τό ΰπσσπιστήριον. Αύτο μόνον
τό δαμέρισμα των άνακτόρων δια-
τίθεται διά τόν πρόεδρον τής Δη¬
μοκρατίας.
' Ο/. Κουντουριώτη,; αναχωρεί"
έκ, τον κυβερνείον πρό της 1 α.μ.
Είς τό με<5·ημορινον γοΰμα οέν λεπτολογεϊ. Τοΰ άρέσεΓ τόσο τό" κρεας, δσο καί τα ψάρια καί τα χορταρικ.ά. Δέν κάμνει δίαιταν, δι¬ ότι δέν ύπέφερε ποτέ άπό ■ααιμίαν ασθένειαν. Είνε ΰγιέστατος, διότι επέρασε την ζωήν τού γυμναζόμε- νος, καί αποδίδει εξαιρετικήν ση¬ μασίαν είς τούς δυνατού; άνθρώ- πους. Τοΰ άρέσουν τα σπόρτ καί τα υποστη,ρίζει. Είνε πρόθιαος νά ί)έτη υπό την προστασίαν τον την άθλητικήν κίνησιν καί άρέσκεται νά παρακαλουθνίί τάς ποδοοχραιρι- κάς συναντηαΐΐς καί τάς λεμοοδρο- μίατΓ α, - » . ι Κα'σ όΛον το απογεναα μ«νει είς τό σπίτι τον καί με^^τα. Ό κ. πρόεδρος τή; Δημοκρατίας είνε συ¬ στηματικώς μελετηίτής τη; ίστο- ρίας τοϋ αγώνος τοΰ 21. Έχει καταρτίστ) π?^ήρη καί συγγραμμάτων των σχετικών μέ την Έτανάστασιν, κατέχει δέ καί οίκογιετλ'ειακά τού σπάνια εγγραφα έκ τοΰ άρχείου των Κουντουριω- τών, είς τα ό.τοΐα έκτίθεται λεπτο- μερ·ώς ή ίστορία τής Έπαναστά- ς Εΐτυχώ;, χάρις εί; την έπαιέ- λειαν τοΰ κ. Κουντουριώτου, τα πολύτιμα ταυτα εγγραφα δέν πρό- κειται νά μείνσυν αγν(οστα είς τό κοινόν. "Ηρχισαν έκιδιδάμενα είς ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 1_ΡΥ·ΕΙ£Α ΤΟ 1841 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ Η ΜΟΝΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΣ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ Διοιχητής: ΑΛΕΞ. Ν. ΔΙΟΜΗΔΗΣ Συνδιοιχητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ •Υποδιοιχητής: ΕΜΜ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΛΙΑ ΚΑΤΑ8ΕΣΕΙΣ ΑΝΟ ΤΟΝ..... δρχ. 315.000.000 δρχ. 4.36Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΏΝ ΚΑΘ* ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7 ννΑίί 5ΤΗΕΕΤ ΑΘΗΝΑΙ: Κεντρικόν. 'ΥΛθκατάστημα Όδοϋ Μητροπόλ*Α)ς. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πρακτορείον Νέ- ας Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγκρατίου. — "Αγιος Νικόλαος (Κρήτης), Άγρίνιον ΑΙγι- ον, Άλεξανδρούπολις, Άλμυρός, Άμαλιάς, "Άμφιβσα. Άργοστόλιον, "Αρτα, Άταλάττη, Βάμοςΐ Βέρ- ροια, Βόλος, Γρεδενά, Γνθειον, Δημητσάνα, Διδνμότειχον, Δράμα, "Εδεσσα, 'Ελασσών, Ζακννδος, "Η¬ ράκλειον, θεσσαλονίκη, θήβαι, θήοα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηροχωρίου—Ενβοίας), Ίωάννανα, Καβάλλα Καλάδριηα, Καλαμαι, Καρδίτσα, Καρπενησιον, Καστορία, Κατερίνη, Κερκύρα, Κό.χίς, Κοζάνη, Κομοτι- νή, Κόρινθος, Κνθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγχαδάς, Λαμία, Λάρισσα, Λε6άδεια, Λευχάς, ' Λήμνος ΜεγαλΟΛολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύ^λιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Παξοί Πά- τραι, Πειραιεύς, Π όρος, Π ράδιον, Πρέβεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθΰμνη, Σάμος, Σέρραι Σητεία (Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλκίς, Χανιά, Χίος. Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεται έντόκους καταθέσεις είς δραχμάς καΐ είς ξένα νο- μίβματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, ή βιαρκείς. ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τό ίδιον νόμκτμα, είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεσις. Οί τόχοι των καταβέσεων είναι έλεύθεροι φόρον, τόδέ χαρτόσημον τής εκδόσεως τό>ν όμολογιών είναι είς 6άρος τής Τραπέζης.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεί τα εξής έπιτάκια διά τάς παρ' αύτχί καταθέσεις.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Είς Δραχμάς
β') Είς Συνάλλαγμα
'Επ'ι Ν. "Υόρκην (Δολλάρια)
"Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ.)
Επί Παρισίων (Φράγκα)
'Επί Ιταλίας (Λιρέττας)
'ΕπΙ Τουρκίας (Λίρας)
'ΕπΙ Γερμανίας (Κΰΐ5ηηΐ3Γΐΐ)
ί 1)2 ο)ο ετησίως
3 1)2 ο)ο ετησίως
3 1)2 ο)ο ετησίως
8 1)2 ο)ο ετησίως
2 1)2ο)οέτησιως
2-1)2 ο)ο ετησίως
3 ο)ο ετησίως
γ' Είς αύτούσιον χρυσόν 2 1)2ο)ο ετησίως
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο) ο ετησίως
"Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως
'Επί Παρισίων (Φράγκα) 4 ο)ο ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
α') Είς Δραχμάς
Διαρκείας 6 μηνών 4 1)4ο)ο εττκΐίως
Διαρκειας 1 ?τους 4 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 2 έτών 5 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 4 έτών 5 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 5 έτών 6 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 10 έτδν καί πλί'ον 7ο)οέττβίοκ:
β') Είς Συνάλλ: Επί Ν. 'Υόρκ. (Δολ.)
'Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγ). "Επί ΐΐαρ. φοάγ.
Διαρκϊίας 6 μηνών 4 1) 8 ο) ο ετησίως
Διαρκείας 1 ετους 4 1)4 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 2 έτών 4 1)2ο)οετησίως
Διαρκείας 4 έτίόν 5 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 5 έτών καί πλέον 6 1)2 ο) ο ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000) 4 1)2 ετησίως
Ρ') Είς Συνάλλαγμα:
'Επί Νέας "Υόρκης (ιι^χρι $2.000) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Λονδίνου (μέχρι Λιρ. ,Αγγλ. 400) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Παρισίων (μεχρι Ργ8. 20.000) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Ιταλίας (μέχρι ίΓ. 20.000) 4 ο)ο ετησίως
γ') Είς αύτούσιον χρυσόν (μεχρι Χο. Δ*. 10.000) 4 ο)ο ίτηοίως
Ή 'Υπηρεσία τής Τραπέζης είναι είς την διάθεσιν των έν Άμερικτ] όμογενών διά νά τοίς παράσχη πά-
ίανδυνατήν «ληροςρορίαν καί δυνατήν ευκολίαν, ην η»ελον ζητήσει. "Απευθυνθή^ δι' έπιστολής η τηλεγρα-
φικως
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
7 ΜΤΑΙ.Ι. βΤΒΕΕΤ ΑΟΕΝΟΥ ΝΕ«ν ΥΟΚΚ, Μ. Υ.
ΤβΙερηοηε8: ΗβηονβΓ 7952, 7953, 7954, 7955
83
Άνηπροσωπεία έν Σικάγφ:
ΡΤΚ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΙ_>α, δϋΙΤΕ 744
80. Ο.ΑΗΚ 5Τ., ΟΠΟΑΟΟ,
ΒΑ|ίΚ ΟΡ ΟΗΕΕΟΕ
Ό Τόμας Τάγκαοτ, παλαίμαχος Δημοκρατιχός άρχηγός τής Ίνδιάνας καί
πρώην Γερουσιαστής.
ποΡ.υσελίδους· τόμσυς—και ίκυκλο-
φόρησαν ηδη πέντε τόμοι—, υπό
την διεύθυνσιν τοΰ πρόεδρον τής
κοινότητος "Υδρας καί άρχειοφΰ-
λακος της νήοιου κ. Λνγνοΰ, έν συν-
εΐργασία μετά τοϋ καΐίτηγητον κ.
Π απαιωάτνΛΌυ.
Μετά την ά"^τογει,>ματιντ|ν μελέ-
την τον. ό κ. πρόε&ρο; τή; Δημο-
κρατία; κάμν«ι Ινα περίπατον πε-
ζή. Συνοδενόμενος άπό την κυρίαν
τον, περατατεΐ κάθε άπογεΐκμα είς
τό Ζάππειον, καί διερχόμε,νος διά
τοΰ αλσους, μβταόαίνει είς την ο¬
δόν 'ΗράΊδον τον Άττικοϋ, δπιοΐ'
έναντι άκρυοόος τοΰ Σταδίοι
κτίζει .-υολυτΕλες μέγαρον. Ό κ.
Κουντουριώτη^ έπιολέπει αυτο¬
προσώπως είς τό κτίσιμο τοΰ νέ-
ου σπιτιοΰ τού.
φ είς την πρωτεύουσαν προ-
μ^ τόν περίΐτατον, ότα,γ ευρίσκε¬
ται είς την "Υδραν δέν έξερχεται
ποτέ είς τό νησί.
Ό πρόίίδρος της Δημοκρατίας
είς την "Υδραν γινεταιι βασιί^ύς.
Κ-ατοΐ5«εϊ είς τό μνθικό παλάτι τον
παατποΰ τού Γεώργιον Κουντουριώ
τη, τό όλτηοϊον έκτίσίτη τό 1816 ε¬
πάνω σ' έναν απότομον 6ράχον υ¬
πέρ την "θά^αΐσσαν, καί δεθντόζει δ-
λης της νήσου. Μένει έκεϊ καί με-
λετά. Καί δέν βγαίίνει παρά μόνον
όταν κατερχεται είς τίρ' μικράν
εκκλησίαν τ% 'Υπαυταντί"]ς:, όπου
ϊχη ταφα ό μέγας Μός τού Λάζα-
ρος Κουντουριώτης.
Εί; τό κώΛτι τού 6 κ. πρόεδρο;
ξαΛ'α,ορίσκει τόν εαυτόν τού. Ξα-
ναγίνεται ό κχχταίδιεκτικό; Ύδραΐ-
ος. Δέχεται τοΰς ίϋαληούς τού φί-
λοχς, καί φιλοξενεΐ όλους,—άπο
τον υπουργόν με|χρι τον κλητήρος
—οσοι θά μετοΐβοϋν έξ Αθηνών
είς "Υΐδραν δι' ύπηιρίσίαΎ τοΰ κυ-
βερνείου.
Οί 'Υδραίοι, ποΰ τόν άγαποϋν,
τόν εχουν κζούχημά τους. Όσάν,ις
τοΰς έπισκειφθγί είς τό νησί τους.
τοϋ κάμνουν παΐλλαϋκήν ύποδοχήν.
Καί καθημερινώς τοϋ στέλνουν ά-
φθθΛ'α δώρα: Ψάρα τοΰ Σαρωνι-
κοΰ, έαΕίτηοες διαλέ'γμένα γΐα τόν
πρόε'διρο.
Είς την "Υδραν ό κ. Κβυντου-
ριώτης άρέσκεται νά διαΐβάζτ> τα
εργα των αρχαίον συγγραφέων, έν
νεοελληνικη μεταφράισει. Ή ήθο-
γρΌφία καί ή ίστορία τής ά^χαίας
Ελλάδος τόν ένδιαιφέρουχδσον καί
ή Έποποιΐα τοϋ 21.
Τό «αράβημον τοΰ Χού-
μπερμαν.
Ό πρόεδρος της Δημοκρατίας
είνε λάτρης τής έθιμοτνπίας. Αν¬
τιθέτως πρός τοΰς συνοιδέλφους
τού των Ονϊλων δηιιοκρατιών, απο¬
δίδει εξαιρετικήν σημασίαν είς
τητν αύστη'ράν τήρησιν τοΰ πρωτο¬
κόλλου.
Θυμώνει συχνα, δταν σνλλαμδά-
νη τοΰς άνωτέρους κρατικονς ν-
παλλήλους νά μην έπιτελοΰν. δ-τως
κράτει τό καθήκον τού;. Δι« μίσν
παρομοίαν περίΐττωσιν, ό κ. Χοΰμ-
,τερμαν εχασ!; τόν Ταξιάρχην τοΰ
Σωτήρος: Π ρό έοοομάβος έμΛθός
εί; τό μαγι,κό τού δοξάρι τοΰ Γερ-
-μανοΰ βιολιστοΰ, οί διενθυνταί τοϋ
ώδΐίοτ» ποΰ τόν είχον καλέση, ά-
νήγγειλαν, είς στιγμήν ένθουσια-
σμοϋ, πρός τόν κ. Χοί,μπεριμαν ότι
ή Κυβέρνησις τόν έίϊαρασημοφό-
ρησε μ; τόν Ταξιάρχην τοΰ Σο)τή-
ρος. Κατόπιν ή^ςθαν είς σχ·νεννοή-
σεις μέ την άρμο&ία,ν υπηρεσίαν
τοΰ υπουργείον Εξωτερικών, ή δ-
ποία υπεσχέθη ότι ΰ» δώση τό πα¬
ράσημον είς _τον καλλιτέχνί|ν.
Πράγματι, συνετάγη τό σχετικόν
διάταγμα, υπεγράφη υπό τοϋ υ¬
πουργόν %αί έστάί?νη προ; νπογρα-
φ-ήν εί; τόν ίίρόεδρον. Ό ναύαρ-
χος έ-θτΑΐωσε, διότι δέν είχεν έρω-
ττίθτ} προηγουμένως διά την παρα¬
σημοφορίαν αυτήν. Τοϋ εδόθη ?-
ξήγησις, ά?^,ά την εΰρεν άνεπαρ-
κη. Επί τεΡ^ου; δέν υπέγραψε τό
διάταγμα. Καί ετσά ό κ. Χούμπερ-
μαν έ'φυγε δκ'χιο; τό παράσηιιον.
Ό άετος τοο
Ό κ. Κουναουριώτη; ?χει είς
τό σπίτι τού ενα συμπαθητικον
μνημ-ίον. ψ>ε ενας οαλσαμωμενος
άετός, μαζή μέ τόν οποίον επέρασε
τάς ωραιοτέρας ημέρας τή; ζωης
τού.
Μετά τό κίνηιια τής Θεσσαλονί¬
κης, ό τότε γενικός διοικητής Κο¬
ζάνης κ. Ηλιάκης είχε προσφερει
εί; τόν ναύαρχον τόν αετόν αίτόν,
ό οποίος έζοΰσεν είς τόν κήπον τοΰ
κυοε·ρνείον της Τριατν^ρίας καί είς
τό γραφείον τοΰ κ. Κοι-ντουριώτΐ},
δεμενος με μίαν άλυσΐίδα.
"Οταν δμως ή Τριανδρία ήλθεν
*δω, δ άβτος, κλεισμένο;, εχασε
τόν ελεύθερον άέρα καί απέθανε.
Ό ναΰαρχος τόν εχει κρατήσει
6α?.σαμωμενον, είς άνάμνη<πν μι- άς καλής έίΒοχής.... ΙΩ. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΗΕίΕΝ ΚΑ88ΑΡΙ ΜΛΜ Αιπλωματοΰχος τοδ ΒθΙΙβΠΙ· Ηθ5ρί(αΙ. Δέκα πέντε έτών — Ιρα. Άμοιβή συγκαταοατική. 156 Εβ5ΐ 341& 51., Νενί ΥθΓ*ε« Τηλ. Οβΐθάοηίπ 6170 ΗΚΟΙΕΙΊΙΪΕ! "Υπό "Αλεξ. Δουμά (υΐοΰ). Εί¬ ναι ίνα άπό τα άθάνατα Ιργα τοΰ μεγάλου Γάλλου συγγραφεύς. "Ε- χεΐ( μεταφρασθή είς βλας τάς γλωσσας τοΰ κόσμον. Τιμάται 8ε- δεμένον ................ $1.00 "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ" 140 ν/. 26ΤΗ βΤ., ΝΕ*ν ΥΟΗΚ
«ΕΘΝΠίΟΣ ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 20 ΜΑΙΟΫ, 1928.
ΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑ ΕΞΩ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
) ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΏΤΗ!
Άς περάσωμεν είς τα Ιδιαιτέρα
Πρόεδρον τής Δημοκρατίας.
Ο νανα,ρχος Κουντουριώτης
■ ακριβώς συνΌμήλικος τοΰ κ.
Αΐη: εβδομήκοντα τριών έτών.
'εννήθη είς τί>ν "Υδραν, υιός
κτηματίου θεοδώρον Κουντου-
<ττ> καί εγγονος τού άλλοτε πρω-
ΚΛ'ργοΰ Γδωργίου Κουνδουριω-
'Εκ μητρός είνε εγγονος τον
ΐτηριωδώς δολοφονηθέντος έν
ίήναις τραΐτεζίτου Νεγροπόντη.
Ο πρόαδρος ανετράφη είς Πό-
'. 'Εφοίτησεν είς τό "Ελληνικόν
>λεϊον. Κατόπιν ενεγράφη είς
- «σχολήν». Σχολή Δοοάιιων δέν
►ρχεν άκόμη, άλλά εν*πλοϊον, έν-
τοϋ οποίον έ'ξεπαιδευοντο οί
ιψή,φιοι σημαιοφόροι.
Κατά τοΰς νεανικούς τού χοό-
'ς υπήρξε ζωηροτατος. Τό ποώ-
• τού 6ήμα διά τ' ανωτέρα άξι-
ατα ήτο ή θέσις τοΰ ύ-τασπτσοΰ
ί νπονργοΰ των Ναντικών Ρον-
ο, επί κν6εονήσεως Τρικούπη.
Ώς ϊ|? ικίαν 35 έτών έννμφεΰθη
ενή κόρην της έν Λονδίνω Χια-
παροικίας έκ χον οίκον Πετοο-
ικίνον, ή όποία τοΰ εδωσε τρία
να: Την κυρίαν Λούση Στεφά¬
νου, διαμένουσαν έν Αθήναις, την
κυρίαν Δέσποιναν Λαμπρινουδη έν
Λονδίνω καί τόν πλωτάρχη-ν τον
ΐΐθλεμικοΰ Ναυτικόν κ. Θεοδο>ρον
Κουντουριώτην. Άλλά ενωρίς εχα-
σε την πρώτην τον σύζυγον.
Τό 1920 ήλθεν εί; δεύτερον γά-
μον μέ την δεσποινίδα 'Ελένην
Κοΰπα, έκ Κεφαλλτΐνίας, μέ την
οποίαν κατοικεϊ σήμερον είς τόν
τέταρτον οροφον τής επί τής οδόν
'Αγιον Νικοδήαου 1 οικίας.
Ή ημέραι τού
Ό κ. πρόεδρος αφυςτνίζεται πο-
λΰ ένωρί;. Κατά τάς 10 1)2 μχ-
ταιβαίνει εί- τό κυβερνείον. 'Εργά-
ζεται είς την παλαιάν βιβλιοθήκην.
Ύπάρχει άκόμη είς την δάί&εσίν
τού ?να μικρόν διαμερισΐμα πρό της
βμβλιοθη/.ης, ενα μικρό σαλονάν.ι
■καί τό ΰπσσπιστήριον. Αύτο μόνον
τό δαμέρισμα των άνακτόρων δια-
τίθεται διά τόν πρόεδρον τής Δη¬
μοκρατίας.
' Ο/. Κουντουριώτη,; αναχωρεί"
έκ, τον κυβερνείον πρό της 1 α.μ.
Είς τό με<5·ημορινον γοΰμα οέν λεπτολογεϊ. Τοΰ άρέσεΓ τόσο τό" κρεας, δσο καί τα ψάρια καί τα χορταρικ.ά. Δέν κάμνει δίαιταν, δι¬ ότι δέν ύπέφερε ποτέ άπό ■ααιμίαν ασθένειαν. Είνε ΰγιέστατος, διότι επέρασε την ζωήν τού γυμναζόμε- νος, καί αποδίδει εξαιρετικήν ση¬ μασίαν είς τούς δυνατού; άνθρώ- πους. Τοΰ άρέσουν τα σπόρτ καί τα υποστη,ρίζει. Είνε πρόθιαος νά ί)έτη υπό την προστασίαν τον την άθλητικήν κίνησιν καί άρέσκεται νά παρακαλουθνίί τάς ποδοοχραιρι- κάς συναντηαΐΐς καί τάς λεμοοδρο- μίατΓ α, - » . ι Κα'σ όΛον το απογεναα μ«νει είς τό σπίτι τον καί με^^τα. Ό κ. πρόεδρος τή; Δημοκρατίας είνε συ¬ στηματικώς μελετηίτής τη; ίστο- ρίας τοϋ αγώνος τοΰ 21. Έχει καταρτίστ) π?^ήρη καί συγγραμμάτων των σχετικών μέ την Έτανάστασιν, κατέχει δέ καί οίκογιετλ'ειακά τού σπάνια εγγραφα έκ τοΰ άρχείου των Κουντουριω- τών, είς τα ό.τοΐα έκτίθεται λεπτο- μερ·ώς ή ίστορία τής Έπαναστά- ς Εΐτυχώ;, χάρις εί; την έπαιέ- λειαν τοΰ κ. Κουντουριώτου, τα πολύτιμα ταυτα εγγραφα δέν πρό- κειται νά μείνσυν αγν(οστα είς τό κοινόν. "Ηρχισαν έκιδιδάμενα είς ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 1_ΡΥ·ΕΙ£Α ΤΟ 1841 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ Η ΜΟΝΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΣ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ Διοιχητής: ΑΛΕΞ. Ν. ΔΙΟΜΗΔΗΣ Συνδιοιχητής: ΙΩ. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ •Υποδιοιχητής: ΕΜΜ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΛΙΑ ΚΑΤΑ8ΕΣΕΙΣ ΑΝΟ ΤΟΝ..... δρχ. 315.000.000 δρχ. 4.36Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΏΝ ΚΑΘ* ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7 ννΑίί 5ΤΗΕΕΤ ΑΘΗΝΑΙ: Κεντρικόν. 'ΥΛθκατάστημα Όδοϋ Μητροπόλ*Α)ς. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πρακτορείον Νέ- ας Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγκρατίου. — "Αγιος Νικόλαος (Κρήτης), Άγρίνιον ΑΙγι- ον, Άλεξανδρούπολις, Άλμυρός, Άμαλιάς, "Άμφιβσα. Άργοστόλιον, "Αρτα, Άταλάττη, Βάμοςΐ Βέρ- ροια, Βόλος, Γρεδενά, Γνθειον, Δημητσάνα, Διδνμότειχον, Δράμα, "Εδεσσα, 'Ελασσών, Ζακννδος, "Η¬ ράκλειον, θεσσαλονίκη, θήβαι, θήοα, Ίθάκη, Ίστιαία, (Ξηροχωρίου—Ενβοίας), Ίωάννανα, Καβάλλα Καλάδριηα, Καλαμαι, Καρδίτσα, Καρπενησιον, Καστορία, Κατερίνη, Κερκύρα, Κό.χίς, Κοζάνη, Κομοτι- νή, Κόρινθος, Κνθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγχαδάς, Λαμία, Λάρισσα, Λε6άδεια, Λευχάς, ' Λήμνος ΜεγαλΟΛολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύ^λιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Παξοί Πά- τραι, Πειραιεύς, Π όρος, Π ράδιον, Πρέβεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθΰμνη, Σάμος, Σέρραι Σητεία (Κρήτης), Σόροβιτς, Σουφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλκίς, Χανιά, Χίος. Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεται έντόκους καταθέσεις είς δραχμάς καΐ είς ξένα νο- μίβματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, ή βιαρκείς. ΑΙ καταθέσεις είς ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τό ίδιον νόμκτμα, είς τό οποίον έγινεν ή κατάθεσις. Οί τόχοι των καταβέσεων είναι έλεύθεροι φόρον, τόδέ χαρτόσημον τής εκδόσεως τό>ν όμολογιών είναι είς 6άρος τής Τραπέζης.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεί τα εξής έπιτάκια διά τάς παρ' αύτχί καταθέσεις.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ:
α') Είς Δραχμάς
β') Είς Συνάλλαγμα
'Επ'ι Ν. "Υόρκην (Δολλάρια)
"Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ.)
Επί Παρισίων (Φράγκα)
'Επί Ιταλίας (Λιρέττας)
'ΕπΙ Τουρκίας (Λίρας)
'ΕπΙ Γερμανίας (Κΰΐ5ηηΐ3Γΐΐ)
ί 1)2 ο)ο ετησίως
3 1)2 ο)ο ετησίως
3 1)2 ο)ο ετησίως
8 1)2 ο)ο ετησίως
2 1)2ο)οέτησιως
2-1)2 ο)ο ετησίως
3 ο)ο ετησίως
γ' Είς αύτούσιον χρυσόν 2 1)2ο)ο ετησίως
ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 15 ΗΜΕΡΩΝ:
Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο) ο ετησίως
"Επί Λονδίνου (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως
'Επί Παρισίων (Φράγκα) 4 ο)ο ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ:
α') Είς Δραχμάς
Διαρκείας 6 μηνών 4 1)4ο)ο εττκΐίως
Διαρκειας 1 ?τους 4 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 2 έτών 5 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 4 έτών 5 1)2 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 5 έτών 6 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 10 έτδν καί πλί'ον 7ο)οέττβίοκ:
β') Είς Συνάλλ: Επί Ν. 'Υόρκ. (Δολ.)
'Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγ). "Επί ΐΐαρ. φοάγ.
Διαρκϊίας 6 μηνών 4 1) 8 ο) ο ετησίως
Διαρκείας 1 ετους 4 1)4 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 2 έτών 4 1)2ο)οετησίως
Διαρκείας 4 έτίόν 5 ο)ο ετησίως
Διαρκείας 5 έτών καί πλέον 6 1)2 ο) ο ετησίως
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ:
α') Είς Δραχμάς (μέχρι Δρ. 50.000) 4 1)2 ετησίως
Ρ') Είς Συνάλλαγμα:
'Επί Νέας "Υόρκης (ιι^χρι $2.000) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Λονδίνου (μέχρι Λιρ. ,Αγγλ. 400) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Παρισίων (μεχρι Ργ8. 20.000) 4 ο)ο ετησίως
'Επί Ιταλίας (μέχρι ίΓ. 20.000) 4 ο)ο ετησίως
γ') Είς αύτούσιον χρυσόν (μεχρι Χο. Δ*. 10.000) 4 ο)ο ίτηοίως
Ή 'Υπηρεσία τής Τραπέζης είναι είς την διάθεσιν των έν Άμερικτ] όμογενών διά νά τοίς παράσχη πά-
ίανδυνατήν «ληροςρορίαν καί δυνατήν ευκολίαν, ην η»ελον ζητήσει. "Απευθυνθή^ δι' έπιστολής η τηλεγρα-
φικως
ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ
7 ΜΤΑΙ.Ι. βΤΒΕΕΤ ΑΟΕΝΟΥ ΝΕ«ν ΥΟΚΚ, Μ. Υ.
ΤβΙερηοηε8: ΗβηονβΓ 7952, 7953, 7954, 7955
83
Άνηπροσωπεία έν Σικάγφ:
ΡΤΚ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΒΙ_>α, δϋΙΤΕ 744
80. Ο.ΑΗΚ 5Τ., ΟΠΟΑΟΟ,
ΒΑ|ίΚ ΟΡ ΟΗΕΕΟΕ
Ό Τόμας Τάγκαοτ, παλαίμαχος Δημοκρατιχός άρχηγός τής Ίνδιάνας καί
πρώην Γερουσιαστής.
ποΡ.υσελίδους· τόμσυς—και ίκυκλο-
φόρησαν ηδη πέντε τόμοι—, υπό
την διεύθυνσιν τοΰ πρόεδρον τής
κοινότητος "Υδρας καί άρχειοφΰ-
λακος της νήοιου κ. Λνγνοΰ, έν συν-
εΐργασία μετά τοϋ καΐίτηγητον κ.
Π απαιωάτνΛΌυ.
Μετά την ά"^τογει,>ματιντ|ν μελέ-
την τον. ό κ. πρόε&ρο; τή; Δημο-
κρατία; κάμν«ι Ινα περίπατον πε-
ζή. Συνοδενόμενος άπό την κυρίαν
τον, περατατεΐ κάθε άπογεΐκμα είς
τό Ζάππειον, καί διερχόμε,νος διά
τοΰ αλσους, μβταόαίνει είς την ο¬
δόν 'ΗράΊδον τον Άττικοϋ, δπιοΐ'
έναντι άκρυοόος τοΰ Σταδίοι
κτίζει .-υολυτΕλες μέγαρον. Ό κ.
Κουντουριώτη^ έπιολέπει αυτο¬
προσώπως είς τό κτίσιμο τοΰ νέ-
ου σπιτιοΰ τού.
φ είς την πρωτεύουσαν προ-
μ^ τόν περίΐτατον, ότα,γ ευρίσκε¬
ται είς την "Υδραν δέν έξερχεται
ποτέ είς τό νησί.
Ό πρόίίδρος της Δημοκρατίας
είς την "Υδραν γινεταιι βασιί^ύς.
Κ-ατοΐ5«εϊ είς τό μνθικό παλάτι τον
παατποΰ τού Γεώργιον Κουντουριώ
τη, τό όλτηοϊον έκτίσίτη τό 1816 ε¬
πάνω σ' έναν απότομον 6ράχον υ¬
πέρ την "θά^αΐσσαν, καί δεθντόζει δ-
λης της νήσου. Μένει έκεϊ καί με-
λετά. Καί δέν βγαίίνει παρά μόνον
όταν κατερχεται είς τίρ' μικράν
εκκλησίαν τ% 'Υπαυταντί"]ς:, όπου
ϊχη ταφα ό μέγας Μός τού Λάζα-
ρος Κουντουριώτης.
Εί; τό κώΛτι τού 6 κ. πρόεδρο;
ξαΛ'α,ορίσκει τόν εαυτόν τού. Ξα-
ναγίνεται ό κχχταίδιεκτικό; Ύδραΐ-
ος. Δέχεται τοΰς ίϋαληούς τού φί-
λοχς, καί φιλοξενεΐ όλους,—άπο
τον υπουργόν με|χρι τον κλητήρος
—οσοι θά μετοΐβοϋν έξ Αθηνών
είς "Υΐδραν δι' ύπηιρίσίαΎ τοΰ κυ-
βερνείου.
Οί 'Υδραίοι, ποΰ τόν άγαποϋν,
τόν εχουν κζούχημά τους. Όσάν,ις
τοΰς έπισκειφθγί είς τό νησί τους.
τοϋ κάμνουν παΐλλαϋκήν ύποδοχήν.
Καί καθημερινώς τοϋ στέλνουν ά-
φθθΛ'α δώρα: Ψάρα τοΰ Σαρωνι-
κοΰ, έαΕίτηοες διαλέ'γμένα γΐα τόν
πρόε'διρο.
Είς την "Υδραν ό κ. Κβυντου-
ριώτης άρέσκεται νά διαΐβάζτ> τα
εργα των αρχαίον συγγραφέων, έν
νεοελληνικη μεταφράισει. Ή ήθο-
γρΌφία καί ή ίστορία τής ά^χαίας
Ελλάδος τόν ένδιαιφέρουχδσον καί
ή Έποποιΐα τοϋ 21.
Τό «αράβημον τοΰ Χού-
μπερμαν.
Ό πρόεδρος της Δημοκρατίας
είνε λάτρης τής έθιμοτνπίας. Αν¬
τιθέτως πρός τοΰς συνοιδέλφους
τού των Ονϊλων δηιιοκρατιών, απο¬
δίδει εξαιρετικήν σημασίαν είς
τητν αύστη'ράν τήρησιν τοΰ πρωτο¬
κόλλου.
Θυμώνει συχνα, δταν σνλλαμδά-
νη τοΰς άνωτέρους κρατικονς ν-
παλλήλους νά μην έπιτελοΰν. δ-τως
κράτει τό καθήκον τού;. Δι« μίσν
παρομοίαν περίΐττωσιν, ό κ. Χοΰμ-
,τερμαν εχασ!; τόν Ταξιάρχην τοΰ
Σωτήρος: Π ρό έοοομάβος έμΛθός
εί; τό μαγι,κό τού δοξάρι τοΰ Γερ-
-μανοΰ βιολιστοΰ, οί διενθυνταί τοϋ
ώδΐίοτ» ποΰ τόν είχον καλέση, ά-
νήγγειλαν, είς στιγμήν ένθουσια-
σμοϋ, πρός τόν κ. Χοί,μπεριμαν ότι
ή Κυβέρνησις τόν έίϊαρασημοφό-
ρησε μ; τόν Ταξιάρχην τοΰ Σο)τή-
ρος. Κατόπιν ή^ςθαν είς σχ·νεννοή-
σεις μέ την άρμο&ία,ν υπηρεσίαν
τοΰ υπουργείον Εξωτερικών, ή δ-
ποία υπεσχέθη ότι ΰ» δώση τό πα¬
ράσημον είς _τον καλλιτέχνί|ν.
Πράγματι, συνετάγη τό σχετικόν
διάταγμα, υπεγράφη υπό τοϋ υ¬
πουργόν %αί έστάί?νη προ; νπογρα-
φ-ήν εί; τόν ίίρόεδρον. Ό ναύαρ-
χος έ-θτΑΐωσε, διότι δέν είχεν έρω-
ττίθτ} προηγουμένως διά την παρα¬
σημοφορίαν αυτήν. Τοϋ εδόθη ?-
ξήγησις, ά?^,ά την εΰρεν άνεπαρ-
κη. Επί τεΡ^ου; δέν υπέγραψε τό
διάταγμα. Καί ετσά ό κ. Χούμπερ-
μαν έ'φυγε δκ'χιο; τό παράσηιιον.
Ό άετος τοο
Ό κ. Κουναουριώτη; ?χει είς
τό σπίτι τού ενα συμπαθητικον
μνημ-ίον. ψ>ε ενας οαλσαμωμενος
άετός, μαζή μέ τόν οποίον επέρασε
τάς ωραιοτέρας ημέρας τή; ζωης
τού.
Μετά τό κίνηιια τής Θεσσαλονί¬
κης, ό τότε γενικός διοικητής Κο¬
ζάνης κ. Ηλιάκης είχε προσφερει
εί; τόν ναύαρχον τόν αετόν αίτόν,
ό οποίος έζοΰσεν είς τόν κήπον τοΰ
κυοε·ρνείον της Τριατν^ρίας καί είς
τό γραφείον τοΰ κ. Κοι-ντουριώτΐ},
δεμενος με μίαν άλυσΐίδα.
"Οταν δμως ή Τριανδρία ήλθεν
*δω, δ άβτος, κλεισμένο;, εχασε
τόν ελεύθερον άέρα καί απέθανε.
Ό ναΰαρχος τόν εχει κρατήσει
6α?.σαμωμενον, είς άνάμνη<πν μι- άς καλής έίΒοχής.... ΙΩ. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΗΕίΕΝ ΚΑ88ΑΡΙ ΜΛΜ Αιπλωματοΰχος τοδ ΒθΙΙβΠΙ· Ηθ5ρί(αΙ. Δέκα πέντε έτών — Ιρα. Άμοιβή συγκαταοατική. 156 Εβ5ΐ 341& 51., Νενί ΥθΓ*ε« Τηλ. Οβΐθάοηίπ 6170 ΗΚΟΙΕΙΊΙΪΕ! "Υπό "Αλεξ. Δουμά (υΐοΰ). Εί¬ ναι ίνα άπό τα άθάνατα Ιργα τοΰ μεγάλου Γάλλου συγγραφεύς. "Ε- χεΐ( μεταφρασθή είς βλας τάς γλωσσας τοΰ κόσμον. Τιμάται 8ε- δεμένον ................ $1.00 "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΗΑίΟ" 140 ν/. 26ΤΗ βΤ., ΝΕ*ν ΥΟΗΚ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 20 ΜΑΙΟΥ, 1928.
ΟΤΑΝ ΘΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ
11
Ο ΐνΐΠΟΛΣΕΒΙΚΙΣΜΟΣ
ΡΩΣΣΙΑΣ
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΚΤΡΙΟΣ ΤΗΣ
ΕΝ ΑΣ ΤΣΑΡΟΣ, ΕΝΑΣ ΔΗΜΑΓΩΓΟΣ Ή ΕΝ ΑΣ ΞΕΝΟΣ;
11 -— /Ν ν/ . _ ΤΤ#~Ι Πι —ψ ι ε-ε-————————.
(ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ κ. ΖΩΡΖ
1 ΙΜΑΝΝ)
«Σμοντνοζέ 6ρέμια», ♦κρίσι¬
μος περίοδος» είνε μία λέξις, ή
όιοία έπανέρχεται διαρκώς διά
μέσον τής Ρωσσικής ίσταρίας
ώς αίωνία επωδός. Μίαν τοιαύ¬
την κρίσιμον περίοδον διέρχε-
ται ή Ρωσισία καί σήμερον. 'Εκ
της ιιελέτης τοϋ παρελΦόντος
τη; δύναται νά προεξοφλήση
κανεί; καί την έκβασιν, την ό¬
ποιαν πρόκειται νά έχη διά την
Ρωσσίαν καί ή παοονσα μεγά-
'/Λ] δοκιιΐασίά της. Είς τό κατω¬
τέρω αρθρον τού ό κ. Γ. Ίμάνν
Ίσχυοί,εται καί άπϋαεικνύει ότι
την σωτηρίαν της καί τοΰς σρ-
χηνοί·ς της εζήτησεν εκάστοτε
ή Ρωσσία άπό τό εξωτερικόν.
ΕΙ; την κρυφήν η φανεράν πά¬
λην ή ό.ποία διεξάγεται μεταξύ τη;
εΐρωπαίκής Λύσεως καί τοϋ ρώσ¬
σικου κομμουνισμόν τίθενται δν-
ο ζητήματα, έκ των οποίων τό εν
είνε γενι/.όν καί έ-νδιαφέρει αυ¬
τήν την ύπαρξιν τοϋ πολιτισμένον
νόιτιιοχ·, τό δέ αλλο ειδικώτερον,
ενδιαφέρον μεμονωμένως την στά¬
σιν των διαφόρων κν&ερνήσεων
άπίναντι τοϋ κομμουνισμόν.
Λογικώς έξεταζομένης τής κα¬
ταστάσεως, καταλήγει κανεί; α¬
φεύκτως είς τό συμπέρασμα ότι ό
μτολσεβικκτιιός είνε καταΰικασμε-
νο: νά εξαφανίση. Διά πο&λονς
λόγους, έκ των οποίων οί κυριώ¬
τεροι είνε δύο: Πρώτον διότι άν-
τιστρατεύεται τοΰς οικονομικόν;
νό-ΐους·, οί όποίοι είνε αναπότρε¬
πτος όπω; οί φυσικοί, καί ή ι3ά υ
Λοκ,-ύψί) είς αύτοΰς η θά αναγκα¬
σθη — όπως έκαμεν ήδη άπαρ-
ΧΠν — νά συμβιΐβασ'&ρ μετ" αυτών,
πράγμα πχχϋ είνε ίσοδΰναμον. Δεύ¬
τερον δέ διότι είνε αδύνατον νά έ-
πιν.αίτήση. αΙωνίως μία μικρά ωρ¬
γανωμένη μειονοψηφία, όπως ο!
Ρωσσοι κομμουνισταί, είς την με¬
γάλην πλειοψηφίαν ενός λαοϋ. Α¬
ναχωρούντες λονπσν άπό τής άφε-
τνρρία;, ότι ό μΛολσεβικισμός θ'
αναγκασ&η καποτε — άΐογά ή γρή-
Υθρα — νά παραδώση τα δπλα,
εχομεν νά εξετάσωμεν δχι τόσον
πως θά τα παραδώση, άλλ' εις
ποίον.
5 'Η χει,ρατέρα πλάνη συνίσταται
ειξ τό νά πιστεύση κανείς ότι άν
^Ρωσσία είνε πεπρωμένον νά σω-
■υ]|, θά σω9ί) άφ' έαντής. Αέν πρέ-
πει νά περιμένωμεν δτι οί Ρώσσοι
«α ϊπιτχ'χοιν μόνοι των την έλεν-
οιαν Σέ λλί
μ η
τ(ι>ν. Συντρέχουν πολλοί
σπ'τελϊσταί, οί όποϊοι τοΰς παρεμ-
ποδιιουν είς μίαν τοσαύτην επιδί¬
ωξιν. 'Α,φ' ετέρου δμως δέν πρέ-
τει νά λησμονώιμεν δτι καθ' όλην
την ιστορίαν της ή Ρωσσία εγνώ¬
ρισε ταραγμένας περίοδον;, άνα-
λογους ~οός την σημερινήν κσί
ει; εκάστην έκ των ιιεγάλων τη;
αυτών κρίΐσεων ή Ρωσσία έστρά-
Τη πρό; τό εξωτερικόν,- διά νά έ-
πΐΓύχη ιτχορ' αΰτοϋ την σωτιιριαν
Τ5Μ?· Διά τής παρό|δου τοΰ χοσνου
'^Ο'ρ&Γηοτν άκοΡΛυθως τούς ξέ-
νους κατακτητάς της μέ την κα-
ταπληκτ,^ήν άφομοιωτίκήν Ικανό-
Τητα ή όποία την χαρακτηρίζει
Χαι διά της αναμφισβήτητον έ-
Λνή; τοϋ ακόλουθον άξιώμα-
«Ή Ρωοσία παΐρνει. άλλά
ίδεί*' ,αξ'ίί>ματος τό οποίον
5 σία έφηρ,μοσε μέ μεγάλην
ε·χερειαν επί δλών των πεδίων, ά-
ν-ομη καί καθ1 δοχχν αχχραρα τα δά-
ν«ια τα όποϊα έδ<ΐνεΙο^ίτη άπό τό ί;ωτερικόν, καί τα δποϊα τα σοδι- ίτ δεν οτνεγΛ'ώρισαν. Δια ιιρΐρου της ίστορίας δυνάμε¬ να νά παρακαλέσωμεν :πστώς ^ταναλ^ιοανόμιενον τό (ραινόιιενον τ;ΐ; εκάστοτε στροψης τίκ Ρωσ- σιας προ- τό εξωτερικόν διά νά ν»]τήση έκεΤθεν την σωτηιρίαν της. , ?°ς ύΓΓθλογκτμόν τοϋ μέλλοντος, τε δεν ίΐν« άοχραλέστερον σπο μελετην τοΰ παρελθόντος. Ή χία καί ή εΙπ»(τύνι>ε<ης τάς ό- ς έγνώρκΐεν ή σημερινή Ρωσ- υπό τόν μπολσε6ι·κισμόν, δεν εί φαινόμενον πρωτοφανές είς έΐτνικην ζανήγ της. Στρέψατε ιστορίαν πολλούς αϊώνας πρός Στρατιωτικόν άπόσπασμα άπό την Γαλλικήν Ίνδικίναν, τό οποίον απεστάλη είς την Επαρχίαν Σαντούγκ, τής Κί- νας, πρός προστασίαν Γαλλικής ζωής καί περιουσίας τα οπίσω, καί ανάλογον άποσυν- ίίετικήν κατάστασιν θά διαπιστώ- σετε κυριαρχοί5σαν εί; την Ρ(ι>σ-
σίαν άπό τοϋ ετους 10Ο0.
ΦαΛαασ&ήτε πρός στιγμήν μί¬
αν σειράν χωρίων έοτταριμένων ε¬
πί τή; άχανοΰς εκτάσΐίος τής Ροκτ-
σική; γής, τα όποΐα &έν Ιχουν μ?-
ταξύ των παρά σπανίας σχέσει;
καί συχνότερα καμμίαν άπΐλύΐωζ
σχέσιν, καί είς τα όποΐα κινεΐται
καί ύοτάρχ&ι ενας πληθυσιιός ύ-
ποχρεωμίνος νά Ιπαρτ.ίί εί; τάς
βιωτικάς ανάγκας τού οιά μόντ,ς
τή; παραγωγής τού. Τό μόνον εμ¬
πόριον, τό οποίον μετέρχονται οί
χωρικοί αΐη»ί είνε ή άπ' εΰ&είας
εις εΐδο; άντα>1αγή. Μετά τόν ν.α-
τατεμαχιοιμόν των μεγάλον κτη-
μάταχν, ή κατοχή τής γης εγένετο
τνχαιω; αναλόγως των ιδιαίτερον
έκασταχοΰ (πη·θηκων, είς τρόπον
ώστε ή ίδιοκτησία τής γης άπό
μέσον; των χωρικών ν' αποτελη ε-
να τετεί^σιιένον καί δχι νυμικόν
γεγονός. Οί. μουζΐκοι σπείρονν σή¬
μερον ειίς την Ρωσσίαν τού; ά-
γρού; των, τού; καλλιεργοΰν καί
τούς συγκοιιίζονν. Διά νά κατοχΐ'-
ράκτη τα δικαιώματά τού επί τοϋ
άγροϋ ποϋ καλ?.ΐ£ργεϊ κώθΐ μου-
ζϊκος δεν εχει αλ)-ον τίτλον άπό
την άνοχην τα>ν γΐΐτΟΛ«ων τού καί
έν ή περιπτώσει ήθελεν έγεριίτίί
διεκ&ίκησις έκ ^ιέρου; τρίτα>ν, δέν
?γει άΛλο μέοκ»ν αμύνης άπό την
δρεπάνην τού, την οποίαν μετα-
χειρίζεται έν εσχάτη άνάγκη ώς
(>πλον. Καποτε, οσάκις ευρίσκεται
εί; χρηιιαιηκήν στενοχ(θοίαιν —
καί τουτο ψαΐνεται νά σι.αβαίντ,
πολύ οατ^'ά — τα σοβιέτ, έξαπο-
στέλλονν είς τα χωρία αύτά τοΰς
έρυθρούς στρατιώτας των διά νά
συλλέξοιιν σρόρους ή νά κατάσχουν
σιτηρά, μία αληθής μάχη συνά-
πτεται μεταξΰ χωρικων καί έρυ-
θρων στρατιωτών, νεκροί πίπτουν
ρκοπέρω&εν, καί ή άναρχία διαιοι-
νίζεται. Έν τοίητοι·; θά έλθη κα¬
ποτε ή Τβΐέρα ποϋ οί χωρικοί αν-
τοί, έχοντες πλο·τίσει έν το> μετα-
ξύ, θά βξείγΐρΐθοϋν άξιοϋντε·; την
αναγνώρισιν τής κατά τετε?:εσιιέ- ]
νόν. γεγονός ϊοιοκτησία; των νο-
μικώς, κοα έν περιπτιίκτει οί Ιθύ¬
νοντες -θελήσουν νά ρναντιω&οΰν
«ι; αύτί^ν την αξίωσιν επι μένον¬
τες νά σννεχίσονν τα; κομαουΛ'ΐ-
οτικά; θεωρίας τοΆ ό μουξΐκος,
ό οποίος ένσαρκώνει ολόκληρον
τόν ρωσσικόν λαόν, θά καλέσίΐ
αλλου; άρχΓιγοΰς καί θά έπικαί^ε-
σθή την οοήθειάν των. "Άς άνα-
διφήσωιιρν τώρα προχείρ(ι>ς τα
χρονικά τής Ρωσοταής ίστορίας.
Εύρισκόμε.'&α είς τα 1927 ή είς
τόν 19ον αΓιωνα; Πράγματι, έκ
μιάς έγγυτέρας παρατηρήσειος, ή
εικών δέν φαίνεται νά η71αξε. Ό
τσαρισριος ό οποίος σήμερον δέν
ύφίσταταΊ πλέον, δέν ύφίστατο τό-
τε άκόμη. Είς τάς άραιά; λόχμας
τθ)ν αί ροχτσικαί ςη>?Λΐί εζο>ν βίον
απώτερον είς μικροΰ; συνοικισμόν;
παροχθίων χωρίων, ετοί|ΐων πάν-
τοτε ν' αί^οάξουν κύριον. Κάθε
σννοικισμό; άπετέλει ενα γένο; ή
μίαν οικογένειαν, ποΰ έκαίΑιέργει
ίκτάσεις, άνηκούσας είς ττιν κοι-
νότητα, καί είς κα&ένα χωρΐκττα.
Αί οικογένειαι συγν.εκροτηιιέ'ναι
εϊς γενή, τα γενή στγκεκροτημέ-
να είς φυλά; (πρώτον κΰτταρον
των πολλα,τλών έθνικοπ'ιτων καί
σπόρων αυτής τής χωριστικής τά¬
σεως, ένεκα της όποία; ή σλανϊκή
ένωσις δέν άπετέ!λ.εσεν άνέκαθεν
παρά απλήν πονατικήν έκφρασιν,
πραγαα όοι]μέραι πισταποιονμίνονι
άπό της κ^αρρεύσϊχος τοϋ τσα-
ρισίιοΰ «συγτ.'εΛ'τρίοτΓΐ'κοϋν παρά-
γοΛΤο; των ρωσσι,·/ΐων φυλών) έ-
ξέλεγον έν πειριπτώσει κίνδυνον
Γ, υπό την πίεσιν μιά; κοΐνής ά-
νάγκης, ενα ανώτατον άργηγόν.
ΆίΛά τό γάι>τρον τοϋ αρχηγόν
τούτου, έν-λεγομένου ώς επί τό
πλείστον μεταξν τοϋ ·σναβονλίον
των πρε<ί6εχ»τ(7>ν τοϋ ■^'έΛΌα.ς ή τή;
φυλής, ήτο λίαν έφήμερον καί δέν
ίιοΰνατο ν' άνταποκρι'θη παρά είς !
τάς πιενιχ'ράς άκόμη 6!λέψεις ήμι-
βαρβάροον πί.ττϊτυσμών.
Τοιουτοτρόπως δταν συν ττί έ-
ξελίξει ενός έ^ρι«ί)δισυς άκόμη
ποίατισιιοϋ, οί πρόγονοι τοϋ σηιιε-
ρινοϋ μουξίκιου τής Ρωσσία; ή-
σθάνθ^σαν ΐηίν ανάγκην νά όρΛ1"α-
ν"ω9Όϋν στενώτβρον, νά σΐ'νδέσουν
τάς προσπα&ειΌς των πρός περισ¬
σότερον καρποφόρον εργασίαν καί
προσεΛάίτησαν νά περΐΛώσονν την
περιουσίαν των καί την ίΐωήν των
άπό των έπιθέσεων έχθρών επι-
δραιιόντων εναντίον των εκ τη;
θα>Λΐ:σστ»ς ή 5ιά μέσον τής στέ-
πτης, έστοάφησαν πρός τό εξωτε¬
ρικόν και εάν πιστεύσωμεν τόν
χρονογοάφον Νέστορα, απέστει¬
λαν τού; πρεσβύτας των είς τοΰς
Βαρέζονς ήγεμόνας μέ τάς έξη;
προτάσεις: «Ζητούμεν ενα ίτγεμό-
να ό οποίος νά μάς δι;ευιτύντ] καί
ν' αποφασίση ό,τι ε^ δίκαιον. Ή
χώρα μα; είνε μεγάλη. Τα πάντα
ύπάοχουν έν αύττ) έν άφθονία. άλ¬
λά λείπουν ή τάξις καί ή δικαιο-
σύνη. νΒ?-'&ετε νά τα καταλάβετί.
σεΐς καί νά αάς 5ιοικι>σετε».
Τοιοντοτρόπως ν,ατά τόν 9ον
αίώνα οί Βαρέζοι ήγεμόνεις προσ-
κ?Λ)ι9εντες άπό τού; «λευκόν; Ρο>σ-
σους-» καί οί Χαζάροι άπό τούς
Σ^ τοΰ Νότον, κάμουν άρ-
Το Ιταλικόν πηδαλιουγούμενον «Ίτάλια> εί: Κίγκς δΐπαίη, Σ.-ητζμπέργκεν.
χήν τής καταί.ήψεως τής έξουσί-
ας έκ μερονς των ξένων καί τό
προηγούμενον τουτο βλέιτοιιεν έ-
πανα?.αμβανό(.ιεν κάθε φοράν πον
δ4« μέσον τής ίστορία; τού ό ρωσ-
σικός λαός, εις περίοδον κρίσιμον
ζητεί ενα αρχηγόν. Τα έ'τη πα-
ρέρχονται καί ή πάροδό; των σι»-
νεπιφέρει δχι την άμεσον εγκατά¬
στασιν των Βαρέζων ήγεηόνων δι* '
ενός ήγε,ιιόνος άπό τό Βι£άντιον,
ά?Λά μίαν ΰπεροχήν τής επιδρά¬
σεως τοΰ Βυζαντίον, της θρησκεί-
ας καί τοΰ πολιτισμόν τον είς μί¬
αν χώοαν, έτοΰμην, όπως ή Ροχτ-
σία, να, διαί.'ορφωιθτί συμφώνως
πρός ξένα πρότυπα καί ίκανωτέ-
ραν άκόμη ν' άφομοιώση δ.τι οί
ξένοι τή; προσεφέρον.
Άπό τοΰς Βαρέζους οί Ρ<~«σ- σοι επήραν την έννοιαν τή; «ΐι- βΰλής ενός αρχηγόν καϊ τάς άποτρ- χάς μιάς στρατιωτικης όργανώσρ- ως, ίκανής νά υπερασπισθή την ζωήν καί την περιουσίαν των. 'Α¬ πό τό Βυζάντιον οί Ρώσσοι έζή- ττ>σαν την κοινωνικήν οργάνωσιν,
τόν πολιτισμόν μιάς καλώς ώργα-
νομένης λαίκής καί θεοκρατι-/.ής
κοινωνίας. Ό τσαρισμός, ό όποΤ-
ος επί τέσσαρας αιώνος ένεσάρ-
κωνε τιν Ρωσσίαν καί μάς εφά¬
νη — άδίκως ίσως — ώ; ϊδιότυ-
πον προϊόν τής ρωσσικής γής, δέν
έσχεν άλλας ρίζας.
Τόν 13ον αίώνα έλαβε χώραν ή
μοιγγολική έν Ρωοχτία είσβολή καί
Γ]πειλήί>η έκ νέον ή ύπαρξις τοϋ
ρώσσικου λαοϋ, όστις είχεν έν τω
μεταξν χΕΐραφΐτηθίϊ άπό την πρω-
τόγονον βαρβαρότητα, έδραιωθείς
έν ηί έπαφτί μετά τοΰ Βνζαντίον.
"Ένας αλλος λαός θ' άνθίσταιτο ά-
πονενοημένος, θά έπροτίμα νά έ-
ϊολοθρΐνθγί άνθΐ'στά|ιενος είς τόν
είσΐβολέα, θά εΐχΓ προτιαήση άντί
νά παραδοθτί, νά έξαφανισθϊί είς
μίαν ύστάτην, άλλ' ωραίαν έν τή
άπελπισία της αντίστασιν. Οί
Ρώσσοι, εύοτραφώτεροι, προσηρ-
μάσΐθησαν "καί πάλιν ζητιίσαντες
άπό τόν νέον αυτόν εχθρόν των ν'
αποβή ό νεος των κύριος. 'Ολίγον
τονς ένδιέφερεν αν οί άρχηγοί το)ν
θ« έπήγαιναν νά προσκννήσονν
τόν Τσάρον «Χάνον» καί αν ό
Μογγόλος είς άντάλλαγμα διά τοίις
φόρονς ποϋ εζήτει, έκτύπα τοΰς ν-
ποτοελεΐς τον μέ τό κνοϋτον.
Άναμφισΐβητήτως δ Μογγόλος
άπέ'&η κατ' αυτόν τόν τρόπον ά-
πόί.ντος κΰριος καί ^οκτήτης, ό
Ρώσσος άπλοΰς τοποτηρητής, άλ¬
λά δια τή; υποταγής τού αΐτής
είς την εξουσίαν τοΰ νέον άρχη-
γοϋ, δ Ρώσσο; διέσωσε τόν παλι-
τισμόν τού. έκράτησε τόν αγρόν
τού, την πάλιν τον, την περιοχήν
τού, προσαπέκτησε μάλιστα νέ«ς
Ιδιότητος καρτερίας καί ύπομονης
καί την ίκανότητα τής κυβερνι'νσε-
ως τής πυγμής, έκ της οποίας έ-
νΐπνευ<τθη<3ΐαν δραΐδυτερον οί Τσά- ροι, ή σειρα αυτή των γενεών των Ρονρίκ καί τώΛτ Ρωιιανώφ, μέχρι τον τεί.ευταίου άνατρατέν- τος Τσάρον. Ύπάρχει μία λέξτς, ή όποία έ- πανέρχε-ται διαρκώς ώς α'ιωνία έ- πο>δός είς τα χρονικά τοϋ ροκκη-
κοΰ λαοϋ, ή λέξις «σμουτνοζέ βρέ-
μια» (κρίσιμος, ταραγμένο; ν.αι-
ρός) καί κάθε φοράν ή «σμουτ-
νοζέ 6·ρέμια» ή «κρίσιμος περίο¬
δος», περί τής οποίας πρόκειται,
παρουσιάζει περιέργοχ»ς άναί.ογί-
ας μέ την προττγητυ>εΐσαν αυτής.
«ίΚρίσυμος πε-ρίοδος» υπήρξεν
ή πΕρίοοος της άναρχίας τοϋ 0ου Ι
αιώνος, τόσον παρειμιφεροϋς πρός
την σηιιερινΊΐν άποσννΐτεσιν, «κρί¬
σιμος περίοιδοΓ» ΰπήριξεν ή περΐο-
δος, καθ1 ήν ό ρωσσικός λαός ε- ,
τρεμε ενώπιον τοϋ Δοάκοντος τοΰ
Σαράΐ, τοϋ οποίον τα παλαιά κεί-
ιοενα μας παρέτχονν την είκόνα,
τόσον ομοίαν υπό την τουρκικήν
όψιν της, μέ την είκόνα τοϋ Καλ¬
μούχου Λενίν—Ούλιάνωφ. «Κρί¬
σιμος περίοδος» υπήρξεν έ.-τίση; ή
μΐΐσολα)6·ήσασα άπό τής οολοφονί-
ας τοϋ τε?^υταίου Τσάρου, είς
την ιδέαν της εξαφανίσεώς τοϋ
οποίον δέν δύναται νά συνηθίση
άκόμη 6 ρωσσικός λαός, ετοιμος
(Σε είς ττιν 24τ,ν σελίϊα.)
ΟΤΑΝ ΘΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ
11
Ο ΐνΐΠΟΛΣΕΒΙΚΙΣΜΟΣ
ΡΩΣΣΙΑΣ
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΚΤΡΙΟΣ ΤΗΣ
ΕΝ ΑΣ ΤΣΑΡΟΣ, ΕΝΑΣ ΔΗΜΑΓΩΓΟΣ Ή ΕΝ ΑΣ ΞΕΝΟΣ;
11 -— /Ν ν/ . _ ΤΤ#~Ι Πι —ψ ι ε-ε-————————.
(ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ κ. ΖΩΡΖ
1 ΙΜΑΝΝ)
«Σμοντνοζέ 6ρέμια», ♦κρίσι¬
μος περίοδος» είνε μία λέξις, ή
όιοία έπανέρχεται διαρκώς διά
μέσον τής Ρωσσικής ίσταρίας
ώς αίωνία επωδός. Μίαν τοιαύ¬
την κρίσιμον περίοδον διέρχε-
ται ή Ρωσισία καί σήμερον. 'Εκ
της ιιελέτης τοϋ παρελΦόντος
τη; δύναται νά προεξοφλήση
κανεί; καί την έκβασιν, την ό¬
ποιαν πρόκειται νά έχη διά την
Ρωσσίαν καί ή παοονσα μεγά-
'/Λ] δοκιιΐασίά της. Είς τό κατω¬
τέρω αρθρον τού ό κ. Γ. Ίμάνν
Ίσχυοί,εται καί άπϋαεικνύει ότι
την σωτηρίαν της καί τοΰς σρ-
χηνοί·ς της εζήτησεν εκάστοτε
ή Ρωσσία άπό τό εξωτερικόν.
ΕΙ; την κρυφήν η φανεράν πά¬
λην ή ό.ποία διεξάγεται μεταξύ τη;
εΐρωπαίκής Λύσεως καί τοϋ ρώσ¬
σικου κομμουνισμόν τίθενται δν-
ο ζητήματα, έκ των οποίων τό εν
είνε γενι/.όν καί έ-νδιαφέρει αυ¬
τήν την ύπαρξιν τοϋ πολιτισμένον
νόιτιιοχ·, τό δέ αλλο ειδικώτερον,
ενδιαφέρον μεμονωμένως την στά¬
σιν των διαφόρων κν&ερνήσεων
άπίναντι τοϋ κομμουνισμόν.
Λογικώς έξεταζομένης τής κα¬
ταστάσεως, καταλήγει κανεί; α¬
φεύκτως είς τό συμπέρασμα ότι ό
μτολσεβικκτιιός είνε καταΰικασμε-
νο: νά εξαφανίση. Διά πο&λονς
λόγους, έκ των οποίων οί κυριώ¬
τεροι είνε δύο: Πρώτον διότι άν-
τιστρατεύεται τοΰς οικονομικόν;
νό-ΐους·, οί όποίοι είνε αναπότρε¬
πτος όπω; οί φυσικοί, καί ή ι3ά υ
Λοκ,-ύψί) είς αύτοΰς η θά αναγκα¬
σθη — όπως έκαμεν ήδη άπαρ-
ΧΠν — νά συμβιΐβασ'&ρ μετ" αυτών,
πράγμα πχχϋ είνε ίσοδΰναμον. Δεύ¬
τερον δέ διότι είνε αδύνατον νά έ-
πιν.αίτήση. αΙωνίως μία μικρά ωρ¬
γανωμένη μειονοψηφία, όπως ο!
Ρωσσοι κομμουνισταί, είς την με¬
γάλην πλειοψηφίαν ενός λαοϋ. Α¬
ναχωρούντες λονπσν άπό τής άφε-
τνρρία;, ότι ό μΛολσεβικισμός θ'
αναγκασ&η καποτε — άΐογά ή γρή-
Υθρα — νά παραδώση τα δπλα,
εχομεν νά εξετάσωμεν δχι τόσον
πως θά τα παραδώση, άλλ' εις
ποίον.
5 'Η χει,ρατέρα πλάνη συνίσταται
ειξ τό νά πιστεύση κανείς ότι άν
^Ρωσσία είνε πεπρωμένον νά σω-
■υ]|, θά σω9ί) άφ' έαντής. Αέν πρέ-
πει νά περιμένωμεν δτι οί Ρώσσοι
«α ϊπιτχ'χοιν μόνοι των την έλεν-
οιαν Σέ λλί
μ η
τ(ι>ν. Συντρέχουν πολλοί
σπ'τελϊσταί, οί όποϊοι τοΰς παρεμ-
ποδιιουν είς μίαν τοσαύτην επιδί¬
ωξιν. 'Α,φ' ετέρου δμως δέν πρέ-
τει νά λησμονώιμεν δτι καθ' όλην
την ιστορίαν της ή Ρωσσία εγνώ¬
ρισε ταραγμένας περίοδον;, άνα-
λογους ~οός την σημερινήν κσί
ει; εκάστην έκ των ιιεγάλων τη;
αυτών κρίΐσεων ή Ρωσσία έστρά-
Τη πρό; τό εξωτερικόν,- διά νά έ-
πΐΓύχη ιτχορ' αΰτοϋ την σωτιιριαν
Τ5Μ?· Διά τής παρό|δου τοΰ χοσνου
'^Ο'ρ&Γηοτν άκοΡΛυθως τούς ξέ-
νους κατακτητάς της μέ την κα-
ταπληκτ,^ήν άφομοιωτίκήν Ικανό-
Τητα ή όποία την χαρακτηρίζει
Χαι διά της αναμφισβήτητον έ-
Λνή; τοϋ ακόλουθον άξιώμα-
«Ή Ρωοσία παΐρνει. άλλά
ίδεί*' ,αξ'ίί>ματος τό οποίον
5 σία έφηρ,μοσε μέ μεγάλην
ε·χερειαν επί δλών των πεδίων, ά-
ν-ομη καί καθ1 δοχχν αχχραρα τα δά-
ν«ια τα όποϊα έδ<ΐνεΙο^ίτη άπό τό ί;ωτερικόν, καί τα δποϊα τα σοδι- ίτ δεν οτνεγΛ'ώρισαν. Δια ιιρΐρου της ίστορίας δυνάμε¬ να νά παρακαλέσωμεν :πστώς ^ταναλ^ιοανόμιενον τό (ραινόιιενον τ;ΐ; εκάστοτε στροψης τίκ Ρωσ- σιας προ- τό εξωτερικόν διά νά ν»]τήση έκεΤθεν την σωτηιρίαν της. , ?°ς ύΓΓθλογκτμόν τοϋ μέλλοντος, τε δεν ίΐν« άοχραλέστερον σπο μελετην τοΰ παρελθόντος. Ή χία καί ή εΙπ»(τύνι>ε<ης τάς ό- ς έγνώρκΐεν ή σημερινή Ρωσ- υπό τόν μπολσε6ι·κισμόν, δεν εί φαινόμενον πρωτοφανές είς έΐτνικην ζανήγ της. Στρέψατε ιστορίαν πολλούς αϊώνας πρός Στρατιωτικόν άπόσπασμα άπό την Γαλλικήν Ίνδικίναν, τό οποίον απεστάλη είς την Επαρχίαν Σαντούγκ, τής Κί- νας, πρός προστασίαν Γαλλικής ζωής καί περιουσίας τα οπίσω, καί ανάλογον άποσυν- ίίετικήν κατάστασιν θά διαπιστώ- σετε κυριαρχοί5σαν εί; την Ρ(ι>σ-
σίαν άπό τοϋ ετους 10Ο0.
ΦαΛαασ&ήτε πρός στιγμήν μί¬
αν σειράν χωρίων έοτταριμένων ε¬
πί τή; άχανοΰς εκτάσΐίος τής Ροκτ-
σική; γής, τα όποΐα &έν Ιχουν μ?-
ταξύ των παρά σπανίας σχέσει;
καί συχνότερα καμμίαν άπΐλύΐωζ
σχέσιν, καί είς τα όποΐα κινεΐται
καί ύοτάρχ&ι ενας πληθυσιιός ύ-
ποχρεωμίνος νά Ιπαρτ.ίί εί; τάς
βιωτικάς ανάγκας τού οιά μόντ,ς
τή; παραγωγής τού. Τό μόνον εμ¬
πόριον, τό οποίον μετέρχονται οί
χωρικοί αΐη»ί είνε ή άπ' εΰ&είας
εις εΐδο; άντα>1αγή. Μετά τόν ν.α-
τατεμαχιοιμόν των μεγάλον κτη-
μάταχν, ή κατοχή τής γης εγένετο
τνχαιω; αναλόγως των ιδιαίτερον
έκασταχοΰ (πη·θηκων, είς τρόπον
ώστε ή ίδιοκτησία τής γης άπό
μέσον; των χωρικών ν' αποτελη ε-
να τετεί^σιιένον καί δχι νυμικόν
γεγονός. Οί. μουζΐκοι σπείρονν σή¬
μερον ειίς την Ρωσσίαν τού; ά-
γρού; των, τού; καλλιεργοΰν καί
τούς συγκοιιίζονν. Διά νά κατοχΐ'-
ράκτη τα δικαιώματά τού επί τοϋ
άγροϋ ποϋ καλ?.ΐ£ργεϊ κώθΐ μου-
ζϊκος δεν εχει αλ)-ον τίτλον άπό
την άνοχην τα>ν γΐΐτΟΛ«ων τού καί
έν ή περιπτώσει ήθελεν έγεριίτίί
διεκ&ίκησις έκ ^ιέρου; τρίτα>ν, δέν
?γει άΛλο μέοκ»ν αμύνης άπό την
δρεπάνην τού, την οποίαν μετα-
χειρίζεται έν εσχάτη άνάγκη ώς
(>πλον. Καποτε, οσάκις ευρίσκεται
εί; χρηιιαιηκήν στενοχ(θοίαιν —
καί τουτο ψαΐνεται νά σι.αβαίντ,
πολύ οατ^'ά — τα σοβιέτ, έξαπο-
στέλλονν είς τα χωρία αύτά τοΰς
έρυθρούς στρατιώτας των διά νά
συλλέξοιιν σρόρους ή νά κατάσχουν
σιτηρά, μία αληθής μάχη συνά-
πτεται μεταξΰ χωρικων καί έρυ-
θρων στρατιωτών, νεκροί πίπτουν
ρκοπέρω&εν, καί ή άναρχία διαιοι-
νίζεται. Έν τοίητοι·; θά έλθη κα¬
ποτε ή Τβΐέρα ποϋ οί χωρικοί αν-
τοί, έχοντες πλο·τίσει έν το> μετα-
ξύ, θά βξείγΐρΐθοϋν άξιοϋντε·; την
αναγνώρισιν τής κατά τετε?:εσιιέ- ]
νόν. γεγονός ϊοιοκτησία; των νο-
μικώς, κοα έν περιπτιίκτει οί Ιθύ¬
νοντες -θελήσουν νά ρναντιω&οΰν
«ι; αύτί^ν την αξίωσιν επι μένον¬
τες νά σννεχίσονν τα; κομαουΛ'ΐ-
οτικά; θεωρίας τοΆ ό μουξΐκος,
ό οποίος ένσαρκώνει ολόκληρον
τόν ρωσσικόν λαόν, θά καλέσίΐ
αλλου; άρχΓιγοΰς καί θά έπικαί^ε-
σθή την οοήθειάν των. "Άς άνα-
διφήσωιιρν τώρα προχείρ(ι>ς τα
χρονικά τής Ρωσοταής ίστορίας.
Εύρισκόμε.'&α είς τα 1927 ή είς
τόν 19ον αΓιωνα; Πράγματι, έκ
μιάς έγγυτέρας παρατηρήσειος, ή
εικών δέν φαίνεται νά η71αξε. Ό
τσαρισριος ό οποίος σήμερον δέν
ύφίσταταΊ πλέον, δέν ύφίστατο τό-
τε άκόμη. Είς τάς άραιά; λόχμας
τθ)ν αί ροχτσικαί ςη>?Λΐί εζο>ν βίον
απώτερον είς μικροΰ; συνοικισμόν;
παροχθίων χωρίων, ετοί|ΐων πάν-
τοτε ν' αί^οάξουν κύριον. Κάθε
σννοικισμό; άπετέλει ενα γένο; ή
μίαν οικογένειαν, ποΰ έκαίΑιέργει
ίκτάσεις, άνηκούσας είς ττιν κοι-
νότητα, καί είς κα&ένα χωρΐκττα.
Αί οικογένειαι συγν.εκροτηιιέ'ναι
εϊς γενή, τα γενή στγκεκροτημέ-
να είς φυλά; (πρώτον κΰτταρον
των πολλα,τλών έθνικοπ'ιτων καί
σπόρων αυτής τής χωριστικής τά¬
σεως, ένεκα της όποία; ή σλανϊκή
ένωσις δέν άπετέ!λ.εσεν άνέκαθεν
παρά απλήν πονατικήν έκφρασιν,
πραγαα όοι]μέραι πισταποιονμίνονι
άπό της κ^αρρεύσϊχος τοϋ τσα-
ρισίιοΰ «συγτ.'εΛ'τρίοτΓΐ'κοϋν παρά-
γοΛΤο; των ρωσσι,·/ΐων φυλών) έ-
ξέλεγον έν πειριπτώσει κίνδυνον
Γ, υπό την πίεσιν μιά; κοΐνής ά-
νάγκης, ενα ανώτατον άργηγόν.
ΆίΛά τό γάι>τρον τοϋ αρχηγόν
τούτου, έν-λεγομένου ώς επί τό
πλείστον μεταξν τοϋ ·σναβονλίον
των πρε<ί6εχ»τ(7>ν τοϋ ■^'έΛΌα.ς ή τή;
φυλής, ήτο λίαν έφήμερον καί δέν
ίιοΰνατο ν' άνταποκρι'θη παρά είς !
τάς πιενιχ'ράς άκόμη 6!λέψεις ήμι-
βαρβάροον πί.ττϊτυσμών.
Τοιουτοτρόπως δταν συν ττί έ-
ξελίξει ενός έ^ρι«ί)δισυς άκόμη
ποίατισιιοϋ, οί πρόγονοι τοϋ σηιιε-
ρινοϋ μουξίκιου τής Ρωσσία; ή-
σθάνθ^σαν ΐηίν ανάγκην νά όρΛ1"α-
ν"ω9Όϋν στενώτβρον, νά σΐ'νδέσουν
τάς προσπα&ειΌς των πρός περισ¬
σότερον καρποφόρον εργασίαν καί
προσεΛάίτησαν νά περΐΛώσονν την
περιουσίαν των καί την ίΐωήν των
άπό των έπιθέσεων έχθρών επι-
δραιιόντων εναντίον των εκ τη;
θα>Λΐ:σστ»ς ή 5ιά μέσον τής στέ-
πτης, έστοάφησαν πρός τό εξωτε¬
ρικόν και εάν πιστεύσωμεν τόν
χρονογοάφον Νέστορα, απέστει¬
λαν τού; πρεσβύτας των είς τοΰς
Βαρέζονς ήγεμόνας μέ τάς έξη;
προτάσεις: «Ζητούμεν ενα ίτγεμό-
να ό οποίος νά μάς δι;ευιτύντ] καί
ν' αποφασίση ό,τι ε^ δίκαιον. Ή
χώρα μα; είνε μεγάλη. Τα πάντα
ύπάοχουν έν αύττ) έν άφθονία. άλ¬
λά λείπουν ή τάξις καί ή δικαιο-
σύνη. νΒ?-'&ετε νά τα καταλάβετί.
σεΐς καί νά αάς 5ιοικι>σετε».
Τοιοντοτρόπως ν,ατά τόν 9ον
αίώνα οί Βαρέζοι ήγεμόνεις προσ-
κ?Λ)ι9εντες άπό τού; «λευκόν; Ρο>σ-
σους-» καί οί Χαζάροι άπό τούς
Σ^ τοΰ Νότον, κάμουν άρ-
Το Ιταλικόν πηδαλιουγούμενον «Ίτάλια> εί: Κίγκς δΐπαίη, Σ.-ητζμπέργκεν.
χήν τής καταί.ήψεως τής έξουσί-
ας έκ μερονς των ξένων καί τό
προηγούμενον τουτο βλέιτοιιεν έ-
πανα?.αμβανό(.ιεν κάθε φοράν πον
δ4« μέσον τής ίστορία; τού ό ρωσ-
σικός λαός, εις περίοδον κρίσιμον
ζητεί ενα αρχηγόν. Τα έ'τη πα-
ρέρχονται καί ή πάροδό; των σι»-
νεπιφέρει δχι την άμεσον εγκατά¬
στασιν των Βαρέζων ήγεηόνων δι* '
ενός ήγε,ιιόνος άπό τό Βι£άντιον,
ά?Λά μίαν ΰπεροχήν τής επιδρά¬
σεως τοΰ Βυζαντίον, της θρησκεί-
ας καί τοΰ πολιτισμόν τον είς μί¬
αν χώοαν, έτοΰμην, όπως ή Ροχτ-
σία, να, διαί.'ορφωιθτί συμφώνως
πρός ξένα πρότυπα καί ίκανωτέ-
ραν άκόμη ν' άφομοιώση δ.τι οί
ξένοι τή; προσεφέρον.
Άπό τοΰς Βαρέζους οί Ρ<~«σ- σοι επήραν την έννοιαν τή; «ΐι- βΰλής ενός αρχηγόν καϊ τάς άποτρ- χάς μιάς στρατιωτικης όργανώσρ- ως, ίκανής νά υπερασπισθή την ζωήν καί την περιουσίαν των. 'Α¬ πό τό Βυζάντιον οί Ρώσσοι έζή- ττ>σαν την κοινωνικήν οργάνωσιν,
τόν πολιτισμόν μιάς καλώς ώργα-
νομένης λαίκής καί θεοκρατι-/.ής
κοινωνίας. Ό τσαρισμός, ό όποΤ-
ος επί τέσσαρας αιώνος ένεσάρ-
κωνε τιν Ρωσσίαν καί μάς εφά¬
νη — άδίκως ίσως — ώ; ϊδιότυ-
πον προϊόν τής ρωσσικής γής, δέν
έσχεν άλλας ρίζας.
Τόν 13ον αίώνα έλαβε χώραν ή
μοιγγολική έν Ρωοχτία είσβολή καί
Γ]πειλήί>η έκ νέον ή ύπαρξις τοϋ
ρώσσικου λαοϋ, όστις είχεν έν τω
μεταξν χΕΐραφΐτηθίϊ άπό την πρω-
τόγονον βαρβαρότητα, έδραιωθείς
έν ηί έπαφτί μετά τοΰ Βνζαντίον.
"Ένας αλλος λαός θ' άνθίσταιτο ά-
πονενοημένος, θά έπροτίμα νά έ-
ϊολοθρΐνθγί άνθΐ'στά|ιενος είς τόν
είσΐβολέα, θά εΐχΓ προτιαήση άντί
νά παραδοθτί, νά έξαφανισθϊί είς
μίαν ύστάτην, άλλ' ωραίαν έν τή
άπελπισία της αντίστασιν. Οί
Ρώσσοι, εύοτραφώτεροι, προσηρ-
μάσΐθησαν "καί πάλιν ζητιίσαντες
άπό τόν νέον αυτόν εχθρόν των ν'
αποβή ό νεος των κύριος. 'Ολίγον
τονς ένδιέφερεν αν οί άρχηγοί το)ν
θ« έπήγαιναν νά προσκννήσονν
τόν Τσάρον «Χάνον» καί αν ό
Μογγόλος είς άντάλλαγμα διά τοίις
φόρονς ποϋ εζήτει, έκτύπα τοΰς ν-
ποτοελεΐς τον μέ τό κνοϋτον.
Άναμφισΐβητήτως δ Μογγόλος
άπέ'&η κατ' αυτόν τόν τρόπον ά-
πόί.ντος κΰριος καί ^οκτήτης, ό
Ρώσσος άπλοΰς τοποτηρητής, άλ¬
λά δια τή; υποταγής τού αΐτής
είς την εξουσίαν τοΰ νέον άρχη-
γοϋ, δ Ρώσσο; διέσωσε τόν παλι-
τισμόν τού. έκράτησε τόν αγρόν
τού, την πάλιν τον, την περιοχήν
τού, προσαπέκτησε μάλιστα νέ«ς
Ιδιότητος καρτερίας καί ύπομονης
καί την ίκανότητα τής κυβερνι'νσε-
ως τής πυγμής, έκ της οποίας έ-
νΐπνευ<τθη<3ΐαν δραΐδυτερον οί Τσά- ροι, ή σειρα αυτή των γενεών των Ρονρίκ καί τώΛτ Ρωιιανώφ, μέχρι τον τεί.ευταίου άνατρατέν- τος Τσάρον. Ύπάρχει μία λέξτς, ή όποία έ- πανέρχε-ται διαρκώς ώς α'ιωνία έ- πο>δός είς τα χρονικά τοϋ ροκκη-
κοΰ λαοϋ, ή λέξις «σμουτνοζέ βρέ-
μια» (κρίσιμος, ταραγμένο; ν.αι-
ρός) καί κάθε φοράν ή «σμουτ-
νοζέ 6·ρέμια» ή «κρίσιμος περίο¬
δος», περί τής οποίας πρόκειται,
παρουσιάζει περιέργοχ»ς άναί.ογί-
ας μέ την προττγητυ>εΐσαν αυτής.
«ίΚρίσυμος πε-ρίοδος» υπήρξεν
ή πΕρίοοος της άναρχίας τοϋ 0ου Ι
αιώνος, τόσον παρειμιφεροϋς πρός
την σηιιερινΊΐν άποσννΐτεσιν, «κρί¬
σιμος περίοιδοΓ» ΰπήριξεν ή περΐο-
δος, καθ1 ήν ό ρωσσικός λαός ε- ,
τρεμε ενώπιον τοϋ Δοάκοντος τοΰ
Σαράΐ, τοϋ οποίον τα παλαιά κεί-
ιοενα μας παρέτχονν την είκόνα,
τόσον ομοίαν υπό την τουρκικήν
όψιν της, μέ την είκόνα τοϋ Καλ¬
μούχου Λενίν—Ούλιάνωφ. «Κρί¬
σιμος περίοδος» υπήρξεν έ.-τίση; ή
μΐΐσολα)6·ήσασα άπό τής οολοφονί-
ας τοϋ τε?^υταίου Τσάρου, είς
την ιδέαν της εξαφανίσεώς τοϋ
οποίον δέν δύναται νά συνηθίση
άκόμη 6 ρωσσικός λαός, ετοιμος
(Σε είς ττιν 24τ,ν σελίϊα.)
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ,
ΣΤΟ ΗΡΩΤΚΟΝ ΧΑΝΙ ΤΗΣ ΓΡΑΒΙΑΣ
~·
κόν.
-ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΣ ΠΛΑΓΙΕΣ ΤΗΣ
■Η ΓΡΑΦΙΚΗ ΑίΙΟΙΠπΣ
ΣΈΜΠΛΟΝ ΟΡΙΑΝ, 12 Α¬
πριλίου.— Μην ξαφανισθήτε'
Δέν έπανατ/ίάμπτω άπό τάς Ευρώ¬
πας απού εΐχα μεταβή «χάριν εύ-
ρυτέοων σπουδών», ο&τΐε «προ;
πλουτισμόν τοϋ καταστήματός
μόν». Άπλούστατα τό επήρα, επι¬
στρέψας έκ Μώλοι;, άπό τό Λια-
νοκλάδι.
Είνε πολΰ πρωΐ. Τα λαιιπιόνα
τοϋ διαδρόαου σάν νυσταγμένα.
Τα σόο των διαμερισμάτων όλα
κατεβασμένα. "Ολοι κοιμοϋνται. ^
Άπό την Λαμίαν άνέβηκε καί
μία δεσποινί;, πολΰ μονταίν, την
οποίαν είχαν προπέαψει εως στό
Λιανοκλάδι δύο-τρείς ο£λ?~ς ντε-
μουαζέλλες, φίλες της.
Σέ λίγο διασχίζομε την κοιλάδα
τοϋ Σπερχειοϋ ναί άρχίζομε ν' ά-
νττφορίζωμεν πρό τόν Γοργοπότα-
μθΛ'. Κι' έπειτα "οί σήραγγες, °ί α"
τελείωτες και τα γεφύρια τα κρε-
μαστά, άναρίθμηται κι' αύτά, άμέ-
τρητα.
Καί τέλος Μπράλλος. Λάθος ρ-
καιια: Δελφοι. Τοΰ άλλαξαν καί
αύτοΰ τοΰ σταδίου τό δνομα. Άπ'
έδώ, λέγουν, πηγαίνουν οί ξένοι
μας στσύς Δελφσΰς. Απόστασις
περιίπου 11)2 ώρόόν μέ τό αυτο¬
κίνητον. Χάριν των ξένων λοιπόν
ή μετονομασία τοϋ Μπράλλου. "Α¬
διάφορον άν πρέπη νά διανύοΌυν
νάποιο; κάνει γαργάρες, λίγα δέν-
δρα καί άριστερά μεοΊλά σπίτια
άραιά κτισμένα.
Στό ά'Λρον διακρίνω ενα μωσαί-
κόν μέ σιδερένιο κιγκλίδωμα καί
κνπαρίσσια. Όσακΐ'έρ έ'χει κατέβει
ν·« νά δώση τό ταχυδρομειον. Πη-
δώ- γ,ι' έγώ κάτω καί τρέχω πρός
τό περίεργον κτίσμα ιιέ τό μωσαΐ-
ό
ιρα κυπαρίσσια. Στή μέ-
κολοοΐσιαίαν απόστασιν. Γιατί τότε
δέν μετσνοιιάζοιη' καί την Γευγε-
λήν Διελφοϋ;, Τίρννθα, Παλαιόν
Κόρινθον, Καβμείαν;
"Εν αυτοκίνητον συγκοινωνίας
περΊμένει καί πέρνω μιά θέσι πλάι
στόν σωφέρ, διά τόν φόβον των
λάκκων. Σέ λίγο άνοίγ' ή πόοτα
ναί βλέττω την ντι-|μουαζέλλα τοΰ
Λιανοκλαιδιοΰ Κάθεται κι' έκείνη
πλάϊ μας. Είνε κοινόν μυστικόν
λοιπόν ή θέσις τοΰ σωφέρ.
Είς τό χέρι μου κρατώ άκόμη
ενα σημείωμα τής τενευταΐίας στιγ-
μής στόν Μώλο. Νά τί διαβά^ω:
Ταχυδρομειον Αγ. Κωνσταντίνον
—Μώλου. Ό "Αγιος Κωνσταντϊ-
νο; είνε χωριουδώκι κείιϋενον επί
της δδοΰ Άταλάντηι;—ιΜαΑου, Λα
μ'ίας, απέχον δέ άπό τού Μώλου δι'
αυτοκίνητον μισή ώρα. Άκοΰστε
λοιπόν τή)ν περιπέτειαν μιά; έπι-
στολή; έξ Άγίου Κωνσταντίνου
διά τόν Μώλον. Τό έπιχώριον τα-
ν-υδρομεΐον θά την στείί.τ) ζ&ς Άτα-
λάΛτην, τό έκεϊ ταχυδρομειον θά
ΐήν στείλη σιδηιροδριομικώ; εί; Λά-
ρισσαν, τό γραφείον Λαρίσσης θά
την στείλτ) εί; Λαμίαν καί τό γρα-
<ί*ΐον Λαμία; θά την στείλτ) είς Μωλον. "Άκρον οόωτον ταιχυδρομικής.... βραδύτητος. Είνε καί αύτό συνε¬ πεία τής έφαριτιαγης των πο·ρ·κϊμά- των των διεθνών συνεδρίων των ρ ρ ή μ ση μιά μαριιάρινη στήλη, πολΰ ψη- / ή ν.αί πάνω μιά πελωρια προτομή τοϋ Άνδροντσαυ. Βγάζω τό κα¬ πέλλα μόν '/αί σπρώχνοντα; ττΥν βαρεία σιδτρένια πόρτα προχωρω. Μά τί νπρογονόπλη'κτοι» αύτοι οί πάλαι οκοιωατικοί! Έ-τειδή ενί¬ κησεν ΐδώ ό Όδΐ'σοιεύς Άνδροϋ¬ τσο; την πολυπληθή στρατιάν τοϋ Όμέρ Βραδύνη πήγαν νά.τοϋ κά- μοΐ'ν.νενοτάφιον. ΚύρΊθς οίδε πό- σα έδαπάνησαν τότε, ποΰ «ν τα εϊ- /αμε τώρα θά ίσοσκελίζαμε τόν προΐ,Μίθΐλογισιιόν! Δι'ό χρονολοτ','ίαι είνε χαραγαέ- ναι εις την στήλην: 8 Μαΐ<η)! 1821 'αί 1888. Ή δ:υτέρα χρονολογία εμφαίνει τό ετο; τής ανεγέρσεως τοΰ κενοταφίου. Ή πρώτη ένθυμί- ζει τ^ν ήρωικήν μάχην της Γρα- βιάς. Ό ΆνύροϋτσΌς η Άνδρίτσος, ?ίτο μοναχο7υιός των φοβερών άρ- Γ.Τ.Τ., τα όποϊ 6ή- , ρ ή μα πρ<)^ βήιια καί άν»ε?λυ(ώς ό ρη- ξικεί^υ&ος γενικός διευθχ'ντή των. Ή μάχη στό χάνι της β ,ατωλών τής άνατολικής Λοκ.ρί)δος, ό οποίος εΐχε γεννηΰ-π είς τής Λι- βανάτιες. Τόισον φαβερός ήτο ό πα- τέρας τού, αίστε καί μέ τόν Άλήν των Ιωαννίνων εΐχε γίντι «άδελφο- ποιτός». Εϊχε συμπράξει καί μέ τόν Λάιιπρον Κατσώνηιν μέ πεντακόσια παλληκάρια είς οιαψόρους ναιττι- ν.ές έπιχειρήοΐΐς. Μετά τΐ)ν άτυχί- αν τοΰ Λάμπρου είς την παρά τό Ταίναρον ναυμαιχίαν ό Άνοροϋ- τσος άπό τί)ν Μάνη^ διέσχσε όλό- κληρον τή,ν Πελοπόννηισον καί ε- φθαισεν είς Ρούμελην μαχόμενος τεσσαράκοντα ημέρας μέχρις Αϊ- γίου. Άπ' έκεϊ διεπεραιώίτη εις Πρέβεζαν. Την καχεϊχον τότε οί Ένετοί. 'Εκεϊ σιτν^ήιφθη ύπ' αυ¬ τών, παρεδόθη είς τούς Τούρκονς, μίτηνέχθη οέσμιος είς Κωνσταν- τινοΰπολιν καί έρρίφθη είς τόν Βό- σπορον, δπου έπνίγη κατά τό 1790. Ό γυιός τού Όδυσσεΰς εγεννή¬ θη είς την Ίθάκην τό 1790. Ή μητέρα τού ήτο άπό την Π ρέβεζαν κσί έμεινεν έκεϊ μετά τόν πνιγμόν τοΰ συζύγο-υ της. "Οταν έγινε δε- καπότε έτών τον επήρε ό Άλή ποίσάς εις την αίλήν τού. "Ητο άρρενωπος καί μέ την άνδρίαν κ«ί τόν χαρακτήρά τού εΐλκιντε την ευ- νοιαν τοϋ σατραπου. Τόν διώρισε λοιπόν άρματωλον Λεβαιδιείας κατ' αρχάς, τόν ένύμφε-υοΐε τό 1820 μέ την Έλένην Καρέλη άπό τούς Κα- λαρύτας καί τέλος τόν προήγαγε Τό αύτοχίνητό μαε, ενα καλό άμάξι, ΐρέχτι Λρός τα κάτω. Μά ^α' 6 σωφέρ καλός. Γιώργηζ Μπό- ίίας. Περνοϋμε μιά μαρ·μάρινη γέ- .φυρα ιμεγάλη. Άπό κάτω τρέχει δ ^έλα>ς;. Μ^ας ό πολυθ'ρΰληΓΓος. Ή
ΐενΐενταία ΐί^ίς των Άθηναίων.
Μακρυά, πέρα στό 6ά&ος, άντι-
►χρι*ζω μιά μεγάλη χαράδρα. Άρι-
στερα εν αγριο 6συνό, άπόκιρτιμ.νο
καί αλλο δεξιά, Άπό κάτω ίνα χω-
ριουδάκι.
«Άλο κρότον δργάνων βοΐζει
Γτί>ς Γροίβιας; τό 6οννό. Άντικρ'ί.·
/ι,άμπονν δτύΜ χρνσα καί λερή ςρου-
| στανελ?Λ μαυρίζει».
Είμεθα, ακριβώς είς τδ στόμιον
της <ττενωποϋ. Αείξ,ώ. καί άρισΐερ« άπύ ενα μαγαζά>α. Χάννα τοΰ πα-
Ληοΰ καιροΰ. Μιά έπιγραςρ'): «Βίν
ρεζίν». Στόν ίρ.ιο μα/-άοιοι ενας
^σοψΰλαξ' ενας παΐπάς· μέ «κον-
' τό», όσχετικός χωρ^χρΰλακας καίτά
'^ετικά 6ρωμόσκΑλα ξαπ?.ωμένα
ί Πέ Ι
Ή Μίςς Λουΐζα Γθϋΐλσων, έν
Γκαϋταη'α της Β. Καρολίνας, εξε¬
λέγη δασίλιθΛτα τοΰ Μαΐου ίκτό το3
τής Λΰν— μπ<κ>ργκ τής Βφγινίας.
είς γενικόν άρματωλον της Βοιω-
τίας.
Γΰρω τού τώρα εχει
ώς πρωτοπαλλήκαρά τού τούς δια-
σηαοτέρους *κλε·φτες». Εϊχε μυη-
θχί είς την Φιλικιην Έταιρίαν άπό
τό 1813 καί εσπευδβ λ-ά έτοιμακτθτί.
Μέ την εκιρηξιν της ίεράς εξε¬
γέρσεως της Φυλής ό Όμέρ Βρυ-
ώνης έξεκίνίρεν έν πάση απουδίί
κατει»ίτυνόμενος είς Πελοπόννη-
σον. Ό Όδυσσεΰς λοιπόν έσ/£<ρίτη, νά άπασχολήση την στρατιάν τού είς τό χάνι τ% Γραβιάς. Καί πρά-γ ματι τιϊ]ν 8 Μαΐου 1821 έποί.έ- μηοΐν έκίϊ, άντέστηι καί ΐ,ΐς τό τέ- λος επεχείρησε την ίστορικήν εξο- δόν τοιτ. "Ετσι εΒωκε καιρόν είς τόν Καλο/οτρώνττν νά κατατροπώ- ση τους Ύαύρ/ους στό Βαλτέτσι. Κατά τάς αρχάς τοΰ 1822 ή ^ν Έπιδαί'ρω πρώτη έθνική συνέλευ¬ σις τόν άνεκι^ςκυξειν άιρχιστράτηγον τής Άνατολικής "Ελλάδος. Ό Άν- δροΰτσος άνέλ«βιε τότε την φρού¬ ρησιν των Θερμαπυλών. Άλλ.ά δια- (ρωνήσας μέ τόν έν Άμφίοΐστι έ- δρεΰοντα τότε "Αρΐΐον Πάγον, παρητήθη τή; άρχιστραττινίας. Ό Οδυσσι:νς είχε στρατοπεδεύσει πα- ρα την ΔρακοσπΓ/ιάν, άπό πάνω άπό τάς Θερμοπί'λας. 'Βκεϊ λοιπόν ΐστάλησαν δ Νσΰτσος κιαί δ Πα- λάσ·/ας διά νά παρα).ά6ονν τήνάρ- χηγίαν άοτ' αυτόν. Άλ?.ά περιήλ¬ θον είο σφοδράν διένε(μν καί "-'ά- ποιος εύέξαπτος; έκ των άνδρών τού τού; έφόνευσε. Ή κυβέρνησις τότε τόν έπεκηρυξε έπ' άμοιβϋ,. 'Εν τώ ιιεταξύ δ Ύψηλάντης καί ό Νικήτα; μέ τα; ύπ, αυτού; δυ¬ νάμεις άςτεσύηθί)ο"<ϊν της Πελο- ποννήσθυ καί ό Όδυσσεΰς, πνέων μένεα, ανείυ έπαρκοϋ; δυνάμεοος, απεσύρθη εί; τό Κηρνκειον αν- τρον, επάνω στή μίστι,ιιβ.ρινή πλα- γιά τή; Λιάκί>ΐ'ρ.ας. Ώχύρωσε τό
κρηισφύγετον ετύτό καί τό είχεν ώ;
ορμητήριον διά τάς μέχρτ Λεβα-
δε*ας έπιχειρή-σΐΐς τού.
Άλλ' ή διά ©ερμοιπχιλων, άφρου-
ρητων πλέον, διάβασι; καί είσδρο-
υή τοΰ Δρ'άιιαλη είς Πβλοπόννη-
σον ήνάνκαα1^ την κυβεΌνησιν νά
τόν άνανα?.έστ| Καί απέκρουσε τό¬
τε τόν Δράμα).ην. Καλείται κατό¬
πιν υπό των Ά·9η*αίων νά κατα-
λάθη Την Ακροπολιν καί αναλαμ¬
βάνη διαφόρ-οι»; έπιχειρήσεις. 'Α-
τνχήσαι; δαω; εις μικράν πολιορ-
κίαν τής Καοιιστου καί Χαλ-/ίδο;
κηρύσσεται προδότη;, συ9Λαιι6άΛίε-
ται υπό τοΰ Γκούρα, μεταφέρεται
ά*λυσόδ5ίΓος εις τήιν Ακροπολιν
'Α·8ηΛ"ών, κατά διαταγήν τής κυ¬
βερνήσεως καί στραγγολίζεται την
νύκτα τής 5 πρό; την 6 Ιούνιον
1825 μέσα είς τόν πρό τίνων έτών
κρηΐΑνι,σθΐνται πύργον.
'Η χήρα τού καί δ γυιός τού Λε¬
ωνίδας ϊςρΰλα'ξαν τα όστά σέ μιά
έκικλησ'ίτσα καί μόλις τό 1865 τα
κατέθεσαν είς τό Νε-κ,τοοταφείον
μετά λαμπράς είπι μνημόσυνον τελε-
τής. (
Τό παιδί τού αέ την χήραν τού
επήρε είς τό Μόνατ/ον δ πατέρας
τοϋ "ΟυΧανος Λουδο·βϊκος. 'Ε/ΐεΤ ά-
πέ&ανε τόν 1836 είς ηλικίαν 12
ετών, ή δέ χήρα τού είς τάς Αθή¬
νας τό 1878.
Ή άγαπημένη τοΰ Δη-
μάρχου.
Πάντοτε είς τό Χάνι της Γρα¬
βιάς έλημέριζεν δ Άνδροΰτσος. Ή
παράδοσις περιεσωοιε, κιάποιο άθέ-
μιτο είδνλλιάν τού μέ μίαν θρυλι-
κήν πεντάμορίρη.
Μοΰ διηγήθησαν μάίνΐστα είς
την Λαμίαν καί μίαν δρααατικήν
σκτννήν μέ τόν Διάκον, ή όπΐοία ε¬
ξαίρει καί τοΰ κληιρικοΰ-παλλη'κα-
ριοΰ τί]ν παρθενική ψυχή, άλ>ά
τοϋ πολεμιάιρχου τόν χαρ«Ι/.τΓ}ρα.
Ό Διάκιος σννέαϊραξ,ε παλλές
φορές μέ τόν Άνδιροΰτσον. Ό πο-
λέμαρχο; περί τό Χάνι στραταπε-
δεΐ'μένος αφινε τα παλλτρ<άρια τού νά παράδίδωνται είς παιδιάς καί είς χορονς νπο τούς ηχου; όργά- νων. Κάποτε λοιπόν, ένω δ Άν&ροΰ- τσος θωπεΐϊον τόν λατρ*εντόν σκΰλ- λον τού, δβλειπε τα πα?1ηκάρια τού ποϋ έχόρεναν, ένεφανίσθ-η. ενας «αί αύτά μχκκαρίως. Παρέκκλ ενα.ο Μαύρον Τ. Χέρρικ, ό 'Αμίρικανός έν Παρισίοις Πρε σβευτής, έκφωνών τόν επικήδειον λόγον είε τίιν κι^ρ,'«ν ποταμάία, πού νομίζει κύνείς ΟΤΙ τοϋ Γάλλον Ναννρχου Ντέ Γκράςς. Ύ ^ ' κι'Οειαν πλανόδιος ζητιάνος. 'Επί τή υΜο: τού δ σνίύλλο:; άπασπάσθη άπό τόν κύριον τού, έφώρμηιθΈ κατά τοϋ ζη- τιάνου ,τόν ανέτρεψε καί ήρχισε νά τόν κρεουργή' ένω δ Άνοροϋτσος έγελοϋσε. —Δυσέα μάσ' τό σκυλλί καί τόν έ'φαγε! παρετήρηισε δ Διόκος μέ τό χέρι στήν λαβήιν τής πιστόλας τού. 'Α)λ' δ Άνδροϋτσο; έξηκο?Λύ· θ·ει νά γελα, ένφ δ ΛΓίοχό; έπαίτης; έσπάραζε στά δόντια τοΰ μολοσσοί. Ό Διάκος, μέ την ψυχηι γεμάτη πόνο, κάνει δευτέραν παρατήρησιν τοΰ Άνδοούτσου καί πΐ'ροιβολεΐ. Ό <τκύλ>.ος μένει απνους, ό)λ' επί
τή ■θέα τού δ Άνδροϋτσο; τινάζε-
ται δρι&ιος μέ τό χέρι στ' ά'ρματά
τού, άγριεΐιένος.
—Στάσου Δυσο*έα, φτονάζει ά-
τάφτ/ος δ Διάκος, έέώ δέν ΐ)λθαμε
νά πετσοκοφτοϋμε, όντε ν' άφίνώ-
με τα σ/.ά1ιά μας νά τρωνε τ' ά-
δέρφια μ«;. Άν θές κτύπα.
Καϊ ιπρότεινε τό στήιθό; τού.
Μά ή πατριωτική ςρωνή τοϋ πα^Λη-
καριοΰ ΐκ,:ίνοιυ τον έπανέφερε $ις
τα λογι/ιά τού.
Πρός τό άγκυροβόλιόν
μου.
Καί τοα&οΰμε τώρα πρό; την
'Άμφισ'σαν. Χωνόμεθα μέσ<7 στήν στεναλτόν κιαιί άνηφορίζοιιε δεξια. Κορ^έλ?οες άτελείωτες. Κορδελλε; μέ γωνιέ; άπόκοημνες, άπότομες, άνηο,χ>ρι-/.ές; δλοένα, ποϋ κά&ε τόσο
μας άνεθάζουν ψηλότερα. Κυττά-
ζω Ι'ξω απ« τόν ορόμο χ#,ί ζαλί-
ζοιιαι μέ την θέαν των βαοάθρων
καί των κρηανών, ποϋ χάσκουν ά¬
πό κάτω.
Τώρα είμεθα σ' ενα οροπέδιον.
Δεξιά «άς άντυκρΰξομε την άκρώ-
ρεΐα τής Γκιώνας. Άριστερά πάλι
αλλο βουνό, πελώόθΊθ. Κατηφορί-
ζουν τώρα ή κορδέλλες άπβ την κθ-
ρνφή καί κατ' ευθείαν ουισκόιιεθα
στήν πλαγιά τοϋ άριστερ-οΰ αίωνό-
βιθυ κολοΛΤοϋ. Καί άνεοαίνοιιε πά-
λι. Άνεβαίνουε δλοένα μέ μεγάλες
κορ&έλλες. "Ελατα άπό πάνω μας,
ρλατα άπέναντι. Παντοϋ δλόγυρα
ελατα, οίρ<χνονψή, λυγερά φονν- τωμένα, καμαοωτά. "Έχομε περά- σει πειά τα 600 μέτρα είς νψος. — Ποΰ βρισκόμαστε; ρωτώ τόν σωφέρ. —Στή Κάκόυρα. Καί μουρχεται στό οτόμα τό τοαγσνδάκι τοΰ Φρά Ντιάΰολο^: «Τα ζώα μου άιργά μ' έμέπερινοϋ- σαν τα βουνά, τή Λιάκουρα καί τούς δρόμους...». 'Αίλά δ ρυθμικώς στεναγμός τής μηχανής μέ φέο- νει στήν πραγ^ιατχκότητα. Άπέναντί μας τώρα, δεξιά, σέ μιά πλαγιά διαΐκρίνω στατάχια, ποϋ φαίνονται πώς οΐκαιρΐφοιλώνονν στήν κοοορή σάν γίδια οτκκτ^ιένα. Είνε ή Σιγδίτσα. Άπ' έοώ ·ψηλά, πέ*ρα κεΐ κάτω στό "βάθο; διακοίνω άτελείωτο δά- σος^άπο εληές. Νά μή βασκαθχί! Τί ελαιών εΐν' αυτός! Χτα Σάλ,ωνα σφάζουν Σέ μιά κααπή περινοΰμε άνάμει σα άπό μερικά σσατάκια'. Άπό κά¬ τω ό δρόμος καί εληές κι' άλλα σπΐ· τάκια. Ή Τοπόλια. Καί τέλος μπαϋ νομε μέσα στόν άπεραντο έλαηωνΛ καί περνοϋμε ολο μέ καρδέ?»?^ες κα- τηφορικές. Στό βάθος κεί κάτω τα Σάί.ωνα. Είς τό Λαύριον, ποϋ ήμουν, μοΰ εΐπε δ ίατρος κ. 'ΑλεξάΛ^δρου; Άμ- φισσεΰς γάρ δ άνήρ, έκιθειάσει την φυσικήν καίΛονήν τής γενετείρας εΐχα δ ίατρος κ, ΆλεξαΛ^ρου, Άμ- γενος Παπαστώθη, είς μίαν φιλι¬ κήν (τυγκέντρωΐσχν μέ λικέρ καί 6ερύκ οκ α μδς εΐχε τρα.γουοτί- σει ·ίιπέροχα τό «Στά Σάλωνα σφο>
ζουν άρνιά καί στό Χρισσο κριά-
ρια^ καί στής Μαρίας την Λθδια
σφάζονται ποόλλη(κ«.ρια>>, μά δέν έ·
φανταζόμουν ότι θ' άντίκίρυζα τέ-
τοιο εΰμορφο κ!ο3δ>ρο.
ΒΑΕΤΙΜΟΗΕ, ΜΟ.— Ό «Έθνν
χός Κηρυξ» πωλεϊται παρά τοΰ άν-
τιπροσώπου μας Γεωργίου Ζαφείρη,
4618 Εαδΐ6ΐ·η Ανε., δστις δέχεται
έγγραφάς σννδρομητών καί καταχω-
ρίσεις άγγελιων.
Α^^ΕΝΤΟVν■Ν, ΡΑ.
Ο «ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» παΛείτα.
πα©ά τοϋ άντιπροσώπου μας κ. Δ. Κθτ
λουδη, 335 ΗαπιιΙΙοη 81., ?νθα γίνονΐ.
ται δεκταί εγγραφαί συνίί<χ>μτγτών νοΙ
κ«ταχωρι'ι<τει,ς άγγελιων.
ΣΤΟ ΗΡΩΤΚΟΝ ΧΑΝΙ ΤΗΣ ΓΡΑΒΙΑΣ
~·
κόν.
-ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΣ ΠΛΑΓΙΕΣ ΤΗΣ
■Η ΓΡΑΦΙΚΗ ΑίΙΟΙΠπΣ
ΣΈΜΠΛΟΝ ΟΡΙΑΝ, 12 Α¬
πριλίου.— Μην ξαφανισθήτε'
Δέν έπανατ/ίάμπτω άπό τάς Ευρώ¬
πας απού εΐχα μεταβή «χάριν εύ-
ρυτέοων σπουδών», ο&τΐε «προ;
πλουτισμόν τοϋ καταστήματός
μόν». Άπλούστατα τό επήρα, επι¬
στρέψας έκ Μώλοι;, άπό τό Λια-
νοκλάδι.
Είνε πολΰ πρωΐ. Τα λαιιπιόνα
τοϋ διαδρόαου σάν νυσταγμένα.
Τα σόο των διαμερισμάτων όλα
κατεβασμένα. "Ολοι κοιμοϋνται. ^
Άπό την Λαμίαν άνέβηκε καί
μία δεσποινί;, πολΰ μονταίν, την
οποίαν είχαν προπέαψει εως στό
Λιανοκλάδι δύο-τρείς ο£λ?~ς ντε-
μουαζέλλες, φίλες της.
Σέ λίγο διασχίζομε την κοιλάδα
τοϋ Σπερχειοϋ ναί άρχίζομε ν' ά-
νττφορίζωμεν πρό τόν Γοργοπότα-
μθΛ'. Κι' έπειτα "οί σήραγγες, °ί α"
τελείωτες και τα γεφύρια τα κρε-
μαστά, άναρίθμηται κι' αύτά, άμέ-
τρητα.
Καί τέλος Μπράλλος. Λάθος ρ-
καιια: Δελφοι. Τοΰ άλλαξαν καί
αύτοΰ τοΰ σταδίου τό δνομα. Άπ'
έδώ, λέγουν, πηγαίνουν οί ξένοι
μας στσύς Δελφσΰς. Απόστασις
περιίπου 11)2 ώρόόν μέ τό αυτο¬
κίνητον. Χάριν των ξένων λοιπόν
ή μετονομασία τοϋ Μπράλλου. "Α¬
διάφορον άν πρέπη νά διανύοΌυν
νάποιο; κάνει γαργάρες, λίγα δέν-
δρα καί άριστερά μεοΊλά σπίτια
άραιά κτισμένα.
Στό ά'Λρον διακρίνω ενα μωσαί-
κόν μέ σιδερένιο κιγκλίδωμα καί
κνπαρίσσια. Όσακΐ'έρ έ'χει κατέβει
ν·« νά δώση τό ταχυδρομειον. Πη-
δώ- γ,ι' έγώ κάτω καί τρέχω πρός
τό περίεργον κτίσμα ιιέ τό μωσαΐ-
ό
ιρα κυπαρίσσια. Στή μέ-
κολοοΐσιαίαν απόστασιν. Γιατί τότε
δέν μετσνοιιάζοιη' καί την Γευγε-
λήν Διελφοϋ;, Τίρννθα, Παλαιόν
Κόρινθον, Καβμείαν;
"Εν αυτοκίνητον συγκοινωνίας
περΊμένει καί πέρνω μιά θέσι πλάι
στόν σωφέρ, διά τόν φόβον των
λάκκων. Σέ λίγο άνοίγ' ή πόοτα
ναί βλέττω την ντι-|μουαζέλλα τοΰ
Λιανοκλαιδιοΰ Κάθεται κι' έκείνη
πλάϊ μας. Είνε κοινόν μυστικόν
λοιπόν ή θέσις τοΰ σωφέρ.
Είς τό χέρι μου κρατώ άκόμη
ενα σημείωμα τής τενευταΐίας στιγ-
μής στόν Μώλο. Νά τί διαβά^ω:
Ταχυδρομειον Αγ. Κωνσταντίνον
—Μώλου. Ό "Αγιος Κωνσταντϊ-
νο; είνε χωριουδώκι κείιϋενον επί
της δδοΰ Άταλάντηι;—ιΜαΑου, Λα
μ'ίας, απέχον δέ άπό τού Μώλου δι'
αυτοκίνητον μισή ώρα. Άκοΰστε
λοιπόν τή)ν περιπέτειαν μιά; έπι-
στολή; έξ Άγίου Κωνσταντίνου
διά τόν Μώλον. Τό έπιχώριον τα-
ν-υδρομεΐον θά την στείί.τ) ζ&ς Άτα-
λάΛτην, τό έκεϊ ταχυδρομειον θά
ΐήν στείλη σιδηιροδριομικώ; εί; Λά-
ρισσαν, τό γραφείον Λαρίσσης θά
την στείλτ) εί; Λαμίαν καί τό γρα-
<ί*ΐον Λαμία; θά την στείλτ) είς Μωλον. "Άκρον οόωτον ταιχυδρομικής.... βραδύτητος. Είνε καί αύτό συνε¬ πεία τής έφαριτιαγης των πο·ρ·κϊμά- των των διεθνών συνεδρίων των ρ ρ ή μ ση μιά μαριιάρινη στήλη, πολΰ ψη- / ή ν.αί πάνω μιά πελωρια προτομή τοϋ Άνδροντσαυ. Βγάζω τό κα¬ πέλλα μόν '/αί σπρώχνοντα; ττΥν βαρεία σιδτρένια πόρτα προχωρω. Μά τί νπρογονόπλη'κτοι» αύτοι οί πάλαι οκοιωατικοί! Έ-τειδή ενί¬ κησεν ΐδώ ό Όδΐ'σοιεύς Άνδροϋ¬ τσο; την πολυπληθή στρατιάν τοϋ Όμέρ Βραδύνη πήγαν νά.τοϋ κά- μοΐ'ν.νενοτάφιον. ΚύρΊθς οίδε πό- σα έδαπάνησαν τότε, ποΰ «ν τα εϊ- /αμε τώρα θά ίσοσκελίζαμε τόν προΐ,Μίθΐλογισιιόν! Δι'ό χρονολοτ','ίαι είνε χαραγαέ- ναι εις την στήλην: 8 Μαΐ<η)! 1821 'αί 1888. Ή δ:υτέρα χρονολογία εμφαίνει τό ετο; τής ανεγέρσεως τοΰ κενοταφίου. Ή πρώτη ένθυμί- ζει τ^ν ήρωικήν μάχην της Γρα- βιάς. Ό ΆνύροϋτσΌς η Άνδρίτσος, ?ίτο μοναχο7υιός των φοβερών άρ- Γ.Τ.Τ., τα όποϊ 6ή- , ρ ή μα πρ<)^ βήιια καί άν»ε?λυ(ώς ό ρη- ξικεί^υ&ος γενικός διευθχ'ντή των. Ή μάχη στό χάνι της β ,ατωλών τής άνατολικής Λοκ.ρί)δος, ό οποίος εΐχε γεννηΰ-π είς τής Λι- βανάτιες. Τόισον φαβερός ήτο ό πα- τέρας τού, αίστε καί μέ τόν Άλήν των Ιωαννίνων εΐχε γίντι «άδελφο- ποιτός». Εϊχε συμπράξει καί μέ τόν Λάιιπρον Κατσώνηιν μέ πεντακόσια παλληκάρια είς οιαψόρους ναιττι- ν.ές έπιχειρήοΐΐς. Μετά τΐ)ν άτυχί- αν τοΰ Λάμπρου είς την παρά τό Ταίναρον ναυμαιχίαν ό Άνοροϋ- τσος άπό τί)ν Μάνη^ διέσχσε όλό- κληρον τή,ν Πελοπόννηισον καί ε- φθαισεν είς Ρούμελην μαχόμενος τεσσαράκοντα ημέρας μέχρις Αϊ- γίου. Άπ' έκεϊ διεπεραιώίτη εις Πρέβεζαν. Την καχεϊχον τότε οί Ένετοί. 'Εκεϊ σιτν^ήιφθη ύπ' αυ¬ τών, παρεδόθη είς τούς Τούρκονς, μίτηνέχθη οέσμιος είς Κωνσταν- τινοΰπολιν καί έρρίφθη είς τόν Βό- σπορον, δπου έπνίγη κατά τό 1790. Ό γυιός τού Όδυσσεΰς εγεννή¬ θη είς την Ίθάκην τό 1790. Ή μητέρα τού ήτο άπό την Π ρέβεζαν κσί έμεινεν έκεϊ μετά τόν πνιγμόν τοΰ συζύγο-υ της. "Οταν έγινε δε- καπότε έτών τον επήρε ό Άλή ποίσάς εις την αίλήν τού. "Ητο άρρενωπος καί μέ την άνδρίαν κ«ί τόν χαρακτήρά τού εΐλκιντε την ευ- νοιαν τοϋ σατραπου. Τόν διώρισε λοιπόν άρματωλον Λεβαιδιείας κατ' αρχάς, τόν ένύμφε-υοΐε τό 1820 μέ την Έλένην Καρέλη άπό τούς Κα- λαρύτας καί τέλος τόν προήγαγε Τό αύτοχίνητό μαε, ενα καλό άμάξι, ΐρέχτι Λρός τα κάτω. Μά ^α' 6 σωφέρ καλός. Γιώργηζ Μπό- ίίας. Περνοϋμε μιά μαρ·μάρινη γέ- .φυρα ιμεγάλη. Άπό κάτω τρέχει δ ^έλα>ς;. Μ^ας ό πολυθ'ρΰληΓΓος. Ή
ΐενΐενταία ΐί^ίς των Άθηναίων.
Μακρυά, πέρα στό 6ά&ος, άντι-
►χρι*ζω μιά μεγάλη χαράδρα. Άρι-
στερα εν αγριο 6συνό, άπόκιρτιμ.νο
καί αλλο δεξιά, Άπό κάτω ίνα χω-
ριουδάκι.
«Άλο κρότον δργάνων βοΐζει
Γτί>ς Γροίβιας; τό 6οννό. Άντικρ'ί.·
/ι,άμπονν δτύΜ χρνσα καί λερή ςρου-
| στανελ?Λ μαυρίζει».
Είμεθα, ακριβώς είς τδ στόμιον
της <ττενωποϋ. Αείξ,ώ. καί άρισΐερ« άπύ ενα μαγαζά>α. Χάννα τοΰ πα-
Ληοΰ καιροΰ. Μιά έπιγραςρ'): «Βίν
ρεζίν». Στόν ίρ.ιο μα/-άοιοι ενας
^σοψΰλαξ' ενας παΐπάς· μέ «κον-
' τό», όσχετικός χωρ^χρΰλακας καίτά
'^ετικά 6ρωμόσκΑλα ξαπ?.ωμένα
ί Πέ Ι
Ή Μίςς Λουΐζα Γθϋΐλσων, έν
Γκαϋταη'α της Β. Καρολίνας, εξε¬
λέγη δασίλιθΛτα τοΰ Μαΐου ίκτό το3
τής Λΰν— μπ<κ>ργκ τής Βφγινίας.
είς γενικόν άρματωλον της Βοιω-
τίας.
Γΰρω τού τώρα εχει
ώς πρωτοπαλλήκαρά τού τούς δια-
σηαοτέρους *κλε·φτες». Εϊχε μυη-
θχί είς την Φιλικιην Έταιρίαν άπό
τό 1813 καί εσπευδβ λ-ά έτοιμακτθτί.
Μέ την εκιρηξιν της ίεράς εξε¬
γέρσεως της Φυλής ό Όμέρ Βρυ-
ώνης έξεκίνίρεν έν πάση απουδίί
κατει»ίτυνόμενος είς Πελοπόννη-
σον. Ό Όδυσσεΰς λοιπόν έσ/£<ρίτη, νά άπασχολήση την στρατιάν τού είς τό χάνι τ% Γραβιάς. Καί πρά-γ ματι τιϊ]ν 8 Μαΐου 1821 έποί.έ- μηοΐν έκίϊ, άντέστηι καί ΐ,ΐς τό τέ- λος επεχείρησε την ίστορικήν εξο- δόν τοιτ. "Ετσι εΒωκε καιρόν είς τόν Καλο/οτρώνττν νά κατατροπώ- ση τους Ύαύρ/ους στό Βαλτέτσι. Κατά τάς αρχάς τοΰ 1822 ή ^ν Έπιδαί'ρω πρώτη έθνική συνέλευ¬ σις τόν άνεκι^ςκυξειν άιρχιστράτηγον τής Άνατολικής "Ελλάδος. Ό Άν- δροΰτσος άνέλ«βιε τότε την φρού¬ ρησιν των Θερμαπυλών. Άλλ.ά δια- (ρωνήσας μέ τόν έν Άμφίοΐστι έ- δρεΰοντα τότε "Αρΐΐον Πάγον, παρητήθη τή; άρχιστραττινίας. Ό Οδυσσι:νς είχε στρατοπεδεύσει πα- ρα την ΔρακοσπΓ/ιάν, άπό πάνω άπό τάς Θερμοπί'λας. 'Βκεϊ λοιπόν ΐστάλησαν δ Νσΰτσος κιαί δ Πα- λάσ·/ας διά νά παρα).ά6ονν τήνάρ- χηγίαν άοτ' αυτόν. Άλ?.ά περιήλ¬ θον είο σφοδράν διένε(μν καί "-'ά- ποιος εύέξαπτος; έκ των άνδρών τού τού; έφόνευσε. Ή κυβέρνησις τότε τόν έπεκηρυξε έπ' άμοιβϋ,. 'Εν τώ ιιεταξύ δ Ύψηλάντης καί ό Νικήτα; μέ τα; ύπ, αυτού; δυ¬ νάμεις άςτεσύηθί)ο"<ϊν της Πελο- ποννήσθυ καί ό Όδυσσεΰς, πνέων μένεα, ανείυ έπαρκοϋ; δυνάμεοος, απεσύρθη εί; τό Κηρνκειον αν- τρον, επάνω στή μίστι,ιιβ.ρινή πλα- γιά τή; Λιάκί>ΐ'ρ.ας. Ώχύρωσε τό
κρηισφύγετον ετύτό καί τό είχεν ώ;
ορμητήριον διά τάς μέχρτ Λεβα-
δε*ας έπιχειρή-σΐΐς τού.
Άλλ' ή διά ©ερμοιπχιλων, άφρου-
ρητων πλέον, διάβασι; καί είσδρο-
υή τοΰ Δρ'άιιαλη είς Πβλοπόννη-
σον ήνάνκαα1^ την κυβεΌνησιν νά
τόν άνανα?.έστ| Καί απέκρουσε τό¬
τε τόν Δράμα).ην. Καλείται κατό¬
πιν υπό των Ά·9η*αίων νά κατα-
λάθη Την Ακροπολιν καί αναλαμ¬
βάνη διαφόρ-οι»; έπιχειρήσεις. 'Α-
τνχήσαι; δαω; εις μικράν πολιορ-
κίαν τής Καοιιστου καί Χαλ-/ίδο;
κηρύσσεται προδότη;, συ9Λαιι6άΛίε-
ται υπό τοΰ Γκούρα, μεταφέρεται
ά*λυσόδ5ίΓος εις τήιν Ακροπολιν
'Α·8ηΛ"ών, κατά διαταγήν τής κυ¬
βερνήσεως καί στραγγολίζεται την
νύκτα τής 5 πρό; την 6 Ιούνιον
1825 μέσα είς τόν πρό τίνων έτών
κρηΐΑνι,σθΐνται πύργον.
'Η χήρα τού καί δ γυιός τού Λε¬
ωνίδας ϊςρΰλα'ξαν τα όστά σέ μιά
έκικλησ'ίτσα καί μόλις τό 1865 τα
κατέθεσαν είς τό Νε-κ,τοοταφείον
μετά λαμπράς είπι μνημόσυνον τελε-
τής. (
Τό παιδί τού αέ την χήραν τού
επήρε είς τό Μόνατ/ον δ πατέρας
τοϋ "ΟυΧανος Λουδο·βϊκος. 'Ε/ΐεΤ ά-
πέ&ανε τόν 1836 είς ηλικίαν 12
ετών, ή δέ χήρα τού είς τάς Αθή¬
νας τό 1878.
Ή άγαπημένη τοΰ Δη-
μάρχου.
Πάντοτε είς τό Χάνι της Γρα¬
βιάς έλημέριζεν δ Άνδροΰτσος. Ή
παράδοσις περιεσωοιε, κιάποιο άθέ-
μιτο είδνλλιάν τού μέ μίαν θρυλι-
κήν πεντάμορίρη.
Μοΰ διηγήθησαν μάίνΐστα είς
την Λαμίαν καί μίαν δρααατικήν
σκτννήν μέ τόν Διάκον, ή όπΐοία ε¬
ξαίρει καί τοΰ κληιρικοΰ-παλλη'κα-
ριοΰ τί]ν παρθενική ψυχή, άλ>ά
τοϋ πολεμιάιρχου τόν χαρ«Ι/.τΓ}ρα.
Ό Διάκιος σννέαϊραξ,ε παλλές
φορές μέ τόν Άνδιροΰτσον. Ό πο-
λέμαρχο; περί τό Χάνι στραταπε-
δεΐ'μένος αφινε τα παλλτρ<άρια τού νά παράδίδωνται είς παιδιάς καί είς χορονς νπο τούς ηχου; όργά- νων. Κάποτε λοιπόν, ένω δ Άν&ροΰ- τσος θωπεΐϊον τόν λατρ*εντόν σκΰλ- λον τού, δβλειπε τα πα?1ηκάρια τού ποϋ έχόρεναν, ένεφανίσθ-η. ενας «αί αύτά μχκκαρίως. Παρέκκλ ενα.ο Μαύρον Τ. Χέρρικ, ό 'Αμίρικανός έν Παρισίοις Πρε σβευτής, έκφωνών τόν επικήδειον λόγον είε τίιν κι^ρ,'«ν ποταμάία, πού νομίζει κύνείς ΟΤΙ τοϋ Γάλλον Ναννρχου Ντέ Γκράςς. Ύ ^ ' κι'Οειαν πλανόδιος ζητιάνος. 'Επί τή υΜο: τού δ σνίύλλο:; άπασπάσθη άπό τόν κύριον τού, έφώρμηιθΈ κατά τοϋ ζη- τιάνου ,τόν ανέτρεψε καί ήρχισε νά τόν κρεουργή' ένω δ Άνοροϋτσος έγελοϋσε. —Δυσέα μάσ' τό σκυλλί καί τόν έ'φαγε! παρετήρηισε δ Διόκος μέ τό χέρι στήν λαβήιν τής πιστόλας τού. 'Α)λ' δ Άνδροϋτσο; έξηκο?Λύ· θ·ει νά γελα, ένφ δ ΛΓίοχό; έπαίτης; έσπάραζε στά δόντια τοΰ μολοσσοί. Ό Διάκος, μέ την ψυχηι γεμάτη πόνο, κάνει δευτέραν παρατήρησιν τοΰ Άνδοούτσου καί πΐ'ροιβολεΐ. Ό <τκύλ>.ος μένει απνους, ό)λ' επί
τή ■θέα τού δ Άνδροϋτσο; τινάζε-
ται δρι&ιος μέ τό χέρι στ' ά'ρματά
τού, άγριεΐιένος.
—Στάσου Δυσο*έα, φτονάζει ά-
τάφτ/ος δ Διάκος, έέώ δέν ΐ)λθαμε
νά πετσοκοφτοϋμε, όντε ν' άφίνώ-
με τα σ/.ά1ιά μας νά τρωνε τ' ά-
δέρφια μ«;. Άν θές κτύπα.
Καϊ ιπρότεινε τό στήιθό; τού.
Μά ή πατριωτική ςρωνή τοϋ πα^Λη-
καριοΰ ΐκ,:ίνοιυ τον έπανέφερε $ις
τα λογι/ιά τού.
Πρός τό άγκυροβόλιόν
μου.
Καί τοα&οΰμε τώρα πρό; την
'Άμφισ'σαν. Χωνόμεθα μέσ<7 στήν στεναλτόν κιαιί άνηφορίζοιιε δεξια. Κορ^έλ?οες άτελείωτες. Κορδελλε; μέ γωνιέ; άπόκοημνες, άπότομες, άνηο,χ>ρι-/.ές; δλοένα, ποϋ κά&ε τόσο
μας άνεθάζουν ψηλότερα. Κυττά-
ζω Ι'ξω απ« τόν ορόμο χ#,ί ζαλί-
ζοιιαι μέ την θέαν των βαοάθρων
καί των κρηανών, ποϋ χάσκουν ά¬
πό κάτω.
Τώρα είμεθα σ' ενα οροπέδιον.
Δεξιά «άς άντυκρΰξομε την άκρώ-
ρεΐα τής Γκιώνας. Άριστερά πάλι
αλλο βουνό, πελώόθΊθ. Κατηφορί-
ζουν τώρα ή κορδέλλες άπβ την κθ-
ρνφή καί κατ' ευθείαν ουισκόιιεθα
στήν πλαγιά τοϋ άριστερ-οΰ αίωνό-
βιθυ κολοΛΤοϋ. Καί άνεοαίνοιιε πά-
λι. Άνεβαίνουε δλοένα μέ μεγάλες
κορ&έλλες. "Ελατα άπό πάνω μας,
ρλατα άπέναντι. Παντοϋ δλόγυρα
ελατα, οίρ<χνονψή, λυγερά φονν- τωμένα, καμαοωτά. "Έχομε περά- σει πειά τα 600 μέτρα είς νψος. — Ποΰ βρισκόμαστε; ρωτώ τόν σωφέρ. —Στή Κάκόυρα. Καί μουρχεται στό οτόμα τό τοαγσνδάκι τοΰ Φρά Ντιάΰολο^: «Τα ζώα μου άιργά μ' έμέπερινοϋ- σαν τα βουνά, τή Λιάκουρα καί τούς δρόμους...». 'Αίλά δ ρυθμικώς στεναγμός τής μηχανής μέ φέο- νει στήν πραγ^ιατχκότητα. Άπέναντί μας τώρα, δεξιά, σέ μιά πλαγιά διαΐκρίνω στατάχια, ποϋ φαίνονται πώς οΐκαιρΐφοιλώνονν στήν κοοορή σάν γίδια οτκκτ^ιένα. Είνε ή Σιγδίτσα. Άπ' έοώ ·ψηλά, πέ*ρα κεΐ κάτω στό "βάθο; διακοίνω άτελείωτο δά- σος^άπο εληές. Νά μή βασκαθχί! Τί ελαιών εΐν' αυτός! Χτα Σάλ,ωνα σφάζουν Σέ μιά κααπή περινοΰμε άνάμει σα άπό μερικά σσατάκια'. Άπό κά¬ τω ό δρόμος καί εληές κι' άλλα σπΐ· τάκια. Ή Τοπόλια. Καί τέλος μπαϋ νομε μέσα στόν άπεραντο έλαηωνΛ καί περνοϋμε ολο μέ καρδέ?»?^ες κα- τηφορικές. Στό βάθος κεί κάτω τα Σάί.ωνα. Είς τό Λαύριον, ποϋ ήμουν, μοΰ εΐπε δ ίατρος κ. 'ΑλεξάΛ^δρου; Άμ- φισσεΰς γάρ δ άνήρ, έκιθειάσει την φυσικήν καίΛονήν τής γενετείρας εΐχα δ ίατρος κ, ΆλεξαΛ^ρου, Άμ- γενος Παπαστώθη, είς μίαν φιλι¬ κήν (τυγκέντρωΐσχν μέ λικέρ καί 6ερύκ οκ α μδς εΐχε τρα.γουοτί- σει ·ίιπέροχα τό «Στά Σάλωνα σφο>
ζουν άρνιά καί στό Χρισσο κριά-
ρια^ καί στής Μαρίας την Λθδια
σφάζονται ποόλλη(κ«.ρια>>, μά δέν έ·
φανταζόμουν ότι θ' άντίκίρυζα τέ-
τοιο εΰμορφο κ!ο3δ>ρο.
