180955

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΤΑΚΗ, 8 1ΌΥΛΤΟΎ, 1928.
ΓνΙΐΑ ΠΕΡΙΓΙΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ
ΤΑ ΤΡΕΛΛΑ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΑΣ ΠΕΡΙΦΗΜΟΥ*! ΑΠΙΕΡΙΚΑΝΙΔΑΣ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑΣ
ΑΔΕΛΦΑΣ ΝΤΟΛΛΥ.
^αί ής την εποχήν αν¬
ης -Γοτ«ϋτ«γ<>ρευσ€ως δεν εί-
νιον νά ΐ»τ> κανεις ενα α-
, τραΜεζίτην ή δικηγόρον,
χώνΓται είς μίαν διασκεδασιν
ποτήρι στό χέοι καί να τρα-
?να αισθηματικό τραγουοι.
«οτον έπηρεάζει περιέο>γως
ώ
['Αλλ'
ίτρώπους. , , , „
λ' όταν τό κοινόν άκβνη κατι
ής κατεργαρΐίς καί τσαχπι-
ένος βασιλέως καί των γνω-
άδίλφων Ντόλλν, θέλει φυ-
να τα μόΐ&η &», <*ίως θταν ς είναι ό Άλφόνσος XIII υπο τοΰ Άλφόνσον έγκατά- ; τοΰ αγώνος τον τελευταίως την (κηόρωσιν τοΰ γαμου τον, κ&ιηιζει μερ*κές από ττκ: τρέΑ- ινι ... οποίαι θα άποκαλνπτον- δτ[αοσια, εάν ό 'Αλφόνσος δέν ^ την συμβουλήν τοΰ Βατικα- μ "έν παρτΓτεϊτο των *ρο- ,.ιών τού όπως αφήση την Βι- χαν την οασιλικήν σύζνγσν ϊγγονήν της περίφημον 13α- τής Αγγλίας. Ήμποοεϊτε νά φβηαασθητε τόν οντ >ν νά Ιππεύη ίνα πιάνο, έ-
α'ι τ-ρίφημοι καλλοναί, αι ά-
ιφαί Ντόλλν, ντνμένες ώς κου-.
ϊς έπαιζον μαζύ τού;
|Αντο ακριβώς συνέβη άχι «αί
1 πολ/οίί, καί είναι αία άπό τής
..ίί τ «λλίς τοΰ Άλφόνσον —·
ι Ά/'(ονσου, ό οποίος ϊσχνοίζε-
ι «τι τα τέκνα τον δέν είναι νγιή
εκ/ η^ονόμη.σαν τό αίαια τής
ΐρας όταν σίίτός καί ό πατήρ
, ό Αλφόνσος
XII,
απέ<θανεν ρ ηλικίαν 32 έτων αΛ» αίμορραγί- τίιν τνενμόνων, ώς έκ της άσώ- ' ζα»ής ποΰ εζη. "Ολκ οί τρέλλες τοΰ Βασιλέως ■σο-υ δέν είναι σκανδαλώδεις. . ρς είναι απλώς κοτηιογιαιριές. Ρ 'Α/φονσος άγαπα νά ξεφενγη 4 την ένοχλητικήν έθιμοτυυτίαν : αν/ ής, νά ξεχνπ δτι είναι Βα- τής ΊθΜανίας καί νά δια- ϋι> έΐί'ύθερος, όπως καί κάι&ε
νέος.
Και οί τρέλλες τού όντες γίνον-
σιηηιθιως μακράν τοΰ βαοιλεί-
ι τον. ?ν τώ μέσω ξενων. Λάτ>ετε
: τ-ήτν περίπτωσιν της νποδο-
ΐς ΐ| ϊποία εδόθη είς το" Λονδίνον
'" τή; γνωστής Άμερικανίδος ά-
, κ. Γ. Κ. Βάντ&ρ-
'.τ, πρός τιμήν τοΰ 'Αλφόνσου.
Ν/οί άριστο/ΛάπΓαι προσ^Λήθη.-
"ν /αι όλοι ήσαν άννπόμονοι νά
νωοισοι»ν τόν επίσημον ζένον.
Η κ. Βάντερμπιλτ "γνωρίζει
Ρίνι?η|ών. Ή νι'-κτα περνοΰσε καί
ΐ-Η ότι έκεΤνο ποΰ ζητοΰν κυ-
πναι νά λη<^ιονήσουν τάς ^ ναί καθηκοντά των. Διά ■>οχην λοιπόν αντί|ν ΐιρο-
τάς 4·δΕλφάς Ντόλλυ, νά
"'1αί νά διασκεδάΐσονν τόν
ΟΙΑΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΑΝ
ΤΟΝ ΑΗΔΡ8ΓΥΝΩΝ
Πρέ^ει οί αύζυγοι νά.
ποκαλύτττουν είς τ<άς ν<αΐκάς των τ«υς βένους ένρκοτάς των; Να —ά λ£με, ή να. μή Νά ενα άλλο %ρ(^Ύμα σάν λ κείνο χοΰ έ6αττάντσε σε χρόνια μα«· κρονά τβν Άμλέ—, τόν τΐ(χ>χχ Τθ3
Σατ'ξτεηρ, καί τόν εχανε νά γυρίζη
ερωτώντας τον έβντόν τού: «Νό|
ζή κανεις ή νά μή ζή;!» Είς την,
ιδικήν μας χερίχτωσιν, δέν χρόκβΑ
ται χερί τής ζωής, άλλά χερχ αά*
χογοο άλλθΌ ζητηματος, άρκετά δ*
μως καί αυτού ασβαροϋ, άφοϋ
την συζ/γ/Μΐ,ην άρμονίαν,
την ειρήνην καί την γαλήνην των*
άνορογύνων. «Πρέχει ενας ατ&ρχφ
νά άχσκαλύχτ») βΐς την γυναίκά τα< την "ρασμένη ζωή τοο, μβ Αί περίφημ0* άδελφαϊ χορεντριαι, Ντόλλυ, αί οποίαι επαιξαν «χοΰκλες» μέ τόν Βασιλέα Άλφόνσον. σονν την περιέργειαν των. Όταν ό Βασιλεύς Άλφόνσος είύοίσκεται είς Ίσςταν^αν, εχει πολ¬ λάς δυσκολίας μέ με<ρ<κά αέίνη της οίκογενείας τον — «αί έκδικΐΕΐται διασν.θδάζων τρελλά όταν ενρεθΐ) ί:1ς μίαν Βενην φιλικήν χώραν. Ή Ίνφάντα Ενλαλία. θεία τοΰ Βασΐ- )ίως καί ό ασωτος υίός της, Π οϊγ- κιψ Λοί»ης. είναι αία διαοκής πη- γή στενοχαίθΜον δια τόν Βασιλέα. Ό ΠρΤγκιψ Λονης εχει τώρα έ- ξορισθτί σχι μόνον άπό την Ίβπα- νίαν, άλλά καί άαώ την Γαλλίαν, διότι, δέν ΐπβίρχει κακοτήθεια την οποίαν νά ιιή εχει διαπράξτι' ουτε εγκλημα, διά τό οποίον νά μή ?χει κατηγορηθή. Κολ άπο την Ενί.αλί- αν άφηρέθη κοότοτε τό εΐσόδημά της, καί ηπειλήίτη ιιάλιστα καί αν- ττι μέ έξορίαν, έξ αΐττας ενός 6ι- βλίσι», τό οποίον έγραψεν. Ή 'Αμεοιχή ενθυμείται την θεί¬ αν τοΰ Βασιλέως τής Ίσπανιας, δ- <' αντι- αν τοΰ Βασς ής ταν ?}λ.·θεν έδώ ώς έπίσημος ά πρόσωπβς τής πατοίδος ττ|ς νΐς την Παγκόοϊχιον παλΊηγυριν τοΰ Σικά-' γου. Ή κ. Πόττερ Πάλμερ, άπο- θανοΰσα εκτοτ*, προσεολήθη ΰπί» της Εύλαλίας καί δέν εδέχθη την προσβολήν τόσον φιλοσοφικα, ό¬ σον καποια σιιμπατ-ριώτισσά της είς μίαν ·&ποδοχήν της έν Λονδίνω. Ή κ. Πάλμερ, «ρόεδρος τοΰ γυναικείου τμήματος τής πανηγν- ρεο>ς, εδωτκεν έπίσης μίαν νποδο-
χήν είς την όποιαν προσεκλήθησαν
οχι μόνον οί εύγενεϊς της χώρας,
άλλά καί δλοι οί έπίσηιιοι ζένοι. Τό
έν Σικάγω αέγαρον ΓΙώαΐίθ. επί
τοΰ Λαίηκ Σόρ Ντραϊβ, είναι 'ε'να
άπί) τα ι«εγαλοπρεπέστατα τής χώ¬
ρας.
Την μοιραίαν εκείνην νν^τα, 8-
λα ί)σαν ετοιμα πρός τιμήν τής Ίν-
φάντας Ενλία>Λας. Όλόκληρον τό
Λαίύχ. Σορ Ντράϊβ έφωτίζετο
λαιιπρως, καί τα ανθη ιιέ τα όποία
είχε στοίνΜτθή τό ιιέγαρον Πάλ|ΐερ
είχαν στοιχίση άνω των 10.000
δολλαρίίον.
Μία Γξέ5ρα είχε στηιθτ) εις την
ΐί μέ
ϊ θα
β τοο ερωτες καί τής μικρέτ}
ή μεγαλες έρωτικες τού χεφιχέτε»»
ες;» *Η είναϊ χροτιμοτέρα ή σΜΜ
χή καί ό ένταφιαβνώς όλον τπΰ χαρ*
ελτ)όνττ)ς μέο-ατ «,ίς τα ά5«τα τής <)«« μεγάλην αίθονσαν ■καί ι Ίσπανικάς σηααίας, καί έκά·θητο ή Εύλαλία ώς βασίλισσα καί θά εδέχετο τα πλήθη. ΆίΑ' ή ά>ρα παρήλρχετο, ή νύκηα
είχε προχωρήστι πολν, οί προσκε-
κληαένοι άνιΐπομόνονν, άλλ' ή Εν¬
λαλία δέν εφαίνετο. Ή Ενλαλία έν
τα» μετοξν διεσκεΊδαζε μέ μεριχοΰς
έκαΐΌαμνριονχονς τοΰ Σικάγου,
καί έφ' όσον εΐχιε πιί| καί άοκετόν
οίνον, 4—τφάσισε νά μή νπΓίγη είς
την ύποδοχήν τής κ. Πάλμερ.
Άίβ-ΐλπισία γεννκή! Ο* έκατομ-
αυοωΰχοι π^οσεπάθησαν νά ύπο-
δείξουν είς την Ενλαλίαν τα φρι-
κτά άποτελέ<»ματα μιάς τοιαντης π-ροοΐ6ολής δχι μόνον οςπεναντι της κ. Πάλιιερ, άλλά καί ολόκληρον τής χώρας. 'Αλλ' ή Ίνφάντα ήτο γνναϊκα πείσμων, καί απήντησεν: «Διατί έγώ, αία βασιλική πριγκίτ- πισσα, νά ύπάγκο είς την νποδοχήΐν τής συζΰγου τοΰ Ηενοδόχου μου;* ΕΙςτό τέλος έπιείττθη νά άλλάξτι γνώαην, άλλ' ήτο τόσον άργά, ωστε δταν έφθασεν είς τό μεγαρον Π άλ- μερ, πο?.λοί των προσκεκ?.ημένων είχον Το έρωτημα τοϋ— εχρτ&αλεν ετίί τούς άναγνώ<ΐτας ττ,ς, μία Παρι* σινή έφημΛρίς, ά—ο τό βύνολον δί των άχαντηϊΓεων χοΰ ΙλαΛεν, έί ό ή ά λ η , μφ νετατ ότι ή μβγάλη χλε·ιονοψηφίύ| εκηρύχθη ίιχέρ τής σιωττης. Ή κιΑ ί>ία Ίωάννα Μούζ έουνώβευοε την»
άτάντησίν της μέ τάς άκύ
χαρατηρήί—ις: «Το χον έξαιρτ|
έκ της ήλίκίας το» βνίρογύνοι». 'Εάϊ'
ό σύζυγος κα{ ή βύζυγος είνατ χολί(
νέοι καΐ είς την αρχήν τής ουζι/γύϊ
κης των ζωής είναι χροτψ.ότ*ρον< ή σκοχή γιά τα χ&ρα—Αένα, καί Λ διατήρησις αυτής όσον τό ίυνο—οχ περισσότερον καιρόν. Εάν τοϋνανφ ΐ ό ί ύ έ% Βάνηερμςτιλτ ■ι: τάε αδελφάς καί εις τόν Λ-γο α!αν μϊγάλην αίθουσαν 1 τού: αφήκε μόνονς. Άλλά εΐ- [η την αξίαν των δνο 'Η νΐικτα πΕρνοΰσιε καί δεν παρονσιαζετο μετα- * των προσκεκλττΐιεναν^ οί όποϊοι ισαν Υειιάτοι άνυποιιονησίαν. "Ε- ?ι η κ Βάντεβμπιλτ επλησίασε Τ|ν Π,ΓΓΙ—1 .^«^Κ. _ΪΛ_______ »»_.'- 1» μ η αίθουσαν καί έχύτ- τι εΐδε την αφήκε κατάπλη- δύο άδτλφα Ντόλλυ, ντυμέ- ,κοΰκλες, εΐπηδων καί έχό- · εμμ ό Βαβΐλενς ΪΛτευε τό δ ΰ ά ί έ ς ταΰ πιάνου καί έγέλα μέ καείδια τού. Είς την ΙμφανΤ- ^ κ, Βάλτκρμπιλτ καί οί α Εανάρχιβαν τα παιγνίοια Η κ. Βάντϊομπιλτ μόλις σνγ- **** τα γέλοια εκΑειοε την ι έέ ν εις τους Ποίαν βι- , δεν είναι γ^. δπωσδήποτε εφάνη Τση ^ρίσ Οί ΑΓΝΠΣΤΑ Μ [1 ΤΟΝ [ΣΗΜΕΡΙΝΟΝ "Ενας "Αγγλος έδηιιοσίευσε τε¬ λενταίως άφηγήσεις έκ των τα- ξειδίων τού άνά την Άφρικήν, ε4ς τάς οποίας περιγιράιφει, ~ΐράδοξα τίον χρόκδΐτα,ι χε·ρί ζβύγους χού έ ρ-ασζ την νεανικήν ήλα,ίαν, ή κάλυψις των χερασμένων 6ά συντεΐ» λέβη είς την ένέυνάμωσιν τής ένώί| σεώς των, καί είς την τής μονοτονίας των». Άρκετοί αναγνώσται τής σινης εφημερίδος ίσχ^ρίο'βησαν δτΐ ούκ ολίγαι γυναίκες /.ατέ^ονται ύχί| τοϋ ττάθου νά γνωρίαοον την άληΊ» &ειαν, έλχίζοοσαι ότι χρόκειται χερί ελαφρών καί άνευ σχοΛαιότ(}τ«ς έίι χεϋσοδίων τής ζωής. Ότοτ/ όμω^| μάθουν όλην την άληθ-ειαν γίν«ντατ| 8^σ^^χείς καί μεταμδλοθνται διά τή·, χεριεργδΐ-άν των. ι. "Αλλαι άχειράνΌησαν ότι είναι ό· λεθρία ή αποκάλυψις των ·πζρ<ιαγ.ίΛ νων είς μίαν ζηλότοχον σύζυγον^ Αύτη δέν θά λησμονήση χοτέ τάς) αί όχοίαι χροηγτί(Οησα!» ζώ, τα όποϊα συνήντησεν είς τόν ΊσημερΐΛΌν. Τα ζωα αντά μάς κά¬ μνουν, λέγει νά πκττεναχιεν δλα δ- σ>η γράφονται περί προΐστορικών
ϊ-ώων όσον άλλόκοτα καί αν μάς
φαίνωνται. Ό συγγραφεύς άρνεΐ-
ται νά περιγράψίΐ ενα ζώον, τό
οποίον οί Ί-θαγενεΐς όνομάζονν ούγ-
γολόκο, διότι θά ύπ^έσουν όλοι ό¬
τι ψ?ύδεται. Τό ζώον αντό είνε
ενας πιθητ//.άνθρο>πος των όρέων
τοΰ Ούσάντοι·, εν τεράστιον ζώον
τό οποίον έμπνέει τρόμον είς τοΰς
Ιθοίγενεΐς τητς; έρήαου τοΰ Γιάν¬
τα, Περιγράφβι δμως τό νονντα,
ενα φοβερόν άγρΊΟγατον. ένα τε¬
ράστιον ζοχτν μέ δέοαα γάτου, άλ¬
λά τοΰ οποίον τό σώΐα είνε μεγαλή¬
τερον τοΰ ονου. Τό νονντα προσ-
βάλλει τόν αν&οωπον, ό οποίος α¬
νευ δπλον δέν δύναται νά παλαίση
εναντίον τού.
γ ρ
αυτής είς την ζωήν τοϋ γ
της, καί ·βά διατηρήση ζωηράν την
ανάμ,νησίν των, χραγμα τό όχοϊεν ά
Ι,ΑννΤΑΕΝΟΕ, ΜΑδδ.— Ό «Έ-
Θνικός Κήρυξ>, καθώς καί δλαι αί έκ-
δόσεις τού πωλοΰνται παρά τοΰ άντι-
ποοσάιπου μας, κ. Δημ. Ζερβά, παρά
τυ 'Ελλττντκτί Λέσχη, 495 Οοπιηιοη
την κάμντ} νά ομιλή σ·.*χνά χερί
των «ΐς |όν σύζιτγόν της. Ό Γεώρ*
γ»ς Ντοομ.οντ φρ«νβί ότι είς τί
ζήτημα χαίΧει <—ουδαίον ρόλον κα» ή δ'.αμονή ττκϊ ζβύγους. 'Εάν εν^ ζεϋγος ζή είς μικράν έχαρχιακήν χόλιν, τό καλλίτερον κράτ^α χιΛ' εχει νά κάμη ό άνδρας -είναι νά άχο« καλύψη όλον τό παρελθόν τού εί£ την γυναΐτΐΛ τοιι, διά νά χρ«λα€γϊ την χίθανότητα νά τα ακούση αύτη] αχό άλλας, μέ τάς σχετικάς είς· τάς τοιαύτας χεριχτώσεις ί—£ρ6<*· λάς. Εάν όμως ζ«ί>ν είς μεγάλην
χόλιν, &χως χ. χ., είς την ΝέαΝ·
Υόρκην, ή τό Παρίτι, χροτιμότβ*
ρα είναι ή σιωχη.
Μόνον βνας άναγνώστης έξ&φερί
την γνώμην, ότι ή καλλιτέρα χολο·
τική είναι ή τής είλικρινείας, κα|
δτι τό άνδρόγννον όφεΓλΐΐ νά άχοκαΝ
λύκτν/ι άμοιβαίως όλα τα μυστιχαΐ
τής καρδίας τού.
^ΗΝ8ΤΟ"νν~Ν, ΡΑ.— Ό
«'Εθνικός Κήρυξ> παν^ΐται υπο]
τοϋ άντιπροσώπου μας Ι. Καρέτα,
^;"^5^Τ»ρΓ^|^Ξ^Γ»; χπΐ * ·_»* - —~ —* * ««*-«—«
δΐ., δστΐς δ'έχεται" μικράς άγγελίας, Ι του ανιυιν««"«ν»«
καθώς καΐ έγέγραφάς σννδρομητών. 104 ΓΓΟ.Ιο_1ίπ 81

3υΝϋΑΥ, .ΐυΐ,γ β, ΐ92β.— νοΐ.. χιυ. νο. 4β2ΐ.
ΤλΥΟ
ΝΕΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΕΤΟΣ ΔΕΚΑΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΌ~- >^^|
ΔΙΑΤΙ ΕΙ ΊΡΈΪ ΤΡΕΜΕΙ-
Γ Όϊ καταστρεπτικόν σε!σα.οί οί ό-
ίτοίθί άπό τινος ν.αίροΰ πολ'λαπλατ1.-
<8ζονται καθ" όλην την Ανατολήν, ά—6 την Μικράν Ασίαν καί την (Βουλγαρίαν μέχρι τής Πελοποννή- σον, προκαλϊϋν την προσοχήν τού κόσμον επί των φυσικών αυτών φαινο- μένων τα έποία, είς όλας τάς επο¬ χάς, έσκόρπισαν τόν τρόμον εις τοΰς λαοί>ς οί όποίοι υπήρξαν άί
των. ; .
Γ Ποϋ τρέμει ή γή; Ποία είναι ή
έκτασις των "λΐνήσεων τοΰ έ5άφ<ους; Είς ποίας Λΐτίας δέον ν' άποδοθοΰν; 'Αΰτά είναι μερικά έκ των ζητημά- των τα έποία τ)έλω συντόμως νά έ- ξετάσω. Οί σεισμς' οί όποίοι παρατηροΰν- τ«! επι τής γής όφείλονται είς μετα- χίνησιν η καθίζησιν μ'.ας έσωτερ:- ,κής περιοχής τής σφαίρας ή όποί:* Καλείται ΰπόκβντρον. Τό σημείον τής επιφανείας τής γής τό ό—οίον είναι ;τλησιέστερΐ.ν αυτής -/,αί τό όποΐο ,έπομένως, τρεμει μέ μεγαλειτέρον $ντασ·.ν, αποτελεί τό έπίκεντρον. Τα άποτίλέσματα τοΰ σεισμοΰ ελαττούν¬ ται έφ' όσον άπομαχρΰνεταί τις τοΰ έέ ν Οοΰ ή γή τρέμει; | «Έκεί ςπου ή γή έτραντάχθη, θά Ι [ ξανατρανταθή». Ό όρΐσμός αύτό; τοΰ Π λίνίο έδικα'.ολογήθη άπό 3ύο , χιλιάδων έτών άπό όλας τάς παρα-| | ^τηρήσε'.ς. Θά ηδυνάμεθα νά τό συα- πληρώσωαεν /.αί μέ αυτόν, ό οποίος γτμπορεΐ νά καθητοχάστ) όΐΐίνοος ίτού έ'χουν την <άτυχίαν νά είναι έγκα- οΊ-ημένοι είς σεισμοπλήκτους περιο¬ χάς: «Ποτέ δέν έσχηματίσθησαν σεισμικαί περιοχαί». - Τρίτη παρατήρησις πολΰ γενι χής φύσεως: «"Οταν παρατηροΰντα! συχνοί μικραί σίΐσμοί, ο! μεγάλθ! δέν άρ- γοΰν νά έπακολουΦήσουν». ■' Χάρ;ς είς τούς σε'.σμογράφους, οί όποίθ! σημειώνουν αδιακόπως καί τάς πα?7μ!/ροτέρας δονησε'.ς τοΰ ς- δάφους είς διαφόρους σταθτιοΰς διε- σκορπΐτμένους άνά την ΰίρόγειον, δυνάμεθα νά προσδίθρίσωμεν τάς σεΐ- βμίκάς περιοχάς. Π αρατηροΰμεν ότι ύπάρχουν 36ο κυρίαι ζώναι είς τάς οποίας α! δονησείς είναι συχνα:: ή' Άλπινο'μαλαΊκή ζώνη καί ή ΪΙερ'.είρην.κή. Ή πρώτη αναχωρεί έκ Λισσαδώνος, διέρχεται έκ τής 'Ανδαλουσίας, άκολοι>θε( τάς ακτάς
τής Άλγερίας καί, διά τής νοτίου
Ιταλίας, των Βαλκανίων, τής Άρ-
μενίας, των Ίααλαΐων, τής Βιρμα-
νίας καί τής Ίάδας, φθάνει είς την
Σουμάτραν, Ή έτερα άκολουθεί, έκ
νότοο πρός βορράν, την δυτικήν
άκτήν τής Άμερικής καί τής-Χιλής
ριέχρι τοΰ Ιί εροΰ 7.αί τής Άλάσκας·
χερνάεί στό Άσιατικόν έδαφος διά |
τής Ίχπωνίας, τοΰ Καμτσάτκα καί
τής Φορμόζης, καί τελειώνει είς
την Αυστραλιαν. Αί χώραι αί οποίαι
γειτονεύΌυν πρός τάς ζώνας αύτάς
ίτεριλαμβάνουν τα 90ο)ο των έπικέν-
τρ<ον. Σειβμυοί καί ή - Έπιστείετο άλλοτε ότι ΰπήρχε στενή σχέσις μεταςί» των σεισμών καί των ήφαίστείων, κοτθότι αί σεισ¬ μικαί περιο,γαί στνέπιπτθν μέ τάς ήφαιστειώδεις. Είς την α κότηταδαως δέν ΰπάρχει κότη σις η ργμ ηταδαως δέν ΰπάρχει καμμιά σχέ , ώς άπέϊειςαν αί νεώτεραι μελέ¬ ται. Ό περίφημος σεισμός τής Λισ- σαδώνος έ'λαδε χώρτν είς μίαν περι¬ οχήν είς την οποίαν δεν ΰπήρχε ή- φαίστειθν. Ή Ααλματία έζίσης, ή δποία ϊονεΐται συχνά, στερεΤτα'. ή- φαιστείων. Άπ' εναντίας δέ ή Ίσ- λανϊία, είς την οποίαν παράγονται γιγάντειαι έκρήξεις ήφαίστείων, -δέν τρέμει ποτέ. Είς την Ιαπωνίαν αί Ά|ιόλογος φωτογραφία, δεικννουσα τόν ραν τού ι τόν Ραίη Γούντς, τολμηρον δαύτην τοΰ Σαίντ Λουής, πηδώντα άπό την Γέφυ- ΰ Μπροΰκλυν είς τόν Άνατολικόν ποταμόν. . . - „ .. . , , Ν Οί οποιο', οταν η απ'.α η ότοίατ5| προκαλεί εύρίσκετα! μαχράν, κ.οΰν κάπ&τε περισσότερον )άί την μετζκίνησιν τοΰ έίςίφοος. Τα ζώα είναι πολΰ ϊύχίσθητ την παραμικροτέραν δόνητΐν το] φους κα! είς τούς θορύβ^ς οί Ό προηγοΰντα! αΰτί}ς. II ολλοί νομί ζο·^ ότι είναι προικισμϊνα, έν σχί-ϊ; [)ϊ τα φυσικά αύτά φαινόμενΐ,^ι ; ! να ειίος ενστίκτου. Είς αύτα ίαω 1 Λ υπάρχη κάποια ΰπερδολή. Είνι έν τούτθ'.ς άληΐθές ότι ολίγον προ — σεισμοΰ τα ζώα έχ,δηλώνον χ; νή δείγματα ανησυχίας: ο! ._... -,'αυγίζουν, τα άλογα ταράστονπ] αί δρν.θες /ακαρίζουν η: τα /.τυποΰν τα πτερά τους. Διατί ή Γή τρ Ο! σεισμοί, μάς λέγυ^ οί -......,. οονες, όφείλονται είς ρηίτϋς-ώ!· τοζτγίου παρϊγομένας έ,ος τοΰ ι τωτερικοΰ τής σφαίρας. Ή ίςτ,νΐ) 7·ς ομως αυτή δέν δύναται νά μί ίκανοπθίήσγ;. θά ηθέλαμεν νά είμεθζ ζ'κψΜ 1 οην.ένοι πε.ΐί των αίτίων άτινα π;» •/.αλοΰν τα- ρήξεις αύτάς τοΰ Ίνϊ,ι γίοο καί νά ηδυνάμεθα νά τάς τ.:ί Γ/.έζωμεν διά νά λαμδά'/ω,ο.εν εγχα' ιρα μέτρα σωτηρίας. ! Αλλοίμονον! είμεθα μ«.?άν ϊϊ ! τοΰ νά γνωρίζωμεν τότζ ζ;τ;ρ~ι Π ολλοί διατείνονται όν. ο! &'■?& ο^ατον νά παράγωνται έ·/, τής ί'_» ίο κάποΐας -δυνατής βαρομετραή; -:: έ τέως, πράγμα τό οποίον 2έ>; ε·ν»
καθόλου 'άπίθατ/ον ^εΐοαένοο Ιν. μΐ
ί'αφορά πίέσεως ενός έκατοΐτίμ-"
τροο τοΰ 65ρ»ργύρου άλλαζε: το ί*
ρος τής άτμοτφαίρας κχτά 136 «'·
λέιγραζ,ψα άνά πάν τε·
ο. έ τρ όν. Έπίσης πολλοί τ'.πύν»
ότι ή έπενέργεια τής σελντ,ς δ^'
ουργεί επί τοΰ φλοιοΰ τής "'ήί "Ρ^'
;;ατ'.κάς παλφροίας συγ·/ρ·.νν^ΐ;
Ι α έ τάς των ώκενών. Πίβανώ;^»
αύται α! αίτίαι νά έ-ιδροΛ μ^',]"
πολλάς άλλας έπίσης. -έν ν<*?-Κ ιν> δμως τίποτε τό 6ετ!«ιν_ «?|
των σειτμών καί θά ρΐ'πΗ^'
>7. συ-γ/κεντρώσωμεν δγ/ο^2510!
ταρατηρήσεων προτοΰ ί^νηθώμβν
ίίαφωτίσωίχεν το' μυστήρ'/Λ τω^
Α. ΒΟϋΤΑΒΐΟ
Ο
ΜΕχίΙΟΤΙΙΙΙΙ
ήφαιστειώδεις έ^ρηξεις καί οί σεισ-
μοί είναι συχνοί, ·άλλ αί πλέον σε-ΐτσ-
μικαί περιοχαί δέν είναι καί αί
πλουσιώτερα' είς ήφαίστεια. Έπίσης
είς την Χίλην, ένφ αί μεγαλείτε-
ραι καταστροφαί έκ σεισμων γίνον-
ται είς τό κέντρον, τα ήφαίστε:α
:ι είς τόν νότον. Είνε άλη-
ς ήφα-.στειώ-ϊεις έν.ρήςείς
τάς συνοδεύουν κάποτε σείσμοί, άλλά
συνήθως ούτοι στερ>οΰνται σπουδαιό¬
τητος. ΔΓ αύτό οί έπιστήμονες παρα-
δέχονται σήμερον δτι σεισμοί καί ή¬
ευρίσκονται
ήές οτϊ τα
φαίστεια όφείλονται είς διαφορετι-
κάς αΐτίας.
Αέ δονήοεις τοΰ έδάφους
Ή διάρκεια έ'«ς σεισμοΰ είναι
πάντοτε πολΐ» βραχεία. Δέν ύπερδαί-
νει ποτέ τα 50 δ ε υ τ ε ρ ό λ ε¬
π τ α. Κάποτε φαίνεται δτι
^περ'βαίνει τό χρονικόν αΰτό δ'.άστη-
μα κατά πολί», άλλ' οί σεισμογράφοί 1
δεικνύ-ΤΛ ότι στήν περίπτωσιν αύτην Ι
πρόκειται περΐ ταχείας διαδοχής 3ο-
νησεο)ν.
"Οσον άφορά την έκτασιν των με-
τακινήσεων τοΰ έίάφους, τό μόνον το
οποίον δ·ϋνά«Αεθα νά είπωμεν είναι ότι
είναι πολίι μίκροτέρα πάντοτε άφ'
ο.τι ο! όίτθρωποι φαντάζονται έκ τής
έντ-ι-ώσεως ή όποία τούς προκαλεί-
τ«ι. Μία δόνησις παραγομένη άπό
οίαν μετακίνησιν έιδάφους, τής οποί¬
ας ή έ'κτασις. όρ'.ζοντίως, δέν Οπερ-
δαίνε: τό εν έχατοστόν τού μέτροο,
άρκεί διά ν ά ξυπνήση καί τους πλέον
βαβέως -/.Οίμωμενους.
Οί μεγάλοι σεισμοί σι»ν/ο3ε6ονται
άπό ^ιπο'Λωφους καί βχΌείς θΰ
Ό καθφΓητής Ρενκ<Ό. τής τοϋ είδί.κοϋ διά τούς ναςρΊνθ; παθεΐς νοσοκοιιείου Κα/6αιρ. « οποίον θεωρεΐται ώς εν τιόν -*' λιτέρο>ν τοϋ κόσμου. άνί/οινί
είς την Ακαδημίαν τή; Ιη,τ?'^|
τιον Παρισίων, τα άποτελεοι|Λ1Ρ
των παςιατηρήσεών των ετι
σθβαροττέρου προ<6λήματος;"" ιιεράς α»''τής νόσον τη; Πί ο>ς τοϋ καρνίίνου. 'Ο ϊ . , .^
τόπιν σειράς πϊΐραμάτίον, ω5^ι
γρι. έτΐΐίσίτη δτι ό χαρκι^ * "
είνε μεταδοτικός. Έπομένο);
την γΛ'ώμην τού. είνε π?ρι.ττ
ρϊοικά νοσοκοιιεία καί τα
, αοι/Λ διά τούς
|*Ρ3κ τοϋ ποοσωπικοϋ των ·
Οών ουδείς ποτέ πρ_< τής τρομεράς αύτη; σάν.ις «έ ΛαρθΜσιά<τθ.,— καρκίνου εις ΛΌσσ/.όμους, & χθη δτι είχον τι> νόσον ΛΡ» .
οιέλ-θονν είς την ύπηρεοααν
λανθάνουσαν κατάστασιν.
ϋθνΕΚ, Ν. Η. — 'Ο _
Κηρυξ» πωλεϊται παρα
σο'Μτφ μας, κ. Αθαν.
ΟεηΐΓ&Ι Ανε., όστις
""-V·,
Χβί
καΐ μεγάλας άγγελίας, καθ»,
γραφάς οννδρομητών.

ΧΓΝΟΑΥ, αυίΥ 8, 1928.— ΥΟΕ.
XIV.
Νο. 4821.
ΝΕΥΥ ΥΟΚΚ, ΚΥΡΙΛΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ιΙΤΟν; ΔΕΚΑΊΌΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ.— 'Λριθμός 4821.
ΚΑΙ ΖΗΤΗΙνΤΑΤΑ ΤΗΖ
Ή.
η πή
ϊ/'.α, ή όποία έπέταξεν άνωθεν τοΰ Άτλαντικοΰ, ό Λιού Γκόρδον, ό μηχανικάς τής'πτήσεως, καί ό Γουϊίμερ Στόλτζ, ό πιλότος, οίτινες έγιναν ε'νβουσιω-
ενταϋθα την ττορελθοί'σαν Π αοαοτίευήν. ναί τό άεοοπλάνον το>ν «Φιλία», ρπί τοϋ όποίου έξετίλεσαν την μεγάλην των πτήσιν.
Οί δυο ύ.ιοψήφιοι διά τί|ν Άντΐπροεδρίαν, ό Δημοκρατικάς Ίωσί|φ Τ.
Ρόμπινσον (άριστερ$ι καί ό Ρεπουιιπλικονός, ΤόΆολς Κόρτιςς.'
ε καί τούς πέντε σνντρόφους τού, καταφτ>άνων είς Κίγκς Μπαίη. Κάτω, ό Μαδδαλενα σννδιοσκεπτομενος με
όν αδελφόν τοΰ Νόμπιλε, καί τόν Διοικητήν τοϋ πλοίου «Σίττα ντέ Μιλάνο»^ Ρομάνια. Δεξιςί, ό Σουηδος λοχα-
_^______ γός 'Είνάο Λοίτνδίΐποργχ, όστις εσωσε τον Νόμπιλε άπό τοΰς πάγους. -
λε
τόν
ερουσιαστης Κοπλα^^τη^ΝΤας Υόρκης, άΐτοκαλύπτων μίαν πλά-
ΐζ την εκκλησίαν τής Άγίας "Αννης τοϋ Μποόνξ, ϊπ ι^ϋκαιυί^ τϋί
'Ημέοας τή ΆΪί
Ό θεόςρι/ο; Γουίσσεν, πρώην ύ-
ποποόξενος, δστις απέθανεν είς τό
νοσοκομείον Μττέλλδιου, της Νίας
Υόρκης, θϋμα άλκοολισμοΰ.
Χάρτης όεικνύίον τόν δρόμον τόν οποίον ηκολούθησαν οί δι'·ο Ιταλοί άρ-
οοπόοοι, οΐτινες εξετέλεσαν την αν%υ σταθμοϋ πτήσιν έκ Ρώμης είς τ»(ν
Ηί^ι&λίαν.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΤΗΕ ΊΤΙΟΝΑΪ ΗΕΗΙΙ1Ο"
1915
___ΚυΝΡΑΥ, 3111Λ 8, 192-8.
ΓηΙ>Ι1·Ιΐ;α Ώ*Ηγ %»Λ βαη<Ι·τ τ ΕΝΟ55Ι5 ΡυΒίΙ5ΗΙΝ6 ΟΟΜΡΛΝΥ. ΙΝ& 140 νν«9« Ι«ιΗ δττββ* Νί« ΥοΑ. Ν. V. Ν1€ΗΟ1^Α8 Ρ. ΤΑΤΑΝΙΧ, Ρτββ.-Ττβ·*- 1ΟΗΝ Ο. νΕΝΕΊΌΚ, νΐοβ-ΡΓββ. ΟΑΡΠΑί $100.000.00 Τ«)«ΕταρΙι ΛαάΊ-β»ι Υ«»#ρΗοηββι ΥΫβΛΙηβ »»ιο—ε»ιι—»ει· 5ϋΒ50ΒΙΡΤΙθΝ ΚΑΤΕ5: 513165 ΡΑΙίΥ ·1! Μ· Ιε «1. Οηβ Υβ»τ ....... »Τ< Κΐχ ΜοηΙίιβ...... |».*0 ΤΤΐΓββ ΜοηΙίιβ ... »1.βθ Ιί1.υ5Τ»ΑΤΕΡ ΜΟΝΤΗίΥ Οηβ ΥββΓ ....... Μ·*» δΐχ ΜοηΙίιβ___. . »«·00________ ΕΚΤΕΙ1ΕΟ »ϊ 8Ε0ΟΝ0 ΟΙ.Α&8 *■*"*»■ ». ΙβΙβ. ΑΤ ΤΗΕ ΡΟίΤ ΟΡΡΙ«. *Τ ΝΕ* ΥΟΡΚ. υΝβΕΒ ΤΗΕ ΛΟΤ ΗΑκεΗ ». ηι*_______ 14.00 » »0 ΡΕΤΗΟ5 Ρ. ΤΑΤΑΝΙ8 ΡουηάβΓ βη<1 Ουιΐπηαη Ργ Ρ. θάΐΐηιηΐιο^ ΕαίΙθΓ. ΞΘΝ1ΚΟΣ ΚΗΡΥΞ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙί— Ι"Ι ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΟΡΟΙ ΧΥΝΔΡθΜΩΝι ΑΜΕΡΙΚΚΧ Ι Ε50ΤΕΡΙ«ΟΤ ΗΜΕΡΗΣΙΟΧ •ΕιηοΙα ... $10.ΤΟ Ι ·Ε—<Λα ... ·"·*? •Εξαμηνος .. $6.00 Ι ΈξΑμην·» .. ···« ΤβΙμηνος ... »».θθ Ι ΤβΙμΤ»»ϊ ·■· ♦*·" ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ ■ΕτησΙο____17.θβ Έϊάμηνος .. $1.60 Ι'θΙμηνος . . . $200 Εηι •'Εεάμηνβς ΤβΙμτινος ΕΙΚΟΝΟΓΡΑ»ΗΜΚΝΟΣ •ΕτησΙα____$1.0» ■Εΐάμηνος .. $1-00 'ΕτησΙα ... Έξαμηνος φε.00 Ιι.οε » $».εε $».»ο ,αγ« έ Ακοστίλλετ· τα ίμίάοματά σας »ι* »- ςικ*ν έ*»—.γ*ν «« , ηληοωία ί Νί«ν 'Υ*»*^ «>*
Ν»Τ1οη»1 ΗβΓβ,Ιά". -Επιστολαί «ε¬
Οί **"*"**:
,αγ« Ν»Τ1οη» Η
ξέχουσαι χαοτονομΐομστα Οίον »**"*"**:
Ιωνται βυοτημίν.ν «Ις διαταγήν «ΝπΙΙοηπΙ
Η«Γ»1ά", 110 ννββί ϊ«11ι δΤΓββί. Ν«"
ΥογΚ, Ν. Υ., ίλλβς 6*ν «έ«ομ·ν «·*τ~Λ
ΧΕΙΡΟΙ ΡΑΦΑ ΔΗΜΟΧΙΕΥΟΜ^ΝΑ ΚΑΙ
ΜΗ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ
Γοα*ρ·1α €'Ε*νικαΐ» Κήρνχος* (ν
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ
II.
ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΙΝΕΡ ΠΡΟΣ
Ό Ρολάν Μινέρ, μέγας κτηνο-
τρόφος τής Βρετάνης ελνσε τό
πρά&λημα τής γεννήσεως περισσο-
ιέρων Γάλλον. "Οπως δήποτε, την
μέ-θοδόν τού πρός πύκνωσιν τοϋ
πληθυσμόν τής Γαλλίας φαίνεται
δτι την μιμοΰνται καί αλλοι τόσον
αποτελεσματικώς, ωστε ό σνλλο-
γος πρός αύξησιν τοϋ πληθυσμόν
επρότεινεν ήδη τόν Μινέρ διά τό
παράσημον τής Άκαδημαΐκής Δά-
φνης. Ό Μινέρ, είχε τέσσαρας
θυγατέρας, καί ουδέν αρρεν. Είς
έκαστην των θυγατέρων τού εδι-
δεν ώς προΐκα 200.000 φράγκον
ν.αί εν κτήμα. Άλλ' ό γαμβρός δέν
θά ελάμβανε την προΐκα ή τμημα-
τικώς καί μετά την απόκτησιν τοϋ
πρώτον τέκνον, όπότε θά ελάμβα¬
νε τό τρίτον. Μετά την απόκτησιν
κβ,ί τοϋ τρίτον τέκνον, θά έλάμβα-
νεν ολόκληρον την προΐκα. Εάν
Ιγεννάτο άρρεν, θά ελάμβανε πλήν
τής προικός, καί 1500 φράγκα ε¬
τησίως διά την εκπαίδευσιν τον,
μέχρι τοϋ δεκάτου ετον; τής ήλι-
κίας τοϋ παιδίου. Μετά τό δέκατον
Ι'τος ή έπιχορήγησις θά έδιπλασι-
άζετό*. Έντός πενταετίας ό Μινέρ
απέκτησε δέκα έγγονάκια, έκ των
οποίων εξ αρρενα. Ένας πλονσι-
ώτατος εμπορος τή; Βρετάνης τόν
εμιμήθη μετά των αυτών άποτελε-
σμάτων.
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ
Ο 1ΙΕΪΙΙΜΕΙΙ
ΪΙΛία ζωντ<ανή είκώ* «ϊργίων κ<χι φρίκης.— "Οταν οί εργάται θέλουν ν* ίβροοδευβουν.... Καί δταν αί έργάτιδες άμείβουν δι' άλλης ό?5οΰ. ι ΟΔΟΙ ΑΓΑΝΑΚΤΟΥΝ ΚΑΙ ΚΛΝΕΙΣ ΔΕΝ ΟΜΙΛΕΙ , ΡΑ.— Ό «Έθνικός Κηρυξ» πω/^ϊται υπό ΐοϋ άντιπροσώπου μας Ι. Καρέτα, 104 Ρρ&ηΐίΐϊη 81. (3.10 ΛΕΞΙΚΟΙ $3.81 ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΝ, Ίούνιος. — Ή ήαιβΐτίο*ημος Σσόιετική εφη¬ μερίς «·Πράτ5δα», αναφερομένη είς την σύλληι)>ιν καί παραπομπήν
είς δίκην των έπκτήΊμων εκπροσω¬
πών των Σοβιετ έν*τη Διοικήσει
τού Ντούφτς, παρουσιάζει την εί-
κόνα τής έν τώ Μπολσεβικική) πα-
ραβευσω καταστάσΐονς. Είναι δ' ή
περιγραφή αντη τόσον ένδιοτφέρου
σα καί ομιλεί τόσον εύγλώττως,
ώστε άξίζει νά-3£ΐρατεθ>| όλάκλη-
ρος:
«"Ας έπιακοπ-ήσωμεν ολίγον τίιν
διοίκησιν τής τοπικής όργανώσεοος
τοϋ κόμματος. Ό Γρααματενς τής
έκτελεστικής έπιτροπης τού Γρα¬
φείον, ο! ηγέται της ζυμώσέα>ς, ό
ήγέτης τον έμπορικοΰ τμήματος, ό
πρόεδρος της σννδικαλιστικής επι-
τροπης τής Γκοι·6ερνίας, ό δεντε-
ρος πρόεί&ρος τής έκτελεστικής έ¬
πιτροπης, ό Γραμματεύς της Νο-
μαρχιακής έκτελεστι·κτίς έπττροπης
καί πλεΐστοι αλλοι. Ώραία άνθο-
δέσμη. Δέν είναι ετσι;
Έτεδίδοντο είς; την μέθην, είς
όργιώδεις &ι>αακεδ<χΐσεις, είς την δι- αίρϊΛΐν της έργατικης μάζης, είς έκοραΛισΐιόν τοϋ Σοβιετικοϋ όργα- νΐιομοϋ, είς σνγ/<άλτ>(.Ίν νοσηοών
φαινομένων, ε3ς άφοντάΐστους πιέ-
σεις. Ιδού τα γνο>ρί·σΐ(.ιατα των άν-
θροϊπίσκων αυτών. Τΐλεία κομμα-
τική άνατΓηρεία.
Ή δράσις μιας αλλινς ομάδος ήνε-
τών τον ικόαματος παροχ·σιάζ€ΐι εγ¬
κληματικήν κυριολεκτικώς μορχρήίν.
Αί μέ-θα» τχον οα'νωδεύονται μέ πν-
ροβολισμοϊ»; άνευ λόγου καί κατά¬
ληξιν είς 5ργια. Διά τάς διασΐκε-
δάσεις των έχρτ^σιμοποιοϋντο τα
δώρα, τα όποΐα έλάμόανον άπί)
τονς ύφισταιιένους των οί όπ«ΐοι
μέ την σειράν των άπεζημιοϋντο.
λαμβάνοντες δώρα άπό τονς χωρι-
χούς. Ή έπιτυχία πρός κατάλη»[>ιν
μιάς θέσϊως έξτηιρτατο άπό την σνυ-
μετοχήν είς τα δργια. ΑΙ μετά των
κοινών γνναικων έκτροοταί και αί
καταχρήσεΐς ήσαν είς την ημερη¬
σίαν διάταξιν. %
Λιετήρονν οΊικειοτάτας σχέσει;
μετά των 'υδιωτών έμπορον. Τα
έστιατόρ'α επρεπε νά άνέχωνται
δποος οί άνθ·ρω<ποι αντοί καταναλί- ον.ουν χο)ρίς νά πληρώνοι»ν. Όσά- κις είς έκ των ήγετών καθίστατο ενοχος εγκληματικήν τινος πράξε¬ ως, τώ εδίδετο οελλη νπηρε-σία, ί} όποία συγκρινομένη μέ τ'ίητ' προη- γοαιμένην, ίσοδννάιιιει μέ προαγω- γην. Ποία δμως ήτο ί| κατάστασις είς τα έργοστάσια; Είς τό εργο¬ στάσιον «ΚατοαΌΐχ.α» ειργάζοντο 500 εργάται, έξ ών 200 κομμου¬ νισταί, 80 μίλη τη; κομμο·νιστι- κής νεολαίας, 9 μέλη τής έκτελεστι κης έπιτροπης της πόλεως, 8 τής; Νομαρχΐακής έικτελεστική;. #τολ- λά μέλη τής Γκουτοερνίας καί εν αέλος τοϋ κεντρικόν συνδικάτου των ξυλουρ'γών. Παρ' δλον τόν μέγαν αριθμόν τώ ν^οαιιαοννιστών, είς τό εργοστά¬ σιον έβασήλευεν ή τρουοκρατία. Οί εργάται δέν Ιτόλμων νά κινη·θοΰν. Οί ιίβνοι οΐτινες έτόλ+ιων νά όμιλή- σου* ήρσαν οί «ομοννισταί άργιτε- χνϊται, ό βθΓίθός τοΰ διη»εΚ·ντοΰ και ό προϊστάμενο; τής παραγω¬ γήν Ό 6οΐ]τθός τοϋ προϊσττηιένοι>
τοϋ τεχνικόν μερον; άπέοττα δώρα
από τού; έρ-ι'άτας. Αί ΐργάτριαι
επρεπε νά τόν άμείβουν δι' αλλη;
βδοϋ. Μία έξ αι'«7>ν άπεπειοάθ·ΐ|
δίς ν' αυτοκτονήστ|. Οί βιασμοί
των έργατο<ών ευρίσκοντο εν τή ήμερησία διατάξει. Εάν οί εργά¬ ται καί αί έργάτριατ άνθι'σταΛτο είς τάς έπιθχΐμίας των παντοδυνά- ιιων κομμουνιστών, ήπειλοϋντο δι' απολύσεως, ή δέ άπειλή δέν παρέ- μενε πάντοτε άν^κτέλεστος. Ή μόνη σωτηρία ?ν τή τοιαύτη άτμασφαίρα ήσαν τα δ<ορα. 'Εαν οέργάται κατήγγελλον έξεδιώκον- τ Ύφίστατο δί ή τοιαντη άπί- "6τΐΐ.π;ος κατάστασις, καίτοι ό γραμματεΐ»ς της έντελεστικης έ-πι- τιροπής τής Γκουθερνίας ναΛ ό διευιτϋντής τοϋ τμήματο; τοΰ Τύ¬ πον ήσαν μέλη τού έν τώ έργοστα- σίω κομμουνιστικού πυρήνος. "Ο- λη ή σΐΛμμορία σννεκαλί·πτετο υπό τού πρόεδρον τού συνδικάτον ξυ- λουργών Ντεμίνωφ, μέλους τοΰ ΣνντΜκαλιστικοϋ κο(.ιιτάτου. Ού¬ τος εΐχε τοίΐς έργατρίας έρωαένας •καί πχ«ιρτ|κολοί*θ€ΐ μίαν τετάρτην. Ή ιδία κατάστασις παρετΐϊρεΐ- το καί είς τό εργοστάσιον «Γιάρζε- βα». Κάθε νεοΛροσλοιμι6ανόμεν·ος ϊργάτης {«πεχρεοΰτο νά δώση είς τόν άρχιτεχνίτην ποσόν Ισοδννα- μοϋν μέ 750 εως 1000 δραχμάς. ΟΙ έογάται τ>σαν κατ»ιγανακτημε-
νο», άλλ' οι'6είς έπενέβοπνε. οί3τε
τό ιβόμμα, οΰτε τα δργανα των σον-
δικάτων.
Είς δέ τα χωρία; Οί κομμοιινν
σταί ηγέται ευρίσκοντο Είς; στε¬
νάς σχεσβις μέ τούς ληστάς. Αί
■κιαταχρήσϊΐς, 'αί διακϊκβδασε^, αι
γεννετήσιοι έκτροπαί αί μά?Λον
κτηνώδεις βΰρίσκοντο έν τί> ήμί-
ρτ?σίοι δ«ατάξει. Οί πηΰχοί χωρι-
κοί έπτέζοντο φοοολογικως σκλη-
ρότατα. Ή περιουσία των έξετί-
θετο εί; δημόσιον πλειστη«ιασμόν.
Οί λησπ-αί έπροστατενοντο. Έχο-
ρηγονντο μάί.ιστα αιαοΐς καί πολε-
μεςρόδ«χ. Ό έκφυλΐίίμος των κομ-
ιιουνιστών έφθασε μέχρι σημτίου,
ώσοε ή κοαμουνιστική νεοί.αία νά
διανεμτι προκηρα'ξεις άντικαθϊστω
τικάς.
Οντε ή Δικαιοσύνη δέν άπέψυγε
την γενικήν μόόλυνσιν. Άνίστέλ-
λοντο αρξάμεναι άναίκιρίσεις ή ε¬
γίνοντο πρός ίίφελος των έγκλημα-
τιών. Είς την εφημερίδα τοϋ κόμ-
μτττο; άπηη'ορενετο νά δημοσ»-
εΰη δυβΐιενεΐς διά τούς ηγέτας πρά
ξΕις 7Χ& απώλεοΐε την έπαιφ-ήν της
μετά των έργατικών μαίών. Καΐ
όντως οί κομμουνισταί σιτοΐ. οί
μόλις προ ολίγον άπλοϊ εργάται,
πΐαρ' όλας τάς έπονειδίστονς ποά-
ξεις των, ήσ^άνόντο έαντούς ά-
σφαλεϊς είς την ήγεσίαν. Δέτ υ¬
πήρχεν 'Εργατική Δημοκροτία, ή
όατοία θά άσκήστι ε7.εγχον>.
Π. ΠΑΝΝΙΔΚΣ
, ΜΑδ8.— Ό «'Ε-
Θνικός Κήρυ|>, καβώς καί δλαι αί έκ-
δόσεις τού πωλοννται παρά τοϋ άντι¬
προσώπου μας, κ. Δημ. Ζερβά, παρά
τή Έλληνιχή Λέοτχχι, 495 Οοτηπιοη
51., όστις δεχεται μικράς άγγελίας,
καθώς καί έγέγραφάς σννδρομητών.
ΑΙ ΗΡΟΕΚΑΟΠΚΑΙΣΥΝΕΝΝΟΗΣΕΙΣ
♦Ο καταρτιβμός τού -ρογράμματος των ·Φιλ€λεί.
θερμόν.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 8 Ιουλίου.— (Ίδ. τηλ. τοϋ «ΈδΥ Κή-
ρυκος»).— Μέ την δημοσίευσιν τοϋ Διατάγματος της δια¬
λύσεως της Βουλής, ή χώοα ε'ισηλθεν είς την προεκλογικήν
περίοδον. Οί έκλογικοι πΐιρά'γοντες συνεννοοϋνται ήδη διά
τόν καταρτισμόν των συνδυασμών. ^Ή διεξαγωγή των έκλο-
γών προβλέπεται πεισματώδης.^ Οί Φιλε>^υθεροι καταρτί-
ζουν ήδη τό πρόγραμμά των, τό οποίον θά άναπτύξουν πρό
τοϋ λαόν οί έπιφανείς τού Κόμματος.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
Η 9ΡΓΑ1ΙΙΣ μΜεΚΑΟΓ. ΑΓΩΝΟΣ
Σύμπραξις τού κ. Μιχαλακοπούλου μετα των Φιλ-
λθέ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, 8 Ιουλίου.— (Ίδ. τηλ. τού «Έθν. Κή-
ρνκος»).— Κατά τα έξ Αθηνών τηλεγραφήματα ή κατά
τάς προσεχείς εκλογάς συνεργασία των Λαϊκών τοϋ κ. Τσαλ-
δάρη μετά των Έλευθεροφρόνων τοϋ κ. Μεταξά, θεωρεΐται
άδύνατος. Τουναντίον ή Δημοκρατική παράταξις προβλέ-
πεται δτι θά κατέλθη ήνωμένη είς τόν άγώνα. Ή συνεργα¬
σία τού κ. Μιχαλακοπούλου μετά των Φιλελευθέρων, ?χει
ήδη συντελεσθή. ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ
ΠΛΟΥΤΟΠΑΡΑΓΩΠΚΑ
Η ΕΞΑΓΠΓΗ Μ ΙτΛΦΙδΟΙ ΑΙ ΤΙ ΕΜΑΜ
Ή έξ Ελλάδος έξαγωγή στα¬
φίδος μέχρι 31ης Μαΐου ήτο ώς
ακολούθως:
Είσαγωγή. Αγγλία, 1927—28,
Μικτοί τόννοι 64.824, Άμερική
4.332, Διάφοροι άλλαι άγοραί
21.584. Έν όλω μικτοί τόννοι
90.766. Έτος 1926—27, Αγγλία
μικτοί τόννοι 59.069, Άμερική
4.067, Διάφοροι άλλαι άγοραί
24.246. Έν όλω μικτοί τόννοι
87.382. Έτος 1913—14, Αγγλία
μικτο ιτόννοι. 72.002, Άμερική
13.948, Διάφοροι άλλαι άγοραί
37.392. Έν όλω μικτοί τόννοι
123.342.
Τό ατμόπλοιον «*Έδισων» άνα-
χωρήσαν έξ 'Ελλάοος την 14ην
Μαΐου έφερεν 78 τόννονς διά τάς
άγορας της Άμερικής. -·
Τό ατμόπλοιον «Σίατουρνια» ά-
ναχωρήσαν έξ Ελλάδος την 24ην
Μαίον εφερε 17 τόννους σταφιδο-
κάρπον διά τας άγοράς τής Ά¬
μερικής.
Ή άγορά έν Ελλάδι ίξακολον-
θεΐ τόσον σταθερά, όσον ήτο καί
κατά την αρχήν τής ληγούσης ε¬
σοδείας. Ή ποιότης τής Άμαλιά-
δος πρό μηνός ετιμάτο γΰρω των
45 σελ. τάς 112 λίτρας, σίφ Νέαν
Υόρκην, ένω σήμερον τιμάται
48 σελ. μέ δνσκόλονς πωλητάς.
ΚΑΤΟΧΟΙ ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ
ΕΥΚΑΙΡΙΑ όπως άποκτήσητε Ιδιόκτητον οικίαν έναντι ε¬
λαχίστης προκαταβολής. Τιμαί δολλάρια 2750 καί ανω δπου-
^ήποτε. Διά περισσοτέρας πληροφορίας άποταθητε:
ϋ. 8. ΡΑΙ_ΑΤΟ8 & Οθ.
ΑΝΟ 0ΟΝΤΒΑ0Τ0Η8
ΝΕλν ΥΟίΙΚ, Ν. Υ.
1248.
4709 "ννΉΊΤΕ ΡΕΑΙΝ8 ΑνΚ,
Τβΐβρΐιοηβ:
Καλλιτεχνικαί ^Εκδοσεις
άνκιάν εί- -σα
Μ0ΥΣΙΚΗ
Διεθνεΐς Μελωδίαι, Λαιχά Τραγούδια,
Χοροι κτλ. Είς Τεμάχια και Βνβλία.
Δ£7Ασμα-Πιάνο, Βιολι, Μανδολϊνοτ) Κλαρΐνα
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
Γράψατε, ΝΑΤI0ΝΑ^ ΗΕΕΑ^^
140 'νΥ. Ζβίΐι 8ίΓββί, Νβνν· Υογ)£ Οϋγ.
Αίτία της έξαιρετικής η
σταθερότητος είναι τό γεγονί,ς ίΗ
αί έν "Ελλάδι έναπομένονσαι πα-
ρακαταΐίήκαι θεωροϋνται άνε^αρ-
κεΐς δια νά καλνψονν τάς ανάγ¬
κας της παγκοσμίου καταναλώσε¬
ως, μέχρις οτον ή νέα έσοδεία εί¬
ναι ετοίμη, την πρώτην προσε¬
χούς Σεπτέμβριον, κατά δεύτερον
λόγον, ή έλαττωθεϊσα εφέτος πα-
ραγωγή της Ανχττραλίας άφήνει
διαθέσιμον καρπόν. διά τάς Άγ-
γλικάς άγοράς ονχί ανω των 500
τόννων, άπέναντΛ 4.700 πίρνσιν.
Ή ώρί|ΐανσις τής νέας έσοδεί-
βς προχώρει άρκετά ίκανοποιττη-
κά. Ή μέχρι σήμερον ΰγιής κατά¬
στασις των αμπέλων δεικνύει την
εσοδείαν κατά 10 εως. 15 0)0 ά-
νχβτέραν τής περυσινης. Τα >'£«-
δα δμως τής καλλιεργείας ί»σο.ν
ύπερογκα εφέτος, διότι ό καιρός
παρετάθη έξαιρετικως ψνχρος ει?
την αρχήν τής ανοίξεως, οΰτω δέ
ή καλλιέργεια έδει νά γίντ) μέ με¬
γάλην σπουδήν ιοαί οίονδτίποτε
όοτός. '^'ί'.Μ^
Ό τόσον επιτυχώς λειτουργων
όογανισμος τής Σταφιδικής &&■
χειρίσεως, βλέπων την μεγάλην
ελάττωσιν ήτις επήλθεν εις την
εν Άμερνκη κατανάλωσιν^ ένεκεν
τον ίσχυοσϋ συναγωνισμοϋ έκ με-
ρους τής Καλιφορνίας, άφενκτωξ
θά «ίναι τής γνώμης δτι πρέπί» να
ληφθοϋν κάποια μέτρα όπως απο¬
κατασταθή καί έν Άμερικη ή κα¬
τανάλωσις, ένθα τό προϊόν εχει
τελείως έγκαταλειφθη. Οί παρα¬
γωγείς δμως συνειθίσαντες εις τας
μεγάλας τιμάς την τελευταίαν δε¬
καετίαν, όντε καν νά άκουσονν
θεί,ουν περί μικροτέρων τψων χαι
συνησπισμένοι όντες, φρονούν οττ
θά ύπερισχΰσονν παντός ενδεχόμε¬
νον μέτρον δπερ θά σννέτεινεν εις
την ελάττωσιν των τρέχουσαν ττ-
μών. ,Ε
Κερκοσκοπικαί τίνες πρα^εις
διά νέαν εσοδείαν έγιναν προ μη¬
νός σχεδόν γύρ<* των 40 σελ. ο«Ρ· Κατά οη^μπάθειαν δμως τής ο™^ ρότητος των τιμών της παλαιά, εσοδείας, άνηλυον καί αι της είς τα 46 σελ., μέ πωλτττας έπιφυλακτικονς. · Έν Νέα Ύορκη, 25 Ι 1928. - , 1λ. Σ. Χ. Λνμπεροπουλος * Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ •Ήτοι τ* 'Αγνον Πάθος το« τήοος ημών, εξετάζομεν άη6 κης απόψεως, συμφωνως " τε Ρωμαϊκοβζ καί Ίου - •Υπό Τραπεζουγτίου, -~ των Ποωτοδιχων. Αεδεμενον ΟΕΤΚΟΙΤ, ΜΙ^»1 _'Ο «'Εθνικός καθώς «*1 σεις τόυ, «ωλουνται τοο αντιπρόσωπον 1* ΑΙ. 1ΙΛικ<ϊΐρ»

