180914

ΜΑ6ΑΖΙΝΕ «ΕΜ
ΤΥΥΟ 5Ε0ΤΙΟΝ5
1^Μ)α~ϋΓ'.ιϊί.·υ ι, ΐ928.— νοΕ. χΐν.
5Ε0ΤΙΟΝ Τ\Ό
ο. 4814.
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— Άριθυός 4814.
ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΑΠΟ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ Η ΚΥΠΡ02 ΗΤΟ ΕΛΑΗΝΙΚΗ
Έΐχί ρτος σχεδόν Σουηδική άρ-
χαιολογική αποστόλη, υπό την αρ-
γιράαν τοϋ καθηγητού Άϊνάθ
Τ.^σταντ καί υπό την προστασί¬
αν τοϋ Λιαδάχου τής Σουηδίας, έρ-
γαξεται είς την νήσον Κΰπρον, αι
δ, εργασιαι τη^ντηαρίφθησαν
διά τής ανακαλύψεως πολναρίθ-
μοιν άντικειμένων, ρΐπτόντων νέον
ςώς είς την ιστορίαν τής νήσου.
Ο Στριΐτηγό; Λουής Ρ. Ντέ
1 νσόλα, Άμ^ρΐιΚΌΛΌς πρέσβυς έν
Κι'-τοίο περί τό ετο; 1870, καττ,-
νο-' ο>σε πολύν χρόνον ένεργών έ-
ο ι·να; ν αι άνοίγων τάφον; εις δ-
/ ι τΤχ ιιέρη τής νήσκτυ, ή δέ μ1 ιγάλη
σι//.ογή τού, έ/'.τεθειμένη νυν έν
τώ Μητροπολιτικώ Μονσ^,ίω τής
Ν'εας Υόρκης, αποτελεί εως τώρα
τί ν ιιεγαλειτέραν σειράν Κιντρια-
/ λ· αρχαιοτάτων έν τώ κόσικο.
V;;.1
αί πληροφορίαι αΐτινες εΤχον
(δοι)ή όσον όφορα τ>>ν προέλευσιν
των ΐνσαν τάισον άνεπαονεΐς, /οστε
ι, άρχαιελογικη άξία των εμειώθη,
οιετάχθησαν δέ σνμπληρω'ΐαττκιαί
ανασναφαί. εν αίς αί τοϋ καθηγη¬
τού Τΐέρσταντ πρός λϋσιν των {ίτό
τή; σνλλογή; τοΰ Στρατηγόν Ντέ
Σενσόλα παρου,σια'ζοιιενων προ-
ύ/1 ιιάτων.
II
Σουηοική αποστόλη
εξή
ΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ ΑΝΑΣΚΑΦΑΙ ΑΠΕΔΕΙΞΑΝ ΟΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΩΚΗΣΑΝ ΤΗΝ ΝΗΣΟΝ
ΠΡΘ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 11ΟΟ Π. Χ.-· Ο ΜΥΚΗΝΑ'ΓΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΠΟΣ ΔΙΕΤΗΡΗΘΗ ΕΝ
ΚΥΠΡΩ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΚΟΜΗ ΕΞΕΛΙΠΕΝ ΟΥΤΟΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ.-ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΑΤΑ
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ ΑΝΤΗΙΕΙΜΕΝΑ ΕΥΡΕΘΗΣΑΝ ΕΝΤΟΣ ΠΑΛΑΙΩΝ ΚΥΠΡΙ-
ΑΚΩΝ ΤΑΦΩΝ ΥΠΟ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ.» Η ΚΥΠΡΟΣ
ΣΥΝΕΚΤΙΚΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΕΩΣ.
"/αί εξήτασεν 23 τνμοους άναγο-
πενου; είς τόν πρώτον καί μόνον
Χαλ/ινον α'ιώνα (3000 ?ως 1Γ>00
π. Χ.) ν.αί 20 τύμβους αναγόμε¬
νον; εις τόν πρί/τον Σιδηοοϋν α'ι¬
ώνα (1000 εω; 800 π. Χ.).
Τινές έκ των τύμβων τής άρ-
χαιοτέρα; περιό'ιου φαίνονται πε-
οιέχοντε; τα λεί|<ανα μελών τή; ι ν πολεμιστών αποτελούμενης άρι- στοκρατία; τής Λαπίθον, περίπου Ό ύπουργό; τοϋ Έαπορίου, Χέρμπερτ Χοϋδερ, ό Ρεπουμπλικανός ύποψήίττος διά την Προεδρίαν μέ τούς υ'ιούς τού ρλεφαντίνην κτένα μετά σκαοιορη- μάτων. «Τα ώραΐα πήλινα άγγεΐα, άνε- (ρ?ρεν ό κοθττνητής Τΐέρσταντ, εν οΐς ήσαν άποτεθειαένα τράφιμα ■/χά ποτά διά τούς νε/ρονς, είχον καθαρώς Μυνηναίκά ο/έδια καί ή διοΐοόσμησίς των έπΐση; ύπιενθ-υ- αίϋ-ι Μνκηναικήν τέχνην έν τίί τε- λε-υταία τη; ρ'ξελίϊει. Αέν {ιπάρ /ρ -τοώτου χρυσοΰ τή; παλαιάς έκεί- νης έποχής, δστις ευρέθη έν Κν- πρω. 'Ό τίιμβος πϊριΐΐχρν ο~»υ- π Χ. Είς τοιούτος άναγόμε-' επομένως άοφιβολία ότι " ^ο; εί; Τό ετο; 2200 π. Χ. τ>το ά- (των Μιν.ηνων εΐ-/ο;ν τα<τφ εις τούς νοΊΐΓΓΐ6όλως τύιιβος βασιλέως. Έν- το; το-ϋ τύμβου αντοϋ ευρεθησαν τέσσαρες δακτνλιοι έκ χρυσοϋ. τοϋ η χ φή τίιιβονς τοιτους. Έν τοί-τοις γνω¬ ρίζομεν ότι ό Μνη.'αινό; πολιτι- σιιός εν Ελλάδι ρξηφανία'θη κατα τα τέλη τοϋ Όρειχαλν.ίνον Αιώ¬ ς ξηφη τα τέλη τοϋ Όρειχαλν.ίνον Αιώ ο ϊί 1100 πΧ καί ότι κα η χ νος, πϊρί τα 1100 π(Χ. καί ότι κα- τά την" αυτήν οποχήν έξέλιπε νοα'ι %. ΛΤϊ».^νι-»«Λΐ*-^Λ- τι'··ττί- τίΤιν τιιιπίθν. Υενεΐς πολεμιστάς, εί'ρέυΗ) λαμ- πά ίΐή έ ί μς, ρ) μ προτάτη συίΐογή έξ 133 χαλκί- νων όπί).ων. ΟΊ πβλεμισται είχον ^ιφη είς τάς χεΤρά; των. Τα άγγΓΪα ήσαν ι,^κ πηλου, πα- ρεγοντο; ένδειξιν ΜνκηναϊκΓ); πα- ραδό Αί άί ύ η); Ρίος. Αί άνασκαιφαί των τύμ- τής τελευταίας περιά5ου τοΰ ροϊ· ΑΊώνος ?φρρον τοί?; επι¬ στήμονας έγ^γΰ;" τής πεοιόΙ5ου τής Ε>ληνικ.ής άποικίσεως τής νήσου.
Τα σχέδια των τύιιβων έοεί/νΐΌν
ότι εντός αΰηον πιθανώς είχον τα-
Φϊ "Βλληνες. Όιιοιάζονν" πρό;
τού- Μιν.ηναίκιοα,'ς'τάΐΓΓχχυ; έν 'Ελν-
λά&ι, καίτοι μικοιοτέοων διαοτά-
σείι>ν.
Ε,ι; Ινα ρκ, των ·ηΛΐιδ<ον αιί»των ϊΊτο θαμιιένη γννη μέ πλουσίαν συλλογήν νοσιιηιιθπων. Μεταξύ αυτιον τ>το είς έπίχρυσος κετ·.ρ·ύ-
φαλος,( τρ€Ϊς Μι»κη"αϊ·<οί ρόδακε; '^αι πέντ€ τετράγωνοι πλάκίς ιιέ πέντ€ τετράγωνοι πλάκίς ιιέ ΓΥγλυ(ρας, πΐαριστανοτ'σα; νιμνήν Θίάν. (Είς αΤΪον πάλιν ευρέθη δ- μοιος ν^κιρ-ύφσλος νΓ/οσιιηιΐιένος δια τεσσάρων πλακο>ν φερουσών
^γγεγλυνιιιενα. δαοΐα σγεδιαγράυ.-
Μ«τα. Ή εν τώ τνμβω τούτω τε-
θπιιενη γυνή έ«ρόρπ 'διπλά" ένώ-
τια και γιρλάνταν ποοσηρμοσαέ-
νην δια οΰο καιρφΐδων. ρξ ών ή
μια μέ χρνσήν κιετραλήν έν σχήιιατι
θοδίου και ή α?λτι ιιέ κεφαλήν έξ
οιια·:. Είς τού; οτχν.τνλονς άιιιρο-
ν^τών χειρών έ'φερΈ δα-/τυλί-
είς δέ τ^ν αριστεράν έκράττι
έν Κύπρω κατά τας αργάς τού;
δηροΰ Αιώνος 200 ετηι βραδύτε¬
ρον; Τουτο δύναται νά έέηγηθη
μόνον διά τής υποθέσεως ότι οί
'Ί^ττνεςάπώκησαν την ΚΊΊ™ον
περίοδον, έ'φεραν τόν Μι<κηναϊκόν τύπον των τύιιβων είς την νήσον -/αι έξη7θ?,οι'Όησαν νά κοοτασκευά- ζο"ν τοί>ς ταφους των κατά τό πα¬
λαιόν σύσ.ττιασ <Ίαί «φοϋ έ'τι ό Μυ- ν.ην«αϊ/οςι ποίατισμός έξέλιπεν έν Ελλάδι». Οί τύμβο ι ε.τοιιένω;, ούς ά- εν Ααπίθίθ ό -/.α'θηγητής; ζς, 'ΐ·ωιοοϋινται ύτ' αυτόν ώς άριστι·/.ή άρχαιο}.ο^/ικί> άπόο^ι-
£ις ότι οί 'ΈλλΓ,ν':; άπών.Γΐσαν την
Κνπρον πρό τοϋ ρτους 1100 π. Χ
'() Λίθινος Αϊών -χψήν.νρ ολί¬
γα μόνον ΐχνη έν Κι'αρίί». Τα εΐ1-
ρεθ'έντα1 ?ίΐθΊνα έργαλϊϊα ρΐναι
σπάνια. Οί τρνπηυένοι μονόΑιθοι
εν Κτήμσ,τι α-αίνονται ανήκοντες
είς; έ}ιαιοπι· ιστήιρια αιδεδαία;, άλλ'
οΪ7> πρ»£στορικής ίσω; έποχής.
άλ λλ
30 καί πλέον διαφόρους τοποθε-
σύας.
' &ην την περίοδον ταύτην,
άρχοιιένην άπό τοϋ ετους 300 π.
Χ. και λήγονΗταν εις τα 1000 π.
Χ. ή Κύ,τρο; πραγανώς εΐχε μέ¬
γαν πληθυσμόν, μέ πολιτισμόν έν-
τελίΐς διάφορον τοϋ Αιγυπτιανοί3
ν.αί τοϋ Συριακοϋ. Ή νήσος ώορίΐ-
λε την σπουδαιότητά της κατά την
εποχήν ?|/τίνην εί; την αφθονίαν
διαφόρων πρώτων ν?ών 1δίθ-ς χαλ¬
κόν καί ξυιλίίας. Άντικείμενα Κν-
πριακής κατασκ;:υής εύρίσι/ονται
ά?1ά σΐτΐοινωχ είς νενίροταφεΐα τοϋ
οΪ7> ρρής ; χή
Ό Όρριχάλκινος ΑΉον έξ άλλον
εέχει ϊδιάίουσιαν (Τπουνιότητα
ενέχει
ί
ενέχε η
είς αέρος, όπερ, ώς ή Κύπρος, ή¬
το μία έκ των άργαιοτρρων πηγών
τοϋ χαιλνον. Τα λείιΐ<ανα αΐ>τοί· έ-
ξρ
Ι Καιΐιά τα τέ?.η τοϋ Όιραχαλκίνου
Αιώνος ταυτα «παντώνται έν Αϊ-
γύπτω καί Νοτίω Παλαισΐτίνη, έν
Αθήναις κ.αί έν Τροία.
Κατά ΐην τρίτην πϊρίοΐδον τοϋ
λί Αιώνος τή; νήσου
ίή
αελετήιίτησαν
ύθ
—τ /
Κυ-
ρτ ή; ή
Α'ιγα'ΐοτελαγΤται «ποικοι είσήτγα-
γον τόν πολιτισιιιόν κα ίτά; τέχνας
των Μνκηνχόν. Οί αύτοι Γφίρον
νέους τίυιΐονς δπλων, τροχοποίητα
ό έλά
πρό τοϋ
Ρ"(ΧΙΤΟ)ΐΧ.Τ1(Τ(Χν ΤΊΊν ΐνΐ'Λυυν ιιγλβ ι ιρυ ι («ν* ν ^^ν/ν—--»-·.·^ ^^-, -· -------------- --------------—------------------ - = ~λ-------------1
ϋ" τελους τής Μν«ηναίκής πρω, εύρεθή-τα έντος τύμβ<ον εις άγγΛα, χρυσόν καί έλίφάντινον όστοΰν. υα)Λν 7 αί στιάλτον. Μα· κροχρόνιο; έπιμιξία ιιετά τής Συ¬ ρια; /.αί Π αλαιστίνη; καί τή; Αί¬ γυπτον έφερεν άλλους' τύπους αγ- γείίον ναί κοσιιηαάτων. Έν τπ τρίτη αντίι περιόνυ ή Κύ· πρός νατά π.ρώτον έμΓρανί^εται είς την Ιστορίαν, υπό τό ονομα τής "Ασης, ο)ς -/ατακτηθίϊσα νπό "θϋ Τρθιιώοεοις Γ' τής Αιγυπτου, πα- ρεχονσα είς αυτόν ίρόρον έξ άμα- ξών, ίππων, χαλνίνϋ ναϊ ά?λων πραγιιάτων. Ή νήσος ευρίσκετο ακόμη εις Αιγυπτιακάς χείρας νπό τόν Σέτη Α' κσί υπό τόν Ράμε- οιν Γ'. Ή π:αρακμή τής Αί^'ΰπτου &ΤΤΟ την ε'ι/οστήν δυναστ 'ίαν και ή σύγχρονο; πτώσι; τής θαλασσί- α; δη'άιιεως τοϋ ΛΊγαίον άφΓρ<ε την Κναρον μεμονωμένην νίαί ά- ννπεράπτιοτον, ή δέ άρχή τοΰ σί¬ δηρον Αίί.ΐλ'Λς, ύττι; ^^ϊ^^'Ίολού^'η- σεν, ήτο τί ρίοδος ον.ότο·ς καί κα¬ ταπτώσεως Αί άνασκαφαί τή; Σουηδικής άπιοστολής εγένοντο πρός τόν σκο- νον όπως διευκρινισθή τό αέρος ίκτεο επαιξεν τι Κύττρος, ώς συνε- κτικος δίσμός μΕΐαξύ τοϋ Άνατο- λ,ικοΰ καί τοϋ ^ντιτοθ ■τολιτισιιοΰ ναί όπϊικ; όρισΒίί τό εΐδο; καί ό τκτθΊΐός τού 'Ρ'λληνινϋυ π"ολτ¥τ«μοΰ ρπί τής νήιταυ. Οί Σσυηδοί σρχοιιο- λόγοι ϊξέ)ΐϊ?αν δύο τοποδνσίας /άριν των άνασκα:τών, τ»ιν Λάπι- θον επί της βορειον παρσλίας Καί τό Καραβοστάσι επί τή; δυτικΓκ. Τό τελ'νταϊον υτο >'ν(ύστόν είς
την άρχαιότητα όκ: Σόλϊ], Γνθα ύ-
πήρχε καί Αθτναϊκή άτου/ία. Με¬
τά την Σαίλαιιΐνα αυτή ί>το ί) αε-
γαλειτέρα τιώλι; τής Κύπρου. Είς
τό μέρος τουτο οί αρχαιολόγοι ηλ-
πιζον νά εύρουν τόν μετα=ύ 'υλ-
λάδος καί Κύπρου Ιστορικόν δέ σ¬
μόν σαφέστερον διατνπωΊένον.
Διά την σ πό υ 5 ήν τής προίατο-
ρικής έποχής τής Κύπρου ό κσθη-
γητής ΊΤέοσταντ ανέμενε τα πρώ-
τα άποτιελέοιιιοτα έκ των επί τής
»ε'ίας παραλίας άνασν.αφών, κ.α-
θόσον ή παο«λία αί'·τη φαίνεται
ότι ήτο έν.τείτειμένη είς την πρώ¬
την επήρειαν1 γ γονότων ένεγόντων
μεγίστη»· σπουνπότητα ρ'ι; τη·ν
προίστορικήν ανάπτυξιν τής Κύ¬
πρου.
Τα γεγονότα ταυτα ήσαν αφ'
ενός ιιέν ή Ρΐσογωνή τοϋ πολιτι-
<Λΐοϋ τοϋ Χολ-'ίνου Λ'ιώνο; νπό ληστρικιών όρΛον προεογοαένων έκ Μικρά; Άσίας. άφ' έτερον δέ 6 α!ποΐ7.ισμός τής νύισοΐ' νπό των 'Ευ.ήνων τ«τά τα τέλη τοϋ Όρ;ι- χσλκίνον Αιώνος. Μια ταυοομαχια π, - τιμήν τής Βασιλίσσης Βικτωρίας, τής Ίσπανίας καί των Θυγα ταυο*βχος ήτο μία ώοαία νεα£>ά ά0ιστοκράτι=.
Ό Άγγλες ν.α&τ7γητ<·ς. Ρόα-ερτ Νέυλορ φαίν^ται ότι χ>εκάλ^ψβ
ταν άτο,αλΐΐτερον τΐό^"·^ ττς ίι3α-
τκαλίας των κωφαλάλων. Ώς γ>^ω-
7τόν, οί κωιράλαλο·. 5 έν ^μ-.λοΰν, 8:-
τότι 3έν ά/.οΰουν άπό (".ν.ράς ήλι-
ί καί έτχαένως 5έν ΒΛανται νί
ένάίβρο,ις φω-.άς.Ό Νέ¬
υλορ §?ϊ«—ε>. τοΰς κω^ίλάλους νι
ϊυ.'λοϋν ίίά τής... φλογες. Εκδάλ-
λει ήχον προ υ.ιίς φλογος. ν.αί ν
ααθηταί τθ»< κροτπα&ΰΰ.' Βιά τοϋ η- νού τον ό»οίον έκδάλ)Λυν να προ καλέσοΐΛΐ τ·ςν Βίαν κίντ,πν βΐς τήι φλόγα. Ή μέθοίος ε; αι άτφαλε ά 8ΗΚΕΥΕΡΟΚΤ, Ι,Α.— '(] «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐται 3'κ ή Οοΐιβη Νοννβ Α

«ΕΘΧΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΤΑΚΗ, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΣΫΓΧΡΟΝΟΣ
Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΩΝ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ ΕΧΕΙ ΘΛΙΒΕΡΟΝ ΤΕΑΟΣ, Ο ΜΟΙ Λ
ΖΟΝ ΚΑΠΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΗΜΟΥ ΚΑΡΜΕΝ.
Ή Κάραεν είς την αληθή νήν
ζωήν1 Όγδοήντα έ'τη άφ' ότου ό
ίΓΡθίφηιιος μιτθιστοριογράφθς
Προσ.τϊ Μερ*αέ έδΐ)ΐιιοϊρ/ησε
την περίφημον Κΐίοιιεν πενήντα
έ'τη άφ' ότου ό Μέι/χακ καί ό Χά-
λΐΐβν έδραματοποίησαν τό έργον
διά την οτεραν κβλ ιιέ την μουσι-
Ή Μάργκ.αρϊτ 5ύλ6α, ή όποίαεγινε
ιιερίφημος είς τόν ρόλον τής Κάρμεν.
κήν τοϊ· Μπιζέ ρνεθουσίασαν τούς
■&α»ηιακττάς τής "Οπεοας των Π α-
ρισάιον, ενα ζωντανόν ποοπίιτν
πό ν τής Κάρα,Εν παροι·σιάίετται
είς Μεξικόν, ■χολ αέ τα γοητευτι-
γ.ά της θίλγητ,οα βοηδϊΐ τόν έρα-
στήν της είς τό λα&ρβαπόριον, καί
&τ.ως ή ϊΐιΌιστορηματική Κάριιεν,
εχει θλιβερόν τέλος.
Ή Κάρμεν τοϋ Μεραιε ίγτο μί-
α Ίσπανίς, ή άποία ήρχισε την
ϊωήν της ώς σιγαροποίός είς ενσ
εργοστάσιον, τής οποίας η ίΐωτ) ϊ-
τελείωσε τραγικά, έξ α'ιτιας των
έρίοτοτροτιών της. Ή σκηνη διε¬
ξήχθη είς Σεοίλλην.
Είς την Ισπανίαν ό Φανδάτγκο,
■τΥτο καί είναι ό έ·θνικός χορος.,
Τα ζενγη άρχίζονν νά χορεΰουν
σιγά, άπαλά, κοατοΰντας τάς κα-
στανέτας. Τό ρ>θμΓ/'.όν κτνπημα
των ύποδημάτων των ακούεται δι-
α^τκώς. Μετ' ολίγον, ό χορός άρχί-
ζει *αί νίνεταχ ζωηρότερος, γρη-
γορώτερος καϊ ΓΪς τό τέλος οί χο¬
ρευταί πτριστρίΓ' ντίτι ταχΰτατα.
Τό μέγα ένστικτον τον ανθρώ-
που είναι ό έρως. 'Ειπα&ί) ο ε 5ως
είναι τόσον στ»ν5«ίον αέρος της
Ϊ1ο>ϊ>τ τοΰ άνθρωπον, εί^ρίσκεται
είς όλας τάς τέχνας. "Εχομεν έρω-
τι*;ά τραγούδια, ερωτικάς ίστορί-
ας, έρ(ατικάς εικόνας. ερωτικά ά-
γάναιατα, ερωηκά ποιήματα καϊ
εροϊτιν.ούς; γορούς.
Καί ή μυ·9·ιστορηι'ΐατική Κάριι&ν
δπω; ό θεριιόαιμος απάσας τηζ
τοΰ ΜεΕιν,οΰ. 7|ΐσο.ν -/αί α! δύο «κυ¬
ρίαι τοΐ πάθους», αί οποίαι ί>|.ιπο-
ροίχταν νά άντιστοϋν εις ο) α, έκτός
είς τόν πειρασμόν.
Ή Κάρ»ιρν τής* σπ ιοας ήτο «ά
λιεύς καοοιών/·. Τα λεπτσ μέλη τη:
πάλλοντα, σνστρεφόμενα, τό σ
της τρέμον, περιστρβφάμενον, «λο
νοΐΊίενον, κινούιιενον, οί οοαχΐο
νες άνοιγόμενοι -ίς έναγ./αιλισαονς
τα χεί/.η ττγζ δίδοντο φιλήαατα
τής έφερον «απείρους έραστ^ς»
Ένας στρατιώτΓ,ς τοϋ βασιίε
ως διεϊήγε λαδν> ιιτόριον καί δ-
ταν ηλλαζεν άγκάλας, εφλυά>ρτ|σε
καί έπρόδωσε καί είς τό τέλος έ
πλήρ<οοτε μέ την ζωήν της. Καί έ πί ογδοήντα εν ακριβώς ρτη ό κόσιιος δέν έγνώοισεν άλλην Κάρ¬ μεν άπό την Κάραεν τοϋ Μεοιμέ Καί τώρα παρουσιάζεται ή Μα ρία Κονέσα, ή σνγχρονος Κάρμεν, άστήρ τής σκηνης δημοφιλής καί προσφιλίνς, άί/ατάσχετος, όραηπη- κή, μέ θαΊΐιαστας καί θιιιατα πόν¬ τον, ή δποία έπίσηο έπρόδωσε τόν έραστή-ν της. άσχολούυενον ίπί- σης είς τό λαθρεμπόριον, καί ή ό- ποία μένει τώρα κλρκτνιενη εις την φυλα/ήν, πεοιμένουσα ίσχος τόν θανατον. Μόνον είς αύτό τό σηΜίΐον αί δύο ίστορίαι διαφέρ-οτ-ν. Ης όλας τάς άλλας λεπτοΐί ρίίας είναι αί Εδιαι. Καί ή Μαρία Κονέσα ήτο ταπεινης καταίγατγής — καί αύ¬ τη ειργάζετο ρίς έργοσοχίσιον Κα¬ τόπιν ή καλλονή καί χάρις της την ώΐδττγηΐσαν είς την σκηνήν. 'ΕκείΊ τό πλαστΐκιόν της σώιια, ό ρυθμι κός, γοητευτικός χοοός της έσαγή Λΐνσαν τα πλήΛη. «Καράμπα — ε^.Γγαν οί Μεξι- κανοί — ή χάίρις τοϋ Θνοΰ καί τί πϋρ τοϋ διαιβόλου, ευρίσκονται μ? σα της». «Λιαβολοχοθ'Γύτρα» την Εύέθ συνίνοχος τοϋ Μ ορίου ιιεταςωτών γάλου τό οποίον έφθασε ιιέχρι της θύρας τοϋ Στρατη,γού Ζοζέ Άλδαρέζ. τοϋ πρώττν αρχηγόν τοϋ Π ροεδρι- κοΰ Έππ-λείου τοϋ ΜεΗικοϋ. τοϋ οποίον τό οίκογενειακόν ονοιια εί¬ ναι άπό τα πρώτα είς την χώοαν της οποίας ή σημαία εχει τα χρώ- ματα τοϋ χρικΐοϋ καί τοϋ αΤματος. Ή υπόθεσις άφορ« μίαν γιγαν- τιαίαν -κλοπήν. Άκόιιη καί ό Π ρό- εδρος Κάγιες έξέδίοκε μίοτν ίΛΐση- μον δήλωσιν — τόσον σποι^σάα <ατήτησιεν ή ύΐπό&ίβις — είς την όποιαν έξηνίϊ λεπτοιΐίρώς πώς ά- πρκαλΰφθη ή -/Ιοπτ]. Καί ή πτώσις ενός των πτριφη- μοτεοων οτρατητγών τοΰ Μεξικοΰ, καί άρχτρ,Όύ τοϋ Π ροεδρικοϋ Έ- πιτΐλρίο'υ όφείλεται είς την «φλι'- αιοον γλώσσαν» τής νοήσσης Μα¬ ρίας Κονέσα'. Καί είς την κατοικίαν της ηΰ- 3αν απειρίαν κι/^ιιμένων μεταξω- :ών. Καί την εκί^ισαν είς την φνλα- :ήν δια νά περιμείνη την έκδί- Ή^Μαρία Κονεσα, ή ώραία Μεξικανή χορεύτρια, ή όποία παρομοιάζεται με την Κάοιιεν. Ή Κα Κάλ6, μία άπό τάς κποδυθείσας τόν ρόλον της Κάρμεν είς την όπε>
οαν, καί ή όποία εχει άποσυρθ|) τώρα τής σκηνης.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑΙ
ΤΟ
ιΙΟΝ ΥΔΩΡ ΚΑΙ
'ΑΠΕΙΑ ΤΗΣ Φί
Ι κησιν τοϋ
ι Καί
ί χαμογε/Λΐ καί φλερ>τάρει
μέ τού; φυλακάς καί τραγονοεΐ
είς τό κείί.ί της καί χοοεΰει τόν
Φανΰάν-/ο, τόν χορόν τοΰ ερω-
τος, άκ.ριτχος ό'.τως ή μι»θιστ'>ρη-
ματτκή άδεν^ή της, ή Κάοιιεν, ί'-
καμε πρίν άπό όγδοηΛτα Εν ΐ'τΐ],
πρίν ό έραστής της, 6 προδοθείς
ύ-τ' αιτής 6ν*θίσει ενα στιλέττο είς
Τρ,ν καρδίαν της.