ΒΑΕΤΙΜΟΗΕ, ΜΟ.— Ό «Έθνν
χός Κηρυξ» πωλεϊται παρά τοΰ άν-
τιπροσώπου μας Γεωργίου Ζαφείρη,
4618 Εαδΐ6ΐ·η Ανε., δστις δέχεται
έγγραφάς σννδρομητών καί καταχω-
ρίσεις άγγελιων.
Α^^ΕΝΤΟVν■Ν, ΡΑ.
Ο «ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» παΛείτα.
πα©ά τοϋ άντιπροσώπου μας κ. Δ. Κθτ
λουδη, 335 ΗαπιιΙΙοη 81., ?νθα γίνονΐ.
ται δεκταί εγγραφαί συνίί<χ>μτγτών νοΙ
κ«ταχωρι'ι<τει,ς άγγελιων.
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 20 ΜΑΙ-ΟΥ, 1928.
13
ΓΙΡΟΧΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ή Κλαίρη Λούς, ώοαία ξανθή τοϋ Μποοντγουαίη, ή όποία ήρραβωνίσθη
τόν Κλίφφορο Γουώορεν Σμίθ, πλούσιον άριστοκοάτην.
Ή Τζανέττ Μπόλνικ, 16 έτών, μαθήτρια τοϋ Μπρόνξ, ή όποια εχει άςιολογον φωνήν καί θά λάβη έντός όλί·
γου τί|ν ευκαιρίαν νά την καλλιεργήσυ.
'°, Μιχαήλ 'Αρλεν δ "Αγγλος μνθιστοοιογοάφος,
*»!» ϊτοώην Κόμησσαν 'Ατλάνταν Μερκάτη. εις τας
Ή Δνίς 'Ελισάβετ Κ. Σμίθ, μα-
Οητρια τοΰ "Ιρβιγκτον, ^Ν. Ι., ή_ ό¬
ποία εξελέγη «Δνίς Νέα Ίεοσέη»
καί θά άντιποοσωπεύση την Πολι-
τείαν της είς τόν Διεθνή Διαγτο-
νισμόν Κτχλλονης τοΰ Γκάλβεστον
Τέξας.
Δυο Κινε-ξικαί καλλοναί, ή Μπό Τσϊγκ καί ή Μπο Αίγκ, δίδυμοι άδ"ε)φ«ί.
13
ΓΙΡΟΧΩΠΑ
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Ή Κλαίρη Λούς, ώοαία ξανθή τοϋ Μποοντγουαίη, ή όποία ήρραβωνίσθη
τόν Κλίφφορο Γουώορεν Σμίθ, πλούσιον άριστοκοάτην.
Ή Τζανέττ Μπόλνικ, 16 έτών, μαθήτρια τοϋ Μπρόνξ, ή όποια εχει άςιολογον φωνήν καί θά λάβη έντός όλί·
γου τί|ν ευκαιρίαν νά την καλλιεργήσυ.
'°, Μιχαήλ 'Αρλεν δ "Αγγλος μνθιστοοιογοάφος,
*»!» ϊτοώην Κόμησσαν 'Ατλάνταν Μερκάτη. εις τας
Ή Δνίς 'Ελισάβετ Κ. Σμίθ, μα-
Οητρια τοΰ "Ιρβιγκτον, ^Ν. Ι., ή_ ό¬
ποία εξελέγη «Δνίς Νέα Ίεοσέη»
καί θά άντιποοσωπεύση την Πολι-
τείαν της είς τόν Διεθνή Διαγτο-
νισμόν Κτχλλονης τοΰ Γκάλβεστον
Τέξας.
Δυο Κινε-ξικαί καλλοναί, ή Μπό Τσϊγκ καί ή Μπο Αίγκ, δίδυμοι άδ"ε)φ«ί.
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑΙΟΥ, 1928.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ~ΤΕΧΝΑΙ~£ΠΙΧΤΠΜΑΙ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΑΠΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟΝ ΤΟΥ ΟΛΜΟΥ
Τί «ρέ-πει νά. γίνη
Κατά τόν παρελθόντα' Σεπτέμ¬
βριον, ότε έγινεν άνάβασις εις τόν
' Ολυμπον, έπωφελήιθην τής ενζαι-
ρίας νά λά6ω μέρος καί ίγώ μέ
τί»ν σκοπόν νά έξετάσω υπο ποίας
σννθήκα; ήτο δυνατόν νά ιδρύθη
ίκεϊ άστεροσκοπρίον ή'νετεωρολο-
γυκός σταθμός. Είνε περιττόν νά
ύπαμνήσω την χρη·σιμότη(τα, την ο¬
ποίαν ήθελεν εχει εν τοιούτου εί¬
δον; άοτεροσκοπεϊον. Άρκεΐ νά ά-
ναφέρω ότι έν Εΐ'θώπτι υπάρχη
·ϊ|δη τεσσαρακοντάς τοιούτων ΰψ
λ θ ό
|η ρ ψν
λών σταθμόν, άπό τοϋ Χόχενπάί-
ρειιπεργκ εν Μπαρρέν είς ίίψος
994 μέτρων μέχρι τού 'Ελβρουζ έν
τω Καυκάσω (τοϋ βράχου τοΰ
Προαη·θ©ως δεσμώτον κατά την
μυθολογίαν) είς ίΗ|>ος .%."6 μέτρων
καί τό οποίον είναι τό ίτψιστόν των
Εύραχπαϊκών άστεροσκοπείων. Με-
τά τό άστεροσκοοτείον τοΰ 'Ελι6-
ροίζ ερχβται τό τοΰ Λευκόν "0-
ρους των "Αλπεων εις υψος 3365
μετρων, ακολούθως τό τοϋ 'Αγίον
Θεοδσύλου έν τη Ελβετία, υψος
3330 μέτρων, τό τοΰ Σόννμπλικ
ΐν Αυστρία, 3095 μέτρα, παρα τό
ΣάλτσιΐΛονργκ, τό τής Αίτνης έν
Σικελία 2950 μέτρα, καί τό Πίκ
ντέ Μιντί είς τα Πυοηναΐα 2859
(ΐίτρα. Τό τελευταΤον τουτο επι¬
σκέφθην δΰο φορά; ώς καί τό τον
Σόννμπλικ. Τα τελευταία ταϋτο
δύνανται νά χρησχμεύοΌυν ώς ύ-
πόδειγιμα διά τό άστεροσκοπεΐον
τό μέλλον νά Ιδρύθη έν Όλύμπω
τής Θεσσαλίας. "Οίαν τις βλέπη
ιν τοΰ πλησίον τάς υψηλοτέρας τοΰ
Όλνμπου κορυφάς, τόν θρόνον
τοΰ Διός, 2910 μετρα, τόν Μΰτι-
καν 1918 μέτρα, τό Σκολειό 2910
μέτρα, τό νΆγιον 'Ηλίαν 2787
μέτρα, ή πρώτη αυτόν έντύπϊοσις
ίΐνε^δτι τα μέρη ταυτα είναι αγρι-
α, εοημα, απολύτως άκατοίκι|τα
-/.αί ότι οί'δέν ανθρώπινον δν ηδύ¬
νατο νά αποφασίση όπως όριον
ταυτα δια κατοικίαν καί μάλιστα
κατά τόν χειμώνα.
Έν τούτοις ό Γάλλος στρατη-
γός Νανσονντΰ, ία.ρυτής τοΰ ά-
στρροττκοπείου τοΰ Π ίκ ντέ Μιντί,
τής υψηλοτέρας κιορνφή; των ύ-
|·»]λων Πυρηναίων, επέρασε πολ-
λοΰ; χειμώνος χωρίς νά τοΰ συμβή
τι δυσάρεστον. Τό άστεροσκοπεϊ-
ον τοΰ Σόννιμπλικ, ύψηλότερον τοΰ
Όλΰαπου, κατοικεΐται καθ' όλον
τό ετος.
Σχβδόν καθ' όλας τάς ίδρΰσει:
των υψηλων άστεροσχ.οπείων προ-
ηγήθηβαν σταθμοί ή μετεωρολσγι-
κά φορεϊα, στηθέντα εκατοντάδας
τινών μέτρων χαμηλότερον της ό-
ραστικής εγκαταστάσεως. Τοΰ ά-
οτρροσκοπείου τοΰ Λευκόν "Ορου;
'ιδρυθέντος υπό τοΰ Μ. Βαλλώ,προ
ηγήθη ό υπό τοΰ Ρονντιέ Ρόςς
στα'θμός κατά 445 μέτρα χαμηλό-
τίρα. Δηλαδή οί δευτερευούη; τά¬
ξεως προσωρινοί οντοι σταθμοί
δύνανται νά ίδρνθωσι ταχέως, κα¬
θόσον θά έχωσιν άπλοΰν χαρα/τή-
ρα, ένώ ή επι των ύψηλων πορν-
φών εγκαθίδρυσις μετεωρολογι-
κοΰ σταθαοΰ άςπΜΜ,τεΐ εργασίαν
βραδύτερον καί οικοδομήν στερε-
ωτέραν, όντως ωστε νά ανθίστα¬
ται είς τα καταστρεπτικά οτοιχιϊα.
τής φύσεως.
Τό επί των κορυφών άστεροσκο-
πείον συνίσταται γενικώς έκ κυ-
κλικοΰ πύργου ή μιάς θέσεως διό
τα άπαοαίτητα ό'ργανα καί μιάς
κατοιν.ίας ίδρυμένης νπό την κο-
ρυφήν, ή όποία ξχη συγκοιν-ωνί-
αν μετά τής πρώτης δι' ΰπσγζ'υκ
δι οδόν.
Ιίκατοικία περκλαμβάνει ενα
ίργαστήριον, δωμάτια διά κοιτώ-
νας των παρατηρητήν, αποθήκην
τροφίμων καί δύο αΐδ»'»ας χρη-
σΐ|ΐευούσας ώς καταφύγιον των
περιηγητών, εις τάς οποίας ούτοι
ευρίσκουν κλίνην, στρωμνήιν κοί
■θε'ρμανσιν διά πετρΐλαιοθΐριιά-
οτο»;. Θ«ι>ρω ότι Ης; τόν ^Ολ
πον διά νά κατορθωθίί νά έγκατα-
σταθϋ πλήρες αοτεροσικοπεϊον α¬
νάλογον πρός τό τοΰ Σόννμ.τλικ
καί τοΰ Πίκ ντέ Μιντί, θά χρεια¬
σθούν τρία ή τέσσαρα ϋτη, καθό¬
τι δέν είναι δυνατόν νά γίνεται συ-
νρχής έργασία ειμή μόνον επί τέσ¬
σαρας μήνας κατ' ετος.
Δύο σημεΐα έξέλεξα διά νά τε-
Οώσιν (Α πρωτοι μετεωρολογικοί
σταθμοί. Τό πρώτον είναι πρός
την Ανατολικήν πλευρόν, την
βλέττουσαν πρός τόν κόλπον της
Θεσσαλονίκης, τό δ' έτερον πρός
την Δυτικήν πλευρόν, άνωθεν τοΰ
στενοΰ της Πέτρας. Ό πρώτος
θά έγκατασταιθη είς την μονήν τοϋ
Άγίου Διονυσίου (η>. 782 ιιε-
τρων), καί ό δεύτερος είς τό χω¬
ρίον Κοκκιναπίλό (ίτψ. 1180 με-
τρων). Αμφότεροι θά ευρίσκων¬
ται είς πλήρει ένότητα. Λογαριά-
ζω ότι την άνοιξιν τοΰ έ'τους
1929 θά ^τελεοτθοΰν τα έγκαίνια
τοϋ δευτέρου τούτου σταΒμοΰ, τοΰ
όποίου τα δργανα εχουν ηδη ε-
Εεΰρεθΐί καί είναι διαΦέσιμα έν
Παρισίοις. Τα δργανα ταυτα, και
νουργή έννοεΐται, είναι: εν βαρό-
μετρον, εν ύετόμετρον, εν ύγρό-
μετρον, καί εν άνεμόμετρον. Σταθ¬
μός τοιάυτης δευτερευούσης τά¬
ξεως δέν εχει ανάγκην περισσοτέ¬
ρων δργανων. Αί είς τούς στα!&-
μοτΰς τούτους, τοΰ Κοκκινοπλοΰ
καί τοΰ Άγίου Διονυσίου, εργασί¬
αι δύνανται νά γίνωνται καβ' όλον
σχεδόν τό ετος καί αί γραφικαί
παρατηρττεις- νά στέλλ.ωνται τα/.τι-
κώς είς την 'ΕλασΌχϋνα καί τό Λι-
τόχωρον, έκ τοι'ττων δέ των ;τόλε-
ο>ν νά άνακοινώνται αυται τηλε¬
γραφικώς είς τό άστεροσκοΐτείον
των ^·ιτηνών. 'Εαν δ' αί τοπικαί
συνθήκαι έπχτρέπονν, κατά την
αύτην εποχήν θά αρχίσουν καί αί
μελέται διά την ίδρυσιν τοΰ επί
μιάς των ύψίστων κοονφων τοΰ Ό-
λ ί έλ
λυμπου
έ
αέλλον-
μ ρ,
τος νά έςροδιασ^η αέ δλα τα άναγ-
καιοΰντα
8. ΧΙΜΕΝΕΖ
Είς την Κινεζικην διάλεκτον
μιά στιγμή επάνω άπό μιά γραιι-
^ι)ή σημαίνει δνωθεν, ή ίοια στιγ¬
μή άπό κάτω, κάτωθεν. Γραμμή
κομ).ιένη στή μεση άπό αλ?.η κά-
θετον σ-ημαίνει τό μέσον. ΤρεΤς
ανθρωποι ό ?νας πίοχα άπό "τόν
(ϊλ?νθ παριστάνουν τό ρήμα άκο-
λοχ»θω. Δύο μορφές γυναι<ών βαλμένες ή μία άπέναντι στή αλ- λη σημαίνουν φ»λονικία. Ό ή- λιος πίσω άπό ενα δενδρο σημαί¬ νει τήτν ανατολήν, ενα πονλί στή ορωληά τον τή δύσι. "Ενα μάτι καΐ νερο σημαίνουν τα δάκρι<α, μια πόρτΐαι κ' ενα αχτί τό ρήμα άτ.οΰω. Γενικώς όν; σημεΓα" της γραφης των Κινέζων χρτ>σιμοποι-
οΰνται δι«ςροοες είκόνες.
Στάοου άντ»<ρύ μόν, σάοχα. Ένοαρικωμίνη, άσάλίυτη όπτασία, Βασίλ4<»τα τοΰ κόσμον — Άθανασία, ('Ερωμένη τοΰ ΔάΛ-τε ή τοϋ Πίτς«^- κα). ΌαοίωμΛ τοΰ 'ΗλύσΗΧχυ Λ»ύ (ρωτίξει ΣτοχασμοΟ- πλασμένου άπό τή σμίλη Της φύσης, ννδΐ&Ίγτφΐ ηοΰ Σ' όρίζει (Μητέρα στοογτκιά, γυναϊκα, Φίλη...) Στάσου άνακρύ μου. Ή χαρά μου κλίνει Τό γόνυ, μπρός οτό θίΐό σου κάλλος -Κόνη, Σ\μ6ολο τής Ζωής. Οί γροιφές μου Ύό Των χαιρί-των οου: —Κάλλος, Σοτρία, Μεγ«λο>σύνη!
ΕΠΑΜ. ΘΕΟΦΙΛΟΣ
ι Ο ΕΚΛΙΠΟΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ
Σ
Ή Σινιορίτα Άγουέδα Άδόρνα, Ίσ.τανική καλλονή, καί ή ΔνΙς Νόννι Σήλδ,
Αγγλικη ^αλλονή, οίτινες θά άντιποοσωπεύσουν τάς χώρας των είς τόν
Διεθνη Διαγωνισμόν Καλλονης τοΰ Γκάλδεστον Τέξας.
ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ
ΑΛΜΠΡΕΧΤ ΝΤΥΡΕΡ
Την 6ην Απριλίου 1528, προ
τετρακοσίων δηλαδή έτων, άΐτέ-
θανεν είς την Ννρειίβέργην όποτ
εΐχε γενντ|θ·π την 21 ην Μάϊον
1471, ό "Αλμποεχτ Ντύρβρ.
ΜεγαΛοιπρεπεΐς έαρταί διωρ-
γανώβησ.αν κατά την εφετεινήν
ίπέτειον τοΰ -θανατον τοϋ μεγά-
λου καλλιτέχνου. Ό Ντύρεΐρ υ¬
πήρξεν δχι μόνον ό μεγαλειτέρας
ζωγράφος καί γλΰϋττης τής Γερ-
μανίσς εις μίαν εποχήν κατά την
οποίαν οί καλλιτέχναι έαετροΰντο
ιιέ τό μέτρον τοΰ Λεονάρδου καί
τοΰ Ραφαέλου, άλλά καί ό ά'ν-
•θ'ρωπος ό οποίος συνεκέντρωνεν
αλα τα ό^η^.ο<ητγ%ρουόιμ£λ'α χα- ρακτηριστικά στοΓχεΐα1 τής Γερ- μανιχης ψΐ'χής. Ήτο θετικός καί όμως εΐκράνταστος, σοβαρός καί τολμι^ρος, εύλαί6ής καί φθλσς της μουσικής, τού χορόν καί των δια- ^δάσεων, ανστηιρος ώς μα-θημα- τικός καί ετοιμος νά πετάξη άπό την πρα^,-τμιατιοοότηΓτα είς τό δνει- ρον...... Διά τόν Ντύοερ είχε λεχθη ό¬ τι ή μικροτέρα άξία τον ήτο ή τεχνη τού. Πράΐγυιατι είς την τέχνην τον φαίνεται έρωτεχ^μένος μέ την Ι¬ ταλίαν, πράγμα τό όποΤον διά τούς ΑονθηριαΛ'αύς τής έποχής έ- κείνης άπετέλει προδοισίαν. Υίός ενός πτωχόν κοσμηματο- γράφον Ονγγρικής καταγωγής καί προορίζομενος έξ άρχης νά γίνη καί αντος κοσμηματογρά- φος, κατώρθωσεν, επειτα άπό τριετη μαθήτευσιν παοά τίο ζο>-
γράφω Βόλγκεμοντ, νά μείντι'έ-
λεύθερος Τνα άκολοι.»θήση τό πά-
■θος τον διά την ζωγραφικήν.
Κατά τό πρώτον ταξείδιον ποΰ
ήννΐίθη νά κάμη, εΐκοσαετής μό-
λις, επέρασε τάς "Αλπεις καί κατ-
ήθϊ^ πρός την Β ενετίαν. Είς τό
ταξείδιον αΰτό άνενρε τάς πρώ¬
τας έμπνεύσεις τού καί τόν δρό¬
μον τόν οποίον έμελλε νά άκαλου-
•θήστ] ή τϊχνη τού.
'Η προσπαθεία τού ήτο να συιι-
φΛιώση την Ίταλικίήτν τέχνην μέ
την γερμανικήν. Τό διπλούν αύ-
τό στοιχείον τής τεχνοτροπίας τον
είνε λίαν καταηχτνές είς μερικοΰς
άπό τονς πρώτους πΐνακάς τού.
'Ολιγώτερον ομως (ραίνεται είς
τάς ξυλογραφίας τού.
Είς την Βενετίαν επανήλθεν ό
τΐ^ρ περί τα τέλη τοΰ 1505
καί έμεινεν έκεΐ αέχρι των άρχων
τοϋ 1507. 'Εχέί εξετέλεσε τόν πε¬
ρφημ, πίναικα τη; Παναγίας
μέ τό Κομ6ολόγιον, ή όποία ευρί¬
σκεται ηδη είς την Π ράγαν.
Είς την Βενετίαν ό Τζιοοάννι
Μπε'λλίινι ^δοη&ίθντούτηις· πλέον,
μετ&οη οαπΓθοΓροσώ-τως νά γνχορί-
ση τόν νεαρόν καλλιτέχνην, ό δ-
ποϊο; είχεν άρχίσιει νά γίνεται δι-
άσημος, Ιδίιως διά τάς ξυλογρα¬
φίας τον.
"Ολη δμως ή έργαισία τοΰ
Ντύρειρ γίνεταα, διά λογαριαισμόν
τον πινακοονλέντον Πιοκχάϊ-
μερ, ό οποίος προσκαίνεΐ τόν καλ¬
λιτέχνην είς την Νυρεμβήρνην.
Ό Ντύρερ δέν αποκρι'»πτει την
■θλίψιν τον διότι άναγκάζρται νά
εγκαταλείψη την Βενετίαν καί
Ιταλίαν, είς την οποίαν είχεν ηδη
κατατ/τήόοΐ.1 την γενιΐκήν συμπά-
θΐΐαν .
Οί μΈγαλι-εροι Ίταί^ί ζωγρά-
φοι της έποχής τον όμιλοΰν έπαι-
νετικώς διά τόν ξένον καίϋλιτε-
χνην. Καί ή άγάπη τον πρός την
Βενετίαν έξηγίϊται καί άπό μίαν
άλλην πρακ,τυκής φναεοις αιτίαν.
Είς την Ννρεροεργην τοΰ είνε
δυο^ολωτατον άν δχι άδϊ-νατον νό
είίριιγυμνά μοντέλα καί ευρίσκε¬
ται είς την οτνχίνκην νά •πηγαίντ;
εις τα δημοσία λουτΐρά διά νά βλέ¬
πη τοιοΰτα.
Ό Ντί«ρερ κατενόει όντως ότι
ή σϊτουδή τοΰ γυμνοΰ ύπήρξΐ χα&
θά είνε πάντοτε πάντοτε ή αληθής
δοοαμασίια κχαί τό μέτρον ενός καλ¬
λιτέχνου. Σχετικώς οννέγραψε
και πραγιματείαν περί της Άρμο-
νιας τοΰ ανθρωπίνου σώματος, ή
όποία μεχρι σήμερον άκόμη είνε
λαμπρα.
Είς τό έργον τοϋ Ντύραο, πε¬
ρισσότερον παντός οδΐλο/ιί μάς
θελγει ή διηνεκής προσπά&ειά
τού νά συμΐβιβάση την λατιηκήν
γαλήνην καί άρμονίαν μέ τόν άδι-
άλλακτον πραγματικόν τοΰ Βοο-
ρα.
Ε% την μντιμιτν τον μεγάλον
τούτον κχχλ?ατέχνου μεγαλοπρε-
πεις εορταί ετελέσθησαν είς την
Νυρερβέργην σημειοΰσαι την Ι'-
ναρξιν τκχΰ «Ντύρρεργιαρ», τού
« Ετους τοΰ Ντύρερ». Αί εορταί
πΕριλάμβανον έκθεσεις -ρων έρ¬
γων τοΰ ζωγράφου καί προσκννή,
ματα είς την οικίαν άς την οποίαν
απέθιΐνε.
ΒΒΙΌΟΕΡΟΕΤ, ΟΟΝΝΓ—Γ
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται υ¬
πό των άντιπροσώπων μα- Μβ1α8
αηά ΡβΓβζ, 853 Μβϊη 81.
( 'Επάνω είς την καλλιτέραν ηλ·.
κίαν τής ώρίμον δράσεώς; άνήρ.
παοΐν αιφνιδίως ό τζανάτος τον
καθηγητήν των Ματ3»τιιατικών έν
τώ 'Εθνικω Πανεϊτιστηαίφ Γε¬
ώργιον Ριεμοϋνδον. Ή Ελλάς χά.
νει ενα των όλιγίστων μαθη,ιια-
τικων έπιοτημΟΛ'ων της, τό Πα-
νεπιστήμιον ενχ των άρίσπον καί
έργατηκωτερων κα·θτ|γητών τού
κβί ημείς οί επί μακράν σειράν έ-
τών συνάδελφοί τού ενα των ζαλ-
λιτέρων μας συνεργατών καί φί-
λων.
Άπό αυτής της εν τω Πρα/.η-
κώ Λυκείίο φοιτήσεώ; τού ήρχισε
νά δεικνι'νη ό Γ. Ρεμοΰνδο;" Ϊ6ι-
αιτέραν κλίσιν καί αγάπην είς τα
μοτθτίΐιατικά. Φοιτήσα; είτα εί;
την Μαθηματικήν Σχολήν τοΰ Έ-
νικοΰ ΠανΕςπκττηιμίον ε&ειξ«ν ε¬
ξαιρετικήν επίδοσιν εις τα; σπου-
δάς αυτοΰ μετά την αποπεράτω¬
σιν των οποίων έστάλη {«πό τής
Κυβερνήσεως ΰπότροφο; εις την
'Εσίπερίαν. Έν Παρισ.'οι; διη-
κουσεν έϊπί τετραετίαν μαθήματα
είς την Σοριβόννην καί άνηγορεν-
■θη διδακτωρ τοϋ Π ανετισττ^ιί-
ου τούτου κατά τό 1906 μέ λίαν
σημαντΐΓ/ήν δΕοτριβήν αναφερο¬
μένην είς τάς ρ&ζας των άλγεβρο-
ε»δών οηηΌρτήσίΐων. Την εργασί¬
αν ταύτην έπτριοίΛΐί^Γίθΐ σειρά
πρωτοτΰπων εργασιών άναφερο-
μένων κατά τό πλείστον είς την
θεωρίαν των Αναλυτικών συναρ-
τήσεων.
Τό Εθνικήν Πανεπιστήμιον
έξέλεξεν αυτόν ως καθηγητήν
τής Ανωτέρας Άναλ·ί>σεω; κατά
τό 1912 απού καΐ έξη/.οί.ούθηο-ε
παρέχον μέχρι σήμερον την π»-
λύτιμον καί καρποφόρον ρντο'ϋ
ιδιδαίσ'καλίαν έπεκτείνα; χ
κώς τα δρια των μέχρι^τής
χής τού διδασκομένων έν ν~) ήμε-
τέρο_) Π ανεπιστημίω έκ τοΰ σπου-
δαίιον τούτον κλάοου. Λιετέ/οει
πρός τούτοις καθηγιιΐτής έν τώ
'Εύνικω Μετσθβίω Πολιττίχνείίι).
Διά των έ^πι'στημονικάνν αύτοΰ δη-
μοσιεύσεων εις τα ξένα ααθημα-
τικά περιοδικά καθως καί διά της
συ(.ιμετοχης τού είς τα διεθνη μα-
•θηματΐκά συνέδρΐα κα'τέστη(τε
γνωστήν την 'Ελληνκχΐήν 'Επιστή-
νην εις τόν εξ<» έίπιστΓ,μονικόν κόο^ιιον, πλείστων έκ των ιιαθημα- τνχών Έταιρειών τοΰ όπ-οίου υ¬ πήρξεν ένεργόν μέλος. Τόν χα- ρακτήρα τοΰ μεταστάντος ίί)? άν- θρώπου έν γένει διέκρινίν -ευΐι- κρίνεια καί <6αθεία ενγένεια αΐ¬ τινες τόν κα-θίστων Ιπί τοσούτον προσφιλή είς πάντας τού; συνά¬ δελφον; τού ωστε νά αίσθάνων- ται οΰτοι πραγματικήν έττί τίί &· ?ί όδ η Νικόλ. Χατζιδάκη^ ρβ]ε,ένο ατους ξ τευμένους "Ελληνας της 'Αή) Καί σφίγγουν την καρΐδιά τους Μέ τή οτβέψν θολή, συγνεφιασμενη, Οί μετανάστες, αγνωρθί καΐ ξέναι, Σ' αλλους τόπους την τΰχη άναζη- τάνε. Κι' αν άπό μέσα κλαίνί χαχ πονάνί, την ευτυχία, τή ,χαρά πονχαν πλα- σμένη, Ν« τη θτοροΰν μπροστά τους ΛεΦαμ- μένη, .... Δέ αυλλογιοΰνται τώ««, ληομο- νάνε.... Τα καράβια στό μώλο κι' άναμένουν Άκ'^ώρα τή ψνχη νά τα|«ιιδ€·ψονν Κι' όσο πάνε γεμίζο»»ν κ«ΐ πληθαι- νονν.... ωρα μισεμοΰ καί θά κουρ- οέψουν Τ' άχνάρια μιάς χαράς π' «λησμονή*!! Πέρα.... μακρυά.... στής ξενητει- άς τή Ληθή... 'Ελ. θεόφιλος
ΓΡΑΜΜΑΤΑ~ΤΕΧΝΑΙ~£ΠΙΧΤΠΜΑΙ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΑΠΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟΝ ΤΟΥ ΟΛΜΟΥ
Τί «ρέ-πει νά. γίνη
Κατά τόν παρελθόντα' Σεπτέμ¬
βριον, ότε έγινεν άνάβασις εις τόν
' Ολυμπον, έπωφελήιθην τής ενζαι-
ρίας νά λά6ω μέρος καί ίγώ μέ
τί»ν σκοπόν νά έξετάσω υπο ποίας
σννθήκα; ήτο δυνατόν νά ιδρύθη
ίκεϊ άστεροσκοπρίον ή'νετεωρολο-
γυκός σταθμός. Είνε περιττόν νά
ύπαμνήσω την χρη·σιμότη(τα, την ο¬
ποίαν ήθελεν εχει εν τοιούτου εί¬
δον; άοτεροσκοπεϊον. Άρκεΐ νά ά-
ναφέρω ότι έν Εΐ'θώπτι υπάρχη
·ϊ|δη τεσσαρακοντάς τοιούτων ΰψ
λ θ ό
|η ρ ψν
λών σταθμόν, άπό τοϋ Χόχενπάί-
ρειιπεργκ εν Μπαρρέν είς ίίψος
994 μέτρων μέχρι τού 'Ελβρουζ έν
τω Καυκάσω (τοϋ βράχου τοΰ
Προαη·θ©ως δεσμώτον κατά την
μυθολογίαν) είς ίΗ|>ος .%."6 μέτρων
καί τό οποίον είναι τό ίτψιστόν των
Εύραχπαϊκών άστεροσκοπείων. Με-
τά τό άστεροσκοοτείον τοΰ 'Ελι6-
ροίζ ερχβται τό τοΰ Λευκόν "0-
ρους των "Αλπεων εις υψος 3365
μετρων, ακολούθως τό τοϋ 'Αγίον
Θεοδσύλου έν τη Ελβετία, υψος
3330 μέτρων, τό τοΰ Σόννμπλικ
ΐν Αυστρία, 3095 μέτρα, παρα τό
ΣάλτσιΐΛονργκ, τό τής Αίτνης έν
Σικελία 2950 μέτρα, καί τό Πίκ
ντέ Μιντί είς τα Πυοηναΐα 2859
(ΐίτρα. Τό τελευταΤον τουτο επι¬
σκέφθην δΰο φορά; ώς καί τό τον
Σόννμπλικ. Τα τελευταία ταϋτο
δύνανται νά χρησχμεύοΌυν ώς ύ-
πόδειγιμα διά τό άστεροσκοπεΐον
τό μέλλον νά Ιδρύθη έν Όλύμπω
τής Θεσσαλίας. "Οίαν τις βλέπη
ιν τοΰ πλησίον τάς υψηλοτέρας τοΰ
Όλνμπου κορυφάς, τόν θρόνον
τοΰ Διός, 2910 μετρα, τόν Μΰτι-
καν 1918 μέτρα, τό Σκολειό 2910
μέτρα, τό νΆγιον 'Ηλίαν 2787
μέτρα, ή πρώτη αυτόν έντύπϊοσις
ίΐνε^δτι τα μέρη ταυτα είναι αγρι-
α, εοημα, απολύτως άκατοίκι|τα
-/.αί ότι οί'δέν ανθρώπινον δν ηδύ¬
νατο νά αποφασίση όπως όριον
ταυτα δια κατοικίαν καί μάλιστα
κατά τόν χειμώνα.
Έν τούτοις ό Γάλλος στρατη-
γός Νανσονντΰ, ία.ρυτής τοΰ ά-
στρροττκοπείου τοΰ Π ίκ ντέ Μιντί,
τής υψηλοτέρας κιορνφή; των ύ-
|·»]λων Πυρηναίων, επέρασε πολ-
λοΰ; χειμώνος χωρίς νά τοΰ συμβή
τι δυσάρεστον. Τό άστεροσκοπεϊ-
ον τοΰ Σόννιμπλικ, ύψηλότερον τοΰ
Όλΰαπου, κατοικεΐται καθ' όλον
τό ετος.
Σχβδόν καθ' όλας τάς ίδρΰσει:
των υψηλων άστεροσχ.οπείων προ-
ηγήθηβαν σταθμοί ή μετεωρολσγι-
κά φορεϊα, στηθέντα εκατοντάδας
τινών μέτρων χαμηλότερον της ό-
ραστικής εγκαταστάσεως. Τοΰ ά-
οτρροσκοπείου τοΰ Λευκόν "Ορου;
'ιδρυθέντος υπό τοΰ Μ. Βαλλώ,προ
ηγήθη ό υπό τοΰ Ρονντιέ Ρόςς
στα'θμός κατά 445 μέτρα χαμηλό-
τίρα. Δηλαδή οί δευτερευούη; τά¬
ξεως προσωρινοί οντοι σταθμοί
δύνανται νά ίδρνθωσι ταχέως, κα¬
θόσον θά έχωσιν άπλοΰν χαρα/τή-
ρα, ένώ ή επι των ύψηλων πορν-
φών εγκαθίδρυσις μετεωρολογι-
κοΰ σταθαοΰ άςπΜΜ,τεΐ εργασίαν
βραδύτερον καί οικοδομήν στερε-
ωτέραν, όντως ωστε νά ανθίστα¬
ται είς τα καταστρεπτικά οτοιχιϊα.
τής φύσεως.
Τό επί των κορυφών άστεροσκο-
πείον συνίσταται γενικώς έκ κυ-
κλικοΰ πύργου ή μιάς θέσεως διό
τα άπαοαίτητα ό'ργανα καί μιάς
κατοιν.ίας ίδρυμένης νπό την κο-
ρυφήν, ή όποία ξχη συγκοιν-ωνί-
αν μετά τής πρώτης δι' ΰπσγζ'υκ
δι οδόν.
Ιίκατοικία περκλαμβάνει ενα
ίργαστήριον, δωμάτια διά κοιτώ-
νας των παρατηρητήν, αποθήκην
τροφίμων καί δύο αΐδ»'»ας χρη-
σΐ|ΐευούσας ώς καταφύγιον των
περιηγητών, εις τάς οποίας ούτοι
ευρίσκουν κλίνην, στρωμνήιν κοί
■θε'ρμανσιν διά πετρΐλαιοθΐριιά-
οτο»;. Θ«ι>ρω ότι Ης; τόν ^Ολ
πον διά νά κατορθωθίί νά έγκατα-
σταθϋ πλήρες αοτεροσικοπεϊον α¬
νάλογον πρός τό τοΰ Σόννμ.τλικ
καί τοΰ Πίκ ντέ Μιντί, θά χρεια¬
σθούν τρία ή τέσσαρα ϋτη, καθό¬
τι δέν είναι δυνατόν νά γίνεται συ-
νρχής έργασία ειμή μόνον επί τέσ¬
σαρας μήνας κατ' ετος.
Δύο σημεΐα έξέλεξα διά νά τε-
Οώσιν (Α πρωτοι μετεωρολογικοί
σταθμοί. Τό πρώτον είναι πρός
την Ανατολικήν πλευρόν, την
βλέττουσαν πρός τόν κόλπον της
Θεσσαλονίκης, τό δ' έτερον πρός
την Δυτικήν πλευρόν, άνωθεν τοΰ
στενοΰ της Πέτρας. Ό πρώτος
θά έγκατασταιθη είς την μονήν τοϋ
Άγίου Διονυσίου (η>. 782 ιιε-
τρων), καί ό δεύτερος είς τό χω¬
ρίον Κοκκιναπίλό (ίτψ. 1180 με-
τρων). Αμφότεροι θά ευρίσκων¬
ται είς πλήρει ένότητα. Λογαριά-
ζω ότι την άνοιξιν τοΰ έ'τους
1929 θά ^τελεοτθοΰν τα έγκαίνια
τοϋ δευτέρου τούτου σταΒμοΰ, τοΰ
όποίου τα δργανα εχουν ηδη ε-
Εεΰρεθΐί καί είναι διαΦέσιμα έν
Παρισίοις. Τα δργανα ταυτα, και
νουργή έννοεΐται, είναι: εν βαρό-
μετρον, εν ύετόμετρον, εν ύγρό-
μετρον, καί εν άνεμόμετρον. Σταθ¬
μός τοιάυτης δευτερευούσης τά¬
ξεως δέν εχει ανάγκην περισσοτέ¬
ρων δργανων. Αί είς τούς στα!&-
μοτΰς τούτους, τοΰ Κοκκινοπλοΰ
καί τοΰ Άγίου Διονυσίου, εργασί¬
αι δύνανται νά γίνωνται καβ' όλον
σχεδόν τό ετος καί αί γραφικαί
παρατηρττεις- νά στέλλ.ωνται τα/.τι-
κώς είς την 'ΕλασΌχϋνα καί τό Λι-
τόχωρον, έκ τοι'ττων δέ των ;τόλε-
ο>ν νά άνακοινώνται αυται τηλε¬
γραφικώς είς τό άστεροσκοΐτείον
των ^·ιτηνών. 'Εαν δ' αί τοπικαί
συνθήκαι έπχτρέπονν, κατά την
αύτην εποχήν θά αρχίσουν καί αί
μελέται διά την ίδρυσιν τοΰ επί
μιάς των ύψίστων κοονφων τοΰ Ό-
λ ί έλ
λυμπου
έ
αέλλον-
μ ρ,
τος νά έςροδιασ^η αέ δλα τα άναγ-
καιοΰντα
8. ΧΙΜΕΝΕΖ
Είς την Κινεζικην διάλεκτον
μιά στιγμή επάνω άπό μιά γραιι-
^ι)ή σημαίνει δνωθεν, ή ίοια στιγ¬
μή άπό κάτω, κάτωθεν. Γραμμή
κομ).ιένη στή μεση άπό αλ?.η κά-
θετον σ-ημαίνει τό μέσον. ΤρεΤς
ανθρωποι ό ?νας πίοχα άπό "τόν
(ϊλ?νθ παριστάνουν τό ρήμα άκο-
λοχ»θω. Δύο μορφές γυναι<ών βαλμένες ή μία άπέναντι στή αλ- λη σημαίνουν φ»λονικία. Ό ή- λιος πίσω άπό ενα δενδρο σημαί¬ νει τήτν ανατολήν, ενα πονλί στή ορωληά τον τή δύσι. "Ενα μάτι καΐ νερο σημαίνουν τα δάκρι<α, μια πόρτΐαι κ' ενα αχτί τό ρήμα άτ.οΰω. Γενικώς όν; σημεΓα" της γραφης των Κινέζων χρτ>σιμοποι-
οΰνται δι«ςροοες είκόνες.
Στάοου άντ»<ρύ μόν, σάοχα. Ένοαρικωμίνη, άσάλίυτη όπτασία, Βασίλ4<»τα τοΰ κόσμον — Άθανασία, ('Ερωμένη τοΰ ΔάΛ-τε ή τοϋ Πίτς«^- κα). ΌαοίωμΛ τοΰ 'ΗλύσΗΧχυ Λ»ύ (ρωτίξει ΣτοχασμοΟ- πλασμένου άπό τή σμίλη Της φύσης, ννδΐ&Ίγτφΐ ηοΰ Σ' όρίζει (Μητέρα στοογτκιά, γυναϊκα, Φίλη...) Στάσου άνακρύ μου. Ή χαρά μου κλίνει Τό γόνυ, μπρός οτό θίΐό σου κάλλος -Κόνη, Σ\μ6ολο τής Ζωής. Οί γροιφές μου Ύό Των χαιρί-των οου: —Κάλλος, Σοτρία, Μεγ«λο>σύνη!
ΕΠΑΜ. ΘΕΟΦΙΛΟΣ
ι Ο ΕΚΛΙΠΟΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ
Σ
Ή Σινιορίτα Άγουέδα Άδόρνα, Ίσ.τανική καλλονή, καί ή ΔνΙς Νόννι Σήλδ,
Αγγλικη ^αλλονή, οίτινες θά άντιποοσωπεύσουν τάς χώρας των είς τόν
Διεθνη Διαγωνισμόν Καλλονης τοΰ Γκάλδεστον Τέξας.
ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ
ΑΛΜΠΡΕΧΤ ΝΤΥΡΕΡ
Την 6ην Απριλίου 1528, προ
τετρακοσίων δηλαδή έτων, άΐτέ-
θανεν είς την Ννρειίβέργην όποτ
εΐχε γενντ|θ·π την 21 ην Μάϊον
1471, ό "Αλμποεχτ Ντύρβρ.
ΜεγαΛοιπρεπεΐς έαρταί διωρ-
γανώβησ.αν κατά την εφετεινήν
ίπέτειον τοΰ -θανατον τοϋ μεγά-
λου καλλιτέχνου. Ό Ντύρεΐρ υ¬
πήρξεν δχι μόνον ό μεγαλειτέρας
ζωγράφος καί γλΰϋττης τής Γερ-
μανίσς εις μίαν εποχήν κατά την
οποίαν οί καλλιτέχναι έαετροΰντο
ιιέ τό μέτρον τοΰ Λεονάρδου καί
τοΰ Ραφαέλου, άλλά καί ό ά'ν-
•θ'ρωπος ό οποίος συνεκέντρωνεν
αλα τα ό^η^.ο<ητγ%ρουόιμ£λ'α χα- ρακτηριστικά στοΓχεΐα1 τής Γερ- μανιχης ψΐ'χής. Ήτο θετικός καί όμως εΐκράνταστος, σοβαρός καί τολμι^ρος, εύλαί6ής καί φθλσς της μουσικής, τού χορόν καί των δια- ^δάσεων, ανστηιρος ώς μα-θημα- τικός καί ετοιμος νά πετάξη άπό την πρα^,-τμιατιοοότηΓτα είς τό δνει- ρον...... Διά τόν Ντύοερ είχε λεχθη ό¬ τι ή μικροτέρα άξία τον ήτο ή τεχνη τού. Πράΐγυιατι είς την τέχνην τον φαίνεται έρωτεχ^μένος μέ την Ι¬ ταλίαν, πράγμα τό όποΤον διά τούς ΑονθηριαΛ'αύς τής έποχής έ- κείνης άπετέλει προδοισίαν. Υίός ενός πτωχόν κοσμηματο- γράφον Ονγγρικής καταγωγής καί προορίζομενος έξ άρχης νά γίνη καί αντος κοσμηματογρά- φος, κατώρθωσεν, επειτα άπό τριετη μαθήτευσιν παοά τίο ζο>-
γράφω Βόλγκεμοντ, νά μείντι'έ-
λεύθερος Τνα άκολοι.»θήση τό πά-
■θος τον διά την ζωγραφικήν.
Κατά τό πρώτον ταξείδιον ποΰ
ήννΐίθη νά κάμη, εΐκοσαετής μό-
λις, επέρασε τάς "Αλπεις καί κατ-
ήθϊ^ πρός την Β ενετίαν. Είς τό
ταξείδιον αΰτό άνενρε τάς πρώ¬
τας έμπνεύσεις τού καί τόν δρό¬
μον τόν οποίον έμελλε νά άκαλου-
•θήστ] ή τϊχνη τού.
'Η προσπαθεία τού ήτο να συιι-
φΛιώση την Ίταλικίήτν τέχνην μέ
την γερμανικήν. Τό διπλούν αύ-
τό στοιχείον τής τεχνοτροπίας τον
είνε λίαν καταηχτνές είς μερικοΰς
άπό τονς πρώτους πΐνακάς τού.
'Ολιγώτερον ομως (ραίνεται είς
τάς ξυλογραφίας τού.
Είς την Βενετίαν επανήλθεν ό
τΐ^ρ περί τα τέλη τοΰ 1505
καί έμεινεν έκεΐ αέχρι των άρχων
τοϋ 1507. 'Εχέί εξετέλεσε τόν πε¬
ρφημ, πίναικα τη; Παναγίας
μέ τό Κομ6ολόγιον, ή όποία ευρί¬
σκεται ηδη είς την Π ράγαν.
Είς την Βενετίαν ό Τζιοοάννι
Μπε'λλίινι ^δοη&ίθντούτηις· πλέον,
μετ&οη οαπΓθοΓροσώ-τως νά γνχορί-
ση τόν νεαρόν καλλιτέχνην, ό δ-
ποϊο; είχεν άρχίσιει νά γίνεται δι-
άσημος, Ιδίιως διά τάς ξυλογρα¬
φίας τον.
"Ολη δμως ή έργαισία τοΰ
Ντύρειρ γίνεταα, διά λογαριαισμόν
τον πινακοονλέντον Πιοκχάϊ-
μερ, ό οποίος προσκαίνεΐ τόν καλ¬
λιτέχνην είς την Νυρεμβήρνην.
Ό Ντύρερ δέν αποκρι'»πτει την
■θλίψιν τον διότι άναγκάζρται νά
εγκαταλείψη την Βενετίαν καί
Ιταλίαν, είς την οποίαν είχεν ηδη
κατατ/τήόοΐ.1 την γενιΐκήν συμπά-
θΐΐαν .
Οί μΈγαλι-εροι Ίταί^ί ζωγρά-
φοι της έποχής τον όμιλοΰν έπαι-
νετικώς διά τόν ξένον καίϋλιτε-
χνην. Καί ή άγάπη τον πρός την
Βενετίαν έξηγίϊται καί άπό μίαν
άλλην πρακ,τυκής φναεοις αιτίαν.
Είς την Ννρεροεργην τοΰ είνε
δυο^ολωτατον άν δχι άδϊ-νατον νό
είίριιγυμνά μοντέλα καί ευρίσκε¬
ται είς την οτνχίνκην νά •πηγαίντ;
εις τα δημοσία λουτΐρά διά νά βλέ¬
πη τοιοΰτα.
Ό Ντί«ρερ κατενόει όντως ότι
ή σϊτουδή τοΰ γυμνοΰ ύπήρξΐ χα&
θά είνε πάντοτε πάντοτε ή αληθής
δοοαμασίια κχαί τό μέτρον ενός καλ¬
λιτέχνου. Σχετικώς οννέγραψε
και πραγιματείαν περί της Άρμο-
νιας τοΰ ανθρωπίνου σώματος, ή
όποία μεχρι σήμερον άκόμη είνε
λαμπρα.
Είς τό έργον τοϋ Ντύραο, πε¬
ρισσότερον παντός οδΐλο/ιί μάς
θελγει ή διηνεκής προσπά&ειά
τού νά συμΐβιβάση την λατιηκήν
γαλήνην καί άρμονίαν μέ τόν άδι-
άλλακτον πραγματικόν τοΰ Βοο-
ρα.
Ε% την μντιμιτν τον μεγάλον
τούτον κχχλ?ατέχνου μεγαλοπρε-
πεις εορταί ετελέσθησαν είς την
Νυρερβέργην σημειοΰσαι την Ι'-
ναρξιν τκχΰ «Ντύρρεργιαρ», τού
« Ετους τοΰ Ντύρερ». Αί εορταί
πΕριλάμβανον έκθεσεις -ρων έρ¬
γων τοΰ ζωγράφου καί προσκννή,
ματα είς την οικίαν άς την οποίαν
απέθιΐνε.
ΒΒΙΌΟΕΡΟΕΤ, ΟΟΝΝΓ—Γ
Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται υ¬
πό των άντιπροσώπων μα- Μβ1α8
αηά ΡβΓβζ, 853 Μβϊη 81.
( 'Επάνω είς την καλλιτέραν ηλ·.
κίαν τής ώρίμον δράσεώς; άνήρ.
παοΐν αιφνιδίως ό τζανάτος τον
καθηγητήν των Ματ3»τιιατικών έν
τώ 'Εθνικω Πανεϊτιστηαίφ Γε¬
ώργιον Ριεμοϋνδον. Ή Ελλάς χά.
νει ενα των όλιγίστων μαθη,ιια-
τικων έπιοτημΟΛ'ων της, τό Πα-
νεπιστήμιον ενχ των άρίσπον καί
έργατηκωτερων κα·θτ|γητών τού
κβί ημείς οί επί μακράν σειράν έ-
τών συνάδελφοί τού ενα των ζαλ-
λιτέρων μας συνεργατών καί φί-
λων.
Άπό αυτής της εν τω Πρα/.η-
κώ Λυκείίο φοιτήσεώ; τού ήρχισε
νά δεικνι'νη ό Γ. Ρεμοΰνδο;" Ϊ6ι-
αιτέραν κλίσιν καί αγάπην είς τα
μοτθτίΐιατικά. Φοιτήσα; είτα εί;
την Μαθηματικήν Σχολήν τοΰ Έ-
νικοΰ ΠανΕςπκττηιμίον ε&ειξ«ν ε¬
ξαιρετικήν επίδοσιν εις τα; σπου-
δάς αυτοΰ μετά την αποπεράτω¬
σιν των οποίων έστάλη {«πό τής
Κυβερνήσεως ΰπότροφο; εις την
'Εσίπερίαν. Έν Παρισ.'οι; διη-
κουσεν έϊπί τετραετίαν μαθήματα
είς την Σοριβόννην καί άνηγορεν-
■θη διδακτωρ τοϋ Π ανετισττ^ιί-
ου τούτου κατά τό 1906 μέ λίαν
σημαντΐΓ/ήν δΕοτριβήν αναφερο¬
μένην είς τάς ρ&ζας των άλγεβρο-
ε»δών οηηΌρτήσίΐων. Την εργασί¬
αν ταύτην έπτριοίΛΐί^Γίθΐ σειρά
πρωτοτΰπων εργασιών άναφερο-
μένων κατά τό πλείστον είς την
θεωρίαν των Αναλυτικών συναρ-
τήσεων.
Τό Εθνικήν Πανεπιστήμιον
έξέλεξεν αυτόν ως καθηγητήν
τής Ανωτέρας Άναλ·ί>σεω; κατά
τό 1912 απού καΐ έξη/.οί.ούθηο-ε
παρέχον μέχρι σήμερον την π»-
λύτιμον καί καρποφόρον ρντο'ϋ
ιδιδαίσ'καλίαν έπεκτείνα; χ
κώς τα δρια των μέχρι^τής
χής τού διδασκομένων έν ν~) ήμε-
τέρο_) Π ανεπιστημίω έκ τοΰ σπου-
δαίιον τούτον κλάοου. Λιετέ/οει
πρός τούτοις καθηγιιΐτής έν τώ
'Εύνικω Μετσθβίω Πολιττίχνείίι).
Διά των έ^πι'στημονικάνν αύτοΰ δη-
μοσιεύσεων εις τα ξένα ααθημα-
τικά περιοδικά καθως καί διά της
συ(.ιμετοχης τού είς τα διεθνη μα-
•θηματΐκά συνέδρΐα κα'τέστη(τε
γνωστήν την 'Ελληνκχΐήν 'Επιστή-
νην εις τόν εξ<» έίπιστΓ,μονικόν κόο^ιιον, πλείστων έκ των ιιαθημα- τνχών Έταιρειών τοΰ όπ-οίου υ¬ πήρξεν ένεργόν μέλος. Τόν χα- ρακτήρα τοΰ μεταστάντος ίί)? άν- θρώπου έν γένει διέκρινίν -ευΐι- κρίνεια καί <6αθεία ενγένεια αΐ¬ τινες τόν κα-θίστων Ιπί τοσούτον προσφιλή είς πάντας τού; συνά¬ δελφον; τού ωστε νά αίσθάνων- ται οΰτοι πραγματικήν έττί τίί &· ?ί όδ η Νικόλ. Χατζιδάκη^ ρβ]ε,ένο ατους ξ τευμένους "Ελληνας της 'Αή) Καί σφίγγουν την καρΐδιά τους Μέ τή οτβέψν θολή, συγνεφιασμενη, Οί μετανάστες, αγνωρθί καΐ ξέναι, Σ' αλλους τόπους την τΰχη άναζη- τάνε. Κι' αν άπό μέσα κλαίνί χαχ πονάνί, την ευτυχία, τή ,χαρά πονχαν πλα- σμένη, Ν« τη θτοροΰν μπροστά τους ΛεΦαμ- μένη, .... Δέ αυλλογιοΰνται τώ««, ληομο- νάνε.... Τα καράβια στό μώλο κι' άναμένουν Άκ'^ώρα τή ψνχη νά τα|«ιιδ€·ψονν Κι' όσο πάνε γεμίζο»»ν κ«ΐ πληθαι- νονν.... ωρα μισεμοΰ καί θά κουρ- οέψουν Τ' άχνάρια μιάς χαράς π' «λησμονή*!! Πέρα.... μακρυά.... στής ξενητει- άς τή Ληθή... 'Ελ. θεόφιλος
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1929.
15
Η ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΩΝ ΡΟΤΣΙΛΔ
ΕΝΕΠΛΙΞΑΝ ΤΟΝ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΑ ΚΑΙ ΕΙΧΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ
Τ1ΪΝ ΤΟΝ ΜΕΤΤΕΡΝΙΧ.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Άποίλιος.—
Ή σύγχρονος κοινωνία εχει
καταληφθή άπό μίαν περίεργον
αδυναμίαν διά τα ίστορικά 6ι6λία
ν.αί ιδίως δ»ά τάς βιογραφίας. Αί
ι-ν.ίνόσει; αί οποίαι πραγματεύον-
ταΐ περί τοϋ βίον καί των έργων
των μεγάΊλων ίστορικών προσωοη-
κοτήτων εχουν τόσον πολλαπλα-
σια<τθϋ εσχάτως (δστε^ καί μοναι των δύνανται νά άτϋοτελέσονν ΐϋ.συσκοτάτιγν βιβλιοθήκην. Ώς ήτο επόμενον δέν ήργηΐΐε νά έ- ξαντληθη ή σειρά των έξαιρετι- κών φνσοογνα>μιών, αΐτινες διέ-
πικψαν είς την πολιτικήν, τόν
στρατόν, τάς επιστήμας: καί την
•/ι/λλιτεχνίαν, διά τουτο και οί σνγ-
γοαφεϊς ήρχισαν νά οαχολοϋνται
-/αι »έ τοϋς άλλον; κλάδους τής
/οινωνικής δράσεώς. Έννοπται ό¬
τι πολλαί άπό τάς^ διιογραψίας
ταύτας στεροϋνται έ'δΐΛ<τ>έροντος
?αι οέν έξι·πηρετοϋν ειμή τσνς
Ηΐ.τορι.ν.ονς σκ,οπσΰς των έκδοτών.
Ό κάμης Κάρπι εΐχε την καλήν
ΐ-μ.τνευσιν νά ίκίέξϊΐ ώς θέμα τοϋ
βιβλίον την ιστορίαν τής οικογε¬
νείας ΡότοΊλδ. Ή έκλογή τοϋ εί¬
νε ποάγματι Ιπιτνχής διότι ποό-
νίΐται πεοί τής ΐσχι,'ροτέρας; οικο-
νύηικής' δνναστείας την ότκοίαν
πδε ποτέ ό κόσμος. Ή εξέλιξις.
των Ρότσιλδ αποτελεί άϊιοθαήια-
στον φαινόμενον. "Ή ιαγαλίΐιτε'ρα
ορ έπιτνχία τοϋ σνγγραφέως σνν-
ίαταται είς τό δή κατώρθωσε νά
συγκεντρώση τα απαιτουμένη
στοιχεΐα. άπό τα όποΐα άΐτο>3ει-
-/νύεται πως ό ασηΊβος άργυρα-
ιιοΛοός της έβραΐκής συνοικίας
τής Φραγκφσύρτης έφθασε νά
σχηματίση τεραστίαν περιουσίαν
/«ι νά καταστή ίδρυτης μ»άς των
.πλέον δαίθυπλούτων και Ίσχυρών
οΐκ,ογενειων της Εϋρώπης.
Ό κάμης Κόρπι σπϊνδει ενθΰς
εξ άρχης νά δηλώση ότι ή οίκο-
γένεια Ρότσιλιδ δέν τοϋ έττέταε-
ι|^νά μελετήση τα ιδιαιτέρα άο-
γηά της. τα όποϊα ήσαν κλειστά
£ΐς πάντα ξένον. Διά τουτο κατέ¬
φυγεν εί; οΚλας έγκύροι»ς πηγάς
ιδίως δέ είς τα άοχεΐα τοΰ Β?-
ρολίνου κιαΐ τής Βιέννης, τα όποϊ-
α έ.τί τρία κβΐ ήμισυ ετη ήρεύνη-
σε με όλην την άτΓ.αιπ:ονμένην έπι-
[ΐρλειαν καί προσοχήν. Αι προσ¬
πάθειαι τού δέ νεμειναν ανευ άπο-
τΐλέσματθος, διότι επέτυχε νά σνγ-
*εντρώση την ύλην ή όποία τοϋ
επέτρεψε νά συγγράψη την «ι¬
στορίαν · της παντοδα»λ»άμου οικο¬
γενείας ήτις έκ, τοϋ αφανοϋς εξή¬
σκησε μεγίοπην επίδρασιν επί των
^'χων τοϋ κόμσυ καί ή όποία δια-
τΐ|ρεϊται μίχρι των ημερών μας*.
Ο συγγραφεύς θεωοεϊ έπίσης
'ϊ-ταραίτητον νά δνΡνώσΐ) δτι «ί)
ίΐοττου είνε γραμμένη μέ τε-
α·μερ«λ.ηη4·ίαΓν· καί δτΐ) δέν
^7. ύπ' ΰψει τού ειμή την αλή¬
θειαν».
Ουδείς ύπάρ(χει χ^γος νά «μ-
Φ'&άΊλ.τν τις τα?ρί της είλικρινείας
τεϋ κιόμΓΛΤος Κόρπι άφοϋ μ«λι-
"Τα τό &ι.6λίιον τού δέν περιέγει
(ΤχΛι,α ή κρίσεις περί της 5ρά-
"'ίΐος τοϋ 6π' αυτού βιογραφουμέ-
νοΐ'. Τό γεγονός ότι τα μελη τής
οικογενείας ταύττις—τουλάχιστον
ό Ίορυτής καί οί θειμελιωταί τη;
"^-δΐίκρίθησαΐν διά την οΐκονομι-
κ(}ν ΐδιοψιπαν των δέν δύναται
ν« έκΛηφθη ώς μερολττ|ηα. Διά
νά κατο^θοώσυν οί Ρότσιλδ νά έ-
ίέλθονν άπο ττ}ν Γβραϊκήν συνοι-
^ίαν τα)ν) να «ναΐοε,χ^οϋν καί νά
«νέλθουν είς τα ενρωΐταϊκά άνά-
^τορα, επρεπε νά ήσαν προικι-
σ(^νοι μέ 'έξο:ι.ρετικήν αντίληψιν
ν-αί ι»έ άκατάδληΐθν Οάρρος. Ή
(ικρίι&Ξ1α τών άνωτέρο) είνε κατα-
•Τ/ανής ωστε νά μή χρειάίωνται
(^-ας άπ»διείΗεις ' π?.ήν εκείνον·
τα; ο.τοίας παι>οχ·σιάζει αυτή α?-
^1 ή πο/αντχιιδτκ δράσις «όν.
Ο κόμης Κορπι διήρεσε τό ϊο-
7ον τού είς δύο μέρη. Πς τό πρώ¬
τον πραγαατεΰεται την μεταξύ
τοί 1770 καί 1830 .τερίοδον κα-|
τ οποίαν οί Ρότσιλδ έδημι-'
καί έπαγίωσαν την θέ¬
σιν των. Είς τό δεύτερον περι-
γράφει τόν ρόλον τόν οποίον ε-
παιξεν ^ ή οΐκογένεια αί'τη κατά
τ« {«τέπειτα ετη μεχρι σήιιερον.
Επισης ό^ σιτρ/ραφευς άποκαλύ-
πτει δτν ύφίσταντΐο στενώταται
σχέσει; μεχαξύ τοϋ ΟίκουΡότσιλί»
κ«ι των περιςρημιοτέρων άνδοων
ταΐ δΓ/θττου ένάτου αιώνος, ίδί-
ως δέ μετά τοϋ Καΐδούρ, τοϋ Να-
παλέοντος Γ', τοϋ Δισραέλι, τοΰ
Βίσμαγκ, τοΰ αχτοκράΐτορος
Φραγκίσκον Ίαισήφ καί τοϋ Γου¬
λιέλμου τοϋ Β'. Καί είς τάς δύο
ταύτας περιόδους η οα&όπ/.ου-
τος αντη. οϊκογένεια, ήτις άνε φα¬
νή άτό τό «γκέττο» της Φραγν.-
φαρρτης έττέδρασε βπ!ον5οαοτα'τα
επί τών τνχών τής Εύρώαης.
Κατά την άναδίψησιν τών
ποο>5σικΛν καί «ύστριακών αρ-
χείων, ό κόμη.; Κόρπι άνε7.άλν»;>εν
πσλλάς; έπι^τοιλάς, τάς οποίας οί
Ρότσιλΰ άπηί'(>υναν πρός διαφό¬
ρους ^ιεγΑας .τροοχοπικότίΐτας
τή; τΑ.νταίας εκατονταετηρίδο;.
Έκ τών άνίΰΓτέρω έπιστοίνών ν,α-
ταφαίν-ται δτι οί Ισραηλιται οΰ-
τοι τοαπεζϊται νΛτώοθωΛ'αν νά ε-
χονν ύποχείριόν των τόν αΐ.'στρια-
κόν καγκελλάρΐιον Μέττερνιχ, ό¬
στις, μετά τοίς ΝαΛολεοντείους
πο,ΙέΜίβυς, ένέπνεε τάς Κυβερνή-
σεις*δλη; της Εύρώπης.
' Η3.έ;ις «Ρότσι}]5» είνε γερ-
μανική καί σημαίνει έρνθρόν ση¬
μείον. ΕΓις την έορα'Οκήν σΐ'νοι-
κίαν τής Φραγκφούρτης τα σπί-
τια τίσν Ίσραηλιτόνν έφερον παρ-
όμοια ε^ρωιια διακριτιν.ά σημεϊα.
Ή οίκογένεια ΡόΐσΟ.δ διέμενεν
είς τίρν οικίαν μέ έρνθρόν σημεί¬
ον καί εις την σύμΐπτοοσιν ταύτιγν
όφείλει καί τό όναμά τη-ς.
Ό πρόχιΐος γνωστός ςΐρόγονός
της είνε ό '1<ταάκ Έλσανάν. όστις έφθασε τω 1585, είς τό «γκεττβ» τής ΦρκχγρΛτχτύρτης. Ό άνθρω- πος αΰτός «ατώκησε είς οικίαν μέ έρΐ'&ρόν σημα καί οί όμόψχΑοί τού προσε'θετον είς τό δνομά τού την λεπτομέρειαν ταύτην. Μετά ενα πΕρίπου αίώνα, ό ά- πόγονός τού 6 Ναφθαλιμ Έ«τς, «ίοϋ Ρόττεν Σίλδ» εγκατέ>νειι4»ε τό
παλαιόν κτίριον άπό τό οποίον ώ-
νομάσ&η ή οίκηγένεια καί κατώ-
κηοε είς την υπό τό ονομα«Λά-
ους Ίντερ-φάουχρ» ΐΛχίαν. Άπό
Ό Έδοοαρϊ Γο·^<ττ Μπράουνιγκ, ό γνωστάς «Ντάντν» της Νεας Υ- ά ωογρ^ι ό γνωστάς « δρ*ης **τά αν Ή ήθοποιός Βίκφρεδ Μπάρρυ, ή όποία ένυμφεύθη τόν βαρώνον Τζιόοτζιο Μάριο Ντέ Σουριάνι, ακόλουθον τής Ίταλικής Πρεσβείας. την έπαχή<ν εκείνην ή ο&%ογένεια προσέλα&ε τό 3νομα Ρότσιλδ. "'Η άνώ5ει|ις δαως τώνΡότσιλδ άοχίζει άπό τοϋ 1755 όφειλ.εται δέ είς τόν Μεγιέρ "ΑιμσελΡότσΛδ Οΰτο; ίάΐί ανεν όρτρανός εί; ηλι¬ κίαν δώ&ε/.α έτών, ιΐλλ' έν τώ με- ταξύ είχε μάθη τό έπάγγε/.μα τχχϋ | άργυοαμοι>οοϋ. Κατά^ την εποχήν
έκείνιν ή έργοΐσία αντη. ΐΐτο ΐτρο-
σο'δαφό^ος διότι ε-οάστη Γερμα-
νική ήγεμΐονία εΐχε κσΐ Ίδιαίτιερον
νόμιοιιά,'δοχ>ι δέ "έταξί'δενον ήσαν
ύποχρείαμέλΌΐ νά οΜΑΧ,ονν τα.
χρήματά των προτοϋ φύγονν.
"'Ο νεαρός Μεγιέρ "Αιισελ εΐ-
χιεν ά.τοκ.τήισει μεγαΛην πείραν
εις τα νσιιίσματα, δταν πριοσελή-
φθη είς τό κατ«στημα κάΛοιου
σνγγενοϋς τού ΌΛΛεγχάϊμ, συνέ-
πεσε νά γνωρίση Γνα στραττι-
γόν όστις ήτο μανιώδη; συ?λέ-
κτης νοαισιιάτιων. Ό,'ΊΛ'ωτέρω
στρατηγό; σΐ'Λ'εδέετο «ί τόν ή-
νειμονεύοντα' Δοΐτ/.σ τής ΓΈσσης;
και «ατ' αυτόν τόν τρόπον ό
Ρότσιλδ ί>ρχι<τε νά έρχεται είς επ¬ αφήν μέ τούς κραταιούς οΐκους τή^ Εΰοώπης. Ό δσύξ τής "Εοχτης ήτο ^· (ϊης σνλλέκτης νοαισιιάτίιΛ'. Ό Μέγιερ "Αμσελ ως εΐδικό; έκί.ή- να προσφέρη τάς ΐ ήό ί ύ η ς ^ ίς τόν ήγεμόνη καί ύπήρΕεν άρ- ή δά ά έ>Λθ
•κετά εί··τ·υής διά νά έκ, ^ .,
την παροΐΗΤΐασ'θεΐσαν είς ΐαυτόν
υκαιρίαν. Διά της ΰπομονής καί
τής τιμιότητός τού κατώρθωσε νά
κερδίση τί(ν εμπιστοσύνην τοϋ
δουκός καί νά καιταΌ-τί) ό κυριώ¬
τερος οίκονομιικός σύτΐβσυλος.
Βραούτερν δταν δ Ναπολέων κα-
τέκτησ& τόν Άνόβεριον, ό δέ δσύξ Ι
έξηναγκόσθ'η νά φύγτι, είς τόν
Ρότσιλδ ανετέθη ή 5ιοίχη(σις και
ή φύλαξις τής ήγβμοιηκης περιου¬
σίας.
Τό γεγονός τουτο έπί'τρεν.)'εν
είς τόν Ρότσιλδ νά θέση τάς πρώ¬
τας τον "βάσεις τής μεγάλης τού
περηοχ'σίας. Βαίθμήδόν μέ την υ¬
ποστήριξιν τοϋ ίτγεμόνος ΐδρυσε
τραπεζιτι-/ών κατάστημα τό οποί¬
ον ταχέως άπέχτιγη φήμην. 'Η.
ίπχτι·χία τοϋ προγόνον τούτου τής
πανισχι»ρου ο'ικογενείας είνε ίδΐαι-
τέραι; προσοχής. διότι κοπά την
εποχήν εκείνην ή θέσις των Ίσ-
ραΓλιτών είς τ»ιν Γερμανίαν ήτο
ποί.ύ δυσάρεστος. Οί Έ^ραΐοιΐ ο-
υι μόνον ύπεχρεοϋνΐρ νά ιιήν έ-
ξέρχϊοντα.'ΐ άπω τί]ν συνοικίαν
των. ά3λ' επί πλέον υφίσταντο έ-
ξευτελισμο.ύς καί διοτγιιονς. ·
Ό Μέγιερ "Αμσελ Ρότσι}^ έ-
ννμφενθ'η ΐήιν θιί'ατέρα τοϋΒόλοί.
ΣονΊομώντος ΣΛΐάππερ, Γοδδοχι-
λαν. Άπό τόν γάμον τοϋτον απέ¬
κτησε πέντε υίοΰς καί πολ).άς θυ-
γατέρας. Άργότι:!ρα. ό κόσαος έ-
πίχττευεν ενα Λαράδοξον α>ίά χα-
ρακτηριστικον θρϋ?Λν. 'Ελ^έχ-ίτη
δηλαδή δτι δ Μέγιερ "Α^ι/τε/
Ρότσιλδ, δτον ησθάνθη τόν θάνα¬
τόν τοΐ' εκάλεσε τούς νΐοΰς τού
καί «διεμεινεν είς αντσνς την Ε>-
ρώπη,ν». Καί είς τόν Ν αθαν εδω-
σε τό Λονδίνον, είς τόν "Α,μσελ
Μέγιερ την Φραγκ'φθ'ΰρτην, είς
τόν Ίάν.ο>6ον τό Παρίσι, είς τδν
ΣολθΜωντα τΐιν Βιέννΐ|ν καί τόν
Κάρολον την Νεάπολιν.
Ό Ν αθαν ύ-τήρξεν ή διαπρε-
πεστέρα φυστογναχμία της οίκογε-
νείας. Είς την μεγάλην ίκανότη-
τά τού όο>είλετατ κυρίως ή ·κιατα-
πλττκτικη ανοδος τοΰ ΤραπεζικοΟ
τούτου οΐκου.
Κατά τό 1800, 6 Μεγιέρ "Αμ¬
σελ, πατήρ, καττεΐχε την δεκάτην
·θέ<ην μεταξύ τών πλουσιοπερωγ Ίΐσραηλιτών της Φραγκφούρτης. ,"Ολίγα ετη κατόπιν εΐχε άνέλθει είς την π:ρώτην βίίθμίδα, άφήσας πολΰ οπίσω τούς αλλονς. Έν τού- τοιςή τεραΌτία αύξησις της -πίΐ-ρι- ουσδας τών Ρότσιλδ είνε έργον τών υ'ιών τού. Ό Νάτθαν: μόλις ?»το είκοσιτρΐίτής δταν μετέβη είς τό Λονδίνον και μέ κεφάλαιον 20.000 λιρών ήρχκτε νά έπιοίδε- ται είς διοκρόρους εμπορικάς ερ¬ γασίας. 'Εντός όλίγίον έτών κατώρθω¬ σε νά γίνη δ άνεπίσηιμος σύμβσυ- λος τοΰ ύπουργείου των Οίκονομι- κών τής Αγγλίας, εί; αυτόν δέ ανετέθη ή αποστόλη χρη,ιιάτων πρός τόν έν Ισπανία Αγγλικόν οτρατόν. πράγμα διά την εποχήν εκείνην δυσκολώτατον. Ό Ρότ- σιΐλδ καί οί άθελφοί τού έ'φεοαν είς πέρας την έμπιστευτΓκην ταύ¬ την εργασίαν άτΐό την οποίαν εί¬ χεν εξαρτηθή" ή σνντριβη τοΰ Να3τοί.έοντος. Είς την περίστασιν ταύτην, οί εύφυεΐς Ισραηλιται τροΒβεζΐται μετεχειρίσθτ,ισαν μίαν «μπλόφα·»τ ομοίαν της οποίας δέν άναφέρει ή ίστορία. Οί Ρότσιλδ, διά νά κατ«ίλλτ|λων είσΓ;γηΊσεων, κατώρ¬ θωσαν νά πείσονν τόν Γάλλον ύ- ςτουργαν των ΟιΪΓ/<ιονομι.κων, ν.αί δι' ανιτοϋ τόν ίδιον τόν Ναπολέ- οντα, δτι σν<νέ<ρερεν εις την Γαλ¬ λίαν νά άφαιρέσουν όσον τόν όν- οτόν περισ<ϊότερον χρυσόν £?ις την 'Αγγλίιαν. Πράγαατι ή είσα- 'Τ) χρυσοϋ άπό την Αγγλίαν τάπ σιωπηρώς, οί δέ Ρότ- ν Είς εφαρμογήν τό σχέδιον των. Τα ποσά τα όποΐα ό Ρότσιλδ τών Παρισίων παοε- λάιϋδανεν έκ Λονδίνου τα μετε'βί- 6αζεν είς Ίσπανούς Τραπεζίτας οί όποϊοι πάλιν τα εδιδαν είς τόν στρατηγόν Οΰέλίαγκτων. Κατ' αυτόν τόν τρόπον, τα χρή- ματα τα όποϊα ϊστϋ1ε> ή Αγγλι¬
κη Κυβέρνησις, διήρχοντο άπΛ
αυτήν ταύτην την πρωτεχ«χυσαν
τοΰ έχ&ροΰ και έφθαναν άοχρα/.έ-
στατα καί ταχέως ε4ς χείρας τού
άρχηγοΰ τών έν Ισπανία Αγγλι¬
κών δυνάμΐίϊοιν. Οί ΡότσιίΛ, διά
τής μεσολαβήσεα>ς ταύτης, προσε¬
φέρον πολυτίμους υπηρεσίας είς
την Αγγλίαν. Ό στρατηγός Ού-
ίλλιγκτων, οι' αύτοΰ τοϋ τράποί»,·,
κατώρθωσε νά πληρώστι τακτικά
τοΰς ΰπ' αυτόν ανδρ»!; καί νά
συγκρατήση τόν στρ«τόν τοι» μέ
τόν οποίον κατέφερε τό καίριον
πλήγμα εναντίον τοΰ Ναπολέον-
χος. ι
Τό ανωτέρω επεισόδιον €Ϊνε ι¬
να άπό τα πολλά αλλα ποϋ περιέ-
χει τό ένδιαιφέρον βιβλίον τοϋ κό-
μητος Κόρατι. Άλλά τό άναΐφέρο-
μεν ΐδΐΐχιτέρως διότι δι' αυτού κα-
τώο'θ'ωσαν Λ'ά σχηματίσ»υν τίιν
τεραστίαν περιουσίαν το)ν κου νά
γίνουν οί Τρατίεζϊται δλης τής
Εύρώπη,ς.
Ή ιιι'τττιρ των Ρότσιλδ ουδέπο¬
τε ηθέλησε νά εγκαταλείψη την
παλαιάν οικίαν της καί απέθα¬
νεν είς τό «γκ,έττο» τής Φραγκ¬
φούρτης.
ΈπκττρέίΓεται είς τίτν 'Ε)«λάδα στό
Αμερικανικόν θερανΐεντήρΛον
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
όδος Σωκρόπους άοιθ. 31 Αθηνά.
θεβαπίύθΛ'ται ασφαλώς καί ά-νωδν-
νο>ς παθολ.ογικά, γυναικαλ ογικά καί
δεριιατικά νχκϊήματα,
Μέθοδος νεωτάτη.
ΑΓΓΛΙΚΗ ΙΧΟΑΗ ΤΚΙΟΗΑ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1914
Μόνον> $5.00 μηνιαίως. Διδασχαλία άτομική, ΆγγλιστΙ—'Ε)Αηνα-
στι, παρ' Άμεοιχανίδος, κατόχου τής 'Ελληνικής. Άνοικτή άπό 10
η. μ. εως 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξύ 40—41ης Όδοδ) Ν Εν» ΥΟΚΚ
15
Η ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΩΝ ΡΟΤΣΙΛΔ
ΕΝΕΠΛΙΞΑΝ ΤΟΝ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΑ ΚΑΙ ΕΙΧΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ
Τ1ΪΝ ΤΟΝ ΜΕΤΤΕΡΝΙΧ.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Άποίλιος.—
Ή σύγχρονος κοινωνία εχει
καταληφθή άπό μίαν περίεργον
αδυναμίαν διά τα ίστορικά 6ι6λία
ν.αί ιδίως δ»ά τάς βιογραφίας. Αί
ι-ν.ίνόσει; αί οποίαι πραγματεύον-
ταΐ περί τοϋ βίον καί των έργων
των μεγάΊλων ίστορικών προσωοη-
κοτήτων εχουν τόσον πολλαπλα-
σια<τθϋ εσχάτως (δστε^ καί μοναι των δύνανται νά άτϋοτελέσονν ΐϋ.συσκοτάτιγν βιβλιοθήκην. Ώς ήτο επόμενον δέν ήργηΐΐε νά έ- ξαντληθη ή σειρά των έξαιρετι- κών φνσοογνα>μιών, αΐτινες διέ-
πικψαν είς την πολιτικήν, τόν
στρατόν, τάς επιστήμας: καί την
•/ι/λλιτεχνίαν, διά τουτο και οί σνγ-
γοαφεϊς ήρχισαν νά οαχολοϋνται
-/αι »έ τοϋς άλλον; κλάδους τής
/οινωνικής δράσεώς. Έννοπται ό¬
τι πολλαί άπό τάς^ διιογραψίας
ταύτας στεροϋνται έ'δΐΛ<τ>έροντος
?αι οέν έξι·πηρετοϋν ειμή τσνς
Ηΐ.τορι.ν.ονς σκ,οπσΰς των έκδοτών.
Ό κάμης Κάρπι εΐχε την καλήν
ΐ-μ.τνευσιν νά ίκίέξϊΐ ώς θέμα τοϋ
βιβλίον την ιστορίαν τής οικογε¬
νείας ΡότοΊλδ. Ή έκλογή τοϋ εί¬
νε ποάγματι Ιπιτνχής διότι ποό-
νίΐται πεοί τής ΐσχι,'ροτέρας; οικο-
νύηικής' δνναστείας την ότκοίαν
πδε ποτέ ό κόσμος. Ή εξέλιξις.
των Ρότσιλδ αποτελεί άϊιοθαήια-
στον φαινόμενον. "Ή ιαγαλίΐιτε'ρα
ορ έπιτνχία τοϋ σνγγραφέως σνν-
ίαταται είς τό δή κατώρθωσε νά
συγκεντρώση τα απαιτουμένη
στοιχεΐα. άπό τα όποΐα άΐτο>3ει-
-/νύεται πως ό ασηΊβος άργυρα-
ιιοΛοός της έβραΐκής συνοικίας
τής Φραγκφσύρτης έφθασε νά
σχηματίση τεραστίαν περιουσίαν
/«ι νά καταστή ίδρυτης μ»άς των
.πλέον δαίθυπλούτων και Ίσχυρών
οΐκ,ογενειων της Εϋρώπης.
Ό κάμης Κόρπι σπϊνδει ενθΰς
εξ άρχης νά δηλώση ότι ή οίκο-
γένεια Ρότσιλιδ δέν τοϋ έττέταε-
ι|^νά μελετήση τα ιδιαιτέρα άο-
γηά της. τα όποϊα ήσαν κλειστά
£ΐς πάντα ξένον. Διά τουτο κατέ¬
φυγεν εί; οΚλας έγκύροι»ς πηγάς
ιδίως δέ είς τα άοχεΐα τοΰ Β?-
ρολίνου κιαΐ τής Βιέννης, τα όποϊ-
α έ.τί τρία κβΐ ήμισυ ετη ήρεύνη-
σε με όλην την άτΓ.αιπ:ονμένην έπι-
[ΐρλειαν καί προσοχήν. Αι προσ¬
πάθειαι τού δέ νεμειναν ανευ άπο-
τΐλέσματθος, διότι επέτυχε νά σνγ-
*εντρώση την ύλην ή όποία τοϋ
επέτρεψε νά συγγράψη την «ι¬
στορίαν · της παντοδα»λ»άμου οικο¬
γενείας ήτις έκ, τοϋ αφανοϋς εξή¬
σκησε μεγίοπην επίδρασιν επί των
^'χων τοϋ κόμσυ καί ή όποία δια-
τΐ|ρεϊται μίχρι των ημερών μας*.
Ο συγγραφεύς θεωοεϊ έπίσης
'ϊ-ταραίτητον νά δνΡνώσΐ) δτι «ί)
ίΐοττου είνε γραμμένη μέ τε-
α·μερ«λ.ηη4·ίαΓν· καί δτΐ) δέν
^7. ύπ' ΰψει τού ειμή την αλή¬
θειαν».
Ουδείς ύπάρ(χει χ^γος νά «μ-
Φ'&άΊλ.τν τις τα?ρί της είλικρινείας
τεϋ κιόμΓΛΤος Κόρπι άφοϋ μ«λι-
"Τα τό &ι.6λίιον τού δέν περιέγει
(ΤχΛι,α ή κρίσεις περί της 5ρά-
"'ίΐος τοϋ 6π' αυτού βιογραφουμέ-
νοΐ'. Τό γεγονός ότι τα μελη τής
οικογενείας ταύττις—τουλάχιστον
ό Ίορυτής καί οί θειμελιωταί τη;
"^-δΐίκρίθησαΐν διά την οΐκονομι-
κ(}ν ΐδιοψιπαν των δέν δύναται
ν« έκΛηφθη ώς μερολττ|ηα. Διά
νά κατο^θοώσυν οί Ρότσιλδ νά έ-
ίέλθονν άπο ττ}ν Γβραϊκήν συνοι-
^ίαν τα)ν) να «ναΐοε,χ^οϋν καί νά
«νέλθουν είς τα ενρωΐταϊκά άνά-
^τορα, επρεπε νά ήσαν προικι-
σ(^νοι μέ 'έξο:ι.ρετικήν αντίληψιν
ν-αί ι»έ άκατάδληΐθν Οάρρος. Ή
(ικρίι&Ξ1α τών άνωτέρο) είνε κατα-
•Τ/ανής ωστε νά μή χρειάίωνται
(^-ας άπ»διείΗεις ' π?.ήν εκείνον·
τα; ο.τοίας παι>οχ·σιάζει αυτή α?-
^1 ή πο/αντχιιδτκ δράσις «όν.
Ο κόμης Κορπι διήρεσε τό ϊο-
7ον τού είς δύο μέρη. Πς τό πρώ¬
τον πραγαατεΰεται την μεταξύ
τοί 1770 καί 1830 .τερίοδον κα-|
τ οποίαν οί Ρότσιλδ έδημι-'
καί έπαγίωσαν την θέ¬
σιν των. Είς τό δεύτερον περι-
γράφει τόν ρόλον τόν οποίον ε-
παιξεν ^ ή οΐκογένεια αί'τη κατά
τ« {«τέπειτα ετη μεχρι σήιιερον.
Επισης ό^ σιτρ/ραφευς άποκαλύ-
πτει δτν ύφίσταντΐο στενώταται
σχέσει; μεχαξύ τοϋ ΟίκουΡότσιλί»
κ«ι των περιςρημιοτέρων άνδοων
ταΐ δΓ/θττου ένάτου αιώνος, ίδί-
ως δέ μετά τοϋ Καΐδούρ, τοϋ Να-
παλέοντος Γ', τοϋ Δισραέλι, τοΰ
Βίσμαγκ, τοΰ αχτοκράΐτορος
Φραγκίσκον Ίαισήφ καί τοϋ Γου¬
λιέλμου τοϋ Β'. Καί είς τάς δύο
ταύτας περιόδους η οα&όπ/.ου-
τος αντη. οϊκογένεια, ήτις άνε φα¬
νή άτό τό «γκέττο» της Φραγν.-
φαρρτης έττέδρασε βπ!ον5οαοτα'τα
επί τών τνχών τής Εύρώαης.
Κατά την άναδίψησιν τών
ποο>5σικΛν καί «ύστριακών αρ-
χείων, ό κόμη.; Κόρπι άνε7.άλν»;>εν
πσλλάς; έπι^τοιλάς, τάς οποίας οί
Ρότσιλΰ άπηί'(>υναν πρός διαφό¬
ρους ^ιεγΑας .τροοχοπικότίΐτας
τή; τΑ.νταίας εκατονταετηρίδο;.
Έκ τών άνίΰΓτέρω έπιστοίνών ν,α-
ταφαίν-ται δτι οί Ισραηλιται οΰ-
τοι τοαπεζϊται νΛτώοθωΛ'αν νά ε-
χονν ύποχείριόν των τόν αΐ.'στρια-
κόν καγκελλάρΐιον Μέττερνιχ, ό¬
στις, μετά τοίς ΝαΛολεοντείους
πο,ΙέΜίβυς, ένέπνεε τάς Κυβερνή-
σεις*δλη; της Εύρώπης.
' Η3.έ;ις «Ρότσι}]5» είνε γερ-
μανική καί σημαίνει έρνθρόν ση¬
μείον. ΕΓις την έορα'Οκήν σΐ'νοι-
κίαν τής Φραγκφούρτης τα σπί-
τια τίσν Ίσραηλιτόνν έφερον παρ-
όμοια ε^ρωιια διακριτιν.ά σημεϊα.
Ή οίκογένεια ΡόΐσΟ.δ διέμενεν
είς τίρν οικίαν μέ έρνθρόν σημεί¬
ον καί εις την σύμΐπτοοσιν ταύτιγν
όφείλει καί τό όναμά τη-ς.
Ό πρόχιΐος γνωστός ςΐρόγονός
της είνε ό '1<ταάκ Έλσανάν. όστις έφθασε τω 1585, είς τό «γκεττβ» τής ΦρκχγρΛτχτύρτης. Ό άνθρω- πος αΰτός «ατώκησε είς οικίαν μέ έρΐ'&ρόν σημα καί οί όμόψχΑοί τού προσε'θετον είς τό δνομά τού την λεπτομέρειαν ταύτην. Μετά ενα πΕρίπου αίώνα, ό ά- πόγονός τού 6 Ναφθαλιμ Έ«τς, «ίοϋ Ρόττεν Σίλδ» εγκατέ>νειι4»ε τό
παλαιόν κτίριον άπό τό οποίον ώ-
νομάσ&η ή οίκηγένεια καί κατώ-
κηοε είς την υπό τό ονομα«Λά-
ους Ίντερ-φάουχρ» ΐΛχίαν. Άπό
Ό Έδοοαρϊ Γο·^<ττ Μπράουνιγκ, ό γνωστάς «Ντάντν» της Νεας Υ- ά ωογρ^ι ό γνωστάς « δρ*ης **τά αν Ή ήθοποιός Βίκφρεδ Μπάρρυ, ή όποία ένυμφεύθη τόν βαρώνον Τζιόοτζιο Μάριο Ντέ Σουριάνι, ακόλουθον τής Ίταλικής Πρεσβείας. την έπαχή<ν εκείνην ή ο&%ογένεια προσέλα&ε τό 3νομα Ρότσιλδ. "'Η άνώ5ει|ις δαως τώνΡότσιλδ άοχίζει άπό τοϋ 1755 όφειλ.εται δέ είς τόν Μεγιέρ "ΑιμσελΡότσΛδ Οΰτο; ίάΐί ανεν όρτρανός εί; ηλι¬ κίαν δώ&ε/.α έτών, ιΐλλ' έν τώ με- ταξύ είχε μάθη τό έπάγγε/.μα τχχϋ | άργυοαμοι>οοϋ. Κατά^ την εποχήν
έκείνιν ή έργοΐσία αντη. ΐΐτο ΐτρο-
σο'δαφό^ος διότι ε-οάστη Γερμα-
νική ήγεμΐονία εΐχε κσΐ Ίδιαίτιερον
νόμιοιιά,'δοχ>ι δέ "έταξί'δενον ήσαν
ύποχρείαμέλΌΐ νά οΜΑΧ,ονν τα.
χρήματά των προτοϋ φύγονν.
"'Ο νεαρός Μεγιέρ "Αιισελ εΐ-
χιεν ά.τοκ.τήισει μεγαΛην πείραν
εις τα νσιιίσματα, δταν πριοσελή-
φθη είς τό κατ«στημα κάΛοιου
σνγγενοϋς τού ΌΛΛεγχάϊμ, συνέ-
πεσε νά γνωρίση Γνα στραττι-
γόν όστις ήτο μανιώδη; συ?λέ-
κτης νοαισιιάτιων. Ό,'ΊΛ'ωτέρω
στρατηγό; σΐ'Λ'εδέετο «ί τόν ή-
νειμονεύοντα' Δοΐτ/.σ τής ΓΈσσης;
και «ατ' αυτόν τόν τρόπον ό
Ρότσιλδ ί>ρχι<τε νά έρχεται είς επ¬ αφήν μέ τούς κραταιούς οΐκους τή^ Εΰοώπης. Ό δσύξ τής "Εοχτης ήτο ^· (ϊης σνλλέκτης νοαισιιάτίιΛ'. Ό Μέγιερ "Αμσελ ως εΐδικό; έκί.ή- να προσφέρη τάς ΐ ήό ί ύ η ς ^ ίς τόν ήγεμόνη καί ύπήρΕεν άρ- ή δά ά έ>Λθ
•κετά εί··τ·υής διά νά έκ, ^ .,
την παροΐΗΤΐασ'θεΐσαν είς ΐαυτόν
υκαιρίαν. Διά της ΰπομονής καί
τής τιμιότητός τού κατώρθωσε νά
κερδίση τί(ν εμπιστοσύνην τοϋ
δουκός καί νά καιταΌ-τί) ό κυριώ¬
τερος οίκονομιικός σύτΐβσυλος.
Βραούτερν δταν δ Ναπολέων κα-
τέκτησ& τόν Άνόβεριον, ό δέ δσύξ Ι
έξηναγκόσθ'η νά φύγτι, είς τόν
Ρότσιλδ ανετέθη ή 5ιοίχη(σις και
ή φύλαξις τής ήγβμοιηκης περιου¬
σίας.
Τό γεγονός τουτο έπί'τρεν.)'εν
είς τόν Ρότσιλδ νά θέση τάς πρώ¬
τας τον "βάσεις τής μεγάλης τού
περηοχ'σίας. Βαίθμήδόν μέ την υ¬
ποστήριξιν τοϋ ίτγεμόνος ΐδρυσε
τραπεζιτι-/ών κατάστημα τό οποί¬
ον ταχέως άπέχτιγη φήμην. 'Η.
ίπχτι·χία τοϋ προγόνον τούτου τής
πανισχι»ρου ο'ικογενείας είνε ίδΐαι-
τέραι; προσοχής. διότι κοπά την
εποχήν εκείνην ή θέσις των Ίσ-
ραΓλιτών είς τ»ιν Γερμανίαν ήτο
ποί.ύ δυσάρεστος. Οί Έ^ραΐοιΐ ο-
υι μόνον ύπεχρεοϋνΐρ νά ιιήν έ-
ξέρχϊοντα.'ΐ άπω τί]ν συνοικίαν
των. ά3λ' επί πλέον υφίσταντο έ-
ξευτελισμο.ύς καί διοτγιιονς. ·
Ό Μέγιερ "Αμσελ Ρότσι}^ έ-
ννμφενθ'η ΐήιν θιί'ατέρα τοϋΒόλοί.
ΣονΊομώντος ΣΛΐάππερ, Γοδδοχι-
λαν. Άπό τόν γάμον τοϋτον απέ¬
κτησε πέντε υίοΰς καί πολ).άς θυ-
γατέρας. Άργότι:!ρα. ό κόσαος έ-
πίχττευεν ενα Λαράδοξον α>ίά χα-
ρακτηριστικον θρϋ?Λν. 'Ελ^έχ-ίτη
δηλαδή δτι δ Μέγιερ "Α^ι/τε/
Ρότσιλδ, δτον ησθάνθη τόν θάνα¬
τόν τοΐ' εκάλεσε τούς νΐοΰς τού
καί «διεμεινεν είς αντσνς την Ε>-
ρώπη,ν». Καί είς τόν Ν αθαν εδω-
σε τό Λονδίνον, είς τόν "Α,μσελ
Μέγιερ την Φραγκ'φθ'ΰρτην, είς
τόν Ίάν.ο>6ον τό Παρίσι, είς τδν
ΣολθΜωντα τΐιν Βιέννΐ|ν καί τόν
Κάρολον την Νεάπολιν.
Ό Ν αθαν ύ-τήρξεν ή διαπρε-
πεστέρα φυστογναχμία της οίκογε-
νείας. Είς την μεγάλην ίκανότη-
τά τού όο>είλετατ κυρίως ή ·κιατα-
πλττκτικη ανοδος τοΰ ΤραπεζικοΟ
τούτου οΐκου.
Κατά τό 1800, 6 Μεγιέρ "Αμ¬
σελ, πατήρ, καττεΐχε την δεκάτην
·θέ<ην μεταξύ τών πλουσιοπερωγ Ίΐσραηλιτών της Φραγκφούρτης. ,"Ολίγα ετη κατόπιν εΐχε άνέλθει είς την π:ρώτην βίίθμίδα, άφήσας πολΰ οπίσω τούς αλλονς. Έν τού- τοιςή τεραΌτία αύξησις της -πίΐ-ρι- ουσδας τών Ρότσιλδ είνε έργον τών υ'ιών τού. Ό Νάτθαν: μόλις ?»το είκοσιτρΐίτής δταν μετέβη είς τό Λονδίνον και μέ κεφάλαιον 20.000 λιρών ήρχκτε νά έπιοίδε- ται είς διοκρόρους εμπορικάς ερ¬ γασίας. 'Εντός όλίγίον έτών κατώρθω¬ σε νά γίνη δ άνεπίσηιμος σύμβσυ- λος τοΰ ύπουργείου των Οίκονομι- κών τής Αγγλίας, εί; αυτόν δέ ανετέθη ή αποστόλη χρη,ιιάτων πρός τόν έν Ισπανία Αγγλικόν οτρατόν. πράγμα διά την εποχήν εκείνην δυσκολώτατον. Ό Ρότ- σιΐλδ καί οί άθελφοί τού έ'φεοαν είς πέρας την έμπιστευτΓκην ταύ¬ την εργασίαν άτΐό την οποίαν εί¬ χεν εξαρτηθή" ή σνντριβη τοΰ Να3τοί.έοντος. Είς την περίστασιν ταύτην, οί εύφυεΐς Ισραηλιται τροΒβεζΐται μετεχειρίσθτ,ισαν μίαν «μπλόφα·»τ ομοίαν της οποίας δέν άναφέρει ή ίστορία. Οί Ρότσιλδ, διά νά κατ«ίλλτ|λων είσΓ;γηΊσεων, κατώρ¬ θωσαν νά πείσονν τόν Γάλλον ύ- ςτουργαν των ΟιΪΓ/<ιονομι.κων, ν.αί δι' ανιτοϋ τόν ίδιον τόν Ναπολέ- οντα, δτι σν<νέ<ρερεν εις την Γαλ¬ λίαν νά άφαιρέσουν όσον τόν όν- οτόν περισ<ϊότερον χρυσόν £?ις την 'Αγγλίιαν. Πράγαατι ή είσα- 'Τ) χρυσοϋ άπό την Αγγλίαν τάπ σιωπηρώς, οί δέ Ρότ- ν Είς εφαρμογήν τό σχέδιον των. Τα ποσά τα όποΐα ό Ρότσιλδ τών Παρισίων παοε- λάιϋδανεν έκ Λονδίνου τα μετε'βί- 6αζεν είς Ίσπανούς Τραπεζίτας οί όποϊοι πάλιν τα εδιδαν είς τόν στρατηγόν Οΰέλίαγκτων. Κατ' αυτόν τόν τρόπον, τα χρή- ματα τα όποϊα ϊστϋ1ε> ή Αγγλι¬
κη Κυβέρνησις, διήρχοντο άπΛ
αυτήν ταύτην την πρωτεχ«χυσαν
τοΰ έχ&ροΰ και έφθαναν άοχρα/.έ-
στατα καί ταχέως ε4ς χείρας τού
άρχηγοΰ τών έν Ισπανία Αγγλι¬
κών δυνάμΐίϊοιν. Οί ΡότσιίΛ, διά
τής μεσολαβήσεα>ς ταύτης, προσε¬
φέρον πολυτίμους υπηρεσίας είς
την Αγγλίαν. Ό στρατηγός Ού-
ίλλιγκτων, οι' αύτοΰ τοϋ τράποί»,·,
κατώρθωσε νά πληρώστι τακτικά
τοΰς ΰπ' αυτόν ανδρ»!; καί νά
συγκρατήση τόν στρ«τόν τοι» μέ
τόν οποίον κατέφερε τό καίριον
πλήγμα εναντίον τοΰ Ναπολέον-
χος. ι
Τό ανωτέρω επεισόδιον €Ϊνε ι¬
να άπό τα πολλά αλλα ποϋ περιέ-
χει τό ένδιαιφέρον βιβλίον τοϋ κό-
μητος Κόρατι. Άλλά τό άναΐφέρο-
μεν ΐδΐΐχιτέρως διότι δι' αυτού κα-
τώο'θ'ωσαν Λ'ά σχηματίσ»υν τίιν
τεραστίαν περιουσίαν το)ν κου νά
γίνουν οί Τρατίεζϊται δλης τής
Εύρώπη,ς.
Ή ιιι'τττιρ των Ρότσιλδ ουδέπο¬
τε ηθέλησε νά εγκαταλείψη την
παλαιάν οικίαν της καί απέθα¬
νεν είς τό «γκ,έττο» τής Φραγκ¬
φούρτης.
ΈπκττρέίΓεται είς τίτν 'Ε)«λάδα στό
Αμερικανικόν θερανΐεντήρΛον
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
όδος Σωκρόπους άοιθ. 31 Αθηνά.
θεβαπίύθΛ'ται ασφαλώς καί ά-νωδν-
νο>ς παθολ.ογικά, γυναικαλ ογικά καί
δεριιατικά νχκϊήματα,
Μέθοδος νεωτάτη.
ΑΓΓΛΙΚΗ ΙΧΟΑΗ ΤΚΙΟΗΑ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1914
Μόνον> $5.00 μηνιαίως. Διδασχαλία άτομική, ΆγγλιστΙ—'Ε)Αηνα-
στι, παρ' Άμεοιχανίδος, κατόχου τής 'Ελληνικής. Άνοικτή άπό 10
η. μ. εως 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξύ 40—41ης Όδοδ) Ν Εν» ΥΟΚΚ
ΚΟΙ ΚΓ__3ΝΓ Ι !___.
ζ η: τη μ α.τ^
Ο ΧΑΡΛΚΤΗΡ ΩΣ ΟΔΗΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚ
ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΑΝΑΛΥΣΕΩΣ ΔΙΑ ΤΟΥΣ
ΕΙΔΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΛΑΒΗ Η ΕΛΕΝΗ ΤΟΥ
ΑΤΙ Ο ΜΠΕΝΒΕΝΟΥΤΟ ΣΕΛΛΙΝΗ ΔΙΗΛΘΕ ΤΟ ΠΛΕΙΣΤΟΙ
ΟΙΚΟΥ ΤΟΥ. - Η ΕΥΑ. - Η ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΤΗΣ Ρρ.
-- ΤΙ ΑΠΟΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΔΥΟ ΑΜΕΡΙ
.λ
Η Ευα χρατοΰσα τό μήλον καί με την συμβουλήν τοϋ θφεως σχεδιάζει
το πρώτον άμάρτημά της. Άναπαράστασις έξ έλαιογραιριας τοΰ Ρίτσερ.
ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ οί μεγάλοι ίστορικοΐ χαρακτήρες
θ' άπαλλαχθοΰν έκ τής φοβεράς συμφοράς τοΰ
νά έ'χουν κακούς συντρόφους τής ζωής! Ή Δώρις
Ούέμπστερ καί ή Μαίρη Άλντεν Χόπκινς, Νεοϋορκέζαι
ψυχοαναλΰτριαι, ήγοΰνται τοΰ υπέρ τής άπαλλαγής των
αγώνος, τό δέ σύνθημα τής άπαλλαγής είναι ή «Εύκόλυν-
οις τοΰ Γάμου!»
Διατί, έρωτώσιν αί συγγραφείς τοΰ νέου αύτοΰ ψυχα-
ναλυτικοΰ πονι']ματος, ν' άναμένουν οί ά'νθρωποι έκ τής
ασθενούς των «συνειδήσεο)ς» δπως τοίς παράσχη την πρέ-
πουσαν σύντροφον τοΰ βίου καί διευθύνη τα βήματά των
πρός τόν βωμόν; Ύστερα άπό δλα, ή «ύποσυνείδησις» εί¬
ναι έκείνη ήτις κυβερνα την καρδίαν. Πέντε έ'τη μετά τό
«μέγα γεγονός» ουδείς άνήρ, λέγουν, δύναται νά είπη με¬
τά θετικότητος διατί ένυμφεΰθη. Απλώς ήτο τό θΰμα μι-
άς ύποσυνειδήτου όρμής, ή^όποία έστροβίλιζε πέριξ τής
κεφαλής τού οός άπαίσιος "Ερως και τόν έκέντα δι' αίχ-
μηροΰ βέλους, δταν αύτός δέν εβλεπε.
Άλλ' αύτά δλα ήλλαξαν τόόρα! Ή έκλογή συζύγου εί-
α εύκολωτέρα τής αποφάσεως πεοί τοϋ ρΤδηιν- τηίΊ ·»««·.·
*ιναι απλοΰν: Αί δύο συγγραφείς κατέστρωσαν σειρά1
έρωτήσεων, των οποίων αί άπαντήσεις ένδεικνύουν ωρι¬
σμένα θεμελιώδη χαρακτηριστικά τοϋ έξεταζομένου προ-
σώπου, έκ των άπαντήσεων δέ αυτών σχηματίζεται ή
«κλείς», επί τ\ βάσει τής οποίας στηρίζεται ή «Εΰκόλυν-
σι ςτοΰ Γάμου». Διά τοΰ κινήματός των αύτοΰ αί είρημέ-
ναι συγγραφείς ύποδεικνύουν τό είδος τοΰ συντρόφου, δν
ώφειλον νά λάβουν οί υπό εξέτασιν ίστορικοΐ χαρακτήρες.
Ό λόγος, δι' δν οί περισσότεροι έκ των χαρακτήρος
αυτών δέν ηδυνήθησαν νά λύσουν ικανοποιητικάς τό πρό-
6λημα τοΰ συντρόφου, είναι, οός οραίνεται, διότι δέν εγνώ¬
ριζον πώς νά έρμηνεύσουν καταλλήλως τάς ύποσυνειδή-
Γους όρμάς των. 'Η έπιστήμη έπομένως σπεύδει/πρός βο¬
ήθειαν των μεγάλων ίστορικών έραστών.
Ή Ελένη τής Τροίας, καθ' δλα τα φαινόμενα, ήτο
χφλογερά γυνή» έν τω δικαίω της. Ή Ελένη ήτο Έλλη¬
νας γνωρίζουσα καλώς την καρδίαν της, ή δέ ίστορία της
ϊίναι τόσον ένδιαφέρουσα, ώστε ό καθηγητής Τζών 'Έρ-
-τκιν, τοΰ Κολομβιανοΰ Πανεπιστημίου, έθεοόρησεν ώς
(ρέος τού νά έξερευνήση τόν ίδιωτικόν της βίον. Τό έργον
ίου παρέχει ημίν την «κατωτάτην βαθμίδα» τής τολμηρας
ϊύτης γυναικός, αί δέ συγγραφείς τής «Ενκολύνσεως τοΰ
Γάμου» συμπληροΰν τό έργον έκείνου, εύρίσκουσαι διά
ήν Έλένην τόν κατάλληλον σύζυγον.
Και έν πρώτοις ύποδεικνύουν δτι ή Ελένη είχε θαυμά-
____,, Στόν, ώς Μενέλαος, προσπαθεί νά εξηγήση, τα άνε-
ξηγητα είς την σύζυγον τού, εν τώ κινηαατογραφικψ εργω «'Η
"Ελένη τής Τροιαο.
σιον εμπορικόν πνεΰμα. τΗτο έκ τοΰ εΐδους έκεί¬
νου των γυναικών, αΐτινες δύνανται νά παραλά-
βουν μαζύ των ενα ά'νδρα είς την άνά τα έμπορικά
καταστήματα τής Πέμπτης Αεωφόρου περιοδεί¬
αν των καί νά τόν κάμουν νά εύχαριστηθη έξ αυ¬
τής. Οί πύργοι της, γράφουν, δέν έκτίζοντο είς τόν
άέρα, άλλ' επί καλώς ύπολογισμένων κτηματικών
έπιχειρήσεων και έπομένως ή Ελένη ώφειλε νά
λάβη σύζυγον μέ θέλησιν έξ ΐσου ισχυράν ώς την
ιδικήν της.
Άναντιρρήτως, έξ δλων των ροίμαντικών μορ-
φών τής ίστορίας, ό Γκάλαχαντ είχεν ανάγκην
τής φιλικης συμβουλής κά'ποιου ψυχαναλυτοΰ. Ό
καθηγητής Έρσκιν, πάντοτε πρόθυμος δπως βοη¬
θήση ενα άτυχοΰντα ίππότην, προσεπάθησε νά
πράξτ) δ.τι ηδύνατο χάριν τοΰ Γκάλαχαντ, άλλ' η¬
ναγκάσθη ν' αφήση τό έ'ργον, οός λίαν δυσχερές!
Ό ήρως αύτός ηρέσκετο είς μονομαχίας καί δέν
ηδύνατο νά έννοήοη δτι όλαι σχεδόν αί γυναΐκες
άρέσκονται νά σώζωνται έκ δρακόντων καί σλ-
λοχν παρομοίων κινδύνων, άλλά δέν θέλουν νά έγ-
καταλείπωνται κατόπιν είς τό ύπαιθρον καί είς την
βροχήν. Ό Γκάλαχαντ, λοιπόν, κατά τας δύο συγ-
γραφεΐς, ήτο πρόσωπον μέ ισχυράν θέλησιν καί
ώφειλε «νά εξασκήση μεγάλην προσοχήν είς την
εκλογήν συζύγου». Γυνή μέ ισχυράν θέλησιν θά
έ'ζη έν αίωνία συγκρούσει πρός τόν Γκάλαχαντ,
γυνή δέ μέ θέλησιν άσθενεστέραν της ιδικής τού
θά προσεπάθει ϊσως νά τόν άπατήστ). Ούτως ή συ-
ζυγική ευτυχία θά έ'λειπεν είς αμφοτέρας τάς πε-
ριστάσεις. Έφ' ώ καί γράφουν:
«Διά σέ, Γκάλαχαντ, είναι δύσκολον νά υποδεί¬
ξωμεν τό είδος τής γυναικός, ήν επρεπε νά νυμ-
φευθης, διότι ή ευτυχία σου θά έξαρτάται περισ¬
σότερον άπό σέ, παρά άπό εκείνην ττ«—- α
δσον
ών τού ί~τότου Γκάλαχαντ, (Ιργον τοΰ ζωγρα
φού Ούάτς).
είς ^·|ν υευιν της γυναικός καί σκέψου
κτήματα μιάς περιωρισμένης ζωής!»
Ευα, ταλαίπωρος Ευα! 'Η θέσις της ήτο άπελ-
πιστική, δταν επρόκειτο νά έκλέξΐ] σύζυγον. Ό Α¬
δαμ ήτο ό μόνος άνήρ επί τής γής καί ή Ευα ηναγ¬
κάσθη νά πράξη δ,τι πράττουν χιλιάδες νεαρών
γυναικών σημερον—παρετήρησε τόν Αδαμ, ετρι-
ξε τούς οδόντας της καί είπε: «Καλός είναι!»
^ Άλλά καί ή Ευα είχε παρελθόν—ή μάλλον
μέλλον. Ό κ. Τζέϊμς Μπράντς Κάμπελ γνωρίζει σν „„
δλας τάς λεπτομερείας καί αΰτός μάς πληροφορεί - -=»------γ= ^«^ο^αι, υεν εύρε τον καταΛΛη
δτι ή Ευα είχεν ολόκληρον αγέλην θυγατέρων, τροφον τής ζωής της. Επομένως αι ονοσυγί.^.
των οποίων ή συμπεριφορά θ' άπετέλει σήμερον ύποδεικνύουν είς αυτήν τόν κατάλληλον και προ/ ^,
πραγματικόν σκάνδαλον. Έξετάζοντες την πρώ- είς τό έργον των, άσχολοΰμεναι ακολούθως μ
την γυναΐκα της γής υπό τό φώς των άποκαλΰψε- Μπενβενοΰτο Σελλίνι. ^ ^
ών τούτων, ευρίσκομεν, κατά τάς δύο συγγραφείς, Ούτος δέν είχε πολλάς έρωμένας, άλλα^ οί ε ^
δτι ή Ευα ήτο ώραία καί εύαίσθητος κόρη, ίκανή άλλον λόγον τάς έγκατέλειψεν δλας. Την μίαν τη
νά βελτιώση τόν χειρότερον σύζυγον, άν καί περί κατέλειψε, διότι δέν έχώνευε την μητέρα της, την α ,
τοΰ χαρακτήρος τοΰ Αδαμ δέν γίνεται δυσάρε- διότι την ύπωπτεύετο επί άπιστία καί άλλην διότι ^
στος ύπαινιγμός. Ή Ευα, γράφουσιν, ήτο όλιγαρ- πλέον τοΰ δέοντος έρωτική, εως δτου επί τέλουζ^^
κης, δσον ούδεμία άλλη γυνή. Τουτο φαίνεται άρ- φευθη μίαν ή όποία ήτο καλή μαγείρισσο^και^α
κούντως άληθές, πρό πάντων δταν ένθυμηθώμεν τος οίκοκυρά. Άλλ' ή ζωή τού ήτο δυστυχής, «ι "^
δτι ή πλουσιωτέρα ένδυμασία τΐ|ς ήτο εν απλοΰν ψυχαναλύτριαι γράφουν δι' αυτόν: «Εκλεγείς τ«?
φύλλον συκής. Σημειωτέον δτι ή Ευα δέν
ήτο ποσώς τυχοδιώκτρια! "Οχι! «Εάν ή
κεφαλη σου διηύθυνε την καρδίαν σου, ή-
Ουνασο να έχης περισσοτέρας^ άπολαΰσεις, Η
ακκ ολιγώτερον έ'ρωτα, λέγουν αί ψυχα- /ν
ναλυτριαι πρός την Εΰαν. Επί τέλους δέν
ήτο παρα μία νέα τοΰ παλαιοΰ συρμοΰ.
«Φρόντισον νά εΰρης ά'νδρα, όστις θά'θεωρΓ] τα οη
ματα σου ως πολύ σοβαρά», είναι ή τελευταία ιοο;
Ευαν συμβουλή.
η Τό βέβαιον είναι δτι ό Αδαμ ήγανάκτήσε ποΗ
εν απο τα σφάλματα τής Ευας. Άλλά, νά είπωμεν
αληθειαν, δεν είναι καί ευχάριστον πράγμα νά ελ
χσης εκ τού οικου σου καί μάλιστα δταν νομίαΐ;
εΧςεις μακρόν ένοικιαστήριον μέ χαμηλόν ενοίκιον!
Ή Αίκατερίνη τής Ρωσσίας, έκ πρώτης δψεω;< φαίνεται να έχη ανάγκην πολλών όδηγιών πρό; & γήν συζύγου. Ή Κάθεριν Άντωνυ, ήτις εγραψε Οιογραφιαν της, τής εδωσεν άρκετούς, ή δέ παράδ< της εδωσε μερικάς δωδεκάδας επί πλέον. Άλλό & ςομενη προσεκτικώτερον ή Αίκατερίνη, φαίνεται < *ηΙ' ®ξ εφρόνει δτι ηδύνατο νά εί-ρη τόν «τέλ ανδρα». Αν είναι άληθές αΰτό, ή Αίχατερίνη ό» χεν. υι ανδρες δέν είναι κατεσκευασμένοι τοιούτοι πως.^ ϋν πασΏ περιπτώσει ή Αίκατερίνη εδοκίμαζε ρικους, και ώς φαίνεται, δέν εύρε τόν κατάλληλον < τοοσιον τίΐΓ Γί,Λ^Γ- ™, <ΐ7____/ ί ο/ ___Γ.ι
ζ η: τη μ α.τ^
Ο ΧΑΡΛΚΤΗΡ ΩΣ ΟΔΗΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚ
ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΑΝΑΛΥΣΕΩΣ ΔΙΑ ΤΟΥΣ
ΕΙΔΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΛΑΒΗ Η ΕΛΕΝΗ ΤΟΥ
ΑΤΙ Ο ΜΠΕΝΒΕΝΟΥΤΟ ΣΕΛΛΙΝΗ ΔΙΗΛΘΕ ΤΟ ΠΛΕΙΣΤΟΙ
ΟΙΚΟΥ ΤΟΥ. - Η ΕΥΑ. - Η ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΤΗΣ Ρρ.
-- ΤΙ ΑΠΟΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΔΥΟ ΑΜΕΡΙ
.λ
Η Ευα χρατοΰσα τό μήλον καί με την συμβουλήν τοϋ θφεως σχεδιάζει
το πρώτον άμάρτημά της. Άναπαράστασις έξ έλαιογραιριας τοΰ Ρίτσερ.
ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ οί μεγάλοι ίστορικοΐ χαρακτήρες
θ' άπαλλαχθοΰν έκ τής φοβεράς συμφοράς τοΰ
νά έ'χουν κακούς συντρόφους τής ζωής! Ή Δώρις
Ούέμπστερ καί ή Μαίρη Άλντεν Χόπκινς, Νεοϋορκέζαι
ψυχοαναλΰτριαι, ήγοΰνται τοΰ υπέρ τής άπαλλαγής των
αγώνος, τό δέ σύνθημα τής άπαλλαγής είναι ή «Εύκόλυν-
οις τοΰ Γάμου!»
Διατί, έρωτώσιν αί συγγραφείς τοΰ νέου αύτοΰ ψυχα-
ναλυτικοΰ πονι']ματος, ν' άναμένουν οί ά'νθρωποι έκ τής
ασθενούς των «συνειδήσεο)ς» δπως τοίς παράσχη την πρέ-
πουσαν σύντροφον τοΰ βίου καί διευθύνη τα βήματά των
πρός τόν βωμόν; Ύστερα άπό δλα, ή «ύποσυνείδησις» εί¬
ναι έκείνη ήτις κυβερνα την καρδίαν. Πέντε έ'τη μετά τό
«μέγα γεγονός» ουδείς άνήρ, λέγουν, δύναται νά είπη με¬
τά θετικότητος διατί ένυμφεΰθη. Απλώς ήτο τό θΰμα μι-
άς ύποσυνειδήτου όρμής, ή^όποία έστροβίλιζε πέριξ τής
κεφαλής τού οός άπαίσιος "Ερως και τόν έκέντα δι' αίχ-
μηροΰ βέλους, δταν αύτός δέν εβλεπε.
Άλλ' αύτά δλα ήλλαξαν τόόρα! Ή έκλογή συζύγου εί-
α εύκολωτέρα τής αποφάσεως πεοί τοϋ ρΤδηιν- τηίΊ ·»««·.·
*ιναι απλοΰν: Αί δύο συγγραφείς κατέστρωσαν σειρά1
έρωτήσεων, των οποίων αί άπαντήσεις ένδεικνύουν ωρι¬
σμένα θεμελιώδη χαρακτηριστικά τοϋ έξεταζομένου προ-
σώπου, έκ των άπαντήσεων δέ αυτών σχηματίζεται ή
«κλείς», επί τ\ βάσει τής οποίας στηρίζεται ή «Εΰκόλυν-
σι ςτοΰ Γάμου». Διά τοΰ κινήματός των αύτοΰ αί είρημέ-
ναι συγγραφείς ύποδεικνύουν τό είδος τοΰ συντρόφου, δν
ώφειλον νά λάβουν οί υπό εξέτασιν ίστορικοΐ χαρακτήρες.
Ό λόγος, δι' δν οί περισσότεροι έκ των χαρακτήρος
αυτών δέν ηδυνήθησαν νά λύσουν ικανοποιητικάς τό πρό-
6λημα τοΰ συντρόφου, είναι, οός οραίνεται, διότι δέν εγνώ¬
ριζον πώς νά έρμηνεύσουν καταλλήλως τάς ύποσυνειδή-
Γους όρμάς των. 'Η έπιστήμη έπομένως σπεύδει/πρός βο¬
ήθειαν των μεγάλων ίστορικών έραστών.
Ή Ελένη τής Τροίας, καθ' δλα τα φαινόμενα, ήτο
χφλογερά γυνή» έν τω δικαίω της. Ή Ελένη ήτο Έλλη¬
νας γνωρίζουσα καλώς την καρδίαν της, ή δέ ίστορία της
ϊίναι τόσον ένδιαφέρουσα, ώστε ό καθηγητής Τζών 'Έρ-
-τκιν, τοΰ Κολομβιανοΰ Πανεπιστημίου, έθεοόρησεν ώς
(ρέος τού νά έξερευνήση τόν ίδιωτικόν της βίον. Τό έργον
ίου παρέχει ημίν την «κατωτάτην βαθμίδα» τής τολμηρας
ϊύτης γυναικός, αί δέ συγγραφείς τής «Ενκολύνσεως τοΰ
Γάμου» συμπληροΰν τό έργον έκείνου, εύρίσκουσαι διά
ήν Έλένην τόν κατάλληλον σύζυγον.
Και έν πρώτοις ύποδεικνύουν δτι ή Ελένη είχε θαυμά-
____,, Στόν, ώς Μενέλαος, προσπαθεί νά εξηγήση, τα άνε-
ξηγητα είς την σύζυγον τού, εν τώ κινηαατογραφικψ εργω «'Η
"Ελένη τής Τροιαο.
σιον εμπορικόν πνεΰμα. τΗτο έκ τοΰ εΐδους έκεί¬
νου των γυναικών, αΐτινες δύνανται νά παραλά-
βουν μαζύ των ενα ά'νδρα είς την άνά τα έμπορικά
καταστήματα τής Πέμπτης Αεωφόρου περιοδεί¬
αν των καί νά τόν κάμουν νά εύχαριστηθη έξ αυ¬
τής. Οί πύργοι της, γράφουν, δέν έκτίζοντο είς τόν
άέρα, άλλ' επί καλώς ύπολογισμένων κτηματικών
έπιχειρήσεων και έπομένως ή Ελένη ώφειλε νά
λάβη σύζυγον μέ θέλησιν έξ ΐσου ισχυράν ώς την
ιδικήν της.
Άναντιρρήτως, έξ δλων των ροίμαντικών μορ-
φών τής ίστορίας, ό Γκάλαχαντ είχεν ανάγκην
τής φιλικης συμβουλής κά'ποιου ψυχαναλυτοΰ. Ό
καθηγητής Έρσκιν, πάντοτε πρόθυμος δπως βοη¬
θήση ενα άτυχοΰντα ίππότην, προσεπάθησε νά
πράξτ) δ.τι ηδύνατο χάριν τοΰ Γκάλαχαντ, άλλ' η¬
ναγκάσθη ν' αφήση τό έ'ργον, οός λίαν δυσχερές!
Ό ήρως αύτός ηρέσκετο είς μονομαχίας καί δέν
ηδύνατο νά έννοήοη δτι όλαι σχεδόν αί γυναΐκες
άρέσκονται νά σώζωνται έκ δρακόντων καί σλ-
λοχν παρομοίων κινδύνων, άλλά δέν θέλουν νά έγ-
καταλείπωνται κατόπιν είς τό ύπαιθρον καί είς την
βροχήν. Ό Γκάλαχαντ, λοιπόν, κατά τας δύο συγ-
γραφεΐς, ήτο πρόσωπον μέ ισχυράν θέλησιν καί
ώφειλε «νά εξασκήση μεγάλην προσοχήν είς την
εκλογήν συζύγου». Γυνή μέ ισχυράν θέλησιν θά
έ'ζη έν αίωνία συγκρούσει πρός τόν Γκάλαχαντ,
γυνή δέ μέ θέλησιν άσθενεστέραν της ιδικής τού
θά προσεπάθει ϊσως νά τόν άπατήστ). Ούτως ή συ-
ζυγική ευτυχία θά έ'λειπεν είς αμφοτέρας τάς πε-
ριστάσεις. Έφ' ώ καί γράφουν:
«Διά σέ, Γκάλαχαντ, είναι δύσκολον νά υποδεί¬
ξωμεν τό είδος τής γυναικός, ήν επρεπε νά νυμ-
φευθης, διότι ή ευτυχία σου θά έξαρτάται περισ¬
σότερον άπό σέ, παρά άπό εκείνην ττ«—- α
δσον
ών τού ί~τότου Γκάλαχαντ, (Ιργον τοΰ ζωγρα
φού Ούάτς).
είς ^·|ν υευιν της γυναικός καί σκέψου
κτήματα μιάς περιωρισμένης ζωής!»
Ευα, ταλαίπωρος Ευα! 'Η θέσις της ήτο άπελ-
πιστική, δταν επρόκειτο νά έκλέξΐ] σύζυγον. Ό Α¬
δαμ ήτο ό μόνος άνήρ επί τής γής καί ή Ευα ηναγ¬
κάσθη νά πράξη δ,τι πράττουν χιλιάδες νεαρών
γυναικών σημερον—παρετήρησε τόν Αδαμ, ετρι-
ξε τούς οδόντας της καί είπε: «Καλός είναι!»
^ Άλλά καί ή Ευα είχε παρελθόν—ή μάλλον
μέλλον. Ό κ. Τζέϊμς Μπράντς Κάμπελ γνωρίζει σν „„
δλας τάς λεπτομερείας καί αΰτός μάς πληροφορεί - -=»------γ= ^«^ο^αι, υεν εύρε τον καταΛΛη
δτι ή Ευα είχεν ολόκληρον αγέλην θυγατέρων, τροφον τής ζωής της. Επομένως αι ονοσυγί.^.
των οποίων ή συμπεριφορά θ' άπετέλει σήμερον ύποδεικνύουν είς αυτήν τόν κατάλληλον και προ/ ^,
πραγματικόν σκάνδαλον. Έξετάζοντες την πρώ- είς τό έργον των, άσχολοΰμεναι ακολούθως μ
την γυναΐκα της γής υπό τό φώς των άποκαλΰψε- Μπενβενοΰτο Σελλίνι. ^ ^
ών τούτων, ευρίσκομεν, κατά τάς δύο συγγραφείς, Ούτος δέν είχε πολλάς έρωμένας, άλλα^ οί ε ^
δτι ή Ευα ήτο ώραία καί εύαίσθητος κόρη, ίκανή άλλον λόγον τάς έγκατέλειψεν δλας. Την μίαν τη
νά βελτιώση τόν χειρότερον σύζυγον, άν καί περί κατέλειψε, διότι δέν έχώνευε την μητέρα της, την α ,
τοΰ χαρακτήρος τοΰ Αδαμ δέν γίνεται δυσάρε- διότι την ύπωπτεύετο επί άπιστία καί άλλην διότι ^
στος ύπαινιγμός. Ή Ευα, γράφουσιν, ήτο όλιγαρ- πλέον τοΰ δέοντος έρωτική, εως δτου επί τέλουζ^^
κης, δσον ούδεμία άλλη γυνή. Τουτο φαίνεται άρ- φευθη μίαν ή όποία ήτο καλή μαγείρισσο^και^α
κούντως άληθές, πρό πάντων δταν ένθυμηθώμεν τος οίκοκυρά. Άλλ' ή ζωή τού ήτο δυστυχής, «ι "^
δτι ή πλουσιωτέρα ένδυμασία τΐ|ς ήτο εν απλοΰν ψυχαναλύτριαι γράφουν δι' αυτόν: «Εκλεγείς τ«?
φύλλον συκής. Σημειωτέον δτι ή Ευα δέν
ήτο ποσώς τυχοδιώκτρια! "Οχι! «Εάν ή
κεφαλη σου διηύθυνε την καρδίαν σου, ή-
Ουνασο να έχης περισσοτέρας^ άπολαΰσεις, Η
ακκ ολιγώτερον έ'ρωτα, λέγουν αί ψυχα- /ν
ναλυτριαι πρός την Εΰαν. Επί τέλους δέν
ήτο παρα μία νέα τοΰ παλαιοΰ συρμοΰ.
«Φρόντισον νά εΰρης ά'νδρα, όστις θά'θεωρΓ] τα οη
ματα σου ως πολύ σοβαρά», είναι ή τελευταία ιοο;
Ευαν συμβουλή.
η Τό βέβαιον είναι δτι ό Αδαμ ήγανάκτήσε ποΗ
εν απο τα σφάλματα τής Ευας. Άλλά, νά είπωμεν
αληθειαν, δεν είναι καί ευχάριστον πράγμα νά ελ
χσης εκ τού οικου σου καί μάλιστα δταν νομίαΐ;
εΧςεις μακρόν ένοικιαστήριον μέ χαμηλόν ενοίκιον!
Ή Αίκατερίνη τής Ρωσσίας, έκ πρώτης δψεω;< φαίνεται να έχη ανάγκην πολλών όδηγιών πρό; & γήν συζύγου. Ή Κάθεριν Άντωνυ, ήτις εγραψε Οιογραφιαν της, τής εδωσεν άρκετούς, ή δέ παράδ< της εδωσε μερικάς δωδεκάδας επί πλέον. Άλλό & ςομενη προσεκτικώτερον ή Αίκατερίνη, φαίνεται < *ηΙ' ®ξ εφρόνει δτι ηδύνατο νά εί-ρη τόν «τέλ ανδρα». Αν είναι άληθές αΰτό, ή Αίχατερίνη ό» χεν. υι ανδρες δέν είναι κατεσκευασμένοι τοιούτοι πως.^ ϋν πασΏ περιπτώσει ή Αίκατερίνη εδοκίμαζε ρικους, και ώς φαίνεται, δέν εύρε τόν κατάλληλον < τοοσιον τίΐΓ Γί,Λ^Γ- ™, <ΐ7____/ ί ο/ ___Γ.ι
Ν ΣΥΖΥΓΟΥ
}ΥΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ. - ΠΟΙΟΥ
[ΐΑΤΙ ΔΕΝ ΕΝΥΜΦΕΥΘΗ Ο ΓΚΑΛΑΧΑΝΤ. - ΔΙ-
ΟΥΤΟΥ ΠΑΙΖΟΝ ΠΰΚΕΡ ΜΑΚΡΑΝ ΤΟΥ
[ΔΟΝ ΣΟΥΑΝ. - Ο ΣΑΜΟΥΗΛ ΠΕΠΥΣ.
(ίγΧΟΑΝΑΛΥΤΡΙΑΙ.
ένας σου μόνον άπό τάς εξωτερικάς των άρετάς; Είσαι άκόμη είς τό
5ιον, είς τό οποίον τό κυριώτερον πράγμα δπερ θέλεις νά γνωρίζης διά
γυναίχ.α, είναι άν αυτή είναι οόραία;»
, ΐδιος Μπενβενοΰτο οψολόγησεν δτι ήγάπα τάς ωραίας γυναίκας καί
■εΰγος εύκινητων σφυρών, προβαλλόντων κάτωθεν άνυψουμένου ποδο-
ιόυ έδιδον είς αυτόν περισσοτέραν εμπνευσιν πρός κατασκευήν άγάλμα- '
παρά κάθε άλλο πράγμα.
Πρόσεχε! γράφουν αί ψυχαναλύτριαι. ΚινδυΛΈυεις νά νυμφευθί)ς ώ-
χν γυναίκα, έπειδή δλοι πράττουν τό ίδιον καί έπειδή εύχαριστείσαι άπό
πρός σέ θαυμασμόν της. Ένθυμοΰ δμως δτι, άν την νυμσ-ευθϋς, έ'χεις
ς νά τί|ν καταστήσης ευτυχή, εύτυχής δέ δέν δύναται νά είναι, άν δέν
ίσΐ]ς την εμπιστοσύνην της, ή άν διέρχεσαι τό πλείστον τοϋ χρόνου σου
;ων πόκερ μακράν τοΰ οϊκου σου!»
Εν τέλει συμβουλεύουσι αυτόν νά περιμείνη Τίος ότου συναντήση κά-
Ιαν κόρην, ΐσης διανοητικής άναπτύξεοος μέ αυτόν. Καί δταν ή όνειρώ-
αίπτή γυνή εμφανισθή, γράφουν, «ιτρόντισε ώστε νά την μεταχειρισθείς
ϊσΐ|ν πρός ίσον».
ΐνεται λόγος κατόπιν περί τοϋ Δόν Ζουάν, τοϋ μεγάλου κατακτητοϋ
γυναικείον καρδιών. Περί αύτοΰ. έν πριότοις, γράφουσιν δτι ήτο
',οανατεθραμμένον παιδίον, εκαμνε δέ δ,τι ήθελε καί τουτο έν τέλει τόν
έκαμε νά πιστεύση δτι ήτο σπουδαίον πρό¬
σωπον, τοϋθ' δπερ δέν ήτο άληθές. Ό Δόν
Ζουάν έπομένως παριστάνεται ώς νέος,
ούτινος ή -ταρουσία είναι ευχάριστος έν
τφ οϊκω. Είχεν ΐσως την θαυμαστήν έπιτη-
δειότητα νά διορθώνη κλιβάνους, αί δέ γυ-
ναϊκες φαίνονται έκτιμώσαι τα τοιαϋτα.