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ
*Ο Άιρα Μίλλεο, έκ Γουέστφηλδ, Ν. Ι., εφονεύθη, καϊ ό πιλότος τού, Άλβιν Λά Φόρζ, έτραυματίσθη, οταν τό άϊροπλάνον αϋτό κατέπεσεν άπό υψος 200 ποδών, πλησίον τοϋ άεοοδοο-
μίου τοΰ Ρακγουαίη, Κουήνς, Λ. "Α.
ΤΑ ΝΕΩΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΕΡΟΠΛΟ Ι ΑΣ
ΜΕ ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΝ ΕΚ ΝΕΑΙ ΥΟΡΚΗΣ ΕΙΣ ΡΩΜΗΝ
Ό Ιταλός αεροπάρος Σεζάρε
Σαιιπέλλη, όστις μελετά νά πετά-
ξ[1 μέ τό άερ>άπλαόν τού έκ Νέας
Υόρκης 'Λς Ρώμηνν, εδημοσίευσεν
ενδιαφέρον αρθρον εις την Άαερι-
κιανικήν συνάδελφον ·~ «ΝΕΛΥ
ΥΟΚΚ ΑΜΕΚΙΓΑΝ» περί τής
,τχεδιαϊομί'νης πτήοείό; τού. Με-
ταξΰ άΧλων λέγει:
«Ή νέα πρός την Ροόμην όδός!·»
Μέ αυτόν τόν τίτλον ίλπίζω νά
ονομάσω την προσέχη απόπειραν
μοί· όπως πχτάξω έκ τοϋ έν Λόγκ
" Α'Λαντ «ειροδ ρομ ίου Ρ ο ΰ σβελτ
ής τό>ίγγύς τής Ιταλυβης πρωτευ¬
ούσης αεροδρόμιον Ντέλ Λιττόριο.
'Εάν ό κκχιρος είναι εύνοϊκό; καί
οί ν παρσυσιασ'θοϋν μηχανικαί δν-
σ/.ολίαι είς τόν δρόμον, πιοπνύω ό¬
τι η αποστόλη μοί» διά τοΰ μεγά-
λου άεροπλάνου «Ρώαη» ν.ατασκευ-
ής Μπελλάνκα, θέλει ΗκτελεσίΗί χω-
οίς διάμεσον σταθμόν έντός 45
περύτου ώρώΛ'.. 'Βκ των 4.460 μι-
λίων άτινα χωρίΐΐουν τάς δύο πό¬
λεις, ανω των 3.200 διέρχονται υ-
περάνω θαλάσσης.
Τοσούτον ζωηρόν είναι τό ενδια¬
φέρον τοϋ κοίνον διά τττν πτήσιν
ταύτην ώστε ηΤδη εχω λάτ>η έκα-
τοντάδα; αιτήσεων Λαιρ' άνθρώ-
πων εξ αμφοτέρων των φύλων, έ-
πιτΚ,μσύντων νά μετάσχουν τοϋ τα¬
ξειδίου. Είς έξ αυτών μοϋ προσε¬
φέρον 75.000 δολλάρια δ»ά τό δι:
καίωμα.
Ή πρός την πρωτεύουσαν της
ιδιαιτέρας πατρίδος ιιου πτησις, άν
άπσδειχθτ| >·π.ιτυχής, θά σημάνι;
τί]ν εκτέλεσιν ενός ζωηρότερον πό¬
θον, υπέρ τοϋ όποίοιι έργάζομαι
επτά "τη, Ή επίτευξις τστ θά είναι
οχι αονον σπουδαίον άεοαπορικον
κατόρθίυμα, άλλά καί μία έκίδήλω-
οις φιλι,κωτάτων διαθεσεων μετα-
ξύ Ιταλίας καί Ήνωμένων Πολι-
τριών. Ευτυχως είς την εκτέλεσιν
τοϋ σχεδιον, μόν εχω την υποστήρι¬
ξιν των σι·μπατριωτών μου.
Βεβαίως προκειμένον ςτερί ενός
τοιούτου ταξειδίου, τό πρώτον καί
οΊτυδαιότερον ζητημα είναι τό οι¬
κονομικόν. Αυομένου τοϋ ζητήμα-
το; αι'τοϋ, πρέ&υειι νά κατασκευα-
σΌή τό κατάλληλον άεροπλάνον, νά
όργανακίΚ) Ικανόν πλήρωμα, νά υπο
γραιφοϋν διάφορα σΐΛΐιδόλαια, ν'
»γοραιο>θοϋν έρΐγαλεΤα, να εγ*/θατα-
στορ9τ| ραδ<όφ<ι)νον, νά έν.τελεσθοΰν διάφοροι δοκιμαστικαί πτήσεις, νά δοκιμαοΐίτοΰν νεβ μηχοτνττματα κιαι θΰτω καθεξής. Διά νά προετοψασ^τι καλάκ μία τοιαύτη αποστόλη πρέπΕΐ νά περά¬ ση τούλΟΓχιστον εν καί ηαισν ετος ^ πρό πάντανν όταν ή καταΚΛευή τοΰ άεραπλάνου οτηρίζεται επί νέ- «>ν θεωριώ
θεωριών^
Ή «Ρώιιη» είναι τό μεγσλείτε-
>ν σκ«φος, όπερ ν!ατϊσν<£νάσ»&η (^εχρι τοΰδε υπό τοΰ έργοστασίου Μπελλάνκα. Ή κατασν.ενή τον δι- ήοκεσε σγεδον ολόκληρον ετος, καί πΐ(ίτενι) ότι τό (ϊτοοπλάνον άύτύ εΐλΌΐ υπό πολλάς άπσι|»εις προχΐό- τι—όν. Γναχπύν ως «εν καί ήμισυ» άερο- πλανον φέοϊΐ ε'ις το &*) ,^ρος μ£. ^ π?λ<'>ρίαν πτϊρυγα, μήκους 66
ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΠΗΒΟΛΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΙΤΑΛΟΥ ΑΕΡΟΠΟΡΟΥ, ΣΑΜΠΕΑΑΗ.- ΤΟ ΜΕΓΑ
ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΝ "Ρ51ΜΑ".-- ΑΠΟ ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΝ ΡΟΥΣΒΕΛΤ ΚΑΤ' ΕΥΘΕΙΑΝ ΕΙΣ
ΡΩΜΗΝ.- ΟΑ ΕΠΙΒΑΙΝΟΥΝ ΤΡΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.-- ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ ΣΤΟΙΧΙΖΕΙ Α-
ΝΩ ΤΩΝ 60.000 ΔΟΛΛΑΡΙΩΝ— ΕΙΝΑΙ ΕΦΩΔΙΑΣΜΕΝΟΝ ΜΕ ΤΑ ΤΕΛΕΙ.
ΟΤΕΡΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ.- ΤΟ ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΤΑ1 ΝΑ ΔΙΑΡ¬
ΚΕΣΗ ΠΕΡΙΠΟΥ ΔΥ0 ΗΜΕΡΑΣ.-. ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΕΡΟΠΟ-
ΡΟΣ, ΣΑΜΠΕΛΛΗ.
ποδών καί δύο μικροτέρας τοιαύ¬
τας εκατέρωθεν τής (κϊσεώς τού.
σιινδ·;οιιένας μέ την ανωτέραν ίπά
δΰο άντερ€ΐσιιάτ»ον. 'Ρ]ν.άστη έκ
των μυκροτέρων ΐΓτερΰγων είναι
άρκετά ,τλατιτΐα, ώοτε νά προοφέ-
ρΐ] ποιάν τίνα άννψΐ'>τικήν όι'ινα-
μιν. Ή καταο*χ.ευή αντι-^ δίδει είς τό Ι
πλοΐον παράδοξον, καριχΛνΌειδή ό¬
ψιν, δταν είναι είς χον άέρα.
Τό δυναμοπαραγωγόν μηχάνη-
μα αύτοϋ τιναι ί>λεκτρικός κι-
νητήρ. δΐ'νάμεως 5ϊδ ίππων. Ό
κινητήρ 'δνναται ν' άναπτί'σστι τα-
χύτητα εως 140 μι3άων την ώραν
ή 115 ϊαως μιλ.ίων τί|ν ώραν ν.ατά
μέσον όρον. Αί αποθήκαι τής γκα-
ζολίνης είναι τοποθϊΓημέναι οί'τα>;
ωστε ή γκαζολίνΓΐ δύναται νά μ-
ταφέρεται έκ μιάς άποίτή/ης ής
άλλ^ην. Συνάιια ή νΐκαίολίνη δύ¬
ναται νά ιΐΕταοΐδεται είς τόν πνη-
τήρα ΐξ οίασδτ'|π:οτρ άποθήκης κα-
τά ^ούλησιν τοϋ χεισιστοϋ. Τό ά-
ερόατλανον εχει δυτλοϋς γκαζολινο-
φόρονς σωλήνος διά πάν ενδεχό¬
μενον.
Θ' άναχϋ>ρ·ήσωμεν μέ 1.100 γα-
λόνια γκαζολίνης είς τάς ι'ΐποθήκας
μας καί μέ ετέρα 200 εως 300 εί;
τρνεκεδε;. Ύττολογίζομεν νά ν.ά-
μ(ι>μίν τό τα'ξεϋδιον μέ 40 Λ&ρίπον
^"αλόνια μηχανι?λαίου. άλ/.ά θά πά-
(κομεν μαζν αας καί αλλα 10 γα-
λόνια. Θά εχωιιεν έν όλω μικτόν
6άρος έκ 14.000 περίπου λιτρών.
Ή «Ρωμη» θα είναι έφωδιασιιέ-
νηι ιιέ δ?αΐ τα νεώτερα μτΐχανήματα,
άτινα δύνανται νά σνμ'οάλοιτν κα-
τά την κρασιν ημών είς την επιτυ¬
χίαν τοΰ ταξειδίου. Οί δύο σύν-
τροφοί μου, ό πλοία·ρχος ΠιέτροΙ
Μπονέλλι καί ό ύπολοχαγός Ρό-1
τζρρ Γουϋλιαμς θά είναι ντχοχοΐ,ω-
ιιένοι νά προσιέχουν σνω των 60
τοιοι'·το>ν ιιηχανημάτιων έφ' όσον
θά εύριοικώιιεθα είς τόν άέρα. Με-
ρικά έκ των μηχανΓ|ίάτων τονΌον
ϊΜ δοκιμαοθοΓ·ν τώοα διά πρώττ|ν
φοράν.
"Οταν κατά πρώτον εσχεδίαισα
τό ταξείδιον τουτο, ένόμισα ότι
ή καίνλιτέοα έποχή θά ?}το είς τ»|ν
καρΐδίοτν τοΰ χειμώνος. 'Εκτός τής
ίϋηοχρραγίσδως μιάς Ίταλο - Ά-
μερικανικής φιλίας. ήθελον να· δεί-
ξω άν ήτο δυνατόν, ότι μεττιξΰ
Νεας 'Υ'όρικης καί Ροχιης ηδύνα¬
το νά έγκαταχΐταί^ή έναέοιο; γραμ-
ιιή. την όποιαν ουτε αι θύίλλΐη τοΰ
Άτλαντικοΰ ώκεανοΰ ηβ«ν Ίκαναί
νά παρακ»ΑιΉΐουν σοΐοαρώς.
ΜετέΙαην τπρός τόν Γκισυίέπί
Μπελλάνκα τόν διάσημον σχΐδια-
στήν άεροπί.άνωΛ', καί χωρίς νά
τοΰ είπω τί ακριβώς έσχρδίαίον,
&ιε.τ;ρα(γιιαττύ9ην τίιν αγοράν ίνό;
άεροπλανου τό οποίον θ« έστοίχι-
ζε περίπον 20.000 δολλάρια. Βρα¬
δύτερον όταν είμο;θ|εν ότι έσχεδία-
Ζον ταξείδιον είς Ρώμη,ν, μί. έπλη-
ρο^ρόρησεν ότι Γν τοιοΰτον άερο-
π7αχνον δέν θά ηΐτο κατάλί^ηλον διά
τόσον μακοννόν ταξΓΪδιον. Τό άε-
ροπλαΛΌν, ούτινος είχον άνάγκτ,ν,
μοί εΐπί, θά έστούχιζε τριπλάσιον
ποσόν άν οχι καί πϊρισσότερον.
*Έ)πΙ τελονς τό άπαιτονιιενον πο¬
σόν ΐξευοέθη καί ή κατακτκευή τού
υπό τοΰ Μπβλλάν,κα ύποδειχθή-τος
άεροπλ. ήρχισε τόν Αυγουστον τοΰ
1927. "Επρόκειτο νά περατωθή
τόν Λεν.€μ6ριον τοϋ ίδιον ετονς, έ¬
νεκα 5ι«ι>ς των νέων νποδείΗεων
τοΰ Μπελλάνκα ή κατασΜρνή δέν
έπερατίάθη ειμή πρό ενός π&ρίπον
μηνός.
Εν τί» μεταξϋ έξτ|θΐφάί.ΐ(ΐα τα;
ΰπΐ)θ€σία; καί την συνεργαισίαν
τοϋ {ητολοχαγοϋ Ρότζερ Γουΐλλιαμς
ώς συνοδηγοϋ μου. Ό Γουθλιαμς,
ώς είναι γΛΤΐκττόν είς δλονς, ήτο Ι
άπόϊχαχος άρροπόρος πολύ πρό τοϋ
πί,έιιου. εχει ι>7Γτιρετήση επί 2 1)2
?τη είς τό άεροπορίκόν σό>μα των
' Ηνίι^ιενων Π ολιτειών. "Ιίκτοτε
κατέγιναν είς έμπορϋχ.άς ππ'ισρις.
Τόν πτρασμένον Ιανουάριον ό
Γσυίλίααιι- καί ό Κλάρεντ; Τσάμ-
πτρλιν, όστις έπέταξεν ΰπερίίνίο
τοΰ Άτλα-*τικοΰ μετά τοϋ Λεβίν,
πα.ρ' ολίγον νά ρσίτταζον τό παγκό-
σιιιον ρηοόρ τής εν τώ άέρι παρα-
|ΐονής, διότι παρέμειναν είς τόν άέ-
οα σχρδάν 52 ώρας, σπάσαντες τό
Ά|ΐερικανικόν ρβκόρ.
Κατόπιν έζήτηοα ?να Ικανόν
θαλασσοα»ρον. "Ηθίλον ενα πε-
πΓΐραμενον πλοία.ρχον. όστις θα.
εΐχε την γνώσιν τοϋ Ατλαντικόν
ιΐΓ/£?οτνοΰ καί σΐ'νάμα ,εΐ δυνατόν,
■/αί της άεροπορίας. θεωρώ τόν
5αΊτόν μου εΐΐΓιτχή διότι ι'·>δυνη{Η)ν
νά «^αΛΐΐοΐ&ιο» έκ τοϋ ένΐ,ργσΰ
προσοϊπικοϋ τής Έταιρείας Λόί*δ
Σαμπάοΐ'ντο τόν Πιέτρο Μπονέλ¬
λι. πλοίαρχον τοϋ ύστερωκτοΛ'είον
«Μπιανκα|ΐάνο».
Ό Μπονελλι έπτδόθη είς τό
ναυτικόν έπάγγελαα έκ νεαράς ΐ|-
λικίας. Κατά τόν πόλεμον κατ.τά-
χθη είς τό άεροναυτικόν σώιυα τής
Ιταλίας καί ύπηρέτηοΐν καθ" όλην
την διάρκειαν τοϋ πολέμου. Μετα
τό τέλος τοϋ πολέμου έίτέστρεψε
πάλιν είς τό έπάγγελμά τού. Θεω¬
ρώ τόν Μπονέλλι (5>ς Ινα έν. των ί,
κανωτϊΐρων θαλασσοπιείρων οσοι
είναι έν τή ζωρ. Την ιδίαν γνώμην
?χουν περί αύτοϋ καί οί διευθυνταί
τή; ρηθείσης έταΊρείας.
"Οταν ή «Ρώιιη» θά Ηκκινη'ιστι
έκ τοΰ αεροδρόμιον Ροϋ?ΐ6Γλτ. θά
·;Τναι έφωδιασμενη ^ιέ τα τελειό.τιε-
ρα ραΐδιο<ρίονι/ά ιιηχανήματα, κα- τοιοΐκιευασΗ>έντα υπό τής έταιρείας
«Ράδιο Κορΐπορέσιον αφ Άμέρι-
κα». Τα μι^χιανηιιατα ταυτα θά
στοιχίζοι·ν 18.000 δο)>λάιρία. Κα¬
τά την διάρκειαν τιις πτήΰεως το
αΐ,χανήματα ταυτα Μ μάς κρα
τοΰν είς διαρκή επικοινωνίαν («
όλοΐ'ς τού; παραίαα/.οΐ'ς ραιδιοφω·
νικοΰς σταθμούς πρώτον μέν τή:
Άμΐρικής, επειτα 6ε τής Εΰρώ
Άλ6 τα παιγνίδια των Άιμεο»χο(ννχων λοντοο πόλ«χ»ν.
η
Μετά τί|Λ' άπΌγτίβίσίν μας έλπί
ζομεν Λ"ά δΐίυΛννθώιιεν όορειοανα
το)ακτ7κ καί ε'.τίΐτα ανατολικώς. Ί~1
π·ρίί>τη χ<ί)ρα, την όποιαν {Ηϊ Τδω μέν, θά είναι ή Ίαπανία. ΈτϋεΤθει θά πττιάιξωμεν υπεράνω ττ|^ Νοτί ου Γαλλίας κσί επειτα κατ' ε·»!τ)εΐ αν είς Ρώιιην. Άναχωροΰντες έο >ίέας Υόρκης ττ'ιν πρίοΐαν θ« φθά
ονομεν πιθανώς είς την Ρώιιην τή1
τρίτην ,τρ(οίαν, ολίγον πρό μεσημ
6ρίας. Καθ" οδόν θά κερδίσωμε1
ρξ ώρας, διότι ·θά διενθυΛ'ώιιειίΗ
έκ δυσικον πρός άν'ατολάς, χάρΐι
είς την διαφοράν τον χοόνου.
Ή πτήσις αιτίι δέν γίνεται χά
0Λ·δρνός 6ρα<>είου η άντα[Αθΐ
ί λ ό
οιν ρ η [
6 ής, άλλά γίνεται απλώς όπως ό
ποίΚξτ; τό δυνατόν μιάς τοιαύτη
ίναερίου πορείας καί όπως συντί
λέση, ΐσο*;, είς την επί πλί'ον σί
σφιγξιν τ<ΐίν»-υπαρχόντων φιλικω δεοηιών ιιεταξΐ» τοΰ Άμιεαι.κανΐ'κο καί τοΰ ΊταλικοΟ εθνους. 'Επί τί λοι»ς θ' άποδειχθη ιιίαν ρτι φορά τό αρχαίον ρητόν ότι «πολλ.αί «^ αγουσι ν είς Ρο>ΐί)ν». Την
ταύτην ή όδτκ: θά είναι ρ
ΕΛΑΒΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΝ
Ενώπιον τοΰ Κακουργιοδικείο
τοΰ "Αρνσμπερνκ τής Ούεστφαλ
άς, «δικασθή τάς ημέρας ααιτόχ
?νας, ονόματι Κουέρ. κατηγορούυ
νος ότι άπεκοψε τόν άριστερόν το
πόδα διά νά λάβτ) άσοράλειαν τρ
άκοντα χιλιάδων μάρικων, άντί τω
οποίων είχεν άσφαλισ#η διά τί]
άπιόλειαν τοΰ ποδός τού. Τό Λικ«
σττ'ιριον τόν ήθώωσε, διότ ιδεν ι
5ύνατο νά •τϊαιραδεχθη' ότι ΰπήρξϊ
ά'νάτροίπος τόσον ταπεινός, ωστε ν
άκρωτηριασθτ; χάριν τοϋ χρήΜ*
τοςΐ Ό Κονέρ έλαβε την άποζι
μίωσιν καί ταντοχρόνακ; τό πιστι
ποιητικόν ότι δέν είνε τόσον τι
πεινός, όσον ή Άοχραλιστική ι
ταιρίία ηθέλησε νά τόν παραστι
ση διά νά μή τοϋ πληρώση ττ
άοχράλειαν. Σηαειωτέον ότι ό Κο«
έρ είχεν άσφαλίισει τόν πόδα το
τρείς μόνον* μήνας πρό τβϋ δυστ
χηιιατος, τό οποίον ϊσως προεθλί

,ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ
ΚΥΡΤΑΚΗ. 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΑΠΟ ΤΉΙΙνΓ
Ό "Αλμπερτ "Ολσων, πλούσιος
ιαπνοπαραγωγός της Π Λεως Ρά-
ϊζιν Σών τής Π ολιτείας Ούϊο?κόν-
σιν, ϊν.ατάφερε τόν Κυβερνήτηιν
της Πολιτειαι; νά άναθεωρήστι
τό .τ.αραποιυττικόν βούλευμα. δπε·ρ
εξεδόθη εναντίον τοΰ υίοΰ τού
Έρντμαν, διά τόν φόνον τής ερω¬
μένην τού, Κλάρας, νέας 22 έτών,
φερούσης τό ίδιον επίθετον "Ολ¬
σων, άλλά μή έχούσης καμμίαν
συγγένειαν μέ αυτόν.
Οί κάτοικον τί}; Κομητείας Κρω
ονφορδ δπου έγινεν ό φόνος, δέν
ημποροΰν νά έννοήσονν τό κίνημα
αύτό.'Ο κ "Ολσων ίσχυρίζεται δ¬
τι εζήτησε την άναιθιεώρη·σιν τοΰ
6ονλεύματος όπως καδαρίστ^ τό 8-
νομα τοΰ νίοΰ τού, οί γείτονες δ¬
μως καί ό πατήρ τής κόρης έ,ρο
Γθϋν: Εάν ό Έρντμαν, όστις τυγ¬
χάνει γχα ςροιτητής τού* Κολλεγίον
Γκέϊλ είναι άθώος, διατί μενει
«.ρνμμένος καί δέν παρουσ'άζεται
νά άνατρέ|·η τα; εναντίον τον και-
Γηγορίας; Ό πατήρ τοΰ κατηγο¬
ρουμένων λέγει δτι ό υιός τού απέ¬
θανεν, αλ?ά δέν παροικπάζ'ίΐ καμ¬
μίαν απόδειξιν περί τούτου έκτός
Τής δηλώκτεως ενός μάντεως.
Π ρό ενός καί ήμίσεος ετους, δ¬
ιον εγένετο ερ>ευνα είς εν δάσος
πλησίον τής οικίας τοΰ "Ερντμαν,
ανεκαλύφθη τό πτωμα τής Κλά¬
ρας, ωραίας ύνγατρός τοΰ γε<αρ- νον, Χρίς "Ολσων. Τό πτώμα ί*κει- το έντός άβαθοΰ; τάφον μέ τό κρα νίον σπασμενον καί τό πρόσωπον πρός τα κάτα>.
Ή Κΐλάρα είχεν έΕαφανισθτ,
πιρό τριών αηνων, ευθύς δέ εξηφα¬
νίσθη καί ό "Ερντμαν, δταν ήγέρ-
■ίτησαν υπόνοιαι εναντίον τού. Έν
τέλει εξεδόθη ενταλμα σνλλήψεως
εναντίον τού, άν καί δέν νϊτάρχουν
θετιρίΐαιί άποδείξεις περί τής ένοχής
τον.
Την νύκτα, κατά την όποιαν ε-
φυγε ή Κλάρα έκ της; οικίας της
χωρίς νά επιστρέψη πλέον, ή ά-
δελφή της Άλίικη την εΐδε νά κάνη
<3λας τάς επιστολάς τοΰ "Ερντμαν. Ή Κλάρα εφνγε κρα-φίως, χωρίς νά είπη είς κανένα τα σχέδιά της. "Ωστε δέν νπήρχε τίποτε εναντίον τοϋ Έρντμαν, έκτός ΰποι|Λας μό¬ νον, πρώτον μέν έπειδή ή Κλάρα επρόκειτο νά γίνη μήτηρ έντός ο¬ λίγον, δεύτερον δέ, έπκδή ό πα¬ τήρ της εϊχε ζητήση άπό τόν νέον να την ν^ι^υθίι καί τρίτον έπει¬ δή ό ϊδιος εΐχε (οραπετενστι. Άλλά κατά την νεκροψϊαν κατι τι &ραμο>
τικόν έλαβε χώραν.
"Οταν αφήρεσαν τα φοοέματα
της κόρης, δύο επιστολαί επεσαν ε¬
πί τοΰ πατώματος ε*κ τοΰ μέρονς
δπον τάς είχε κιρυμμένας, δηλαδή
ΐλησίον τής καρδίας της. Ή αία έ-ξ
αυτών γραμμενη μέ μολύδι ?ίτο δυ-
οανάγνωστος, άλλ' ή αλλη αν καί
άννπογραφος, ήτο γραμμενη μέ τό
γροτψιμον τοΰ "Ερντμαν καί επί τί)
βαΐσει αυτής τό Ιατροδικαστήριον
είχεν έ>ίδώση τό κατά τοΰ νέου
6ούλ·ενμα. Ή έπιστολή διελάμβανε
τα εξής:
«Άναπητή φιλή,
»Ύπ»9έτω δτι μέ θεωρεΐς φοβα-
ρα άμελή, άλλ' έγω ήμην επί εν διά
στημα είς τό νοσοκομείον καί ύπέ-
οτην δύο έγχειρήσεις.
>Έ<ρθασα εις την άπόφαοτν ό¬ τι τ'γλ.θ'εν ό καιρος όπως κάμωμεν κατι. Τώρα δέν θά φύγωμίν δια Λαντα, άλλά θά ύπάγωμεν νά κά¬ μωμεν τόν νόμον μας-καί έιτειτα ί 1 καί θά τοΰς εΊδοποι- ΦΟ^ΟΣ Γ^ΕΑΡΑΣ ΕΥΡΕΘΗ ΠΑΡΑΧΩΜΕΝΗ ΕΝΤΟΣ ΑΒΑΘΟΥΣ ΑΑΚΚΟΥ ΙΪΙΕ ΤΟ ΚΡΑΝΙΟΝ ΣΠΑΣΜΕΝΟΝ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ.- ΩΣ ΕΝΟΧΟΣ ΟΕΩΡΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΦΟΙΤΗ¬ ΤΗΣ ΚΟΑΑΕΓΙΟΥ. ΥΙΟΣ ΠΑΟΥΣΙΟΥ ΚΑΠΝΟΠΑΡΑΓΩΓΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΟΥ- 'ΓΣΚΟΝΣΙΝ— Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΙΣ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ— ΜΙΑ ΕΝΟΧΟ- ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΥΡΕΘΕΙΣΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΤΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ Φθ- ΝΕΥΘΕΙΣΗΣ— ΛΕΓΕΤΑΙ ΟΤΙ ΗΤΟ ΕΓΚΥΟΣ— ΤΙ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ Ο ΠΑΤΗΡ ΤΟΥ ΝΕΟΥ— ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΠΑΤΗΡ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ. Ή Νέα 'Υόρκη έορτάζουσα την επέτειον τή ς'Ημερας τής Άνεςαρτησίας. δ. Η. ΝΙΟΗΑΝΙΑΝ ΙΑΤΡΟΣ Είδικος είς ασθενείας Στόμαχον καί Έντέρων. Διάγνωσις μέ άκτϊ- νας Ροάντγκεν, καλή θεραπεία. ΤΩοαπ 10 π. μ,—7 μ. μ. καί μέ αρροίηΐηιεηΐδ. 35 ννα<ΐ5·ν7θΓθι Ανε., Νβ-νν ΥογΙσ (Γοηι'α 175ης Όδοϋ) Τηλ ΛΥαδηίπβίοη Ηβϊβΐιΐ» 1347. 'Επκττρετρεται είς την 'Ελλάδα στό Ά θ Α. ΛΙΝΑΡΔΟΥ όδός Σωκράΐους αριθ. 31 Αθηναι θεχ>απίύονται ασφαλώς καί άνωδύ-
νο>ς πβ.θολογνκά, γνναιχολογοίά καί
δερματικά νοστ'ιματα.
Μίθοδος νεωτάτη.
ήαωμεν, αν δέν τό γνωοίζουν. Βε¬
βαίως θα είναι άνάγχη νά «ρυ-
(ρθώιιεν, ώς γνωρίζεις καχ δ*' αν-
τό έ'σκεορθην δτι τιματοροϋμεν νά
δροοτετεύσωμεν. Ζήτησε άπο την
άδελίρήν σου νά σέ όδηγήστι Εις
ΐίγν πό7.ιν Σενέκα διά τόν χορόν
τή; 9ης ΣεΛτϊΐμβρίου καί 6^ θύ.
σέ άνταμώσω έκεΐ.
^Κ<ττάπι.ν πήγαινε είς την πόλιν Χέντροινμ της Πολιτεία; Μιννρσό- τας. Μην παίρνεις αλλα φορέμα- τα .-ταρά αντά δπου φοριείς διά νά μή δώση£ νπσι|»ίας, άλ>.ά π:ροο*ηά-
■θηοε νά πάρτ)ς δοον ήμπορίστίς
περισσόαιερα μίτοητά, διότι θά σοϋ
χρειασ·θοΰν, δν θελης νά κάμτ);
ευχάριστον ταξείδιον. Έγώ 6εβαίτ-
(ος εχω μερικά.
»Θά είμσι Ρΐς τίιν Σενεν.αν μβ-
ταξν των άόοών 9 καί δέκα της
ννκτός καί στοτν μέ ίδ|ίς 36γα άπο
-την αϊθονχταν τοΰ χοροϋ καί βάδι-
ζε είς τόν δρόμον εο>ς ότου νά σέ
φθάσω έγοϊ καί έν&Η _μοΰ δτι τα
πάντα πρέπει νά γίνουν μέ απόλυ¬
τον ησυχίαν. Συνά|ΐια! γροψε μίαν
σηιϊειωστν κη,ί αφησέ την /ις με-
ρος δπου θα Εΰρτθ'π μετά μίαν ή
δύο τμιέρας. Είς την σηνιέΐωσιν
γράίψε δτι φεύγεις δι' ολίγον διά-
στηιμα, καί νά μή άνησυχοΰν διότι
θά έπισταέ|.·ης μίαν τρεραν, μή
γραφείς δμως διατί φεΰγεις, όντε
ν' άναφερτις τό ονομά μου.
^'Αν δέν ε7.θτ>ς είς τόν χοτοόν,
εθγα κρυφά άπο τό σττίτι σον πε-
ρίπου είς τήτν μιχττιν μετά τό μεσο-
Λ-ύκτιον καί ελα πρός τό μερος τοϋ
δρόμον. "Αν δέν εΐμαι έκεΤ, έξΌΓκο-
λοιτθει νά βαδίζτι; ιω; ότου να σ'
ανταμ(άοχο. Π ροσπάθ-ρ,οΐε ωστε νά
μή σέ Ί'δτ} κανείς. Π αοατ/χύ^ϋ>, κα-
τάστρετ)«ε αυτήν την επιστολήν καί
δλας τάς άλλας έςακττολάς μου καί
έκφράζσυ εναντίον μόν έμςτρός εας
τοΰς ο'ικείους σον.
>Πράξε όπως σοΰ λέγω κοΐ δλα
θά γίνουν καλώς. Άν δέν τό πρα-
ξτ>; τόΐοΌν τό χειρότερον διά σέ.
"Οστι αν θέλτΐς νά σωθτϊς άπο την
καταισχύνην, πράξε όπως σοΰ λέ¬
γω κΐαι ·Μράτει απόλυτον σιωπήν.
©ά σέ ίδω άπόψε, ώς πάντα, ώς
συνήθως. Άλλά ένθνιιοΰ νά πρά-
ξης όπως σοΰ λέγω καί να κατα-
στρίΛΐ.'ης τάς επιστολάς».
Ή άφωσιωιΐΕνη κόιρη νπιριονοτ
καΐ έκράτησεν αϊτόλντον (τιοκτήΐν,
μή εαπονσ» τώτοτε όντε είς την ά-
δ^φήν της, αν καί ή καρδιά της
άναμφιΐβόλως θά ήτο γεματη άπο
χαράν, διότι επί τέλονς ό Ερντ¬
μαν έμελλεχνά εκτελέση έκεΐνο τό
οποίον αντή^τόσον πολύ έττεθΐΛΐει.
Έκατυσε ^'-ιτόν τάς άλλας έ.—>στο-
λάς, έ>.ιος της τελευταίας, ή δποία
■ήτο .τολΰτιμος ΰπόσχεβις δτι ό έ-
ραοτής της δέν έμελλε νά την έγκα
ταλείψτ). Την επιστολήν αύτην, ώς
καί την άλλην, ήτι; είναι δυσανά-
γνωστος, ή Κλάρα έφύλαξεν έντός
τοΰ κόλπον της.
Ή Κλάρα δέν μετέβη] εις τόν
χορόν κατά την νύκτα εκείνην, ό
"Ερντμαν όμως επήγε μαζύ μέ Γν
άγνωστον ττρόσωπον. τό οποίον έκά
θητο πλησίον τοΰ αυτοκίνητον τοΰ
Έρντμαν, όταν έκεΐνος εισήλθεν
εις την αίθουσαν. Εις τάς 11.30 ό
"Ερντμαν έμβήκεν είς το αυτοκί¬
νητον καί ιιαζΰ μέ τόν άγνωστον
έίπηγαν πλησίον τής οίκίις τής κό¬
ρης, δπϊ>>ς την συναντήσουν βχει
ούΐίφωνα μέ τό ύποΐδειχθέν δεύτε¬
ρον σχεδιον έν περιπτώσει καθ" ην
έΐκΓιίνη δέν θά ημπορεί νά ύπάγΐ)
είς τόν χορόν. Φαίνεται ότι ύς την
ίτπαδειχθεϊσαν ώραν ή κόρη εξήλ¬
θεν έκ τής οικίας της κρνφίως, δ-
πως ανταιιάκΓΤ) τόν νεον, όστις εί¬
χεν υποσχεθή νά την κάμΐ] σύζυ¬
γον τού.
Καί ηδη γεννάται τό έοώτημα:
Π οίος Εκτύπησε την κόρην μέ χον-
οράν ράβιδον εί ςτήν κεφαλήν, ώσ-
τε νά ·ίτραΐΝσθ?ί τό κρανίον της; "Ε¬
άν ό "Ερντμαν είναι άθώος. διατί
δέν παρουσιάΊζεται νά είπη τί σν-
νέβη; 'Εάν ό ϊδιος δέν μετέβη είς
τόν τόπον τής συναντήσεως, θά
ειπή δτι ήτο άλλον. Διατί δέν λέ¬
γει πον ήτο;
• Εάν πάλιν μετέβη είς τόν τόπον
τής συναντήσεως καί δέν ενρεν έ-
κεϊ την κόρην^ διατί την επαύρι¬
ον δέν έγραψεν επιστολήν ή δέν
έτη^εφώνηοεν δπω; ζητήση έξη-
γήσει;; "Εάν έφθασε την ώραν δ-
πθυ αλλος τις εκ«μνε τόν φόνον,
διατί δέν εφώναξε τότε να ζητή-
στΐ βοήθιειαν καί διατί δέν εΐπε
π&ρί αίαοΰ κατόπιν; *Η αν την εί-
ρε φονευμένην, διατί δέν εΐπε τί¬
ποτε καί, έν τοιαύτη περιπτώσει,
ποίος την Γθαι|«εν:
Εϊχε περάιστ) μία έβδομάς άφ'
δτου ή Κλάρα εξηφανίσθη, ό δέ
πατήρ της ρητώς ηρώτησε τόν
"Ερντμαν τί £καμε την θυγατέ-
ρα τού. Επί ημέρας ό δυστυχής
πατήρ μετά τοϋ υίοΰ τού Μπέρ-
ναρδ ήρεύνων τα πέριξ .τρ»; ε{;.
ρεσιν τοϋ πτώματός της. 'Όίίγον
•κατ' ολίγον πολλοί γείτονες καί
αλλοι έκ των κάτοικον τής πόλε¬
ως ήρχισαν νά ρευνοϋν διά τόν
αυτόν σκοπόν.
Ό "Ερντμαν^ τοΰς ?6λεπε κα¬
θημερινώς επι έβδοιιάδας καί ?-
πειτα έξηφαΛ'ίσδ*τι, λέγων ότι με¬
τέβαινε νά κάμη εγχείρησιν είς
τόν λαιμόν τού. Συνάμα Γγραψε
καί επιστολήν, είς την οποίαν έ¬
λεγεν δτι αύτός δέν ήτο ύπείθν-
νος διά την έγκυμοσύνην τής κό¬
ρης καί έπρόσθετΐεν δτι ο{*δέπο-
τε ·9« σιν^.ηφθή ζωΛααχιός.
Εάν είναι άθώος, έρωαοΰν οί
γείτονος, διατί φοβείται νά συλλη-
φθϋ ζίοντανός; Καί αν είναι οίλη-
•θές αύτό δπου γράφει διά τίρτ κό¬
ρην, διατί της έγραψεν την επι¬
στολήν, είς την όποιαν τή; εζή¬
τει νά δραΕτετεύση έκ τή; οικίας*
της καί νά την ύπανδρενυη κρυ-
φίως; Διατί ό αγνωστος, όστις έ-
κάΰητο είς τό αυτοκίνητον τοΰ
Έρντμαν δέν παρονσιάζεται ε'ιζ
τάς αρχάς καί ν' άποδείξΐ) τοίλά-
χιστον την ιδικήν τού ίΐθωότητα,
αν είναι ά>)ύος; '
Κατά την ανάκρισιν ό πατήρ
τοΰ "Ερντμαν έλαΐδε στάσιν ώργι»
σμενου άνθρωπον, είπιΌν δτι ό υι¬
ός τού έοραπέτεπ.'σεν έπειδή ήθε¬
λον νά τόν Λ'υμφεύσοΐ'ν διά της
6ίας ένεκα τής καταστάσεως, διά
την οποίαν έκεϊνος δέν ήτο ύπεΰ-
■θυνος. Ό ίδιος αφησε νά έννοη|9η
δτι αλλος άνήρ, είς γείτων. ήτο ύ-
πεύθυνος διά την άρχικήν έγκυμο-
σύνην καί δτι έΛομένως ό άνήρ έ-
κεΐνος ήτο ϊσως Ινοχος διά τόν φό¬
νον.
Αυτώ δμως πάλιν δέν έξηγοδν
διατί, άφοΰ ή κόρη δέν ζή πλέον,
καί δέν νπώρχει φόβος μήπως αί»·
τος έξαναγκασθϋ είς γάαον διά
τής βίας, δέν Λαρουσιά'ζεται ό κο>
τηγορούμΕνος να εΐπτι δτι γντ.»ρΐ·
ζει περί τοΰ σλλου άνδρός.
,Έν τώ μεταξύ λέγεταα, δτι ή ιιή·
τήρ τον έξαφανιοΐυΝέντος νεον έπε-
σκεφΰη έ'να μόνην, δστις τη; είπεν
δτι δ νίός Ρτς άίτίίθΐανεν, πιθανώς
αντοικτονήσας.
Ό πατήιρ τής κύρηςΛ όρνείται
νά πιστεύση τους λόγους τού μαν-
τεως, οί δέ κάτοιτίοι τής Κομητεί¬
ας ΚράονΙφοοδ είναι ϊτερίεργοι νά
Ιδουν ποΰ θά καταλήξη ή δλη ν
πόθεσις. Λέγεται δτι έντός ολίγον
θ' άπ(τκαλυφθονν γεγονότα, τα ο-
ποΐα ιιέχρι σήιθρον είναι
είς τάς αρχάς.
ΑΙ δύο αύτοι νέαι αγοράζουν εΐσττήρια διά την μεγάλην συγκέντρωσιν των
Κλανιστών είς Τζαμέϊκαν, κατά την 4χν Ιουλίου, *)-« άπέτνχε τελείως.
Ο ΥΠΝΠΤΙΣΜΟΣ
ΤΙ1ΙΝΗΜΙΝ
Είς τό ΝοοοΜομεΐον τοΰ Μπέΐλ-
φαστ ενας ι|π.'χίατρος έσ/έ'φθη να
χρηΐσιμοποιήστ] ^ τόν {οτνοητ-σμ0*
πρός επαναφοραν τής μνήμηζ εις
«να όστις την απώλεσε. Ποο δνο
μηνών ευρέθη είς τάς όδοΰ;. τού
Μπέλφαστ π).ανώμενος ενας αν-
θρωπος καλοενδεδυμένος, ό οποίος
δέν ένεΐδΗηιεϊτο όντε ποίος ήτο, όν¬
τε πόθεν ήρχετο καί ποΰ επρόκειτο
νά με-κ»% Ό ανθρωπος όντος οεν
Γφε'οεν έπ' αΰτοϋ τό ελάχιστον έγ¬
γραφον έκ τοΰ οποίον θά υπήρχεν
έί,πίς νά εξακριβωθή ή τετντΌτηζ
τού. "Εφερεν " ένδύματα ?ξ «νθς
κχιταστίι>ματος τού λονδίνον, αΛ-
λά καί έξ αυτών ονδέν έξηκοιβθ
θη. Ύπόβληθείς είς τόν ν<πνωτν- σμον δέν ένεθνμήθη τό ονομα ^ 'Ενεθνμήθη δμως δτι ήτο έΛΜΓτη· μων χημικός καί δτι έγνώριζί τ»ν χειρισμόν των μηχ«νί*ν5, ,*ν? >ν.εκτρϋ!0ΰ έργοστασιου. 'Επι ^
κα λεπτά τής ίϊχχκ διηυθ^**
ύπνωτιστικη καταστάσει τα
νιγματα! Κατόπιν τούτου
βωθη δτι έπρόδιειτυ πτρί
λ>κτρολάγου έριγσξοιαενου
γοστάσιον χημικων η""^
Λίβερπουλ, ονόματι
Μπάρ μετέβαινε είς τό----- .
δι' εμπορικάς τού ΰποθεοχι^ σ»
χάσας την μνήμην τού &α~~'
χείρας λωποδιιόάν, οϊηνϊς
τα
φήίσα Υγρ;
Ττ,τος καί τα χρήματα τού.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ:».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ. 1928
5 χ
ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΝ ΑΛΦΡΕή Ε. ΣΜΙΒ, ΤΗΣ ΝΕΑΙ ΥΟΡΚΗΣ ΤΟΝ ΑΉΜΟΚΡΑΤΙΚΟΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΝ ΑΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΑΡ1ΑΝ
Παλαιά φωτογραφία, δεικνύοχκτα τόν μικρόν "Άλ Σμίθ μέ την Πυρο-
σβε,οτιχήν όμάδα αριθ. 32, κατά τό 1885.
Ό Κυβερνήτη; Σμίθ, ό πρώην μικράς εφημεριδοπώ-
Ό "Άλ Σμίθ, ό Δημοκρατικάς ύποψήφιος διά την λης, είς τό ετήσιον γεϋμα των έφημεοιδαπχύλών, τό
Ποοεδρίαν, είς ηλικίαν εξ έτών. όποιαν δίδεται έν Νέν 'Υόρκτ) πρός τιμήν τού.
Ό Κυβερνήτη; Άλφοεδ Ε. Σμίθ, μέ την μητέρα τού, Κάθεριν Σμίθ,
ολίγον πρό τοϋ Θανατον της.
Ό Κυβερνήτη; καί ή Κα Σμίθ, μέ τόν σκύλλον των Τζέφςρ, είς
εις Ωλ μπανυ.
Κ>'6εονητικοΰ μεγαρον,
Ό Κυβερνήτη; Σμίθ, με τό περίφημον μειδίαμα τού, χαι^ετών τα
φημοϋντα αυτόν πλήθη.
' ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ
Η Βϊτ?λιονα τής Ολλαν3ίας
ζ, εΰριΐτκομένη ττή Χάγη,
έλαβε την ττρωτσχρονίά ί~ο την μτ-
~'-?ζ της εν* ν.ίίώτιο γεμάτο άτχ
"λούτια -/.ακ μεγαλοχρεχτ) χαιϊ'.κά
■«ωρα. Π ροωρίζοντΌ -γιά τό χα'.ιϊίτης,
τον νεαρόν 2ι«5οχον Νοπ»λέΌντΛ,
&·<* ιτολί) -«ίβργο καί ες,ιιτνο χα'- '^-ΐ, Γνϋ άςτέθανε πρόωρς» ττρος αε- γαλτ)ν λύ-ην δλης τής δασιλικής 'χ' ή'Οί ς ήςς ^ Όϊτεννίϊ άνθ'.ξε το ν.(δώτ:ο αρχ.75 να ξίνγ; τα 5ώ;οι ττον κρόν Νϊ-,λέοντ:*. Άλλά τό πριγ- -ο-οολο, -/.αθιοικνο ττο ιταράτ>υρ·ο
*■ ^ττίζοντας εξω στό ιτάρίχο, 3ΐν
'οδ ή | 3 ώί έί
|~6ιλ«ν ή γα-
γιά τού. Έγύρ'.'ζε ?'.αίν.ώς τό κεφά-
λι τού πρό; τή μ«γάλη δενΒροττο·.-
χ(α γο5 χκλώνετο κάτωτ)«ν τ».
Ή 8ϊτίλ(·τα·«, δ»α?ίσττ{θεί'ϊα υ.έ
-.ο νά 6).;·—·, τότο νά
φροντίσ
ά
τόσα ώραία Τ5ράίΐμα[τα
—"Ω, νΐί, μαμ,ά, ε·-εν ό αιν,ρός,
τής είμα: Οττόχρεως, όμως είναι τό¬
σο ζ.αλτ; γιά μενά ποϋ ο έν ιτι>οα5ε-
ν€'όο;Αα· -πά, γιοττΐ εγ<>> συντ,Οίσει
λϋ
τής καλω-τϋνες της.
—Δέν ί' εύχαριατούν λοιττόν δλα
αύτά τα ώραία παιγ/η'δ'.α;
—Ναί^αμά, άλλά .....
—Τί;
—"Ω! υιμά, άν σο5 το χώ, δεν
ϊ θελήσης χοτέ!
—Μτ~τω; θήλεις λεχτά νά δώ-
χ
Μοϋδίοσε^ στϊ~Ρ'ϊ ό μπ
Τα μοί,ρ»τΛ .. Θίλω...
—Λεγϊ, ξ«ρεις χόσο σ' άγαιτάοι.
Π ρέπί'. να είτα! 6έδα'&ς χώς θέλ:ο
νά άρχί<τω τί] χρονιά μέ τρόχο χοΰ νά ^' εύχα;·.σττ>το. Λέγε λοιχίν, τ:
έ
λϊϊς;
—Θίλω, μαμά, νά ·ιύΖ έχιτρέψτ);
νί χάω νά χερχαττνΐω μ*τα οτή
λά·—η, χοϋ είναι στη-δενίροστοιχία.
Αύτό θά μέ διασκ&δάττ, καλλίτερα
άχό κάθϊ άλλο...
Ή άοβε· φ,Λΐκά, ίέν εδόθη ττόν
α,ιχρό. ό όχοϊος όλην την γχιέρζ τής
χρωτοχρΌνιοτς ήτο ίι>τθυμος κ,αϊ με-
λοτγ-χολΐΛΟς. Παρετονεΐτο ότι έ-
τ-ληττε, χαϊ ότι άφοΰ δέν τού έχέ-
'.ρεχαν νά •/.άνιΤι 'Λϊί αΰτός 3,τι "λϊ!
τα μικρά φτωχά χαι3ιά, χοϋ Ιτρΐ7.2>
Ευχόλ^τχ 'ττή λάσχιί), ϊέν θά εύχί
ριστεϊτο χοτέ.
Την άλλην ήμ^ιραν άρ-ρώττΓ,ΐε
καί μέσα στόν χρόνο απέθανε. Ή
αςίμά τθο έζησε υ.έ την τύψιν 5τ· δέν
άφησε τό παιϊί της «ν' άρχίτί) τέ*
καινούργιο χρόνο μέ τόν τρονο τού ί)ά
τό εύχαριστοϋσε».
Μία μο>.ι»σιιατιν.ή άροώστεια εί-
χε ι^ρίσει τό 1770 Ινα μέγα μέ«η
των κατσί'Λων τής νήσου Ισλ^——
ής, ή άτοία ήτο κτησις τίς Δανίας.
Ή δανική, τόχε Κυβέρνηοις, δια
νά προσελκύση είς την νήχτον νεους
κατοίν.οί·;, εξουσιαοόηνσε τάς γυ¬
ναίκας τή; Ίσ/.ανδΤας νά γεννούν
ε<ο; Γς νόΌα ταιδιά. χωρις νά θε- ωροΰνται διά τουτο ήθικα>ς Ιπιλή-
ψιμοι.
Αί κνρίίαι έκεΐναι έβάί.θηοταν ά-
μέσω; είς τό έργον καί έπέοειςαν
τόσον ζήλον διά νά γειήσουν καί
πάλιν τό ·νησί μέ κατοίν.οι·;, αίστε
εχρειάσ&η μετ" ολίγον νά ανακληθή
τό σχετικόν διάταγμα καί νά όρισ-
θοϋλ' μά?.ιστα αίστηραί ποιναί εν¬
αντίον έ/κίνων. ΐτοΐ Οά το παρέίαι·
Ι»ν.ιτ είς τώ μελλον.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ. 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
{€ΘΝΙΚΟ* ΚΗΡΥ-Ι
Η ΓΝΟΜΗ ΤΟΥ ΣΜΙΘ
Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΉΣ κ. Σμ
έξέφοασεν την γνώμην τον έ711 ΤΠ
οτπανορεΰσεως χωρίς νά χάση κα·
ΰόλου καιρόν. Μαζύ μέ την αποδο¬
χήν τής άναδείξεώς τον οιεπίστω
σεν -τητν άποψίν τού σχετικώς μι
τον Νόμον Βόλστεντ. Ό Κυ€ερν
της φρονεί ότι πρέπει νά άφεθϊ
ν.ά·9ε Πολιτεία ελευθέρα νά κα¬
θορίση τον βαθμόν τής μεθνστικό-
τητοο των ποτών επί τή βάσει τή:
Ίατριχής έπιστήμης καί <*χι τή; έ πιβολής καί τής άξιοισεως των μχ ΐαρρυθμιστών. Ή ΐϊαταγώδης ά ποτυχίαι τής άπαγορεί·σεως όφείλε ται-εΊς τον νόμον Βόλστεντ καί δ- χι εις την 18 ην τροποποίησιν το ουντάγματος. Κανείς δέν ημπΌ ρεϊ νά αρνηθή τα εκ τής διαδόσο α>ς τής έγκοατείας εΰερΎετήαατα
κανείς οιως δέν ήαπορεΐ να αρνη¬
θή ταυτοχρόνως ποϊαι καταιστρο-
φαί άναμένουν την κοινωνίαν, ρφ
όσον γ,άθΐ παλαιόν ποτοπωλρϊον
τε ίνα νά άντικατασταθϋ από τα
τρία άπόκρνφα τοιαϋτα καί έφ
όσον ή κατταστρατήγησις τού νό-
μου γενικτΰεται, ή ποτοποσία έξα-
πλοϋται και είς αΰτά τα σχολειό, ή
διαφθορά των δημοσίοον υπαλλή-
λων λαΗβάνει διαστάσεις κανονικό-
τητος καί οί ποτολατθράυτοροι οτοσ-
σωρευουν συνεχώς εκατομμΰρια.
Τάς κοινωνικάς αύτάς: πλητγάς έπι-
διώκει νά εξάλειψη ό ύποψήφως
Πρόεδρος κ. Σμίθ διά μιας λογι-
κής έφαιμογής τοϋ ποτοαπαγορευτι
κου νόμον·.
ΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑΣ
Ο ΕΙΣ μΛά τον ά^λον οί μεγά-
λοι πολιτικοί ά'νορες των Ήνωμέ-
νων Πολιτειών άποιδοκιμάζουν καί
άπακηρνττουν πάσαν τάσιν τείνου¬
σαν εις την καλλιέργειαν τής μι-
σαλλοδθΐίας κσΑ των φνλετικών δι-
ακρίσεων. Υπό τό πνεΰμα τουτο
ωμίλησεν προχθές καί ό Γερουσια-
στής κ. Ρόιχπινσον, ύποψήφιος τεΰ
Δημοκρατικόν Κόμματος διά τό
Άντνπροειδρ«<όν άξίωμα. Ό Γε- ρονσιαστής άφοΰ έκαυτηρίασε δρι¬ μύτατα πάσα έ·νεργεια·ν άπο6λεπον οίαν εις την καλλιέργειαν τήζ μι- σαλλοδο£ίας, ετόνισεν ότι «ό και- >ός των θρησκευτικόν ψανατισμών
παιρήιλθεν δια παντός καί ουδείς ύ-
ΐΒΟκ· Λται εις επίκρισιν έπειδή άνή-
κει είς τό εναι ήτο αλλο θρησκευτι¬
κόν δόγμα. Κανείς. είπεν, δέν Ι'χΐΐ
την δυναμιν όντε να υπονομεύοΐ|
Οντε νά καταστρέψη τούς προααχί)
νας τή; ελευθερίας». Ό κ. Ρόμ-
πινσον εξεφώνησε τον όαρυσήμαν-
Γθν λόγον τον, πρό των μελών τή;
Άμερικανικής Λεγεώνος κατά τον
ίορτασμόν τής 4ης Ιουλίου.
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΝ ΕΚΔΡΟΜΩΝ
ΟΠΩΣ τον χειμώνα μέ τάς χο-
ραηοΐαερίδας των, οίττω καί τό κα-
λοκαϊρι μέ τάς έκδρομάς τα>ν τα
Σωματεϊά μας παρέχουν την εϋ-
καιρίαν, κατ' εξοχήν ωφέλιμον ά-
πό ποότης απόψεως, Έλληνινών
σνγ/εγνοώσεων. Αί συγκεντρώ-
σεις αυται έ,κτός τοΰ διασκΓδαστι-
κοΰ χαρακτήρος των, ένέχουν καί
μεγάλην εθνικήν σημασίαν ιδίως
δία την νέαν Ελλη,νο - Άμερικανι-
κήν γενεάν. Τα 'Ελληνόπονλα καί
αί 'Ελληνοποϋλες ποΰ εγεννήθησαν
έοώ, διά των σνναναστροφών αυ¬
τών, έκτός τοϋ ότι γνωρΈονται με-
•ϋαξύ των, είσδΰουν περισσότερον
είς την 'Ελληνιικήν ζθίή,ν, κατανο-
οϋν βαθντΕρα την 'Βλλϊ>νικήν ι(Λ'-
χήν, έΕοικειοΰνται εύν.βίλωτερον
πρός τα 'ΕΙληνικά ϊί|θη καί ρθηια,
καί έν γενικαίς γραμμαίς συγκρα-
τοννααι ο—ΐρεώτερα πρός τον έίτντ-
ομόν των άντιλαμβανόμενα ότι ού¬
τος κανενος οίλλου έιτνιοιιοϋ δέν εί¬
ναι είς τίποτε ΰποδεέστερος. Τα
Σωματεΐα μας μέ τάς εορτάς των
προσφερονν τοιοτ:οτρόπΐι>ς μίαν
' σημαντικττν πατριωιηκήν ύ-
ϋ, ΟΟΝΝ.— Ό «'Ε-
Θνικός Κηρυξ» πωλεΐται παοα τοΰ άν-
—«ροσώπου μας Γ. Μπέορη, 81 Μαϊη
Ι
ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΑΙ ΜΑΣ ΕΙΣ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚ. ΘΕΑΤΡΑ
Ο ΧΟΡΕΥΤΗΣ ΣΤΕΦ. ΚΩΝΙΤΑιΥΤΙΝΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΟΑΡΙΤΟΙ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ
ΤΟ
Είς «,3δδ5ί,ΟΟΟνΟΟΟ δολλ. άνέρχονται τα κερ.
δομερέοματα έκ 55841 έπιχεερήβεων.— Είς 1·£,
179,000,000 άνέρχβτχιι τό ενεργητικόν των.
—Τί λέγει ό Χένρυ Φότρντ.
Κατά μία -στατιστικήν, 584 Ά- ταίως, ό Χένρυ Φόρϊ, ομιλών περί
μερ'.καντκαί έχνχειρτ/τεις έκ των των παλαιών αντιλήψεων χερί 6ιο-
μάλλον διαν-εκριυ.ένων, δώκιμ.™ μηχανικής χαραγωγής καί έμχορΐ-
κατά τέ %Λρύ.^ έτος χεροΌμερί- κης διανομής, λέγβΐ ότι τέ '
σματα έκ 2,352.000,000 δολλ., ή¬
τοι 145,000,000 δολλ. χε-ρισσότερα
των τοϋ χροτ,γο^νοϋ ετους. Έκ
τοϋ ώς άνω έπιχροσθέτου
Σιγά—οΊγά οί καλλιτέχναι μας
ε'ισχωροϋν με σταθερά ιβήματα είς
τό Αμερικανικόν θεατρον, κατα-
αμβάνουν θέσιν, γίνονται γνωστοί
ιαί άνοίγουν τον μεγάλον δρόμον
πρός την φήμην καί πρός την
δόξαν.
Είς τό Χόλλνγουντ ή ομάς των
Έλλήνων ήθοποιών τοΰ κινηματο-
γράφου κάμνει θαΰματα, καθΰος
ιιαρτυρεϊ ή σΰμμετοχή των είς τα
διάφορα κινηματογραφικά έ'ργα
καί είς έξ έχοντος ^ρόλους. Ό «Κυ-
ριακάτικος» παρακολουθεϊ πάντο
ε μέ ευχαρίστησιν τάς συντελου-
;ένας προόδους τής έν ΆμερικϊΊ
ίμογενείας, χαιρετίζει δέ ιμέ ιδιαι¬
τέραν ευχαρίστησιν κάθε νεαν Ελ¬
ληνικήν καλλιτεχνικήν εμφάνισιν
πί τής Άμερικαικής σκηνής.
Ό «Κυριακάτικος» παρουσιάζει
σήμερον είς τοΰς πβλυπληθίΐς ανα¬
γνώστας τού τον συμπαθη κολλι-
τίχνην τής όρχήσεαχ;, κ. Στέφανον
Δ. Κωνσταντίνου, όστι; άπό χθές
συμμετέχει μέ τάς ΰαυμασίας χο-
ευτικάς έκτελέσεις τού είς τό πρό-
γραμμα τοϋ μεγάλου θεατρον τοΰ
Μπρόντγοναίη ΟΑΡΙΤΟ^ ενός
άπό τα πολντελέστερα, γνωστότε-
ρα καί πλέον πολυσύχναστα τής
Νέας Υόρκης. Ό κ. Κωνσταντ!
νού, ώς πρΐγκιψ Δανήλος, χορεύει
τό βάλς τής «Εύθυμον χήρας», τής
τόσον ξακονσμένης Βιεννέζικη; ό-
περέττας, μετά τής χορευτρίας
τού, Δίδος ϋϋΕΟΕ. Ό κ. Κων¬
σταντίνου έμφανίζεται είς την σκη¬
νήν υπό τό καλλιτεχνικόν τού δ-
νομα «ΌΙΜΙΤΈΙ», θά παίζη δέ
είς τό Κάπιτολ καθ' όλην την έβ-
δομάδα μέχρι τοϋ ερχόμενον Σα6-
όάτον.
Δέν αμφιβαλλομεν ότι ή παροι-
κία μας θά έπωφέληθίί τής εύκαι-
ρίτϊς διά νά «πευφημήση τον όμο-
γενή καλλιτέχνην είς τό Κάπιτολ.
Ό κ. Κωνσταντίνον εχει έμορανι-
οθη καί χειροκροτηθή είς τα κα?.-
λίτερα θέατρα των Ήνωμένων
Πολιτειών καί τοΰ Καναδά. Είναι
Δωδεκανήσιος την πατρίδα, κατα-
γόμενος έκ τής νήσου Κώ.
ΑΙ
ΤΙΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Τό γειτωνικόν 1*οκγον>αίη
ΛΙπήτς ύίϊέστη τελοίαν
Η γειτονική λουτρόπολις
'&γ Βθ8.θ1ι υπέστη κατά τα τε-
ίυταϊα έ'τη τοιαύτας βελτιώσει:,
'ΐ. σήμερον νά είναι μία άπό τάς
:ρίστας τοΰ μαγευτικοϋ Λόγκ "Α-
λαντ. Τό μεγάλον βουλεβάρτον,
ό οποίον διενκολΰνει την (.ιετάβα-
πν των αύτοκινήτων είς όλίγην
ίραν, ή έκσκαφ»] τής παραλίας
ου καί τό ωραίον Βοαΐ'άνα11ν,
ό οποίον μόλις έπετιατώθιι, κατ-
στησαν τό Κθθΐίανν-αν Βε&οΐι
ύπον πραγματικής θερινής άνα-
(ητχής, μέ σπανίας άπολαΰσεις.
ίεταξύ των πολλών έκεϊ έντευκτη-
>ίων προεξέχουσαν θέσιν κατέχει
ό θαυμάσιον Χοτέλ καί Ρέστω-
»αντ των Άδελφών Θανασοί>λη,
ό οποίον επί μίαν ολόκληρον δε-
ιαετίαν κατέστη ό καλλίτερος ξε-
■ών των Έλλήνων τής Μητροπό¬
εως ποΰ διερχονται τάς διακο-
^ · των, είτε έπισκέπτονται κατά
τα Σαόβατοκνριακα τό Κοοΐίβ
ν&γ. Τό «Πα?.α?» άπέχει ολίγα
βήματα άπό τοϋ Άτλαντικοϋ, τα
δέ κατακάθαρα δίΰμάτιά τού τα
θωπεΰει διαρκώς ή δροσερή τού
αΰρα. .Ή διαμονή έν τω «Πάλαρ>,
τό οποίον κείται είς 1051ΪΤ. 31,
οοΐ-ηβι- ΒουΙθνθΓά καί δύο μό¬
νον μπλόκους άπό τον σταθμόν
8θα8ία6, είναι άπό πάσης από¬
ψεως τερπνή καί ευχάριστος, αί
δέ τιμαί τού είναι λαϊκώταται.
ΪΚΙί 5ΙΈΗΙ5Τ5ΤΕΜ 00.
ΕίδοίΓθ*οϋνται οί μέτοχοι τής έται-
ρίίβς ν.5ΙΕ 5ΤΈΑΜ 5Υ8ΤΕΜ ΟΟ.,
ότι κα-τά την Πην Ιουλίου, 1928, ημέ¬
ραν Τΐτάρτην, κ«ΐ ωρ«ν 2 μ. μ., κα¬
λείται εκτακ-τος μετοχική σννέλευσις
είς την αίθουσαν ΒοβτΦ οί ΤγηιΙθ
Η311, δΙ»Γ Βΐάε-, ΠΙΙι 8η<1 Ρθηπβ^Ι- νβηΐα Ανβ., Υν'αβΙιϊηΒΓοη,, Ό. Ο., καθ' ην οννελενσιν θά προοχρεο>^ί)
8 0)0 (άκτώ τοίς εκατόν) έκ τή; έ-
ταιρείας ναβίΐ 8ΐο1ί€Γ8 Ο). Ιπο., διά
οιουδήποτε δικαιώμβτα, άτινα πιθανώς
νά ύπανχοντν είς τάς έμΛθοικβς δοσο-
ληψίας, αίτινες έιείήχθησαν ποί.θΛο-
θν παρό. τής 'Βταιρΐίας.
νΑ8ΙΕ 8ΤΕΑΜ 5Υ5ΤΕΜ 00.
νΑδΙΙ. ΜΑΟΚΑΥ, ΡΓβδϊιΙβΐιΙ
(17115—3—9)
ς ρ
85% xε?ίxο^ έ'χουν δοθή είς κατό-
χους κοινών μ,ε-οχών (οοτηπαοϊΐβ).
Το είς μετριτττά έ·/εργτίτικον των ώς
άνω έχιγειρτ^εων άνέρχβται είς
$3,742,000,000, ήτοι 10% περισ¬
σότερον άττο τό τθθ -ροηγο·^υ.ένου ε-
το·>ς. Το 3έ 8/οον ενεργητικόν των
αυτών έχ:·χειρησεων είς μετρτ,τά
ΧΛί άλλης φύσεως Οπάρχοντα άνέρ-
χεται είς $12,179,000,000, π€ρ-
6αί>ει ίέ τό χα'θητικόν κατά εν δυβ-
εχ.ατομμύ(; ιον ?·ολλαρίων.
Ή κΛταχλή^ττονσα αύτη έξάττλω-
σις των μ*τσχι·κων έχιχειρτ/ΐδων έν
Άμερικη είναι συνέχεια των ν4ων
ά τής όμ^ιτ.ής %α μηχχνι-
χατρ-αγωγής καί της εύρυτάτης
υμμετοχής τοϋ κοινοΰ είς αύτάς.
"Αλλοτε, αί έχι^ειρήσεις άνήκον είς
ιδιώτας, οί όχοίο: ήσαν καί οί μέτο-
χοί των. Το 2έ χολί» κοίνον η ε
έ ά ί
τας οικονοαιας τού η τα^
κατέθετεν είς ,αίαν Τράχδζα·^ έτι
περιωρκμένω τόν.ω. Σήμερον, αί έ-
χιχ«ρήσιεις, όργα"»>ούμεναι είς μ«το-
χικάς Έταιρείας, καλοΰν τέ γενι¬
κόν κοινόν όχως σι^Αμετάσχη των
κερδων αυτών διά τής αγοραίς μετο-
χών. Τέ κοινέν δέ δέν άιρ-κείταί χλέ-
ον ουτε είς τέ κβμιέρι οότε είς την
άχλή> άχοταμίευσ'.ν. Ζητεί νά ένίύ-
σΐ] τα χρήματά τοο είς έπτΑε.ρο'εΐς
εχιχειρησΐΐς. Διά νά σχηυ.ατίο·ετε
δ! Εδέα*/ χερί τής Δημϋκρατοχοι-
ήσεως ή βχ,λαικεύιτεως των έχιχει-
ρτ)σε εχ·ει 525
χιλιάδας μετόχους! Είναι τό^νέον
τκ'^ζ τής χλουτοχα&αγωγής, τό συνετέλεσαν ώστε σήμερον σέ
οχοίον άντι-Λατέ—ττ,σβ τό χαλαιέν ό- 8 Άμερικανούς νά υπάρχη καί είς
ρκττικώς. Είς ενα άρθρον τού τελευ- μετοχος ή όμολογιοϋχος.
η μή, γ σΰστηΐα
έκείνο είνιι πλέον νεκρόν. «Δέν ά-
χοθνήσ-χει, άλλ' ά-έθανεν ήδη», λ£.
γει. «Είναι ν«κρόν, ν«,κρόν. νβκρόν»,
άνατρ-άζ-ϊΐ καί ή παρατηροομένη
χλήρης κατάρ-ρβυσις των λ
προο-ωχικών έχιχειρήσεων, ήμτορεΊ
νά άποτΐλή μελαγχολικόν Οεαμα,
λβγει ό μ^γαλοίιιομήχανος, άλλ'
I-
τσι έχιτάσσοον οί νέοι οΐαβνομαοί
νόμοι.
Άλλά γβννάτ·— τέ εξής ζήττ,μα:
'Εκβΐνοι 3ΐτ)ύ κοντρολάροαν τάς δια¬
φόρους έχιχειρήσεις, ήμινοροϋν νά
Λερϊίσθνΐν ή νά χάσονν υπο ιδίαν ευ¬
θύνην των, είναι δμως δίκαιον να
χάνη τέ χολι» κοίνον ιόχ' «ύθύνην των
άλλών; Βεβαίως όχι. Καί έδώ τέ
νέον χνεϋμα τής έιτσχής έιτενόηιτεν
ίνα τρόπθί/ ένδύσεως των οϊχονομιών
τού κοινοΰ, άσιφβλίζοντα αύτέ έκ
των άχωλ«ιών. Είναι τέ σύοτημα
των Συν«.ταιρι·κών ένδύσ·εων είς δι·——
φόροος ταύτσχρόνως έχΓχειρήσ«'ς,
ούτως ώστ«, τα κβρβη έκ των μέν
άχι μόνον ν' άντισταθμίζοι/ν, άλλά
καί νά ί—£ρ6αίνα/ν πιτ)ανάς άττωλεί-
ας έκ των δέ. Τέ ο-ύστημα των 1η-
νββειηβΐϋ Τπΐ8ί«) «οθετηΐθέν έν Αγ¬
γλία, εισήχθη τελευταίως και είς
τάς Ήν·. Πολ<—ίας, ύχό τυχόν Τραπ^ζιτικων ΣίΓνεταιρίβμών. Έ¬ χομεν χαράδειγμα: την ΓΐΓβι Ττ—* Β»πΐ£ Ιηο., ή όχοία μ«τέχει 26 Τρα- π·εζίτικων έττιχε.φήσ«ων, καί τής νκοί<χζ αί μετθχαί καθιστώσι τόν κάτοχον των μετοχον είς ποι·κίλας έχ'.χεφήσεις έκ τοϋ άσψαλοΰς. Η ΡΪΓ8ί ΚΐΒΟ&Ι ΟθΓΤΧ>Γ3ΐϊθηι 535
5ι1ι Ανβ.? είναι ή ίιαθέτοχα τάς
μετοχάς ταύτα'ς Ίίρύματα ώς ή
μετοχάς ταύτα'ς
Ίίρύματα ώς ή
καί άλλαι
ΕΒΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΤΗΙ ΕΑΑΑ&ΟΙ
ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΝΕΑΣ
ΥΟΡΚΗΣ
Κατόπιν νεωτέρων οδηγιων "έξ
Αθηνών τροποποιεΐται ή χθές καί
προχθές δημοσιευθείσα έν τϊ) εφη¬
μερίδι ταύτη άγγελία μας διά την
έκδοσιν των [ΐετοχών τής Τραπέ¬
ζης τής Ελλάδος, ώς κάτωθι:
Έίδοποίηβις
Έκτίντεται είς δημοσίαν έγγρα-
φήν άπί) τής 9—12ης τρέχοντος
μόνον τό 1)3 τοΰ Κεφαλαίου τής
Τραπέζης της Ελλάδος, ήτοι
Μετοχαί 26,666.
Έξ αυτών τό ήμισυ, ήτοι:
Μετοχαί 13,333,
διατίθϊται υπέρ των σημερινών
Μετόχων τής 'Εθνικής Τραπέζης
τής Ελλάδος.
Οί κάτοχοι 3 μετοχών τής Έ-
ί>νικής Τραπέζης τής .Ελλάδος, δι-
καιοΰνται νά έγγραφωσι-δια 2 με¬
τοχάς τής Τραπέζης τής Ελλά¬
δος.
Τιμή εκδόσεως είναι είς τό άρ-
τιον, ήτοι δρχ. 5,000. — πλέον τοΰ
τόκου 8% άπό 14ης Μαΐου 1928
μέχρις Ιξοφλήσεως των κάτωθι δό-
σεων καί προμηθείας δρχ. 25.—
κατά μετοχήν.
1η δόσις τή ί)»] Ιουλίου, 1928,
Δρχ. 1,544.—
2α δόσις Δραχμών 1,250.— με-
τά την κατανομήν είς 3 δόσεις μέ¬
χρι 12 ,Ιανουάρίου, 1929.
3η δόσις Δραχμών 1,250.— την
12ην "Οκτώβριον, 1928.
4η δόσις Δραχμών 1,000.— την
12ην Ίανουαρίου, 1929.
Π ροσκαλοΰνται οί μέτοχοι της
Έθνικής Τραπέζης τής .Ελλάδος,
όπως μέχρι τής 12ης Ιουλίου μας
αποστείλωσι Λρχ. 1,544.— δι' ε¬
κάστην Νέαν Μετοχήν της Τραπέ¬
ζης τής .Ελλάδος, όμοΰ μέ τα κά¬
τωθι άναφΐρό[ΐενα.
Οί έχοντες όνομαστικάς μετο¬
χάς (ΝΟΓηίη&Ι δΐοοΐί 8Η&γρ^)
πρέπει νά μάς αποστείλωσι τάς ο-
νομαστικάς μετοχάς ένταΰθα, οί
δέ έχοντες άνωνΰμονς (81οοκ
81Ί&ΓΘ8 Ιο ΐΓιβ ί)β&ΓβΓ), πρέτει
νά άποκόψωσι καί μάς αποστείλω¬
σι τό τοκομερίδιον (Οουροη Ν ο.
20). ,
Τό έτερον ήμισυ, ήτοι Μετοχαί
13,333 έκτίθεται είς δημοσίαν ?ν
.Ελλάδι έγγραφήν υπό τούς αυτους
ώς ά'νω όρους πληρωμής-
Πλείονες πληροφορίαι παρεχον-
ται είς τα Γραφεία τής 'Εθνικηί
Τραπέζης τής .Ελλάδος, 7 ^αΐΐ
81γθθΙ, Νβνν ΥθΓΐί Οϊ<Υ, οπου δύνασθε νά άποταθήτε προσωπι- κώς ή δι' έπιστολής.— Ό Διευθνντής, Α. ΔΑΡΜΟΣ ΕΝ ΝΕΑ Υ Την Κυριακήν, 8 Ιουλίου κ«ι ώ¬ ραν 4 μ. μ., Θά ομιλήση ό χΛθηΤΤ τής κ. Ιωάννης Π. —* την αίθουσαν νχ' αριθμόν 36* 8Τ., Ν. Τ. ΟΙΤΤ, μ« ♦* «Η ΑΛΗΘΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ». Π α-ρακαλείσθε να προσέλθετε εγ καίρως. Ένεκα των θερινών Θά διακ&χούν αί διαλέξεις τής της κατά τον Ιούλιον »« Α στον, θά άρχίσουν δέ πάλιν τον πτεμ«ριον μ εύρύ έκπαώεΛΐκον μορφωτικον προγραυννα. (ί>—ο)