ΕΙΣ ΕΝΑ ΕΛΕιϋΤΑ
Είς την Βου.6άτ7.ι ύπάρχει εν με-
λοχρετέστατον μνημείονάτή
Ή Κνρία Σοόιναε διηγεΐται ότι
μία των φίλων της δηχθεϊσα υπό
λικτσώντος κι»ναρίου της ϊρρίφθη
εις την θά/.ασσαν καί διά τοϋ ήρω-
ικοΰ αύτοϋ φορΜάκον έπαναληφ-
θίντος πολλάκις κατώρθωσε νά
οωθί) άπό την φοδεραν νόσον. Έξ
άλλον είνε γνωστόν ότι μέγας ά-
ριθμός παραφρόνων, όδηγοάιενος
εις παραθα/.άσσια μερη νπεδώιλε-
το είς καταναγκαστικά λουτροθα-
λάσσια. Οί πάσχοντος έρρίπτοντο
διά της οίας είς την θάλασσαν
κρεμασμένίΐ μέ σχοινιά διά νά μή
πνΐγώσΐν. Άναιιαιι^ήϊί*- ?« »—'·
τοό άχοίθΜ κοιμάται τον αιώνιον ν
χνον τού ένας «λέφ^ς Ό έλέφϊς
τύτός τ)το το άγαττχΛένο·; ζώον το5
'Ακμχαρ, τοΰ μεγάλον δασϊλέοις
τοΰ Λαχορ, άττοθανόντος προ 100
έτών, ό όχ&ίος ώφειλεν είς αυτόν
την ζωήν τον. Όσακις έπέδαιν» τοΰ
έλέφϊντός το», ίέν έφοδείτο τάς
τίγρεις;. Ό έλεφας τ&ο τάς ερρι^ί
ίά
Ή Σινιοοίτο 1-α3.ί;λ
. . --» -ΓΓ·>·.-
ίιά της προ&οσκί-ίος τοο είς το ε-
ϊαφος καί τάς σννέτριδε ίιά τοΰ
ΰάρους το;>, γοναττίζων έ*' αυτών.
Τέ μνημελν είναι μεγαλοπρεπιέστα-
τον. "'Εχεΐ οψος 30 μέτρων καί είνε
;κ •/οαν'ιτ-,.ι
ς μένει πάντοτε ή____~.^.,~
τικότης τής θεραπευπκής ταύτης
άγω^'ής επί τής παραφροσννης.
Φαίνεται μόνον ότι τό ίώδιον τό
οποίον περιε'χει τό τής Μεσόγειον
ί'5ωρ, έπέορα ένίοτε έπωφεί.ώς είς
καταστΰσεις τινάς διαταράξεως
των φρενών.
Άνέκιδοτόν τι μάλισΐα έπιτείνει
την ίαίοατικήν δυναμιν τοϋ θαλάσ¬
σιον ύδατος καί μέχρις αντης τής
πανώλους. 'Εάν πιστεύσωμεν εις
αντό κατά την είς Αίγυπτον εκ¬
στρατείαν τοϋ Μ. Ναπολέοντος
στρατιώτης τις προσ67.τ}θεΙς υπό
τής φοβεράς νόσον κατώρθωσε νά
ΦθραπΐΕνθτί αενων βνθισμένος επί
πολλάς 3ρας έν τή θαλάοχτη α«ρού
προηγουμένως εΐχε την γενναιότη-
τα ν' ανοίξη μόνος τού τας πλη¬
γάς τον.
Είς τάς νήσονς καί τάς παρα-
λίσυς πόλεις χρησιμοποιοΰσιν α{«-
τό είςδιάιφορα δερματικά νοσήμα-
τα.
Άλ?Λ κατά ποίας ασθενείας δέν
συνεστήθη ώς θεραπευτικόν μέσον
τό θαλάσσιον ύδωρ; 'Βθεωρήθη
διαδοχικώς ώς θεραπεΰον την χο-
λέραν, την διφθερίτιδα, τον διόή-
την.
Είς τίνα αέρη διατηροϋν ά/όμη
την σννήθειαν νά δίδουν πρό τού
ΰπνου μίαν ή δύο κονταλ'ες τής
σσύπας θώασσίου νεροϋ θεωρου
μένου έν τή περιστάσει ταύτη ώς
τονωτικοϋ διεγερτικοϋ. Δέν πρέπει
οαως να γινεται κατάχρηοις τοχ--
τσυ. Ό στάμαχος δέν δύναται νά
«νεχθρ άόλα&ώς τό θαλάσσιον ν-
δωρ είς συχνάς δόσεις καί δύσκο¬
λον είνε νά δώση τις πλήρη πίστιν
είς την βεΰαίωσιν τού θαλασσοπό-
, ρον Κοΰκ, ίσχΐ'θίζοαένο·· ότι είς
ι τίνα νήσον οί ίθαγενεΐς μόνον θα¬
λάσσιον νερόν πίνονν.
"Εχομεν άλλως τε καί πειραμα-
τικήν απόδειξιν περί τοΰ ότι είνε
αδύνατον νά έθισθτ) ό άνθρώπινος
στόυαχος είς τοϋαύτην διαρν.Γ) θα-
λοσσο-τοσίαν. Ό μέγας Πέτρος
ι Τής Ρωσσίας, ·θελων νά καταστή¬
ση έξαιοετικής άντοχής τούς άν¬
δρας τοϋ πολεμικον ναυτικού τού,
διέταξεν όπως είς την σχολήν των
ναντοπαίδιων γίνεται μόνον χρήοΚ
θαλΐασσίου ύδατος πρός πόσιν, α¬
ναχωρών έκ τής Ίδέας ότι οί ούτω
έύΗσθέντες ναντόπαιδες μεγαί.ώ-
νοντες δέν θά είχον ανάγκην γλυ-
κοϋ νεροϋ κατά τα ταξείδια των.
Τό άποτέλεσμα έν τούτοις τού πα-
I
ραδόξου τούτου πειράματος δέν
ήργησε νά έπέλθτι. Πάντες οί ναυ-
τόπαιδες απέθανον ό είς μετά τόν
άλλον, αν γχιΧ τό νερόν τοΰ όποίου
εγένετο χρήσις προήρχετο έκ της
Βαλτικής θαλάσσης ήτις περιέχε»
ολιγώτερον των άΐλων θαλασσών
"Λ
α/Μς.
Έν τούτοις όλαι αυταί αί &(>α-
πετττικιαί 'υδιότητες, αί άποδοθεΐσω
εις τό θαλάσσιον ύδωρ, λόγον
I-
χουσι τό γεγονός ότι ή χημική α¬
νάλυσις αύτοϋ άπσκαλύπτει την
παρουσίαν στοιχείων τα όπαϊα αύ-
τά καθ" έαυτα άσκοΰσιν επί τοΰ
οργανισμόν μεγάλην έπίδρασιν,_δ-
τε σνναφή πρός την ΰφήν αυτο».
Τφ δντι κατά χημικήν ανάλυσιν
υπό τού ίΐατροϋ Κουϊνιον ή όλική
ποσότης των διαλελυμένων άλάτων
είς 100 γραμμάρια θαλασσίου ύ¬
δατος άνέρχεται είς 35 τΐ^"0"0
γροϋΐμάρια. Τοιαντα, είναι τα κυρι¬
ώτερα συστατικά τοΰ ί>δατος τής
Μεσόγειον τα παρέχοντα αύτω τας
θεραπευτικάς καί τονωτικας αυτού
ίδιότητας.

«ΚβΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΥΠΑΝΔΡΕΥΟΝΤΑΙ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΥΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΑΣ
ΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΦΗΜΗΝ, ΠΡΟΑ-
ΓΟΜΕΝΑΙ ΕΙΣ ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ.
Ή Φλώρανς Βάΐίορ Ιγινβ τε-
Ρ'φημος, ίταν ήτο σύζμγος τοΰ Κίγί1
Βάιθαρ, τοΰ δ'.ενθ,,ντού, καί ή φήμη
της ήτο τόσον στερεά, ώστε δέν
έχειράχθη διόλου άχο τό ίιαζύγτον.
Ό νίος δρόαος χρός
ν,θ'ί έχιτ"^γιαν εις το
?!>ν ανεκαλύφθη! , ,
Είναι ενας χαλαιος οροαος τον
ίτοίον διέσχισαν οί άνθρωχοι άχο
' τ?,ί έπογτς τοΰ Ά·δάμ.( _
'ρχίζε' μέ τον -χορόν τού Ησα-
?-ν 'ΥΥ/τν/ϊοευΐΙΗτκ Ινα ΜντΝ.ατογ.57-
κ ενα
ί ό
ί Γ&χνδρεΛήκ γ
?·/ον διευθυντήν, καί τό μέλλον σα;
Άλλοτε, υ·ία ν** έχρβιάζετο ύ-
- -—*, ιτλ»—ικότητα ^νΐΛίτΐί
β/'θτΤ/Τα, 1ΪΑ.3ΚΓΤΙΤΜ71Τ}^Λ τ»βτ.ι.·.Λ (,«■»
ν αί ΐ-χ.α«ό:τ,τα, διά νά χροϊχθή ε'-ς
«ττ-:ρα. Φοστκά, έψίθνρίζετα., δτ'
ϊάτοτε ε~:εχβ νά μβταχει-ρισθή. και
ί)/.τ καί ίλλα μβτα. Άλλά τώρ7,
"ό ατνο χοί. χρ·ϊ!άζ.ετ«3««ά τα ψχι-
ίΑίνα<Α''α νέα, είναι νά ί>Φβν!Ϊ3ει>θτ[
!ΐχ διειίθυντήν. Όλίγη ίχ2¥01Μζ^Τ*
ό/,.'γη εΰ^ορ-φιά, μ^ίζΰ ^.έ Ινα 3ιε>^
ΰοντήν χιζι~ον, ^κάμνουν οίχ/δήχοτε
νέαν κινϊ|ΓΑ3τογρ*φίτον αστερβ.
Αύτη είναι ή τελευταία «ϊ/νταγή
έτιτνχίας είς τό Xόλλ·^γο^ν-:. Δ:·6τ:,
ι/ν καί είναι άληθές, δτι δλα; χ:
ο.Ί'ζυγοι διβ'Λυντών «ίς τόν χ.τν~ΐ3-
τογράφον Ην εχοαν όλίγηπ» μά;^
ίνανότητα, ύιτάρχουν ιτολλαί, αί ό-
Γθίαι δέν εχοον βεδαίως χ^,λήν.
"Ολίγη ίλϊνότη,ς, ίστω καί 5ν
μ,ία ήθΐττοιες είναι χονϊρή καί όο-
νεται εως 40 ετών, είμχορεϊ νά
ιής δώση ρόλον άστ>έρος, ρόλον ά-
νάχη καί Έλληνΐ7.ής καλλονής,υ~>-
Οολογ(.κί;ς τ Ήττοιρικής φήμης—ά;-
ν.:ί νά ίγη σ^ζ^γον Ινα δ'.ευθοντήν.
Ή Άλ'κη Τέρρο, ή Μαίη Μό;-
ρν.% ή Μαρία Κόλρδα, είναι ζ(ι>ηοά
παοαδ«ίγ;χ2τα τούτου.
Ή "Αλί-Λη Τερρο ύχοδόδται έχ·
ετη σχο^δαίους ρόλοας είς τα διά-
κινημ»το3ράματα.
εις ΐΰ γε-^ονος, ότι είναι συ-
Ίΐκγος δ'.ε»θυντοΰ ■Αΐνημ.ατογ?-ά<ρΓΛ. Ε'ναι γεγτνός, δτι, εάν ό Ρέξ "Ιγ- ν.ραμ δέν ήτο ό χρώτης τάξεως δι- ε·>θυντής, ό όχοίος εινα·., -Ααί έά< ή κινημα-ογραφική έτα-ρεία Μέτοο- Γν.όλ'δοαιν-Μέγιερ δέν ήθβλε τόν "Ιγκραμ νά διευθύνη τό βργον, ό «Κήκος τοό Άλλάχ» καί »λλα με¬ γάλαι έργα, ή Άλΐκη Τβρρυ δέν Οϊ ήτο άστήο δλων αυτών των έργων. Ή Μαίη Μόρραιτ, ήτο άστήρ τής σχηνής, ο·τ<χ*> έστίάδη χρός τόν
κινταατογϊάφον, άλλ' τ, «Αεγαλητΐ-,
?α ·—>ς'ί—ϊοχία ήτο ε'ς τα Ιργ7|
ϊά ό—οΓογ ϊιη'ΐθυνεν ό τ-ζ>»γός -—ς,|
ΡθΑΐτϋτ ΛέίΛΐαρδ, καί άφ' 3τ
ζ;ε·ϊγος διε'
*έν*δίς την αν.
;εν εςτημςιωσεν »ΛΛας «—τ
, άφ' ότου
ρχη ζγ
Κατόπιν ό κ. Βάϊδορ ένυμιρεΰθη ία
νέθϋ, την Έλβονώοαν Μχόρίμβν, ή
ί ί ί
τ> όστις δέν είνα· ?ι
Ό Άλέξανδρος Κόοδα, ό θϊγ-
γ*ος ?'.5.Όοντή·;, έακί^ώθη ΰ~ο τής
Νά»τΐΓ>α7. άλλ' δτα·^ χ
τα τυμ;ο/,οτ·.α, η ε-α'.ρεια ϊ.5β7.
·'ά ιζ£θτ)Λίιτ ώς τ$(/ζ'·>&) την οΰ-
ζυγσν τοΰ Κόρδχ, Μαριχ;. ·Μέ τον
Κόρ·5α ώς ί'ε^θοντη';, την συζαγόν
τ&ο ώς ~5*>ταγωΑ»ίστ».α'^ καί με
όλό/-λη:ον στραττν καλλιτεχ'ίών, ή-
2.000.000 'δολλάοί'α -&?ίχ<«, έκ·.- ντ.ΓΑατον;7ΐή6η τό έργον « Η Ί?ιω- τ-κή Ζοή τής Έλ^η; τής Τροί- ας». Ή έπιτυχία τεΰ εργου ήτο μη- 2ααινή /.αί τα κέόρδη έί.άχιττα, γ.α'. ένφ ό Κόρ.ία χαρέαΐΐνϊν ώς διε^4υν- τής, ή ΐύί^γός τού έχαντλθεν είς •κρωτηγωνιστησδν εις το τε¬ λευταίον έργον τοο «Τό Πλήθος», αβι Ι«Γΐκ5^0ττ άλλους σιτουδαίοος ρό- λους ά<ρότΓ·ο εγινε Κα Βάϊδορ. Ή Νόρί^α Σήαρερ ήτο είς των αστέρων τΓ3 χινηματογιράφοο χολύ "ριν σκΐφθή δι" Ιρ*>τα·ς καί γάμους.
Κατότιν, χεροσι, οί ρολιΟΛ χού τής
έϊόθητϊϊν τ,ταν άκατάλληλοι δι' αύ
την. Έν τώ μετζξύ ή Χόρξχα ύχα^
(Λ.~εργκ, ύλ· τώρα μόλις έχεστρεψε
μαζύ τί.) έξ Εύρώχης, δχου διήλθε
•■χ τ<*ϋ μέλιτος. Μένει τώοα ; είς ναλλ'.τίρους ρόλους Ή Μαιη Μορραίη, κινηαατογραφοώς άστήο, εχα,σε πολΰ άφ' ότου διεζεύ- χβη'τον διενβι»ντην—σύζυγον της. ΤΟ ^ειεΒενΒν^ενενπΒ—^Β]ΒΒ*—ε*—εΒνΐΒΐ 8 Νόρμα Σήαρερ, κινηματογραφιχός άστήτ), ΰπανδρενθη τελευταίως τόν Είς την 3ιε0νη ώκεανογραφικην 5·άΐΓ/ει!»ίν ητίς συνήλθε είς το Βε- ρ&λΐνον ίτά τη εϋκαιρία τής έκατον- ταϊτη?ί5ος τής Γεωγραφικης 'Ε- ταιρείας ό κοτθηγτίτης Χέμπερ ιερο- εόη είς χεριέρνοτ^ς άχοχαλύψεις έν τ/ί<χζ πρός τάς εργασίας έξαγω- •'ής χρυτο3 έ* τοΰ θαλασίοο Κατος. 'Ενας Γ&ρ·ιανος σοφός είχεν ό~ο -ου 1908 ϋολογίσει, ότι ή Οάλοκ»« -ε-ριέχει όκτώ ϊυσε'Αατομ-μύρια τόν- ν»ς χρασοΰ. καί ήτο τής γνώμης, ότι ίΐά μιάς με&οίιαής εργασίας ό άνθρωΐΓος θά ήϊύνατο νά λάβη υέγιστον μέρος τού χρυαπί αύτοό. Όταν το 1921 ή χολεμική άι«- ζημίίύσ-.ς τής Γερμανίαςώρίσθηβίς ! 32 ^σεκατομμ.ύόριθ( φράγκα, δηλ., είς 50.000 τόννους χρ.»ΌΟ, ιτολλοί Γε-ρμανοί εΐϊίστημονες εθεώρησαν ώς το ευκολώτερον των χραγμάτων νά λάδη ή Γερμανία τον χρυσόν ού¬ τον ά—3 την Οάλ»τσαν. 'Υπϊ^λήθη- σαν έκατοντάϊες αιτήσεων ϊιχλώ- αατος εφευρέσεως έαμεταλλεοτεως των χρ'Λωρυχείων των ωαβανών. "Εξ αυτών ένεχ<ρίθη<ταν 34. Κατά τα τελεοταία «μως πειράματα ό χρυσος τής θαλάσσης είναι τόσβν όλίγος, ώστβ το κέρίος ϊέν καλύχτει σχ«- ?ον τα εξοϊα τη*; βχρβταλλβύσεως. Ή Μαρία Κόρδα, ή όποία ύπεδύθη τόν ρόλον τής Έ/ένης τής Τροίας, μό¬ νον διότι ήτο σύζυγος τού διευθυντού Αλεξάνδρου Κόοδα. ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ ΑΠΑΓΰΓΗ Μ ΜΜΙ1ΡΑΝ γνωβτος.— Στό άμαίξι "Οταν ήτχ; στήν άκμήν ττ,ς δό¬ ξης της. ή Μαρία Μαλιμχράν, ή ϊιάσημη 7.αλλιτέχ·/ις τοΰ μελοδράμα τος, τής συνέδη έ%α ΐΓθλί» χρωτό- τ«—» καί χαράδοξο έχειτόϊιο. Ένα *>ράδυ, άφοΰ έτελείωσε τόν
ρόλο τής Δεισδαιμόνας—μίαν άχο
τής μεγαλήτερες έχιττχίες της ώς
ήδοχοιοΰ καί ώς άοιϊοΰ—έγύρυε
στό καμαρίν. της αι' έτοιμαζότανϊ|
ν' άλλάςη, δταν ενας άγνω—;ος, χα-'
ρ·αδιάζοντας δλες τής άχαγορεύσεις,
εζήτησε νά την ιδή γιά μιά έχεί-
!«τόθεσι χοί) την ένδιέφερε χρο
ς
Ή Μαλιμπράν τον έϊέγθηκε καί
όταν μ-κήκε μέσ' στό καμαρίνι της,
έκεΐνος τής είτε:
—Κυρία μοο, συγχωρήστε την ά-
ϊά ϊή ολο. "Εμαήα τυχαί-
ί ί
ως δτι ή αητέρο: σας «οί) είνε γειτο-
ν;σ—ί μοι> είνε όίρ·ρ6)στη πολύ. Και
όδ ά ίή
1^1
V
θβλμΛεργκ.
*Βκλ~τ& βιβλία *χη μόνον το Β»·
Ιλιοπωλεϊον τού «Έθνιχοΰ Κήρυκος».
ένόμ!σ·αδτ!·εχρειτε νά τάς ή
Έφρόντιτθ! αάλιστα νά χάρω ενα ά-
{ΐάξι γιά νά μχορέσετε γρηγορώτερα
νά χεταχθήτε στό τπίτι χαί νά την
ΐϊήτε. 'Εχττρβφατέ μου νά σας συνο-
δευσω ώς έκεϊ.
Άνήσ4>χη ή καλλιτέχντς νά μ.ά-
Οη τί είχε <τ^6η στήν μητέρα της, κου πρίν φύγει γιά τόθέα—ρο την είχε άφήϋ^ι χολύ χαλά, άύ τόν άνδρωχο. Άχο την 6ία της λις έχρόφτ):*σϊ νά ρίξη Ινα φ ρι εχάνω άχο την τοοβλέτα της τκη- νής χού ^Ίροί^δ· Ό άγνωστος εύγε- νικά την έδοήθησε ν' άνελή στό άμά- ξι χοί» χερίμ«'»ε κχ'έκείνος 3ί«λα της χροσχαθώντας νά καθησνχάση την άνηβνχία τής Σέ λίγο δμως όταν συνήλθε κά- χώς ή Μαλιμχράν, αντελήφθη δτι τό άμάξι ετρβχε όλοταχώς μέ κατεύ- θυνστν άντί6«τη άχο την διεύθυνσιν τού σχιτιοΰ τής. 'Ερώτη— λοιχόν τόν σύνοδό της: —Μά χοΰ χόόμε, %ύριβ; —Μή φοδείσθβ, κυρία μοί». Δεν θά πάθετε τίχοτβ. Άλλωστε έφθά- σαμε....... Τό «μάξι εΐχε σταματησει έμχρός σ' Ινα σχίτι ώριίου έςωτεριχοϋ, τοΰ όχοίοο ιίι ιάρτβ χ«)ΐςεν ώς διά μα- γείβς. Ό βγνωστος εσ-ρωξβ μ«χα την Μαλιμχράν καί ή ιτόρτβ εχλβι- αε **λ» χίσ« της. Βλέχοντ*ς ή κβλλιτέχνις, δτ» ό .— Ό ύ—οχρ&ωτικός ά— - Ή «»γ£ς.— Ή έπιβτο- σννοδός την ε^-χε άφησει μόνη μέσα σ' ενα •ΐ'ιάδρομο. χοίι τόν έφώτιζε μία λάμχα της νυγτός, εδραιώθη** τώς ερχε χέσει σε χαγίδα. Χορίς δμως νά φοίη6ή, ήταν άλλως τβ Θα^ραλέα, έίχεφθηκε -ώς θά α-το- ροϋσε γρηιγορώτερα νά δγή άχο κεί μεσα. Μιά άκτίνα φωτός έξέφογε άνά- μετα άτχό δοό ·χαραχετάαμ3ττα και εφθανε ώς τό μέρος της. Έχροχώ- ρησε πρός τα έκεί καί μχήκε μβσβ σ' Ινα σ*λόνι χλούσια έχιχλωμένο, χού τό φώτιζαν μεγάλβ χολύφωτα. Δέν ήταν κςτνένας έκεϊ μέσα, άλλά —ήν μέση ήταν στημένη μιά άρχχ καί δίχλα της, επάνω σ' Ινα κάθι- -Αα, γιά νά -προσελκύση την υροσο- χη της Ινα γράμμχ στ' όνομά της. Μέ χεριέργεια διαρκώς μεγαλή- τερη ή καλλιτέχνις εσχισε τό φά- κελο καί διάδασε τό γραμμαί «Κυρία, συγχωρήστε Ινα θα'^χ- στήν σας, χού έχιθ^εί ·νά μβίνΐβ ί- γνωστος, διότι έτόλμ,ησε νά σάς ά- χαγάγη. Δέν έχιθυμεί νά κάμη κα- τάγρησ'.ν τής θέσεώς σας. Δέν σίς ζητεί χαρά μό»«ν Ινα χοάγμα, άλ¬ λά έχιμενει σ' οώτό απολύτως: Τρα- γουδήστε γι' αυτόν, μόνο γι' αυτόν, την ρωμάντζα τοΰ Σαούλ, την όχοίαν έκεϊ-.ος θά ακούση κρΛΐμμένος κάχοο έ$ώ ·χ.οντά, καί Ιχειτα Οά είσθΐ 4- λεοθερα.» Ή Μαλιμχράν έσχεφθηχβ ττήν άρ·χη νά αρνηθή νά εκτελέση την χαράξενη έχείνη έντολη. 'Εχειτ» δμως έσκέφθηχε, δτι ήτ«ν αίχμά- λωτος, ότι ίσως είχβ νά χάνη μέ κανενα τρβλλό, καί ότι τί> -χαλλί-
τερο^γι' αύτην ήτβν νά, ι>**χούσΐ(ΐ
καί άχι νά χζλΐψή μέ τόν άγνωστ».
'Υχηκουσε λοιχόν. 'Ετραγθύϊησε γο-
ητευτικά, συτνοδεύοντας μ* την 5ρχ»
την ρωμάντζα τού ΣβοάΧ. "Οταν,
ετελείωσεν, ό άγνωστος «ί«ο άχο
μιά χόρτα Ινα «εϋγαριστω».
Μετά τουτο, ό ίδιος άνδρωχος,
χοί» την ειχε φερει καί χού δέν ήταν
άλλος άχο τόν καμαρκρη τοΰ ά-
γνώστοο μελομανοΰς, την ώίήγηβ»
στό σχίτι της μέ τό ΐδκ> άμάξι.
Την £λλη μερά ή Μαλητμράν
έλάμ.τ>ανβν ώς ίώρο γιά τόν κόχο
της Ινα ^αφύτιμο χόσμημαι άχό τόν
άγνωστο θατκιαστη της τού όιοοίοο
χοτέ δέν εμαθε τό όνομα.
ι

ΟΙ
"Οπισθεν των όγκωδών καί υπό
κισσοΰ καλυπτομενων έρειπίων τοΰ
παλαιοϋ φρούριον τοϋ Ούώλλιγ-
φορδ, έν Λονδίνω, ευρέθη εσχά¬
τως κρυμιιένη μία άρχαία έλοιο-
γραφία μυστηριώδους προελεύσε¬
Κστά την γνώμην των ειδι/ών,
οίτινες έμελέτησαν όλας τάς λεττο-
μερείας τής συνδέσεως της καί ό-
λα τα περιστατικά τής άνα/αλύ-
ψεως τής έΛαιογραφίος, αυτή φαί-
νεται ότι είναι εικών τοϋ Βασιλέ¬
ως Καρόλου Β', κατασκ ικχσθεϊ-
σα, όταν έκεΐνος ήτο μικρόν παι-
δίον, φέρων τόν τίτλον τοΰ πρίγ-
νιπος τής Ούαλλίας. Συνάμα εί-
•/άζεται ότι ή εικών έκρύβη ολίγον
με,τά τόν θάνατον τοΰ πατρίς αύ-
τοΰ, Βασιλέως Καρόλου Α', άπο-
ΧΕφαίισΟέντος επί τοϋ ΐ//ρκόαα-
τος. Ή εικών εκρύβη, ώς πιστεύ-
εται, έπειδή ή άνακάλιψίς της επί
οιουδήποτε πρόσωπον είς την επο¬
χήν εκείνην θά εσήμαινε την άπο-
κεφάλισιν τοΰ κατόχου της.