Ιδού τί γράφουν περί αΰτοΰ:
«Είσαι ευχάριστος είς την σχτνομιλίαν
καί ένδιαφερεσαι δι' άλλα πράγματα ανω¬
τέρα τοϋ χρήματος. Αί γυναίκες σέ άγα-
ποϋν διότι φέρεσαι φιλικώς πρός αύτάς,
άλλά ολίγαι σέ έρωτεύονται. Θά έκαμνες
καλά νά νυμφευθης κόρην, ή όποία νά μή
είναι νέα, οΰτε έξαιρετικώς ώραία, άλλά
νά Είναι εύφυής καί νά έχη καλόν χαρα-
κτήρα. Συγκέντρωσον τόν νοϋλ' σου είς την
πραγματικήν αξίαν καί μή παρασύρεσαι
άπό την παροδικήν γυναικείον ελξιν!»
Έν τέλει γίνεται λόγος περί τοΰ άλλου
εύγενοϋς, Σάμουελ Πέπυς, άλλου μεγάλου
κατακτητοϋ γυναικείον καρδιών. Αί δύο
συγγραφείς, έν τη άναζητήσει καταλλήλου
συζύγου δι' .αυτόν, γράφου¬
σι: «Μία συγκινητική όρθή
κρίσις σέ σώζει άπό μεγάλην
δυστυχίαν!» Άλλ' ό Πέπυς
ήτο ίδεαλιστής, κάτοχος ζο)-
ηράς φαντασίας, έζωγράφι-
οναριθμητους ροδίνας είκόνας της; μιάς καί τής αλλης νε-
|Γιί. την οποίαν κατέκτα καί κατόπιν έ'χανεν. Εάν έπέστρε-
ις τας άγκάλας τού. εφρόνει δτι τα πάντα
,'ΐσαν θαυμασία. Τώρα δπου έκείνη ήτο μα-
αν, ήτο τό ώραιότερον πλάσμα δπερ ηδύνατο
«Ραντασθη. Πολλάκις δμως, άν έτΰγχα-
να ιπιστρέψουν, ό Πέπυς εύρισκεν δτι ή εί-
ν ην εΐχε κάμη ήτο εσφαλμένη.
-υ άγαπςίς περισσότερον την γόησ-
_ήτις είναι μακράν, γράφουν περί
Ό αί^δΰο συγγραφείς, έπειδή πάντο-
(ί«Λ'ται.εσαι δτι έκείνη άρέσκεται μέ έ-
νο το οποίον έσυ θέλεις νά κάμης. "Έκ-
'λ' κόρην, μή έχουσαν πολλάς ίδέας
ιοικάς της επιθυμίας, καθόσον σύ ε-
^ρκεχας §^ δύο*«
ίο συμπέρασμα είναι δτι μία ψυχανά-
'ζ είναι πάντοτε ώφέλιμος είς ζητή-
Γα Γοοηος, αί δέ συγγραφεΐς τοΰ προ-
Ί^εντος έργου φρονούν δτι ό γάμος
θπλοποιείτο σήμερον, εάν τα δύο συμ-
^•ομενα μέρη έξήταζαν μετά περισσο-
°5 ^οοσοχής τάς ύποσυνειδήτους όρ- ,
5 των προτού νά βαδίσουν ύπερηφά- ί
? προ:; τόν βΐτιικν» ι^.—
■"*-,
Ή Ελένη τής Τροίας
(Μαρία Κόδρα), με-
λετ? τα μεγάλα προ-
βλήματα τής ζωής καί
κάιινει μίαν έκ των
τολμηρών έκείνων ά-
ποςρό,σεων, αΐτινες ε-
φεραν είς δίλ.ημμα χι¬
λιάδας άθώων γυναι-
κών.
Ρ'-1 Μ, τής
όν τα Είς αυτήν σύζυγον.
να ευριι τον
5 ί
>
Οος τόν βωμόν.
ΤΟ ΝΕΟ-ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΝΕΥΜΑ
Κ«τηντησαν αί νεώτεραι δέσποιναι νά πληρώνουν τοίς μετρη-
[ους έραστάς αυτών καί επί πιστώσει τούς συζΰγους των.
~ Εάν ήμουν αύτοκοάτωο, θά εστελνα κατά διαβόλου την αυτο- ?
:οΡιαν καί θά έγινόμην ^Χ α λ β α τ ζ ή ς. Ή τουλάχιστον
Π ρ ωθυπουρ γό^
σ τ ή ν Έ λ λ ά δ α*
—Τί είναι ό λοχί-
ας, ό λοχαγός, ό ταγ-
ματάρχης: Διδάσκαλοί
πληρωνόμενοι διά νά έκπαιδεύσουν
τούς στρατΐίότας. Και τί είναι οί
στρατιώται; Οίκότροςτοι έκ των ί-
δίων αυτών διδάκτρων πληρο'^νον-
τες τούς διδασκάλους τοον.
—Αί σκοϋπαι καί οί αΰλικοί έ¬
χουσιν εν κοινόν, δτι υπηρετοϋσιν
είς την αΰλήν, και μίαν διαφοράν,
δτι αί μέν σκοϋπαι καθαρίζουν την
αύλήν, ένώ οί αύλικοί την [Γολΰνουν.
ΒΛ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΛΗΣ
^—Πολλάκις ό άνθρωπος άποτυγχάνει νά κάμη τι μέγα, διότι διαιρεϋ
αύτό είς δύο μισά.
—Φρόνιμος άλ'θρωπος είναι έκεΐνος, ό οποίος δέν έξαντλεϊ την ένεργη-
τικότητά τού είς πράγμα, διά τό οποίον δέν είναι κατάλληλος. Ό άτιιός,
έξατμιζόμενος είς τόν άέρα, είναι άχρηστος, συγκεντρούμενος δμοος θραύ-
ει βράχους, όδηγεΐ άτμόπλοια, διαπερα δρη. ΓΛΑΔΣΤΩΝ
—Τό νά αγοράζη τις βιβλία μόνον διότι έδημοσιεύθησαν άπό μεγάλον
έκδότην, είναι όόσάν ν' αγοράζη ένδΰματα, ποϋ δέν τοϋ ταιριάζουν είς τό
σώμα, άλλ' έπειδή τα εκο^ιε καποιος μεγάλος ράαττής. ΡΟΡΕ
}ΥΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ. - ΠΟΙΟΥ
[ΐΑΤΙ ΔΕΝ ΕΝΥΜΦΕΥΘΗ Ο ΓΚΑΛΑΧΑΝΤ. - ΔΙ-
ΟΥΤΟΥ ΠΑΙΖΟΝ ΠΰΚΕΡ ΜΑΚΡΑΝ ΤΟΥ
[ΔΟΝ ΣΟΥΑΝ. - Ο ΣΑΜΟΥΗΛ ΠΕΠΥΣ.
(ίγΧΟΑΝΑΛΥΤΡΙΑΙ.
ένας σου μόνον άπό τάς εξωτερικάς των άρετάς; Είσαι άκόμη είς τό
5ιον, είς τό οποίον τό κυριώτερον πράγμα δπερ θέλεις νά γνωρίζης διά
γυναίχ.α, είναι άν αυτή είναι οόραία;»
, ΐδιος Μπενβενοΰτο οψολόγησεν δτι ήγάπα τάς ωραίας γυναίκας καί
■εΰγος εύκινητων σφυρών, προβαλλόντων κάτωθεν άνυψουμένου ποδο-
ιόυ έδιδον είς αυτόν περισσοτέραν εμπνευσιν πρός κατασκευήν άγάλμα- '
παρά κάθε άλλο πράγμα.
Πρόσεχε! γράφουν αί ψυχαναλύτριαι. ΚινδυΛΈυεις νά νυμφευθί)ς ώ-
χν γυναίκα, έπειδή δλοι πράττουν τό ίδιον καί έπειδή εύχαριστείσαι άπό
πρός σέ θαυμασμόν της. Ένθυμοΰ δμως δτι, άν την νυμσ-ευθϋς, έ'χεις
ς νά τί|ν καταστήσης ευτυχή, εύτυχής δέ δέν δύναται νά είναι, άν δέν
ίσΐ]ς την εμπιστοσύνην της, ή άν διέρχεσαι τό πλείστον τοϋ χρόνου σου
;ων πόκερ μακράν τοΰ οϊκου σου!»
Εν τέλει συμβουλεύουσι αυτόν νά περιμείνη Τίος ότου συναντήση κά-
Ιαν κόρην, ΐσης διανοητικής άναπτύξεοος μέ αυτόν. Καί δταν ή όνειρώ-
αίπτή γυνή εμφανισθή, γράφουν, «ιτρόντισε ώστε νά την μεταχειρισθείς
ϊσΐ|ν πρός ίσον».
ΐνεται λόγος κατόπιν περί τοϋ Δόν Ζουάν, τοϋ μεγάλου κατακτητοϋ
γυναικείον καρδιών. Περί αύτοΰ. έν πριότοις, γράφουσιν δτι ήτο
',οανατεθραμμένον παιδίον, εκαμνε δέ δ,τι ήθελε καί τουτο έν τέλει τόν
έκαμε νά πιστεύση δτι ήτο σπουδαίον πρό¬
σωπον, τοϋθ' δπερ δέν ήτο άληθές. Ό Δόν
Ζουάν έπομένως παριστάνεται ώς νέος,
ούτινος ή -ταρουσία είναι ευχάριστος έν
τφ οϊκω. Είχεν ΐσως την θαυμαστήν έπιτη-
δειότητα νά διορθώνη κλιβάνους, αί δέ γυ-
ναϊκες φαίνονται έκτιμώσαι τα τοιαϋτα.
Ιδού τί γράφουν περί αΰτοΰ:
«Είσαι ευχάριστος είς την σχτνομιλίαν
καί ένδιαφερεσαι δι' άλλα πράγματα ανω¬
τέρα τοϋ χρήματος. Αί γυναίκες σέ άγα-
ποϋν διότι φέρεσαι φιλικώς πρός αύτάς,
άλλά ολίγαι σέ έρωτεύονται. Θά έκαμνες
καλά νά νυμφευθης κόρην, ή όποία νά μή
είναι νέα, οΰτε έξαιρετικώς ώραία, άλλά
νά Είναι εύφυής καί νά έχη καλόν χαρα-
κτήρα. Συγκέντρωσον τόν νοϋλ' σου είς την
πραγματικήν αξίαν καί μή παρασύρεσαι
άπό την παροδικήν γυναικείον ελξιν!»
Έν τέλει γίνεται λόγος περί τοΰ άλλου
εύγενοϋς, Σάμουελ Πέπυς, άλλου μεγάλου
κατακτητοϋ γυναικείον καρδιών. Αί δύο
συγγραφείς, έν τη άναζητήσει καταλλήλου
συζύγου δι' .αυτόν, γράφου¬
σι: «Μία συγκινητική όρθή
κρίσις σέ σώζει άπό μεγάλην
δυστυχίαν!» Άλλ' ό Πέπυς
ήτο ίδεαλιστής, κάτοχος ζο)-
ηράς φαντασίας, έζωγράφι-
οναριθμητους ροδίνας είκόνας της; μιάς καί τής αλλης νε-
|Γιί. την οποίαν κατέκτα καί κατόπιν έ'χανεν. Εάν έπέστρε-
ις τας άγκάλας τού. εφρόνει δτι τα πάντα
,'ΐσαν θαυμασία. Τώρα δπου έκείνη ήτο μα-
αν, ήτο τό ώραιότερον πλάσμα δπερ ηδύνατο
«Ραντασθη. Πολλάκις δμως, άν έτΰγχα-
να ιπιστρέψουν, ό Πέπυς εύρισκεν δτι ή εί-
ν ην εΐχε κάμη ήτο εσφαλμένη.
-υ άγαπςίς περισσότερον την γόησ-
_ήτις είναι μακράν, γράφουν περί
Ό αί^δΰο συγγραφείς, έπειδή πάντο-
(ί«Λ'ται.εσαι δτι έκείνη άρέσκεται μέ έ-
νο το οποίον έσυ θέλεις νά κάμης. "Έκ-
'λ' κόρην, μή έχουσαν πολλάς ίδέας
ιοικάς της επιθυμίας, καθόσον σύ ε-
^ρκεχας §^ δύο*«
ίο συμπέρασμα είναι δτι μία ψυχανά-
'ζ είναι πάντοτε ώφέλιμος είς ζητή-
Γα Γοοηος, αί δέ συγγραφεΐς τοΰ προ-
Ί^εντος έργου φρονούν δτι ό γάμος
θπλοποιείτο σήμερον, εάν τα δύο συμ-
^•ομενα μέρη έξήταζαν μετά περισσο-
°5 ^οοσοχής τάς ύποσυνειδήτους όρ- ,
5 των προτού νά βαδίσουν ύπερηφά- ί
? προ:; τόν βΐτιικν» ι^.—
■"*-,
Ή Ελένη τής Τροίας
(Μαρία Κόδρα), με-
λετ? τα μεγάλα προ-
βλήματα τής ζωής καί
κάιινει μίαν έκ των
τολμηρών έκείνων ά-
ποςρό,σεων, αΐτινες ε-
φεραν είς δίλ.ημμα χι¬
λιάδας άθώων γυναι-
κών.
Ρ'-1 Μ, τής
όν τα Είς αυτήν σύζυγον.
να ευριι τον
5 ί
>
Οος τόν βωμόν.
ΤΟ ΝΕΟ-ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΝΕΥΜΑ
Κ«τηντησαν αί νεώτεραι δέσποιναι νά πληρώνουν τοίς μετρη-
[ους έραστάς αυτών καί επί πιστώσει τούς συζΰγους των.
~ Εάν ήμουν αύτοκοάτωο, θά εστελνα κατά διαβόλου την αυτο- ?
:οΡιαν καί θά έγινόμην ^Χ α λ β α τ ζ ή ς. Ή τουλάχιστον
Π ρ ωθυπουρ γό^
σ τ ή ν Έ λ λ ά δ α*
—Τί είναι ό λοχί-
ας, ό λοχαγός, ό ταγ-
ματάρχης: Διδάσκαλοί
πληρωνόμενοι διά νά έκπαιδεύσουν
τούς στρατΐίότας. Και τί είναι οί
στρατιώται; Οίκότροςτοι έκ των ί-
δίων αυτών διδάκτρων πληρο'^νον-
τες τούς διδασκάλους τοον.
—Αί σκοϋπαι καί οί αΰλικοί έ¬
χουσιν εν κοινόν, δτι υπηρετοϋσιν
είς την αΰλήν, και μίαν διαφοράν,
δτι αί μέν σκοϋπαι καθαρίζουν την
αύλήν, ένώ οί αύλικοί την [Γολΰνουν.
ΒΛ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΛΗΣ
^—Πολλάκις ό άνθρωπος άποτυγχάνει νά κάμη τι μέγα, διότι διαιρεϋ
αύτό είς δύο μισά.
—Φρόνιμος άλ'θρωπος είναι έκεΐνος, ό οποίος δέν έξαντλεϊ την ένεργη-
τικότητά τού είς πράγμα, διά τό οποίον δέν είναι κατάλληλος. Ό άτιιός,
έξατμιζόμενος είς τόν άέρα, είναι άχρηστος, συγκεντρούμενος δμοος θραύ-
ει βράχους, όδηγεΐ άτμόπλοια, διαπερα δρη. ΓΛΑΔΣΤΩΝ
—Τό νά αγοράζη τις βιβλία μόνον διότι έδημοσιεύθησαν άπό μεγάλον
έκδότην, είναι όόσάν ν' αγοράζη ένδΰματα, ποϋ δέν τοϋ ταιριάζουν είς τό
σώμα, άλλ' έπειδή τα εκο^ιε καποιος μεγάλος ράαττής. ΡΟΡΕ
18
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
Η ΠΥΚΝ01ΤΟΤ ΠΛΗ6
Τ ο «ρόβλ/ημα είς την Γερμανίαν καί την Ιταλίαν.
—Οί κίνδυνοε καε αί άίτειλ/αι τού Φαβιβμου.— Τό
«ρόβλημα των Ά—οικιών.— "Αρθρον τού κ. Φρα-
τζεσκο Ι¥£ττι·
ΕΙΙΤΑΙΜ ΤΗΣ ΕΥΡΠ
Άπό τινος χρόνον τονίζεται υ¬
πό τής Ιταλίας ή άνάγκη δπω; α¬
ποκτήση γήν, χώρον, δυνατότητα;
επεκτάσεως, μέ μίαν λέξιν άποικί-
ας, καθαρώς ένεκα στενοχωρύας
τοΰ πληθνσμοϋ της. Ή Ιταλία εχει
νά επιδείξη μέγα πλεόνασμα γεν¬
νήσεων, μικρότερον μέν πάντως
των σλαυίκων χωρών καί των βαλ¬
κανικών κρατών, άλλ' δμως πολν
σπουδαιότερον των χωρών τής μέ
σης καί δυτικής Εύρώπης, μολο
νότι κισί είς την Ιταλίαν παρετη¬
ρήθη κατά τ& τελευταία ετη έλάτ-
τωσΐ; των γεννήσεων. Κατά τα ε¬
τη 1901—1909 ό αραιώς των
γεννήσεων άνηλ·θε κατά μέσον ό¬
ρον είς 32.6 επί 1000 κατοίκων
έπειτα, κατά τα ετη 1909—1914
ή άναλογία κατέπεσεν εί; 32· κατά
τ ά ετη 1920—25 κατήλθεν εί;
29.9· άλλά κατά τό 1927 υπήρξε
πλεόνασμα γεννήσεων έξ 1.121.
072 ψυχών "Επί τη βάσει τοΰ γε-
γονότος τούτου ό Μουσσολίνι α¬
νήγγειλε πρό τινος, δτι κατέστρω¬
νε ωρισμένα σχεδια πρός θερα¬
πείαν τής άνάγκης χώρου, ούτω
δέν άνησύχΓιθ.ε πολύ την κοινήν
γνώμην της Εύρώπης.
Είπεν δτι ή .Ιταλία ήτο πνκνο.
κατοικημένη καί δτι θά ήτο έν τέ-
?ει αδύνατον νά διατρέφη ή Ιτα¬
λία τόν πληθυσμόν της. Αύτη ή
βεβαίωσις, άν δέν είνε πολύ άκρι-
βής, είνε έν τούτοις λογική. "0-
ταν δμως ό Μουσολίνι προτρέπη
ταυτοχρόνως τούς Ιταλού; δπως
αύξήσουν τάς γεννήσεις όσον τό
δυνατόν περισσότερον, τουτο είνε
παράλογον. Ώιιίληοε περί τής ά-,
νάγκης όπως ή Ιταλία έχη κατά|
τύ δεύτερον ήμισυ τοϋ τρέχοντος
αιώνος τουλάχιστον 60.000.000
κατοίκων. Διότι μόνον ετσι κατά
την γνώμην τού ημπορεί νά δημι¬
ουργηθή μία διαρκής καί Ισχυρά
αύτοκρατορία. Διότι, δταν μίαν ή-
ιιέριαν ή Ιταλία θά έχη τόσον πν-
-/.νοκατοικηβη" ωστε νά είνε ανα¬
πόφευκτον ενα ξέσπασμα, τότε
κατ' ανάγκην θά καταστή παγκό-
σμιος αύτοκρατορία. 'Επροχώρη-
σ·ε μάλΗττα ό Μουοίολίνν Ιμέχρι
τοΰ σημείου άκττε νά προαναγγεί¬
λη διά τό ετος 1935 μίαν κρίσιν
τή; Εύρώπης, ενα μεγάλον πόλε¬
μον. Τότε, κατά την γνώμην τού,
ή Ιταλία θά έ'πρεπε νά έχη στρα¬
τόν 5.000.000 άνδρών, ισχυρόν
ναυτικόν, καί τοιαύτην δύναμιν ά-
εροπλάνων, ωστε ό ιμέν δγκος αυ¬
τών νά σκεπάζη τόν ήλιον, ό δέ
■θόρυβος των μηχανών των νά κα-
λύπτη κάθε άλλον ■θόρυβον τής Ί-
ταιλική; χερσονήσου. "Ολα αύτά
υπϊνθυμίζουν έν μέρει τόν Μυγ-
χάονζεν καί έν μέρει τούς λόγους
τού Γουλιέλμου Β'.
Άλλ' ό φασιστικό; τύπος τής
Ιταλία; κάμνει δ,τι ημπορεί διά
νά τονίζη την ανάγκην τής αυξή¬
σεως των γεννήσεων τοΰ ιταλικού
πληθ-υσμοΰ. Σχεθόν καθημερινώς
βλέπει κανείς είς δίλας τα; ιταλι¬
κάς εφημερίδα; στατι-σικά; των
γενντρεων καί των θανάτων έκά-
στης πόλεως. Αί πολύτεκνοι οικο¬
γένειαι λαμ'βα.'νουν μεγάλας έπι-
χορηγήσεις. Άλλά ταυτοχρόνως,
σχεδον άφ' ή; ημέρας ό Μουσο¬
λίνι εξεφώνησε τόν μέγαν τού λό¬
γον, ό άρι·θμός των ίτΐσλικων γεν¬
νήσεων πίπτει ταχέως- ή δέ ίταλι-
κή οίκονομική κρίσις προσελα'βο
τοιαύτην δξύτητα ωστε άληθώς νά
'·ή τής χρειάζεται καί περαιτέρω
οημοσιονομι-κή έπιβάρυνσις μέ τάς
πολντέκνους οικογενείας.
Τό μόν©ν άποτέλεσ,μα τό οποί¬
ον έπέτυχεν ό Μουσολίνι είνε δτι
αί χώραι μεταναστεύσαυς, άφ' ό-
του διεπίστωσαν δτι ή ίταλική κυ-
θέρνησΐς θεωρεΐ την μετανάστευ-
σιν δχι τόσον άπό οίκονοιι ικής ά?
πόψεώς όσον άπό πολιτικής, έγι¬
ναν φιλύποπτοι. Ή ίταλική μετα-
νάστευσις προσκρούει διά τουτο ό-
λονέν καί περισσότερον είς μεγα-
λητέρας δυσχερείας. Άφ' ετέρου
αί έπίσημοι στατιστικαί οιαπιστώ-
μίαν τοιαύτην άνεργίαν ~
|ς οποίας δέέν πορετηρήθτι
ίϊλλοτε εί; την Ιταλίαν. Θίγονται
έξ αύτί)ς περίπου 600.000 εργά¬
ται. Έν τή πραγματικότητι δέ ή
άνεργία αυτή είνε ετι μϊγαλητέρα,
διότι δέν περιλαιμ'βάνονται είς την
στατιστικήν οί κ)α·θ' ωρισμένα; μό¬
νον ήμερα; έργαζόμενοι εργάται.
Ό Μουσσολίνι,καΙ μέ όλην τού
την καλήν διάθεσιν, δέν έ'χει ι¬
δέαν των οίκονομικών πραγμάτοον.
Άφήνει κατά μέρος τάς θεμελιώ-
δας βάσει; τής οίκονομικής έπι-
στήμης καί άντ" αυτών προσφεύ-
γει είς τάς παλαιάς τού μεθόδσυ;
πολιτική; καί ιέπανασπατική; προ¬
παγάνδας, μέ απειλητικά; φρά-
σει; καί φοεβράς απειλάς.
ΕΙ; τόν λόγον τού Μουσσο/ίνι,
ώς έπίσης καί είς κάθ,ε φασιστι-
κήν έφιιιιερίδα, τονίζεται πάντο-
τε δτι ή Ιταλία πρέπει ν' άπο/τή-
ση γήν, δτι πρέπει νά δημιουργή¬
ση μίαν παγκόσμιον αύτοκρατορί-
αν. Τί σημαίνει ή «ίδημιουργία μι-
άς παγκοσμίου, αύτοκρατΐορία;;»
Αύτό δέν ημπορεί νά σημαίν»] τί-
ποτε αλλο παρά μόνον δτι ή Ιτα¬
λία θά άποσπάση έδάφη άπό άλ¬
λας χώρα;· καί αί άλλαι αύται
χώραι δέν ήμποροΰν νά είνε ,-.ρά
ή Γαλλία καί ή Αγγλία. Αί χώ¬
ραι δμω; αύται δέν σκεπτονται
ποσώς δπω; παραχωρηθούν οιον¬
δήποτε τμήμα των εδαφών των
'ίίς την 'Ιταλίιαν, ούτω; ώστε ώ;
μόνη λύσις δέν άποιαένει εΐμή ό
πόλεμος. Άλλά δέν είνε πρα/.τικώ;
δυνατόν νά διεξαχθή φασιστικός
πόλεμο;, ουτε κατά τής Γαλλία;
όντε κατά της Αγγλίας· διότι ό
ιταλικάς λαός δέν είνε διόλου είς
θέσιν νά έπιχειρήση τοιούτον πό¬
λεμον, άλλά καί ουτε τόν θέλει.
Πράγμαχι δμως δέν ημπορεί
κανείς νά ομιλή ποτέ άκινδύνως
περί πολέμου· καί διά τούτο ή ψα.
σιστικη μπλόφα — αποτελεί διά
τό έγγΰς μέλλον απειλήν, ή όποία
πρέπει νά λαμβάνηται όλονεν σο¬
βαρώτερον ύπ' δψιν. Καθόσον έν
τέλει ήμποροΰν τα πθΐίγπατα, ?νε-
κεν οιουδήποτε λόγον, νά έξελι-
χθοΰν κατά τρόπον πού δέν τνν
ήθελε ίσως κανείς.
Άλλ' αί διαρκεϊς αύται άπει-
τή; ίτίολικής κυβερνήσεως δέν
μόνον έπικίνδυνοι διά την Ρϋ-
Γελοϋν καί άπό ίταλι¬
κή; άπόψεοος χωρίαν. Διότι δέν
νποφέρει μόνον ή Ιταλία άπό έλ¬
λειψιν έπαρκοΰς χώρου- πολλαί
άλλαι εύρωπα^καί χα>ραι ευρίσκον¬
ιιΙ
ι
II
Ό Γερουσιαστής Τόμας Χέφλιν, έξ Άλαμπόμας, υπέβαλε πρότασιν, ή ό-
ποία, εάν έπικυρωθή, δέν Φά έπιτρίπη την άναπέτασιν τοΰ 'Εκκλησιαστικοΰ
έμβλήματος άνωθεν τής Άμερικανικής Σηιιαίας είς τα άτιιόπλοια κατά
-την διάρκειαν ίεροτελεστιών. Έδώ φαίνεται τό εκκλησιαστικήν Ιμβλημα
επί τοΰ πολεμι/οΰ «Τσιντσιννάτι».
ται εί; την αύτην κατάστασιν.
Ή Γερμιονία π. χ. εχει την αν-
τήν πυκνότητα πληθυσμόν δπο>;
καί ή Ιταλία (134 κάτοικοι κατά
! τετραγωνικόν χιλιόμετρον) ■ ή Όλ-
λανδία εγει μάλιστα αναλογίαν
218, τό Βέλγιον 260. Έκτός τή;
τίχει ηδη άποικία;, μεταξύ δέ αυ¬
τών υπάρχουν άρκετά καλαί, δπίυ-ς;
ή ΣαμαΛία ναί ή Έρυθραία" εχει
όμω; καί ά71α; ιεί οποίαι γενικώς
5έν άποόί-δοι·ν τίποτ&. ουτε θά ήιι-
πορέσουν ν άτή; άποδώσουν ποτέ
τΐ δτως; είνε ή Τριπολΐτι;, ή
λωντών χωρων ν' ά,τ
αύτά>ν δικαιωμ(ίτ0Λ,
Γνωρίζη τελε«ο-'τα ,
α; και τας άντ,θέσπ-'Ζ
των αι οποίαι δΛ
Λύσιν τού προβλ^
1νωριζωο_τιτόί(.γα6(Ι
6λημα τη; είρήν,,ς
δυνατόν νά λυθή
δαίων οΐκοναμικων
νέίον κοινών συικτχϋνιοη
έπίσης δέν είσαχΰή ε/
παγγκλματική καί έμτοπ-
θερία τουλάχι ;
ε·, , , ; ν ,----Γ' -·η .«^«, ι,■„„, »:ΐν» η ιοιπολιτις, η
Ευρωπη;, υπάρχουν εππση; δυσμε-1 οποία δέν άντιποοσωπεύει τίποτε
νή παοαδειγματα- ή Ίαπωνι'? π. αλλο άπό μίαν τεραστίαν άμι.ώδη
χ. εχει ανα/,ογ:αν 157 κατοΐοων ι έοημον '
κατά τετράγωνον χιλιά ιετρον. | ΝΗ Ιταλία έέαπάνησε διά τά;
^1~ΖΙ^ΖΤ1^1Κ11θ1^^'/λ^ τ»Κ «Τ:δόν 4 δ,σεκατομ-
ρεται διόλου πε
•ειδικόν ιταλικού" προβλήματος.
Άλλ' ό Μουσσολίνι σνμπρριφε-
ρεται ώς εάν όλαι αί δνσχέρι«ι
είς όλό/Αηρον την ύψήλιον θά η¬
δύναντο νά άρθοΰν, αν ή Ιταλία
άποκτοϋσε άποικίας. Μόνον διι«ύς
________Λ « ν - ·
ϊ·υρΐα χρνσο>ν λιρεττών, 'δηΑαδή
800.000.000 δου,αρίων περίπον.
Εάν τό τεράστιον αύτό ποσόν έ-
ΖΡηοψοποιεΐτο π. χ. διά την έκμε-
ταλλενσΐν των ύδριαυλ'κών τη- δυ
ναιιεοιν ν«1 ΑιΛ -τ«,. χ______λ > ·
αποκτοΰσε άποικίας. Μόνον δμως Ι νάιιεων καί διά την έντατικήν ένί.
τερατώδη; αγνοια των πραγαά-1 σχυσιν τής έγχωρίου οίκονοαία-
των ημπορεί νά παραπλανήση εί; τη; ή Ιταλία θά εύοίσκε™ ιτ'ήιι,:.
των ημπορεί νά παραπλανήση εί
τοιαύτας γελοία; άπόψεις. Διότι
κεί άν ή Ιταλία άπέκτα άποι/ίας,
πάλιν θά εύρίσκ-το πάντοτε πρό
τού αύτοΰ προ'βλήματο;: Αί άποι-
κίαι δηλονότι άπαιτοΰν πρατηστως
διάθεσιν κεφαλαίων, καί μόνον
καθ* δ μέτρον διατίθεται «εφάλαι-
ον ήμποροΰν καί οί άνθρωπθι νά
χ ής ένχωρίου οίκονομία:
της η Ιταλία θά ευρίσκετο σημε¬
ρον Ρΐς πολν καλλιτέραν οικονομι¬
κήν θέσιν
ρ ς π
κήν θέσιν.
Κ
εύρουν εργασίαν. Ή Ιταλία κια-
Καί πόσοι Ιταλοί ήμποροΰν καί
ζοϋν σ»'|ΐιερον πραγαατικώ; εί; αύ¬
τά; τάς άποι/.ίας, άφον έδιοπανή-
Γ.«.-. .θησαν χάριν τούτοΛ' περίπου 800.
καθ" δ ιιέτοον διατίθεται κίφάλαι-! 000.000 οοαάρια; Τό πολν 40.
™, λ..^~?·- —-'- -'■ "- α- ' 00— 50.000. Οί εργάται δέν τρέ-
πονται ποτέ ποός τα; άποικίας.
Τό πραγματικήν ,ιιέσον ποϋ ώθεΐ
πρό·; τα έ'ξω είνε τό πλεονάζον κε¬
φάλαιον. Το καλλίτερον πρό; τού¬
το παράδειγμα ΐίνε ή Γα/Λία, ή ό¬
ποία" ιίρχισε νά δημιονρ^'η τό ά-
ποικιακόν κράτος της δταν ή ελάτ¬
τωσις των γεννήσεων τοΰ πλη-θυ-
σμοΰ τη; είχεν ηδη προσλάβει ε¬
πικίνδυνον μορφήν.
Άλλ' εάν ■θεωρήσίομεν τό ζή-
τΐ}ΐια άπό τής όρθής τού απόψε¬
ως, παρατηρούμεν δτι αί απιστεύ¬
τως άνόητοι σΐ'νθήκαι τή; «ίρή-
νΐ]ς είνε έκεΐναι αί οποίαι παρεμ-
6ά?.Αοι·ν τεραστία; δυσχερείας καί
προολήματα εί; όλας τα; πυκνο-
ν.ατοικημένα; χώρας. Ό δασιιο-
λογικός προστατευτισμός, ή προ-
ιστατ£υτΐΓ/-ή, πολιτική τό>ν έργα-
τών καί τοΰ πληθυσμόν, τα ισχυ¬
ρά διεθνή τράστ έπαυξάνουν τάς
δυσχερ'.ίας .ταύτα; άπό ημέρας είς
ήιιέραν. Εάν ή Κοινωνία των Ε¬
θνών ήθελεν επί τέλου; νά κάιιη
κοί κατι ά7λο άπό τό νά σπατα-1
λα τόν πολύτιμον χρόνον της είς
πομπώδεις λόγους μέ άρνηττκά ά-
τοτ^έσματα. θά έ'πρεπε νά Ιπιί.η-
(} θΓ] σοβαρώς τοΰ προβλήματος
τούτου.
°Έν των βασικών προβλιιαάτων
τής Εύρώπης είνε ή ελευθερία των
νινήολίον των άνθρώπων καί των
κεφαλαίων. Κάθε έργάτη; πρέπει
νά έχη την δυνατότητα δπω; πτ)-
ναίνιι δπου «ιι-^η·"·^7 --- -------
ρια τουλάχιστον ι^-,ο, ?ϋ
ριοΐμένου σημείοι· Γνωρ;
δτι δέν είνε δυνατόν να Ι
μέν διά ιμιά; όί.ονλιίροιι ,
π/Λκου αύτοΰ ζητηιιατος
χω την ^γνώμην δτι ίί
άζεται ενα πεδίον τρο; Μ
σματικήν πράγματι δράσιν ι
τι ή Κοινωνία τώ Εθ,Τ>
ποροΰσε επί τοϋ προ/
πράξη δντω; κάτι το ί
Εάν ομως θεα/θοό τα;
ν»>}ΐενα; ίδέας τοϋ
άνοήτοι<ς -/αί παοα/ό ου. / βεβαιώνω δτι δλα τα ταρ τονι'Ζόαενα διαρ/Γλ; -ταο&Ι δέν ύφίστανται ιιονον δια τα/.ίαν καί δτι δε έπιθ την χώραν μου οΰτε ΐο παγκόσμιον αύτο/.ρατορ| τούτοις όφείλω νά είτα) δλα ταυτα, δέν -τρρτει _ ιΐα κονίίς τό πρόβηιιια αντ την ύφήλιον ύπάρ/ουν τοία] λα ύψηλώ; άνεττΐ',ιιενα " "ερμανία, ή Ίτα/ία /αι ή ' ία, οχϋ τα όποϊα το ιοόβ/ηι χ?.ηθνσμοΰ είνε κατα 6«τιν| 5ώ; τό ϊδιο· καί θα ίΐΐί :ον δπως είς τό >ι,Λ/ον
;θοϋν λίαν έπικίνδυνοι διε
εάν δέν τάιιωιΐϊ^
ρως την οδόν προ: την οί*
κήν .ελευθερίαν.
Βε'βαίως έ'χονν /αι
ν' άντιμετωπίσοΐ'ν ηιοοαοια
βλήαατα υπό αλί.ην
Καί δία τοΰτυ
ξενρεδη ενα; τρόπο; ιε το»]
όν νά ίκανοποιη-θοΓη τα
ροντα δλων. Είνε όιιω;
νά νομίζωμεν, δτι ήαποι.
λυθοϋν αύτά τα ζητήαατα
τσκτήσεων διότι π ν η
νποφέρει ήδη άπό })/ίΐψ
λαίων καί εάν άποντονοτ
λα; άποικία; ·θ«
;
πτωχοτέρα. Θά
νά διαθέτ^ι περισσ«?οον
λαιθν άπό όσον ?χε< Τί> νά αφαιρέση η
ποικία; άπό άλλον; / «
δή
- ΛΤΙ
νράτος, αύτό θ' απετε/^ι
νικώς ήτο δυνατόν, την
πράγματι παραφροσΐΜι
σα; ημπορεί ν άδιατρας!
ρον ή Ιταλία. 'Εν.το; τη;
λη; Βρετανία;, ή »™α ι
ηρόν εμπόριον ^ε
της, ή έξαγωγή των
παιιο5>ν χωρών είς τα: ι
των είνε πράγ^ιοτι -τολν ιι1
Αγγλία κατέχει νυν _ιι«ν
τ.κήν θέσιν λόγ'ω τή;
έξε/.ίξεως· άλλά δέν ειιιοι
βέβαιος άν θά κατέχη Τ11ν
μιοΰχον αύτην θέσιν /-αι
μέλλον. Καρΐτοφόρον
ναπτνσσεται πάντοτε
ξύ δύο έλεΐ'&έρων
υετανάστευσι;
τούς τελευταίον; «—■
τάς ελευθέρας χώρας. υ
λει νά Εργασθή διά την
πρέπει νά ενεργήση
κοα-ομικής έλεΐΓθερί_
σεων πέραν των έθνικυη σν< 0 ΝΙΊ . Είς ά γελοίων δα- τάς άποικίας 6- ΜΑΟΕΤΕ ΤΗΝ ΤΕΧΗ» .....,5Τ0Υ ΤΠΝ «ΥΡ (ΗΑΙΗ ΟΒΕ55ΕΒ) Είς την μοναδικην 2*0/1£ Γεο>ργ. Ψαρροϋ, βραδειηΐεντ
Παοισίους. Διδάσκεται οΐο/_
ή ίργασία είς τιμάς λογΐ'α·>·
τα τ»ιν έκμάβησιν παρε/'1
γασία.
Γθάν)-ατε ή τηλεφ<οη 6Ε0Π6Ε ΡδΑΒΒθ 1547 ΒΒΟΑΟννΛΥ. Ν. ν· Ρηοπο:
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
Η ΠΥΚΝ01ΤΟΤ ΠΛΗ6
Τ ο «ρόβλ/ημα είς την Γερμανίαν καί την Ιταλίαν.
—Οί κίνδυνοε καε αί άίτειλ/αι τού Φαβιβμου.— Τό
«ρόβλημα των Ά—οικιών.— "Αρθρον τού κ. Φρα-
τζεσκο Ι¥£ττι·
ΕΙΙΤΑΙΜ ΤΗΣ ΕΥΡΠ
Άπό τινος χρόνον τονίζεται υ¬
πό τής Ιταλίας ή άνάγκη δπω; α¬
ποκτήση γήν, χώρον, δυνατότητα;
επεκτάσεως, μέ μίαν λέξιν άποικί-
ας, καθαρώς ένεκα στενοχωρύας
τοΰ πληθνσμοϋ της. Ή Ιταλία εχει
νά επιδείξη μέγα πλεόνασμα γεν¬
νήσεων, μικρότερον μέν πάντως
των σλαυίκων χωρών καί των βαλ¬
κανικών κρατών, άλλ' δμως πολν
σπουδαιότερον των χωρών τής μέ
σης καί δυτικής Εύρώπης, μολο
νότι κισί είς την Ιταλίαν παρετη¬
ρήθη κατά τ& τελευταία ετη έλάτ-
τωσΐ; των γεννήσεων. Κατά τα ε¬
τη 1901—1909 ό αραιώς των
γεννήσεων άνηλ·θε κατά μέσον ό¬
ρον είς 32.6 επί 1000 κατοίκων
έπειτα, κατά τα ετη 1909—1914
ή άναλογία κατέπεσεν εί; 32· κατά
τ ά ετη 1920—25 κατήλθεν εί;
29.9· άλλά κατά τό 1927 υπήρξε
πλεόνασμα γεννήσεων έξ 1.121.
072 ψυχών "Επί τη βάσει τοΰ γε-
γονότος τούτου ό Μουσσολίνι α¬
νήγγειλε πρό τινος, δτι κατέστρω¬
νε ωρισμένα σχεδια πρός θερα¬
πείαν τής άνάγκης χώρου, ούτω
δέν άνησύχΓιθ.ε πολύ την κοινήν
γνώμην της Εύρώπης.
Είπεν δτι ή .Ιταλία ήτο πνκνο.
κατοικημένη καί δτι θά ήτο έν τέ-
?ει αδύνατον νά διατρέφη ή Ιτα¬
λία τόν πληθυσμόν της. Αύτη ή
βεβαίωσις, άν δέν είνε πολύ άκρι-
βής, είνε έν τούτοις λογική. "0-
ταν δμως ό Μουσολίνι προτρέπη
ταυτοχρόνως τούς Ιταλού; δπως
αύξήσουν τάς γεννήσεις όσον τό
δυνατόν περισσότερον, τουτο είνε
παράλογον. Ώιιίληοε περί τής ά-,
νάγκης όπως ή Ιταλία έχη κατά|
τύ δεύτερον ήμισυ τοϋ τρέχοντος
αιώνος τουλάχιστον 60.000.000
κατοίκων. Διότι μόνον ετσι κατά
την γνώμην τού ημπορεί νά δημι¬
ουργηθή μία διαρκής καί Ισχυρά
αύτοκρατορία. Διότι, δταν μίαν ή-
ιιέριαν ή Ιταλία θά έχη τόσον πν-
-/.νοκατοικηβη" ωστε νά είνε ανα¬
πόφευκτον ενα ξέσπασμα, τότε
κατ' ανάγκην θά καταστή παγκό-
σμιος αύτοκρατορία. 'Επροχώρη-
σ·ε μάλΗττα ό Μουοίολίνν Ιμέχρι
τοΰ σημείου άκττε νά προαναγγεί¬
λη διά τό ετος 1935 μίαν κρίσιν
τή; Εύρώπης, ενα μεγάλον πόλε¬
μον. Τότε, κατά την γνώμην τού,
ή Ιταλία θά έ'πρεπε νά έχη στρα¬
τόν 5.000.000 άνδρών, ισχυρόν
ναυτικόν, καί τοιαύτην δύναμιν ά-
εροπλάνων, ωστε ό ιμέν δγκος αυ¬
τών νά σκεπάζη τόν ήλιον, ό δέ
■θόρυβος των μηχανών των νά κα-
λύπτη κάθε άλλον ■θόρυβον τής Ί-
ταιλική; χερσονήσου. "Ολα αύτά
υπϊνθυμίζουν έν μέρει τόν Μυγ-
χάονζεν καί έν μέρει τούς λόγους
τού Γουλιέλμου Β'.
Άλλ' ό φασιστικό; τύπος τής
Ιταλία; κάμνει δ,τι ημπορεί διά
νά τονίζη την ανάγκην τής αυξή¬
σεως των γεννήσεων τοΰ ιταλικού
πληθ-υσμοΰ. Σχεθόν καθημερινώς
βλέπει κανείς είς δίλας τα; ιταλι¬
κάς εφημερίδα; στατι-σικά; των
γενντρεων καί των θανάτων έκά-
στης πόλεως. Αί πολύτεκνοι οικο¬
γένειαι λαμ'βα.'νουν μεγάλας έπι-
χορηγήσεις. Άλλά ταυτοχρόνως,
σχεδον άφ' ή; ημέρας ό Μουσο¬
λίνι εξεφώνησε τόν μέγαν τού λό¬
γον, ό άρι·θμός των ίτΐσλικων γεν¬
νήσεων πίπτει ταχέως- ή δέ ίταλι-
κή οίκονομική κρίσις προσελα'βο
τοιαύτην δξύτητα ωστε άληθώς νά
'·ή τής χρειάζεται καί περαιτέρω
οημοσιονομι-κή έπιβάρυνσις μέ τάς
πολντέκνους οικογενείας.
Τό μόν©ν άποτέλεσ,μα τό οποί¬
ον έπέτυχεν ό Μουσολίνι είνε δτι
αί χώραι μεταναστεύσαυς, άφ' ό-
του διεπίστωσαν δτι ή ίταλική κυ-
θέρνησΐς θεωρεΐ την μετανάστευ-
σιν δχι τόσον άπό οίκονοιι ικής ά?
πόψεώς όσον άπό πολιτικής, έγι¬
ναν φιλύποπτοι. Ή ίταλική μετα-
νάστευσις προσκρούει διά τουτο ό-
λονέν καί περισσότερον είς μεγα-
λητέρας δυσχερείας. Άφ' ετέρου
αί έπίσημοι στατιστικαί οιαπιστώ-
μίαν τοιαύτην άνεργίαν ~
|ς οποίας δέέν πορετηρήθτι
ίϊλλοτε εί; την Ιταλίαν. Θίγονται
έξ αύτί)ς περίπου 600.000 εργά¬
ται. Έν τή πραγματικότητι δέ ή
άνεργία αυτή είνε ετι μϊγαλητέρα,
διότι δέν περιλαιμ'βάνονται είς την
στατιστικήν οί κ)α·θ' ωρισμένα; μό¬
νον ήμερα; έργαζόμενοι εργάται.
Ό Μουσσολίνι,καΙ μέ όλην τού
την καλήν διάθεσιν, δέν έ'χει ι¬
δέαν των οίκονομικών πραγμάτοον.
Άφήνει κατά μέρος τάς θεμελιώ-
δας βάσει; τής οίκονομικής έπι-
στήμης καί άντ" αυτών προσφεύ-
γει είς τάς παλαιάς τού μεθόδσυ;
πολιτική; καί ιέπανασπατική; προ¬
παγάνδας, μέ απειλητικά; φρά-
σει; καί φοεβράς απειλάς.
ΕΙ; τόν λόγον τού Μουσσο/ίνι,
ώς έπίσης καί είς κάθ,ε φασιστι-
κήν έφιιιιερίδα, τονίζεται πάντο-
τε δτι ή Ιταλία πρέπει ν' άπο/τή-
ση γήν, δτι πρέπει νά δημιουργή¬
ση μίαν παγκόσμιον αύτοκρατορί-
αν. Τί σημαίνει ή «ίδημιουργία μι-
άς παγκοσμίου, αύτοκρατΐορία;;»
Αύτό δέν ημπορεί νά σημαίν»] τί-
ποτε αλλο παρά μόνον δτι ή Ιτα¬
λία θά άποσπάση έδάφη άπό άλ¬
λας χώρα;· καί αί άλλαι αύται
χώραι δέν ήμποροΰν νά είνε ,-.ρά
ή Γαλλία καί ή Αγγλία. Αί χώ¬
ραι δμω; αύται δέν σκεπτονται
ποσώς δπω; παραχωρηθούν οιον¬
δήποτε τμήμα των εδαφών των
'ίίς την 'Ιταλίιαν, ούτω; ώστε ώ;
μόνη λύσις δέν άποιαένει εΐμή ό
πόλεμος. Άλλά δέν είνε πρα/.τικώ;
δυνατόν νά διεξαχθή φασιστικός
πόλεμο;, ουτε κατά τής Γαλλία;
όντε κατά της Αγγλίας· διότι ό
ιταλικάς λαός δέν είνε διόλου είς
θέσιν νά έπιχειρήση τοιούτον πό¬
λεμον, άλλά καί ουτε τόν θέλει.
Πράγμαχι δμως δέν ημπορεί
κανείς νά ομιλή ποτέ άκινδύνως
περί πολέμου· καί διά τούτο ή ψα.
σιστικη μπλόφα — αποτελεί διά
τό έγγΰς μέλλον απειλήν, ή όποία
πρέπει νά λαμβάνηται όλονεν σο¬
βαρώτερον ύπ' δψιν. Καθόσον έν
τέλει ήμποροΰν τα πθΐίγπατα, ?νε-
κεν οιουδήποτε λόγον, νά έξελι-
χθοΰν κατά τρόπον πού δέν τνν
ήθελε ίσως κανείς.
Άλλ' αί διαρκεϊς αύται άπει-
τή; ίτίολικής κυβερνήσεως δέν
μόνον έπικίνδυνοι διά την Ρϋ-
Γελοϋν καί άπό ίταλι¬
κή; άπόψεοος χωρίαν. Διότι δέν
νποφέρει μόνον ή Ιταλία άπό έλ¬
λειψιν έπαρκοΰς χώρου- πολλαί
άλλαι εύρωπα^καί χα>ραι ευρίσκον¬
ιιΙ
ι
II
Ό Γερουσιαστής Τόμας Χέφλιν, έξ Άλαμπόμας, υπέβαλε πρότασιν, ή ό-
ποία, εάν έπικυρωθή, δέν Φά έπιτρίπη την άναπέτασιν τοΰ 'Εκκλησιαστικοΰ
έμβλήματος άνωθεν τής Άμερικανικής Σηιιαίας είς τα άτιιόπλοια κατά
-την διάρκειαν ίεροτελεστιών. Έδώ φαίνεται τό εκκλησιαστικήν Ιμβλημα
επί τοΰ πολεμι/οΰ «Τσιντσιννάτι».
ται εί; την αύτην κατάστασιν.
Ή Γερμιονία π. χ. εχει την αν-
τήν πυκνότητα πληθυσμόν δπο>;
καί ή Ιταλία (134 κάτοικοι κατά
! τετραγωνικόν χιλιόμετρον) ■ ή Όλ-
λανδία εγει μάλιστα αναλογίαν
218, τό Βέλγιον 260. Έκτός τή;
τίχει ηδη άποικία;, μεταξύ δέ αυ¬
τών υπάρχουν άρκετά καλαί, δπίυ-ς;
ή ΣαμαΛία ναί ή Έρυθραία" εχει
όμω; καί ά71α; ιεί οποίαι γενικώς
5έν άποόί-δοι·ν τίποτ&. ουτε θά ήιι-
πορέσουν ν άτή; άποδώσουν ποτέ
τΐ δτως; είνε ή Τριπολΐτι;, ή
λωντών χωρων ν' ά,τ
αύτά>ν δικαιωμ(ίτ0Λ,
Γνωρίζη τελε«ο-'τα ,
α; και τας άντ,θέσπ-'Ζ
των αι οποίαι δΛ
Λύσιν τού προβλ^
1νωριζωο_τιτόί(.γα6(Ι
6λημα τη; είρήν,,ς
δυνατόν νά λυθή
δαίων οΐκοναμικων
νέίον κοινών συικτχϋνιοη
έπίσης δέν είσαχΰή ε/
παγγκλματική καί έμτοπ-
θερία τουλάχι ;
ε·, , , ; ν ,----Γ' -·η .«^«, ι,■„„, »:ΐν» η ιοιπολιτις, η
Ευρωπη;, υπάρχουν εππση; δυσμε-1 οποία δέν άντιποοσωπεύει τίποτε
νή παοαδειγματα- ή Ίαπωνι'? π. αλλο άπό μίαν τεραστίαν άμι.ώδη
χ. εχει ανα/,ογ:αν 157 κατοΐοων ι έοημον '
κατά τετράγωνον χιλιά ιετρον. | ΝΗ Ιταλία έέαπάνησε διά τά;
^1~ΖΙ^ΖΤ1^1Κ11θ1^^'/λ^ τ»Κ «Τ:δόν 4 δ,σεκατομ-
ρεται διόλου πε
•ειδικόν ιταλικού" προβλήματος.
Άλλ' ό Μουσσολίνι σνμπρριφε-
ρεται ώς εάν όλαι αί δνσχέρι«ι
είς όλό/Αηρον την ύψήλιον θά η¬
δύναντο νά άρθοΰν, αν ή Ιταλία
άποκτοϋσε άποικίας. Μόνον διι«ύς
________Λ « ν - ·
ϊ·υρΐα χρνσο>ν λιρεττών, 'δηΑαδή
800.000.000 δου,αρίων περίπον.
Εάν τό τεράστιον αύτό ποσόν έ-
ΖΡηοψοποιεΐτο π. χ. διά την έκμε-
ταλλενσΐν των ύδριαυλ'κών τη- δυ
ναιιεοιν ν«1 ΑιΛ -τ«,. χ______λ > ·
αποκτοΰσε άποικίας. Μόνον δμως Ι νάιιεων καί διά την έντατικήν ένί.
τερατώδη; αγνοια των πραγαά-1 σχυσιν τής έγχωρίου οίκονοαία-
των ημπορεί νά παραπλανήση εί; τη; ή Ιταλία θά εύοίσκε™ ιτ'ήιι,:.
των ημπορεί νά παραπλανήση εί
τοιαύτας γελοία; άπόψεις. Διότι
κεί άν ή Ιταλία άπέκτα άποι/ίας,
πάλιν θά εύρίσκ-το πάντοτε πρό
τού αύτοΰ προ'βλήματο;: Αί άποι-
κίαι δηλονότι άπαιτοΰν πρατηστως
διάθεσιν κεφαλαίων, καί μόνον
καθ* δ μέτρον διατίθεται «εφάλαι-
ον ήμποροΰν καί οί άνθρωπθι νά
χ ής ένχωρίου οίκονομία:
της η Ιταλία θά ευρίσκετο σημε¬
ρον Ρΐς πολν καλλιτέραν οικονομι¬
κήν θέσιν
ρ ς π
κήν θέσιν.
Κ
εύρουν εργασίαν. Ή Ιταλία κια-
Καί πόσοι Ιταλοί ήμποροΰν καί
ζοϋν σ»'|ΐιερον πραγαατικώ; εί; αύ¬
τά; τάς άποι/.ίας, άφον έδιοπανή-
Γ.«.-. .θησαν χάριν τούτοΛ' περίπου 800.
καθ" δ ιιέτοον διατίθεται κίφάλαι-! 000.000 οοαάρια; Τό πολν 40.
™, λ..^~?·- —-'- -'■ "- α- ' 00— 50.000. Οί εργάται δέν τρέ-
πονται ποτέ ποός τα; άποικίας.
Τό πραγματικήν ,ιιέσον ποϋ ώθεΐ
πρό·; τα έ'ξω είνε τό πλεονάζον κε¬
φάλαιον. Το καλλίτερον πρό; τού¬
το παράδειγμα ΐίνε ή Γα/Λία, ή ό¬
ποία" ιίρχισε νά δημιονρ^'η τό ά-
ποικιακόν κράτος της δταν ή ελάτ¬
τωσις των γεννήσεων τοΰ πλη-θυ-
σμοΰ τη; είχεν ηδη προσλάβει ε¬
πικίνδυνον μορφήν.
Άλλ' εάν ■θεωρήσίομεν τό ζή-
τΐ}ΐια άπό τής όρθής τού απόψε¬
ως, παρατηρούμεν δτι αί απιστεύ¬
τως άνόητοι σΐ'νθήκαι τή; «ίρή-
νΐ]ς είνε έκεΐναι αί οποίαι παρεμ-
6ά?.Αοι·ν τεραστία; δυσχερείας καί
προολήματα εί; όλας τα; πυκνο-
ν.ατοικημένα; χώρας. Ό δασιιο-
λογικός προστατευτισμός, ή προ-
ιστατ£υτΐΓ/-ή, πολιτική τό>ν έργα-
τών καί τοΰ πληθυσμόν, τα ισχυ¬
ρά διεθνή τράστ έπαυξάνουν τάς
δυσχερ'.ίας .ταύτα; άπό ημέρας είς
ήιιέραν. Εάν ή Κοινωνία των Ε¬
θνών ήθελεν επί τέλου; νά κάιιη
κοί κατι ά7λο άπό τό νά σπατα-1
λα τόν πολύτιμον χρόνον της είς
πομπώδεις λόγους μέ άρνηττκά ά-
τοτ^έσματα. θά έ'πρεπε νά Ιπιί.η-
(} θΓ] σοβαρώς τοΰ προβλήματος
τούτου.
°Έν των βασικών προβλιιαάτων
τής Εύρώπης είνε ή ελευθερία των
νινήολίον των άνθρώπων καί των
κεφαλαίων. Κάθε έργάτη; πρέπει
νά έχη την δυνατότητα δπω; πτ)-
ναίνιι δπου «ιι-^η·"·^7 --- -------
ρια τουλάχιστον ι^-,ο, ?ϋ
ριοΐμένου σημείοι· Γνωρ;
δτι δέν είνε δυνατόν να Ι
μέν διά ιμιά; όί.ονλιίροιι ,
π/Λκου αύτοΰ ζητηιιατος
χω την ^γνώμην δτι ίί
άζεται ενα πεδίον τρο; Μ
σματικήν πράγματι δράσιν ι
τι ή Κοινωνία τώ Εθ,Τ>
ποροΰσε επί τοϋ προ/
πράξη δντω; κάτι το ί
Εάν ομως θεα/θοό τα;
ν»>}ΐενα; ίδέας τοϋ
άνοήτοι<ς -/αί παοα/ό ου. / βεβαιώνω δτι δλα τα ταρ τονι'Ζόαενα διαρ/Γλ; -ταο&Ι δέν ύφίστανται ιιονον δια τα/.ίαν καί δτι δε έπιθ την χώραν μου οΰτε ΐο παγκόσμιον αύτο/.ρατορ| τούτοις όφείλω νά είτα) δλα ταυτα, δέν -τρρτει _ ιΐα κονίίς τό πρόβηιιια αντ την ύφήλιον ύπάρ/ουν τοία] λα ύψηλώ; άνεττΐ',ιιενα " "ερμανία, ή Ίτα/ία /αι ή ' ία, οχϋ τα όποϊα το ιοόβ/ηι χ?.ηθνσμοΰ είνε κατα 6«τιν| 5ώ; τό ϊδιο· καί θα ίΐΐί :ον δπως είς τό >ι,Λ/ον
;θοϋν λίαν έπικίνδυνοι διε
εάν δέν τάιιωιΐϊ^
ρως την οδόν προ: την οί*
κήν .ελευθερίαν.
Βε'βαίως έ'χονν /αι
ν' άντιμετωπίσοΐ'ν ηιοοαοια
βλήαατα υπό αλί.ην
Καί δία τοΰτυ
ξενρεδη ενα; τρόπο; ιε το»]
όν νά ίκανοποιη-θοΓη τα
ροντα δλων. Είνε όιιω;
νά νομίζωμεν, δτι ήαποι.
λυθοϋν αύτά τα ζητήαατα
τσκτήσεων διότι π ν η
νποφέρει ήδη άπό })/ίΐψ
λαίων καί εάν άποντονοτ
λα; άποικία; ·θ«
;
πτωχοτέρα. Θά
νά διαθέτ^ι περισσ«?οον
λαιθν άπό όσον ?χε< Τί> νά αφαιρέση η
ποικία; άπό άλλον; / «
δή
- ΛΤΙ
νράτος, αύτό θ' απετε/^ι
νικώς ήτο δυνατόν, την
πράγματι παραφροσΐΜι
σα; ημπορεί ν άδιατρας!
ρον ή Ιταλία. 'Εν.το; τη;
λη; Βρετανία;, ή »™α ι
ηρόν εμπόριον ^ε
της, ή έξαγωγή των
παιιο5>ν χωρών είς τα: ι
των είνε πράγ^ιοτι -τολν ιι1
Αγγλία κατέχει νυν _ιι«ν
τ.κήν θέσιν λόγ'ω τή;
έξε/.ίξεως· άλλά δέν ειιιοι
βέβαιος άν θά κατέχη Τ11ν
μιοΰχον αύτην θέσιν /-αι
μέλλον. Καρΐτοφόρον
ναπτνσσεται πάντοτε
ξύ δύο έλεΐ'&έρων
υετανάστευσι;
τούς τελευταίον; «—■
τάς ελευθέρας χώρας. υ
λει νά Εργασθή διά την
πρέπει νά ενεργήση
κοα-ομικής έλεΐΓθερί_
σεων πέραν των έθνικυη σν< 0 ΝΙΊ . Είς ά γελοίων δα- τάς άποικίας 6- ΜΑΟΕΤΕ ΤΗΝ ΤΕΧΗ» .....,5Τ0Υ ΤΠΝ «ΥΡ (ΗΑΙΗ ΟΒΕ55ΕΒ) Είς την μοναδικην 2*0/1£ Γεο>ργ. Ψαρροϋ, βραδειηΐεντ
Παοισίους. Διδάσκεται οΐο/_
ή ίργασία είς τιμάς λογΐ'α·>·
τα τ»ιν έκμάβησιν παρε/'1
γασία.
Γθάν)-ατε ή τηλεφ<οη 6Ε0Π6Ε ΡδΑΒΒθ 1547 ΒΒΟΑΟννΛΥ. Ν. ν· Ρηοπο:
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΎΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑΙΟΥ, 1928.
19
1928
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
1928
-ΠΝΕΤΑΙ
-ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
- Έξασφαλίσατέ τ©
-Όλοι εγκαίρως
-ΙϊρΙν
ΓίΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ Τθ ΚΑΤΩΘΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΑΜΕΣΟΣ ΔΙΑ
ΝΑ ΕΙΣΘΕ ΒΕΒΑΙΟΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΕΡΗΘΗΤΕ
ΤΡ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928
"Υλη άφαντάστου ποικιλ(ας κα ένδιαφέροντος. Περιγραφαί, μελέται επιστημονικαί, ίστορικά
σκίτσα, άνέκδοτα, στατιστικαί, διηγήματα, ποιήματα, γνωμικά, πρακτικαΐ γνώσεις, κα έν
γένει Φέματα ποΰ άγκαλιάζουν δλην την ζωήν τού άνθρώπου, άποτελοΰν τ6 πλου-
σιώτατον περιεχόμενον. Εκάστη έκ των 448 σελίδων τού είναι δίχρωμος, κά-
θε δέ θέμα δχει τυπογραφικήν μορφήν γοητεύουσαν την δρασιν κα καύν
στώσαν την ανάγνωσιν απόλαυσιν, διανοητικήν κα αΐσθητικήν.
"Απειραι Εΐκόνες
Μ8 Σελίδες &Λ&
ΤΙΜΑΤΑΙ
ΜΟΝΟΝ
$1.00
Πολυτελέστατα Δεδερ,ένον
ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΕΛΗ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΔΟΛΛΑ-
ΡΙΟΥ ΜΕΡΙΚΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓ-
ΓΕΝΕΙΣ ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΔΙΑ ΝΑ ΘΑΥΜΑΣΟΥΝ ΚΑΙ
ΑΥΤΟΙ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑΣ ΠΡΟΔΟΥΣ.
ΕΙΝΑΙ ΤΠ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΝ ΕΝΒΥΜΙΟΝ
ΠΟΥ ΗΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑΤΟΥΣ ΔΩΣΕΤΕ.--ΠΡΟ¬
ΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΤΑ ΤΕΥΧΗ ΣΑΣ ΔΙΟΤΙ ΑΥΡΙΟΝ
ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ. - ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΑΤΕ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΤΟ ΑΜΕΣΟΣ ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΡΚΙΝΤΙΝ6 δΥΝϋΙΟΑΤΕ φ
140 ΥνΈδΙ 261η 5ΐΓβ€ΐ, Νβντ ΥογΙι, Ν. Υ.
Άξιότιμοι Κύριοι:—
Σάς έσωκλείω δολλ. 1.00, επί πλέον καί τα ταχυδρομικά τέλη, η άχο-
στείλατέ μοί Ο. Ο. Ό., τό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ
1928, μέ την συμφωνίαν δτι εάν δέν μείνας τελείως εΰχαριστημένος θά σάς
τό έπιστρέψω έντός δύο ημερών καί σεΐς ϋποχρεοΰσθε νά μοΰ έπιστρέψητβ
τα χρήματά μου άμέσως.
"Ονομα...........................................................
Διεύθυνσις.........................................................
Πόλις ......................... Πολιτεία .........................
Τα ταχυδρομικά τέλη, ήτοι 25 σέντς δτ' Ικαστον αντίτυπον, είναι είς 6ά-
ρος τοϋ άγοραστοϋ. Άναλαμδάνομεν νά τό ταχυδρομήσωμεν ημείς, διά λο¬
γαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μερος τοϋ κόσμου.
19
1928
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
1928
-ΠΝΕΤΑΙ
-ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
- Έξασφαλίσατέ τ©
-Όλοι εγκαίρως
-ΙϊρΙν
ΓίΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ Τθ ΚΑΤΩΘΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΑΜΕΣΟΣ ΔΙΑ
ΝΑ ΕΙΣΘΕ ΒΕΒΑΙΟΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΕΡΗΘΗΤΕ
ΤΡ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ 1928
"Υλη άφαντάστου ποικιλ(ας κα ένδιαφέροντος. Περιγραφαί, μελέται επιστημονικαί, ίστορικά
σκίτσα, άνέκδοτα, στατιστικαί, διηγήματα, ποιήματα, γνωμικά, πρακτικαΐ γνώσεις, κα έν
γένει Φέματα ποΰ άγκαλιάζουν δλην την ζωήν τού άνθρώπου, άποτελοΰν τ6 πλου-
σιώτατον περιεχόμενον. Εκάστη έκ των 448 σελίδων τού είναι δίχρωμος, κά-
θε δέ θέμα δχει τυπογραφικήν μορφήν γοητεύουσαν την δρασιν κα καύν
στώσαν την ανάγνωσιν απόλαυσιν, διανοητικήν κα αΐσθητικήν.
"Απειραι Εΐκόνες
Μ8 Σελίδες &Λ&
ΤΙΜΑΤΑΙ
ΜΟΝΟΝ
$1.00
Πολυτελέστατα Δεδερ,ένον
ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΕΛΗ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΔΟΛΛΑ-
ΡΙΟΥ ΜΕΡΙΚΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓ-
ΓΕΝΕΙΣ ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΔΙΑ ΝΑ ΘΑΥΜΑΣΟΥΝ ΚΑΙ
ΑΥΤΟΙ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑΣ ΠΡΟΔΟΥΣ.
ΕΙΝΑΙ ΤΠ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΝ ΕΝΒΥΜΙΟΝ
ΠΟΥ ΗΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑΤΟΥΣ ΔΩΣΕΤΕ.--ΠΡΟ¬
ΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΤΑ ΤΕΥΧΗ ΣΑΣ ΔΙΟΤΙ ΑΥΡΙΟΝ
ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ. - ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΑΤΕ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΤΟ ΑΜΕΣΟΣ ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΡΚΙΝΤΙΝ6 δΥΝϋΙΟΑΤΕ φ
140 ΥνΈδΙ 261η 5ΐΓβ€ΐ, Νβντ ΥογΙι, Ν. Υ.
Άξιότιμοι Κύριοι:—
Σάς έσωκλείω δολλ. 1.00, επί πλέον καί τα ταχυδρομικά τέλη, η άχο-
στείλατέ μοί Ο. Ο. Ό., τό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ
1928, μέ την συμφωνίαν δτι εάν δέν μείνας τελείως εΰχαριστημένος θά σάς
τό έπιστρέψω έντός δύο ημερών καί σεΐς ϋποχρεοΰσθε νά μοΰ έπιστρέψητβ
τα χρήματά μου άμέσως.
"Ονομα...........................................................
Διεύθυνσις.........................................................
Πόλις ......................... Πολιτεία .........................
Τα ταχυδρομικά τέλη, ήτοι 25 σέντς δτ' Ικαστον αντίτυπον, είναι είς 6ά-
ρος τοϋ άγοραστοϋ. Άναλαμδάνομεν νά τό ταχυδρομήσωμεν ημείς, διά λο¬
γαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μερος τοϋ κόσμου.
20
«ι,'ΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΑΜΟΝ
Εκλησις «Έκπολιτιατικθΰ Όμίλου Λϊαραθοκάμ
«ου Σάμου», πρός τους βν Άμερική όμογενεις.
Είναι καιρό;, ποΰ λειτουργεΐ σέ
Ι'ΐά γωνιά τής:,.Ελλάδος, στόν Μα-
Ιροιθόκαμπο τής Σάμου, κάποιο
Σωματεΐο, πώχει τό δνοωα, «"0-
μιλος Εκπολιτιστικάς Μαραθο-
Κάμπου».
Ό "Ομιλος αύτός εχει σκοπό
τού την πνευ,ματική, αίσθητική
καί ή-θική άνάπτυξι των κατοίκων
Τοΰ Μοιραθοκάμπου, την μετάιδο-
|ση γνώσεων πρακτικών καί χρησί-
μων διά τή ζωή, πρό πάντων δέ,
(την μετάδοση γνώσεων γεωργι-
)^ών, άπαραιτήτων γιά την σκοπι-
μωτέρα καλλιέργεια τής γής, άπ'
Την δποία έξαρτώνται τα αλλα
Την δποία έξαρτώνται τα αλλα
ρτήν κοινωνία έπαγγέλματα, καί
*Τη σωματική έπίρρωση καί εΰε-
;ξία καί κατά τό 'Ελληνοπρεπέ<ττε- |ρο διαμόρφωσι της νέας τοϋ Μα- ίθά ά γενεάς. Γιά τοΰς σκοπούς ύ αύτούς, ό *Όμιλος ίδρύει Δανειστική Βι- βλιοθττκη, μέ έ'ργα Έλλήνων καί συγγραφέων, διακεκριμέ καί ίκανόόν νά άναπτύξον £ό πνεΰμα τοΰ διοβάζοντος σί Ιστρώματα πνευ,ματικά ανωτέρα ίίαί νά φρονηματίζουν. Ό "Ομι- ^ος έπίσης θέλει νά προστατεύσγ, ίνχι ενισχύση τα σχολεΐοι, θέλει νά Ιδργανώση Σώμα Ποοσκόπων, δ- μάοα άθλητική καί μονσική όμά δα, καί έν γένει θέλει νά δώση μΐ Την ενεργεια τού, μιά νέα ζωή Ιρυγχρονισμένη καί πολιτισμέντ Τάτής εκδηλώσει; τής νέος γενεά; νά χύση κάποια διασκέδαστ , νά δώση κάποια σοβαρά- τητα καί σκοπιμότηται ανώτερη 'στήν κοινωνία τοΰ περι~ετειώ- £ους, μ' αγαπημένον μας χωρίου. Άλλ' δμως, δ Σύλλογος αύτός » νεος, ·θέλοντας νά μεταβάλη σέ 'ργα τής άγα-θώτατες προθεσεις ; ου, προσκρούει στήν ελλειψι χρη- ιάτων, των μέσων αυτών ποΰ ΐρυθμίζουν σπουδαΐα τή ζωή, καί έπιτρέπουν νά ίδουν τό <ρώς άν- ιρρώπινΕ; έπινοήοΈΐς, νά πραγμα- »ίοποιη;θοί>ν καί τα ώραιότεραι ίδα-
^ικά.
Δυστυχώς, άν στηριχθή ό "0-
μιλο; μονάχα στής δυνάμει; τού,
τα μέσα τού τα ύλικά, Είναι άλή-
(θεια, άόληθεια πικρή, πώ; θά πε-
ίράσουν χρόνΐα πολλά, ώς ποϋ νά
Κατορθώση νά πραγματοποιηθή
.Τα ίδανικά τού, νά δώση στήν
κοινωνία τούς καρποΰς Λθϋ ύπο-
σχέθηκε.
Οί πόροι τού είναι φτωχικο'
Στό φτωχικό ταμεϊό τού πρέπει
νά χύση τή δύναιμή τού τό χρήμα
των χωριανών καί των δμογενών
μα; στήν Άιΐΐρική, τό χρήμα αυ¬
τών, ποΰ σήιερα είναι, γιά την
'Ελλάδα μιά δύναμη κινήτρια καί
σοβαρή στή; &κδηλώσεις τής ζω-
^>· , , ,
ζτο!>ς χωριανου; μα; και τους
όμογενεΐς |μα;, τού; ευγενεί; καί
τού; φιλοτίμου;, ποϋ χύνουν ίδρω-
τα πολύ καί βρέχουν μ' αυτόν τή
γή τοΰ Νέου Κόσμου, γιά νά άνα-
πτυχθοΰν καί νά διακριθοϋν, τι-
ΐμώντας 'κεΐ πέραι τ' δνομα τό με-
γάλο τή; Πατρίδο; μα;, ό Σύλ¬
λογος μας, ό νέο; καί ώραΐο;, χαι-
:;, τοΰ; άποτείνετοιι καί
τού; παρακαλεΐ νά κάμουν πρό;
αυτόν μιά τού; χειρονσαία γξν-
ναιόδωρη· νά τόν βοηιθήσουν μέ
τή; δωρεέ; των—ποϋ όσω μικρές
γι' αυτού; κι' αν εΐνοι, γιά μά;
έδω θάναι ιμεγάλε; -/.αί εύπρόσδε-
κτες—νά στήση όλόρθο τό κορμί
τού καί νά εργασθή έδώ στή φτω-
χική, μά ώμορφη γωνιοΰλα της
Πατρίδος μας, γιά νά 'πιτύχη τό
σκοπό τού.
Έτσι, δ Σύλλογό; μος θά χύ¬
ση στήν κοινωνία μας μιά ζωή
καινούργια, θά δώση μιά νέα γε¬
νεά θρεμ'μένη μ' ώραΐα δνειρα
κοΑ μέ ψηλά ίδανικά, ποΰ κάπου
ι]»ηλά θά συναντιϋνται μέ τα ίδα¬
νικά των αλλων κοινωνιών τής
Ανθρωπότητος, ποΰ σήμερα ιμο-
χθεΐ καί όνειρεΰεται ν' άδελφωθή,
νά είρην,,ύση καί νά εϋτυχήση.
Ό Σύλλογος, δ νεος καί ώρ«οΐ-
οζ, τοϋ υπερηφάνου χωρίου, θά
νοιώση βαθειά τούς ύποστηρικτές
καί εύεργέτε; τού, θε νά χαράξτι
μέσα στάς 603λους τού ασουστα
τα όνόματά τοΐ'ς, καιί πάντοτε μέσ'
στήν καρδιά τοο θά τού; κρατάη
εύγνωμοσύνη θερμή καί περισσή.
Μαραθόκαμπο;— Σάμου,
25 Απριλίου, 1928.
Ό πρόεδρος τοΰ 'Εκπολιτιστι-
στών Άπό τής
της έποη-όδου τής
ομαλΛν,χοινοβοΙ
ως εμφαινεταχ |κ
ΕΚ ΜπΖΕΊΜ
ρς Φιλο
καί Φιλοπτώχου Έ
σε,ως» ί>—ο Κυρίων
_εβποινίδων. — Ζή-
ταε βοηθεία 5:ά -Ζ
«αβή συώ
Έσωτεραή άποψις ττ;ς έπαύλεως Σοναννανόα, είς τα δρη Μπλοί» Ρίτζ
τής1 Βιργινίατς, ητίς χροσεφέρθη διχνά χρηθΊμ^ύσ^ ώς ό θερινος Λβοκός
Οικος 8ιά τον Πρόείιρον καί την Καν Κοΰλιτζ. 'Επάνω ή λίμ,νη, &ις
το άκρον τοΰ άν&οκητου έχί/τ&εν τής έχαώλβως
ρρ την Καν Κοΰλιτζ. Επάνω
το άκρον τοΰ άν&οκητου, έχί/τ&εν τής έχαώλβως.
Η ΛΥΣΙΣ ΤΟΪ ΑΣΤΥΝΟΜΙ-
κου Όμιλον
Γιάννης Σαρρής.
Υ. Γ. Οί δωρηταί άς
Ή άβφάλ,ε&α της
θρου χ α ε ή άνεπάρ
των δύο _>ωμάτΐων.
:
Πρόεδρον Έκπολιτιστικοΰ Ό-
ίλου Μαραθοκάμπσΐ'.
Μαραθόκομπον, Σάιιον.
•Υπό ΣΠΥΡΟΥ Ν. ΧΕΛΜΗ
ΠΛΗΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΓΜΕΓΑΛΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΟΥ
ΕΛΛΗΝ. ΕΟΝθΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥ 1914 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΕΠΙ ΤΗ ΒΑΣΕΙ ΕΠΙΣΗΜΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΠΗΓΩΝ ΑΝΑΜΦΙΧΒΗ.
ΤΗΤΟΥ ΚΥΡΟΥΖ
Τό βιβλίον τουτο ποέπει νά αποκτήση κάθε Έλλην, διότι έν αΰτφ Θά
εδρη δλην την μεγάλην τραγψδίαν τοΰ 'Ελληνακοϋ "Εθνους ώς άπό κινη-
ματογραφικής ταινίας έξιστορουμενην. Περιέχει ωσαύτως την εθνικήν
δράσιν των Έλλήνων τής Άμερική'ς καί τοϋ Καναδά, τάς πατριωτιχάς
ενεργείας των 'Ελληνικων Σωματείων, Συλλόγων, Άβελςροτήτων καί
Κοινοτήτων, τόν άγωνα των Νομοταγών-Βασιλοφοόνων καί των Βενιζί-
ί,ικών-Φιλελευθέριον, τάς ενεργείας των θρακων, Ήπειρωτών, Δωδεχα-
νησίων, Εύξεινοποντίων καί Μιχρασιατών, τό ϊργον τοϋ Έλληνικοϋ Τν-
«ΐο«, τόν φιλελληνισμόν των Άμερικ/χνων, την συμμετοχήν των Έλλήνων
τής Άμερικής είς τόν Μέγαν Άγώνα υπό την Άμεριχανιχήν Διάστερον
καί έν γένει τάς προσπαθείας πάντων πρός πλήρη αποκατάστασιν τή;
'Ελληνικής Φυλής. _
€*θ Αγών τοβ ΈλληνισμοΟ χατά τόν Παγκόσμιον Πόλεμον χαΐ την
Μικρασιατικήν Εκστρατείαν» είναι τό μόνον μέχοι σήμερον κυκλοφορή¬
σαν "Ελληνικόν Βιβλίον περιέχον δλην την Ιστορίαν άπό 'Ελληνικής από¬
ψεως άπό των παραμονήν τής ενάρξεως τοϋ Παγκοσμίου Πόλεμον.
ΑΘΗΝΑΙ, 19 .Απριλίου. —
Έν σχέσει πρός τ' άναγραφέν
τα τάς τελευταίας ήϋέρα; διά τήι
επίλυσιν τοϋ άστυνομικοΰ ζητήμα
τος, έξ αφορμήν έπεισοδίων, τα δ¬
ποία συνέβησαν μετα,ξΰ άστυνο)μι-
κών όργάνων καί χωροφυλάκων
ό κ. ύπουργός των Έσωτ:ρικων
προέβη χθές πρός τούς άντιπρο-
σώπους τοΰ Τύπου είς τάς κάτωθι
ταυτόσημον·; δηλώσεις:
«Τό ζήτημα τή; ρυθμίσεως τη;
άθϋΐαδιότϊΐτη^ τ/Τν., χ·.'^ 3-----------
Σελίδες 400 μετ" β'ικόνων.
Γράψατ·ι
ΝΑΤΙΟΝΑί
140 «ΥΕ5Τ 26ΤΗ 3Τ..
ΤΙΜΑΤΑΙ
ζήημ τή; ρνθμίσεα>ς της
άρίμοδιότητος των οΰο άστυνομι-
κών σωμάτων συνθέεται αναπο¬
σπάστως μέ τόν οργανισμόν τη;
Χωροφυλακής, διότι διά των έ-
πενεχθησομένων τροποποιήσεων
είς αυτόν θά όρΐ/θ'θή" εάν θά εω
είς αυτόν θά δρισυδη εάν θά εχω-
ιμεν εν ή δΰο Σώματα Ασφαλείας,
Ον ή Χωροφυλατ.ή θά είναι μόνον
είς την ΰπαιρθον καί ή Άστνοιιία
είςτάς πόλει; καί είς ποία; πόλεις
Γ| εάν ·θά προ/.οιθή μικτή λύσις.
Πάντως ή δοθησομένη λύσις θά
προκαλέση άναλόγους διατάξεις
καί τροποποιήσεις είς τον οργανι¬
σμόν της Χωροφυλακή;.
Άλλά 5υά τόν οργανισμόν τής
τε, ή Κυβερνήτι; παρεκάλεσεν ?)δη
τοΰτον νά έπι.ταχύνη, κατά τό δυ¬
νατόν την υποβολήν τή; οχετική;
εκθέσεως μέ την ρυθμκην της δι-
καιοδοσίας των &ύο Σωμάτων.
»'Επί τη Γΐν-αιρία άς μας έπι-
τραπτί νά παρατηρήσω ότι έ<τφαλ- μενως νομθζεται υπό τοΰ Τύπου ότι ή λύσις τοΰ ζητή«Λατος είναι άορορμή των άδικηαάτιαχν της ύ- παίθρου χώρας. Ή ύπαρξις τού¬ των όφειλομένη καί είς άΧλους λό- γους γενυκωτέρονς, δέν ιεΐναι &- σχετος καί μέ την ανεπάρκειαν τής Χωροφυλακής είς δύνομιν, δι¬ ότι έκ της σηαειουμένης άπροθν- μίας περί κατάταξιν δπλιτών είς την Χωροφυλακήν, τό Σώμα πα- ρουσιάζει <τήμ'όρον τό ήμισυ μό¬ νον τής όργανικής τού δυνάμεως. ης ργανικής τού δυνάμεως. »Ύπό τής Κυβερνήσεως κατε¬ βλήθησαν προσπά-θίειαι έπίμονοι, όπως ενισχυθή ή Χωροορυλακή διά στρατοϋ, αλλά ιμέχρι τοΰδε μόνον 300 άνδρας παρΐχώρησαν αί άρ- μόδ αναμείνωμεν λθέ ργνσμό όφεί?α>μεν
την έκθεσιν
έ
νά
τοϋ
μετακληθεντος έξ Αγγλίας Ίρ-
λανοου οργονωτοΰ τοΰ Σώματος
Χωροφυλακής κ. Ρίγχ. Διοτι ^.
λως εάν δηλαδή ή Κυβέονησις
προεβαινεν ^ό τούδε είς την ρύθ¬
μισιν τή; άρμοδιότητος των, ά-
στυνομικών σωμάτων, θά ήτο άνα-
κολουθος, καθόσον άφ' ενός μέν
να εκαλει οργανωτην της Χωρο-
ΐ ής Χωρο
ής, άφ' έτερον δέ τ)α έλυε τό
ήτημα χωρί; νά έχη την γνώμην
ου επί τούτφ μετα·κ).ηθένΓθ; όρ-
/ανωτοΰ. Κατά συνέπειαν δέν εί¬
αι δυνατόν νά λυθή τοΐ Αστυνο¬
μικόν πρίν ή ακουσθή καί ή γν(ό·αη
τοϋ όργανωτοΰ, ή όποία ύποθέτο-
μεν δέν θά οραδύντι, λαμβανομέ-
νου ΰπ' σψιν ότι όλος ό χρόνος τής
άποστολής δι' ήν μετεκλήυΗ) ό κ.
Ρίγκ *:ΐναι ,έξάμηνο;. Όπϊίσδήπο
^ = παρ^χώρησαν υι αι/-
μόδιαι στρατιωτικαί ί&πηρεσίαι.
Έξ αλλου υπεβλήθη νομοσχέδιον,
τ|/-ηφισθέν είς την τελευταίαν συ¬
νεδρίασιν της Βουλής, πρός ευκο¬
λίαν ,κατατάξΕως χωροφυλάκων.
'Ελπίζεται διά των μετρων τούτων,
ιενισχυομένης· δπα>σδήποτ£ τής
Χωροφυλακής αριθμητικώς νά
(οαταστη θυνιτόν νά έττΛβληιθη καλ-
ί.ίτερον ή δημοσία τάξις είς την
ύπαιθρον χώραν.
3>ΔέΌν νά σημειωθή έπΐσης ότι
έτί τής λύσεως τοϋ 'Αστυνομικοΰ
ού'δεμίαν αξίαν λόγου ενίσχυσιν ΰ«
Ιχη ή Χωροφυλακή τής ύπαίθρου,
διότι θά έχρειάζετο %αί πάίαν νά
ενισχυθή ή Άστυνομία Πόλεων
αριθμητικώς οιά νά αναλάβη τα
■/αθήκοντα της Χωροφυλακής, ή
δέ τοιαύτη ενίσχυσις παρουσιάζει
τάς αύτάς δυσκολίας οποίας καί
ή ενίσχυσις τής Χωροφυλακής,
θεδομένου ότι ή ιδία άπροϊτυμία
παρουσιάζεται καί ώς πρός την
προσέλευσιν άνδρων είς την 'Α-
οτυνομίαν Πόλεων.
»'Επί τής καταστάσεως τής ΰ-
παίθρου χώρας εχω νά προσθέσω
ότι έκ στατιστικής, καταρτισθεί-
σης τελευταίως υπό τής αρμοδίας
υπηρεσίας τοΰ υπουργείον, σήμε¬
ρον εχομεν ολιγώτερον; κατά πο-
λΐι ληστάς άπό την εποχήν της δι-
κτατορίας, ή δποία, ώς γνωστόν
ηδύνατο εΰχβρέ<ττερον ημών νά κι- ντί&»ί διά την καταδίωξιν των λη- Είς την ωραίαν χωμότο}.ινι Μαζεΐκων ιδρύθη εσχάτω; " δασική καί Φιλόπτωχϊίς " Μαζεΐκων», υπό Κυρίων σποινίδων. Σκοπό; τής Εν ως είναι: Ιον) Ή άναδάσωσις ποωτια καί ο έξωραισμός τή; τερι Το ξωκλήσιον «Τό ΓενέθΛΐον τή: ( οτόκου» έκτάσείος, γεικώ: 5ε ■αροστασία καί δ έξευγενισμοςι δένδρου. 2ον) Ή καθ1 οιονδήποτε πον παροχή βοηθεία; Είς τού;; χούς πάντοτε καί κυρίω; γατα ι εορτάς των Χριστουγεννιον, Απόκρεω καί τοΰ Πάσχα . Οί βουλόμενοι νά ένισχύσουνΙ λικώς καί ήθικώ; τό λαμπρόν κοινωφελέ; τουτο Σωματείον, άποστείλουν τα; συνοροιιας δωρεά; των πρό; «Την Ταΐ' τή; Φιλοδασική; καί Φι/ο.ττα Ενώσεως Μαζεΐκων». 'Επιστέλλων πρός τον « κόν Κήρυκα» την ανωτέρω , ριστον είδησιν ό έν Μαζεΐ/οι; ι ■θηγητής, κ. Βασ. Γκλαβά;, φε^ έπίσης είς γνώσιν των έν Άιι κη συμπολιτών τού τό τραγ δυστύχημα ποϋ έπισυ'εβη ι— Γεώργιον 'Ηλία ΣπηλιωτόποιΑ» τοϋ δποίου ή οίκία άπετεφρί* μεθ' δλων των σκευών καί έπίπ! της τόν παρελθόντα μήνα. Π οί μενος έκκλησιν είς τα γεννακι ι φιλάνθρωπα αίσθηματα των Άμερική συμπατριωτών, οχας· θωσιν άρωγοί τοϋ δυοτυχήοΌν δ οποίος κυριολεκτικώς πένεΛ κ. Γκλαβάς, έπισυνάπτει ναί ^ σημον έγγραφον τοϋ ΠροεοΜ της Κοινότητος, τό οποίον ε/?ι <■ εξής: ΒΕΒΑΙΩΣΙΣ Βεβαιώ {<πευθύνω; δ Βεβαιώ {νπευθύνω; δ ύποφ μενος, Πρόεδρος τή; Κοινότη Μαζεΐκων, Άργύριο; Άγγελο λο;, ότι δ Γεώργιο; 'Ηλία Σ-τη ωτόπουλος, κάτοικος τή; Κοινοΐ τος Μαζεΐκων, είναι έντ ρος καί ότι κατά την νύ/.τα 18 ης Απριλίου άπετεφρώθη έν λώς μεθ' απάντων των σκευών: έπίπλων ή ενταύθα οίκία τού Ό Πρεόδρο;, ^ ΑΡΓΥΡ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΑ03 Έν Μαζεΐκοις, τϋ 21 Άπρ. 19^ (Τ. Σ.) Οί επιθυμούντες νά ελ&ωσιν ι ρωγοί τοΰ άτυχήσαντο; δΜ'" νά αποστείλωσι τό βοήθηαά είς τόν ίδιον, η είς τόν κ. Γκ?.αβάν, δ οποίος εύχαρίστ τό διαβιβάστ) πρός αυτόν. Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ Υπό Τζάκ Λόντου. Έργον οες γοητείας καί περιπετειών^ ι τανή ζωγρατμά τής ζωής των ., λασσών. Τιμάται δεδεμενον 91 « Ι "ΝΑΤΙΟΝΑί 140 *ν. 28ΤΗ 8Τ. ϋ ι ΥθΒ»Ι Ο ΣΩΣΕΙΑΓ "Υπό θ. Ντοστογιέφονη· Ι1 γον μεγαλόπνοον. Άρκεί ότι £? θεν άπό την σφραγϊδα τοΰ τάτου των Ρώσσων μυβ γράφων, διά νά διαβασθή λους. Τιμάται δεδεμενον . "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 1-Μ «V. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕ«ν "' $1.1
«ι,'ΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
Ο "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ" ΑΝ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΑΜΟΝ
Εκλησις «Έκπολιτιατικθΰ Όμίλου Λϊαραθοκάμ
«ου Σάμου», πρός τους βν Άμερική όμογενεις.
Είναι καιρό;, ποΰ λειτουργεΐ σέ
Ι'ΐά γωνιά τής:,.Ελλάδος, στόν Μα-
Ιροιθόκαμπο τής Σάμου, κάποιο
Σωματεΐο, πώχει τό δνοωα, «"0-
μιλος Εκπολιτιστικάς Μαραθο-
Κάμπου».
Ό "Ομιλος αύτός εχει σκοπό
τού την πνευ,ματική, αίσθητική
καί ή-θική άνάπτυξι των κατοίκων
Τοΰ Μοιραθοκάμπου, την μετάιδο-
|ση γνώσεων πρακτικών καί χρησί-
μων διά τή ζωή, πρό πάντων δέ,
(την μετάδοση γνώσεων γεωργι-
)^ών, άπαραιτήτων γιά την σκοπι-
μωτέρα καλλιέργεια τής γής, άπ'
Την δποία έξαρτώνται τα αλλα
Την δποία έξαρτώνται τα αλλα
ρτήν κοινωνία έπαγγέλματα, καί
*Τη σωματική έπίρρωση καί εΰε-
;ξία καί κατά τό 'Ελληνοπρεπέ<ττε- |ρο διαμόρφωσι της νέας τοϋ Μα- ίθά ά γενεάς. Γιά τοΰς σκοπούς ύ αύτούς, ό *Όμιλος ίδρύει Δανειστική Βι- βλιοθττκη, μέ έ'ργα Έλλήνων καί συγγραφέων, διακεκριμέ καί ίκανόόν νά άναπτύξον £ό πνεΰμα τοΰ διοβάζοντος σί Ιστρώματα πνευ,ματικά ανωτέρα ίίαί νά φρονηματίζουν. Ό "Ομι- ^ος έπίσης θέλει νά προστατεύσγ, ίνχι ενισχύση τα σχολεΐοι, θέλει νά Ιδργανώση Σώμα Ποοσκόπων, δ- μάοα άθλητική καί μονσική όμά δα, καί έν γένει θέλει νά δώση μΐ Την ενεργεια τού, μιά νέα ζωή Ιρυγχρονισμένη καί πολιτισμέντ Τάτής εκδηλώσει; τής νέος γενεά; νά χύση κάποια διασκέδαστ , νά δώση κάποια σοβαρά- τητα καί σκοπιμότηται ανώτερη 'στήν κοινωνία τοΰ περι~ετειώ- £ους, μ' αγαπημένον μας χωρίου. Άλλ' δμως, δ Σύλλογος αύτός » νεος, ·θέλοντας νά μεταβάλη σέ 'ργα τής άγα-θώτατες προθεσεις ; ου, προσκρούει στήν ελλειψι χρη- ιάτων, των μέσων αυτών ποΰ ΐρυθμίζουν σπουδαΐα τή ζωή, καί έπιτρέπουν νά ίδουν τό <ρώς άν- ιρρώπινΕ; έπινοήοΈΐς, νά πραγμα- »ίοποιη;θοί>ν καί τα ώραιότεραι ίδα-
^ικά.
Δυστυχώς, άν στηριχθή ό "0-
μιλο; μονάχα στής δυνάμει; τού,
τα μέσα τού τα ύλικά, Είναι άλή-
(θεια, άόληθεια πικρή, πώ; θά πε-
ίράσουν χρόνΐα πολλά, ώς ποϋ νά
Κατορθώση νά πραγματοποιηθή
.Τα ίδανικά τού, νά δώση στήν
κοινωνία τούς καρποΰς Λθϋ ύπο-
σχέθηκε.
Οί πόροι τού είναι φτωχικο'
Στό φτωχικό ταμεϊό τού πρέπει
νά χύση τή δύναιμή τού τό χρήμα
των χωριανών καί των δμογενών
μα; στήν Άιΐΐρική, τό χρήμα αυ¬
τών, ποΰ σήιερα είναι, γιά την
'Ελλάδα μιά δύναμη κινήτρια καί
σοβαρή στή; &κδηλώσεις τής ζω-
^>· , , ,
ζτο!>ς χωριανου; μα; και τους
όμογενεΐς |μα;, τού; ευγενεί; καί
τού; φιλοτίμου;, ποϋ χύνουν ίδρω-
τα πολύ καί βρέχουν μ' αυτόν τή
γή τοΰ Νέου Κόσμου, γιά νά άνα-
πτυχθοΰν καί νά διακριθοϋν, τι-
ΐμώντας 'κεΐ πέραι τ' δνομα τό με-
γάλο τή; Πατρίδο; μα;, ό Σύλ¬
λογος μας, ό νέο; καί ώραΐο;, χαι-
:;, τοΰ; άποτείνετοιι καί
τού; παρακαλεΐ νά κάμουν πρό;
αυτόν μιά τού; χειρονσαία γξν-
ναιόδωρη· νά τόν βοηιθήσουν μέ
τή; δωρεέ; των—ποϋ όσω μικρές
γι' αυτού; κι' αν εΐνοι, γιά μά;
έδω θάναι ιμεγάλε; -/.αί εύπρόσδε-
κτες—νά στήση όλόρθο τό κορμί
τού καί νά εργασθή έδώ στή φτω-
χική, μά ώμορφη γωνιοΰλα της
Πατρίδος μας, γιά νά 'πιτύχη τό
σκοπό τού.
Έτσι, δ Σύλλογό; μος θά χύ¬
ση στήν κοινωνία μας μιά ζωή
καινούργια, θά δώση μιά νέα γε¬
νεά θρεμ'μένη μ' ώραΐα δνειρα
κοΑ μέ ψηλά ίδανικά, ποΰ κάπου
ι]»ηλά θά συναντιϋνται μέ τα ίδα¬
νικά των αλλων κοινωνιών τής
Ανθρωπότητος, ποΰ σήμερα ιμο-
χθεΐ καί όνειρεΰεται ν' άδελφωθή,
νά είρην,,ύση καί νά εϋτυχήση.
Ό Σύλλογος, δ νεος καί ώρ«οΐ-
οζ, τοϋ υπερηφάνου χωρίου, θά
νοιώση βαθειά τούς ύποστηρικτές
καί εύεργέτε; τού, θε νά χαράξτι
μέσα στάς 603λους τού ασουστα
τα όνόματά τοΐ'ς, καιί πάντοτε μέσ'
στήν καρδιά τοο θά τού; κρατάη
εύγνωμοσύνη θερμή καί περισσή.
Μαραθόκαμπο;— Σάμου,
25 Απριλίου, 1928.
Ό πρόεδρος τοΰ 'Εκπολιτιστι-
στών Άπό τής
της έποη-όδου τής
ομαλΛν,χοινοβοΙ
ως εμφαινεταχ |κ
ΕΚ ΜπΖΕΊΜ
ρς Φιλο
καί Φιλοπτώχου Έ
σε,ως» ί>—ο Κυρίων
_εβποινίδων. — Ζή-
ταε βοηθεία 5:ά -Ζ
«αβή συώ
Έσωτεραή άποψις ττ;ς έπαύλεως Σοναννανόα, είς τα δρη Μπλοί» Ρίτζ
τής1 Βιργινίατς, ητίς χροσεφέρθη διχνά χρηθΊμ^ύσ^ ώς ό θερινος Λβοκός
Οικος 8ιά τον Πρόείιρον καί την Καν Κοΰλιτζ. 'Επάνω ή λίμ,νη, &ις
το άκρον τοΰ άν&οκητου έχί/τ&εν τής έχαώλβως
ρρ την Καν Κοΰλιτζ. Επάνω
το άκρον τοΰ άν&οκητου, έχί/τ&εν τής έχαώλβως.
Η ΛΥΣΙΣ ΤΟΪ ΑΣΤΥΝΟΜΙ-
κου Όμιλον
Γιάννης Σαρρής.
Υ. Γ. Οί δωρηταί άς
Ή άβφάλ,ε&α της
θρου χ α ε ή άνεπάρ
των δύο _>ωμάτΐων.
:
Πρόεδρον Έκπολιτιστικοΰ Ό-
ίλου Μαραθοκάμπσΐ'.
Μαραθόκομπον, Σάιιον.
•Υπό ΣΠΥΡΟΥ Ν. ΧΕΛΜΗ
ΠΛΗΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΓΜΕΓΑΛΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΟΥ
ΕΛΛΗΝ. ΕΟΝθΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥ 1914 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΕΠΙ ΤΗ ΒΑΣΕΙ ΕΠΙΣΗΜΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΠΗΓΩΝ ΑΝΑΜΦΙΧΒΗ.
ΤΗΤΟΥ ΚΥΡΟΥΖ
Τό βιβλίον τουτο ποέπει νά αποκτήση κάθε Έλλην, διότι έν αΰτφ Θά
εδρη δλην την μεγάλην τραγψδίαν τοΰ 'Ελληνακοϋ "Εθνους ώς άπό κινη-
ματογραφικής ταινίας έξιστορουμενην. Περιέχει ωσαύτως την εθνικήν
δράσιν των Έλλήνων τής Άμερική'ς καί τοϋ Καναδά, τάς πατριωτιχάς
ενεργείας των 'Ελληνικων Σωματείων, Συλλόγων, Άβελςροτήτων καί
Κοινοτήτων, τόν άγωνα των Νομοταγών-Βασιλοφοόνων καί των Βενιζί-
ί,ικών-Φιλελευθέριον, τάς ενεργείας των θρακων, Ήπειρωτών, Δωδεχα-
νησίων, Εύξεινοποντίων καί Μιχρασιατών, τό ϊργον τοϋ Έλληνικοϋ Τν-
«ΐο«, τόν φιλελληνισμόν των Άμερικ/χνων, την συμμετοχήν των Έλλήνων
τής Άμερικής είς τόν Μέγαν Άγώνα υπό την Άμεριχανιχήν Διάστερον
καί έν γένει τάς προσπαθείας πάντων πρός πλήρη αποκατάστασιν τή;
'Ελληνικής Φυλής. _
€*θ Αγών τοβ ΈλληνισμοΟ χατά τόν Παγκόσμιον Πόλεμον χαΐ την
Μικρασιατικήν Εκστρατείαν» είναι τό μόνον μέχοι σήμερον κυκλοφορή¬
σαν "Ελληνικόν Βιβλίον περιέχον δλην την Ιστορίαν άπό 'Ελληνικής από¬
ψεως άπό των παραμονήν τής ενάρξεως τοϋ Παγκοσμίου Πόλεμον.
ΑΘΗΝΑΙ, 19 .Απριλίου. —
Έν σχέσει πρός τ' άναγραφέν
τα τάς τελευταίας ήϋέρα; διά τήι
επίλυσιν τοϋ άστυνομικοΰ ζητήμα
τος, έξ αφορμήν έπεισοδίων, τα δ¬
ποία συνέβησαν μετα,ξΰ άστυνο)μι-
κών όργάνων καί χωροφυλάκων
ό κ. ύπουργός των Έσωτ:ρικων
προέβη χθές πρός τούς άντιπρο-
σώπους τοΰ Τύπου είς τάς κάτωθι
ταυτόσημον·; δηλώσεις:
«Τό ζήτημα τή; ρυθμίσεως τη;
άθϋΐαδιότϊΐτη^ τ/Τν., χ·.'^ 3-----------
Σελίδες 400 μετ" β'ικόνων.
Γράψατ·ι
ΝΑΤΙΟΝΑί
140 «ΥΕ5Τ 26ΤΗ 3Τ..
ΤΙΜΑΤΑΙ
ζήημ τή; ρνθμίσεα>ς της
άρίμοδιότητος των οΰο άστυνομι-
κών σωμάτων συνθέεται αναπο¬
σπάστως μέ τόν οργανισμόν τη;
Χωροφυλακής, διότι διά των έ-
πενεχθησομένων τροποποιήσεων
είς αυτόν θά όρΐ/θ'θή" εάν θά εω
είς αυτόν θά δρισυδη εάν θά εχω-
ιμεν εν ή δΰο Σώματα Ασφαλείας,
Ον ή Χωροφυλατ.ή θά είναι μόνον
είς την ΰπαιρθον καί ή Άστνοιιία
είςτάς πόλει; καί είς ποία; πόλεις
Γ| εάν ·θά προ/.οιθή μικτή λύσις.
Πάντως ή δοθησομένη λύσις θά
προκαλέση άναλόγους διατάξεις
καί τροποποιήσεις είς τον οργανι¬
σμόν της Χωροφυλακή;.
Άλλά 5υά τόν οργανισμόν τής
τε, ή Κυβερνήτι; παρεκάλεσεν ?)δη
τοΰτον νά έπι.ταχύνη, κατά τό δυ¬
νατόν την υποβολήν τή; οχετική;
εκθέσεως μέ την ρυθμκην της δι-
καιοδοσίας των &ύο Σωμάτων.
»'Επί τη Γΐν-αιρία άς μας έπι-
τραπτί νά παρατηρήσω ότι έ<τφαλ- μενως νομθζεται υπό τοΰ Τύπου ότι ή λύσις τοΰ ζητή«Λατος είναι άορορμή των άδικηαάτιαχν της ύ- παίθρου χώρας. Ή ύπαρξις τού¬ των όφειλομένη καί είς άΧλους λό- γους γενυκωτέρονς, δέν ιεΐναι &- σχετος καί μέ την ανεπάρκειαν τής Χωροφυλακής είς δύνομιν, δι¬ ότι έκ της σηαειουμένης άπροθν- μίας περί κατάταξιν δπλιτών είς την Χωροφυλακήν, τό Σώμα πα- ρουσιάζει <τήμ'όρον τό ήμισυ μό¬ νον τής όργανικής τού δυνάμεως. ης ργανικής τού δυνάμεως. »Ύπό τής Κυβερνήσεως κατε¬ βλήθησαν προσπά-θίειαι έπίμονοι, όπως ενισχυθή ή Χωροορυλακή διά στρατοϋ, αλλά ιμέχρι τοΰδε μόνον 300 άνδρας παρΐχώρησαν αί άρ- μόδ αναμείνωμεν λθέ ργνσμό όφεί?α>μεν
την έκθεσιν
έ
νά
τοϋ
μετακληθεντος έξ Αγγλίας Ίρ-
λανοου οργονωτοΰ τοΰ Σώματος
Χωροφυλακής κ. Ρίγχ. Διοτι ^.
λως εάν δηλαδή ή Κυβέονησις
προεβαινεν ^ό τούδε είς την ρύθ¬
μισιν τή; άρμοδιότητος των, ά-
στυνομικών σωμάτων, θά ήτο άνα-
κολουθος, καθόσον άφ' ενός μέν
να εκαλει οργανωτην της Χωρο-
ΐ ής Χωρο
ής, άφ' έτερον δέ τ)α έλυε τό
ήτημα χωρί; νά έχη την γνώμην
ου επί τούτφ μετα·κ).ηθένΓθ; όρ-
/ανωτοΰ. Κατά συνέπειαν δέν εί¬
αι δυνατόν νά λυθή τοΐ Αστυνο¬
μικόν πρίν ή ακουσθή καί ή γν(ό·αη
τοϋ όργανωτοΰ, ή όποία ύποθέτο-
μεν δέν θά οραδύντι, λαμβανομέ-
νου ΰπ' σψιν ότι όλος ό χρόνος τής
άποστολής δι' ήν μετεκλήυΗ) ό κ.
Ρίγκ *:ΐναι ,έξάμηνο;. Όπϊίσδήπο
^ = παρ^χώρησαν υι αι/-
μόδιαι στρατιωτικαί ί&πηρεσίαι.
Έξ αλλου υπεβλήθη νομοσχέδιον,
τ|/-ηφισθέν είς την τελευταίαν συ¬
νεδρίασιν της Βουλής, πρός ευκο¬
λίαν ,κατατάξΕως χωροφυλάκων.
'Ελπίζεται διά των μετρων τούτων,
ιενισχυομένης· δπα>σδήποτ£ τής
Χωροφυλακής αριθμητικώς νά
(οαταστη θυνιτόν νά έττΛβληιθη καλ-
ί.ίτερον ή δημοσία τάξις είς την
ύπαιθρον χώραν.
3>ΔέΌν νά σημειωθή έπΐσης ότι
έτί τής λύσεως τοϋ 'Αστυνομικοΰ
ού'δεμίαν αξίαν λόγου ενίσχυσιν ΰ«
Ιχη ή Χωροφυλακή τής ύπαίθρου,
διότι θά έχρειάζετο %αί πάίαν νά
ενισχυθή ή Άστυνομία Πόλεων
αριθμητικώς οιά νά αναλάβη τα
■/αθήκοντα της Χωροφυλακής, ή
δέ τοιαύτη ενίσχυσις παρουσιάζει
τάς αύτάς δυσκολίας οποίας καί
ή ενίσχυσις τής Χωροφυλακής,
θεδομένου ότι ή ιδία άπροϊτυμία
παρουσιάζεται καί ώς πρός την
προσέλευσιν άνδρων είς την 'Α-
οτυνομίαν Πόλεων.
»'Επί τής καταστάσεως τής ΰ-
παίθρου χώρας εχω νά προσθέσω
ότι έκ στατιστικής, καταρτισθεί-
σης τελευταίως υπό τής αρμοδίας
υπηρεσίας τοΰ υπουργείον, σήμε¬
ρον εχομεν ολιγώτερον; κατά πο-
λΐι ληστάς άπό την εποχήν της δι-
κτατορίας, ή δποία, ώς γνωστόν
ηδύνατο εΰχβρέ<ττερον ημών νά κι- ντί&»ί διά την καταδίωξιν των λη- Είς την ωραίαν χωμότο}.ινι Μαζεΐκων ιδρύθη εσχάτω; " δασική καί Φιλόπτωχϊίς " Μαζεΐκων», υπό Κυρίων σποινίδων. Σκοπό; τής Εν ως είναι: Ιον) Ή άναδάσωσις ποωτια καί ο έξωραισμός τή; τερι Το ξωκλήσιον «Τό ΓενέθΛΐον τή: ( οτόκου» έκτάσείος, γεικώ: 5ε ■αροστασία καί δ έξευγενισμοςι δένδρου. 2ον) Ή καθ1 οιονδήποτε πον παροχή βοηθεία; Είς τού;; χούς πάντοτε καί κυρίω; γατα ι εορτάς των Χριστουγεννιον, Απόκρεω καί τοΰ Πάσχα . Οί βουλόμενοι νά ένισχύσουνΙ λικώς καί ήθικώ; τό λαμπρόν κοινωφελέ; τουτο Σωματείον, άποστείλουν τα; συνοροιιας δωρεά; των πρό; «Την Ταΐ' τή; Φιλοδασική; καί Φι/ο.ττα Ενώσεως Μαζεΐκων». 'Επιστέλλων πρός τον « κόν Κήρυκα» την ανωτέρω , ριστον είδησιν ό έν Μαζεΐ/οι; ι ■θηγητής, κ. Βασ. Γκλαβά;, φε^ έπίσης είς γνώσιν των έν Άιι κη συμπολιτών τού τό τραγ δυστύχημα ποϋ έπισυ'εβη ι— Γεώργιον 'Ηλία ΣπηλιωτόποιΑ» τοϋ δποίου ή οίκία άπετεφρί* μεθ' δλων των σκευών καί έπίπ! της τόν παρελθόντα μήνα. Π οί μενος έκκλησιν είς τα γεννακι ι φιλάνθρωπα αίσθηματα των Άμερική συμπατριωτών, οχας· θωσιν άρωγοί τοϋ δυοτυχήοΌν δ οποίος κυριολεκτικώς πένεΛ κ. Γκλαβάς, έπισυνάπτει ναί ^ σημον έγγραφον τοϋ ΠροεοΜ της Κοινότητος, τό οποίον ε/?ι <■ εξής: ΒΕΒΑΙΩΣΙΣ Βεβαιώ {<πευθύνω; δ Βεβαιώ {νπευθύνω; δ ύποφ μενος, Πρόεδρος τή; Κοινότη Μαζεΐκων, Άργύριο; Άγγελο λο;, ότι δ Γεώργιο; 'Ηλία Σ-τη ωτόπουλος, κάτοικος τή; Κοινοΐ τος Μαζεΐκων, είναι έντ ρος καί ότι κατά την νύ/.τα 18 ης Απριλίου άπετεφρώθη έν λώς μεθ' απάντων των σκευών: έπίπλων ή ενταύθα οίκία τού Ό Πρεόδρο;, ^ ΑΡΓΥΡ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΑ03 Έν Μαζεΐκοις, τϋ 21 Άπρ. 19^ (Τ. Σ.) Οί επιθυμούντες νά ελ&ωσιν ι ρωγοί τοΰ άτυχήσαντο; δΜ'" νά αποστείλωσι τό βοήθηαά είς τόν ίδιον, η είς τόν κ. Γκ?.αβάν, δ οποίος εύχαρίστ τό διαβιβάστ) πρός αυτόν. Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ Υπό Τζάκ Λόντου. Έργον οες γοητείας καί περιπετειών^ ι τανή ζωγρατμά τής ζωής των ., λασσών. Τιμάται δεδεμενον 91 « Ι "ΝΑΤΙΟΝΑί 140 *ν. 28ΤΗ 8Τ. ϋ ι ΥθΒ»Ι Ο ΣΩΣΕΙΑΓ "Υπό θ. Ντοστογιέφονη· Ι1 γον μεγαλόπνοον. Άρκεί ότι £? θεν άπό την σφραγϊδα τοΰ τάτου των Ρώσσων μυβ γράφων, διά νά διαβασθή λους. Τιμάται δεδεμενον . "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑίΟ 1-Μ «V. 26ΤΗ 8Τ., ΝΕ«ν "' $1.1
«ΕβΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥ&.- ΚΥΡΙΑΚΗ. 20 ΜΑ-ΤΟΥ ι92?.
21
ΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
« ->ν τ^ρα'.μήν άρχίζει νέ» ζωή
„?* — ΙΙρέΛει ν' αποπερατωθή ή
' Τό _ώμα _τρατο>.
γέφυρα
ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ ΤΗΣ ΕΙΔ. ΓΡΑΜΙνΊΗΣ
βλ:/
.τν^ '-ρΐ)αος.—'ΗΛάρισ-
ΐ'~-(--- τον τίτλον τής Θεσ-
ϋ- Λΐ7τ:οπόλεως άπό τής π7-
Ι.'- -ί/ϊ,ς, κατά την όποιαν
Γ. ,'-.^ Λΐης απόψεως λόγω
| - , ς τ/;: ήτις αποτελεί τρό-
, ομαλόν τής Θετσαλ-.-
ΐ1 καί τής Δυτιζ-ής
- '; ^ τάς εμπορικάς καί
η τρέχουσαν περίοδον ή
γ; αύτην της την άιξίαν
:τι λόγω κακώς ύπί-
/ ί,γ/.οινων.ών, είς την
/, > /αί έν μέρει είς τον
- ί'τον τόν τρόπον ή Λά-
■^εΐιοδον ου/}, όλίγης
-: ;ο>σης νά παρουσιάση
„„.. ν^-.φ ώς έγκαταλελειμ-
ί. Ή ζοί; /.αί κίνησις είχε φθά-
}ΐς το /.λϊσσικόν επίπεδον τοΰ
■λ^/.λου καί ή —ρόοδος
Ιετο πολο μχι.ρτη ταύτης. Ό
,..Γιος το/ κατοίκων είχε περι-
^ί ε-ς ελάχιστον αριθμόν ικρι-
τώς όπωσδήποτε ή¬
ς νάδιαμένθΛ έν Λαρί-
:ς;οΐά τοϋ κεντρου των
.ινωνυ; ε'χε φέρε! καίριον
ρα ν.ατά τής πόλεως έλάχιστα
η ΐνΛ^εοόστ,ς μέ το εσωτερικόν
Ιθεσσαλ'ας καί τής Δυτικής
ιεβονίας Έΐαίνετο ότι ή Λάρι-
'μίτεΐάλλετοείςχωρίό. Αύτην
Λτάΐτσ'ν ήτθάνοντο πικρότατα
:ς οί Λαρισαΐοι.
ιλλά τε)εοταίως καί άπό τής
«■Ώτίος τΰν πολέμων, ήρχισα·^
Ιισταμ:να τα πράγματα καί
ή θέσις τής Λαρί-
Ιτο τουτο ίυσιχβν, διότι ή τραγ-
^.αετά την παρέλευσιν τώ>
ψ > Γεριστάσεωνι καί χερι-
|ι;?χ!σε ν.ανονίζονσα τούς <ρνσι- |3ρομο:ς τής κινήσεως καί τοΰ Ρ" και χροσδίδουσα είς την Ρ« την θέσιν ή δχοία «ντ>ΐΐ
■την (τς βάρος τοΰ κέντρον ήρ-
"ν« ε/τοπ-ζεται πάλιν είς την
χει βεβαίως τάς —,ριόϊονς τής κρί¬
σεως καί τής στασιμότητος τάς "ο¬
ποίας εχουν όλαι αί άόλλαι έμπορί-
καί πόλεις. ^'Οταν δέ οί αγρόται
•/.αταστοΰν αύτάρκε'.ς, ή Λάρισα α¬
σφαλώς θά παρουσιάση εν σοβαρόν
μέλλον. Διότι πάντοτε ήτο ή γ$-
ωργία διά τή*/ Λάρισα ο! πνεόμο-
νές της. Είς τουτο άφ°ρά %(χ μί'α
άπόνασΐς τοΰ Δήμον περί εγκατα¬
στάσεως μονίμων έκθετηρίων γεωρ-
γικών καί 7.τηνοτροφικων προίόντων
| τα όποία καί έξάγονται είς την Δ.
Μακεδονίαν ώς επί τό πολν,
Εινα-. ^ωστόν, ότι αί κνδερνή-
:ς ουδέποτε έέοηθησαν την Λάρι-
σε
σαν.
ήη >
,ης μορφήν.
^ττω; συνετέλεσεν είς τουτο
Κμοίιοι /.αί δή ή ί,' βυτοκινή
""«"■Ι, ή όποία κυριολεκτικώς
5 *ν «ρωττ,ν δ!Λ>αμωτικην ε-
5!? τ- ααλιν
την
δια-
Κ^αλίβνκβ,τηνΔοτι.
7^ ί«· βά αυξηθή δέ κα-
Ε^ϊ 1 *ίνη«ς αυτή καί
^ε ίέ^^ πνεύμονας
ή ή
Ετί-"' ,χεΡατω9ιί ή *ατα-
Γί·' /,'. "!>ε?"'?ας τ(^ Κοντσοχεί-
ταύτην κατε-
σημείον διά την
1 ^ ί
ό δι-
επί
εν-
~ν> χρίξιν ταύτην. Είς
ή Λάρισα ό-
ος των άναγκών
^οννά
Ρ
80
-«ν
ήνώ
ώς ^?ος την
. Ή Λά
ρθυσα
έν ε-
Ή^σημερινή κυβέρνησις όμως
την ήϊίκησεν άνε-Λκλήτως ϊίά τής
κατασκευής τής σ'.5η;οδροα.ίκής
γραμμής^ Κοζάνης διά μέσοο τής
Καλαμπάκας. Τουτο είναι κατόρθω-
μα τοϋ επί των συμδάσεων άπουργο5
κ. Μετχξά. Ή γρατιμή αυτή απε¬
φασίσθη κατ' αρχήν νά γίνη διά μέ-
σοϋ τής Λαρίσσης καί νά ένω^ή μέ
την Κοζάνην, όπότε καί την όλην
αυτήν κατων.ημενην περιοχήν 6ά έ-
■ξυπηρετει, άλλά -/.αί την Λάρισαν
6ά άνύψωνε είς σημείον ευχάριστον.
Ό ΰπουργός ομως τής Συγν.οι-
νωνίας, χάριν τοΰ Βελγικου όμίλου,
έπροτίμησε νά την κάμψτ) μέσω Κα¬
λαμπάκας είς περιοχήν ίηλαδή ά'-
γο·,«ν καί άνωφελή. Τούτο εγινε
διά πολούς λόγον ς γνωστούς είςτόν
κ. Μεταξάν μή λαβόντα ΰπ* &ψ:ν
τα σνμφέροντα καί τοΰ Δημοσίου κα·
τής θεσσαλίας μετά τής Δ. Μα-
κεϊονίας. "Εν μόνον βεβαιούμεν, δτ:
διά τής κατασκεϋής τής γραμμής
ταύτης μέσω Καλαμπάζ.ας αί με-
τοχαί των θεσταλ'.κων σιδηροδρό-
μων άπο 240 άνήλ6ον είς ΰπερχ:-
λίας δραχμάς!
* * *
Ή Λάρισα εάν σημερον ίέν είνε
ώραία πόλις, ασφαλώς 6ά γίνττ). Ή
οίκονομί-λή της άνόρτ}ωσις θά σν,ΐτ
βαδίση μέ τον ώραισμον αυτής. 'Ε-
άν μάλιστα γίνη τ6 μέγα σιδηρ-οδρο-
μιχ»ν διαμετακομΐστινών κέντρον
είς την Λάρισαν, όπως ·άπε·φασί-
σθη, τ)ά μεταβάλη όψιν. "Ηδη τα
πεζοδρόμΜα γίνονται δλα υπό τοΰ
δήμον καί αλλα υπό των ί'διωτών.
Τα σημερίνά όϊοστρώματα θά άντΐ-
κατασταθοΰν μέ πισσαν καί γρανιτ?
σφαλτον.
Οί κεντριχΛΐ δρ^μοι 6α γρανιτα-
σφβλτωθοΰν, οί άπόκεντροι δέ θά
πίσσοστρωθοΰν. Διά τής άντι-Αατα-
στάσεως ταύτης έλπίζεται νά α¬
παλλαγή ή πόλις άπό τό <ροβερόν μαρτύριον τής λάσπης καί τής σκό- νης. Ή χωροστάθμΐσις τής πόλεως έπίσης ήρχισεν, ώς καί ή ανέγερ¬ σις ίνο δημοτικών σχολείων. Συγ- χρά^ως προεκηρύχθη διαγωνισμά; διά την σνμπλήρωσιν τοΰ ήλε-λτρ·.- κοΰ εργοστασιον καί την αύξησιν τοΰ φωτίσμοΰ. "Εγινε τό δάνειον διά την υδρευ- αεν τής πόλεως, σπουδαιοτάτου ζη- τήματος. Κατά τάς ΰετίαίώσεις των μηχανικών, ή πόλις θά είναι δυνα¬ τόν έντος 20 μηνών νά έχη πλήρη την ύδρευσιν της. Ή δδρ&υσις αυτϊ; θά γίνεται δι' ενός συνεταιρισμοΰ μεταξΰ Δήμου καί Δημοτών, Οά ρυθ- μίζεται δέ υπό συμβουλιον αποτελου¬ μένου υπό έημοτικοΰ Σύμβουλον καί μή. Κανονισμός πρώτης τάξεως, ά- ξιοζήλευτος καί άξ'.ος νά έχτι πολ- λά παραδείγματα! "Εχει άΐΓοφασισ6ή έπίσης ή α¬ νέγερσις νοσοκομείον λοιμωίών νό- σων, Δημοτικόν Νοσοκομείον καί Δή μοτικον θεατρον. * * * Ή Λάρισα σήμερον εχει πληθυσμόν 35-40 χιλιάδων κατοίκων, άπέναντί 20 χιλιάδων, τάς οποίας είχε %ττά τό 1920. Ή αύξησις αυτή όφείλετα: είς τό εξής, χα?αχ.τη-ρ(στι-Αώτατον γεγονός. Π ρώτον έχομεν 5-6 χΐλιοτ- ϊας προσφόγων. ΑΙ ΰπόλοιιτοι 1ο χιλιάΐδες άποτελοϋν νέονς κατοίκους, Α.3ΝΓ πόλις, ό κάμ«θς, ό ποταμός, τα κα,πνά, ή τάσταοις των ~ροβφύγ<ον. Ή Κλαίρη "Ωστρομ, 21 έτών, έκ Σηάττλ, Γουάσιγ·/.των, μοδελον, ή όποία ζητεί 50,000 δολλάρια ώς βάλσαμον καρδίας, άχό τον Τσάρλς Ρ. Μπράοοερ, πλοΰσ'.ο Ι βομή-χανον. Το δίν.αστήρίθν ομως τής εδωσε μό¬ νον 500 δολλάρ'.α. ο·. οποιο'. είσερευσα-,ι εκ των περΐχω- ρων. Όλοι οί ενπορήσαντες χωρίκοί χαί όλοι οί γενόμενοι εΰπορο!, έγ- καθίστανται είς την Λάρΐσαν. * * * Ό άπουσίάζων άπο την Λάιρισαν άπό τρΐετίας καί επισκεπτόμενος ταύτην σήννρο*^, άμέσως άντιλαμβά- νεται αλλαγήν τής εμφανίσεως τής πόλεως. Βεβαίως αυτή δέν είνε έξω- ραϊσμέ·<ιη. 'Εμιφ^ίζει 2μως: μίαν μεταβολήν, διαφαινομένην είς τα έπίσν,ενασθέντα ή περιποιηθέντα ή νεοοΐ'Λθϊομηΐθβντα «ίκήματα, είς την παρονσίασιν των πεζο&ρομίων τα* ό¬ ποία πρώτα δέν υπήρχον καί είς την κατά τα δυνατόν στρώσιν καί εΰθυ- γραμμισίν των όϊών. Αντο γενικώς είναι νέον μοΰτρο τής Λαρίσης. Εύ- μορφιά έξοχικήν κ-αί κοσμιν.ήν όπωσ- 8ήποτε, ή Λάρισα εχει όπως μία πό¬ λις τής τάξεως της. "Εχε! όμως ενα Άλχαζάρ, τα παρόχτ)ια τμήμα- τα τοΰ Πηνειοϋ ποταμοϋ, ανεξάντ¬ λητον είς μαγε'.αν καί ώραιότητα. σπάνια δέ εξοχήν, μάλιστα κατά τόν χλοΐζοντα ούτον μήνα. Χάρμα όφ- ^ώ Ή Θεσσαλονίκηδέν εχει τοιαύτην μαγείαν ουτε δέ καί α! Αθήναι μέ παρόμοιον σομπλήρωμα σχάν3αλου- <της πρασινά^ας, χλόης καί δενδρώ- νων, χωριζομένων φθονερώς ύτά τοΰ Πηνειον ποταμοϋ, είς ε·/.τασιν οπου τό βλέμμα χάνεται είς την άμφιβα- τειομένην πρασίνην φύσιν. Τό Άλ- καζάρ αΰτό εχει κήπον -Ααί άντ)ώνας μετά σειρών κανονικώς διαφόρων έπιμελημένων δένδρων, έξαίσιον ■κρά^μα καί συναντώμενον είς μικρο¬ γραφίαν τοΰ Βασιλικοΰ Κήπον των Αθηνών. Είς την ώραιότητα ταύ¬ την, προστίθενται καί τό κελάιΒημα τό προερχόμενον έκ των έκεί φω- λεών των άηδόνων. Φαίνεται δ« ότι μέ την σημερινήν πρόοδον τής πόλεως, αΰξάνει καί ή ώραιότης τοΰ Άλκαζάρ. ΕΛΛΗΝ ΚΥΧΝΕΙΟΝ ΑΣΜΑ Τίνα άριστοΰργημα, γεμάτο από ε» #θηματικότητα καί λυριομδν τοθ σνγ· γραφέως τού «Άρχισιδηρουργοθι παΙ τόσων αλλων ϊργων, Γεωργίου Όνε, μθζύ μέ Ιτερον μικρόν άριστούργημο, τό «Τέλος τής Μ*λωοίας>, τοδ Άλ«·
άνθρου Αονμά, (νΑοΟ). Σελ, 16·.
^ ΞΑΝΘΗ, Άπρίλιος. — Ή
"άνθη κείται είς τα; ύποορείας της
Ροδόπης καί ευρίσκεται είς από¬
στασιν μιάς ώρας άπό τή.; Κομο-
τινής. "Εχει περί τάς 25—30 χι¬
λιάδας κατοίκους καί συγκοι,νωνεΐ
καθημερινώς μέ την Ευρώπην, κ'α-
θως καί με την Θ·^σσα?.ονίκην καί
τάς Αθήνας. Ή άγορά αυτής
I-
χει ιμεγάλττν καθημερινίιν κίνησιν,
διότι όλα τα πΐαραμεθόρια χωρίσ.
ψωνίζουν άπό αύτην. Έκ, των κα¬
τοικίαν τό 1)3 είναι Μουσουλμά-
νοι εμποροι καί καπνοπαραγωγοί.
Διά τουτο είναι καί πλουσιώτεροι
των Έλλήνων. Πρό τής Ξάνθης
έκτείνονται (άπέραντοι πεοιάδες
καίΐυεργησίμου γής. "Εχει ωραί¬
ας πλατείας, θέατρΙΰΓ, κινηιματχ>-
γράφον Βαριετέ καί κολοσσιαίας
καπναποθήκας.
Ό ΰποδιοικιγηις Ξάνίτης, τόν
οποίον έγνώρισα ΰιάα τή αφίξει
μου, μοίό ϊΐπε τα εξής:
— Ύπάρχει μεγάλη άνάγκη ά-
ποξηράνσεακ; τοΰ ποταμοϋ, όστις
έιασχίζει τή νΞάνθην, ή ή έπι-
σκευή της κοίτης αύτοϋ. Ή τοιαύ¬
τη έργασία ·&' άποδώστι 50.000
στρ·εμάτα>ν καί δέν θά ·&πάρχγ|
πλέον έλλειψις ούτε διά τοΰς γη-
γενεΐς, οΰτε δ'ά τούς πρόσφυγας.
Υπεδείχθη πρός τουτο καί έγένε*
το άποδεκτή φορολογία 2 έκατομ-
μυρίων ετησίως έκ των καλλιερ-
γουμένων γαιών κΐαί ή στρΐ,μματι-
κή φορολογία των άποξηρανθησο-
μένοον γαιόαν, «ί είσφοραί τ<ον ·κοι- νοτήτων. Συνέστη μάλιστα ένωσις συνδέσμων, ήτις θ' αποδώση πο¬ σόν 4.000.000 ετησίως. Είναι έπίσης ά.-ταραίτητον νά γίνη ή έκβάθυνσις τοΰ λιμένος τοΰ ΠορτΓθλάγο διά νά δύνανται καί μεγαλα ατμόπλοΐα νά ευρίσκουν εις αυτόν καταφύγιον. Πρό τινος κατεσκευά,σθη διά συνεισχροράς των κοινοτήτων ό νεος καί ώραΐος τοΰ Πορτολόγο φαρός στοιχίσας 400.000 δραχμων. , Τα κΐαπνά Ξάν»>ης άποδίδουν ε¬
τησίως ανω τοΰ δισεκατοιμμυρίου,
άλλ' ή σΐτατάιλη καί ή ούζοποσία
των κατοίκων των χωρίων τοΰς ά-
φήνουν πολλάκις χωρίς λεφτό.
Ή όδές Ξάνθης — συνόοων
είναι άμαξιτή, άλί.ά λόγω των ιιε-
γάλων βροχών είς πλεϊσΡα μερη
κατεστράφη έΊ^τος καί χρήζει ά-
πολύτου ανάγκης έπισκευής.
Ό Δήμαρχος Χατζιοτζόγλου,
πο?ιύ λεπτός κι' είτγϊνικός, διακρί-
νεται διά πρωτοβουλίαν, ήν εχει
πάντοτε επί δικκρόρων ζητη.μάτων.