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ. 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΑΝΑΜΟΡΦΠΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ Η1ΓΟΤ
ΤΟΝ ΤΕΓΕΑΤΜ'
Οί έν Άμερικη Πιαλιώτοιε καλοΰνταα είς φιλότιμον
συνεργασίαν, διά την άναγεννκομένην γενέτειρ»ν.
— Ό «'Εθνοκος Κηρυξ» «αρα το «λευρόν των άν-
δρών τής «ροόδου.
Άπα την μακρυνήν Πατρίδα
ρλάδομεν την εξής έκκλησιν την ο¬
ποίαν ευχαρίστως δημοσιεύομεν.
Πρός τονς άπανταχον τής Ά-
μιρικης Πιαλιώτας.
Ό Σι'Λλογός μας, Ιδρυ&τς τφ
1(ΐ22' λειτουργτϊ μέχρι σήμερον
αοτιώτατα, έπχΐελΒσας εργα, άτινα
μ νούν τόν θαυμασμόν των γειτο-
νι>ίών χωρίων, καί δι' δ§ εργα θά
σάς είπον πολλον είς Αμερικήν ε¬
πανελθόντες ο^ώτατριώται. Άλλ'
ίνα δυνηθή ό Στ#λογός μας καί
ΐϋροχίαρήστ) σταθερώς καί γοί)γω
τώ βήματι είς τό φιλοπρόοδον καί
ίκπολιτιστι.)οόν τον έργον, καλεϊ ύ-
μ 1;, άπαντας τονς έν Άμερικΐί δια-
ίΉοΰντας Π ιαλιώτας, οπτοο σννεν-
νοαύμενοι καταλλήλως ιμεταξν σας,
σΐΊυηνξη,τε καί ΰμεϊς έν 'Αικρική
Σύλλογον Π ιαλιωττών, άφ' έτερον
οί ένισχήσητε καί υλικάς τόν έν-
τ.ΐΰθα Σύλλογον μας. Πάνχρημα-
τινόν εμβασμα δέον νά ά^οοτελλε-
ται προ; τόν Πρόεδρον τοϋ Συλ-
?όγου "λ. Ιωάννην Βοΰτστγν, τα δέ
ονόματα των άποστολέων, ώς καί
τ') ιίποσΓίλλόμενον ποσόν, θά δημο-
σιρύωνται είς τόν «"Εθνικόν Κήρυ-
κυ» τής Νέας Υόρκης καί είς την
'ν Τριπόλει εφημερίδα «Μορέας».
Πιαλί, Τεγέα, 1928
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοϋ
Σύλλογον,— Ό Πρόεδρος,
ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΟΥΤΣΗΣ
Ό Ταΐίίαί
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΤΣΑΡΙΔΗΣ
Τα μέλη: Γώρ.γ. Καράμπελας,
Άριστ. Ά1*. Γκανάς, Σαρ. Γ. Μα-
Ό ΓΥντ.κος Ι'οα|.ϋΐατεΰς
ΓΡΗΓ. Γ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ
* * *
Ί'δ 'Κλληνεχόν Σχολείον
ΙΙε<χλ£ου. Τό έκ.-αιδι&υτήριον τουτο, δωρεα τοΰ αειμνήστου εκ Πιαλίου ελκον- τ<>; την νχιτοτγωγτ|ν Μητροπολί-
τοι> Κάσσου κοά Καρπάθου Ν·είλον
ΗΗ'ρνιωτοπούλου, άνεκαινί,σί9η τε-
Αίΐως ιβατά τό παρελθόν ετο; 1927,
«; τρόπον ωστε νά άποΕεί.ί) τούτο
στριερον διδακτήριον, ΛληιρΟΠν α-
ίΓ'ΐντας τοΰς παι'δ«γωγι~}νς καί ύ-
Υιεινους ^δρονς, άντεχπςτχφΐνόμενον
Ρι5 τας ανάγκας τίσν έν αΰτ'φ φοι-
τ"'ντων 300 Τεγεατο4ΐίδ<ι)ν. 'Η άναικαίνισις τοϋ 'Ελληγικοϋ ^Ζθλειου εγένετο διά δωρεών των κ. Αντωνιίον Κανίλλοπουλου τ· ΓΓ""^ϊ έκ δραχμών 38.200, Γε- ΦΟΡΑΝ ΕΙΣ ΤΙΜΑΣ ΛΑΪΚΑΣ ° (;ΑΙίΙ< -ΑΕΜΠΕ παοουσιάζει "ΤΗΕ ΜΑΝ ΗΗΟ "ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΠΟΥ ΓΕΑΑ" •■λ τοϋ μεγάλον σι·γγράμματος ™» Βίκτωρος Ουγκώ, μέ τόν ι.οπΓί,α; νοϊάΐ καί την Μαργ Ρηίΐυΐη. Κατ' ευθείαν άπό τό ΟΙβπΐΓαΙ ΤΙιοαΐΓρ, δπου ή εΐσοδος ήτο $2. 10 ΘΕΑΤΡΟΝ ΕΠΤΤΥΧΙΩΝ ΚΙΑΙ.ΤΟ ΤΙΝΙΕ8 5ΟϋΑΚΕ αψγίου Στ. ΘανοποιΛου, έκ μών 7.500, τοΰ Πατριωτικοΰ Συλ- λ*>γου Πιαλίου «Ή Άλέα Αθη¬
νά», δαπανήσαντος δραχμάς 33.
159, καί δια υπερχιλίων δολ).αρί-
ων, συναχθέντων τί) πρωτοβουλία
τοϋ έν Σικάγω καλοϋ σιαυτατριώ-
τον κ. Ν. Γΐιανά, μεταξύ των έν
' ΑμερικήΊ Π ιαλιωτών, ούτω δέ ή δ-
λη δαπάν'η τής άνακαινίσεως άνήλ-
θ·εν είς οραχμάς 78.859.
Πιαλί, 1 Φείβρουαρίου, 1928.
Τό Δκκκηιτικόν Συμβούλιον
τοΰ Σνί^λόγου Πιαλίου
«Η ΑΛΕ. ΑΘΗΝΑλ
Ό Πρόεδοος
ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΟΥΤΣΗΣ
Ό Ταμίαι;
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΤΣΑΡΙΛΗΣ
Τα μέ?.η: Πεώργ. ΚαραιιυΓκλας, ι
Άριστ. Άθ. Γκανάς, Σαρ. Γ. Μα-1
ροΰλης.
Ό Γενικος Γοαμαατεϋς
ΓΡΗΓ. Γ. ΛΗΜΟΠΟΥΛΟΣ
• * *
Ό Σύλλογος «. Αλεα
' Αθηναι» .
Σκοοτός τοϋ ΣΗλλόγου τούτου
είναι ή πρόοδος καί μόρφωσις των
•Ηατοίκων (ιΒίΐΕθς των άνηλίκων θη¬
λέων ι, ό κβλλΛκτΑσμός γχη ή συν-
τήρηοις των άδων καί 3ΐίλατειών·τοΰ
χωρίου, ή άνα^άσωσις τού βουνού
καί ή προστασία των όπωροφόρων
οίνδρων, ή παροχή χρηματικών 6ο
Ττθημάτων είς απόρους κσί είς μέλη
άτινα άυτώλεισαν εκ θανατοι.» τα ζώ-
ά των, ή παιροχή βιΐβλίων είς από¬
ρους μαθητάς, ή παοοχή 6»6λίων
«ίς πρωτενοντας μαΐθ'ητιάς, ή ανέ¬
γερσις ήρώαν πεχτόντων έν πολέ-
μοις, ή σύστα<ης αγροκήπιον κλπ. Ό Σύλλογος ούτος, ούτινος μελη τυγχάνουσιν άπαντες οί κάτοικοι Πιαλίσυ, επετέλεσε τα εξής ερ- 1) ΈΛΕσκβί«ααιε καί έπέστροοισε δι' άμμου άίτοεντας τους δρόίΐους τοϋ χωοίου. 2) 'ιτ^νοροφί'τευσε τού; διρόμους τοΰ γωρίου μέ άκακί- ας. 3) Κατεσ'κευασΐε τόν δρόμον άπό οικίας Λόγγου μέχρι Μεταιιορ φώσεως. 4) 'Επεσκενα,σε τόν δρό¬ μον Άβπέλας. 5) Κατείτκεΰοίσεν ά- μαξιτήν οδόν 5 μέτραχν πλάτονς άπό Πιαλίου είς 'ΕώοΡκοαΐήν «σλ έ^νδροφύτευ'σ$ ταύτην. 6) Έϊτλά- τυνε την κοίτην τοϋ Ρεΰματος «Καψχχύρι>. 7) Άβδεστοχρωμόκν
σεν έξωτερΐικως δλ«ς τάς οίκ^Όςκαί
οενδρα είς τρόπον ωστε τό-χωρίον
νά παροαισιαζηι δι|Λν λενκής κωιιο-
πόλεως. 8) 'Εκεσκενασε τα φρέατα
τοΰγοοριοϋ. 9) Διένειμεν είς άΐπαν-
τα τα μέλη τοΰ Συλλόγου 2 χιλιά-
δας καρποφόρα δένδρα καί μή.
10) Ήγόρασιε φλογοοόλον μηχά-
νημα καί 'οενζίνην διά την καταπο-
λέμτ>σιντης άκρίδος. 11) Διένειμε
χρηματυκά βοηθι'ιμοπτα είς πτωχοΰ-
καί απόρους. 12) Έπεσκεύασε καί
άνεκαίνισε τελείίος τό Ελληνικόν
Σχολείον.
* # *
^Εχομεν την πεποίθησιν, δτι οί
έν Άμερικη φιλοπάτριδες καί φτ-
λοπρόοδοι Πιαλιωται, καί Ιδία οί
έν Σικάγφ, Πάτερσον καί Όσου-
ΐγκο, οί διακρινόμενοι διά τάς γεν-
ναίας τ(ι>ν άποφάΛεις καί τάς ήγε-
[ΐονικάς δωρεάς των, εχομεν την
πεποίθησιν, ότι θά φανοϋν άντάξι-
οι των περιστάσεων καί θά ένωτι-
σθοίν τής έκκλήσεως τής άναγεν-
νωμένης ίστορικής γενετείρας των,
προβαίνοντες πάραυτα είς τάς έν-
δεικννο^νας ενεργείας.
ΙΚΒΐΚΐΓ
ΤΉΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
Η
ΑΑΑΜΠΑΜΑ
ΠΡΟΞΕΝΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕ¬
ΡΟΝ ΑΙΣΟΗΒΙΑ ΑΠΟ
ΤΟ ΕΡΓΟΝ
Ίδέτε τοϋς χαρακτήρος αύτούς
οΐτιντς κατέπληξαν τό Βτοαάνην
επί μήνας ολοκλήρους, είς την Ται¬
νίαν τής ΡαΓβπιοαηι
"ΤΗΕ ΒΑΟΚΕΤ"
Μέ πρωταγωνιοτήν τόν
ΤΗΟΜΑδ ΜΕΙΟΗΑΝ
ΕΠΙ ΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ
Ό Ρίΐΐιΐ ΑδΠ μέ την Θρυλακήν
ορχήστραν τής ΡαΓβπΐοαπΙ είς τό
έργον τοϋ Κ. Η. ΒιΐΓηδϊίΙβ
"ΟΟΕΑΝ ΒίϋΕδ"
Ό ^β88^ θΓαννίθΓΐΙ είς διάφορα
άλλα προγράμματα.
ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΡΟΣΕΡΟΝ»
Γιπαυ έπιδεικνύονται αί ταινίαι κα-
τά τό μεσονύκτιον.
ΡΑΡΑΜΟυΝΤ
ρυΒίΙΧ ΤΗΕΑΤΚΕ
ΕΙΣ ΤΟ ΤΙΜΕδ
Ορώτη μεγάλη έκδρομή
τής Έλλην. Όρθθδό-
ξου Κοινότητος ό «"Α-
γιος Νίκων», τής άνα-
"" τολικής πλένραΐς Νέας
Υόρκης__Δίδεται υ¬
πέρ άνεγέρα&ως μεγά-
λου Έλλην, σχολείου.
Ή επί τής ^Εκδρομής 'Επιτροπή προ-
άχεται νά ίιπενθυμίσΉ είς τοϋς γοΎεϊς
καί κηδεμόνας των μαθητών τοΰ Κοι-
νοτικοΰ ημών Σχολείου, είς τοΰς ένο-
ρίτας τον «Άγίου ΝίκώΝ'βς^ καί είς
τό εΰσε6όφρον έν γένει Ελληνικόν
κοινόν τής Νέας "Υόρκης καί των πέ¬
ριξ, δτι την Κυριακήν, 22αν Ιουλίου,
#ά λάβιι χώραν ή άπό καιροϋ αναγ¬
γελθείσα μεγάλη αΓ'ττΚ έκδροαή καί
δτι σννεπώς οφείλομεν άπαντες οί ό-
.ιωσδήποτε ένδιαφερόμενοι διά τό κα¬
λόν τοϋ 'Ελληνισμοϋ καί την έθνικο-
θρησκευτικήν μόρφωσιν των τέκνων
μας, όπως όχι μόνον παρευρεθώμεν
είς την ψυχαγωγικήν ταύτην πατριω¬
τικήν συγκέντρωσιν, άλλά σνγκεντρώ-
σωμεν όλας ημών τάς σωματικάς καί
ψυχικάς δυνάμεις, όπως ή έπιτνχία
αυτής ύπερ&ή τάς προσδοκίας καί
των μάλιοτα αίοτοοόξων μεταξύ των
όργανωσάντων αύτην.
Ή τιμή τοϋ είσιτηρίου ωρίσθη είς
εν δολλάριον, ένψ τα παιδία ουδέν
θά πληρώνωσι δι' είσοδον.
Τό πάρκον όπερ εξελέγη πρός του¬
το είναι ρωμαντικώτατον καΐ 6αθύ-
σκιον, κϊίμενον παρά μίαν εξόχως
γραφικήν παραλίαν καί έφωδιασμενον
μέ δλα χά μέσα τής καλώς έννοουμέ-
νης εύμαρείας. 'Εκεϊ θά λησμονηθοθν,
τουλάχιστον διά μίαν ημέραν, αί κο-
σμικαί άσχολίαι καί ή τύρβη τοϋ καθ"
ημέραν βίον καί θά διαλάμψη ή χα-
ρά καί ή τέρψις, υπό μουσικούς 'Ελ-
ληνικοΰς φθόγγους τής καλώς κατ-
ηρτισμένης όρχήστρας τοϋ κ. Δ. |
Πόγγη καί δυνάμει τής επιδράσεως
ήν οί 'ΕλληντκοΙ χοροί κ«1 αί διάφοροι
παιδιαί ΰά φέρωσιν επί τής ψυχής
των έκδρομέβ>ν.
'Υ.-ΐοστηρίξατε τό θεάρεστον τούτο
Ιργαν καί προσέλθετε μετά των οΐκο-
γενειών σας, ώστε ό ογκος τόν οποί¬
ον θά παρουσιάσωμεν νά υπερβή τάς
προσδοκίας ημών.
Ό ακάματος καί λίαν δοαστηρνος
ιερεύς τής Κοινότητος, Πανοσ. Δαυ¬
ίδ Λεονταρίδης, δστνς διαθέτει όλον
τού τόν χρόνον καί όλην αύτοΰ την
ίκανότητα ποός πραγμάτωσιν τοϋ ύ-
ψηλοϋ τούτου σκοποϋ, θά παρσταται
αύτοπροοώποις, έποπτεύων επί τής δ-
λης διεξαγωγής τής πανηγύρεως, ΰ-
ποέοηθούμενος υπό των άκαμάτων κυ-
ικών των έγκολπωθεισών την ιδέαν
τοϋ Σχολείου καί σνντελεσασών τα
μάλιστα είς την πώλησιν των εισί
τηρίων.
ΟΔΗΓΙΑΙ ΠΡΟΣ ΜΕΤΑΒΑΣΙΝ
ΕΙΣ ΤΟ ΡΙ.ΕΑ5ΑΝΤ ΒΑΥ ΡΑΚΚ,
ΒΚΟΝΧ, Ν. Υ.
Παίρνετε τό Ι^βχΐπβΙοη Ανβπαβ
8αΙ>ναγ, Ρβΐηαπι Βαγ ί.ηε, εως
τό ΥνΘ5ΐθ1ΐ€5ΐεΓ δ(Π13Γ6. 'Εκεΐ θά
σάς άναμένονν Βιΐ£65 καί μέλη τής
'Επιτροπής (άπ· τής 10ης π. μ. ώ¬
ρας), ίνα σάς μεταφέρουν εις το
Πάρκον.
Είσιτήρια πωλοΰνται είς τό Βαΐΐνθη
5. 8. αηά ΤΓαάϊηβ Οο., 407 Υν'βδΙ
381Η 5ί·, είς τό Εοοηοπιγ Ογοοθγυ,
215 ννεχΐ 1151η 51., ΟΓββΙτ — Ατηβ-
Γΐοαπ Νονν-5 Οο., 48 Μαάϊβοπ 51.,
Ρ. ΡΓοίΤΓθΐηϊιΙθδ, 6Γ> —81η Ανο.,
ΟβθΓβο Γ.3νηοα5, 201 ΕαβΙ Μτά
51., /οΐιη Τηβπΐβχ, «Ώραία Ελ¬
λάς», 219 Ε.181 401ίι 81., καί Ζαχα-
ροπλαστεϊον «Ή Έλπίς>, 303 Ε. 341η
δΐ., Ν. Υ. Οΐιγ.
Η ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Εις την Άλαμπαμαν, την πατοί-
δα τοΰ Γερουσιαστοϋ Χέφλιν, ποΰ
ανέλαβε νά σώση την "χώραν άπό
τας έπιβουλάς καί τάς συνωμοσίας
τοϋ Πάπα, ήτο εως προχθές έν
ισχύϊ ενας νόμος, ό οποίος έπέτρε-
πεν είς την Πολιτείαν νά έξοσκίί
ττί}ν.....δουλεμπορίαν! Ή Πολιτεία
είχε τό όικαίωμα νά «ένοικιάζη*
τοϋς φυλακισμένονς της, είτε εις έ-
ταιρείας, είτε είς ιδιώτας καί νά
εισπράττη τό προϊόν τής εργασίας
των. Είναι απίστευτον καί όμως εί¬
ναι άληθές, δτι είς τήν^Άμερικήν
έξακολονθοϋν νά λειτουργοϋν νό-
«οι ποΰ μνρίζουν τόσον μεσαιωνι-
σμόν καί βαρβαρόλτητα, παρ' ό-|
ληντήν υπόστασιν τόσων καί τό-'
οων όργανώσεων υπέρ τής προσ-
τασίας των άλόγα>ν, των σκύλλων,
των γάτων καί παντός τετραπό-
δου, άπό την σκληρότητα των άν-
θρώποον.
Διά νά καταργηθή ό άπάνθρω-
πος αΐαός νάιιος έχρειάσθη ενας
αγών ποΰ διήρκεσε δεκατρία όλό-
κληρα χρόνια. Ή κατάργησις τού,
ή όποία επραγματοποιήθη την
περασμένην έβοομάδα, έλναρωσεν
άπό την δουλείαν καί άπό τό μαρ¬
τύριον πεντακοσίους δυστυχισμε-
ν-ους καταέίκονς, οί όποίοι είχον
ένοικιοισθτ) άπό κάποιαν εταιρείαν
καί ειργάζοντο είς την εξαγωγήν
άνθράκων άπό τα Ιδάθη τής γής,
λαμβάνοντες ώς αμοιβήν τό λιτόν
σιτηρέσιον τοϋ φνλακισμενου.
^ 'ΌτΑαν ανεκοινώθη ή χαροΐιοιός
είδησις είς τό ανθρακωρυχείον οί
«ένοικιασμένοι» τής Πολιτείας ε-
κλαιαν άπό την συγκίνησιν των
καί έχαιοέτησαν μέ εύλογίας πρός
τόν Θεόν τόν τερματισμόν των δει-
νών των. "Επαυον π?.έον νά είναι |
σκλάβοι καί νά ύφίστανται τα μα-
στιγάΐματα των έπιστατών τής
έταιρείας διά την παραμιχράν ή
καί διά καμμίαν αφορμήν. Καί θά
ερωτήση κανείς μέ δικαιολογημέ¬
νην απορίαν: «Πώς ήνείχετο επί
τόσα ετη ό κλήρος των Μεθ'όΟιστών
καί των άλλων Προτεσταντών νά *
υφίσταται ό βάρβορος αΰτός νά-
μος ποΰ θά κατήσχυνε κάθε πολι¬
τισμόν; Πώς δέν υψωσαν την τό¬
σον άκουομένην φωνΐ'ιν των διά νά
ζητήσουν την κατάργησιν τού;»
Δέν τό έπραξαν, διότι ήΐαν ά-
περροφημένοι μέ την περιφρούρη¬
σιν τοΰ τόπον άπό τονς κινδύνους
τοΰ Πάπα καί τοΰ «άναχρονιστι-
κοΰ Καθολικισμβν» καί άπό τόν
πόλεμον κβ,τά τοΰ Σμίθ, ό οποίος
θά εγκαταστήση είς τόν Λευκόν
Οίκον τό Βατικανόν, εάν εκλεγή,
καί θά άνακόψη την πρόοδον τής
χώρας.
ΟΡΕΣΤΗΣ
ί.
Τό έρωτικόν αύτό δράμα ποΰ
συνεκίνησεν άλλοτε τάς Παλαιάς
Αθήνας έξιστορεΐται μέ δλα τα
αγνωστα παρασκήνιά τού καί διά
πρώτην φοράν άποκαλυπτομενας
λεπτομερείας τού είς τό Αθηναϊ¬
κον περιοδικόν «Μπουκετο».
Είναι ενα κατ' εξοχήν Αθηναϊ¬
κον μυθιστόρημα, μέ υπόθεσιν τόν
από τής Άκροπόλεως τραγικον θά¬
νατον τής Γερμανίδος παιδαγωγοϋ
των Άνακτόρων, Μαίρης, καί τοϋ
στρατιωτικόν Ίατροΰ, Μιμίκου.
Τό Αθηναϊκον περιοδικόν
«Οΐκογένεια» κατέκττεσε μέ τα γο-
ητευτικά πάντοτε περιεχόμενά τον
όλα τα Έλληνικά σπίτια:
Ή έτησία συνδρομή διά τό κα-
θενα είναι πέντε δολλάρια.
Γενικος άντιπρόσωπος διά την
Άιιερικήν,
Γ). 8ΤΚ0υΜΒ08,
261 Τν. 85ΤΗ 8Τ.
ΥΟΚ.Κ ΟΙΤΥ.
Ο ΣΩΣΣΙΑΣ
"Υπό θ. Ντοστογιέφσκη. "Ερ¬
γον μεγαλόπνοον. Άρκεΐ δτι ε'ξήλ-
θεν άπό την σφραγϊδα τοΰ έξοχω-
τάτου των Ρώσσων μυθιστοοιο-
γράφων, διά νά διαβασθή άπό δ-
λους. Τιμάται δεδεμένον .. $1.00
"ΝΑΤΊΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
140 ν/. 26ΤΗ δΤ., ΝΕν¥ ΥΟΚΚ
Έκλεκτά 6ι6λία Ρχει μόνον τδ Βι¬
βλιοπωλείον τού «'Εθνικοϋ Κηουκο».
ΤΥΡΙ
ΦΕΤΑ
ΗΓΓΥΗΜΕΝΗ
Πράγμα παχΰ, νοστιμώτατον
καί τής πλέον έκλεκτης ποιό¬
τητος.
Κατασκευάζεται παρά πεπειρα-
μένων τυροκόμων μοις καί εχει
αναγνωρισθή ώς τό καλλίτερον
έν τη άγορα.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΦΕΤΑ ΚΑΙ ΦΕΤΑ, ΟΠΩΣ
ΑΠΟ ΛΑΔΙ ΚΑΙ ΛΑΔΙ
ΠΑΝΤΟΠΩΛΑΣ: Προμηθευθήτε Φέτα ΛΕΚΑ καί ΔΡΙΒΑ
εάν θέλετε νά εχητε τούς πελάτας σας ευχαριστημένσυς.
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΑΙ: Άν θέλετε Τυρί Φέτα της άρεσκείας
σας ζητεΐτε πάντοτε άπό τόν παντοπώλην σας Φέτα ΛΕΚΑ
καί ΔΡΙΒΑ.
ίΕΚΑ» & 0ΚΙνΑ8
19-21 ΡΟΟδΕνΕίΤ 5Τ.
ΝΕ1/ν ΥΟΚΚ, Ν. Υ,

«ΕΘΧ1Κ0Σ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΊΟΥ. 1928.
Κρυμμενοι μεσα
είς ταχυδρομικούς σόκκους, λησταί μετεφέρθησαν επί τοϋ ΰπεοωκεανείου Λεβιάθαν, πρίν αναχωρήση δι' Ευρώπην καί κατώρθωσαν οντω νά διαπράξουν την ληστειαν
- των 500.000 δολλαρίων έν πλώ. Ό καλλιτέχνης—φωτογράφος ζωγραςτίζει έδώ την θεωρίαν αυτήν των αρχων.
ΟΙ ~£_— ΠΝΓΟΙ
ΕΝΑΣ ΙΝΔΟΣ ΑΓΙΟΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
Τα 3ύο τ:λ·υταία Αθηναι/ά νρό-
' νια ε··/αν άρκετά .. ΐνδικόν ένδια
φέρον. Τί /αλοκαίρ; τοϋ 1926 υ.άς
επεσκέφθη ό ίιάσημος ποιητής Ρα·:-
πινδρανάθ Ταγΐ/όρ μέ όλόκληρο τι
σπιτικό το.). Π ίοη είχαμε την τ··
μην νά ΐΐλίξενησωμεν τούς έξιοτε-
Ρ'/Λ^ς (ΐαχαραγιάίες τής Καπο-'ρ-
ταλα /αί τοϋ Καντοΰζ μέ τα πολυ
χρ·ωα.α ,αετ^ξωτά· σαρί/.ια των καί
τα άναρίθμητα διααάντια των, ο<ά τα όποία συνεκινήθησαν βαθύτατα αί χα:ρ3ίθΊ των Ατθιδων των ■>.,-
κτερινών κΛ.·παρέ. . .
Άλλά αί Έλληνοινδικαί σχέσε'ς
φαίνονται ότι έχροχύρησαν έν τ<ϊ>
μ-εταξΰ ά:ΐ/ςτά. Άπό τάς μακρονάς
Ίνδίας ιχάς έφθασε τάς ημέρας αό-
τάς εν>ς άλλος έξωτιν.ός συμπαίέ-
στατος έχισκέχτης, ό Τζών Νέλσ-ο.ν
Κριστανάντ*<. Άς μή τπεύσουν δμω; είς συγΐ/,ινήτε'ς α! συμπολίτιδες. Ό έπισκέπτης αας αύτος δέν είνε Μα¬ χαραγιάς, ποιητής οΰτε, μολονότ: δέν ά ρ ν ε ί τ α ι άκόμη την πα- τρότητα μερικών νεανικών στίχων Είνε άπλούστατα αγιος καί έρχβται νατ' ευθείαν άπό την χώραν το; Γάγγη διά νά κηρύξη είς την άμ*·3 τωλήν Ευρώπην τα διδάγματα τής σωτηρίας των ψυχών Γ/.αί των σω- μάτων.... • · * Είναι ίσως παρά Χϊλϋ μοντέ·ρνο νά ομιλή κανείς μέ ενα άγιον—άνε γνωρισμένον παρακαλώ—κάτω άπύ τόν θό,υίον των κλάξον των αΰτοκ'- νήτων, των τράμ, την οχλοβοήν χι )ιάδων άτογευματινών περιπατητός καί νά ρίπτ/) ταυτοχρόνως, έστω ·/.&' άκουσίως, τα βλέαματά τού είς τές πρ«κλητιι/ές γάμπες οΙΙζοπ'νουτΊνν κυρίων χαί δεσπθ'.νίδων τοϋ 1928, άλλά γεγονός είνε ότι είδα χθές τό βράδυ τόν άγιον Ίών Χέλσων Κρ'- σταντά^/α καί συνωμίλησα μαΐζΰ τοο 6χό συνθήκ.'ς όχ: καλλ'.τέρας. Έν χρώτθ'.ς σάς χαροι>σ-.άζω τόν
έξ Ίνδιων Οεοσεβέστατον: Κοντ^ς,
μαϋρος, ιΐέ μικρόν ύπ^ένειον. Εί¬
νε 33 έτών,—3έν π'.στεΰω νά άνα^ε
ρηται νεώτερος άγιος είς τα τ,ατ.
ξάριχ ολων των θρησκειών,—φοίίί
λευκόν 'νδ'ΐ/όν άντερί, καί στό κλ
φάλι ενα ν,^λογηρικό άσκ/;τίκό σκδϋ
φο. Είς τό στήΊθος τοο έ-χει διαρκώς
κρεμασμένο ενα σταορό.
Όμολογώ, ότι δταν ήκουσα την
ίστορία τ&υ έδίΙ/.αίωσα έκείνοϋς ποΰ
δσπενισαν νά τόν άνακηρόξοον είς ά¬
γιον. Είς αάς Ίνδίας, άλλως τε,
τα πίράγματ^ είνε άπλοποιηζΐέ/α
Δέν είνε απαραίτητον νά ζήση κα-
νείς όγδό'^τα άσκητικά χρόν.α τρώ-
γων άκρίδας καί μέλ: ά'γριον διά να
άνα/.ηρι>χθή άγιος μετά άλλα τρ.-
οτιόσια χρόν.α, δταν δτ,λ. θά έχη
διχπιστωθή ά·;ιαμφισίητήτως τό
μαρτυρικόν παρίλθόν, ή θεοσεδή;
5ράσις Γ/.αί ή έναρετότης τοϋ τ.·>
ΗΛΘΕΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΚΡΥΝΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗΝ ΔΙΑ ΝΑ ΚΗΡΥΞΗ ΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΛΟΓΟΝ ΕΙΣ
ΤΟΥΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡ5ΪΠΗΣ.- ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ ΤΑ Ε-
ΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΤΟΥ, ΔΙΑ ΝΑ ΦΟΡΕΣΗ ΤΟΝ ΑΣΚΗΤΙΚΟΝ ΣΚΟΥΦΟΝ.-
ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΕΙ ΝΑ ΜΑΘΗ ΚΑΙ ΤΗΝ
ΝΕΩΤΕΡΑΝ— ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΙΣΤΑΝΑΝΤΑ.
Διατί £-/.ι; Ό Άγιός μας ΰχν
στηρίζει την άνά-/<Λην τού ψ^χ·.κ*3 •λαθαραοΰ. Τό σώμα είνε 5λη π&ύ χάνεται. Τό κήρυγγΐΛ τοο ε!>ρίσ7.εται
μέσα είς Ί/.ίγους νΐχνικους στίχου:
τού, οί όποΓοι είς πρότχςιρον Έλλη
νίκην μετάβασιν λέγοον ότι:
θάρρος άο"ελ<ρέ, μή δςιλιάζεις, μέσα στό α&νοπάτι τό σκοτεινό, ε·ναι ενί» «ετρο ταπεινό πΐΐι όδηιγεΐ. Έμχιστεύσοΐ) στόν θεό καί χάμε το (κάλι. Κάχο-ος θά σέ μισήκτη, θά σ' χ-[? (ιήσν; κάποιος θά σ' άιτατήση, θά σέ κε- (ριφρονήίη άπομακρΰνο·; άιά τόν 7.ζτμ-ο καί χότ- ταξς άψηλά. στόν θεό καί κάμε τέ (■ν.αλό. Είνε άλήιθεια δτι όΙ<. ί/.αμε τό /.αλό μέ τό παραπάνω Έχάρ'.σεν υπέρ άναθοεργών σκοπόν τα ολίγα .. ε'Λϊτομμύρια των αγγλι¬ κών λιρών ποί» έκληρονόμησεν άπό τόν πάτερ α τού καί κατόπιν έ-ρό- ρεσε τόν άσκητιΐνον σκοϋφΌ'Λ Κατά πόσον ή χε-ρ&νεμία αύτη ήξιζε τό'' τίτλον τοϋ άγίοο, άς άποφα·/&τ> 4
κ. Σκ&υλούδης. Έν τω μεταξί» άς
ακούσωμεν τόν Ίνδόν έπισκέπτηιν ά-
φηγοθμενον την ζωήν τού:
Είς τάς Ίνδίας ημπορεί -λανε'.ς
νά χεριδλτ,θή τον φωτοστέφανον τθ3
Άγίου, καί όταν άκέμη κοιμάτ*»
είς μεγαλθΜπρεπές ξενοδοχείον η κά¬
μνη τοΰς απΌγε,ιαατινοΰς περ'.χά-
τους τού επί κομψής καί ιτολυτβλοδς
ά
—Ό πατέρας μου, μά"ς λέγει,
ήτο όπαοός τής θρησνχίας Χίντου-
ΐσμ.. Γςννήθηκα στό ΜαΒράς ν.α;
προσεχώρτ,σο' άπό μικρό ςείς το"'
Χριστιανισμόν. "Όταν άνεκηρόχθτ^
«σχ-^τοϋ» (ίνδική λέξις ποΰ σημο·
νει άγιος^ έθ*τίασε την -Αθλοσςτ'αίαν
περιουσίαν μω -λαί άφ'.ερώθτ,'κα είς
τόν Χρυτόν. Σαντο-ϋ είνε οί άγιο.
τής ύιΙ>ηλο:ίρας θρηισκβιηικής τάξε
ως. Τό —«ίμα ενός άχό τοΰς υεγά-
λοος άγί&ιΐς μέ έι/άλεσεν είς την υ¬
πηρεσίαν τοϋ Κΐλρίοο.
Καί χώς ζοϋν οί Σαντοϋ;
—Τα χαρακτηριστικ,ά των ε·νε
ή άγνότης, ή χτώχεια καί ή άπάρ-
νησις τής -Λθσμιχη*; ζω^ς.
—Δέν παντρεύονται;
— Ποτέ. Φςροΰν μαν.ρ!) ράσθ με
Ινα παν! χΐώματος ρόζ ριχμένο ε;.ς
τόν ώμό τους. "Ενα άλλο κόκκι-Ό
πα·/ι είνε τολιγμένο στή μέση. Τί
ν.όκ,κινο γρώμα σ«μβολίζει την φ<ώτιά καί τό άλλο τό αίμα·. Είνε τα δΰο μέσα τοό /.αθαρισμοΰ. Άναγνωρίζο μέν ώς αρχηγόν αας τόν Άπόστολ-.ν Πουλήν διότι ή ζο>ή-^·ου όμοιάζει
πολί) μ έ την των Σαντοϋ.
■—Καί πώς έτι>χε νά έπισ/.εφθή-
τε την Έλλάδα;
— Περ!ε,ρχο(Λαι όλον τόν κόσμον,
κηρ)ττω τό Ευαγγέλιον καί έξηγώ
τάς προόδους τής Χριστιανικής θρη
σκείας είς τάς Ίνδίας δπ&ϋ Ιπάρ-
χοτχι αυτήν την στιγμήν τέσσα.:α
έκατομμύρια Χρκτιανοί άπο τούς
αΰτόχθονας. 'Βσϊτ&ύΙδασα είς τό Π α-
νεπ!στήμ·ον "τού Μαδράς Ί—ο;ίαν
•Λαί φιλολογίαν. (Ό αγιος Κρυτα-
νάντα ομιλεί θαυμασία την αρχαί¬
αν Ελληνικήν καί έκφράζε'. την α¬
πορίαν τδυ διότι δέν τή>^ όμιλθΛ οί
νεώτεροί Έλληνες!)
Σϋνομιλ&ΰμεν μέ τόν "Αγιον, --
νω άνερ-χόίΐεθα την οδόν Σταίίς.'.
Τό χ-λήθΐς τόν παρακολουθεί μέ π:
ρίεργα βλέμματα καί τα ταξί έπα
νειλημμένως άχειλοΰν νά τόν διααε-
λί«>υν. Άτάρ»χος δμως ό Κο-.στα-
νάντα συ^εχίζει.:
Τό κηοϋγμά μου έχει σχέσιν μάλ¬
λον μέ την καρδίαν καί τα αίσθήμα-
τα, χαρά μέ τόν νούν ναί την έπ.-
ϊτήμην. Είς τάς Ίνδίας υπάρχον;
πολλοί Χρ:στ'.ανοί ίερΰ/ηρ-Λιες, ολί¬
γοι δμως άνηικουν εί ςτήν τάξιν των
Σαντοϋ διότι ό καθείς δέν άποτα-
σίζε·. νά αναλάβη τάς έαρείας ΰπ"-
χρεώσεις τής τάξεως μας.
Ό Κρίσγα-^άντα όμ:/€Ϊ εΰχερώς;
■/.αί γράφε: ούο Ίνδ-.κχς γλώσσης
καί έπτά Εύρωπαίκάς. Διαβάζε: δ:
τό Ευαγγέλιον είς 27 γλώστας, ;ιε-
ταξο των οποίων καί την Έλλή;
κήν. Είνε καί ΐκ,αΧός μουσι·λός. Π αί-
ζει πιάνο.
Κοί έχειδή δχως είχαμε είνε -τε) ύ
μοντέρνος ίγιος, ένδια^έρετχι ο/
γον δι άτήν πολιτ'.κήν. (Άν γ:ο
Έλλην αν;ος, ίσως νά ήτο τώ:ϊ
καί άρχη-^ές -ώ,χμχνοσ) Είνε θ
μαστής γ5 Γ^
ότ: ό Γκοτ^τι είνε Γ ΛΓ.....
στής, σομχαθεί εί ςτούς Χριστ-α-
νούς.
Ό Κρ'-σττνάντα μοϋ ωμίλησε ατ
δια την αγγλικήν κατοχήν, /π έ-
ςέφοαπζ την έλπίδα, ότι αί Ιν;;7:
ϊέν θά βραιδύνθϋν νά άχ-αλλαγοϋν α
πό τόν ξεν.χον ζ'ογόν.
Επεσκέφθη την Ευρώπην καί ττ.
Αμερικήν κα ίμετά μερικούς μή^;
θά επιστρέψη είς τάς Ίνδίας.
Ό "Αγιος ομιλεί ολίγας νεοελ-
ληνικάς λέξεις %αί έλπίζει νά έπα
νέλθη αργότερον καί νά κηρύξη :ο»
θείον λόγον .....νεοβλληνστί.
'Οπωσδηνοτε μέ την έχίσκεφ''
τοΰ Τζών Νέ7νσων Κριστάντα αυ-
σφίγγοντα! έπίσηιχότερον οί Έλλην;
ινδ'.κοί δ*σϊι,οί. Π ρό δύο έτών ο
Ραμπιδρ^άθ Ταγκόρ μας έ'φερε
τόν πτχητικον χαιρετισμόν άπό την
μα-Αί'.,νήν Ανατολήν. Πέρυσιν ό
Μαχαραγιάς τής Κοτχου.ρτάλα μίί
Λτενθύμκτεν δτι οί δε>σμοί Έλλήνω
•/.αί Ίνδών οί ίημιουργ^θέντεί "^
τεσσαοων χ·λιάδων έτών, διαττρο^'-
ται καί σημερον άμετά>δλητθΐ είς ττ'
στα'θερότητά των. Τώρα ό Κρι^~>
/άντ» αάς ίεδαΐΌΪ, ότι θά μά; Ιο·-,
Οήση διά την τόνωσιν τοΰ θρησκ-ν
τικοϋ μας αίσθήματος. Φαίνεται όν.
αί υπηρεσίαι τοϋ Άγίου θά μάί
έροον πολλήν χρησιμότητα. Δ'ότι
ίς τάς Ίνΐίας δέν ανεπτύχθη «-
κόμη ό έ'νδοξος χολιτκΐμός τοϋ ΤσΜ
λεστον καί τής τζάτζ μπάντ. Ή
μακρυνή "Ανατολή κράτει άνχαη ε^?
τάς έΐκ,δηλώσεις τής ζωής τη; τ^.ν
άπλότητά της καί ίσως νά μή ν·&
ζηλεάη, διότι τα ήθη μας χρ-οήχθη-
7αν μέχο'. τοϋ ανωτάτου δα^μοό ^Λ"
πολιτιστν.ή: έξαγριώσεως και ε;7
χρειώσεως. "Ωστε άν ό Κριστανάντ*
αποφασίση νά «γκατασταθή &ί'"τ_
/.ώς είς την Εΰρώχην, θά κηρ^.'1^
καί άπό τόν ικόσμον τοϋ καλπαϋο^
τος πολ'.τισμοϋ εις όσιομάρτορα. Δ'¬
ότι θά έχη νά έπιτελέση τό 6α?·>
έργο>; τού ίείαποττόλου. ε·ά(
μεταξυ άγρίων.
Μία ομάς νεαρών καλλονών παιζόντων εί ςτάς άκτάάς μιάς λοντροπόλεως.
ΑΝΕΚΟΔΤΑ
Κό-'ποτε πού ό ΦραγκΤσνος ο Α
δΐίσκεδασεν εις ενα > ίίππόδρομον
τταρατηρων μσνομαχίας λεοντω .
μιά κνρία τής Ανλής άφ·Γ''ί νι
τής πεση στό στίΐβ τό γάντι.
—"Αν μέ άγαπάτε, δπίιχ; ('
βεβαιώνητε, είπεν ζίς τον σι.·νοί)*!'"
οντα αύήν ίχτόττην ντέ Λ *<*·.. Οί ν εχίτε παρά νά μόν- τό <Γ" Ό ντέ Λόρζ εισηλθε είς τόν στίβον, παρά τόν νά κατασί,ταραγθή άπό τα και της τό έφερεν. Παρ δμως τάς προο.*τα^είας τη;- >**
δέν ήθέληοΐε νά την Ιδη.
'Εκλεκτά 6ι6λία χ ν
όλιοπωλεϊον τού «ΈθνικοΟ

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΟΙ ΜΕΛΛΟΟΑΝΑΤΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΦΥΛΑΚΩΝ
Η ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΤΗΣ ΙΣΑΡΗ
Έν μέσω έκτακτον συρροήν εις;
τό Κάκουργιαδΐ'/ίεϊον Π ειραιώς
δί Σ^
ρ
διεξήχθη τι δίκη - τού ρ
■καί Π αιπαΐωάνου καοτηγορου'μέ-
νων διά την αγρίαν δολοφονίαν
τή; "Ισαρη. Ό πρωτο; μάρτυ;
κατηγορίας ό παντοπώλης καί σύ-
ζυγος τοΰ θνματος "Ισαρης κατέ¬
θεσε πώς έπιστρεΓτων σπίτι τον
εΰρε την σύζυγον τού «μέ ενβε-
κα μαχαίρας» πώς κατόπιν εξε-
λήφθη ούτος ώς δαλοφότος καί
αν 'δεν ενεφανίζετο ό κυριώτερος
μάρτυς κ. Μερτικας απόστρα-
τος λοχαγός διά νά καταδο^ση
τούς δράστας θά «επήγαινε σών
τό αβανθα στ' άμπέλι», τέλος άνα-
γνιορίζει τα κλοπιμαϊα. τίμ^τσά-
ντα κτλ. ώς άνήκοντα εί; την σύ-
ζνγόν τού.
Κατόπιν ό μάρτυς κ. Μέρτι-
κκις ρκχ τοΰ οποίον στηρθζεται
όλη .ή κατηγορία κ«ταθετει .τχος
καί διά τινος τρόπον αντελήφθη
ότι δρασται τής άγρ;ας δολοφο-
νίας τΊτκΐν οί κατηγοροιηιρνοι.
Έγνώριζίε τούς δόο κατηγορου-
μένους ώς ναώπτους τήτους.
"Ηκουσε τόν Π οιπαΊωάννον να
λέγει ότι «θα βγή <$νό κλαρί». Μά- λιστα την ημέραν τοΰ έγκλήμα- τος ό ΐίΗος ν,ιοττηγορούμενος εδή- λοχΐ είς την ερωμένην τοϋ μάρτν- ρος Κρικπ·αλλίαν «νά τόν κκρά- σ>) ενα ποτήιρι •κΐρΌΐσι καί αυριο
•9α την κεράση ενα ποτήρι σαμ-
πάνια». Συνεχίζαχν προσθέτει στι
τό ευρεθέν εις τό δωμάτιον- τοΰ
.ργκλήματος σχοινί άνήκεν είς τή.ν
ερωμένην τού, ώς έπίβη; κοΑ τό
αί'ματχιϊμίνο προσόψτον. Έβεδαι-
ώθη ί>ε οριστικώς περι τοϋ έγκλή-
ματος ότοιν ήκουσε τόν μικρόν
υϊόν τής έριοιμένης τσυ νά λέη
είς τόν Παιπιαϊωάννου μή μέ χτυ-
πας γιατί, θα .μαρτυρήσω ότι
σκότωσες την "Ισαρη.
Ό μάρτυς όικ,αιολογών την
στάσιν τού ότι δέν προέβη αμέ-
σως είς κατΰτνγελ'ίαν τοϋ γονρνό-
τος εις τα; αρχάς εδήλωσε στ» ε-
φο6?ΐτο μή—ως τ»το συνένοχος
καί ή Ιρωμένη τοι> Κρυσταιλλία
την οποίαν ήγάπα τότρ.
'Έτΐιρος μάρτυς, ό Γ. Μπάσττ,ς
@χω»ν Μαπ3άιστΓ|μα παραπλεύρως
τοϋ καταστήιματεος Ν. "Ισαιρη,
κατ>αι9έτ£ι δτι εϊχε ιπροσλάΐβει ώς
ύαϊάίΐληλον τάν Δ. Σβέρκον ολί¬
γα; ημέρας πρό τοϋ έγκληματος.
Δέν τοΰ είχεν έαπιστοσννην διότι
ήτο σ^ιτγιόΐπον'ο; καί ανθά!5ι>ς,
προσέτι δέ είχεν ύπο>|<ίας ότι τόν εκλείβε. Ό μάρτυς άνεγν(ί>ρισΈ ώς ϊδι-
κόν τού τό μαχαΤρι διά τοϋ όποί-
ου έορόνίΐκταγ την Μαρίαν "Ισα¬
ρη, καί υτταθγτει δτι τοΐ τό έκλε¬
ιον ό Σβέρκον. Καί ?πονται
«Ιθρόαι έπι6ο3ρΙΐ'ντικαί ■κατα.Όέ-
οΐεις.
Ή (μάρτυς Εί<οιταθία Παναγι- (οταπούλου, έτών 40, οΐκοδέσποι- να τοΰ Σβέρκου καί άορλς-ή τή·; Κρυσταλλίας, τής έρ<ο^ίένΐ)ς τοί λοχαη'οΰ Μερτί·κ« όστις κατί'γγ- γειλρ τοΐ*; ενόχοχ'ς. καταίθέτει ότι: —Την ημέραν τοΰ φόνου εο,τνγε την πρακαν ό Σ'&έρ/ος καί έπε- οτρ;ι]·ε την 11 ην 7ΐ?ρί.του τού με- σιΐΐΐΐι&ριίας καί έ^ήτησρν άπό την ίΐάρτυρα ενα σχοινί, τό ιιοτ/αΐρι τό άχονισ^ιένο καί μιά πττσετα. Η μάρπη.ε; κατ' αρχάς ηρνήθη νι* χορηγήση σχοινί καί τκτσέτα αλ- λά κατόπιν έχορήγΓ}0Έ ταΰτα, δη δή ενα σχοινί ώ; 2 όργυιες κα' αικρό πετοϊτάκι, τα όποία θην κατόπιν εις τό δωμά¬ τιον της δολοφονη&'ΐίο-η:. 'Ανε- χώρΓ,σεν ό Σβερκο; περί την 12ην μεσημ6οινήν καί δέν έπ«- νήλθε πλέον. " Εϊχε μεταοή εί; Πειραια δ+ώ νά ποΑήση τα κλοπιμαΐα". Διά τβν Π απαϊ<;οάνΌυ λ;;γ£ΐ δτι έσύχναζεν ε'ις τό σπίτι τή; μαρτνρος ναί είχΕ φιλίαν μέ τόν —6έρκον. "Ελ,εγε δι. συχνά ότι «θά 6γρ ληστή; οτό κ?.αρί». Κατόπιν καλρΐται ο μάρτυς Δ. Π αναγιωτόπουλος, ικρίσπιολης, δ- οτις κατα&έτει δτι ό Σβέρν.ο; τοΰ Γ'ίΥεν οτ>'εχει ανάγκην άπό λε-
'ττά καί δτι θά σφάίτι τόν "Τσαρη.
Ακολούθως ή μάρτυς Κρυ-
οταιίΐία Κουτσονίκα. αδελφ») τής
■Ι<Ί<αν?Ηα; Παναγιωταποΰλου κοί σΐ'νοικος, καταθέτει ότι τόν Σβέρκον νά λέγη: «"Αντε 6ρέ "Ισαρη ποϋ εχεις τό- σα λεπτά κι' εμείς δέν εχονμε δε- κάρα. Τό μαχαΤρι τουτο έξάπαιν- ■χος θά φέρη λεπτά». Την ημέραν τοΰ έγκλήιιατος ή μάρτυς επλενε όταν 6 Σ6έιρκο; ήλθί καί εζήτησε τό μαχαΐρι, τό πετσετ,άκι καί τό σχοινί. Ή μάρτυ; τοΰ εδ<οσΐε τό σχοινί ποΰ απλωναν τα ροΰχα. ΆκλόνηΤΓθΐ. κεραυνοβόλοι αι καταθρσεις των μαρτύρων εί; τάς οποίας: ,Ί Σβέρκος απολογεΤται ·μέ την Ίδι.αζουσαν νο>θΰότητΓα τής
φωνης τού.
—Άδίν.ως μέ καττιγόρηοεν ό
Μερτικας ώς ενοχον τοϋ φόνου
τή; "Ισαρη. Τουτο ρ'κοιαε διότι
ί>έν τοΰ ί^διδα χρήματσ. Κς τό
μαγειρ?ϊον τοϋ Τσάιιη. έκάΐθησα
.τερί τα; δέκα ήμέρα;. έκεϊ δέ μέ
ρνίΐ-τ/λοϋττί καθημΓρίνΓος καί ό
Μΐρτίκα; καί 6 Παηαΐωάννου
(ό σΐ'γκατηγορούιιενο;) νη τούς
δίίκΛο λε·πτά ώς καί ό άπο/.υθείς
δια &οαΛενιιιατος Σερ^/ιώτης.
Ό Παταιωάννου μιά ήιιιέρα
μοί· εΪΛε νά τοϋ δώσω Ενα παληο-
ιιάχαιρο ττον εΐχα ηφή«ει στό
σπίτι τοϋ Παναγιο)τθ'π:οΰλου.
Τί|ν ήμέρα τοϋ φόνου τής "Ι¬
σαρη -ηλ&έ στής ] 1 τό πρωΐ ό
Παπαϊωάννον καί μοΰ εζήτησε
τό μα^αϊρι, "να σκοινί καί μιά
Μέλη των Κου Κλοΰξ Κλάν άνεγεί-
ροντα ενα γιγαντιαϊον σταύρον, όστις
έκάη αργότερον είς Τζαμέικαν.
πετσέτα, γιά νά οχγ«1ϊι ?να γου-
ροϋνι. 'Εζήτησα εγώ άπό την
Κρυσταλ^αα τ' άνϊοτέρίι) καί τα ε-
δωσ« είς τόν Π απαιωάννοα', χω-
ρίς νά γνωρίζω γιά ποΰ τα προ-
ώριζί.
'Ώγω κατόπιν έπ'ήγα καί συνήν¬
τησα τόν πατριώτην μόν Μ. Νι¬
κόλαον, έμεινα ώς τάς 2 1)2 καί
κατόπιν επήγα σπίτι μου.
'Εκεΐ η?.ί>έ μετ' ολίγον υ Πα-
παϊωάννον κιαί Ιιοΰ #φΐ]<τε μιά πετσέτα μέ μερικά χρυσαφικά καί μοΰ εΐπε πώς Γδΐΐρε την έρα>-
μένην τού, τή; τα εατήρε καί πρέ-
πκι νά τα πιολήσοιιμε τα ονουλα-
ρίκια. -"
Έγώ διεπραγματεί-Οτιν την τι¬
μήν ένώ ό Π αοταιωάννου ήτο λί-
γο παρά πέρα. Ό Σουιιάιρα; έ-
ίήτησε νά εξακριβωθή την προ¬
έλευσιν καί ΐγο ;.στοει<α"Λ'σ φωνά- ξα> τον Παπαϊωάννου οσπς ένΎω
μεταξύ εΐχ?ν έ'ΕοχΓπνιοι^ή. Τόν
συνήνατκτα άργότερ'ϊ στάς φυλα¬
κάς.
'Α)λ' ό καη.ηγοροι·μ¥νο; γτ£.οι-
ππττει άπό άντίφσσιν εις άντίφα-
σιν.
Άπο)-οιγεΙταιΐ καί ό σιτνεργός
Παπαϊο>άννου ό «οδτοΤο; άρνεΐται
τα πάντα. Ονίνένα εγνώριζε, ου¬
δέν γνωρίζει άπ' όλην αύτην την
ιστορίαν.
Άλλα οί Γνοον.οι δέν φαίνονται
πϊΐθόμενοι. Τό ί)ΐκαστή.(Ηον -,ιατα-
δικαζει σιιιροτέοον; άς την ποι¬
νήν τοΰ θανατον.
ΓΙΚοΤ ΤΒϋδΤ ΒΛΝΚ. ι η ,
ΚΥΡΙΑΡΧΟΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗ ΑΝηΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Κατά πόσον —.
Θά καλλιτερεύσετε τα οΐκονομικά σας
είς τα 10 οκόλουθα δτη ;
Ιδού τί λέγει ό ΠβπϊρΙ ΥΥ(:1)51ι?γ, είς έχ των έΛΐφανεστέρων Άμερικανών:
Είναι αδύνατον νά προΐδητε τό Μέλλον, δύνασθε δμως νά τό προτ-ιριμάσητε.
"Εχετε τό εύτύχηαα τής Οΐκονοιιικής Άνεξαρτησίαί, π. χ. νά εχετε ετήσιον είσόδημα άπό
$1.000, $3.000, $5.000, καί ώς έκ τούτου δέν εχετε άλλην ανάγκην;
Εάν δέν εχετε είσόδημα τοίς Μετρητοίς, προετοιαόζεσθε διά μίαν τοιαύτην ευτυχίαν, η
παραμένετε άργοί, αποβλέποντες είς μίαν μονότονον κα'ι ξηράν ζωήν, την οποίαν ΰά σάς παράσχη
ό μηνιαϊος η ίβδομαδιαίος ιασθός;
ΑΦΥΠΝΙΣΘΗΤΕ καί διδαχθήτβ την αλήθειαν, διά νά σωθητε άπό την καταδίκην σας εις
τοιούτου είδους ζωήν.
Καί θέλετε -στεύσατέ το, ίΐ δχι: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΔΕΙΣΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ καταλ-
ληλότερος νά μεταβά).τ| την ζωήν σας είς τό καλλίτερον, άπο τόν ίδιον εαυτόν σας.
Μαζύ μέ την θέλησίν σας χρειάζεσθε μίαν τιμίαν συμβουλήν, την οποίαν είμεθα είς θέσιν
νά σδς δώσωμεν, νποδεικνύοντες πώς νά επιτύχητε έκ τοϋ άσφαλοϋς.
ΔΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ
Αί Τράπεζαι Παράγουν Πλούτον
Ιδού τα δίβΐβπιβηΐδ μερικών Τραπεζών, ών συμμετε'χομεν επί 2 δεκαετίας!
Η ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟΣ ΤΩΝ
Αναλογισθήτε τα κερδη διά τούς Μετόχους των!
1906 1916 1926
Νϋΐΐοηβΐ ΟΪΙγ ΒδΠΐί θΓ Ν. Υ............. $233,794,000 $615,519.000 $1,394,390,000
0Π35β Ν8»ϊοη»1 Βηπΐί οί Ν. Υ............. $71,535,000 $485,820,000 $968,967,000
(}ϋ3Γίίηΐγ ΤΓ115Τ Γο. οί Ν. Υ....."........ $47,730,000 $577,163.000 $739,834,000
ΕθΛΐίίΒ&ίθ ΤγτιχΙ ϋθ. οί Ν. Υ............. $34,604,000 $184,512,000 - $544,068,000
Διά ν» -ΑΛλλιτιερεύβητε την θέβιν αας θίκονομικώς, καί ζήβετε ανέ¬
τως, ταχ'θήτε βήμβρον μέ τούς Γίγαντ'ας των Τραπ·εζών.
Ασχε'τως δέ αν είσθε δια-
Ηνωμένων Πολιτειων και Καναδα εις τας οποίας συμμετεχομρν.
δ (ή προκαταβολ.ή διά δ Μετοχάς μας), ή $25.000.
ΣΗΜΕΡΟΝ ή προσφορά τής ΡΙΚδΤ ΤΚϋδΤ ΒΑΝΚ, Ι"ο., είναι πρό;
$22.50 ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΜΕΤΟΧΗΝ (τού κεφαλαιου)
ά^ όπ'οίας δύνασθε νά άγοράσητε τοίς μετρητοίς, ή διά μηνιαίον δόσεων,
5 πρός ευκολίαν σας.
ι]μ
Γράψατε έλει>θέρο)ς όπως γνωρίζιτε,
διά νά σάς κρατήσωμϊν ίνα αριθμόν των
Μετοχών μας, ή διά πληροφορίας 'Ελ-
ληνιστί, ή 'Αγγλιστί^ άποστέλλ.οντες τό
παρ'άπλεΰρ<ΰς Δελτίον είς τούς Τραπεζι- τικοΰς Άντιπροσώπους μας ΣΗΜΕΡΟΝ. ΡΙΒδΤ ΡΙ$ΟΑί ΟΟΗΡΟΗΑΤΙΟΝ 535 ΠΓΤΗ ΑνΕ., ΟΕΡΤ. Α., ΝΕνν ΥΟΒΚ ΟΙΤΥ ΡΙΚ8Τ ΠδΟΑί βΟΒΡΟΒΑΤΙΟΝ 530 —51Η ΑνΕ., ΦΕΡΤ. Α) ΝΕΥν' ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ "Ονομα Διεύθυνσις Πόλις Ν. Η. 8. >··■■■■>■···«■·■■■■■
Είς τόν —ερίοολον τής φυ-
λακής .
Καί τώοα ϊήώ εί; τόν περίβο¬
λον τής φυλακής Α'ιγίνης ό Σ6έο-
κος μέ τό οΌκκάνι ρ·ιγιιένο στήν
π9>άτ·, αέ παρατΐ|ρεΐ άτ?ν.Γς. Τόν
ξανα8τ.·μοΰμαι οχ'ί; κάποτε δταν
ήτο γκαοσόνι, είς Γνα εστιατόρι¬
ον τής Κηφυσιας. Μιά έξαιρετική
νωθρότης ν.ινιΊσεων, φαχνής, βλέμ-
ματο; καί προ παντός ή αοεισιος
άταρα?ία πού τόν διακρίνη τόν
έπανΓ-φέρουν όϊ; την μνήμην μόν.
Τόν 6λίπ/ϋ καί ;κ£ΐ ίίς τό ίστια-
τόριον νά «παίοντ, την παραγγε¬
λίαι τοΰ ταλάτου, καί έοώ μί τό
ΐδιο παΛαοτε ΰφος.
Ή διετής φυλάκισις δέν τοϋ
ϊΛεφεριεν ·καμμίαν αισ'θητή'ν άλλοί-
(οσιν. Έρωτώμενος διά την πό-
θεσιν "Ισαρη αρνιΐται οπ/ΰς: καί
τότε είς τό εν Κινρισίίΐ εστιατό¬
ριον δταν ανήγγειλε μέ ττ',ν να>-
θρότατα μελίρρυτον φωνι']ν τού τό:
«Δέν εχϊΐ, έπΓ,ρ? τάλος....»
—Δέν γνο)ρί^ω τίποτε. Μέ πήραν
στό λαιμό τους όίδικα, τε>ίίανς ά'-
δικα ....
Καί ή ολη τού φυσιογναιηία
πλέει είς την πληρεστίραν <<γνό- τητα έκφοάσεως. Πλήν τοϋ με¬ τωπον. Τό ιιέ,'ωπ'όν τού είνε πα- ραδόξοος σχιεαόν ώς νά τό ναλύ- πτη αιά μόναιος σκιά. Είς τα λεγόμενα «φωτεινά» μέ τωπα θα ήμποροϋσε νά ταχί)»ϊ ιος άντίθιεσις τό Ιδικόν τού. Εις ερώτησιν περί τής ήλικίας τού άπαντα άφελόός. —λεκοκννεα έτών. Π ράγματι είνε" μάλις δεκαϊννέα έτών. 'Ηλθϊν άπό τί>ν Λεβαδτίο»
δπου κατάγεται. προσίλήφθη ώς
γκαρσόνι είς τό έν Κηφισίο εστι¬
ατόριον κοί απολυθΐίς εκείθεν
ίΜεπραξε τό φρικι αστικόν εγκλη-
μα είς ηλικίαν δεκαεπτά έτών.
—'Βγώ, λέγει. μοΓτδ<ι>σαν νά που-
-λήσω τή ,τσάντα τής "Ίσοορη. Τί-
ποτα α?ί·θ δέν γνωρίζίι).
Καί ώς να ένίΗ».ιήται τό πα¬
λαιόν έπάγγελμα τοϋ σερδιτόρου
έρ<ι>τα.
—^Τί μας μαγειρι-ύονν;
Άγωνΐίόοης ρρώτησιο διά τό
ζήτημα τής έκτελέσε<ος τής θανα- τικής ποινής. Κ«ί οιπος κατά την όλιγόσιιγ- μον σιωπί]ν δπου όναιιένει την α¬ πάντησιν ή φυσιογνωμία τού δια- τ»ι,ρ€Ϊται πάντοτε μελίρ·ρΐ'τος, μει- διώσα. Μ'όνον μιά σύστασις σάν ξοτί- ναγιιια είς τό βλέφαρον τοΰ Σ)6έρ- κου μαρτνρ€ΐ ότι οίγοΐ'πΛ'ον «τό μαΰρο γε^άκι—δπο)ς όνομάζουν την μακρσχρόνιον μαρτΐ'ρικήν ά- να»»θΛ'ήν τής θανατικής έν,-τελέσ*- ο>ς οί κατάΐδικοι—-/ατατρώγει ό-
λοζ(όντανον τόν άνθρωπον ποΰ
εχο) απέναΛτί μου. Έν τω μίτα-
ξύ ιιάς πληισιάζει ?νας α91ος κα-
τάδικος. Κοντός, μαΰρος νενρι-
κός.
Άρ^·ρώνει λέξεις όλοταχώς. ά-
συναρτήτως <<>ς νά κατέχεται άπο
όξν παραλήρημα. Είνε 6 σννερ-
γός τοΰ Σβέρκου εις τό Ύλ
τής "Ισαοη.
Ό Π ααταϊαχτννου. Μία καταπλη-
κτική άναίθβσις. Ό εν«ας πάντοτε
άκίνητος. δυσαρέστως μειδιών, δ
α>1ος σφοδράτατα άνήσ7. γ
<ι>ργός άπό την Κάρυστον ήλικίας
25 έτών ομιλεί, χειρονομρΐ καί δι-
αιΐιαρτύρΐται. ΆρνεΤται καί αντός
την συιιιΐϊτοχήν τοι>.
— Λέν 'ξέρω τ&τοτα.
Οί δώδεκα μήν^ς ποΰ παρήλ-
θον άπό την Εκδοσιν καί μή εκτέ¬
λεσιν τής θανατικής αποφάσεως
έξεχαρ6ά?Λ>σαν κυριολεκτικώς τον
κατά&ικον. Τα διαφορώτερα νευ-
ρικά «τίκ» σημειυονονται. Όμοι-
άζει ώσάν αντόματον τοΰ οποίον
έξαφνα καί χωρΐς νά τό θέλη ά-
ΛΐΜ|"ώι«ται τό χέρι ή το πόδι.
Άσυνάρτητος. μαΰρο:, κοντός,
είς άέναον νευρικήν ύπερδιέγερ-
σιν ό Παπαϊωάννου πΌοκαλεΐ ά-
όριστον ανησυχίαν: "Αγνωστον^
τί ημπορεί νά διαπράξ»]. ΚαΊ 6λέ-
ΐΓ(ι) άπερχομένοΐ'ς πίσω άπτ) την
σιίνερένια πόρτα τής φυλαν.ής. τόν
Παπ3ϊωάνΛ·οα.ι ολίγον προπορευό-
μβνον καί τόν Σιβέρικο μέ τό νω-
θρόν τίνίδισμα. τσϊ'ς δ»'·ο στντργονς
κοντά κοντά.
ΑΥΤΟΠΤΗΣ

1Λ
«ΒΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ»— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΞΞ
ΖΩΗ
ΜΟΛΛΑΣ, Ο ΗΓΕΜΩΝ ΤΟΥ ΛΑΤΚΟΥ ΓΕΛΟΙΟΥ
ό Καραγκιόζόης προσαρμόζεται είς τό «νευ-
και τας τεχνικάς προόδους της έποχής.
"Ο Μόλλας δέν είνε μόνον ό ά-
φΰβοτος κ«ρ<τγν.ιοζθιπ»άκ·Γης, άλ- λά και δ συγγραφεύς των περισσο¬ τέρων «Η>γο>ν» πού παίζει. Μέ την
διαφοράν ότι τα «ε'ργα» τού δέν
ϊά.. . γράφει, άλλά τα συλλαιίβάνΕΐ
εϊς την φαντασίαν τού καί τα παί-
ζει κατόπιν «,ιρίμα βίστα». Καί δι'
αντό ουδέποτε παρα/.ολουθίόν κα-
νείς γνωστήν κκοαωδίαν τοϋ Κα-
ραγν.ιόζη, άκούει τ) βλέπει τα ίδια
χοάγματα. Ό Μόλλας τα μετα-
τρέπει άναλόγοχ; τοΰ κεφιοϋ το ο¬
ποίον εχει την βραδυά έκείνη καί
παρενθέτει διάσραρα άστεΐα, τα ό-
ποία τόν έμπνέουν τα γεγονότα
τ% ημέρας.
Τό άλληλοίράγωμα Άστννομίας
Π όλεων καί Χωροφνλακ.ής, ό
Μόλλας τό «Λτη'ρισεν έϊυπνότεοα
άπό κάίθί γ?!λοιογράςχ>ν η εΐι9νμο-
γροχρον αθηναϊκήν εφημερίδος.
—·Καί τί δοτλΐΐα κάνεις; ερωτοί
ό παοάς τόν Καρανκιόζη.
—'Η^εύθερο έπάγγελμα, πασά
μόν! άπαντα ό Καοανκιόζης.
— Πάινω κάτ<ο; έίπιμένει ό πα¬ σάς. —Κλεφτης' —Τί έπάγγελμα είνε αύτό ποϋ έδιάλεξες, βρέ παιδί ιιου; τοϋ λέ- νει προοτατεντικώς ό Λασάς. —Είνε τή; μόδας, πασά μόν! — Καί πώς οί δουλειέ;; —Τώοα πο&χοναε δύο άστυνο- μίες δόςα νί'ίχη ό Θεός! άπαντα ό Καραγκιόζης. ♦ ♦ * Ό Μόλλας έγκατέλειι|.·ε άπό π-ρόπερσι την Δεξαμενή. 'Η μάν- δρα είς την οποίαν (Ιχε στήσει τό ■«θεατρον των σν.ιών τον, λόγω τής; μυκρας περιεκτικότητός τηκ, δέν τόν ίκανοποιοΓ'σε. Καί δια τόν λό¬ γον αντόν εγκατεστάθη άπό πίρν- σι είς τό παρα τό Ζάπτετον καί ειιπροσΦεν τοΐ Σταδίου ινατρά-,α, οπου ό?-λοτε έ'παιζε ό ι/ΐάοος των Ν Ό Μόλλας δέν έννοεϊ να φ«ί- νεταιΐ άσυγχρόνιστος καί καίτυστε- ρημένος. Τό «·υΝεατρό» τού δέν είν.; πλέον όπως τό έγνωρίΐαμε άλλοτε. Έν πρώτοις ή πρόοδος καί αί νε¬ αι μέθοδοι τής...οΐκηνοτ<Γϊσίσς, έ- πέ&ιλον είς τόν άριστοτέχνΐ|ν των. σν.ιών τοϋ όπερ ντέ νά έπινοήστ) διαφορετικήν εμφάνισιν τοΰ «θε¬ ατρον» τού. νΕχει διττλην σκηνήν. Δηλαδή τό τεντίθμένο λενκό πκονΐ επί τοΰ οποίον διαγράφονται μέ έντονον εσωτερικόν φώς αι σκιαί των χαρτονίων ήθοποιών τού, τε- τραπλάσιον άπό όΐλ/νθτε είς μίίκος καί πλάτος, είνε διηρημένον είς δύο. Καί δτον τό «έργον» ποϋ παίζεται α—αιτίΐ άλί.αγήν σν.τ>νογρ<χιρί»ας, συνε'χΐζεται είς τό ετίρον τμήιιια: τοϋ μπερτέ, τό οποίον ςχυτίΐεται αιφνιδίως, ένώ τό αλ?.ο 6ν3ίζεται είς τό σ"κάτος καΐ ιιαζί ιι' αι'τό τό «σεράϊ» καί ή ■καλύβα τοϋ Καοαγ- -κι&η πού απετέλουν την π-ρώτην οΐκηνοθεσίαν. Άλλά ή πρόοδος τοΰ Καραγκιό- ΐη τοϋ Μάιλλα δέν περιορίζεται εί; την <Γ/ΐηνοθϊ!σίαν νχιί μόνον. Ό Καραΐγκιόζης ό Βε/.ή ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗ! ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΑΡΥ·ΕΙΣ:Α ΤΟ 1841 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ Η ΜΟΝΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΣ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ " * Διοιχητής: ΑΛΕΞ. Ν. ΔΙΟΜΗΔΗΣ * Συνοιοικητής: 151. Α. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ Ύποόιοικητής: ΕΜΜ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΑΑΙΑ δρχ. 3.30000.000 ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΑΝΟ ΤΟΝ.....". δρχ. 4.36Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ ΠΛΗΡΕΙ ΔΙΚΤΥΟΝ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘ' ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7 ν»ΑΙ.Ι. δΤΡΕΕΤ ΑΘΗΝΑΙ: Κεντρικόν. Ύποκαταστημα Όδοϋ Μητροπόλεως. Πρακτορείον Καλλιθέας. Πρακτορείον Νέ- ος Ίωνίας (Ποδαράδων). Πρακτορείον Παγκρατίου. — "Αγιος Νικόλαος (Κρήτης), Άγρίνιον, Αΐγι- ον, Άλεξανδρούπολις, Άλμυρός, Άμαλιάς, "Αμφισσα, Άργοστόλιον, "Αρτα, Άταλάντη, Βάμος] Βέρ- ροια, Βόλος, Γρεΰενά, Γύθειον, Δημητσάνα, Διδνμότειχον, Αράμα, "Εδεσσα, 'Ελασσών, Ζάκννθος, Η¬ ράκλειον, θεσσαλονίκη, θηβαι, θήρα, Ίθάκη, Ίστιοία, (Ξηροχωρίου—Εύβοίας), Ίωάννινα, Καβάλλα, Καλάβρυτα, Καλάμαι, Καρδίτσα, Καρπενήσιον, Καστορία, Κατερίνιι, Κερκύρα, Κιλκίς, Κοζάνη, Κομοτι- νή, Κόρινθος, Κύθηρα, Κύμη, Κυπαρισσία, Λαγκάδος, Λαμία, Λάρισσα, Λεβάδεια, Λευκάς, Λήμνος, Μεγαλόπολις, Μεσολόγγιον, Μεσσήνη, Μυτιλήνη, Ναύπακτος, Ναύπλιον, Νιγρίτα, Ξάνθη, Παξοί, Πά- τραι, Πειραιεύς, Πόρος, Πράβιον, Πρέβεζα, Πύλος, Πυργος, Ρεθύμνη, Σάμος, Σέρραι, Σητεία (Κρήτης), Σόροβιτς, Σονφλίον, Σπάρτη, Σύρος, Τρίκκαλα, Τρίπολις, Φλώρινα, Χαλκίς^ Χανιά, Χίος. Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ δέχεται έντόκους καταθέσεις είς δραχμάς καί είς ξένα νο- μίσματα (Συνάλλαγμα), άποδοτέας είς πρώτην ζήτησιν, ή μεθ' ωρισμένην προθεσμίαν, ή διαρκεΐς. Αί καταθέσεις εί» ξένα νομίσματα άποδίδονται είς τό ίδιον νόμισμα, είς τό οποίον Εγινεν ή κατάθεσις. Οί τόκοι των καταθέσεων είναι έλεύθεροι φόρον, τόδέ χαρτόσημον τής εκδόσεως των όμολογιών είναι είς 6 ά ρ ο ς τής Τ ρ ατ έ ζ η ς. Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ χορηγεϊ τα εξής έπιτόκια διά τάς παρ' αύτχ) καταθέσεις. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΝ ΟΨΕΙ: α') Είς Δραχμάς 8 1)2 ο)ο ετησίως β') Είς Συνάλλαγμα 'Επί Ν. Υόρκης (Δολλάρια) 8 1)2 ο)ο ετησίως 'Επί Λονδίνον (Λίρ.'Αγγλ.) 3 1)2 ο)ο ετησίως 'Επί Παρισίων (Φράγκα) 8 1)2 ο)ο ετησίως 'Επί Ιταλίας (Λιρέττας) 2-ί)2ο)ο ετησίως 'Επί Τουρκίας (Λίρας) 2-1)2 ο)ο ετησίως "Επί Γερμανίας (ΚβΪ8ηηΐ3Γΐί) 3 ο)ο ετησίως ης γ' Είς αΰτούσιον χρνσόν 2 1)2 ο)ο ετησίως ΜΕΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΝ 1δ ΗΜΕΡΩΝ: Επί Ν. .Υόρκης (Δολλάρια) 4 ο) ο ετησίως 'Επ'ι Λονδίνον (Λίρ. Αγγλ). 4 ο)ο ετησίως 'Επί Παρισίων (Φράγκα) 4 ο)ο ετησίως ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ: α') Είς Δραχμάς Διαρχείας 6 μηνων Διαρκείας 1 ?το>ς
Διαρκείας 2 έτών
Διαρκείας 4 έτών
Διαρκείας 5 έτών
Λιαρκείας 10 έτών κα'ι
β') Είς Συνάλλ: 'Επί Ν. 'Υόρκ. (Δολ.')
'Επί Λονδίνον (Λίρ. Αγ). Επί ΪΙαρ. φράγ.
Διβρκείας 6 μηνών 4 1) )
Δί 1 ετονς
2 έτών
4 έτών
4 1)4 ο)ο ετησίως
4 1)2 ο)ο ετησίως
5 ο) ο ετησίως
6 1)2 ο)ο ετησίως
6 ο) ο ετησίως
7 ο) ο ετησίως
ρς
Διαρκείας
Διαρκείας
Διαρκείας
Διαρκείας
ρ φργ
4 1)8 ο)ο ετησίως
4 1)4 ο)ο ετησίως
4 1)2ο)οετησίως
5 ο)ο ετησίως
2 )εί
5 έτών καΐ χλέον δ 1)2 ο)ο ετησίως
4 1)2 ίτησίίος
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙ0Υ:
α') Είς Δραχμάς (μεχρι Δρ. 50.000)
(Γ) Είς Συνάλλαγμα:
'Επί Νέ"α<ς Υόρκης (μεχοι $2.000) 4 ο)ο ίτησνβες 'Επΐ Λονδίνον (μ^χρι Λιρ. ,Ανγλ. 400) 4 ο)ο «τησίως 'Επί Παρισίων (μεχοι Ρ~. 20.000) 4 ο)ο ίτησίως •Ε» Ιταλίας (μέχρι Ι.Τ. 20.000) 4 ο)ο έτηαιως γ') Είς αντούοτον χρυσόν (μέχρι Χρ. Δρ. 10.000) 4 ο)ο έ-—οί<ος Ή 'Υπηρεσία τής Τραπέζης είναι εΐο την διάθεσιν των έν Άμίρικη όμογενών διά να τοίς παράσχη ηά- υαν δυνατήν πληροφορίαν χαί ουναηήν ευκολίαν, {{ν ήίελον ζητήσει. Άπενθυνθητε δι' έπιστολής η τηλεγρα¬ ώ φικώς. ΝΑΤΙΟΝΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΟΡΕΕΟΕ 8ΤΒΕΕΤ ΑΟΕΝ0Υ Τεΐβρηοηθδ: ΗαηονβΓ 7952, 7953, 7954, 7955 ΥΟΚΚ, Μ. Υ. Άντιπροσωπεία έν Σικάγφ: ΡΙΒ5Τ ΝΑΤΙΟΝΑί Β ΑΝ Κ ΒΙΛΧΙ, δϋΙΤΕ 744, 80. ΟΙ.ΑΗΚ ί>Τ., 0ΗΙ0Α0Ο,
Ή Άγνή Ντέ Μίλλ, κό^ϊ) τοΰ π&ριγτμον κΐνηματογ^αφικοΰ
καί χορεότρια, «.ΐς μίαν κωμιαήν σκηνήν μέ τόν χοροδιίάτκαλον
νι» Νέλλ.
κάς, ό Μπάρμπα Γιώργος καί οί
λοιποί πρωταγωνισταί καί μή) τοϋ
Μόλλα, δέν είνε κατασκτ;ι>ασν!!νθ4
άπό χαρτόνι, άλλά άπό δέρμα.
Είναι τριπλάσιοι καί πτ>-
λύ πϊ-ρισοτότϊρον ..... έςτιμελη-
μενοι είς εμφάνισιν.
* # *
Ο Μόλλας είνε ό μοναδικος
"Ελλην κονΐιτέχνης όστις είνε...έ-
κατοαμυριοΰχος. Πρό ολίγον και-
ροϋ μόλΐς εγκατεστάθη είς την ό>
ραίαν ίδιόΐκτητον οικίαν του, ή ό-
ποία τοΰ έστοίχισε περί τό ήιιισυ
έΧατομμΰιον.
Είνε κάτοχος άρκετών οίκοπέ-
δων, μόνον δέ τα μηχανήματά του
—ποέσσες. πού «ν,όβει» τοΰς κα-
ρ«γκιόζηδες, καί τα άλ/.α σύνεογα
τής τέχνης τού—άνερχονται είς τό
ποσόν των 200 χιλ. δροχμών!
Ό Μόλλας ΕΪνε «κνριο;» είς την
έν γένει έιιςχίνισίν τοί), καί.ός σύ-
ζνγος κκά φιί.όστοργος πατήρ πέν-
τΐε τέκνΐι>ν.
— Θά εΐχα πολν μεγαλειτέραν
περιουσίαν άν δέν ήμσυν ο'ικογε-
Μειάρχης καί ό θάνατος δέν εΐχ€
κτι·τήσει πολλές φορές την π·όοιτα
τοϋ σπιτιοϋ μου! ελεγε είς τόν ΰ-
ποφαινόμενον είς μίαν σΐΛ·οιιιλίαν
την οποίαν είχί χθές μαζί τού.
» ♦ »
(Π ρωΓΓΐ' πρωθυπουργός τής 'Μ-
λάύος καν τακτικός...ί*αμ(ο.ν του
καραγκιόζη τοϋ Μόλλα 'είνΕ αδύ¬
νατον ευρισκόμενος μεταΗ κίνΐου
γνωστων καί φίλθΛ' νά μή άφηγη-
θη το «δνειρο τοϋ Καραγκιό'Ιη»,
το οποίος παρηκολούθησε ιίιά 6ρα-
δυα πρό έτών είς την Δεξαμενήν.
υ Καραγκιόζης κοιμώμενος κά-
τϊο απο το «μαγικό δεντρί» ετ5λ"επε
ειςτο ονεΐρό τού ότι τοϋ Ιχα^ν
Ιο ξΐνοδοχεϊον.
τόν
»ι_ί- ^* φ5τε: τό
ευ>χβοως το γκαιρσόνι.
— ΒχττΕ μακαροΰνια: εΙ~£ εί'-
το γκαρσονι.
—"Εχουμε!
—Φερε μοί.- μιά πιατέλλα'
1ο γκαίρσόνι έσπευσε νά φέρη
λ ^ιατελλα μακαρόν1α εις τόν
βουλιμιωντα ΚαοαγκιΛην Αλλά
πρ.ν αφήση είς τό τραπέϊι, τόν Α-
ρωτησε: *
—'ΒηΕΛή,.είνε λίνο κ»Γ«, θέ-
λετε να τα ζεστάν^ λίγο-
Ζεστανέ τ Αλλά
γ
στανέ τα. Αλλά γρήγοοα!
_ν&το> μεταΐύ δο όΚ^
μη
ης ξν^ λ μη ^^
θενογχ.ρω του την πιατέλλα μέ
μαχαρον,α, άνεφώνη-ν όλί
μενος:
^ δένΛδτ^Υ« χρύα! Τί
Ό Χάτζΐ)α6άτης
καποτε χ&οΐο γν^τόν
ζωΰφιον επάνω είς τα ροϋχα το5
Καραγκιόίη.
—Βρέ, άναθεΐίατισμένε, τοϋ γϊ-
πε, τί είνε αι'τό πού περπατάει ά-
πάνω <πά ρονχά σου; —Τί ίΐνε: ρώτησε άνήσνχος δή- ύ%ν ό Καραγκιόζης. . —Δέν τό β?.έπεις; ' ΟΚαραγ--<ιόί!ης εροΐ[ιε μιά |»α- τια άς τό ύποδειχθέν μέρος καί μέ την ίδια άταραξία είπίν εις τόν Χατζηαβάτην: -—Ψΰλλος είνε, ρέ, δέν τόν 6λέ- πεις: —Βρέ. άναθεμστΐσμένε, ασπροι ρίνε οί ψύλλοι: —Ό δικος ι»ου €Ϊ>^ άχττρο:, γ·«-
τί φοράει τά...λτνά τοΐ'!
Ό Μπάραπα-Γιώργος ίτρίφί έ-
?αιθ€τιν.ήν εκτίμησιν "είς τα σί"κ«.
Ό Καοαιγν.ιόζης ήξερε την αδυνα¬
μίαν αντ'ήΐν τοϋ -ίσίβαστον τον νΐει-
ου» καί καποτϊ, κλέψας κάπου ι<ε- ρικα σϋκα, ΙδιάλειΕε τό μεγαλήτε- ρο καί"τοϋ ε'βαλρ α?σσ..κινίνο' ( —Μπαιρμπούλη. γιά κΰτταΐ^ τι σονορερη! Ρ«π€ν ό Καροτγκΐίίτκ; ιδείχνοντας άπό μακρνά στόν Μπαρ ποΓιώιργο τό πα»αγεμισ«ιπ·« με κινίνο σΰκο. —Μποκίβο, ΑνεΜ-ίδι μ' άντ«ί«>-
νησε πλήρη·; χαρής ό Μάρπη-
Γιώργος.
Ό Καρίτγκιόζης δμως τκα
θα δώσρ στόν Μπάρπα-Γιώργο το
σθκο, άλλά πάλι τό επαιρνε πισο.
—Φέρτο, μωρέ ΚορραγκιόΤ' ν.αι
μέ λίγκοσες τόν αμοιρο! ίκίτει* ο
Μπά»ρπα-Γιά>ογος. „
Ό Καρα^ιόίτε; νπε"-<ρίνίτο οη ελε καί δέν ϋθελε νά τό Λροο- είς τόν θΐΐόν του, όηάτε ή ΜάΓΊώρ μίαν σττγιιήν ό Μπρ όρμα, άρπάζει τΐ)σνν.ο άπό τα οια τοΰ Καραγκιόζη καί τό κ« οχθιΖει. —-Φτού' να σέ πάρτι ό διάβολον κ«ιΙ)όχρονο! ανεφώνησε εΈω * νών ό Μπάρπα-Γιώογος α ή ϋ νών ό ΜπάρπΓγς θείς την ετή'δρασιν τοϋ κτνίνου. —ΤΊ επαθ*Γς μπάρπα: ήρωτη εκπ>.ηκτος δήθεν ό Καοαγκιόζ
—Βρέ αφΐλότιμο, κινίνο
6άλει μεσα στό σϋκο;
—Τί λές, μπαρπονλη μόν
γώ νά κάνω ?να τέτοιο πράγ
—Άμ' γιατί Γιτανε μπίτ
φ«ινε"
—Έτσι δποϊς τ' ρ
φνα, μπάρπα, εύικαΐώογηθη ό Κ«-
ρ»γκιόζης, θά τοΓσποσε φ«ινε"
ται.,.ή χολή του!
Μέ αι^ά,καί πολλά ί
μη. διασνκδάΐει κάθί 6ρά&ΐ!
Μόλλας τό πνκνόν παντοτε ά
ή
Άγοράζετε τα 6ι6λία σας
Βι6λΙΟπωλεΐον τού €'Εθν. Κ

ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ. 1928.
11
Ε6ΡΑΊΚΗ
Ο ΤΑΦΟΣ
ΥΠΟ 1. 1*. Ρ».ΕΡ>ΕΤΖ
Άνάμετα στοΰς άλλους χυργί-
ΓΛθος τοϋ χυργου τού γίρου κόμητο;
δρισχόταν στά} χαληά χρόνια κ·.1
Ινας χολΰ ψηλός χυργίσκος ττήν
σκοιαά τοί αποίου άγρΐΜτνοΰσί μέρ*
νάχτα ά/Λίμ-ητος ενας φρθυρός μέ τή
ιάλχιγγα στό στό^.*·
Ειχε έντολή νά σημ^Τ) άμέσω;
συναγερμό μόλις 6α βδλεχε αακρυά
στόν όρίζοντα έχθ>ρό. Κι' ετσι δταν
ό φρουρός έκεϊνος εδλΐπε χέρα δσθ
Ιφβανε τό μάτι το«υ, τνθρωιτο χου
νά μην ηταν κάτοικος των γάρ*)
χωρίων, -έτήμαινε την τάλχιγγα μιέ
δλη την ίύναα! των πνϊυμόνων τού.
Κ αί τότε οί μκϊθοφόρθ! τοΰ άφέν-
τΤ)—τριγόνου τοΰ σημερινον γερ>
/.όμητος—ί'6γα:ναν βξω άγριεμμέ-
νοι δ-.ψώντίς αίμα καί ώρμοΰσαν μέ
μχνία εναντίον τοΰ έ·χθροϋ.
Ό άρχοντος τοΰ χύργβο, ό κ>
μ,ης, δρίθκ/.όταν σέ διαρκή χόλεμ.ο
II.-;
όλους τοϋς άλλους άρχοντας των
άλλαν έχαρχιών. ΤΗτ^ν χθλεμ.!<ττής γενναίως κ αί χεχειραμένος.ΚάΘε τό- ϊο ξ&·/.ιν/ίτΐ μέ τούς μιτθοφάρους τού ν.ϊί έχΐτίθετο εναντίον των γειτο- νι/.ών χύργων. Τοΰς έχυρίευβν έξ έφό3ου χολεμώντας καΐ "αύτός είς την πρώτην γραμμήν τω'' στρατε·υμα- των τού. "Βδαζε φωτία χαντοΰ άχό 2x01) χερνούσε, έσφαίζε τούς χυργο- ϊεσπότας, έκανε δικές τού τής χυρ- γοδέσχθϊνες, καί χερνϋΰσε άχό τα λέχίίι τού ι ΰχηρΐτας των άρχόν- των. Μέ μ'ά λέξι ηταν ό φόΐδος κα: ό τρόμος ολων των καλών άνθρω¬ πον. Έκεί γόρω άπ/β τόν χόργο το·>,
τ' 6ν« γε'.τονϊκό μεγαλοχώρ1., δρι-
σ*όταν α:ά ■πανέμορφη'Εδ.ραιοχούλα.
Ήταν γυναίκα ενός άγίου καί «-
φού άνθρώχοο άφωσιωμένΌυ στή θρη-
σκεία τού καί στήν έχ'.στήμη, τοί
ροο&$ίνου Λεδή. Ή ώμορφιά τής γυ¬
ναικός αυτής ήταν ξακουσμένη τέ
δλη την γίρω χερ!γέρε:α.
Μιά μερά ετυχε- νά την ϊ£η ό
κάμης, ό άρχοντας τοΰ πύργου, καΐ
άλέτως τόν έσκλάδωσε μέ τα θέλγη-
τρά -της. Άλλά κι' έκείνη 3έν έ¬
μ είνε άναίσθητη στόν ερ·ωτα τοΰ ώ-
ραίου καί γενναίαν εΰτ.ατρί,ϊου.
Μίια στόν πύργο τού ό κά
ύί ά
ί'-γζ χτίτε'. ύ—ογείοος ττοάς και- ΰ-
χόγεια ίιςςχ.δρίσματα μέ<τα ττά 6- ά ή μχ^ροϋσε κανεΐς νά ήο μέ^ δλη τού την άνείΓί 'χήνας ιπ>λ-
λοΰς *η* χρόνια άκόμγ;, άν τοΰ
I-
φερναν 3ΐ άνάγκες τοΰ χολέ{Αθυ.
,Ητανι έχεϊ κάτω στςηλιες μεγά-
λες, κρύιττες εΰχάριστες έχιχλω-
μένες μέ χαλακπ·}·—ία καί χλιίή.
'Τ? - ' ι > » »
ΕΛει κατω μ^σα σε μια α™· τις
οχόγεΐίς σ—Λλ(ές σνντ^τώνται ή ώ-
ραία κόβη τοό Ίσραήλ καί ό άν^ρεϊ-
ος άρχνντας πολεμ'στής.
ΚάΘε νύ-χτα την ώρι·3»ιέντ} ωρα
™ΰ ό άν3ρας τής ωραίας Ρε&δέΥ/.ας
^βδαινε στήν ταράτσα τοι> γιά νά
ν.ανγ| την χροσενχή το·ο στόν Οεό
τού, καί περάση δλη τή νύχτα χα-
Ρ^»κολοι>θώντας τα ταξείδια καί τοΰς
πρώτας των άστρων, έκείνη Ιφευγ&ν
Οίχο τό 3ϊ>ζ-.>γικό κρβδάτι. Ντ'Λλένη
στά μεταιςχοτά, φορτωαένη ά—ο πο-
λύτιμα κοκτμημ,ατα, καί άλλα στολί-
, μέ τό κορμί ττκ; άλειμμ,ένο μέ τα
άν,α ΐΑυροΛήχά, έχηγαινε νά δρτ;
τον νεαρό κόμητα.
Εκεϊνος Ιφευγε τότε γρηγορχ-
ΪΡηγοιρα άχό τίς γιορτές καί τα
^ποσια —ου ©ίινε στοί>ς χροΐ%εκ).η-
μενους τ^ ν.αί μέ εΰκινησία έλαφιοΰ
>-ατέδαινε νά δρΊί την ώραία τού
ογά
η
Καΐ ΐκεί <—ό δάθος των άνεξε- Ρ«»νήτων ύ—ίγείων τού, μεσα σ' αυ¬ τόν τόν άίιέ§>ίο λ*δύρ:νθο, οί ϊοό
νεο ΰ τίς νύχτες τους μ,έ-
ό
νζ ττην ευτυχία τοΰ ερωτός των.
'Ο βεός τοΰ 'Α>δραβ*> καί τοΰ Ί-
σαϋ3)χ νά μάί φολάττΎ} άx<)■τίτο^α ά- άx<)■τίτο^α ά- μαρτία. (Ωσ·τ>—, κάιτοκχ μ&οα, την ώρα
ροι* έναναύρΐζβ τ·ρι>φ&ρά στήν άγχ.α-
λιβ τού τγ> ωραίαν Ρε*έκκα, μ;ά
°^οητη ίίεχ χέρασε άχό τόν νούν
"θο ί^ιοτρ-ό—ου έκείνου άρχοντα.
ρ., —Ρϊδδέ/,α, τής εΐχε, Ρεδέκκα,,
ςερεις ότι ειμαι άνύχανίρος. Αί, λο:-
~·ν, γίνου χριστΐανή γι'ά νά μχορέ-
σ*ί^ ν« ««ντρεοτοδμε.
α είτε γιατί τό Ιδραϊκό «ίυα
ά εί έ
ττ/κ εναντίον μιάς τέ-
τοι«ς άμϊρτίας, είτε γιατί ό τει-
Ρ^αμος χοϋ την είχε χοριβύσει, *-
■ε γιά μ'ά στιγμή τή 3ΰναμι, χοο
είχε χάνω της, ή Ρ&δοέΥ/.α είχε τό
θάρρος νά άχοκ,ρούση την πρότασιν ε¬
κείνην.
'Ο κάμης όμως δέν έννοοΰσε νά
παραιτηθή άπΑ την ίδέα τού καί
τής έχανέλαδε μιά άλλη ήμέρα μέ
μεγαλήτερη ί>χΌμονή.
Ή Ρε&δίκα άρνήθηνε χ,αί πάλιν.
Τότε ό κου ής άρχισε νά την φοδερί-
ζ(1, νά τής λέϊ) δτι θά σφάξη όλους
τούς Έδραίους χοϋ κατοιίκούσανς έ¬
κεί τριγύρω καί ότι 3ά τής κάνη
•/.αί αυτής -.ής ιδίας κακό μεγάλο
Ή Ρεδδέκα έχεσε γονατιστή ^.τ.ρη-
στά τού κα: εζήτησε χάριν γιά τόν
έαυτό της (καί γιά τοι>ς όμοεθνείς
■της. Αΰτό ομως έξαγρίωσεν άκόμα
Έβρ'.ϊσότεοον τόν κόμητα Τόν είχε Οί
ξει τόν έγωΐσμό τού κα:. την φΥλαυ-
τία τού. Άχοτχάσθηκε όρμητικά ά¬
χό την άγκαλιά τής Ρείβεκας, ε7ρϊ-
ξε γρήγορι. έδγήκεν άχό τοΰς ΰχο-
γείους 3:α3ρόμους καί άν«δτ)κ«ν έχά-
νω.
'Εφντηξΐ την κυνηγετική τού ·ιάΚ
χ:γγα καΐ ■άμέσως έτρόξαν κοντά
τού όλοι οί ΰχηρέτες τού.
—Νά πράξετε άμέσως μέ μεγά-
λες-οκτρβς^όλας τάς ΐίσόϊους των
ϋχογείων 3:α3ρόζΐων, δ'.έταξεν
"Ε)χε!τα έχηϊησε έχάνω στό άγα-
χημέ'/ο άλογό τού, καί έγεινεν ά-
φαντος. μέσα είς τό -Βάσος.
Τρείς μέρες ύ.& τρ-είς νύχτες
ίτρεχε μέσα στό ■Βάσος κι' έχά^/ο)
στά 6ουνά, μεθυσμέ·/ος άχό τή·; μα-
νία τού καί άχό τϊη άϊιάί/Λχο καλ-
χιασμό Γθΰ άλόγου τού.
Τρείς μ?ρες καί τρείς νύχτες μι-
λοΰσε όλοένα μοναχός τοο, σά νά
ρμ
Τρείς υέρες καϊ ^τρείς νυχτ:;
ϊα-^ κάτω στά ϋχόγε'.α τοϋ
ργ^ οί θρήτ/οι τής Ρ&δέκκας;
Τήνχ τρίτη ημέραι τίλος εχεσε ή
μανία τοΰ ν.όμητος χαί άρ·χισε νά
τρυχώντ) σ·.γά-σ·.γά υ,έτ' τή;; ψυχή
τ-ου ή μεταμβλεια. Έγόρισε τότε
τ·ίσω τό άλογό τού -/.αί έκάλχασε
7.ατ ευθείαν γιά τοΰς ^το-,'είους 3ι-
ό
ρς
Ό χόθος τοϋ νά ξαναϊδή την χο-
)^αγαχημένη τού, τοΰ φλόγιζε τό-
70 χολϋ τή ■' ψ'-ΐχή, χοΰ 3έν έστάθη-
κε χουθενά. Άχό τό ττόαα τοΰ ά-
>όγου έ'δγαινβ άφ·ρός, καί τοτάΊ.Γ
έ'τρεχε άχό τάνω τού ό :3ρώς. "Οταν
εράϊσε τς).ος στόν-χάργο τού, δι«-
ταςε νά άνοίξο^ν υ.ιά τττό τίς είσό-
2ους των υΓθγείων τού καί ώραησεν
ίκράτητος καΐ σαν τρελλός μέσα.
Μχρός ιττήν εΐσοΒο τοΰ θαλάμου,
οχοι» χεβνοίσΐ τίς εύτυχιτμένες τον
νό-/τες ,;.έ την Ρεδδέν.α, κράτησε
την χ^α^οή τού καί έστάθη·/.ε γιά ν
ά/Λΐ>τ*] τόν δόρ··>δο χοΰ θά «χοόΒιϊε
την χχροοσίαν άν'θρωχίνου χλάσΊ.7-·
τος έκεί μέιτ.α. Άλά ·5έν άκουιε τί-
ττοτε. Μέ σφιγμένη τότε την καρδιά
έμπήκε ί^έτα καί έψαςε χαντοΰ. Ά-
νασκέλίζε -.ά ©χιχλα, άνχττάτωσε
τα χάντα. Ή Ρεδβέκα 3έν ήτο·; έ¬
κεί μέσα, εψαξε τότε σέ δλες τές
σχηλιές καί «γ' δλ-οος τούς διαϊρό-
μο»ς. Τέλος την δρήκε χίσω άχό.
τίς πίρρϊ οαιάς είσόίου των ΰχογεί-
ων, δχου Γ/Λΐτονταν σωριασμέντ; νε-
κρή, μέ τα χίρια ΰψοχιένα πρός
τόν οάρανό, σαν νά χροτηύχετο χ::ν
ά
Τότε ό κόμης, μέ τόν θβτ/ατο αέϊ'
στήν ψυχή -.ου χωρΐς νά δγάλη λέ¬
ξι, μάζεφεν δλους τοΰς μισθοφόρους
τού κα: ξϊκ.'νησε γιά νέοιις άγρίους
■;ολέμ.·ους χροσ"χ»θώ'/τας μέσ' στόν
άχό τής μάχης καΐ ;.·.έσα στό άν-
Ορώχινο αΐαα νά ξεχάση την χολυα-
γηττίΐίένη τού.
Στό μ:κρό έδραϊκό νεχροταφείο
τοΰ χω3·.Γϋ, έκεί κοντά στόν χύργο,
ΰχάρχει σ' ένα τάφ>ο μιά χλά/.οι χοΰ
ίχάνω της είνε γραμ-μΐνα μέ γ.ρά;Α-
ματα χρυτά ή φράσις:
«ΈντζΰΘα κείται ή Ρϋδδέκα, ή
εύσεοής 'τνζι,γος τοΰ Ραδδίνου.»
Οί συγγενείς τής Ρε&δέκας χη-
γαιντ> τακτικά—σημερον χηγαίνουν
οί άχόγονο! της—γιά νά επισκεφθούν
τόν τάφο της.
Ό Ρα&όίνος τοΰ χωρίου στατχατά-
ει χάντο:ε έκ«ί καί ψάλλε'. τίς κα-
Ο-.ερωμένες εΰχές την Ήιΐέρα των
Ν«κρ*ν.
Καί δαο>ς ό τ»ί>ος «Ιχβίνος είνε
άϊειανός, -'ΐατί τό χτώα7 τής ωραί¬
ας Έϊ,ραίας έμεινε . Οαμ;ιένο γιά
ζάντα μ«σα στά ύιτόγεια τοΰ χύργοο
ι
Ή Γκρασέλλα καΐ ό
θεόδωρος, τολμηροί
χορευταί, έκτελοΰντες
δυσκόλους χορούς επί
τής στέγης τοΰ ξενο-
δοχείου Μάκ "Αλπιν.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ
II
Ή άπλότης τθδ Μ. Φρειδερίκου__Ό εν<ας και μδ νος φρουρόός τού. Ό Μέγας Φρεϊίε^ίκος τής Πρωσσίϊς ήταν χολίι άχλός στοϋ; τ.ρόχους. Στό Σαν ΣολΙ δχου σο- εμεν&, ίεν ί βς μ, χ {ηή φρουρά, χ^ρά.... ενα γρενοίϊιβρο ·χο- άχα! Κι' δμως κο'μότα»; ιιλ άπόλυτη γη ώρα ό γύ^τος κατώρθωσε νά έχι- 2'.-ορ0ώση το άαάξι. Πό ά ί φρρ ρ γρ νάχα! Κι' δμως κο'.μότα»; ιιλ η τ,ρεμ.ία, σά·' νά τό1/ έ·φύλαγαν τούλά- ■/«ττον εκατόν χιλιάίες σωματ&ίρλά- κων! Καΐ τόν μ^αδικο τού ομως φρουρό, ό ότοίος τοΰ έχ,ρησίμβυε %πί ώς ΰχηρέτης, ό Φ,ρει&ερίκος τ^ ε- στελνε ολη την ήμέρα στό Π ότσ·3·αν. κι' ετσι έ<Α«νεν όλομό·«>αχος στήν έ-
ξοχ'.κή το« εχαυλη.
Κά ό Μ Φ
κάνει ή ίργανία σου;.
—"Ε(] ϊίκάρες! άχηντησεν ό γ>-
κάτα! Όλο τό χο>-
ριό 3έν θ·ά έχη νά μοΰ τα χαλάση.
Ή έίό& ά ό ά ά
Κάχοτε, ό Μ. Φρειίερίκος είχεν Ή έχίίίόν&ωσις μιάς ρόδας στά κά-
: ακρόασιν σ' Ινα Γάλλον εύχα- τω-αά-τω δέν στοιχίζει τόσο....
, τόν Κόμητα ντέ Σουαζέλ. Χάλασέ τα δχως θέλεις, άχη·^-
0 κάμης έ'φτατε την ώρι«3μ«νη ωραΙ τησεν ό Αότοκιράτ<ι>ρ. Τίς έξη ϊε-
στήν εχαυλη τοΰ Σάν Σουσί ν,αί μή
δλέχοντας κανένα φρουρό, χβ«χ«-
ρησε ώς τή1/ έξω χόρτα καΐ χτύχησε.
Σέ λίγο τθνί άνοιξεν ενας άνυρωχά-
•/.ος, ντομένος ■φτωχϊχΛ.
—Καλέ μου ά·Λρωχε, £ρχοΊ.α! νά
;ώ τόν Ρ>ϊτιληα... τοΰ είχεν ό κό¬
Έγω είμαι ό δασθ.ηάς, »?χο>-
ϊά μου! «ΰ άχήντησεν αε άχ).όττ,-:7
ό ταχεινός άνθρωχακος, ό σχοίος
-ράγματι ^έν ήτο άλλος άχο τόν Μ.
Φρειδερίκον;
* * *
Κατά την διάρ'κε'.αν ενός ταξει¬
δίου τοϋ αύτοκράτορος τής Αυστρί¬
ας Ίωτήφ στήν Ιταλία, μία άχο
τίς ρόϊΐς τοΰ αύτοκρατορικοΰ ά;ια-
ξιθΰ εσχατε μέσ' στή υοέση τοΰ ίρό-
;χ<ου. Κχτόχιν αυτού ό Αΰτοκράτωρ ά&ίύσί νά φτάση μέ τό χαλα- μο άμά·ξι σ' ενα γειτονίχό χωρ;ό Χωρίς νά χάση καφό, κατέδηκεν έκεί ττήν ζίρτα ενός γΰφτθϋ ν-αί τόν άλ ά έ έ ή ρ ς γφ χαρεκάλεσε νά έχιίΐοριθώσϊ] την ! —τασμίνη ρόβα γιά νά μχορέση νά ' έξκολο^Οκπ) άμέσως τόν δρόμον τού. ι ; -^ ■θά τό εχαμνα ευχαρίστως άή τησεν ό γάφτος, έά-/ 3έν ετύχαινε σή- μ.ερον νά είνε γιορτή..... "Ολος ό κόσμος βλί'πε'.ς εχει χάει στήν έκ.- ■Λλητιά κα: δέν εχω κανένα νά μέ βοηθήση «?'.>σώντας τή φωτία».
—Αΰτό είνε μ·όνο! είχεν ό Αύτο-
ά, φυσάω έγώ. Αύτό θά μέ
^ άλ)ως τι. Κα! άα' έχος
αμ' έργον,
'Ο μονάό^χης άρ'χάζει τό σχθίνΐ
τοϋ γύφτ'-κου φυσεροΰ κι' άρχίί,ει νά
ό δά άά "Ε έ λί
Αί δίδυμοι άδιλφαί Ζίτενφελδ, πεαίφημοι κολυμβήτριαι, μέ τον ι>ι ιό|ΐπυ| ~'™ Τ^γ-'-^,τ·^*^ «·' «ΚΑ'ν' "*
Ρόζεν9αλ. κολυμβητικόν τσάμπιον. το τραδατί οτανω-κατω. Εττι σέ λί-
κάρες κθνΤΓητέ της γιά τόν κόχο
σοα, τό ότόλοιχο-^ χοσόν, στό 3ίν«
γιά την εύχαρίστησι χοΰ έ
ώ ά!
φυσώντας ί,τ, <ρωτιά! * # # Ό ττρατάρχης Ντέ Λά Φερτέ, α όχοίος άχεστρατε'^θη γέρων χλέον γβ αάτος τραΰαατα καί μετάλλια άν- Ζί είχεν έναν γυιό τόν όχοίο· ωύ ό ρ, χ γ .τροητοίααζςν ωσαύτως γιά τό στραΐ τιωττκό στάδιον. Όταν ί,ρθε ή μερά ιχατά την Η- ττοίαν ά ·ρ:ός τού αύτός θά Ιφ ά ώ έί γ:ά πρώτην τού εκστρατείαι;, χα- ρουσιάσθηκε στόν, ατρχχά$·χτι ό μά γεί,ρός τού ζητώντας νά γιά 4ιά~,9«ς λ!χοι>3ιές—
μανίτάθ'.ά, κτλ.—τίς όχοϊες είχεν
έτοιμάσει κατά -διαταγήν τοΰ νεαροδ
Ντέ Λά Φερτέ.
—Τί θά τα κάνη όλα αυτά, ηρώ¬
τησεν μέ εκχληξιν ό στρατάρχης.
Μά.... είνε τ.ρόφιμα χοΰ Θά χάρυ
μαζΰ τού στόν χόλεμο... άχήντησβ
3·είλά ό μάγειρος.
Ό στρατάρχης όταν άκουτε την
άχάντησ: αυτή, έγινεν έξω φρενών.
Ξέσχ'.σε τό; λογαριασμό σέ χίλιβ
κομμάτ:α καί γ!>ρίζοντας""κρός τόν
μάγεφβ, είχε:
—'Νά χάς νά χής στόν γυιό μοί
ότι στόν κα:ρό μου 34ν... άρματωντί-
μαστε έττι γ:ά τόν χόλεμο! Τό ((μβ-
νοϋ» μας 3έν άχοτελείτο παρά ά~ο
τκληρό τ^ί τ?(χγ;Λ %ρζ<χ%—όταν τό -ς'χαμε καΐ αύτό—. Κατά τονέχειιτν, χές τοο, 3έν έννοώ μέ κανένα τρόιΐο νά δοηθησω μιά σχατάλη^ τόσο χα- ράλογη,μά καί τάίθ άναξίαν γιά β- ναν χολεμίστήν!....

12
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΤΙΤΛΟΥΧΟΙ ΧΡΥΣΟΘΗΡΑΙ ΠΡ0Τ1Μ0ΥΝ ΑΣΤΕΡΑΣ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΥΣ ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΔΑΣ
Ό Κόμης Άλάν δέ λά Φα/αίζ
δέ λά Κουντραί ευρίσκεται έν Ά-
μερικτί.
Ποΐο; είναι;
Ντροπή! Θά επρϊπε νά τό ξεΰ-
Ό νέος αύτός είναι ό θελκτικός
νεώτερο; ά&ελφός τοΰ Μαρκησίου
Άνρί δέ λά Φαλαίζ δέ λά Κουν-
τραί, δστις δέν είναι αλλο; π&ρά
ό^σΰζυγο; τής περιφήμου Γκλόρι-
ας Σουάνσον.
Έπιστρέφων άπό την Ευρώπην
«αί γελών πονηρά εις βάρος εκεί-
νων οί όποϊοι ηθέλησαν νά πόυν ό¬
τι έ'φνγεν διά τό Παρίσι διότι εί-
χε έλθη εις διάστασιν μέ την γοη-
τΐ'ΐτικήν Γκλόριαν, ό Μαρκήσιος
φέρει μαζύ τού τόν νεώτερον άδειλ-
φόν τού, Άλάν.
βά ακολουθήση βρά γε ό νεα
ρό; Άλάν τα βήματα τοΰ άδελφοί
τού καί θά λάβη ενα κνηματογρα
φικόν άστέρα διά σύζυγον, η θί
ζητήση είς την Λεωφόρον Π άρ< μίαν νύμφην; 'Η είσοδος τού είς την χώραν _ εφερε παλμούς σΐήΛ' καρδίαν πολ λών τεμπυτάντ καί ανησυχίαν είς πολλοΰς δολλαριοΰχους γονεΤς. Άκόμη καί Ι'νας νεώτερο; υίό; . ενός τόσον λάμπρου οΐκου θά έπρο ϊΕέντ) άρκετήν αίσθησιν είς την Λε Ιωφόρον Πάρ,ν.. Διότι ό τίτλος τοι ' είναι αύθιεντικό; καί αί σχέσει; τη<; ^οικογενείας τον εΰρύταται. 'Η για |γιά τού είναι ή Λαίδη Τζαίημ< λοΰγκλας, θεία τοΰ Μαρκησίσι >ϋ Κουήνσμπερρυ.
Ό Άλάν συνουάζει Ίρλανδικό
[αί Γαλλικόν αΐμα καί ό συνδυα
σμός αΰτός είναι άκαταμάχητος.
θά άκολονθ-τνσονν δρά γε οί ά
5ελφοί( δέ λά Φαλαίζ δέ λά Κουν
ίτραί τα βήιματα των αδελφόν Μδι-
βάνι, οί όποϊοι ίτπανδρΐΓύθησαν καί
ρί δΰο ή-θοποιους τοΰ κινηματογρά
ου;
Ό Πρΐγκιψ Λαβίδ Μδιβάνι, ό
οϊος ΰπανδρεύθη την Μαίη Μόρ
αη, δέν ηργησε πολύ νά φέρτ
αί τόν αδελφόν τού Σέργιον, ό ό
^ποΤος επήρε (ΐαίζΰ τού την Π όλαν
Νεγκρι είς τ·ην Γαλλίαν καί την
ΰπανδριεύθη έκεΐ.
"Ισως είς την πϊρίπτωσιν αυτήν
οί άδελφοί Δέ λά Φαλαίζ δέ λά
Κουντραί, θά άντιστρΐ'ψουν τοΰς
δρους, διότι δ Μαρν.ήσιος εφεοε
την Γκλόριαν είς τό Παρίσι καί
τώρα; φέρει τόν Άλάν εις τό Χόλ¬
λυγουντ.
Ποΐο; θά κεοδίσγι τώοα τόν τί¬
τλον:
Ή Λεωφόρο; Πάρκ ϊ) τό Χόλ-
ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΕΥΓΕΝΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΟΟΥΝ ΤΩΡΑ ΝΑ ΓΙΝΩΝΤΑΙ ΣΥΖΥΓΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΑΝ
ΗΘΟΠΟΙΩΝ ΜΑΛΛΟΝ, ΠΑΡΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΩΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜηΝ.
τγυντ;
Άπαρνοϋνται επί -τέλονς οί τι-
τλοΰχοι χρυσοθήραι της Εύρώπης
την Λεωφόρον Πάρκ χάριν των
χρυσοφόρων έκ τάσϊϊον της Καλι-
φορνδας καί Χόλλυγουντ:
"Οχι καί πρό πολλών έτών τό 8-
νπρον κάΐ&ε άπεντάρον νεα·ροΰ εύ-
γΐνοϋς η"το νά είίρη μίαν σύζυγον
μεταξΰ των κληρονόμα>ν της Λεω-
φόρου Πάρκ.
Άλλά τελευταίως, ή Λεωφόρος
Π άρκ δέν δέχεται μέ πολλήν ίτερ-
μότητα τού; ευγενεί; αντοΰ;, πολ-
λοί των οποίων ίϋΐοοτηρίζονται υπό
Ι^ρίοτπαϊκων 'Εταιρειων, διά νά
επιτύχουν ενα έπνχΕιρβή Αμερικα¬
νικόν γάμον.
Ή σνζυγοθηρ/8αι εις την Λεω-
φόρον Πάοκ κατέστη σχεδόν ά-
83ΰντατος. ΑΙ ντεμπυτάντ διδάΌν.ον-
^αι τώρα μίαν ένδοαίτην εντολήν:
«Μή ύπαΛ-δριενθτ); τιτλοϋχσν,
ί έξβώ
πρίν εξακριοώσης την πραγματι¬
κήν ύπαρξιν τοΰ τίτλου καί πύρ-
γοι1».
Είναι πλέον δύοΐκολον νά συλλά-
6η κανεις μίαν νΐεμπυτάντ ν.αί δυ-
«τκολώτερον νά την κρατήση.
Λάτοετε αίφνης την περίπτωσιν
της ΜΕλλισεντ Ρότζερς καί τής
■φλώρανς Κλενΐτνιν. Ή Μίλλισεντ,
αφοϋ περιΓ^νν θριαμβεντικάτήν
Ευρώπην" μέ τί)ν μητέρα της, ερω¬
τευθή τον γλυκομίλητον νισμϊ]τα
ίΛοΰδσΐ'ΐγ* Σάλμ φόν Χονγκστρά-
τεν. Άλλά τδ είδι&λιον διελύθη τε-
λο; καί τα έκατοαμύρια των γονέ-
ων εχώρισαν τό ζεΰγο;.
Καί εί; τόν άγώνα. ό Κόμης ε-
χασ« τό μερίδιόν τού άπό τα ίκα-
τομμύρια Ρότϊερ; καί ηναγκάσθ'η
νά μείνη ενχαρκττημένο; μέ 300.
000 δολλάρια μόνον.
^Επειτα είναι ή περίπτωσις τής
Φλώρανς Κλεντενιν καί τοϋ Ρίόσ-
•σου βαρώνου της. "Ολα Ιπι']γαιναν
·κα?.ά επί δώδεκα ώρας καί έ'πειτα,
καποιος άνέφερίε τό γεγονό; ότι ό
τί'τλο; τον ιτο λιγάκι αανρισμενο;
καί ότι υπήρξε μία σύζυγος εις την
Ρωσσίαν, τής όποία; τό διαϊύγιον
δέν εΐχε ποτέ αποδειχνγί τελείως.
Καί ετσι ό βαροινος Γεώργιος
Τουρνώβ έξ^θΐ τής σκηνής χω»
ρίς οΰτε 300 σέντς διά τόν κόπον
τον. Μία ήσυχος άκύ·ρ<ι>σι; τοΰ γά-
μοιι, καί ή Φλώροίνς έπΕ'οτρεΐ«ν είς
τό μέγαρον Κλεντενιν, άπογοητευ-
μένη άλλά σοφωτέοα.
"_τσι ή άγορά δι1 Εύρωπαϊκοΰς
τίτλους έξέπ¥ο<εν είς την Λεωφό- ρον Πάρκ. Άλλ' έν τώ μεταξΰ ή άγορά έ- κέρΐδιζεν εοαφος είς Χόλλ,υγουντ. Καί γιατί δχι; Τα δολλάρια ήσαν έξ ίσον καλά έκεΐ. Αί ώραΐαι νέαι τ>σαν αφθονοι,
χωρί; νά ύπάρχουν' στήν μέση ·κχχί
πολύ ανστιιροί καί περίεργοι γο-
νεΐ;-
"Ενα τίτλος είναι κατι θαι>μά-
σιον εις ΣΙκουηντόνκ, απού ή Μαί-
ρη εΐργαΕετο ώς τηλεφΐϋνήτοιΐα καί
ή Ελένη ή(το ΰπάλίηλ.ο; τού ταχυ-
δρομείου, πρίν ύπάγτ) είς Χόλλυ¬
γουντ καί γίντι περίφημος, καί|
Ή Γκλόρια Σουάνσον καί ό συ-
ζυγός της, Μαρκησιος Ένρί δέ
Λά Φαλαίζ δέ λά Κονντραί^
νως είναι καλλίτεραι σνζυγοι διά
τοΰς τιτλούχονς.
Την συνήθειαν των γάμων μετα¬
ξύ ήθοποιΰν καί τιτλούχων την
τίρχυσε αη.<σι.κά ή Πόλα Νεγκρι. Αί τή ήτο τ/δη διεζευγμένη σύζυ¬ γος ενός; Κάμητος, δταν εσρθασεν είς Χό)Λυγσυντ τό 1922. Πολϋ δη- λή έ Εύώ ώ άή ή Καί τό κυριώτερον, ή Μαίρη καί ή 'Ελένη τοΰ Χόλλυγοι·ντ είνα κυρίαι των έκατομμυρ·ίιων τχΰν, καί δέν περιμένουν άπό τί]ν πατρικήν έννοιαν καί γενναιοδωρίαν. Τό νά γίνη μία νεα'ρά έπαρχιώ- τισσα; Δούκισσαι, ¥ Κομησσα ή Π ριγνΧτισοΐα ή Μαρκησία είναι κΑτι ποΰ κάΐθΐε νέα όνειρεΰεταχ καί δια τό οποίον κάΦε νέα ζηλεύει την τυχηράν. "Ετοα τό Χόλλυγουντ εχει άρχί- I μίαν συλλογήν τίτλων. "Ισως αί ήθοποιοί τοϋ κινημα- τογράφου είναι τόσον άπη<τχολη- μέν'αι ίϊαίζονισαι ρΐς τόν κινηματο- γραφον, όίστε ευρίσκουν ολιγώτε¬ ρον καιρόν νά σικεφθοϋν ότι είναι συζυγοι τιτλονχων — καί Ιπομέ- μοφιλή; έν Είύρώπη ώς άστήρ τή; σκηνής καί τοΰ κινηιματογράφου. είχεν ηίδη άποκτή,στι έ'να τίτλον, δ¬ ταν ύπανδρεΰθη τόν Κόμητα Μόαπ σκα. Άλλά ενα έ'τος μετά τόν γά- μον της τόν άφηκιε καί έπαΑτίλθεν είς τόν κινηματογράφον, καταλή- ξασα τέλος είς Χα'λυγουντ. ' "Ωοττε δέν )(ϊο παράξενον δταν τό 1026 ή Πόλα ύπανδρεύθη τον Πρίγκττα Σέργιον Μοί βάνι, τόν όμοιον εγνώριζεν άπό έτών. Καί ενας Πρΐγκιψ είναι φνσικά πολΰ καλλίτερο; άπό ενα κόμητα. Καί δσοι νομίζουν ότι ή Πόλα ηΰρε τόν Πρίγκιπά της είς την 'Αμερι- κήν, σφάλλουν. Ή Πόλα τόν ε¬ γνώριζεν άφ' ότου ήτο 14 έτών Ό Πρϊγκιψ Σέργιος Ιτυχϊ νά είναι ό άδελφό; τοΰ" Πρίγκιπος Δαβίδ Μδιΐβάνι, δστις ενα ετος πρίν είχεν ύπανδ,ριευθϊ) την Μαίην Μόρ ραιη. Δέν είναι λοιπόν περίεργοι ότι ό Σέργως ήθ&ηκΛ νά έπισκε φθη τό ΧόΛλυγουντ, δπου ή παιδι- κή τού φίλη 'Απολλόνια Σώοινπέζ έσημείωνε τόσην επιτυχίαν ώς Πό¬ λα Νεγκρι. Οΰτε είναι περίεργον ότι μετέβη νά επισκεφθή την παιδι- κήν τού φίλην, δταν έ^εσκ<έιφθη τόν αδελφόν τον είς Χόλλυγουντ. Οί τίτλοι των επί τέλου; ήσαν πραγματικοί χρονολογοΰμενοι άπό τοΰ 1752 καί ό οίκογενειαΐκός πυρ¬ γος ήτο άπείρα?αος. ΤΊ περισσότε¬ ρον μποροΰσε νά ζητήση μία ήθο- ποιός τοϋ Χόλλυ^'ουντ; Καί επειτα ή Π όλα. ή όποία ·η>-
το τ{δη Κόαησσα, δέν ενδιεφέρετο
καί ιαύ.ύ άν ό νέος της σύζυγος εΐ¬
χε πράγματι τόν τίτλον, ή άνήκεν
αυτός εις τόν άοελφόν τού, τόν,σΰ-
ζυγον τής Μαίη Μόρ*ραιη.
Ό τίτλο ςτων είναι κληρονομι-
κός καί επί τελους ενας τίτλος εί¬
ναι τίτλος καί ίνα; μάλιστα δ 6-
ποΐο εχει την αρχήν τού είς την
Γεωργιανήν Δημοκρατίαν πρέπει
νά έχη ίδιαιτέραν αξίαν.
Άλλ' ή παρουσίασις ένό; άλλον
άληθίνοΰ τιτλοΰχου νέου είς τό Χόλ
λυγουντ θά προξενήστ) βέιβαΊα νε-
Ή Πόλα Νί^κρι, μέ τόν νέον της
ο<ς 6ταλ.μοΰς είς τάς γνναικΕίας καρύ·ίσ; τοΰ Χόλλυγουντ. Διότι ό αγών διά την καρδίαν τον" νεαροΰ Κόμψος θά είναι ζωη. οός. Ένώ οί δύο άδελφοί εμέ νόν είς τό ξενοδοχείον Πλάζα τής Νέας "Υόρκης, πολλαί ντεμπντάντ είχον την ευκαιρίαν νά θαυιιάσοΐ'ν τόν ΛΤα»όν Κόιιητα. Φυσικά. <χν τό θελκτικόν χαμόγε- λο τοϋ Κόιιητος Άλάν δέ λά Φα¬ λαίζ δέ λά Κονντραί έπετι'7χανε καμμίαν άξιό?.ογον κατάκτησιν, πι¬ θανόν νά άνέδαλλ.ε τό ταΞείδιόν τού διά τό Χόίλνγουντ. Άλλ' αφοΰ τό θανιια αύτό δέν σννέΰη, 6 Ά¬ λάν ηκολούθησε τόν άδτλσ/όν τού είς Χόλλυγουντ, δττου είναι 6ί6αι- ος νά τνχΤι ^£ρμΠ5 ΰποδοχης. Οί νεο'>τ£ροι άτττέρες τοΰ Χά/.-
λυγσυντ είνα γε}ΐάτοι έλπίδες /χά
δνειρα.
Ό μέγας Θεός των εύκαιριών,
δ άποΐος χαιιογελα πρός τούς μι-
κρονς κινηιιατογρφικοχ': άστέρα::,
δέν έχαμογέίλα<ρε ποτέ τόσον Οίρμά καί προοΓ/ί.ησεις είς τό έν Χόλλυ¬ γουντ μεγαρον τοΰ Μαρκηισίου κώ τη Μαρτχησίας Δέ λά Φσλαίζ δέ λά Κονντραί είνα περιζήτητοι, μετα- ξυ περ+φϊ'ιιιων καί άσήμων. Διότι επί τέλονς, εις τό Χόίλυ- γουντ ό, ασηί-ΐος σήμερον, ημπορεί νά γίνη πϊκθίιφημος αυριον καί πλονκπώτατος. ^,, Καί πιθανόν 6 Κόμης Άλάν νά :ΐναι πρόθυμος νά ριτ,Όΐκ.ινδννεΰση καί νά έκλέξη μίαν &/ν)ατον νέαν, ή δποία δυνατόν αυριον νά γίνη περίφημος άστήρ. Έν τοντοι; εάν δέν εύρη την κα- τάλληλον Λΐ'*ι<ρην ώς τό Χά1 λυ¬ γουντ, είναι πολύ πιθανόν νά «π- σίτρέψ'Τ) είς την Λεακράρον Π άρχ τόν χεΐ}ΐάχνα. Ή έπίδειξις ενός νέ- οι» εργου της ΓνΙόθΛας Σουάνσοντό φθινόπωρον, θα ήττ) άρκετήπρό- φασις διά τόν Μαρκήσιον νά φέ¬ ρη τόν αδελφόν τού είς Νέαν Υ¬ όρκην καί ςτά/αν, καί νά δώση άλ¬ λην μίαν ευκαιρίαν εις τάς ντϊμπυ- τάντ νά τόν θαι.'μασουν' *"■ π°(Γ σπαντίισονν νά κερδίσονν ενα τί¬ τλον. ΤΒως τώρα, κανείί δέν μπορ«Ι νά ίίπη ποίος θά «ίερΐδίσν. τόν θελ- 'κττκόν Λΐεα:οόν Κόμητα 'Αλά δέ λά Φαλαίζ δέ λά Κουντραί, ,ή Λεωφο- ρος ΠάρΙκ ή τό Χόλλυγουντ. Άπέθανεν εις την Σουηδίαν I- να; ά'νθ-ρωπο; τεϊτεινός, περί τοΰ οποίον άλλοτε ησχολήθησαν αί 'Α- καδημίαι τής Ευρώπη;:, ό Αΰγου- στο; Ματσόν, δ δπβϊος ήρχισε την ζωήν τον ώς μαθητευόμενος πλοί- αρχος. Κατόπιν δμίος ησθάνθη α¬ ληθή έ'ρωτα διά την ΆστρονΌμί- αν καί έργασθίίς εί; διάφορα Ά- οΐτεροσκοπεϊα τής Γαλλίας, οιεκρί- θη &ιά τάς ςταρατηρήσεις τού. ΕΙ; ηλικίαν είκοσι όκτώ έτών άττεσύρ- •θτ) εις την ΣουηΙδίαν καί έγκίΐίε- στά'θ'η παιρα την μικράν λίμνην Τισναρέν. Έκεΐ εΤκτκτεν ϊνα μι¬ κρόν οίκίσκον, επρομηθεύθη ίνα μικρόν τηλεσκάπιον καί εζησε τόν ίιπόλοιπον βίον τον παρατηρών τα αστρα. "Οταν ό οΪΌανός έφωτίζε- το ΰπ ότου φωτός τής ημέρας, ό Ματ,σόν ήσχολεΐτο είς την περι- ποίησι νηων πέντε αίγών τού καί των όρνιθίων τού καί κατόπιν ε- γραφεν.... "Οταν τό 19^0 συνέ- γραη[.<εν ενα σΰγγραμμα περί της μίταρρυθμίιοΐως τοΰ ήμερολογίου, τό απέστειλεν εί; τόν Φλαμμαρ<ών, δστις τό παρουσίασϊ.ν είς την Ά-*·. καδηιιίαν.·' ΗΆκαδτ^ιία τόν άνεκή ρυξε μέ^.ο; της καί τόν εκάλεσε νά μεταβή εις τό Πα»ίσι διά νά ανα¬ πτύξη τό θέμα τού. Ό Ματσόν ηρ¬ νήθη, λέγων; «Ποίος θάπερΐποι- ήται τές κόττες μου;» Ό σοφός αΰτός άτίεθανεν έν μέισω των Ο ι Ό Ρενέ Σακτόν, 40 πϊΐρίπου έ- των, τορνευη]ς μετάλί.ων, χρανμα- τ'κχς πολέμου, υποστάς δι; τρνίίο>-
νισμόν, δέν ήσ'θάνθη έξαιρίτικήν
κλίσιν πρός την εργασίαν. Νιιμφευ
θείς πΐρό έξαετίας μίαν χή^αν ^°"
λέ|μου έχουσαν υνγατέρα, ήλικίας
μέχρι 15 έτών, έ%ήλωσ€ πρό -η¬
μερών είς τί)ν γυναίκά τού δτι
ήτο καιρός νά παύση επί τίνα χρό¬
νον νά έρίγάζηηΐαι. *Ήθελε νά πα-
ρακολουθηση τα πραΐκτικά τή; δί-
κης τοΰ Μεσθορίνο καί πρός τόν
σν.οπόν αίτόν, άφοΰ ήγόραέε τό
πρωΐ όλας τάς εφημερίδας, έγχα-
θίστατο είς τό γειτονικόν τού οινο-
πχολίϊον καί ηρχιζε την άτελεΰτητ
τον ά'νάγνωσιν συζητηΓτών έν τφ
μεταξύ μετά των παρακα-θΐιμΐνων
τού επί διαφόρ/αν έπ£4.σοδί«)ν τη?
δίκης. Την έστ)έοαν έπε-στρεφεν ε¬
νωρίς, άλλά συνέβαινεν ή οΰζυ-
γός τού, ή όποί« εΐρΐγάζετο άς
κοίποιον κατάστηιια, νά επιστρέψη
άργά. Αυτό ό Σακτόν δέν τό ήνείχε
ί ί έ ύδέν^ "1ν
ργά. Αυτό ό Σακτόν δέν τό ή
το καί μίαν εσπέραν ύπεδέν^Ί 1
σύζυγον τού μέ μίαν μαχαι ραν
Ίς την καρδιακήν χώραν. Καλέσας
κατόπιν ενα γείτονά τού τοϋ εΐπε:
<&/χφα μιά θλακειία. Εϊμαι αι«θη- ματχκός οίθρίΰιπος! Δέν «ίμαι Με- στορϊνο. Την έζήλευα καί την &■ σκότωσα». Ό γείτων τον είσελ- θϊον είς τό δωμάτιον τοΰ αΐσθημο- τικοϋ Σακτόν, εΐδε την ίκα τον νεκρόν. Έκλεκτά 6ι6λία Ρχει μόνον τό Β*· Ιλιοπωλεϊον τοδ «Έθνικοϋ Κήονκος».

ΚΗΡΤΒ».— ΚΤΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, ν%
ΡΡΟΧΩΓΙΑ Κ ΑΙ ΖΗΤΗΜΑΤΙ ΤΗ-
Ό Βενιαμίν Κάνοβιτξ, 30 έτων, έκ
Νέας Υόρκης, διεμελίσθη όταν
μία 6όμ6α έξερράγη έντός" τοΰ αΰ-
τοκινήτου τού. 'Εδώ φαίνωνται τα
έρείπια τοϋ αϋτσκινήτου τού.
Ό Φράνκη Γαίηλ, ό συμμορίτης
τής Νέας Υόρκης καΐ τοΰ Σικά¬
γου, ό ό.τοϊος εφονεύθη υπο αντί¬
παλον σνμμοριτων είς Μπρονκλυν.
Άπο τόν φόνον τοΰ Φράνκη Γαίηλ., είς τό Μποοΰκλι.'ν. Ό Γαίηλ εφο¬
νεύθη ύΛο άντιπάλων συμμοριτών, έκ Σικάγου.
Ό "Αλ Κα-ιόνε, ό άρχισυμιαορί-
της τοϋ Σικάγου, ό οποίος πιστενε-
ται ότι εχει σχέσιν μέ τούς τελευ-
ταίους φόνονς συμμοριτών έν Νέο;
'Υό
Ή Κα Μαίοη Γαίηλ, ή χηρα τού φον-Λίντος άρχισνμμοθίτου, μέ τάς
δύο θυγατερας της, Ρόζαν «αι Ισαβελλαν.
•Η "Ελινοο Γκαρράττι, κολυμβήτρια τής Καλιφορνίας ή όποά«.εξελέγη
μέλ,κΓ τήΓκολυμδητιχής Όλυμπταχής ομάδος χατ ο Μαικυ Ρηλλυ, κο-
λυμδητής καί δύτης, της Καλιφορνιας.
Ό πρώην Πρόεδρος τού Μ.ιόρου
Κουηνς, Λ. Ά., Μώοις Ε. Κόνολ-
λυ, δστις κατηγορεϊται επί κατα-
χρήσει δημοοΐων χρημάτων.

12
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΤΙΤΛΟΥΧΟΙ ΧΡΥΣΟΘΗΡΑΙ ΠΡ0Τ1Μ0ΥΝ ΑΣΤΕΡΑΣ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΥΣ ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΔΑΣ
Ό Κόμης 'Αλάν δέ λά Φαλαίζ
δέ λά Κουντραί ευρίσκεται εν 'Α-
μερικΐί.
Ποίος είναι;
Ντοοπή' θά ϊπνεπε νά τό ξεύ-
Ό νέος αύτός είναι ό θελκτικός
νεώτερος ά&ελφός τού Μαρκησίου
Άνρί δέ λά Φαλαίζ δέ λά Κουν-
τραϊ, όστις δέν είναι άλλο; παρά
ό σύζυγο; τήϊ; περιφήμου Γκλόρι-
ας Σουάνσον.
Έπιστρέφων άπό την Ευρώπην
«αί γελών πονη,ρά είς βάρος έκεί-
νων οί όποΐοι ηθέλησαν νά πόυν ό¬
τι έ'φυγεν διά τό Παρίσι διότι εΐ-
χε έλθη εί; διάστασιν μέ την γοη-
τενηκήν Γκλόριαν, δ Μαρκήσιος
φέρει μαζύ τού τόν νεώτερον άοενλ-
φόν τού, Άλάν.
Θά ακολουθήση δρά γε δ νεα-
ρό; Άλάν τα βήματα τοΰ άδελφοΰ
τού καί θά λάβη ενα κνηματογρα-
φικόν άοτερα διά σύζυγον, ή θά
ζητήση είς την Λ>εωφόρον Πάρκ
μίαν νΰμφην;
Ή εΐσοδος τού είς την χώραν θά
εφερε παλμούς στίή,ν καρδίαν πολ-
λών τεμπυτάντ καί ανησυχίαν είς
πολλούς δολλαριούχους γονεΤς.
Άκόμη καί Ι'νας νεώτερος υίό;
ενός τόσον λάμπρου οΐκου θά έπρο-
Εένη άακετήν αίσθησιν εί; την Λε-
ωφόρον Πάρτχ. Διότι ό τίτλος τον
είναι αύθιεντικός καί αί σχέσει; τη;
οικογενείας τού ευρύτατα*. Ή για-
γιά τού είναι ή Λαίδη Τζαίπμς
Δούγκλας, ύ¥ία τοϋ Μαρκησίου
τοϋ Κουήνοιμπερρυ.
Ό 'Αλάν συνουάζει Ίρλανδικόν
■καί Γαλλικόν αΐμα καί ό συνδυα-
σμό; αύτός είναι άκαταμάχητος.
Θά άκολουθτ»σουν δρά γε οί ά¬
δελφοί δέ λά Φαλαίζ δέ λά Κουν¬
τραί τα βήωατα των άδελφών Μδι-
βάνι, οί δποϊοι ίτπανδρ·εί·θησαν καί,
οί δύο ίτθο;τ.οιούς τού κινηματογρά-
φου;
Ό Πρΐγκιψ Λαβίδ Μδιβάνι, ό
οποίος ύπανδρεύ&η την Μαίη Μόρ-
ραιη, δέν ηργησε πολύ νά φέρτ)
χαί τόν αδελφόν τού Σέργιον, δ ο¬
ποίος επήρε μαζύ τού την Π όλαν
Νεγκρι είς τ-ην Γαλλίαν καί την
ΰπανδρεύθη έκεΐ.
"Ισως είς την περίπτωσιν αυτήν
οί άδελφοί Δέ λά Φαλαίζ δέ λά
Κουντραί, θά άντιστρεΉ|·ουν τούς
δρους, διότι ό Μαρΐκήσιος εφερε
την Γκλόριαν είς τό Παρίσι καί
τώρα φέρει τόν 'Αλάν είς τό Χόλ-
λυγσνντ.
Ποίος θά κερδίση τώρα τόν τί¬
τλον:
Ή Λεωφόρο; Πάρκ η τό Χόλ¬
λυγονντ;
'Απαρνοϋνται επί τέλους οί ττ-
τλοϋχοι χρυσοθήραι της Εύρώπης
την Λεωφόρον Πάρν. χάοιν των
χρυσοφόρων έκ τάσϊων τή; Καλι-
φορνΐα; καί Χόλλυγουντ:
"Οχι καί πρό πολλών έτών τό ο-
νϊΐρον κόίθίε άπεντάρου νεαρόν εν-
γενοΰ; ί^το νά εύρη μίαν σύζυγον
μεταξύ των κληρονόμον τη; Λεω¬
φόρον Πάρκ.
Άλλά τελευταίως, ή Λρωφόρος
Π άρ% δέν δέχεται μέ πολλήν θερ-
μότη,τα τού; ευγενεί; αυτού;, πολ-
λοί των οποίων ι«ιοστη·ρίζονται υπό
Ε/ύρίοιπίαϊκιων Έταιρειών, διά νά
Ιπιτύχουν ενα έίακΕιρδή Αμερικα¬
νικόν γάμον.
Ή συζυγο^τνρΐθαι είς την Λεω¬
φόρον ΐίάρκ κατέσττ» σχεδόν ά-
δύντατος. Αί ντεμπιτάντ διδά"σκον-
τ»ι τώρα μίαν ένδεκατην εντολήν:
«Μή ύπαν·δ·ρ€υυντ)ς τιτλοΰχον,
πρίν έξακριβώσης την πραγματι¬
κήν ύπαρξιν τοΰ τίτλου καί πί·ρ-
ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΕΥΓΕΝΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΝΑ ΓΙΝΩΝΤΑΙ ΣΥΖΥΓΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΩΝ
ΗΘΟΠΟΙΩΝ ΜΑΛΛΟΝ, ΠΑΡΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΩΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΩΝ.
λος καί τα έκατοαμΰρια των γονέ-
ων έχώρισαν τό ζεΰγος.
Καί είς τόν άγώνα. ό Κόμης ε-
χαοΐ τό μερίδιόν τού άπό τα ίκα-
τομμύρια Ρότζερ; καί ηναγκάσθη
νά μείν-Γΐ εύχαριστημένο; μέ 300.
000 δολλάρια μόνον.
Έπειτα είναι ή περίπτωσις τής
ς Κλεντενιν καί τοΰ Ρ(ί>σ-
βαρώνου της. "Ολα επι'ιγαιναν
επί δωδεκα ώρας καί έ'πϊΐτα,
καποιος άνεφερ& τό γεγονός δτι ό
τίΊλος τού η,το λιγάκι ααΐ'οισμενος
■καί δτι ύπηοχί μία σύζυγος είς την
Ρωσσίαν, τής οποίας τό διαίύγιον
δέν εΐχε ποτέ αποδειχυ^ί} τελείω;.
Καί έ'τσι ό βαρώνο; Γΐώργιος
Τουρνώβ εςήί.θιε τή; σκηνής χο>
ρίς ουτε 300 σέντς διά τόν κόπον
τοΐ'. Μία; ήουχος άκύροχης τοϋ γά-
μου, καί ή Φλώρονς ΙπΕΐστρε1>εν είς
τό μέγαρον Κλεντενιν, άπογοητευ-
μένη άλλά σοφωτέρα.
ι Έτσι ή αγορά δϊ' ~
τίτλον; έξέπΕοΐν είς ττιν Λεωφό¬
ρον Πάρκ.
Άλλ' έν τώ μεταξύ ή άγορό. έ-
κέοβιζεν εοαφος είς Χόλλυγουντ.
Καί γιατί δχι;
Τα δολλάρια Γκταν έξ ίσον καλά
έκεΤ.
Αί ώραΐαι νέαι τ>σαν αφθο"θΐ,
χωρίς νά ύπάρχουν στήν μέση κιαί
πολύ αίχτηιροί καί περίεργοι γο-
νεΐς.
"Ενα τίτλος είναι κατι θαυμά¬
σιον είς Σ)κουηντόνκ, δπου ή Μαί-
ρη ειργάζετο ώς τηλεχρατνήτρ'ΐα καί
ή Ελένη ή(π> ύπά7ίη>.ο; τοΰ ταχυ¬
δρομειον, πρίν ύπάγτ) είς Χόλλν-
γονντ καί γίντ); περίφημος, καί
Και τό κυριώτερον, ή Μαίρη
και ή 'Ελένη τοϋ Χόλλυγονντ είνα
κνρίΐαι των έκατουμυρ-ίων τϊον, -/.αί
δέν περιμένουν άπό την πατρικήν
έννοιαν καί γενναιοδωρίαν.
Τό νά γίντι μία νεαρά επαρχιώ-
τισκτα! ΔούκισσΌι, ή Κόαησσα ή
Π ριγκ,ίπισοΐα ή Μαρκησία είναι
κιοάι ποϋ κά*8ιε νεα όνειρεύεται καί
διά τό οποίον καΐθε νέα ζηλεύει την
τυχήρον.
"Ετσι τό Χόλλυγουντ εχει αρχί¬
ση μίαν συλλο'γί}ν τίτλων.
"Ισιος αί ήθοποιοί τοϋ κινημα-
τογράφου είναι τόσον άπη<5χολη- μέναι ϋτχοίζουισαι ιείς τόν κινηματο- γράΐφον, ωστε ευρίσκουν ολιγώτε¬ ρον καιρόν νά σκεφθοϋν δτι είναι σύζνγοι τιτλούχων — και έπομέ- 'Η Γκλόρια Σουάνσον καί ό σύ- ζυγός της, Μαρκ>']σιος 'Ενρί δέ
Λά Φαλαίζ δέ λά Κουντρ*
νως είναι καλλίτεραι σύζυγοι διά
τούς τιτλούχους.
Την συνήθειαν των γάμων μετα¬
ξύ ήθοποιΰν καί τιτλούχων την
ηρχυσε φΐ·<σι.κά ή Πόλα Νεγκρι. Αί τί) ήτο ηΐδη διεζευγμενη σύζν- ) ή γο; ενός ί όλλ γμη ζ δταν έφθασεν Πλύ δ μοφιλής έν και τοϋ γ; ς ^τ;, φ εί; Χόλλυγουντ τό 1922. Πολύ δη- ^ώ ώς άστηρ της ή; κινηιιιατογράφου. είχεν ηδη άποκτή,στι ενα τίτλον, δ¬ ταν {«πανδρεύθη τόν Κόμητα Μόμπ σκα. Άλλά ενα γγο; μετά τόν γά¬ μον της τόν άψηκΕ καί έπαΑ'ήλθεν είς τόν κινηιΐιατονράφον, καταλή- ξασα τέ?.ος είς Χόί'λυγουντ. ' "Ωοΐτε δέν ΓίΓθ παράξενον δταν τό 1926 ή Πόλα ύπανδοεύίΗ) τον Πρίγκττα Σέργιον Μ'δίβάνι, τόν όποιαν εγνώριζεν άπό έτών. Καί ενα; Πρΐγκιψ είναι (ρυσικά πολύ καλλίτερος άπό ενα κάμητα. Καί δσοι νομίζουν δτι ή Πόλα ττύρε τόν Π ρίγναπά της είς την Αμερι¬ κήν, σφάλλονν. Ή Πόλα τόν ε¬ γνώριζεν άφ' δτοα) ήτο 14 έτών νά Ό Πρϊγκιψ Σέργιος χ είναι ό άδελφός τοϊΓ ΠρΕγκιπος Δαοίΐδ Μδϋβάνι, δστις ενα ετος πρίν ίΐχεν ύατανοριευθη την Μαίην Μαρ- ραιη. Δέν είναι λουτόν περίεργον ότι ό Σέργιος ήθϊί,ηοΐε νά επισκε¬ φή τό ΧόΛλυγονντ, δπου ή παιδι- κή τού φιλή 'Απολλόνια Σαλουπέζ έσημείωνε τόσην επιτυχίαν ώς Πό¬ λα Νεγκρι. Οΰτε είναι περίεργον δτι μετέβη νά έπισκεφθχί την παιδι- κήν τού φίλην, όταν έτβεσνΐέιτΓττη τόν άδε?.φόν τοΐ' είς Χόλλνγο»ντ. Οί τίτλοι των επί τέλους τ|<ΐαν πραγματΐτΐοί χρονολογούμενοι άπό τοΰ 1752 καί ό οίκογενειοκός πυρ¬ γος γ»/Γθ άπΣίραικτος. Τί ^ρισσότε- ρον μποροϋσε νά ζητήση μία ήθο- ποιός τοΰ Χόλλυγουντ; ΚοΑ επΐειτα. ή Πόλα, ή όποία ίγ- το ηβη Κόαησσα, δέν Ινδιεφέρετο καί ποί.ύ άν ό νεος της σύζυγο; εΐ- χε πράγματι τον τίτλον, ή άνηκεν αιιτό; είς τόν αδελφόν τοι>, τόν^σΰ-
ζ Μί Μό
ς φ ,
ζνγον της Μαίη, Μόρ<ραιη. Ό τίτλο ςτων είναι κληρονομι- κός καί επί τελους ενας τίτλος εί¬ ναι τίτλος καί ενας μαλιστα ό ό- ποϊο εχει την αρχήν τού είς την Γεωργιανήν Δημοκρατίαν πρέπει νά έχη ιδιαιτεραν αξίαν. Άλλ' ή παρονσίασις ενός ο^λου άληιθΐνοΰ τιτλούχου νεον είς τό Χόλ ούς ίϋα>.μους είς τάς γννοικτίας
καρδίας τοΰ Χόλλυγουντ.
Διότι ό αγών διά την καρδίαν
τοϋ νε«ροΰ Κόμητος θά είναΓζωη-
'Ενώ οί δύο άδελφοί εμέ νόν είς
τό ξενοδοχείον Πλάζα τής Νέας
Υόρκης, πολλαί νττμπυτάντ είχον
την ευκαιρίαν νά θανμάσουν τόν
νταρον Κόμητα.
Φΐ'σικά. αν τό θελκτικόν χαμόγε-
λο τοΰ Κό«.ιητος Άλάν δέ λά Φα¬
λαίζ δέ λά Κουντραί έπετί<γχανε καμμίαν άξιόί.ογον κατάκτησιν, πι¬ θανόν νά άνΕβαλλε τό ταξείδιον τού διά τό ΧόίΛυγουντ. Άλλ' άφοϋ τό θαϋιια αιτό δέν συνέτοη, 6 Ά¬ λάν ίρίθλούθησε τόν ά&ϊλφόν τού είς Χόλλυγουντ, δπου είναι βέβαι- ο; νά τύχη θερμής νποδοχής. Οί νεο>τε.ροι ά<ττέρίς τοΰ Χόλ¬ λυγουντ είνα γε;ιάτοι ελςττίδες καί δλ'ειρα. Ό μέγα; Θεός των είν.αιριών, δ δποίο; χαιιογελ^ πρός τούς μι- κροϋς κινηματογρφικοτ'ς άστέρας, δέν έχαμογέίλα<5!ε ποτέ τόσον θίρμά καί προοτκλήσεις είς τό έν Χό?1υ- γουντ μεγαρον τοΰ Μαρκτ^σίου χΐαί τή Μαρκησίας Δέ λά Φα?Λΐίζ δέ λά Κουντραί είνα περιζήτητοι, μετα¬ ξύ περιφήμων καί άσήιιων. Διότι επι τέλους, είς τό Χόλλυ¬ γουντ ό ασηιιος σήμερον, ημπορεί νά γίνη ΐτερίιφημος αυριον καί πλουσιώτατος. _, Καί πιθανόν δ Κόμης Άλάν νά είναι πρβ-θυμος νά ριψοκινδυνεΰστ) καί νά έκλέξη μίαν άΥι^ο^τον νεαν, ή δποία δυνατόν αυριον νά γίνη πτρίφημος άστηρ. Έν τούτοις εάν δέν εύρη τίτν κα- τάλληί.ον νάιψην ώς τό Χά?.λν- γουντ, είναι πολύ πιθανόν νά έπι- είς την Λεωφάρον Πάρ« Ή έίξ ήό έ ρψ] ς η φρ ρ τόν χειμωνα. Ή έπίοειξις ήός νέ¬ ον ε ρ^/ου τής Ρκλό$«ΐς Σουάνσοντό φθινά,τωρον, -θά ήτο άρκετή πρό- φασις διά τόν ΜοΕρκήσιον νά φε- οη τόν αδελφόν τού εί; Νΐαν Υ¬ όρκην καί .τάλιν, χιαι νά δώση άλ¬ λην μίαν ευκαιρίαν είς τάς τάντ νά τον θ«ι<μάσουν. ^ Τ ή νά κερδίσουν ενα τί¬ τλον. νά 'Έως τώρα, κανείί: δέν μπορεΐ ά 5Ϊππ ποίος θα. «!ερβί<Ττι τόν θελ- Κό 'Αλά δέ λα νά 5Ϊππ ποίος θα «!ερτ 'κτικον Λ-εαοον Κόμητα 'Αλά δέ λα Φαλαίζ δέ λά Κουντρχά, ,ή Λεωφό- Αυγοι·ντ θά προξενήσχι βεβαία νέ- ρος Πάρίκ ή τό Χόλλυγονντ. Είναι ,τλεον δύσκολον νά σνΡ>λ,ά-
6η καΛ-εΐς μίαν ντεμπυτάντ καί δυ-
οκολώτερον νά την κρατήση.
Λάτοετε αίφνης την περίπτωσιν ,
της Μί?νλισεντ Ρότζερ; καί τής; ι
Φλώρανς Κλεντρνιν. Ή Μ&λισεντ.
αφοϋ π?ριΓ}λυ>ε θριαιιβίτ.'τικάτιιν
Εί'θώπτνν μέ την μητέρα της, έθ(υ
τον γλλ'κομίλητον κομητ« ,
Ή Πόλα
νέον της σΐξνγον, Πρίγκιηα
Απέθανεν είς την Σουηδίαν Ι--
ϊ^( ά'νθροχτος τεπεινός, περί τοϋ
Μ Οτι 1 Γ1Α7λ>τΙο -ν^τΛ/Λΐ Ί^&^,+τγ*.·*.. -Λ 'Α
καδηιιιαι της Ει.ρώπης, δ Αύγου¬
στος Ματσόν, δ όπβϊος ήρχισε την
ζωιηιν τού ώς μα'θ'ητευόμεν'ος πλοί-
ος.^ Κατόπιν δμως ·ησθ·άνθη ά-
ή" έ'ρωτα διά την ΆστροΌμί-
αν καί έργασθείς είς διάφορα Ά-
στΓεροσκοπΐϊα τής Γαλλίας, οιε/.ρί-
θη διά τάς παρατηρήσεις τού. Είς
ηλικίαν εΐκοσι δκτώ έτών άπεσύρ-
θη είς ττ/ν Σουφίαν καί έγκό»τε-
στάΌη παοά την μικράν λίμνην
Τισναρέν. Έΐκεϊ έΐκτκτεν ενα μι¬
κρόν οίκίσκον, έπρομηιθΐΐ^η ινα
μικρόν -τηλεσκάπιον καί εζησε τόν
ίνπόλοιπον βίον τού παρατηρών τα
αστρα. "Οταν ό οΐΌονός έφωτίζε-
το <π ότου φωτός τής ημέρας, δ Ματσόν ήσχολεΐτο είς την περι- ποΐΐ>σι ντων πέντέ αίγών τού καί
των όρνι-θίων τού καί κατόπιν ε-
γραφεν.... "Οταν τό 1ί)Π£) συνε-
γρα·ψεν ενα σΰγγρα^ιμα περί της
μεταρρυδ>ίιοΐεως τοΰ ημερολογίου,
το άπέστεαεν είς τόν Φλαμμαριατν,
Οστι.; τό παί>οινΐί<τΐί«τ·ν ^1^ »■«,. αι Ο ΛΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΣΑΚΤΟΝ Ό Ρενέ Σακτόν, 40 πίΐρΪΛου έ¬ τών, τορνευττ]; μέταλλον, ι τίας πολέμου, υποστάς δίς νισμόν, δέν ήσ-θάνθη έξαιρΐτικήν κλίσιν πρός την έργαΐτίαν. Νυμφεν θείς Λρό έξαετίας μίαν χήραν πο¬ λέμου έχουσαν ΰνγανέοα, ήλικι«ζ μέχρι 15 έτών, ϋδήλωοε πρό η¬ μερών είς την γυναϊκά τού δτι ήτο καιρός νά παύση επί τίνα χρό¬ νον νά έρΐγάζττΓΐα*. 'Ήθελε να 3Τ»- ρακολουθηση τα πραΐκτικά τής δι.- ρακο>.ουύν|στ| τα πρα(κτικά ής
κης τοϋ Μεστθρΐνο νχχ πρός τον
σκοπόν αυτόν, άφοϋ ήγόραζε το
πρωΐ δλας τάς εφημερίδας, έγκα-
θίστατο είς τό γειτονικόν τον ο|νο-
πωί^ϊον καί ηρχιζε την άτελε'Γϊ[-
τον ανάγνωσιν συζητητών έν το>
μεταξύ μετά των παρακαθημένων
τού επί διαφόρων έπεισοδάον τη;
δίκης. Την εσπέραν έεν ε
" άλά έθ
ε-
ς. Την εσπέραν έΐτερφ
ς, άλλά σιη'έ-θαινεν ή σύζυ¬
γος τού, ή οποίαι είρΐγάζετΌ
κόίποιον κατάστημα, νά έπιστρΓ>1»Π
άργά. Αύτό ό Σακτόν δέν τό ηνεψ
το καί μίαν εσπέραν ύπεδέχθη την
στ;ζυγόν τού μέ μίαν μάχαιραν"
ίς την καρδιακήν χώραν. Κα&ΰαζ
Οστις το παρουσίασεν είς την Ά-1·, κατόπιν Ιν^χ νείτονά τού τοϋ &&'·
ίοΑημΐΛν, Η Ακαδη.,ια τόν άνεκή #Λαιια αώ βλοβκεία, Ε6ιαι αίοθη-
. ,, -,γ—. -όν άνεκή
ρυξε μελο; της γα τόν εκάλεσε νά
μεταβή είς τό Παρίσι διά
νά ανα¬
ρ
πτύξη τό θέμα τού. Ό Ματσόν ηρ¬
νήθη :λ£γων; «Ποίος θσΛΕριποι-
ηται τες κότ Ό ό
ηται τέ; κοττες μου;»
αύτός απέθανεν έν
Ό
:ο των αίγών
αμαι μι« 6λαικειία.
ματτκός άΦρωπιος! Δέν (%ια
στορϊνο. Την έζήλευα καχ την
ό Ό ί ειο
(τκότχοσα». Ό γείτων τον
θχον είς τό δωμάτιον τοΰ αίσθημα;
τικοϋ Σακτόν, εϊδε τ»|ν γνναιχα
τού νεκράν. ____
Έκλεκτά 6ι6λία ϊχει μόνον τδ Β··
ίλιοπωλείον τοΰ «ΈθνικοΟ Κηβν/ος»·

ΚΗΡΤΗ».— ΕΤΡΓΑΚϋ; κ ΙΟΥΛΙΟΥ, 1
ΖΗΤΗΐνΙΑΤΑ ΤΗΣ
Από τόν φόνον τού Φράνκη Γαίηλ, είς τό Μπρο&χλνν. Ό Γαίηλ εφο¬
νεύθη υπό άντιπάλίον σνμμοριτών, έκ Σικάγου.
Ό Βενιαμίν Κάνοβιτζ, 30 έτων, έκ
Νέας Υόρκης, διεμελίσθη δταν
μία 6όμ6α έξερράγη έντός1 τοϋ αίη-
τοκινητου τού. 'Εδώ φαίνονται τα
έοείπια τού αύτσκινήτου τού.
Ό Φράνκη Γαίηλ, ό συμμορίτης
τής Νέας Υόρκης καΐ τοϋ^ Σικά¬
γου, ό οποίος εφονεύθη υπό άντι-
πάλων συμμοοιτών είς Μπρονκλυν.
Ό "Αλ Καπόνε, ό άρχισυμ,ιιορί-
της τού Σικάγου, ό οποίος πιστενε-
ται ότι εχει σχέσιν μέ τούς τελευ-
ταίους φόνονς συμμοριτών έν Νέςι
•Υόρκτ).
Ή Κα Μαίρη Γαίηλ, ή χήοα τού φονευθέντος άρχισυμμοοίτου,
δύο θυγατί'ρας της, Ρόζαν καί Ίσαβέλλαν.
μί τάς
•Η 'Ελινοο Γκαοβάτη, κολνμβήτρια της ««λιφοονιαςηοποΐΛ εξελέγη
μέλος τής κολυμβηττκής Όλυμπαχκής ομάδος και ο Μαικυ Ρηλλυ, κο-
λυμδητής καΐ δύτης, τής Καλιφορνιας.
Ό πρώην Πρόεδρος τοϋ ρ
Κοιη'ινς, Λ. "Α., Μορις Ε. Κόνολ-
λυ, δστις κατηγορεϊται επι κατα-
χρήοει δημοσίων χρημάτων.