Τό είρημένον φρούριον κείται
παρά την όχθην τοϋ Ταμέσεως καί
είναι κατεστραμ'ΐένον σχ:δόν πρό
280 έτών, όταν δηΐο'δή είχεν αρ¬
χίση ό μέγας αγών, κατά τόν ο¬
ποίον δ "Ολιβερ Κρόμγονελ και |
οί Πουριτανοί επολέμησαν έν ο¬
νόματι τοϋ Κοινοβούλιον εναντίον
τοΰ άτολυταρ·χικοΰ Βασιλέως καί
των Ίπποτών αύτοΰ.
Τό φρούριον είναι εν ρωμαντι-
κόν έρείπιον, σκεπασμένον άπό κισ-
οόν καί θεωρεΐΐοι υπό των προλη-
πτι/ών ώς συχναζόμενον ύπ;> φαν-
τασμάτων άτυχών φυλακισμένων.
Εσχάτως οί άρχαιολόγοι ήρχισαν
νά δεικνύουν Ιδιαίτερον ενδιαφέ¬
ρον, έπειδή είς τό αέρος αύτό ευρί¬
σκετο φρούριον άκόμη άπό τόν
καιρόν τής άρχαίας Ρωμαικής κα-
τοχής τής Αγγλίας.
Τό φρούριον τοΰ Ούώλλιγκ-
φορδ άλλοτε ήιιιλλάτο πρός τόν
Πύργον τσΰ Λονδίνον κ'ατά την
σπουδαιότητα καί άπετέλει μέρος
όθ.ΰοιεως φρουρίων, δι' ής ό ξέ-
νος κατακτητής ηδύνατο νά κρα-
τγί την Νοτιοανατολικήν γωνίαν
τής Αγγλίας εναντίον των Ίθαγε-
νών, όταν άκόμη τα έπι&ετικά ό-
πλα δέν ΐσχυον πολύ εναντίον των
λιθίνων τειχών.
Οί άρχ'οιαλόγοι άνεκάλυψαν έν-
τός τοΰ φρούριον την αίθουσαν
τοΰ φαγητοΰ καί τό δωμάτιον των
βασανισμων, ιε-ύρον δέ μερικά σκου
ριασμένα λείψανα βασανιστηρίων
καί άνεκάλνψαν μέσα είς μίαν κρν-
πτην έντός τοϋ τοίχου την προ-
μνησθεΐσ1ο.·ν είκόνα, μόλις διακρι-
Ή Γερτρούδη Λώρανς, ^Αγγλικός άστήρ μουσική: κωμφδίας, έπιστρέςρου-
σα είς Νέαν "Υόρκην έξ ΆγγΚας.
νομένην έκ τοΰ έπικαθημενου κο¬
νιορτού. Μετά προσεκτικήν εξέτα¬
σιν των εϊδικών απεδείχθη ότι ή
εικών παρίστανε παΐδα περίπου 13
έτών, μέ μαύρην σγουράν κόμην,
φοροΰντα μΈταξωτόν έπενδΰτην
νυανοΰ χρώματος, μέ δαντελλωτον
κολλάρον πίπτοντα επι των ώμων
τού.
Πολλά ίστορικά γεγονότα υπο
στηρίζουν την θεωρίαν ότι ή εί
Ή Φαίη Ραίη, κινηιιατογραφικός άστήρ, καί ό Τζών Μόνκ Σώντερς συγ¬
γραφεύς, έπισφραγιζοντες τόν γάμον των μέ Ινα φίλημα. '
τό
ότι τα
κων παρίστανε τόν Βασιλέα Κά-
ρολον Β' ώς παιδίον, έργον τοΰ
Β άν Ντύκ. Ό μέγας ούτος Φλα-
μανδός καλλιτέχνης ήτο ό εύνοού-
μενος ζωγράφος τής Αύλής τοΰ
Βασιλέως Καρόλου Α', έ'κα-με δέ
ε} αιογραφίΐο ς των Βασιλέων καί 6-
λης τής οικογενείας τού καί σχε-
δόν όλων των επισήμων αύλικών.
Είναι αξιοσημείωτον ότι ή ει¬
κών διετηρήθη έν κάλι} καταστάσει
επί 280 ε'τη, ά'ν καί ευρίσκετο έν¬
τός τοΰ τοίχου, ένθυμητέον οίιιως
α υπό των άρχαίων ζωγράφων
χρησιμοποιούμενα χρώματα διατη-
ροΰντνη σχεδόν αιωνίως.
Κατά την εποχήν, κατά την ο¬
ποίαν έκρύβη ή εικών αυτή, τό
Κοινοβούλιον, τό οποίον έν τέλει
συνέτριψε τάς στρατιωτικάς δυνά¬
μεις τοΰ Βασιλέως καί άπεκεφάλι-
σ·ε καί τόν ίδιον, εψήφισε νόμον,
δννάμει τοΰ όποίου εθεωρείτο ώς
έ'νοχος έσχάτης προδοσίας πας ό¬
στις ήθελεν άποπειραθί) νά έπανσ-
φέρη είς την εξουσίαν τόν πεσόν-
τα Βασιλικόν Οίκον. Κοί ή ελα¬
χίστη έ'νδειξις συι,ιπαθείας πρός
την έκθρονισθεΐσαν οικογένειαν έ-
χαρακτηρίζετο ώς παράτασις τοΰ
νό(μιου έκΐ^ίνου καί ήτο έπαρκής
πρόφασις όπως στείλι-| τόν παρ>α>-
βάτην κάτω άπό τόν πέλεκυν τοΰ
οΐ|μίου ή είς την άγχόνην.
Τό νά έχη τις είς την κατοχήν
τού είκόνα τοΰ πρώην πρίγκιπος
τής Ούαλλίας, νομίμον βασιλέως
τής Αγγλίας είς τα όμματα των
θασιλοφρόνων, ήτο φανερά παρά-
ΠΑΛΑΙΑ ΕΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΙΖΟΥΣΑ ΤΟΝ ΠΟΤΕ ΠΡΙΓΚΙΓ
Β', ΕΥΡΕΘΕΙΣΑ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΤΟΙΧΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ
ΠΡΟ 280 ΕΤΩΝ ΕΜΦΥΛΙΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ ΚΑΙ
ΡΟΛΟΥ Α' ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ. - Η ΕΞ0ΝΤ5
ΠΟΥΡΙΤΑΝΩΝ ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ ΘΡ
ΓΡΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΚΡΟΜΓΟΥΕΛ. ..
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ
ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Ε
Τσοος καποιος φυλακισιιένο, ,'Πο-
λαύων τΓκ; εύνοίας των <π;α<ων ένθύμια τοΰ βασιλικόν Οίκου, καί τό γεγονό ςτοϋτο παρέχει την ί- σχυροτέραν υποστήριξιν είς την ή¬ δη οιατυπωθεΐσαν θεωρίαν περί της αρχής της εικόνος ταύτης Οί βασιλόφρονες τής έποχή; έκείνης κατέφυγον είς παντοειοίΐ τεχνά- σματα όπως διαφυλάττουν άπηγο- ρενμένα ένθ-ί^ια τοΰ «μάρτυρος» Βασιλέως καί τής σεπτής οίκογε- νίίας τού. Μερικοί έξ αυτών είχον εικόνος επί των τοίχων των δεικνυοΰσας /ατά τό φαινόμενον συνη-θη το- πία, ιιέσα δμο>ς είς τοΰς κλάδους
των δένδρων ήσαν εντέχνως ζω-
γριο>φΐσμέναι προσωπογραφίαι τοΰ
φονευθέντος βασιλέως καί τής οι¬
κογενείας τού. "Οταν ένόμιζον ότι
δέν έΐαλέποντο υπό κατασκόπων, οί
βασιλόφρονες εκάθηντο καί ήτένι-
ζον μέ αφοσίωσιν πρός τάς είκό-
νας των λατρευτών των προσώ-
πων.
Είς εύγενης ε'φερε ράβδον, τής
οποίας ή κεφαλή ήτο σκαλισμένη
διά βαθειών κυκλικών έντομόον.
Κρατοναένη είς τό φως καί είς ω¬
ρισμένην στάσιν ή ράβδος έρρι¬
πτεν επί τοΰ έ>δάφους σκιάν Λσρι
στάνονσαν την σιλουέτταν τοϋ βα¬
σιλέως.
Είναι άληθές ότι ή ευρεθείσα
εικών δέν όμοιάζει τάς γνωστάς
προσωπογραφίας τοϋ Καρόλου
Β', άλλ' αύτό δέν είναι έκπληκτι-
κόν. Ό παίς έν τη μυστηριώδει
εϊκόνι εχει μάλλον στρογγυλόν πρό
σωπον, ένώ δ Βασιλεύς είς τάς ά-
νεγνωρισμενας προσωπογραφίας
τού παριστάνετΌη ώς έχων μακράν,
σαρκαστικήν όψιν.
Τό πρόσωπον τοΰ άνδρωθέντος
Βασιλέως εφερι:ν άναμφιβόλως τα
σημεΐα καί τάς ρντίδας, τάς οποί¬
ας επροκάλεσαν αί πο?α>ετεΐς δυσ-
τυχίαι καί έξορίαι, άς διήλθεν οΰ-
τος ιμετά τόν θάνατον τοϋ Λατρός
τού. Βεβαίως τότε ήτο διάφορος
τοΰ νεανίου, όστις ήτο δ χαιδευμέ-
νος διάδοχος τοΰ θρόνον.
"Οταν δ Κάρολος επέστρεψεν
έν τής μακράς έξορίας τού εις την
Αγγλίαν ναί άνέκτησε τόν θρόνον
τού, επεδόθη είς παντοειδείς άπο-
λαύσεις, ώσει θέλων ν' άναπληρώ-
σγι τάς προηγονμένας στερήσεις
τού. Ό ϊδιος κατέστη δ γενναιό-
δωρος πάτοων τής Νέλλης Κγου-
Ίν κοί ολοκλήρου χορείας αλλων ε¬
λαφρών γυναικών. ΤΗτο ή προσω-
σις τοΰ νάαον έκείνου, ή δέ ά¬
κάλνψίς τού θά είχεν ώς συν¬
έπειαν τόν θάνατόν τού. Δι' αύτό
<αί ή προσφ-άτως άνακαλυφθεΐσα "ίκών ώνομάσθη «ή ιείκαόν τοϋ θα- /ατου». Είναι γνωστόν ότι παρά την αύ- στηρότητα καί την αίμοχαρή επι¬ βολήν τοΰ νόμου εκείνον, πολλοί ανθρωποι έφύλαττον είκόνας καί ποποίησις παντός δ, τι οί Πουρι- τανοί άπηχθάνοντο. Τό φρούριον Ούώλλιγκφορδ ή¬ το εν έκ των τελευταίων προπυρ- γίων άτινα έμειναν πιστά είς τόν βασΛέα. Ό Σννταγματάρχης Μπλάγγ έκράτησε την θέσιν αύ¬ την μέχρι τοΰ Ιουλίου τοϋ 1446 καί τότε μόνον την παρέδωσεν, ο¬ ταν έ'^αθρν δτι δ ιβασιλευς παρεδό¬ θη εί; τούς Σκώττους, οί δποΐοι ακολούθως τόν έπώλησαν άντί 200 χιλιάδων δολίαρίων είς χο Αγγλι¬ κόν Κοινοβούλιον. Οί στρατιώται τοϋ Κρόμγουελ, χάσαντες την υπομονήν έκ τής μα- λροχρονίου άντιστάσεως τοΰ φρού¬ ριον, ηθέλησαν νά τό καταστρέ- ψουν παρευθύς, άλλ' ήμποδίσθη- οαν υπό των αξιωματικών των. Τό φρούριον εσώθη, έπειδή ήτο κα¬ τάλληλον ώς φυλακή, δυναμένη νά χωρέση πολλούς βασιλόφρονας καί "!χμαλώτους παντός εΐδους. ] Ή ίδέα αύτη έξετελέσθη καί τού, εκιριη|»ε την ιιυσηριωδη ει^ό- να. "Οταν δ ΚρόμγουεΛ /ατέοτη ότϊρο; των πρώην /νρί ισχυροτερος τον πρώην /υρίων τού, πολλά ιιελη τοϋ Κοινοβονλί- ου εφυλακίσ&ησαν έντός τοϋ φοον- ρίου τούτου. Κατά τό 1048 οί στρατοκράται ερρΐλ,Όν έλτος αί1- τοΰ μέγαν άριθαόν τοΰ Ιγ/ιόοι! Π ρεσιβντεριαναϋ Κοιιαατο; έν τή Βουλή των Κοινότητος "/αι τίνες έξ αυτών ήσαν άκόμη φνλι-Ίσω- Λ/ΠΙ ΙΙΟ·/ΑΙ ΤΛ* 1 ΡΚΛ «—, /--- /αι /α- μη φ νοι μέχρι τοϋ 1650, δπότε αι /α τηγορήθησαν (·>ς ε'χοντε^ ιιπτι/ην
άύ η?.ογραΐφίαν μετά το>ν έν τί»
εξωτερικώ βασιλαφρόνών.
Ό ΚρόαγοΐΛβ. εν τέλει δΐίταξε
την '/ατειδιάφΐισιν της πταύί ως είς
τα 1652. Άλλ' οί τοϊχοι τοΐ οί/ο
δοιιήιιιατος ήσαν τόσον παχιΓς /αι
τόσον στερεοί, <7,στε ή τελιια να· τεδάφκτις αυτών ήτο άδυνιπο; *&■

κΜοΗ τον__
ΙγΑΛΛΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΚΑΡΟΛΟΝ
[θΥ ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ, ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟΝ
ΠΟΚΕΦΑΛΙΣΙΝ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΑ-
ΒΑΣΙΛΟΦΡΟΝΩΝ ΥΠΟ ΤΩΝ
;ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ. -- Η Α-
ΝΕΣ ΚΡΥΠΤΟΜΕΝΟΙ
ίτΕΣ ΕΚ ΠΕΙΝΗΣ. »
ζοίιτο.
αι1-»
ιννιν.ήν 'ΐέσχον τής ρπο-
ΐς. Ίντο: ενός έκ των
ι τοί-/<"ν ευρέθη καί ή 1 Ιόγος Γι/.ών, διαφτλα- Εθαία ιιέχρι τής σήμ£- τανΐος Πόλεμος τής Ι/!))] μετά τρωτο- ίορβαροτητας. Συνήθως ; ιιιας στρατιάς έκάλει Μίονιΐϊνους νά ΐτοραδο- I αν ικν ρκεΐνοι παρεδί- Κιιως υπήρχεν έ.Ιπίς ι την Ιιοήν των, άλλως όί.οι ί< στόματος μο¬ ί ·ίί'.Γ|θος των ήττωμέλ ών Ιηωτΐν'.ιιν ή πολιτικόν ά- | ό θάνατος. Λ'λεντΐ'θΙ κρΐ Πουρι- παντο θανατον καί μαρ- 'τά; ποώτας φάσεις τοϋ άλλ' εί: τα τέλη αίττοϋ «ς εΰ^νεΐς έ/.ρύπτον- αγώνος τού Κυ- το ίΐς ύττοινόμσυς καί άπέυνησκον έξ άσιτίας μάλλον παρά νά πεσουν εί; τάς χείρας τώ νάντιπάλων των Πουοιτανχδν, οί όποϊοι διετείνον- το ότι ώς όδηιγόν τ<ον πράξεών των είχον τάς νπαγορεύσεις τής ά- ρετής καί τής ιϊρησκείας. Π αιδία έβασανίίζοντο ένίοτε ό¬ πως έξαναγκασθοΰν νά μαοτυρή- σοΐΎ ποϋ ήσαν κρυμμένοι οί γονεΐς των, ί'πάρχει δέ μία περίφημος Αγγλικη, ΕΑ,κών παριστάνονσα την ά'σπλαγχνον εξέτασιν μικράς βα- σιλόφρονος κόρης υπό Πουριτα- νοϋ αξιωματικόν·. Εΐναι δντιος «ξιον θαυμασμόν πώς κατωρυί>θη ή άπόκρυψις τής
εικόνος αυτής νπό τοΰ ενίτουσιώ-
δους λάτρου τής Αγγλικη; βα¬
σίλειος πρό 280 έτών. Σήμερον έν
μέσω τοϋ έ.ιιι,κριατοΰντος ένθουοια-
σμοΰ υπέρ τής αρχαίοις καλλιτε-
χνίας ή παλαιά εικών θά οπο?αι>
σχ τής α-ύτής τιμής ην απήλαυε ν
έκ ιιέρους: των βασιλοφρόνίον τής
έποχής έκείνης.
ΓΑΛΛ1ΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΟΝΕΙΡΟ ΚΟΥ ΣΒΥΝΕΙ
ΤΟΤ ΖΕΑΝ ΜΑΔΕΛΙΝΕ
Ικ-
'Ααα μχή'κε μέσα στό σχίτι ό νέο
ρώτησε:
—Ή κυρία είνε μέσα;
—*Ο*χι κίριε, τοϋ άπήνττ,σαν.
Τράδηξε τότε τό χέρι τθ'ο —οί» τδ
ε;χε ·κ,ρ'ομμ.ένο πίσω απ' τη ράχη τ&υ
κρατώντας ενα υ,εγάλο μχ&υκέτο
τριαντάφΆλα, εβαλε τό μπου'λέτο
μέσα σ' ενα 6άζο άχάνου στό τραπέ-
ζι ττ,ς τρα-εζαρίαίς, &ττερα έ'βγαλε
άχό την ττέπη το^ ενα ώμορφο κουτ:
πούχε μ.εσα ενα -/.όατχηαα -/.αι τδδαλε
ν.άτω άιτ'τη τετσ'έτα τής ιτυζύγουτοο.
Τώρα ή κυρία μποροϋσε ναρθη. ΤΗ-
ταν ν.ατεοχαριστημένος αι' άπο τή
χαρά τού ετριβε τα "/έρια τού
Ή τραπεζαρία ήτο Άομψή, λου-
σάτη χαί ζεστή. Μπροττά ^τό τζάκι
ενα ατρογγΐΛο τραχέζ'. ήταν στρωαέ-
νο γιά δ·αο πρόσωπα. Άπάνου τέ ν.ά-
Οε πετσέτα ήτο βαλαένο ενα ψωυ·α"Λί
κόκκινο, τ,ραγανιστό·, έρε/.τ!7.ώτατο!
Ή ώρα τ,'τι έφτα: κι' άκόμα δ έν
εΐχε φανή ή κυρία.
Άνο-ομονοί/σε τυότε ν' ανοίξη ή πόρ-
τ» χ,αί νά φανίί ή άγαπημένη τοο γυ-
ναιν.οόλα γιά νά γεμίση το ~τίτι αε
τή ξανθ'.ά λάμψι ττ)ς καί τ' άρωμά
της!ΤΗταν άποφασισαένος νά μή τής
χ·?, τίποτα, νά χροσ—θ!Τ;θΐ τόν άδιά-
φορβ καί ΰστερα της εδειξε τα δώρα
πό;) τής άγόρασε γιά την έπέτειο των
γάμων το^ς. Σέ λιγάκι ή σύζαγός
τ&υ μχτ/Αε μέσα μέ το πορτμονέ στό
χέρι λουσάττ) μά -πΌίλί» κο^ρασμένη.
Είχε καλησπέρα κι' εδγαλε το γάντ·!
της μέ μιά κουρασμένη χειρονομία.
Μόλις κ,άθησε ειπε:
—Άς φάν.ε γρήγορα γιατί το
ζεΰγος Ντομπρέ θά περάση νά μ.ε
•-αρτ) »,ά πάμε στό*θέατρο..
'Εκείνος άπόρησε καί λυπήθηκε
γιά την στάσι της.
-—Μά πώς μικρούλα μου τής ει-
χε, Οέλετε νά βγήτε ;...Έγώ ποίι νει-
ρευόμ.ουνα χώς θά ιτεράσΌυμε την
βραδαά μαζί, κοντά στό τζάκι.....
—βλέπω, άγαπητέ μου, τού άπά-
ντησε αώς δέν είσθε καθόλου λογ·-
κός. Οί Ντομπρέ μ-έ προσκαλέσανε
χολΰ εύγενικά καί δέχτην.α γιατΐ
σπάνια πηγαίνω στό Οέατρο. Τώρα
Ή Χέττυ Πόστ
ΐι,,νο καί ή -Εθελ Γκρόμπμέγιερ, 6ε6αιοϋσαι ότι ό
λ άδό ά ΰδύθ ί ά δύ ή
Ή ή ρμμγρ,
Πώλ Ρ. φόν Έχρένφελ^ς, άοιδός τάς ΰπανδρεύθη καί τάς δύο, ήνωσαν
δυνάμεις, πρόσπαθοΰσαι νά στείλουν τόν κοινόν σύζυγον είς την φυλακήν.
«ν μ' έμποδίζετε νά χάω είναι δικαί-
ωμά σας καί Θά ΰχοταγθώ.........
' Έκΐΐνος άφησε την εφημερίδα
στβνοχωρημένος.
—"Ααοασε άγαχημένη μου, τής
ίπε, μή θ'ομώνετε.Δέν σκέπτομαι κα
'όλου νά σ' έμποδίσω... Μην χαραχο-
Οόλοΰ ν μ η ρ
νείσαί πώς δέν σέ πηγαίνω «τδ Θίατ-
ρο. Ξέρεις πολίι καλά πώς σοχνά
τής νύχτες έργάζομχι ν.αί άπόψε τοί)
η'μουνα έλεάδερος είπα ....ι:ώς....(
— Πολΰ καλά....θά μεινω, απήν¬
τησεν έκΐίνη.
—Μά ό-χι άγάπη ϋ.&υ....όχι...._θα
φά^-ε γρήγορα...ΰστερα Οά ντυθής,
Οά γίντ,ς ώμ,ορφη... καί σάν έ'ρθουν
οί Ντομζρέ....
—Σάς νχχ..... θά μείνω ...δεν
έ'χω πειά διάθεσι νά ι:άω....
Έδγαλε μέ λύστα^ τής γοϋνές
της καί τής έ'ρριξε έχάνω στδν κα-
νακέ. Έκβίνος την -/.ύτταξε_ λυιΐη-
μένος. "Ολη ή χαρ ά τού τούχε πε-
ράσει χη έ'αενε δουδ&ς. Έν,είνη κα-
Οησε "Λθντά στδ τζάκι καί είπε:_
—Λησμόνησα »,ά σάς πώ, πω;
προσκάλεσα τδν Π^αϋλο Ρεγν.ώ αυ-
ριο στδ γεϋμα... είναι χολυ καλος
νέος...
—"Α!...
—Τί Ά!..
—Τί "Α!... γιατι φωνάζετε Α!
—Μά άγάπη μου, δέν εΐχα^τί-
ποτα... είπα "Α! όπως Οάλεγα "Ω!
Έκείνη άνατήα.ωσε τδ ξχνθδ προ-
σωχό της προκλητιν.ά...^
—Μήπως Οαχοομε πάλι ζηλοτυ-
π'ες; ^ > '·»
Έκβίνος χαμηλωσε το κεφαλι
τού χωρίς νά απαντήση... Γι' αο-
τδ τοϋ μιλοϋσε έ'τσι ή γυναίκά τοΐ>;
Μιά'ξαφ-νιν,ή λυπητερη άνησυχια
τδν κατέβαλε, μιά ΰπο^ία ιτου τοϋ
λό-|-χ!«ε την καρδιά. Γιατί τοϋ μι-
σι ή γοναίκά τού; Μήπω
λό|χ!«ε η ρ
λοϋσε ετσι ή γοναίκά τού; Μήπως
τδν άπατοϋσε; Μά γρήγορα σν-νήρ-
θε καί τής ειπε !** καλωσύνη νά πε-
είς την τραχεζαρία.
—Όχι, απήντησεν αυτή. ΕΙμαι
λυ νευρική. θά πάω νά Ζιθΐμηθώ.
Π ρ'θηγουμένως δμ,ως ήθελα νά σάς
είδοποιήσω πώς την μερά ποϋ Ο' άρ-
χίσετε νά ζηλεΰετε, θά ζητήσω δι-
αζόγιον!
Έκεΐνος δέν είπε τίποτα... καί
δταν ή γχ;αί·/.ά τού ση·/.ώθη·/.ε καί
τράβηςε πρδς την τΐαπεζαρία γ:ά
νά πάνη στήν ν.ρε8ατο-/.άμαρή της,
σηΐ'λώθηκβ "/.α! την ά'ΑθλούΟησΐ, σι-
ωπηλός. Στή μέση τοϋ τραπεζιοϋ,
τα τριαντάφυλλα τής άν'θοϊέσμτ,ς
τού αρχιζαν νά μαραίνωνταί....
Ή ν.υρία τα κΰτταξε άφηρηχένη
ν.αί ρώτησε άίίάφορα:
-—Μπά! τί είναι πάλ'. αΰτά;
Τότ» έν.είνος μέ ΰπόκα>φη *λα'.
λυχημένη φωνή τής άποκρίθη/ε:
-—Άγάπη μου, σήμερα είναι ή
έπέτειος τοϋ γάαου μας. Καί.... Δέν
μπόρεσε άμως ",ά συνεχίση. Δονατοί
λυγμοί τδν έ'πν.ξαν κι' άρχισε νά
κλαίτ)!...
Η ΙΙΟΥΤΖτΓγΪΤηΧΙΒΥΧΟΙ
ΤΗΣ ΟΙΚΟΚΥΡ. ΙΧΒΜΙ
Τό πάθημα τής Λουΐζης Ράτ ή-
ΙΑ-ορεί νά χρησιμΐύση ώς υάθημα
είς πολλάς αίσθηματ'.-Αας ΐεσποιν'-
δας. ΉΛίο-ΐζα προστατευομβνη ύχδ
μ.ιάς εΰπόρου -/.υρίας έσποΰίαΐε την
ο!κο7.υ?!7.ήν είς μίαν είδ'.κήν σχολτν
καί /.ατόπιν προσελήφθη ώς θαλα-
αηπόλος ε>ς; την οικίαν ένδς πλουτ'.-
ωτάτου έμπόρ·ου των Παρισίων.
Ήτο πρτΜπον θαλαμηπόλου ή Λου-
ΐζα άλλά συνχρόνως ώνειρεΰτο νά
συναντήση τδν ίπχόττιν της, ό οποί¬
ος Φά την άχήλατσεν άχδ την ζωήν
τής θαλαμτ,πάλου. ΤΗτο πολδ ώ·ρ3·ί-
α /.αί εΐχε πολλάς ελπίδας. Μία^
ημέραν έγνωρίσθη είς το σιδηρό¬
δρομον μέ Ινα νέον, όστις, ώς τής εί
πεν, ήτο εύγενής Ίσπανδς άκουων
είς τδ δνομαι Δδν Άντώνιο ντί
Σκουϊρίλχ. Ό εΰγενής Ίίπανδς
ήτο πρόθυμος νά νυμφευθή την Λ·ου-
ίζαν, εάν έλβίνη· τοϋ έϊιδε κάποιαν
προίκα. Το πράγμα δέν ήτο πολυ
δύσκολον. Ή κυρία της είχε -Λθαμτ-
ματα μ.εγάλης άξίας. θά τα έκλε-
τ-τε καί θά εφευγον μαζί είς την
Ισπανίαν όπου ^ά εζων εΰτυχείς.