— Εφέτος, ήρχισε λέγων ό *·
Δήΐμαρχος, έπΛλλαπλασιάΐσθηκταν
αί ορύσεις τής πόλεως είς 350, οί
δέ πλίνδΗνοι σωλήνες αντεκατε-
στάθησαν διά <τιδη"ρών κΐαί τοιου¬ τοτρόπως ή Ξάνθη εχει σημερον μεγάλην έπάρκειαν ύδατος δι' ό¬ λας τάς ανάγκας της περιφερείας. ^'Επίσης, καίτοι εχομεν ρπαρ<κί"| ή- λεκΐρκκρωτιοΐιόν, άπεφασίσαμεν νά ένισχύοχφεν αυτόν καί παρηγγεί- λαμεν μίΐαν συμπληρωματικήν κι¬ νητήριον μηχανήν διά νά διατελτί έν έφεορεία. ^Ωσαύτως ήρχισεν ό καταρτι-' σμός τοΰ σχεδίου τής πόλεως. Ήρχισεν ομοίως ή καΐασκευή τοΰ Δημοτικοϋ Νοσοκομείον καί των σφαγείων, τα όποΐα θά κοστίσσυν, περί τα 4—5.000.000 δραχμών. »Σκεχτόιιιο©α νά ,σιη'άτ1>ωιμεν
δάνίΐον διά την όδοποιιαν.
»Οί πρόσφυγες εδωσ'αν ζωήν!
είς τόν τόπον καί σχεδόν πάντες)
άποκατεστάθ,ησαν.
— Τί προϋπολογισμόν εχει ά!
Δήμός σας;
— Ό Δήμός μας εχει εσοδα ί%
έκατομιμυρίων δρ·αχμών.
Ή άποκατάστααις των"
ύ
ρφγ
Είς την Ξάνθη ν ε'χουν έγκατα·
σταθή έν όλω 5,024 οικογένειαι, #
προσφύγων. Έκ τούτων αί 2,631
(οίτομα 10,508) άγροτικ-αί καί
1493 άστικαί.
Υπό τής 'Επιτροπης Άχοκαταί
στάσεως άνηγέρθησαν αγροτικάς
κατοικίαι 1401, άστικιαί 1493, αι
στικοαγροτικαί 993 καί εργατικαίί
500, παρ^χωαήθηοΐαν δέ γαϊαι είς1
αγρότας 157,649 στρέμματα.
Διά την άγροτικήν στέγασιν είί
ναι άνάγκη άκόμη 1000 οίκηταά*
των. Ή άστική στέγασΐ; συμπλη·
ροϋτΐαι διά των άνεγειρομένων νέί·
ών 350 οΐκημάτων, άτινα θά δια"-
νεμηθοΰν έντός των ήιιερών. *
Προεχει τό ζήτημα τή; έπιτά-
ξεως ολων των Τουρκικών οίκη}ΐά-
των.
Ό Έποικισμός έσΐηρίχθη επί
τάίν αγορασθέντων Τουρκικών
τσιφλικίων άνερχομένων είς 10Ο,
000 στρδμματα, των οποίων, το
μεγαλήτερον τμ%ια; έξηγαράσθη
καί πρόκειται ν' άγορασθοΰν καϊ
αλλα τινά.
"Οσον «χφορα την γεωργικήν
εργασίαν, τό γραφείον τοΰ 'Εποι-
κισμοΰ Ξάνθης διένεΐιμε 120 χιλ},
άμπελοκλίματα, 4,000 όπωροφόρά}
δένδρα ίταλικά άριστον ποικιλιων,
μηλεας, άπτδέας, βερυκοκεας, καί*
ρυάς καί κερασέας. Πάντα τού*
τα έψιτκύΐ>ηισ'αν ·ήδη. Ωσαύτως;
διένειμε 1000 όκ. τριφυλλίου, δο>·
ρεάν δέ διά προπαγάνδαν λιπά»
σματα άξίας 70,000 δραχμων.
'Επειδή ταυτα ήσαν εντελώς α-
γνωστα έπιβάλλεται έντατική προ»
παγάνδα Ιδίως είς τα χωρία τής1
περιφερείας τα γεωργικά διά την]
διάδοσιν των λιπασμάτων.
Ή εγκατάστασις των προσφύ*
γων δύναται νά θεωρηθή αρκεταί
καλή, μέ κλήρον κατά ιαέσον δροΫ
40 στρεμμάτων, εις μερη δέ κα«
■θαρω; παραγωγικά καπνοΰ μέ 8
—15 στρεμμάτων.
Λόγω τής κρίσεως τοΰ καπνοΰ,
εφέτος τα καπνοπαραγωγικά χο>·
ρια δέν ευρίσκονται είς πολύ κα··
λήν κατάστασιν, πω}.ήσαντα κατ^
ανάγκην, λόγω των χρεών χα>νί
είς πολΰ εύθηνάς τιμάς.
Τάς πληροφορίας ταύτας «Ιχ£
την εΰΐ'ενή καλωσύνην νά μα; πα¬
ράσχη ό νέος προϊστάαενος τοΰ.
'Εποικισιιοΰ' Ξάνθης κ. Χρηστίδης',
τόν οποίον διακρίνει λεπτότη-ς καί
εΰγένεκΐ τρόπων.
Ι. Δ.
ΡΑΤΕΚ5ΟΧ, Ν. Ι. ι
Ό «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» καί δλα»
αί έκδόσεις τού πωλοΰνται παρά τοβ.
άντιπροσώπου μας κ. Π. Σιματούλοιγ
234 ΜαΓ^οί δι., ίν-θα γίνονται δεκταί
κΛττχχωρίσεις μικρών άγγελιών, κα-.
Οώς καϊ έγγρατραΐ συνδροιιητων.
ΙΝΤΕΡΝΑΤΙΟΝΑί
ΟΑΚΡΕΝΤΕΡ 3ΗΟΡ
Άναλαμβάνομεν τελειον έξωραΐσμον καταστημάτων, μεταποΐι
ήσεις καί έγκαταστάσεις εις ΚββΙαιΐΓΪΙηΙδ, ^υη^ί1 ' Κοοηΐδ,
ΟοΓΓββ Ροί8, κλπ. Έργασία ήγγνημένη, είς τιμάς συγκαταβατι¬
κάς καί μεγάλας ευκολίας. Ζητήσατε τάς τιμάς μας προτοΰ δώση¬
τε την εργασίαν σας.
ΟΗΡΙδΤΟδ ΡΕΝΤΙ8
132 ΟΗΕΒΒΥ 3ΤΒΕΕΤ ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
| Τηλεφ. ϋΓγάθΟΚ 8120. — Τηλέφ. Νυκτός: ΌΓγάθθΚ 7698.
21
ΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ
« ->ν τ^ρα'.μήν άρχίζει νέ» ζωή
„?* — ΙΙρέΛει ν' αποπερατωθή ή
' Τό _ώμα _τρατο>.
γέφυρα
ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ ΤΗΣ ΕΙΔ. ΓΡΑΜΙνΊΗΣ
βλ:/
.τν^ '-ρΐ)αος.—'ΗΛάρισ-
ΐ'~-(--- τον τίτλον τής Θεσ-
ϋ- Λΐ7τ:οπόλεως άπό τής π7-
Ι.'- -ί/ϊ,ς, κατά την όποιαν
Γ. ,'-.^ Λΐης απόψεως λόγω
| - , ς τ/;: ήτις αποτελεί τρό-
, ομαλόν τής Θετσαλ-.-
ΐ1 καί τής Δυτιζ-ής
- '; ^ τάς εμπορικάς καί
η τρέχουσαν περίοδον ή
γ; αύτην της την άιξίαν
:τι λόγω κακώς ύπί-
/ ί,γ/.οινων.ών, είς την
/, > /αί έν μέρει είς τον
- ί'τον τόν τρόπον ή Λά-
■^εΐιοδον ου/}, όλίγης
-: ;ο>σης νά παρουσιάση
„„.. ν^-.φ ώς έγκαταλελειμ-
ί. Ή ζοί; /.αί κίνησις είχε φθά-
}ΐς το /.λϊσσικόν επίπεδον τοΰ
■λ^/.λου καί ή —ρόοδος
Ιετο πολο μχι.ρτη ταύτης. Ό
,..Γιος το/ κατοίκων είχε περι-
^ί ε-ς ελάχιστον αριθμόν ικρι-
τώς όπωσδήποτε ή¬
ς νάδιαμένθΛ έν Λαρί-
:ς;οΐά τοϋ κεντρου των
.ινωνυ; ε'χε φέρε! καίριον
ρα ν.ατά τής πόλεως έλάχιστα
η ΐνΛ^εοόστ,ς μέ το εσωτερικόν
Ιθεσσαλ'ας καί τής Δυτικής
ιεβονίας Έΐαίνετο ότι ή Λάρι-
'μίτεΐάλλετοείςχωρίό. Αύτην
Λτάΐτσ'ν ήτθάνοντο πικρότατα
:ς οί Λαρισαΐοι.
ιλλά τε)εοταίως καί άπό τής
«■Ώτίος τΰν πολέμων, ήρχισα·^
Ιισταμ:να τα πράγματα καί
ή θέσις τής Λαρί-
Ιτο τουτο ίυσιχβν, διότι ή τραγ-
^.αετά την παρέλευσιν τώ>
ψ > Γεριστάσεωνι καί χερι-
|ι;?χ!σε ν.ανονίζονσα τούς <ρνσι- |3ρομο:ς τής κινήσεως καί τοΰ Ρ" και χροσδίδουσα είς την Ρ« την θέσιν ή δχοία «ντ>ΐΐ
■την (τς βάρος τοΰ κέντρον ήρ-
"ν« ε/τοπ-ζεται πάλιν είς την
χει βεβαίως τάς —,ριόϊονς τής κρί¬
σεως καί τής στασιμότητος τάς "ο¬
ποίας εχουν όλαι αί άόλλαι έμπορί-
καί πόλεις. ^'Οταν δέ οί αγρόται
•/.αταστοΰν αύτάρκε'.ς, ή Λάρισα α¬
σφαλώς θά παρουσιάση εν σοβαρόν
μέλλον. Διότι πάντοτε ήτο ή γ$-
ωργία διά τή*/ Λάρισα ο! πνεόμο-
νές της. Είς τουτο άφ°ρά %(χ μί'α
άπόνασΐς τοΰ Δήμον περί εγκατα¬
στάσεως μονίμων έκθετηρίων γεωρ-
γικών καί 7.τηνοτροφικων προίόντων
| τα όποία καί έξάγονται είς την Δ.
Μακεδονίαν ώς επί τό πολν,
Εινα-. ^ωστόν, ότι αί κνδερνή-
:ς ουδέποτε έέοηθησαν την Λάρι-
σε
σαν.
ήη >
,ης μορφήν.
^ττω; συνετέλεσεν είς τουτο
Κμοίιοι /.αί δή ή ί,' βυτοκινή
""«"■Ι, ή όποία κυριολεκτικώς
5 *ν «ρωττ,ν δ!Λ>αμωτικην ε-
5!? τ- ααλιν
την
δια-
Κ^αλίβνκβ,τηνΔοτι.
7^ ί«· βά αυξηθή δέ κα-
Ε^ϊ 1 *ίνη«ς αυτή καί
^ε ίέ^^ πνεύμονας
ή ή
Ετί-"' ,χεΡατω9ιί ή *ατα-
Γί·' /,'. "!>ε?"'?ας τ(^ Κοντσοχεί-
ταύτην κατε-
σημείον διά την
1 ^ ί
ό δι-
επί
εν-
~ν> χρίξιν ταύτην. Είς
ή Λάρισα ό-
ος των άναγκών
^οννά
Ρ
80
-«ν
ήνώ
ώς ^?ος την
. Ή Λά
ρθυσα
έν ε-
Ή^σημερινή κυβέρνησις όμως
την ήϊίκησεν άνε-Λκλήτως ϊίά τής
κατασκευής τής σ'.5η;οδροα.ίκής
γραμμής^ Κοζάνης διά μέσοο τής
Καλαμπάκας. Τουτο είναι κατόρθω-
μα τοϋ επί των συμδάσεων άπουργο5
κ. Μετχξά. Ή γρατιμή αυτή απε¬
φασίσθη κατ' αρχήν νά γίνη διά μέ-
σοϋ τής Λαρίσσης καί νά ένω^ή μέ
την Κοζάνην, όπότε καί την όλην
αυτήν κατων.ημενην περιοχήν 6ά έ-
■ξυπηρετει, άλλά -/.αί την Λάρισαν
6ά άνύψωνε είς σημείον ευχάριστον.
Ό ΰπουργός ομως τής Συγν.οι-
νωνίας, χάριν τοΰ Βελγικου όμίλου,
έπροτίμησε νά την κάμψτ) μέσω Κα¬
λαμπάκας είς περιοχήν ίηλαδή ά'-
γο·,«ν καί άνωφελή. Τούτο εγινε
διά πολούς λόγον ς γνωστούς είςτόν
κ. Μεταξάν μή λαβόντα ΰπ* &ψ:ν
τα σνμφέροντα καί τοΰ Δημοσίου κα·
τής θεσσαλίας μετά τής Δ. Μα-
κεϊονίας. "Εν μόνον βεβαιούμεν, δτ:
διά τής κατασκεϋής τής γραμμής
ταύτης μέσω Καλαμπάζ.ας αί με-
τοχαί των θεσταλ'.κων σιδηροδρό-
μων άπο 240 άνήλ6ον είς ΰπερχ:-
λίας δραχμάς!
* * *
Ή Λάρισα εάν σημερον ίέν είνε
ώραία πόλις, ασφαλώς 6ά γίνττ). Ή
οίκονομί-λή της άνόρτ}ωσις θά σν,ΐτ
βαδίση μέ τον ώραισμον αυτής. 'Ε-
άν μάλιστα γίνη τ6 μέγα σιδηρ-οδρο-
μιχ»ν διαμετακομΐστινών κέντρον
είς την Λάρισαν, όπως ·άπε·φασί-
σθη, τ)ά μεταβάλη όψιν. "Ηδη τα
πεζοδρόμΜα γίνονται δλα υπό τοΰ
δήμον καί αλλα υπό των ί'διωτών.
Τα σημερίνά όϊοστρώματα θά άντΐ-
κατασταθοΰν μέ πισσαν καί γρανιτ?
σφαλτον.
Οί κεντριχΛΐ δρ^μοι 6α γρανιτα-
σφβλτωθοΰν, οί άπόκεντροι δέ θά
πίσσοστρωθοΰν. Διά τής άντι-Αατα-
στάσεως ταύτης έλπίζεται νά α¬
παλλαγή ή πόλις άπό τό <ροβερόν μαρτύριον τής λάσπης καί τής σκό- νης. Ή χωροστάθμΐσις τής πόλεως έπίσης ήρχισεν, ώς καί ή ανέγερ¬ σις ίνο δημοτικών σχολείων. Συγ- χρά^ως προεκηρύχθη διαγωνισμά; διά την σνμπλήρωσιν τοΰ ήλε-λτρ·.- κοΰ εργοστασιον καί την αύξησιν τοΰ φωτίσμοΰ. "Εγινε τό δάνειον διά την υδρευ- αεν τής πόλεως, σπουδαιοτάτου ζη- τήματος. Κατά τάς ΰετίαίώσεις των μηχανικών, ή πόλις θά είναι δυνα¬ τόν έντος 20 μηνών νά έχη πλήρη την ύδρευσιν της. Ή δδρ&υσις αυτϊ; θά γίνεται δι' ενός συνεταιρισμοΰ μεταξΰ Δήμου καί Δημοτών, Οά ρυθ- μίζεται δέ υπό συμβουλιον αποτελου¬ μένου υπό έημοτικοΰ Σύμβουλον καί μή. Κανονισμός πρώτης τάξεως, ά- ξιοζήλευτος καί άξ'.ος νά έχτι πολ- λά παραδείγματα! "Εχει άΐΓοφασισ6ή έπίσης ή α¬ νέγερσις νοσοκομείον λοιμωίών νό- σων, Δημοτικόν Νοσοκομείον καί Δή μοτικον θεατρον. * * * Ή Λάρισα σήμερον εχει πληθυσμόν 35-40 χιλιάδων κατοίκων, άπέναντί 20 χιλιάδων, τάς οποίας είχε %ττά τό 1920. Ή αύξησις αυτή όφείλετα: είς τό εξής, χα?αχ.τη-ρ(στι-Αώτατον γεγονός. Π ρώτον έχομεν 5-6 χΐλιοτ- ϊας προσφόγων. ΑΙ ΰπόλοιιτοι 1ο χιλιάΐδες άποτελοϋν νέονς κατοίκους, Α.3ΝΓ πόλις, ό κάμ«θς, ό ποταμός, τα κα,πνά, ή τάσταοις των ~ροβφύγ<ον. Ή Κλαίρη "Ωστρομ, 21 έτών, έκ Σηάττλ, Γουάσιγ·/.των, μοδελον, ή όποία ζητεί 50,000 δολλάρια ώς βάλσαμον καρδίας, άχό τον Τσάρλς Ρ. Μπράοοερ, πλοΰσ'.ο Ι βομή-χανον. Το δίν.αστήρίθν ομως τής εδωσε μό¬ νον 500 δολλάρ'.α. ο·. οποιο'. είσερευσα-,ι εκ των περΐχω- ρων. Όλοι οί ενπορήσαντες χωρίκοί χαί όλοι οί γενόμενοι εΰπορο!, έγ- καθίστανται είς την Λάρΐσαν. * * * Ό άπουσίάζων άπο την Λάιρισαν άπό τρΐετίας καί επισκεπτόμενος ταύτην σήννρο*^, άμέσως άντιλαμβά- νεται αλλαγήν τής εμφανίσεως τής πόλεως. Βεβαίως αυτή δέν είνε έξω- ραϊσμέ·<ιη. 'Εμιφ^ίζει 2μως: μίαν μεταβολήν, διαφαινομένην είς τα έπίσν,ενασθέντα ή περιποιηθέντα ή νεοοΐ'Λθϊομηΐθβντα «ίκήματα, είς την παρονσίασιν των πεζο&ρομίων τα* ό¬ ποία πρώτα δέν υπήρχον καί είς την κατά τα δυνατόν στρώσιν καί εΰθυ- γραμμισίν των όϊών. Αντο γενικώς είναι νέον μοΰτρο τής Λαρίσης. Εύ- μορφιά έξοχικήν κ-αί κοσμιν.ήν όπωσ- 8ήποτε, ή Λάρισα εχει όπως μία πό¬ λις τής τάξεως της. "Εχε! όμως ενα Άλχαζάρ, τα παρόχτ)ια τμήμα- τα τοΰ Πηνειοϋ ποταμοϋ, ανεξάντ¬ λητον είς μαγε'.αν καί ώραιότητα. σπάνια δέ εξοχήν, μάλιστα κατά τόν χλοΐζοντα ούτον μήνα. Χάρμα όφ- ^ώ Ή Θεσσαλονίκηδέν εχει τοιαύτην μαγείαν ουτε δέ καί α! Αθήναι μέ παρόμοιον σομπλήρωμα σχάν3αλου- <της πρασινά^ας, χλόης καί δενδρώ- νων, χωριζομένων φθονερώς ύτά τοΰ Πηνειον ποταμοϋ, είς ε·/.τασιν οπου τό βλέμμα χάνεται είς την άμφιβα- τειομένην πρασίνην φύσιν. Τό Άλ- καζάρ αΰτό εχει κήπον -Ααί άντ)ώνας μετά σειρών κανονικώς διαφόρων έπιμελημένων δένδρων, έξαίσιον ■κρά^μα καί συναντώμενον είς μικρο¬ γραφίαν τοΰ Βασιλικοΰ Κήπον των Αθηνών. Είς την ώραιότητα ταύ¬ την, προστίθενται καί τό κελάιΒημα τό προερχόμενον έκ των έκεί φω- λεών των άηδόνων. Φαίνεται δ« ότι μέ την σημερινήν πρόοδον τής πόλεως, αΰξάνει καί ή ώραιότης τοΰ Άλκαζάρ. ΕΛΛΗΝ ΚΥΧΝΕΙΟΝ ΑΣΜΑ Τίνα άριστοΰργημα, γεμάτο από ε» #θηματικότητα καί λυριομδν τοθ σνγ· γραφέως τού «Άρχισιδηρουργοθι παΙ τόσων αλλων ϊργων, Γεωργίου Όνε, μθζύ μέ Ιτερον μικρόν άριστούργημο, τό «Τέλος τής Μ*λωοίας>, τοδ Άλ«·
άνθρου Αονμά, (νΑοΟ). Σελ, 16·.
^ ΞΑΝΘΗ, Άπρίλιος. — Ή
"άνθη κείται είς τα; ύποορείας της
Ροδόπης καί ευρίσκεται είς από¬
στασιν μιάς ώρας άπό τή.; Κομο-
τινής. "Εχει περί τάς 25—30 χι¬
λιάδας κατοίκους καί συγκοι,νωνεΐ
καθημερινώς μέ την Ευρώπην, κ'α-
θως καί με την Θ·^σσα?.ονίκην καί
τάς Αθήνας. Ή άγορά αυτής
I-
χει ιμεγάλττν καθημερινίιν κίνησιν,
διότι όλα τα πΐαραμεθόρια χωρίσ.
ψωνίζουν άπό αύτην. Έκ, των κα¬
τοικίαν τό 1)3 είναι Μουσουλμά-
νοι εμποροι καί καπνοπαραγωγοί.
Διά τουτο είναι καί πλουσιώτεροι
των Έλλήνων. Πρό τής Ξάνθης
έκτείνονται (άπέραντοι πεοιάδες
καίΐυεργησίμου γής. "Εχει ωραί¬
ας πλατείας, θέατρΙΰΓ, κινηιματχ>-
γράφον Βαριετέ καί κολοσσιαίας
καπναποθήκας.
Ό ΰποδιοικιγηις Ξάνίτης, τόν
οποίον έγνώρισα ΰιάα τή αφίξει
μου, μοίό ϊΐπε τα εξής:
— Ύπάρχει μεγάλη άνάγκη ά-
ποξηράνσεακ; τοΰ ποταμοϋ, όστις
έιασχίζει τή νΞάνθην, ή ή έπι-
σκευή της κοίτης αύτοϋ. Ή τοιαύ¬
τη έργασία ·&' άποδώστι 50.000
στρ·εμάτα>ν καί δέν θά ·&πάρχγ|
πλέον έλλειψις ούτε διά τοΰς γη-
γενεΐς, οΰτε δ'ά τούς πρόσφυγας.
Υπεδείχθη πρός τουτο καί έγένε*
το άποδεκτή φορολογία 2 έκατομ-
μυρίων ετησίως έκ των καλλιερ-
γουμένων γαιών κΐαί ή στρΐ,μματι-
κή φορολογία των άποξηρανθησο-
μένοον γαιόαν, «ί είσφοραί τ<ον ·κοι- νοτήτων. Συνέστη μάλιστα ένωσις συνδέσμων, ήτις θ' αποδώση πο¬ σόν 4.000.000 ετησίως. Είναι έπίσης ά.-ταραίτητον νά γίνη ή έκβάθυνσις τοΰ λιμένος τοΰ ΠορτΓθλάγο διά νά δύνανται καί μεγαλα ατμόπλοΐα νά ευρίσκουν εις αυτόν καταφύγιον. Πρό τινος κατεσκευά,σθη διά συνεισχροράς των κοινοτήτων ό νεος καί ώραΐος τοΰ Πορτολόγο φαρός στοιχίσας 400.000 δραχμων. , Τα κΐαπνά Ξάν»>ης άποδίδουν ε¬
τησίως ανω τοΰ δισεκατοιμμυρίου,
άλλ' ή σΐτατάιλη καί ή ούζοποσία
των κατοίκων των χωρίων τοΰς ά-
φήνουν πολλάκις χωρίς λεφτό.
Ή όδές Ξάνθης — συνόοων
είναι άμαξιτή, άλί.ά λόγω των ιιε-
γάλων βροχών είς πλεϊσΡα μερη
κατεστράφη έΊ^τος καί χρήζει ά-
πολύτου ανάγκης έπισκευής.
Ό Δήμαρχος Χατζιοτζόγλου,
πο?ιύ λεπτός κι' είτγϊνικός, διακρί-
νεται διά πρωτοβουλίαν, ήν εχει
πάντοτε επί δικκρόρων ζητη.μάτων.
— Εφέτος, ήρχισε λέγων ό *·
Δήΐμαρχος, έπΛλλαπλασιάΐσθηκταν
αί ορύσεις τής πόλεως είς 350, οί
δέ πλίνδΗνοι σωλήνες αντεκατε-
στάθησαν διά <τιδη"ρών κΐαί τοιου¬ τοτρόπως ή Ξάνθη εχει σημερον μεγάλην έπάρκειαν ύδατος δι' ό¬ λας τάς ανάγκας της περιφερείας. ^'Επίσης, καίτοι εχομεν ρπαρ<κί"| ή- λεκΐρκκρωτιοΐιόν, άπεφασίσαμεν νά ένισχύοχφεν αυτόν καί παρηγγεί- λαμεν μίΐαν συμπληρωματικήν κι¬ νητήριον μηχανήν διά νά διατελτί έν έφεορεία. ^Ωσαύτως ήρχισεν ό καταρτι-' σμός τοΰ σχεδίου τής πόλεως. Ήρχισεν ομοίως ή καΐασκευή τοΰ Δημοτικοϋ Νοσοκομείον καί των σφαγείων, τα όποΐα θά κοστίσσυν, περί τα 4—5.000.000 δραχμών. »Σκεχτόιιιο©α νά ,σιη'άτ1>ωιμεν
δάνίΐον διά την όδοποιιαν.
»Οί πρόσφυγες εδωσ'αν ζωήν!
είς τόν τόπον καί σχεδόν πάντες)
άποκατεστάθ,ησαν.
— Τί προϋπολογισμόν εχει ά!
Δήμός σας;
— Ό Δήμός μας εχει εσοδα ί%
έκατομιμυρίων δρ·αχμών.
Ή άποκατάστααις των"
ύ
ρφγ
Είς την Ξάνθη ν ε'χουν έγκατα·
σταθή έν όλω 5,024 οικογένειαι, #
προσφύγων. Έκ τούτων αί 2,631
(οίτομα 10,508) άγροτικ-αί καί
1493 άστικαί.
Υπό τής 'Επιτροπης Άχοκαταί
στάσεως άνηγέρθησαν αγροτικάς
κατοικίαι 1401, άστικιαί 1493, αι
στικοαγροτικαί 993 καί εργατικαίί
500, παρ^χωαήθηοΐαν δέ γαϊαι είς1
αγρότας 157,649 στρέμματα.
Διά την άγροτικήν στέγασιν είί
ναι άνάγκη άκόμη 1000 οίκηταά*
των. Ή άστική στέγασΐ; συμπλη·
ροϋτΐαι διά των άνεγειρομένων νέί·
ών 350 οΐκημάτων, άτινα θά δια"-
νεμηθοΰν έντός των ήιιερών. *
Προεχει τό ζήτημα τή; έπιτά-
ξεως ολων των Τουρκικών οίκη}ΐά-
των.
Ό Έποικισμός έσΐηρίχθη επί
τάίν αγορασθέντων Τουρκικών
τσιφλικίων άνερχομένων είς 10Ο,
000 στρδμματα, των οποίων, το
μεγαλήτερον τμ%ια; έξηγαράσθη
καί πρόκειται ν' άγορασθοΰν καϊ
αλλα τινά.
"Οσον «χφορα την γεωργικήν
εργασίαν, τό γραφείον τοΰ 'Εποι-
κισμοΰ Ξάνθης διένεΐιμε 120 χιλ},
άμπελοκλίματα, 4,000 όπωροφόρά}
δένδρα ίταλικά άριστον ποικιλιων,
μηλεας, άπτδέας, βερυκοκεας, καί*
ρυάς καί κερασέας. Πάντα τού*
τα έψιτκύΐ>ηισ'αν ·ήδη. Ωσαύτως;
διένειμε 1000 όκ. τριφυλλίου, δο>·
ρεάν δέ διά προπαγάνδαν λιπά»
σματα άξίας 70,000 δραχμων.
'Επειδή ταυτα ήσαν εντελώς α-
γνωστα έπιβάλλεται έντατική προ»
παγάνδα Ιδίως είς τα χωρία τής1
περιφερείας τα γεωργικά διά την]
διάδοσιν των λιπασμάτων.
Ή εγκατάστασις των προσφύ*
γων δύναται νά θεωρηθή αρκεταί
καλή, μέ κλήρον κατά ιαέσον δροΫ
40 στρεμμάτων, εις μερη δέ κα«
■θαρω; παραγωγικά καπνοΰ μέ 8
—15 στρεμμάτων.
Λόγω τής κρίσεως τοΰ καπνοΰ,
εφέτος τα καπνοπαραγωγικά χο>·
ρια δέν ευρίσκονται είς πολύ κα··
λήν κατάστασιν, πω}.ήσαντα κατ^
ανάγκην, λόγω των χρεών χα>νί
είς πολΰ εύθηνάς τιμάς.
Τάς πληροφορίας ταύτας «Ιχ£
την εΰΐ'ενή καλωσύνην νά μα; πα¬
ράσχη ό νέος προϊστάαενος τοΰ.
'Εποικισιιοΰ' Ξάνθης κ. Χρηστίδης',
τόν οποίον διακρίνει λεπτότη-ς καί
εΰγένεκΐ τρόπων.
Ι. Δ.
ΡΑΤΕΚ5ΟΧ, Ν. Ι. ι
Ό «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» καί δλα»
αί έκδόσεις τού πωλοΰνται παρά τοβ.
άντιπροσώπου μας κ. Π. Σιματούλοιγ
234 ΜαΓ^οί δι., ίν-θα γίνονται δεκταί
κΛττχχωρίσεις μικρών άγγελιών, κα-.
Οώς καϊ έγγρατραΐ συνδροιιητων.
ΙΝΤΕΡΝΑΤΙΟΝΑί
ΟΑΚΡΕΝΤΕΡ 3ΗΟΡ
Άναλαμβάνομεν τελειον έξωραΐσμον καταστημάτων, μεταποΐι
ήσεις καί έγκαταστάσεις εις ΚββΙαιΐΓΪΙηΙδ, ^υη^ί1 ' Κοοηΐδ,
ΟοΓΓββ Ροί8, κλπ. Έργασία ήγγνημένη, είς τιμάς συγκαταβατι¬
κάς καί μεγάλας ευκολίας. Ζητήσατε τάς τιμάς μας προτοΰ δώση¬
τε την εργασίαν σας.
ΟΗΡΙδΤΟδ ΡΕΝΤΙ8
132 ΟΗΕΒΒΥ 3ΤΒΕΕΤ ΝΕΥΥ ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ
| Τηλεφ. ϋΓγάθΟΚ 8120. — Τηλέφ. Νυκτός: ΌΓγάθθΚ 7698.
22
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑΙ-ΟΥ, 1928.
1
(
(
Λ
Γ
τ
τ
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 117,000,000
ϋΠΟΗ^τ^στΗΜ^
ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράη)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
(Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤ Α
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΙΟΥΜΟΥΛΤΖΙΝΑ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΛΕΑΓΑΤΣ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΊΧΟΝ
ΛΡΑΜΑ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΪΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχίδρι)
ΙΩΑΧΝΊΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ.
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΊΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΊΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εΰβοίας)
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΙΓΡΓΓΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΕΑΝΘΗ
ΚΥΜΗ
3ΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΠΑΤΡΑΙ
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
1,500.000,000
Δ^ — 4/·^
ΠΕΙΡΑΓΕΥΣ
ΧΑΛΚΓΣ
ΠΟ0ΆΜΟΣ (Κυθηρων)
ΧΑΝΝΙΑ
ΠΡΕΟΕΖΑ
ΧΙΟΣ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΣΟΡΟΒΙΤΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΚΑΦΡΟΝ
ΣΤΙΑΡΊΉ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΣΥΡΟΣ
-
ΤΡΙΚΚΑΛΑ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΓΡΓΠΟΛΙΣ
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΥΔΡΑ
ΦΛΩΡΓΝΑ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν όψει, η"τοι είς πρώτην ζήτησιν
ΙΙΛβ δεκαπενθήμερον «ροειδοηοίησιν
Επί προθεβμί(χ β μηνών ...... «.ι···
» » 1 ίτους ...«.τϊ,...
Επί προθεβμίαι » βτβν.
» » -- έτών ο«..
» » Κ
» ι 1Ο
—...„
«■»-_.,...-,..,
ΑΙ καταθέσεις είναι έλεΰθεραι φόρον κ»1 το χαρτόαημον &1? βάρος της Τραπέζης.
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ωσαύτως; καταθέβεις 4ν δψει «αί ΙιΑ «ροθεβμίια είς Δολλάρκα, Αίρας 'Αγγλ£βς, «Φράγκα Γαλλικα. *αΙ
•.ικας Αιρέττας, αποδοτέαν είς τό Ιδιον νόμιομα είς τό υπο} όν ϊγινεν ή κατάθεσις.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝϋ 5ΤΠΕΕΤ. Β05Τ0Ν, ΜΑ88.
Τεΐερηοηβ: Ηβηεοοΐι 0575 &αα 057»
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡυδΤ ΟΟΙνΙΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΛΤΑΘΕΪΕΙΪ είς Αολλάρια, Δραχμάς καΐ ίλλα ξέψ* νομ.ίβματαϊ4
ΑΟΓΑΡΙΑΪΜΟΙ
ΕΚΙΤΑΓΑΙ ΤΛΧνΐΡΟΜΙΚΑΙ καΐ ΤΗΛΕΓΡΑΦ ΙΚΑ.Ι έντολαΐ |ΐς Δραχμάς χαΐ Αολλάρια,
. ΣΗΕΣΙΑΛ Τ-5ΕΙ__; είς Δολλάρια ελευθέρας αγοραίς Μ *· είς Δραχμάς.
ΕΠΙΤΑΓΑΙ καΐ ΕΛίΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, ηληρωτέαι έν 'ΕλΐΛδι «Ος αύτούσεον *Α^βριχανιχ6ν
ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ-ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟΟΕΣΜΙΑ
ΕΛΛΗΝ ΙΚΑ ΧΡΕΩΓΡΑΦΑ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ8 ΤΡυδΤ 00.
ΝΕνν ΥΟΚΚ. Ν. Υ.
205 Μ(Εβτ 33»"> 8ΤΡΕΕΤ
ΤΗΛΕΦ&ΚΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 ·β
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑΙ-ΟΥ, 1928.
1
(
(
Λ
Γ
τ
τ
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 117,000,000
ϋΠΟΗ^τ^στΗΜ^
ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγκράη)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
(Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΡΓΟΣ
ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤ Α
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΙΟΥΜΟΥΛΤΖΙΝΑ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΛΕΑΓΑΤΣ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΊΧΟΝ
ΛΡΑΜΑ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΪΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχίδρι)
ΙΩΑΧΝΊΝΑ
ΛΑΜΙΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ.
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΛΕΥΚΑΣ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΛΕΩΝΊΔΙΟΝ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΊΟΝ
ΛΙΜΝΗ (Εΰβοίας)
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΚΑΣΤΡΙ (Κυνουρίας)
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΚΑΣΤΡΟΝ (Λήμνου)
ΜΟΛΑΟΙ
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΚΙΑΤΟΝ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
ΚΟΖΑΝΗ
ΝΕΜΕΑ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΝΙΓΡΓΓΑ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΕΑΝΘΗ
ΚΥΜΗ
3ΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΠΑΤΡΑΙ
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
1,500.000,000
Δ^ — 4/·^
ΠΕΙΡΑΓΕΥΣ
ΧΑΛΚΓΣ
ΠΟ0ΆΜΟΣ (Κυθηρων)
ΧΑΝΝΙΑ
ΠΡΕΟΕΖΑ
ΧΙΟΣ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΡΕΘΥΜΝΟΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΣΟΡΟΒΙΤΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΚΑΦΡΟΝ
ΣΤΙΑΡΊΉ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΣΥΡΟΣ
-
ΤΡΙΚΚΑΛΑ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΓΡΓΠΟΛΙΣ
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΥΔΡΑ
ΦΛΩΡΓΝΑ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν όψει, η"τοι είς πρώτην ζήτησιν
ΙΙΛβ δεκαπενθήμερον «ροειδοηοίησιν
Επί προθεβμί(χ β μηνών ...... «.ι···
» » 1 ίτους ...«.τϊ,...
Επί προθεβμίαι » βτβν.
» » -- έτών ο«..
» » Κ
» ι 1Ο
—...„
«■»-_.,...-,..,
ΑΙ καταθέσεις είναι έλεΰθεραι φόρον κ»1 το χαρτόαημον &1? βάρος της Τραπέζης.
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ωσαύτως; καταθέβεις 4ν δψει «αί ΙιΑ «ροθεβμίια είς Δολλάρκα, Αίρας 'Αγγλ£βς, «Φράγκα Γαλλικα. *αΙ
•.ικας Αιρέττας, αποδοτέαν είς τό Ιδιον νόμιομα είς τό υπο} όν ϊγινεν ή κατάθεσις.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚ31 ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝϋ 5ΤΠΕΕΤ. Β05Τ0Ν, ΜΑ88.
Τεΐερηοηβ: Ηβηεοοΐι 0575 &αα 057»
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΡυδΤ ΟΟΙνΙΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΚΛΤΑΘΕΪΕΙΪ είς Αολλάρια, Δραχμάς καΐ ίλλα ξέψ* νομ.ίβματαϊ4
ΑΟΓΑΡΙΑΪΜΟΙ
ΕΚΙΤΑΓΑΙ ΤΛΧνΐΡΟΜΙΚΑΙ καΐ ΤΗΛΕΓΡΑΦ ΙΚΑ.Ι έντολαΐ |ΐς Δραχμάς χαΐ Αολλάρια,
. ΣΗΕΣΙΑΛ Τ-5ΕΙ__; είς Δολλάρια ελευθέρας αγοραίς Μ *· είς Δραχμάς.
ΕΠΙΤΑΓΑΙ καΐ ΕΛίΤΟΛΑΙ είς Δολλάρια, ηληρωτέαι έν 'ΕλΐΛδι «Ος αύτούσεον *Α^βριχανιχ6ν
ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ-ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟΟΕΣΜΙΑ
ΕΛΛΗΝ ΙΚΑ ΧΡΕΩΓΡΑΦΑ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝ8 ΤΡυδΤ 00.
ΝΕνν ΥΟΚΚ. Ν. Υ.
205 Μ(Εβτ 33»"> 8ΤΡΕΕΤ
ΤΗΛΕΦ&ΚΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 6271 ·β
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΒ,-
_20_ΜΑ·Ι·ΟΥ, 1028.
23
ϋΕΐι|Σ^
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΥ ΚΑΤΑΤΗΣ ΛΕΠΡΑΣ ΕΙΣ ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ
Ρ.ΠΕΙ ΝΑ ΠΝΗ ΔΙΑ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΗ Ο ΑΝΤΙΑΕΠΡΙΚΟΣ ΑΓΠΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.-
ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΕΛβΟΝΤΟΣ ΕΚ ΚΑΛΚΟΥΤΑΣ ΕΙΔΙΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ.
ίΑΕΐΟΝ
_ βελοντας
σννειθίζουν
Ι Οί ιτνΐτυυ*·"·· --,·-
/ι0,του;. τό περνονν α-
, ,ναφοροϋν δια τα ε-
ιολυσμένων1 νε-
'— Ό τύφος
αο.η^ ?Υεινε ούντ?°-
ι ου; τοϋς κατοικους
ότι εί; πλείστα ση-
Τ,ον διαφόρων πη-
ίί ε'ι; καιρόν είνε
►ο ι/οί τοτίϊουν τα
ο π (ίκά'&αρτο"
ηκ -τοός την
ΐ|λ Μοναδική πα-
ιλί- μόνον τό 6ρα-
α /αί τό δηιΐιοτινο
( κδιιοτι/αί κλινι/αί.
εΐο τοϋ Ή-
ι ευ-
κεν-
ι, ι- μ αρίστα καί μέ
!(([ Οί Κ) /ρνσών φράγ-
ιτηοια/ή; ρπιτρο-
ιδοο: την; ιιητροπο-
] ιποριρΐ νά ίντ ρη-
δι ιΐΐ'το — ίιγοράντθη
ίιι/οΓ/ιιο 'ηινόν ρργαστή-
)κι αποτελεί άλτι&ινο
ι την πόλιν 'Εκτός
ι ΰταρχονν άρ^.ρτές
/7ΐι/ε; δλων των νο-
ιι0 τρ/παν οργάνωσιν,
ίνσι>ς επιστήμονας, των
Ι σννερ ασια μέ γνωστο-ύς
των Αθηνών καί της
αποτελεί εγγύησιν τερί
υτι/Γνς ι/ανότητός των.
/ΐ| τηραφωνίαν άποτί-
ι ιατοεΐον ίνό; πραντι-
ΓΊβνιτη τοϋ γνωστοϋ
> Τεφΐ|κογεώργη Ό-
ιτκ το ταρεί.θΌν, "Ελ-
τ« ταοον, ό όποΐο; ε-
λ|^ ν α τΐίθ·η τόν κα-
οΐ' θεραπεΰει τα
ιματα
'Τ - /«ι ό ιατρικο;
1 ηιΐλ κατ' επανάλη¬
ψιν τού δότι έτοαγ-
'το«λ ανευ δπλώαα-
'1»} αΐτό τό δ%αιστή-
( ε/ των διναστών
ΐ'- ε/ ■θιτΐ'ΐιατος ά-τ'
γιανιτΐ]
"Ρ'^ιαι οαα>ς έξηκολον-
τε'ου: κατεδικάσ»·η
τού πρό-
ε/φέρη την γνώ-
τρϊον Χανίων.
/(Ι
/αι
ιπαιιροα είς μίαν
-ό τι ι /ών αποτελεί
κατά της
" τίθεται ότι τό έ-
11 τ^οαα είς ·τήν {',.
""«εκΐν τοϋ λαοσωτη-
τι-φου -/αί παρατΰ-
τα ότοΐα εχουν ον-
.",. είζ τό
καί τα θύ-
καί ό νο-
^»: ειργάσθη μέ
ϊ"ϊ<Γέρον διά τίιν ΙΤΟ Έγέ- '^ντισχεδια, ύπο- έ- χ .-ταο' τού ό κ. νο- άπο- χαδέν '-)ι^έρα βάσις. Τό / Ίϊ "/ι ΓΧΙ ενα θεραπείας 'ον οροπέδιον τοΐ ΐ| "ονοίδική^ παρη- η' ευρίσκεται ,η , ΙΜ(|τιαν ν τού •ΒΡΐΙΤτη.. χίότερον δεν ?χει ν' άντιμττωπίστ, μόνον τα ζηττήματα τής ελονοσίας κβί της φκματπίί>σεως. Ύπβρχει
καί ί]^ μεγάλη πλη,γή τής λέπρας
ή όπ»ία μετά τΐ,ν «Μεσκηνιά» τοΰ
Ήίί/ό συνοίκισμός τοϋ
ίξω>θεν ττκ πόλεως
την Σ.-αναλόγ-
ό ί
μργη η γ
ν.α, τό .τερίφηιι» ίνρτικό φοοί-οιο,
τόν τάφον των λεπρών. την κόλα-
σίν των άν θέ?.ιετί έπιγραμματι-
κώτερβν τόν χαιΜκτηρισιών. ό¬
πως μάς την έ-παρουσίασΐ μέ την
μνηαειώδη καί άνατρ*χια<ΓΓΐκήν περιγραφήν τού τόν παρΐί.θίίντα Νθ€μ6οιον ό σι-νάιδελφος κ. Κώ- στας 'Αθάνατος. "Επί τού ζητ»')αατα; τ&ΰ πρικοΰ άγώ··ος έστά/.η εί: την Κρήτην ό ίατρός χ. Λεσποτάιου- λος διά νά εκθέση δημοσία τα; άν- τιλήη|«ις καϊ τα τελευταία ,-τορί- σαατα των έρη·να>ν -/αί μΓώ
τού εις τα λεπροκομεϊα τής
•λθύτας», των Φιλιατπί<ύν τής Βιραανι'ας καί Σιγκαποί'ο. Ώς τότ»; τοΐ· άντιλεπρικοΰ κη- ρύγματός τού εξελέγη ή αϊθονσα ΰ δ' ΊΤί ί τοΰ γη ή ΊΤοοί·ίλεί/>υ
·σννΐκεντοώθό)0αν αί
καί
καί, στρατιωτικαί αρχαί. δ·ικηγό-
ροι, εμποροι, 6ιο«07ανοι Ό κ.
Αντώνιος Δεσπ0ΓΟπ3υλο; είνε νο-
μΚω τγχ/,ίας 38 έτών. κατάγεται
έκ Σμύρνης κι' επεδόθη τίς τόν
άντιλεπρικόν άγ<7η·α μέ αυταπάρ¬ νησιν καί αντοθΐ'σίαΛ', ιιέ ϋχι μόνον μέ τΐη]ν νόλασιν της Σπι- ναλότκα, αλλά μέ σΪΌτημα άνθρω- πιστικώτερον, έπκττημονικώτίρον, /οχα τό ύπόΰειγμα και τάς μεθό- δους των όίλλων πολιτ«τμένων χω- Αί έβτίαι της Οί εχδινώς όχ?χαλΐ|θέντες μέ την Ιστορίαν τής λέπρας άποφαίνονται ότι ή πρωτη έ,μφάνΐισΐς τής νόσον τι ίτανώτατα έσΓμ-ιά,ιθη εις τό Σου- δάν. Άνααφισ1θΐ)τητοΛ' 5μως είνε ότι έςτεξετάΐιτη είς τί]ν Αίγυπτον ναί έ/εϊθεν μετεέόθη ρίς την Κοή- την. 'Εϊπ<—ς διεπιστώθη κατά ττ)ν κλασσικήν έ^Αηη'ΐκήν εποχήν είς τα κλασσικήν έ^Αηη'ΐκήν εποχήν είς τα ΜΐΛροχπατικα παρώλια καί μετά την έτιστρ<χρήν των στανροψόρων ιϊ; την Εύρώτην ατειρα κ.ροίο-αα- τα έσΓμειώ9ΐ)σαν ν αί έζ αυτού άπο5€ΐ··/·νλ·εται ότι πολλοί είχον αοΓ'υνθή. Κατά τόν 1?ίαν αίώνα καί με¬ τά τόν θάνατον τοϋ Λουδοβίκου τοΰ 8ου εί; την Γαλλίαν υπήρχον 2.000 λεπ-ροκοιΐΓΪα είς: τα; πόλεις •/αί τα χωρία. Διά την έξόντονσιν των >^τ;ρών δέν ηρ/£.σ;θηο"αν είς
τα λεπρ<η<τθΐαεία ναί εναντίον των έφηρμόσθησαν νέαα σκληρά καί άπάνθοωπα — άλλον; εκαψαν καί λλ ΰ ζ έ αλλοΐ'ς ωντανόν;, μέχοις ώ ά ή ζ μχ ότου μέγα μέρος της Ευρώττν; ά- πη./?.άγι) άπο τού; κινθΰνους τή; νά αλτρα-υίο—ΐχα αΊοΐ9·ι'|ΐιατα, φιλο- οοξών νά γίνη διά την 'Ελλάδα ό Μόνον είς την Ναρδττγίαν οί λετροί δέν έ ά ^ί τή; ντα; θεραπειτι- κης θρ-ησκίΐα; κα, δια τον σκο-1 /ατά την στατκττικήν τοΰ 1856 ' " 2.833 Ό Ναρΐβηγός ί- " τό 1871 ,-.-»,« ., , ,^ , ιυ ιιικοόβιον τής λέποας, έγένον- α»ν αυτόν δεν θΗΤτοζει προ ουδέ- τ0 συστηιιατι/.ο1 αν,^,- κα1 ή ^. νος κινουνου. , θοδο. τ-, ^τομσν-ώοεως έφηραο- τά αέ- της Νορ6ιγ Η Χάροιετ Τξών, 17 έτών, έκ Δέ Πάλος, Καλ., ή όΐτοία άνεΐ'ρέθη υπό τής άστυνομίας είς Λός "Αντζελες, μετά έπτόμηνον έρευναν. Ή νέα είχεν άπα- χθή υπό τοϋ Κλίντον Μορδόκ, 26 έτών, όστις καί συνελήφθη. στόιΐφον, (ΐε λόγια άπι/.α καί .τα- ροβείγματα απΕΐρα. εξιστόρ-ησε ό¬ λ ά όί κ«ί~τάς χερ*όδον; λας τάς τοϋ λε,πρι,κνοΰ κι<ούν~.». τα·; προ- ■σϊταδ-εία; την; έπιστή(.ιη; πρό; σω¬ τηρίαν τής άΛ^ρωπότητο;, τα πειράαατα καί τ' ά.τοτ'ελέβματά των. την ανάγκην τε?ος δπακ καί ή Ελλάς -/αταπολεμήση την γί« εΐχε 180 λεπρσύς. Είς τό εκδθθίν κατά τό 1925 σύγγροΜΐια τοϋ .ττριφήμοη.» "Αγ¬ γλοι^ ?ίτιρο.'.όγου Ι£ΟΝΑΒ.ί>
ΟΕΚδνϋ ότι είς τάς
Ίνδία; καΗΐαίνονται οί λεπρ.οί αε-
'α<ξύ 500 χιλιάδων καί ενός έκα- τομμυρίου, εί; την Κίνα νπάρ/ουν ανω των 2 000.000, είς την Ία- Ό Γουΐλλιαμ Λόγκ- χηντ, όστις κατηγοοεϊ- ται επί καταχρήσει χρημάτων τοΰ Δημο¬ σίου, μέ τίιν σύζυγον τού. ,° '^ατοριό τού, δΐ '^';σι« είνε αοναδινή Ι51.β1ο ,>
γενι-
πωνία 102.585, είς την 'Ελλάδα
2<3Ο είς την Κοήτη, 1000, εί; την Αΐγΐΐττον 6.500, την νότιον Ά- φρικήν 2.200, είς τα; Ηνωμένας ΠοΙιτείας ανω των 500 άτόμων, Βοσνίαν καί 'Ερζεγοτοίνιΐν 317. Ροιγιανίαν 338, Ίσποπ-ίαν 522, Ποοτογαλίαν 466. Είς τάς Βαλτικάς χώρας σημει- οΰνται 1000 άτομα, είς την Ρωσ- ί οίαν καί Τουρκίαν ΰπάργονν έ- . στίαι ί^πρών καί είς την Βουλγα¬ ρίαν τα θύματα άριθμοϋνται μό¬ νον Σκς ολίγας δεκάδας. Ή άντι- λετρική κίνησις καί ό κυριώτνρος αγων ήρχισε ιιόνον κατά τάς δύο τελευταίας δεκαετηρϊ'δας είς ΚαΡ.- κούταν, Χονολουλοϋ καί Φιλιππί- νας. Διά την θεραπείαν των λε,τρων χρησιαοπχΗεΐτααί τί» φάρμα/ον «·σα?4'ΐουγκρά» καί τ>δη προπαθοϋν
νά τό σ>ην^τοϊϊτήσχΛ'ν μέ τό ?-
Ααΐον ί<δροκάρ!που, φυτά τή; αυ¬ τής οικογενείας τα οποΐα τρύονται είς τάς τρατικάς χώρας_ έν μεγί¬ στη εύτνχως άφθονία. Κατ' αρχάς τό φάριιακον εδί¬ δετο έκ τοϋ στόαατος "/αί ·ζατόπιν δι' ίνέσεων, άλλ' ήτο έποόδυνον, τεί^ιταίω; διιως έ'ρευ.ρρθη ό χη- μικός /«αθαρισμό; τού καί είνε εύ- τυχώ; τελείως άνώοι<νο', δέν φ€- ρει -/αμιαύαΐν αντίδρασιν τοπικήν η γενικήν, άπιχιτεΐται οαως συστη- ματι^ή θεραπεία μιάς τριετίας κα¬ τά (^ιεσον όρον. Διά την 'Ελλάδα ή /Λ«ριωτέρα έστία τής λέπρας τ|τ° π Κρήτη καί άπο μακροϋ χρόνου έδω υπήρ¬ χαν τα πρόχειρα συνοι/.ιακά λε- προνχή,ιεΐα, ή «Μεσκινια» ή λεγο- μένΐ), άίΛά ήι κρητι/αη π:α?Λτεία κατά τό 1904 έλαβε άποφασιοτι- να μέτρα, κατήργησε τούς (Π'ν< κισιιοΐ'ς αντούς καί άπ:αόνωσε τοΐ»ς άρρίίκττσυς είς τό φρούριον τής νηο*ΐδος Σπινολό^οία. Ό Άγγλος Ι.ΕΟΝΑΚΌ ΕΟ- ΟΕΕ3 έγνώρίζε άϊκ) τάς υίλέτας καί τάς έρεΰνα; τού την κατάστα¬ σιν τή; ΣπινάλΛΓ'να καί όταν συ¬ νηντήθη κατά την περίοδον τής άνανωχής-τοΰ μεγάλον πολέμου μετά τοϋ κ. Βενιζέλου τοϋ άνε'κοί- νωχΐε λεπτο^ΐίρώς τα νέα πορίσμα- τα· της Ιπιοτήμης σχεττικώς μέ την •θεραπείαν τής λέπρας. Ό κ. Βενιζέλος επέδειξε μέ¬ γιστον ενδιαφέρον καί ανεκοίνω¬ σε ότι θ' άναλά'&τ) την αποστολήν Ίατρού πρό; ειδικήν μελέτην τοϋ άντιλεπρικοϋ όΐγωνος. στηριζόυε- νος επί «ιόχ δωρΐεας τοϋ κ. Μι- χαί.ηνοϋ, διότι τό «αλφα1» τοϋ όλον ϊητήματος ήτο νά μάθΌχιεν ποω- τίστως λεπτομε^€στερον καί Όε- τΐκώτερον τί γίνεται εις τό ΐνστι- τούτον «των νόσων των τροπικών χωρών» τής ΚαίΛοίττας. Καί ώς κατάλληλος διά ν' άνα- λάβη αύτην την αποστολήν έξελε- γη ό Σμνρναΐος ίατρός /. Αντώ¬ νιος Λεσποτόποιιλος. Ό κ Κθ- Ο'ΕΈ8 δία την επιτυχίαν τής ά- ατολή; τού τόν έφοο'ΐασε μέ μί¬ αν συοτατιχην επιστολήν καί κατ' Απρίλιον τοΰ 1927 ό κ. Δεσποτό- πουλος ιιετέδη είς Κολκούταν, πα- ρέιιεινε εκεΐ 4 μήνας, κατόπιν ρ- πε<τκεο?9η τα; Φι^-τπίνας, κατέ- γινε επί 2 μήνας μέ την μελέτην τής έκεΐ καταστάσεως καί νατά την διαδρομήν τού εξήτασε τα λεπροκοιιεΐα τής Βιριαανίας καί Σιγ<<«πΌνρ. Μετά τό πέρας των μ^λετών νόν ε¬ πανήλθε είς τΐή,ν 'ΙΕλλώδαι καί υπέ¬ βαλε πλήρη έκθεσιν τοΰ άντιλεΛρι- κσϋ άγίϋνος τόσον είς την κυβέο- νισιν όσον καί είς τόν κ. Βενιζέ¬ λον. Διά την κατάστασιν τής Σπι- νολόγν.α ό κ. Δειοποτόπ:»υλος άνα- φέρει ότι ύπαρχουν έκεΐ 259 λε- προί έ,/, των οποίων 147 ά'νδρες /αί 112 γνναΐκες. 'Εντός τοϋ λε- προκομείου ύπαρχουν 7 παιδία γεννηθ'έντα άπο λεπρούς, χωρίς κ■αρ^ιιι^αν λεπιρ«α}ν Εκδήλωσιν, καί έπϊΐδή ή λέπρα έκ των νεωτέρων πορισαάτων τής έ^ιστήαηε δέν θεωρείται νόσιος κλιιρονομική, τό υπουργείον της Προνοίας διέτα- ξε πρό μηνός την εξο5όν των. Έν συνόλω τα γεννη·θέντα παι¬ δία είς την Σπιναλόγκα άνέρχον- ται ίϊς 42, «V. των οποίων 17 απέ¬ θαναν άπο διαφόρους άλλας ασθε¬ νείας καί μόνον 6 προσεβλήθη£Ταν άπο λέπρα κατά την διάρκειαν τής —κόσμον ής πλησίον των γοντ'ων των Τό π,ροισωπικόν τοΰ λεπρο- κομείου μετά τοΰ ίατροϋ κ. Γραρι- ματάκη εχει έγκο:τασταθή είς την άπεναντι της νησϊδος ξηράν, είς την στάσιν Πλακός 800 μέτρον. 'Εντός τοϋ περίφημον καί ίστο- ρικοΰ ένετνκοΰ ςρρκτυρίου υπήρχον ."^00 σπίτια άπο τής εποχής των Τουρχων άλ/ιά μετά την εγκατά¬ στασιν των λεπρών ^ίγον νατ' ο¬ λίγον καΓεστράφηισαν -/αί οί ο?ρ- ρωστοι ευρίσκονται σήμερον κ-ά- τω άπο τα έρείπΑα σχ?δόν ναί εν- τός τρίιίγλώνε "Οσοι έπ!ε<Γ/ί.(ρθτι- σαν τάς τρώγλας των διηΐγοϋνται ότι κόλασις φρικτωτέρα οίδέποτε έστϊΐειώθη είς την ιστορίαν των δυστνχών άνθρώπων. Τό κρ.άτος χορηγεΐ 25 δραχ¬ μάς ήιιερησίως είς κάθε λίπρόν καί αιί συνολικαί δαπάναι τού μέ τθϊΰς μισ*θοιις τοΰ π1ρ«·σωπικοϋ ά- νέρχονται κατ' ετος εί; 3.000.000 δραχιιάς. Μεταξϋ των λεπρων πα- ραμενει μέ σιγ/ινΓ,πΓΐκίιν αυταπάρ¬ νησιν 50 σννεχή χρόνια ή πλύν- τριαι 'Κ.ένη Τζανετάκη, ήλικίας ήΰη 65 έτών, ή όποία παρη-χολοιύ- ΰιΐρζ τοΰς λεπροϋς καί πρό της μίΓταφοράς των είς την Σπιναλόγ- ■*α, δέν προσεβλήθη δέ οί·δέποτε (Συνέχϊΐα είς την 28τ,ν σελίία.)
_20_ΜΑ·Ι·ΟΥ, 1028.
23
ϋΕΐι|Σ^
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΥ ΚΑΤΑΤΗΣ ΛΕΠΡΑΣ ΕΙΣ ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ
Ρ.ΠΕΙ ΝΑ ΠΝΗ ΔΙΑ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΗ Ο ΑΝΤΙΑΕΠΡΙΚΟΣ ΑΓΠΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.-
ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΕΛβΟΝΤΟΣ ΕΚ ΚΑΛΚΟΥΤΑΣ ΕΙΔΙΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ.
ίΑΕΐΟΝ
_ βελοντας
σννειθίζουν
Ι Οί ιτνΐτυυ*·"·· --,·-
/ι0,του;. τό περνονν α-
, ,ναφοροϋν δια τα ε-
ιολυσμένων1 νε-
'— Ό τύφος
αο.η^ ?Υεινε ούντ?°-
ι ου; τοϋς κατοικους
ότι εί; πλείστα ση-
Τ,ον διαφόρων πη-
ίί ε'ι; καιρόν είνε
►ο ι/οί τοτίϊουν τα
ο π (ίκά'&αρτο"
ηκ -τοός την
ΐ|λ Μοναδική πα-
ιλί- μόνον τό 6ρα-
α /αί τό δηιΐιοτινο
( κδιιοτι/αί κλινι/αί.
εΐο τοϋ Ή-
ι ευ-
κεν-
ι, ι- μ αρίστα καί μέ
!(([ Οί Κ) /ρνσών φράγ-
ιτηοια/ή; ρπιτρο-
ιδοο: την; ιιητροπο-
] ιποριρΐ νά ίντ ρη-
δι ιΐΐ'το — ίιγοράντθη
ίιι/οΓ/ιιο 'ηινόν ρργαστή-
)κι αποτελεί άλτι&ινο
ι την πόλιν 'Εκτός
ι ΰταρχονν άρ^.ρτές
/7ΐι/ε; δλων των νο-
ιι0 τρ/παν οργάνωσιν,
ίνσι>ς επιστήμονας, των
Ι σννερ ασια μέ γνωστο-ύς
των Αθηνών καί της
αποτελεί εγγύησιν τερί
υτι/Γνς ι/ανότητός των.
/ΐ| τηραφωνίαν άποτί-
ι ιατοεΐον ίνό; πραντι-
ΓΊβνιτη τοϋ γνωστοϋ
> Τεφΐ|κογεώργη Ό-
ιτκ το ταρεί.θΌν, "Ελ-
τ« ταοον, ό όποΐο; ε-
λ|^ ν α τΐίθ·η τόν κα-
οΐ' θεραπεΰει τα
ιματα
'Τ - /«ι ό ιατρικο;
1 ηιΐλ κατ' επανάλη¬
ψιν τού δότι έτοαγ-
'το«λ ανευ δπλώαα-
'1»} αΐτό τό δ%αιστή-
( ε/ των διναστών
ΐ'- ε/ ■θιτΐ'ΐιατος ά-τ'
γιανιτΐ]
"Ρ'^ιαι οαα>ς έξηκολον-
τε'ου: κατεδικάσ»·η
τού πρό-
ε/φέρη την γνώ-
τρϊον Χανίων.
/(Ι
/αι
ιπαιιροα είς μίαν
-ό τι ι /ών αποτελεί
κατά της
" τίθεται ότι τό έ-
11 τ^οαα είς ·τήν {',.
""«εκΐν τοϋ λαοσωτη-
τι-φου -/αί παρατΰ-
τα ότοΐα εχουν ον-
.",. είζ τό
καί τα θύ-
καί ό νο-
^»: ειργάσθη μέ
ϊ"ϊ<Γέρον διά τίιν ΙΤΟ Έγέ- '^ντισχεδια, ύπο- έ- χ .-ταο' τού ό κ. νο- άπο- χαδέν '-)ι^έρα βάσις. Τό / Ίϊ "/ι ΓΧΙ ενα θεραπείας 'ον οροπέδιον τοΐ ΐ| "ονοίδική^ παρη- η' ευρίσκεται ,η , ΙΜ(|τιαν ν τού •ΒΡΐΙΤτη.. χίότερον δεν ?χει ν' άντιμττωπίστ, μόνον τα ζηττήματα τής ελονοσίας κβί της φκματπίί>σεως. Ύπβρχει
καί ί]^ μεγάλη πλη,γή τής λέπρας
ή όπ»ία μετά τΐ,ν «Μεσκηνιά» τοΰ
Ήίί/ό συνοίκισμός τοϋ
ίξω>θεν ττκ πόλεως
την Σ.-αναλόγ-
ό ί
μργη η γ
ν.α, τό .τερίφηιι» ίνρτικό φοοί-οιο,
τόν τάφον των λεπρών. την κόλα-
σίν των άν θέ?.ιετί έπιγραμματι-
κώτερβν τόν χαιΜκτηρισιών. ό¬
πως μάς την έ-παρουσίασΐ μέ την
μνηαειώδη καί άνατρ*χια<ΓΓΐκήν περιγραφήν τού τόν παρΐί.θίίντα Νθ€μ6οιον ό σι-νάιδελφος κ. Κώ- στας 'Αθάνατος. "Επί τού ζητ»')αατα; τ&ΰ πρικοΰ άγώ··ος έστά/.η εί: την Κρήτην ό ίατρός χ. Λεσποτάιου- λος διά νά εκθέση δημοσία τα; άν- τιλήη|«ις καϊ τα τελευταία ,-τορί- σαατα των έρη·να>ν -/αί μΓώ
τού εις τα λεπροκομεϊα τής
•λθύτας», των Φιλιατπί<ύν τής Βιραανι'ας καί Σιγκαποί'ο. Ώς τότ»; τοΐ· άντιλεπρικοΰ κη- ρύγματός τού εξελέγη ή αϊθονσα ΰ δ' ΊΤί ί τοΰ γη ή ΊΤοοί·ίλεί/>υ
·σννΐκεντοώθό)0αν αί
καί
καί, στρατιωτικαί αρχαί. δ·ικηγό-
ροι, εμποροι, 6ιο«07ανοι Ό κ.
Αντώνιος Δεσπ0ΓΟπ3υλο; είνε νο-
μΚω τγχ/,ίας 38 έτών. κατάγεται
έκ Σμύρνης κι' επεδόθη τίς τόν
άντιλεπρικόν άγ<7η·α μέ αυταπάρ¬ νησιν καί αντοθΐ'σίαΛ', ιιέ ϋχι μόνον μέ τΐη]ν νόλασιν της Σπι- ναλότκα, αλλά μέ σΪΌτημα άνθρω- πιστικώτερον, έπκττημονικώτίρον, /οχα τό ύπόΰειγμα και τάς μεθό- δους των όίλλων πολιτ«τμένων χω- Αί έβτίαι της Οί εχδινώς όχ?χαλΐ|θέντες μέ την Ιστορίαν τής λέπρας άποφαίνονται ότι ή πρωτη έ,μφάνΐισΐς τής νόσον τι ίτανώτατα έσΓμ-ιά,ιθη εις τό Σου- δάν. Άνααφισ1θΐ)τητοΛ' 5μως είνε ότι έςτεξετάΐιτη είς τί]ν Αίγυπτον ναί έ/εϊθεν μετεέόθη ρίς την Κοή- την. 'Εϊπ<—ς διεπιστώθη κατά ττ)ν κλασσικήν έ^Αηη'ΐκήν εποχήν είς τα κλασσικήν έ^Αηη'ΐκήν εποχήν είς τα ΜΐΛροχπατικα παρώλια καί μετά την έτιστρ<χρήν των στανροψόρων ιϊ; την Εύρώτην ατειρα κ.ροίο-αα- τα έσΓμειώ9ΐ)σαν ν αί έζ αυτού άπο5€ΐ··/·νλ·εται ότι πολλοί είχον αοΓ'υνθή. Κατά τόν 1?ίαν αίώνα καί με¬ τά τόν θάνατον τοϋ Λουδοβίκου τοΰ 8ου εί; την Γαλλίαν υπήρχον 2.000 λεπ-ροκοιΐΓΪα είς: τα; πόλεις •/αί τα χωρία. Διά την έξόντονσιν των >^τ;ρών δέν ηρ/£.σ;θηο"αν είς
τα λεπρ<η<τθΐαεία ναί εναντίον των έφηρμόσθησαν νέαα σκληρά καί άπάνθοωπα — άλλον; εκαψαν καί λλ ΰ ζ έ αλλοΐ'ς ωντανόν;, μέχοις ώ ά ή ζ μχ ότου μέγα μέρος της Ευρώττν; ά- πη./?.άγι) άπο τού; κινθΰνους τή; νά αλτρα-υίο—ΐχα αΊοΐ9·ι'|ΐιατα, φιλο- οοξών νά γίνη διά την 'Ελλάδα ό Μόνον είς την Ναρδττγίαν οί λετροί δέν έ ά ^ί τή; ντα; θεραπειτι- κης θρ-ησκίΐα; κα, δια τον σκο-1 /ατά την στατκττικήν τοΰ 1856 ' " 2.833 Ό Ναρΐβηγός ί- " τό 1871 ,-.-»,« ., , ,^ , ιυ ιιικοόβιον τής λέποας, έγένον- α»ν αυτόν δεν θΗΤτοζει προ ουδέ- τ0 συστηιιατι/.ο1 αν,^,- κα1 ή ^. νος κινουνου. , θοδο. τ-, ^τομσν-ώοεως έφηραο- τά αέ- της Νορ6ιγ Η Χάροιετ Τξών, 17 έτών, έκ Δέ Πάλος, Καλ., ή όΐτοία άνεΐ'ρέθη υπό τής άστυνομίας είς Λός "Αντζελες, μετά έπτόμηνον έρευναν. Ή νέα είχεν άπα- χθή υπό τοϋ Κλίντον Μορδόκ, 26 έτών, όστις καί συνελήφθη. στόιΐφον, (ΐε λόγια άπι/.α καί .τα- ροβείγματα απΕΐρα. εξιστόρ-ησε ό¬ λ ά όί κ«ί~τάς χερ*όδον; λας τάς τοϋ λε,πρι,κνοΰ κι<ούν~.». τα·; προ- ■σϊταδ-εία; την; έπιστή(.ιη; πρό; σω¬ τηρίαν τής άΛ^ρωπότητο;, τα πειράαατα καί τ' ά.τοτ'ελέβματά των. την ανάγκην τε?ος δπακ καί ή Ελλάς -/αταπολεμήση την γί« εΐχε 180 λεπρσύς. Είς τό εκδθθίν κατά τό 1925 σύγγροΜΐια τοϋ .ττριφήμοη.» "Αγ¬ γλοι^ ?ίτιρο.'.όγου Ι£ΟΝΑΒ.ί>
ΟΕΚδνϋ ότι είς τάς
Ίνδία; καΗΐαίνονται οί λεπρ.οί αε-
'α<ξύ 500 χιλιάδων καί ενός έκα- τομμυρίου, εί; την Κίνα νπάρ/ουν ανω των 2 000.000, είς την Ία- Ό Γουΐλλιαμ Λόγκ- χηντ, όστις κατηγοοεϊ- ται επί καταχρήσει χρημάτων τοΰ Δημο¬ σίου, μέ τίιν σύζυγον τού. ,° '^ατοριό τού, δΐ '^';σι« είνε αοναδινή Ι51.β1ο ,>
γενι-
πωνία 102.585, είς την 'Ελλάδα
2<3Ο είς την Κοήτη, 1000, εί; την Αΐγΐΐττον 6.500, την νότιον Ά- φρικήν 2.200, είς τα; Ηνωμένας ΠοΙιτείας ανω των 500 άτόμων, Βοσνίαν καί 'Ερζεγοτοίνιΐν 317. Ροιγιανίαν 338, Ίσποπ-ίαν 522, Ποοτογαλίαν 466. Είς τάς Βαλτικάς χώρας σημει- οΰνται 1000 άτομα, είς την Ρωσ- ί οίαν καί Τουρκίαν ΰπάργονν έ- . στίαι ί^πρών καί είς την Βουλγα¬ ρίαν τα θύματα άριθμοϋνται μό¬ νον Σκς ολίγας δεκάδας. Ή άντι- λετρική κίνησις καί ό κυριώτνρος αγων ήρχισε ιιόνον κατά τάς δύο τελευταίας δεκαετηρϊ'δας είς ΚαΡ.- κούταν, Χονολουλοϋ καί Φιλιππί- νας. Διά την θεραπείαν των λε,τρων χρησιαοπχΗεΐτααί τί» φάρμα/ον «·σα?4'ΐουγκρά» καί τ>δη προπαθοϋν
νά τό σ>ην^τοϊϊτήσχΛ'ν μέ τό ?-
Ααΐον ί<δροκάρ!που, φυτά τή; αυ¬ τής οικογενείας τα οποΐα τρύονται είς τάς τρατικάς χώρας_ έν μεγί¬ στη εύτνχως άφθονία. Κατ' αρχάς τό φάριιακον εδί¬ δετο έκ τοϋ στόαατος "/αί ·ζατόπιν δι' ίνέσεων, άλλ' ήτο έποόδυνον, τεί^ιταίω; διιως έ'ρευ.ρρθη ό χη- μικός /«αθαρισμό; τού καί είνε εύ- τυχώ; τελείως άνώοι<νο', δέν φ€- ρει -/αμιαύαΐν αντίδρασιν τοπικήν η γενικήν, άπιχιτεΐται οαως συστη- ματι^ή θεραπεία μιάς τριετίας κα¬ τά (^ιεσον όρον. Διά την 'Ελλάδα ή /Λ«ριωτέρα έστία τής λέπρας τ|τ° π Κρήτη καί άπο μακροϋ χρόνου έδω υπήρ¬ χαν τα πρόχειρα συνοι/.ιακά λε- προνχή,ιεΐα, ή «Μεσκινια» ή λεγο- μένΐ), άίΛά ήι κρητι/αη π:α?Λτεία κατά τό 1904 έλαβε άποφασιοτι- να μέτρα, κατήργησε τούς (Π'ν< κισιιοΐ'ς αντούς καί άπ:αόνωσε τοΐ»ς άρρίίκττσυς είς τό φρούριον τής νηο*ΐδος Σπινολό^οία. Ό Άγγλος Ι.ΕΟΝΑΚΌ ΕΟ- ΟΕΕ3 έγνώρίζε άϊκ) τάς υίλέτας καί τάς έρεΰνα; τού την κατάστα¬ σιν τή; ΣπινάλΛΓ'να καί όταν συ¬ νηντήθη κατά την περίοδον τής άνανωχής-τοΰ μεγάλον πολέμου μετά τοϋ κ. Βενιζέλου τοϋ άνε'κοί- νωχΐε λεπτο^ΐίρώς τα νέα πορίσμα- τα· της Ιπιοτήμης σχεττικώς μέ την •θεραπείαν τής λέπρας. Ό κ. Βενιζέλος επέδειξε μέ¬ γιστον ενδιαφέρον καί ανεκοίνω¬ σε ότι θ' άναλά'&τ) την αποστολήν Ίατρού πρό; ειδικήν μελέτην τοϋ άντιλεπρικοϋ όΐγωνος. στηριζόυε- νος επί «ιόχ δωρΐεας τοϋ κ. Μι- χαί.ηνοϋ, διότι τό «αλφα1» τοϋ όλον ϊητήματος ήτο νά μάθΌχιεν ποω- τίστως λεπτομε^€στερον καί Όε- τΐκώτερον τί γίνεται εις τό ΐνστι- τούτον «των νόσων των τροπικών χωρών» τής ΚαίΛοίττας. Καί ώς κατάλληλος διά ν' άνα- λάβη αύτην την αποστολήν έξελε- γη ό Σμνρναΐος ίατρός /. Αντώ¬ νιος Λεσποτόποιιλος. Ό κ Κθ- Ο'ΕΈ8 δία την επιτυχίαν τής ά- ατολή; τού τόν έφοο'ΐασε μέ μί¬ αν συοτατιχην επιστολήν καί κατ' Απρίλιον τοΰ 1927 ό κ. Δεσποτό- πουλος ιιετέδη είς Κολκούταν, πα- ρέιιεινε εκεΐ 4 μήνας, κατόπιν ρ- πε<τκεο?9η τα; Φι^-τπίνας, κατέ- γινε επί 2 μήνας μέ την μελέτην τής έκεΐ καταστάσεως καί νατά την διαδρομήν τού εξήτασε τα λεπροκοιιεΐα τής Βιριαανίας καί Σιγ<<«πΌνρ. Μετά τό πέρας των μ^λετών νόν ε¬ πανήλθε είς τΐή,ν 'ΙΕλλώδαι καί υπέ¬ βαλε πλήρη έκθεσιν τοΰ άντιλεΛρι- κσϋ άγίϋνος τόσον είς την κυβέο- νισιν όσον καί είς τόν κ. Βενιζέ¬ λον. Διά την κατάστασιν τής Σπι- νολόγν.α ό κ. Δειοποτόπ:»υλος άνα- φέρει ότι ύπαρχουν έκεΐ 259 λε- προί έ,/, των οποίων 147 ά'νδρες /αί 112 γνναΐκες. 'Εντός τοϋ λε- προκομείου ύπαρχουν 7 παιδία γεννηθ'έντα άπο λεπρούς, χωρίς κ■αρ^ιιι^αν λεπιρ«α}ν Εκδήλωσιν, καί έπϊΐδή ή λέπρα έκ των νεωτέρων πορισαάτων τής έ^ιστήαηε δέν θεωρείται νόσιος κλιιρονομική, τό υπουργείον της Προνοίας διέτα- ξε πρό μηνός την εξο5όν των. Έν συνόλω τα γεννη·θέντα παι¬ δία είς την Σπιναλόγκα άνέρχον- ται ίϊς 42, «V. των οποίων 17 απέ¬ θαναν άπο διαφόρους άλλας ασθε¬ νείας καί μόνον 6 προσεβλήθη£Ταν άπο λέπρα κατά την διάρκειαν τής —κόσμον ής πλησίον των γοντ'ων των Τό π,ροισωπικόν τοΰ λεπρο- κομείου μετά τοΰ ίατροϋ κ. Γραρι- ματάκη εχει έγκο:τασταθή είς την άπεναντι της νησϊδος ξηράν, είς την στάσιν Πλακός 800 μέτρον. 'Εντός τοϋ περίφημον καί ίστο- ρικοΰ ένετνκοΰ ςρρκτυρίου υπήρχον ."^00 σπίτια άπο τής εποχής των Τουρχων άλ/ιά μετά την εγκατά¬ στασιν των λεπρών ^ίγον νατ' ο¬ λίγον καΓεστράφηισαν -/αί οί ο?ρ- ρωστοι ευρίσκονται σήμερον κ-ά- τω άπο τα έρείπΑα σχ?δόν ναί εν- τός τρίιίγλώνε "Οσοι έπ!ε<Γ/ί.(ρθτι- σαν τάς τρώγλας των διηΐγοϋνται ότι κόλασις φρικτωτέρα οίδέποτε έστϊΐειώθη είς την ιστορίαν των δυστνχών άνθρώπων. Τό κρ.άτος χορηγεΐ 25 δραχ¬ μάς ήιιερησίως είς κάθε λίπρόν καί αιί συνολικαί δαπάναι τού μέ τθϊΰς μισ*θοιις τοΰ π1ρ«·σωπικοϋ ά- νέρχονται κατ' ετος εί; 3.000.000 δραχιιάς. Μεταξϋ των λεπρων πα- ραμενει μέ σιγ/ινΓ,πΓΐκίιν αυταπάρ¬ νησιν 50 σννεχή χρόνια ή πλύν- τριαι 'Κ.ένη Τζανετάκη, ήλικίας ήΰη 65 έτών, ή όποία παρη-χολοιύ- ΰιΐρζ τοΰς λεπροϋς καί πρό της μίΓταφοράς των είς την Σπιναλόγ- ■*α, δέν προσεβλήθη δέ οί·δέποτε (Συνέχϊΐα είς την 28τ,ν σελίία.)
24
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
ΕΥΘΥΜΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΑΥΘΥΠΟΒΟΛΗ
ΥΠΟ ΜΩΡ1Σ ΝΤΕΚΟΜΠΡΑ
Εύχα0ιοτ<>ΐ'μίή
συζήτησι.
"Ημαστε στό ι|«άρι άκάιια οταν
(ϊργισΈ νά γίνεται (τνζήτησι, περί
τρέλλας:
— Άγαπητέ μου μαίτρ, εΐπα
οτόν δόκτορα Κάν—Ντυπόν. θά
ί'ιιαστε κατενθσυσιασμένοι, σάς
— 6ε6αιώνιο, άν έματθαίναμρ ποιάν
,χη _________ ΡΙ.ΑΡΑΟ-ΡΑΌ5 άπό τή; θεοαιπεΐες σας θεωρρϊτε
ΤΟΥ 5ΤΙΙΑΠΤ είναι ένττλώς διαφο- ω_ πί10 πρωτ0τνπη;
οετικά άπό τους κηλεπιδεσμους.—Καθ- —, » '
ότι έφοδιάζουν την κηλην μέ φάρμα, — Τη θεραπεια της χοοομανι-
ρίον. είναι έ-ΐίτήδΕ; κατεσκίυασμένα νά α; απήντησεν ό δόκτωρ Καν-Ντν-
έφαρμόζωντα^ επί της κήλης καί νά π^ν> £ν^ άκηχηυιοΰχΐε τό κόκκαλο
ΓιάΧ°τή71^ευχοΰς %^*£™α£5η ίνο5 μπ»οιμπουνιοϋ στήν άν.οη τοΰ
επί τής κηλιις. οί πόνοι ελαττούνται πιάπου τού.
{πρός μεγάλην σας ανακούφισιν. — χαί, πχπά είνε αύτη ή θεοα
ίΟΡΕΑΝ-ΑΟΚΙΜΗ ΡίΑΡΑΟ-ΑΟΡΕΑΝ ^
λωοίδες ^»%ς&* Ι δόν. Ιλ
Α έλατΐτ- 1^^^— »»ίνο ε'"*
ρνα. ΧΪ^·4Γ°| »:όλως, καΐ όλ—
Ι
ΓΛΟΙΩΔΗ
ς
νοθόχανα.
1
Ω, είνε πολΰ άπλή. Ή αι-
ϊοτορία τοϋ αυγοΰ τοΰ Κο-
Γιά νά έμποδίσω τόν ά-
μου νά
Τόν
ι? καποιος.
Μέ μ·ά ματιά μο»
λησα τόν αστείον αυθάδη καί έ-
'Εϊΐί 25 σχεδόν ϊτη ^ιλιάδες ασθενών χ^&α&α.·
άνεκουφίσ*ΐ)σαν μέ αντάί "Εχομεν είς ' * >!-],,„_ ί^^Α,, ^>^ττ».τ-ί
τα άρχεϊά μας χιλ.άδας ϊύχαριστη- — Κλεγατε, λοιιπον, αγαπητε
ρίους έπστολας. Ή θερα-·τεία προέρ- μου καδ^ηγητα, ότι δια να Βΐιποοι-
χεται συν τώ χοόνφ καί φυσικώς^, ώστε ο^^ τόν άσθενή σας νά χοροπη-
ίΐναι ηεριττός ό κηλεπίδεσμος. "Εχουν «- §,αοκω-
βραβευθτί διά Χρυσοΰ Μεταλλίου καί λ ,'' ' " , ,
τής 0ίΓ3ηά Ρπχ. Δοκιμή "ΡΕΑΡΑΟ" — 1 η»'ζω της ΐσεπε; τού με
στέλλϊται ΔΩΡΕΑΝ. Γράψατε τα δνο- μολΛοένΐϊς σφαΐρες. Τό 6άρο; τόν
μά σας επί τοϋ δελτίου χαί ταχυορο- κα9ιστ5 δυσνάνητο κι' ετ>σι παιτει
ιιήσατέ -·«;■-«;'·"■ τα χοοοπηδήματά τού.
2742 51υαΓΐ ΒΐΓΐβ. 51. Ιουΐ», Μο. - Υ^ρ^ο ! θανηιασ.ο '. .
.«„ „ Μεγα).οφυει:!.. Απιστευτο! εν·υ-
Ονομα ........................... „ ', τ ^. , _ , _, ./,
θυρισαμεν ολοι ενω ο δόκτωρ Καν
ιειτουνσις ......^........... ... ^τιιπον Εοοοφοΰσε μετοιοφρονέ-
Δια τ»ις ίτιστροφίΐς τού ταχοοροιιειου ν ίν < - λα?6.)τε την δωρεαν δοκιμήν στατ« Τ(? Μπορντω τού. ^ Ο δόκτωρ Μανυοελ ο οποίος θά ) "ΡΕΑΡΛΟ". Ρ 01 ΠΑΡΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΤΑ ΝΕΑ ΪΕΤΪ ΣΤΕΦΑΝΩΝ ΣΕΤΣ ΒΑΠΤ1ΣΤΙΚΩΝ Σπεσιαλ κατασκευασθέντα παρά τοΰ Έογοστασίου ΠΟΚΓΛΟ8 ΒΚΟ8 Ιηο. διά τό Κατάστημά αας. Σέτ » >
ο. 1
Χο. 2
Χο. 3
Νο.
Νο.
............ $20.00
............. 322.00
............. $30.00
4 ............. «35. )0
5 ............ 840.00
Νο. Τ ............ $45.90
Νο. » ............. $·>0.00
Νο. 9 ............. 370 00
Τελεοταία στάϊλς, καθ: τέτ
τλ> πωλθ'όμεν φέρε: την έτι-
/.ετταν τοϋ εργοστασιον μέ τα;
ά?χ:/άς τ'.μάς των. Γρά-ΐατ;
«άν ε!ν2! δι' άγόρι η ν.ορ:τ7ΐ.
Σίτ Νο. 701 .......... $12.00
» Νο. 702 .......... $17.·)0
> Νο. 703 .......... 821.00
> Νο. 704 .......... !3'>ό.00
> Νο. 706 .......... $>Η0.00
» Νο. 707 .......... $35.00
> Νο. 708 .......... $42.00
» Νο. 709 .......... $50.00
Αποστέλλομεν ταχυδρομικώς ήσφαλισμένα εναντίον
Βλάβης, ΆπωλΓ|ας, ή Κλοπής, συσκευασμένα έντός εΐ-
δικών επί τούτω κυτίων, είς δλα τα μέρη τής Άμερικής
καί Καναδά. Έν άνάγκΐ] τηλεγραφήσατε την παραγγε¬
λίαν σας.
Τηλεγραφική Διεύθυνσις: 0Γ3ΓΠ6ΓΠ60Ο, Νθν Υογκ.
0ΒΕΕΚ-ΔΜΕΒ10ΔΝ ΝΕΥΥδ 00.
Ελληνικά Καταστήματα ίδρυθεΛ'τα τφ 1905.
48 ΜΛ0Ι50Ν 8ΤΗΕΕΤ ΝΕνΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΟΒΰΗΛΚϋ 5609.
Ό νέος Γενικός Εϊκονογραφημένος Τιμοκατάλογός μ α;
ευχαρίστως άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ τω αιτούντι.
Δύο άπόψεις ενός τελευταίως τελειοποιηθέντος γεωργικοϋμηχανήιιατος, τό οποίον όογώνει, καβαριζει
ταυτοχρόνως. Τό μηχάνημα τό Ιφεΰρε καί τό έτελειοποίησεν ό Ραίϋμονδ Ρ. Ντοϋπλερ.
καθότανε δεξιά στή γυναΐκά μου
δέν είχεν άνοίξει άκόμη τό στόαα
τσυ. "Οταν ετελείωσεν, οικος ό
συνάδελφό; τού, έγΰρισε πρός τό
μέρος τού καί τοϋ ϊ'ΐπε:
— Δέν επιχειρήσας ποτέ" σας
άγαπητέ σννάδίλφε, νά ίιερΐτ,τρύ-
(►ετε τούς; ασθενει; σα; ιιέ τόν ύ-
— Νά σά; .τώ την αλήθειαν,
ί)έν εχω τόσο μεγάλ>) έμπιστοο"ΰνη
σ' αυτή τή μέθοδο, γιά τό λόγο ό¬
τι κάθε φορά ποΰ έπροσπάθησα
νά άποκοιιιήιοχι) έναν άορωστό μου
άποκοιιαήθηκα οτό τέλο; έγώ ό ΐ-
διο; άπ' την κούρασι.
Έγύρκΐα τότε πρό; τόν δόκτο¬
ρα Μ·αιντ6έλ, καί τόν ϊκέτευσα,
— Μαίτρ, ·έλάτε ! Κάυΐ;τέ αα;
τή χάρι νά μά; διηγηθήτε μιά ά¬
πό τής θεραπίΐες σα; !
— Σάς 6ε6αιώνα> ότι ίΐχα θε-
ραπεΐες πολϋ συνταρακτικέ;. Μιά.
μάλιστα ποΰ ργινε ί>ιά τή; αΐ'θυ-
ποβολής μέ κράτει άκχμην σέ σχρ,'-
χ.ίνηισι. .
— Έλάτε! 'Ελάτε! Σάς ά-ιοΰ-
με μ' άνοι/.τό τό στόμα!
— Έδώ καί τέσσερα χρόνΐα η»Ί-
θε νά μέ σιν«)6ουλευι0·ή ?νας νίος.
ΤΗταν άδι»νάτου κραυγάς καί
στηιθικός.
— Τόν κβτϋμενον !
— Άφοΰ τόν άκροάσθη/.α κα-
λά, τόν έρώτησα άν τοΰ ί>το δυ¬
νατόν νά κάμγ) νάθε μερά ήλΐο·9«-
ραπείαν. . Άλλοίμονο, δγι, μοΰ α¬
πήντησε· πώ; θέί.ετε νά μτοοώ νά
/.άμω ή/.ισθΐραπτία, άφοΰ εΐμαι ύ-
πάλλιιλος τή; «Παρ·ισινή; Τραπέ¬
ζης» στό τμήμα των ίδΐίοτικών
χρηματον.ιόωτίων καί 6ρ!α/.οααι ό-
λη μερά ν^ισμενος; στά ύπόγεια-
— Καί όμ'ο; αύτό είνε τό·μό-
νον μέσον γιά νά σωθήτε τοΰ ι?ΐ-
Μοΰ άπάντΓσε ότι πιρίιτα-πριώ-
τα οί προίστά(.ιενοί τού δέν θά τοΰ
ι'διναν ποτέ ε;η μηνών αδεία και
ότι άκάιια τα οίνονοιιιν-ά τοι> μέ-
σα δέν τοϋ έπέτρεπαν νά πάη στήν
Κυανή Άκτή ποΰ δρίΐον.εται ό ή-
λιος, γιατί τό ταξείδι καί ή δια-
ιιονή έκεΐ έστοίχιζαν πο).ύ.
"Εμεινα λίγο σκεπτικός κι' ε-
πειτα εσυλ/.ογίστηκα. ότι μόνο ή
ί·πο6ολή μποροϋσε νά σταιματήση
την πρόοδο τοΰ κ·ακοΰ.
^ — Οί τοΐχοι τοΰ σπιτιοΰ σας,
τό ρώτησα, είνε σ/ίπασμενοι μέ
ταπϊτσαρία;
— Μάλιστα.
— Νά πάτε ά·ιέσα>ς στό σπίτι
σας -/αί νά ξεκολί.ήσετε τα χαρ-
τιά τή; ταπετσαρία; ποΰ οκεπά-
ζουν τόν τοίχο ποΰ 6ρίσκεται ά-
πέναντι στό παράΐίτυρό σα;.
Μ' έκΰτταξε σαστισιιένο·;. 'Ε-
γώ τότε έξιγκολούθηισα.
— Στόν τοΐχο αύτό θά βάλετε
νά ζωγραφίσουν φοίνικας τής έ-
ρήμου καί ενα ώραΐο χρυσό η?αο.
— Μά γιοπί δλα αύτά; μέ ρώ-
τησε.
— Μή ζητεΐτε νά έννοήσετϊ. .
'Υπακοϋστέ με μόνον τυφλά θν
θέλετε νά σω&ήτε!
"Υστερ' άπό όχτώ μέρες μ' έ-
προσ-/άλεσ€ νά τόν έπισκεφβ-ώ στό
σπίτι τού, άφοΰ μοϋ παρήγγειλεν
πώς όλα ί)σ«ν ετοιμα όπως εΐχε
διατάξει.
Όταν δρε'9'ϊΐΓκα στήν κάμαοή
τού έβεβαιώθηκα ότι μέ εΐχε πραγ¬
ματικώς ύπακούσει. 'Ένας ώραΐ-
I
ο; κίτρινο; ήλιος άπλωνε τής άχ-
τίνες τού επάνω άπό μιά σειοά
φοινίκων. Τό περϋβάλλον ποΰ έ
χρειαζάμουν ήταν ετοιμο. . Επή¬
ρα τότε την άπόφασι νά έφαρυό-
σω την νΐτνωτιστική θεραπεία .
"Εοαλα τόν άσδϊνη μου νά κα-
ΟησΓΐ σ' ?να φωτέϊγ άπέναντι στό
'^ωγραφισιΐίνο τοΐχο ι/αί τόν εκοί-
μισα. "Οταν τέλσυς ύπν·αηάσθη-
κε να/^ά τοΰ εϊπα:
ι — Βρίσκεσθε στό Άλγέρα..
Νά, ΐ?κεΐ είνε ή τΜλασσα. . ΤΛ εί**-
μορφα ποΰ λάμπει ό ηλιο:!. . Σά;
άρέ'θΐ:ι ό παραλιακό; δρόμος ποϋ
γίνεται ό περ>'Λατος;. . Κιττδτε
αίτού-ΓΓθύ; άράπη·!^; μέ τα
μπουρνοό'Ιια! . ΆναπνέεΓε τ(όρα
κα}νά?. . Άναπνέετε μ' δΤη τΐι δΐ'·-
νο3ΐΐη~τα)ν'πνενμιόνα«ν σα; τόν κα-
' θαρό άερα ποϋ θά σα; οώοη την
νγεία σα;!
Ό άσΌϊνΐίς μόν πραγματινώ;
άνέπντε 6α&ειά. "Υστερ' άπό μίαν
ώρα τόν έξύπνΓ[σα.
Ή θαραπεία αύτη διά της ντο-
βολής έπροχώση,σε κανΌνικά κοτί
σέ λίγες μέρες διέκρινα τα πρώτα
ουμπτώματα τή; καλλιτρρεύσεοκ.
Ό άσιΤΎη; μου, αϋαοστε, ·ητο
Οαυμάσιο σι«ζε. Δέν ήταν πειά ά-
ναγ-κη νά τόν κοιμίζω έγώ. Κά¬
θε πρωΐ, την ώρισιΐίνη ωρα πριν
φύγη γιά τό γραφεΐό τού, κυττά-
I
ζοντας ϊςτΑμονα τόν ή7.ιο τοθ ΰπο-
θντικοΐ μου Μαρόκκου.
Τό πρωί έ'ξαφνα τής έντίτης
ήμέρα; μ' εφώναξεν στό τπλεφω-
νθ- Ή θΐίρωρό; τοΰ σπιτιοΰ τού
π£?νάτη ιιου μ' εκιαί-οϋσρν έπειγόν'-
τοκ νά τόν έπισκεφ&ω.
Γεμάτο; ?κπ).ηξι έπήιγα στό
σπίτι τοϊ στηθι/.οΰ μου Στήν πόρ-
τα εύρή/Λ μιά καλή γυναΐ/α ποΰ
μοΰ είπιε ξετρελλαιμίνη:
— "Α, γιατρΐ,. . τί καταστρο¬
φήν. Ό κνριος πάει πολύ χειρό-
τειρα.. Δέν κοννιέται πειά άπ' τή
θέσι τού. . Φαβόχιαι μην την Γ πά-'
θε γιά καλά!
Δέν έστάθ-ηκα ν' άκούσω πε-
ρισσότερα. Άφή/α τη ι
μουρμουρίτ;^ »·' ετρεξο]
μάτιο τοΰ αρρώστου
βρ-ήικια πεσμενον κατά γι|
στό φωτέϊγ.. Ό δνα'
θά άπό. . ήλίασι
ΜΩΡΙΣ ΧΤΕΚΟ
ΑΝΕΚΔ(
Ιδού ?να; ώραΐος όοιΝ
'Χκαδηιιία; των ' νθαντΐ
θεί; νπό τοΰ ΒολταιοοιΤ
«Ή Γαλλιχ.ή Ά-'αδηιι
ό Βαλταΐρο;, είνε ?να ίη
τό οποίον δέχονται ει>;ε)|
θοώπους ίσχυροΰ; «ι
τής Έχκλησίας στρατηγ
στικοΰς, ΐατροΐ·; γρ«
κομη καί άνδρώιοΐ'ς τω*|
των».
* * *
Είς ενα γεϋμα εις
μετεΐχ« καί ό Βολταίοος|
περί τής αρχαιότητος
καί ειδικώτερον περί
της γής. Ό Βαλταΐρο: |
λου; σιωπηλω;. Επί τε
ήκουσε διαφόρους γνώμ!
ττρμα εις την σινήτηο
ίξής φράσιν: «Η Γ
ώ
γ"ώμηΛ' μου,
λάοεσκη μεσόκοπ»)
τή τα χρόνια τη;».
Ό Σατο>6ριάνδο: ίϊ
ρατεΐά τού ήθελε την ιω
ο, καί τόν ώνόμασαν ί
τωδριάνδο; ό Σπ}Η
δμω; μίχρι τής
μή; τοΰ θαΛ'άτσυ τοι·_ν(
άγνοή καί ή φήΐ"1 ^
«Ή έχιτ,,χία τοΰ Αιώνος».
ΕΧΕΤΕ
, φα-
γο·3ραν ί) τρι-
χοφάγον στό
κεφάλι, ή άλ¬
λην έπιδερμι-
κήν πάθησιν;
—Είσθε φαλα-
ό
υ 8. Λΐί. Οβ.
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
δ«ίρ είναι το μόνον φάρμακον, τό
οποίον δέν άιτοτυγχανει ά·κό τοΰ
νά θεραχεύϊ] πάσας τάς άνω πβ-
θήσεις. Δέν χεριένει οίνότνεομα
Πλείστοι έθεραπίυθησχν. Πλεί¬
στοι άζέκτησαν την κόμην των
Διατί όχι καί σείς; Γράψατέ μου
ή έχιο-χδφθήτβ με. Τιμή φιάλης
16 ούγγ. ?4. 8 οΰγγ. |2.
Ν. ϋ. ΓΑΗΑΟΟ3
Έφευρέτης καί κατασκευαο-ττ,ς
230 νν. 28ίη 84., Νβνγ Υογ1£
Ρηοηβ: ίαοΐΐ&τν-αηηα 5525
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟ-ΙΣ,
πωλείται καί παρά τφ μεγάλφ
καταστήματι:
Ρΐβΐά απά Οο—ρ
αγνοη και η
Σαλβαντΰ είτε τυ
<.Ο Σατω6ριΐονδο; θε/ λί. . εις την σάό?./α τρ ου». Ό στρατάρχην ντέ Μ ρίσκετο εις τα; τε/εντι στιγμάς. .Ή γυναΐ/α το τού καί ή άδελφή τού, γν| αί τρεΐ; διά την έλει*! τ(ον, τόν περιοστοίχι-αν Ι ζαν: «Στρατάρχα ιον. ιί ζει;; Σφίξε μ«; τα χεοί μα; τί είμαστε. · » υ, νατο; ά π η υ δ η α μ,ε τής φωνές των, σννεκεν τελευταίας τού δννα1 εΐπε: «Είσαστε τ. ·· άνεφέρετο ι*ετά τον «α ντέ Λαφερτέ ότι διετηί οαίας τάς πνευματικάς μεις μεχρι της μής------ Ό Φοντενέλ ϊι <αράγγια, ΐΒί? ^, τλιζ έ/άλεσε σέ '9%'1' Τερατσόν, ό οποίος ** βουτΐίρο. Ό Φοντενέλ αταγή στό ι« τα μισά σχίρ όίλλα μισά μέ δ'άρκειαν δαως '<>■>
δας' χροτεδλήθη ^
απέθανεν. Ή
Φοντενέλ ήταν τό
την ν.α?έ·/.λα τ°
κΚίζίν-α'καί νά ί
τε ν α
?όν
μέ
μ-
λάϊι!»
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
ΕΥΘΥΜΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΑΥΘΥΠΟΒΟΛΗ
ΥΠΟ ΜΩΡ1Σ ΝΤΕΚΟΜΠΡΑ
Εύχα0ιοτ<>ΐ'μίή
συζήτησι.
"Ημαστε στό ι|«άρι άκάιια οταν
(ϊργισΈ νά γίνεται (τνζήτησι, περί
τρέλλας:
— Άγαπητέ μου μαίτρ, εΐπα
οτόν δόκτορα Κάν—Ντυπόν. θά
ί'ιιαστε κατενθσυσιασμένοι, σάς
— 6ε6αιώνιο, άν έματθαίναμρ ποιάν
,χη _________ ΡΙ.ΑΡΑΟ-ΡΑΌ5 άπό τή; θεοαιπεΐες σας θεωρρϊτε
ΤΟΥ 5ΤΙΙΑΠΤ είναι ένττλώς διαφο- ω_ πί10 πρωτ0τνπη;
οετικά άπό τους κηλεπιδεσμους.—Καθ- —, » '
ότι έφοδιάζουν την κηλην μέ φάρμα, — Τη θεραπεια της χοοομανι-
ρίον. είναι έ-ΐίτήδΕ; κατεσκίυασμένα νά α; απήντησεν ό δόκτωρ Καν-Ντν-
έφαρμόζωντα^ επί της κήλης καί νά π^ν> £ν^ άκηχηυιοΰχΐε τό κόκκαλο
ΓιάΧ°τή71^ευχοΰς %^*£™α£5η ίνο5 μπ»οιμπουνιοϋ στήν άν.οη τοΰ
επί τής κηλιις. οί πόνοι ελαττούνται πιάπου τού.
{πρός μεγάλην σας ανακούφισιν. — χαί, πχπά είνε αύτη ή θεοα
ίΟΡΕΑΝ-ΑΟΚΙΜΗ ΡίΑΡΑΟ-ΑΟΡΕΑΝ ^
λωοίδες ^»%ς&* Ι δόν. Ιλ
Α έλατΐτ- 1^^^— »»ίνο ε'"*
ρνα. ΧΪ^·4Γ°| »:όλως, καΐ όλ—
Ι
ΓΛΟΙΩΔΗ
ς
νοθόχανα.
1
Ω, είνε πολΰ άπλή. Ή αι-
ϊοτορία τοϋ αυγοΰ τοΰ Κο-
Γιά νά έμποδίσω τόν ά-
μου νά
Τόν
ι? καποιος.
Μέ μ·ά ματιά μο»
λησα τόν αστείον αυθάδη καί έ-
'Εϊΐί 25 σχεδόν ϊτη ^ιλιάδες ασθενών χ^&α&α.·
άνεκουφίσ*ΐ)σαν μέ αντάί "Εχομεν είς ' * >!-],,„_ ί^^Α,, ^>^ττ».τ-ί
τα άρχεϊά μας χιλ.άδας ϊύχαριστη- — Κλεγατε, λοιιπον, αγαπητε
ρίους έπστολας. Ή θερα-·τεία προέρ- μου καδ^ηγητα, ότι δια να Βΐιποοι-
χεται συν τώ χοόνφ καί φυσικώς^, ώστε ο^^ τόν άσθενή σας νά χοροπη-
ίΐναι ηεριττός ό κηλεπίδεσμος. "Εχουν «- §,αοκω-
βραβευθτί διά Χρυσοΰ Μεταλλίου καί λ ,'' ' " , ,
τής 0ίΓ3ηά Ρπχ. Δοκιμή "ΡΕΑΡΑΟ" — 1 η»'ζω της ΐσεπε; τού με
στέλλϊται ΔΩΡΕΑΝ. Γράψατε τα δνο- μολΛοένΐϊς σφαΐρες. Τό 6άρο; τόν
μά σας επί τοϋ δελτίου χαί ταχυορο- κα9ιστ5 δυσνάνητο κι' ετ>σι παιτει
ιιήσατέ -·«;■-«;'·"■ τα χοοοπηδήματά τού.
2742 51υαΓΐ ΒΐΓΐβ. 51. Ιουΐ», Μο. - Υ^ρ^ο ! θανηιασ.ο '. .
.«„ „ Μεγα).οφυει:!.. Απιστευτο! εν·υ-
Ονομα ........................... „ ', τ ^. , _ , _, ./,
θυρισαμεν ολοι ενω ο δόκτωρ Καν
ιειτουνσις ......^........... ... ^τιιπον Εοοοφοΰσε μετοιοφρονέ-
Δια τ»ις ίτιστροφίΐς τού ταχοοροιιειου ν ίν < - λα?6.)τε την δωρεαν δοκιμήν στατ« Τ(? Μπορντω τού. ^ Ο δόκτωρ Μανυοελ ο οποίος θά ) "ΡΕΑΡΛΟ". Ρ 01 ΠΑΡΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΤΑ ΝΕΑ ΪΕΤΪ ΣΤΕΦΑΝΩΝ ΣΕΤΣ ΒΑΠΤ1ΣΤΙΚΩΝ Σπεσιαλ κατασκευασθέντα παρά τοΰ Έογοστασίου ΠΟΚΓΛΟ8 ΒΚΟ8 Ιηο. διά τό Κατάστημά αας. Σέτ » >
ο. 1
Χο. 2
Χο. 3
Νο.
Νο.
............ $20.00
............. 322.00
............. $30.00
4 ............. «35. )0
5 ............ 840.00
Νο. Τ ............ $45.90
Νο. » ............. $·>0.00
Νο. 9 ............. 370 00
Τελεοταία στάϊλς, καθ: τέτ
τλ> πωλθ'όμεν φέρε: την έτι-
/.ετταν τοϋ εργοστασιον μέ τα;
ά?χ:/άς τ'.μάς των. Γρά-ΐατ;
«άν ε!ν2! δι' άγόρι η ν.ορ:τ7ΐ.
Σίτ Νο. 701 .......... $12.00
» Νο. 702 .......... $17.·)0
> Νο. 703 .......... 821.00
> Νο. 704 .......... !3'>ό.00
> Νο. 706 .......... $>Η0.00
» Νο. 707 .......... $35.00
> Νο. 708 .......... $42.00
» Νο. 709 .......... $50.00
Αποστέλλομεν ταχυδρομικώς ήσφαλισμένα εναντίον
Βλάβης, ΆπωλΓ|ας, ή Κλοπής, συσκευασμένα έντός εΐ-
δικών επί τούτω κυτίων, είς δλα τα μέρη τής Άμερικής
καί Καναδά. Έν άνάγκΐ] τηλεγραφήσατε την παραγγε¬
λίαν σας.
Τηλεγραφική Διεύθυνσις: 0Γ3ΓΠ6ΓΠ60Ο, Νθν Υογκ.
0ΒΕΕΚ-ΔΜΕΒ10ΔΝ ΝΕΥΥδ 00.
Ελληνικά Καταστήματα ίδρυθεΛ'τα τφ 1905.
48 ΜΛ0Ι50Ν 8ΤΗΕΕΤ ΝΕνΥ ΥΟΒΚ, Ν. Υ.
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΟΒΰΗΛΚϋ 5609.
Ό νέος Γενικός Εϊκονογραφημένος Τιμοκατάλογός μ α;
ευχαρίστως άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ τω αιτούντι.
Δύο άπόψεις ενός τελευταίως τελειοποιηθέντος γεωργικοϋμηχανήιιατος, τό οποίον όογώνει, καβαριζει
ταυτοχρόνως. Τό μηχάνημα τό Ιφεΰρε καί τό έτελειοποίησεν ό Ραίϋμονδ Ρ. Ντοϋπλερ.
καθότανε δεξιά στή γυναΐκά μου
δέν είχεν άνοίξει άκόμη τό στόαα
τσυ. "Οταν ετελείωσεν, οικος ό
συνάδελφό; τού, έγΰρισε πρός τό
μέρος τού καί τοϋ ϊ'ΐπε:
— Δέν επιχειρήσας ποτέ" σας
άγαπητέ σννάδίλφε, νά ίιερΐτ,τρύ-
(►ετε τούς; ασθενει; σα; ιιέ τόν ύ-
— Νά σά; .τώ την αλήθειαν,
ί)έν εχω τόσο μεγάλ>) έμπιστοο"ΰνη
σ' αυτή τή μέθοδο, γιά τό λόγο ό¬
τι κάθε φορά ποΰ έπροσπάθησα
νά άποκοιιιήιοχι) έναν άορωστό μου
άποκοιιαήθηκα οτό τέλο; έγώ ό ΐ-
διο; άπ' την κούρασι.
Έγύρκΐα τότε πρό; τόν δόκτο¬
ρα Μ·αιντ6έλ, καί τόν ϊκέτευσα,
— Μαίτρ, ·έλάτε ! Κάυΐ;τέ αα;
τή χάρι νά μά; διηγηθήτε μιά ά¬
πό τής θεραπίΐες σα; !
— Σάς 6ε6αιώνα> ότι ίΐχα θε-
ραπεΐες πολϋ συνταρακτικέ;. Μιά.
μάλιστα ποΰ ργινε ί>ιά τή; αΐ'θυ-
ποβολής μέ κράτει άκχμην σέ σχρ,'-
χ.ίνηισι. .
— Έλάτε! 'Ελάτε! Σάς ά-ιοΰ-
με μ' άνοι/.τό τό στόμα!
— Έδώ καί τέσσερα χρόνΐα η»Ί-
θε νά μέ σιν«)6ουλευι0·ή ?νας νίος.
ΤΗταν άδι»νάτου κραυγάς καί
στηιθικός.
— Τόν κβτϋμενον !
— Άφοΰ τόν άκροάσθη/.α κα-
λά, τόν έρώτησα άν τοΰ ί>το δυ¬
νατόν νά κάμγ) νάθε μερά ήλΐο·9«-
ραπείαν. . Άλλοίμονο, δγι, μοΰ α¬
πήντησε· πώ; θέί.ετε νά μτοοώ νά
/.άμω ή/.ισθΐραπτία, άφοΰ εΐμαι ύ-
πάλλιιλος τή; «Παρ·ισινή; Τραπέ¬
ζης» στό τμήμα των ίδΐίοτικών
χρηματον.ιόωτίων καί 6ρ!α/.οααι ό-
λη μερά ν^ισμενος; στά ύπόγεια-
— Καί όμ'ο; αύτό είνε τό·μό-
νον μέσον γιά νά σωθήτε τοΰ ι?ΐ-
Μοΰ άπάντΓσε ότι πιρίιτα-πριώ-
τα οί προίστά(.ιενοί τού δέν θά τοΰ
ι'διναν ποτέ ε;η μηνών αδεία και
ότι άκάιια τα οίνονοιιιν-ά τοι> μέ-
σα δέν τοϋ έπέτρεπαν νά πάη στήν
Κυανή Άκτή ποΰ δρίΐον.εται ό ή-
λιος, γιατί τό ταξείδι καί ή δια-
ιιονή έκεΐ έστοίχιζαν πο).ύ.
"Εμεινα λίγο σκεπτικός κι' ε-
πειτα εσυλ/.ογίστηκα. ότι μόνο ή
ί·πο6ολή μποροϋσε νά σταιματήση
την πρόοδο τοΰ κ·ακοΰ.
^ — Οί τοΐχοι τοΰ σπιτιοΰ σας,
τό ρώτησα, είνε σ/ίπασμενοι μέ
ταπϊτσαρία;
— Μάλιστα.
— Νά πάτε ά·ιέσα>ς στό σπίτι
σας -/αί νά ξεκολί.ήσετε τα χαρ-
τιά τή; ταπετσαρία; ποΰ οκεπά-
ζουν τόν τοίχο ποΰ 6ρίσκεται ά-
πέναντι στό παράΐίτυρό σα;.
Μ' έκΰτταξε σαστισιιένο·;. 'Ε-
γώ τότε έξιγκολούθηισα.
— Στόν τοΐχο αύτό θά βάλετε
νά ζωγραφίσουν φοίνικας τής έ-
ρήμου καί ενα ώραΐο χρυσό η?αο.
— Μά γιοπί δλα αύτά; μέ ρώ-
τησε.
— Μή ζητεΐτε νά έννοήσετϊ. .
'Υπακοϋστέ με μόνον τυφλά θν
θέλετε νά σω&ήτε!
"Υστερ' άπό όχτώ μέρες μ' έ-
προσ-/άλεσ€ νά τόν έπισκεφβ-ώ στό
σπίτι τού, άφοΰ μοϋ παρήγγειλεν
πώς όλα ί)σ«ν ετοιμα όπως εΐχε
διατάξει.
Όταν δρε'9'ϊΐΓκα στήν κάμαοή
τού έβεβαιώθηκα ότι μέ εΐχε πραγ¬
ματικώς ύπακούσει. 'Ένας ώραΐ-
I
ο; κίτρινο; ήλιος άπλωνε τής άχ-
τίνες τού επάνω άπό μιά σειοά
φοινίκων. Τό περϋβάλλον ποΰ έ
χρειαζάμουν ήταν ετοιμο. . Επή¬
ρα τότε την άπόφασι νά έφαρυό-
σω την νΐτνωτιστική θεραπεία .
"Εοαλα τόν άσδϊνη μου νά κα-
ΟησΓΐ σ' ?να φωτέϊγ άπέναντι στό
'^ωγραφισιΐίνο τοΐχο ι/αί τόν εκοί-
μισα. "Οταν τέλσυς ύπν·αηάσθη-
κε να/^ά τοΰ εϊπα:
ι — Βρίσκεσθε στό Άλγέρα..
Νά, ΐ?κεΐ είνε ή τΜλασσα. . ΤΛ εί**-
μορφα ποΰ λάμπει ό ηλιο:!. . Σά;
άρέ'θΐ:ι ό παραλιακό; δρόμος ποϋ
γίνεται ό περ>'Λατος;. . Κιττδτε
αίτού-ΓΓθύ; άράπη·!^; μέ τα
μπουρνοό'Ιια! . ΆναπνέεΓε τ(όρα
κα}νά?. . Άναπνέετε μ' δΤη τΐι δΐ'·-
νο3ΐΐη~τα)ν'πνενμιόνα«ν σα; τόν κα-
' θαρό άερα ποϋ θά σα; οώοη την
νγεία σα;!
Ό άσΌϊνΐίς μόν πραγματινώ;
άνέπντε 6α&ειά. "Υστερ' άπό μίαν
ώρα τόν έξύπνΓ[σα.
Ή θαραπεία αύτη διά της ντο-
βολής έπροχώση,σε κανΌνικά κοτί
σέ λίγες μέρες διέκρινα τα πρώτα
ουμπτώματα τή; καλλιτρρεύσεοκ.
Ό άσιΤΎη; μου, αϋαοστε, ·ητο
Οαυμάσιο σι«ζε. Δέν ήταν πειά ά-
ναγ-κη νά τόν κοιμίζω έγώ. Κά¬
θε πρωΐ, την ώρισιΐίνη ωρα πριν
φύγη γιά τό γραφεΐό τού, κυττά-
I
ζοντας ϊςτΑμονα τόν ή7.ιο τοθ ΰπο-
θντικοΐ μου Μαρόκκου.
Τό πρωί έ'ξαφνα τής έντίτης
ήμέρα; μ' εφώναξεν στό τπλεφω-
νθ- Ή θΐίρωρό; τοΰ σπιτιοΰ τού
π£?νάτη ιιου μ' εκιαί-οϋσρν έπειγόν'-
τοκ νά τόν έπισκεφ&ω.
Γεμάτο; ?κπ).ηξι έπήιγα στό
σπίτι τοϊ στηθι/.οΰ μου Στήν πόρ-
τα εύρή/Λ μιά καλή γυναΐ/α ποΰ
μοΰ είπιε ξετρελλαιμίνη:
— "Α, γιατρΐ,. . τί καταστρο¬
φήν. Ό κνριος πάει πολύ χειρό-
τειρα.. Δέν κοννιέται πειά άπ' τή
θέσι τού. . Φαβόχιαι μην την Γ πά-'
θε γιά καλά!
Δέν έστάθ-ηκα ν' άκούσω πε-
ρισσότερα. Άφή/α τη ι
μουρμουρίτ;^ »·' ετρεξο]
μάτιο τοΰ αρρώστου
βρ-ήικια πεσμενον κατά γι|
στό φωτέϊγ.. Ό δνα'
θά άπό. . ήλίασι
ΜΩΡΙΣ ΧΤΕΚΟ
ΑΝΕΚΔ(
Ιδού ?να; ώραΐος όοιΝ
'Χκαδηιιία; των ' νθαντΐ
θεί; νπό τοΰ ΒολταιοοιΤ
«Ή Γαλλιχ.ή Ά-'αδηιι
ό Βαλταΐρο;, είνε ?να ίη
τό οποίον δέχονται ει>;ε)|
θοώπους ίσχυροΰ; «ι
τής Έχκλησίας στρατηγ
στικοΰς, ΐατροΐ·; γρ«
κομη καί άνδρώιοΐ'ς τω*|
των».
* * *
Είς ενα γεϋμα εις
μετεΐχ« καί ό Βολταίοος|
περί τής αρχαιότητος
καί ειδικώτερον περί
της γής. Ό Βαλταΐρο: |
λου; σιωπηλω;. Επί τε
ήκουσε διαφόρους γνώμ!
ττρμα εις την σινήτηο
ίξής φράσιν: «Η Γ
ώ
γ"ώμηΛ' μου,
λάοεσκη μεσόκοπ»)
τή τα χρόνια τη;».
Ό Σατο>6ριάνδο: ίϊ
ρατεΐά τού ήθελε την ιω
ο, καί τόν ώνόμασαν ί
τωδριάνδο; ό Σπ}Η
δμω; μίχρι τής
μή; τοΰ θαΛ'άτσυ τοι·_ν(
άγνοή καί ή φήΐ"1 ^
«Ή έχιτ,,χία τοΰ Αιώνος».
ΕΧΕΤΕ
, φα-
γο·3ραν ί) τρι-
χοφάγον στό
κεφάλι, ή άλ¬
λην έπιδερμι-
κήν πάθησιν;
—Είσθε φαλα-
ό
υ 8. Λΐί. Οβ.
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
δ«ίρ είναι το μόνον φάρμακον, τό
οποίον δέν άιτοτυγχανει ά·κό τοΰ
νά θεραχεύϊ] πάσας τάς άνω πβ-
θήσεις. Δέν χεριένει οίνότνεομα
Πλείστοι έθεραπίυθησχν. Πλεί¬
στοι άζέκτησαν την κόμην των
Διατί όχι καί σείς; Γράψατέ μου
ή έχιο-χδφθήτβ με. Τιμή φιάλης
16 ούγγ. ?4. 8 οΰγγ. |2.
Ν. ϋ. ΓΑΗΑΟΟ3
Έφευρέτης καί κατασκευαο-ττ,ς
230 νν. 28ίη 84., Νβνγ Υογ1£
Ρηοηβ: ίαοΐΐ&τν-αηηα 5525
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟ-ΙΣ,
πωλείται καί παρά τφ μεγάλφ
καταστήματι:
Ρΐβΐά απά Οο—ρ
αγνοη και η
Σαλβαντΰ είτε τυ
<.Ο Σατω6ριΐονδο; θε/ λί. . εις την σάό?./α τρ ου». Ό στρατάρχην ντέ Μ ρίσκετο εις τα; τε/εντι στιγμάς. .Ή γυναΐ/α το τού καί ή άδελφή τού, γν| αί τρεΐ; διά την έλει*! τ(ον, τόν περιοστοίχι-αν Ι ζαν: «Στρατάρχα ιον. ιί ζει;; Σφίξε μ«; τα χεοί μα; τί είμαστε. · » υ, νατο; ά π η υ δ η α μ,ε τής φωνές των, σννεκεν τελευταίας τού δννα1 εΐπε: «Είσαστε τ. ·· άνεφέρετο ι*ετά τον «α ντέ Λαφερτέ ότι διετηί οαίας τάς πνευματικάς μεις μεχρι της μής------ Ό Φοντενέλ ϊι <αράγγια, ΐΒί? ^, τλιζ έ/άλεσε σέ '9%'1' Τερατσόν, ό οποίος ** βουτΐίρο. Ό Φοντενέλ αταγή στό ι« τα μισά σχίρ όίλλα μισά μέ δ'άρκειαν δαως '<>■>
δας' χροτεδλήθη ^
απέθανεν. Ή
Φοντενέλ ήταν τό
την ν.α?έ·/.λα τ°
κΚίζίν-α'καί νά ί
τε ν α
?όν
μέ
μ-
λάϊι!»
,25
ΝΕΟΣ ΚΥΡΙΟΣ
ΤΗΣ ΡΠΣΣΙΑΣ
«ΚΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΙΑΚΗ. 20 ΑΙΑΙΟΥ, 1928.
,.2 έ·/, τής ϋΐς <*λ.δος.) ,,βϋ τόν ψε^ονικολαον, 9η υπό τόν Βόοιδα Γκον ίη^έ 6ρέμια» «ν-ρίαιιιος Ό χαί ώ; έϊϊακολουθημα -»« τ'οό; το εξωτερικόν — ν, Γοασι; έπανηλαμδανεται στα; Γ Μκά τού; Βαρεζονς τού 'εΐίΛ'ο; χαί τούς Μογγόλου; |ΐ3οΐ' ίι ταοαχώδης περιΰήος Ιΐον αιώνος εΐδε τσυς Ρο>σ-
ΓΒο· ιάοον; νά τείνουν ίν.ετι-
[/ίΪΓας πρό; την Πολωνίαν,
αντίδρασις έπαναλαμ&ινε-
οθρρά'ν.αί δταν επί τέλους
Πίτοον τόν Μεγάλον _ή
ΐία ίγνώρισε τόν πρώτον των.
Κων ηγρϊιόνοον της, εκείνον |
'διιι ιικιν .-τρρίοδον τριών αϊ-
- ίιαλε την χώραν τού είς
|ΐτ οΰναιιιν καί την προ-
τί|· πρώτην γραμμήν
α/ών εθνών, τότε είνε
οί'τος ό ήγεμών τη;, δοτις
σ;ν απο τό εξωτερικόν τάς
πς τού καΐ σιητε,δύασεν
ήν δαΞαν τού καθαρώς ρο>«-
ονόιιατος τα ξενικά ό-
ενός Λεφόρ, ενός Μυννίκ
ό; "Οστεριιαιν.
τΐ|ν γοργην αυτήν άνα-
|)σιν των γεγονότων «ποδει-
:αι ΐΓαον άναλλοίωτος "/αί πι-
ΕΪς γ αυτόν δύναται νά παοα-
[ενα; λαύς καΐ ποία μαθήόιια-
ε.τιστήμαχν παρατηρητής
ν' άουσθη εκ τσΰ παρίλ-
I;
υ,: Ρωσσία; διά νά κρίνη
|ιρόν /αι τό ιιέλλον της.
ίαίτός ό ιι.τολσεβιΐκισμυς δέν
Αεσαν ρ;αίρρσιν. 'Η τελευ*-
κν.οίσιιιος τεοίοδος» τή; ρωσ-
ίστροίκς, ζατά την όποιαν
ϊΓ'/ισΕΐ ευρισκόμενος Ρ(ι>σ-
ι λαύ-. άνεζήτηοϊν έκ νέον
'ΤίΠϊόν Ίνάγεται ποάγματι
1')17—1918, όταν ή
ίΐντι; ΤοΓ· τσαρκτμοΰ έσχεν
η συνέπειαν την μεγάλην
τοΰ Κερένσκυ.
ξόόνατοί.ιν.ο- «Χάνος» ίιλθί
στε.ττης νπό μορφήν των
"■■ κυρίων καί ό ρχοοισΐ'/ός
•νισχιο- γ!: τας πρώτας αρ.
" ■κτμο'Ερ τίπο,τε αλλο παρά
α/τι^.ή επιβάλη τού ση-
τ,Τ,ν Εβραίων επί ίνός
9
τη; χρεοκοπίας τού
■ ·. όστι; δέν κατοοθώ-
οιατηρΓιτ(<1 ε'ις την αρχήν .ΐα-ιιονη- τής χοε0-/οπίας, ^ ντ.οβολικός ό ίσχυρι- ' ''.'- *<*τά τό ΐταρΐίιλ-θόν, ό /αίς ιχναζητϊΐ εις μίαν >' π-ροίοδόν τού ·?να
.ν. Πόθεν θά έλθη
"II
Τοράν δ άρχηγας καί
Γ ',ητι.ση νά τοί3 ηλτκχοθϋ
^'/Μΐ τού; Οί
^.ν ιιοοφήν μιάς οΐκονομι-
^°'-, χάρις είς χήν ό-
τοΑσεβικισμός; σώζων τα
■«^ίν.χωρήση είς τάς
°ι701ΐμα'τος μίαν Ροχτ-
)(ην.(,^ένην χαί μεταβε-
,Ει; «..τοικ,ίαν;
τοι'Λάχιστον ή ροχΐ-
^ποδεΐκ,νύει ότι υπό
Φ»> η την άλλην, ό
Ι- Ρωσσία-
Σ ΙΜΜΑΝ
ΤΡΕΙΣ
ΙΑΤΟΦΥΑΑΚΕΣ
(πατρός). _·
ά 1
? ε1χΑνβ!
έκδό«ως, έπί-
ον....$2.50
ΥΟΚΚ
50%
ΕΚΠΤΠΣΙΣ 50%
____ι — —
Ο—·
IV
Τ Α Κ ΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ δπως μέ την σπανίαν αύττ|ν προσφοράν
αποκτήση κάθε Έλληνικό σπίτι είς τ6 ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ, τάς
Τ Γ3
ΤΑ
II
ΛΕΗ ΜΟΥΣΙΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΑΣ
(ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΑΣΜΑ), ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
ι Ι111ΙΕΡ1 Κι
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΜ02: ΤΗΣ ΕΑΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καπνός στόν άνεμο, στάχτη τα μίση
ΕΜΟΛΤΗΡ1ΟΝ 1
μ,
ΕΜΟΛΤΗΡ1ΟΝ
Στίχβι Ι. Γίολέμη—Μοκηχή Λ.
ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
Σΐεκίνησ' ά,-τ' την Ίλλ.υρία τή
ΡΟΧ ΤΚΟΤ—5ΗΙΜΜΥ
Υπό θ. Σαχ£λλα<ίίδον • ■ * ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ Ένα 6ά).ς εΐν' ή ζωή μας κι' άς άρ- (χι'°τι ό χ°ο°; ΟΠΕΡΕ1ΤΑ Ύπ6 Ν. Χοτζηοπβσΐώον • ■ · ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (Πθ£0«' ΕΧΟ εΠΝΠΑβΗΧΗ) Λόγια, πουλί μοί», μην άκοΰς τού κόσμου, πάντα σ' άγα.-τώ. ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπό .V. Χστζτ-Λτοοτ»> ου
ΑΧ! ΕΛΑ
<Μ0ΝΙ1ΔΙΑ «ΛΙ1ΡΑΧ) "Αχ! ελα πέτα δώ στή μοναξιά μου, ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΛΙ Έδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνας (καστανής ΤΑΝΟΟ Μοικηχή χαί Στ1χ« Α. Βώτΐη ^Ε ΟΗΕΚΟΗΕ ΑΡΗΕ3 ΤΙΤΙΝΕ Γαλλιστί κ.αί Έλληνιστί ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 3ΗΙΜΜΥ • · · Η ΚΟΡΗ ΤΠΝ ΚΎΜΑΤβΝ Κόρη πάνω άπό τδ 6ράχο σδν πουλϊ (μονα/δ ΒΟΜΑΝ0Ε Ποίηοις χαί Μοκ,ιχή θ. Ι. Σ ΜΗ ΑΗΣΒΙΟΝΗΣ' Μή λησμονήσης, άν μακρυά μου εΐσάι Ποίηο·; Δ. Βιΐά/η—Μουσιχή Ε. αί Οπρυ» ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΓ Ρ.ώς 9ές νά κλΐίσω μάπ πειά. Μονοιχή Ε. Π^γγη • · · ΕΛΑ—ΕΛΑ Ο.Λ 8ΡΑΝΙ0Μ) ιιίέσ* στή θτρμή σου άγκάλη Σΐιχοι Ν. Βλυσοΐδον • · · ΓΙΑΤΙ Γιατι λυπητερό τραγοΰδι λέν τα που- (Ιιά πρωί-πρωί Τ. εφύλ ΓΙΟΖΕΦ, ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ <ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΛΟ00Λ) Νοιώθω τή λαχτάρα άλήθεια Πάς ίχ τοΰ ΓιομαΜχοί ΜΗ Σ' ΕΜΑΛ&Σ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ! Πές μ' άγάπη μου τί εχεις Ποίηβις Γ. ΛαμπρΐΛΐ'δοο—Μοκπχή όβ ΟουΓΐίΐ ...» ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ (ΓΑΕΝΤΙ ΤΡΕΑΑΟ) Μέ γλένπ καί μέ φλε'ρτι τή ζωή περνώ 5ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΚΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μαύο' εΐν' ή νΰχτα στά βουνά, ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ.Ν' ΕΓΙΑ ΜΟΛΛ "Εγια μόλα, έγια λέσα, 'φύοηξε βορηά, Πβ.'ηβι; Μ. Σταμαΐέλου—Μονΰΐχη ΜΗΝ' ΕΡΙίΤΑΣ (ΝΑΝΟΥΡΙ£ΜΛ>
μή μ' έρωτ^ς γιατί θρηνώ
Μή μ' έρωτάς γιατι πονώ
Ποίηοι; Γ. Λαμποννίδοΐ'—Μουοιχή Ν. Μπάλδη
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΗΝ Α6ΗΝ8Ν
(ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ)
Όταν σ' έ.τρωταντίκρυσα, δταν σβ
(.-τρωτοεΐδα
Μέσ' στήν ψνχή μου ενοιωσα κάποια
(κρυφί) έλπίδα
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπό Ν. Χζλ
Λ1. ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Άπό μικρό παιδί είχα μιά μελογχολία
στήν καρδίά όδυνηρή. τί φοδερήΐ
(τί τρομερη! -""
ΟΝΕ 5ΤΕΡ —'
, ...
ΤΙΤΙΝΑ
Άλήθεια εΐμαι σαστισμένος -
κι' άπ' όλον; σας παρντόν ζητω,
Γιατ' έχω χάση ό καϋμέντκ;
Έκεϊνο ποίχα λατρευτό.