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ». - ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
7*1—<=>ΜΜ7*ΤΙΚΕ— ΣΕΛΙΔΕΣ
«Άγαπητή μου φιλή,
Δέν ξέρω άν θυιιάσαι ενα στί-
χο τσϋ Σαίν Μπέβ ποΰ τόν είχα¬
με διαοάσει μαζύ καί ποϋ, από
τότε, εμεινε χαραγμενος βαθειά
μίσα στή μνήμη μου. Αύτός ό
στίχος λεει ενα σωρό πράγνιατα
σέ μενά καί πολλές φορές μοϋ ε-
χει γαληνέψει τή φτωχή μου καρ-
οιά, προπάντων τόν τΐλευταίο και-
ρό. Ν ά τον:
Νά γεννιέσαι, νά ζτ}; καί νά
πτθάνης μέσα: στό ϊδιο σπίτι'
Ναμαι κ' έγώ τώρ-α όλομόνα-
χη έδόό μέσα σ' αύτό το σ&ΐίτι, ό-
που γεννήθηκα κι' όπου ενησα κι'
όπου έλπίζω,νά πεθάνω Αύτό τό
πράγμα δέν είνε πάντοτε εΰθυμο,
μά είνε γλυκό, γιατί οί άναμνή-
σεις τού παρελθόντος ιιέ περικυ-
κλώνουν.
Ό γυιός μου ό Έρρϊκος είνε
δικηγόρος: έρχεται καί μέ ιβλέπει
Άπό τάς Κολλεγιακάς λεμόοδρομίας τοϋ Πωκήψυ, Ν. Υόρκης, είς τάς οποίας ενίκησεν ή ομάς τοΰ Πανεπιστημίου
"=· της Καλιφορνίας.
δυό μήνες τό χρόνο. Ή Ίωάννα ι μιάς ζωής γεμάτης άλλεπάλληλες
χατοικεΐ μέ τό σύζυγό της στήν | χαρές, οί οποίες δέν ερχονται πο-
αλλη άκρη τής Γαλλία; καί πή-1 τέ 'Η ΐύτυχία, είνε ή άναμονή τής
γαίνω έγώ καί τή βλέπω, κάθε [ εύτνχίας· είνε ό όρίζοντας ό γε-
φθινόπωρο. Βρίσκομαι λοιπόν έ-[μάτος έλπΐδες· είνε μιά όφθαλαα-
δώ, μονάχη, όλομόναχη, μά τρι-1 ,-τάτη χωρΐς τέλος. Ναί σήμερα ά-
ε; καί πολύ σύντομες, μά είνε μο- [ κα·&αρέ<, σάν χαινούργιες πραγ- νοχα μέσ' στήν άτελείωτη άναμονή ( μβτικότητες, δλε; τής όπτασίες γυρισμενη άπό γνώριμα πράγματα ποΰ άδιάκοπα μοί μιλοϋν γιά τούς ζω>ντανούς.
δΔέ διαβάζω παλύ, γιατί γέρα-
σα, ιιά σκέπτομαι διαρκώς Ώ καλ¬
λίτερα όνειρεύομαι "Ω! δέ ν ό-
νειρεύομαι πϊΐά καθόλου μέ τόν
τρόπο ποΰ είχα άλλοτε. Θυμάσαι
βεβαία τή; τρϊλλές μας φαντσσί-
ες, τής περιπέτειες ποϋ σχεοιάζα-
κόμα, γρηά καθώς εΐμαι, κάθομαι
καί φαντάζομαι κάθε μερά ενα
σωρό πράγματα, μέ τή δια<ρορά ότι είνε τα ιδία μ' αύτά ποϋ φαν- ταζόμουν άλλοτε. Νά λοιπόν ποΰ σοϋ εΐπα πώ; -τ;ρνάω τό μεγαλήτερο μέρος τοϋ καιροϋ μου. Τί αλλο νά κ«νω, Δυό τρόπον; ε'χω γι' αύτό Στούς γρά¬ φον θά σοϋ χρησιμεύσουν ΐσως. με μεσ' στό μυαλονοάκι μας των ( "Ω ! ό πρώτος είνε πολύ απλάς: εϊκοσι χρόνων κι' όλους τούς ό¬ ρίζοντας τής εύτυχίας γιά τούς όποίους ήααστε ετοιμες νά ξεκι- νήσουμε τότε. Κανένα άπ' δλα αας αύτά τα ό- νειρα δέν πραγματοΐΐοιήθηκε: ή νάθομαι μπρός στή φωτία μου σέ μιά ποτρόνα χαμηλή καί μαλακή γιά τα γέρικά μου κάκκαλα κι' ά¬ πό κεΐ στρέφω καί κιτττάζω τα πράγματα ποΰ μέ περκττοιχίζουν. Πόσο σύντοΐμη είνε ή ζωή, καί καλλίτερα, άντ1 αυτών, έγιναν στή τρσπάντων δτάν την πέρνάη κα ζωή μας αλλα πράγματα, λιγώτε- νείς όλόκληρη στό ϊοιο μέρος: ρο γοητευτικά, λιγώτε ρο ποηγτι- κά, μά ποΰ εφταναν γιά νά ίκανο- ποιήσουν δσους ίςέρονν νά κρα- τοΰν μέ γενναιότητα τό ρόλο τους στή ζωή. Ξέρεις γιατί ήμαστε τόσο σνχνά δυστυχισμένες εμείς οί γνναΐκες; Είνε γιατί μας μαθαίνουν στή νε- ότητά μας νά πιστεύουμε πολύ στήν- ευτυχία. Ποτέ δέ μας λένε ότι στή ζωή μας θάγωνιστούμε, ΰά πολεμήσουμε, θά ύποφερονμε. Καί μέ τό πρώτο χτύπημα, ή καρ- διά μος συντρίβεται Περιμενου- με πάντοτε μέ την ψι?χή μα^, «- νοιγμένη διάπλατα, καταρράχτες εύτνχών γεγονότων Κανέν«α άπ' αΐ>τά δέν έρχεται καί γι' αντό, μ£-
τά τής πριώτες άπογοηιτε»;σεις, άρ-
χίζσυ|ΐε νά κλαϊμε μέ λυγμούς.
Ξερω ποία είνε ή ευτυχία των κο-
Νά γεννιέσα», νά ζης καί νά
πεθαίνης μεσα στό ίδιο σπίτι!
Οί άναμνήσεις είνε μαζεμενες,
σφιγμένες ή μιά μέ την αλλη· καί
δταν γίρνάγι κανείς τοϋ σ;αίνεται
ναποτε στι μόλις δέκα ήμερες ύ-
πήριξε νέος. Ναί, δλα περνοΰν,
φεΰγουν ή ζωή μας όλόκληρη φαί-
νεται σά μιά μερά: πρωΐ, μεση-
μέρι, βράδυ. "Α, ξέχασα Είνε καί
ή νύχτα, ή νύχτα ποΰ έρχεται, ή
άξημέραπη νύχτα.
Κυττάζοντας τή φωτία, ιδρες
όίόκληρες, τό παρελθόν ξαναζτ)
μςτροστά μόν σά νάτανε χτεσινό.
Δέ ξέρω πειά ποϋ ίρίσκομιαι· τό
δνειρο μέ τραβάει καί διασχίζω
τή ζωή μου όλόκληρη.
Καί πολλές φορές φαντάζομαι
πώς εΐμαι άκόμη κοριτσοτκι "Ολα
τα νεανακά μου αίσθήΜ«τα, ολ'
των λΐ]σμονημένα>ν πραγμάτων.
"Ω ! πώς περνοΰν μέσα ιιου οί
άναμνήσεις των νεανικών μου πε-
| ριπάτων. Έδώ στήν πολυθρόνα
μου, μπρός στή φωτία «ου, ξανα-
ζωντάνεψε τής άλλες; παράδοξα
£νας περιπατος μέ τό ήλιοοασίλε-
μα στό βουνό τοϋ Σαίν Μισέλ, καί
άμέσως κατόπι, ενα κυνήγι μέ α-
λογα στό δάσος τής Κ^βίλ μέ τής
μυροοδιές τής ύγρής άίιΐμου καί
των φύλλων ποϋ ήι:αν γεμάτα δρο-
σιά. Είδα τόν ·Γ}λιο νά βασιλεύ)|.
καί νά χάνεται μέσ' στή &άλασ-
σ« κ' εννοιωδα όλο τό "/οριια ιιου
ν' άναπηδά άπό τό γκαλόπ τοΰ α
λόγον μου. Καί δλα δσα εϊχα σκε¬
φθή εκείνη τίίν έποχή, ό ποιητι-
κός μου ένδουσιασμό'ς μπρός στ'
άπεραντα μάκρη τής θαλάσσας, ή
δυνατή καί εύχάριστη άπόλανση
ποΰ έΎνοιω&α ά^ί-γί';οντας~τά κλα-
διά τοΰ δάσους, οί παραιιικρές μου
ίδΐϊς, δλα, οί μικιροί μου συλλογι-
σμοί, οί «τιθυμίες καί τα αίσθήμα-
τα, δλα, δλα ξαναρχόντουσαν σε
μενά σά νά βρισκόμουν άκόμα έ-
κεϊ, σά νά μην εϊχαν περάσει π"-
νηντα χρόνια άπό τότε, πενηντα
χρόνια, ποΰ πάγωσαν τό αΐμά μου
Μ£ Αϊ ή ί
ριτσίστικων όνειρον μα; Δέ 6ρί-' οί πόθοι των δεκαοχτώ μου χρό-
σχεται μέσα στόν έρχομό μιάς με- νων, τα ^τυπήματα τής καρδίας,
γάλης ιεύδαιμονίας, γιατί οί μέγα- όλος έκεΐνός ό χυμός τής νιότης
λες εύ5αιμονίε;, είνε πολύ σπάνι- ( ξανάρχεται μέσα μόν καί
χ γ μ μ
•/αι αΜια£αν ηκΑϊ» τής έλπίδες μου
Μά ό άλλος τρόπος ποϋ εχω γιά
νά ΐαναζώ τα περ·ασμένα είναι
πολύ καλλίτερος.
Ξέρεις, άγαπηΊίένη μου Κολετ-
τα, ότι στό σπίτι μας συνηθίσα-
με άπό μικρά νά μην πεταμε τί-
ποτε. "Εχουμε ψηλά, κάτω άπό
τή στέγη μιά μΐγάλη κάμαρη σάν
αποθήκη ποΰ τή λέγαμε «ή κά¬
μαρη μέ τα παληά πράγματα».
πημένα εΐτιπλα ποϋ τα ξέρουμε ά¬
πό τα παιδικά μας χρόνια καί μέ
τα όποία ηρυν συνδεθη εί'Όυιιτς
καί λνπηρές άναμνήσεις, διάφο-
ρε; χρονολογίες τής Ίστορίας τής
ζωής μας, τα πράγματα έκεΐνα
ποΰ εχσιτν πάρει, έπειδή άναμίχθη-
καν τόσο στή ζωή μας, καποια
προσωπινότητα, καποια φυσιογνω-
μία, ποΰ εϊν£ οί σΰντροφοι, άλλοί-
αονο ! ποΰ ήΊμαστε βεβαιοί ότι δέν
θά τούς χάσονμε, ότι δέ θά πεθά-
νουν δπως οί αλλοι, έκεϊνοι ποΰ
τα χαρακτηρίσασα τοι»ς, τα μα-
γνητικά μάτια τους, ή φωνή τού;,
τα στόματά τοι·ς εχοιτνε σβύσει γιά
πάντα. "Οχι, δέν είνε αύτά. Μά
ξίχναβρίσκω μέσα σ' ενα σωρό
πράγματα φθαρμένα έκεΐνα τα
παληά μικροαντικείμενα ποΰ εζη-
σαν σαράντα χρόνια κοντά μας
χωρίς νά τα προσέξουμε ποτέ, καί
ποΰ δταν τα ξανα6λεποι»Λε αξα-
φνα, περνοΰν ενα ενδιαφέρον, μιά
σημασία καί μάς φαίνονται οί μό-
νοι μάρτυρες ποΰ ξέρουν πειό κα-
λά άπ' δσους τή ζωή μας. Μοΰ κά¬
νουν την Τδια έντύπωση μ' έκεί-
νους τούς άνθρώπους ποϋ ένφ
τούς ξέρουμε χρόνια χωρίς νά μάς
εχουν πεϊ τίποτε «υστικό τους, α-
ξοφνα, ενα βοάδυ, άπό* μιά ά-
σήμαντη άφορμή, άρχίζουν μι' ά-
τέλειωτη κονβέντα, μας έξιστο-
ρούν δλη τους τή ζωή καί μας έμ-
πιστεύονται μυστικά ποϋ δέν τα
ιΤχατε {«ποψιαστη ποτέ.
Καί πηγαίνω άα' τό ενα πραγ-
ματάκι στό αλλο μ' έλαφρούς τι-
ναγμούς τής καρδίας Καί λέω,
καθώς ιβίλέπω κανένα: «Νά, αύ¬
τό τό εσπασα τό βράδυ ποΰ εφν-
γε ό Παϋλός κου γιά τή Λνόν»
Ό,τι δέ χρησιιιείΐι πειά πϊτιέται [ ή, βλέποντας' αλλο '«"Α !
έ'Λεϊ αέσα. Συννά. άντΐίίαίνίο π'! (Γ,ηνηηήνι τ«~ ,,«..,.^ —.-.
να το
φαναρώα τής μαμάςποϋ τόεΐίε
γιά νά πηγαίν,» στούς έσπεο,νούς
μ χ | φρώα τής μαμάς
αυπη και κι-αζω γυρ,ο μόν. Τότε γιά νά πηγαίν,» στούς
περιστοιχισμένη άπό
ενα σωρό άσήμαντα πράγματα
ποΰ τα εΐχα ξεχάσει πειά, καί τα
όποϊα μοΰ θνμίζουν ενα σωρό γε-
γονότα της ζωής μου. Αΰτά
τα ώραϊα άγα
τα βράδυα τοΰ χειμώνα».
Ύπάρχουν άκόμα έκεί μέσα
πράγματα ποϋ δέν λένε τίποτε τα
όποΐοτ προέρχονται άπό τούς προ-
τλΙ ^ί^Γ- Ν μ
'Εσύ, άγαπημένη μου Κολέτχα,
δέ μορεις νά τα καταλαιβαίνης δλ'
αύτά καί θά χαμογελάστ,ς, δια,
βαιοντας τα.
ΕΤσαι μιά προηευουσιάνβ καί
σεϊς οί πρωτευουσιάνες δέν ξέοε-
τε, αύτη την έσωτερική ζωή Ζή-
τε έξωτερικά μ' δλες τής σκέψεις
σας άφημένίς στόν άνεμο. Έγώ
ποΰ( ζώ μόνη δέ μπορώ νά σοϋ
μιλήσω παρά γιά τόν έαυτό μου.
"Απαντώντος μου, μίληοέ ιιου λι-
γάκι καί γιά τόν έαυτό σου, γιά
νά μπορέσω κ' έγώ νά μπώ στή
θέση σου, δπως θά ιιπής κοί σύ
στή δική μου διαβάζοντας αύτό
τό γράμμα.
Μά δσο καί νά μπης στή θέση
μου, δέ θά καταλάβης ποτέ τελεία,
αύτό τό στίχο τοΰ Σαίν Μπέβ ·
Νά γενΛ'ΐέσαι, νά ζής καί νά
πεθαίνης μέσα στό ϊοιο σπίτι!
Δέξου χίλια φιλιά άπό την πα-
ληά-σου φίλη,
Άδελαΐδα
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
"Ενας διάοημος άπατεών ρ
νά ζτ| ίίς βάρος διαφόρων
άν&ρο>πων τού; όποίους έίτηπιπτι.
Μεταξύ δ^ΐων εζητούσε δάνεια
τά όποΓα δέν έπεστρεφο ιοτέ Κά-
τοτξ άπετάθη καί «Ας τόν "Αγιον
Φραγκίσκον της Σαλ καί τοΰ ίζή-
τησε δανειχά 20 σκοΰοα. Ό κα¬
τόπιν αΛΌγορει.'θίίς "Αγιος τοΰ α¬
πήντησε :
— Πάρ€ δέκα, άντί των εϊκο-
σι σκούδων πον ιιοϋ έ£ήτησες. Έ-
τσι κι' έσΐ· θά ώφεληθτίς π' έγώ
0ά κερδίσχο τα ά/Μα δέκα.
* * *
Ένώ οί "Αγγλοι κατείώιτκινον
τό ήμισυ τής Γαλλίας καί ητοιμά¬
ζοντο νά έτιτεθοϋν καί κατά των
Παρισίων, ό βασιίλίύς τίίς; Γαλ¬
λίας Κάρολος ό 7ος ήσχαλίΐτο είς
την πρθΛαρασκενήν ενός μ'γάλου
μπαλέτου "Οταν μιά μέοο, ίρώ-
τησε τολ' ίπϊτότην Λαχίρ τί εφρόνει
γιά τό μπαλέττ», ό είλικρινή; ίπ-
πότης απήντησε:
— Μ·εγαλειό*αΐΓε. δέν θύ μπο-
ροΰσε νά γάοη κανείς ενα 6α<τίλειο πειό ενίΊνμα άπό σάς. *** Ό Μοντεσκιέ συνεζήτει μίαν η¬ μέραν μέ ενα δικαστήν τοΰ Βορ¬ δω επί καποιου ζητήματοζ- ^ δ,1" καστής ήτο ανθρωπος πολυ πει- σιιων καί εί; μίαν στιγμήν ελλεί¬ ψει αλλου έπιχειρήματος, λέγει εν ίξάφι: «Κι'-ριε Μοντεσκιέ, ανδέν είναι δπως σάς τό λέγω, σάς δινω τό κεφάλι μου». , —Τό δίχομαι, απήντησεν ο Μοντεσκιέ. Τα μικρά δωρα διατη- ροΰν την φιλίαν..... Άγοράζετε τα διβλΐα σας άπό τ» Βιβλιοπωλείον τού «'Εθν. Κηον*οί»· ^ *ν^ * *— ^. ^~-— — λ^^ -ί^νΓ*ί-ί-Λ.^™.«~.*- των. των π,,οσεγειώθη έκεϊ, κατά την έκ

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΤΟΥ, 1928.
Τώοα ποΰ ήρχισε πειά άληθινά ή καλοκαιρινή ζέστη, δλαι καί δλοι ζητονν καταφύγιον στά δροσεοά νεοά, όπως πιστοποιοΰν αί ανωτέρω εΐκόνες.
ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΟΤΗ ΤΟΝ ΑΙΩΝΩΝ
ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛ1ΣΣΗΣ ΤΗΣ ΣΑΒΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ
Ό ίερός πόλεμος, όστις άπΐΐλεϊ-
ται εν Άραβία μέ κίνδυνον νά έξ-
απλωθή περαιτέρω, προκαλεϊ την
προσοχήν τοϋ κόσμον είς μίαν χό>·
ραν, τής οποίας ή ίστορία, πρό
τής εμφανίσεως τοδ- Χριστιανι-
σμοΰ, είναι σχεδόν έξ ολόκληρον
χαμένη. Μ' δλα ταυτα ή Ύεμένη,
χϊΐμένη είς τό νοτιοδυτικόν μέρος
αυτής, ήτο τό κράτο; τή; ωραιο¬
τέρας καί σπουδαιοτέρας γυναικεί-
α; προσωπτκότητος τής Παλαιάς
Διαθ^κης, τής Βασιλίσσης τής
Σαβας. ^
Οί αναγνώσται των Γράφων
συνήθως αίσθάνονται πόθον όπως
μάθυυν περισσοτέρας πληροφορί¬
ας περί τής άξιολόγον αυτής γυ¬
ναικός, άλλά δυστυχώς τα κείιμενα
ολίγα; μόνον παραγράφους άφιε-
ρώνουν είς αύτην. Ή Βασίλισσα
επεσκέφθη τόν Βασιλέα Σολομών-
τα, κομιζουσα πρός αυτόν ημισυν
τόννον χρυσοϋ ρτετ' αλλων πολυτί-
μων δώρων καί σωρείαν κολακει-
ών. Π έραν τούτου δέν γίνεται πο¬
λύς λόγος περί αυτής.
Ούχ ήττον ή Μωαμεθανική πα¬
ράδοσις έν τη Έγγίις Ανατολή πα-
ρέχει ούκ ολίγας πληροφορίας πε¬
ρί τή: Βαΐσιλίσσης Σαβάς. Άναφέ-
ρ&ται δηλαδή ότι μία νεαρά γυνή
επεσκέφθη την Παλοιστίνην καί
ότι ό Σολομών ήθελε νά την ννμ-
φευθή. Τό δνομα της Βασιλίσσης
ήτο Βαλκίς καί ή χώρα της εκα¬
λείτο Σαί5ά. Ό σπονδαιότερος λι¬
μ ήν τής Σαβάς ήτο τό "Αδεν, έκ
τοϋ όποίου διήρχετο όλον τό εμπό¬
ριον τής Έρυθράς θαλάσσης. Οί
κάτοικον τής Σαβας διενήργουν
σττονοαΐον εμπόριον μ?τά των Γνδι
ών, τής Εΰρώπης, τής Αίγυπτον
καί τή; Συρίας, εξαγοντες ώ-
ροϊα ύφάσματα καί τό πολύτιμον
θυμίαμα, όπερ έκαίετο επί των 6ω-
μών τής Βα&υλώνος καί εις την
χώραν τοϋ Φαραώ.
Έν τή Ρύδαίμονα Σαβα. έν τή
χώρα τής Ύεμένης, νεαρά παρ-
θένο;, θυγάτηρ βασίλειος, έκάθη-
το επί άργυροϋ ττρόνον. Τό πρό¬
σοδον τη< ί>το μαγεΐ-α αί παρεα.ι
τη; ώραιότεραι των ρόδων, οί ό-
ψθαλμοί της, δφθαλμοί άντιλόπης.
Ούτω περιγράφεται είς*τας Άρα-
βικας Νΰκτας.
"Οταν ή Βαλκίς απεφάσισε νά
επισκεφθή τον Βασιλέα Σολομών-
τα, επεμψε πρό αυτής ίγγελιαφό-
ροις ό'κος άναγγίίλη την ?λευ-
σίν της. Έν τό) μεταξύ ή ϊδτβ-ιητοι-
μασε περίεργον τέχνασιια, όπως
δοκιμάση την πεφημιφένην σοφί¬
αν τοϋ μονάρχου έκείνου. Είπε,
λοιπόν, είς την υπηρέτριαν της, ή¬
τις ήτο σοφή γραϊα. τα ίθής:
«Διάταξε τούς εύνούχους των
ανακτόρ(«ν μόν νά έκλέξουν πεντα-
κόσια ώραϊα άγόρια, νά τα ένδυ-
σονν μέ φορβματα κοριτσιών, μέ
βραχιόλια, περιΰέραια καί ένώτια
καί νά τα βάλουν είς κοφίνους επί
ήμέρίυν /αιμήλων.
»Σύ δέ εκλεξον πενταηόσια κο-
ρίτσια μέ σπαθωτά φρύδια καί
φλογρρά ιμάτια καί μέ λεπτά σώ-
ματα. "Ενδυσέ τα ώς άγόρια μέ
7.(Η'σοϋς θώρακας, ζώσέ τα μέ
πολεμικάς ζώνας καί βάλε τα κα-
€άλλα ώς άγόοια επί χρεμετιζόν-
Η ΝΕΑΡΑ ΒΑΛΚΙΣ ΕΠΕΣΚΕΦΘΗ ΤΟΝ ΣΟΦΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ, ΦΕΡΟΥΣΑ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ Α-
ΜΥΟΗΤΑ -ΩΡΑ.- ΤΘ ΕΥΦΥΕΣ ΤΕΧΝΑΣΜΑ ΤΗΣ ΟΠΠΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΑΝ ΠΡΛΓΜΑ-
ΤΙ Ο ΣΟΛΟΜΩΝ ΗΤΟ ΣΟΦΟΣ ΏΣ ΕΦΗΜΙΖΕΤΟ.™ 50Ο ΑΓΟΡΙΑ Ν§Ε ΦΟΡΕΜΑΤΑ
ΚΌΡΙΤΣΙΩΝ ΚΑΙ 5ΟΟ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΕ ΦΟΡΕΜΑΤΑ ΑΓΟΡΙΒΝ.-ΤΟ ΕΥΦΥΕ-
ΣΤΕΡΟΝ ΤΕΧΝΑΣΜΑ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΒΝΤΟΣ ΟΠΩΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΑΝ Η
ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΕΙΧΕ ΤΡΙΧ8ΤΑΣ ΚΝΗΜΑΣ.- ΑΙ ΕΠΤΑ ΑΙΟΕΡΙΑΙ
ΣΟΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΥΜΦΗΣ.- Ο ΥΙΟΣ ΤΗΣ. »
των ν.αί χορευόντων πολεμικήν ίπ¬
πων τής Νετζέτης».
"Οταν λοιπόν ό προάγγελος τής
Βασιλίσσης έφθασεν είς τα; σκη¬
νάς τοΰ Σολομώντος, εΐπε πρός αυ-
τόν: «Φέρε ■ύδροχόας καί λεκάνας
διά τα άγόρια καί τα κορίτσια δ-
πα>ς νιφθοϋν άπό τό ταξείδιον».
Ή μία ομάς τότε εχυνε τό ύδωρ
άπό την μίαν χεΐρκχ άς την άλλην,
πρίν νά νίψη. τα πρόσωπά της. Ή
αλλη δμω; ενιψε τα -πρόσωπά της
"ΪΜρώτον, άδιαφοροϋσα διά τό νί-
ψιμον των χειρών.
«Ί^ροδόθησαν μόνοι των», εΐ¬
πε τότε ό Βασιλεύς Σολοιιιών. «Τα
κοοίτσια «νιψαν προσεκτικώς τάς
χείρας των. Ή άπάτη ήτο κατα-
φανής».
Έν τφ μεταξί» ή Βασίλισσα
Βαλκίς μέ την συνοδείαν της έ-
πλησίοζεν, προσδοκωσα νά γίνη
σύζυγος τοΰ Βασιλέως. Ό Σολο¬
μών ήρχισε νά σκέπτηται πολλά
πράγματα. Ένεθυμήθη μίαν πα¬
λαιάν διάδοστν, δτι αί γυναΐκες της
Σ<χ6α; είχον τριχωτάς κνήμας καί σχιστού; πόδας, ώς τής αίγό;, καί ηθέλησε νά 6ε)6κχιωθη έξ αΰταψί- ας. Εκάλεσε λοιπόν τούς τεχνίτας τού καί τοΰς διέταξε νά καταστρώ- σουν όλην την «ύλην τοΰ άνακτό- ρου μέ ΰαλον, υπεράνω τής οποί¬ ας νά διέρχηται ύδωρ, όντως ω- στε ό πατών επί τής ύάλον νά νο¬ μίζη δτι πατεϊ επί ύδατος. Ευθύς ό λόγος τοΰ Βασιλέως έγινεν έρ¬ γον. Την επομένην ημέραν οί κήρυ- κες τής βασιλίσσης πληκπάσαντες άνήγγϊΐλαν δτι ή Βασίλισσα τοΰ Νότον ήτο είς άπόστασιν,τεσσάρων παρασαγγών, έρχομένη μέ την συνοδείαν της καί μέ στοιτόν. Ό Σολοιμών εξήλθεν ε ίςπροϋπάντη- σίν της σειρά εκ πεντήκοντα έλεφάντων μέ τάς ποοβοσκίιδας άνωρθοοιιέναις. Τα ζώα ήσαν σχεδόν σκεπασμένα διά των φορεμάτων καί των πύργο>ν
των, ώδηγοϋντο δέ νπό χαλκοχρό-
οχν 'Αι&Γίσσυνών, Ιχόντων χρυσάς
χορδάς πλεγρένας είς τάς^.όμας
τ(ον. Οί ΐοιοι έκράτουχ /ρνσάς
ρχίβδοι·; ρ-Ίς τάς χείρας των καί έξ-
έβαλλον τρομακτικάς κραυγάς.
Εΐποντο οί δοΰλοι τής Βοίαί-
δος, καταγόμενοι έκ των Όρέων
τής Σελήνης, έξ ών πηγάζει ό πο-
ιαμός Νεΐλος. Ο^τοι ί^σαν μαϋροι.
Τα σώ.αατά των ήσαν 6αμμένα
λευκά καί κόκκινα. Είς την μέσην
ίφόρουν δέρματα λεοπαρδάλεων.
Είς την κεφαλήν, άντί κσλννμμά-
των, είχον χαίτας καί ώτα ίππων.
Ή νεαρά Βαλκί; ήτο μικρό-
σωμος, μόλις διακρινομένη είς τό
βάθος μεγάλης άργυράς εδρας.
Μόνον οί όφθαλμοί της διεκρίνον-
το υπό τούς πέπλους της. "Οπι¬
σθεν της ήσαν άρματα καί ΐπποι
καί όλόκλ»|ρος στρατιά υπό νέφος
στιμαιών
κήν σκηνήν, οπ»υ ίκάθησαν πλά-
γι μέ π?.άγι, ώς «δύο χρυσά ϊδ
λα» επί τοϋ θρόνου.
Τα υπο τής Βαλκίδος κομισθέν¬
τα δώρα τ^σαν προϊόντα τής Ύε¬
μένης καί των αλλων χωρών τοΰ
Νότου, κρατούμενα υπό Βεδουΐ-
νων παρθένοον. Μεταξύ αυτών ή¬
σαν χρυσόκονις καί έλεφάντινον ό-
στοΰν έκ Σοΰδάν, σαιύρνα καί κι-
ναμιομον, νάόρδον καί θ·μίαιια, η-
λεκτρον κοί άρωματώδη ξύλα καί
μαργαρΐται καί μικροί σάκκοι πλή¬
ρει; πολντίμων λίθων.
Άμέσως ετελέσθησαν οί γάμοι.
Ή νύμφη έφόρει τάς έπτά έσθή-
τά; της, εξ ών ή έξωτερική ήτο
κατεσκευασμένη έκ μεταξίνου ΰ-
φάσματο; χρώματος θαλασσινοΰ
πρασίνου, κεντημένου διά μαργα-
ριτών.
Ή δευτέρα ήτο έκ μετάξη; χρώ-
ς 'βερυκόκ.κο'υ. Ή τρίτη Ικ
ώ δί * ά
Ηΐατος ερυ ρη
βελούδου χρώματος ροδίου, μετ* ά-
δαμάντων. Ή τετάρτη έκ μετάξης
χρώματο-ς λβμονίου μετά χρωματι-
οτών είκόνων. Ή πέμπτη ήτο κεν-
στιμαιων. Ι----------------- - --, , ,
"Οταν ό κ^ότος τής άφίξεως τημένη γάζα χρώματος πορτοκαίν-
κατ&τανσεν, ό ΒασΛεύς Σολομών | λίου. Ή εκτη ήτο έξ άπεριγρά-
άντίγειρε διά των χειρών τού την, πτου ύφάσματος, χρώματος «ίκα-
νεαράν Βασίλισσαν έκ τοΰ μεγαλο- νο _:'?*?£ ™ραξΐ τ11
πρεποΰ; αρματός της καί την Ι- Η εβδομη, ο χι
β^ο «Λ -«ΑΓ, ίίν- Λτο ηκρΛαοιιέ- θ?ος αμαραντος, διι
χρώματος
την ψυχήν».
βαλε νά σταθη, ώς ήτο σκεπαομέ-
νη μέ τούς πέπΙλοΛε; της, είς τό μέ-
αον τοΰ κρυσταλλί·νχχυ δάπεδον.
χιτών, ήτο έρυ-
άμάραντος, διαφανής ώς ΰ-
φασμένος άήρ.
"Οταν την νί»κτα τοΰ γάμου ή
λας τάς θυγατέρα; των άρχηγών
τού νά εμφανισθούν ενώπιον τού.
Έκ των αίθερίων αυτών παρ-
θένων εξέλεξε ν έννέα όπως γίνουν
9εραπαινί·δε;"τής Βαλκίδος. Αυται
ήσαν ή Μαίμοΰρσ, θυγάτηρ τοϋ
Μαμούρα, ή έξαδέλφη της Φατοϋ-
μα, ή Σιμσίμα, θυγάτηρ τοΰ Κα-
σκάς, ή άδελφή της Ρσυκάτα, ή
Ριχάνα, θυγάτι>ρ τοΰ Δαχνάς, ή
Σακίνα, θυγάτηρ τοΰ Δσνβανάς,
ή Ραμπία, θυγάτηρ τοΰ Μπατου-
(τ,ιίρα καί ζ έξαδέλφη της Ζουμα-
ρούντ καί ή Ναφίσσα, θττγάτηρ
τοΰ Κουρκουμας.
"Οταν ό Σολομών απήλαυσε τόν
έ'ρωτα τής Βαϊ.κίοος ησθάνθη τε¬
λείαν άποστροφήν πρός πάσας τάς
γυναίκας τοΰ χαρεμίου τού ν.αί τοϋ
λοιπού κόσμου.
Ή Βαλκίς άπέκτησεν ώραιό-
τατον νέον, βασιλεύσαντα κατόπιν
εν Ύεμένη καί Αίθιοπία.
Ό Σολομών εγεννήθη περίπου
1000 ετη πρό Χριστοΰ, όπότε εζη
κοί ή Βασίλισσα τής Σαβάς. Οί
Μιοαμεθανοί τής Έγγΰς Άνατο-
λής την θεωροϋν ώς αγίαν, πιστεύ¬
οντες δτι αύτη ή^ο προμάμμη των
Τριών Μάγων, οΐτινες μετέβησαν
είς Βηθ/λεέμ ζητοΰντες τόν τόπον,
έν ώ εγεννήθη 6 Χριστός.
Ή Παλαιά Διαθήκη, περιγρά-
φουσα την επίσκεψιν τής Βασιλίσ-
ση.; τή; Σαβάς πρός τόν Βασιλέα
Σολομώντα, άναφέρει τόν αμετρον
πλούτον είς χρυσόν καί έμπορεύ-
ματα, τόν οποίον ό Σολομών ε¬
λάμβανε παρά των χωρών τής Ά-
νατολής, έξ ών μία ήτο ή Σαβδ.
Ύπελογίσ-θη δτι ό Σολομών μετε-
χειρίσθη καθαρόν χρν»σόν άξίας
80.000.000 δολλαρίων είς την κα¬
τασκευήν τοΰ Νοοΰ τής Ίεραυσα-
λήμ.
Ι
σον τοΰ κρνσταΑΛινου οαπεοσυ. --;......—· '«« >"Π ' Τ,
Έχείνη Ιδοΰσα την μορφήν της , Βαλκίς ^παρουσιασθή προ τού 6α^ Τ
είς τού; πόδα; τ^ς, ενόμισεν δτι | σΛεως, ένδεδυμενη μονον τον α- Ί Ι
ίστατο επί υόατος καί έξέβαλε Ι μαραντινον χιτωνα, ο Σολομών η-
είς τού; πόδα; τ^ς, ενόμισεν δτι | ς, μη μ
ίστατο επί υόατος καί έξέβαλε Ι μαραντινον χιτωνα, ο Σολομών η-
ουγή άνεγείρουσα τάς έπτά αί-1 Υε^η εκ τού θρόνον τού και πα-
κραυγήν άνεγείρουσα τας έπτά αί-
θερίους έ
της
#ί 1 ·
έκ τοΰ θρόνον τού καί πά¬
σαι αί γνναΐκες ώς καπνός έξηφα-
Ο Σολομών παρετήρησε την έν ι νισοησαν.
τώ κρνστάλλω είκόνα, μεθ' δ πλή-1 Τίτν ακόλουθον πρωΐαν ό Σολο-
I
ρης χαοά; εκρουσε τάς παλάμο; ι μ ών έλαβεν είς την χείρα τού την
τού καί"είπεν: «Οί πόδες της εί-1 «αγικήν σφραγΐδα, ήτις εδιδεν εις
ναι πόδες καί δλα είναι έν τάξει!» αυτόν εξουσίαν έφ' δλων των_ υ-
Τήν έλαβε τότε έκ τής χειρός' περφυσικών δυνάμεων καί άφοϋ ε-
Έν πρώτοις εΐδε νά προηγήται καί την ωδήγησεν είς την βασιλι- φαλε μαγικον υμνον, εκάλεσεν
ΤΑ
Ένας Γάλλος μυθιστοριογρά-
φος έδημοσίευσε τελειτχΐίως στατι¬
στικήν επί των μι>θισ·τορημάτων,
τα όποΐα άνϊγνοοσε κατά τίιν τε-
λίΐταίαν έξαιιηνίαν. Ώς λέγει,
άν-έγνωσϊν ολα τα ένώοθέντα κατά
τό χρονικόν διάστημα τουτο, ένενή-
κοντα περίπου τόν άριθιιόν. Κξ
αυτών δέίκα επτά γελίυτοΐτοιοΰν
τόν νόμον ώ; γηραλέον θεσμόν,
ενδΡκα έξαίρουν τό διαζύγιον, τρι-
άνίθντα νπΐεραιιΰνονται τοΰ ρλευθέ-
ρου γάιιοΐ', είκοσιν εΊροίνεύονται
τάς πιστάς σιίνγοΐ'ς. Τα λοιπά εί¬
νε καθαρώς άκχχτάλληλα διά τΐη»ν
βιτ^.ισθήκην ν.αί τή; πλέον Ιλα-
φρας κνρίιας. Τα περκτσότερα των
μυθιστορηίίάτα>ν αυτών, εγράφη¬
σαν κατά τόν αί τόν αυθιστοριογρά
φόν άπό γυναίκας. Τα αλλα εγρά¬
φησαν διά γνναΐκες, δχι βεβαία
πρότνπΥτ ήθιν.ή.
Ή Κα Μύοτλ ΧΛ&δλε-ταν. ήτκ κα« «ι το κολνν6ητικον ρ*κόο άντοχής. π,,οσττιαθεϊ νά
ι —„ ν,.,ν
ΗΕΙ_ΕΝ ΚΑδδΑΡΙ
ΜΑΙΑ
Αιπλωματοϋχο; τοΰ
Ηθ5ρΐΐ8ΐ.
Δέκα πέντε έτών πεϊρα.
Άμοι6ή συγχαταδατιχη.
1&β ΕββΙ 341η δι.. Νεν Υογ».
Τηλ. Οαΐεάοπϊα 6ί7ε>

«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ*.— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 102
0 ΙΔΕΩΔΗΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΚΑΛΛΟΝΗΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ
έπισκεπτών ήσαν άνεπιθΰμητοι,
Είς τό κέντρον εχοαεν δύο καλλονάς, την
Δίδα Φαίη Λαμφίερ καί την Δίδα Μαίρην
Κάθεριν Κάμπελλ, αί οποίαι εξελέγησαν Δί¬
δες Άμερικαί, απλώς διά την σωματικήν
καλλονήν των. 'Ενφ ή Δνίς Ρονθ Μάλκολμ-
σον, ή όποία φαίνεται πρός τα άριστερά,
καί ή Λόυς Ντελάντερ, πρός τα δεξιά, άν-
τιπροοωπεύουν τόν πλέον αίσθητικόν, αίθέ-
ριον τύπον καλλονής.
Ο ΜΠΡΕΝΤ ΜΑΡΚ, ΠΕΡΙΦΗΜΟΣ ΕΙΔΙΚΟΣ ΚΑΛΛΟΝΗΣ ΤΟΥ ΑΤΛΑΝΤΙΚ ΣΙΤΥ, ΠΡΟΛΕ¬
ΓΕΙ ΜΙΑΝ "ΕΟΡΤΗΝ ΑΓΝΟΤΗΤΟΣ" ΚΑΤΑ ΤΟ 1929. _
Δύναται ενός διαγωνισμόν καλ-
λονής νά-γί'νη χωρίς νά συνοδεύε-
ται ί·πό ήδνπαθ'είας;
Δύναται τό θϊΐον. ωραίον γυναι¬
κείον σώμα νά έπιδεικνΰεται δηιιο-
<τίο, χωρίς νά εξεγείρη τα άσεΑγη Ι'νστΐ'κτα χον πλή-θθΊΐς; Λύν»αται τουλάχιστον νά Λεριο- ριοθτ) ή συγ-/.ίνησις καί εξέγερσις των 0Μ.σ9·ήσεων, είς την δημοσίαν επίδειξιν τής ώραιότητο;; Άπό την απάντησιν είς τάς έ- ρωτήσει; αύτάς έξαρτάται γι τύχη άπείρων διαγωνισιιών καλλονης είς; τα πχ&λά καί διάφορα θερινά καί χειαερινά κεντρα τής Άιιερικής".- Τά κεντρα αντά έΊπλοΰτισιαν ά- —6 την δηαοσιότητα, την όποιαν κ€ριί}£.ονν δια των διαγωνισμών αντών. Θα άναγκασθοϋν νά πα- ραιτηφοΰν αυτών τόχοα, η θα κα- Γθρθώσουν νά ε'ισαγάγουν ενα πνεΰ μα άγνότητος είς τού; διαγωνι- σμοίις αύτούς; Τό πράβλημα των κέντρων άνα- [η·χής τής Άμϊΐρικης φαίνεται κα- λά εις τή νπερίπτωσιν τοΰ Άτλάν- τικ Σίτυ, την Μέκκαν αυτήν των κάτοικον των πόλεων, οί άποΐοι προτιμονν τάς Άμερικανικάς ακ¬ τάς άπό τάς Κάνας καί την Ριβιέ- ραν. "Αν καί θα τ»το ύπεριοολή αν ε- 5ί£γε κανεί; ότι οί. διαγο>νισμοί ·<αλ- λονής έκαμαν τό Άτλάντΐκ Σίτν ό, τι είναι, δέν ύπχίρχει άμττιουλία ό¬ τι ιιέγα ιιίρος τής δημοτικότητό; τού όφίίλεται είς τόν ετήσιον ί>ια-
γωνισμόν καλλονης, όστις γίνεται
εκίΐ.
Επι έπτά ?τη, τό Άτλάντιν. Σί¬
τν μάς προεκάλει εί; μίαν λαμ-
Λράν, θ«ι*ιαισίαν επίδειξιν γυναι-
νείας' καλλονης. Κά9»ί άνοιξιν επι
ά έτΊ όλαι αί πόλτις των Ήνω-
Πολαειών έκαλοϋντο ντΐ
τάς καλλονάς των. Κα-
ν Εγίνοντο τι-ι^διαγων·-
σμοί καλλονης, μέχρις^ο« έξελε-
γετο ή ωραιοτέρα διά νά άντιπρο-
σίιχηεΰστι την πόλιν της εις Άτλάν-
τικ Σίτυ.
Φήμη καί δόξα καί πλοΰτη, )%σα-ν
τα δολακιατα, τα όποΓα εΐλκνον τάς
ωραίας νέας, καί ή προθυμία των
νά συμμετάσχονν τοΰ διαγωνισμόν
ήτο μεγάλη.
Και ?πειτα, μετά έπτά ετη, τό
Άτλάντΐκ Σί!τυ απεφάσισε νά ^α-
ραιτηθτί τοϋ διαγωνισμοΰ — τοΐι-
λάχιστον διά τό 1928.
Διατί ;
Τό έιιπορικόν ΈίΓΐμεί>.η-ηΊρ«ί'ν
καί τό Τμήμα Έκτιμήσεων τής
^τόλεως ηρνήθη νά τταραχωρήοιΐ
τάς 50.000 δολλάρια διά την όρ-
γάΛ·ωισ·ιν τής εορτής. Είπαν ότι
αντό δ?ν σχ«νεφερεν.
Ά>.λά π.ρ«γματι δέν σννέφερεν;
Είναι άί.η'θϊ; ότι τό βιβλία τής πό¬
λεως έδεί·κνι>ον εσούα <)π<> τόν δια-
γΐϋΛΊσιιόν τοΰ 1927 80.000 δολλά¬
ρια, -/αί ζξο&α 120.000 δολλάρια
— άφήνοντα οίττω ρλλειμμα έκ 40.
000 δθλλαρίων.
"Ας ρ-ί^κομεν ?να βλέμμα είς τα
παρασκήνια καί άς πρασπαθήσω¬
μεν νά άνακαλΰ|χομεν, εάν δυνά¬
μεθα, ποία είναι τα αληθή αίτια,
διά την κατάργησιν τοΰ διαγωνι¬
σμοΰ καλλονης, καί αν πράγματι
δέν συνέφερεν ούτος.
Πολλαί κατηγορίαι εχουν άκου-
) κατά ταΰ οιοτ/ωνκηιοΰ. Άπό
τό 1926. κατηγορίαι έκμεταίΑεύ-
σί(»>ν καί διακρίσιεων ηρχισαν νά
στενοχοοροϋν τους έπισΰιιου; Άλλ'
οχι πολΰ. Μήπως αί κατηγορίαι
εκσιιαν πολύ ολιγώτερον ελκνστι-
κόν τόν διαγοονισιιόν; Λιόλον.
Τω 1927 ενας νεος έχθρός ήγέρ
θη εναντίον των διαγωνισιιών ·—
αί Ίσχνραί Έθλΐκαί ΓυΛ·αικεΐαι Λέ-
ττχαι καΐθ' όλην την χώραν. 'Εί)1 ώ-
ρ·ησαν τόν διανωνιοχιόν ασειινον
και άπρεπη. Καί έτΐροχώρησαν ά-
κόιι») .τΕρισσοτρρον ν.αι τύν εχαοα-
κτήρισαν άός «.διαςρθείριη'σαν έ
ροήνχ-. Άπό τό Βατικανόν ίλθΐ
αία αλ?.η έπί'θεσις, μέ τί|ν δηλούσιν
ότι αί νέαι αί οποίαι λαμοάνουν μέ-
ρος «θι·σιάζονν τί|ν ει·τυχίαν των
χάριν τής ματαιοδοξίαν των».
Τό Άτλάντικ Σίτυ τίρχισί νά
λαμΰάντ) ύπ' δι)·ιν τάς έπιθέαεις
αΰτά; καί κατόπιν οί έτιίσηιιοι 'ήια-
&αν κσ'τι α)1ο. "Εμαθον ότι τα
πλήθη τα όποία συνερρεαν εις τοΰς
δια">,ιωνΐΛμοϋς, δέν ήκταν τα πλήθιι
τα όποία θά έΛε·θ·ί·μοι.·ν νά ελκύ-
σοΛ.>ν. Μετα'ίϋ των πολλών είη'ε·,'ά)ν
καί λεπτο>ν άτάιων ηρχοντο κοί α-
Ηεστοι καί βάνανσοι. "Ασεμνοι καί
άπρεπ·ας^ ερριπτον χυδαίοι-ς λό-
γοιτ; καί έγέλίι>ν αναιδώς ν.ατά την
παρέ7.ασιν των καλλονων. Καί αύ¬
τοι οτνήθω; Ηρχοντο επί παλαιών
αυτοκΐλΊ'ιταη', τα όποία (ϊφηναν εί;
τα άκρα τής πόλεω:; καί ?φεΓο
μαζύ των καί τό γεϋμά των. "Ωστε
ή πόλις δέν εκέρδισε τίποτε.
"Οταν οί μεγ^οι ιδιοκτήται ξε-
νοοαχείοον τοΰ Άτλάλτΐκ Σίτυ αν-
τείλήφθησαν την κατάστασιν η(>χι-
σαν νά φωνάζσυν. ΆνεκΛιηίχΐΛ'
αίφνης ότι άχι μόνον μερικοί των
ότι εγίνοντο αΐτία νά μένουν
μακράν πολλοί άπο τοΰς πλε;ον έπι-
θυμητούς έςτισκέπτας.
ΦΐΌΤ-κά. τό Άτλάντικ Σίτυ ου¬
δέποτε τό όψολόγηοϊν αντό δημο¬
σία καί κ«πά π<5σαν πιθαν&ϊίΐτα ' ουδέποτε θά τό ομολογήση. Καί 6- μως αυτή φαίνεται. νά είναι ή μό- νη έξτρζ-ησις. Αί έορταί ποΰ περι- βάίΛουν τόν διαγωνισμόν κϋλλονΓι; ιδέν πληρώνουν, έκτός εάν έξευρί- θΐί μέσον διά τοΰ όποίου νά δύνα¬ ται νά προσελκυσθτ) μία νηλλιτέ- ρα τάξις έπισκεπτών. Το ,Ατλάντικ Σίτυ απεφάσισε νά «αναΰάλτ} τόν διαγο)νισιιόν επί' εν ετος->> καί έν τώ μεταξΰ νά άρ-
χίστι νά έργάζηται διά την κατιχ-
οΐκευήν τοϋ «■μενίστου χώ>1 σννε-
λεΰσεων ?ν τώ κόσμίον. Ή τα;: δΐ)>.. ύπέρο-
χα, νγιά, τελεία σώματα. ΤΗσαν,
ή Δίς Μαίαη Κά&ερΐν Κάμ.ιελλ. ή
νικήτρΐα τοΰ 192ί καί 102;> καί ή
Φαίη Λάμφιερ, ή νικήτρια τού
192ί.
Αί άλλαι νικήτριαι, νποδίΐκνί'Ρΐ
ό κ. Βοίγκτλιν. νητεϊχον, ίν.χος
ή λί λή ζή
τή
γ
ς, πλήροχ»ς ζ
ώ ί
ής ς, πήρχς ζής }μ
τρίαζ τοΰ σώματος, καί ενα έναέρι-
ον, χαοΌ^η', Ι^ιΤιόες Οέλγητ{Λν,
τό οποίον ?δΐοε ιιίαν αΐθερύιν αρ-
πτότητα είς την κσλλονήν ηυν. Ή
θλ Δίδ Ν
τράγωνον επί τοΰ μρ,
καί θό δύναται νά χωρέση 41.000
ατομα. Μόνη ή σκηνίι^Οά ρχη π/ά-
το; 110 ποδών καί βάθο-; 95.
Μία σι»νέντε·υξις μέ τόν "Αο-
Βέλ
ξς μέ τόν Αο
>ρ Βοέγκτλιν, όστις εχει διορ-
γανώσει απείρους διαγωνισμόν;
καίΛονής κ«ί εορτάς άποκα).ΐ'πτ:ι
δπ τοιαϊτα θεαματα δι'>νανται νά
γίνωνται καί νά είναι όπηλλαγαε-
να κάθε φιληδονίας.
Είς μίαν άνεπίσημονσυνέντευ-
ξιν ό κ. Βοεγκτλιν ύπέδειξεν ότι
άπό τάς εξ ν.αλλονάς, τάς έκλεγεί-
Ο θωμάς "Εδισων, ό πΐρίφηυ.0«2
την οικογένειαν Φάιρστον, είς τα
την σύζυγον «υ καί
ής
ητα ες η κσλή
θελκτι/.ή κα/^.ονί| τής Δίδος Νορ-
μας _ιαί»λλΛ,Όΐη·τ τ% νικητρία;
τοΐ· 1926 ή ή αίρώδης χάρις τή;
Λίήο; Ροί>ίτ Μάλ/.ολμσον, τής νι-
ί ί ή ™
μ
κητοίας τον 1?ί?4, ή τσ'4
0·έλγητοον τής Λ''Κος: ΜάιργΜαρετ
Γκάίρμαν. τής νΐ"/ΐίΤρίας τοΰ π°<'|- τού διαγο)νιοΐιοΓ> τοΰ ΆτλάντΐΛ Σι-
τν, όλα «Τναι δίίγματα ένο; άλλον
είδοις καλλονΓις --' (ΐι«ς αίί)ϊρία?
κσλ?.ονής.ν Η ηοε-μος καλλοντι ν.αι
χάρις τή; Υνόϋο Ντέ>άνΓερ, τής νι-
κητρία ~ ?ί ι
σότερον
Οέρΐί>ν τι
οιαγωνι-
μ ει πεο
ο"ί τόν αισθητικ<>ν,
·πον
η
Ή δονν.ισσα τοϋ Μποφορ £νί-
καινίασε νεαν μέθοδον μαγειροα)?
προκειμένου περί μΓγάλων γει««;
των. 'Η δοΰκισσα φρονεί ότι οί
καλλίτεροι μάγειροι δέν παρεχο^ν
την εγγύησιν ότι ει*χαριστουν ο-
λοι>ς τοΰς προσκεκλημένου:. "?
(Ολον ί'πάρχοΐ'ν (ίήμρρον Οανιια-
σΐα 6ι6λία ιιαγίΐρικής. τα ο1ΟΙα
εί>χαρι,στο·ΰν ό?.α τα γοϋστβ. Με
τάς Ι'οέ'ας αΐ'τάς ή δοΰκισσα. οταν
παροθέτη σπί< τινος νει'-ματα. δεν πρϋπαραα>κ< γιι'Ιει τα φαγ»]τ«. Πα- ρ«8ΐτει πλουσίαν συλλογήν «π»/ω- της υληο είς τό μεγά?Λ τρ«Λε<-ΐ τή; κοιίίνα; της. Κατόπιν καλει τοί-ς προσκ£κ>.η4ΐένοι>ς τηςε·; την
κουζίναν διά νά μαγειρεύσουν μ<*- ζί δ,τι αρέσει εις έκαστον. Τα <|«- γητά τ<ον ι^ά είναι, λέγει, ωραιο¬ τέρα

■.Ε.ΗΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ. ΐ!>28.
Π
ΖΗΤΗΜΑΤΑ
ΐΡΟΤΙΙνΙΑ ΠΑΧΟΫΛΗΝ ΧΗΡΑΝ ΠΑΡΑ
":5
αυτάς, α/.λ ί-
β*, (αν ά
α;-., -7~/ΐΐ>λήν /.αί ευβυυ&ν
έντςλώ:" ξένην χρας την
7ί! -ν κβλλιτεχνί«ν.
ν.αι
τ;ερίεργος
έί
ίατρές. έ'.τί τούτω 5ιο-
«,?
να
έξε-
Γθτ/-'/-οΰς άστερισαούς τοό
Ι] '7τερεώμΛτος, προτοΰ νά
Μτι εις την σκηνήν -τι είς
: ν3:μό:υνα νυκτερινά κίν-
Νίζς Ύόρ-κτς.
ΙτΊαΙτ., ή 0=7 μ:άς χο-
--.Ί ν ωμειδυίλλίου επί τής
|η ·:;ς τα /.αμαρίν.α των νυ-
' ίτ/ώΊ διά κάθ« άλλον
0'7'ζε: άρκετί, ό Δρ. Μίρ
..νί.ν. επί 25 τώρα έτη, ίέ'.
|ίλλν τι, παρά ,ά τάς ίλέ-
νά τάς έΐίΐ&εύ/ρ^ δωρεάν,
πληρωνόμ»"Λς
ρκ.άττην παράστασιν, *ροτοΰ
ν είς την σκηνήν α» τρα-
(?5ται. πρέπει νά θεώ-
Δρος Γϋτσνερ.
1 τοΰτον ό 'ατρ^ς
νά
,ς ά'λλοος θεατάς
τΐν λαιμόν τού επί
8-Μς δλέπη
λ.7;ς ΐισέ,ρχεται είς τέ ά-
^ς ί/,Γ,νής, εμφαίνει «ίς τα
:ωματια των ήθοχθϊών.
|ΐ7ΐ τάς καρϊίας των, πϊρα-
ι ίί(·>τερ!κον τοό λαιμεΰ των
είνςι πρός έν,άστην έξ ?!*-
[ιτήσεις τάς οποίας οί μέλ-
των δέν 6ά τολμή
τάς άχοτείνουν. Καί
τοΰ θε
Ο Δρ Μ,ρβιν Π£τ-,«ρ, έατρός τής θεατρικής »τ»ρ«ί-β Ζήγν
45«τας<ον τας καλλονάς τού θεάτρου έντός των ιδιαιτέραν «ο κ*ι γνωριζων τα μυατικα των ώραιοτέρων γυναικών τού κό- λαι είναι άξιολάτρευτοι, άλλά δέν ευρίσκει καμμίαν βηως την κάμη σύζυγον τού.— Τί λέγει πρός τους ϊ γράωους— Ή υνεί* ώί β* — - -«- λλλ.,λ—,.—.- ς Ζήγκΐρηλντ, επι £τη νεί" δτε ίίλ'αι ε ληλον γράφου γυναικών τοΰ κόβμου, φρο- κατάλ- βάσις τής ώραιότητθς. στθΓ>ετα: ως σ-οςνωτε-ος ,
.-ου κόηλου, άλλ' ό ίατρές Π έτσν=.ρ,
>. έ τάς ^ολυπληιθείς αημειώσε:ς ττ.'
^κ τοΰ δίου τώ"; περιφήμων καλλο-
νών τής νεωτέρας σ./ηνής τής Ν.
Υόρκης, Θά ήξεύρη π:βανώς -τθ/ΰ
χερισσότερα άπο έκεϊνίν.
Ή ::ϊ·305ά έγκίιται, είς τέ
«V.
ό
Σολομών εί·/ε τάς γυνϊί/.ας έκείνϊς
ώς τ»ζύ-Όυς τού. ένώ ο Δρ. Πέτΐ-
νερ ούίέποτε έβαλεν ϊ'ς τέν νοΰν
τού νά ι-μ',ϊΛτ, καμμιά άπέ τάς
τόσας καλ/ ν/4ς τοις οποίας έ'·/ϋ
εξετάσε·._Ι<ατηντησε νά Θεωίτ,τ:!! ώς «αίσθ-,τος. ώς ί^ωπος ιιέ[ καρδίαν χττέ τίτρτ/. Πο.λ/χί ^λε- γον, ότι είς ταςφλέ'ία; τού 5έν ί- τρεχεν ϊ·.χα άλλά χ:θνόνε»ρ·3. Δι" τού ρ είς αυτόν, δίί^οσαι όλας; είας, διότι είναι ύ—>
το κάμΐχν. Ε?ναι ό
ταιρείας, ν.αί άπο αύ-
ή εά
Κου.
^εν, ό ίατρος Π έ
/ όργασια"; αυτήν αχο
ν υπάρχει 5ί άμφι&ολία.
περί των ώ,ραίων γο-
οχείς άλλος άνηρ επ:
!· Κ?νε:ς ΣοΛτάνος ϊέν ήμ.-
»ραελη6ή μέ αυτόν είς
'^το. Ό Σ'θ)Μθμώ·/ εί'/ε
,'θνς. είνα·ί ομως άμ,φί-
:~(.·> καί δέκα έξ αυτών
-->γκριτ)ο5ν είς την ώ-
τ*ς χιλιάδας των γυ-
οπΐιας ν.ατά τέ είρη-
υ.α των 25 έτών έδη-
ΙΙετσνερ. 'Εξ άλλοο,
Σολομών, ίσως θά έ-
"ό'«ν, &Λ αί
/ ^λον νά
οττν προ ·>/.ιγων ηυ.;-
ρών άνη-^έ/.Θηισαν οί ·γάαθ! τ^ μ^-
τά τής^ χή^ας ,-/. Ρίίηΐχ,
παχουλής -;·ονα!κός. ή όποία
σκηντ,ς.
Ο: 5ηυ.οσ·<γράφο'.. ώ: εικός;, συν¬ εκινήθησαν έκ τοΰ άγγέλαατν; την παραμονήν τοΰ γά;ιο>-' "/.αί έτρεξαν
νά ζητησοι,/ συνέντευξιν άπο τον
•ατρέν -/.αί την μέλλουσαν σύζυγον
χ/νέδη 2Ϊ>το τέ παράίοςον. Διατί ό
ώς
άπέ τάς τότας κϊλλονάς τα; ίττ-Α-
<χς έγνώρ,'.σε; Διατί εξέλεξε την χηοαν; Τί είχεν αύτη τέ οποίαν ίεν είχον τό?α· κ?ί τόσαι ώραίαι - ναίν-ες τοΰ Θεάτρ·^, χάριν των ποίων ένίοτε θυσ'.άιζοντα: όλό·/.ληρίΐ! "Ο ίατρές κατ' αρχάς εφάνη <.ές, διότι αντελήφθη, ότι η ς, Οέτις τα> ή·τ« ούσκολος. Δέν ρ
νά έξελθτ; έκ τοΰ στόμ»τός τοο -Λ
ελαχίστη τΓθτδλητιν.ή ; έξις 1·Λ τίς
θρ·κάς καλλονάς, ϊλλά καί νά
!7γη/ την έ,χλογήν τοο: Εις
:ημο<τιογρά?ος &έλων νά τόν ϊιευ- /.ολύντ; ειττεν: «"Ισως ε;ς τα μάτια σας ή μέλ- λουτα κ. II έττνερ είντίΐ ώ·ρα·.<;τί·ρα χτώ έκδίνας τάς ότςοίας εος τώ,:α έξηιτάσ-ατε ώς Ϊ5τρ·ός...» «"Οχ·.», απήντησεν έν.είνο,ς. «Αΰ- το δέν εΐνα' άλ^6ές. Ή /.. Ρ γ'/ωρίζε; -/.χλλίτερον. Αί γ τάς οικίας έννοεϊτε, είναι αί ώ:ναίκες τοΰ ν.ότιο.ου -/λγ αύ¬
ται το γνωΐιζ^ν 7.3! έ-;ν> τό γ·/ω-
ί καί ή ·/.. Ροϋσϊακ τέ ίζ
έ ί
Ή Ντίξη Ντόνκαν,
καλλονή τοϋ Σά-
οι·θ, ή όποία εξε¬
λέγη ΰ.τό τοΰ Ζήγκ
φηλντ διά την τε¬
λευταίαν επιθεώρη¬
σιν των Ροΐΐϊθδ.
τοϋ φανερώ-: ή^ώραιότη;
χαρ: ό
Ό δηζ/Λσ'θγράφος έλέπων, ότι ό
εξ^Μζόμε'Λς ώ.^ίλε'. ϊιπλωματικΜς,
είπε^ δτ: ό ίατρές είχεν ίϊή εο>ς
τώρα τότας ωραίας γυναί/,ας, ο;3τε
δι' αυτόν 7.ατήντ·ο--εν
«Δέν είναι ουτε αύτό», είπε.
προσέχων χαρ ά χολΰ είς τοΰς λο-
τοο ό νατρός, έπειίή άντελη-
οτι *ν εϊιο'ε κατΛφατΓ/.ήν μ-
χοτ/τησιν ό ίατρός, α·>τέ θά «ση-
μαινεν, δτ: ή ζωηρά καί ευΌυυ&ς
μνηστή τού ήτο ασχτ^ος,
αύτές την έξέλεξεν έξ
τάς καιλ>ονάς τοΰ τ)ε-
ϊ «ό'σονκά-
ΟΤΙ
άτρου», ξηη,
θε άλλος, άλλά τάς θτυμάΐω μάλ¬
λον ώς ί'ργ* τέχνης, ταρά ώς γυ¬
ναίκας τα; νπΌΐ'ας νά -άρω *ΐς το
ί ά ά θώ Ν
σπίτι μο·ο /.αί νά τάς
( δ έί έ
Νο-
μ ς μψ
μ(ζω, δτ! έν^είνο τέ ό^τοίθν ΐΛε ν.α-
μνει να ον.επτωμαι κατ αι/τον τον
τρόπονείναι—πώς νά τέ εί-πω;—
ήέ —«ε, ότι αί
ώ εί έ λ
Ίμγραφικύς άστι')ρ, ή όποία δεζχ
της, Ρουδόλφ Κάμεβον Μπρένναν, ήι>οπυιόν.
ρηρή ,
των ιατρών, ώς επί τέ πλείστον είνε
τταχουλαί;»
Ό δημΛΓΚ/γράφος ίέν τέ είχε
προσέςε: /α: ηθέλησε νά υ.άθ·Γ, αν
αύτέ είναι 5π'.στ*φ.ον!7.ώς έπιβεδα:
ωμένον.
«Δέν νν/.ρί'ζω Οτι είναι επιστη¬
μονικώς βε5·ς:ιωμένον», ε!π·εν ό ϊα
τίος, άλλ' έγώ τέ π*ρετηρητ«.
Βλέί ίατρ«ί εναι ύτοχ
Βλέ~τ:, &ί
είναι ύτοχρε-
ί ί
ωαένοι νά -;*>ρ ίζου·^ άνατομίαν καί
•ΑατατάίΤτχ»·» ολους τοΰς ά?-
τα δλέπει ό ιατ^ς.
«Δέν ίέ/.ω νά είπω, ότι αοΰ άρέ-
οολ» αί ταχείαι γι>ναίκες. Τέ χο·λο
πάχος ίυν-αττόν νά είναι άποτέλεσ;;.ϊ
ασθενείας. Τέ άληθές είναι, ότι ώς
άνήρ καί ώς ίατρος χροτιμώ τέν
χαλαιότερ»«ι τύπον τοϋ κάλλους
Π,ρο έτών έσ«νεί6ιζαν νά όαιλοΰν
χερί τελείου άριθμοΰ 36, έννοοΰντε;
Οο-^ς. "Ολτ:·. αί ΐ'.άνημΛΐ χορεύτρ'ϊ!
τής παλα'Λτέρας έ-—>χνς είχον »·ε-
•,'άλας τρν.ςν/άς κάτ'ώθεν τοϋ Ίχι·.-
μοΰ καθώς ·Λϊί ίσχία στΐο-,'γυλά· αύ¬
τά έθεοοΐοΰντο /άλλον}"! τότε. Εί¬
χον σώυ.2, ν.αί ΐ,-ζτ* έθετες τέν ίρ-χ-
χίονά σοο ζέρ-ξ μ-.ίς έκ των -;>
ναικών έ/.είνων έγνώριζες. ότι άγ-
κάλιαζες ν.άτι.
«'Οχ: 5τ; οέ> μοΰ άρέσουν αί ση-'
αϊριναί γυναϊκες της σκττνής. Ειν/ι
καλαί- άλ>. είναι ττερ-σοότερον */λ-
.ϊ-εμμενα: /.αί λεχτοκα,χωμένα·. τώ¬
ρα χαρά άλλοτε. Ώς ν·ό*/ον έλάτ-
τωμά των εύρίσκω μόνον τέ τ/τ/ια
τϊ"-σώμ2τός των.»
Διάφοραι χορεύτριαι ών ή γνώ^η
εζητήθη επί τοΰ ζητήματος τούτο,
«ξέ'φρασοτ^ τάς θερμοτέρας εύχ^ς
των ΰχέρ τής εΰτνχίας τοΰ Δρος
Πέτσ-^ερ, άλ,λ" άπέφκγον νά είτο^ν
τι περισσότερον. Μ.νη·/ ιιίΛ έξ αυ¬
τών είπ» τα εξής:
«Ή ά-.Γ*μ.ική μου -,^/ώμη είνα·.,
ότι ό Δρ. Π έτσνε,ρ όαοιάζει αέ
τοϋς πωλητάς της σαμπά'/'.ας τοίς
όχοίους έ-^<ο·ρ'ίσαμεν είς την παλα·- άν 7^αλήν ςπογήν. "Ολοι αύτχί έ- χόρτβίνϊν [ΐΛχρ'. τοιούτου 6α·Θμοΰ ά- πέ τοΰς ώραίο-ος οίνου; τούς όικί- ους επώλουν, ώστε πάντοτε, ίβάκις Ιχαιρναν αδειαν άποοσίας, επινον ό ρ Ή μν—:η τοΰ ίατροΰ τής οποίας ομοίως εζητήθη .ή γνώαη, πεοιω:1!- σθη νά είπη τα εξής: «Δέν γνωρίζω, διατί έξιέλεξεν έ- μενα. Γν«:;ζ6> μό'Λ/ν, ότι επί 25
ετη ΐΰρίσ/ιίτο είς επαφήν μέ τά^
όραιθτέοας γυναίκας τοΰ θεάτρου.
Έχρ'ΐΐάίθτ, μακ,ρέν χρο·«η^ καί 5ι·
άστημα, οχος μΌ^φώση γνώμην καί
πιστεΰω, οτ: θα-χρειασθή άλλο τίισο
όπως την άλλάξη·. Π ικανόν νά υ.ή
είμαι ή ιόςαιοτέρα σύζυγος έν Ν.
'Υόρκτ;, άλλά φρονώ, ότι είααι εύ-
τυχεατέρα ά-έ πολλάς α)νλας.ΐ)
ΙΣΤΟΡΙΚΑ
<.'. αυτοϋ την ΐ τού <πή- ΑΝΕΚΔΟΤΑ Ένας τζί τοΰς νειροτέροος χει- μώνας είς την Εΰιρωχτ/^ ήταν ό -/ν.- μών τοΰ 766. "Αρχισε άπέ την 1 ην 'Οκτωδ,ρίου, έγινόταν δέ 9ΐαον.ώς «ριμάτερος μέχρι τοΰ τέλους Φεβρου αρίοο. Ώς αναφέρων Ά Βυζα<^τ:ν3: χρονικογράΐθΐ τής έποχής, ό χειμών αύτος ήτο τόσον 6·*ρΰς, ώστε έ Βόσπορο; κ^ί ή Μαιύΐρη θάΧχζαο έ- πάγωσαν μέχρι δάθο>ς Ιίί/.ζ μέτρον,
επήγαινε ίε κανείς μέ τα χό*ϊ'α άτέ
-ήν Ευρώπην εις την Ασίαν. ~
* * *
Μία γυ*;α·/.α ελεγε περί τοΰ σι*ζυ-
γου της, ό οποίος ήταν μονόφθαλυ.ος.
Γλίθιος καί καχεκτ'/κής ΰγιείας:
■—Δέν εχει παρά ενα μάτι νά
κλείση, κ*4όλου πνεΰυ.α νά παιρ7'3ώ-
ση καί ·α.ό? ·ς στέκετα' στά χόϊιοτ
•τού, κι' έν τούτοις δέν έννοβϊ νά.
ξεψοχήση!
* * *
Είς ενα χορο είς τα άνώκ.τορα
τοΰ Φόν τα'.' εμχ)Λ), μία κυρία, ά~ο
ίίίσβημα ζτ,λοτυχίας, απεκάλυψε εις
τέν στρατηγόν Ντι>φού·ρ τάς σχέτΐ'.ς
της σοζόγου τού μέ τέν πρίγκηψ
Μυράτ, γαμ&ρέν τοΰ Ναπολέόντος.
Ό —,ρατηγος, πλή,ρης θυμοΰ, έ-
τπευσε νά πϊραπονεθή είς'τέν Ναπο-
λέοντα. <Αί. άγαπητέ αου, τού απήν¬ τησε ό Λτοκράτωρ, σέ &εοαιώ οτ: 5έν θά Λθΰ έμελ« καθόλου κα^ος ν" άσχοληθώ μέ τάς ΰχίΛέτε:ς τής Εΰρώπης, εάν άνελάμίίΐνα νά έκϊι- ν.-φώ ολο-.'ς τοΰς άπατ,ωμένους συ- ζΰγθυς τής Αΰλής μου»! * * * Είς την μάχην τοΰ Άγιαντέλ μεταξΰ Γάλ).ων καί Βενετών, οί Ι'ϊ- σ/.ώ'/θ'., επί των οποίων έστηρίζοντο έκ μέρους των Γάλλ<ον αί έλχίίες τής νίκης, επολέμησαν αέ χαλαρό- τητα. Ό ίατ.λεΰς Λουδοδίκος 12ος, μόλ:ς έμαθε τουτο, επλησίασε χρος τάς θέσεις των. "Οττν οί Γασκώνοι τον εΐΐχι, ό 7.ρχ·η-(νς των Τρεμοΰ'γ φ-ωνάζε·. υ.ε φωνήν στέντοιρος: — Π α:3·.ά, ;χας 6)^πε· ο βασιλεύς! Οί Γασ-Λών©! ώ^μησαν τότε κατά των Βενετών, τοΰς άνέτρεψαν, /*- τέλαοον τάς θέσε'.ς των -Ααί είωσχν ετσ! την νίκην είς τα ναλλικά στρα- τεύματα.