Ή Λουΐζα έ'κλεψε μίαν νύκτα τα
ν,,οσμήζΑατα άξίας ένδς χερίπου έν.α-
τομμυρίου ν αι είτπεοσε πρδς συνάν¬
τησιν τοϋ ε£<γενοϋς Σκουϊρί)Αα. Ό τελευταίος την έ'/,ρυψεν είς εν δω¬ μάτιον ν.άχοιου ξενοδΐχβίου επί εΐ- κοσ>. ημέρας καί κατόπιν την ώδή-
νησε μ.ίαν νύκτα είς τδν σιδηροδρο¬
μικήν σταθμόν οπόθεν θά «εχώρουν.
Έκεί την έγκατέλβιψεν είς την αί-
9Όυ·σαν τής άναοΧίνής Λαί παραλα-
βών τα νοσμήματα έςηιφανίσθη.
"Οταν ή Άστυνομία άνεΰρε την α¬
πολεσθείσαν Λουΐζαν δέν είχεν α'ΐ-
τη είς τα Ουλάκιά της ή μόνον 80
λεπτά.
Ή *Ή6αν Μπέρροους Φονταίν, ή γνωστή χορεύτρια, μέ τόν υϊόν της, Σόν-
νυ, τοΰ όποίου πατήρ, κατά την χορεύτριαν, είναι ό νεαοος πολυεκατομμυρι-
οΰχος, Κορνήλιος Βάνδερμπιλτ Χουίτνυ.

ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΘΥΜΗ Ζ_Η ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΓΤΟ ΓΛΕΝΤΙ
ΝΟΜΒΟΙ
Γ ------------
! 'Μέσα στά τέσσαρα δρίσκετ» ό
^'.όκας μο;, άλλ' άν καί είναι μι-
)ϋρός τα ςεάρει τα καλά καί συμ-
φ&ροντα.
"Ο,τι κι' άν εχω είναι δι%ό τού,
?,τι κι' άν χρατώ χρέπει νά τό χά-
ϊη αύτάς, όπου θελήση αΰτός χρε-
ρει νά τόν ακολουθήση ό μπαμπάς
'ρΣήκω, μπόμπα», Γιατί δέν ερχεσα
μπόμπα»; καί τό 5φ·ος τού γίνεται
έχιτακτι-κό.
Κάνει ό μπαμπάς πώς ζητεί Ινα
{τθύ/θ πίχ., μιά δοντογλι>φίδα, ό κύ-
Γριος χαλά τόν "κόσμο νά δάλη κι'
«ύτός τό ξυλαράκι στό στόμα τού
£"ω κί' άν βφαγε μονογάλα. «"Ενα
ρκ« χ' Ινα μου, κι' Ινα χαραπάνω
ίιΛυ».
«Βρέ τί τρα&οϋμε ημείς ο! μχα-
άϊ'ίς»!, Ιλεγε προχθές Ινας πατέ-
ς. Δέν δίχε κα'λοειπεί τή φράσι,
Γ. ι νά, ακούεται μιά γυναικεία φω-
νή: «Τί τραδάτε; Άμέ ημείς λοι-
*£0ν οί μητέρ'ες;»
Την περασμένη έδ<δομάδα Ινας Ρίλλογος έδώρησε σ' Ινα μπόμπα μιά χρυσή πέννα γιά δ,τι τέλος πάν¬ των μικρό /.αλό &χαμε γιά τόν Σύλ- />θγθ αύτό. Δέν πρόφθασε νά μπή ό
μπαμπάς στό σπίτι, ν.αί νά σου ό
φιλϊράκος όρμά καί άρπά την χρυ-
^ή την πέννα καί φε&γε'. μακρ^ά
φωνάζοντας: «Δική μου είναι, δκκή
γι&Λ είνχι».
Τόν κυνηγοΰσαν μέσα στό σπίτι
Β,ισή ώρα ώς ότου σώσουν την πέν-
ναάπό τα χέρια τού. Τόν ξεΰρ&υν δα
ότι είναι μαστροχαλαττής καί δέν
Ιφασαντίζ*·.» τίπ&τε στά χέρι·» τού.
■ Στό τέλος ή ααμ« το^ ειπε :«Ναί,
•ραιδί μου, δική σου είναι. Μά νά με-
Ι^αλώσης πρώτα».
«Νά μή ·ίίναΊ κ»Θόλθϋ δική τού»
εΤπε τότε μέ άγανάκτησι ό χατέρ-ας.
%.ι στρέφοντας χρός τό άφεντικό,
*[όν κύριο ποΰ τοί»ς διβΛύνει άπό τώ-
£α τοϋ λέγει: «Νόθιγγ ντοΰϊγγ, 6ρέ
■ >ιατε.ργάρη»! Ό μπαμπάς σ-οο στήν
Ιήλικία σοο δ.έν είχ* οΰτ·ε τό γάλα
1ϊτοί» πίνεις, δρέ χαραμτζή, οίτε τα
οσπρα τα παπούτσια, πού σ' άγορά-
χθές γιά νά τα δοϋμε σήμερα
ι. Θά ίδρώτης καί σύ, ποΰ τα
έτοιμα, θά ί-ορώσης γιά νά ά-
; δ,τι ά—ίκτησΐν ό^αμ'χάς
,ι«ίς ήμασταν φτωχά καί
,ε άνθρωπ&ί, δέν θά σοΰ δώσω
τώρ<α> δ,τι χζ'έ-Ατησα έγώ γιά νά
Ιιή έχης τίποτε νά νοιασθής αΰριο.
Κόθιγγ Ντούϊγγ. "Η νομίζεις πώς
ίέν σέ εί^α άπό τό παράθαρο νά κτυ-
ϊτάς την *Α"«α, την σν/ομήλιν.ή σου,
νά την έςαναγκάσης νά κάμη τό θέ-
λημά σοο καί νά παίξη μέ τό ζόρι
Καί μέ τό καλό. Ημείς τα δλεπαμε
Τα κιορίτσια1 άπό μακρυά καί πέφταν
νά σάλια ρας, καί σείς δέν χωρίζε-
ϊθε άπό αΰτά, ώς δτοο νά σάς παν-
5ρέψοον».
Ό μπαμπάς έχαιτε τή*/ ·πρατμ.ατι-
ϊιότητα κ' ετρεςί.ν είς τα χρόνια ποΰ
&άμεγάλωνεν ό γυιός τον καί θά τόν
διπλό. 'Εκΐίνη τή ίύ^χ ά-
; ·άφελής ή φωνή τοΰ
χωρίζοον, δτ*ν
Ό α.παμ.χά'ς κΌκ,κάλωσε. Κατώρ-
^ωσίν όμως νά δώση ώς άχάνττ,στ:
ίκΔέν α«γάλωσ»ς άκόμζ καί δέν εί-
ν·αι άνάγαη νά τό μάθης άχό τώρ·α.
Μά θά τό μάθγις μιά μερά· εχε ί>χτ>
μ<ιντ}». Τό λογάκι τοΰ γιοϋ τοο τόν ίλλα- ξεΝ. "Εχχσε^τάς πρώτας τού σκέ- 'ψεΐς, καί παίρνοντας την πέννα άχό *Γο χέρι τοϋ πα'.3·.οϋ τού, λέγει: «Θά $ψ κρΰψω γιά σένα, όταν μεγαλώ- . Θά είνατι τό πρώτο δώρο χοΰ θά δώσω δττν τελςιώστ>ς τό Γυ-
κ» κριθής ά^ιοςνά φοιτήσης
είς τό Κολλέγιο».
Και στρέφοντας στή γϋναίκά τοο,
: «Γιά χθιόν άλλο τάχα δα>-
καί κοχιάζαμε;»
Ο ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ
'Εχλεχτά 6ι6λΐα έχη μόνον τα Βι>
φλιοπωλεκν τού <Έ*νο»βϋ Κήρυκος». ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ Τό οικόπεδον, το πρέ-πει νά τχοληθη άμέ- αως. Κάθε χρωι μεταβαίνων έκ τής οικίας μ&« είς τό γραφείον τού, χερ- νώ έμχρός ά—ό εν οτκ&χεέον, είς τό οποίον χρό 3ΰο έτών είναι τοποθετη- μέντ] έπίγραφή λέγοΰκΐα, ότι τό οι¬ κόπεδον αύτό πρέχει νά χωληΦη ά- μέσως. όπως έκκαθαρισθη ή —λιο»· σία κάποιο^ κϋρίου έγκαταλείψαν- τος τόν πρότκαιρον βίον, καί καθ' όλον αύτό το διάστν,μα φαντάζομαι τούς •δοστϋχεΐς -κληρονόμους, ο·! δ- ποΐθ! περιμένουν εναγωνίως νά είε- ρετ>η ό άνδρΐώχος, όστις Φ' «γοράση
το οΐκόπϊδον διά νά δΐίνηθοΰν αύτοι
νά μοιρατθονν την κληρονεμίαν. Καί
ένω δέν γνωρίζω ουτε τό δνομα τοϋ
μακαρίτθ'.» ουτε" τοός λό
έ7.αβα ένϊιϋφέρον 2ιά την ,
καί ·αΟτ)ϊ ■ΐρ.ίριρ) κοττάζω μέ περι¬
έργειαν νά ίίω ότι τό &ϊκόχ£οον έ-
χωλήθη καί νά ήσυχάαη τό χν·ε·3μά
μου, δτ1. έγινεν ή έκχαθάρΕσις τής
περί'θττίας καί έμοιράτθησαν οί κλη-
ρονόμοι τα μετρητά, τα όπ·οία προ¬
ήλθον έκ τής πωλήσεως, άλλά πρός
μεγάλην μου λύπην ή έπιγραφή έξα-
κολοοθεί νά μίνη είς την θϊσιν της,
τό οποίον σημαίνεί ότι τό οΐκόχεί'ίν
δέν έπωλήθη, -/.αί ή περιθ'οσία τοΰ
άποθτ'/όντος κυρίον μένει άμοίραστη,
όπως ήτο την πρώτην ημέραν -Αατά
την οποίαν έτοπ:τ>ετή·»>θη έκεΐ ή έπ1.-
γραφή, μέ μόνην την δια-φοράν οτ;
άπό τάς δρ-οχάς -/.αι άπό την λάσπην
ή όποία πετιέται είς την έπιγραοήν
άπό τα δ'.'ερχόμενα αύτ&κίνητα, τα
γρά;χματα έξε&ώρϋσαν καί μερίν.ά
έξη^τ/ίσ'θησαν τελείως, ώστε είς
την κατάστασιν, είς την οποίαν βύ-
ρίσκ-εται σημβρον ή βπιγρ-αφή, πρέ¬
χει νά ττατΗ} όδιατδάτης είς τόν δρό¬
μον καί νά καταβάλη άρ-Αετήν χροσ-
χά'9ε:αν, όπως άνοιγνώσΎ] την επι¬
γραφήν καί έννόήβτ; ότι τό οίκόπε'ϊον
πρέπε·. νά πωληθή άμέσως διά νά
γίνη ή έ-κκαθάρισις τής περιουσίας
κτλ., ένω είς τάς αρχάς ό ϊιαδάτης
ηδύνατο νά έννοήση περί τίνος έπρό-
χωρίς νά σταθή καί χωρίς νά
άλ καμμίαν προτπά<&ειαν ό¬ πως αναγνώση την έπίγρίφήν, παρά απλώς ηδύνατο νά τό πράςη μέ μίαν μόνην ματιάν έφόσον έπερ—'άτει, καί τώρα ή λύπη μου είναι μεγαλε:τέρ·α, έπειδή μέ αυτήν την επιγραφήν, ώς είναι τάρχ, δέν ημπορεί νά πωληθή τό οικόπεδον, καί αν δέν χωληθή, χώς Οά μοιρασθοΰν οί κληρονάμοι την περκχχτίαν τοΰ θείου των ή δ,τι άλλο ήτο ό μακαρίτης, καί επί τέ- λτχ>ς Ιχατα την ύχομονήν μου καί
μίαν ημέραν έτηλεφώνησα είς τόν
μεσίτην, τθθ όποίθν) τό όνομα ήτο
γραμμένον είς την επιγραφήν, ότι
τα γράμματα σχείϊόν «σδ'^αν, καϊ
μοΰ είπε «Εύχαριστώο' καί υπεσχέ¬
θη ότι θά στείλη άλλην επιγραφήν,
αλλ' άν τόν εϊδατε σεϊς, άλλο τό¬
σον καί έγώ, καί δχι ότι ένδιαφέ-
ρΌμ·αι) άλλ' απλώς άχό περιέργειαν.
Ο ΠΕΡΙΕΡΓΟΣ
Δ;ά την άντιγραφτ/ν
Ο. Α.
Σημ. — Εύλογημβνΐ τ/θρωχε
Τί καίθεται καί χλάθβις;
Τα μή σέ μέλει μή ρωτβς
Κακό ποτέ μή πάθης.
Ο ΑΡ.
Μιά γ^ναί/.α τής Νέας Τάρτιης,
ή Φλώρενς Γ>νούντμαν "Αίτηκς, γιά
νά σΐγο·>ράρη καλά τόν άνϊρα της,
τόν παντρ-εύθηχε τρείς φορές. Την
.πρώτη φορά τόν παντρεύθηκε νομι-
κώς. Έπειτα άπό λίγους μήνας
εσκέφθη ότι έπρ·επε νά τόν πχ^τρ·ε·>
^7[ καί θρησκευτικώς, /.αί φώναΐ-ε
ρα&δίνο κοί τοΰς εύλόγητε. Μίτ' ο¬
λίγους αμως μήνας ό χ^Βρας της
ηθέλησε νά γίνη «τό σωστό», ·ΑαΙ ή
Φλώρενς συ'γτ.ατετέθη νά παντρευθή
άλλη μιά φορά όπως ήΦελβν ό άν¬
δρας, χριστιανικώς επάνω 7.άτω,
γιά νά μ.ή Οπάρχη ι%χ^χία άμφ(6ο-
λία νιά τόν γάμ·ο των.
Την περασμένη έδδομάιδα πήγε
στό 'διχαστήριο καί ζητοθσβ νά χω-
ρίση τόν άνδρα της, διότι ήταν έ'τσι,
διότι ήταν άλλοιώς καί τουτο καί
τό άλλο.
Ώς κυριώτερο έπιχείρημα ή
Φλώρεν^ φέρει τό ότι ό γάμος των
δέν «ίνα; νότχιμος! Αιότι ό παληάν-
θρωτος ό άνίρας της προτοΰ παν-
τρ^^θή την Φλώρανς, ήταν προη¬
γουμένως παντρεμμέ"»«ος μέ μιά άλ-
λη!
Άλλοιίμονο! ό ερωτας
δέν δένεται μέ ΰμνονς
μέ νόμους ·Ααί μέ χρήματα
παπάδες καί ραδίίνοας.
Νά τόν κρατής αίχμάλωτο
άν θέλης στήν άγν.άλη,
πάτοτε π&ριφρόνησι
δείχνε στόν κατεργάρη.
Κώστας Π αληοκοοδέντας
Άφηρημένη ή μιά λέγει πρός την άλλη:
—Νομίζεις πώς άντέγραψε τό σχέδιο τοΰ Νίκου μου.
■—Τιόλεγεν ή μητέοα της, ότι Θά αποκτήση ή Μαίβη μιά μι >>α »νι
λοιπόν ποϋ άρραβωνιβστηκίν ενα Λόρδο.
—Αϋτό δα φαινότανε άπα την άοχή. Όχι ενα, άλλά πολλά ^νοι«τα|
ρεί νά άλλάξχ) έν δσφ εχει ό μπαμπάς της τόσα χρήματα.
ΒΛΑΜΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ
Τα είδΐτδ ρέ κάσμε και ρέ ντ5ΐ>-
νιάδες τα χάλια μας καί τα χα-
τάντια μας.... Τα μπανίσαμε ρέ κό-
3μοι τα γεγσνότα καί τα τοι·α3τα
χαί τηλι·/.ο!>τα πράμματαδπερ καί τα
όποία ισυμίαίνουνί έτ' ά-ερο. Πώς;
Τό οποίον δηλα'δής γιά νά ξέρης
χρόχειται περί διά τή»; νέαν κατά¬
χρησις ο*-ερ άπεικαλύφθη έν τώ Τα-
χ·>δρομείφ ν.αί πε^ί δ'.ά την οποίαν
ένέχεται ·Ααί μία δΐσπθ'.νίς κοινώς
μαϊμαζέλ. Τό οποίον χρόκειται χερί
διά νέαν Χρηστίναν οότω καί τό ο¬
ποίον εχονν τα γεγονότα. Το·ο'9όμ-
—ρ νά σοΰ χώ ρέ κοσμε καί νά τ>γ-
χάνω ίίκαίος την σήμ«ρις ήμέρα,
άλλά δέν τό άδικώ τό κορίτσι. Τί
νά κάνης σέ -ερι-χ.αλώ καθ1 ήν στιγ¬
μήν έπ'.κρατεί τοιαύτην διαφθοράν
είς όλην την πλάσιν; Καθ" ήν στ'.γ-
μήιν άπα'ςάχαν τα κορίτσια είναι
ντιψ,ενα έν τάς&ι, κορθ' ήν στιγμήν
καί ή Π αρθενόπη άκόμη φοράει μ«-
ταξωτή κάλτσα γ!α·τί ρέ κόσμε, νά
μή γίνουν αΰτά; Ή έν λόγφ δβσποι-
νίς ήθελε νά εμφανισθή δημοσία μέ
δλοος τούς κανόνας. Δέν μποροΰσε
νά παγαίνη στό ντανσιγκ λβτσαιρία.
Τό λοιπόν δοϋρ στά γραμματόσημα.
Γΐατί μίς κλέδεις τό ψωμί μας ·κύ-
ριε Κρότον; Ί'δού σέ κλέδ-ο-ομε κι'
εμείς κχί άλληλούϊα. Νίμ,ίζω χώς
ότι ξηγιέμ,αι έν τάξει καί πβ'ρί τά¬
ξει καί άνευ θείον καί φωσφόρου.
Πώς; Τό οποίον τό λοιπόν ή^ελα
νά ήμ&υνα δικαιττής γΐά νά άθωώσω
τό κορίτσι Ινα μή πάθη τπτοτ'.ς. Ξη-
γιέμαι δικαστικώς;
Ο ΝΩΝΤΑΣ
ΜΙλ ΣΥΜΒΟΥΑΗ
Έπειδή, ώς έγ^άφη είς τάς εφη¬
μερίδας, μιά άριστακράτις έζεματι-
στηκβ στό μπάνιο τοΰ σχιτιοϋ ενός
φίλου της, είς τό οποίον 3·ιεν:*κτέ-
ρνπζ, καί άχέ'θανε, κίχοιος μας
I-
στειλε την άκόλοΛη σ^μδόολή είς
τοΰς φίλους, ο·! όποίοι ένβέχεται νά
φιλοξενήσοον φίλας είς τα αχίτια
των:
Τάς ρίλας είς τό σπίτι σας
εάν φιλοξενήσητε
εάν
φοξεήσητε
κλειδώνετε τό μχάνιο «τας
μήπως τής ζεμί
Ο
Μιά γυναίκα στήν Χία 'ϊί|
δρήκε Ινα έκατοστάρΐ7.'ν.
'Επειδή ίρϊρ& τό 7.ζ?το
μέσα σ' Ινα κατάστημζ. τό «?(
ασ« στόν ίδιοκτήτη.
Έπειδή ό ίδ:σκτήττ,ς τ-τι^
ος, προσΐκάλείτε Iναμ^-""·'·'
άνέθεσε νά εΰρη τόν -χ-'ϊμ
εχασε τα 100 δολλά,::*. ]
Έπ«ιδή άντί ενός έΐ^τρι
άντνωπο:, πού ζητοϋν .: έν
ρικο, τό έκατοστάρι-λθ ν·:ν-
είς την αστυνομίαν.
"Οταν άκουσιεν ό 'Α'
την ύπόθεσι καί τα πολλ,ί «=«1
εφώναξε: «Μωρέ μυστΐλϊ, ογ'
ραζόσουνα τό έαατοστάρικο
γυναίκα, μόνο δγάλατε το !*< στή φώρα; Τί «ίδο>ς λο-όν ?*
κός είσαι σύ;»
Ο ΑΝ
—-Ή σύζ^ός μοο ^λί=το!
δύο έδδομάδας^έπάνω «'.; ίν3 "?
διά νά άδυνατίση.^
—Κανέν "ϊχοτέλεσμα;
—Έσχασβ τό δαρέλι.
* * *
—Είχ«ς ποτβ σιδη?<: στυχημα; —Βέδαια. 'Α«ηντ"Χ ? γόν μου μέσα είς ^ ^ιν0*' —Λοιπόν, θέλεις νά %* είς τόν στρατόν, χά! 4ως ρακαλω; . , -ΚαΛ'όλην την δια —Μά δέν έχν « —Έτνοω την είρήνης. Ό είς τό σχίτι σγγ Μιά γειτόνισσα τω —Λέανδοβ, «' *Ρ φαγητόν 'Α άπαντα ό • Ή νεό^ς θετήσετβ ηλεκτρικήν είς το αύτο*ίνητ<>ν·
Ό
πηγαίνβ--
Ή

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞΗ— ΚΥΡΤΑΚΗ, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ
Ι
* *■ *η «ΤΤεΓτΤΤΐΓΤεΓει «ΤΙ ■'«'■■ ■
>.
/»■
({ορεμα άπό ξωγρα-
οιΐξ· Οί μπλέτεΓεΙς τα
ΐΐα στομοτονν κάτω άπό
τστπες ΧΟ1 ό γναχάς κα-
Τα>'ΐγει σέ γραβάτα.
ή βλοϋζα άπί. ζωνρ
φΜΠΟ μεταξωτο κρεπ, με ά-
οννη«ι<πο δνοιγμα λαιμοϋ, «ου έπαναλαμβάνεται αντν- στοόφ«βς είς χον γΰββ» τή? βλούζας. Ή ζώνη άπό το Ιοιο δφασμα κρατείται μ* μια άπλή φιοΰμπα. Η φο«- —β «Ιναι πλιοέ καΐ γινίται άχό μονόχοωμο Ψ**" ^Λ 800 'Απλότης είναι τό χαρακτη- (ΐιοτακόν τοϋ μοδέλου αντου, άπό ζωγραφιστό μεταΐωτο. Ήμποοβϊ νά φορεθή αχροβα άπό την γυναΐκα ποϋ δεν εί¬ ναι πολύ λεπτή. Ό μακρύς γιαχάς τελειώνει σέ γραβά- χο καΐ μΛλέτες είς τα πλα- για πφοσθέτονν φαβδος ♦Αχλό «ροοβματάχι άπό με- ταξωτό, ζωγραφιστό κοέπ, κατάλληλο γιά την γ*Λταϊκα «ου έργάζεται. Ή βλοϋζα γαθΛήβεται μέ (ΐεταξωτό σεν- ρττη χολ ή φοΰστα είναι πλν· σέ έμπρός. Ποαχτικό ίρόρει^ άπό ζω- γρβφιστό μεταξωτο, μέ φοΰ- <ττα φαρδειά έ μπρός. Μμι ζώνη κράτει τό φόρεμα είς την μέσην καί ενας φιόγκος είς τόν ώμον είναι ή μόνη ϋ Λι

δΙΙΝϋΑΥ, αίΈΥ Ι, 1928.— νθΐ..
XIV.
Κο- 481 Ι
ΝΕΥΥ ΥΟ1ΑΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
5Ε0ΤΙ0Ν Τνθ
~ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΊΌΝ ΤΕΤΑΡΊΟχΤΙΓΤ^
ΤΑ ΚΟΙΪΙΑ ΔΙΠΑΩΜΑΤΑ ΣΥΜ ΤΥΦΛΠΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΜΕΓΑΛΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΤΗΣ ΖΟΗΣ
_,
Γλνκεΐαι, νεαραΐ άπά:ροιτοι και
φιλόδοξοι νεαρο'ι άπόφοιτοι, έλα¬
βον τα διπλώματά των τελευταίως.
Χιλιάδας έξ αιτών, άπό γυμνά-
σια, άη:ό ίδιωτικάς σχολαί:, όπό |
Πανεπιστήμια.
Αί εξετσσεις ετελείωσαν, ή σο¬
βαρά έργασία τής ζωής ήρχισεν.
Οί περισσότεοοι των νέων αυ¬
τών δέν ήξεύρουν τί νά κάμουν
και πώς νά τό κάιιονν.
Καί οέν είναι περίεργον!
Κολλέγια και σχολεΐα εις τα;
Περισσοτέρας περιπτώσει;, δέν
τοίς τό είπαν.
Ό έκπαιθΞντικός μας μνλος ε-
χ£ΐ παραγάγη ενα πλήθος νέων.
οί ότχηοι δέν εχουν καμιιίαν ιδέ¬
αν πΐρΐ τού Π ώς Νά Ζήσουν.
Αντό όφείλεται ν.ατά τό π'εϊ-
στον είς την ύποκιρασύαν καί νπεκ-
φυγάς των έκπανοευτικων μας ΐ-
δρυμάτων.
Τα ούσιώδη γεγονότα άγνοοΰνται.
'Ένα πλή&ος πληροφοριών έϊτί
Λεριττών, νεκρών ζΓ,τημάτων με-
Γαδίδεται είς τούς νεαρούς; φοιτη-
ΐάς. Λατινικά. 'Ελληνικά,, Μ.σαι-
»>νική ίστορία, τριγωνοιιετρία,
σύγκρισις θρησκείαν ν.αί χίλια αλ-
)α θ·έματα, ενδιαφέροντα εις τούς
φιλολόγους, άλ/ά τΐλείω; σσή-
ιιαντα καί πιεριττά διά την σύγχρο¬
νον .Αμερικήν, άποαελοΐν την
πνευματικήν δίαιταν μέ την οποίαν
τα νεαΛΊ/.ά πνεύιιατα πρ?πει νά
τραφοΰν γχΑ νά άνα.ττυχθ'θΓη'.
Είς κανονικάς δάσει;, αί πληρο¬
φορίαι αυταί δέν είναι περιττπί.
Άλλά τό νά ιΐίταιδίδωνται άδια-
<ρορ<ι>; είς ν ά Ο1: νέον είναι νατι
χπρότερον άπό περιτταί, διότι σπα-
ταλώνται τα πολιαιμότερα έ'τη τή;
ζή
ή
Εύτνχώς φαίνεται ότι μερικοΐ
παιδαγωγοί φαίνονται νά σκέ-
πτονται λογικώτερα καί πρσκτικώ-
τερα.
Ή «οιιατική ά'σκησις περιωρί-
ζετο άλλοτε είς τούς έξαιρετικά
ίκανοΰ; άνδρας ,άπό τοΰς όποίους
ιεξε)>έγοντο οί καλλίτεροι δια τας;
διαφόροΐ1; άθλτ^ινάς 6μάθθ"ς των
σχολών.
Επί το5 παρόντος αεοι·<ά άπό τα πλέον φωτισιιενα Κολλέγια. έ- πεκτείνονν την σωματικήν οσκησιν είς δλονς τούς νέους καί ν?ας. Έν τούτοις έξακολουΡοϋν νά παραμελοΰνται άλλα ζητήματα ά- φοοώντα την σ(ι:ματικήν άνά'πτυ- ξιν καί εί'δαιιιονίαν, όπτος ϊΐναι έ- κεΐνα τα όποΐα βαηθοΰν είς την» έ¬ ρευναν δια τάς μεγάλαι αληθεί¬ ας τής ίωής, τα άα'χολοιιιενα μέ τάς καταλλήιλους ■/'αί ύγιεινάς τρο¬ φάς, μέ την ό^θήν άΌπνοήν, μέ την έπιστήαην τοΐ* νπνου καί τα πσρόμοια. "Ενα σιτουδαΐον θέιια. τό οποί¬ ον ίλάχιοτα ;";ετάζ?τ«ι είς τα σχολεΐα. είναι τό των σνθραχτίνων σχέσεων. Ό ερονς τοΓ· άνδρός διά την γυ- ι·αΐν.α, τής γυναικός δια τόν ά'ν- &αα· αί συζυγικαί σχέσϊις, αι! χα- ο«ι καί θλίψεις των, είναι ζητή- αοτα τα οποΐα άφοροΰν ν.άθε νέον •/.αί νεαν. Τό νά άφιαι ρώνωνται (όοαι 6λό- κλΓροι διά την διδασκαλίαν των δΐ'ΟΎοήτίον έπισττ>ιΐι'ί>ν των άοτέ-
ρίον ·/αί ένΓΟιιων καί νά άννοήται
ή οΐποΓδαιοτέρα ανθρωπίνη έπιστή-
ιιη είναι ηλιθιότης τοϋ χειρίστου
ίΤοονς.