ΓΟΧ ΤΒΟΤ - 5ΗΠΓΜΥ
• · ·
Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ ___^
Τόν κόσμο γύρα τόν φέρνω καί γν
.(ρίζω ν
καί καθενος; διαδάζω 'γώ τή μοίρα
ΧτίχΜ Τ. ΜωροΙτίνη—Μοισιχή Ι. Οΐχονομάχο»
• · ·
ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ ^ ■
Έγώ τί) πίνω καί τό λέω,ν
γίνουμαι στουπί
Μ<Η«ιχή Ε. Πόγγη ~ Τ> · ·
Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ
Μιά μυστικιά έλπίδα, ςρώς μου, Ιχα>
έδώ μέσα στήν καρδιά(
• * ·
ΖΕΡΕΝΑΔΑ ^ ,
Τώοα ποΰ τό σκοτάδι άπλιόθηκε οτή
.. (γη ν
*Ηλ9α νά ΐραγουδήσω ώ; νά προδάλ'
(ηαύγή
Μουβικη Σ. Σομόβα
• · ·
ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Σέ δίχτυα άγάπΐις σάν βρεθοϋν
μέσ' τής ζωής τό κΰμα
ΟίΐΕΡΕΤΤΑ 'Υιβ Ν· ΧοτζηαιτββτΐΑ»»
Ο' Ε5ΡΑ6ΝΕ
Ρ3ΐθΓΠ3
ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
ΠΟΛΥΜΝΙΑ
Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ
Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό-
(νου; κλέφτης
Ποίησις Βαλαωβϊτον—Μοισιχή Π. Κί
ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡβ
Άσε νά γύρω μέσ' τί| θερμή την άγ·
(καλιά σου
χαί την καρδιά σου ελα ν' ανοίξη;
(μυστικά
...
Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ
<λΥΟΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) Όσω γυρίζ' ή σφαίρα χαί στής ταδέρνες φρίσκτται κρασΊ ... !.' ΟΚΙΕΝΤΑίΕ Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά σένα, ρέ σκ).ηρόκαρδη καί π).δ- (σμα άρειμάντο, Αίγο μυαλό μοϋ εμεινε κι' αύτό είναι (διδάνιο ίη Α. Μαατο,ηάνη Η ΞΕΛΟΠΑΣΤΡΑ "Αχ! ξελογιάοτρα, μ' άπονιά Ο δόλιος τί σοΰ φταίω Μο<σιχή Ν. Χαι-ηατοστόλον Λ ι α σ > ι υ ή Λ. Κ α ο 6 α δ (■
...
6ΙΘ0Ι.ΕΤΤΕ
"Έδιωξε πειά τώρα ή νυχτιά
δσα εΐχε ή 'μέρα 6άρη
ΓΟΧ ΤΚΟΤ
ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ
<Τ0 ΤΡΑΓΟΥΑΙ ΤΗΣ ΛΑΤεΡΝΑΧ) Μόνο [ΐέσ' στίιν τα6έονα μοϋ φεύγει (τό μεράκι, ... ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ Παπά, μιά κόρ' άγάπησα καί μ' άγα· (.τοΰσε σάν τρελλή Ποίηβι; Ι. Πολέμη—Μοι·σι*ί| Σ. Σαμάβ>
ΕΝΘΥΝΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ
Έν9ν|.ιήσου σκληρά τήνοδραίαβραδυά
... ^
ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ
ΠαντρΓμένος πριν πάω στά ξένα
νύφη άκόμα ξανθούλα μικρή -
Ποίησι; Γ. Δ(?οσί%·η—Μοιιηχή Σ, Σααίφα
...
ΤΟ ΔΙΑΒΟΑΟΠΑΙΔΟ
(ΟΕΛΙΙ ΙΑΝ ΠΡίίΤΑ)
Θελω σάγ πρώτα στήν άγκάλη σου
(νά γέρνω "
...
ΟΙΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ
(ΑΓΑΠΗΧ ΛΟΓΙΑ»
Τούς πόνους. τής πίκρες. " καΰμοί·^
λησμονω και γελώ
τ' οδραΐό σου οτόμα γλυκά σάν φιλω. ?
ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ
ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ.
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ
ΔΟΛΛ. 3.00
50%
Χυμπληροΰντες τό πα¬
ραπλεύρως δελτίον, ά«ο-
χόπτετε καί μ&ς τό ταχυ-
δρομεΐτε, ήμεΐ? δέ, άνα-
Χαμβάνομεν την αποστο¬
λήν δια λογαριασμόν σας,
86' οιονδήποτε μέρος — *
ΔΕΛΤΙΟΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙΛ) (Βοοΐί 81θΓβ)
140 νβδί 261Η δ!., Νβνν ΥθΓΐί
Έσο>κλείστως ευρίσκετε βολλ. 3.00, μέ την παράκλησιν όπως μοί
άποστείλητε τάς τρείς Μουσικάς Συλλογάς.
"Ο νομα...........—^ ,.—,,...........
Διεύθυνσις ........»*·τ··>·,.........
Π όλις.........·...·.......Π ολιτεία
Ι ······ ι
ΝΕΟΣ ΚΥΡΙΟΣ
ΤΗΣ ΡΠΣΣΙΑΣ
«ΚΘΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞ>— ΚΥΡΙΑΚΗ. 20 ΑΙΑΙΟΥ, 1928.
,.2 έ·/, τής ϋΐς <*λ.δος.) ,,βϋ τόν ψε^ονικολαον, 9η υπό τόν Βόοιδα Γκον ίη^έ 6ρέμια» «ν-ρίαιιιος Ό χαί ώ; έϊϊακολουθημα -»« τ'οό; το εξωτερικόν — ν, Γοασι; έπανηλαμδανεται στα; Γ Μκά τού; Βαρεζονς τού 'εΐίΛ'ο; χαί τούς Μογγόλου; |ΐ3οΐ' ίι ταοαχώδης περιΰήος Ιΐον αιώνος εΐδε τσυς Ρο>σ-
ΓΒο· ιάοον; νά τείνουν ίν.ετι-
[/ίΪΓας πρό; την Πολωνίαν,
αντίδρασις έπαναλαμ&ινε-
οθρρά'ν.αί δταν επί τέλους
Πίτοον τόν Μεγάλον _ή
ΐία ίγνώρισε τόν πρώτον των.
Κων ηγρϊιόνοον της, εκείνον |
'διιι ιικιν .-τρρίοδον τριών αϊ-
- ίιαλε την χώραν τού είς
|ΐτ οΰναιιιν καί την προ-
τί|· πρώτην γραμμήν
α/ών εθνών, τότε είνε
οί'τος ό ήγεμών τη;, δοτις
σ;ν απο τό εξωτερικόν τάς
πς τού καΐ σιητε,δύασεν
ήν δαΞαν τού καθαρώς ρο>«-
ονόιιατος τα ξενικά ό-
ενός Λεφόρ, ενός Μυννίκ
ό; "Οστεριιαιν.
τΐ|ν γοργην αυτήν άνα-
|)σιν των γεγονότων «ποδει-
:αι ΐΓαον άναλλοίωτος "/αί πι-
ΕΪς γ αυτόν δύναται νά παοα-
[ενα; λαύς καΐ ποία μαθήόιια-
ε.τιστήμαχν παρατηρητής
ν' άουσθη εκ τσΰ παρίλ-
I;
υ,: Ρωσσία; διά νά κρίνη
|ιρόν /αι τό ιιέλλον της.
ίαίτός ό ιι.τολσεβιΐκισμυς δέν
Αεσαν ρ;αίρρσιν. 'Η τελευ*-
κν.οίσιιιος τεοίοδος» τή; ρωσ-
ίστροίκς, ζατά την όποιαν
ϊΓ'/ισΕΐ ευρισκόμενος Ρ(ι>σ-
ι λαύ-. άνεζήτηοϊν έκ νέον
'ΤίΠϊόν Ίνάγεται ποάγματι
1')17—1918, όταν ή
ίΐντι; ΤοΓ· τσαρκτμοΰ έσχεν
η συνέπειαν την μεγάλην
τοΰ Κερένσκυ.
ξόόνατοί.ιν.ο- «Χάνος» ίιλθί
στε.ττης νπό μορφήν των
"■■ κυρίων καί ό ρχοοισΐ'/ός
•νισχιο- γ!: τας πρώτας αρ.
" ■κτμο'Ερ τίπο,τε αλλο παρά
α/τι^.ή επιβάλη τού ση-
τ,Τ,ν Εβραίων επί ίνός
9
τη; χρεοκοπίας τού
■ ·. όστι; δέν κατοοθώ-
οιατηρΓιτ(<1 ε'ις την αρχήν .ΐα-ιιονη- τής χοε0-/οπίας, ^ ντ.οβολικός ό ίσχυρι- ' ''.'- *<*τά τό ΐταρΐίιλ-θόν, ό /αίς ιχναζητϊΐ εις μίαν >' π-ροίοδόν τού ·?να
.ν. Πόθεν θά έλθη
"II
Τοράν δ άρχηγας καί
Γ ',ητι.ση νά τοί3 ηλτκχοθϋ
^'/Μΐ τού; Οί
^.ν ιιοοφήν μιάς οΐκονομι-
^°'-, χάρις είς χήν ό-
τοΑσεβικισμός; σώζων τα
■«^ίν.χωρήση είς τάς
°ι701ΐμα'τος μίαν Ροχτ-
)(ην.(,^ένην χαί μεταβε-
,Ει; «..τοικ,ίαν;
τοι'Λάχιστον ή ροχΐ-
^ποδεΐκ,νύει ότι υπό
Φ»> η την άλλην, ό
Ι- Ρωσσία-
Σ ΙΜΜΑΝ
ΤΡΕΙΣ
ΙΑΤΟΦΥΑΑΚΕΣ
(πατρός). _·
ά 1
? ε1χΑνβ!
έκδό«ως, έπί-
ον....$2.50
ΥΟΚΚ
50%
ΕΚΠΤΠΣΙΣ 50%
____ι — —
Ο—·
IV
Τ Α Κ ΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ δπως μέ την σπανίαν αύττ|ν προσφοράν
αποκτήση κάθε Έλληνικό σπίτι είς τ6 ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ, τάς
Τ Γ3
ΤΑ
II
ΛΕΗ ΜΟΥΣΙΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΑΣ
(ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΑΣΜΑ), ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
ι Ι111ΙΕΡ1 Κι
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΜ02: ΤΗΣ ΕΑΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καπνός στόν άνεμο, στάχτη τα μίση
ΕΜΟΛΤΗΡ1ΟΝ 1
μ,
ΕΜΟΛΤΗΡ1ΟΝ
Στίχβι Ι. Γίολέμη—Μοκηχή Λ.
ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
Σΐεκίνησ' ά,-τ' την Ίλλ.υρία τή
ΡΟΧ ΤΚΟΤ—5ΗΙΜΜΥ
Υπό θ. Σαχ£λλα<ίίδον • ■ * ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ Ένα 6ά).ς εΐν' ή ζωή μας κι' άς άρ- (χι'°τι ό χ°ο°; ΟΠΕΡΕ1ΤΑ Ύπ6 Ν. Χοτζηοπβσΐώον • ■ · ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (Πθ£0«' ΕΧΟ εΠΝΠΑβΗΧΗ) Λόγια, πουλί μοί», μην άκοΰς τού κόσμου, πάντα σ' άγα.-τώ. ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπό .V. Χστζτ-Λτοοτ»> ου
ΑΧ! ΕΛΑ
<Μ0ΝΙ1ΔΙΑ «ΛΙ1ΡΑΧ) "Αχ! ελα πέτα δώ στή μοναξιά μου, ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΛΙ Έδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνας (καστανής ΤΑΝΟΟ Μοικηχή χαί Στ1χ« Α. Βώτΐη ^Ε ΟΗΕΚΟΗΕ ΑΡΗΕ3 ΤΙΤΙΝΕ Γαλλιστί κ.αί Έλληνιστί ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 3ΗΙΜΜΥ • · · Η ΚΟΡΗ ΤΠΝ ΚΎΜΑΤβΝ Κόρη πάνω άπό τδ 6ράχο σδν πουλϊ (μονα/δ ΒΟΜΑΝ0Ε Ποίηοις χαί Μοκ,ιχή θ. Ι. Σ ΜΗ ΑΗΣΒΙΟΝΗΣ' Μή λησμονήσης, άν μακρυά μου εΐσάι Ποίηο·; Δ. Βιΐά/η—Μουσιχή Ε. αί Οπρυ» ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΓ Ρ.ώς 9ές νά κλΐίσω μάπ πειά. Μονοιχή Ε. Π^γγη • · · ΕΛΑ—ΕΛΑ Ο.Λ 8ΡΑΝΙ0Μ) ιιίέσ* στή θτρμή σου άγκάλη Σΐιχοι Ν. Βλυσοΐδον • · · ΓΙΑΤΙ Γιατι λυπητερό τραγοΰδι λέν τα που- (Ιιά πρωί-πρωί Τ. εφύλ ΓΙΟΖΕΦ, ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ <ΟΠΕΡΕΤΤΑ ΜΑΟΑΜΕ ΡΟΜΡΛΟ00Λ) Νοιώθω τή λαχτάρα άλήθεια Πάς ίχ τοΰ ΓιομαΜχοί ΜΗ Σ' ΕΜΑΛ&Σ' Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ! Πές μ' άγάπη μου τί εχεις Ποίηβις Γ. ΛαμπρΐΛΐ'δοο—Μοκπχή όβ ΟουΓΐίΐ ...» ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ (ΓΑΕΝΤΙ ΤΡΕΑΑΟ) Μέ γλένπ καί μέ φλε'ρτι τή ζωή περνώ 5ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΚΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μαύο' εΐν' ή νΰχτα στά βουνά, ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ.Ν' ΕΓΙΑ ΜΟΛΛ "Εγια μόλα, έγια λέσα, 'φύοηξε βορηά, Πβ.'ηβι; Μ. Σταμαΐέλου—Μονΰΐχη ΜΗΝ' ΕΡΙίΤΑΣ (ΝΑΝΟΥΡΙ£ΜΛ>
μή μ' έρωτ^ς γιατί θρηνώ
Μή μ' έρωτάς γιατι πονώ
Ποίηοι; Γ. Λαμποννίδοΐ'—Μουοιχή Ν. Μπάλδη
ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΗΝ Α6ΗΝ8Ν
(ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ)
Όταν σ' έ.τρωταντίκρυσα, δταν σβ
(.-τρωτοεΐδα
Μέσ' στήν ψνχή μου ενοιωσα κάποια
(κρυφί) έλπίδα
ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπό Ν. Χζλ
Λ1. ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Άπό μικρό παιδί είχα μιά μελογχολία
στήν καρδίά όδυνηρή. τί φοδερήΐ
(τί τρομερη! -""
ΟΝΕ 5ΤΕΡ —'
, ...
ΤΙΤΙΝΑ
Άλήθεια εΐμαι σαστισμένος -
κι' άπ' όλον; σας παρντόν ζητω,
Γιατ' έχω χάση ό καϋμέντκ;
Έκεϊνο ποίχα λατρευτό.
ΓΟΧ ΤΒΟΤ - 5ΗΠΓΜΥ
• · ·
Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ ___^
Τόν κόσμο γύρα τόν φέρνω καί γν
.(ρίζω ν
καί καθενος; διαδάζω 'γώ τή μοίρα
ΧτίχΜ Τ. ΜωροΙτίνη—Μοισιχή Ι. Οΐχονομάχο»
• · ·
ΟΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΙ ^ ■
Έγώ τί) πίνω καί τό λέω,ν
γίνουμαι στουπί
Μ<Η«ιχή Ε. Πόγγη ~ Τ> · ·
Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ
Μιά μυστικιά έλπίδα, ςρώς μου, Ιχα>
έδώ μέσα στήν καρδιά(
• * ·
ΖΕΡΕΝΑΔΑ ^ ,
Τώοα ποΰ τό σκοτάδι άπλιόθηκε οτή
.. (γη ν
*Ηλ9α νά ΐραγουδήσω ώ; νά προδάλ'
(ηαύγή
Μουβικη Σ. Σομόβα
• · ·
ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Σέ δίχτυα άγάπΐις σάν βρεθοϋν
μέσ' τής ζωής τό κΰμα
ΟίΐΕΡΕΤΤΑ 'Υιβ Ν· ΧοτζηαιτββτΐΑ»»
Ο' Ε5ΡΑ6ΝΕ
Ρ3ΐθΓΠ3
ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
ΠΟΛΥΜΝΙΑ
Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ
Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό-
(νου; κλέφτης
Ποίησις Βαλαωβϊτον—Μοισιχή Π. Κί
ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡβ
Άσε νά γύρω μέσ' τί| θερμή την άγ·
(καλιά σου
χαί την καρδιά σου ελα ν' ανοίξη;
(μυστικά
...
Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ
<λΥΟΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ) Όσω γυρίζ' ή σφαίρα χαί στής ταδέρνες φρίσκτται κρασΊ ... !.' ΟΚΙΕΝΤΑίΕ Ο ΜΟΡΤΗΣ Γιά σένα, ρέ σκ).ηρόκαρδη καί π).δ- (σμα άρειμάντο, Αίγο μυαλό μοϋ εμεινε κι' αύτό είναι (διδάνιο ίη Α. Μαατο,ηάνη Η ΞΕΛΟΠΑΣΤΡΑ "Αχ! ξελογιάοτρα, μ' άπονιά Ο δόλιος τί σοΰ φταίω Μο<σιχή Ν. Χαι-ηατοστόλον Λ ι α σ > ι υ ή Λ. Κ α ο 6 α δ (■
...
6ΙΘ0Ι.ΕΤΤΕ
"Έδιωξε πειά τώρα ή νυχτιά
δσα εΐχε ή 'μέρα 6άρη
ΓΟΧ ΤΚΟΤ
ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ
<Τ0 ΤΡΑΓΟΥΑΙ ΤΗΣ ΛΑΤεΡΝΑΧ) Μόνο [ΐέσ' στίιν τα6έονα μοϋ φεύγει (τό μεράκι, ... ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ Παπά, μιά κόρ' άγάπησα καί μ' άγα· (.τοΰσε σάν τρελλή Ποίηβι; Ι. Πολέμη—Μοι·σι*ί| Σ. Σαμάβ>
ΕΝΘΥΝΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ
Έν9ν|.ιήσου σκληρά τήνοδραίαβραδυά
... ^
ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ
ΠαντρΓμένος πριν πάω στά ξένα
νύφη άκόμα ξανθούλα μικρή -
Ποίησι; Γ. Δ(?οσί%·η—Μοιιηχή Σ, Σααίφα
...
ΤΟ ΔΙΑΒΟΑΟΠΑΙΔΟ
(ΟΕΛΙΙ ΙΑΝ ΠΡίίΤΑ)
Θελω σάγ πρώτα στήν άγκάλη σου
(νά γέρνω "
...
ΟΙΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ
(ΑΓΑΠΗΧ ΛΟΓΙΑ»
Τούς πόνους. τής πίκρες. " καΰμοί·^
λησμονω και γελώ
τ' οδραΐό σου οτόμα γλυκά σάν φιλω. ?
ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ
ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ.
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ
ΔΟΛΛ. 3.00
50%
Χυμπληροΰντες τό πα¬
ραπλεύρως δελτίον, ά«ο-
χόπτετε καί μ&ς τό ταχυ-
δρομεΐτε, ήμεΐ? δέ, άνα-
Χαμβάνομεν την αποστο¬
λήν δια λογαριασμόν σας,
86' οιονδήποτε μέρος — *
ΔΕΛΤΙΟΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
ΝΑΤIΟΝΑ^ ΗΕΚΑΙΛ) (Βοοΐί 81θΓβ)
140 νβδί 261Η δ!., Νβνν ΥθΓΐί
Έσο>κλείστως ευρίσκετε βολλ. 3.00, μέ την παράκλησιν όπως μοί
άποστείλητε τάς τρείς Μουσικάς Συλλογάς.
"Ο νομα...........—^ ,.—,,...........
Διεύθυνσις ........»*·τ··>·,.........
Π όλις.........·...·.......Π ολιτεία
Ι ······ ι
26
*ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-ΙΟΥ. 1328.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ.
θαλλίλαιίον μάρτνρος.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 21 Μαίον.— ΚΩΝ)
ΤΙΝΌΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί "Ελλάδος 1.30 1)2ο ή δραχμη.
Επί Λονδίνου $4.87 7)8 ή λίρα.
Επί Παρισίων 3.93 5) 8ο τό φράγκον.
'Επί Γερμανίας 23.92 1)2ο τό μάρκον.
'Επί Ιταλίας 5.26 3)4ο ή λιρέτα.
'Επί Σερδίας 1.76 1)4ο τό δηναριον.
'Ε,-ΐί Ρουμανίας 0.62ο τό λέϊ.
Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9615ο η κοο-
^ΑΤΜΟΠΛΟ·Ι ΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ^)
ΚΑΤΕΠΑΕΥΣΑΝ ΧβΕΣ
Ν. ΑΜδΤΕΒϋΑΜ, έκ Ρόπερδαμ.
ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΟΑΚΜΑΝΙΑ, έκ Σάονΰαιαπτον.
ΤΒΑΝ5ΥΙΛΆΝΙΑ, έκ Γλασκώβης-
υΤΙΙΑΝΙΑ, έκ Δάντζικ.
ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΑΥΡΙΟΝ
Ι,ΕνΐΑΤΗΑΧ, έκ Σάουβαμπτον.
ΒΑίΤΐε, έκ Λίοερπονλ. ,
ΑΙΛ3ΕΚΤ ΒΑΙΧΙΝ, έξ Αμβουργον..
8(.ΥΤΗΙΑ, έκ ΛίβΐθΛουλ.
ΒΕΚΕΙΝ', έκ Βρέμης.
ΥΟΚΟΚ, έκ Βρέμης.
ΜΙΝΧΕδΟΤΑ, έκ Λσν-δινου.
Ι.ΑΡΕΑΝΌ, έξ 'Α/μβέρσης.
δΙ'ΚΚΚΕΝ, έκ Χαδρης. ,
ΑΜΕΚ. ΒΑΝΚΕΒ, έκ Λονδινον.
ΑΝΑΧΟΡΟΥΝ ΑΥΡΙΟΝ
ΚΑΤΙίΧΑ, δι' Αλέξανδρον.
ΤΗΕ ί,ΑΜΒδ, διά Πειραια.
^
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΟΙ θέλοντες νά εκμάθουν καλώς την
τέχνην τού κονρέως, δς σπενσονν να
εγγράψουν είς τό νέον Επαγγελματι¬
κήν Σχολείον Νβνν δ3"8ίβπ1 ΒαΓθβτ
Οοΐΐθδβ, 359 — 811α Ανβ-, 0ογπ6γ
28111 δ:., Ν. Υ. Οΐν.
(16628—7—7)
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ
Κατάλληλος εύκαιρία όπως μάθιτί
μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τίβσά-
ρων έθδομάδων, ή όποία είναι χρήσι¬
μον καί διά την πατρίδα σας. Δίδακτρα
μόνον $25.00.
ΕθΕϋΜΒΙΑ ΒΑΒΒΕΒ ΟΟΙΧΕαΕ
850 ΕΪΒΐιΐΙι Ανβ. Νβνν ΥοΛ
Μεταίύ 27ης καί 28ης όδοϋ.
ΕΥΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΗΣ
ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ
ΟΙ θέλοντες νά διδαχθώσι κατ' οΐ-
. ειον 'Ελλη-νικά τ) Άγγλι,κά εύμεθόδω;
κα'ι πρακτικώς. δς άποταθώσι δι' έπι-
βτολής πρός όν άριο-τοϋχον καί πολυ-
κειρον διδάσκαλον Κωνστ. Χ. θεοδο-
οίου. Τα δίδαχτρά το.ι είναι λογιχά:
Διεύθυνσις:
152 νΥ. Ι4ώ δτ. Ο ο Κααΐο 5ηορ.
Νβ- Υογκ
ΙΧΕνΕΤ.ΑΝϋ, ΟΗΙΟ.— Ό «'ΕΟνι-
κός Κηρυξ» πωλεϊται παοά τοϋ άντι-
προσώ.-ΐου μας Π. Άντωνελλου, 704
ΒοΙϊναΓ Κοαά1.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΔΕΙΠΝ
ΒΑΟΙΟΑίυΡΟ, ΙΝΟ.
·ΕκχληοΙο Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ
•ντρ. Γραφείον
Μυ1Ι>βΓ7 81.
Τηλ. 0απ3ΐ 9816, 9817, 0565.
*Υποκαταστήματα
!08-10 8ρΗηΒ 51
ΓΑΛΛΙΚΗ ΓΛΠΣΣΑ
ΓΑΛΑΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ. Υ¬
πό Ι. Λαγκάδη. ΙΙλήρης, σνντε-
ταγμένη επί τη 6άσει των νεωτά-
των γραμματικών τής Γαλλικής
γλώσσης. Τιμάται ........ $0.40
ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΧΜΑΤΑ'
ΡΙΟΝ. 'Υλο Δ. ΙΙανταζή. Εγκρι¬
θέν υπό τοΰ Υπουργείον τής Παι-
δείας. Τιμάται .......... $0.40
ΠΛΗΡΗΧ ΓΑΛΛΙΚΗ ΓΡΑΜ¬
ΜΑΤΙΚΗ. Υπό Σ. Σαρι6αξε6άνη.
Πρός χρήσιν των μαΰητών πάσης
διαδαθμίσεως σχολείων. Δεδεμέ-
νον τιμάται .............. $1.50
ΜΕΘΟδΟΖ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ
ΓΛΩΣΣΗΣ. Υπό Σ. Σαριβαξεδά-
νη. 'Επί τή βάσει τού επισήμου
προγράμματος των 'Εμπορικών
Σχολών. "Εκδοσις πολυτελεστάτη,
μετά 350 εΐκόνων. Τιιιάτατ $2.00
ΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ ΡΗΜΑΤΑ ΕΝ
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ 'Υ.τό Σ. Σαρι
6αξε6άνη. (Συμπλήρωμα τής έγ-
κεκριμένης Γραμματικής). Τιμά¬
ται δεδεμένον............ $1.00
- ΓΑΛΛΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ. Υπό
Α. Συοίγον. Ή τελειοτάτη των ιιέ-
χρι τούδε έκδοθεισών, πρός έποπτι-
κήν καί πρακτικήν διδασκαλίαν της
Γαλλικής γλώσσης. Τιμάται $1.50
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΙ.Ο"
14Ο
«V.
26ΤΗ 5Τ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ
ΑΡΡΑΒΟΝΈΣ
Μετά μεγάλης μου ευχ_^Γ- .- „
έπλι^οοφορηθην έκ Σάμου τχχΰς άρρα-
δωνβς των άγαπητών μόν έξαδέλφων
Σά66α Μ. Γκούμα, μηχανικόν, μετά
τής εί· ηγμένης, καΐ δώ. πολλών χα-
ρίτων πεπροικισμένη^ Ονίοος Γραμ-
μα-ηκής Ι. Λίκάτη, τελεσθεντας την
16ην παοΐλθ. Απρίλιον, έν Παλαιά
Καρλσβασίω τής Σάμου.
Είς τό τόσο τερκιιστο καί ξηλίντό
,.νγαράκΐ, ίΰχομαι εγικαιρ'δίως ταχϊϊ-
αν την στέτ{>ιν καί έκπλήιρωσιν παντός
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
Ό έξάδελφος,
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΠΑΠΑΣΤΑΜΑΤΗΣ
Ν. Ι.
(16740—-20)
ΣΥΛΛΗΠΗΤΗΡΙΟΝ
Πρός την οικογένειαν Φα·ντρίθου,
επί τφ θανάτω τής προσφιλοΰς των ά-
δίλφής Αντωνίας, σύζυγον Ιωάννου
Σπυριοάχη,, ««ρράζω τα θεομά μου
ληήρ, εύχόμεΛτος οννάιιια αυ¬
τοίς την έξ ΰψονς παρηγοοίαν.
Σ. ΦΙΩΤΑ<ΚΗ2 Ν-εα 'Υόρκη. (16739—20)_ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ ΤήΛ' πα^ειλ.Όοΰσαν έ6-δομάδ<χ ή έκ Ζάμου ικαταγαμένη Κα Παναγοΰλα , δ»«μ.ένΌυσα ε+ς"Πάρ·τ-'Ά<>8ουρ,
Τέξας, ετ-εοίεν αίσίω< αρρ«-ν. Είς τους ύ ύό ή (ζγΙΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΐ) ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΈΣ ΠΩΔΗΤΑΙ 'Εάν εχετε κουιραίτθχ) κΐαΐ είσθε άΐτο- γοητ«ινέΛΐοι βοοαμάζοντες νέα ρΓορο- βϊΜοηδ, ελιθετε έδώ καί. θά σάς υπο¬ δείξωμεν τόν τρόπον να ({«νητε χρή- οκμοι καί «ς τον έ«ντόν σας καί είς τούς πατριώτους βας. Ή ενκαιρία ποΰ θά σάς δώσωμΛτ είναι εύκαιιρΓ'α, ή ό- .τοία παρονσιάζεται δπαξ «ν τή ζωη τοϋ άνθρωπον τή-ν-άφήσατε σάς άφη- κε, την έγκ»λ-τ«>·θτρ<ατε σδς έγκολπώ- Θηκε! ν/. .1. Κνβη, 1457 Βνναν, δαϊΐβ 30€, πλησίον 42τμ1 51., Ν. Υ. Οίίν/. (16737—20—22) ξς, < ρρ ς ς εύτνχεϊς γονεϊς εύχόμ®θα να τοίς ζή- <Γη- Οί «Φελφοί, ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ καί ΜΕΡΟΠΗ ΧΑΤΖΗ ΙΩΑΝΝΟΥ Νέα 'Υόρχη. (16738—20) Μετά μ*ας έδ&ομά'δος άσ#έν«αν άπ- εδίωοϊν ό άγουη/τός τοίς πάσι Βαοί- λειος Σεΐτης. Αί ,τροσ.·τά·ΐ>ειαί μας υπέρ τής σω¬
τηρίας τού απέβησαν ώς μάτιγν, διότι
εΐχε πάθτ] έξ έγν.ΐ'φαλω'.ής α&μορρα-
γίας, καί αύτη η έ^ΐ«ΓΓημη(άπϊ'6τ) άνί-
χνρος νά επιτύχη την διάαωσίν τον.
Τοσοΰτσν αγαπητόν τεΐκΛΌν τής ενστ·-
" _ ου Σύμης, ήτο ό μετοκττάς, όνστε
δλοι οί πατριώται, κατ' εξοχήν· δέ τό
ΣωμβτεΐθΛ' μας «ό Πανοριμίτης», κβί
ξεΛ·οι καί φίλοι οννεπόνη'σαν.
'Επυίαί.οΰμιαι. τί(ν έξ νψους παρηνο-
ρίαν είς την έγκαΐταληφθεϋσαν καί 6ο>
ρνπκνθονσαν <τυξνγόγ τού κβΐ τα ττόκνα τού. Ό τεθλΐρμμένος κβυμπάοος, ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΕΡΑΐΝΤΙΔιΗΣ ΑΙίΓοη, ΟΜο. (16566—20) ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ ό γνωρίζων τίτν διενθιηχπν τού άδίλφοΰ τοϋ Γ«ο>ο-γίον
Ντέντη ή Δέντη, έκ Κνάτον τής Κο-
ρίνθον, νά την άποσχείΐλη εις τόιν
Γρ<ΐμιιατέα τής Κοινότητος κ. Γεώρ¬ γιον Δημητρόπονλον, 140 Ε. Ροβίβ^β Ανθ,, ίϊατιΐΐ δΐβ Μ&τίβ, Μίοΐι. (Δ.—18—24) ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ ό γνωρθζαχν την δΛΓνθι·νσιν τοϋ Άγγελή Δ. Ζωγραφά- κ·η, έκ Σακτονοίων, Άγιον Βασνλ^εΐου, Ρίθύμνης, Κρήτης, προ διετίας δια- μένοντος είς ί)Ε.νθηροΓΙ, Ιο\·α, νά η'ΐν αποστείλη είς τόν συνάδελφον τού Κώσταν 'Εμιμ. Δαμδάχην, 108 ϋοΐΐΓί Ανβ, Β^ΙΙβίοηΐίΐϊηθ, Οΐιΐο. (16722—18—19) ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΓΑΙ ό γΛ-ωρίζων την διενθι·νσιν τοϋ Νικολάου Μ. Σ«ράκη, έκ Στόλον, Κρήτης, καταγόμενον, η ό ίδνος, νά γρ.ά·ψη είς τόν Έμμ. Πατε¬ ράκην, 909 Μβαιΐ δι., αενεΐαηα, Ο. (16716—18—19) ΠΑΡΑ'ΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων Γήν διεύθυνσιν τοϋ Σπύρου Παπαχρι')στου η ϋρβΐ-οβ Ρβρραβ, καταγομέΛΌυ έκ τοϋ χωρίου Λέλοοα, επαρχίας Φιλιππιάιδος, της Ήπειρον, διβιμενοντος τον Φε- δρουάριον τοΰ 1926 είς 111 δοιιΐΐι δίχΜι δτΓθβΙ, 81. Εοαίβ, Μο., καί αργότερον είς ΑγΙηπΙη, Οα., η ό ίδιος, νά γοάψη είς τόν .Γϊΐη Ρ&ηοδ 4 Ο>ιιβ
8ί., ϋΒΓΐθβΙοννη, 5. Ο., χάνΐΛ· τ
άνηΰνχοΰντων σνγγενΐδν τον.
(16707—17—18)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελλττνίς μβτηλ.^ξ παρ'
'Ελληνικϋ οΐκογενείςι ώς ΗοΠ9θ1ζθβ-
ρ€Γ. Άποταθήτε: Γΐώογιον Μανΐθΐώ-
ττρτ, 219 ΤΪΗΓα Ανβ., Ρίίΐ8ΐ)υΓ§1ι,
Ρα. (16711—17—19)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Λ-έος γνωρίξων την ερ¬
γασίαν δοίΐα ϋίκρβηββΓ. Μισθος $25
έβδμδίως καί φαγηρτόν. Αύξησις
είς τόν κατάλληλον. Άποταθητε: Κ.
Ι Τΐιοΐηρδοη, 15 ν*ε8ΐ Μβΐη 5ε.,
Ο. (16729—19—21)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ δΰο ο1ι&ί8 με πεΐρ«ν
καί καλάς συστάοιεις. Άποταθητε: άπό
10—12 π. μ», 2 δουΐΐι δίΓβθΙ, Ν.
Υ. ΟίενΛ_________(16730—19—21)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ δοάα ΒίδρβηδθΓ. Μι-
σ&ός $35 έβδοααδιαίως. Άποταθητε:
288 Μ&ϊη δέ., Ροιΐ£ΐι1ίθ€ρ5Ϊθ, Ν. Υ.
■ (16728—19—21)
} ΖΗΤΕΙΤΑΙ Λ-έος 16—17 έτών, δν'
άρτοποιεΕον, καταοκευάζον οόλους δνά
φράνκφουοτες. Άποταθητε: !?Ιηγ ΚοΙΙ
ΟογΡ-, 218 ϋβΐαηοβν δί., Ν. Υ. ΟΙν.
(16708—17—19)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ
Δι' έκάκΓτττν μεγάλην πόλιν της 'Α-
μ*ρικτ>ς, όπως άΛ·τιπροσο»τενσονν 'Ελ-
λη(νικήν εταιρείαν χονδρίχής πωλήοε-
ως, είς μεγάλονς έμπορ««>νς οϊκους
οι' εΐδος πρώτης άνάγκης. 'Επίσης
παραχωροϋμεν ποονάμια &ά τονς κα-
ταλληλους καΐ τούς Ιχοντας ολίγα κε-
φάλαια. Οί άποτεινόμενοι πρέπει νά
είναι κάτοχοι τής Άγγλικής. Διά τονς
καταλλήλονς ή έργασία είναι έπικϊρ-
δά άπά&ειξις δέ είναι, ότι τό ερ¬
άό έ ή
η, ξς ρ
γοστάσιον μα,ς άπό την τιμέραν τής
Ιδρύσεως τον έογάζεται ·νύκτα καί η¬
μέραν.
Δια περισσοτέρας πληοοφορίοΐις γρο>
ψατε: Ναΐϊοηαΐ Ραρβτ Ναρΐίίη Οο.,
1011-1025 δοαΐίι ΟβΙΙίθΓηΪΕ Ανθ.,
ΐ 111. (16656—16 24)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΤαηϊίθΓ Ιμπιειβος. Ά-
ΐίοταθήτε: 263 ΑηιβΐΒΠΐαιΐι Ανβ., Ν.
Υ.
Δέν έλ"διαφέρει πόσον ήλωαωμένοι εί¬
σθε, άρκεΐ νά εχετε φρόνησιν καί όρε¬
ξιν νά έργασθήτε. "Εχε-τβ εϋκαιρίατν
να κίρδίσετε χρήματα καΐ νά έξασφα-
λίσττε οΊκονομικήν άνεξαοτησίαν γιά
σάς καί γιά την οικογένειαν σας, έξε-
τάζοντες την· προσφοράν μιας. "Ελθετε
προσωπικάς μεταξύ 9-12 π. μ διά μί¬
αν συνέντίνξιν.
Η. ΡΕϋΕΚ ΙΝα,
41 Ε. 42η{1 δι., Κοοιπ 715, Ν. Υ.
α (16687—15—17)
^
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ κατάοτηίΐα &[ ν-
π»δτιια·«χπο*εϊον καΐ πΐ.λοκαθοιρΐο-ττιρι-
ον. Καλή τοποθεσία, γωνιοασν, με εν
δωμάτιον. 'ΕΌίκιον ενθηνόν. Άποτα¬
θητε: Αηρ&ΐο Μο<τί&, 4514 Απι1)ον Κο3ά, £11ιΊ·£νί11β, 5. Ι. Τηλέ>φα>ννν:
Ηοηβνννοθίΐ 1254.
(16741—20—85)
ΕΝΌΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ κ.αθαρά, εύή-
λιακαί ενΟΕρα δωμάτια Ης την λον-
τητε: 2119 δΙιθΓβ
Βΐνά., ΑβΙθΓΐα, ι. Ι. Τηλ.έιφωνον:
Αΐ 7641.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΜΑΓΕΙΡΟΣ 'Ελληνοτουρκικής κου-
ζίνας, ζητεί έργασία-ν, έντός ή έκτός
τής Νέας "Υόρκης. Άποταθητε: Ιω¬
άννην Πέπαν, 101 ν. 27(1ι δι., Ν.
Υ. Οϊίγ.____ (16731—19—21)
ΟΗΕΡ· ϋίηηθΓ Οοοΐ;, μέ )
πείραν γνωρίζοον έιτίσης καΐ την ερ¬
γασίαν τοϋ Β3ΐαη£, ζητεί ίογοϋσίαν.
Άποταθητε: Ρ©ΙβΓ Κβΐΐίΐβ, 2858 δϋΐΐ-
ννβΙΙΑτβ., Οοηβ.ν Ι8ΐ&η<1, Ν. Υ. ΝΈΟΣ έργασθείς επί όκτα«τίαν είς ζαχαροπλαστείον ώς βοηθός ζαχαρο- πλάστον, καθώς καί είς δθ(ΐ3 Κοαη- Ι&ίπ, γνωρίζων δέ καί Ελληνικήν μα- γειρικην, μέ καλάς συστάσεις, ζητεί εργασίαν. Άποταθητε: Ρ. £)., 519 2ηά Ανβ.. Ν. Υ. ΟΙν. ΛΟΓΙΣΤΗΣ, άλ.ληλογράφος τής 'Ελληνΐκής καί Άγγλικής, μέ πολυετή πείναν, ζητεί θέσιν. Άναλαμβάνει μα- θήματα κατ' οίκον. Γρά·ψατ«: Μ. Ν. Καλλονάς, 338 \'. 49ΐ1ι δί., Ν. Υ. ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ ό κ. Τ1ιοηΐ83 Αηβ8ΐϊ8 η ΕπιββΙ Απ<3βΓ8οη, διαμε- νιον τΧλλοτε είς 507 Ε. Μαίπ δΐΓββΙ, Οαπιοεϊθ, Ρ&., η ό γνωρίζων τι περί αΰτοΰ, όπως γράψη πρός ττρ· Μγκ. Αίΐοάΐτθ Οοΐββδίαθβ, 3607 δΐιοΓβ Βοατΐ, ΑδΙθΓΪβ, Ι*. Ι.· Ν. Υ., έχουσαν ειδή—ι; π«ρί τής μητρός τοιι, έν 'Ελ- λάδι διαΐΐΐνούσης.______ (10—20) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑ1 ό ννα>ρίζοΛ· πού
διέμενεν ό Νικόλαος Γΐωργίον Καρά-
γεώργη(-, καταγόμενος άπό την Περί¬
στασιν τής Επαρχίας Καλλιπόλεως,
τής Άνατολικής θράκης, όστις άνβ-
χώςησεν άπό την πατρίδα τού πρό 45
.-τεοί,πον έτών, καί όστις ά.τέθαε με-
ταξΰ τοΰ 1911—1913, νά γράψη πρός
την: Μΐδ8
V..
ναββ&πΐβΐίΐ, ο)ο Νβτΐ-
0Π31 ΗεΓ&Ιά. 140 ν. 261ΐι δί. Ν. Υ.
Γϋ Δ. Χ.
Άγοράζετε τα 6ι6λ(α οας ά—ό τ*
ι Βιβλιοπωλείον τοΰ «'Εθν. Κήρνκος>.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΩΛΗΤΑΙ
Δέν εχετε ανάγκην πείρας. Μόλ·ον
καΐή Θέλησις καί ενγενής προσπάθίΐα
ΐβρός καλλιτέρευσιν τής Θέσεώς σας
καί εξασφάλισιν καλλίτερον μέλλον-
τος. Άποταθήτί μόνον προσωπικώς
10—12 π. μ, Ζητήσατε τόν ΜαηαςβΓ
Μγ Ν3ΓΠ8, 63 ΡαΓΐχ Κον, (Κοοΐη
711), Ν. Υ. 0Η3Γ. (4—11)
ΠΡΟΣ ΑΓΟΡΑΝ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ δαδΐϊΐπ Ρΐβίθβ, Μίηΐί
δΙΐΗάβ. ΤοιΐδΐθΒ Αροβϋοΐΐύθβ, 245
7ίΙϊ Ανβ., (7ογ πάτοίΐια), Ν. Υ. Οϊΐν.
(16703—16—17)
Ι^ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡθΛ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Σννεται^ος μέ $2,000,
διά σπανιωτάτην έπιχειρηαν Πρέπει
νά είναι έγγράυ.ματος, νά έχη καλάς
συστάσεις καΐ πείραν άπό γραφείον.
Άποταθητε δι' έπιστλής: Γ. Π., ο)ο
Νατϊοηαΐ Ηοπιΐά, 140 ν. 2€ϋι δι.
Ν. Υ. Οΐν. (16724—18—19)
ρθνΕΒ, Ν. Η.— Ό «Έθνικός
Κήρνξ» πωλεϊται παρά τώ άντιπρο-
σώπφ μας, κ. Αθαν. Κωσταράκη, 351
ϋοηΐΓ_ Ανβ., όστις δέχεται μικράς
καί μεγάλ.ας άγγελίας, καθώς καί έγ-
γοαφάς σννδρομητών.
ΜΕΣΗΛΙ2, μέ καλάς οτνστάσεις καί
πείραν ζητεί εργασίαν ώς ΟβδΙιϊβΓ,
της ημέρας ή της νυκτός. Άποταθη-
τε: Κ. Φ.. ο)ο ΝηΙΙοππΙ Ηβπιΐά, 140
ν. 2611η δϋ.. Ν. Υ. 0
διευθυνσεισιερ!^
ΚΟΙΝΟΤΗΣ Α8Τ0ΚΤ
«ΛΓΙΟΣ ΔΙίΜΗϊΡΐόνΓ
Εΐηι δί. ίΐηο! 2π(] λ»
"· 'Η^να: Α,ΐοπΓ!
Γ 0611
Ο1Ι10Α00
Τοθ Αΐδ. ΚώσταΧ-Δ^
Διδασκάλου τού θίκουμεν,χοό «
η μέν θιεύθννσις είναι- 7539
Βΐνύ., τό βε τηλέφωνον
ΡβΓΐί 0051.
ΝΕλΥ ΥΟΙΙΚ. Ν ν
ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΙΈΩΡΠ
Δΐϊύβννσις: 451 Υν". 391η
Έφημέριος:
Άρχιμ. ΚΥΡΙΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΑί
Τηλέφωνον: Ρβπηχνΐί
-11 Υ. .Ν. )
Ή Διεύθυνσις της 'Εχχλησιβ;!
«οβ έφημερίου πρωτο.τρεο&
Άγγελον Τσιγκοννη, τή;
"""'δθη ΟοιιηΙγ είναι;
•9—105 Τοηηβΐε Ανεηα
ΙβΓββν αχγ, Ν. 3.
Τηλέφωνον: ΒβΓβθΠ 1ΟΟ0Ι
ΙΙΚΚΛΗ^ΙΛ «Ο
ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ>
»0β—512 νθ«:» 541π 51., Ν. Υ
Ίίρϊύς: Α!». Νικόλαος Λάζι
Διοάκτωρ τής θεολογία;.]
Τηλέφ. ΈκκΧησίπς Γ.οΙιτ'π'μι» Γ
Τηλ. **ηγη-:: ηο3ηπ ΤΤίΠί ΐ|
Α3ΤΟΚΙΑ, ι. Ι.
ΕΚΚΛΙΙΣΙΑ
»ΑΠΟΣ ΛΘΑΝΑΣΙΟΣ»!
(Άρχιεπιοτ.οπή;)
273 Εΐτη 51., ΑκΙογΙ»
Εφημερίς: Γ. Μενεξό.τουλι
Τηλέφωνον: Λκΐοηη 16531
Κατοικία:: ΗηνβΓΠΡνιτ 28ΪΓ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΜΕΊ ΟΧΙΟ
ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΛΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΜΙΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ>
ίβΐ ΡίΓ5ΐ Α νέ., ιιεταϊΰ 16 καΐ ΐ|
Ν Υΐ Οϊΐ
ΤηλέΊϊχονον:
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΰΟΣ ΚΟΙλΟΙ
€ΑΓΙθϊ ΝΙΚΩΝ»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Διεύθυνσις Ίερέως Άρχ.
Λεονταρίδον καΐ 'Εκτ/λησίβ
105 Ε. 341η 51., Νθν ΥοΓΐιΙ
Ττιλέιΐωνον: Ι.εχΐηβΙοηΙΙ
ΝΕ\ΆΚΚ, Ν. 1.
Έχχλησία ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟλΑ
655 Ηίβΐι δΐΓβε!.
Τηλέφ. 'Εκκλησίας: ΜυΙοε.ΓΤ
Κατοιχία Ίερέως:
53 ίΐπίΐδΐεν Ανεηυβ.
Τηλέφ. Ίερέως: Εχϋεχ ϋ_
ΟΚ^ΑΗΟΜΑ ΟΙΤΥ, ΟΚ
Διεύθυνσις τού προϊσταμενοκ
0(ου τής Κοινότητος ΟΚΙϊΛο
ΙΤ. 0Μ3., είναι: 102 Ν.
Τηλέφωνον: Μΐ
ΝΕνν υοκκ οιτυ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟ1
360 νβδί 125Λ δΐΓβ
ΑΙδεσ. Νικ. Άνδρεόπο»
Τηλέφωνον Έκκλησιας:
Μοππηβχΐάβ 9474.
Κατοικία ίερέως: 501 \·
Τηλέφ. ΛΧ-κτός: ΒΓαιΙΙιιι
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟ
«Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ
Έφημεριος Ιερεύς:
Κωνσταντίνος Γαρουψαλΐ
1275 Ηοε Ανβ., ΒγοπΜ
- Τηλέφ. ΙηΙθΓν3ΐ6 -Ί71.
λήν παρά τοΰ έν Μονλρω, Λή
δελφοϋ τον Κωνστ. Καπτση· ,
Ό κ. Ιωάννης Τζονο6ιτ:
ήλί ερίπου· ίθ ετων,
Ό κ. Ιωάννης Τζο
νης, ήλ^ίας περίπου· ίθ
σθείς ίτ«ό έτών είς 6ο«««·
σνλβανίας, ζητειται «Λ ^
τούμ αδελφόν τού κ.
νοβιτς '··.ίξώνη.
Ή Κ Άνασ
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΣΤΗΛΗ
Β ΕΑ5Τ ΙΙΕίΙΕί
ΟΜΟΓΕΝΈΙΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΓΓΕ
ΝΕΙΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
ΔΕΟΝ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡΟ-
ΣΕΚΤΙΚΑ ΤΟΧ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ-
ΛΟΓΟΝ. ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙ-
ΚΩΣ ΑΥΤΟΥΣ.
Παρακα?.οϋνται οί ίδιοι, η καΐ <Λ γνωρίζοντές η περί αύτίδν νά ίταχο^ νωνησωσι μετά της Νβ3Γ ΕββΙ Κβ- Ιϊεί, διά ν-ά λάτϋωσι^ σνμπληρωματικά:. ΐϋ.ηροφορίας, διευθύνοντες τάς επιστο¬ λάς των ως εξής: ΝΕίΗ ΕΒΤ ΗΕίΙΕΡ 151 Ρΐίιΐι Ανβ., Νβντ ΥογΙϊ ^^^^ ΑΚβηίΐοη ΡβΓε4θη»1 δβΐ-νΙοβ ΠίνΐΒΐοη. ΡοΓβΐβπ Όερ(. ΖΗΤΕΙΤΑΙ έπειγόντως ή διεύθυν σ«ς τον Παναγιώτου Β. Καπτσή (Ρβ- ηβςιοΐίί ΚηρΗκ), δλΛοτε διαμένοντος είς εβ^Μαιιίϋοη δί., Ν. Υ. αίγ, χάοιν των ΟΛΓησνχονντων οΐκείων τού. "Ας διέλ.θιι ούτος έκ των γραφείων τοϋ ι'Εθνικοϋ Κήριικος» ίνα λάβη επιστο¬ Άϊβαλή της Μ. θίσσαλονίκτι θείας τού λας Μπανίκα. , ·ϊ 'Ι Ό κ. Παΰλος Βανης. Ε- 1 νων έν Νβνν έν Χι'φ μητρός τον, *· λ αλικα- •Ο έκ Σμύρνης κ. νίδης, πρό χαιοοι» έν ΝθννροΠ Νβ^3, Υ3·. θεσσαλονίκη θείας τού, " λας Μπανίκα. ,. ·., Ι Ό κ. Κων. Κατσικι&η,; '* Κλλόλως ?9$% οντής,Καλλιπό έν Λνών τής Γαλλιας Γεώργιον Κατσικιδου Ό κ. Δημ. Παγι ροΰ διαμένων-έν άς ■Υόρκην, υπό τ<«< τη- πατοός τον κ. ΐ· ,, 4 τΤ1Όπκ. 'Ανδρέας Ταλιανο · 1 ροΰ διαμέγων έν Νβνν ΒιΚ 1 και καταγόμρνος εκ *"·*«.' {Λ Άσίας, όπως παρα?.α6ΐ) ~ προερχομένην έκ τή; μΐ«°' Βάγιας Ταλιάνου. (Χ έκ Π. Φ& ΚωνοταντϊΛ-ος, Ν«*λαος * «ί σία Τσαδάρη, υπό τής ^Π των Κάς Άφροδιτηί," ^ V, ι τοσίδια της θεσσαλιας ^^ τον κ. Δτϊΐητρίον Γαλανο- (
*ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ,.- ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-ΙΟΥ. 1328.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ.
θαλλίλαιίον μάρτνρος.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 21 Μαίον.— ΚΩΝ)
ΤΙΝΌΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
Επί "Ελλάδος 1.30 1)2ο ή δραχμη.
Επί Λονδίνου $4.87 7)8 ή λίρα.
Επί Παρισίων 3.93 5) 8ο τό φράγκον.
'Επί Γερμανίας 23.92 1)2ο τό μάρκον.
'Επί Ιταλίας 5.26 3)4ο ή λιρέτα.
'Επί Σερδίας 1.76 1)4ο τό δηναριον.
'Ε,-ΐί Ρουμανίας 0.62ο τό λέϊ.
Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9615ο η κοο-
^ΑΤΜΟΠΛΟ·Ι ΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ^)
ΚΑΤΕΠΑΕΥΣΑΝ ΧβΕΣ
Ν. ΑΜδΤΕΒϋΑΜ, έκ Ρόπερδαμ.
ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΟΑΚΜΑΝΙΑ, έκ Σάονΰαιαπτον.
ΤΒΑΝ5ΥΙΛΆΝΙΑ, έκ Γλασκώβης-
υΤΙΙΑΝΙΑ, έκ Δάντζικ.
ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΑΥΡΙΟΝ
Ι,ΕνΐΑΤΗΑΧ, έκ Σάουβαμπτον.
ΒΑίΤΐε, έκ Λίοερπονλ. ,
ΑΙΛ3ΕΚΤ ΒΑΙΧΙΝ, έξ Αμβουργον..
8(.ΥΤΗΙΑ, έκ ΛίβΐθΛουλ.
ΒΕΚΕΙΝ', έκ Βρέμης.
ΥΟΚΟΚ, έκ Βρέμης.
ΜΙΝΧΕδΟΤΑ, έκ Λσν-δινου.
Ι.ΑΡΕΑΝΌ, έξ 'Α/μβέρσης.
δΙ'ΚΚΚΕΝ, έκ Χαδρης. ,
ΑΜΕΚ. ΒΑΝΚΕΒ, έκ Λονδινον.
ΑΝΑΧΟΡΟΥΝ ΑΥΡΙΟΝ
ΚΑΤΙίΧΑ, δι' Αλέξανδρον.
ΤΗΕ ί,ΑΜΒδ, διά Πειραια.
^
ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΟΙ θέλοντες νά εκμάθουν καλώς την
τέχνην τού κονρέως, δς σπενσονν να
εγγράψουν είς τό νέον Επαγγελματι¬
κήν Σχολείον Νβνν δ3"8ίβπ1 ΒαΓθβτ
Οοΐΐθδβ, 359 — 811α Ανβ-, 0ογπ6γ
28111 δ:., Ν. Υ. Οΐν.
(16628—7—7)
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ
Κατάλληλος εύκαιρία όπως μάθιτί
μίαν κατάλληλον τέχνην έντός τίβσά-
ρων έθδομάδων, ή όποία είναι χρήσι¬
μον καί διά την πατρίδα σας. Δίδακτρα
μόνον $25.00.
ΕθΕϋΜΒΙΑ ΒΑΒΒΕΒ ΟΟΙΧΕαΕ
850 ΕΪΒΐιΐΙι Ανβ. Νβνν ΥοΛ
Μεταίύ 27ης καί 28ης όδοϋ.
ΕΥΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΗΣ
ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ
ΟΙ θέλοντες νά διδαχθώσι κατ' οΐ-
. ειον 'Ελλη-νικά τ) Άγγλι,κά εύμεθόδω;
κα'ι πρακτικώς. δς άποταθώσι δι' έπι-
βτολής πρός όν άριο-τοϋχον καί πολυ-
κειρον διδάσκαλον Κωνστ. Χ. θεοδο-
οίου. Τα δίδαχτρά το.ι είναι λογιχά:
Διεύθυνσις:
152 νΥ. Ι4ώ δτ. Ο ο Κααΐο 5ηορ.
Νβ- Υογκ
ΙΧΕνΕΤ.ΑΝϋ, ΟΗΙΟ.— Ό «'ΕΟνι-
κός Κηρυξ» πωλεϊται παοά τοϋ άντι-
προσώ.-ΐου μας Π. Άντωνελλου, 704
ΒοΙϊναΓ Κοαά1.
ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΔΕΙΠΝ
ΒΑΟΙΟΑίυΡΟ, ΙΝΟ.
·ΕκχληοΙο Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ
•ντρ. Γραφείον
Μυ1Ι>βΓ7 81.
Τηλ. 0απ3ΐ 9816, 9817, 0565.
*Υποκαταστήματα
!08-10 8ρΗηΒ 51
ΓΑΛΛΙΚΗ ΓΛΠΣΣΑ
ΓΑΛΑΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ. Υ¬
πό Ι. Λαγκάδη. ΙΙλήρης, σνντε-
ταγμένη επί τη 6άσει των νεωτά-
των γραμματικών τής Γαλλικής
γλώσσης. Τιμάται ........ $0.40
ΓΑΛΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΧΜΑΤΑ'
ΡΙΟΝ. 'Υλο Δ. ΙΙανταζή. Εγκρι¬
θέν υπό τοΰ Υπουργείον τής Παι-
δείας. Τιμάται .......... $0.40
ΠΛΗΡΗΧ ΓΑΛΛΙΚΗ ΓΡΑΜ¬
ΜΑΤΙΚΗ. Υπό Σ. Σαρι6αξε6άνη.
Πρός χρήσιν των μαΰητών πάσης
διαδαθμίσεως σχολείων. Δεδεμέ-
νον τιμάται .............. $1.50
ΜΕΘΟδΟΖ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ
ΓΛΩΣΣΗΣ. Υπό Σ. Σαριβαξεδά-
νη. 'Επί τή βάσει τού επισήμου
προγράμματος των 'Εμπορικών
Σχολών. "Εκδοσις πολυτελεστάτη,
μετά 350 εΐκόνων. Τιιιάτατ $2.00
ΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ ΡΗΜΑΤΑ ΕΝ
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ 'Υ.τό Σ. Σαρι
6αξε6άνη. (Συμπλήρωμα τής έγ-
κεκριμένης Γραμματικής). Τιμά¬
ται δεδεμένον............ $1.00
- ΓΑΛΛΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ. Υπό
Α. Συοίγον. Ή τελειοτάτη των ιιέ-
χρι τούδε έκδοθεισών, πρός έποπτι-
κήν καί πρακτικήν διδασκαλίαν της
Γαλλικής γλώσσης. Τιμάται $1.50
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑΙ.Ο"
14Ο
«V.
26ΤΗ 5Τ., ΝΕνΥ ΥΟΒΚ
ΑΡΡΑΒΟΝΈΣ
Μετά μεγάλης μου ευχ_^Γ- .- „
έπλι^οοφορηθην έκ Σάμου τχχΰς άρρα-
δωνβς των άγαπητών μόν έξαδέλφων
Σά66α Μ. Γκούμα, μηχανικόν, μετά
τής εί· ηγμένης, καΐ δώ. πολλών χα-
ρίτων πεπροικισμένη^ Ονίοος Γραμ-
μα-ηκής Ι. Λίκάτη, τελεσθεντας την
16ην παοΐλθ. Απρίλιον, έν Παλαιά
Καρλσβασίω τής Σάμου.
Είς τό τόσο τερκιιστο καί ξηλίντό
,.νγαράκΐ, ίΰχομαι εγικαιρ'δίως ταχϊϊ-
αν την στέτ{>ιν καί έκπλήιρωσιν παντός
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
Ό έξάδελφος,
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΠΑΠΑΣΤΑΜΑΤΗΣ
Ν. Ι.
(16740—-20)
ΣΥΛΛΗΠΗΤΗΡΙΟΝ
Πρός την οικογένειαν Φα·ντρίθου,
επί τφ θανάτω τής προσφιλοΰς των ά-
δίλφής Αντωνίας, σύζυγον Ιωάννου
Σπυριοάχη,, ««ρράζω τα θεομά μου
ληήρ, εύχόμεΛτος οννάιιια αυ¬
τοίς την έξ ΰψονς παρηγοοίαν.
Σ. ΦΙΩΤΑ<ΚΗ2 Ν-εα 'Υόρκη. (16739—20)_ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ ΤήΛ' πα^ειλ.Όοΰσαν έ6-δομάδ<χ ή έκ Ζάμου ικαταγαμένη Κα Παναγοΰλα , δ»«μ.ένΌυσα ε+ς"Πάρ·τ-'Ά<>8ουρ,
Τέξας, ετ-εοίεν αίσίω< αρρ«-ν. Είς τους ύ ύό ή (ζγΙΤΟΥΝΤΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΐ) ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΈΣ ΠΩΔΗΤΑΙ 'Εάν εχετε κουιραίτθχ) κΐαΐ είσθε άΐτο- γοητ«ινέΛΐοι βοοαμάζοντες νέα ρΓορο- βϊΜοηδ, ελιθετε έδώ καί. θά σάς υπο¬ δείξωμεν τόν τρόπον να ({«νητε χρή- οκμοι καί «ς τον έ«ντόν σας καί είς τούς πατριώτους βας. Ή ενκαιρία ποΰ θά σάς δώσωμΛτ είναι εύκαιιρΓ'α, ή ό- .τοία παρονσιάζεται δπαξ «ν τή ζωη τοϋ άνθρωπον τή-ν-άφήσατε σάς άφη- κε, την έγκ»λ-τ«>·θτρ<ατε σδς έγκολπώ- Θηκε! ν/. .1. Κνβη, 1457 Βνναν, δαϊΐβ 30€, πλησίον 42τμ1 51., Ν. Υ. Οίίν/. (16737—20—22) ξς, < ρρ ς ς εύτνχεϊς γονεϊς εύχόμ®θα να τοίς ζή- <Γη- Οί «Φελφοί, ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ καί ΜΕΡΟΠΗ ΧΑΤΖΗ ΙΩΑΝΝΟΥ Νέα 'Υόρχη. (16738—20) Μετά μ*ας έδ&ομά'δος άσ#έν«αν άπ- εδίωοϊν ό άγουη/τός τοίς πάσι Βαοί- λειος Σεΐτης. Αί ,τροσ.·τά·ΐ>ειαί μας υπέρ τής σω¬
τηρίας τού απέβησαν ώς μάτιγν, διότι
εΐχε πάθτ] έξ έγν.ΐ'φαλω'.ής α&μορρα-
γίας, καί αύτη η έ^ΐ«ΓΓημη(άπϊ'6τ) άνί-
χνρος νά επιτύχη την διάαωσίν τον.
Τοσοΰτσν αγαπητόν τεΐκΛΌν τής ενστ·-
" _ ου Σύμης, ήτο ό μετοκττάς, όνστε
δλοι οί πατριώται, κατ' εξοχήν· δέ τό
ΣωμβτεΐθΛ' μας «ό Πανοριμίτης», κβί
ξεΛ·οι καί φίλοι οννεπόνη'σαν.
'Επυίαί.οΰμιαι. τί(ν έξ νψους παρηνο-
ρίαν είς την έγκαΐταληφθεϋσαν καί 6ο>
ρνπκνθονσαν <τυξνγόγ τού κβΐ τα ττόκνα τού. Ό τεθλΐρμμένος κβυμπάοος, ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΕΡΑΐΝΤΙΔιΗΣ ΑΙίΓοη, ΟΜο. (16566—20) ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ ό γνωρίζων τίτν διενθιηχπν τού άδίλφοΰ τοϋ Γ«ο>ο-γίον
Ντέντη ή Δέντη, έκ Κνάτον τής Κο-
ρίνθον, νά την άποσχείΐλη εις τόιν
Γρ<ΐμιιατέα τής Κοινότητος κ. Γεώρ¬ γιον Δημητρόπονλον, 140 Ε. Ροβίβ^β Ανθ,, ίϊατιΐΐ δΐβ Μ&τίβ, Μίοΐι. (Δ.—18—24) ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ ό γνωρθζαχν την δΛΓνθι·νσιν τοϋ Άγγελή Δ. Ζωγραφά- κ·η, έκ Σακτονοίων, Άγιον Βασνλ^εΐου, Ρίθύμνης, Κρήτης, προ διετίας δια- μένοντος είς ί)Ε.νθηροΓΙ, Ιο\·α, νά η'ΐν αποστείλη είς τόν συνάδελφον τού Κώσταν 'Εμιμ. Δαμδάχην, 108 ϋοΐΐΓί Ανβ, Β^ΙΙβίοηΐίΐϊηθ, Οΐιΐο. (16722—18—19) ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΓΑΙ ό γΛ-ωρίζων την διενθι·νσιν τοϋ Νικολάου Μ. Σ«ράκη, έκ Στόλον, Κρήτης, καταγόμενον, η ό ίδνος, νά γρ.ά·ψη είς τόν Έμμ. Πατε¬ ράκην, 909 Μβαιΐ δι., αενεΐαηα, Ο. (16716—18—19) ΠΑΡΑ'ΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων Γήν διεύθυνσιν τοϋ Σπύρου Παπαχρι')στου η ϋρβΐ-οβ Ρβρραβ, καταγομέΛΌυ έκ τοϋ χωρίου Λέλοοα, επαρχίας Φιλιππιάιδος, της Ήπειρον, διβιμενοντος τον Φε- δρουάριον τοΰ 1926 είς 111 δοιιΐΐι δίχΜι δτΓθβΙ, 81. Εοαίβ, Μο., καί αργότερον είς ΑγΙηπΙη, Οα., η ό ίδιος, νά γοάψη είς τόν .Γϊΐη Ρ&ηοδ 4 Ο>ιιβ
8ί., ϋΒΓΐθβΙοννη, 5. Ο., χάνΐΛ· τ
άνηΰνχοΰντων σνγγενΐδν τον.
(16707—17—18)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ 'Ελλττνίς μβτηλ.^ξ παρ'
'Ελληνικϋ οΐκογενείςι ώς ΗοΠ9θ1ζθβ-
ρ€Γ. Άποταθήτε: Γΐώογιον Μανΐθΐώ-
ττρτ, 219 ΤΪΗΓα Ανβ., Ρίίΐ8ΐ)υΓ§1ι,
Ρα. (16711—17—19)
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Λ-έος γνωρίξων την ερ¬
γασίαν δοίΐα ϋίκρβηββΓ. Μισθος $25
έβδμδίως καί φαγηρτόν. Αύξησις
είς τόν κατάλληλον. Άποταθητε: Κ.
Ι Τΐιοΐηρδοη, 15 ν*ε8ΐ Μβΐη 5ε.,
Ο. (16729—19—21)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ δΰο ο1ι&ί8 με πεΐρ«ν
καί καλάς συστάοιεις. Άποταθητε: άπό
10—12 π. μ», 2 δουΐΐι δίΓβθΙ, Ν.
Υ. ΟίενΛ_________(16730—19—21)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ δοάα ΒίδρβηδθΓ. Μι-
σ&ός $35 έβδοααδιαίως. Άποταθητε:
288 Μ&ϊη δέ., Ροιΐ£ΐι1ίθ€ρ5Ϊθ, Ν. Υ.
■ (16728—19—21)
} ΖΗΤΕΙΤΑΙ Λ-έος 16—17 έτών, δν'
άρτοποιεΕον, καταοκευάζον οόλους δνά
φράνκφουοτες. Άποταθητε: !?Ιηγ ΚοΙΙ
ΟογΡ-, 218 ϋβΐαηοβν δί., Ν. Υ. ΟΙν.
(16708—17—19)
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ
Δι' έκάκΓτττν μεγάλην πόλιν της 'Α-
μ*ρικτ>ς, όπως άΛ·τιπροσο»τενσονν 'Ελ-
λη(νικήν εταιρείαν χονδρίχής πωλήοε-
ως, είς μεγάλονς έμπορ««>νς οϊκους
οι' εΐδος πρώτης άνάγκης. 'Επίσης
παραχωροϋμεν ποονάμια &ά τονς κα-
ταλληλους καΐ τούς Ιχοντας ολίγα κε-
φάλαια. Οί άποτεινόμενοι πρέπει νά
είναι κάτοχοι τής Άγγλικής. Διά τονς
καταλλήλονς ή έργασία είναι έπικϊρ-
δά άπά&ειξις δέ είναι, ότι τό ερ¬
άό έ ή
η, ξς ρ
γοστάσιον μα,ς άπό την τιμέραν τής
Ιδρύσεως τον έογάζεται ·νύκτα καί η¬
μέραν.
Δια περισσοτέρας πληοοφορίοΐις γρο>
ψατε: Ναΐϊοηαΐ Ραρβτ Ναρΐίίη Οο.,
1011-1025 δοαΐίι ΟβΙΙίθΓηΪΕ Ανθ.,
ΐ 111. (16656—16 24)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΤαηϊίθΓ Ιμπιειβος. Ά-
ΐίοταθήτε: 263 ΑηιβΐΒΠΐαιΐι Ανβ., Ν.
Υ.
Δέν έλ"διαφέρει πόσον ήλωαωμένοι εί¬
σθε, άρκεΐ νά εχετε φρόνησιν καί όρε¬
ξιν νά έργασθήτε. "Εχε-τβ εϋκαιρίατν
να κίρδίσετε χρήματα καΐ νά έξασφα-
λίσττε οΊκονομικήν άνεξαοτησίαν γιά
σάς καί γιά την οικογένειαν σας, έξε-
τάζοντες την· προσφοράν μιας. "Ελθετε
προσωπικάς μεταξύ 9-12 π. μ διά μί¬
αν συνέντίνξιν.
Η. ΡΕϋΕΚ ΙΝα,
41 Ε. 42η{1 δι., Κοοιπ 715, Ν. Υ.
α (16687—15—17)
^
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ κατάοτηίΐα &[ ν-
π»δτιια·«χπο*εϊον καΐ πΐ.λοκαθοιρΐο-ττιρι-
ον. Καλή τοποθεσία, γωνιοασν, με εν
δωμάτιον. 'ΕΌίκιον ενθηνόν. Άποτα¬
θητε: Αηρ&ΐο Μο<τί&, 4514 Απι1)ον Κο3ά, £11ιΊ·£νί11β, 5. Ι. Τηλέ>φα>ννν:
Ηοηβνννοθίΐ 1254.
(16741—20—85)
ΕΝΌΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ κ.αθαρά, εύή-
λιακαί ενΟΕρα δωμάτια Ης την λον-
τητε: 2119 δΙιθΓβ
Βΐνά., ΑβΙθΓΐα, ι. Ι. Τηλ.έιφωνον:
Αΐ 7641.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΜΑΓΕΙΡΟΣ 'Ελληνοτουρκικής κου-
ζίνας, ζητεί έργασία-ν, έντός ή έκτός
τής Νέας "Υόρκης. Άποταθητε: Ιω¬
άννην Πέπαν, 101 ν. 27(1ι δι., Ν.
Υ. Οϊίγ.____ (16731—19—21)
ΟΗΕΡ· ϋίηηθΓ Οοοΐ;, μέ )
πείραν γνωρίζοον έιτίσης καΐ την ερ¬
γασίαν τοϋ Β3ΐαη£, ζητεί ίογοϋσίαν.
Άποταθητε: Ρ©ΙβΓ Κβΐΐίΐβ, 2858 δϋΐΐ-
ννβΙΙΑτβ., Οοηβ.ν Ι8ΐ&η<1, Ν. Υ. ΝΈΟΣ έργασθείς επί όκτα«τίαν είς ζαχαροπλαστείον ώς βοηθός ζαχαρο- πλάστον, καθώς καί είς δθ(ΐ3 Κοαη- Ι&ίπ, γνωρίζων δέ καί Ελληνικήν μα- γειρικην, μέ καλάς συστάσεις, ζητεί εργασίαν. Άποταθητε: Ρ. £)., 519 2ηά Ανβ.. Ν. Υ. ΟΙν. ΛΟΓΙΣΤΗΣ, άλ.ληλογράφος τής 'Ελληνΐκής καί Άγγλικής, μέ πολυετή πείναν, ζητεί θέσιν. Άναλαμβάνει μα- θήματα κατ' οίκον. Γρά·ψατ«: Μ. Ν. Καλλονάς, 338 \'. 49ΐ1ι δί., Ν. Υ. ΠΑΡΑΚΑΛΕΓΤΑΙ ό κ. Τ1ιοηΐ83 Αηβ8ΐϊ8 η ΕπιββΙ Απ<3βΓ8οη, διαμε- νιον τΧλλοτε είς 507 Ε. Μαίπ δΐΓββΙ, Οαπιοεϊθ, Ρ&., η ό γνωρίζων τι περί αΰτοΰ, όπως γράψη πρός ττρ· Μγκ. Αίΐοάΐτθ Οοΐββδίαθβ, 3607 δΐιοΓβ Βοατΐ, ΑδΙθΓΪβ, Ι*. Ι.· Ν. Υ., έχουσαν ειδή—ι; π«ρί τής μητρός τοιι, έν 'Ελ- λάδι διαΐΐΐνούσης.______ (10—20) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑ1 ό ννα>ρίζοΛ· πού
διέμενεν ό Νικόλαος Γΐωργίον Καρά-
γεώργη(-, καταγόμενος άπό την Περί¬
στασιν τής Επαρχίας Καλλιπόλεως,
τής Άνατολικής θράκης, όστις άνβ-
χώςησεν άπό την πατρίδα τού πρό 45
.-τεοί,πον έτών, καί όστις ά.τέθαε με-
ταξΰ τοΰ 1911—1913, νά γράψη πρός
την: Μΐδ8
V..
ναββ&πΐβΐίΐ, ο)ο Νβτΐ-
0Π31 ΗεΓ&Ιά. 140 ν. 261ΐι δί. Ν. Υ.
Γϋ Δ. Χ.
Άγοράζετε τα 6ι6λ(α οας ά—ό τ*
ι Βιβλιοπωλείον τοΰ «'Εθν. Κήρνκος>.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΩΛΗΤΑΙ
Δέν εχετε ανάγκην πείρας. Μόλ·ον
καΐή Θέλησις καί ενγενής προσπάθίΐα
ΐβρός καλλιτέρευσιν τής Θέσεώς σας
καί εξασφάλισιν καλλίτερον μέλλον-
τος. Άποταθήτί μόνον προσωπικώς
10—12 π. μ, Ζητήσατε τόν ΜαηαςβΓ
Μγ Ν3ΓΠ8, 63 ΡαΓΐχ Κον, (Κοοΐη
711), Ν. Υ. 0Η3Γ. (4—11)
ΠΡΟΣ ΑΓΟΡΑΝ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ δαδΐϊΐπ Ρΐβίθβ, Μίηΐί
δΙΐΗάβ. ΤοιΐδΐθΒ Αροβϋοΐΐύθβ, 245
7ίΙϊ Ανβ., (7ογ πάτοίΐια), Ν. Υ. Οϊΐν.
(16703—16—17)
Ι^ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡθΛ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Σννεται^ος μέ $2,000,
διά σπανιωτάτην έπιχειρηαν Πρέπει
νά είναι έγγράυ.ματος, νά έχη καλάς
συστάσεις καΐ πείραν άπό γραφείον.
Άποταθητε δι' έπιστλής: Γ. Π., ο)ο
Νατϊοηαΐ Ηοπιΐά, 140 ν. 2€ϋι δι.
Ν. Υ. Οΐν. (16724—18—19)
ρθνΕΒ, Ν. Η.— Ό «Έθνικός
Κήρνξ» πωλεϊται παρά τώ άντιπρο-
σώπφ μας, κ. Αθαν. Κωσταράκη, 351
ϋοηΐΓ_ Ανβ., όστις δέχεται μικράς
καί μεγάλ.ας άγγελίας, καθώς καί έγ-
γοαφάς σννδρομητών.
ΜΕΣΗΛΙ2, μέ καλάς οτνστάσεις καί
πείραν ζητεί εργασίαν ώς ΟβδΙιϊβΓ,
της ημέρας ή της νυκτός. Άποταθη-
τε: Κ. Φ.. ο)ο ΝηΙΙοππΙ Ηβπιΐά, 140
ν. 2611η δϋ.. Ν. Υ. 0
διευθυνσεισιερ!^
ΚΟΙΝΟΤΗΣ Α8Τ0ΚΤ
«ΛΓΙΟΣ ΔΙίΜΗϊΡΐόνΓ
Εΐηι δί. ίΐηο! 2π(] λ»
"· 'Η^να: Α,ΐοπΓ!
Γ 0611
Ο1Ι10Α00
Τοθ Αΐδ. ΚώσταΧ-Δ^
Διδασκάλου τού θίκουμεν,χοό «
η μέν θιεύθννσις είναι- 7539
Βΐνύ., τό βε τηλέφωνον
ΡβΓΐί 0051.
ΝΕλΥ ΥΟΙΙΚ. Ν ν
ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΙΈΩΡΠ
Δΐϊύβννσις: 451 Υν". 391η
Έφημέριος:
Άρχιμ. ΚΥΡΙΛ. ΒΑΦΕΙΑΔΑί
Τηλέφωνον: Ρβπηχνΐί
-11 Υ. .Ν. )
Ή Διεύθυνσις της 'Εχχλησιβ;!
«οβ έφημερίου πρωτο.τρεο&
Άγγελον Τσιγκοννη, τή;
"""'δθη ΟοιιηΙγ είναι;
•9—105 Τοηηβΐε Ανεηα
ΙβΓββν αχγ, Ν. 3.
Τηλέφωνον: ΒβΓβθΠ 1ΟΟ0Ι
ΙΙΚΚΛΗ^ΙΛ «Ο
ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ>
»0β—512 νθ«:» 541π 51., Ν. Υ
Ίίρϊύς: Α!». Νικόλαος Λάζι
Διοάκτωρ τής θεολογία;.]
Τηλέφ. ΈκκΧησίπς Γ.οΙιτ'π'μι» Γ
Τηλ. **ηγη-:: ηο3ηπ ΤΤίΠί ΐ|
Α3ΤΟΚΙΑ, ι. Ι.
ΕΚΚΛΙΙΣΙΑ
»ΑΠΟΣ ΛΘΑΝΑΣΙΟΣ»!
(Άρχιεπιοτ.οπή;)
273 Εΐτη 51., ΑκΙογΙ»
Εφημερίς: Γ. Μενεξό.τουλι
Τηλέφωνον: Λκΐοηη 16531
Κατοικία:: ΗηνβΓΠΡνιτ 28ΪΓ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΜΕΊ ΟΧΙΟ
ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΛΦΟΥ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΜΙΣ
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ>
ίβΐ ΡίΓ5ΐ Α νέ., ιιεταϊΰ 16 καΐ ΐ|
Ν Υΐ Οϊΐ
ΤηλέΊϊχονον:
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΰΟΣ ΚΟΙλΟΙ
€ΑΓΙθϊ ΝΙΚΩΝ»
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Διεύθυνσις Ίερέως Άρχ.
Λεονταρίδον καΐ 'Εκτ/λησίβ
105 Ε. 341η 51., Νθν ΥοΓΐιΙ
Ττιλέιΐωνον: Ι.εχΐηβΙοηΙΙ
ΝΕ\ΆΚΚ, Ν. 1.
Έχχλησία ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟλΑ
655 Ηίβΐι δΐΓβε!.
Τηλέφ. 'Εκκλησίας: ΜυΙοε.ΓΤ
Κατοιχία Ίερέως:
53 ίΐπίΐδΐεν Ανεηυβ.
Τηλέφ. Ίερέως: Εχϋεχ ϋ_
ΟΚ^ΑΗΟΜΑ ΟΙΤΥ, ΟΚ
Διεύθυνσις τού προϊσταμενοκ
0(ου τής Κοινότητος ΟΚΙϊΛο
ΙΤ. 0Μ3., είναι: 102 Ν.
Τηλέφωνον: Μΐ
ΝΕνν υοκκ οιτυ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟ1
360 νβδί 125Λ δΐΓβ
ΑΙδεσ. Νικ. Άνδρεόπο»
Τηλέφωνον Έκκλησιας:
Μοππηβχΐάβ 9474.
Κατοικία ίερέως: 501 \·
Τηλέφ. ΛΧ-κτός: ΒΓαιΙΙιιι
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟ
«Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ
Έφημεριος Ιερεύς:
Κωνσταντίνος Γαρουψαλΐ
1275 Ηοε Ανβ., ΒγοπΜ
- Τηλέφ. ΙηΙθΓν3ΐ6 -Ί71.
λήν παρά τοΰ έν Μονλρω, Λή
δελφοϋ τον Κωνστ. Καπτση· ,
Ό κ. Ιωάννης Τζονο6ιτ:
ήλί ερίπου· ίθ ετων,
Ό κ. Ιωάννης Τζο
νης, ήλ^ίας περίπου· ίθ
σθείς ίτ«ό έτών είς 6ο«««·
σνλβανίας, ζητειται «Λ ^
τούμ αδελφόν τού κ.
νοβιτς '··.ίξώνη.
Ή Κ Άνασ
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΣΤΗΛΗ
Β ΕΑ5Τ ΙΙΕίΙΕί
ΟΜΟΓΕΝΈΙΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΓΓΕ
ΝΕΙΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
ΔΕΟΝ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡΟ-
ΣΕΚΤΙΚΑ ΤΟΧ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ-
ΛΟΓΟΝ. ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙ-
ΚΩΣ ΑΥΤΟΥΣ.
Παρακα?.οϋνται οί ίδιοι, η καΐ <Λ γνωρίζοντές η περί αύτίδν νά ίταχο^ νωνησωσι μετά της Νβ3Γ ΕββΙ Κβ- Ιϊεί, διά ν-ά λάτϋωσι^ σνμπληρωματικά:. ΐϋ.ηροφορίας, διευθύνοντες τάς επιστο¬ λάς των ως εξής: ΝΕίΗ ΕΒΤ ΗΕίΙΕΡ 151 Ρΐίιΐι Ανβ., Νβντ ΥογΙϊ ^^^^ ΑΚβηίΐοη ΡβΓε4θη»1 δβΐ-νΙοβ ΠίνΐΒΐοη. ΡοΓβΐβπ Όερ(. ΖΗΤΕΙΤΑΙ έπειγόντως ή διεύθυν σ«ς τον Παναγιώτου Β. Καπτσή (Ρβ- ηβςιοΐίί ΚηρΗκ), δλΛοτε διαμένοντος είς εβ^Μαιιίϋοη δί., Ν. Υ. αίγ, χάοιν των ΟΛΓησνχονντων οΐκείων τού. "Ας διέλ.θιι ούτος έκ των γραφείων τοϋ ι'Εθνικοϋ Κήριικος» ίνα λάβη επιστο¬ Άϊβαλή της Μ. θίσσαλονίκτι θείας τού λας Μπανίκα. , ·ϊ 'Ι Ό κ. Παΰλος Βανης. Ε- 1 νων έν Νβνν έν Χι'φ μητρός τον, *· λ αλικα- •Ο έκ Σμύρνης κ. νίδης, πρό χαιοοι» έν ΝθννροΠ Νβ^3, Υ3·. θεσσαλονίκη θείας τού, " λας Μπανίκα. ,. ·., Ι Ό κ. Κων. Κατσικι&η,; '* Κλλόλως ?9$% οντής,Καλλιπό έν Λνών τής Γαλλιας Γεώργιον Κατσικιδου Ό κ. Δημ. Παγι ροΰ διαμένων-έν άς ■Υόρκην, υπό τ<«< τη- πατοός τον κ. ΐ· ,, 4 τΤ1Όπκ. 'Ανδρέας Ταλιανο · 1 ροΰ διαμέγων έν Νβνν ΒιΚ 1 και καταγόμρνος εκ *"·*«.' {Λ Άσίας, όπως παρα?.α6ΐ) ~ προερχομένην έκ τή; μΐ«°' Βάγιας Ταλιάνου. (Χ έκ Π. Φ& ΚωνοταντϊΛ-ος, Ν«*λαος * «ί σία Τσαδάρη, υπό τής ^Π των Κάς Άφροδιτηί," ^ V, ι τοσίδια της θεσσαλιας ^^ τον κ. Δτϊΐητρίον Γαλανο- (
ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ
&
ΙΚ™ .*." ν. --«»άλλτ)λθν. Λ.<ΧΛΤ) ΑΙ" ■.οΤ>'~·Βλσνδα οικογενειακώς.
*ι ,..... χ,λ $3.500. 'Αλοτο-
!
ΪΤ η έοικιάςπαι
ίωί έπι-πλωμενον, ευρυχρ
διά ΒββτηΰΓβηΙ. .'Ε-
μάρκος ΚεΚΐη»
Ο1 Άπο-
ϋ?'£άκιν 12,000 κατοίχων, τ-ν-
ΓΓ ' 6λ»γώτ«οον των 100 μιλιων
λέα- Υόρκης· "Εχ61 ήλΐ»τρικον
υ'1ΚΟπι(οι· καί όλας τάς -νβωτέοας
Ε) 1ο- Εΐ·ρίο^ται πλησίον τοΰ κσλ-
ΕοοιΓ «ίάτρου. Ενοίκιον ενθτινον.
Ηωοί δοοι <*? άξιόπιστον αγορα- , Άποταθήτε: Μ. Β., ε)ο ΝβΙΐ- Ηθκι1(1, 140 νν. 26Οι 51-, Ν. Υ. |0 (16836—20) ΜΟΝΑΔΙΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ ΠΠΑΟΥΝΤΑΙ |ρ!ΕτΎΑΙΈΑΝΤ, πρώτης τάξεως. Ιίδαααδιαίαι είσπραξις $1000 και ι», Ένοι/ιαστήριον 13 1)2 έτάχν. ιο'βικλ· $"-'-'"> αηνιαίωζ. Τό μόνον είς
Ιιν 40,000 /.ατοάων. Τιμή $14,500.
_:τοητα $5,000.
ΓμΟΥΙΝΟ ΡΙΟΤυΒΕ ΗΟΓ5Ε, τό
ΕΪς πόλιν 25,000 κατούκων.^ 750
...μκτα. Έβδομοδιοϊαι είσπράξεις
|,100 κοι ανω. Ενοίκιον $400 μττνν
'ως. Μαζροχρόνιον έ·νχκκιαιστηοον,
.ταιτοϋνται ?5,000 μετρητά,
Ι5ΡΑ6ΗΕΤΕΚΙΑ, ποιότης τάξία>ς,
Ιιλ.Εΐα έτα/οχτις. ΈνΜκιασττ)θΐσν 8
λ, ποι/ιλ $425 μηνιαίως. 'Εβθο-
ΙΗαιαι ίίστςάξεις $1,400 κο» άνω.
μΐ] 20,000. Μετρητά $8,000
[θΑΝϋΥ δΤΟΚΕ, εχοβΐΐ&ηι ίΐχ-
Ροηη·
η. Ένοϋίΐαστήριον 4 έτών. ν^ιίΐ
ιϋοη. ϊο μόνον είς πόλιν 20,000.
(ργασίαι $20,000 καί ανω τό έτος.
«κχη $135 μηνιαίως. Τΐ4ΐή $7,000.
τα Κ2,όθθ.
{ΟΟΡΚΕΕ 5ΗΟΡ βηά ΚβΐΒτΐΓίίΐιτ.
ιχινοδοινίΐτον, "Επίπλωσις τελεία.
8 1)2 έτών. Ενοίκιον
μηνκχιως. Είσπράξεις έ&δαμαόι-
ίΐ,ΐθθ και άνω Τιμή $9,000. Με-
ιι $4,000.
Ι.ΤΕΧΑ'5 λΥΕΙΝΕΗδ &ηά ίχιη&ι.
τοτοθίσίτι. Ε1σπράξ«ς έβδο-
ίκαϊοι $Α00 κ.αί άνω.
Ιον 6 1)2 ίτών. 'ΕΛ-οίοαον $65 μττνι-
|ω_ς. Γψή $2,750 η&£. Μετρτιτά δολλ,
Ι ΡΟΟΠ ηηα Οιορ Ηοπββ. Είς τέ
;(κ>ν αεγαλης πόλΐως. ΈνοΐΜαστή-
./ 9 έτοΛ, ιΐ£ 10 έτών ορΐϊοη. 'Ε-
ομβδιαϊαι είσπράξεις $1400 κβί α¬
ι ΈνοικιθΛ $260 ιιηνναίως Τιμή θολ,
_,000. Μετρητά $10,000.
ΙΟΑΝΟΥ 8ΪΟΚΕ, τέλειον καθ' δλα.
ο«ιαστΐ|ριον 6 έτών, έλ-οίκιον $150
■""»;. Εργασίαι δνω άπό $20,000
, . ·:· Τ«ιη $7,500. 0&8Ι1 $3,000.
,1-1 ΝΟΗ ΗΟΟΜ βηα ΚθδΙβαπιηΙ:
·: το /ι·τρο τής πόλεως. Τελεία επί
«κης Ελ-ο,/λο—ήριον 10 έτών, ένοί-
»νί200 ιιττνιαίω-ς, μέ φλάτ έκ 5 διο-
ρων. Έβδομοδιαϊαι εΐσπρόίξεις $800
κωΐΊ/αη $8>500. μετβητά $3,500.
ΙΜΜ. ΙΙΟΟΜ ννίιΐι Οοίίββ ΡοΙ
■'ίίΓ. 80 κσθίσματα. Άπέναντι
"■Μ"1 σι&ΐ)ροορόμου. ΈνοικΜΐστη-
■> 1)2 ετών. Ενοίκιον $150 μττνν
£ώ με ·Τ1ατ έκ δ δωματίων. Ε1σ·
ΕΓ^ 15 ε'»5(>"·αδια1<ιι $750 κβΐ άνω. "νο. Μ€τοητα $4,000. 1 ΙΧ'ΝΟΗ βηά Τεχα» νν'θΐ- ι^Λ/οοούλίυτονι. 'Ενο««οιστή- [^ ϊτών, ενοίκιον $120 μττνν- ""θαξεις έ6δομα·διαίαι $400 Ιιπη $3,500. Μετρητά δολλ. - 3Π(1 ϋϊηίηκ Κοοτη, πρώ- ">"Γ3ιΐΓ«τιε <ιΛ-,.<ν.. «^ γ^^ «βήτα " Απ«"θϋνται $12,000 μί . Τελείαν καθ1 ε1οπσία>ς. Παρέχεται ά.τίρι-
ορκττθς δοχιμ,ή των έργαοχών. θυσι-
άξεται άντ! μΟΛ»ν $8,000, μέ $4,000
μ^τρητά, τοϋ 'Λοκτήτου ΟΛοχω<>ούν-
τος των εργασιών. Πεϊρα δέν άπαι-
τείτοί.'Ο άγοραστής θά έπι6λέπτι μό¬
νον επί των εργασιών. Μοναδιχή εύ-
καιρία παροι>σιόΐεται διά τόν όμογίνί
έχ€ϊνον·, όστις θά έπωφεληθη τής οχλ-
νιωτάτης αυτής εϋκαιρίας. Άπευθνν-
τέον δια περΜΗΐοτίρας πί.ηοοφορίας:
^. Αιι«πΐ8Γ, 210 51. Οηϊγ διτβ&Ι, Το-
1β(1ο, Οτιΐο. (16685—-15—18)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ γοιτναρά'δικο 20X40,
ενοίκιον $30, εξ παράθννα, ϋδωο κλπ.
Τιμή σνγκα-τατ5ατ«(.ή. Άίτ»ταθητ€ : 199
6(_ Ανθ., Ν. Υ. 0115-.
(16714—17—19)
2Μ7.
ΚΑΤΑΣΤΗ Ν ΑΤΑ Μ Ε ΘΕΤΙ-
ΚΑ ΚΕΡΔΗ, ΠΡΟΣ ΠΩΛΗ-
ΣΙΝ ΚΑΙ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΓΡΑΦΕΙΑ ΧΡ. ΒΡΕΤΤΟΥ
ΟΑΡΕΤΕΒΙΑ αρ 1ο άβΐβ, εύ-
κολοδούλευτος καί έπικερδής, γω-
νιαία, έκλεκτή τατοθεσία, είσπρά-
ξεις $1500 έόδομαδιαίως, ΙΟετές
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $300 μηνα-
αίως τιμή $19.000, μέ $5.000 με¬
τρητά. "Ελθετε προσωπικώς διά νά
πεισθήτε.
ΟΑΓΕΤΕΚΙΑ ιιρ Ιο άΐε. -είς
προνομιούχον τοποθεσίαν, μέ λαμ¬
πρόν μελλον, 20ετές ένοικιαστήρι-
ον, ενοίκιον $5.600 τό ετος, εϊσ-
πράξεις $2.000—2.300 έδδομαδιαί-
ως, τιμή $50.000, μέ $15.000 με-
τρητά. Είναι έξαιρετική εύκαιρία
διά τρείς "Ελληνας συνεταίρους.
Σπεύσατε άαέσως
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, στην καρδίαν
τής 8ης Λεωφόρου, πλησίον στοθ-
μών καί θεατρον, τέλειον καθ' ό-
λα, μέ δοκιμαστικάς εΐσπράξεις
$1.300 έδδομαδιαίως. 8ετές ένοι-
κιαστήριον, ενοίκιον $225 μηνιαί-
ως. Θυοαά'ζεται άντί μόνον $15.000
με $7.000 μετρητά. Εύκαιρία μο-
ναδική διά 2 συνεταίρους.
ΟΟΡΤΈΕ ΡΟΤ, μέ βχΐεηΐίοη
δεα Ροο<1, εΰκολοδούλευτον, έκλε- κτή τοποθεσία Βγοπχ, μακρόν έν- οικιαστήριον, ενοίκιον $95 μηνιαί- ως. Είσπράξεις μέ δοκιμήν $750— 800 έβδοιιαδιαίως. Τιμή $6.500, μέ $3.000 ιιετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, είς έκλεκτήν το.ιοθεσίαν τής 3ης Λεωφόρου, εύ- κολοδούλευτον, έπικερδές καί τέλει¬ ον καθ' όλα, εϊσπράξεις $800—900 έβδομαδιαίως;. 7ετές ένοικιαστήρι- ον, ενοίκιον $300 μηνααίως, τιμή $8.000, αέ $3 000 μετρητά. - ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ θαυμασίως έπι- πλωμένον, συστημένον άπο 20ετίας, έργαζόμενον ανευ συναγωνισμοΰ μέ 60 0)0, είσπράξεις $3.000 έδδο- μαδιαίως. Ιδετές ένοικιαστήριον. ε¬ νοίκιον $300 μηνιαίως. Είναι ή καλ¬ λιτέρα εύκαιρία της ζωης σας, κα¬ τάλληλον διά 3 σννεταίρους, τιμή $40.000, μέ $15.000 μετρητά. αθΝΡΕΟΧΙΟΝΕΚΥ είς άκμά- ζουσαν πόλιν τοϋ Εοη§ Ιβΐαπίΐ, εί¬ ναι τό τελειότερον καθ' όλα είς δ- λην την έκτασιν τοϋ 1>οπ£, Ιβΐαηά.
ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον μό¬
νον $250 μηνιαίως. Ό ίδιοκτήτης
παρέχει άπεριόρισΐον δοκιμήν είς
σοδαροϋς αγοραστάς.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΌΝΕΚΥ μεταξύ θε-
άτρων καί τραπεζών, είς έκλεκτήν
τοποθεσίαν τοϋ ΒΓθθΙίΙγη. Έργά-
ζεται άνευ συναγωνισμοΰ. δετές έν¬
οικιαστήριον, ενοίκιον $150, εισ-,
πράξεις $800^—1.200 έβδομαδιαί-
ως. Τιμή $9.000, μέ $4.000 με¬
τρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, έκλε¬
κτή τοποθεσία τού Εοη§ Ι5ΐαπ(1,
είσπράξεις $350—450 έβδομαδιαί-
ω^. Τιμή $2.500, μέ $1.000 035Π.
Ί.ϋΝΧΗΕΟΝΕΤΤΕ τέλειον καθ1
όλα, τάς Κυριακάς κλειστόν. Εΐβ-
πράξεις $700—800 έδδομαδιαίως.
Μακρόν ένοικιαστι'ιριον, ενοίκιον
$200. Τιμή $5.000 με $2.500 με¬
τρητά.
5ΤΟΓΑΕ5 ΡΟΚ ΚΕΝΤ διά 0οί-
ίββ Ροΐδ, ΟαίεΙεπαδ, ΟοπίεοΙΐο-
ηβΓΪεδ, κτλ., είς τάς πλέον κεντρι¬
κάς τοποθεσίας σταθμων καί θεά-
τοων.
ΟΚΟΟΕΚΙΕδ, ϋΕΕΙΟΑΤΕδ-
δΕΝδ, ΗθΙΙδΕδ πολλά καί διά¬
φορα. ΤΗΕΑΤΚΕδ, ΓΚΙΙΙΤ,
ΟΑΝϋΥ δΤΟΚΕδ, είς έκλεκτάς
τοποθεσίας, δΗΟΕ 5ΗΙΝΕ ΡΑΚ-
έδή
ΟΚδ έπικεςδή.
ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟ¬
ΡΑ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΉΣ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, ΕΙΣ ΜΕΓΑΝ
ΑΡΙΘΜΟΝ. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΑΣ
ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕ
ΦΘΗΤΕ ΠΡΟΊΌΥ ΚΑΜΗΤΕ Α¬
ΓΟΡΑΝ. ΕΛΘΕΤΕ, ΓΡΑΨΑΤΕ,
Ή ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ ΜΑΣ. 12
ετής ΙΙΕΙΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΙ-
ΔΙΚΟΤΗΣ ΣΤΑΣ ΕΝΟΙΚΙΑ-
ΣΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ.
0ΗΒΙ5Τ05 ϋ. νΠΕΤΤΟδ
1482 ΒΓοαάναν (Κοοπι 609)
(ΒεΙ 42ά βπά 43(1 δΐΓεεΙβ)
(Τΐπιε5 δςυβΓε) Ν. Υ. ϋϋγ.
Τβΐ. Βγ>3Π* 8641 ϋ 5482.
ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΑδΤΟΒΙΑ, Ε. Ι.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ οϊκία διόρακρος είς τττ.
Ελλττνικήν σννοικίαν μέ δλας τάς ευ¬
κολίας. Τιαή $9,000. ΆπαιτοϋΛται με¬
τρητά $1,500. Άνόγκη νά πωληθχ) ά-
μεσως. Άποταθήτε: ΊΙιθο. Κουίαβ,
2709 ΡοΜετ Ανβ., ΑβίθΓΪ», Ι,. Ι. Τη¬
λέφωνον: Κβνβηβννοοά 0992.
__________(16721—18, 20)
ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΟΥΧΤΑΙ δύο ςίκόπεδα είς τό
Μ: Ρ1β(1)ΐΐ8ΐι τοϋ ΒΓθθ^Ινη. Τιμή
$1200 έκαστον. Άποατοϋνται ολίγα
μίτρητώ Μοναδική εύκαιρία δι' άν¬
θρωπον πού θέλει %·ά δημιουργτιση Ινα
μικρόν κϊφάλαιβν χωρίς νά τό αΐσθαν-
Θή. Άποταθτίτε &' έπιστολής: Ο. Ν.,
ο)ο ΝαϋοπΗΐ ΗβΓΕΜ, 140 νν. 26Οι
δι., Ν. Υ. Οτν. (Δ.—18—31)
ΠΙΛΟΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ
'Εάν μέχρι τοΰδε δέν μετεχειρισθή¬
τε τό Ραηατηα καί τό Τρνο Ιιΐβιιοΐιίΐΐδ,
δώοατε μίαν παραγγελίαν ίνα πεισθή¬
τε ?τι αμφότερα τα Β1β&οΙιβ8 είναι
τα καλλίτερα έν τη άγορ$.
Τιμή — "Ενα γαλόνι $2.50, ημκτυ
γα),όνι $1.50.
"Ολα τα ειδή διά πίλοκαθαρισιήρια,
ευθηνοτερα κατά 25 ο)ο είς τό κα-
τάίττημά μας.
Τό κατάστημά μας ανοικτόν τάς
Κυριακάς 10 π. μ. ε"ως 1 μ. α.
Ο. Τ. 5ΡΙΠ0Ρ0υΐ-03 ■
«14 ΥΥ. 43γτ1 31., ΝββΓ 811» Ατρ.,
Νβνν ΥογΙ: Οΐν.
Ρΐιοηβ: ΟιίονΐθΓΐηε 0032
(16424—Μ—1)
—Ο ΠΟΛΠΤΣΝΙΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΕΛΛΗΝΩΜ
--ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ 300 ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΕΤΩΝ
—Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
—ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΟΙ ΑΥΝΑΤΟΙΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
ΟΙ "Ελληνες μβτανάβται των τριών τελαυτοιίων αιίώ«
νων, ώς έκπολιτιαταιι των ξένων χωρών και της
' Ελλάδος.
ΥΠΟ Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΫ
Είς τάς 400 «λίίας τοδ νέου αιηοΰ στ^ράμμίτος, τού Άρχιτυντά·
ΧΤθο τού «Εθνικον Κηριτκος», εχετε ώς «ν κινηματογραφικη ταινία δ·
λδκληρβν έχοχοιίαν άγώνων των έν τω Π αλαιω *αί Νέφ Κόβμω Έλ«
λττ-ων, ώς Οαυμαβίων σκαχανέων τού ιτολπιομοί}. Έκτίθεται ή ζωή κ«1
ή δράσις μεγάλων άνίρών μας άν ά την Ευρώπην καί την Αμερικήν. ΟΙ
ίυνατοί αύτοι χαρακτήρες καί έν —ιλέΐΜύ >& έν ειρήνη, ώς ήρωες %<Α μάρτυρες, ώς έμιτοροι καί επιχειρηματίαι, ώς λόγιοι καί έπιστήμονες, ως ονγγρχφ«ίς καί ώς Ϊι3ά~«.αλοι κίί άνοφιορ·φωταί τοϋ εβνους, άντ·- τροσωπεύουν όλας τάς χώρας τοϋ Έλληνισμοϋ. Εξήλθον άπό τί* Πελοπόννησον καί την Στερεάν, την θεσσαλίαν, την "Ηχειρον καί τή» Μακεϊονίαν, την Κρήτην καί τάς άλλας νήσους. Είς τοΰς Δυνατοί-ς Νεοελληνικούς Χαρακτήρας των άνδρών, χο3 έίόξατχν καί τάς θβτάς των πατρίϊας καί τό Έθνος, ευρίσκομεν όλοι θαυμασία ύποϊείγματα, 3:ά νά άντλτίσωμίν νέον βάρρος καί νέαν έμ—<ε>
σιν είς τον άγώνα τής επιτυχίας καί τής χροόίίη. Πάμπτωχοι καί ά·
σημοι μετχνάσται, βγιναν μέ την βιλεργίαν των καί την τιμιότητά των
ίιασημοι καΐ άνεοβίχθη^αν καί οί μέγιστοι των εΰβργετών τής Έλλάϊοβ,
Είς τδ βιβλίον αύτό 6ά &5ρετ4 χώς ενας "Ελλην, κατά τό 1700, «ν>
χωρήσας άνυχόδητος «πό την ύπόδ'ουλον πατρίδα τοο, έγινεν ό Ζ>
χάρωφ τής έποχής τού, δαρώνος τής Αύστριακής Αύλής, καΐ όμοτρά-
πεζος τοΰ Αύτοχράτορος καΐ ϊΐίτήρησβ τον Ελληνισμόν το -κα· αύτό^
καί τα τέκνα τού καί τα έγγόνια τού.. Άλλος ττωχός "Ελλην εγι·/·
χρο εκατόν έτών συνέταιρος κ«1 συνεργάτης τοϋ Άντιδασιλέως τής
Αιγυπτου. "Αλλος βιοπαλαιστής, χβζοπορήσας άνυπόίητος άπό την 'Ο-
•βσσόν βως την Πετρουπολιν. έξετιμή6η άπο την Αύτοκράτειρ^ Αι¬
κατερίνην τή> Β' καί έγινεν ήγεμών των χωρών τής Κασχίας θαλάσ¬
σης. Τοϋ άνδρός αύτοϋ εχο<ι«ν τώρα τόν άνίριάίηα είς Αθήνας. "Αλ¬ λος Θαυμάτιος μετανάστης εγινε πρωθυποοργδς είς την Ρουμανίαν /.αί εμβινβν "Ελλην την ψυχήν, εύεργετήσϊς την Έλλάϊα. Παρελαύνουν χολλοί άλλοι θαυμάσιοι τύχοι μετοτ^αστών. "Εχετε έμπρός σας χερι- γραφομένους μέ ζωηρά χρώματα τοίις πρωτεργάτας τής Φιλι-λής Έ- ταιρείας, τους μεγάλους ^οέλληνας χολιτιχοΰς καί στρατιωτικοΰς καΐ κληρικοϋς καί οΐκονομολόγους κα; συγγραφεύς καΐ άναμ,ορφωτάς. "1^ χετε καί μορφάς 'Ελληνίϊων, σπανίων έν τή ίστορία τοΰ κόσμ.ου. Καί εχετε άκδμη τάς ηθικάς φυσιογνωμίας κορυφαίων φιλελλήνων καί 5ή Άμ*ρικχ/ών, όπως είναι ή χαρακτηρισταή μορφή τοΰ Σαμουήλ Γκρίν- τλυ Χάοο, τοΰ όπάτου των έν τω κόσμφ φιλελληνων, ενός άληθώς Ά- μερικανοΰ Λαψοτγιέτ τής Έλληνικής βχανίττάσεως. Μελετώντες τούς Δυνατοΰς Νεοβλληνικούς-Χαρακτήρας, μανθοτ^ομεν λεπτομερώς την ί·στορίαν τοΰ νεοελληνικοΰ πολιτ:σμοϋ καί των μεγάλων τοΰ Έλληνιομοΰ εΰίργιτών καί κατ' οώτον τόν τρόπον θά ήμχορούμεν νά έχιίεικνύωμεν καί είς τοΰς 'Αμβρικανοΰς, ότι δέν έχομεν μόνον χρο- γόνους ένδόξοος τής χαλαιας έχοχής, τής περιόδου τοϋ Περικλέους, *οΰ τοΰς γνωρίζουν ο! ξένοι χολΰ καλά άχό τα σχολεϊά των, άλλ' εχο- μ«ν καί ήμεΤς οί νεώτί-ροι "Ελληνες νά παρουσιάσωυεν μεγάλος χαρακτί} ρας καί γενναία εργα τοϋ πολιτισμοϋ άντάξια των άλλων χολιτισμένων συγχρόνων εθνών. "Ολα αύτά τα θαυμασία άθλήματα παρβμένουν άγνω- στα είς τοΰς ξένους καί είς πολλοΰς άκόμη άπό ημάς τοΰς Έλληνας. Τό βιβλίον αύτδ έκ 400 σελίϊων, δεμ,ένον καί καλλιτεχνικ,ώς τοπω- ΐιένον, μέ άναριθμήτους «ίκδνας, μά*ς διδάσκει νά είμεθα ΰχερήφανο-. μ.4 ϊην ιστορίαν μας των 300 τελευταίως «των. Μορ<ρώνει καί φρονηματίζει χαί άν^ψώνει. Πάρετέ το διά τόν εαυτόν σ^ς, διά τάς οικογενείας σας, ίιά τα παιδία σας, διά τούς ΐίικούς σας βίς την πατριδα, διά τα 'Ελ- ληνόπουλα των Σχολείων μας. Πρέπβι νά γίν^) τδ έθνικδν καί κοινωνν» κδν έγκόλπιον κάθε "Ελληνος. Είναι βτηριγμα τής ζωής μας, των έχι- τνχιών μας, των προόδων μας. Φώς ΈλληνιαΛν καί ύχερηφάνειβ Έλληνική. Ή μβλέτη των ένδόξων νεοελληνικών χαρακτήρων τονών« ίλους μας. Διαδάσατε τδ έργον καί διηγηθήτβ είς τα παιδία σας τδ τί γράφει, διά νά τα κάμετε καί α&τά ύπερηφανα, δτι εγεννήθησαν Έλλη* νόπουλα. ΠΩΛΕΙΤΑΙ Οαπτΐγ δΐθΓθ, μέ σόδα φάουντου.ν καί δοίΐ Οτϊπΐίβ, πλησίον σταβμοϋ ΕΐΘΥ«Γβ<1, εν·€κίν άσθενίίας τού νδιοκτήττου. Άποταθήτε: 201 Ε. ΐΐβιΐΐ 51,, Ν. Υ. ατγ. (16719—18—20) ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΛΊΑ ΣΤΙΑΒΟΤΗΡΙΑ Πρ'ιν ή άποφασί· σετε νά άγοράσβ έ, έπισκεφθηΓί τό μεγαλειτέρον /ατάστημα τοβ κόσμον είς τα ε^ δή έπίπλων διά στιλβωτηρια, Λ- .οχαθαριστήρια ________________/αΊ ηοΐ δΐεβπι 1)θΐΐ6Γ5. Δεν πωλοΰμεν επί Ηΐστώσβι. Μόνον τοίς μετρητοϊς. "Εχομεν κάμει έγκαταστασεις και προσφερομεν τα ειδή μβς «ϊ ν* Χα" τωθι καταστήματα: Ν. Υ. ΡΓθάαεε ΕχοΙιβηίίβ. Ν. τ. ΡεηηβγΙνβηΪΒ Β1(18·. Ν· ν· ΙΙοΙβΙ Ι_ίηοο1η, Ν. Υ. ΡπγΙγ ΟεηΐΓβΙ Ηοίεΐ, Ν. Υ. ΐΗοΙεΙ ΑΙΙιεΓΐ, Ρβΐπι Βεβοη, Ρ13 χαί εί ς.ιλεϊστα «λλα καταστήματα. υΝΙΤΕΟ ΒΟΟΤΒίΑΟΚ δϋΡΡίΥ 00. ΟΡΡ^Ε ΑΝϋ δΗ0ν ΚΟΟΜ5 2085 ΤηΐΓά Ανβ., Ν. Υ. Οιι>·-
Τβΐ. ίβηΐβΐι 4181.
ΡΑΟΤΟΚΥ 214 ΕΑ5Τ Π4Λ δΤ..
ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τβΐερΐιοβρ: ίθΓ»ί{:1» 4181
ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΒβΤίΐυΓβηΙ είς *«ν-
τρικτάτττν θέοτ» μβταξύ δύο μτγβλιιΑ
έργοστασίωτ, γωτεαίον καΐ π?.ησι<Λ σταθμοΰ κάρρων. σνστημένον πρό δ«- κβετίας. Καθαρά χέρδη $500 μηντα^ι- ϋΚ. Τιμ.ή λογική. Άποταθήτε η γρα- ψατ«: 6846 ΗβπιρβΓ Ατε., ϋθΐΓΟΐι Μίοίι (166700—16—23) 140 ννΈδΤ 26ΤΗ 5Τ. ΝΈνν ΥΟΓΛΚ, Ν. Υ. Ταχνδρομήσατ* το νέον ονγγροψιμα: €'Ελληννκός Πολιτιαμος: ΔΥ^^IΑ« ΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΧΑ<ΡΑΚΤΗΡΕΣ> οεμένον. 'Εσωκλείο» την άξία»
τού Δολ. 2.75. "Η στβίλετέ το
"Ονομα....................
Διεύθυνσις .·........····.
Πόλις ...............
ΠΩΛΟΥΧΤΑΙ επιπλα διά Οοίίθβ
Ροί*. Οίίίβ Ηοη8ε8, Κ,
κτλ., δηλαδή Γαΐιεβ», Γβ£ηε&Γ»ΙθΓ8,
βΐββπι Ιηιοΐεβ, βΐιονν 039Θ8, αϊ»1ιβ8,
8Ϊ1νθΓν8Γβ, οοίίθβ ΗΓΠ8, κτλ., μετα,
χειριονένα χαί καινουβγή- Τιμαί πβλΐ
χτφηλαί. Άπταθήτί: 333
V»7.
3911)
δί.. Χ. Υ. Οί"*. (16698—16—22)
ΠΒΛΟΥΜΕΝ καί άγορά
ζομεν επιπλα στιλβω τηρί-
ων χαί ΰποδηματοποιείων
"Εχομεν ήδη είς τας απο¬
θήκας μας 400 καθίοματα,
τα όποϊα πωλοΰμεν είς πό-
λύ χαμηλήν τιμήν, ϊχοντ»;
ανάγκην χο'ιρου. 'Αποταθη-
τε: ΕΜΡΙΚΕ 428 —3Γ(1
Ανβ. Ν. Υ. ΟΐΙν. Τηλ.
8239. (Ε>—Τ)
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
ΝΕΒΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑΤΑΡΙΟΝ
ΆνΑοέου Τσικνοπούλου.— Περιέχον τα Κεκραγάοια, τα Ά-
ναστασιμα τοϋ Έσπερινοϋ, "Ορθρου και Λειτουργιας κατ' ή-
χον, μετά των Άναστασίμων Εύλογηταρίατν, Άναστ. Έξαπο-
στεΐλαρίων, Έωθινών Είρμολογικίΰν Δοξολογίαν Μανοι,ήλ
Π ρωτοψάλτου καΐ τόν Π εντάφωνον βαρΰν ήχον Γεωργίου τοϋ
Κρητός. Δεδεμένον στερεώς τιμάται...........δολλ. 4.00*
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΓΙΟΝ
Άνδρέου Τσικνοπούλου.— Περιέχον Καταβασίας, Κοντακια,
Τριώδιον καί Πεντηκοστάριον. Δεδεμένον οτερεώς δολλ. 3.00.
14Ο
ΤΗΕ "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ"
2βΤΗ βΤΗΕΕΤ ΜΕ*ν ΥΟΗΚ. Μ. Υ.
&
ΙΚ™ .*." ν. --«»άλλτ)λθν. Λ.<ΧΛΤ) ΑΙ" ■.οΤ>'~·Βλσνδα οικογενειακώς.
*ι ,..... χ,λ $3.500. 'Αλοτο-
!
ΪΤ η έοικιάςπαι
ίωί έπι-πλωμενον, ευρυχρ
διά ΒββτηΰΓβηΙ. .'Ε-
μάρκος ΚεΚΐη»
Ο1 Άπο-
ϋ?'£άκιν 12,000 κατοίχων, τ-ν-
ΓΓ ' 6λ»γώτ«οον των 100 μιλιων
λέα- Υόρκης· "Εχ61 ήλΐ»τρικον
υ'1ΚΟπι(οι· καί όλας τάς -νβωτέοας
Ε) 1ο- Εΐ·ρίο^ται πλησίον τοΰ κσλ-
ΕοοιΓ «ίάτρου. Ενοίκιον ενθτινον.
Ηωοί δοοι <*? άξιόπιστον αγορα- , Άποταθήτε: Μ. Β., ε)ο ΝβΙΐ- Ηθκι1(1, 140 νν. 26Οι 51-, Ν. Υ. |0 (16836—20) ΜΟΝΑΔΙΚΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΙ ΠΠΑΟΥΝΤΑΙ |ρ!ΕτΎΑΙΈΑΝΤ, πρώτης τάξεως. Ιίδαααδιαίαι είσπραξις $1000 και ι», Ένοι/ιαστήριον 13 1)2 έτάχν. ιο'βικλ· $"-'-'"> αηνιαίωζ. Τό μόνον είς
Ιιν 40,000 /.ατοάων. Τιμή $14,500.
_:τοητα $5,000.
ΓμΟΥΙΝΟ ΡΙΟΤυΒΕ ΗΟΓ5Ε, τό
ΕΪς πόλιν 25,000 κατούκων.^ 750
...μκτα. Έβδομοδιοϊαι είσπράξεις
|,100 κοι ανω. Ενοίκιον $400 μττνν
'ως. Μαζροχρόνιον έ·νχκκιαιστηοον,
.ταιτοϋνται ?5,000 μετρητά,
Ι5ΡΑ6ΗΕΤΕΚΙΑ, ποιότης τάξία>ς,
Ιιλ.Εΐα έτα/οχτις. ΈνΜκιασττ)θΐσν 8
λ, ποι/ιλ $425 μηνιαίως. 'Εβθο-
ΙΗαιαι ίίστςάξεις $1,400 κο» άνω.
μΐ] 20,000. Μετρητά $8,000
[θΑΝϋΥ δΤΟΚΕ, εχοβΐΐ&ηι ίΐχ-
Ροηη·
η. Ένοϋίΐαστήριον 4 έτών. ν^ιίΐ
ιϋοη. ϊο μόνον είς πόλιν 20,000.
(ργασίαι $20,000 καί ανω τό έτος.
«κχη $135 μηνιαίως. Τΐ4ΐή $7,000.
τα Κ2,όθθ.
{ΟΟΡΚΕΕ 5ΗΟΡ βηά ΚβΐΒτΐΓίίΐιτ.
ιχινοδοινίΐτον, "Επίπλωσις τελεία.
8 1)2 έτών. Ενοίκιον
μηνκχιως. Είσπράξεις έ&δαμαόι-
ίΐ,ΐθθ και άνω Τιμή $9,000. Με-
ιι $4,000.
Ι.ΤΕΧΑ'5 λΥΕΙΝΕΗδ &ηά ίχιη&ι.
τοτοθίσίτι. Ε1σπράξ«ς έβδο-
ίκαϊοι $Α00 κ.αί άνω.
Ιον 6 1)2 ίτών. 'ΕΛ-οίοαον $65 μττνι-
|ω_ς. Γψή $2,750 η&£. Μετρτιτά δολλ,
Ι ΡΟΟΠ ηηα Οιορ Ηοπββ. Είς τέ
;(κ>ν αεγαλης πόλΐως. ΈνοΐΜαστή-
./ 9 έτοΛ, ιΐ£ 10 έτών ορΐϊοη. 'Ε-
ομβδιαϊαι είσπράξεις $1400 κβί α¬
ι ΈνοικιθΛ $260 ιιηνναίως Τιμή θολ,
_,000. Μετρητά $10,000.
ΙΟΑΝΟΥ 8ΪΟΚΕ, τέλειον καθ' δλα.
ο«ιαστΐ|ριον 6 έτών, έλ-οίκιον $150
■""»;. Εργασίαι δνω άπό $20,000
, . ·:· Τ«ιη $7,500. 0&8Ι1 $3,000.
,1-1 ΝΟΗ ΗΟΟΜ βηα ΚθδΙβαπιηΙ:
·: το /ι·τρο τής πόλεως. Τελεία επί
«κης Ελ-ο,/λο—ήριον 10 έτών, ένοί-
»νί200 ιιττνιαίω-ς, μέ φλάτ έκ 5 διο-
ρων. Έβδομοδιαϊαι εΐσπρόίξεις $800
κωΐΊ/αη $8>500. μετβητά $3,500.
ΙΜΜ. ΙΙΟΟΜ ννίιΐι Οοίίββ ΡοΙ
■'ίίΓ. 80 κσθίσματα. Άπέναντι
"■Μ"1 σι&ΐ)ροορόμου. ΈνοικΜΐστη-
■> 1)2 ετών. Ενοίκιον $150 μττνν
£ώ με ·Τ1ατ έκ δ δωματίων. Ε1σ·
ΕΓ^ 15 ε'»5(>"·αδια1<ιι $750 κβΐ άνω. "νο. Μ€τοητα $4,000. 1 ΙΧ'ΝΟΗ βηά Τεχα» νν'θΐ- ι^Λ/οοούλίυτονι. 'Ενο««οιστή- [^ ϊτών, ενοίκιον $120 μττνν- ""θαξεις έ6δομα·διαίαι $400 Ιιπη $3,500. Μετρητά δολλ. - 3Π(1 ϋϊηίηκ Κοοτη, πρώ- ">"Γ3ιΐΓ«τιε <ιΛ-,.<ν.. «^ γ^^ «βήτα " Απ«"θϋνται $12,000 μί . Τελείαν καθ1 ε1οπσία>ς. Παρέχεται ά.τίρι-
ορκττθς δοχιμ,ή των έργαοχών. θυσι-
άξεται άντ! μΟΛ»ν $8,000, μέ $4,000
μ^τρητά, τοϋ 'Λοκτήτου ΟΛοχω<>ούν-
τος των εργασιών. Πεϊρα δέν άπαι-
τείτοί.'Ο άγοραστής θά έπι6λέπτι μό¬
νον επί των εργασιών. Μοναδιχή εύ-
καιρία παροι>σιόΐεται διά τόν όμογίνί
έχ€ϊνον·, όστις θά έπωφεληθη τής οχλ-
νιωτάτης αυτής εϋκαιρίας. Άπευθνν-
τέον δια περΜΗΐοτίρας πί.ηοοφορίας:
^. Αιι«πΐ8Γ, 210 51. Οηϊγ διτβ&Ι, Το-
1β(1ο, Οτιΐο. (16685—-15—18)
ΠΩΛΕΙΤΑΙ γοιτναρά'δικο 20X40,
ενοίκιον $30, εξ παράθννα, ϋδωο κλπ.
Τιμή σνγκα-τατ5ατ«(.ή. Άίτ»ταθητ€ : 199
6(_ Ανθ., Ν. Υ. 0115-.
(16714—17—19)
2Μ7.
ΚΑΤΑΣΤΗ Ν ΑΤΑ Μ Ε ΘΕΤΙ-
ΚΑ ΚΕΡΔΗ, ΠΡΟΣ ΠΩΛΗ-
ΣΙΝ ΚΑΙ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΓΡΑΦΕΙΑ ΧΡ. ΒΡΕΤΤΟΥ
ΟΑΡΕΤΕΒΙΑ αρ 1ο άβΐβ, εύ-
κολοδούλευτος καί έπικερδής, γω-
νιαία, έκλεκτή τατοθεσία, είσπρά-
ξεις $1500 έόδομαδιαίως, ΙΟετές
ένοικιαστήριον, ενοίκιον $300 μηνα-
αίως τιμή $19.000, μέ $5.000 με¬
τρητά. "Ελθετε προσωπικώς διά νά
πεισθήτε.
ΟΑΓΕΤΕΚΙΑ ιιρ Ιο άΐε. -είς
προνομιούχον τοποθεσίαν, μέ λαμ¬
πρόν μελλον, 20ετές ένοικιαστήρι-
ον, ενοίκιον $5.600 τό ετος, εϊσ-
πράξεις $2.000—2.300 έδδομαδιαί-
ως, τιμή $50.000, μέ $15.000 με-
τρητά. Είναι έξαιρετική εύκαιρία
διά τρείς "Ελληνας συνεταίρους.
Σπεύσατε άαέσως
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, στην καρδίαν
τής 8ης Λεωφόρου, πλησίον στοθ-
μών καί θεατρον, τέλειον καθ' ό-
λα, μέ δοκιμαστικάς εΐσπράξεις
$1.300 έδδομαδιαίως. 8ετές ένοι-
κιαστήριον, ενοίκιον $225 μηνιαί-
ως. Θυοαά'ζεται άντί μόνον $15.000
με $7.000 μετρητά. Εύκαιρία μο-
ναδική διά 2 συνεταίρους.
ΟΟΡΤΈΕ ΡΟΤ, μέ βχΐεηΐίοη
δεα Ροο<1, εΰκολοδούλευτον, έκλε- κτή τοποθεσία Βγοπχ, μακρόν έν- οικιαστήριον, ενοίκιον $95 μηνιαί- ως. Είσπράξεις μέ δοκιμήν $750— 800 έβδοιιαδιαίως. Τιμή $6.500, μέ $3.000 ιιετρητά. ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ, είς έκλεκτήν το.ιοθεσίαν τής 3ης Λεωφόρου, εύ- κολοδούλευτον, έπικερδές καί τέλει¬ ον καθ' όλα, εϊσπράξεις $800—900 έβδομαδιαίως;. 7ετές ένοικιαστήρι- ον, ενοίκιον $300 μηνααίως, τιμή $8.000, αέ $3 000 μετρητά. - ΚΕδΤΑυΚΑΝΤ θαυμασίως έπι- πλωμένον, συστημένον άπο 20ετίας, έργαζόμενον ανευ συναγωνισμοΰ μέ 60 0)0, είσπράξεις $3.000 έδδο- μαδιαίως. Ιδετές ένοικιαστήριον. ε¬ νοίκιον $300 μηνιαίως. Είναι ή καλ¬ λιτέρα εύκαιρία της ζωης σας, κα¬ τάλληλον διά 3 σννεταίρους, τιμή $40.000, μέ $15.000 μετρητά. αθΝΡΕΟΧΙΟΝΕΚΥ είς άκμά- ζουσαν πόλιν τοϋ Εοη§ Ιβΐαπίΐ, εί¬ ναι τό τελειότερον καθ' όλα είς δ- λην την έκτασιν τοϋ 1>οπ£, Ιβΐαηά.
ΙΟετές ένοικιαστήριον, ενοίκιον μό¬
νον $250 μηνιαίως. Ό ίδιοκτήτης
παρέχει άπεριόρισΐον δοκιμήν είς
σοδαροϋς αγοραστάς.
ΟΟΝΡΕΟΤΙΌΝΕΚΥ μεταξύ θε-
άτρων καί τραπεζών, είς έκλεκτήν
τοποθεσίαν τοϋ ΒΓθθΙίΙγη. Έργά-
ζεται άνευ συναγωνισμοΰ. δετές έν¬
οικιαστήριον, ενοίκιον $150, εισ-,
πράξεις $800^—1.200 έβδομαδιαί-
ως. Τιμή $9.000, μέ $4.000 με¬
τρητά.
ΟΟΡΡΕΕ ΡΟΤ γωνιαϊον, έκλε¬
κτή τοποθεσία τού Εοη§ Ι5ΐαπ(1,
είσπράξεις $350—450 έβδομαδιαί-
ω^. Τιμή $2.500, μέ $1.000 035Π.
Ί.ϋΝΧΗΕΟΝΕΤΤΕ τέλειον καθ1
όλα, τάς Κυριακάς κλειστόν. Εΐβ-
πράξεις $700—800 έδδομαδιαίως.
Μακρόν ένοικιαστι'ιριον, ενοίκιον
$200. Τιμή $5.000 με $2.500 με¬
τρητά.
5ΤΟΓΑΕ5 ΡΟΚ ΚΕΝΤ διά 0οί-
ίββ Ροΐδ, ΟαίεΙεπαδ, ΟοπίεοΙΐο-
ηβΓΪεδ, κτλ., είς τάς πλέον κεντρι¬
κάς τοποθεσίας σταθμων καί θεά-
τοων.
ΟΚΟΟΕΚΙΕδ, ϋΕΕΙΟΑΤΕδ-
δΕΝδ, ΗθΙΙδΕδ πολλά καί διά¬
φορα. ΤΗΕΑΤΚΕδ, ΓΚΙΙΙΤ,
ΟΑΝϋΥ δΤΟΚΕδ, είς έκλεκτάς
τοποθεσίας, δΗΟΕ 5ΗΙΝΕ ΡΑΚ-
έδή
ΟΚδ έπικεςδή.
ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟ¬
ΡΑ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΉΣ
ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, ΕΙΣ ΜΕΓΑΝ
ΑΡΙΘΜΟΝ. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΑΣ
ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕ
ΦΘΗΤΕ ΠΡΟΊΌΥ ΚΑΜΗΤΕ Α¬
ΓΟΡΑΝ. ΕΛΘΕΤΕ, ΓΡΑΨΑΤΕ,
Ή ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΑΤΕ ΜΑΣ. 12
ετής ΙΙΕΙΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΙ-
ΔΙΚΟΤΗΣ ΣΤΑΣ ΕΝΟΙΚΙΑ-
ΣΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ.
0ΗΒΙ5Τ05 ϋ. νΠΕΤΤΟδ
1482 ΒΓοαάναν (Κοοπι 609)
(ΒεΙ 42ά βπά 43(1 δΐΓεεΙβ)
(Τΐπιε5 δςυβΓε) Ν. Υ. ϋϋγ.
Τβΐ. Βγ>3Π* 8641 ϋ 5482.
ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΑδΤΟΒΙΑ, Ε. Ι.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ οϊκία διόρακρος είς τττ.
Ελλττνικήν σννοικίαν μέ δλας τάς ευ¬
κολίας. Τιαή $9,000. ΆπαιτοϋΛται με¬
τρητά $1,500. Άνόγκη νά πωληθχ) ά-
μεσως. Άποταθήτε: ΊΙιθο. Κουίαβ,
2709 ΡοΜετ Ανβ., ΑβίθΓΪ», Ι,. Ι. Τη¬
λέφωνον: Κβνβηβννοοά 0992.
__________(16721—18, 20)
ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΟΥΧΤΑΙ δύο ςίκόπεδα είς τό
Μ: Ρ1β(1)ΐΐ8ΐι τοϋ ΒΓθθ^Ινη. Τιμή
$1200 έκαστον. Άποατοϋνται ολίγα
μίτρητώ Μοναδική εύκαιρία δι' άν¬
θρωπον πού θέλει %·ά δημιουργτιση Ινα
μικρόν κϊφάλαιβν χωρίς νά τό αΐσθαν-
Θή. Άποταθτίτε &' έπιστολής: Ο. Ν.,
ο)ο ΝαϋοπΗΐ ΗβΓΕΜ, 140 νν. 26Οι
δι., Ν. Υ. Οτν. (Δ.—18—31)
ΠΙΛΟΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ
'Εάν μέχρι τοΰδε δέν μετεχειρισθή¬
τε τό Ραηατηα καί τό Τρνο Ιιΐβιιοΐιίΐΐδ,
δώοατε μίαν παραγγελίαν ίνα πεισθή¬
τε ?τι αμφότερα τα Β1β&οΙιβ8 είναι
τα καλλίτερα έν τη άγορ$.
Τιμή — "Ενα γαλόνι $2.50, ημκτυ
γα),όνι $1.50.
"Ολα τα ειδή διά πίλοκαθαρισιήρια,
ευθηνοτερα κατά 25 ο)ο είς τό κα-
τάίττημά μας.
Τό κατάστημά μας ανοικτόν τάς
Κυριακάς 10 π. μ. ε"ως 1 μ. α.