18
ΟΣ ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
Η ΓΕΝΕΣΙΣ ΤΟΥ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΥ ΛΕΞΙΚΟ
(Λϊελέτη τού κ.
' Ελευθερουδάκη)
Ή ίστορία των έγκυκλοπαιδικών
λεξικών άρχίζει πολύ ενωρίς, άπό
τού πρώτου μετά Χριστόν αιώνος,
ό συλλαΰών δέ την ιδέαν τής συγ¬
κεντρώσεως ποικίλων γνώσεων είς
εν καί τό αύτό έργον είναι ό Πλι-
νιος. Είς τόν αυτόν Λατίνον συγ-
γραφέα άπαντα έλληνιστί έν τφ
κεϊμένω—είς τόν πρόλογον τής
«Φυ*ικής Ίστορίας» τού—ό όρος
Έγκυκλοπαίδεια ή, ώς όρθότερον
άνεγνώσθη, έγκύκλιος παιδεία.
Πρό αυτού "Ελληνες φιλόσοφοι, ι¬
δία ?έ ό Άριστοτέλης, έξέτεινον
τάς ερεύνας των πρός πάσας τάς
διευθύνσεις τοϋ πνευματικού ορίζον¬
τος, άλλά τα έργα των δέν δύναν¬
ται νά θεωρηθοΰν ώς «έγκυκλοπαι-
δείαι», μόνον δέ ό Σπεύσιππος, των
έργων τού όποίου, άλλως τε μερικά
άποσπάσματα εσώθησαν, φαίνεται
^ έργασθείς καθ' δν τρόπον καί ό Πλί
νιος. Πραγματικώς δμως καί τοϋ
Πλινίου ή έργασία, καίτοι κατανε-
μημέν-ι] είς κεφάλαια χωριστά δι'
έκαστον θέμα—2493 έν όλω—καί
άποτελοΰσα τό άπόσταγμα δισχιλί-
,ων διδλίων εκατόν διαφόρων σ;γ-
γραφέων, εχει τόσον όλίγην σχέσιν
με τα έγκυκλοπαιδικά λεξικά τής
έποχής μας όσην εχουν αί «έφημε-
ρίδες» τοϋ Ιουλίου Καίσαρος μέ
τάς σημερινάς εφημερίδας, μολο¬
νότι επεκράτησε νά άναφέρωνται
καί αυταί, δταν γράφεται ή ίστορία
τοϋ τύπου·
Πλείστοι συγγραφεΐς, μετά τόν
Πλίνιον, είς εν καί τό αΰτό έργον
έπραγματεύθησαν θέματα ποικίλα]
καί άτχετα πρός άλληλα, ιδιαιτέ¬
ρως δέ δύνανται νά άναφερθοΰν προ¬
σπάθειαι τοϋ Μαρτιανοϋ Καπέλλα,
κατά τόν ε' αίώνα μετά Χριστόν,
καί τού Ίσιδώρου, έπισκόπου Σεδίλ-
λης, κατά τόν επόμενον αίώνα, ό¬
πως δώσουν συντόμους καί κατατε-
ταγμένας πληροφορίας επί ποικί¬
λων ζητημάτων. Ό Μιχαήλ Ψελ-
λάς είς την «Παντοδαπήν Διδα¬
σκαλίαν», κατά τόν ια' αίώνα, έ-
ξετάζε; έπίσης άπειρα θέματα.
Πολλαί παρόμοιοι προσπάθειαι ε¬
γένοντο βραδύτερον, άξιοσημείωτος
δέ μεταξί» αυτών διά την συστηματι-
κότητα ήτις φέρει τό έργον τούτο
εγγύτερον πρός τάς των χρώτων
έγκυκλοπαιδ'.κών λεξι-κών είναι ή
«περί των ίδιοτήτων των πραγμά-
των», τού "Αγγλου ΒαρΘολομαίου
Γκράμδιλ, κατά τα μέσα...τοϋ ιδ'
α-ίώνος. Διαΐρεΐται είς 19 διδλία
καί 1930 κεφάλαια κατ' άλφαδη-
τικήν διάταξιν. Ή έπιτυχία τού ή-
^το τοιαύτη ώστε εγένοντο 15 έκ-
δήσεις μέχρι τοϋ 1500, άλλαι 14
τής^αλλικής μεταφράσεως αύτοΰ,
2 τής όλλανδικής καί 1 τής Ίσπανι-
ν.ής· "Εκτοτε πθλυάρΐ'θμοι είναι αί
τοιούτου είδους συγγραφαί, πάντοτε
δμως διηρημένοι καθ' ύλην, έστω
καί άλφαίητικώς κατατίταγμένην.
"Εκαστος τόμος περιεΐχεν άρθρα
μιάς έπιστήμης ή τέχνης, ή χρή¬
σις δέ των βοηθημάτων τούτων ά-
πέβαινε δυσχερής. Πρώτην φοράν
εγένετο χρήσις τοϋ δρου «Έγκυκλο-
παιδε'ία»—μέ τδν τύπον «Κυκλο-
παιδβί*»—είς τίτλον διδλίου τώ
1540 υπό τοϋ Ρεγκελμπεργκ, τόν
αυτόν δέ τίτλον έχρησιμοποίησε τφ
1630 ό "Αλστεδ διά τό εκδοθέν
ύχ' αυτού έπτάτομον λεξικόν, τού ό¬
ποίου ή έπιτυχία ήτο έξαίρετική.
Δέν χρόκειται δμως νά γράφη έ-
δώ ή ίστορία τού έγκυκλοποιδικού
λεξικού. "Ο,τι ένδιαφέρει είναιή ε¬
ξέλιξις αυτού χρός την μορφήν ΰχό
-ήν οποίαν σημερον παρουσιάζεται
καί τό είδος τής εργασίας ήτις ά-
παιτεϊται διά την παραγωγήν ενός
τοιούτου λεξικού. Τό πρώτον βιβλί¬
ον τό οποίον είχε την μορφήν νεω-
τέρο·^ έγκυκλοπαιδικού λεξι·κοΰ εί¬
ναι ή «Παγκόσμιος Βιβλιοθήκη»
τού Φραγκισκανοϋ Βικεντίου Κο-
ρθνέλλι.^ δσττς ήρχισεν έργαζόμενος
κατά τα τέλη τοΰ ιζ' αιώνος διά
νά συγκεντρώση την ύλην επί 300,
000 θεμάτων, τα όποία προωρίζον-
το νά καταταχθοϋν μέ άλφαδήτω-
σιν γενικήν, άντί τής πρότερον έν
χρήσει ^ τμ,ηματικής κατά επιστή¬
μας. Τό έργον δμως τούτο δέν έπε-
τοΰ συγγρα-
—τα βίβλία όπωσδήποτε τα όποϊα
παρουσιάζο·ον άναλογίας πρός τα
σημερινά έγκοκλοπαιδικά λεςικά
—συνεγράφοντο έκαστον υπό ενός
άνθρώποιι, τουτο δέ είναι τό κυριώ¬
τερον μειονέκτην-ά των. Τοϋ αυτού
τύχο·ο ήτο τό «Έγκυκλοπαιδικόν
Λεξικόν ή Παγκόσμιον Λεξ:κόν
Τεχνών καί Επιστήμων» τού "Αγ¬
γλοι Έ^^ίμ Τσαίμπερς, εκδοθέν
είς δύο τό;χο;ς τώ 1728, τό οποίον
παρουσίζζε την καινοτομίαν των πα-
ρα-ομπών. Ή άκρίδε'.α των χαρε-
χομένων ίιπ' αυτού πληροφοριών ήτο
τοιαύτη ώστε τουτο κατέστη τό 5η-
μοφιλέστερον βιβλίον τής έποχής
τού, ίσ-/ε δέ επανειλημμένας έκδό-
σεις. Ό συγγραφεύς τού ειργάσθη
διά τή·ν συμπλήρωσιν τοϋ εργοΐ), δ-
ταν δέ απέθανεν είχεν έτοιμάση έ-
πτά νέους τόμους. Άλλ' δ,τ: κατέ¬
στησε διάσημ,ον τό λεξικόν Τσαϊμ.-
ττερς είναι ότι έξ αύτοϋ εγεννήθη
κατά τα μέσα.'τθϋ ιη' αιώνος ή
γαλλική «Έγκυκλοπαιδεία», τής
οποίας ή ίστορία είναι συνυφασμβνη
μέ ΐήν εξέλιξιν καί διάδοοπν των
ίίεών αΐτινες έφερον την γαλλικήν
επανάστασιν. Τώ δντι κατ' αρχάς
επρόκειτο νά γίνη έκδοσις γαλλι¬
κής μεταφράσεως τού Τσαίμπερς. ή
επιθεώρησις τής οποίας ανετέθη
είς τόν Δίδερώ. Ούτος διώρθωτεν
άχι ά-λώς την μετάφρασιν, άλλά
__
ποχής έκείνης βιβλίον είχε τοιαύ¬
την επιτυχίαν. Οί έκδόταΐ τού έ-
πλούτυαν, τό λεξ'.κόν έκυκλοφόρη-
σεν μέχρ'. των άπωτάτων γωνιών
τής Γαλλίας καί εδημοσιεύθη άκό-
μη έκ τοϋ τίτλου τού ή λέξις «έγ-
κυκλοπαιδιττής», δηλούσα τοΰς ά-
σχολουμένους μέ την φΐλοσοφίαν.
'Η επίδρασις τού ήτο παμμεγιστη.
"Αλλως τε δέν ήτο απλώς έγκυκλο-
πα'.δικότ λεξ'.κόν, άλλά μέσον δια-
δόσεως των >Λ*«ν ίδεών ϊιεξήγε πο-
καί άρθρα τινά, προσέθεσε νέα, επει-! λεμικήν κατά τής πα-,ισχύρου^ τότε
σε τοΰς' έκδότας νά προσθέσουν καί! έν Γαλλία έκκλησίας καί κατά τής
άλλα, ανέθεσεν είς τόν Δ' Άλα- άπολυταρχίας, άκόμη δέ καί κατ'
μπέρ την σύντχξιν των μαθηματι- αυτής τής -/ριστ;ανι-/.ή; θρησκείας.
Ή Μάρτ>α Νορέλιους, ή άΛ«γνα)<Η- σμενη δααθ.ισσα μ«ταξύ των Άμ£ρι- καΛ·ίδων κολυμδητριών, σνναγωνίζεται μέ 150 άλ.λας, διά νά άντιπ<)οσωΑ£ύσιι τήτ· Άμεοοςήν είς τούς ΌλΜμπιακονς αγώνας. >εύματα της 1'αλλιας. υ £>ολται-ι ς:κου τούτου είναι σχετικώς^ μικρζ,
ος,' ό Λαλάνδ, ό Ρεωμύρος, όϊ διότι ο! σ-ΐγγραφείς των άπέβλεπον
υργκώ είναι έκ των συνε?γατών|περισσότερον είς τή·; πολεμικήν πα-
Τυργκώ
γραμμ.ατ("Αών, φιλοσοφικών, καί διά | νέ<ΐ>ν ίδεών.
νά δυνηθή νά δώση περιγραφάς μη-ι Περίσσέ·τερον πρα^τική προσπά-
χανών, Ιμαθε τόν χειρισμόν των, | ^εια εγένετο κατά τόν αυτόν χρόνον
ίλοσε πολλάς έξ αυτών, συνέδεσε | έν Αγγλία διά τής εκδόσεως τής
Β Έί
πάλιν τα τεμάχια καί ειργάσθη ώς
έργάτης διά την κίνησιν των. Τό
διδλίον είχε περιπετείας" έπανει-
λημμένως διε-κόπη ή εκδοσίς τού,
διαταγή των άρχών, ό έκδότης έ-
φυλακίσθη, τα άρτ)ρα ΰπέστησαν έ-
πεμδάσεις τής λογοκρισίας. οί τό-
μοι κατεσχέθησαν καί άπεδό-θηταν
μόνον δτα·; ό βασιλεύς έπι'θυμών νά
λύση κάποιας άπορίας τού, επείσθη
άπό την κυρίαν Πομπαδούρ ν ά συμ-
δουλευθή την «Έγκυκλοχαιδείαν»
καί είδεν δτι πρά-βχατι τό βΓβλίον
αύτό έδιδεν άπαντήσεις είς τα έρω-
τήματά τού. Ουδέποτε μέχρι τής έ-
«Βρετανικής Έγκυκλοπαιδείας».
Αύτη κατ' αρχάς ήτο άπλή μίμη-
σις τού Ιργου τοϋ Έφραίμ Τσαίμ-
περς, άλλ' ή επιχείρησις, καλώς
οιευθυνομένη, επέτυχε, καί αμέσως
άπό τής δευτέρας ■εκδόσεως,- τώ
1776—ή πρώτη εγένετο τώ 1771
είς τρείς τόμους—απέκτησε πρω-
τοτυιίαν συγγραφέντων έκ νέου σχε-
ϊόν πάντων των άρθρων. Τό κύριον
χαρακτηριστι/όν της ήτο ό άποκλει-
σμός των ίστορικών θεμάτων, ώς
άναξίων νά περιληφθούν είς έπιστη-
μονικόν λεξ'.κόν. Συνετάυσετο υπό
μ:κροΰ έπιτελείου συνεργατών, προ-
είχον δέ τα γενικά άρθρα.'Ενωρίς
δμως περιελήφθη είς τήν^ΰλην τοΰ
λεξικοϋ καί ή ίστορία, άπό δέ τής
τρίτης εκδόσεως ή σύνταξις περιω¬
ρίσθη είς την συγγραφήν ολίγων
μόνον χρ^ρω'* καί είς την θεώρησιν
των άλλων τα όποία άνετίθεντο είς
είδΐ7ονς συνεργάτας. Σήμερον ή
«Βρετανική Έγκυκλοπαίδεια» ά-
Ρ'.θμεί δεκάτην τρίτην έκδοσιν, εί¬
ναι δέ μία των μεγαλητέρων έκ-
δοτικών έπιχειρήσεων τού κόσμου
καί αποτελεί, κατά την έκφρασιν
τού άλλοτε πρωθκπουργού τής Αύ-
στραλίας Μπρούς, την λαμπροτέραν
εκδήλωσιν τού Βρετανικοϋ μεγα*-
λείου.
Παρά ταύτα, τό λεξικόν τούτο,
οότε είναι, ούτε δύναται νά κατα-
ττη χρήσεως γενικης· τα άρθρα τού
γρ-άφοντα; άπό τάς μεγαλητέρας
αύθεντίας άχι μόνον τής Αγγλίας,
άλλά τού κόσμου ολοκλήρου, είναι
δμως γενικά, δέν λύουν άπορίας καί
άπαιτοϋν, τρόπον τινά, άπό τόν ά-
ντγνώστην νά είναι μέχρι σημείοο
τ-νός κάτοχος τού θέματος. Τόμει-
θνέκτημα τούτο έλαττώνει, όπωσδή-
ποτε, ό_πίναξ—είς όλόκληρος τό¬
μος—των θεμάτων τα όποία περι-
λαμδάνονται είς τα μεγάλα άρθρα,
ε:ς την τελευταίαν μάλιστα έ'/.δο-
σιν, υπο την διεύθυνσιν τοϋ δημο-
σιογράφου Γκάρδιν. παρουσιάζεται
τάσις έκλαϊ/εύσεως τοϋ δλου εργου.
Οπωσδήποτε, δ-.ά τούς ανωτέρω
λογους, ή «Βρετανΐκη Έγκυκλοχαί-
δεια»,^^ορά την μεγίστην διάδοσίν
της, _δεν επέτυχε νά αποκτήση τ)έ-
ϊΐν είς όλας τάς διδλ'.οθήκας, Οπως
εγινε με άλλα παρόαοια εργα, ίσης
ή απολύτως ε!"
ί.ζήϊ
τας ανάγκας
._ε?ευσεν
'?*?γ καί έμ,:,4 Γ
την έκτασιν όγ·. ν.ΐ-ά );.
σπουδα,ιότητος, 'άλΧ' ^,-;"
αίφνης γεννηθεαών ί
τως έδ·
μονον μεταξΰ των άρθρω
των καί των τί'Λ·.-,;
άλλά 7.αί αετα-ύ -ώ Γ 1
και τού αυτού τομο.». Λιά -^
το_ύτον καί ή άςία τών .^
"ών πρώτων μέχρ! -ών -»),,
δαίνει^ τυνεχώ; με-.ουμ,ένη"";
σοβαρώτατον μεΐίνίκτη;ΐ3;ί·
κυκλοπαιδείας» £ίνα!. 3τ! ήΐ
αυτής άπήτητε Π δλΐΙ:^
υτου, παρεκτός το] ότι ;;ΐ
Τ. Εί
μους πληροφορίαι, ϊγ.ζ-ι,·.
νικώς κατά πολΰ των πΐρ
υπο των- πρώτων, πολλίχι;'ί
των αύτ,ών θεμάτων. "Αλλη
πάθεια έν Γαλλία είναι ή ;£■
έκδόσεων τού Λαροός δ=·/.ατ:ι
μου μετά τριών χαρΐοττ^άτι*
έπτατόαοο μετά όν.τατόμοϊ μ
ρώματσς. Ιδία όμως όκν ι
την μΐκροτέραν Ικϊοτιν Ινν
λεχδή, δτι χολύ μι/ρός ·/'
νέ; διά τ,ά <χρ$ρτ. τα όΐοιαι λ πιθανότης νά συμβουΧευθή τι; γ<>> τού μεγάλου άριθαοϋ άλλω
θρων—άρθριδίων μάλον—·:-
των, ιδία ίστορικών καί ■;.
κων, είς τα όποϊα ίσως οιΐίί
λάβη αφορμήν νά
, Μένει ήδη νά άναφερ^η ί|
λον λαμπρα καί μάλλον Ι
άπό πάσης απόψεως, έχϊο;
κλοπαιδικοϋ λέξι/ώ. Η :0.ι
κεν είς τόν Γερμανόν λόγ:ο»
νάτον Λόεμπελ, όστι; κατά
λη τοϋ ΙΗ' αίώνοςέπεχείρι
σύνταξιν λεξικοϋ εύχρήΐτου
ποκρινο(χένου είς τάς χραγμ»
άνάγας κοινοΰ διανοοψενο»
πλώς εύχαριστουμένοο^εΐς '
νάγνωσιν. Τέσσαρε; τόμοι -:ι
εργου τούτου εξεδόθησαν έν Λ
μεταξύ των έτών 1796—Π**
λά τό λεξικόν δέν έπ-ερατωθη
θανόντος τού έκδότου. Τα χεφι
φα δμως αυτού καί έν γεν-:ι
όιοκτησίαν τού δλου ε?γ^ Τ
τεν ό διδλιοπώλης Φρειδεριτος
ιόλδος Μπροκχάους κατα ''■<' ■ήγυριν τής λ&φς (Ο»; 1808), έκτοτε δέ άρχι^' 1 ,ατϊκώς μεγάλη «ιτ«χι« Τ' ^ικοϋ τούτου, τό οποίον ψν πειρίαν έκδόσεων και ς,ψφ τόσον έν Γερμανία όσον και ε» άλλοις χώραις. Μετά τάς πρώτας έχ5«»|| νετο άντιληπτόν, ότι 3;ν^ τόν νά έκπληρωθη ό '~~Λ σκοπός τής ^»Ρ«ολο^ ι εί: η μικροτέρας άξί2; ε[ς ίλλας χώ. ρας. 12 εκ τούτου, μολονότι τα άρ¬ θρα της έλεηλατήθησαν κυρ:ολεκτ:- κώς τ6σον έν Αγγλία, όσον καί έν Αμ,ερ-.κή, υπό διαφόρων έκδοτών εγκυκλοπα!δ:κών λεξι/ϋν, ή «Βρε- τανιχή Έγκυκλοπαίδεια» δέν εύρε μ:μητάς είς την διάταξιν τής δλης της, ως εγένετο μέ άλλο λεξικόν, ισης σπουδαιότητος, τό Γερμανικόν Μπροκχαους. "Αχειρα άλλα έγκυ- κλοπαιδικά λεξ-κά κυκλοφορούν είς τας άγγλοφώνους χώρας,μεταξΰ ;έ τούτων ιδιαιτέρας μνείας άξιον εί- ναι_ τού Τσαίμπερς—άσχετον με τό Γαλαιοτερο^ όμώνυμον—δε/άτομον, 8ϋρ!»ομβνον ήδη είς την τρίτην εκ- δοσίν τού, μή περατωθείσαν είσέτ:, και το οποίον συντάσσεται επί τή δασεί τού προαναφερθέντος Μπροκ¬ χαους, περί ου θά γίνη πάλιν λόγος κατωτέρω. Έξαιρετίκώς λαμπρα προσπαθεία εγένετο έν Γαλλία κα- τα το τέλος τοϋ παρελθόντος' αιώ¬ νος διά τής εκδόσεως τής «Μεγά- λης Εγ/.υκλοπαίδείας». Ήαρουΐ!- άζει δμως καί αύτη τό μειονέκτημα των διεξοδικών άρθρωνδέν ήτο κα¬ τά συνέπειαν λεξικόν εύμεταχείρι- στον, χρήσεως γενΐκής καί σειρά απαντήσεων _ είς έρωτήματα. Διά τουτο ίύθΰς άμέσως προσέκοψεν είς δυσχερείας. Τό χειρότερον δέ είναι, ότι η διεύθυνσις, άντί νά προσαρμο¬ ς _ έπ-.στήμης, άνευ της πολλών είδικών. Έηση τ-.ληπτόν, δΐΐ ένώ ίΤ '~» ξικόν δέν πρέπει να γρ«ί- εύ/άριστον απλώς τ^ δτι κατά συνέπειαν δεν &» 6ίς αύτό ο5τε λε«ομ? ? .. οίτε πάν δ,τι ηί««« >,
έϊ^Ί»
κτηρισθη ώς
εξέλιξις ενός ζ^ίον
ρου /αί διά το όλον ε?.
έκ των προτέρων να 9···^
ρ!σμένοςάρνίθμόςτομ^·
έπε-.αν ή «τάσις τ»· ,ι
δέν πρέπε. νά κανονίζη»1,
ε'κτ^ν των άρθρων, αλΛ
άπο τον «Ρ' Ι
των
τόμων καί τών^ -- ^ ^.
σοβαρώτατον έπίσης, ε" Ί
πρώτην φοράν εδόθη ^
ή άρμονικότης τού
ςφρ;
ρί τής σημασιαςι
είναι δμως δυνατη
ν:κής συμφωνίας, [*
νός τούλάχ·.στον, »
Ρουσιά>νταί
άλε(τμοντω
δώς απέβλεψεν ο
ξ τοϋ λξθΐ»
δέ
πάντοτε ^
προηγηθείσης.
(Σέ «

ΚΗΡΥ8?.~ ΚΤΤΓΊΑΛΗ, 1 ΙΟΎΛΐυν,
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑΝ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
1928
-ΓΙΝΕΤΑ1
-ΑΝΑΡΠΑΣΤΟΝ
-Έξασφαλίσατέ τ©
εγκαίρως
-Ιϊρίν έ
ΓΓΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΚΑΤΩΘΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΑΜΕΣΟΣ ΔΙΑ
ΝΑ ΕΙΣΘΕ ΒΕΒΑΙΟΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΕΡΗΘΗΤΕ.
ΤΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ
ΕΡΟΛΟΠΟΝ ΤΟΥ 1928
Υλη άφαντάστου ποικιλίας κα ένδιαφέροντος. Περιγραφαί, μελέται επιστημονικαί, Ισταρικά
σκίτσα, άνέκδοτα, στατιστικαΐ*, διηγήματα, ποιήματα, γνωμικά, πρακτικα γνώσεις, κα έν
γένει θέματα ποϋ άγκαλιάζουν όλην την ζωήν τού άνθρώπου, άποτελοϋν τ6 πλου-
σιώτατον περιεχόμενον. Εκάστη έκ των 448 σελίδων τού είναι δίχρωμος, κά-
θε δέ Φέμα £χει τυπογραφικήν μορφήν γοητεύουσαν την δρασιν κα καθι-
,στώσαν την ανάγνωσιν απόλαυσιν, διανοητικήν κα αΐσθητικήν.
"Απειροι Είκόνες
448 Σελίδες ΜΗ
ΤΙΜΑΤΑΙ
ΜΟΝΟΝ
$1.00
Πολυτελέστατα
ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΤΕΛΗ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΔΟΛΛΑ-
ΡΙΟΥ ΜΕΡΙΚΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΑΤΕ ΤΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓ-
ΓΕΝΕΙΣ ΣΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΔΙΑ ΝΑ ΘΑΥΜΑΣΟΥΝ ΚΑΙ
ΑΥΤΟΙ ΤΑΣ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑΣ ΠΡΟΔΟΥΣ.
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΝ ΕΝΒΥΜΙΟΝ
ΠΟΥ ΗΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑΤΟΥΣ ΔΩΣΕΤΕ. » ΠΡΟ¬
ΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΤΑ ΤΕΥΧΗ ΣΑΣ ΔΙΟΤΙ ΑΥΡΙΟΝ
ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΑ.--ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΑΤΕ
ΤΟ ΕΝΑΝΤΙ ΔΕΛΤΙΟΝ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΗΣΑΤΕ
ΤΟ ΑΜΕΣΟΣ ΣΗΜΕΡΟΝ.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΗΕΚΑΙΛ) ΡΚΙΝΤΙΝΟ δΥΝΌΙΟΑΤΕ
140 Υν"εδΐ 261η δΐΓεε», Νε-νν ΥοΛ, Ν. Υ.
Άξιότιμοι Κυρκ>ι:—
Σοκ έσωκλείω δολλ. 1.00, επί πλέον καΐ τα ταχυδρομικίχ τέλη, η άπο-
βτείλατέ μοί α Ο ϋ., τό ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ
1928 μέ την συμφωνίαν ότι εάν δέν μείνω τελείως ευχαριοτημένος θα σάς
τό επιστρέψη) έντός δύο ημερών καί σεΐς ΰποχρεοϋοθε νά μοϋ έπτστρέψητβ
τα χρήματά μου άμέσως.
"Ονομα ...........·.............·ί'»υ.....·...............··♦*··
Διεύθυνσις ..........................····-·-···...........4·.ί........
Πόλις ......................... Πολιτεία .........................
Τα ταχυδρομικά τέλη, ήτοι 25 σέντς δι' έκαστον αντίτυπον, είναι είς 6ά-
οος τού άγοραστοΰ. Άναλαμβάνομεν νά το ταχυδρομησωμεν ημείς, δια λο¬
γαριασμόν σας, είς οιονδήποτε μέρος τού κόσμου.

20
«ΕΘΧΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1938.
Ι Σ Π Α Ν Ι Κ Η
λεπροσ:
ΛΟΓΟΤΕΧΝι
Ή Νέβε Σιγουέντσα ήταν έρω-
χευμένη μέ τό μυστήριο. Τής ά'ρε-
οε νά διηγήται πάντοτε τρομακτι¬
κάς ίστορίες. Έτσι κι' αντο τό βρά-
δν ή συζήτησι στό σαλόνι της περι-
έστράφη σέ γεγονότα μυστήριον
«αί φρίκης....
Ό Ιούλιος Καλαμπρές δταν
πειά ή συζήτησι φούντωσε, εΐπε μ'
§ναν τρόπο έπεξηγηματικό:
■ —Έγώ πιστεΰω μέ κλειστά τα
μάτια στήν ύποδολή, στήν έπίδρα-
σι ποΰ έξασκοΰν σέ μάς μερικά
ΐτνεύματα, καθώς καί στής συμπτώ-
σεις....
Βράδυαζε πειά κ' οί τέσσαρες
φίλοι ποϋ είχον συγκεντρωθη στό
οαλόνι τής Νέβε εΐχαν μελαγχολή-
σει.
Ό Έδουάρδος Νΐνο, ό οποίος
άπό την κατάχρησι των ναρκωτι-
Υων ήταν διαρκώς μελαγχολικός
καί ήρεμος, εΐπε:
-—Ουτε κ' έγώ άρνοΰμαι την
φπαρξι των προαισίτημάτων.
—Έγώ πιστεύω, διέκοψεν ό Μό-
ρεϋ, ότι ολ' αύτά τα προκαλοϋμεν
μόνοι μας. Χωρίς νά τό καταλα-
6αίνουμε πέρνουμε τό δρόμο ποί5
δδηγεΐ σ' αΰτά. Ή αύθυποιβολή πσί
ζει σπουδαΐο ρόλο. Μά αύτό δέν
ΰά πή ότι δέν ύπάρχοιτν μερικές
ίρορές κάποια συγκλονιστικά καί
σνεξήγητα μυστήρια. Σ' έμένα ε-
τυχαν πολλές τέτοιες περιστάσεις,
οί οποίες θά ιμποροΰσαν νά προκα-
λέσουν την φρίκη καί στόν πειό ά-
παθή χαριακτηρα, όπως ή ίστορία
τοΰ Φιορέντζο Πετζάρο.
Ή Νέβε κντταξε στά μάτια τόν
Μόρεϋ καί τόν ρώτησε:
—Μά τόν γνωρίζεις έσΰ;
Δέν
«Ή έπιτυχία τού Αιώνος».
ΕΧΕΤΕ
φα-
τρι-
χοφάγον β τ ό
χεφάλι, η άλ¬
λην έπιδίρμι-
κήν πάθησιν;
—ΕΙσθ*. «αλα-
Κ*β. Ό. Β. Λ*. βϋΤ.
ΤΟΤΕ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΟ
ΦΥΟΤΡΙΧΟΝ
Τταάβ Μ&τΐί
όπβρ είναι τό μόνον φάρμακον, τό
οποίον δέν άποτυγχανει άπό τού
νά θίραπεύ^ πάσας τάς άνω πα-
θήσίΐς. Δέν χεριένει οΐνόκνίυμα.
Πλείστοι έθεραπίυθησαν. Πλεί¬
στοι άπέκτησαν την κόμην των.
Διατί όχι καϊ «ίς; Γράψατέ μοο
ή επισκεφθήτε μ«. Τιμή φιάλης
16 ούγγ. |4. 8 ούγγ. |2.
Ν. ϋ. ΓΑΚΑΟΟ5
Έφευρέτης καί κατασκΐϋαστής
230 ν. 28ιη 8τ., Νβν ΥογΙ:
Ρήοηβ: ^οΐΐανηηηα 5525
ΕΝ ΣΙΚΑΓΩ, ΙΛΛΙΝΟΙΣ,
πωλείται καί παρά τφ μεγάλφ
καταστήματι:
ΜαΓ8η»11 Κΐβΐά" αηά Οοΐηρίΐην
■■"■■ ' .-? *: ^^ ^ >■"■ '-'^ι " ϊ
* % Λ' & > #»
θά φανταζόμουνα ποτέ πώς ήσα-
στε φίλοι. '
—Καί πραγματικά δέν εΐμαστε.
Εΐν' δμως άλήθεια, ότι οί ανθρω-
ποι ποτέ δέν φανερώνουν τα τρο¬
μερά τους μυστικά σ' κείνους ποϋ
τοΰς Ιμπνέουν την πειό μεγάλη Ιμ
πιστοσύνη, άλλά σέ αλλους οί ό-
ποϊοι βρίσκονται πλάϊ μας την
στιγμή ποΰ νοιώθουμε τή έπιτακτι-
7.ϊ] άνάγκη της έκτμυστηοεύσεως
κάποιων πραγμάτων, ποΰ ώς τότε
τα κρύβαιμε άπ' δλους. Γιά μενά
ό Φιορέντζο ήταν ενας .τύπος ποΰ
προκαλοΰσε πάντα τό ενδιαφέρον.
Τόν θεωροΰσα διανοητικό ά'νθρω-
πο. Κάθε τόσο πήγαινα σςαίτι τού.
Μιλσύσαμε γιά χίλια δυό πράγμια-
τα, μά στής κουοέντες τού διέκρι-
ν% πάντοτε κάποια μυστηριώδη ά-
δημονία. Ένα βράδυ, μέ δέχτηκε
νενρικός καί άνήσυχος κ' ένφ ή
συνομιλία μας εΐχε άρχίσει μέ κά¬
ποια άτονία, έγώ εΐχα σχηματίσει
ενθύς έξ άρχής την έντύπωση ότι
ό συνομιλητής μου ή μάλλον τό
μυαλό τού δέν βρισκόταν έκεΐ. Πε-
τοΰσε άλλοϋ. Άξαφνα μοΰ άπό-
τεινε μιά ερωτήση ποϋ δέν την
περίμενα: —"Εχεις διαβάσει τό
βιβλίο τοΰ Ίώβ; Ή ερωτήση έ-
κείνη μέ τάραξε, μ' άνησύχησε.
Μά ό Φιορέντζο μή άντιλαμβανό-
μενος την ταραχή μου, μ' ενα ΰ-
φος ύπνοβάτου, έξ·οκολούθησε:
—Δέν ύπάρχει κανένα βυβλίο
στόν κόσμο ποΰ νά έξασκη τόση
ύποβολή δση ή Γράφη. Θνμάσαι
τό έδάφιο έκεΐνο τοΰ Ίωβ: «Γυμνά
τα γχηαοαλά μου άπό^τής σ^οκε;
μου εχουν κολλήσσει στό δέρμα καί
μοναχά τα χείλη μου εχουν άπο-
μείνει γύρω άπ' τα δόντια μου».
■—Γιά ιμίνα τό βιβλίο τοϋ Ίώβ,
ίξακολούθησε ό Φιορέντζο, στάθη-
κε σωστή άποκάλνψι. Μοΰ φανέ-
ρωσε μιά ζωή αθλιότητος καί δυσ¬
τυχίας, τρόμου κια! υπομονής. Σοϋ
όρκίζομαι ότι ποτέ δέν εΐχα σκε¬
φθή τόν τρόμο τοΰ θανατον, ένφ
τώρα...
Καί έξακολούθησε:
—Μπορεΐς νά φαντασθής τίποτε
πειό τρομαχτικό, πειό φρικτό, πειό
φοβερό άπό την λέπρα; Ό θάνα-
τος είναι πάντα τρομεράς, μα ε-
ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΒΙΟΗΑ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ Τ» 1914
Μόνον $5.00 μηνιαίως. Διδασκαλία άτομική, ΆγγλιστΙ—'Ελληνι-
στί, παρ' Άμερικανίδος, κάτοχον τής 'Ελληνικής. 'Ανοικτή άπό 10
ιχ. μ. εως 10 μ. μ.
564 - 7ΤΗ ΑΥΕ. (Μεταξύ 40—41ης Όδοΰ) ΝΕ1Υ ΥΟΒΚ
ΙΝΤΕΚΝΑΤΙΟΝΑί
ΟΑΗΡΕΝΤΕΡ 8ΗΟΡ
Άναλαμβάνομεν τέλειον έξωραϊσμον καταστημάτων, μεταποι-
ήσεις καί έγκαταστάσεις είς Κβδι&υρ&ηΙδ. ^ηοΐΐ Κοοπιβ,
Οθίίθβ Ρθΐ8, κλπ. Έργασία ήγγυημένη, είς τιμάς συγκαταβατι¬
κάς ναί μεγάλας εί»κολίας. Ζητήσατε τάς τιμάς μας προτοΰ δώση¬
τε την εργασίαν σας. ,
ΡΕΝΤΙ8
ΟΗΡΙ8ΤΟ8
132 ΟΗΕΚΒΥ 8ΤΚΕΕΤ ΝΕτΥ ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ
Τηλέφ. ΌΓγάθθΙί 8120. — Τηλέφ. Νυκτός: ΌΓγοΌθΙί 7698.
Αμερικανόν ιρεζον^ται περ!ΐ?ολ&ύντ·εςττ7ν Σ-ϊγτ,ατ,ν πρΌς τήρησιν τής ταςεως.
νας τέτοιος θάνατος; Άπό λέπρα;
Νά σαπίζτις, νά ιβλέπης νά πέφτουν
άπό πάνο) σου σάν λέπια οί σάρ-
κες σου, νά αίσθάνεσαι την τρο-
μερή φρίκη των σκουλικιών ποΰ
οοϋ τρώνε τό κορμί, νά μεταβάλ-
>νεσαι σ' ενα σωρό άπό σάπια κρέ-
ατα καί συγχ^όνω; νά έχης κάθε
άντίληψι καί δύναμι νά παριαστέ-
κης ζωντανός στό δράμα τοϋ τά¬
φον.
Ό Φιορέντζο σκέπασε τό πρό-
σωπό τού μέ τα χέρια τού κ' ειιεινε
κάμποσο σ' αύττή τή στάσι. "Επει-
τα, σήκωσε τό κεφάλι τού κ' έξαγρι
ωμένος, κατάχλωμος, γεμάτος δά-
κρυα στά μάτια, μοΰ είπε:
—"Ε, ή λέπρα, ή όργή τοΰ Θε-
οΰ, ή πληγή των άρχαίων, ή Λα-
ληά τιμωρία τοϋ Ίσραήλ, μοϋ έν-
έπνευσε ενα πίνακα. Έγώ, ό άσή-
μαντος ζωγράφος, ποΰ ώς τώρα
χαλλονές των σαλονιων έζωγράφι-
ζα, ζωγράφησα τόν «Άσημένιο
"Ανθρωπο»! "Ελα νά τόν ιδής!
Τόν άκολούθησα καί φτάσομε σέ
μιά αίθουσα, δπου βρίσκονταν ή
είκόνα. Δέν ξέρω αν ήταν ϋποδο-
λή, μά ιμόλις την εΐδα ΐν.ανά πίσω.
Τί ε'ικόνα! Μεγαλοφυής; Μετρία;
Δέν ξέρω. Τό μόνο ποϋ ξέρω εί¬
ναι ότι νόμισα, ολέποντάς την, πώς
εφνγα άπό τή σημερινή γαλήνη
τοΰ κόσμου καί πώς ζοΰσα στήν
—Τό Πεπρωμένο... Ή ΜοΤρα...
Θΐκμάσαι τί λέγαμε την περασμένη
βδομάδα; Ή ε'ικόνα μου! Θά ίδ}
μιά καταπληκτική, μιά άίΛό
μη
Ή φωνή τού, καθώς μοΰ «ιλοϋ-
σεκ πνιγόταν άπό συγκίνησι.
—Έχτές την νύκτα δέν κοιμή-
θηκα καθόλου, μοϋ εΐπε. "Εννοιω-
θα κάτι τό μοιραΐο, τό άνοττόφευ-
κτο ναρχεται πρό; έμένα. Καί σή-
μερα ελαβα αύτό τό γράμμα.
Καί μοϋ εδωσε ενα γράμμα.
παραμερκτε τα ι
Τίίσματα κι' ά'φησε ετσι'
ζωηρό φως στό δωμάτιο.
Ήταν τρομερά άδυνατκ
πρόσωπό τού ήταν κατάχλι
τα ιμάτια τού γυαλιζαν, ··■
ταν χωμένα μές στής
τριγυρισμενα άπό ενα
κλο.....
Λέπρα;.... Πραγματιχό^
πρόσωπό τού ενα έξάν
δέν εΐχε τίποτε τό σιχα
ρώτησα τί τοϋ εΐπΐ ό
Τό διά5ασ>α. Προήρχετο άπό μιά| —Οί γιατροί, μόν άπι
ΓΙσπανίδα καλογρτκι ποΰ ζοΰσε στή
Κίνα, σ' ενα νοσοκομίΐο τής λέ-
πρας καί ποϋ ζητοΰσε την σννδρο-
μή τοΰ ΦΛορέντζσυ γιά τοϋ; άρρώ-
στους της.
Στ' άλι'τθεια ή συμπτωοι αύτη
ήταν πολΰ παράδοξη, μά στό 6α-
θος δέν ήταν τίποτε Λαραπάνω ά¬
πό τόσες συμπτώσεις πον συναντοΰ
με στή ζωή ποΰ μας ταράζουν μιά
στιγμή κ' ΰστερα ξεχνιούνται. Αύ¬
τά εΐπα στό Φιορέντζο, μά αυτάς
κούνησε μέ θλΐψι τό κεφάλι τού
καί φαινόνταν συντριμμένος, σάν
νά τοΰ εΐχε άποκαλύψει ή Σίβυλλα
στό ώροσκόπιό τού ποίος ξέρει
ποία τρομερή προφητεία.
—Τό βλΐπεις, τό βλέπεις; μοϋ
ελεγε. Είναι ή ιμοΐρα, τό άναπόφευ-
κτο ποϋ έρχεται πρός έμένα.
μάς τσΰς πλονσίους 6ρίσ
τοτε λόγια παρηγορηπκα]
λες τή; άρρώστειε;.
έποχή ποΰ ή συμφορά κ' ή άρρώ- Δοκίμασα νά τόν παρηγορήσω
στεια τυραννοΰσε την άνθρωπότη- " " ' "
τα. Ν ά ή είκόνα: Σ' ενα τοπίο τής
Ίουδαίας γεΐΛάτο θλϊψι κ' έρήμω-
σι, σκοτεινιασμένο καί θαμπό φαί-
νονται μερικοί λεπροί. "Ολες οί
μορφές τής φριχτής, έκείνης άρ-
ρωστεια; ανοσταριστανονται εκει.
Πόδια. τερατωδώ; φουσκωμενα,
πρόσωπα πρισίαένα, πληγές άπαί-
σιες, άποκρουστικές.
Κ' έπικεφαλής των ΐεράτων ό
«Άσημένιος "Ανθρωπος». Ή 6ι-
6λική άναπαράστασΐ'/ ήτανε συγ-
κλονιστική. «Ό Άσημένιος Άν-
ιΤρωπος» δέν ήταν πλάσμη άνθρώ-
πινο, ήτονε σάν φάντασμα, σκεπα-
σμένο άπό οίσπρα γυαλιστερά λέ¬
πια ποΰ άνάδιναν άσημένιες άν-
ταύγειές, μέ πρόσακτο πρισιμένο,
φρικωδω; φουσκωμένο, μέ τα χα-
ρακτηριστικά τού μεγαλωμένα καί
παραμορφιομένα, ποΰ γιά κάθε αλ-
λο τό επαιρνε κανείς Λσρά γιά πρό
σωπο άνθ^ώττου.
Κύτταξα τότε τόν Φιορέντζο.
Ή δψι τού μοΰ προκάλεσε τρόμο.
Ήταν ή έπίδραση τής εικόνος;
Νευρική ύποβολή; Ουτε καί 'γώ
δέν ξέρω. Καί ξαφνικά εΐδα ν' ά-
πλώνεται στό πρόσωπό τού μιά εκ-
φρασι μυστηριώθη-ς, τρομαχτική.
Έφυγα χωρίς σχεοόν νά πώ λέξι.
Σέ μιά βδομάδα ό Φιορέντζο
Πετζάρο εστειλε βιαστικά τόν ύ-
ΐτηρέτη τσυ νά ιιέ φωνάξτ)· έ'τρρ-
ξα στό σπίτι τού. Μόλις μέ εΐδε,
ήρθε πρός έιμένα καί πιάνοντάς με
άπό τό χέρι αρχισε νά μοΰ λέη
πράγματα άσννάρτητα κι' άλλόκο-
τα:
όπως μπορουσα, μά οταν εφνγα
δέν εΐχε καθόλον ήσΐ'χάσει.
Πέρασε ενας μήνας χωρίς νά
'εχω καμμιά είδησί τού. Τέλος ε¬
λαβα μιά σημείωσί τού διά τής ο¬
ποίας μέ παρακαλοΰσε νά περάσω
άπό τό σπίτι τού. Πηγά. Τό άτε-
λιέ τού ήταν μέσ' στό μισόφωτο
βυθ-ισμενο καί δέν μπόρεσα ευθύς
?ξ άρχής ν' άντιληφδώ τα ποάγ-
■ι*«τα όπως πραγματικά εΐχαν. Μά
άκουσα τή φωνή τού ιβραχνή, προ-
φητική νά μοϋ μιλάη μέσ' άπ' τό
σκοτάδι σ' έναν τόνο τρομερό:
■—Θυμάσαι τόν «Άσημένιο "Αν¬
θ ρωπο», τό γράμμα .της μοναχής;
"Ε, λοιπόν, εχω λέπρα!....
Καί συγχρόνως ό Φιορέντζο ση-
τής έποχής, μοϋ είπαν.
εΐμαι βέβαιος πώς είναι
αίσθάνομαι, τό καταλαοαί^
Π ροσπάθησα δσο ωιο
νά καθησνχάσω τό Φιορ
λά τοϋ κάκου. Είχε πάρει
φασι νά φΰγτ) γιά την Κι
δή στήν Εύρωπη ή λέϊτρα
λοΰσε τόν τρόμο....
—Καί ΰστερα; ρωτησι
τρείς μισζΰ άκροαταί τού
—Μήνες πέρασαν χ
θω τί άπέγεινε. Σ' ένα
λαβαίνω ενα γρ
να. Τό ανοιξα μέ άγ
ιδ
ένααισ
χετο άπο την ιδία ν.αλ9Υ0
την όποία σάς μιλτισα υ
χής Φτορέντζο είχε
τω άπό μιά φριχτ'ί ™ "
άρρώστεια. Μά δεν ¥?
γιατί δέν εΐχε τΐις ε*
τής τής άρρώστειας;.
νει άνάθεσε στή^ον'
δοποιήση καί κείνη ίΡ1
τέλεσετήντελευταϋα^
-•Όταν ό Μόρεϋ ι
σιωπή, μιά άγωνία α;
αΓθουσα. Ή Νέβε ~«
νο ετρεμε καί ο '
γελοΰσε μ' ε'ιρ*
Πρώτη ή Νθίη
Ι-Φτωτχέ, Φ«ο^
νά παροδεχθοϋμε, ότι
ναι γραμμένα α«
τι γραφεται δεν ς^
ΑΙΜΙΛΙΟΥΖΟΛΑ
ΖΟΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠ
ΟΙ ΤΕΣΣΑΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΙΝΗ
μή>ημτ^
ΑΙμιλίου Ζολβ, μεταφρασθέτ «Ις τττν έχφο^!
βα νπό τοθ όοοντοΐατροθ κ. Εύαγνίλον Α»β**τσο, «
Μ θέλξτι τούς άναγνωοτας τού.
Σύντομον 9ΜΐΙ μ*λοοο~Αατ«ιόν τό Ιογβ» *
βοχήν τοθ άναγνώ-ον μέχοις δτοι» ο*το«
ταίαν τού λέξιν διά νά Εανοποιήστ, ττγν ^φ
Ικβχ 1·β τ* τέλος μ_ς οραματιχης ενώσεως βυο
ΧΡΥΣΟΔΕΤΟΝ ΤΙΜΑΤΑΙ
τι ^
τττ»
'"
14Ο
ΝΑΤIΟΝΑ^
2βΤΗ 8ΤΒΕΕΤ

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ. 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
21
ΤΟ
Α Γ Ι Ο
ΓΚΥ ΝΤΕ
-Ληο; μόν φίλος Ζώρζ
[μοί ίΐ'Χϊ τοαπεζι προχθϊς
Ιν. , ,
Χόμαστε στα λικερ,
|/μή, ό ύπηρέτη; το
1 *ποιο γράμμα ποΰ
ικά γραμματόσημα
τού
δταν
. τού
είχεν
άπά-
, ,...~ τότε: (
ΐαιτρέπεις νά το δια-
|Ε6αιότατα. ^
Ιάμμα ποϋ άνοιξε και δια-
|αν'μεγάλο, όκτώ σελίδες
μιιίνες·, μέ έγγλέζικο
' "Οταν έτΐλ'είωισε. ιιοΰ
§γί κια παληά αίσ&ηματική
Ι-τοί (δίν τί] διηγήθηκα πο-
/ ΐνίνα. Θελεις νά την
δλη μόν την καρδιά-
ΐμουν την έποχή εκείνη,
ίά οιηγήται ό φίλος μόν
τής σέ «οάοιαν ε^αιρεί-
σσίων άσφαλειών. Μιά με-
[ίστειίαν διαταγη νά φΰ-
ος γιά τίιν νή<ϊον Ρέ, δ- |£ ναναγήσει ενα μεγάλο ΐσφαί.ισμένο άπό μάς. ϊ'φιΐασα έκεϊ, τα νερά βηγυή κι' ετσι μαόρεισα άπό τό νησί στό πλοϊο |(όδια, πατώντας στά βρα- αί στί)ν αμμο. ΤΗταν άρ- ΐόγευιια δταν αρχισα νά |οη,μειώσιεις γά την κατά- πλοίου. τό οποίον $μο |οτηιιένο >οαί εντελώς ερτ>-
ιυν κΜ^ιστιένος επάνω σ'
κι' εγραφα. 'ΈναΤΕα-
Ιρϊγοζ μ' έΐπιανε κάθε τόσο.
|ιιά μΐ έπάγαχνε. Καί αθε-
σταιιατοϋσα κκίποτ« γιά
τα τριξήιιατα τοϋ κα-
οΰ βοισκόταν πιά σέ κακο
νιν.α ατΛουσα άνθρώπινες
ντά ιιου. 'Επήδησα άπ'
μου σαν να έπρ4ιειτο να
ω 'λΙτοιο φάνταοΐμσ.
τιγιιή, αλήθειαι, πίστεψα,
οηησην.ώνονταν άπό τα
Μ» άα-Γίΐιρ.ιοϋ δυό πνιγμέ-
I
να αοΰ διηγόντουσαν τό
ΐ';. Γρήγορα όμως, εΐδα
τό ναυαγισμένο πλοίο,
_ κύριο μέ τρία κορίτσια,
Ινάμαι άκριοέστερος. Ιναν
|λ Έγνλέζο μέ τρείς &ε-
ρνοι αιτοι φοβη&φαν χω-
■ο περισσότερο άπό μενά,
ν ζωντανό α,νθρωπο άπά-
*υφάρι τοΐ Λαίλ,ηοΰ κοορα-
μικρότερη μάλιστα άπό
: δεσποινχδες εφνγε τρο-
Αί αλλες δύο, πιάστη,-
1 τί) μ:Εράτσο τοΰ πατέρα
ος Μ τελονς μοϋ εΐ-
είσοοστε ί-
Μαλιστα κί·ρι«.
ωοα μαλις εΐχα ε'ούΗει κι'
το «ισκεφδνά, Μοϋ τό !-
Γττ -
;Πο}.)
, κΰριί.
τότε τόν "Αγγλο
κόρες τού πόλι εΐχαν
Ιι,εν. τω μεταξύ νά άνε-
|αι αι τρείς ήσαν χαριτω-
»1 οο πάντων Π μεγαλήτε-
Βανθοΰλα, 18 χρόνων, δ-
ν μποιιιιπονκχ., ήταν
«ι πολύ χαριτίομένη.
ΐΥ<·Λ*£ς, δταν εΐη ώιιορ- ■»;οηαι σδν έϊωτιαά ϊιΜ- Ι*« '/ρωιιατα ρόζ κογχυλι- ^/οων μ<Γργαρΐταοιών οτ« ν καλλίτε- της κι' ?κανε μετα'ξύ μας. Τούς λεχτοιιέοειες τούς ώδή- τοϋ χσραβιοΰ. έα τούς ά τα τής ϊ ζ τους νά Ή τελευταία φχοτογραφία τού πληρώματος τοϋ «τιιχοΰς πηδαλιουχουμένου «Ιταλία», πρίν αρχίση την μοιραίαν • πτήσιν τού πρός τόν Βόρειον Π όλον. μολυβιές, κουβεντιαζε μαζύ μου. Έτσι εμαθα πιώς περΛΌυσανε τό χειμωνα τους <ττό Μπιαρρίτς, πώς εΐχαν μάθει την προαΤγοί'μενη μέ- ρα τό ναιχίγιο, κι' ίϊρ/θαν έπΐτηδες; γιά νά τό δοϋν. "Ολα αίτά τα ε- λεγε μέ ίνα πολύ χαριτωμένο τρό- πο, κιαί. τα γελάκια της, τα άγΎα ττ;ς μάτια, τώ καμώματά της 6)μ μέ κρατούσαν μαγεμίιένο, τόσο πΰ- λύ, ωστε ενχαρίσχως θα έστεκό- μονν ώρες όλόκληριες να την ά- κούω. Μιά στιγι.ιή έξαφνα ι|'ΐθύρίσιε: — Δέ ν σάς φαίνεται ότι κατι κινεϊται κάτχα άπό τό κατάστρω- μα: 'ΕΙ'τρόοτξια κ' έγώ τότε καλλί¬ τερα «αί ξεχώρισα άμέσως ■κά¬ ποιαν έλαφρόν θόρνβον παράξε¬ νον, άδιάίκ.ο'τΤθΛ'. Τί ϊρσν αντό; Έ σηκωιτηκα νά ύπάγω να κνττάξο·. άπό ενα μικρό «φινεσίρίνι» και χωρίς νά θε&ο) μοΰ ξέφΐΎΐ δυνα- τή 'κιρανγή· Είδα την παίάιρ^οια νά έ'ρ- χτγται παλι, τή θά?'Χΐΐσσα να φτά- νη ·καί σέ λίγο νά μας τοίγυρίζτι άΛειλητικτι. Πεταχθηικαμε άμειοΐως-βτό κα- τάοτοωμα. 'Ηταν όμως" πολύ άρ- γά. Τό νερό μάς είχε κΐΓ/Λώο^ι άπό πόντον. Ή άμμουδιά εΐχε γε- μίσει. ΤΗταν ριχά άκάμα1, βεβαία γνρω, ή έΐπιστροφή δμως ο-Γη.ν ά- κιτή ηταν άίνν«τη. Μεγάλη άγωνία μάς έκυρΐευσε δλονς. "Ιΐίπειτα ή μικρότερη κόρη εχαμογέλασε καΐ εΐπε: — Τώρα πά εΐμαοτε εμείς ναυαγισμένοι! Μοΰ τ^ρ-θε1 νά γελάσω. Μ' έπη- ρϊν δμως ό φόιβος, ενας φόβος άνατριχιαιστικός και άνεξήγητος. Μσϋ ήρθε νά φωνάξω «βοήθειοι!» Ποίος όμως θά μ' άκουγε; Αί δυό μικρές Άγγλίδες εΐ¬ χαν συσΜΐρωθη κοντά στόν πατέ- ρα τους πσυ κύττοίε σάν άφηρη- μένος την θάλασσαν. Και ή νύ- χτα έρχότανε βαρεία, ΰγρή, παγω- μένη. — Θελοντας και μή θ« μεί- νοα)με σ' αυτό τό πλοΐο. εΐπα. — "Ω, γιές, άπάντησεν άδιά- φορα ό πατέρας. 'Βθή ά άζ ήμ ζ με γΰρω μας μ' άπελπισία. Ή ώ- οα περΛΌνσε. Τό νερό άνέΐβαινε πάντα, και <ραι^"όταν^ε σδν νοίβρα- ζε. Μιά στιγμή, έπειδή- τό Ινα άπό τα κορίτσια έ,κονωνε, σν.εφθήν.αμιε νά ν.ατΕιβοϋμε πάλι στό εσωτερικώ τοϋ πλοίβτ/. Γρήιγορα, δμίας, νοιώσ«ιιε πώς τό νιαοάδι ενίονε νερά και τό έσω- τεοικό τού είχε γϊΐμίΐσει. Άναγκα- σθήκαμε τότε νά ιοαθήσουμε πίσω στή πρύμνη), πού τ|ταν λί^/ο πειό λά Τό Κκοτάδι μάς ΐριγν·ριζε τώ¬ ρα πυκνό πΌλΰ, ν.αιί εμείναιιε σφιγ μένοι δ ενας κοντά στόν αλλο για νά ζεσταινώμαστε περισο'ό'τερο. Α1οΐί^Λ"όμουνα νά τρέμιι κολλητά στόν ιΐκιο μου ό ώμος της μικροΰ- λας μου Έγγλεζοπανλας. Τα δόντΐα τη; χτυπαΰσαν κά^θί τόσο. "Εννοωθα δμως καί τή γλν- κειά ζεστοισιά τοϋ κορμιοϋ της καί ή ζεστασιά οτύτή μοϋ φαίνεται ίϊΐέροχη σαν φιλί. Δέ μιλοί'σσιιε. Μέναιμε άκόμη σιΛΚΓηλοί, σΐΗίπειροΛΐένο!, όπως τα ζώα μέσα σ' ενα λάκκο την ό'νρα τής με>'άί.ης κοσμοχαλαισιας.
Καί όμως, μ' δλο τό σκοτάδι, μ'
$.0 τό φσοΐρό κίνδννο πού πάντα
μεγά).ωνε, αρχισα νά αΐσθάνωμαι
πώς ημουν €ύτνχισ}.ιένΌς έν,εΐ κον¬
τά στήν ώμορφη Άγγλίδα! μου.
Ό κίνδυνος ένώνει τις ψυχές,
τίς γεμίζει άπό συγκίνησι, τοΰς
χαρίζει μια άγάπη γεμάτη θελ-
κτικό μυστήρΐθ.....
Μιά στιγμή αξαψνα άντηχησαν
λυγμοί. "Επιασα τα χέρια τής μι-
κρής μου φίλης. "Ησαν παγωμε-
να.
— Κρυώνετε, μίς; της εΐπα.
— "Ω, γιες. Κσυώνω πο>νΰ...
Δέν καταί>Λΐ6αίνω κ' έγώ τί εχωϊ
Μ' δλη την άντίοτασί της, την
έσκέποχΗχ μέ τό άδιάΐβρογό [ΐου.
Σέ λίγες στιγμές, δμως, ό αέρος
εγινε δννατώτερος, τα" νερά έΐκΐ-
φλαζαν μέ μεγαλήτερη όρμή. Ή
μικιρή μου φίΑ.η ριγοϋσε τώοα πειό
πο*>>ΰ, «τφιχνόΐανε περισσότερο κον
τα μου καί αξαφνα μοΰ επιασε
τό χέρι. 'Η έπαψή αχ«τή μοϋ εφε-
ρε ρϊγος σ' δλο μου τό σώμα.
— Τί ά.τχχ'ί<ηα νύχτα! Εϊϊτεν ό πατέρας. Άλήθε'α ήταν ςχ>6ίρός ό κίν¬
δυνος που όσο περνοΰσρν ή νύ¬
κτα τόσο πειό πολύ μεγάλωνε. Τό
καράβι είχεν άρχίσει νά κουνιεται
όλόκλ,ηρο. Ή κόρη ετρρμρ πάντα
στό πλευοό μου κ«ί μοϋ έρχό
ό τρίλλός πόθος νά την στρίξω
οτην άγκαλιά μσυ μέσα δυνατά.
Μιά στιγμή αξαφνα στήν αγρια
<τιγαλιά τής νυκτός, ένώ ή μικροϋ- ?λ ιςΑη μου αοϋ κρατοϋσιε πάντα τα χέρια, ά'ρΐχισε ενα! τρα?γοϋδι πενθιμο, λνπητερό. Οί τόνοι εβ- γαιναν άργά άπό τό στοματάκι της καί πετοϋσαν σαν πληγωμένα πσν- λιά αατάνχι) άπ:ό τα ννμαχα. *Η- ταν κατι ύπεροχο, χατι σαν προ- σ·ί·υχή, κάτι πτό μεγάλο άκόμα, δ- μοιο μέ τό ύπέροχο έκεΐνο των Ρωμαίων: «Χαϊοί, Καίσαρ, οί μελ'λο-Οάνατοι σ' έπϊινρηιιοΰν!» 'Η &ί)Αισ<τα έν τω μεταξΰ ένρού σκωνε. Έγώ έσυλλογιζόμουν πάν- τα έΐκείνη τή φωνη κι' εΓΤίΛγζό μο»ν τίς Σειρηνες. Μήϋτα>ς δέν
ηταν άλήθεια, μι άΣειρήν καί τό
κορίτσι έΊκΕΐνο πού τραγουδοϋσε
τόσο ώμορφα, τόσο παθητικά, έ-
νω σέ λίγο θα τό κατάπιναν τα
κύματα.
Έξα<ρνα κιλίσαμε κι' οί «εντε στό κατάστρωμσ, γιατί τό ά Οί ρε—εε—εε—ε—ε^^^ο^_^ε-_^—εε^εε—ε—ε^ ΰπερωκεάνειοι άεροπόροι τοΰ «Βρέμη», ό βαρώνος φόν-Χοΰενεφελδ, ό ταγματάρχη ) τού κοί ό λοχαγίκ Κόελ,^ιετά τίίί συίννου τού, γινομενοι ενθουσιωοως οεκτοΐ εί ης ^^·τ^ είς Βοεμην, της μπάταρε άπό τή μιά μεριά. "Ο- π(ος επϊσί απάνω μόν μικροϋλα μου φίλ.Γί· την αρπαξα στήν άγκα¬ λιά μόν καί, τρελίιός, χωρίς ά ξέρω τί κάνΐι), μέ την πεποίθησι μόνον πώς είχεν ελθει ή τελενταί- α μας ,στιγμή, έφίλησα τα μαλλά- κια της, τα μάγουλά της καί το στόιια της. 'Βκείνη δέν άντισ>τε-
κότανε.
Τό ΐτλοϊο, δμως, δέν έκινεϊτοί'
ά Οΰτε κι' εμείς, πού εΐααστε
στό καΓτάστρωιμαι.
Μιά στιγμή, ό πατέρας φώνα-
ξε μέσ' στό στΐοΐτάδι:
—- Καίτυ, έδ<ο ίΐσαι; — Γιές, απήντησεν ή κόρη τού* κι' εκανε μιά κίνησι γιά νά ξε- φνγτ) άπ' την άγκαλιά ]ΐαν. Έκϊίνη τή στιγμή, ι«ά την άλτν» θεια, θαηθελα ν άάνοιγε σέ δΰο! τό καράβι, καί ναπεφτα ιιαιζν της] στό νερό! Ό Έγγλέζος ε!τ:ε πάί.ιν. απο- τεινόμενος σέ μενά: — Δέν ήταν τίποτε. "Ενα μι·· κρό κούνημα μόνον. Τα κορίτσιοί μου κρατιοϋνται κχχ?.ά. Μόνο πού| στήν άρχή νόμισα πώς μοϋ ε στό νερό ή πειό μεγάλη. 'Ε<τη|κώ-θηκα σιγα-σιγά καί φνικά είδα ενα <ρω; στή Μλ^ πολΰ κοντά στό καοαίβι. "Ββαλσ} μιά δννατή ςρωνή καί μοϋ άπαν* τησαν. "Ηταν μιά βάρκα πού μάζί άναζητοΰσε. Σιχτυντκαμε. Έγώ τ>μονν γεμα-»
τος άπελπιοία. 'Η βάρικα μας έπή>·
γε στήν ξηρά. ,
' Ο"Αγγλος ετρυβε τα χεριοί
τού καί εΐεγε: >
— Πόσον εΐμαι χαρονμενοι^
πον γλντώσαμε!.... Θ«ρθητ€( ϋέ*
βαια νά φάμε μαζν. *
Πράγιιατι έφάγαμε δλοι μαζύ
σέ λίγο. Έγώ όμως, ήμονν δνσθυ·*
μος πολΰ. Λυττόμονν ποΐίδέν 6ρκ
σκάμαστε πάντα στό ναυαγυσμένοΡ
καράβι. ί
Την αλλη ιιερα έ'πρεϊτε νά χ<ι>»
ριοκ9ΐοΰμε. Άπθχα! ρετισθήκαμε '
λοιπον έγκάρδια, θεριμά, έΊδώσαμ^
την {.τεόσχεσι νά εχονμε άλληλο-Λ
γρ<Κρία.... ί Π ως δέν τοΰς άκοί.οΰθησα στίί' Ματιαρρίτς; "Ημουν άόλ.ή^εια τριεΛΙΙ λά έοωτενμένος. Λίγο άκόιια κα^ θά μοΰ ητανε άδΰνατΌ νά κρότον*! θώ. "Αν μέναμε όχτώ μονάχα με^ ρες μαζύ, χωρίς α71ο θά την ε·<ί ο«ινα γυναΐκά μου. Τί άδύνατος|1 καί άκατανόητος είνε καμμιά φορο^' ό άν9ρ<*τος! Δυό χρόνια έπέροχταν χωρίς να}ΐ μάθω νέα τονς. "Επειτα μοϋ ·ηιρ«η θεν ενα γράμμα άπω την Νέαν Ύ«·) όιρκην. Ή Καίτυ μοΰ άνήγγειλΕί πως τή(ν εΐχαν παντρ€ΐ4«ι έν.εϊ. Κάθε χρόνο άπό τότε, την ΐδιο^ΐ ιιερα ?ϊάντα, την ήμερα τοΰ φοβ»*ι ροΰ κίνδυνον ποΰ πΕράσαιιε ααζΰν) μοί στέλνει γρά|αμα της κι' έγόϊ τής άπιαντω. Μοϋ διηγεΐται τη ζω·« ή της, μόν μιλεΐ γιά τα παιδία! της, γιά τίς άδίρφάιδες ττ>ς, καί|
ποτέ για τον ά'νδρα της!.... Γιατί ?
Ά, γιατί;..... Κι' έγώ τής μιλω!
Λαντα γιά τό νττυάγιο.... Είνε ίι*
σως ή μόνη γνναίϊκα ποϋ άγάπησα*
"Α, δχι, πού μΐΓοροΰσα νά άγα.τή-·
σω..... Μήπως ξέρβι κανείς, άλή¬
θεια, τα μνστικά της καρδίας τού;
Τα γεγονότα, α7Λοίμονο, μάς;
παρασύρουν. Κι' επϊΐτα.... κι' ?-> ,
πειτα δλα περνοΰν. Ή μικροΰλοί |
μου Άγγλίδα θά'χει γεράσε·.τώρα. ,
"Αν την §6λεπα σήμερα, ΐσως δέν Ι
θά την άνεγνώριζα.... Μοΰ μένει,
δμως, άληοιιόνητο τό -κορίτσι τής ;
ΐεποχής έκείνης, τό κοιρίτσι τοΰ ναυ
αγίου....Ά, τί θεϊο πλάσμα ήταν,ι ι
άλήι&εια!
Αΰτό έδω τό γράμμα είνε δι*
κό της. Μοϋ γράχρει πώς τα μαλ-
λιά της είνε πτά κάτασπρα... "Α1
Θεέ μου. δέν μπορίίς λ'ά φαντα¬
σθής, φίλε μόν, τί τροατρό μοί»
(ράνηκεν αντό!... Ά, τα ξανδ"ιά
μαί,λάκια της πού φίλησα. ""Οχι.
ή δική μόν ή 'Εγγλεζοποΰλα δέν
νΛάρχιει πειά!... ΠέΦανε την ω-
ρα τοΰ κίνδυνον μαζύ μέ τό λνοτη-
τερο έκεΐνο τραγονδάκι της, πού
ήταν γιά μενά τό στΕρνό της μοι-
ρολόγι!
ΓΚΥ ΝΤΕ ΜΩΠΑΣΣΑΝ