Υπό τας υφισταμένας συνθή¬
κας νεαι και νεοι αφήνονται να
πιροσκρούουν επί καταιστρεπτι/.ών
πΐΐρ«ν>·άτων, τα όποΐα θά ■ημπο¬
ρούσαν νά άποφύγουν τί νά άντιμε
ταηίσουΛ' ειλικρινώς ν αί αφόβως,
εάν έξεπαιδεύοναο '/αταλΚ^ίος.
Έτί τΛν ζητηιματων αυτών ,τό
«έκπαιδριπιχόν» μας σΰστηιια ά-
φήνει τεϊις νέους νά άποκτοΰν ό¬
σας γνώσει; δύνανται άπό λα'&οαί-
ας, {—ονλονς πηγάς. Τα π/.έον ύ-
πέροχα θέλγητρα τής ζωής θά-
πτονται ΐι,τό τόν βόρβορον, εως ό¬
του αυτή ή ζωή φαίνεται πΓριτ-
τή καί εκοΓη>λος.
Λέν είναι περίεργον ότι ύχ;οευ-
οιίσΐΟ"ητοι νεαροι φοιτηταί αΐτθ/'το-
νοΰν διά νά διαφύγουν δ.τι Οιεω-
ροΰν τιρο.'γωιδίαν. Κατά7Λη?Λς έκ-
παίδευσΐ; ·θά πϊιρουσίαζε την α¬
λήθειαν, ή όπθ'ία είναι ότι ή Ιωή
είναι Ινα υπέροχον δοάμα.
Ή ανωτέρα έκΐΓαί'δενσις παρα.-
μελεΐ αλλα σπουδαϊα «η,τήματα.
Δέν διδ,άσκει είς τούς φοιτη,τάς
την θαυμαοίαν τέχνην τής υπηρε¬
σίας, δχι χάριν τής άμοιβής, άλ¬
λά χάριν τής άπολαύσρως καί εύ-
χαριστήσ·:ο>ς την όποιαν α'ισθάνε-
ται κανείς οταν καανιι κατι
λόγου. , . Ι
Πολύ συχνσ ίη|>ώνει τοο ταινΙ
ών ψευδη ίδεώδη, τα [ποία «
δεικνύονται άτστηί.ά. <-ϊ: την ι ?νήν τή; πι^ρας πείρας. Παραιιελεΐ χιλία; τοσα; ΐί& οίας όπως βοηθήση /«*·? νεατΐ νέαν νά ενρονν μία^ Οε<ην ίν ζωίί διά την οποίαν ε/ΐαητο: κατάλ?^η}.ος. , . ι Άπόφοιτοι Κολλεγι<·>ν ει<| χονται σι<χνά εί^ την 'άνην «Μ μένους όφθαί,μούς. , Κλονί-ονται καί ο"/θθντιΐ ναζητοΰντες τάς -Λΐ'αιρίας « τινίας, αί οποίαι φαίνοντο! ρά'εί; εκείνον;, οΐτινες ίχοι-ν* κτήσει πρακτι-/ά; γνώσει; χη;ΐ ραν, εργόιιενοι είς έπα<Γ·1ν Μ8] λους άνθρώτοι«ς. , Εάν είναι φρόνιΐΗΗ «α ^ ά ά λη^ον| νά μαν-οάν τα διπλωμάται των. ποσπάτουν τούς έπι&οτιου. τούς όφθαλιιοίς των ^Μ. σονν αίαν σοδαοαν ^Τ.: τάς μεγάλας άλ^ία; τ»Κ Μ Τ^Π' ΟΛΟΝ ΧΟΝ Ό Ά'56ας ναέ Πομπαδοΰρ, ά- ποθανών κατά τό 1710, έφημίζε- γο διά την ασοπον ζωήν τού. "Η¬ το τόσον έ'κδοτο; είς τάς ήδονάς <5στΐ3 έβαρύνετο νά λέγη την λει¬ τουργίαν ίίς τό παρ€ΐκτ/).·ηισιόν τού. ΊΕπει&η δμοος εδίσταζε καί νά μή έν.τείλίί τό κα&Γ,ικόν τού αί,τό. έπλή- ρωνε ενα ί'πηρέτην τον> καί έψαλ-
λε αντός την λειτοχιριγίαν!
* * *
Ό Φλωοίντϊνος ζωγοάίρος Τσι-
μαμπόνε. ιδουτίις μ ι άς ζω,'ραφι-
κής σχο?υής έν <Ρ}Λ>ρεντία, έπήτγε
μιά ιιέρα είς την έχοχή. 'Ε--ίεΐ εΐ-
δε ενα μικρόν βοσκόν, ό οποίος
εν<7) εβοσκ,Η τα π»όβατά τού συγ- χρόνίος τα έσχεδίαζε σέ ενα τοϋ- 6λο. 'Ετείσθη τότιε ότι ό βοσ/,ός τ)ταν «γΕννημενος» ζο^γράίΓος καί τδν πήρε ιιαίΐύ τού είς την Φλω- ρεντίαν. Ό &οσκΛς αύτος ήτο ό πε- ρίφημο; Τζιότο, ενας άπο τοαις καλλιτέρου; 'άογρόφου; τή; τπο- χή^ τού ό όποΤο; ετίμησε την ίλω- ρεντινήν σχολήν μέ τούς πίνακάς τού. + * * Ό ΒολτΌΐρος διέτρε^ε κάποτε τόν κίνδυνον νά καή είς τόν διά πχ'ρός θάνατον! "Οταν ατΓΚρασί- σθη υπχος ■κατ'; τό βιβλίον τού «Ό ανθρίοπο; των 10 σκούδίον;, ενας έκ των δΐΓ-ιαστών άνεφώνηισΐ: «Μό¬ νον 6«6λία, λοιπόν, θά καϊμε:» Κ αί έπΐρόχΐεινε νά καταδικασίΗϊ ν.αί δ ΒολταΤρος εις τόν διά πυρός θά¬ νατον. Εΐητνχώς ή πρότασις τοι· α¬ περρίφθη καί ό Βολταΐρος άφέ- θη νά ζήση. * * * "Οταν εισήχθη τό πρώτον δ κα- φές είς την Ενρώτην, έσηαπώ- θη ζωηρά αντίδρασις εναντίον τή; χρήσεως αύτοϋ. Ό αεγαλείτρρος ό- αως π:όΊχαο; εγένετο υπο τής Ια¬ τρικήν Σχολή; τοΰ Πανίπιστημί- ου. Ούτω ύπεστηρίχθη · ΐς την Σχολήν ν.αί έθεο>ρήθη μαθηιιατι-
κως άποδΐ-δειγμενον ότι χόν Γασνώ-
νον ίππιύτην, δ δποΤο^ εν καιρώ
χειμώνος έφοοιοϋσε ενα λεπτότα¬
τον έ'νδυαα. τόν ηρώτησε πιΐς δέν
εξεπάγιαζε άπό τό κρύο, ένώ αύ-
τός αέ τόσα ροΰχα ποϋ φοροθ'σ!:
δέν ατοροοσ; νά ζεστα-θι".
— Μεγα}.ειότατε. τοΰ απήντησε
άφελοος δ Γασκώνος. πρεπει νά κά-
νετε ν.αί σεΐς ο,τι ν.άνω καί εγώ γιά
να α γ ■"-·■''---—
— Καί τί κάνετί σεΐς; ηρώτη¬
σε δ Λσν&ο6ΐκος.
—■ Φορώ πάντοτε δλη την γκαρ-
νταρόμπα μοί·!
* * *
Ό Έρρΐκος ό Λο^ ευρισκόμε¬
νος αίαν ημέραν έν μέσο> τής αύ-
?.ή; τού, λέγίΐ πρό; τού; Αίνΐικούς
δεικνύων τόν είσερχόμενον ήρωι-
κόν Κριγιόν:
— Κΰσιοι, ιδού δ γρνναιότϊρος
ά'ν8·ρωπτος τού 6ασι/νείου μου'
— Μεγαλειότατρ, άπήντη<τρ ό Κριγιον, ψ,ύδεσθε' Ό γενναιότε- ρςο αν&ρωπο; είσθϊ σείς! * * * Ό βασιλεύς τής Άραγωνίσς Άλίτόνσος ε'τηγε μιά μερά μέ ιιε- ρικούς αι-λικούς τού είς ενα ιίεγάλο χρνσοχοτϊο διά ν' άγο:>άστι μ:ιρ.ι,κά
νοσμήιιατα. Λέν εΐχε κατστιν, ά-
πΌΊΐακρΐΛ-θτ) δλίγα βήιιατα άπό τό
χρπαίοχοεΐο, ίίταν δ χρνποχόος Ι'-
τρεξΐ άπό πιίσω τού καί παρεπο-
νέθη δτι τοϋ εϊχαν κλέψρ ?να δι-
αμαντι μεγα/.ης αΕια^·
λεύς επέστρεψε παλι εί, το
7οεΐον καί δ.έτα'Ξε τον ,χ?
νά φέρτι ενα 6άζο που νοι μη
ό ρίχνονν *™»ϊ*
'Έ
καθ,
τουΐ^ή
τό βγάλη αέ την
έδωκε δέ πρώτας το
?ε τόν χρυσοχοο -
βάίΐο. Τό διαιιάντι ενρΡθη,
έντός αίτοΰ.
* * *
Ό Γεριιανός αχΤ°?
ς
το· «'όστε
Εά
—Εάν είχα τή
βερνώ την Γαλλίαν·~-
είς την Ενρ(;>πη οχ-τϊ «'«
γωρίς την δ&:^αν μου!

— νο1- χΐν· Ν°·4814·
ΥΟΒΚ, ΚΥΡΙΑΚΙΙ, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΠΡΟΣΩΠΩ ΚΑΙ ΖΗΤΗΙνΙΑΤΑ
11 Κ α ' Αλφ&εδ Ε. Σμίθ, ή σύζνγο; τοϋ Δηηοκρατικοΰ ύποψηφίου δια
| Π ροεδρίαν, μέ τόν υϊόν της, Άρθουρ, καί τόν παλαιάν φί).ον τού
Κυβερνήτου Σμίθ, Γουΐλλιαμ Φ. Κέννυ.
Ό Σινκλ αίρ Λιούης, δ περίφημος
μνθιστοοιογοάφος, ό όΐιοΐος διέρ
χεται τόν μήνα τοΰ ιιέλιτος είς
7εται τόν μήνα τοΰ ιιέλιτος είς
Αγγλίαν, μέ την Ντόροθυ Τόμ- Ό Δημοκρατικάς ΰποψΐ|<(ΐος διά, ΐϊτν 'Ποοεδοίθιν, Κ·6εοήτης ψον, δηαοσιογράφον. Ε. Σμίθ, τής Ν?ας "Υόρκης. -Εξ άεροπόροι τής Γίρμανιας, οιτινε - Θά λά6ου7 μέ οος είς τούς έτησίους αγώνας άεροστάτων, δια το Κυ- Ό Γερουσιαστής Άοκάνσας, Ιωσήφ Τ. Ρόμπινόβν, μέ την σύζυγον τού.

«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
1913
, ,ΐυΓ,γ ι, 1928.
ΡιιΙ>Ι!>Ιιη1 η«||τ ηαά βαηαβτ 1>τ 1Ι>·
ΪΝΟ55Ι5 ΡΟΒίΙδΗΙΝΟ ΟΟΜΡΛΝΥ. ΙΝΟ.
140 ν>5ΐ 2«11ι 5ΤΙ~Γ
Ν»» ΥοΛ. Ν. Υ.
ΝΙΟΗΟΙΛΙίϊ Ρ. ΤΛΤΛΝΙΣ, ΡΓββ.-Ττβ·*.
1ΟΗΝ β. ΛΤΕΝΕΤΟ5, ΥΙοβ-ΡΓββ.
ΟΑΡΠΑί $1ΟΟ. θθθ. Οθ
Τβ1β§ΓΓ3ρΓΐ ΛάαΓβίβ: "ΝβΐΙΙιβι-πΙα"
ΤβιβρΗοηββ: ννβΐΚίη.ι Ιϊΐβ—»11ί—*εί·
5ϋΒ50ΒΙΡΤΙΟΝ ΚΛΤΕ5:
ΡΑΙίΥ
Οηβ
Υ«βΓ ...
. 110
.··
ίϋχ
ϊΐη
Μοηΐη» ...
Εε ΜοηΙΙυ ..
ί
.. «β
.. 13
ίυΝϋι
.οε
.··
*Υ
Οηβ
Υβ»Γ .....
.. ν
,οβ
81χ
Τηπ
ΜοηΙηβ
«1
.50
.00
ΜΟΝΤΗίΥ
-6 Μοΐηηβ ... $2
αίυδΤΒΑτεο
Οηβ
Υβ»Γ . . .
.. Μ
.0*
61*
ΜοηΤηβ ....
$1
.οε
$1ί.«·
εε.εε
»4.·0
$ε.ο·
$1.00
$2.50
$5.00
$!.»«
ΕΝΤΕΙΙΕΟ Α5 ϋΡΧΟΗΟ (.(.Λ55 ΗΑΤΤΕΚ ΑΡΚΙί.
Τ ΝΕ»
*.
1915. ΑΤ ΤΗΕ Ρ05Τ ΟΓΓΙΟΕ. ΑΤ ΝΕ»
ΝΕ» ΤΟΗΚ. ΙΙΝΟΕΊ» ΤΗΕ ΑΟΓ ΟΓ
ΚΛΒΧΗ Ι. 187·
ΡΕΤΒΟ8 Ρ. ΤΛΤΑΝΙ8
ΡουηάβΓ αηύ Οιαΐπη&η
Ό. Ώιΐΐΐηιαΐκ», ΕαϊΙθΓ.
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ'
ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ **■
ΚΥΡΙΑΚΗΝ
1 ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡΟΜϋΚι
«ΗΕΡΙΚΚΖ Γ ΕΞΟΤΕΠΙΤΟΤ
ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ
βΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΗΙΟΥΝ ΟΙ ΕΛΑΗΝΕΣ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ
Σύστασις Έπιτρο—ής
ξαμηνο
ΓοΙμηνος
$10.10 Ι ΈτιιοΙα . .
. $5.00 Ι ΈΕΛμ—·ς
. ΦΒ.ΟΟ | Τφϊμηνας .
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΖ
Έτησΐα ..
Έϊάμηνος
ΤβΙμπνος
$7.00
$3.50
$2.00
Έ)α
•Εξάμηνος
Τρίμηνος
ΕΙΚΟΝΟΓΡΛΦΗΜΕΝΌΣ
ΈτησΙα ..
Φξάμηνος
ι.οβ
ι.»»
'ΕττιοΙα ..
'Εξάμηνος
$11.00
. Φε.οε
. Μ-··
$·.··
$4.00
$!.&·
$5.00
λβτβ τα ίμβάσματά οας δια ΐ·-
(νβοομικών Ι| τραπεζιτικήν {χιταγ&ν είς
Αολλάρια χληοωτέα (Ις Νέαν 'Υόοχην Οια
ταγχ) "Ν&ΙΙοηίΐΙ ΗβΓ»1ά". Επιστολαί »·■
φιέχουσαι χαοτονομΐοματα Λέ·ν νβ αχοατίλ.
λωνται ουστημέναι ΐΐς Διαταγήν "ΝΤΙΑΐ
ΗβΓβΙά", 140 νβ8( 1«ΙΓ) 5ΤΓβ
ΥθΓΚ, Ν. Υ., άλλως «έν φίθβμίν
εάλθ
ΧΕΙΡΟίΡΑΦΑ ΔΗΜΟΣΪΕΥΟΜΕΝΛ ΚΑΓ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
ΓοαφβΙα «Εθνικον Κήονχοο εν Αθήναις
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ τ·.
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΝ
ΑΙ ΠΡΟΑΓΟΓΑΙ ΕΙΣ ΤΟ
ΑΘΗΝΑΙ, 13 Ίοννίον. —
Προτάσει τοΰ Γενικοϋ 'Επιτε-
λείου τοΰ Ναυτικοΰ, ό ύπουργός
των Ναυτικών κ. Μερλόπουλος υ¬
πέγραψε διαταγήν διά τής οποίας
σννιστάτσι έπιτροπή έκ των κ. κ..
Α. Μιαουλη, βουλευτού καί πρώ-
ηνύπουργοΰ των Ναυτικών, ώς
προέδρου, Μαλλικοπούλου ύποναυ-
άρχου καί άρχηγοΰ τοΰ Γενικοΰ
Έπιτελείου τού Ναυτικοϋ, Ταίρλ
άρχηγοϋ τής άγγλικής ναυτικής ά-
ποστολής, Λούντρα διοικητοΰ τής
Σχολής Δοκίιμων, Κυβωτοϋ πλοι-
άρχου τοΰ Π. Ναυτικοϋ, Π απα-
δημητρίου πλωτάρχου των γενι-
κών έπιτελών, Λεωνίδα Έμπειρί-
κου έφοπλιστοΰ καί Άντ. Μπενά-
κη είς την οποίαν άνατίθεται ή
μελέτη τοΰ ζητήματος τής άναπτύ-
ξεως τοΰ ζήλου των κατοί·κων τής
Ελλάδος πρός την θάλασσαν καί
τοΰ τρόπον τή; άναπροσελκύσεως
αυτών πρός αυτήν.
'Η έπιτροπή συνερχομένη κατ'
αύτάς θά μελετήση τί ένδείκνυνται
νά ληφθούν πρό; επιτυχίαν τοΰ
σκοποΰ της καί διά νά προσελκυ-
σθή πρός την θάλασσαν ό άστι-
κός ιδία πληθυσμός, όστις λόγο)
ελλείψεως ένδιαφέροντος είτε λό¬
γω ελλείψεως συστήματος ή υέσων
τρέπεται πρός αλλα σπόρ ολιγώ¬
τερον εύχάριστα έν σχέσει μέ τα
θαλάσσια.
ύ την
,Τό υποβληθέν νομθβχέ-
διον.
ΑΘΗΝΑΙ, 13 Ίουνίον. —
Υβλή
γ,γ τλ ,,Ρ™ ι' Χτων ει? το ναυτικόν ττ|ν θάλασσαν.
?ΙΪ^Ζ?'Ζ2Ί._ Παρετηρήθη |»ίοτίς δή είς την
ήη ς ή ή ο
μοσχεδιον, διά τού οποίον τοοπο-
ποιεΐται είς μερικάς διάταξις αύ-
ϊθϋ ό νόμος περί ίεραρχίας καί
προβιβασμών είς τό Πολ. Ναυτι-
κν.
Δι' αίτοΰ όρίζεται ότι αί προα¬
γωγαι των ύπαξιωματικών τοΰ Π.
Ν. γίνονται μετά την υπό τούτων
συμπλήρωσιν των απαιτουμένων
είδικών προσόντων, υπαρχούσης
κενης θέσεως.
Αί προαγωγαι των αξιωματικών
γοϊ· Π. Ν. πάντων των κλάδων με-
χρι τοϋ β^τυΝ^ιρύ τοϋ πλοιάρχου,
συμπΕριλαι|ί6ανομένοι>, γίνονται
κατ' αρτιότητα επί τή βάσει πάν-
ΐοτε τής απολύτου καί σχετικής ί-
χανότητος, ήν &αστ<κ επιδεικνύει άπό απόψεως έςταγ^λιιατικης:, σω- ματικής, πνευματικήν, ήθικής καΐ οαν!. Κυρίως έκεϊνο, τό οποίον ηνάγ¬ κασε τό Γενικόν ,Επιτελεΐον τοΰ Ναυτικοϋ νά εισηγηθή την ανάγ¬ κην της πρός την θάλασσαν προ- οϊλκύσεως των κάτοικον τής "Ελ¬ λάδος είνε ότι παρετηρήθη ότι τό μεγαλήτερον μερος τοΰ έλληνικοΰ-] πληθυσμοΰ δχι μόνον στερείται καί των πλέον στοιχειωδών περί θα¬ λάσσης γνώσεων, άλλ' άποφεύγει, καί νά έλθη καν είς επαφήν μέ αύτην. Τό τοιούτον δέν παρετηρή¬ θη μόνον είς τούς πληθυσμούς τής ένδοχώρας αλλά καί είς αΰτούς ά- κόμη τοΰς πλτ]θυσμούς των ναυτι¬ κών δήμων έκ των οποίων στρατο- λογοΰνται οί ναΰται τοΰ Πολεμι- κοΰ Ναυτικοϋ πολλοί των οποίων προσερχόμενοι κατ' ετος πρός κα¬ τάταξιν ώς εργάται θαλάσσης, δ¬ χι μόνον είνε άδαεΐς πρός τα τής θαλάσσης, άλλ' αγνοοΰν άκόμη καί νά κολυμδοΰν, ώσάν νά μή έπλη- σίασαν κάν πρό τής κατατάξεώς είς τό ναυτικόν την θάλασσαν. Έλλάδα, την κατ' εξοχήν υπό τής θαλάσσης περιβρεχομένην χώραν, ουδείς σχεδόν ναυτικός άθλητικός σύλλογος, έκτός μόνον δύο τριών είς Πειραια καί Φαληρον, υφί¬ σταται, καί ή νεολαία των παρα- λίων πόλεων μας διά την έλλειψιν (^Γθησεωςκαί των μέσον ουδόλως άσχολεϊται μέ την θάλασσαν. Ναυτικόν μουσείον Πρός επίτευξιν τοΰ σκοποΰ της ή έπιτροπή θά άσχοληθη κυρίως μέ τψ ίδρυσιν Ναυτικοΰ Μουσεί- λάσσονται ήδη είς τό Έθνολογικόν Μουσείον καί εχουν μάλλον Ιστο¬ ρικήν ναυτικήν αξίαν παρά έθνο- λογικήν τοιαύτην. Ες τό Μουσείον αύτό θά μετα- φερθούν έκ τής Σχολής των Δοκί- μων τα πρότυπα όλων των πολεμι- κών μας πλοίων των κατασκευα- σθέντων άπό της Ιδρύσεως; τοΰ Π. Ναυτικοϋ μας, έκ τού Πόρου ή φυλασσομένη έκεϊ φαλαινίς τσϋ ναυάρχου τή; Έπαναστάσεω; Άν. Μιαουλη, έκ τοΰ Έθνολογικοϋ Μουσείον τα άκρόπρωρα των πο- λεμικών σκαφών τής έπαναστάσε- ως τοΰ 1821, ή βασιλική λέμβος τοΰ "Οθωνος Α', τό πρότυπον τοΰ ^ρώτου ατμηλάτου πολεμικοϋ μας πλοίου ϊ{ζ «Καρτερίας» τοΰ "Α- στιγγος, τα τεμάχια των επί τοΰ <-Ά6έρωφ» ριφθεισών τουρκικών άδίδων κατά την ναυμαχίαν της ^Ελλης καί έν γένει πάντα έκείνα τα όποΐα εχουν σχέσιν μέ την εξέ¬ λιξιν καί την δράσιν τού πολεμι- κού καί έμπορικοΰ Ναυτικοϋ. Έκ τοΰ άντιτορπιλλικοϋ «Λέον- τος» θά μεταφερθοΰν τα δοθέντα είς τό πλήρωμα αΰτοϋ υπό των κα- τοίκων τής Σμύρνης δόορα, δταν τό πρώτον ούτος έξ όλων των πο¬ λεμικον μας σκαφών προσήγγισε την Ίωνικήν πόλιν κατά την υπό τοΰ έλληνικοΰ σετρατοΰ κατάληψιν της, τα είς αλλα πλοΐα τοΰ στόλον μας δοθέντο! δωρα υπό των έν τω εξωτερικώ έλληνακών παροικιών κατά τόν κατάπλουν αυτών είς ^ια- φόρονς λιμένος τοΰ έξωτερικοϋ, έκ τοΰ «"Αρεως», τοΰ ενδόξου πλοίου τής Έπαναστάσεως, δ,τι πολύτιμον είς αύτο ύπάρχει διά την ναυτικήν τού Ιστορίαν. Έκ ■τοΰ ύπουργείου των Ναυτικών ή κάλπη είς την οποίαν φτΛασσεται ή καρδία τοΰ ενδόξου ναυάρχου Ανδρέα Μιαουλη καί έν γένει έκ διαφόρων άλλον υπηρεσίαν δ,τι πολύτιμον διά την ναυτικήν Ιστο¬ ρίαν ύπάρχει. ΛΝΛΚΟΥΦΙΣΙΣ ΕΚ ΤΗΣΑΝΑΜΙΙΞΕΠΣ ΤΟΥ Ό λεσε γενικήν ανακούφισιν, κατά τα έξ Αθηνών ματα Κατόπιν τής ένεργοΰ άναμίξεως τοϋ άρχηγοΰ'Τώ'ν φϊ β ελευθερων, ολοι οί στρατιωτικοί παράγοντες ήσύχασαν Τ" Ι κ. Βενιζέλον επεσκέφθηι χθές ό στρατηγός ΙΙαπούλας' * τον εβεβαίωσεν ότι θα τον υποστηρίξη δραστηρίως κατα τί εκλογάς. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ ΑΠΟΚΑΑΥΠΤΙΚΑΙ ΠΙΙΗΝιΙιΟΤΙΙΙΙ ΤΗΣ ΊΤΡΙΙ" Τα 'Έλληνικα χρεόγραφα άνεπηρέ«οτα έκ τής κ ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 1 Ιουλίου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «ΈΟν. Κήρ* κος»).— Ή εκραγείσα έν Αθήναις Κυβερνητική κρίσις δέν εχει σημασίαν άπό έξωτερικής απόψεως. Τα Έλληνικά χρε- όγραφα είς τό έδώ Χρηματιστήριον διατηροϋνται ύψωμένα, μή έπηρεασθεντα καθολοκληρίαν έκ της Κυβερνητικής παραι¬ τήσεως. 'Η «Πατρίς» των Αθηνών, ή όποία προεΐπε την κρί¬ σιν, βεβαιοί τώρα δτι ό κ. Καφαντάρης, προβλέπων την αν¬ τίδρασιν των Φιλελευθέρων είς την Βουλήν, εζήτησε την συν¬ δρομήν τοϋ κ. Τσαλδβρη. Ό κ. Βενιζέλος, έπιθϋμών νά απο¬ σοβήθη την κρίσιν, έπερίμενε μέχρι της τελευταίας στιγμής, έλπίζων δτι τόσον οί Τραπεζιτικοί, δ<τον καί ό κ. Καφαντά¬ ρης, θά συνεμορφοϋντο μέ τάς ύποδείξεις τού καί θά άνέστε1-^ λον την εκδθί|ν των μετοχών. Αιφνιδίως δμως προεκηρύχίΗ] ή εκδοσις των μετοχών, πράγμα τό οποίον εξηνάγκασε τον κ. Βενιζέλον νά έπέμβτι καί νά απευθύνη την γνωστήν επιστολήν τού πρός τόν κ. Καφαντάρην. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΝ ΤΟ ΡΟΥΜΑΝΙΚΟΝ ΔΡΑΜΙΑ ΤΟ ΑΙΑΖΥΓ1 ΤΗΣ_ΒΛΣΙΑΟΜΗΤΟΡΟΣ ΕΛΕΝΗΣ ΙΙοΐοι λόγοι ώθησαν την Οριγκ£·«ιβ»αν Έλένην εες την «Ετη«ιν διαζυγίου.— Ή θέβις τού βασιλέως Μιχαήλ.— Αί έκ Βουκουρεστίου πληροφορίαι. τού χαρακτήρος έν γένει. Ή εκτίμησις της ίκσ ταΛ-της πρέπη ν' άποτελτϊ ικανότητος ρ ν' άποτελϋ εν των μεληιιάτων των κι<6ερνη- τών καί προΐσταμένων των ναυτι¬ κών ύπτ>ρίχΐιών.