Ο. Τ. 5ΡΙΠ0Ρ0υΐ-03 ■
«14 ΥΥ. 43γτ1 31., ΝββΓ 811» Ατρ.,
Νβνν ΥογΙ: Οΐν.
Ρΐιοηβ: ΟιίονΐθΓΐηε 0032
(16424—Μ—1)
—Ο ΠΟΛΠΤΣΝΙΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΕΛΛΗΝΩΜ
--ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ 300 ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΕΤΩΝ
—Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
—ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΟΙ ΑΥΝΑΤΟΙΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
ΟΙ "Ελληνες μβτανάβται των τριών τελαυτοιίων αιίώ«
νων, ώς έκπολιτιαταιι των ξένων χωρών και της
' Ελλάδος.
ΥΠΟ Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΫ
Είς τάς 400 «λίίας τοδ νέου αιηοΰ στ^ράμμίτος, τού Άρχιτυντά·
ΧΤθο τού «Εθνικον Κηριτκος», εχετε ώς «ν κινηματογραφικη ταινία δ·
λδκληρβν έχοχοιίαν άγώνων των έν τω Π αλαιω *αί Νέφ Κόβμω Έλ«
λττ-ων, ώς Οαυμαβίων σκαχανέων τού ιτολπιομοί}. Έκτίθεται ή ζωή κ«1
ή δράσις μεγάλων άνίρών μας άν ά την Ευρώπην καί την Αμερικήν. ΟΙ
ίυνατοί αύτοι χαρακτήρες καί έν —ιλέΐΜύ >& έν ειρήνη, ώς ήρωες %<Α μάρτυρες, ώς έμιτοροι καί επιχειρηματίαι, ώς λόγιοι καί έπιστήμονες, ως ονγγρχφ«ίς καί ώς Ϊι3ά~«.αλοι κίί άνοφιορ·φωταί τοϋ εβνους, άντ·- τροσωπεύουν όλας τάς χώρας τοϋ Έλληνισμοϋ. Εξήλθον άπό τί* Πελοπόννησον καί την Στερεάν, την θεσσαλίαν, την "Ηχειρον καί τή» Μακεϊονίαν, την Κρήτην καί τάς άλλας νήσους. Είς τοΰς Δυνατοί-ς Νεοελληνικούς Χαρακτήρας των άνδρών, χο3 έίόξατχν καί τάς θβτάς των πατρίϊας καί τό Έθνος, ευρίσκομεν όλοι θαυμασία ύποϊείγματα, 3:ά νά άντλτίσωμίν νέον βάρρος καί νέαν έμ—<ε>
σιν είς τον άγώνα τής επιτυχίας καί τής χροόίίη. Πάμπτωχοι καί ά·
σημοι μετχνάσται, βγιναν μέ την βιλεργίαν των καί την τιμιότητά των
ίιασημοι καΐ άνεοβίχθη^αν καί οί μέγιστοι των εΰβργετών τής Έλλάϊοβ,
Είς τδ βιβλίον αύτό 6ά &5ρετ4 χώς ενας "Ελλην, κατά τό 1700, «ν>
χωρήσας άνυχόδητος «πό την ύπόδ'ουλον πατρίδα τοο, έγινεν ό Ζ>
χάρωφ τής έποχής τού, δαρώνος τής Αύστριακής Αύλής, καΐ όμοτρά-
πεζος τοΰ Αύτοχράτορος καΐ ϊΐίτήρησβ τον Ελληνισμόν το -κα· αύτό^
καί τα τέκνα τού καί τα έγγόνια τού.. Άλλος ττωχός "Ελλην εγι·/·
χρο εκατόν έτών συνέταιρος κ«1 συνεργάτης τοϋ Άντιδασιλέως τής
Αιγυπτου. "Αλλος βιοπαλαιστής, χβζοπορήσας άνυπόίητος άπό την 'Ο-
•βσσόν βως την Πετρουπολιν. έξετιμή6η άπο την Αύτοκράτειρ^ Αι¬
κατερίνην τή> Β' καί έγινεν ήγεμών των χωρών τής Κασχίας θαλάσ¬
σης. Τοϋ άνδρός αύτοϋ εχο<ι«ν τώρα τόν άνίριάίηα είς Αθήνας. "Αλ¬ λος Θαυμάτιος μετανάστης εγινε πρωθυποοργδς είς την Ρουμανίαν /.αί εμβινβν "Ελλην την ψυχήν, εύεργετήσϊς την Έλλάϊα. Παρελαύνουν χολλοί άλλοι θαυμάσιοι τύχοι μετοτ^αστών. "Εχετε έμπρός σας χερι- γραφομένους μέ ζωηρά χρώματα τοίις πρωτεργάτας τής Φιλι-λής Έ- ταιρείας, τους μεγάλους ^οέλληνας χολιτιχοΰς καί στρατιωτικοΰς καΐ κληρικοϋς καί οΐκονομολόγους κα; συγγραφεύς καΐ άναμ,ορφωτάς. "1^ χετε καί μορφάς 'Ελληνίϊων, σπανίων έν τή ίστορία τοΰ κόσμ.ου. Καί εχετε άκδμη τάς ηθικάς φυσιογνωμίας κορυφαίων φιλελλήνων καί 5ή Άμ*ρικχ/ών, όπως είναι ή χαρακτηρισταή μορφή τοΰ Σαμουήλ Γκρίν- τλυ Χάοο, τοΰ όπάτου των έν τω κόσμφ φιλελληνων, ενός άληθώς Ά- μερικανοΰ Λαψοτγιέτ τής Έλληνικής βχανίττάσεως. Μελετώντες τούς Δυνατοΰς Νεοβλληνικούς-Χαρακτήρας, μανθοτ^ομεν λεπτομερώς την ί·στορίαν τοΰ νεοελληνικοΰ πολιτ:σμοϋ καί των μεγάλων τοΰ Έλληνιομοΰ εΰίργιτών καί κατ' οώτον τόν τρόπον θά ήμχορούμεν νά έχιίεικνύωμεν καί είς τοΰς 'Αμβρικανοΰς, ότι δέν έχομεν μόνον χρο- γόνους ένδόξοος τής χαλαιας έχοχής, τής περιόδου τοϋ Περικλέους, *οΰ τοΰς γνωρίζουν ο! ξένοι χολΰ καλά άχό τα σχολεϊά των, άλλ' εχο- μ«ν καί ήμεΤς οί νεώτί-ροι "Ελληνες νά παρουσιάσωυεν μεγάλος χαρακτί} ρας καί γενναία εργα τοϋ πολιτισμοϋ άντάξια των άλλων χολιτισμένων συγχρόνων εθνών. "Ολα αύτά τα θαυμασία άθλήματα παρβμένουν άγνω- στα είς τοΰς ξένους καί είς πολλοΰς άκόμη άπό ημάς τοΰς Έλληνας. Τό βιβλίον αύτδ έκ 400 σελίϊων, δεμ,ένον καί καλλιτεχνικ,ώς τοπω- ΐιένον, μέ άναριθμήτους «ίκδνας, μά*ς διδάσκει νά είμεθα ΰχερήφανο-. μ.4 ϊην ιστορίαν μας των 300 τελευταίως «των. Μορ<ρώνει καί φρονηματίζει χαί άν^ψώνει. Πάρετέ το διά τόν εαυτόν σ^ς, διά τάς οικογενείας σας, ίιά τα παιδία σας, διά τούς ΐίικούς σας βίς την πατριδα, διά τα 'Ελ- ληνόπουλα των Σχολείων μας. Πρέπβι νά γίν^) τδ έθνικδν καί κοινωνν» κδν έγκόλπιον κάθε "Ελληνος. Είναι βτηριγμα τής ζωής μας, των έχι- τνχιών μας, των προόδων μας. Φώς ΈλληνιαΛν καί ύχερηφάνειβ Έλληνική. Ή μβλέτη των ένδόξων νεοελληνικών χαρακτήρων τονών« ίλους μας. Διαδάσατε τδ έργον καί διηγηθήτβ είς τα παιδία σας τδ τί γράφει, διά νά τα κάμετε καί α&τά ύπερηφανα, δτι εγεννήθησαν Έλλη* νόπουλα. ΠΩΛΕΙΤΑΙ Οαπτΐγ δΐθΓθ, μέ σόδα φάουντου.ν καί δοίΐ Οτϊπΐίβ, πλησίον σταβμοϋ ΕΐΘΥ«Γβ<1, εν·€κίν άσθενίίας τού νδιοκτήττου. Άποταθήτε: 201 Ε. ΐΐβιΐΐ 51,, Ν. Υ. ατγ. (16719—18—20) ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΛΊΑ ΣΤΙΑΒΟΤΗΡΙΑ Πρ'ιν ή άποφασί· σετε νά άγοράσβ έ, έπισκεφθηΓί τό μεγαλειτέρον /ατάστημα τοβ κόσμον είς τα ε^ δή έπίπλων διά στιλβωτηρια, Λ- .οχαθαριστήρια ________________/αΊ ηοΐ δΐεβπι 1)θΐΐ6Γ5. Δεν πωλοΰμεν επί Ηΐστώσβι. Μόνον τοίς μετρητοϊς. "Εχομεν κάμει έγκαταστασεις και προσφερομεν τα ειδή μβς «ϊ ν* Χα" τωθι καταστήματα: Ν. Υ. ΡΓθάαεε ΕχοΙιβηίίβ. Ν. τ. ΡεηηβγΙνβηΪΒ Β1(18·. Ν· ν· ΙΙοΙβΙ Ι_ίηοο1η, Ν. Υ. ΡπγΙγ ΟεηΐΓβΙ Ηοίεΐ, Ν. Υ. ΐΗοΙεΙ ΑΙΙιεΓΐ, Ρβΐπι Βεβοη, Ρ13 χαί εί ς.ιλεϊστα «λλα καταστήματα. υΝΙΤΕΟ ΒΟΟΤΒίΑΟΚ δϋΡΡίΥ 00. ΟΡΡ^Ε ΑΝϋ δΗ0ν ΚΟΟΜ5 2085 ΤηΐΓά Ανβ., Ν. Υ. Οιι>·-
Τβΐ. ίβηΐβΐι 4181.
ΡΑΟΤΟΚΥ 214 ΕΑ5Τ Π4Λ δΤ..
ΝΕνν ΥΟΚΚ, Ν. Υ.
Τβΐερΐιοβρ: ίθΓ»ί{:1» 4181
ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΒβΤίΐυΓβηΙ είς *«ν-
τρικτάτττν θέοτ» μβταξύ δύο μτγβλιιΑ
έργοστασίωτ, γωτεαίον καΐ π?.ησι<Λ σταθμοΰ κάρρων. σνστημένον πρό δ«- κβετίας. Καθαρά χέρδη $500 μηντα^ι- ϋΚ. Τιμ.ή λογική. Άποταθήτε η γρα- ψατ«: 6846 ΗβπιρβΓ Ατε., ϋθΐΓΟΐι Μίοίι (166700—16—23) 140 ννΈδΤ 26ΤΗ 5Τ. ΝΈνν ΥΟΓΛΚ, Ν. Υ. Ταχνδρομήσατ* το νέον ονγγροψιμα: €'Ελληννκός Πολιτιαμος: ΔΥ^^IΑ« ΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΧΑ<ΡΑΚΤΗΡΕΣ> οεμένον. 'Εσωκλείο» την άξία»
τού Δολ. 2.75. "Η στβίλετέ το
"Ονομα....................
Διεύθυνσις .·........····.
Πόλις ...............
ΠΩΛΟΥΧΤΑΙ επιπλα διά Οοίίθβ
Ροί*. Οίίίβ Ηοη8ε8, Κ,
κτλ., δηλαδή Γαΐιεβ», Γβ£ηε&Γ»ΙθΓ8,
βΐββπι Ιηιοΐεβ, βΐιονν 039Θ8, αϊ»1ιβ8,
8Ϊ1νθΓν8Γβ, οοίίθβ ΗΓΠ8, κτλ., μετα,
χειριονένα χαί καινουβγή- Τιμαί πβλΐ
χτφηλαί. Άπταθήτί: 333
V»7.
3911)
δί.. Χ. Υ. Οί"*. (16698—16—22)
ΠΒΛΟΥΜΕΝ καί άγορά
ζομεν επιπλα στιλβω τηρί-
ων χαί ΰποδηματοποιείων
"Εχομεν ήδη είς τας απο¬
θήκας μας 400 καθίοματα,
τα όποϊα πωλοΰμεν είς πό-
λύ χαμηλήν τιμήν, ϊχοντ»;
ανάγκην χο'ιρου. 'Αποταθη-
τε: ΕΜΡΙΚΕ 428 —3Γ(1
Ανβ. Ν. Υ. ΟΐΙν. Τηλ.
8239. (Ε>—Τ)
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
ΝΕΒΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑΤΑΡΙΟΝ
ΆνΑοέου Τσικνοπούλου.— Περιέχον τα Κεκραγάοια, τα Ά-
ναστασιμα τοϋ Έσπερινοϋ, "Ορθρου και Λειτουργιας κατ' ή-
χον, μετά των Άναστασίμων Εύλογηταρίατν, Άναστ. Έξαπο-
στεΐλαρίων, Έωθινών Είρμολογικίΰν Δοξολογίαν Μανοι,ήλ
Π ρωτοψάλτου καΐ τόν Π εντάφωνον βαρΰν ήχον Γεωργίου τοϋ
Κρητός. Δεδεμένον στερεώς τιμάται...........δολλ. 4.00*
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΓΙΟΝ
Άνδρέου Τσικνοπούλου.— Περιέχον Καταβασίας, Κοντακια,
Τριώδιον καί Πεντηκοστάριον. Δεδεμένον οτερεώς δολλ. 3.00.
14Ο
ΤΗΕ "ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ"
2βΤΗ βΤΗΕΕΤ ΜΕ*ν ΥΟΗΚ. Μ. Υ.
28
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-ΙΟΥ, 1928.
ί
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
___.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝ0.ΝΥΜΟΙ ΕΓΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργοΰνται «ιάβα ι αί τραπεζιτικαι έργα-
βίαι, χάρις δ* είς το εΰρυ δίκτυον των ύποκατα-
ατημάτων καί ανταποκριτήν (αυτής, ή Τραπέζα
έξί λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ3Τ ίτο
4 1.0ΝΡ0Ν Λ/Α__ ΒυΐίϋΙΝΟδ, Ε. 0. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΣ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
• Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχονν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν τοιν μέσω τής
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τον κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται και δι' άλληλο-
γραφίας.
Η ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ
ΦΑΡΜΑΚΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΕΠΡΑ
ΜΑΟΙΧΟΝ 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
14·4
ΑΝΕΓΝΟΡΙΣΜΕΝΗ
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ
Γηλβγραφ. Διεύθυνσις
«ΛυΑΗΙΝΙΟθ»
ΝΕν ΥΟΗΚ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΑΝΟ ΤΟΝ
$3,250,000.00
1ΟΟ ΡΑΚΚ
Α Π ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜΙΤΝΙΟΡΔΙ,
Λειτουργοοσ» κ<χτ& τούς νόμους κ αί (>πο τον έΓλεγ·
χον τής ϋολιτείας Νέας
ΑΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑ! ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ*
•Ανοίγει ΤΡΒΧΟΥΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ—ΟιβοΜηβ Αοοουπιβ
—χαΐ πληρώνει τόχον 2% διά τα ύπολουιο.
Δέχεται ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ είς Δραχμάς καί Δολλάρι· επί άνατοχισμβ πρό;
4% ετησίως—ερβοΐαΐ ΙπΙβΓββΙ ΑοοοιιηΙ*—είς πρώτην ζήτησιν.
'Εκδίβει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μέ την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ-
νονται άμέσως άπό τούς έν Ελλάδι άντιπροσώπους μας, την
ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρίς καμμίαν
προμήθειαν η άλλην επιβάρυνσιν.
Έκοθει ΕΠΙΤΑΓΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΑΓΌΡΑΣ είς Δολλάρια, χβρίς
προμήθειαν, έξοφλητέας είς δλα τα μέρη τοί κόσμον.
Άνοίγβι ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ—θ6άΊΐ5—παο' Άμεριχαντκαίς; καί ξέναι
Τραπέζαις χαΐ δίδει προχαταβολας χρημάτατν επί ίμπορενματων.
Άγοράζει ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—ΡαΙ>11ο ϋίΗΗΗβϊ Βοπάβ—χαί τοπο»«τετ
χρήματα ασφαλώς εί; Λκίνητα επί πρώτη ή δευτέρα, ύποθήχη __
ΡΙπΙ ογ δεοοπά ΜθΓι83ββ— διά λογαριασμόν πελατών της.
'Βνοοαάζβι ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΑ—5βίβ»γ Βοχββ—άντΐ Δβλλ. 5.00
7.50. 10.00, 15.00 χαί 20.00 ετησίως, μέ καθ· εύχθΜβν καί *1
•φάλειαν.
ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΛ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ
ΔΙ
ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑι
ΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΠ
ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ
δίβίβ Βαηΐΐ
1ΟΟ ΡΑΒΚ Ηθνν. ΝΕ* ΥΟΒΚ. Ν. γ.
(Σιτ/έχεια έκ τής 23ης σελίδας.)
άπό τό φοβερόν νόσημα.
Έπίσης ή πλύντρια Μαρία
Π απαντζανάνΐη, ηλικίας 60 έτών,
άπό τοϋ 1904 παρηκολούθησε εί;
Ι την Σπινοιλό"γκ.α τόν λεπρόν σύ¬
ζυγον της μετά τόν θάνατόν τού
συνεζ^σε ,μέ διχ> καιτά σειράν λ€-
πρσύς, άπέκτησεν 8 παιδία, εζη-
( σαν τα 6 καί δλα έ'χουν καλά εί(-
I
την υγείαν των όπως καί ή μήτε
! ρα των! ! Εί; την Σπιναλόγκα έ
ί γεννήθη άπό λεπρσύς ενα κορίτσι
[ ονόματι Μαρία, παριέμεινε 17
Ι χρόνια κοντά είς τού; γονπ; τού,
ένιιμφενθη κατόπιν ενα λεμβοϋχσν
τή; νησίδο;, απέκτησε παιδία κα'"
ουδέποτε μεχρι -σήμεοον παρετη
ρήθη οίΐτε ή παραμικιρά λεπρικί
εκδήλωσις.
Ή άγωνία καί ή χαρα
, των λεπρών
Ό κ. Δεσ-τοτόΐΓουλος μετέβη
τ'η,ν 26ην π&ρελ&όντα; Μάρτιον
είς την Σπινσλόγκα μετά τοΰ μη¬
χανικόν τοΰ υπουργείον Προνοί
άς κ. Κολάση διά νά εξετασθή
την κατάιστασιν των άρ-ρώστων
! καί τόν τρόπον της 6ελτιώσ£ως
των τρωγλών των, τή; μαρτνρι-
κή; καΚάσεώς των. Οί λεποοΐ ά-
ποτελοϋν μίαν πραγματικήν "/οι-
ΛΌίνίαν καί τ|σαν ένήμεροι δ}ιων
! των δημοσ'ιεΐ'θειοχόν λεχτομερειών
είς τό «'Ε'^ύΟ'ερον Βήμα» περί
των άποτελεσΐαάτων τοθ άντΐ'λεπρι-
Το φαρϊι03«)υ.
Ό νεος λαός τοΰ Ίσραΐ)?. -έδε-
γβη τόν κ. Δεσποτάπσυλον ώς
Μεοσίαν, μέ δα7.ρυα στά μάτια,
πυροβολισμοί έρρίορθησαν πρός
πανηγυρισμόν τοΰ γεγονότος καί
ενός λεπρ»; πρώην δηιμοΙδιδά(τκα-
λος προσΐεφώνησε συγκινητικώτατα
τσύς άπεοταλμένιους τοϋ ύπουργεί-
ου Π ρονοίας. "Ολοι σννεκεντρώ-
θη<κτν πέριξ τοΰ ίατροϋ καί ανέ¬ μενον ν' «κούσουν μέ υπερτάτην συγκίνηΐσιν τ' άπΐοτεί.έσματα τοΰ άντιΛεπρικοΰ αγώνος εΓις τάς ξέ¬ νας χώρας. Ό κ. Δεσποτόπουλος τούς έξήΐγτκΐε την π·ιθανότητα της #εραπ·είας των καί άνέςρερε ώ; ααράδειγμα ότι είς την Καλκοϋτα προσέρχονται είς τό έ|ωτειρικό^ν ια¬ τρείον 300 λεπ-ροί ημερησίως πρός θεραπείαν. Έκεϊ προΐσταται ό ί- σπτρό; Μιοΰαρ, διάθοχος τοϋ ΕΟ- (τΕΚ8, άλλά τα περισσότερον έν.- ^ήσΌοντα άποτελέσματα τα πα- ρηήρΓ/σε είς τάς Φιλιππΐίνας, είς τό μεγαλήτερον λεπροκιομεΐον τοϋ κόσμου, τό περίφημον διά τόν άν- τιλεπρικόν άγωνα τού Κσιιλ5.ειον. Είς τό Κούλλειον στεγάζονται 5.000 . λεπροί, τό έπιστηιιονικον προσωπ««»ν άποτε>.εΐται άπό 19
ίατρού;, ή εγκατάστασις των εΐνι
π?ιήρης καί άνθρίοπιστική ώστε ε
2θνν τόν άσόρματον είς την διά
Θΐισύν των καί δύα φορες τόν μή
να κινηματογραφι·κάς" παραστα
σεΐς !
Άπό τό ανωτέρω λεπρ,ον.ομεΤον
εχαυν εκδοθή τα 50 0)0 τών'παγ-
κοσμίων μελετων περί λέπρας καί
τό σπουδαιότερον άφ' ής έποχΐ)ς
ήρχισε έφαριμαζομελ'η ή νέα θε-
ραπεία έξήΊλ·θον μεχρι τοϋ παρελ-
θόντος Σεπτεμβρίου 826 θεροκτευ-
θεντες ^ντελως μετταξύ 6.000 πε-
ρίπου υπό θεραπείαν ! !
Κατά σι'ιμπτωσιν δ κ. Δεσποτό-
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-ΙΟΥ, 1928.
ί
ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΣ
___.ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΝ0.ΝΥΜΟΙ ΕΓΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΩ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
Ένεργοΰνται «ιάβα ι αί τραπεζιτικαι έργα-
βίαι, χάρις δ* είς το εΰρυ δίκτυον των ύποκατα-
ατημάτων καί ανταποκριτήν (αυτής, ή Τραπέζα
έξί λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΕΝ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ3Τ ίτο
4 1.0ΝΡ0Ν Λ/Α__ ΒυΐίϋΙΝΟδ, Ε. 0. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΣ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ-
ΛΑΓΜΑ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
• Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχονν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν τοιν μέσω τής
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τον κλάδον τοΰ-
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ¬
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται και δι' άλληλο-
γραφίας.
Η ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ
ΦΑΡΜΑΚΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΕΠΡΑ
ΜΑΟΙΧΟΝ 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
14·4
ΑΝΕΓΝΟΡΙΣΜΕΝΗ
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ
Γηλβγραφ. Διεύθυνσις
«ΛυΑΗΙΝΙΟθ»
ΝΕν ΥΟΗΚ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΑΝΟ ΤΟΝ
$3,250,000.00
1ΟΟ ΡΑΚΚ
Α Π ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜΙΤΝΙΟΡΔΙ,
Λειτουργοοσ» κ<χτ& τούς νόμους κ αί (>πο τον έΓλεγ·
χον τής ϋολιτείας Νέας
ΑΙ ΚΥΡΙΩΤΕΡΑ! ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ*
•Ανοίγει ΤΡΒΧΟΥΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ—ΟιβοΜηβ Αοοουπιβ
—χαΐ πληρώνει τόχον 2% διά τα ύπολουιο.
Δέχεται ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ είς Δραχμάς καί Δολλάρι· επί άνατοχισμβ πρό;
4% ετησίως—ερβοΐαΐ ΙπΙβΓββΙ ΑοοοιιηΙ*—είς πρώτην ζήτησιν.
'Εκδίβει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μέ την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ-
νονται άμέσως άπό τούς έν Ελλάδι άντιπροσώπους μας, την
ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρίς καμμίαν
προμήθειαν η άλλην επιβάρυνσιν.
Έκοθει ΕΠΙΤΑΓΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΑΓΌΡΑΣ είς Δολλάρια, χβρίς
προμήθειαν, έξοφλητέας είς δλα τα μέρη τοί κόσμον.
Άνοίγβι ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ—θ6άΊΐ5—παο' Άμεριχαντκαίς; καί ξέναι
Τραπέζαις χαΐ δίδει προχαταβολας χρημάτατν επί ίμπορενματων.
Άγοράζει ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—ΡαΙ>11ο ϋίΗΗΗβϊ Βοπάβ—χαί τοπο»«τετ
χρήματα ασφαλώς εί; Λκίνητα επί πρώτη ή δευτέρα, ύποθήχη __
ΡΙπΙ ογ δεοοπά ΜθΓι83ββ— διά λογαριασμόν πελατών της.
'Βνοοαάζβι ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΑ—5βίβ»γ Βοχββ—άντΐ Δβλλ. 5.00
7.50. 10.00, 15.00 χαί 20.00 ετησίως, μέ καθ· εύχθΜβν καί *1
•φάλειαν.
ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΛ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ
ΔΙ
ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑι
ΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΠ
ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ
δίβίβ Βαηΐΐ
1ΟΟ ΡΑΒΚ Ηθνν. ΝΕ* ΥΟΒΚ. Ν. γ.
(Σιτ/έχεια έκ τής 23ης σελίδας.)
άπό τό φοβερόν νόσημα.
Έπίσης ή πλύντρια Μαρία
Π απαντζανάνΐη, ηλικίας 60 έτών,
άπό τοϋ 1904 παρηκολούθησε εί;
Ι την Σπινοιλό"γκ.α τόν λεπρόν σύ¬
ζυγον της μετά τόν θάνατόν τού
συνεζ^σε ,μέ διχ> καιτά σειράν λ€-
πρσύς, άπέκτησεν 8 παιδία, εζη-
( σαν τα 6 καί δλα έ'χουν καλά εί(-
I
την υγείαν των όπως καί ή μήτε
! ρα των! ! Εί; την Σπιναλόγκα έ
ί γεννήθη άπό λεπρσύς ενα κορίτσι
[ ονόματι Μαρία, παριέμεινε 17
Ι χρόνια κοντά είς τού; γονπ; τού,
ένιιμφενθη κατόπιν ενα λεμβοϋχσν
τή; νησίδο;, απέκτησε παιδία κα'"
ουδέποτε μεχρι -σήμεοον παρετη
ρήθη οίΐτε ή παραμικιρά λεπρικί
εκδήλωσις.
Ή άγωνία καί ή χαρα
, των λεπρών
Ό κ. Δεσ-τοτόΐΓουλος μετέβη
τ'η,ν 26ην π&ρελ&όντα; Μάρτιον
είς την Σπινσλόγκα μετά τοΰ μη¬
χανικόν τοΰ υπουργείον Προνοί
άς κ. Κολάση διά νά εξετασθή
την κατάιστασιν των άρ-ρώστων
! καί τόν τρόπον της 6ελτιώσ£ως
των τρωγλών των, τή; μαρτνρι-
κή; καΚάσεώς των. Οί λεποοΐ ά-
ποτελοϋν μίαν πραγματικήν "/οι-
ΛΌίνίαν καί τ|σαν ένήμεροι δ}ιων
! των δημοσ'ιεΐ'θειοχόν λεχτομερειών
είς τό «'Ε'^ύΟ'ερον Βήμα» περί
των άποτελεσΐαάτων τοθ άντΐ'λεπρι-
Το φαρϊι03«)υ.
Ό νεος λαός τοΰ Ίσραΐ)?. -έδε-
γβη τόν κ. Δεσποτάπσυλον ώς
Μεοσίαν, μέ δα7.ρυα στά μάτια,
πυροβολισμοί έρρίορθησαν πρός
πανηγυρισμόν τοΰ γεγονότος καί
ενός λεπρ»; πρώην δηιμοΙδιδά(τκα-
λος προσΐεφώνησε συγκινητικώτατα
τσύς άπεοταλμένιους τοϋ ύπουργεί-
ου Π ρονοίας. "Ολοι σννεκεντρώ-
θη<κτν πέριξ τοΰ ίατροϋ καί ανέ¬ μενον ν' «κούσουν μέ υπερτάτην συγκίνηΐσιν τ' άπΐοτεί.έσματα τοΰ άντιΛεπρικοΰ αγώνος εΓις τάς ξέ¬ νας χώρας. Ό κ. Δεσποτόπουλος τούς έξήΐγτκΐε την π·ιθανότητα της #εραπ·είας των καί άνέςρερε ώ; ααράδειγμα ότι είς την Καλκοϋτα προσέρχονται είς τό έ|ωτειρικό^ν ια¬ τρείον 300 λεπ-ροί ημερησίως πρός θεραπείαν. Έκεϊ προΐσταται ό ί- σπτρό; Μιοΰαρ, διάθοχος τοϋ ΕΟ- (τΕΚ8, άλλά τα περισσότερον έν.- ^ήσΌοντα άποτελέσματα τα πα- ρηήρΓ/σε είς τάς Φιλιππΐίνας, είς τό μεγαλήτερον λεπροκιομεΐον τοϋ κόσμου, τό περίφημον διά τόν άν- τιλεπρικόν άγωνα τού Κσιιλ5.ειον. Είς τό Κούλλειον στεγάζονται 5.000 . λεπροί, τό έπιστηιιονικον προσωπ««»ν άποτε>.εΐται άπό 19
ίατρού;, ή εγκατάστασις των εΐνι
π?ιήρης καί άνθρίοπιστική ώστε ε
2θνν τόν άσόρματον είς την διά
Θΐισύν των καί δύα φορες τόν μή
να κινηματογραφι·κάς" παραστα
σεΐς !
Άπό τό ανωτέρω λεπρ,ον.ομεΤον
εχαυν εκδοθή τα 50 0)0 τών'παγ-
κοσμίων μελετων περί λέπρας καί
τό σπουδαιότερον άφ' ής έποχΐ)ς
ήρχισε έφαριμαζομελ'η ή νέα θε-
ραπεία έξήΊλ·θον μεχρι τοϋ παρελ-
θόντος Σεπτεμβρίου 826 θεροκτευ-
θεντες ^ντελως μετταξύ 6.000 πε-
ρίπου υπό θεραπείαν ! !
Κατά σι'ιμπτωσιν δ κ. Δεσποτό-
Ή Αίς Χέλεν Τσολμοντέλυ, μέλος τής Άεροπορικής Λέσχης
Λονδίνου, ή όποία έλαβεν αδίειαν πιλότου.
πουλος άναχϊΰιρων άιπό τάς Φιλιπ-
πίνας συνεταξείδευσε μέ 23 θε-
ραπευθέντας λεπροϋς υοαί ή χαρά
των διότι έπανερχονται καί πάλιν
είς την ζωήν μέ «έξιτήρια ύγείας»
ήτο άπερίγραπτος. Παρΐτήρουν
έκ<ττατικιοί είς τάς φωτογραφίας
την νέαν μοοφήν'των, ετριβαν τα
μάτια των κι' έςρα6οϋντο μήπως
ώνειρΕΐύοντο, έπαιζον σάν μικρά
παιδία, ένηγκαλίζοντο άλί.ήΊλους,
κατά την ώραν της άναχοορ'ησεώς
των, τούς-ηνχοντο «καλήν άντά-
μωσΐν είς την νέαν ζωήν».
"Ολα αΐτά τα χαρμόσυνα άγ-
γέ?.ματα τα ήκουσ»ν οί λεπροι τή;
Σπιναλόγκα καί άνελιΊθησαν εί;
δάΐκρυα, έπΒίκτθηισαΐνΐ δϊι 'καί οί
«ζωντανοί νεκροι» δύνανται καί
πάλιν νά επανεύρουν την ευτυχί¬
αν καίτή<ν χαράν. Καί τώρα γεν¬
νάται τό άγωνιωοες έιρώτημα εάν
τό σωστικον φάαιιαχον ήρχισε νά
χρηίσιματιοιήται επί των λεπρων
μας. Έξήτοοσα λεπτομερώς τό ζή-
ημα καί εΰρί<τκιομα4 είς την δυ¬
σάρεστον καί θλιβεράν θέσιν νά
καταγγείλω δημοσία ότι -ή αίωνία
κακομοιριά μαι;, ή έγκλΓματική
καί άν&ρωποκτόνος , έ'παιξε τόν
ρόλον της κι' επέδειξε την άθλιό-
τητά της καί είς την κρίσιμον οπ'-
τήν πκρίτασιν.
Τόν παρελθόντα Φεβρουάριον
ευρίσκετο είς τάς Αθήνας ό νομί-
ατρος Λαισηίθίον κ. Περράκη.; καί
είς αυτόν παρεδόθη τό νέον φάρ¬
μακον διά νά τό χορηγήση είς τόν
ιατρόν τοΰ λεπροκομείον μέ την
εντολήν ν' άρχί,οτι άμέσως τάς έ-
νέσεις. Ό νομΐίατρος έπεστρΐ'ψε
έκτοτε είς την έδραν τού άλλί'
φαίνεται διά λόγους προσωπικών
άντιζηλιάχν (ακουσον — άκου
στον) δέν απέστειλε τό ςράρμακον
είς τόν κ. Γραμματάκην ! Καί ό
νομίατρος αύτός έξακολίουθεϊ άκό-
μη νά παραμένγ) είς την θέσιν τού!
Ό κ. Δεσποτόπουλος κατά την
μετάβασιν τού είς: τόν "Αγιον Νι-
Μλαον πληρΐοφορεϊται (εκττλτ^τος
ότι τό φάρμακον δέν έστάλη ακό-
ιιη είς τό λεπποκομεΐον πραγμα
Γθ οποίον παρέτεινε κι' έκορνφχο-
σε την αγωνίαν των λεπρων. Η¬
ναγκάσθη νά τό παιραλατοτ) άπό
τόν νομία'τρον. τό μετέφερε μόνος
είς την Σίαναλόγκαι καί ήρχισε ά¬
μέσως τάς ένέσεις, κατά κακήν
δέ σι'μπτωισι.ν παρ' ολίγον νά υ¬
ποστή καί μικράν άμυχήν.
Μετά την αναχώρησιν τοϋ '/■■
Δεσϊκποπούλου συνεχίζει τάς ενέ-
σεις ό κ. Γραιιματάκης επί τί] βά¬
σει των αοη,γιών τον «περί έν5εί-
ξεων καί άντειδείξΕΐων των διαφό¬
ρων μορφόόν τής λέπρας». Τό
άντΐλεπρικον φάρμακον στοιχίζει
120 λίρας Αγγλίας κατά τόννον
μέ τα εξοδα αΛαστώ.ης άπ' την
Καλκούτα εις τόν Πειραια. Άλ¬
λά δέν παρέστη άνάγκη ν' άγαρο!-
σθη έ'κεΐ'θϊν διότι τό ύπθΛ,·ργεΐον
εχει είς τ'ητν διάθεσιν τού άοκετην
ποσότητα προερχομένηη' έκ. δωρε-
άς τοΰ Γάλλον καθηγητον καί με¬
γάλον ΐϊν&ρωπΐστοΰ Νικολ, διεν-
θυντοΰ τοΰ ίνστιτούτου Παστέρ
είς την Τΰνιδα.
Ό κ. Δεσποτόπουλος είς δημο¬
σίας διαλέξεις τον ενταύθα καί
τα Χανιά έτόνΐισεν ότι τό απαντον
τοΰ άντιλεπρικοϋ αγώνος δέν είνε
τι θεραπίία μόνον των λεποων τής:
Σπινα?»όγκας, όντε της Σάμον και
τί}; Χίον, διότι έκεΐ είς τίιν Χίιον
— είς άπόστακτιν 3 χιλιόμετρον
άπό της πόλεως λειτονργεΐ άπό
τού 1906 λεποοίκομΕΪον μέ 19 α-
τομα. Σνγχρόνως μέ την νέαν θε¬
ραπείαν πρέπει τό κοάτος καί ή
Χίου καί Σάμον θ' άχρηστειι5ον
Διά νά επιτύχη ό άντιλΕ.τριχό|
αγών εΤνΈ άνάγκη νά ίδοΛ^
κατά τόπους ίατρεϊα καί αποιιον_
τήρια διά νά γίνεται ή # ταπ£»|
άσφαλέστερα, ν' άνα'&αρρήσοΐ'νο
οικογένειαι των ίεπρόόν καί νάι
φοοοϊτται δπ μόλις παοοι·σιαο.
όαρρωστός των θά γροπχοθί) αι
τόν χωροφνλακαι καί θά μει
•θτ) οτήν Σπιναλό^'κα.
"Οταν ή πολιτεία ά,τοφασίοι
νά δείξη την στοργήν της γγοο
τονς λεπριούς τ,ότε άσφα/.ο: δσ<
κρύπτονται θά παρουσιασΌοϋν κα
θ' άποχωιριισθοϋν των ο'ιχ.ογενΕΐώΙ
των διότι μέ την νέαν θεοιαΐίι
εχουν πολλές έΐπίδες σ-----'■"
Καττά την γνώμην των
γων ιατρών τό ποσοστόν τή: *
ραπείας άνερχεται άνοΛό^'ίΐ): τ*
βαθιιιοΰ της προοδον τής νόσο»
κατά τάς στατιστικάς δέ τη: Χ«
νόλσυλοϋ καί τοΰ Κονλλρίοι1 έ,τα
νέρχονται ύγιεϊς είς την κοινίι
αν 12 0)0 μεχρι 48 0)0 οί ί
φρότερον πάσχοντες.
Έν Κρήτη ήρκεσε μόνον ή
δησις ότι δέν θά μεταφερθοΰν
την ΣπινοΛόγκα &άν παρσκ
ιτθοΰν π:ρός έξέτακην καί αμέσα
ενας ιερεύς έπαρο.υσία'σϊ ?ί: ^
κ. Δεσποτάπθυλον την οϋΐνψ.
τον διά νά την εξετάση. Των /οί
πτομένων ό άρι9μός είνε άρν^1
σημαντικάς είς τίρ' '—'^α ''
εννοεϊται ότι αύτό άποτε/.έϊ τι
μεγαλήτερον πληγή)ν καί τόν ο
βερώτερον κίνδννον.
Διά ν' αρχίση ό
αγών μέ σύστημα — Γ _ ,
πρέπει νά ίδρνθοϋν καί νά ο
γανω&οΰν οί θεραπευτιν.οί α
μοί καί διά την πΐραγματοποπ}^
τοϋ έργον αύτοι άΛητοΰντα1 ί
παρκη χρηματικά μέσα τα ό^
δνστνχώς σήμεοον ςραίλΈται δτιί1
νέ δύσκολα νά"διατεθοϋν. Ύπαί>
χει βέοαια ή δωρεά τοϋ ν.. Μιχ»]
λινοΰ ή όπσία θά επρεπε να τε
είς την διά·θεσιν τοΰ άντιλε-τρικ
αγώνος, άί^-ά τό ζήτηωα τουτο
εχει άκόμη σαφώς νχίθοοιττθιι ,
ή κοινωνική άνάγκη έπι6ά//ει ν»
μή ο<ο.·θ·ι·στερι'}σωμεν π?^ον & ^
των * άποτε?.εσματιν.ών
Αίγαίου καί της Ελλάδος γενικώ-
τϊρον διά νά καταΛολεμηιΟοΰν τοΐι-
λάχΐρστον τα πρόωρα στάΐδια της
νόσον, άπότε ολίγον κατ' ολίγον
ά λεπροκομεΐα της Σπιναλόγκο,
Έκεΐνος ό όποΤος μέ τα
κοπ ΰλικά μέσα θά τεθι] επί ^
λήνς τοϋ άντιλεπρικοϋ αγώνος
δικαιούται τοϋ τίτλον τού μεγ»0
κοινωνικον εύΕ:ργέτου διότι θ' α*
λάξη την χώραν άπό τό στιν'
καί τό μία<ϊμα. Οί «ζωντανοί
κροί» περιιμένουν την άΛθλ'ΐ'τ
σιν των άπό την κόλαισιν τή;
πρός. Καί ή έλληνική χώρα ΐ01
κα-θαρισμόν της διά νά μή^Ί
οϋται είς τα ίατρικά συγγράμμ*11
ι ς τα ίατρ σγγ
ώς σημαΛ~ική χώρα των λε-τρ
ΜΙΧ. ΡΟΔΑ3
Έχλ·*τά 6ι6λία ίχ»ι Φ
Βιβλιοχωλεϊον τού «ΈΘνι*»»
«ΚβΜΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑΤΟΥ. 1928.
29
0ΙΤΙΟΕ8 ΑΝϋ ΡΆΟΤΟΚΥ
ΜΟϋΕΙ, 75
__
ΜΟΏΕί, 90
ΡΑΤΕΝΤΕΟ
ΒυΕΑΟΗΕ8
ΗΑΤ8
-ΙΑΜθΝϋ ΒΙΕΑΟΉ
ΙΝ ΡΑ8ΤΕ ΪΌΒΜ
ΣΤΙΛΒΩΤΑΙ
και ΟΔΟΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ
Είναι κοινόν μυστικόν, δτι δλα τα ειδή τα κατασκευαζόμενα παρ' ημών,
είναι τα τελειότερα. Τό ΡΑΜΟυδ ΌΙΑΜΟΝϋ ΒΙ.ΕΑΟΗ, ΤΑ ΟΙΑ-
ΜΟΝΌ 5ΤΕΑΜ ΒΟΠ.ΕΚδ, ΤΑ ϋΥΚΙΤΕ δΤΚΑΥ ΑΝϋ ΡΕΙ,Τ
ϋΥΕδ εΐναι. ώς γνωστόν, Ιδικής μας κατασκευής. Ή καταπληκτική αύξη¬
σις τής ζητήσεώς των—καί τουτο χάριν τής ποιότητος των—μάς ύπεχρέ-
ωσεν όπως μεταφερθώμεν είς μεγαλειτέρον εργοστάσιον καί άπό της 1ης
Φεβρουαρίου έγκατεστάθημεν είς τό ιδιόκτητον Θόροφον εργοστάσιον
μας, κείμενον είς τό 10 ν. 4ΤΗ δΤ., 1ΟΟ πόδας άπό την γωνίαν τοϋ
Μπροντγουαίη καί είς την καρδίαν της άγοράς είδών πιλοποιΐας.
Τό τοιούτον άλματικόν βήμα τό έπέσπευσεν ό νέος άδελφός τοΰ ΡΑ-
ΜΟϋδ ϋΙΑΜΟΝϋ ΒΓ,ΕΑΟΪ τό ϋΝΙΟΝ δΗΟΕ ΡΟ_Ι5ΗΙΝΟ
ΡΑδΤΕ. Ώς γνωστόν τό εργοστάσιον μας ιδρύθη πρό 2Οετίας. Είς όλον
αύτό τό διάστημα δέν έπαύσαμεν οΰτε έφείσθημεν κόποϊν και χρημάτων,
κάμνοντες πειράματα επί πειραμάτων, όπως έφεύρωμεν τό ποθούμενον
δΗΟΕ ΡΟίιΙδΗ ΡΑδΤΕ. Τό εργοστάσιον μας επρεπε νά εκπληρώση τό
όνειρον τού, τόν πόθον τού καί λάβη την πρωτεύουσαν θέσιν, ή όποία τοϋ
άρμόζει καί είς την κατασκευήν βερνικίων, όπως έ'χει την πρώτην θέσιν είς
την κατασκευήν είδών πιλοποιΐας.
Δέν εννοούμεν δΗΟΕ ΡΟί,ΙδΗ. Εννοούμεν ΠΟΙΟΤΗΤΑ δΗΟΕ
ΤθΙ,ΙδΗ. Εάν έννοοΰσαμεν δΗΟΕ ΡΟΟδΗ όπως τα κοινά, αύτό θά
ηδυνάμεθα νά σάς τό προσφέρωμεν πρό Ιδετίας. Τό ΌΝ Ι ΟΝ δΗΟΕ
ΡΟ^IδΗ είναι νέον—ΤΕΛΕΙΟΝ— ΔΕΝ ΕΧΕΙ ασχημη μυρουδιά, δ-
πως τα κοινά, δπου εχουν στείλει πο?Λούς είς τα βουνά. Τό ΪΙΝΙΟΝ μο-
σκοβολφ. Δέν ξηραίνεται, δέν άσπρίζει καί δέν κοστίζει περισσότερον άπό
τα κοινά. Γράψατέ μας ίνα σάς άποστείλωμεν δείγματα δωρεάν καί δπως
πεισθήτε δτι δέν κολακευόμεθα μόνοι μας.
Λέγομεν ανωτέρω δτι πρέπει νά καταλάβωμεν την πρωτεύουσαν θέσιν
ή όποία μάς άρμόζει καί έξηγούμεθα:
Ώς γνωστόν, αί Λουστραρίαι είναι είς χείρας Έλλήνων. Σχεδόν δλα
τα έργοστάσια κατασκευής βερνικίων σήμερον άνήκουν είς Ίταλούς, 'Ε-
βραίους καί Άμερικανούς. Αύτό λοιπόν ή διεύθυνσις τοϋ έργοστασίου μας
τό θεωρεΐ ώς αίσχος και τη συνεργασία των καλών μας φίλων καί καλών
Έλλήνων πατριωτών, πρέπει νά τό έξαλείψωμεν. Πολλοι φίλοι μας, συν-
ομιλίας γενομένης, μάς απήντησαν: Θέλομεν νά προτιμήσωμεν την Ελλη¬
νικήν βιομηχανίαν, άλλά πώς είναι δυνατόν ένφ έ'ρχονται Έλληνες καί
μάς λέγουν δτι εχουν καλά ειδή καί κατόπιν άφοϋ τα λάβωμεν δέν είναι
καλά πρός χρήσιν; Καί απαντώμεν: Προτιμάτε άνεγνωρισμένα Έλληνικά
έργοστάσια, τα όποϊα νά δίδουν περισσοτέραν αξίαν είς την ύπόληψιν τοΰ
εμπορικον των όνόματος, παρά είς την αξίαν της παραγγελίας δπου είσθε
πρόθυμοι νά τους δώσητε.
Τό εργοστάσιον μας έπίσης άναλαμβάνει την γενικήν έπίπλωσιν στιλ-
βωτηρίων καί πιλοκαθαριστηρίων. Ζητήσατε τούς Γενικούς Τιμοκαταλό-
γους μας.
Ζητούμεν άντιπροσώπους διά τα ειδή μας είς δλα τα μερη τοΰ κόσμου.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑΣ ΗΝΩΜΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ.
οιαμονο ρροουοτε μρο. οο.
ι. Ο. ΜΑΚΚΑΤ08 & Οο
10 νν. 4τη 5ΤΚΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
ΤΕΙ-ΕΡΗΟΝΕ: 8ΡΡΙΝ0 0534
30
3Η0ΕΜΑΚΕΚ8 Β00ΤΗ8
ΗΑΤ
ΟΟϋΝΤΕΕ ΡΑΝΕ3,
ΡϋΚΕ
ΜΑΕΒΙ_:
ΡϋΚΕ IΤΑ^IΑΝ ΜΑΚΒΙ_:
ΤΕΝΝΕ88ΕΕ ΒΑ8Ε
ΡΚΟΤΕΟΤΕΟ ΒΥ ΡΑΤΕΝΤ3 ΊΉΕ ΚΙΝΟ ΟΡ ΒίΕΑΟΗΕδ
ΗΑΝΌ ΜΑΌΕ
ΟΗΑΙΚ
ΝΕν ΥΟΚΚ'8 ΒΕ8Τ
8ΗΟΕ ΡΟΜ8Η
29
0ΙΤΙΟΕ8 ΑΝϋ ΡΆΟΤΟΚΥ
ΜΟϋΕΙ, 75
__
ΜΟΏΕί, 90
ΡΑΤΕΝΤΕΟ
ΒυΕΑΟΗΕ8
ΗΑΤ8
-ΙΑΜθΝϋ ΒΙΕΑΟΉ
ΙΝ ΡΑ8ΤΕ ΪΌΒΜ
ΣΤΙΛΒΩΤΑΙ
και ΟΔΟΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ
Είναι κοινόν μυστικόν, δτι δλα τα ειδή τα κατασκευαζόμενα παρ' ημών,
είναι τα τελειότερα. Τό ΡΑΜΟυδ ΌΙΑΜΟΝϋ ΒΙ.ΕΑΟΗ, ΤΑ ΟΙΑ-
ΜΟΝΌ 5ΤΕΑΜ ΒΟΠ.ΕΚδ, ΤΑ ϋΥΚΙΤΕ δΤΚΑΥ ΑΝϋ ΡΕΙ,Τ
ϋΥΕδ εΐναι. ώς γνωστόν, Ιδικής μας κατασκευής. Ή καταπληκτική αύξη¬
σις τής ζητήσεώς των—καί τουτο χάριν τής ποιότητος των—μάς ύπεχρέ-
ωσεν όπως μεταφερθώμεν είς μεγαλειτέρον εργοστάσιον καί άπό της 1ης
Φεβρουαρίου έγκατεστάθημεν είς τό ιδιόκτητον Θόροφον εργοστάσιον
μας, κείμενον είς τό 10 ν. 4ΤΗ δΤ., 1ΟΟ πόδας άπό την γωνίαν τοϋ
Μπροντγουαίη καί είς την καρδίαν της άγοράς είδών πιλοποιΐας.
Τό τοιούτον άλματικόν βήμα τό έπέσπευσεν ό νέος άδελφός τοΰ ΡΑ-
ΜΟϋδ ϋΙΑΜΟΝϋ ΒΓ,ΕΑΟΪ τό ϋΝΙΟΝ δΗΟΕ ΡΟ_Ι5ΗΙΝΟ
ΡΑδΤΕ. Ώς γνωστόν τό εργοστάσιον μας ιδρύθη πρό 2Οετίας. Είς όλον
αύτό τό διάστημα δέν έπαύσαμεν οΰτε έφείσθημεν κόποϊν και χρημάτων,
κάμνοντες πειράματα επί πειραμάτων, όπως έφεύρωμεν τό ποθούμενον
δΗΟΕ ΡΟίιΙδΗ ΡΑδΤΕ. Τό εργοστάσιον μας επρεπε νά εκπληρώση τό
όνειρον τού, τόν πόθον τού καί λάβη την πρωτεύουσαν θέσιν, ή όποία τοϋ
άρμόζει καί είς την κατασκευήν βερνικίων, όπως έ'χει την πρώτην θέσιν είς
την κατασκευήν είδών πιλοποιΐας.
Δέν εννοούμεν δΗΟΕ ΡΟί,ΙδΗ. Εννοούμεν ΠΟΙΟΤΗΤΑ δΗΟΕ
ΤθΙ,ΙδΗ. Εάν έννοοΰσαμεν δΗΟΕ ΡΟΟδΗ όπως τα κοινά, αύτό θά
ηδυνάμεθα νά σάς τό προσφέρωμεν πρό Ιδετίας. Τό ΌΝ Ι ΟΝ δΗΟΕ
ΡΟ^IδΗ είναι νέον—ΤΕΛΕΙΟΝ— ΔΕΝ ΕΧΕΙ ασχημη μυρουδιά, δ-
πως τα κοινά, δπου εχουν στείλει πο?Λούς είς τα βουνά. Τό ΪΙΝΙΟΝ μο-
σκοβολφ. Δέν ξηραίνεται, δέν άσπρίζει καί δέν κοστίζει περισσότερον άπό
τα κοινά. Γράψατέ μας ίνα σάς άποστείλωμεν δείγματα δωρεάν καί δπως
πεισθήτε δτι δέν κολακευόμεθα μόνοι μας.
Λέγομεν ανωτέρω δτι πρέπει νά καταλάβωμεν την πρωτεύουσαν θέσιν
ή όποία μάς άρμόζει καί έξηγούμεθα:
Ώς γνωστόν, αί Λουστραρίαι είναι είς χείρας Έλλήνων. Σχεδόν δλα
τα έργοστάσια κατασκευής βερνικίων σήμερον άνήκουν είς Ίταλούς, 'Ε-
βραίους καί Άμερικανούς. Αύτό λοιπόν ή διεύθυνσις τοϋ έργοστασίου μας
τό θεωρεΐ ώς αίσχος και τη συνεργασία των καλών μας φίλων καί καλών
Έλλήνων πατριωτών, πρέπει νά τό έξαλείψωμεν. Πολλοι φίλοι μας, συν-
ομιλίας γενομένης, μάς απήντησαν: Θέλομεν νά προτιμήσωμεν την Ελλη¬
νικήν βιομηχανίαν, άλλά πώς είναι δυνατόν ένφ έ'ρχονται Έλληνες καί
μάς λέγουν δτι εχουν καλά ειδή καί κατόπιν άφοϋ τα λάβωμεν δέν είναι
καλά πρός χρήσιν; Καί απαντώμεν: Προτιμάτε άνεγνωρισμένα Έλληνικά
έργοστάσια, τα όποϊα νά δίδουν περισσοτέραν αξίαν είς την ύπόληψιν τοΰ
εμπορικον των όνόματος, παρά είς την αξίαν της παραγγελίας δπου είσθε
πρόθυμοι νά τους δώσητε.
Τό εργοστάσιον μας έπίσης άναλαμβάνει την γενικήν έπίπλωσιν στιλ-
βωτηρίων καί πιλοκαθαριστηρίων. Ζητήσατε τούς Γενικούς Τιμοκαταλό-
γους μας.
Ζητούμεν άντιπροσώπους διά τα ειδή μας είς δλα τα μερη τοΰ κόσμου.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑΣ ΗΝΩΜΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ.
οιαμονο ρροουοτε μρο. οο.
ι. Ο. ΜΑΚΚΑΤ08 & Οο
10 νν. 4τη 5ΤΚΕΕΤ ΝΕνν ΥΟΡΚ ΟΙΤΥ
ΤΕΙ-ΕΡΗΟΝΕ: 8ΡΡΙΝ0 0534
30
3Η0ΕΜΑΚΕΚ8 Β00ΤΗ8
ΗΑΤ
ΟΟϋΝΤΕΕ ΡΑΝΕ3,
ΡϋΚΕ
ΜΑΕΒΙ_:
ΡϋΚΕ IΤΑ^IΑΝ ΜΑΚΒΙ_:
ΤΕΝΝΕ88ΕΕ ΒΑ8Ε
ΡΚΟΤΕΟΤΕΟ ΒΥ ΡΑΤΕΝΤ3 ΊΉΕ ΚΙΝΟ ΟΡ ΒίΕΑΟΗΕδ
ΗΑΝΌ ΜΑΌΕ
ΟΗΑΙΚ
ΝΕν ΥΟΚΚ'8 ΒΕ8Τ
8ΗΟΕ ΡΟΜ8Η
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1923.
ΓΕΝΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ
ΥΠΟ ΘΑΝΟΥ "ΜΑΥΡΟΝΕΡΗ", 6ΡΟΚΤΙΝ6 ΕΟΙΤΟΚ
ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΔΙΕΘΝΕΙ_ "ΠΑΝΑΘΗΝΑ'ΓΚΟΙ"
ΑΓΟΝΕΣ ΕΙ_ ΤΗΝ ΕΑΑΑίΑ ΚΑΘΕ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΝ
αίς όρθοδόξου Αθλητικώς ρΓαμ'μής
Γεοίργιος Βιόλος, έκ των ίσχυροτέρων
έρασιτεχνών παλαιστών ολοκλήρου
τού κόσιιου. Ό Βιόλος κατάγεται έκ
Χίου, είναι τής κλάσεως των 175 λι-
τρών, καί είς έκ των μεγάλων αστέ¬
ρων τού Έλληνοαμερικανυ«οϋ 'ΛΟλη-
τικοΰ Συλλόγου τής πόλες μας.
Ό Γκώς Σόννενμπονργκ, π>ρώ-
ην ποδοσφαιριστής τοϋ Πανευτι-
στηιμίου Ντάρτμουθ καί νυν έξ
έπαγγέλματος παλαιστή; των με¬
γάλων όαρών, κατήγαγε περυφα-
νή νίκην πρό ημερών άπέναντρ
τοϋ περιφήμου Γουαίην «Μπίγκί
Μώνν, είς ενα άγώνα θιεξαχθένπ
έν Βοστώνη. Ό Σόννενμπουργι
κατέπληξε τού; φιλάθλους θεα-
τάς,·καταρρίΊ|ιας δίς τόν κατά Κ
λίτρας 6αρύτερον Μώνν είς διά
στημα ολιγώτερον των δνο λε
πτών< Ό Μώνν είχε -μόλις πρό δνο έτών άποκτήσει φήμην πανισχύ- ρου καί άκατα,βλήτου παλαιστον, κατόπιν ενός φοοεροϋ καί αλησμο¬ νήτου αγώνος τού μετά τοΰ νυν παγκοσμίου πρωτοπαλαιστοΰ "Εντ Λιούης ή «στραγγσλιστοϋ», τόν ο¬ ποίον είχεν άναγκάσει νά τραπί) ιΐς φυγήν έκ τής παλαίστρας, ά- φοϋ τόν έσφενδόνισεν έπανειλημ- μένως μακράν Ιξω <ϊύτής καί με¬ τά πάταγον. Δι' ολίγον καιρόν μετά την πάλην τού εκείνην ό Μώνν διεξεδίκει τόν παγκόσμιον τίτλον καί ιμάλιστα ένεφανίσίτη πολλάκις ώς τοιούτος επί τή; πα¬ λαίστρας ωρισμένων Πολιχίΐών, αργότερον δμως ένική>ί}η κατά
κράτος υπό τοΰ Πολωνοΰ γίγαν-
τος Στανισλάου Ζμπύζκο, καθάς
καί νπό τοΰ Στέκερ. Ό «στραγγα-
λιστήρ> δμως ουδέποτε πλέον εδέ¬
χθη άγώνα μετ1 αυτού", μετά τό
/τικρόν ιΐιάθηιμά τσν.
Κατά τηλεγράφημα τοΰ Έται-
ρικοϋ Τύπον, διαβιτχχσθέν έδΰ>
πρό ήαερών, δι;;ξάγονται έν Αθή¬
ναι; δια,τραγματεΐ'σεις αεταξύ
τής Έλληνικής Έπιτροπής επί
των Όλι<μπιάδων καί τοΰ ύπονρ- γοϋ των Οίκονομικών τής Ελλά¬ δος, όπως έκδοθοΰν εκτακτοι σει¬ ραί γραμματοσήμων άξίας 50 μέ- χρι 300 δραχΐΐιών καί τό έξ αυτών είσόδημα διατεθή πρός κάλυψιν μεγάλων «Παθηναικών» Διεθνών Άγώνων, μελλόντων νά λάβουν χώραν εν Αθήναις τώ 1930, καί π. χ. όφείλουν νά διαγωνίζωνται γνμνό.τοδες, δπα>; καί κατά%τό
πάλαι. Οί τελευταίαι Όλυμπιαν.οΙ
ποΰ διεξήχθησαν εν Ελλάδι ήσι»ν
οί τοΰ 1906. Τό ετο; 1930 προ-
εκρίθη διά. τούς προτεινομένου;
Παναθηναίκοις, διά νά μή συγ-
/υμπιάδας, αί οποίαι άφ' δτον ά-
πεσπάσθησαν εξ αυτής δεικνύ¬
ουν άκατασχέτονς τάσεις νά σνμ-
περιλαια|£άνονν κάθε σύγχρονον
παίγνιον, ώς καί αύτό τό τέννις,
τό γκόλφ, τό γονωτΐρ πόλο κλπ.,
είς τρόπον ωστε νά κινδυνεύον!
~~.^.,.^.^, «.« ν« μι, «^ϊ-|εΐς τρόπον ωστε νά κινδυνεΰουν
νοούνται -ρος τ^ς_ Ολυμπιαδας, Ι νά μετατοαπο0ν αυται {&ν δεν
αι οποίαι ακολου/θοιιν τΛ τρτοπρ- ... ~
_ Ο παγκόβμιος πρωτοτη-ι
της κλασεα>ς μπάνταμ^ΌιΗτ ιίΐ
—118 λιτρων), Μπήντ Ταί
θ αυπερασπίσ^ αυριον τ<η τού εν Σικάγφ είς μίαν π,γιια «ν εκ_10 γύρων μετά τοϋ' κλητου του Τζό Λο6να; Ό εκ Μπώφφαλο τ , Τζίμαυ Σλάτ&ρυ, παγκοσμ.ίου ? αί οποίαι άκολουθοΰν τό τετροε- τές δρομολόγιον 1928— 1932— 1936 καΐ ούτω καθεξή;. * * * Ή ριφθεΐσα ιδέα αύτη είναι ίΐ τίί- καθ εκάστην έκτοτε τετραετίαν. ιλ«μπροτάτη καί τό μόνον ποΰ ΐν- Οί Διε&νείς αύτοι άγώνες θά [ χονται δλοι οί "Ελληνες (φίλαθλοι διαρρυθμισθοϋν επί τΓ] βάσει τών| καί μή) είναι όπως αυτή πραγμα- κλασσικών 'Ελλττνικ(ϊ>ν Άθλτνπκίϊιν ι τΎΐπτΜτγ.Ί™ τλ τηνι'τταη™
κλασσικών Ελληνικήν Άθλητικων
γραμμων καί δέν θά περιέχουν
κανέν άπό τα νέα άγωνίσματα ποΰ
περιλομβάνουν αι σύγχρονοι Ό-
τό ταχύτερον,
ό
ί) χρ
ΤΗτο επόμενον, ή Ελλάς, ή μή¬
τηρ τοΰ Άθλητιομοΰ κοί των- Ό
λυμπιάδων, όπο>ς μή βλέ έ
εύ-
τρτράπησαν άκόμη) είς πο/υτάρα-
χον περιφερόμενον ίπποδρόιιιον.
Δέν υπάρχη 6έ οί"δεμία άμφιοολία
δτι οί προτεινόμενοι ΠαΛ-αθηναϊ-
κοί Άγώνες Στίβον καί Παλαί¬
στρας, δίιοοντες την ευκαιρίαν είς
τού; άθλητάς όλον τοΰ κόσαου νά
διαγωνίζωντο ι εις τό μέγα πάλ/^υ-
κον Στάδιον μας είς κο·9αρώς άν-
δρΐκά άγωνίσματα, θά θεσουν τόν
παγκόσμιον 'Αθλητισμόν επί τα ί-
χνη τοΰ ενδόξου Άθλητικοΰ προ-
γμ πρωτοπυγμ
τ?Λν των 175 λιτρων, έ
Στάνλεϋ Σμί17 είς μίαν
αν, δι' άθή
, σθ
δεύτερον νϋρον.
—Ή Γερμανίς, Λνις
Σχραντερ, Οψωσε τελειταίω-
ον ρεκόρ «ϊς τό κολύμβηιια'„
400 μέτρων, διανύσασα τΐ|ν άπ|
στάσιν εις 6 λεπτά καί 40 8)1
δευτερόλεπτα.
—Έκ Λονδίνον άγγέ/7-
κατά τού; αγώνας οιά τυ
σμιον έρασιτεχνικόν
κόλ ΰ θά ά
__ΙΛν,» — , ..^[~.νι.~^^,, ν.^ιν^, ι_<.ΐ| »Λε.ιΐ| ιμΐ Ευ-ιχνΐ| τού ενοοςον / Σΐ'νεπώ-ς οί δρσμεΐς, χαρίστησιν τάς σι·γχρόνους Ό- γονικοΰ μα; κλέους. ΟΙ Γεώργιος-----------., 'Εδω καί τρία χρόνια μιά βρα- δυά έδίδοντο στό πολυδοξασμένο 'Ελληνικό Κέντρο τής Νέας Υ¬ όρκης, στον 'Ελληνοαμερικανικό Άθλητικό Σύλλογο, άγώνες πυγ- μαχία·;, καί ετυχε νά λΐίπη ενα; στή κλάσι των 160 λιτρων. Ό διοργανωτής των άγώνων τούτων κύτταξε νά 6ρη έναν πυγμάχο, άλλά έστάθη άδύνατο. Εΐχε πειά άπελπισθη, δταν κάποιος νέος, παυδί άμούστακο, π«ρουσιάσττ|κε καί πρότεινε νά πυγι*αχήστ|. Ό διοργανωττις των άγώνων άφοΰ 6ετ>αιώθτ{κε πώς τό παιδί αύτό
ήτο ύγιές κοΑ εΐχ·ε γνμνασδΥ] λί-
γο, τόν &6αλε νά πνγμαχήση. Ή
πυγμαχία έκείνη άφησε έποχή.
Ό μικρά; αύτός έ'/.ανε τόση με-
γάλη έντύπωσι, ώστε τόν παρεκά¬
λεσαν δλοι νά γίνη πυγμάχος.
Δέν τοΰ ά'ρ£σε όμως ή πυγιμαχία
τότε γιά διαφόρους λόγαυς καί
!ί" αίτίας τής στάσεως τής οίκο-
ως π*)ΰ διακρίνονν τόν Κα/.δή, θά
τον άνακηρύξονν νικητήν, δχΐ μό-
νον
γενείας τού,
πυγμάχον.
ς ης οικο
ήτις δέν τόν ήθελε
Εκτοτε παιρήλθε τόσο; καιρό;.
Πέρυσι τόν Νοέόιιβριο άκούσαμε
πώς τό παϋδί αΰτό πυγμάχεΐ καί
<αρών?ι τού; άντιπάλ.οι^ τού. Νί- :ησε τόν Χόφφιμιαν, τόν ήδη πρω- ;αθλητήν στήν κλάσι των μεγά¬ θώ ό Κό ό τόν Ή 17έτις Άγγλίς, Δνίς^ Λάντη Σάρπ, ήτις Θά προσπαθήσΐι νά διακολυμβή- ση προσεχώς τι'ιν Μάγχην. .ών βαρών, τόν Κόμπεσον, Άδαμς καί αλλους. "Ολίγαι λίτραι δέν κάνουν δια¬ φοράν στό παιδί αύτό. Πυγμα- ;οΰσε καί πυγΐΛαχεϊ οποίον 6ρεΐ :αί νικά. 'Εδώ καί -/.άμποσο και- >ό γυμνάζετοοι οτστηματικά καί
ακτικά. Πα"»>*δλο το παιδιακίσιο,
ίθώο φέρσιμό τού, ποΰ δείχνει
μιά εύγκνική Σμυρναϊκή άριστο-
κρατική καρδιά, πάνω στό ρίνγκ,
είναι δ φόβος των άντιπαλων τού.
Πυγμο.χεΐ στήν •/Χάσι των 160
λιτρων. Είναι ταχύς στά πόδια,
τα χέρια τού καλοδεμένα καί εύ-
κίνητα, ιμακ.ρνα, όδηγούμενα άπό
ενα κεφάλι ποΰ δέν γνωρίζει θυ-
μό, γιά νά χάντ) την ψυχραιμία
τού, είναι ό πειό έπικίνδννος άντί-
παλος σέ κάθ·ε πυγμάχο τής κλά¬
σεως τού. Θοτχιι άντ^άλονς γιά
την Όλυμπιακήν Ελληνικήν Όμά
δα τούς Βλάχο καί Στάθην. Ό
δεύτερος, κατόπιν τοΰ δ|<πΓυχήιμα- τος τοΰ χεριοΰ τού, είναι εξω τοΰ αγώνος, ώς πρό; τόν Βλάχον, | παρ' όλην την φήμην τής άναι- σθητικής τού γροθιας, ε^ι,Έ'&α* 6έ- άπέναντι τοΰ Βλάχου, σ)1ά καί ϊΐς τούς 'Οιλυμπιακούς αγώ¬ νας, αν εξακολουθήση γ-υμναζό- μενος τακτικά. Ό Γεώργιος Καλδης, ήλικίας 21 έτών, είναι ενα άπό τα άγαπη- μένα παιδία τοΰ 'Αθ/λητικοΰ μας Σύλλογον. ΐνε'κόλα.ος Φέξης Νικόλαος Φέξης. Ό Βενιαιμίν τοΰ 'Ελληνοαμερικανικοΰ άθλτττι- κοΰ Σύλλογον τής Νέας Υόρκης. Μικρός τό δέμας, ζνγίζει μόίνΐς 112 λίτρσς. Πέρυσι πήρε τα πρω- το βραβεϊο στήν πά7.η, στήν κλά¬ σι των 112 λιτρόόν, άνακηρΐίχί?εΐζ πρωτοπαλαιστης στήν Μητρόπο- λιν. "Εκτοτε πυγμαχεϊ, αεταβλη- •θείς σέ πρώτης τάξεως πυγμά- χον. «"Ας σψεται ή ώρα κι' ή στιγ- μή ποΰ εγινε πυγμάχο; ιαύτό τό παιδί», μάς είπε ενα Ιβ'ράνδυ κάποιο Άμερικανόπσΐ'λο, μετά άπό μία πυγμαχία μαζύ τού. Την πνγμαχιΊα την γνώρισε πο- λύ καί.ά, καί την παρηκολούθησε επί χρόνια καί τώρα ορέπκι δά- φνες. Ή έπιθετικότης τον είναι μετρημένη κσί δχι έπιπολαία. Ά- μννεται αρίστα καί δ άριστερός γρόνθος τού είναι τό κυριώτερον όπλον τον, άν καί ό δεξιό; φερό- μ'ενος έκ των κάτω («ΙΙΡΡΕΚ Δημήτριος Κουβαράς, έξ Ίθάκης, .ιυγμάχος των ελαφρών 6α«Λ_
στον πρώτον γΰρο καί ζαλίσθηκε.
Άμέσως επλεξε τα ■γ.έρια τού γύ-
ρω στόν αντίπαλον τού καί αρχι-
σε νά τόν φέρνΐ] γύρω. Ώς δτον
νά τούς χωρίση ό διαιττιτής, ό
Φέξης εΐχε ξ'ίζεΑισθτί, καί δταν
ήρχισε παλι νά πιτγιμοτχί} έκτυπονσε
καί άπεμακρύνετο. Μέ την τακτι¬
κήν αύτην μέ μιά βαρεία γροθιά
τον σέ καταλλήλο εύκαιρίαι ένίκη-
σε τόν αντίπαλον τού. ΆριθιμεΓ
πολυάρι-θμιες νίκες στό διάστημα
ενός &τους. "Ηδη γυμνάζεται γώ
την Όλυμπιακή 'Ελλτννική Όμά-
δα καί δέν "βλέπομεν κατνένα μετα-
ξΰ των 'Ελληνων τής κλάσεως τού
νά στέκεται στό δρόμο τού, έκτός
τόν ιιινολι» Άντ. Άγγέλοΐ', ό ό-
, . νακτθϊί καλά μπορεΐ νά
δώση Ινα καλό μάθημα στό Φέ-
ξη, χωρίς δμως νά τόν νικήστ).
Τόν Φέξη τόν θεωρούμεν ώ;
ΓΟ»ν πειό καλό πυγμάχο στήν κλά¬
σι των 112 λιτρων της Άμερι-
κής καί ίσως όλον τοΰ κόσμον, καί
πάνω τού στηρίζομΐν πολ?.ές έλ-
πίδες γιά τούς Όλνμπιακούς ά-
|Ι|γωνας. Ό Φέξης είναι τελείως
"'κάτοχος τοΰ μυστικόν της προγυ-
μνάσεως, άν καί είναι όλίγος χρό-
νος άπό τότε ποΰ ήρχισε. Είναι ό
καλλίτερον γυμναζάμενος "Ελλην
ερασιτέχνας πυγμάχος.
Άπό τό παιδί αύτό αναμένομεν
χ
Ίφ, ποΰ θά άρχίσουν [
είς Πρέστγουϊκ, "τής Αγγλία
θά συμμετάσχουν καί 5 Άμ ριχ
νοι
παικται.
—Κατά τούς εσχάτως διεξ
χθέναας έν Σέντγονίτς, τΓ]; ϊ
γλίας, μεγάλοι>ς διεθνεϊς άγιον
γκόλφ, μεταξύ έξ έπαγγέ/.ικ
παικτών, νικητής άνεδείχι))) ό
μερικανος Γοι-ό^,τερ Χάγκ ν ι
δίσας τό Αγγλικόν κύπελλον
τρίτην φοράν. Δεύτερος ή/ι
περίφη^αος Άμερικανός
Τζών Σάραζεν.
—Ό παγκόσμιος πρωτοτιγμ
' χος^ των ^μ'ίγάλων βαρων Τζόι
Γούννυ, ήρχισεν έλαφράς προ)
μνάσεις διά τί]ν πυγμαχίαν τ.
μετά τοΰ Νεοζηλανδοΰ Τόμ λήν
ήτις θά λάβη χώραν έν Νέα Ί
όρκη την 26ην προσεχούς Ίου1
ου.
—Ή Άιμίρΐν'.ανίς πρωτα'&λι)
τρια τέννις, Χέλεν Γουήλς;, μετ
μ'αν επίσκεψιν είς ' Ολλανδίαν, ι
τέστρΐψεν είς Παρισιοι1; αετ
της σι^μπαικτρίας τη; Άμεον/.ΰ
δος, Πηνελόπης "Αντεροον.
^ Ή Χέλεν ενίκησεν έν ΌΜαν
δία είς μονούς αγώνας, εί; το'
δυτλοϋς δμως τό ζεΰγος τώ' '.-
ιμερικανίδων ήττήθη υπο των Όλ
λανδίδων άντιπαλων.
—Ό έκ Σκράντον, Πήτ Λάτ
ζο, πρώην παγκόσμιος πρωτοχυγ·
μάχος των 147 λιτρων "καί ήδη
διεκιδικητής τοΰ παγκοσιιίοι»
πάθ-λου των 175 λιτρων, έννη^
κατά τό εσπέρας της παρε'θοί
σης Δευτέρας τόν Μπίγκ Κ '
γεϋ, εις μίαν πυγμαχίαν έ/.
γύρων, διεξαιχθεϊσαν είς τι'ιν κο
στραν Σαίντ Νίκολας τή: -Λ'
Υόρκης. Ή εφημερίς «Γ«
κραμ> τής πόλεώς μας, άν"αφ.ΐΛ;
ΐμένη περί τοΰ Λάτζο τόν' άναιτε
ρει διαρκώς, ώς τόν «"Ελΐηνα τι '
Σκοάντον». Ήιιργετ άττοοοΰιΐίν Ι
σΙ1- δχι 'μόνον γιατί είναι 'Ελληνό-
Σκράντον». |Ημεϊς _..Κ- ,
την προσωνυμίαν αύτην τοΰ ΛάϊΊ
ζο, καθότι έπανειληυιμέν<ι>; άνε'Ι
γνώσαμεν περί αυτόν δτι ε!ναΐ|
Ίταλοαμε.ρικανος. 'Εάν δίικος
ναι πράγματι "Ελλην, τόσον
καλλίτερον δι' ημάς, διότι ό Αί
ζο εχει δράσει πολύ έξαιρετι*"
μέχρι τοΰδε είς τί]ν πυγμαχι/·>1!
κονίστοαν. .
—Κατά τί|ν ιδίαν εσπέραν *»
είς την ίδιαν κονίστραν έπνγμαΧ|Τ":
σε καί ό έκ Μπρονκλυν «ίΐοοδ
τής κλάσεως
βαρών (1201
^ι1ίηη)όοο^. ο*!
"Ελλην πν,-μάχος
των έλαφροτάτων
λιτρων), Γεωργιος ...
στΐς καί ήττήθη είς τνν τρίτον
ρον, άφοϋ υπέστη κόψιμον η
νηρόν είς τόν αριστεράν όφθ
έκ γρτ>νθου τοΰ άντιπά?Λυ τον
Σίγκερ.
πουλο, αλλά γιατί είναι καί "^
μέ χαρακτήρα σπάναο. Χαρά οτσιΐ
γονεΐς καί στήν Λέσχη πούχε1 τ6*
τοΐα παιδία.
Ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ
ΓΕΝΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ
ΥΠΟ ΘΑΝΟΥ "ΜΑΥΡΟΝΕΡΗ", 6ΡΟΚΤΙΝ6 ΕΟΙΤΟΚ
ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΔΙΕΘΝΕΙ_ "ΠΑΝΑΘΗΝΑ'ΓΚΟΙ"
ΑΓΟΝΕΣ ΕΙ_ ΤΗΝ ΕΑΑΑίΑ ΚΑΘΕ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΝ
αίς όρθοδόξου Αθλητικώς ρΓαμ'μής
Γεοίργιος Βιόλος, έκ των ίσχυροτέρων
έρασιτεχνών παλαιστών ολοκλήρου
τού κόσιιου. Ό Βιόλος κατάγεται έκ
Χίου, είναι τής κλάσεως των 175 λι-
τρών, καί είς έκ των μεγάλων αστέ¬
ρων τού Έλληνοαμερικανυ«οϋ 'ΛΟλη-
τικοΰ Συλλόγου τής πόλες μας.
Ό Γκώς Σόννενμπονργκ, π>ρώ-
ην ποδοσφαιριστής τοϋ Πανευτι-
στηιμίου Ντάρτμουθ καί νυν έξ
έπαγγέλματος παλαιστή; των με¬
γάλων όαρών, κατήγαγε περυφα-
νή νίκην πρό ημερών άπέναντρ
τοϋ περιφήμου Γουαίην «Μπίγκί
Μώνν, είς ενα άγώνα θιεξαχθένπ
έν Βοστώνη. Ό Σόννενμπουργι
κατέπληξε τού; φιλάθλους θεα-
τάς,·καταρρίΊ|ιας δίς τόν κατά Κ
λίτρας 6αρύτερον Μώνν είς διά
στημα ολιγώτερον των δνο λε
πτών< Ό Μώνν είχε -μόλις πρό δνο έτών άποκτήσει φήμην πανισχύ- ρου καί άκατα,βλήτου παλαιστον, κατόπιν ενός φοοεροϋ καί αλησμο¬ νήτου αγώνος τού μετά τοΰ νυν παγκοσμίου πρωτοπαλαιστοΰ "Εντ Λιούης ή «στραγγσλιστοϋ», τόν ο¬ ποίον είχεν άναγκάσει νά τραπί) ιΐς φυγήν έκ τής παλαίστρας, ά- φοϋ τόν έσφενδόνισεν έπανειλημ- μένως μακράν Ιξω <ϊύτής καί με¬ τά πάταγον. Δι' ολίγον καιρόν μετά την πάλην τού εκείνην ό Μώνν διεξεδίκει τόν παγκόσμιον τίτλον καί ιμάλιστα ένεφανίσίτη πολλάκις ώς τοιούτος επί τή; πα¬ λαίστρας ωρισμένων Πολιχίΐών, αργότερον δμως ένική>ί}η κατά
κράτος υπό τοΰ Πολωνοΰ γίγαν-
τος Στανισλάου Ζμπύζκο, καθάς
καί νπό τοΰ Στέκερ. Ό «στραγγα-
λιστήρ> δμως ουδέποτε πλέον εδέ¬
χθη άγώνα μετ1 αυτού", μετά τό
/τικρόν ιΐιάθηιμά τσν.
Κατά τηλεγράφημα τοΰ Έται-
ρικοϋ Τύπον, διαβιτχχσθέν έδΰ>
πρό ήαερών, δι;;ξάγονται έν Αθή¬
ναι; δια,τραγματεΐ'σεις αεταξύ
τής Έλληνικής Έπιτροπής επί
των Όλι<μπιάδων καί τοΰ ύπονρ- γοϋ των Οίκονομικών τής Ελλά¬ δος, όπως έκδοθοΰν εκτακτοι σει¬ ραί γραμματοσήμων άξίας 50 μέ- χρι 300 δραχΐΐιών καί τό έξ αυτών είσόδημα διατεθή πρός κάλυψιν μεγάλων «Παθηναικών» Διεθνών Άγώνων, μελλόντων νά λάβουν χώραν εν Αθήναις τώ 1930, καί π. χ. όφείλουν νά διαγωνίζωνται γνμνό.τοδες, δπα>; καί κατά%τό
πάλαι. Οί τελευταίαι Όλυμπιαν.οΙ
ποΰ διεξήχθησαν εν Ελλάδι ήσι»ν
οί τοΰ 1906. Τό ετο; 1930 προ-
εκρίθη διά. τούς προτεινομένου;
Παναθηναίκοις, διά νά μή συγ-
/υμπιάδας, αί οποίαι άφ' δτον ά-
πεσπάσθησαν εξ αυτής δεικνύ¬
ουν άκατασχέτονς τάσεις νά σνμ-
περιλαια|£άνονν κάθε σύγχρονον
παίγνιον, ώς καί αύτό τό τέννις,
τό γκόλφ, τό γονωτΐρ πόλο κλπ.,
είς τρόπον ωστε νά κινδυνεύον!
~~.^.,.^.^, «.« ν« μι, «^ϊ-|εΐς τρόπον ωστε νά κινδυνεΰουν
νοούνται -ρος τ^ς_ Ολυμπιαδας, Ι νά μετατοαπο0ν αυται {&ν δεν
αι οποίαι ακολου/θοιιν τΛ τρτοπρ- ... ~
_ Ο παγκόβμιος πρωτοτη-ι
της κλασεα>ς μπάνταμ^ΌιΗτ ιίΐ
—118 λιτρων), Μπήντ Ταί
θ αυπερασπίσ^ αυριον τ<η τού εν Σικάγφ είς μίαν π,γιια «ν εκ_10 γύρων μετά τοϋ' κλητου του Τζό Λο6να; Ό εκ Μπώφφαλο τ , Τζίμαυ Σλάτ&ρυ, παγκοσμ.ίου ? αί οποίαι άκολουθοΰν τό τετροε- τές δρομολόγιον 1928— 1932— 1936 καΐ ούτω καθεξή;. * * * Ή ριφθεΐσα ιδέα αύτη είναι ίΐ τίί- καθ εκάστην έκτοτε τετραετίαν. ιλ«μπροτάτη καί τό μόνον ποΰ ΐν- Οί Διε&νείς αύτοι άγώνες θά [ χονται δλοι οί "Ελληνες (φίλαθλοι διαρρυθμισθοϋν επί τΓ] βάσει τών| καί μή) είναι όπως αυτή πραγμα- κλασσικών 'Ελλττνικ(ϊ>ν Άθλτνπκίϊιν ι τΎΐπτΜτγ.Ί™ τλ τηνι'τταη™
κλασσικών Ελληνικήν Άθλητικων
γραμμων καί δέν θά περιέχουν
κανέν άπό τα νέα άγωνίσματα ποΰ
περιλομβάνουν αι σύγχρονοι Ό-
τό ταχύτερον,
ό
ί) χρ
ΤΗτο επόμενον, ή Ελλάς, ή μή¬
τηρ τοΰ Άθλητιομοΰ κοί των- Ό
λυμπιάδων, όπο>ς μή βλέ έ
εύ-
τρτράπησαν άκόμη) είς πο/υτάρα-
χον περιφερόμενον ίπποδρόιιιον.
Δέν υπάρχη 6έ οί"δεμία άμφιοολία
δτι οί προτεινόμενοι ΠαΛ-αθηναϊ-
κοί Άγώνες Στίβον καί Παλαί¬
στρας, δίιοοντες την ευκαιρίαν είς
τού; άθλητάς όλον τοΰ κόσαου νά
διαγωνίζωντο ι εις τό μέγα πάλ/^υ-
κον Στάδιον μας είς κο·9αρώς άν-
δρΐκά άγωνίσματα, θά θεσουν τόν
παγκόσμιον 'Αθλητισμόν επί τα ί-
χνη τοΰ ενδόξου Άθλητικοΰ προ-
γμ πρωτοπυγμ
τ?Λν των 175 λιτρων, έ
Στάνλεϋ Σμί17 είς μίαν
αν, δι' άθή
, σθ
δεύτερον νϋρον.
—Ή Γερμανίς, Λνις
Σχραντερ, Οψωσε τελειταίω-
ον ρεκόρ «ϊς τό κολύμβηιια'„
400 μέτρων, διανύσασα τΐ|ν άπ|
στάσιν εις 6 λεπτά καί 40 8)1
δευτερόλεπτα.
—Έκ Λονδίνον άγγέ/7-
κατά τού; αγώνας οιά τυ
σμιον έρασιτεχνικόν
κόλ ΰ θά ά
__ΙΛν,» — , ..^[~.νι.~^^,, ν.^ιν^, ι_<.ΐ| »Λε.ιΐ| ιμΐ Ευ-ιχνΐ| τού ενοοςον / Σΐ'νεπώ-ς οί δρσμεΐς, χαρίστησιν τάς σι·γχρόνους Ό- γονικοΰ μα; κλέους. ΟΙ Γεώργιος-----------., 'Εδω καί τρία χρόνια μιά βρα- δυά έδίδοντο στό πολυδοξασμένο 'Ελληνικό Κέντρο τής Νέας Υ¬ όρκης, στον 'Ελληνοαμερικανικό Άθλητικό Σύλλογο, άγώνες πυγ- μαχία·;, καί ετυχε νά λΐίπη ενα; στή κλάσι των 160 λιτρων. Ό διοργανωτής των άγώνων τούτων κύτταξε νά 6ρη έναν πυγμάχο, άλλά έστάθη άδύνατο. Εΐχε πειά άπελπισθη, δταν κάποιος νέος, παυδί άμούστακο, π«ρουσιάσττ|κε καί πρότεινε νά πυγι*αχήστ|. Ό διοργανωττις των άγώνων άφοΰ 6ετ>αιώθτ{κε πώς τό παιδί αύτό
ήτο ύγιές κοΑ εΐχ·ε γνμνασδΥ] λί-
γο, τόν &6αλε νά πνγμαχήση. Ή
πυγμαχία έκείνη άφησε έποχή.
Ό μικρά; αύτός έ'/.ανε τόση με-
γάλη έντύπωσι, ώστε τόν παρεκά¬
λεσαν δλοι νά γίνη πυγμάχος.
Δέν τοΰ ά'ρ£σε όμως ή πυγιμαχία
τότε γιά διαφόρους λόγαυς καί
!ί" αίτίας τής στάσεως τής οίκο-
ως π*)ΰ διακρίνονν τόν Κα/.δή, θά
τον άνακηρύξονν νικητήν, δχΐ μό-
νον
γενείας τού,
πυγμάχον.
ς ης οικο
ήτις δέν τόν ήθελε
Εκτοτε παιρήλθε τόσο; καιρό;.
Πέρυσι τόν Νοέόιιβριο άκούσαμε
πώς τό παϋδί αΰτό πυγμάχεΐ καί
<αρών?ι τού; άντιπάλ.οι^ τού. Νί- :ησε τόν Χόφφιμιαν, τόν ήδη πρω- ;αθλητήν στήν κλάσι των μεγά¬ θώ ό Κό ό τόν Ή 17έτις Άγγλίς, Δνίς^ Λάντη Σάρπ, ήτις Θά προσπαθήσΐι νά διακολυμβή- ση προσεχώς τι'ιν Μάγχην. .ών βαρών, τόν Κόμπεσον, Άδαμς καί αλλους. "Ολίγαι λίτραι δέν κάνουν δια¬ φοράν στό παιδί αύτό. Πυγμα- ;οΰσε καί πυγΐΛαχεϊ οποίον 6ρεΐ :αί νικά. 'Εδώ καί -/.άμποσο και- >ό γυμνάζετοοι οτστηματικά καί
ακτικά. Πα"»>*δλο το παιδιακίσιο,
ίθώο φέρσιμό τού, ποΰ δείχνει
μιά εύγκνική Σμυρναϊκή άριστο-
κρατική καρδιά, πάνω στό ρίνγκ,
είναι δ φόβος των άντιπαλων τού.
Πυγμο.χεΐ στήν •/Χάσι των 160
λιτρων. Είναι ταχύς στά πόδια,
τα χέρια τού καλοδεμένα καί εύ-
κίνητα, ιμακ.ρνα, όδηγούμενα άπό
ενα κεφάλι ποΰ δέν γνωρίζει θυ-
μό, γιά νά χάντ) την ψυχραιμία
τού, είναι ό πειό έπικίνδννος άντί-
παλος σέ κάθ·ε πυγμάχο τής κλά¬
σεως τού. Θοτχιι άντ^άλονς γιά
την Όλυμπιακήν Ελληνικήν Όμά
δα τούς Βλάχο καί Στάθην. Ό
δεύτερος, κατόπιν τοΰ δ|<πΓυχήιμα- τος τοΰ χεριοΰ τού, είναι εξω τοΰ αγώνος, ώς πρό; τόν Βλάχον, | παρ' όλην την φήμην τής άναι- σθητικής τού γροθιας, ε^ι,Έ'&α* 6έ- άπέναντι τοΰ Βλάχου, σ)1ά καί ϊΐς τούς 'Οιλυμπιακούς αγώ¬ νας, αν εξακολουθήση γ-υμναζό- μενος τακτικά. Ό Γεώργιος Καλδης, ήλικίας 21 έτών, είναι ενα άπό τα άγαπη- μένα παιδία τοΰ 'Αθ/λητικοΰ μας Σύλλογον. ΐνε'κόλα.ος Φέξης Νικόλαος Φέξης. Ό Βενιαιμίν τοΰ 'Ελληνοαμερικανικοΰ άθλτττι- κοΰ Σύλλογον τής Νέας Υόρκης. Μικρός τό δέμας, ζνγίζει μόίνΐς 112 λίτρσς. Πέρυσι πήρε τα πρω- το βραβεϊο στήν πά7.η, στήν κλά¬ σι των 112 λιτρόόν, άνακηρΐίχί?εΐζ πρωτοπαλαιστης στήν Μητρόπο- λιν. "Εκτοτε πυγμαχεϊ, αεταβλη- •θείς σέ πρώτης τάξεως πυγμά- χον. «"Ας σψεται ή ώρα κι' ή στιγ- μή ποΰ εγινε πυγμάχο; ιαύτό τό παιδί», μάς είπε ενα Ιβ'ράνδυ κάποιο Άμερικανόπσΐ'λο, μετά άπό μία πυγμαχία μαζύ τού. Την πνγμαχιΊα την γνώρισε πο- λύ καί.ά, καί την παρηκολούθησε επί χρόνια καί τώρα ορέπκι δά- φνες. Ή έπιθετικότης τον είναι μετρημένη κσί δχι έπιπολαία. Ά- μννεται αρίστα καί δ άριστερός γρόνθος τού είναι τό κυριώτερον όπλον τον, άν καί ό δεξιό; φερό- μ'ενος έκ των κάτω («ΙΙΡΡΕΚ Δημήτριος Κουβαράς, έξ Ίθάκης, .ιυγμάχος των ελαφρών 6α«Λ_
στον πρώτον γΰρο καί ζαλίσθηκε.
Άμέσως επλεξε τα ■γ.έρια τού γύ-
ρω στόν αντίπαλον τού καί αρχι-
σε νά τόν φέρνΐ] γύρω. Ώς δτον
νά τούς χωρίση ό διαιττιτής, ό
Φέξης εΐχε ξ'ίζεΑισθτί, καί δταν
ήρχισε παλι νά πιτγιμοτχί} έκτυπονσε
καί άπεμακρύνετο. Μέ την τακτι¬
κήν αύτην μέ μιά βαρεία γροθιά
τον σέ καταλλήλο εύκαιρίαι ένίκη-
σε τόν αντίπαλον τού. ΆριθιμεΓ
πολυάρι-θμιες νίκες στό διάστημα
ενός &τους. "Ηδη γυμνάζεται γώ
την Όλυμπιακή 'Ελλτννική Όμά-
δα καί δέν "βλέπομεν κατνένα μετα-
ξΰ των 'Ελληνων τής κλάσεως τού
νά στέκεται στό δρόμο τού, έκτός
τόν ιιινολι» Άντ. Άγγέλοΐ', ό ό-
, . νακτθϊί καλά μπορεΐ νά
δώση Ινα καλό μάθημα στό Φέ-
ξη, χωρίς δμως νά τόν νικήστ).
Τόν Φέξη τόν θεωρούμεν ώ;
ΓΟ»ν πειό καλό πυγμάχο στήν κλά¬
σι των 112 λιτρων της Άμερι-
κής καί ίσως όλον τοΰ κόσμον, καί
πάνω τού στηρίζομΐν πολ?.ές έλ-
πίδες γιά τούς Όλνμπιακούς ά-
|Ι|γωνας. Ό Φέξης είναι τελείως
"'κάτοχος τοΰ μυστικόν της προγυ-
μνάσεως, άν καί είναι όλίγος χρό-
νος άπό τότε ποΰ ήρχισε. Είναι ό
καλλίτερον γυμναζάμενος "Ελλην
ερασιτέχνας πυγμάχος.
Άπό τό παιδί αύτό αναμένομεν
χ
Ίφ, ποΰ θά άρχίσουν [
είς Πρέστγουϊκ, "τής Αγγλία
θά συμμετάσχουν καί 5 Άμ ριχ
νοι
παικται.
—Κατά τούς εσχάτως διεξ
χθέναας έν Σέντγονίτς, τΓ]; ϊ
γλίας, μεγάλοι>ς διεθνεϊς άγιον
γκόλφ, μεταξύ έξ έπαγγέ/.ικ
παικτών, νικητής άνεδείχι))) ό
μερικανος Γοι-ό^,τερ Χάγκ ν ι
δίσας τό Αγγλικόν κύπελλον
τρίτην φοράν. Δεύτερος ή/ι
περίφη^αος Άμερικανός
Τζών Σάραζεν.
—Ό παγκόσμιος πρωτοτιγμ
' χος^ των ^μ'ίγάλων βαρων Τζόι
Γούννυ, ήρχισεν έλαφράς προ)
μνάσεις διά τί]ν πυγμαχίαν τ.
μετά τοΰ Νεοζηλανδοΰ Τόμ λήν
ήτις θά λάβη χώραν έν Νέα Ί
όρκη την 26ην προσεχούς Ίου1
ου.
—Ή Άιμίρΐν'.ανίς πρωτα'&λι)
τρια τέννις, Χέλεν Γουήλς;, μετ
μ'αν επίσκεψιν είς ' Ολλανδίαν, ι
τέστρΐψεν είς Παρισιοι1; αετ
της σι^μπαικτρίας τη; Άμεον/.ΰ
δος, Πηνελόπης "Αντεροον.
^ Ή Χέλεν ενίκησεν έν ΌΜαν
δία είς μονούς αγώνας, εί; το'
δυτλοϋς δμως τό ζεΰγος τώ' '.-
ιμερικανίδων ήττήθη υπο των Όλ
λανδίδων άντιπαλων.
—Ό έκ Σκράντον, Πήτ Λάτ
ζο, πρώην παγκόσμιος πρωτοχυγ·
μάχος των 147 λιτρων "καί ήδη
διεκιδικητής τοΰ παγκοσιιίοι»
πάθ-λου των 175 λιτρων, έννη^
κατά τό εσπέρας της παρε'θοί
σης Δευτέρας τόν Μπίγκ Κ '
γεϋ, εις μίαν πυγμαχίαν έ/.
γύρων, διεξαιχθεϊσαν είς τι'ιν κο
στραν Σαίντ Νίκολας τή: -Λ'
Υόρκης. Ή εφημερίς «Γ«
κραμ> τής πόλεώς μας, άν"αφ.ΐΛ;
ΐμένη περί τοΰ Λάτζο τόν' άναιτε
ρει διαρκώς, ώς τόν «"Ελΐηνα τι '
Σκοάντον». Ήιιργετ άττοοοΰιΐίν Ι
σΙ1- δχι 'μόνον γιατί είναι 'Ελληνό-
Σκράντον». |Ημεϊς _..Κ- ,
την προσωνυμίαν αύτην τοΰ ΛάϊΊ
ζο, καθότι έπανειληυιμέν<ι>; άνε'Ι
γνώσαμεν περί αυτόν δτι ε!ναΐ|
Ίταλοαμε.ρικανος. 'Εάν δίικος
ναι πράγματι "Ελλην, τόσον
καλλίτερον δι' ημάς, διότι ό Αί
ζο εχει δράσει πολύ έξαιρετι*"
μέχρι τοΰδε είς τί]ν πυγμαχι/·>1!
κονίστοαν. .
—Κατά τί|ν ιδίαν εσπέραν *»
είς την ίδιαν κονίστραν έπνγμαΧ|Τ":
σε καί ό έκ Μπρονκλυν «ίΐοοδ
τής κλάσεως
βαρών (1201
^ι1ίηη)όοο^. ο*!
"Ελλην πν,-μάχος
των έλαφροτάτων
λιτρων), Γεωργιος ...
στΐς καί ήττήθη είς τνν τρίτον
ρον, άφοϋ υπέστη κόψιμον η
νηρόν είς τόν αριστεράν όφθ
έκ γρτ>νθου τοΰ άντιπά?Λυ τον
Σίγκερ.
πουλο, αλλά γιατί είναι καί "^
μέ χαρακτήρα σπάναο. Χαρά οτσιΐ
γονεΐς καί στήν Λέσχη πούχε1 τ6*
τοΐα παιδία.
Ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ->._ ΚΥΡΙΑΚΗ. 20 ΜΑ-τ-ην 19Μ.
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
ΟΙ ΑΣΣΟΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤ ΣΤΙΒΟΥ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ υΛΤΜΠΙΑΚΟΥΣ
νικαι δυστυχώς, άπθκλείονται.
Ποίας «ιβανό—τ4τας έχει ή Ελλάς;—
<«ς £χουν οήμερον τα πράγματα.—Ημπορούμε ν δμως να ύ-ολογί μέν κικ μ&ας καλης εμφανίσεως.— Είμεθα άνώτεροι δλων των Βαλκανικών χωρών. |*ΐ)γιιαχο; των μεγάλων 6α- ΐϊοιγκ, πρώην ναύτης τοΰ &μ£()ΐχθΜ)Όϋ Ναυτικόν. τελευταίως διεξα- ς-?ν Πειραιεί ποδοσ(ραιρι- ώς, μεταξύ των όμαδων ς» τού Πειραιώς καί ής «Μπτογκράτοκν» «ηεδείχνησαν οί Πειοοι- κατροπωσαντες τοΰς Σέρ- Κ'ΜοΛώ μέ άποτελέ- ΜΠΙΑΚΟΣ . 3 ΌΓΚΡ ϊ' 0 0 "'] τοϋ «Όλυμπιακοϋ» εΐ- ριι«/7ον σημαντική, καθ1 Ηά ίΐναι ή ;^>ια όιιάς τής Βαλκανι-
«(ταγάγει σηααντι-
■'Ίτα,
θε
ιΙ'
'Γανας παρηκ()λθυθτΐ-
Οεατοί ΐ ί
ας παρηκ()λθ
»·0<>0 Οεατοί, οΐτινες
καί
^ οί α
™ι<; "Ελληνας ποδο- τίτν θριααοεντι- Αθνθλδ ύ (Είς την Αθηναϊκήν «Πατρίδα» ε¬ δημοσιεύθη μία αικρά μελέτη, έν σχέ¬ σει μέ τάς έπιδόσεις των 'Ελλήνων ά- σλ"ητών πον θά σνναποτελέσουν την ό- μάδα διά τούς προσεχεϊς Όλυμπια- κούς, καί την οποίαν μεταφέρομεν είς την σελίδα ταύτην, χάριν των όμογε- νών φιλάθλων τής Άμερικής. Αί άρ- κετά αποθαρρνντΐΛαϊ παρατηρήσεις τής Άθηναϊκής συνάδελφον—στηριζό- μεναι έπ' αυτής τής πραγματικότη¬ τος, δυστνχώς— είμεθα βεβαιοί ότι Θά ήσαν κατά πολύ μετριώτεραι, εάν ε¬ γνώριζεν ότι, χάρις είς την συμμετο¬ χήν τής 'Ελληνοαμερικανικής ΆΘλη- τικής ' Ομάδος, ποΰ θά κατέλθη συν¬ τόμως είς Έλλάδα, διά τελειωτικοΰς προκριματικοΰς, ΰπάρχει μεγίστη ελ¬ πίς, φθάνουσα την βεβαιότητα νά κερδίσωμεν καί πρώτας νίκας, είς την πυγμαχίαν καί την πάλην, όπως του¬ λάχιστον μάς εβεβαίωσεν έπανειλημμέ νως ό ποόεδρος τοϋ Έλληνοαμερικα- νικοΰ Άθλητικοϋ Σύλλογον Ν. Υόρ¬ κης, κ. Δ. Τόψαλος). "Οσοι "Ελληνες είχον παραστή είς τοΰς "Ολυμπιακούς τοϋ 1924, είς τό Παρίσι, ενθυμούνται την απογοήτευ¬ σιν ποΰ εδοκίμασαν μέ την άτυχη άθλη τικήν παράστασιν της Ελλάδος. Οί "Ελληνες άθληταί, αντιπροσω¬ πεύοντες την πατρίδα τοΰ Στίβου, δέν κατώρθωσαν είς κανέν άγώνισμα νά ίλθουν έστω καί είς την πρώτην δέ- κάδα, την στιγμήν όπου άλλων μι· κρων χωρών, τής Φιλανδίας ιδίως, αί όμάδες έθριάαβευσαν. Ή "Ελλάς εμεινε χωρίς καμμίαν νί¬ κην. Καί άν επήρε μίαν, ήτο είς την... γλυπτικήν, όπου πάλιν, ώς γνωστόν, δέν είχον λάβει μέρος καλλιτέχναι ό¬ πως ό Γάλλος Μπουρντέλ, ή ό Σέρβος Μαίστροβιτς, καί άλ?οι. Ημείς χαι οί <£λλοι Τώρα; Μετ1 ολίγον θά γίνη πάλιν ή νέα μεγάλη διεθνής Όλυμπιακή συνάντ»ισις. Ποίας πτθανότητας ημ¬ πορεί νά έχη ή Ελλάς; θά ήτο 6έ- βαι άνόητον νά διεγείρωμεν πολλάς ελπίδας. Τα πράγματα είναι πολύ δύ- σκολα. Οί άθληταί μα; θά εχουν ν' ί άντιπαραταχθοϋν πρός άθλητάς φοβε¬ ρόν όμάδων μεγάλων χωρών_ ίίπως ή Άμερική, ή Γερμανία καί ή Αγ¬ γλία, έπιλεγομένους μεταςύ δεκάδων χιλιάδων, καί ύποβαλλομένους είς μα¬ κράν συστηματικήν επιστημονικήν προπόνησιν, μέ αφθονίαν όλων των μέσων, καί αί οποίαι ίχουν έπιτύχει είς τ^ διάστημα των τελευταίων έ- τών καταπληκτικάς έπιδόσεις, συνε- χώς βελτιονμένας είς εκάστην νέαν συνάντησιν. Οί Φιλανδοί έπίσης, καλ- λιεργοΰντες τόν άθλητισμόν μέ μανί¬ αν, θά διεκδικήσουν πάλιν τάς πρώ- τα ςθέσεις, ιδίως είς τοΰς δρόμους, μέ τούς ύπερόχους Νοϋρμι καί Ριτολα. Τί ήμποροΰν νά επιτύχουν οί Ίδικοί μαε> άθληταί;
Οί Αρόμοι
Βεβαίως δχι μεγά?.α πράγματα. Αί
έπιδόσεις των είναι άκόμη άνεπαρκεΐς
καί δέν ήιιποροϋν βεβαία νά ύποστοϋν
την σύγκρισιν πρός τα διεθνή ρεκόρ.
Ό καλλίτερος "Ελλην δρομεύς των
100 μέτρων, ό Παπαφίγγος, δέν κα-
το>ρθωσεν άκόμη νά επιτύχη επίδοσιν
καλλιτέραν των 11 δευτερόλεπτον. Οί
ξένοι δρομεΐς διανύουν τα 100 είς
10" καί 2 ή 3)5.
Είς τα 800 ύπάρχει τό τελευταίον
"Ελληνικόν ρεκόρ τοΰ Μάγγου (2'
3" 4)5), ΰπερόχου νεαροθ άθλητοΰ,
μόλις 17ετοϋς, ό όποϊο;, άν μέ συστη¬
ματικήν προπόνησιν ακολουθήση την
άνιοΰσαν θά ελθχι είς την πρώτην
διεθνή σειράν. Επί τοϋ παρόντος ό¬
μως ή έπίδοσίς τον, αρίστη διά την
Έλλάδα, είναι άνεπαρκής διά νά τοϋ
δώση θέσιν είς τούς ΌλυμπΐΛκούς,
όπου ό Γερμηνός Πέτσλερ, ό Γάλλος
Μαρτέν, καί ά7.λοι., θά διανύσουν τα
800 μέτρα κατά πολλά δεντερόλεπτα
ταχυτέρα.
Ό Παούρης έπίσης είς τα 1500, αε
επίδοσιν τελευταίαν 4' 18" 2)5 δέν
εχει ελπίδας έπιτνχίας^
Είς τούς δρόμους μεγάλης πνοής,
5 χιλιομ. 10 χιλιοα., Μαραθώνιον,
οί ΐδικοί μας Θά ύπολειφθοΰν πολύ,
παρ' όλας τάς έπιτευχθείσας τελευ¬
ταίως καλάς επιδοθείς.
Είς τα 110 μετ" έμποδίων καί είς
τα 400 μετ* έμποδίων, ό Μοιρόπουλοις,
ΰπέροχος άθλητής_ έπιτυχών ήδη ά-
ρίστας έπιδόσεις, δέν ημπορεί έν τού¬
τοις νά έλπίζτ) όντε είς πρώτην, ουτε
είς δευτέραν, όντε είς τρίτην νίκην.
Είς την σκυταλοδρομίαν τέλος, ή
! όποία συνοψίζει τρόπον τινά όλας τάς
έ.-αδόσεις των δρόμων, ή κατάστασις
είναι άνάλογος, μολονότι τα σχετικά
—'Ελπίζεται, χάρις είς «άς, νά
ή 'Ελληνική σημαία είς τούς
Ό?α>μπιακονς; τόν ήρωτήσαμεν..
—Δέν ημπορεί κανείς νά είναι 6έ-
βαιος. Πρώτη νίκη άποκλείεται βε¬
βαία, διότι τό παγκόσμιον ρεκόρ εχει
υπερβή τα 4 μέτρα. Πάντως είναι ή¬
δη μεταξΰ των δέκα καλλιτέρων άλ-
τών επί κοντφ τοΰ κόσμου, καί δέν
άποκλείεται νά κερδίσω μίαν καλήν
θέσιν.
—Μή τόν άκσϋτε, έπεμβαίνει ό πα-
ριστάμενος κ. Καρασεβδάς. Είναι με-
οί
Ελληνικα ρεκορ διαρκώς βελτιοΰντοα. τριό<ίρων, όπως δλοι οί άθ)ηταί Είς τα δλματα μήκους αί έπιδόσεις μας, ύπέροχα παιδία όλοι. Αύτός, ό- είναι άκόμη μικραί. Είς τό νψος ό πως πηγαίνει, γρήγορα θά περάση τα Καρυοφύλ?.ης κβτέρριψε προ ύλίγου τό Πανελλήνιον ρεκόρ μέ 1 μ. 858. Αρκεταί όμως ξένοι πηδοΰν ευκόλως μέχρι 2 μέτρων καί τίνες περισσό¬ τερον. τας ρίψεις Είς τάς ρίψεις τα πράγματα είναι χαπως καλλίτερα. Ό Ζαχαρόπουλος εχει ρίψει το άκόντιον πέρυσι 57 μ, 62. ΔΐΌτυχώς έκτοτε ύπελείφθη. "Άν όμως, ώς έλπίζεται, επανεύρη την καλήν αυτήν έπίδοστν, ή καί την βελ¬ τιώση, θά καταλάβχι ίσως θέσιν έν- τός τής πρώτης δεκάδος. Ό Ζαχαρόπουλος έπίσης κατέχει τό παγκόσμιον ρεκόρ τής 'Ελληνικής λιθοβολίας μέ 21 μ. 05 (1927)# Άλ- λά δυστυχώς τό ωραίον τουτο κλασι¬ κόν άγώνισμα είναι περίπου δγνωστον εξω, καί εχει αποκλεισθή άπό τούς 'θλυμπιακούς. Ό Καραμπάτης, ό Κακοΰρης καί ό Σεραϊδάρης εχουν καλάς επιδοθείς είς τόν δίσκον καί την σφαίραν, μέ τάς οποίας όμως δέν ήμποροΰν νά διεκδικήσουν θέσεις πρώτης σειράς. Ό Κ,αραγιάννης Αντή έν συνόλω ή κατάστασις. Ύ¬ πάρχει επί πλέον ό Καραγιάννης. Εί¬ ναι ίνας μικρόσωμος ιιόΛλον, άψόγων όμως άναλογιων, καί έξαιρετικά στε¬ ρεάς κατασκευης νέος, μόλις 22 έ- τών. Φοιτητής τής όδοντοϊατρικής Άθηναϊος. Άρκίϊται είς τό άλμα επί κοντώ άπό ήλικίας δέκα έτών. Τό πρώ τόν τού ρεκόρ είς έπισηαους αγώνας ήτο 3.30. "Εκτοτε δέν έπαυσε κάθε χρόνον νά τό καταρρίπτη. Είς τοΰς 'Ελληνοαγγλικούς πέρυσιν επήδησε 3.75, άλλ' έπειδή, ένφ ευρίσκετο ήδη είς τό έδαφος, ίπεσεν ή δοκός, δέν τοϋ άνεγνωρίσθη. Είς τούς τελευταί- ους Έλληνογερμανικοϋς έπήδησεν εύ- χερέστατα μέχρι 3.60. Κατόπιν άνέ- 3 καί 80, καί θά παλαίψη γερά γιά την δεύτερη_ πάντως όμως γιά την τρίτη θέσι... Αύτη δλλως τε είναι καί ή γενική πεποίθησις. Ύπάρχει τέλος καί ό Μπεναρδής, έξαίρετος γενηχός άθλητής, μέ καλάς έπιδόσεις είς όλα σχεδόν τα αγωνί- οψιατα. "Εχει ήδη γενικήν βαθμολογί- αν 6053 βαθμών καΐ συνεχώς την 6ελ τιώνει, μολονότι εύρισκον ένδιαμί- σωςτ την ευκαιρίαν νά γίνεται ήρως ταροχωδών σκηνων είς τό στάδιον καί είς τόν.._. ελεύθερον ερωτα. Είναι ?- νας σνμπαθέστατος καί άτιθασώτατος διάβολος, καί ασφαλώς θά καταλάβη μίαν καλήν θέσιν είς τό δέκαθλον. Ή προ—όνηβις Ή "Ελλάς δέν θά κερδίση λοιποί Δημ. Γονέος, έξ "Ανδρου, πυγμάχος των ελαφρών βαρων, μέλος τοΰ 'Ελ- ληνοαμερικανικοΰ Άθλ. Συλλόγου. πρώτας νίκας, θά κερδίση ϊσως μίαν ή δύο δευτερευούσας. θά έχη όμοις; μίαν καλήν παράστασιν, ασυγκρίτως ανωτέραν άπό τούς Βαλκανικούς γεί¬ τονος της, τούς όποίους εχει άςήσει πολύ οπίσω. * Τό ευχάριστον άλλως τε είναι ότι ή κλϊμαξ είναι διαρκώς άνιοϋσα. Άφ' ότου ήλθεν ιδίως ό Γερμανος Γκέλντελ, καθηγητής τής Άκαδημί- ας Φυσικής Άγωγής τοϋ Βερολίνον, καί υπέβαλε τούς άθληιάς μας είς σοβαράν επιστημονικήν προ-τόγησιν, καί τούς ^μαθε νά τροιγουν καί ν' άναπαύωνται καί ν' άσκοΰνται μέ μέ¬ θοδον, ή πρόοδος είναι κατσ_ιληκτικ.ή. "Ολαι αί παλαιαί έπιδόσεις κατε,ρρί- φθησαν, καΐ διαρκώς βελτιοϋνται Διατί ν' άποκλείσωμεν έκπληξεις; βασαν αποτόμως την δοκόν τα 3 75 καί ό Καραγιάννης δέν ηδυνή¬ θη νά την πηδήση. Εύτυχώς πρό^ η¬ μερών επήδησε μέ εξαιρετικήν ευχέ¬ ρειαν 3.73. Π αρακαλοΰνται δλοι οί £ν Άμερικτ| "Ελ?.ηνες^ άθληταί, (επαγγελματιαι καί έρασιτέ- χναι), καθώς καί δλοι οί ό- μογενεΐς φίλαθλοι, όπως μάς κρατοΰν ένημέρους διά κά¬ θε τι σχετικόν μέ την "Ελ¬ ληνικήν άθλητικην ζωήν, γράφοντες πρός ημάς έν ό- λίγοις, ή καί έν λειττομερεί- αις. 'Επίσιις δεχόμεθα ^ καί φωτογραφίας των 'Ελλήνων άθλητών, τάς οποίας θα δη- μοσιεΰωμεν έν καιρώ τω δέ- οντι. Γράφετε ώς εξής: «ΜΑνΚΟΝΕΚΙ8» 8ρ^ ο) ο Νβΐΐοηαΐ ΗβΓαΙά 140 Τν*. 26111 8ΐΓββΙ, Νβνν ΥθΓΐί, Ν. Υ. ΓΙΓΑΝΤΟίΓΓΟΥ ΣΤ1Β0Υ Κατά τούς έτησίους Κολί^εγια- κούς αγώνας, οί όποϊοι θά διεξα- χθοΰν είς τό Ιστορικόν Καϊμπριτζ, Μαςς, την προσέχη Παρα<τκευήν, 25 καί τό Σάββατον, 26 Μαΐου, ό δυαγαϊνκτμός" μεταξύ των διόο κορυφαίων τοϋ κόσμου άλματος επί κοντω άθλητών, Σάμπιν Κάρρ τοϋ Πανεπισπΐ'-ΐίοιι Γαρηλ καί Λή Μπαρνς, τοΰ Πανεπιστημίου τής Νοτίου Καλκρορνίας, θα δώ¬ ση είς τό όλον άθλητικόν σύνολον ΐνα έξόχονς δραματικόν θεαί-ΐα. Ό Κάρρ είναι ό μέγας άλτης τού κοντοΰ, τοϋ όποίου τό μακροχρό- νιόν παγκόσμιον ρεκόρ, 14 πο¬ δών, υπερβή εσχάτως ό Μπαρνς, πηδήσας τα σιδηροϋν έμπόδιον τίς νψος 14 ποδών καί 11)2 ϊντσό>ν.
Ώς έκ τοϋ γεγονότος τούτου ή
αντιζηλεία των δύο τούτοχν Κολλε-
γιακάτν άθληττών εχει έντα-θτ) εις
τό ι)ι]ηστον στηιεϊον, ή δέ έπικει-
αένη σιτνάντησις των δύο τούτων
αλΐ|9χϊ>ν γιγάντων τοϋ Στίβου προ-
κρίνεται υφ' δλων των φιλάθλων
τή; Άμερικής, ώς τό πλέον ση¬
μαντικόν καί -ενδιαφέρον γεγονό;
των 52ων -βτησίων άθληπηκών ά-
γώνων τοϋ Καΐμπριτζ, οί όποίοι
κατ' ευτυχή συγκυρίαν διχξάγον-
ται *είς εποχήν πσϋ εύρισκόμβθα
είς τα πρόθυρα τής Θ' Όλυμπιά-
δος. Δεδομένου δέ δτι καί ό
Μπάρν; καί ό Κάρρ σκοπεύουν
νά «ετάσχοχΎ τής 'Αιμερικανικής
Όλυμπιακής Όμάδος, αί επιδο¬
θείς των τής προσεχοϋς Παρα-
σκευής αναμένονται μετά πο^λής
άντποιιονησίας υφ' ολοκλήρου τοΰ
φιλάθλου κόσμον τής γής.
ΝΙΚΠΟΤΙΙΡΝΤΙΝΙ
Είς παί.αιστικοϋς αγώνας, διε-
ξαχθέντας τό έα»έρας της παρελ¬
θούσης Τρίτης, έν Λόγκ Άϊλαντ,
ό Ιταλός πρωταθλητής, Ρ. Γκαρ-
ντίνι, κατέρριιΐΐ τόν Γάλλον 'Εν-
ρί Ντέ Γκέν, έντός 41 λεπτών.
Ό Γερμανός, Ρέςς,
τόν Βούλγαρον, Κολόφφ, είς 55
λεπτά, ό δέ "Ελλην Ιωάν. Μάξος
εχασεν ενα άγώνα ήμισείας ώρας
μετά τοϋ Βλάντεκ Ζμπύσζκο, είς
βαθμούς.
Ο Ε ΗΐΐΝΕΙΪΑΙ
Την προσέχη Παρασκευήν, 25
Μαΐου, ό "Ελλην πυγμάχος των
ελαφρών 6α·ρών, Φιλήιιων Καιρα-
μάνος ή ΜΟ βΚΑν'θά πυγμα-
χήσϊΐ έν Κόνυ "Αϊλαντ μ·:τά τοΰ
παλαίον αντίπαλον τού Μπόμπυ
Τζώνς. Ό αγών των εχει προσ-
οιορισθγ| είς οεκα γύρους. Ό "Ελ¬
λην πνγιμάχος, άποδίιδων μεγάλην
σημασίαν είς τόν επικείμενον αυ¬
τόν άγώνά τού προπονεΐται επιμε¬
λώς άπο τα μέσα τής ληξάσης
εβδομάδος είς Πόμπτον Λαίηκς,
τής Νέας Ίερσέης, διά νά Είναι
πανέτοιμος. Ελπίζομεν καί ευχό¬
μεθα Ιγκαρδίως νίκην είς τόν συμ-
παθή νεορόν όι.ιογενή άθλητήν, δ
οποίος άπο/.αύει τής άμερίστου ά-
γάπης ολόκληρον τοΰ φιλάθλου
κόσμον τής Άμερικής.
"
Χρήστος Ηλ Σαραντούλη^, έκ Σπάρ¬
της, παλαιστής των ελαφρών βαρών,
μέλος τοϋ 'Ελληνοαμερικανικοδ Άθλη¬
τικοϋ Συλλόγου Νέας Υόρκης.
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
ΟΙ ΑΣΣΟΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤ ΣΤΙΒΟΥ
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ υΛΤΜΠΙΑΚΟΥΣ
νικαι δυστυχώς, άπθκλείονται.
Ποίας «ιβανό—τ4τας έχει ή Ελλάς;—
<«ς £χουν οήμερον τα πράγματα.—Ημπορούμε ν δμως να ύ-ολογί μέν κικ μ&ας καλης εμφανίσεως.— Είμεθα άνώτεροι δλων των Βαλκανικών χωρών. |*ΐ)γιιαχο; των μεγάλων 6α- ΐϊοιγκ, πρώην ναύτης τοΰ &μ£()ΐχθΜ)Όϋ Ναυτικόν. τελευταίως διεξα- ς-?ν Πειραιεί ποδοσ(ραιρι- ώς, μεταξύ των όμαδων ς» τού Πειραιώς καί ής «Μπτογκράτοκν» «ηεδείχνησαν οί Πειοοι- κατροπωσαντες τοΰς Σέρ- Κ'ΜοΛώ μέ άποτελέ- ΜΠΙΑΚΟΣ . 3 ΌΓΚΡ ϊ' 0 0 "'] τοϋ «Όλυμπιακοϋ» εΐ- ριι«/7ον σημαντική, καθ1 Ηά ίΐναι ή ;^>ια όιιάς τής Βαλκανι-
«(ταγάγει σηααντι-
■'Ίτα,
θε
ιΙ'
'Γανας παρηκ()λθυθτΐ-
Οεατοί ΐ ί
ας παρηκ()λθ
»·0<>0 Οεατοί, οΐτινες
καί
^ οί α
™ι<; "Ελληνας ποδο- τίτν θριααοεντι- Αθνθλδ ύ (Είς την Αθηναϊκήν «Πατρίδα» ε¬ δημοσιεύθη μία αικρά μελέτη, έν σχέ¬ σει μέ τάς έπιδόσεις των 'Ελλήνων ά- σλ"ητών πον θά σνναποτελέσουν την ό- μάδα διά τούς προσεχεϊς Όλυμπια- κούς, καί την οποίαν μεταφέρομεν είς την σελίδα ταύτην, χάριν των όμογε- νών φιλάθλων τής Άμερικής. Αί άρ- κετά αποθαρρνντΐΛαϊ παρατηρήσεις τής Άθηναϊκής συνάδελφον—στηριζό- μεναι έπ' αυτής τής πραγματικότη¬ τος, δυστνχώς— είμεθα βεβαιοί ότι Θά ήσαν κατά πολύ μετριώτεραι, εάν ε¬ γνώριζεν ότι, χάρις είς την συμμετο¬ χήν τής 'Ελληνοαμερικανικής ΆΘλη- τικής ' Ομάδος, ποΰ θά κατέλθη συν¬ τόμως είς Έλλάδα, διά τελειωτικοΰς προκριματικοΰς, ΰπάρχει μεγίστη ελ¬ πίς, φθάνουσα την βεβαιότητα νά κερδίσωμεν καί πρώτας νίκας, είς την πυγμαχίαν καί την πάλην, όπως του¬ λάχιστον μάς εβεβαίωσεν έπανειλημμέ νως ό ποόεδρος τοϋ Έλληνοαμερικα- νικοΰ Άθλητικοϋ Σύλλογον Ν. Υόρ¬ κης, κ. Δ. Τόψαλος). "Οσοι "Ελληνες είχον παραστή είς τοΰς "Ολυμπιακούς τοϋ 1924, είς τό Παρίσι, ενθυμούνται την απογοήτευ¬ σιν ποΰ εδοκίμασαν μέ την άτυχη άθλη τικήν παράστασιν της Ελλάδος. Οί "Ελληνες άθληταί, αντιπροσω¬ πεύοντες την πατρίδα τοΰ Στίβου, δέν κατώρθωσαν είς κανέν άγώνισμα νά ίλθουν έστω καί είς την πρώτην δέ- κάδα, την στιγμήν όπου άλλων μι· κρων χωρών, τής Φιλανδίας ιδίως, αί όμάδες έθριάαβευσαν. Ή "Ελλάς εμεινε χωρίς καμμίαν νί¬ κην. Καί άν επήρε μίαν, ήτο είς την... γλυπτικήν, όπου πάλιν, ώς γνωστόν, δέν είχον λάβει μέρος καλλιτέχναι ό¬ πως ό Γάλλος Μπουρντέλ, ή ό Σέρβος Μαίστροβιτς, καί άλ?οι. Ημείς χαι οί <£λλοι Τώρα; Μετ1 ολίγον θά γίνη πάλιν ή νέα μεγάλη διεθνής Όλυμπιακή συνάντ»ισις. Ποίας πτθανότητας ημ¬ πορεί νά έχη ή Ελλάς; θά ήτο 6έ- βαι άνόητον νά διεγείρωμεν πολλάς ελπίδας. Τα πράγματα είναι πολύ δύ- σκολα. Οί άθληταί μα; θά εχουν ν' ί άντιπαραταχθοϋν πρός άθλητάς φοβε¬ ρόν όμάδων μεγάλων χωρών_ ίίπως ή Άμερική, ή Γερμανία καί ή Αγ¬ γλία, έπιλεγομένους μεταςύ δεκάδων χιλιάδων, καί ύποβαλλομένους είς μα¬ κράν συστηματικήν επιστημονικήν προπόνησιν, μέ αφθονίαν όλων των μέσων, καί αί οποίαι ίχουν έπιτύχει είς τ^ διάστημα των τελευταίων έ- τών καταπληκτικάς έπιδόσεις, συνε- χώς βελτιονμένας είς εκάστην νέαν συνάντησιν. Οί Φιλανδοί έπίσης, καλ- λιεργοΰντες τόν άθλητισμόν μέ μανί¬ αν, θά διεκδικήσουν πάλιν τάς πρώ- τα ςθέσεις, ιδίως είς τοΰς δρόμους, μέ τούς ύπερόχους Νοϋρμι καί Ριτολα. Τί ήμποροΰν νά επιτύχουν οί Ίδικοί μαε> άθληταί;
Οί Αρόμοι
Βεβαίως δχι μεγά?.α πράγματα. Αί
έπιδόσεις των είναι άκόμη άνεπαρκεΐς
καί δέν ήιιποροϋν βεβαία νά ύποστοϋν
την σύγκρισιν πρός τα διεθνή ρεκόρ.
Ό καλλίτερος "Ελλην δρομεύς των
100 μέτρων, ό Παπαφίγγος, δέν κα-
το>ρθωσεν άκόμη νά επιτύχη επίδοσιν
καλλιτέραν των 11 δευτερόλεπτον. Οί
ξένοι δρομεΐς διανύουν τα 100 είς
10" καί 2 ή 3)5.
Είς τα 800 ύπάρχει τό τελευταίον
"Ελληνικόν ρεκόρ τοΰ Μάγγου (2'
3" 4)5), ΰπερόχου νεαροθ άθλητοΰ,
μόλις 17ετοϋς, ό όποϊο;, άν μέ συστη¬
ματικήν προπόνησιν ακολουθήση την
άνιοΰσαν θά ελθχι είς την πρώτην
διεθνή σειράν. Επί τοϋ παρόντος ό¬
μως ή έπίδοσίς τον, αρίστη διά την
Έλλάδα, είναι άνεπαρκής διά νά τοϋ
δώση θέσιν είς τούς ΌλυμπΐΛκούς,
όπου ό Γερμηνός Πέτσλερ, ό Γάλλος
Μαρτέν, καί ά7.λοι., θά διανύσουν τα
800 μέτρα κατά πολλά δεντερόλεπτα
ταχυτέρα.
Ό Παούρης έπίσης είς τα 1500, αε
επίδοσιν τελευταίαν 4' 18" 2)5 δέν
εχει ελπίδας έπιτνχίας^
Είς τούς δρόμους μεγάλης πνοής,
5 χιλιομ. 10 χιλιοα., Μαραθώνιον,
οί ΐδικοί μας Θά ύπολειφθοΰν πολύ,
παρ' όλας τάς έπιτευχθείσας τελευ¬
ταίως καλάς επιδοθείς.
Είς τα 110 μετ" έμποδίων καί είς
τα 400 μετ* έμποδίων, ό Μοιρόπουλοις,
ΰπέροχος άθλητής_ έπιτυχών ήδη ά-
ρίστας έπιδόσεις, δέν ημπορεί έν τού¬
τοις νά έλπίζτ) όντε είς πρώτην, ουτε
είς δευτέραν, όντε είς τρίτην νίκην.
Είς την σκυταλοδρομίαν τέλος, ή
! όποία συνοψίζει τρόπον τινά όλας τάς
έ.-αδόσεις των δρόμων, ή κατάστασις
είναι άνάλογος, μολονότι τα σχετικά
—'Ελπίζεται, χάρις είς «άς, νά
ή 'Ελληνική σημαία είς τούς
Ό?α>μπιακονς; τόν ήρωτήσαμεν..
—Δέν ημπορεί κανείς νά είναι 6έ-
βαιος. Πρώτη νίκη άποκλείεται βε¬
βαία, διότι τό παγκόσμιον ρεκόρ εχει
υπερβή τα 4 μέτρα. Πάντως είναι ή¬
δη μεταξΰ των δέκα καλλιτέρων άλ-
τών επί κοντφ τοΰ κόσμου, καί δέν
άποκλείεται νά κερδίσω μίαν καλήν
θέσιν.