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 1 ΙΟΥΛΐΟν, 1928.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΤΩ 1893 ΕΔΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ |
ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΝ
ΔΡ. 117.000,000
ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ:
ΑΘΗΝΑΙ
ΑΘΗΝΑΙ (Παγχράτι)
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
(Κρήτης)
ΑΓΡΙΝΙΟΝ
ΑΙΓΙΟΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΙΣ
ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ
ΑΜΑΛΙΑΣ
ΑΜΦΙΣΣΑ
ΑΡΓΟΣ
ΛΡΓΟΣΤΟΛΙΟΝ
ΑΡΤΑ
ΑΣΤΑΚΟΣ
ΒΕΡΡΟΙΑ
ΒΟΛΟΣ
ΒΥΤΙΝΑ
ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΟΙ
ΓΡΕΒΕΝΑ
ΓΥΘΕΙΟΝ
ΔΑΔΙΟΝ
ΔΕΡΒΕΝΙΟΝ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΝ
ΔΡΑΜΑ
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΘΗΒΑΙ
ΙΘΑΚΗ
ΙΣΤΙΑΙΑ (Ξηροχώρι)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΚΑΒΑΛΛΑ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
ΚΑΛΑΜΑΙ
ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ
ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΝ
ΚΑΡΥΣΤΟΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ
ΚΑΣΤΡΙ (Κιτνουρίας)
ΚΑΣΤΡΟΝ' (Λήμνου)
ΚΕΡΚΥΡΑ
ΚΙΑΤΟΝ
ΚΟΖΑΝΗ
ΚΟΜΟΤΙΝΗ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΚΥΜΗ
ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ
ΛΑΜΙΑ
ΛΑΡΙΣΣΑ
ΛΕΒΑΔΕΙΑ
ΛΕΥΚΑΣ
ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ
ΛΙΜΝΉ (Εύβοίας)
ΜΑΖΕ-Ι-ΚΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΝ
ΜΟΛΑΟΙ
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
ΝΆΥΠΑΚΤΟΣ
ΝΕΜΕΑ
ΧΙΓΡΙΤΑ
ΞΑΝΘΗ
2ΥΛΟΚΑΣΤΡΟΝ
ΠΑΤΡΑΙ
ΟΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΔΡΑΧΜΑΙ
1,600.000,000
-VI
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
ΧΑΛΚΙΣ
ι *
ΠΟΤΑΜΟΣ (Κκθηοων)
ΧΑΝΝΙΑ
ΠΡΕθΕΖΑ
ΧΙΟΣ
ΠΥΛΟΣ
ΠΥΡΓΟΣ
ΕΝ ΑΓΓΛΙΑ:
ΡΕθΥΜΝΌΣ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ
ΣΑΜΟΣ (Βαθύ)
ΣΕΡΡΑΙ /
ΕΝ ΑΙΓΥΠΤΩ:
ΣΟΡΟΒΙΤΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ΣΟΥΦΛΙΟΝ
ΚΑΙΡΟΝ
ΣΠΑΡΤΗ
ΠΟΡΤ ΣΑ-Ι-Δ
ΣΥΡΟΣ
ΤΡΙΚΚΑΛΑ
ΕΝ ΚΥΠΡΩ:
ΤΡΙΠΟΛΙΣ
ΛΕΜΕΣΣΟΣ
ΤΣΟΤΥΛΙΟΝ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ
ΥΔΡΑ
ΦΛΩΡΓΝΑ
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΔΟ.ΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΝ ΗΠΕΙΡΟΝ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ
Έν όψει, ήτοι είς πρώτην ζήτησιν 3%% Επί
Ιϋέ δεκαπενθήμερον προειδοποίησιν 4Η% ^ ■> % Α 4τών
Επι προθεβμί(χ β μηνών........·... ^5%% » » Κ
» » 1 ίτους ............ 4Η% » ϊ 1Ο
Αί καταθέβεις είναι έλευθεραι φόρον κ»1 τί» χαρτόσημον εί; β«ρος της
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ
δέχεται ωσαύτως καταθέοεις 4ν δψεβ κ«1 4πΙ προθεομίαι είς Δολλάρια, Αίρας ·Αγγλίας,
ικά,ς Αιρέττας, άποδοτέας είς τθ ίδιον νόμιβμα είς το 6πθ2 όν Ιγινεν ή κατάθεσις·
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ Ι
ΑΤΗΕΝδ ΒΑΝΚΕΚδ' ΟΟΚΡΟΚΑΤΙΟΝ
19 ΚΝΕΕίΑΝΟ 8ΤΚΕΕΤ, Β08Τ0Ν, ΜΑ88.
Τεΐερΐιοηε: Ηαηοοοΐι 0675 αηά 067|
ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΘΗΝΩΝ ΤΒυδΤ ΟΟΜΡΑΝΥ
ΙΔΡΥΘΕΙΣΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Αθ ΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟΥΙ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΪΟΡΚΗΣ
■ α - --
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ είς Αολλάρι*, Δραχμάς
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ επί άνατοκιαμφ, .
ΤΡΕΧΟΥΜΕΛίΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΛΙΟΙ (ϋΙΙΕΟΚΙΛί (Ο
ΕΠΙ-ΑΓ ΑΙ Τ ΑΧΥΑΡΟΛΙ1ΚΑΙ κ.Ι ΤΗΛΕΓΡΑΦ ΪΚΑΙ 4ντθλ«1 είς Αραχμλς χοΓΐ ΑθΧλ«ρι«-
ΣΠΈΣΙΑΑ ΤΪΕΚΪ 6£ς Αθλλάρια 4λενθέρας άγορΛς κ αί είς Αραχμάβ.
Ε1ΙΙΊ ΑΓΑΙ κ*1 ΕΧΧΌΛΛΙ εί, Αολλάρι», πληροτέαι 4ν Ελλάδι .ίς «χ^τθύαιον · Αμ*ρικ«νιχθν
ΝΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ-ΠΩΛΗΣΙΣ ΔΡΑΧΜΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟ0ΕΓΜΙΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΕΩΓΡΑΦΑ.
ΒΑΝΚ ΟΡ ΑΤΗΕΝδ ΤΒΙΙ5Τ 00.
205 ΜΐΕβτ 33»ο 8ΤΚΕΕΤ ΝΕη γΟΚκ. Ν. Υ-
ΤΗΛΕΦΩΝΑ: 0ΗΙ0ΚΕΒΙΝ6 8271 - Ο Α ·

«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
23
ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΙΣ ΑΝΑ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟΝ
ά*ταί, χλ<ωρές.— Ή καλλιέργεκα κλΙ ό όνο- ϊ>ς Άνθ*Ηΐμί<χ?·— Ή νήσος διά μέαου των <αί- ■ Παίς έ«οικίβθη κατα τον μεβαίωνα.— Ό ν __ ιΐώς έ«οικέβθη κατα τον μεβαίω*α.— Ό 'ς της.— Τ ό ύψηλότ&ρθς δρος Κερχετεύς θόκ«μπος [ών ανωτέρων νήσων ΐής των έγγντέρων πρός την ^ Μικράς Άσία;, την-5- ήνεται ώς νά θέλη νά έλ- ,ττητΓ/'ώς. Τό είς τό άκοω- Γρωγίλιον καταλήγον Μι- ,κόν ίίρος Μυκάλη άνατολι- ! Ιόιιου άπέχ€ΐ ταύτης μό- £τρον, άποτελοϋν τόν «ε- ιν πορθμόν». Όρεινή νή- Είιαφος σκληρόν, άλλά την διασχίζονν δέ άρταε- ιτοί οδοί. Κέκτηται τα ύ- ορη έξ δλων των Έλ- νησων. τόν Κερκετέα ϋ οποίον ή ύιΐ'η^.οτέ- ταϋ ή έχει Οψος 1650 μετρων Άιιπϊλον (Καιρβούνην), |ίας ή ύψηλοτερα κοριιφή άνέργεται είς 122.") μέτοα. :ρον εΐιβατώτερον καί εύ- ον ίί; ανάβασιν, πλούσι- )λα<ττιισιν. διετηρήθη καί (τώνάς τού., ένω οί τού πρώ- κάΐ)οαν. Π ερί τοΰ ΰ*ί·ους Ινότητο; τής νήσου μοιρ·Γυ- 1 τό ((Όΐνικικόν ονομά της ^, σημαΐνον νψηλή, άπαν- 1 καί είς τί|· «Σύαην» τής ΐ; την «Σςμ*οθρά-/την». . ή έτυιιολογία, έν. τοΰ σά- χος. 'Υ.τάριχει καί ή πα- οτι ιδρύθη ττόλις Σάμος νΰμου ήρωος, έκ ΚεφαΡ.- Έχιι έκτασιν 468 τετραγ. οων περιφέρειαν δέ 124 ιομίτρω»ν. Άκρωτήριά Τ»]ς ταλά; είναι τό Ποσίίδειον, ίον ήτο ό ναός τοΰΠοσεΐ- ρύ τού" οποίον ή νησίς . τό Κανθάριον. πρός ' Αιιπελος. Αιάφοροι οίλ- , τα; οποίας θά ίδωμεν ς την νήσον. "Ησαν τα ΐατα των ποταμών της Αιιφίλχχτος, τό ποτά- νΐ|·ών. ό Παρθ-ένιος, μ6ο«σο; τοϋ Ήραίου καί ντΐΛώς. Μεταξΰ τής Ί- τής Σάμου είνε αί 6ρα- αγονοι νήσοι Φονρνοι "οσκότοποι. Άλιευον- χ^Ο.ασοάν το>ν μίγάλα
ύνια Άργαιολογικώς πτ-
Μδιαφέροντα μέρη εϊ-
ραϊον χαί ή άν.ρόπο/.ις Ά-
"« τής Άρχαίας Σάμου
Τιιγάνι μΐ τό περίφημον
|?<τ, (ΐίγίϊον τοΰ Είτ.ταλίνον. έΪ την τΐ|; έπιστήιΐΓ,ς τα άπολι- *(.*>ισταρ.ικών ζώων εί;
3<Λτιάν τή; περιογή; τοΰ [Μυτιληνοί. Εύρέ*«|σαν έ-' ι ζώων άνάλογα ρεΰμα ΒαλθΛ'άοη «οΐίίου της Άττική;. Άν- , Σκοΰφος είς την Σάμον «Λΐένον ώόν. Άγρίμια δέν ε'χίΐ η νήσος σήμερον, δταν δέ έμφανίζονται είς τα ορη της λνκοι, προέρχονται έκ τή; άντικρννής μικρασιατικής άκτη;, μκτάχυρ- καϊάς σννηθως, πλέοντες είς τό στενόν τής Μυκάλη;. ΠΑέον»ν πρός τΪΓν νήσον κα'ι μεγάλοι 5φεις καθ' ομοιον τρόπον. Καίτοι όοεινηι εχει κ&λ.όν χώμα, άκμαία δέ ή" παραγω- γή της. Έξαίρετο; ό άνθοσΜΪας οϊνός -ηις, ήδνς καί εύώδης, έξαγό- μενος είς την Γερμανίαν ιδίως. 'Λνενρίσκει τις είς οικίας οϊνον πεντήκοναα έτών. Κατάφντος έξ έ-λαιώνων παράγει πολϋ καί καλόν ελαιον. Τεί.ευταίίος ένετάθη~ή κα- πνοπαραγωίνή. Άνέρχίται έτησ&ως ή γενική παραν{ι»γ7| της εί; 150 έκατομμΰρ|α, ε'ις δέ τό Καρλόβασι εϋδοκιμεΐ ή βυρσοδεψία εισαγομέ¬ νων άκατεργάστων' δερμάτων 1, 200,000 οκάδων. Είναι καλλιεργη- μέν·η όλόνάΐηρος. έδώ τούς επί πλαγιών αρέων ά- γρούς καί άμπέλους μέ «νδηρα, τα όαοϊα λέγονν πεζοΰλες. Έλάχιστος δ παραγτάμενος σΐτος. Είχον οί κά- τοικοι πρό-τοΰ πολέμου σιτάρτ*ιαν έκ τής άπέναντι Μικρασιατικής ά- κτης ην έστερήθτ|σαν σιίμερον.'Εκ- τός όπου είχον οί ϊδ·ιοι κτήματα είς Ό Ζοακίν Γκονζάλες Π Μεςι*5!νό? άεροχόρος, γενόμενος ένθουσιωδώς <3·εκτος είς Μεξικο Σίν>, μ«τά
μίαν άνευ σταΰμ,οΰ ττήσ·ιν έκ Κανοίδά.
τσιφλικοΰχον. Είχον έπίσης όλα
αφθονα έκ τής Μικρά; Άσίας,
δέ •/αί'ΠΓοούτΐ'ρα, τυρού; κί>π. Τώρδ είσά-
γονται μόνον σφάγια. τα όποΐα εί-
ιε νοστιμώτατα διότι άνεπαρκής
ή κττηνοτροφία τής νήισου αποτε¬
λούμενη έξ αϊγοποιμνίων. Έπίσης
ήτο ζωηροτοΐΓη ή έμπορική κί·ντ)σις
ματα£ν Σάμου καί Μι/ρασίας πρό
τοΰ πολέμου. Άφθονεΐ ή νήσος είς
Οδατα, καλλίτερα των οποίων είνε
νέρχεται ό πληρθυχτμός των κατά
την τελευταίαν απογραφήν είς 74.
000. Βλέπει τις παντοΰ καλάς οί-
/.ία;, άνε<κν 6101), π0λιτι<τνιόν καί είνε μεγάλως άνΐπτυγμε·η ή παι- δεία. Δωρική ή πίροφορα των κα- τοίκων. οί δποΤοι είνε πολύ ορωνΐρ εντόφθογγοι, συγκόπτοντες τάς λέ- ξεις. Έχονν δέ δλίγοι»ς ίδιχαμα- τισμούς καί γεν/ικως είνε ή γλώο- σά των καΐ&αρα έλληνϋκιΥ Δέν ήδυ- Βρα&χττερον ύπήχθη ή Σάμος είς τονς'Αθηναίους με τούς όποίονς περιήλθεν είς πόλεμον. Έκ τ^^ κα- τόΐπΐν σι^ιααιχίας της μέ τόν Μιθρ*- δάτην ΰίτΐστη. καταστροφήν νπο των Ρωμαίοτν, μετά δέ περιήλθεν είς τούς Βυζαντινοΰς, τονς "Αρα- βας, τοϋς Ένετούς καί τούς Γενου- ηνσίους. Οί Τοΰρκοι, προτοΰ την καταλάβονν, την έλεηλάτησαν έπα- Ή Νέα 'Υ6?χ.η ύπεέέχδη Οε^ώς τόν λοχαγόν Σ&ρ Τζώρτζ Γθυίλκινς και -ΐον ίηοολοχαγον Κάρλ Έιλσον, τους δΰο άρκτικοίις &.ρ<πήρονς. Έ3ώ φαίνωνται ό Βιλζάλμ&υρ Στέιρανσον, αρκτικάς έξ&ρεϋντιτης, ό Γουίλκ ινς, ό "Εϊ>Λΐον καί ό Γο·>ΐλλιαμ Π. Μάκ Κράκεν, ύφΛτουργός τού Έ
ς ξρ
Έμ—ΐριοο^.
ταναην μετέ6αινον καί έθϊρ·ί1·ον τα | τα τον—5ρου; Καρβοΰν»}. Ε-1 νήθη νά έγκατασταθη ό Τοΰρκος
·ϋε-'άλα κτήματα καί άπεκόμιΐον πικρατεΐ ζωηρά κίνησις φορτώσεως ι-ίτ τΐιν νίίσον. έλαγίοτοκ δέ έπέ-
τίτν δεκάτην ^ξαοχταλίΤαντε; τϋν γλεί>κοι>ς κατά τόν τρι·γητόν .είς
δεκάτην ξ
ετήσιον άρτον των. Μετέβαινον τό
θέρος; διιιλοι χωρι·κχ7>ν (πατούλιε;»
καί έθέοΊ'ζον. Πρό αυτών επήγαι¬
νε 6 άρχηγό; έκάστης πατούλιας
καί συνεννοεΐτο δια τόν θερισμόν
(ορσιΐίνας αν.τα;, λεγομένας «τα-
βέρνας» όίτου αποθήκαι. Κατοικεϊ-
ται όλόκληρος ή νήσο;, εχοι·σα δΐ-
•κχίδας χωρίων άξιολογων, πλίΐν
των τριών παραλίων πόλεων της
Τ"* _. Ο ' Τ1—.· .Λ.. ..Α.1 ϊ/",-κ ίχΐ ί~ί0ί^Λ *τε Α _
μέ τόν Τοϋρκον ή τόν Χριστιανόν Βαθν, Τηγαν και Καρλοθασι. Α-
ωφελοίνται κάθε εύκαιρίας διά νά άνακο^ιο-θούν άχο ττ>^ υχ&ρδολικον
φαίνονται βνίρ«ς καί γαναίκες είς μίαν άχι, τάς ίεζαμβνάς τής «όλεως.
'Εδώ,
είς τί|ν νήσον, έλαχίστως δέ έπέ-
δρασαν καί αί άλλαι ξενικαί κατα-
κτήσεις. Μεταξν των αλλο/ν λέγουν
τό «·μτά» άντί ναί, μάλιστα. Άντί
θεϊε «θεΐο», την δέ θείαν «τσάτσα».
* * *
Άρχαιότεροι κάτοικοι της νή-
Λ' ήσαν Κάρες, έκτοπΛ.σθέντες
βραδύτερον υπό Ίώνων υπό τόν
Πρσ/^ή. ΕΕχε πρό τον όνόματος
ρή
Σάνιθν τό
Παρθένια ή
ρ ή
Π αρ{>ενιάς έν. τοϋ προαναιφεοθέν-
το; ποταμοΰ, άός καί τα ύνόιιατα
Άνθεμίς καί Μελάμφνλλος. Κατά
την άκμήν της^^^στειλε απο«4ας
πολ/,αχοϊ·, μεγαληιτέρα δέ ήτο ή
Ζάγκλη εί; την Σ1ιικϊ1λίαν. Ρνωστή
ή ευδαιμονία της υπό τόν τύραννον
Πολυκράτην κατά τόν 6ον π. χ.
αίώνα. τόν θαλαισσοκρατηοΐαντα.
Σάμιοι ήσαν οί (ρίλάσοφοι Πυθα-
γόρας καί Μέλιοΐσος, ό ποιητής
Χοιρίλος. ό γρο^ιματικός Σιμμίας,
ό Κρεϋχτιλος, διά τόν οποίον άνε-
φερετο, ότι έφιλοξένησε τόν "Ό-
μηρον μεταβάντά έκεΐ έκ Χίου, ή
προφήτις ΣίβιΑλα, ίζτεσί δέ ό Ά-
νακκθεοχν είς την αιυλήν τοϋ Πολυ-
κράτονς. Έφηαίζοντο τα κερα>αευ-
τικά ερη/α της νήσου, ήτο δέ πολύ
ό ά λίθ ίλ
ρ/ ης ή, ή
γνωστός ό σάαιος λίιθος πρ<< στίλ- δίοσιν. Μετχιξΰ των διακριθέντοχν ΣΌμίων είς την τέχνην ί,το ό καλλι τέχνης Ροϊκος, ό ποιήσας τόν με¬ γάλον ναόν τής Ήρας χαί οί υίοί τού Λιόδωρο; ν>αί ΤΓλενλής, διά
τούς όποίονς λεγσνν, ότι Γφενρον
την χύσιν τού σιδήρου καί έτελει-
σποίησαν την χα)>κοπλα—ικήν.
η^μ κατά δέ τόν 16ον αί-
ώνα ήρΓ|μώθη σχεδον εντελώς.
Περί τοΰ έπ!οκολ<>υθήοτιντιος τότε
έπανασυνοικισαοΰ της άνγκρέρεται,
ότι διήλθε έκ τη; έρήμου νήσου ό
'Κέλιτς άγά; (άγάς τοϋ ξΐφους),
μέ τόν δρανομάνον τού Σαρακίνην,
Τοϋρκον έκ Πάτμου, καί ήπόρησε
ότι ίίτο έ'ρημος μία τόισον ιιεγσλη
καί ώοαία ντ)τος. "Οταν έΐπέστρε-
|)ε είς την Κων)πόλιν άνέχρερε
πρός τον Σο-.Ατάνον τό νίΐγονός,
οίτος δέ τού τ'ητν έδώρι>σε. Π ροε-
κήρυξΐ τότε ό Κέλιτς άγάς πρός
πάντα βου?ΛΜΕνον νά. μεταβή νά
Ματοι/ήίΐη. Μετέβησαν διάφοροι,
δλοι "Ελληνες,μεταξύ δέ- αύτώνκαί
φυγόοικοι, φυγόποινοι, άμνηστευ-
όΝ Πρώτος συνοιιαστής της
τοτε ό Τοϋρκος Σαρακίνης, τοϋ ο-
πνίου σάκεται καί ό πυργος; είς τό
Ηραϊον, άλλ' ουδείς Τοϋρκος προ-
σή/-θΐε. Ό Σαρακιίνης αφήκε τα
κτηυχττά τον μετά θάναΐτοίν Είς την
χριστιανΓ-ονν μον-ήν τής Πάτιιοΐ',
της ότοίας έ'γινε υετόχι το αέρος.
Π ροίρχεται έκ τοΰ έποικιστιοΰ τής
έχή έκίίνης '/χΐί τό χοιοίον
Βουρλιώτες, έξ Έλλήνων άπο τα
μικρασιατικά Βουρλά, ('ος καί τό
χωρίον Άρ<6ανΐτϊς, τό όρεινότερον της νήσου, κείμενον είς υι^ος έπτα- κοσίων μέτρων είς την νότιον πλευρόν τοΰ δρους Καρόοννη, τοθ οποίον τό 'ίνουη έκ τή; μεγαλης άνθρακαττοιΐα; χάρις είς την δα- σίτητα τής χλωρ'ίδος τού. Θε<ι>-
•χκϋνται οί κάτοικοι τοΰ χωρίου
τούτον (ος οί εύ<(>υέστ£ηοι τής νή¬
σον, δέν γν(ι>ρίζονν δέ καιιΛίαν άλ-
βανικήν λέξιν. Άφίνει ή κνματι-·
στη προφορά των κατι άπόηχον.
Έπίσης· μετηνσ«τε·υσαν κατά τα
αέσα τοΰ 1 Ρου οΐϋη^ζ καί κάτοικοι
έκ Μυτιλήνης, οί όποΐοι έ'δωσαν τό
ονομά των είς τό χωρίον Μυτιλη¬
νοί. Κατέλαβον οί Ρα>σσοι την νή-
οό' επί τής έπαναστάσεως Όρλΰχρ
λλ αδόθ !
ή
τό 177?, άλλά
ς ρρ
α!>ττ> εις
την Τονρρααν μετά διετίαν. Επο¬
λέμησαν οί Σάμιοι γενναίως κατά
την επανάστασιν υπό τούς άρχη,-
γονς τχΰν Δ. Λογαθέτην Λν&ιοϋρ-
γον, Σταιιάτην καί αλλους. Μετά
την έϊτανάσταοΊν προ<πιρτηθη ή νήσος είς την 'Ελλάοα, διο^ρίσθη μάλιστα νομάοχης της ό Ι. Κωλέτ- της, άλλά άντηννλάτγη τό 1832 άντί τής Εύβοίας, άνακη^υχθεΤσα αΐ'ΤΟ- νομος ήγεμονία μέ ήγεμόνα χρι¬ στιανόν. Πρώτος ήγεμών ήτο τό 18 .ν 4 ό Βνζάν—.ο; Στέφανος Βο- γορίδης, τρ^ιυταίϊος δέ ό δολοφο- νηθεί; τό 1912 Ανδρέας Κοπά- σι^. ότε ηντί>ί>Τ| ή νήσος ιιετά της
Ελ?,άδος. Εΐχε ή ήγεμονία βουλήν
εκ 38 άντιποοσώκων, έκ των όίΐοί-
ων άπετελεΐτο ή *Λ·6έρνησΐ(:. ιδίαν
δέ σΐμαίον κυανην καί έρν&ράν
μέ σταύρον. Ο ΑΤΤΙΚΟΣ

2-1
«ΕΘΧΙΚΟ2 ΚΗΡΥΞ».- ΚΥΡΙΛΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1988.
ΣΕ ΜΙΑ ΑΓΝΟΣΤΗ
ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΥΠΑΡΧΗ ΣΥΛΛΟΓΟΣ.·. ΖΗΤΐΑΝί
' ?να μονώροφο σκιτάοβι ?ττΛ
ρ όδοϋ Αλβανίαν, παρά χον
Κολωνόν, μαζεύονται ν.άθε 6οάί>υ
οί πλονσιώτεροι ά'νθηωποι τή;
"Αθήναι;: είναι οί ζητκίνοι τής
ύ καί των προάστει¬
άλ
ών, παιλσ^ιαχοι στό επάγγελυα,
5ι» τό οποίον κατέβαλον ώ; κε-
' φαλαιον την άπλωμένι,ν π«λ«μην
των καί μερικάς Εΐ'χά;. ι
- 'Ειιπρός στό μικρό σιπιτάκι
όδοϋ Άλβανίας, γίνετσι
βοάιδυ, κατά τάς οέκα, συνεγερ-
μό;. Είχα την ευτυχία νά όδηιγη-
ΟιΤι εο>; εκεϊ άπό ενα γέροντα 'ζη-
τιΐίνον, τόν Ιωάννην Άποστολά-
κην, άπό τά Χανιά" τή: Κρήτη;,
ποΰ στα&μεΰει μαζύ μϊ τή φυσαρ-
μόνικα καί τό αικρό. . γυιό τού
εξω άπό την ε-/.κλησία τοΓ< Άγί- ου Κο>νσταντίνου τή: Κολοκνν-
θοΰς.
Τό σπιτάικι τΓις όδοΰ Άλδανί-
«;. είναι ενα είδο; Ηενοδοχεΐο
,τών ζΐ]τιάν"ων τη; ΆθήνΓ; ίίποιι
κά9ε βράδυ, συνάζονται οί «δια-
κονιαοέοι» και κατσμετοοιν τά ε-
-σο&α τής ημέρας^
. Ό σΐ'νοδός ιμου μέ ωδήγησε άπό
τής γραμμές τοΰ Λαρισσα'ήΦΰ, καί
άνάμεσα σέ σκότει νά στενά, εως
τή μικρή σιδερένια πορτοΰλα. 'Εμ-
πήκαμε σέ μΐ-ά αύλή, μέ χαντάκια,
στά όποϊα έτρεχαν άκάθαρτα νε-
ρά. Στήν αύλή υπήρχαν πέντε πρό-
χΐΐθίΐ κρεβάτΐα, καιιο'χιένα άπό
σανίδες καί στρίποδα. Επάνω σ'
. «ύτά άνεπαΰοντο γνωσταί φυσιο-
. γνωμίαι, ποΰ κάνουν «πιάτσα» άπό |
βαθείος πρωΐας, είς τάς γωνίας!
των άθηναϊκών όδών. Οί τυφλοί
ζητιάνοι, οί χωλοί καί οί άλλοι πέ-
. νητε; εϊχαν (Ίγάλ*ι τό γυαλιά τοι·:,
.είχαν πετάξει τά δεκανίκια ή τής
μαγκοΰρες τους καί έρρογχάλιζαν
μακαρίως, κάτω άπό ;ιίον θαυμα-
σίαν πανσέληνον.
Ό όδηγό; μου επροχωρησε, ά¬
νάμεσα άπό τά κρεβάτια καί ει¬
σήλθε διά μιά; άνοικτή; &ΰρα;, εί;
■ τί· πρώτο μικρό δωματιάκι τής
αι'ιλής.
Μία λαμπίτσα πετρελαίου, μέ
χαιιηλό φώς έφώτιζε εί; τό σκοτά-
οι. Καί, κάτω άπό τό φώ; αύτό
διέκρινα στου; τοίχου; τοΰ ·δωμα-
τίου ζωγραφιέ; παντό; είδονς, ποϋ
-παρ-ί,σταναν άνθρωπον:, 'ίωα ι/γί-
ου:. ηλίου:, την σελήνην, τ' άστέ-
-οια. άριθ'μούς καί αλλα μυστηριώ-
οη ποάγματα. καιιωμένα. μέ κάρ-
•βουνο καί διακοσμημένα μέ
ΕΝΑ ΣΠΙΤΑΚΙ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΑΛΒΑΝΙΑΣ, ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΝ, ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟΝ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΜΑΖΥ ΤΗΝ ΖΗΤΙΑΝΩΝ.- Π«Σ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΟΥΣ ΗΝΑΓΚΑΣΕ ΝΑ ΟΡΓΑΝβ-
ΘΟΥΝ.- ΝΥΚΤΕΡΙΝΗ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ.- ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ ΙΗΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ
ΤίΙΝ- Η ΓΝΠΜΗ ΤΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΝ ΤΗΣ ΧΑ-
ΡΑΣ.- ΜΙΑ ΒΡΑΔΥΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟΝ.
ή όποία έξεβλήθη τής οικίας""1™!;, διότι δέν είχε νά πληρώση" τό ενοίκιον} φβίνε-
ται είς τό πϊζοδρόμιον μέ τα ΰπάρχοντά της.
των. Σέ δυό κρεβάτια κοιμώνται
δυό γυναΐκες. "Ενα μωρό κλαυθ-
μηρίζει. Τά ύπόλοιπα κρεβάτια εί¬
νε αδεία, καί περιμένουν νά φιλο-
ξενήσουν τού; πελάτσς των.
"** Τό γραφεϊο
Ό ανθρωπος ποΰ μέ συνο^εύει,
λογο; Λ | γίου.
-- Μάιστα. Βλεττεις έδώ τό γρα-1 — Π-βιό; εϊν' δ ά'γίός σας;
εΐό μα;. Έδώ γΰρω (καί μοί έδει-} — Ό Άηπαντελέημονας.
ξε τέσσαρε; σανιδένιους πάγκου;) | — Ποία αυτάς; Γιατί τόση προ-
νάθονται οί διακονιαρέοι, όταν συ- ί
νεόριάζτι ° σύλλογος. Σαιπό τό
τραπεζι ίκοί -αοΰ έδει'£ε έναν α?--'
τίμησι;
— Είναι ό προστάτη; μας. ό «-
ιο; των φτωχών, ποϋ τού; πάντας
δ λά
οανα τής ζωης.
—Ι Πόσον καιρό ι
Γεράσυμε, τόν έρωτησο
εγνώριζα. Καί ^ ώ
ρίς δυσκολία:
— 'Αφ' ότου
μου στήν Κεφαλλ,(νια-
ολα, εκουτσά&ψ.α, ν.αΐ
γιά δουλειά, δέν ε'&ρ';
άναγκάβτηκα νά ζηηα-
Ποσα χρόνια πω
ξεκρεμα τή λαμπίτσα' άπό τόν τοΤ-1';° παΤκ0' ,κα:Γω; ΨΨ'οτ,εΡ°( κα" ι ελεε·. όπως τό μολογάει κοί τδνο-
τε;
Κατά μήκος των τοίχων καί στήν
ά'κρη καί στή μέση τοΰ δωματίου,
είναι στημένα περί τά δέκα κρεβά-
τια άπό σανίδια κοί στρίποδα. Στά
μισά. άπ' αύτά κοιμώνται βαθύτα-
τ« ά'νθρίοποι πον φαίνονται ύπερ-
Γκίντε; τί> έξηκοστόν ετος τή; ήλι-
κίας τοιν. Είναι σκεποσμένοι α?.λοι
μρ τσουβά7.ια ή μέ ράκη στρωμά-
ΙΙΟΙ'
θεται ό πρόεδρο; καί μιλάει. |α,ά τού. Ό αγιό;'μα; εζησε καί έ-
1— Κ-αί κάθε πότε σιτνεδριάζε- μαρτΰρησε, έλεώντας τοΰ; πτω-
I
'/ούς. Καί μέσα άπό τή τβυλακή
Κάθε Δευτέρα βράδυ. τού. περιμένοντας τό θάνατο, έλε-
Καί τί συζητείτε; ι οΰσε τοΐ·; άδυνάτους κι' έβοτνθοϋ-
Συμφωνάμε ποϋ θά κάνοι^με οτ τού; ά>Αοι>; -καταδίκοχ';, πού έ-
■·- ^-'"—".....' --'--' -1 μαρτνριο.
νά μην πεφτουμε πολΛοί ιιαζύ. . ' ι αΰτό όλοι άγαποΰμε τόν Άη-
I
Κατόπιν δίνουμε τή συνδροιιή μα;' παντελέημονα κι' άποφασίσαμε νά
- στόν πρόεδρο, ό οποίος ·μά; κονο- διακονείΐι στή συνοικία τού ό πρό-
νίζει τά κρεβάτιά μα;, γιατί ή ά- εδρό; μα;.
στυνομία δέν μά; έπιτρέπει νά κοι-' 'Γ-··-~- "
μώμαστε εξ(ι).
τοΰ δο)ματίου, προχώρει σέ μια
κλειστή πορτοΰλα, την άνοίγει, καί
μ' ενγένεια καί ύποχρεωτικότητα
ιιέ προσκαλεϊ:
— Περάστε.
ΙΙερνώ.. Μπαίνοι>ιιε σ' ίνα μι¬
κρό δ·ωμάτ>ο, σάν οϋτό ποΰ άφή- πιάτσα τί|ν ερχομένη βδομάδα, γιά περίμεναν κι
κανείς.
— Είναι τό γοαφείό μα;,
λέγει ό συνοδός μου.
— Π οί ό 㧫αφείο;
— - Τό γραφεΐο τοΰ συλλόγου. ,
Τινος συλλόγου; —
II
οση είναι ή συνδράμη;
■— "Ενα είκοσιπεντάρικο τό μή-
να.
— Ποιό; είναι ό πρόεδρο;;
— Ό Γεράσιμο; Παπαδάτος.
___άπό την Κεφελλονιά, διακονιάρης
____ ! νι' γκίΊτΛ- ϊ*τί,'- λ)λ. 4ι^- Κάνει
• — Των ζητιάνων.
— Ή έκπληξίς μου ηταν δικαι-
ολογημένη:
—- Τί λές, άδελφέ: Έχετε σύλ-
ΤΡ» ΙΑΓΑΠΗΣ
ΥΠΟ ΙΩΑΝ. ΔΑΜΒΕΡΓΗ
Στίχοι τοϋ Δαμβεργη, ποΰ ζωγραφίζουν την αγάπην. Είναι
γε;ιάτα λυρ«σμό, τρυφερότητα, είδυλλιακότητα. Χαλκευμενοι
με κλασσική άπ/.ότηΐα. "Καθαρά 'Ελληνικά, άνόθεντα άπό οι¬
ανδήποτε ξενικήν επιρροήν. Μερικά θά έξελαμβάνοντο ώ;
κλασσικά δημοτικά τραγούδια, έσν ήγνοεΐτο ^ό συγγραφεύ;
των. Χαϊδενουν άπαλά την φαντασίαν τοΰ αναγνώστου, συγκι-
νοΰν βαθειά. Είναι α'ισθΐ]ματικά, δχι 6μα>; άρραχΐτιάρικα αι-
σθηματικά, άλ).ά γεμάτα ύγεία. Τό αίσθημα δέν άναπηδα άπΰ
τοϋ; στίχους αυτού; τΰφλά καί όρμητικά. Άναπηδα ήρεμο, άλ-
λά πλοΰσιο, πολύχρωμο καί πολύτονο καί άομονικό. Τά τοα-
γοΰδια^τής Άγάπης «Ιναι ά>.ηθινό ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ ΚΑΡ¬
ΔΙΑΣ. Τιμάται $1.00. Γρά»[κχτε δπω; σά; αποσταλή Ο. Ο. Ο.
ή ταχυδρομήσατε τό κάτωθι δελτίον.
ΤΑΧΥΑΡΟΜΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ
ΝΑΤΙΟΝΑΕ ΗΕΚΑΕϋ, 140 ν. 261η δι., Ν. Υ. αΐν.
Σάς εσωκλείω δολλ. 1.00, μέ την παράκλησιν όπως μοΰ άπο-
στε-ίλητε τά «ΤΡΑΓΟΥΔΐΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ».
Όνομα ...............................
Διεύθυνσις ......................'......
Πόλις ...................... Πολιτεία
1 Ι ".
δλοι
μ.α;.
γΰρο στόν "Αη Παντελέημονα καί
μπορείς νά τόν δή; κάθε άπόγευμα
νά τριγυρίζη τα σπίτια καί τά κα-
φενεΐα τή; συνοικίας. Την Κυρια-
κή, ·μετά τή λειτουργία, στέκετσι
στή δεξιά πόρτα τής έκκλησία;,
μααι με τή γυναΤν.ιί τού καί ιιΐ τό
παώάκι τού, ποϋ τής καθημερνέ;
πηγαίνει στό δημοτικό σχολειό.
"Επρεπί νά συναντήσω τό Γε¬
ράσιμο Παπαδάτο καί μάλιστα τό
γρηγορώτερο. Αύτάς, σάν πρόε-
δρος τ<ϋν ζητιάνων τής Αθήνας, θά εϊχε νά μοΰ πή πολλά ένδιαφέ- ροντα πράγματα γιά τή δρώσι τοΰ συλλόγου τού. Ό συνοδό; μου ηθέλησε νά μέ διευκολύνη — Αΰριο Σάββατο, ,μετά τόν έ- οπερινό, μπορείς νά τόν δης στόν "Αη Παντελέημονα. Καί αίφνης, ώς νά ενθυμηθή κά- τι, μοΰ είπε: ■— "Εχει; σπίοτο; — Ναί. — Δό; μου τα. Τά πήρε.-"Άναψε ενα, η στόν πάγκο δποι- ή εδρα τοΰ προε¬ δρείον καί^ εις τό μικρό φ<7>; τή;
λάμπα; καί τοΰ σπίρτσυ, τόν εΐδα
νά κατεβάζη ενα καντηλάκι, τό α-
ναψε κοί τό έναπέθεσε μ' εύλάβεΐα
Τιμή; ένεκεν;
Ο σινοδό; ιμο»> ένόμισε ότι τόν
εϊρωνεΰομαι. Καί ιιοΰ διέκοψε εδω
τή σι·νομιλία. Έξοναπήρε τί) λαμ-
πιτσα. ποϋ την εΐχε άφήσει σ/ήν
<εδρα» τοΰ πρόεδρον, κα) βγήκα- με άπό τό «γραφεϊο». Μ' έξεπρο- οόοησε εως τή σιδερένια έξώπορ- τα, κρατώντας πάντα τή μικρή λαμπίτσα στό χέρι. -— Φρόναισε νά δής κοί τόν τρόρδρο, μοΰ είπϊ. - "Ερχεται έδώ; - Κάθε προ/:. Γιατί αίτό; νά- θίται σέ άλλο σπίτι. "Εχει δικό ιου σπίτι, έκτός άπό τουτο, στήν Κολοκυθοΰ. Άλ}.ά θά τόν βρής έ- κεΤ ποΰ σοΰ είπα: στόν Άηπαντε- λέημονα, τό Σάβόατο τό άπ6γεχμα. — Κΰριε Αποστολάκη, είσαι ύ- ποχρβωτικώτατο^. Ό σι·νοδός μου άΐλαξε δψι ξα- φνικά, επήρε τό τεθλιμμένο υφος τοΰ ζΐΓτιάνου κοί μέ ίκετευσε: ■— Δώσέ μου τώρα ενα ταλλη- ^«κι γιά τόν κόπο μου. . Τοΰ τό εδωσα προθύμως. ■— Ν ά συχωρεθοϋν τά πεθαμ- μένα σου. — Τα δικά μου, δχι. Τό τάλλη- ρο αύτό θά τό περάσω στό λ<ίγα- ριασμό.τής εφημερίδος μου. Κα- Τ£ λέγει ό Χθές Σάι?·6ατο άπόγευμα συ¬ νήντησα πραγματικά στή δεξιά πορτοΰλα τής έκκλησίας τοΰ άγιον Παντεληήμονος, τόν πρόεδρο τοΰ συλί.όγου των ζητιάνων, Γεώργιον Παπαδάτον, άπό την Κεφαλληνί¬ αν- Είναι Ινας ανθρωπο; περισσό- 1 θέσι τού. Στην άμφίβολη λάμ-| τερο άπό έξήντα έτών, καί φαίνε- του διεκοινα αιά είκονίτπη ή- τοι νητηικιτη,™.ί..Λ- ^-λ ϊ-λ λ«_ έσαι, ουτε ενα ζεροχώ Ογαινει κάθε μερά. — Ό κόσμο^δέ δίνκΐ τ,μοσυνες; — Ποΰ καί τού ■««, ρα. .^Πρό τοϋ πολέμου,^ ποι ήσαν πειά γα/αντϊ ναν τότε πρόθυμα ήν: τηδεκάρα, χωρί; νά6α Σήμερα δίνουν ~άλι δέ.. ί| δεκάρες δέν ΐ'/ουν ,τεκ — Έν τούτοις, φαβ σοΰλι.... — Ναί, άλλά δέ δίνει{ Φτώχεια, βλέπει;, σ' λο. Κανένα; δέν εχει, στ). Την Κυριακή'μ» τή λειτουργία, κάτι γίνε« λά, σοΰ είτα, πενααοοδει — Γιατί δέ δοιλεκι σιμε; — Δέν μπορώ. Ύπ τά πόδια κι' άπό τό Στήν Κε(τ;α}.λονιά ίίμα κάρης." Ή δουλειά αύττ|| ι|«ε στό στομάχι, κι' άπ να αχρηστο;. Άναγ ζητιανεΐιω. — "Εχεις γυναΐκα; — Ναί. Κι' ενα π< — Πότε παντρητιρΐ — Πρό δέν.α —■ Ένώ έζητιάνευες;] — Την επήρα γιά ν^{ τύχή μου, άλλά δέ ρα ζητιανεΰομε κι' οί — Ποίος κεροίζει ρα; Έσΰ ή αυτή; — Αυτή. Γιατι αϋτη,Ι Γχει χαλαστμίνο λαί ώ μάτι.. — Καί πόσα βγάζετϊ^ Ό πρόεδρο; των ζητι ξε μιά δυσφορία, ποΰ^ πώς εΐμαι τουλάχιστον γ __ Άς είναι, δέν Θέλω δμως νά μοί- λογό σας. .__ΓΓ οϋτό μαλι οτα. ^ ωε,- τής άστυνοπία: ΐ'όί οί νά όργανω"_ πιάνει κατατ-ΐεσιι; τού( μά; κλείνει στά _ άλήτες. άλλου; μά; πόστα μα;. Δέν έπιτρε μώμαστε στό ίνπαι-θρο. "Η θά 6ρή« σπιτι η; σω έγώ, στό φθε",^; κοοθήκαμε νά ''~"ην νιά νά κντταξι μ*. Καί εϊσαι πρόεδοος _ Ναί. Έπεώιΐ εψ ματο;. — Τί ξερεις. , _ Έπήγα ε>; ^,
__ Τριάντα.
παληοί τής 'Αθ
πεντε γυναΐκε; σ
_ Καί ποίος ειν0'
μαστε τή
ν ά μή μ«ς
μίε; Τάλλα
ό
?τσι θά
ιιένα σου. ■
' Τού Ιδωσαενα ΐα
θά τό περάσω "ι
γοοιασμό τής «<ΡΜι -

«&ΗΝΤΚΟΣ ΚΗΡΥ3».— ΚΥΡΤΛΚΗ, Β
ΒΙΗ ΕΐνΐΙΪΙΣΤΙΙΪΝΗ ΤΟΥ
101 ΦίΑΕΑΕΥβΕΡΠΗ
ι
VI
14 ,Ιουνίου. —
' α των Φιλελεύθερον,
,,Όοχ πληροφορίαν, μη
.νόν νά προκαλέση επι
Αντος υπουργόν κρίσιν,
«θε.μένον νά υποστηρίξη
)ίσι ν -χοοσωρινιιν ΚΛΐβερ-
,' ών σηαείων επήλθε ού¬
μκαΗύ' Ζαΐμη — Βενι-
ώ- δμως Ι* τούτου να
■αΓή ελευθερία της ψηφοο
ιατ0. εάν κατά την 6ρα-
ίρκειαν των εργασιών τη;
προ/.ήΐ'θυν ζηττματα εξ
αβίστατο δυσχερής η μα>>-
50%
προ/.ήΐθυν ζημ
αβίστατο δυσχερής η μ
νατο; η σν-νέχισις της πα-
Ιϋΐστοσί-νης πρός τιτν κυ-
Όΰτω τερματισθή ομαλώς
, ™- Βουλής καί διακόψη
«,ία: αυτής, τό κόμμα των
θέλει θεωρησει την
ιοιγ αύτοϋ άπέναντι της
σΕαι:/ήςασανκαί θάπβΡ;
; άιιρβως είς έλεγχον > «αι
τοΰ εογου αυτής, εφων
ί<υρΗ δτι τουτο ήστοχη- „ μκοξύ ό κ. Βενιζέλοζ, "εχόντων των πραγμάτων, Οηε'ς το εξωτερικόν πρός ιοντοών, προτιθέμενος κα- / Αι σ) νίκης διάβασιν ή ι ίπιστροφήν τού, νά δμι- ός τονλαόν άναπτύσσων )αμ ια τοϋ Κόμματος των ΐοων, τό οποίον θά έμφα- ι των έκλογέων τό φθινό- ,τότί: θά λάβουν χώραν αι |Β<7ΐ/>ής καί Γερουσίας.
ΰά είνε η εξέλιξις των
ίϊν πολιτικών πραγμάτων,
οοόπτων περιστατικών, τα
ν σιανίζουν είς τόν τόπον
τή
ΥΛΕΥΤΙΚΟ! ΚΥΚΑ111
ΙΕΜΥΝ ΒΙΠΣΙΙυΙΟΝ
ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΜ
:ής εναντίον της
Γ(ς δυσφορίας.
ΝΛΙ, 14 Ίουνίσυ. —
την αυριανήν συνεδρία-
Βουλής θά συζητήθη ή έ-
σις κατά τοϋ κ. Μεταξά δια
>ιιον προμήθειαν των &ν-
πο/λών βουλευτών έτονίζε-
, την εσπέραν, ότι θά υπο-
πρότασις μομφής εναντίον
Μεταξα καί εναντίον όλο-
~% Κυβερνήσεως, έφ' δ-
ήθελε κυρυχθΐ} άλληλέγ-
5 -·' των κοινοβουλευτικόν
^ έξρφράϋετο χθές ή γνώμη,
■όσον ή Κυβέρνησις άδυ-
να εκπληρώση τούς δρους
* ετυχε τής Κοινοβουλευτι-
«οτηρίξεως, θέλει καταστίί
ματική ή παράτασις τοί
Κ, τοσούτον μάλλον, καθ' δ¬
ι δλων των μερών τής Έλ-
"'οινός Ικδηλοΰται ό πόθος
δή τί-ραα εις την δημιονρ-
ν ιικυβερνησίαν ήτις όση-
"ΐιδρινοΰται.
^αλ)ον οί κύκλοι τής άντιπο-
**; εδι'}λουν κατηγορηματι-
1 ')' άσκήσουν δριμύτατον
^οοκειμενης τής συζητή-
^ν διαφόρίον συμβάσεων
|ια της συμβάσεως Καφαν-
■ Μολλώφ, εναντίον της ό-
τίίτάνθη καί αυτή ή ΰπη-
τοΰ υπουργείον 'Εξαπερι·
, Παπαναστασίου παρεκά
ι οιαν^υσ-Οοϋν κατηγορημα
Γ« γραφέντα είς τίνα; προ>
'ελφους περί δήθεν προ-
' πρός τόν κ. ΤσαλδάρηΛ
; τής υποστηρίξεως τού
, ^ν σχηματισμόν Κυβερ-
εν -"τεριπτώσει άνατροπή-
°ς ό κ. Τσαλδάρης έδή
κακώς απεδόθη ή μετο
^|«7αν,αστασίου συνομιλία
οποίαν παοίσταντο κα'
ΕΚΠΤΩΣΙΣ
ΚΤΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ δπο°5 ^ ττ1ν σπανίαν αύττ)ν προσφοράν
αποκτήση κάθβ Έλληνικό σπίτι είς τό ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ, τάς
Τ Γ3 Ε Ι
50%
(ΔΙΑ ΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΑΣ Μ Α), ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
Ι.
II
Τί
ΕΥΤΕΡΠΗ
ΥΜΝθϊ ΤΗΣ ΕΑΛ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΓ
Καπνος στόν άνεμο, στάχτη τα μίση
ΕΜΒΛΤΗΡΙΟΝ *
2τίχ« Ι. Πολέμω—Μουσιχη Λ. Λανοίγχβ
ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ
(δεκίνησ' άπ' την Ίλλυρία τή μακρυνίι
ΡΟΧ ΤΚΟΤ—5ΗΙΜΜΥ
β · ♦
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ
Ένα βάλς εΐν' ή ζωή μας κι' δς ά§-
(χίσϊΐ ό χορός
ΟΠΕΡΕ1ΤΑ Ύ«Α Ν. Χατζηαποοτά) ο»
• * ·
ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
<Πθ£θ Χ' ΕΧΙ! ΧΥΜΠΑβΗΧΗ) Λόγια, πουλί μσΐ', μην άκοϋς τού κόσμου, πάντα σ' άγαπώ, ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υπο Ν. Χατΐηαποστο/οιι ΑΧ! ΕΑλ' (ΜΟΝ<1ΛΙΑ *ΑβΡ*Χ>
"Αχ! ελα πέτα δώ στή μοναί-ιά μόν,
• · *
ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΠΙΝΑΣ ΤΟ ΦΙΛΙ
Έδοκίμασα τα χείλη μιάς τσαχπίνας
-· (καστανης
ΤΑΝΟΟ Μονοκή χαϊ Σιΐχοι Α. Βώΐΐη
• · ·
Χ ΟΗΕΒΰΗΕ ΑΡΗΕ8 ΤΊΤΙΝΕ
Γαλλιστί καί ΈλληνιστΙ
ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 3Η1ΜΜΥ
• · *
Η ΚΟΡΗ Τ8Ν ΚΥΜΑΤβΝ
Κόβη πάνω από τδ βράχο σάν πουλι
(μοναχδ
ΒΟΜΑΝΟΕ
Πο(η<τι< καΐ Μονσιχή Θ. Ι. Σαχιλλαβ'δον • ο * ΜΗ ΑΗΣΜΟΝΗΣ* Μή λησμονήση^, άν μαχρυά μου εΐσαι Ποίησ.ς Λ. Βιτά?η—Μοιιοιχή Ε. αί Οβρυ» ΞΕΝΥΧΤΙΔΕΣ ; θές νά χλείσω μάτι πειά. Μονοιχή Κ Πόγγη ΕΛΑ—ΕΛΑ ΡΝΙ0Μ <ί» 5ΡΑΝΙ0Μ>
Λία' στή θίρμή σου άγκάλή
Στίγ<α Ν. Βλνσσί&ον ΓΙΑΤΙ Γιβτί λυπη,τίρό τραγοΰδι λέν τα που- (λιά πρωι-πρωί » Μοι«χή Τ. εανθοχονλον ΓΙΟΖΕΦ. ΑΧ ΓΙΟΖΕΦ <ΟΠΕΡΕΤΤα ΜΑΟΑΜΕ ΡβΜΡΑΒΟυΚ) Νοιώθω τή λαχτάρα άλήθεια Πά £ ϋ ΓΐομανιχοΟ ΜΗ Σ' ΕΜΑΛβΣ' Η ΜΑΜΛ ΣΟΥ! Πές μ' άγά—) μου τι εχεις Ποί·|οις Γ. ΛθίΐΛννΜ'δο»—Μουοιχή ϋβ ΟοϋΓΐίί ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ «ΓΑΕΗΤΙΤΡΕΛΑΟ) Μέ γλέντι καί μέ φλέρτι τή ζωή περνω 8ΗΙΜΜΥ — ΡΟΧ ΤΚΟΤ ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00 ΕΡΑΤΩ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ Μαύρ' είν1 ή νώχτα στά 6ουνα, ΕΜΒΑΤΉΡΙΟΝ ΕΓΙΑ ΜΟΛΑ 'Ε,νισ μόλα, ϊγια λεσα} ' 'φύσηξε δορηά, Πο.τ)<κ; Μ. ΣιαματίλΦνι—Μονοιχή ΜΗ Μ' ΕΡίΙΤΑΣ (ΝΑΜΟΥΡΙΧΜΑ) μή μ' έρωτάς γιατί θρηνδ Μή μ' έρωτ^ς γιατί πονώ ν Ποιηοι; Γ. Λαμπφννίΐβυ—Μουβηή Ν. Ηπαλ1ι| ΟΙ ΑΠΑΧΗΔΕΣ ΤΩΝ ΑβΗΝ&Ν (ΧΛΜ ΟΝεΐΡΟ) "Οταν σ' έπρωταντίκρυσα, δταν σέ (πρωτοεϊδα Μέσ' στήν ψυχή μου ενοιωσα κδποια (κρυφή έλπίδα *~ ΟΠΕΡΕΤΤΑ Υιώ Ν. Χοΐζηαπι»αΐ4λβ*ί • · 1 Β!ΚΑΤΕΡΙΝΑ Ά πό μικρά παιδί εΐχα μιά μελαγχολία στήν κσρδιά όδυνηρή, τί φοβερή! (τί τρομεοή! *" ΟΝΕ 5ΤΕΡ — > ...
ΤΙΤΙΝΑ
Άλήθίΐα εΐμαι σαοτισμένος· ν.
κι' άπ' ολους σας παρντον ζητώ
Γιατ' ?χω χά— ό καΐ<μένος ν'Εκεϊνο ποΰχα λατδεντό. * ΡΟΧ ΤΚΟΤ — 5ΗΙΜΜΥ ι · · · Η ΤΣΙΓΚΑΝΑ Τόν κόσμο γύρα τόν φέρνω χαΐ ΠΟΛΥΜΝΙΑ Ο ΓΕΡΟ ΔΗΜΟΣ Έγέρασα, μωρέ παιδία, πενήντα χρό- (νου; κλεφτης Π·Ιηαΐ( ΒαλαωφίΐΜΐ—Μονσιχή Π- Καβθ'νη ... ΑΣΕ ΝΑ ΓΥΡα Άσε νά γύρω μέσ' τή θερμη την αγ- τ (καλιά σου' | καί την χαρδιά σου ελα ν' άνοιξις; (μυστικά • . . Η ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΞΙΜ (ΛΤΟΔΙΑ ΤΤΑΠΕΙΙΟΤ) "Οσ<Λ γυρίζ' ή σφαϊρα καί στής ταδέρνες φρίσκτται κραοΐ • · · !.' ΟΒΙΕΝΤΑίΕ (ζΐ καΐ καθενος διαοάζω 'γώ τή μοίοα" ΧηχΜ Τ. ΜωβαΤϊ(·»η—Μουσιχη 1. ΟΙχονο»ιάχ<Ρ· • · · ΟΙ ΜΕΟΥΣΜΕΝΟΙ 'Εγώ τό πίνω καί τό γίνουμαι Μονοηή Ε. Πίγγη · -1 • · · Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΑΙ*ν_^^ Μιά μικττικιά έλπίδα, φώς μου, Ιχα>
ίδώ μέσα στήν καρδίας ^
1^* ...
ΣΕΡΕΝΑΔΑ
Τώρα ποΰ τό σκοτάδι ΟΛλώθηκβ"'στη
τΗλθα νά τραγουδήσω ώς νά π()θ6άλ'
(ή αυγτ]-"
^ Μουσιχη Σ. Σομάο»
• · ·
ΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΪ' '
Σέ δίχτυα άγάπης σσν βρεθονί
μέσ' τής ζωής τό κνμα >
ΟΠΚΡΕΤΤΑ _'Υιβ Ν ΧατζηοΛβΛίλβ»"
, . . .
Μ.ΕΙΜΙ& Ο" Ε5ΡΑ6ΝΕ
ι» Ρβΐοπια
ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
Ο ΜΟΡΤΗΣ
Γιά οένα, ρέ σκληρόκαοδη και πλά-
(σμα άρειμάνιο,
Αίγο μυαλο ρού εμεινε κι' αύτό είναι
(βώάντο
Μουαυο'ι Α. ΜαστοΜίνη
Η ΞΕΑβΓΙΑΣΤΡΑ
. "Αχ! ξελογιάοτρα, μ' άπονιά
ό δόλιος τί σοΰ φταίω
^ Μονσιχή Ν. ΧατζηαποστΑλου
Ιι«ο>ινή Λ. ΚιΙΙιΙΙι
• . .
61601. ΕΊΤΕ
Έδιωξε πειά τώρα ή νυχτιά
δσα εΐχε ή 'μέρα βάρη
ΡΟΧ ΤΚΟΤ
ο · ·
ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ
<Τ0 ΤΡλΓΟΥΛΙ ΤΗΧ ΛΑΤΕΡΜΑΧ) Μόνο μέσ'.οτίιν ταδέρνα μοϋ φενγει (τό μεράκι, .. · ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΠαΛά, μ,ιά κόρ' άγάπΐ)<τ^ καί μ' σγ'α- ·»· (ποϋσε σάν τρελλή Ποίηβι; Ι. Πολίρη—Μουβιχή Σ. Σαμά«α *· ... ΕΝΟΥΜΗΣΟΥ ΣΚΛΗΡΑ υ σκληρβ τηνώραίαδραδνά ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΥΙΟΣ Παντρεμενος πρίν .τάω στά ξένα νύφη άκόμα ξανθούλα μικρή ^ Ποίησις Γ. Δοοσινη—Μουοιχή Σ. Σαμάν ... ' ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟΠΑΙΔΟ «ΟΕΛΟ ΙΑΝ ΠΡΙ1ΤΑ) Θέλω σάγ πρώτα στήν άγκάλη σου (νά γέρνω ' • · · ΟΙ ΕΡηΤΕΥΜΕΝΟΙ <«ΓΑΠΗΧ ΑΟΓΙΑ) Τούς πόνους, τής πίκοες. * καϋμονς λησμονώ καί γεΧώ τ' ίΐιραϊό σου σΐόμα γλυκά σδν φιλώ·>
ΟΠΕΡΕΤΤΑ
ΤΙΜΑΤΑΙ $2.00
ΠΡΟΜΗΘΕΥΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΤΑΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΑΣ ΣΥΛΛΟΓΑΣ ΑΙ
ΟΠΟΙΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 40 ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ
ΑΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΛΑΟΓΑΙ ΟΜΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ
ΔΟΛΛ. 3.00
/
πα¬
Σνμπηρς^
ραπλεύρως δελτίον, άπο-
κόπτβτε κ«αί μάς τί· τ<αχυ- δρομεΐτε, 'ήμεες δέ άνα- λαμβάνομεν την αποστο¬ λήν δι* λογαρκαβμόν σας, ζι' οιονδήποτε μέρος τοϋ ΔΕΛΤΙΟΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΝΑΤΙΟΝΑΙ, ΗΕΚΑ^^ (Βοοΐί 31ογθ) 140 'νΥβδΙ 2611ι 81., Νβνν ΥογΙγ ΟΐΙγ. - Έσωκλείστως ευρίσκετε οολλ. 3.00, μέ την παράκλησιν δπως μοί άποστείλητε τάς τρείς Μουσικας Συλλογάς. "Ονομα .. Διεύθυνσις Πόλις Πολιτεία