Ουδείς άξιαχιατικός δύναται νά
ττροαχθή αν δέν ?χη συμπ?.ηρώσ|ΐ
τ« πρός προαγωγήν άπαιτούμενα
προσόντα, ώς ταυτα καθορίζονται
εν τώ νθ(.ιοσχεδίω καί αν δέν έχΐί
προττγοινμένως γνωμοδοτήστ; περί
της π^ο<Γ^ωγής τού τό Λ.Ν.Λ.Ε. Οί π?.οίαριχοι προάγονται είς τόν βαθμόν τοΰ ύποναυάρχου κατ' εκ¬ λογήν. Ή θέσις άνπναυάρχον πληροΰ- ται κατόπιν άπο*ράσεος τοΰ Υ¬ πουργικον Σν}.ι6ουλίου διά Γίροε- δρικοϋ Διατάγματος. Αί λοιπαί δια τίγρις τοΰ νοιιοο7.εδίου παρομέ- νονν αί αύται σχεδόν. ΗΟϋδΤΟΝ, ΤΕΧΑ5.— Ό €'Εθνικός Κηρυξ» πωλεΐται εις την Ν. ΒβΠ'8 ΝβΛνβ δΐαηα, 1118 Ο&ρίΐοΐ Ανβ. μ ρ ου, Ναυτικής Βιβλιοθήκης καί Χαυτικής Λέσχης. Τό Ναυτικόν Μουσείον θά περιλάβη δλα έκείνα τα άντικείμενα τα όποϊα εχουν σχέ¬ σιν μέ την Ιστορίαν τοΰ Πολεμι- κοΰ μας Ναυτικοϋ καί τοϋ έμπορι- κού τοιούτου καί τα όποΐα ευρί¬ σκονται ηδη διεσπαραένα έδώ κ' έκεϊ είτε είς τάς ναυτικάς σχολάς ι; τα πολεμικά καί έμπορικά πλοΐα καί ύποκείμενα είς μυρίονς δσους κινδύνους καταστροφών ή απωλεί¬ ας, ώς έπίσης καί πολλά ίστορικά άντικείμενα άπό τού αγώνος τοΰ 1821 καί μετέπειτα, τα όποΐα φν- ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΟΜΑΤΟΦΥΑΑΚΕΣ Αλεξάνθροτ) Δουμα (πβττρός). — Μέ τάς καλλιτεχνιχωτάτας εΐχλνας τ*ς Ιδίας Γαλλικής εκδόσεως, έπί- τηδες σταλείσας έχ Παοκτίαιν. ΤΑ ■αγκοομίου φήμης (ΐεγαλούργημα, τό ΑΟονατοΎ βιβλίον, το μνθιστόρη- ■α δλατν τί&γ Ιηοχΰη, βλα>ν των ή-
λικιων, δλων τ&ν *οινωπχδ>ν τάξί-
«τν. Τιμβται χρνσόβετον .... $2.60
"ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΠΑΙ.Ο"
14Ο
«V.
ΜΤΗ ·Τ., ΜΕνν ΤΟΗΚ
Ή Λίιαυτική Αεβχη
'Η ίδρνθησομένη Ναυτική ι
σχη δέν θά είνε άποκλειστική δώ
τούς άξιωματικούς τοΰ ναντικοϋ.
Είς αυτήν θά έγγράφωντοΛ μέ-
λη, έκτός των αξιωματικών τοΰ
ναντικού, άπό τινος βαθμοΰ καί α-
νω εφοπλισταί, πλοίαρχοι τοϋ έ|ΐ-
πορικοΰ ναυτικοϋ καί έν γένει πάν¬
τες έκεϊνοι, οΐτινες άγαποϋν την
θάλασσαν, άδιαφ*όρως καί άν δέν
άσκοΰν ναντικά Ιπαγγέλματα. Ή
Ναυτική Λέσχη θά έχη μάλλον
τουριστικόν χαρακτηρα παρά
στρατιωτικόν τοιοΰτον. Θά είνε ε-
να εΐδος Ναυτικοΰ Ίνστιτούτου.
Θά καταβάλλη προσπαθείας διά
την δημιουργίαν άθλητικών ναυτι¬
κών συλλόγων (έρετών, κολυμβη-
τών, ίστιοπλοΐας κ.λ.π.) είς όλας
τάς παραλίους πόλεις τοΰ Κράτ·ου<:, έφοδιάζουσα αύτούς καί διά των ά- ναγκαιούντων μέσον (λέμβων κλπ) καί θά διοργανώντ) κατ' ετος ναν- τικάς εορτάς είτε έν τω Σταδίω, είτε είς τό Φαληρον, είτε είς άλλας παρολίους πόλεις. Θά προμηθευθή ωσαύτως είδι- κά ίστιοφόρα — «Γιώτ», κόττε- ρα κ.λ.π. — πρός εκτέλεσιν ίστιο- ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, Ίούνι- ος. — Κατόπιν έγκρίβεως τού συμ- βοιλίου τής ΆΛΤΐβασιί.είας ή πριγ- κήπισσα μήτηρ 'Ελήνη τής Ρουμα- νίας ήτήσατθ-Λαρά τής Ρουμανα- κής δικαιοσύνης νά κηρύξη δια- λελυμένον τόν μίταξν αιιτης καί τοΰ κυρίον «Καωόλον Καραϊμάν» ύφιστάμενον νόμιμον γαμον. Ή άγωγή περί διαζυγίου υπε¬ βλήθη είς τό 'Εφετεΐον τοϋ Βου- κοι»ρ«ο-τ4ου, συμφωνως μέ τα άρ- θρα 14 καί 15 *Γοϋ καταστατικοΰ χάρτου τοΰ Βασιλρύοντος Οίκον της Ρουμανίας, τοΰ ^ιρισθίντος υπό της 'Εθνοσννελεύσεως αιτής, 'όταν ΐλ<αβεν υπό σημείωσιν την πα¬ ραίτησιν τον Καρόλον άπό τοΰ Ρουμανικού θρόνου καί κοτθόρισβ την νέαν σειράν έν τή διαδοχη διά όμου ορίζοντος έν ίδιαιτέρω αρ- ρφ την ειδικήν άραοδιότητα οϋ ι) την ειδικήν άομοδιότητα τοϋ 'Εφετείον Βουκουρεστίον, ώς πρώ¬ τον καί τελενταίου δικαστηιρίου θυσίας, πρός έκβίκαισιν τοϋ διαζν- γίον. Ή πρισίκήίΐχσσα Ελένη συ- Ηε την άγωγήν πεοί διαζνγί- νετα η γγή ρ ζνγί ον είς ΰφος λίαν άπλονν. 'Ε1πΐ"ι(α- λεΐται μίαν καί μοναδικην αιτί¬ αν διά τό νομώ οασαιον τής άγω- γής της, τάς δαρβίας "*6θ£ΐς, προ- βλρΐΓΛΐΐΡ«Γ.ς ^ αίχί«ς ύ~ό τού άρ ν 5 -ϊ-5 ----------- .«·.·« «ι^κηκΓ,τ,, κ*. αιιι«Λί,, νΐτο τον αρ- πλοϊκών εκδρομών είς θαλάσσια ι θ·ρου 212 τής" πολιτικής δικονομί- τοπία καί έν γένει θά προβαίνη είς ~^ Εθνα κθΐνίΊίΓ ΓιΚΌΡ.λρίπΓ ΓΤπηντίΤη»- ρ ς εργα κοινής ωφελείας, φροντίζου- σα διά την κατασκενήν όδών είς τας των παραλίας, άκτών ιραλίας, δενδροφύτευσιν·-της, διάγοντος δηαοσίσ ών, ^δημιουργίαν παραλί- τερικ-5 ζωί|ν α<τνμ6ί6α( ών κέντρον διασκεδάσεον, θαλασ- σίων λουτρώνων κ.λ.π. Ή Λέσχη αύτη θά Ιδρύση πα- ραρτήματα είς Θεσ) νίκην, Κα6αλ- λαν, Πάτρας, Κέρκυραν, Καλά¬ μας καί λοιπάς παραλίους μεγαλο- πόλεις, θά έπιμελήται δέ καί της διαφημίσεως των ελληνικόν θο- λασσίων τοπίων είς τό εξωτερικόν. Διά την εγκατάστασιν τοϋ .Ναυ¬ τικοϋ Μουσείου, τής βυβλιοθήκης καί τής Ναυτικής Λέσχη; θά ζη- τηθη πιθανώτατα ίό «Ίλίου Μέ- λαθρον», έφ' όσον τουτο λόγω τοϋ φωτισμοΰ τού εκρίθη άκατάλληλον διά νά χρησψεύση πρός εγκατά¬ στασιν τής 'Βυ^νικίΙς ΓΪινακοθή- κης. Ή πριγκήπτ>τσα άναφέρει δτι
εγκατελείφθη υπό τοϋ σύζυγον
ν τω εξω-
ΐ'μβίδαστον μέ
άξιοπρήαιαν τοϋ γάμον, πραιμα
όπερ άποτίλεϊ συνεχή βαρείαν ε¬
ναντίον της υβριν.
Ύποδειςκνύει ώς κατοικίαν νομι-
μον τοϋ κ. Κοτρόλου Καιροπιάν τό
άγρόκτημα Μοναστήριο (όρισ&εϊ-
σαν υπό τοϋ ίδίου όταν έίήι
τόν καθορισμόν τής θέσειίκ
ώς πολίτον) καί ζητεί την νΙή-;
σίν τον διά τοϋ -ϊ'Επισήιιου Μηνύ-
^ τού
τορος».
Έν τϋ άγο>γτ| ύπομαινήσικίτΓΊ ό¬
τι τό Λικστήριον δέν εχει νό λ<ί6|] ουδεμίαν απόφασιν, συνεπίίο τού διαζυγίου. ώς πρός τό τέκνον των τόν Βασιλέα Μιχαήλ, κο·θόσον τό ζήτηιια ^χεικανονισ'ίττ) νομοΰετι/ώζ Ι κατά τόν καν>ρ«τ«όν τής δκ«ν Ι
χής επί τοΰ θρόνον. '
Είς την άγωγήν έπισυν(ίπτ· ται
ή αδεία της Ύφ. 'Ανττβασιλί-ίας,
άντικαύΗστόσης την τοΰ Βασιλέ¬
ως την οποίαν προεβλεοϋεν ό ά<Λ1· κώς >[π)φισθιείς νόμος, ό όποϊοί.
νόμος έτροποποιττθη (ΐετύ τ*>ν
νόμος έτροποποιττί^η (ΐετά
•θάνατον τοΰ Βασιλέως Φερδιναν-
δον.
Ή έ-κδίκασις τής σγωγής πυ?ε-
πέμφν'τη είς το Α' τιιήμα τοΰ 'Ε'ί*>
τείον, ορισθείσης της αιζψ"
της διά την 21ην τρέχοντος
Ίοννίον. Μέχρι της έν λόλ'Φ
ρομηνίας Οά έχη δΓίΐοσιευΟΐ
τόν «Επίσημον Μηνίιορα» ά
σπαομα της άγωγής; καί ή νλι1
τοΰ Καρόλον, συιιφώνως
διατάξεις της πολιτικής
τας
ΝΕνΥΒΤΙΚΥΡΟΕΤ, ΜΑ88.
—Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐτ.ζι
υπό τοϋ άντιπροσώπου μας Π.
Τσέτσα, 14 ΜθΓΓΐπιαοΙί 81.
ΑΙΜΙΛΙ0Υ ΖΟΛΑ
ΖΟΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ
ΟΙ ΤΕΣΣΑΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΝΝΗ ΓΚΟΥΡΑΟΝ
^τοοθ η. ΕναγγΓλο» Δ«αϊτότ·υ,
τους αναγνώστας τού.
^ΣΓ^Γ/01 »**λο*β<«^τιχόν τΑ Ιργ- ,οΙΗ· Μ β«γ«ίθΐΙ τ βοχήν τοθ άναγνΛ&~ου μέχρις ότου ο&τος αναγνώση «βί την ταίαν -υ λέξιν διά νά ΙκανοΗθ»η<ηι την ίιεγίρθεΓσαν επιθυμίαν το·. ·*ωί [*η τό τίλος μ»Λς βραιματικης ενώσεως ουο νεαρόν» νπάρξε·»* ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΝ ΤΙΜΑΤΑΙ 91.00 ΝΑΤΙΟΝΑΙ, 140 ·»ΥΕ8Τ 26ΤΗ 8ΤΠΕΕΤ

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΛΚΗ, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΑΠΟ ΤΟΙνΓ .Α. ΙΜ Ο Ν
ΒΟΥΛΓΑΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΨ ΖΗΤΕΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΑ ΣΥΖΥΓΟΝ
- ------------------------------------—~-..λ- -μ- οΑν*Γ*ρΐλν-. ΕΥ-ίΙΛ τίνίΑάνιστονδεν ξχουν θρησκεί-
τ—;<- π'ιν έντανβα Άμερικανοαγν ^,ρώδα «Ν·Εν ΥΟΚΚ ΑΜΕ- τ>[(ΔΝ» εδημοσιεύθη έσχατον
^,>αφ.οον αρθρον, εί ςτό οποίον
γίνεται λόγος π*ρ πιθανοΰ συνο*-
| «εο-ίου τοΐ· Πρίγκιπο; Κυρίλλου.
Δι*δάχοι· της Βουλγαρίας, μβτά
ίΐλουσίας Άμεουκανίδος. Ό συν-
τά/της τοϋ άρθρου {Κ-ωρεΐ την
Βουλγαρίαν ώ; χώραν βάρβαρον,
χιατΛ/ουμένην άπό ληστά; -/.αί 6ο-
λοφόνον;. λέγει δέ μεταΞύ άλλον
τα εΕη.ς:
«λιά νά γίνη ό Κύριλλος Βα-
θίΐκ, κά'τι πρέπη νά συμβή εις
τον τοεσ^ΰττοον αδελφόν τού, τόν
Βόριδα, όστι; σήμερον ά-
έξαΑοετική; ΰγεία;. Αυτ6
τό νιΐτι πι.θανώς νά συμβή, διότι
ε5^ την Βοΐ'λγαρίαν κανεί; 8έν εί¬
ναι ασφαλής. 'Η χώ-ρα αίτή δέν
δύναται νά ονομασθή πολιτισμένη
οα ί επαρχίαι της βρίθονν ά-
συμιιορίας ληστων και φονέων.
οί >τοϊοι άνενόκχλητοι π£θΐ(ρέοον-
ται ληοτεΰοντες τούς ^ιαιδάτας εί;
τον: οηιιοσίους διρόμσυ; ν.ολ ρνίο-
τε 1τ'»γοντες ξένονς και μεταφέ-
οοντΐ; αύτσύς εί: τα ύρεινά ληαέ-
οιο το)ν χάριν λύτρων
ρν είναι πολύς χρόνος άφ'
ότου μία ώθιαΐα Άγνλίς, ή Μίςς
Χκόοοιτι» Ρόμπινσον, ϊ'ιχμαλωτί-
ϊτη υπό ληστοίκής σνίιμορίας. 'Η
• ι >ιχιύι"ης τοϋ πρόσωπον τη; ν.αι
(υ λοιπαί χάριτες αυτής έ'καμον τόν
ω/ηγόν της συμμορΐας νά την
νί.ρίση έντό: όρ€ΐνοΰ σπηλαίου, ό-
που τή; έπρόσφίρεν ρροιτα και
τής εδήλωσεν δτι την εποαένην ή-
(ΐεοαν θά την ένυικρ,εύετο. Άλλ' ή
αίς; Ράιιπινσον διά τοϋ θάορους
τής 'καλή'ς τνχης τη; ώ
Ο ΠΡΙΓΚΙΨ ΚΥΡΙΛΛΟΣ, ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΒΟΡΙΔΟΣ, ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ, ΕΥ¬
ΡΙΣΚΟΜΕΝΟΣ ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΗΝ ΑΝΕΧΕΙΑΝ ΚΑΙ ΒΑΥΚΑΛΙΖΟΜΕΝΟΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΕΛ-
ΙΊΙΔΟΣ ΟΤΙ ΟΑ ΓΙΝΗ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΟΥ ΤΑΡΑΧΩΔΕΣΤΕΡΟΥ ΕΞ ΟΛίΙΝ ΤΩΝ ΜΙ¬
ΚΡΟΝ ΚΡΑΤΙ2Ν ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗΝ ΟΠΩΣ
ΕΥΡΗ ΠΛΟΥΣΙΑΝ ΣΥΖΥΓΟΝ,
Τέσσαοες νεαοαί κολυμβήτριαι, έπιδεικνύουσαι τΐ)ν συμπάθειαν των πρός τόν Κυδερνητην
Άλ Σμίθ.
6ε χφραν έντός τοϋ Μητροοτοί.ιτι-
'/.ον ναοΰ τής Σόφιας είς μίαν δο-
τ.κν.αίτής^αλήςτί-χηςτηςκατώρ ξο>Λγί«ν Ό Βασιλέων; φοδοίνε-
&ιι»λ= νά μεθύση τσί.ς φίν.α/.ά; τη; νο? τού; Κομμον^ιστα; *9οΛιη«
μ »' ό ίνβούβη 'τήν στολήν ςνο; έξ ^α «00»^%. οωβϊ'; όντως εκ πι-
Γπν,Τ,ν Π,Λβρ τό τοΐΛ»κι«ν χνν καί θανοί; θίτνατου, διότι αι δομδαι
οιιμσννιστώΛ' τθτοθετιΐμϊναι
δώσασα τό σύνθηαα εις την είσο-
ιδον τοϋ σπηλαίου έδραπέτευσε.
ΟΊ «ώραΐοι» αύτοι ανθρωποι. ώς
τού; άπακαίλονν οί διάφοροι Όδη-
γοί, πυρσβολοΰν κατά τοϋ Βασιλέ¬
ως των οσάκις ταξειδεύη, αί δέ πό¬
λει; ορίθουν άπό κομμουνιστάς, οί
θ
των κοιιμσννιστώΛ' τθ-τοθετιΐμϊ
άπτναντι τής βασιλικής εδρα:
^ϊϊ»,.,— ολίγον πρό τής άφί-
ξεώ; ταΐ', φονεΰ.σασαι 112 πρόσω-1
πά Ικ«<ι τραυματίσασαι αλλα 300 'Επομέως ή Ά|ΐ3ρικανίς, '- -'----.Λαο,Λ; Την 7Τ ηίνκΐπ άγαιμο;, εκροικτε τα; θι'ιρας δλων των 6α«ιλη«όντων οϊκ&χν τής Εϋ- ρώπης, αίΐά παντον ι'ΐπετ/'.ροίκΐθη. έΐτειδή ουδείς βααιλικό; οΐκ,ος θεχι>-
ρεΐ τόν Βοι>λγ·α;ρικόν θρόνον αξί¬
αν τή; θικ?ία; μιάς 6ασιλυκή;
Πριγν,πτίσστι;. Μεταξν τό>ν
Πρ»·νν.ιπισσών αΤτινες άπ¥ρ·ρΐ![κχν
τα; αΐτήσεις τοΐ Βόριδο; σνιιπερι-
λαιυδάνεται -λομ. ή Π ί
λί
φθη την. Αμερικήν, άν καί έδω δέν
ύπάρχει βασιί.ικόν αίυα. Δύνοται
ί λ ά ί τιό;
ρχ
επί τελους νά γί^ΐΐ μοργανατικό
γάμο;. Λέγεται μάλιστα ότι πρό-
κειτιθ3ΐ νά έλθη ό ΐδιος όποχ εύρη
την κατάλλί$.ον ντσμφην·
"Εως τιί>ρα πολλαί Άμερικανί-
&ες νπανδρεί'θησαν ποίγκιπας καί
&σϋκας με θλι&.ιρα άποτελεσματα.
Ή Αούκισσα Τορλόνια, πρώην δέ-
θά
ρίθον άπό κμμς,
ρίχτουν βόμβας ·κατ' αντσΰ.
Μρχρι της στιγμής ταί^Γς ό Βα¬
σιλεύς τής Βονγαρίας δέν επαθΐ
τίίτοτρ σοβαρόν, άλλ'εϊναι εί έκβί-
νο>ν, τούς οποίον; αί άσφαλιστι-
Μΐί εται,αείαι άρνοΰνΓ.αι ν' άλ
σοιν.
Μίατν ημέραν οί κομιιοννισται
ίίρχιοΐοον νά πν»(Χ)ΐ6ο?Λΰν ύάχιο. τού
Οασιλικοϋ αΰτοκινήτσυ ούτινο; έ-
πέ'δαπ'ίν ό Βασιλεύς Βόρις, ό δι-
εΐΊτυντή; τοϋ Καλλιτεχνικον Μον-
σϊίου έν Σόφια κ "Ιλτσεφ εί;
χ
σϊίου έν Σόφια κ. "Ιλτσεφ,
, ό όδηγός. Ό
ό ή
εί;
Ιλ
οπισΓης νιαΐ, ό όδηγός.
τσεφ εφονεύθη, ό νπαοττιστής καί
ό όδηγό; έτραι^ιατΙσιΐ}ν>νσαΛ', μισ
δ ΐ ά ό ΰ
σΐφαΐρα
Β)
τόν μΰστακα
'Η φοβερωτέρα έικ των Μπολ
σρθικικών αυτών θηριωδιών ελα-
Π6
Μαρία τής Αγγλίας^ ή Λαίιδηί σποινίς ",Ελση Μούρ, πρό
' τη; ~
Λινου
έ^υτ.ριτζ, άνίψιά τη; Β^
ή; 'Αγγλία; ο«αί ή Πριγκίπισσα
Ποίγκωως Κυρίλλου. "Ετερον μ»-
ΠρίγχιοΒθς Κρ
ονέκτηαα είναι δτι, όσον κακώς
άν φίριγΐαι πρός αί'τ«ν ό Π ρϊγ>
δέ θά
>αι1'
συμ¬
η
άν φίριγΐαι πρός αί'τ«ν
σύζνγος της, αντη δέν θά χη^μ
φέρον νά τον διαζεν»χθΐ'ι. ειμή !*
τα την κοινήν των ανάβασιν εις
τον θρόνον, έιπειδ-ή εω; τότε αυτή
δέν θά έ'χΐ] κερδίση τίποτϊ εκτο;
τσϋ σΛνοδ'τίτλου της Πριγκιπ--
δέν θά έχΐ] ρ
τσϋ σΛνοδ'τίτλου της
σης
Ό
ς ,
Ό Βασι).ευς Βόρις, ο«ίτ.ς είναι
τοϋ Ιταλού
της α¬
ί λά τουλάχιστον
αν, θ'Ίίοροϋσα'ν την μετάθοσιν των
μιν.ρσβίων ώς 1-ερόν καθήκον.
Δέν ύπάρ^ι άμφιβολία δτι ή
Βουλγαρία ταχέ">ς θά εξέλθη έκ
της βαοοά^ον καταστάσεως της,
έκ τής πτωγεία; κα έκ των καθη-
μερινων δολσητονιών. Μέχρι τοΰ
1878 ή χώρα ί}το υπό την πτέρ-
ναν των Τούρκων, οί όποΐοι υπέ-
οαλλον σ:ΐϊτ*η,ν είς παντός εΐδους
θηριωιδίας. Πρός σωτηρίαν των
θυγατέρων τοχν ίκ των Τουρκικών
χαρεμίων οί Βούλγαροι γονεΐς συ-
νήίΗζον ν άχαράσσουν διά μαχαιρί
ου &π των μετώπων το>ν τό σηιιεϊ-
ον τοΰ Στανροϋ, δταν άκόιιη ττσαν
νήπια. ' Οιιόνος τρόπος διαμαρτυ¬
ρίας τοϋ Βοτλγάρου εναντίον της
Τουρκικής κακοδιοικήσεο>; ήτο νά
φονεύη όσον τό δυνατόν πε.ρισσο-
τέρσΐ1; έκ των δυναστών τού καί
νά φεΰγη είς τα δρη. ΟΙ κομμου¬
νισταί, οί όποΐοι ρίπτουν τάς δόμ-
6α; είναι αικρά άλ?.ά ■ί)ορ·ι»6οποιός
μειονότης. άποτ;2νθ^ιενη ώς επι τό
πλείστον άπό ξένους, δ-ιαμϊνονιας
|"είς τάς πόλεις.
Λοορκοϋλτος τοϋ πο).έμου ή Βουλ¬
γαρία συνεμάχησε ιιέ τού; Ρεριια-
νούς. οί όποΐοι έδαπάνηίϊαν μεγά-
)α χρηματικά ποοά διά τί^ν βοήθει¬
αν τοτν άγρίων συιιμάχων το>ν. Τό
μεγαλειτέρον αέρος τοϋ χρήματος
αύτοΰ λεγεται δτι εΛστίλθεν είς τα
9νλάν.ια τοϋ τότ; βασιλέως Φερδι-
νάν«δου, πατρός τοϋ βασιλέως Βό-
ριδος καί τοϋ Πρίγκιπος Κυρίλ¬
λου. Ή Βονλγαρία παρέσχε άμί-
τρους •υπτιρΈ'σί.ας εΓις τού; Γε,ρμα-
νον1;, έπειδή ε"<<υριάρχει τη; προ¬ σεγγίσεως πρός την Κίονσταντι- νούΐτολΐν και τα Λαιρδανελλι α εναν¬ τίον των Σ<μάχων. "Οταν οί Βούλγαροι ευρεθη¬ σαν μέ τό μέρος των ■ηττημΕνων, εσχημάτησαν την γνώμην δτι εί¬ χον έξαπτατηθή υπο τοϋ Βασιλέως Φερδινάνδου. Βίς πΐΐροιμοίας πε- ριστάσεις ,ρί Βούλγαροι έκδικοϋν- ται κόπτοντες την κεφαλήν τοϋ έ- ες αύτην επί Ό Φ'ί'θδινάΐνδος, όστις φοράν τού ιταν,υυ συϋ,ι/γιη» ιΐ(^ >*- -
πεναναί της. 'Η ώραία ΝτώροθΛ,· <ν;^θ^/ά^1(Τ(ίρεσΐαι ^^,» Ντττκον ηναγκάσθη να ζητΓηστι δι- ίπ^ΐ{ ε15^ής «μαξοοττοιχί»; καί οίύγιον άπό τόν Π'ρίγκιπα Ρατσι- Ι^,γένΓκ^Βουλγαρίανκ^^^^ !ΐό- 6ΐ]λ· Η πρός την ωραίαν Κονσου- Ι >—/α., α— «-ί,Γ^Αη ρ;ηη ιιί-
έλο Βάντερμπιλντ συμπεριφορα
τοϋ ΔοΐΓ/ός τοϋ Μάρλμπορο είναι
ήδη πασίγνωστος. Άλλά τα λμ-
οαδείγματα αιυττά δέν φοβίζουν τάς
πλουσίας ΆαεΛΐχανίδας. 'Όπως
Ι %νΐ/ΛΛ <: * Α ν/»-/%νν.-«.ν-----„. .,___τα δικαΐστήρια απεφάνθη¬ σαν δτι ή περιοιισία αίτιι θά περι¬ έλθη ιιόνον εί; Τσεχοσλαβάκον (Άηρονόμον, ή απόφασις δέ αί'πη ^καμε τούς δαλ»3ΐστά; τοΰ Κυρίλ¬ λου νά κλείσουν έρμητικώς τα τα- μεΐά των και νά κόι|«ουν τα; πρός α'%τον πιστώσεις των. Ή μόνη διέ- ξοδος έκ τής μ!5γαλης ο'ικονοί,ιικής στρνθκ/ωρίας τοϋ ΚυρίίΛου είναι ό -ί-----^^., ,,ο,Λ τΛη\ηη- Λΐ'ηΐΟ'ΠΓ πλουσίας μρ οί πυγιιαχοι, είναι καί αυται πρό- θομοι νά ύποστούν οίανδή)τοτε τι- μίορ-ίαν, δια ν' άπτχαήσουν ενα τί¬ τλον. Τελευταίως μία Άμερικανις κόρη, εχον/α κΌττά τό φαινόμενον σιόας τα; φρε'νας της, εδεχθη δ- λονς τούς δυνατούς έξειτελι—ιονις, όπως καταστή μία έκ των συζΰγων έκπτώτοι_Ίνδοϋ Πρίγκιπος. Οί ΒοίΑγαΛ είναι μέν 6«ρ6αρ<η, αλ- 'ον έστάθτν, δταν ευρέθη 500 μί- λια μακράν τοϋ τέο>ς βασιλείου τού.