—Μή τόν άκσϋτε, έπεμβαίνει ό πα-
ριστάμενος κ. Καρασεβδάς. Είναι με-
οί
Ελληνικα ρεκορ διαρκώς βελτιοΰντοα. τριό<ίρων, όπως δλοι οί άθ)ηταί Είς τα δλματα μήκους αί έπιδόσεις μας, ύπέροχα παιδία όλοι. Αύτός, ό- είναι άκόμη μικραί. Είς τό νψος ό πως πηγαίνει, γρήγορα θά περάση τα Καρυοφύλ?.ης κβτέρριψε προ ύλίγου τό Πανελλήνιον ρεκόρ μέ 1 μ. 858. Αρκεταί όμως ξένοι πηδοΰν ευκόλως μέχρι 2 μέτρων καί τίνες περισσό¬ τερον. τας ρίψεις Είς τάς ρίψεις τα πράγματα είναι χαπως καλλίτερα. Ό Ζαχαρόπουλος εχει ρίψει το άκόντιον πέρυσι 57 μ, 62. ΔΐΌτυχώς έκτοτε ύπελείφθη. "Άν όμως, ώς έλπίζεται, επανεύρη την καλήν αυτήν έπίδοστν, ή καί την βελ¬ τιώση, θά καταλάβχι ίσως θέσιν έν- τός τής πρώτης δεκάδος. Ό Ζαχαρόπουλος έπίσης κατέχει τό παγκόσμιον ρεκόρ τής 'Ελληνικής λιθοβολίας μέ 21 μ. 05 (1927)# Άλ- λά δυστυχώς τό ωραίον τουτο κλασι¬ κόν άγώνισμα είναι περίπου δγνωστον εξω, καί εχει αποκλεισθή άπό τούς 'θλυμπιακούς. Ό Καραμπάτης, ό Κακοΰρης καί ό Σεραϊδάρης εχουν καλάς επιδοθείς είς τόν δίσκον καί την σφαίραν, μέ τάς οποίας όμως δέν ήμποροΰν νά διεκδικήσουν θέσεις πρώτης σειράς. Ό Κ,αραγιάννης Αντή έν συνόλω ή κατάστασις. Ύ¬ πάρχει επί πλέον ό Καραγιάννης. Εί¬ ναι ίνας μικρόσωμος ιιόΛλον, άψόγων όμως άναλογιων, καί έξαιρετικά στε¬ ρεάς κατασκευης νέος, μόλις 22 έ- τών. Φοιτητής τής όδοντοϊατρικής Άθηναϊος. Άρκίϊται είς τό άλμα επί κοντώ άπό ήλικίας δέκα έτών. Τό πρώ τόν τού ρεκόρ είς έπισηαους αγώνας ήτο 3.30. "Εκτοτε δέν έπαυσε κάθε χρόνον νά τό καταρρίπτη. Είς τοΰς 'Ελληνοαγγλικούς πέρυσιν επήδησε 3.75, άλλ' έπειδή, ένφ ευρίσκετο ήδη είς τό έδαφος, ίπεσεν ή δοκός, δέν τοϋ άνεγνωρίσθη. Είς τούς τελευταί- ους Έλληνογερμανικοϋς έπήδησεν εύ- χερέστατα μέχρι 3.60. Κατόπιν άνέ- 3 καί 80, καί θά παλαίψη γερά γιά την δεύτερη_ πάντως όμως γιά την τρίτη θέσι... Αύτη δλλως τε είναι καί ή γενική πεποίθησις. Ύπάρχει τέλος καί ό Μπεναρδής, έξαίρετος γενηχός άθλητής, μέ καλάς έπιδόσεις είς όλα σχεδόν τα αγωνί- οψιατα. "Εχει ήδη γενικήν βαθμολογί- αν 6053 βαθμών καΐ συνεχώς την 6ελ τιώνει, μολονότι εύρισκον ένδιαμί- σωςτ την ευκαιρίαν νά γίνεται ήρως ταροχωδών σκηνων είς τό στάδιον καί είς τόν.._. ελεύθερον ερωτα. Είναι ?- νας σνμπαθέστατος καί άτιθασώτατος διάβολος, καί ασφαλώς θά καταλάβη μίαν καλήν θέσιν είς τό δέκαθλον. Ή προ—όνηβις Ή "Ελλάς δέν θά κερδίση λοιποί Δημ. Γονέος, έξ "Ανδρου, πυγμάχος των ελαφρών βαρων, μέλος τοΰ 'Ελ- ληνοαμερικανικοΰ Άθλ. Συλλόγου. πρώτας νίκας, θά κερδίση ϊσως μίαν ή δύο δευτερευούσας. θά έχη όμοις; μίαν καλήν παράστασιν, ασυγκρίτως ανωτέραν άπό τούς Βαλκανικούς γεί¬ τονος της, τούς όποίους εχει άςήσει πολύ οπίσω. * Τό ευχάριστον άλλως τε είναι ότι ή κλϊμαξ είναι διαρκώς άνιοϋσα. Άφ' ότου ήλθεν ιδίως ό Γερμανος Γκέλντελ, καθηγητής τής Άκαδημί- ας Φυσικής Άγωγής τοϋ Βερολίνον, καί υπέβαλε τούς άθληιάς μας είς σοβαράν επιστημονικήν προ-τόγησιν, καί τούς ^μαθε νά τροιγουν καί ν' άναπαύωνται καί ν' άσκοΰνται μέ μέ¬ θοδον, ή πρόοδος είναι κατσ_ιληκτικ.ή. "Ολαι αί παλαιαί έπιδόσεις κατε,ρρί- φθησαν, καΐ διαρκώς βελτιοϋνται Διατί ν' άποκλείσωμεν έκπληξεις; βασαν αποτόμως την δοκόν τα 3 75 καί ό Καραγιάννης δέν ηδυνή¬ θη νά την πηδήση. Εύτυχώς πρό^ η¬ μερών επήδησε μέ εξαιρετικήν ευχέ¬ ρειαν 3.73. Π αρακαλοΰνται δλοι οί £ν Άμερικτ| "Ελ?.ηνες^ άθληταί, (επαγγελματιαι καί έρασιτέ- χναι), καθώς καί δλοι οί ό- μογενεΐς φίλαθλοι, όπως μάς κρατοΰν ένημέρους διά κά¬ θε τι σχετικόν μέ την "Ελ¬ ληνικήν άθλητικην ζωήν, γράφοντες πρός ημάς έν ό- λίγοις, ή καί έν λειττομερεί- αις. 'Επίσιις δεχόμεθα ^ καί φωτογραφίας των 'Ελλήνων άθλητών, τάς οποίας θα δη- μοσιεΰωμεν έν καιρώ τω δέ- οντι. Γράφετε ώς εξής: «ΜΑνΚΟΝΕΚΙ8» 8ρ^ ο) ο Νβΐΐοηαΐ ΗβΓαΙά 140 Τν*. 26111 8ΐΓββΙ, Νβνν ΥθΓΐί, Ν. Υ. ΓΙΓΑΝΤΟίΓΓΟΥ ΣΤ1Β0Υ Κατά τούς έτησίους Κολί^εγια- κούς αγώνας, οί όποϊοι θά διεξα- χθοΰν είς τό Ιστορικόν Καϊμπριτζ, Μαςς, την προσέχη Παρα<τκευήν, 25 καί τό Σάββατον, 26 Μαΐου, ό δυαγαϊνκτμός" μεταξύ των διόο κορυφαίων τοϋ κόσμου άλματος επί κοντω άθλητών, Σάμπιν Κάρρ τοϋ Πανεπισπΐ'-ΐίοιι Γαρηλ καί Λή Μπαρνς, τοΰ Πανεπιστημίου τής Νοτίου Καλκρορνίας, θα δώ¬ ση είς τό όλον άθλητικόν σύνολον ΐνα έξόχονς δραματικόν θεαί-ΐα. Ό Κάρρ είναι ό μέγας άλτης τού κοντοΰ, τοϋ όποίου τό μακροχρό- νιόν παγκόσμιον ρεκόρ, 14 πο¬ δών, υπερβή εσχάτως ό Μπαρνς, πηδήσας τα σιδηροϋν έμπόδιον τίς νψος 14 ποδών καί 11)2 ϊντσό>ν.
Ώς έκ τοϋ γεγονότος τούτου ή
αντιζηλεία των δύο τούτοχν Κολλε-
γιακάτν άθληττών εχει έντα-θτ) εις
τό ι)ι]ηστον στηιεϊον, ή δέ έπικει-
αένη σιτνάντησις των δύο τούτων
αλΐ|9χϊ>ν γιγάντων τοϋ Στίβου προ-
κρίνεται υφ' δλων των φιλάθλων
τή; Άμερικής, ώς τό πλέον ση¬
μαντικόν καί -ενδιαφέρον γεγονό;
των 52ων -βτησίων άθληπηκών ά-
γώνων τοϋ Καΐμπριτζ, οί όποίοι
κατ' ευτυχή συγκυρίαν διχξάγον-
ται *είς εποχήν πσϋ εύρισκόμβθα
είς τα πρόθυρα τής Θ' Όλυμπιά-
δος. Δεδομένου δέ δτι καί ό
Μπάρν; καί ό Κάρρ σκοπεύουν
νά «ετάσχοχΎ τής 'Αιμερικανικής
Όλυμπιακής Όμάδος, αί επιδο¬
θείς των τής προσεχοϋς Παρα-
σκευής αναμένονται μετά πο^λής
άντποιιονησίας υφ' ολοκλήρου τοΰ
φιλάθλου κόσμον τής γής.
ΝΙΚΠΟΤΙΙΡΝΤΙΝΙ
Είς παί.αιστικοϋς αγώνας, διε-
ξαχθέντας τό έα»έρας της παρελ¬
θούσης Τρίτης, έν Λόγκ Άϊλαντ,
ό Ιταλός πρωταθλητής, Ρ. Γκαρ-
ντίνι, κατέρριιΐΐ τόν Γάλλον 'Εν-
ρί Ντέ Γκέν, έντός 41 λεπτών.
Ό Γερμανός, Ρέςς,
τόν Βούλγαρον, Κολόφφ, είς 55
λεπτά, ό δέ "Ελλην Ιωάν. Μάξος
εχασεν ενα άγώνα ήμισείας ώρας
μετά τοϋ Βλάντεκ Ζμπύσζκο, είς
βαθμούς.
Ο Ε ΗΐΐΝΕΙΪΑΙ
Την προσέχη Παρασκευήν, 25
Μαΐου, ό "Ελλην πυγμάχος των
ελαφρών 6α·ρών, Φιλήιιων Καιρα-
μάνος ή ΜΟ βΚΑν'θά πυγμα-
χήσϊΐ έν Κόνυ "Αϊλαντ μ·:τά τοΰ
παλαίον αντίπαλον τού Μπόμπυ
Τζώνς. Ό αγών των εχει προσ-
οιορισθγ| είς οεκα γύρους. Ό "Ελ¬
λην πνγιμάχος, άποδίιδων μεγάλην
σημασίαν είς τόν επικείμενον αυ¬
τόν άγώνά τού προπονεΐται επιμε¬
λώς άπο τα μέσα τής ληξάσης
εβδομάδος είς Πόμπτον Λαίηκς,
τής Νέας Ίερσέης, διά νά Είναι
πανέτοιμος. Ελπίζομεν καί ευχό¬
μεθα Ιγκαρδίως νίκην είς τόν συμ-
παθή νεορόν όι.ιογενή άθλητήν, δ
οποίος άπο/.αύει τής άμερίστου ά-
γάπης ολόκληρον τοΰ φιλάθλου
κόσμον τής Άμερικής.
"
Χρήστος Ηλ Σαραντούλη^, έκ Σπάρ¬
της, παλαιστής των ελαφρών βαρών,
μέλος τοϋ 'Ελληνοαμερικανικοδ Άθλη¬
τικοϋ Συλλόγου Νέας Υόρκης.
2 5ΕΟΤΙΟΝ5
&ΙτΝϋΑΥ, ΜΑΥ 20, 1923.— ΥΟί. ΧΙΥ. Νο. 4772.
ΝΕ\Γ ΥΟΚΚ ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΜΑ-ΙΌΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΛΤΟΧ ΤΕΤΑΡΤΟΝ*.—
'Αριβμ
ΖΗΤΪίίνΙΑΤΑ ΤΗ-
Ό Γουίλλιαμ Τόδδ, ό Τζαιημ; Ριόρδαν, ή Κα Χένρυ Μόσκοβιτζ, ό Χε,ρμπερτ Λέμαν καί ό Γουίλλιαα Φ. Κέννυ, ςρί?οι καΐ νπο-
σριριχταί τοΰ Κυβερνήτου "Αλ Σαιθ, προ τής 'Επιτροπης τής Γερουσιας, είς την όποιαν εδήλωσαν ότι συνεισέφερον υπέρ τοΰ
Προεδρικον αγώνος τοΰ Σμίθ, ώθούμενοι έκ φιλίας καί άγάπης πρός αυτόν.
Ή Κα νΑι6α "Ωστιν, έντός τής φυλακής τής Κομητεί άς Σώφφολκ, δπου εκλείσθη κατηγορηθεϊοα ότι έσ/εδι
αζε,νά φονεύση τόν σύζυγον της, καί ό σύζυγός της Φρέδερικ "Ωστιν.
■*
Ή 2ινιοριτα Μαρία Μοντέοό, Ίσπανις άοιδος ό
τρια, ή όποία εφονεύθη άπό τόν περιφδονηθεντα ι.
της, Όράτιον Κολοϋμπρε^ πλούσιον Ίσιανον, οστις|
πιν ηύτοκτόνησεν.
τ* < ■Ο Πρόεδρος καί ή Κα Κούλιτζ εί; ς Δο,,,ιο, β1ς 'Αννά^ιν μέ ^ Κν^ν<]
&ΙτΝϋΑΥ, ΜΑΥ 20, 1923.— ΥΟί. ΧΙΥ. Νο. 4772.
ΝΕ\Γ ΥΟΚΚ ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΜΑ-ΙΌΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΛΤΟΧ ΤΕΤΑΡΤΟΝ*.—
'Αριβμ
ΖΗΤΪίίνΙΑΤΑ ΤΗ-
Ό Γουίλλιαμ Τόδδ, ό Τζαιημ; Ριόρδαν, ή Κα Χένρυ Μόσκοβιτζ, ό Χε,ρμπερτ Λέμαν καί ό Γουίλλιαα Φ. Κέννυ, ςρί?οι καΐ νπο-
σριριχταί τοΰ Κυβερνήτου "Αλ Σαιθ, προ τής 'Επιτροπης τής Γερουσιας, είς την όποιαν εδήλωσαν ότι συνεισέφερον υπέρ τοΰ
Προεδρικον αγώνος τοΰ Σμίθ, ώθούμενοι έκ φιλίας καί άγάπης πρός αυτόν.
Ή Κα νΑι6α "Ωστιν, έντός τής φυλακής τής Κομητεί άς Σώφφολκ, δπου εκλείσθη κατηγορηθεϊοα ότι έσ/εδι
αζε,νά φονεύση τόν σύζυγον της, καί ό σύζυγός της Φρέδερικ "Ωστιν.
■*
Ή 2ινιοριτα Μαρία Μοντέοό, Ίσπανις άοιδος ό
τρια, ή όποία εφονεύθη άπό τόν περιφδονηθεντα ι.
της, Όράτιον Κολοϋμπρε^ πλούσιον Ίσιανον, οστις|
πιν ηύτοκτόνησεν.
τ* < ■Ο Πρόεδρος καί ή Κα Κούλιτζ εί; ς Δο,,,ιο, β1ς 'Αννά^ιν μέ ^ Κν^ν<]
ΙίίϋδΤΒλΤΕΟ
ΜΑ6ΑΖΙΝΕ 8Ε0ΤΙ0Ν
ΤΥΟ 5ΕΟΤΙΟΝ8
5ΕΟΤΙΟΝ ΤλΌ
Υ, ΜΑΥ 20, 1928.— ΥΟΕ.
XIV.
Νο. 4772_
ΝΕΥ ΥΟΡ.Κ ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άριθμός 4772.
ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑ1 Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΓΝΙΟΧΑΡΤΩΝ
'Υττάοχει μια 'Ελληνική λαϊκή
ΐταοιθοσις, κατά την οποίαν «οί
ΈγΪοκϊοι ποϋ φύλαγαν τόν Χριστό
επάνω στό Σταυρό, παίζανε χορ-
τιά, "ΐά νά σκοτώσσυν τόν καιρό
τιιι':. δλη ννχτα». Καί δι' αύτό ό
ν,'οιι ι; δέν παίζει χαρτιά την Με-
-ώ\ ϊΐαρασχΕνή. Δέν ,μάς ένδια-
ς.οει ΐδώ τόσον ό συμβολισμός αϋ-
τοςΓ τ Γ)ςχ χαρτοπειξίας, όσον ή χρο-
Α.ι ,'ίίΐ τής παραδόσεως, άπό τής
^άπο.ι,ειος τής ίστορίας των παι¬
γνιοχάρτων. Μ' άλλα λόγια, ή Έλ¬
λην ζή παράδοσις δίδει εις το' παι-
ί γνιόχαρτον ηλικίαν 2.000 ίοτορι-
'/.ών ίτών περίπου, καί αύτό χω-
"ρΐ: /-αν νά ορίζη ότι ήτο ή πρώ-
τι, ι-ορα. ποϋ εγινε χρήσις παιγνι¬
οχάρτων. Ύπάρχει, Ιν τούτοις,
-■ναι μία πλαγία παράδοσις, μετα-
γεν στερα ϊσως τής άρχικής τοι¬
αύτης, κατά την οποίαν ή νύχτα
τή: Σταυρώσεως εΐχε σημειο')σει
ί την γένεσιν των παιγνιοχάρ-
ΥΠΟΑΟΓΙΖΕΤΑΙ Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΤΟΠΑΙΞΙΑΣ ΑΠΟ 600 ΕΩΣ ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ.» ΤΑ Ε¬
ΠΙ ΤΩΝ ΠΑΙΓΝΙΟΧΑΡΤΩΝ ΣΥΜ ΒΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΜΙΚΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓίϊΓΗΝ.- Η ΒΙ-
ΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΓΝΙΟΧΑΡΤΩΝ ΚΑΙ Η ΚΔΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΦΑΣΙΣ ΤΗΣ— ΤΑ
ΠΑΙΓΝΙΟΧΑΡΤΑ ΩΣ ΜΕΣΟΝ ΠΟΛΙΤΙϋΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΑΤΥΡΑΣ
ΕΝ ΓΑΛΛΙΑ.- ΠΑΛΑΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΠΑΙΓΝΙΟΧΑΡΤΑ ΣΥΜΒΟΛΙ-
ΖΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟΜ ΜΕ ΤΟ ΜΕΞΙΚΟΝ.
Τ'ι»'
Εν τούτοις, είς την 'Δντικήν
Ευρώπην, ύπάρχει μία αλληι παρά¬
δοσι;, κατά τήν όποιαν ό Γάλλος
Τνριγκουνέρ ήτο δ πρώτας ποϋ ε¬
πτόησε τα παιγνιόχαρτα διά νά
'διασ/.εδάστ] τόν Κάραλον τόν 6ον,
τι ν -ταράφρονα βασιλέα τής Γαλ¬
λία;, τω 1392. Άλλ' ή παράδοσις
—ο-ύτ^ί έσεται είς άντίφασιν πρός
τ<) /οονικά τής Προδηγκίος, τα όποϊα άναφ=ρουν περί γαρτοπαι- •ξία; τώ 1361. Άναφερεται έπίσης δτι ό Ιωάννης τής Καστίλης εξ¬ έδωκε τώ 1387 ενα διάταγαα άπα- νοορΓ'ον την χαρτοπαιξίον. Είς τό /υρόγραφον δέ ενός 'Ελβετοΰ κα¬ λογήρου, ονόματι Τζοχάνες, άνα- ερερ';ται δτι τό χαρτοπαίγνιον είσ- ψί>η είς τήν Έλβετίαν τψ 1377.
Κ'ΐτά τήν ίδιαν περίπου εποχήν,
ι ι ιποΰται ή εμφάνισις τοΰ χαρ-
τ ιΐιγνίου κοί είς την Γερμανίαν
ί Ιταλίαν.
Περίπου τώ 1100 μ. Χ. εΐσή-
'/ Ί| τό χαρτοπαίγνιον είς τήν Κί-
λι(ν· Τα παιγνιόχαρτα έφερον
τ», άντί συμβόλων. Ή
τράπουλα αποτελεί™ έκ
χαρτιών, ήτοι έκ τριών
}^ν, άπό 9 χορτιά ή καθεαιά,
'^'ΐ έν. τριών ανεξάρτητον χαρτι-
(;^'. ανωτέρων των οίλλων. "Ενα
α^' αύτά τα ανωτέρα χαρτιά—τα
ια, σαν να μμζ
«ΐυ (Ιτρολούλουδο». Εγίνετο χρή-
Γι5 τοιητιν.ών όνομάτοη' δι' δί.α έν
γένει τα χαρτιά, ώς λ. χ. «αί έννέα
μι·οιά5Ε_ χαντρρς», «αί έννέαι μο-
λ(^ ; των άλυσίδων» κλπ. Τα Κι-
^-^ά παιγνιόχσρτα ήσαν δρθο-
Υων ή
ι'-|ίπαλαιοτέρας εποχάς αί Βρε-
ι|/·α1 Ίνδίαι (,ιετεχειρίζοντο χαρ-
τΐι' στρογγύλου σχήιαατος, καμω-
ί' ν χ άπό κανναθάτσο, καί νοωμα-
τ«ηιρνα. Ή Ίνδική τράπουλα'εΐ-
ΧΓ^0 χαρτιά. Οί άριθμοί, δπως
,Ίαι οί σημερινοί, ήρχιζαν άπΐο τό
ε^ καί εφ&αναν εως τό δέκα, ύ-
π'Ι0Χον δμως 8 σειραί, διηρημένοι
ι? τέσσαρας «κατωτέρας» καί τέσ-
™?α; «ανωτέρας». Κάθε σίΐρά εί-
V
ίδιον χροϋ,ματιοτμόν. Τα Ίνδικά
"''"ννιοχαρτα §έν εΐχ0ν Βασίλισ-
Γ'η'· «ντάμαν», είχον δμως τόν Ρή-
ΐ/"1 τ!>ν π9ω'θυπουργόν τοΐ'.
Ι ιδΐκή μσς, ή σύγχρονος τρά-
'νΛ(ί με τα 52 χαρτιά κατάγεται
'Πυ μίαν πολυαοιθμοτέοαν εί;
'■ ν ι|α τραπουλαν. Η Βενετια,
,/(<Τ». τάς αρχάς τοϋ 15ου αιώνος, • '^Ινε ΗιΡ π ι ην — *-»*-£«η...1 «... 2. —Λ Τ Ο μ[αν 78 μ ρ^^^αν ^^ 78 /-οτΐα. Άπό αύτά, 56 χαρτιά I- ;Η-)ον άριθμαΰς καί τάς φυσιο- ΐΤΐνί Ρ^^ Νά καί τοΰ Βαλέ. ομη^ανιας των παιγνιοχαρΐΥΰν. Τώ 1452, ό Ιωάννης Καπιστράγ επί τρείς ώρας έκήρυττεν είς τί πλήθη κατά τής εξεως της χαρτο>
παιξίας, είχε δέ έξεγείρει είς τοι·
οΰτον βαθμόν τό δημόσιον φρόντγ·
μα, &σνι δημοσία έκάησαν σωρο'ι
παιγνιοχάρτων, πεσσοί καί αλ).α
ίίργανα τν^χηρών παιγνίων. Μία
άνάλσγο; σκηνή εΐχε λάβει χώραν
καί είς τήν Μπολόνιαν τής ' Ιταλί¬
ας.
Κατά τόν 17όν καί 18ον αίώνα
ύπήρχε συνήθΐΐα νά σατυρίζωνται
διά γελοιογραφιών επί παιγνιο¬
χάρτων πολιτικά, ίστορικά καί κοι-
νωνικά γεγονότα. Ή Γαλλική Έ-
πανάστασις παρέσχεν ευκαιρίαν
εις τού; Δή· ιοκρατ'ικούς γελοιογρά-
φσυς νά σατυβίσουν Βασιλείς καί
Βασιλίσσας έ-πί παιγνιοχάρτων έν
χρήσει. Έν Άμερικη διεσώθη μία
τράπουλα χαρτιών, άναμνηστικοΰ
χαροακτήρο;. Άντί Ρηγάδων επ!
των παιγνιοχάρτων, Ιμφανίζονται
Στρατηγοί τοϋ πολέμου μέ τό Με-
ξικόν, κατά τό 1848. Επάνω είς
τοΰς όίσσους είναι ζωγραφισι,ιέναι
ίστορικαί τοποθεσίαι τοΰ καιροϋ,
περιλαμ|:Ιάνουσαι μεταξϋ αλ}.ων
καί τ;) Στρατηγεϊον τοϋ Ούά·σιγκ-
των έν Νιούιιπουργκ.
Πρό; μεγάλην ϊσως λύπην των
,α&λΑτν' τού απρίτζ, οί όποΤοι συν-
στοκρατίιαν καί τήν μεσαίαν τάξιν,
ό ίστοριογράφος τής χαρτοπαιξί-
ας άναφέρει ότι τό πρωτότυπον
τοϋ απρίτζ—τό Χουΐστ— εθεω¬
ρείτο κατά τήν γένεσίν τού ώς
πάσα τέμπο γιά τού; ύπηρέτα; καί
τάς «κατωτέρας τάξεις». Άπό τού
1739, τό μπρίτζ εΐσηλ.ασεν είς τα
ανωτέρα στρώματα τής κοινωνι'ος,
είς τοιούτον βαθμόν, ωστ1; άκόμη
καί τα παιδία διωργάνωναν «συγ-
κεντρώσεις Χουϊστ», πρό; μεγάλην
<τ>ρίκην των σνντηρητικών γονέων
των. '
Σή)ιερόν, έν ταίς Ήνωμέναις
Πολιτειαι^, ό άριθμός των κατα-
ναλισκομένων κατ' ετος τραπσυ-
λών εΙν.ο ι τριπλάσιος τοϋ άριθιμοΰ
των κατοίκων τής χώρας! Επί πλέ¬
ον ή σημερινή κατανάλωσις δεκα-
πλασιάζει τήν πρό είκοσα';τίας τοι¬
αύτην.
Ή Βιεννέζα ήθοποιός Λιλή Ντίλλεντζ, ή όποία θά έπιχειοήστι τό έναέριον ταξείδιον Γερμανίας —Άμερικής.
Υπήρχον 4 σειραί, εκάστη πΐριέ-
χουσα τόν Ρήγαν, τήν Ντάμαν,
τον Καβαλλιέρον καί τόν Βολέ.
Οί άριθμοί ήρχιζον άπό τού ενός
καί έφθανον μεχρι τοϋ δέκα. Τα
α)λα εϊκοσι δύο χαρτιά τής τρά-
πουλας ήσαν βαδληιαατικά, ύποτί-
θεται δέ δτι ήσαν άπομεινάρια πΐ-
λαιοτέρων έποχών, ότε εχρησιμο¬
ποιούντο διά σκοπούς χαρτομαντι-
κούς. Τα εμΙ'ΐηματικά αύτά χαρτιά
εΐχαν μεγίστην άξ'αν, ώνομάζοντο
δέ τα «χαρτιά τής νίκΓ^ς». Βαθι.ϋ-
αίως κατηργήθησο^ν τα έμβληματι-
κά χαρτιά καί μαζύ μέ αύτά καί
ενα άπό τα λεγόμενα «Αύλικά χαρ¬
τιά» —ό Καβαλλιέρο;— καί ετσι
ή τράπουλα περιωρίσθη είς 52
χαρτιά. 'Επηκολσύθησ.· κατόπιν ή
ποικιλία των σύμβολον. Αί Ιταλι¬
και, Γαλλικαί καί Ισπανικαί τρά-
πουλαι περιεΐχον ξίφος, κύπελλα,
Ι ρά'&δου; καί νομίσ,αατα, ένω ή πα-
|λ:ιά Γερμανική καί ή Αγγλικη
τράπουλα εΐχε χαρτιά μέ καρδιέ;,
κσΐ'5ούνια, βαλανίΰια καί φύλλα,
ώ; σύμβολα. Τό επί τοΰ σημερινον
παιγνιοχάρτου «σπαθί» προέρχε-
ται μορφολογικώς ολο τό Γερμα¬
νικόν συαβολικύν φύλλον, τό δέ δ-
νομά τού άπό τό "Ιταλικόν «8ΡΑ-
Ι(Α», Άγγλιστί «8ΡΑΟΕ», δηλ.
ξί<ρος, ή τό Ελληνικόν σπιο-ιτί. Τό «μπαστοϋνι», έ'χει τό μέν σχήμά τού άπό τό Γερμανικό 6αλανίδι, τό δέ δνομά τού απί> τό Ιταλικόν
«ΒΑ8ΤΟΝΙ». Παραμέν-ι έπίσης
ή Γεριμανική «καρδιά», μολονότι
άπό καιροϋ εί; καιρόν εχρησιμο¬
ποιείτο ώς σύμβολον ενα κονδοΰ-
δνο·
νι ή κνπελλον— έκεϊνο ποϋ _ -
μάζομεν ημείς «κούπα». Τό σύμ-
Οολον τοϋ σπαθιού διά Γαλλικής
προσαρμογής εγινε «Ρ^ΙΤΕ», ή¬
τοι «αίχ^ή», δόρατος, κατόπιν δια-
μάντι. Είναι έκεϊνο ποΰ οί "Ελλη-
νες ονομάζομεν «πίκα» ή «καρό».
Ιδού έν όλίγοις ή γενεαλογία των
παιγνιοχάρτων.
'Αλλά τα παιγνιόχαρτα εν τή
κατασκεα.*9 των είχον καί τήν καλ-
λιτεχνικήν των φάσιν Χαράκται
τοϋ 16ου αιώνος «σχεδίασαν καί
εξετέλεσαν παιγνιόχαρτα ιμεγάλης
κιολλιτεχνικής άξίας, τα δέ παιγνι¬
όχαρτα της Νυρεμοέργης, τα χα-
ραγμένα επί ξύλου, είναι τα τε-
λίΐότερα πρότυπα καλλιτεχνικών
παιγνιοχάρτων. Ή Νυρεμβέργη ε¬
πί μακρόν ήτο τό κέντρον της 6ι-
Ό Λοι·ίτηρανός έπΊσκοατος της
Σουηδικής ,Έκκλησία; Νάθαν
Σοντερμπλόμ, ομιλών άπό τσΰ
ά'μβ.ωνο; τής έκτΛησίας τού είς
Βαξχλμ, παρά τήν Στσκχόλμην,
συνιίστησ'εν εις τάς κυρίας1 νά
φορέσοχιν παντελόνια! «Αί κυρί¬
αι, είπεν, άπό ημέρας είς ημέραν
κονταίνουν τό φουστάνι των. ΪΙι-
στενω δτι έφθασεν δ καιρός ποίι
αί γυναΐκες πρέπιει νά φορέσουν
παντελόνια. "Οταν βλέπω είς τα
τραϊνα καί τα τράμ μίαν γυναΐκα
νά προσπαθτί νά τραβα πρός ό¬
λας τάς διευ&ύνσεις τό κσυρέλι,
τό οποίον τής χρησιμεύει ως φου-
στάνι, διά νά σκεπιχστ» τα γόνατά
της, οάσθιάνομαι λύπΓ(ν καί δέν
ήμπορώ νά έννοήσω διατί ή ράπ-
τρΐα δέν τό έκαμεν ολίγον μα-
κρύτερον. Δέν θά ήτο προτιμώτε¬
ρον διά τάς κυρίας, άπό άπό)·ε<ος ύγΐίΐνής, άνέσεως καί κοσμιότη- τος νά φορέσοΐ'ν άνδρικά παντα- λόνΐα καί νά φορ&ϋν άπό επάνω άπό τα πανταλόνια τό ά έστω καί κοντό;»
ΜΑ6ΑΖΙΝΕ 8Ε0ΤΙ0Ν
ΤΥΟ 5ΕΟΤΙΟΝ8
5ΕΟΤΙΟΝ ΤλΌ
Υ, ΜΑΥ 20, 1928.— ΥΟΕ.
XIV.
Νο. 4772_
ΝΕΥ ΥΟΡ.Κ ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άριθμός 4772.
ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑ1 Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΓΝΙΟΧΑΡΤΩΝ
'Υττάοχει μια 'Ελληνική λαϊκή
ΐταοιθοσις, κατά την οποίαν «οί
ΈγΪοκϊοι ποϋ φύλαγαν τόν Χριστό
επάνω στό Σταυρό, παίζανε χορ-
τιά, "ΐά νά σκοτώσσυν τόν καιρό
τιιι':. δλη ννχτα». Καί δι' αύτό ό
ν,'οιι ι; δέν παίζει χαρτιά την Με-
-ώ\ ϊΐαρασχΕνή. Δέν ,μάς ένδια-
ς.οει ΐδώ τόσον ό συμβολισμός αϋ-
τοςΓ τ Γ)ςχ χαρτοπειξίας, όσον ή χρο-
Α.ι ,'ίίΐ τής παραδόσεως, άπό τής
^άπο.ι,ειος τής ίστορίας των παι¬
γνιοχάρτων. Μ' άλλα λόγια, ή Έλ¬
λην ζή παράδοσις δίδει εις το' παι-
ί γνιόχαρτον ηλικίαν 2.000 ίοτορι-
'/.ών ίτών περίπου, καί αύτό χω-
"ρΐ: /-αν νά ορίζη ότι ήτο ή πρώ-
τι, ι-ορα. ποϋ εγινε χρήσις παιγνι¬
οχάρτων. Ύπάρχει, Ιν τούτοις,
-■ναι μία πλαγία παράδοσις, μετα-
γεν στερα ϊσως τής άρχικής τοι¬
αύτης, κατά την οποίαν ή νύχτα
τή: Σταυρώσεως εΐχε σημειο')σει
ί την γένεσιν των παιγνιοχάρ-
ΥΠΟΑΟΓΙΖΕΤΑΙ Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΤΟΠΑΙΞΙΑΣ ΑΠΟ 600 ΕΩΣ ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ.» ΤΑ Ε¬
ΠΙ ΤΩΝ ΠΑΙΓΝΙΟΧΑΡΤΩΝ ΣΥΜ ΒΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΜΙΚΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓίϊΓΗΝ.- Η ΒΙ-
ΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΓΝΙΟΧΑΡΤΩΝ ΚΑΙ Η ΚΔΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΦΑΣΙΣ ΤΗΣ— ΤΑ
ΠΑΙΓΝΙΟΧΑΡΤΑ ΩΣ ΜΕΣΟΝ ΠΟΛΙΤΙϋΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΑΤΥΡΑΣ
ΕΝ ΓΑΛΛΙΑ.- ΠΑΛΑΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΠΑΙΓΝΙΟΧΑΡΤΑ ΣΥΜΒΟΛΙ-
ΖΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟΜ ΜΕ ΤΟ ΜΕΞΙΚΟΝ.
Τ'ι»'
Εν τούτοις, είς την 'Δντικήν
Ευρώπην, ύπάρχει μία αλληι παρά¬
δοσι;, κατά τήν όποιαν ό Γάλλος
Τνριγκουνέρ ήτο δ πρώτας ποϋ ε¬
πτόησε τα παιγνιόχαρτα διά νά
'διασ/.εδάστ] τόν Κάραλον τόν 6ον,
τι ν -ταράφρονα βασιλέα τής Γαλ¬
λία;, τω 1392. Άλλ' ή παράδοσις
—ο-ύτ^ί έσεται είς άντίφασιν πρός
τ<) /οονικά τής Προδηγκίος, τα όποϊα άναφ=ρουν περί γαρτοπαι- •ξία; τώ 1361. Άναφερεται έπίσης δτι ό Ιωάννης τής Καστίλης εξ¬ έδωκε τώ 1387 ενα διάταγαα άπα- νοορΓ'ον την χαρτοπαιξίον. Είς τό /υρόγραφον δέ ενός 'Ελβετοΰ κα¬ λογήρου, ονόματι Τζοχάνες, άνα- ερερ';ται δτι τό χαρτοπαίγνιον είσ- ψί>η είς τήν Έλβετίαν τψ 1377.
Κ'ΐτά τήν ίδιαν περίπου εποχήν,
ι ι ιποΰται ή εμφάνισις τοΰ χαρ-
τ ιΐιγνίου κοί είς την Γερμανίαν
ί Ιταλίαν.
Περίπου τώ 1100 μ. Χ. εΐσή-
'/ Ί| τό χαρτοπαίγνιον είς τήν Κί-
λι(ν· Τα παιγνιόχαρτα έφερον
τ», άντί συμβόλων. Ή
τράπουλα αποτελεί™ έκ
χαρτιών, ήτοι έκ τριών
}^ν, άπό 9 χορτιά ή καθεαιά,
'^'ΐ έν. τριών ανεξάρτητον χαρτι-
(;^'. ανωτέρων των οίλλων. "Ενα
α^' αύτά τα ανωτέρα χαρτιά—τα
ια, σαν να μμζ
«ΐυ (Ιτρολούλουδο». Εγίνετο χρή-
Γι5 τοιητιν.ών όνομάτοη' δι' δί.α έν
γένει τα χαρτιά, ώς λ. χ. «αί έννέα
μι·οιά5Ε_ χαντρρς», «αί έννέαι μο-
λ(^ ; των άλυσίδων» κλπ. Τα Κι-
^-^ά παιγνιόχσρτα ήσαν δρθο-
Υων ή
ι'-|ίπαλαιοτέρας εποχάς αί Βρε-
ι|/·α1 Ίνδίαι (,ιετεχειρίζοντο χαρ-
τΐι' στρογγύλου σχήιαατος, καμω-
ί' ν χ άπό κανναθάτσο, καί νοωμα-
τ«ηιρνα. Ή Ίνδική τράπουλα'εΐ-
ΧΓ^0 χαρτιά. Οί άριθμοί, δπως
,Ίαι οί σημερινοί, ήρχιζαν άπΐο τό
ε^ καί εφ&αναν εως τό δέκα, ύ-
π'Ι0Χον δμως 8 σειραί, διηρημένοι
ι? τέσσαρας «κατωτέρας» καί τέσ-
™?α; «ανωτέρας». Κάθε σίΐρά εί-
V
ίδιον χροϋ,ματιοτμόν. Τα Ίνδικά
"''"ννιοχαρτα §έν εΐχ0ν Βασίλισ-
Γ'η'· «ντάμαν», είχον δμως τόν Ρή-
ΐ/"1 τ!>ν π9ω'θυπουργόν τοΐ'.
Ι ιδΐκή μσς, ή σύγχρονος τρά-
'νΛ(ί με τα 52 χαρτιά κατάγεται
'Πυ μίαν πολυαοιθμοτέοαν εί;
'■ ν ι|α τραπουλαν. Η Βενετια,
,/(<Τ». τάς αρχάς τοϋ 15ου αιώνος, • '^Ινε ΗιΡ π ι ην — *-»*-£«η...1 «... 2. —Λ Τ Ο μ[αν 78 μ ρ^^^αν ^^ 78 /-οτΐα. Άπό αύτά, 56 χαρτιά I- ;Η-)ον άριθμαΰς καί τάς φυσιο- ΐΤΐνί Ρ^^ Νά καί τοΰ Βαλέ. ομη^ανιας των παιγνιοχαρΐΥΰν. Τώ 1452, ό Ιωάννης Καπιστράγ επί τρείς ώρας έκήρυττεν είς τί πλήθη κατά τής εξεως της χαρτο>
παιξίας, είχε δέ έξεγείρει είς τοι·
οΰτον βαθμόν τό δημόσιον φρόντγ·
μα, &σνι δημοσία έκάησαν σωρο'ι
παιγνιοχάρτων, πεσσοί καί αλ).α
ίίργανα τν^χηρών παιγνίων. Μία
άνάλσγο; σκηνή εΐχε λάβει χώραν
καί είς τήν Μπολόνιαν τής ' Ιταλί¬
ας.
Κατά τόν 17όν καί 18ον αίώνα
ύπήρχε συνήθΐΐα νά σατυρίζωνται
διά γελοιογραφιών επί παιγνιο¬
χάρτων πολιτικά, ίστορικά καί κοι-
νωνικά γεγονότα. Ή Γαλλική Έ-
πανάστασις παρέσχεν ευκαιρίαν
εις τού; Δή· ιοκρατ'ικούς γελοιογρά-
φσυς νά σατυβίσουν Βασιλείς καί
Βασιλίσσας έ-πί παιγνιοχάρτων έν
χρήσει. Έν Άμερικη διεσώθη μία
τράπουλα χαρτιών, άναμνηστικοΰ
χαροακτήρο;. Άντί Ρηγάδων επ!
των παιγνιοχάρτων, Ιμφανίζονται
Στρατηγοί τοϋ πολέμου μέ τό Με-
ξικόν, κατά τό 1848. Επάνω είς
τοΰς όίσσους είναι ζωγραφισι,ιέναι
ίστορικαί τοποθεσίαι τοΰ καιροϋ,
περιλαμ|:Ιάνουσαι μεταξϋ αλ}.ων
καί τ;) Στρατηγεϊον τοϋ Ούά·σιγκ-
των έν Νιούιιπουργκ.
Πρό; μεγάλην ϊσως λύπην των
,α&λΑτν' τού απρίτζ, οί όποΤοι συν-
στοκρατίιαν καί τήν μεσαίαν τάξιν,
ό ίστοριογράφος τής χαρτοπαιξί-
ας άναφέρει ότι τό πρωτότυπον
τοϋ απρίτζ—τό Χουΐστ— εθεω¬
ρείτο κατά τήν γένεσίν τού ώς
πάσα τέμπο γιά τού; ύπηρέτα; καί
τάς «κατωτέρας τάξεις». Άπό τού
1739, τό μπρίτζ εΐσηλ.ασεν είς τα
ανωτέρα στρώματα τής κοινωνι'ος,
είς τοιούτον βαθμόν, ωστ1; άκόμη
καί τα παιδία διωργάνωναν «συγ-
κεντρώσεις Χουϊστ», πρό; μεγάλην
<τ>ρίκην των σνντηρητικών γονέων
των. '
Σή)ιερόν, έν ταίς Ήνωμέναις
Πολιτειαι^, ό άριθμός των κατα-
ναλισκομένων κατ' ετος τραπσυ-
λών εΙν.ο ι τριπλάσιος τοϋ άριθιμοΰ
των κατοίκων τής χώρας! Επί πλέ¬
ον ή σημερινή κατανάλωσις δεκα-
πλασιάζει τήν πρό είκοσα';τίας τοι¬
αύτην.
Ή Βιεννέζα ήθοποιός Λιλή Ντίλλεντζ, ή όποία θά έπιχειοήστι τό έναέριον ταξείδιον Γερμανίας —Άμερικής.
Υπήρχον 4 σειραί, εκάστη πΐριέ-
χουσα τόν Ρήγαν, τήν Ντάμαν,
τον Καβαλλιέρον καί τόν Βολέ.
Οί άριθμοί ήρχιζον άπό τού ενός
καί έφθανον μεχρι τοϋ δέκα. Τα
α)λα εϊκοσι δύο χαρτιά τής τρά-
πουλας ήσαν βαδληιαατικά, ύποτί-
θεται δέ δτι ήσαν άπομεινάρια πΐ-
λαιοτέρων έποχών, ότε εχρησιμο¬
ποιούντο διά σκοπούς χαρτομαντι-
κούς. Τα εμΙ'ΐηματικά αύτά χαρτιά
εΐχαν μεγίστην άξ'αν, ώνομάζοντο
δέ τα «χαρτιά τής νίκΓ^ς». Βαθι.ϋ-
αίως κατηργήθησο^ν τα έμβληματι-
κά χαρτιά καί μαζύ μέ αύτά καί
ενα άπό τα λεγόμενα «Αύλικά χαρ¬
τιά» —ό Καβαλλιέρο;— καί ετσι
ή τράπουλα περιωρίσθη είς 52
χαρτιά. 'Επηκολσύθησ.· κατόπιν ή
ποικιλία των σύμβολον. Αί Ιταλι¬
και, Γαλλικαί καί Ισπανικαί τρά-
πουλαι περιεΐχον ξίφος, κύπελλα,
Ι ρά'&δου; καί νομίσ,αατα, ένω ή πα-
|λ:ιά Γερμανική καί ή Αγγλικη
τράπουλα εΐχε χαρτιά μέ καρδιέ;,
κσΐ'5ούνια, βαλανίΰια καί φύλλα,
ώ; σύμβολα. Τό επί τοΰ σημερινον
παιγνιοχάρτου «σπαθί» προέρχε-
ται μορφολογικώς ολο τό Γερμα¬
νικόν συαβολικύν φύλλον, τό δέ δ-
νομά τού άπό τό "Ιταλικόν «8ΡΑ-
Ι(Α», Άγγλιστί «8ΡΑΟΕ», δηλ.
ξί<ρος, ή τό Ελληνικόν σπιο-ιτί. Τό «μπαστοϋνι», έ'χει τό μέν σχήμά τού άπό τό Γερμανικό 6αλανίδι, τό δέ δνομά τού απί> τό Ιταλικόν
«ΒΑ8ΤΟΝΙ». Παραμέν-ι έπίσης
ή Γεριμανική «καρδιά», μολονότι
άπό καιροϋ εί; καιρόν εχρησιμο¬
ποιείτο ώς σύμβολον ενα κονδοΰ-
δνο·
νι ή κνπελλον— έκεϊνο ποϋ _ -
μάζομεν ημείς «κούπα». Τό σύμ-
Οολον τοϋ σπαθιού διά Γαλλικής
προσαρμογής εγινε «Ρ^ΙΤΕ», ή¬
τοι «αίχ^ή», δόρατος, κατόπιν δια-
μάντι. Είναι έκεϊνο ποΰ οί "Ελλη-
νες ονομάζομεν «πίκα» ή «καρό».
Ιδού έν όλίγοις ή γενεαλογία των
παιγνιοχάρτων.
'Αλλά τα παιγνιόχαρτα εν τή
κατασκεα.*9 των είχον καί τήν καλ-
λιτεχνικήν των φάσιν Χαράκται
τοϋ 16ου αιώνος «σχεδίασαν καί
εξετέλεσαν παιγνιόχαρτα ιμεγάλης
κιολλιτεχνικής άξίας, τα δέ παιγνι¬
όχαρτα της Νυρεμοέργης, τα χα-
ραγμένα επί ξύλου, είναι τα τε-
λίΐότερα πρότυπα καλλιτεχνικών
παιγνιοχάρτων. Ή Νυρεμβέργη ε¬
πί μακρόν ήτο τό κέντρον της 6ι-
Ό Λοι·ίτηρανός έπΊσκοατος της
Σουηδικής ,Έκκλησία; Νάθαν
Σοντερμπλόμ, ομιλών άπό τσΰ
ά'μβ.ωνο; τής έκτΛησίας τού είς
Βαξχλμ, παρά τήν Στσκχόλμην,
συνιίστησ'εν εις τάς κυρίας1 νά
φορέσοχιν παντελόνια! «Αί κυρί¬
αι, είπεν, άπό ημέρας είς ημέραν
κονταίνουν τό φουστάνι των. ΪΙι-
στενω δτι έφθασεν δ καιρός ποίι
αί γυναΐκες πρέπιει νά φορέσουν
παντελόνια. "Οταν βλέπω είς τα
τραϊνα καί τα τράμ μίαν γυναΐκα
νά προσπαθτί νά τραβα πρός ό¬
λας τάς διευ&ύνσεις τό κσυρέλι,
τό οποίον τής χρησιμεύει ως φου-
στάνι, διά νά σκεπιχστ» τα γόνατά
της, οάσθιάνομαι λύπΓ(ν καί δέν
ήμπορώ νά έννοήσω διατί ή ράπ-
τρΐα δέν τό έκαμεν ολίγον μα-
κρύτερον. Δέν θά ήτο προτιμώτε¬
ρον διά τάς κυρίας, άπό άπό)·ε<ος ύγΐίΐνής, άνέσεως καί κοσμιότη- τος νά φορέσοΐ'ν άνδρικά παντα- λόνΐα καί νά φορ&ϋν άπό επάνω άπό τα πανταλόνια τό ά έστω καί κοντό;»
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑΙΟΥ, 1928.
ΤΑ ΔΡΑΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖίΙΗΣ
ΤΑ ΟΡΑΙΑ ΤΗΞ ΓΟΝΑΤΑ ΟΔΗΓΗΞΑΝ
ΤΟΝ ΕΡΑΞΤΙΗΝ ΤΗΞ ΕΙΞ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ
Γιά δύο ώραΐα γόνατα.
'Ένας άνδρας είναι νεκοός.
"Ενας άλλος άνπμετωπίζει φυ¬
λάκισιν ενός εως δβκα έτών εις
τάς φυλακάς τοϋ Κολοράδο, εΓις
Κάνον Σίτυ.
Κ αί ενας οίλλος θά δικασ&τ) έν-
τός ολίγον.
Αύτά ήραν τα άποτελέσ'ματα
ενός άλλοκότον τετράγωνον, είς
Στέρλιγκ, Κολο., δταν ή κ. Νόρμα
"Ακερς, 24 έτών διεζευγμένη καί
ή ώραία τής πόλεως, έξέγδαρεν
Ινα άπό τα ώραΐα της γόνατα καί
μετέβη είς; τό γραφείον ενός ?α-
τροϋ καί θανμαστοϋ της, διά θε¬
ραπείαν.
Ό Δρ. Φράνκ Φ. Στάϊβεο;, 41
έτών, ενας άπό τονς καλλιτέρους
χειρονργονς; τής πί.ριοχή::, περιε-
ποιήδη τό ωραίον γόνατον, τό ο¬
ποίον έστοίχισε την Ίΐυνί,ιν ενός όόλ.-
λον καί την ιδικήν τού ελευθερίαν.
Ένα Όρκωτόν Δικαστήριον, α¬
ποτελούμενον άπό φάρμερς, ηυρε
τόν ιατρόν ενοχον ε/θυσίας άν-
θρωπσ/.τονίας, έν σχέσει αέ τόν
φόνον τοϋ Χάρρυ Γκρίφς^ιθ, 25
έτών.
,Το δικαστήριον κατάμε¬
στον.
• Ό τρίτος άνδρας εις την υπό¬
θεσιν αύτην, ό Τζάκ Χάρρι;, 31
ετών, θά δικασθή έντό; όλίγου,
κατηγορούμενος ώς οιΛΐένοχος.
Καί δλα αντά γιά δι'ο ώραΐα
γόνατα!
Καθ' όλην την διάρκειαν τής
δίκης τό δικαστήριον έπλημμυρί-
ζετο άπό περιέργους. Καί όλοι έ-
περίμενον νά ίδουν τα ώραΤα γό¬
νατα. Άλλ' ή περιέργειά των δέν
ίκανσποιήθη, διότι ή κ. "Ακερς
δέν εκλήθη ώ; μάρτυς. Ευρίσκε¬
το είς τό δικαστήριον καθ1 όλην
την δίκην, άλλ' έκάθι,ττο μακράν
των οίλλων θεατών, όπισθεν μιάς
άνοΐναή; θύρας.
Άπό τό στόμα μαρτυρίαν καί
των κυρίων προσώπων τής τραγω-
δίας, τοϋ Δρος Στάϊβερ; καί τοϋ
Χάρρις, όστις ευρίσκετο είς τό
γραφειον τοϋ ϊατροΰ, δταν επυρο-
βολήθη ό Γκρί<ρφι-θ, έ'γινε γνωστή ή ίστορία. 'Αλλ' οί σκαποί καί τα αίτΐα έμειναν κεκαλυμμένα. "Εν» έοωττ,κόν τετράγω¬ νον! Ή κ. "Ακερς, ιιέ τα ώραΐα γό¬ νατα καί τα καιστανά μάτια, έζη- τεΐτο καί άπό τόν Δρα Στάϊβερς καί άπό τόν Χάρρυ Γκρίφφιθ καί άπό τόν Τζάκ Χάρρις. Την νύκτα τής τραγωδίας, δ Δρ. Στάϊβερς μετέβη κα ίτην πα¬ ρέλαβεν άπό την οικίαν της. δια νά την όδηγήιση είς τό γραφείον τού, όπον θά έξήταζε τό γόνατόν της. Ή τραγική νύκτα. Ή κ. 'Ακερς έμεινεν εις τό γ ραφείον τοϋ Ιατροϋ άπό την 8. 30 ιι.μ. εως την Ιην π. μ., σύμιφω- να πρός τάς καταθέέσεΐς δλίον των μαρτύρων. Ό ίατρός είπεν ότι ή ίίϊραπεία εχρειάσθη πλέον των τριών ώρών εργασίας. Περί την Ιΐην, ή κ. "Ακ,ρρς έ- τη?.εφώνησε κόπον, καί δταν δέν ηνρε τό πρόσωπον τό οποίον εζή¬ τει, άφίίκεν εντολήν νά τής τηλε- φωνήση τουτο είς τό γραφείον τοϋ ιατροϋ. "Οπιως κατέ'θεσαν οί μάρτνρες, ή κ. "Ακερς, έτΓ,λεφώ- νησεν είς την οικίαν όπου κατώκει ό Γκρίφφιθ, διά νά τόν παρακα¬ λέση νά την συνοδεύστι εως την οικίαν της. Αργότερον, δταν έ- κεΐνος έπέστρε-ψε καί της τηλεφώ- νησε, ή κ. "Ακερς τοϋ εζήτησε νά έλθη νά την την παραλάβη. Ό Δρ' Στάϊβερς εβεβαίωσεν ότι ή κ. Άκερς έμεινεν υπό την εντύπωσιν, ότι δ Γκρίφφιθ θά ήρ¬ χετο άμεσος, άλλ' εως τό μεσονύ¬ κτιον δέν εφάνη όντος. II ώς ήρχισεν ή ψελονεκία "Οταν εγνώσθησαν όλαι αί λε¬ πτομέρειαι, απεκαλύφθη ότι δ Γκρύφφιθ εϊχε δυσκολίας εκείνην ΤΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟΝ ΤΩΝ ΖΗΛΟΤΥΠίϊΝ ΑΝΤΙΖΗΛΙΑΝ, ΕΙΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΙΣ ΦΟΝΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΥΟ ΑΝΤΙΜΕΤηΠΙΖΟΥΝ ΦΥΛΑΚΙΣΙΝ.» Η ΩΡΑΙΑ ΔΙΕΖΕΥΓΜΕΝΗ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΞΕΓΔΑΡΕ ΤΟ ΓΟΝΑΤΟΝ ΤΗΣ, ΥΠΗΓΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΑΤΡΟΝ ΚΑΙ.......! Ή Κα Νόρμαν "Ακερς, 24 έτών διεζευγμένη καί τα ώραϊά της γόνοτα, τα όποΐα έγιναν αίτία τοΰ φόνου ίνός άνδρός καί τής φυλακίσεως αλλων δύο. την νύκτα μέ τό αυτοκίνητον τού. ΤΗτο δριμύ ψϋχος, ή μηχανή τον είχε παγοχκι, καί αιΗό τόν άργο- πόρησεν. Ή πλέον άλί-όικιοτος καί κωμική Τσο>ς φάοχς τής δλης υποθέσεως,
δέν πίαιρουσιάσθη, κατά την δίκην.
Κοονεί; δέν τό έθεώρησεν άλί.όκο-
τον η αστείον ότι τό γραφείον τοϋ
ιατροϋ ευρίσκετο είς ενα τετρά-
γοίνον- ότι ή οΐκία δπου εμενεν ό
Γκρίφφιθ ι,το είς τόν ίδιον δρό¬
μον, άλλ' είς τό έπό.<ενον τετράγω¬ νον, καί ότι ή κ. "Ακερς κατοικοϋ- σε είς τόν ίδιον δρόμον, ενα τετρά¬ γωνον μακρύτερα άπό την οικίαν τοΰ Γκρίφφιθ. Ή φιλονιικ£α, ή δποία κατέλη¬ ξεν είς τον ■θάνατον τοϋ Γκρίφφι·θ είχεν ώς αφορμήν τό ποίος άπό τούς τρείς άνδρας θά συνώδευε την ωραίαν τής πόλεως εως την οικίαν της. ΚΐσΑ δμως ή δλη απόστασις με- ταξύ τοΰ γραφείου τοϋ ιατροϋ καί τής κατοικίας της νεας ηο ακρι¬ βώς τρία τετράγωνα. Ή ίατορία τοΰ ίατροΰ Τό μεκτονΰκτιον. ή κ. "Ακερς ήρχισε νά άνηχΓυχη, είπεν δ Δρ. Στάϊβερς. ΉΛθνσαν τόν Τζάκ Χάρρις νά άνετόαίνη καί νά είσέο- χειται είς τό δωμάτιον τον, ακρι¬ βώς άπεναντι τοΰ γραφείου τοϋ ϊατροΰ. «'ΒβγήΙκα καί εφώναξε τόν Χάρρις — είπεν άνακρινόμενος ό Ίατρός — καί δταν ήλ·θεν είς τό γραφείον μοί1, ήοχίσαμε καί οί τρείς νά συναμιλοϋμεν. Π ερί την Ιην π.μ. ί)λ#ε καί δ Γκρίφ<ριθ. Λέν τόν έγνώρι'ζα. "Οταν μάς συ¬ νέστησαν τόν ήοώτηκία όν ένΛ-ίόρι- ζε τόν Βέρν Ρ/Λΐφφιθ. Μοϋ είπεν δτι -ήτο άδελφός τού. Τοϋ εΐπα τό- τε δτι ό Βέρν είχεν αφηοΐ] ενα έ- πανωφόρι είς τό δωμάτιον μου, καί δλοι μαζύ μετέ'δημίν είς τόν κοιτώνά μόν διά νά τό πάρω;ιεν. »'Ο Ρκρίφφΐ'θ παρετήρησε με- ρικα δέρματα δορκάδων καΐ δπλα είς τονς τοίχονς. "Ηρχισε νά καυ¬ χάται διά την ίκανότητά τον μέ τα δπλα, καί ενω ωμίλει, αδειασε τό Γερμανικόν μόν δπλον, καί έ¬ βαλεν είς τή[ν τσεπττν τού τό αΐ- τόματον περίστροΐφόν μόν. "Αργό¬ τερον, δταν εφνγε, έγε'μΐυϊχ πάλιν τό Γερμανικόν ιιου δπλον, καί τό έχρηοιμοποίησα. φοβείται »'Η κ. "Ακ£ρς μοϋ έι|ηθύοισεν δτι έφοβεϊτο Λ>ά νπάγτι είς τό ο"πί-
τι μέ τόν Γκρίφφιθ, διότι εφέρε¬
το τόσον άλλάκοτα. Τής ωμίλει ά-
πότομα. Εξήλθον είς τόν διάδρο¬
μον, πφοφανως διά νά φύγουν. Ό
Χάροις τούς εΐπε, νά μή φιλονι-
κοϋν είς τόν διάδρομον καί έξ>-
πνήσουν' δλονς τοΰς γείτονας. Τούς
προσεκάλεσϊν είς τό δωμάτιον τον.
Μετέβημεν δλοι. καί 6 Γκρίφφιθ
καί ή "Ακερς έξη%ολον>θη*ταν την
φιλονικίαν των. Την κατέρριψεν
επί τής κλίνης, καί δταν έπενέβη-
μίν ήρχισε νά μός νβρίζτ)».
Ό Γκρίφφιθ είς τό τέλος εδέ¬
χθη νά αφήση τόν Ιατρόν νά σι>-
νω&εύση την κ. "Ακερς εις την οι¬
κίαν της, είπεν ό Δρ. Στάϊβερς. Ή
κ. Άκ£ρς καί ό ίατρός ηρχισαν
νά κατερχωΛ'ταιι την κλίμακα καί
ό Ίατρό; ενεθν!ΐήθ-η δτι εΐχε κλει-
δωθτί εξο>. ΠαρεκάΙΙεσΐ τί]ν νέαν
νά τόν περιμένη εως ότου καλέση,
τόν θυοωρόν. "Οταν επέστρεψεν,
ηίρεν δτι ή κ. "Ακερς καί δ Γρίφ-
φιθ είχον φύγτ|.
Την λαμβάνει δια. της
6£ας.
Ό Χάρρις τοϋ είπεν δτι δ Γρίΐφ-
φιθ έλαβε την γυναΐκα διά της
οίας είς τάς άγτιάλας τού καί την
έφερεν εξω.
Καί έδω τί ίστορία έφθασεν είς
τα γόνατα.
'Ο Χάρρις επέστρεψε μ«ζύ μόν
είς τόν κοιτώνά μόν >*εί έμεινεν
έκεΐ, ένω ήτοιμαζόμην νά καχα-
κλιθώ — είπεν δ Δρ. Στάϊΰερς —
Ώαιλούσαμεν διά τα σνμβάντα
των τελενταίων ωρων, δταν ήκού-
σαμεν καποιον νά κτυπο είς την
θύραν τού Χάρρις. Ό Χάρρις ε¬
ξήλθε καί επέστρεψε μέ την κ. *Ά-
κερς. Μία κάλτσα ήτο σχισμένη
εις τό γόνατβν, καί ή σάρξ ήτο
κομιιένη καί α:ίματωμένη.
«ίΜάς είπεν δτι δ Γρίφφι-θ δέν
την σννώδτυσεν είς την οικίαν της,
άλλα την εφερε διά τής οίας είς
τό δωμάτιον τού. "Οταν διά μί¬
αν στιγμήν την αφήκε μόνην, έίαϊ
ετρεξεν Γςω, άλλ' έγλύστησεν επί
τοϋ πάγον καί έκτύπηνσεν.
Πυροβολεΐ δια μέβου τηί
θύρας.
«Έφόρεσα μίαν ρόμπαν /.αί μέ
τόν Χάρρις εφέραμε την νέαν είς
τό γραφείον μου. Ή κ. Άνερ; έ-
κάθησεν είς εν μικρόν θρανίον καί
δ Χάρρις μέ έ·βοήθ·η<τε νά δέσοι τό γόνατόν της. 'Ενώ είμεθα έτσι ά- πιισχολημετοι, ιΥκονσαμε κτΐ'-τήιμα- τα είς την θύραν». Ό Ίατρός κατόπιν διηγήίιη πώ; ό Γκοίςχριθ ϊίρχισε νά φωνα';»ι νά τοϋ άνοίξουν καιί ηπείλησε νά πι>
ροΰολήση. Ό ίατρός τότε τού" σι>
νέοτη·οΐ3 νά φύγη, καί ?πυρΓ6όλη·
σι διά αέσον τής κλειστΓνς ΰΰρσς,
δταν ό Γκρίφφιθ ηρνήθη νά ίαα-
/ιοιύστ(. "Η'κονοτε καποιον νά /έγτ|,
«Γιατρέ. είμαι κτι,πημένο;». Ό
Χάρρις τόν ήαπόδισε νά ΰπάγη ε-
ξω, λέγων δτι δ Γκχκφφιθ πιθανόν
νά πρ<χτεποιε?το δια νά τόν ά,ναν- κάσιι να ε'^έλ·ϊττ) και να τον φονεύ¬ ση,. Αργότερον ηρ-ουσαν χον ΙΛρίφφιθ νά κατέρχεται την κλίτ μακα. 'Εξήλ-θον καί Γ(·υραν αίμα είς τόν διάδρομον. Ό Ίατρός εφό- ρεσεν ίνα έπϊνδντην καί αετέβη κατ' ευθείαν είς τόν άοτυνοαι-/όν σταιθμόν, δπου παρεδόθη. Ό Χάρ¬ ρις ι^ήγηισε την κ. "Ακερς είς την οΐκίαν της. Έν τώ μεταίΰ ό Γκοίφ φ*θ έσύρθη μέχρι τοϋ δίοιιατίου τον καί έτιιλεφώνηαε τό νοσοκο¬ μείον Στέρλιγκ. Τοϋ έκαμαν άμέ- σω; έγχείρη<τιν, άλλά δέν κο,τώ»- δωσε νά ζήσϊ). "Ολα αύτά, γιά δνό ώραϊα γό¬ νατα! ΤΟ ΤΡΛΓ0ΥΛ1 ΤΩΝ ΣΚΕΑΕΤΠΝ ολ' ότν πλεγ] δπου ?α' αν π&η το κθΒραι&άκι των θνη~&ν, κάπΐΛ Σετ^ήνα τρα7ΌΊ»δάει. μεσα στο γϋρο τό>ν Ώρών.
Κι' δσο άν δεθοϋαε στό χατάρτί.
νχ' οσο 8ν θΛραλήξβυμε τ' αντια,
μές <ττττν ψυχή μας, ξέν
άποσταμένους τής Ζωής,
μάς 6υεϊ μιά μ«οα ή λ
τής μ£λκ~άλσα—ΐς
Τό κΰμα σκίζουιμε καΐ πάμε
καί στής Σειοοΰμε όλόγνρα 6ου6οί;
Δίχως φωτός καμμίαν
δίχως άντίλαλο ζωης,
σέ λίγη οκόνη 3ηά, &
τί -χΛίτιεοΐνζ καί δέ μάς λυείς;
2. ΣΚΙΠΗ3
8ΡΚΙΝΟΡΙΕυ>, ΜΑ55.—Ό «'Β'
Θνικός Κηρυξ» πωλεΐται παρά τοΰ α^-
τιπροσώπου μας Γεωργίου Άνανα-
γνώστου, 1785 Μαίη 51
ΤΑ ΔΡΑΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖίΙΗΣ
ΤΑ ΟΡΑΙΑ ΤΗΞ ΓΟΝΑΤΑ ΟΔΗΓΗΞΑΝ
ΤΟΝ ΕΡΑΞΤΙΗΝ ΤΗΞ ΕΙΞ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ
Γιά δύο ώραΐα γόνατα.
'Ένας άνδρας είναι νεκοός.
"Ενας άλλος άνπμετωπίζει φυ¬
λάκισιν ενός εως δβκα έτών εις
τάς φυλακάς τοϋ Κολοράδο, εΓις
Κάνον Σίτυ.
Κ αί ενας οίλλος θά δικασ&τ) έν-
τός ολίγον.
Αύτά ήραν τα άποτελέσ'ματα
ενός άλλοκότον τετράγωνον, είς
Στέρλιγκ, Κολο., δταν ή κ. Νόρμα
"Ακερς, 24 έτών διεζευγμένη καί
ή ώραία τής πόλεως, έξέγδαρεν
Ινα άπό τα ώραΐα της γόνατα καί
μετέβη είς; τό γραφείον ενός ?α-
τροϋ καί θανμαστοϋ της, διά θε¬
ραπείαν.
Ό Δρ. Φράνκ Φ. Στάϊβεο;, 41
έτών, ενας άπό τονς καλλιτέρους
χειρονργονς; τής πί.ριοχή::, περιε-
ποιήδη τό ωραίον γόνατον, τό ο¬
ποίον έστοίχισε την Ίΐυνί,ιν ενός όόλ.-
λον καί την ιδικήν τού ελευθερίαν.
Ένα Όρκωτόν Δικαστήριον, α¬
ποτελούμενον άπό φάρμερς, ηυρε
τόν ιατρόν ενοχον ε/θυσίας άν-
θρωπσ/.τονίας, έν σχέσει αέ τόν
φόνον τοϋ Χάρρυ Γκρίφς^ιθ, 25
έτών.
,Το δικαστήριον κατάμε¬
στον.
• Ό τρίτος άνδρας εις την υπό¬
θεσιν αύτην, ό Τζάκ Χάρρι;, 31
ετών, θά δικασθή έντό; όλίγου,
κατηγορούμενος ώς οιΛΐένοχος.
Καί δλα αντά γιά δι'ο ώραΐα
γόνατα!
Καθ' όλην την διάρκειαν τής
δίκης τό δικαστήριον έπλημμυρί-
ζετο άπό περιέργους. Καί όλοι έ-
περίμενον νά ίδουν τα ώραΤα γό¬
νατα. Άλλ' ή περιέργειά των δέν
ίκανσποιήθη, διότι ή κ. "Ακερς
δέν εκλήθη ώ; μάρτυς. Ευρίσκε¬
το είς τό δικαστήριον καθ1 όλην
την δίκην, άλλ' έκάθι,ττο μακράν
των οίλλων θεατών, όπισθεν μιάς
άνοΐναή; θύρας.
Άπό τό στόμα μαρτυρίαν καί
των κυρίων προσώπων τής τραγω-
δίας, τοϋ Δρος Στάϊβερ; καί τοϋ
Χάρρις, όστις ευρίσκετο είς τό
γραφειον τοϋ ϊατροΰ, δταν επυρο-
βολήθη ό Γκρί<ρφι-θ, έ'γινε γνωστή ή ίστορία. 'Αλλ' οί σκαποί καί τα αίτΐα έμειναν κεκαλυμμένα. "Εν» έοωττ,κόν τετράγω¬ νον! Ή κ. "Ακερς, ιιέ τα ώραΐα γό¬ νατα καί τα καιστανά μάτια, έζη- τεΐτο καί άπό τόν Δρα Στάϊβερς καί άπό τόν Χάρρυ Γκρίφφιθ καί άπό τόν Τζάκ Χάρρις. Την νύκτα τής τραγωδίας, δ Δρ. Στάϊβερς μετέβη κα ίτην πα¬ ρέλαβεν άπό την οικίαν της. δια νά την όδηγήιση είς τό γραφείον τού, όπον θά έξήταζε τό γόνατόν της. Ή τραγική νύκτα. Ή κ. 'Ακερς έμεινεν εις τό γ ραφείον τοϋ Ιατροϋ άπό την 8. 30 ιι.μ. εως την Ιην π. μ., σύμιφω- να πρός τάς καταθέέσεΐς δλίον των μαρτύρων. Ό ίατρός είπεν ότι ή ίίϊραπεία εχρειάσθη πλέον των τριών ώρών εργασίας. Περί την Ιΐην, ή κ. "Ακ,ρρς έ- τη?.εφώνησε κόπον, καί δταν δέν ηνρε τό πρόσωπον τό οποίον εζή¬ τει, άφίίκεν εντολήν νά τής τηλε- φωνήση τουτο είς τό γραφείον τοϋ ιατροϋ. "Οπιως κατέ'θεσαν οί μάρτνρες, ή κ. "Ακερς, έτΓ,λεφώ- νησεν είς την οικίαν όπου κατώκει ό Γκρίφφιθ, διά νά τόν παρακα¬ λέση νά την συνοδεύστι εως την οικίαν της. Αργότερον, δταν έ- κεΐνος έπέστρε-ψε καί της τηλεφώ- νησε, ή κ. "Ακερς τοϋ εζήτησε νά έλθη νά την την παραλάβη. Ό Δρ' Στάϊβερς εβεβαίωσεν ότι ή κ. Άκερς έμεινεν υπό την εντύπωσιν, ότι δ Γκρίφφιθ θά ήρ¬ χετο άμεσος, άλλ' εως τό μεσονύ¬ κτιον δέν εφάνη όντος. II ώς ήρχισεν ή ψελονεκία "Οταν εγνώσθησαν όλαι αί λε¬ πτομέρειαι, απεκαλύφθη ότι δ Γκρύφφιθ εϊχε δυσκολίας εκείνην ΤΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟΝ ΤΩΝ ΖΗΛΟΤΥΠίϊΝ ΑΝΤΙΖΗΛΙΑΝ, ΕΙΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΙΣ ΦΟΝΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΥΟ ΑΝΤΙΜΕΤηΠΙΖΟΥΝ ΦΥΛΑΚΙΣΙΝ.» Η ΩΡΑΙΑ ΔΙΕΖΕΥΓΜΕΝΗ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΞΕΓΔΑΡΕ ΤΟ ΓΟΝΑΤΟΝ ΤΗΣ, ΥΠΗΓΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΑΤΡΟΝ ΚΑΙ.......! Ή Κα Νόρμαν "Ακερς, 24 έτών διεζευγμένη καί τα ώραϊά της γόνοτα, τα όποΐα έγιναν αίτία τοΰ φόνου ίνός άνδρός καί τής φυλακίσεως αλλων δύο. την νύκτα μέ τό αυτοκίνητον τού. ΤΗτο δριμύ ψϋχος, ή μηχανή τον είχε παγοχκι, καί αιΗό τόν άργο- πόρησεν. Ή πλέον άλί-όικιοτος καί κωμική Τσο>ς φάοχς τής δλης υποθέσεως,
δέν πίαιρουσιάσθη, κατά την δίκην.
Κοονεί; δέν τό έθεώρησεν άλί.όκο-
τον η αστείον ότι τό γραφείον τοϋ
ιατροϋ ευρίσκετο είς ενα τετρά-
γοίνον- ότι ή οΐκία δπου εμενεν ό
Γκρίφφιθ ι,το είς τόν ίδιον δρό¬
μον, άλλ' είς τό έπό.<ενον τετράγω¬ νον, καί ότι ή κ. "Ακερς κατοικοϋ- σε είς τόν ίδιον δρόμον, ενα τετρά¬ γωνον μακρύτερα άπό την οικίαν τοΰ Γκρίφφιθ. Ή φιλονιικ£α, ή δποία κατέλη¬ ξεν είς τον ■θάνατον τοϋ Γκρίφφι·θ είχεν ώς αφορμήν τό ποίος άπό τούς τρείς άνδρας θά συνώδευε την ωραίαν τής πόλεως εως την οικίαν της. ΚΐσΑ δμως ή δλη απόστασις με- ταξύ τοΰ γραφείου τοϋ ιατροϋ καί τής κατοικίας της νεας ηο ακρι¬ βώς τρία τετράγωνα. Ή ίατορία τοΰ ίατροΰ Τό μεκτονΰκτιον. ή κ. "Ακερς ήρχισε νά άνηχΓυχη, είπεν δ Δρ. Στάϊβερς. ΉΛθνσαν τόν Τζάκ Χάρρις νά άνετόαίνη καί νά είσέο- χειται είς τό δωμάτιον τον, ακρι¬ βώς άπεναντι τοΰ γραφείου τοϋ ϊατροΰ. «'ΒβγήΙκα καί εφώναξε τόν Χάρρις — είπεν άνακρινόμενος ό Ίατρός — καί δταν ήλ·θεν είς τό γραφείον μοί1, ήοχίσαμε καί οί τρείς νά συναμιλοϋμεν. Π ερί την Ιην π.μ. ί)λ#ε καί δ Γκρίφ<ριθ. Λέν τόν έγνώρι'ζα. "Οταν μάς συ¬ νέστησαν τόν ήοώτηκία όν ένΛ-ίόρι- ζε τόν Βέρν Ρ/Λΐφφιθ. Μοϋ είπεν δτι -ήτο άδελφός τού. Τοϋ εΐπα τό- τε δτι ό Βέρν είχεν αφηοΐ] ενα έ- πανωφόρι είς τό δωμάτιον μου, καί δλοι μαζύ μετέ'δημίν είς τόν κοιτώνά μόν διά νά τό πάρω;ιεν. »'Ο Ρκρίφφΐ'θ παρετήρησε με- ρικα δέρματα δορκάδων καΐ δπλα είς τονς τοίχονς. "Ηρχισε νά καυ¬ χάται διά την ίκανότητά τον μέ τα δπλα, καί ενω ωμίλει, αδειασε τό Γερμανικόν μόν δπλον, καί έ¬ βαλεν είς τή[ν τσεπττν τού τό αΐ- τόματον περίστροΐφόν μόν. "Αργό¬ τερον, δταν εφνγε, έγε'μΐυϊχ πάλιν τό Γερμανικόν ιιου δπλον, καί τό έχρηοιμοποίησα. φοβείται »'Η κ. "Ακ£ρς μοϋ έι|ηθύοισεν δτι έφοβεϊτο Λ>ά νπάγτι είς τό ο"πί-
τι μέ τόν Γκρίφφιθ, διότι εφέρε¬
το τόσον άλλάκοτα. Τής ωμίλει ά-
πότομα. Εξήλθον είς τόν διάδρο¬
μον, πφοφανως διά νά φύγουν. Ό
Χάροις τούς εΐπε, νά μή φιλονι-
κοϋν είς τόν διάδρομον καί έξ>-
πνήσουν' δλονς τοΰς γείτονας. Τούς
προσεκάλεσϊν είς τό δωμάτιον τον.
Μετέβημεν δλοι. καί 6 Γκρίφφιθ
καί ή "Ακερς έξη%ολον>θη*ταν την
φιλονικίαν των. Την κατέρριψεν
επί τής κλίνης, καί δταν έπενέβη-
μίν ήρχισε νά μός νβρίζτ)».
Ό Γκρίφφιθ είς τό τέλος εδέ¬
χθη νά αφήση τόν Ιατρόν νά σι>-
νω&εύση την κ. "Ακερς εις την οι¬
κίαν της, είπεν ό Δρ. Στάϊβερς. Ή
κ. Άκ£ρς καί ό ίατρός ηρχισαν
νά κατερχωΛ'ταιι την κλίμακα καί
ό Ίατρό; ενεθν!ΐήθ-η δτι εΐχε κλει-
δωθτί εξο>. ΠαρεκάΙΙεσΐ τί]ν νέαν
νά τόν περιμένη εως ότου καλέση,
τόν θυοωρόν. "Οταν επέστρεψεν,
ηίρεν δτι ή κ. "Ακερς καί δ Γρίφ-
φιθ είχον φύγτ|.
Την λαμβάνει δια. της
6£ας.
Ό Χάρρις τοϋ είπεν δτι δ Γρίΐφ-
φιθ έλαβε την γυναΐκα διά της
οίας είς τάς άγτιάλας τού καί την
έφερεν εξω.
Καί έδω τί ίστορία έφθασεν είς
τα γόνατα.
'Ο Χάρρις επέστρεψε μ«ζύ μόν
είς τόν κοιτώνά μόν >*εί έμεινεν
έκεΐ, ένω ήτοιμαζόμην νά καχα-
κλιθώ — είπεν δ Δρ. Στάϊΰερς —
Ώαιλούσαμεν διά τα σνμβάντα
των τελενταίων ωρων, δταν ήκού-
σαμεν καποιον νά κτυπο είς την
θύραν τού Χάρρις. Ό Χάρρις ε¬
ξήλθε καί επέστρεψε μέ την κ. *Ά-
κερς. Μία κάλτσα ήτο σχισμένη
εις τό γόνατβν, καί ή σάρξ ήτο
κομιιένη καί α:ίματωμένη.
«ίΜάς είπεν δτι δ Γρίφφι-θ δέν
την σννώδτυσεν είς την οικίαν της,
άλλα την εφερε διά τής οίας είς
τό δωμάτιον τού. "Οταν διά μί¬
αν στιγμήν την αφήκε μόνην, έίαϊ
ετρεξεν Γςω, άλλ' έγλύστησεν επί
τοϋ πάγον καί έκτύπηνσεν.
Πυροβολεΐ δια μέβου τηί
θύρας.
«Έφόρεσα μίαν ρόμπαν /.αί μέ
τόν Χάρρις εφέραμε την νέαν είς
τό γραφείον μου. Ή κ. Άνερ; έ-
κάθησεν είς εν μικρόν θρανίον καί
δ Χάρρις μέ έ·βοήθ·η<τε νά δέσοι τό γόνατόν της. 'Ενώ είμεθα έτσι ά- πιισχολημετοι, ιΥκονσαμε κτΐ'-τήιμα- τα είς την θύραν». Ό Ίατρός κατόπιν διηγήίιη πώ; ό Γκοίςχριθ ϊίρχισε νά φωνα';»ι νά τοϋ άνοίξουν καιί ηπείλησε νά πι>
ροΰολήση. Ό ίατρός τότε τού" σι>
νέοτη·οΐ3 νά φύγη, καί ?πυρΓ6όλη·
σι διά αέσον τής κλειστΓνς ΰΰρσς,
δταν ό Γκρίφφιθ ηρνήθη νά ίαα-
/ιοιύστ(. "Η'κονοτε καποιον νά /έγτ|,
«Γιατρέ. είμαι κτι,πημένο;». Ό
Χάρρις τόν ήαπόδισε νά ΰπάγη ε-
ξω, λέγων δτι δ Γκχκφφιθ πιθανόν
νά πρ<χτεποιε?το δια νά τόν ά,ναν- κάσιι να ε'^έλ·ϊττ) και να τον φονεύ¬ ση,. Αργότερον ηρ-ουσαν χον ΙΛρίφφιθ νά κατέρχεται την κλίτ μακα. 'Εξήλ-θον καί Γ(·υραν αίμα είς τόν διάδρομον. Ό Ίατρός εφό- ρεσεν ίνα έπϊνδντην καί αετέβη κατ' ευθείαν είς τόν άοτυνοαι-/όν σταιθμόν, δπου παρεδόθη. Ό Χάρ¬ ρις ι^ήγηισε την κ. "Ακερς είς την οΐκίαν της. Έν τώ μεταίΰ ό Γκοίφ φ*θ έσύρθη μέχρι τοϋ δίοιιατίου τον καί έτιιλεφώνηαε τό νοσοκο¬ μείον Στέρλιγκ. Τοϋ έκαμαν άμέ- σω; έγχείρη<τιν, άλλά δέν κο,τώ»- δωσε νά ζήσϊ). "Ολα αύτά, γιά δνό ώραϊα γό¬ νατα! ΤΟ ΤΡΛΓ0ΥΛ1 ΤΩΝ ΣΚΕΑΕΤΠΝ ολ' ότν πλεγ] δπου ?α' αν π&η το κθΒραι&άκι των θνη~&ν, κάπΐΛ Σετ^ήνα τρα7ΌΊ»δάει. μεσα στο γϋρο τό>ν Ώρών.
Κι' δσο άν δεθοϋαε στό χατάρτί.
νχ' οσο 8ν θΛραλήξβυμε τ' αντια,
μές <ττττν ψυχή μας, ξέν
άποσταμένους τής Ζωής,
μάς 6υεϊ μιά μ«οα ή λ
τής μ£λκ~άλσα—ΐς
Τό κΰμα σκίζουιμε καΐ πάμε
καί στής Σειοοΰμε όλόγνρα 6ου6οί;
Δίχως φωτός καμμίαν
δίχως άντίλαλο ζωης,
σέ λίγη οκόνη 3ηά, &
τί -χΛίτιεοΐνζ καί δέ μάς λυείς;
2. ΣΚΙΠΗ3
8ΡΚΙΝΟΡΙΕυ>, ΜΑ55.—Ό «'Β'
Θνικός Κηρυξ» πωλεΐται παρά τοΰ α^-
τιπροσώπου μας Γεωργίου Άνανα-
γνώστου, 1785 Μαίη 51
<ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ—:»._ ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-Ι-ΟΥ, 1928.
"ΕΙΜΑΙΜΟΔΕΛΟΝ ΚΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ
Η ΛΙΝΑ ΡΑΝΤΕΛ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΝ ΜΥΣΤΙΚΟΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΤΗΣ
Ή χαλλ.ιτέχνις Λίνα Ράντελλ φαίνεται άριστερςί, ποζάρουσα προ τοϋ καθρέπτου της καί ζωγραφίζουσα. Είς
μάζουσα μίαν νέαν πόζαν.
(ΥΠΟ ΛΙΝΑΣ ΡΑΝΤΕΛ)
Όσίκι-
τδ κέντρον, δοηθοϋσα την μικράν της κόρην ·ά σχεδιάση. Δεξιτί, δοκι-
άκοΰω νά λέγουν δτι
είναι αδύνατον διά μίαν γυναΐκα
Ινα είναι καλή μητέρα, νά ΐτεριποι-
ήται τό σ,τίτι της καί νά έχη και
Ι|ΐίαν α/λην εργασίαν συγχρόνως,
ίςανίσταμαι.
ΑΙ Ιδέαι αύται είναι τόσον πά¬
λαι αί και άΐτηρχαια>μέναι, δσον τό
Φώς χηρίων &ΐς μίαν εποχήν ή-
/.εντηισιιοϋ.
Εάν μία γυναϊκα έπιθυμη ιιέ
όλην την καρδίαν της νά έχη σύ¬
ζυγον, τέκνον καί στάδιον, ημπο¬
ρεί νά τό κάμη, καί Μολύ καλά μά-
λιστα.
Εΐμαι ύπανδρευμένη επί δώδε-
Χα ετη.
Ενω ενα χαριτωμένο κοριτσά-
Χΐ Γ&ντε σχεδον έτών.
Γ.χω ενα σύζυγον μέ στάδιον.
η ι Ι*®»**"· έΥω ?ν« στάδιον,
δλοι εύτνχεϊς.
κυρίαι
™'
ετγγαμο; γυναίκα, ή
θέλει νά δημονργηστ, ενα
, πρέπει νά εργασθή" με ά-
™'Γ^σιστικότητα καί μεγάλην δύ-
^ιι ν -θελήσεως.
Οί σύζνγοι εχουν άκόμη την ί-
°«ιν ότι δλος ό καιρός καί ή ένειρ-
νη )γνναΧιιώζ ^
ί
'-
ητη ^ )γνναΧιιώζ ^^
ν« «Γριερώνεται είς την περιατοίη-
^ν ρΰ στατιοϋ, είς την προετοι-
τοΰ φαγητοϋ, είς τό πλύ-
των πιάτων καί τό (Λοσύπι-
ομα.
θά ληιψονησω ποτέ τΐην
φοράν-κατά την οποίαν δ
" μου, ό δΐτοϊος είναι έπί-
~; "'Μλλιτέχνης, ήλθεν είς τό σπί-
τι *™ ιιέ ηΰρε νά ποζάρω προ τοϋ
?πτο μου γυμνή, συρουσα
γρ«βαμ«ς είς ενα πί-
καί
^Γ9ην ^ ^ Ζρ(ανίΙας
τϋν. Αυτό εγινε κατά τους πρώ-
™^ μηνάς τού γάμου μας. 'Επέ-
Ο^σον οκτώ μακρά ετη πρίν συγ-
^ντρωοχο αρκετόν θάροος διά νά
««"'ΐμάσω έκ νέαυ.
41 άΡΧή μόν &1ς την Τέ-
Χνην.
οτ, « ^ολόγοι λέγουν σήμερον
π- αι αγαμοι γυναΐκες, αί όποί-
^"ψοσιώνονται είς σταδΐα είτε
«ντικαθιστουν είτε μεταρσιοϋν την
"ΐθυμιαν των διά τον γάμον καί
ΤιΊν μητρότητα.
? **« έμ/ συνό&η ακριβώς τό άν-
τ^τον. Ό γάμος μου μοϋ άντικα-
τεστησϊ τό στάδιον μου.
'Απο πολύ μικρά συνε'ι&ιζα νά
σύρω μικρά οχήματα είς τα φνλ-
λα των τΐ£(τροί5ίο>ν μου. Οί άδελ-
φοί μου καί αδ€λφαί μου μέ έπε-
ρίπαιιζον. Επάνω, είς τα Καναδι-
κά δώση, αποα) έγεννήθην — τδ ε6-
δομο παιίδί μέσα είς δΕκατρΐα παι¬
δία — οί καλλιτέχναι ήσαν άντι-
κείμενα εΐρωνείας.
"Οταν εΎινια 19 έτών ί^θα είς
Βοστώνην. Ήμην άποφασισμένη
νά δημιουργήσω ενα στάδιον.
'Αλλ' ήμην μόνη μία μικρά Κανα-
δή καί χωρίς φίλους η ύποκττήρι-
ξιν δέν ήξευρα ποΰ νά στραφω.
ί κροφίως
είς δία τα δηιμόσια
μουσεΐα καί καλλιτεχνικάς πινα-
κοθήκας — όν^ιρΐνομένη την η¬
μέραν, καΐθ' ην καί ενα ιδικόν μου
έργον θά εκοιμάτο έκεΐ. Είς μίαν
καλλιτεχνΐ»ν.ήν εκθεσιιν έγνώρισα
τόν σύζυνόν μου. Καί δ ΐδιος ί}γω-
νίίζετο τότε νά τελειοποιηθή. Ή-
γαπώμΐν τα ιδία, πράγματα. Τίίδα
ί αυτόν, ΐσως τό ί&εώθες 1/χ.Ί-
, τό δποΐον ήθιελα νά γίνω έ¬
γώ ή Ιδ-ία.
Κρυφίως έδανειζόμην τα μολύ-
βια τού καί εσυρα γραμμάς.
«Καλλίτερα αφησε την τέχνην
τή; οικογενείας είς εμέ», μοί ε-
λεγε μειδιών. Είς τό τέλος έ'γινα
είς
νου
τόσον εναίσθητος, ωστε δέν αφη-
να ποτέ νά μέ συλλοίβτ| ζωγρυίφί-
ζουσαν. "Ηρχισα νά έντρέπωααι
διά την επιθυμίαν μου. "ΕίπΛΊγα
τόν πό'οΌν Λ«ά δηαιιουργήσο> ώραΐ-
α πράγματα.
Κατόπιν ήλθε ή μικρά μ&υ Βαρ
βάρα. Ή Βαρΐ&άρα έΐϊραγματο-
ποίησε τί)ν επιθυμίαν μου πρός
δημιουργίαν.
'Εφ' όσον παρήρχετο δμως 6
καιρός, ή έπΐθυμία μου νά δηιμι-
ουρνήλσω ενα έργον τέχνης τγυξα-
Έν. ε(ος ότου δέν ήμποροϋσα ^λέ-
ά δώ
όν να
Τότε ήγόρασα μερνκα χρώματα
κρυφά άόττό τόν σύζυγον μου καί
ήρχισα νά έργάζωμαι κατά την ά-
πουσίαν τού.
Όμολογώ το μυατικόν
μου.
'Α^λά μίαν ήμέαν δ σύζιγό;
μου ήλθεν έξαφνικά καί ηυρεν
να άπό τα φανταστικά μου εργα
λάν, δέν εΐχε λόγαυς νά παοαπονε-
ΰτί. Έξηκο^αθΐ>ίτΓ[σ·α! νά ζιογραιφί-
ζω καί συνεΛλήιρωσα έταά πίνα-
κας.
"Οταν έτελείοκταν, ά σύζυγό;
μου μέ ήρώττ,οΐν:
«Λουιόν, τώρα χον έγιναν, τί
θά τοΰς κάμ^ς;»
«Θά ευρω ενα μέρος νά τού;
έκθέσω». άπι^ντησα.
Π ρό άσκκΐτών έτοθομάΙ&ων είχα
περάση έιιιπρό; άπό ενα θέατρον
τοϋ Μποόντγοναίη, δπου έπαίζετο
μία μουσική ν.οίμω'δία. Ή ιιό-
δα διά χρωιιατιστοΰς φανταστι-
κοϋς πίνακας ήτο καταιτχινής, καί
έξαφνα εσκέφθην: «Κ' έγώ ιι^το-
ρώ νά κάμω τόσον καλους πίνα-
κα;. Θά έτοιμάσω μίαν σειράν δι'
αύτό τό θέατρον».
Βοη&ειτ«ι υπό τοΰ Σιοΰ-
Τό πρωΐ έτοιμάζω τό πρόγευ-
μα. Κατόπιν, ή Βαρ'βάρα 'ε'χει το
μάθημά της. "Αν καί είναι μόνον
4 1)2 έτών ημπορεί νά διαδάση
λιγάκι. ,Επίσης 5:ικνύει δτι άγα-
πα νά ζωγραιφίζτ|. 'Εξοδεΰω του¬
λάχιστον μιοή ώρα; κά'θε πρα>ΐ,
βοηθοΰσα αύτην νά σχεδιάστ] τα
μικρά της· σπιτάικια καί τοΰς άν-
θρω.τάκους τ»;ς. Καί δέν γελώ, δι¬
ότι ενθυμούμαι την Ιδικήν μου
παιδικήν ή?.ικ!αν, όταν οί αεγάλοι
μέ έπερίπαιζαν.
φ
σχεΐδόν τελειωμένον.
Τό ύξ
προσεατικά.
λί δ
ΤΗ-
ξ ρ
το ?να υψηλόν, ώς συλφίς δν --- ή
Ευα κάτω άπό την μηλέαν. Φαν-
ώ
α η μη
ταστιτών, άλλά ώραιόχρωμον.
«Ποΰ" ηΰρες τό μοδέλον;», μέ
ώτη
Είς τό τέλος τοϋ ώμολόγησα τό
μυστικόν μου. Εΐχα ποζάρει έγώ
ή ιδία πρό τοΰ μεγάλου κα&ρέ-
πτου μου καί έζωγράιφισια.
Ήτο καιρός καί κόπος χαμε-
νος, μοϋ είπεν δ σύζυγός μου,
άλλ' άφοϋ δέν εΐχα έξοδεύστ) χρή-
ματα διά νά πληρώσω ενα μοοέ-
Δύο άπό τα φανταστικά έξωτικά ίργα τήΐ Κάς Λίνας ί άντελλ.
Ά/.α:ζονεία, θά πητε. 'Εγώ ή
δποία δέν είχα πάρη ποτέ μα·θή-
ματα Ίχνογραψίας είς τ1η)ν ζωϊ'τν
μου.
Έγώ, ή άποία δέν εΐχα δείξη
όντε ενα έργον μου είς ενα καλ¬
λιτέχνην, διά νά τό έπικρίνη, εΐ.χα
την τόϊιμην νά προκτφέρω τα εργα
μου άς ενα θέατρον, δπου χιλιά-
δες άνθρώπων Μ τα έβλεπον καθ'
ημέραν.
Δέν θά λΓΐσμιθνησω ποτέ την η¬
μέραν, κατά την οποίαν έτΰλιξα
τοΰ; πίνακάς μου καί μετέβην νά
ίδω τόν Τζ. Σιοΐ«μπ£ρτ. Μέ η¬
ρώτησε πχ>ία ημην.
Τοΰ εΐπα δτι δέν έ.σημαινε ποία
■Τιμήν, άλλά τί εφερα νά τοΰ δεί-
ξω. ΈξήΛθα άπό τό γραφείον τού
χωρίς τοΰς πίνακας, άλλά μέ μίαν
έπιταγήν στά χέρια.
Ευρίσκομην είς τοΰς οΰρονούς.
Τό πρώτον μέρος σ.Τιου προσέφε-
ρα τα επτά πρωτα εργα μοί1, τα
εΐχε δεχθή.
Αύτό μέ εδίδαξεν Ινα μάθημα.
"Οχι εΰκολος ρόλος
Π ρώτον δ)νων, εάν μία γυναΐ-
ι εκλεγή έκείϊνο τό οποίον θέλει
νά κάμχι— καί έπιμένει είς αύτό
—δέν είναι δυνατόν νά άποτΰχτ·.
Ή εύθεΐα όδος εΐλ"αι ή σνντομίοττέ-
ρα πασών.
Είχα μήπως παραΐμελήση τό τέ¬
κνον μου οοαί τόν οίκον μου χάριν
τής τέχνης μου; "Οχι, χιλιάκις
Επί δύο ώρας την ημέραν εΐ-
μαι καλλιτέχνις. Τό υπόλοιπον τής
ημέρας ^ εΐμαι ή 'Αφροδίτη τοΰ
μαγειρείου.
Δέν είναι ενκολον.
ρα μητέρα
Τό δτι έαηιμιούργησα ?να στά¬
διον, μέ έβοήθηχε να γίνω καλ¬
λιτέρα μπτέρα διά την μικράν
μου κόρην. Εΐμαι περισσότερον
κατάλληλος καί νά ένθαρρύνω τάς
παιδικά; της φιλοδοξίας. Αί κλί-
σεις της δέν θά καταπνιγουν όπως
συνέβη μέ έίμέ. Θά την βοη&ήσω
νά κάμη δ,τι θεϊ.ει.
"Επειτα τό σπίτι πρέπει νά
σκουπισ9ΐ|, νά ξβσκΙονι.σθτί, τα φο-
ρεματάκια τής μικράς νά πλυθοΰν
7.αί νά σιδηρωτ&οΰν. Κανείς αλ-
λος δέν γνωρίζει καλλίτερον άπό
! μίαν καλλιτέχνιδα μητέρα, πόσον
εΰκολον είναι δι' Ι'να παιδι νά πέ-
ση μέσα είς ενα δοχείον βαφών.
Δέν τολμώ νά μειλώσο), διότι έλπί-
ϊω, δτι σταν μεγαλώστι θά γίνη
ν.αλλιτέχνις, ώς ή μητέρα της και
δ ττατέρας της — άν θέλτι.
Κατόπιν έρχεται ή ώρα τοϋ γεύ
ματος.
"Οταν τελειώστ, καί αύτη, 6γά
ζω την τοοδιά τοΰ μαγειρυ.ίου καί
γίναμαι καλλιτέχνις.
Κιχποτε ή μικρά μου κοιμαται.
"Α)λοτε, καθ-ηται έμπρό; εί; τόν
μικρόν της πίνακα ταχΐ οχεδιάζει.
Καΐτοτε μοΰ ζητεί νά την 6οηθή-
σω. Καί σταματώ την εργασίαν
μου, γιά νά τό κάίμο>. "Οποος εΐπια,
τό στάδιον μου μέ έΐ&οήθησε νά
εΐμαι ύ.τΐομονητΐκιηι μητέρα και νά
άπαντώ είς τάς παιδι,κά; εριυτή-
σεις τοΰ τέκνου μου.
Τό στάδιον μου μέ εκαιιιε καλλι¬
τέραν θΐκσκυράν.
Άντί νά έξοδεΰω ολόκληρον τό
πρωΐ πλΰνουσα πτάτα, τα τελπώνω
ί γρήγορα.
Άντί νά μον»ρμουρίζω διότι τα
φορβματάκια τής μικράς ·θ·έλουν
πλύσιμο, τα πλύνω καί τα σιδηρω-
νω γρι'τγορα, γιά νά άρχίσω τό ζω-
γράϊφισιια. "Οσον γρηγορώτερα
τελειώσω τάς οίκιακάς μου εργα¬
σίας, τόσον περ«Κϊοτέραΐν ώραν
(Συνέχεια είς την 8ην λΚ)
Φώς χηρίων &ΐς μίαν εποχήν ή-
/.εντηισιιοϋ.
Εάν μία γυναϊκα έπιθυμη ιιέ
όλην την καρδίαν της νά έχη σύ¬
ζυγον, τέκνον καί στάδιον, ημπο¬
ρεί νά τό κάμη, καί Μολύ καλά μά-
λιστα.
Εΐμαι ύπανδρευμένη επί δώδε-
Χα ετη.
Ενω ενα χαριτωμένο κοριτσά-
Χΐ Γ&ντε σχεδον έτών.
Γ.χω ενα σύζυγον μέ στάδιον.
η ι Ι*®»**"· έΥω ?ν« στάδιον,
δλοι εύτνχεϊς.
κυρίαι
™'
ετγγαμο; γυναίκα, ή
θέλει νά δημονργηστ, ενα
, πρέπει νά εργασθή" με ά-
™'Γ^σιστικότητα καί μεγάλην δύ-
^ιι ν -θελήσεως.
Οί σύζνγοι εχουν άκόμη την ί-
°«ιν ότι δλος ό καιρός καί ή ένειρ-
νη )γνναΧιιώζ ^
ί
'-
ητη ^ )γνναΧιιώζ ^^
ν« «Γριερώνεται είς την περιατοίη-
^ν ρΰ στατιοϋ, είς την προετοι-
τοΰ φαγητοϋ, είς τό πλύ-
των πιάτων καί τό (Λοσύπι-
ομα.
θά ληιψονησω ποτέ τΐην
φοράν-κατά την οποίαν δ
" μου, ό δΐτοϊος είναι έπί-
~; "'Μλλιτέχνης, ήλθεν είς τό σπί-
τι *™ ιιέ ηΰρε νά ποζάρω προ τοϋ
?πτο μου γυμνή, συρουσα
γρ«βαμ«ς είς ενα πί-
καί
^Γ9ην ^ ^ Ζρ(ανίΙας
τϋν. Αυτό εγινε κατά τους πρώ-
™^ μηνάς τού γάμου μας. 'Επέ-
Ο^σον οκτώ μακρά ετη πρίν συγ-
^ντρωοχο αρκετόν θάροος διά νά
««"'ΐμάσω έκ νέαυ.
41 άΡΧή μόν &1ς την Τέ-
Χνην.
οτ, « ^ολόγοι λέγουν σήμερον
π- αι αγαμοι γυναΐκες, αί όποί-
^"ψοσιώνονται είς σταδΐα είτε
«ντικαθιστουν είτε μεταρσιοϋν την
"ΐθυμιαν των διά τον γάμον καί
ΤιΊν μητρότητα.
? **« έμ/ συνό&η ακριβώς τό άν-
τ^τον. Ό γάμος μου μοϋ άντικα-
τεστησϊ τό στάδιον μου.
'Απο πολύ μικρά συνε'ι&ιζα νά
σύρω μικρά οχήματα είς τα φνλ-
λα των τΐ£(τροί5ίο>ν μου. Οί άδελ-
φοί μου καί αδ€λφαί μου μέ έπε-
ρίπαιιζον. Επάνω, είς τα Καναδι-
κά δώση, αποα) έγεννήθην — τδ ε6-
δομο παιίδί μέσα είς δΕκατρΐα παι¬
δία — οί καλλιτέχναι ήσαν άντι-
κείμενα εΐρωνείας.
"Οταν εΎινια 19 έτών ί^θα είς
Βοστώνην. Ήμην άποφασισμένη
νά δημιουργήσω ενα στάδιον.
'Αλλ' ήμην μόνη μία μικρά Κανα-
δή καί χωρίς φίλους η ύποκττήρι-
ξιν δέν ήξευρα ποΰ νά στραφω.
ί κροφίως
είς δία τα δηιμόσια
μουσεΐα καί καλλιτεχνικάς πινα-
κοθήκας — όν^ιρΐνομένη την η¬
μέραν, καΐθ' ην καί ενα ιδικόν μου
έργον θά εκοιμάτο έκεΐ. Είς μίαν
καλλιτεχνΐ»ν.ήν εκθεσιιν έγνώρισα
τόν σύζυνόν μου. Καί δ ΐδιος ί}γω-
νίίζετο τότε νά τελειοποιηθή. Ή-
γαπώμΐν τα ιδία, πράγματα. Τίίδα
ί αυτόν, ΐσως τό ί&εώθες 1/χ.Ί-
, τό δποΐον ήθιελα νά γίνω έ¬
γώ ή Ιδ-ία.
Κρυφίως έδανειζόμην τα μολύ-
βια τού καί εσυρα γραμμάς.
«Καλλίτερα αφησε την τέχνην
τή; οικογενείας είς εμέ», μοί ε-
λεγε μειδιών. Είς τό τέλος έ'γινα
είς
νου
τόσον εναίσθητος, ωστε δέν αφη-
να ποτέ νά μέ συλλοίβτ| ζωγρυίφί-
ζουσαν. "Ηρχισα νά έντρέπωααι
διά την επιθυμίαν μου. "ΕίπΛΊγα
τόν πό'οΌν Λ«ά δηαιιουργήσο> ώραΐ-
α πράγματα.
Κατόπιν ήλθε ή μικρά μ&υ Βαρ
βάρα. Ή Βαρΐ&άρα έΐϊραγματο-
ποίησε τί)ν επιθυμίαν μου πρός
δημιουργίαν.
'Εφ' όσον παρήρχετο δμως 6
καιρός, ή έπΐθυμία μου νά δηιμι-
ουρνήλσω ενα έργον τέχνης τγυξα-
Έν. ε(ος ότου δέν ήμποροϋσα ^λέ-
ά δώ
όν να
Τότε ήγόρασα μερνκα χρώματα
κρυφά άόττό τόν σύζυγον μου καί
ήρχισα νά έργάζωμαι κατά την ά-
πουσίαν τού.
Όμολογώ το μυατικόν
μου.
'Α^λά μίαν ήμέαν δ σύζιγό;
μου ήλθεν έξαφνικά καί ηυρεν
να άπό τα φανταστικά μου εργα
λάν, δέν εΐχε λόγαυς νά παοαπονε-
ΰτί. Έξηκο^αθΐ>ίτΓ[σ·α! νά ζιογραιφί-
ζω καί συνεΛλήιρωσα έταά πίνα-
κας.
"Οταν έτελείοκταν, ά σύζυγό;
μου μέ ήρώττ,οΐν:
«Λουιόν, τώρα χον έγιναν, τί
θά τοΰς κάμ^ς;»
«Θά ευρω ενα μέρος νά τού;
έκθέσω». άπι^ντησα.
Π ρό άσκκΐτών έτοθομάΙ&ων είχα
περάση έιιιπρό; άπό ενα θέατρον
τοϋ Μποόντγοναίη, δπου έπαίζετο
μία μουσική ν.οίμω'δία. Ή ιιό-
δα διά χρωιιατιστοΰς φανταστι-
κοϋς πίνακας ήτο καταιτχινής, καί
έξαφνα εσκέφθην: «Κ' έγώ ιι^το-
ρώ νά κάμω τόσον καλους πίνα-
κα;. Θά έτοιμάσω μίαν σειράν δι'
αύτό τό θέατρον».
Βοη&ειτ«ι υπό τοΰ Σιοΰ-
Τό πρωΐ έτοιμάζω τό πρόγευ-
μα. Κατόπιν, ή Βαρ'βάρα 'ε'χει το
μάθημά της. "Αν καί είναι μόνον
4 1)2 έτών ημπορεί νά διαδάση
λιγάκι. ,Επίσης 5:ικνύει δτι άγα-
πα νά ζωγραιφίζτ|. 'Εξοδεΰω του¬
λάχιστον μιοή ώρα; κά'θε πρα>ΐ,
βοηθοΰσα αύτην νά σχεδιάστ] τα
μικρά της· σπιτάικια καί τοΰς άν-
θρω.τάκους τ»;ς. Καί δέν γελώ, δι¬
ότι ενθυμούμαι την Ιδικήν μου
παιδικήν ή?.ικ!αν, όταν οί αεγάλοι
μέ έπερίπαιζαν.
φ
σχεΐδόν τελειωμένον.
Τό ύξ
προσεατικά.
λί δ
ΤΗ-
ξ ρ
το ?να υψηλόν, ώς συλφίς δν --- ή
Ευα κάτω άπό την μηλέαν. Φαν-
ώ
α η μη
ταστιτών, άλλά ώραιόχρωμον.
«Ποΰ" ηΰρες τό μοδέλον;», μέ
ώτη
Είς τό τέλος τοϋ ώμολόγησα τό
μυστικόν μου. Εΐχα ποζάρει έγώ
ή ιδία πρό τοΰ μεγάλου κα&ρέ-
πτου μου καί έζωγράιφισια.
Ήτο καιρός καί κόπος χαμε-
νος, μοϋ είπεν δ σύζυγός μου,
άλλ' άφοϋ δέν εΐχα έξοδεύστ) χρή-
ματα διά νά πληρώσω ενα μοοέ-
Δύο άπό τα φανταστικά έξωτικά ίργα τήΐ Κάς Λίνας ί άντελλ.
Ά/.α:ζονεία, θά πητε. 'Εγώ ή
δποία δέν είχα πάρη ποτέ μα·θή-
ματα Ίχνογραψίας είς τ1η)ν ζωϊ'τν
μου.
Έγώ, ή άποία δέν εΐχα δείξη
όντε ενα έργον μου είς ενα καλ¬
λιτέχνην, διά νά τό έπικρίνη, εΐ.χα
την τόϊιμην νά προκτφέρω τα εργα
μου άς ενα θέατρον, δπου χιλιά-
δες άνθρώπων Μ τα έβλεπον καθ'
ημέραν.
Δέν θά λΓΐσμιθνησω ποτέ την η¬
μέραν, κατά την οποίαν έτΰλιξα
τοΰ; πίνακάς μου καί μετέβην νά
ίδω τόν Τζ. Σιοΐ«μπ£ρτ. Μέ η¬
ρώτησε πχ>ία ημην.
Τοΰ εΐπα δτι δέν έ.σημαινε ποία
■Τιμήν, άλλά τί εφερα νά τοΰ δεί-
ξω. ΈξήΛθα άπό τό γραφείον τού
χωρίς τοΰς πίνακας, άλλά μέ μίαν
έπιταγήν στά χέρια.
Ευρίσκομην είς τοΰς οΰρονούς.
Τό πρώτον μέρος σ.Τιου προσέφε-
ρα τα επτά πρωτα εργα μοί1, τα
εΐχε δεχθή.
Αύτό μέ εδίδαξεν Ινα μάθημα.
"Οχι εΰκολος ρόλος
Π ρώτον δ)νων, εάν μία γυναΐ-
ι εκλεγή έκείϊνο τό οποίον θέλει
νά κάμχι— καί έπιμένει είς αύτό
—δέν είναι δυνατόν νά άποτΰχτ·.
Ή εύθεΐα όδος εΐλ"αι ή σνντομίοττέ-
ρα πασών.
Είχα μήπως παραΐμελήση τό τέ¬
κνον μου οοαί τόν οίκον μου χάριν
τής τέχνης μου; "Οχι, χιλιάκις
Επί δύο ώρας την ημέραν εΐ-
μαι καλλιτέχνις. Τό υπόλοιπον τής
ημέρας ^ εΐμαι ή 'Αφροδίτη τοΰ
μαγειρείου.
Δέν είναι ενκολον.
ρα μητέρα
Τό δτι έαηιμιούργησα ?να στά¬
διον, μέ έβοήθηχε να γίνω καλ¬
λιτέρα μπτέρα διά την μικράν
μου κόρην. Εΐμαι περισσότερον
κατάλληλος καί νά ένθαρρύνω τάς
παιδικά; της φιλοδοξίας. Αί κλί-
σεις της δέν θά καταπνιγουν όπως
συνέβη μέ έίμέ. Θά την βοη&ήσω
νά κάμη δ,τι θεϊ.ει.
"Επειτα τό σπίτι πρέπει νά
σκουπισ9ΐ|, νά ξβσκΙονι.σθτί, τα φο-
ρεματάκια τής μικράς νά πλυθοΰν
7.αί νά σιδηρωτ&οΰν. Κανείς αλ-
λος δέν γνωρίζει καλλίτερον άπό
! μίαν καλλιτέχνιδα μητέρα, πόσον
εΰκολον είναι δι' Ι'να παιδι νά πέ-
ση μέσα είς ενα δοχείον βαφών.
Δέν τολμώ νά μειλώσο), διότι έλπί-
ϊω, δτι σταν μεγαλώστι θά γίνη
ν.αλλιτέχνις, ώς ή μητέρα της και
δ ττατέρας της — άν θέλτι.
Κατόπιν έρχεται ή ώρα τοϋ γεύ
ματος.
"Οταν τελειώστ, καί αύτη, 6γά
ζω την τοοδιά τοΰ μαγειρυ.ίου καί
γίναμαι καλλιτέχνις.
Κιχποτε ή μικρά μου κοιμαται.
"Α)λοτε, καθ-ηται έμπρό; εί; τόν
μικρόν της πίνακα ταχΐ οχεδιάζει.
Καΐτοτε μοΰ ζητεί νά την 6οηθή-
σω. Καί σταματώ την εργασίαν
μου, γιά νά τό κάίμο>. "Οποος εΐπια,
τό στάδιον μου μέ έΐ&οήθησε νά
εΐμαι ύ.τΐομονητΐκιηι μητέρα και νά
άπαντώ είς τάς παιδι,κά; εριυτή-
σεις τοΰ τέκνου μου.
Τό στάδιον μου μέ εκαιιιε καλλι¬
τέραν θΐκσκυράν.
Άντί νά έξοδεΰω ολόκληρον τό
πρωΐ πλΰνουσα πτάτα, τα τελπώνω
ί γρήγορα.
Άντί νά μον»ρμουρίζω διότι τα
φορβματάκια τής μικράς ·θ·έλουν
πλύσιμο, τα πλύνω καί τα σιδηρω-
νω γρι'τγορα, γιά νά άρχίσω τό ζω-
γράϊφισιια. "Οσον γρηγορώτερα
τελειώσω τάς οίκιακάς μου εργα¬
σίας, τόσον περ«Κϊοτέραΐν ώραν
(Συνέχεια είς την 8ην λΚ)
3 ·. .λ. . .·. ■*_· · · · ■ —.■-■ * ·Λΐυοα*9* *·-· · ··-■*«-■ ■ «*■ · · ■
«·υι·.·.Μ···· ._»··.■·-·_···· ■■■·"-······■·■■■·■"
*■■■*·■■>■■ ·Α·.·«Ι.ΐΜΜυ»1*ΙΙ«.ΙΜ1Λ« ·ΜΜΧΙ·4 ι·■
'ΈΠΑΤΉΣΑ ΕΠΙ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΔΙΑ Ν Α ΑΝ
........τ.
..........
Πάντοτε έπόθησα νά
α-
ημπο,ρουσα να φαντασθώ
μίαν άλλην ένασχόλησιν δΓέμέ
ρά μόνον νά χορεύω είς μίαν μεγά¬
λην σκηνήν ενώπιον μεγάλον πλη-
Οών, δίΐϊουσα πρός αυτά την υψη¬
λοτέραν δυνατήν εκφράση καλλο-
νής έν τή ν.ινήσει, αναμένουσα μέ
πάλλουσαν καρδίαν τα χειρ&κροτή-
ματά των.
Ή στέγη έτέ'θη επί τοΰ πύργου
τόν οποίον είχα /.τίσει μέ ελπίδας
καί δνειρα, την αλησμόνητον εκεί¬
νην νύκτα, δταν μέ επήραν διά πρώ¬
την φοράν είς τό θέατρον. Τόν πατέ-
ρα μου δέν ενθυμούμαι, διότι απέ¬
θανεν δταν ήμην 2 έτών καί έζοΰσα
μέ τήΜ μητέρα μου είς ενα μικρόν
δωμάτιον, είς την Πετροΰπολιν.
Ή μητέρα μου
Αί ώραιότειραι άναμνήσεις μου
είνε άκόμη αί άναμνήσεις τής μη¬
τρός μου — μιάς λεπτής, γλυκ,εί-
ας μυρίας, ή όπ&ία δ-,εξήγεν ενα ά-
κοόραστον άγώνα κατά τής πτωχεί-
ας, καί -/.ατώρθωνε πόντον νά μέ
τρέφη %αί νά μέ έ,κπαιδευη, άν -/αί
ή προσπαθεία κάποτε θά ήτο σχεδό,
άνυτόφορος.
Άπό τό περϊβάλλογι λ-οιπόν αΰτό
έπτ/γα νά ίδώ την «Κοιμωμένην
Καλλονήν» τοΰ Τσαίκόβσκι, είς τό
λαμπρόν καί μεγαλοπρεπές παλαιόν
θεατρ-ον Μα.ρίνσκ,υ.
Τό έργον μέ έγοήτευσε καί έκα-
Όήμηιν, μόλις τολμώσα νά άναπνέω
μέχρις δτου, είς την δευτέραν πρά¬
ξιν, μερικοί των ήθ-οποιώνι ήρχισαν
νά χΐρεύουν τό βάλς. Έξαφνισθεί-
σα άπό ενα άγγιγμα είς τον ώμον,
εγύρισα ν.αί εί'ϊα ότι ή μητέρα μου
είχε παρατηρήσει την προσοχήν κ,α:
σ,ίγκίγησίν μου. «Νοΰρα — μοϋ λέγει
πώς θά σοΰ ήρεσε νά ήσο είς την
θέσιν νά χορεΰης μαζύ των;»
Ή «ροιφητεϊα μου
«"Οχι — απήντησα σοβαρά —
τ)ά προτΐμοΰσα ν ά χορεύω μόνη μου,
όπως ή θελκτική «Κοιμωμ-ένη Καλ-
? ονή.Λ Καί δταν την είδα νά χα-
μογελά προσέΰεσα ζωηρά: (ϊΝαί.
καί μιά μερά νά χορεΰσω μόνη», καί
μάλιστα σ' αύτό έιδώ τό θέατρον.»
Διότι ήσθανόαην μέσα μου, δτι ή
προφητεία μου θά ήλήθευεν, όπως
ήλήθευσε πράγματι. Ι
Είς ήλικ,ίαν 8 έτών δέν ήχπο-
ροϋσα πλέον νά περιορίσω την φι-
Χο·?Όιξίαν μου, -Ααί πα>ρ€/,άλεσα νά
μέ άφήσουν νά χορεΰσω. Ή μόνη α¬
πάντησις που έ'λαδα, ήτο ότι ήμην
πάρα π>ολυ νέα -/αί δτι τα κορίτσια|
δέν έμάνθαναν νά γορεΰο·^ έν Ρωσ-
Π ώς νά π&ριγράψω την μεγάλην
μεγάλου έκείνου άνϊρός, πανισχυρου
τότε έν Ρωσσία.
"Εχαιχογέλασε μέ καλωσύνην κα:
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Η ΚΥΡΙΑ ΑΝΝΑ ΠΑΥΛΟΒΑ, Η ΠΕΡΙΦΗΜΟΣ ΧΟΡΕΥ ΤΡΙΑ, ΔΙΗΓΕΙΤΑΙ Π
ΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ Τ ΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝ
^ΝΗΗΗΓ^--ΒΗΗΒηΜΗ^ν
σία' παρά μόνον δταν ίρτ> ρ
μεγάλα, ?:ά νά πηγαίνοιιν μέ τον
ν.α'οαλλίέρον ταη είς ταύς ^ορούς.
Άλλά «ραίνεται ότι έπέμδΐννα πο-
λύ, διότι επί τέλους, άν καί ήμη-ν
παιδί, εκέρδισα μίαν συνέντευξιν μέ
τον Διε^-θυντήτ^ τηις Άκαδημίας, ο-
που έίιδάσκοντο τα οί χορευταί τοϋ
ΑΰτΌ/,ρατορικοϋ θεάτρου, !»πό την
προστασίαν, το-ϋ ΐ'δίο^ Τσάρα>.
...ριμενω - - - Λ.? ^ ,
σα νά συγκρατήισω τα δα/ουα μου
"Ηαηιν άπαρηγόρητη. επί ημέρας, ε¬
πί έδδΐαάδας!
Επί δύο μακρά έ'τη •τσκούιλην μ>
νη. Κάποτε έπήγαινα καί έ'μενα πλη¬
σίον συγγενών μου, οί όποΐοι έ'ζων
έ'ξω τής πρωτευούσης. Ήσαν άρι-
στοκράται, καί μεταξϋ των έπισκε-
πτών των ευρίσκοντο μεγάλοι στρα-
τηγο! καί πολιτικαί.
Ό χορός τής «Φύσεως
Αί περισσότίραι νέαι θά ήσαν κα-
τητχαριστη^-έναι άπό αύτό. Άλλ'
έγώ έ'φευγα Ινεΐ, δπου δέν μέ έ'δλε-
πε κανείς, καί έχό'ρευα δσο·^ ήθελα.
Τό καταφΰγιόν μου ήτο μία γωνία
τοϋ άπεράντου -λήπου, κοντά είς τόν
ποταμόν.
Σκηνιικ,ά μου ήσαν τα πράσπα δά-
ση· σ/,ηνή μου, τα πράσινα χόρτα*
ό ήλιος καί ή σελήνη την έφώτιζαν
καί τα πτηνά καί τα ανθη ήσ« ο!
θεαταί μο-υ.
Ά, χατχογελατε! Άλλ' είξεΰρω
ότι δέν έχόρε-σα ποτέ καλλίτερα
πρό των -βασιλέων καί αΰτοκρατό-
ρων της γής! Δέν ήσθάνδην ποτέ
τόσην εΰτυ^ία-,ι καί ευχαρίστησιν διά
την τέχνην μου, όσην έκ.εί, άντιγρά-
φουσα ένστί-Ατως την άφελή χάριν
■καί την οτζρίτ) αφέλειαν των πλασ-
μάτων τής φύσεως.
Με την παιϊικήν μοο σ·οδαρότητα
καί πεποίθησιΜ άντέγραφα χο,ροΰου-
σα την ύπερη·φα*.ιον χάριν των κύ-
κνων, την έλαφρότητα ενός υπό τοΰ
αέρος παρασυρομένου φυλλσο, τα λυ-
γίσματα τής καλα;α,ιάς. Πάντοτε
έκτοτε είχα στενάς σχέσεις μέ έκεί-
νους τούς 7.1/κνοϋς — ίσως μέ ήν-
ξευρει;
Ή έ«οχή τής «ρογυμνά
σ&ως.
Την δεκάτην επέτειον των γε.ε-
θλίων μου, έ'καμα μίαν άλλην επί¬
σκεψιν είς την άκ-αιδηαίαν τβϋ ,. ,
■/αί την φοράν αύτην έγ:να δεκτή.
Ήμην τυχηρά, διότι ή είσοϊος είς
την ακαδημίαν ήτο πολΰ δύσκολ-ος.
Ή νέα ζωή ήτο σκληρά, ώς ή
ζωή μΰ^,'αχής, άλλά δέν μέ έπείρα-
ζδ'
Μάς επέβαλλον την σικληροτεραν
πειθαρχίαν εΐργαζόμεθα σκληρά επί
δ«καέξ ωροις την ήαέραν.
Επί ημέρας έ'πρΐπε νά επανα¬
λαμβάνομεν τάς ιδίας μονοτόνους
κΐνήσεις, άλλ' επί τέλους ήρ^ισα νά
χοιρεύω!
Τα χέρια μας, δόντια μας καί
μαλλιά μας έξητάζοντο καθ' ημέ¬
ραν. Έτρώγαμεν λιτώτατα καί είρ-
Ή Παυλόβα όπως έχόρευσε πρό τοΰ Κάϊζερ τής Γερμανίας.
γαζόμεθα άκατάπαυστα είς την με-
γάλψ γυμνήν αίθουσαν, μέ τάς εΐ-
κόνας νεκ-ρών Τσάρων όλόγυρα είς
τους τοίχους.
Μία τμίραη μάς ανηγγέλθη ή
μεγάλη είδησις, δτι ή Αύτοΰ Αΰτο-
κ.ρατορική Μεγαλειότης, ό Τσάρος
Άλέξανδρος Γ"., θά μάς έ^εσΆε-
πτετο. Ό Τσάρος μας καιήΑΰτο-
κράτειρα Μαρία θά ήρχοντο νά μάς
ίίοΰν! Τα ψιθυρίσματά μας ήταν ά-
τελείωτα. Θά ήταν πολΰ ·:ρ·ο<λΐ.ρίζ Ό Τσάρος; Καί άν κ,αϊχμία μας ε- ν.αμνε ν.ανένα σφακιά; Χορεύω διά, τόν Τσάρον Νομίζω δτι το-ΐ έοτ^ταζέ ίεθα ώ; ■/.άτι ύπερφυισικόν, ένώ έττεκ,έαεθα γυρω άπό την είν.'όνα τού. Άλλ' δ¬ ταν επί τέλους παρουσιάσθη, ήτο ε- νας άξιοπρεπής νόριος ό οποίος ε¬ φαίνετο νά γνωρίζη τόσα διά τόν χορόν, δσα χαί ήαείς, καί αΰτδ κα- τέκτησε τελείως τάς καρδίας μας, διότι εύρισκε καιρό'^ νά μελετα την προσφιλή μας τέχνην. Άφοΰ έχορευσαμεν. ό Τσάρος ε- λαδεί·,ι είς τάς άγκάλας τού την φί- λην μοιυ, Στανΐισλάβα Μπελινσκάγαί καί μέ κατέλαβεν άτχέσως ζηλοτο-| πία, ή όποία έξέσπασεν είς άσυγνρά- τητα ^ά%ρ[>α. Ό Δΐίννυν-ίή; τής
Άκ,αίημίας, ό π^ίσχ'.'^ς" χύριος,
έ'γινεν έ'ξω φρενών.
Ή έιτικίνδυνος «αράκλη-
βίς μου.
Ό Τσάρος μειδιών μέ ηρώτησε
διατί <εκλαια, καί απήντησα: «Με- γαλειότατε, δέν πέρνετε κ^αί μενά όπως τήτ^ ΣταΜιτλάιδα;» Τότε ό Μέγας Δώξ Βλαδίμηρος μέ έν—η- ρεν είς τα γόνατά τοο, διά νά μέ πα- ρηγΌρήστ), άλλ' έγώ ήρχ'.σα νά κλαί- ω δ'υνατώτερα καί νά λέ-γω δτι δέν είχα ζητήσει άντιν.αταστάτην! Π όσον καλά ενθυμούμαι την σκη¬ νήν — τους βασιλίκους επισκέπτας καταπλήκτους, τάς νέας κατατρο- μαγμένας ',,ά μαζεύωνται εις μίαν γωνίαν, τόν Τσάρον μέ την φίλην μου, νά ίστανται άκίνητοι, καί τόν ........ήν της Άκαδημίας νά σκ.·έ- πτηται καί νά ε5·,ΐαι άνήσυ·χος. ΤΗτο ό Μέγας Δ·οΰξ ό οποίος εσωσε την περίστασιν. "Εξαφνα, ά- συγκράτητα, έξέτπασεν είς δυνατά γέλοια! «"Ω, Μεγαλειότατε! "Ω Μεγάλοι "Αγιοι, επί τέλους μέ ε- βαλαν είς την θέσιν μου! Είσαι πράγ- ματι πιστή είς τόν Τσάρον σου, μι- κ.ρά μου!» Π ιστε^ω ότι ή ΐστορία αύτη έ¬ γινεν άργότειρα γ^ ω σ τ ή είς 3- λας τάς αυλάς τής Εΰρώπης, διότι ό Μέγας Λούξ ήγάπά* νά την διητγη- ται -/.αί νά γελά. Άλλά περιττόν νά είπω δτι δέν αντελήφθην τό μέγε- 0ος τοΰ σφάίλματός μου, παρά πο"λϋ αργότερον. Χό ενδιαφέρον των Τσά ρ<ον. Οί δασιλι/Λΐ επισκέπται έ'πιον ν.α- τό-'.ν ττάί μαζύ μας, δεικνύθ',ιτες τό πρα»^χατικόν μεγαλείον των μέ τόν χαριτωμένον -/.αί είκ,ολν; τ,ρόπον μέ τόν οποίον εξεδίωξαν δληιν την /ευρΐκότητά μας καί δειλίαν, καί μάς έ'καμον νά αΐσθα,Ι&ώμεν, ώς νά είμεθα δλοι μέλη μιάς μεγάλης οί'/.ο- γενείας. Μέ τόν καιρόν ήρχισαν νά ;;άς έπΐτρέπουν νά πηγαίνωμεν είς τό θέατρον Μισέλ μέσα είς τα κλΐΐστά άχάξια, νά παρακολουθώμεν τόν Αύτοκ.ρατομικόν θίασον προγυ- μναζόμε'«>ν κ,αί νά διδασκώμεθα. Α!
επισκέψεως αυταί πάντοτε μέ έγοή-
τεΛ>ν, μέ^ έγέμ,ιζαν μέ ενδιαφέρον
καί εΰχαρίστηισιν.
Πάντοτε έμάνθανε ·κ.ανείς κάτι—
ενα νέον βήμα,, ίσως, μίανι χαρίεσ-
σαν στάσιν, μίαν καλλιτέραν κίνη¬
σιν των χειρών, μίαν έκφρασιν Ί-
σως^ καί τίποτε άλλο παρά μίαν α¬
νανέωσιν τής πεποιθήσεως ότι μία
άδιάλει'πτος, διαρκής άφοσίωσις είς
■ζψ τέχνη-,ι δύναται μόνη νά κ.άα<) έναν μέγαν καλλιτέ-/νην. ^ 'Επέστρεφα σιωπηλή καϊ σκεπτι- κή καί έξησαιούμην — "Ω, πώς είργαζόμην^διά^νά-γίνω άλη-θινή χο- ρεύτρια, της οποίας τό δνομα Οά εζη επί έτη! ■ "Επειτα άπό εξ έ'τη είς την ν τμόσφαιραν τής Ά θα είς ΐ&ν μέγαν κόομΛν :<;: λεμικής Ρωσσίας, χώραν τω·. %αί άφοσιώσεων, χώρα;/ τ^; καί μυστΐικών έγκληματων, μεγάλων βυσιών χαί μεγ«' ^ ών. Έπέτυχα νά κερδίσω '.'■>)
λον τίτλονι πρώτης
οποίον παρεχώρει ή
"Ισως σάς είνε δι>
λη,φ·θήτε πώς ή Κυβερνήτι
καί ό Τσάρος μας =^'-^=-^
τόν χορόν, άλλ' οί'
ε·χσον την αγάπην ^ι« την
μέσα των) — ν.σΕΐ η τεχνη^'
ρίζετο τότε ώς έχείνο «^
πράγματι είνε — μι» απο^'
γαλειτέρας δ'υνάμεις είς τθ'
βαλλόμενον
•Ήρχισα νά φ %%
πό)^ις καί χω,οία, καθ οΜ
Ρωσσίαν. Κατέκτττσα ^^/
μου τάς %(χρ%ίζς τοΰ λαου τη·»
τρου-όλεως. Τό δνοτχα μ»
γνωστόν είς τοϋς^ ^
στρατόπεδα, είς τα
^ ί ί
καί είς τα
ά
Ήγωνίσθην, έπάλαισα
σκλη,ρά άπό απογοήτευσιν *
τραύματα των άντιπαλων.
σκληρά, έμίσησα,^κοϋσα <5/^ ηναγκάσθην νά τα άφ^ΊΪ/ £ χάντησιν. Είδα τάς φιλοδοςι« νά χάνωνται, αύτη ήζω»} V* τ&στη μισηττ), άλλ' ούίε
«·υι·.·.Μ···· ._»··.■·-·_···· ■■■·"-······■·■■■·■"
*■■■*·■■>■■ ·Α·.·«Ι.ΐΜΜυ»1*ΙΙ«.ΙΜ1Λ« ·ΜΜΧΙ·4 ι·■
'ΈΠΑΤΉΣΑ ΕΠΙ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΔΙΑ Ν Α ΑΝ
........τ.
..........
Πάντοτε έπόθησα νά
α-
ημπο,ρουσα να φαντασθώ
μίαν άλλην ένασχόλησιν δΓέμέ
ρά μόνον νά χορεύω είς μίαν μεγά¬
λην σκηνήν ενώπιον μεγάλον πλη-
Οών, δίΐϊουσα πρός αυτά την υψη¬
λοτέραν δυνατήν εκφράση καλλο-
νής έν τή ν.ινήσει, αναμένουσα μέ
πάλλουσαν καρδίαν τα χειρ&κροτή-
ματά των.