26
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
ΗΜΕΡΟΛΟΠΟΝ *)
ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 Ιουλίου.— Προκο-
|(ίου τοϋ μ,εγαλομάιρτυρος.
ΔΕΥΤΕΡΑ, 9 Ιουλίου.— Παγκρα-
)(ίου έπκτκόπου Ταυρομανίας.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ
πί "Ελλάδος 1.30 1)2ι· ή δραχμη.
'ΕπΙ Λονδίνον $4.87 7)8 ή λιρβ.
Επί Παρισίων 3.93 5)8ο τό φράγκ™.
•Επί Γερμανία; 23.92 1)2ο τό μάρκον.
Επί Ιταλίας 5.26 3)4ο ή λιρέτο.
Επί Σερβίας 1.76 1)4ο τό δηναριον.
Επί Ρουμανιας 0.62ο τό λέϊ.
'Επί Τσεχοσλοβακίας 2.9615ο η κοο.
( ΜΙΚΡΑΙ ΑΓΓΕΛΙΑΙ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ "Ελλην μέ κ€<ράλ<»ια, &ιά την ανάπτυξιν πατέντας. Μονον <* ίνδιαιφΐρόμενθΐ γράψακ: Μ. νονα- ΚΪκ 307 νν. 24τ1» 5ί-, Ν. Υ. Οΐ-τ. (17148—7—8) ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ Γνωστόν ποιείται είς τό όμογενες κοινόν ότι τό άρτο-τοτκρατικον καφφε¬ νείον «Ό Παρνασσός», τό διακρινο- μενον διά την καθαριστητα. καί την εκλεκτον αϋτοΰ πελατείαν, μ€τ*φέρθη βίς την IV αριθ. 632 — 8«ι Ανθ., ευ- ρεϊαν αίθουσαν. Είς τόν «Παονασσόν» οί ουογενεις Θά τύχωονν άκρας καθαρ*όττ>τ>ς, προ-
θΐηιου υπηρεσίας, άβμονικοϋ π*ριοαλ-
Λοντος καί πάσης αναπαύσεως.
ΚΑΦΦΕΝΕΙΟΝ «Ο ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ»
632 —8_ Ανο., Ν. Υ. Οΐΐν.
Τηλ. Οιιο1:βπη£ 6839
7—9)
ΚΟΙΙΜΟίΜΙΚΑ )|^ΖΗΤΟΥΙτΤΑί ΥΠΑΛΛΗΛΟ))^ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΩΣ
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΧ
Δύο νεαραί ύπάρξείς, ή δνίς Όλγα
Παπαδάκη, διευ&ύντρια τοΰ 'Ελληνι-
κοΰ Σχολίΐου Πλάτωνος καί λίαν μί-
μ«ρφο>μένη, «αί δ κ. Γεωργιος Σπν-
ρόπουλβς, χρηματίσας επί όκτώ κοττά
συνέχειαν ετη γραμματεύς τοΰ «Πλά¬
τωνος», αντήλλαξαν όακτύλιον άρρα-
6ώνος.
ΕΡχομ«μ τοίς μελλονύμφοις ταχίίαν
την στέψιν.
ΓΕΩΡ ΒΡΕΊΤΟΣ
Νέα 'Υόοκη. (17146—7—8)
ΠΡΟΣ ΑΓΟΡΑΝ
ΑΓΟΡΑΖΟΜΕΝ τοίς μίτρητοϊς
ρϊιΐΌΜ Μίηκ Ρΐ3ίβ8. Άποταε>ήτΈ: 647
6γ1ι Ανθ., (Ιορ ϊΙοογ), Ν. Υ. Οΐγ.
(17142—6—7)
ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡ020ΧΗ
ΕΙΜΕΘΑ ΊΌ ΜΟΝΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΔΙΑ
ΝΑ ΜΑθΕΤΕ ΚΑΛΩΣ ΤΗΝ ΤΕΧ¬
ΝΗΝ ΤΟΥ Κ Ο Υ Γ Ε Ω Σ
ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΛΟΓΙΚΑ — ΕΚΜΑ-
ΘΗΣΙΣ ΤΕΛΕΙΑ.
ΝΕνν 5Υ5ΤΕΜ ΒΑΚΒΕΒ δΟΗΟΟί
859 8ιη Ανε. (ΓΩΝ1Α·28ης ΟΔΟΥ),
ΝΕΥΥ ΥΟΒ.Κ 0ΙΤΥ.
(13908—8—18)
ΔΙΑ ΚΟΥΡΕΙΑ
ΕΛΛΗΝΕΣ
Κατάλληλος εύκαιρία όπως μάθιτί
μίαν κατάλληλον τέχνην ίντός τίσσά-
4>ων έβδομάδων, ή όποία είναι χρήσι-
)Μς καί διά την πατρίδα σας. Δίύακτρο
μόνον $25.00.
ΟθΙ,ϋΜΒΙΑ ΒΑΒΒΕΚ ΟΟΙΛ.ΕΟΕ
•50 ΕΐκΙιιπ Ανβ. Νβντ Υογβ
ΜεταΕΰ 27ης χαί 28ικ όδοΰ.
ΕΥΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΧ
ΟΙ θέλοντες νά διδαχθώσι κατ' οί¬
κον Έλληντκά η Άγγλιχά εύμεθόδο»;
καί ηραχτικώς, δ; άποταθώοΐ δι' επι*-
—ολής πρός όν άριστοϋχον καί Λθλβ-
«ιειοον διδάσκαλον Κωνστ- Χ. θεοδο·
οίου. Τα δίδαχτρά χη> είναι λογν*ά:
Διεύθυνσις:
162 νν. 14τίι 51. Ο ο Ββ<1Ιο 5!ιορ. Νβ- ΥογΙγ ΑΜΑΡΤΩΛΌΝ ΣΩΤΗΡΙΑ Βιβλίον ώραιότατον, σννιαχθίτ π» θά Άγαπίον ΜοναχοΟ, τοΊί Κρητός ΐσχήσαντος έν Άγίφ "θρβι. Περιλαμ>
ίάνΐι νονθεσίας, Ιξετάζει τα περΐ 4-
βΐτής καί χαχίας, έξηγεΐ τάς 10 έν·
τολάς χαΐ περιγράφει τα 59 θαύματι
«ή; θεοτόκου. Είς μέγα οχήμα ·ον.
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ
ΝΕ1ΖΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ-
ΤΑΡΙΟΝ
ΑΝΛΡΕΟΥ ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΛΟΎ
Περιέχον τα Κεκραγάρια τα
Άναστάσιμα τοϋ Εσπερινοί "Οο-
θρου καί Λειτουργίας κατ' ήχον.
μετά των Άναστασίμων Εύλογη-
ταρίαϊν, Άναστασίμων 'Εξαποστει-
λαρίων, 'Εωθινών ( ΕΙρμολογικών
Δοξολογιών, Μανουήλ Πρωτσψάλ-
του χαί τόν πεντάςρωνον 6αρύν ή-'
χον Γεωργίου το» Κρητός. Δεδε-
μένον στερεώς, τιμάται ... $4.00
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΛΟΓΙΟΝ
ΑΝΔΡΕΟΥ ΤΣΙΚΝΟΠΟΥΛΟΥ
Περιέχον Καταβασίας, Κοντά-
κια, Τριώδιον καί Π εντηχοστάρ«-
ον. Δεδεμένον στερεώς .... $3.00
"ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΒΑίΟ"
14Ο νν. 26ΤΗ. 8Τ., ΝΕνν ΥΟΒΚ
ΕΥΧΕΤΉΡΙΟΝ
Τό παοείΛό-,' Σάββατον, 30 Ιούνιον,
ό κ. Ν^όλοαος Κ. Καβροί, έξ Αι>δι~
μώυ, Γανοχ<όοων, της θοάκης, καί χρνοοχόος τής παφοτκίαις μας, άν·εδέ- ξατο έκ τής ίίΐράς Κολυμ6ήθρας τό ά- γοράκι τού καλώς έγκβΦεοτηιι*νου κ. Βαοιλΐίου Κυρ»αζη, έκ Κοσχινοΰ, τής Ρ^όδου, όνΌμάο*ας αντό Δτιιητριον. Τό μυστήριον έτΐλβσεν ό άοχψ~ κ· Χουσό- στοαος Π οθΐαλόμΐΛρου, έφημεραος τής παροικίας μο,ς, μετά πά<της μεγαλο- πρε,τβίας. Τό πλήθος των .τοοσκ«ύ<λη- μέναΛ· εμεινιε κοαενθουσιαισμϊνον, έκ τί)ς ωραίας διαοικιεδάσΐΐως, δια^κϊβά- σ|)ς μέχοι των πρωϊνών ώρών. ΕίίχοΛΐαι «ίς τους εντυχ«;ς γονεϊς νά το{; ζή<Π). «ς δέ τόν άγαντηττΟΛ· μχηι άιδεί.φόν νά τα χ«λ«άστι. Ό άδΐλίρΐς, ΣΙΜΩΝ Κ. ΚΑΡΡΑΣ ννΕΤΚΤΟΝ. νΥ. νΑ. (17161—8) ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΟοαπΙθπηαπ. ΜισθΛς κα^Λς. 'ΕργαΛΐα διανκής. Άποτβνή- τε: 169 Ρθ583ίο 5ί-, Ρβββίΐϊο. Ν. Ι. Τηλέφ. 7435. (171*2—7—8) ΖΗΤΕΙΤΑΙ 5οάβ ϋϊδρεΐΐδθΓ, γνω- ρ^ων καλώς την εργασίαν. Τάς έοττέ- οας καί Κυρτακάς ·οέν θά έργάζεται. ΜΐηβΓνα Τθα Κοοπι, 57δ ΒΓθβάνϊ'αν, Ν. Υ. 0ϊΐ7. (17153—7—8) ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ Φίνκ-ρς, γ κών πε.ΐϊΐρθΜέναι. Άποτα&ήτ-ε : Άλο- στολίόην, 305 — 711ι Ανβ., Ν. Υ. Οίγ. (17137—6—8) ΖΗΤΕΙΤΑΙ πτυχιοΰχος διδάσκαλος, κάτοχος τής Βιζανττνης Μουσωίής^, καί εί δννατόν τή> Ενρωααϊκής τοιαύτη^.
Π αρακαΛοΰντσΛ οί ένδιαφερόμ«νοι δ-
ταϋζ 4-τοταβώοιν είς τό Διοικητικόν
Συμβούλιον Άγίβς Τριάοος, 1749
ΙΟΙΙι 51., Ν. Ε., Οαπιοη, Ο., έκθϊ-
τοντες προσ<η-τα καί άπαιτήσεις. (17130—5—19) ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ ΠΩΛΗΤΑΙ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ττωληταί διά νά πω- λα>)αν είς τα Ξενοδοχΐία 5ΡΚΑΥ πρώ-
της τάξεως. Δίδομίν μεγάλο κομμίσι-
ον είς τού; καταλλήλονς. Άποταθήτε :
Α. 5γθΙ>γθπ & Ο)., 247 Ε. Ιΐΐίιιοΐβ δι.,
ΟΪ. 111. (17131—5—12)
Γ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ή θΐϊύ&υνονς τοΰ ημη
τοίον Μαστοράκη, έκ Κουρνά, Άλο-
κορώνα·. Χανίων, Κρήτης. Ό^ γνω. Βϊτηί)Ιί &Ρ. ί>ίι&α Κ
Α1τ)8ηίβ. (Δ. 7—14)
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την
διεύ&ννσιν τοΰ Μιχοή>. η δίθνβ Κα-
σα£έτη, όπως έπικοινωνήση άαέοως
μέ τόν Οθογ^θ ΚοηΙζοβ, ΥβΙίίπΐΕ,
ντ35ΐι. (Δ. 6—7)
Σννελθόντες έκ τοϋ βαρυτάτου πέν-
θους ποϋ έπληξεν ημάς, έκ τής απω¬
λείας της μικράς μας Βασιλικής, έπι-
θυμοϋμεν όπως ευχαριστήσωμεν καί
δημοσία τούς συμμετασχόντας είς τό
ημέτερον πενθος. Ιδιαιτέρως είς τούς
καταθέσαντας στεφάνους, κ. κ. Νικό¬
λαον Κανέλην, ανάδοχον τής Θανού-
σης, Ήλίαν Δάμαν, Ιωάννην Λι6έ-
ρην, Δημήτριον Λιβέρην, "Οθωνα Λι-
6έρην, Β. Τσετσελήν, Νικ. Καδου-
λίνην, 'Οίκογένειαν θ. Καδουλίνη,
Οικογένειαν Π. Κωστάκου καί Ιω¬
άννην Παρίσσην.
Οί τεθλιμμένοι γονείς,
ΝΙΚΟΛΑΟΣ καί ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΡΗ
111.
(17154 —8)
ΠΡΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΝ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ χ<ηάστη»«ι διά ςρροθτα καΐ λαΐχανικά η Κρεοπωλεϊον. Ενοίκιον $50 μηνιαίως. Άίιβααθτντιε: ηροσονακως ΒΪ11 Ραρρββ, 1620—741ΐι' 51., Βτ·οο1ίΐ7η, Ν. Υ. (17162—8—10) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εί-ρύχωρον δω¬ μάτιον, καλώς έπιπ?Λ)|ΐένον κοά εΐ'ά'ε- ρον, μέ όλας τάς ενκολίοκ; δι' έν ή δύο άτομα. Άποταθήτε: Μ«Ε)οηΛΐ<1, 234 ν. 2181 51,. Ν. Υ. ΟίΙν. (17144—7) ΒΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΙ δωιιάττα, μι¬ κρά καΑ μεγάιλα, έι~3τλα>μένα, μέ ζεοτό
κιαί κρύο ·νερό είς έκαστον δωμάτιον.
'Ενοίκιΐον $4, $5/ $8, $9 έ6δομαδιαί-
ο>ς. Άποταθητε: 300 Υν/. 115ί_ δι.,
Ν. Υ. (Χν. (17140—-6—Α6)
| ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ δωμάτιον παρά
; 'Ελληνική οίκογενεία, ( μέ ηλεκτρικόν
ι φώς, ζίστά νερό, μπάνιο καί δΐθδπι
Ι Ιι©3[. Άποταθητε: 557 ν. 124ΐ1ι 51.
(ΑρΙ. 52), Ν. Υ. αΐ
' ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ χώρος κατάλλη¬
λος διά Ευυποίι ν3βοη, πλαγίως
σταθμοϋ γκαζολίνης. Ενοίκιον $50.
| Παραχωρεΐται λίστα μακροχρόνιος, ή
όλιγοχρόνιος. Άποταθητε: 'όακοΐϊηβ
δΐαΐϊοπ, 2991 ΑΙΙαπΙϊο Ανε., Βγοο-
Ιίΐνη, Ν. Υ. (17096—30—6)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πεπίΐροιμένος
θαρκττής διά τοοαίκήν εργασίαν. Μι·
σθός κα>.ός. Γράψατε ή τηλεγραφήσα-
τε: υπίΐ&α 51ιοβ ΚθρβΪΓθΓΒ, 109
ΡβΗ<ΛΐΓ6θ 51., Αΐΐαηίη, Οα. __________ (17118—-3—9) ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εύάερον δωμάιτι- ον παρά 'ΕλληνιβΐΒ οϊκογϊνεία, ότνευ τέκνον. ΕΙθναΙθΓ ΑρΙ., πλησίον τοΰ Κΐτ6Γ9Ϊάβ ΰΓΪνβ καί μετά χρήο"εως τηλεφώνου. "Ενοίκιον $5.00 τ»ιν έβδο- μάδα. 'ΑΛθταθήτε: 600 νν. 133γ<1 δί. (Αρτ. 61), Ν. Υ. αΐ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΥΡΙΑ χήρα ζητ*ί εργασίαν παρ' 'Ελληνικφ οίκω. Γνωρίζΐν καλώς την ραπτικήν. Άποταθητε: Α. Α. ο)ο Να- ίϊοΐι—Ι Ηβπιΐιΐ, 140 νν. 26ί±ι 5ί., Ν. ! Υ. Οίγ. (17123—4—8) ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΚΗΔΕΙΩΝ ΟΗΑΗίΕ$ ΒΑΟΒΑΐυΡΟ, ΙΝΟ. Κη!κιών.Β<ΐλόαΗο>ΐτ«< ΕΛΛΗΝΣ Διδασκάλισσα μέ πολυ- Ι ετή πείροΛ· άναλαμδάτ—ι ιδιαιτέρα; πα- | οαδόσεις κατ' οίκον. Άποταθήτε : 'Ελ- ί ληνίδα διδαβχάλισοαν, 507 \Γ. 13511» Ι 81., Ν. Υ. αΐν. (17079—29—5) . . *ί 'Ελληνικβ •Οββοβύξ» Έχκλησί» Η ΑΠΑ ΊΤΙΑΧ Ύκοχαταβτήματα Ι Κεντ». Γραφείον ίο» 10 ϋρΓΐηβ 81 Ι Ιί ΜυΙ&«ιτ 51. Τηλ. Ο&ηβΐ 9816, 9817, 0565. ΓΑΊΈΗ5ΟΝ, Ν. Ι. Ο ^ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥ3» καί δλαι . αί έκδόσεις τού πωλοϋνται παρά τοί άντΐΛροσώΛθν μας κ. Π. Σμιοπούλου, 234 ΜβΓΐίθΐ 51., ένθα γίνονται δεκταί καταχωρί<ΐεις μικρών άγγελ*ών. χα- θω; καί εγγραφαί σννδοοιιητών. ΖΗΤΟΥΝΤΑΣ 4 δνδρες. Είναι κα- τάλληΐλοις εύκωρία λ·βι κάμιι κανϊίε χρήματα. "Οσοι ά.τοτεί'νονται δέοννα γνωρίζοιη' καλώς την 'ΕλληνικτΥν καί ολίγον την Αγγλικην. Μονον εύπαρου- σίαστοι καί καλοί χαρακτήρβς θά προ- ΐιμητ>ονν. Άποταθητε μεταξύ 9 καί
10 π. μ.: ΚβιιοναΙθΓ Ιηο., 2853 — 2η<] Ανθ., ΑβΙθΓΪβ, Ε. Ι. (17106—2—Α2) ΠΡΟΣΦΥΠΚΗ ΣΤΗΛΗ ΝΕίΒ ΕΑ5Τ ΙΕίΙΕΡ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΥΤΓΕ- ΝΕΙΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΔΕΟΝ Ν Α ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΝ ΠΡΟ- ΣΕΚΤΙΚΑ ΤΟΝ ΚΑΤΩΘΙ ΚΑΤΑ¬ ΛΟΓΟΝ. ΑΦΟΡΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙ- ΚΩΣ ΑΥΤΟΥΣ. Παρακαλοΰνται οί ίδιοι, ϊί καί ι! γν«ρίζοντές π περί ούτών νά έπικοι- νωνησοκη μρτοΐ ττ}ς ΝθβΓ Εβ3ΐ Κβ- Ιϊβί, διά νά λάβωσι συμπληρωματικά; αληροφορίας, βΐίυθύνοντες τάς έπιστο. λάί των ώς εξής: Β ΕΑ5Τ ΒΕίΙΕΓ 151 Ρίίτίι Ανε., Νβνν ΥογΙι ΑίιβηΗοη Ρβρβοηβΐ 5 ϋΐνΐβΐοη. ΡθΓβίκπ ϋθρΐ. Ό «. ΊωάνΛ-η; Τζόνοδιτς Άλεξώ- νη;, ήλικίας πρρί.τοχ, 30 έτών, έργθ- σθείς προ έτών είς δρυχεΐα τής ΓΪΓν- σνλβανίας, ζητεΐται «πό τού έν Βα- τοΰμ άδελςροϋ τού κ. Άντωνι'ου Τζά- νοδιτς ' ".ε|ώνη. Ή Κο Άναστασία Άστράνη πρό χαιοον διαμένυοσα έν ΥοπηΒδΙοτνη, Ο., υπό τής_ έν Αθήναις συγγενοΰς τη; Κάς Πέρρη. Ό κ. Απόστολος Μπανίχας έξ Άϊβαλή τής Μ. Άσίας, υπό τής έν θεσσαλονίκτι θείας τού Κάς Κυριακού. λ Μί λας ΜΛανίκα. Ό κ. Παΰλος Βάντκ, έζ τής Μ. Άοίας. Ό κ. Νίκος Χάλΐ3<ας. ποώην διαμέ νων έν Νβνν Ι^οηάθΏ, Οοηη., υπό τής έν Χίφ μητρός τον. κ. Τεο»1ηχόρης Χάλικα: 'Ο έκ Σμύρνης κ. Ιωάννης Ιωαν. νίοης, πρό χαιροϋ διαμε'νΐβν έν ΝβτνροΓί Νβ-8, V»., υπό τής ί>
θ«<τσαλονίκη θείας τού, κ. Κυριακού- λας Μπανίκα. Ό κ. Κων. Κατσικίδτις, έκ ΤιφαρεΙ ου της Καλλιπόλεως, θράκης, υπό τοδ έν Λυων τής Γαλλίας άδελφοθ τ«· χ. Γεώργιον Κατσικίίον. Ό κ. Δημ. Παναγιωτίδην, Λρό χον ροΰ διαμένων έν Οϋνβ· 5ί., τής Νέ- άς Υόρκης·, υπό τοΰ έν Κανδία, Κρή¬ της πατρός τού κ. Ι. Παναγτωτίοον. Ό κ. Ανδρέας Ταλιανός, πρό καν ροϋ δια.ιιένων έν Νθν7 ΒτΚβίη, Οηη. χαί καταγόυρνο; έκ Πέργαμον τής Μ Άσιας, όπως παραλάβη επιστολήν προερχομένην έκ τής μητρός αυτού κ. Βάγιας Ταλιάνον. Οί έκ Π. Φωκέας, Σμύρνης, κ. κ. Κωνσταν-τϊνος. Νικόλαος κ.αί Ανάστα- σία ΤσςΛδάρη, υπό τή; έξαδέλφτκ αυ¬ τών Κάς Αφροδίτης Μιχάρη, έκ Ραν· τοσίδιο τής θεσσαλίας καί συζΰγου τοΰ κ. Δημήτριος Γαλανοποΰλον. 'Εκλεκτά 6ι6λία Ρχει μόνον, τό Β* ίλιοπωλεΐον τοΰ «'ΚΛνινηΠ νή/»»»-- ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζοη- τή-ν διει>1>υν<Λν τοΰ Άθανασίου Μπογια- νύγλου Ήλίια, καταγόμενον έκ Βήγας, Μικρά; Άσίας, είτε έν τη ζωχί είτε αποθανόντος, νά είδαπχχήοτΐ τόν συμ¬ πατριώτην τού Στογκχνόν Δ. Τσελτι- χλήν, 350 ΤΙιΪΓά δι., δβη ΡΓδηοίβοο, Κϊί (17134—6—12) ΠΛΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν τοϋ κ. Δημητρίου Λεβέντη, ή ό ίδιος, νά την αποστείλη είς τόν αδελφόν τού, Γεώργιον Λεδέντην, είς Άμαλιάδα, Ελλάδος. (Δ. 10) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωοΐζων την διεύθννσιν τοΰ θεολόγου Χατζηαντω- νίου, έκ τοΰ χωρίου Τβλώνεια, τής Μιπιιλήνης, όπως την αποστείλη είς τόν αδελφόν τού Σταύρον Χατζηαντω- νίου, 6 Κιιθ ιΐβ ϋΓβρϊθΓβ, Εβ ΗανΓβ, Ρ (Δ. 3—10) ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την δι.εύθννοίν τοϋ ΠαναγιώτΌυ Νάσενα, έ« τοΰ χωρίου Λάλ.ουκα, τοΰ "Αργους, άλλοτε διαιμένοντος είς Βοστώνην, ώς καί τού Νικόλαον Λονβρη, έκ Σοφικον, της Κορινθίας, νά τάς βποοτείλτι είς τόν Χρίίστον Σ. Βώοοχχν, Ε§ίάο Νο. 5, Η 0Ι (Δ. 3—10) ΖΗΊΈΙΤΑΙ ή δΐϊύθννσις τοΰ Δτ)μ. Κ. Λεβέντη, έξ Άμαλιάδος. Ό γνω¬ ρίζων παρακαλεϊται νά την άποστΐίλγι οντω: Α. Ι. Ο. ο)ο Νβΐϊοηβΐ Ηβπιΐά, 140 νν. 26γ1ι δι., Ν. Υ. α ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζων την διεύθυνσιν τοϋ Δημητρίου Νικολ. Χα- τζή—Γεωργίου, έξ Έρμουπόλεως Σύ ρου, νά την ώιοστείλΐ] είς τόν έξά- δλεφόν τού Γεώργιον- Α. Σιγάλαν Ρ. Ο. Βοχ 65, Κϊΐΐατηεγ. Υν'. Υ». ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ ό γνωρίζιον πο6 διέμενίν ό Νικόλαος Γεωργίου Καρά- γεώργτ)Γ, καταγόμενος άπό την Περί- στάσιν τής 'Επαρχία; Καλλιπόλεως. τής Άνατολιχή; θράκης, όστις άνβ- χωρησεν άπό την πατρίδα τού πρό 45 περίπου έτών, καί όοτις ά/ΐέθανε μί- ταξϋ τοΰ 1911—1913, νά γράψη πρός την: Μΐ83 ι. νββόΐΓαβΙίΐ, ο)ο ΝβΙΙ- οη3ΐ Ηεπιΐα. 140 Υ. 2611» 51. Ν. Υ. ^■^- Δ. Χ. Άγοράζετε τα βιβλία σας άπό το Βιβλιοπωλείον τοϋ «Έθν. Κήρνκος>.
ποθεσία, ένεκα
Μακρόν ένοο
καταβα—<όν, _ δια τον γνωοίξοντα τί,ν Εο^ "" Μ"* $3.500, εύχολίοα Ώ ρωμην. (1 Δωμάτιον 6. Έΐ Ανο. ί,ΐαΐιοπ χαί ο (17155 ΠΩΛΕΙΤΑΙ . θεοκρατικόν, μέ οίον τής Νέας Ι0(?χη V0- Μακροχρονως λίστα. εργασιαι, εχει καινουργΐ , Ουνταΐν ΓθίΓί^ΡΓΒΐθΓ, αρτήματα έπίσης και' νά πωληθή άμέσως, λόγων. Μέ ολίγα μ*! $5.500. ΆποτατΚ)τε άμ(0 ΧΪ5, 110 Ε381 42ηι1 81. (ί>«ϋ«ϊ 605).
07151
ΊΐΩΛΕΙΤΑΙ Μ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ πλινθόκτκ
τρία πατώματα, ανευ ύπογ
μάτια, 2 μΛάνια, όλα τα
ηΐΡθίβ. Γήπεόον 29X100*.
83Γ»βθ5, είς Βΐ-οοΐίΐγη Ατ
σιον 81. Ματ·1ί5. Ά
ΒοοτιεΓΐηαη, 18;)
ΒΓοοΙίΙγη, Ν. Υ.
απβ1( 2133.
ί 17159-
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ζαχαρο
Επηοΐΐθθηβΐίο, είς τί^ν *»τη
οδόν τού Νβνναΐ-ΐί. Ν. Ι.,
δηρο*ρου4Μθϋ σταφμοϋ, είς ο|
βατϋίττν -πΐΑήν. Κάκνει χαλάςΙ
άς. Λίστα μακροχρ·άιος. 'Α»
ΜίΐΓΐίϋ Κθ«53 Οο., 24 ΒΓβηίοη
ΐ Ν. ί.
(17Κ1-
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ποιότης τό|ι
δωτηριον καί Πιλ.ί
μνον κα>Λς έργαοίας.
την καλλιτέραν θέσιν τΓ>ς ,
οτπ»ιέΛ<ον άπό δεκατίας. εύκαι·ρία διά τάν θη353 Μαίπ 8ί.,: Ν. α. (17143—Τ4 ΕΚΤΑΚΤΟΣ ΕΥΚΑΙΡ Π ΩΛΕΓΓΑΙ Ροοΐ Κοοτα. πέξια, ίνα μίγβλο 1οο^6Γ8, Εαηοΐι Βηγ ν,αχ ΆποταθτΓΤϊ: 117 Βΐαοΐίβίοηβ 8ΐοη, Μ ΠβΛΕΙΤΑΙ Στάντζα, μ«< τυ ΐοβ ΟΓβαπι, ίΓβηΐίίαΓΐβ, καί οίδβΓθΙΤΡβ. Τνμή $350.00. θητε: 359 Υ/. 43π1 δΐ-, (Ν* Ανβ).-Ν. Υ. Οί Α±Β* ΠΩΛΟΥΜΕΝ ζομ«ν επΐΛλα σπ ών καί είς πολύ λογικάς Μία έίψ^θο ι ΒΪΑΟΚ —3Γΐ1 Ανο., Ι ΕΛΛΗΝΕΣ - , "Εχομεν τάς καλλίτερα, πρό; πώλησιν καί ένοιχίαβιν μάπων. Άναλαμ«α^ιίν( νά σας έξαοχραλίοχϋμεν «ο πιχείρησιν, διά την όποιαν κός. Ιδιαιτέρως «ρο"1»· ένοικιαστήρια και τας %τ· Σά- άσςραλίζοιι«ν αίτ· Άν^.αιμβάνομεννα < τό μερος σας έντος £, ί Αί συμ6οι<λ°ς μαί οιθονιι» δωρΐάν. ι . Μία έπίο--<εψις θα οαί καί είλι>« ■
μας,
.ΙΟΗΝ
ΔΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΑΝΑΓΝΟΣΜΑΤΑΡ^'
Ο ΓΕΡΟΣΤΑΘΗΣ
Είναι τό χαλλίτερον καί τερπνότατον ώς 'Α^^^ίείώί
Δης Τάξεως, τό οποίον διαπλάσσει και μορφίόνει *"»ψ
την καρδίοτν τοΰ μικροΰ μαθητοΰ.
Συνίστάται «πό τοΰ Υπουργείον της Π αιδείας.
μοί χρυσοδεμένοι είς Ενα καλλιτεχνικάτς, τιμώνται
-κτΗ
Γράψατε:
14Ο ·#ΥΕ5Τ 2βΤΗ 8ΤΗΕΕΤ
Υ ΚΗΡΥΚΟΣ ,
ΝΕ:νν υοβκ. ν.

«ΕΘΝΓΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΛΚΗ. 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1928.
27
1Ρ0Σ ΠΩΛΗΣ»Ν_
ΕγκΑΙ";!·
ΙΧΟΜΕΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙ-
[ΔΟΚΙΜΗΝ. ΕΠΙΣ.ΚΕ
ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΑΓΟ-
' ΡΑΝ
,ΕΕ ΡΟΤ. »ϊτές ένοικια-
-Ενοίκιον $225 μηνιαι<ος. Ε,, $1 300—1,400 έδδομχι- ΕΙ. ΙίΕδΑυΒΑΝΤ. Ησ- $2 όθθ έδδομαδιβΜΛς. 10 ■βχιαοτηριον. 'Ενοοασν $250 Εΐν-,?38,000. μέ $12,000 |ρ 1ΙΟΓ.5Ε. βετές ένουαα- 1 Ενοίκιον Ϊ160 μηΜαίως. ;ι. $650—700 έδδομαθιαί- $4,000, μέ $2,000 μβ- ΡΕΕ ΡΟΤ. ΙΟηέ; ένοοα- νι. 'Ενοίκιον $275 μηνκηως. _ιξει: $1>00 έδδομοοδιαίως. Τι-
ΙθΟΟ μέ $1,500 μετοτττά-
ΙΓΕ(7ΠΟΝΕΚΥ, πρωτης
γ ταοαπλενβως μεγάλον θι-
[ ΕΙβπράξεις $33,000 έτηοί-
|ΐές ΕΛοικιαστήρνον. Ενοίκιον
Τι»ιη $28,000, μέ $8.000 μί-
(ίΟΗ, Κεβ'βιΐΓβηΙ. 7ετές έν
ίήοιον Ενοίκιον $2^0 μηνν-
ΙΚο-τραξεις $1,000 έ6δομα&-
|ΡγΪι€ $9,000, μέ $3,500 κ-
ϋΠΙΝΚδ Λ ΟΑΝΟΥ
|5ετί; £λ οικιαοτήριον. Ένοί-
Ϊ121 μηνιαίως. Ετσ;τοάξεις
|ί6δομπδιαίως. Τιμη $1,600,
., ιιίτοητά.
?ΕΕ ΡΟΤ. Ε1~φά|εις $900
;. 7ετές ένοιΧΜβστηον
|νοι/ιθΛ $300 μηνιαίως. Τιμίι
ιιέ <3,000 μετρητά. ίίϋΗ ΗΟΟΜ, γωνιαϊον, μα- |ίνοι/.ιοστήρ<ον. "Ενοίκιον εύ- 5ά5εις $1200 έβδομα- , Τιμη $7,000, μέ $3.000 μβ- ΝΟΙ, ΒβκΓ3ΐΐΓ8ηΙ. 5«τές £ν- (ριο. ΈΛ<οίχιον $150 μηνν- Είστραξει; $600 έβδομαδι- |Τιμη $4,000, μέ $1,500 με- ΡΡΕΚ 1ΌΤ. βετές ένουαα- »ν. Ενοίκιον $225. ΈΧααρά- [$1,200 έδδομαδιαίως. ΡγΪοθ ϋΒΟ. ια $4,000 ιΐΓτρτΐτά. ΙΡΕΤΕΚΙΑ. ΙΟίτές ένοοαα- |ον. Ένοόαον $150 8ΐΓ3ί£ΐ>Γ,
|ά|ίΐ: ·?<00 έδδομαδιαίως. Τι- 1,500 μέ $3,300 μετηητα, βΝΡΕΟΤΤθΝΕΒΥ, πλησίον ^εσια. θαινΐκισΜο,ς έπΐΛλωμΐ1- Γέλειολ χαβ' όλα καί εΰκολο- ϊμολ /αί Ε-ΐικίρδές. Είβπρά- "600 700 ί&δομαδιαίως. 'Εν- ϊηριον Ιθίτές. Ένοόαον $145 κ, ιιέ 7 δα^άαια. Τιμη δολλ, 10. ιιε δολλ. 3,000 μετρ—ά. ΙΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΝ, μ έ |ΐ ίιιικΐί, είς πόλιν μέ 50,000 |*50υ έ6δ«((Γδι_αία>;. Μακρόν
Ίαστήριον. 'ΕνοίκΑον μΟΛ·ον 100
μττνι<Μοκ:. θυσιάζεται λόγφ ΐϊΐβς άντί $5,000, μέ τό " -*ς ιωτρητοίς. ΡΟΕ ΗΙΠΝΕ, ΗβρΗίπηε 8η<1 ΐυΜΐπηί;. Κεντρι*ωτάτη το- 'ττίς ένοικΐ(κητ|ριον Ευ- »ο. ττίς ένοικΐ(κητ|ριον. Ευ- ενοι/ιον. Είσπραξις $1,200 ω:. 'Λξίας $5,000, θυσιάζϋ- ν200· μέ μ«β~:ά $1,200. Νυΐ ΠΟΟΜ. έκλεχτή τοπο- το» Βροιιχ. 5«τές ένοιοίΐαστη- ένΌΐΛκη, δέν πληρώνει χά» Ησ- ω. 125 μηνιαίως έξ ύπεν- οοό. 1ιμή$6000 & Ι"· ΐ,δΤΟδ ϋ. νΗΕΤΤΟβ ΒΓθαιΐΛν3γ (Κοογπ 609) 3η<1 43<1 5ΐΓββΐ3) Ν. Υ. α·-. 8641 η 548». ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ζε τα 6ι6λία σας άπ* τί «ωλειον τού «'Εθν. ^ή ΙΚΑΝΙΚΟΙ ΕΡδΤΕΣ Κ* Αλεξ. Δουμδ (υίοβ). ΕΧ. Ρ» ύ£το τα άθάνατα ?ργα τού 0" Ι άλλον σνγγραφέως. "Ε- *™<ίρασ·β είς δλος τάς Ρ°"ς τοΰ κόσμου. Τιμάται »ε- Γ ................ $1.00 ΝΑΤΙΟΝΑΙ. ΗΕΚΑίΟ" *· 2βΤΗ 8Τ.. ΝΕ* ΥΟΗΚ Ι ί<^ ■»< ■*» «5**· ^ Τ; »3- 3ΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΔΙΑ ΠΙΑΒΟΤΗΡΙΑ ΠρΙν Τ( Λποφασ'.· σετε να όγοοάαε- τό μεγαλειτέρον κατάστημα το3 ιόσμου είς τό «Ι¬ δη έπΕϋΚον *ιό στιλδωτήρια, -■ (οκαθαρισ τ ή ρι α ^ ΔΙΕΎΘΥΝΣΕΙΣ 1ΕΡΕ0Ν ΚΟΙΝΟΤΗΣ Α8ΤΟΚΙΑ, ^ Ι. €ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ» ΟθΓπβΓ Εΐπι 51. βηά: 2ηά Ανεηηβ Τηλέαρωνα: Ημέρας Αβτογιη 3939. ___Νυκτός;: Ηανετπ3γβΓ 0614. 1)θί1εΐ·5. Δέν πωλοϋμεν έΜ Λβτώοει. Μόνον τοίς )ΐετρητο(ς. "Εχομεν κάμει έγκαταστασβις καί προσφερομεν τα ειδή μας είς τα κά¬ τωθι καταστήματα: Ν. Υ. ΡΓθ<1ιΐΓβ Εχοΐιβη", Ν. Υ. Ρβηηδνΐναπΐ» Β1άβ·, Ν. Υ. Ποΐβΐ Εΐηοοΐπ, Ν. Υ. ΡαΓΪί ΟβπΐΓηΙ ΗοΙβΙ, Ν. Υ. Ηοιβΐ ΑΙ&βΓΐ. Ρ3ΐπι ΒββοΙί. ΡΙλ καί ίΐ ςπλεΐστα βλλα καταστήματα ϋΝΙΤΕϋ ΒΟΟΤΒίΑΟΚ δϋΡΡίΥ 00. ΟΡΡΊΟΕ ΑΝϋ ϋΗθΝν ΚΟΟΜδ 2055 ΤηΪΓά Ανβ., Ν. Υ. «_*γ Τβΐ. ίβΓΐίβΐι 4181. ΡΑΟΤΟΒΥ 214 ΕΑ5Τ Π411ι δΤ. ΝΕν ΥΟΒΚ, Ν. Υ. ν Τθΐθρΐιοηβ: Ι^ΊιϊζΊί 2933 ΠΙΛΟΚΑΟΑΡΙΣΤΑΙ! Δωρεάν δεΐγμα έκ τοϋ φημισμένου > Μία-δοκιμή θά σάς πείση ότι είναι
τό άριστον
Επί δεκα πέντε ?τη απεδείχθη τό
καλλίτερον έν τή άγορ^.
Ζητήσατέ το άπό τούς πωλητάς.
"Άν δέν τό εχουν έκεϊνοι, γράψατε:
195
ΟΟΜΡΑΧΥ,
81.. Β*Γθθκ1γη. Ν. Υ.
ΠΙΛΟΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ
'Εάν μέχρι τούδε δέν μετεχειρίοθη-
τό Ρβηβΐηβ κ«ί τό Το?ο 1)1θβοΐι1η5,
μίατν παραγγελίαν ίνα π«ισθό-
τε "τι αμφότερα τα Β1ββ<Λ» είναι τα καλλίτερα έν τή άγορφ Τιμη — "Ενα γαλόνι $2.50, γαλόνι $1.50. "Ολα τα ειδή διά πΛορή ευθηνοτερα κατά 25 ο)ο «Ις τό κλ· τά<τττ>μά μας.
Τό κατάστημά μας ανοικτόν τά
Κυοιοαάς 10 π. α. ?οκ 1 κ. α-
ο. τ. δΡΐπορουίθδ
314 Υν". 43Γα 51., Ν&8Γ 81— Ανβ..
Νβν? Υογ>ι αΐ7·
Ρϋοηβ: Οιίεΐίβτΐΐιε 0032
(16424—Μ—1>
ΝΕΛνΒϋΚΥΡΟΚΤ, ΜΑ88.
—Ό «Έθνικός Κηρυξ» πωλεΐτ.ϊΐ
υπό τοϋ άντιπροσώπου μας Π.
Τσέτσα, 14 ΜβΓΠΠι3«Λ 81.
ΓΥΙΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΜΑΝΙΟΛΑΣ
ΓΗ Ο ΑΓΝΟΧ ΕΡΩΣ. Άββνασιβυ Γεοάκτμ -Ος τ4 θαυμάσιον
Ρ° μυβιστόρημβ τοΰ κ. Άθ. Γεράκη, ίναε νέος, * Πέτρος, ήρως
~ πολέμου, άγαπ» μέ άγνόν ϊρωτα την κόοην, τής οποίας ό πατέ-
Κ τόν υϊοθέτησε, άλλά τόν βαοΰνει τό επίθετον «Γυιός της Καρμα-
Ε, ?' Ιό δποίον τού ϊδωσεν ή μητέρα τού, διότι την ώραν ποβ έγ«ν-
ΐ: Ί,ίκο*°ν τόν πατέρα τού είς την Καομανιόλαν καί απέθανεν &Λ-
τό αύτό βιβλίον έξετυπωθη καί τό βραμα «Ό Γυιός τής Καο-
χς» ποϋ ίηα'ι-ν&η π .τ^ηΐ^ Ι» ·Λ...ηινίν Καί τα δύο όϋθθ
η
« *Τ έ^αίχ*" " «Ρ°«έ« *Λ 'Αμ·β«!ΐ· Κα1 τά *? 6μ°1
6ι6λ1ον έκ 252 σελίδων, τό οποίον τιμάται χαρτόδίτον $1.
ΤΗΕ ΝΑΤΙΟΝΑί
ννεβΤ 2βΤΗ «ΤΗΕΕΤ
οηιοαοο 1^^.
Τοβ ΑΙδ. Κώστα Χ"Δημητο(β»ι.
Διδασχόλου τοϋν θίχον)«νιχοϋ θρόνον,
Α μέν διεύτΚΛοις είναι: 7539 Βίάβί
Β1ν<}., χό β» τηλέφωνον: ΒοαβΓΙ Ρΐ 0051. ■£%» ΥΟΗΚ ΟΙΤΥ ΝΕ\' ΥΟΚΚ. Ν. Τ. ΕΚΚΛΗΣΙΑ «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ» Διεύθυνσις: 451 ν. 891Η δΐΓβεϊ. Έφημέρ«ος: Άρχιμ. ΚΥΡΙΛ, ΒΑΦΕ1ΑΔΑΚΗ2 Τηλέςρωντν: Ρβηηχνΐνηηί» 6444. ^ΕΚ8ΕV ΟΤΥ, Ν. 3. Διεύβννστς τής 'Εχχληοία; χά) τοβ έφημερίου πρωτοπρεσβτπέρο»; Αγγέλου Τβιγχούνη, τής ένορία; Ηό'δοο €ουη(ν/ ΐΐναι: ••—108 Τοηηβιρ Ανβηο» ^ηβτ Γ3ίγ, Ν. 3. Τη)έ<ρ<ονον· Βργβρπ 1ΘΟ08. ΗΣΙλ «Ο ΕΥΑΠΈΛΙΣΜΟ2 1ΉΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» 108—312 Υνβ5ΐ Λ4»ΓΙ 5».. Ν. Υ. «Γ» Ίερτύς: ΑΙβ. Νικόλαος Λάζαρης Διβάντορ τής θεολογίας. Ττιϊ.έφ. Έχκλησίης ΓοΥιιτπτιιυ 8.1β>.
Τηλ. Ιξ~ί(ς: ΠοβΛη ΗιΊΝ 1054.
Α51ΟΚ1Α, ι. Ι.
ΕΚΚΛΙΙΣΙΑ
«ΑΠΟΪ ΑΘΑΝΑΧΙΟΣ»
(ΆοχΐΕπισχοπής)
273 Εΐτη 51.. ΑβΙοΓΐβ
Έφτιμίριος : Γ. ΜελτΕόπουλος.
Τηλίφωνον: ΑβΙθΓΪ» 1658.
Κστι>ιχ!ηΓ: ΗηνρπΐρνρΓ 2870.
ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΜΕΊΟΧΙΟΥ
ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ
€θ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΜ12
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΤΤΣ»
ί«2 Ρ1Γ51 Ατρ., ΜΓταΕϊ· 16 χαί 17 5ί
Νβν ΥθΓ^ ΠΗτ.
ηί 7386.
ι λλ. υΐ'θΟΔυΐυί. κυΐ^ΌΓΗ2
«ΑΠΟΪ ΜΚΩΝ>
ΕΝ ΝΙίΑ ΥΟΡΚΗ
Διεύθυνσις Ίερέως Άρχ. ΛανΙο
Λεονταοίδον καί 'Εκκλησίας:
ιοί Ε. 84ίΓΐ 5!.. Ν*ν Υογκ Ο
Τηλέφωνον: Ι.βχϊπΕΐοη 6793.
ΝΕΝΥΛΗΚ. Ν. ^.
Έχχλησία ΑΙ ΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
565 ΗικΙι 8ΐΓββΙ.
ΜυΙΙ>«. γτ 6211.
Τηλέα>. 'Εκκλησίας
Κατοιχι'α ' Ι ίρέοβ-ς:
83 Ι.{η(ι$1ρν Ανβπαβ.
26ΪΤ.
ΟΚΚΑΗΟΜΛ Ο1ΤΥ. ΟΚίΑ.
Λιεΰθννσις τού ηροίοταμένου έφημ*·
θίο« τής Κοινότητος θΙίΙπΙιθΓη» ΟΙ-
1>·, θΐίΐβ.. ίΚαι: 102 Ν. ΒΓθαά 81.
Τηλέφωνον: Μαρΐς 8105.
ΝΕν ΥΟΚΚ ΟΙΤΥ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
«ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ»
3«0 ΛΥεβΙ 1251Η 8ΐΓββΙ
ΑΙοεσ. Νικ. Άνδρεόπουλος.
Τηλέφωνον 'Εκκλησίας:
Μοηιιπιεηΐ 9845
Κατοικία Ιεοέως :*!>01 ν. 135ί1ι 51.
Τηλέφ. ννχτοζ: Βγ8(31ιι"Γ81 8636.
ΕΛΛ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΟΙΝΟΤΉΣ
«Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ Ι1ΗΓΗ»
'Εφημίριος Ίερεύςττ
Κωνσταντίνος Γαρουφάλης.
1275 Ηοβ Ανβ., Βγοπχ, Ν. Υ.
Τηλέφ. ΙπΙβΓνβΙθ 2171.
Άγοράζετε τα Οιβλία αν.ς άπο το
Βιβλιοπωλείον τοΰ <Έθν. Κήρυκος» ΑΓΓΛ0-ΕΛΑΗΝ1ΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΙΣ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ» Ή Γρ«ιιμ*τικη γενικώς είναι % «έχ— τοΰ όμ'λείν καί γοέφεοτ ·ε>
χερώς καί άπταίστως. Δύνατβΐ τΐ< •ο Ιι' ϊκάστην γλώσσαν είναι ο «·· κοογωνιαίος λίθος», άν«ο τοΰ ό··!. ή οίκοδομτι θά είναι «άντοτε 4- "Ητβι ί«ά νέ μά·**- Ιΐ·ν κελώί καί σ»γκρ·τή«*»*·» μίαν γλώσσαν, είναι ε«4ν«νΜ< νέ. γν»ο<ζα>μεν έχαχοι6·>< χ«1 ττ|» γραμμβτικήν της. Εάτυχώς ή Άγγλιχί, ^ρβμμΛ- τική είναι ασυγκρίτως εύκολωτί- ρα κ·1 α*λοοστ«ρα τΐ^ς 'Ε>λην«-
κήί, Χ*Ρ<« *« είς τον τρ<*ον «·' οδ είνε κ*τα-τεταγ>.ίι~ ή δλη χΊ[ζ
ιέα« ·Αγγλο-'Βλληνιχ?|ς Γρ»μμ*-
τικ*ς το6 «*Β·νιχοό Κήρυκος», ^
Ικι»*βηιης «όττκ «Ιναι ζή—ιιβ 4-
λΐγων μονον ήμ»Ρ»ν.
ΈιτΙ {χλεκτοό γαρτοο τακα^έ.
— καί καλλιτεχνικώί βείεριίνη,
* 8λΧ Ιββ
ΝΑΊΊΟΝΑΙ. ΚΕΗΑίΟ
Ι4Ο
«V.
«βΤΜ 8ΤΜ ΝΕ«ν ΥΟΗΚ.
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΕΛΛΗΝΟ.Λ
--ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ 300 ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΕΤΩΝ
—Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
—ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΟΙ ΙΥΝλΙΗ ΗΕΟΕΛΑΗΝΙΚΟΙ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ
ΟΙ "Έλληνας μβτανά—;<χι των τριών τελβυταίων αίώ· νων, ώς εκπολιτιαται των ξένων χωρών καί τήβ -Ελλάδος. ΥΠΟ Δ. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ Είς τάς 400 σελίδας τού νέοο αυτού συγγράμματος, τοΰ Άρχυυντά» Χτου τού «'ΕΟνικοϋ Κηρυκος», Ιχβτε ώς έν κινηματογραφιχ,η ταινία ό- λοκληρον έιτοζοααν άγώνων των έν τω Π αλαιώ καί Νέω Κόσμφ Έλ- , λήλων, ώς 6αιιμα*ίων σκαπανέων τοΰ πολιτιβμού· Έκτίθετβι ή ζωή κ— ή δράσις μεγάλων άνϊρών μας άνά την Ευρώπην χάϊ την Αμερικήν. Οί ίονατοΐ αύτοι χαρακτήρες κβί έν ιΐολέμφ καί έν ειρήνη, ώ^ ήρ<οες κ»· μάρτυρβς, ώς βμ—>ροι καί €πι^ειρηυ.ατίαι, ώς λόγιοι καί βπιστήμονες,
ως συγγρΛρείς καί ώς διδάσκάλοι κβί άναν.ορφωταί τοϋ είνους, άντ«Β
χροσωχεύουν 2λας τάς χώρας τοϋ Ελληνισμόν. Εξήλθον άττο τη*
Π ελοκόννησον καί την Στερεάν, την θεο-αλίαν, την "Ηπειρον καί τή*
Μακείονίαν, την Κρήτην καί τάς άλλας νήσους.
Είς τούς; Δυνατοίις Νεοελληνικοϋς Χαρακτηρας των άνδρών, ιτοί
έϊόξασαν καί τάς θβτάς των χατρίίας καί το "Εθνος, ευρίσκομεν όλοι
θαυμασία ύχοϊείγμβτα, 2ιά νά άντλήσωμεν νέον Οάρρος καί νέαν έμιτνεΐ)-
»ιν είς τον άγώνα τής επιτυχίας καί τής χροόίοο. Πάμπτωχοι καί ά-
<τημοι μετανάσται, «νιναν μέ την φιλεργίαν των χαί την τιμιότητά των ίιάσημοι καί άνεϊΐίχθησαν καί οί μέγιστοι των βύεργετών τής Έλλάϊο». Είς το βιβλίον αΰτ6 Θά ε-ΰρετε πώς ενας "Ελλην, κατά τ6 1700, άν*>
χωρήσας άνυπόϊητος άπο την ΰπόίουλον -ατρίδα τού, έγινεν ό Ζα-
χάρωφ τής έποχής τού, βαρώνος τής Αΰστριακής Αύλής, καί όμοτρά-
ιτεζος τοΰ Αιηοκράτορος *αΛι διετήρησε τον Έλληνιαμ,ον τού κ«ί αύτό|
καί τα τέκνα τού καί τα έγγσνια τού.. "Αλλος ττωχος "Ελλην εγΐ'Λ
*ρ6 εκατόν έτών συνέταιρος καί συνεργάτης τοϋ Άντιβασιλέως τής
Αίγύιττου. "Αλλος διοιταλακΐτής, χεζοτορήσας άνι«όίητος άπο την Ό-
•τβοχιν εως την Π ετροΰπολιν, έξετ^ηιθη άιτο την Αΰτοκράτειραν ΑΙ-
χατερίνην την Β' καί έγινεν ήγεμών των χωρών τής Κασπίας Θαλάσ- %
*ης· Τοΰ ανίρός αΰτοϋ έχομεν τώρα τον άνδριάντα <ίς Αθήνας. "Αλ- λ«ς θαυμάσιος μετανάστης εγινε χρωθιπτο^^γος είς την Ρουμανίαν >.α»
έμειναν "Ελλην την ψυχήν, εϋεργετησας την- Έλλάία. Παρελαύνουν
«ολλοί άλλοι θα'^άσιοι τύ—οι μεταναυτών. Έχετε «μπρός σας περι-
γραφομένους μέ ζωηρά χρώματα τοΰς χρωτεργάτας τής Φιλιχής Έ-
ταιρεκτς, τούς μεγάλοος νεοελληνας χολιτικούς καί στρατιωτικχ>υς καί -
κληρικους καί οίκονομολόγοι>ς καί συγγρα'φείς καί άναμορφωτάς. "Ε-
χετ« καί μορφάς Έλληνίδων, σχανίων έν τή ίστορία τοΰ κόσμου. Καί
έχετε άκέμη τάς ηθικάς φυσιογνωμίας κορυιραίων φιλ«λληνων καί δή
Άμερικανών, βχως είναι ή χαρακτηριντική μορφή τοΰ Σαμουήλ Γκρίν-
τλυ Χάου, τοΰ ΰπάτου των έν τω κόσμφ φιλελληνων, ενός άληθώς Ά-
μερικανοΰ Ααψαγιέτ της Έλληνικης έπαναστάσεωςΛ
Μελετώντες τούς Δυνατούς Νεοελληνικούς Χαρακτηρας, μανθάνομεν
λεπτομερώς την ί«·τορίαν τοΰ νεοελληνικοϋ χολιτισμοϋ καί των μεγάλων
τοΰ Έλλη-νιομοΰ εικργετών καί κατ' ούτον τον τρόχον Θά ήμχοροΰμε»
νά έχιδεικνύωμεν καί είς τοΰς 'Αμερικανούς, ότι 3έν έχομεν μόνον προ-
γονους ενδόξους τής χαλαιάς έχοχής, τής χεριόδου τοϋ Περικλέου^,
*οΰ τοΰς γνωρίζουν οί ξένοι χολΰ καλά άχό τα σχολείά των, άλλ' εχο¬
μεν χα ημείς οί νεώτ*ροι "Ελληνες νά παρουσιάσωμεν μεγάλους χαρακτή
ρ*ς καί γενναϊα εργα τοϋ χολιτισμοΰ άντάξια των άλλων χολιτισμένων
■νγχρόνων εθνών. Όλα αύτά τα θαυμασία άθλήματα παραμένουν άγνω-
στα είς τοΰς ξένους καί είς πολλβΰς άκόμη άπό ημάς τοΰς "Ελληνας.
Το, βιβλίον αύτό έκ 400 σελίίων, δεμένον καί καλλίτεχνικώς τι«ω-
)ΐένον, μέ άναριθμήτους «ίκόνας, μάς ϊιδάσκει νά είμεθα ύπερήφανοι μέ
*ψ Ιστορίαν μας των 300 τελευταίων «των. Μορ-φώνει καί φρονηματίζει
καί άνυψώνει. Πάρετέ το διά τόν εαυτόν <τας, διά τάς οίκβγενείας σας, διά τα χαώιά «τας, διά τούς ϊδικούς <:ας είς την χατρίδα, διά τα Έλ· λττνόιτουλα των Σχολείων μας. Πρέπβι να γ(ν·5 τό εθνικόν καί κοινωνι¬ κόν έγκάλπιον κ«θ« "Ελληνος. Είναι «τήριγμα τής ζωής μας, των έ** τυχιών μ«Λ, των προόδων μας. Φώς Ελληνικόν καί ΰπερηφάνειβ Έλληνική. Ή μελέτη των «νδόξων νβοελληνικών χαρακτήρων τονών»· 8λοι»ς μας. Δια6«τατε τό έργον καί διηγηθήτ* είς τα χαιδιά σας τό τι γράφει, διά να τα κάμετε καί αιηά ύχερήφανα, 2τι εγεννήθησαν 'Ελλη» νόχθυλα. ν ΝΑΤΊΟΝΑί ΗΕΚΑΙΛ) 140 ΥνΈΕΤ 86ΤΉ 5Τ. ' ' ΝΕνν ΥΟΙΙΚ, Ν Υ, Ταχυδρομήσατ* τό νέβν σνγγοα+Ηΐα: «"Ελληννκός νΠολι·τιομός: ΔΥΝΑ» ΤΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΙΝΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΚΡΪ_> οεμένον. 'Εοωκλεία» την άξία·
ν>υ Δολ. 2.75. "Η οχείλετέ το (Ι.Ο.Β.
*ΟνΌ1ΙΛ »«■»······♦····················«····· ·ι·γ·ι·>ιχ· · ·ιλ· *··········· ^·
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
ΝΕ51ΤΑΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑΤΑΡΙΟΝ
'Ανοοέου Τσικνοποΰλου.— Περιέχον τα Κεκραγάοια, τα 'Α-
ναστασιμα τοϋ Έσπερινοΰ, "Ορθρου καί Λειτουργίας κατ ή-
νον μετά των Άναστασίμων ΕύλογηταρΙων Αναστ. Εξαπο-
οτείλαρίων, Έωθινών Είρμολογικων Δοξολογιών Μανουήλ
Π ρωτοχκίλτου καί τόν Πεντάφωνον 6αρύν ήχον Γεωργίου τον
Κρητός. Δεδεμένον βτερεώς τιμάται...........δολλ. 4.00·
ΝΕΟΝ ΕΙΡΜΟΑΟΓΙΟΝ
Άνδρέου Τσικνοποΰλου.— Περιέχον Καταβασίας, Κοντάκια,
Τριώδιον χαί Πεντηκοστάριον. Δεδξμένον στερεώς θολλ. 3.00.
, ΤΗΕ "ΝΑΤΙΟΝΑί ΗΕΒΑΙ.Ο"
140 ννΕβΤ 2βΤΗ 8ΤΒΕΕΤ «Ε* ΥΟΒΚ. Η, Υ.

28
«ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ».— ΚΥΡΙΑΚΗ, 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 1Ρ28.
ΤΡΑΠΕΖΑ
Ι*Π ΕΛΛΆΔΟΣ
ΑΝΠΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΑΡΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ, ΑΡΓΕΙ, ΠΥΡΓΩ, ΠΑ¬
ΤΡΑΙΣ, ΚΕΡΚΥΡΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ,
ΝΑΥΠΛΙΩ, ΑΙΓΙΩ, ΚΑΛΑΜΑΙΣ, ΣΥ-
, ΡΏ, ΧΙΩ, ΗΡΑΚΛΕΙΩ, ΒΟΛΩ, ΘΕΣ¬
Ι ΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΛΑΡΙΣΗ, ΤΡΙΚΚΑΛΟΙΣ,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ, ΧΑΝΙΟΙΣ, ΖΑΚΥΝΘΩ,
ΤΡΙΠΟΛΕΙ, ΠΛΩΜΑΡΙΩ, ΡΕΘΥΜΝΩ,
ΚΑΡΔΙΤΣΗ, ΚΑΒΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΕ-
ΒΕΖΗ.
είς τάς κυριωτέρας πόλεις
ΕΛΛΑΔΟΣ καί ΕΞΩΤΕΡΙ-
ΚΟΥ.
___,.,_____πααα& αί τραπεζιτιχαι έργα-
αίαι, χάρις δέ είς το εύρύ δίκτυον των οποκατα-
βτημάτων καί άντ>ανποκριτών αυτής, ή Τραπέζα
ζ·η----------- λίαν επιτυχώς την πελατείαν της.
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΑΙ:
ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ
ΤΗΕ ΟΟΜΜΕΗΟΙΑί ΒΑΝΚ ΟΡ ΝΕΑΗ ΕΑ8Τ Ι™
4 _ΟΝϋΟΝ ννΑίί ΒΙΙΙ-ΟΙΝΟδ, Ε. Ο. 2
ΜΕΘ' ΥΠ)ΤΟΣ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ
ΚΑΤΑΟΕΣΕΙΣ ΕΙΣ ΔΡΑΧΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΝ ΣΥΝΑΛ¬
ΛΑΓΑΣ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑΣ
Οί λαμβάνοντες ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΜΒΑ-ΜΑΤΑ
ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ εχουν
συμφέρον νά προκαλώσι την αποστολήν των μέσω της
ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
καθότι, χάρις είς την ειδικήν αυτής διά τον κλάδον τού¬
τον οργάνωσιν, έξυπηρετοϋνται ΤΑΧΕΩΣ καί ΠΡΟ"
ΘΥΜΩΣ δι' αυτής.
Σχετικαί πληροφορίαι παρέχονται καί δι' άλληλο-
γραφίας.
ΜΑΟΙ30Ν 8ΤΑΤΕ ΒΑΝΚ
2494
Τηλέφ. ΥΥθΓΐΙΐ
2497
ΑΝΕΓΝΟΡΙΣΜΕΝΗ
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ
ΤΡΑΠΕΖΑ
Τηλεγραφ. Διεύθυνσις
€θϋΑΚΙΝΙΟθ>
ΥΟΚΚ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΑΝΩ ΤΩΝ
$3,250,000.00
ιοο ρακκ κονν
Α Π ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜϋΝΐεΐΡΑί
ργα κατα τους νόμους καιΐ υπό τόν έλεγ¬
χον της ΙΙολιτείας Νείχς Υόρκης.
ΑΙ ΚΥΡΙβΤΕΡΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΜΑΣ:
Ανοίγει ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΌΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ—αΐιοοΐΐΐη
—καί Λληρώνει τόκον 2 0)0 διά τα ύπόλοιπα.
Δέχεται ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ εΙβ-Δραχμάς καί Δολλάρια επί άνατοκισμώ πρός
4% ετησίως—κροοίαΐ ϊπΙθΓοβΙ ΑοοουηΙβ—είς προ'πην ζήτησιν.
'Εκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δραχμάς μ* την καλλιτέραν τιμήν. Πληρώ-
νονται άμέσως άπό τούς έν Ελλάδι άντιπροσώπους μας, την
ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, χωρίς καμμίαν
προμήθειαν ή άλλην επιβάρυνσιν.
'Εκδίδει ΕΠΙΤΑΓΑΣ είς Δολλάρια μέ ελαχίστην προμήθειαν.
Άνοίγει ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ—Οοάϊΐδ—παρ' Άμεοικανικαϊς καί ξέναις Τρα-
πεζαις καί δίδει προκαταβολάς χρημάτων επί έμπορευμάτων
Άγοράζει ΧΡΕΟΓΡΑΦΑ—Ριΐ1»1ϊο υΐΐΐίΐΐεχ Βοπιΐχ—καί τοποθετεί
χρήματα ασφαλώς είς άκίνητα επί πρώτη ή δευτέρα ύποθήκη—
ΡίΓδΙ ΟΓ δοοοηά ΜθΓΙβίΐ§β—διά λογαριασμόν πελατών της.
'Ενοικιάζει ΧΡΗΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΑ—ί>3ΓβΙγ Βοχθϊ—άντί Δολλ. 5.00,
7.50, 10.00, 15.00 καί 20.00 ετησίως, μέ κάθε ευκολίαν καί ασφά¬
λ
λειαν.
ΤΑΧΥΤΗΣ - ΤΑΞΙΣ - ΑΣΦΑΑΕΙΑ
ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΔΙΚΟΙ ΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΑ
ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΜΑΣ ΤΙΜΑΣ
ΔΙ* ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗΝ ΣΑΣ ΠΡΑΞΙΝ ΑΠΟΤΑ-
ΘΗΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ
ΕΠΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΠΕΛΑΤΕΙΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ
ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ
8(31.6 Βαηΐΐ
ΙΟΟ ΡΑΒΚ ΒΟιΥ. ΝΕτΥ ΥΟΒΚ. Ν. Υ.
Η Μ ΤΟΥ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚ.
·» . - ■ - ·«"«"/ · ■ Χρονική ϊποσταϊ'.ο τ"
λεξικά, περισσότερον η ολιγώτερον τουτο αποτελεί και το μέτρον τής άν τάς όπο-'α- - 'ων
άποτελοϋντα αιμησ,ε'.ς. Τινές έπε- επιτυχίας τοϋ διδλίου.,ΤΟσον άφορά -ή'
χειρισαν να δώσουν μεγαλητέραν
έ'/.τασιν είς τα άρθρα, διά νά τα
καταστήσουν τερπνά, άλλοι δέ, πι¬
στεύοντες, ότι ή έπίτυχία τοϋ
Μπροκχάους ώφείλε-το είς την συν-
τομίαν, έφθασαν είς τό άκρον άπό
τής απόψεως ταύτης Καί οί πρώ-
τθί χ,α! δεύτερο; απέτυχον.Ό Μπρον.
χάους είχεν ευρεί τό μέτρον, ένω
αύτοι εζήτουν τάς ϋπερδολάς. Καί
συνέδη τουτο τό παράδοξον, είς λα¬
όν τόσων δεκ,άδων έκατομμυρίων,
όμιλούντων την Γερμανικήν καί είς
τόσα αλλα έ/.ατομμύρ'.α Γερμανομα-
θών, έκτός των όρίων τής Γεραα-
νίας, νά κυκλοφορή μέ τη·ν αύτην
πάντοτε έπ'.δολήν, σχείόν αποκλει¬
στικώς-, τό λεξικόν Μπροκχάους.
Μία καλή μίμησίς τού, ή όποία Λ3
•/.ρίβώς διά τουτο έσχε καί επιτυ¬
χίας, είναι ή τού Μάγερ. Άλλά
καί έκτός τής Γερμανίας τό έργον
εχρησίμευσεν ώς δάσ:£ διά την συγ-
γραφήν ολων των έγκυκλοπαιδικών
λεξικών. Έκτός τοΰ προαναφερθέν-
τος Τσαίμ~ϊ?ς!
6 έλ
φρ
μέγα Ρωϊ-
έό
σί/όν έγχυκλοπαίδι/.όν λεξικόν ήρ-
χ-'.σεν ώς άπλή μετάφρασις τοϋ
Μπρο/.χάους μέ συμπληρώσεις διά
τα Σλαυϊκά ζηττ)·-ΐατα. Αλλαι μ:-
μήσε'ς εγένοντο έν Όλλανδία, έν
ταίς Σκανδιναυϊκαίς χώραις, έν Ι¬
σπανία, καί έν Άμερική.
Τό πρώτον Ελληνικόν έγκυκλο-
λεξ'.ν.ον εξεδόθη υπο τθϊ
Στεφάνου Κομρητά', τω 1812,, έγέ-
νίτο δέ καί δευτέρα εκϊοσις αΰτο·3
τώ 1839 υπο Κωνσταντίνου Γκάρ-
πολα. Έφερε τίτλον «Έγκυκλοπα:-
ίεία Έλληνιχών Μαθημάτων».
"Αλλη προσπαθεία είναι ή γενομένη
έν Σμύρνη υπο τοΰ λογίου Γεραν.ά-
•/.η, έ/δόντος πεντάτομον έγκυκλο-
παιδικον λεξικον τώ 1864. Πρό¬
τερον εξεδόθη υπό τοΰ θετταλομά-
γνητος λεξικόν «Μυθολογι/όν», ϋπΐ
τοΰ Νικολάου Καραδία Γρίδα λε-
ξικόν «Ιστορικόν καί Γεωγραφικον»
/αί τώ 1869 ήρχισεν υπό τοΰ Σ.
έ
ήρχ Σ
Βου-υρά, έν Κωνσταντινουπόλεί, ή"
■/.ατά φυλλάδια εκδοσίς έννεατόμου
λεξί/,οϋ «Ίστορίας -/.αί Γεωγραφί-
ας», περατωθείσα μόλις τώ 1890.
Πρώτη άπόπειρα έκδότεως γενι-
/ωτέρου καί κατ άσύστημα συντε-
ταγμένου λεξικοΰ είζι ή τοϋ έγχυτ
/λοπαίδϊκοΰ λεςικοϋ Μπάρτ καί
Χίρστ έξατόμου -/.αί μετά συμπλη-
ώ
Ποίον είναι όμως αύτό το μέ¬
τρον, το οποίον έδωκε την τοιαύτην
επιτυχίαν; Ματαίως θά έπεχείρί!
νά έξηγγ-στ) τις τό πράγμα. Γενι¬
κώς, μόνον το μέτρον δύναται νά
όρισθί) ώςή άκρα δυνατή συντομία,
μείωσιν τής άξίας τοϋ κειμένου καί
χωρίς την παράλειψιν σημζντικών
■/.αί απαραίτήτων πληροφοριών. Ίί
αυτό τό αναγνωστικόν κοινόν
φρ
δύνα-
λ_0
Κ*1 ^
χχι μετά δεδαιότητος να-λεχθ^ δ,τι
καί ανωτέρω, ότι δηλαδή τα δ:ε-
ξοδικά άρθρα άποτελοΰν ζημίαν δ'.'
αύτο καί καθυτοΰν τό λεξικόν ά-
χρηΐτον δι' «ύτό. Πράγματ! τό λά-
θος των αναλαμβάνοντων την έκ¬
δοσιν τοιούτων λεξιχών, είναι, ότι
δέν εχουν ύπ' όψ:ν των τόν σκ&πόν,
δι' δν γράφοντα'. τα άρθρα. Διά τόν
"χημικόν τό έγκυχ.λοπα!?ικόν λεξ:-
κόν εχε·. αξίαν δ'.' δλα τού τα άρ-
Ορα, έκτός των χημ:ν.ών είς ταύτα"
θά καταφύγη μόνον, ϊΐά νά ένθυ-
μηθί) χά-τι τό οποίον ληβμονεί. μίαν
χρονολογίαν, ενα τύπον, την διβλί-
ογραφίαν ίσως" διά τόν ιατρόν, τόν
νομι/όν, τόν φιλόλογον, τό λεξικόν
έ'χει χρήσιμότητα έκτός των άρ¬
θρων τής είδι/.ότητός των, έφ' ό¬
σον είς την βιβλιοθήκην των έχουν
είδ'.κώτερα δοηθηματα.
Οί αναγνώστα: ούτοι καί οί άλ¬
λαι δέν εχουν την αξίωσιν νά δ'.ϊα-
χθοΰν μίαν επιστήμην άπό λεξικόν,
τό οποίον* πάντως θά δώση ολιγώ¬
τερα καί άπό εν άπλοϋν έγχειρίδιονί
τής έπιστήμης αυτών. Ζητοϋν πλη¬
ροφορίας δι' δ,τι δέν γνωρίζουν διε-
ξοδίκά, «χεδόν δέ πάντοτε 5ι' αυ¬
τόν καί μόνον τόν λόγον τής διε-
ξοϊικότητός των, χ,ακογραμμένα ή
άμέθοδα άρθρα, απόπειραι πραγμα-
τε;ών δέν τοίις φωτίζουν, δέν λύουν
τελευταίων. Καί
δτ'. πολλάκις ά'ρ
πρωτων εχουν
Χ?τ,ιχ2 μέχρις 2τ
ερ.γον.
'Ομιλήσαμεν
των έλαττωμάτων. Δύο
Ή έκλογή των 'είδικώ,'
ξ ισου η
τοΰ χωρ ο
δ
^μέτρον
"θρον, έν συνδυατμω, .„„
ακρίβειαν έκφράσεως 5ίς ■
σμούς, μέ Χϋριολεξίαν, ή
ούχι ι
παλλάσσει άπό τάς
σφικτοδεμένην, άλλ'
φράσιν^ Ή ένημερότης^'εΐ
απαραίτητον στοιχείον
κλοπαιδΐκόν λες-.κόν, 3ύ~ ι
σφαλίζεται ίέ μόνο ί
ε:ί:κών
ρ
τημάτων. Ή γρ
έπίσης άπαραίτητος· π
ΐΓεριβρίζετα; στάς ί
διά
την κατανόησιν :ο5
τάς άπορίας των. Δέν γίνονταί ά-
ρα γε έπιστήμονες οί αναγνώσται
με τα άπεραντα άρ9ρα, άλλά τιαί
δέν χ,ατορθώνουν νά εδρουν είς τό
λεξικόν των δ,τι τοΰ^ ένοιαφέρϊΐ.
Πελαγοδρομοΰν.
είκόνας· άλλως τό λεξ-χο
χον ι
λευκωμα. "Απειρα αλλα
'στοιχεία διά την έπ:τυχίαν
ξ:κοΰ. Καί άν δμως τί) λεί
τ-ΧΤ1 όλα τα άλλα ττο η
είναι δυνατόν νά έπιτΰχη βν]
χη τούτο τό μέγα προσόν, νΐ]
τί, κατά τρόπον ευληπτον;
καί χωρίς νά άπαιτη κόπους |
λέτας, είς τα έρωτήματι,'
γεννώνται είς τόν νούν τοθ ι
στου τού.
Κώστας Έλευβερ»
ΚΑΤΟΧΟΕ ΟΙΚΟΠΕΔΩΙ
ΕΥΚΑΙΡΙΑ δπως άποκτήσητε Ιδιόκτητον οικίαν ενανη (
λαχίστης προκαταβολης. Τιμαί δολλάρια 2750 καί άνω ""<■ δήποτε. Διά περισσοτέρας πληροφορίας άποταθητε: ϋ. 8. ΡΑίΑΤΟδ & Ο0.| ΒϋΙΙ-ΡΕΒΒ ΑΝΡ ΟΟΝΤΒΑΟΤΟΒ^ 4709 -νΉΪΤΕ Ρ^ΑIΝ8 ΑνΕ., ΝΕ^ν ΥΟ11Κ, Ν.' ΤβΓβρΐιοηβ: ΓαϊΓο&ηΙίδ 1248. ενϋαφερσ τό οποίον είχον πρίν. Ή 6ρα· χύτης έπίτυγχάνεται δι' αλλεπαλ¬ λήλων διαγραφών καί διά τής συν- τομευσεως των φράσεων. ; Ό,τ'. γράφετα; είς μίαν στήλην, ίνναταί πολλάκις νά λεχθή καί μέ τρείς στίχους. Κάθε περιττολογια, καθ* πλατισμός είναι έπίζητΐία διά το λεξικόν, άλλά καί διά τόν άνα- γνώστην. Τα μικρά άρθρα πολλών ;μα παρεκδολάς, κουράζουν τόν άναγνώ- στην, δέν τώ παρέχουν δ,τι ζητεί, τον ζαλίζουν καί^ δέν έξυπηρετοϋν τάς ανάγκας τσίΓ Τό λάθος είναι παντοτε τής συντάξεως τοιούτου λε- ξ'./ού, διότι^ ο! συνεργάτου σπανίως ϊυνανταί νά εισέλθουν είς την οί- ν.ονομίαν τού δλου έργου, είθισμένοΐ μάλιστα νά γράφουν δι' είδικά δί- δλία, έργον^δέ τής συντάξεως είναι αφαιρη ο,τι περιττον. ΤΤ _*—,_. ϊ& *· * ΚΟΥΜΠΑΡΟΙ »ι Α ΠΑΡΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΤΑ ΝΕΑ ΣΕΤΣ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΣΕΤΣ Σπέσιαλ κατασκευασθέντα παρά οϋ Έργοστασίου ϋΟΚΚΟδ ΒΚΟ8 Ιηο. διά τό Κατάστημά ι μας. Σέτ Νο. Νο. Νο. Νο. Νο. Νο. Νο. Νο. Τελευτίία στάΐΐς, -5 πωλοϋμεν ?ε?ίΐ έ τοΰ έ?γβ»τβ«<» Ι» ρχ τιμάς των. 1Ρ»Τ «άν είναι ί.' άϊ^Ρ'^ Ι 121. $!λ $50. 120.00 Σέτ Νο. 701 $22.00 > Νο. 702
$30.00
> Νο. 705
$35.00
»~ Νο. 704
{40.00
> Νο. 706
$45.00
> Νο. 707
$50.00
> Νο. 708
$70.00
» Νο. 70»
Άποστέλλομεν ταχυδρομικώς ήφ
Βλάδης, Άπωλπίας, ή Κλοπης, συσκευασμενα
δικών επί τούτφ κυτίων, είς δλα τα μέρη τηζ
καί Καναδά. Έν άνάγκη τηλεγραφήσατε την
λίαν σας.
ΥθΓ
Τηλεγραφική Διεύθυνσις: θΓΗΠΐεΓηεοο
ΟΚΕΕΚ-ΑΜΕΒΙΟΑΝ ΝΕνΥδ ^
Έλληνικά Καταστήματα ίδρυθέΛτα τφ 1905. ^
48 ΜΑΟΙ5ΟΝ 5ΤΗΕΕΤ ΝΕ%ν Υ©Β '
ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ: ΟΚΟΗΑΚΟ 5609
Ό νέος Γενικάς Εΐκονογραφημένος μ
ευχαρίστως άποστέλλεται ΔΩΡΕΑΝ τφ