Οί όπαδοί τού έτονφεκίκϊδηΛαΐν
καθ" όμάοας. Ή χωρία έβι^θίοθη
εις την πτωχείαν -/α εις την δυστυ
χίαν. 'Η ζωΐ| Ι ν αίτή κατέστη έ-
πικίνδυνος Φια πάντα δκίτι; είχεν
Η Δνίς Όλι6έττ Χαϊτάουερ, όπαδός, .«.» „—.--., ,
*»λτερ Χότζες, όπαδός τοΰ Γερουσιαστοΰ Ρηντ, και |αα
ϋ Κυ6ερνήτ<η- οΰ Γερουσιαστοΰ Ρήντ, ιιαλλονάς τοϋ ΧΐΛϋστον. τας πικίνδυνος ^ιά πάντα δϊ; χ εί; την κατοχήν τού ενα άρτον η εν οολλάριον. Π ρό; στιγμήν ό Βόρις και δ Κύριλλος τμπειλτιθΓΐσαν διά θανάτου ή έξορίας. Έτλ τέ- λους ό Βόρις έ^ριατήθη ώς βασι- λιεΰς μέ γλισχότατον βασιλιικόν μι¬ σθόν. Ό άδε?.φός αύτοϋ ζητεί τώ- ρα νά νυιιφ·;υθϊΊ πλον»σίαν 'Αμε- δ ρα ρικαΛΐδα. στενοχωρίας τοϋ ρ γάιιος τού μετά πλο»σίας Ό Π ρΐγκιψ Κύριλλος αή ά- πρ)Λΐσθε; έκ των άρνητικων ά:ιαν τήαεων άς ελοΐβεν ό άδελφός τού Βόρκ έκ μερου; των Πριγκιπισ- σών. εο»κεφθη ότι ηδύνατο Τσως νά έλκύση την πΐροσοχΐϊν τής Π οιγκι- πίχτσης 'Ιλεάνας, νεωτέρας θΐΎθ·- τρός της Βασιλίσσης Μαρίας τής Ρουμανία;. Άλλ' ή Βασίλισσα έ'- δωσε πρό; αυτόν μίαν έίϊαιμφοτερί- ζουσαν απάντησιν και παρέϊ.αιβε :ήν Ίλεάναν είς μακρόν θαλάσσι¬ ον ταξείδον. Λεγεται δτι*ή Ιδία πα¬ ρατήρησιν ϊϊς την Πριγκίπισοαν ότι «οί Βασιλείς τής Βουλγαρίας :ίναι ή καττωτάτη μορφή τής βασι¬ λική; ζωής». Κατόπιν εγένετο σκέψις όπως ζητηθη διά τόν Κύριλλον σύζυγος άπό τόν εκπτωτΌν βασιλι-κον οίκον τή; Γαλλία; Μπουρμπών - 'Οολε- άν, εξ οί καττηγετο ή μάμμη τού. Ά)Λά ή ■ύποψηφία νύιιφη, ήτις είναι δευτέρα θιη'άττ}ρ τοϋ Δου¬ κός Γκιζ, «διεΜδικητοϋ τοΰ Γαλλι- κού θρόνον», ηρνήθη ρητώς ν' α¬ φήση την ώραχαν Γαλλικήν πρω¬ τεύουσαν και τάς Κάννας δττως ζή¬ ση έν Βουλγαρία. Έξ αλλου υπε¬ δείχθη είς τόν Π ρίγκιπα Κύριλ¬ λον δτι ή σΰγχρονος έπιστήμη ά- παγορει'ΐ.ι τους μετωξΰ (Πΐγγίνών γάμους. "Οταν καΐ ή θί»ρα αίητί) έκλίί- σ&η εις τόν Κΰοιλλον, οίτος έ^ •Ο Γεοουσναστής Τζαίημς Ρήντ, τού Μισσονρή καταφθάνων μέ, τ,> Καν
ν " Ρήντ, εις Χιουστον, Τεξας.

«ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΙΓΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1!)28.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΝ ΠΡηΤΕΥΟΥΣΑΝ
Η "ΣΤΓΧΡΟΝΟΣ ΝΕΟΛΑΙΑ" ΔΙΚΛΖΟΜΕΝΗ ΕΠΙ ΦΟΝΩ
«Δέν εννοούμεν την σύχρονον
νεολαίαν. Φρικιώμεν ποό μκϊς
ίνκληματικής υποθέσεως, ώς αύ-
τή ή όόποία εκδικάζεται έδώ, καί
της οποίας τα κύρια πρόσωπα είναι
παιδία. Είμεθα διατεθειμένον νά
ονομάσωμεν την υπόθεσιν άλλόκο-
τον. φανταστικήν καί άκατάληπτον
διότι δέν έννοοϋμεν τα βαθΰτερα
αΐτιά της. Καί δικϋς, διά τόν έπι-
στήμονα, δέν είναι τίποτε αλλο πα-
ρά ιιία ζωηρά καί κτηνωδώς ρεαλι-
στική &νδήλωσις τοϋ ό,τι είς μέγας
Άμερικανος κοινωνιολόγος, ό Δι-
καοπής, Μπέν Λίνδσυ, εχαρακτή¬
ρισαν ώς επανάστασιν τής συγχρό¬
νου νεολαίας».
Τό πλήθος, τό οποίον ίγΐμιζε το
δικαστήριον τοί5 Βερολίνον, δπου
ϊσως ή πλέον πολύν, ροτος έγκλημα-
τική υπόθεσις τής τελευταίας δε-
καετίας έξε&ικάζετο, ήκουσε τούς
λόγσυς αυτού; τοϋ Δρος Μάγκνονς
Χίρ<τφελδ, τοΰ ψυχολόγον ειδικόν τοΰ Δικαστήριον, έν 6αθεί« σινή. Εί; τό εδώλιον τού κατηγορου- μένου έκάθητο ίνας ώγ.ρός καί λε- 7ΓΓΟς νεος. Είς τα έδώλια των μαρ¬ τύρων ευρίσκοντο δ-ύο νέαι, καί αί δΰο κάτω των δεκαέξ έτών. Ήτο Τ) τελεχταία ήμέρα της δίκιης. Ό ε'ϋδικός τού δικαστήριον ήτο ό τε- λευταΐος μάρτυς, καί όταν ετελεί¬ ωσεν, ό προεδρεύοίν δικαστής άνε- χεφαΛαίωσε την υπόθεσιν: «Ό κατηγαροφρνος·, Πώλ Κράντζ — είτε — δεκαοκτώ έτών μαθητής τοϋ Γυυνασίου Μάριεν, κατηγορεΐται ότι έξώθηοΐ τόν φί¬ λον τού, Γν.ούενθερ Σέλλερ, νά φονεύση τόνί δεκαΓπταετη Χάνς Στέφαν καί νά αυτοκτονήση κστό- πιν. Γνωρίζομεν ότι ό κατηγορού- μενος ήτο ερωτϊνμέ'νος μέ την Χίλδεγκιραδ Σέλλερ, τήτν δΐκαεξαε- τιδ«; άβελφήν τον Γκοΰενθερ. Γνω- ρίξθ{ΐεν έκ της καταθεσεως της νέ- ας .ότι έρωτοτρόΐπει μαζύ τού καί ίοπόπιν ηυρε νέον φίλον είς τό πρό¬ σωπον τον φονευθέντος μα- θητοΰ Στέφαν. Είς μίαν περίπτω- σιν τόσον άσννήθη καί δυσνόητον, είναι υψίστης οΐπο·ύδαιότητος όπως οί ενορκοι έξετάσουν προσεκτι- χώς όλα τα γεγονότα τα όποϊα ω¬ δήγησαν πρός τό εγκλτμια καί πρέ- πει νά εχουν μίαν σαφ-ή εΐκόνα τοϋ τί σννέβη είς την οικίαν Σέλλερ. ιήν τραγικήν νύκτα της 28ης Ί- ουνίου, 1927». Ό Πώλ Κραντζ, ό δεκαοκταε- τής κατηγοροΐ*μενος, ήτο ?νας ά- συντνθως εξιιπνος νέος, προικισμέ- νος μέ πολλά ταλαντα καί εΐχε γράψη μίαν σειράν ποιημάτων, τα όποϊα είχον δημοσιευθή είς διαφό¬ ρους Γερμανικάς έΐφημερίδας καί, πτριοδικα. Ήτο ό καλλίτερος μα¬ θητής τοΰ Γυμνασίου Μάριεν, τοΰ Βερολίνον. Οί -/οοιυ^γτϊταί τού π^ο- έλεγαν ενα λαμπρόν μέλλον δι' αυ¬ τόν καί τόν ένεθάρρνναν είς τάς ιριλολογικάς τον προσπαθείας. "Αν καί ήτο υιός πτωχών γονέων — 6 πατήρ τού ντο βιολιστής είς ίνα Καφενειον τοϋ Βερολινον, δέν ήμ- πορούσε νά έξοδενη πολλά '/ρήμα- τα διά την έκπαίδενσιν τοϋ υίοϋ τού — δ νέος κατώρθ<ι>οΐε νά μά-
θγι Γαλλικά καί Άγγλικά καί αί
γνώσεις τού περί φιλολογίας καί
ϊστορίας ήοΐαν άξιόλογοι.
Προ δύο περίπου έτων ό Πώλ
συνεδέθη δια φιλίας μέ κάποιον
ονμμαίθητήν τού, Γκουενθίρ Σέλ¬
λερ, υϊόν ενός πλούσιον έμπορον,
τοϋ οποίον οί γονεΐς είχον μίαν ε-
Λαυλιν είς Μάλ«, τριάντα ΐτερίπΌυ
μίλια ρισακράν τον Βερολίνον, καί
μί«ν όίλλαν εις Στεγλιτζ, μίαν ά-
ριστακρατικήν σννοικίαν της Γερ-
μανικ-ής Π ρωτευοΰσης/. Ό Γκού-
ενθερ ήτο της αυτής ήλυκίας μέ
τόν Πώλ, άλλά διανοΐ)τικώς δέν
ί{το τόχτον άνΐΛπτ,'ΐιενος ώς ό
Πώλ. Ήτο έκ φύσεως Ίδιότροπος
οοαί εΰερέθτστος καί έφ^ονίκει σν-
χνά μέ τόν φίλον τον, επί τοΰ ό-
Βϊοίου εφαίνετο νά έχη μεγάλην ε¬
πιρροήν, παρ' όλον ότι ήτο διανο-
ητικως κατώτερός τοι·. Ή φιλία
των δύο ηύξήθΐ] τόσον, ωστε το τε¬
λευταίον καλοκαΐρι οί γονεΐς τον
Γνοΰενθιερ προσεκά?.εσαν τόν ΙΙώλ
νά περάση τούς τρείς μήνας των
βιακοπών είς την έ'παυί.ίν τα>ν είς
ΜΑΘΗΤΑΙ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΒΕΡΟΑΙΝΟΥ ΕΙΣ ΜΙΑΝ ΤΕΤΡΑΜΕΡΗ ΕΡίΙΤΙΚΗΝ ΠΕΡΙΠΛΟ-
ΚΗΝ, Η ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΕΛΗΞΕΝ ΕΙΣ ΔΙΠΛΗΝ ΤΡΑΓΠΔΙΑΝ.
Είς Μάλω, ό Πώλ ηίρε μί«ν
ι Ιμκράν ιπΐαΐροικίαν άπό νέοι>ς καί
Ό Γερουοταστής Τόμας Χέφλιν, έξ Άλαμπάμας, ομιλών ενώπιον πλήθους Κλανιστών τής Νέας Ίερσέης, εναντίον
τοΰ Κυβερνήτου Σμίθ καί τοϋ Καθολτκισμοΰ.
νέας, οί όποΐοι πΕρνονσαν τόν και¬
ρόν των χορεύοντες ■ καϊ φλερτά-
ροντες. Μεταξύ αυτών ήτο ή Χίλ-
δεγκραδ Σέ^?ί(ρ, ή δεκατξαέτις ά-
δεί^ρΐι τοϋ ΓκονενΘ'ερ, μία νεα-
ρά καλί.ονή μέ ξανθ'ά μαλ}.ιά καί
μεγάίχι γαλανα μάτια.
Ό Π ώλ δέν ήξευρε τίποτε περί
έ'ρωτος, έκτός άτιό δσα εΐχε διαβά-
στ> είς τα βιβλία. Ή Χίλδεγκραδ
ανέλαβε νά τόν διδάξχι. "Ολα ήρ-
χι<ταν ώς ενα γλυκύ όνειρον διά τόν Πώλ — Ινας ρωμαντικός έ¬ ρως, γεμάτος νόανι^ον ιδεαλι- σ?ιόν. Ήτο ποιητής δ Πώλ καί είς-την ΧίλΙδεγκραδ είδεν ενα άγ¬ γελον, μίαιν θεόν. Της εγραφε ποι- ήματα, καί την ώνόιιαζε τόν φ<ο- τεινόν άοτέρα της ζωης τού. 4Αλί.' ή Χίλδενκραιδ δέν εΐχε ποΚτΛΐν κλί¬ σιν διά τα ποιήιιατα. Ήτο περισ¬ σότερον πρακτΐκή άπό τόν Πώλ — κοκέττα, πονηρά, τολμηρά, κα- τά τό ήμκτν γυναδκα καί κατά τό η}ΐισυ Βταιδί. Την τΐελευταιίαν έ6δο}ΐάδα τοϋ Ιούνιον οί γονεΐς τής Χίλ&εγκραδ καί Ρκονενθερ έκαμαν ίνα ταξ,ει- δάκι εως την Κοπεγχαγην. Οί νέ- οι έ'μειναν μόνοι είς Μάλω. Ή Χίλ¬ δεγκραδ επεισε τόν Πώλ νά την σνν'οοεχ'κτη είς ενα χορόν είς τό Βερολίνον, καί έπεστρεΐ<ΐν είς την επαυλιν άργά. Ό Πώλ έτίαλη- νΰκτησ'ε την έκλεκτήν της καρδίας τού καί μετέΐβη εις τό δωμάτιον τού. Ή Χίλδεγκραΐδ όμως είπεν ότι ή νύκτα ήτο ψυχρά -/.αί δτι δ Πώλ θά έκρΰωνε χωρίς ενα θερ- μότερον σκεπασιμα, τό δ.τοϊον ανέ¬ λαβε νά τό φέρη ή Ιδία. Ό ?ρως τΊτο ?να καηταπληικτικον οηη^ίσδ^ημα διά τόν Πςοί.. Ήτο ποιητής, καί ησθάνετο βαθειά κά- θε νέαν συγκίνησιν. Απεφάσισε νά ύπανδρευθη την Χίλδεγνίραΐδ, καί δμως δέν ήμποροϋσε νά τα π§ όλα ί'ίς τόν Γκοΰενθερ. Ό Γκού- ενθερ ήτο έπίσης έρωτεινμένος μέ μίαν νεαρόν φίλην τού, καί επρό¬ τεινεν είς τον Πώλ νά περάσονν όλοι μαζΰ ?να βράδν εις την 6ίλ- λαν τοον εΊςΣτεγλιτζ. Οί γονβΐς το· τ»ο«ν εί; Κοπεγχάγιιν καί {]- το ενκολον νά κΙαΛεΛονν μερικάς νέας «αί νά διασκεδάσουν εις την 6ίλ;.αν. 'Η ΧΟδεγνίριαβ βΐχε νπά- γν είς τό Βερολίνον καί δέν ήξΐευ- ρε τίποτε. Ό Πώλ εδέχθη καί οί δύο νέ- οι ?φνγαν άπό τό Μάλω μετά τό δείπνον καί εφθαοαν είς Στεγλιτζ. Είχο,ν σκοαόν νά τη-λεφωνήσουν τάς νέας άπό την 6-ίλλαν, αλλ' δ- ταν έπλησίασαν έκεϊ Ιξεπλάγησϊτν νά ϊδονν την <3ίλλαν φωτισαενην. Ό Γκούεν&ερ ενόμισεν ότι κλέ*- πται είχον ε&τέλθτ) είς την βίλλαν πται είχον ί μ είς την βίλλαν ί ά πται είχον ε&τέλθτ) είς την βίλλαν ■καί ηθελί νά (Μΰνάξη τίιν άστυνο- αν. Ό Πώλ όμως δέν τόν άφηκεν, είχεν τό περίστροφον τον μαζύ τού κλεισε κατόπιν. Είχε έπίσης τό κλειοί τής οπισθίας θύρας, καί έ- ββώθ δή Μαί έ&φίνη ήτο κλει- οτη. Οταν έττέστρεψρν είς την τρα- ςτεζαρίαν ηνρε μΟΛΌν τόν Πώλ. Ή ΧιΜεγκραδ είχί ύπάγτ) εις τόν κοιτών ων έ ί γρδ εχί ύπάγτ) εις τόν κοιτώνα των γονέων της καί ε- κλίΐσε την θύραν. Ό Γκούεν8«£ {«οπτευίΜς κάτι άπό την παράδο- ξον αυτήν οιαγωγήν της άδελ.φης τού άνέΐβη είς τόν κοιτωνα. "Οταν ηΰρε την θύραν κλειοτίιν, έκτύπη- σε καί εφώναξε την Χίλδεγν.ραδ νά την ανοίξη. Έκείνη ήήθ ιιχϊν το >τεοιστοοφον τού ιιαί-υ τού , ν >' "•""·'»'.ι· — λο<·»·ι '(νν'ί"'ΐ>
δέν έφοβεϊτο, καί ήθελέ να ϊδη '-εΥ<η<*α ότι εΐχε πλέον κατακλιθτ>
πρώτον ποίος τίιτο εις την βίλλαν. «Ή Χίλβεγκραδ κοΰπτει κα-
πρώτον ποίος ήτο εις την βίλλαν.
Εξήλθον είς την κυρίαν είσο¬
δον, καί Είς την -ρραπεζαρίαν ηυ-
ραν την ΧΟΛεγκραβ. Ή νέα εΐιτεν
δτι έπϊ-ρίμενε μίαν φίλην της, άλλ'
οί &ύο νεοι άντκλήφ9·η<ταν δτι ή¬ το στενοχωρημενη άπο την παρου¬ σίαν των. 'Ολίγα λεπτά αργότερον μία φίλη τής Χίλδε^/ν.ραο ή?.θεν, ειιεινε ήμίΐσειαν ώραν καί εφνγε. Ό Γκούεν&ερ την συν(όδενοιεν ?- ως την έξώθυραν, τί]ν οποίαν έ'- ( Ή Δνις 'ΕλίζαμχΐΟ Πάϋλ, 72 Ιτών 2ιδα~'.άλκτσα, άζεφοίτηοΐν ε¬ φέτος άπό τό Π ανεχίστημιον Σιν- σιννάτης, μ^ τόν δαθυιον Μάττερ όφ Άρτς. Η Χίλβεγκραδ κρΰπτει__ ποίον στόν κοιτώνα», είπεν δ Γκοΰ¬ ενθερ είς τόν Πώλ, δταν έπέστΐρ'ε- ψεν εις Τηη' τραστίζαρίαν. Ό Πώλ, ταραγμε'νος δΐδιος, προσϊπάθηισε νά καθησύχασιν τόν φίλον τού. Άλλ' δ Γκούενδ'ερ δέν έπ?ίθίτο. "Εφερε τρείς φιάλας κρασί άπό τό ΰπάγειον καί οί δι!·ο φίλοι ηρ¬ χισαν νά γίνουν. Ό Ρ/σΰενθερ έν τω μεταξύ έπί- ίζε τόν Πώλ νά τοϋ είπη ποίος ή¬ το είς τό δωιιάτιον μέ την Χίλδεγ- κραδ καί δταν ό Π ώλ έπέιιεινεν ό¬ τι 5έν ήξευρε τίποτ£. Ό Γκοί«.ν.'>ερ
εΐπϊν δτι θά παρετ>ίαζε την ·θυραν.
Τότε δ Πώλ δέν έκρατΓρθη καΓτοΰ
είπεν δ,τι ήξενρεν.
Ό Χάνς Στέφαν είναι εκΕΐ μέ-
σα; 'Ενώ ίισο ?ξω, ή Χίλδεγκραδ
μχχΰ είπεν δτι προσεκάλεσε "τόν
Χάνς Στέφαν. Δέν ηΐθε.λε νά τό
μάθγις, γιατί ξεύρει πόσον τόν μι-
σείς. Αυτή είναι ή άλτρθεια καί
μπορεΐς νά ήσυχχίστκ; τώρα».
Άλλ' άναί νά ήσυχάση ό Γκού-
ενθερ έξεμάΛ'η. Ό, ναι! 'Εμίσει
τόν Στέφαν. ΈΗρόιδωσε την εμπι¬
στοσύνην τον υπό τό πρόσχημα τής
φιλίας. "Ενα ετος πρίν ό Γκούεν-
θερ( το ϋεΐχε έμπιστευθη μερικά
πράγματα —τοϋ είχε μιλήση δι'
$να ταξεΐδι μέ μίαν νέαν κρυφά
άπό τοίς γονεΐς τού. Καί ό Στέφαν
μετέθη άμεσως είς τόν πατέρα τοΰ
Γκούενθερ καί τα είπεν δλα. Ό
Γκονεν&ερ τόν εθεώρει εχθρόν
τού έκτοτε. Καί τώρα ή Χίλδεγ¬
κραδ, ή αδελφή τού, τόν εΐχε φε-
ΡΉ κρυφά στό σπίτι των! Ήτο
χ .
αΐσχος, άτιμία _ καί 0
θερ δέν *ά ύπ^ιεινε τήν
Ησαν π^ασυ-ενα ^
Ο Γκοΰενθερ καί δ Π
7η -λΐ. Ό Γκα,ννθ,ο
απο -θχ^ιον και 6 Π ώ>.
απο ζηλοτυ.τιαν.
Ό Πώλ ησθάνετο δτι δ?ν
«V
ποροΰσε νά ύΛομείντι — ρισσόίβ-
ρον ττ>ν ζωην, υπό τοιαύτας οι-ν.
θήκας. Σχη-εμερίζετο την
τοϋ φίλον τού, καί ένώ έ
θουννά πίνονν, δ Πώλ εφανερω.
σε τάς σχέ'σει; τον μέ την Χίλί>ε.γ.
κραύ είς τόν Γκούενθερ.
Φα.ραγιΐίνοι, ζαλισμένοι, οί δύο
νεοι συνέλαβον ξνα τρομερόν πε¬
δίον. Ό Πώλ είνε τό περίστοοφόχ
τού — διατί νά μή θεσουν τέλος
ίίς δλην αυτήν την ατιιιίαν; ©α
ίΊτο ή καίΑιτέρα λύσις δι' οΐους.
Ό Γκούενθερ θά έφι')νε« τόν
Στέφαν καί Μ ηΰτοκτόνει, ν.αί κα¬
τόπιν δ Πώλ θά έφόνενε την Χίλ¬
δεγκραδ καί θά ηντοκτόνε1.
"Εγιρα^»αν_ όποχαιρετιστηρίοις
επιστολάς, είς φί?.ονς, γονίϊ; καί
δΌ εφη{ΐερίδα; τοϋ Βερολίνον, έ-
πιστο?.άς σι^γκεχυμέ'ας. άκαταλή.
πτους, αί οποίαι άπεκαλι.'ΤΓτον τί^
διανοητική>ν των κατάστασιν.
"Οταν τιλθεν ή αύγή, αί Επιστο.
λοΑ εί'θίσκολ'το επί Της τραίτέζης,
καί δ Γκοΰενθρρ κρατών το πϊ-ρί-
στροφον τοϋ Πώλ, έπερίμίνε την
ευκαιρίαν. Περί την 5ην πρωϊνήν,
ή( Χίλιδιεγκρα>δ π»βρονσιάσΟ·η είς
την τραπεζαρίαν, άφοϋ ε'/λεισε κα-
λά την θύραν τοϋ κοιτώνο;. Έρ¬
ριψεν ενα ίκετευτικόν βί^ιιμα πρός
τον Πώλ, ώς νά τόν παρεκάλει νά
τή νβοηίθήση. Ήτο ώραι», καί τα
μάτια της έφαίνοντο τόσον άθώα,
ιαστε ό Πώλ έκτκέψθη δτι ·9ά ήτο
εγκλημα νά την φονεύστι.
Ήτο π(Χ)3ΐ τώρα — ενα ώραϊο,
είρηνικό, καλοκαιρινό πρωΐ.
«Νομίζω πό>ς αλα είναι ανοησί¬
αι, Γκούενθερ», είπεν ό Πώλ είς
τόν φίλον τού. «Ήτο άνοησίσ δ,τι
-θέλομε νά κ«μωμεν. Άς ζήσίομεν!
Δώσέ μόν τό περίστροίρόν μου».
Άί.λ' δ 1>ϋθΰενθερ τ»το ήδη δρ-
θιος. Παριετήρησεν δπ ή θύρα τοΰ
κοιτώνος δέν ήτο κλειδοομένη και
ώρμησε μέσα. Εανείς δέν έφαινε-
το"ε!κ!εϊ. Ό Γ/θουενθϊρ ήτοιμα0.τθ
νά έπιστρεψΐ] εις την τραπεζαρι-
αν, δταν ίξαφνα είδεν είς τόν κα-
θρέπτη,ν τό ποόσωπον τοϋ Στέφαν.
Ό νέος έκρχίττετο είς μίαν γωνί¬
αν, τι/λιγμί'νος είς μίαν κοι-οέρταν.
Ό Πώλ καί ή Χίλδεγκραδ η-
νιουσαν δΰο πυροβολισμούς. "Ετρε¬
ξαν εντρομοι είς τον κοιτώνα καί
ήΡραν τόν ΧαΛΐς Στέφαν και τον
Γκοίιενθερ Σέλλερ νεκροΰς κη^
γης, πλέοντας είς λίμνην αϊματος.