Ή στέγη έτέ'θη επί τοΰ πύργου
τόν οποίον είχα /.τίσει μέ ελπίδας
καί δνειρα, την αλησμόνητον εκεί¬
νην νύκτα, δταν μέ επήραν διά πρώ¬
την φοράν είς τό θέατρον. Τόν πατέ-
ρα μου δέν ενθυμούμαι, διότι απέ¬
θανεν δταν ήμην 2 έτών καί έζοΰσα
μέ τήΜ μητέρα μου είς ενα μικρόν
δωμάτιον, είς την Πετροΰπολιν.
Ή μητέρα μου
Αί ώραιότειραι άναμνήσεις μου
είνε άκόμη αί άναμνήσεις τής μη¬
τρός μου — μιάς λεπτής, γλυκ,εί-
ας μυρίας, ή όπ&ία δ-,εξήγεν ενα ά-
κοόραστον άγώνα κατά τής πτωχεί-
ας, καί -/.ατώρθωνε πόντον νά μέ
τρέφη %αί νά μέ έ,κπαιδευη, άν -/αί
ή προσπαθεία κάποτε θά ήτο σχεδό,
άνυτόφορος.
Άπό τό περϊβάλλογι λ-οιπόν αΰτό
έπτ/γα νά ίδώ την «Κοιμωμένην
Καλλονήν» τοΰ Τσαίκόβσκι, είς τό
λαμπρόν καί μεγαλοπρεπές παλαιόν
θεατρ-ον Μα.ρίνσκ,υ.
Τό έργον μέ έγοήτευσε καί έκα-
Όήμηιν, μόλις τολμώσα νά άναπνέω
μέχρις δτου, είς την δευτέραν πρά¬
ξιν, μερικοί των ήθ-οποιώνι ήρχισαν
νά χΐρεύουν τό βάλς. Έξαφνισθεί-
σα άπό ενα άγγιγμα είς τον ώμον,
εγύρισα ν.αί εί'ϊα ότι ή μητέρα μου
είχε παρατηρήσει την προσοχήν κ,α:
σ,ίγκίγησίν μου. «Νοΰρα — μοϋ λέγει
πώς θά σοΰ ήρεσε νά ήσο είς την
θέσιν νά χορεΰης μαζύ των;»
Ή «ροιφητεϊα μου
«"Οχι — απήντησα σοβαρά —
τ)ά προτΐμοΰσα ν ά χορεύω μόνη μου,
όπως ή θελκτική «Κοιμωμ-ένη Καλ-
? ονή.Λ Καί δταν την είδα νά χα-
μογελά προσέΰεσα ζωηρά: (ϊΝαί.
καί μιά μερά νά χορεΰσω μόνη», καί
μάλιστα σ' αύτό έιδώ τό θέατρον.»
Διότι ήσθανόαην μέσα μου, δτι ή
προφητεία μου θά ήλήθευεν, όπως
ήλήθευσε πράγματι. Ι
Είς ήλικ,ίαν 8 έτών δέν ήχπο-
ροϋσα πλέον νά περιορίσω την φι-
Χο·?Όιξίαν μου, -Ααί πα>ρ€/,άλεσα νά
μέ άφήσουν νά χορεΰσω. Ή μόνη α¬
πάντησις που έ'λαδα, ήτο ότι ήμην
πάρα π>ολυ νέα -/αί δτι τα κορίτσια|
δέν έμάνθαναν νά γορεΰο·^ έν Ρωσ-
Π ώς νά π&ριγράψω την μεγάλην
μεγάλου έκείνου άνϊρός, πανισχυρου
τότε έν Ρωσσία.
"Εχαιχογέλασε μέ καλωσύνην κα:
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Η ΚΥΡΙΑ ΑΝΝΑ ΠΑΥΛΟΒΑ, Η ΠΕΡΙΦΗΜΟΣ ΧΟΡΕΥ ΤΡΙΑ, ΔΙΗΓΕΙΤΑΙ Π
ΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ Τ ΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝ
^ΝΗΗΗΓ^--ΒΗΗΒηΜΗ^ν
σία' παρά μόνον δταν ίρτ> ρ
μεγάλα, ?:ά νά πηγαίνοιιν μέ τον
ν.α'οαλλίέρον ταη είς ταύς ^ορούς.
Άλλά «ραίνεται ότι έπέμδΐννα πο-
λύ, διότι επί τέλους, άν καί ήμη-ν
παιδί, εκέρδισα μίαν συνέντευξιν μέ
τον Διε^-θυντήτ^ τηις Άκαδημίας, ο-
που έίιδάσκοντο τα οί χορευταί τοϋ
ΑΰτΌ/,ρατορικοϋ θεάτρου, !»πό την
προστασίαν, το-ϋ ΐ'δίο^ Τσάρα>.
...ριμενω - - - Λ.? ^ ,
σα νά συγκρατήισω τα δα/ουα μου
"Ηαηιν άπαρηγόρητη. επί ημέρας, ε¬
πί έδδΐαάδας!
Επί δύο μακρά έ'τη •τσκούιλην μ>
νη. Κάποτε έπήγαινα καί έ'μενα πλη¬
σίον συγγενών μου, οί όποΐοι έ'ζων
έ'ξω τής πρωτευούσης. Ήσαν άρι-
στοκράται, καί μεταξϋ των έπισκε-
πτών των ευρίσκοντο μεγάλοι στρα-
τηγο! καί πολιτικαί.
Ό χορός τής «Φύσεως
Αί περισσότίραι νέαι θά ήσαν κα-
τητχαριστη^-έναι άπό αύτό. Άλλ'
έγώ έ'φευγα Ινεΐ, δπου δέν μέ έ'δλε-
πε κανείς, καί έχό'ρευα δσο·^ ήθελα.
Τό καταφΰγιόν μου ήτο μία γωνία
τοϋ άπεράντου -λήπου, κοντά είς τόν
ποταμόν.
Σκηνιικ,ά μου ήσαν τα πράσπα δά-
ση· σ/,ηνή μου, τα πράσινα χόρτα*
ό ήλιος καί ή σελήνη την έφώτιζαν
καί τα πτηνά καί τα ανθη ήσ« ο!
θεαταί μο-υ.
Ά, χατχογελατε! Άλλ' είξεΰρω
ότι δέν έχόρε-σα ποτέ καλλίτερα
πρό των -βασιλέων καί αΰτοκρατό-
ρων της γής! Δέν ήσθάνδην ποτέ
τόσην εΰτυ^ία-,ι καί ευχαρίστησιν διά
την τέχνην μου, όσην έκ.εί, άντιγρά-
φουσα ένστί-Ατως την άφελή χάριν
■καί την οτζρίτ) αφέλειαν των πλασ-
μάτων τής φύσεως.
Με την παιϊικήν μοο σ·οδαρότητα
καί πεποίθησιΜ άντέγραφα χο,ροΰου-
σα την ύπερη·φα*.ιον χάριν των κύ-
κνων, την έλαφρότητα ενός υπό τοΰ
αέρος παρασυρομένου φυλλσο, τα λυ-
γίσματα τής καλα;α,ιάς. Πάντοτε
έκτοτε είχα στενάς σχέσεις μέ έκεί-
νους τούς 7.1/κνοϋς — ίσως μέ ήν-
ξευρει;
Ή έ«οχή τής «ρογυμνά
σ&ως.
Την δεκάτην επέτειον των γε.ε-
θλίων μου, έ'καμα μίαν άλλην επί¬
σκεψιν είς την άκ-αιδηαίαν τβϋ ,. ,
■/αί την φοράν αύτην έγ:να δεκτή.
Ήμην τυχηρά, διότι ή είσοϊος είς
την ακαδημίαν ήτο πολΰ δύσκολ-ος.
Ή νέα ζωή ήτο σκληρά, ώς ή
ζωή μΰ^,'αχής, άλλά δέν μέ έπείρα-
ζδ'
Μάς επέβαλλον την σικληροτεραν
πειθαρχίαν εΐργαζόμεθα σκληρά επί
δ«καέξ ωροις την ήαέραν.
Επί ημέρας έ'πρΐπε νά επανα¬
λαμβάνομεν τάς ιδίας μονοτόνους
κΐνήσεις, άλλ' επί τέλους ήρ^ισα νά
χοιρεύω!
Τα χέρια μας, δόντια μας καί
μαλλιά μας έξητάζοντο καθ' ημέ¬
ραν. Έτρώγαμεν λιτώτατα καί είρ-
Ή Παυλόβα όπως έχόρευσε πρό τοΰ Κάϊζερ τής Γερμανίας.
γαζόμεθα άκατάπαυστα είς την με-
γάλψ γυμνήν αίθουσαν, μέ τάς εΐ-
κόνας νεκ-ρών Τσάρων όλόγυρα είς
τους τοίχους.
Μία τμίραη μάς ανηγγέλθη ή
μεγάλη είδησις, δτι ή Αύτοΰ Αΰτο-
κ.ρατορική Μεγαλειότης, ό Τσάρος
Άλέξανδρος Γ"., θά μάς έ^εσΆε-
πτετο. Ό Τσάρος μας καιήΑΰτο-
κράτειρα Μαρία θά ήρχοντο νά μάς
ίίοΰν! Τα ψιθυρίσματά μας ήταν ά-
τελείωτα. Θά ήταν πολΰ ·:ρ·ο<λΐ.ρίζ Ό Τσάρος; Καί άν κ,αϊχμία μας ε- ν.αμνε ν.ανένα σφακιά; Χορεύω διά, τόν Τσάρον Νομίζω δτι το-ΐ έοτ^ταζέ ίεθα ώ; ■/.άτι ύπερφυισικόν, ένώ έττεκ,έαεθα γυρω άπό την είν.'όνα τού. Άλλ' δ¬ ταν επί τέλους παρουσιάσθη, ήτο ε- νας άξιοπρεπής νόριος ό οποίος ε¬ φαίνετο νά γνωρίζη τόσα διά τόν χορόν, δσα χαί ήαείς, καί αΰτδ κα- τέκτησε τελείως τάς καρδίας μας, διότι εύρισκε καιρό'^ νά μελετα την προσφιλή μας τέχνην. Άφοΰ έχορευσαμεν. ό Τσάρος ε- λαδεί·,ι είς τάς άγκάλας τού την φί- λην μοιυ, Στανΐισλάβα Μπελινσκάγαί καί μέ κατέλαβεν άτχέσως ζηλοτο-| πία, ή όποία έξέσπασεν είς άσυγνρά- τητα ^ά%ρ[>α. Ό Δΐίννυν-ίή; τής
Άκ,αίημίας, ό π^ίσχ'.'^ς" χύριος,
έ'γινεν έ'ξω φρενών.
Ή έιτικίνδυνος «αράκλη-
βίς μου.
Ό Τσάρος μειδιών μέ ηρώτησε
διατί <εκλαια, καί απήντησα: «Με- γαλειότατε, δέν πέρνετε κ^αί μενά όπως τήτ^ ΣταΜιτλάιδα;» Τότε ό Μέγας Δώξ Βλαδίμηρος μέ έν—η- ρεν είς τα γόνατά τοο, διά νά μέ πα- ρηγΌρήστ), άλλ' έγώ ήρχ'.σα νά κλαί- ω δ'υνατώτερα καί νά λέ-γω δτι δέν είχα ζητήσει άντιν.αταστάτην! Π όσον καλά ενθυμούμαι την σκη¬ νήν — τους βασιλίκους επισκέπτας καταπλήκτους, τάς νέας κατατρο- μαγμένας ',,ά μαζεύωνται εις μίαν γωνίαν, τόν Τσάρον μέ την φίλην μου, νά ίστανται άκίνητοι, καί τόν ........ήν της Άκαδημίας νά σκ.·έ- πτηται καί νά ε5·,ΐαι άνήσυ·χος. ΤΗτο ό Μέγας Δ·οΰξ ό οποίος εσωσε την περίστασιν. "Εξαφνα, ά- συγκράτητα, έξέτπασεν είς δυνατά γέλοια! «"Ω, Μεγαλειότατε! "Ω Μεγάλοι "Αγιοι, επί τέλους μέ ε- βαλαν είς την θέσιν μου! Είσαι πράγ- ματι πιστή είς τόν Τσάρον σου, μι- κ.ρά μου!» Π ιστε^ω ότι ή ΐστορία αύτη έ¬ γινεν άργότειρα γ^ ω σ τ ή είς 3- λας τάς αυλάς τής Εΰρώπης, διότι ό Μέγας Λούξ ήγάπά* νά την διητγη- ται -/.αί νά γελά. Άλλά περιττόν νά είπω δτι δέν αντελήφθην τό μέγε- 0ος τοΰ σφάίλματός μου, παρά πο"λϋ αργότερον. Χό ενδιαφέρον των Τσά ρ<ον. Οί δασιλι/Λΐ επισκέπται έ'πιον ν.α- τό-'.ν ττάί μαζύ μας, δεικνύθ',ιτες τό πρα»^χατικόν μεγαλείον των μέ τόν χαριτωμένον -/.αί είκ,ολν; τ,ρόπον μέ τόν οποίον εξεδίωξαν δληιν την /ευρΐκότητά μας καί δειλίαν, καί μάς έ'καμον νά αΐσθα,Ι&ώμεν, ώς νά είμεθα δλοι μέλη μιάς μεγάλης οί'/.ο- γενείας. Μέ τόν καιρόν ήρχισαν νά ;;άς έπΐτρέπουν νά πηγαίνωμεν είς τό θέατρον Μισέλ μέσα είς τα κλΐΐστά άχάξια, νά παρακολουθώμεν τόν Αύτοκ.ρατομικόν θίασον προγυ- μναζόμε'«>ν κ,αί νά διδασκώμεθα. Α!
επισκέψεως αυταί πάντοτε μέ έγοή-
τεΛ>ν, μέ^ έγέμ,ιζαν μέ ενδιαφέρον
καί εΰχαρίστηισιν.
Πάντοτε έμάνθανε ·κ.ανείς κάτι—
ενα νέον βήμα,, ίσως, μίανι χαρίεσ-
σαν στάσιν, μίαν καλλιτέραν κίνη¬
σιν των χειρών, μίαν έκφρασιν Ί-
σως^ καί τίποτε άλλο παρά μίαν α¬
νανέωσιν τής πεποιθήσεως ότι μία
άδιάλει'πτος, διαρκής άφοσίωσις είς
■ζψ τέχνη-,ι δύναται μόνη νά κ.άα<) έναν μέγαν καλλιτέ-/νην. ^ 'Επέστρεφα σιωπηλή καϊ σκεπτι- κή καί έξησαιούμην — "Ω, πώς είργαζόμην^διά^νά-γίνω άλη-θινή χο- ρεύτρια, της οποίας τό δνομα Οά εζη επί έτη! ■ "Επειτα άπό εξ έ'τη είς την ν τμόσφαιραν τής Ά θα είς ΐ&ν μέγαν κόομΛν :<;: λεμικής Ρωσσίας, χώραν τω·. %αί άφοσιώσεων, χώρα;/ τ^; καί μυστΐικών έγκληματων, μεγάλων βυσιών χαί μεγ«' ^ ών. Έπέτυχα νά κερδίσω '.'■>)
λον τίτλονι πρώτης
οποίον παρεχώρει ή
"Ισως σάς είνε δι>
λη,φ·θήτε πώς ή Κυβερνήτι
καί ό Τσάρος μας =^'-^=-^
τόν χορόν, άλλ' οί'
ε·χσον την αγάπην ^ι« την
μέσα των) — ν.σΕΐ η τεχνη^'
ρίζετο τότε ώς έχείνο «^
πράγματι είνε — μι» απο^'
γαλειτέρας δ'υνάμεις είς τθ'
βαλλόμενον
•Ήρχισα νά φ %%
πό)^ις καί χω,οία, καθ οΜ
Ρωσσίαν. Κατέκτττσα ^^/
μου τάς %(χρ%ίζς τοΰ λαου τη·»
τρου-όλεως. Τό δνοτχα μ»
γνωστόν είς τοϋς^ ^
στρατόπεδα, είς τα
^ ί ί
καί είς τα
ά
Ήγωνίσθην, έπάλαισα
σκλη,ρά άπό απογοήτευσιν *
τραύματα των άντιπαλων.
σκληρά, έμίσησα,^κοϋσα <5/^ ηναγκάσθην νά τα άφ^ΊΪ/ £ χάντησιν. Είδα τάς φιλοδοςι« νά χάνωνται, αύτη ήζω»} V* τ&στη μισηττ), άλλ' ούίε
• · ■■■■■■■......ΜΙ1ΙΙΙΜ
■ ψ ■......■!■■■■■■■ ■ · · ■ · ■■<■■■ » ·) ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΦΗΜΗΝ ΚΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ" • Ο ».... ΙΐηΤίΤΠΊιΙΓ··"·■*■ ·.·■ ·· · ·· ·· ·· ·•ΐΤΠΤι ·«»··■■ ίιιι · ΙΤιϊΓ· · ·ΊΊΊΓΪΪ ί ί · . 1 ·1 · ·Τ. ·>
ΥΠΟ ΑΝΝΑΣ ΠΑΥΛΟΒΑΣ
Ε ΤΟΝ ΤΣΑΡΟΝ ΑΛΕ ΞΑΝΔΡΟΝ
III
ΝΑ ΤΗΝ ΕΝΑΓΚΑΛΙΣΘΗ. -ΤΑ ΜΥ-
ΙΚΡΙΝΠΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΔΙ ΑΣΗΜΟΥ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑΣ.
Ανι Παυλόβα, ή παγκοσμίου φήμης χοοεύτοια, είς τέσσαρας θελκτικάς στάσεις καί δύο των μοναρχών; των
ιν Ί ιοστήριξις έβοήθησε την σταδιοδρομίαν της, ό αποθανών Τσάρος Νικόλαος καί ό πρώην Κάϊζερ.
αγώνος. Σι/χνά άτεκθίμώ-
-'τα, συχνά ήσθχ,ιόαην δτι
~λέ&ν δάναμιν νά άγωνι-
,.! θά ίί-.Α.^ώ.-.......-1-
ς τ^ χήθην καί την
έ/, τής οποίας, διά νά
ϊσα την νεότητά μο.
-χντοτε κάτΐ — ^τε:τΓ
αγάπη ιδία τήν τέχνην
: τοϋ πνε-ύμ.ατός μου, μέ
τροχωρω άκατανίκητος.
^ο, ό ιδρόμος τοϋ έ-ιζη-
' φήμηιν καί δόξαν, είνε
'_άΐΑανθώδης. Φέρει μίαν
ο3 πτΐεΰματος, ή όποία
:'* άπ? τ°ν θάνατον. Εί-
ώ δαιμόνων, οί
έ
η
γ ^Τςς χάθ·ε κίνησιν,
^' -; ανιςλβώς. 'Υπάρχουν έ-
-γ. -; ζ.αλοϋ·σαι τον όδοιπόρον
τ':γ' το,ν «γώνα καί τάς πικρί-
οί, δοκιμασίαν
χ πάντοτβ
τις την ΰπ&ρηιφά-
Χ; —ν· .« μειδίαμα τού διά
,-^'Λ έστω καί άι πίπτη κα-
'Γ'-Κ·η^1Γ αωματΐαώς καί
ιν . --εν κεκλεισμένων
ν-α« επί τέλους διήλθα τον
V-
έκείνας
τδ δνο-
μο» είς
κάχως ά^:-
^: Με-γάλαι μορφαί είς τόν
"ις τεχντνς, ζωγράφοι, συγ-
γραφείς, μο!>σιο«ί, ποιηταί, όνειρο-
πόλοΐ, φανατίκοί, φιλό·σορο:—έ·~ε-
ρ^γιζον ώς πεταλοΰϊες ιρ&ριξ τής
λαμπάδος το3 6ί—ιλβύοντος Τσάρου.
Τάς εδλε'πα τάς άλλοκότο^ς αύ¬
τάς μορφάς, άπειλτ,τικάς ή φαι'ϊράς
καί έν τω μεταξί) εγινα, μετ' άδ'.άν.ο-
πον εργασίαν, μ.ία άπό τάς μχαλ-
λερίνας τής Ρωσσίας. Τότε τα μά-
τια μοο έστράφτ,σαν πρός εΐ»ρι>τέρους
όρίζοντας — πρός το Π «ρίσι, Β·.-
έννην, Νέαν Ύάρ-Λην, Βερολίνον.
•/.χι κυρίως πρός τ6 περίφημον Κό-
&εντ Γχάρντεν τοϋ Λοτ/δίνο^.
Άλλά μόνον το 1907 μοϋ παρου¬
σιάσθη ή πρώτη εΰκαιρία ια περΐ-
έλθω τον κόσμον των όνείρ<>>ν μ
—τόν μέγαν εκείνον καλλιτεχνικον
κόσμον, όστις είνε δ'.εθνής, Οριζμ-
8εύων υπεράνω πολέμων καί μ.ισών
δ:ά τής παγ-Αοσυ ίθ-»1 άγάπης τοο διά
τα ώραία πράγματζ. Καί τότε έρ-
γαζομ,έ. ιη σχ,ληρότερα παρά ποτέ.
ηρχυα νά δλέπω τάς φιλοίοξίας
μ&υ ν.αί τα παιΒι/ά μ,ου δνειρα νά
πίπτοί>ν ώς άνθΰϊέσμαϊ έμπρός είς
τα χορεύ&ντα πόδια μοι>.
(Είς το προσεχές, αί γοητευτι-
καί περιπέτειαι τής μεγάλης χορευ¬
τρίας κατά την πρώτην περιοδείαν
της έν Εΰρώπ·!), δχο·ϋ Βασιλείς ΰχε-
κλίνοντο πρό αυτής.)
Π- ΤΑΞΕΙΛΕΥΕΙΟ ΡΟΜΕΡ
ΕΙΣ ΤΡΝ ΩΚΕΑΝΟΝ
'Έν π>:τρελαιοφόρον αγγλικόν
«·τιιόπ1λ.θ'.ον οΐίν-ήντησεν είς τόν
Ωκεανόν τόν π?Λΐάοιον, δία τοϋ
όποίου ό Γε,ρμαΐνος πλοίαρχος
Ρόμερ έπιχειρεϊ νά διέλθτ) μόνος
τόν Ατλαντικόν. Την στιγμήν
καιίτ' ην σννήντηοΐε τό πλοΐον ό
Ρόμερ εκοιμάτο. Ή κ.ινητήριος
μηχανή ειργάζετο κανονικώς και
τό πηδά?αον ήτο δεμενον στερεά
καί κατά τοιοΰτον τρόπον, <δστε ή πρώρα τοϋ πλοίσυ ήτο Ιστραμ- μένη πρός δυσμάς. Ό Ρόιιερ, ό¬ στις έξύπνηο·:ν έκ τιων συριγιιών τοΰ άτιιοπλοίον, είπεν δτι την η¬ μέραν Τίθΐμάται. ολίγας ώρας δ- ταν δ καιΐρος το έπιτρέπη καί την νύκτα άγρν«πνεΐ. Ό Ρόμερ ευ¬ ρίσκετο είς απόστασιν 800 μιλί- ων άπό τής εύρο»το.ϊκής άκτής. η καταναλωσισ τησ αγορα™αριιν Ή τελευταία στατιστΐκιή άπο- δ'ε'κνύ&ι δτι τό Παρίσι καταναλί- (Τκει 182.000.000 χιλιόγραμμα '/.ρέατος τό ετος. Κατά τό 192^! Ισφάγησα,ν 267.000 6όες 234. 000, μόσχοι, 500,000 χοΐροι και 1.580.000 άμλ"θί. Πλήν αυτών τό Παρίσι καταναλίσκει 45 &κα- τομμύρια χΛιόπ/ραμμα Ίχθί-ων παντός εϊδους κιαί πάσης προε'λεύ- σεαος. Έν τούτοις έν συγκρίσει πρός άλλας μίγαλατόλεις τό Πα¬ ρίσι, λέγει ή αύτη στατιστική, κ·αταναλίσ·κει ολιγώτερον κρέας. Είς την κατανάλωσιν τοϋ κρεατος πρώτον είνε τό Λονδίνον καί κα¬ τόπιν τό Βερολίνον. Είς την κα¬ τανάλωσιν των ίχδτχον τό Πα¬ ρίσι είνε τρίτον μετά τό Λονδί¬ νον καί την Νέαν Υόρκην. ΙΣΤΟΡΙΚΆ ΑΝΕΚΔΟΤΑ Καί τνα δημοσιογραφικόν άνέκ- δοτον, τό οποίον άφηγεΐται ό "Αγ- γλος οτρατηγό; Μάλλον. Εΐχε μ£- τα&ή κατά τόν παρελθόντα αΐώνα εις την Αμερικήν ναί μετσξϋ των δλί,ων επεσκέφθη τίιν αικράν πό¬ λιν τοϋ Μπρόκτον. "Εσπευσε άμε¬ σος νά τόν συναντήστι ό άργισυν- τά/της τής ιιι^ράς τοιπι/.ής έφ-η- μιερίΰο; <·<Τάιμ;». Μετά την τυπι¬ κήν οτνομιλίαν, δ Άμερικανός δη- μοσιογράφος ήοώτησε τόν "Αγ- γλον στρατηγόν τί κάμνει ή Βα- σίλισσα Βικτωρία. Ό στρατηγόν τόν έβεβαίοοσε δτι τ|ταν θαυυάσΛ είς την ■ύγΓίαν της. «Τό τίλευταϊ- ό μόν οίρθρο, έσυνέχισεν ό Άμε-! ρι/ανός δη,αοσιογοάςρος:, θά τί]ν επίκρανε λιγάκι. Τί τα 8έλετε: 'ΕιιεΤ; οί 'ΑιιερικανοΑ τ^ισστε σν- νηίτισμένοι νά λέμε την άλήδΕΐα σ' οίλον τόν κόοτ,ιο. Τό έπόμενο δυως όίριτοο μου ·θά την ευχαρι¬ στήση. Έ/Έΐνος μόνον ποΰ δέν χωνεΰω καί δέν θιά χωνέψω ποτέ εΐλ'ε δ ΠάλιιερσΓ&Λ' » Ό 'Αΐ'αερικιανός δτ]ι'ΐοσιογρά'(τχ>ς,
?έγει δ "Αγγλο; στρατηγός, τ}τ°
αδύνατον νά καταλώβ-η. δτι τα αρ-
θρα τού .είς; τονς <^Τάιαί» τοϋ Μπρόκτον ούτε ζέστη, οΰτε κρύο ε- καναν εις την Βασίλισ:ταν Βικτω- ρίαν καί τόν Πάλμερστον. Κώ- νωψ επί κέρατος βοό; ηϋλει. ., ό¬ πως ελεγε καί ή άρχαία 'Ελ7.ηνική παροιμία.... * * * Ένας επαίτης Γασνΐϋνο;, ντυ- ιμενοι; ιιέ ράν.η, &σττκόταν κι' βζη- τοϋσε έιλεηαοσύνη. "Ενας διαβα- της τοΰ δίδει ενα είκοσαοοκι και τοΰ ^ητεϊ μιά δεκάρα ρέστα. Ό ΓασΛΐΛΐΌς ψάχνει τής τσέπες τού — τα ρά/η δηλαδή — άλλά δέν βρίσκει τίί,τοτε. — Νά πάΊρΐ) ό διιάβοίος, ι.|Μΐτυ- ρί^Γει. "Α'φη·σα, φαίνεται, τα ψ,λσ στό αλλο ιμου κουστοΰμι! * * * "Ενας άρχώοιος συγγραφενς ε- ΐίΐσ/£ψ&Ύ τόν Ριβαρόλ καί τον ά- νέγνοοσεν ίνα παραλλη,λισμόν, ποΰ εϊχ« γράψτ),, μεταςΰ τ&ΰ Ρακίνα καϊ τον Κορνη)λίοιυ. Ό παραλλΓΓ λιοτιιός ίίτο μακρός καί άνιαρώτα- τος. "Οταν έτελεί(θ.σ€ν ή άά σις, δ πρωτόπειρος σνγγοαίφενς εζήτησε την γνώμην τού. -—■ Ό παραλληλιοτμός σας, τοϋ απήντησεν ό Ριβαρόλ, είνε πολϋ καλάς, θά ίλεγα άριστούργηαα. Είνε μονάχα καπως μεγάλος. 'Ε- γώ θά τόν περιώριΐζα είς τα έ Ε ής: «Ό ίνα; ώνοαάζετο Πέτρος Κορ- νήλιος καί ό αλλος Ιωάννης Ρα- κίνας» ! Ό άτυχής συγγραφεύς ετράπη εις άτακτον φυγήν. * * # "Οταν ί) κνρία ντέ Σεβινιέ έμέ- τρ^σε την προίκα τής κόρης της είς τόν νόμητα Γκρινιάν, εφώνα¬ ξε εις έπήκοον δλων: — Νά πάοη ή όριγή. . Χρειά- ζονται, λοιπόν, τόσα χρήματα γιά νά υποχρεώβω τόν κ. ντέ Ρκρινιάν ν ά κοιμηθή μέ την κάρτ> μόν;
Μετά μικράν όμως σ/έψιν προ-
— 'Αλήθ.ια. αν λάβωιμε ύπ' δ-
ι!>ιν δτι θά κοιιιάται μαζύ τη-ς καί
αυριον ναί μεθαύριο καί πάντα,
δέν είνε καί τόσα πολλά....
'Ένας άπό το-ύς διασηιιοτέρους
ψεύστας ίστορικούς ήτο δ Βαριλά.
Ένδιαφέρετο ελάχιστα διά την ι¬
στορικήν άκρΐιβίΐαν. Κά'ποτε, είς
μίαν συζήτησιν, είς φίλος τον τοϋ
παρετήρ·ϊ]σεν δτι εΐχε άλλοιώση
την αφήγησιν ενός Ιστορικόν γε-
γονότος.
— Πιθανόν, απήντησεν δ Βα-
ριλ).ά. Λέν φίρω άντίρρησιν, άλ¬
λά τί σηιιασίαν εχει αύτό; Τό ι¬
στορικόν γεγονός δέν είνε ώραιό-
τερο δπο>ς τό εγραψα;
Ό Λβυδίϋΐκος; 12ος διεξήγε
μ κατά τοϋ Μιλάνου. Κατά
την έκστρατείΐαν αυτήν ευρέθη είς
την ανάγκην νά στρατοπεδεύστι
κόπον, τό μόνον δμως κατάλληλον
μερος πρός στρατοπεδευσιν κα-
τείχετο υπο τοϋ έχθρικοϋ στρα-
τοϋ. Είς «κ των αύλικών τού τόν
ι'ΐρώτησε τότε:
— Π ου θά στρατοπεδΐύσωμεν
Μεγαλειότατε;
— Επάνω στής κοιλιές των,
απήντησεν δ Λουδοβΐκος'.
\
Η ώραιοτάτη έγγονη τού μ«καρίτου Μάρκ Χάννα, ή ό-τοία έκαμε τελευ¬
ταίως την επίσημον έμφάνισίν της ώς ντεπουτάντ είς τοϋς άο*οτ<»ορατικβύς κύκλους τής Ούασιγκ-τι^νος.
■ ψ ■......■!■■■■■■■ ■ · · ■ · ■■<■■■ » ·) ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΦΗΜΗΝ ΚΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ" • Ο ».... ΙΐηΤίΤΠΊιΙΓ··"·■*■ ·.·■ ·· · ·· ·· ·· ·•ΐΤΠΤι ·«»··■■ ίιιι · ΙΤιϊΓ· · ·ΊΊΊΓΪΪ ί ί · . 1 ·1 · ·Τ. ·>
ΥΠΟ ΑΝΝΑΣ ΠΑΥΛΟΒΑΣ
Ε ΤΟΝ ΤΣΑΡΟΝ ΑΛΕ ΞΑΝΔΡΟΝ
III
ΝΑ ΤΗΝ ΕΝΑΓΚΑΛΙΣΘΗ. -ΤΑ ΜΥ-
ΙΚΡΙΝΠΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΔΙ ΑΣΗΜΟΥ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑΣ.
Ανι Παυλόβα, ή παγκοσμίου φήμης χοοεύτοια, είς τέσσαρας θελκτικάς στάσεις καί δύο των μοναρχών; των
ιν Ί ιοστήριξις έβοήθησε την σταδιοδρομίαν της, ό αποθανών Τσάρος Νικόλαος καί ό πρώην Κάϊζερ.
αγώνος. Σι/χνά άτεκθίμώ-
-'τα, συχνά ήσθχ,ιόαην δτι
~λέ&ν δάναμιν νά άγωνι-
,.! θά ίί-.Α.^ώ.-.......-1-
ς τ^ χήθην καί την
έ/, τής οποίας, διά νά
ϊσα την νεότητά μο.
-χντοτε κάτΐ — ^τε:τΓ
αγάπη ιδία τήν τέχνην
: τοϋ πνε-ύμ.ατός μου, μέ
τροχωρω άκατανίκητος.
^ο, ό ιδρόμος τοϋ έ-ιζη-
' φήμηιν καί δόξαν, είνε
'_άΐΑανθώδης. Φέρει μίαν
ο3 πτΐεΰματος, ή όποία
:'* άπ? τ°ν θάνατον. Εί-
ώ δαιμόνων, οί
έ
η
γ ^Τςς χάθ·ε κίνησιν,
^' -; ανιςλβώς. 'Υπάρχουν έ-
-γ. -; ζ.αλοϋ·σαι τον όδοιπόρον
τ':γ' το,ν «γώνα καί τάς πικρί-
οί, δοκιμασίαν
χ πάντοτβ
τις την ΰπ&ρηιφά-
Χ; —ν· .« μειδίαμα τού διά
,-^'Λ έστω καί άι πίπτη κα-
'Γ'-Κ·η^1Γ αωματΐαώς καί
ιν . --εν κεκλεισμένων
ν-α« επί τέλους διήλθα τον
V-
έκείνας
τδ δνο-
μο» είς
κάχως ά^:-
^: Με-γάλαι μορφαί είς τόν
"ις τεχντνς, ζωγράφοι, συγ-
γραφείς, μο!>σιο«ί, ποιηταί, όνειρο-
πόλοΐ, φανατίκοί, φιλό·σορο:—έ·~ε-
ρ^γιζον ώς πεταλοΰϊες ιρ&ριξ τής
λαμπάδος το3 6ί—ιλβύοντος Τσάρου.
Τάς εδλε'πα τάς άλλοκότο^ς αύ¬
τάς μορφάς, άπειλτ,τικάς ή φαι'ϊράς
καί έν τω μεταξί) εγινα, μετ' άδ'.άν.ο-
πον εργασίαν, μ.ία άπό τάς μχαλ-
λερίνας τής Ρωσσίας. Τότε τα μά-
τια μοο έστράφτ,σαν πρός εΐ»ρι>τέρους
όρίζοντας — πρός το Π «ρίσι, Β·.-
έννην, Νέαν Ύάρ-Λην, Βερολίνον.
•/.χι κυρίως πρός τ6 περίφημον Κό-
&εντ Γχάρντεν τοϋ Λοτ/δίνο^.
Άλλά μόνον το 1907 μοϋ παρου¬
σιάσθη ή πρώτη εΰκαιρία ια περΐ-
έλθω τον κόσμον των όνείρ<>>ν μ
—τόν μέγαν εκείνον καλλιτεχνικον
κόσμον, όστις είνε δ'.εθνής, Οριζμ-
8εύων υπεράνω πολέμων καί μ.ισών
δ:ά τής παγ-Αοσυ ίθ-»1 άγάπης τοο διά
τα ώραία πράγματζ. Καί τότε έρ-
γαζομ,έ. ιη σχ,ληρότερα παρά ποτέ.
ηρχυα νά δλέπω τάς φιλοίοξίας
μ&υ ν.αί τα παιΒι/ά μ,ου δνειρα νά
πίπτοί>ν ώς άνθΰϊέσμαϊ έμπρός είς
τα χορεύ&ντα πόδια μοι>.
(Είς το προσεχές, αί γοητευτι-
καί περιπέτειαι τής μεγάλης χορευ¬
τρίας κατά την πρώτην περιοδείαν
της έν Εΰρώπ·!), δχο·ϋ Βασιλείς ΰχε-
κλίνοντο πρό αυτής.)
Π- ΤΑΞΕΙΛΕΥΕΙΟ ΡΟΜΕΡ
ΕΙΣ ΤΡΝ ΩΚΕΑΝΟΝ
'Έν π>:τρελαιοφόρον αγγλικόν
«·τιιόπ1λ.θ'.ον οΐίν-ήντησεν είς τόν
Ωκεανόν τόν π?Λΐάοιον, δία τοϋ
όποίου ό Γε,ρμαΐνος πλοίαρχος
Ρόμερ έπιχειρεϊ νά διέλθτ) μόνος
τόν Ατλαντικόν. Την στιγμήν
καιίτ' ην σννήντηοΐε τό πλοΐον ό
Ρόμερ εκοιμάτο. Ή κ.ινητήριος
μηχανή ειργάζετο κανονικώς και
τό πηδά?αον ήτο δεμενον στερεά
καί κατά τοιοΰτον τρόπον, <δστε ή πρώρα τοϋ πλοίσυ ήτο Ιστραμ- μένη πρός δυσμάς. Ό Ρόιιερ, ό¬ στις έξύπνηο·:ν έκ τιων συριγιιών τοΰ άτιιοπλοίον, είπεν δτι την η¬ μέραν Τίθΐμάται. ολίγας ώρας δ- ταν δ καιΐρος το έπιτρέπη καί την νύκτα άγρν«πνεΐ. Ό Ρόμερ ευ¬ ρίσκετο είς απόστασιν 800 μιλί- ων άπό τής εύρο»το.ϊκής άκτής. η καταναλωσισ τησ αγορα™αριιν Ή τελευταία στατιστΐκιή άπο- δ'ε'κνύ&ι δτι τό Παρίσι καταναλί- (Τκει 182.000.000 χιλιόγραμμα '/.ρέατος τό ετος. Κατά τό 192^! Ισφάγησα,ν 267.000 6όες 234. 000, μόσχοι, 500,000 χοΐροι και 1.580.000 άμλ"θί. Πλήν αυτών τό Παρίσι καταναλίσκει 45 &κα- τομμύρια χΛιόπ/ραμμα Ίχθί-ων παντός εϊδους κιαί πάσης προε'λεύ- σεαος. Έν τούτοις έν συγκρίσει πρός άλλας μίγαλατόλεις τό Πα¬ ρίσι, λέγει ή αύτη στατιστική, κ·αταναλίσ·κει ολιγώτερον κρέας. Είς την κατανάλωσιν τοϋ κρεατος πρώτον είνε τό Λονδίνον καί κα¬ τόπιν τό Βερολίνον. Είς την κα¬ τανάλωσιν των ίχδτχον τό Πα¬ ρίσι είνε τρίτον μετά τό Λονδί¬ νον καί την Νέαν Υόρκην. ΙΣΤΟΡΙΚΆ ΑΝΕΚΔΟΤΑ Καί τνα δημοσιογραφικόν άνέκ- δοτον, τό οποίον άφηγεΐται ό "Αγ- γλος οτρατηγό; Μάλλον. Εΐχε μ£- τα&ή κατά τόν παρελθόντα αΐώνα εις την Αμερικήν ναί μετσξϋ των δλί,ων επεσκέφθη τίιν αικράν πό¬ λιν τοϋ Μπρόκτον. "Εσπευσε άμε¬ σος νά τόν συναντήστι ό άργισυν- τά/της τής ιιι^ράς τοιπι/.ής έφ-η- μιερίΰο; <·<Τάιμ;». Μετά την τυπι¬ κήν οτνομιλίαν, δ Άμερικανός δη- μοσιογράφος ήοώτησε τόν "Αγ- γλον στρατηγόν τί κάμνει ή Βα- σίλισσα Βικτωρία. Ό στρατηγόν τόν έβεβαίοοσε δτι τ|ταν θαυυάσΛ είς την ■ύγΓίαν της. «Τό τίλευταϊ- ό μόν οίρθρο, έσυνέχισεν ό Άμε-! ρι/ανός δη,αοσιογοάςρος:, θά τί]ν επίκρανε λιγάκι. Τί τα 8έλετε: 'ΕιιεΤ; οί 'ΑιιερικανοΑ τ^ισστε σν- νηίτισμένοι νά λέμε την άλήδΕΐα σ' οίλον τόν κόοτ,ιο. Τό έπόμενο δυως όίριτοο μου ·θά την ευχαρι¬ στήση. Έ/Έΐνος μόνον ποΰ δέν χωνεΰω καί δέν θιά χωνέψω ποτέ εΐλ'ε δ ΠάλιιερσΓ&Λ' » Ό 'Αΐ'αερικιανός δτ]ι'ΐοσιογρά'(τχ>ς,
?έγει δ "Αγγλο; στρατηγός, τ}τ°
αδύνατον νά καταλώβ-η. δτι τα αρ-
θρα τού .είς; τονς <^Τάιαί» τοϋ Μπρόκτον ούτε ζέστη, οΰτε κρύο ε- καναν εις την Βασίλισ:ταν Βικτω- ρίαν καί τόν Πάλμερστον. Κώ- νωψ επί κέρατος βοό; ηϋλει. ., ό¬ πως ελεγε καί ή άρχαία 'Ελ7.ηνική παροιμία.... * * * Ένας επαίτης Γασνΐϋνο;, ντυ- ιμενοι; ιιέ ράν.η, &σττκόταν κι' βζη- τοϋσε έιλεηαοσύνη. "Ενας διαβα- της τοΰ δίδει ενα είκοσαοοκι και τοΰ ^ητεϊ μιά δεκάρα ρέστα. Ό ΓασΛΐΛΐΌς ψάχνει τής τσέπες τού — τα ρά/η δηλαδή — άλλά δέν βρίσκει τίί,τοτε. — Νά πάΊρΐ) ό διιάβοίος, ι.|Μΐτυ- ρί^Γει. "Α'φη·σα, φαίνεται, τα ψ,λσ στό αλλο ιμου κουστοΰμι! * * * "Ενας άρχώοιος συγγραφενς ε- ΐίΐσ/£ψ&Ύ τόν Ριβαρόλ καί τον ά- νέγνοοσεν ίνα παραλλη,λισμόν, ποΰ εϊχ« γράψτ),, μεταςΰ τ&ΰ Ρακίνα καϊ τον Κορνη)λίοιυ. Ό παραλλΓΓ λιοτιιός ίίτο μακρός καί άνιαρώτα- τος. "Οταν έτελεί(θ.σ€ν ή άά σις, δ πρωτόπειρος σνγγοαίφενς εζήτησε την γνώμην τού. -—■ Ό παραλληλιοτμός σας, τοϋ απήντησεν ό Ριβαρόλ, είνε πολϋ καλάς, θά ίλεγα άριστούργηαα. Είνε μονάχα καπως μεγάλος. 'Ε- γώ θά τόν περιώριΐζα είς τα έ Ε ής: «Ό ίνα; ώνοαάζετο Πέτρος Κορ- νήλιος καί ό αλλος Ιωάννης Ρα- κίνας» ! Ό άτυχής συγγραφεύς ετράπη εις άτακτον φυγήν. * * # "Οταν ί) κνρία ντέ Σεβινιέ έμέ- τρ^σε την προίκα τής κόρης της είς τόν νόμητα Γκρινιάν, εφώνα¬ ξε εις έπήκοον δλων: — Νά πάοη ή όριγή. . Χρειά- ζονται, λοιπόν, τόσα χρήματα γιά νά υποχρεώβω τόν κ. ντέ Ρκρινιάν ν ά κοιμηθή μέ την κάρτ> μόν;
Μετά μικράν όμως σ/έψιν προ-
— 'Αλήθ.ια. αν λάβωιμε ύπ' δ-
ι!>ιν δτι θά κοιιιάται μαζύ τη-ς καί
αυριον ναί μεθαύριο καί πάντα,
δέν είνε καί τόσα πολλά....
'Ένας άπό το-ύς διασηιιοτέρους
ψεύστας ίστορικούς ήτο δ Βαριλά.
Ένδιαφέρετο ελάχιστα διά την ι¬
στορικήν άκρΐιβίΐαν. Κά'ποτε, είς
μίαν συζήτησιν, είς φίλος τον τοϋ
παρετήρ·ϊ]σεν δτι εΐχε άλλοιώση
την αφήγησιν ενός Ιστορικόν γε-
γονότος.
— Πιθανόν, απήντησεν δ Βα-
ριλ).ά. Λέν φίρω άντίρρησιν, άλ¬
λά τί σηιιασίαν εχει αύτό; Τό ι¬
στορικόν γεγονός δέν είνε ώραιό-
τερο δπο>ς τό εγραψα;
Ό Λβυδίϋΐκος; 12ος διεξήγε
μ κατά τοϋ Μιλάνου. Κατά
την έκστρατείΐαν αυτήν ευρέθη είς
την ανάγκην νά στρατοπεδεύστι
κόπον, τό μόνον δμως κατάλληλον
μερος πρός στρατοπεδευσιν κα-
τείχετο υπο τοϋ έχθρικοϋ στρα-
τοϋ. Είς «κ των αύλικών τού τόν
ι'ΐρώτησε τότε:
— Π ου θά στρατοπεδΐύσωμεν
Μεγαλειότατε;
— Επάνω στής κοιλιές των,
απήντησεν δ Λουδοβΐκος'.
\
Η ώραιοτάτη έγγονη τού μ«καρίτου Μάρκ Χάννα, ή ό-τοία έκαμε τελευ¬
ταίως την επίσημον έμφάνισίν της ώς ντεπουτάντ είς τοϋς άο*οτ<»ορατικβύς κύκλους τής Ούασιγκ-τι^νος.
«ϋθΝΊΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑ-ΙΌΥ, 1928.
Α ΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΟΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΤΟ ΓΛΕΝΤΙ
ΣΥΑΑΟΓΟΣ
Καμμιά εΊκοτχριά κοριτσόπουλα
καί γυναΐκες εΐχαν συναθρΰΐστ)γί γύ-
ρω στήν Κα Φερμόσκα, προχθές,
καί την έβλεπον μέ θαυμαισμό. Πολ-
λές φορές είχον την εΰκα'.ρία νά
θαυμάσουν την γυναΐκα αυτή χού
ίεκαρίές όλέκληρες χρόνων πρωτο-
στατεί τέ 7.άΘε -/.αλβ χινημα των
'Ελληνίΐ'ων καί μάλιστα ν.ατά τα
τελευταία χ?όΛ·ια στή Φιλόπτωχο
" 'Αίελφότητα. καί δαως μόλις προ¬
χθές ταίς ϊόθηκεν ή εΰν.αιρία, ή
άφορμή νά ίδουν την γυναίκα αυτή
άπό την καλή -/.αί την θτ-μάσοκν
πραγματικαί
Γύρω-γύρω σττ/ν γερβντική. μά
αλλους πολυτίμους λίθοος ποΰ είχε
γύρω —6ν τ,αρπό τής χειρός της.
ΤΗταν δώρο τής Άρτακινής Α¬
δελφότητος, σύμφωνα μέ τον δ:α-
γωνΐσμό τον οποίον είχε χροκηρύξει
ί τό είχε Βώϊει, διότι ή Κα Φε-
μότκα εί-χε πωλησει τα περιστό-
ίή ή ί
ραμόσκα 3:ά τοϋς Άρτακινούς σέ
μιά έποχή χού ή Νέα 'Γόρκη μαστί-
ζεται άπό την έπιδτ/ΐία τής πωλή¬
σεως εϊσιτηρίων; Ώριτμένως τό κα-
τόρ6ωμα τής Κάς Φεραμότκας εί-
•.βι μεγάλο. Καί Κύϊΐος οίδε πώς
&ά ξεμπερδεόση μέ τοτους σι>λλογ:-
'/ούς μνη<τττρας πού άρχισαν ατη τώρα νά προαλείφωνται. όπως έξα- σφαλίσουν την δεξιάν τής περιμ,α- χήτου αυτής αγαθοεργοΰ. Ο ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ τερα εί-ίτήρια τής χοροε ποΰ είχε ίώτει ή «Μάννα». Την έθαύααζαν τςραγματ'.κ-ά. δι¬ ότι -Λατώρθωτε νά πάρη αΰτό τό στιλπνό 7.ζ: άκ,τ'.νοδόλο δώρο. Τί) δώρον αύτο είναι άνιτκείμενον όνεί- ρων στής νέες αί οποίαι σταματοΰν στής βιτρίνες των κοσμημο'τχιπωλεί- ων καΐ άφηνουν τον νοϋν των νά τρέξη^ μέχρι της ημέρας ^έκείνης τής εΰλογημένης. -ού θά ήρχετο ό καλάς των νά τής φέρη το δώρον αύτό, ώς στ,μ.ά?! τής άγάπης των. Ή Κα Φερααόσκα φαιν&τανε σάν κοριτσάκι. Νάμ.!ζε ν.ανείς, ο τ ι επαιρνε το σημάδί τής άγάπιτ,ς καί Οαυμασμοϋ άπό τον καλό τη-ς, τον Άρταικ'νό Σύλλογο. "Ετσι φχινότανε στά μάτια των κοριτσίών, καί ετσι εδειχνεν ή χαρά ποΰ άντζνακλοϋσίν άπό τα μάτια της. Τα &ρια τής ήλιτ,ίας είχαν χαβή, καί ή Κα Φεραμ,όσκα ήταν ίση πρός τα /.οριτσόπουλα, μέ μόνη τή διαφορά, ότι, ένω έκεΐνα δέν πε- ριμένουν νά εχουν ίσως χερι—τότερο ά-πχ» ενα θαί*μ.αστή στή ζωή των άπό τον οποίον ναί ή δχι περιμένουν Ινα τέτοιο ρολογά/.:, ή Κα Φεραμόσκ-α, άπό την ώ:α τής επιτυχίας της καί τού θριάμδου της, άπεκτησεν ε¬ κατόν περίπου θαυμαστάς οί όποϊο·. 6ά την πολΓορ-/Λΰν είς τό εξής και θά τής τ,άμουν καντάδες καί θά τής ΰπόσχωνται ρολόγια καί 6ρα- γώλντ εκατόν όλόκληρο! σύλλογοί τής Νέας Ύόρ'/της, οί όττθίθ! ζη- λεύοον τούς Άρτακινούς, ότι κατέ- κτησοτ; μ:ά τέτοια ',όμφη τής ά- γατ>οεργίας, ένω ήαποροϋταν νά την
χατακτήσουν αύτοι.
Εαί ξεόρ·ετε, τί 6ά πή, νά πω-
ληση 250 τέσα εϊα-ιτηρια ή Κα Φε-
Ό Σέρ "Ολίδερ Λστζ, αντιθέ¬
τως πρός τον ΚίΘ: ό οποίος φρονεί,
δτι μετά τόν Οά^/ατ^ άπόλλυτα! τ3
δτι μετά τόν θάνατον άπόλλυται ..
πάν, λέγει, ότι μετά θάνατον δέν
χάνετα! τό πάν.
* * ♦
Ό "Ολιδερ Λότζ παρομοιάζει τό
σώμα τοϋ άνθρώπου πρός ενα βιολί
τό οποίον είναι όργανον τής μουτι-
■/.ής. "Έτσι, λέγει, τ-αί τό σώμα
είναι όργανον τής ψυχής. "Οταν
ν.αταστραφή τό διολί δέν χάνεται ή
κ'αί δταν -/αταστραφή τό
ή
5£
5£ν χάνεται ή
Πολΰ ώροτία είναι ή παρομοίω-
σις, άλλά δέν νομίζετε, δτι ό Σέρ
Λοτζ θά είχε περισσότερον δίκαιον
άν παρέδαλλε το σώμα πρός κΰ,χδα-
λον μάλλον παρά πρό-ς διολί, άφοϋ
οί περισσότεροι ά'νθρωποι είναι κύμ.-
βαλα άλαλάζοντα;
♦ ♦ ·
Οί Κινέζοι οί όποίθ! έπεχείρησαν
νά €γάλθ'Λΐ τοΰς Ιάπων-ας άπό τό
Τσίναν Φού, ήττήθησαν 7*αί έξε-
οΊώχ&ηταν οί ΐίιοι άπό την πόλιν.
♦ ♦ »
Γιά νά άπ^είξουν άκόμη μιά
φορά, δτι ή Γαλλική παροιμία, «ό¬
πως ν.-Λώνται οί Κινέζοι», ίσχύει
καί σήμερα
"Οταν ό άνδρας ρΐναι δημοφιλ.ής
είς τάς γυναίκας ή σύζυγός τού εί¬
ναι άνήσυχος, κ' δταν αί γυναϊκες δέν
άγαπονν τόν άνδοα της. ·ή γυναϊκα
είναι δυστνχής.
* * *
Καί θά νικωνται πάντα οί Κι¬
νέζοι, άν χ.αραμείνουν Κι-Λεζοι ■κ'ατά
τάς παραδόσεις των. Ό Κι-
νέζος δέν τό έ'χει σέ καλό νά ξε-
περάστ) ιόν πατέρα τού
* * »
Τό κακό δμως είναι, ότι ο! τω-
ρινοί πόλεμοι των Κινέζων μχορεΐ
νά τοΰς κάμουν νά χάσουν καί τάς
χαραίόσεις των. Καί τότε θάδγοϋν
Κινέζοι πού θά τόχουν σέ κιαλό νά
κάμουν κάτι τι διαφορετικόν άπό
τοΰς προγόνους των.
* ♦ *
Καί μπορ^ί νά μάθουν οί Κινεζοι
νά νικοΰν. Καί τότε άλλοίμονο στής
παροιμίες.
* * *
Καί ένω οί Κινέζοι Εεσινίζονται,
ΰπάρχουν μή Σίναι οί όποίοι σινί-
ζονται
* · *
Ένας σχολάρχης τού Άνόβερ
τής Νέας Ίερσέη,ς κατηγορείται,
δτι έφίλησε δυό μοτθήτριες τοΰ βχο-
| λείου, ήλικίας 11 έτών.
* » ♦
Ό σχολάρχης είναι οίκογενειάρ
χης καί είναι άνωτερος πάσης κα-
κής ΰποψίας. Έν τούτοις, ή Πο-
λιτεία έπαυσε τόν σχολάρχην, διότ
έφίλησε δυό παιδία.
* ♦ ♦
Ό σχολάρχης, όπως ό Μέγας
Διδάσκαλος, παρεδόθη φιλήματτι. Τα
('άθώα διαδολάκια» επερίμεναν την
' στιγμήν ν ά έχ·5ικη<θοΰν τόν σχολάρ- 1 χη, διά κάτι παληοΰς λογαρι-ασμούς, 1 λογαρΐασμοΰς αύστη·ρότηττ)ς καί ά- παγορεύσεων τάς οποίας έπέιδ-αλε 1 στό σχολειό. Καί παρέδωκαν τόν δι- ' δάσκαλον μέ τό φίλημα. * ♦ * Κι' επειτα σέ λένε, δτι τα σχο- λεϋα τα δίθΐκοϋν οί διδάσκαλοι. Μέ συγχωρείτε. Τα διοικΌΰν α! μαθή¬ τριαι μέ τό «άστε ντούα». ΟΤΓΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑΣ Τα διαζύγια κ.οστίζουν καί δέν γίνονται δημοτι- κά, έκτός αν έπιτύχης κα- νένα δικηγόρο ποϋ θά σ' υπερασπισθή όωρεάν. ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ τΤϊΪΣΪΙΙ ΜΙΑΣ ΙΣ Ή φλυαρία τού παπα λου. — Ευβχημος ι «ος *«αλλ*γής.— Σ διον λή ΒΛΑΜΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΝΕΤν* ΒΕϋΝ3?νΊΟΚ, Ν. 3. —Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεϊται νπό τοϋ αντιπρόσωπον μας Ν. Κώστα, 133 ΑΙΙο&ηγ 81. νΙφ! Βαγγελίστρα μου, τέ κα βουράκι σου χοΰ τώχεις τοπσθετήσε καί μ' εκανες νά περιφρονήσω Ιχ την κατάστασις. Τοϋθ' δμχερ δη- λαδής, χρόκειται χερί τα γεγοΛ/ιότα τα όποΐα προεκλήθηστ; ένεκα τοΰς σεισμούς. Χάλασε ό κόσμος, γκρε- μίττηκκ ή πλάση, τθ'ομπάρισε τα σπίτια, γενιχ,ή καταστρ·οφή. Τό ό- ποΓον ιδηλαδής τα τοιαϋτα γεγονότα δέν άποτελοΰν τίχοτας νεώτε,ρο. Έ- γώ τα είχα χροδλέψει ενα κι' ενα τα γεγονότα. Τό είπα καί τό δια- χ,ήρ^ξα. Εξέθεσα την κατάστασις είς την όποιαν περιήλθε ή οίκθϋ- μενική σ-ογκρότησις τής Οίκουμένης ν.αί άνήγγειλα, δτι, δχως έ/.αταν- τήσαμεΛΐ, 6ά ρίξτ> ό Οεός στάκττ
καί μχούρμπερη νά μάς κάψη. Ξη-
γιέμα!, νομίζω: καλά, καί μιλάο
ώσπερ Σ-παραφουτσίλε; Τό οποίον,
δηλαδής, έκεΐνο τό οποίον χρο·£δλε-
ψα, εγίνε όπωσδήποτε. Τουθόμπερ.
δηλαδή, ό θεός δέν μχορεί πειά νά
βλέπτ) τή σητχερινή κατάστασίς· προ
ε-.ϊοποίησε, λο-.πόν, μέ τοΰς σείσμούς,
χαί σάς ειδοποιεί, ότι πρέπει νά μέ
άναρρήσετε τρωθί>πργό, γιά νάσω
Οή ό τόπος. Εηγιέμαι δίχλωματι-
κώς;
; Ο ΝΩΝΙΑΣ
ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ
Ή μία.—Ήγαπηθην υπο δόο άν-
δρών, άλλά μόνον τόν ενα ήμπόρεσα
νά καταστησω ευτυχή.
Ή ά'λλη.—Έν·«ώ... δ
τόν άλλον.
* * *
'Ελένη.—Είχα ωραίαν συνομιλί-
αν μέ την Κατίνα έψές.
Μαρία.—ΔΓ αύτό δέν μοΰ ωμί¬
λησε, δταν την συνήντησα σήμερον
τό χρωί1;
* * *
Γέρων ναυτης(πρός τόν σερβιτό¬
ρον).—Τί είναι τουτο, -αίδί μο»;
Σερβιτόρος.—Σούχα! Δέν την
γνωρίζεις;
Ναύτης.—Άμ άν είναι αΰτό σού-
πα, τότε έγώ έταξείδευα είς αΰτο
επί ετη καί 64ν τό εγνώριζα...
¥ * *
—Διατί γίνοντα: τόσα διαζύγια
■—Διότι γίνονται τόσοί γάμοι.
♦ ♦ *
Π ενθερός.—"Ηθελες νά νυμφε>-
ης την κόρην μου, ένφ δέν ή<Γ0 ί/,ανός νά την διατηρής ένδυμένην! Γαμδρός.—Μά πταίω έγώ, λοι- πόν, διά τόν οορμόν; Κυρ:ε συντάκτα τής «Ευθύμου Ζωής τής Έ·δίομά;ος»: "Ελαβον τή>^ ηάτωθ·. επιστολήν:
«Άγαπητή Αίκατερίνα, κοντενω
νά τρελλαθώ έγώ καί δλη ή ο!·/:-
| γένειά μου, έπε'.δή είς τό γειτον;χόν
υ άς σπίτΐ εχουν ενα φλιίαρον τ.ίζι-
γάλον /.αί κάθε μίρα τόν 6-,'7-ο.ιν
έ'ςω πρός τ·ό μέρος μας, καί ό αλι¬
τήριος 5έν παύε'. νά οωνάζτ :ίπ-
/.ώς -/.αί μάς έ'χε: έκνευρίσε; ο :.ς
Κλείομεν τα ζζρ-ά^ρά μας τ~Λζ
τό μέρος αΰτό, άλλ' αί φωΛ-αί -Λι
ακούονται πάλιν. Νομίζεις, ότ: 0>
ριώνει, έπ-ε'.δή κλείοτχεν τα %τ.^Άί-
ρα, καί φωνάζε: δυνατώτερα. Δ:ν
όπος>έ.ρεταί. Σέ παρακ,αλώ, ;ω:ί
μου μίαν συμβουλήν, τί νά κάμοη ,
όπως άπαλλαχθώμεν άπό τό 7.7/.ον
αΰτό, άν είναι δυνατόν, χωίίς να
έγκληματήσωμειν. Θά σάς είμ.7! 1·
| πόχρεως.
Ή φίλη σας,
Μαρία.)1
Θέλω νά ύπαχρεώσω την οίλτ;ν
μου αύτην, άλλά δέν??|φωρι'ζω τί
μολήν νά τής δωσω. Φιζϊ/.ϊ,
δέν Οέλω νά τής γράψω νά σκ&τώ-
σουν το άθώο πουλί, δ^ότι, ώς 4-1'
Ό χά—τος.—Ό κ. διευσυντής,
πιστεύω; Ό εγγονός μου έργάζεται
είς τό γραφείον σας.
Διε^θυντής.—'Μάλιστα, άλλά
την ώραν αύτην ϊέν είναι έδώ. "Ε-
χει ΰχάγε: είς την κηδείαν σας.
* ♦ ·
Π οίαι ήσαν α! τελευταίαι λέξεις
τοΰ πατρός σας;
—Δέν είχε τελευταίας λέξεις.
Ή μήτηρ ήτο πλησίον τού μέχρι
τής τελευταίας στιγμής.
* * *
Ένοικιαστής.—Πόσα θέλετεδιά
τό δωμάτιον αΰτό μέ χρήσιν τοϋ
πιάνου;
Οίκόδέσ—>ινα.—θά ήθελα νά ά-
κούσω πρώτον πώς παίζετε.
'Οταν ό Ιτποτισμο; ήταν στήν άκ-
μή τού, οί άνδρες άπέθνησκαν σέ μιά
ματιά των νυναικών, τώρα αποθνή¬
σκουν ένφ ρίχνουν ματιές στής γυ-
ναϊκες.
. αν μοΰ δώσετε εν
απαντήσεως.
ΑΙΚΑΤΕΡΓΝΗ
' Α«άντηβις
Γράψατε ώς εξής:
Άγαπητή Μαρία,
Ή έπιστολή σου μέ συνε7.ίντ,<τ; δαθέως, έπειδή πρό ολίγο" χ?Γ^Μ έ"λατοικοϋμεν καί ημείς είς εν σπίτ', οποο ή οίκΌγένεια άπό τό διπλανόν σπίτι ιϊφηναν τό μωρό της νά κλαι;; επί ώρας, μερά καί νύκτα, είς « τ^άώ^ρΐη των μή απέχον περισσό¬ τερον των 20 δημάτων άπό τό $ώ καί επιασα όμ'·-
λία μαζύ τού. Την επαύριον τον
είδα πάλιν καί είχαμε πολλά ν.τ·
διάφορα. Έμαΐθα δέ άπό τόν Βίον,
ότι παίζει μπρίτζ. Τόν έκάλεσα, λοι-
χόν, είς τό σχίτι μας, διά νά^ϊ!;
ξωμε, καί ήνοιξα δλα τα ιταράθυρ*
μας πρός τό μέρος τού ίδικοΰ τΜ
σπιτιοϋ.
^ Μόλις άρχίσαμε νά παίζωμε, 7.αι
ιό μωρό τους ωσαύτως άρχισε ω?
συνηθως τα κλάμματα. Ήγέρ'θη ι*
τε επάνω καί μάς είπε: «ΓΙώς^^-
ποφέρετε αΰτό τό παιδί;» Ήμε'-?·
τω είπομεν μέ εΰγέ·.1ειαν, ότι έ^ν-
ειθίσαμεν, καί δτι είς την χρβδατο-
7.άμαρά μου τό χράγμ-α ήτο π
χειροτέραν.
Την επαύριον δέν ήκοΰσαμεν
ελαχίστην φωνήν άπό τό γειτονι
σπίτι, καί μάς επιασε φόδος, μή
έσκότωσαν τό παιδί πρός χάριν ι
άλλά άργότ&ρα εμάθαμεν, ότι^
πλώς ήλλαζαν δωμάτιον, καί έ
μενως, ή γνώμη μας είναι, ότι,
νά διατυπωνης παράπονα δέν <■' ■φελεί, χαρά μόνον προκαλεΐ ά γωνισμούς, ένφ αν τοΰς προσκα/·*' σετε είς τό Ειδικόν σας σχίτι βι' ο¬ λίγα λεπτά τής ώρας, όταν ό «*' παγάλος είναι είς την δόξαν πιθανόν, ^νά ^κάμουν την άχό.^ οί ίδιοι ή νά τόν σκοτώσουν ή τόν δωρήσουν είς βλλη^ οίχογβνειαν, μακράν άπό τό ιδικόν σας οχίτ». να
Α ΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ ΖΟΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΤΟ ΓΛΕΝΤΙ
ΣΥΑΑΟΓΟΣ
Καμμιά εΊκοτχριά κοριτσόπουλα
καί γυναΐκες εΐχαν συναθρΰΐστ)γί γύ-
ρω στήν Κα Φερμόσκα, προχθές,
καί την έβλεπον μέ θαυμαισμό. Πολ-
λές φορές είχον την εΰκα'.ρία νά
θαυμάσουν την γυναΐκα αυτή χού
ίεκαρίές όλέκληρες χρόνων πρωτο-
στατεί τέ 7.άΘε -/.αλβ χινημα των
'Ελληνίΐ'ων καί μάλιστα ν.ατά τα
τελευταία χ?όΛ·ια στή Φιλόπτωχο
" 'Αίελφότητα. καί δαως μόλις προ¬
χθές ταίς ϊόθηκεν ή εΰν.αιρία, ή
άφορμή νά ίδουν την γυναίκα αυτή
άπό την καλή -/.αί την θτ-μάσοκν
πραγματικαί
Γύρω-γύρω σττ/ν γερβντική. μά
αλλους πολυτίμους λίθοος ποΰ είχε
γύρω —6ν τ,αρπό τής χειρός της.
ΤΗταν δώρο τής Άρτακινής Α¬
δελφότητος, σύμφωνα μέ τον δ:α-
γωνΐσμό τον οποίον είχε χροκηρύξει
ί τό είχε Βώϊει, διότι ή Κα Φε-
μότκα εί-χε πωλησει τα περιστό-
ίή ή ί
ραμόσκα 3:ά τοϋς Άρτακινούς σέ
μιά έποχή χού ή Νέα 'Γόρκη μαστί-
ζεται άπό την έπιδτ/ΐία τής πωλή¬
σεως εϊσιτηρίων; Ώριτμένως τό κα-
τόρ6ωμα τής Κάς Φεραμότκας εί-
•.βι μεγάλο. Καί Κύϊΐος οίδε πώς
&ά ξεμπερδεόση μέ τοτους σι>λλογ:-
'/ούς μνη<τττρας πού άρχισαν ατη τώρα νά προαλείφωνται. όπως έξα- σφαλίσουν την δεξιάν τής περιμ,α- χήτου αυτής αγαθοεργοΰ. Ο ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ τερα εί-ίτήρια τής χοροε ποΰ είχε ίώτει ή «Μάννα». Την έθαύααζαν τςραγματ'.κ-ά. δι¬ ότι -Λατώρθωτε νά πάρη αΰτό τό στιλπνό 7.ζ: άκ,τ'.νοδόλο δώρο. Τί) δώρον αύτο είναι άνιτκείμενον όνεί- ρων στής νέες αί οποίαι σταματοΰν στής βιτρίνες των κοσμημο'τχιπωλεί- ων καΐ άφηνουν τον νοϋν των νά τρέξη^ μέχρι της ημέρας ^έκείνης τής εΰλογημένης. -ού θά ήρχετο ό καλάς των νά τής φέρη το δώρον αύτό, ώς στ,μ.ά?! τής άγάπης των. Ή Κα Φερααόσκα φαιν&τανε σάν κοριτσάκι. Νάμ.!ζε ν.ανείς, ο τ ι επαιρνε το σημάδί τής άγάπιτ,ς καί Οαυμασμοϋ άπό τον καλό τη-ς, τον Άρταικ'νό Σύλλογο. "Ετσι φχινότανε στά μάτια των κοριτσίών, καί ετσι εδειχνεν ή χαρά ποΰ άντζνακλοϋσίν άπό τα μάτια της. Τα &ρια τής ήλιτ,ίας είχαν χαβή, καί ή Κα Φεραμ,όσκα ήταν ίση πρός τα /.οριτσόπουλα, μέ μόνη τή διαφορά, ότι, ένω έκεΐνα δέν πε- ριμένουν νά εχουν ίσως χερι—τότερο ά-πχ» ενα θαί*μ.αστή στή ζωή των άπό τον οποίον ναί ή δχι περιμένουν Ινα τέτοιο ρολογά/.:, ή Κα Φεραμόσκ-α, άπό την ώ:α τής επιτυχίας της καί τού θριάμδου της, άπεκτησεν ε¬ κατόν περίπου θαυμαστάς οί όποϊο·. 6ά την πολΓορ-/Λΰν είς τό εξής και θά τής τ,άμουν καντάδες καί θά τής ΰπόσχωνται ρολόγια καί 6ρα- γώλντ εκατόν όλόκληρο! σύλλογοί τής Νέας Ύόρ'/της, οί όττθίθ! ζη- λεύοον τούς Άρτακινούς, ότι κατέ- κτησοτ; μ:ά τέτοια ',όμφη τής ά- γατ>οεργίας, ένω ήαποροϋταν νά την
χατακτήσουν αύτοι.
Εαί ξεόρ·ετε, τί 6ά πή, νά πω-
ληση 250 τέσα εϊα-ιτηρια ή Κα Φε-
Ό Σέρ "Ολίδερ Λστζ, αντιθέ¬
τως πρός τον ΚίΘ: ό οποίος φρονεί,
δτι μετά τόν Οά^/ατ^ άπόλλυτα! τ3
δτι μετά τόν θάνατον άπόλλυται ..
πάν, λέγει, ότι μετά θάνατον δέν
χάνετα! τό πάν.
* * ♦
Ό "Ολιδερ Λότζ παρομοιάζει τό
σώμα τοϋ άνθρώπου πρός ενα βιολί
τό οποίον είναι όργανον τής μουτι-
■/.ής. "Έτσι, λέγει, τ-αί τό σώμα
είναι όργανον τής ψυχής. "Οταν
ν.αταστραφή τό διολί δέν χάνεται ή
κ'αί δταν -/αταστραφή τό
ή
5£
5£ν χάνεται ή
Πολΰ ώροτία είναι ή παρομοίω-
σις, άλλά δέν νομίζετε, δτι ό Σέρ
Λοτζ θά είχε περισσότερον δίκαιον
άν παρέδαλλε το σώμα πρός κΰ,χδα-
λον μάλλον παρά πρό-ς διολί, άφοϋ
οί περισσότεροι ά'νθρωποι είναι κύμ.-
βαλα άλαλάζοντα;
♦ ♦ ·
Οί Κινέζοι οί όποίθ! έπεχείρησαν
νά €γάλθ'Λΐ τοΰς Ιάπων-ας άπό τό
Τσίναν Φού, ήττήθησαν 7*αί έξε-
οΊώχ&ηταν οί ΐίιοι άπό την πόλιν.
♦ ♦ »
Γιά νά άπ^είξουν άκόμη μιά
φορά, δτι ή Γαλλική παροιμία, «ό¬
πως ν.-Λώνται οί Κινέζοι», ίσχύει
καί σήμερα
"Οταν ό άνδρας ρΐναι δημοφιλ.ής
είς τάς γυναίκας ή σύζυγός τού εί¬
ναι άνήσυχος, κ' δταν αί γυναϊκες δέν
άγαπονν τόν άνδοα της. ·ή γυναϊκα
είναι δυστνχής.
* * *
Καί θά νικωνται πάντα οί Κι¬
νέζοι, άν χ.αραμείνουν Κι-Λεζοι ■κ'ατά
τάς παραδόσεις των. Ό Κι-
νέζος δέν τό έ'χει σέ καλό νά ξε-
περάστ) ιόν πατέρα τού
* * »
Τό κακό δμως είναι, ότι ο! τω-
ρινοί πόλεμοι των Κινέζων μχορεΐ
νά τοΰς κάμουν νά χάσουν καί τάς
χαραίόσεις των. Καί τότε θάδγοϋν
Κινέζοι πού θά τόχουν σέ κιαλό νά
κάμουν κάτι τι διαφορετικόν άπό
τοΰς προγόνους των.
* ♦ *
Καί μπορ^ί νά μάθουν οί Κινεζοι
νά νικοΰν. Καί τότε άλλοίμονο στής
παροιμίες.
* * *
Καί ένω οί Κινέζοι Εεσινίζονται,
ΰπάρχουν μή Σίναι οί όποίοι σινί-
ζονται
* · *
Ένας σχολάρχης τού Άνόβερ
τής Νέας Ίερσέη,ς κατηγορείται,
δτι έφίλησε δυό μοτθήτριες τοΰ βχο-
| λείου, ήλικίας 11 έτών.
* » ♦
Ό σχολάρχης είναι οίκογενειάρ
χης καί είναι άνωτερος πάσης κα-
κής ΰποψίας. Έν τούτοις, ή Πο-
λιτεία έπαυσε τόν σχολάρχην, διότ
έφίλησε δυό παιδία.
* ♦ ♦
Ό σχολάρχης, όπως ό Μέγας
Διδάσκαλος, παρεδόθη φιλήματτι. Τα
('άθώα διαδολάκια» επερίμεναν την
' στιγμήν ν ά έχ·5ικη<θοΰν τόν σχολάρ- 1 χη, διά κάτι παληοΰς λογαρι-ασμούς, 1 λογαρΐασμοΰς αύστη·ρότηττ)ς καί ά- παγορεύσεων τάς οποίας έπέιδ-αλε 1 στό σχολειό. Καί παρέδωκαν τόν δι- ' δάσκαλον μέ τό φίλημα. * ♦ * Κι' επειτα σέ λένε, δτι τα σχο- λεϋα τα δίθΐκοϋν οί διδάσκαλοι. Μέ συγχωρείτε. Τα διοικΌΰν α! μαθή¬ τριαι μέ τό «άστε ντούα». ΟΤΓΦΛΟΠΟΝΤΙΚΑΣ Τα διαζύγια κ.οστίζουν καί δέν γίνονται δημοτι- κά, έκτός αν έπιτύχης κα- νένα δικηγόρο ποϋ θά σ' υπερασπισθή όωρεάν. ΕΥΘΥΜΗ ΖΩΗ τΤϊΪΣΪΙΙ ΜΙΑΣ ΙΣ Ή φλυαρία τού παπα λου. — Ευβχημος ι «ος *«αλλ*γής.— Σ διον λή ΒΛΑΜΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΝΕΤν* ΒΕϋΝ3?νΊΟΚ, Ν. 3. —Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεϊται νπό τοϋ αντιπρόσωπον μας Ν. Κώστα, 133 ΑΙΙο&ηγ 81. νΙφ! Βαγγελίστρα μου, τέ κα βουράκι σου χοΰ τώχεις τοπσθετήσε καί μ' εκανες νά περιφρονήσω Ιχ την κατάστασις. Τοϋθ' δμχερ δη- λαδής, χρόκειται χερί τα γεγοΛ/ιότα τα όποΐα προεκλήθηστ; ένεκα τοΰς σεισμούς. Χάλασε ό κόσμος, γκρε- μίττηκκ ή πλάση, τθ'ομπάρισε τα σπίτια, γενιχ,ή καταστρ·οφή. Τό ό- ποΓον ιδηλαδής τα τοιαϋτα γεγονότα δέν άποτελοΰν τίχοτας νεώτε,ρο. Έ- γώ τα είχα χροδλέψει ενα κι' ενα τα γεγονότα. Τό είπα καί τό δια- χ,ήρ^ξα. Εξέθεσα την κατάστασις είς την όποιαν περιήλθε ή οίκθϋ- μενική σ-ογκρότησις τής Οίκουμένης ν.αί άνήγγειλα, δτι, δχως έ/.αταν- τήσαμεΛΐ, 6ά ρίξτ> ό Οεός στάκττ
καί μχούρμπερη νά μάς κάψη. Ξη-
γιέμα!, νομίζω: καλά, καί μιλάο
ώσπερ Σ-παραφουτσίλε; Τό οποίον,
δηλαδής, έκεΐνο τό οποίον χρο·£δλε-
ψα, εγίνε όπωσδήποτε. Τουθόμπερ.
δηλαδή, ό θεός δέν μχορεί πειά νά
βλέπτ) τή σητχερινή κατάστασίς· προ
ε-.ϊοποίησε, λο-.πόν, μέ τοΰς σείσμούς,
χαί σάς ειδοποιεί, ότι πρέπει νά μέ
άναρρήσετε τρωθί>πργό, γιά νάσω
Οή ό τόπος. Εηγιέμαι δίχλωματι-
κώς;
; Ο ΝΩΝΙΑΣ
ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ
Ή μία.—Ήγαπηθην υπο δόο άν-
δρών, άλλά μόνον τόν ενα ήμπόρεσα
νά καταστησω ευτυχή.
Ή ά'λλη.—Έν·«ώ... δ
τόν άλλον.
* * *
'Ελένη.—Είχα ωραίαν συνομιλί-
αν μέ την Κατίνα έψές.
Μαρία.—ΔΓ αύτό δέν μοΰ ωμί¬
λησε, δταν την συνήντησα σήμερον
τό χρωί1;
* * *
Γέρων ναυτης(πρός τόν σερβιτό¬
ρον).—Τί είναι τουτο, -αίδί μο»;
Σερβιτόρος.—Σούχα! Δέν την
γνωρίζεις;
Ναύτης.—Άμ άν είναι αΰτό σού-
πα, τότε έγώ έταξείδευα είς αΰτο
επί ετη καί 64ν τό εγνώριζα...
¥ * *
—Διατί γίνοντα: τόσα διαζύγια
■—Διότι γίνονται τόσοί γάμοι.
♦ ♦ *
Π ενθερός.—"Ηθελες νά νυμφε>-
ης την κόρην μου, ένφ δέν ή<Γ0 ί/,ανός νά την διατηρής ένδυμένην! Γαμδρός.—Μά πταίω έγώ, λοι- πόν, διά τόν οορμόν; Κυρ:ε συντάκτα τής «Ευθύμου Ζωής τής Έ·δίομά;ος»: "Ελαβον τή>^ ηάτωθ·. επιστολήν:
«Άγαπητή Αίκατερίνα, κοντενω
νά τρελλαθώ έγώ καί δλη ή ο!·/:-
| γένειά μου, έπε'.δή είς τό γειτον;χόν
υ άς σπίτΐ εχουν ενα φλιίαρον τ.ίζι-
γάλον /.αί κάθε μίρα τόν 6-,'7-ο.ιν
έ'ςω πρός τ·ό μέρος μας, καί ό αλι¬
τήριος 5έν παύε'. νά οωνάζτ :ίπ-
/.ώς -/.αί μάς έ'χε: έκνευρίσε; ο :.ς
Κλείομεν τα ζζρ-ά^ρά μας τ~Λζ
τό μέρος αΰτό, άλλ' αί φωΛ-αί -Λι
ακούονται πάλιν. Νομίζεις, ότ: 0>
ριώνει, έπ-ε'.δή κλείοτχεν τα %τ.^Άί-
ρα, καί φωνάζε: δυνατώτερα. Δ:ν
όπος>έ.ρεταί. Σέ παρακ,αλώ, ;ω:ί
μου μίαν συμβουλήν, τί νά κάμοη ,
όπως άπαλλαχθώμεν άπό τό 7.7/.ον
αΰτό, άν είναι δυνατόν, χωίίς να
έγκληματήσωμειν. Θά σάς είμ.7! 1·
| πόχρεως.
Ή φίλη σας,
Μαρία.)1
Θέλω νά ύπαχρεώσω την οίλτ;ν
μου αύτην, άλλά δέν??|φωρι'ζω τί
μολήν νά τής δωσω. Φιζϊ/.ϊ,
δέν Οέλω νά τής γράψω νά σκ&τώ-
σουν το άθώο πουλί, δ^ότι, ώς 4-1'
Ό χά—τος.—Ό κ. διευσυντής,
πιστεύω; Ό εγγονός μου έργάζεται
είς τό γραφείον σας.
Διε^θυντής.—'Μάλιστα, άλλά
την ώραν αύτην ϊέν είναι έδώ. "Ε-
χει ΰχάγε: είς την κηδείαν σας.
* ♦ ·
Π οίαι ήσαν α! τελευταίαι λέξεις
τοΰ πατρός σας;
—Δέν είχε τελευταίας λέξεις.
Ή μήτηρ ήτο πλησίον τού μέχρι
τής τελευταίας στιγμής.
* * *
Ένοικιαστής.—Πόσα θέλετεδιά
τό δωμάτιον αΰτό μέ χρήσιν τοϋ
πιάνου;
Οίκόδέσ—>ινα.—θά ήθελα νά ά-
κούσω πρώτον πώς παίζετε.
'Οταν ό Ιτποτισμο; ήταν στήν άκ-
μή τού, οί άνδρες άπέθνησκαν σέ μιά
ματιά των νυναικών, τώρα αποθνή¬
σκουν ένφ ρίχνουν ματιές στής γυ-
ναϊκες.
. αν μοΰ δώσετε εν
απαντήσεως.
ΑΙΚΑΤΕΡΓΝΗ
' Α«άντηβις
Γράψατε ώς εξής:
Άγαπητή Μαρία,
Ή έπιστολή σου μέ συνε7.ίντ,<τ; δαθέως, έπειδή πρό ολίγο" χ?Γ^Μ έ"λατοικοϋμεν καί ημείς είς εν σπίτ', οποο ή οίκΌγένεια άπό τό διπλανόν σπίτι ιϊφηναν τό μωρό της νά κλαι;; επί ώρας, μερά καί νύκτα, είς « τ^άώ^ρΐη των μή απέχον περισσό¬ τερον των 20 δημάτων άπό τό $ώ καί επιασα όμ'·-
λία μαζύ τού. Την επαύριον τον
είδα πάλιν καί είχαμε πολλά ν.τ·
διάφορα. Έμαΐθα δέ άπό τόν Βίον,
ότι παίζει μπρίτζ. Τόν έκάλεσα, λοι-
χόν, είς τό σχίτι μας, διά νά^ϊ!;
ξωμε, καί ήνοιξα δλα τα ιταράθυρ*
μας πρός τό μέρος τού ίδικοΰ τΜ
σπιτιοϋ.
^ Μόλις άρχίσαμε νά παίζωμε, 7.αι
ιό μωρό τους ωσαύτως άρχισε ω?
συνηθως τα κλάμματα. Ήγέρ'θη ι*
τε επάνω καί μάς είπε: «ΓΙώς^^-
ποφέρετε αΰτό τό παιδί;» Ήμε'-?·
τω είπομεν μέ εΰγέ·.1ειαν, ότι έ^ν-
ειθίσαμεν, καί δτι είς την χρβδατο-
7.άμαρά μου τό χράγμ-α ήτο π
χειροτέραν.
Την επαύριον δέν ήκοΰσαμεν
ελαχίστην φωνήν άπό τό γειτονι
σπίτι, καί μάς επιασε φόδος, μή
έσκότωσαν τό παιδί πρός χάριν ι
άλλά άργότ&ρα εμάθαμεν, ότι^
πλώς ήλλαζαν δωμάτιον, καί έ
μενως, ή γνώμη μας είναι, ότι,
νά διατυπωνης παράπονα δέν <■' ■φελεί, χαρά μόνον προκαλεΐ ά γωνισμούς, ένφ αν τοΰς προσκα/·*' σετε είς τό Ειδικόν σας σχίτι βι' ο¬ λίγα λεπτά τής ώρας, όταν ό «*' παγάλος είναι είς την δόξαν πιθανόν, ^νά ^κάμουν την άχό.^ οί ίδιοι ή νά τόν σκοτώσουν ή τόν δωρήσουν είς βλλη^ οίχογβνειαν, μακράν άπό τό ιδικόν σας οχίτ». να
«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 20 ΜΑΙΟΥ, 1928.
1Μ<11Μ»·««.·Μ·Μ· Ε ΤΗΣ ί Ι Ιιι ιησαμπλ θά συνειθισθοΰ-ν πολύ καί τό καλοκαϊρι καί ιδίως άπο τξωρ- τ, η άλλα λεπτά ύφάσματα. Τό άνσάμπλ είναι πρακτικό 'Ηιιπορεϊ να φορεθη χωρίς τό έπανωφόρι τό άπόγευμα, στόν δρόμον, στό τσάϊ, ή στό θεατρον. Μέ τό έπανωφόρι είναι έπίσης κατάλληλο γιά κάθε σχεδόν ώραν τη: ημέρας. Εδω άριστερςί φαίνεται ενα άνσάμπλ άπο τζωρτζέτ μέ φοΰστα πλισέ •"α; 6/οϋζα σταυρωτή καί κεντημένη. Ή ζώνη κρατεϊται έμπρός μέ μιά φι- οιιασ Το έπανωφόρι είναι άπλό καί ίσιο. •Ιο αζ/ο^κομψό άνσάμπλ είναι έπίσης άπο τζωρτϊέτ. Τό έπανωφόρι είναι μα/πυ και εχει γιακάν-έσάρπαν. Ή πλισέ φοΰστα είναι ενομένη μέ την μα- κΡ>(ΐ βλ.οΰζαν πολύ χαμηλά. Λευκό τζωρτζέτ τελειώνει τό μυτερόν ανοιγμα
τού / αιμοΰ. Άζούρ στολίζει επί πλέον την βλοΰζαν καί μιά γραβάτα.
Ώραϊο άνοιξιάτικο άνσάμπλ άπο
λευκό καί μσΰρο. Ή βλοϋζα είναι
λευκή, γαρνιρισμένη μέ μαϋρο στε-
νό σειρήτι καί ή φοΰστα μαύρη
π)ισέ. Τό έπανωφόρι είναι λευκό,
μέ μεγάλα μαΰρα άνθη ζωγραφι-
σμένα επάνω, καί Ινα όλόμαυρο
μεταξωτό δνθος εις τόν ώμον.
Μαΰρο καπελλάκι καί γοβάκια καί
λευκές κάλτσες συμπληρώνοιτν την
τουαλέτταν.
έκεί
είς τα θερμά κλίμα-
αύτά μοδέλα.
είνους ποΰ άνέβαλαν τό χειμερινό των ταξεΐδι £
Γ, "'1 τ?ζ τελευταίας στιγμής, είναι τα καλοκαιρινό------,---- < :(«τ Ί0^0 Φορεματάκι πρός τα άριστερά γίνεται άπό ζωγραςμστο ε**τα- ΐαη,ν α λευκο εΐπλαστρόν, καί λευκή δερματίνη ζαινη τό γαρνιρουν μέ Μια γυναϊκα δέ. ν είναι /.αι οντυμενη αν τα υποδήματα της δεν είναι όπως πρέπει. Ήαπορεϊ μάλιστα νά φοργ) καινούργια καί κομψά υποδήματα καΐ γάντια, και ενα κομψό καπελλο καί να φαινεται καλοντυμένη, έστω καί αν τό φόρεμά της δέν είναι καί τόσον τέλειον. Τό νά άρχίζη μία την τουαλέτ- τα της άπό τα πόδια, είναι μία πολύ κα?ή μέθοδος. "Αν τα υποδήματα καί οί κάλτσες δέν ευρίσκονται είς τελείαν άρμονίαν μέ τό άνσάμπλ, όλόλ.ηρ-η ή τουαλέττα είναι άποτυχία. Τα νέα υποδήματα παρουσιασθέν πλήρη άραονίαν μέ τα νέα ΰφάσματα. Πέντε άπό τα νέα χρώαατα ίιποδημάτων άνήκοι.'ν είς τί]ν οικογένειαν των μπέζ. ' Μέ τα μπέζ φορέματα δλων των άποχρώσεων, φοροννται μπέζ υποδήμα¬ τα καί κάλτσες. Είς την είκόνα έδώ φαίνονται μερικά άπό τα τελευταία μο¬ δέλα ύποδημάτων. "Επάνω είναι ένα ξεΰγο:; σκαρπίνια άπό μαΰρο δέρμα έριφίου, γαρνηρι- σμένα μέ δέρμα σαύρας. Οί κάλτσες είναι νκρί. Δεύτερον έρχεται Ινα ζεϋ- γος άσυνήθιστα μπέζ γοδάκια, γαρνιρισμένα μέ δέομα μακρόν γκλασέ. Τό τρίτο μοδέλο είναι βαθειά μπλέ δερμάτινα γοβάκια, γαρνιρισαενα μέ νκρ* δέρμα σαύρας. "Ολως διόλου δεξι$ είναι Ινα ζεΰγος λευκά γοβάκια, γαρνν- ρισμένα μέ κόκκινο. Είς τό μέσον τής ε'ικόνος είναι έπανωφόρι σπόρτ άπό φανελλα μέ διαγω- νίους ραβδο>σεις. Τα γοβάκια είναι λευκά·
*ο φόρεμα πρός τα δεξιά εχει δύο μεγάλα ζαμπό είς την βλοΰζαν και
οοι^ Τ"ν' Τκ°θδελλιασιιένα μέ μαΰρο σειρήτι καί δύο μαΰροι φιόγκοι γαρνίτ
Χον ω(*ον καί την μέσην.
Κομψό κοστοΰμι σπόρτ άπό λιλά
τζΐρζευ, μέ οαθειές μπλέ μεταξω-
τές γαρνιτοΰρες. Ή φοΰστα είναι
κομμένη κλώς καί ό γιακάς τοΰ
φορέματος ναυτικός. Μιά γρα66ά-
τα τόν συαπληρώνει.
Τα κοσμτιματα, ποϋ έφοροΰντο άλλοτε μονον είς έπισηιιους περιστάσεις,
φαίνονται τώρα καί είς τα παιγνίδια τέννις καί γκόλφ. Έδώ ς-αίνεται Ινα
Παρισινό άνσάμπλ σπόρτ γκρι καί μπλέ, ποϋ συμπληρώνεται μέ περιδέραΐτ
όν και βραχιόλι άπο χρυσοϋς κρίκους. Ή φοΰστα είναι '""
ζακέτα καί σουέτερ είναι γκρΙ καί μπλέ.
φοΰστα είναι μάλλινη γκρϊ και ή
1Μ<11Μ»·««.·Μ·Μ· Ε ΤΗΣ ί Ι Ιιι ιησαμπλ θά συνειθισθοΰ-ν πολύ καί τό καλοκαϊρι καί ιδίως άπο τξωρ- τ, η άλλα λεπτά ύφάσματα. Τό άνσάμπλ είναι πρακτικό 'Ηιιπορεϊ να φορεθη χωρίς τό έπανωφόρι τό άπόγευμα, στόν δρόμον, στό τσάϊ, ή στό θεατρον. Μέ τό έπανωφόρι είναι έπίσης κατάλληλο γιά κάθε σχεδόν ώραν τη: ημέρας. Εδω άριστερςί φαίνεται ενα άνσάμπλ άπο τζωρτζέτ μέ φοΰστα πλισέ •"α; 6/οϋζα σταυρωτή καί κεντημένη. Ή ζώνη κρατεϊται έμπρός μέ μιά φι- οιιασ Το έπανωφόρι είναι άπλό καί ίσιο. •Ιο αζ/ο^κομψό άνσάμπλ είναι έπίσης άπο τζωρτϊέτ. Τό έπανωφόρι είναι μα/πυ και εχει γιακάν-έσάρπαν. Ή πλισέ φοΰστα είναι ενομένη μέ την μα- κΡ>(ΐ βλ.οΰζαν πολύ χαμηλά. Λευκό τζωρτζέτ τελειώνει τό μυτερόν ανοιγμα
τού / αιμοΰ. Άζούρ στολίζει επί πλέον την βλοΰζαν καί μιά γραβάτα.
Ώραϊο άνοιξιάτικο άνσάμπλ άπο
λευκό καί μσΰρο. Ή βλοϋζα είναι
λευκή, γαρνιρισμένη μέ μαϋρο στε-
νό σειρήτι καί ή φοΰστα μαύρη
π)ισέ. Τό έπανωφόρι είναι λευκό,
μέ μεγάλα μαΰρα άνθη ζωγραφι-
σμένα επάνω, καί Ινα όλόμαυρο
μεταξωτό δνθος εις τόν ώμον.
Μαΰρο καπελλάκι καί γοβάκια καί
λευκές κάλτσες συμπληρώνοιτν την
τουαλέτταν.
έκεί
είς τα θερμά κλίμα-
αύτά μοδέλα.
είνους ποΰ άνέβαλαν τό χειμερινό των ταξεΐδι £
Γ, "'1 τ?ζ τελευταίας στιγμής, είναι τα καλοκαιρινό------,---- < :(«τ Ί0^0 Φορεματάκι πρός τα άριστερά γίνεται άπό ζωγραςμστο ε**τα- ΐαη,ν α λευκο εΐπλαστρόν, καί λευκή δερματίνη ζαινη τό γαρνιρουν μέ Μια γυναϊκα δέ. ν είναι /.αι οντυμενη αν τα υποδήματα της δεν είναι όπως πρέπει. Ήαπορεϊ μάλιστα νά φοργ) καινούργια καί κομψά υποδήματα καΐ γάντια, και ενα κομψό καπελλο καί να φαινεται καλοντυμένη, έστω καί αν τό φόρεμά της δέν είναι καί τόσον τέλειον. Τό νά άρχίζη μία την τουαλέτ- τα της άπό τα πόδια, είναι μία πολύ κα?ή μέθοδος. "Αν τα υποδήματα καί οί κάλτσες δέν ευρίσκονται είς τελείαν άρμονίαν μέ τό άνσάμπλ, όλόλ.ηρ-η ή τουαλέττα είναι άποτυχία. Τα νέα υποδήματα παρουσιασθέν πλήρη άραονίαν μέ τα νέα ΰφάσματα. Πέντε άπό τα νέα χρώαατα ίιποδημάτων άνήκοι.'ν είς τί]ν οικογένειαν των μπέζ. ' Μέ τα μπέζ φορέματα δλων των άποχρώσεων, φοροννται μπέζ υποδήμα¬ τα καί κάλτσες. Είς την είκόνα έδώ φαίνονται μερικά άπό τα τελευταία μο¬ δέλα ύποδημάτων. "Επάνω είναι ένα ξεΰγο:; σκαρπίνια άπό μαΰρο δέρμα έριφίου, γαρνηρι- σμένα μέ δέρμα σαύρας. Οί κάλτσες είναι νκρί. Δεύτερον έρχεται Ινα ζεϋ- γος άσυνήθιστα μπέζ γοδάκια, γαρνιρισμένα μέ δέομα μακρόν γκλασέ. Τό τρίτο μοδέλο είναι βαθειά μπλέ δερμάτινα γοβάκια, γαρνιρισαενα μέ νκρ* δέρμα σαύρας. "Ολως διόλου δεξι$ είναι Ινα ζεΰγος λευκά γοβάκια, γαρνν- ρισμένα μέ κόκκινο. Είς τό μέσον τής ε'ικόνος είναι έπανωφόρι σπόρτ άπό φανελλα μέ διαγω- νίους ραβδο>σεις. Τα γοβάκια είναι λευκά·
*ο φόρεμα πρός τα δεξιά εχει δύο μεγάλα ζαμπό είς την βλοΰζαν και
οοι^ Τ"ν' Τκ°θδελλιασιιένα μέ μαΰρο σειρήτι καί δύο μαΰροι φιόγκοι γαρνίτ
Χον ω(*ον καί την μέσην.
Κομψό κοστοΰμι σπόρτ άπό λιλά
τζΐρζευ, μέ οαθειές μπλέ μεταξω-
τές γαρνιτοΰρες. Ή φοΰστα είναι
κομμένη κλώς καί ό γιακάς τοΰ
φορέματος ναυτικός. Μιά γρα66ά-
τα τόν συαπληρώνει.
Τα κοσμτιματα, ποϋ έφοροΰντο άλλοτε μονον είς έπισηιιους περιστάσεις,
φαίνονται τώρα καί είς τα παιγνίδια τέννις καί γκόλφ. Έδώ ς-αίνεται Ινα
Παρισινό άνσάμπλ σπόρτ γκρι καί μπλέ, ποϋ συμπληρώνεται μέ περιδέραΐτ
όν και βραχιόλι άπο χρυσοϋς κρίκους. Ή φοΰστα είναι '""
ζακέτα καί σουέτερ είναι γκρΙ καί μπλέ.
φοΰστα είναι μάλλινη γκρϊ και ή
2 5Ε0ΤΙΟΝ5
Τ\Ό 5ΕΟΤΙΟΧ8
δϋΝΠΑΥ, ΜΛΥ 20, 1928.— ΥΟΕ.
XIV.
Νο. 4772
ΧΕ\' ΥΟΚΚ ΚΥΡΙΛΚΗ, 20 ΜΑ-ΙΌΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.—
Η
Η1 ΕΙΝΑΙ ϋΥΙΗΤΗ ΙνΙΕΧΡΙΣ ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ 45 ΕΤΩΝ
Φαίνεται ότι ή Έλληνική παροι-
μία: «Τώρα στά γεράματα μάθν-,
γέρω, γράμματα», την οποίαν συ-
χνά έπικαλοϋνται οί όπως δήποτε
ηλικιωμρνοι, διά νά δει'Ξουν ότι
είναι πλέον άνεπΐοεκτοι μαθη^εως,
δέν είναι τόσον σαψή όσον ύπετί-
■θετο. Αύτό τουλάχιστον μάς λέγει
ό έ'νας σοφόςσύγχρονος ι;»υ·/ο.όγος
ν.αθηγΓπής Ε. Λ. Θόρνταίηκ. τσν
«Κολλ,Ήγίου των Διδασκάλου*1».
'Απενο(ντίας δέ, κατά την γνώμην
τοχι ή παραυμία πρέπει νά άντι-
οτραφί}: «Πάρα πολύ νέος γιά
γράμματα». "Ανθρωποι ήλικίας
άπό 25 'έως 45 έτών είναι έξ ϊσοι>
έπιδεκτικοί μα&ήσεως όπως καί οί
έχοντες ηλικίαν άπίΐ 20 εα>; 25
ϊτών, ί,πιοεκτικύΐ ιροι δ: των έ-
<ρή|5ων, των οποίων ή μαβητιν.ή ί- κανότης έι%α>ρεΐτο εως τώρα ά-
ναμφισ&ήτητος.
«Ινχνείς, έχων ηλικίαν κατωτέ-
ραν των 45 έτών, δέν πρέπ' ι νά
περιορίση τάς προσπαθείας τού ό¬
πως μάθη κάτι τι νέον, λόγω τής
κρατούσας πεποιθήσεο^ς ή τοϋ φό-
6ου μήπως είναι πάρα πολΰ μεγά-
λος την ηλικίαν διά νά είναι ίκα-
νός νά μάθη. Ουτε καί πρΞπει νά
εύρη πρότασιν εις τόν φόβον αυ¬
τόν διά νά μή μάθη ό, τι όφ1 ίλει
νά μάθη. Εάν δέν μάθη οέν πταί-
ει ή έκ τής ήλικίας νομιζομένη άν-
ικανότη;».
1 ·> Ό κι:ι9η·γητή:; ΘορνταίΓίκ έφθα¬
σεν εις τα συμπΐΕράσματά τοι· αύτά
κατόπιν μελέτη; καί ππρα,ιατι-
οΐμιών επί τη; μαθητικής δεκτικότη-
το; των ϊ'ιλικκομένων. "Εκαμε δο-
κιμάς επί διαφόρων ιμοοφών, γνώ-
σεως ή τεχνικής άναπτύξεως. Έ-
δοκίμασε την δεκτικότητα τή; μα-
βήσεως, διΛάξας εί; πιαιδιά. έφή-
6ου;, μεσήλικΐΓ,ις, ΰπερμρσήλικα;
καί γέρους, άπό 7 εως 70 έτών.
Εδίδαξεν εί; τα; διαφόρ:υς αύ-
τά; ήλικία; την Έσπεράντο, δυσ¬
κόλους πολλαπλασιασμούς έκ μνή-
μης, την άπθ'μνημόνευσιν συλλα-
βισμών χωρί; έννοιαν, δακτυλο-
γραφίον κλπ. Έοθίφιοκτε την μα-
Οητικήν 5;κι:ίνότητα επί τροφίιμων
των φυλακών, έν συγκρίσει πρό;
μαθητά- δημοτικών σχο'· 'ίων, επί
886 μαθητών νατκτερινών σχολών,
ήλικίας ποικιλλούση; άπό τα 14
εα>; τα 30. "Εκαμε δοκιμάς επί
φοιτητών Καλ?^γ:ων έν συγκρίσει
πρό; τού; καθηγητάς των, τόσον
είς τό πεδίον τής γνάχΐεως όσον
καί εις τό πεδίον τής δεξιοτεχνίας.
Λοιπόν, τό άποτέλ'σμα κατά κανό-
να ήτο ότι οί έχοντες ηλικίαν 35,
.45, άκι'|ίη καί 55 έτων, ίΐ- τίνα;
περυττώσει;, εοειξον ύπεροχήν, έ¬
μαθον ταχύτερον ή κατόπιν όλιγω-
τέρων δα/.αιών ή έκαμαν εργασί¬
αν διανοητικήν ή τεχνΐκήν καλλι¬
τέρα; ποιότητος.
Ύπετίθετο εα>; τώρα ότι ή εκ-
μάθησΐς γλιχ<τσών είναι Ιδιαιτέρως εΰκολος κατά την παιδικήν ή*κί-! όν ή την πρώτην νεότητα. Λοιπόν, ι αί δοκιμαί τοΰ καθηγητού 03ρν- ϊ ταίητκ άπέ&ειξαν ότι είς δοκιμάς | διδασκα?άας τής Γαλλικής, Γερμα- νικής, Ίσπανικής, Ίταλικής, Λα- πνικής,—δοκι|μάς δέ δια'φόρου χρο νίκης διαρκείας, επί μα9ητών 5ια- φόρου ήλικίας, άπό τοϋ 8ου μέχρι τοϋ 40ου έ'τονς,—οί πρεσβύτεροι | μαθ-ηταί «πεδείχθηισαν δεκτικώτε- ροι. Οί φέροντες 7]λικίαν άπό 20 εα>ς 40 έτών εμαιθον γρΓγορώττ-
ρσ άπό τού; φέροντα; ηλικίαν άπό
δ εα>; 20 έτών. Ό έν λόγω ψυχο-
λόγο; ευρίσκει ότι ή άπώλεια τής
-νμαθητικής δεκτικότητος έρχεται
πολύ άργότίρα, έν τη ήλικία, άπό
δ, τι κοινώς ϋποτίθεται.
Ή έξήγησΐς των πορισμάτων
ΜΕΛΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΨΥΧ0Λ0Γ0Υ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΔΕΚΤΙΚηΤΕΡΟΣ ΜΑΘΗΣΕΩΣ ΑΠΟ ΗΛΙΚΙΑΣ 25 ΕΩΣ 45 ΕΤΩΝ... ΗΛΙ-
ΚΙΩΜΕΝΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΜΑΝΘΑΝΟΥΝ ΕΥΚΟΛΩΤΕΡΟΝ ΓΛΩΣΣΑΣ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝ-
ΗΛΙΚΟΥΣ.-- ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΗΣ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΙΑΣ ΟΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕ-
ΕΙΝΑΙ ^ΕΚΤΙΚίίΤΕΡΟΙ ΜΑΘΗΣΕΩΣ.» ΟΠΟΥ ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΜΙΑ
ΠΑΛΑΙΑ ΠΕΠΟΙΘΗΣΙΣ— Η ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΙΣ ΚΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ.
Ή Δνίς Σελέστ Ντουεθ, γνωστή ήθοπ^ώς τοΰ Μποοντγουαιη, ίγκαταλείπει την σκηνήν διά νά ϋπανδοεΐ'θτί τόν Ό-
ρατιον Φρανχλιν Σαιμον, ανεψιάν τοϋ γνωστοΰ μεγαλοκαταστηματάρχου.
τοΰ κιειθητγητοϋ Θορνταίπκ δέν εί¬
ναι δύσκολος, εάν ληφδτί ύπ' δψ.ν
ότι ό νού- των ώρίιμων την ηλικίαν
δέν βοηθεϊται μόνον άπό φυσικώς
■άρτιωτέραν κριτικήν δί·ναμιν, ά7.-
λά καί άπ:ό μνημονιν.άς ευκολίας,
παρεχομένας υπο τής μεγαλειτέρας
δκΐνοητικής πιείρας. Επί πλέον, ό
ωρΐιμος νού; εχει μεγαλ*;ιτέραν πει¬
θαρχίαν ή μάλλον αύτοπειθαρχίαν,
Γ; όποία είναι άπαραίτητος διά την
συγκέντρωσιν αύτοϋ πρό; τό δι-
δασκόμενον μάθημα. Τφ δντι ό
Σόλων μέ τρεΐ; λέξει; διετύπωσε
συνθετικώς έκ'ΞΪνο, τό οποίον άνα-
λί»ει ψυχολογικώ;, ό καθηγητάς
Θορνταίηκ. «Γΐ]ράσκα, (}.?'> 6.οα-
σκόμενο;!»
"Οσον άφορά τό ζήτΐ|μα τής
πεπλανημένης άντι/.ήι|>εως ότι τά-
χα ή προχωρηιμένη ήλικία είναι
άνίκανος νά μάθη ή τό ζήτΓμα τοϋ
συνοπτικοϋ φόί:ου ότι δέν ημπορεί
τις νά μάθη, πολλά δύνανται νά
λεχθοϋν έπ' αυτού. Πολ?.ά καί έν-
διαφέροντα. Ή ψι-χοσύνθεσις τή;
κατωτ^ρότητος, ήτοι ή προκατά-
λη·ι|·ΐς δτι δέν είναι τις ίκανός νά
'.:άθη ή νά πράξη ώρισμένΰι πράγ-
ματα, είτε έν ώρισμένΐ] ή/ακία, είτε
υπό ωρισμένας συνθήκας, αποτε¬
λεί τό μεγαλειτέρον έμπόδιον τής
άτομικής καί ά.ιαδικής προόδου.
Ύπάρ/ο-υν απειρα πχχραδτίγματα
παιδιών, τα όποΐα ένφ είναι προι-
κΐσιιένα μέ εύφυΐαν, δέν μανθά-
νουν εύκά/Λ)ς, διότι φοβοΰνται ό-
ιΐ δέν έχουν ίκανότητα νά μάθουν.
Τό ίδιο σνιμβαίνει καί ιμέ ί(λικιω-
υένους, μέ κοινωνίας ολοκλήρους
καί μέ εθνη. Ό φόβος αύτός κά-
ποτε είναι μετΐΐβατικος, κάποτε
μόνιμο;, ένίοτε %ιψυτο; καί άλλο¬
τε έπίκτητος. Κάποτ: είναι ό φό-
&ος ύποσυνείδητος, λανθάνων εί;
τα ψυχολογικά 6ά&η -/αί κχίποτε
είναι συνειδητός. ΕΊ; την πρώτην
περίπτωσιν έκριζώνεται δύσκολα,
διότι είναι δύσκολο; ή άνίχνειχτις
των αίτίων τού είς τόν κληρο·νομι-
κόνλαβύρινθον. Είς την δευτέραν
περίπτωσιν έκριζώνεται ευκολωτε-
ρο,, διότι ό κατατρυχόμενος υπό
τού φόβου δύναται όπωσδήποτε νά
διαλευκάνη τα αίτια, όπότε καί έξ-
ουδετοροΰνται διά τής Ικπαιδεύ-
σεο^ς ή διά τής θεραπευτική; ό-
<%οΰ. Κάποτε δμως σι>ιΐ°αίνει, ώς
έκ τή; φύσεως τοϋ φόβου, νά εί¬
ναι δυσκολώτερη ή πρώτη περί¬
πτωσις. "Οπως καί εάν ΐΐναι, διά
νά επανέλθωμεν είς τα πορίψιατα
τοϋ καθηγητού Θορνταίηκ, οί αν¬
θρωποι πφέπει νά διδαχθοΐν ,τοο>
τίστως νά μή αύτο—οχραπλίζ(οντ«ι
διανοητικώς, νά μή θέτονν έαν-
τοϋς έκτος μάχη; καί νά αφήοονν
τό μνα).ό τού; νά άδρανΓ) προώ-
ρως. Ό μεγαλείτερος κίνδΰνο;διά
τύ 'μυαλί» είναι άδράνευα καί ή 8-
πακόλουθος νωιτρότΓις. Διανοητιν.η
δέ νωθρότης όδη,γεΐ καί είς Γ]θιν.ήν
νωθρότητα, εις απόγνωσιν καί |με-
λαγχολίαν.
ΕΙΜΑΙ ΜΠΑΕΛΟ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ
; Συνεχε'.α έκ της 3ης ΐε'/'ϊο; )
ι'τμποοώ νά άφιερώοχο είς την τί-
χν]ν μου.
Τό στά'διόν μου μέ εκαιι? καί
καλλιτέραν σύζυγον.
Άντί νά έξοδεύω τόν /αιοόν
μου ιμέ τής γνναΐκες τής γειτονι-
άς, εις τό θέατρην η εί; τό μτοίτ-
μένω εις τό σΐτίτι }.ιέ την ιιιν.οάν
μου.
Τι στάδιον μο-υ μού εφερι* πλή¬
ρη ευτυχίαν καί την επιθυμίαν ικ
επιτρλέσω κά'τι.
Λέν εχω κιοιιιμίαν συμπ«9ει«ν
πρό; την γυναΐκα, ή όποία λέγει,
«"Αν εϊχα καιρόν».
"Ολοι μας εχομεν εΐκοσι τίααα-
ρα; ώρας την ημέραν. Έχομεν
πάντοτε καιρόν Οιά τα πράγμ«τα
ποΰ θέλομεν νά κάμωμεν. Ή ρλί-
στήιμη σήιμερον 6οφεΙ πό) ν τ>ΐν
οΐκοκυράν εις τα ςοΐ·κιακάς τη: εο-
γασίας.
Άλλ' επί τέλοα.'ς' εκαστο; ποε-
πει νά θοηθνί εαυτόν. Ή γΐ'ναϊνα,
καί δχι αί παρα,δόσεις χιλιάδων ε¬
τών, είναι κυρία τη; τύχηζ τη: και
των έπιθΐ'ΐιιών της.
Ι
ΕΙΣ
ΚΗΔΕΙΑΝ ΤΟΥ ΕΡΑΣΤΟΥ
Ή Μπλάνς Σεμπίρ, άρκετά ω-
ραία Παρισινή, συνέΤζτ} άπο τ^-
νος ιμετά τινος όνάιιατι Ντσι-11"·0"·
μεσίτου ε'ις τ'ην αγοράν των κοι·-
στάλλων. Τελευταίως ό Ντοηι.τοα
ησθένησε καί εί; ενα φί^·'''νί/ Γ3ν;
όστι; τόν επ-εσκεφθη, είπεν ότι η
άσ&ένειά τού προήλθε κσ'τατιν
τραΰματο; της κεφαλής τό οποί¬
έέ ΰ έ?ν1]
ρμ; η ς
ον ή έρωμένη τού τοΰ έ
σε, κτυπήσασα αυτόν διά μιά; 0(_;
6δου ένώ έκοιιιάτο. Ό Ντουα.-τοα
καί ή έρωμένη τού τόν παοεν-<^ε_- σαν νά μ ή είπη, τίποΧί έξ δσων τού διη,γήθη. "Οταν δμως μετά τίνα: ημέρας ό Ντου·μποα απέθανεν, ο φϋ.ος τού, πρίν γίνη ή κηδεία τοι1, ανέφερεν δσα εγνώριζεν είς ΤΙ1ν αστυνομίαν. Έν τω μεταξύ Ιν^' το ή κηδεία καί ή άστυνομία α^ λις έπρόφθασε νά προλάβη Τ°ν τι ό θάνατος προήλθεν έκ ^ ριάσεως. Ή Μπλάνς, βλέττουο-οί ό¬ τι τό τραύιια της κεφαί.ή; δέν έφ?- οε τό ποθούμενον άποτέλεσμα, ε- οηλητηρίασε τόν έραστήν τη-· όστις πρό ενός μηνός είχε διαπ(?"' ξη την έπ.ιπολαιότητα νά την **- ταστή.ση διά διαθήκη; γενικόν κληρονόμον τού! ΡΟΚΤ 0ΗΕ5ΤΕΠ, ΡΑ.— Ό «'^' βνικός Κηρυξ», ήμερήσιο; Κυρια>-·«-
τι/ος καί Μηνιαϊος ΕίκονογραφΐΙ"
νος πωλοϋνται παρα τοΰ άντιπθ<>£''''
που μας Α. ΒαΓηο·νν5ΐίν. 10· 5
Μαΐη 51.
Τ\Ό 5ΕΟΤΙΟΧ8
δϋΝΠΑΥ, ΜΛΥ 20, 1928.— ΥΟΕ.
XIV.
Νο. 4772
ΧΕ\' ΥΟΚΚ ΚΥΡΙΛΚΗ, 20 ΜΑ-ΙΌΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.—
Η
Η1 ΕΙΝΑΙ ϋΥΙΗΤΗ ΙνΙΕΧΡΙΣ ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ 45 ΕΤΩΝ
Φαίνεται ότι ή Έλληνική παροι-
μία: «Τώρα στά γεράματα μάθν-,
γέρω, γράμματα», την οποίαν συ-
χνά έπικαλοϋνται οί όπως δήποτε
ηλικιωμρνοι, διά νά δει'Ξουν ότι
είναι πλέον άνεπΐοεκτοι μαθη^εως,
δέν είναι τόσον σαψή όσον ύπετί-
■θετο. Αύτό τουλάχιστον μάς λέγει
ό έ'νας σοφόςσύγχρονος ι;»υ·/ο.όγος
ν.αθηγΓπής Ε. Λ. Θόρνταίηκ. τσν
«Κολλ,Ήγίου των Διδασκάλου*1».
'Απενο(ντίας δέ, κατά την γνώμην
τοχι ή παραυμία πρέπει νά άντι-
οτραφί}: «Πάρα πολύ νέος γιά
γράμματα». "Ανθρωποι ήλικίας
άπό 25 'έως 45 έτών είναι έξ ϊσοι>
έπιδεκτικοί μα&ήσεως όπως καί οί
έχοντες ηλικίαν άπίΐ 20 εα>; 25
ϊτών, ί,πιοεκτικύΐ ιροι δ: των έ-
<ρή|5ων, των οποίων ή μαβητιν.ή ί- κανότης έι%α>ρεΐτο εως τώρα ά-
ναμφισ&ήτητος.
«Ινχνείς, έχων ηλικίαν κατωτέ-
ραν των 45 έτών, δέν πρέπ' ι νά
περιορίση τάς προσπαθείας τού ό¬
πως μάθη κάτι τι νέον, λόγω τής
κρατούσας πεποιθήσεο^ς ή τοϋ φό-
6ου μήπως είναι πάρα πολΰ μεγά-
λος την ηλικίαν διά νά είναι ίκα-
νός νά μάθη. Ουτε καί πρΞπει νά
εύρη πρότασιν εις τόν φόβον αυ¬
τόν διά νά μή μάθη ό, τι όφ1 ίλει
νά μάθη. Εάν δέν μάθη οέν πταί-
ει ή έκ τής ήλικίας νομιζομένη άν-
ικανότη;».
1 ·> Ό κι:ι9η·γητή:; ΘορνταίΓίκ έφθα¬
σεν εις τα συμπΐΕράσματά τοι· αύτά
κατόπιν μελέτη; καί ππρα,ιατι-
οΐμιών επί τη; μαθητικής δεκτικότη-
το; των ϊ'ιλικκομένων. "Εκαμε δο-
κιμάς επί διαφόρων ιμοοφών, γνώ-
σεως ή τεχνικής άναπτύξεως. Έ-
δοκίμασε την δεκτικότητα τή; μα-
βήσεως, διΛάξας εί; πιαιδιά. έφή-
6ου;, μεσήλικΐΓ,ις, ΰπερμρσήλικα;
καί γέρους, άπό 7 εως 70 έτών.
Εδίδαξεν εί; τα; διαφόρ:υς αύ-
τά; ήλικία; την Έσπεράντο, δυσ¬
κόλους πολλαπλασιασμούς έκ μνή-
μης, την άπθ'μνημόνευσιν συλλα-
βισμών χωρί; έννοιαν, δακτυλο-
γραφίον κλπ. Έοθίφιοκτε την μα-
Οητικήν 5;κι:ίνότητα επί τροφίιμων
των φυλακών, έν συγκρίσει πρό;
μαθητά- δημοτικών σχο'· 'ίων, επί
886 μαθητών νατκτερινών σχολών,
ήλικίας ποικιλλούση; άπό τα 14
εα>; τα 30. "Εκαμε δοκιμάς επί
φοιτητών Καλ?^γ:ων έν συγκρίσει
πρό; τού; καθηγητάς των, τόσον
είς τό πεδίον τής γνάχΐεως όσον
καί εις τό πεδίον τής δεξιοτεχνίας.
Λοιπόν, τό άποτέλ'σμα κατά κανό-
να ήτο ότι οί έχοντες ηλικίαν 35,
.45, άκι'|ίη καί 55 έτων, ίΐ- τίνα;
περυττώσει;, εοειξον ύπεροχήν, έ¬
μαθον ταχύτερον ή κατόπιν όλιγω-
τέρων δα/.αιών ή έκαμαν εργασί¬
αν διανοητικήν ή τεχνΐκήν καλλι¬
τέρα; ποιότητος.
Ύπετίθετο εα>; τώρα ότι ή εκ-
μάθησΐς γλιχ<τσών είναι Ιδιαιτέρως εΰκολος κατά την παιδικήν ή*κί-! όν ή την πρώτην νεότητα. Λοιπόν, ι αί δοκιμαί τοΰ καθηγητού 03ρν- ϊ ταίητκ άπέ&ειξαν ότι είς δοκιμάς | διδασκα?άας τής Γαλλικής, Γερμα- νικής, Ίσπανικής, Ίταλικής, Λα- πνικής,—δοκι|μάς δέ δια'φόρου χρο νίκης διαρκείας, επί μα9ητών 5ια- φόρου ήλικίας, άπό τοϋ 8ου μέχρι τοϋ 40ου έ'τονς,—οί πρεσβύτεροι | μαθ-ηταί «πεδείχθηισαν δεκτικώτε- ροι. Οί φέροντες 7]λικίαν άπό 20 εα>ς 40 έτών εμαιθον γρΓγορώττ-
ρσ άπό τού; φέροντα; ηλικίαν άπό
δ εα>; 20 έτών. Ό έν λόγω ψυχο-
λόγο; ευρίσκει ότι ή άπώλεια τής
-νμαθητικής δεκτικότητος έρχεται
πολύ άργότίρα, έν τη ήλικία, άπό
δ, τι κοινώς ϋποτίθεται.
Ή έξήγησΐς των πορισμάτων
ΜΕΛΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΨΥΧ0Λ0Γ0Υ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΔΕΚΤΙΚηΤΕΡΟΣ ΜΑΘΗΣΕΩΣ ΑΠΟ ΗΛΙΚΙΑΣ 25 ΕΩΣ 45 ΕΤΩΝ... ΗΛΙ-
ΚΙΩΜΕΝΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΜΑΝΘΑΝΟΥΝ ΕΥΚΟΛΩΤΕΡΟΝ ΓΛΩΣΣΑΣ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝ-
ΗΛΙΚΟΥΣ.-- ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΗΣ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΙΑΣ ΟΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕ-
ΕΙΝΑΙ ^ΕΚΤΙΚίίΤΕΡΟΙ ΜΑΘΗΣΕΩΣ.» ΟΠΟΥ ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΜΙΑ
ΠΑΛΑΙΑ ΠΕΠΟΙΘΗΣΙΣ— Η ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΙΣ ΚΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ.
Ή Δνίς Σελέστ Ντουεθ, γνωστή ήθοπ^ώς τοΰ Μποοντγουαιη, ίγκαταλείπει την σκηνήν διά νά ϋπανδοεΐ'θτί τόν Ό-
ρατιον Φρανχλιν Σαιμον, ανεψιάν τοϋ γνωστοΰ μεγαλοκαταστηματάρχου.
τοΰ κιειθητγητοϋ Θορνταίπκ δέν εί¬
ναι δύσκολος, εάν ληφδτί ύπ' δψ.ν
ότι ό νού- των ώρίιμων την ηλικίαν
δέν βοηθεϊται μόνον άπό φυσικώς
■άρτιωτέραν κριτικήν δί·ναμιν, ά7.-
λά καί άπ:ό μνημονιν.άς ευκολίας,
παρεχομένας υπο τής μεγαλειτέρας
δκΐνοητικής πιείρας. Επί πλέον, ό
ωρΐιμος νού; εχει μεγαλ*;ιτέραν πει¬
θαρχίαν ή μάλλον αύτοπειθαρχίαν,
Γ; όποία είναι άπαραίτητος διά την
συγκέντρωσιν αύτοϋ πρό; τό δι-
δασκόμενον μάθημα. Τφ δντι ό
Σόλων μέ τρεΐ; λέξει; διετύπωσε
συνθετικώς έκ'ΞΪνο, τό οποίον άνα-
λί»ει ψυχολογικώ;, ό καθηγητάς
Θορνταίηκ. «Γΐ]ράσκα, (}.?'> 6.οα-
σκόμενο;!»
"Οσον άφορά τό ζήτΐ|μα τής
πεπλανημένης άντι/.ήι|>εως ότι τά-
χα ή προχωρηιμένη ήλικία είναι
άνίκανος νά μάθη ή τό ζήτΓμα τοϋ
συνοπτικοϋ φόί:ου ότι δέν ημπορεί
τις νά μάθη, πολλά δύνανται νά
λεχθοϋν έπ' αυτού. Πολ?.ά καί έν-
διαφέροντα. Ή ψι-χοσύνθεσις τή;
κατωτ^ρότητος, ήτοι ή προκατά-
λη·ι|·ΐς δτι δέν είναι τις ίκανός νά
'.:άθη ή νά πράξη ώρισμένΰι πράγ-
ματα, είτε έν ώρισμένΐ] ή/ακία, είτε
υπό ωρισμένας συνθήκας, αποτε¬
λεί τό μεγαλειτέρον έμπόδιον τής
άτομικής καί ά.ιαδικής προόδου.
Ύπάρ/ο-υν απειρα πχχραδτίγματα
παιδιών, τα όποΐα ένφ είναι προι-
κΐσιιένα μέ εύφυΐαν, δέν μανθά-
νουν εύκά/Λ)ς, διότι φοβοΰνται ό-
ιΐ δέν έχουν ίκανότητα νά μάθουν.
Τό ίδιο σνιμβαίνει καί ιμέ ί(λικιω-
υένους, μέ κοινωνίας ολοκλήρους
καί μέ εθνη. Ό φόβος αύτός κά-
ποτε είναι μετΐΐβατικος, κάποτε
μόνιμο;, ένίοτε %ιψυτο; καί άλλο¬
τε έπίκτητος. Κάποτ: είναι ό φό-
&ος ύποσυνείδητος, λανθάνων εί;
τα ψυχολογικά 6ά&η -/αί κχίποτε
είναι συνειδητός. ΕΊ; την πρώτην
περίπτωσιν έκριζώνεται δύσκολα,
διότι είναι δύσκολο; ή άνίχνειχτις
των αίτίων τού είς τόν κληρο·νομι-
κόνλαβύρινθον. Είς την δευτέραν
περίπτωσιν έκριζώνεται ευκολωτε-
ρο,, διότι ό κατατρυχόμενος υπό
τού φόβου δύναται όπωσδήποτε νά
διαλευκάνη τα αίτια, όπότε καί έξ-
ουδετοροΰνται διά τής Ικπαιδεύ-
σεο^ς ή διά τής θεραπευτική; ό-
<%οΰ. Κάποτε δμως σι>ιΐ°αίνει, ώς
έκ τή; φύσεως τοϋ φόβου, νά εί¬
ναι δυσκολώτερη ή πρώτη περί¬
πτωσις. "Οπως καί εάν ΐΐναι, διά
νά επανέλθωμεν είς τα πορίψιατα
τοϋ καθηγητού Θορνταίηκ, οί αν¬
θρωποι πφέπει νά διδαχθοΐν ,τοο>
τίστως νά μή αύτο—οχραπλίζ(οντ«ι
διανοητικώς, νά μή θέτονν έαν-
τοϋς έκτος μάχη; καί νά αφήοονν
τό μνα).ό τού; νά άδρανΓ) προώ-
ρως. Ό μεγαλείτερος κίνδΰνο;διά
τύ 'μυαλί» είναι άδράνευα καί ή 8-
πακόλουθος νωιτρότΓις. Διανοητιν.η
δέ νωθρότης όδη,γεΐ καί είς Γ]θιν.ήν
νωθρότητα, εις απόγνωσιν καί |με-
λαγχολίαν.
ΕΙΜΑΙ ΜΠΑΕΛΟ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ
; Συνεχε'.α έκ της 3ης ΐε'/'ϊο; )
ι'τμποοώ νά άφιερώοχο είς την τί-
χν]ν μου.
Τό στά'διόν μου μέ εκαιι? καί
καλλιτέραν σύζυγον.
Άντί νά έξοδεύω τόν /αιοόν
μου ιμέ τής γνναΐκες τής γειτονι-
άς, εις τό θέατρην η εί; τό μτοίτ-
μένω εις τό σΐτίτι }.ιέ την ιιιν.οάν
μου.
Τι στάδιον μο-υ μού εφερι* πλή¬
ρη ευτυχίαν καί την επιθυμίαν ικ
επιτρλέσω κά'τι.
Λέν εχω κιοιιιμίαν συμπ«9ει«ν
πρό; την γυναΐκα, ή όποία λέγει,
«"Αν εϊχα καιρόν».
"Ολοι μας εχομεν εΐκοσι τίααα-
ρα; ώρας την ημέραν. Έχομεν
πάντοτε καιρόν Οιά τα πράγμ«τα
ποΰ θέλομεν νά κάμωμεν. Ή ρλί-
στήιμη σήιμερον 6οφεΙ πό) ν τ>ΐν
οΐκοκυράν εις τα ςοΐ·κιακάς τη: εο-
γασίας.
Άλλ' επί τέλοα.'ς' εκαστο; ποε-
πει νά θοηθνί εαυτόν. Ή γΐ'ναϊνα,
καί δχι αί παρα,δόσεις χιλιάδων ε¬
τών, είναι κυρία τη; τύχηζ τη: και
των έπιθΐ'ΐιιών της.
Ι
ΕΙΣ
ΚΗΔΕΙΑΝ ΤΟΥ ΕΡΑΣΤΟΥ
Ή Μπλάνς Σεμπίρ, άρκετά ω-
ραία Παρισινή, συνέΤζτ} άπο τ^-
νος ιμετά τινος όνάιιατι Ντσι-11"·0"·
μεσίτου ε'ις τ'ην αγοράν των κοι·-
στάλλων. Τελευταίως ό Ντοηι.τοα
ησθένησε καί εί; ενα φί^·'''νί/ Γ3ν;
όστι; τόν επ-εσκεφθη, είπεν ότι η
άσ&ένειά τού προήλθε κσ'τατιν
τραΰματο; της κεφαλής τό οποί¬
έέ ΰ έ?ν1]
ρμ; η ς
ον ή έρωμένη τού τοΰ έ
σε, κτυπήσασα αυτόν διά μιά; 0(_;
6δου ένώ έκοιιιάτο. Ό Ντουα.-τοα
καί ή έρωμένη τού τόν παοεν-<^ε_- σαν νά μ ή είπη, τίποΧί έξ δσων τού διη,γήθη. "Οταν δμως μετά τίνα: ημέρας ό Ντου·μποα απέθανεν, ο φϋ.ος τού, πρίν γίνη ή κηδεία τοι1, ανέφερεν δσα εγνώριζεν είς ΤΙ1ν αστυνομίαν. Έν τω μεταξύ Ιν^' το ή κηδεία καί ή άστυνομία α^ λις έπρόφθασε νά προλάβη Τ°ν τι ό θάνατος προήλθεν έκ ^ ριάσεως. Ή Μπλάνς, βλέττουο-οί ό¬ τι τό τραύιια της κεφαί.ή; δέν έφ?- οε τό ποθούμενον άποτέλεσμα, ε- οηλητηρίασε τόν έραστήν τη-· όστις πρό ενός μηνός είχε διαπ(?"' ξη την έπ.ιπολαιότητα νά την **- ταστή.ση διά διαθήκη; γενικόν κληρονόμον τού! ΡΟΚΤ 0ΗΕ5ΤΕΠ, ΡΑ.— Ό «'^' βνικός Κηρυξ», ήμερήσιο; Κυρια>-·«-
τι/ος καί Μηνιαϊος ΕίκονογραφΐΙ"
νος πωλοϋνται παρα τοΰ άντιπθ<>£''''
που μας Α. ΒαΓηο·νν5ΐίν. 10· 5
Μαΐη 51.