Οί ενορκοι συνδιεσκέφθησιαν ε¬
πί δεκαπεντε ώρας, πρίν έ/.δώσουν
την έτυιιηγορίαν των. Είς τό τελος
εκήρυξαν τόν Π ώλ^Κράντζ σΐ)«-
νοχον άνθρακτοκτονίας, ά>1 εζή¬
τησαν απ© τό δικαστήριον νά οίΐ-
ξη έΛΗτίκειαν. Ό Δικαστί)ς «
δίκαισε τόν νέον είς δΰο έτών
λακισιν καί εκ?νεισε την δίκην
τάς εξής λέξεις:
«Ό νίοζ αΐτός είναι,
ενοχος. 'Αλλά δέν ί|το αύτο5
νόν δ δ.-ΐοΐος δδικάζεΐο έδώ,
δλΜηρον τό έκπ»ιδευτικον
σύοτημα. Δίδομεν ΐπολλήν^ έ-λ
ρίαν είς την νεαν γενεάν, άλλα οεν
λαμβάνοΜεν τόν κόπον νά την πο-
δηγεττίσωιιεν, όντε να -Λροσϊΐαθη-
σωμεν νά έννοήσ^ωμεν τάς ^ευ-
ματικάς καί ■ψυχικάς ανάγκας των.
Ένα εγΛιψα ώς αυτό δεικνύει ό¬
τι είς την έγκλτμχαττίοότητα των α-
νν^κων, οί ένήλικες είναι ισως οί
περισσότερον ενοχοι».
ΗΕίΕΝ ΚΑ38ΑΡΙ
ΜλΙΛ .!
έαιιλωματοθχος τοθ ΒβΗβταε}
Ηοερΐΐβΐ.
Λέχα χέντ» έτάτν πείθ*·
Άμοιβή σιιγκαταβατικη.
1« ΕβχΙ 341η 51., Νβτ/ ϊογ*.
Τηλ. ϋβΙβάΌηΙ» 617·-
'Επιστοέφεται άς την Έλλαδα στό
Άμτρικα-ννκον θερ<Βτίντηίν
Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
όδός Σωκυάτους αριθ. 31/Α^νω
θεραπίύονται ασφαλώς χ«ι άγωον·
νως παθολογικά, γνν«ι«*ολ<>ν™« «*
δερματιχά νοσήμ«τα.
Μέθοδος νεωτάτη. ^^^^

«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΕ».— ΚΥΡΙΛΚΗ, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΔΡΑΝ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΉΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ
Αποψις τής Χαουστον, Τέξας οπου διεξάγεται ή Δημοκρατιχή Έθντκη
Συνέλευσις.
ΐριιΐϋ
Ό ώραϊος λιμήν τής Χαουστον,
Τέξας, δπου γίνεται ή Δημο-
κρατική 'Εθνική Συνέλευσις.
ΐό Ίνστιτοϋτον Ράϊς, ?να άπό τα Κολλέγια της Χαουστον, οπου παρέ
χεται δωόεάν ή έκπαίδευσις είς νέους καΐ νέας.
Τα Πάρκον Χέρμαν, Ενα άπο τα τριάντα τέσσαρα δημοσία πάρκα, τής πόλεως Χαουστον, Τέξας.
Η Ινα Ροζίκα Σουίμμερ, μέλος
τη; Ενώσεως των θυγατέρων τής
Αμεριχανικής 'Επαναστάσεως, ή¬
τις κατηγορεϊ επί λιβέλλω τόν
Φρέδ Ρ. Μάβ<Ην. Ό ιιονόφθαλμος Κονόλλυ, καταατθανων εις το «αρευρεθΉ ϊίς την Δημοκρατικήν διά δΐα Ό Φοάνκλιν Δ. Ροΰζβελτ, έκ Νέας 'Υόοκης, όστις επρότεινεν ώς ύ; ποψηφιον διά την Προεδρίαν, προ τής Δημοκρατικής 'Εθνίκης Σννε- βς τού Χιοΰστον, τόν Άλ- φρεδ Ε. Ό Τ/κιρλ; Μ. Χάουιλλ, έκ Μισ- σου'ρή, όστις ποοτείνει ώς ύποψτε- φιον διά την Προεδρίαν τόν Γε- ρονθΜχστήν Τζαίημς Α. Ρήντ, τοϋ Μισσονρη.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΗ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 1 ΤΟΥΛΤΟΥ,
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
§€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΫ1|
ΤΟ ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΝ ΑΓΓΕΛΜΑ
Η ΠΟΛΙΣ τής Νέας Υόρκης
ύ—εβέχθη μέ. ένθο,κτ'.ώδεις έχίτ,λω-
σεις χαράς τέ πρώτον άγγελμα τής
»5νηγ:>ρικής άναδείξεως τού Κιά&ρ-
νήτο^ Σμίτ} ώς Οσοψηφίου τοϋ Δη-
μοκρατι-κού Κόμματος διά τό άξί-
ωμα τού Προέδροο των Ήνωμένων
Πολιτειών. Το όνομα τοϋ Σμί0
παρεμέρκτε κατά τάς τελευταίας
αύτάς ημέρας κάτ>ε άλλην κΧ,ιμτ,-
σιν. Ιδιαιτέρως έώρτασαν τό εύφρό-
σονον άγγελμα αί άνατολικαί συνοι¬
κίαι τής κάτω πόλεως, οπου ό Κυ-
δερνήτης λατρεύετϊΐ κυριολεκτι¬
κώς, γ.αί διτου ήρχισΐ την διοπάλην
τού, ώς μικράς έφημεριδοπώλης
καί την πολιτικήν τοο στατδιοΐϊρο-
μίαν, ειτΐΐτα ώς Πολιτειακός Βου-
λευτης. Τέ έο—έρας τής παρελθού¬
σης Πέμπτης ώ ργ ανωτ) γρ αν έκεί
παρέλασις, φωταγωγησίΐς χ,αί αύ-
θόρμητοι λ·.%χ συγκεντρώσεις, έ-
νώ αί μουσνκαι έπαιάνΐ-ζον έμδατη-
ρια χαράς κα! νίκης. Ή πολιτι-κη
σταδιοδρομία τοϋ ΣμΓίτ) εγνώριζεν
εως τώρα μόνον νίκας, καί διά του¬
το οί άψωσΐωμένοι το·ο οποίαι πι-
στεύουν άνευ ένδοιασαοϋ ότι χεριφβ-
νης νίκη θά στέψτ) χιΐ τόν μέγαν
αυτόν άγωνά τού, ·Αατά τάς εκλογάς
τοϋ προσεχούς Νοεμβριού.
ΠΡΟΣ ΝΕΑΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΤΟ ΕΝ ΧΙΟΥΣΤΟΝ τοϋ Τέξας
Συνέδριον τού Δημοκρατικ,οϋ Κίτ>
ματος απετέλεσε γ-εγονός έξαιρ«-
τικοϋ ενδιαφέρον τος όχι μόνον άπο
πολιτικήν άλλά καί άπό κοινωνι¬
κάς απόψεως. Διά πρώτην φοράν ή
άρ«Γτοκρ·χτία των μβγάλων γαιο-
κτημόνων τοΰ Σάνβ, ευρέθη άνευ
αρχηγόν καί ΰχεχρβωθη νά υποκύ¬
ψη είς την ύπεροχήν της άστικής
μερίδος τοϋ Δημοκρατικοΰ Κόμμα-
τος. Το ττονέΐϊριον τού Χιοΰστον
διεπίστωσεν ότι μέ τον θάνατον τού
Μπράϊαν έληξεν οριστικώς μία ό-
λόκληρος έχοχή. Ό βάνατος τοϋ
Μχράυαν άπεστέρτ;<τε τοί>ς παλαβ·
ούς άλλά καί άσυγχρονίστο'ος Δημο-
κρατΐ/κούς τοΰ Σάονβ, άρχηγοΰ μ«-
γάλης δημοτικότητος και άναμφι-
σΰητητου μαχητικότητος. Τέ κέμ-
μα όμως «ν τω συνόλω τού ώφ«λη-
6η έκ της τοιαύτης στερησεως, και
ηδυνήθη νά στραφή μέ μεγαλειτέρον
έλε^ι&ερίαν πρός άλλας κατευθύν-
σεις. Αί άλλεπάλληλοι ήτται, τάς
οποίας υπέστη τό Δημοκρατικόν
Κόμμα δι-Λαίως άποδίδονται είς τα
παλαιά έ**ίνα και ίτπερπο^ριτανικά
στοιχείά τού. Ή τόσον μεγαλειώ-
δώς εκδηλωθείσα υπό των άντιπρο-
σώπων τοΰ κόμματος άναγνώρκτις
τή ςμεγάλης προσωπικότητος τοΰ
Σμίθ, αποτελεί σημείον εύοίωνον ά-
νατολής καλλιτέρων ημερών διά το
Δημοκρατικόν Κόμμα.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΙ «Κ! ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΝ1
Διατί είναι άαφαλεΐς αί ΊΓρα«εζιτ&κ<αι Μετοχαέ.—, Τ ΒΑΜΚ ΙΝΠ Ή ΡΙΚ8Τ Πρό 60 περίπου έτών—λέγει μία άνέκδοτος ίστορία—κάποιος Σκωτσέζος, άπο τό Ντώντη τής Σκωτίας, επρόκειτο ν' αναχωρήση διά την Αμερικήν. Διάφοροι φίλοι τού τοΰ άνέθεσαν επί τί) εύκαιρία ταύτη νά τοποθετηθή τάς οίκονο- μίας των είς διαφόρους έπικερδεΤς Άμερικανικάς έπιχειρήσεις, ένδΰ- ων αύτάς είς μετοχάς ή διιολογία; ?ί χρεόγραχρα ιδιωτικά ή κρατικά. Ό καθείς άπό αύτοΰς διέθετεν άπό 1.000 λίρας Αγγλία;. Ό εύφυής Σκωτσέζος, όταν τοΰ εγένοντο ταυ¬ τοχρόνως αί διάφοροι ανχαΧ προτά- σεις, άμέσως συνέλαβεν ενα σχέδι¬ ον όσον τό δυνατόν άσφαλεστέρας ένδύσεως των οίκονομιών των φί- ΙΙΛΚ, κης ή συμυετοχική; Τραπέζης με- τέχουν των κερδών οχι μόνον μιάς έπιχειρήσεοος, άλλά πολλών ταυτο¬ χρόνως, εάν δέ υποτεθή ότι θά ε- χαναν άπό μίαν κερδίζουν δμως από τάς άλλας. Δέν ύπάρχει περί¬ πτωσις άπωλείος, έκτός αν όουλιά- ξουν όλαι αί έπιχειρήσεις, όπότε θά 6ουλι«ξτ) καί τό δολλάριον! Άλλ' ό Τραπεζιτικό; Σννεται- οισμός, όπα>ς λ. χ. είναι ή ΓΙΚ8Τ
ΤΚϋδΤ ΒΑΝΚ ΙΝΟ., καθιστα
την μετοχήν τον διπλώς έπωφελή,
Ιον, διότι διά τή; συμμετοχική;
κυριαρχίας τού η διά συνεταιρικής
συμπράξεως μετ' άλλων Τραπϊ-
ζών—καί εχει λ. χ. ή ΠΚ8Τ
ΊΙΙϋ8Τ ΒΑΝΚ ΙΝΟ μίαν αλυσιν
Λων τού. Άφοΰ άπαξ, είπεν εί; ι άπό 26 Τραπέζα;— καθιστά τόν
αύτούς, θέλετε δλοι σας νά τοποθε-1 μέτοχόν της συμιιε'τοχον των κερ¬
δών των έν λόγω Τραπεζών, των
ευρισκομένων είς διάφορα σημεΐα
τής χώρας καί 2ον, διότι μέ τα με'-
σα τής υπηρεσίας καί των πληρο¬
φοριών ποΰ διαθέτει ό Τραπεζιτι-
κός Συνεταιρισμός ένδύει τό χρη-
ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΕΡΑΝΤΟΝ αί¬
θουσαν τοϋ Χίθϋατον, Τέξας, δπου
συνήλθε το Δημ,οκρατικόν Κςιμα
δία την ανάδείξίν των ύποψηφίων
τοο καϊ τψ έν'.-κώρωσιν τοϋ προβκ.-
λογηοοΰ τοι; προγράμματος, αί μου-
σικαί έπα:άν.σαν έν μέσω εκδηλώσε¬
ως φρβνιτιώδονς έ/θοτσια—ιοΰ τό
λαϊκόν έμδατηριον «Τα Πβζοδρό-
μ» τής Νέας Υόρκης». Τό παιά-
νισμά των χαί τό έν χορω τραγούδι-
σμά των υπό των αντιπρόσωπον, ήμ-
πορ«ΐ νά θεωρηθή ώς ό έπίσημος 5-
μνος τής είς την Δημοκρατικήν ορ¬
γάνωσιν διεισδύσεως τόσον νέου χ.αί
σφριγηλοΰ αΐματος άπό άπογόνοος
μβτα-ναστων καί μεταν«— άς Κελ-
τιθ'.ής ή Μ·εσΌγείακής καταγωγής.
Τό Τάμμ,ινυ, τό οποίον μβχρι πρό
ολίγοι άκόαη καιροϋ ΓΛμίζετο ό—ό
των αύτοχτ)όνων πουριτανών ώς κά-
τι τι όλέ'θριον ζιά τψ χώραν, άνε-
γνωρίσθη τώρα μέ όλην -ήν έ
μόττττα ώς είς άπό τούς ίσχι>ροτέ-
ροος π·ρομ.αχώνας τοϋ Δημοκρατικόν
Κόμ<Αατος. Οί «νγροί» έπαυσαν πλέ¬ ον νά τ)εωροΰνται ίπτο των Νοτίων φ·ανατ(·κών ώς τα σκανδαλοποιά στοιχείά τής Άμερικανικής ζ^ής, και ώς κηρι»κες τής πλέον — χ- τανβκής οκρέσεως, καί αί Ορησκβΐ)- ή τας οικονομιας σας, εις κά¬ ποιαν έπικερδή επιχείρησιν, διατί (δέν σΐ'νδυάζεσθε όλοι, ούτως ώστε νά τοποθετήσω τό όλικόν κεφάλαι¬ ον σας, δχι είς μίαν επιχείρησιν, άλλά είς διαφόρους τοιαύτας; Ή Ίόέα τοΰ Σκωτσέζου ήτο ότι μόνον μία επιχείρησις θά ήτο έπικίνδν»- νος διά τάς οίκονομία; των φίλον τού καί ότι θά ή[το πρακτικώτερον οί οίκονομίαι αύται ώ; σύνολον νά ένδυθοΰν είς διαφόρους έπιχειρή¬ σεις μετοχίκας, οντακ; ωστε, «άν εχαναν άπό μίον επιχείρησιν θά ι'ίδύναντο νά άντισταθμίσουν την απώλειαν διά των κερδών έκ αιάς άλλης. Ή ίδέα τοϋ Σκωτσέζου εγινε δε- κτή καί άργότερα ό άνθρο>πος αύ-
τός ήτο δΐίυθνντής διαφόρων «Συν
εταιρισ^ιών τοποθετήσεως οίκονο-
μιών» ή «Συνεταιρισμοΰ άγοράς
μετοχό>ν>.
Ή ίδέα αυτή τον ΣκωτσέΧου Ιν-
τός 60 έτών ανεπτύχθη είς ενα θΐ-
μελιώδη οικονομικόν θεσμόν έν
Αγγλία. Είς 115 άνέρχονται σή¬
μερον οί «Συνεταιρισμοί ένδύσε¬
ως κεφαλαίων», είς εν δισεκατομ-
μύριον δέ άνέρχονται τα χρτμιατι-
κά ποσά, τα όποϊα είναι τοποθετΐ)-
μενα είς τοιούτους Συνεταιρισμόν;
εν ταίς Βρετανικαϊς Νήσοις. Εί;
την Αμερικήν μόλις πρό τριών—
τεσσάρο>ν έτών ήρχισε νά εφαρμό-
ζεται τό σύστημα αΰτό, ΰπάρχουν
δέ ήδη 75 «Συνεταιρισμόν τοπο¬
θετήσεως» χρημάτων · είς διαφό¬
ρους έπιχειρήσεις, μέ κεφάλαια
300 έκατομμύρια δολλαρίων.
Άπό τοϋ πολέμου καί εντέυθεν
ό πλοΰτος τής 'Αμερικής ηυξήθη
τεραστίαν; καί τα δια&εσιμα κεφά¬
λαια είναι περισσότεραι άκο όσα
χρειάζεται ή κανονική παραγωγή.
Αύτός είναι καί ό λόγος—δηλ. ή
δυσανάλογος; πρός την ζήτησιν
προσφορά κεφαλαίο-υ—ποΰ ό τόκος
άπό 8 0)0 ποϋ ήτο διαρκούντο;
τοΰ πο).έμον κατηλθεν είς 5 0)0.
Άλλ' έκεΐνο ποϋ ένδιαφέρει κυ-
ρίως τόν άνθρωπον τής σήμερον,
ό οποίος θέλει νά τοποθετήστ) κά-
πον τό περίσσενμα δέν εϊι-ο». μο-
νάχα ή καλή άπόδασις, άλλά καί ή
άσφάλεια—πρό παντός ή τελευ¬
ταία. Καί Ιδώ άκριΐβώς έρχεται τό
γ τής «Σννεταιρικής ένδι<- σεως κεφαλαίων» ποΰ λύει τό πρό- βλημα. Τό σύστημα οντό τό εχουν υίοθετΐίσει πολλαί παλαιαί Τράπε¬ ζαι, αί. οποίαι πωλούν τάς μετοχάς μα τοϋ μετόχου είς οφαλεΐς εμπορικάς Εί έ χη τάς πλέον ά- έπιχειρήσεις. θό ί ή μρ χρής Είναι δέ τοιούτος ό άριθμός καί ή ποικιλία των έπιχειρήσεων αυτών, ά>στε ένω είναι αδύνατον νά χάση
άπό όλας, είναι πιθανώτατον νά
κερδίση άπό όλας, άσφαλέστατον
δί ότι θά κερδίστ) έν πάση περι¬
πτώσει, άπό τό σύνολον λίγα ή πολ-
λά. "Οταν μάλιστα τα τοιαϋτα ί-
δρύματα ένδύουν καί είς ξένας έ¬
πιχειρήσεις καί χρεόγραα καί κα-
τέχουν δλα τα πόοτα—όπως λέγει
ή φράσις—είναι εντελώς αφάντα¬
στον ότι ήμπορονν ποτέ νά χάσουν.
Διότι συμόαίνει καί τό εξής χαρα-
κτηριστικόν. Ή όπώλεια άπ'ό μίαν
επιχείρησιν ημπορεί νά είναι ακρι¬
βώς μία αίτία κερδους άπό μίαν
άλλην!
Ιδού έν όλίγοις ή σημασία τοΰ
«Τραπεζιτικοΰ Συνεταιρισμού έν¬
δύσεως κεφαλαίων», τοΰ όποίου
,κλασσικόν παοάδειγμα έν Άμερι-
κγ] είναι ή ΕΙΚ8Τ ΤΚϋδΤ
ΒΑΝΚ ΙΝΟ., τή; οποίας τάς με¬
ά λΐ ί ό δό
τοχάς πωλεΐ είς
ΓΙΚ8Τ ΙδΟ
τό δημόσιον
ΟΟβΡΟΚΑ-
ΤΙΟΝ, 535 5ΤΗ ΑνΕ.
ΕΐΙΙΠΙΡΑ
Τό έν Ροκγουαίη ΙΙΛπήτς
Ξενοδοχείον «ΜΙάλας»,
των Άδελφών ·><αναι- «ΐθύλη. "Εν έκ των καλλιτέρων 'Ελλη- νικών έξοχικών κέντρα/ν της Νέ- ας Υόρκης είναι καί τό έν Κοοΐίίΐ- ναν- Βοαοίι «Ραΐαοβ Ηοίβΐ απόϊ ΚβδΙαυΓαπΙ», των Άδελφων Θα- νασούλη, κείμενον επί τοϋ Βοιι- Ιβναΐ'ΐΊ, ΟΟγπργ 10511ι 81., ήτοι μόνον δνο μπλόκοΐ'ς άπό τόν σταθ¬ μόν 8θ&8ΐά16. Τό ΡίΐΤαοθ, άνακαι- νισθέν καί πά7.ιν εφέτος νπό των προοδευτικών καί δραστηριωτά- των ίδιοκτιιτών τού, ε'ισέρχεται είς τό δέκατον ετος τής ΐ·πάρξεώς τού, ή έφετεινή δέ θερινή περίοδος προμηνύεται ότι θά ·Λαταατ] μία έν. των λα(.ιπρβτέρων τού. Έ/.τός τής καλής τοποίεσίας; τού, τό Ελ¬ ληνικόν αύτό κεντρον, διαθετον υ¬ πέρ τα 60 άπαστράπτοντα έκ κα- τ(ον άπ' εύθείας είς τό δημόσιον) ριόττ|τος δωμάτια καΐ είδικίυόμε- >αί άλλαι ποΰ ίδρνθησαν τελευταί- νόν είς την τελειοτάτην μαγειρι-
ί»>ς επί τί} βάσει τοΰ νέου αύτοΰ συ-
στήματος. Ό κόσμος δέν εχει α¬
νάγκην νά πάγη είς τοΰς μετοχομε-
σίτσς διά νά τοΰ τοποθετήσουν τάς
οικονομίας τού. Πηγαίνει είς μίαν
Σΐ'νεταιρικήν Τράπεζαν καί ένδν-
ει τα κεφάλαια τού είς μετοχάς
;- αυτής. Αί μετοχαί μιάς συνεταιρι-
τ:καί προκαταλήψεις άπ<μ«ινχ/ μο- νϊϊ'κον προνόμιθ*; ολίγων Κλανι- στών καί όλιγωτέρων μωρών, ποΰ πίστεύουν ότι μόνον ίνας προτβστάν- της ημπορεί νά βίναι καί καλός Ά- με^ικανός. κ ην τοι·, που το εχει καταστήση περίφημον είς την γειτονικήν ?.ου- τρόπολιν, εχει καί τό άλλο σπου¬ δαίον πλεονεκτΐ]μα, ότι άπεχει ο¬ λίγα μόνον βήματα άπό τα ΰδα_ τα τοΰ Ατλαντικόν. Οί διαμενον- τες είς τό ΡαΤίΙθθ έκκινοΰν άπ' αυτού διά τό -θαλάσσιον λουτρόν των, αί δέ έκεϊ άμμώδεις άκταί εί¬ ναι αί καλλίτεραι τής περιφερεί¬ ας. Ή παρεχομενη έν αύτω φιλο- ξενία είναι σπιτική καί γνησίως 'Ελλϊΐντκή, πραγμα ποΰ καθιστά την διαμονήν των παρβθεριζόν- των καθ" δλα εν7.άριστον, αί δέ τι¬ μαί τού είναι λαίκώταται. Ή( δνίς Θΐοδοσία Πήτεροον, έκ Τατροπ 5ρΓ)π§5, Ρ13., άποφοιτήσοσο πρό ημερών άπό τό ^οΐιη Β. 5ιβΐ5θη υπϊνβΓδΐίν, ώς στενογρα<τος χά λογιστής, θεωρείται ώς ή θελκτνχωτέρα νεάνις μεταξύ των οτιιιιαθητί της. ΝΕΟ ΣΕηΐΣΤΗΜΏΝ ΕΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΓΤΈΧΝΑΙ Ο ΑΡΙΣΤ. Γ. ά«ό την ρμή Σχο¬ λήν τού Πανεπιστημίου ΤΕΜΡΙ,Ε. Ό κ. Μαρίνος χει σήμερον τ)»ϊΐν ζηλβυτήν καί έ*ι- 6άλλο>ταν μεταξί» των πρωταγωνι-
ύ όώ ΰ Ά^'
μ
στούντων ήόοποιών τοΰ Άμρ
κου Βώντεδιλλ. Κατάγετα! έχ Μ«·
τιλήνης. Χάρις «ίς τό έμφ-'τον τ*
λαντόν τοο καί τούς άίιακόχοι^ α¬
γώνας τού, κατώρθωσε νά είναι βη»
μερον εις έα των πλέον περιζητήτων
«Χέντλαινερ» είς τα 'Αμ£ρι**ν««
Βώντεδίλλ. Καί αί περίφημοι %α
έξωτ-.καί έπίτ)εω<3ήσείς τοό %■ Κον<- 5άρη, έατελούμενχι καί άπο τον καλ¬ λιτεχνικόν τνι όμιλον, ξετρελλαι- νουν κυριολεκτικώς τοϋς Οί»τ«ς. Σημερον ό δ:ακεκρ!μ^νος «ύτοί Έλλην ή&οποιός χεριοΪ€ύ£< άν» ττν Αμερικήν καί τον Κανζδάν, «βιζων είς α θ ής έταιρίίας Ματ- εις τα θβατρ* τής «ταιρίΐας Μ«ιι- ου.8 ί,οβνν. Κατά τόν προσέχη <-'- «Άπό τψ πατρίία τοΰ Ίπποκρά- τους μά"ς_ έρχεται Ινας νέος θερά¬ πων τής έπιο-ήμης τού Κώου». Αύτη ήτο ή ιρράσις την οποίαν εξεττομι—ν ό τβλετάρχτκ Χ5ίτά την ω?« τής έπ:δόσεως των διπλωμά- των είς τούς άποφοίτ&υς τής φαρ- α2Λίή Σχολής τςΰ Π,αν--πί- ^Αλτνκμου, τα όποία εϊ-/ον την «.- Αθθθξ'.αν «ως ^ριΐώσιν είς τέ «•ίίον της έπιττήμης, Μ τά ^^ οια οια των τον αγων* τον πιττήμης, Μ τά «.-των -ων χέαων ν« ίξίλ6θυν ν{ , £, ον -Λ5>^ν. Τάς προ~α-
^ ς τ° ΟβηΐΓ»
«) <1ιοο1 της Φ-λαίελφείας Ε-ις τ3ις ευχάς των —χχών νω. «ων και φίλων πρ^Οέτομεν τάς Μ5Χ*ς^.»ς όπως εύϊοκ^η %ζ Ι ^ όπως την .3τ?ί*-ήν 4 χτώδίΐον ό κ. Κονίδάρης ^ νά μεταβή είς Άνηνας,Οπου θα δω- 3η είς εν των έκεί θεάτρων %<**?»■ στάτεις. ,ΙΑ Αί αρχαιρεσίαι της νοτητος. Γενομένων αρχαιρεσιών ^ι τής ήμετέρας "" " τος, διά την ετησίαν περτο^ον, - -1929, εξελέγησαν κατά εί εξής: . Πρόεδρος, ό καί τέως »;'°^ κ. Ν. ΛΓπϊλλαμόρε, ό πρώην τθίθΰτος, κ. τής, γραμματεύς ό κ. Κ τζής κα ιταμίας άντί τοϋ ούτου, κ. Δ. Καβτΐΐνού, ό φανατικός Όρθό3&ξος >
καί πατοιώτης , ι*. Γ*ωρϊ;
λέας ό<ττις επί 35 ίιπηρετει >ς καί μεχα ζήλου την εάν
τής παροικίας μας τλν οπ
έξελεγτΐ
0
ματίτει ποόε3ρος τής ήμβτέρας αβ'-
νότητος μέ πολλά φω«ινά ^ν*
προοβου. Έκ τού νέοι» Σομί°"λί5^
«.αί υπό τόν άγρί—νόν β·ρθορ<>ν τ